ปรัชญาดิจิทัล

ปรัชญาดิจิทัล (หรือ ภววิทยาทางดิจิทัล) เป็นแนวทางในปรัชญาและจักรวาลวิทยาซึ่งได้รับการสนับสนุนจากนักคณิตศาสตร์ นักวิทยาการคอมพิวเตอร์และนักฟิสิกส์เชิงทฤษฎีบางคน ได้แก่ Edward Fredkin, Konrad Zuse, Stephen Wolfram, Rudy Rucker, Gregory Chaitin, Seth Lloyd และ Paola Zizzi
ภาพรวม.
ปรัชญาดิจิทัลเป็นการตีความอภิปรัชญาแบบเอกนิยมสมัยใหม่ของ Gottfried Leibniz ที่นำมาแทนที่โมนาดส์ (monads) ของ Leibniz ด้วยแง่มุมของทฤษฎีเครื่องจักรอัตโนมัติเซลลูลาร์ ตามแนวคิดของไลบ์นิซ จิตสามารถได้รับการรักษาเชิงคำนวณ ปรัชญาดิจิทัลจึงพยายามพิจารณาประเด็นหลักบางประการในปรัชญาจิต แนวทางของดิจิทัลพยายามที่จะจัดการกับทฤษฎีควอนตัมที่ไม่ได้กำหนดโดยอนุมานว่าข้อมูลทั้งหมดต้องมีวิธีการที่จำกัดและไม่ต่อเนื่องในการเป็นตัวแทนและวิวัฒนาการของสถานะทางกายภาพถูกควบคุมโดยกฎท้องถิ่นและกฎเกณฑ์
ในฟิสิกส์ดิจิทัล การดำรงอยู่และความคิดจะประกอบด้วยการคำนวณเท่านั้น (อย่างไรก็ตามไม่ใช่ว่าจะต้องคิดคำนวณทั้งหมด) ดังนั้นการคำนวณจึงเป็นสารเดียวของอภิปรัชญาแบบเอกนิยม ในขณะที่อัตวิสัยเกิดขึ้นจากความเป็นสากลในการคำนวณ ปรัชญาดิจิทัลมีหลายรูปแบบ แต่ส่วนใหญ่เป็นทฤษฎีข้อมูลดิจิทัลที่เน้นความเป็นจริงทางกายภาพและวิทยาศาสตร์การรับรู้ และอื่น ๆ ตามกรอบของทฤษฎีสารสนเทศ
นักปรัชญาดิจิทัล.
Edward Fredkin ผู้บุกเบิกคอมพิวเตอร์ เขาได้เขียนบทความ "Finite Nature" (1992) ซึ่งระบุกฎพื้นฐานของสารสนเทศทางกายภาพสองข้อ เนื่องจากปัญหาทางฟิสิกส์ที่แก้ไขไม่ได้ กฎพื้นฐานทั้งสองนี้มีผลพวงเชิงตรรกะพื้นฐานสองประการ ดังนี้
หากกฎสารสนเทศพื้นฐานข้อแรกของ Fredkin ถูกต้อง แสดงว่าทฤษฎีสัมพัทธภาพทั่วไป ของ Einstein ไม่ถูกต้องทั้งหมด เพราะทฤษฎีนี้ไม่ได้อาศัยข้อมูลสารสนเทศแบบดิจิทัล หากกฎพื้นฐานข้อที่สองของ Fredkin ถูกต้อง การตีความของโคเปนเฮเกนในเรื่องกลศาสตร์ควอนตัมก็ไม่ถูกต้องทั้งหมด เนื่องจากการสุ่มควอนตัมยังขาดคำอธิบายที่ให้คำจำกัดความแบบดิจิทัล
ในหนังสือ "A New Kind of Science" บทที่ 9 ของ Stephen Wolfram นำเสนอโครงร่างของหุ่นยนต์พหุภพ ต่ำกว่ามาตราส่วนแพลงค์ มีซับสเตรตทางสารสนเทศที่ช่วยให้สร้างเวลา พื้นที่และพลังงาน โดยใช้พารามิเตอร์อัปเดต พารามิเตอร์ที่อัปเดตสำหรับลิขสิทธิ์นั้นคล้ายคลึงกับเวลาผ่าน isomorphism ทางคณิตศาสตร์ แต่พารามิเตอร์ที่อัปเดตนั้นเกี่ยวข้องกับการสลายตัวในจักรวาลที่หลากหลาย สารตั้งต้นของข้อมูลสารสนเทศประกอบด้วย โหนดเครือข่ายที่สามารถจำลองรูปแบบจำลองเครือข่ายแบบสุ่มและจำนวนเต็มตามแนวทางของ Feynman ในความเป็นจริงทางกายภาพ ทั้งพลังงานและปริภูมิ-เวลา เป็นคุณสมบัติรอง คุณลักษณะพื้นฐานที่สุดของความเป็นจริงคือการแพร่กระจายสัญญาณที่มีสาเหตุจากการอัปเดตพารามิเตอร์ที่ดำเนินการกับโหนดเครือข่าย เครื่องจักรอัตโนมัติอันซับซ้อนมีรูปแบบที่ประกอบด้วยสารตั้งต้นของข้อมูลสารสนเทศ พารามิเตอร์ที่อัปเดต กฎง่าย ๆ สองสามข้อ และวิธีการหาค่า ทฤษฎีสนามควอนตัมและทฤษฎีสัมพัทธภาพทั่วไปทั้งหมด
ลักษณะของแบบจำลองที่ถูกจำกัดนี้บ่งบอกถึงการมีอยู่ของพลังของจักรวาลที่หลากหลายที่อาจจะไม่เล็กเกินไปสำหรับการสืบสอบเชิงประจักษ์
ในหนังสือ "Mind Tools" (1987) ของ Rudy Rucker ผู้ซึ่งเป็นนักคณิตศาสตร์และนักปรัชญาได้ กล่าวถึงแนวคิดนี้ด้วยข้อสรุปต่อไปนี้เกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างคณิตศาสตร์กับจักรวาล ข้อสรุปที่สองของ Rucker ใช้ศัพท์เฉพาะ 'fact-space'; นี่คือ แบบจำลองทางวิทยาศาสตร์ของความเป็นจริง ของ Rucker ที่มีพื้นฐานว่าการดำรงอยู่ทั้งหมดคือการรับรู้ของผู้สังเกตการณ์ต่าง ๆ เอกลักษณ์ของแต่ละประเภทมีลักษณะเป็นก้อนกลม (glob) ใน fact-space โลก - ซึ่งเป็นที่รวบรวมความคิดและวัตถุทั้งหมด - เป็นรูปแบบที่กระจายไปทั่ว fact-space ข้อสรุปต่อไปนี้อธิบายปรัชญาดิจิทัลที่เกี่ยวข้องกับโลกกับ fact-space
แนวคิดพื้นฐานเกี่ยวกับฟิสิกส์ของ Fredkin.
Fredkin ใช้แนวทางที่รุนแรงในการอธิบาย EPR Paradox และการทดลองแบบ double-slit ในกลศาสตร์ควอนตัม ในขณะที่ยอมรับว่ากลศาสตร์ควอนตัมให้การทำนายที่แม่นยำ Fredkin ก็เห็นพ้องกับอัลเบิร์ต ไอน์สไตน์ในการโต้วาทีของโบร์-ไอน์สไตน์ จากหนังสือ "The Meaning of Relativity" ไอน์สไตน์เขียนว่า "เราสามารถให้เหตุผลที่ดีว่าทำไมความเป็นจริงจึงไม่สามารถแสดงด้วยพลังสนามที่ต่อเนื่องได้ จากปรากฏการณ์ควอนตัม ดูเหมือนว่าจะตามมาด้วยความมั่นใจว่าระบบของพลังงานอันจำกัดสามารถอธิบายได้อย่างสมบูรณ์ด้วยชุดตัวเลขที่จำกัด (จำนวนควอนตัม) ดูเหมือนว่าจะไม่สอดคล้องกับทฤษฎีอนุกรม และต้องนำไปสู่การพยายามค้นหาทฤษฎีพีชคณิตบริสุทธิ์ เพื่ออธิบายความเป็นจริง อย่างไรก็ตาม ไม่มีใครรู้วิธีหาค่าพื้นฐานสำหรับคำอธิบายดังกล่าว"
ความหวังของไอน์สไตน์เป็นทฤษฎีพีชคณิตบริสุทธิ์ อย่างไรก็ตาม Fredkin พยายามค้นหาทฤษฎีสารสนเทศบริสุทธิ์เพื่ออธิบายความเป็นจริง ในขณะเดียวกัน นักฟิสิกส์พบความคลุมเครือและปัญหาเกี่ยวกับความเข้ากันได้ของทฤษฎีบทเบลล์ และการขาดการพิสูจน์ให้เป็นเท็จเชิงประจักษ์ในการแสดงออกถึงความคิดของ Fredkin ในหนังสือ "Digital Philosophy (DP)" บทที่ 11 Fredkin ตั้งคำถามว่า "ฟิสิกส์อาจมีกฎเกณฑ์ที่เข้มงวดใน การเก็บรักษาข้อมูลสารสนเทศหรือไม่" Fredkin ตอบคำถามของเขาเองว่า "ถ้าเป็นเช่นนั้น เราต้องคิดทบทวนใหม่เกี่ยวกับการแตกตัวของอนุภาค การชนกันแบบไม่ยืดหยุ่นและกลศาสตร์ควอนตัม เพื่อให้เข้าใจมากขึ้นว่าเกิดอะไรขึ้นกับข้อมูลสารสนเทศ การปรากฏตัวของเหตุการณ์สุ่มอย่างแท้จริงเพียงครั้งเดียวนั้นไม่สอดคล้องกับกฏการเก็บรักษาข้อมูลสารสนเทศที่เข้มงวดอย่างยิ่ง เห็นได้ชัดว่ามีข้อมูลสารสนเทศจำนวนมากที่เกี่ยวข้องกับเส้นโคจร (trajectory) ของทุกอนุภาค และข้อมูลสารสนเทศนั้นจะต้องได้รับการรักษาไว้ นี่เป็นปัญหาใหญ่มากในปรัชญาดิจิทัล (DP) แต่ปัญหาดังกล่าวไม่ค่อยได้รับการพิจารณาในฟิสิกส์ทั่วไป"
"คำถามใหญ่ห้าข้อพร้อมคำตอบที่เรียบง่าย" ของ Fredkin.
จากข้อมูลของ Fredkin "กลศาสตร์ดิจิทัลคาดการณ์ว่า สำหรับทุกความสมมาตรของฟิสิกส์ที่ต่อเนื่องกัน จะมีกระบวนการทางจุลภาคบางอย่างที่ทำลายสมมาตรนั้น" ดังนั้น ตามข้อมูลของ Fredkin ในมาตราส่วนพลังค์ สสารธรรมดาอาจมีโมเมนตัมเชิงมุมที่หมุนที่ทำลายหลักการสมมูล แรงของเฟรดที่แปลกประหลาดอาจเป็นสาเหตุที่ทำให้เกิดแรงบิดภายในปริภูมิ-เวลา
ทฤษฎี Einstein–Cartan ขยายทฤษฎีสัมพัทธภาพทั่วไปเพื่อจัดการกับอันตรกิริยาของสปินกับออร์บิท เมื่อมีสสารที่มีสปินอยู่ ตามภูมิปัญญาดั้งเดิมในทางฟิสิกส์ แรงบิดภายในจะไม่เพิ่มจำนวนซึ่งหมายความว่าแรงบิดจะปรากฏภายในวัตถุขนาดใหญ่และไม่มีที่ไหนเลย จากข้อมูลของ Fredkin แรงบิดอาจปรากฏขึ้นภายนอกและรอบ ๆ วัตถุขนาดใหญ่ เนื่องจากจักรวาลที่หลากหลายมีความเฉื่อยที่ผิดปกติ