ซินเป่ย์

นครซินเป่ย์ หรือ นครไทเปใหม่  เป็นนครปกครองโดยตรงแห่งหนึ่งทางภาคเหนือของประเทศไต้หวัน เมืองนี้มีที่ตั้งติดแนวชายฝั่งทางทิศเหนือของเกาะและล้อมรอบแอ่งไทเป นครซินเป่ย์เป็นนครปกครองโดยตรงที่มีเนื้อที่ใหญ่เป็นอันดับสองรองจากนครเกาสฺยง มีอาณาเขตทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือติดกับนครจีหลง ทิศตะวันออกเฉียงใต้ติดกับเทศมณฑลอี๋หลาน ทิศตะวันตกเฉียงใต้ติดกับนครเถาหยวน และมีอาณาเขตโอบล้อมนครไทเปโดยสมบูรณ์ ศูนย์กลางการปกครองอยู่ที่เขตปั่นเฉียว ซึ่งเป็นพื้นที่การค้าที่ใหญ่ที่สุดด้วย นครซินเป่ย์เดิมคือ เทศมณฑลไทเป ก่อนที่จะยกฐานะเป็นนครปี 2010
ชื่อ.
นครซินเป่ย์ ก่อนที่จะได้รับการยกฐานะขึ้นเป็นนครในปี 2010 มีชื่อเรียกว่า เทศมณฑลไทเป หลังจากที่จำนวนประชากรของเทศมณฑลไทเปแซงหน้านครไทเปแล้ว ก็มีการตัดสินใจว่าเทศมณฑลควรได้รับการยกฐานะเป็นนคร แต่ก็ไม่สามารถใช้ชื่อใหม่เป็น "นครไทเป" ได้ เนื่องจากซ้ำกับนครไทเปเดิม
ชื่อของเขตการปกครองแห่งใหม่นี้ ในตอนแรกสะกดเป็นภาษาอังกฤษว่า Xinbei City ตามการถอดเป็นอักษรโรมันระบบพินอิน แต่ผู้สมัครรับเลือกตั้งนายกเทศมนตรีคนแรกของเทศบาลนครทั้งสองคนคัดค้านชื่อดังกล่าว ผลสุดท้าย จากความคิดเห็นของสาธารณชน นายเอริก จู นายกเทศมนตรีคนแรกจึงได้ร้องขอและได้รับการอนุมัติจากกระทรวงมหาดไทย (MOI) ให้เปลี่ยนชื่อภาษาอังกฤษเป็น New Taipei City และเริ่มใช้เป็นชื่อภาษาอังกฤษอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 31 ธันวาคม 2010
ประวัติศาสตร์.
ประวัติศาสตร์ช่วงต้น.
จากบันทึกทางโบราณคดีชี้ให้เห็นว่า นครซินเป่ย์มีผู้คนอาศัยอยู่ตั้งแต่ยุคหินใหม่ โดยมีการขุดพบวัตถุโบราณในเขตปาหลี่ ซึ่งเป็นซากที่มีมาตั้งแต่ 7000 ถึง 4700 ปีก่อนคริสตกาล พื้นที่บริเวณนครซินเป่ย์เคยเป็นที่อยู่อาศัยของชนพื้นเมืองที่ราบที่เรียกว่าชาวเกอตางาลัน และพบหลักฐานที่แสดงให้เห็นว่าเคยมีชาวอตายัลอาศัยอยู่ในเขตอูไหล จากบันทึกครั้งแรกเกี่ยวกับการอพยพของผู้คนจากจีนแผ่นดินใหญ่พบว่ามีมาตั้งแต่ปี 1620 ทำให้ชนเผ่าท้องถิ่นต้องถูกขับไล่เข้าไปอยู่ในพื้นที่ภูเขา แต่เมื่อเวลาผ่านไปนับปี ชาวพื้นเมืองจำนวนมากก็ได้หลอมรวมเข้ากับประชากรทั่วไป
ราชวงศ์ชิง.
ในช่วงที่ราชวงศ์ชิงปกครองไต้หวัน คนจีนฮั่นเริ่มเข้ามาตั้งถิ่นฐานในพื้นที่ที่เป็นนครซินเป่ย์ในปัจจุบันในปี 1694 จำนวนผู้อพยพจากจีนแผ่นดินได้เพิ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ หลังจากทศวรรษแห่งการพัฒนาและความเจริญรุ่งเรือง ตั้มจุ้ย (ตั้นฉุ่ย) ได้กลายเป็นท่าเรือการค้าระหว่างประเทศในปี 1850 มีการก่อตั้งสถานกงสุลและร้านค้าของอังกฤษในพื้นที่แห่งนี้ ซึ่งช่วยส่งเสริมธุรกิจชาในท้องถิ่น ส่งผลให้มีการส่งออกใบชาจำนวนมากไปยังยุโรป ปี 1875 เฉิ่น เป่าเจินได้เรียกร้องให้มีการจัดตั้งจังหวัดไทเป ต่อมาได้มีการประกาศจัดตั้งมณฑลฝูเจี้ยนไต้หวันในปี 1887 และพื้นที่ที่เป็นนครซินเป่ย์ในปัจจุบันก็ได้ตกอยู่ภายใต้เขตอำนาจของจังหวัดไทเป
ภายใต้การปกครองของญี่ปุ่น.
ในปี 1895 ราชวงศ์ชิงได้ส่งมอบไต้หวันให้กับจักรวรรดิญี่ปุ่น ในช่วงที่อยู่ภายใต้การปกครองของญี่ปุ่น พื้นที่ที่เป็นนครซินเป่ย์ รวมทั้งไทเป จีหลง และอี๋หลานในขณะนั้น อยู่ภายใต้การปกครองของ จังหวัดไทโฮกุ ได้มีการค้นพบทองคำและแหล่งแร่อื่น ๆ ที่บริเวณภูเขาจีหลง กระตุ้นให้เกิดการขุดเหมืองในพื้นที่แห่งนี้ เดือนตุลาคม 1896 รัฐบาลญี่ปุ่นได้แบ่งพื้นที่ทำเหมืองบริเวณภูเขาจีหลงออกเป็น 2 เขต ได้แก่ เขตตะวันออก กำหนดให้ชื่อว่า คินกาเซกิ และเขตตะวันตก กำหนดให้ชื่อว่า คีวฟุง ปัจจุบันทั้ง 2 เขตนี้เป็นส่วนหนึ่งของเขตรุ่ยฟาง และยังมีการออกกฎข้อบังคับห้ามไม่ให้บริษัทเหมืองแร่ในท้องถิ่นของไต้หวันทำเหมืองในพื้นที่ แต่จะให้สิทธิ์ในการทำเหมืองแก่บริษัทญี่ปุ่นแทน
สาธารณรัฐจีน.
หลังจากญี่ปุ่นมอบไต้หวันให้แก่สาธารณรัฐจีนในเดือนตุลาคม 1945 เมื่อวันที่ 25 ธันวาคมในปีเดียวกัน พื้นที่ที่เป็นนครซินเป่ย์ในปัจจุบันเป็นเขตการปกครองที่มีชื่อว่า เทศมณฑลไทเป โดยมีนครปั่นเฉียวเป็นศูนย์กลางการปกครองของเทศมณฑล ในเดือนกรกฎาคม 1949 ขนาดเนื้อที่ของเทศมณฑลไทเปลดลง เนื่องจากเมืองเป่ย์โถวและเมืองชื่อหลินแยกตัวออกไปเป็นส่วนหนึ่งของสำนักบริหารเฉ่าชานที่ก่อตั้งขึ้นมาใหม่ ซึ่งต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็นสำนักบริหารหยางหมิงซาน วันที่ 1 กรกฎาคม 1968 ขนาดเนื้อที่ของเทศมณฑลไทเปลดลงอีก เนื่องจากเมืองจิ๋งเหม่ย์ เมืองหนานกั่ง ตำบลมู่จ้า และตำบลเน่ย์หู พร้อมด้วยเมืองเป่ย์โถวและเมืองชื่อหลิน ได้แยกไปรวมกับนครไทเป
ต่อมา เทศมณฑลไทเปได้แบ่งเป็น 10 นครภายใต้เทศมณฑล, 4 เมือง และ 15 ตำบล และแบ่งย่อยลงไปอีกเป็น 1,017 หมู่บ้าน และ 21,683 ละแวก เดือนสิงหาคม 1992 มีการปรับเส้นแบ่งเขตระหว่างนครไทเปและเทศมณฑลไทเป ทำให้ขนาดเนื้อที่ของเทศมณฑลไทเปลดลงไปอีก วันที่ 25 ธันวาคม 2010 เทศมณฑลไทเปได้รับการยกฐานะเป็นนครปกครองโดยตรงในชื่อ นครซินเป่ย์ ซึ่งประกอบด้วย 29 เขต โดยมีเขตปั่นเฉียวเป็นที่ตั้งศาลาว่าการนคร
ภูมิศาสตร์.
นครซินเป่ย์ตั้งอยู่ทางตอนเหนือสุดของเกาะไต้หวัน ครอบคลุมอาณาเขตกว้างใหญ่และมีลักษณะภูมิประเทศที่หลากหลาย ได้แก่ ภูเขา เนินเขา ที่ราบ และแอ่งลุ่มน้ำ ทางตอนเหนือของเมืองมีแนวชายฝั่งยาว ซึ่งมีชายหาดที่สวยงาม แม่น้ำตั้นฉุ่ยเป็นแม่น้ำสายหลักที่ไหลผ่านนครซินเป่ย์ มีแม่น้ำสาขา 3 สายใหญ่ ได้แก่ แม่น้ำซินเตี้ยน แม่น้ำจีหลง และแม่น้ำต้าฮั่น โดยบางช่วงได้จัดทำเป็นสวนสาธารณะริมแม่น้ำ ยอดเขาที่สูงที่สุดในเมืองคือ เขาจู๋จึ ซึ่งมีความสูง 1,094 เมตร ตั้งอยู่ในเขตซานจือ
ภูมิอากาศ.
ภูมิอากาศของเมืองมีลักษณะภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้น โดยมีมรสุมตามฤดูกาล และมีปริมาณน้ำฝนเพียงพอสม่ำเสมอตลอดทั้งปี โดยทั่วไปในแต่ละปี อุณหภูมิจะแตกต่างกันไปตั้งแต่อบอุ่นไปจนถึงร้อน ยกเว้นตอนเกิดแนวปะทะอากาศเย็นในช่วงเดือนฤดูหนาว ซึ่งบางครั้งอุณหภูมิอาจลดลงจนถึงต่ำกว่า โดยปกติแล้ว เดือนมกราคมจะเป็นเดือนที่อากาศเย็นที่สุด และเดือนกรกฎาคมเป็นเดือนที่อากาศอบอุ่นที่สุด
การปกครอง.
นครซินเป่ย์เป็นเขตเทศบาลพิเศษที่อยู่ภายใต้การปกครองโดยตรงของรัฐบาลกลางสาธารณรัฐจีน ฝ่ายบริหารนครซินเป่ย์มีหัวหน้าเป็นนายกเทศมนตรีที่มาจากการเลือกตั้ง และมีสำนักงานใหญ่อยู่ที่ศาลาว่าการนครซินเป่ย์ในเขตปั่นเฉียว นายกเทศมนตรีนครซินเป่ย์คนปัจจุบันคือ โหว โหย่วอี๋ จากพรรคก๊กมินตั๋ง
การบริหารเทศบาล.
นครซินเป่ย์แบ่งออกเป็น 28 เขต  และ 1 เขตชนพื้นเมืองภูเขา  และแบ่งย่อยลงไปอีกเป็น 1,017 หมู่บ้าน  และ 21,683 ละแวก  ที่ตั้งของศาลาว่าการอยู่ที่เขตปั่นเฉียว
ประชากรศาสตร์.
การแปรผันของประชากร.
ข้อมูลตั้งแต่ปี 1981
หมายเหตุ.
คำในภาษาพื้นเมือง.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />