อิซาเบล เบงเก

อิซาเบล เบงเก อิซกิเอร์โด  เป็นนักพฤติกรรมวิทยาภาคสนามที่ศึกษาพฤติกรรมของสัตว์เพื่อทำความเข้าใจสัตว์ต่าง ๆ รวมทั้งเพื่อทำความเข้าใจมนุษย์ และสถานที่ของพวกเราในธรรมชาติ เธอมีพื้นเพมาจากประเทศชิลี โดยเป็นนักวานรวิทยา, นักวิทยาศาสตร์นักผจญภัยผู้สำรวจ และเป็นชาวอเมริกาใต้คนแรกที่ติดตามลิงใหญ่ในป่า โดยปัจจุบัน เบงเกเป็นผู้อำนวยการของสถาบันวิจัยเซนโตรเดเอสตูดิโอสปูบลิโกส (CEP) และที่ปรึกษาของรัฐบาลชิลี ซึ่งทำงานด้านกลยุทธ์ระยะยาวในด้านวิทยาศาสตร์, เทคโนโลยี, นวัตกรรม และความรู้ ในฐานะสมาชิกของสภาแห่งชาติวิทยาศาสตร์, เทคโนโลยี, ความรู้ และนวัตกรรมเพื่อการพัฒนา (CTCI) ของกระทรวงวิทยาศาสตร์, เทคโนโลยี, ความรู้ และนวัตกรรมแห่งประเทศชิลี เธอเป็นสมาชิกคณะกรรมการของสถาบันศูนย์วิจัยทรัพย์สินและสิ่งแวดล้อม ซึ่งมุ่งเน้นส่งเสริมการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม, นักวิจัยของสถาบันกรูเตอร์, นักวิจัยที่ศูนย์วิจัยความซับซ้อนทางสังคม คณะการปกครอง มหาวิทยาลัยเพื่อการพัฒนา และสมาชิกของทีมพื้นที่อนุรักษ์ที่เอสตานิเซียเซร์โรกิโด ในปาตาโกเนียของประเทศชิลี
การศึกษา.
เบงเกสำเร็จการศึกษาวิทยาศาสตรบัณฑิตด้านสัตววิทยาและวิทยาศาสตรมหาบัณฑิตด้านการอนุรักษ์สัตว์ป่าจากมหาวิทยาลัยคอลเลจลอนดอน, ปรัชญามหาบัณฑิตด้านวิวัฒนาการของมนุษย์จากเคมบริดจ์ และปรัชญาดุษฎีบัณฑิตด้านมานุษยวิทยาวิวัฒนาการจากออกซฟอร์ด
อาชีพ.
เธอได้เดินตามเหล่าโบโนโบป่า ("Pan paniscus") มากกว่า 3,000 กม. ในป่าคองโก โดยปรัชญาดุษฎีบัณฑิตของเธอที่มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ดเป็นการศึกษาที่ครอบคลุมเป็นครั้งแรกเกี่ยวกับพฤติกรรมการเล่นของโบโนโบป่าซึ่งเป็นที่รู้จักดีต่อวงการวิทยาศาสตร์
เบงเกใช้กล้องส่องวิวัฒนาการเพื่อให้ได้มาซึ่งข้อมูลเชิงลึกเกี่ยวกับพฤติกรรมของมนุษย์ รวมถึงความท้าทายสมัยใหม่ที่มนุษยชาติและโลกต้องเผชิญ ความสนใจของเธอในการศึกษาการเล่นในเหล่าไพรเมตที่ไม่ใช่มนุษย์คือการให้ความกระจ่างเกี่ยวกับบทบาทของการเล่นในการพัฒนาของเราเอง เนื่องจากมนุษย์เป็นหนึ่งในไม่กี่สายพันธุ์ที่เล่นในวัยผู้ใหญ่ โดยสำหรับ ดร. เบงเก นั้น การเล่นเป็นรากฐานของความคิดสร้างสรรค์, ความผูกพันทางสังคม และการพัฒนาที่ดี
ณ ค.ศ. 2019 เธอเป็นผู้ทำงานร่วมกันทางวิชาการของศูนย์วิจัยความซับซ้อนทางสังคม (CICS) ในมหาวิทยาลัยเพื่อการพัฒนา ที่ซันติอาโก ประเทศชิลี; ภาคีสมาชิกของสถาบันกรูเตอร์ในบริเวณอ่าวเพื่อการวิจัยสหวิทยาการเกี่ยวกับพฤติกรรมมนุษย์และสถาบัน ตลอดจนนักวิจัยแลกเปลี่ยนที่กลุ่มวิจัยวิวัฒนาการทางประสาทวิทยาศาสตร์สังคม (SNRG) ของโรบิน ดันบาร์ ที่มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด
การอนุรักษ์ป่าไม้อบอุ่นไม่ผลัดใบ.
ในฐานะผู้อำนวยการมูลนิธิวีโล-วีโล เธอได้เป็นส่วนหนึ่งของขบวนการอนุรักษ์เอกชนที่เกิดขึ้นในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 2000 ซึ่งวีโล-วีโล เป็นพื้นที่สงวนและการท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์เพื่อผลกำไรของเอกชนที่ 60,000 ตารางกิโลเมตรทางตอนใต้ของประเทศชิลี สำหรับงานนี้ เธออาศัยอยู่ในทุ่งนา (ค.ศ. 2001–2004) ใกล้ชายฝั่งทะเลสาบปีรีอวยโกทางตอนเหนือของปาตาโกเนียกับนกแก้วที่ชื่อตุก โดยมีจุดมุ่งหมายเพื่อเพิ่มความยืดหยุ่นของระบบนิเวศ ซึ่งเบงเกเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มคนที่เป็นผู้บุกเบิกการบูรณาการทางสังคมและระบบนิเวศ ผ่านการสร้างทางเดินที่มีความหลากหลายทางชีวภาพรวมถึงการอนุรักษ์แหล่งที่อยู่ เธอทำงานร่วมกับองค์กรต่าง ๆ เช่น เซนดา ดาร์วิน และปาร์เกสปาราชิเล รวมทั้งมูลนิธิแพลเนตเฮอริเทจด้านการอนุรักษ์ป่าระดับนานาชาติ
การวิจัยโบโนโบป่า.
โบโนโบและชิมแปนซีเป็นญาติใกล้ชิดที่สุดของมนุษย์ แต่ลิงชนิดนี้กลับเป็นสัตว์ในตระกูลลิงที่คนรู้จักน้อยที่สุด พวกมันอยู่ในข่ายใกล้สูญพันธุ์อย่างยิ่งและอาศัยอยู่ทางใต้ของแม่น้ำคองโกในป่าเขตร้อนของสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก โบโนโบเป็นสัตว์ที่แปลก เนื่องจากมีความต้องการทางเพศสูง, รักสงบ และมีระบบสังคมที่มีแม่เป็นหัวหน้าครอบครัว โดยตัวเมียที่ไม่มีความเกี่ยวข้องกันจะผูกพันกันอย่างแน่นแฟ้น พวกมันก็เหมือนกับมนุษย์ คือเล่นตลอดชีวิต ซึ่งดูเหมือนว่าประสบการณ์ความสนุกทางสังคมเป็นประจำคือแกนหลักในการพัฒนาและรักษาสังคมที่เหนียวแน่นของโบโนโบ โดยเบงเกได้เน้นย้ำถึงความสำคัญของบทบาทของเพศเมียในสังคมสัตว์ ไม่เพียงแต่โบโนโบเท่านั้น แต่ยังรวมถึงในสายพันธุ์อื่น เช่น ช้าง เธอทำงานที่วัมบา เขตสงวนลัว ซึ่งเป็นแหล่งวิจัยโบโนโบที่เปิดดำเนินการยาวนานที่สุดในโลก และดำเนินการโดยนักวิทยาศาสตร์ชาวญี่ปุ่นจากมหาวิทยาลัยเกียวโต รวมทั้งวัมบาได้รอดพ้นจากความวุ่นวายทางการเมืองหลายครั้งในภูมิภาคนี้ การนองเลือดที่เกิดขึ้นบ่อยครั้งในคองโกหมายความว่าตอนที่เธอศึกษาได้กลายเป็นชาวตะวันตกคนแรกในรอบกว่า 20 ปีที่ได้ทำการวิจัยโบโนโบที่วัมบา