pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
พระลักษมี

พระลักษมี  เป็นเทวีในศาสนาฮินดู เจ้าแห่งความมั่งคั่ง โชคลาภ และความเจริญรุ่งเรือง เป็นชายาและศักติ (พลัง) ของพระวิษณุ พระองค์เป็นหนึ่งใน “ตรีเทวี” (อีกสององค์คือ พระปารวตีและพระสรัสวตี) นอกจากในฮินดูแล้ว ยังพบการบูชาพระลักษมีเป็นเทพเจ้าองค์สำคัญองค์หนึ่งในศาสนาเชน ศาสนาพุทธแบบทิเบต, เนปาล และในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ มีการนับถือพระโพธิสัตว์พระนามว่าพระวสุธารา ซึ่งมีพระลักษณะคล้ายคลึงกับพระลักษมีอย่างมาก แตกต่างเพียงลักษณะเชิงประติมานวิทยาบางส่วนเท่านั้น
ตามตำนานของศาสนาฮินดู เชื่อกันว่าพระองค์เกิดจากมหาสมุทรจากการกวนมหาสมุทรเมื่อครั้งสร้างโลก (เกษียรสมุทร) และได้เลือกพระวิษณุเป็นพระสวามีนิรันดร์ เมื่อพระวิษณุได้อวตารเป็นพระราม พระแม่ลักษมีก็ได้อวตารตามไปเป็นนางสีดา และเมื่อพระวิษณุอวตารเป็นพระกฤษณะ พระแม่ลักษมีก็อวตารเป็นพระแม่ราธา หรือ พระรุกมิณี ในปางปรศุรามาวตารก็ไปอวตารเป็น พระแม่ธรณี ในปางวามนาวตารก็อวตารไปเป็น พระนางกมลา เป็นต้น ในบันทึกโบราณของอินเดียมักถือให้สตรีทั้งปวงเป็นรูปแปลงของพระลักษมี การสมรสและความสัมพันธ์เชิงสามี-ภรรยาของพระลักษมีและพระวิษณุ เป็นแบบอย่างในพิธีกรรมต่าง ๆ ของการแต่งงานแบบฮินดู
ในศิลปะอินเดีย พระลักษมีทรงเครื่องแต่งกายอย่างงดงาม หรูหรา ประดับด้วยเครื่องประดับต่าง ๆ ผิวกายสีทองอร่าม และมีพาหนะเป็นนกฮูก พระองค์ประทับในท่าทางแบบโยคะ ทั้งนั่งและยืน บนฐานดอกบัวและมีดอกบัวในหัตถ์ อันเป็นสัญลักษณ์ของโชคลาภ การเข้าใจตัวเอง และการเป็นอิสระเชิงจิตวิญญาณ ประติมานวิทยาของพระองค์มักแสดงพระองค์มีสี่กร อันแสดงถึงปุรุษารถะทั้งสี่ประการ (เป้าหมายในชีวิตทั้งสี่) คือ ธรรม, กาม, อรรถะ และโมกษะ
หลักฐานเชิงโบราณคดีแสดงให้เห็นว่ามีการบูชาพระลักษมีมาตั้งแต่หนึ่งสหัสวรรษก่อนคริสตกาล เทวรูปต่าง ๆ ของพระองค์ยังพบในโบราณสถานต่าง ๆ ทั่วเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ อายุราวครึ่งคริสต์สหัสวรรษแรก เทศกาลที่ฉลองพระลักษมีได้แก่ ทีปาวลี และ ศารัทปุรณิมา (โกชาคีรีปุรณิมา)
ปืนลม

ปืนลม (อังกฤษ: Air gun) เป็นหนึ่งในอาวุธปืน แต่ปืนลมนั้นเป็นปืนที่ไม่ใช้ดินปืนในการผลักดันลูกกระสุน แต่จะใช้แรงลมแทน ซึ่งปืนลมนั้นเป็นปืนที่สามารถใช้ในการแข่งขันหรืองานต่าง ๆ ตามแต่ผู้ใช้งานจะนำไปใช้โดยปืนลม ในปัจจุบันนี้ได้ทำเลียนแบบให้มีรูปทรงและขนาดที่เหมือนกับปืนจริงมาก 
ประเภทของปืนลม.
ซึ่งปืนลมนั้นสามารถแบ่งประเภทได้หลายชนิด เช่น
จักรวรรดิโมกุล

จักรวรรดิโมกุล  เป็นจักรวรรดิซึ่งปกครองบริเวณอนุทวีปอินเดียในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 16 ถึง 19 จักรวรรดินี้สืบทอดอำนาจมาจากราชวงศ์เตมือร์ เริ่มก่อตั้งอาณาจักรในปี ค.ศ. 1526 ยุครุ่งเรืองที่สุดของอาณาจักรอยู่ในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 17 ถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 18 และครอบครองดินแดนส่วนใหญ่ในอนุทวีปอินเดีย นับแต่อ่าวเบงกอลทางตะวันออกไปจนถึง Balochistan ในทางตะวันตก และจากแคว้นแคชเมียร์ทางเหนือไปจนถึงกาเวรีในทางใต้ ประชากรของจักรวรรดิในยุคนั้นมีประมาณ 110-150 ล้านคน ดินแดนในครอบครองมีมากกว่า 3.2 ล้านตารางกิโลเมตร
"ยุคคลาสสิก" ของจักรวรรดินี้เริ่มต้นในปี ค.ศ. 1556 ด้วยการขึ้นครองราชย์ของจาลาลุดดิน โมฮัมหมัด อัคบาร์ หรือที่รู้จักในนาม "อัคบาร์มหาราช" ภายใต้การปกครองของอัคบาร์มหาราชนี้ อินเดียเจริญรุ่งเรืองก้าวหน้าทั้งทางเศรษฐกิจและวัฒนธรรม รวมถึงมีสันติสุขระหว่างศาสนา อาณาจักรโมกุลยังได้เป็นพันธมิตรกับอาณาจักรฮินดูในราชวงศ์ราชบุตรหลายแห่ง แม้จะยังมีอาณาจักรราชบุตรหลายแห่งแข็งข้อต่อจักรวรรดิโมกุลอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของอินเดีย แต่ในที่สุดก็จำนนต่อจักรพรรดิอัคบาร์ ยุคทองแห่งสถาปัตยกรรมโมกุลคือยุคของพระเจ้าชาห์เชฮัน จักรพรรดิองค์ที่ 5 ซึ่งได้โปรดให้สร้างอนุสาวรีย์อันงดงามวิจิตรขึ้นจำนวนมาก ที่มีชื่อเสียงที่สุดในบรรดานี้คือ ทัชมาฮาลแห่งอัครา รวมไปถึง มัสยิดเพิร์ล, ป้อมแดง, มัสยิดจามา และ ป้อมละฮอร์ จักรวรรดิโมกุลขึ้นถึงจุดสูงสุดในการแผ่ขยายอาณาเขตในรัชสมัยของออรังเซบ ซึ่งอาจเป็นมนุษย์ที่ร่ำรวยที่สุดและมีอำนาจมากที่สุดของโลก ในช่วงพระชนม์ของพระองค์ จักรวรรดิโมกุลแผ่อาณาเขตไปทางใต้มากกว่า 1.25 ล้านตารางไมล์ และปกครองไพร่แผ่นดินมากกว่า 150 ล้านคน หรือคิดเป็นเกือบ 1 ใน 4 ของประชากรโลกทั้งหมด
จักรพรรดิอักบัร

ญะลาล อุดดีน มุฮัมมัด อักบัร (24 ตุลาคม พ.ศ. 2085 - 27 ตุลาคม พ.ศ. 2148) หรือที่รู้จักในชื่อ อักบัรมหาราช ("Akbar the Great") เป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโมกุลตั้งแต่ปี พ.ศ. 2099 ถึง พ.ศ. 2148 ด้วยการให้เสรีภาพในการนับถือศาสนา พระองค์จึงถือเป็นกษัตริย์มุสลิมที่อยู่ในใจประชาชนอินเดียตลอดมา
จักรพรรดิอักบัรเป็นพระราชโอรสในจักรพรรดิหุมายุน พระองค์ได้ประสูติกาล ณ รัฐสินธุ์ ขณะที่พระราชบิดาเสด็จหนีไปยังเปอร์เซีย พระองค์ได้ครองราชย์ต่อจากพระบิดาในปี พ.ศ. 2099 ขณะที่มีพระชนมายุเพียง 13 ปีเศษ พระองค์เคยย้ายเมืองหลวงไปยังเมืองลัคเนาเป็นเวลา 13 ปี มีพระสหายคู่พระทัยชาวฮินดูคือ ราชามานสิงห์ ในรัชกาลของพระองค์ทรงได้ให้เสรีภาพในการนับถือศาสนา และไม่บีบบังคับให้ศาสนิกอื่นให้เข้ามานับถือศาสนาอิสลามเช่นดังรัชกาลก่อน โดยทรงยกเลิกกฎเชซิยะห์ ซึ่งเป็นกฎหมายให้ผู้ที่ไม่ได้นับถือศาสนาอิสลามต้องจ่ายภาษีสูงกว่า
ในรัชกาลของพระองค์ ได้มีความพยายามในการสถาปนาศาสนาใหม่ เรียกว่า "ดีน-ไอ-อีลาฮี"  ซึ่งเป็นการรวมหลักธรรมระหว่างศาสนาฮินดูกับอิสลามเข้าด้วยกันเป็นศาสนาใหม่ เพื่อลดความขัดแย้งระหว่างสองศาสนา แต่ไม่ประสบความสำเร็จ พระองค์ก็เสด็จสวรรคตลงเสียก่อนเมื่อวันที่ 27 ตุลาคม ค.ศ. 1605
ปราสาทบันทายสำเหร่

ปราสาทบันทายสำเหร่ ("บอนตีย์สำแร") ปราสาทนี้ได้รับการบูรณะโดยช่างชาวฝรั่งเศสด้วยวิธี Anastylose ซึ่งเป็นวิธีซ่อมแซมโดยคงสภาพเดิมของปราสาทไว้ให้มากที่สุด จะไม่มีการต่อเติมหรือเพิ่มลวดลายขึ้นมาใหม่ โดยมีขั้นตอนดังนี้ ช่างจะทำแผนผังส่วนประกอบต่าง ๆ ของปราสาทไว้ทั้งหมด จากนั้นก็ค่อยๆ รื้อชิ้นส่วนต่าง ๆ ลงมา โดยจะทำเครื่องหมายและถ่ายภาพชิ้นส่วนทุกชิ้น จากนั้นก็ทำการปรับพื้นฐานล่างของปราสาทให้มั่นคงแข็งแรง แล้วสุดท้ายจึงประกอบชิ้นส่วนทั้งหมดกลับเข้าไปเหมือนเดิม การบูรณะปราสาทด้วยวิธีนี้ช่างฮอลันดาเป็นผู้คิดค้นขึ้นและใช้ครั้งแรกที่ประเทศอินโดนีเซีย สำหรับในประเทศไทยเคยใช้กับการบูรณะปราสาทหินพิมายและปราสาทหินเขาพนมรุ้ง
ปราสาทบันทายสำเหร่ตั้งอยู่นอกเมืองพระนครไปทางตะวันออก นักวิชาการสันนิษฐานว่าสร้างในสมัยพระเจ้าสุริยวรมันที่ 2 หรืออาจจะเป็นสมัยพระเจ้ายโศวรมันที่ 2 เป็นเทวสถานฮินดู ศิลปะแบบนครวัด ภาพสลักส่วนใหญ่แสดงเรื่องราวเกี่ยวกับเรื่องรามเกียรติ์ มีการแกะลายที่ชัดเจน ลึกและหนักแน่น
ยานพาหนะสองชั้น

ยานพาหนะสองชั้น เป็น รถโดยสารประจำทาง รถไฟ รถราง หรือยานพาหนะสาธารณะใด ๆ ก็ตามที่มีสองชั้นสำหรับผู้โดยสาร
รถโดยสารประจำทาง.
รถโดยสารประจำทางสองชั้นในประเทศไทย ปัจจุบันให้บริการโดย บริษัท ขนส่ง จำกัด และบริษัทเอกชนในบางบริษัท ซึ่งรถโดยสารประจำทางสองชั้นในประเทศไทยมักจะเป็นรถวิ่งในระยะทางไกล เช่น สายกรุงเทพฯ-เชียงใหม่, สายกรุงเทพฯ-ภูเก็ต, สายนครราชสีมา-หัวหิน, สายอุบลราชธานี-พัทยา เป็นต้น 
รถราง.
Hong Kong Tramways เป็นบริษัทรถรางบริษัทเดียวที่บริหารรถรางสองชั้นอย่างผูกขาด
รถรางสองชั้นที่ให้บริการใน แบล็คพูล และ อเล็กซานเดรีย จนถึงคริสต์ทศวรรษที่ 1950 รถรางสองชั้นเป็นรถธรรมดาใน สหราชอาณาจักร
จากปี พ.ศ. 2453 ถึง พ.ศ. 2507 รถรางสองชั้นถูกใช้ในมุมไบ
เครื่องบิน.
เครื่องบินที่บินข้ามน้ำข้ามทะเลในยุคแรก ๆ เช่น Boeing 314 มีสองชั้นสำหรับผู้โดยสาร หลังจาก สงครามโลกครั้งที่ 2 B-29 กลายมาเป็นเครื่องบินสองชั้นที่เป็นที่นิยมกันไปทั่วโลก
อำภา ภูษิต

อำภา ภูษิต (เกิด 11 เมษายน พ.ศ. 2502) ชื่อเล่น แอ๊ว เป็นนักแสดงหญิงชาวไทย เป็นตัวแทนสาวไทยในการประกวดนางงามนานาชาติ ปี 1977 ณ ประเทศญี่ปุ่น มีชื่อเสียงจากภาพยนตร์เรื่อง ฟ้าหลังฝน (พ.ศ. 2521) และเป็นนางเอกภาพยนตร์ต่อมาอีกหลายเรื่อง
ประวัติ.
อำภาเป็นน้องสาวแท้ ๆ ของอดีตนักแสดงหญิง ผดุงศรี โสภิตา เข้าสู่วงการจากการติดตามพี่สาวเข้าไปในกองถ่ายละคร และได้รับการชักชวนให้เข้าประกวด เทพีสงกรานต์สวนสามพราน ซึ่งเธอก็ได้รับชัยชนะคว้าตำแหน่งมาได้ ในปี 2520 ต่อมา ได้เป็นตัวแทนประเทศไทย ไปประกวดนางงามนานาชาติ 1977 ที่ประเทศญี่ปุ่น หลังจากนั้น จึงได้รับการทาบทามจาก จิรวรรณ กัมปนาทแสนยากร (คุณนายแดง) ให้มาแสดงภาพยนตร์
อำภาได้แสดงนำในภาพยนตร์เรื่องแรก คือเรื่อง "ฟ้าหลังฝน" ประกบกับ วิฑูรย์ กรุณา และ เนาวรัตน์ ยุกตะนันท์ โดยมี พิศาล อัครเศรณี เป็นผู้กำกับการแสดง ซึ่งประสบผลสำเร็จเกินคาด ทั้งทางด้านรายได้และรางวัลนักแสดง อีกทั้งเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่องนี้ คือเพลง "พะวงรัก" ยังได้รับรางวัลพระราชทาน เสาอากาศทองคำ ทั้งนักร้องและเพลงในปีนั้นด้วย จากนั้น อำภายิ่งดังมากขึ้นกับบทพี่น้องสามสาว ในภาพยนตร์เรื่อง "สามใบเถา" ร่วมกับ เนาวรัตน์ ยุกตะนันท์ และ สุพรรษา เนื่องภิรมย์ และเรื่อง "พรุ่งนี้ฉันจะรักคุณ" ซึ่งได้รับรางวัลนักแสดงดาวรุ่งจากการประกวด ที่ ไต้หวัน และ อินโดนีเซีย ต่อมาจึงหันไปรับบทนางรอง และนางร้าย แต่ก็ยังสามารถกลับมารับบทนางเอกได้อย่างสมศักดิ์ศรี จากภาพยนตร์หลาย ๆ เรื่อง เช่น "น้ำพริกก้นถ้วย" และเรื่องอื่น ๆ ช่วงที่ อำภารับบทนางเอก จะรับบทคู่กับพระเอกหลัก ๆ 4 คน คือ วิฑูรย์ กรุณา, สรพงศ์ ชาตรี, พอเจตน์ แก่นเพชร และ สมบัติ เมทะนี จากนั้นจึงหันมารับงานแสดงละครโทรทัศน์ ตั้งแต่ พ.ศ. 2526 เป็นต้นมา ด้วยการเล่นละครเรื่อง "พัชราวลัย, สุดสายป่าน "และ"บ้านโลกย์"
ด้านชีวิตส่วนตัว อำภาเคยสมรสกับ อาวุธ พิทักษ์พงษ์ (เปี๊ยก ปากน้ำ) อดีตดาราและผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ผู้ล่วงลับ และ วีรยุทธ รสโอชา พระเอกละคร ช่วงที่ใช้ชีวิตอยู่กับพระเอกวีรยุทธ ได้ไปขอบุตรบุญธรรมมาเลี้ยง เป็นคู่แฝดหญิง เพราะไม่สามารถมีบุตรได้ด้วยตนเอง
อำภาได้รับรางวัลนักแสดงสนับสนุนหญิงยอดเยี่ยม รางวัลสุพรรณหงส์ทองคำ ครั้งที่ 1 ประจำปี พ.ศ. 2521 จากภาพยนตร์เรื่องแรกของเธอ คือ "ฟ้าหลังฝน" ที่เธอรับบทเด่นคู่กับ เนาวรัตน์ ยุกตะนันท์ ซึ่งจริง ๆ แล้วบทของเธอเป็นทั้งนางเอกและตัวเดินเรื่อง แต่ตามบทเธอต้องเสียชีวิตตอนก่อนจบเรื่อง ด้วยเหตุนี้จึงไม่ได้รับพิจารณารางวัลในฐานะดารานำ แต่หลังจากนั้น ในเรื่องต่อ ๆ มา เธอก็กลับมารับบทนางเอกเต็มตัวได้อีกเป็นสิบเรื่อง จากนั้นจึงค่อย ๆ ผันตัวเองมารับบทรอง ๆ ตามกาลเวลา ซึ่งช่วงที่เธอหันไปรับบทรอง บทร้าย หรือนางเอกประกบกับนางเอกท่านอื่น ๆ เธอยังกลับไปรับบทนางเอกนำเดี่ยวได้อีกหลายเรื่อง นับว่ามีนางเอกไม่มากคนนักที่จะมีโอกาสอย่างเธอ
ช่วงที่เธอแสดงภาพยนตร์อยู่นั้น มีนางเอกดังร่วมรุ่นหลายท่าน เช่น จารุณี สุขสวัสดิ์, เนาวรัตน์ ยุกตะนันท์, สุพรรษา เนื่องภิรมย์, นันทิดา แก้วบัวสาย, วาสนา สิทธิเวช และ อาภาพร กรทิพย์
ตำบลกำแพงเพชร

ตำบลกำแพงเพชร เป็นตำบลในอำเภอรัตภูมิ จังหวัดสงขลา เดิมเป็นตำบลในเขตการปกครองของอำเภอปากพะยูน จังหวัดพัทลุง เมื่อ พ.ศ. 2435 ต่อมาเข้ามาอยู่ในเขตการปกครองของจังหวัดสงขลา เรียกว่า อำเภอกำแพงเพชร และปี พ.ศ. 2480 เปลื่ยนชื่อเป็น "อำเภอรัตภูมิ" มีระยะห่างจากศาลากลางจังหวัดสงขลา 60 กิโลเมตร ตำบลกำแพงเพชรมีพื้นที่รวมทั้งสิ้น 86.6 ตารางกิโลเมตร (54,125 ไร่)
ภูมิศาสตร์.
สภาพพื้นที่ของตำบลกำแพงเพชรเป็นที่ราบ บางส่วนเป็นภูเขาสูงทางด้านทิศใต้ของตำบล แหล่งน้ำส่วนใหญ่มีต้นกำเนิดจากทิวเขาสันกาลาคีรีทางด้านตะวันตก มีอาณาเขตติดต่อดังนี้
สภาพพื้นที่ตำบลกำแพงเพชร เป็นที่ราบ พื้นที่บางส่วนเป็นภูเขาสูง ทางด้านทิศใต้ของตำบล แหล่งน้ำส่วนใหญ่มีต้นกำเนิดจากทิวเขาทางด้านตะวันตก
ซึ่งอยู่ในเขตพื้นที่ตำบลท่าชะมวง มีคลองสายหลักไหลผ่านคือ คลองรัตภูมิ คลองเขาล้อน คลองยางแดงและคลองหินดำ
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ตำบลกำแพงเพชรประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 2 แห่ง ได้แก่
เศรษฐกิจ.
อาชีพ ตำบลกำแพงเพชร สภาพพื้นที่ส่วนใหญ่เป็นที่ราบ บางส่วนเป็นภูเขาจึงเอื้ออำนวยต่อการประกอบอาชีพทางการเกษตร เศรษฐกิจส่วนใหญ่เกิดจากผลผลิตทางการเกษตร นอกจากนี้ภาคเอกชนได้มาจัดตั้งโรงงานอุตสาหกรรมในตำบลอันทำให้เกิดการจ้างแรงงานในพื้นที่ ประกอบกับหน่วยงานภาครัฐเข้ามาสนับสนุนให้ราษฎรได้มีความรู้ในด้านการประกอบอาชีพและรายได้เพิ่มขึ้นการประกอบอาชีพของราษฎรในพื้นที่ตำบลกำแพงเพชร แยกได้ดังนี้
อิบน์ รุชด์

อบูวาลีด มุฮัมมัด บิน อะฮ์มัด อิบน์ รุชด์ หรือ อิบนุ รุชด์ (หรือ ‎, ; 14 เมษายน ค.ศ. 1126 — 10 ธันวาคม ค.ศ. 1198) หรือที่รู้จักกันในชื่อ อาแวร์รูอิส (Averroes) เป็นแพทย์และนักปรัชญาชาวอาหรับ
อาแวร์รูอิสเกิดที่คอร์โดบาในปี ค.ศ. 1126 ในครอบครัวผู้พิพากษาที่โดดเด่น ปู่ของท่านเป็นหัวหน้าผู้พิพากษาของเมือง ในปี ค.ศ. 1169 เขาได้รับการแนะนำให้รู้จักกับกาหลีบ (ผู้นำศาสนาอิสลาม) Abu Yaqub Yusuf ผู้ซึ่งประทับใจในความรู้ของเขา จนกลายเป็นผู้อุปถัมภ์ของเขาและอุปถัมภ์งานของ อาแวร์รูอิสจำนวนมาก ต่อมาอาแวร์รูอิสทำหน้าที่ในฐานะผู้พิพากษาในเซบิยาและคอร์โดบาอยู่หลายวาระ ในปี ค.ศ. 1182 เขาได้รับแต่งตั้งเป็นแพทย์ศาลและหัวหน้าผู้พิพากษาของคอร์โดบา หลังจากอาบูยูซุฟเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1184 เขายังคงอยู่ในความโปรดปรานของกาหลีบพระองค์ใหม่จนได้รับความอัปยศในปี ค.ศ. 1195 เขาถูกตั้งข้อหาในข้อหาต่าง ๆ ซึ่งน่าจะเป็นเพราะเหตุผลทางการเมือง และถูกเนรเทศไปยังลูเซน่า เขากลับมาเป็นที่โปรดปรานของกาหลีบก่อนที่เขาจะเสียชีวิตในวันที่ 11 ธันวาคม ค.ศ. 1198
อาแวร์รูอิสเป็นผู้สนับสนุนที่แข็งแกร่งของลัทธิอริสโตเติล (Aristotelianism) เขาพยายามที่จะกู้คืนสิ่งที่เขาคิดว่าเป็นคำสอนดั้งเดิมของอริสโตเติลและต่อต้านแนวโน้มของกระแสความคิดพลาโตนิคใหม่ (Neoplatonist) ของนักคิดมุสลิมก่อนหน้านี้ เช่น Al-Farabi และ Avicenna นอกจากนี้เขายังปกป้องการศึกษาปรัชญา จากการวิพากษ์วิจารณ์โดยนักเทววิทยาสายอาเชอรี ("al-ʾAšʿarīyya") เช่น Al-Ghazali โดย อาแวร์รูอิส แย้งว่าการศึกษาปรัชญานั้นได้รับอนุญาตในศาสนาอิสลามและแม้แต่เป็นสิ่งที่จะขาดเสียไม่ได้ในระดับผู้นำชนชั้นสูง (elite) นอกจากนี้เขายังไม่เห็นด้วยกับการตีความข้อความในพระคัมภีร์อย่างเถรตรง โดนเห็นว่าตัวบทในคัมภีร์อัลกรุอ่านควรจะได้รับการตีความเป็นเพียงในเชิงสาธก หรือในเชิงอุปมา (allegorical) หากข้อความนั้นดูเหมือนจะขัดแย้งกับข้อสรุปที่เกิดขึ้นจากเหตุผลและปรัชญา มรดกทางปัญญาของเขาในโลกอิสลามนั้นมีอย่างจำกัดด้วยเหตุผลทางภูมิศาสตร์และความสนใจที่แตกต่างกันของโลกมุสลิม
ในโลกตะวันตก อาแวร์รูอิส เป็นที่รู้จักผ่านงานเขียนอธิบายและแสดงข้อคิดเห็น (commentary) เกี่ยวกับคำสอนของอริสโตเติล ซึ่งงานของอาแวร์รูอิสได้รับการแปลเผยแพร่เป็นภาษาละตินและภาษาฮิบรู การแปลเผยแพร่งานของเขากระตุ้นความสนใจของชาวยุโรปตะวันตกในอริสโตเติลและนักคิดชาวกรีกซึ่งเป็นพื้นที่การศึกษาที่ถูกทิ้งร้างเกือบจะสิ้นเชิงหลังจากการล่มสลายของจักรวรรดิโรมัน. ความคิดของเขาสร้างข้อโต้แย้งในคริสต์จักรละตินและเป็นการเหนี่ยวไกให้เกิดการเคลื่อนไหวทางปรัชญาที่เรียกว่า Averroism ซึ่งมีพื้นฐานอยู่บนงานเขียนของเขา. ทฤษฎีว่าด้วยความเป็นเอกภาพของปัญญา (unity of the intellect) ของอาแวร์รูอิส เสนอว่ามนุษย์ทุกคนมีสติปัญญาเป็นหนึ่งเดียวกัน ซึ่งเป็นหลักคำสอนของอาแวร์รูอิสที่รู้จักกันดีและเป็นที่ถกเถียงกันมากที่สุดในตะวันตก ผลงานของเขาถูกประณามจากโบสถ์คาทอลิกในปี 1270 และ 1277. แต่แม้ว่าจะถูกบั่นทอนจากการประณามและการวิพากษ์วิจารณ์อย่างต่อเนื่อง (โดยเฉพาะจากโธมัส อควีนาส) แต่ปรัชญาสาย Averroism ก็ยังคงดึงดูดผู้ติดตามต่อไปจนถึงศตวรรษที่สิบหก
คาสิมีร์ ฟังค์

กาชีมีแยช ฟุงก์  หรือ คาสิมีร์ ฟังค์  (23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2427 - 19 มกราคม พ.ศ. 2510) เป็นนักชีวเคมีชาวโปแลนด์ เป็นผู้ริเริ่มแนวคิดเกี่ยวกับวิตามินเป็นคนแรก
พระสุรัสวดี

พระสุรัสวดี หรือ พระสรัสวดี ("สรสฺวตี") เป็นเทวีในศาสนาฮินดู ผู้อุปถัมภ์ความรู้, ศิลปะ, ดนตรี, ปัญญา และการเรียนรู้ เป็นพระชายาของพระพรหม และเป็นหนึ่งในตรีเทวีร่วมกับพระลักษมีและพระปารวตี ช่วยเหลือตรีมูรติในการสร้าง รักษา และทำลายเอกภพ ตามลำดับ
พระสุรัสวดี เป็นเทพีที่ปรากฏในคัมภีร์ฤคเวท โดยยังมีความสำคัญและได้รับการนับถือเรื่อยมาตั้งแต่ยุคพระเวทจนถึงสมัยใหม่ ชาวฮินดูบางกลุ่มได้เฉลิมฉลองในเทศกาลวสันตปัญจมี ("วันที่ห้าของฤดูใบไม้ผลิ") เพื่อบูชาพระองค์
นอกจากนี้ พระสุรัสวดี ยังได้รับการเคารพจากศาสนิกชนเชนในแถบภาคกลางและภาคตะวันตก รวมทั้งยังได้รับการนับถือจากพุทธศาสนิกชนบางกลุ่มด้วย ด้วยความที่เป็นเทพีแห่งศิลปวิทยา จึงให้มีผู้นับถือนอกเหนือไปจากประเทศอินเดีย เช่น ญี่ปุ่น, เวียดนาม, บาหลี (อินโดนีเซีย) และพม่า โดยเฉพาะในญี่ปุ่นที่รับพระสรัสวดี มาเป็นเทพีในพุทธศาสนาแบบญี่ปุ่นและลัทธิชินโต เรียกว่า "เบ็นไซเต็ง"
พระบาบ

ซิยยิด อะลี มุฮัมมัด ชีรอซีย์ หรือ พระบาบ ศาสนิกชนบาไฮในไทยเรียก พระบ็อบ (ตุลาคม พ.ศ. 2362 – 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2393) เป็นศาสดาผู้ก่อตั้งลัทธิบาบี
ประวัติ.
พระบาบ มีนามเดิมว่าซิยยิด อะลี มุฮัมมัด ชีรอซีย์ เขาประกาศตัวว่าเป็นทายาทของกาซิม รัชติ ผู้นำทางศาสนาคนหนึ่ง หลังจากนั้นเขาได้อ้างว่าตนเองเป็นประตูสู่อิหม่ามมะฮ์ดี อิหม่ามคนที่ 12 ตามความเชื่อของมุสลิมชีอะฮ์ ต่อมาเขากลับอ้างว่าเป็นอิหม่ามมะฮ์ดีเสียเอง และในท้ายที่สุดอ้างตนเป็นผู้เผยพระวจนะคนหนึ่ง
พระบาบจำคุกระหว่าง พ.ศ. 2390 – 2391 ที่เมืองมากู ระหว่างนี้ เขาได้เขียนคัมภีร์บายันที่ถือเป็นคัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์ของขบวนการ บาบปฏิเสธอัลกุรอานและคัมภีร์อื่น ๆ ก่อนหน้านี้ และให้เมืองชิราชเป็นศูนย์กลางของศาสนาแทนมักกะฮ์ ผู้เลื่อมใสลัทธินี้ใช้การรบและความรุนแรงเพื่อนำไปสู่จุดหมาย ทำลายระเบียบทางสังคมดั้งเดิมของอิหร่านเพื่อเริ่มศักราชของศาสนาใหม่ จึงถูกทางรัฐบาลปราบปรามอย่างรุนแรงตั้งแต่ พ.ศ. 2391 – 2393 บาบเองถูกจับและประหารชีวิตเมื่อเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2393
พระบะฮาอุลลอฮ์

พระบะฮาอุลลอฮ์ หรือ พระบาฮาอุลลาห์ (12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2360 - 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2435) เป็นศาสดาของศาสนาบาไฮ ท่านประกาศตนเป็นผู้เผยพระวจนะตามคำทำนายของขบวนการบาบี
พระบะฮาอุลลอฮ์สอนว่ามนุษยชาติทั้งปวงเป็นเชื้อชาติเดียวกัน และถึงเวลาแล้วที่จะรวมประชาชาติทั้งหลายให้เป็นหนึ่งเดียว ท่านอ้างว่าได้รับพระวิวรณ์จากพระเป็นเจ้า จึงถูกทางการเปอร์เซียและจักรวรรดิออตโตมันจับขังคุก ในช่วง 24 ปีสุดท้ายท่านถูกขังที่เอเคอร์ ปาเลสไตน์ จนถึงแก่กรรมขณะอายุได้ 74 ปี
ช่วงที่ยังมีชีวิตอยู่ท่านประพันธ์งานวรรณกรรมไว้หลายชิ้น ที่สำคัญ คือ คีตาบีอัคดัสและคีตาบีอีคาน ซึ่งกลายเป็นคัมภีร์ของศาสนาบาไฮในปัจจุบัน
โบสถ์ยิว

ในศาสนายูดาห์ ธรรมศาลา (ศัพท์โปรเตสแตนต์) หรือ ศาลาธรรม (ศัพท์โรมันคาทอลิก) หรือ โบสถ์ยิว, สุเหร่ายิว  เป็นศาสนสถานที่ใช้รวมกลุ่มกันทำการอธิษฐาน ทว่าสำหรับชาวยิวแล้ว พวกเขาไม่จำเป็นต้องไปธรรมศาลาเพื่อประกอบพิธี หากรวมตัวได้ครบองค์ประชุม  ที่ประกอบด้วยผู้ชายที่บรรลุนิติภาวะแล้วจำนวนสิบคน เรียกว่า "องค์คณะสิบ" หรือ "มินยัน"  ก็สามารถประกอบพิธีได้ 
เมื่อก่อนไม่อนุญาตให้สตรีเป็นหนึ่งในองค์คณะสิบ แต่เมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม 2001, ยิวอนุรักษ์นิกายอนุญาตให้สตรีเป็นหนึ่งในคณะมินยันได้
ในชุมชนยิวปัจจุบัน ธรรมศาลาไม่ได้มีไว้สำหรับพิธีกรรมทางศาสนาเท่านั้น แต่ยังมีสิ่งอำนวยความสะดวกอื่น เช่น สถานที่จัดเลี้ยง โรงเรียนสอนศาสนา ห้องสมุด ศูนย์รับเลี้ยงเด็กเวลากลางวัน และครัวโคเชอร์  ตามหลักมาตรฐานอาหารยิว
ประวัติของคำ.
ชาวอิสราเอลจะเรียกธรรมศาลายิวโดยใช้ภาษาฮีบรูว่า "bet knesset" หมายถึงสถานที่ชุมนุม ในขณะที่ชาวยิวอัชเคนาซิจะใช้ศัพท์ภาษายิดดิช ว่า "shul" ที่มีรากศัพท์เดียวกับคำว่า Schule ในภาษาเยอรมัน แปลว่าโรงเรียน ส่วนชาวยิวในสเปนหรือโปรตุเกสจะเรียกธรรมศาลาว่า "esnoga" ส่วนชาวยิวเปอร์เซียและคาไรต์จะใช้คำว่า "kenesa" ที่มีรากศัพท์มาจากภาษาแอราเมอิก ในขณะที่ชาวยิวที่พูดภาษาอาหรับจะเรียกธรรมศาลาว่า "knis" 
ชาวยิวนิกายปฏิรูปและนิกายอนุรักษ์บางคนจะใช้คำว่า "temple" คำว่า "synagogue" ในภาษากรีกดูจะครอบคลุมความหมายได้ทั้งหมด และยังใช้ในภาษาอังกฤษ เยอรมัน และฝรั่งเศสด้วย
ประวัติ.
แรกเริ่มเดิมที บรรพบุรุษของชาวยิวไม่เคยมีการสร้างโบสถ์หรือศาสนสถาน เวลาต้องการทำพิธีกรรมทางศาสนา ชาวฮีบรูจะรวมตัวกันใน "พลับพลา" หรือกระโจมนัดพบ (Tent of Meeting) ซึ่งภายในประดิษฐาน "หีบแห่งพันธสัญญา" ซึ่งภายในบรรจุแผ่นหินสองแผ่นที่จารึกบัญญัติ 10 ประการ 
สมัยก่อน ไม่ว่าชาวยิวจะเดินทางไปที่แห่งหนใด พวกเขาจะแบกหีบดังกล่าวไปด้วยเสมอ เสมือนมีพระเจ้าใกล้ตัว ที่นอกจากทำให้อุ่นใจแล้ว ยังเป็นเครื่องเตือนสติไม่ให้ทำบาปด้วย คราใดที่หยุดพัก ชาวฮีบรูจะตั้งพลับพลาสำหรับหีบพันธสัญญา ที่แยกต่างหากจากที่พัก เพื่อใช้เป็นที่นัดพบและประกอบพิธีกรรมทางศาสนา ตลอดจนสวดมนต์ร่วมกัน 
ในพระคัมภีร์กล่าวว่า พระเจ้าซาโลมอน กษัตริย์แห่งอิสราเอล เป็นผู้สร้างพระวิหารซาโลมอน  ณ กรุงเยรูซาเล็ม ที่ถือกันว่าเป็นพระวิหารแห่งเยรูซาเล็มหลังแรก (The First Temple) ลักษณะคล้ายวิหารคานาอัน 
หลังจากพระวิหารโซโลมอนถูกทำลาย ชาวยิวเริ่มสร้างสถานชุมนุมและประกอบพิธีกรรมทางศาสนาตามแบบฉบับของตัวเอง และเรียกขานว่าเป็น "สถานที่นมัสการ"
อิทธิพลของศาสนายูดาห์ในสมัยเฮเลนนิสติค.
คำว่า "synagogue" มาจากภาษากรีกคอยเน (Koine Greek) ที่ใช้กันในหมู่ชาวยิวเฮเลนนิสติกทั่วยุโรปตะวันออกเฉียงใต้ (มาซิโดเนีย เทรซ และทางตอนเหนือของกรีซ) รวมถึงฝั่งตะวันออกกลางและอัฟริกาเหนือ ลูกหลานของชาวยิวเฮเลนนิสติกที่อาศัยอยู่บนเกาะกรีก ซิลิเซีย อิสราเอลทางตอนเหนือ ซีเรียตะวันตกเฉียงเหนือและซีเรียตะวันออก ได้ร่วมกันสร้างธรรมศาลาขึ้นมาหลายแห่ง ที่โดดเด่นเห็นจะเป็นธรรมศาลาแห่งเดลอส  และธรรมศาลาที่สร้างในเมืองแอนติออก อเล็กซานเดร็ตตา กาลิลี และดูร่า-ยูโรโปส 
ทว่าเพราะในธรรมศาลาสมัยนั้นประดับประดาด้วยรูปปั้นของเทพปกรณัมกรีก และรูปเคารพตามคัมภีร์ไบเบิล ในช่วงแรกๆ จึงมักถูกเข้าใจผิด คิดว่าเป็นวิหารกรีก หรือโบสถ์ของกรีกนิกายออร์ธอด็อกซ์ และเมื่อสิ้นสุดยุคของพระวิหารที่สอง (Second Temple Era) นักบวชยิว ราไบ โยคานัน เบน ซาคาอิ (Yochanan ben Zakai) จึงมีดำริให้มีการสร้างธรรมศาลาขึ้นในทุกแห่งที่ชาวยิวอยู่รวมกันเป็นชุมชน
สุพรรษา เนื่องภิรมย์

สุพรรษา เนื่องภิรมย์ นักแสดงหญิงชาวไทย ที่มีชื่อเสียงจากภาพยนตร์ไทยเรื่อง "ไผ่สีทอง" และ "สามใบเถา"
ประวัติ.
สุพรรษา เนื่องภิรมย์ จบการศึกษาจากโรงเรียนสตรีนนทบุรี เข้าสู่วงการจากการชักนำของ จีรวรรณ กัมปนาทแสนยากร ให้แสดงภาพยนตร์เรื่องแรกเรื่อง "รอยลิขิต" คู่กับ อำภา ภูษิต พอเจตน์ แก่นเพชร และ สุชาติ คงเจริญ เริ่มมีชื่อเสียงจากภาพยนตร์เรื่องที่สอง "เตือนใจ" และ "ไผ่สีทอง" โดยมักได้แสดงประกบคู่กับอำภา ภูษิต จนนักข่าวมักเรียกว่า นางเอกฝาแฝด สุพรรษา มีชื่อเสียงสูงสุดในช่วง พ.ศ. 2523 ร่วมกับ อำภา ภูษิต และเนาวรัตน์ ยุกตะนันทน์ ในบทบาทสามพี่น้อง ใน "สามใบเถา" 
สุพรรษา เนื่องภิรมย์ ได้รับรางวัลนักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม รางวัลสุพรรณหงส์ทองคำ ครั้งที่ 3 ประจำปี พ.ศ. 2524 จากเรื่อง "ชายสามโบสถ์"
ปัจจุบัน สุพรรษา สมรสกับ สุรชัย ตั้งใจตรง มีลูกชาย 1 คน นักธุรกิจชาวชลบุรี ทำธุรกิจสถาบันเสริมความงาม และไร่องุ่นชื่อ "ซิลเวอร์เลค" ตั้งอยู่ที่เขาชีจรรย์ อำเภอบางละมุง จังหวัดชลบุรี อาณาจักรไร่องุ่นของ “สุพรรษา” นางเอกรุ่นใหญ่ และมีโครงการทำธุรกิจสปอร์ตคอมเพล็กซ์ ร่วมกับ ภราดร ศรีชาพันธุ์ "เพียงฟ้า-ภราดร" รักระหว่างรบ (สงครามธุรกิจ) !] เนชั่นสุดสัปดาห์ ฉ.778
สมาคมนักข่าวแห่งประเทศไทย

สมาคมนักข่าวฯ ก่อตั้งขึ้นเนื่องจากสมาชิกสมาคมหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทยกลุ่มหนึ่ง
รู้สึกว่าสมาคมหนังสือพิมพ์ฯ นั้นถูกครอบงำโดยอำนาจทางการเมือง
อีกทั้งไม่พึงพอใจในการแถลงงบดุลอย่างคลุมเครือในการประชุมสามัญประจำปี จนถึงขั้นประท้วง "วอล์กเอาท์" เดินออกจากห้องประชุมจนเกือบหมด
ไม่กี่วันหลังจากนั้น นักข่าวนักหนังสือพิมพ์ส่วนหนึ่งได้จับกลุ่มกันคิดที่จะก่อตั้งสมาคมใหม่ ที่มีวัตถุประสงค์ตรงกับ อุดมการณ์ของตน และใช้ชื่อว่า "สมาคมนักข่าวแห่งประเทศไทย"
นายกสมาคมคนแรกคือนายอิศรา อมันตกุล
เพ็ญนภา ทรัพย์เจริญ

แพทย์หญิงเพ็ญนภา ทรัพย์เจริญ เป็นแพทย์แผนปัจจุบันคนแรกของไทยที่บุกเบิกนำเอาสมุนไพรมาใช้ร่วมกับการรักษาแบบแผนปัจจุบัน ในโรงพยาบาลวังน้ำเย็นจังหวัดสระแก้วและเป็นผู้ก่อตั้งสถาบันการแพทย์แผนไทยซึ่งทำให้ศาสตร์องค์ความรู้ด้านการแพทย์แผนไทยที่ถึงหลงลืมไปนานกลับมาได้ความนิยมอีกครั้งหนึ่ง อีกทั้งยังได้รับเลือกเป็นแพทย์ดีเด่นชนบท ประจำปี พ.ศ. 2529 จากคณะแพทย์ศาสตร์ศิริราชพยาบาล มหาวิทยาลัยมหิดล และแพทย์ดีเด่นในโรงพยาลประจำอำเภอ ประจำปี 2527 จากแพทยสมาคมแห่งประเทศไทยในพระบรมราชูถัมภ์ และแพทย์สตรีที่มีผลงานดีเด่นทางด้านสังคมชนบทประจำปี 2529 จากสมาคมแพทย์สตรีแห่งประเทศไทยในพระบรมราชูปถัมภ์
ประวัติ.
เกิดเมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2495 
การศึกษา: ปริญญาตรี แพทย์ศาสตร์บัณฑิต (เกียรตินิยม) มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ปริญญาโท บริหารการสาธารณสุขมูลฐานมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยมหิดล
ประวัติทำงาน: ผู้อำนวยการโรงพยาบาลวังน้ำเย็น จังหวัดสระแก้ว นายแพทย์สาธารณสุขจังหวัดปราจีนบุรี นายแพทย์ใหญ่กรมการแพทย์ และผู้อำนวยการสถาบันการแพทย์แผนไทย ช่วยอธิบดีกรมแพทย์แผนไทย และผู้อำนวยการสถาบันการแพทย์แผนไทย
ผู้อำนวยการสถาบันการแพทย์แผนไทย สำนักงานปลัดกระทรวงสาธารณสุข รองอธิบดีกรมพัฒนาการแพทย์แผนไทยและการแพทย์ทางเลือก สาธารณสุขนิเทศสำนักงานปลัดกระทรวงสาธารณสุข (Senior Medical Supervisors)
ถึงแก่กรรมด้วยโรคมะเร็งท่อน้ำดี เมื่อวันที่ 2 เมษายน พ.ศ. 2551 สิริรวมอายุได้ 56 ปี มีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2551 ณ วัดชลประทานรังสฤษดิ์
นาท ภูวนัย

นายกองเอก อุดมพร คชหิรัญ หรือ นาท ภูวนัย อดีตรองผู้ว่าราชการจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ เป็นนักแสดงชาวไทยที่เคยได้รับรางวัลตุ๊กตาทอง สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม ประจำปีพุทธศักราช 2516-2517 จากเรื่องไม่มีสวรรค์สำหรับคุณ คู่กับ ภาวนา ชนะจิต และ ภัทราวดี ศรีไตรรัตน์
ประวัติ.
นาท ภูวนัย เกิดเมื่อวันที่ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2489 เป็นบุตรของ พันตำรวจเอก (พิเศษ) ศิริ คชหิรัญ ป.ม.,ป.ช.,ท.จ. อดีตผู้ว่าราชการจังหวัดยะลา กับ นางพรรณพิมพ์ คชหิรัญ เป็นหลานปู่ ขุนจงใจหาญ (แม้น คชหิรัญ) จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาปีที่ 8 ที่โรงเรียนสันติราษฏร์บำรุง และคณะรัฐศาสตร์การปกครอง ที่มหาวิทยาลัยซีบาสเตียน กรุงมะนิลา ประเทศฟิลิปปินส์ แล้วจึงได้รับราชการกรมการปกครอง กระทรวงมหาดไทย ดำรงตำแหน่งปลัดอำเภอและแสดงภาพยนตร์กับละครในเวลาเดียวกันโดยเริ่มจากละครการกุศลทางช่อง 7 เรื่อง "ลาก่อนน่านเจ้า" และภาพยนตร์เรื่อง "แม่ศรีไพร" คู่กับ เพชรา เชาวราษฎร์ จากนั้นจึงมีผลงานทางจอเงินและจอแก้วต่อมาอีกหลายเรื่องโดยรับบทเป็นพระเอก, พระรอง และบทประกบ ต่อมาได้ออกจากวงการบันเทิงและรับราชการจนเกษียณอายุในปีพุทธศักราช 2549 ในตำแหน่งรองผู้ว่าราชการจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ 
เมื่อ พ.ศ. 2550 ได้ลงสมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดชัยภูมิ เขต 2 ในนามพรรคเพื่อแผ่นดิน แต่ไม่ได้รับเลือก 
ชีวิตส่วนตัว สมรสกับ นิตยา ปานะถึก มีบุตรธิดารวม 4 คน หนึ่งในนั้น คือ จารุศิริ ภูวนัย ซึ่งเป็นนักแสดงเช่นกัน ปัจจุบันยังมีผลงานทางละครเป็นระยะๆ
จตุพล ภูอภิรมย์

จตุพล ภูอภิรมย์ (25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2494 – 20 มีนาคม พ.ศ. 2524) ชื่อเล่น ตุ๊ เป็นอดีตนักแสดงชายชาวไทย
จตุพลได้รับรางวัลตุ๊กตาเงิน สาขานักแสดงหน้าใหม่ ประจำปี พ.ศ. 2520 จากเรื่อง ทองพูน โคกโพ ราษฎรเต็มขั้น และได้รับรางวัลตุ๊กตาทอง สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม จากเรื่อง เงาะป่า ประจำปี พ.ศ. 2523
ประวัติ.
จตุพล ภูอภิรมย์ ภูมิลำเนา เกิดที่ จังหวัดชัยนาท เข้าศึกษาระดับชั้นมัธยมศึกษาที่ โรงเรียนวัดสุทธิวราราม โรงเรียนสันติราษฎร์บำรุง แล้วเดินทางไปศึกษาต่อที่ประเทศอินเดียเป็นเวลาสั้นๆ ก่อนจะกลับมาศึกษาต่อที่โรงเรียนวัดสุทธิวราราม และคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง เข้าสู่วงการจากการเป็นนายแบบโฆษณายาสีฟันใกล้ชิด เมื่อ พ.ศ. 2518-2519 และได้งานแสดงละครโทรทัศน์ทางช่อง 4 บางขุนพรหม 
จตุพล ภูอภิรมย์ แสดงภาพยนตร์เรื่องแรก เรื่อง ทองพูน โคกโพ ราษฎรเต็มขั้น (2520) กำกับโดยหม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล โดยได้แสดงบทบาทที่เดิมสรพงศ์ ชาตรี จะเป็นผู้เล่น แต่บังเอิญไม่มีคิวแสดงว่าง จากภาพยนตร์เรื่องนี้จตุพลได้รับรางวัลตุ๊กตาเงิน ในสาขานักแสดงดาวรุ่ง 
การเสียชีวิต.
จตุพล ภูอภิรมย์ มีผลงานแสดงภาพยนตร์ประมาณ 25 เรื่อง ก่อนจะเสียชีวิตอย่างกะทันหันในปี พ.ศ. 2524 เนื่องจากอุบัติเหตุทางรถยนต์ โดยภาพยนตร์เรื่อง "เงาะป่า" กำกับโดย พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าภาณุพันธุ์ยุคล และ เปี๊ยก โปสเตอร์ ได้รับรางวัลตุ๊กตาทอง สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม ประจำปี พ.ศ. 2523 แต่จตุพลไม่ได้รับรางวัล เนื่องจากประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์เสียชีวิตเสียก่อน ต่อมาได้นักแสดงรุ่นน้องที่มีหน้าตาคล้ายกัน อโนเชาว์ ยอดบุตร มารับช่วงแทน
ฮิเดกิ โทดากะ

ฮิเดกิ โทดากะ (; โรมาจิ: "Todaka Hideki") นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อ 16 มีนาคม พ.ศ. 2516 ที่เมืองมิยาซากิ‎ จังหวัดมิยาซากิ‎ ประเทศญี่ปุ่น สถิติการชก 26 ครั้ง ชนะ 21 (น็อค 10) เสมอ 1 แพ้ 4
วอลอดือมือร์ ซือดอแรนกอ

วอลอดือมือร์ แปตรอวึช ซือดอแรนกอ  นักมวยสากลชาวยูเครน สถิติการชก 27 ครั้ง ชนะ 22 (น็อก 7) เสมอ 2 แพ้ 3
ประวัติ.
ได้เหรียญทองแดงในการแข่งขันมวยสากลสมัครเล่นรุ่นฟลายเวท กีฬาโอลิมปิกที่ ซิดนีย์ พ.ศ. 2543 และได้เหรียญเงินในการแข่งขันมวยสากลสมัครเล่นชิงแชมป์โลกเมื่อ พ.ศ. 2544 ไซโดเรนโกได้ครองแชมป์โลกที่ว่าง WBA รุ่นแบนตัมเวท ใน พ.ศ. 2548 และป้องกันตำแหน่งไว้ได้ 6 ครั้ง ก่อนจะเสียตำแหน่งใน พ.ศ. 2551
ชัง ช็อน-กู

ชัง ช็อน-กู  เป็นมวยสากลนักมวยสากลชาวเกาหลีใต้ เกิดวันที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2506 ที่เมืองปูซาน ประเทศเกาหลีใต้ สถิติการชก 42 ครั้ง ชนะ 38 (น็อค 17) แพ้ 4
ประวัติ.
ชัง ช็อน-กูเป็นอดีตแชมป์โลก WBC รุ่นจูเนียร์ฟลายเวท จากเกาหลีใต้ มีฉายาว่าเหยี่ยวเกาหลี ชางชกมวยสากลเพียง 15 ครั้งเท่านั้นก็ชนะน็อคอัลฟองโซ โลเปซ อดีตแชมป์โลก WBA รุ่นฟลายเวท ยก 3 และชนะน็อค ชุง ยองกวาน (ต่อมาจะได้เป็นแชมป์โลกของ IBF) ยก 6 และก่อนที่จะขึ้นชิงแชมป์โลก ชางยังชนะคะแนนอมาโด เออร์ซัว อดีตแชมป์โลก WBC รุ่นจูเนียร์ฟลายเวท ด้วย
อย่างไรก็ตาม การชิงแชมป์โลกครั้งแรกของชางไม่สำเร็จ เป็นฝ่ายแพ้คะแนนอิลาริโอ ซาปาตา เมื่อ พ.ศ. 2525 ไปอย่างไม่เป็นเอกฉันท์ เมื่อมาชกแก้มือกันอีกครั้งที่โซล คราวนี้ ชางเป็นฝ่ายชนะน็อค ได้ครองแชมป์โลก จากนั้น ชางป้องกันตำแหน่งแชมป์โลกรุ่นนี้ได้ถึง 15 ครั้ง ก่อนจะสละตำแหน่งแชมป์ใน พ.ศ. 2531 แต่เพราะปัญหาทางการเงิน ทำให้ชางกลับมาชกอีก เขาขึ้นชิงแชมป์โลก WBC รุ่นจูเนียร์ฟลายเวท แต่แพ้อุมเบร์โต กอนซาเลซ จากนั้น ขยับขึ้นไปชกรุ่นฟลายเวท และขึ้นชิงแชมปืโลกอีกสองครั้ง แต่ก็แพ้สด จิตรลดา และเมืองชัย กิตติเกษม หลังจากที่ชกแพ้เมืองชัยเมื่อ พ.ศ. 2534 ชางจึงแขวนนวมไป
สถิติการชกป้องกันตำแหน่งของชางเป็นสถิติโลกในรุ่น 108 ปอนด์ จนถูกทำลายลงโดยยูห์ มย็อง-อู แชมป์โลก WBA รุ่นจูเนียร์ฟลายเวท เมื่อ พ.ศ. 2534 ต่อมา ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2553 ชางได้รับการเสนอชื่อบรรจุอยู่ในหอเกียรติยศนักมวยนานาชาติ ซึ่งถือเป็นนักมวยชาวเกาหลีใต้คนแรกและเป็นนักมวยชาวเอเชียคนที่ 5
แรกเกษียณในปี 1988 เมียคนแรกของชัง เป็นนักต้มตุ๋นแต่งงาน ตั้งแต่แรกแล้ว ภรรยาแต่งงานเพื่อเงินของชัง และหลังจากการแต่งงาน เธอก็ยังขโมยทรัพย์สมบัติของเขาไปเพื่อครอบครัวของเธอ เมื่อเธอขโมยทรัพย์สินเกือบทั้งหมดของเขา เธอจงใจสร้างความขัดแย้งกับชัง และในที่สุดเมื่อเธอหย่า เขาฉีกเงินค่าเลี้ยงดูออก เขาเปลี่ยนชังให้เป็นขอทานไร้ค่า และหนีไปต่างประเทศ นี่คือเหตุผลว่าทำไม ชัง ช็อน-กูจึงลำบากทางการเงิน ทั้งๆที่ป้องกันแชมป์โลกถึง 15 ครั้ง ซึ่งบังคับให้เขากลับไปชกมวยในปี 1989
ยู มย็อง-อู

ยู มย็อง-อู  เป็นนักมวยสากลชาวเกาหลีใต้ เกิดเมื่อ 10 มกราคม พ.ศ. 2507 ที่กรุงโซล ประเทศเกาหลีใต้ สถิติการชก 39 ครั้ง ชนะ 38 (น็อค 14) แพ้ 1 นับว่าเป็นแชมป์โลกชาวเอเชียที่ป้องกันแชมป์ได้เป็นอันดับ 2 ของทวีปเอเชีย รองจากเขาทราย แกแล็คซี่ และเป็นแชมป์โลกชาวเกาหลีใต้ที่มีสถิติป้องกันแชมป์สูงสุดด้วย มีฉายาว่า "โซนากิ" (소나기) แปลว่า "สายฝน"
ประวัติ.
ยูป้องกันแชมป์โลกได้สำเร็จถึง 17 ครั้งในการครองแชมป์สมัยแรกซึ่งเป็นสถิติโลกในการป้องกันแชมป์ในรุ่น 108 ปอนด์ และทำลายสถิติเดิมของ ชัง ช็อน-กู ที่ทำไว้ 15 ครั้ง และเป็นแชมป์โลกในรุ่น 108 ปอนด์ หนึ่งในห้าคนที่ป้องกันแชมป์โลกมากกว่า 10 ครั้ง โดยนอกจากเขา และชัง ช็อน-กูแล้ว อีกสามคนคือ โยโก กูชิเก็ง ป้องกันได้ 13 ครั้ง ลุยส์ เอสตาบา ป้องกันได้ 11 ครั้ง และสมาน ส.จาตุรงค์ ป้องกันได้ 10 ครั้ง
ยูเริ่มชกมวยสากลอาชีพเมื่อ 3 มีนาคม พ.ศ. 2525 ชนะคะแนน ชเว บย็อง-บูม และในการชกครั้งที่ 8 ของเขาก็สามารถชนะคิม กีชาง ซึ่งต่อมาจะได้เป็นแชมป์ OPBF ได้อย่างพลิกความคาดหมาย และชนะ อันห์ เรกี ที่ต่อมาจะขึ้นชิงแชมป์โลกกับสด จิตรลดา และได้ครองแชมป์ OPBF เมื่อ พ.ศ. 2527 และใน พ.ศ. 2528 ก็ขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์ฟลายเวท WBA และเป็นฝ่ายชนะคะแนน โจอี โอลิโว ได้ครองแชมป์โลก
ยูขึ้นชกป้องกันตำแหน่งชนะนักมวยชั้นดีหลายคน เช่น ชนะคะแนนโฮเซ เด เฮซุส ซึ่งต่อมาได้เป็นแชมป์โลก WBO ถึง 2 ครั้ง และยังชกป้องกันตำแหน่งชนะน็อคโรโดลโฟ บลังโก ซึ่งต่อมาจะได้เป็นแชมป์โลกของ IBF ด้วย เลโอ กาเมซ อดีตแชมป์โลกรุ่นมินิมัมเวท WBA 2 ครั้ง ยูป้องกันตำแหน่งครั้งที่ 17 ไว้ได้ด้วยการชนะน็อคกาจก้อง แดนภูไท ยก 10
ในวันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2534 ยูไปป้องกันแชมป์โลกที่ญี่ปุ่นพบกับอดีตแชมป์โลกรุ่นสตรอเวท WBC ฮิโรกิ อิโอกะ ซึ่งเป็นการชกนอกประเทศครั้งแรกของยู ปรากฏว่ายูเป็นฝ่ายแพ้คะแนนอิโอกะเสียแชมป์โลกไป ยูขอแก้มือกับอิโอกะอีกครั้ง และได้ชกกันเมื่อ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2535 ที่ ญี่ปุ่นเช่นเดิม ซึ่งคราวนี้ ยูเป็นฝ่ายชนะคะแนน หลังจากยูป้องกันตำแหน่งครั้งสุดท้ายเมื่อ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2536 ชนะยูอิจิ โฮโซโนะ ยูก็ประกาศสละตำแหน่งและแขวนนวมไป
มาลินี สุขเวชชวรกิจ

แพทย์หญิง มาลินี สุขเวชชวรกิจ (เกิด 15 กันยายน พ.ศ. 2480) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบสัดส่วน สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ อดีตรองผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร และอดีตสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดนครสวรรค์
ประวัติ.
มาลินี เกิดเมื่อวันที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2480 สำเร็จการศึกษาแพทยศาสตรบัณฑิต จากคณะแพทย์ศาสตร์ศิริราชพยาบาล มหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์ ประกาศนียบัตรอายุรกรรมทั่วไป (Residency Training in Internal Medicine) Beekman Downtown Hospital,NYC, USA และประกาศนียบัตรอบรมสาขาโรคหัวใจ โดยได้รับทุนจากองค์การอนามัยโลก WHO จาก Green Lane Hospital ประเทศนิวซีแลนด์
นอกจากนั้นยังผ่านการศึกษาอบรมหลักสูตรการเมืองการปกครองระบอบประชาธิปไตย สำหรับนักบริหารระดับสูง รุ่นที่ 4 สถาบันพระปกเกล้า หลักสูตรประกาศนียบัตรกฎหมายมหาชน รุ่น 13 มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และปริญญาโท รัฐศาสตร์ (การเมืองการปกครอง) จากมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช
ด้านชีวิตครอบครัวสมรสกับนายแพทย์ สุนทร สุขเวชชวรกิจ
การทำงาน.
แพทย์หญิง มาลินี รับราชการเป็นแพทย์อายุรศาสตร์ สังกัดกระทรวงสาธารณสุข ประจำโรงพยาบาลพระปกเกล้า จังหวัดจันทบุรี และโรงพยาบาลสวรรค์ประชารักษ์ จังหวัดนครสวรรค์ เคยดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการโรงพยาบาลปากน้ำโพ โรงพยาบาลสวรรค์ประชารักษ์ และเป็นผู้ทรงคุณวุฒิระดับ 10 ด้านเวชกรรม กระทรวงสาธารณสุข เป็นผู้ร่วมก่อตั้งสถาบันรับรองคุณภาพสถานพยาบาล (องค์การมหาชน)
ต่อมาได้เริ่มต้นทำงานการเมือง โดยการสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภา จังหวัดนครสวรรค์ ในการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2543 ได้รับเลือกตั้งเป็นสมัยแรก และได้ดำรงตำแหน่งประธานกรรมาธิการประธานคณะกรรมาธิการการสาธารณสุข วุฒิสภา ต่อมาได้เข้าร่วมงานกับพรรคประชาธิปัตย์ และได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบสัดส่วนกลุ่ม 2 ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550
ฮุซเซน อนน์

ตุน ฮุซเซน บิน ดาโตะก์ อนน์ (12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1922 – 29 พฤษภาคม ค.ศ. 1990) เป็นนายกรัฐมนตรีคนที่ 3 ของประเทศมาเลเซีย 
ฮุซเซน อนน์ เป็นบุตรของดาโตะก์ อนน์ จาอ์ฟาร์ (หนึ่งในผู้ร่วมก่อตั้งพรรคอัมโน) กับดาติน ฮาลีมะฮ์ ฮุซเซน เขาได้รับการศึกษาเบื้องต้นจากประเทศสิงคโปร์ และจบการศึกษาจากโรงเรียนภาษาอังกฤษจากเมืองโจโฮร์บะฮ์รู 
ครอบครัว.
ฮุซเซน บิน อนน์เกิดในวันที่ 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1922 ที่โจโฮร์บะฮ์รู เป็นลูกของอนน์ จาอ์ฟาร์ (1895–1962) กับฮาลีมะฮ์ ฮุซเซน (1899–1988) พ่อของเขาเป็นนักสู้เพื่อเอกราชมาเลเซียและผู้ร่วมก่อตั้งองค์การมลายูรวมแห่งชาติ จาอ์ฟาร์ มูฮัมมัด ปู่ของเขา เป็นเมินเตอรีเบอซาร์แห่งรัฐยะโฮร์คนแรก ส่วนโรกายะฮ์ ฮานิม ย่าของเขา มาจากภูมิภาคคอเคซัสของจักรวรรดิออตโตมัน เธอน่าจะถูกเสนอเป็นนางสนมจากราชสำนักออตโตมันต่อสุลต่านแห่งรัฐยะโฮร์
นอกจากนี้ ฮุซเซนยังเป็นพี่เขยของอับดุล ราซัก ฮุซเซน ผู้ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีคนก่อนหน้า ซึ่งฮุซเซนแต่งงานกับซูไฮละฮ์ นูฮ์ ลูกสาวของโมฮาเม็ด นูฮ์ โอมาร์ ประธานเดวันรักยัตคนแรก ใน ค.ศ. 1948 ส่วนอับดุล ราซักแต่งงานกับราฮะฮ์ นูฮ์ ลูกสาวอีกคนของโมฮาเม็ด นูฮ์
ฮุซเซนกับซูไฮละฮ์มีลูก 6 คน ซึ่งรวมถึงฮีชามมุดดิน ฮุซเซน ลูกคนที่ 4 ที่เป็นนักการเมืองอาวุโสของพรรคองค์การมลายูรวมแห่งชาติตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1990 ดาติน โรไกยา ฮานิม ลูกสาวคนแรก (เกิด ค.ศ. 1949) เสียชีวิตจากมะเร็งเต้านมในวันที่ 17 กันยายน ค.ศ. 2005
เสียชีวิต.
ฮุซเซนเสียชีิวิตจากโรคหัวใจในวันที่ 29 พฤษภาคม ค.ศ. 1990 ที่ศูนย์การแพทย์ซีตัน เซาท์ซานฟรานซิสโก รัฐแคลิฟอร์เนีย ตอนอายุ 68 ปี ศพของเขาถูกฝังถัดจากอับดุล ราซัก ผู้ดำรงตำแหน่งคนก่อน ที่มากัมปะฮ์ลาวันใกล้มัสยิดเนอการา กัวลาลัมเปอร์
อับดุล ราซัก ฮุซเซน

ตุน ฮาจี อับดุล ราซัก บิน ดาโตะก์ ฮาจี ฮุซเซน (11 มีนาคม ค.ศ. 1922 – 14 มกราคม ค.ศ. 1976) เป็นนักการเมืองชาวมาเลเซียที่ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีมาเลเซียคนที่ 2 ในเดือนกันยายน ค.ศ. 1970 จนกระทั่งเสียชีวิตในเดือนมกราคม ค.ศ. 1976 เขายังดำรงตำแหน่งรองนายกรัฐมนตรีมาเลเซียคนแรกในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1957 ถึงกันยายน ค.ศ. 1970 เขาได้รับการกล่าวถึงในฐานะบิดาแห่งการพัฒนา
อับดุล ราซักมีส่วนเกี่ยวข้องต่อการจัดตั้งแนวร่วมแห่งชาติ ซึ่งเป็นพรรคการเมืองรัฐบาลผสมที่มีอำนาจในประเทศมาเลเซีย อับดุล ราซัดยังมีชื่อเสียงจากการเปิดตัวนโยบายเศรษฐกิจใหม่มาเลเซีย (MNEP)
นาจิบ ราซัก ลูกชายคนแรกของเขา กลายเป็นนายกรัฐมนตรีคนที่ 6 ใน ค.ศ. 2009 นาจิบกลายเป็นนายกรัฐมนตรีมาเลเซียคนแรกที่เป็นผู้สืบสันดานของอดีตนายกรัฐมนตรี
ชีวิตช่วงต้นและการศึกษา.
อับดุล ราซักเกิดที่หมู่บ้านกัมปุงปูเลาเกอลาดี ทางตะวันตกเฉียงเหนือของเปอกัน รัฐปะหัง ในวันที่ 11 มีนาคม ค.ศ. 1922 โดยเป็นลูกคนแรกจากสองคนของยังดีโฮร์มัต โอรังกายา อินเดรา ชะฮ์บันดาร์ เกอ-9, ดาโตะก์ ฮุซเซน บิน โมฮ์ด ตาอิบ กับดาติน ฮาจะฮ์ เตะฮ์ ฟาตีมะฮ์ บินต์ ดาวุด ชนชั้นสูงที่สืบตระกูลจาก "โอรังกายา อินเดรา ชะฮ์บันดาร์" อับดุล ราซักศึกษาที่วิทยาลัยมลายูกัวลากังซาร์
หลังเข้าร่วมบริการการจัดการมาเลย์ (Malay Administrative Service) ใน ค.ศ. 1939 เขาได้รับรางวัลทุนการศึกษาที่วิทยาลัยราฟเฟิลส์ในสิงคโปร์เมื่อ ค.ศ. 1940 แต่ต้องหยุดเรียนในช่วงเริ่มต้นของสงครามโลกครั้งที่สอง ในช่วงสงคราม เขาช่วยจัดการหน่วยต่อต้าน"วาตานียะฮ์"ในรัฐปะหัง
หลังสงครามโลกครั้งที่สองสิ้นสุดลง อับดุล ราซักเดินทางออกจากสหราชอาณาจักรใน ค.ศ. 1947 เพื่อศึกษากฎหมาย ใน ค.ศ. 1950 เขาได้รับปริญญาทางกฎหมายและมีคุณสมบัติเป็นทนายความที่ Lincoln's Inn ในลอนดอน ในช่วงที่ศึกษาในอังกฤษ อับดุล ราซักเข้าเป็นสมาชิกพรรคแรงงานอังกฤษแลพเป็นหัวหน้านักศึกษาคนสำคัญในสมาคมมลายูแห่งบริเตนใหญ่ (Malay Association of Great Britain) เขายังเป็นผู้จัดตั้งมาลายันฟอรัมด้วย
เสียชีวิต.
อับดุล ราซักได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นมะเร็งเม็ดเลือดขาว แต่เก็บไว้เป็นความลับตั้งแต่ ค.ศ. 1969
ตอนที่กำลังหาวิธีการรักษาทางการแพทย์ในลอนดอนนั้น อับดุล ราซักเสียชีวิตขณะดำรงตำแหน่งในวันที่ 14 มกราคม ค.ศ. 1976 เขาได้รับฉายาหลังเสียชีวิตว่า "บาปะเปิมบางูนัน" ('บิดาแห่งการพัฒนา') จากนั้นจึงมีการฝังศพของเขาที่สุสานวีรบุรุษ  ใกล้มัสยิดเนอการา กัวลาลัมเปอร์.
ซาร่า มาลากุล เลน

ซาร่า มาลากุล เลน (เกิด 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2526) ชื่อเล่น ซาร่า เป็นนางแบบและนักแสดงลูกครึ่งไทย-อังกฤษ เข้าสู่วงการบันเทิงโดยการแสดงในมิวสิกวิดีโอในอัลบั้ม Friday I'm In Love เมื่อปี 2539 และเริ่มเป็นที่รู้จักมากขึ้นจากโฆษณา จอห์นสันแอนด์จอห์นสัน และมีผลงานเดินแบบ ถ่ายแฟชั่น และละครโทรทัศน์อย่างเรื่อง ในฝัน และภาพยนตร์เรื่อง เพราะรักครับผม และ พยัคฆ์ร้ายส่ายหน้า และก็มีเดินแบบ ถ่ายแบบมากมาย 
ประวัติ.
ซาร่ามีชื่อจริงว่า ซารา แอนน์ เลน เกิดเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2526 ที่เกาะกวม สหรัฐอเมริกา เป็นนักแสดง นางแบบ ลูกครึ่งไทย-อังกฤษ บุตรของนายอลาสแตร์ เลน ชาวอังกฤษ กับทับทิม มาลากุล ณ อยุธยา
วงการบันเทิง.
เข้าสู่วงการบันเทิงโดยการแสดงในมิวสิกวิดีโอในอัลบั้ม Friday I'm In Love เมื่อปี 2539 และเริ่มเป็นที่รู้จักมากขึ้นจาก โฆษณาจอห์นสันแอนด์จอห์นสัน และมีผลงานเดินแบบ ถ่ายแฟชั่น และละครโทรทัศน์อย่าง เรื่องในฝัน และภาพยนตร์เรื่อง "เพราะรักครับผม" และ "พยัคฆ์ร้ายส่ายหน้า" และก็มีเดินแบบ ถ่ายแบบมากมาย
และมีงานที่ต่างประเทศ มีงานที่อเมริกา ภาพยนตร์เรื่อง "Belly of the Beast" (2003) ถ่ายทำในประเทศไทย และ "Nature Unleashed: Volcano" (2004) ที่ถ่ายทำในประเทศบัลแกเรีย แล้วก็มีรายการทีวีที่สิงคโปร์ ถ่ายปกหนังสือ ที่สิงคโปร์ และมาเลเซียด้วย
ซาร่าได้เซ็นสัญญากับเอเจนซีในอเมริกาเซ็นสัญญา 5 ปี ได้แสดงภาพยนตร์เรื่อง "Johnny Too"
ซาราได้ตกเป็นข่าว หลังจากมีคลิปหลุดจากภาพยนตร์ฮอลลิวูดเรื่อง "12-12-12" ที่เข้าฉายในวันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2555 เธอรับบทแสดงนำ โดยมีการเผยแพร่คลิปภาพวาบหวิว เผยให้เห็นเรือนร่างและหน้าอก โดยเป็นคลิปที่ตัดมาเฉพาะฉากถูกข่มขืน ความยาว 05.03 นาที โดยก่อนหน้านี้ซาร่าเคยเป็นนักแสดงที่รักษาภาพลักษณ์อย่างดีเมื่อแรกเข้าวงการ ซึ่งทับทิม มารดาของซาร่ากล่าวว่าการตัดสินใจที่แสดงฉากเปลือยอกดังกล่าวเป็นการตัดสินใจของซาร่าเอง เและให้เหตุผลเกี่ยวกับการแข่งขันที่มีมากของวงการฮอลลีวูด ว่าถ้าได้เล่นก็ควรจะรับเล่น อย่างไรก็ตามภาพยนตร์ดังกล่าวได้รับเสียงตอบรับค่อนข้างแย่จากเว็บไซต์ภาพยนตร์ "ไอเอ็มดีบีดอตคอม" ที่ได้คะแนนเพียง 2.1 จาก 10 ดาวเท่านั้น
เคลพี

เคลพี  ปีศาจจำพวกพรายน้ำในนิทานพื้นบ้านของสกอตแลนด์ มีลักษณะเป็นม้าสีขาวหรือกึ่งคนกึ่งม้า สิงสถิตย์อยู่ยังแม่น้ำ, ทะเลสาบ หรือ หนองน้ำ แหล่งน้ำจืดขนาดใหญ่
เคลพี จะล่อลวงคนที่หยุดพักที่ริมน้ำที่มันอาศัยอยู่ ขณะที่หยุดพักดื่มน้ำ มันจะปรากฏตัวเป็นม้าสีขาวที่สงบเสงี่ยม แต่เมื่อขึ้นขี่หลังมัน มันจะพาดำดิ่งสู่ก้นน้ำทันที จนบุคคลนั้นจมน้ำตาย ซึ่งเคลพีจะกินซากศพจนเหลือเพียงหัวใจหรือตับไว้ แต่ก็มีเรื่องของเคลพีที่แปลงร่างเป็นมนุษย์เพื่อแต่งงานกับหญิงสาว
เคลพี ยังมีชื่อเรียกอื่น ๆ ตามท้องถิ่นต่าง ๆ เช่น นักเกิล (Nuggle) ชูพิลที (Shoopiltee) โยเกิล (Njogel) แทงกี (Tangi) ในตำนานสแกนดิเนเวียเรียกว่า Bäckahästen (แปลว่า ม้าลำธาร) ในนอร์เวย์เรียก nøkken (หมายถึง พรายน้ำ)
เคลพี มีลักษณะคล้ายคลึงกับเซนทอร์, ลิมนาเดส และสคิลลา ในเทพปกรณัมกรีก และม้าบ้อง ในคติความเชื่อพื้นบ้านของล้านนา
จัตุรัสทราฟัลการ์

จัตุรัสทราฟัลการ์ ("trə--gər") เป็นจัตุรัสสาธารณะในซิทีออฟเวสท์มินส์เตอร์, ลอนดอนกลาง ตั้งขึ้นในสตวรรษที่ 19 ในพื้นที่ที่ในอดีตรู้จักในชื่อแชร์ริงครอสส์ ชื่อของจัตุรัสนั้นตั้งขึ้นเพื่อระลึกถึงยุทธนาวีที่ตราฟัลการ์ ที่ซึ่งเป็นชัยชนะของกองทัพเรือหลวงของอังกฤษในสงครามนโปเลียนิก เหนือฝรั่งเศส และ สเปน เมื่อปี 1805 ที่หาดของแหลมตราฟัลการ์
บริเวณรอบ ๆ จัตุรัสนี้เป็นสถานที่สำคัญมาตั้งแต่ทศวรรษที่ 1200 ระยะทางที่วัดจากแชร์ริงครอสส์ถูกใช้เป็นหมุดสถานที่เป็นเวลาหลายศตวรรษ ใจกลางของจัตุรัสคือเนลซันส์คอลัมน์ซึ่งสูง 52 เมตร ล้อมรอบด้วยรูปปั้นสิงโตสี่ตัว อาคารหลัก ๆ ที่หันหน้าเข้าสู่จัตุรัสนี้ได้แก่ หอศิลป์แห่งชาติ, เซนท์มาร์ตินอินเดอะฟีลดส์, แคนาดาเฮาส์ และ เซาธ์แอฟริกาเฮาส์
ชื่อ.
จัตุรัสนี้ได้ชื่อมาจากยุทธนาวีที่ตราฟัลการ์ สงครามที่ราชนาวีอังกฤษชนะฝรั่งเศสกับสเปนในสงครามนโปเลียนในวันที่ 21 ตุลาคม ค.ศ. 1805 ที่ริมชายฝั่งแหลมตราฟัลการ์ แม้ว่าก่อน ค.ศ. 1835 แหลมนี้ยังไม่มีชื่อ
คำว่า "ตราฟัลการ์" เป็นคำศัพท์ภาษาสเปนที่มีต้นตอจากภาษาอาหรับ ซึ่งน่าจะสืบมาจากคำว่า "เฏาะเราะฟุลฆอร" ('แหลมถ้ำ/ใบกระวาน') หรือ "เฏาะเราะฟุลฆ็อรบ์" ('ตะวันตกปลายสุด')
ฌ็อง นูแวล

ฌ็อง นูแวล ([ʒɑ̃ nuvɛl]; เกิด 12 สิงหาคม พ.ศ. 2488) สถาปนิกชาวฝรั่งเศสที่มีชื่อเสียงระดับโลก เจ้าของรางวัลพริตซ์เกอร์ ทางสถาปัตยกรรมแห่งปี ค.ศ. 2008
ประวัติ.
ฌ็อง นูแวล เกิดเมื่อวันที่ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2488 ที่เมืองฟูว์แมล จังหวัดลอเตการอน ประเทศฝรั่งเศส เป็นบุตรชายของนายโรแชร์ และนางเรอเน นูแวล ที่เป็นครูทั้งคู่ ครอบครัวของนูแวลต้องย้ายถิ่นฐานบ่อยครั้งเมื่อบิดาของเขาได้ตำแหน่งผู้อำนวยการการศึกษาประจำเขตปกครอง บิดามารดาของนูแวลสนับสนุนให้เขาเรียนคณิตศาสตร์ และภาษา แต่เมื่อเขาอายุย่างเข้า 16 ปี ก็เริ่มหลงใหลในศิลปะ เมื่อได้เรียนวาดรูปกับคุณครูท่านหนึ่ง ที่บอกว่าครอบครัวของนูแวลสนับสนุนให้บุตรชายเรียนไปทางด้านการศึกษาหรือไม่ก็วิศวกรรม แต่ก็ยอมประนีประนอมให้เขาเรียนสถาปัตยกรรมได้ เพราะเห็นว่ามีความเสี่ยงน้อยกว่าการเรียนศิลปะ 
นูแวลสอบเอ็นทรานซ์เข้าโรงเรียนวิจิตรศิลป์แห่งเมืองบอร์โดไม่ผ่าน เขาจึงย้ายเข้ากรุงปารีส และได้ชนะเลิศการสอบคัดเลือกเพื่อเข้าศึกษาต่อที่โรงเรียนศิลปะชั้นสูงแห่งชาติ จากปี ค.ศ. 1960 ถึง 1970 นูแวลเลี้ยงชีพด้วยการเป็นผู้ช่วยสถาปนิกของโกลด ปาร็อง และปอล วีรีลีโอ ผู้ซึ่งภายในระยะเวลาเพียงปีเดียว ได้เลื่อนตำแหน่งให้นูแวลขึ้นเป็นผู้จัดการโครงการก่อสร้างอพาร์ตเมนต์คอมเพล็กซ์ขนาดใหญ่
นูแวลได้สมรสกับออดีล ฟีลียง นักสร้างภาพยนตร์ และมีบุตรชายด้วยกันสองคน คนโตชื่อแบร์ทร็อง เป็นนักวิจัยหลังปริญญาเอกทางด้านวิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์ ปัจจุบันทำงานให้กับมหาวิทยาลัยแห่งเมืองชิบะ ประเทศญี่ปุ่น ส่วนปีแยร์ ลูกชายคนรองเป็นผู้ผลิตละครเวทีและนักออกแบบให้กับบริษัทของตนเองที่ชื่อว่า Factoid นูแวลมีบุตรสาวหนึ่งคน (ซารา) กับแคทรีน ริชาร์ด ภรรยาคนที่สอง ปัจจุบัน นูแวลอยู่กินกับมีอา ฮักก์ สถาปนิกชาวสวีเดนผู้ซึ่งทำงานที่สำนักงานสถาปนิก Habiter Autrement (HA) ในกรุงปารีส
ผลงาน.
หลังจากที่ได้โครงการก่อสร้างสถาบันโลกอาหรับ และโครงการปรับปรุงห้างสรรพสินค้าฟอรัม เลส์อาล ได้สิ้นสุดลงในปี ค.ศ. 2004 นูแวลได้เปิดตัวอาคารพิพิธภัณฑ์แห่งเก บร็องลีย์  เมื่อวันที่ 23 มิถุนายน ค.ศ. 2006 ที่กรุงปารีส และได้เป็นผลงานเลื่องชื่อในเมืองหลวงของประเทศฝรั่งเศส
ในช่วงต้นปี ค.ศ. 2006 บริษัทเนสต์เล่ ของประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ภายใต้การบริหารของนายเนลลี เวนเจอร์ ได้นำเสนอรูปแบบบรรจุหีบห่อช็อกโกแลตแบบใหม่ ภายใต้ตราสินค้า ไกเยอร์ ที่เป็นผลงานออกแบบของฌ็อง นูแวล ชาวสวิสที่คุ้นเคยกับห่อกระดาษ ไม่ตอบรับห่อพลาสติกดีเท่าที่ควร เนื่องจากมันไม่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม และแสดงภาพลักษณ์ฟุ่มเฟือยกว่าห่อที่ทำจากกระดาษที่เป็นวัสดุห่อแบบดั้งเดิมของผลิตภัณฑ์ ร้านค้าปลีกเดนแนร์ได้ทำให้เรื่องนี้บานปลายด้วยการปฏิเสธการวางจำหน่ายช็อกโกแลตนี้ และกล่าวหาว่าบริษัทขายผลิตภัณฑ์นี้แพงกว่าเดิม ปลายปี ค.ศ. 2006 บริษัทเนสต์เล่ได้ประกาศยกเลิกหีบห่อบรรจุที่ออกแบบโดยฌ็อง นูแวล
วันที่ 30 มีนาคม ค.ศ. 2008 ฌ็อง นูแวล ได้รางวัลพริตซ์เกอร์ จากผลงานตลอดชีวิตโดยรวมที่โดดเด่น และได้รับคำชมเชยจาก โธมัส พริตซ์เกอร์ ว่า "มีการคิดค้นที่แปลกใหม่และกล้าหาญ และตั้งข้อสงสัยกับรูปแบบที่เป็นที่ยอมรับกันโดยทั่วไป และยังก้าวพ้นขอบเขตการสร้างสรรค์ผลงานของตนเอง"
แฟรนไชส์ใหม่ของพิพิธภัณฑ์ลูฟวร์ สาขาอาบูดาบี ตั้งอยู่บนเกาะ Saadiyat ซึ่งเป็นเกาะที่สร้างโดยมนุษย์ และได้ฌ็อง นูแวล เป็นผู้ออกแบบให้ ว่ากันว่าการลงนามในครั้งนี้จะทำให้ฝรั่งเศสร่ำรวยขึ้นอีก 700 ล้านยูโร โดย 400 ล้านยูโรคิดเป็นค่าลิขสิทธิ์ในการใช้ชื่อลูฟวร์ ฝรั่งเศสวางแผนจะนำเงินนี้มาปรับปรุงพิพิธภัณฑ์ลูฟวร์ในกรุงปารีส
ธงตริสตันดากูนยา

ธงชาติตริสตันดากูนยา เป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้าพื้นสีน้ำเงิน กว้าง 1 ส่วน ยาว 2 ส่วน ที่มุมบนด้านคันธงมีภาพธงชาติสหราชอาณาจักร ที่ตอนปลายธงมีตราราชการของตริสตันดากูนยา เริ่มใช้เมื่อวันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2545 ตามประกาศของผู้ว่าการแห่งเซนต์เฮเลนาภายใต้พระปรมาภิไธยสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2
สิ่งสำคัญที่ควรกล่าวถึงก็คือรายละเอียดของตราราชการที่ปรากฏในธงนี้ ตราดังกล่าวเป็นตราโล่ ภายในมีรูปนกอัลบาทรอสสีขาว 2 ตัวบนพื้นครึ่งบนสีฟ้า และนกอย่างเดียวกันอีก 2 ตัวสีฟ้าบนพื้ขาวครึ่งล่าง กลางโล่มีรูปคล้ายสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูนแบ่งครึ่งตอนบนเป็นสีขาว ตอนล่างเป็นสีฟ้า เบื้องบนของโล่มีรูปชุดเกราะส่วนศีรษะมีริ้วสะบัดประดับมงกุฎนาวีรูปเรือทริสตัน ซ้ายขวาของโล่ขนาบด้วยรูปกุ้งมังกรข้างละ 1 ตัว ตอนล่างสุดเป็นม้วนแพรแถบสีขาว จารึกคำขวัญประจำดินแดนของตนเองไว้ว่า "Our faith is our strength" แปลว่า "ความศรัทธาคือกำลังแห่งเรา"
ธงนี้ออกแบบโดย เกรแฮม บาร์แทรม (Graham Bartram) นักธัชวิทยาชาวสกอต
อนึ่ง ก่อนหน้านี้ตริสตันดากูนยาใช้ธงชาติเซนต์เฮเลนาประจำดินแดนของตน เพราะเป็นดินแดนภายใต้การปกครองของเซนต์เฮเลนา
ปืนยิงพลุ

ปืนยิงพลุ  เป็นปืนที่มักนำมาใช้ในการแสดงจุดหรือใช้ในการขอความช่วยเหลือ ใช้ยิงขึ้นฟ้าเพื่อให้ผู้พบเห็นได้จากระยะไกล และให้เครื่องบินเห็นด้วยก็จะทำให้ช่วยเหลือได้ตรงจุดและไวกว่าเดิม ปืนยิงพลุมีกระสุนที่ใช้หลายสี (แต่โดยส่วนใหญ่แล้วมักจะใช้สีส้มกับสีแดง) ซึ่งในการทหารมักใช้สีที่แตกต่างในการบอกเหตุหรือระดับความเร่งด่วนแตกต่างกัน
อโนเชาว์ ยอดบุตร

อโนเชาว์ ยอดบุตร (31 ธันวาคม พ.ศ. 2501 - 21 มีนาคม พ.ศ. 2561) ชื่อเล่น เปี๊ยก เป็นนักแสดงชาวไทย ที่เคยได้รับรางวัลตุ๊กตาทอง สาขานักแสดงประกอบชายยอดเยี่ยม ประจำปี พ.ศ. 2525 จากเรื่อง "เทพธิดาโรงงาน"
ประวัติ.
อโนเชาว์ ยอดบุตร เป็นบุตรชายคนสุดท้องในจำนวนบุตรชาย-หญิงทั้ง 8 คน ของ นายเอื้อม และ นางอำไพ ยอดบุตร จบการศึกษาจากคณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น แลัวจึงเข้าสู่วงการแสดงและกำลังเริ่มมีชื่อเสียง จากการที่มีใบหน้าคล้ายกับ จตุพล ภูอภิรมย์ อดีตนักแสดงชื่อดังในบทพระเอกที่เสียชีวิตไปก่อนหน้านั้น
อโนเชาว์ ยอดบุตร อายุวัยเพียง 24 ปี ประสบอุบัติเหตุตกจากรถจี๊บขณะกำลังถ่ายทำภาพยนตร์เรื่อง "รักกันวันละนิด" ที่จังหวัดเชียงใหม่ เมื่อวันที่ 30 ตุลาคม พ.ศ. 2526 อโนเชาว์กระเด็นออกจากรถและศีรษะฟาดพื้น และกระทบกระเทือนก้านสมอง ทำให้ร่างกายไม่มีความรู้สึกใด ๆ ต้องนอนรักษาตัวโดยไม่มีสติรับรู้เรื่อยมา
อโนเชาว์ ยอดบุตร อยู่ในความดูแลของนางอำไพ ยอดบุตร ผู้เป็นมารดามาโดยตลอด นางอำไพได้รับเลือกจากสภาสังคมสงเคราะห์ เข้ารับพระราชทานรางวัลแม่ดีเด่นแห่งชาติ ประจำปี พ.ศ. 2545 จาก พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าโสมสวลี พระวรราชาทินัดดามาตุ ในฐานะเป็นแม่ผู้มีความอดทน ขยันหมั่นเพียรในการเฝ้ารักษาพยาบาลบุตรชายมานานกว่า 28 ปี ต่อมานางอำไพได้เสียชีวิตลงเมื่อวันที่ 16 เมษายน พ.ศ. 2555 หลังจากนี้อโนเชาว์จะได้รับการดูแลจากพี่สาวที่รับปากกับมารดา ว่าจะเป็นผู้ดูแลน้องชายคนนี้ต่อไป
การเสียชีวิต.
หลังจากนอนเป็นเจ้าชายนิทรานานกว่า 35 ปี อโนเชาว์ ยอดบุตร ได้เสียชีวิตลงเมื่อวันที่ 21 มีนาคม 2561 สิริอายุ 59 ปี 285 วัน โดยจะมีพิธีรดน้ำศพ ณ ศาลา 4 วัดพระศรีมหาธาตุ บางเขน และจะมีพิธีสวดพระอภิธรรมจนถึงวันที่ 25 มีนาคม 2561 ก่อนจะทำการฌาปนกิจในวันที่ 26 มีนาคม 2561 ต่อไป
รณ ฤทธิชัย

รณ ฤทธิชัย มีชื่อจริงว่า รณฤทธิชัย คานเขต (เกิด 12 กันยายน พ.ศ. 2492) นักแสดงชาวไทยที่เคยได้รับรางวัลตุ๊กตาทอง ประจำปี พ.ศ. 2528 และรางวัลสุพรรณหงส์ทองคำ ประจำปี พ.ศ. 2529 สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม จากภาพยนตร์สะท้อนปัญหาสังคมเรื่อง "ครูสมศรี" กำกับโดยหม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล จากนั้นได้หันมาทำงานการเมือง และได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดยโสธร 5 สมัย 
รณฤทธิชัย คานเขต เกิดที่บ้านฟ้าหยาด ตำบลฟ้าหยาด อำเภอมหาชนะชัย จังหวัดยโสธร เป็นบุตรของนายสาระ และนางท่อน คานเขต จบการศึกษาจากวิทยาลัยวิชาการศึกษา พลศึกษา (คณะพลศึกษา มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ในปัจจุบัน) เมื่อ พ.ศ. 2517 
งานการเมือง.
นายรณฤทธิชัย คานเขต เริ่มลงสมัครเลือกตั้งเป็น ส.ส. ครั้งแรก เมื่อ พ.ศ. 2522 ที่จังหวัดอุบลราชธานี ในนามพรรคชาติไทย แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง จากนั้นก็ลงสมัครมาโดยตลอด จนกระทั่งได้รับเลือกเป็นส.ส.จังหวัดยโสธร ในนามพรรคชาติไทย เป็น ส.ส. ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2538 ต่อมาได้ย้ายเข้าร่วมงานกับ พรรคความหวังใหม่ และ พรรคไทยรักไทย ในสังกัด "กลุ่มริมน้ำ" เมื่อพรรคไทยรักไทยถูกยุบพรรค นายรณฤทธิชัยได้หันมาร่วมงานกับพรรคชาติไทยอยู่ระยะหนึ่ง ก่อนที่จะย้ายเข้ามาอยู่กับพรรคเพื่อแผ่นดิน และได้รับมอบหมายให้ทำหน้าที่เป็นคณะกรรมการประสานงานพรรคร่วมรัฐบาล (วิปรัฐบาล)
นายรณฤทธิชัย คานเขต เป็นสมาชิกในกลุ่มบ้านริมน้ำของนายสุชาติ ตันเจริญ ซึ่งร่วมกิจกรรมทางการเมืองกับพรรคภูมิใจไทย ในปี พ.ศ. 2553 ต่อมาในปี พ.ศ. 2554 ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งในสังกัดพรรคภูมิใจไทยแต่ไม่ได้รับการเลือกตั้ง และในปี พ.ศ. 2562 ได้สมัครเป็นสมาชิกพรรคพลังประชารัฐ พร้อมลงสมัครรับเลือกตั้งแต่ก็ไม่ได้รับเลือกตั้งเช่นกัน
ปัจจุบัน ได้เข้ามาสังกัดพรรครวมแผ่นดิน พร้อมกับดารา นักร้อง และนักแสดงหลายท่าน
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร.
รณฤทธิชัย คานเขต ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทั้งหมด 5 สมัย คือ
จานเพาะเชื้อ

จานเพาะเชื้อ ใช้สำหรับเพาะไวรัสหรือโรคต่าง ๆ ปัจจุบันจะมีเป็นจานแบบพลาสติกและแก้ว แต่คนทั่วไปนิยมใช้แบบที่เป็นแก้ว โดยเมื่อใช้เสร็จบางครั้งก็จะทิ้งทันที เพราะอาจมีเชื้อหลงเหลืออยู่
จานเพาะเชื้อตรงกับคำในภาษาอังกฤษคือ Petri dish ซึ่งมาจากชื่อของยูลีอุส รีชาร์ด เพทรี นักวิทยาแบคทีเรียชาวเยอรมัน
ลุลา

กันยารัตน์ ติยะพรไชย ชื่อเล่น ตุ๊กตา (ฉายา: ลุลา) เกิดเมื่อวันที่ 13 สิงหาคม พ.ศ. 2523 เป็นนักร้องหญิงชาวไทย
ประวัติ.
ลุลาจบมัธยมต้นจาก โรงเรียนดลวิทยา และมัธยมปลายจาก โรงเรียนบดินทรเดชา(สิงห์ สิงหเสนี) อุดมศึกษาจาก Swinburne University ประเทศออสเตรเลีย ลุลาเคยประกวดฮอตเวฟมิวสิกอวอร์ดส์ครั้งที่ 1 เมื่อปี 2539 ในนามวง dream project ลุลาเป็นที่รู้จักจากการมีผลงานเพลงเป็นครั้งแรกในอัลบั้ม "2 Become 1" หลังจากนั้นมีผลงานเพลงในแนว Bossa Nova ซึ่งเธอได้ศึกษาหาข้อมูล ฟังเพลง และฝึกฝนการร้องมากว่า 3 ปี โดยได้มีผลงานเพลงในอัลบั้ม "Bossa Blossom 2" โปรดิวเซอร์คือ โอ๋ ดูบาดู (โอ๋ ซีเปีย)
จากนั้นมีผลงานอัลบั้มเดี่ยวเป็นครั้งแรก ในแนวเพลงที่เธอเรียกว่า Urban Bossa Nova ในชื่ออัลบั้มชื่อ "Urban Lullaby" จากการชักชวนของ ป๋าเต็ด ยุทธนา บุญอ้อม ซึ่งเป็นผู้บริหารค่ายสนามหลวงมิวสิคในขณะนั้น และมี โตน Sofa (จักรธร ขจรไชยกุล) เป็น Producer มีเพลงอย่าง ตุ๊กตาหน้ารถ เป็นต้น และอัลบั้มพิเศษ "Swing Swing" ก่อนที่เธอจะปล่อยอัลบั้มเดี่ยวชุดที่สอง "Twist" ในปี 2553 และอัลบั้มเดี่ยวชุดที่สามของเธอ "Spring" ในปี 2555 ซึงมีแนวดนตรี ป๊อป บอสซาโนวา และอะคูสติก เพลงลุลานั้นมีเอกลักษณ์ในด้านวิธีขับร้องและน้ำเสียงของลุลาเอง 
ลุลากลับมาอีกครั้งในต้นเดือนกรกฎาคม ในปี 2558 โดยการเปิดตัวซิงเกิ้ลแรก "ห่างไม่ไกล" จากอัลบั้มลำดับที่ 4 ของเธอเอง ในปี 2560 เธอกลับมาในเพลง "เรื่องที่ขอ" ซิงเกิลที่สองจากอัลบั้มที่ 4 เพลงนี้ได้ฮิตติดชาร์ทอันดับ 1 ทุกชาร์ตเพลงในประเทศไทย รวมทั้งขึ้นอันดับ 1 บนไอจูนส์ในประเทศไทย อีกทั้งยังได้รับรางวัลต่าง ๆ อีกมากมายจากสถาบันดนตรี และกลายเป็นอีกหนึ่งเพลงประจำตัวของเธออีกด้วย
บรรทัดห้าเส้น

บรรทัดห้าเส้น (อังกฤษอเมริกัน: staff; อังกฤษบริเตน: stave) คือกลุ่มของเส้นตรงตามแนวนอน 5 เส้น และอยู่ห่างเป็นระยะเท่ากันเป็นจำนวน 4 ช่อง ใช้สำหรับบันทึกตัวโน้ตตามระดับเสียง ซึ่งสามารถแสดงได้ด้วยความสูงต่ำของตัวโน้ตที่ปรากฏบนบรรทัดห้าเส้น การนับเริ่มต้นเส้นที่หนึ่งจากล่างสุด แล้วนับขึ้นมาตามลำดับจนถึงเส้นที่ห้า การนับช่องก็นับจากล่างขึ้นบนเช่นกัน ตัวโน้ตสามารถบันทึกให้คาบเกี่ยวกับเส้น หรือเขียนลงในช่องระหว่างเส้น เหนือหรือใต้บรรทัด ดังนั้นบรรทัดห้าเส้นจึงสามารถบันทึกระดับเสียงของตัวโน้ตได้ 11 ระดับ สำหรับเสียงที่สูงกว่าหรือต่ำกว่านี้ จะใช้เส้นน้อย (ledger line) เข้ามาช่วย
การที่จะบ่งบอกว่าตัวโน้ตที่บันทึกอยู่เป็นเสียงอะไร สามารถดูได้จากกุญแจประจำหลักที่กำกับอยู่ เช่นกุญแจซอลที่คาบอยู่บนเส้นที่สองโดยพื้นฐาน จะทำให้ทราบว่าโน้ตที่คาบอยู่บนเส้นที่สองเป็นเสียง ซอล หากไม่มีกุญแจประจำหลักบนบรรทัดห้าเส้น ก็จะไม่สามารถอ่านโน้ตได้ ปกติแล้วการอ่านโน้ตจะอ่านจากซ้ายไปขวา หมายความว่าตัวโน้ตที่อยู่ถัดจากตัวก่อนหน้าต้องเล่นทีหลัง และบรรทัดห้าเส้นมักจะแบ่งเป็นห้องเพลงด้วยเส้นกั้นห้อง เปรียบเหมือนกราฟของระดับเสียงเทียบกับเวลา
ด้านล่างนี้คือตำแหน่งของตัวโน้ต 11 ระดับเสียง ที่สามารถบันทึกบนบรรทัดห้าเส้น
บรรทัดรวมใหญ่.
การบันทึกตัวโน้ตในสมัยก่อนใช้บรรทัด 11 เส้นและมี 10 ช่อง สำหรับเครื่องดนตรีบางชนิดมีช่วงของระดับเสียงที่กว้างมากเช่น เปียโน ออร์แกน ฮาร์ป และเพื่อไม่ให้เกิดความสับสนในการอ่านโน้ต ต่อมาจึงได้แยกออกเป็นสองชุด ชุดละห้าเส้น โดยละเส้นที่หกออกไป (เส้นกลาง) ชุดบนใส่กุญแจซอลคาบเส้นที่สอง (กุญแจเทรเบิล) ชุดล่างใส่กุญแจฟาคาบเส้นที่สี่ (กุญแจเบส) แล้วใช้วงเล็บปีกกาคร่อมไว้ที่ต้นบรรทัดเพื่อบ่งบอกว่าให้เล่นพร้อมกัน เส้นกั้นห้องก็จะยาวเชื่อมกัน รวมเรียกว่า บรรทัดรวมใหญ่ (great/grand staff) สำหรับเสียงโดกลางบนบรรทัดรวมใหญ่ สามารถเขียนให้คาบเส้นน้อยใต้บรรทัดชุดบน หรือเหนือบรรทัดชุดล่าง