pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
พาร์เธนอน

พาร์เธนอน  เป็นวิหารโบราณ บนอัครปุระเอเธนส์ ประเทศกรีซ สร้างเพื่ออุทิศแด่เทพีอะธีนา ซึ่งชาวเอเธนส์นับถือเป็นองค์อุปถัมภ์ของพวกเขา การก่อสร้างเริ่มต้นใน 447 ปีก่อนคริสต์ศักราช เมื่อสันนิบาตดีเลียนเรืองอำนาจ ตัววิหารสร้างเสร็จใน 432 ปีก่อนคริสต์ศักราช ถึงแม้ว่าการตกแต่งตัววิหารจะดำเนินต่อไปจนถึง 428 ปีก่อนคริสต์ศักราชก็ตาม พาร์เธนอนเป็นอาคารสำคัญที่สุดแห่งหนึ่งของกรีซสมัยคลาสสิกที่ยังคงหลงเหลือมาจนถึงปัจจุบัน นับว่าเป็นจุดสูงสุด (Zenith) ของเสาแบบดอริก
คำว่า พาร์เธนอน นั้นน่าจะมาจากประติมากรรมที่เคยตั้งอยู่ภายในวิหาร คือ "Athena Parthenos" ซึ่งมีความหมายว่า เมธีอันบริสุทธิ์ของธรรมชาติ
การก่อสร้าง.
วิหารพาร์เธนอนสร้างตามการริเริ่มของเพริเคิล ผู้นำกรุงเอเธนส์ในสมัยนั้น และสร้างโดยมีประติมากรฟีเดียสเป็นผู้ควบคุมงาน การก่อสร้างเริ่มขึ้นเมื่อ 447 ปีก่อนคริสต์ศักราช ถึงแม้ว่าการก่อสร้างจะเสร็จสมบูรณ์เมื่อ 438 ปีก่อนคริสต์ศักราชแล้วก็ตาม แต่ก็ยังมีการตกแต่งเพิ่มเติมอีก 5 ปี บัญชีส่วนหนึ่งของการก่อสร้างครั้งนี้หลงเหลืออยู่ และแสดงให้เห็นว่างานที่มีค่าใช้จ่ายสูงสุด คือ การขนย้ายหินจากเขาเพนเทลิกัส ซึ่งอยู่ห่างจากกรุงเอเธนส์ไปกว่า 16 กิโลเมตร
วิหารพาร์เธนอนมีขนาดกว้าง 30.9 เมตร ยาว 69.5 เมตร (101.4 × 228.0 ฟุต) เสาภายนอกแต่ละต้นมีเส้นผ่านศูนย์กลาง 1.9 เมตร (6.2 ฟุต) และสูง 10.4 เมตร (34.1 ฟุต) เสาที่หัวมุมของวิหารจะมีขนาดใหญ่กว่าเสาอื่น ๆ เล็กน้อย หลังคาปูด้วยหินอ่อนซ้อนกัน
เมื่อนำขนาดของวิหารนี้มาคำนวณเป็นอัตราส่วน จะพบว่าหลาย ๆ แห่งเป็นอัตราส่วนทองคำ เสาด้านหน้าจะมี 8 ต้น และด้านข้างจะมี 17 ต้น
การเปลี่ยนแปลง.
พาร์เธนอนยังคงเป็นวิหารมากว่าพันปีนับจากเสร็จสิ้นการก่อสร้าง ซึ่งถือว่ามีอายุเก่าแก่มาก หลังจากนั้นพาร์เธนอนจึงกลายเป็นโบสถ์คริสต์ 
ในปี ค.ศ. 1456 เอเธนส์ตกเป็นของจักรวรรดิออตโตมัน พาร์เธนอนจึงถูกเปลี่ยนเป็นมัสยิด
ในระหว่างนี้ มีการครอบครองอาณาจักรกันมากมาย วิหารพาร์เธนอนแห่งนี้จึงเปลี่ยนเป็นสถานที่ทางศาสนาและวัฒนธรรมต่างๆ ของอาณาจักรที่เป็นใหญ่ในขณะนั้น และมีการบูรณะรักษาสถานที่แห่งนี้อยู่หลายครั้ง
ภายหลังจากนั้นในปี ค.ศ. 2004 มีการบูรณะวิหารพาร์เธนอนครั้งใหญ่เนื่องจากประเทศกรีซได้รับเลือกให้จัดการแข่งขันโอลิมปิกซึ่งแน่นอนว่าจะมีพิธีเปิดที่วิหารพาร์เธนอน
เหตุผลที่ได้รับคัดเลือกเป็นมรดกโลก.
อาโครโปลิสแห่งเอเธนส์ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกเมื่อปี พ.ศ. 2530 โดยมีเหตุผลตามข้อกำหนดและหลักเกณฑ์ในการพิจารณาคือ
รายชื่อผู้บัญชาการทหารสูงสุดของไทย

ผู้บัญชาการทหารสูงสุด เป็นผู้บังคับบัญชาและผู้ควบคุมอำนาจกองทัพไทยและผู้ให้นโยบายแจ้งข้อมูลต่อกองทัพในประเทศไทยเกี่ยวกับความมั่นคงทั้งภายนอกและในประเทศไทย 
กองบัญชาการกองทัพไทย ซึ่งมีหน้าที่เตรียมกำลังรบและป้องกันราชอาณาจักร ผู้ดำรงตำแหน่งนี้จะได้รับพระราชทานยศทหารในสามเหล่าทัพ: พลเอก พลเรือเอก พลอากาศเอก และรับเงินเดือนอัตรา น.9 เทียบเท่าชั้นยศจอมพลในอดีต
ในทางกฎหมายถือว่าผู้บัญชาการทหารสูงสุดเป็นผู้บังคับบัญชาของผู้บัญชาการทหารบก-เรือ-อากาศ และเป็นตำแหน่งสูงสุดของนายทหารไทย แต่ในทางปฏิบัติ ผู้บัญชาการทหารสูงสุดมีอำนาจคุมกำลังและงบประมาณไม่มากเท่ากับผู้บัญชาการเหล่าทัพ นายทหารส่วนใหญ่ต้องการดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการเหล่าทัพ มากกว่าตำแหน่งผู้บัญชาการทหารสูงสุด
บัวโนสไอเรส

บัวโนสไอเรส ([ˈbwenos ˈajɾes]) มีชื่ออย่างเป็นทางการว่า นครปกครองตนเองบัวโนสไอเรส  เป็นเมืองหลวง เมืองใหญ่ที่สุด และเมืองท่าของประเทศอาร์เจนตินา ริมชายฝั่งทางใต้ของรีโอเดลาปลาตา (Río de la Plata) บนชายฝั่งตะวันออกเฉียงใต้ของทวีปอเมริกาใต้ ตรงข้ามกับเมืองโกโลเนียเดลซากราเมนโต ประเทศอุรุกวัย 
เนื่องจากได้รับวัฒนธรรมยุโรปมาอย่างเข้มข้น บางครั้งบัวโนสไอเรสจึงถูกเรียกว่า "ปารีสใต้" หรือ "ปารีสแห่งอเมริกาใต้" เมืองนี้เป็นเมืองสมัยใหม่ที่สุดแห่งหนึ่งในลาตินอเมริกา โดยมีชื่อเสียงด้านสถาปัตยกรรม ชีวิตกลางคืน และกิจกรรมทางวัฒนธรรม
หลังจากความขัดแย้งภายในในคริสต์ศตวรรษที่ 19 บัวโนสไอเรสได้ถูกยกฐานะให้มีลักษณะเป็นเขตสหพันธ์และแยกออกจากรัฐบัวโนสไอเรส; อาณาเขตของเมืองขยายครอบคลุมบริเวณเมืองเก่าเบลกราโน (Belgrano) และโฟลเรส (Flores) ซึ่งปัจจุบันทั้งสองเป็นย่านรอบ ๆ ของเมือง
บางครั้งชาวอาร์เจนตินาเรียกเมืองนี้ว่ากาปีตัลเฟเดรัล (Capital Federal) เพื่อแยกความแตกต่างระหว่างชื่อเมืองนี้กับรัฐบัวโนสไอเรสที่มีชื่อเดียวกัน ในรัฐธรรมนูญฉบับปี พ.ศ. 2537 เมืองนี้ถูกประกาศเป็น นครปกครองตนเอง ดังนั้น ชื่อทางการของเมืองนี้คือ "นครปกครองตนเองบัวโนสไอเรส" (Ciudad Autónoma de Buenos Aires)
ซันติอาโก

ซันติอาโก ([sanˈtjaˌɣo]) หรือที่รู้จักกันในชื่อ ซานเตียโกเดชิเล ([sanˈtjaɣo ðe ˈt͡ʃile]) เป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของประเทศชิลี ตั้งอยู่ที่ระดับความสูง 520 เมตร (1,700 ฟุต) ในหุบเขาตอนกลางของประเทศ และเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นมหานครซันติอาโก แม้ว่าซันติอาโกจะเป็นเมืองหลวง แต่รัฐสภาแห่งชาติชิลีรวมถึงหน่วยงานราชการทางนิติบัญญัติตั้งอยู่ที่เมืองบัลปาราอิโซ
เกือบสามศตวรรษที่การเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจอย่างต่อเนื่องได้เปลี่ยนให้ซันติอาโกเป็นเขตนครหลวงที่สมัยใหม่ที่สุดแห่งหนึ่งในลาตินอเมริกา พร้อม ๆ กับการพัฒนาเขตชานเมืองอย่างกว้างขวาง ศูนย์การค้าหลายสิบแห่ง และสถาปัตยกรรมที่น่าประทับใจ รวมทั้งมีระบบโครงสร้างพื้นฐานที่ดีที่สุดแห่งหนึ่งของลาตินอเมริกาเป็นที่เชิดหน้าชูตา เช่น ซันติอาโกเมโทร (Santiago Metro) และระบบใหม่ "โกสตาเนรานอร์เต (Costanera Norte)" เป็นระบบขนส่งของย่านกลางกรุง เชื่อมระหว่างด้านตะวันออกสุดไปด้านตะวันตกสุดของเขตเมืองภายในเวลา 15 นาที 
นอกจากนี้ ซันติอาโกยังเป็นที่ตั้งสำนักงานใหญ่ของบริษัทสำคัญหลายแห่งและเป็นศูนย์กลางทางการเงินที่สำคัญของภูมิภาคอีกด้วย
ลาปาซ

ลาปาซ  หรือชื่ออย่างเป็นทางการว่า นูเอสตราเซญโญราเดลาปัซ  เป็นเมืองหลวงการบริหารของประเทศโบลิเวีย และเป็นเมืองหลวงของแคว้นลาปาซด้วย ในปี พ.ศ. 2544 กรุงลาปาซมีจำนวนประชากรหนึ่งล้านคน
ลาปาซตั้งอยุ่ในหุบเขาแม่น้ำชูกียาปู เบื้องล่างของที่ราบสูงที่ระดับความสูง 3,600 เมตร (11,811 ฟุต) ส่วนบนที่ราบสูงนั้นเป็นเมืองเอลอัลโตซึ่งเป็นที่ตั้งของท่าอากาศยานนานาชาติ ระบบการขนส่งที่เชื่อมระหว่างสองเมืองได้รับการพัฒนาเมื่อไม่กี่ปีมานี้ ลาปาซมีพิกัดภูมิศาสตร์ตั้งอยู่ที่ 16°30' ใต้ และ 68°8' ตะวันตก (-16.5, -68.1333)
ลาปาซมีชื่อเสียงเรื่องตลาดที่ไม่เหมือนใคร สภาพภูมิประเทศที่แปลกมาก รวมทั้งวัฒนธรรมประเพณี และเป็นเมืองหลวงที่ได้รับการขนานนามอยู่บ่อยครั้งว่าเป็น "ทิเบตแห่งอเมริกา"
ภูมิอากาศ.
ภูมิอากาศแบบเทือกเขาสูง (Highland climate H) แตกต่างออกไปแต่ละพื้นที่ บริเวณที่ราบสูงและเทือกเขาแอนดีสอากาศหนาวเย็น หุบเขาตอนกลางและตอนล่างอากาศปานกลาง ไม่ร้อนไม่หนาวนัก อุณหภูมิและปริมาณน้ำฝนจะเปลี่ยนแปลงไปตามความสูงของพื้นที่และ ที่ตั้ง ทุก ๆ ความสูง 180 เมตร อุณหภูมิจะลดลง 1 องสาเซลเซียส หรือ ทุก ๆ 1,000 เมตร อุณหภูมิจะลดลง 6.4 องศาเซลเซียส มีความแตกต่างใหญ่ระหว่างวันและอุณหภูมิกลางคืน
อาซุนซิออน

อาซุนซิออน  เป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของประเทศปารากวัย ตั้งอยู่บนฝั่งซ้ายของแม่น้ำปารากวัย โดยแม่น้ำปารากวัยและอ่าวอาซุนซิออนทางตะวันตกเฉียงเหนือแยกเมืองออกจากประเทศอาร์เจนตินาทางตอนใต้ ส่วนที่เหลือของเมืองล้อมรอบด้วยจังหวัดเซนตรัล
มีประชากร 525,252 คน (พ.ศ. 2559) โดยเขตนครหลวงของเมืองนี้มีชื่อว่า "กรันอาซุนซิออน" ซึ่งรวมเมืองซานโลเรนโซ เมืองเฟร์นันโดเดลาโมรา เมืองลัมบาเร เมืองลูเก เมืองมาเรียโนโรเกอาลอนโซ เมืองเญมบี และเมืองบียาเอลีซา
อาซุนซิออนเป็นที่ตั้งรัฐบาล เมืองท่าหลัก เมืองอุตสาหกรรมหลัก และศูนย์กลางทางวัฒนธรรมของประเทศ สินค้าออกหลักของอุตสาหกรรมผลิตการ ได้แก่ รองเท้า สิ่งทอ และยาสูบ
มอนเตวิเดโอ

มอนเตวิเดโอ ([mon.te.βi.ˈðe.o]) เป็นเมืองหลวง เมืองใหญ่ที่สุด และเมืองท่าหลักของประเทศอุรุกวัย เนื่องจากมีขนาดใหญ่มากกว่าเมืองอื่นในประเทศถึงสองเท่า มอนเตวิเดโอจึงถูกจัดเป็นเอกนคร
มอนเตวิเดโอมีประชากร 1,319,108 คนและเขตเมือง 1,947,604 คน (ข้อมูลปี ค.ศ. 2011) ถือเป็นเมืองหลวงที่อยู่ใต้สุดของอเมริกาและเป็นเมืองที่อยู่ใต้สุดเป็นอันดับที่ 3 ของโลก ตั้งอยู่ทางชายฝั่งทิศใต้ของประเทศ บนชายฝั่งปากแม่น้ำพลาตา ลงสู่มหาสมุทรแอตแลนติก เมืองตกอยู่ภายใต้การปกครองของอังกฤษในเวลาสั้น ๆ ในปี ค.ศ. 1807 และมีส่วนเกี่ยวข้องกับยุทธนาวีในสงครามโลกครั้งที่ 2 ในยุทธนาวีแม่น้ำพลาตา
เมืองนี้ยังเป็นที่ลงนามอนุสัญญามอนเตวิเดโอในปี ค.ศ. 1933 ซึ่งมีประเทศในอเมริกา 19 ประเทศร่วม และเป็นเมืองเจ้าภาพจัดการแข่งขันฟุตบอลโลกครั้งแรกในปี ค.ศ. 1930
สลาฟ (เกมไพ่)

สลาฟ  เป็นเกมไพ่ชนิดหนึ่ง ที่ผู้เล่น 4 คนหรือมากกว่า 4 คน (ส่วนใหญ่เล่น 4-6 คน, สูงสุด 8 คน)พยายามที่จะทิ้งไพ่ให้หมดจากมือ โดยการเล่นจะผลัดการวางไพ่คนละใบตรงกลางวง โดยให้แต้มมีค่าสูงกว่าไพ่ในกอง เมื่อไม่มีใครสามารถลงไพ่ได้สูงกว่า ให้เริ่มต้นใหม่โดยผู้ลงคนสุดท้ายจะเป็นคนเริ่มต้น โดยผู้ที่ทิ้งไพ่ได้หมดก่อนจะได้เป็นกษัตริย์หรือคิง และผู้ที่เหลือเป็นคนสุดท้ายจะถูกเรียกเป็นสลาฟ ในการเล่นรอบถัดไป สลาฟและคิงจะทำการแลกไพ่กัน 2 ใบ ส่วนรองสลาฟและควีนจะแลกไพ่กัน 1 ใบ
สำหรับเกมไพ่สลาฟมีลักษณะการเล่นคล้ายกับบิ๊กทูของจีน และเพรซิเดนท์ของตะวันตก ซึ่งคล้ายกับแอสโฮล
ไพ่.
สำหรับเกมไพ่สลาฟ ใช้ไพ่หนึ่งสำรับ 52 ใบ ซึ่งในบางวัฒนธรรม อาจมีการเพิ่มโจ๊กเกอร์เข้าไปด้วยสองใบ รวมเป็น 54 ใบ สำหรับค่าของไพ่สามารถเรียงจากสูงไปต่ำได้ดังนี้: โจ๊กเกอร์-2-A-K-Q-J-10-9-8-7-6-5-4-3 การที่ผู้เล่นคนใดคนหนึ่งมีไพ่มากหรือน้อยกว่าคนอื่นไม่ถือว่ามีผลต่อเกม
ประวัติ.
เป็นที่เชื่อกันว่าเกมไพ่ดังกล่าวถือกำเนิดขึ้นในประเทศจีนในคริสต์ทศวรรษ 1970 และได้กลายมาเป็นเกมไพ่ที่ได้รับความนิยมทั่วประเทศญี่ปุ่นในคริสต์ทศวรรษ 1980 และ 1990 โดยในช่วงเวลาดังกล่าว ได้มีการเพิ่มเติมกฎและรูปแบบของเกมขึ้นมาเป็นจำนวนมาก และเป็นที่เชื่อกันอีกเช่นกันว่าสลาฟเป็นเกมไพ่ต้นกำเนิดโดยตรงของเพรซิเดนท์ ซึ่งเป็นเกมไพ่ที่ได้รับความนิยมทางตะวันตกในอีกไม่กี่ปีถัดมา
การเล่น.
ในตาแรก ผู้เล่นที่จะได้ลงเป็นคนแรกคือผู้เล่นที่มีไพ่สามดอกจิก จากนั้นจะเวียนไปยังผู้เล่นคนอื่นทางซ้ายหรือทางขวา ผู้เล่นคนแรกสามารถลงไพ่แบบใดก็ได้ โดยวางไพ่หงายไว้ตรงกลางวง 
รูปแบบการลง.
โจ๊กเกอร์สามารถใช้แทนไพ่ใบใดก็ได้ในไพ่คู่ ไพ่ตอง ไพ่สี่ หรือไพ่สเตจ การลงไพ่ที่มีโจ๊กเกอร์อยู่ด้วยให้ถือว่ามีดอกและค่าตามที่ผู้เล่นต้องการ อย่างเช่น 8-8 มีค่าเท่ากับ 8-โจ๊กเกอร์ และไพ่สเตจ 9-10 โจ๊กเกอร์ ก็มีค่าเท่ากับ 9-10-J
ชื่อเรียกอื่น.
สลาฟ ในต่างประเทศมีชื่อเรียกที่หลากหลาย เพรซิเดนต์ (President) แอสส์โฮล (Asshole) หรือ อาร์สโฮล (Arsehole) เป็นชื่อของเกมไพ่ลักษณะคล้ายกันที่เล่นในสหรัฐอเมริกา
เกมมือถือ.
ปัจจุบันมีการพัฒนาเกมสลาฟในรูปแบบของเกมมือถือหลากหลายเกม 
เกมเฮฮาสักตาสิ เกมที่รวมเกมไพ่หลากลายเกมเอาไว้ รวมถึง ไพ่สลาฟ
ทองอินทร์ ภูริพัฒน์

นายทองอินทร์ ภูริพัฒน์ (9 พฤษภาคม พ.ศ. 2449 - 4 มีนาคม พ.ศ. 2492) เป็นนักการเมือง ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ จังหวัดอุบลราชธานีอดีตรัฐมนตรี ผู้เป็นที่รู้จักกันดีในช่วงระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 2 ในกรณี "พระราชบัญญัติปักป้ายข้าวเหนียว" ต่อมาได้ดำรงตำแหน่ง รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม ในรัฐบาล นายปรีดี พนมยงค์
นายทองอินทร์ ภูริพัฒน์ เป็น 1 ใน 4 อดีตรัฐมนตรีที่ถูกสังหารโหดเมื่อปี พ.ศ. 2492 ที่ ทุ่งบางเขน เมื่อปี พ.ศ. 2492 ในสมัยรัฐบาลจอมพล ป. พิบูลสงคราม ด้วยสาเหตุทางการเมือง ท่านได้รับการยกย่องว่าเป็น นักการเมืองผู้ต่อสู้เพื่อชาวอีสานอย่างแท้จริงคนหนึ่ง สิริอายุ 42 ปี
ประวัติ.
นายทองอินทร์ ภูริพัฒน์ เกิดเมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2449 ที่บ้านหนองยาง ตำบลหัวเรือ อำเภอเมืองอุบลราชธานี จังหวัดอุบลราชธานี เป็นบุตรคนที่สามของนายชูและนางหอม มีพี่น้องร่วมบิดามารดารวม 4 คน บิดามารดาประกอบอาชีพทำนาและค้าขาย
ทองอินทร์ใช้ชีวิตคู่สมรสกับ เจ้าศิริบังอร ณ จำปาศักดิ์ มีบุตรด้วยกัน 9 คน จึงมีความเกี่ยวดองเป็นเขยของตระกูลเจ้าผู้ครองนครจำปาศักดิ์ ในประเทศลาวด้วย
การรับราชการ.
ตำแหน่งสุดท้ายทางราชการคือเป็นนายอำเภอท่าอุเทน จังหวัดนครพนม หลังจากนั้นจึงลาออกจากราชการเมื่อวันที่ 25 พฤศจิกายน 2476 เพื่อมาสมัครเป็นผู้แทนราษฎรของ จังหวัดอุบลราชธานี และได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรคนแรกของจังหวัดอุบลราชธานี เมื่อปี พ.ศ. 2476
การเสียชีวิต.
ในช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 นายทองอินทร์ ภูริพัฒน์ได้สมัครเข้าเป็นสมาชิก พรรคสหชีพ ซึ่งเป็นกลุ่มการเมืองของฝ่ายนายปรีดี พนมยงค์ ภายหลังการ รัฐประหารใน พ.ศ. 2490 และเหตุการณ์ กบฏวังหลวง นักการเมืองฝ่ายนายปรีดี ที่อยู่ในประเทศก็ถูกฝ่ายรัฐบาล ดำเนินการกวาดล้างอย่างหนัก ซึ่งรวมถึงนายทองอินทร์ด้วย
นายทองอินทร์ ภูริพัฒน์ ถูกจับกุมพร้อมกับ อดีตรัฐมนตรีอีสานอีก 2 คน คือ นายถวิล อุดล นายจำลอง ดาวเรือง รวมทั้ง ดร.ทองเปลว ชลภูมิ (หนึ่งในสมาชิกคณะราษฎรสายปรีดีที่ถูกจับมาในอีกคดีหนึ่ง) ก็ถูกนำตัวไปสังหารที่บริเวณทุ่งบางเขน ถนนพหลโยธิน กิโลเมตรที่ 14 ในวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2492 โดย กรมตำรวจ ในเวลานั้นอ้างเหตุว่า มีโจรคอมมิวนิสต์มลายู มาชิงตัว 4 อดีตรัฐมนตรี และเกิดการต่อสู้ขึ้น จนทำให้ทั้ง 4 คน ถูกลูกหลงเสียชีวิตทั้งหมด แต่ไม่ใคร่จะมีใครเชื่อข้ออ้างดังกล่าวนัก เนื่องจากไม่มีตำรวจเสียชีวิตหรือบาดเจ็บแม้แต่รายเดียว ในเวลาที่นายทองอินทร์เสียชีวิตนั้น สิริอายุ 42 ปี
ริชาร์ด แมดด็อกซ์

ริชาร์ด แมดด็อกซ์ (Dr. Richard Leach Maddox) เป็นนักฟิสิกส์ ชาวอังกฤษ เกิดเมื่อ 4 สิงหาคม ค.ศ. 1816 เสียชีวิตเมื่อ 11 พฤษภาคม 1902. Maddox ทำงานเกี่ยวกับ Photo-Micrography และยังเป็นช่างภาพอีกด้วย Maddox ยังเขียนบทความเกี่ยวกับการถ่ายรูปไว้มากมาย
ในปี 1871 Maddox ได้เขียนบทความสำคัญเกี่ยวกับวิทยาศาสตร์การถ่ายภาพลงในหนังสือ British Journal of Photography โดยเสนอให้ใช้วัสดุตัวใหม่ คือ Gelatin มาพัฒนา Plate เก่ารูปแบบแห้ง.
Dr.Richard Leach Maddox เป็นผู้ที่คิดค้นกระบวนการ Dry Plate ขึ้นมา และได้พัฒนาการนำ Gelatin มาใช้แทน Collodion ไม่ใช้เพราะการทำ Wet Plate ยากหรือว่าไม่ดี แต่เป็นเพราะเขาไม่สามารถทนกลิ่นของ สารอีเธอร์ ที่ใช้ละลาย Collodion ได้ ทำให้ Dr.Richard Maddox สุขภาพแย่
กระบวนการ Gelatin Dry Plate.
ในปี 1878 Charles Bennet ได้ปรับปรุงการทำ Dry Plate โดยเอา Plate ที่ฉาบแล้วมาล้างในขณะที่ Gelatin ยังแห้งไม่ สนิททั้งนี้เพื่อชะล้างเอาเกลือเงินที่อยู่ใน Emulsionออกให้หมด เพราะถ้าทิ้งไว้จะตกผลึกแข็งตัวอยู่ที่ผิวของ Plate ทำให้ Plate มีตำหนิ 
Charles Bennet ได้ปรับปรุงเกี่ยวกับความไวแสงให้ Plate มีความไวแสงมากขึ้น โดยนำ Emulsion ไปทำให้สุกโดยใช้ความร้อนหลังจากล้าง Emulsion แล้ว ทำให้สามารถใช้ Plate แห้งถ่ายภาพด้วยความเร็วถึง 1/25 วินาทีและได้ เนกาติฟ ออกมาเป็นผลดี จากการค้นพบนี้วงการ
ถ่ายภาพทึ่งเป็นอย่างยิ่ง
ในช่วงนี้เองมีผู้ประกอบการพยายามลงทุนพัฒนา Dry Plate และมีร้านประเภท Photo finishing เกิดมากมายเพื่อบริการแก่ช่างภาพ โดยเฉพาะช่างภาพสมัครเล่น
ในปี 1901 Dr.Richard Leach Maddox ยังได้รับเหรียญรางวัล Royal Photographic Society’s จากผลงานที่เขาทำ
ไปสู่พื้นฐานของอุตสาหกรรม Dry Plate แต่ Maddox ไม่ได้จดสิทธิบัตรของกระบวนการนี้ไว้ แต่ความคิดของ Maddox มีการนำไปพัฒนา
ต่อไปอีกและทำขายอย่างแพร่หลายในท้องตลาด
ปลาพลวง (สกุล)

ปลาพลวง เป็นสกุลของปลาน้ำจืดขนาดกลางที่ค่อนข้างไปทางใหญ่สกุลหนึ่ง ใช้ชื่อสกุลว่า "Neolissochilus" (/นี-โอ-ลิส-โซ-คิล-อัส) ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) 
สกุลนี้ถูกแยกออกจากสกุลปลาเวียน ("Tor" spp.) ในปี ค.ศ. 1985 โดยวอลเตอร์ เรนโบธ นักมีนวิทยาชาวอเมริกัน โดยมีลักษณะที่สำคัญทางอนุกรมวิธานคือ ลำตัวยาวแบนข้าง จะงอยปากสั้นและทู่ ปากมีขนาดปานกลางยืดหดได้ ริมปากบนค่อนข้างหนา ริมฝีปากล่างบาง ส่วนกลางปากล่างเชื่อมติดกับเอ็นคาง ด้านข้างมีร่องคั่นระหว่างริมปากบนขากรรไกร เกล็ดมีขนาดใหญ่ ตามแนวเส้นข้างลำตัวมีเกล็ด 24–29 แถว รอดคอดหางมีเกล็ด 12 แถว มีหนวด 2 คู่ มีตุ่มแบบเม็ดสิวทั้งสองข้างของจะงอยปาก ในตัวผู้ ก้านครีบเดี่ยวก้านสุดท้ายของครีบหลังมีขอบเรียบ มีก้านครีบแขนง 9 ก้าน
ปลาเวียน

ปลาเวียน เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่งจำพวกมาห์เซียร์ มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Tor tambroides" อยู่ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) เป็นปลาในวงศ์ปลาตะเพียนขนาดใหญ่ชนิดหนึ่ง รูปร่างลักษณะคล้ายปลาพลวงหิน ("Neolissochilus stracheyi") ซึ่งอยู่ในตระกูลเดียวกัน เว้นแต่ริมฝีปากบนมีแผ่นหนังยื่นออกมาทำให้ดูคล้ายจะงอยปากงุ้มลง และรูปร่างลำตัวที่เพรียวกว่า ขนาดเฉลี่ยโดยทั่วไปประมาณ 60 เซนติเมตร ขนาดใหญ่สุดที่พบ 1 เมตร
อาศัยตามแหล่งน้ำสะอาดตามต้นน้ำลำธาร มีพฤติกรรมในอพยพย้ายถิ่นลงมาทางปากแม่น้ำในฤดูฝน ตามรายงานพบว่า ปลาที่อาศัยในแม่น้ำแม่กลอง เมื่อถึงฤดูฝนจะว่ายตามกระแสน้ำลงไปจนถึงปากนี้ ซึ่งชาวบ้านเรียกว่า "ปลาเหล แม่น้ำ" นานประมาณ 4–8 สัปดาห์ จากนั้นจะหวนกลับไปยังต้นน้ำ แสวงหาสถานที่อันเหมาะสมเพื่อผสมพันธุ์ จะวางไข่ในช่วงเดือนมิถุนายนและกรกฎาคม
ปลาเวียนเคยเป็นปลาที่ขึ้นชื่อของจังหวัดเพชรบุรี และถือเป็นปลาประจำจังหวัด เพราะมีเนื้อนุ่มละเอียด มีไขมันสะสมในเนื้อมาก แต่ปัจจุบันพบได้น้อยจนแทบกล่าวได้ว่าหมดไปแล้ว เนื่องจากสภาพแวดล้อมถูกทำลาย 
ปัจจุบันศูนย์วิจัยและพัฒนาประมงน้ำจืดเพชรบุรี กรมประมง สามารถเพาะขยายพันธุ์ได้แล้วด้วยการรวบรวมพ่อแม่ปลาจากธรรมชาติ โดยมีวิธีการขยายพันธุ์ 2 วิธี คือ การเพาะพันธุ์แบบกึ่งธรรมชาติด้วยการเลี้ยงในระบบที่เลียนแบบธรรมชาติ ความสมบูรณ์ของพ่อแม่ปลาจะอยู่ในช่วงเดือนพฤศจิกายน–กุมภาพันธ์ ปลาแม่ที่พร้อมจะวางไข่จะมีการสลัดไข่ จึงนำมารีดผสมกับน้ำเชื้อของปลาตัวผู้ ไข่จะฟักเป็นตัวในเวลาประมาณ 72–96 ชั่วโมง และการเพาะพันธุ์ด้วยวิธีการฉีดฮอร์โมน
ชาลส์ วีตสโตน

เซอร์ชาลส์ วีตสโตน  เกิดเมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1802 ที่เทศมณฑลกลอสเตอร์เชอร์ (Gloucestershire) ในประเทศอังกฤษ และเสียชีวิตในวันที่ 19 ตุลาคม ค.ศ. 1875
Wheatstone คือนักฟิสิกส์ชาวอังกฤษผู้ซึ่งคิดค้นเครื่องวัดแรงต้านทานไฟฟ้า ซึ่งเป็นอุปกรณ์ที่สามารถใช้วัดแรงต้านทานไฟฟ้าได้อย่างถูกต้องแม่นยำ และใช้กันอย่างแพร่หลายในหองทดลองทางวิทยาศาสตร์ นอกจากนี้เขายังมีสิ่งประดิษฐ์อื่น ๆ อีกได้แก่ หีบเพลงชักขนาดเล็กและกล้อง 3 มิติ
ใน ค.ศ. 1834 เขาได้รับการแต่งตั้งให้เป็นศาสตร์จารย์ผู้เชี่ยวชาญด้านปรัชญาที่สถาบัน King’s College ในเมืองลอนดอน และในปีเดียวกันนั้นเขาได้ใช้กระจกซึ่งสามารถหมุนได้ในการทดลองเพื่อใช้วัดหาอัตราความเร็วของกระแสไฟฟ้าตัวนำของกระแสไฟต่าง ๆ และในภายหลังกระจกชนิดนี้ได้นำมาใช้ในการหาค่าความเร็วของแสง โดย 3 ปีต่อมา ผลงานชิ้นถูกนำไปจดสิทธิบัตรโดย Sir William Fothergill Cooke แห่งอังกฤษ ในปี ค.ศ. 1843 จากคำแนะนำของนักวิทยาศาสตร์ชาวอังกฤษ Samuel Christie ได้สร้างเรื่องวัดแรงต้านทานกระแสไฟฟ้า หรือที่เรียกว่าสะพานไฟ และเป็นที่นิยมใช้กันอย่างแพร่หลายมากในตอนนั้น ต่อมาภายหลังในปี ค.ศ. 1868 เขาได้เลื่อนบรรดาศักดิ์ให้เป็นอัศวินแห่งอังกฤษ
ใน ค.ศ. 1838 เขาได้อธิบายทฤษฎีเกี่ยวกับการมองภาพ 3 มิติ กระจกในการทำกล้อง 3 มิติ ต้องสามารถมองเห็นภาพที่อยู่ในมุมกลับกัน ข้อดีอุปกรณ์ตัวนี้คือ มันสามารถที่จะใช้กับรูปภาพขนาดใหญ่ได้ ซึ่งนำมาใช้กันอย่างแพร่หลายจนถึงปัจจุบัน เช่น การฉายกล้องเอกซเรย์ และการถ่ายภาพทางอากาศมันกลายเป็นสิ่งที่น่าดีใจว่า หลักการของภาพ 3 มิติ ได้นำมาใช้ทางด้านกระบวนการถ่ายภาพด้วย และผู้ที่มีส่วนร่วมกับการประดิษฐ์กล้องนี้คือ วีตสโตนผู้ซึ่งในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1838 ได้ให้คำจำกัดความไว้กับ Royal Scottish Society of Arts เกี่ยวกับการมองเห็นโดยใช้อุปกรณ์ตัวนี้ว่า “ฉันคิดว่ามันควรใช้ชื่อว่า Stereoscope” ซึ่งเอาไว้ใช้แสดงลักษณะรูปร่างของของแข็ง กล้อง 3 มิติ และเครื่องวัดความต้านทานไฟฟ้า ตอนนี้ได้ถูกเก็บรักษาไว้ในพิพิธภัณฑ์วิทยาศาสตร์ในกรุงลอนดอน กล้อง 3 มิตินี้ถูกตั้งไว้ในพิธภัณฑ์วิทยาศาสตร์ก่อนที่ Sir David Brewster สามารถค้นพบกล้องส่องทางไกลและกล้องถ่ายภาพ 3 มิติตัวแรกถูกผลิตออกมา 11 ปี
อีเรช

อีเรช (อังกฤษ: Eresh) เป็นตัวละครจากเกมเก็นโซซุยโคเด็น ปรากฏตัวออกมาในภาค V
ข้อมูลส่วนตัว.
ชื่อ: อีเรช <br>
ดวงดาวประจำตัว: เท็นฟุ (Tenfu) <br>
บ้านเกิด: ไม่ปรากฏ <br>
อายุ: ไม่ปรากฏ <br>
เผ่าพันธุ์: มนุษย์ (?) <br>
รูนที่ถือครอง: รูนประตูด้านนอก (Pale Gate Rune), รูนแห่งการคืนชีพ (Resurrection Rune) <br>
ครอบครัว: ไม่ปรากฏ <br>
สถานะ: จอมเวทย์ <br>
สถานที่อยู่ปัจจุบัน: ไม่ปรากฏ <br>
สงครามที่เข้าร่วม: สงครามกลางเมืองในฟาเลนา <br>
ประวัติ.
บุคคลผู้มีประวัติเป็นปริศนา ไม่มีใครทราบประวัติที่แท้จริงเกี่ยวกับเธอมากนัก แต่คาดว่าอีเรชได้รู้จักกับจีนเป็นเวลานานและเรียกจีนว่าเป็นสหาย (comrade) เราสามารถพบเธอได้ที่หลุมใหญ่ทางเหนือของเมืองเรนวอลล์ (Rainwall) หลังจากที่พบกันนั้นอีเรชจะพาเจ้าชายและจีนลงไปยังเมืองที่อยู่ลึกลงไปในซากปรักหักพัง ภายในส่วนที่ลึกที่สุดเราจะพบกับผู้ปกป้องซากปรักหักพังนั้น เชสเฟสก้า (Shepcesska) หลังจากที่เราสามารถเอาชนะเชสเฟสก้าได้ อีเรชจึงจะเข้าเป็นพวกกับเรา
ชุดตัวอักษรยูการิต

ชุดตัวอักษรยูการิต ตั้งชื่อตามนครรัฐยูการิตซึ่งใช้อักษรนี้ คาดว่าน่าจะประดิษฐ์ขึ้นเมื่อราว 857 ปี ก่อนพุทธศักราช นครรัฐนี้ปรากฏขึ้นเมื่อ 857 ปี ก่อนพุทธศักราช ถูกทำลายลงเมื่อราว 637–627 ปี ก่อนพุทธศักราช การค้นพบนครรัฐนี้ เริ่มเมื่อ พ.ศ. 2471 โดยชาวนาซึ่งพบหลุมฝังศพโบราณใกล้ ราส ชามราห์ ทางเหนือของซีเรีย กลุ่มนักโบราณคดีชาวฝรั่งเศสนำโดย Clavde F.A. Schaeffer เริ่มขุดค้นเมื่อ พ.ศ. 2472
ลักษณะ.
อักษรยูการิตเป็นอักษรรูปลิ่ม มีรูปลักษณ์คล้ายคลึงกับอักษรรูปลิ่มอื่น ๆ ระบบเสียงมีพื้นฐานมาจากชุดตัวอักษรเคนันและชุดตัวอักษรฟินิเชีย เขียนจากซ้ายไปขวา
ภาษาแอราเมอิกใหม่

ภาษาแอราเมอิกใหม่ หรือ ภาษาแอราเมอิกสมัยใหม่ เป็นวิธภาษาของภาษาแอราเมอิกที่พัฒนาขึ้นในสมัยกลางตอนปลายถึงสมัยใหม่ตอนต้น และยังคงปรากฏเป็นภาษาถิ่น (ภาษาพูด) ในชุมชนที่พูดภาษาแอราเมอิกสมัยใหม่ในปัจจุบัน การจำแนกภาษาแอราเมอิกใหม่เป็นหัวข้อที่นักวิชาการในด้านแอราเมอิกศึกษา (Aramaic studies) สนใจเป็นพิเศษ โดยเสนอการจำแนกออกเป็นกลายแบบ เช่น สอง (ตะวันตกและตะวันออก), สาม (ตะวันตก, กลาง และตะวันออก) หรือสี่ (ตะวันตก, กลาง, ตะวันออกเฉียงเหนือ และตะวันออกเฉียงใต้) กลุ่มหลัก
ในด้านภาษาศาสตร์สังคม ภาษาแอราเมอิกใหม่ได้รับการจำแนกตามเกณฑ์ภาษาศาสตร์ชาติพันธุ์และภาษาศาสตร์ศาสนาหลายแห่ง ครอบคลุมหลายเชื้อชาติและศาสนา และครอบคลุมกลุ่มที่นับถือศาสนาคริสต์, ยูดาห์, มันดาอี และอิสลาม
โครงการพัฒนาแห่งสหประชาชาติ

สำนักงานโครงการพัฒนาแห่งสหประชาชาติ  มีสำนักงานใหญ่ที่นครนิวยอร์ก สหรัฐ เป็นองค์การพหุภาคีเพื่อช่วยเหลือด้านการพัฒนา และเป็นหน่วยงานสำคัญในการประสานงานความช่วยเหลือในด้านการพัฒนาของสหประชาชาติ โดยเริ่มจากการขยายการให้ความช่วยเหลือด้านวิชาการ แก่ประเทศกำลังพัฒนา ด้วยหลักการดำเนินการแบบสากลและเป็นกลางในทางการเมือง ตามเป้าหมายการพัฒนาที่สำคัญ ๆ มีสมาชิก 177 ประเทศ เพื่อร่วมมือในการวางแผน และดำเนินโครงการในด้านการเกษตร อุตสาหกรรม การศึกษา และสิ่งแวดล้อม
พันธ์ทิพย์ แก้วสุริยะ

พันธ์ทิพย์ แก้วสุริยะ อดีตนักมวยชาวไทย มีสถิติการชกทั้งหมด 12 ครั้ง ชนะ 5 (น็อค 2) เสมอ 1 แพ้ 6 
ประวัติ.
พันธ์ทิพย์ แก้วสุริยะ เป็นนักมวยสากลอาชีพชาวไทย เป็นคู่ท้าชิงแชมป์โลกในรุ่นฟลายเวทของ ชาติชาย เชี่ยวน้อย แชมป์โลกคนที่ 2 ของไทย ซึ่งถือว่าเป็นศึกสายเลือดครั้งแรกในประวัติศาสตร์วงการมวยสากลของไทย
พันธ์ทิพย์เป็นนักมวยถนัดซ้าย และยังเป็นนักศึกษาอยู่ขณะชกมวยอาชีพไปด้วย จึงได้ฉายาว่า "เสือหมัดซ้าย" หรือ "ขวัญใจนักเรียน" มีผู้จัดการคือ จวน สุริยกุล เคยเป็นแชมป์ฟลายเวทของเวทีลุมพินี และกลายเป็นนักมวยที่มีชื่อเสียงขึ้นมา จึงถูกจับประกบให้ชกกับชาติชาย โดย "พญาอินทรี" เทียมบุญ อินทรบุตร โปรโมเตอร์ชื่อดังในเวลานั้น โดยที่พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ได้เสด็จมาทอดพระเนตรการชกครั้งนี้ด้วยพระองค์เอง ซึ่งผลปรากฏว่าพันธ์ทิพย์เป็นฝ่ายแพ้น็อกชาติชายไปเพียงยกที่ 3 เท่านั้นเอง และหลังการชกชาติชายถึงกับร้องไห้ออกมาด้วยความเสียใจ เนื่องจากทั้งคู่ถือเป็นเพื่อนสนิทกัน
เมื่อแพ้แก่ ชาติชาย เชี่ยวน้อย พันธ์ทิพย์ก็ยังชกมวยต่อไปอีก 3 ครั้ง แต่แพ้ทั้งหมด จึงแขนนวมและเดินทางไปต่อศึกษาด้านคอมพิวเตอร์ที่สหรัฐอเมริกา จบกลับมาทำงานให้แก่องค์การโทรศัพท์แห่งประเทศไทย จนกระทั่งเกษียณ ปัจจุบัน พันธ์ทิพย์ได้เปิดกิจการส่วนตัวเป็นร้านขายเสื้อผ้ากีฬา
ต้องตา เกียรติวายุภักษ์

ต้องตา เกียรติวายุภักษ์ มีชื่อจริงว่า สุพัฒน์ พลชารี เป็นชาวจังหวัดอุดรธานี มีสถิติการชก 12 ครั้ง ชนะ 6 (น็อค 3) แพ้ 6
ต้องตา เกียรติวายุภักษ์ เป็นอดีตนักมวยที่ทางกลุ่มผู้สนับสนุน คือ สนอง รักวานิช และเทียมบุญ อินทรบุตร ต้องการจะปั้นให้เหมือนกับแสนศักดิ์ เมืองสุรินทร์ ซึ่งเป็นนักมวยชื่อดังขณะนั้น โดยชกในพิกัดเดียวกัน เป็นนักมวยถนัดซ้ายเหมือนกัน ซ้ำยังไว้ทรงผมและหนวดทรงเดียวกันอีก แต่ไม่ประสบความสำเร็จในการชิงแชมป์โลกเหมือนแสนศักดิ์
ใหม่ ธนบุรีฟาร์ม

ใหม่ ธนบุรีฟาร์ม มีชื่อจริงว่า ปรีชา ชำนาญแทน เกิดเมื่อปี พ.ศ. 2498 ที่จังหวัดนครศรีธรรมราช
มวยไทย.
ใหม่เริ่มหัดชกมวยไทยครั้งแรกกับอาจนอายุ 13 ปีจึงออกตระเวนชกมวยในชื่อ ศรงาม ศิษย์ศรสิงห์ เข้ามาชกมวยในกรุงเทพฯเมื่อ พ.ศ. 2512 แต่เนื่องจากเป็นมวยรุ่นเล็ก ที่แฟนมวยยุคนั้นไม่ให้ความนิยม ใหม่จึงไม่ได้ขึ้นชกบ่อยนักจนรู้สึกเบื่อ จึงเลิกชก ไปทำงานที่โรงงานน้ำตาลไทยรุ่งเรือง
มวยสากลสมัครเล่น.
ระหว่างทำงานที่โรงงานน้ำตาล ใหม่ขึ้นชกมวยสากลสมัครเล่นในกีฬาแห่งชาติที่ จังหวัดนครปฐม ได้เหรียญทองในรุ่นไลท์ฟลายเวท ทำงานที่โรงงานน้ำตาลได้ 5 ปีก็ลาออก ไปช่วยพี่ ๆ ดูแลงานเกี่ยวกับพลาสติกที่ฝั่งธนบุรี
มวยสากลอาชีพ.
เมื่อมาทำงานอยู่ฝั่งธนบุรีนี่เอง ใหม่อาสาเป็นคู่ลงนวมให้นักมวยในค่ายธนบุรีฟาร์ม จนตึ๋ง ตลาดพลู หัวหน้าค่ายเห็นแววจึงชวนใหม่มาชกมวยสากลอาชีพ ซึ่งใหม่แสดงฝีมือได้อย่างยอดเยี่ยม จนได้ครองแชมป์มวยสากลเวทีลุมพินีในรุ่นไลท์ฟลายเวท
ขณะนั้นเป็นช่วงที่สภามวยโลกจัดตั้งตำแหน่งแชมป์โลกรุ่นสตอร์วเวทขึ้นมาใหม่และอนุมัติให้มีการชิงแชมป์ที่ว่าง "บิ๊กอึ่ง" สหสมภพ ศรีสมวงศ์เลือกใหม่ไปชิงแชมป์รุ่นนี้ที่ว่างกับฮิโรกิ อิโอกะ ที่ญี่ปุ่น แต่ใหม่ทำไม่สำเร็จเป็นฝ่ายแพ้คะแนนกลับมา กลับจากญี่ปุ่นใหม่ชกชนะรวดอีก 5 ครั้ง จนมีโอกาสได้ชิงแชมป์มวยสากลเวทีราชดำเนินรุ่นไลท์ฟลายเวท แต่เป็นฝ่ายแพ้น็อค เด่น ชูวัฒนะ ยก 3 จึงแขวนนวมเลิกชกมวยไปตั้งแต่บัดนั้น
หลังจากแขวนนวม ใหม่หันไปเป็นเทรนเนอร์อยู่ระยะหนึ่งแต่ไม่สำเร็จ ปัจจุบันใหม่ช่วยกิจการโต๊ะสนุกเกอร์ของน้องสาวที่ จังหวัดนครปฐม
โตโต้ ป.พงษ์สว่าง

โตโต้ ป.พงษ์สว่าง อดีตนักมวยไทยและนักมวยสากลอาชีพชาวไทย มีชื่อจริงว่า จำลอง ธรรมวิยศ เกิดเมื่อปี พ.ศ. 2511 ที่จังหวัดมหาสารคาม มีสถิติการชกสากลอาชีพทั้งหมด 13 ครั้ง ชนะ 10 (น็อค 3) แพ้ 3 
ประวัติ.
โตโต้ เริ่มจากการชกมวยไทยโดยใช้ชื่อว่า "โตโต้ กังวาลไพร" จนมีชื่อเสียงขึ้นมาทางภาคอีสาน และได้เดินทางเข้ามาชกในกรุงเทพมหานครในรายการศึกวันทรงชัย ที่เวทีลุมพินี โดยมี "จ่าตุ๊" ทรงพล พงษ์สว่าง เป็นผู้จัดการ ได้ค่าตัว 8,000 บาท และเริ่มมีชื่อเสียงขึ้นมาจากการเอาชนะน็อก "แรมโบ้" พงษ์ศิริ พ.ร่วมฤดี ยก 2 ไปได้ด้วยศอก และได้รับฉายาว่า "จอมปาฏิหารย์" เนื่องจากเป็นนักมวยที่มักจะพลิกสถานการณ์ที่ตกเป็นรองกลับมาชนะได้อยู่บ่อย ๆ โดยมีครั้งที่ประทับใจที่สุดคือการเอาชนะน็อก "ไอ้เลือดเหล็ก" ไพโรจน์น้อย ส.สยามชัย ไปได้ในยกสุดท้าย ทั้งที่ตกเป็นรองมาตลอด 4 ยก 
ต่อมาทางทรงพลได้ให้โตโต้หันมาชกมวยสากล หวังสร้างประวัติศาสตร์เป็นนักมวยที่ชก 3 ครั้งเป็นแชมป์โลกแบบเดียวกับแสนศักดิ์ เมืองสุรินทร์ เริ่มแรก โตโต้ขึ้นชกมวยสากลในสังกัดของทรงชัย รัตนสุบรรณ โดยขึ้นชกครั้งแรกเมื่อ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2535 ชนะน็อค ราอูล เทอราโด ยก 2 โตโต้ขึ้นชกชนะรวดอีกสองครั้ง ทรงพลก็แยกมาจัดโตโต้ชกเอง โตโต้ชกชนะคะแนน แมนนี่ เมลชอร์ อดีตแชมป์โลกชาวฟิลิปปินส์เมื่อ 9 เมษายน พ.ศ. 2536 ก็ตัดสินใจขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นสตรอเวท WBC กับ ริคาร์โด โลเปซ ซึ่งเป็นการชกมวยสากลครั้งที่ 5 ที่แคปปิตอลซิตี้ ถนนรัชดาภิเษก มีการถ่ายทอดทางช่อง 3 แต่โตโต้สร้างประวัติศาสตร์ไม่สำเร็จ เป็นฝ่ายแพ้ทีเคโอโลเปซ ยก 11 ไปอย่างบอบช้ำ หน้าตาบวมปูดไปหมด แต่ก่อนหน้านั้นก็สามารถชกฟันยางของโลเปซกระเด็นไปได้เหมือนกัน
หลังจากพลาดหวังในการชกชิงแชมป์โลก โตโต้ยังขึ้นชกอุ่นเครื่องหวังชิงแชมป์โลกอีกครั้ง โตโต้ชกชนะรวดอีก 5 ครั้ง ระหว่าง พ.ศ. 2536 – 2538 รวมทั้งชกชนะ อีริค ชาเวซ อดีตแชมป์โลกชาวฟิลิปปินส์ด้วย แต่โตโต้ก็มาพลาดแพ้ทีเคโอ ริค มากราโม ที่ฟิลิปปินส์ เมื่อ 30 กันยายน พ.ศ. 2538 ในการชกเป็นคู่ประกอบรายการ ฟ้าสั่ง ป.พงษ์สว่าง ป้องกันแชมป์กับ รอนนี่ มากราโม และเมื่อขึ้นชกอีกครั้งในปีถัดมา เมื่อ 29 กันยายน พ.ศ. 2539 โตโต้ก็พลาดอีก แพ้น็อค รามิล จิเวโร่ แค่ยกแรก หลังจากนั้น การชกมวยสากลของโตโต้ก็แย่ลง โดยขึ้นชกอีกเพียงครั้งเดียวเมื่อ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2540 ชนะคะแนน เท็ดดี ปูชิโด แล้วไม่ได้ขึ้นชกอีกเลย
หลังจากที่ รัตนพล ส.วรพิน เสียแชมป์โลกให้กับ โซลานี เปเตโล ทรงพลเคยออกมาให้ข่าวว่าจะสนับสนุนโตโต้ให้ขึ้นชิงแชมป์กับเปเตโล แต่ข่าวคราวก็เงียบหายไป จนฟ้าสั่งไปเสียแชมป์โลกที่แอฟริกาใต้ เมื่อ พ.ศ. 2541 ทรงพลเลิกจัดมวยสากลอาชีพ ฟ้าสั่งได้ย้ายไปชกในสังกัดของวิรัตน์ วชิรรัตนวงศ์ ส่วนโตโต้กลับมาชกมวยไทยตามเดิม แม้จะได้รางวัลคู่มวยดุเดือดแห่งปีถึง 2 ปีซ้อน แต่ก็ไม่ประสบความสำเร็จเหมือนก่อน สุดท้ายจึงแขวนนวมไปในที่สุด 
หลังแขวนนวมแล้ว โตโต้ไม่มีเงินเก็บเหลืออยู่เลย จึงหันมาประกอบอาชีพรับจ้าง ทั้งรับจ้างซ่อมรถ และเป็นช่างเฟอร์นิเจอร์ ปัจจุบันเป็นพนักงานของร้านอาหารแห่งหนึ่ง ย่านถนนพระราม 9 ในตำแหน่งผู้ช่วยผู้จัดการร้าน สภาพปัจจุบันตาข้างขวาของโตโต้บอดสนิท เชื่อว่าเป็นผลมาจากความบอบช้ำที่ชกกับโลเปซ
ห้าดาว ซีพียิม

ห้าดาว ซีพียิม มีชื่อจริงว่า พรชัย เตชสินชัย เกิดเมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2510 ที่กรุงเทพมหานคร 
แชมป์ราชดำเนิน.
ห้าดาวเรียนจบชั้นปวช.ที่วิทยาลัยเทคนิคมีนบุรี ฝึกมวยสากลครั้งแรกกับกาจบัณฑิต บูรณะธัญญะ ขึ้นชกมวยสากลสมัครเล่น ได้แชมป์มวยนักเรียนของกรมพลศึกษา จน พ.ศ. 2531 จึงขึ้นชกมวยสากลอาชีพในชื่อ "กาจ ชาติบัณฑิต" การชกในช่วงนี้เป็นไปอย่างลุ่ม ๆ ดอน ๆ แพ้บ้าง ชนะบ้าง จนได้ครองแชมป์มวยสากลของเวทีราชดำเนินรุ่นฟลายเวทเมื่อ พ.ศ. 2536 นิวัฒน์ เหล่าสุวรรณวัฒน์ แห่งกาแล็คซี่โปรโมชั่น นำไปสร้างสรรค์ในชื่อใหม่ "ห้าดาว ซีพียิม"
ชิงแชมป์โลก.
ห้าดาวได้รับการสนับสนุนให้ขึ้นชิงแชมป์โลก WBA รุ่นจูเนียร์ฟลายเวท เมื่อ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2537 กับเลโอ กาเมซ แชมป์โลกชาวเวเนซุเอลา ที่เวทีราชดำเนิน ก่อนฟุตบอลโลก 1994 จะเริ่มขึ้นไม่นาน การชกวันนั้น ห้าดาวชกได้ดีมาก สามารถชกกาเมซลงไปให้กรรมการนับแปดได้ในยกที่ 7 แต่ผลการชกออกมาเสมอกันไปอย่างไม่น่าเชื่อ ชนิดที่ตัวห้าดาวเองถึงกับอ้าปากค้างยืนตะลึงด้วยความงงงวยเมื่อทราบผลคะแนน
ต่อมาห้าดาว ยังคงชกมวยอยู่ต่อไป จนในปี พ.ศ. 2541 ห้าดาวจึงได้มีโอกาสชิงแชมป์โลกอีกครั้งในรุ่นเดิม สถาบันเดิม กับนักมวยรุ่นน้องชาวไทยด้วยกัน คือ พิชิต ช.ศิริวัฒน์ เป็นศึกสายเลือดอีกครั้งหนึ่งของวงการมวยไทย ทั้งคู่ชกกันเมื่อวันที่ 1 มีนาคม ที่เวทีมวยชั่วคราว สี่แยกราชวงศ์ เยาวราช ในโอกาสเฉลิมฉลองเทศกาลตรุษจีน ผลการชกปรากฏว่า ห้าดาวซึ่งขณะนั้นอายุมากแล้วไม่อาจสู้นักมวยรุ่นน้องที่หนุ่มสดกว่าอย่างพิชิตได้เลย โดยเฉพาะในยกสุดท้ายห้าดาวเกือบถูกพิชิตน็อกด้วยซ้ำ แต่พิชิตก็ไม่ซ้ำในจังหวะที่ได้เปรียบ และเมื่อครบ 12 ยก ห้าดาวก็แพ้คะแนนไปอย่างขาดลอย จากนั้นห้าดาวได้ชกกับนักมวยไทยชาวไทยด้วยกันอีกครั้งหนึ่ง คือ เม็ดเงิน กระทิงแดงยิม ผลคือ ห้าดาวแพ้น็อกไปในยกที่ 3 และจากนั้นจึงได้แขวนนวมไป
พยัคฆ์ นครหลวงโปรโมชั่น

พยัคฆ์ นครหลวงโปรโมชั่น มีชื่อจริงว่า กิตติชัย ปรีชา เกิดเมื่อวันที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2519 ที่ตำบลจันดี อำเภอฉวาง จังหวัดนครศรีธรรมราช สถิติการชก 19 ครั้ง ชนะ 14 (น็อค 3)แพ้ 5
แชมป์ลุมพินี.
พยัคฆ์เริ่มชกมวยไทยตั้งแต่อายุ 12 ปี โดยหัดมวยกับพี่ชายที่เป็นนักมวยชื่อลูกเป็ด ศักดิ์บุญธรรม เริ่มแรกพยัคฆ์ขึ้นชกมวยในชื่อ "กิตติชัย ศิษย์บุญธรรม" ชกมวยในแถวบ้านเกิดจนโด่งดัง อ๊อด จันดี จึงพามาฝากไว้ที่ค่ายมวยของใหม่ เมืองคอน ได้ขึ้นชกมวยสากลอย่างจริงจังในชื่อ "สายน้ำ จันดีโลหะ" จนได้เป็นแชมป์มวยสากลรุ่นมินิฟลายเวทของเวทีลุมพินี
ย้ายสังกัด: ได้ชิงแชมป์โลก.
ต่อมา สุชาติ พิสิฐวุฒินันท์ ผู้จัดการของวีรพล นครหลวงโปรโมชั่น ได้ซื้อตัวสายน้ำจากอ๊อด จันดีมาสร้างสรรค์และเปลี่ยนชื่อใหม่เป็น พยัคฆ์ นครหลวงโปรโมชั่น ประเดิมชกในสังกัดใหม่ได้ 4 ครั้ง ก็มีโอกาสได้ไปชิงแชมป์โลกรุ่นสตรอเวท WBC ในฐานะรองแชมป์โลกอันดับ 9 กับริการ์โด โลเปซ เจ้าของแชมป์ ที่สหรัฐ แต่ทำไม่สำเร็จ แพ้ทีเคโอไปในยกที่ 3 
หลังจากแพ้กลับมา พยัคฆ์ยังได้รับการสับสนุนต่อไป เนื่องจากในขณะนั้นมีข่าวออกมาเรื่อย ๆ ว่า ริการ์โด โลเปซ จะสละตำแหน่งและเลื่อนรุ่น สหสมภพ ศรีสมวงศ์ ผู้แทนของ WBC ในประเทศไทย จึงหมายมั่นจะผลักดันพยัคฆ์ให้เป็นรองแชมป์โลกอันดับสูงเพื่อรอชิงแชมป์ว่าง จนวันที่ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2540 พยัคฆ์ได้ขึ้นชกตัดเชือกกับชาติ เกียรติเพชร เพื่อหาผู้ชนะไปชิงแชมป์เฉพาะกาลรุ่นสตรอเวท WBC กับร็อคกี้ หลิน รองแชมป์โลกอันดับหนึ่งชาวไต้หวัน เพื่อรอเวลาที่โลเปซจะสละตำแหน่ง ผลการชกปรากฏว่าพยัคฆ์ใช้ชั้นเชิงชกชนะคะแนนชาติไปได้ทั้งที่ตัวเองถูกชกลงไปนับแปดถึงสองครั้ง อย่างไรก็ดี โลเปซไม่ได้สละตำแหน่งตามที่คาดไว้ การชิงแชมป์เฉพาะกาลต้องเลื่อนออกไป พยัคฆ์ไม่ได้ขึ้นชกมวยอีกเลย แขวนนวมไปโดยปริยาย
การชกตัดเชือกเพื่อหาตัวแทนไปชิงแชมป์เฉพาะกาลได้จัดขึ้นอีกครั้งในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2541 หลังจากพยัคฆ์แขวนนวมไปแล้ว ผลปรากฏว่า วันดี จ.เจริญ ชนะคะแนน หลักชัย เดชากุล ได้ไปชิงแชมป์เฉพาะกาลที่ญี่ปุ่นในเดือนสิงหาคมปีเดียวกัน และเป็นฝ่ายชนะคะแนนร็อคกี้ หลิน ได้ครองแชมป์ในที่สุด
กาจก้อง แดนภูไท

กาจก้อง แดนภูไท หรือนายสิทธิศักดิ์ ชะเลา เป็นนักมวยสากลชาวไทย ชาวจังหวัดสกลนคร เกิดเมื่อ 15 กันยายน พ.ศ. 2510 ที่ สกลนคร สถิติการชก 24 ครั้ง ชนะ 19 (น็อค 11) แพ้ 5
ประวัติ.
กาจก้อง แดนภูไท ขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 20 กันยายน พ.ศ. 2530 ชนะน็อค คมศักดิ์ มงคลประทีป ยก 2 จากนั้นขึ้นชกกับนักมวยชาวไทยด้วยกันและชกชนะรวด รวมทั้งชนะคะแนน เด็ด ดอนเจดีย์ ตรัง ต.บุญเลิศ เด่น ส.ธนิกุล จึงได้ขึ้นชกกับแมก โฟโรซูเอนโล ใน พ.ศ. 2531 แต่กาจก้องเป็นฝ่ายแพ้คะแนนไปถึงสองครั้ง ก่อนจะขึ้นชกใน พ.ศ. 2532 ชนะคะแนนจอมยุทธ ศิษย์สีหมอก และชนะน็อค ลี แจมิน ยก 8 หลังจากนั้น กาจก้องจึงชกชนะรวดมาตลอด จนได้ชิงแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์ฟลายเวท WBA กับยู มย็อง-อู แชมป์โลกชาวเกาหลีใต้ที่กำลังทำสถิติป้องกันแชมป์โลกมากที่สุดในเอเชียแข่งกับเขาทราย แกแล็คซี่ เมื่อ 28 เมษายน พ.ศ. 2534 ปรากฏว่ากาจก้องสู้ไม่ได้เป็นฝ่ายแพ้น็อคในยกที่ 10
หลังจากชิงแชมป์ไม่ได้ กาจก้องขึ้นชกนอกรอบที่เกาหลีใต้ แพ้น็อค คิม กวางซุน ยก 5 จากนั้น มาชกในไทย ชนะน็อค โจเอ ซากิต ยก 5 อีกเพียงครั้งเดียว จากนั้น เมื่อกาจก้องขึ้นชกอีกครั้งเมื่อ 10 เมษายน พ.ศ. 2535 กลับเป็นฝ่ายแพ้น็อค โรเบร์โต ปาดียา จากฟิลิปปินส์แค่ยก 3 หลังจากชกแพ้ครั้งนี้แล้ว กาจก้องก็แขวนนวมไป
ฟ้าคำรณ วิบูลย์ชัย

ฟ้าคำรณ วิบูลย์ชัย นักมวยสากลชาวไทย สถิติการชก 6 ครั้ง ชนะ 2 (น็อค 2) แพ้ 4 
ประวัติ.
ฟ้าคำรณขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2519 แพ้คะแนน แดน พิศาลชัย ที่กรุงเทพฯ จากนั้น ขึ้นชกชนะน็อค โรเจอร์ ริเชนส์ ยก 3 ที่กรุงเทพฯ ใน พ.ศ. 2520 อีกเพียงครังเดียว ก็ได้เดินทางไปชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวทของสภามวยโลก ที่สหรัฐ ปรากฏว่าฟ้าคำรณเป็นฝ่ายสู้กับคันโตได้อย่างสนุกตื่นเต้นและเป็นฝ่ายแพ้คะแนนไปอย่างสูสี หลังจากชิงแชมป์โลกไม่สำเร็จ ฟ้าคำรณขึ้นชกอีกเพียง 3 ครั้ง ชนะน็อค เรียว ไกอนจิ ยก 5 ที่ เวทีราชดำเนินเมื่อ พ.ศ. 2522 แล้วมาแพ้น็อค ปราบธรณี ลูกลำผักชี ยกแรก ใน พ.ศ. 2524 จากนั้น เดินทางไปชกกับ โคจิ โคบายาชิที่ญี่ปุ่นเมื่อ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2524 ซึ่งฟ้าคำรณแพ้น็อคไปแค่ยก 2 จากนั้น ฟ้าคำรณก็แขวนนวมไป
วิชิต เมืองร้อยเอ็ด

วิชิต เมืองร้อยเอ็ด หรือนายวิชิต สุวรรณพฤกษ์ เกิดเมื่อ พ.ศ. 2501 ที่ อำเภอโพนทอง จังหวัดร้อยเอ็ด สถิติการชก 14 ครั้ง ชนะ 12 (น็อค 6) เสมอ 1 แพ้ 1
ประวัติ.
วิชิตเริ่มชกมวยไทยในชื่อโกต๋อง เมืองร้อยเอ็ด และได้ชกมวยสากลสมัครเล่นให้กับจังหวัดร้อยเอ็ด ได้แชมป์กีฬาแห่งชาติสามปีซ้อน ตั้งแต่ พ.ศ. 2518 – 2520 จึงได้หันมาชกมวยสากลอาชีพในสังกัด สนอง รักวานิช โดยมีอนุชา วัชระตังคะเป็นผู้จัดการ ชกครั้งแรก ชนะคะแนน แสงชัย ลูกมาตุลีในแบบสากล 6 ยก และต่อมาได้ครองแชมป์มวยสากลรุ่นจูเนียร์เฟเธอร์เวท เวทีลุมพินี ชนะคะแนน ถิ่นขจร เดชขจร
วิชิตได้เข้าอันดับโลกครั้งแรกเมื่อไปชกนอกรอบที่ฟิลิปปินส์ ชนะคะแนนริค คิวฮาโน แชมป์ OPBF จึงได้เป็นรองแชมป์โลกของสมาคมมวยโลก วิชิตชกอุ่นเครื่องชนะติดต่อกันหลายครั้งจนได้เป็นรองแชมป์โลกของสภามวยโลกด้วย ใน พ.ศ. 2522 ผู้สนับสนุนจึงได้ติดต่อริคาร์โด คาร์โดน่า แชมป์โลกรุ่นจูเนียร์เฟเธอร์เวท สมาคมมวยโลกมาป้องกันตำแหน่งด้วยที่จังหวัดร้อยเอ็ด แต่หลังจากชั่งน้ำหนัก ฝ่ายผู้จัดหาเงินค่าตัวแชมป์โลกมาจ่ายตามสัญญาไม่ทัน คณะของคาร์โดน่าจึงประกาศยกเลิกการชก เดินทางกลับทันที วิชิตจึงไม่ได้ชิงแชมป์โลก และเกิดเหตุจลาจล แฟนมวยไม่พอใจถึงกับเผาเวทีทิ้ง
ต่อมา ใน พ.ศ. 2524 วิชิตชกไต่อันดับใหม่ ชนะวิลลี่ ลูกัส แชมป์ OPBF ชาวฟิลิปปินส์จึงได้เข้าอันดับโลกอีกครั้ง และได้เดินทางไปชิงแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์เฟเธอร์เวท สมาคมมวยโลก กับเซอร์จิโอ พัลม่า ที่อาร์เจนตินา แต่วิชิตเป็นฝ่ายแพ้คะแนน ต่อมา ใน พ.ศ. 2526 วิชิตขึ้นชกชนะคะแนน พงศ์พันธ์ ศ.พญาไท นักมวยไทยระดับรองแชมป์โลก ผู้สนับสนุนจึงเตรียมจัดวิชิตชิงแชมป์โลกอีกครั้งกับลีโอ ครูซ โดยกำหนดวันชกเป็น 12 มิถุนายน พ.ศ. 2526 ที่ร้อยเอ็ด แต่วิชิตกลับประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์ที่จังหวัดขอนแก่นจนเสียชีวิตเมื่อ 21 เมษายน พ.ศ. 2526 ทำให้การชกต้องล้มเลิกไป
สิงห์ประเสริฐ กิตติเกษม

สิงห์ประเสริฐ กิตติเกษม สถิติการชก 14 ครั้ง ชนะ 10 (น็อค 6) เสมอ 1 แพ้ 3
ประวัติ.
สิงห์ประเสริฐขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2531 แพ้คะแนน คม ส. ธนิกุล ที่เวทีราชดำเนิน จากนั้น สิงห์ประเสริฐขึ้นชกชนะรวดตลอดปี พ.ศ. 2532 และชนะน็อคถึง 5 ครั้งจากการชก 6 ครั้ง สิงห์ประเสริฐจึงได้ขึ้นชิงแชมป์มวยสากลเวทีลุมพินีรุ่นมินิมัมเวทเมื่อ 19 กันยายน พ.ศ. 2532 ชนะคะแนน พรชัย ศิษย์พระพรหม ได้แชมป์มาครอง จากนั้น สิงห์ประเสริฐขึ้นชกชนะอีก 2 ครั้งก่อนจะมาพลาด แพ้น็อค มาลัยทอง เสถียรยิม แค่ยกแรก เมื่อ พ.ศ. 2533 สิงห์ประเสริฐหยุดชกไปหนึ่งปี กลับมาชกอีกครั้งใน พ.ศ. 2534 ทำได้แค่เสมอกับมงคลชัย สถิรยิม ต่อมา ใน พ.ศ. 2535 สิงห์ประเสริฐขึ้นชกชนะคะแนน ปอนดี อีกเพียงครั้งเดียว สมภพ ศรีสมวงศ์ก็สนับสนุนให้สิงห์ประเสริฐได้ไปชิงแชมป์โลกรุ่นสตรอเวท WBC ในฐานะรองแชมป์โลกอันดับ 7 ที่เม็กซิโก เมื่อ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2535 ผลปรากฏว่าสิงห์ประเสริฐแพ้น็อตไปในยกที่ 5 จากนั้น เขาก็แขวนนวมไป
มนต์สยาม ฮ. มหาชัย

มนต์สยาม ฮ. มหาชัย หรือ นายสวย นาคสาม เกิดเมื่อ 4 มีนาคม พ.ศ. 2497 ที่อำเภอดำเนินสะดวก จ. ราชบุรี สถิติการชก 35 ครั้ง ชนะ 26 (น็อค 15) เสมอ 1 แพ้ 8
ประวัติ.
มนต์สยามเริ่มชกมวยไทยมาก่อนในแถบภาคตะวันตก จนได้มาอยู่ค่าย ฮ. มหาชัย กิมหยู ฤกษ์ชัย เทรนเนอร์ประจำค่ายเห็นว่ามนต์สยามเป็นมวยรูปร่างเตี้ย เสียเปรียบช่วงชก จึงให้หันมาชกมวยสากลแทน มนต์สยามชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2517 ชนะคะแนน ชัยฤทธิ์ เพชรเกษม ที่ เวทีลุมพินี จากนั้นชกชนะรวดมาตลอด จนได้ชิงแชมป์ OPBF รุ่นไลท์ฟลายเวทที่ว่าง เมื่อ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2518 ชนะคะแนน ฟิล ทากูปา ก่อนจะเสียตำแหน่งให้กับ ชุง ซางอิล ในปีต่อมา 
หลังจากเสียแชมป์ มนต์สยามกลับมาทำฟอร์มใหม่ ชกชนะติดต่อกันสามครั้ง จึงได้ชกกับเนตรน้อย ศ.วรสิงห์ นักมวยดาวรุ่งในขณะนั้น ปรากฏว่ามสนต์สยามเป็นฝ่ายแพ้คะแนน มนต์สยามชกชนะเซกิ สิงห์ทองในไฟต์ต่อมาอีก 1 ครั้งก็ได้รับเชิญให้ไปชิงแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์ฟลายเวท WBA กับโยโก กูชิเก็ง แต่มนต์สยามไปชกด้วยสภาพที่ไม่พร้อม ก่อนชกป่วยจนต้องผ่าตัด ทำให้เป็นฝ่ายแพ้น็อคกูชิเก็งในยกที่ 4
มนต์สยามขึ้นชิงแชมป์ประเทศไทยรุ่นฟลายเวทเมื่อ 12 ตุลาคม 2521 แต่ไม่สำเร็จ เป็นฝ่ายแพ้คะแนนไป มนต์สยามชกชนะนักมวยสากลชาวไทยด้วยกันอีกหลายครั้ง จน พ.ศ. 2523 จึงได้ไปชกกับแฟรงก์ ซีเดโน รองแชมป์โลกชาวฟิลิปปินส์ แต่เป็นฝ่ายแพ้น็อคในยกที่ 7 จากนั้น การชกของมนต์สยามตกต่ำลง ชกแพ้ติดๆกันถึงสามครั้ง จนในที่สุด หลังจากชกแพ้น็อค ศักดิ์สมัย ช.ศิริรัตน์ ยก 3 เมื่อ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2525 มนต์สยามจึงแขวนนวมไป
หลังจากเลิกชกมวยแล้ว มนต์สยามเคยเป็นเทรนเนอร์ให้กับเด่นเก้าแสน เก้าวิชิตเมื่อชกมวยสากลในช่วงแรกๆ ปัจจุบันประกอบอาชีพค้าขายที่จังหวัดนครราชสีมา
โครงการสิ่งแวดล้อมแห่งสหประชาชาติ

โครงการสิ่งแวดล้อมแห่งสหประชาชาติ  มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่กรุงไนโรบี ประเทศเคนยา ก่อตั้งเมื่อปี ค.ศ. 1972 โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อสำรวจและประเมินแนวโน้มที่มีผลกระทบต่อสภาพแวดล้อมในระดับชาติ ระดับภูมิภาค และระดับโลก ตลอดจนเสริมสร้างการจัดการสิ่งแวดล้อมอย่างชาญฉลาด ผ่านสถาบันและองค์กรต่างๆที่เกี่ยวข้อง รวมทั้งแลกเปลี่ยนความรู้และเทคโนโลยีด้านสิ่งแวดล้อมเพื่อการพัฒนา
โดยการส่งเสริมความร่วมมือในการอนุรักษ์ และฟื้นฟูสภาพแวดล้อมเพื่อนำไปสู่ความมีสุขภาพชีวิตที่ดี ด้วยการไม่ผลักภาระด้านสิ่งแวดล้อมให้อนุชนรุ่นหลังต้องเผชิญเคราะห์กรรมที่บรรพชนใดก่อเอาไว้ ด้วยความรู้เท่าไม่ถึงการณ์ หรือตั้งใจทำลายสภาพแวดล้อมให้เสื่อมโทรมลงไปตามกาลเวลา
ทูตสันถวไมตรี.
โครงการยูเอ็นซีพีวอยซส์ เป็นโครงการสิ่งแวดล้อมแห่งสหประชาชาติทำงานร่วมกับบุคคลสำคัญ เพื่อช่วยสร้างความตระหนักรู้ ความสนใจ และความเข้าใจแก่สาธารณะในประเด็นสิ่งแวดล้อม
สำนักงานคณะกรรมการพิเศษเพื่อประสานงานโครงการอันเนื่องมาจากพระราชดำริ

สำนักงานคณะกรรมการพิเศษเพื่อประสานงานโครงการอันเนื่องมาจากพระราชดำริ หรือ สำนักงาน กปร.เป็นส่วนราชการที่อยู่ในบังคับบัญชาขึ้นตรงต่อสำนักนายกรัฐมนตรี จัดตั้งขึ้นเป็นส่วนราชการระดับกรม สังกัดสำนักนายกรัฐมนตรี เมื่อวันที่ 7 กันยายน พ.ศ. 2536 มีหน้าที่ในการประสานงานกับหน่วยงานที่เกี่ยวข้องในการดำเนินงานโครงการอันเนื่องมาจากพระราชดำริของพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ที่มีประสิทธิภาพเพื่อประโยชน์สุขของประชาชน ต่อมาในการปรับปรุงกระทรวง ทบวง กรม พ.ศ. 2545 จึงได้ย้ายมาเป็นส่วนราชการขึ้นตรงต่อสำนักนายกรัฐมนตรี
สำนักงาน กปร. มีบทบาทในการเผยแพร่องค์ความรู้ตามแนวพระราชดำริ และความสำเร็จด้านต่างๆ จากศูนย์ศึกษาการพัฒนาอันเนื่องมาจากพระราชดำริ
สำนักงาน กปร. เดิมมีสำนักงานตั้งอยู่ในทำเนียบรัฐบาล ต่อมาในเดือนกันยายน พ.ศ. 2554 จึงได้ย้ายสำนักงานมาตั้งอยู่ที่ซอยอรุณอมรินทร์ 36 เขตบางพลัด ที่ตั้งเดียวกับมูลนิธิชัยพัฒนา
คณะกรรมการ กปร..
คณะกรรมการพิเศษเพื่อประสานงานโครงการอันเนื่องมาจากพระราชดำริ หรือ คณะกรรมการ กปร. (Royal Projects Development Board) เป็นองค์กรพิเศษ ก่อตั้งเพื่อจัดการประสานงาน และจัดระบบรองรับการดำเนินงานสนองพระราชดำริของพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ก่อตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2524 โดยการริเริ่มของพลเอกเปรม ติณสูลานนท์ ตามระเบียบสำนักนายกรัฐมนตรี ว่าด้วยโครงการอันเนื่องมาจากพระราชดำริ พ.ศ. 2524 โดยมี สำนักงานคณะกรรมการพิเศษเพื่อประสานงานโครงการอันเนื่องมาจากพระราชดำริ (สำนักงาน กปร.) ทำหน้าที่ด้านธุรการและบริหาร ของ กปร.
กปร. ก่อตั้งขึ้นเนื่องจาก แต่เดิมการดำเนินงานสนองพระราชดำริของหน่วยงานต่าง ๆ ที่เข้าไปเสริมโครงการต่าง ๆ ตามนโยบายของรัฐบาล เป็นไปในลักษณะต่างฝ่ายต่างทำ โดยไม่มีการประสานงานกับหน่วยอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้อง และไม่ได้เป็นประโยชน์สูงสุดตามแนวพระราชดำริที่ได้พระราชทานไว้
คณะกรรมการพิเศษเพื่อประสานงานโครงการอันเนื่องมาจากพระราชดำริ ประกอบด้วย
สำนักงบประมาณ

สำนักงบประมาณ  เป็นหน่วยงานราชการ มีฐานะเทียบเท่ากรม สังกัดสำนักนายกรัฐมนตรี มีหน้าที่เป็นหน่วยกลางในการจัดทำงบประมาณแผ่นดิน เพื่อเสนอนายกรัฐมนตรีและคณะรัฐมนตรีพิจารณาอนุมัติ ก่อนที่รัฐบาลจะนำเสนอรัฐสภา เพื่อพิจารณาอนุมัติให้ประกาศใช้เป็น พระราชบัญญัติงบประมาณรายจ่ายประจำปี สำหรับใช้จ่ายในปีต่อไป
ประวัติ.
กระทรวงพระคลังมหาสมบัติ ถูกตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2433 ซึ่งมีกรมบัญชีกลาง เป็นหน่วยงานหนึ่งในสังกัด ต่อมาในปี พ.ศ. 2469 ได้มีการจัดตั้ง "กองงบประมาณ" ขึ้นในกรมบัญชีกลาง มีหน้าที่ในการตรวจจ่ายฎีกาเบิกค่าใช้สอยและเงินพิเศษที่เบิกจ่ายในงบประมาณ รักษางบประมาณ วิธีการงบประมาณ 
ในปี พ.ศ. 2475 กองงบประมาณถูกลดฐานะลงเป็นเพียง "แผนกงบประมาณ" ซึ่งในปีต่อมาก็ได้มีการยกฐานะขึ้นเป็นกอง ตามเดิม กระทั่งในการปฏิวัติ เดือนตุลาคม พ.ศ. 2501 คณะปฏิวัติได้เห็นความสำคัญของการงบประมาณว่าเป็นส่วนขับเคลื่อนการพัฒนาชาติ จึงได้แยกส่วนการงบประมาณออกมาเทียบเท่ากรม เป็น "สำนักงบประมาณ" สังกัดสำนักนายกรัฐมนตรี ตั้งแต่วันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2502 โดยมีดร.ป๋วย อึ้งภากรณ์ เป็นผู้อำนวยการสำนักงบประมาณคนแรก 
สำนักงบประมาณเป็นหน่วยงานกลางที่ทำหน้าที่จัดทำงบประมาณแผ่นดินเพื่อเสนอนายกรัฐมนตรีคณะรัฐมนตรี พิจารณาอนุมัติ ก่อนที่รัฐบาลจะนำเสนอรัฐสภา เพื่อพิจารณาอนุมัติให้ประกาศใช้เป็นพระราชบัญญัติงบประมาณรายจ่ายประจำปีต่อไป สำนักงบประมาณต้องทำหน้าที่จัดสรรงบประมาณของชาติที่มีอยู่อย่างจำกัดให้เกิดประโยชน์สูงสุดแก่ประชาชน และ ประเทศชาติ โดยจัดสรรออกมาในรูปของงบประมาณรายจ่ายประจำปี เพื่อให้ส่วนราชการและรัฐวิสาหกิจนำไปใช้จ่ายในกิจกรรมของรัฐ เพื่อการพัฒนาประเทศ และ กิจการที่จำเป็นทั้งมวล รวมทั้งจะต้องดูแลให้การใช้จ่ายงบประมาณแผ่นดินเป็นไปอย่างประหยัดที่สุดไม่ให้มีการรั่วไหลหรือสูญเสียไปโดยเปล่าประโยชน์
หน่วยงานในสังกัด.
นอกจากนี่สำนักงบประมาณ มีส่วนราชการบริหารราชการส่วนกลางที่ตั้งอยู่ในภูมิภาค จำนวน 18 หน่วยงาน คือ สำนักงานงบประมาณเขตที่ 1-18 ซึ่งมีการแบ่งพื้นที่รับผิดชอบสอดคล้องกับการแบ่งกลุ่มจังหวัด
อีคิดนา (เทพปกรณัม)

อีคิดนา (กรีก:) ในตำนานเทพปกรณัมกรีกเป็นสตรีที่งดงาม แต่ท่อนล่างเป็นงูขนาดยักษ์ เป็นภรรยาของไทฟอน และมีลูกด้วยกันหลายตัวเช่นกัน เช่น เซอร์เบอรัส สฟิงซ์ ไคเมร่า และไฮดรา นับเป็นมารดาของเหล่าอสูรกายที่มีชื่อเสียงอีกตนหนึ่งและได้มีลูกกับซุสคือไออาคอสซึ่งต่อมาเป็นกษัตริย์และผู้พิพากษาในนรกของฮาเดส อีคิดน่าถูกยักษ์ร้อยตา อาร์กัส ซึ่งเป็นผู้รับใช้ของเฮร่าสังหาร
อีคิดนายังถูกนำไปตั้งเป็นชื่อตัวกินมดประเภทหนึ่งด้วย
การากัส

การากัส ([kaˈɾakas]) ชื่อทางการคือ ซานเตียโกเดเลออนเดการากัส  เป็นเมืองหลวงของเวเนซุเอลา ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของประเทศ ตามระดับความสูงพื้นที่ของหุบเขาแห่งหนึ่งในทิวเขาชายฝั่งของเวเนซุเอลา (Cordillera de la Costa) ภูมิประเทศของเขตตัวเมืองของหุบเขาการากัสนี้มีระดับความสูงอยู่ระหว่าง 2,500 ถึง 3,000 ฟุต (760 และ 910 เมตร) เหนือระดับน้ำทะเล และอยู่ใกล้กับทะเลแคริบเบียน โดยมีแนวเขาสูงเซร์โรอาบีลา (7,400 ฟุต หรือ 2,200 เมตร) เป็นตัวคั่นจากชายฝั่งทะเล ส่วนทางใต้ก็เป็นเนินเขาและภูเขาเช่นกัน
ในปี พ.ศ. 2548 ย่านศูนย์กลางทางประวัติศาสตร์ของกรุงการากัส ซึ่งเป็นที่รู้จักกันในชื่อเขตลีเบร์ตาดอร์ (Libertador District) มีประชากรประมาณ 2.1 ล้านคน เขตนครหลวงหรือดิสตรีโตกาปีตัล (Distrito Capital) ซึ่งเป็นที่ตั้งของเมืองนี้และครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของรัฐมิรันดา มีประชากร 3.3 ล้านคน ส่วนเขตตัวเมือง (urban area) หรือเกรตเตอร์การากัส (Greater Caracas) ซึ่งรวมเมืองที่อยู่นอกดิสตรีโตกาปีตัลด้วยนั้น มีประชากร 4.7 ล้านคน
โบโกตา

โบโกตา  ชื่อทางการคือ โบโกตา ดิสตริโตกาปิตัล  (หมายถึง "เขตเมืองหลวงโบโกตา") และยังมีชื่อเรียกว่า ซานตาเฟเดโบโกตา  เป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของประเทศโคลอมเบีย มีประชากรมากที่สุดของประเทศ คือ 7,412,566 คน (จากการสำรวจปี พ.ศ. 2561) ส่วนเขตนครหลวง (metropolitan area) ซึ่งรวมเขตเทศบาลโซอาชา (Soacha) ไว้ด้วยนั้นมีประชากรประมาณ 7,881,156 คน
เมืองพี่น้อง.
โบโกตาเป็นเมืองพี่น้องกับเมืองดังนี้:
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
กีโต

กีโต  หรือชื่อทางการคือ ซานฟรันซิสโกเดกิโต  เป็นเมืองหลวงของประเทศเอกวาดอร์ทางภาคตะวันตกเฉียงเหนือของทวีปอเมริกาใต้ ตั้งอยู่ทางภาคเหนือของประเทศ ในแอ่งแม่น้ำกัวยาบัมบาบนเนินเขาปิชินชา (15,728 ฟุต; 4,794 เมตร) ภูเขาไฟที่ยังทรงพลังในเทือกเขาแอนดีส ความสูงของเมืองที่ 9,300 ฟุต (2,850 เมตร) เหนือระดับน้ำทะเล (วัดจากจัตุรัสเอกราช) ทำให้กีโตเป็นเมืองหลวงที่ตั้งอยู่สูงที่สุดเป็นอันดับสองในโลก จากการสำรวจใน พ.ศ. 2544 เมืองนี้มีประชากร 1,399,378 คน และมีพื้นที่ประมาณ 112 ตารางไมล์ (290 ตารางกิโลเมตร)
เนื่องจากระดับความสูงและที่ตั้งของเมืองนี้ ทำให้ภูมิอากาศของเมืองมีลักษณะเย็น และค่อนข้างคงที่ตลอดทั้งปี โดยมีอุณหภูมิสูงสุด 67 องศาฟาเรนไฮต์ (20 องศาเซลเซียส) และลดต่ำลงที่ 49 องศาฟาเรนไฮต์ (10 องศาเซลเซียส) ในเวลากลางคืน เมืองนี้มีเพียงสองฤดูกาลเท่านั้นคือ ฤดูร้อน (ฤดูแห้ง) และฤดูหนาว (ฤดูฝน)
กรุงกีโตเป็นเมืองที่มีประชากรมากที่สุดเป็นอันดับสองของเอกวาดอร์ รองจากกัวยากิล
กรุงกีโตเป็นเมืองเก่าตั้งอยู่บนภูเขา คนที่นี่เป็นชาวสเปนกับชาวอินเดียนผสมกัน ใช้เงินสกุลดอลลาร์สหรัฐ
ลิมา

ลิมา  เป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของประเทศเปรู รวมทั้งของจังหวัดลิมา และยังเป็นศูนย์กลางการขนส่ง การเงิน อุตสาหกรรม และวัฒนธรรมของประเทศอีกด้วย ตั้งอยู่บริเวณที่ห้อมล้อมด้วยหุบเขาชิยอน แม่น้ำริมัก และแม่น้ำลูริน ริมชายฝั่งแห้งแล้งซึ่งอยู่ติดกับอ่าวในมหาสมุทรแปซิฟิก ซึ่งมีท่าเรือที่สร้างขึ้นและตั้งชื่อว่า กายาโอ (Callao)
ลิมาตั้งขึ้นโดยฟรันซิสโก ปิซาร์โร ผู้พิชิตชาวสเปน เมื่อวันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2078 โดยให้ชื่อว่า "นครแห่งเหล่ากษัตริย์" ลิมาเป็นเมืองและเขตนครหลวงสำคัญที่สุดในทวีปอเมริกาใต้มานานกว่าสามศตวรรษ ปัจจุบันจำนวนประชากรเกือบหนึ่งในสามของทั้งประเทศอาศัยในเขตนครหลวงของเมืองนี้
เนื่องจากไม่มีการกำหนดเขตบริหารของเมืองนี้อย่างเป็นทางการ โดยทั่วไปจึงจัดว่ากรุงลิมาประกอบด้วย 30 เขตจาก 43 เขตของจังหวัดลิมา และเป็นแก่นของเขตนครหลวงลิมา หนึ่งในสิบเขตนครหลวงที่ใหญ่ที่สุดในอเมริกา 
ประเทศเปรูตั้งอยู่ในทวีปอเมริกาใต้ มีเมืองหลวงชื่อกรุงลิมา ใช้ภาษาสเปนเป็นภาษาทางการ ส่วนสกุลเงินนั้นใช้สกุลเงินเปรูโซล เป็นประเทศที่คนไทยสามารถไปเที่ยวได้โดยไม่ต้องขอวีซ่าอีกด้วย ประเทศเปรูมีที่เที่ยวที่น่าสนใจมากมายเพราะมีภูมิประเทศหลากหลาย ทั้งพื้นที่ชายฝั่งที่เรียกว่าโกสตา (Costa) เขตที่สูงบนเทือกเขาแอนดีสที่เรียกว่าเซียร์รา (Sierra) และเขตป่ารกทึบอันเป็นส่วนหนึ่งของป่าดิบชื้นอเมซอน ซึ่งกินพื้นที่ถึง 60% ของประเทศ เรียกว่าเซลวา (Selva) นอกจากจะไปเที่ยวชมธรรมชาติแล้ว เปรูก็ยังเป็นประเทศที่เหมาะมากสำหรับการไปสัมผัสอารยธรรมและวัฒนธรรมของชนเผ่าอินคาอีกด้วย
อัตราเร็ว

อัตราเร็ว (สัญลักษณ์: "v") คืออัตราของ การเคลื่อนที่ หรือ อัตราการเปลี่ยนแปลงของตำแหน่งก็ได้ หลายครั้งมักเขียนในรูป ระยะทาง "d" ที่เคลื่อนที่ไปต่อ หน่วย ของ เวลา "t"
อัตราเร็ว เป็นปริมาณสเกลาร์ที่มีมิติเป็นระยะทาง/เวลา ปริมาณเวกเตอร์ที่เทียบเท่ากับอัตราเร็วคือความเร็ว อัตราเร็ววัดในหน่วยเชิงกายภาพเดียวกับความเร็ว แต่อัตราเร็วไม่มีองค์ประกอบของทิศทางแบบที่ความเร็วมี อัตราเร็วจึงเป็นองค์ประกอบส่วนที่เป็นขนาดของความเร็ว
ในรูปสัญลักษณ์ทางคณิตศาสตร์ อัตราเร็วคือ
<math>v = \frac {d}{t}</math>
หน่วยของอัตราเร็ว ได้แก่
มัค 1 ≈ 343 m/s ≈ 1235 km/h ≈ 768 mi/h (ดู อัตราเร็วเสียง สำหรับข้อมูลเพิ่มเติม)
"c" = 299,792,458 m/s
1 m/s = 3.6 km/h
1 mph = 1.609 km/h
1 knot = 1.852 km/h = 0.514 m/s
ยานพาหนะต่าง ๆ มักมี speedometer สำหรับวัดอัตราเร็ว 
วัตถุที่เคลื่อนที่ไปตามแนวราบ พร้อม ๆ กับแนวดิ่ง (เช่น อากาศยาน) จะแยกประเภทเป็น forward speed กับ climbing speed
อัตราเร็วเฉลี่ย.
อัตราเร็ว(v) ในรูป สมบัติเชิงกายภาพ มักแทนอัตราเร็วที่ขณะใดขณะหนึ่ง ในชีวิตจริงเรามักใช้ "อัตราเร็วเฉลี่ย" (ใช้สัญลักษณ์ <math>\tilde{v}</math>) ซึ่งก็คือ อัตรา ของ ระยะทาง รวม (หรือ ความยาว) ต่อช่วง เวลา 
ยกตัวอย่างเช่น ถ้าคุณเคลื่อนที่ได้ 60 ไมล์ในเวลา 2 ชั่วโมง อัตราเร็ว "เฉลี่ย" ของคุณในช่วงเวลานั้นคือ 60/2 = 30 ไมล์ต่อชั่วโมง แต่อัตราเร็วที่ขณะใดขณหนึ่งย่อมเปลี่ยนแปลงต่างกันไป
ในรูปสัญลักษณ์ทางคณิตศาสตร์
<math>\tilde{v} = \frac{\Delta l}{\Delta t}.</math>
อัตราเร็วที่ขณะใดขณะหนึ่งซึ่งนิยามเป็นฟังก์ชันของ เวลา ในช่วงเวลา <math>[t_0, t_1]</math> จะให้อัตราเร็วเฉลี่ยในรูป
<math>\tilde{v} = \frac{\int_{t_0}^{t_1} v (t) \, dt}{\Delta t}</math>
ในขณะที่อัตราเร็วที่ขณะใดขณะหนึ่งซึ่งนิยามเป็นฟังก์ชันของ ระยะทาง (หรือ ความยาว) ในช่วงความยาว <math>[l_0, l_1]</math> จะให้อัตราเร็วเฉลี่ยในรูป
<math>\tilde{v} = \frac{\Delta l}{\int_{l_0}^{l_1} \frac{1}{v (l) } \, dl}</math>
บ่อยครั้งที่มีคนคาดโดยสัญชาตญาณ แต่ผิด ว่าการเคลื่อนที่ครึ่งแรกของระยะทางด้วยอัตราเร็ว <math>v_{a}</math> และระยะทางครึ่งที่สองด้วยอัตราเร็ว <math>v_{b}</math> จะให้อัตราเร็วเฉลี่ยรวมเป็น <math>\tilde{v} = \frac{v_a + v_b}{2}</math> ค่าที่ถูกต้องต้องเป็น <math>\tilde{v} = \frac{2}{\frac{1}{v_a} + \frac{1}{v_b}}</math> (ระลึกไว้ว่า อย่างแรกเป็น ค่าเฉลี่ยเลขคณิต ในขณะที่อย่างที่สองเป็น ค่าเฉลี่ยฮาร์มอนิก)
อัตราเร็วเฉลี่ยสามารถหาได้จาก distribution function ของอัตราเร็วได้เช่นกัน (ทั้งในรูประยะทางหรือเวลาก็ตาม)
<math>v \sim D_t\; \Rightarrow \; \tilde{v} = \int v D_t (v) \, dv</math>
<math>v \sim D_l\; \Rightarrow \; \tilde{v} = \frac{1}{\int \frac{D_l (v) }{v} \, dv}</math>
นัยสำคัญทางวัฒนธรรม.
อัตราเร็วหรือ ความว่องไวของการเคลื่อนที่มีบทบาทสำคัญในวัฒนธรรมของมนุษย์และสัตว์ (ดู การแข่งความเร็ว) มันเป็นองค์ประกอบของ ความนุ่มนวล ความแม่นยำ และ ความแข็งแกร่ง เช่น ใน การเต้นรำ หรือ ศิลปะการรบ สัตว์ที่เป็นสัญลักษณ์ของอัตราเร็วคือ ม้า (PIE "*ek'vos" มีที่มาจากคำว่า "*ok'u-" "ว่องไว") นก โดยเฉพาะนกนักล่าอย่าง เหยี่ยว และแมว คือ lynx (ดู Flos Duellatorum) สัตว์บกที่รวดเร็วที่สุดคือ ชีต้า ซึ่งมีอัตราเร็วในการวิ่งถึง 110 km/h (68 mph) ในระยะทางสั้น ๆ สำหรับอัตราเร็วสม่ำเสมอแล้ว สัตว์บกที่เร็วที่สุดก็คือ ม้าพันธุ์ดีที่ได้รับการฝึก
พระที่นั่งอมรินทราภิเษกมหาปราสาท

พระที่นั่งอมรินทราภิเษกมหาปราสาท เป็นปราสาทที่สร้างด้วยเครื่องไม้ทั้งองค์ นับเป็นพระมหาปราสาทองค์แรกในพระบรมมหาราชวัง โดยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ถ่ายแบบพระที่นั่งสรรเพชญปราสาทที่กรุงศรีอยุธยามาสร้างขึ้น เริ่มสร้างเมื่อปี พ.ศ. 2326 สร้างสำเร็จและทำพิธียกยอดพระมหาปราสาทเมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2327
เมื่อพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชได้เสด็จเถลิงถวัลยราชสมบัติปกครองสยามประเทศเมื่อปี พ.ศ. 2325 นั้นยังไม่ได้ตั้งการพระราชพิธีบรมราชาภิเษกอย่างถูกต้องตามตำรับโบราณราชประเพณี เพียงแต่ได้ทรงประกอบการพระราชพิธีปราบดาภิเษกโดยสังเขปเท่านั้น ฉะนั้นเมื่อได้สร้างพระที่นั่งอมรินทราภิเษกมหาปราสาทสำเร็จโดยสมบูรณ์แล้ว จีงได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตั้งการพระราชพิธีบรมราชาภิเษกตามระบบโบราณขัตติยราชประเพณีอีกครั้งหนึ่งเมื่อ พ.ศ. 2328 โดยใช้พระที่นั่งอมรินทราภิเษกมหาปราสาทเป็นพระราชพิธีมณฑล
ต่อมาในวันอาทิตย์ เดือนเจ็ด ขึ้นหนึ่งค่ำ ปีระกา เอกศก จุลศักราช 1151 (พ.ศ. 2332) อสนีบาตตกต้องหน้ามุขเด็จพระที่นั่งอมรินทราภิเษกมหาปราสาทแล้วเกิดเป็นเพลิงลุกลามไหม้เครื่องบนและหลังคา แล้วเลยลุกลามไหม้ทั้งองค์พระมหาปราสาท และพระปรัศว์ซ้ายลงหมดสิ้น พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้เจ้าพระยารัตนาพิพิธ (สน) สมุหนายก เป็นแม่กองรื้อซากพระมหาปราสาทที่ถูกไฟไหม้ออกแล้วสร้างพระมหาปราสาทขึ้นใหม่ แต่ไม่ได้สร้างเหมือนองค์เดิม ในพระราชพงศาวดารกรุงรัตนโกสินทร์ รัชกาลที่ 1 กล่าวถึงลักษณะที่ผิดแผกแตกต่างระหว่างพระมหาปราสาทองค์เก่าและองค์ใหม่ไว้ดังนี้
<templatestyles src="แม่แบบ:คำพูด/style.css" />ปราสาทองค์ก่อนนั้นสูงใหญ่เท่าพระที่นั่งสรรเพชญปราสาท กรุงเก่า มุขหน้ามุขหลังนั้นยาวกว่ามุขข้าง และมุขเบื้องหลังนั้นอยู่ที่ข้างใน ยาวไปจดถึงพระปรัศว์ซ้ายพระปรัศว์ขวา พระมหาปราสาทใหม่นี้ ยกออกมาตั้ง ณ ที่ข้างหน้าทั้งสิ้น มุขทั้ง 4 นั้นก็เสมอกันทั้ง 4 ทิศ ใหญ่สูงเท่าพระที่นั่งสุริยามรินทร์ กรุงเก่ายกปะราลีเสียมิได้มีเหมือนองค์ก่อน แต่มุขเด็จยอดทั้ง 4 มุมนั้นยกทวยเสีย ใช้รูปครุฑเข้าแทนแล้วให้ฐาปนาพระที่นั่งขึ้นใหม่ข้างใน ต่อมุขหลังเข้าไปอีกหลัง 1 พอเสมอด้วยมุขปราสาทองค์เก่า พระราชทานนามว่า พระที่นั่งพิมานรัตยา แล้วทำพระปรัศว์ซ้ายขึ้นใหม่คงตามเดิม หลังคาปราสาทและมุข กับทั้งพระที่นั่งพิมานรัตยา พระปรัศว์ ดาดด้วยดีบุกเหมือนอย่างเก่าทั้งสิ้น ครั้นการพระมหาปราสาทลงรักปิดทองเสร็จแล้ว จึงพระราชทานนามปราสาทองค์ใหม่ว่า "พระที่นั่งดุสิตมหาปราสาท"