pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
องคุลิมาล (ภาพยนตร์ พ.ศ. 2503)

องคุลิมาล ("") เป็นภาพยนตร์แนวชีวประวัติสัญชาติอินเดีย ภาษาฮินดี ออกฉายในปี พ.ศ. 2503 กำกับภาพยนตร์โดย วิชัย ภัตต์ ภายใต้การสร้างของบริษัท Thai Information Service จำกัด
เจ้าหญิงโกลดแห่งออร์เลอ็อง

เจ้าหญิงโกลดแห่งออร์เลอ็อง  ประสูติเมื่อวันที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2486 ณ ลารัช ประเทศโมร็อกโก เป็นพระบุตรลำดับที่ 9 และพระธิดาลำดับที่ 5 ในเจ้าชายอ็องรี เคานต์แห่งปารีส และเจ้าหญิงอิซาเบลแห่งออร์เลอ็อง-บราแกนซา เป็นพระขนิษฐาในเจ้าชายอ็องรี เคานต์แห่งปารีส และพระปิตุจฉา (อาหญิง) ในเจ้าชายฌ็อง เคานต์แห่งปารีส พระประมุขพระองค์ปัจจุบันแห่งราชวงศ์ออร์เลอ็อง พระองค์ทรงเข้าเรียนในลิสบอน ก่อนจะเสด็จไปเรียนต่อที่โรงเรียนเมลเฟลด์ ซัสเซกซ์ ประเทศอังกฤษ
เสกสมรส.
เจ้าหญิงโกลดทรงเสกสมรสกับเจ้าชายอะเมเดโอ ดยุกที่ 5 แห่งโอสตา เมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม ค.ศ. 1964 รับพระราชทานพระอิสริยยศ ดัชเชสแห่งโอสตา พระชายา หลังจากทรงพบกันที่งานพระราชพิธีอภิเษกสมรสของ สมเด็จพระราชาธิบดีฆวน การ์โลสที่ 1 แห่งสเปน และ สมเด็จพระราชินีโซเฟียแห่งสเปน ทั้ง 2 มีพระบุตรคือ
ต่อมาพระองค์ออกมาประทานสัมภาษณ์ว่า ครอบครัวของพระองค์ไม่มีความสุขนัก ก่อนที่พระองค์จะทรงแยกกันอยู่กับพระสวามีเมื่อวันที่ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2519 ก่อนจะหย่าร้างกันในวันที่ 26 เมษายน พ.ศ. 2525 เมื่อทรงหย่าแล้ว พระสวามีทรงเสกสมรสใหม่กับ ซิลเวีย เปลโม เดอ ซิลิเบโต ต่อมาพระองค์ทรงเสกสมรสกับอัลนัลโด ลา ชิงนา นักข่าวโทรทัศน์ในสหรัฐอเมริกาและแคนาดา แต่ก็ทรงหย่าใน พ.ศ. 2539 ต่อมาใน พ.ศ. 2549 พระองค์จึงทรงเสกสมรสอีกครั้งกับ เอเนียโก เกลโดฟี ต่อมาพระสวามีเสียชีวิตลงเมื่อวันที่ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2558
สโมสรฟุตบอลโปรแวร์เชลลี 1892

สโมสรฟุตบอล โปร แวร์เชลลี 
หรือที่รู้จักกันทั่วไปในชื่อ โปรแวร์เชลลี เป็นสโมสรฟุตบอลในอิตาลีที่ตั้งอยู่ในเมือง "Vercelli Piedmont" ในอดีตสโมสรมีชื่อเสียงเป็นอย่างมากในฐานะทีมหนึ่ง ที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในยุคฟุตบอลยุคต้นของอิตาลี คว้าแชมป์ลีกถึง 7สมัย (ชนะทั้งหมดระหว่างปี 1908 และ 1922) ณ.ขณะนี้สโมสร อยู่ในลีก เซเรียซี ซึ่งเป็นลีกระดับที่สามของฟุตบอลอิตาลี
เรือหลวงปัตตานี

เรือหลวง"ปัตตานี" (OPV-511)  เป็นหนึ่งในสองเรือตรวจการณ์ไกลฝั่งชุด"เรือหลวงปัตตานี" ซึ่งทำหน้าที่โดยกองทัพเรือไทย
ภายใต้ข้อตกลงเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2545 หูตง-จงหัว ชิปบิลดิง บริษัทต่อเรือแห่งรัฐของจีนได้สร้างเรือหลวงปัตตานี และ ร.ล.นราธิวาส ซึ่งเป็นเรือที่สร้างขึ้นรูปเดียวกันที่อู่ต่อเรือหู้ตงจงหัวในเซี่ยงไฮ้ ร.ล.ปัตตานี ได้รับการเปิดตัวในปี พ.ศ. 2547 และส่งมอบให้กองทัพเรือไทยเมื่อวันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2548
ในวันที่ 10 กันยายน พ.ศ. 2553 ร.ล.ปัตตานีและร.ล.สิมิลัน ซึ่งเป็นเรือสนับสนุน ได้ออกจากฐานทัพเรือสัตหีบโดยมี "กำลังพล 351 คนและกองกำลังสงครามพิเศษ 20 นาย" เข้าร่วมต่อต้านการกระทำอันเป็นโจรสลัดในอ่าวเอเดน "ภารกิจครั้งนี้นับเป็นครั้งแรกที่ประเทศไทยส่งกองกำลังไปต่างประเทศเพื่อปกป้องผลประโยชน์ของตนเอง" โดยเป็นส่วนหนึ่งของกองเรือเฉพาะกิจผสมที่ 151 ร.ล.ปัตตานีและโดยเฉพาะอย่างยิ่งร.ล.สิมิลัน "ได้ขัดขวางการกระทำของโจรสลัด" ในเหตุการณ์สองเหตุการณ์แยกกันเมื่อวันที่ 23 ตุลาคม พ.ศ. 2553 จากนั้นในวันที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2554 เรือทั้งสองลำได้กลับมาที่ท่าเรือหลังจากปฏิบัติหน้าที่ 137 วัน
ในวันที่ 9 มีนาคม พ.ศ. 2557 ร.ล.ปัตตานี ได้รับการนำไปใช้พร้อมกับอะกุสตาเวสต์แลนด์ซูเปอร์ลิงซ์ 300 ในปฏิบัติการค้นหาและกู้ภัยมาเลเซียแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 370
มาอูรีซีโอ เกลรีซี

มาอูรีซีโอ เกลรีซี (เกิดเมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม ค.ศ. 1929 ที่เมืองฟอเรนซ์ ประเทศอิตาลี - เสียชีวิตเมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2019) เป็นนักพายเรือชาวอิตาลี เคยเข้าร่วมการแข่งขันประเภทพายเรือชายคู่ ในการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 1956ซึ่งจัดขึ้นที่เมลเบิร์น ประเทศออสเตรเลีย
ทองเอก หมอยา ท่าโฉลง

ทองเอก หมอยา ท่าโฉลง  เป็นละครโทรทัศน์ไทยแนวพีเรียด-คอมเมดี้ ดราม่าสร้างจากบทประพันธ์ของจินโจว บทโทรทัศน์โดย สร้างสรรค์ / นุชหน้าจอ ผลิตโดย บริษัท โซนิกซ์ บูม 2013 จำกัด กำกับการแสดงโดย ชุดาภา จันทเขตต์ ออกอากาศทุกวันพุธ - พฤหัสบดี เวลา 20.20 - 22.50 น. ทางช่อง 3 เอชดี ออกอากาศตอนแรกวันพฤหัสบดีที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2562 ต่อจากละครเรื่อง "บ่วงนฤมิต" นำแสดงโดย มาริโอ้ เมาเร่อ และ คิมเบอร์ลี แอน โวลเทมัส 
"ทองเอก หมอยา ท่าโฉลง" มีเรตติ้งเฉลี่ยที่ 6.420 โดยหากแบ่งตามพื้นที่ ในกรุงเทพมหานครมีเรตติ้งเฉลี่ยสูงสุดที่ 10.794 รองลงมาภาคกลางที่ 7.364 ส่วนภาคที่มีเรตติ้งเฉลี่ยน้อยสุดคือภาคใต้ เรตติ้งเฉลี่ย 3.945
งานสร้าง.
แนวคิดการสร้างละครเรื่องนี้ ชุดาภา จันทเขตต์ ได้รับแรงบันดาลใจจาก "หมอสมหมาย" แห่งสิงห์บุรี คุณหมอแผนปัจจุบัน ที่ไปศึกษาเรื่องสมุนไพรไทย ที่ชุดาภาได้ไปทำการรักษา เห็นว่าแนวคิดเรื่องภูมิปัญญาไทย มรดกของไทยเป็นที่น่าสนใจ โดยให้มีฉากหลังอยู่ในปี พ.ศ. 2419 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยนำเสนอมิติความเป็นไทยผ่านแพทย์แผนไทยโบราณ ที่สืบทอดมาตั้งแต่ครั้งกรุงศรีอยุธยายังเป็นราชธานี
ด้านการเขียนบท วิธีการเลือกโรคในเรื่อง วิธีคิดคือ คนดูแล้วรู้สึกว่าเข้าใจเลย อย่างปวดหัว ปวดท้อง เป็นหวัด หรือการติดเชื้อ อีสุกอีใส เป็นต้น แต่ยังเลือกโรคที่รักษายาก เช่นโรคโบราณอย่าง โรคปานดำกับโรคอิดำ ที่มีการรักษาที่ละเอียดมาก ก่อนจะทำการแสดง ชุดาภา จันทเขตต์ ผู้กำกับละครเรื่องนี้ให้มาริโอ้ เมาเร่อไปคลุกคลีอยู่กับหมอยาไทย ทำให้ได้เรียนรู้แพทย์แผนไทยโบราณ เช่น ทุกครั้งก่อนจะรักษา ทองเอกจะใช้สามนิ้ว เอามือกดที่ชีพจรจนกว่าจะเจอเส้น
สถานที่ถ่ายทำละครเรื่องนี้ ได้แก่ เรือนไทยสายน้ำจามจุรี จังหวัดพระนครศรีอยุธยา, วัดสิงห์ จังหวัดปทุมธานี, ศูนย์ส่งเสริมพระพุทธศาสนาแห่งประเทศไทย จังหวัดปทุมธานี
การตอบรับ.
คำวิจารณ์.
ละครเรื่อง "ทองเอก หมอยา ท่าโฉลง" ได้นำเสนอเรื่องสมุนไพรและการแพทย์แผนไทย เว็บไซต์อสมท วิจารณ์ว่า "แม้จะไร้เรื่องชิงรักหักสวาท ตบตี แย่งชิง แต่กลับน่าสนใจเพราะส่วนผสมประหลาด ๆ สุดลงตัวในรูปแบบของผู้จัด ชุดาภา จันทเขตต์ และ ก้อง ปิยะ ที่กล้านำเสนอ เน้นเนื้อหาอาชีพของตัวละครเป็นหลัก และความตลกเป็นผงชูรสล้อกันไปได้ดี" ละครเรื่องนี้ถูกเปรียบเทียบกับ ละครชุดของเกาหลี "คนดีที่โลกรอ หมอโฮจุน" เรื่องเนื้อเรื่อง และ "บุพเพสันนิวาส" เรื่องความนิยม แพรว.คอม วิจารณ์เรื่องการคัดเลือกนักแสดงว่า "แม้ก่อนหน้านี้จะถูกวิจารณ์ว่า ไม่เหมาะ เพราะมีใบหน้าที่ไม่ใช่สไตล์ไทยเท่าไหร่ ทว่าเรื่องนี้กลับไม่เป็นผลกระทบ เพราะทั้งสองมีคาแร็คเตอร์ที่สนุกสนานอยู่แล้ว ยิ่งทำให้ละครเรื่องนี้ดูกลมกล่อมอย่างลงตัว"
ยอดเขาวิลเฮล์ม

ยอดเขาวิลเฮล์ม  คือยอดเขาในประเทศปาปัวนิวกินีเป็นส่วนหนึ่งของทิวเขาบิสมาร์กและเป็นจุดสูงสุดที่เป็นจุดบรรจบกันของ 3 จังหวัด ได้แก่ ซิมบู, จิวากา และมาดัง ยอดเขานี้ยังรู้จักในชื่อ "Enduwa Kombuglu" หรือ "Kombugl'o Dimbin"สำหรับชาวท้องถิ่น
ยอดเขาวิลเฮล์มถือได้ว่าเป็นภูเขาที่สูงที่สุดในโอเชียเนีย (รวมถึงในออสเตรเลียและนิวซีแลนด์)
ฮัดเดอส์ฟีลด์

ฮัดเดอส์ฟีลด์  เป็นเมืองตลาดขนาดใหญ่ในเวสต์ยอร์กเชอร์ ประเทศอังกฤษ เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 11 ของสหราชอาณาจักร มีประชากร 162,949 คน จากการสำรวจประชากรปี ค.ศ. 2011 ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของเมืองลีดส์ ราว และตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของแมนเชสเตอร์ 
ฮัดเดอส์ฟีลด์อยู่ใกล้จุดบรรจบของแม่น้ำโคล์นและแม่น้ำโฮล์ม เมืองยังเป็นที่รู้จักในฐานะที่มีบทบาทด้านการปฏิวัติอุตสาหกรรมและยังเป็นต้นกำเนิดของรักบี้ลีก เป็นบ้านเกิดของนายกรัฐมนตรี ฮาโรลด์ วิลสัน และนักแสดง เจมส์ เมสัน
ฮัดเดอส์ฟีลด์มีทีมรักบี้ ฮัดเดอร์สฟีลด์ไจแอนส์ ที่ก่อตั้งปี ค.ศ. 1895 ที่เล่นอยู่ในซูเปอร์ลีก และมีสโมสรฟุตบอลในพรีเมียร์ลีก สโมสรฟุตบอลฮัดเดอส์ฟีลด์ทาวน์ที่ก่อตั้งปี 1908 เมืองยังมีมหาวิทยาลัยฮัดเดอส์ฟีลด์ และมีวิทยาลัยอย่าง กรีนเฮดคอลเลจ, เคิร์กลีส์คอลเลจ และฮัดเดอส์ฟีลด์นิวคอลเลจ
ลาห์น

แม่น้ำลาห์น  เป็นแม่น้ำความยาว 245.6 กิโลเมตร (152.6 ไมล์) เป็นแควแม่น้ำฝั่งขวา (หรือตะวันออกของ) แม่น้ำไรน์ในประเทศเยอรมนี ไหลผ่านรัฐนอร์ทไรน์-เว็สท์ฟาเลิน (23.0 กม.), รัฐเฮ็สเซิน (165.6 กม.) และรัฐไรน์ลันท์-ฟัลทซ์ (57.0 กม.) บรรจบกับแม่น้ำไรน์ที่เมืองลาห์นสไตน์ใกล้เมืองโคเบล็นทซ์
แม่น้ำแอทะแบสกา

แม่น้ำแอทะแบสกา  เป็นแม่น้ำในประเทศแคนาดา มีต้นกำเนิดจากธารน้ำแข็งโคลัมเบียในทุ่งน้ำแข็งโคลัมเบีย ตั้งอยู่ในอุทยานแห่งชาติแจสเปอร์ในรัฐแอลเบอร์ตา ประเทศแคนาดา แม่น้ำก่อให้เกิดน้ำตกแอทะแบสกาที่งดงาม ตั้งอยู่ทางต้นน้ำ ราว จากเมืองแจสเปอร์
ทะเลสาบเลสเซอร์สเลฟ

ทะเลสาบเลสเซอร์สเลฟ  เป็นทะเลสาบที่ตั้งอยู่ตอนกลางของรัฐแอลเบอร์ตา ประเทศแคนาดา ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของเมืองเอ็ดมันตัน เป็นทะเลสาบใหญ่เป็นอันดับ 2 ในบริเวณแอลเบอร์ตา (และใหญ่ที่สุดที่สามารถเข้าถึงได้โดยยานพาหนะ) ครอบคลุมพื้นที่ มีความยาว และกว้าง ที่จุดกว้างสุด ทะเลสาบมีความลึกเฉลี่ย และจุดลึกสุดที่ ทะเลสาบไหลไปทางทิศตะวันตกสู่แม่น้ำแอทะแบสกาโดยแม่น้ำเลสเซอร์สเลฟ
มีเมืองสเลฟเลกตั้งอยู่ทางปลายทิศตะวันออกของทะเลสาบ
แม่น้ำแอลลิเกนี

แม่น้ำแอลลิเกนี  เป็นแควแม่น้ำสายสำคัญของแม่น้ำโอไฮโอ ทางตะวันออกของสหรัฐ แม่น้ำไหลมารวมกับแม่น้ำโมนังกาฮีลาจนกลายมาเป็นแม่น้ำโอไฮโอที่พอยต์สเตตพาร์กในดาวน์ทาวน์ของเมืองพิตต์สเบิร์ก รัฐเพนซิลเวเนีย แม่น้ำแอลลิเกนีเป็นต้นน้ำใหญ่ให้กับทั้งแม่น้ำโอไฮโอและแม่น้ำมิสซิสซิปปี
แม่น้ำเดลาแวร์

แม่น้ำเดลาแวร์  เป็นแม่น้ำสายใหญ่ทางฝั่งมหาสมุทรแอตแลนติกของสหรัฐ มีพื้นที่ลุ่มน้ำ ใน 5 รัฐ ได้แก่ รัฐเดลาแวร์ รัฐแมริแลนด์ รัฐนิวเจอร์ซีย์ รัฐนิวยอร์ก และรัฐเพนซิลเวเนีย ต้นน้ำเกิดจากแม่น้ำสองสายที่เกิดจากเทือกเขาแคตสกิลล์ในรัฐนิวยอร์ก แม่น้ำมีความยาว ลงสู่อ่าวเดลาแวร์ลงสู่มหาสมุทรแอตแลนติกใกล้กับเมืองแหลมเมย์ในรัฐนิวเจอร์ซีย์และแหลมเฮนโลเพนในรัฐเดลาแวร์ ความยาวของแม่น้ำหากไม่รวมอ่าวเดลาแวร์ แต่รวมสองสายของแม่น้ำแล้วมีความยาว
วทานิกา ปัทมสิงห์ ณ อยุธยา

วทานิกา ปัทมสิงห์ ณ อยุธยา (เกิด 11 สิงหาคม พ.ศ. 2527) ชื่อเล่น แพร เป็นนักออกแบบเสื้อผ้าชาวไทย เจ้าของตราสินค้าวทานิกา เป็นที่รู้จักในรายการเรียลลิตีโชว์ "This Is Me VATANIKA" โดยออกอากาศผ่านช่องยูทูบ
ชีวิตในวัยเด็กและการศึกษา.
วทานิกาเป็นลูกสาวคนโตจากทั้งหมดสามคนของนภดนัย ปัทมสิงห์ ณ อยุธยา กับพิณทิพา เทวกุล (สกุลเดิม จาตุรจินดา) เป็นหลานจันทนา โอบายวาทย์ หนึ่งในนักร้องวงดนตรีสุนทราภรณ์ วทานิกาเคยเรียนที่โรงเรียนมาแตร์เดอีวิทยาลัย และได้ไปเรียนต่อพื้นฐานทางด้านศิลปะและการออกแบบจากเซ็นทรัลเซนต์มาร์ตินส์ (Central Saint Martins) ที่ลอนดอนเป็นเวลา 1 ปี และศึกษาระดับปริญญาตรีสาขาเสื้อผ้าสตรี (Women’s Wear) ที่วิทยาลัยแฟชั่นลอนดอน (London College of Fashion) ก่อนเรียนจบ 6 เดือนเธอได้ย้ายไปเรียนสาขาการออกแบบและพัฒนาผลิตภัณฑ์ (Product Design and Development)
อาชีพ.
เมื่อวทานิกาสำเร็จการศึกษา เธอได้กลับมาที่ประเทศไทย และเปิดตัวกระเป๋าหนังที่มีการผลิตจำนวนจำกัด วทานิกาเปิดตัวคอลเลกชั่นแรก คือเสื้อผ้าผู้หญิงในคอลเลกชั่นฤดูใบไม้ร่วง/ฤดูหนาว 2011 ในปัจจุบันวทานิกาเป็นเจ้าของบริษัทวทานิกากรุ๊ปที่มีตราสินค้าวทานิกาออกแบบโดยเธอเอง ซึ่งได้รับความสนใจทั้งในประเทศและทั่วโลก เธอเป็นผู้สนับสนุนในรายการเอเชียส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 6 รวมถึงเป็นแขกรับเชิญพิเศษในสัปดาห์ที่ 3 วทานิกายังได้ร่วมงานกับนิตยสารต่าง ๆ เช่น "โว้กไทยแลนด์" "แอล" "ฮาร์เปอส์บะซาร์" และอื่น ๆ นอกจากนี้ยังได้ร่วมงานกับลอรีอัล ดิอาจิโอ แฟรงก์ มูลเลอร์ และบางส่วนในแอลวีเอ็มเอช และงานแสดงแฟชั่นโชว์ของวทานิกาจะถูกจัดขึ้นเป็นประจำในงานสัปดาห์แฟชั่นที่กรุงเทพมหานคร
ในปี พ.ศ. 2557 วทานิกาปรากฏตัวเป็นแขกรับเชิญในรายการประกวดนักเดินแบบ เดอะเฟซไทยแลนด์ ซีซัน 1 ตอนที่ 7 ในปี พ.ศ. 2561 วทานิกาเปิดตัวรายการดิสอิสมีวทานิกา (This Is Me VATANIKA) โดยอากาศผ่านช่องยูทูบของช่องเธอเอง ในวันที่ 10 สิงหาคม ซึ่งได้เป็นกระแสในโลกออนไลน์ และเธอเป็นที่รู้จักมากขึ้น
ในปี พ.ศ. 2562 วทานิกาได้ร่วมมือกับองค์การเพื่อการส่งเสริมความเสมอภาคระหว่างเพศ และเพิ่มพลังของผู้หญิงแห่งสหประชาชาติหรือ UN WOMEN จัดงานวีกาลา (V Gala) โดยการลงนามอย่างเป็นทางการในยอมรับหลักการแห่งการเสริมสร้างศักยภาพและพลังของผู้หญิง (Women’s Empowerment Principles;WEPs) ในครั้งนั้นเธอยังได้รับคัดเลือกให้ดำรงตำแหน่ง Empower Women Champion for Change จาก UN Women อย่างเป็นทางการ ในปีเดียวกันวทานิกาได้รับบทเป็นตัวเองในภาพยนตร์ "ตุ๊ดซี่ส์ แอนด์ เดอะเฟค"
เมื่อชีวิตให้มะนาวกับคุณ ทำน้ำมะนาวสิ

เมื่อชีวิตให้มะนาวกับคุณ ทำน้ำมะนาวสิ  เป็นข้อความที่ใช้กล่าวส่งเสริมการมองโลกในแง่ดี มะนาวเป็นสัญลักษณ์ของความเปรี้ยว หรือความยากลำบากในชีวิต การเปลี่ยนเป็นน้ำมะนาวคือการเปลี่ยนสิ่งเหล่านั้นให้เป็นสิ่งที่ดีขึ้น
ที่มา.
เอลเบิร์ต ฮับบาร์ด นักอนาธิปไตยคริสเตียน เขียนข้อความและเพยแพร่ในข่าวการเสียชีวิตของมาร์แชล พิงค์นีย์ ไวล์เดอร์
ในวัฒนธรรมร่วมสมัย.
ส่วนของอัตชีวประวัติปี พ.ศ. 2517 ของ วาเรน ฮิงเคิล ที่เล่าช่วงเวลาที่ตัวเองทำงานอยู่เป็นบรรณาธิการของนิตยสาร "Ramparts" ใช้ชื่อว่า "ถ้าคุณมีมะนาว ทำน้ำมะนาวสิ"
พิ้งฟอง

พิ้งฟอง (เกาหลี: 핑크퐁) เป็นยี่ห้อของสื่อการเรียนรู้ของบริษัท ซึ่งเป็นบริษัทความบันเทิงเพื่อการศึกษาสัญชาติเกาหลีใต้ ส่วนใหญ่ทำเพลงสำหรับเด็ก ที่มีชื่อเสียงที่สุดคือ "ลูกฉลาม" ที่มียอดดูมากกว่า 10 หมื่นล้านครั้งบนยูทูบ ช่องอย่างเป็นทางการของพวกเขามีคนติดตามมากกว่า 66.2 ล้านคน ต้องขอบคุณเรื่องราวที่ใช้สีสดใส เพลงร้องตามได้ และการเต้นที่แสดงโดยหมาจิ้งจอกเฟนเนกสีชมพูที่ชื่อ "พิ้งฟอง" บริษัทนี้มีวิดิโอ เพลง เกม และแอปพลิเคชันรวมกันมากกว่า 2200 รายการ
เบบีชาร์ก

เบบีชาร์ก  เป็นเพลงสำหรับเด็กที่เล่าเกี่ยวกับครอบครัวของฉลาม เดิมเป็นเพลงที่ใช้ร้องรอบกองไฟ แต่มีชื่อเสียงขึ้นมาในคริสต์ทศวรรษ 2010 เนื่องจากผลกระทบของสื่อสังคมออนไลน์ วิดีโอออนไลน์ และวิทยุ
วิดีโอออนไลน์.
สหราชอาณาจักร ค.ศ. 2011.
เพลง "เบบีชาร์ก" เป็นที่โด่งดังใน ค.ศ. 2011 ในวิดีโอยูทูบที่ชื่อ "Baby Shark Song" ซึ่งเผยแพร่ทางช่อง The Seasame Street
เกาหลีใต้ ค.ศ. 2016.
พิ้งฟองได้ทำให้เพลง "เบบีชาร์ก" มีชื่อเสียงโด่งดังมากขึ้น เพลงนี้มียอดการชมมากกว่า 1 แสนล้านครั้งในยูทูบ และพิ้งฟองยังได้แต่งเพลงฉบับภาษาไทย โดยมีชื่อว่า "ลูกฉลาม" มียอดการดูมากกว่า 15 ล้านครั้ง
ยาโนช โอปาซุย แชแร

ยาโนช โอปาซุย แชแร (โอปาโซ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2168 – คลูช-นาโปกา 31 ธันวาคม พ.ศ. 2202) เป็นครูชาวฮังการี นักปรัชญา ผู้นับถือลัทธิคาลวิน อาศัยอยู่ใน ทรานซิลเวเนีย เขาเป็นบุคคลสำคัญยิ่งทางการศึกษาของฮังการีและพิวริตัน เขาได้เขียนสารานุกรมเล่มแรกเป็นภาษาฮังการี ("Magyar encyclopaedia," พ.ศ. 2198) และได้นำปรัชญาของ เรอเน เดการ์ตเข้าสู่ฮังการี่
ยาโนช โอปาซุย แชแร เกิดในครอบครัวยากจน เขาเข้าเรียนที่โรงเรียนที่นับถือลัทธิคาลวิน ในคลูช-นาโปกา และ อัลบาลูเลียในช่วงปี พ.ศ. 2191 ถึง พ.ศ. 2196 เขาเข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยในประเทศเนเธอร์แลนด์ (เฟรนเกอร์, ไลเดิน, ยูเทรกต์) ในปีพ.ศ. 2194 เขาจบปริญาเอกสาขาเทววิทยา ในฮาเดอเวค หลังจากนั้นในปีพ.ศ. 2196 เขาเดินทางกลับไปอยู่ทรานซิลเวเนีย เป็นอาจารย์ในวิทยาลัยอัลบาลูเลีย แต่ความแตกต่างกับกลุ่มอนุรักษ์นิยม ในปลายปีพ.ศ. 2198 เขาถูกไล่ออกจากวิทยาลัย ในช่วงกลางปีพ.ศ. 2199 เขาได้รับแต่งตั้งให้เป็นผู้อำนวยการโรงเรียนในคลูช-นาโปกา เป็นที่ที่ซึ่งเขาสามารถแนะนำด้านการศึกษาและการสอนในรูปแบบของเขา ในปลายปีพ.ศ. 2202 เขาถึงแก่กรรมด้วยวัณโรคตอนอายุ34ปี
กีฬาทางอากาศ

ในส่วนของกีฬาทางอากาศ มีชนิดกีฬาหลากหลายชนิด ดังต่อไปนี้
กีฬานี้ได้ถูกกำหนดกติกาในการแข่งขันระดับนานาชาติโดยสหพันธ์กีฬาทางอากาศนานาชาติ และตามระดับชาติโดยสมาคมการบินของประเทศ อาทิ สมาคมวิชาการบินแห่งชาติ และสมาคมการบินส่วนพระองค์ สมาพันธ์สูงสุดของกีฬานี้มีข้อมูลเกี่ยวกับสมาคมการบินแต่ละประเทศที่จัดตั้งขึ้นภายในเว็บไซต์ของสหพันธ์ ซึ่งรวมถึงการแบ่งระดับชั้นตั้งแต่การสอนระดับสูงจนถึงระดับพื้นฐาน
นอกจากนี้ ยังมีกีฬาที่ไม่ได้ถูกรับรองจากสมาพันธ์สูงสุดของกีฬานี้ ดังต่อไปนี้
เจ้าชายจอร์จ มกุฎราชกุมารแห่งเซอร์เบีย

เจ้าชายยอร์เจ มกุฎราชกุมารแห่งเซอร์เบีย  เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 27 สิงหาคม 2430 ณ ราชรัฐมอนเตเนโกร เป็นพระราชโอรสลำดับที่ 3 และพระองค์แรกใน สมเด็จพระเจ้าปีเตอร์ที่ 1 แห่งเซอร์เบีย และ เจ้าหญิงซอร์กาแห่งมอนเตเนโกร เป็นพระเชษฐาธิราช สมเด็จพระเจ้าอเล็กซานเดอร์ที่ 1 แห่งยูโกสลาเวีย และเป็นพระปิตุลา (ลุงฝ่ายพ่อ) ใน สมเด็จพระเจ้าปีเตอร์ที่ 2 แห่งยูโกสลาเวีย รัชกาลสุดท้ายแห่งราชวงศ์เซอร์เบียและยูโกสลาเวีย 
ในปี 2446 พระองค์มีพระชนมายุครบ 17 พรรษา ทรงได้รับการแต่งตั้งเป็น มกุฎราชกุมารแห่งเซอร์เบีย เพราะพระราชบิดาได้ขึ้นทรงราชย์แทนพระอัยกา ต่อมาเมื่อทรงกลายเป็นมกุฎราชกุมารแห่งเซอร์เบีย พระองค์ทรงมีพระอุปนิสัยที่ร้อนแรงและใจร้อน โดยครั้งหนึ่งพระองค์เคยสู้รบกับ เมเจอร์ ลาซานวาส โจรสลัดผู้มีชื่อเสียงจากการปล้นเงินทองของประชาชนในประเทศยุโรป ซึ่งเมื่องที่เมเจอร์ปล้นนั้น เป็นมืองท่าสำคัญที่ติดต่อทางด้านการค้าขายเป็นหลัก โดยพระองค์ทรงสู้รบและชนะ พระองค์ทรงมีพระราชดำรัสให้ส่งตัวเมเจอร์ไปที่ปารีส ในปี 2452 พระอารมณ์ร้อนของพระองค์นั้นเป็นที่ลือเลื่องไปทั่วประเทศ พระองค์ได้ฆ่าคนรับใช้สนิทของพระองค์เองด้วยการเตะจนเขาตาย เมื่อพระองค์ทรงได้พระสติ พระองค์ก็ทรงมีพระราชดำรัสให้ทุกคนในวังปิดปากและทำไม่รู้ไม่เห็นเรื่องนี้ ว่ากันว่า มีนายพลคนนึงรู้เรื่องนี้และพยายามเปิดเผยพระองค์ แต่ก็ไม่ประสบผลสำเร็จ 
ด้านความชอบส่วนพระองค์นั้น เจ้าชายยอร์เจ มกุฎราชกุมารแห่งเซอร์เบีย ทรงมีความสนพระราชหฤทัยด้านคณิตศาสตร์
สงครามและการจับกุม.
เจ้าชายยอร์เจ มกุฎราชกุมารแห่งเซอร์เบีย ทรงร่วมสู้รบในสงครามบอลข่าน และ สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง จากสงครามทั้ง 2 นี้ พระองค์ทรงได้รับบาดเจ็บอย่างรุนแรง ทำให้พระองค์ทรงกลายเป็นคนมีความบกพร่องทางด้านพระสติปัญญา 
พระชนม์ชีพภายหลัง.
เจ้าชายยอร์เจ มกุฎราชกุมารแห่งเซอร์เบีย ทรงได้รับการถวายให้ทรงปลดเกษียณ ซึ่งพระองค์ทรงปลดเกษียณที่เบลเกรด และทรงเป็นพระบรมวงศานุวงศ์เพียงพระองค์เดียวที่ได้รับการลดหย่อนจากรัฐบาล พระองค์ทรงเข้าพระราชพิธีอภิเษกสมรสกับ รัลมิลา ราโลวิช เมื่อพระองค์ทรงมีพระชนมายุ 60 พรรษา แต่ไม่มีพระบุตรร่วมกัน 
สวรรคต.
จริงอยู่ที่พระองค์ได้เป็นเจ้าฟ้าชาย มกุฎราชกุมารแห่งเซอร์เบีย แต่พระองค์ทรงมีพระสติปัญญาไม่สมประกอบ ทำให้มิสามารถทรงราชย์ได้ เจ้าชายยอร์เจ มกุฎราชกุมารแห่งเซอร์เบีย เสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 17 ตุลาคม 2515 สิริพระชนมายุ 85 พรรษา รัฐบาลได้เล็งเห็นถึงคุณงามความดีและพระราชกรณียากิจที่ทรงทำเพื่อบ้านเมืองและประเทศชาติ รัฐบาลจึงถวายพระอิสริยยศดังเดิมไม่เปลี่ยนแปลง เพื่อเป็นการถวายพระอนุสรณ์เป็นครั้งสุดท้าย
พิบูลย์ พงศ์ธเนศ

พิบูลย์ พงศ์ธเนศ (เกิด 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2494) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนราธิวาส 1 สมัย สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ และเป็นอดีตนายกเทศมนตรีสุไหงโก-ลก
ประวัติ.
นายพิบูลย์ พงศ์ธเนศ เกิดเมื่อวันที่ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2494 เป็นบุตรของนายทวี พงศ์ธเนศ สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนต้น จากโรงเรียนสุไหงโก-ลก
สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนปลายจากโรงเรียนสุไหงปาดี จังหวัดนราธิวาส ก่อนจะเข้าศึกษาต่อระดับอุดมศึกษาที่คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง หลังจากจบการศึกษา นายพิบูลย์ได้เริ่มต้นทำงานในสายราชการและงานพัฒนาสังคม โดยรับราชการในพื้นที่ภาคใต้มาอย่างต่อเนื่อง
งานการเมือง.
นายพิบูลย์ เข้าสู่วงการการเมืองด้วยการเป็นสมาชิกสภาจังหวัดนราธิวาส ใน พ.ศ. 2523 และ สมาชิกสภาเทศบาลตำบลสุไหงโก-ลก ใน พ.ศ. 2528 ก่อนที่จะได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกใน พ.ศ. 2529 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ ซึ่งได้รับเลือกตั้งแค่ครั้งเดียว
พ.ศ. 2531 พิบูลย์ ลงสมัครรับเลือกตั้งในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531 ในสังกัดพรรคประชาชน (พ.ศ. 2531) แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง
หลังจากนั้น พิบูลย์จึงกลับมาทำงานการเมืองท้องถิ่น โดยได้รับเลือกให้เป็นนายกเทศมนตรีทั้งตำบลและเมืองสุไหงโก-ลก หลายสมัย ในเวลาต่อมา
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร.
นายพิบูลย์ พงศ์ธเนศ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทั้งหมด 1 สมัย คือ
จังหวัดเตหะราน

จังหวัดเตหะราน ("Ostān-e Tehrān") เป็นหนึ่งใน 31 จังหวัดของประเทศอิหร่าน ตั้งอยู่ทิศเหนือของประเทศ มีเนื้อที่ 18,814 ตารางกิโลเมตร มีพรมแดนติดกับจังหวัดมอแซนแดรอนทางทิศเหนือ จังหวัดโกมทางทิศใต้ จังหวัดเซมนอนทางทิศตะวันออก และจังหวัดแอลโบร์ซทางทิศตะวันตก โดยมีเมืองหลักคือเตหะรานและเป็นเมืองหลวงของประเทศอีกด้วย ณ เดือนมิถุนายน ค.ศ. 2005 จังหวัดแบ่งออกเป็น 13 เมือง 43 เทศบาล และ 1358 หมู่บ้าน
เตหะรานเป็นเมืองศูนย์กลางการปกครองในอิหร่านตั้งแต่สมัยราชวงศ์กอญัร ในปี ค.ศ. 1778 และปัจจุบันเตหะรานได้รับการจัดอันดับให้เป็นหนึ่งใน 40 เมืองใหญ่ที่มีประชากรมากที่สุดในโลก
ยานรบทหารช่างพูมา

ยานรบทหารช่างพูมา  เป็นรถรบทหารช่างเกราะหนักและรถลำเลียงพลหุ้มเกราะ ที่เหล่าทหารช่างของกองกำลังป้องกันอิสราเอลใช้มาตั้งแต่ต้นคริสต์ทศวรรษ 1990 ยานพาหนะสามารถบรรทุกลูกเรือได้สูงสุดแปดคน ความเร็วของยานพาหนะ 50 ตันคือ 45 กิโลเมตรต่อชั่วโมง
พูมาใช้ตัวถังของชอ'ต ซึ่งเป็นรถถังเซนจูเรียนของอังกฤษที่ได้รับการดัดแปลง
พูมาบางคันมีระบบทำลายทุ่นระเบิด ประกอบด้วยจรวด 20 ลูกซึ่งลูกเรือสามารถยิงได้ทีละลูกหรือทั้งหมดพร้อมกัน จรวดประกอบด้วยหัวรบระเบิดเชื้อเพลิงอากาศซึ่งกระจายกลุ่มควันของเชื้อเพลิงที่เกิดจากการระเบิด แรงดันส่วนเกินมาจากการระเบิดทำลายทุ่นระเบิดส่วนใหญ่ จากนั้นพูมาก็เคลื่อนไปด้านข้างชุดรถบดไกทุ่นระเบิดที่ระเบิดเชื้อเพลิงอากาศไม่ได้ทำลาย นอกจากนี้ยังมีอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์สำหรับจุดชนวนระเบิดข้างถนน หรือทำให้สัญญาณการระเบิดติดขัด
จังหวัดแอร์แดบีล

แอร์แดบีล  เป็นหนึ่งใน 31 จังหวัดของประเทศอิหร่าน ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศ มีพรมแดนติดกับประเทศอาเซอร์ไบจานทางทิศเหนือ จังหวัดแซนจอนทางทิศใต้ จังหวัดอาเซอร์ไบจานตะวันออกทางทิศตะวันตก และจังหวัดกีลอนทางทิศตะวันออก โดยมีศูนย์กลางการปกครองคือเมืองแอร์แดบีล จังหวัดก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1993 ซึ่งได้รับพื้นที่บางส่วนมาจากจังหวัดอาเซอร์ไบจานตะวันออก และจังหวัดกีลอน
เจ้าหญิงซอร์กาแห่งมอนเตเนโกร

เจ้าหญิงซอร์กาแห่งมอนเตเนโกร  เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 23 ธันวาคม 2407 ณ เซติเญ ประเทศมอนเตเนโกร ทรงเป็นพระราชธิดาพระองค์ใหญ่และพระองค์แรกใน พระเจ้านิโคลัสที่ 1 แห่งมอนเตเนโกร กับ สมเด็จพระราชินีมิเลนาแห่งมเนเตเนโกร ทรงมีพระขนิษฐาและพระอนุชาร่วมพระอุทรถึง 11 พระองค์ โดย 1 ในนั้นคือ เอเลนาแห่งมอนเตเนโกร สมเด็จพระราชินีแห่งอิตาลี ทรงเป็นพระราชมาตุจฉา (ป้าฝ่ายแม่ใน) พระเจ้าอุมแบร์โตที่ 2 พระองค์ทรงสำเร็จการศึกษาในรัสเซีย ก่อนที่จะเสด็จกลับไปประเทศมอนเตเนโกร โดยการกลับไปครั้งนี้ พระองค์ทรงเข้าพระราชพิธีหมั้นกับ ปีเตอร์ คาร์ราดอเจวิช หรือต่อมาทรงเสด็จเถลิงถวัลยราชสมบัติเป็น สมเด็จพระเจ้าปีเตอร์ที่ 1 แห่งเซอร์เบีย หลังจากนั้นทรงอภิเษกสมรสกันในวันที่ 1 สิงหาคม 2426 ทรงมีพระราชบุตรดังนี้
สิ้นพระชนม์.
เจ้าหญิงซอร์กาแห่งมอนเตเนโกร มิได้ดำรงพระอิสริยยศเป็น สมเด็จพระราชินีแห่งเซอร์เบีย เนื่องจากพระองค์สิ้นพระชนม์ก่อนพระราชสวามีขึ้นครองราชย์ ต่อมาเมื่อพระราชสวามีขึ้นครองราชย์แล้ว ทรงมีพระบรมราชโองการสถาปนาพระองค์ให้มีพระอิสริยยศเทียบเท่าสมเด็จพระราชินี เจ้าหญิงซอร์กาแห่งมอนเตเนโกรสิ้นพระชนม์ลงเมื่อวันที่ 16 มีนาคม 2433 สิริพระชนมายุเพียง 25 พรรษา พร้อมด้วย เจ้าชายแอนดรูว์ พระราชโอรสพระองค์สุดท้อง
ซันเนส

ซันเนส ([ˈsɑ̂nːeːs]) เป็นเมืองและเทศบาลในเทศมณฑลรูกาลัน ประเทศนอร์เวย์ เป็นเมืองใหญ่อันดับ 8 ของนอร์เวย์และตั้งอยู่ทางตอนใต้ของเมืองสตาวังเงอร์ ซึ่งเป็นเมืองใหญ่อันดับ 4 ของนอร์เวย์ พื้นที่ของสตาวังเงอร์และซันเนสรวมกันเป็นพื้นที่เขตเมืองใหญ่ที่ใหญ่เป็นอันดับที่ 3 ของนอร์เวย์
เทศบาลที่มีพื้นที่ 304 ตารางกิโลเมตร (117 ตารางไมล์) นี้ เป็นเทศบาลที่ใหญ่เป็นอันดับที่ 275 จาก 422 แห่งในนอร์เวย์ ซันเนสเป็นเทศบาลที่มีประชากรมากที่สุดเป็นอันดับที่ 8 ของประเทศ มีประชากร 75,497 คน ความหนาแน่นของประชากรในเขตเทศบาลอยู่ที่ 264.8 คนต่อตารางกิโลเมตร (686 คนต่อตารางไมล์) และประชากรเพิ่มขึ้นร้อยละ 24.8 ในช่วงทศวรรษที่ผ่านมา
เทศมณฑลรูกาลัน

เทศมณฑลรูกาลัน  เป็นเทศมณฑลในนอร์เวย์ตะวันตกที่มีพรมแดนติดกับเทศมณฑล Hordaland, Telemark, Aust-Agder และ Vest-Agder รูกาลันเป็นศูนย์กลางของอุตสาหกรรมปิโตรเลียมของนอร์เวย์ ในปี 2016 รูกาลันมีอัตราการว่างงาน 4.9% ซึ่งสูงที่สุดในนอร์เวย์ ในปี 2015 รูกาลันมีอัตราการเจริญพันธุ์ 1.78 คนต่อผู้หญิงซึ่งสูงที่สุดในประเทศ
แอตโมส 2000

ATMOS 2000 ซึ่งย่อมาจาก Autonomous Truck Mounted howitzer System คือระบบปืนใหญ่อัตตาจรติดตั้งบนรถบรรทุกล้อยาง ขนาดลำกล้อง 155 มม ที่พัฒนาโดยบริษัท Soltam Systems ของอิสราเอล (ถูกควบเข้ากับ Elbit Systems)
ระบบนี้ถูกออกแบบมาให้มีระยะยิงไกล เคลื่อนที่ได้รวดเร็ว ติดตั้งบนรถบรรทุก พร้อมด้วยอำนาจการยิงและความคล่องตัวสูง สามารถเข้าประจำการได้อย่างรวดเร็ว มีเวลาตอบสนองสั้น และปฏิบัติการได้ในทุกสภาพภูมิประเทศ ระบบถูกบูรณาการเข้ากับระบบคอมพิวเตอร์เต็มรูปแบบ มีการควบคุมอัตโนมัติ ระบบนำร่องที่แม่นยำ และการตรวจหาพิกัดเป้าหมาย โดย ATMOS สามารถเลือกใช้ความยาวลำกล้องได้ตั้งแต่ 39 จนถึง 52 คาลิเบอร์ เพื่อตอบสนองความต้องการของลูกค้าที่แตกต่างกัน
ภาพรวม.
ATMOS เป็นปืนใหญ่อัตตาจรขนาด 155 มม. ความยาว 52 คาลิเบอร์ ที่สร้างตามมาตรฐาน NATO ติดตั้งบนโครงรถบรรทุก 6×6 ที่สามารถวิ่งได้ทุกสภาพภูมิประเทศ ระบบนี้ถูกออกแบบให้เคลื่อนที่ได้รวดเร็ว เข้าประจำที่ได้ในเวลาสั้น และมีอำนาจการยิงสูง กลไกปิดท้ายลำกล้องเป็นแบบแผ่นเลื่อนในแนวนอน ซึ่งจะเลื่อนไปทางขวาโดยอัตโนมัติเมื่อทำการเปิดปืน พร้อมด้วย วงแหวนโลหะปิดผนึกแก๊สที่ช่วยป้องกันการรั่วซึมขณะยิง ระบบถอยลำกล้องใช้กระบอกไฮดรอลิกร่วมกับตัวรับแรงสะท้อนแบบไฮโดรพนิวเมติก (Hydro-pneumatic) สามารถปรับระยะถอยกลับได้ตั้งแต่ 850 ถึง 1,100 มม. ลำกล้องถูกปรับสมดุลด้วยตัวถ่วงด้วยลมอัดจำนวน 2 ชุด ขณะที่การยกปืนและการหมุนปืนทั้งหมดควบคุมด้วยระบบไฮดรอลิกที่สั่งการผ่านคอมพิวเตอร์ กลไกอื่น เช่น ระบบช่วยบรรจุกระสุนและการกางใบจอบค้ำยันแท่นปืนก็ขับเคลื่อนด้วยชุดไฮดรอลิกเช่นกัน
ในด้านสมรรถนะ เมื่อใช้ลำกล้อง 155 มม./52 คาลิเบอร์ หากใช้กระสุน ERFB-BB จะทำระยะยิงสูงสุดได้ 41 กิโลเมตร แต่ถ้าใช้กระสุนมาตรฐาน NATO L15 HE จะทำระยะประมาณ 30 กิโลเมตร ส่วนกระสุนรุ่นเก่า M107 HE ทำระยะยิงราว 24.5 กิโลเมตร
M758 ATMG.
M758 ATMG (Autonomous Truck Mounted Gun) คือระบบปืนใหญ่อัตตาจรล้อยางที่พัฒนาขึ้นโดยกองทัพบกไทยร่วมกับภาคอุตสาหกรรมภายในประเทศ โดยได้รับการถ่ายทอดเทคโนโลยีจาก Elbit Systems ประเทศอิสราเอล จึงเกิดโครงการ M758 ATMG โดยนำปืนใหญ่ 155 มม./52 คาลิเบอร์ มาติดตั้งบนรถบรรทุก Tatra 6x6 ของประเทศเช็กเกีย พร้อมติดตั้งระบบควบคุมการยิงแบบดิจิทัล การช่วยนำทางด้วย GPS และระบบสื่อสารภายในยุทธวิธี เพื่อให้สอดคล้องกับมาตรฐานของ NATO
M758 ATMG มีขีดความสามารถในการยิงกระสุนมาตรฐาน NATO ได้ครบทั้ง M107 HE, L15 HE และ ERFB-BB เช่นเดียวกับ ATMOS โดยมีระยะยิงสูงสุดกว่า 40 กิโลเมตร ทั้งยังใช้ระบบบรรจุกระสุนแบบกึ่งอัตโนมัติช่วยเพิ่มอัตราการยิงต่อเนื่อง และมีจังปืนแบบไฮดรอลิกช่วยเพิ่มเสถียรภาพขณะยิง จุดเด่นอีกประการคือการใช้ระบบรถบรรทุกเชิงพาณิชย์เป็นฐาน ทำให้การบำรุงรักษาและการจัดหาอะไหล่ทำได้ง่ายขึ้น
มาร์เกอริตแห่งฝรั่งเศส สมเด็จพระราชินีแห่งฮังการี

มาร์เกอริต (ค.ศ. 1158 – 18 กันยายน ค.ศ. 1197) เป็นยุวราชินีแห่งอังกฤษจากการเป็นพระมเหสีของเฮนรียุวกษัตริย์ พระโอรสของพระเจ้าเฮนรีที่ 2 แห่งอังกฤษกับพระราชินีอาลีเยนอร์แห่งอากีแตน มาร์เกอริตเสด็จพระราชสมภพราวปี ค.ศ. 1157 เป็นพระธิดาของพระเจ้าหลุยส์ที่ 7 แห่งฝรั่งเศสกับพระราชินีกอนส์ตันซาแห่งกัสติยา
ยุวราชินีแห่งอังกฤษ.
มาร์เกอริตเป็นพระธิดาคนโตของพระเจ้าหลุยส์ที่ 7 แห่งฝรั่งเศสกับพระราชินีกอนส์ตันซาแห่งกัสติยา มีพระเชษฐภคินีต่างมารดาคือมารีกับอาลิกซ์ ซึ่งเป็นพระเชษฐภคินีต่างบิดาของสวามีในอนาคตของพระองค์ด้วย (ทั้งคู่เป็นพระธิดาที่เกิดจากอาลีเยนอร์แห่งอากีแตน พระมเหสีคนแรกของพระเจ้าหลุยส์ที่ 7 พระบิดาของมาร์เกอริต ต่อมาอาลีเยนอร์แต่งงานกับพระเจ้าเฮนรีที่ 2 แห่งอังกฤษ และมีพระโอรสด้วยกันคือเฮนรียุวกษัตริย์ พระสวามีในอนาคตของมาร์เกอริต)
ปี ค.ศ. 1158 ที่โบสถ์คอลเลจิเอตแซ็ง-ปีแยร์ในเนิฟ-มาร์เช ทรงหมั้นหมายกับเฮนรี พระโอรสของพระเจ้าเฮนรีที่ 2 แห่งอังกฤษกับพระราชินีอาลีเยนอร์แห่งอากีแตน เฮนรีน้อยเป็นรัชทายาทของพระเจ้าเฮนรีที่ 2 กษัตริย์แห่งอังกฤษ, ดยุคแห่งนอร์ม็องดี และเคานต์แห่งอ็องฌูและเมน 
หลังได้รับการผ่อนผันจากสมเด็จพระสันตะปาปาอเล็กซานเดอร์ที่ 3 การแต่งงานของเด็กน้อยทั้งสองก็ได้รับการประกอบพิธีในวันที่ 2 พฤศจิกายน ค.ศ. 1160 ที่เนอบวร์ก โดยเฮนรีมีพระชนมายุ 5 พรรษา ขณะที่มาร์เกอริตมีพระชนมายุ 3 พรรษาและมีสินเดิมติดตัวคือเวอแซ็ง อาณาเขตสำคัญที่กำลังเป็นข้อพิพาทระหว่างอังกฤษกับฝรั่งเศส
มาร์เกอริตทรงกลายเป็นยุวราชินีในปี ค.ศ. 1170 โดยในตอนแรกพระองค์ไม่ได้รับการทำพิธีราชาภิเษกพร้อมกับเฮนรี พระสวามีที่ได้รับการสวมมงกุฎเป็นผู้ปกครองร่วมเมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม ค.ศ. 1170 ที่แคนเทอร์บรี เรื่องนี้ทำให้พระบิดาของพระองค์โกรธมาก ในพิธีราชาภิเษกครั้งที่สองในวันที่ 27 สิงหาคม ค.ศ. 1172 ที่อาสนวิหารวินเชสเตอร์ มาร์เกอริตจึงได้รับการสวมมงกุฎพร้อมกับพระพระสวามี ตามข้อเรียกร้องของพระเจ้าหลุยส์ที่ 7 มาร์เกอริตตั้งครรภ์ในปี ค.ศ. 1176 และให้กำเนิดวิลเลียม พระโอรสธิดาคนเดียวของทั้งคู่ที่คลอดก่อนกำหนดเมื่อวันที่ 19 มิถุนายน ค.ศ. 1177 และสิ้นพระชนม์ในอีกสามวันต่อมา พระองค์ไม่มีพระโอรสธิดาคนอื่นอีก
ข้อมูลของพระองค์ในช่วงที่ทรงเป็นยุวราชินีมีไม่มาก พระองค์ไม่ได้มีอิทธิพลมากมาย ทรงปรากฏตัวในปี ค.ศ. 1182 จากการถูกกล่าวหาว่ามีความสัมพันธ์ชู้สาวกับวิลเลียมมาร์แชล เอิร์ลที่ 1 แห่งเพมโบรก เฮนรียุวกษัตริย์อาจเป็นผู้ปล่อยข่าวลือนี้เนื่องจากพระองค์ต้องการให้การแต่งงานถูกประกาศให้เป็นโมฆะเพราะมาร์เกอริตยังไม่มีทายาทให้พระองค์ ในช่วงสงครามกลางเมืองอังกฤษพระองค์ถูกส่งกลับฝรั่งเศสเพื่อความปลอดภัย เฮนรียุวกษัตริย์สิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1183 ระหว่างทำการสู้รบ ปฏิกิริยาของพระองค์ต่อการสิ้นพระชนม์ของพระสวามีไม่ได้ถูกบันทึกไว้ มาร์เกอริตได้รับการดูแลเป็นอย่างดีในช่วงที่เป็นม่าย พระองค์ตกเป็นที่สนใจของพระเจ้าเบ-ลอที่ 3 กษัตริย์แห่งฮังการี
พระราชินีแห่งฮังการี.
พระองค์กลายเป็นพระมเหสีคนที่สองของพระเจ้าเบ-ลอที่ 3 แห่งฮังการีในปี ค.ศ. 1186 แต่ไม่มีพระโอรสธิดาให้กษัตริย์เพิ่ม พระองค์อาจเป็นหมันเนื่องจากภาวะแทรกซ้อนในการให้กำเนิดพระโอรสธิดาคนแรก ทรงกลายเป็นม่ายอีกครั้งเมื่อพระสวามีคนที่สองสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1196 พระองค์ออกจาริกแสวงบุญไปดินแดนศักดิ์สิทธิ์ในปี ค.ศ. 1197 และสิ้นพระชนม์หลังไปถึงที่นั้นได้แปดวัน ร่างของพระองค์ถูกฝังที่อาสนวิหารไทร์ ซึ่งปัจจุบันอยู๋ในประเทศเลบานอน
ฤทธิพร หวานชื่น

ฤทธิพร หวานชื่น (ชื่อเล่น: นัท; เกิดวันที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2538) เป็นนักฟุตบอลชาวไทย เล่นในตำแหน่งกองหน้า ปัจจุบันได้ลงเล่นให้กับจันทบุรี ในไทยลีก 2
ธูตเบอร์กา

ธูตเบอร์กา เป็นเจ้าหญิงชาวแฟรงก์จากตระกูลโบโซนิด ทรงเป็นพระมเหสีของพระเจ้าโลธาร์ที่ 2 แห่งโลธาริงเกีย
พระราชประวัติ.
ธูตเบอร์กาเป็นบุตรสาวของโบโซผู้อาวุโสกับแองเกลทรูด ปี ค.ศ. 885 ทรงแต่งงานด้วยเหตผลทางการเมืองกับพระเจ้าโลธาร์ที่ 2 กษัตริย์แห่งโลธาริงเกียซึ่งเป็นพระโอรสคนที่สองของจักรพรรดิโลธาร์ที่ 1 โดยในตอนที่แต่งงานกัน พระเจ้าโลธาร์อาจมีความสัมพันธ์กับวัลดราดา ภรรยาลับที่มาจากครอบครัวชาวกัลโล-โรมัน อยู่แล้ว ไม่นานสถานการณ์ก็ชัดเจนว่าธูตเบอร์กากับพระเจ้าโลธาร์น่าจะไม่มีพระโอรสธิดาด้วยกัน พระเจ้าโลธาร์จะใช้เวลาส่วนใหญ่ในรัชสมัยของพระองค์ไปกับการหาทางทำให้การแต่งงานถูกประกาศให้เป็นโมฆะ เพื่อที่พระองค์จะได้แต่งงานกับวัลดราดา เพื่อให้บุตรหลายคนที่มีด้วยกันได้เป็นบุตรตามกฎหมาย
ธูตเบอร์กาถูกจำคุกในปี ค.ศ. 857 หลังถูกกล่าวหาว่ามีความสัมพันธ์ชู้สาวกับญาติใกล้ชิดคืออูกแบต์ซึ่งเป็นพี่น้องชายของพระองค์ หลังรอดชีวิตจากการไต่สวนด้วยวิธีทรมาน (สันนิษฐานว่าเป็นการทรมานด้วยน้ำเดือด) พระเจ้าโลธาร์ถูกบีบให้คืนสถานะตามสิทธิ์อันชอบธรรมให้พระองค์ ทว่าพระเจ้าโลธาร์ได้รับการสนับสนุนจากจักรพรรดิหลุยส์ที่ 2 พระเชษฐาของพระองค์จนนักบวชท้องถิ่นส่วนหนึ่งยอมให้การแต่งงานของพระองค์ถูกประกาศให้เป็นโมฆะ ในที่สุดพระองค์ก็ได้อภิเษกสมรสกับวัลดราดาในปี ค.ศ. 862 
ธูตเบอร์กาหนีไปลี้ภัยอยู่ที่ราชสำนักของพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 2 ผู้ศีรษะล้าน กษัตริย์แห่งราชอาณาจักรแฟรงก์ตะวันตก ที่นั่นพระองค์ได้ร้องทุกข์ต่อสมเด็จพระสันตะปาปานิโคลัสที่ 1 ที่ให้การประกาศให้การแต่งงานเป็นโมฆะและการอภิเษกสมรสที่เกิดขึ้นหลังจากนั้นเป็นโมฆะ พระเจ้าโลธาร์ถูกบังคับให้รับธูตเบอร์กากลับไปอีกครั้งด้วยการขู่ว่าจะถูกตัดขาดจากศาสนา พระเจ้าโลธาร์รับตัวพระมเหสีกลับไปในปี ค.ศ. 865 
แต่พระองค์ยังคงอยู่กินกับวัลดราดา เมื่อถูกตัดขาดจากศาสนา พระเจ้าโลธาร์ไปหาสมเด็จพระสันตะปาปาเอเดรียนที่ 2 สมเด็จพระสันตะปาปาคนใหม่ที่มอนเตกัสซิโนเพื่อขอสู้คดี แต่ทรงสิ้นพระชนม์ด้วยไข้ระหว่างเดินทางกลับในปี ค.ศ. 869 ธูตเบอร์กาสิ้นพระชนม์หลังพระองค์หกปี ทรงเกษียณตัวเข้าวิหารแซ็งต์กลูส์แซ็งด์แห่งเม็ตซ์ ทรงสิ้นพระชนม์ที่วิหารดังกล่าวในวันที่ 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 875
โรคผอมแห้งเรื้อรัง

โรคผอมแห้งเรื้อรัง  หรือที่นิยมเรียกว่า โรคกวางซอมบี้  เป็นโรคสมองเป็นรูพรุน (transmissable spongiform encephalopathy, TSE) อย่างหนึ่งซึ่งพบในกวางล่อ กวางหางขาว กวางเอลก์ กวางมูส และกวางแคริบู โรคนี้ติดต่อกันในสัตว์ตระกูลกวางเป็นส่วนใหญ่ แต่สามารถพบว่าเกิดการติดต่อไปยังลิงกระรอก และหนูที่มียีนมนุษย์ได้ด้วย โรคนี้พบครั้งแรกเมื่อ ค.ศ. 1967 โดยพบในกวางล่อที่อยู่ในศูนย์วิจัยสัตว์ป่าในตอนเหนือของของโคโลราโด สหรัฐอเมริกา ในช่วงแรกพบแต่เพียงว่าเป็นโรคที่มีลักษณะบางอย่างเข้าได้กับภาวะผอมแห้ง ต่อมาเมื่อ ค.ศ. 1978 จึงค้นพบว่าเป็นโรคสมองเป็นรูพรุนแบบติดต่อได้
แหล่งข้อมูลอื่น.
 <ns>10</ns>
 <id>311477</id>
 <redirect title="แม่แบบ:คอมมอนส์-หมวดหมู่" />
 <revision>
 <id>4294190</id>
 <parentid>2467571</parentid>
 <timestamp>2012-09-23T09:50:13Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Octahedron80</username>
 <id>1803</id>
 </contributor>
 <comment>เปลี่ยนทางไปที่ </comment>
 <origin>4294190</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
[[หมวดหมู่:โรค]]
พระเจ้านิกอลาที่ 1 แห่งมอนเตเนโกร

พระเจ้านิกอลาที่ 1 เปรโตวิช-เนจอร์จ (7 ตุลาคม [ตามปฎิทินเก่า: 25 กันยายน] 1841 – 1 มีนาคม 1921) เป็นผู้ปกครองของมอนเตเนโกรตั้งแต่ ค.ศ. 1860 ถึง ค.ศ. 1918 ทรงครองราชย์ระหว่าง ค.ศ. 1860 ถึง ค.ศ. 1910 และเป็นครั้งแรกของประเทศ และเป็นกษัตริย์เพียงพระองค์เดียว ระหว่างปี ค.ศ. 1910 ถึง ค.ศ. 1918
พระราชสมภพ.
นิกอลาเสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 7 ตุลาคม ค.ศ. 1841 ณ ราชรัฐมุขนายกมอนเตเนโกร เป็นบุตรชายของ มิครอฟ เปรโตวิช-เนจอร์จ และ อนัตซียา มาติโนวิช พระองค์ทรงเป็นพระภาติยะ (หลานอา) ใน ดานิโลที่ 1 เจ้าชายแห่งมอนเตเนโกร ซึ่งพระปิตุลาของพระองค์นั้นทรงเสกสมรสและมีพระธิดาพระองค์เดียว ไม่ทรงมีพระโอรส พระองค์จึงกลายเป็นรัชทายาทพระองค์ต่อไป ส่วนพระบิดาของพระองค์นั้นไม่ทรงเป็นที่ไว้วางพระราชหฤทัยของพระปิตุลา พระชนม์ชีพในวัยเยาว์ของพระองค์นั้นถูกอบรมกับการต่อสู้ โดยเทือกเขาในตรีเยสเต เป็นสถานที่ที่พระปิตุลาส่งพระองค์ไปเรียน โดยมี เจ้าหญิงดารินกา เจ้าหญิงพระชายาแห่งมอนเตเนโกร พระปิตุลานี(ป้าสะใภ้) เป็นผู้ถวายความดูแลพระองค์ขณะทรงศึกษาวิชาต่อสู้ หลังจากนั้นพระปิตุลาของพระองค์เห็นว่า เรียนต่อสุ้อย่างเดียวอาจจะทำให้ดูป่าเถื่อน พระองค์จึงส่งพระภาติยะไปศึกษา ณ ปารีส ระยะเวลาเพียง 5 ปี พระองค์สามารถเข้าใจวัฒนธรรมชาวตะวันตกแบบยุโรปแท้ๆได้ และทรงดำรงพระชนม์ชีพแบบคนธรรมดา มิได้มีความสบายกว่านกัเรียนรุ่นเดียวกันแต่อย่างใด ซึ่งพระองค์ทรงถูกฝึกให้มีความเป็นผู้นำ กล้าตัดสินใจ และเป็นที่พึ่งได้ โดยพระอาจารย์ของพระองค์ได้เขียนจดหมายถวาย ดานิโลที่ 1 เจ้าชายแห่งมเนเตเนโกรว่า พระองค์ทรงเรียนรู้ไว้และมีความเป็นผู้นำกว่านักเรียนคนอื่นๆ พระปิตุลาจึงทรงมีพระดำรัส เชิญพระองค์เสด็จกลับประเทศ 
พระองค์ทรงกลายเป็น เจ้าชายพระประมุขแห่งมอนเตเนโกร แทนที่พระปิตุลาเนื่องด้วย พระปิตุลาของพระองค์ถูกลอบสังหาร เมื่อวันที่ 13 สิงหาคม ค.ศ. 1910 พระองค์ทรงงานด้ารการทหารและกิจกรรมเกี่ยวกับความมั่นคงในประเทศทุกอย่าง จนเมื่อวันที่ 28 สิงหาคม ค.ศ. 1910 รัฐบาลแห่งมอนเตเนโกรได้มีมติลงความเห็นอันเชิญพระองค์เถลิงถวัลยราชสมบัติเป็น พระเจ้านิกอลาที่ 1 แห่งมอนเตเนโกร พระมหากษัตริย์แห่งมอนเตเนโกร พร้อมด้วยฐานันดร มาเจสตี
อภิเษกสมรส.
นิกอลาทรงเข้าพระราชพิธีอภิเษกสมรสกับ มิเลนา วูโกติซ ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1860 มิเลนา วูโกติซ รับพระราชทานพระอิสริยยศ เจ้าหญิงพระชายาแห่งมอนเตเนโกร จนกระทั่งพระราชสวามีขึ้นครองราชย์เป็นพระมหากษัตริย์ มิเลนา วูโกติซ จึงเป็น สมเด็จพระราชินีมิเลนาแห่งมอนเตเนโกร ทั้งคู่ มีพระราชบุตรถึง 12 พระองค์ ดังนี้
นิกอลาเสด็จสวรรคตลงเมื่อวันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 1921 สิริพระชนมพรรษา 79 พรรษา
เจ้าหญิงมิลิตซาแห่งมอนเตเนโกร

เจ้าหญิงมิลิตซาแห่งมอนเตเนโกร  ประสูติเมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม ค.ศ. 1866 ณ เซติเญ ราชรัฐมอนเตเนโกร ทรงเป็นพระราชธิดาลำดับที่ 2 ใน พระเจ้านิโคลัสที่ 1 แห่งมอนเตเนโกร กับ สมเด็จพระราชินีมิเลนาแห่งมเนเตเนโกร ทรงมีพระภคินี พระขนิษฐาและพระอนุชาร่วมพระอุทรถึง 11 พระองค์ โดย 1 ในนั้นคือ เอเลนาแห่งมอนเตเนโกร สมเด็จพระราชินีแห่งอิตาลี ทรงเป็นพระราชมาตุจฉา (ป้าฝ่ายแม่ใน) พระเจ้าอุมแบร์โตที่ 2 เมื่อทรงพระเยาว์พระองค์ได้รับพระมหากรุณาธิคุณจาก จักรพรรดิอะเลคซันดร์ที่ 3 แห่งรัสเซีย ให้ไปศึกษาที่รัสเซีย ซึ่งโรงเรียนที่พระองค์ทรงศึกษาที่รัสเซียนั้น เป็นโรงเรียนสำหรับสตรีผู้สูงศักดิ์ และที่น่าสนใจคือ จักรพรรดิอะเลคซันดร์ที่ 3 แห่งรัสเซีย ทรงมีความเมตตาพระองค์เป็นอย่างมาก ซึ่งค่าเล่าเรียนที่งหมด จักรพรรดิอะเลคซันดร์ที่ 3 ทรงออกให้ ซึ่งนั้นทำให้พระองค์ทรงพบกับ แกรนด์ดยุกปีเตอร์ มิไคโลวิชแห่งรัสเซีย พระสวามีในอนาคต ซึ่งทั้ง 2 ทรงตกหลุมรักกันเร็วมาก
เสกสมรส.
เป็นที่รู้กันในหมู่ประชาชนชาวมอนเตเนโกรและรัสเซียว่า เจ้าหญิงมิลิตซาแห่งมอนเตเนโกร และ แกรนด์ดยุกปีเตอร์ มิไคโลวิชแห่งรัสเซีย ทรงรักกันมาตั้งนานแล้ว และตัดสินพระทัยเสกสมรสกันในวันที่ 26 กรกฎาคม ค.ศ. 1889 รับพระราชทานพระอิสริยยศ แกรนด์ดัชเชสมิลิตซา นิโคเลฟนาแห่งรัสเซีย พระชายา มีพระบุตรคือ
เส้นขนานที่ 6 องศาเหนือ

เส้นขนานที่ 6 องศาเหนือ คือวงกลมละติจูดที่ 6 องศา ด้านเหนือของระนาบศูนย์สูตรโลก เส้นนี้ลากผ่านมหาสมุทรแอตแลนติก, ทวีปแอฟริกา, มหาสมุทรอินเดีย, เอเชียตะวันออกเฉียงเหนือ, มหาสมุทรแปซิฟิกและทวีปอเมริกาใต้
รอบโลก.
เริ่มต้นที่เส้นเมริเดียนแรก และมุ่งหน้าไปทางตะวันออก โดยเส้นขนานที่ 6° เหนือลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
แกรนด์ดยุกปีเตอร์ นิไคโลวิชแห่งรัสเซีย

แกรนด์ดยุกปีเตอร์ นิไคโลวิชแห่งรัสเซีย  ประสูติเมื่อวันที่ 22 มกราคม ค.ศ. 1864 ณ เซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก ประเทศรัสเซีย เป็นพระโอรสพระองค์รองใน แกรนด์ดยุกนิโคลัส มิไคโลวิชแห่งรัสเซีย และ ดัชเชสอเล็กซานดราแห่งโอลเดนบวร์ค พระราชนัดดาใน จักรพรรดินีโคลัสที่ 1 แห่งรัสเซีย ทรงมีพระอิสริยยศแรกประสูติว่า แกรนด์ดยุกแห่งรัสเซีย ตามธรรมเนียมของพระราชวงศ์รัสเซียในฐานะพระราชนัดดาในพระมหากษัตริย์ เมื่อพระองค์ทรงเจริญพระชันษาแล้ว ทรงมีความชอบในเรื่องทหารโดยทรงดำรงตำแหน่งสำคัญคือ นายพลกองทัพรัสเซียและนายพล
เสกสมรส.
เป็นที่รู้กันในหมู่ประชาชนชาวมอนเตเนโกรและรัสเซียว่า เจ้าหญิงมิลิกาแห่งมอนเตเนโกร และ แกรนด์ดยุกปีเตอร์ นิไคโลวิชแห่งรัสเซียทรงรักกันมาตั้งนานแล้ว และตัดสินพระทัยเสกสมรสกันในวันที่ 26 กรกฎาคม ค.ศ. 1889 พระชายา รับพระราชทานพระอิสริยยศ แกรนด์ดัชเชสมิลิตซา นิโคเลฟนาแห่งรัสเซีย พระชายา มีพระบุตรคือ 
แกรนด์ดยุกนิโคลัส มิไคโลวิชแห่งรัสเซีย (1856–1929) พระเชษฐาแท้ๆของพระองค์นั้นทรงเสกสมรสกับ เจ้าหญิงอนัสตาเซียแห่งมอนเตเนโกร พระขนิษฐาแท้ๆในพระชายาของพระองค์ นั้นส่งผลให้เจ้าหญิงอนัสตาเซียและเจ้าหญิงมิลิกา ทรงเป็น สะใภ้ผู้ทรงอิทธิพลในราชสำนักรัสเซีย ว่ากันว่า ทั้ง 2 มีอำนาจในฝ่ายในในทั้งหมด
มงเทรอวอลลีย์แมสเตอส์ 2019

มงเทรอวอลลีย์แมสเตอส์ 2019  เป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลหญิง จัดขึ้นในเมืองมงเทรอ ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ในปีนี้มีจำนวน 8 ทีม เข้าร่วมการแข่งขัน
อันดับการแข่งขัน.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
กองบัญชาการตำรวจสันติบาล

กองบัญชาการตำรวจสันติบาล  เป็นหน่วยงานในสังกัดของสำนักงานตำรวจแห่งชาติ มีหน้าที่ถวายความปลอดภัยแด่องค์พระมหากษัตริย์ พระราชินี และพระบรมวงศานุวงศ์ทุกพระองค์ พร้อมกับดำเนินการเกี่ยวกับการข่าวกรองบุคคลหรือกลุ่มบุคคลที่มีพฤติการณ์เป็นภัยต่อความมั่นคงของประเทศ มีหน่วยงานอยู่ในสังกัดอยู่ 6 หน่วยงาน หน่วยงานก่อตั้งเมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2475 ตามพระบรมราชโองการในพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาประชาธิปก พระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยที่สภาผู้แทนราษฎรถวายคำปรึกษา เพื่อให้ได้ราชการยิ่งขึ้น เป็นผลให้กรมตำรวจถูกแบ่งเป็น 4 ส่วน หนึ่งในนั้นคือ การก่อตั้งตำรวจสันติบาล
ประวัติ.
กองบัญชาการตำรวจสันติบาล เป็นหน่วยงานในสังกัดสำนักงานตำรวจแห่งชาติในส่วนของส่วนสนับสนุนการป้องกันและปราบปรามอาชญากรรม ก่อตั้งเมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2475 ตามพระบรมราชโองการในพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาประชาธิปก พระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยที่สภาผู้แทนราษฎรถวายคำปรึกษา นอกเหนือจากงานด้านการข่าวกรองแล้ว ยังปฏิบัติหน้าที่อารักขาบุคคลสำคัญอีกด้วย ซึ่งเป็นการทำงานร่วมกับกองบัญชาการตำรวจนครบาล และศูนย์รักษาความปลอดภัย กองบัญชาการกองทัพไทย นอกจากนี้ ยังดำเนินการเกี่ยวกับสถานะของพลเมืองชาวไทย อาทิ การถือสัญชาติ หรือการสละสัญชาติ และชาวต่างชาติที่พำนักในประเทศไทยโดยจะต้องไปขอใบรับรองที่สำนักงานตำรวจสันติบาล การกระทำความผิดเกี่ยวกับการหมิ่นพระบรมเดชานุภาพของพระมหากษัตริย์ไทย, การก่อการร้าย หรือการกระทำอันเชื่อว่าเป็นอันตรายต่อความมั่นคงภายในราชอาณาจักร เป็นอีกหน้าที่ของกองบัญชาการตำรวจสันติบาล
กองบัญชาการตำรวจสันติบาลทำงานร่วมกับตำรวจสันติบาลมาเลเซียในช่วงระหว่างสงครามเย็น ในช่วงระหว่างนั้น พบว่าตำรวจสันติบาลมีส่วนเกี่ยวข้องกับเหตุการณ์เผาลงถังแดง โดยมีผู้ที่ถูกกล่าวหาว่าเป็นคอมมิวนิสต์จำนวน 3,008 คน ถูกจับลงในถังสีแดงขนาด 200 ลิตร ในสภาพรู้สึกตัวหรือเสียชีวิต แล้วจึงเผาร่างเหล่านั้น ซึ่งเป็นการบริหารแผ่นดินในช่วงของนายกรัฐมนตรี ถนอม กิตติขจร
กองบัญชาการตำรวจสันติบาลถูกกล่าวหาว่าละเมิดสิทธิมนุษยชนกรณีฝาหลุนกง พวกเขาใช้กลุ่มชนฝาหลุนกงเพื่อเป็นเครื่องมือทางการเมืองอันนำเรื่องไปสู่รัฐบาล และยังมีการก่อให้เกิดความขัดแย้งในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทย พ.ศ. 2550 ตำรวจสันติบาลมีการจัดทำการสำรวจความคิดเห็นเพื่อประเมินผลถึงการเลือกตั้งอันน่าจะเป็นไปได้ ยังมีเหตุการณ์ลักษณะทำนองเดียวกันในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทย พ.ศ. 2554 มีการจัดทำการสำรวจความคิดเห็นโดยส่วนมากมองว่าเป็นการศึกษามากกว่าการสำรวจ
หน่วยงานมีหน่วยตำรวจรบพิเศษชื่อว่า "แบล็กไทเกอร์" เป็นหน่วยรบพิเศษของกองบัญชาการตำรวจสันติบาล สำหรับการอารักขาบุคคลสำคัญ
วิมาน (องค์ประกอบทางสถาปัตยกรรม)

วิมาน คือโครงสร้างเหนือ ครรภคฤห์ หรือส่วนในของโบสถ์พราหมณ์ในสถาปัตยกรรมแบบอินเดียใต้ และในรัฐโอฑิศาทางตะวันออกของอินเดีย โดยในโบสถ์พราหมณ์แบบโอฑิศาซึ่งสร้างด้วยสถาปัตยกรรมแบกลิงคะนั้นจะมีวิมานเป็นโครงสร้างที่สูงที่สุด เหมือนกับหอศิขร (Shikhara) ในสถาปัตยกรรมแบบอินเดียเหนือและตะวันตก ซึ่งต่างกันกับในสถาปัตยกรรมแบบอินเดียใต้ที่หอโคปุรัมหรือหอซุ้มทางเข้านั้นเป็นโครงสร้างที่สูงที่สุด
คำว่า "ศิขร" (Shikhara) ในเอกสารเกี่ยวกับสถาปัตยกรรมแบบอินเดียเหนือจะใช้เรียกโครงสร้างสูงเหนือ ครรภคฤห์ ทั้งหมด ในขณะที่ในเอกสารของสถาปัตยกรรมแบบอินเดียใต้จะหมายถึงส่วนประกอบทรงโดมที่ครอบเพื่อตกแต่งด้านบนวิมานอีกทีหนึ่ง
ซีเมนส์ อินสไปโร

ซีเมนส์ อินสไปโร (อังกฤษ: Siemens Inspiro) เป็นตระกูลรถรางไฟฟ้าเพื่อระบบขนส่งด่วนพิเศษ ผลิตโดย ซีเมนส์โมบิลิตี้ แนวคิดของยานพาหนะดังกล่าวเปิดตัวเมื่อ พ.ศ. 2555 โดยมีแนวคิดหลักเป็นการใช้ส่วนจำเพาะ ทำให้มีรุ่นดัดแปลงของพาหนะรถไฟจำนวนมาก โดยรถชุดแรกได้เริ่มออกให้บริการกับระบบรถไฟฟ้าวอร์ซอ ประเทศโปแลนด์ เมื่อ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2556
จุดกำเนิด.
ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2552, ซีเมนส์โมบิลิตี้ได้เริ่มพัฒนาผลิตภัณฑ์ตระกูลรถไฟใต้ดินใหม่ โดยร่วมมือกับ DesignworksUSA ในด้านการออกแบบ โดยบริษัทที่ออกแบบบนยานพาหนะให้กับรุ่น Mo.Mo ซึ่งผลิตก่อนหน้านี้สำหรับเวียนนาปรากออสโลและนูเรมเบิร์ก และได้เปิดตัวอย่างเป็นทางการเมื่อ 19 กันยายน พ.ศ. 2555 ที่งานอินโนทรานส์ (InnoTrans) ณ กรุงเบอร์ลิน
นับจากนั้นซีเมนส์ได้เริ่มขายระบบรถไฟฟ้ารุ่นนี้เป็นหลักแทนโมดูลาร์ เมโทร โดยยังชูจุดเด่นเดิมคือผู้ผลิตสามารถสั่งประกอบหรือออกแบบขบวนรถเองได้โดยไม่มีข้อจำกัด เนื่องจากเป็นการใช้ส่วนจำเพาะหลัก ๆ ของระบบ
การใช้งาน.
มาเลเซีย.
รถไฟฟ้าเมืองกัวลาลัมเปอร์ สายซูไงบูโละฮ์-กาจัง จำนวน 4 คันต่อขบวน ถูกออกแบบให้เป็นระบบรถไฟฟ้าแบบไร้คนขับ
โปแลนด์.
รถไฟฟ้าเมืองวอร์ซอ จำนวน 6 คันต่อขบวน
ซาอุดีอาระเบีย.
รถไฟฟ้าเมืองรียาด จำนวน 2-4 คันต่อขบวน
สหราชอาณาจักร.
รถไฟใต้ดินลอนดอน (NTfL; New Tube for London) จำนวน 6-8 คันต่อขบวน
บัลแกเรีย.
รถไฟฟ้าเมืองโซเฟีย จำนวน 3 คันต่อขบวน
เยอรมนี.
รถไฟฟ้าเมืองมิวนิก จำนวน 6 คันต่อขบวน
ศิขร

ศิขร หรือ ศิขระ (Shikhara; Śikhara) หมายถึงหอสูงในโบสถ์พราหมณ์แบบอินเดียเหนือ และบางครั้งก็พบในเชนสถาน ศิขรในฮินดูจะหมายถึงโครงสร้างหอคอยสูงใหญ่เหนือส่วนในของโบสถ์ที่เรียกว่า ครรภคฤห์ ซึ่งเป็นที่ประดิษฐานองค์เทพฮินดูประจำวัดนั้น ๆ ศิขรมีลักษณะสำคัญคือเป็นโครงสร้างสำคัญและสูงที่สุดของโบสถ์พราหมณ์แบบอินเดียเหนือ ซึ่งต่างกับแบบอินเดียใต้ที่นิยมสร้างหอทางเข้า "โคปุรัม" ให้สูงที่สุด ศิขรมาจากภาษาสันสกฤตแปลว่า "ยอดเขา"
ในอินเดียใต้ โครงสร้างที่เปรียบเปรยได้กับศิขรคือวิมาน ซึ่งในอินเดียใต้ คำว่า "ศิขร" ใช้เรียกโครงสร้างโดมที่ครอบเพื่อตกแต่งวิมานไว้อีกทีหนึ่ง
รูปแบบ.
ในปัจจุบันมีศิขรเป็นที่พบมากและโดดเด่นอยู่สามศิลปกรรม คือ
ในทุกสถาปัตยกรรมทั้งวิมานและศิขรจะสามารถพบ กลัศ คือเครื่องตกแต่งทรหม้อน้ำประดับบนยอดสุด
บัลติสถาน

บัลติสถาน (บัลติ:) บ้างเรียก บัลติยุล (บัลติ:) หรือ ทิเบตน้อย  เป็นพื้นที่ภูเขาแห่งหนึ่งของกัศมีร์ในการปกครองของปากีสถานใกล้กับเทือกเขาการาโกรัม ทางใต้ของภูเขาเคทู (ภูเขาสูงอันดับสองของโลก) บัลติสถานมีชายแดนด้านตะวันตกติดกับกิลกิต ด้านเหนือติดกับซินเจียง ทางตะวันออกเฉียงเหนือติดกับลาดัก และทางตะวันตกเฉียงใต้ติดกับหุบเขากัศมีร์
ก่อน ค.ศ. 1947 บัลติสถานเป็นส่วนหนึ่งของรัฐมหาราชาชัมมูและกัศมีร์จากการยึดครองโดยกองทัพของมหาราชา คุลาพ สิงห์ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1840 บัลติสถานและลาดักจึงกลายเป็นอำเภอ  หนึ่งของรัฐดังกล่าว โดยบัลติสถานแยกเป็นตำบล  คือสการ์ดู, การ์คิล, เลห์ และอีกสองตำบล หลังมหาราชาแห่งชัมมูและกัศมีร์ประกาศเข้าร่วมกับประเทศอินเดีย กองกำลังทหารกิลกิตก่อกบฏต่อรัฐบาลมหาราชาในกิลกิตและยึดครองบัลติสถาน หลังจากนั้นผู้แทนของกิลกิตและบัลติสถานขอเข้าสู่ในการปกครองของประเทศปากีสถานมาแต่นั้น ส่วนตำบลหุบเขากัศมีร์, การ์คิล และเลห์ขึ้นกับประเทศอินเดีย ในเวลาต่อมาดินแดนส่วนเล็ก ๆ แห่งหนึ่งในบัลติสถานรวมไปถึงหมู่บ้านตูร์ตุกในหุบเขานูบราเปลี่ยนไปขึ้นกับประเทศอินเดียหลังสิ้นสงครามอินเดีย–ปากีสถาน ค.ศ. 1971
ภูมิภาคนี้มีชาวบัลติตั้งถิ่นฐานอยู่ พวกเขาสืบเชื้อสายจากชาวทิเบต ปัจจุบันยังสืบทอดวัฒนธรรมทิเบตยุคเก่ารวมถึงภาษาและอักษรอย่างทิเบตมานานกว่าหนึ่งพันปี แม้ประชากรส่วนใหญ่จะเปลี่ยนไปนับถือศาสนาอิสลามแล้วก็ตาม บัลติสถานมีความสำคัญเชิงยุทธศาสตร์ของอินเดียและปากีสถาน เพราะสงครามกิลกิตและเซียเชนเกิดขึ้นที่นี่
มุฮัมมัด นะญีบ

พลตรี มุฮัมมัด เบย์ ยะญีบ ยูซุฟ กุฏบ์ อัลก็อชลาน (19 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1901 – 28 สิงหาคม ค.ศ. 1984) รู้จักกันในชื่อ มุฮัมมัด นะญีบ  เป็นประธานาธิบดีแห่งอียิปต์คนแรก ที่ได้ดำรงตำแหน่งจากการประกาศของสาธารณรัฐ เมื่อวันที่ 18 มิถุนายน ค.ศ. 1953 ถึง 14 พฤศจิกายน ค.ศ. 1954 พร้อมกับญะมาล อับดุนนาศิร เขาได้เป็นผู้นำคนแรกของการปฏิวัติอียิปต์ ปี ค.ศ. 1952 ซึ่งโค่นล้มระบอบกษัตริย์แห่งอียิปต์และซูดาน นำไปสู่การสถาปนาสาธารณรัฐอียิปต์
ภายหลังจากการเข้ารับตำแหน่งประธานาธิบดีจนกระทั่งปลายปี ค.ศ. 1953 นาศิรได้กล่าวหานะญีบว่าได้สนับสนุนกลุ่มภราดรภาพมุสลิมที่ผิดกฎหมายเมื่อไม่นานมานี้ และปิดบังความทะเยอทะยานในเผด็จการ การต่อสู้แย่งชิงอำนาจในระยะเวลาอันสั้นที่เกิดขึ้นระหว่างนะญีบและนาศิรเพื่อเข้าควบคุมกองทัพและประเทศอียิปต์ ท้ายที่สุดแล้วนาศิรได้เอาชนะการต่อสู้และพยายามบีบบังคับให้นะญีบลาออกจากตำแหน่งประธานาธิบดีอียิปต์ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1954 ภายหลังจากการลาออกของเขา นะญีบได้ถูกสั่งกักบริเวณอย่างโดดเดียวโดยประธานาธิบดีนาศิรในบ้านพักตากอากาศในกรุงไคโร จนกระทั่งเขาได้รับการปล่อยตัวโดยประธานาธิบดีอันวัร อัสซาดาตในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1954 นะญีบได้ถึงแก่อสัญกรรมจากโรคตับแข็งในกรุงไคโร เขาได้มีอายุ 83 ปี พิธีฝังศพทางทหารของนะญีบได้ถูกเข้าร่วมโดยประธานาธิบดีฮุสนี มุบาร็อก
นางิ ยานางิ

นางิ ยานางิ (#เปลี่ยนทาง , เกิด 31 มีนาคม 1987) เป็นนักร้องและนักเขียนเพลงชาวญี่ปุ่นจากโอซากะและอยู่ในค่ายเพลง NBCUniversal Entertainment Japan จากการที่เธอเป็นคนที่สนใจในดนตรี เธอเริ่มร้องเพลงและแต่งเพลงแล้วทำการอัปโหลดลงนิโกะนิโกะโดงะและเว็บไซต์อื่น ๆ และได้เป็นนักร้องของวงดนตรีเจป็อปซูเปอร์เซลล์ และปล่อยเพลงโซโลเพลงแรก "Vidro Moyō" ในกุมภาพันธุ์ 2012 ซึ่งถูกใช้เป็นเพลงปิดของอนิเมะ "ซัมเมอร์รักจากต่างดาว"
ต่อจากนั้น เพลงของเธอก็ได้ไปอยู่ในอนิเมะอีกหลายเรื่อง อาทิเช่น "กะแล้วชีวิตรักวัยรุ่นของผมมันต้องไม่สดใสเลยสักนิด" และ "นางิโนะอาสึคาระ" และในปี 2012 มีการทำการร่วมทำอัลบั้มเพลง "โอวาริโนะโฮชิโนะ Love Song" กับจุง มาเอดะ และเป็นโปรดิวเซอร์เพลงในอนิเมะ "Just Because!" ใน 2017
โอวาริโนะโฮชิโนะ Love Song

โอวาริโนะโฮชิโนะ Love Song  เป็นอัลบั้ม J-pop ที่แต่งโดยจุง มาเอดะ ด้วยเสียงร้องของนางิ ยานางิ ถูกปล่อยเมื่อ 25 เมษายน 2012 ภายใต้ค่ายเพลงอิสระ Flaming June ของจุง มาเอดะ
มาร์คัส เวอร์สลีย์

เซอร์มาร์คัส เวอร์สลีย์ บารอนเน็ตที่ 5 หรือ มาร์คัส เวอร์สลีย์  เกิดเมื่อวันที่ 6 เมษายน 2468 เป็นบุตรชายของ วิลเลียม เวอร์สลีย์ กับ จอยซี่ มอร์แกน บรุนเนอร์ เขาเป็นพระเชษฐาใน แคทเธอรีน ดัชเชสแห่งเคนต์ เขาจบการศึกษาจากโรงเรียนกรีนโฮลส์ ซึ่งเป็นโรงเรียนเตรียทหาร และจบการศึกษาระดับมหาลัยจากแมสซาชูเซตต์ส ในปี 2492 เมื่อจบการศึกษาแล้ว เขาทำงานเป็นที่ปรึกษานายกเทศมนตรีแห่งมัลตอน เมือในภูมิภาคนอร์ทยอร์กเชอร์ ในปี 2498 และกลายเป็นรองนายกเทศมนตรีในปี 2508 ในทางการเมืองเขาไม่ประสบความสำเร็จนัก ต่อมาเมื่อปี 2516 บิดาของเขานั้นถึงแก่กรรม เขาได้รับการตกทอดมรดดกทั้งหมด รวมที่งปราสาทโฮล์ดตันทอร์ด และรับฐานันดรและบรรดาศักดิ์จากบิดามาทั้งหมด โดยดำรงฐานันดรที่ บารอนที่ 5 
แต่งงาน.
เขาแต่งงานกับ บริตเจต เน แอสตอน ในปี 2498 มีบุตร-ธิดาคือ
มาร์คัส เวอร์สลีย์ เสียชีวิตลงเมื่อวันที่ 18 ธันวาคม 2555 สิริอายุรวม 87 ปี ศพของเขาถูกฝังในโฮวิงแฮม
อุทยานธรณี

อุทยานธรณี  คือ พื้นที่ต่อเนื่องที่ได้รับการคุ้มครองขั้นสูงและกำหนดให้เป็นมรดกทางธรณีวิทยาภายใต้แนวทางของความยั่งยืนและส่งเสริมความเป็นอยู่ทางเศรษฐกิจของผู้คนที่อาศัยอยู่ในพื้นที่ ประกอบด้วยอุทยานธรณีโลก (global geopark) และอุทยานธรณีแห่งชาติ (national geopark)
แนวคิด.
ยูเนสโกกำหนดนิยามของ "อุทยานธรณีโลก" คือ พื้นที่ต่อเนื่องที่ถือเป็นมรดกทางธรณีวิทยาซึ่งมีความสำคัญในระดับนานาชาติ อุทยานธรณีใช้สถานะของการเป็นมรดกเพื่อส่งเสริมความตระหนักถึงประเด็นทางสังคมภายใต้บริบทของความเป็นพลวัตของดาวเคราะห์ อุทยานธรณีหลายแห่งส่งเสริมความตระหนักถึงภัยทางธรณีวิทยา เช่น ภูเขาไฟ แผ่นดินไหว และสึนามิ รวมถึงช่วยในการจัดเตรียมกลยุทธ์ในการบรรเทาภัยพิบัติร่วมกับชุมชนท้องถิ่น อุทยานธรณีมีการรวบรวมบันทึกของการเปลี่ยนแปลงภูมิอากาศในอดีตและเป็นตัวชี้วัดของการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศในปัจจุบันตลอดจนแสดงให้เห็นถึงแนวทางที่เป็น "วิธีปฏิบัติที่ดีที่สุด" ในการใช้พลังงานทดแทนและกำหนดมาตรฐานที่ดีที่สุดของ "การท่องเที่ยวสีเขียว" อุตสาหกรรมการท่องเที่ยวช่วยในการส่งเสริมอุทยานธรณีภายใต้ความยั่งยืนทางภูมิศาสตร์และใช้ประโยชน์จากแบบจำลองการท่องเที่ยวในการปกป้องรักษาและเพิ่มประสิทธิภาพให้กับลักษณะทางภูมิศาสตร์ของสถานที่
อุทยานธรณียังแสดงให้เห็นถึงการใช้ประโยชน์อย่างยั่งยืนและความต้องการทรัพยากรธรรมชาติไม่ว่าจะเป็นการทำเหมือง การทิ้งร้าง และอิทธิพลจากสิ่งแวดล้อมข้างเคียง ขณะเดียวกันก็ส่งเสริมความเคารพต่อสิ่งแวดล้อมและความสมบูรณ์ของภูมิทัศน์ อุทยานธรณีไม่ได้ถูกยกฐานะตามกฎหมายแม้ว่าแหล่งมรดกสำคัญในเขตอุทยานธรณีจะถูกปกป้องภายใต้กฎหมายท้องถิ่น ภูมิภาค หรือระดับชาติ ความหลากหลายทางธรรมชาติภายใต้แนวคิดของอุทยานธรณีและการส่งเสริมการท่องเที่ยวในอุทยานธรณีมีความแตกต่างจากแบบจำลองอื่น ๆ ของการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน ในความเป็นจริงการส่งเสริมการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนในอุทยานธรณีครอบคลุมคุณลักษณะที่หลากหลายของการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนรวมถึงการท่องเที่ยวเชิงธรณีวิทยา การท่องเที่ยวโดยชุมชน และการท่องเที่ยวในชนบทเชิงบูรณาการ การท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ และการท่องเที่ยวมรดกทางวัฒนธรรม
เครือข่ายระดับโลกและยูเนสโก.
เครือข่ายอุทยานธรณีโลก (Global Geoparks Network: GGN) เป็นเครือข่ายภายใต้การสนับสนุนโดยองค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) โดยจัดตั้งใน ค.ศ. 1998 อย่างไรก็ตามโครงการอุทยานธรณีแห่งชาติและอุทยานธรณีท้องถิ่นอื่น ๆ จำนวนมากไม่ได้อยู่ในเครือข่ายอุทยานธรณีโลก
ยูเนสโกริเริ่มแนวคิดเกี่ยวกับอุทยานธรณีจากการทราบถึงความจำเป็นในการร่างกฎหมายนานาชาติซึ่งตระหนักถึงที่ตั้งอันเป็นตัวแทนของจุดสนใจทางวิทยาศาสตร์โลก เครือข่ายอุทยานธรณีโลกมีจุดมุ่งหมายในการเสริมสร้างมูลค่าให้กับที่ตั้ง ขณะเดียวกันก็เพิ่มการจ้างงานและส่งเสริมการพัฒนาเศรษฐกิจในระดับภูมิภาค เครือข่ายอุทยานธรณีโลกทำงานร่วมกับศูนย์มรดกโลกของยูเนสโกและโครงการมนุษย์กับชีวภาค (Man and the Biosphere: MAB) อันเป็นเครือข่ายระดับโลกของเขตอนุรักษ์ชีวภาค
คุณสมบัติ.
ยูเนสโกได้ระบุถึงคุณสมบัติของอุทยานธรณีที่จะเข้าร่วมในเครือข่ายอุทยานธรณีโลก ประกอบด้วยดังนี้
สมาชิกของเครือข่ายอุทยานธรณีโลก.
ดูเครือข่ายอุทยานธรณีโลก
ดยุกแห่งนอร์ม็องดี

ในสมัยกลาง ดยุกแห่งนอร์ม็องดี คือผู้ปกครองดัชชีนอร์ม็องดีในภาคตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศฝรั่งเศส ดัชชีนี้ก่อตั้งขึ้นมาจากการที่พระเจ้าชาร์ลที่ 3 แห่งฝรั่งเศสพระราชทานดินแดนให้แก่รอลโล ผู้นำชาวไวกิง ในปี ค.ศ. 911
เคานต์แห่งดยุกแห่งนอร์ม็องดี.
มณฑลของฝรั่งเศส (ค.ศ. 1204 – 1792).
ในปี ค.ศ. 1204 กษัตริย์แห่งฝรั่งเศสริบดัชชีนอร์ม็องดีเข้าหลวงและถูกรวมเป็นที่ดินส่วนพระมหากษัตริย์ของฝรั่งเศส หลังจากนั้นเจ้าชายฝรั่งเศสหลายคนครองตำแหน่งดยุก
ในปี ค.ศ. 1332 พระเจ้าฟิลิปที่ 6 พระราชทานดัชชีเป็นดินแดนตามศักดินาให้พระโอรส จอห์น ที่กลายเป็นพระเจ้าจอห์นที่ 2 แห่งฝรั่งเศสในปี ค.ศ. 1350 พระองค์พระราชทานดัชชีเป็นดินแดนตามศักดินาให้พระโอรส ชาร์ลส์ ที่จะกลายเป็นพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 5 แห่งฝรั่งเศสในปี ค.ศ. 1364 ในปี ค.ศ. 1465 พระเจ้าหลุยส์ที่ 11 ถูกบีบบังคับให้พระราชทานดัชชีให้พระอนุชา ชาร์ลส์ เดอ วาลัวส์ ดยุกแห่งแบร์รี ชาร์ลไม่สามารถรักษาดัชชีไว้ในและในปี ค.ศ. 1466 ดัชชีกลายเป็นที่ดินส่วนพระมหากษัตริย์อีกครั้งอย่างถาวร ก่อนที่ระบอบกษัตริย์ของฝรั่งเศสจะถูกล้มล้างในปี ค.ศ. 1792
ตำแหน่งในปัจจุบัน.
ในหมู่เกาะแชนเนล พระมหากษัตริย์ของบริเตนเป็นที่รู้จักในฐานะ ดยุกแห่งนอร์ม็องดี แม้พระมหากษัตริย์คนปัจจุบัน พระราชินีอลิซาเบธ จะเป็นผู้หญิง แต่หมู่เกาะจงรักภักดีต่อพระองค์ในฐานะดยุกของพวกตน หมู่เกาะแชนเนลเป็นพื้นที่สุดท้ายที่ยังเหลืออยู่ของดัชชีนอร์ม็องดีในอดีตที่ยังคงอยู่ภายใต้การปกครองของพระมหากษัตริย์ของบริเตน