pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
สโมสรฟุตบอลโคเปนเฮเกน

สโมสรฟุตบอลโคเปนเฮเกน , หรือ FC København, เอฟซีโคเปนเฮเกน, โคเปนเฮเกน หรือเรียกสั้น ๆ ว่า FCK เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพเดนมาร์ก ตั้งที่อยู่ที่โคเปนเฮเกน สโมสรก่อตั้งในปี ค.ศ. 1992 โดยเป็นการยุบรวมของสโมสร Kjøbenhavns Boldklub และสโมสร Boldklubben 1903
โคเปนเฮเกนคว้าแชมป์ลีก 12 สมัย และเดนิชคัพ 8 สมัย จึงเป็นสโมสรที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดสโมสรหนึ่งของประเทศ ในแง่ของถ้วยรางวัล โคเปนเฮเกนเคยเข้าถึงรอบแบ่งกลุ่มของทั้งยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกและยูฟ่ายูโรปาลีก เป็นจำนวนครั้งมากกว่าสโมสรอื่น ๆ และยังเป็นสโมสรเดนมาร์กสโมสรเดียวที่ผ่านเข้าไปถึงรอบแพ้คัดออกในรายการยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก โคเปนเฮเกนเป็นสโมสรที่มีค่าสัมประสิทธิ์สูงที่สุดในกลุ่มประเทศสแกนดิเนเวีย 
โคเปนเฮเกนลงเล่นในบ้านที่สนามกีฬาพาร์เกิน ซึ่งใช้จัดการแข่งขันของฟุตบอลทีมชาติเดนมาร์กด้วย คู่ปรับของสโมสรที่สำคัญคือ Brøndby IF การพบกันของทั้งคู่ถูกเรียกว่าโคเปนเฮเกนดาร์บี ซึ่งได้รับความสนใจเป็นอย่างมากในวงการฟุตบอลเดนมาร์ก
สนามแข่งขัน.
โคเปนเฮเกนมีสนามฟุตบอลเป็นของตนเอง ชื่อว่า สนามกีฬาพาร์เกิน สร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1992 ปีเดียวกันกับที่ก่อตั้งสโมสร ก่อนที่สนามจะเปิดใช้งานอย่างเป็นทางการเมื่อเดือนกันยายน ค.ศ. 1992 นั้น สโมสรลงเล่นเกมในบ้านนัดแรกที่สนามกีฬา Østerbro ซึ่งตั้งอยู่ข้าง ๆ พาร์เกิน สนามกีฬาพาร์เกินมีความจุ 38,065 ที่นั่ง ซึ่งลดลงจากความจุในช่วงปีแรก ๆ ที่สนามเปิดใช้งาน คือ 42,305 ที่นั่ง
การแข่งขันระดับทวีป.
โคเปนเฮเกนลงเล่นเกมระดับทวีปยุโรปนัดแรก เมื่อวันที่ 16 กันยายน ค.ศ. 1992 ในรายการยูฟ่าคัพ ฤดูกาล 1992-93 ด้วยการเอาชนะ Mikkelin Palloilijat 10-1 ก่อนที่จะแพ้ AJ Auxerre ในรอบที่สอง หลังจากนั้น โคเปนเฮเกนก็กลายเป็นสโมสรเดนมาร์กที่มีผลงานดีที่สุดในการแข่งขันระดับทวีป สามารถเข้าถึงรอบแบ่งกลุ่มยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก 7 ครั้ง และเคยผ่านเข้าไปถึงรอบ 16 ทีมสุดท้ายในฤดูกาล 2010-11
อันดับในยูฟ่า.
"ข้อมูลล่าสุดวันที่ 6 มิถุนายน ค.ศ. 2017"
ออลสตาร์.
em; top:-0.65em; width:10em; line-height:1.4em; white-space:nowrap"> Wiland
em; top:-0.65em; width:10em; line-height:1.4em; white-space:nowrap"> Hangeland
em; top:-0.65em; width:10em; line-height:1.4em; white-space:nowrap"> Gravgaard
em; top:-0.65em; width:10em; line-height:1.4em; white-space:nowrap"> Pospěch
em; top:-0.65em; width:10em; line-height:1.4em; white-space:nowrap"> Wendt
em; top:-0.65em; width:10em; line-height:1.4em; white-space:nowrap"> Linderoth
em; top:-0.65em; width:10em; line-height:1.4em; white-space:nowrap"> Poulsen
em; top:-0.65em; width:10em; line-height:1.4em; white-space:nowrap"> Zuma
em; top:-0.65em; width:10em; line-height:1.4em; white-space:nowrap"> Grønkjær
em; top:-0.65em; width:10em; line-height:1.4em; white-space:nowrap"> Hutchinson
em; top:-0.65em; width:10em; line-height:1.4em; white-space:nowrap"> N'Doye
โคเปนเฮเกน ออลสตาร์
สตีเวน ควินน์

สตีเวน ควินน์ (เกิดวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1986) เป็นนักฟุตบอลชาวไอริชผู้เล่นในตำแหน่งกองกลางให้กับMansfield Town และทีมชาติสาธารณรัฐไอร์แลนด์ เขามีความโดดเด่นในด้านการเล่นลูกเซ็ตพีซ
ควินน์เริ่มต้นอาชีพกับเซนต์แพทริกแอธเลติกในลีกของไอร์แลนด์ ก่อนที่จะย้ายไปเชฟฟีลด์ยูไนเต็ดใน ค.ศ. 2005 เขาได้ลงเล่นให้กับทีมดาบคู่กว่า 200 นัด จนได้รับรางวัลผู้เล่นยอดเยี่ยมแห่งฤดูกาลในปี 2011 และติดทีมยอดเยี่ยมของลีกวันประจำฤดูกาล 2011–12 ต่อมาใน ค.ศ. 2012 เขาย้ายไปฮัลล์ซิตี และช่วยให้สโมสรเลื่อนชั้นสู่พรีเมียร์ลีกได้สำเร็จ เขายังลงเล่นเป็นตัวจริงในเอฟเอคัพ รอบชิงชนะเลิศ 2014 นัดที่พบกับอาร์เซนอล
เกียรติประวัติ.
ฮัลล์ซิตี
รางวัลส่วนตัว
อายุที่มีสิทธิ์เลือกตั้ง

อายุที่มีสิทธิเลือกตั้งเป็นอายุขั้นต่ำที่กฎหมายกำหนดให้บุคคลนั้นต้องมีอายุไม่น้อยกว่าที่กำหนดไว้มีสิทธิ์เลือกตั้งได้อย่างถูกต้อง ส่วนใหญ่มีกำหนดไว้ที่ 18 ปี แต่พบว่าบางประเทศสามารถใช้สิทธิ์นี้ได้ตั้งแต่ 16 ปี ในทางกลับกันในบางรัฐกำหนดไว้สูงถึง 25 (รายละเอียดตามรายการด้านล่างนี้) โดยมากแล้วอายุที่มีสิทธิ์เลือกตั้งจะระบุไว้ในรัฐธรรมนูญ นอกจากนี้แล้วในบางประเทศได้กำหนดให้การเลือกตั้งเป็นหน้าที่ที่ต้องทำสำหรับผู้มีสิทธิ์ ในขณะที่หลายประเทศไม่ได้บังคับแต่อย่างใด
นับแต่มีสิทธิ์การออกเสียงในระบอบประชาธิปไตย เดิมนั้นได้กำหนดอายุขั้นต่ำไว้ที่ 21 ปีหรือสูงกว่า ต่อมาในช่วงทศวรรษที่ 1970 หลายประเทศได้ลงอายุขั้นต่ำลงเป็น 18 ปี ในหลายประเทศมีการถกประเด็นในการลดอายุของผู้มีสิทธิ์เลือกตั้งให้ต่ำกว่า 18 ปี
ประวัติ.
ในปี สาธารณรัฐแอฟริกาใต้ได้กำหนดอายุที่มีสิทธิ์เลือกตั้งไว้ที่ไม่น้อยกว่า 16 ปี
ก่อนสงครามโลกครั้งที่สอง ในปี - เกือบทุกประเทศได้กำหนดอายุขั้นต่ำที่มีสิทธิ์เลือกตั้งไว้ที่ไม่ต่ำกว่า 21 ปี กระทั่งในปี เช็กโกสโลวาเกียเป็นประเทศแรกของโลกที่ลดอายุขั้นต่ำลงเหลือ 20 ปี จากนั้นภายในปี มี 17 ประเทศได้ลดอายุที่มีสิทธิ์เลือกตั้งลง หลายประเทศได้ทยอยลดอายุขั้นต่ำนี้ลงในช่วงคริสตทศวรรษที่ 1960-1970 โดยเฉพาะในยุโรปตะวันตก โดยเริ่มที่สหราชอาณาจักรในปี , สหรัฐในปี ตามการแก้ไขรัฐธรรมนูญครั้งที่ 26, แคนาดาและเยอรมนีตะวันตกในปี , ออสเตรเลียและฝรั่งเศสในปี และอีกหลายประเทศต่อมา กระทั่งสิ้นสุดคริสต์ศตวรรษที่ 20 อายุที่มีสิทธิ์เลือกตั้งของหลายรัฐทั่วโลกกำหนดไว้ที่ 18 ปี อย่างไรก็ตามยังมีบางดินแดนที่ยังคงกำหนดอายุที่มีสิทธิ์เลือกตั้งไว้ที่ 20 ปีหรือสูงกว่า และมีส่วนหนึ่งที่กำหนดไว้ที่ 16 และ 17 ปี
ในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 20 และต้นศตวรรษที่ 21 นั้น อินเดีย สวิสเซอร์แลนด์ ออสเตรีย และโมร็อกโก ได้ลดอายุที่มีสิทธิ์เลือกตั้งเหลือ 18 ปี ส่วนญี่ปุ่นได้ลดอายุที่มีสิทธิ์เลือกตั้งลงจาก 20 ปีเป็น 18 ปีในเดือนมิถุนายน 
จากข้อมูลใน มัลดีฟส์มีการถกในประเด็นดังกล่าว
อายุที่มีสิทธิ์เลือกตั้งแต่ละประเทศ.
โดยมากแต่ละรัฐได้กำหนดอายุที่มีสิทธิ์เลือกตั้งไว้ที่ 18 ปี ส่วนติมอร์ตะวันออก กรีซ อินโดนีเซีย เกาหลีเหนือ ซูดานใต้ และซูดานกำหนดอายุขั้นต่ำไว้ที่ 17 ปี ในขณะที่อาร์เจนตินา ออสเตรีย บราซิล คิวบา เอกวาดอร์ มอลตา นิการากัว และไอล์ออฟแมน เจอร์ซีย์ เกิร์นซีย์ (ซึ่งเป็นสามดินแดนปกครองตนเองภายใต้อธิปไตยของสหราชอาณาจักร) กำหนดไว้ที่ 16 ปี อายุขั้นต่ำที่มากที่สุดที่กำหนดไว้อยู่ที่ 21 ปียังมีผลบังคับใช้ในหลายดินแดน บางประเทศมีการกำหนดอายุที่มีสิทธิ์เลือกตั้งที่หลากหลาย โดยมักกำหนดให้ลดอายุขั้นต่ำลงในการออกเสียงในระดับรัฐ ท้องถิ่น หรือเทศบาล
มีเพียงนครรัฐวาติกันที่กำหนดอายุของพระคาร์ดินัลในการเลือกสมเด็จพระสันตปาปาไว้สูงสุดที่ 80 ปี
รายชื่อประเทศเรียงตามตัวอักษร.
รายชื่อที่เรียงตามตัวอักษรดังต่อไปนี้แสดงอายุที่มีสิทธิ์เลือกตั้งในประเทศต่าง ๆ ทั่วโลก
<templatestyles src="Hlist/styles.css"/>
สถานีโทรทัศน์เอแอลทีวี

เอแอลทีวี  เป็นช่องโทรทัศน์เพื่อการเรียนรู้ โดยมีสถานะเป็นหนึ่งในช่องโทรทัศน์ภาคพื้นดินระบบดิจิทัล ประเภทบริการสาธารณะ ดำเนินการโดยองค์การกระจายเสียงและแพร่ภาพสาธารณะแห่งประเทศไทย (ส.ส.ท.) ถือเป็นสถานีโทรทัศน์รองของไทยพีบีเอส มีวัตถุประสงค์เพื่อส่งเสริมการเรียนรู้ และบูรณาการการเรียนการสอนระหว่างบ้านและสถานศึกษา เริ่มทดลองออกอากาศเมื่อวันที่ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2563 และเริ่มออกอากาศจริงในวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2563 เป็นระยะเวลา 6 เดือน ก่อนจะต่อเพิ่มอีก 6 เดือน รวมเป็น 12 เดือน
เอแอลทีวีออกอากาศทุกวันตั้งแต่เวลา 6.00 - 22.00 น. 
โดยแบ่งเวลาการออกอากาศรายการให้เหมาะสมตั้งแต่เด็ก เยาวชน ครู และครอบครัว ตามลำดับ
ประวัติ.
หลังการระบาดทั่วของไวรัสโคโรนาในประเทศไทย พ.ศ. 2563 เพื่อเป็นการส่งเสริมการเรียนรู้และเตรียมความพร้อมในการเรียนให้กับเยาวชน คณะกรรมการกิจการกระจายเสียง กิจการโทรทัศน์ และกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ (กสทช.) จึงอนุมัติให้มีช่องโทรทัศน์เพื่อการเรียนการสอนเป็นกรณีพิเศษ รวมถึงอนุมัติใบอนุญาตประกอบกิจการโทรทัศน์บริการสาธารณะให้องค์การกระจายเสียงและแพร่ภาพสาธารณะแห่งประเทศไทย (ส.ส.ท.) ทดลองออกอากาศช่อง "ไทยพีบีเอส คิดส์" ในระบบทีวีดิจิทัล ผ่านช่องหมายเลข 4 บนโครงข่ายของตัวเองเป็นระยะเวลาไม่เกิน 6 เดือน ซึ่งหลังจากการอนุมัติดังกล่าว ส.ส.ท. ได้เปิดตัวช่องอย่างไม่เป็นทางการในชื่อ ไทยพีบีเอส เอแอลทีวี หรือ ไทยพีบีเอส แอคทีฟ เลิร์นนิง ทีวี ก่อนลดชื่อเหลือ เอแอลทีวี ก่อนออกอากาศ
เอแอลทีวีได้เริ่มต้นทดสอบการออกอากาศเมื่อวันที่ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2563 และมีการแถลงข่าวเปิดตัวในวันเดียวกัน ก่อนเริ่มออกอากาศเต็มรูปแบบเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2563 โดย ส.ส.ท. ได้ร่วมมือกับภาคีเครือข่ายในแวดวงการศึกษา อาทิ คณะวิทยาการเรียนรู้และศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, คณะครุศาสตร์ และคณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, เครือข่ายพ่อแม่ และเครือข่ายผู้ผลิตรายการเด็ก มาสนับสนุนและร่วมสร้างสรรค์เนื้อหาเพื่อสร้างชุมชนแห่งการเรียนรู้ใหม่ เพื่อเป็นพื้นที่วิถีการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 ในระยะแรก เอแอลทีวีออกอากาศรายการเฉพาะตามช่วงเวลาออกอากาศ พ่วงกับการออกอากาศเนื้อหาและรายการที่เหมาะสมจากไทยพีบีเอสซ้ำอีกครั้ง โดยมีระยะเวลาออกอากาศในแต่ละวันตั้งแต่ 6.00-21.00 น.
ภายหลัง ส.ส.ท. ได้ยื่นขอใบอนุญาตใช้คลื่นความถี่เพื่อเริ่มออกอากาศเอแอลทีวีอย่างเป็นทางการ แต่ กสทช. ยังไม่อนุมัติ เนื่องจาก สำนักงาน กสทช. ยังไม่มีแนวทางสำหรับการให้ใบอนุญาตใช้คลื่นความถี่สำหรับกิจการโทรทัศน์ของรัฐเพื่อการส่งเสริมความรู้และการศึกษา อย่างไรก็ตาม กสทช. ได้ขยายระยะเวลาทดลองออกอากาศของสถานีโทรทัศน์เอแอลทีวีออกไปอีก 6 เดือน ไปสิ้นสุดในวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2564 และได้รับใบอนุญาตอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2565 โดยกำหนดวันสิ้นสุดใบอนุญาตในเดือนเมษายน พ.ศ. 2573 เช่นเดียวกับทีวีดิจิทัลช่องอื่น ๆ รวมถึงไทยพีบีเอส
ตั้งแต่วันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2565 เอแอลทีวี ได้ทุกบ้าน ทุกครอบครัว เริ่มส่งสัญญาณโทรทัศน์ผ่านดาวเทียมในระบบ เคยูแบนด์ รับชมได้ที่ช่องหมายเลข 4
รูปแบบรายการ.
สำหรับรูปแบบรายการของเอแอลทีวี จะแบ่งรูปแบบรายการเพื่อการเรียนรู้เป็น 6 ประเภท ดังนี้
การ์โลส โมราเลส กินตานา

การ์โลส โมราเลส กินตานา (เกิดเมื่อวันที่ 31 ธันวาคม 2513) สถาปนิกและนักแข่งเรือใบชาวสเปน พระสวามีในเจ้าหญิงอเล็กเซียแห่งกรีซและเดนมาร์ก พระชามาดา (ลูกเขย) ในสมเด็จพระราชาธิบดีกอนสตันดีโนสที่ 2 แห่งกรีซ และสมเด็จพระราชินีอันเนอ-มารีแห่งกรีซ พระภาคิเทวัน (หลานเขย) ในสมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 แห่งเดนมาร์ก
เสกสมรส.
เขาได้เสกสมรสกับเจ้าหญิงอเล็กเซียแห่งกรีซและเดนมาร์ก พระราชธิดาพระองค์ใหญ่ในสมเด็จพระราชาธิบดีกอนสตันดีโนสที่ 2 แห่งกรีซ และสมเด็จพระราชินีอันเนอ-มารีแห่งกรีซ ณ อาสนวิหารเซนต์โซเฟีย กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร ทั้งสองมีโอรส-ธิดาด้วยกัน 4 องค์ ได้แก่ 
ปัจจุบันการ์โลส พร้อมด้วยเจ้าหญิงอเล็กเซียและบุตร พำนักอยู่ในพระตำหนักส่วนพระองค์ที่เมืองปูเอร์โตกาเนโร เกาะลันซาโรเต แคว้นกานาเรียส ประเทศสเปน โดยเขาเป็นผู้ออกแบบพระตำหนักดังกล่าว
มหาวิทยาลัยมุมไบ

มหาวิทยาลัยมุมไบ (ชื่อไม่ทางกางการ: Mumbai University) อักษรย่อ MU หรือชื่อเดิมมหาวิทยลัยบอมเบย์  เป็นมหาวิทยาลัยรัฐบาลประจำรัฐชนิดเชิงวิทยาลัย (collegiate) ที่ตั้งอยู่ในมุมไบ รัฐมหาราษฏระ เปิดสอนตั้งแต่ระดับปริญญาตรีจนถึงระดับปริญญาเอก เช่นเดียวกับอนุปริญญาและการสอนรับรองวิทยฐานะ โดยมีการเรียนการสอนในหลายสาขา เช่น ศิลปศาสตร์ วิทยาศาสตร์ วิศวกรรมศาสตร์ และการแพทย์ การเรียนการสอนในหลักสูตรส่วนใหญ่ใช้ภาษาอังกฤษ
มหาวิทยาลัยมุมไบก่อตั้งขึ้นในปี 1857 และมีสองวิทยาเขตอยู่ในมุมไบ (วิทยาเขตกาลีนา-Kalina และวิทยาเขตฟอร์ต-Fort) อีกสองวิทยาเขตอยู่นอกมุมไบ หนึ่งในนั้นคืออนุวิทยาเขตฐาเน (Thane Sub Campus) โดยวิทยาเขตฟอร์ต (Fort) นั้นมีไว้สำหรับงานบริหารจัดการและธุรการเท่านั้น ในปัจจุบันมีหน่วยงานหลายแห่งในมุมไบที่เคยขึ้นต่อหรือเกี่ยวพันกับมหาวิทยาลัยได้แยกออกไปเป็นสถาบันหรือหน่วยงานของตนเอง มหาวิทยาลัยมุมไบเป็นหนึ่งในมหาวิทยาลัยที่ใหญ่ที่สุดในโลก และมีวิทยาลัยร่วมรวมแล้ว (affiliated college) จำนวน 711 สถาบัน (ปี 2013) 
ประวัติ.
ใน "วู้ดส์ เดสพาทช์" (Wood's despatch) ซึ่งร่างโดยเซอร์ชารลส์ วู้ด (Sir Charles Wood) ในปี 1854 ได้ระบุว่ามหาวิทยาลัยบอมเบย์ได้ก่อตั้งขึ้นในปี 1857 หลังการฎีกาโดยสมาคมบอมเบย์ (Bombay Association) ไปยังรัฐบาลบริเตนในขณะนั้น โดยถอดแบบมาจากมหาวิทยาลัยต่าง ๆ ในสหราชอาณาจักร โดยเฉพาะมหาวิทยาลัยลอนดอน#เปลี่ยนทาง 
สาขาวิชาแรกที่เปิดสอนคือคณะศิลปศาสตร์ (Faculty of Arts) ที่วิทยาลัยเอลเฟ็นสเทิน (Elphinstone College) ในปี 1835 และตามด้วยคณะแพทยศาสตร์ที่วิทยาลัยแพทยศาสตร์กรานท์ (Grant Medical College) ในปี 1845 ทั้งสองวิทยาลัยนี้ตั้งมาก่อนที่มหาวิทยาลัยบอมเบย์จะเกิดขึ้น แต่ท้ายที่สุดก็ได้เข้าร่วมกับมหาวิทยาลัย และส่งมอบสิทธิ์ในการออกปริญญาให้เป็นของมหาวิทยาลัยบอมเบย์หลังการก่อตั้ง ปริญญาแรกของมหาวิทยาลัยได้มอบให้ในปี 1862 สำหรับปริญญาอักษรศาสตร์บัณฑิต (Bachelor of Arts) และปริญญาใบประกอบวิชาชีพทางแพทยศาสตร์ (Licentiate in Medicine) ในตอนแรกนั้นสำนักงานของมหาวิทยาลัยตั้งอยู่ที่ศาลากลางมุมไบ
บัณฑิตหญิงคนแรกของมหาวิทยาลัยบอมเบย์คือ Cornelia Sorabji ในปี 1888 ก่อนที่เธอจะไปศึกษาต่อด้านนิติศาสตร์ที่ วิทยาลัยซัมเมอร์วิลล์ (Somerville College) ของมหาวิทยาลัยออกซ์ฟอร์ด ที่ซึ่งเธอเป็นนักศึกษานิติศาสตร์หญิงคนแรกของมหาวิทยาลัยออกซ์ฟอร์ด หลังจบการศึกษาเธอประกอบอาชีพทนาย และเป็นทนายผู้หญิงคนแรกของประเทศอินเดีย
มหาวิทยาลัยมัทราส

มหาวิทยาลัยมัทราส  เป็นมหาวิทยาลัยรัฐบาลประจำรัฐในเมืองเจนไน (ชื่อเดิม มัทราส) รัฐทมิฬนาฑู ประเทศอินเดีย ก่อตั้งขึ้นในปี 1857 ภายใต้ความร่วมมือของรัฐบาลและคณะนิติบัญญัติภายใต้รัฐบาลบริเตนประจำอังกฤษในขณะนั้น
มหาวิทยาลัยมัทราสเป็นมหาวิทยาลัยการวิจัยชนิดคอลลิกิเอต (collegiate) และมีทั้งหมดหกวิทยาเขต ตั้งอยู่ในเจปาวก์, มารีน่า, คยินฑิ, ตารามณี, มทุราโวยัล และ เจตเปต เปิดการเรียนการสอนในมากกว่า 230 หลักสูตร ภายใต้ 87 หน่วยงานด้านวิชาการที่ทำงานใน 18 สถาบันย่อย และเปิดสอนในหลายสาขา เช่น วิทยาศาสตร์ สังคมศึกษา มนุษยศาสตร์ การบริหาร และแพทยศาสตร์ ในวิทยาลัยร่วม 121 สถาบันและสถาบันวิจัยภายใต้การรับรอง 53 แห่ง นอกจากนี้ยังเป็นที่ตั้งของศูนย์กลางการวิจัยด้านนาโนเทคโนโลยี, โฟตอนิกส์ และประสาทวิทยาพิษของประเทศ และมีศูนย์การศึกษาขั้นสูง (centres of advanced study; CAS) 3 แห่งในด้านชีวฟิสิกส์, พฤกษศาสตร์ และคณิตศาสตร์
ศิษย์เก่าสำคัญของมหาวิทยาลัยมัทราสได้แก่ผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์สองท่าน คือ ซี วี รามัน และ สุพรหมันยัน จันทรเสขร รวมทั้งประธานาธิบดีอินเดีย 5 คน และนักคณิตศาสตร์ชื่อดังอีกหลายคน เช่น ศรีนิวาสา รามานุชัน
ที่ราบลุ่มแม่น้ำสินธุ-คงคา

ที่ราบลุ่มแม่น้ำสินธุ-คงคา (หรือ Indus-Ganga Plain) หรือ ที่ราบลุ่มแม่น้ำตอนเหนือของอินเดีย (North Indian River Plain) เป็นที่ราบอันอุดมสมบูรณ์ พื้นที่ 630 ล้านเอเคอร์ (2.5 ล้านตารางกิโลเมตร) บริเวณทางเหนือของเอเชียใต้ ครอบคลุมพื้นที่ส่วนใหญ่ของภาคเหนือและภาคตะวันออกของประเทศอินเดีย ส่วนตะวันออกของประเทศปากีสถาน พื้นที่ทั้งหมดของประเทศบังกลาเทศและที่ราบทางทิศใต้ของประเทศเนปาล ชื่อเรียกตั้งตามแม่น้ำสินธุและแม่น้ำคงคา และยังครอบคลุมพื้นที่เมืองขนาดใหญ่ด้วย ที่ราบมีขอบเขตทิศเหนือติดกับเทือกเขาหิมาลัยซึ่งเป็นต้นกำเนิดของแม่น้ำหลายสายและตะกอนน้ำพาที่อุดมสมบูรณ์จากแม่น้ำสองสายนี้ ที่ราบบริเวณปลายทิศใต้ คือบริเวณที่ราบสูงโชตนาคปุระ และทางทิศตะวันตกติดกับที่ราบสูงอิหร่าน
ผู้ถือหุ้น

ผู้ถือหุ้น (หรือ stockholder) คือบุคคลหรือสถาบัน (รวมถึงบริษัท บรรษัท) ที่ถือครองหุ้นในทางกฎหมาย จำนวนหนึ่งหุ้นหรือมากกว่านั้น ในบริษัทมหาชนหรือบริษัทเอกชน ผู้ถือหุ้นอาจหมายถึงสมาชิกในบริษัท โดยทางกฎหมายแล้ว บุคคลจะไม่ได้เป็นผุ้ถือหุ้นจนกว่าจะอยู่ในรายชื่อและมีรายละเอียดอื่นที่อยู่ในทะเบียนของบริษัทในฐานะผู้ถือหุ้นหรือเป็นสมาชิกบริษัท อิทธิพลของผู้ถือหุ้นในธุรกิจจะพิจารณาจากสัดส่วนการถือหุ้น ผู้ถือหุ้นของบริษัทจะแยกออกจากบริษัทโดยทางกฎหมาย พวกเขาจะไม่ต้องรับผิดชอบหนี้ของบริษัทและความรับผิดชอบหนี้ของบริษัทดังที่กล่าวมานั้นเหมือนจะเป็นค่าหุ้นที่ยังไม่ได้ชำระจนกว่าผู้ถือหุ้นได้เสนอรับรอง บริษัทไม่ได้ต้องการที่จะบันทึกเจ้าของกรรมสิทธิ์ในผลประโยชน์ของผุ้ถือหุ้น ผู้ที่ได้รับการบันทึกคือผู้ที่มีอำนาจต่อการถือครองหุ้น และมีความสอดคล้องและมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับบริษัท
ผู้ถือหุ้นที่ต้องการหุ้นจากตลาดหลักจะลงนามจองซื้อหุ้นที่เปิดระดมทุนสาธารณะในรูปแบบการเสนอขายหุ้นครั้งแรกให้แก่สาธารณชน และให้ทุนกับบริษัท อย่างไรก็ตาม ผู้ถือหุ้นส่วนมากมากจะซื้อหุ้นผ่านตลาดรอง และไม่ได้เป็นการให้ทุนโดยตรงกับบริษัท ผู้ถือหุ้นอาจได้สิทธิพิเศษซึ่งขึ้นอยู่กับชนิดหน่วยลงทุน (share class)
วังอุเมดภวัน

วังอุเมดภวัน  เป็นอาคารขนาดใหญ่ที่ตั้งอยู่ในโชธปุระ รัฐราชสถาน ประเทศอินเดีย และเป็นหนึ่งในที่อยู่อาศัยส่วนบุคคลที่ใหญ่ที่สุดในโลก ในปัจจุบันส่วนหนึ่งของวังนั้นเป็นโรงแรมที่บริหารโดยตาช โฮเทลส์ (Taj Hotels) เจ้าของโรงแรมทัชมาฮาลพาเลซในมุมไบ ส่วนของโรงแรมอุเมดภวันนี้ได้รับรางวัลโรงแรมที่ดีที่สุดในโลกสาขาตัวเลือกของนักท่องเที่ยว (World's best hotel at the Traveller's Choice Award) ของ TripAdvisor ในปี 2016 นอกจากนี้ยังมีบางส่วนของวังที่เป็นพิพิธภัณฑ์ ที่มาของชื่ออุเมด (Umaid หรือ Umed) นั้นเป็นชื่อของมหาราชาอุเมด สิงห์ (Maharaja Umaid Singh) ผู้ทรงเป็นปู่ของ Gaj Singh เจ้าของคนปัจจุบันของวัง ทั้งวงมีห้องรวม 347 ห้อง และเป็นที่พำนักหลักของราชวงศ์โชธปุระ (Jodhpur royal family) การก่อสร้างวังเริ่มต้นขึ้นโดยมหาราชาอุเมด สิงห์ ในเดือนพฤศจิกายน ปี 1929 และเสร็จสมบูรณ์ในปี 1943
การใช้สอย.
วังนั้นแบ่งการใช้สอยออกเป็นสามส่วนหลัก ได้แก่ที่พำนักของราชวงศ์ของโชธปุระ, โรงแรมหรูในเครือตาช โอเทลส์ (Taj Hotels) และพิพิธภัณฑ์เกี่ยวกับพระราชประวัติของราชวงศ์โชธปุระ ในศตวรรษที่ 20
ที่อยู่อาศัยของราชวงศ์.
ส่วนอาคารที่เป็นที่พำนักของราชวงศ์โชธปุระ (Jodhpur Royal Family) มีพื้นที่ ในจำนวนนี้เป็นสวน ภายในประกอบด้วยโถงบัลลังก์, ห้องประชุมส่วนตัว, โถงดูร์บาร์ (Durbar Hall) เพื่อพบปะสาธารณชน สระว่ายน้ำในร่ม สปา สนามเทนนิสสี่สาม สนามสควอชหินอ่อนสองสนาม และห้องอื่น ๆ เช่นเดียวกับที่พบในวังแบบตะวันตก เป็นต้น
โรงแรม.
ปีกที่เป็นโรงแรมนั้นบริหารโดยเครือตาช โฮเทลส์ (Taj Hotels Group) ภายใต้ชื่อ 'ตาช อุเมดภวัน พาเลซ โชธปุระ' ('Taj Umaid Bhawan Palace Jodhpur') นักแสดงสาวชื่อดังของบอลลีวูด ปฤยันกะ โจปรา (Priyanka Chopra) จัดงานแต่งงานกับ นิค โจนาส (Nick Jonas) ที่โรงแรมนี้ในปี 2018
พิพิธภัณฑ์.
ด้านในประกอบด้วยสมบัติส่วนพระองค์บางประการของมหาราชาองค์ก่อน ๆ รวมทั้งเสือ Leopard สตาฟฟ์, ธงสัญลักษณ์ขนาดใหญ่มากที่สมเด็จพระนางเจ้าวิคตอเรียพระราชทานให้แก่มหาราชาชัสวันต์ สิงห์ (Maharaja Jaswant Singh) ในปี 1877 และรถยนต์เก่าของมหาราชาองค์ต่าง ๆ ตั้งแสดงอยู่ในสวนด้านหน้าพิพิธภัณฑ์
ศูนย์ควบคุมโรคแห่งชาติ

ศูนย์ควบคุมโรคแห่งชาติ  หรือชื่อเดิม สถาบันโรคติดต่อแห่งชาติ  เป็นหน่วยงานภายใต้ส่วนงานบริการสุขภาพแห่งอินเดีย (Indian Directorate General of Health Services) ในกระทรวงสาธารณสุขและสวัสดิการครอบครัว ศูนย์ก่อตั้งขึ้นในเดือนกรกฎาคม 1963 เพื่อการศึกษาวิจัยด้านระบาดวิทยาและการควบคุมโรคติดต่อ และเพื่อจัดการกิจการของสถาบันโรคมาลาเรียแห่งประเทศอินเดีย (Malaria Institute of India; MII) ให้เป็นระบบ ในปัจจุบันศูนย์มี 8 สาขา ตั้งอยู่ที่อัลวาร์, บังคาลอร์, ตริวันดรัม, โกฌิโกเฎ, กูนูร์, ชัคทัลปุระ, ปัฏนา, ราชามุนทรี และพาราณสี โดยมีเป้าหมายเพื่อแนะนำรัฐบาลประจำรัฐต่าง ๆ ใต้การดูแลของแต่ละศูนย์ในเรื่องของสาธารณสุข สำนักงานใหญ่ของศูนย์ตั้งอยู๋ที่ศามนาถมรรค (Sham Nath Marg) ในนิวเดลี
ประวัติ.
ประวัติของศูนย์นั้นย้อนกลับไปที่การตั้งสำนักงานโรคมาลาเรียกลาง (Central Malaria Bureau) ในปี 1909 ที่กสาวลีในรัฐหิมาจัลประเทศ จากนั้นเปลี่ยนชื่อเป็นสถาบันโณคมาลาเรียอินเดีย (Malaria Institute of India) ในปี 1938 และจึงเปลี่ยนชื่อเป็น NICD ในปี 1963
NICD ได้รับการจัดระเบียบใหม่และจัดตั้งเพื่อศูนย์กลางของชาติในการสอนและวิจัยในงานด้านต่าง ๆ ของระบาดวิทยาและการควบคุมโรคติดต่อ สถาบัน NICD เป็นเหมือนศูนย์กลางในการจัดการและควบคุมโรคระบาดในประเทศอินเดีย ในปัจจุบันศูนย์ NICD อยู่ภายใต้ความร่วมมือกับสถาบันแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยคุรุโควินทสิงห์ อินทรปรัสถ์ (Guru Gobind Singh Indraprastha University) เดลี
แอลัน เชปเพิร์ด

แอลัน บาร์ตลิต เชปเพิร์ด จูเนียร์  เป็นนักบินอวกาศคนแรกของสหรัฐอเมริกา โดยเขาเดินทางไปอวกาศด้วยจรวดขับดันเรดสโตน และอยู่ในห้วงอวกาศเป็นเวลา 15 นาที ที่ความสูงจากพื้นโลก 184 กิโลเมตร ถึงแม้ว่าเชปเพิร์ดจะอยู่ในอวกาศเพียงช่วงเวลาสั้น ๆ แต่ก็เป็นก้าวกระโดดที่ยิ่งใหญ่ของสหรัฐอเมริกา
เมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2514 เขาได้เดินทางไปเหยียบดวงจันทร์ ซึ่งเป็นคนที่ 5 ในจำนวน 12 คนที่เดินทางไปเหยียบดวงจันทร์ และเป็นนักบินอวกาศที่อายุมากที่สุดในขณะที่เหยียบดวงจันทร์ คืออายุ 47 ปี
เพอร์เซอเวียแรนซ์

เพอร์เซอเวียแรนซ์  ในชื่อเล่นว่า เพอร์ซี (Percy) เป็น เป็นยานสำรวจดาวอังคารในลักษณะของโรเวอร์ภายใต้ภารกิจมาร์ส 2020 ในโครงการ NASA's Mars Exploration Program (MEP) ของนาซา ซึ่งเป็นหนึ่งในโครงการที่นาซาพยายามที่จะค้นหาความลับของดาวเคราะห์ดวงนี้ ภารกิจนี้มีความสำคัญอย่างยิ่งในการศึกษาวิทยาศาสตร์ โดยเฉพาะการศึกษาถึงความเป็นไปได้ในการดำรงชีวิตบนดาวอังคาร โดยในการสำรวจดาวอังคารครั้งนี้นาซาจะส่งเฮลิคอปเตอร์สำรวจดาวอังคารไปด้วย โดยนาซาจะติดตั้งเฮลิคอปเตอร์ไว้ที่ส่วนท้องของมาร์ส 2020 ซึ่งจะทำหน้าที่เป็นยานหลัก และทำหน้าที่ปล่อยเฮลิคอปเตอร์ขึ้นบินสำรวจ
การออกแบบ.
มาร์ส 2020 ได้รับการออกแบบให้คล้าย คิวริออซิตี มีความยาว 10 ฟุต (ไม่รวมความยาวแขนกล) กว้าง 9 ฟุต สูง 7 ฟุต แต่หนักถึง 2314 ปอนด์ หรือประมาณ 1050 กิโลกรัม (1.05 ตัน) โครงสร้างถูกออกแบบมาเพื่อป้องกันชิ้นส่วนภายใน ในส่วนที่เป็นสมองกลใช้ระบบประมวลผลแบบคอมพิวเตอร์ ในเรื่องของการควบคุมอุณหภูมิ ภายในประกอบด้วยเครื่องทำความร้อน (Internal Heater) เพื่อให้ยานสามารถทำงานได้ในอุณหภูมิที่หนาวจัด และฉนวนกันความร้อนเพื่อป้องกันความร้อนจากอวกาศที่จะทำให้อุปกรณ์ของยานเสียหาย ส่วนหัวของยานวางอยู่บนเสายาวเพื่อให้ยานสามารถมองเห็นในระดับมนุษย์ได้ กล้องที่ติดอยู่บนส่วนหัวของยานสามารถที่จะเก็บข้อมูลเกี่ยวกับสภาพแวดล้อมของดาวอังคารได้ นอกจากนั้นส่วนหัวยังประกอบไปด้วยอุปกรณ์ที่ทำให้ยานสามารถฟังและเปล่งเสียงได้ แขนและมือกออกแบบมาเพื่อศึกษาโครงสร้างของหินให้ละเอียดมากขึ้น ขาถูกออกแบบมาให้เหมาะกับการเคลื่อนที่บนดาวอังคาร
แชร์เฆียย์ รูมัส

แชร์เฆียย์ มีกาลาเยวิช รูมัส  เป็นนักการเมืองและนักเศรษฐศาสตร์ชาวเบลารุสซึ่งได้รับการแต่งตั้งให้เป็นนายกรัฐมนตรีเบลารุสเมื่อวันที่ 18 สิงหาคม ค.ศ. 2018
ซูอิเซ

ซูอิเซ  เป็นรถด่วนพิเศษบลูเทรนที่เคยให้บริการในประเทศญี่ปุ่นให้บริการโดยJR ตะวันตกและJR คิวชู ระหว่างสถานีเกียวโตและมินามิ-มิยาซากิ
ภาพรวม.
ขบวนรถด่วนพิเศษซูอิเซ เริ่มให้บริการระหว่างสถานีชินโอซาก้า และสถานีมิยาซากิในเดือนตุลาคมปีพ.ศ. 2511 ต่อมาได้ขยายเส้นเส้นทางถึงสถานีเกียวโตและขยายลงถึงสถานีมินามิมิยาซากิและจำนวนขบวนที่ได้ให้บริการเพิ่มขึ้นถึง5ขบวนต่อวัน แต่เริ่มลดจำนวนในปีพ.ศ. 2518 ในปีพ.ศ. 2532มีผู้ใช้บริการต่อจำนวนเต็มขบวนสูงถึง93% แต่ต่อมาเริ่มมีทางเลือกที่เร็วกว่าคือชินคันเซ็นและการบินมีการแพร่หลายและเข้าถึงได้ง่ายขึ้นและมีทางเลือกที่ถูกกว่าคือเรือข้ามฝากและรถโดยสารประจำการข้ามคืน ทำให้มีคนใช้บริการน้อยลงอย่างรวดเร็ว ในปีพ.ศ. 2543ขบวนซูอิเซจึงถูกลดจำนวนตู้แล้วพ่วงไปกับขบวนอะคัตซึกิ ในปีพ.ศ. 2548จำนวนผู้ใช้บริการเฉลี่ยต่อขบวนลดเหลือเพียง30%จนกระทั่งปีพ.ศ. 2548ขบวนซูอิเซก็ถูกยกเลิก ขบวนอะคัตซึกิยังให้บริการต่อและพ่วงต่อกับขบวนนาฮะไปต่ออีก3ปี
ชื่อขบวน.
ชื่อขบวนรถ ซูอิเซ เป็นภาษาญี่ปุ่นซึ่งมีความหมายว่าดาวหางซึ่งรถนอนในญี่ปุ่นจะมีชื่อที่มีความสัมพันธ์กับดาราศาสตร์ 
ชื่อ ซูอิเซ เคยถูกใช้มาก่อนแล้วในปีพ.ศ. 2493โดยเป็นชื่อขบวนรถด่วนระหว่างโตเกียวและโอซาก้า ซึ่งถูกแทนที่ด้วยขบวนรถด่วนกิงกะ
 B =ตู้นอนชั้นB สี่คนต่อห้องไม่มีประตู
 B1 =ตู้นอนแบบส่วนตัว(solo)
 B2 =ตู้นอนแบบคน2ต่อห้อง(single twin)
 BC =ตู้นอนชั้นB สี่คนต่อห้องมีประตู
 A =ตู้นอนแบบส่วนตัว(single deluxe)
 L =ตู้นั่งสำหรับสตรีเท่านั้น(Legato seat)
 B =ตู้นอนชั้นB สี่คนต่อห้องไม่มีประตู(Ohane24 0)
 BC =ตู้นอนชั้นB สี่คนต่อห้องไม่มีประตู มีห้องทำการพนักงานท้ายขบวน(Ohanefu24 0)
 A =ตู้นอนชั้นA(Pullman)(Orone24 0)
 P =ตู้ขนสัมภาระและปั่นไฟ(Kani/Maya 24 0)
ดูเพิ่ม.
รถบลูเทรน
ฮันส์-เยือร์เกิน ฟ็อน อาร์นิม

พลเอกอาวุโส ฮันส์-เยือร์เกิน ฟ็อน อาร์นิม  เป็นนายทหารบกเยอรมัน เป็นผู้บัญชาการหน่วยยานเกราะของนาซีเยอรมนีในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง
ประวัติ.
อาร์นิมเข้าร่วมกองทัพจักรวรรดิเยอรมันใน ค.ศ. 1907 และมีส่วนร่วมในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ภายหลังสงคราม เขายังคงปฏิบัติหน้าที่ในไรชส์แวร์และแวร์มัคท์ ต่อมาในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เขาได้บัญชากองพลทหารราบที่ 52  ในการบุกครองโปแลนด์และยุทธการที่ฝรั่งเศส และในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1940 เขาได้รับตำแหน่งผู้บัญชาการกองพลยานเกราะที่ 17 
พลโทอาร์นิมนำกองพลยานเกราะที่ 17 เข้าร่วมในปฏิบัติการบาร์บาร็อสซาเพื่อรุกรานสหภาพโซเวียต ต่อมาในวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 1941 พลเอกอาร์นิมได้เป็นผู้บัญชาการกองพลน้อยยานเกราะที่ 39  และได้รับยศพลเอกอาวุโสในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1942 ต่อมาในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1943 ได้รับแต่งตั้งเป็นผู้บัญชาการกองทัพยานเกราะที่ 5  ในบัญชาของจอมพลแอร์วีน ร็อมเมิล บนทวีปแอฟริกาเหนือ
พลเอกอาวุโสอาร์นิมขึ้นรับตำแหน่งผู้บัญชาการกลุ่มทัพแอฟริกาต่อจากจอมพลร็อมเมิลในวันที่ 10 มีนาคม ค.ศ. 1943 เขายอมจำนนต่อกองทัพต่างแดนบริติชในวันที่ 12 พฤษภาคมปีเดียวกัน จากผลของปฏิบัติการวูลคานของฝ่ายสัมพันธมิตร อาร์นิมพร้อมนายพลเยอรมันอีก 24 คนถูกกักกันตัวที่ค่ายคลินตันในรัฐมิสซิสซิปปี สหรัฐอเมริกา และได้รับการปล่อยตัวในวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1947
แดร์เรน แรนดอล์ฟ

แดร์เรน เอ็ดเวิร์ด แอนดรูว์ แรนดอล์ฟ (เกิดวันที่ 12 พฤษภาคม ค.ศ. 1987) เป็นนักฟุตบอลชาวไอริชผู้เล่นในตำแหน่งผู้รักษาประตูให้กับเวสต์แฮมยูไนเต็ดในพรีเมียร์ลีก และทีมชาติสาธารณรัฐไอร์แลนด์ โดยก่อนหน้านี้ เขาเคยเล่นให้กับทีมชาติรุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี และยังเคยเล่นให้กับบาสเกตบอลทีมชาติไอร์แลนด์
แรนดอล์ฟมาจากทีมเยาวชนของอาร์ดมอร์โรเวอส์และชาร์ลตันแอธเลติก เขาได้เริ่มต้นอาชีพกับชาร์ลตันใน ค.ศ. 2004 และถูกปล่อยยืมตัวให้กับหลายสโมสร ก่อนที่จะได้ลงเล่นนัดแรกให้กับชาร์ลตันในนัดสุดท้ายของฤดูกาล 2006–07 ซึ่งสุดท้ายแล้ว ชาร์ลตันตกชั้นจากพรีเมียร์ลีก เขาไม่สามารถยึดตำแหน่งตัวจริงในทีมชุดใหญ่ของชาร์ลตันได้ จึงถูกปล่อยยืมตัวถึงสองครั้งในปี 2008 ทำให้เขาได้ลงเล่นให้กับชาร์ลตันเพียง 20 นัดในช่วงเวลาหกปีกับสโมสร ต่อมาเขาย้ายไปมาเธอร์เวลในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2010 และได้ลงเล่นอย่างสม่ำเสมอตลอดระยะเวลาสามปี ต่อมาเขาย้ายไปเล่นให้กับเบอร์มิงแฮมซิตีในอังกฤษ ซึ่งเขาพลาดการลงเล่นในแชมเปียนชิปเพียงนัดเดียวตลอดสองฤดูกาลกับสโมสร ต่อมาเขาเซ็นสัญญากับเวสต์แฮมยูไนเต็ดใน ค.ศ. 2015 และย้ายไปมิดเดิลส์เบรอในอีกสองปีถัดมา
ในปี 2006 แรนดอล์ฟได้ลงเล่นให้กับทีมชาติรุ่นอายุไม่เกิน 21 ปีทั้งหมด 10 นัด และลงเล่นให้กับทีมชาติชุดบีหนึ่งนัด เขาได้ลงเล่นนัดแรกให้กับทีมชาติสาธารณรัฐไอร์แลนด์ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2012 ในนัดที่เอาชนะโอมาน 4–1 เขาเป็นตัวแทนของชาติในการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2016
เกียรติประวัติ.
แอคคริงตันสแตนลีย์
มาเธอร์เวล
รางวัลส่วนตัว
มะนาต

มะนาต (  , ; บางครั้งทับศัพท์เป็น "manāh") เป็นเทพีที่ถูกบูชาในคาบสมุทรอาหรับก่อนการมาของอิสลามและศาสดามุฮัมมัดในมักกะฮ์ พร้อมกับพี่น้องของพระองค์ อัลลาต และอัลอุซซา ในบรรดาพี่น้องของพระองค์ ตัวพระองค์ดั้งเดิมและแก่ที่สุด
เทวรูปของพระองค์ถูกทำลาย หลังจากศาสนาอิสลามเจริญรุ่งเรืองขึ้น และไม่มีใครบูชาพระองค์ในคาบสมุทรอาหรับอีกเลย
ศัพทมูลวิทยา.
มีความเป็นไปได้เกี่ยวกับพระนามของเทพีอยู่ 2 แบบ ประการแรก น่าจะมาจากคำว่า "มะนะ" ดังนั้น พระนามของพระองค์มีความหมายว่า "ตัดสินให้" หรืออีกแบบหนึ่งคือ "กำหนด" ประการที่สอง มันมาจากคำว่า "มะนิยะ" แปลว่า "โชคชะตา" ทั้งสองความหมายเหมาะกับหน้าที่ของพระองค์ในฐานะเทพีแห่งโชคชะตา
การสักการะ.
เนื่องจากเป็นเทพีแห่งโชคชะตา โชคลาภ และเวลา พระองค์แก่กว่าอัลลาตกับอัลอุซซา เพราะมีการตั้งชื่อถึงพระองค์ เช่น อับดุลมะนาฮ์ หรือซัยด์ มะนาฮ์ ถูกพบก่อนชื่อของอัลลาตหรืออัลอุซซา แต่ทั้งสามเป็นเทพีที่เก่าแก่ที่สุดของมักกะฮ์
วิหารของพระองค์เคยถูกสร้างระหว่างมักกะฮ์กับมะดีนะฮ์บนชายฝั่งของทะเลแดง เช่นที่อัลมุชัลลัล โดยบนูเอาส์กับบนูคอซรอจญ์เป็นเผ่าที่อุทิศแด่เทพีองค์นี้มากที่สุด จากกวีที่น่าจะเขียนโดยอับดุลอุซซา อิบน์ วะดีอะฮ์ อัลมุซานี ไว้ว่า:
<templatestyles src="แม่แบบ:คำพูด/style.css" />... ข้าขอสาบานต่อมะนาต ณ ที่ศักดิ์สิทธิ์แห่งคอซรอจญ์
ภาพลักษณ์ของพระองค์ในช่วงแรกเป็นภาพไม้ที่ถูกชุ่มไปด้วยเลือดที่เชือดพลี แต่ภาพลักษณ์ที่รู้จักกันมากที่สุดอยู่ที่อัลมุชัลลัล เมื่อชาวอาหรับก่อนการมาของอิสลามจะมาแสวงบุญที่อัลมุชัลลัล พวกเขาจะโกนหัวและยืนต่อหน้าเทวรูปมะนาตสักครู่หนึ่ง พวกเขาถือว่าการแวงบุญจะไม่สมบูรณ์ถ้ายังไม่ไปเยี่ยมเทวรูปพระองค์
เทวรูปของพระองค์อยู่ท่ามกลางเทวรูป 360 องค์ที่กะอ์บะฮ์ รายงานจากอิบน์ อัลกัลบี เมื่อผู้แสวงบุญเดินวนรอบกะอ์บะฮ์ พวกเขาจะสวดต่อพระนามของพระองค์กับพี่น้องของพระองค์ คืออัลลาตกับอัลอุซซา เพื่อให้พรและป้องกันพวกเขา
มะนาตมีหน้าที่เฝ้าหลุมฝังศพ ตามจารึกบนป้ายสุสานที่เขียนว่า "และขอให้ดุชาเราะฮ์กับมะนาตกับก็อยเซาะฮ์สาปแช่งคนที่ขายสุสานนี้ หรือซื้อมัน หรือจำนำมัน หรือให้มันเป็นของขวัญ..."
หลังการมาของอิสลาม.
ถูกกล่าวในโองการชัยฏอน.
มีรายงานอยู่หลายสายที่สืบไปยังสายรายงานของมุฮัมมัด อิบน์ กะอับ ที่ถูกลบออกไปสองชั่วรุ่นโดยอิบน์ อิสฮาก โดยมีเรื่องอยู่ว่า ในขณะที่มุฮัมมัดขอให้หมู่ญาติกับเพื่อนบ้านจากมักกะฮ์เข้ารับอิสลาม ตอนที่ท่านอ่านอายะฮ์จากซูเราะฮ์ อันนัจม์ ที่เทวทูตญิบรีลประทานไว้ว่า
 "แล้วพวกเจ้ามิได้เห็นอัลลาต และอัลอุซซา"
 "และตัวอื่นคือตัวที่สาม, มะนาต ดอกหรือ?"
 (ซูเราะฮ์ที่ 53, 19–20)
ชัยฏอนทำให้ท่านอ่านประโยคอื่นเป็น:
 "แท้จริงสามองค์นั้นคือ "อัลเฆาะรอนีก" ซึ่งการขอร้องจะต้องแสวงหา" (ภาษาอาหรับ:تلك الغرانيق العلى وإن شفاعتهن لترتجى.)
ประโยคนั้นมาจากบทสวดมนต์ของพหุเทวนิยมมักกะฮ์ที่กล่าวถึงเทพีทั้งสามในตอนที่เดินวนรอบกะอ์บะฮ์
การทำลายวิหาร.
ในเดือนเดียวกันที่ส่งคอลิด อิบน์ อัลวะลีดไปทำลายอัลอุซซากับซุวา ซะอัด อิบน์ ซัยด์ อัลอัชฮาลีถูกส่งไปที่อัลมะชัลลัลพร้อมกับทหารม้า 20 นาย เพื่อทำลายเทวรูปที่มีชื่อว่า มะนาต ที่ถูกบูชาโดยพวกพหุเทวนิยมเผ่าเอาส์กับคอสรอจญ์ ตอนไปถึงที่นั่น ได้ปรากฏหญิงผิวดำแก้ผ้าที่มีผมกระเซิง ร้องไห้และตีอกของเธอ ซะอัดฆ่าเธอพร้อมกับทำลายเทวรูปและโลงศพ
ซิกซ์ดีกรีส์ออฟอินเนอร์เทอร์บิวเลนซ์

ซิกซ์ดีกรีส์ออฟอินเนอร์เทอร์บิวเลนซ์  เป็นสตูดิโออัลบั้มชุดที่หกของวงดนตรีโพรเกรสซิฟเมทัล ดรีมเทียเตอร์ ออกจำหน่ายเป็นอัลบั้มบรรจุซีดีสองแผ่นเมื่อวันที่ 29 มกราคม ค.ศ. 2002 ทางค่ายเพลงอิเล็กทราเรเคิดส์ (Elektra Records) ถ้าไม่นับอีพี "อะเชนจ์ออฟซีซันส์" (A Change of Seasons) อัลบั้มนี้เป็นอัลบั้มแรกที่มีเพลงที่มีชื่อเดียวกันกับอัลบั้ม และเป็นอัลบั้มที่มีความยาวเป็นอันดับสองของวง รองจากอัลบั้ม "ดิแอสโทนิชชิง" (The Astonishing) นับมาจนถึงปัจจุบัน ดรีมเทียเตอร์ได้ทำการแสดงสดทุกเพลงในอัลบั้มแล้ว
แนวคิด.
ผลงานเพลงนี้อยู่ในรูปแบบคอนเซปต์อัลบั้ม ประกอบด้วยหกเพลง โดยห้าเพลงแรกบรรจุอยู่ในแผ่นที่หนึ่ง เนื้อหาของเพลงในอัลบั้มกล่าวถึงการต่อสู้ดิ้นรนในชีวิตในเรื่องต่าง ๆ เช่น โรคพิษสุราเรื้อรัง การสูญเสียความศรัทธา การแยกตัวเอง ความศักดิ์สิทธิ์ของชีวิต และความตาย ส่วนเพลงที่หก ซึ่งยาว 42 นาที บรรจุอยู่ในแผ่นที่สอง โดยแยกออกเป็นแปดแทร็ก เนื้อหาของเพลงเป็นเรื่องราวของคนหกคนที่ทนทุกข์ทรมานกับอาการเจ็บป่วยทางจิตใจที่แตกต่างกัน ได้แก่ โรคอารมณ์สองขั้ว ความผิดปกติที่เกิดหลังความเครียดที่สะเทือนใจ โรคจิตเภท ภาวะซึมเศร้าหลังคลอด โรคออทิซึม และโรคหลายบุคลิกหรือบุคลิกภาพแตกแยก นอกจากนี้ ชื่อของอัลบั้มยังบอกเป็นนัยถึงความจริงที่ว่าแต่ละเพลงในอัลบั้มเป็นรูปแบบต่าง ๆ ของความวุ่นวายปั่นป่วนของจิตใจ กล่าวคือ เพลงหกเพลงก็หมายถึงหกขั้นหรือหกรูปแบบ แนวเพลงของแต่ละแทร็กของเพลงที่หกนี้เป็นการสะท้อนให้เห็นถึงอิทธิพลทางดนตรีที่มีต่อวงที่หลากหลายเป็นอย่างมาก ไม่ว่าจะเป็น ดนตรีคลาสสิก ดนตรีโฟล์ก แจ๊ส และเฮฟวีเมทัล
อิทธิพลทางดนตรี.
นักดนตรีที่มีอิทธิพลต่อการประพันธ์และบันทึกอัลบั้มนี้ ได้แก่ เมทัลลิกา, เรดิโอเฮด, แพนเทอรา, เมกาเดท, ยูทู, ทูล, ไนน์อินช์เนลส์, ซาวด์การ์เดน, อลิซอินเชนส์, เควิน กิลเบิร์ต, คิงส์เอกซ์, กาแลกติกคาวบอยส์, เบ-ลอ บอร์โตก, เรจอะเกนสต์เดอะแมชชีน, และมาเรีย ตีโป
รุบอุลคอลี

รุบอุลคอลี  เป็นทะเลทราย (แบบเอิร์ก) ที่ครอบคลุมถึงสามส่วนในภาคใต้ของคาบสมุทรอาหรับ ตัวทะเลทรายเป็นส่วนหนึ่งของทะเลทรายอาหรับ ครอบคลุมพื้นที่ประมาณ (ระหว่างลองจิจูด 44°30′−56°30′ ตะวันออก กับละติจูด 16°30′−23°00′ เหนือ) อยู่ในเขตประเทศซาอุดีอาระเบีย, ประเทศโอมาน, สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ และประเทศเยเมน
รายละเอียด.
ภูมิประเทศ.
ทะเลทรายมีความยาว และกว้าง ความสูงของทะเลทรายมีความหลากหลายตั้งแต่ ในทิศตะวันตกเฉียงใต้ถึงระดับน้ำทะเลในทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ภูมิประเทศปกคลุมไปด้วยเนินทรายที่สูงถึง สลับกับทุ่งก้อนกรวดและยิปซัม สีของทรายเป็นสีส้มอมแดงเพราะการมีอยู่ของเฟลด์สปาร์
บางพื้นที่มีทุ่งเกลือกร่อย เช่น พื้นที่อุมมุสซะมีมที่ชายแดนตะวันออกของทะเลทราย อะลี อันนะอีมี รายงานว่าเนินทรายในบริเวณนี้ไถลไม่ได้#เปลี่ยนทาง 
ก้นทะเลสาบ.
บริเวณกลางทะเลทรายมีปริมาณของแคลเซียมคาร์บอเนต, ยิปซัม, ดินสอพอง หรือดินเหนียว ในบริเวณที่เคยเป็นทะเลสาบน้ำตื้นที่เคยมีอยู่ในช่วงประมาณ 6,000 ถึง 5,000 ปีกับ 3,000 ถึง 2,000 ปีก่อน ซึ่งเกิดจากฝนมรสุม และมีอยู่แค่ไม่กี่ปี อย่างไรก็ตาม ทะเลสาบในบริเวณตะวันตกเฉียงใต้ของรุบอุลคอลี อยู่ได้นานถึง 800 ปี
มีหลักฐานว่าบริเวณทะเลทราบเป็นที่อยู่ของพืชและสัตว์ตามท้องถิ่น ซึ่งมีฟอสซิลของสัตว์บางชนิด เช่น ฮิปโปโปเตมัส, ควาย และออรอค ในทะเลสาบมีหอยทากขนาดเล็ก, ออสตราคอดส์ และถ้าสภาวะเหมาะสม ก็จะมีหอยน้ำจืดอยู่ด้วย การทับถมของแคลเซียมคาร์บอเนตกับไฟโตลิธ (phytolith) ทำให้พืชกับสาหร่ายเจริญเติบโตได้ดี และมีหลักฐานเกี่ยวกับกิจกรรมของมนุษย์ในช่วง 3,000 ถึง 2,000 ปีก่อน ซึ่งรวมไปถึงอุปกรณ์หินเหล็กไฟ แต่ไม่มีสิ่งหลงเหลือของมนุษย์ที่ถูกค้นพบเลย
สภาพอากาศ.
แคว้นนี้ถูกจัดเป็น "แห้งแล้งอย่างรุนแรง" ด้วยหยาดน้ำฟ้ารายปีโดยทั่วไปน้อยกว่า และความชื้นรายวันโดยเฉลี่ยในเดือนมกราคมอยู่ที่ 52% และในเดือนมิถุนายนถึงกรกฎาคมอยู่ที่ 15% อุณหภูมิสูงสุดรายวันโดยเฉลี่ยในเดือนกรกฎาคมถึงสิงหาคมอยู่ที่ และถึงจุดสูงสุดที่ อุณหภูมิต่ำสุดรายวันโดยเฉลี่ยในเดือนมกราคมถึงกุมภาพันธ์อยู่ที่ ถึงแม้ว่าจะมีบันทึกถึงน้ำค้างแข็งก็ตาม อุณหภูมิสุดขั้วรายวันยังคงเป็นเรื่องที่สำคัญมาก
ความหลากหลายทางชีวภาพ.
บริเวณนี้มีพันธุ์สัตว์จำพวกแมง (เช่น แมงป่อง) กับสัตว์ฟันแทะ ในขณะที่พืชแพร่พันธุ์ทั่วทะเลทราย ถ้าแบ่งตามเขตภูมินิเวศ รุบอุลคอลี จะอยู่ในเขตทะเลทรายอาหรับ เสือชีตาห์เอเชียที่เคยแพร่พันธุ์ในประเทศซาอุดีอาระเบีย สูญพันธ์ไปจากบริเวณนี้ไปแล้ว
น้ำมัน.
ทุ่งน้ำมันชัยบะฮ์ถูกค้นพบในปีค.ศ. 1968 ที่เฆาะวารตอนใต้ ซึ่งเป็นทุ่งน้ำมันที่ใหญ่ที่สุดในโลกที่กินพื้นที่ตั้งแต่บริเวณทางตอนใต้จรดเหนือของรุบอุลคอลี#เปลี่ยนทาง 
หมายเหตุ.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
เทศบาลตำบลกระดังงา

กระดังงา เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นประเภทเทศบาลตำบลซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของหมู่ที่ 6 กับบางส่วนของพื้นที่หมู่ที่ 1, 7–9 ของตำบลกระดังงา ในอำเภอบางคนที จังหวัดสมุทรสงคราม เดิมมีฐานะเป็นสุขาภิบาลกระดังงาที่จัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2498 แล้วได้รับการจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลใน พ.ศ. 2542 ปัจจุบันในเขตเทศบาลมีประชากร 2,127 คน
พื้นที่เทศบาลตำบลอยู่บริเวณเขตศูนย์ราชการต่าง ๆ ของอำเภอบางคนที จังหวัดสมุทรสงคราม อยู่ห่างจากศาลากลางจังหวัดสมุทรสงครามประมาณ 22 กิโลเมตร อยู่ห่างจากกรุงเทพมหานครประมาณ 446 กิโลเมตร ด้านตะวันตกของเขตเทศบาลมีแม่น้ำแม่กลองไหลผ่าน ซึ่งเป็นแหล่งน้ำสำคัญ มีพื้นที่รับผิดชอบ 1.32 ตารางกิโลเมตร หรือคิดเป็นพื้นที่ 825.0 ไร่ เป็นที่ตั้งของวัดสำคัญอย่างวัดบางคณฑีนอก (วัดธรรมยุติการาม) วัดเกาะแก้ว วัดไทร และวัดเกาะใหญ่ และมีสถานที่ท่องเที่ยวเด่น คือ ตลาดน้ำบางน้อย เป็นตลาดน้ำเก่าแก่แห่งหนึ่งมีอายุมากกว่า 100 ปี ซึ่งเป็นที่ค้าขายสำคัญในนาม "บางน้อยนอก" ได้ปรากฎหลักฐานในพระราชหัตถเลขาของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ในครั้งที่พระองค์เสด็จประพาสเมืองสมุทรสงครามใน พ.ศ. 2452 โดยได้ทรงกล่าวถึงสภาพคลองบางน้อยในตอนหนึ่งว่า
"วันที่ 30 สิงหาคม ร.ศ. 128 เวลาบ่าย 2 โมงเรือล่องไปตามลำน้ำเลี้ยวเข้าคลองบางน้อยฝั่งตะวันออกนี้เป็นคลองเก่า ลึกและกว้าง สายน้ำเชี่ยวแรง ตามลำคลองเป็นสวนหมาก มะพร้าว ผลไม้หนาแน่นมีเรือพายซื้อขายจนถึงปากคลองบางน้อย"
เมธา เอื้ออภิญญกุล

เมธา เอื้ออภิญญกุล (23 เมษายน พ.ศ. 2470 – 21 มกราคม พ.ศ. 2560) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดแพร่ และเป็นบิดาของวรวัจน์ เอื้ออภิญญกุล และปานหทัย เสรีรักษ์ เป็นนักธุรกิจใบยาสูบรายใหญ่ของภาคเหนือ
ประวัติ.
เมธา เกิดเมื่อวันที่ 23 เมษายน พ.ศ. 2470 ที่บ้านเด่นชัย ตำบลเด่นชัย อำเภอสูงเม่น จังหวัดแพร่ (ปัจุบันคือ อำเภอเด่นชัย) เป็นบุตรคนที่ 4 ของนายสมบูรณ์ นางบุญธรรม เอื้ออภิญญกุล เกิดนายเมธาสมรสกับ นางธีรวัลย์ กันทาธรรม มีบุตรด้วยกัน 4 คน คือ เมธี เอื้ออภิญญกุล ปานหทัย เสรีรักษ์ (สมรสกับนายแพทย์ ทศพร เสรีรักษ์) องอาจ เอื้ออภิญญกุล และ วรวัจน์ เอื้ออภิญญกุล 
เมธา จบการศึกษาประถมศึกษาที่โรงเรียนประชาบาลเด่นชัย เข้าเรียนชั้นมัธยมจนถึงชั้น ม.2 จากโรงเรียนเจริญราษฎร์ และจบชั้นมัธยมต้น ที่โรงเรียนปรินส์รอยแยลส์วิทยาลัย จังหวัดเชียงใหม่ เข้าเรียนชั้น ม.4 ที่โรงเรียนศรีสวัสดิ์วิทยาคาร จังหวัดน่าน เรียนต่อที่โรงเรียนจีนหวังเหวินในกรุงเทพฯ จากนั้นก็เรียนต่อภาษาจีน จนกระทั่งจบ ม.8 ต่อมาได้รับปริญญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์สาขาบริหารธุรกิจการเกษตร จากมหาวิทยาลัยแม่โจ้
เมธา เสียชีวิตเมื่อวันที่ 21 มกราคม พ.ศ. 2560 ที่โรงพยาบาลแพร่ จังหวัดแพร่
การทำงาน.
เมื่อจบการศึกษาแล้ว นายเมธา ได้กลับมาประกอบธุรกิจสาขาของธนาคารกสิกรไทย ร่วมกับเพื่อนสนิทคือ เกรน ประชาศรัยสรเดช (สามีของเจ้าไข่มุกต์ ประชาศรัยสรเดช) ทำธุรกิจใบยาสูบซึ่งเป็นกิจการของภรรยา ทำให้เขาเป็นเพื่อนสนิทกับ ณรงค์ วงศ์วรรณ และศานิต ศุภศิริ (บิดาของศิริวรรณ ปราศจากศัตรู) เป็นผู้ริเริ่มนำเอาถ่านหินมาทำการบ่มใบยาแทนฟืน เพื่อทำให้การตัดไม้ทำลายป่าลดลง ต่อมาเมื่อกิจการขยายขึ้น จึงได้มีการจดทะเบียนเป็นบริษัท บ้านปู จำกัด (มหาชน) 
งานการเมือง.
เมธา เอื้ออภิญญกุล เข้าสู่งานการเมืองโดยการชักชวนของพลอากาศเอก ทวี จุลทรัพย์ หัวหน้าพรรคธรรมสังคม และเขาได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดแพร่ครั้งแรก ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2518 ในนามพรรคธรรมสังคม และยังได้รับแต่งเป็นที่ปรึกษานายกรัฐมนตรี (หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช) ดูแลงานด้านเศรษฐกิจ ต่อมาได้รับเลือกตั้งอีกครั้งในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป มีนาคม พ.ศ. 2535 สังกัดพรรคสามัคคีธรรม ของณรงค์ วงศ์วรรณ และในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กันยายน พ.ศ. 2535 และการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538 ในนามพรรคชาติไทย
เมธา เคยเป็นที่ปรึกษารัฐมนตรีว่าการกระทรวงวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยีและสิ่งแวดล้อม เป็นที่ปรึกษารัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ (นางสาวกัญจนา ศิลปอาชา) ในปี พ.ศ. 2543
จิชู

" จิชู " (คำแปล: "นิกายกาละ") มีวัดสาขาประมาณ 500 วัดและมีผู้ศรัทธาอยู่ระหว่าง 3 - 4 แสนคนรองจาก นิกายโจโด-ชินชู และ นิกายโจโดชู ถือเป็นนิกายย่อยที่ใหญ่เป็นอันดับสามของนิกายโจโด หนึ่งในนิกายสำคัญของศาสนาพุทธในญี่ปุ่น ชื่อของนิกายได้มาจากหลักคำสอนหลักของนิกายที่เน้นให้สวดเนี่ยนฝอ อยู่ตลอดเวลา
ประวัติศาสตร์.
ยุคคามาคุระ.
รากฐานของนิกายจิชูก่อตั้งขึ้นโดยอิปเปน (一遍; 1234–1289) และศิษย์ที่ชื่อโชทัตสึ (聖達); 1203–1279) อิปเปนเกิดในชนชั้นซามูไรในตระกูลคาโดในมณฑลอิโยะ อิปเปนออกจาริกแสวงบุญหลังบิดาเสียชีวิตลงแล้วและใช้เวลาสามปีในอาศรมบนภูเขาที่เขาฝึกฝนการภาวนาถึงพระอมิตาภพุทธ หรือเนี่ยนฝอ (เนมบุตสึ) ต่อมาอิปเปนเดินทางไป มณฑลคิอิ ในปี 1274/75 เพื่อเยี่ยมชมภูเขาคุมาโนะอันศักดิ์สิทธิ์ ณ ที่นั้นอิเปนได้พบกับนิมิตจากเทพเจ้ากงเง็น (権現) ที่สถิตในคุมาโนะและเป็นอวตารของพระอมิตาภพุทธเจ้าได้ประกาศกับอิปเปนว่าการไปเกิดในสุขาวดี ขึ้นอยู่กับพระอมิตาภพุทธเจ้าเท่านั้น ศรัทธาเป็นสิ่งไม่สลักสำคัญ สิ่งเดียวที่สำคัญคือการสวดภาวนาถึงพระอมิตาภพุทธเจ้าให้สมบูรณ์แล้วช่วยเหลืออผู้คนให้เข้าถึงวิธีการปฏิบัติเช่นนี้ เพื่อที่พระอมิตาภพุทธเจ้าจะสามารถช่วยเหลือสรรพสัตว์ด้วยพลังภายนอก หรือทาริกิ (他力) ของพระองค์
หลังจากรับฟังคำพยากรณ์นี้ อิปเปนอุทิศตนในการจารึกธุดงค์ หรือยูเกียว (遊行) ไปตามชนบทญี่ปุ่นและเพื่อแจกจ่ายแผ่นยันต์หรือฟุซัง (賦算) ที่เขียนคำว่าเนมบุตสึ (念仏) และโรคุจูมันนิน (万人万人) ซึ่งเป็นข้อความที่เป็นหัวใจคำสอนของอิปเปน นอกจากนี้เขายังพัฒนาการท่องเนมบุตสึไปด้วยและเต้นรำไปด้วยระหว่างปี 1279 เรียกว่าเนมบุตสึ โอโดริ (踊念仏)
ตำบลบางยี่รงค์

บางยี่รงค์ เป็น 1 ใน13 ตำบลของอำเภอบางคนที จังหวัดสมุทรสงคราม เป็นที่ตั้งของวัดแม่พระองค์อุปถัมภ์ (วัดใน) บางนกแขวก ประจำเขตมิซซังราชบุรี (สังฆมณฑลราชบุรี) 
ที่ตั้งและอาณาเขต.
ตำบลบางยี่รงค์มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ประวัติ.
ตำบลบางยี่รงค์อยู่ในเขตอำเภอบางคนที เป็นตำบลเก่าแก่ กล่าวคือตำบลบางยี่รงค์และตำบลโรงหีบมีพื้นที่ติดต่อกัน สองตำบลนี้มีชาวจีนอาศัยอยู่มากและในอดีตมีการปลูกอ้อยกันมาก มีการตั้งโรงหีบอ้อยที่ปากคลองโรงหีบ ต่อมามีการปลูกอ้อยมากขึ้น จึงมีการสร้างโรงหีบอ้อยเป็นโรงที่สองที่ปากคลองบางยี่รงค์ ชาวจีนเรียกโรงหีบที่สองว่า "ยี่ล้ง" ต่อมา คำว่า "ยี่ล้ง" ก็กลายมาเป็น "ยี่รงค์" และเป็นชื่อตำบลในปัจจุบัน และใน พ.ศ. 2483 กระทรวงมหาดไทยได้ยุบรวมพื้นที่ตำบลเนื่องจากมีตำบลมากเกินไป โดยยุบรวมพื้นที่ตำบลบ้านฝรั่งเข้ากับตำบลบางยี่รงค์ แล้วจัดตั้งเป็น "ตำบลบางยี่รงค์" ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2522 โดยให้มีผลตั้งแต่วันที่ 16 ตุลาคม ปีเดียวกัน ต่อมาได้มีการจัดตั้งสภาตำบลบางยี่รงค์ ในวันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2517 มีการปกครองในเขตตำบลทั้งหมด 11 หมู่บ้าน 
ต่อมาในวันที่ 7 กันยายน พ.ศ. 2525 ได้แยกการปกครองหมู่ 2 (บ้านคลองไทย) ของตำบลบางยี่รงค์ ไปรวมกับการปกครองหมู่ 1–3, 11–12 ของตำบลบางสะแก จัดตั้งเป็น ตำบลบ้านปราโมทย์ จึงเหลือการปกครองในเขตตำบลทั้งหมด 10 หมู่บ้าน จนถึงปัจจุบัน ก่อนที่ต่อมาสภาตำบลบางยี่รงค์ได้ยกฐานะเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลบางยี่รงค์ ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เมื่อวันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2539 และมีผลในวันที่ 25 ธันวาคม ปีเดียวกัน เป็นต้นมา และต่อมาองค์การบริหารส่วนตำบลบางยี่รงค์ได้ยกฐานะขึ้นเป็น เทศบาลตำบลบางยี่รงค์ ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เมื่อวันที่ 12 ตุลาคม พ.ศ. 2552 และมีผลในวันเดียวกัน 
ชุมชนบริเวณเทศบาลตำบลบางยี่รงค์นั้นมีความเจริญอย่างรวดเร็วเป็นอย่างมาก กระทรวงมหาดไทยจึงให้ใช้พระราชกฤษฎีกา ให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. 2522 บังคับในเขตเทศบาลตำบลบางยี่รงค์ เนื่องจากมีการขยายตัวทั้งในด้านการก่อสร้างอาคารและการผังเมือง ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2559 โดยให้มีผลตั้งแต่วันที่ 3 ตุลาคม ปีเดียวกัน
จุมเบ ฟาตีมา

จุมเบ ฟาตีมา (อักษรโรมัน: Djoumbé Fatima; 1837–1878) หรือ จุมเบ ซูดี  เป็นสมเด็จพระราชินีนาถหรือสุลต่านหญิงและผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์แห่งมอเอลี ตั้งแต่มีพระชนมายุ 5 พรรษาจนกระทั่งสวรรคต พระองค์มีความสัมพันธ์ทางเครือญาติกับอาณาจักรเมรีนาและรัฐสุลต่านแซนซิบาร์
พระราชประวัติ.
พระชนม์ชีพช่วงต้น.
จุมเบ ฟาตีมา เป็นพระราชธิดาของพลเอก พระเจ้ารามาเนตากา หรือสุลต่านอับเดรามาเน กับพระชายาราวาโอ พระราชชนกเป็นพระเทวันของพระเจ้าราดามาที่ 1 แห่งมาดากัสการ์ ด้วยเหตุนี้จุมเบ ฟาตีมาจึงเป็นพระญาติของเจ้านายมาดากัสการ์ หลังการสวรรคตของพระราดามาที่ 1 พระราชชนกจึงลี้ภัยออกจากมาดากัสการ์และก่อตั้งรัฐสุลต่านบนเกาะมอเอลี (ปัจจุบันอยู่ในประเทศคอโมโรส) พระองค์มีพระขนิษฐาร่วมพระชนกชนนีพระองค์หนึ่งคือ จุมเบ ซาลามา แต่สิ้นพระชนม์ตั้งแต่ทรงพระเยาว์
เสวยราชย์.
จุมเบ ฟาตีมาขึ้นเสวยราชย์เป็นสุลต่านแห่งมอเอลีหลังการเสด็จสวรรคตของพระเจ้ารามาเนตากาใน ค.ศ. 1842 โดยมีราวาโอเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ไปพลาง ต่อมาราวาโอเสกสมรสใหม่กับซีวันดีนี อดีตที่ปรึกษาของพระเจ้ารามาเนตากาเมื่อ ค.ศ. 1843 และกลายเป็นครูพิเศษของจุมเบ ฟาตีมา พร้อมไปกับการวางแผนที่จะให้สุลต่านหญิงผู้มีศักดิ์เป็นลูกเลี้ยงนี้เสกสมรสกับเจ้านายของรัฐสุลต่านแซนซิบาร์ แต่เวลาต่อมาราวาโอหย่าร้างกับซีวันดีนีเมื่อ ค.ศ. 1846
เมื่อฝรั่งเศสเข้าปกครองเกาะมายอต และสนใจที่จะพัฒนาเกาะมอเอลี จึงส่งมาดามดรัวต์  เข้ามาเป็นพระพี่เลี้ยงของสุลต่านหญิงจุมเบ ค.ศ. 1849 เมื่อสุลต่านจุมเบพระชนมายุได้สิบสองพรรษา รัฐบาลฝรั่งเศสจึงจัดพระราชพิธีราชาภิเษกถวาย แต่สองปีต่อมาหลังพระราชพิธีราชาภิเษก สุลต่านหญิงพระองค์ทรงขับไล่พระพี่เลี้ยงชาวฝรั่งเศสออก และจัดพระราชพิธีอภิเษกสมรสกับไซอิด มูฮัมมัด บิน นัสเซอร์ มากาดารา พระญาติของสุลต่านแซนซิบาร์ ก่อนถูกพวกฝรั่งเศสขับไล่ใน ค.ศ. 1860
ค.ศ. 1863 ฝรั่งเศสส่งคณะผู้แทนเข้าเฝ้าสุลต่านหญิง และเดซีเร ชาร์เนย์  การบันทึกภาพของสุลต่านหญิงพระองค์นี้ไว้ เขาบันทึกว่าพระองค์ "ทรงพระประชวรแลทุกข์โทมนัส" และมีข้าราชบริพารเฝ้าถวายงานเพียงไม่กี่คน รวมทั้งบันทึกถึงฉลองพระองค์ว่า ทรงฉลองพระองค์ "ผ้าคลุมยาวทำจากผ้าไหมและทองคำอย่างดีจากตุรกี" ปิดพระพักตร์และพระวรกายเกือบทั้งหมด แลเห็นเพียงพระหัตถ์เท่านั้น การเยือนมอเอลีครั้งนี้ของชาวฝรั่งเศส ก็เพื่อเชื้อเชิญให้ตัดสินพระทัยเข้าเป็นอาณานิคมของฝรั่งเศส แต่สุลต่านหญิงทรงปฏิเสธ
ปลายพระชนม์.
ค.ศ. 1865 สุลต่านจุมเบสละราชสมบัติแก่โมฮาเมด บิน ไซดี ฮามาดี มากาดารา พระราชโอรส และเมื่อชาวฝรั่งเศสกลับมาเกาะมอเอลีอีกครั้งใน ค.ศ. 1871 พระองค์ขึ้นเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ และขึ้นเป็นสุลต่านอีกครั้งจนกระทั่งสวรรคตใน ค.ศ. 1878
ชีวิตส่วนพระองค์.
สุลต่านจุมเบประทับอยู่ในพระราชวังสีขาวขนาดสองห้องติดป้อมปราการ และเห็นทะเล มีทหารราชองครักษ์ประจำอยู่ 28 นาย จุมเบอภิเษกสมรสกับไซอิด มูฮัมมัด บิน นัสเซอร์ มากาดารา พระญาติของสุลต่านแซนซิบาร์ใน ค.ศ. 1865 ทั้งสองมีพระราชโอรสด้วยกันสามพระองค์ ได้แก่
และมีพระราชโอรส-ธิดาที่ประสูติกับเอมีล เฟลอรีโย เดอ ล็องล์ (ค.ศ. 1837–1881) สองพระองค์ ได้แก่
ซาลีมา มาชัมบา

ซาลีมา มาชัมบา บินต์ ไซดี ฮามาดี มากาดารา (อักษรโรมัน: Salima Machamba bint Saidi Hamadi Makadara; 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 1874 – 7 สิงหาคม ค.ศ. 1964) มีศาสนนามทางคริสต์ศาสนาว่า "อูร์ซูล"  เป็นสมเด็จพระราชินีนาถหรือสุลต่านหญิงแห่งมอเอลี เป็นพระญาติของสมเด็จพระราชินีนาถรันฟาลูนาที่ 1 แห่งมาดากัสการ์
พระราชประวัติ.
ซาลีมาเสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 1874 ที่เมืองฟงโบนี เป็นพระราชธิดานอกสมรสของจุมเบ ฟาตีมา สุลต่านหญิงแห่งมอเอลี ประสูติแต่เอมีล เฟลอรีโย เดอ ล็องล์  แต่พระนามาภิไธยนั้นใช้ชื่อสกุลของอดีตพระสวามีของพระราชชนนี พระองค์ถูกฝรั่งเศสเลือกเป็นกษัตริย์หุ่นเชิดในช่วงที่คอโมโรสตกเป็นรัฐอารักขาของฝรั่งเศส
ซาลีมาอภิเษกสมรสกับกามีย์ ปอล  ตำรวจชาวฝรั่งเศส เมื่อวันที่ 28 สิงหาคม ค.ศ. 1901 ที่เมืองแซ็ง-เดอนีบนเกาะเรอูว์นียง ต่อมา ค.ศ. 1909 พระองค์ถูกฝรั่งเศสถอดออกจากอิสริยยศและถูกเนรเทศไปฝรั่งเศส เพราะคอโมโรสถูกผนวกเข้ากับอาณานิคมของฝรั่งเศส โดยรัฐบาลฝรั่งเศสจะมอบบำนาญปีละ 3,000 ฟรังก์ พระองค์ประสูติการพระราชโอรส-ธิดาสามคน
หลังการเนรเทศ พระองค์ใช้ชีวิตสามัญด้วยการเป็นเกษตรกร และเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 7 สิงหาคม ค.ศ. 1964 ณ จังหวัดโอต-โซน ประเทศฝรั่งเศส และมีการฝังพระศพเมื่อวันที่ 10 สิงหาคม ค.ศ. 1964
เจเนอรัลไดนามิกส์อิเล็กทริกโบต

เจเนอรัลไดนามิกส์อิเล็กทริกโบต (อักษรย่อ: GDEB) เป็นบริษัทย่อยของบริษัทเจเนอรัลไดนามิกส์ ซึ่งเป็นผู้สร้างหลักของเรือดำน้ำสำหรับกองทัพเรือสหรัฐมานานกว่า 100 ปี โรงงานหลักของบริษัทคืออู่ต่อเรือในกรอตัน รัฐคอนเนตทิคัต, การสร้างลำเรือและอุปกรณ์อำนวยความสะดวกในโกวนซิตพอยต์ รัฐโรดไอแลนด์ รวมถึงการออกแบบและวิศวกรรมสิ่งอำนวยความสะดวกในนิวลอนดอน รัฐคอนเนตทิคัต
ประวัติ.
บริษัทก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1899 โดยไอแซก ไรซ์ ในฐานะอิเล็กทริกโบตคอมพานีเพื่อสร้างการออกแบบเรือซับเมอร์ซิเบิลของจอห์น ฟิลิป ฮอลแลนด์ ซึ่งได้รับการพัฒนาที่เครสเซนต์ชิปยาร์ดของลิวอิส นิกสัน ในเอลิซาเบธ รัฐนิวเจอร์ซีย์ โดย"ฮอลแลนด์ VI" เป็นเรือดำน้ำลำแรกที่สร้าง ณ อู่ต่อเรือแห่งนี้ ซึ่งต่อมาได้กลายเป็นยูเอสเอส "ฮอลแลนด์" เมื่อได้รับการขึ้นระวางในกองทัพเรือสหรัฐในวันที่ 11 เมษายน ค.ศ. 1900—นับเป็นเรือดำน้ำลำแรกที่ได้รับการขึ้นระวางอย่างเป็นทางการ ความสำเร็จของ"ฮอลแลนด์ VI" ได้สร้างความต้องการรุ่นที่ติดตามมา (ชั้นเอ หรือชั้น"พลังเจอร์") ที่เริ่มต้นด้วยซับเมอร์ซิเบิลแบบเดิม"ฟูลตัน" ซึ่งสร้างขึ้น ณ อิเล็กทริกโบต (EB) กองทัพเรือต่างประเทศบางแห่งสนใจในการออกแบบเรือดำน้ำรุ่นล่าสุดของจอห์น ฮอลแลนด์ และซื้อสิทธิ์ในการสร้างภายใต้สัญญาลิขสิทธิ์ผ่านทางอิเล็กทริกโบต ซึ่งรวมถึงกองทัพเรือของสหราชอาณาจักร, กองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่น, กองทัพเรือจักรวรรดิรัสเซีย และกองทัพเรือเนเธอร์แลนด์
ตั้งแต่ ค.ศ. 1907 ถึง ค.ศ. 1925 อิเล็กทริกโบตได้ออกแบบเรือดำน้ำสำหรับกองทัพเรือและรับเหมาช่วงการก่อสร้างต่อฟอร์ริเวอร์ชิปยาร์ด ในควินซี รัฐแมสซาชูเซตส์ ในยุคนี้อิเล็กทริกโบตได้สร้างเรือดำน้ำชั้นบี, ซี, ดี, อี, เค, แอล, เอ็ม, อาร์ และเอส
ในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง บริษัทและบริษัทย่อย (โดยเฉพาะอย่างยิ่งเอลโก) ได้สร้างเรือดำน้ำ 85 ลำ ผ่านผู้รับเหมาช่วง และเรือต่อสู้เรือดำน้ำ 722 ลำ สำหรับกองทัพเรือสหรัฐ รวมถึงเรือยนต์ 80 ฟุต จำนวน 580 ลำ ให้แก่กองทัพเรืออังกฤษ
ระหว่างสงคราม.
หลังสงคราม กองทัพเรือสหรัฐไม่ได้สั่งเรือดำน้ำอีกลำจากอิเล็กทริกโบตจนกระทั่ง"คัตเทิลฟิช"ใน ค.ศ. 1931 โดย"คัตเทิลฟิช"เป็นเรือดำน้ำลำแรกที่ได้รับการสร้างขึ้น ณ โรงงานของอิเล็กทริกโบตในกรอตัน รัฐคอนเนทิคัต ซึ่งเป็นโรงงานผลิตเรือดำน้ำหลักตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา อิเล็กทริกโบตเป็นอู่ต่อนำสำหรับเรือดำน้ำหลายชั้น (ทั้ง"เพิร์ช", "แซลมอน", "ซาร์โก", "แทมเบอร์", "การ์", "แมกเคอเรล" และ"กาโต") ก่อนสงครามโลกครั้งที่สอง
จ้าวชงกั๋ว

จ้าวชงกั๋ว (137-52 ปีก่อนคริสตกาล) เป็นขุนพลคนสำคัญของ ราชวงศ์ฮั่นตะวันตก ร่วมกับขุนพลคนสำคัญอีก 3 ท่านคือ เว่ยชิง, ฮั่วชี่ปิ้ง และ หลี กวั่ง จ้าวชงกั๋วมีความดีความชอบในการปกป้องดินแดนของจักรวรรดิฮั่นจากรุกรานของชนเผ่านอกด่านอย่าง ซงหนู รวมถึงอีกหลายเผ่านอกจากนี้ยังสามารถปราบปรามและกวาดล้างชนเผ่าซงหนูและชนเผ่าต่าง ๆ จนไม่กล้ารุกรานดินแดนของราชวงศ์ฮั่นอีกเป็นเวลานาน
รวมถึงให้เหล่าทหารภายใต้การบังคับบัญชาของเขาทำนาเพื่อเป็นการสร้างรายได้ให้กับจักรวรรดิและเป็นปกป้องชายแดนไปในเวลาเดียวกัน จ้าวชงกั๋วรับใช้แผ่นดินฮั่นตะวันตกถึง 3 รัชสมัยคือ จักรพรรดิฮั่นอู่ตี้, จักรพรรดิฮั่นเจาตี้ และ จักรพรรดิฮั่นเสวียนตี้ ก่อนจะลาออกจากราชการและถึงแก่อสัญกรรมในรัชสมัยจักรพรรดิฮั่นเสฺวียนตี้เมื่อ 52 ปีก่อนคริสตกาล ขณะอายุได้ 85 ปี
นานาโอะ อาการิ

นานาโอะ อาการิ (; โรมาจิ: "Nanawo Akari" เกิด 12 พฤศจิกายน พ.ศ.2538 -) เป็นนักร้องป๊อปและยูทูเบอร์หญิงชาวญี่ปุ่น มีชื่อเล่นของเธอคือ อาการิน (; โรมาจิ: "Akarin") และ อาจัง (; โรมาจิ: "Āchan")
ประวัติ.
เธอเกิดเมื่อวันที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ.2538 ในโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น เธอมีความสนใจในด้านดนตรีสำหรับชีวิตของเธอ และในมัธยมต้น เธอฟังเพลงอานิซอนและโวคาลอยด์เป็นหลักโดยเฉพาะอย่างยิ่ง เธอกลายเป็นแฟนตัวยงของผู้ผลิตเพลงโดจิน DECO*27 เธอได้รับแรงบันดาลใจจากการเป็นนักร้องหลังจากฟังเพลงของวงบัมพ์ออฟชิคเกนและค้นพบยูทูบ
เธอทำให้เธอเปิดตัวในฐานะนักร้องเมื่อปี พ.ศ.2554 แสดงในวงอินดี้ ซึ่งมีชีวิตอยู่ตลอดในญี่ปุ่น จากนั้นในที่สุดวงดนตรีก็จะสลายซึ่งจะนำเธอไปสู่อาชีพศิลปินเดี่ยว ในปี พ.ศ.2557 เธอได้เอาชนะกว่า 5,000 คนอื่น ๆ ผู้มีส่วนร่วมในการคัดเลือกจัดขึ้นโดยโซนี่มิวสิคอาร์ติสต์ ในปี พ.ศ.2559 เธอเริ่มอัปโหลดเพลงโดจินในนิโคนิโค เว็บไซต์วิดีโอแชร์ของญี่ปุ่น เธอยังเป็นพิธีกรร่วมของรายการวิทยุชื่อว่า "ร็อคบราเธอร์ " เธอได้รับผู้ติดตามในนิโคนิโคอย่างรวดเร็ว ณ เดือนมีนาคม พ.ศ.2561 วิดีโอของเธอได้รับการดูอย่างน้อย 9 ล้านครั้ง เธอก็เริ่มร่วมมือกับคนอื่น ๆ ในศิลปินโดจินและเพลงของเธอ รวมทั้ง DECO*27 ในปี พ.ศ. 2560 เธอถูกคัดเลือกให้เป็นตัวละครแมช ไครีไลต์ ในละครเวที ดัดแปลงในเกมมือถือชื่อว่า เฟต/แกรด์ออร์เดอร์ เธอได้ปล่อยเพลงมินิอัลบั้มของเธอชื่อว่า "เนคราลอยด์ โนะ สึคุริ คะตะ"  ในเดือนกรกฎาคมในปีนั้น
ระหว่างการแสดงสดในเมืองโตเกียวในเดือนมีนาคม พ.ศ.2561 เธอได้ประกาศว่าเธอจะทำให้เธอเปิดตัวครั้งสำคัญภายใต้โซนี่มิวสิคในภายหลังปีนั้น เพลงซิลเกิลแรกของเธอคือ "วันรูมซูการ์ไลฟ์" "นันโตะกะนะรุคุระไน ไอโนะอุตะ นันเตะ"  ปล่อยตัวเมือวันที่ 22 สิงหาคม พ.ศ.2561 ในเพลง วันรูมซูการ์ไลฟ์ จะใช้เป็นเพลงเปิดประกอบอนิเมะเรื่อง ชีวิตหวาน น้ำตาลสุข (Happy sugar life) เพลงนี้จะอยู่ในสูงสุดที่ 33 บนออริคอนชาร์ตประจำสัปดาห์และชาร์ตใน 9 สัปดาห์ เธอได้ปล่อยเพลงอัลบั้มหลักของเธอคือ "ฟลายอิ้งเบสต์ ชิระไนโนะ ชิมาตะ เดะ อุวะซะ โนะ ดะเมะ เท็นชิ"  เมื่อวันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ.2561
ปฏิบัติการขวานรบ

ปฏิบัติการขวานรบ(15-17 มิถุนายน ค.ศ. 1941) เป็นการรุกของกองทัพบริติชในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองเพื่อคลายวงล้อมทูบลักและยึดไซเรไนกาตะวันออกกลับคืนมาจากกองทัพเยอรมันและอิตาลี มันเป็นครั้งแรกในช่วงสงครามที่กองทัพเยอรมันต่อสู้กับฝ่ายป้องกันอย่างมีนัยสำคัญ ฝ่ายบริติชสูญเสียรถถังไปกว่าครึ่งในวันแรกและมีเพียงหนึ่งในสามของการโจมตีที่ประสบความสำเร็จ 
บริติชได้บรรลุผลลัพธ์ที่ยุ่งเหยิงในวันที่สอง ได้ถูกผลักดันกลับไปยังปีกตะวันตกและถูกขับไล่ด้วยการโจมตีตอบโต้กลับขนาดใหญ่ของเยอรมันในส่วนกลาง ในวันที่สาม บริติชได้หลีกเลี่ยงหายนะอย่างเฉียดฉิวโดยการถอนกำลังออกจากพื้นที่ไป ก่อนที่เยอรมันจะทำการโอบล้อม ด้วยความล้มเหลวของขวานรบนำไปสู่การรับตำแหน่งหน้าที่แทนนายพลบริติช เซอร์ Archibald Wavell, ผู้บัญชาการทหารสูงสุดในตะวันออกกลางโดย Claude Auchinleck Wavell ได้รับตำแหน่งหน้าที่ของ Auchinleck คือ ผู้บัญชาการทหารสูงสุดในอินเดีย
อัสการ์ มามิน

อัสการ์ อูซักบายูเลอ มามิน  เป็นนักการเมืองและนักเศรษฐศาสตร์ชาวคาซัคซึ่งดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีคาซัคสถานตั้งแต่ปี ค.ศ. 2019 ถึงปี 2022 เขาลาออกเนื่องจากแรงกดดันจากเหตุการณ์ความไม่สงบในคาซัคสถานใน ค.ศ. 2022
ซอฟี วีลแม็ส

ซอฟี วีลแม็ส สโตน  เป็นนักการเมืองหญิงชาวเบลเยียมซึ่งเคยดำรงตำแหน่งเป็นนายกรัฐมนตรีเบลเยียมคนที่ 52 และเป็นสตรีคนแรกที่เป็นนายกรัฐมนตรี โดยในปัจจุบันดำรงตำแหน่งรองนายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีการต่างประเทศตั้งแต่ ค.ศ. 2020
วีลแม็สได้รับเลือกเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกใน ค.ศ. 2014 และได้รับเลือกเป็นรัฐมนตรีการงบประมาณในรัฐบาลมีแชล 1 และ 2 ระหว่าง ค.ศ. 2015–2019
ภายหลังจากการเลือกตั้งทั่วไปใน ค.ศ. 2019 สมเด็จพระราชาธิบดีฟีลิปมีพระบรมราชานุญาตให้วีลแม็สจัดตั้งรัฐบาลชั่วคราว (รัฐบาลวีลแม็ส 1) ก่อนที่จะจัดตั้งรัฐบาลใหม่อีกครั้งในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2020 เพื่อจัดการกับการระบาดทั่วของโควิด-19 
ต่อมาในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2020 วีลแม็สได้เข้าร่วมกับรัฐบาลของอาเล็กซันเดอร์ เดอ โกร ในตำแหน่งรัฐมนตรีการต่างประเทศ และรองนายกรัฐมนตรี
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติสาธารณรัฐอิสลามอิหร่าน

คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติสาธารณรัฐอิสลามอิหร่าน  เป็นคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของประเทศอิหร่าน ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1947 เป็นสมาชิกของคณะกรรมการโอลิมปิกสากลและสภาโอลิมปิกแห่งเอเชีย ในปี ค.ศ. 1948 ได้มีการส่งคณะนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนที่ลอนดอน สหราชอาณาจักร
ปัจจุบันสำนักงานใหญ่ของคณะกรรมการโอลิมปิกโปแลนด์ตั้งอยู่ที่เตหะราน, ประเทศอิหร่าน โดยมีประธานคือ เรซอ แซเลฮี แอมีรี (Reza Salehi Amiri) ซึ่งรับตำแหน่งในเดือนมกราคม ค.ศ. 2018