pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
เจ้าจอมหม่อมราชวงศ์จรวย ในรัชกาลที่ 5

เจ้าจอมหม่อมราชวงศ์จรวย ในรัชกาลที่ 5 เกิดเมื่อวันพุธที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2429 เป็นธิดา หม่อมเจ้าจำรูญ ปราโมช และ หม่อมเยื้อน ปราโมช ณ อยุธยา ท่านมีน้องร่วมมารดา 2 คน คือ ร้อยโท หม่อมราชวงศ์จรัญ ปราโมช และหม่อมราชวงศ์ชาย (ถึงแก่กรรมตั้งแต่ยังไม่มีชื่อ)
เมื่อวัยเยาว์ เจ้าจอมหม่อมราชวงศ์จรวย อาศัยอยู่กับท่านพ่อที่วังบูรพาภิรมย์ เพราะท่านพ่อเสด็จอยู่กับ จอมพล สมเด็จพระราชปิตุลา บรมพงศาภิมุข เจ้าฟ้าภาณุรังษีสว่างวงศ์ กรมพระยาภาณุพันธุวงศ์วรเดช จนกระทั่งอายุได้ 7 ปี ท่านพ่อจึงส่งเข้าไปอยู่ในพระบรมมหาราชวังกับพระญาติในราชสกุลปราโมช ซึ่งรับราชการอยู่ในห้องเครื่องต้น วันหนึ่งท่านได้ตามเสด็จ หม่อมเจ้าหญิงคอยท่า ปราโมช ไปรับเงินจ่ายประจำเดือนของห้องเครื่อง จากพระอรรคชายาเธอ พระองค์เจ้าสายสวลีภิรมย์ (พระวิมาดาเธอ พระองค์เจ้าสายสวลีภิรมย์ กรมพระสุทธาสินีนาฏ ปิยมหาราชปดิวรัดา) พระอรรคชายาเธอฯ ทอดพระเนตรเห็นหม่อมราชวงศ์จรวยเป็นเด็กน่าเอ็นดู จึงขอไปทรงเลี้ยง และเมื่อหม่อมราชวงศ์จรวยมีอายุครบ 10 ปี ได้ทรงพระเมตตาจัดพิธีโกนจุกประทานด้วย
ครั้นอายุได้ 18 ปี พระอรรคชายาเธอฯ จึงนำท่านขึ้นถวายตัวรับราชการฝ่ายใน เป็นเจ้าจอมในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้รับพระราชทานเงิน 5 ชั่ง ผ้าลายและแพรห่ม 2 สำรับตามประเพณี ซึ่งท่านได้รับราชการสนองพระมหากรุณาธิคุณจนตลอดรัชกาล โดยมีหน้าที่จัดเตรียมเครื่องสรงพระพักตร์ และทรงเครื่องในเวลาพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวบรรทมตื่นที่พระที่นั่งอัมพรสถาน ในช่วงเวลา 11-12 น. และเมื่อเสด็จพระราชดำเนินออกเสวย ก็ต้องอยู่ประจำในหน้าที่ตั้งเครื่องเสวยทั้งในมื้อเช้าและมื้อเย็น รับใช้ไปจนเข้าที่พระบรรทม ราว 5-6 น. บางครั้งก็ต้องรับหน้าที่อ่านหนังสือถวายแทนเจ้าจอมมารดาเลื่อน และคอยเฝ้าในเวลาพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงปรุงพระกระยาหารด้วยพระองค์เองด้วย
เจ้าจอมหม่อมราชวงศ์จรวย ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นตติยจุลจอมเกล้า เมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2449 และเข็มพระกำนัล อักษรพระบรมนามาภิไธย จ.ป.ร. ลงยาสีชมพูห้อยริบบิ้นเหลืองจักรี และเมื่อมีพิธีเฉลิมพระที่นั่งอัมพรสถาน ท่านได้รับพระราชทานเกียรติยศให้เป็นผู้เชิญพานฟักในงานพระราชพิธีสำคัญนั้นด้วย
เมื่อสิ้นรัชกาลที่ 5 แล้ว เจ้าจอมหม่อมราชวงศ์จรวย ได้ออกจากพระบรมมหาราชวังมาอาศัยอยู่ในสำนักพระวิมาดาเธอฯ ที่วังสวนสุนันทา จนสิ้นพระชนม์เมื่อ พ.ศ. 2472 จึงออกมาอาศัยกับหม่อมเจ้าหญิงคอยท่า ปราโมช จนสิ้นชีพิตักษัย ครั้งสุดท้ายได้ออกมาอยู่กับพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอาทรทิพยนิภา ที่ตำหนักทิพย์ ถนนราชวิถี ได้ตามเสด็จเสด็จพระองค์อาทรฯ ไปฟังธรรมที่วัดบวรนิเวศวิหารเป็นประจำ จนกระทั่งเสด็จพระองค์อาทร สิ้นพระชนม์ เมื่อ พ.ศ. 2501 จึงอยู่กับเจ้าจอมอาบ และนายพูนเพิ่ม ไกรฤกษ์ ผู้เป็นทายาทต่อมา
เจ้าจอมหม่อมราชวงศ์จรวย ปราโมช ป่วยด้วยโรคชรา ถึงอนิจกรรมเมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2511 สิริอายุได้ 82 ปี 4 เดือน มีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 13 สิงหาคม พ.ศ. 2511 ณ วัดมกุฏกษัตริยารามราชวรวิหาร
เหตุระเบิดในไนจีเรีย ธันวาคม พ.ศ. 2554

เกิดเหตุระเบิดขึ้นหลายจุดทางตอนเหนือของไนจีเรีย เมื่อวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2554 เกิดเหตุระเบิดและยิงกันที่โบสถ์ในมาดัลลา จอส กาดากา และดามาทูรู มีรายงานผู้เสียชีวิตทั้งสิ้น 39 คน โบโกฮารัม กลุ่มมุสลิมในไนจีเรีย ภายหลังอ้างความรับผิดชอบ
เหตุระเบิด.
มาดัลลา.
เหตุโจมตีที่โบสถ์คาทอลิกเซนต์เทเรซาในมาดัลลาทำให้มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 35 คน และอีก 52 คนได้รับบาดเจ็บ มาดัลลาเป็นเมืองบริวารของกรุงอาบูจา ตั้งอยู่ห่างจากใจกลางนคร 40 กิโลเมตร ผู้ประสานงานกับองค์การบริหารภัยพิบัติแห่งชาติ (NEMA) ท้องถิ่นยืนยันยอดผู้เสียชีวิต
โฆษก NEMA แถลงว่า เหตุระเบิดที่มาดัลลาเกิดขึ้นบนถนนนอกโบสถ์ เขาเสริมว่าโบสถ์ซึ่งจุคนได้ 1,000 คน ได้รับความเสียหายรุนแรงจากเหตุระเบิด พยานว่า หน้าต่างของบ้านที่อยู่ใกล้เคียงแตกละเอียดจากแรงระเบิด เจ้าหน้าที่ที่โรงพยาบาลท้องถิ่นว่า อาการของผู้ได้รับบาดเจ็บจำนวนมากสาหัส ผู้ประสานงาน NEMA แถลงว่า ฝูงชนโกรธแค้น ซึ่งรวมตัวกันที่จุดเกิดระเบิด ขวางคนงานฉุกเฉินมิให้เข้าไปข้างใน 
จอส.
เกิดเหตุระเบิดลูกที่สองที่โบสถ์ภูเขาแห่งไฟและปาฏิหาริย์ในจอส ทำให้มีผู้เสียชีวิตหนึ่งคน 
โฆษกรัฐบาลแถลงว่า ภายหลังมือปืนยิงปืนเข้าใส่ตำรวจผู้กำลังเฝ้ารักษาพื้นที่ ทำให้มีเจ้าหน้าที่ตำรวจเสียชีวิตหนึ่งนาย ระเบิดอีกสองลูกถูกพบในอาคารใกล้เคียงและถูกปลดชนวน
กาดากาและดามาทูรู.
มีรายงานเกิดเหตุระเบิดสองครั้งในนครดามาทูรูและอีกลูกหนึ่งที่โบสถ์ในเมืองกาดากาทางตะวันออกเฉียงเหนือ การโจมตีอย่างน้อยหนึ่งครั้งในดามาทูรูเป็นฝีมือของมือระเบิดคาร์บอมบ์ฆ่าตัวตาย ซึ่งชนเข้าใส่อาคารอันเป็นที่ตั้งของกองบัญชาการความมั่นคงของรัฐ มีผู้เสียชีวิตในเหตุระเบิดอย่างน้อยสามคน แม้ผู้บัญชาการทหารอาวุโสที่เชื่อกันว่าตกเป็นเป้า รอดชีวิต
แบรด เบิร์ด

ฟิลลิป แบรดลีย์ "แบรด" เบิร์ด  เกิดวันที่ 15 กันยายน ค.ศ. 1957 เป็นทั้งผู้กำกับรางวัลออสการ์, ผู้ให้เสียงพากย์, ผู้สร้างแอนิเมชันและเขียนบทภาพยนตร์ชาวอเมริกัน เขาเป็นที่รู้จักมากที่สุดในฐานะผู้เขียนและผู้กำกับ "รวมเหล่ายอดคนพิทักษ์โลก" (ค.ศ. 2004) และ "ระ-ทะ-ทู-อี่ พ่อครัวตัวจี๊ด หัวใจคับโลก" (ค.ศ. 2008) ของดิสนีย์/พิกซาร์ เขายังดัดแปลงและกำกับอนิเมทที่ได้รับการสรรเสริญอย่างมากจากภาพยนตร์วอร์เนอร์บราเธอร์ส ค.ศ. 1999 เรื่อง "หุ่นเหล็กเพื่อนยักษ์ต่างโลก" จากคำวิจารณ์ถึงดีวีดี "ระ-ทะ-ทู-อี่ พ่อครัวตัวจี๊ด หัวใจคับโลก" "อายวีคลี่" ได้นำเสนอการลักษณะงานของเบิร์ดว่ามันเป็นเรื่องที่ยากมากหากจะคิดถึงผู้กำกับชาวอเมริกันในกระแสหลักที่สร้างผลงานได้อย่างต่อเนื่องรวมทั้งมีกลไกในการเล่าเรื่องได้ราวจักรกลจับวาง เขายังได้กำกับ "เดอะซิมป์สันส์" ในตอน "Krusty Gets Busted" และ "Like Father, Like Clown" รวมถึงได้กำกับภาพยนตร์คนแสดงครั้งแรกใน "" (ค.ศ. 2011)
ชีวิตช่วงต้น.
เบิร์ดเกิดที่ คาลิสเปล รัฐมอนตานา โดยเป็นบุตรคนสุดท้องของพี่น้องสี่คน บิดาของเขาชื่อฟิลิป ทำงานในธุรกิจโพรเพน และปู่ของเขา แฟรงค์ ดับบลิว.เบิร์ด เป็นประธานและหัวหน้าฝ่ายบริหารของ มอนตานาพาวเวอร์คอมพานี ในการไปเที่ยวที่วอลท์ ดิสนีย์ สตูดิโอ ขณะที่มีอายุได้ 11 ปี เขาได้ประกาศว่าสักวันหนึ่งเขาได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของทีมแอนิเมชัน และหลังจากนั้นไม่นาน เขาได้ผลิตแอนิเมชันความยาว 15 นาทีเป็นของตัวเอง
ผลตอบรับ.
ผลตอบรับ ทั้งคำวิจารณ์และรายได้ จากการกำกับภาพยนตร์ทั้งหมด 6 เรื่องของ แบรด เบิร์ด
สีแดง สีส้ม สีเขียว 
รางวัลที่ได้รับ.
จำนวนรางวัลที่เข้าชิงและได้รับจากภาพยนตร์ของ แบรด เบิร์ด
แอสเทียส์โกบาย

แอสเทียร์สโกบาย  เป็นเพลงของวงเดอะโรลลิงสโตนส์ แต่งโดยมิก แจ็กเกอร์ นักร้องนำ และคีธ ริชาร์ดส มือกีตาร์ของวง ในปี ค.ศ. 1964 บันทึกเสียงครั้งแรกในปี 1964 โดยแมเรียนน์ เฟทฟูล นักร้องหญิงชาวอังกฤษ ขึ้นถึงอันดับ 9 ในชาร์ตซิงเกิลแห่งสหราชอาณาจักร และอันดับ 22 ในชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100 จากนั้นเดอะโรลลิงสโตนส์จึงนำมาบันทึกเสียงใหม่ในปี 1965 
เพลงนี้เป็นงานเพลงบัลลาดชิ้นแรกของเดอะโรลลิงสโตนส์ ที่ก่อนหน้าเล่นแต่เพลงบลูส์ เป็นผลงานประพันธ์ร่วมกันชิ้นแรกๆ ของแจ็กเกอร์กับริชาร์ดส มีเรื่องเล่าว่าแอนดรูว์ ลูก โอลด์แดม ผู้จัดการวงได้ขังคนทั้งคู่ไว้ในห้องครัว บังคับให้ร่วมกันแต่งเพลงออกมาให้ได้ เดิมเพลงนี้มีชื่อว่า "As Time Goes By" เหมือนเพลงดังในปี 1942 จากภาพยนตร์เรื่อง "คาซาบลังกา" โอลด์แดมได้เปลี่ยนชื่อเพลงใหม่จาก "ไทม์" เป็น "เทียร์ส" และมอบเพลงนี้ให้แมเรียนน์ เฟทฟูล บันทึกเสียงก่อน
เมื่อซิงเกิลของเฟทฟูลประสบความสำเร็จ โอลด์แดมจึงมอบหมายให้เดอะโรลลิงสโตนส์ บันทึกเสียงเพลงนี้เมื่อวันที่ 26 ตุลาคม 1965 การบันทึกเสียงครั้งนี้ได้เพิ่มการบรรเลงเครื่องสายโดย ไมเคิล ลีนเดอร์ ซิงเกิลนี้วางจำหน่ายเมื่อเดือนธันวาคม 1965 ขึ้นถึงอันดับ 1 ของชาร์ตนิตยสารอาร์พีเอ็มในแคนาดา
แอสไทม์โกส์บาย

แอสไทม์โกส์บาย  เป็นเพลงที่แต่งโดย แฮร์มัน ฮัพเฟลด์ นักแต่งเพลงชาวอเมริกันเชื้อสายเยอรมัน เพื่อประกอบละครบรอดเวย์เรื่อง "Everybody's Welcome" ในปี ค.ศ. 1931 เพลงนี้กลับมาได้รับความนิยมอีกครั้งในปี ค.ศ. 1942 เมื่อเป็นเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง "คาซาบลังกา" ขับร้องโดยดูลีย์ วิลสัน บรรเลงเปียโนโดย เอลเลียต คาร์เพนเทอร์ 
ในภาพยนตร์เรื่องคาซาบลังกา เพลงนี้เป็นส่วนหนึ่งของความหลังของตัวละครเอก อิลซา (อิงกริด เบิร์กแมน) กับริก (ฮัมฟรีย์ โบการ์ต) ในฉากอิลซาตามหาริก ที่บาร์ของริก และขอให้แซม (ดูลีย์ วิลสัน) ร้องเพลงให้ฟัง อิลซาพูดว่า "Play it once, Sam, for old times' sake." เมื่อแซมนิ่งเฉยไม่ยอมเล่น (เพราะริกสั่งห้ามไว้) เธอจึงย้ำว่า "Play it, Sam. Play 'As Time Goes By'." บทพูดในฉากนี้เป็นฉากหนึ่งที่เป็นที่จดจำ โดยมักถูกนำไปอ้างอิงผิดๆ ว่า "Play it again, Sam" 
ในปี 2004 แอสไทม์โกส์บาย ได้รับการจัดอันดับโดยสถาบันภาพยนตร์อเมริกัน ติดอันดับสอง จาก 100 เพลงยอดเยี่ยมจากภาพยนตร์ในรอบ 100 ปี (AFI's 100 Years...100 Songs)
มูลนิธิอานันทมหิดล

มูลนิธิอานันทมหิดล  เป็นมูลนิธิที่พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศรมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตั้งขึ้น เพื่อมุ่งส่งเสริมสนับสนุนนักศึกษาและบัณฑิตชาวไทยที่มีความเป็นเลิศทางวิชาการสาขาต่าง ๆ ให้ได้รับโอกาสไปศึกษาต่อเพิ่มเติม นอกราชอาณาจักร ในระดับที่สูงขึ้น เพื่อให้เป็นบุคคลชั้นนำของประเทศในสาขาวิชานั้น ๆ และนำความรู้ความเชี่ยวชาญกลับมารับใช้ประเทศชาติต่อไปหลังจากสำเร็จการศึกษาระดับสูงสุดแล้ว
ในระยะแรก ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ จัดตั้งทุนอานันทมหิดล และทรงเริ่มพระราชทานทุนในสาขาแพทยศาสตร์เป็นสาขาแรก ต่อมา ได้มีพระบรมราชวินิจฉัยให้เปลี่ยนสถานภาพจากทุนเป็นมูลนิธิ และได้ขยายขอบเขตการพระราชทานทุนเพิ่มขึ้นในหลายสาขา ครอบคลุมทั้งสาขาวิชาทางด้านวิทยาศาสตร์และสังคมศาสตร์ 
ประวัติ.
พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศรมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรมีพระราชประสงค์ที่จะทรงสนับสนุนการพัฒนาประเทศ และทรงตระหนักว่าประเทศไทยยังขาดแคลนผู้เชี่ยวชาญในวิทยาการต่าง ๆ ที่จะเป็นกำลังสำคัญในการร่วมกันพัฒนาชาติบ้านเมือง จึงมีพระราชดำริที่จะทรงสนับสนุนให้นักศึกษาและบัณฑิตชาวไทยผู้มีความเป็นเลินทางวิชาการสาขาต่าง ๆ ได้ไปเพิ่มพูนความรู้และพัฒนาทักษะความเชี่ยวชาญ ณ ต่างประเทศ จนถึงระดับสูงสุด เมื่อสำเร็จการศึกษาแล้วจักได้นำความรู้ความเชี่ยวชาญนั้นกลับมาพัฒนาประเทศชาติ ดังนั้น ใน พ.ศ. 2498 จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้จัดตั้งทุนการศึกษาขึ้นและพระราชทานนามว่า ทุนอานันทมหิดล เพื่อเป็นพระบรมราชานุสรณ์ในสมเด็จพระบรมเชษฐาธิราช พระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล พระอัฐมรามาธิบดินทรและได้พระราชทานทุนเริ่มแรกจำนวน 20,000 บาท
เมื่อแรกตั้ง ทรงประเดิมด้วยการพระราชทานทุนการศึกษาในสาขาแพทยศาสตร์ เพื่อทรงเจริญรอยตามพระราชปณิธานในสมเด็จพระมหิตลาธิเบศร อดุลยเดชวิกรม พระบรมราชชนก ซึ่งทรงสำเร็จการศึกษาด้านแพทยศาสตร์ และได้ทรงวางรากฐานด้านการแพทย์สมัยใหม่ขึ้นในประเทศสยาม ทั้งยังเคยทรงเอาพระทัยใส่พระราชทานทุนส่วนพระองค์ให้แก่นักศึกษาแพทย์ไปศึกษาต่อยังต่างประเทศ
ต่อมา ได้มีพระบรมราชวินิจฉัยให้เปลี่ยนสถานภาพจาก "ทุน" เป็น "มูลนิธิ" ชื่อว่า มูลนิธิอานันทมหิดล เมื่อวันที่ 3 เมษายน พ.ศ. 2502 และได้ขยายขอบเขตการพระราชทานทุนเพิ่มขึ้นในหลายสาขา
ปัจจุบัน มูลนิธิอานันทมหิดล ได้พระราชทานทุนการศึกษาครอบคลุมทั้งสาขาวิชาทางด้านวิทยาศาสตร์และสังคมศาสตร์ โดยแยกเป็นแผนกต่าง ๆ จำนวน 8 แผนก ได้แก่
ดูเพิ่ม.
รายนามผู้ได้รับทุนทุนอานันทมหิดล
เฉลิมไทยอวอร์ด ครั้งที่ 8

เฉลิมไทยอวอร์ด ครั้งที่ 8 เป็นกิจกรรมที่จัดโดยสมาชิกเว็บไซต์ พันทิปดอตคอม โต๊ะเฉลิมไทย เพื่อยกย่อง เชิดชู ผลงานดีเด่น ทางด้านภาพยนตร์ ตลอดปี พ.ศ. 2553 โดยผู้ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงและผู้ชนะในสาขาต่าง ๆ ได้มาจากการลงคะแนนเสียงของสมาชิกเว็บไซต์pantip ผู้มีสิทธิ์ออกเสียง ภายหลังมีการประกาศผลรางวัลขึ้นในวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2554
ผลรางวัลเฉลิมไทยอวอร์ด ครั้งที่ 8.
:: สาขาภาพยนตร์ต่างประเทศแห่งปี.
ผู้ชนะ
ผู้เข้าชิงอื่น ๆ
:: สาขาภาพยนตร์ไทยแห่งปี.
ผู้ชนะ
ผู้เข้าชิงอื่น ๆ
:: สาขางานกำกับภาพยนตร์แห่งปี (สำหรับภาพยนตร์ต่างประเทศ).
ผู้ชนะ
ผู้เข้าชิงอื่น ๆ
:: สาขางานกำกับภาพยนตร์แห่งปี (สำหรับภาพยนตร์ไทย).
ผู้ชนะ
ผู้เข้าชิงอื่น ๆ
:: สาขานักแสดงชายในบทนำจากภาพยนตร์ต่างประเทศแห่งปี.
ผู้ชนะ
ผู้เข้าชิงอื่น ๆ
:: สาขานักแสดงหญิงในบทนำจากภาพยนตร์ต่างประเทศแห่งปี.
ผู้ชนะ
ผู้เข้าชิงอื่น ๆ
:: สาขานักแสดงชายในบทนำจากภาพยนตรไทยแห่งปี.
ผู้ชนะ
ผู้เข้าชิงอื่น ๆ
:: สาขานักแสดงหญิงในบทนำจากภาพยนตรไทยแห่งปี.
ผู้ชนะ
ผู้เข้าชิงอื่น ๆ
:: สาขานักแสดงชายในบทสมทบจากภาพยนตร์ต่างประเทศแห่งปี.
ผู้ชนะ
ผู้เข้าชิงอื่นๆ
:: สาขานักแสดงชายในบทสมทบจากภาพยนตร์ไทยแห่งปี.
ผู้ชนะ
ผู้เข้าชิงอื่น ๆ
:: สาขานักแสดงหญิงในบทสมทบจากภาพยนตร์ต่างประเทศแห่งปี.
ผู้ชนะ
ผู้เข้าชิงอื่น ๆ
:: สาขานักแสดงหญิงในบทสมทบจากภาพยนตร์ไทยแห่งปี.
ผู้ชนะ
ผู้เข้าชิงอื่น ๆ
:: สาขาบทภาพยนตร์ต่างประเทศแห่งปี.
ผู้ชนะ
ผู้เข้าชิงอื่น ๆ
:: สาขาบทภาพยนตร์ไทยแห่งปี.
ผู้ชนะ
ผู้เข้าชิงอื่น ๆ
:: สาขาภาพยนตร์แอนิเมชันแห่งปี.
ผู้ชนะ
ผู้เข้าชิงอื่น ๆ
:: สาขาภาพยนตร์ฉายจำกัดโรงแห่งปี.
ผู้ชนะ
ผู้เข้าชิงอื่น ๆ
:: สาขาภาพยนตร์นอกรอบแห่งปี.
ผู้ชนะ
ผู้เข้าชิงอื่น ๆ
:: สาขาการกำกับภาพในภาพยนตร์แห่งปี (กำกับภาพ/ถ่ายภาพ).
ผู้ชนะ
ผู้เข้าชิงอื่น ๆ
:: การลำดับภาพในภาพยนตร์แห่งปี (ลำดับภาพ/ตัดต่อภาพ).
ผู้ชนะ
ผู้เข้าชิงอื่น ๆ
:: สาขางานศิลป์ในภาพยนตร์แห่งปี (กำกับศิลป์/เครื่องแต่งกาย/แต่งหน้า).
ผู้ชนะ
ออกแบบงานสร้างและกำกับศิลป์ โดย Robert Stromberg และ Karen O’Hara
ออกแบบเครื่องแต่งกาย โดย Colleen Atwood
แต่งหน้าและทำผม โดย Lindsay MacGowan และ Shane Mahan
ผู้เข้าชิงอื่น ๆ
ออกแบบงานสร้างและกำกับศิลป์ โดย Stuart Craig และ Stephenie McMillan
ออกแบบเครื่องแต่งกาย โดย Jany Temime
แต่งหน้าและทำผม โดย Amanda Knight, Nick Dudman, Mark Coulier และ Lisa Tomblin
ออกแบบงานสร้างและกำกับศิลป์ โดย David Warren, Anastasia Masaro และ Caroline Smith
ออกแบบเครื่องแต่งกาย โดย Monique Prudhomme
แต่งหน้าและทำผม โดย Sarah Monzani
ออกแบบงานสร้างและกำกับศิลป์ โดย Guy Hendrix Dyas, Larry Dias และ Douglas A. Mowat
ออกแบบเครื่องแต่งกาย โดย Jeffrey Kurland
แต่งหน้าและทำผม โดย Luisa Abel, Janice Alexander และ Terry Baliel
ออกแบบงานสร้างและกำกับศิลป์ โดย Dente Ferretti, Max Biscoe, Robert Guerra, Christina Ann Wilson และ Francesca Lo Shiavo
ออกแบบเครื่องแต่งกาย โดย Sandy Powell
แต่งหน้าและทำผม โดย Jerry Popolis และ Manlio Rocchetti
:: สาขางานเสียงในภาพยนตร์แห่งปี (บันทึกเสียง/ตัดต่อเสียง).
ผู้ชนะ
ผู้เข้าชิงอื่น ๆ
:: สาขาดนตรีประกอบภาพยนตร์แห่งปี.
ผู้ชนะ
ผู้เข้าชิงอื่น ๆ
:: สาขาเพลงประกอบจากภาพยนตร์ต่างประเทศแห่งปี.
ผู้ชนะ
ผู้เข้าชิงอื่น ๆ
:: สาขาเพลงประกอบจากภาพยนตร์ไทยแห่งปี.
ผู้ชนะ
ผู้เข้าชิงอื่น ๆ
:: สาขาเทคนิคพิเศษทางภาพแห่งปี.
ผู้ชนะ
ผู้เข้าชิงอื่น ๆ
เจนนี่ กลางวันครับ กลางคืนค่ะ !

เจนนี่ กลางวันครับ กลางคืนค่ะ !  ภาพยนตร์ไทยแนวตลกแฟนตาซีวัยรุ่นในปี พ.ศ. 2539 สร้างโดย อาร์เอสฟิล์ม
เรื่องย่อ.
“เจน” หนุ่มหน้าใสของคณะนิเทศศาสตร์ ต้องมาเจอกับเรื่องตลกที่หัวเราะไม่ออก เมื่อรายชื่อของเขาถูกจัดเข้าไปอยู่ในหอพักนักศึกษาหญิง จึงกลายเป็นจุดเริ่มต้นของ ”เจนนี่” เจนจะมาในตอนกลางวัน ส่วนเจนนี่จะมาในตอนกลางคืน แต่ทุกคนในหอหญิงก็รักเจนนี่ ทุกอย่างกลับมาสับสนวุ่นวายอีกครั้งเมื่อ “แม็ก” พยายามที่จะเปิดโปงสถานภาพจริงของเจนให้ ”ปิ่น” ได้รู้ ซึ่งทั้งแม็กและเจนก็ต้องผิดหวัง อะไรคือทางออกของปัญหานี้
ละครโทรทัศน์.
เจนนี่ กลางวันครับ กลางคืนค่ะ (JENNY A.M./P.M.) ถูกนำมาสร้างเป็นซีรีส์ โดยความร่วมมือของช่อง 8 และ AIS Play Original กำกับการแสดงโดยธัญญ์วาริน สุขะพิสิษฐ์ นำแสดงโดย ปราชญา เรืองโรจน์ ณัฐชา ชูมัคเคอร์ ภูริพันธ์ ทรัพย์แสงสวัสดิ์ ชัชชญา เจริญจันทร์ ออกอากาศทุกวันพฤหัสบดี เวลา 19.00 น. - 20.00 น. เริ่ม 6 ตุลาคม 2565 ทาง AIS Play และออกอากาศอีกครั้งทุกวัน จันทร์ - พฤหัสบดี เวลา 20.30 น. - 21.30.น. ทาง ช่อง 8 เริ่ม 12 ธันวาคม 2565
เรื่องย่อ.
เจนขวัญ (ปราชญา เรืองโรจน์) หนุ่มสถาปัตย์ปี 1 ผู้รักการแข่งขันแพ้พนันให้กับ ป๊อด (ภูริพันธุ์ ทรัพย์แสงสวัสดิ์) เพื่อนซี้คู่กัดที่สอบติดที่เดียวกัน เจนขวัญจึงต้องแต่งตัวเป็นผู้หญิงในวันฉลองเรียนจบ ม.ปลาย และบังเอิญต้องเข้าไปช่วย ปิ่น (ณัฐชา ชูมัคเคอร์) สาวนิเทศปี 1 จากคนเมา เจนขวัญชอบปิ่นตั้งแต่แรกเห็น ทั้งสองแยกจากกันโดยที่ยังไม่รู้ว่าอีกฝ่ายเป็นใคร ทว่าด้วยพรหมลิขิตทำให้เจนขวัญและปิ่นมาเจอกันอีกครั้งพร้อมความปั่นป่วน รายชื่อของเขาซึ่งควรจะอยู่หอชายดันไปอยู่ที่หอหญิง และเพื่อนร่วมห้องก็คือปิ่นนั่นเอง ในตอนแรกเจนขวัญตั้งใจจะแจ้งย้ายชื่อออกจากหอ แต่เพราะเพื่อนรักอย่างป๊อดดันคิดจะจีบปิ่นตัดหน้า พร้อมท้าพนันว่าเจนขวัญไม่มีทางจีบติดแน่ เจนขวัญผู้ไม่เคยคิดยอมแพ้จึงต้องจับพลัดจับผลูแปลงร่างเป็น เจนนี่ (ปราชญา เรืองโรจน์)เข้ามาอยู่ที่หอหญิงเพื่อสกัดขาป๊อด และอวยตัวเองให้ปิ่นประทับใจ
แต่แล้วเจนขวัญถูกป๊อดจับได้ว่าแปลงเป็นเจนนี่เข้าไปอยู่หอหญิง เจนขวัญโดนป๊อดด่าจนได้สติ และสัญญากับป๊อดว่าจะไปทำเรื่องย้ายออก แต่ว่า แม็ค (ณพนัช ธนติณตระกูล) แฟนของปิ่นก็มาตามราวีปิ่น เขาโดนปิ่นบอกเลิกเพราะปิ่นจับได้ว่าเขาแอบนอกใจปิ่นไปแอบกินกับ เบลล่า (สุทธิภา คงแนวดี) วันที่สะสางกันแม็คเกือบพลั้งมือทำร้ายปิ่น เจนขวัญกลัวปิ่นจะเป็นอันตรายจึงขอป๊อดว่าจะเป็นเจนนี่ต่อ จนกว่าจะมั่นใจว่าปิ่นปลอดภัย เรื่องราววุ่นวายมากขึ้นเมื่อเจนขวัญกับป๊อดเห็นแม็คทำร้ายร่างกายเบลล่า ทั้งสองถ่ายคลิปเก็บเอาไว้เป็นหลักฐาน การที่เจนขวัญเข้าไปช่วยเบลล่า ทำให้เบลล่าประทับใจเจนขวัญมาก ปิ่นตัดสินใจเลิกกับแม็คอย่างจริงจัง แม็คจึงขอเคลียร์กับปิ่น เจนนี่เข้าไปเคลียร์กับแม็คแทนทำให้แม็ครู้ว่าเจนนี่ คือผู้ชาย เจนนี่ขู่แม็คด้วยคลิปทำร้ายร่างกาย ทำให้แม็คไม่กล้ายุ่งกับเจนนี่ แม็คบอกความลับนี่กับเบลล่า ทำให้เบลล่ามั่นใจและเดินหน้าจีบเจนขวัญแบบเต็มขั้น
หลังจากที่ปิ่นเลิกกับแม็คแล้ว เจนขวัญก็ทำคะแนนช่วยงานปิ่นทุกอย่างแม้ตัวเองจะต้องลำบากจากการสลับไปเป็นเจนขวัญบ้าง เป็นเจนนี่บ้าง จนเมื่อรู้สึกว่าปิ่นเริ่มหวั่นไหวกับตัวเอง เจนขวัญจึงหาโอกาสบอกชอบปิ่น แต่แล้วก็ต้องฝันสลายเมื่อเจนขวัญถูกเบลล่าใช้ความลับเรื่องการเป็นเจนนี่มาเป็นข้อต่อรองเพื่อให้คบกับเบลล่า เจนขวัญจึงต้องยอมเบลล่าในขณะที่หัวใจว้าวุ่นคิดถึงแต่เรื่องปิ่น
ปลาเสือตอปาปัวนิวกินี

ปลาเสือตอปาปัวนิวกินี หรือ ปลาเสือตอนิวกินี (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Datnioides campbelli") เป็นปลาน้ำกร่อยในวงศ์ปลาเสือตอ (Datnioididae) ชนิดหนึ่ง
ลักษณะ.
มีขนาดลำตัวโตเต็มที่ประมาณ 36 เซนติเมตร พบในแหล่งน้ำบริเวณชายฝั่งในนิวกินีมีซี่กรองเหงือกน้อยกว่าปลาเสือตอชนิดอื่น ๆ และมีแถบลายที่ไม่ชัดเจนและค่อนข้างเลอะ ไม่คมชัดเหมือนปลาเสือตอชนิดอื่น มีแถบขนาดเล็กแทรกระหว่าง แถบที่ 3 ขนาดใหญ่กลางลำตัว และแถบที่ 4 สีค่อนไปทางสีเงิน, น้ำตาล จนไปถึงเหลืองอ่อน ๆ เกล็ดมีขนาดใหญ่และหยาบ แต่เมื่อยังเล็กสีเหลืองที่ลำตัวจะเหลืองสดใสมาก แต่เมื่อโตขึ้นมาแล้วจะมีรูปร่างและลักษณะของปากเรียวยาวคล้ายกับปลากะพงลาย ("D. polota") ซึ่งเป็นปลาเสือตอที่อาศัยอยู่ในแหล่งน้ำกร่อยอีกชนิดหนึ่งมาก
ที่อยู่.
พบได้ในแหล่งน้ำกร่อยปากแม่น้ำ หรือบึงใกล้ชายฝั่งเหนือระดับน้ำขึ้นน้ำลงแถบเกาะปาปัวนิวกีนี ประเทศอินโดนีเซีย
นิยมตกกันเป็นเกมกีฬา มีการรับประทานกันในท้องถิ่น และเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม
คณะนิติราษฎร์

คณะนิติราษฎร์ เป็นกลุ่มอาจารย์ประจำคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ซึ่งมีข้อเสนอทางวิชาการด้านนิติศาสตร์ต่อสังคมไทย เริ่มจากเสนอให้ลบล้างผลพวงของการรัฐประหาร พ.ศ. 2549 เมื่อวัน 19 กันยายน พ.ศ. 2553 อันเป็นวันครบรอบ 4 ปีของรัฐประหารดังกล่าว
คณะนิติราษฎร์ยังมีชื่อจากการเสนอแนวทางแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 112 ที่ว่าด้วยความผิดต่อองค์พระมหากษัตริย์ไทย
ประวัติ.
กลุ่มนักวิชาการชื่อ "5 อาจารย์นิติศาสตร์ ธรรมศาสตร์" เกิดขึ้นภายหลังรัฐประหารเมื่อ พ.ศ. 2549 ด้วยการนำเสนอบทความทางวิชาการ ออกมาเป็นระยะ แต่ยังไม่เป็นที่แพร่หลายนัก จนกระทั่งในวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2553 กลุ่ม 5 อาจารย์นิติศาสตร์ ธรรมศาสตร์ และเพื่อนอาจารย์ เปิดตัวเว็บไซต์คณะนิติราษฎร์ พร้อมทั้งจัดงานเสวนาวิชาการ ในหัวข้อ "4 ปีรัฐประหาร 4 เดือนพฤษภาอำมหิต อนาคตทางสังคมไทย" โดยมีคณะนิติราษฎร์เป็นองค์ปาฐก ต่อมาในวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2554 คณะนิติราษฎร์แถลงข้อเสนอทางวิชาการ ในหัวข้อ "5 ปีรัฐประหาร 1 ปีนิติราษฎร์" จนก่อให้เกิดข้อวิพากษ์วิจารณ์ในสังคม ทั้งเห็นด้วยและไม่เห็นด้วย
ข้อเสนอการแก้ไขประมวลกฎหมายอาญามาตรา 112.
คณะนิติราษฎร์ แถลงข้อเสนอทางวิชาการ และร่างพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 112 เป็นครั้งแรก เมื่อวันที่ 27 มีนาคม พ.ศ. 2554 โดยสรุปดังต่อไปนี้
ต่อมาในวันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2555 คณะนิติราษฎร์ ร่วมกับ กลุ่มนักวิชาการ คณาจารย์ นักเขียน ศิลปิน และปัญญาชน จัดตั้ง "คณะรณรงค์แก้ไขมาตรา 112" (ครก. 112) เพื่ออธิบายรายละเอียด ของข้อเสนอแก้ไขเพิ่มเติม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 112 และรวบรวมรายชื่อ เสนอร่างพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติม มาตรา 112 ฉบับที่คณะนิติราษฎร์จัดทำขึ้น เข้าสู่การพิจารณาของรัฐสภา
ข้อกล่าวหา.
โทนี คาตาลัคซี นักค้นคว้าวิจัยทางการเมืองในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ กล่าวหาว่านักวิชาการกลุ่มดังกล่าวรับเงินจากองค์กร National Endowment for Democracy ในประเทศสหรัฐอเมริกา
เขตซิ่นอี้ (ไทเป)

เขตซิ่นอี้ (หมายถึง "ซื่อสัตย์") เป็นที่ตั้งของสำนักงานนายกเทศมนตรีกรุงไทเปและรัฐบาลนครไทเป อาคารหลักมี ไทเป 101, สภานครไทเป, ศูนย์ประชุมนานาชาติไทเป, ศูนย์การค้าโลกไทเป ตลอดจนศูนย์การค้าและแหล่งความบันเทิงหลายแห่ง ซึ่งทำให้ซิ่นอี้เป็นเขตที่มีความเป็นสากลสมัยใหม่ที่สุดในกรุงไทเป เขตซิ่นอี้ยังถูกมองว่าเป็นย่านการเงินของกรุงไทเป หอที่ระลึกซุน ยัตเซนแห่งชาติยังตั้งอยู่ในเขตนี้ด้วย
กระทั่งไม่นานมานี้ พื้นที่ส่วนใหญ่ของเขตเป็นพื้นที่น้ำท่วมขัง ซึ่งเป็นสาเหตุที่ทำให้เขตนี้มีพื้นที่กว้างขวางสำหรับโครงการก่อสร้างเพราะเป็นหนึ่งในท้องที่แห่งสุดท้ายของไทเปที่ได้รับการพัฒนา
เขตดังกล่าวอาจแย้งได้ว่าเป็นย่านการซื้อสินค้าสำคัญที่สุดในไทเป หากมิได้สำคัญที่สุดในทั้งไต้หวัน เขตซิ่นอี้เป็นที่ตั้งของห้างสรรพสินค้าและศูนย์การค้าหลายแห่ง นอกจากนี้ ยังมีร้านอาหารจำนวนมากในเขตนี้ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ร้านอาหารลูกโซ่อเมริกัน
เมตฟอร์มิน

เมตฟอร์มิน  เป็นยาที่แนะนำให้ใช้เป็นอันดับแรกสำหรับรักษาผู้ป่วยเบาหวานชนิดที่สองโดยเฉพาะผู้ที่มีภาวะน้ำหนักเกิน นอกจากนี้ยังใช้รักษากลุ่มอาการรังไข่มีถุงน้ำหลายอันได้และใช้แบบนอกข้อบ่งใช้ทางการในการลดความเสี่ยงการเกิดกลุ่มอาการเมตาบอลิกในผู้ใช้ยาระงับอาการทางจิตได้ มีหลักฐานแสดงให้เห็นว่าสามารถลดการอักเสบ ไม่ทำให้น้ำหนักตัวเพิ่มได้ วิธีใช้ยานี้คือโดยการกิน
ผู้ใช้ยาโดยส่วนใหญ่สามารถทนผลข้างเคียงของยานี้ได้ดี อาการไม่พึงประสงค์ที่พบบ่อยได้แก่ถ่ายเหลว คลื่นไส้ และปวดท้อง มีโอกาสทำให้เกิดภาวะน้ำตาลในเลือดต่ำได้แต่น้อย หากใช้ในขนาดสูงหรือใช้ในผู้ป่วยโรคไตต้องระวังภาวะเลือดเป็นกรดจากแลกติก
เมตฟอร์มินเป็นยาลดน้ำตาลในเลือดชนิดไบกวาไนด์ ทำงานโดยลดการสร้างกลูโคสที่ตับและช่วยให้เนื้อเยื่อต่างๆ มีความไวต่ออินซูลินสูงขึ้น นอกจากนี้ยังช่วยกระตุ้นการหลั่ง GDF15 ซึ่งลดความอยากอาหารและลดการนำเข้าพลังงานได้อีกด้วย
มีการบรรยายถึงเมตฟอร์มินเอาไว้ครั้งแรกตั้งแต่ ค.ศ. 1922 ในบทความวิทยาศาสตร์โดย Emil Werner และ James Bell หลังจากนั้นในช่วงคริสตทศวรรษที่ 1950 แพทย์ชาวฝรั่งเศส Jean Sterne เริ่มการทดลองใช้ยานี้ในมนุษย์ และได้นำออกใช้ในประเทศฝรั่งเศสตั้งแต่ ค.ศ. 1957 ถูกจัดอยู่ในรายการยาหลักขององค์การอนามัยโลก มียาชนิดทำเทียบออกจำหน่าย ข้อมูลปี ค.ศ. 2022 ระบุว่ายานี้เป็นยาที่ถูกสั่งจ่ายมากที่สุดเป็นอันดับ 2 ในสหรัฐ โดยมีการสั่งจ่ายกว่า 86 ล้านครั้ง
การออกฤทธิ์.
กลไกการออกฤทธิ์ของยาเมตฟอร์มินในปัจจุบันยังไม่ทราบแน่ชัด ซึ่งจะสกัดการดูดซึมน้ำตาลเข้าสู่กระแสเลือดในระบบทางเดินอาหาร ช่วยกระตุ้นการทำงานของอินซูลินให้เผาผลาญน้ำตาลในร่างกายเร็วขึ้น นอกจากใช้สำหรับรักษาผู้มีภาวะเบาหวานแล้ว เมตฟอร์มินยังใช้สำหรับรักษาอาการรังไข่ทำงานผิดปกติในเพศหญิง หรืออาการประจำเดือนมาไม่ปกติในผู้หญิงที่เป็นโรคอ้วนหรือมีน้ำหนักตัวมากเกินไป 
ผลข้างเคียงไม่พึงประสงค์.
การใช้ยาเมตฟอร์มินอาจส่งผลข้างเคียง เช่น ใจสั่น คลื่นไส้ อาเจียน ท้องเสีย น้ำหนักตัวลด หนาวสั่น ผื่นคัน ภาวะขาดวิตามินบี12 ปวดศีรษะ ท้องอืด อาหารไม่ย่อย ทำให้เกิดภาวะน้ำตาลในเลือดต่ำ หรือหากกินร่วมกับแอลกอฮอล์ อาจทำให้เกิดภาวะกรดแลกติกในกระแสเลือด
นกพัฟฟิน

นกพัฟฟิน  เป็นนกทะเลในสกุล "Fratercula" มีลักษณะเด่น คือ มีจะงอยปากสีสดใสในช่วงฤดูผสมพันธุ์ เป็นนกทะเลผิวน้ำที่หาอาหารด้วยการดำน้ำเป็นหลัก สืบสายพันธุ์ในฝูงขนาดใหญ่บนหน้าผาชายฝั่งทะเลหรือเกาะ โดยการทำรังในรอยแยกในหมู่หินหรือในโพรงดิน ที่ผิวดินเป็นดินร่วน โดยในโพรงรังอาจแบ่งออกได้เป็น 2 ห้อง โดยห้องหนึ่งเป็นที่อยู่อาศัยของลูกนก และอีกห้องหนึ่งเป็นห้องสำหรับถ่ายมูล
พฤติกรรม.
แม้ว่านกพัฟฟินมักส่งเสียงร้องในฝูงสืบสายพันธุ์ แต่ก็ไม่ส่งเสียงร้องในทะเล บินเหนือน้ำในระดับที่ค่อนข้างสูง ซึ่งมักอยู่ที่ระดับ 10 เมตร (30 ฟุต) เมื่อเทียบกับ 1.6 เมตร (5 ฟุต) ของนกทะเลชนิดอื่น ๆ
เชิงอรรถ.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
ไอเลย์

ไอเลย์  เป็นเกาะนอกฝั่งด้านตะวันตกของสกอตแลนด์ สหราชอาณาจักร เป็นเกาะที่อยู่ทางใต้สุดของหมู่เกาะอินเนอร์เฮบริดีส เป็นเกาะใหญ่เป็นอันดับ 5 ของสกอตแลนด์ โดยมีประชากรอาศัยอยู่เพียงไม่เกิน 3 พันคน มีเนื้อที่ 620 ตร.กม. มีการทำฟาร์ม การประมง และทำวิสกี้ มีอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวที่เกี่ยวข้องกับวิสกี้และการดูนก
ปาไนย์

ปาไนย์  เป็นเกาะในประเทศฟิลิปปินส์ ตั้งอยู่ตอนกลางของประเทศ ในหมู่เกาะวีซายัน ทิศเหนือจดทะเลซีบูยัน ทิศตะวันออกเฉียงเหนือจดทะเลวีซายัน ทิศตะวันออกจดช่องแคบกีมารัส ทิศใต้จดอ่าวปาไนย์ และทิศตะวันตกจดทะเลซูลู เกาะประกอบด้วย 4 จังหวัด คือ จังหวัดอากลัน จังหวัดอันตีเก จังหวัดกาปิซ และจังหวัดอีโลอีโล
ยูโรโซน

ยูโรโซน หรือเรียกอย่างเป็นทางการว่า พื้นที่ยูโร เป็นสหภาพเศรษฐกิจและการเงิน ประกอบด้วยรัฐสมาชิกสหภาพยุโรป 20 รัฐ (ณ วันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2565) ซึ่งใช้เงินสกุลยูโรเป็นสกุลเงินร่วม และเป็นเงินสกุลเดียวที่ชำระหนี้ได้ตามกฎหมาย ยูโรโซนปัจจุบันประกอบด้วยออสเตรีย เบลเยียม โครเอเชีย ไซปรัส เอสโตเนีย ฟินแลนด์ ฝรั่งเศส เยอรมนี กรีซ ไอร์แลนด์ อิตาลี ลิทัวเนีย ลักเซมเบิร์ก ลัตเวีย มอลตา เนเธอร์แลนด์ โปรตุเกส สโลวาเกีย สโลวีเนีย และสเปน รัฐสหภาพยุโรปอื่นส่วนใหญ่ถูกผูกมัดให้เข้าร่วมเมื่อรัฐนั้นผ่านเกณฑ์การเข้าร่วม ไม่มีรัฐใดออกจากกลุ่มและไม่มีข้อกำหนดในการออกหรือขับสมาชิกออก
นโยบายการเงินของโซนเป็นความรับผิดชอบของธนาคารกลางยุโรป ซึ่งควบคุมโดยประธานและคณะกรรมการหัวหน้าธนาคารกลางแห่งชาติ งานหลักของธนาคารกลางยุโรปคือ รักษาเงินเฟ้อให้อยู่ภายใต้การควบคุมแม้ไม่มีการเป็นผู้แทนร่วม วิธีการปกครองหรือนโยบายการคลังของสหภาพการเงิน มีการร่วมมือเกิดขึ้นบ้างผ่านกลุ่มยูโร ซึ่งดำเนินการตัดสินใจทางการเมืองเกี่ยวข้องกับยูโรโซนและสกุลเงินยูโร กลุ่มยูโรประกอบด้วยรัฐมนตรีคลังของรัฐสมาชิกยูโรโซน อย่างไรก็ดี ในสถานการณ์ฉุกเฉิน ผู้นำแห่งชาติอาจตั้งกลุ่มยูโรได้เช่นกัน 
นับแต่วิกฤตการณ์การเงินปลายปี พ.ศ. 2543 ยูโรโซนได้ตั้งและใช้ข้อกำหนดสำหรับการให้เงินกู้ยืมฉุกเฉินแก่รัฐสมาชิกโดยแลกกับการตรากฎหมายปฏิรูปเศรษฐกิจ ยูโรโซนยังบัญญัติการบูรณาการการคลังบ้าง ตัวอย่างเช่น ในการกลั่นกรองงบประมาณแห่งชาติของประเทศอื่น ปัญหานี้เกี่ยวกับการเมืองอย่างสูงและในสภาพการไหลจนถึง พ.ศ. 2554 ในแง่ของข้อกำหนดเพิ่มเติมจะมีการตกลงสำหรับการปฏิรูปยูโรโซน
ในโอกาสที่ยูโรโซนขยายไปครอบคลุมสมาชิกที่ไม่ได้อยู่ในสหภาพยุโรป แต่ใช้เงินยูโรเป็นสกุลเงินทางการ บางประเทศเหล่านี้ อย่างซานมารีโน ได้สรุปความตกลงอย่างเป็นทางการกับสหภาพยุโรปในการใช้สกุลเงินและผลิตเหรียญกษาปณ์ของตนเอง ประเทศอื่น เช่น คอซอวอและมอนเตเนโกร รับเงินยูโรฝ่ายเดียว อย่างไรก็ดี ประเทศเหล่านี้มิได้นับรวมเป็นส่วนหนึ่งของยูโรโซนอย่างเป็นทางการ และไม่มีผู้แทนในธนาคารกลางยุโรปหรือกลุ่มยูโร
สมเด็จพระราชาธิบดีอึมสวาตีที่ 3

สมเด็จพระราชาธิบดีอึมสวาตีที่ 3 แห่งเอสวาตินี (พระราชสมภพ 19 เมษายน ค.ศ. 1968)เป็นพระมหากษัตริย์แห่งประเทศเอสวาตินี ซึ่งทรงเปลี่ยนชื่อประเทศจากราชอาณาจักรสวาซิแลนด์มาเป็น ราชอาณาจักรเอสวาตินี การประกาศเปลี่ยนชื่อประเทศของกษัตริย์สวาซิแลนด์ เกิดขึ้นเมื่อวัน 18 เมษายน ค.ศ. 2018 ภายในงานเฉลิมฉลอง 50 ปีการประกาศเอกราชของประเทศ และยังเป็นงานฉลองพระชนมายุครบ 50 พรรษาของพระองค์ด้วย ทรงเรียกชื่อประเทศของพระองค์ว่า "เอสวาตินี" อีกทั้งยังใช้คำนี้ในระหว่างมีพระราชดำรัสต่อที่ประชุมสมัชชาใหญ่แห่งสหประชาชาติเมื่อ ค.ศ. 2017 และการประชุมใหญ่สหภาพแอฟริกา เมื่อปี 2014 พระองค์เป็นผู้นำแห่งราชวงศ์ดลามีนี พระองค์เป็นกษัตริย์ระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์พระองค์สุดท้ายในแอฟริกา โดยพระองค์มีพระราชอำนาจในการแต่งตั้งนายกรัฐมนตรี, สมาชิกของคณะรัฐมนตรี และตุลาการ
TATA box

TATA box หรือ Goldberg-Hogness boxเป็นโปรโมเตอร์ที่ทำหน้าที่กระตุ้นการทรานสคริบชันอยู่ห่างจากจุดเริ่มไปทาง 5’ 30 คู่เบส เป็นลำดับเบสที่ประกอบด้วยเบส A และเบส T มาก เกี่ยวข้องกับการนำเอนไซม์อาร์เอ็นเอ โพลีเมอเรสไปสู่จุดเริ่มต้นที่ถูกต้อง พบในอาร์เคียแบคทีเรียและยูคาริโอต ประมาณ 24% ของยีนในมนุษย์มี TATA box ภายในโปรโมเตอร์
TATA box มีลำดับดีเอ็นเอหลัก 5'-TATAAA-3' หรือเปลี่ยนแปลงไปบ้างโดยมากตามด้วยอะดีนีนสามตัว ปกติมี 25 คู่เบสทางด้านอับสตรีมของบริเวณที่เกิดทรานสคริบชัน เชื่อว่าเป็นบริเวณอนุรักษนิยมของกระบวนการวิวัฒนาการตั้งแต่เริ่มมียูคาริโอต ปกติจะถูกจับด้วยTATA binding protein (TBP) ระหว่างเกิดทรานสคริบชัน ทำให้ดีเอ็นเอคลายเกลียว ซึ่งบริเวณที่มี A T มากจะคลายเกลียวได้ง่ายกว่าบริเวณที่มี G C มาก TBP จะจับกับร่องเล็กของดีเอ็นเอและจับแบบเบตาชีท
TATA box มักจะเป็นตำแหน่งที่เข้าจับของ RNA polymerase II และ TFIID ซึ่งเป็นทรานสคริบชันแฟกเตอร์เข้ามาจับกับ TATA box จากนั้น TFIIA จะเข้ามาจับด้านอับสตรีมของ TFIID ส่วนTFIIB เข้าจับกับด้านดาวน์สตรีมของ TFIID RNA polymerase II จะจดจำกลุ่มของโปรตีนนี้ได้และเข้ามาจับ เช่นเดียวกับทรานสคริบชันแฟกเตอร์อื่นๆ เช่น TFIIF TFIIE และ TFIIH ทรานสคริบชันจะเริ่ม RNA polymerase II เคลื่อนไปตามสายดีเอ็นเอโดยออกจาก TFIID และ TFIIA ที่ยังจับกับ TATA box และทำให้ RNA polymerase II โมเลกุลใหม่เข้ามาจับได้
ยีนที่ไม่มี TATA box จะใช้ downstream core promoter (DCE) การศึกษาจีโนมในมยุษย์ พบว่ามีโปรโมเตอร์ที่ขึ้นกับ ของมนุษย์ขึ้นอยู่กับ TATA box ~ 10% การศึกษาก่อนหน้านี้ พบว่าประมาณ 1,000 ยีนพบโปรโมเตอร์มี TATA box อยู่ด้วย 32%
ติ้วขน

ติ้วขน หรือ ผักติ้ว (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Cratoxylum formosum") ภาษาลาวเรียก "ไม้ติ้ว"  ภาษามลายูเรียก "มัมปัต"  ภาษาเวียดนามเรียก "ถั่ญหงั่ญแด็ป"  เป็นไม้ผลัดใบขนาดเล็ก เปลือกต้นสีเทา เปลือกชั้นในมียางสีน้ำตาล ใบเดี่ยว ใบอ่อนสีชมพูอ่อนหรือแดง กลีบดอกบางสีชมพู ออกดอกในฤดูหนาว พบได้ตั้งแต่พม่า ลาว เวียดนาม จีนตอนใต้ บรูไน กัมพูชา อินโดนีเซีย มาเลเซีย ฟิลิปปินส์ สิงคโปร์ และไทย ยอดและใบอ่อนรับประทานเป็นผักได้ ยางและใบใช้เป็นยาสมุนไพร เปลือกใช้เป็นสีย้อมผ้า ให้สีน้ำตาล ในประเทศลาว ใช้เผาถ่าน และใช้กินเป็นผัก
สารสกัดด้วยน้ำของติ้วขนสามารถกระตุ้นระบบภูมิคุ้มกันของปลานิลโดยปลานิลที่เลี้ยงด้วยอาหารที่ผสมสารสกัดจากติ้วขนในอัตราส่วน 1.5 % (w/w) จะมีภูมิคุ้มกันแบบไม่จำเพาะ (nonspecific immune response) สูงขึ้น
ติ้วเกลี้ยง

ติ้วเกลี้ยง (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Cratoxylum cochinchinense") เป็นพืชในวงศ์ Hypericaceae ลักษณะโดยทั่วไปคล้ายติ้วขน ต่างกันที่สีใบ ใบของติ้วเกลี้ยงเป็นสีเขียวออกเทา ดอกสีแดง มีต่อมสีเหลืองในชั้นของเกสรตัวผู้ พบในบรูไน จีน ฮ่องกง อินเดีย อินโดนีเซีย มาเลเซีย พม่า ฟิลิปปินส์ สิงคโปร์ ไทยและ เวียดนาม ใช้ประโยชน์ได้เช่นเดียวกับติ้วขน
ผีเสื้อ (ไม้ยืนต้น)

ผีเสื้อ (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Alangium chinense" ภาษาจีนเรียกว่า #เปลี่ยนทาง) เป็นไม้ขนาดเล็ก สูง 12 เมตร ฐานใบรูปหัวใจไม่สมมาตร ผิวใบเกลี้ยงเรียบหรือมีขนเล็กน้อย ดอกเป็นดอกช่อ ผลรูปมนรี สุกเป็นสีม่วง พบกระจายตั้งแต่รัฐอัสสัม ประเทศอินเดีย บังกลาเทศ พม่า จีน ลาว เวียดนาม อินโดนีเซีย ฟิลิปปินส์
การใช้ประโยชน์.
เป็นพืชที่ใช้เป็นสมุนไพรในประเทศจีน ใช้รักษาแผลงูกัด ขับลมในท้อง เพิ่มการไหลเวียนเลือด ใช้รักษาอาการหมดสติ รูมาตอยและอาการบวมใบใช้เป็นอาหารสัตว์ ไม้เป็นไม้เนื้ออ่อน ทำเฟอร์นิเจอร์ได้แต่ไม่คงทน
ตะขบป่า

ตะขบป่า (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Flacourtia indica") ภาคเหนือเรียก มะเกว๋นนก มะเกว๋นป่า หรือตานเสี้ยน พบทั่วไปตั้งแต่เอเชีย แอฟริกา โพลีเนเซีย เป็นไม้พุ่มขนาดเล็กสูง 2-15 เมตร ลำต้นคดงอ เปลือกสีน้ำตาลอ่อน มีหนาม ผิวใบเรียบหรือมีขนกระจาย ดอกออกเป็นช่อ ขนาดเล็ก สีขาว มีขนปกคลุม โคนกลีบดอกเชื่อมติดกัน แยกออกตอนปลาย เกสรตัวผู้จำนวนมากสีขาว ผลกลม เมื่ออ่อนสีเขียว สุกแล้วเป็นสีแดงสด ผลจะสุกประมาณเดือนกรกฎาคม ถึงสิงหาคม รับประทานได้ รสหวานอมฝาด พบตามป่าเต็งรัง ป่าชายหาด ป่าเบญจพรรณ ป่าดิบแล้ง และป่าผสมผลัดใบ ตลอดจนตามริมแม่น้ำ
ผลและยอดอ่อนรับประทานได้ ผลสดนำมาแปรรูปเป็นแยมหรือไวน์ เนื้อไม้ใช้ทำด้ามอุปกรณ์ต่างๆ ผลและเนื้อไม้มีฤทธิ์เป็นยาถ่ายพยาธิตัวกลม ใบใช้แก้งูกัด เปลือกไม้รักษาโรคผิวหนังได้ ชาวกะเหรี่ยงในจังหวัดเชียงใหม่ใช้รากต้มน้ำดิ่มแก้ปวดเมื่อย
ฟุลเฮนซิโอ บาติสตา

ฟุลเฮนซิโอ บาติสตา อี ซัลดิบาร์ (ชื่อเกิด รูเบน ซัลดิบาร์ ; 16 มกราคม ค.ศ. 1901 – 6 สิงหาคม ค.ศ. 1973) เป็นประธานาธิบดีคิวบาอิงสหรัฐอเมริกา ผู้เผด็จการและผู้นำทางทหารผู้ดำรงตำแหน่งผู้นำคิวบาตั้งแต่ ค.ศ. 1940 ถึง 1944 และตั้งแต่ ค.ศ. 1952 ถึง 1959 ก่อนถูกโค่นล้มจากผลของการปฏิวัติคิวบา
เดิมบาติสตาขึ้นสู่อำนาจหลัง "การลุกฮือของเหล่าจ่าทหาร" ใน ค.ศ. 1933 ซึ่งโค่นล้มรัฐบาลเฉพาะกาลของการ์โลส มานูเอล เด เซสเปเดส อี เกซาดา จากนั้น บาติสตาแต่งตั้งตนเป็นผู้บัญชาการทหารสูงสุดด้วยยศพันเอก และควบคุมตำแหน่งประธานาธิบดีที่มีสมาชิกห้าคนได้อย่างเป็นผล เขารักษาการควบคุมนี้ผ่านประธานาธิบดีหุ่นเรื่อยมากระทั่ง ค.ศ. 1940 เมื่อตัวเขาเองได้รับเลือกเป็นประธานาธิบดีคิวบาบนเวทีประชานิยม จากนั้น ประกาศใช้รัฐธรรมนูญแห่งคิวบา ค.ศ. 1940 ซึ่งดูก้าวหน้าในขณะนั้น และดำรงตำแหน่งกระทั่ง ค.ศ. 1944 หลังหมดวาระ เขาได้ไปอาศัยในสหรัฐฮเมริกา โดยกลับมาคิวบาเพื่อลงชิงตำแหน่งประธานาธิบดีใน ค.ศ. 1952 เมื่อแน่ใจว่าตนจะแพ้การเลือกตั้ง เขาจึงนำการรัฐประหารก่อนการเลือกตั้ง
หลังครองอำนาจอีกครั้ง ในตอนนี้บาติสตาระงับรัฐธรรมนูญ ค.ศ. 1940 และเพิกถอนเสรีภาพทางการเมืองส่วนใหญ่ รวมทั้งสิทธิในนัดหยุดงานประท้วง และได้รับการสนับสนุนทางการเงิน การทหาร และด้านโลจิสติกส์จากรัฐบาลสหรัฐ เขาเข้าไปคบค้าสมาคมกับเจ้าของที่ดินที่มั่งคั่งที่สุดผู้เป็นเจ้าของไร่น้ำตาลขนาดใหญ่ที่สุด และเฝ้ามองเศรษฐกิจที่ซบเซาและเห็นช่องว่างระหว่างชาวคิวบารวยกับจนที่ขยายกว้างขึ้น ท้ายที่สุดก็รุนแรงจนถึงขั้นอุตสาหกรรมน้ำตาลส่วนใหญ่อยู่ในมือของสหรัฐ และชายต่างชาติถือครองที่ดินทำกินถึงร้อยละ 70 รัฐบาลที่ฉ้อราษฎร์บังหลวงและกดขี่เพิ่มขึ้นของบาติสตานั้นเริ่มหาแสวงหาประโยชน์จากผลประโยชน์เชิงพาณิชย์ของคิวบา โดยการเจรจาความสัมพันธ์ผลประโยชน์สูงกับมาเฟียอเมริกา ผู้ควบคุมธุรกิจยาเสพติด การพนันและโสเภณีในกรุงฮาวานา และบรรษัทข้ามชาติอเมริกาขนาดใหญ่ที่ได้ลงทุนด้วยปริมาณเงินมหาศาลในคิวบา ในการปราบปรามความไม่พอใจที่เพิ่มขึ้นในหมู่ประชาชน ซึ่งแสดงออกผ่านการจลาจลนักศึกษาและการเดินขบวนต่อต้านบาติสตาตามลำดับ บาติสตาจัดการเซ็นเซอร์สื่อ ขณะที่ใช้ประโยชน์จากตำรวจลับต่อต้านคอมมิวนิสต์และอาวุธที่สหรัฐอเมริกาจัดหาให้เพื่อดำเนินความรุนแรง การทรมานและการประหารชีวิตสาธารณะเป็นวงกว้าง ซึ่งเป็นผลให้ชาวคิวบาเสียชีวิตมากถึง 20,000 คน
เมื่อกระตุ้นให้เกิดการต่อต้านด้วยยุทธวิธีเหล่านี้ (ธันวาคม ค.ศ. 1956 – ธันวาคม ค.ศ. 1958) ขบวนการ 26 กรกฎาคมของฟิเดล กัสโตร และส่วนกบฏชาตินิยมอื่นนำการลุกฮือแบบกองโจรทั้งในเมืองและชนบทต่อรัฐบาลบาติสตาเป็นเวลาสองปี ซึ่งจบลงด้วยความพ่ายแพ้ของเขาโดยกบฏภายใต้การบัญชาการของเช เกบารา ณ ยุทธการที่เมืองซานตากลาราในวันขึ้นปีใหม่ของ ค.ศ. 1959 บาติสตาบินหลบหนีออกจากเกาะทันทีพร้อมกับทรัพย์สินส่วนตัวที่เขาสะสมไว้ไปยังสาธารณรัฐโดมินิกัน ที่ซึ่งผู้มีอิทธิพลและอดีตพันธมิตรทางทหาร ราฟาเอล ตรูฮิโย ถือครองอำนาจอยู่ ท้ายที่สุด บาติสตาลี้ภัยทางการเมืองไปยังโปรตุเกส ที่ซึ่งเขาอยู่อาศัยกระทั่งเสียชีวิตใน ค.ศ. 1973
เสียชีวิต.
หลังจากที่เขาหลบหนีไปประเทศโปรตุเกส บาติสตาจึงอาศัยอยู่ที่มาเดรา จากนั้นจึงไปที่ Estoril เขาเสียชีวิตจากโรคหัวใจวายในวันที่ 6 สิงหาคม ค.ศ. 1973 ที่มาร์เบยา ประเทศสเปน
มาร์ตา เฟร์นันเดซ มิรันดา เด บาติสตา ภรรยาหม้ายของบาติสตา เสียชีวิตในวันที่ 2 ตุลาคม ค.ศ. 2006 โรเบร์โต บาติสตา ลูกชายของเธอกล่าวว่า เธอเสียชีวิตในบ้านของเธอที่เวสต์พาล์มบีช รัฐฟลอริดา ประเทศสหรัฐ เธอป่วยเป็นโรคอัลไซเมอร์
หมายเหตุ.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
ดาวิด เบ็น-กูรีย็อน

ดาวิด เบ็น-กูรีย็อน (, ชื่อเกิด ดาวิท กรืน; 16 ตุลาคม ค.ศ. 1886 – 1 ธันวาคม ค.ศ. 1973) เป็นผู้ก่อตั้งและเป็นนายกรัฐมนตรีคนแรกของประเทศอิสราเอล เขาเป็นผู้นำที่สำคัญของไซออนนิสม์ และเป็นหัวหน้าผู้บริหารขององค์กร ในปี ค.ศ.1946 เขาได้เป็นหัวหน้าของชาวยิวในปาเลสไตน์ ในภายหลังได้เป็นผู้บริหารหน่วยงานของชาวยิวในปาเลสไตน์และเขายังช่วยให้ชาวยิวในปาเลสไตน์เป็นอิสระ ในวันที่ 14 พฤษภาคม ค.ศ.1948 เขาได้ประกาศจัดตั้งประเทศอิสราเอลและลงนามประกาศอิสรภาพของอิสราเอลเป็นครั้งแรก
เป็น ผู้ก่อตั้งหลักของรัฐอิสราเอลและนายกรัฐมนตรีคนแรกของประเทศ เขาถือกำเนิดจากพ่อแม่ชาวโปแลนด์เชื้อสายยิวที่ Płońsk ซึ่งในเวลานั้นเป็นส่วนหนึ่งของคองเกรสโปแลนด์ เขาอพยพไปยังภูมิภาคปาเลสไตน์ของจักรวรรดิออตโตมันใน ค.ศ. 1906 หลังใช้ชื่อเบ็น-กูรีย็อนใน ค.ศ. 1909 เขาขึ้นมาเป็นผู้นำที่โดดเด่นของชุมชนยิวในปาดลสไตน์ในอาณัติตั้งแต่ ค.ศ. 1935 จนกระทั่งสถาปนารัฐอิสราเอลใน ค.ศ. 1948 ที่เข้ามาปกครองจนถึง ค.ศ. 1963 โดยพักระยะสั้นใน ค.ศ. 1954–55
ความสนใจในขบวนการไซออนิสต์ของเบ็น-กูรีย็อนพัฒนาขึ้นในช่วงต้นของชีวิต นำพาเขาให้เป็นผู้นำไซออนิสต์คนหลักและหัวหน้าผู้บริหารองค์กรไซออนนิสต์โลกใน ค.ศ. 1946 เขากลายเป็นผู้นำชุมชนยิวในปาเลสไตน์โดยพฤตินัยและส่วนใหญ่เป็นผู้นำการเคลื่อนไหวเพื่อรัฐยิวอิสระในปาเลสไตน์ในอาณัติ ในฐานะหัวหน้า Jewish Agency ตั้งแต่ ค.ศ. 1935 และภายหลังเป็นประธาน Jewish Agency Executive 
ณ วันที่ 14 พฤษภาคม ค.ศ. 1948 เขาประกาศสถาปนาประเทศอิสราเอลอย่างเป็นทางการ และเป็นบุคคลแรกที่ลงนามคำประกาศอิสรภาพอิสราเอลที่เขามีส่วนช่วยเขียน ในสมัยของเบ็น-กูรีย็อน สงครามอาหรับ–อิสราเอล ค.ศ. 1948 พบการรวมตัวกันของกองกำลังติดอาวุธชาวยิวต่าง ๆ เข้าสู่กองกำลังป้องกันอิสราเอล (IDF) และการขับไล่กับอพยพหนีของประชากรอาหรับปาเลสไตน์ส่วนใหญ่ ภายหลังเขาเป็นที่รู้จักในฐานะ "บิดาผู้ก่อตั้งอิสราเอล" หลังสงคราม เบ็น-กูรีย็อนดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีคนแรกและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมของอิสราเอล ในฐานะนายกรัฐมนตรี เขาช่วยสร้างสถาบันของรัฐ เป็นประธานในโครงการระดับชาติที่มุ่งพัฒนาประเทศ เขายังควบคุมการเข้ามาของผู้อพยพชาวยิว นโยบายต่างประเทศที่สำคัญของเขาคือการปรับปรุงความสัมพันธ์กับประเทศเยอรมนีตะวันตกผ่านข้อตกลงค่าปฏิกรรมสงคราม เพื่อชดเชยการยึดทรัพย์สินชาวยิวของพวกนาซีในช่วงฮอโลคอสต์
นวพล ธำรงรัตนฤทธิ์

นวพล ธำรงรัตนฤทธิ์ (ชื่อเล่น เต๋อ) เกิดเมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2527 เป็นนักเขียนบทภาพยนตร์ นักเขียน และผู้กำกับภาพยนตร์ ผลงานภาพยนตร์ที่สร้างชื่อเสียงคือภาพยนตร์อิสระ เรื่อง "Mary is happy, Mary is happy" จากผลงานเรื่องนี้ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลสุพรรณหงส์ประจำปี 2556 จำนวน 10 สาขา และได้รับรางวัล 4 สาขา
ประวัติ.
นวพล เป็นชาวไทยเชื้อสายจีน มีน้องชายอยู่ 1 คน คือ ดร. อรรถพล ธำรงรัตนฤทธิ์ สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนนวมินทราชินูทิศ บดินทรเดชา และระดับปริญญาตรี สาขาวิชาภาษาจีน คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ในขณะที่เรียนอยู่จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยได้เริ่มฝึกหัดการผลิตภาพยนตร์สั้นโดยการลองผิดลองถูก หลังจากสำเร็จการศึกษาแล้ว นวพลตั้งใจผันตัวเองมาเป็นฟรีแลนซ์และพยายามส่งหนังของตนเข้าประกวดมาตลอด จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2549 ภาพยนตร์สารคดีแนวทดลองเรื่อง "See" ได้ชนะรางวัลสองรายการจากการประกวดภาพยนตร์ Fat Film Festival ทำให้เมื่อเขาไปสมัครเข้าไปฝึกตัดต่อที่บริษัทหนังจีทีเอช โปรดิวเซอร์ของทางค่าย จิระ มะลิกุลและวรรณฤดี พงษ์สิทธิศักดิ์จำผลงานของเขาได้ นวพลจึงได้ไปฝึกเขียนบทให้กับทางค่ายและมีผลงานเด่น ๆ ในสมัยนั้นคือ "รถไฟฟ้า..มาหานะเธอ" และ "ท็อป ซีเคร็ต วัยรุ่นพันล้าน" นอกจากนี้นวพลยังเคยได้รับรางวัล รัตน์ เปสตันยี จากเทศกาลภาพยนต์สั้นครั้งที่14 กับผลงานหนังสั้น "เขอรี่เป็นลูกครึ่งเกาหลี" ในปี พ.ศ.2553
ไม่นานหลังจากนั้น นวพลได้เริ่มทำหนังสั้นและหนังยาวเป็นของตัวเอง โดยมีผลงานเรื่องแรกคือเรื่อง 36 ฉายเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2555 จากค่ายหนังอิสระของเขา เวรี่ แซด พิคเจอร์ส ซึ่งเป็นภาพยนตร์ที่นวพลออกทุนสร้างเอง ผลิตเอง และตั้งกองถ่ายทั้งหมดด้วยตัวเอง โดยภาพยนตร์เรื่องนี้ได้คว้า 2 รางวัลจากเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติเมืองปูซานครั้งที่ 17 และเป็นภาพยนตร์ที่สร้างชื่อเสียงให้กับเขาในฐานะผู้กำกับภาพยนตร์อีกด้วย ทำให้นวพลมีผลงานมาเป็นต่อเนื่องไม่ว่าจะเป็นผลงานมิวสิควีดีโอ หนังสั้นโฆษณา ภาพยนตร์ทั้งนอกกระแสและในกระแสอย่าง "ฟรีแลนซ์..ห้ามป่วย ห้ามพัก ห้ามรักหมอ", "ดายทูมอร์โรว์" และ "Mary is happy, Mary is happy" ในปี พ.ศ. 2562 กำกับและเขียนบทเรื่อง "ฮาวทูทิ้ง.. ทิ้งอย่างไรไม่ให้เหลือเธอ"
นางงามจักรวาล 1963

นางงามจักรวาล 1963  เป็นการจัดการประกวดนางงามจักรวาลครั้งที่ 12 จัดเมื่อวันที่ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2506 ณ ไมอามีบีช รัฐฟลอริดา ประเทศสหรัฐอเมริกา ในปีนี้มีผู้เข้าประกวด 50 คน จากทั่วโลก โดยมี นอร์มา โนแลน ผู้ครองตำแหน่งนางงามจักรวาลปี 1962 เป็นผู้มอบมงกุฏให้กับ เอียดา มาเรีย วาร์กาส สาวงามวัย 18 ปีจากประเทศบราซิล ครองตำแหน่งนางงามจักรวาลในปีนี้
ผู้เข้าประกวด.
มี 50 ผู้เข้าประกวด ดังต่อไปนี้
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
กรรมการ.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
เทอร์มิสเตอร์

เทอร์มิสเตอร์  เป็นอุปกรณ์ตัวต้านทานชนิดหนึ่ง
ที่ค่าความต้านทานเปลี่ยนแปลงตามอุณหภูมิ 
โดยคำว่า "เทอร์มิสเตอร์" มาจากคำว่า "เทอร์มอล" (ความร้อน) รวมกับคำว่า "รีซิสเตอร์" (ตัวต้านทาน) โดยแบ่งเป็น 2 ชนิดได้แก่
NTC (Negative Temperature Coefficient) คือชนิดที่ ความต้านทานจะลดลงและในทางตรงกันข้ามเมื่ออุณหภูมิลดลงความต้านทานจะเพิ่มขึ้น ถูกใช้มากที่สุด ถูกใช้เป็นตัวป้องกันกระแสเกิน 
PTC (Positive Temperature Coefficient) คือชนิดที่ค่าความต้านทานจะเพิ่มขึ้นเมื่ออุณหภูมิเพิ่มขึ้น นิยมใช้เป็นอุปกรณ์ป้องกันกระแสไฟฟ้าเกิน (Over current protection)
ปลาซิวใบไผ่

ปลาซิวใบไผ่ หรือ ปลาจุกกี (Danio, /แดน-อิ-โอ/) เป็นสกุลของปลาน้ำจืดขนาดเล็กในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) สกุลหนึ่ง และยังจัดเป็นปลาซิว
ปลาในสกุลนี้ มีลักษณะสำคัญ คือ เป็นปลาขนาดเล็กที่มักอาศัยอยู่ตามน้ำตกและลำธารที่มีกระแสน้ำไหลแรง มีลำตัวที่สั้นและแบนข้าง เส้นข้างลำตัวสมบูรณ์ ช่วงท้องกลม บริเวณหน้านัยน์ตามีกระดูกที่เป็นเงี่ยงแหลม 1 ชิ้น ครีบหลังมีก้านครีบแขนง 11-15 ก้าน ครีบก้นมีก้านครีบแขนง 11-18 ก้าน มีหนวดสั้นหรือบางชนิดไม่มี
มีด้วยกันหลายชนิด พบกระจายพันธุ์ตั้งแต่อนุทวีปอินเดีย, ภูมิภาคอินโดจีน, แหลมมลายู จนถึงเกาะต่าง ๆ ในอินโดนีเซีย
ปลาซิวใบไผ่ยักษ์

ปลาซิวใบไผ่ยักษ์  เป็นสกุลของปลาน้ำจืดขนาดเล็กสกุลหนึ่ง จำพวกปลาซิว ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) ใช้ชื่อสกุลว่า "Devario" (/เด-วา-ริ-โอ/)
ปลาซิวในสกุลนี้ เคยถูกรวมเป็นสกุลเดียวกันกับปลาซิวสกุล "Danio" หรือ ปลาซิวใบไผ่ หรือ ปลาจุกกี มาก่อน แต่ปลาซิวที่อยู่ในสกุลปลาซิวใบไผ่ใหญ่นี้ จะมีขนาดลำตัวที่ใหญ่กว่า โดยจะมีความยาวลำตัวเฉลี่ย 5-15 เซนติเมตร และมีลวดลายสีสันต่าง ๆ ในบริเวณข้างลำตัว
โดยก็ถูกเรียกชื่อสามัญว่า "ปลาซิวใบไผ่" หรือ "ปลาซิวใบไผ่ใหญ่" พบกระจายพันธุ์ในแหล่งน้ำโดยเฉพาะแหล่งน้ำที่เป็นลำธารหรือน้ำตกในป่าดิบ ในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และอาจจะมีบางชนิดที่เป็นชื่อพ้องกัน
Lamprologus ocellatus

Lamprologus ocellatus เป็นปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาหมอสี (Cichlidae) 
จัดเป็นปลาหมอสีจำพวกปลาหมอหอยชนิดหนึ่ง มีหน้าตาประหลาดคล้ายกบ ลำตัวมีสีเหลืองสวยงาม มีเกล็ดเป็นจุดคล้ายมุกสีน้ำเงินอยู่ตามแนวยาวของลำตัว มีความยาวประมาณ 3-5 เซนติเมตร โดยตัวผู้จะมีขนาดใหญ่และลำตัวยาวกว่า
เป็นปลาที่อาศัยอยู่เฉพาะในทะเลสาบแทนกันยีกาเท่านั้น โดยอาศัยอยู่ตามแหล่งน้ำตื้นในระดับความลึก 15-100 ฟุต ได้แก่บริเวณ เอ็มบิต้า, แวมแพมบี้ และในบริเวณประเทศแซมเบีย มีพฤติกรรมอาศัยอยู่รวมฝูงกันบริเวณที่เป็นสุสานหอย คือ บริเวณที่มีซากเปลือกหอยทับถมกันอยู่หนาแน่น เพราะใช้ซากเปลือกหอยเป็นที่หลบภัยจากสัตว์ผู้ล่า ตลอดจนใช้แหล่งผสมพันธุ์สร้างรังวางไข่ และเก็บเลี้ยงลูกปลาให้ปลอดภัย
เป็นปลาที่นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม โดยได้ชื่อว่าเป็นปลาหมอสีตระกูลปลาหมอหอยที่ได้รับความนิยมสูงสุด โดยเฉพาะอย่างยิ่งในตัวที่มีสีเหลืองจัด หรือสีทองทั้งตัว สามารถที่จะเพาะขยายพันธุ์ได้ในสถานที่เลี้ยง โดยปลาจะถึงวัยเจริญพันธุ์เมื่ออายุได้ 1 ปี สามารถวางไข่ได้ประมาณ 5-6 รอบต่อปี ปลาตัวเมียจะมีขนาดป้อมสั้นกว่าตัวผู้ ขณะที่สีสันทั้งสองเพศนั้นคล้ายคลึงกันจนไม่สามารถแยกออกได้ด้วยวิธีนี้
เป็นปลาที่มีพฤติกรรมก้าวร้าว หวงถิ่น โดยมักจะว่ายวนเวียนอยู่เฉพาะรอบ ๆ เปลือกหอยที่ตัวอาศัยอยู่ มักไล่ปลาอื่นที่เข้าใกล้ แต่ก็ไม่ถึงขั้นไล่กัดปลาตัวอื่นจนบาดเจ็บหรือล้มตาย และถึงแม้จะนำมาเลี้ยงในตู้กระจกแล้วก็ยังไม่เกรงกลัวมนุษย์ เมื่อใช้กระชอนช้อนลงไป จะไม่ว่ายหนีเหมือนปลาอื่น ๆ แต่กลับว่ายออกมาดูตลอดจนจิกกัดกระชอนเสียด้วยซ้ำ ในที่เลี้ยงสามารถให้กินได้ทั้งอาหารสด และอาหารสำเร็จรูป การผสมพันธุ์ในที่เลี้ยงจะเหมือนกับปลาผสมพันธุ์เองในธรรมชาติ โดยปลาจะฝ่ายจับคู่ที่เหมาะสมเอง พฤติกรรมเมื่อวางไข่ ปลาตัวผู้จะพยายามชักชวนตัวเมียให้เข้ามาวางไข่ในเปลือกหอย ตัวเมียจะเข้าออกเปลือกหอยติดต่อกันหลายวัน เมื่อพร้อมที่จะวางไข่ ตัวผู้จะปล่อยน้ำเชื้อเข้าไปในเปลือกหอยเพื่อให้ไข่ได้รับการปฏิสนธิ ช่วงที่ตัวเมียวางไข่นั้นมักจะมุดเข้าไปในเปลือกหอย จนดูเหมือนว่าจะหายตัวไป และจะไล่ปลาทุกตัวที่เข้าใกล้ ไม่เว้นแม้แต่ปลาตัวผู้ ไข่มีลักษณะเป็นเม็ดสีขาวขนาดเล็กมาก จำนวนประมาณ 8-30 ฟอง ไข่ใช้เวลา 2 สัปดาห์ จึงจะฟักเป็นตัว พ่อแม่ปลาจะช่วยกันดูแลลูกปลา จะป้อนอาหารให้ลูกปลาด้วยการเคี้ยวในปากแล้วย่อยออกเป็นชิ้นเล็ก ๆ ผ่านทางเหงือก ลูกปลาจะว่ายอยู่บริเวณรอบ ๆ เปลือกหอย และเมื่อมีอันตรายก็จะมุดเข้าเปลือกหอยพร้อมกัน พ่อแม่ปลาจะอยู่แลดูลูกปลาจนมีขนาดได้ประมาณ 1-1.5 เซนติเมตร พ่อแม่ปลาจะเริ่มห่างจากลูกปลา และเริ่มไล่ลูกปลาให้พ้นไปจากอาณาบริเวณตัวเอง เพื่อให้ลูกปลาเจริญเติบโตด้วยตนเอง และพ่อแม่ปลาก็พร้อมที่จะผสมพันธุ์และวางไข่ครั้งใหม่
ปลาหมอหอย

ปลาหมอหอย  เป็นชื่อสามัญเรียกปลาน้ำจืดในวงศ์ปลาหมอสี (Cichlidae) กลุ่มหนึ่ง ที่มีพฤติกรรมการอาศัยตลอดจนผสมพันธุ์และวางไข่ไว้ในเปลือกหอย
ปลาหมอหอย โดยมากเป็นปลาหมอสีขนาดเล็ก ขนาดโดยเฉลี่ยประมาณ 2 นิ้ว (พบใหญ่ที่สุด 6 นิ้ว) จะพบอาศัยอยู่ในทะเลสาบแทนกันยีกาและทะเลสาบมาลาวี ในทวีปแอฟริกา จะอาศัยและผสมพันธุ์วางไข่และเลี้ยงดูลูกปลาในเปลือกหอยที่ว่างเปล่าเสมือนรัง โดยจะเป็นเปลือกหอยที่เป็นหอยเปลือกเดี่ยว ชนิด "Neothauma tanganyicense" และสกุล "Lanistes" ของปลาที่พบในทะเลสาบมาลาวี
ปลาหมอหอย มีอุปนิสัยซื่อสัตย์และจงรักภักดีกับคู่ของตัว มีพฤติกรรมหวงที่อยู่อาศัย เมื่อมีอันตรายเข้ามาใกล้ปลาหมอหอยจะเข้าไปหลบชั้นในสุดของเปลือกหอย และเมื่อปลาหมอหอยทั้งเพศผู้และเพศเมียพร้อมที่จะผสมพันธุ์ จะจับคู่กันและช่วยกันทำความสะอาดเปลือกหอยและรอบ ๆ บริเวณเปลือกหอย เมื่อถึงเวลาวางไข่จะเข้าไปวางไข่อยู่ในเปลือกหอยและคอยเลี้ยงลูกอยู่ในเปลือกหอยจนลูกอายุได้ประมาณ 1 เดือนจึงออกจากเปลือกหอย ในระหว่างที่เฝ้าไข่หรือเลี้ยงลูก ปลาหมอหอยจะคอยว่ายวนเวียนอยู่บริเวณหอยที่อาศัยอยู่ ไม่ให้ปลาตัวอื่นมาใกล้ ถ้าปลาตัวไหนว่ายมาใกล้ ๆ จะทำการขับไล่ไปทันที พฤติกรรมดังกล่าวจึงเสมือนกับว่าหวงเปลือกหอยของตัวเองมาก 
ปลาหมอหอย มีประมาณ 15 ชนิด ล้วนแต่นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม ด้วยความที่มีสีสันและพฤติกรรมที่แปลก น่าสนใจ ในประเทศไทยมีการนำเข้าและเลี้ยงกันประมาณ 10 ชนิด เช่น "Lamprologus ocellatus" ที่ได้ชื่อว่าเป็นปลาหมอหอยชนิดที่ได้รับความนิยมที่สุด โดยเฉพาะในตัวที่มีสีเหลืองสดหรือสีทอง, "L. meleagris" และหลายชนิดในสกุล "Neolamprologus" เช่น "N. brevis", "N. similis", "N. boulengeri", "N. cauodopuntatus", "Altolamprologus compressiceps" และ"A. calvus"
สามารถเลี้ยงและเพาะขยายพันธุ์ได้ในตู้กระจก โดยวิธีการเลี้ยงทำไปโดยง่าย โดยพื้นตู้ควรปูด้วยทรายละเอียดและโปรยเปลือกหอยประเภทหอยเปลือกเดี่ยวลงไปให้ทั่ว เช่น หอยเชอรี่, หอยโข่ง หรือหอยหวาน เพราะเมื่อถึงเวลาผสมพันธุ์ ปลาทั้งตัวผู้และตัวเมียจะทำการคัดเลือกเปลือกหอย และทำความสะอาดรอบ ๆ บริเวณที่วางเปลือก และจะขุดดึงเปลือกหอยให้ฝังลึกลงไปในพื้นทรายให้เห็นโผล่มาเฉพาะบริเวณรูเปลือกเท่านั้น ส่วนเปลือกหอยอันอื่นที่ไม่ได้ใช้ จะอมทรายมาเทกลบเพื่อไม่ให้ปลาตัวอื่นมาใช้ได้ เมื่อรังถูกสร้างเสร็จแล้ว ปลาทั้งคู่จะอาศัยหากิน ตลอดจนว่ายเข้าออกบริเวณาปากเปลือกหอยของตนเท่านั้น จนกระทั่งมีลูกปลาตัวเล็ก ๆ ลูกปลาก็จะว่ายอยู่บริเวณปากเปลือกหอยที่เป็นรังของตน พร้อมด้วยปลาพ่อแม่เป็นผู้ดูแล และจะผลุบหลบเข้าไปในเปลือกหอยเมื่อเห็นว่ามีภัยอันตรายเข้ามาคุกคาม
ยุงก้นปล่อง

Anopheles หรือยุงก้นปล่อง เป็นสกุลของยุงที่มีบทบาทเป็นพาหะของโรคมาลาเรีย, โรคเท้าช้าง และอีกหลายโรค 
โยฮันน์ วิลเฮล์ม เมเกน นักกีฏวิทยาชาวเยอรมัน พรรณนาและตั้งชื่อสกุลครั้งแรกในปี ค.ศ. 1818 โดยมาจากภาษากรีกโบราณ "ἀνωφελής" (anōphelḗs) แปลว่า 'ไร้ประโยชน์' 
ทั่วโลกมีสกุลยุงก้นปล่องมากกว่า 460 สปีชีส์ โดยมากกว่า 100 สปีชีส์ที่เป็นพาหะแพร่ระบาด ของโปรโตซัวปรสิตสกุล "พลาสโมเดียม" สาเหตุของโรคมาลาเรียในมนุษย์ แต่มีเพียง 30–40 ชนิดที่เป็นพาหะหลักที่พบได้บ่อยที่สุด 
ในประเทศไทย มีรายงานพบยุงก้นปล่อง 72 สปีชีส์ เป็นพาหะหลัก 3 สปีชีส์ ได้แก่ "Anopheles minimus", "Anopheles dirus" และ "Anopheles maculatus" ขณะที่ "Anopheles gambiae" เป็นสปีชีส์ที่รู้จักกันดีที่สุดของโลก ในฐานะพาหะของพลาสโมเดียมสปีชีส์ที่อันตรายที่สุด "Plasmodium falciparum" ที่แพร่ระบาดในทวีปแอฟริกา ยุงก้นปล่องบางสปีชีส์ เป็นพาหะแพร่ระบาดปรสิต "Wuchereria bancrofti" และ "Brugia malayi" สาเหตุของโรคเท้าช้าง ("filariasis")
แม้ยุงในสกุลอื่น ("Aedes", "Culex", "Culiseta", "Haemagogus" และ "Ochlerotatus") เป็นพาหะของโรคร่วมกัน แต่ไม่มีสกุลใดเป็นพาหะของมาลาเรีย
ยุงลาย

Aedes หรือยุงลาย เป็นสกุลของยุง ซึ่งดั้งเดิมกระจายพันธุ์ในเขตร้อนและกึ่งเขตร้อน แต่ปัจจุบันเพราะกิจกรรมของมนุษย์ ยุงลายบางสปีชีส์กระจายทั่วทุกทวีป ยกเว้นทวีปแอนตาร์กติกา 
"สกุลยุงลาย" มีมากกว่า 700 สปีชีส์ บางสปีชีส์เป็นพาหะของปรสิตก่อโรคระบาดร้ายแรงหลายโรค โดยที่สำคัญได้แก่ ไข้เลือดออก, ไข้เหลือง, โรคเท้าช้าง, ไข้ซิกา, โรคชิคุนกุนยา, ไข้ไนล์ตะวันตก และ ไข้สมองอักเสบม้าตะวันออก 
ลักษณะ.
ลักษณะเด่นประจำสกุลที่ใช้จำแนกได้ง่ายคือสังเกตได้ง่ายจาก ลายสีดำสลับขาว ตามลำตัวและขา 
และอีกเอกลักษณ์ของสกุลคือ มักตื่นตัวและกัดเฉพาะในกลางวัน ซึ่งต่างจากยุงสกุลอื่น ที่มักกัดบ่อยในตอนเช้าและพลบค่ำ
การค้นพบและจำแนก.
โยฮันน์ วิลเฮล์ม เมเกน นักกีฏวิทยาชาวเยอรมัน พรรณนาและตั้งชื่อสกุลครั้งแรกในปี ค.ศ. 1818 โดยมาจากภาษากรีกโบราณ "ἀηδής" (aēdēs) แปลว่า "ไม่พึงประสงค์" หรือ "น่ารังเกียจ" 
สปีชีส์แรกในสกุลนี้ที่ถูกศึกษาคือ "Aedes cinereus" 
สกุลยุงลายแบ่งออกเป็นหลายสกุลย่อย เช่น Aedes, Diceromyia, Finlaya, Stegomyia ฯลฯ แบ่งย่อยมากกว่า 700 สปีชีส์ 
การจัดประเภทถูกแก้ไขในปี ค.ศ. 2009 
บทบาทในการระบาดของโรค.
สมาชิกของสกุลยุงลาย ล้วนเป็นที่รู้จักกันดีในเรื่องพาหะของเชื้อไวรัสก่อโรคหลายโรค โดยสองสปีชีส์ที่โดดเด่นที่สุดของสกุล คือ "ยุงลายบ้าน" ("Aedes aegypti") และ "ยุงลายสวน" ("Aedes albopictus") ซึ่งเป็นพาหะ ไข้เลือดออก, ไข้เหลือง, ไข้ซิกา, โรคเท้าช้าง, โรคชิคุนกุนยา, ไข้ไนล์ตะวันตก, ไข้สมองอักเสบม้าตะวันออก และโรคอื่นอีกมากที่มักไม่เป็นที่รู้จัก 
ขณะที่ "ยุงลายพอลินีเชีย" ("Aedes polynesiensis") เป็นพาหะ โรคเท้าช้าง ในพอลินีเชีย
โรคติดเชื้อไวรัสเหล่านี้มักมีอาการไข้ และสมองอักเสบ ในบางกรณีเป็นสาเหตุการเสียชีวิตจำนวนมาก 
ปัจจุบันมีวัคซีนป้องกันบางโรคเช่น ไข้เหลือง ฯลฯ แต่มาตรการที่ดีกว่าคือป้องกันถูกยุงกัด ได้แก่
ยุงลายบ้าน

ยุงลายบ้าน หรือยุงไข้เหลือง (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Aedes aegypti") เป็นยุงที่สามารถแพร่ไวรัสไข้เด็งกี ชิคุนกุนยา และไข้เหลือง ตลอดจนโรคอื่น ๆ ได้ ยุงลายบ้านสามารถสังเกตได้จากรอยสีขาวที่ขาและเครื่องหมายรูปพิณโบราณ (lyre) บนอก ยุงลายบ้านมีกำเนิดในทวีปแอฟริกา แต่ปัจจุบันพบได้ในเขตร้อน และกึ่งเขตร้อนทั่วโลก
การกระจายตัว.
ยุงลายบ้านมีต้นกำเนิดในแอฟริกาและกระจายเข้าโลกใหม่ผ่านการค้าทาส แต่ปัจจุบันพบในภูมิภาคเขตร้อน กึ่งเขตร้อน และเขตอบอุ่นทั่วโลก
จำนวนยุงลายบ้านเพิ่มขึ้นในช่วงสองหรือสามทศวรรษที่ผ่านมาทั่วโลก และถือเป็นยุงชนิดหนึ่งที่กระจายตัวมากที่สุด
การแพร่กระจายโรค.
ยุงลายบ้านเป็นตัวพาหะนำโรคส่งผ่านไข้เขตร้อนหลายโรค ยุงลายบ้านเฉพาะเพศเมียเท่านั้นที่กัดเพื่อดูดเลือดไปใช้ให้ไข่เจริญ ยุงลายบ้านหาเหยื่อโดยจะดึงดูดเข้าหาสารเคมีที่สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมปล่อยออกมา สารประกอบเหล่านี้รวมถึงแอมโมเนีย คาร์บอนไดออกไซด์ กรดแลกติกและออคทีนอล นักวิทยาศาสตร์แห่งงานบริการวิจัยการเกษตรได้ศึกษาโครงสร้างเคมีเฉพาะของออคทีนอลเพื่อทำความเข้าใจว่าเหตุใดสารเคมีดังกล่าวจึงดึงดูดยุงมายังตัวถูกเบียน (host) พวกเขาพบว่ายุงชอบโมเลกุลออคทีนอลหมุนขวา (dextrorotatory) มากกว่า 
คู่มือนักเดินทางเรื่องการป้องกันไข้เด็งกีของศูนย์ควบคุมและป้องกันโรค (CDC) แนะนำให้ใช้สารขับไล่ยุงที่มี DEET (เอ็น, เอ็น-ไดเอทิลเมทาโทลูเอไมด์ ความเข้มข้น 20% ถึง 30% ไม่ควรเกินกว่านี้) นอกจากนี้ยังแนะนำดังต่อไปนี้
ทางรถไฟสายทรานส์-ไซบีเรีย

ทางรถไฟสายทรานส์-ไซบีเรีย (TSR, #เปลี่ยนทาง , ,) เป็นสายรถไฟที่ยาวที่สุดในโลก ช่วยในการเชื่อมต่อระหว่างกรุงมอสโก ไปยังเขตตะวันออกไกลและทะเลญี่ปุ่น มีสายย่อยเชื่อมต่อไปยัง ประเทศมองโกเลีย ประเทศจีน และ ประเทศเกาหลีเหนือ ปัจจุบันเชื่อมต่อระหว่างกรุงมอสโกกับเมือง วลาดีวอสตอค ตั้งแต่ ค.ศ. 1916 และกำลังวางแผนสร้างส่วนต่อขยาย
การก่อสร้าง.
ทางรถไฟสายทรานส์-ไซบีเรียเริ่มก่อสร้างเต็มเวลาอย่างเป็นทางใน ค.ศ. 1891 โดยมีเซย์เกย์ วิตต์ อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังเป็นผู้ควบคุมการสร้าง
ผลกระทบ.
รถไฟสายทรานส์-ไซบีเรีย สร้างผลประโยชน์ด้านบวกให้แก่เกษตรกรในไซบีเรีย เพื่ออำนวยความสะดวกในการขนส่งสินค้าไปยังภาคกลางของรัสเซียและใจกลางยุโรปอย่างเป็นรูปธรรม เป็นการคมนาคมที่มีอิทธิพลมากในประเทศ เช่นเดียวกันกับการเดินเรือ
รถไฟสายทรานส์-ไซบีเรีย มีส่วนช่วยในการอพยพประชาชนจากภาคตะวันตกของรัสเซียและยูเครน โดยในช่วงระหว่าง ค.ศ. 1906-1914 เป็นช่วงที่มีการอพยพสูงสุด โดยมีผู้โดยสารกว่า 4 ล้านคน อพยพเข้าไปในดินแดนไซบีเรีย
เส้นทาง.
สายทรานส์-ไซบีเรีย.
เส้นทางสายหลักที่ใช้กันทั่วไปมีดังนี้ ระยะทางและเวลาเดินทางอ้างอิงจากตารางรถไฟขบวนที่ 002M มอสโก–วลาดีวอสตอค