pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
ไนลอน

ไนลอน  หรือ พอลิเอไมด์ (polyamide, PA) เป็นชื่อเรียกทั่วไปสำหรับกลุ่มพอลิเมอร์สังเคราะห์ที่ได้จากพอลิเอไมด์ชนิดแอลิแฟติกหรือกึ่งอะโรมาติก ไนลอนเป็นเทอร์โมพลาสติกที่สามารถหลอมเป็นเส้นใย ฟิล์ม หรือขึ้นรูปได้ โครงสร้างประกอบด้วยพอลิเมอร์ซ้ำกันหลายหน่วยที่จับกันด้วยพันธะเอไมด์ คล้ายพันธะเปปไทด์ในโปรตีน ไนลอนในเชิงอุตสาหกรรมใช้ผลิตผ้า เส้นใย ฟิล์ม หล่อเป็นวัสดุ และสามารถผสมกับสารเติมแต่งอื่น ๆ เพื่อให้ได้คุณสมบัติที่ต้องการ
ไนลอนถือเป็นพอลิเมอร์เทอร์โมพลาสติกสังเคราะห์ชนิดแรกที่ประสบความสำเร็จในเชิงพาณิชย์ เกิดจากดูปองท์ บริษัทเคมีภัณฑ์สัญชาติอเมริกันที่เคยพัฒนาเรยอน เส้นใยที่ได้จากเซลลูโลสเริ่มต้นโครงการในปี ค.ศ. 1927 โดยว่าจ้างวอลเลซ แคโรเธอส์ อาจารย์จากมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ดให้ทำการวิจัยเพื่อค้นหาวัสดุสังเคราะห์ ทีมของแคโรเธอส์ประสบความสำเร็จในการคิดค้นนีโอพรีน ยางสังเคราะห์ที่ได้จากคลอโรพรีนในปี ค.ศ. 1930 ก่อนแคโรเธอส์จะนำวิธีลากดึงด้วยความเย็นจากจูเลียน ดับเบิลยู ฮิลล์ เพื่อนร่วมงานมาใช้กับพอลิเอไมด์จนพัฒนาได้ไนลอน ตัวอย่างแรกของไนลอน (ไนลอน 6,6) ถูกผลิตขึ้นในวันที่ 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1935 ผลิตภัณฑ์แรกที่ใช้ไนลอนเป็นส่วนประกอบคือแปรงสีฟัน ก่อนจะได้รับความนิยมอย่างสูงในรูปแบบถุงน่องสตรีในงานนิทรรศการโลกที่นครนิวยอร์กในปี ค.ศ. 1939 อย่างไรก็ตามแม้ไนลอนจะสร้างกระแสตื่นตาตื่นใจในฐานะเส้นใยชนิดแรกที่มนุษย์คิดค้นได้และช่วยลดการนำเข้าเส้นไหมจากประเทศญี่ปุ่นซึ่งในขณะนั้นกำลังมีความสัมพันธ์ตึงเครียดกับสหรัฐ แต่มีประชาชนบางส่วนที่สงสัยและหวาดกลัวไนลอนจากข่าวลือต่าง ๆ นานา#เปลี่ยนทาง จนกระทั่งได้รับการยอมรับทั่วไปเมื่อล่วงเข้าหลังสงครามโลกครั้งที่สองที่ไนลอนได้รับการพัฒนาให้ทนทานและใช้งานได้หลากหลายขึ้น#เปลี่ยนทาง 
ไนลอนเป็นพอลิเมอร์แบบควบแน่นหรือโคพอลิเมอร์ เกิดจากการทำปฏิกิริยาระหว่างมอนอเมอร์ที่มีหมู่เอมีนกับกรดคาร์บอกซิลิกอย่างละเท่า ๆ กัน ไนลอนส่วนใหญ่ผลิตได้จากปฏิกิริยาระหว่างไดเอมีนกับกรดไดคาร์บอกซิลิก หรือแลกแทมหรือกรดอะมิโนทำปฏิกิริยากับตัวมันเอง ไนลอนมีหลายประเภท เช่น ไนลอน 66, ไนลอน 6, ไนลอน 510 และไนลอน 1,6 โดยตัวเลขที่ตามท้ายชื่อบ่งชี้ถึงจำนวนอะตอมคาร์บอนในแต่ละหน่วยมอนอเมอร์ เช่น ไนลอน 6 เกิดจากคาโปรแลกแทมที่มีคาร์บอน 6 อะตอมทำปฏิกิริยาพอลิเมอไรเซชันแบบเปิดวงด้วยตัวเอง ขณะที่ไนลอน 66 เกิดจากปฏิกิริยาระหว่างเฮกซะเมทิลีนไดเอมีนกับกรดอะดิพิก ซึ่งทั้งสองมอนอเมอร์มีคาร์บอน 6 อะตอมเหมือนกัน คุณสมบัติทั่วไปของเส้นใยไนลอนได้แก่ มีความทนต่อแรงดึง ความต้านทานการขัดถู และความยืดหยุ่นสูง ผ้าไนลอนมีความไวไฟต่ำเมื่อเทียบกับผ้าฝ้ายและเรยอน แต่เมื่อติดไฟแล้วผ้าไนลอนจะหลอมละลายติดผิวหนังได้
ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ไนลอนส่วนใหญ่ถูกนำไปผลิตเป็นร่มชูชีพ ยางรถยนต์ เต็นท์ ปอนโช และเชือก หลังสงครามดูปองท์ร่วมมือกับนักออกแบบที่มีชื่อเสียงอย่างโกโก ชาแนลและคริสตีย็อง ดียอร์ออกแบบเสื้อผ้าที่ทำจากไนลอนจนได้รับความนิยม ปัจจุบันไนลอนสามารถนำไปใช้ประโยชน์ได้หลากหลาย เช่น หล่อเป็นชิ้นส่วนรถยนต์ หรือสกรู เฟือง และปะเก็นที่รองรับความเค้นต่ำถึงปานกลาง ทำเป็นขนแปรงสีฟัน เอ็นตกปลา หรือเอ็นสำหรับเครื่องตัดหญ้า นอกจากนี้ยังทำเป็นฟิล์มบรรจุภัณฑ์และฟิล์มถนอมอาหาร
 <ns>10</ns>
 <id>311477</id>
 <redirect title="แม่แบบ:คอมมอนส์-หมวดหมู่" />
 <revision>
 <id>4294190</id>
 <parentid>2467571</parentid>
 <timestamp>2012-09-23T09:50:13Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Octahedron80</username>
 <id>1803</id>
 </contributor>
 <comment>เปลี่ยนทางไปที่ </comment>
 <origin>4294190</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
อุทโยคบรรพ

อุทโยคบรรพ (อักษรโรมัน: Udyoga Parva) แปลว่า "บรรพแห่งความพยายาม" เป็นหนังสือบรรพที่ 5 ของ มหาภารตะ ประกอบไปด้วยบรรพย่อย 10บรรพ รวมทั้งสิ้น 199 ตอน เป็นเนื้อหาต่อเนื่องมาจาก วนบรรพ และวิราฏบรรพ เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับฝ่ายเการพและฝ่ายปาณฑพเตรียมการรบ พระกฤษณะพยายามสร้างสันติภาพแก่ทั้งสองฝ่ายแต่ล้มเหลว (อุทโยคะ แปลว่า ความพยายาม) ก่อนสงครามจะเปิดฉาก พระกฤษณะจึงได้สาธยายคำสอนภควัทคีตาแก่อรชุน เพื่อลบข้อสงสัยและความท้อแท้ของอรชุนในการทำสงครามครั้งนี้ บรรพนี้มีเนื้อหาต่อเนื่องมาจาก ส่วนบรรพต่อไปจากนี้คือ ภีษมบรรพ
เนื้อเรื่อง และบรรพย่อย.
พี่น้องปาณฑพทั้ง 5 คนได้เปิดเผยตัวทั้ง ๆ ที่ยังไม่ครบเวลาหนึ่งปีในช่วงซ่อนตัวปีที่สิบสาม ซึ่งถ้าหากทำตามสัญญาได้ครบก็สามารถเข้าไปครอบครองอาณาจักรแต่เดิมที่ยกให้ทุรโยธน์ไปได้ แต่ทางทุรโยธน์บอกว่าไม่ได้ทำตามสัญญา เพราะฉะนั้นพวกปาณฑพจะต้องลี้ภัยในป่าต่อไปอีกสิบสามปีเหมือนกับเริ่มนับหนึ่งใหม่ เรื่องนี้ไม่สามรถหาข้อยุติได้ จึงต้องตัดสินด้วยการทำสงคราม
ในขณะที่ความพยายามจะหาทางตกลงเพื่อหลีกเลี่ยงสงครามดำเนินไปนั้น ต่างฝ่ายต่างก็พยายามก่อตั้งพันธมิตรเพื่อเตรียมทำสงครามใหญ่ พระกฤษณะเองก็ได้รับการติดต่อจากสองฝ่ายเพื่อให้ร่วมกับฝ่ายตนและตกลงยกกองทหารของตนให้กับทุรโยธน์ไป ในขณะที่ตกลงให้คำแนะนำ และให้การสนับสนุนฝ่ายปาณฑพตามคำขอของอรชุน
ท้าวศัลยะทรงตัดสินใจเข้าร่วมรบกับฝ่ายเการพ แม้จะมีฐานะเป็นลุงของฝ่ายปาณฑพโดยทำหน้าที่เป็นสารถีให้กับกรรณะ แต่ท้าวศัลยะก็รับปากกับยุธิษฐิระว่าแม้จะต้องทำหน้าที่เป็นสารถีบังคับรถม้าศึกให้กรรณะ แต่ก็จะพยายามทำทุกวิถีทางเพื่อมืให้กรรณะได้เปรียบในการทำศึก
ในระหว่างการเจรจาเพื่อหาทางยุติสงคราม ทุรโยธน์ปฏิเสธที่จะทำข้อตกลงสันติภาพ แม้ว่าบรรดาผู้อาวุโสไม่ว่าจะเป็นท้าวธฤตราษฎร์ ผู้เป็นบิดาและพระนางคานธารีผู้เป็นมารดาจะขอร้องก็ตามที ส่วนพระกฤษณะเองก็ใช้ความพยายามอย่างหนัก เพื่อชักชวนให้กรรณะมาอยู่ข้างฝ่ายปาณฑพเช่นเดียวกับพระนางกุนตีก็ยอมเปิดเผยตัวในระหว่างไปพบเป็นการส่วนตัวกับกรรณะ ว่าเป็นแม่ที่ให้กำเนิดเพื่อขอให้กรรณะย้ายข้างมาอยู่กับฝ่ายปาณฑพแต่ไม่เป็นผลสำเร็จ กรรณะตัดสินใจอยู่กับฝ่ายเการพเพื่อย้ำมิตรภาพระหว่างตนกับทุรโยธน์ แม้จะรู้ความลับชาติกำเนิดแล้วว่าตนเองเป็นลูกพระอาทิตย์กับพระนางกุนตีก็ตามที
เมื่อถึงเวลากองทหารฝ่ายเการพและปาณฑพก็เดินทางเข้าสู่สมรภูมิรบที่ทุ่งกุรุเกษตร ทางฝ่ายปาณฑพมีธฤตทยุมัน เป็นผู้บัญชาการรบ ส่วนท้าวภีษมะรับหน้าที่เป็นผู้บัญชาการรบฝ่ายเการพ
"ขุนพลสัญชัย" ซึ่งเป็นคนสนิทของท้าวธฤตราษฎร์ ได้รับอำนาจพิเศษให้สามารถเห็นทุกสิ่งทุกอย่างที่เกิดขึ้นในสมรภูมิและเป็นคนเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นทั้งหมดให้กับท้าวธฤตราษฎร์ฟัง และเป็นที่น่าสังเกตว่า สถานการณ์สู้รบในสงครามที่เกิดขึ้นผู้อ่านได้รับรู้เรื่องทั้งหมดผ่านการเล่าเรื่องและอาจจะรวมถึงการตีความสำคัญของสัญชัยเป็นสำคัญ
ในตอนนี้เองที่เรื่องราวอันเป็นบทสนทนาโต้ตอบที่มีความยาวประมาณ 18 บทซึ่งรู้จักกันในชื่อว่า "ภควัทคีตา" ได้สอดแทรกเข้ามาเป็นเนื้อหาหลัก เนื้อหาในบทสนทนาเป็นตอนที่กฤษณะสั่งสอนอรชุนมิให้ลังเลในการทำสงคราม แม้ว่าศัตรูจะเป็นญาติของตนก็ตามที บทสนทนาอันสวยสดงดงามและมีความยาวพอสมควรดังกล่าว เป็นรื่องราวที่แยกออกมาต่างหากจากเนื้อหาที่กล่าวถึงสงครามบนทุ่งกุรุเกษตร
ภีษมบรรพ

ภีษมบรรพ (อักษรโรมัน: Bhishma Parva) แปลว่า "บรรพแห่งภีษมะ" เป็นหนังสือบรรพที่ 6 ของ มหาภารตะ ประกอบไปด้วยบรรพย่อย 4 บรรพ รวมทั้งสิ้น 122 ตอน เป็นเนื้อหาต่อเนื่องมาจาก อุทโยคบรรพ เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับช่วงแรกของมหาสงคราม มีภีษมะเป็นแม่ทัพฝ่ายเการพ ซึ่งในที่สุดแล้วภีษมะก็ต้องธนูของอรชุนจำนวนมากจนบาดเจ็บสาหัส ไม่อาจบัญชาการรบต่อไปได้ ส่วนบรรพต่อไปจากนี้คือ โทรณบรรพ
เนื้อเรื่อง.
การต่อสู้ซึ่งดำเนินไปเป็นเวลา 10 วัน โดยมีนักรบวีรชนคนกล้าของฝ่ายต่างรบกันอย่างเอาเป็นเอาตาย ดำเนินไปจนถึงค่ำในวันที่ 9 ของสงครามเมื่อพวกพี่น้องปาณฑพแอบเข้าไปพบกับท้าวภีษมะ เพื่อขอแนะนำ และได้รับการบอกกล่าวจากท้าวภีษมะว่าตนจะยุติการสู้รบวางอาวุธด้วยเหตุเดียวคือเมื่อเผชิญหน้ากับ "ศิขัณฑิณ" สำหรับศิขัณฑิณนั้นเป็นลูกของท้าวทรุปัท ซึ่งตอนเกิดเป็นเด็กหญิง แต่ในภายหลังกลับแปรเปลี่ยนเป็นผู้ชาย แต่ภีษมะไม่สนใจการแปลงเพศของศิขัณฑิณและยังถือว่าเป็นผู้หญิงตามเดิม เพราะฉะนั้นภีษมะจึงปฏิเสธที่จะสู้กับศิขัณฑิณ สงครามจึงยุติไม่ได้
พวกปาณฑพอาศัยคำแนะนำของภีษมะดังกล่าว โดยพวกเขาดำเนินการให้ศิขัณฑิณเผชิญหน้ากับภีษมะโดยมีอรชุนซ่อนตัวอยู่เบื้องหลังศิขัณฑิณ และฉวยโอกาสยิงธนูเพื่อสังหารภีษมะในจังหวะที่วางอาวุธไม่ยอมสู้รบ ภีษมะถูกลูกธนูของอรชุนได้รับบาดเจ็บสาหัสและล้มลงนอนบนเตียงที่ทำจากลูกศรที่อรชุนยิงถล่มเข้าใส่ทั่วร่างกายนั่นเอง เรื่องราวมาจบลงตรงที่นักรบฝ่ายปาณฑพและเการพต่างไปชุมนุมเพื่อแสดงความรพต่อท้าวภีษมะที่นอนรอความตายอยู่บนเตียงลูกศรกลางสมรภูมิ
โทรณบรรพ

โทรณบรรพ (อักษรโรมัน: Drona Parva,) แปลว่า "บรรพแห่งความพยายาม" เป็นหนังสือบรรพที่ 7 ของ มหาภารตะ ประกอบไปด้วย 8 บรรพย่อย รวมทั้งหมด 204 ตอน เป็นเนื้อหาต่อเนื่องมาจาก ภีษมบรรพ เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับโทรณาจารย์ที่ได้รับเลือกให้เป็นแม่ทัพฝ่ายเการพแทนภีษมะ กระทั่งถูกธฤษฏะทยุมันจบชีวิตด้วยการตัดศีรษะ ในบรรพนี้ทั้งสองฝ่ายต่างสูญเสียทหารและแม่ทัพนายกองเกือบทั้งหมด ส่วนบรรพต่อไปจากนี้คือ กรรณบรรพ
เนื้อเรื่อง และบรรพย่อย.
โทรณบรรพ ประกอบไปด้วย 8 บรรพย่อย รวมทั้งหมด 204 ตอนดังนี้
1. โทรณภิเษกบรรพ (บทที่ 1–16)
2. สัมสปตกบาทบรรพ (บทที่ 17–32)
3. อภิมันยุวาทบรรพ (บทที่ 33–71)
4. ประติชนบรรพ (บทที่ 72–84)
5. ชัยตราทะ วาทบรรพ (บทที่ 85–152)
6. ฆโตฎ์กัจวาทบรรพ (บทที่ 153–184)
7. โทรณวาทบรรพ (บทที่ 185–193)
8. นารายณัสตระ-โมกษณบรรพ (บทที่ 194–204)
บรรพนี้เล่าถึงเหตุการณ์เมื่อโทรณาจารย์รับช่วงต่อจากท้าวภีษมะเป็นผู้บัญชาการรบฝ่ายเการพ ในการทำศึกตอนหนึ่งท้าวชยัทรัถ ซึ่งเป็นน้องเขยของทุรโยธน์สามารถแยกเจ้าชายอภิมันยุลูกชายของอรชุนออกจากกองทัพฝ่ายปาณฑพทั้งหมดได้ และสามารถสังหารเจ้าชายอภิมันยุได้สำเร็จ ทำให้อรชุนโกรธและประกาศจะล้างแค้นด้วยการสังหารท้าวชยัทรัถให้ตกตายตามกัน ในขณะที่กรรณะได้ใช้หอกวิเศษที่พระอินทร์ประทานให้สังหารลูกชายภีษมะคือ ฆโตฏ์กัจ ทำให้กรรณะไม่มีอำนาจวิเศษเหลือที่จะสังหารพี่น้องปาณฑพคนใดคนหนึ่งได้อีกต่อไป
ในการสู้รบโทรณาจารย์สังหารท้าวทรุปัท และท้าววิราฏได้สำเร็จ ในขณะที่กฤษณะใช้กลล่อลวงโทรณาจารย์โดยให้ภีมะสังหารช้างที่ชื่ออัศวถามา ซึ่งเป็นชื่อเดียวกันกับชื่อของลูกชายโทรณาจารย์เพื่อหลอกว่าอัศวถามา ตายแล้ว ยุธิษฐิระซึ่งได้ชื่อว่าเป็นคนถือคำสัตย์เป็นสำคัญถูกกฤษณะเกลี้ยกล่อมให้โกหกโทรณาจารย์ด้วยคำพูดว่าอัศวถามาตายแล้ว และเมื่อโทรณาจารย์หลงผิดคิดว่าอัศวถามาตายแล้วจริง ๆ เพราะคิดว่ายุธิษฐิระไม่มีวันโหก ก็เสียขวัญหมดกำลังใจวางอาวุธและบำเพ็ญตบะโยคะเพื่อละสังขารไปจากโลกนี้ เป็นจังหวะให้ธฤตทยุมน์เข้าไปตัดหัวโทรณาจารย์แล้วโยนเข้าไปในกองทัพฝ่ายเการพได้ ซึ่งเหตุการณ์สงครามที่ทุ่งกุรุเกษตรที่ได้กล่าวมานี้ ดำเนินมาจนถึงวันที่ 15 แล้ว
กรรณบรรพ

กรรณบรรพ (อักษรโรมัน: Karna Parva,) แปลว่า "บรรพแห่งกรรณะ" เป็นหนังสือบรรพที่ 8 ของ มหาภารตะ มีเนื้อหารวมทั้งหมด 96 ตอน เป็นเนื้อหาต่อเนื่องมาจาก โทรณบรรพ เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับกรรณะที่ดำรงตำแหน่งแม่ทัพฝ่ายเการพต่อจากโทรณาจารย์จนกระทั่งถูกอรชุนสังหาร และทุหศาสันถูกภีมะฆ่าตายส่วนบรรพต่อไปจากนี้คือ ศัลยบรรพ
เนื้อเรื่องในบรรพนี้.
กรรณะได้เข้ามาทำหน้าที่เป็นผู้บัชาการการรบฝ่ายเการพสืบต่อจากโทรณาจารย์ ในการทำศึกครั้งนี้ภายใต้การบัญชาการรบของกรรณะ กรรณะได้ขอให้ทุรโยธน์ไปขอร้องให้ท้าวศัลยะ ให้ทำหน้าที่เป็นสารถีรถม้าศึกของตน ในตอนนี้เองที่ภีมะสามารถล้างแค้นตามคำสาบานที่เคยให้ไว้ได้ ด้วยการจับทุหศาสันน้องทุรโยธน์ทุ่มลงจากรถม้าศึกและฉีกอกดื่มเลือดสด ๆ เพื่อล้างอายให้กับพระนางเทราปทีที่เคยถูกทุหศาสันย่ำยี หนำซ้ำยังใช้มือรองเลือดไปให้นางเทราปตีล้างมลทินบนเรือนร่างของพระนางด้วย การสู้รบดำเนินต่อไปและยุธิษฐิระได้รับบาดเจ็บจากการทำศึก ร้อนถึงอรชุนต้องไปเยี่ยมให้กำลังใจก่อนจะกลับสู่สนามรบและท้าให้กรรณะออกมาสู้กันแบบตัวต่อตัว
ในการสู้รบของสองคนนี้พระอินทร์เข้าข้างอรชุน ส่วนพระอาทิตย์เข้าข้างกรรณะ และเมื่อล้อรถม้าศึกของกรรณะจมลงไปในหล่มโคลน (เพราะก่อนหน้านี้ในคืนวันที่ 16 ของสงครามได้เกิดฝนตกลงมาอย่างหนัก) อรชุนไม่ยอมเสียโอกาสในการสังหารกรรณะ แม้ว่ากรรณะจะขอเวลาเพื่อรถม้าศึกที่ติดหล่มของตัวเองเสียก่อนก็ตามที
ศัลยบรรพ

ศัลยบรรพ (อักษรโรมัน: Shalya Parva,) แปลว่า "บรรพแห่งท้าวศัลยะ" เป็นหนังสือบรรพที่ 9 ของ มหาภารตะ ประกอบไปด้วย 4 บรรพย่อย รวมทั้งหมด 65 ตอน เป็นเนื้อหาต่อเนื่องมาจาก กรรณบรรพ เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับสงครามที่ดำเนินมาถึงวันสุดท้าย ท้าวศัลยะ เจ้าเมืองมัทรเทศ เป็นผู้บัญชาการสูงสุดของฝ่ายเการพแทนกรรณะ ทุรโยธน์ดวลกระบองกับภีมะที่ริมแม่น้ำสรัสวดีและจบลงด้วยความพ่ายแพ้ กองทัพฝ่ายเการพพ่ายแพ้และพินาศสิ้น ส่วนบรรพต่อไปจากนี้คือ เสาปติกบรรพ
เนื้อเรื่อง และบรรพย่อย.
ศัลยบรรพ ประกอบไปด้วย 4 บรรพย่อย รวมทั้งหมด 65 ตอน ดังนี้
ท้าวศัลยะถูกฆ่าตายด้วยน้ำมือของยุธิษฐิระในการสู้กันแบบตัวต่อตัว ส่วนสหเทพก็สามารถสังหารท้าวศกุนิได้สำเร็จ มาถึงบัดนี้ ฅความพ่ายแพ้บังเกิดกับฝ่ายเการพของทุรโยธน์ ทหารฝ่ายเการพตายหมดยกเว้นทุรโยธน์กับนักรบอีกสามคนคือ "อัศวถามา" "กฤปาจารย์" และ "กฤตวรมัน" รวมเป็นสี่คนเท่านั้น ทุรโยธน์หลบไปอาศัยอยู่ใต้หนองน้ำ และใช้อำนาจวิเศษกบดาลอยู่ใต้สระน้ำเพื่อนซ่อนตัว แต่ในที่สุดพวกปาณฑพก็ตามหาจนพบ และท้าทายให้ทุรโยธน์ขึ้นมารบเพื่อให้รู้แพ้รู้ชนะ ซึ่งก็เป็นภีมะเองที่เป็นคนท้าทุรโยธน์ให้มาสู้ตัวต่อตัวกันด้วยอาวุธที่สองคนถนัดเป็นพิเศษนั่นก็คือคทา ภีมะกับทุรโยธรน์สู้กันแบบตัวต่อตัวโดยมีนักรบคนอื่น ๆ ยืนดูอยู่ ภีมะอาศัยการแนะนำของกฤษณะใช้คทาฟาดไปที่หน้าขาของทุรโยธน์ และเตะด้วยเท้าซ้าย ทุรโยธน์ไม่สามารถเดินไปไหนได้นอกจากคลานและนอนรอความตายที่สระน้ำที่ซ่อนตัวนั่นเอง พวกปาณฑพทั้งหมดจึงทิ้งให้ทุรโยธน์นอนรอความตายอยู่ตรงนั้น
ทุรโยธน์ประณามพระกฤษณะที่ใช้เล่ห์เหลี่ยมบอกใบ้ให้ภีมะทำร้ายตน ด้วยความเคียดแค้น ในขณะที่พวกปาณฑพได้ส่งพระกฤษณะให้เดินทางไปปลอบโยนท้าวธฤตราษฎร์ และพระนางคานธารีให้คลายความโศกเศร้าจากการต้องสูญเสียทุรโยธน์ แต่ทุรโยธน์ยังไม่ตายและอาศัยช่วงเวลาในการมีชีวิตช่วงสุดท้ายแต่งตั้งอัศวถามาเป็นผู้บัญชาการรบฝ่ายเการพ แม้จะมีทหารเหลือยู่เพียงสามคนก็ตามทีและอัศวถามาก็รับปากจะช่วยแก้แค้นให้กับทุรโยธน์ให้จงได้
เสาปติกบรรพ

เสาปติกบรรพ (อักษรโรมัน: Sauptika Parva,) แปลว่า "บรรพแห่งการหลับใหล" เป็นหนังสือบรรพที่ 10 ของ มหาภารตะ ประกอบไปด้วย 2 บรรพย่อย รวมทั้งหมด 18 ตอน เป็นเรื่องราวก่อนทุรโยชน์จะเสียชีวิต อัศวัตถามา กฤปาจารย์ และกฤตวรมัน กองกำลัง 3 คนสุดท้ายของฝ่ายเการพที่เหลืออยู่ ลอบทำลายกองทัพปาณฑพขณะกำลังนอนหลับ (เสาปติก แปลว่า การหลับใหล) ฝ่ายปาณฑพรอดชีวิตเพียง 7 คนเท่านั้น บรรพนี้มีเนื้อหาต่อเนื่องมาจาก ศัลยบรรพ ส่วนบรรพต่อไปจากนี้คือ สตรีบรรพ
เนื้อเรื่อง และบรรพย่อย.
เสาปติกบรรพ ประกอบไปด้วย 2 บรรพย่อย รวมทั้งหมด 18 ตอน ดังนี้
นักรบฝ่ายเการพที่เหลืออยู่ 3 คน ลักลอบเข้าไปโจมตีพวกปาณฑพที่เหลืออยู่ในตอนกลางคืน มีเพียงพระกฤษณะและพี่น้องปาณฑพ 5 คนกับ "สาตยกี" เท่านั้นที่ไม่ได้นอนอยู่ค่ายที่พัก อัศวถามาสังหารธฤตทยุมันเพื่อแก้แค้นให้พ่อก่อนเป็นคนแรก และหลังจากนั้นก็เดินไปตามที่นอนของนักรบแต่ละคนเพื่อสังหารและฆ่าทหารทุกคนที่นอนหลับอยู่ในค่ายพักรวมทั้งศิขัณฑิณ และลูกชายทั้ง 5 คนของพระนางเทราปตี กับพี่น้องปาณฑพด้วย
พวกอสูรได้เข้ามาร่วมเฉลิมฉลองชัยชนะด้วยการกินเนื้อสด ๆ ของนักรบฝ่ายปาณฑพที่ถูกอัศวถามาฆ่าตายอย่างสยดสยอง แล้วอัศวถามาจึงกลับไปเล่าเรื่องให้ทุรโยธน์ที่นอนรอความตายฟังว่าได้ล้างแค้นให้แล้ว
ในขณะที่พระนางเทราปตีเสียใจจนแทบจะเป็นบ้า เพราะลูกชายถูกฆ่าตายทั้งหมดทั้ง 5 คนและนางได้เรียกร้องให้พี่น้องปาณฑพผู้เป็นสามีจัดการกับอัศวถามาเพื่อล้างแค้นให้ตนให้จงได้
บัดนี้สงครามที่ทุ่งเกษตรได้จบสิ้นลงแล้ว ด้วยความพ่ายแพ้ของฝ่ายเการพอย่างสิ้นเชิง ผู้ที่รอดตายในสงครามครั้งนี้ในฝ่ายเการพมีเพียงสามคนคือ "กฤปาจารย์" "อัศวถามา" และ "กฤตวรมัน" ส่วนทางฝ่ายปาณฑพเองก็รอดตายเพียงแค่ พี่น้องปาณฑพห้าคน คือ ยุธิษฐิระ ภีมะ อรชุน นกุล และสหเทพ รวมทั้งพระกฤษณะและสาตยกีเท่านั้นรวมกันเป็นเจ็ดคน ส่วนคนอื่นที่เหลือตายในสนามรบกันหมดทุกคน นี่คือสงครามล้างผลาญชีวิตผู้คนขนานใหญ่อย่างไม่เคยปรากฏมาก่อนในตำนานเรื่องใด
สตรีบรรพ

สตรีบรรพ (อักษรโรมัน: Stri Parva,) แปลว่า "บรรพแห่งผู้หญิง" เป็นหนังสือบรรพที่ 11 ของ มหาภารตะ ประกอบไปด้วย 2 บรรพย่อย รวมทั้งหมด 27 ตอน เป็นเรื่องราวของพระนางคานธารี นางกุนตี และหญิงคนอื่น ๆ ต่างโศกเศร้ากับความตายของเหล่านักรบทั้งสองฝ่าย บรรพนี้มีเนื้อหาต่อเนื่องมาจาก เสาปติกบรรพ ส่วนบรรพต่อไปจากนี้คือ ศานติบรรพ
เนื้อเรื่อง และบรรพย่อย.
สตรีบรรพ แปลว่า "บรรพแห่งผู้หญิง" เป็นหนังสือบรรพที่ 11 ของ มหาภารตะ ประกอบไปด้วย 2 บรรพย่อย รวมทั้งหมด 27 ตอน ดังนี้
กล่าวถึงเรื่องราวหลังจากสงครามยุติลงพวกปาณฑพได้พบกับท้าวธฤตราษฎร์และพระนางคานธารี ซึ่งเป็นญาติผู้ใหญ่ฝ่ายเการพที่หลงเหลืออยู่เพียงสองคน ซึ่งทั้งสองก็ให้การต้อนรับเป็นอย่างดี และลืมความเจ็บปวดที่เกิดขึ้นแต่หนหลังจนหมดสิ้น
หลังจากนั้นบรรดาสตรีจากราชสำนักก็เดินทางออกจากกรุงหัสตินาปุระ ไปยังสมรภูมิรบพร้อม ๆ กันในการเดินทางไปยังสมรภูมิรบนั้น พระนางคานธารี ซึ่งเป็นแม่ของพวกพี่น้องเการพทั้งหนึ่งร้อยคน ซึ่งผูกผ้าปิดตามองไม่เห็นอะไรได้ฟังคำอธิบายถึงภาพอันเลวร้ายที่ลูกชายทั้งหมดนอนตายกลางสนามรบโดยมีสุนัขจิ้งจอก และสัตว์กินเนื้ออื่น ๆ มาแทะศพจนแหลกเหลว บรรดาลูกสะใภ้ของพระนางคานธารีต่างก็ร้องไห้ระงมกับศพของสามีแต่ละคน สิ่งที่เกิดขึ้นสร้างความเสียใจให้กับพระนางคานธารีอย่างมากและถึงจุด ๆ หนึ่ง พระนางคานธารีก็หันมาทางพระกฤษณะพร้อมกับโทษว่ากฤษณะเป็นต้นตอของเรื่อง และโทษว่ากฤษณะไม่พยายามยุติความเลวร้ายที่เกิดขึ้นทั้ง ๆ ที่สามารถทำได้ พร้อมกับสาปแช่งพระกฤษณะว่านับจากนี้ไปเป็นเวลา 36 ปี พระกฤษณะกับบรรดาญาติพวกตระกูลยาทพจะต้องรบราฆ่าฟันกันเอง และสำหรับตัวพระกฤษณะนั้น พระนางคานธารีสาปให้ต้องรับกรรมด้วยการซัดเซพเนจรเข้าไปในป่าและจบชีวิตลงในป่าคนเดียวอย่างโดดเดี่ยว
เมื่อทุกคนคลายความเศร้าโศกตัดใจลงได้ การทำพิธีศพให้กับทุกคนก็ดำเนินไปอย่างเรียบร้อย ส่วนคนที่รอดตายจากสงครามก็พักผ่อนและล้างบาปกรรมของตัวเองด้วยการบำเพ็ญโยคะอยู่ที่ริมฝั่งแม่น้ำคงคาเป็นระยะเวลาหนึ่ง
พระนางกุนตีได้เปิดเผยความเป็นมาที่แท้จริงของกรรณะให้กับพี่น้องปาณฑพได้ทราบ ผลก็คือทำให้พวกปาณฑพเสียใจเป็นอันมากที่ต้องมาฆ่าพี่ชายร่วมสายเลือดของตัวเอง
ศานติบรรพ

ศานติบรรพ (อักษรโรมัน: Shanti Parva,) แปลว่า "บรรพแห่งสันติ" เป็นหนังสือบรรพที่ 12 ของ มหาภารตะ ประกอบไปด้วย 3 บรรพย่อย รวมทั้งหมด 365 ตอน นับว่าเป็นบรรพที่ยาวที่สุดในมหากาพย์มหาภารตะ เป็นเรื่องราวของท้าวธฤตราษฎร์สละราชสมบัติ ยุธิษฐิระขึ้นครองราชสมบัติเมืองหัสตินาปุระแทน และรับคำสอนจากภีษมะก่อนที่ภีษมะจะละสังขาร บรรพนี้มีเนื้อหาต่อเนื่องมาจาก สตรีบรรพ ส่วนบรรพต่อไปจากนี้คือ อนุศาสนบรรพ
เนื้อเรื่องและบรรพย่อย.
ศานติบรรพ ประกอบไปด้วย 3 บรรพย่อย รวมทั้งหมด 365 ตอน ดังนี้
อนุศาสนบรรพ

อนุศาสนบรรพ (อักษรโรมัน: Anushasana Parva,) แปลว่า "บรรพแห่งอนุศาสน์หรือคำสอน" เป็นหนังสือบรรพที่ 13 ของ มหาภารตะ ประกอบไปด้วย 2 บรรพย่อย รวมทั้งหมด 168 ตอน เป็นเรื่องราวของคำสอนครั้งสุดท้ายของภีษมะก่อนการละสังขาร ซึ่งเนื้อหาต่อเนื่องจากบรรพที่ 12 ส่วนบรรพต่อไปจากนี้คือ อัศวเมธิกบรรพ
เนื้อเรื่องและบรรพย่อย.
อนุศาสนบรรพ ประกอบไปด้วย 2 บรรพย่อย รวมทั้งหมด 168 ตอน ดังนี้
บรรพนี้กล่าวถึงภีษมะที่ได้สาธยายถึงเรื่องต่าง ๆ ครอบคลุมในหลายหัวข้อไม่ว่าจะเป็นเรื่อง กฎแห่งกรรม การให้ยกย่องพราหมณ์ การแต่งงานและการสืบทอดทายาท พิธีศพการอดอาหารและการบริจาค รวมถึงการยกย่องพระกฤษณะ
หลังจากให้แง่คิดที่จะนำไปใช้ปฏิบัติแล้ว ท้าวภีษมะก็ประกาศว่าถึงเวลาที่ตนพร้อมจะตายแล้วท่ามกลางผู้คนจำนวนมากที่ให้ความเคารพยกย่อง ในที่สุดวิญญาณของท้าวภีษมะก็หลุดลอยขึ้นสู่สวรรค์
อัศวเมธิกบรรพ

อัศวเมธิกบรรพ (อักษรโรมัน: Ashvamedhika Parva,) แปลว่า "บรรพแห่งม้าอัศวเมธ" เป็นหนังสือบรรพที่ 14 ของ มหาภารตะ ประกอบไปด้วย 2 บรรพย่อย รวมทั้งหมด 96 ตอน เป็นเรื่องราวของยุธิษฐิระทำพิธีอัศวเมธ (การฆ่าม้าบูชายัญ) เพื่อประกาศอำนาจของกรุงหัสตินาปุระ อรชุนเป็นแม่ทัพนำทหารปราบดินแดนต่าง ๆ ในพิธีนี้ อรชุนรับคำสอน "อนุคีตา" จากพระกฤษณะบรรพนี้มีเนื้อหาต่อเนื่องมาจาก อนุศาสนบรรพ ส่วนบรรพต่อไปจากนี้คือ อาศรมวาสิกบรรพ
เนื้อเรื่องและบรรพย่อย.
อัศวเมธิกบรรพ ประกอบไปด้วย 2 บรรพย่อย รวมทั้งหมด 96 ตอน ดังนี้
เมื่อยุธิษฐิระขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิหลังสงครามที่ทุ่งกุรุเกษตรจบสิ้น ยุธิษฐิระได้รับคำแนะนำให้ทำพิธีอัศวเมธ พระกฤษณะได้แสดงธรรมคาถาที่เคยแสดงเอาไว้ในภควัตคีตาแบบย่นย่อซ้ำอีกวาระหนึ่ง ตามคำร้องขอของอรชุนซึ่งได้ฟังคนเดียว เพื่อให้มีโอกาสได้รับทราบหลักธรรมที่สำคัญดังกล่าวด้วย ธรรมคาถาย่นย่อที่ว่า ซึ่งเรียกกันว่า "อนุคีตา" นั้นแบ่งออกเป็นสามส่วนสำคัญ ๆ คือ คำสอนที่สิทธาบอกไว้ให้กับพราหมณ์ คำสั่งสอนของพราหมณ์ที่มีให้กับภริยา และคำสอนของครูพราหมณ์ที่มีให้ต่อลูกศิษย์
ทางด้านพระนางอุตตระ ภริยาหม้ายของเจ้าชายอภิมันยุ ได้ให้กำเนิดบุตรชายแต่เสียชีวิตตั้งแต่เกิด เดือดร้อนถึงกฤษณะต้องทำหน้าที่เป็นผู้ชุบชีวิตให้ เจ้าชายพระองค์น้อยนี้มีชื่อว่า "ปริกษิต" เพื่อสืบวงศ์ของพวกปาณฑพมิให้ขาดตอน
สำหรับพิธีอัศวเมธนั้นเริ่มต้นด้วยการปล่อยม้าไปยังดินแดนต่าง ๆ โดยมีอรชุนได้รับแต่งตั้งให้เป็นผู้นำทัพตามม้าพิธีที่ปล่อยออกไปและสามารถเอาชนะบรรดาแว่นแคว้นต่าง ๆ ที่ม้าเดินทางไปถึงได้หมด หลังจากปล่อยม้าท่องไปยังดินแดนต่าง ๆ เป็นเวลาหนึ่งปี อรชุนก็เดินทางกลับราชสำนักกรุงหัสตินาปุระพร้อมม้าพิธีดังกล่าว เพื่อทำพิธีบูชายัญโดยมีบรรดาพระราชาแว่นแคว้นทั้งหมดมาร่วมด้วย ผลแห่งพิธีอันศักดิ์สิทธิ์ดังกล่าวเท่ากับบาปและมลทินทั้งหลายทั้งปวงที่พวกปาณฑพก่อขึ้นเป็นอันว่าได้ชำระสะสางเป็นที่เรียบร้อย
อาศรมวาสิกบรรพ

อาศรมวาสิกบรรพ (อักษรโรมัน: Ashramavasika Parva,) แปลว่า "บรรพแห่งอาศรม" เป็นหนังสือบรรพที่ 15 ของ มหาภารตะ ประกอบไปด้วย 3 บรรพย่อย รวมทั้งหมด 39 ตอน เป็นเรื่องราวของท้าวธฤตราษฎร์ ที่ออกผนวชพร้อมกับ นางคานธารี นางกุนตี และสัญชัยสารถี ต่อมาเหล่ากษัตริย์ทั้ง 3 องค์สิ้นพระชนม์ด้วยไฟป่า เหลือเพียงสัญชัยเท่านั้นที่รอดชีวิต และไปอาศัยอยู่ที่เทือกเขาหิมาลัย บรรพนี้มีเนื้อหาต่อเนื่องมาจาก อัศวเมธิกบรรพ ส่วนบรรพต่อไปจากนี้คือ เมาสลบรรพ
เนื้อเรื่องและบรรพย่อย.
อาศรมวาสิกบรรพ ประกอบไปด้วย 3 บรรพย่อย รวมทั้งหมด 39 ตอน ดังนี้
บรรพนี้กล่าวถึงเหตุการณ์หลังจากยุธิษฐิระ ขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิไปได้ประมาณ 15 ปี ท้าวธฤตราษฎร์และพระนางคานธารี ซึ่งอยู่ในราชสำนักกับหลาน ๆ พวกปาณฑพ ก็ตัดสินใจไปบำเพ็ญพรตใช้ชีวิตบั้นปลายในป่า โดยมีพระนางกุนตี ท้าววิฑูร สัญชัยร่วมตามเสด็จไปด้วย แม้จะอยู่ป่าตัดขาดจากโลกภายนอกแต่พวกปาณฑพก็ไปเยี่ยมเยียนบ้างเป็นครั้งคราว
ในที่สุดท้าววิฑูรก็เสียชีวิตและวิญญาณของท้าววิฑูร ซึ่งเป็นธรรมเทพที่มาจุติในโลกมนุษย์ก็เข้าไปหลอมรวมอยู่กับท้าวยุธษฐิระซึ่งเป็นธรรมเทพในโลกมนุษย์เช่นกัน
ในช่วงบั้นปลายของชีวิตท้าวธฤตราษฎร์ พระนางคานธารีและพระนางกุนตีได้รับพรพิเศษจากฤๅษีวยาส ทำให้ได้มีโอกาสเห็นบรรพบุรุษที่อยู่ในเทวโลก และหลังจากนั้นอีกสองปี หลังการพบปะกันครั้งสุดท้ายกับพวกปาณฑพที่ไปเยี่ยม ก็มีข่าวจากในป่ามาแจ้งยังราชสำนักกรุงหัสตินาปุระให้ท้าวยุธษญิระได้ทราบว่า บัดนี้ท้าวธฤตราษฎร์ พระนางคานธารี และพระนางกุนตีต่างเสียชีวิตไปพร้อม ๆ กัน เพราะเกิดไฟไหม้ป่าในอาณาบริเวณที่ตั้งอาศรมบำเพ็ญพรตไปเรียบร้อยแล้ว
เมาสลบรรพ

เมาสลบรรพ (อักษรโรมัน: Mausala Parva,) แปลว่า "บรรพแห่งไม้ตะบอง" เป็นหนังสือบรรพที่ 16 ของ มหาภารตะ มีเนื้อหาทั้งหมด 9 ตอน ไม่มีบรรพย่อยใด ๆ นับว่าเป็นบรรพหนึ่งในมหาภารตะที่สั้นที่สุด เป็นเรื่องราวของความพินาศของเหล่ากษัตริย์ยาทวะหรือยาทพ จากไม้ตะบอง (เมาสละ แปลว่า ตะบอง) วาระสุดท้ายของพระพลราม พระกฤษณะและกรุงทวารกา บรรพนี้มีเนื้อหาต่อเนื่องมาจาก อาศรมวาสิกบรรพ ส่วนบรรพต่อไปจากนี้คือ มหาปรัสถานิกบรรพ
เนื้อเรื่อง.
เมาสลบรรพ มีเนื้อหาทั้งหมด 9 ตอน ไม่มีบรรพย่อยใด ๆ นับว่าเป็นบรรพหนึ่งในมหาภารตะที่สั้นที่สุด
คำสาปของพระนางคานธารีเป็นจริงตามที่พระนางลั่นวาจาเอาไว้ เพราะบรรดาพี่น้องยาทพแห่งแคว้นทวารกาของพระกฤษณะต่างก็ทำศึกสงครามฆ่ากันเองจนตายหมดสิ้น พลรามซึ่งเป็นพี่ชายของกฤษณะก็ตายในสงครามในหมู่พี่น้องกันเองด้วย
สำหรับพระกฤษณะนั้นแม้จะไม่ตายในระหว่างการสู้รบกันเอง แต่ก็ตายด้วยน้ำมือของพรานที่ไปล่าสัตว์เพราะสำคัญผิดคิดว่า พระกฤษณะทีนอนอยู่ใต้ต้นไม้ในป่าเป็นสัตว์ที่ตัวเองกำลังล่าอยู่
ก้านตอง ทุ่งเงิน

ก้านตอง ทุ่งเงิน (เกิด 29 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2531) เป็นนักร้องเพลงลูกทุ่งหญิงชาวไทย สังกัดค่าย แกรมมี่โกลด์ ในเครือ จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ น้องสาวแท้ๆ ของ ดอกอ้อ ทุ่งทอง เธออยู่ในวงการบันเทิงมาแล้ว 17 ปี เป็นนักร้องลูกทุ่งที่มีชื่อเสียงโด่งดังในปัจจุบันจากผลงานเพลง น้องย่านลิฟต์หนีบ,ลบเบอร์ก็ลืมเธอไม่ได้,ไปถอนคำสาบาน,ทนพิษบาดแผลไม่ไหว,อ้ายเขี่ยน้องถิ่ม,เกิดมาเพื่อฮักอ้าย,นาท่งน้อย,ผ่านมาแค่ให้จำ,บ่ฮักกะให้หลูโตน,คิดฮอดผู้บ่าวสะแบง,สาวมอหินขาว,เว้าบ่ป่อง,เสิ่น ฯลฯ
ประวัติ.
ก้านตอง ทุ่งเงิน เกิดเมื่อวันที่ 29 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2531 มีชื่อจริง นางสาวพิยะดา บุญมี ชื่อเล่น พร บ้านเกิดอยู่ที่บ้านโนนค้อ ตำบลโนนค้อ อำเภอบุณฑริก จังหวัดอุบลราชธานี เป็นบุตรของนายสง่า บุญมี (เสียชีวิตเมื่อวันที่ 26 ตุลาคม พ.ศ. 2546) และนางสำราญ บุญมี มีพี่น้อง 5 คน เป็นคนสุดท้อง คนที่ 5 ของครอบครัว มีพี่สาว 2 คน พี่ชาย 2 คน อีกด้วย กิ๊ก ไอรดา บุญมี
พิยะดาจบระดับประถมศึกษาที่โรงเรียนบ้านโนนค้อ ระดับมัธยมศึกษาที่ โรงเรียนนาส่วงวิทยาและระดับอุดมศึกษา คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยรัตนบัณฑิต และ จบการศึกษาเมื่อปี พ.ศ. 2554
ก้านตอง ทุ่งเงิน มีผลงานอัลบั้มเดี่ยว ชุด แค่มาถามข่าว โดยใช้ชื่อว่า พิม พิยะดา สังกัดค่ายเพลงลาวัลย์เอนเตอร์เทนเมนต์ ต่อมาเข้าสู่ค่ายแกรมมี่โกลด์ โดยมีผลงานเพลงคู่ร่วมกับพี่สาวที่เป็นนักร้องด้วยกัน คือ ดอกอ้อ ทุ่งทอง ในอัลบั้ม เอื้อย-น้อง ร้องลำ พอสังกัดค่าย แกรมมี่โกลด์ ในเครือ จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ อีกด้วย 
ผลงานเพลง.
เพลงที่ร่วมร้องกับศิลปินอื่น.
เพลงที่ก้านตอง ทุ่งเงินได้มีส่วนร่วมในการการร้อง
ขวดรูปชมพู่

ขวดรูปชมพู่ (ทรงกรวย และคอทรงกระบอก ถูกตั้งชื่อตาม เอมิล เออเลนเมเยอร์ (Emil Erlenmeyer; ค.ศ. 1825–1909) ผู้สร้างขึ้นมาเมื่อ ค.ศ. 1860
การออกแบบ.
ขวดรูปชมพู่มีฐานกว้าง ด้านข้างแคบลงไปยังปลายที่สั้นและตั้งตรง อาจมีขีดบอกปริมาตร และมักมีจุดที่เป็นกระจกด้านหรือมีการเลือบให้สามารถทำเครื่องหมายได้ด้วยดินสอ แตกต่างกับบีกเกอร์ตรงที่มีทรงกรวยและปากแคบ อาจทำจากพลาสติกหรือแก้วแล้วแต่จุดประสงค์ และมีหลายขนาด
ปากของขวดรูปชมพู่อาจมีส่วนยื่นออกมาเพื่อให้สามารถปิดด้วยจุกหรือที่คลุม ตรงคออาจทำด้วยแก้วแบบด้าน สำหรับจุกปิดแบบเฉพาะ หรืออาจมีจุดต่อไว้สำหรับเชื่อมกับอุปกรณ์พิเศษ ขวดบุชเนอร์ (Büchner flask) เป็นขวดที่ดัดแปลงเพื่อการกรองใต้ภาวะสุญญากาศ
การใช้.
การใช้ในเคมี.
ด้านข้างที่เรียวลงและคอที่แคบทำให้สามารถทำการผสมสารโดยการเขย่าเป็นวงกลม โดยไม่ต้องกลัวกระเด็น ทำให้เหมาะกับการไทเทรต โดยวางไว้ใต้บิวเรตต์ และใส่ตัวทำละลายกับตัวบ่งชี้ลงไปในขวดรูปชมพู่ รูปลักษณ์เหล่านี้ยังทำให้เหมาะสำหรับการต้มของเหลว ไอน้ำร้อนรวมตัวกันในส่วนบนของขวดรูปชมพู่ ทำให้ลดการสูญเสียของตัวทำละลาย นอกจากนี้ความแคบของคอทำให้สามารถใช้ร่วมกับกรวยกรอง 
สองคุณสมบัติทำให้ขวดรูปชมพู่เหมาะกับการเกิดผลึกใหม่ (recrystallization) เริ่มจากการให้ความร้อนตัวอย่างที่ต้องการเพิ่มความบริสุทธิ์จนเดือด จากนั้นจึงเติมตัวทำละลายจนละลายอย่างสมบูรณ์ ขวดรับถูกเติมด้วยตัวทำละลายปริมาณเล็กน้อย และให้ความร้อนจนเดือด ขณะกำลังร้อนตัวทำละลายถูกกรองผ่านกระดาษกรองที่ถูกพับไปยังขวดรับ ไอน้ำร้อนจากตัวทำละลายที่กำลังเดือดทำให้กรวยกรองยังคงอุ่น และป้องกันการตกผลึกก่อนที่จะผ่านลงไป
ขวดรูปชมพู่ไม่เหมาะกับการวัดปริมาตรแบบแม่นยำ เช่นเดียวกับบีกเกอร์ ขีดบนขวดมีความแม่นยำในระยะ 5%
การใช้ในชีววิทยา.
ขวดรูปชมพู่ยังถูกใช้ในจุลชีววิทยาสำหรับการเพาะเลี้ยงจุลชีพ ขวดรูปชมพู่ที่ใช้เพื่อเพาะเลี้ยงเซลล์ต้องผ่านการฆ่าเชื้อ และอาจมีจุกปิดเพื่อให้แก๊สสามารถแลกเปลี่ยนได้ระหว่างการฟักตัวและการเขย่า ปกติแล้วจะใช้ของเหลวปริมาณไม่มาก และมักไม่เกินหนึ่งในห้าของความจุขวด เพื่อให้แก๊สแลกเปลี่ยนได้อย่างสะดวก และส่งเสริมการผสมอย่างทั่วถึงเมื่อขวดถูกเขย่า อัตราการแลกเปลี่ยนแก๊สในขวดรูปชมพู่ขึ้นอยู่กับความเร็วในการเขย่า, ปริมาณของเหลว และการออกแบบของขวด โดยความเร็วในการเขย่าเป็นปัจจัยที่ส่งผลสูงสุดต่ออัตราการแลกเปลี่ยนออกซิเจน
ข้อจำกัดทางกฎหมาย.
เพื่อกีดขวางการผลิตยาเสพติด รัฐเท็กซัสจำกัดการขายขวดรูปชมพู่ โดยจะขายให้กับผู้ที่มีใบอนุญาตเท่านั้น
ขันติพงษ์ ต.พิทักษ์กลการ

<ns>0</ns>
 <revision>
 <parentid>9944667</parentid>
 <timestamp>2024-08-25T15:56:07Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>ZeroSixTwo</username>
 </contributor>
 <comment>+; +ด้วย</comment>
 <origin>11714569</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
ขันติพงษ์ ต.พิทักษ์กลการ หรือ ขันติพงษ์ ลูกทัพอากาศ หรือ ครูวี เป็นอดีตนักมวยไทยชาวไทย เจ้าของฉายา "ศอกโลหิต" ซึ่งเป็นแชมป์รุ่น 28 กก. เวทีมวยรังสิต และแชมป์รุ่น 115 ปอนด์ เวทีมวยสยามอ้อมน้อย
ประวัติ.
ขันติพงษ์ เกิดที่อำเภอฉวาง จังหวัดนครศรีธรรมราช เริ่มแข่งขันมวยไทยเมื่ออายุ 7 ขวบ โดยใช้ชื่อพรทวี เดชนิรันดร์ ต่อมา ได้ย้ายตามครอบครัวของเขาซึ่งมาทำสวนที่อำเภอกาญจนดิษฐ์ จังหวัดสุราษฎร์ธานี โดยแข่งกว่า 200 ไฟต์ และแพ้เพียง 6 ครั้ง
ครั้นสำเร็จการศึกษาระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ก็ได้มาอยู่ที่ค่ายลูกทัพอากาศ ของ น.อ.ยอดวันเผด็จ สุวรรณวิจิตร กระทั่งได้แชมป์รุ่น 28 กก. ที่เวทีมวยรังสิต จากการเป็นฝ่ายชนะดาราจิ๋ว ศิษย์รุ่งทรัพย์
จากนั้น เขาก็เป็นฝ่ายชนะพรชัย ลูกพระบาท, ไผ่ตัน พลอยศักดา และอมรน้อย ศิษย์พวงทอง แล้วจึงแข่งขันที่สนามมวยเวทีลุมพินีเป็นครั้งแรก โดยเป็นฝ่ายชนะน็อกนพฤทธิ์ เกียรตินภดล (ก้องฟ้า อู๊ดดอนเมือง) ในยกแรก
ขันติพงษ์ ยังเคยเป็นฝ่ายชนะสายฝน ม.อจลบุญ (ส.สุกัญญา) และได้เป็นแชมป์รุ่น 115 ปอนด์ ของเวทีมวยสยามอ้อมน้อย จากการเป็นฝ่ายชนะวันหน้า แก่นนรสิงห์ รวมถึงเป็นรองแชมป์มวยรอบเชลล์ ริมูล่า ซึ่งเขาเป็นฝ่ายแพ้วันเฉลิม ศิษย์ซ้อน้อง
วันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2551 ขันติพงษ์ เป็นฝ่ายแพ้เยตคิน ออสคูล (Yetkin Özkul)
นอกจากนี้ เขายังเคยเป็นฝ่ายชนะนักมวยไทยที่มีชื่อเสียงอย่างแสนชัย จิระเกรียงไกร, แสนเชิงเล็ก จิระเกรียงไกร, อนุวัฒน์ แก้วสัมฤทธิ์, ธนูชัย พรบุญมี และมนต์สวรรค์ ลูกคลองจั่น กระทั่งได้มีโอกาสปะทะกับยอดซุปเปอร์ นราตรีกุล โดยได้รับค่าตัวไฟต์นี้ที่ 1.2 แสนบาท
จากนั้น เขาเป็นฝ่ายแพ้กังวาลเล็ก เพชรยินดี ก่อนที่จะเดินทางสู่ประเทศญี่ปุ่น เพื่อปะทะกับนักชกชาวญี่ปุ่น โดยขันติพงษ์เป็นฝ่ายชนะ แล้วจึงแขวนนวมในวัย 29 ปี
ขันติพงษ์ สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีจากมหาวิทยาลัยเกริก และระดับปริญญาโทจากคณะรัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี
มรดกสืบทอด.
หลังจากการแขวนนวม ขันติพงษ์ได้รับการชักชวนจาก ผศ.นนทชัย โมรา ซึ่งเป็นคณบดีคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี ให้ทำหน้าที่เป็นผู้ฝึกสอนมวยไทยและมวยสากลสมัครเล่นแก่มหาวิทยาลัย ทั้งทีมชายและทีมหญิง
ตลอดจนเป็นผู้ฝึกสอนให้แก่สุรชัย นาคแถม ซึ่งเป็นนักมวยไทยสมัครเล่น เจ้าของเหรียญเงินจากการแข่งขันกีฬามวยในซีเกมส์ 2017 ที่ประเทศมาเลเซีย
เคียรัน โอฮารา

เคียรัน ไมเคิล โอฮารา (เกิด 22 เมษายน 2539) นักฟุตบอลอาชีพชาวไอร์แลนด์ในตำแหน่งผู้รักษาประตู โอฮาราเคยถูกยืมตัวเพื่อไปเล่นให้กับแม็คเคิลส์ฟีลด์ ทาวน์ ในอีเอฟแอลลีกทู 1 ฤดูกาล
พระเจ้าปอโรส

ปอโรส , โปรส  หรือ ปุรูวาส (ราว 326–321 ปีก่อน ค.ศ.) เป็นกษัตริย์อินเดียโบราณที่มีดินแดนกินอาณาเขตระหว่างแม่น้ำเฌลัม (ไฮดาสเปส) กับแม่น้ำเจนาบ (อาเซซิเนส) ในภูมิภาคปัญจาบ อนุทวีปอินเดีย พระองค์ได้รับการกล่าวถึงแค่ในข้อมูลกรีก
ปอโรสผู้ได้รับการยกย่องให้เป็นนักรบในตำนานที่มีทักษะพิเศษ กระทำศึกกับอเล็กซานเดอร์มหาราชในยุทธการที่ไฮดาสเปส (326 ปีก่อน ค.ศ.) แต่ประสบความล้มเหลว อเล็กซานเดอร์ประทับใจในปอโรสมาก ทำให้ไม่เพียงแค่แต่งตั้งพระองค์ใหม่เป็นเซแทร็ปเท่านั้น เขาก็ให้อำนาจเหนือดินแดนทางตะวันออกเฉียงใต้ไกลถึงไฮฟาซิส (บีอาส) มีรายงานว่าปอโรสสวรรคตในช่วงระหว่าง 321 ถึง 315 ปีก่อน ค.ศ.
แหล่งที่มา.
ข้อมูลร่วมสมัยข้อมูลเดียวเกี่ยวกับปอโรสกับอาณาจักรของพระองค์มาจากข้อมูลกรีก ในขณะที่ข้อมูลอินเดียไม่ได้กล่าวถึงพระองค์ ข้อมูลกรีกเหล่านี้มีความแตกต่างกันอย่างมาก
อาณาจักรมยีนไซ่ง์

อาณาจักรมยีนไซ่ง์  คืออาณาจักรที่ปกครองพม่าตอนกลางระหว่าง ค.ศ. 1297–1313 สถาปนาโดยเจ้าชายสามพี่น้องแห่งมยีนไซ่ง์ (อะทินคะยา, ราซะทินจาน และพระเจ้าสีหตู) เป็นหนึ่งในอาณาจักรเล็ก ๆ ที่ประกาศตัวเป็นอิสระหลังการล่มสลายของอาณาจักรพุกามเมื่อ ค.ศ. 1287 อาณาจักรมยีนไซ่ง์ประสบความสำเร็จในการต้านทานการรุกรานของจักรวรรดิมองโกลครั้งที่สองช่วง ค.ศ. 1300–1301 นอกจากนี้ยังสามารถรวบรวมพม่าตอนกลางให้เป็นปึกแผ่นได้สำเร็จ โดยเริ่มจากตะก้องทางตอนเหนือ ถึงแปรทางตอนใต้ อาณาจักรมยีนไซ่ง์และการปกครองร่วมกันของเจ้าชายสามพี่น้องสิ้นสุดลงในปี ค.ศ. 1310 ถึงปี ค.ศ. 1313 จากการสวรรคตของพระเชษฐาสองพระองค์ของพระเจ้าสีหตู พระเจ้าสีหตูจึงได้สถาปนาอาณาจักรใหม่คือ อาณาจักรปี้นยะ ขณะเดียวกันพระราชโอรสองค์ใหญ่ของพระเจ้าสีหตูได้แยกตัวเป็นอิสระจากพระราชบิดาและสถาปนาอาณาจักรซะไกง์ ขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1315 ทำให้พม่าตอนกลางแบ่งเป็น 2 อาณาจักรแยกจากกัน กระทั่งมีการสถาปนาอาณาจักรอังวะในอีก 5 ทศวรรษต่อมา
ประวัติศาสตร์นิพนธ์.
ความแตกต่างตามพงศาวดาร.
ราชพงศาวดารหลายเล่มรายงานภาพรวมเหตุการณ์โดยทั่วไปคล้ายกัน แต่ก็ยังมีบางส่วนที่แตกต่างกัน จารึกร่วมสมัยแสดงให้เห็นว่าลำดับการพระราชสมภพและลำดับการสวรรคตของบรรดาพี่น้องที่ปรากฏในพงศาวดาร "มหาราชวงศ์ ฉบับใหม่" ล้วนถูกต้อง ในขณะที่พงศาวดารอื่น ๆ มีข้อผิดพลาด
ความเป็นวิชาการสมัยอาณานิคม.
รายงานจากข้อมูลสมัยอาณานิคมอังกฤษ นี่คือยุคของสามพี่น้องไทใหญ่  ซึ่งดัดแปลงคำจากพงศาวดาร  ข้อมูลสมัยอาณานิคมระบุเป็นจุดเริ่มต้นของสมัยไทใหญ่ในพม่าตอนบนที่จะยังคงอยู่จนถึงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 16 การประเมินความเป็นชาติพันธุ์ของพี่น้องทั้งสามเป็นชาวไทใหญ่นั้นระบุครั้งแรกโดย Arthur Purves Phayre นักประวัติศาสตร์ชาวอังกฤษในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 และคำยืนยันของเขาถูกเผยแพร่โดยนักประวัติศาสตร์พม่าในเวลาต่อมา Phayre ถือว่า Theinkha Bo พระราชบิดาของพี่น้องทั้งสาม มีเชื้อสายไทใหญ่ เนื่องจากพงศาวดารต่าง ๆ ระบุว่าพระองค์เป็นพระโอรสใน"เจ้าฟ้า"แห่งเบนนะกะ แต่ Michael Aung-Thwin นักประวัติศาสตร์ ปฏิเสธข้อกล่าวอ้างนั้น เนื่องจากไม่มีหลักฐานทางประวัติศาสตร์ใด ๆ ที่สนับสนุนข้อกล่าวอ้างดังกล่าว
หมายเหตุ.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
อาหารกลางวัน

อาหารกลางวัน (ย่อจาก luncheon) เป็นมื้ออาหารโดยทั่วไปกินตอนเที่ยงวัน ในช่วงศตวรรษที่ 20 ความหมายการกินอาหารกลางวันจะจำกัดแคบในความหมายของมื้ออาหารขนาดเล็กหรือกลางที่กินตอนเที่ยงวัน อาหารกลางวัน โดยทั่วไปเป็นมื้อที่ 2 ของวัน ถัดจากอาหารเช้า มื้ออาหารกลางวันมีความหลากหลายตั้งแต่ขนาดตามแต่วัฒนธรรมในแต่ละแห่งของโลก
ฟัลโรท

ในช่วงระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง ฟัลโรท (แผนปกแดง) เป็นแผนการสำหรับขั้นตอนที่สองของการพิชิตฝรั่งเศสโดยกองทัพเยอรมันและได้เริ่มต้นเมื่อวันที่ 5 มิถุนายน ค.ศ. 1940 แผนนี้ดำเนินไปได้เพราะความสำเร็จของฟัลเก็ลพ์ (แผนปกเหลือง) การรุกรานประเทศเบเนลักซ์และทางตอนเหนือของฝรั่งเศสในยุทธการที่ฝรั่งเศสและการโอบล้อมกองทัพฝ่ายสัมพันธมิตรในทางตอนเหนือของฝั่งช่องแคบ กองกำลังที่แข็งแกร่งก็ได้เคลื่อนทัพเข้าสู่ฝรั่งเศส
ฟัลโรทประกอบด้วยปฏิบัติการย่อยสองปฏิบัติการ การโจมตีเบื้องต้นในทางทิศตะวันตกซึ่งได้เริ่มต้นขึ้นเมื่อวันที่ 5 มิถุนายน เหนือแม่น้ำซอมในทิศทางของแม่น้ำแซน และการโจมตีหลักโดยกองทัพกลุ่มเอได้เริ่มขึ้นเมื่อวันที่ 9 มิถุนายน ในส่วนกลางเหนือแม่น้ำแอน
สมเด็จพระราชินีเกรัลดีเนอแห่งแอลเบเนีย

สมเด็จพระราชินีเกรัลดีเนอแห่งแอลเบเนีย  พระนามเดิม เคาน์เตสเฌรัลดีน มาร์กิต วีร์จิเนีย โอลกา มาเรีย อัพโพนยี เด นัจย์ อัพโพนี  ทรงเป็นพระอัครมเหสีใน พระเจ้าซ็อกที่ 1 แห่งแอลเบเนีย และพระราชมารดาใน เจ้าชายเลกาที่ 1 มกุฎราชกุมารแห่งแอลเบเนีย ทรงเป็นสมเด็จพระราชินีพระองค์สุดท้ายแห่งแอลเบเนีย 
พระราชประวัติ.
สมเด็จพระราชินีเกรัลดีเนอแห่งแอลเบเนีย เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2458 ณ ออสเตรีย-ฮังการี มีพระนามเดิมว่า "เคาน์เตสเฌรัลดีน มาร์กิต วีร์จิเนีย โอลกา มาเรีย อัพโพนยี เด นัจย์-อัพโพนี" เป็นธิดาใน เคานต์กุยลา อัพโพนยี เด นัจย์-อัพโพนี และ แกลดีส เวอร์จีเนีย สติววาร์ด โดยพระอัยกาของพระองค์นั้นทำงานเป็นเป็นนักการทูตในอเมริกา ต่อมาได้เป็นกงสุลแห่งเบลเยียม เมื่อพระองค์มีพระชนมายุได้ 3 พรรษา ครอบครัวของพระองค์ไดย้ายไปอาศัยในสวิตเซอร์แลนด์ ต่อมาปีพ.ศ. 2464 ครอบครัวของพระองค์ได้ย้ายกลับไปออสเตรีย-ฮังการีอีกครั้งเนื่องจากนายพลมิกโลช โฮร์ตี ได้เชิญครอบครัวของพระองค์กลับมาอาศัยในออสเตรีย-ฮังการี และต่อมาเมื่อพระราชบิดาของพระองค์เสียชีวิตทั้งหมดจึงได้ย้ายไปประเทศฝรั่งเศส
อภิเษกสมรส.
เคาน์เตสเฌรัลดีน ได้เริ่มมีความสัมพันธ์กับ พระเจ้าซ็อกที่ 1 แห่งแอลเบเนีย โดยพระเจ้าซ็อกที่ 1 ได้พระราชทานพระบรมราชวโรกาส ให้เคาน์เตสเฌรัลดีเข้าเฝ้าทูลละอองธุลีพระบาท ณ ท้องพระโรงพระราชวังหลวง หลังจากนั้นไม่กี่วัน ทั้ง 2 ก็ได้ราชาภิเษกสมรสกัน โดยพระเจ้าซ็อกที่ 1 ได้มีพระราชดำรัสชื่นชมเคาน์เตสว่า "กุหลาบขาวแห่งฮังการี" และเคาน์เตสได้รับการยกย่องว่าเป็นเจ้าหญิงแห่งแอลเบเนียภายหลังที่พระเจ้าซ็อกที่ 1 มีพระราชดำรัสต่อหน้าสาธารณชน
ต่อมาเมื่อวันที่ 27 เมษายน พ.ศ. 2481 ทั้งคู่ได้เข้าพระราชพิธีราชาภิเษกสมรสกัน ณ ติรานา ซึ่งเธอได้รับการสถาปนาให้ดำรงพระราชอิสริยยศเป็น สมเด็จพระราชินีแห่งแอลเบเนีย ทั้งคู่มีพระราชโอรสร่วมกันเพียงพระองค์เดียวคือ
พระชนม์ชีพหลังอิตาลิรุกราน.
ในปี พ.ศ. 2482 รัฐบาลอิตาลีได้เข้าทำการรุกรานแอลเบเนีย และล้มล้างระบอบราชวงศ์ ทำให้ราชวงศ์แอลเบเนียต้องเสด็จพระราชดำเนินไปประทับประเทศอื่นๆ โดยพระองค์และพระราชสวามีพร้อมด้วยพระราชโอรสในเสด็จพระราชดำเนินลี้ภัยผ่านประเทศกรีซและตุรกีก่อนจะเสด็จไปประเทศที่ประทับ ณ แอฟริกาใต้ ซึ่งเมื่อพระองค์ พระราชสวามี พร้อมด้วยพระราชโอรส เสด็จพระราชดำเนินนิวัติแอลเบเนีย พระองค์ทรงยืนยันว่า เจ้าชายเลกาที่ 1 มกุฎราชกุมารแห่งแอลเบเนีย พระราชโอรสนั้น เป็นพระเจ้าแผ่นดินแห่งแอลเบเนียอย่างถูกต้อง และทรงเรียกร้องให้รัฐบาลฟื้นฟูระบอบกษัตริย์ แต่ถึงกระนั้นรัฐบาลก็มิได้ทำตามมากนัก โดยประชาชนให้ความเคารพนับถือเจ้าชายเลกาที่ 1 ในฐานะพระมหากษัตริย์เพียงในพระนามเท่านั้น
สวรรคต.
สมเด็จพระราชินีเกรัลดีเนอ เสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2545 สิริพระชนมพรรษา 87 พรรษา โดยพระอาการพระหทัยวายเฉียบพลัน
ช่องเขาก็อทฮาร์ท

ช่องเขาก็อทฮาร์ท  เป็นช่องเขาในเทือกเขาแอลป์ ตั้งอยู่ในรัฐตีชีโน ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ เชื่อมต่อระหว่างภาคเหนือเข้ากับภาคใต้ของประเทศ โดยทอดตัวอยู่ระหว่างเมืองแอร์โลโล ในเขตพูดภาษาอิตาลีทางตอนใต้ ไปจนถึงเมืองอันเดอร์มัทท์ เมืองในเขตพูดภาษาเยอรมัน ถัดจากช่องเขาก็อทฮาร์ทไปคือช่องเขาเบลลินโซนา ซึ่งสามารถเชื่อมต่อไปถึงเมืองลูเซิร์น, บาเซิล และซือริช ช่องเขาก็อทฮาร์ทถือเป็นเส้นทางการสัญจรที่สำคัญในสวิตเซอร์แลนด์ เป็นที่ตั้งของสามอุโมงค์ก็อทฮาร์ท อันได้แก่ อุโมงค์รถไฟก็อทฮาร์ท (ค.ศ. 1882), อุโมงค์รถยนต์ก็อทฮาร์ท (ค.ศ. 1980) และอุโมงค์ฐานก็อทฮาร์ท (ค.ศ. 2016)
อันเดอร์มัท

อันเดอร์มัท  เป็นหมู่บ้านในรัฐอูรี ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ตั้งอยู่ในหุบเขาที่เรียกว่าอัวร์เซอเริน (Urseren) อันเป็นแหล่งต้นน้ำของแม่น้ำร็อยส์ อันเดอร์มัทถือเป็นหมู่บ้านที่เป็นจุดบรรจบกันของช่องเขาที่สำคัญสามช่องเขา ได้แก่ ช่องเขาโอเบอร์อัลพ์ทางทิศตะวันออก, ช่องเขาก็อทฮาร์ททางทิศใต้ และช่องเขาฟัวร์คาทางทิศตะวันออก ในอดีตเมืองแห่งนี้จึงเป็นที่พักกลางทางที่สำคัญบนเส้นทางสัญจรของสวิตเซอร์แลนด์
บรันช์

บรันช์  หมายถึงอาหารเช้าควบกลางวัน โดยมากรับประทานตั้งแต่ 11 โมงเช้า ถึง บ่าย 3 โดยทั่วไปจะมีเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ด้วย (ส่วนมากเป็นแชมเปญและค็อกเทล) บรันช์ ในภาษาอังกฤษ เป็นคำประสมระหว่าง "breakfast" และ "lunch" บรันช์เริ่มต้นขึ้นในประเทศอังกฤษในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 และเริ่มได้รับความนิยมในสหรัฐอเมริกาในคริสต์ทศวรรษ 1930
ปราสาทเนือร์นแบร์ค

ปราสาทเนือร์นแบร์ค  เป็นหมู่อาคารป้อมปราการในสมัยกลาง ตั้งบนสันเขาหินทรายในเมืองเนือร์นแบร์ค ประเทศเยอรมนี ปราสาทแห่งนี้ได้รับการยอมรับว่าเป็นหนึ่งในปราการที่ยากจะเอาชนะที่สุดของทวีปในโรปในสมัยกลาง สะท้อนความสำคัญของเมืองนี้ในฐานะเมืองที่ขึ้นต่อจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์โดยตรง อาคารหลังแรกเริ่มก่อสร้างขึ้นราว ค.ศ. 1000 ปราสาทนี้สามารถแบ่งออกได้สามยุคคือ:
ปราสาทหลังนี้เริ่มสูญเสียสถานะความสำคัญภายหลังสงครามสามสิบปีในช่วงปี 1618 ถึง 1648 ปราสาทหลังนี้ได้รับความเสียหายมากจากการทิ้งระเบิดทางอากาศในช่วงปลายสงครามโลกครั้งที่สอง พื้นที่ส่วนใหญ่กลายเป็นซากปรักหักพัง เหลือแต่เพียงโบสถ์น้อยและหอคอยเท่านั้นที่อยู่รอด ต้องใช้เวลากว่าสามสิบปีในการบูรณะขึ้นใหม่จนมีสภาพเฉกเช่นในปัจจุบัน
วิกฤตหนึ่งส่วนสี่ชีวิต

วิกฤตหนึ่งส่วนสี่ชีวิต  มักเกิดในช่วงอายุระหว่าง 20-30 ปี เป็นช่วงที่คนตั้งคำถามเกี่ยวกับชีวิตตนเองเนื่องจากความเครียดที่เกิดจากการเริ่มเข้าสู่วัยผู้ใหญ่
ลักษณะ.
เอริค เอริคสัน ผู้คิดค้นทฤษฎีวิกฤตทั้งแปดที่มนุษย์เผชิญในระหว่างการพัฒนาได้กล่างถึงวิกฤตชีวิตที่เกิดขึ้นในวัยนี้ ความขัดแย้งที่เกี่ยวข้องกับวัยหนุ่มสาวคือวิกฤตความใกล้ชิดกับความเหงา หลังจากการสร้างอัตลักษณ์ส่วนบุคคล คนหนุ่มสาวจะพยายามที่จะสร้างความสัมพันธ์แบบคู่รักกับคนอื่น ๆ จากการศึกษาของ LinkedIn เกือบ 3 ใน 4 ของหนุ่มสาววัยทำงานในสหราชอาณาจักรเคยเผชิญวิกฤตหนึ่งส่วนสี่ชีวิต ทำให้พวกเขากลับมาวิเคราะห์อาชีพของตัวเองและทางเลือกในชีวิต มีความกดดันหลายอย่างในชีวิตที่วัยหนุ่มสาวต้องเจอที่นำไปสู่วิกฤต โดยสองเหตุหลักได้แก่การมีอสังหาริมทรัพย์และการหางานที่รัก (57%) และรองลงมาคือการหาคู่ชีวิต (47%) นักจิตวิทยาคลินิคอเล็กซ์ ฟอร์เกอร์ได้นิยามความหมายของวิกฤตหนึ่งส่วนสี่ชีวิตว่าเป็น ช่วงเวลาของความไม่มั่นคง ความสงสัยและความผิดหวังที่เกิดขึ้นจากอาชีพ ความสัมพันธ์ และสถานการณ์ทางการเงิน มักเกิดจากช่วงเวลาที่ต่อจ่ากการเปลี่ยนแปลงชาวงวัยรุ่น ที่บุคคลเริ่มมีความสงสัย ไม่แน่ใจในชีวิตของตนและเริ่มมีความเครียดจากการเข้าสู่วัยผู้ใหญ่วิกฤตหนึ่งส่วนสี่ชีวิตพบเห็นได้มากขึ้นเนื่องจาก มิลเลนเนียลประสบปัญหาด้านการเงินมากกว่าพ่อแม่ของตน และเป็นรุ่นแรกที่สถานะทางการเงินด้อยกว่ารุ่นพ่อแม่ การวิจัยพบว่า 31% ของ 2000 คนพบว่าตัวเองเสียเวลาไปกับงานที่ไม่ใช่ และกว่า 34% ได้ย้ายถิ่นฐานไปอยู่ต่างประเทศ 35% เปลี่ยนสายงานโดยสิ้นเชิง และ 22% ลาออกโดยยังไม่มีงานใหม่ งานวิจัยอีกชิ้นพบว่าผู้หญิงมากกว่าผู้ชายที่รู้สึกไม่แน่ใจกับงานที่ทำอยู่ 61% ต่อ 56% LinkedIn ได้สัมภาษณ์ผู้ที่มีอายุระหว่าง 25 ถึง 33 ปี จากประเทศสหรัฐอเมริกา อังกฤษ ออสเตรเลีย และอินเดียเพื่อหาว่าอะไรคือสิ่งที่ทำให้เกิดความสิ้นหวังในอาชีพและชีวิตของพวกเขา การหางานที่รักเป็นเรื่องกังวลหลักของหนุ่มสาว ตามมาด้วยการเปรียบเทียบตัวเองกับเพื่อนที่ประสบความสำเร็จ และช่วงเวลานี้เอง คนส่วนใหญ่มักเปลี่ยนหน้าที่การงานและแผนชีวิต กว่า 1 ใน 3 เปลี่ยนหน้าที่และเปลี่ยนงานอย่างสิ้นเชิง 1 ใน 4 ตัดสินใจลาออกจากงานเพื่อคิดว่าอยากทำอะไร และ 1 ใน 10 เปลี่ยนจากงานประจำเป็นทำฟรีแรนซ์หรือรับงานเป็นโปรเจค
พาลีโอบาทราคัส

พาลีโอบาทราคัส เป็นสกุลหนึ่งของกบดึกดำบรรพ์ในยุโรปที่อาศัยอยู่ในยุคพาลีโอซีน (58 ล้านปีก่อน) ถึงยุคไพลสโตซีนตอนกลาง (Ionian) อาจจะมีความเกี่ยวโยงกับซีโนปัส อึ่งอ่างแอฟริกันยุคปัจจุบัน 
พาลีโอบาทราคัสมีกระโหลกรูปร่างคล้ายทรงโค้งของกอธิค ขนาดร่างกายค่อนข้างใหญ่ ประมาณ 8 ถึง 10 ซม. และตัวเมียมีขนาดใหญ่กว่าตัวผู้
ร้านเจ๊ไฝ

ร้านเจ๊ไฝ เป็นร้านอาหารริมทาง ตั้งอยู่ริมถนนมหาไชย ใกล้ทางแยกสำราญราษฎร์ (ประตูผี) แขวงสำราญราษฎร์ เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร มีชื่อเสียงจากเป็นร้านอาหารริมทางที่ได้ 1 ดาวจากมิชลินไกด์
ลักษณะ.
ร้านเจ๊ไฝมีลักษณะเป็นอาคารพาณิชย์หรือห้องแถว ตั้งอยู่ริมถนนมหาไชย แขวงสำราญราษฎร์ เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร เปิดวันจันทร์ถึงเสาร์ เวลา 13.30–01.30 น. ขายอาหารตามสั่ง ใช้เตาถ่านประกอบอาหาร มีรายการเด่นได้แก่ ไข่เจียวปู ปูผัดผงกะหรี่ และโจ๊กแห้ง มีกำหนดราคาตั้งแต่อาหารทั่วไป 200 บาทถึงราดหน้าเป๋าฮื้อ 10,000 บาท ส่วนไข่เจียวปูซึ่งเป็นเอกลักษณ์ของร้าน ตั้งราคาไว้ระหว่าง 800 ถึง 1,500 บาท สาเหตุที่กำหนดราคาสูงเนื่องจากใช้วัตถุดิบคุณภาพดี ในร้านมีโต๊ะ 10 โต๊ะ ในระยะแรกไม่รับจองโต๊ะล่วงหน้า แต่ต่อมาได้เปิดให้จองโต๊ะได้ผ่านอีเมล และมีบริการจัดส่งอาหารถึงบ้าน
ประวัติ.
ร้านเจ๊ไฝเป็นร้านสืบทอดกิจการมาจากรุ่นพ่อ อายุกว่า 70 ปี เจ้าของร้านคนปัจจุบันคือ สุภิญญา จันสุตะ หรือเปีย (เกิด พ.ศ. 2488) เรียนจบชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 แล้วไปเรียนต่อด้านการตัดเสื้อ แต่หลังจบก็ไม่ประสบความสำเร็จ ต่อมาจึงช่วยครอบครัวทำร้านก๋วยเตี๋ยวและหันมาเปิดร้านอาหารของตนเองตามลำดับ ปัจจุบันยังเป็นแม่ครัวในร้านของตนอยู่
ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2567 สุภิญญาได้ปฏิเสธกระแสข่าวว่าร้านเจ๊ไฝจะเลิกกิจการในปี พ.ศ. 2568
ดาวมิชลิน.
วันที่ 6 ธันวาคม 2560 มีการเปิดตัว "มิชลิน ไกด์ กรุงเทพฯ" ฉบับปฐมฤกษ์ ซึ่งเป็นหนังสือนำเที่ยวของบริษัทผู้ผลิตยางรถยนต์ มิชลิน ซึ่งมีการมอบรางวัลมิชลิน 1 ดาวแก่ร้านเจ๊ไฝ โดย 1 ดาวหมายถึง "ถ้าร้านอยู่ในเส้นทาง สมควรแวะกิน" เป็นร้านอาหารคุณภาพสูง ผู้ประเมินเป็นชาวไทยที่ผ่านการอบรมหลักเกณฑ์ของมิชลิน โดยไม่เปิดเผยตัวตนและจ่ายค่าอาหารเอง การให้ดาวมีเกณฑ์พิจารณาจากคุณภาพของวัตถุดิบ ความชำนาญและเทคนิคการประกอบอาหาร ลักษณะเฉพาะของเชฟที่สื่อผ่านอาหารที่ปรุงขึ้น ความคุ้มค่า และความคงเส้นคงวาของคุณภาพอาหารและรสชาติ มิชลินจะมีการทบทวนการจัดอันดับซ้ำทุก 5 ปี
การให้ดาวมิชลินดังกล่าวเป็นส่วนหนึ่งของการสำรวจของมิชลินที่ทำสัญญากับการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (ททท.) โดยคณะรัฐมนตรีอนุมัติงบประมาณให้ 144 ล้านบาท
มีข้อวิจารณ์ว่า เหตุใดร้านทิพย์สมัย ประตูผี ที่อยู่ใกล้กันและมีลูกค้าเป็นจำนวนมากไม่ได้รับดาวมิชลิน ได้เพียงรางวัลบีบกูร์ม็องหรือร้านอาหารที่ดีเป็นพิเศษในราคาย่อมเยา
ซูเปอร์โบวล์ครั้งที่ 52

ซูเปอร์โบวล์ครั้งที่ 52  เป็นการแข่งขันกีฬาอเมริกันฟุตบอล NFL นัดตัดสินในฤดูกาล 2018 เกมนี้จะจัดในวันอาทิตย์ที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561 ที่สนามยูเอสแบงค์ สเตเดียม ในเมืองมินนีแอโพลิส, รัฐมินนิโซตา โดยเป็นครั้งที่ 2 ที่สนามยูเอสแบงค์ สเตเดียม ใช้จัดการแข่งขันซูเปอร์โบวล์ต่อจากซูเปอร์โบวล์ครั้งที่ 26 ในปี พ.ศ. 2535
การแข่งขันครั้งนี้เป็นการแข่งขันระหว่างแชมป์สาย National Football Conference (NFC)ทีมPhiladelphia Eagles และแชมป์สายAmerican Football Conference (AFC)ทีม New England Patriots
การบันเทิง.
พรีเกม.
พิงก์ ร้องเพลงชาติประจำสหรัฐ และ Leslie Odom Jr. ร้องเพลงอเมริกาเดอะบิวติฟูล
การแสดงช่วงพักครึ่ง.
จัสติน ทิมเบอร์เลก ถูกเป็นเฮดไลน์ของการแสดงช่วงพักครึ่งในซูเปอร์โบวล์ครั้งที่ 52 พร้อมกับวงของเขา "The Tennessee Kids" และร่วมกับ University of Minnesota Marching Band ทิมเบอร์เลก เคยแสดงในซูเปอร์โบวล์ก่อนหน้านี้ 2 ครั้ง คือ ซูเปอร์โบวล์ครั้งที่ 35 ในปี พ.ศ. 2544 ในฐานะสมาชิก NSYNC และซูเปอร์โบวล์ครั้งที่ 38 ในปี พ.ศ. 2547 พร้อมกับJanet Jackson
สถิติ.
สถิติบุคคล.
1Completions/attempts<br>2Carries<br>3Long gain<br>4Receptions
การสงบศึก 22 มิถุนายน ค.ศ. 1940

การสงบศึก 22 มิถุนายน ค.ศ. 1940 ได้ลงนามในเวลา 18 นาฬิกา 36 นาที ใกล้กับป่ากงเปียญ, ฝรั่งเศส โดยนาซีเยอรมนีและสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 3 อย่างเป็นทางการ มันไม่ได้มีผลจนกระทั่งภายหลังเที่ยงคืนของวันที่ 25 มิถุนายน
ผู้ลงนามจากเยอรมนีได้รวมถึงเจ้าหน้าที่นายทหารระดับอาวุโส เช่น วิลเฮ็ล์ม ไคเทิล ผู้บัญชาการทหารสูงสุดของเวร์มัคท์(กองทัพเยอรมัน) ในขณะที่ทางด้านฝ่ายฝรั่งเศสเป็นเจ้าหน้าที่นายทหารระดับชั้นผู้น้อย เช่น นายพล Charles Huntziger ภายหลังจากชัยชนะที่เด็ดขาดของเยอรมันในยุทธการที่ฝรั่งเศส(10 พฤษภาคม - 21 มิถุนายน ค.ศ. 1940) การสงบศึกครั้งนี้ได้จัดตั้งเขตยึดครองของเยอรมันในภาคเหนือและภาคตะวันตกของฝรั่งเศสซึ่งได้ครอบคลุมไปถึงช่องแคบอังกฤษทั้งหมดและท่าเรือมหาสมุทรแอตแลนติกและทิ้งส่วนที่เหลือไว้ให้เป็น"เขตเสรี"ที่ปกครองโดยฝรั่งเศส อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ได้จงใจเลือกป่ากงเปียญเป็นสถานที่เพื่อลงนามในการสงบศึกเนื่องจากเป็นสัญลักษณ์บทบาทที่เป็นสถานที่ของการสงบศึกกับเยอรมนีในปี ค.ศ. 1918 เมื่อเป็นสัญญาณถึงการสิ้นสุดของสงครามโลกครั้งที่หนึ่งกับเยอรมนียอมจำนน
ยอดขุนพล ศิษย์ไตรภูมิ

ยอดขุนพล ศิษย์ไตรภูมิ﻿ เป็นอดีตนักมวยไทยชั้นแนวหน้าซึ่งเคยเป็นแชมป์รุ่น 118 ปอนด์ของทั้งสนามมวยลุมพินีและสนามมวยราชดำเนิน เขาถือเป็น 1 ใน "มวยศอก" ที่ดีที่สุดในประวัติศาสตร์มวยไทย
ประวัติ.
ยอดขุนพลเริ่มฝึกและชกมวยไทยเมื่ออายุเพียง 12 ปี ที่ค่ายศิษย์ไตรภูมิ ซึ่งตั้งอยู่ในวัดไตรภูมิ จังหวัดร้อยเอ็ด ซึ่งมีเพียงลานวัด ไม่มีอุปกรณ์มาตรฐาน ไม่มีสังเวียน ยอดขุนพลย้ายไปฝึกกับค่ายลูกเจ้าพ่อมเหศักดิ์ ที่นั่นเขาฝึกร่วมกับแสนเมืองน้อย ลูกเจ้าพ่อมเหศักดิ์ หรือ แซมซั่นอีสาน ก่อนขึ้นชกที่กรุงเทพฯ ยอดขุนพล ได้รับฉายาสมัยชกมวยที่สนามมวยสำโรง ผู้จัดการของเขาคือ คุณอนุชา วัชระตังคะ เรียกเขาว่า "พรานศอก 100 เข็ม" เพราะคู่ต่อสู้ของเขามักจะมีแผลแตกเสมอ
หลังจากแขวนนวมแล้ว ยอดขุนพลก็ไปอาศัยอยู่ที่พัทยาและเป็นเทรนเนอร์ให้กับค่ายมวยต่าง ๆ
ฟาอิค โบลเกียห์

ฟาอิค เจฟรี โบลเกียห์ (เกิด 9 พฤษภาคม ค.ศ. 1998) เป็นนักฟุตบอล เล่นในตำแหน่งกองกลาง ให้กับราชบุรี ในไทยลีกและทีมชาติบรูไน เขาเคยเป็นนักเตะของสโมสรฟุตบอลเลสเตอร์ซิตีในพรีเมียร์ลีกของประเทศอังกฤษ โดยเขามีศักดิ์เป็นหลานของสมเด็จพระราชาธิบดีสุลต่านฮัสซานัล โบลเกียห์ กษัตริย์แห่งประเทศบรูไน
สโมสรฟุตบอลสุรินทร์ โขงชีมูล

สโมสรฟุตบอลสุรินทร์ โขงชีมูล  สโมสรฟุตบอลอาชีพของประเทศไทยที่ตั้งอยู่ใน จังหวัดสุรินทร์ และลงแข่งขันในศึก ไทยลีก 3 โซนภาคตะวันออกเฉียงเหนือ 
สโมสรก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2558 ในชื่อ สโมสรฟุตบอลโขงชีมูล  ต่อมาเมื่อทางสโมสรสามารถคว้าแชมป์ ไทยแลนด์ อเมเจอร์ลีก ฤดูกาล 2560 โซนภาคตะวันออกเฉียงเหนือ มาได้สำเร็จพร้อมกับได้สิทธิ์เลื่อนชั้นขึ้นมาแข่งใน ไทยลีก 4 ฤดูกาล 2561 โซนภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ก็ได้ทำการควบรวมสโมสรเข้ากับอีกหนึ่งสโมสรจากจังหวัดสุรินทร์คือ สโมสรฟุตบอลสุรินทร์ ซูก้า ยูไนเต็ด  ซึ่งก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2560 พร้อมกับเปลี่ยนชื่อเป็น "สุรินทร์ ซูก้า โขงชีมูล"  ในฤดูกาล 2563 สโมสรได้เปลี่ยนชื่ออีกครั้งเป็น "สุรินทร์ โขงชีมูล" เนื่องจากบริษัทน้ำตาลสุรินทร์ จำกัด ซึ่งเป็นผู้สนับสนุนเดิมประสบปัญหาทางเศรษฐกิจและขอถอนตัว
 "ณ วันที่ 30 มีนาคม 2568"
ผู้เล่น.
ผู้เล่นชุดปัจจุบัน.
<templatestyles src="Template:Football squad player/styles.css" />
โกเซา

- Unknown metadata keyword: 
}}, 2014-01-01 - Unknown metadata keyword: date
}} - Unknown metadata keyword: 
}}.</ref>
}}.</ref>
โกเซา  เป็นเทศบาลและหมู่บ้านของเมืองกมุนเดิน ประเทศออสเตรีย ซึ่งตั้งอยู่ในแหล่งมรดกโลกซัลทซ์คัมเมอร์กูท
วิหคหลงลม

วิหคหลงลม เป็นละครโทรทัศน์ไทยที่ออกอากาศครั้งแรกในปี พ.ศ. 2561 บทประพันธ์ของ สุริยาทิศ บทโทรทัศน์โดย เริงฤทัย กำกับการแสดงโดย แดง บูรพา นำแสดงโดย แซมมี่ เคาวเวลล์ , เคลลี่ ธนะพัฒน์ , กิตตน์ก้อง ขำกฤษ , อานัส ฬาพานิช สร้างโดย บริษัท ดาราวิดีโอ จำกัด ออกอากาศทุกวันศุกร์ เวลา 20:45 - 22:50 น. และวันเสาร์ - วันอาทิตย์ เวลา 20:30 - 22:35 น. เริ่มออกอากาศตอนแรกวันที่ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561 ต่อจากละครเรื่องคุณชายไก่โต้ง
เรื่องย่อ.
เรื่องราวของ ภุมวารี พรรณภิรมย์ (ผึ้ง) ลูกสาวมหาเศรษฐีชื่อดัง ที่กิตติศัพท์และวีรกรรมเป็นที่โจษขานกันทั่ว และ นวล เนื้อทอง หญิงสาวที่มีรูปกายเป็นทรัพย์ แต่ทว่ากลับอับโชควาสนา ทั้งสองคือความแตกต่าง คือเส้นทางชีวิตที่ไม่มีวันโคจรมาบรรจบกันได้ แต่สิ่งหนึ่งที่เหมือนจนน่าตกใจคือ รูปร่างหน้าตาซึ่งดูราวกับออกมาจากพิมพ์เดียวกัน อันเป็นเหตุของเรื่องไม่คาดฝันที่เบี่ยงเบนเข็มทิศชีวิตให้หักเห เมื่อ ภุมวารี คิดบินหนีจากรังไปพำนักกับชายหนุ่มที่ตนรัก และวางแผนพราก นวล จากอ้อมอกของจักร ให้มาเข้าพิธีสมรสกับหม่อมราชวงศ์ภักดีนพดล ชายหนุ่มที่บิดาเห็นเหมาะเห็นควรแทนตน โดยหารู้ไม่ว่านั้นเป็นกระแสลมลวง ที่ทำให้เธอบินหลงทิศจะชักนำไปสู่ชะตาชีวิตอันชวนสังเวช และก่อให้เกิดโศกนาฏกรรมกับอีกหลายคนที่ถูกกระแสลมร้ายพัดผ่าน แต่ไม่ควรคิดหวังจะให้อภัย
วอลเลย์บอลชายเนชันแนลลีกาอา

เนชันแนลลีกาอา  เป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลลีกสูงสุดของประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1957 ภายใต้การบริหารของสวิสวอลเลย์ "(SwissVolley)"
รูปแบบการแข่งขัน.
รูปแบบการแข่งขันในปัจจุบันมีทีมร่วมแข่งขัน 9 ทีม ซึ่งแบ่งออกเป็น 2 รอบ คือรอบคัดเลือก และรอบเพลย์ออฟ จะแข่งขันในระบบพบกันหมด เหย้าและเยือน เมื่อการแข่งขันรอบคัดเลือกเสร็จสิ้น 8 อันดับแรกจะผ่านเข้ารอบเพลย์ออฟ ทีมที่ผ่านเข้ารอบเพลย์ออฟต้องแข่งขันรอบก่อนรองชนะเลิศ โดยทีมที่ชนะจะผ่านเข้ารอบรองชนะเลิศ ส่วนทีมที่แพ้จะไปเล่นในรอบจัดอันดับที่ 5–8
บาทอิชเชิล

- Unknown metadata keyword: 
}}, 2014-01-01 - Unknown metadata keyword: date
}} - Unknown metadata keyword: 
}}.</ref>
}}.</ref>
บาทอิชเชิล  เป็นเมืองชนบทในประเทศออสเตรีย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเทราน์ตรงใจกลางของแหล่งมรดกโลกซัลทซ์คัมเมอร์กูทในรัฐโอแบร์เอิสเตอร์ไรช์ แม่น้ำเทราน์ได้แตกสาขา ณ บริเวณเมืองนี้เป็นแม่น้ำอิชเชิลซึ่งไหลไปลงทะเลสาบทะเลสาบว็อล์ฟกังทางตะวันตก ในขณะที่แม่น้ำเทราน์สายหลักก็ไหลไปลงทะเลสาบทะเลสาบเทราน์ทางเหนือ ในอดีตเมืองแห่งนี้เป็นศูนย์กลางการค้าขายเกลือที่สำคัญ
เมืองแห่งนี้ยังเป็นที่ตั้งของ "ไคเซอร์วิลลา" ("Kaiservilla") คฤหาสน์ฤดูร้อนส่วนพระองค์ของจักรพรรดิฟรันซ์ โยเซฟที่ 1 แห่งออสเตรีย–ฮังการี ซึ่งทรงได้รับมอบจากพระราชมารดาเป็นของขวัญการอภิเษกสมรส เมื่อพระองค์มาเยือนเมืองนี้ ถึงกับตรัสว่าเป็น "สวรรค์บนดิน" ตั้งแต่นั้นมาคฤหาสน์แห่งนี้ก็กลายเป็นที่ประทับฤดูร้อนของพระราชวงศ์ โดยในปัจจุบัน กรรมสิทธิในคฤหาสน์หลังนี้ยังคงตกทอดกันในทายาทราชวงศ์ฮับส์บูร์ก-ลอแรน แต่ก็เปิดให้สาธารณะชนได้เข้าชม
ซูเปอร์โบวล์ครั้งที่ 46

ซูเปอร์โบวล์ครั้งที่ 46  เป็นการแข่งขันกีฬาอเมริกันฟุตบอล NFL นัดตัดสินในฤดูกาล 2012 เป็นการแข่งขันระหว่างแชมป์เนชันแนลฟุตบอลคอนเฟอเร็นซ์ (NFC) นิวยอร์ก ไจแอนส์ กับแชมป์อเมริกันฟุตบอลคอนเฟอเร็นซ์ (AFC) นิวอิงแลนด์ เพเทรียตส์ เกมนี้จะจัดในวันอาทิตย์ที่ 5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2012 ที่สนามLucas Oil Stadium ในเมืองอินเดียแนโพลิส, รัฐอินดีแอนา ซึ่งเป็นครั้งแรกของซูเปอร์โบวล์ที่จัดในสนามเมืองอินเดียแนโพลิส
การบันเทิง.
พรีเกม.
Indiana University Marching Hundred ได้แสดงในช่วงพรีเกม
ในวันที่ 12 มกราคม ค.ศ. 2012 มีรายงานว่าอดีตผู้ชนะอเมริกันไอดอล เคลลี คลาร์กสัน จะเข้ามาร้องเพลงชาติในงาน ซูเปอร์โบวล์ครั้งที่ 46 นับเป็นครั้งที่ 4 ในรอบ 5 ปีที่ผ่านมา ซึ่งมีผู้เข้าประกวด American Idol ได้ร้องเพลงชาติ (Carrie Underwood, Jennifer Hudson และJordin Sparks) นักดนตรีประจำชาติสามีและภรรยา Blake Shelton และMiranda Lambert ได้แสดงเพลง "America the Beautiful" ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของพิธี การแปลภาษาอเมริกันสำหรับทั้งสองเพลงได้รับการดำเนินการโดย Rachel Mazique ซึ่งปัจจุบันดำรงตำแหน่ง Miss Deaf America
การแสดงช่วงพักครึ่ง.
คำได้รั่วออกอย่างรวดเร็วในช่วงเดือนตุลาคม ค.ศ. 2011 ว่ามาดอนน่าจะเป็นนักแสดงในการแสดงช่วงพักครึ่งในซูเปอร์โบวล์ พร้อมกับ M.I.A. และNicki Minaj ทั้ง 3 คนได้แสดงซิงเกิลใหม่ของมาดอนน่า "Give Me All Your Luvin'" ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของโชว์
สถิติ.
ที่มา: NFL.com Super Bowl XLVI, Super Bowl XLVI Play Finder NYG, Super Bowl XLVI Play Finder NE, The Football Database Super Bowl XLVI
สถิติรายบุคคล.
1Completions/attempts
2Carries
3Long gain
4Receptions
5Times targeted
มัมฟอร์ดแอนด์ซันส์

มัมฟอร์ดแอนด์ซันส์  เป็นวงดนตรีสัญชาติอังกฤษ ก่อตั้งวงในปี ค.ศ. 2007 วงประกอบด้วยสมาชิก มาร์คัส มัมฟอร์ด (ร้องนำ, กีตาร์ไฟฟ้า, กีตาร์โปร่ง, กลอง), เบน โลเวตต์ (ร้อง, คีย์บอร์ด, เปียโน, เครื่องสังเคราะห์เสียง) และเท็ด ดเวน (ร้อง, กีตาร์เบส, ดับเบิลเบส)
มัมฟอร์ดแอนด์ซันส์ ออกสตูดิโออัลบั้ม 5 ชุดคือ "Sigh No More" (2009), "Babel" (2012), "Wilder Mind" (2015) "Delta" (2018) และ "Rushmere" (2025) โดยอัลบั้ม "Sigh No More" ขึ้นชาร์ตสูงสุดอันดับ 2 ยูเคอัลบั้มส์ชาร์ตในสหราชอาณาจักรและ"บิลบอร์ด" 200 ส่วนอัลบั้ม "Wilder Mind" สามารถเข้าชาร์ตอันดับ 1 ในสัปดาห์แรกในสหราชอาณาจักรและอเมริกา ถือครองสถิติยอดขายอัลบั้มร็อกเร็วที่สุดในทศวรรษ ในขณะนั้น พวกเขายังเป็นวงเด่นในเทศกาลแกลสตันบูรีในปี 2013 วงยังออกอัลบั้มแสดงสด 2 ชุดคือ "Live at Shepherd's Bush Empire" (2011) และ "The Road to Red Rocks" (2012)