pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
เกาะสวาท หาดสวรรค์

เกาะสวาทหาดสวรรค์ เป็นภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2512 สร้างโดยบริษัทละโว้ภาพยนตร์ พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอนุสรมงคลการ ทรงพระนิพนธ์เรื่องและกำกับการแสดง รวมทั้งลำดับภาพด้วยพระนาม "อนุสร" และรับเชิญในบทนักดนตรีกีตาร์ นำแสดงโดย สมบัติ เมทะนี และ อรัญญา นามวงศ์ ภาพยนตร์เรื่องนี้ถ่ายทำส่วนใหญ่ที่เกาะสมุย จังหวัดสุราษฎร์ธานี และเครื่องแต่งกายออกแบบโดย หม่อมเจ้ารังษีนภดล ยุคล (สนิทวงศ์)
ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นภาพยนตร์ 35 มม.ซูเปอร์ซีเนสโคป สีอีสต์แมน เสียงพากย์ในฟิล์ม เข้าฉายครั้งแรกในวันวาเลนไทน์ ที่โรงภาพยนตร์เฉลิมเขตร์ ซึ่งเข้าฉายนานราวสองเดือนเศษ ถือว่าเป็นภาพยนตร์ทำเงินอีกเรื่องหนึ่งของบริษัทละโว้ภาพยนตร์ที่ประสบความสำเร็จ แม้ภาพยนตร์เรื่องนี้จะมีความยาวถึงสองชั่วโมงครึ่งซึ่งสมัยนั้นภาพยนตร์ไทยทุกเรื่องต้องมีความยาวไม่ต่ำกว่าสองชั่วโมง 
หลังจากนั้นภาพยนตร์เรื่องนี้ยังได้นำมาจัดรวมในสัปดาห์ภาพยนตร์ยอดนิยม 3 เรื่อง 3 รสของบริษัทละโว้ภาพยนตร์ เป็นโปรแกรมพิเศษประจำปี ระหว่าง พ.ศ. 2513-2515 ร่วมกับภาพยนตร์เรื่อง "เงิน เงิน เงิน" (2508) และ "อีแตน" (2511) โดยฉายที่โรงภาพยนตร์เฉลิมเขตร์ และภาพยนตร์เรื่องนี้มีภาคต่อคือเรื่อง "วิวาห์พาฝัน" (2514) แต่ไม่ประสบความสำเร็จ 
ต่อมาในปี พ.ศ. 2539 ดาราวิดีโอ นำกลับมาสร้างใหม่เป็นละครโทรทัศน์หลังข่าวภาคค่ำทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 กำกับโดย สยาม สังวริบุตร นำแสดงโดย สมชาย เข็มกลัด, สุทธิดา เกษมสันต์ ณ อยุธยา, สุวัจนี ไชยมุสิก, อนันต์ บุนนาค, จตุรงค์ โกลิมาศ, ชาช่า อัลเทอร์เมท, สมบัติ เมทะนี, อรัญญา นามวงศ์, มานพ อัศวเทพ, เนาวรัตน์ ยุกตะนันท์
เรื่องย่อ.
เพลย์บอยหนุ่มนาม เผดิมพงศ์ (สมชาย เข็มกลัด) ที่พ่อแม่ส่งไปเรียนต่างประเทศแต่ไม่จบเพราะมัวแต่รักสนุก โดยมี มณเฑียร (จตุรงค์ โกลิมาศ) เป็นคู่หู จนสุดท้าย ขุนโภคกิจสุพรรณการ (มานพ อัศวเทพ) ผู้เป็นพ่อต้องดัดนิสัยด้วยการส่งไปดูแลกิจการค้ามะพร้าวที่เกาะสวาท ทำให้เขาได้พบ นภาพร (สุทธิดา เกษมสันต์ ณ อยุธยา) และตกหลุมรักทันที โดยไม่ทราบว่าเป็นลูกสาวของครอบครัวคู่อริอย่าง ขุนสุพรรณการโภคกิจ (สมบัติ เมทะนี) ท่ามกลางความอลเวงในการแข่งขันกันทางธุรกิจ
ยุทธนา ลอพันธุ์ไพบูลย์

<ns>0</ns>
 <revision>
 <parentid>12196500</parentid>
 <timestamp>2025-05-14T16:36:18Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>อมฤตาลัย</username>
 </contributor>
 <origin>12311413</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
ยุทธนา ลอพันธุ์ไพบูลย์ (เกิด 6 มิถุนายน พ.ศ. 2502) ชื่อเล่น แจ๋ว เป็นผู้กำกับละคร ผู้จัดละคร นักแสดงชาวไทย จบการศึกษาชั้นประถมจากโรงเรียนอนุสาส์นสันวิทยา จบชั้นมัธยมต้นจากโรงเรียนอัสสัมชัญศรีราชา จบชั้นมัธยมปลายจากโรงเรียนปทุมคงคา จบการศึกษาระดับอุดมศึกษาจาก คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ยุทธนาจัดละครเรื่องแรกคือ ลูกผู้ชายเลือดเดือด ยังตั้งบริษัทชื่อ ถนัดละคร
ซู การ์ดเนอร์

ซู การ์ดเนอร์ (เกิดวันที่ 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2510) เป็นอดีตผู้อำนวยการบริหารของมูลนิธิวิกิมีเดียในซานฟรานซิสโก และเป็นผู้อำนวยการคนก่อนของเว็บไซต์ของคะเนเดียนบรอดคาสติงคอร์ปอเรชันและร้านข่าวออนไลน์
ประวัติ.
การ์ดเนอร์เติบโตในพอร์ตโฮป รัฐออนแทรีโอ ประเทศแคนาดา โดยเป็นบุตรสาวของผู้เป็นทูตนิกายอังกลิคันและครูใหญ่ เธอได้รับปริญญาสาขาวารสารศาสตร์จากมหาวิทยาลัยไรซัน เธอได้เริ่มอาชีพของเธอที่สถานีวิทยุคะเนเดียนบรอดคาสติงคอร์ปอเรชัน (ซีบีซี) ใน พ.ศ. 2533 ในรายการแอสอิตแฮปเพนส์ และได้ทำงานมานานกว่าทศวรรษในฐานะผู้ผลิต, ผู้รายงานข่าวและผู้ทำสารคดีสำหรับซีบีซีเรดิโอ และนิวส์เวิลด์อินเตอร์เนชันแนล โดยมุ่งเน้นไปที่วัฒนธรรมนิยมและประเด็นทางสังคม
ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2549 เธอประสบความสำเร็จร่วมกับโคลด กาลีโพ ในฐานะผู้อำนวยการอาวุโสประจำแผนก 150 พนักงานสื่อใหม่ ในการพัฒนา CBC.ca ซึ่งเป็นเว็บไซต์ของคะเนเดียนบรอดคาสติงคอร์ปอเรชันและเป็นฐานช่องทองอินเทอร์เน็ต
วิกิมีเดียและการทำงานปัจจุบัน.
เดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2550 การ์ดเนอร์ลาออกจากคะเนเดียนบรอดคาสติงคอร์ปอเรชัน และหลังจากนั้นไม่นานก็เริ่มให้คำปรึกษาสำหรับมูลนิธิวิกิมีเดียในฐานะที่ปรึกษาพิเศษในการดำเนินงานและการกำกับดูแล
เดือนธันวาคม พ.ศ. 2550 เธอได้รับการว่าจ้างเป็นผู้อำนวยการบริหารของมูลนิธิฯ จากนั้นสองปีกว่า เธอได้ดูแลการเจริญเติบโตของพนักงานรวมถึงการเพิ่มของทีมที่ระดมทุน และย้ายสำนักงานจากแทมปาไปยังซานฟรานซิสโก
ตุลาคม พ.ศ. 2552 การ์ดเนอร์ได้รับการกล่าวชื่อโดย "ฮัฟฟิงตันโพสต์" ว่าเป็นหนึ่งในสิบ "ผู้เปลี่ยนเกมสื่อแห่งปี" สำหรับผลกระทบที่มีต่อสื่อใหม่ในการทำงานของเธอสำหรับวิกิมีเดีย
ในปีงบการเงิน พ.ศ. 2552–2553 การ์ดเนอร์ได้รับค่าตอบแทนรวม 240,159 ดอลลาร์สหรัฐสำหรับบทบาทการเป็นผู้อำนวยการบริหารของมูลนิธิวิกิมีเดีย
กลุ่มเกาะ

กลุ่มเกาะ  เป็นหมู่เกาะที่โยงกันเป็นโซ่หรือเป็นกลุ่ม คำว่า archipelago มาจากภาษากรีก ἄρχι ("หลัก") และ πέλαγος ("ทะเล") ผ่านกลุ่มเกาะอิตาลี ในภาษาอิตาลี ซึ่งอาจเป็นไปได้ว่าหลักจากประเพณีความเก่าแก่ กลุ่มเกาะ (จากภาษากรีกสมัยกลาง ἀρχιπέλαγος) เป็นชื่อเฉพาะของทะเลอีเจียน และภายหลัง การใช้ได้เปลี่ยนเป็นหมายถึงหมู่เกาะอีเจียน (เพราะทะเลดังกล่าวมีชื่อเสียงกันว่ามีเกาะอยู่เป็นจำนวนมาก) ปัจจุบัน ใช้หมายถึงกลุ่มเกาะใด ๆ หรือ บางครั้ง ทะเลที่บรรจุเกาะกระจัดกระจายกันจำนวนมาก เช่น ทะเลอีเจียน
กลุ่มเกาะอาจพบห่างไกลในแหล่งน้ำหรืออยู่ใกล้กับผืนดินขนาดใหญ่ก็ได้ ตัวอย่างเช่น สกอตแลนด์มีเกาะมากกว่า 700 เกาะล้อมแผ่นดินใหญ่ซึ่งประกอบกันขึ้นเป็นกลุ่มเกาะ กลุ่มเกาะนี้มักมีภูเขาไฟ ก่อตัวขึ้นตามหมู่เกาะโค้งที่เกิดจากเขตมุดตัวของเปลือกโลกหรือจุดศูนย์รวมความร้อน แต่ยังอาจเกิดจากการกัดเซาะ การทับถมและความสูงของพื้นที่ดิน
ประเทศสมัยใหม่ขนาดใหญ่ที่สุดห้าประเทศที่ส่วนใหญ่เป็นกลุ่มเกาะ ได้แก่ อินโดนีเซีย ญี่ปุ่น ฟิลิปปินส์ นิวซีแลนด์และสหราชอาณาจักร รัฐกลุ่มเกาะขนาดใหญ่ที่สุดในโลกตามพื้นที่ คือ อินโดนีเซีย กลุ่มเกาะที่มีเกาะมากที่สุดอยู่ในทะเลฟินแลนด์
เรื้อน

โรคเรื้อน  หรือ โรคแฮนเซน (ย่อ: HD) เป็นโรคเรื้อรังอันเกิดจากแบคทีเรีย "Mycobacterium leprae" และ "Mycobacterium lepromatosis" ตั้งตามชื่อแพทย์เจอร์ราด แฮนเซน (Gerhard Hansen) ชาวนอร์เวย์ โรคเรื้อนหลัก ๆ เป็นโรคผิวหนังเส้นประสาทส่วนปลายและเยื่อเมือกระบบทางเดินหายใจส่วนบน รอยโรคที่ผิวหนังเป็นสัญญาณภายนอกหลักอย่างหนึ่ง หากไม่ได้รับการรักษา โรคเรื้อนอาจลุกลาม และสร้างความเสียหายถาวรต่อผิวหนัง เส้นประสาท แขนขาและตาได้ คติชาวบ้านมักเชื่อว่าโรคเรื้อนทำให้ส่วนของร่างกายหลุดออกมา แต่คตินี้ไม่เป็นความจริง แม้ส่วนนั้นอาจชาหรือเป็นโรคจากการติดเชื้อทุติยภูมิ ซึ่งเกิดขึ้นหลังภูมิคุ้มกันของร่างกายต่อสู้กับการติดเชื้อปฐมภูมิ การติดเชื้อทุติยภูมิสามารถส่งผลให้สูญเสียเนื้อเยื่อตามลำดับ ทำให้นิ้วมือและนิ้วเท้าสั้นลงและผิดรูปร่าง เพราะกระดูกอ่อนถูกดูดซึมเข้าสู่ร่างกาย
แม้วิธีการส่งผ่านโรคเรื้อนจะยังไม่ทราบแน่ชัด ผู้ทำการศึกษาส่วนใหญ่คิดว่า "M. leprae" ติดต่อจากคนหนึ่งไปยังอีกคนหนึ่งโดยฝอยละออง การศึกษาได้แสดงว่า โรคเรื้อนสามารถส่งผ่านไปยังมนุษย์ได้โดยอาร์มาดิลโล ปัจจุบันนี้ โรคเรื้อนทราบกันว่า ไม่ส่งผ่านทางเพศสัมพันธ์และการติดเชื้ออย่างรุนแรงหลังได้รับการรักษาแล้ว มนุษย์กว่า 95% มีภูมิคุ้มกันตามธรรมชาติ และผู้ป่วยจะไม่แพร่เชื้อหลังรักษาแล้วเพียง 2 สัปดาห์
ระยะฟักตัวน้อยสุดมีรายงานว่าสั้นเพียงไม่กี่สัปดาห์ ตามการเกิดโรคเรื้อนขึ้นอย่างน้อยครั้งมากในทารก ระยะฟักตัวมากสุดมีรายงานว่านานถึง 30 ปีหรือมากกว่า ดังที่สังเกตหมู่ทหารผ่านศึกที่เคยไปอยู่ในพื้นที่การระบาดช่วงสั้น ๆ แต่ปัจจุบันได้อยู่ในพื้นที่ไม่มีการระบาด เป็นที่ตกลงกันทั่วไปว่าระยะฟักตัวเฉลี่ยอยู่ระหว่างสามถึงห้าปี
โรคเรื้อนเป็นโรคที่มนุษย์เป็นมานานกว่า 4,000 ปีแล้ว และเป็นที่รู้จักกันดีในอารยธรรมจีน อียิปต์และอินเดียโบราณ ค.ศ. 1995 องค์การอนามัยโลกประเมินว่า ประชากรโลกระหว่าง 2 และ 3 ล้านคน พิการถาวรเพราะโรคเรื้อนในขณะนั้น ในช่วง 20 ปีที่ผ่านมา ประชากรโลก 15 ล้านคนได้รับการรักษาโรคเรื้อน แม้การบังคับกักกันหรือการแยกผู้ป่วยออกนั้น เป็นสิ่งที่ไม่จำเป็นอีกแล้ว ในสถานที่ซึ่งมีการบำบัดรักษา แต่หลายพื้นที่ของโลกก็ยังมีนิคมโรคเรื้อนอยู่ เคยเชื่อกันว่า โรคเรื้อนติดต่อทางสัมผัสและรักษาได้ด้วยปรอท ซึ่งทั้งหมดเป็นลักษณะของซิฟิลิส ซึ่งอธิบายครั้งแรกใน ค.ศ. 1530 ปัจจุบัน เชื่อกันว่าผู้ป่วยโรคเรื้อนสมัยโบราณหลายคนอาจเป็นโรคซิฟิลิส
ความเป็นที่รังเกียจของสังคมช้านานกับโรคเรื้อนขั้นหนักยังเหลืออยู่ในหลายพื้นที่ และเป็นอุปสรรคสำคัญในการรายงานด้วยตัวเองและเข้ารับการรักษาเบื้องต้น การรักษาอย่างมีประสิทธิภาพมีขึ้นในปลายคริสต์ทศวรรษ 1930 ด้วยการริเริ่มยาแดปโซนและยาดัดแปลง การต้านทานของแบคทีเรียโรคเรื้อนต่อแดปโซนในไม่ช้าได้วิวัฒนาขึ้น และ จากการใช้แดปโซนเกิน ได้แพร่กระจายเป็นวงกว้างด้วย ไม่จนกระทั่งการริเริ่มการรักษาด้วยยาผสมระยะสั้น (multidrug therapy - MDT) ในต้นคริสต์ทศวรรษ 1980 ที่โรคเรื้อนสามารถวินิจฉัยและรักษาได้อย่างประสบผลในชุมชน
MDT สำหรับโรคเรื้อนประเภทเชื้อมาก ประกอบด้วยการรับประทานยาไรแฟมพิซิน แดปโซน และคลอฟาซิมินนานกว่า 12 เดือน ขนาดใช้ที่ปรับให้เหมาะกับเด็กและผู้ใหญ่สามารถหาซื้อได้ตามศูนย์สาธารณสุขหลักทุกแห่งในรูปบลิสเตอร์แพ็ก
ผู้กล้าในตำนาน ดา การ์น

ผู้กล้าในตำนาน ดา การ์น (; โรมาจิ: "Densetsu no Yūsha Da Garn") เป็นภาพยนตร์แอนิเมชัน แนวไซไฟ-หุ่นยนต์ ผลงานชุดที่ 3 ของซีรีส์ยูฉะซีรีส์ ออกอากาศทุกวันเสาร์เวลา 17:00 - 17:30 น. ทางสถานีโทรทัศน์นาโงยะทีวี (ทีวีอาซาฮี) ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1992 และสิ้นสุดออกอากาศเมื่อวันที่ 23 มกราคม ค.ศ. 1993 รวมทั้งหมด 46 ตอน
ตัวเอกของเรื่องเป็นลูกชายคนเดียวของพันเอกทาคาสุกิ อายุ 12 ปีเป็นเด็กหนุ่มเลือดร้อน ร่าเริง ชอบเล่นเกม แต่มักทำตัวไม่เอาไหนเป็นบางครั้ง การเรียนก็เรียนแย่ มีฝีมือในการทำอาหารได้ดีเนื่องจากอยู่บ้านคนเดียว โดยได้รับเลือกจากโอลิน ให้ทำหน้าที่เป็นผู้สืบทอดตำแหน่งผู้นำของเหล่าผู้กล้าในตำนานและคอยบัญชาการเหล่าหุ่นผู้กล้า ให้ต่อสู้กับเหล่าศัตรูจากนอกโลก
เพื่อนสนิทของเซย์จิ เป็นลูกสาวเจ้าของร้านอาหาร สึคุชิ มีนิสัยห้าว คอยทำความสะอาดให้ที่บ้านเซจิเป็นประจำ
ลูกสาวของตระกูลซากุระโคจิ ตระกูลเก่าแก่ประจำเมืองมิโดริงาฮามะ มีนิสัยเงียบๆ ไม่ค่อยพูด มีร่างกายอ่อนแอ มีความสามารถพิเศษคือสามารถสื่อสารกับเหล่า พืชพรรณ สรรพสัตว์ วัตถุบางสิ่ง และแผ่นดินได้ อีกทั้งยังรับรู้ถึงภัยร้ายที่อาจจะเกิดขึ้นกับเหล่าผู้กล้า จึงพยายามคอยเตือนเซจิอยู่เสมอ เป็นผู้ที่รู้เรื่องเซจิที่เป็นผู้สืบทอดตำแหน่งผู้นำของเหล่าผู้กล้าในตำนาน
แม่ของเซจิ มีอาชีพเป็นผู้ประกาศข่าวในรายการข่าวเช้า เป็นคนเข้มงวดต่อเซจิและไม่ค่อยกลับบ้านนักมีฝีมือในการทำอาหารแย่กว่าเซจิ
พ่อของเซจิมีตำแหน่งเป็นนายทหารยศพันเอก ประจำการอยู่ที่ กองกำลังป้องกันโลก GDO มีชื่อเสียงทั่วโลกและทำงานประจำการอยู่ประจำทำให้ไม่มีเวลากลับบ้าน
พ่อของฮิคารุ เป็นเจ้าของร้านอาหารธรรมชาติ สึคุชิ (つくし) เป็นคนอัธยาศัยดีรักภรรยาและลูกสาวมากพอๆกับที่รักธรรมชาติ และเป็นคนใจดีโดยมักไม่คิดเงินค่าอาหารของเซจิและเนโมโดะ
แม่ของฮิคารุ เป็นลูกสาวเศรษฐีนีจากบ้านทุ่งแต่ตัดสินใจย้ายบ้านมาอยู่กับสามีที่มิโดริงาฮามะ และเปิดร้านอาหารอยู่ที่นี่เนื่องจากแม่ของเธอไม่ชอบลูกเขยอย่างมาก
นายตำรวจที่ย้ายเข้าประจำการที่เมืองของเซจิอาศัยอยู่ จบจากโรงเรียนตำรวจ และได้มาประจำการที่ป้อมตำรวจใกล้บ้านของเซย์จิกับฮิคารุ มักจะมากินอาหารที่ร้านของฮิคารุเป็นประจำเพราะชอบที่แม่ของฮิคารุทำอาหารเก่งและใจดี แต่บางครั้งก็ทำตัวเปิ่นๆ โดนพวกเซจิแกล้งเป็นประจำ
มีชื่อจริงมีชื่อว่า ยันชารัน สตาร์เร็ท บันเนอร์ กรินซิอุส แจ็คคินเกอร์ วิลเดอร์ที่ 14 (ヤンチャラン・スターレット・バンナー・グリシウス・ジャクキンガー・ワイルダー14世) เป็นรัชทายาทคนสุดท้ายของกษัตริย์ดาววิลเดอร์ เป็นมนุษย์ดาววิลเดอร์เพียงคนเดียวที่รอดชีวิตจากโอบอสโจมตีและระเบิดจุดยุทธศาสตร์จนพินาศ เขาได้พบกับโอลินแห่งดาวบ้านเกิดของเขาในระหว่างที่หลบหนีออกมาจากพระราชวังพร้อมกับมิคุระนายทหารคนสนิทของพระราชา เป็นผู้ปลุกผู้กล้าต่างดาวทีมีชื่อ เซเวนเชนเจอร์และได้หลบหนีมายังโลกเพื่อต่อกรกับโอบอสโดยยาฉาอาศัยในบ้านของเซจิ
นายพลของหน่วย GDO เป็นคู่แข่งของโคจิโร่ มักตัดสินใจโดยใช้อารมณ์และเผด็จการโดยวางแผนในการยึดอำนาจการสั่งการของเหล่าผู้กล้าไว้กับตนเนื่องจากต้องการหาตัวตนที่แท้จริงของดาการ์น
ผู้นำสูงสุดของโอบอส
หัวหน้ากลุ่มแรกของโอบอส เข้ามายังโลกเพื่อเก็บรวบรวมข้อมูลและเริ่มต้นค้นหาจุดยุทธศาสตร์บนโลก ชื่นชอบสะสมเครื่องจักรของดาวต่างๆ
หุ่นยนต์ของเรดโลน
หัวหน้าคนที่ 2 ทำหน้าที่ต่อจากเรดโลน
ผู้กล้าคนแรกที่ตื่นขึ้นมา มีร่างกายเป็นสีน้ำเงิน มีสัญลักษณ์ที่เด่นชัดคือ ดาว 6 แฉกที่หน้าอกซ้าย ซึ่งเป็นทางเข้าออกห้องบังคับการของเซย์จิ ในช่วงก่อนการฟื้นคืนชีพจะอยู่ในรูปของหินผู้กล้าที่ฝังอยู่ที่หน้าผากของพระพุทธรูปในวัดเก่าแก่หลังโรงเรียนของเซจิ แปลงร่างมาจาก รถตำรวจของเนโมโดะ
;ดาการ์น X (ダ・ガーンX)
กอชุฟวีแยลกอปอลสกี

กอชุฟวีแยลกอปอลสกี ([ˈɡɔʐuf vʲɛlkɔˈpɔlskʲi] ; ; #เปลี่ยนทาง) เป็นเมืองในประเทศโปแลนด์ ตั้งอยู่ทางตะวันตกของประเทศ ริมแม่น้ำวาร์ตา เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในจังหวัดลูบุช มีประชากร 125,149 คน (มิถุนายน ค.ศ. 2009) มีอุตสาหกรรมเคมีภัณฑ์และทำไม้ ก่อตั้งขึ้นเป็นเมืองของเยอรมนีเมื่อราว ค.ศ. 1257 ถูกทำลายในสงครามสามสิบปี แต่ได้รับบูรณะขึ้นใหม่ ตกเป็นของโปแลนด์หลังสงครามโลกครั้งที่สอง
กูเองกา (ประเทศเอกวาดอร์)

กูเองกา  หรือชื่อเต็มว่า ซานตาอานาเดโลสกัวโตรริโอสเดกูเองกา  เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 3 ของประเทศเอกวาดอร์ ในด้านประชากร โดยมีประชากร 329,928 คน เป็นเมืองหลักของจังหวัดอาซวย ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของประเทศ บนที่ราบสูงเอกวาดอร์ สูงจากระดับน้ำทะเลปานกลางราว 2,500 เมตร ศูนย์กลางของเมืองได้รับขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลก จากอาคารเก่าแก่ในเมืองหลายหลัง เป็นแหล่งผลิตหมวกปานามา เครื่องหนัง สิ่งทอ เมืองนี้สร้างโดยชาวสเปนใน ค.ศ. 1557 บนที่ตั้งของเมืองเก่าของชนพื้นเมืองที่เรียกว่า ตูเมบัมบา
เสือพูมา

เสือพูมา หรือ เสือคูการ์ หรือ สิงโตภูเขา (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Puma concolor") เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมในวงศ์เสือและแมว (Felidae) มีถิ่นกำเนิดในทวีปอเมริกา เป็นแมวรักสันโดษขนาดใหญ่ที่มีการกระจายพันธุ์กว้างที่สุดในบรรดาสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมขนาดใหญ่ในซีกโลกตะวันตก จากยูคอนในประเทศแคนาดาถึงทางตอนใต้ของเทือกเขาแอนดีสในอเมริกาใต้ เป็นสัตว์ที่ปรับตัวได้เก่ง สามารถพบในถิ่นอาศัยเกือบทุกแบบในทวีปอเมริกา เป็นสัตว์จำพวกแมวที่หนักเป็นอันดับสองในซีกโลกตะวันตก รองจากเสือจากัวร์ แม้ว่าเสือพูมาจะมีขนาดใหญ่มันกลับมีพันธุกรรมใกล้ชิดกับแมวบ้านมากกว่าสิงโตคาดว่าสืบเชื้อสายมาจากเสือชีตาห์อเมริกาที่สูญพันธุ์ไปแล้ว
ด้วยความเป็นนักล่าที่มีความสามารถในการย่องเงียบและซุ่มโจมตี ทำให้เสือพูมาสามารถล่าเหยื่อได้หลากหลาย เหยื่ออันดับแรก ประกอบด้วย สัตว์มีกีบ เช่น กวาง, กวางเอลก์, กวางมูส, และแกะบิ๊กฮอร์น รวมทั้งปศุสัตว์อย่าง วัวบ้าน, ม้า และแกะ นอกจากนี้ยังล่าสัตว์ขนาดเล็กอย่างแมลงและสัตว์ฟันแทะ เสือพูมาชอบอาศัยในบริเวณที่มีพุ่มไม้และก้อนหินหนาแน่นเพื่อการหลบซ่อน แต่มันก็สามารถอาศัยในพื้นที่เปิดได้เช่นกัน เสือพูมาเป็นสัตว์ที่มีอาณาเขต มีความหนาแน่นของประชากรในแต่ละบริเวณต่ำ ขนาดของเขตแดนแต่ละเขตขึ้นกับ ภูมิประเทศ พืชพรรณ และความอุดมสมบูรณ์ของเหยื่อ แม้เป็นนักล่าขนาดใหญ่ แต่มันไม่จำเป็นต้องเป็นนักล่าที่โดดเด่นของบริเวณนั้น เพราะมันต้องแข่งขันในการล่ากับนักล่าอื่น เช่น เสือจากัวร์, หมาป่าสีเทา, หมีดำ, และหมีกริซลีย์ มันเป็นสัตว์สันโดษและหลีกเลี่ยงมนุษย์ การโจมตีมนุษย์นั้นเกิดขึ้นน้อยมาก แม้ว่าปัจจุบันจะมีความถี่เพิ่มขึ้น
เพราะการล่าสัตว์มากเกินไปของชาวยุโรปที่มาตั้งถิ่นฐานในอเมริกาและการเจริญของสังคมมนุษย์ในถิ่นอาศัยของเสือพูมา ทำให้ประชากรของเสือพูมาลดลงในพื้นที่กระจายพันธุ์ส่วนมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เสือพูมาได้สูญพันธุ์ไปแล้วในทางตะวันออกของอเมริกาเหนือในตอนต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 ยกเว้น ประชากรส่วนน้อยในรัฐฟลอริดา อย่างไรก็ตาม ในทศวรรษที่ผ่านมาประชากรได้ย้ายจากทางทิศตะวันออกไปในส่วนตะวันตกของดาโกตาส์, รัฐเนแบรสกา, และรัฐโอคลาโฮมา มีการยืนยันถึงเพศผู้ผ่านถิ่นในคาบสมุทรบนของรัฐมิชิแกนและรัฐอิลลินอยส์ที่ซึ่งมันถูกยิงในเขตเมืองของชิคาโก และอย่างน้อยหนึ่งตัวที่สังเกตพบในตะวันออกไกลของรัฐคอนเนตทิคัต
ลูกผสม.
ในศตวรรษที่ 19 และ 20 มีการพยายามเลี้ยงเสือพูมาที่ผสมกับแมวขนาดใหญ่ต่างกันหลายตัวในสวนสัตว์และมีรายงานว่าประสบความสำเร็จ ได้แก่เสือพูมาผสมเสือดาว (เรียกว่า พูมาพาร์ด) และ เสือพูมาผสมเสือจากัวร์
นอกจากนี้ ยังมีรายงานการผสมพันธุ์ระหว่างเสือพูมากับบอบแคตในป่า โดยที่ลูกผสมมีชื่อเรียกขานว่า "บูการ์" (bougar)
นอกจากนั้น ยังมีการผสมพันธุ์อย่างน้อยหนึ่งครั้งระหว่างเสือพูมาและโอเซลอตเกิดขึ้นในสวนสัตว์
อูกรีส์

อูกรีส์ (OOglies) เป็นการตูนสตอปโมชัน ออกอากาศพร้อมกับช่อง CBBC and BBC HD เป็นการ์ตูนสั้นแนวขบขันและเรื่องนี้ใช้การรางภาพ สิ่งของและของใช้ในครัวเรือนได้นอย่างแท้จริงทั้งหมด อีกสิ่งหนึ่งในการการ์ตูนเรื่องนี้คือลูกตาที่กลิ้งติดลงบนสิ่งของ
การออกอากาศ.
อูกรีส์ (OOglies) ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2554 ออกอากาศพร้อมกับช่อง CBBC and BBC HD มีทั้งหมด 13 ตอน ตอนละ 15 นาที ผู้บรรยายเสียงโดย Tim Dann, Peter Dickson และ Shelley Longworth. การ์ดูนชุดได้สร้างและบทประพันธ์โดย Nick Hopkin, Tim Dann และ Austin Low
ในประเทศไทย อูกรีส์ (OOglies) ได้นำออกอากาศในช่วงดึก ทุกวันเวลา 2.30 น. 3.30 น. และ 4.30 น. ขึ้นอยู่กับเวลาในการออกอากาศในช่วงนอกเวลา
ภาวะเครียดของทารก

ภาวะเครียดของทารก  คือภาวะใดๆ ซึ่งตรวจพบในสตรีมีครรภ์แล้วเป็นการบ่งชี้ว่าทารกในครรภ์กำลังมีภาวะไม่ปกติ คำนี้ไม่มีนิยามที่ชัดเจน วิชาสูติศาสตร์สมัยใหม่จึงพยายามลดการใช้คำนี้ในการอธิบายภาวะของทารก
แฟร์รารี FF

แฟร์รารี FF  เป็นรถยนต์นั่งประเภทหรูหราสมรรถนะสูง เครื่องยนตร์กลางลำหน้า ขับเคลื่อนสี่ล้อ (AWD) 2 ประตู 2+2 ที่นั่ง ผลิตโดยบริษัทรถยนต์สัญชาติอิตาลี แฟร์รารี เปิดตัวครั้งแรกในงานเจนีวามอเตอร์โชว์ ในเดือนมีนาคม ปี ค.ศ. 2011 แฟร์รารี FF ยังเป็นรุ่นแรกของแฟร์รารีที่ใช้ระบบขับเคลื่อน 4 ล้อ (AWD) FFมีความยาว ยาวกว่าแฟร์รารี F12 แบร์ลีเน็ตตา ถึง 289 มม. โดยที่ทั้ง 2 เป็นรถ 4 ที่นั่งเหมือนกัน ลักษณะตัวถังของ FF ได้รับคำอธิบายว่า เป็นรถชูดทิง-เบรก (Shooting-brake) ซึ่งเป็นชนิดของรถสปอร์ตที่มีท้าย ด้านหลัง หรือที่เรียกรู้จักกันดีในปัจจุบันว่า วากอน (Wagon) ทำให้รถคันนี้มีประตู 3 บานด้วยกัน
แฟร์รารี FF ออกแบบมาเพื่อแทนที่ แฟร์รารี 612 สคากลิตติ (Ferrari 612 Scaglietti) ที่ได้ยกเลิกการผลิตไปในปี ค.ศ. 2011 คำว่า "FF" มีความหมายว่า "Ferrari Four" ซึ่งแปลว่า 4 ที่นั่ง และ ขับเคลื่อน 4 ล้อ FF สามารถทำความเร็วสูงสุดได้ถึง 335 กม./ชม. และอัตราเร่ง 0-100 กม./ชม. ได้ที่ 3.7 วินาที จนทำให้แฟร์รารี FF ได้ทำการบันทึกในกินเนสส์บุ๊ค ว่า "เป็นรถ 4 ที่นั่งที่เร็วที่สุดในโลก" แฟร์รารี FF ได้ตั้งราคาจำหน่ายมาตราฐานไว้ที่ $300,000 กับจำนวน 800 คัน ที่จะผลิตในช่วงปีแรก
แฟร์รารี FF มาพร้อมกับเครื่องขนาด 6.3 ลิตร (6,262 cc) V12 มีกำลัง 660 PS (485 kW; 651 hp) ที่ 8,000 rpm และแรงบิดสูงสุด 683 N·m (504 lb·ft) ที่ 6000 rpm เป็นระบบเกียร์อัตโนมัติ 7 จังหวะ เช่นเดียวกับแฟร์รารี F12 แบร์ลีเน็ตตา, แคลิฟอร์เนีย, 458 อิตาเลีย
FF ชนะรางวัล "เอสเททคาร์แห่งปี 2011" (Estate Car of the Year 2011) จากท็อปเกียร์ และในวันศุกร์ที่ 31 พฤษภาคม ปี ค.ศ. 2013 กระทรวงพลังงานของสหรัฐ ก็ได้มอบรางวัลให้ แฟร์รารี FF ที่มีขนาดเครื่อง 12 สูบ 6.3 ลิตร กับเกียร์อัตโนมัติ 7 จังหวะ ในฐานะ "รถมิตไซ-คลาส ที่ใช้น้ำมันน้อยที่สุด" (Least Fuel Efficient Car in the midsize class) คู่กับ เบนท์ลีย์ มัวซานน์
หอสมุดประชาชนนิวยอร์ก

หอสมุดประชาชนนิวยอร์ก ((NYPL)) คือ หอสมุดสาธารณะในนครนิวยอร์ก ด้วยหนังสือเกือบ 53 ล้านเล่ม หอสมุดแห่งนี้มีขนาดใหญ่เป็นอันดับ 2 ของสหรัฐอเมริกา (และอันดับ 3 ของโลก) รองจากหอสมุดรัฐสภา หอสมุดมีการบริหารจัดการอย่างเป็นอิสระ และดำเนินการโดยไม่แสวงหาผลกำไร หอสมุดมีสาขาในเขต (Borough) แมนแฮตตัน, เดอะบร็องซ์ และเกาะสแตเทน โดยมีการเข้าร่วมกับหอสมุดทางวิชาการ (academic libraries) และวิชาชีพ (professional libraries) ในเขตรัฐนิวยอร์ก ส่วนเมืองอื่น ๆ ใน 2 เขตของนครนิวยอร์ก ได้แก่ บรุกลิน และควีนส์ มีการให้บริการโดยหอสมุดสาธารณะบรุกลินส์ และหอสมุดควีนส์ สาขาของหอสมุดประกอบด้วยหอสมุดวิจัย (research libraries) และหอสมุดที่ยืมหนังสือได้ (Lending libraries) 
หอสมุดดำเนินงานในศตวรรษที่ 19 และกลายเป็นศูนย์รวมหนังสือจากที่ต่าง ๆ รวมถึงเป็นแหล่งสังคมของผู้รักหนังสือ (bibliophiles) และผู้มั่งคั่ง โดยได้รับการสนับสนุนจากมูลนิธิและชาวอเมริกันที่ร่ำรวยในแต่ละยุคสมัย
อาคารหลัก.
อาคารหลักของหอสมุด ตั้งอยู่บนถนนสายที่ 5 (Fifth Avenue) ก่อสร้างระหว่าง ค.ศ. 1897-1911 และเปิดทำการใน ค.ศ. 1911 ตัวอาคารหลักคือ 1 ใน 4 ของหอสมุดวิจัย ห้องที่มีชื่อเสียงคือ ห้องอ่านหนังสือหลักโรส (Rose Main Reading Room : Room 315) มีกว้าง 78 ฟุต (23.8 เมตร) ความยาว 297 ฟุต (90.5 เมตร) ความสูงถึงเพดาน 50 ฟุต (15.8 เมตร) 
ห้องโรส ประกอบด้วยแถวตู้หนังสืออ้างอิงนับพันเล่ม ซึ่งเปิดโล่งแต่ละชั้นของระเบียง เหนือขึ้นไปมีหน้าต่างขนาดใหญ่และโคมไฟระย้า ตกแต่งด้วยไม้เนื้อแข็ง โต๊ะ เก้าอี้ และโคมไฟทองเหลือง รวมถึงมีการติดตั้งเครื่องคอมพิวเตอร์ เพื่อค้นหาหนังสือหอสมุด มีอุปกรณ์อำนวยความสะดวกและอินเทอร์เน็ตสำหรับแล็ปท็อป นอกจากนี้ยังมีห้องพิเศษ โดยตั้งชื่อเพื่อเป็นเกียรติกับนักประพันธ์และนักวิชาการคนสำคัญ ซึ่งเป็นผู้วิจัยและเขียนหนังสือของหอสมุด แต่ไม่เพียงนักวิชาการเท่านั้น ระหว่างภาวะเศรษฐกิจตกต่ำครั้งใหญ่ (Great Depression) สมาชิกหอสมุดหลายคนออกจากงานและใช้หอสมุดที่จะปรับปรุงชีวิตของพวกเขา หอสมุดได้รับการประกาศสิ่งสำคัญทางประวัติศาสตร์แห่งชาติ ใน ค.ศ. 1965 
ภาพพาโนรามา ห้องอ่านหนังสือหลักโรส (Rose Main Reading Room)
ภาพพาโนรามา ภายนอกหอสมุดประชาชนนิวยอร์ก
ฮิซามิตสึสปริงส์

ฮิซะมิสึสปริงส์  เป็นทีมวอลเลย์บอลหญิง ซึ่งตั้งอยู่ ณ เมืองโกเบ จังหวัดเฮียวโงะ และโทซุ จังหวัดซะงะ ประเทศญี่ปุ่น ทีมนี้เข้าแข่งขันในวี.พรีเมียร์ลีก โดยสโมสรได้รับการก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1948 ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2020 ทีมนี้ประกาศเปลี่ยนชื่อจาก "ฮิซามิตฟาร์มาซูติคัลสึสปริงส์" ไปเป็น "ฮิซามิตสึสปริงส์" พร้อมเปิดเผยมาสกอตและโลโก้ใหม่
ทีมฮิซะมิสึสปริงส์ชนะการแข่งขันศึก วี.พรีเมียร์ลีก รอบชิงชนะเลิศเป็นสมัยที่สอง เมื่อวันที่ 15 เมษายน ค.ศ. 2007 โดยเป็นฝ่ายชนะทีมเจที มาร์เวลลัส ทั้งนี้ ฮิซะมิสึสปริงส์มีเจ้าของทีมคือบริษัทฮิซะมิสึฟาร์มาซูติคอล และนักกีฬาวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติญี่ปุ่น ซึ่งได้แก่ มิยุ นะงะโอะกะ, คะนะโกะ ฮิระอิ, นะนะ อิวะซะกะ, ยุกิ อิชิอิ และริซะ ชินนะเบะ ล้วนอยู่สังกัดสโมสรแห่งนี้
เดือนเมษายน พ.ศ. 2557 ในการแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์สโมสรเอเชีย 2014 ที่จัดขึ้น ณ จังหวัดนครปฐม ประเทศไทย ทีมฮิซะมิสึสปริงส์ สามารถเป็นฝ่ายครองแชมป์ ด้วยการเป็นฝ่ายชนะทีมเทียนจินวอลเลย์บอล ที่ 3-0 เซต
อะตอม (เรย์ พาลเมอร์)

อะตอม  เป็นตัวละครการ์ตูนซูเปอร์ฮีโรที่ปรากฏในหนังสือการ์ตูนของดีซีคอมิกส์ สร้างสรรค์โดย การ์ดเนอร์ ฟ็อก และกิล เคน ปรากฏตัวครั้งแรกในการ์ตูน "Showcase" ฉบับที่ 34 (ตุลาคม 1961)
อะโดบี ออเธอร์แวร์

แมโครมีเดีย ออเธอร์แวร์  ซึ่งปัจจุบันได้เป็นส่วนหนึ่งของอะโดบีซิสเต็มส์ โดยเป็นโปรแกรมที่มีพื้นฐานบนการใช้งานแบบผังงาน ออเธอร์แวร์ได้ถูกนำมาใช้สำหรับการสร้างโปรแกรมสำหรับการโต้ตอบที่สามารถบูรณาการเป็นเนื้อหามัลติมีเดียได้ ซึ่งแบบผังงานของออเธอร์แวร์จะต่างจากโปรแกรมอื่นๆ เช่น อะโดบี แฟลช และ อะโดบี ไดเร็กเตอร์ ซึ่งใช้การจัดการงานแบบเส้นเวลา และ โครงสร้างสคริปต์
ประวัติ.
ออเธอร์แวร์ เป็นโปรแกรมที่พัฒนาโดยบริษัทแมโครมีเดีย คิดค้นขึ้นในปี พ.ศ. 2530 โดยด็อกเตอร์ไมเคิล อัลเลน ซึ่งอัลเลนมีส่วนร่วมในการพัฒนาระบบปฏิบัติการพลาโต ในช่วงยุค 1970 กับมหาวิทยาลัยอิลลินอยส์ และ คอนโทรลดาตาคอเปอเรชัน หรือ CDC โดยอัลเลนเป็นหัวหน้าของการสร้างระบบช่วยสอน และลงทุนอย่างมากมายเพื่อที่จะสร้างซอฟต์แวร์ที่เสมือนกับห้องสมุด และมีบทเรียนต่างๆ ให้สามารถทำงานบนระบบปฏิบัติการพลาโต
การเขียนบทเรียนบนระบบปฏิบัติการพลาโตเป็นภาษาโปรแกรมเฉพาะที่เรียกว่า ติวเตอร์ (TUTOR) ซึ่งมีโครงสร้างเฉพาะตัวในการสอน เช่นการตัดสินคำตอบ และ โครงสร้างที่สามารถแตกแยกเป็นส่วนย่อยๆ ได้ ติวเตอร์สามารถสร้างระบบสคิรปต์ที่มีประสิทธิภาพ เช่น การจำลองสิ่งต่างๆ และการเล่นเกม อย่างไรก็ตาม แม้ว่าเขาจะมีความตั้งใจที่จะสร้างสิ่งที่ให้ความรู้เกี่ยวกับการศึกษาเป็นเวลานานนับทศวรรษที่ผ่านมาในการทำงาน แต่ภาษาติวเตอร์ ไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะสามารถเรียนรู้และเข้าใจมัน
ออเธอร์แวร์เป็นโปรแกรมที่นำมาแก้มาปัญหาของภาษาติวเตอร์ ซึ่งในช่วงแรกเป็นโปรแกรมสำหรับแมคอินทอช เท่านั้น แต่โปรแกรมสามารถทำงานบนระบบดอส ได้ด้วย ซึ่งโปรแกรมบนดอสพัฒนาจนถึงการปล่อยโปรแกรมให้สามารถทำงานบนไมโครซอฟท์ วินโดวส์
ออเธอร์แวร์ใช้หน้าตาของโปรแกรมที่สามารถมองเห็นได้ด้วยไอคอน ซึ่งเป็นส่วนประกอบสำคัญของการเรียนรู้แบบโต้ตอบ โดยผู้ใช้สามารถวางไอคอนไว้บนเส้น (flowline) เพื่อสร้างลำดับเหตุการณืที่จะกำหนดให้เกิดขึ้น โดยออเธอร์แวร์ประสบความสำเร็จอย่างรวดเร็วในการวางขายโปรแกรม บริษัทออเธอร์แวร์ ก่อตั้งขึ้นขึ้นในปี พ.ศ. 2535 โดยเป็นการรวมตัวของบริษัทแมโครมายด์ และ พาราคอมป์ ก่อนจะเป็นแมโครมีเดีย และต่อมาในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2548 อะโดบี ได้ควบรวบแมโครมีเดียเข้าด้วยกัน ภายใต้ชื่ออะโดบีซิสเต็มส์ ซึ่งรุ่นปัจจุบันของโปรแกรมคือ 7.02 โดยรุ่น 7 วางขายในปี พ.ศ. 2546 ซึ่งมีปัญหากับอินเทอร์เน็ตเอกซ์พลอเรอร์ 7 และต่อมาได้มีปัญหากับโหมดป้องกันบนวินโดวส์วิสตา เป็นข้อผิดพลาดของรันไทม์ ReadURL Javascript function
โดยสังคมที่มีส่วนร่วมในการพัฒนาออเธอร์แวร์นั้นรู้กันว่าจะมีการพัฒนารุ่น 8.0 ก่อนที่จะมีการควบรวมของทั้งสองบริษัท กับ 4 รุ่นทดลองที่ปล่อยออกมาให้ทดสอบก่อนจะมีการรวมบริษัท รวมไปถึงคุณลักษณะใหม่ต่างๆ ความสามารถในการเผแพล่เป็นไฟล์ช็อกเวฟแฟลช ซึ่งต่อมาในวันที่ 3 สิงหาคม พ.ศ. 2550 หลังจากหลายปีในการพัฒนารุ่นใหม่ อะโดบีได้ยืนยันว่าจะหยุดการพัฒนาออเธอร์แวร์
พรรคคอมมิวนิสต์อินโดจีน (พ.ศ. 2473–2488)

พรรคคอมมิวนิสต์อินโดจีน  เป็นพรรคการเมืองที่เปลี่ยนรูปมาจากพรรคคอมมิวนิสต์เวียดนามเมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2473 พรรคนี้ได้สลายตัวไปเมื่อ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2488
ประวัติ.
พรรคคอมมิวนิสต์เวียดนามเดิมก่อตั้งเมื่อ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2472 โดยการรวมพรรคคอมมิวนิสต์อินโดจีน ซึ่งเป็นพรรคที่มีกิจกรรมในตังเกี๋ย พรรคคอมมิวนิสต์อันนัมที่มีกิจกรรมในโคชินจีน และสันนิบาตคอมมิวนิสต์อินโดจีนที่มีกิจกรรมในอันนัมหรือเวียดนามกลาง อย่างไรก็ตาม โคมินเทิร์นได้เสนอว่าขบวนการคอมมิวนิสต์ควรได้รับการสนับสนุนทั่วทั้งอินโดจีนฝรั่งเศส ไม่ใช่เฉพาะเวียดนาม ดังนั้น พรรคคอมมิวนิสต์เวียดนามจึงเปลี่ยนไปเป็นพรรคคอมมิวนิสต์อินโดจีน (พ.ศ. 2473–2488) และมีความประสงค์จะล้มล้างการปกครองของฝรั่งเศสในอินโดจีนฝรั่งเศส
พรรคนี้ได้สลายตัวไปเมื่อ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2488 สมาชิกที่เป็นชาวเวียดนามได้จัดตั้งพรรคคอมมิวนิสต์เวียดนามขึ้นใหม่ ส่วนสมาชิกที่เป็นชาวลาวและกัมพูชาได้แยกไปจัดตั้งพรรคคอมมิวนิสต์ของตนเอง
กรวีร์ ปริศนานันทกุล

กรวีร์ ปริศนานันทกุล (เกิด 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2525) ชื่อเล่น แชมป์ เป็นนักการเมืองชาวไทย ปัจจุบันดำรงตำแหน่งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอ่างทอง อดีตกรรมการในคณะกรรมการประสานงานสภาผู้แทนราษฎรไทย (รัฐบาลแพทองธาร ชินวัตร) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ อดีตเลขาธิการสมาคมกีฬาฟุตบอลแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ อดีตประธานบริษัท ลีกภูมิภาค จำกัด และอดีตรักษาการประธานเจ้าหน้าที่บริหาร บริษัท ไทยลีก จำกัด
กรวีร์ เคยเข้าร่วมแข่งขันในรายการอัจฉริยะข้ามคืน และเป็นผู้ชนะล้านที่ 9 ของรายการ เมื่อปี พ.ศ. 2549
ประวัติ.
กรวีร์ ปริศนานันทกุล (ชื่อเล่น : แชมป์) เกิดเมื่อวันที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2525 ที่ตำบลเอกราช อำเภอป่าโมก จังหวัดอ่างทอง เป็นบุตรคนที่สองของ นายสมศักดิ์ ปริศนานันทกุล อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ กับนางรวีวรรณ ปริศนานันทกุล (สกุลเดิม : ฉัตรบริรักษ์) จบการศึกษาชั้นมัธยมจากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย ต่อมาเรียนปริญญาตรีที่ คณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ซึ่งเขาเคยเป็นนายกองค์การนักศึกษามหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และเคยเป็นประธานเชียร์งานฟุตบอลประเพณีจุฬาฯ-ธรรมศาสตร์ ครั้งที่ 61 ต่อมาเขาได้เข้าศึกษาระดับปริญญาโท สาขา International Marketing จาก Malardalen University ประเทศสวีเดน และเข้ารับการศึกษาระดับปริญญาโท สาขาวิชารัฐศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
การทำงาน.
การเมือง.
กรวีร์ เคยทำงานการเมืองท้องถิ่นในตำแหน่งเลขานุการนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดอ่างทอง ในระหว่างปี พ.ศ. 2552 ถึงปี พ.ศ. 2554 ต่อมาจึงได้ลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอ่างทอง ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 สังกัดพรรคชาติไทยพัฒนา และได้รับเลือกตั้งเป็นสมัยแรก
ปี พ.ศ. 2561 เขาได้ย้ายไปสังกัดพรรคภูมิใจไทย และได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2562
กีฬา.
แวดวงฟุตบอล ในปี พ.ศ. 2559 ได้รับเลือกเป็นสภากรรมการ สมาคมกีฬาฟุตบอลแห่งประเทศไทย และยังได้ทำหน้าที่ ผู้ดูแลฟุตบอลระดับ T3/T4 ลีกภูมิภาค รวมถึงการได้เป็น ผู้ควบคุมการแข่งขันฟุตบอลของเอเอฟซีและฟีฟ่า 
ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2561 ได้รับการแต่งตั้งเป็นเลขาธิการสมาคมกีฬาฟุตบอลแห่งประเทศไทย ต่อมาเขาลาออกจากตำแหน่งในขณะรักษาการหลังจากหมดวาระ เนื่องจากเกรงว่าจะขัดต่อระเบียบกฎหมาย ป.ป.ช.
พันธมิตรประชาชน

พันธมิตรประชาชน หรือ ปากาตันระก์ยัต  เป็นแนวร่วมอย่างไม่เป็นทางการของพรรคการเมืองในมาเลเซีย ในปัจจุบันได้ควบคุมรัฐบาลระดับรัฐ 4 รัฐคือ กลันตัน เกอดะฮ์ ปีนัง และเซอลาโงร์ โดยต่อต้านแนวร่วมแห่งชาติในระดับสหพันธ์ แนวร่วมนี้ก่อตั้งโดยพรรคความยุติธรรมประชาชน พรรคกิจกรรมประชาธิปไตยและพรรคปาส เมื่อ 1 เมษายน พ.ศ. 2551 หลังการเลือกตั้งทั่วไปครั้งที่ 12 ของมาเลเซีย พวกเขาเคยก่อตั้งแนวร่วมทางเลือกมาก่อนหน้านี้ในการเลือกตั้งทั่วไปครั้งที่ 10 ต่อมาในวันที่ 20 เมษายน พ.ศ. 2553 พรรคแห่งชาติซาราวักได้เข้าร่วมในพันธมิตรประชาชนด้วยหลังจากที่ถูกขับออกจากแนวร่วมแห่งชาติ แต่ได้ออกจากแนวร่วมนี้ไปเมื่อ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2554
พรรคเริ่มแรกทั้งสามพรรคได้ร่วมงานกันในการเลือกตั้งทั่วไปครั้งที่ 12 ซึ่งได้รับการเลือกตั้งในระดับรัฐเพิ่มขึ้น และมีความสำคัญมากขึ้นในระดับสหพันธ์ โดยพันธมิตรประชาชนได้จัดตั้งรัฐบาลในรัฐกลันตัน เกอดะฮ์ ปีนัง และเซอลาโงร์ รัฐบาลของรัฐเปรักอยู่ภายใต้การควบคุมของพันธมิตรประชาชนจนถึงเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552 ก่อนที่แนวร่วมแห่งชาติจะขึ้นสู่อำนาจ ใน พ.ศ. 2552 แนวร่วมนี้เป็นแนวร่วมอย่างไม่เป็นทางการ จน เดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 จึงได้จดทะเบียนเป็นแนวร่วมอย่างเป็นทางการโดย ซาอิด อิบราฮิม เป็นประธานแนวร่วม
พรรคแต่ละพรรคที่เข้าร่วมในพันธมิตรประชาชนต่างมีนโยบายเป็นของตนเอง พรรคความยุติธรรมประชาชนเรียกร้องให้มีความยุติธรรมในสังคม และต่อต้านการฉ้อราษฎร์บังหลวง พรรคปาสต้องการให้มาเลเซียเป็นรัฐอิสลาม ส่วนพรรคกิจกรรมประชาธิปไตยเน้นด้านผู้ใช้แรงงาน นโยบายหลายเชื้อชาติ และประชาธิปไตยสังคมนิยม
ภราดร ปริศนานันทกุล

ภราดร ปริศนานันทกุล #เปลี่ยนทาง (เกิด 18 กันยายน พ.ศ. 2522) ชื่อเล่น แบด เป็นนักการเมืองชาวไทย ปัจจุบันดำรงตำแหน่งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอ่างทอง สังกัดพรรคภูมิใจไทย อดีตรองประธานสภาผู้แทนราษฎร คนที่ 2 ของสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 26 อดีตรองหัวหน้าและอดีตโฆษกพรรคภูมิใจไทย
ประวัติ.
ภราดร เกิดเมื่อวันที่ 18 กันยายน พ.ศ. 2522 ที่ตำบลเอกราช อำเภอป่าโมก จังหวัดอ่างทอง เป็นบุตรนายสมศักดิ์ ปริศนานันทกุล กับนางรวีวรรณ ปริศนานันทกุล (สกุลเดิม: ฉัตรบริรักษ์) สถานภาพโสด
สำเร็จการศึกษาการศึกษาชั้นมัธยม จากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย ระดับปริญญาตรี สาขาสถิติ คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และระดับปริญญาโท ด้านเศรษฐศาสตร์ จาก Warwick University ประเทศอังกฤษ
การทำงาน.
ภราดร ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอ่างทอง คู่กับสมศักดิ์ ปริศนานันทกุล เมื่อ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2550 และได้รับเลือกตั้งอีกสมัยในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 สังกัดพรรคชาติไทยพัฒนา
ในปี พ.ศ. 2561 ได้ย้ายไปสังกัดพรรคภูมิใจไทย และในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 เขาได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอ่างทองอีกสมัย ต่อมาได้รับแต่งตั้งเป็นโฆษกพรรคภูมิใจไทย ต่อมาในปี พ.ศ. 2563 ได้รับเลือกเป็นประธานคณะกรรมาธิการวิสามัญรับฟังความเห็นของนักเรียน นิสิต และนักศึกษา และประชาชน สภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 25
ต่อมาเมื่อวันที่ 11 กันยายน พ.ศ. 2567 ในการประชุมสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 26 เพื่อเลือกรองประธานสภาผู้แทนราษฎรคนที่ 2 แทนพิเชษฐ์ เชื้อเมืองพาน ที่ลาออกเพื่อสลับไปดำรงตำแหน่งรองประธานสภาผู้แทนราษฎรคนที่ 1 สรวงศ์ เทียนทอง เลขาธิการพรรคเพื่อไทย ได้เสนอชื่อภราดรขึ้นเป็นรองประธานสภาผู้แทนราษฎรคนที่ 2 โดยไม่มีผู้เสนอชื่อเพิ่มเติม จึงทำให้ภราดรเป็นรองประธานสภาผู้แทนราษฎรคนที่ 2 ไปโดยปริยาย โดยมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งในอีกสองวันถัดมา (13 กันยายน)
อย่างไรก็ตาม หลังจากกรรมการบริหารพรรคภูมิใจไทยมีมติให้พรรคถอนตัวออกจากการร่วมรัฐบาลจากกรณีการโทรศัพท์เจรจาระหว่าง แพทองธาร ชินวัตร นายกรัฐมนตรีไทย กับสมเด็จอัครมหาเสนาบดีเดโช ฮุน เซน ประธานพฤฒสภาของประเทศกัมพูชา ซึ่งมีเนื้อหาที่อาจส่งผลกระทบต่ออธิปไตย ดินแดน ผลประโยชน์ของประเทศและกองทัพไทย ท่ามกลางวิกฤตการณ์ชายแดนไทย–กัมพูชา พ.ศ. 2568 ภราดรได้ประกาศลาออกจากตำแหน่งรองประธานสภาผู้แทนราษฎรคนที่ 2 เพื่อไปทำหน้าที่ร่วมกับสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรสังกัดพรรคภูมิใจไทยในฐานะฝ่ายค้านตามมารยาท ความรับผิดชอบทางการเมือง และเพื่อสร้างบรรทัดฐานให้กับสภาผู้แทนราษฎร โดยมีผลเมื่อวันที่ 19 มิถุนายน พ.ศ. 2568 พร้อมกับการลาออกของรัฐมนตรีในสังกัดพรรคภูมิใจไทยทุกคน
แนวร่วมปิตุภูมิเวียดนาม

แนวร่วมปิตุภูมิเวียดนาม  ก่อตั้งเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2520 เกิดจากการรวมตัวของแนวร่วมปิตุภูมิเวียดนามแห่งเวียดนามเหนือ เวียดกงและกองทัพแห่งชาติประชาธิปไตยและสันติภาพแห่งเวียดนามในเวียดนามใต้ จัดเป็นกลุ่มที่นิยมรัฐบาลในเวียดนามและมีความเชื่อมโยงอย่างใกล้ชิดกับพรรคคอมมิวนิสต์เวียดนาม นอกจากนั้น สหภาพทั่วไปของแรงงานเวียดนามในขณะนั้น สหภาพเยาวชนคอมมิวนิสต์โฮจิมินห์ได้เข้าร่วมด้วย และได้รวมพรรคประชาธิปไตยแห่งเวียดนามและพรรคสังคมนิยมแห่งเวียดนามจนทั้งสองพรรคถูกยุบเลิกเมื่อ พ.ศ. 2531 แนวร่วมนี้ยังเป็นที่ปรึกษาของรัฐบาลและองค์กรของรัฐบาล จัดว่าเป็นตัวแทนประชาชน และรัฐธรรมนูญและกฎหมายเวียดนามได้กำหนดบทบาทพิเศษให้ แนวร่วมนี้มีบทบาทในการเลือกตั้งด้วย
สหภาพเยาวชนคอมมิวนิสต์โฮจิมินห์

สหภาพเยาวชนคอมมิวนิสต์โฮจิมินห์ ((Đoàn TNCS)), เป็นองค์กรระดับยุวชนที่ใหญ่ที่สุดในเวียดนาม นำโดยพรรคคอมมิวนิสต์เวียดนาม 
สหภาพนี้ก่อตั้งเมื่อ 26 มีนาคม พ.ศ. 2473 โดยมีโฮจิมินห์เป็นผู้ก่อตั้งและผู้นำ ระหว่างการประชุมคณะกรรมการกลางของพรรคคอมมิวนิสต์เวียดนามครั้งที่ 2 ได้มีการพิจารณาถึงงานระดับยุวชน ต่อมาได้นำเข้าสู่สมัชชาใหญ่ระดับชาติใน พ.ศ. 2504 และได้ตกลงให้จัดตั้งองค์กรยุวชนขึ้น โดยถือว่า 26 มีนาคม พ.ศ. 2473 เป็นวันก่อตั้งสหภาพแรงงานยุวชนโฮจิมินห์ ก่อนจะเปลี่ยนชื่อเป็นสหภาพเยาวชนคอมมิวนิสต์โฮจิมินห์
รถไฟฟ้าสิงคโปร์ สายตะวันออก-ตะวันตก

รถไฟฟ้าสิงคโปร์ สายตะวันออก-ตะวันตก (EWL) เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าแห่งที่สองของการรถไฟฟ้าขนส่งมวลชน (สิงคโปร์) มีระยะทาง 57.2 กิโลเมตร 35 สถานี โดยมีระยะทางมากที่สุดในระบบ ใช้เวลาในการเดินทาง 1 ชั่วโมง 3 นาที สีประจำเส้นทางคือสี เขียว เป็นเส้นทางเดียวที่สามารถเชื่อมต่อกับท่าอากาศยานจางีสิงคโปร์ได้
สถานี.
สัญลักษณ์
รายชื่อสถานี
รถไฟฟ้าสิงคโปร์ สายตะวันออกเฉียงเหนือ

รถไฟฟ้าสิงคโปร์ สายตะวันออกเฉียงเหนือ (NEL) เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าแห่งที่สามของการรถไฟฟ้าขนส่งมวลชน (สิงคโปร์) เป็นเส้นทางรถไฟใต้ดินแบบตลอดเส้นทางที่ไร้คนขับยาวที่สุดเป็นอันดับที่สองของโลก รองจากรถไฟฟ้าสิงคโปร์ สายวงกลม มีระยะทาง 20 กิโลเมตร 16 สถานี และใช้เวลาในการเดินทาง 33 นาที สีประจำเส้นทางคือสีม่วง
รายชื่อสถานี.
สายนี้มีสถานี 16 สถานีจากฮาร์บอร์ฟรอนต์ไปยังพังกอล สถานีที่ 17 ชื่อว่า พังกอลโคสต์ จะเปิดให้บริการในปี 2024.
รถไฟฟ้าสิงคโปร์ สายวงกลม

สายวงกลม (CCL) เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าแห่งที่สี่ของการรถไฟฟ้าขนส่งมวลชน (สิงคโปร์) มีระยะทาง 31 สถานี และเป็นหนึ่งในเส้นทางระบบรถไฟไร้คนขับที่ยาวที่สุดในโลก ใช้เวลาในการเดินทาง 1 ชั่วโมง สีประจำเส้นทางคือ สีส้ม
สถานี.
สัญลักษณ์
รายการสถานี
รหัสสถานี "CC18" ถูกสงวนไว้ใช้ในอนาคต
ทศพร เทพบุตร

ทศพร เทพบุตร (เกิด 27 มิถุนายน พ.ศ. 2505) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดภูเก็ต สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ อดีตนายกสมาคมกีฬาจังหวัดภูเก็ต และอดีตที่ปรึกษานายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดภูเก็ต
ประวัติ.
ทศพร เทพบุตร เกิดเมื่อวันที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2505 สำเร็จการศึกษาชั้นมัธยมจากโรงเรียนภูเก็ตวิทยาลัย ระดับปริญญาตรีทางด้านบริหารธุรกิจ จากมหาวิทยาลัยเวสตัน แคนตั๊กกี้ ประเทศสหรัฐอเมริกา และระดับปริญญาโท สาขาวิชาการตลาด จากมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต
สมรสกับนางอัญชลี วานิช บุตรสาวคหบดีชาวภูเก็ต มีบุตร 1 คน
การทำงาน.
ทศพร เทพบุตร ทำธุรกิจส่วนตัว ต่อมาเข้าสู่งานการเมืองโดยได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาจังหวัดภูเก็ต เมื่อปี พ.ศ. 2533 เป็นที่ปรึกษานายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดภูเก็ต และได้ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดภูเก็ต ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ ในขณะที่ภรรยายังคงดำรงตำแหน่งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดภูเก็ต ต่อมาในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 เขาจึงหลีกทางให้นางอัญชลี ลงสมัครรับเลือกตั้งในพื้นที่จังหวัดภูเก็ตแทน
เขายังดำรงตำแหน่งนายกสมาคมกีฬาจังหวัดภูเก็ตอีกด้วย
กรณี ส.ป.ก. 4-01.
ทศพร เทพบุตร เคยเป็นถูกสำนักงานการปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรม (ส.ป.ก.) ฟ้องร้องจากกรณีรับที่ดิน สปก.4-01 ที่บนภูเขาในเขตอำเภอเมืองภูเก็ต จำนวน 98 ไร่ เมื่อ พ.ศ. 2537 โดยไม่มีคุณสมบัติ เนื่องจากเป็นผู้มีฐานะดีและไม่ได้เป็นเกษตรกร และศาลฎีกามีคำพิพากษาให้คืนที่ดินดังกล่าว อย่างไรก็ตาม ถึงแม้คำตัดสินของศาลจะออกมาเช่นนั้น ก่อนหน้ามีคดีความ นาย ทศพร เทพบุตร ได้ถือครองที่ดินนี้อยู่แล้วโดยมี ส.ค.1 เป็นเอกสารกรรมสิทธิ์ แต่เนื่องจาก ที่ดินดังกล่าวเป็นที่ลาดเอียงจึงไม่สามารถนำไปเปลี่ยนเป็นโฉนดได้
ลาแฟร์รารี

ลาแฟร์รารี  หรือรู้จักกันดีในรหัส "F150" เป็นรถยนต์นั่งไฮบริดสมรรถนะสูงจำกัดจำนวน เครื่องยนต์กลางลำหลัง ขับเคลื่อนสองล้อท้าย (RMR) 2 ประตู 2 ที่นั่ง ผลิตโดยบริษัทรถยนต์สัญชาติอิตาลี แฟร์รารี ได้รับการออกแบบโดย นักออกแบบรถยนต์สัญชาติอิตาลี ฟลาวีโอ แมนโซนี (Flavio Manzoni) เจ้าของรางวัล "European Automotive Design Award" โดยที่ตอนออกแบบ ลาร์แฟร์รารีได้ใช้ชื่อโปรเจกต์ว่า F150 รถได้เปิดตัวครั้งแรกในงานเจนีวาออโตชว์ปี ค.ศ. 2013 เป็นการแทนที่รุ่น เอ็นโซ และ FXX ซึ่งได้ยกเลิกการผลิตไปใน 6 ปีที่แล้ว 
ลาแฟร์รารี ประกอบด้วยรูปแบบตัวถัง 2 ประเภท จำกัดจำนวนเพียง 710 คัน คือ แบบคูเป ที่มีการจำกัดจำนวนเพียง 500 คัน กับแบบสไปเดอร์ เปิดประทุน และจำกัดจำนวนเพียง 210 คันเท่านั้น ใช้ชื่อการค้าใหม่ว่า อเพอร์ทา (Aperta) ได้เปิดตัวครั้งแรกในงานปารีสมอเตอร์โชว์ ค.ศ. 2016
แฟร์รารีเปิดเผยว่า ลาร์แฟร์รารีสามารถทำความเร็วสูงสุดได้ถึง 350 กม./ชม. โดยที่อัตราเร่ง 0-100 กม./ชม. (62 ไมล์/ชม.) สามารถทำได้ในเวลาเพียง 3 วินาที, 200 กม./ชม. ใช้เวลาเพียง 7 วินาที และ เมื่อแตะไปถึง 300 กม./ชม. ภายในเวลาเพียง 15 วินาที ที่สนามฟีโอราโน ลาแฟร์รารี ก็ได้ลงทดสอบความเร็ว ผลปรากฏว่า ลาร์แฟร์รารีสามารถทำเวลาได้เพียง 1 นาที กับอีก 20 วินาที ทำให้ลาแฟร์รารี เป็นรถบนถนน (Road-legal car) ที่เร็วที่สุดของแฟร์รารี เท่าที่แฟร์รารีเคยผลิตมา
ลาแฟร์รารี ใช้เครื่องยนต์ไฮบริดขนาด 6.3 ลิตร (6262 ซีซี) มีกำลัง 800 PS (588 kW; 789 bhp) ที่ 9,000 rpm แรงบิดสูงสุดได้ที่ 700 N·m (516 lb·ft) ที่ 6,750 rpm ขับเคลื่อนด้วย 2 ล้อหลัง ใช้เกียร์กึ่งอัตโนมัติ 7 จังหวะ ในระบบคลัทช์คู่ (Dual-clutch) ที่สำคัญ ลาร์แฟร์รารี เป็นรถคันแรกของแฟร์รารีที่ใช้เครื่องยนต์ไฮบริด ทำให้ปล่อยคาร์บอนไดออกไซด์ เพียง 330 กรัม/กม. ลาร์แฟร์รารี จะผลิตมาเพียง 499 คันเท่านั้น และแต่ละคันมีราคาสูงถึง 1 ล้านยูโร และผู้ซื้อจะต้องเป็นเจ้าของแฟร์รารีอยู่แล้วอย่างน้อย 4 คัน
ในวันที่ 3 ธันวาคม 2016 ลาแฟร์รารี ได้รับการประมูลออกไปกว่า 5.74 ล้านยูโร ทำให้มันกลายเป็น "รถศตวรรษที่ 21 ที่มีราคาประมูลสูงที่สุดเท่าที่เคยมีมา"
พรแห่งมนุษย์

ในจินตนิยายชุด ปกรณัมชุดมิดเดิลเอิร์ธ ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน พรแห่งมนุษย์  คือ ความตาย ซึ่งเป็นพรจากผู้สร้างมนุษย์นั่นคือเทพอิลูวาทาร์พระผู้เป็นหนึ่ง ซึ่งต้องการให้ชะตากรรมของมนุษย์ไม่ถูกผูกกับชะตากรรมของอาร์ดา และอิสระที่จะไปในที่ ๆ อยู่นอกเหนือขอบเขตของโลก ในที่ซึ่งไม่เคยมีเทพวาลาองค์ใดเคยไป ต่างจากเอลฟ์ซึ่งเป็นอมตะ ไม่ป่วย ไม่แก่ มีชะตากรรมผูกพันกับชะตาของโลกเฉกเช่นเหล่าเทพวาลา หลายครั้งที่มนุษย์มีความอิจฉาในความเป็นอมตะ และมีความกลัวต่อความตาย
การหลบเลี่ยงพรแห่งมนุษย์.
มีอย่างน้อยสองตัวละครใน เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ซึ่งได้หลบเลี่ยงพรแห่งมนุษย์ไม่ว่าจะด้วยความตั้งใจก็ดีไม่ตั้งใจก็ดี ซึ่งสุดท้ายก็กลายเป็น สิ่งมีชีวิตประหลาด นั่นคือ วิชคิงแห่งอังก์มาร์ รวมทั้งเหล่านาซกูล และสมีโกลซึ่งเป็นสิ่งมีชีวิตคล้ายฮอบบิท เหล่านาซกูลเป็นอมตะด้วยแหวนทั้งเก้าแห่งมนุษย์แต่ก็ถูกทำให้กลายเป็น ภูตแหวน และต้องคอยรับใช้เซารอน ส่วนสมีโกลนั้นถูกเอกธำมรงค์ครอบงำ ทำให้มีอายุขัยยืนยาวนานกว่าปกติ ผ่านไปนานปีจึงกลายจากสิ่งมีชีวิตคล้ายฮอบบิทเป็นสิ่งมีชีวิตประหลาดเรียกว่ากอลลัม
ชาวนูเมนอร์ ซึ่งเป็นเผ่าพันธุ์หนึ่งของมนุษย์ หลายครั้งหลายคราวในอดีตกาลเหล่าบรรพบุรุษชาวนูเมนอร์ได้ทำการต่อสู้กับจอมมารมอร์กอธและเหล่าสมุน และเคยร่วมรบเคียงบ่าเคียงไหล่กับเอลฟ์ หลังจากที่ชาววาลินอร์ได้เปิดศึกมหาสงครามแห่งยุค  ซึ่งเป็นช่วงปลายยุคที่หนึ่งแห่งอาร์ดาและคว้าชัยไว้ได้ เหล่าเทพวาลาจึงประทานแผ่นดินซึ่งกลายเป็นทวีปนูเมนอร์ (ในยุคที่สอง) ในเวลาต่อมา และยังประทานพรให้ชาวนูเมนอร์มีอายุยืนยาวกว่าคนทั่วไป และมีอิสระที่จะตายเมื่อต้องการก่อนที่จะแก่ตัวลงและต้องทนทุกข์ทรมานกับความชรา ดังจะเห็นตัวอย่างได้จากกษัตริย์เอเลสซาร์ ซึ่งเลือกที่จะตายและจากไปอย่างสงบก่อนที่จะหมดอายุขัย
ความกลัวต่อความตายก่อตัวขึ้นในยุคหลัง ๆ บนแผ่นดินนูเมนอร์ เนื่องจากเหล่ากษัตริย์นูเมนอร์เริ่มมีความรู้สึกว่าอายุขัยที่ยืนยาวกว่าคนปกตินั้นไม่เพียงพอ ความรู้สึกเหล่านี้สั่งสมจนถึงขีดสุดในยุคสมัยของกษัตริย์องค์สุดท้ายของราชวงศ์นูเมนอร์คือ ซึ่งได้สร้างกองเรือขนาดใหญ่เพื่อจะไปยึดเอาแผ่นดินวาลินอร์  จากเหล่าเทพมาเป็นของตน ด้วยความเชื่อผิด ๆ ว่าดินแดนนี้คือที่บรรจุความลับแห่งการเป็นอมตะไว้ แต่ผลลัพธ์ที่ได้กลับตรงกันข้าม เพราะเหล่าเทพวาลาร์ได้ลงโทษทำให้แผ่นดินดูเมนอร์จมกลับลงไปในทะเลดังเดิม
สำนักงานใหญ่บีเอ็มดับเบิลยู

สำนักงานใหญ่บีเอ็มดับเบิลยู  ตั้งอยู่ที่เมืองมิวนิก ประเทศเยอรมนี ซึ่งให้บริการในฐานะสำนักงานใหญ่และตลาดรถยนต์บีเอ็มดับเบิลยูของรัฐบาวาเรียเป็นเวลาเกือบ 40 ปี อาคารแห่งนี้ได้รับการประกาศเป็นอาคารทางประวัติศาสตร์ใน ค.ศ. 1999 ได้รับการบูรณะใหม่ใน ค.ศ. 2004 และเสร็จสมบูรณ์ใน ค.ศ. 2006 
แนวคิดและการก่อสร้าง.
อาคารสร้างขึ้นระหว่าง ค.ศ. 1968 ถึง 1972 เพื่อใช้สำหรับงานโอลิมปิกฤดูร้อน 1972 โดยเปิดตัวอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม ค.ศ. 1973 มีความสูง 101 เมตร (331 ฟุต) อาคารตั้งอยู่ใกล้หมู่บ้านโอลิมปิก และได้รับการอ้างถึงบ่อยครั้งว่าเป็นหนึ่งในตัวอย่างงานสถาปัตยกรรมที่มีชื่อเสียงที่สุดในเมืองมิวนิก ซึ่งมีการออกแบบเป็นรูปยางรถแข่ง (อาคารเล็ก) และอาคารจอดรถเป็นรูปทรงกระบอกสูบ (อาคารใหญ่) ทั้งสองอาคารได้รับการออกแบบโดยคาร์ล ชวันเซอร์ สถาปนิกชาวออสเตรีย
อาคารหลักประกอบด้วยทรงกระบอกแนวตั้ง 4 มุมเรียงติดกัน โดยแต่ละทรงกระบอกแบ่งในแนวนอน ในรูปแบบเดียวกัน อาคารนี้ยังความโดดเด่นคือ รูปทรงกระบอกเหล่านี้ไม่ได้ตั้งอยู่บนฐาน แต่แขวนอยู่บนแกนกลางของตัวอาคาร ระหว่างการก่อสร้างพื้นอิสระแต่ละชั้นประกอบบนพื้นและยกขึ้นไปต่อเป็นอาคาร อาคารนี้มีเส้นผ่าศูนย์กลาง 52.30 ฟุต มี 22 ชั้น โดยมี 2 ชั้น เป็นชั้นใต้ดิน และอีก 18 ชั้นใช้เป็นสำนักงาน
พิพิธภัณฑ์บีเอ็มดับเบิลยู.
พิพิธภัณฑ์บีเอ็มดับเบิลยู ซึ่งจัดแสดงรถยนต์ในหลายยุคสมัยและประวัติการทำหน้าที่ในฐานะศูนย์กลางการจัดจำหน่าย ตั้งอยู่ฝั่งตรงข้ามถนน มีการเปิดตัวในวันที่ 17 ตุลาคม ค.ศ. 2007 พิพิธภัณฑ์แห่งนี้เป็นการสะท้อนให้เห็นถึงชีวิตและวัฒนธรรมผ่านทางนิทรรศการที่นำมาแสดงให้ชม ซึ่งมีทั้งประวัติศาสตร์ของยวดยานบีเอ็มดับเบิลยู รถแข่ง รถสปอร์ต รถมอเตอร์ไซค์ ตั้งแต่ ค.ศ. 1923 ถึงปัจจุบัน
รถไฟใต้ดินกว่างโจว สาย 2

รถไฟใต้ดินกว่างโจว สาย 2  หรือ สายเจียฮี  เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าแนวเหนือ-ใต้ มีระยะทาง 31.4 กิโลเมตร จำนวน 24 สถานี โดยสถานีทั้งหมดเป็นสถานีใต้ดิน
รถไฟใต้ดินกว่างโจว สาย 3

รถไฟใต้ดินกว่างโจว สาย 3  หรือ สายเซาเทิร์น-นอร์ทเทิร์นเอ็กซ์เพรส  เป็นเส้นทางรถไฟฟ้ารูปตัว Y ระยะทาง 67.3 กิโลเมตร ถูกแบ่งเป็นสองส่วน ได้แก่ สายชิเคียว (ส่วนใต้)  และ สายแอร์พอร์ต (ส่วนเหนือ)  โดยตลอดเส้นทางเป็นทางใต้ดิน
รถไฟใต้ดินกว่างโจว สาย 4

รถไฟใต้ดินกว่างโจว สาย 4  หรือ สายนันชา  เป็นเส้นทางรถไฟแนวเหนือ-ใต้ ระยะทาง 43.7 กิโลเมตร จำนวน 16 สถานี โดยระหว่างสถานีฮวงชุนถึงซินเจา เป็นทางใต้ดิน และสถานีซินเจาถึงจินเจา เป็นทางยกระดับ
รถไฟใต้ดินกว่างโจว สาย 5

รถไฟใต้ดินกว่างโจว สาย 5  หรือ สายฮวนชิลู  ระยะทาง 31.9 กิโลเมตร เปิดให้บริการครั้งแรกวันที่ 28 ธันวาคม ค.ศ. 2009 วิ่งจากสถานีเจียวกูไปยังสถานีเวนชอง
รถไฟใต้ดินกว่างโจว สาย 8

รถไฟใต้ดินกว่างโจว สาย 8  หรือ สายพาโจว  เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าตะวันออก-ตะวันตก วิ่งจากสถานีเฟ็งฮวงซินคัน ไปยังสถานีวันเช็งเว ระยะทาง 14.8 กิโลเมตร จำนวน 13 สถานี โดยเส้นทางทั้งหมด เป็นทางใต้ดิน
รถไฟใต้ดินหนานจิง สาย 2

รถไฟใต้ดินหนานจิง สาย 2  เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าในนครหนานจิง เปิดให้บริการครั้งแรกวันที่ 28 พฤษภาคม ค.ศ. 2010 มีระยะทาง 43.35 กิโลเมตร จำนวน 26 สถานี โดยมี 17 สถานีใต้ดิน 2 สถานีระดับดิน และ 7 สถานียกระดับ
รถไฟใต้ดินเทียนจิน สาย 1

รถไฟใต้ดินเทียนจิน สาย 1  เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าในนครเทียนจิน ระยะทาง 26.2 กิโลเมตร จำนวน 22 สถานี ดำเนินการตั้งแต่วันที่ 12 มิถุนายน ค.ศ. 2006 ซึ่งปรับปรุงจากระบบเก่า สีประจำเส้นทางคือสีแดง
มิไดโดโกโระ

มิไดโดโกโระ (; โรมาจิ: "midaidokoro") เป็นตำแหน่งภรรยาเอกของโชกุน โดยเริ่มมีมาตั้งแต่ยุคคามากูระ ซึ่งผู้ที่รับตำแหน่งนี้เป็นคนแรกคือโฮโจ มาซาโกะ ภรรยาเอกของมินาโมโตะ โนะ โยริโตโมะ โชกุนคนแรกของญี่ปุ่น
ตำแหน่งมิไดนี้มีมาจนถึงยุคเอโดะ ก่อนจะถูกยกเลิกไปหลังจากที่โทกูงาวะ โยชิโนบุ โชกุนคนสุดท้ายของญี่ปุ่นถวายคืนพระราชอำนาจแก่จักรพรรดิเมจิ
รถไฟใต้ดินเทียนจิน สาย 2

รถไฟใต้ดินเทียนจิน สาย 2  เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าที่วิ่งจากตะวันตกไปตะวันออกในนครเทียนจิน เปิดให้บริการวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 2012 ระยะทาง 23.5 กิโลเมตร จำนวน 19 สถานี โดยเส้นทางส่วนใหญ่เป็นทางใต้ดิน
รถไฟใต้ดินเทียนจิน สาย 3

รถไฟใต้ดินเทียนจิน สาย 3  เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าแนวตะวันออกเฉียงเหนือ-ตะวันตกเฉียงใต้ในนครเทียนจิน เปิดให้บริการในวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 2012 มีระยะทาง 22.3 กิโลเมตร จำนวน 23 สถานี โดยแบ่งเป็นสถานียกระดับ 1 สถานี สถานีระดับดิน 1 สถานี และสถานีใต้ดิน 21 สถานี
ลัมโบร์กีนี เซสโต เอเลเมนโต

ลัมโบร์กีนี เซสโต เอเลเมนโต (("sixth element")) เป็นรถยนต์นั่งสมรรถนะสูง เครื่องยนตร์กลางลำหลัง ขับเคลื่อนสี่ล้อ (AWD) 2 ประตู 2 ที่นั่ง ผลิตโดยบริษัทรถยนต์สัญชาติอิตาลี ลัมโบร์กีนี เปิดตัวครั้งแรกที่งาน ปารีส มอเตอร์ โชว์ ปี ค.ศ. 2010 และเริ่มผลิตในปี ค.ศ. 2011 ในจำนวนจำกัดเพียง 20 คันเท่านั้น โดยแต่ละคันมีราคาจำหน่ายระหว่าง 2.2 - 2.9 ล้านดอลลาร์ ซึ่งปัจจุบันรถทั้ง 20 คันก็ได้ถูกจำหน่ายออกไปหมดแล้ว
เซสโต เอเลเมนโต ได้รับการออกแบบโดย ทราวิส มาร์ช (Travis Marsh) ชูจุดเด่นด้วยการเป็นซูเปอร์คาร์ที่มีน้ำหนักเพียง 999 กิโลกรัมเท่านั้น (2,202 lb) ซึ่งทำให้มันมีน้ำหนักเบากว่ารถ B Segment อย่าง ฮอนด้า แจ๊ซ ที่มีน้ำหนักถึง 1051 กิโลกรัม จึงทำให้เป็นรถลัมโบร์กีนีที่มีน้ำหนักเบาที่สุดเท่าที่เคยมีมา ซึ่งเป็นผลมาจากการใช้วัสดุจำพวกคาร์บอนไฟเบอร์ในแชสซีส์และตัวถัง เซสโต เอเลเมนโต ใช้เครื่องยนต์ขนาด 5.2 ลิตร V10 ซึ่งนำมาจาก ลัมโบร์กินี กัลลาร์โด ซึ่งให้กำลังที่ 578 PS (425 kW; 570 hp) และแรงบิดสูงสุดถึง 540 N·m (400 lbf·ft) ระบบล้อเป็นแบบขับเคลื่อนทุกล้อ (All wheel drive) ใช้ระบบเกียร์กึ่งอัตโนมัติ 6 จังหวะ (Semi-automatic transmission)
เซสโต เอเลเมนโต สามารถทำความเร็ว 0-100 กม./ชม. ในเวลาเพียง 2.5 วินาที สำหรับคำว่า "เซสโต เอเลเมนโต " ในภาษาอิตาลี หมายถึง ธาตุทั้ง 6 และยังอ้างอิงถึง จำนวนเลขอะตอมของคาร์บอน อีกด้วย
แนนซี วอล์กเกอร์ บุช เอลลิส

แนนซี วอล์กเกอร์ บุช เอลลิส (4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2469 - 10 มกราคม พ.ศ. 2564) เป็นน้องสาวของอดีตประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกาคนที่ 41 จอร์จ เอช. ดับเบิลยู. บุช และเป็นอาของอดีตประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกาคนที่ 43 จอร์จ ดับเบิลยู. บุช และ อดีตผู้ว่าการรัฐฟลอริดา เจบ บุช บิดามารดาของเธอคือ เพรสคอตต์ บุช (1895–1972) และโดโรธี วอล์กเกอร์ บุช (1901–1992) ปัจจุบันเธออาศัยอยู่ในนครบอสตัน
หัวแร้ง

หัวแร้ง  เป็นเครื่องมือที่ใช้ในการบัดกรี โดยให้ความร้อนกับสารบัดกรี จนหลอมเหลวและไหลเข้าไปเชื่อมชิ้นงานโลหะเข้าด้วยกัน
หัวแร้ง มีส่วนประกอบเป็นปลายโลหะที่ให้ความร้อน และด้ามจับที่เป็นฉนวนความร้อน
โดยทั่วไปจะสร้างความร้อนด้วยไฟฟ้า (ใช้ไฟบ้านหรือไฟแบตเตอรี่ กับลวดความร้อน)
บางแบบจะใช้การเผาใหม้ของแก็ส (โดยมีถังแก็สขนาดเล็กอยู่ภายใน)
หรือแบบโบราณซึ่งหัวแร้งเป็นเพียงแท่งโลหะมีด้ามจับ โดยต้องนำไปเผาไฟก่อนใช้งาน
การใช้งานส่วนใหญ่ หัวแร้งจะใช้ในการประกอบ, เชื่อมต่อ, ติดตั้ง หรือซ่อมแซมอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ด้วยมือ
วอลเลย์บอลชายเวิลด์แกรนด์แชมเปียนคัพ 2013

วอลเลย์บอลชายเวิลด์แกรนด์แชมเปียนคัพ 2013  จัดขึ้นที่เคียวโตะและโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 19-24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2556
อันดับการแข่งขัน.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
รางวัล.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
ความรอด

ในทางศาสนา ความรอด  หมายถึง การที่วิญญาณปลอดจากบาปและผลของบาป ถือเป็นเป้าหมายของทุกศาสนา แต่แต่ละศาสนาจะอธิบายลักษณะและวิธีการบรรลุถึงความรอดแตกต่างกันไป
ศาสนาพุทธ.
ในศาสนาพุทธ ความรอดเรียกว่า วิมุตติ แปลว่า ความหลุดพ้นจากกิเลส มีอยู่หลายระดับ ขั้นสูงสุดคือนิพพานอันเป็นการหลุดพ้นจากสังสารวัฏโดยสิ้นเชิง
ศาสนาคริสต์.
คริสต์ศาสนิกชนเชื่อว่ามนุษย์ทุกคนเป็นคนบาปแต่กำเนิด จึงไม่สามารถเอาชนะบาปได้เอง พระยาห์เวห์จึงช่วยมนุษย์ให้รอดพ้นจากบาปโดยการส่งพระเยซูผู้เป็นพระบุตรพระเป็นเจ้า มาทำหน้าที่ไถ่บาปแทนมนุษย์โดยยอมถูกตรึงที่กางเขน ผู้ที่เชื่อและวางใจในการไถ่บาปของพระเยซูจะถูกชำระจากบาปและมีชีวิตนิรันดร์ในสวรรค์หลังจากเสียชีวิต
ศาสนาฮินดู.
ในศาสนาฮินดู โมกษะ หมายถึง การที่อาตมันหรือชีวะพ้นจากกรรม จึงหลุดพ้นจากสังสารวัฏและได้เข้าไปรวมกับพรหมัน โมกษะมี 2 อย่างคือ
ไข้กาฬหลังแอ่น

ไข้กาฬหลังแอ่น, ไข้กาฬนกนางแอ่น หรือ การติดเชื้อเมนิงโกค็อกคัส  คือกลุ่มของโรคติดเชื้อ ที่เกิดจากการติดเชื้อแบคทีเรียสายพันธุ์ "Neisseria meningitidis" หรืออีกชื่อว่าเมนิงโกค็อกคัส (meningococcus) ซึ่งเป็นโรคที่หากไม่ได้รับการรักษาที่เหมาะสมจะมีอัตราการเสียชีวิตสูงมาก แม้เชื้อนี้จะพบเป็นสาเหตุของโรคเยื่อหุ้มสมองอักเสบได้บ่อย แต่การติดเชื้อนี้เข้าสู่กระแสเลือดเป็นภาวะที่มีอันตรายกว่ามาก โรคเยื่อหุ้มสมองอักเสบจากเชื้อเมนิงโกค็อกคัส (meningococcal meningitis) และโรคติดเชื้อเมนิงโกค็อกคัสเข้ากระแสเลือด (meningococcemia) เป็นสาเหตุของการเจ็บป่วย พิการ และเสียชีวิต ที่สำคัญ ทั้งในประเทศที่พัฒนาแล้วและกำลังพัฒนาทั่วโลก
ยังไม่เป็นที่เข้าใจดีนักว่าการติดเชื้อนี้ทำให้เกิดโรคที่มีความรุนแรงเป็นลักษณะเฉพาะเช่นนี้ได้อย่างไร คนปกติจำนวนมากมีเชื้อนี้อาศัยอยู่ในร่างกายเป็นปกติโดยไม่ได้ทำให้เกิดโรค แต่หากเชื้อหลุดเข้ากระแสเลือดไปยังสมองก็จะทำให้เกิดโรคร้ายแรงเช่นนี้ได้ ในช่วงหลายปีที่ผ่านมาผู้เชี่ยวชาญหลายคนได้พยายามทำความเข้าใจชีววิทยาของเชื้อ meningococcus และปฏิสัมพันธ์ระหว่างเชื้อกับร่างกาย อย่างไรก็ดีมีการพัฒนาวิธีการรักษาและวัคซีนที่ได้ผลดีออกมาใช้แล้ว และยังต้องมีการพัฒนาต่อเนื่องโดยความร่วมมือระหว่างผู้เชี่ยวชาญหลายสาขา
ในช่วง 13 ปี ที่ผ่านมา อุบัติการณ์ของผู้ป่วยไข้กาฬหลังแอ่น ในพื้นที่ที่มีการระบาดของเชื้ออยู่เป็นปกติ อยู่ที่ 1-5 ต่อ 100,000 ประชากร ในประเทศที่พัฒนาแล้ว และ 10-25 ต่อ 100,000 ประชากร ในประเทศที่กำลังพัฒนา ส่วนในช่วงที่มีการระบาดทั่วนั้นมีอุบัติการณ์สูงถึง 100 ต่อ 100,000 ประชากร ในสหรัฐอเมริกามีผู้ป่วยเยื่อหุ้มสมองอักเสบจากเชื้อแบคทีเรียประมาณ 2,600 ราย ต่อปี และในประเทศที่กำลังพัฒนาพบประมาณ 333,000 ราย ต่อปี และมีอัตราผู้ป่วยตายอยู่ที่ 10-20%
แม้ไข้กาฬหลังแอ่นจะไม่ได้ติดต่อง่ายเท่าโรคหวัด แต่ก็สามารถติดต่อผ่านน้ำลาย หรือผ่านการสัมผัสผู้ป่วยอย่างใกล้ชิดต่อเนื่องเป็นเวลานานได้
การรักษาและพยากรณ์โรค.
ผู้ป่วยที่สงสัยป่วยไข้กาฬหลังแอ่นควรได้รับการรักษาทันทีโดยไม่ต้องรอผลการตรวจทางห้องปฏิบัติการ โดยหน่วยบริการปฐมภูมิมักฉีด benzylpenicillin เข้ากล้ามเนื้อ และส่งผู้ป่วยไปยังหน่วยบริการระดับสูงกว่าต่อไป เมื่อถึงโรงพยาบาลแล้วผู้ป่วยมักได้ยาปฏิชีวนะเข้าทางหลอดเลือดดำ ส่วนใหญ่เป็น cephalosporin รุ่นที่ 3 เช่น ceftriaxone หรือ cefotaxime ทั้งนี้ benzylpenicillin และ chloramphenicol ก็ได้ผลเช่นกัน นอกจากนี้ยังควรได้รับการรักษาประคับประคองอื่นๆ ตามความเหมาะสม เช่น การให้สารน้ำทางหลอดเลือดดำ การให้ออกซิเจน การให้ยากระตุ้นความดันเลือด เช่น dopamine หรือ dobutamine รวมทั้งการรักษาภาวะความดันในกะโหลกศีรษะขึ้นสูง ผู้ป่วยบางรายอาจควรได้รับการรักษาด้วย steroid แต่ยังไม่มีข้อมูลสนับสนุนว่าจะมีผลดีในระยะยาว
เศาวนิต เศาณานนท์

ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.เศาวนิต เศาณานนท์ เกิดเมื่อวันอาทิตย์ที่ 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2490 รับราชการ ณ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา เมื่อวันที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2514 ได้ดำรงตำแหน่งสำคัญต่างๆ อาทิ ประธานโปรแกรมวิชาบริหารการศึกษา (พ.ศ. 2542-พ.ศ. 2546) รองอธิการบดีฝ่ายวิชาการ (พ.ศ. 2542-พ.ศ. 2546) อธิการบดีสถาบันราชภัฏนครราชสีมา (พ.ศ. 2546 – พ.ศ. 2547) ประธานโปรแกรมวิชาภาวะผู้นำทางการศึกษา (พ.ศ. 2549-ปัจจุบัน) และอธิการบดีมหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา ตั้งแต่วันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2552 – พ.ศ. 2556 และปัจจุบันอยู่ในตำแหน่งรักษาราชการแทนอธิการบดีมหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา และได้ดำรงตำแหน่งอธิการบดีท่านแรกของมหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา
เครื่องราชอิสริยาภรณ์.
เพลงสมัยนิยม

เพลงสมัยนิยม  เป็นส่วนหนึ่งของจำนวนแนวเพลงต่าง ๆ ที่ได้รับความสนใจอย่างกว้างขวาง และมักจะมีการกระจายให้กับผู้ชมที่มีขนาดใหญ่ผ่านทางอุตสาหกรรมเพลง เมื่อเปรียบเทียบกับดนตรีศิลปะ และดนตรีพื้นบ้าน ซึ่งได้รับการเผยแพร่ตัวอย่างในทางวิชาการ หรือ สอบสัมภาษณ์จากกลุ่มย่อยจากผู้ชมในท้องถิ่น การใช้คำ Popular แต่เดิมมาจากสมัย ทิม แพน แอลลี (Tin Pan Alley) ในทศวรรษ 1880 ในสหรัฐอเมริกา ถึงแม้ว่าเพลงสมัยนิยมในบางครั้งจะเป็นที่รู้จักใน "เพลงป็อป" (Pop music) สองคำจะไม่สามารถสับเปลี่ยนกันได้ คำว่า Popular music เป็นคำทั่วไปสำหรับเสียงดนตรี ทุกเพศทุกวัย ที่ดึงดูดให้รสนิยมได้เป็นที่นิยม แต่ทว่าเพลงป็อปมักจะอ้างถึงแนวเพลงเป็นพิเศษ