pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
ทูเลิฟยูมอร์

"ทูเลิฟยูมอร์"  เป็นเพลงของเซลีน ดิออน นักร้องชาวแคนาดา ซึ่งเดวิด ฟอสเตอร์ กับเอ็ดการ์ บรอนฟ์แมน จูเนียร์ แต่งขึ้น ออกเป็นซิงเกิลในประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 21 ตุลาคม ค.ศ. 1995 และได้รับความนิยม ขึ้นสู่อับดับที่หนึ่งในออริคอนซิงเกิลส์ชาร์ต และขายได้ 1.5 ล้านแผ่น เนื้อหาของเพลงว่าด้วยผู้หญิงคนหนึ่งซึ่งวิงวอนให้คนรักไม่จากไปหาผู้หญิงคนอื่น
ภูมิหลังและการเผยแพร่.
เพลงนี้บันทึกเสียงขึ้นเพื่อใช้ประกอบละครโทรทัศน์ญี่ปุ่นเรื่อง "โคอิบิโตะโยะ" และได้รับการบรรจุไว้ในอัลบั้ม "เดอะคัลเลอร์ออฟมายเลิฟ" ฉบับที่เผยแพร่ใหม่ใน ค.ศ. 1995 ต่อมา ยังได้รับการบรรจุไว้ในอัลบั้ม "ฟอลลิงอินทูยู" ฉบับเอเชีย, อัลบั้ม "ลายวาปารี" ฉบับที่เผยแพร่ในภูมิภาคอื่นภายนอกสหรัฐ, และอัลบั้ม "เล็ตส์ทอล์กอะเบาต์เลิฟ" ฉบับสหรัฐ โดยออกเป็นซิงเกิลชุดที่สามจากอัลบั้มนี้ด้วย (แต่เฉพาะการประชาสัมพันธ์เท่านั้น) ส่วนในญี่ปุ่นเอง ออกเป็นซิงเกิลแบบแผ่นซีดีสำหรับขายเท่านั้น โดยฉบับแรกสุดเป็นซีดีแบบมินิ ออกเมื่อ ค.ศ. 1995 จากนั้นจึงออกเป็นซีดีแบบแม็กซีซิงเกิลใน ค.ศ. 1999
ใน ค.ศ. 1995 โซนี่มิวสิกเอ็นเตอร์เทนเมนต์ญี่ปุ่นออกวิดีโอประชาสัมพันธ์เพลงนี้ ซึ่งมีเซลีน ดิออน ร้องเพลงนี้ในห้องบันทึกเสียง ต่อมาใน ค.ศ. 1996 โซนี่ฯ ออกวิดีโอประชาสัมพันธ์อีกครั้ง ซึ่งมีเซลีน ดิออน ร้องเพลงนี้สดจากคอนเสิร์ต "ฟอลลิงอินทูยูอะราวด์เดอะเวิลด์ทัวร์" และมีทาโร ฮากาเซะ บรรเลงไวโอลิน
เพลงนี้เป็นเพลงหนึ่งที่เซลีน ดิออน ขับร้องบ่อยครั้งที่สุดในการแสดง โดยปรากฏในรายการเพลงของคอนเสิร์ต "ฟอลลิงอินทูยูอะราวด์เดอะเวิลด์ทัวร์", "เล็ตส์ทอล์กอะเบาต์เลิฟเวิลด์ทัวร์", "อะนิวเดย์...", "เทกกิงแชนเซสเวิล์ดทัวร์", "เซลีนดิออนไลฟ์ 2018", "เซลีน", และ "เคอริจเวิลด์ทัวร์" เพลงนี้ฉบับขับร้องสดปรากฏในดีวีดีหลายชุดของเซลีน ดิออน ซึ่งรวมถึง ' และเพลงนี้ยังปรากฏในอัลบั้มรวมเพลงยอดนิยมภาษาอังกฤษของเซลีน ดิออน โดยปรากฏครั้งแรกในอัลบั้ม "ออลเดอะเวย์... อะเดเคดออฟซอง" เมื่อ ค.ศ. 1999 ต่อมาได้ปรากฏอีกใน ' เมื่อ ค.ศ. 2008
เพลงนี้ได้รับรางวัลอินเทอร์เนชันนัลซิงเกิลกร็องพรีในงานประกาศผลรางวัลเจแปนโกลด์ดิสก์อะวอร์ด และยังได้รางวัลแอสแคปพ็อปหนึ่งรายการ กับรางวัลบีเอ็มไอพ็อปสองรายการ ในฐานะที่เป็นเพลงซึ่งได้รับการขับร้องบ่อยที่สุดในสหรัฐ
ผลลัพธ์เชิงพาณิชย์.
เพลงนี้ได้รับความนิยมสูงในประเทศญี่ปุ่น โดยติดอันดับที่หนึ่งถึงห้าสัปดาห์ และขายซีดีได้ 1,500,000 ชุด ทำให้เซลีน ดิออน เป็นศิลปินสากลคนแรกในรอบ 12 ปีที่เข้าสู่อันดับที่หนึ่งในออริคอนซิงเกิลส์ชาร์ต หลังจากที่ไอรีน คารา เข้าถึงอันดับดังกล่าวด้วยเพลง "แฟลชแดนซ์... วอตอะฟีลลิง" เมื่อ ค.ศ. 1983 เพลง "ทูเลิฟยูมอร์" ยังครองสถิติ 3 รายการในประเทศญี่ปุ่นมาจนถึงปัจจุบัน คือ เป็นเพลงจากศิลปินสากลที่มียอดขายดีที่สุดเป็นอันดับที่สองในประเทศญี่ปุ่น เป็นซิงเกิลจากศิลปินสากลหญิงที่มียอดขายดีที่สุดเป็นอันดับที่หนึ่งในประเทศญี่ปุ่น และเป็นหนึ่งในเพลงสากล 3 เพลงที่มียอดขายเกินหนึ่งล้านชุดในประเทศญี่ปุ่น
ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2010 เสียงเรียกเข้าเพลงนี้ได้รับใบรับรองประเภทโกลด์ หลังจากขายได้ 100,000 ชุด
ในประเทศแคนาดา เพลงนี้ยังติดอันดับที่สี่ในควิเบกแอร์เพลย์ชาร์ต และอันดับที่ห้าในคะเนเดียนอะดัลต์คอมเท็มพอรารี
รูปแบบและรายชื่อเพลง.
ซิงเกิลซีดี 2 เพลง - (ญี่ปุ่น, 1995)
ซิงเกิลซีดี 4 เพลง - (ญี่ปุ่น, 1999)
มิสไทยแลนด์ยูนิเวิร์ส 2551

มิสไทยแลนด์ยูนิเวิร์ส 2551 เป็นการประกวด มิสไทยแลนด์ยูนิเวิร์สปีที่ 9 นับจากการจัดครั้งแรกในปี 2543 ที่สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบก ช่อง 7 ได้ดำเนินการจัดขึ้น เพื่อสรรหาสาวไทยที่มีความงาม มีกริยามารยาทที่งดงามแบบไทย มีความคิดอ่านเฉลียวฉลาด ทันสมัย มั่นใจในตนเอง และเหมาะสมที่จะรับหน้าที่ในนามตัวแทนประเทศไทย ไปสู่การประชาสัมพันธ์และสร้างชื่อเสียงเกียรติคุณอันดีงามให้กับประเทศ ทั้งนี้ทางฝ่ายจัดได้เลื่อนกำหนดการเดิมจากปกติทุกๆ ปี จะมีการประกวดในช่วงเดือนมีนาคม แต่ในปีนี้เลื่อนออกไปเป็นเดือนพฤษภาคม เพื่อรอให้พระราชพิธีบำเพ็ญพระราชกุศลครบ 100 วัน พระศพ สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ ได้เสร็จสิ้นเสียก่อน และปีนี้ได้ย้ายสถานที่จัดการประกวด จากโรงแรมโซฟิเทล เซ็นทารา แกรนด์ กรุงเทพ เป็นโรงละครอักษรา คิง พาวเวอร์ คอมเพล็กซ์ ถนนรางน้ำ กรุงเทพมหานคร ซึ่งจะจัดในวันที่ 24 พฤษภาคม 2551 โดยผู้ได้รับตำแหน่งจะได้เป็นตัวแทนสาวไทย เดินทางไปประกวดนางงามจักรวาลหรือมิสยูนิเวิร์ส ปี 2008 ณ ประเทศเวียดนาม โดยมี ฟ้ารุ่ง ยุติธรรม มิสไทยแลนด์ยูนิเวิร์ส 2550 เป็นผู้มอบมงกุฏให้กับ กวินตรา โพธิจักร
ผู้เข้าประกวด.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
บ้านลม

บ้านลม หรือ สไลเดอร์ยักษ์  เป็นเครื่องเล่นเป่าลม มีตั้งแต่ขนาดเล็กไปจนถึงขนาดใหญ่ หาเล่นได้ตามตลาดนัด ห้างสรรพสินค้า หรือตามงานต่าง ๆ โดยทั่วไป ลักษณะของบ้านลมมีหลายแบบ แล้วแต่จะออกแบบตามความคิดสร้างสรรของแต่ละผู้ผลิด ปัจจุบันมีทั้งการนำเข้ามาจากต่างประเทศ และผลิตเองในประเทศ
อาณาจักรพุกาม

อาณาจักรพุกาม  เป็นอาณาจักรพม่าแห่งแรกที่รวมเอาภูมิภาคต่าง ๆ ซึ่งต่อมากลายเป็นพม่าในปัจจุบัน การปกครองของพุกามระยะเวลา 250 ปีเหนือหุบเขาอิระวดีและพื้นที่โดยรอบได้วางรากฐานสำคัญสำหรับการสืบทอดภาษาพม่าและวัฒนธรรม การแพร่กระจายของกลุ่มชาติพันธุ์พม่าในพม่าตอนบนและการเติบโตของศาสนาพุทธนิกายเถรวาทในพม่าและในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้แผ่นดินใหญ่
อาณาจักรนี้เติบโตมาจากการตั้งถิ่นฐานเล็ก ๆ ที่พุกามโดยชาวพม่าช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 9 ในอีกสองร้อยปีต่อมาอาณาจักรเล็ก ๆ แห่งนี้ค่อย ๆ เติบโตขึ้นจนดูดกลืนพื้นที่โดยรอบ จนกระทั่งในช่วงปี ค.ศ. 1050 และ ค.ศ. 1060 เมื่อพระเจ้าอโนรธามังช่อทรงก่อตั้งอาณาจักรพุกาม สันนิษฐานว่าเป็นครั้งแรกที่รวมพื้นที่หุบเขาอิรวดีและพื้นที่โดยรอบไว้ภายใต้การปกครองเดียวกัน ในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 12 ผู้สืบทอดของพระเจ้าอโนรธาได้ขยายอิทธิพลไปทางใต้มากขึ้นจรดถึงคาบสมุทรมลายูตอนบน ไปทางตะวันออกอย่างน้อยจรดถึงแม่น้ำสาละวิน ทางเหนือไกลออกไปจรดถึงพรมแดนจีนตอนใต้ในปัจจุบัน และไปทางตะวันตกจรดยะไข่ตอนเหนือและเนินเขาชีน ในคริสต์ศตวรรษที่ 12 และ 13 อาณาจักรพุกามซึ่งอยู่ร่วมสมัยกับอาณาจักรพระนครเป็นหนึ่งในสองอาณาจักรหลักของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้แผ่นดินใหญ่
ภาษาและวัฒนธรรมพม่าค่อย ๆ เข้ามามีบทบาทในหุบเขาอิรวดีตอนบน ลดความสำคัญของภาษาปยู มอญและบาลีในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 12 ศาสนาพุทธนิกายเถรวาทเริ่มแพร่หลายไปสู่ระดับหมู่บ้านอย่างช้า ๆ แม้ว่าแนวทางปฏิบัติแบบตันตระ มหายาน พราหมณ์และวิญญาณนิยมจะยังคงฝังรากลึกอยู่ในทุกระดับชั้นทางสังคม ผู้ปกครองของพุกามได้สร้างวัดพุทธมากกว่า 10,000 วัดในเขตโบราณคดีพุกาม ซึ่งปัจจุบันเหลืออยู่มากกว่า 2,000 วัด เศรษฐีบริจาคที่ดินปลอดภาษีให้กับทางศาสนา
อาณาจักรเสื่อมถอยลงในช่วงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 13 จากการเติบโตต่อเนื่องของความมั่งคั่งทางศาสนาที่ปลอดภาษีในช่วงปี ค.ศ. 1280 ส่งผลอย่างรุนแรงต่อความสามารถของกษัตริย์ในการรักษาความภักดีของข้าราชบริพารและทหาร สิ่งนี้ทำให้เกิดความไม่สงบภายในและความท้าทายภายนอกจากชาวยะไข่ มอญ มองโกล และไทใหญ่ การรุกรานของมองโกลซ้ำแล้วซ้ำเล่า (ค.ศ. 1277–1301) ทำให้อาณาจักรซึ่งมีอายุสี่ร้อยกว่าปีนี้ล่มสลายลงใน ค.ศ. 1287 การล่มสลายดังกล่าวตามมาด้วยการแตกแยกทางการเมืองเป็นเวลา 250 ปีซึ่งกินระยะเวลานานจนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 16
อาณาจักรพุกามหลังปี พ.ศ. 1830 ถูกมองโกลยึดครองและแบ่งดินแดนออกเป็น 2 มณฑล คือ 
พุกามในปัจจุบัน.
"ดูบทความหลักที่ พุกาม"
ปัจจุบันพุกามเป็นเมืองที่มีชื่อเสียงทางด้านการท่องเที่ยวที่สำคัญแห่งหนึ่งของพม่า พุกามได้ชื่อว่าเป็นเมืองแห่งทะเลเจดีย์หรือดินแดนแห่งเจดีย์ เพราะในช่วงรุ่งเรืองสูงสุดของอาณาจักรระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 11 ถึง 13 มีวัด เจดีย์ และอาราม กว่า 10,000 แห่ง ที่ถูกสร้างขึ้นบนที่ราบพุกามเพียงแห่งเดียว ซึ่งยังคงมีวัดและเจดีย์กว่า 2,200 แห่งที่ยังคงอยู่รอดมาจนถึงปัจจุบัน ในปี พ.ศ. 2562 พุกามได้รับการรับรองจากองค์การยูเนสโกให้เป็นแหล่งมรดกโลกแห่งใหม่
สมเด็จพระสัมพันธวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมหลวงพิทักษมนตรี

สมเด็จพระสัมพันธวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมหลวงพิทักษมนตรี (2 กันยายน พ.ศ. 2313 - 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2365) หรือพระนามเดิมว่า จุ้ย พระโอรสลำดับที่ 5 ในสมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากรมพระศรีสุดารักษ์ กับเจ้าขรัวเงิน แซ่ตัน ประสูติในสมัยกรุงธนบุรี เมื่อวันเสาร์ เดือน 10 ขึ้น 12 ค่ำ ปีขาล โทศก จ.ศ. 1132 ตรงกับวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2313
พระประวัติ.
เมื่อพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชปราบดาภิเษกในปี พ.ศ. 2325 จึงได้รับสถาปนาเป็น สมเด็จพระเจ้าหลานเธอ เจ้าฟ้าจุ้ย ถึง พ.ศ. 2346 ได้เลื่อนเป็นที่ กรมขุนพิทักษมนตรี และในวันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2349 (นับแบบปัจจุบันเป็น พ.ศ. 2350) จึงโปรดให้เลื่อนเป็น กรมหลวงพิทักษ์มนตรี 
ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย พระองค์มีพระอิสริยยศเป็น สมเด็จพระเจ้าน้องยาเธอ เจ้าฟ้าจุ้ย กรมหลวงพิทักษมนตรี ได้ทรงกำกับกรมวังและกรมมหาดไทย ทรงเป็นที่ไว้วางพระราชหฤทัยในการปรึกษาหารือข้อราชการต่าง ๆ จนถึงกล่าวว่าได้เป็นผู้สำเร็จราชการ โปรดให้เสด็จอยู่ที่พระราชวังเดิมจนตลอดพระชนมายุ
พระองค์ทรงเชี่ยวชาญด้านงานช่างและนาฏศิลป์ รวมทั้งทรงเป็นกวี พระองค์ทรงเป็นผู้ที่คิดค้น เกรินบันไดนาค ที่ใช้ในงานพระราชพิธีพระบรมศพซึ่งเป็นงานฝีพระหัตถ์ทรงประดิษฐ์ ของพระองค์ตั้งแต่ต้นกรุงรัตนโกสินทร์
สมเด็จเจ้าฟ้ากรมหลวงพิทักษมนตรีประชวรเปนพระยอดในพระศอมาตั้งแต่เดือน 3 ปีมะเส็ง ตรีศก สิ้นพระชนม์เมื่อวันจันทร์ ขึ้น 7 ค่ำ เดือน 7 ปีมะเมีย จัตวาศก จ.ศ. 1184 เวลาเช้า 5 โมง 4 บาท ตรงกับวันที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2365 พระชันษา 52 ปี 
รัชกาลที่ 2 ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานพระโกศทองใหญ่สำหรับทรงพระศพ
และโปรดให้สร้างพระเมรุ ณ ท้องสนามหลวง พระราชทานเพลิง ณ เดือน 3 ขึ้น 11 ค่ำ
รัชกาลที่ 4 ทรงบัญญัติคำนำหน้าพระนามพระอัฐิว่า “สมเด็จพระสัมพันธวงศ์เธอ เจ้าฟ้าจุ้ย กรมหลวงพิทักษมนตรี” ทรงเป็นต้น 
พระโอรสธิดา.
หม่อมเจ้าชาย 15 พระองค์ หม่อมเจ้าหญิง 22 พระองค์ สถาปนาขึ้นเป็นพระวงศ์เธอ พระองค์เจ้าชาย 1 พระองค์
กระดูกในเอ็นกล้ามเนื้อ

กระดูกในเอ็นกล้ามเนื้อ หรือ กระดูกเซซามอยด์  ในทางกายวิภาคศาสตร์เป็นกระดูกชนิดหนึ่งที่ฝังอยู่ในเอ็นกล้ามเนื้อ รูปร่างของกระดูกจะคล้ายเมล็ดงา มักจะพบในตำแหน่งที่เอ็นกล้ามเนื้อพาดข้ามข้อต่อ เช่นในมือ, เข่า, และเท้า
หน้าที่ของกระดูกชนิดนี้คือทำหน้าที่ปกป้องเอ็นกล้ามเนื้อและช่วยเพิ่มความได้เปรียบเชิงกล การมีกระดูกในเอ็นกล้ามเนื้อจะช่วยให้เอ็นกล้ามเนื้ออยู่ห่างจากศูนย์กลางของข้อเล็กน้อย ซึ่งช่วยทำให้เพิ่มความยาวแขนโมเมนต์ในการหมุน นอกจากนั้นกระดูกในเอ็นกล้ามเนื้อยังช่วยป้องกันไม่ให้เอ็นแบนเข้าไปในข้อต่อเมื่อความตึงมากขึ้น และช่วยคงให้แขนโมเมนต์คงที่ไม่ว่าจะต้องรับแรงมากเท่าใด กระดูกในเอ็นกล้ามเนื้อแตกต่างจากเมนิสคัส (Meniscus) ซึ่งเป็นกระดูกอ่อนที่ทำหน้าที่ช่วยกระจายน้ำหนักของร่างกายที่ลงบนข้อต่อและช่วยลดแรงเสียดทานขณะที่เคลื่อนไหว
กายวิภาคศาสตร์มนุษย์.
กระดูกในเอ็นกล้ามเนื้อสามารถพบได้ในข้อต่อต่างๆ ทั่วร่างกาย
กระดูกรูปร่างไม่แน่นอน

กระดูกรูปร่างไม่แน่นอน  เป็นกระดูกชนิดหนึ่งซึ่งที่ลักษณะแปลกเฉพาะ ไม่สามารถจัดให้อยู่ในกลุ่มของกระดูกยาว, กระดูกสั้น, กระดูกแบน, หรือกระดูกในเอ็นกล้ามเนื้อได้ กระดูกชนิดนี้มีหน้าที่หลากหลายภายในร่างกาย เช่น ปกป้องเนื้อเยื่อประสาท (เช่นกระดูกสันหลังช่วยปกป้องไขสันหลัง) , เป็นจุดเกาะของกล้ามเนื้อโครงร่าง (skeletal muscle) (เช่นในกระดูกใต้กระเบนเหน็บ (sacrum)) , ช่วยค้ำจุนคอหอย (pharynx) และท่อลม (trachea) , และเป็นจุดเกาะของลิ้น (เช่น กระดูกไฮออยด์ (hyoid)) กระดูกรูปร่างไม่แน่นอนประกอบด้วยชั้นกระดูกเนื้อแน่น (compact bone) บางๆ ที่หุ้มล้อมรอบกระดูกเนื้อโปร่ง (cancellous tissue)
ตัวอย่างของกระดูกรูปร่างไม่แน่นอน ได้แก่ กระดูกสันหลัง (vertebræ) , กระดูกใต้กระเบนเหน็บ (sacrum) , กระดูกก้นกบ (coccyx) , กระดูกขมับ (temporal) , กระดูกสฟีนอยด์ (sphenoid) , กระดูกเอทมอยด์ (ethmoid) , กระดูกโหนกแก้ม (zygomatic) , กระดูกขากรรไกรบน (maxilla) , กระดูกขากรรไกรล่าง (mandible) , กระดูกเพดานปาก (palatine) , กระดูกก้นหอยของจมูกชิ้นล่าง (inferior nasal concha) , และกระดูกไฮออยด์ (hyoid)
หม่อมหลวงมานิจ ชุมสาย

พลตำรวจจัตวา หม่อมหลวงมานิจ ชุมสาย (5 ตุลาคม พ.ศ. 2451 – 3 มกราคม พ.ศ. 2552) นักเขียน นักภาษาศาสตร์ นักประวัติศาสตร์ นักการศึกษา
ประวัติ.
หม่อมหลวงมานิจ ชุมสาย เป็นบุตรของ พันเอก หลวงเอนกนัยวาที (หม่อมราชวงศ์นารถ ชุมสาย) มีน้องสาวคือ หม่อมหลวงอนงค์ นิลอุบล เกิดที่อำเภอบางปะกง จังหวัดฉะเชิงเทรา จบชั้นมัธยม 8 จากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย และได้รับพระราชทานทุนเล่าเรียนหลวง ไปศึกษาอักษรศาสตร์จาก ทรินิตี้คอลเลจ มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ สำเร็จการศึกษาเมื่อปี พ.ศ. 2476 กลับมารับราชการที่กระทรวงศึกษาธิการ และเป็นอาจารย์สอนที่จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย โรงเรียนหอวัง โรงเรียนอุดรพิทยานุกูล และแต่งตำรา พร้อมกับร่างหลักสูตรการเรียนการสอน ก่อตั้งโรงเรียนอนุบาลละอออุทิศ และก่อตั้งโรงเรียนฝึกหัดครู และแผนกฝึกหัดครูมัธยม หลายแห่ง เช่นที่ วังจันทรเกษม บ้านสมเด็จเจ้าพระยา โรงเรียนสตรีเพชรบุรี สวนสุนันทา โรงเรียนฝึกหัดครูประสานมิตร 
การทำงาน.
ในปี พ.ศ. 2493 หม่อมหลวงมานิจ ชุมสาย รับหน้าที่เป็นผู้เชี่ยวชาญขององค์การยูเนสโก ประจำอยู่ที่กรุงปารีส ทำหน้าที่วางโครงการช่วยเหลือด้านการศึกษาในประเทศด้อยพัฒนา โดยเฉพาะในประเทศไทย และภูมิภาคใกล้เคียง และย้ายมาประจำที่กรุงเทพในตำแหน่งรองผู้อำนวยการประจำภูมิภาคเอเชีย เป็นผู้จัดทำโครงการในการก่อตั้งมหาวิทยาลัยแห่งภูมิภาคภาคอีสานขึ้น คือ มหาวิทยาลัยขอนแก่น และคณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ 
หม่อมหลวงมานิจ ชุมสาย ได้แต่งตำราวิชาการเป็นจำนวนมาก ที่เป็นที่รู้จักแพร่หลาย คือ พจนานุกรมฉบับภาษาอังกฤษ ภาษาฝรั่งเศส และภาษาเยอรมัน รวมทั้งงานค้นคว้าด้านภาษาศาสตร์ ประวัติศาสตร์ และวัฒนธรรมไทย ทั้งภาษาไทยและภาษาต่างประเทศ เช่น King Mongkut and British และ History of Thailand and Combodia โดยเป็นเจ้าของสำนักพิมพ์ และร้านหนังสือชื่อ "เฉลิมนิจ" (มาจากคำว่า เฉลิมขวัญ และ มานิจ) 
หม่อมหลวงมานิจ ชุมสาย เกษียณอายุราชการเมื่อ พ.ศ. 2512 แล้วหันมาทำงานค้นคว้าประวัติศาสตร์ เป็นกรรมการสยามสมาคม เป็นนายกสมาคมนักเขียนแห่งประเทศไทย นายกสมาคมผู้จัดพิมพ์และจำหน่ายหนังสือแห่งประเทศไทย 
หม่อมหลวงมานิจ ชุมสาย สมรสกับ เฉลิมขวัญ ชุมสาย ณ อยุธยา ธิดา พระปทุมเทวาภิบาล (เยี่ยม เอกสิทธิ์) ข้าหลวงสมุหเทศาภิบาลประจำเมืองหนองคาย มีบุตร-ธิดา 4 คน คือ สุเมธ ชุมสาย ณ อยุธยา, อาจอง ชุมสาย ณ อยุธยา, สุชาดา (ชุมสาย ณ อยุธยา) สถิตพิทยายุทธ์ (ถึงแก่กรรม) และปาริชาติ ชุมสาย ณ อยุธยา
กล้ามเนื้อโปรเนเตอร์ เทเรส

กล้ามเนื้อโปรเนเตอร์ เทเรส  เป็นกล้ามเนื้อที่ส่วนใหญ่อยู่บริเวณปลายแขน (forearm) ของร่างกายมนุษย์ ทำหน้าที่คว่ำปลายแขนร่วมกับกล้ามเนื้อโปรเนเตอร์ ควอดราตัส (pronator quadratus)
โครงสร้าง.
กล้ามเนื้อโปรเนเตอร์ เทเรส มีจุดเกาะต้นอยู่ 2 อัน ได้แก่ ปลายจุดเกาะด้านกระดูกต้นแขน และปลายจุดเกาะด้านกระดูกอัลนา
โดยมีเส้นประสาทมีเดียน (median nerve) ผ่านเข้าสู่ปลายแขนระหว่างปลายจุดเกาะทั้งสองของกล้ามเนื้อนี้ และแยกจากหลอดเลือดอัลนา (ulnar artery) โดยปลายจุดเกาะด้านกระดูกอัลนา
กล้ามเนื้อนี้จะทอดตัวเฉียงข้ามปลายแขน และสิ้นสุดลงเป็นเอ็นกล้ามเนื้อแบนๆ ซึ่งเข้าเกาะปลายที่รอยประทับขรุขระที่ตรงกลางของพื้นผิวด้านข้างของตัวกระดูกเรเดียส (body of the radius) ใต้ต่อจุดเกาะปลายของกล้ามเนื้อสุพิเนเตอร์ (supinator)
ขอบด้านข้างของกล้ามเนื้อนี้เกิดเป็นขอบเขตด้านใกล้กลาง (medial boundary) ของแอ่งแขนพับ (cubital fossa) ซึ่งตั้งอยู่ด้านหน้าของข้อศอก
เส้นประสาทที่เลี้ยง.
กล้ามเนื้อโปรเนเตอร์ เทเรส ถูกเลี้ยงโดยเส้นประสาทมีเดียน (median nerve)
ความแปรผัน.
ในบางครั้งอาจไม่พบปลายจุดเกาะด้านกระดูกอัลนา หรืออาจมีแผ่นส่วนเกินที่มาจากผนังกั้นมีเดียล อินเตอร์มัสคิวลาร์ (medial intermuscular septum) , จากกล้ามเนื้อไบเซ็ปส์ เบรกิไอ (biceps brachii) และจากกล้ามเนื้อเบรเคียลิส (brachialis)
ความสำคัญทางคลินิก.
กลุ่มอาการโปรเนเตอร์ เทเรส (Pronator teres syndrome) เป็นสาเหตุที่พบบ่อยอย่างหนึ่งของอาการปวดข้อมือ
ทองใบ ทองเปาด์

ทองใบ ทองเปาด์ (12 เมษายน พ.ศ. 2469 – 24 มกราคม พ.ศ. 2554) ทนายความ นักเขียน นักหนังสือพิมพ์ ผู้ได้รับรางวัลแมกไซไซ สาขาบริการสาธารณะ สมาชิกสภาร่างรัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2539 และสมาชิกวุฒิสภา
ประวัติ.
ทองใบ ทองเปาด์ เกิดที่ตำบลตลาด อำเภอเมือง จังหวัดมหาสารคาม เป็นบุตรคนสุดท้องในจำนวน 6 คนของ หนู และเหง่า มีอาชีพทำนา จบชั้นมัธยม 6 ที่จังหวัดมหาสารคาม และมาเรียนต่อที่โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย เข้าเรียนที่คณะสหกรณ์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ แล้วลาออกมาเรียนนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ระหว่างศึกษาในกรุงเทพ เนื่องจากครอบครัวมีฐานะยากจน จึงอาศัยเป็นเด็กวัด อยู่วัดชนะสงครามมาตลอด
หลังจบมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ได้เริ่มทำงานเป็นทนายความ ว่าความให้กับนักหนังสือพิมพ์ในคดีกบฏสันติภาพ เมื่อปี พ.ศ. 2496 พร้อมกับทำงานเป็นนักหนังสือพิมพ์ ที่หนังสือพิมพ์ "ไทยใหม่" ร่วมกับ สุภา ศิริมานนท์ ต่อมาย้ายไปหนังสือพิมพ์ "พิมพ์ไทย" ร่วมกับ ทวีป วรดิลก ย้ายไป "สยามนิกร" "สุภาพบุรุษ-ประชามิตร" และ "ข่าวภาพ" โดยมีหน้าที่เขียนข่าวการเมือง มีฉายาว่า "บ๊อบการเมือง" (เนื่องจากขณะนั้น ทองใบไว้ผมยาว ทรงบ๊อบ) 
ในปี พ.ศ. 2501 ได้เดินทางร่วมคณะหนังสือพิมพ์ไปประเทศจีน ร่วมกับกุหลาบ สายประดิษฐ์ สุวัฒน์ วรดิลก และเพ็ญศรี พุ่มชูศรี เมื่อกลับมาจึงถูกจับขังคุกหลายปีโดยไม่มีความผิด ได้รับการปล่อยตัวเมื่อ พ.ศ. 2509 ออกมาทำงานเป็นทนายความ และนักข่าวหนังสือพิมพ์ เดลินิวส์
ทองใบ ทองเปาด์ ดำรงตำแหน่งนายกสมาคมนักเขียนแห่งประเทศไทย ระหว่างปี พ.ศ. 2527 - 2529 และได้รับคัดเลือกเป็นผู้รับรางวัลรามอน แมกไซไซ สาขาบริการสาธารณะ ประจำปี 2527 แต่ทองใบปฏิเสธที่จะเดินทางไปรับรางวัลที่ประเทศฟิลิปปินส์ เนื่องจากต้องรับรางวัลจากประธานาธิบดีเฟอร์ดินานด์ มาร์กอส ซึ่งในขณะนั้นมีภาพของผู้นำเผด็จการ และละเมิดสิทธิมนุษยชน จากกรณีลอบสังหารเบนิกโน อากีโน จูเนียร์ (สามีของคอราซอน อากีโน) เมื่อ พ.ศ. 2526 
ชีวิตครอบครัว.
ทองใบสมรสครั้งแรก ประทุม ทองเปาด์ (ศรีสุภา) มีบุตร-ธิดาด้วยกันทั้งหมด 3 คน ได้แก่ ปัทมาวดี ทองเปาด์, ปัทมธิดา ทองเปาด์, นิพนธ์ ทองเปาด์ แต่ก็ได้หย่าร้างกัน ทองใบจึงสมรสครั้งที่สอง วาสนา ทองเปาด์ (คล้ายแจ้ง) ไม่มีบุตรด้วยกัน
เสียชีวิต.
ทองใบ ทองเปาด์ ได้เสียชีวิตด้วยอาการหัวใจวาย เมื่อวันที่ 24 มกราคม พ.ศ. 2554 งานศพถูกจัดขึ้น ณ ที่วัดพระศรีมหาธาตุวรมหาวิหาร
กล้ามเนื้อปาล์มาริส ลองกัส

กล้ามเนื้อปาล์มาริส ลองกัส  เป็นกล้ามเนื้อเล็กๆ ของปลายแขน ที่เห็นเอ็นกล้ามเนื้อเล็กๆ อยู่ระหว่างกล้ามเนื้อเฟลกเซอร์ คาร์ไพ เรเดียลิส (flexor carpi radialis) และกล้ามเนื้อเฟลกเซอร์ คาร์ไพ อัลนาริส (flexor carpi ulnaris) ในบางครั้งอาจไม่พบกล้ามเนื้อนี้ก็ได้
กล้ามเนื้อนี้ลักษณะผอม เรียงเป็นรูปกระสวย ทอดตัวอยู่ทางด้านใกล้กลาง (medial side) ของกล้ามเนื้อเฟลกเซอร์ คาร์ไพ เรเดียลิส กล้ามเนื้อนี้มีจุดเกาะต้นที่ปุ่มมีเดียล อีพิคอนไดล์ของกระดูกต้นแขน (medial epicondyle of the humerus) โดยเอ็นกล้ามเนื้อคอมมอนเฟลกเซอร์ (common flexor tendon), จากผนังกั้นระหว่างกล้ามเนื้อ (intermuscular septum) ที่อยู่ระหว่างกล้ามเนื้อนี้และกล้ามเนื้อใกล้เคียง และจากพังผืดปลายแขน (antebrachial fascia)
ปลายของกล้ามเนื้อนี้มีลักาณะผอม เป็นเอ็นแบนๆ ซึ่งผ่านเหนือส่วนบนของเฟลกเซอร์ เรตินาคิวลัมของมือ (flexor retinaculum) และเข้าเกาะปลายที่ส่วนกลางของ
เฟลกเซอร์ เรตินาคิวลัมและส่วนล่างของเอ็นแผ่ฝ่ามือ (palmar aponeurosis) บางครั้งอาจส่งแผ่นเอ็นกล้ามเนื้อเข้าไปยังกล้ามเนื้อสั้นของนิ้วหัวแม่มือ
กล้ามเนื้อนี้สามารถคลำได้จากผิวหนังโดยการงอนิ้วโป้งและนิ้วก้อยเป็นอุ้งมือแล้วงอข้อมือ จะเห็นเอ็นกล้ามเนื้อนี้ (ถ้ามี) ชัดเจนอยูที่ข้อมือ
ความแปรผัน.
กล้ามเนื้อปาล์มาริส ลองกัสเป็นกล้ามเนื้อที่มีความแปรผันสูง ในประชากรชาวคอเคเซียน 16% ไม่มีกล้ามเนื้อนี้ และในประชากรอื่นๆ จะมีความถี่การไม่มีกล้ามเนื้อนี้น้อยกว่า ลักษณะของกล้ามเนื้อนี้อาจมีลักษณะเป็นเอ็นกล้ามเนื้อที่ด้านต้นและเป็นมัดกล้ามเนื้อในด้านปลาย หรืออาจเป็นมัดกล้ามเนื้อที่ตรงกลางขนาบด้วยเอ็นด้านบนและด้านล่าง หรืออาจเป็นมัดกล้ามเนื้อ 2 มัดที่มีเอ็นกล้ามเนื้ออยู่ตรงกลาง หรืออาจมีเฉพาะเส้นเอ็นกล้ามเนื้อตลอดทั้งเส้นก็ได้ ในบางคนอาจพบกล้ามเนื้อนี้ 2 มัด
อาจพบแผ่นเอ็นจากจุดเกาะต้นที่โคโรนอยด์ โพรเซส (coronoid process) หรือจากกระดูกเรเดียส (radius)
สำหรับจุดเกาะปลายบางส่วนหรือทั้งหมดที่พังผืดของปลายแขน เข้าไปเกาะที่กล้ามเนื้อเฟลกเซอร์ คาร์ไพ อัลนาริส (Flexor carpi ulnaris) และกระดูกพิสิฟอร์ม (pisiform), เกาะที่กระดูกสแคฟฟอยด์ (scaphoid) , และเกาะที่กล้ามเนื้อของนิ้วก้อย
เนื่องจากกล้ามเนื้อมัดนี้ไม่มีความสำคัญมาก จึงอาจใช้เพื่อผ่าตัดนำออกมาทดแทนเอ็นกล้ามเนื้ออื่นๆ ที่บาดเจ็บได้
กระดูกหน้าผาก

กระดูกหน้าผาก  เป็นกระดูกที่อยู่ในกะโหลกศีรษะของมนุษย์ มีรูปร่างเหมือนเปลือกหอยแครง ประกอบด้วย 2 ส่วน ได้แก่
ขอบกระดูก.
ขอบกระดูกของสความา ฟรอนทาลิสมีลักษณะหนา เป็นรูปฟันเลื่อยที่แข็งแรงมาก ลาดลงที่แผ่นกระดูกด้านในที่อยู่ด้านบนซึ่งเป็นที่ประกบเข้ากับกระดูกข้างขม่อม (parietal bones) และลาดลงที่แผ่นกระดูกด้านนอกของทั้งสองข้างซึ่งเป็นบริเวณที่รับแรงกดด้านข้างของกระดูกเหล่านี้ ขอบด้านนี้ต่อเนื่องลงมาทางด้านล่างเป็นพื้นผิวรูปสามเหลี่ยมขรุขระและเป็นข้อต่อกับปีกกระดูกใหญ่ของกระดูกสฟีนอยด์ (sphenoid)
ขอบกระดูกด้านหลังของแผ่นเบ้าตา (posterior borders of the orbital plates) มีลักษณะบางและเป็นฟันเลื่อยซึ่งเป็นข้อต่อกับปีกเล็กของกระดูกสฟีนอยด์
โครงสร้าง.
สความา (squama) และไซโกมาติก โพรเซส (zygomatic processes) มีลักษณะหนามาก ประกอบด้วยกระดูกเนื้อโปร่งซึ่งอยู่ระหว่างแผ่นกระดูกเนื้อแน่น 2 ชั้นด้านนอกที่ประกบอยู่ ในบริเวณของกระดูกที่มีโพรงอากาศหน้าผาก (frontal air sinuse) จะไม่มีส่วนของกระดูกเนื้อโปร่ง
ส่วนเบ้าตามีลักษณะบาง แสงผ่านได้บางส่วน และประกอบด้วยกระดูกเนื้อแน่นเท่านั้น
พูนภิรมย์ ลิปตพัลลภ

พลโทหญิง พูนภิรมย์ ลิปตพัลลภ (เกิด 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2498) เป็นนักการเมืองสตรีชาวไทย อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพลังงาน ในรัฐบาลสมัคร สุนทรเวช และอดีตสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดนครราชสีมา
ประวัติ.
พูนภิรมย์ เกิดเมื่อวันที่ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2498 ที่ตำบลพลกรัง อำเภอเมืองนครราชสีมา จังหวัดนครราชสีมา สมรสกับสุวัจน์ ลิปตพัลลภ อดีตรองนายกรัฐมนตรี และรัฐมนตรีหลายกระทรวง มีบุตรด้วยกัน 2 คน คือ นายพสุ ลิปตพัลลภ และนางสาวพราวพุธ ลิปตพัลลภ พูนภิรมย์ มีชื่อเล่นว่า "ติ้ง" มักถูกเรียกขานจากสื่อมวลชนว่า "มาดามติ้ง"
สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี วิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาเคมี จาก มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ และระดับปริญญาโท วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาชีวเคมี จาก จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
พูนภิรมย์ เข้าสู่วงการเมืองครั้งแรกโดยลงสมัครรับเลือกตั้งเป็น สมาชิกวุฒิสภา ปี พ.ศ. 2549 ต่อมาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร 23 ธันวาคม พ.ศ. 2550 เข้าร่วมกับพรรครวมใจไทยชาติพัฒนา ที่สุวัจน์ เป็นแกนนำ แต่ไม่ได้ลงสมัครรับเลือกตั้ง
ต่อมาในการจัดตั้ง รัฐบาลสมัคร สุนทรเวช ได้ดำรงตำแหน่งเป็น รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพลังงาน ในโควตา พรรครวมใจไทยชาติพัฒนา
แผ่นดินศักดิ์สิทธิ์

แผ่นดินศักดิ์สิทธิ์ ; ภาษาอารามิคโบราณ: ארעא קדישא " Ar'a Qaddisha") หมายถึงดินแดนที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์ในบริเวณประเทศอิสราเอลซึ่งมีความสำคัญต่อศาสนาสำคัญศาสนาอับราฮัมสามศาสนา ได้แก่ ศาสนายูดาห์ ศาสนาคริสต์ และศาสนาอิสลาม สาเหตุของความศักดิ์สิทธิ์เนื่องจากความสำคัญของกรุงเยรูซาเลมทางศาสนาและความสำคัญของการเป็นดินแดนแห่งอิสราเอล
สงครามครูเสดใช้ดินแดนศักดิ์สิทธิ์เป็นสาเหตุในการยึดคืนเพราะเป็นดินแดนที่มีความหมายต่อพันธสัญญาใหม่ ในปัจจุบันดินแดนบริเวณนี้เป็นดินแดนของความขัดแย้งระหว่างอาหรับและอิสราเอล
พิมลวรรณ หุ่นทองคำ

พิมลวรรณ หุ่นทองคำ เป็นพิธีกร นักแสดง และอดีตผู้ประกาศข่าวประจำสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
ประวัติ.
พิมลวรรณ หุ่นทองคำ (สกุลเดิม:ศุภยางค์) ชื่อเล่น ปุ้ย พิมลวรรณ เกิดเมื่อวันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2513 เป็นชาวอำเภอฝาง จังหวัดเชียงใหม่ จบการศึกษาจากระดับประถมศึกษาจาก โรงเรียนเรยีนาเชลีวิทยาลัย, จังหวัดเชียงใหม่ และระดับมัธยมศึกษาจาก โรงเรียนยุพราชวิทยาลัย, จังหวัดเชียงใหม่ เข้าเรียนต่อระดับอุดมศึกษาที่คณะสังคมศาสตร์ สาขาวิชานิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยพายัพ, จังหวัดเชียงใหม่ 
ด้านการงานในสายอาชีพนักข่าว พิมลวรรณเคยเป็นอดีตผู้สื่อข่าวผู้รายงานข่าวและผู้ประกาศข่าวประจำสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 และอดีตพิธีกรรายการผู้หญิงถึงผู้หญิงอดีตพิธีกรรายการผู้หญิงถึงผู้หญิง อดีตพิธีกรรายการอร่อยช่อง 5 ช่วงอร่อยจานเด็ด และ คอลัมนิสต์นิตยสาร At Office Column: Pimonwan's Corner รวมถึงเป็นบรรณาธิการบริหาร นิตยสาร Mother&Baby ปัจจุบันพิมลวรรณเป็น พิธีกรรายการโชว์แตกฟอง พิธีกรรายการสด-ใหม่ ช่อง 2 
ด้านชีวิตส่วนตัว ปัจจุบันพิมลวรรณสมรสกับ ชัชพงษ์ หุ่นทองคำ พิมลวรรณ และ ชัชพงษ์มีบุตร 1 คน คือ พิรชัช หุ่นทองคำ ชื่อเล่น ภูมิ ซึ่งปัจจุบันพิรชัชเรียนอยู่ต่างประเทศ
ทัศนะส่วนตัว.
พิมลวรรณเคยวิจารณ์การเมืองท่ามกลางการระบาดทั่วของโควิด-19 ในประเทศไทย และ การประท้วงในประเทศไทย พ.ศ. 2563–2564 
ผลงาน.
ผู้ประกาศข่าว.
ร่วมกับ อรปรียา หุ่นศาสตร์
สิทธิชาติ บุญมานนท์
นิธิพร มั่นนาค 
รัตติยากร ริมสินธุ
 ชุติมา รอดอยูสุข
จักรพันธุ์ ยมจินดา
ลูเป ปินตอร์

กัวดา ลูเป ปินตอร์ (Lupe Pintor) หรือ โฆเซ กัวดาลูเป ปินตอร์ กุซมัน หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ ลูเป ปินตอร์ นักมวยสากลชาวเม็กซิโก เกิดเมื่อ 13 เมษายน พ.ศ. 2498 ที่เมือง กัวยีมัลปา ประเทศเม็กซิโก สถิติการชก 72 ครั้ง ชนะ 56 (น็อค 42) เสมอ 2 แพ้ 14 เป็นนักมวยสากลระดับอดีตแชมป์โลกของเม็กซิโก มีฉายาว่าจอมเพชฌฆาต เริ่มชกมวยสากลอาชีพเมื่อ พ.ศ. 2517 ได้ครองแชมป์โลกของสภามวยโลกสองรุ่นคือรุ่นแบนตัมเวทและรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท แขวนนวมไปเมื่อ พ.ศ. 2538
ประวัติ.
ปินตอร์เกิดในครอบครัวที่ยากจนและเป็นกรรมกรใน Cuajimalpa นอกเมืองเม็กซิโกซิตี้เมื่อ 13 เมษายน พ.ศ. 2498 และมีปัญหาขัดแย้งกับพ่ออย่างรุนแรง จนหนีออกจากบ้านมาอาศัยอยู่ข้างถนน จนสุดท้ายหันมาสนใจการชกมวยและขึ้นชกมวยสากลอาชีพเมื่อ พ.ศ. 2517 เริ่มชกครั้งแรกชนะน็อค มานูเอล บัซเกซ ยก 2 จากนั้นได้ชกชนะสร้างชื่อเสียงมาเรื่อย ๆ จน 3 มิถุนายน พ.ศ. 2522 จึงได้ครองแชมป์โลก WBC รุ่นแบนตั้มเวท ชนะคะแนนการ์โลส ซาราเต ป้องกันตำแหน่งได้สองครั้งก่อนจะมาป้องกันตำแหน่งกับจอห์นนี โอเวน ที่สหรัฐ การชกครั้งนี้เกิดเหตุน่าสลดใจขึ้น เมื่อโอเวนเป็นฝ่ายแพ้น็อคปินตอร์ในยกที่ 12 อย่างบอบช้ำโดยถูกชกลงไปนัปแปดถึงสองครั้ง ก่อนจะถูกชกจนหมดสติคาเวที โอเว่นถูกนำส่งโรงพยาบาลด้วยอาการเลือดคั่งในสมอง และไม่สามารถช่วยชีวิตไว้ได้ โอเว่นเสียชีวิตในอีก 2 เดือนต่อมา ซึ่งมีผู้วิพากษ์วิจารณ์ว่าการชกครั้งนี้น่าจะยุติลงตั้งแต่ยก 10 แล้ว
หลังจากนั้น ปินตอร์ป้องกันตำแหน่งแชมป์ได้อีก 5 ครั้งก่อนจะสละตำแหน่ง ขึ้นไปชิงแชมป์โลก WBC รุ่นจูเนียร์เฟเธอร์เวท กับวิลเฟรโด โกเมซ เมื่อ พ.ศ. 2525 และเป็นฝ่ายแพ้น็อกในยกที่ 14 ปินตอร์หยุดชกไปใน พ.ศ. 2526 และกลับมาชกใหม่ใน พ.ศ. 2527 จน พ.ศ. 2528 ปินตอร์จึงได้ชิงแชมป์โลกรุ่นเดิมอีกครั้ง คราวนี้เป็นฝ่ายชนะคะแนน ฆวน เมซา ได้ครองแชมป์โลก แต่เมื่อมาป้องกันตำแหน่งครั้งแรกในประเทศไทยกับสามารถ พยัคฆ์อรุณ ปินตอร์กลับทำน้ำหนักไม่ได้ ถูกปลดจากตำแหน่ง และเมื่อขึ้นชก ก็เป็นฝ่ายแพ้น็อคสามารถในยกที่ 5
ปินตอร์หยุดชกไปหลายปี กลับมาชกใหม่ใน พ.ศ. 2537 ในรุ่นไลท์เวท แต่ก็ชกแพ้มากกว่าชนะ ขึ้นชิงแชมป์ WBC Fecarbox สองครั้งก็ไม่ประสบความสำเร็จ หลังจากแพ้น็อค รัวเซลล์ มอสลีย์ ยก 2 เมื่อ พ.ศ. 2538 ปินตอร์จึงแขวนนวมไป
ปินตอร์เป็นนักมวยคนหนึ่งที่บริหารการเงินของตัวเองได้ดี เลิกชกไปแล้ว เขาเปิดโรงเรียนสอนชกมวย และมีชีวิตไม่ลำบากนัก
รัฐซัสแคตเชวัน

<ns>10</ns>
 <id>966791</id>
 <redirect title="แม่แบบ:กล่องข้อมูล เขตปกครองแคนาดา" />
 <revision>
 <id>7795330</id>
 <timestamp>2018-08-21T17:49:27Z</timestamp>
 <contributor>
 <ip>171.5.244.42</ip>
 </contributor>
 <comment>เปลี่ยนทางหน้าไปยัง </comment>
 <origin>7795330</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
รัฐซัสแคตเชวัน คือรัฐหนึ่งของประเทศแคนาดา ที่ตั้งอยู่ตอนกลางถัดไปทางตะวันตกของประเทศ เป็นหนึ่งในสองรัฐของประเทศที่ไม่มีส่วนที่ติดกับทะเล
โฮเซ อันโตนิโอ อากีร์เร

โฮเซ อันโตนิโอ อากีร์เร  มีชื่อเต็มว่า โฮเซ อันโตนิโอ อากีร์เร บัลเดรัส (เกิด 5 กรกฎาคม ค.ศ. 1975) เป็นอดีตนักมวยสากลชาวเม็กซิกันที่เข้าแข่งขันใน ค.ศ. 1995 ถึง 2015
ลิลี่ ชูชู แด่เธอตลอดไป

ลิลี่ ชูชู แด่เธอตลอดไป (; โรมาจิ: "Rirī Shushu no Subete") เป็นภาพยนตร์ญี่ปุ่น ผลงานการกำกับโดยชุนจิ อิวาอิ (; โรมาจิ: "Iwai Shunji") ออกฉายในปี พ.ศ. 2544 ณ ประเทศญี่ปุ่น
เรื่องย่อ.
ยูอิจิ เด็กหนุ่มผู้หลงใหลในเสียงเพลงของ "ลิลลี่" ภายนอกเค้าเป็นเพียงเด็กหนุ่มธรรมดา ที่ไม่ค่อยชอบจะสุงสิงกับใครมากนัก แต่เมื่อเค้ามาอยู่ในโลกแห่งไซเบอร์แล้ว เค้าคือผู้ตั้งเวปบอร์ดหนึ่ง ที่ซึ่งเป็นศูนย์รวมบุคคลทั้งหลายที่หลงใหลในเสียงเพลงของลิลลี่ ที่เป็นที่ซึ่งไม่มีใครรู้จักตัวตนของเค้า หรือแม้แต่คนอื่น ๆ
เพลงประกอบ.
เพลงประกอบภาพยนตร์โดย ทาเคชิ โคบายาชิ ขับร้องโดย ซัลยู (Salyu)
ประมาณ อดิเรกสาร

พลเอก พลตำรวจเอก ประมาณ อดิเรกสาร (31 ธันวาคม พ.ศ. 2456 – 20 สิงหาคม พ.ศ. 2553) เป็นตำรวจและนักการเมืองชาวไทย เคยดำรงตำแหน่งรองนายกรัฐมนตรี รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย กระทรวงอุตสาหกรรม กระทรวงเกษตรและสหกรณ์ และเป็นผู้ร่วมก่อตั้งพรรคชาติไทย
ประวัติ.
ประมาณ อดิเรกสาร เกิดเมื่อวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2456 ที่ตำบลแก่งคอย อำเภอแก่งคอย จังหวัดสระบุรี เป็นบุตรของนายเน้ย และนางจี้ อดิเรกสาร มีพี่น้อง คือ 
ประมาณ อดิเรกสาร จบการศึกษาจากโรงเรียนเทพศิรินทร์ และโรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า รับราชการเป็นนายทหารปืนใหญ่ กองทัพบก ลพบุรี ยศสูงสุดเป็นพลตรี เคยดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการองค์การรับส่งสินค้าและพัสดุภัณฑ์ เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรประเภทที่ 2 ในปี พ.ศ. 2494 รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย รัฐมนตรีช่วยว่าการและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม ระหว่าง พ.ศ. 2494-2500 ในคณะรัฐมนตรีซึ่งมีจอมพล แปลก พิบูลสงครามเป็นนายกรัฐมนตรี พ้นจากตำแหน่งจากการรัฐประหาร 16 กันยายน พ.ศ. 2500 นำโดยจอมพล สฤษดิ์ ธนะรัชต์ 
พล.ต. ประมาณ ได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ในปี พ.ศ. 2516 เป็นรองนายกรัฐมนตรี ในปี พ.ศ. 2518 และ พ.ศ. 2519 ได้รับแต่งตั้งเป็นรองนายกรัฐมนตรี และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ในรัฐบาลม.ร.ว.เสนีย์ ปราโมช จนกระทั่งพ้นจากตำแหน่งเนื่องจากนายกรัฐมนตรีลาออก และได้รับแต่งตั้งเป็นรองนายกรัฐมนตรี และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ อีกสมัยหนึ่ง แต่ดำรงตำแหน่งเพียง 12 วัน และได้เข้าเฝ้าถวายสัตย์ปฏิญาณเพียงวันเดียวก็ต้องพ้นจากตำแหน่ง เนื่องจากการรัฐประหารของพล.ร.อ. สงัด ชลออยู่
ในปี พ.ศ. 2523 ได้รับแต่งตั้งเป็นรองนายกรัฐมนตรี ในรัฐบาลพล.อ. เปรม ติณสูลานนท์
พล.ต. ประมาณ ได้รับโปรดเกล้าฯ พระราชทานยศเป็น พลตำรวจเอก เป็นกรณีพิเศษเมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2532 ขณะดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย จนกระทั่งวันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2533 พล.ต. ประมาณได้รับโปรดเกล้าฯ พระราชทานยศ พลเอก เป็นกรณีพิเศษ 
ในปี พ.ศ. 2533 เขาได้สลับไปดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม สลับกับนายบรรหาร ศิลปอาชา และในรัฐบาลต่อมาของพล.อ. ชาติชาย ชุณหะวัณ เขาได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย
พล.อ. ประมาณ อดิเรกสาร สมรสกับท่านผู้หญิงเจริญ อดิเรกสาร (ชุณหะวัณ) พี่สาวของพล.อ. ชาติชาย ชุณหะวัณ มีบุตรชายรวมกัน 3 คน คือ 
งานอุตสาหกรรม.
พล.อ. ประมาณ อดิเรกสาร เป็นผู้บุกเบิกวงการอุตสาหกรรม ด้านอุตสาหกรรมสิ่งทอของไทย และเคยได้รับการเลือกตั้งให้เป็นนายกสมาคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย "(ปัจจุบันคือ สภาอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย)"
ถึงแก่อสัญกรรม.
พล.อ. ประมาณ อดิเรกสาร ถึงแก่อสัญกรรม เมื่อวันที่ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2553 ด้วยโรคหัวใจล้มเหลวและอาการไตวาย ที่โรงพยาบาลวิชัยยุทธ สิริอายุได้ มีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553 ณ เมรุหลวงหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส
รางวัลและเกียรติยศ.
พลเอก พลตำรวจเอก ประมาณ อดิเรกสาร ได้รับพระราชทานยศนายกองใหญ่แห่งกองอาสารักษาดินแดนเป็น พลเอก พลตำรวจเอก นายกองใหญ่ ประมาณ อดิเรกสาร เมื่อ พ.ศ. 2531
เครื่องราชอิสริยาภรณ์.
พล.อ. ประมาณ อดิเรกสาร ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ของประเทศไทยและเครื่องราชอิสริยาภรณ์ของต่างประเทศต่างๆ ดังนี้
โจนิ กอนซาเลซ

โจนิ กอนซาเลซ เบรา  นักมวยสากลชาวเม็กซิโก
ประวัติ.
กอนซาเลซเริ่มชกมวยสากลอาชีพเมื่อ 14 สิงหาคม พ.ศ. 2542 แพ้คะแนน มาริโอ เปเรซ เขาชกชนะครั้งแรกในการชกครั้งที่สาม โดยเป็นฝ่ายชนะคะแนนมาริโอ โรดริเกวซ จากนั้นชกชนะรวดมาตลอดจนได้ครองแชมป์ NABF รุ่นแบนตัมเวท ชนะทีเคโอ อับโลร์ โซวะห์ ยก 10 แต่พอป้องกันแชมป์ครั้งแรกก็เสียแชมป์ให้ริการ์โด บาร์กัสไป ต่อจากนั้น กอนซาเลซได้ครองแชมป์ WBC Continental Americas รุ่นแบนตัมเวท ใน พ.ศ. 2545 ชนะทีเคโอ ฟรันซิสโก มาเตโอส ยก 1 และยังได้ครองแชมป์เม็กซิโกรุ่นแบนตัมเวท และ แชมป์ WBO NABO รุ่นแบนตัมเวทเพิ่มขึ้นในปีต่อมา
กอนซาเลซขึ้นชิงแชมป์โลกครั้งแรกเมื่อ 29 ตุลาคม 2548 ชนะทีเคโอ รัตนชัย ส.วรพิน ยก 7 ป้องกันตำแหน่งได้ 1 ครั้งแล้วข้ามรุ่นไปชิงแชมป์โลก WBC รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท เมื่อ 16 กันยายน 2549 แต่เป็นฝ่ายแพ้ทีเคโอ อิสราเอล บัสเกซ ยก 10 หลังจากนั้น กลับมาป้องกันแชมป์ขององค์กรมวยโลกได้อีกครั้งก็เสียแชมป์ให้เจอร์รี่ พีญาโลซาไป หลังจากนั้น กอนซาเลซข้ามมาชกในรุ่นที่ใหญ่ขึ้น และได้ชิงแชมป์โลก WBC รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท ก็เป็นฝ่ายแพ้ทีเคโอโทชิอากิ นิชิโอกะไป จากนั้น กอนซาเลซเลื่อนขึ้นมาชกในรุ่นเฟเธอร์เวท ได้ครองแชมป์ WBC Fecarbox รุ่นเฟเธอร์เวท และแชมป์โลก WBC รุ่นเฟเธอร์เวท โดยเป็นฝ่ายชนะทีเคโอโฮซูมิ ฮาเซงาวะ ยก 4 ป้องกันตำแหน่งได้ 4 ครั้งก็เสียแชมป์ให้ดานิเอล ปอนเซ เด เลออน ไป
มันเทศ

มันเทศ  เป็นพืชหัวเกรียนใต้ดินเถาเลื้อยราบไปบนพื้นดิน ปลูกเป็นพืชไร่ มีเนื้อสีหลายสีตามสายพันธุ์ ใช้ประโยชน์ได้ทุกส่วน เช่น เถา ใบ หัว นิยมนำมารับประทานโดย ต้ม หรือ เผา ทำเป็นอาหารคาวหวาน ส่วนผสมของอาหารสำหรับเด็ก ใช้เป็นอาหารสัตว์ เป็นต้น
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์.
มันเทศ เป็นพืชอายุยืน ไม่มีเนื้อไม้ รากแตกตามข้อและมีรากที่ขยายใหญ่เพื่อสะสมอาหาร มีรูปร่าง ขนาด จำนวนและสีของหัวต่างกัน ตั้งแต่สีขาว สีเหลือง สีน้ำตาล สีแดง และสีม่วง ใบเดี่ยว ไม่มีหูใบ มีต่อมน้ำหวานสองต่อมตรงขั้วใบ ก้านใบด้านบนเป็นร่องลึก กลีบดอกรูปกรวยสีขาวหรือสีม่วงแดง กลีบดอกในส่วนที่เป็นหลอดมีสีม่วง รังไข่ล้อมรอบด้วยต่อมน้ำหวานสีส้มเป็นพู ยอดเกสรตัวเมียมี 2 พู สีขาวหรือสีม่วงอ่อน ผลเป็นแบบแคบซูล มันเทศที่หัวมีสีม่วงบางครั้งเรียกมันต่อเผือกด้วย
การใช้ประโยชน์.
มันเทศมีถิ่นกำเนิดในอเมริกากลางหรืออเมริกาใต้ เส้นทางการกระจายพันธุ์ของมันเทศมี 3 ทิศทางคือ เส้นทางกูมาราออกจากทางเหนือของอเมริกาเหนือไปยังแถบตะวันตกของพอลินีเซีย เส้นทางบาตาตาสเข้าสู่แอฟริกาและเอเชียผ่านทางยุโรป และเส้นทางกาโมเต จากเม็กซิโกเข้าสู่ฮาวาย กวมแล้วผ่านไปยังฟิลิปปินส์ มันเทศเป็นพืชที่ใช้หัวบริโภค ใช้เป็นอาหารสัตว์น้อย ในทางอุตสาหกรรมใช้ผลิตแป้งและแอลกอฮอล์ ในเขตร้อนของเอเชียนิยมรับประทานเป็นอาหารว่าง ส่วนในเกาะนิวกินีและแถบโอเชียเนียบางประเทศรับประทานเป็นอาหารหลัก ยอดอ่อนรับประทานเป็นผักได้ องค์ประกอบในหัวมันเทศส่วนใหญ่เป็นแป้ง หัวที่มีเนื้อสีส้มมีเบตาแคโรทีน หัวสดมีวิตามินซีมาก
แนวร่วมประชาธิปไตยแห่งชาติโบโดแลนด์

แนวร่วมประชาธิปไตยแห่งชาติโบโดแลนด์  เป็นองค์กรทางทหารที่ต่อสู้เพื่อแยกดินแดนโบโดแลนด์สำหรับชาวโบโดจากรัฐอัสสัม ผู้นำกลุ่มคือ รันไซกระ นาบลา ไดมารี หรือฉายา รันจัน ไดมารี จัดเป็นองค์กรก่อการร้ายและรัฐบาลอินเดียพยายามเจรจาสงบศึกกับองค์กรนี้
จุดเริ่มต้น.
องค์กรนี้ก่อตั้งเมื่อ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2529 ในหมู่บ้านโอทลา ขาสิทารี ใกล้กับอุทัลคุรี เริ่มแรกมีชื่อว่ากองทัพเพื่อความปลอดภัยโบโด และเปลี่ยนมาใช้ชื่อปัจจุบันเมื่อ พ.ศ. 2536 องค์กรนี้เป็นคนละองค์กรกับกองทัพพยัคฆ์ปลดปล่อยโบโด ธงขององค์กรนี้เป็นธงพื้นเขียว มีดาวสีเหลืองบนพื้นสีแดงอยู่ตรงมุมธง
จุดประสงค์.
องค์กรนี้ต่อสู้เพื่อจัดตั้งโบโดแลนด์ทางเหนือของแม่น้ำพรหมบุตร มีกิจกรรมต่อเนื่องตั้งแต่ พ.ศ. 2533 มีทหารประมาณ 1,000 นาย และเป็นพันธมิตรกับสภาสังคมนิยมแห่งชาตินาคาลิม และมีค่ายฝึกการก่อการร้ายอยู่ทางใต้ของภูฏาน ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2536 กองกกำลังทหารของรัฐบาลอินเดียและภูฏานได้ร่วมมือกันเข้าไปกวาดล้างค่ายก่อการร้ายของแนวร่วมในภูฏาน องค์กรนี้เกี่ยวข้องกับการลอบสังหาร พิเนศวร พรหมา นักกิจกรรมชาวฮินดูที่รณรงค์ให้เรียนภาษาโบโดที่เขียนด้วยอักษรโรมัน
การสงบศึก.
ภายใต้ข้อตกลงเมื่อ 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2548 รัฐบาลอินเดียกับแนวร่วมฯตกลงสงบศึกกันตั้งแต่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2548 เป็นต้นมา
เสวี่ยเหลียนกว่อ

เสวี่ยเหลียนกว่อ (;ชื่อวิทยาศาสตร์: "Smallanthus sonchifolius") หรือ ผลบัวหิมะ เป็นพืชหัวใต้ดินคล้ายมันเทศ แต่มีความหนาแน่นของแป้งน้อยกว่า มีปริมาณของน้ำมากกว่า มีรสหวานเฉพาะตัว ต้นสูง 2-3 เมตร เมื่อโตเต็มที่จะแทงดอกสีเหลืองประมาณ 4 – 5 ดอก
สรรพคุณ.
ทางยาสมุนไพรช่วย ลดน้ำตาล ไขมัน และคอเลสเตอรอลในเลือด เป็นการป้องกันและรักษาอาการของโรคความดันโลหิตสูงและโรคเบาหวาน
มิสไทยแลนด์ยูนิเวิร์ส 2548

มิสไทยแลนด์ยูนิเวิร์ส ประจำปี พ.ศ. 2548 โดยทำการเก็บตัวเพื่อร่วมทำกิจกรรมระหว่างการประกวด ที่ จังหวัดภูเก็ต และประกวด ณ ห้องบางกอกคอนเวนชั่นเซ็นเตอร์ ศูนย์การค้าเซ็นทรัล พลาซ่า กรุงเทพฯ วันที่ 26 มีนาคม 2548 โดยการประกวดในครั้งนี้ผู้ชนะจะเข้าร่วมการประกวดนางงามจักรวาลหรือมิสยูนิเวิร์ส 2005 ณ กรุงเทพมหานคร, ประเทศไทย นับเป็นครั้งที่สองที่ไทยได้จัดการประกวดนางงามจักรวาล โดยครั้งแรกจัดขึ้นเมื่อปี 1992 โดยมี อรอนงค์ ปัญญาวงศ์ 
เป็นตัวแทนประเทศไทยเข้าร่วมการประกวดในปีนั้น โดยในการประกวดครั้งนี้มีสาวงามเข้าร่วมการประกวด 44 คน โดยมี มรกต กิตติสาระ มิสไทยแลนด์ยูนิเวิร์ส 2547 เป็นผู้มอบมงกุฏให้กับ ชนันภรณ์ รสจันทน์
ผู้เข้าประกวด.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
พรรคประชาชนมองโกเลียใน

พรรคประชาชนมองโกเลียใน  เป็นขบวนการแบ่งแยกดินแดนในเขตมองโกเลียในของประเทศจีน เริ่มก่อตั้งพรรคเมื่อ พ.ศ. 2540 ในรัฐนิวเจอร์ซีย์ เป้าหมายของขบวนการคือต้องการตั้งรัฐเอกราชในมองโกเลียใน โดยอ้างอิงถึงความหลอกลวงของรัฐบาลจีนต่อชาวมองโกลระหว่าง การปฏิวัติวัฒนธรรม อย่างไรก็ตาม เป้าหมายของกลุ่มนี้ค่อนข้างยากเมื่อพิจารณาจากความเข้มแข็งของรัฐบาลจีนและการที่ประชากรชาวจีนฮั่นในมองโกเลียในถึง 80%
พระเจ้าสิงหนติ

พระเจ้าสิงหนติ กษัตริย์ผู้ทรงสร้างเมืองนาคพันธุสิงหนตินคร หรือ โยนกนคร โดยอพยพผู้คนประมาณแสนครัวมาจากเมืองราชคฤห์ ชมพูทวีป (อินเดีย) พระองค์เป็นต้นราชวงศ์ของพระเจ้าพรหมมหาราชผู้ปราบขอมดำและเป็นผู้สร้างเมืองไชยปราการ 
พระเจ้าสิงหนติเดิมคือ เจ้าสิงหนติราชกุมาร เป็นโอรสองค์ที่ 2 (บางฉบับว่าเป็นองค์สุดท้อง ในโอรสทั้งหมด 30 พระองค์) ของพระเจ้าเทวกาลแห่งนครไทยเทศ หรือกรุงราชคฤห์ในชมพูทวีป (อินเดีย) โอรสองค์โตพระนามภาทิยะ เป็นผู้สืบราชสมบัติกรุงราชคฤห์ คือพระเจ้าภาทิยะพระราชบิดาของพระเจ้าพิมพิสาร (พระเจ้าพิมพิสารคือกษัตริย์กรุงราชคฤห์ แคว้นมคธ ผู้ทรงมีพระชนมายุร่วมวัยเดียวกับพระพุทธเจ้าในพุทธประวัติ)
เมื่อ 148 ปีก่อนพุทธศักราช เจ้าสิงหนติทรงได้รับแบ่งราชสมบัติและได้ทำการอพยพผู้คนออกจากนครไทยเทศ เดินทางไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ จนมาถึงชัยภูมิที่เคยเป็นแคว้นสุวรรณโคมคำในอดีต ไม่ไกลแม่น้ำโขงมากนัก ซึ่งตอนนั้นมีชาวลัวะอาศัยอยู่ตามป่าเขาในบริเวณดอยดินแดน (ดอยตุง) มีหัวหน้าชื่อ ปู่เจ้าลาวจก เจ้าสิงหนติได้พบกับพญานาคชื่อพันธุนาคราช ซึ่งจำแลงกายเป็นพราหมณ์มาพูดคุย และแนะนำให้สร้างเมืองในที่บริเวณนั้น แล้วกลับเป็นพญานาคช่วยขุดคูเมืองให้ เจ้าสิงหนติจึงตั้งเมืองบริเวณนั้น และนำชื่อตนประสมกับชื่อพญานาคเป็นชื่อเมืองว่า เมืองนาคพันธุสิงหนตินคร จากนั้นพระเจ้าสิงหนติได้แผ่อำนาจปราบปรามเมืองอุโมงคเสลานคร ซึ่งเป็นเมืองของพวกขอม และมีอำนาจเหนือกลุ่มชนพื้นถิ่นดั้งเดิมในแถบนั้นทั้งหมด พระองค์ทรงครองราชย์อยู่ได้ 52 ปี ก็สวรรคตเมื่อ 96 ปีก่อนพุทธศักราช
สิงหนติ หรือ สิงหนวัติ.
ในประชุมพงศาวดาร ภาคที่ 61 ตำนานสิงหนวติกุมาร เรียกชื่อเจ้าสิงหนติราชกุมารว่า สิงหนวติกุมาร และมีการเผยแพร่และเพี้ยนไปเป็น สิงหนวัติกุมาร และเป็นชื่อที่แพร่หลายใช้ในปัจจุบัน แต่จากการสำรวจและปริวรรตเอกสารใบลานต้นฉบับภาษาล้านนาของตำนานโยนกแล้ว กลับพบมีการเขียนชื่อ สิงหนติ ไม่พบว่ามีการเขียนชื่อ สิงหนวติ หรือ สิงหนวัติ ในตำนานทุกฉบับ จึงสรุปว่าควรใช้ สิงหนติ ซึ่งเป็นชื่อที่ถูกต้อง
ทัดดอกไม้

ทัดดอกไม้  เป็นบริเวณของกะโหลกศีรษะที่บอบบางที่สุด อยู่ขอบหลังของข้อต่อสฟีโนพาไรทัลซูเจอร์ (sphenoparietal suture) ในระยะทารกบริเวณนี้จะเป็นแผ่นเนื้อเยื่อที่กระดูกยังไม่เจริญมาประสานกันเรียกว่า กระหม่อมสฟีนอยด์ หรือ กระหม่อมข้าง (sphenoidal fontanelle) และจะเกิดการสร้างกระดูกจนเป็นข้อต่อเมื่ออายุได้ 6-8 เดือนหลังคลอด
ตำแหน่ง.
ทัดดอกไม้อยู่ด้านหลังประมาณ 3 เซนติเมตร และเหนือเล็กน้อยต่อระดับของส่วนยื่นกระดูกหน้าผากจดกระดูกโหนกแก้ม (zygomatic process of frontal bone)
บริเวณนี้เป็นที่บรรจบของกระดูก 4 ชิ้น ได้แก่
ความสำคัญทางคลินิก.
ทัดดอกไม้เป็นส่วนที่บอบบางที่สุดของกะโหลกศีรษะ เป็นบริเวณที่มีความสำคัญเพราะมีหลอดเลือดแดงมิดเดิลเมนินเจียล (middle meningeal artery) วิ่งอยู่ด้านในของกะโหลกศีรษะใต้ต่อทัดดอกไม้ หากมีการกระทบกระเทือนที่ทัดดอกไม้จะทำให้หลอดเลือดแดงนี้แตก และเกิดการตกเลือดเหนือเยื่อดูรา (epidural hematoma) ซึ่งอาจทำให้หมดสติได้
รากศัพท์.
คำว่า "ทัดดอกไม้" มีที่มาเนื่องจากเป็นบริเวณด้านข้างของศีรษะระหว่างหูกับขมับ เมื่อนำดอกไม้มาทัดหู กลีบของดอกไม้มักจะอยู่ชิดกับบริเวณนี้
สำหรับ[[ภาษาอังกฤษ]] คำว่า "pterion" มีรากศัพท์มาจาก[[ภาษากรีก]] "pteron" แปลว่า ปีก
ในตำนานเทพปกรณัมกรีก เฮอร์มีส (Hermes) เทพเจ้าผู้สื่อสารสามารถบินได้เนื่องจากมีรองเท้ามีปีก และมีปีกที่ติดอยู่บริเวณทัดดอกไม้
อะบูซัยยาฟ

อะบูซัยยาฟ (ตากาล็อกและ) เป็นกลุ่มแบ่งแยกดินแดนนิยมอิสลามกลุ่มหนึ่งทางภาคใต้ของฟิลิปปินส์ อยู่ในเขตบังซาโมโร (โกโล บาซีลัน และมินดาเนา) ที่ซึ่งมีกลุ่มต่าง ๆ ต่อสู้มานานเกือบ 30 ปี เพื่อจัดตั้งรัฐอิสลามแยกออกจากฟิลิปปินส์ที่ประชากรส่วนใหญ่เป็นชาวคริสต์ ชื่อของกลุ่มมาจากภาษาอาหรับ อะบู หมายถึง พ่อ และซัยยาฟ หมายถึง ทหาร
ตั้งแต่ พ.ศ. 2533 กลุ่มนี้ใช้การลอบวางระเบิด ลอบสังหาร ลักพาตัว และการข่มขู่ในการต่อสู้เพื่อจัดตั้งรัฐอิสลามในมินดาเนาตะวันตกและหมู่เกาะซูลู ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการสร้างรัฐอิสลามในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เริ่มตั้งแต่มินดาเนาในฟิลิปปินส์ทางตะวันออกไปจนถึงมาเลเซีย ไทย และพม่าทางตะวันตก รวมทั้งแผนการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์เพื่อต่อต้านคริสตจักรโรมันคาทอลิกในฟิลิปปินส์ สหรัฐจัดให้กลุ่มนี้เป็นกลุ่มก่อการร้าย
ที่ตั้งและภาพรวม.
จุดเริ่มต้นของอะบูซัยยาฟอยู่ที่เมืองอีซาเบลา ทางเหนือของเกาะบาซีลัน ซึ่งเป็นเมืองหลวงของจังหวัดบาซีลัน อะบูซัยยาฟเป็นกลุ่มเล็ก ๆ แต่แข็งแกร่งกลุ่มหนึ่งในบรรดาขบวนการแบ่งแยกดินแดนในมินดาเนา สมาชิกอะบูซัยยาฟบางส่วนเคยเรียนหรือทำงานในซาอุดีอาระเบีย และเคยเข้าร่วมกับมูจาฮิดีนในการต่อต้านการรุกรานอัฟกานิสถานของโซเวียต อะบูซัยยาฟมีความร่วมมือกลับกลุ่มญะมาอะห์ อิสลามียะห์ในอินโดนีเซีย และได้รับการสนับสนุนจากกลุ่มอัลกออิดะฮ์
ประวัติ.
ในช่วง พ.ศ. 2513 แนวร่วมปลดปล่อยแห่งชาติโมโรเป็นกลุ่มกบฏมุสลิมกลุ่มหลักในบาซีลันและมินดาเนา ในช่วง พ.ศ. 2520 – 2523 อับดูรอจิก อาบูบาการ์ จันจาลอนี พี่ชายของ คาดาฟฟี จันจาลอนี ผู้ไปศึกษาภาษาอาหรับในลิเบีย ซีเรีย และซาอุดีอาระเบียได้เข้าร่วมการต่อต้านโซเวียตในอัฟกานิสถาน และได้พบกับบิน ลาดิน บิน ลาดินได้ให้เงินสนับสนุน 6 ล้านเหรียญสหรัฐเพื่อสนับสนุนแนวร่วมปลดปล่อยแห่งชาติโมโร และมีการจัดตั้งเขตปกครองตนเองของมุสลิมมินดาเนาเพื่อแก้ปัญหาใน พ.ศ. 2532
อะบูซัยยาฟภายใต้การนำของ อับดูรอจิก จันจาลอนี.
อับดูรอจิกกลับสู่บาซีลันเมื่อ พ.ศ. 2533 และแบ่งแยกตัวออกจากแนวร่วมปลดปล่อยแห่งชาติโมโรมาจัดตั้งกลุ่มอะบูซัยยาฟ กลุ่มนี้เริ่มปฏิบัติการใน พ.ศ. 2534 และเริ่มดำเนินการด้วยการก่อการร้ายครั้งแรกด้วยการโจมตีเมืองไอปีบนเกาะมินดาเนาเมื่อ พ.ศ. 2538 อะบูซัยยาฟลอบวางระเบิดหลายแห่งในฟิลิปปินส์ อับดูรอจิก จันจาลอนี ถูกสังหารเมื่อ 18 ธันวาคม พ.ศ. 2541 ในการต่อสู้กับตำรวจฟิลิปปินส์ที่เกาะบาซีลัน ขณะมีอายุ 39 ปี การตายของเขาเป็นจุดเปลี่ยนของอะบูซัยยาฟ เมื่อน้องชายของเขา คาดาฟฟี จันจาลอนี ขึ้นเป็นผู้นำแทน
อะบูซัยยาฟภายใต้การนำของ คาดาฟฟี จันจาลอนี.
คาดาฟฟี จันจาลอนีขึ้นเป็นผู้นำอะบูซัยยาฟเมื่ออายุ 23 ปี กลุ่มนี้ได้เปลี่ยนมาใช้การลักพาตัวเพื่อเรียกร้องเงินและอิงศาสนาน้อยลง กลุ่มนี้ขยายตัวไปมาเลเซียเมื่อ พ.ศ. 2543
ขุมกำลัง.
คาดว่ามีนักรบหลักประมาณ 100 คน รายได้หลักมาจากเงินค่าไถ่ตัวประกันต่างชาติและอาจได้เงินสนับสนุนจากกลุ่มมุสลิมหัวรุนแรงในเอเชียใต้และตะวันออกกลาง
ตำบลหินเหล็กไฟ (อำเภอหัวหิน)

หินเหล็กไฟ เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ จัดตั้งเมื่อ พ.ศ. 2494 โดยใช้ชื่อ "เขาหินเหล็กไฟ" เป็นชื่อตำบลโดยแยกออกมาในปี พ.ศ. 2515 และได้รับการจัดตั้งตามพระราชบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลเมื่อวันที่ 28 เมษายน พ.ศ. 2539 มีประชากร 8,634 คน (พ.ศ. 2548) เป็นชาย 4,179 คน แยกเป็นหญิง 4,455 คน
ภูมิศาสตร์.
สภาพพื้นที่ส่วนใหญ่เป็นที่ราบสูง ลักษณะดินเป็นดินปนทราย รวมพื้นที่ทั้งหมด 95 ตารางกิโลเมตร หรือประมาณ 59,375 ไร่ มีอาณาเขตติดต่อกับตำบลข้างเคียงดังนี้
กระดูกข้างขม่อม

กระดูกข้างขม่อม  เป็นกระดูกที่อยู่ในกะโหลกศีรษะของมนุษย์ ซึ่งประกอบกันอยู่ด้านข้างและเป็นหลังคาด้านบนของกะโหลกศีรษะ กระดูกข้างขม่อมมีลักษณะเป็นรูปสี่เหลี่ยมไม่สม่ำเสมอ มีพื้นผิว 2 ด้าน ขอบกระดูก 4 ขอบ และมุมกระดูก 4 มุม
กระดูกขมับ

กระดูกขมับ  เป็นกระดูกที่อยู่ด้านข้างและด้านฐานของกะโหลกศีรษะ กระดูกนี้ทำหน้าที่ค้ำจุนส่วนของใบหน้าที่เรียกว่า ขมับ (temple)
ส่วนต่าง ๆ ของกระดูกขมับ.
กระดูกขมับประกอบด้วยส่วนต่าง ๆ 5 ส่วน
ส่วนประกอบ.
โครงสร้างของสความาก็มีองค์ประกอบเหมือนกับกระดูกกะโหลกศีรษะชิ้นอื่นๆ ส่วนกกหู (mastoid portion) เป็นกระดูกเนื้อโปร่ง ส่วนพีทรัส (petrous portion) มีความแข็งและหนาแน่น
กระดูกหุ้มสมอง

ในกายวิภาคศาสตร์มนุษย์ กระดูกหุ้มสมอง  เป็นกระดูกส่วนบนและส่วนหลังของกะโหลกศีรษะ ทำหน้าที่ป้องกันสมอง
โครงสร้าง.
แหล่งข้อมูลส่วนใหญ่จัดให้กระดูกเหล่านี้เป็นกระดูกหุ้มสมอง
ส่วนกระดูกอื่นๆ ที่บางครั้งจัดเป็นกระดูกหุ้มสมองด้วย ได้แก่
คำว่า "cranium" ในบางครั้งอาจแปลได้เหมือนคำว่า กะโหลกศีรษะ (skull) บางครั้งอาจหมายถึงกระดูกกะโหลกศีรษะทั้งหมดยกเว้นกระดูกขากรรไกรล่าง (mandible) 
คำว่า นิวโรเครเนียม (neurocranium) หรือกล่องสมอง (brain box or "braincase") อาจใช้หมายถึงส่วนของกะโหลกศีรษะที่หุ้มสมอง ซึ่งมีความหมายใกล้เคียงที่สุดกับความหมายเดิมของกระดูกหุ้มสมอง)
ปิยณี เทียมอัมพร

ปิยณี เทียมอัมพร ชื่อเล่น อิ๊บ (เกิด 16 เมษายน พ.ศ. 2524) เป็นผู้ดำเนินรายการโทรทัศน์ของประเทศไทย ได้แก่ สถานีโทรทัศน์ไอทีวี สถานีโทรทัศน์ทีไอทีวี สถานีโทรทัศน์ไทยพีบีเอส และ ช่อง 3 เอชดี
ดาวหางเองเคอ

ดาวหางเองเคอ  หรือชื่ออย่างเป็นทางการตามระบบดาวหางว่า 2P/Encke เป็นดาวหางแบบมีคาบโคจรซึ่งตั้งชื่อตาม โยฮัน ฟรานซ์ เองเคอ ผู้ทุ่มเทศึกษาวงโคจรของมัน ทำการคำนวณมากมายเพื่อเชื่อมโยงการสังเกตการณ์หลายครั้งในปี ค.ศ. 1786 (2P/1786 B1), 1795 (2P/1795 V1), 1805 (2P/1805 U1) และ 1818 (2P/1818 W1) จนพิสูจน์ได้ว่าดางหางทั้งหมดเป็นดวงเดียวกัน เขาประกาศการค้นพบเมื่อปี ค.ศ. 1819 โดยตีพิมพ์ในวารสาร "Correspondance astronomique" และทำนายได้อย่างถูกต้องว่ามันจะกลับมาเยือนโลกอีกครั้งในปี ค.ศ. 1822 (2P/1822 L1)
ดาวหางเองเคอนับเป็นดาวหางแบบมีคาบโคจรดวงที่สอง ที่ได้รับการตั้งชื่อตามระบบการตั้งชื่อแบบใหม่ ตามหลังดวงแรกคือดาวหางฮัลเลย์ (1P/Halley) โดยใช้ชื่อของผู้คำนวณวงโคจรอย่างถูกต้องมาใช้เป็นชื่อดาวหาง แทนที่จะใช้ชื่อผู้ค้นพบคนแรกตามแบบอย่างการตั้งชื่อดาวหางตามปกติ ผู้ค้นพบดาวหางเองเคอเป็นคนแรกคือ ปิแอร์ เมอแชง (Pierre Méchain)
พระเจ้าโก๊ะล่อฝง

พระเจ้าโก๊ะล่อฝง  เป็นพระโอรสของพระเจ้าพีล่อโก๊ะ เสด็จขึ้นครองราชย์เมื่อ พ.ศ. 1291 เมื่อพระบิดาได้สิ้นพระชนม์ เสด็จสวรรคตเมื่อ พ.ศ. 1322 รวมพระชนมายุได้ 67 พรรษา
ดาวหางเฮล-บอปป์

ดาวหางเฮล-บอปป์  หรือชื่ออย่างเป็นทางการตามระบบดาวหางว่า C/1995 O1 นับเป็นดาวหางที่มีการเฝ้าสังเกตการณ์มากที่สุดที่คริสต์ศตวรรษที่ 20 และเป็นหนึ่งในบรรดาดาวหางที่สว่างที่สุดในช่วงหลายทศวรรษที่ผ่านมา สถิติการมองเห็นด้วยตาเปล่าสามารถเฝ้าดูอยู่ได้เป็นเวลานานถึง 18 เดือน เป็นสองเท่าของสถิติเดิมคือดาวหางใหญ่แห่งปี 1811
ดาวหางเฮล-บอปป์ถูกค้นพบโดยนักสังเกตการณ์ดาวหางสองคนซึ่งอยู่กันคนละแห่ง ได้แก่ อลัน เฮล และ โทมัน บอปป์ ที่ประเทศสหรัฐอเมริกา ตั้งแต่วันที่ 23 กรกฎาคม ค.ศ. 1995 ขณะที่มันยังอยู่ห่างจากดวงอาทิตย์เป็นทางไกลมาก ทำให้คาดหมายกันว่ามันจะกลายเป็นดาวหางใหญ่ได้เมื่อเข้าใกล้ดวงอาทิตย์มากขึ้น แม้การคาดคะเนความสว่างของดาวหางจะมีปัจจัยเกี่ยวข้องหลายประการ แต่ปรากฏว่าดาวหางเฮล-บอปป์สามารถทำได้ดีกว่าการคาดหมายเมื่อมันเข้าใกล้ดวงอาทิตย์มากที่สุดเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1997 และได้รับการขนานนามให้เป็น ดาวหางใหญ่แห่งปี 1997
พระเจ้าสีนุโล

พระเจ้าสินุโล (อี๋: อี๋พินอิน: "surp nyier lop") ทรงเป็นโอรสของพระเจ้าเซผ่อง แห่งเผ่าม่งเส (หนองแส) พระเจ้าสินุโลเป็นผู้รวบรวมเผ่าทั้ง 6 บริเวณที่ราบสูงรอบทะเลสาบเอ๋อไห่ เข้าด้วยกัน ก่อตั้งเป็นอาณาจักรน่านเจ้า เมื่อ พ.ศ. 1192 (ค.ศ. 649) สิ้นพระชนม์เมื่อ พ.ศ. 1217 (ค.ศ. 674)
Playpark.com

Playpark.com เป็นเว็บไซต์เกมของประเทศไทย Playpark เป็นบริษัทสื่อเกมออนไลน์ภายใต้ บริษัท เอเชียซอฟท์ ซึ่งเป็นผู้นำเกมออนไลน์ในประเทศไทย 
Playpark.com เป็นเว็บไซต์ที่มีผู้เข้าชมจากประเทศไทยมากเป็นอันดับที่ 137 (19 กันยายน 2557) จากการจัดอันดับโดยอะเล็กซา
คณะเกษตรศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น

คณะเกษตรศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น  เป็นส่วนราชการไทยระดับคณะวิชา สังกัดมหาวิทยาลัยขอนแก่น กระทรวงศึกษาธิการ เป็นคณะวิชาที่จัดตั้งขึ้นพร้อมกับคณะวิทยาศาสตร์และอักษรศาสตร์ (ภายหลังเปลี่ยนชื่อเป็นคณะวิทยาศาสตร์) และคณะวิศวกรรมศาสตร์ ซึ่งได้ถือว่าเป็นคณะแรกตั้งของการสถาปนามหาวิทยาลัย ถือว่าเป็นสถาบันการศึกษาทางด้านเกษตรศาสตร์แห่งแรกในภูมิภาค
ประวัติ.
คณะเกษตรศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น จัดตั้งขึ้นเพื่อสนองความต้องการเร่งด่วนในการผลิตบุคลากรที่มีความรู้ความสามารถในทางเทคโนโลยีการเกษตรแผนใหม่ เพื่อการพัฒนาภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ตามมติของคณะกรรมการพัฒนาภาคตะวันออกเฉียงเหนือเมื่อ พ.ศ. 2505
คณะเกษตรศาสตร์ได้เริ่มรับนักศึกษารุ่นแรกเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2507 มีนักศึกษาทั้งสิ้น 49 คน ซึ่งการเรียนการสอนในสองปีแรกนั้น ใช้สถานที่ของคณะวิทยาศาสตร์การแพทย์ มหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์ (ในปัจจุบันคือ มหาวิทยาลัยมหิดล) อาจารย์ผู้สอนส่วนใหญ่เป็นอาจารย์มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และอาจารย์จากคณะวิทยาศาสตร์การแพทย์ มหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์
เมื่อต้นเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2509 ซึ่งเป็นปีการศึกษาที่ 3 อาจารย์และนักศึกษาทั้งหมดของคณะฯ ก็ได้ย้ายมาศึกษาที่จังหวัดขอนแก่น ณ บริเวณที่ตั้งของมหาวิทยาลัยขอนแก่นในปัจจุบัน โดยใช้สถานที่ของตึกคณะวิทยาศาสตร์และอักษรศาสตร์เป็นทั้งห้องเรียนและห้องทำงานอาจารย์ ต่อมารัฐบาลนิวซีแลนด์ ซึ่งได้ให้ความช่วยเหลือในการจัดตั้งคณะเกษตรศาสตร์มาตั้งแต่ต้น ได้อนุมัติเงินเป็นค่าก่อสร้างตึกคณะฯ ได้มีการประกอบพิธีวางศิลาฤกษ์อาคารเมื่อวันที่ 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2509 โดย Sir Stephen Wire เอกอัครราชทูตนิวซีแลนด์ ประจำประเทศไทย
ตึกคณะเกษตรศาสตร์สำเร็จเรียบร้อยในปี พ.ศ. 2510 และได้ใช้เป็นสถานที่ทำพิธีเปิดมหาวิทยาลัยขอนแก่น ซึ่งพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรและสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ เสด็จพระราชดำเนินมาทรงเป็นประธานประกอบพิธี เมื่อวันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2510
คณะเกษตรศาสตร์ได้ดำเนินการสอนนักศึกษาในภาควิชาต่างๆ เพื่อผลิตบัณฑิตทางการเกษตรที่มีความรู้ความสามารถในด้านเกษตรทั่วไป และมีความสามารถเฉพาะสาขา และมีหน้าที่ทำการดำเนินงานวิจัยทางการเกษตร เพื่อส่งเสริมความก้าวหน้าทางวิชาการ อันจะเป็นประโยชน์ทั้งต่อการสอน การพัฒนาประเทศ โดยเฉพาะเพื่อเป็นแนวทางในการพัฒนายกระดับการเกษตรในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
สัญลักษณ์.
สัญลักษณ์ประจำคณะเกษตรศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น คือ ควาย และคันไถ หมายถึง การทำนาในสมัยก่อน ต้องใช้ควายและคันไถเป็นเครื่องมือในการปลูกข้าว เป็นรากฐานของการทำการเกษตร ซึ่งเป็นอาชีพหลักของชาวไทย
คณบดี.
หมายเหตุ คำนำหน้านามของผู้ดำรงตำแหน่งคณบดี และผู้รักษาการแทนคณบดี เป็นคำนำหน้านามตามตำแหน่งทางวิชาการในขณะนั้น
บุคคลที่มีชื่อเสียง.
ดูเพิ่ม รายนามบุคคลที่มีชื่อเสียงจากมหาวิทยาลัยขอนแก่น
หมายเหตุ รายนามดังกล่าว จัดเรียงชื่อและนามสกุลตามตัวอักษร
ดาวหางเวสต์

ดาวหางเวสต์  หรือชื่ออย่างเป็นทางการตามระบบดาวหางคือ C/1975 V1, 1976 VI และ 1975n เป็นดาวหางที่โดดเด่นเป็นพิเศษ บางครั้งก็เป็นที่เรียกขานกันว่าเป็น "ดาวหางใหญ่" ด้วย ดาวหางเวสต์ถูกค้นพบเป็นครั้งแรกจากภาพถ่ายโดย ริชาร์ด เอ็ม. เวสต์ เจ้าหน้าที่หอดูดาวยุโรปใต้ เมื่อวันที่ 10 สิงหาคม ค.ศ. 1975 และเพิ่มความสว่างจนถึงจุดสูงสุดในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1976 ระดับความสว่างเมื่อเข้าใกล้ดวงอาทิตย์ที่สุดอยู่ที่ -3 ระหว่างช่วงเวลาที่ดาวหางสว่างที่สุดมีรายงานจากผู้สังเกตการณ์ว่า ดาวหางมีความสว่างมากจนสามารถเฝ้าสังเกตในเวลากลางวันได้
ดาวหางเวสต์เป็นดาวหางคาบยาว การคำนวณประเมินว่าดาวหางมีคาบโคจรประมาณ 558,000 ปี
การแตกสลาย.
ขณะที่ดาวหางเวสต์เคลื่อนที่ผ่านเข้ามาในระบบสุริยะชั้นในเป็นครั้งแรกในรอบ 500,000 ปี มีการตรวจพบว่านิวเคลียสของดาวหางแตกออกเป็นสี่ส่วนขณะที่มันเข้าใกล้ดวงอาทิตย์ที่ระยะห่าง 30 ล้านกิโลเมตร
รายงานการแตกของดาวหางเกิดขึ้นครั้งแรกในวันที่ 7 มีนาคม ค.ศ. 1976 โดยแตกออกเป็นสองชิ้น หลังจากนั้นจึงแตกออกอีกครั้งในเช้าวันที่ 18 มีนาคมปีเดียวกัน นับเป็นดาวหางหนึ่งในไม่กี่ดวงในประวัติศาสตร์ที่เกิดการแตกสลายระหว่างการเฝ้าสังเกตการณ์ ชิ้นส่วนทั้งสี่แยกกระจัดกระจายออกไป แต่นักดาราศาสตร์ยังคงเฝ้าติดตามชิ้นส่วนใหญ่ 2 ชิ้นอยู่อย่างต่อเนื่อง
สมาคมหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์

สมาคมหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ หรือเดิมชื่อ สมาคมหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทย เป็นสมาคมสื่อสารมวลชนแห่งหนึ่งของประเทศไทย ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2484
การแยกตัวของสมาชิก พ.ศ. 2498.
ในปี พ.ศ. 2498 สมาชิกของสมาคมหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทยกลุ่มหนึ่ง รู้สึกว่าสมาคมหนังสือพิมพ์ฯ นั้นถูกครอบงำโดยอำนาจทางการเมือง
อีกทั้งไม่พึงพอใจในการแถลงงบดุลอย่างคลุมเครือในการประชุมสามัญประจำปี จนถึงขั้นประท้วงเดินออกจากห้องประชุมจนเกือบหมด
ไม่กี่วันหลังจากนั้น นักข่าวนักหนังสือพิมพ์ส่วนหนึ่งได้จับกลุ่มกันคิดที่จะก่อตั้งสมาคมใหม่ ที่มีวัตถุประสงค์ตรงกับ อุดมการณ์ของตน และใช้ชื่อว่า "สมาคมนักข่าวแห่งประเทศไทย"
ดาวหางบีลา

ดาวหางบีลา  หรือชื่ออย่างเป็นทางการตามระบบการตั้งชื่อดาวหางคือ 3D/Biela เป็นดาวหางแบบมีคาบโคจรซึ่งค้นพบโดย วิลเลห์ม ฟอน บีลา ในปี ค.ศ. 1826 จึงได้ชื่อว่า "บีลา" ตามผู้ค้นพบ
เคยมีผู้สังเกตพบดาวหางนี้มาก่อนแล้ว คือ ชาร์ลส เมอสิเออร์ ในปี ค.ศ. 1772 และ ฌอง-หลุยส์ ปอนส์ ในปี ค.ศ. 1805 แต่วิลเลห์ม ฟอน บีลา เป็นผู้ค้นพบจุดใกล้ดวงอาทิตย์ที่สุดเมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ 1826 และสามารถคำนวณวงโคจรของมันออกมาได้ว่ามีคาบโคจรประมาณ 6.6 ปี นับเป็นดาวหางดวงที่สาม (หลังจากดาวหางฮัลเลย์และดาวหางเองเคอ) ที่มีการค้นพบคาบโคจร
เมื่อดาวหางกลับมาปรากฏอีกครั้งในปี ค.ศ. 1846 ผู้สังเกตการณ์พบว่าดาวหางแตกออกเป็นสองเสี่ยง หลังจากนั้นในปี ค.ศ. 1852 ชิ้นส่วนทั้งสองชิ้นพบอยู่ห่างกัน 1.5 ล้านไมล์ แต่หลังจากนั้นมันก็ไม่กลับมาให้เห็นอีกในรอบการปรากฏตัวปี 1859, 1865 และ 1872 แต่ในวันที่ 27 พฤศจิกายน ค.ศ. 1872 มีการค้นพบฝนดาวตกสว่างไสว (ประมาณ 3,000 ดวงต่อชั่วโมง) ส่องสว่างมาจากบริเวณของท้องฟ้าที่ควรจะเป็นตำแหน่งซึ่งดาวหางเคลื่อนผ่านในเดือนกันยายน 1872 เวลานั้นเป็นวันที่โลกโคจรตัดผ่านเส้นทางโคจรของดาวหางพอดี ฝนดาวตกเหล่านี้ต่อมาได้ชื่อว่า "ฝนดาวตกแอนโดรเมดีดส์" หรือ "ฝนดาวตกบีลา" ดูเหมือนว่า นั่นจะเป็นสัญญาณแจ้งว่า ดาวหางได้แตกสลายไปเสียแล้ว มีการค้นพบฝนดาวตกเหล่านี้อีกหลายครั้งตลอดช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19 ที่เหลืออยู่ แต่ปัจจุบันได้จางหายไปหมดแล้ว