ฮอ ฮวัง-อก

ฮอ ฮวัง-อก (เกาหลี: ; ฮันจา: ; อาร์อาร์: "Heo Hwang-ok"; เอ็มอาร์: "Hŏ Hwang'ok") เป็นขัตติยนารีในตำนาน ปรากฏใน "ซัมกุกยูซา"  ซึ่งเป็นพงศาวดารเกาหลีเมื่อคริสต์ศตวรรษที่ 14 เนื้อหาระบุว่านางเป็นราชนารีผู้เดินทางโดยเรือมาจากอาณาจักรที่แสนไกล ที่ต่อมาได้อภิเษกสมรสเป็นพระมเหสีของพระเจ้าซูโรแห่งคึมกวันคายาขณะพระชนมายุ 16 พรรษา นักประวัติศาสตร์เกาหลีจำนวนหนึ่งระบุว่ามีชาวเกาหลีกว่าหกล้านคนมาจากตระกูลคิมแห่งคิมแฮ, ตระกูลฮอ และตระกูลอี ที่สืบสันดานจากพระราชินีในตำนานพระองค์นี้ เชื่อกันว่าพระองค์คงเป็นหญิงจากอินเดีย แต่ก็ไม่มีข้อมูลใด ๆ กล่าวถึงพระนางในอินเดียก่อนยุคสมัยใหม่ มีสุสานแห่งหนึ่งที่เชื่อว่าเป็นหลุมฝังพระศพของพระนางในคิมแฮ ประเทศเกาหลีใต้ และมีพระราชินยานุสรณ์ในเมืองอโยธยา ประเทศอินเดีย ซึ่งสร้างในยุคหลัง
พระประวัติ.
ตำนานของพระนางฮอ ปรากฏเป็นลายลักษณ์อักษรครั้งแรกใน "คารักกุกจี" (บันทึกแคว้นคารัก) ซึ่งปัจจุบันสูญหายไปแล้ว แต่เนื้อหาบางส่วนถูกคัดลอกไว้ใน "ซัมกุกยูซา" (พงศาวดารสามก๊กเกาหลี) ในเนื้อหาระบุว่าพระนางฮอเป็นเจ้าหญิงแห่งอาณาจักรอายูทา  ซึ่งไม่ได้ระบุว่าอายูทาคือที่ใด ระบุแต่เพียงว่าเป็นรัฐที่อยู่แสนไกล ในงานเขียนวัฒนธรรมร่วมสมัยมักยึดโยงว่าเป็นเมืองอโยธยาในประเทศอินเดีย แต่ในอินเดียซึ่งเป็นแผ่นดินแม่กลับไม่มีเอกสารใด ๆ กล่าวถึงขัตติยนารีผู้นิราศนี้ไว้เลย คิม บย็อง-โม (Kim Byung-Mo) นักมานุษยวิทยาจากมหาวิทยาลัยฮันยัง ระบุว่าคำ "อายูทา" กับ "อโยธยา" ออกเสียงคล้ายกัน แต่เดิมเมืองอโยธยา (Ayodhyā) เรียกว่าสาเกตะ (Sāketa) และเพิ่งใช้ชื่ออโยธยาในช่วงยุคกลางมานี้ ซึ่งตรงกับช่วงเวลาบันทึก "ซัมกุกยูซา" พอดี แกรฟตัน เค. มินซ์ (Grafton K. Mintz) และฮา แท-ฮุง (Ha Tae-Hung) ระบุโดยนัยว่า "อายูทา" อาจหมายถึงอาณาจักรอยุธยา ซึ่งปัจจุบันอยู่ในประเทศไทย อย่างไรก็ตามยอร์ช เซเดส์ (George Cœdès) ระบุว่ารัฐไทยเพิ่งกำเนิดขึ้นใน ค.ศ. 1350 ซึ่งเกิดขึ้นหลังการแต่ง "ซัมกุกยูซา"
อภิเษกสมรส.
พระนางฮออภิเษกสมรสกับพระเจ้าซูโรแห่งคึมกวันคายาขณะมีพระชนมายุได้ 16 พรรษา ได้รับพระราชทานพระนามว่า "ฮวังอก" แปลว่า หยกเหลือง และชื่อสกุล "ฮอ" พระนางฮอมีพระราชดำรัสเกี่ยวกับการเดินทางมายังคายาไว้ว่า มีเทพสวรรค์ปรากฏในฝันของพระชนกชนนีว่า ให้ส่งพระนางฮอไปอภิเษกสมรสกับพระเจ้าซูโร ผู้ที่จะได้รับการสถาปนาขึ้นเป็นกษัตริย์แห่งคายา ด้วยเหตุนี้พระนางฮอจึงถูกส่งลงเรือไปยังคายา หลังการเดินทางรอนแรมผ่านมาได้สองเดือน พระนางก็พบต้นท้อบ็อนโด ถือเป็นนิมิตอันดี เพราะท้อชนิดนี้จะออกผลทุก ๆ 3,000 ปี
พระเจ้าซูโรทรงคัดเลือกหญิงพรหมจรรย์เข้าราชสำนักโดยอ้างว่าทรงได้รับบัญชาจากสวรรค์ แล้วรับสั่งให้ยูช็อนกัน (Yuch'ŏn-gan) นำม้าและเรือไปยังเกาะมังซัน ทางตอนใต้ของราชธานี ณ ที่นั่นยูช็อนกันได้พบกับเรือลำหนึ่งที่กางใบสีแดงและติดธงแดง เมื่อพบเช่นนั้นจึงรีบแล่นเรือกลับราชธานีนำความไปกราบทูลพระเจ้าซูโร พระเจ้าซูโรจึงทรงส่งให้ผู้นำตระกูล 9 ตระกูลไปต้อนรับ เชื้อเชิญผู้โดยสารบนเรือให้เข้าไปยังพระราชวัง แต่พระนางฮอตรัสว่าจะไม่เสด็จไปกับคนแปลกหน้า พระเจ้าซูโรจึงปลูกพลับพลาบริเวณเนินเขาใกล้พระราชวัง หลังจากนั้นพระนางฮอจึงเสด็จขึ้นมาพร้อมด้วยข้าทาสบริวาร ทาสทั้งยี่สิบคนของเจ้าหญิงถือทองคำ เงิน อัญมณี ผ้าตาดทอง และภาชนะบนโต๊ะอาหารมาด้วย ก่อนจะเริ่มพระราชพิธีอภิเษกสมรส พระนางฮอทรงเปลื้องพระสนับเพลาผ้าไหมออก ก่อนจะเสด็จไปยังภูเขาแห่งวิญญาณ พระเจ้าซูโรทรงมีพระราชดำรัสกับพระนางฮอว่าทรงล่วงรู้ว่าพระนางฮอจะต้องเสด็จมา และพระองค์จะไม่อภิเษกสมรสกับหญิงอื่นที่ขุนนางทูลถวายอีก
เมื่อมีพระพี่เลี้ยงบางคนของพระนางฮอทูลลากลับมาตุภูมิ พระเจ้าซูโรได้พระราชทานผ้าป่านให้คนละ 30 ม้วน (หนึ่งม้วนมี 40 หลา) นอกจากนี้ยังทรงพระราชทานข้าวสารแก่พระพี่เลี้ยงคนหนึ่งจำนวนสิบกระสอบ พระนางฮอยังอยู่ประทับอยู่ในพระราชวัง ส่วนข้าราชบริพารและภรรยาของพวกเขาอาศัยอยู่ในคฤหาสน์แยกออกไปจากวัง ส่วนข้าทาสชั้นล่างของพระองค์อาศัยอยู่ในเรือนรับรองที่จัดไว้ให้จำนวน 20 ห้อง
ผู้สืบสันดาน.
พระเจ้าซูโรและพระนางฮอมีพระราชบุตรด้วยกัน 12 พระองค์ พระองค์ใหญ่ชื่อพระเจ้าโคดึง พระนางฮอทูลขอพระราชสวามีว่าขอพระราชบุตรสองพระองค์ใช้ชื่อสกุลเดิมของพระนางคือสกุลฮอแห่งคิมแฮ ส่วนพระราชบุตรอีกแปดพระองค์ใช้สกุลคิมแห่งคิมแฮ และอีกพระองค์ใช้ชื่อสกุลอีแห่งอินช็อน ในเอกสารของจิลบูรัม (Jilburam) ระบุว่าพระราชโอรสเจ็ดพระองค์คือ ฮเยจิน, คักโช, ชีกัม, ด็องกย็อน, ดูมู, ช็องฮ็อง และคเยจัง เจริญรอยตามโพอก (Po-Ok) พระมาตุลา ด้วยการออกบวชในศาสนาพุทธ อย่างไรก็ตาม มีชาวเกาหลีกว่าหกล้านคนสืบสันดานมาจากพระนางฮอ
ในพงศาวดารระบุว่าพระนางฮอสวรรคตขณะมีพระชนมายุ 157 พรรษา