pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
Triakis semifasciata

<ns>10</ns>
 <id>369535</id>
 <revision>
 <id>10245376</id>
 <parentid>6729231</parentid>
 <timestamp>2022-08-13T03:23:15Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>RidJasper</username>
 <id>361203</id>
 </contributor>
 <origin>10245376</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
Triakis semifasciata เป็นปลาฉลามชนิดหนึ่งในวงศ์ปลาฉลามสุนัข (Triakidae) พบได้ตามชายฝั่งมหาสมุทรแปซิฟิกของทวีปอเมริกาเหนือ ตั้งแต่น่านน้ำเขตอบอุ่นของรัฐออริกอนในสหรัฐไปจนถึงน่านน้ำเขตร้อนของเมืองมาซาตลันในประเทศเม็กซิโก โดยทั่วไปมีความยาวประมาณ 1.2–1.5 เมตร (3.9–4.9 ฟุต) ฉลามลำตัวเรียวยาวชนิดนี้มีลักษณะเด่นตรงสันคล้ายอานและลายจุดขนาดใหญ่บนหลัง ดูเหมือนเสือดาว จึงเป็นที่มาของชื่อสามัญ ในภาษาอังกฤษ (ในขณะที่ "ปลาฉลามเสือดาว" ในภาษาไทยหมายถึงฉลามชนิด "Stegostoma fasciatum") ฉลามชนิด "T. semifasciata" ฝูงใหญ่พบได้ทั่วไปตามอ่าวและชะวากทะเล โดยว่ายน้ำเหนือพื้นทราย พื้นโคลน หรือพื้นที่โขดหินใกล้ป่าเคลป์และพืดหินใต้น้ำ และพบได้บ่อยที่สุดใกล้ชายฝั่งและในน้ำลึกไม่เกิน 4 เมตร (13 ฟุต)
ฉลามชนิด "T. semifasciata" เป็นสัตว์นักล่าที่แหวกว่ายอย่างว่องไว ฝูงปลาชนิดนี้มักว่ายตามน้ำขึ้นน้ำลงไปยังพื้นโคลนชายทะเลส่วนนอกเพื่อหาอาหารซึ่งส่วนใหญ่เป็นหอยกาบคู่ หนอนช้อน ปู กุ้งฝอย ปลากระดูกแข็ง และไข่ปลา ฉลามชนิดนี้มักอยู่ประจำที่ใดที่หนึ่งมากกว่าจะว่ายไปมาในระยะไกล นำไปสู่ความหลากหลายทางพันธุกรรมระหว่างประชากรฉลามที่อาศัยอยู่ในภูมิภาคต่าง ๆ ฉลามเพศเมียจะให้กำเนิดลูกมากถึง 37 ตัว ระหว่างเดือนมีนาคมถึงเดือนมิถุนายน หลังจากตั้งท้องนาน 10–12 เดือน เป็นปลาที่เติบโตค่อนข้างช้าและใช้เวลาหลายปีกว่าจะโตเต็มที่
ฉลามชนิด "T. semifasciata" ไม่เป็นอันตรายต่อมนุษย์ จึงถูกจับทั้งในเชิงพาณิชย์และเชิงนันทนาการเพื่อใช้เป็นอาหารและเพื่อการเลี้ยงแบบสวยงาม ฉลามชนิดนี้ส่วนใหญ่ถูกจับในน่านน้ำนอกชายฝั่งรัฐแคลิฟอร์เนีย หลังจากที่จำนวนประชากรฉลามลดลงในคริสต์ทศวรรษ 1980 กฎข้อบังคับการประมงที่ออกใหม่ในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1990 ได้ลดการจับฉลามให้อยู่ในระดับที่ยั่งยืน องค์การระหว่างประเทศเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติได้ประเมินว่าฉลามชนิดนี้มีความเสี่ยงต่ำต่อการสูญพันธุ์ แต่ก็ตั้งข้อสังเกตว่าประชากรฉลามเฉพาะถิ่นอาจถูกจับมากเกินไปเนื่องจากมันเติบโตช้าและมีพฤติกรรมการย้ายถิ่นอย่างจำกัด
จตุรภัทร เข็มนาค

จตุรภัทร เข็มนาค (29 พฤษภาคม พ.ศ. 2533 - 3 มกราคม พ.ศ. 2562) ชื่อเล่น เซนติเมตรเป็นพิธีกร นักแสดง และสไตลิสต์ชาวไทย
ประวัติ.
จุตรภัทร เกิดเมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2533 ที่จังหวัดนครนายก จตุรภัทรได้เข้ามาวงการบันเทิง และวงการแฟชั่นและรู้จักการดี ในรายการล้นตู้ สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมตอนปลาย สายวิทย์-คณิต จากโรงเรียนสุรศักดิ์มนตรี และจบการศึกษาระดับปริญญาตรี จากคณะศิลปกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
การเสียชีวิต.
2 มกราคม พ.ศ. 2562 จตุรภัทร ได้ประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์ 2 คัน ชนกัน จนทำให้รถ 1 คัน ซึ่งเป็นรถยนต์ของ จตุรภัทรที่โดยสารมากับ "ศุภกิจ เกิดซ้ำ" ตกลงไปในคลองชลประทานเชียงใหม่ 700 ปี (ในบริเวณ คันคลองชลประทานเชียงใหม่ 700 ปี) ปากทางเข้าวัดอุโมงค์ ถนนสมโภชเชียงใหม่ 700 ปี ตำบลสุเทพ อำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่ โดยอาการจตุรภัทร ในเวลาต่อมา มีอาการโคม่าอย่างหนัก เจ้าหน้านำส่ง ห้องไอซียู โรงพยาบาลมหาราชนครเชียงใหม่ เป็นการด่วน โดยศุภกิจ บุคคลที่โดยสารมากับ จตุรภัทร เสียชีวิตในคืนวันเกิดเหตุ และจตุรภัทร ในเวลา 05.30 น. ของวันที่ 3 มกราคม พ.ศ. 2562
ศิวสมารัก

ฉัตรปตี ศิวาจี มหาราช สมารัก หรือเรียกโดยสั้นว่า ศิวสมารัก (Shiv Smarak) เป็นโครงการก่อสร้างอนุสรณ์สถานระลึกถึงฉัตรปตี ศิวาจี มหาราช กษัตริย์นักรบและผู้ก่อตั้งจักรวรรดิมราฐา โดยจะก่อสร้างในทะเลอาหรับนอกชายฝั่งมุมไบ รัฐมหาราษฏระ ประเทศอินเดีย โดยรูปปั้นจะหันหน้าเข้ายังชายฝั่งคีรคาวมจาวปตี ห่างไปราว #เปลี่ยนทาง 
 บนเกาะที่ถมขึ้นจากหิน รูปปั้นจะมีความสูง รวมจากฐานถึงปลายยอดของดาบ โดยฐานสูง แรกเริ่มวางแผนก่อสร้างรูปปั้นอยู่ที่ความสูง 192 เมตร และต่อมาเพิ่มเป็น 212 เนื่องจากรัฐบาลต้องการเพิ่มความสูงไว้แข่ขันเป็นรูปปั้นที่สูงที่สุดในโลกกับพระพุทธรูปจงหยวนต้าฝูในประเทศจีน พื้นที่ของอนุสรณ์สถานตามแผนอยู่ที่ และคาดการณ์ว่าจะเสร็จในปี 2021 ด้วยมูลค่าก่อสร้างประมาณอยู่ที่ 
แผนโดยรวมของโครงการยังประกอบด้วยอาคารศูนย์ข้อมูลนักท่องเที่ยว, สวนอนุสรณ์, สวนอาหาร และศูนย์ประชุมที่สามารถจุปริมาณได้ 10,000 คน นอกจากนี้ยังมีพิพิธภัณฑ์, หอศิลป์, ศูนย์จัดแสดงนิทรรศการ, แอมฟิเทียรเตอร์, ลานจอดเฮลิคอปเตอร์, แบบจำลองป้อมของศิวาจี ไปจนถึงโรงพยาบาล
สถานะ.
น้ำจากแม่น้ำหลายสายในรัฐและดินจากป้อมต่าง ๆ ของจักรพรรดิศิวาจีถูกรวบรวมโดยอาสาสมัครเพื่อนำมาประกอบพิธีวางศิลาฤกษ์ในวันที่ 24 ธันวาคม 2016 โดยนายกรัฐมนตรี นเรนทระ โมที
และมีบริษัท Egis in India เป็นที่ปรึกษาการบริหารโครงการ บริษัท Egis in India เป็นบริษัทลูกสาขาอินเดียของเครือ Egis group จากฝรั่งเศส 
โครงการได้รับการต่อต้านและคัดค้านโดยชุมชนชาวประมงชาวโกลีซึ่งเชื่อว่าโครงการก่อสร้างจะมีผลกระทบและทำลายวิถีชีวิตของตน ในขณะที่ประธานใหญ่ของมหาราษฏระ นวนิรมาณ เสนา ราช ตัจเกราย แย้งว่างบประมาณนี้ควรนำไปใช้พัฒนาและทำนุบำรุงป้อมปราการต่าง ๆ ทั่วรัฐมหาราษฏระที่จักรพรรดิศิวาจีสร้างไว้จะเป็นการเหมาะสมกว่า
แผนเริ่มแรกตั้งใจจะใช้หินในการถมเกาะจากหินที่ได้จากการเจาะอุโมงค์รถไฟใต้ดินมุมไบสายสาม อย่างไรก็ตาม โครงการถูกเลื่อนออกไปนานและหินเหล่านี้ได้ถูกนำไปใช้งานอย่างอื่นแทนแล้ว
โครงการก่อสร้างรูปปั้นขนาดใหญ่ที่อื่น ๆ ในประเทศอินเดีย
วอลเตอร์ แลนซ์

วอลเตอร์ เบนจามิน แลนซ์ (27 เมษายน ค.ศ. 1899 – 22 มีนาคม ค.ศ. 1994) เป็นนักเขียนการ์ตูน, นักวาดภาพแอนิเมชัน, ผู้อำนวยการสร้าง, ผู้กำกับภาพยนตร์ และนักแสดงชาวอเมริกันที่เป็นที่รู้จักจากการก่อตั้งวอลเตอร์ แลนซ์โปรดักชันส์ และสร้างวู้ดดี้ เจ้านกหัวขวาน
แผ่นดินไหวเกโยะ ค.ศ. 2001

แผ่นดินไหวเกโยะ ค.ศ. 2001 (; โรมาจิ: "Nisen-ichi-nen Gēyo Jishin") เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 24 มีนาคม ค.ศ. 2001 เวลา 15:27 น. (เวลาท้องถิ่น) มีจุดศูนย์กลางอยู่ใกล้กับจังหวัดฮิโรชิมะ ในภูมิภาคชูโงกุ แผ่นดินไหวมีขนาด 6.7 แมกนิจูด ลึก 50 กม.
มีรายงานผู้เสียชีวิต 2 ราย บาดเจ็บ 288 ราย ในจังหวัดฮิโรชิมะและจังหวัดเอฮิเมะ และมีอาคารประมาณ 3,700 หลังได้รับความเสียหาย แผ่นดินไหวยังก่อให้เกิดปรากฏการณ์แผ่นดินไหวเหลว หรือทรายเดือดขึ้นที่ฮิโรชิมะ และเอฮิเมะ อีกทั้งยังส่งผลให้เกิดไฟฟ้าดับในพื้นที่ และยังรับรู้แรงสั่นสะเทือนได้ถึงเกาหลีใต้ฝั่งตะวันออกและใต้
และภูมิภาคนี้เคยเกิดแผ่นดินไหวมาก่อนในปี ค.ศ. 1905 แผ่นดินไหวครั้งนี้ความแรงอยู่ที่ ชินโดะระดับ 6- และไม่มีสึนามิ
สาเหตุ.
แผ่นดินไหวเกโยะเกิดจากแผ่นเปลือกโลกฟิลิปปินส์มุดเข้าไปใต้แผ่นเปลือกโลกยูเรเซียน
ความเสียหาย.
แผ่นดินไหวครั้งนี้ มีผู้เสียชีวิตในนครคุเระ จังหวัดฮิโรชิมะ 1 ราย และนครโฮโจ จังหวัดเอฮิเมะ 1 ราย ทำให้มีผู้เสียชีวิตจากแผ่นดินไหว 2 ราย ผู้บาดเจ็บส่วนใหญ่ เกิดจากสิ่งของตกหล่น หรือเศษหินและเศษกำแพงจากความเสียหาย นครคุเระ จังหวัดฮิโรชิมะ เป็นเมืองที่อยู่ใกล้กับศูนย์กลางแผ่นดินไหวมากที่สุด ซึ่งเป็นนครพิเศษที่มีประชากรมากเป็นอันดับสามของจังหวัดฮิโรชิมะ
วัดกุฎีทอง (อำเภอพระนครศรีอยุธยา)

วัดกุฎีทอง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท่าวาสุกรี อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 20 ไร่ 60 ตารางวา
วัดกุฎีทองสร้างขึ้นประมาณ พ.ศ. 1880 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาประมาณ พ.ศ. 1890 เมื่อครั้งข้าศึกรุกรานได้รับการทำลายเสียหายกลายสภาพเป็นวัดทรุดโทรมลง และได้รับการบูรณะพัฒนาขึ้นอีกครั้งหนึ่ง ในสมัยกรุงรัตนโกสินทร์เป็นต้นมา เป็นหนึ่งในวัดที่พญาละแวกตั้งทัพเพื่อโจมตีกรุงศรีอยุธยาในสมัยพระมหาธรรมราชา มีช่วงหนึ่งวัดขาดการบูรณะจนเกิดความเสียหายมาตลอดจนเกือบจะเป็นวัดร้าง จนพระครูสุนทร ปัฐนคุณ เป็นเจ้าอาวาสองค์ที่ 6 ในขณะนั้นมีเพียงกุฏิเก่า ๆ เหลืออยู่ 2 หลัง ศาลาการเปรียญมีสภาพทรุดโทรมมาก อุโบสถเป็นซากพัง พระครูสุนทร ปัฐนคุณและประชาชนได้ร่วมกันบูรณะวัด
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 12 เมตร ยาว 24 เมตร โครงสร้างก่ออิฐถือปูน ศาลาการเปรียญกว้าง 17 เมตร ยาว 25 เมตร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก กุฏิสงฆ์จำนวน 5 หลัง เป็นอาคารไม้และหอระฆัง
วัดไผ่ดำเจริญสุข

วัดไผ่ดำเจริญสุข เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลศาลาแดง อำเภอบางน้ำเปรี้ยว จังหวัดฉะเชิงเทรา มีเนื้อที่ 9 ไร่ 2 งาน ปัจจุบันมี พระครูเวฬุรรมสถิต เป็นเจ้าอาวาส
วัดไผ่ดำเจริญสุข เดิมชื่อ วัดไผ่ดำ ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2446 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2448 ที่ตั้งเดิมของวัดอยู่บนฝั่งใต้คลองแสนแสบ เขตท้องที่หมู่ที่ 5 อยู่เยื้อง กับปัจจุบันไปทางตะวันตกประมาณ 300 เมตร ต่อมาภายหลังได้ทำการย้ายมาสร้างในที่ปัจจุบัน ในสมัยก่อนวัดไผ่ดำเจริญศุขได้สร้างหอฉันและหอสวดมนต์ไว้ตรงกลางและมีกุฎิสงฆ์สร้างอยู่ล้อมรอบ โดยมีชานไม้ต่อถึงกันหมด ในระยะต่อมาได้มีการเปลี่ยนแปลง ได้สร้างแยกออกไปเป็นหลัง ๆ ไม่มีนอกชานผ่านถึงกัน อีกแบบเรือนไทยหลังค่าสูงมุงด้วยจากสังกะสีและกระเบื้อง ซึ่งอยู่ในแนวเดียวกับปัจจุบัน ด้านการศึกษาทางวัดได้เปิดสอนโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรม เมื่อ พ.ศ. 2490 
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2448 ศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2547 ก่อสร้างโดยช่างชาวจีน ก่อสร้างโดยได้ถมดินเป็นฐานสูงขึ้นมาฝังไหซองลงไปในดินด้วย เพื่อใช้แทนเสาเข็ม อุโบสถยาว 12 เมตร กว้าง 6 เมตร เครื่องบนของพระอุโบสถมีหลังคาแบบ 2 ชั้น มุงด้วย กระเบื้องปลายมน ช่อฟ้าอุโบสถเป็นทรงเตี้ยและแบน หางหงส์ประกอบใบฎีกามีลักษณะเป็นรูปหัวพญานาค หน้าบันเป็นลายปูนปั้นรูปหน้าสิงห์ขบและประกอบด้วยลายเถาไม้เลื้อย หอสวดมนต์ เป็นอาคารไม้ กุฏิสงฆ์ จำนวน 13 หลัง ศาลาอ่านหนังสือ 1 หลัง ปูชนียวัตถุ ได้แก่ "หลวงพ่อยิ้ม" ประดิษฐานอยู่หน้าอุโบสถ มีพุทธลักษณะเฉพาะคือแย้มพระโอษฐ์ จึงเรียกว่า "หลวงพ่อยิ้ม" มีความเชื่อกันว่ามีความศักดิ์สิทธิ์ เป็นที่เคารพกราบไหว้ขอพรเรื่องต่าง ๆ โดยเฉพาะเรื่องห้ามฝน
วัดนอกปากทะเล

วัดนอกปากทะเล เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลปากทะเล อำเภอบ้านแหลม จังหวัดเพชรบุรี
ไม่ทราบแน่ชัดว่าสร้างขึ้นเมื่อใด แต่ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวก็ปรากฏวัดนี้อยู่แล้ว มีบันทึกอยู่ในจดหมายเหตุพระราชกิจรายวัน เมื่อ พ.ศ. 2447 มีข้อความว่า "…เวลาบ่ายเสด็จออกจากเมืองเพ็ชรบุรี มาประทับแรมตำบลบ้านแหลมประพาสวัดนอก" ซึ่งน่าจะหมายถึง วัดนอกปากทะเล จากข้อมูลของสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ ระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2434 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2439
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถเป็นโบสถ์มหาอุด อาคารไม้ทรงไทยหลังคามุงกระเบื้องว่าวซีเมนต์มีชายคาปีกนกยื่นออกมาโดยรอบ รองรับด้วยเสาไม้กลม ด้านหน้าทำเป็นพาไล เครื่องลำยองไม้ประดับกระจกสี ฝาเป็นแบบฝาปะกน ใต้บานหน้าต่างตกแต่งเป็นขาสิงห์ ด้านนอกมีใบเมาตั้งอยู่บน เป็นเสมาหินแกรนิตขนาดเล็กสลักลวดลาย ภายในอุโบสถประดิษฐานพระประธานปางสมาธิ นามว่า "หลวงพ่อเทพนฤมิตร" 
ศาลาการเปรียญเป็นอาคารไม้ทรงไทย หลังคาชั้นเดียวมุงกระเบื้องว่าวซีเมนต์ สลับเป็นตัวอักษร 127 น่าจะหมายถึง ปี ร.ศ.ที่สร้างคือ ร.ศ. 127 หรือ พ.ศ. 2451 เครื่องลำยองไม้ประดับกระจก เดิมมีการตกแต่งหน้าบันด้วยแต่ชำรุดเกือบหมด ยังพอเห็นร่องรอยทางด้านทิศตะวันตกเป็นรูปราหูอมจันทร์ ฝาเป็นแบบฝาปะกน เจาะหน้าต่างสลับกับช่องแสงที่ใช้ไม้ระแนงตีเว้นร่อง หอระฆังเป็นอาคารไม้ทรงสูง สภาพชำรุดมากเหลือเฉพาะส่วนหลังคามุงกระเบื้องว่าวซีเมนต์และเสาไม้จำนวน 4 ต้น และมีวิหารเภตรานิพพานัง เป็นรูปเรือ เป็นงานปูนปั้นผสมผสานศิลปะไทยและจีน หน้าต่างเป็นงานแกะสลักไม้ตะเคียน ภายในมีภาพเขียนลายรดน้ำ ลงรักปิดทอง ประดับอยู่ทั่วผนังวิหาร ประดิษฐานพระพุทธรูปสมเด็จองค์ปฐม และพระอุปคุต
เจ้าชายค็อนสตันทีนแห่งลีชเทินชไตน์

เจ้าชายค็อนสตันทีนแห่งลีชเทินชไตน์  ประสูติเมื่อวันที่ 15 มีนาคม 2515 เป็นพระโอรสพระองค์ที่ 3 ใน เจ้าชายฮันส์-อาดัมที่ 2 เจ้าผู้ครองลีชเทินชไตน์ และ เจ้าหญิงมารีแห่งลีชเทินชไตน์ เป็นพระอนุชาใน เจ้าชายอาล็อยส์ เจ้าชายรัชทายาทแห่งลีชเทินชไตน์ ทรงเคยอยู่ในลำดับที่ 7 ในการสืบราชสันตติวงศ์
พระองค์ทรงเข้าเรียนที่โรงเรียนประถมในวาดุซ-เอเบนโฮลซ์และทรงศึกษา ณ โรงยิมลีชเทินชไตน์นิสเชสในปี 2526 ซึ่งทรงสำเร็จการศึกษาในปี 2534 ทรงต่อมหาวิทยาลัยในปารีส ประเทศฝรั่งเศสในปี 2535 และทรงสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโทด้านกฎหมายในปี 2540 จากนั้นทรงงานให้กับ Raiffeisen Private Equity Management AG (RPEM) และ Brown Brothers Harriman ซึ่งเป็นธนาคารเพื่อการลงทุนของสหรัฐฯ ในหน้าที่ต่าง ๆ จนถึงปี 2554 ทรงเป็นหุ้นส่วนผู้จัดการของ Grünwald Equity Beteiligungs-GmbH ซึ่งเป็นผู้ลงทุนในบริษัทขนาดกลางของเยอรมัน ทรงเป็นผู้อำนวยการทั่วไปและประธานคณะกรรมการมูลนิธิเจ้าชายแห่งลีชเทินชไตน์มาตั้งแต่ปี 2555 นอกจากนี้ ทรงงานอื่น ๆ ในปัจจุบัน เช่น ประธานคณะกรรมการบริษัท Rice Tec AG สมาชิกคณะกรรมการมูลนิธิของ มูลนิธิ Fürst Liechtenstein II, คณะกรรมการของ First Participation AG, คณะกรรมการที่ปรึกษาของ Grünwald Equity Beteiligungs GmbH และสมาชิกคณะกรรมการที่ปรึกษาของ L-GAM นอกจากนี้ ทรงยังได้รับแต่งตั้งให้เป็นสมาชิกสภาออสเตรีย เพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืนใน กรุงเวียนนา โดยมีเป้าหมายหลักคือการดำเนินการตามเป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืนในวาระการพัฒนาที่ยั่งยืนขององค์การสหประชาชาติภายในปี 2573 ทรงส่งเสริมความยั่งยืนตลอดจนการสนับสนุนและเร่งรัดกิจกรรมที่เกี่ยวข้องในธุรกิจ สังคม การเมือง วิทยาศาสตร์ สื่อ และสาธารณะ
เจ้าชายค็อนสตันทีนแห่งลีชเทินชไตน์ ทรงเสกสมรสกับเคาน์เตสมารี กาบรีแยล ฟรานซิสกา คัลโนกี เดอ เคโรสปาตัก (เกิด 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2518) เมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2542 และเคร่งศาสนาในเมืองซิชอฟ ประเทศสโลวาเกีย ในโบสถ์เซนต์บีเซนเต เฟอเรอร์ เมื่อวันที่ 29 มกราคม พ.ศ. 2543 มีพระโอรส-ธิดา 3 พระองค์ คือ
พระองค์สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 5 ธันวาคม 2566 สิริพระชันษา 51 ปี โดยสำนักพระราชวังมิได้ออกแถลงการณ์ใด ๆ ในเรื่องนี้
วัดเชตุพน (อำเภอเมืองเชียงราย)

วัดเชตุพน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลรอบเวียง อำเภอเมืองเชียงราย จังหวัดเชียงราย เจ้าอาวาสรูปปัจจุบัน คือ พระครูวิจิตรธรรมาภิรักษ์ ซึ่งได้รับแต่งตั้งเป็นเจ้าอาวาส ตั้งแต่ พ.ศ. 2527 เป็นต้นมา 
วัดเชตุพนเริ่มสร้างเมื่อประมาณ พ.ศ. 2420 มีครูบาสุยะเป็นเจ้าอาวาสรูปแรก ใช้ชื่อวัดว่า "วัดเชตุพน" เพราะบริเวณที่ตั้งวัดมีสภาพเป็นป่า และมีสัตว์ป่าอาศัยอยู่ เช่น เสือ อีเห็น เป็นต้น โดยเริ่มจากการเป็นสำนักสงฆ์ได้ประมาณ 40 ปี กระทรวงศึกษาธิการได้ประกาศแต่งตั้งให้เป็นวัด เมื่อ พ.ศ. 2462 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2489 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 13 เมตร ยาว 32 เมตร 
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ วิหาร (อุโบสถ) เริ่มแรกวิหารตั้งอยู่ภายนอกวัด เป็นอาคารอิฐถือปูนหลังขนาดเล็ก ต่อมามีการตัดถนน จึงย้ายวิหารถอยเข้าไปสร้างใหม่ให้มีขนาดใหญ่ขึ้น โดยสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2496 และฉลองเมื่อ พ.ศ. 2505 ต่อมาวิหารชำรุดเสียหายยากจะบูรณะขึ้นใหม่ จึงสร้างวิหารใหม่เมื่อ พ.ศ. 2531 วิหารหลังปัจจุบันมีลักษณะศิลปะล้านนาประยุกต์ หลังคาลดหลั่นเป็น 2 ชั้น แบ่งเป็น 2 ตับ (ซด) มีช่อฟ้า 4 ตัว ป้านลมแบบ พญานาค หน้าแหนบและหน้าแหนบปีกนก ประดับด้วยศิลปะปูนปั้นประดับด้วยกระจกสีสวยงาม บันไดทางขึ้นมีรูปปั้นมกรคายนาคเศียรเดียว ภายในประดิษฐาน "พระพุทธเชตุพนมงคลรักษ์" เป็นพระประธานองค์เดิมจากวิหารหลังเก่า
"พระธาตุเชตุพนมงคลรัตนะ" เป็นพระธาตุที่สร้างขึ้นใหม่ด้านหลังพระวิหาร ทำการวางศิลาฤกษ์ โดยพระพุทธิวงศ์วิวัฒน์ เจ้าอาวาสวัดพระแก้ว เมื่อ พ.ศ. 2519 พระธาตุมีฐานเป็นสี่เหลี่ยมจัตุรัส บรรจุพระธาตุขนาดเมล็ดข้าวสาร 108 องค์ ขนาดเมล็ดถั่วเขียว 3 องค์ ขนาดเมล็ดถั่วดำ 2 องค์ กับพระรอดเชตุพน 84,000 องค์ บรรจุไว้
การขัดขืนการจับกุม

ในบางประเทศ การขัดขืนการจับกุมเป็นความผิดทางอาญาต่อบุคคลที่ได้กระทำการ อย่างน้อยหนึ่งอย่างต่อไปนี้โดยขึ้นอยู่กับเขตอำนาจศาล:
ประเทศบราซิล.
ประมวลกฎหมายอาญาของบราซิลระบุว่าการขัดขืนการจับกุมคือ "การต่อต้านการดำเนินการทางกฎหมาย โดยใช้ความรุนแรง หรือการข่มขู่ต่อเจ้าหน้าที่ผู้มีอำนาจดำเนินการ หรือผู้ที่ช่วยเหลือพวกเขา" ซึ่งมีโทษจำคุกตั้งแต่ 1 ถึง 3 ปี ส่วนความเสียหายใด ๆ ที่เกิดจากความรุนแรงที่ใช้จะให้ดำเนินคดีกับผู้กระทำความผิดด้วย
ประเทศแคนาดา.
ประมวลกฎหมายอาญามีบทบัญญัติสองข้อที่ครอบคลุมการต่อต้านการจับกุม ได้แก่ มาตรา 129(เอ) กำหนดให้เป็นความผิดต่อผู้ใดที่ "ขัดขืนหรือจงใจขัดขวางเจ้าหน้าที่ของรัฐ หรือเจ้าหน้าที่สันติภาพในการปฏิบัติหน้าที่ หรือบุคคลใด ๆ ที่กระทำการโดยชอบด้วยกฎหมายเพื่อช่วยเหลือเจ้าหน้าที่ดังกล่าว" และมาตรา 270(1) ทำให้เป็นความผิดแก่ผู้ใดที่ "(ก) ทำร้ายเจ้าหน้าที่รัฐ หรือเจ้าหน้าที่สันติบาลที่ปฏิบัติหน้าที่ หรือผู้ทำหน้าที่ช่วยเหลือเจ้าพนักงานดังกล่าว (ข) ทำร้ายร่างกายโดยเจตนาเพื่อขัดขืน หรือขัดขวางการจับกุมหรือกักขังพวกเขาหรือบุคคลอื่นโดยชอบด้วยกฎหมาย” ซึ่งมาตรา 129 มีโทษจำคุกสูงสุดสองปี และมาตรา 270 มีกำหนดโทษสูงสุดห้าปี
ประเทศเดนมาร์ก.
ประมวลกฎหมายอาญาของเดนมาร์ก อนุญาตให้มีการหลบเลี่ยงบางรูปแบบ ดังนั้นจึงแตกต่างอย่างมากจากประมวลกฎหมายอาญาในสหรัฐ
ประเทศนอร์เวย์.
การขัดขืนการจับกุมในประเทศนอร์เวย์อาจถูกลงโทษจำคุกสูงสุด 3 เดือน
ประเทศไต้หวัน.
การจับกุมใด ๆ ที่ไม่เป็นไปตามขั้นตอนที่กฎหมายกำหนดอาจขัดต่อรัฐธรรมนูญ ในทางกลับกัน การที่รู้เท่าทันตำรวจและจงใจขัดขืนการจับกุมโดยชอบด้วยกฎหมาย ด้วยการข่มขู่หรือความรุนแรง อาจเป็นการขัดขวางหน้าที่ของทางการโดยทางอ้อม
อรุณี จุลทะโกศล

อรุณี จุลทะโกศล เคยใช้ชื่อว่า หม่อมอรุณี ภาณุพันธุ์ ณ อยุธยา (เกิด 15 กันยายน พ.ศ. 2473) เป็นนักกีฬาเรือใบหญิงชาวไทยในโอลิมปิกฤดูร้อน 1964 นับเป็นสตรีไทยคนแรกที่เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก และเป็นอดีตหม่อมในพระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าพีรพงศ์ภาณุเดช
อรุณีหย่าขาดกับพระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าพีรพงศ์ภาณุเดชใน พ.ศ. 2507
สตารีมอสต์

สตารีมอสต์  หรือ สะพานม็อสตาร์  เป็นสะพานยุคจักรวรรดิออตโตมันในม็อสตาร์ ประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา ข้ามแม่น้ำเนเรตวา สะพานเดิมมีอายุได้ 427 ปีขณะที่ถูกทำลายในวันที่ 9 พฤศจิกายน 1993 โดยกองกำลังกึ่งกองทัพโครแอตระหว่างสงครามโครแอต-บอสนีแอก สะพานที่สร้างขึ้นใหม่ทดแทนนั้นสร้างเสร็จและเปิดใช้งานในวันที่ 23 กรกฎาคม 2004
สะพานนี้เป็นตัวอย่างชิ้นสำคัญของสถาปัตยกรรมอิสลามแบบบอลข่าน สร้างขึ้นโดยสุลัยมานผู้เกรียงไกรในปี 1557 ผลงานออกแบบโดยมีมาร์ ฮายรูดดีน ลูกศิษย์ของมีมาร์ ซีนาน ผู้สร้างสิ่งก่อสร้างหลัก ๆ ของสุลต่านผู้เกรียงไกรมากมายทั่วทั้งอิสตันบูลและจักรวรรดิออตโตมัน
Pseudotanganikallabes

Pseudotanganikallabes เป็นสกุลของปลาที่อยู่ในวงศ์ Clariidae มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Pseudotanganikallabes prognatha.
สปีชีส์นี้ที่พบใน ทะเลสาบแทนกันยิกา
Chunella

Chunella เป็นสกุลของปะการังที่อยู่ในวงศ์ Chunellidae มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Chunella gracillima.
สปีชีส์นี้พบได้ในแอฟริกาตะวันออกและ มาเลเซีย
กลบทก้านต่อดอก

กลบทก้านต่อดอก เป็นหนึ่งในบทกลอนที่ถูกจารึกไว้ที่วัดโพธิ์ (วัดพระเชตุพนวิมลมังคลาราม) หรือ ประชุมจารึกวัดพระเชตุพนฯ ประพันธ์โดย หลวงลิขิตปรีชา (คุ้ม) เจ้ากรมพระอาลักษณ์ ฝ่ายพระราชวังบวรสถานมงคล เป็นจารึกเพลงยาวกลบทและกลอักษร แผ่นที่ 39 ลักษณะจารึกเป็นหินอ่อนสีดำทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 24 ซม. สูง 65 ซม. จารึกด้วยอักขระไทยสมัยกรุงธนบุรี - รัตนโกสินทร์
ลักษณะคำประพันธ์.
กลบทก้านต่อดอกมีลักษณะเป็นกลอนแปด มีความยาว 7 บท โดยกำหนดให้มีบังคับสัมผัสสระชิดเสียงเดียวกันตำแหน่งสองคำท้ายวรรคในแต่ละวรรคจำนวน 1 คู่ ตลอดไปจนจบกลอน 
เนื้อหา.
เป็นบทกลอนที่กล่าวถึงความทุกข์ระทมที่ต้องอยู่ห่างไกลจากหญิงอันเป็นที่รัก
คารซ็อค

คารซ็อค  หรือ โครซ็อค  เป็นหมู่บ้านในอำเภอเลห์ ลาดัก ประเทศอินเดีย ตั้งอยู่ริมฝั่งของทะเลสาบโซโมรีรี เป็นหนึ่งในนิคมที่สูงที่สุดในโลก และเป็นนิคมที่สูงที่สุดในประเทศอินเดีย เมื่อวัดจากระดับน้ำทะเล แหล่งข้อมูลต่าง ๆ ระบุความสูงของคารซ็อคอยู่ที่ 4,570 เมตร ถึง 4,595 เมตรจากระดับน้ำทะเล คารซ็อคเป็นที่รู้จักจากอารามโครซ็อค อารามในศาสนาพุทธ
พรรคไทยชนะ

พรรคไทยชนะ (ชื่อย่อ: ทช.) เป็นพรรคการเมืองไทย ปัจจุบันจักรพงศ์ ชื่นดวง เป็นหัวหน้าพรรค และฐานวัฒน์ วิบูลย์ธนสาร เป็นเลขาธิการพรรค
ประวัติ.
ก่อนเป็นพรรคไทยชนะได้มีกลุ่มบุคคลภาคประชาชนจากหลายภาคส่วนร่วมประชุมเพื่อเสนอจดจัดตั้งพรรคการเมืองในวันที่ 11 เมษายน พ.ศ. 2564 ณ อาคารพุทธวิชชาลัย หลังจากนั้นจึงเสนอจดจัดตั้งพรรคการเมืองต่อคณะกรรมการการเลือกตั้ง (กกต.) และได้รับรองเป็นพรรคการเมืองเมื่อวันที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2564 
ต่อมาในวันที่ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2564 รมนต์อร บุญเรือง เลขาธิการพรรคพร้อมด้วยคณะกรรมการบริหารพรรคอีก 8 คนได้ยื่นหนังสือลาออกจากตำแหน่ง โดยจักรพงศ์ ชื่นดวง หัวหน้าพรรค ได้รับทราบจดหมายลาออกทั้ง 9 ฉบับในวันที่ 26 ตุลาคม ทำให้คณะกรรมการบริหารพรรคที่เหลือต้องพ้นจากตำแหน่งทั้งคณะแต่ยังคงรักษาการในตำแหน่งจนกว่าจะมีการเลือกตั้งคณะกรรมการบริหารพรรคชุดใหม่ โดยอดีตกรรมการบริหารพรรคทั้ง 9 คนให้เหตุผลในการลาออกว่าไม่พอใจการทำงานของหัวหน้าพรรค
ในวันที่ 24 เมษายน พ.ศ. 2565 พรรคไทยชนะได้จัดประชุมใหญ่สามัญครั้งที่ 1/2565 เพื่อเลือกตั้งคณะกรรมการบริหารพรรคชุดใหม่จำนวน 13 คนและจัดตั้งสาขาพรรคประจำภาคเหนือที่ จังหวัดเชียงใหม่ ซึ่งที่ประชุมมีมติเลือก จักรพงศ์ ชื่นดวง ให้ดำรงตำแหน่งหัวหน้าพรรคต่อเป็นสมัยที่ 2 ส่วนตำแหน่งเลขาธิการพรรคที่ประชุมมีมติเลือก ฐานวัฒน์ วิบูลย์ธนสาร อดีตรองหัวหน้าพรรคให้ดำรงตำแหน่งเลขาธิการพรรคคนใหม่
ต่อมาในวันที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2566 พรรคไทยชนะได้ เลือกหม่อมราชวงศ์จัตุมงคล โสณกุล เป็นแคนดิเดตนายกรัฐมนตรีของพรรค จากนั้นในวันที่ 19 มีนาคม พ.ศ. 2566 พรรคไทยชนะได้จัดประชุมใหญ่สามัญ ครั้งที่ 1/2566 เพื่อแก้ไขเปลี่ยนแปลงข้อบังคับพรรค
วัลเดมาร์แห่งเดนมาร์ก

เจ้าชายวัลเดมาร์ คนุตเซน (ค.ศ. 1158 - 18 กรกฎาคม ค.ศ. 1236 ที่อารามซิตูส์) ทรงเป็นเจ้าชายเดนมาร์ก บาทหลวงและรัฐบุรุษ เจ้าชายวัลเดมาร์เป็นบิชอปแห่งชเลสวิชในช่วงค.ศ. 1188 ถึง 1208 ทรงเป็นจางวางแห่งดัชชีชเลสวิช ในช่วง ค.ศ. 1184 ถึง 1187 และเป็นเจ้าชายมุขนายกแห่งเบรเมินตั้งแต่ ค.ศ. 1192 ถึง 1194 และเป็นอีกครั้งในช่วง ค.ศ. 1206 ถึง 1217 พระองค์ดำรงตำแหน่งหลังจากมีการเลือกตั้งประจำสังฆมณฑลในฐานะอาร์คบิชอปที่ได้รับเลือกและด้วยทรงเป็นพระราชวงศ์และทรงเครื่องราชกกุธภัณฑ์ของเจ้าชายมุขนายก แต่ทรงขาดการรับรองจากสมเด็จพระสันตะปาปา
ดูเหมือนว่าพระชนนีของพระองค์จะเป็นภริยาของชายคนอื่น นางได้ให้กำเนิดเจ้าชายวัลเดมาร์หลังการสิ้นพระชนม์ของพระเจ้าคนุตที่ 5 แห่งเดนมาร์กในช่วงต้น ค.ศ. 1158 กษัตริย์คนุตที่ 5 พระบิดาของพระองค์ถูกปลงพระชนม์ในวันที่ 9 สิงหาคม ค.ศ. 1157 โดยกษัตริย์ร่วมคือ พระเจ้าสเวนที่ 3 แห่งเดนมาร์ก ดังนั้นเจ้าชายวัลเดมาร์ ก็ทรงเหมือนกับพระเชษฐาต่างพระชนนีคือ นักบุญนีลส์แห่งออร์ฮูส เป็นผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์เดนมาร์ก
เจ้าชายวัลเดมาร์เจริญพระชันษาในราชสำนักของพระญาติ คือ พระเจ้าวัลเดมาร์ที่ 1 แห่งเดนมาร์ก เมื่ออยู่ในวัยหนุ่ม เจ้าชายเป็นคนทะเยอทะยานและมีความสามารถ พระองค์ตั้งพระทัยที่จะเข้าสู่ภาคีทางศาสนา เจ้าชายวัลเดมาร์เดินทางไปศึกษาในปารีสและกับเจ้าอาวาสสตีเฟนแห่งตูร์แนร์จากอารามแซงต์เฌเนเวียฟ เขาได้ตั้งข้อสังเกตว่าเจ้าชายวัลเดมาร์บรรลุนิติภาวะแล้วและสง่างามเหมือนเป็นบิชอปแม้ว่ายังอยู่ในวัยหนุ่ม ทรงถ่อมตัวแม้ว่าจะเป็นชนชั้นสูง และทรงพูดเหมือนคนฝรั่งเศสแม้ว่ามีสำเนียงเดนมาร์กก็ตาม หลังจากสำเร็จการศึกษา กษัตริย์วัลเดมาร์ที่ 1 พระญาติได้แต่งตั้งให้เจ้าชายดูแลสังฆมณฑลในชเลสวิช ในค.ศ. 1179 แม้ว่ายังคงเยาว์วัยเกินไปที่จะได้รับการสถาปนาเป็นบิชอปสืบต่อจาก เฟรเดอริกที่ 1 บิชอปแห่งชเลสวิช
เชิงอรรถ.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
กฎของเบนต์

ในวิชาเคมี กฎของเบนต์  อธิบายความสัมพันธ์ระหว่างออร์บิทัลไฮบริไดเซชันของอะตอมแกนกลางในโมเลกุลกับอิเล็กโทรเนกาติวิตีของหมู่แทนที่ กฎของเบนต์ได้รับการนำเสนอโดยเฮนรี เอ. เบนต์ ว่า: 
<templatestyles src="แม่แบบ:คำพูด/style.css" />สมบัติ s เชิงอะตอมจะอยู่รวมกันมากในออร์บิทัลที่หันไปทางหมู่แทนที่มีสภาพไฟฟ้าเป็นบวก<br>Atomic s character concentrates in orbitals directed toward electropositive substituents.
กฎของเบนต์ได้รับการเสนอให้ใช้แทนทฤษฎีการผลักกันของคู่อิเล็กตรอนวงเวเลนซ์สำหรับการอธิบายโครงสร้างโมเลกุลของสารประกอบอย่างง่ายเนื่องจากมีผลการทดลองสนับสนุนและสอดคล้องกับทฤษฎีสมัยใหม่อื่น สำหรับอะตอมในคาบด้านล่างของตารางธาตุ มีผู้เสนอต่อจากเบนต์ว่าแนวโน้มของออร์บิทัลไฮบริไดเซชันของพันธะที่อะตอมกลางมีกับหมู่แทนที่จะขึ้นอยู่กับค่าสภาพไฟฟ้าลบและขนาดของออร์บิทัลของหมู่แทนที่
วัดศรีสุพรรณ (จังหวัดเชียงใหม่)

วัดศรีสุพรรณ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหายยา อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่
ประวัติ.
วัดศรีสุพรรณสร้างเมื่อ พ.ศ. 2043 ในสมัยของพญาแก้ว ราชวงศ์มังราย พระนางสิริยสวดี พระราชมารดามหาเทวีเจ้า โปรดเกล้าฯ ให้มหาอำมาตย์ชื่อเจ้าหมื่นหลวงจ่าคำ สร้างวัดชื่อว่า วัดศรีสุพรรณอาราม ต่อมาเรียกสั้น ๆ ว่า "วัดศรีสุพรรณ" และทำการผูกพัทธสีมาอุโบสถเมื่อ พ.ศ. 2052 และสร้างวิหาร พระบรมธาตุเจดีย์ อุโบสถ และนำพระพุทธปาฏิหาริย์ (ชื่อเดิมคือ พระเจ้าเจ็ดตื้อ) มาประดิษฐานในอุโบสถ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2400
อาคารเสนาสนะ.
อุโบสถเงินของวัดถือว่าเป็นแห่งเดียวในโลก วัสดุที่ใช้คืออะลูมิเนียม เป็นเงินผสมและใช้เงินบริสุทธิ์บางแห่ง บุและตกแต่งตั้งแต่หลังคา ผนังภายในและภายนอกทั้งหลัง ช่างที่ดำเนินการสร้างอุโบสถเงิน เฉพาะการใช้ อะลูมิเนียม เงินผสมและเงินบริสุทธิ์ สำหรับตกแต่ง อุโบสถเริ่มสร้างเมื่อ พ.ศ. 2547 สืบเนื่องจากอุโบสถหลังเดิมชำรุดและคณะศรัทธาวัดศรีสุพรรณ ซึ่งได้สืบทอดอาชีพการทำเครื่องเงิน (คัวเงิน) และเพื่อเป็นการส่งเสริมภูมิปัญญาท้องถิ่นดั้งเดิมจากบรรพบุรุษของตนมามากกว่า 200 ปี อุโบสถเงินมีการสลักลวดลายตามแนวประเพณีล้านนา วัดมีกฎห้ามสตรีเข้าไปภายในอุโบสถเงินโดยเด็ดขาด
เมื่อวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2565 องค์พระธาตุเจดีย์เกิดรอยแตกร้าวขนาดใหญ่เป็นแนวดิ่งทั้ง 4 ด้าน เหตุเกิดจากมีน้ำฝนไหลซึมเข้าไปข้างใน จนเกิดการทรุดตัวยุบเอียงไปทางอาคารเรียนโรงเรียนเทศบาลวัดศรีสุพรรณและพังถล่มลงมา หลังจากนั้นกรมศิลปากรได้ขุดแต่งทางโบราณคดี เก็บกู้โบราณวัตถุ และศิลปวัตถุ ทีมนักโบราณคดีได้ขุดแต่งพบโครงสร้างเจดีย์โบราณสมัยแรกสร้างอยู่ภายใน สันนิษฐานว่าน่าจะอยู่ในช่วงพุทธศตวรรษที่ 21 ร่วมสมัยยุคทองของอาณาจักรล้านนา พบส่วนยอดของเจดีย์จำลองโลหะสำริดพร้อมด้วยพระบรมสารีริกธาตุ ซึ่งเป็นส่วนประกอบหนึ่งขององค์เจดีย์จำลองโลหะสำริดที่มีการพบมาก่อนหน้า
วัดป้านปิง

วัดป้านปิง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลศรีภูมิ อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่
ประวัติ.
วัดป้านปิง คำว่า "ป้านปิง" หมายถึง เป็นแนวขวางแม่น้ำปิง ไม่ได้หมายถึงสร้างมาเพื่อขวางแม่น้ำปิง แต่หมายถังวัดป้านปิง ได้กั้นภยันอันตรายจากอีกฟากฝั่งของแม่น้ำปิงไม่สามารถข้ามมาได้ ซึ่งในอดีตมีภัยสงครามที่จะมาเชียงใหม่ เช่นในสมัยพญามังราย จากกองทัพจากพม่าและกองทัพจากอยุธยา เป็นต้น สันนิษฐานว่าวัดสร้างขึ้นในยุคต้นของอาณาจักรล้านนาตั้งแต่สมัยพญามังราย จนถึงสมัยพญาแสนเมืองมา (ราว พ.ศ. 1839–1954) เมื่ออาณาจักรล้านนาล่มสลายวัดต่าง ๆ จึงชำรุดทรุดโทรมลงรวมทั้งวัดป้านปิงด้วย จนกระทั่งได้สถาปนาอาณาจักรล้านนาใหม่เมื่อ พ.ศ. 2324 และราว พ.ศ. 2326 พระเจ้ากาวิละได้เป็นมหาศรัทธาปก (บูรณะ) วัดต่าง ๆ ขึ้นมาใหม่ ซึ่งคงจะรวมวัดป้านปิงด้วย 
จากสมุดข่อยระบุว่า วันเพ็ญเดือน 5 พ.ศ. 2382 ได้สร้างและฉลองอุโบสถของวัดขึ้น ในการสำรวจวัดในเขตเมืองเชียงใหม่เมื่อราว พ.ศ. 2399–2413 ได้ระบุถึงเจ้าอาวาสชื่อ พระภิกษุธรรมปัญญา นับว่าเป็นครั้งแรกที่มีการบันทึกชื่อเจ้าอาวาสไว้ จากข้อมูลชองสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่า ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2025 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2115
อาคารเสนาสนะ.
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ วิหารสร้างเมื่อ พ.ศ. 2024 ศิลปะล้านนา วิหารเคยเกิดไฟไหม้จึงได้สร้างวิหารหลังใหม่ภายหลัง มีซุ้มโขงหน้าวิหาร มีรูปปั้นลักษณะจีน เป็นรูปพญานาคสองตัวหางพันกัน เหนือขนดลำตัวสองฟากเป็นยอดเขาหิมพานต์ พร้อมพระอาทิตย์ พระจันทร์ อุโบสถมีหลักศิลาจารึกที่มีลักษณะใบเสมา ทำจากหินทรายสีเทา ด้านหน้าพระอุโบสถ เป็นสถูปบรรจุอัฐิหลวงพ่อพระครูสังฆกิจวิรุฬห์ (สิงห์คำ ธมฺมทินฺโน) อดีตเจ้าอาวาสวัดป้านปิง 
เจดีย์ที่สร้างมาตั้งแต่ต้น เป็นแบบฐานสูงย่อมุมไม้ 28 ทรง 12 เหลี่ยม มีฐานกว้าง 10.20 เมตร สูงประมาณ 25 เมตร เจดีย์เป็นทรงแบบล้านนาฝีมือช่างหลวง ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระเพชรสิงห์หนึ่ง เป็นพระพุทธรูปหล่อด้วยโลหะสัมฤทธิ์ทั้งสององค์ องค์พระประธานประทับนั่งแบบสมาธิเพชรปางมารวิชัย ด้วยฝีมือช่างหลวงยุคต้นของล้านนา หน้าตักกว้าง 1.70 เมตร องค์รองด้านขวาหน้าตักกว้าง 1.30 เมตร และวัดได้ขุดพบดินจี่ฮ่อฐานกุฏิ เป็นอิฐเผาที่เชื่อกันว่าช่างล้านนาเรียนรู้มาจากจีนฮ่อ มณฑลยูนานที่ติดต่อค้าขายกับอาณาจักรล้านนาในยุคต้น ๆ มีประมาณ 20 ก้อน ที่อยู่สภาพดี แต่ละก้อนยาว 60 เซนติเมตร กว้างและหนา 28 เซนติเมตร
วัดพระนอนหนองผึ้ง

วัดพระนอนหนองผึ้ง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหนองผึ้ง อำเภอสารภี จังหวัดเชียงใหม่
วัดพระนอนหนองผึ้งมีตำนานกล่าวถึงในอดีตบริเวณนี้เป็นที่อยู่อาศัยของชาวลัวะ ต่อมาประมาณ พ.ศ. 1200 ได้มีพระมหาเถระเจ้าจำนวน 5 รูป ซึ่งติดตามพระนางจามเทวี มาธุดงค์บริเวณนี้ ชาวลัวะจึงได้นำรังผึ้งจากต้นมะขามริมสระน้ำใกล้หมู่บ้านมาถวาย และนำพระบรมสารีริกธาตุใส่กระบอกไม้รวก หรือไม้ไผ่บรรจุผอบทองคำบรรจุในหลุมลึก 22 ศอก พร้อมสร้างขึ้นเป็นวัดชื่อว่า วัดหนองผึ้ง วัดมีสภาพเป็นวัดร้างระยะหนึ่ง จนกระทั่ง พ.ศ. 1836 มีพระมหาเถระเจ้าพร้อมด้วยเศรษฐีจากเมืองเชียงแสนได้มาบูรณะเจดีย์ขึ้นใหม่ ทั้งยังสร้างพระพุทธรูปปางไสยาสน์และพระพุทธรูปปางมารวิชัย ภายหลังเมื่อพญามังรายได้สร้างเวียงกุมกามแล้ว จึงได้รวมวัดนี้เป็นส่วนหนึ่งของเวียงกุมกาม มีประเพณีนมัสการสรงน้ำปิดทองพระนอนในวันเพ็ญเดือนแปด 
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถก่ออิฐถือปูน หลังคาหน้าจั่วมีปีกนก 2 ข้าง ด้านหน้ามีสิงห์ปูนปั้นอยู่ 1 คู่ ส่วนซุ้มโขงประตูทางเข้าปรากฏลวดลายปูนปั้นในศิลปะพม่า สันนิษฐานว่าอาจได้รับการซ่อมแซมบูรณะในสมัยรัชกาลที่ 5 เจดีย์ตั้งอยู่ระหว่างวิหารพระนอนและอุโบสถ เป็นเจดีย์ขนาดเล็กทรงระฆังที่ได้รับการซ่อมปฏิสังขรณ์แล้ว ส่วนฐานเป็นแบบเขียงตอนล่าง เหนือขึ้นมาเป็นชั้นปัทม์ย่อเก็จรองรับส่วนมาลัยเถาแบบย่อเก็จแปลง องค์ระฆังขนาดเล็ก ไม่มีส่วนบัลลังก์ ปล้องไฉนทรงกรวยคว่ำแต่ละปล้องต้องมีขนาดใหญ่ ต่อเหนือขึ้นไปด้วยชั้นบัวกลุ่มแบบพม่า และส่วนปลียอดประดับฉัตรโลหะ ตามตำนานเล่าว่าเจดีย์บรรจุพระเกศาธาตุของพระพุทธเจ้า วิหารซึ่งประดิษฐานพระพุทธรูปปางไสยาสน์ (พระนอน) เรียก "พระนอนหนองผึ้ง" หรือ "พระพุทธรูปป้านปิง" มีความยาวตั้งแต่ยอดพระโมฬีถึงฝ่าพระบาท 19 เมตร (38 ศอก) พระพุทธรูปปางมารวิชัย (พระเจ้าทันใจ) 1 องค์ หน้าตักกว้าง 3 ศอก 1 คืบ
วัดเกาะกา

วัดเกาะกา เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท่าเรือ อำเภอปากพลี จังหวัดนครนายก ตั้งอยู่บนเนื้อที่ 5 ไร่ 47 ตารางวา ปัจจุบันมีพระครูปลัดรักจิตร์ รกฺขิตธมฺโม เป็นเจ้าอาวาส
วัดเกาะกาตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2424 เดิมเป็นสำนักสงฆ์ประมาณ พ.ศ. 2480 ได้มีพระสงฆ์มาจำพรรษา นายดา พาชี จึงยกที่นาให้จำนวนทั้งสิ้น 4 ไร่เศษ เพื่อขยายเขตวัด ต่อมาสารวัตรฉิม เป็นคนบ้านเกาะหวาย ได้เป็นผู้นำชักชวนชาวบ้านขออนุญาตสร้างวัดขึ้น วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2533 เขตสุงคามสีมา กว้าง 5 เมตร ยาว 11 เมตร
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2534 ศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2515 เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ หอสวดมนต์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2517 กุฎิสงฆ์ 1 หลัง วิหารสร้างเมื่อ พ.ศ. 2517 และศาลาบำเพ็ญกุศล 1 หลัง สร้างด้วยไม้ ปูชนียวัตถุมีพระประธาน สร้างในสมัยรัชกาลที่ 5
วัดท่าสะท้อน (จังหวัดสุราษฎร์ธานี)

วัดท่าสะท้อน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท่าสะท้อน อำเภอพุนพิน จังหวัดสุราษฎร์ธานี
ประวัติ.
วัดท่าสะท้อน เดิมชื่อ วัดนาคนาม สร้างแต่ครั้งใดไม่ปรากฎแน่ชัด ชื่อของวัดน่าจะมาจากชื่อของ หลวงพ่อนาค จากข้อมูลของสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ ระบุว่าวัดท่าสะท้อนตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 1905 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2538
อาคารเสนาสนะ.
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถหลังเดิมสร้างในสมัยอยุธยา ต่อมาในสมัยหลวงพ่อวิเชียรเป็นเจ้าอาวาสได้สร้างอุโบสถใหม่คร่อมลงบนอุโบสถเดิมที่ทรุดโทรมลง อุโบสถหลังเดิมกว้าง 6 เมตร ยาว 9 เมตร ผนังก่อด้วยดินลูกรังอัดแน่นซึ่งคงจะมีส่วนผสมของตัวประสานเช่นกาวหนังสัตว์ ยางไม้ หรือส่วนของพืชที่มีคุณสมบัติในการยึดเกาะตัวแน่น แล้วใช้ปูนขาวฉาบภายนอก หลังคาเป็นเครื่องไม้มุงด้วยกระเบื้องดินเผา มีประตูทางเข้าด้านหน้า 2 ประตูเหนือประตูทั้งสองเป็นซุ้มจรนัมยอดเจดีย์ ระหว่างประตูทางเข้าสร้างเป็นประตูหลอกมีซุ้มจรนัม หน้าบันซุ้มประดับด้วยเครื่องถ้วย เหนือซุ้มทำเป็นรูปเจดีย์ อุโบสถหลังเดิมนี้ได้รับการซ่อมแซมเรื่อยมาหลายครั้งโดยเฉพาะในสมัยรัตนโกสินทร์ตอนกลาง
อุโบสถหลังใหม่ เป็นอาคารแบบทรงไทยภาคกลางก่ออิฐถือปูน ประตูหน้าต่างยอดซุ้มหลังคามุงกระเบื้องลอนคู่ ประดับช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์ ลดปีกนก 2 ชั้น มีมุขด้านหน้าลดปีกนกชั้นเดียวหน้าบันด้านหน้าตกแต่งด้วยลายปูนปั้นรูปพระอินทร์ทรงช้างเอราวัณ ทำพิธีวางศิลาฤกษ์เมื่อ พ.ศ. 2525 อุโบสถสร้างครอบอุโบสถหลังเก่ากว้าง 14.50 เมตร ยาว 17 เมตร มีลักษณะเป็นเนินอิฐขนาดใหญ่ แต่ฐานเจดีย์ด้านทิศตะวันออกได้ถูกรถแทรกเตอร์ไถออกไปเป็นบางส่วน 
ศาลาการเปรียญ เป็นอาคารโถงไม่มีฝา ยกใต้ถุนไม่สูงนัก พื้นไม้กระดาน หลังคาทรงจั่วมีปีกนก 1 ชั้นโดยรอบ หน้าบันตกแต่งด้วยการเขียนสีเรื่องพุทธประวัติตอนแสดงปฐมเทศนา และภาพพระพุทธเจ้าปางรำพึง ซุ้มประตูแกะสลักบริเวณริมท่าน้ำเป็นซุ้มเสาปูนรองรับแผ่นไม้แกะสลักรูปราหูอมจันทร์ประกอบแผ่นไม้แกะสลักรูปคันทวย ด้านบนเป็นหลังคาทรงจั่วเครื่องไม้ติดปั้นลม มุงด้วยกระเบื้องเกล็ดเต่า เจดีย์มีลักษณะพังทลายเหลือเพียงส่วนฐานสี่เหลี่ยม องค์เจดีย์ไม่สามารถบอกรูปทรงได้ และยังพบโบราณวัตถุต่าง ๆ ได้เก็บรวบรวมไว้ภายในโบสถ์หลังใหม่ บริเวณด้านข้างโบสถ์พบฐานใบเสมาเดิมพังทลายอยู่ทั้งหมด (ด้านละ 3 ใบ)
วัดถ้ำใหญ่ (จังหวัดนครศรีธรรมราช)

วัดถ้ำใหญ่ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลถ้ำใหญ่ อำเภอทุ่งสง จังหวัดนครศรีธรรมราช มีเนื้อที่ธรณีสงฆ์ 50 ไร่
วัดถ้ำใหญ่ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2100 คงร้างไประยะหนึ่ง ต่อมาวัดได้รับการบูรณะเมื่อ พ.ศ. 2495 โดยพ่อท่านนิ่ม เมธกโร และได้รับการบูรณะพัฒนาเรื่อยมาจนถึงปัจจุบัน ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2537 พ.ศ. 2544 องค์การบริหารส่วนตำบลถ้ำใหญ่ปรับปรุงภูมิทัศน์วัด
อาคารเสนาสนะที่สำคัญของวัด ได้แก่ อุโบสถกลางน้ำ เป็นโบสถ์แห่งแรกของจังหวัดนครศรีธรรมราชที่สร้างไว้กลางน้ำ ภายในตกแต่งด้วยกระจกเงาแผ่นเล็ก ๆ นำมาต่อกัน บานประตูหน้าต่างแกะสลักเป็นรูปเทพปักษาและรูปเทวดา สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2550 โดยพระครูกิตติยานุศาสน์ วัดยังมีถ้ำซึ่งมีพระพุทธรูปในสมัยสุโขทัย ประดิษฐานอยู่จำนวน 4 องค์ มีเจดีย์บนยอดเขาซึ่งเป็นที่บรรจุของพระอรหันต์สาวก ได้แก่ พระธาตุของพระสารีบุตร องคุลีมาล เป็นต้น
Vampirolepis

Vampirolepis เป็นสกุลของหนอนตัวแบนที่อยู่ในวงศ์ Hymenolepididae.
สกุลมี การกระจายทั่วโลก
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
วัดจอมมณี (จังหวัดฉะเชิงเทรา)

วัดจอมมณี เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเมืองเก่า อำเภอพนมสารคาม จังหวัดฉะเชิงเทรา ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 13 ไร่ มีอาณาเขตพื้นที่ ทิศเหนือ จดคลองท่าลาด ทิศใต้ และทิศตะวันออก จดที่นาชาวบ้าน ทิศตะวันตก จดหมู่บ้าน มีที่ธรณีสงฆ์ จำนวน 1 แปลง เนื้อที่ 9 ไร่ 2 งาน 49 ตารางวา
วัดจอมมณีเป็นวัดที่สร้างขี้นโดยเจ้าจอมมณีเมื่อ พ.ศ. 2450 อย่างไรก็ดี อีกแหล่งข้อมูลระบุว่า ตั้งเมื่อ พ.ศ. 2352 ผู้สร้างวัดคือ ชาวบ้านซึ่งอพยพมาจากเวียงจันทน์ ประเทศลาว มาตั้งบ้านเรือนเป็นหมู่บ้านที่ถาวรแล้ว ชาวบ้านในบริเวณนี้ยังคงพูดภาษาไทยพวน
ภายในวัดมีอาคารเสนาสนะ ประกอบด้วย อุโบสถ ศาลาการเปรียญ หอสวดมนต์ กุฏิสงฆ์ ศาลาอเนกประสงค์ และศาลาบำเพ็ญกุศล
โฟร์ซัม

โฟร์ซัม  เป็นรูปแบบของการมีเพศสัมพันธ์หมู่ที่เกี่ยวข้องกับคนสี่คนจากการผสานระหว่างเพศใด ๆ
รูปแบบของโฟร์ซัม.
ระดับของกิจกรรมทางเพศระหว่างสมาชิกทั้งสี่อาจแตกต่างกันอย่างมาก โฟร์ซัมอาจเกี่ยวข้องกับเพศเดียวกัน และบางโฟร์ซัมเกี่ยวข้องกับสมาชิกทั้งสี่ที่มีส่วนร่วมอย่างแข็งขัน
การแลกเปลี่ยนภรรยา.
การแลกเปลี่ยนภรรยา (wife swapping) เกี่ยวข้องกับคู่สามีภรรยาสองคู่ ซึ่งมักจะเป็นคู่รักต่างเพศที่แต่งงานแล้วทั้งคู่ โดยที่ชายแต่ละคนจะ"แลกเปลี่ยน"ภรรยาของเขาเป็นอีกฝ่ายหนึ่ง และมีเพศสัมพันธ์กับเธอ ซึ่งโดยปกติแล้วจะไม่มีการคลุกคลีทางเพศระหว่างภรรยาสองคนหรือสามีสองคน
ซอฟต์สวิงกิง.
ซอฟต์สวิงกิง (soft swinging) เกี่ยวข้องกับคู่รักสองคู่ โดยที่คู่หนึ่งมีบทบาทแอบดูอีกคู่หนึ่งมีมีเพศสัมพันธ์ หรือคู่รักแต่ละคู่มีเพศสัมพันธ์แต่ไม่มีการคลุกคลีทางเพศระหว่างสองคู่
แก็งแบง.
แก็งแบง (gang bang) เกี่ยวข้องกับคนสามคน (หรือมากกว่า) ที่มีเพศสัมพันธ์กับคนที่สี่ต่อเนื่องกัน สิ่งนี้มักเกิดขึ้นกับผู้ชายที่ทิ่มผู้หญิง แต่สามารถนำไปใช้กับพฤติกรรมรักร่วมเพศหรือผู้หญิงที่ทิ่มผู้ชายโดยใช้ดิลโดสายรัด
ท่าผนึกอากาศ.
ท่าผนึกอากาศ (airtight seal) เกี่ยวข้องกับการร่วมเพศทางช่องคลอดและการร่วมเพศทางทวารหนักกับผู้หญิงโดยผู้ชายสองคนในการทิ่มคู่ ในขณะที่ผู้หญิงทำเฟอเลชิโอกับชายคนที่สาม
ท่าสี่เหลี่ยม.
ท่าสี่เหลี่ยม (quad) คือความสัมพันธ์โรแมนติกที่เกี่ยวข้องกับคนสี่คน มักใช้เพื่ออธิบายความสัมพันธ์ความรักระหว่างสองคู่ โดยมีลักษณะเป็นรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส ซึ่งคนทั้งสี่มีความสัมพันธ์ความรักซึ่งกันและกัน
แม้ว่าจะหมายถึงคนสองคนที่มีความสัมพันธ์โรแมนติกกับอีกสองคน แต่ก็มักจะบอกเป็นนัยว่าแต่ละคนในสี่คนมีความสัมพันธ์ทางเพศแบบใดแบบหนึ่งกับอีกสามคน โดยความสัมพันธ์มักเป็นมิตรภาพ แม้ว่าจะโรแมนติก การเพิ่มตัวแสดงไบเซ็กชวลหรือโฮโมเซ็กชวลช่วยเพิ่มการผสมผสานระหว่างเพศ และการมีปฏิสัมพันธ์ที่โรแมนติกรวมถึงปฏิสัมพันธ์ทางเพศ
ซีเอนา มาเปลลี มอซซี

ดอนนา ซีเอนา มาเปลลี มอซซี  เกิดเมื่อวันที่ 18 กันยายน พ.ศ. 2564 เป็นพระธิดาคนแรกใน เจ้าหญิงเบียทริซ และ เอโดอาร์โด มาเปลลี มอซซี พระนัดดาใน เจ้าฟ้าชายแอนดรูว์ และ ซาราห์ ดัชเชสแห่งยอร์ก พระราชปนัดดาคนที่ 12 ใน สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร อยู่ในลำดับที่ 10 ในการสืบราชบัลลังก์สหราชอาณาจักรและเครือจักรภพ เธอมีพี่ชายต่างพระมารดา 1 คน คือ ดอน คริสโตเฟอร์ วูลฟ์ "โวลฟี" มาเปลลี มอซซี โดยนามของเธอ ถูกเปิดเผยเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม 2564 ผ่านทาง ทวิตเตอร์ ส่วนพระองค์ของพระมารดา
ถึงแม้ว่าเธอจะเกิดมาในฐานะของพระธิดาในพระราชนัดดาของพระมหากษัตริย์แห่งสหราชอาณาจักร แต่ก็เป็นเพียงพระราชนัดดาหญิง เธอจึงไม่มีพระอิสริยยศใดๆในราชสำนัก เป็นเพียงพระบรมวงศานุวงศ์และมีสิทธิ์ในการครองราชย์ แต่เธอกลับถือว่าเป็นขุนนางผ่านทางบิดา ซึ่งบิดาของเธอ สืบเชื้อสายมาจากขุนนางอิตาลียุคโบราณ เธอจึงมีตำแหน่งเป็น ดอนนา ซีเอนา มาเปลลี มอซซี หรือยศนี้หากเทียบในราชสำนักอังกฤษ คือ เคาน์เตส หากตำแหน่งดังกล่าวยังไม่ได้รับการยอมรับในสาธารณรัฐอิตาลีหรือ สหราชอาณาจักร ตำแหน่งขุนนางแห่งราชอาณาจักรอิตาลี นั้นมอบให้กับครอบครัวของบิดาในปี 2456 โดยพระเจ้าวิคเตอร์ เอ็มมานูเอลที่ 3 แห่งอิตาลี
Neobrachylepas

Neobrachylepas เป็นสกุลของสัตว์พวกกุ้งกั้งปูที่อยู่ในวงศ์ Neobrachylepadidae มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Neobrachylepas relica.
สปีชีส์นี้พบในมหาสมุทรแปซิฟิก (ใกล้นิวซีแลนด์)
อารามคอบัยร์

คอบัยร์  เป็นอารามอาร์มีเนียที่ถูกทิ้งร้าง สร้างขึ้นในศตวรรษที่ 12 ตั้งอยู่ในหมู่บ้านคอบัยร์ ใกล้กับเมืองทูมันยัน จังหวัดลอรี ประเทศอาร์มีเนีย
อารามสร้างขึ้นบนขอบของโกรกธารลึกแห่งหนึ่งในปี ค.ศ. 1171 โดยเหล่าเจ้าชายแห่งราชอาณาจักรลอรี ซึ่งเป็นสายตระกูลชั้นน้อยของราชวงศ์บากราตูนี
ในศตวรรษที่ 13 อารามถูกครอบครองโดยชาวซาการิด ตระกูลขุนนางอาร์มีเนียซึ่งรับใช้ราชวงศ์ของจอร์เจีย ชาวซาการิดเปลี่ยนอารามคอบัยร์จากจารีตอาร์มีเนียเป็นอารามคัลซิดอนของจารีตออร์ทอดอกซ์จอร์เจียอยู่ช่วงหนึ่ง ดังที่ปรากฏหลักฐานเป็นจารึกอักษรจอร์เจียบนผนังของอาราม ควบคู่ไปกับจารึกภาษาอาร์มีเนียดั้งเดิม
สุนิสา ลี

สุนิสา "ซูนี" ลี (เกิด 9 มีนาคม ค.ศ. 2003) เป็นนักยิมนาสติกสากลชาวอเมริกันเชื้อสายม้ง ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 สุนิสาได้รับเหรียญทองใน ประเภทรวมอุปกรณ์ และเหรียญทองแดง ในประเภทบาร์ต่างระดับ ส่วนในประเภททีม สุนิสาได้รับเหรียญทองในการแข่งขันยิมนาสติกลีลาชิงแชมป์โลก 2019 และเหรียญเงินในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 เธอเป็นนักกีฬายิมนาสติกทีมชาติสหรัฐยาวนานหกสมัย และเป็นชาวอเมริกันเชื้อสายม้งคนแรกที่ได้รับเหรียญรางวัลจากกีฬาโอลิมปิก
ประวัติ.
สุนิสา ลี มีนามเดิมว่า สุนิสา ผาบชมพู (Sunisa Phabsomphou) เกิดเมื่อวันที่ 9 มีนาคม ค.ศ. 2003 ณ เมืองเซนต์พอล รัฐมินนิโซตา มีมารดาชื่อ เย้ง ท่อ  เป็นม้งอพยพ ประกอบอาชีพเจ้าหน้าที่สาธารณสุข มารดาลี้ภัยออกจากประเทศลาว ไปอาศัยอยู่ที่ศูนย์รับผู้อพยพบ้านวินัย อำเภอปากชม จังหวัดเลย ราว 10 ปี ก่อนอพยพสู่สหรัฐ โดยชื่อ "สุนิสา" ซึ่งแปลกไปจากชาวม้งในสหรัฐคนอื่น มารดาของเธออธิบายว่าตั้งตามสุนิสา เจทท์ นักแสดงหญิงชาวไทยจากละครโทรทัศน์เรื่อง "สะใภ้จ้าว" (2002) ซึ่งมารดาชื่นชอบ สุนิสาอาศัยอยู่กับมารดา และพ่อเลี้ยงชื่อ ฮัว ลี หรือ จอห์น ลี (John Lee) ชาวอเมริกันเชื้อสายม้งแต่ไม่ได้จดทะเบียนสมรส ตั้งแต่สุนิสาอายุได้สองขวบ ครั้นเมื่อเข้าสู่วัยรุ่น เธอจึงเปลี่ยนไปใช้ชื่อสกุลของจอห์น เธอมีพี่น้องได้แก่ โจนาห์ (Jonah) และไชแอน (Shyenne) เป็นลูกติดของจอห์น ส่วนเอวิออน (Evionn) ลักกี (Lucky) และโนอาห์ (Noah) เป็นน้องร่วมมารดาที่เกิดกับจอห์น โดยเฉพาะเอวิออน เป็นนักกีฬายิมนาสติกลีลาระดับภูมิภาค
เมื่ออายุหกขวบ สุนิสาเริ่มหัดกีฬายิมนาสติกที่ศูนย์ยิมนาสติกมิดเวสต์ในลิตเติลแคนาดา รัฐมินนิโซตา และปัจจุบันเธอก็ยังฝึกซ้อมที่ศูนย์ยิมนาสติกแห่งนี้ สุนิสาเริ่มลงแข่งขันยิมนาสติกประเภทรวมอุปกรณ์ระดับรัฐ เมื่ออายุได้แปดขวบ เธอเลื่อนขั้นเป็นระดับสาม และเลื่อนเป็นระดับสูงเมื่ออายุ 11 ปี โดยช่วงตั้งแต่อายุ 6-12 ปี สุนิสาได้รับการฝึกซ้อมโดยปุนนาริต กอย (Punnarith Koy) ชาวอเมริกันเชื้อสายกัมพูชา
ค.ศ. 2019 ก่อนการแข่งขันยิมนาสติกชิงแชมป์สหรัฐ (USA Gymnastics National Championships) จอห์น พ่อเลี้ยงของเธอพลัดตกต้นไม้ขณะไปช่วยเพื่อนคนหนึ่ง ทำให้เขาเป็นอัมพาตตั้งแต่ช่วงเอวลงไป ปีถัดมาป้าและลุงของเธอเสียชีวิตจากโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 (โควิด-19) สุนิสากล่าวถึงเรื่องเศร้าที่รุมเร้านี้ว่า "มันทำให้ฉันเข้มแข็งขึ้น" (I am tougher because of it.)
สถานีคาราวานแซลิม

สถานีคาราวานแซลิม (Selim Caravanserai), สถานีคาราวานออร์แบลิยัน (Orbelian's Caravanserai) หรือ สถานีคาราวานซูเลมา (Sulema Caravanserai) เป็นสถานีคาราวานเก่าแก่ในจังหวัดวายอทส์ซอร์ ประเทศอาร์มีเนีย สร้างขึ้นกลางช่องเขาแซลิมในปี 1332 โดยเจ้าชายแชซาร์ ออร์แบลิยัน ("Chesar Orbelian") เพื่อรับนักเดินทางและสัตว์ที่เดินทางผ่านช่องเขานี้ สถานีคาราวานนี้ตั้งอยู่ที่ความสูง 2,410 เมตรจากระดับน้ำทะเล และเป็นสถานีคาราวานที่ได้รับการอนุรักษ์ไว้ดีที่สุดในประเทศ
อาคารได้รับการปฏิสังขรณ์ในปี 1956–1959 ซากของโถงทางเข้าทางตะวันออกนั้นเชื่อว่าเคยเป็นโบสถ์มาก่อน แต่ในปี 2014 มีการขุดค้นที่พิสูจน์ว่าไม่ใช่โบสถ์ แต่ก็ไม่สามารถระบุชี้ชัดได้ว่าเคยใช้งานสำหรับอะไร
วอลเลย์บอลหญิงซูแปร์โกปปาอีตาเลียนา

วอลเลย์บอลหญิงซูแปร์โกปปาอีตาเลียนา  หรือ อิตาเลียนซูเปอร์คัพ  เป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลประจำปีของสโมสรวอลเลย์บอลในประเทศอิตาลี โดยเป็นการพบกันระหว่างทีมชนะเลิศเซเรียอา1กับทีมชนะเลิศโกปปาอีตาเลีย ซึ่งจะทำการแข่งขันเพียงนัดเดียว ในกรณีที่ทีมชนะเลิศทั้งสองรายการเป็นทีมเดียวกัน ทีมรองชนะเลิศเซเรียอา1จะได้สิทธิ์เข้าร่วมแข่งขันแทน การแข่งขันอยู่ภายใต้การดูแลของเลกาปัลลาโวโลเซเรียอาเฟมมีนีเล (') ร่วมกับสหพันธ์วอลเลย์บอลอิตาลี (')
ซูแปร์โกปปาอีตาเลียนาจัดการแข่งขันขึ้นครั้งแรกใน ค.ศ. 1996 สโมสรที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดคืออีโมโกวอลเลย์โกเนกลียาโน ซึ่งชนะเลิศ 7 สมัย
บันด์

บันด์ (เทวนาครี: बंद ทับศัพท์เป็น Bandh; แปลตรงตัว: ปิด, มาจาก) เป็นรูปแบบการประท้วงทางการเมืองในเอเชียใต้โดยเฉพาะอินเดียกับเนปาล คล้ายคลึงกับการนัดประท้วงหยุดงาน โดยประกาศและกระทำโดยพรรคการเมือง ชุมชน หรือกลุ่มคน หนึ่งในคำที่ปรากฏใช้มากในอินเดียคือ "ภารตบันด์" ("Bharat bandh") ซึ่งหมายถึงการเรียกร้องให้กระทำบันด์ทั้งประเทศ
ชุมชนหรือพรรคการเมืองที่ประกาศบันด์จะคาดหวังให้สาธารณชนผู้เข้าร่วมโดยทั่วไปอยู่ที่บ้านและไม่เดินทางมาทำงาน, ร้านค้าปิดบริการ และการชนส่งสาธารณะ รถโดยสารประจำทาง รถแท็กซี่ ไม่ลงขับตามถนนหรือไม่รับผู้โดยสาร และเคยสำเร็จในระดับนครมาแล้ว เช่นครั้งหนึ่งที่เบงกาลูรุในปี 2012 บันด์อาจเรียกได้ว่าเป็นรูปแบบหนึ่งของการดื้อแพ่ง และส่วนใหญ่มีเป้าหมายเพื่อเรียกร้องให้รัฐบาลแก้ไขปัญหาเฉพาะต่าง ๆ
วัดถ้ำวราราม

วัดถ้ำวราราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลคลองศก อำเภอพนม จังหวัดสุราษฎร์ธานี ปัจจุบันมีพระใบฎีกา เฉลิมชัย ปิยวณฺโณ เป็นเจ้าอาวาส
วัดถ้ำวราราม หรือ วัดถ้ำปลา ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2448 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2554 ที่ตั้งวัดซึ่งเป็นถ้ำมีลักษณะเป็นถ้ำหินปูนตั้งอยู่บนพื้นที่ซึ่งมีความสูง 60 เมตร จากระดับน้ำทะเลปานกลาง ในส่วนที่เป็นแหล่งโบราณคดีนั้นเป็นถ้ำหินปูนแบ่งออกเป็น 4 คูหา ได้รับการสำรวจตามโครงการโบราณคดีประเทศไทย (ภาคใต้) กองโบราณคดี กรมศิลปากร เมื่อ พ.ศ. 2529 โดยนิติ แสงวัณณ์ และคณะ 
พบว่าเป็นที่อยู่อาศัยของมนุษย์สมัยก่อนประวัติศาสตร์ พบเศษภาชนะดินเผาส่วนใหญ่ลักษณะของเนื้อหยาบโดยมีทรายผสมอยู่มาก ไม่มีการตกแต่งลวดลายแต่อย่างใดและพบเป็นชิ้นเล็ก ๆ จึงไม่สามารถที่จะสร้างรูปทรง สันนิษฐานได้โบราณวัตถุที่ทำจากหินทำจากหินควอร์ตไซต์สีเทาอมน้ำตาล ลักษณะแบบสี่เหลี่ยมคางหมูโบราณวัตถุที่ทำจากเปลือกหอย พบกำไลทรงกลมทำจากเปลือกหอย 1 ชิ้นกระดูกสัตว์และฟันสัตว์ มีร่องรอยการตกแต่งโดยการเหลาส่วนปลายให้แหลมและพบฟันสัตว์ขนาดใหญ่ สันนิษฐานได้ว่าคงเป็นฟันของสัตว์ประเภทกินพืชเป็นอาหาร
ปัจจุบันในถ้ำเป็นที่ประดิษฐานของพระพุทธรูปของทางวัดตรงท่าน้ำมีปลาตะเพียนแดง หรือชาวบ้านเรียกว่า ปลาลำปำ จำนวนมาก
วัดมุงเมือง (อำเภอเมืองเชียงราย)

วัดมุงเมือง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเวียง อำเภอเมืองเชียงราย จังหวัดเชียงราย
วัดมุงเมืองตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2383 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2409 ได้ประกอบพิธีผูกพัทธสีมาเมื่อ 13 มกราคม พ.ศ. 2510 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2547 วัดมุงเมืองรอดพ้นจากการถูกทำลายในสงครามโลกครั้งที่ 2 ซึ่งชาวบ้านเชื่อกันว่าอาจเป็นเพราะ "พระพุทธรูปสองสี" หรือ "พระเจ้าสองสี" ที่ประดิษฐานอยู่ภายในวัด 
อาคารและเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ เจดีย์ศิลปะล้านนาตั้งอยู่บนฐานสี่เหลี่ยมจตุรัส มีการย่อมุมซ้อนกันสี่ชั้น รองรับฐานปัทม์ย่อมุม ถัดขึ้นไปเป็นเรือนธาตุ มีซุ้มประดิษฐานพระพุทธรูปยืนปางเปิดโลกทั้งสี่ด้าน โดยพระพุทธเจ้าทรงยืนตัวตรงแขนสองข้างอยู่ข้างลำตัวกางออกเล็กน้อย องค์เจดีย์ทรงระฆังกลม และมีเจดีย์เล็ก ๆ ประดับอยู่ที่มุม ใต้เจดีย์ได้เพิ่งค้นพบพระบรมสารีริกธาตุอยู่ใต้เจดีย์โดยบังเอิญ
วัดทุ่งสมอ (จังหวัดกาญจนบุรี)

วัดทุ่งสมอ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลทุ่งสมอ อำเภอพนมทวน จังหวัดกาญจนบุรี
สันนิษฐานว่าวัดทุ่งสมอสร้างขึ้นในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว เนื่องจากพบการนำเครื่องถ้วยมาประดับที่ส่วนประกอบทางสถาปัตยกรรมดังเช่นที่ วิหารวัดน้อย อำเภอเมืองสุพรรณบุรี จังหวัดสุพรรณบุรี อุโบสถวัดชมภูเวก จังหวัดนนทบุรี เป็นต้น อย่างไรก็ดีข้อมูลจากสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2328 ซึ่งตรงกับสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2510
ปูชนียวัตถุที่สำคัญในวัด ได้แก่ พระโพธิสัตว์กวนอิมองค์ใหญ่ ภายในอุโบสถประดิษฐานพระสังกัจจายน์องค์ใหญ่อันเป็นพระประธานของอุโบสถ หลวงพ่อเทพมงคลในพระอุโบสถ โบราณสถานภายในวัดทุ่งสมอประกอบด้วย เจดีย์ 3 องค์ และสระน้ำ 1 สระ
การระบาดทั่วของโควิด-19 ในทวีปแอฟริกา

มีการยืนยันว่าเริ่มเข้าทวีปแอฟริกาในวันที่ 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2020 โดยมีผู้ติดเชื้อรายแรกที่ประเทศอียิปต์ ผู้ติดเชื้อรายแรกในแอฟริกาใต้สะฮาราอยู่ที่ประเทศไนจีเรียเมื่อช่วงปลายเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2020 ไวรัสกระจายไปทั่วทวีปภายในสามเดือน โดยประเทศเลโซโทเป็นประเทศสุดท้ายที่มีรายงานผู้ติดเชื้อในวันที่ 13 พฤษภาคม ค.ศ. 2020 ในวันที่ 26 พฤษภาคม ประเทศในทวีปแอฟริกาส่วนใหญ่ประสบกับการแพร่เชื้อในชุมชน ถึงแม้ว่าจะมีสมรรถภาพในการตรวจสอบอย่างจำกัดก็ตาม ผู้ติดเชื้อที่เข้ามาในประเทศส่วนใหญ่มาจากทวีปยุโรปและสหรัฐมากกว่าประเทศจีน 
ในช่วงต้นเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2021 ทวีปแอฟริกาประสบกับคลื่นโควิดระลอกที่สาม ทำให้มีคนติดเชื้อในประเทศที่มีผู้ติดเชื้ออยู่แล้วเพิ่มขึ้น 14 ประเทศ ในวันที่ 4 กรกฎาคม ทวีปนี้มีผู้ติดเชื้อรายใหม่มากกว่า 251,000 คน ซึ่งเพิ่มขึ้นจากสัปดาห์ที่แล้วร้อยละ 20 และเพิ่มขึ้นร้อยละ 12 จากยอดสูงสุดในเดือนมกราคม ประเทศในแอฟริกามากกว่า 16 ประเทศ ซึ่งรวมถึงมาลาวีและเซเนกัล ติดเชื้อจนทำลายสถิติใหม่ องค์การอนามัยโลกกล่าวถึงสัปดาห์นั้นว่าเป็น'สัปดาห์โรคระบาดที่เลวร้ายที่สุด'เท่าที่แอฟริกาเคยเจอมา 
มีความเชื่อกันอย่างแพร่หลายว่ามีการรายงานต่ำกว่าความเป็นจริง (under-reporting) ในหลายประเทศที่ระบบบริการสุขภาพไม่ค่อยได้รับการพัฒนา ในช่วงฤดูใบไม้ร่วง ค.ศ. 2020 การวิจัยความชุกของโรค (seroprevalence) ที่จูบา ประเทศซูดานใต้ มีการรายงานผู้ติดเชื้อน้อยกว่าร้อยละ 1 ของผู้ติดเชื้อทั้งหมด
มีความกังวลต่อการค้นพบไวรัสสายพันธุ์ใหม่ในทวีปแอฟริกา: ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2020 มีการพบสายพันธุ์เบตาในประเทศแอฟริกาใต้ และในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2020 มีการพบสายพันธุ์อีตาในประเทศไนจีเรีย
ในวันที่ 13 มกราคม ค.ศ. 2021 มีการประกาศจากสหภาพแอฟริกาว่าได้สั่งจองวัคซีนมากเกือบ 300 ล้านโดส ซึ่งมีจุดประสงค์ในการแจกจ่ายวัคซีนโควิด-19 ไปยังประเทศที่มีรายได้น้อย อย่างไรก็ตาม ประเทศในทวีปแอฟริกาต้องซื้อวัคซีนบางชนิดด้วยเงินมากกว่าประเทศในทวีปยุโรปมากกว่า 2 เท่า ในวันที่ 19 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2021 กลุ่ม 7 (G-7) สัญญาว่าจะกระจายวัคซีนอย่างเท่าเทียมกัน แม้ว่าจะมีการให้ข้อมูลเพียงเล็กน้อยก็ตาม สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ยังเป็นผู้ให้วัคซีนในทวีปนี้ด้วย 
แม้ว่าจะมีความก้าวหน้าถึงขนาดนี้ ทวีปแอฟริกาเป็นทวีปที่มีผู้ได้รับวัคซีนน้อยที่สุดในโลก โดยในช่วงต้นเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2021 องค์การอนามัยโลกรายงานว่าการจัดส่งวัคซีนโควิด-19 ในทวีปแอฟริกาลดลงจนถึงขั้น"เกือบหยุด" ในวันที่ 8 มิถุนายน โม อิบรอฮีม เศรษฐีพันล้านใจบุญ วิจารณ์ประชาคมระหว่างประเทศอย่างหนักว่าประสบความล้มเหลวในการกระจายวัคซีนอย่างเท่าเทียมกันทั่วโลก จนถึงวันที่ 8 กรกฎาคม ค.ศ. 2021 มีแค่ร้อยละ 2 ของทวีปเท่านั้นที่ได้รับการฉีดวัคซีนแล้ว
วัดทิพย์สุคนธาราม

วัดทิพย์สุคนธาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลดอนแสลบ อำเภอห้วยกระเจา จังหวัดกาญจนบุรี ปัจจุบันมีพระศรีวชิรสุธี (ชะโลม ปญฺญาวชิโร) เป็นเจ้าอาวาส
วัดทิพย์สุคนธารามตั้งวัดเมื่อวันที่ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2550 โดยนางฉันท์ทิพย์ กลิ่นโสภณ พร้อมด้วยบิดามารดาและญาติพี่น้องได้ถวายที่ดิน 339 ไร่ และใช้ทุนทรัพย์ส่วนตัวสร้างวัดและเสนาสนะต่าง ๆ ถวายแก่สมเด็จพระมหาธีราจารย์ (นิยม ฐานิสฺสโร) เจ้าอาวาสวัดชนะสงครามราชวรมหาวิหาร
วัดทิพย์สุคนธารามเป็นที่ประดิษฐาน "พระพุทธมหาเมตตาประชาไทยไตรโลกนาถคันธารราฐอนุสรณ์" เป็นพระพุทธรูปปางขอฝน (ปางคันธารราฐ) สร้างโดยโลหะสำริดความสูง 32 เมตร ยืนอยู่บนฐานสูง 8 เมตร ผู้จัดสร้างคือ สำนักงานทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์ร่วมกับหน่วยงานภาครัฐและภาคเอกชน เพื่อเฉลิมพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เนื่องในโอกาสพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษาครบ 7 รอบ 84 พรรษา
พื้นที่บริเวณวัดยังมีหอเกียรติประวัติสมเด็จพระมหาธีราจารย์ อาคารนิทรรศการอนุสรณ์แห่งการตื่นรู้ และอ่างเก็บน้ำในพระบรมราชินูปถัมภ์ที่ได้รับการปรับปรุงภูมิทัศน์สถานที่ให้สวยงาม มีลานปฏิบัติธรรม
ดรีมเวิกส์แชนแนล

ดรีมเวิกส์แชนแนล (มักเขียนสั้น ๆ ว่า DreamWorks) เป็นสถานีระบบบอกรับสมาชิกที่มีค่าบริการ เปิดตัวเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม ค.ศ. 2015 มีเจ้าของและผู้บริการคือ เอ็นบีซียูนิเวอร์แซล ซึ่งแยกมาจาก คอมคาสต์ ที่ออกฉายครั้งแรกในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
ในประเทศไทย ช่องดรีมเวิกส์แชนแนล ออกฉายครั้งแรกทางบริการเคเบิลทีวีและทีวีดาวเทียมของซีทีเอช ช่อง 139 (ปัจจุบันนี้บริษัทซีทีเอชได้ปิดให้บริการตั้งแต่วันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2559) ปัจจุบันนี้โอนให้บริการของทรูวิชั่นส์และTrueID TV ช่อง 448 เฉพาะสมาชิกตั้งแต่ สมาร์ท แฟมิลี่ แพ็กเกจ ขึ้นไป และ Kids Plus แพ็กเกจ เปิดตัวตั้งแต่วันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2564 เป็นส่วนหนึ่งทดแทนช่องดิสนีย์จูเนียร์ ปิดตัวไปวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2564
วัดสะพานเลือก

วัดสะพานเลือก เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลทุ่งเบญจา อำเภอท่าใหม่ จังหวัดจันทบุรี ปัจจุบันพระอาจารย์สุทับ สุเมโธ เป็นเจ้าอาวาส
วัดสะพานเลือกตั้งวัดเมื่อวันที่ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2536 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2527 มีเจ้าอาวาสรูปแรกคือ หลวงพ่อประสงค์ จันทสุวัณโณ ซึ่งมรณภาพเมื่อ พ.ศ. 2527 ท่านได้ทำสังฆทานแก้กรรมช่วยชีวิตคนทั่วไปเป็นจำนวนมากและได้รวบรวมเงิน ค่าสังฆทาน มาสร้างวัตถุทางศาสนานับราคาเป็นร้อยล้านบาท นำมาสร้างอุโบสถ วิหาร และพระพุทธไสยาสน์องค์ใหญ่
ภายในวัดประดิษฐานพระพุทธไสยาสน์ (พระนอน) ซึ่งถือว่ามีความสูงยาวที่สุดในประเทศไทยและในโลก อยู่ภายในวิหารขนาดใหญ่ และมีภาพจิตรกรรมเป็นเรื่องราวพุทธประวัติ สำหรับพระพุทธไสยาสน์องค์นี้เริ่มสร้างเมื่อ พ.ศ. 2540–2547 มีความยาว 56 เมตร เท่ากับบทพุทธคุณ (อิติปิโส) ซึ่งมี 56 พยางค์ มีความสูงจากฐาน 16 เมตร (ความหมายคือ 16 ชั้นฟ้า) ใช้งบประมาณ 90 ล้านบาท เป็นพระประจำวันของผู้ที่เกิดวันอังคาร
วัดชายนา (จังหวัดเพชรบุรี)

วัดชายนา เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบ้านในดง อำเภอท่ายาง จังหวัดเพชรบุรี มีเนื้อที่ 10 ไร่ 80 ตารางวา
วัดชายนาเริ่มก่อสร้างเมื่อราว พ.ศ. 2504–2505 ชาวบ้านจากหมู่บ้านในดง ซึ่งแต่เดิมขึ้นตรงกับหมู่ 8 ตำบลบางปลาเค้า ได้นิมนต์พระสงฆ์ไปจำพรรษาที่วัดร้าง ได้รับการบุกเบิกหักร้างถางพง โดยหลวงพ่อตัด ปวโร พร้อมด้วยชาวบ้าน พ.ศ. 2505 พื้นที่แปลงนี้อยู่ในความดูแลของอดีตกำนัน คำ ทองทา ถวายไว้เพื่อให้สร้างวัด ได้รับอนุญาตให้สร้างวัดเมื่อวันที่พฤหัสบดีที่ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2508 ประกาศตั้งวัดเมื่อวันพุธที่ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2512 วางศิลาฤกษ์อุโบสถ เมื่อวันพุธที่ 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2509 โดยมีพระราชสุทธิโมลี เจ้าคณะจังหวัด ธรรมยุต วางศิลาฤกษ์ พระครูโสภิตธรรมาภรณ์ (ทอง) เป็นประธาน นายกำนันคำ ทองทา เป็นกรรมการ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาประกาศ ณ วันพฤหัสบดีที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2513 หล่อพระประธานเมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2515 ผูกพัทธสีมาเมื่อวันพุธที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2525
วัดชายนามีเกจิอาจารย์ คือ พระพุทธวิริยากร (หลวงพ่อตัด ปวโร) ท่านมีชื่อเสียงในการสร้างวัตถุมงคล ตะกรุดเนื้อตะกั่ว ที่มากด้วยพุทธคุณและประสบการณ์
อำเภออาโลร์กาจะฮ์

อาโลร์กาจะฮ์  เป็นอำเภอในรัฐมะละกา ประเทศมาเลเซีย มีพื้นที่ 660 ตารางกิโลเมตร โดยมีชายแดนทางเหนือติดกับอำเภอตัมปิน, อำเภอเริมเบา และอำเภอพอร์ตดิกสัน (รวมส่วนแยกของตันจุงตวน) และทางตะวันออกกับใต้ติดกับอำเภอจาซินและอำเภอมะละกากลาง 
เขตการปกครอง.
อำเภอนี้แบ่งออกเป็น 31 ตำบล และ 7 เมือง ได้แก่ อาโลร์กาจะฮ์, มัซจิดตานะฮ์, ปูเลาเซอบัง, ลูบกจีนา, กัวลาซูไงบารู, รัมเบีย และดูเรียนตุงกัล
ภูเขาเรเนียร์

ภูเขาเรเนียร์  หรือในชื่อ ทาโฮมา  หรือ ทาโคมา  เป็นภูเขาไฟมีพลังแบบกรวยภูเขาไฟสลับชั้นขนาดใหญ่ ตั้งอยู่ในเทือกเขาแคสเกตในแถบแปซิฟิกตะวันตกเฉียงเหนือของสหรัฐอเมริกา ตั้งอยู่ในอุทยานแห่งชาติภูเขาเรเนียร์ ห่างจากซีแอตเทิลไปประมาณ ทางตะวันออกเฉียงใต้ ภูเขาเรเนียร์เป็นภูเขาที่สูงที่สุดในรัฐวอชิงตันและเทือกเขาคาสเคดด้วยความสูง 
เนื่องจากมีความเป็นไปได้สูงที่จะปะทุในอนาคตอันใกล้ ภูเขาเรเนียร์จึงถือเป็นภูเขาไฟที่อันตรายที่สุดแห่งหนึ่งของโลก และอยู่ในรายชื่อภูเขาไฟแห่งทศวรรษ น้ำแข็งน้ำแข็งจำนวนมากหมายความว่าภูเขาเรเนียร์สามารถผลิตลาฮาร์ขนาดมหึมา ตามการสำรวจทางธรณีวิทยาแห่งสหรัฐอเมริกา "ผู้คนประมาณ 80,000 คนและบ้านของพวกเขาอยู่ในความเสี่ยงในเขตอันตรายจากลาฮาร์ของภูเขาเรเนียร์"