pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
ริชาร์ด คีโอ

ริชาร์ด จอห์น คีโอ (เกิดวันที่ 11 สิงหาคม ค.ศ. 1986) เป็นนักฟุตบอลอาชีพในตำแหน่งกองหลัง เขาเล่นให้กับไวคัมบ์วอนเดอเรอส์เป็นสโมสรสุดท้าย ส่วนมากเขาจะเล่นในตำแหน่งเซ็นเตอร์แบ็ก แต่บางครั้งก็เล่นในตำแหน่งแบ็กขวา
คีโอเริ่มต้นเล่นฟุตบอลระดับเยาวชนกับอิปสวิชทาวน์และสโตกซิตี และได้เลื่อนขึ้นสู่ทีมชุดใหญ่ของสโตก เขาถูกปล่อยยืมตัวให้กับวิกิงเกอร์ในไอซ์แลนด์ใน ค.ศ. 2004 ก่อนที่จะย้ายไปบริสตอลซิตีใน ค.ศ. 2005 และได้ลงเล่นในฟุตบอลลีกในเดือนกันยายนปีเดียวกัน ต่อมาเขาถูกปล่อยยืมตัวให้กับไวคัมบ์วอนเดอเรอส์ และเมื่อกลับสู่บริสตอล เขาสามารถทำประตูแรกในนามสโมสรในเดือนเมษายน ค.ศ. 2006 ทำให้เขากลายเป็นตัวหลักของสโมสรในฤดูกาลถัดมา เขาลงเล่นรวมทุกรายการ 43 นัด ยิงได้ 4 ประตู อย่างไรก็ตาม หลังจากนั้นเขาถูกปล่อยยืมตัวให้กับฮัดเดอส์ฟีลด์ทาวน์, คาร์ไลล์ยูไนเต็ด และเชลเทนนัมทาวน์ สุดท้ายหลังจบฤดูกาล 2007–2008 เขาย้ายไปคาร์ไลล์ยูไนเต็ดแบบไม่เปิดเผยค่าตัว
คีโอเป็นผู้เล่นตัวหลักของคาร์ไลล์ เขาได้ลงเล่นให้กับสโมสรรวมทุกรายการ 95 นัด ยิงได้ 6 ประตู และได้รับรางวัลผู้เล่นยอดเยี่ยมแห่งปีจากสโมสรในฤดูกาล 2009–10 แต่หลังจบฤดูกาล เขาย้ายไปคอเวนทรีซิตี โดยได้ลงเล่นในลีกและถ้วยรวม 95 นัด ยิงได้หนึ่งประตู เขาได้รับรางวัลผู้เล่นยอดเยี่ยมแห่งปีจากสโมสรในฤดูกาล 2011–12 แม้ว่าสุดท้าย สโมสรจะตกชั้นจากแชมเปียนชิปก็ตาม ต่อมา คีโอเซ็นสัญญากับดาร์บีเคาน์ตีด้วยค่าตัวหนึ่งล้านปอนด์ เขาได้ลงเล่นให้กับสโมสรกว่า 300 นัด และได้รับรางวัลผู้เล่นยอดเยี่ยมแห่งปีจากสโมสรในฤดูกาล 2012–13 และ 2015–16 และมีชื่อติดทีมยอดเยี่ยมของพีเอฟเอในฤดูกาล 2014–15
คีโอเกิดในอังกฤษ แต่บิดามารดาของเขาเป็นชาวไอริช เขาจึงได้เล่นให้กับทีมชาติสาธารณรัฐไอร์แลนด์ในรุ่นอายุไม่เกิน 19 ปี, 21 ปี และชุดใหญ่
 "ณ วันที่ 5 กันยายน 2019"
 "ณ วันที่ 5 กันยายน 2019"
เกียรติประวัติ.
บริสตอลซิตี
รางวัลส่วนตัว
พรรณประภา ยงค์ตระกูล

แพทย์หญิง พรรณประภา ยงค์ตระกูล ชื่อเล่น บุ๋ม แพทย์ชาวไทย ในอดีตได้ตำแหน่งรองอันดับ 2 มิสทีนไทยแลนด์ ประจำปี 2006 เมื่ออายุ 18 ปี และเป็นนางสาวไทย ประจำปี 2551 ซึ่งจากเวทีนี้ได้รับรางวัลนางงามผิวสวยด้วย ปัจจุบันดำรงตำแหน่ง ข้าราชการการเมือง ประจำสำนักเลขาธิการนายกรัฐมนตรี
ประวัติ.
พรรณประภา จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนต้นจากโรงเรียนบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) ๒ และมัธยมศึกษาตอนปลายจากโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา โดยเป็นนักเรียนในโครงการอัจฉริยภาพวิทยาศาสตร์รุ่นที่ 1 ของโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา ปริญญาตรีแพทยศาสตรบัณฑิตจากคณะแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
เข้าประกวดนางสาวไทยเมื่อตอนที่ศึกษาอยู่ปี 3 คณะแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
การทำงาน.
หลังจากศึกษาจบเข้าทำงานโรงพยาบาลลำปางเมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2555 จากนั้นทำการขอโอนย้ายโรงพยาบาล นอกเหนือจากทำงานเป็นแพทย์ ยังเคยเป็นผู้ประกาศข่าวราชสำนักของสำนักข่าวไทย ทางช่อง 9 รวมถึงยังเป็นเจ้าของคลินิกเวชกรรมที่ชื่อ Panprapa Clinic พรรณประภาเป็นที่ปรึกษารัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข และในปี 2563 ได้รับแต่งตั้งเป็นผู้ช่วยโฆษกศูนย์บริหารสถานการณ์การแพร่ระบาดของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 (ศบค.) ตั้งแต่วันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2563 โดยทำหน้าที่ในการแถลงสถานการณ์ประจำวัน ทุกวันหยุดเสาร์-อาทิตย์ เริ่มรายงานสถานการณ์โรคโควิด-19 แทนทวีศิลป์ วิษณุโยธิน เริ่มวันที่ 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2563
ตำบลโนนทอง (อำเภอบ้านผือ)

ตำบลโนนทอง เป็นตำบลหนึ่งในสิบสามตำบลของอำเภอบ้านผือ จังหวัดอุดรธานี ทั้งพื้นที่ของตำบลโนนทองบริหารโดยองค์การบริหารส่วนตำบลโนนทอง
ประวัติ.
ตำบลโนนทอง แยกออกมาจากตำบลบ้านเม็ก (ปัจจุบันคือ ตำบลข้าวสาร) อำเภอบ้านผือ จังหวัดอุดรธานี ซึ่งเมื่อก่อนยังมีประชากรค่อนข้างน้อย
การปกครอง.
การปกครองท้องที่.
ตำบลโนนทองแบ่งการปกครองออกเป็น 15 หมู่บ้าน ได้แก่
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
การปครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่ตำบลโนนทอง ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 1 แห่ง ได้แก่
มณฑลอลาหาบาด

มณฑลอลาหาบาด  หรือชื่อทางการ ปรยาคราช  เป็นมณฑลในรัฐอุตตรประเทศของประเทศอินเดีย
ในปี 2000 ภายหลังการจัดระบบเขตการปกครองใหม่ภายในรัฐอุตตรประเทศ ซึ่งมีการแยกตัวรัฐอานุราจัลออกมาจากรัฐอุตตรประเทศทางตอนเหนือ ได้มีการจัดระบบการแบ่งอำเภอ (district) และมณฑล (division) ใหม่ภายในเช่นกัน อำเภอEtawah, Farrukhabad และกานปุระของมณฑลอลาหาบาดได้แยกออกไปเป็นมณฑลกานปุระ บางส่วนทางตะวันตกของมณฑลอลาหาบาดได้แยกออกเป็นมณฑล Kaushambi และมีอำเภอ Pratapgarh เพิ่มเข้ามาในมณฑลอลาหาบาด
อินดิเพนเดนซ์ (รัฐมิสซูรี)

อินดิเพนเดนซ์  เป็นนครใหญ่เป็นอันดับ 5 ของรัฐมิสซูรี สหรัฐ เป็นเคาน์ตีซีตของแจ็กสันเคาน์ตี อินดิเพนเดนซ์เป็นเมืองบริวารของแคนซัสซิตีซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของเขตมหานครแคนซัสซิตี ในปี ค.ศ. 2010 มีประชากร 116,830 คน อินดิเพนเดนซ์เป็นบ้านเกิดของประธานาธิบดีสหรัฐ แฮร์รี เอส. ทรูแมน
ตำบลสามร้อยยอด

ตำบลสามร้อยยอด เป็นหนึ่งในห้าตำบลของอำเภอสามร้อยยอด จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ เป็นที่ตั้งของพระที่นั่งคูหาคฤหาสน์ซึ่งเป็นตราประจำจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าฯ ให้สร้างไว้เมื่อ พ.ศ. 2433 และอีกทั้งมีพื้นที่อยู่ในอุทยานแห่งชาติเขาสามร้อยยอด จัดเป็นอุทยานแห่งชาติประเภทชายฝั่งผสมผสานหมู่เกาะในทะเลแห่งแรกของไทย เป็นระบบนิเวศพื้นที่ชุ่มน้ำขนาดใหญ่แห่งหนึ่งในประเทศไทย และรับการประกาศให้เป็นพื้นที่ชุ่มน้ำที่มีความสำคัญระดับนานาชาติอนุสัญญาแรมซาร์ เมื่อวันที่ 14 มกราคม 2551 เป็นพื้นที่ชุ่มน้ำระดับประเทศอันดับที่ 11 และเป็นพื้นที่ชุ่มน้ำระดับโลกแรมซาร์ลำดับที่ 1,374
ที่ตั้งและอาณาเขต.
ตำบลสามร้อยยอดมีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอและจังหวัดใกล้เคียงดังนี้
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
ตำบลสามร้อยยอดแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 9 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่ตำบลสามร้อยยอดมีองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นเพียงแห่งเดียว คือ องค์การบริหารส่วนตำบลสามร้อยยอด ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสามร้อยยอดทั้งหมด ซึ่งเป็นสภาตำบลสามร้อยยอดที่จัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2516 และยกฐานะขึ้นเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลสามร้อยยอดใน พ.ศ. 2539
ประชากร.
พื้นที่ตำบลสามร้อยยอดประกอบด้วยหมู่บ้านทั้งสิ้นจำนวน 9 หมู่บ้าน มีจำนวนประชากร 7,791 คน แบ่งเป็นชาย 3,810 คน หญิง 3,981 คน (เดือนธันวาคม 2564) เป็นตำบลที่มีจำนวนประชากรมากเป็นอันดับ 4 จาก 5 ตำบลในอำเภอสามร้อยยอด
       หมายถึงจำนวนประชากรได้เพิ่มขึ้นเมื่อเทียบกับปีก่อน
       หมายถึงจำนวนประชากรได้คงเดิมเมื่อเทียบกับปีก่อน
       หมายถึงจำนวนประชากรได้ลดลงเมื่อเทียบกับปีก่อน
อำเภออมฤตสระ

อำเภออมฤตสระ  เป็นหนึ่งใน 22 อำเภอของภูมิภาค Majha ในรัฐปัญจาบ ประเทศอินเดีย โดยมีเมืองอมฤตสระเป็นที่ตั้งสำนักงานอำเภอ 
ประชากร.
<table style="text-align:left; border-collapse:collapse; width:100%;">
<tr style="background:#Fcd116"><th style="text-align:center;" colspan="5">ศาสนาในอำเภออมฤตสระ</th></tr>
<tr style="font-size:88%; height:4px;">
<td colspan="2" style="padding:0 4px; text-align:left;">ศาสนา</td>
<td style="width:250px; text-align:left;"></td>
<td colspan="2" style="padding:0 4px; width:1em; text-align:right;">%</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2" style="padding-left:0.4em;padding-right:0.4em;min-width:8em">ศาสนาซิกข์</td>
<td style="width:100px;border-left:solid 1px silver;border-right:solid 1px silver;">  </td>
<td colspan="2" style="padding-left:0.4em;padding-right:0.4em" align="right">68.94%</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2" style="padding-left:0.4em;padding-right:0.4em;min-width:8em">ศาสนาฮินดู</td>
<td style="width:100px;border-left:solid 1px silver;border-right:solid 1px silver;">  </td>
<td colspan="2" style="padding-left:0.4em;padding-right:0.4em" align="right">27.74%</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2" style="padding-left:0.4em;padding-right:0.4em;min-width:8em">ศาสนาคริสต์</td>
<td style="width:100px;border-left:solid 1px silver;border-right:solid 1px silver;">  </td>
<td colspan="2" style="padding-left:0.4em;padding-right:0.4em" align="right">2.18%</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2" style="padding-left:0.4em;padding-right:0.4em;min-width:8em">ศาสนาอิสลาม</td>
<td style="width:100px;border-left:solid 1px silver;border-right:solid 1px silver;">  </td>
<td colspan="2" style="padding-left:0.4em;padding-right:0.4em" align="right">0.50%</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2" style="padding-left:0.4em;padding-right:0.4em;min-width:8em">อื่น ๆ</td>
<td style="width:100px;border-left:solid 1px silver;border-right:solid 1px silver;">  </td>
<td colspan="2" style="padding-left:0.4em;padding-right:0.4em" align="right">0.64%</td>
</tr>
</table>
จิงเจอร์ รอเจอส์

จิงเจอร์ รอเจอส์  หรือชื่อเกิด เวอร์จิเนีย แคเทอรีน แมกแมท (Virginia Katherine McMath) เป็นนักแสดง นักเต้น และนักร้อง ชาวอเมริกัน เธอได้รับรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมจากการแสดงเรื่อง "Kitty Foyle" (1940) แต่เป็นที่รู้จักจากการแสดงในคริสต์ทศวรรษ 1930 ในภาพยนตร์เพลงของค่ายอาร์เคโอ โดยแสดงร่วมกับ เฟรด แอสแตร์ เธอยังแสดงละครเวที วิทยุและโทรทัศน์ โดยส่วนมากในศตวรรษที่ 20
เธอเกิดที่เมืองอินดิเพนเดนซ์ และเติบโนในแคนซัสซิตี รอเจอส์และครอบครัวได้ย้ายไปที่ฟอร์ตเวิร์ท เมื่อเธออายุ 9 ปี หลังจากเธอเป็นผู้ชนะการเต้นชาลส์ตันในปี 1925 ก็ประสบความสำเร็จกับอาชีพการแสดงโวเดอวีล เธอเริ่มเป็นที่รู้จักจากการแสดงละครบรอดเวย์ แสดงเรื่องแรกคือ "Girl Crazy" ซึ่งมาสู่การได้เซ็นสัญญากับพาราเมาต์พิกเจอส์ซึ่งได้แสดง 5 เรื่อง รอเจอส์ประสบความสำเร็จกับการแสดงภาพยนตร์เรื่องแรก โดยรับบทสมทบในเรื่อง "42nd Street" (1933) 
เธอมีกลับมาแสดงร่วมกับเฟรด แอสแตร์อีกครั้งในปี 1949 เรื่อง "The Barkleys of Broadway" ซึ่งประสบความสำเร็จด้านรายได้ หลังจากนั้นก็ไม่มีผลงานประสบความสำเร็จในคริสต์ทศวรรษ 1950 จึงกลับมาแสดงละครบรอดเวย์ โดยในปี 1965 แสดงนำในเรื่อง "Hello, Dolly!" เธอยังได้แสดงละครทางโทรทัศน์นับตั้งแต่ปี 1987 เธอเสียชีวิตจากอาการหัวใจวายในปี 1995 ด้วยอายุ 83
สะพานนิวยมุนา

สะพานนิวยมุนา  เป็นสะพานขึงในอลาหาบาด สะพานเริ่มการก่อสร้างในช่วงปลายปี 2004 โดยมีเป้าหมายเพื่อลดการจราจรบนสะพาน Old Naini Bridge สะพานนั้นทอดยาวในลักษณะเหนือ-ใต้ คร่อมข้ามแม่น้ำยมุนา เชื่อมเมืองอลาหาบาดเข้ากับย่านNaini บริษัทที่ปรึกษาการก่อสร้างคือ COWI A/S จากเดนมาร์ก การก่อสร้างส่วนหลักนั้นทำโดยเครือฮุนได และสร้างเสร็จสมบูรณ์ในปี 2004
องค์การบริหารส่วนตำบลไร่เก่า

องค์การบริหารส่วนตำบลไร่เก่า เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่ครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของหมู่ที่ 4, 6–7 และครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของหมู่ที่ 2–3 ของตำบลไร่เก่า (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลไร่เก่า) ในอำเภอสามร้อยยอด จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ เดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลไร่เก่าใน พ.ศ. 2522 ก่อนที่จะได้ยกฐานะขึ้นเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลไร่เก่าในวันที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2538 ปัจจุบันในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลไร่เก่ามีประชากรทั้งหมด 4,402 คน
กอชิตเซ

กอชิตเซ  เป็นนครที่ใหญ่ที่สุดทางตะวันออกของประเทศสโลวาเกีย เมืองตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำฮอร์นัด ทางตะวันออกของเทือกเขาสโลวักออเร ใกล้กับชายแดนประเทศฮังการี เมืองมีประชากร 240,000 คน ถือเป็นเมืองที่มีประชากรมากเป็นอันดับ 2 ของสโลวาเกีย รองจากเมืองหลวงประเทศ กรุงบราติสลาวา
เมืองเป็นศูนย์กลางทางเศรษฐกิจและวัฒนธรรมทางตะวันออกของสโลวาเกีย ในปี ค.ศ. 2013 ได้รับเลือกให้เป็นเมืองหลวงทางวัฒนธรรมของยุโรปร่วมกับเมืองมาร์แซย์ ของประเทศฝรั่งเศส กอชิตเซเป็นศูนย์กลางที่สำคัญทางด้านอุตสาหกรรของประเทศ มีโรงงานเหล็กกล้า ยูเอสสตีลกอชิตเซ ที่มีลูกจ้างมากที่สุดของเมือง เมืองยังมีสถานีรถไฟและสนามบินระหว่างประเทศ
เมืองยังได้รับนการอนุรักษ์เป็นอย่างดีในบรรดาเมืองของสโลวาเกีย มีอาคารอนุรักษ์ทั้งในรูปแบบสถาปัตยกรรมกอทิก สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา บารอก และนวศิลป์ โดยมีโบสถ์ที่ใหญ่ที่สุดของสโลวาเกีย คือ มหาวิหารเซนต์เอลิซาเบท
สะพานวิทยาสาครเสตุ

วิทยาสาครเสตุ  หรือ สะพานเซกเกินด์หูคลี  เป็นสะพานเก็บค่าผ่านทาง (toll bridge) เหนือแม่น้ำหูคลี (Hooghly River) ในรัฐเบงกอลตะวันตก ประเทศอินเดีย เชื่อมเมืองโกลกาตา (หรือกัลกัตตา) กับหาวรา (Howrah) เข้าด้วยกัน
วิทยาสาครเสตุมีความยาว 823 เมตร และเป็นสะพานขึงที่ยาวที่สุดในประเทศอินเดีย อย่างไรก็ตามผู้คนมักสับสนว่าสะพานนรรมทาสาม (3rd Narmada Bridge) ในรัฐคุชราตเป็นสะพานขึงที่ยาวที่สุด แต่ในความเป็นจริงสะพานนรรมทาสามเป็นสะพานแบบกึ่งแขวน (extradosed bridge) ไม่ใช่สะพานแขวนโดยตรง สะพานวิทยาสาครเสตุเป็นสะพานแห่งที่สองที่สร้างขึ้นเพื่อข้ามแม่น้ำหูคลี ถัดจากสะพานแรก คือสะพานหาวรา (Howrah Bridge) หรือสะพานรพินทรเสตุ (Rabindra Setu) ซึ่งอยู่ห่างไป ทางเหนือ ชื่อของสะพานตั้งชื่อตามนักปฏิรูปการศึกษา บัณฑิตอิศวร จันทระ วิทยาสาคร (Ishwar Chandra Vidyasagar) และใช้ทุนก่อสร้ารวม 3.88 พันล้านรูปีอินเดีย ภายใต้การร่วมทุนระหว่างรัฐบาลและเอกชน
ตามสถิติที่บันทึก มียานพาหนะขับบนสะพานนี้ต่ำสุดที่ 28,000 คัน และสูงสุดที่ 39,000 คันต่อวัน อย่างไรก็ตามหลังการส่งมอบอำนาจในการเก็บค่าขึ้นสะพาน (toll) จากดั้งเดิมเป็นของราชการไปให้กับหน่วยงานของเอกชนในปี 2000 จำนวนยานพาหนะได้ลดลงเหลือเพียงสูงสุดที่ 30,000 คันต่อวันในเดือนธันวาคม 2002 ต่อมาในต้นปี 2008 จำนวนยานพาหนะได้เพิ่มขึ้นเป็นขั้นต่ำ 45,000 คันถึงสูงสุด 61,000 คันต่อวัน อย่างไรก็ตาม สะพานนี้สร้างขึ้นเพื่อรองรับยานพาหนะอยู่ที่ 85,000 คันต่อวัน การบริหารรายได้จากค่าผ่านทางนั้นได้รับการวิพากษ์วิจารณ์อย่างรุนแรงว่ามีการโกงกินภายในและสูญเสียรายได้มหาศาล
สะพานหาวรา

สะพานหาวรา หรือ สะพานหาวราห์  เป็นสะพานขึงเหนือแม่น้ำหูคลี (Hooghly River) ในรัฐเบงกอลตะวันตก ประเทศอินเดีย เริ่มสร้างในปี 1943 โดยมีชื่อเดิมว่าสะพานนิวหาวรา (New Howrah Bridge) เพราะจะสร้างทดแทนสะพานลอยน้ำเก่าที่ตั้งอยู่ในจุดเดียวกัน เป้าหมายของการสร้างนั้นเพื่อเชื่อมเมืองหาวรา (Howrah) กับเมืองโกลกาตา (กัลกัตตา) เข้าด้วยกัน เมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม 1965 ได้เปลี่ยนชื่อสะพานใหม่เป็น สะพานรพินทระเสตุ (Rabindra Setu) ตั้งตามชื่อของกวีเอกชาวเบงกอล รพินทรนาถ ฐากุร ผู้รับรางวัลโนเบลคนแรกของอินเดียและของเอเชีย อย่างไรก็ตามสะพานนี้ยังเป็นที่รู้จักกันทั่วไปในชื่อเดิมคือสะพานหาวรามากว่า
สะพานนี้เป็นหนึ่งในสี่สะพานข้ามแม่น้ำหูคลี และเป็นสัญลักษณ์สำคัญของเมืองโกลกาตาและรัฐเบงกอลตะวันตก ส่วนสะพานอื่น ๆ บนแม่น้ำสายเดียวกันคือวิทยาสาครเสตุ (สะพานหูคลีสอง Second Hooghly Bridge), วิเวกนันทะเสตุ (Vivekananda Setu) และ นิเวทิตาเสตุ (Nivedita Setu) การจราจรบนสะพานอยู่ที่วันละ 100,000 คัน และมีคนเดินข้ามสะพานอีกกว่าวันละ 150,000 คน เป็นไปได้ว่าอาจจะเป็นสะพานยื่นที่มีการสัญจรทางเท้ามากที่สุดในโลก เมื่อสร้างเสร็จ สะพานนี้เป็นสะพานยื่นที่ยาวที่สุดเป็นอันดับที่สามในโลกเมื่อแรกสร้างเสร็จ และในปัจจุบันเป็นสะพานยื่นที่ยาวที่สุดในโลกอันดับที่หก
วังบังคาลอร์

วังเบงคลูรู  เป็นวังหลวงที่ตั้งอยู่ในเบงคลูรู รัฐกรณาฏกะ ประเทศอินเดีย สร้างบนที่ดินเก่าของศาสนาจารย์ เจ. การเร็ตต์ (Rev. J. Garrett) ครูใหญ่คนแรกของโรงเรียนเซ็นทรัลไฮสกูล (Central High School) ในเบงคลูรู หรือวิทยาลัยเซ็นทรัลคอลเลจแห่งเบงคลูรูในปัจจุบัน (Central College of Bangalore) 
อาคารแรกสร้างมีจำนวนทั้งหมด 35 ห้อง ส่วนใหญ่เป็นห้องนอน และมีสระว่าน้ำ 1 สระ นอกจากนี้ยังมีลิฟต์โดยสารแรงมนุษย์ (manual lift) และพัดลมไฟฟ้าที่นำเข้ามาจากบริษัท General Electric ชั้นหนึ่งของวังประกอบด้วยลานเปิดที่มีเก้าอี้แกรนิตประดับด้วยกระเบื้องเซรามิกสีน้ำเงิน นอกจากนี้ยังมีห้องบอลรูมสำหรับจัดการเฉลิมฉลอง หนึ่งในห้องที่เป็นที่รู้จักมากที่สุดในชั้นแรกคือโถง "ดูรบาร์ฮอลล์" ("Durbar Hall") ที่ซึ่งประดับตกแต่งอย่างวิจิตรตระการตา ดั้งเดิมไว้ใช้ในการประชุมสภาของกษัตริย์ ภายในประดับด้วยเครื่องตกแต่งงดงามจำนวนมาก ภาพเขียร และศีรษะช้างขนาดใหญ่ที่ฝังไว้ในผนัง ด้านหนึ่งของโถงเป็นกระจกสีศิลปะกอธิก ห้องนั้นตกแต่งโดยใช้สีเหลืองเป็นหลัก
รุมิดาร์วาซ

รุมิดาร์วาซ  หรือ รูมีทรวาฌา  หรือ รุมีดาร์วาซา  บางครั้งเรียกว่า "ประตูตุรกี" เป็นประตูเมืองขนาดใหญ่ในลัคเนา อุตตรประเทศ ประเทศอินเดีย สร้างขึ้นโดยการอุปถัมภ์ของ Nawab Asaf-Ud-daula ในปี 1784 ประตูนี้เป็นตัวอย่างสำคัญหนึ่งของสถาปัตยกรรมลัคเนา (สถาปัตยกรรมอวธี; Awadhi) ประตูมีความสูง 60 ฟุต นี้ได้สร้างโดยถอดแบบมาจาก Sublime Porte (Bab-iHümayun) ในอิสตันบูล
ที่ตั้งนั้นอยู่ตรงข้ามกับ Asafi Imambara และได้กลายเป็นสัญลักษณ์ประจำเมืองลัคเนา ดั้งเดิมแล้วใช้เป็นประตูเข้าเขตเมืองเก่าลัคเนา แต่หลังเมืองได้ขยายอาณาเขตออกไปมากได้กลายมาเป็นประตูทางเข้าวัง ซึ่งต่อมาวังถูทำลายโดยชาวอังกฤษที่รุกรานพื้นที่
ศัพทมูล.
รุมิ (Rumi) มาจาก Maulana Rumi นักปรัชญาและนักวิชาการมุสลิม เชื่อกันว่าชื่อรุมินี้เรียกตามชื่อของผู้วิเศษนิกายซูฟีในคริสต์ศตวรรษที่ 13 (Muslim Sufi mystic) ชื่อ Jalal ad-Din Muhammad Rumi.
บะราอีมามบารา

บะราอีมามบารา  หรือ มัสยิดอาซฟี  เป็นหมู่อิหม่ามบารา (imambara) ในลัคเนา รัฐอุตตรประเทศ ประเทศอินเดีย สร้างขึ้นโดย Asaf-ud-Daula ผู้เป็น Nawab of Awadh ในปี 1784 ชื่อบะราอีมามบารานั้นมาจากคำว่า บะรา ("Bara") แปลว่า 'ใหญ่' ในหมู่อาคารภายในอีมามบารานั้นประกอบด้วยมัสยิดอาซฟี (Asfi mosque) ขนาดใหญ่, ภูล-ภูไลย์ (Bhul-bhulaiya) คือเขาวงกต, และบาวลี (Bowli) หรือบ่อน้ำขั้นบันได (step well)
สถาปัตยกรรม.
สถาปัตยกรรมของหมู่อาคารนี้แสดงให้เห็นยุคทองของสถาปัตยกรรมโมกุลอันวิจิตร ที่นี่เป็นหนึ่งในโครงการก่อสร้างสำคัญท้าย ๆ ที่ไม่มีการเพิ่มองค์ประกอบของศิลปะจากผู้ล่าอาณานิคมเข้ามาในการออกแบบ เช่นเดียวกันกับไม่มีการใช้เหล็กในการก่อสร้าง อาคารหลักคืออีมามบารานั้นประกอบด้วยห้องโถงขนาดใหญ่ที่เป็นหลุมศพของ Asaf-ud-Daula ภายใต้เพดานที่สูงกว่า 15 เมตร โดยปราศจากคานใด ๆ นอกจากนี้โดยรอบประกอบด้วยห้องอีกแปดห้องที่สร้างให้มีความสูงเพดานที่ต่างกัน ทำให้เกิดภาพมุมสูงออกมาดหมือนกับเขาวงกตที่มีทางเดินเข้าออกเป็นประตูจำนวน 489 บานที่เหมือนกัน บริเวณนี้มักเรียกว่าเป็น "Bhulbhulaiya" นอกจากหมู่มัสยิดนี้แล้ว Asaf-ud-Daula ยังได้ให้ก่อสร้างรูมีดาร์วาซขนาดใหญ่อยู่ด้านนอก
สันสการเกนทระ

สันสการเกนทระ (Sanskar Kendra) เป็นพิพิธภัณฑ์ในอะห์มดาบาด ประเทศอินเดีย ออกแบบโดยสถาปนิกชื่อดัง เลอกอร์บูซีเย ภายในพิพิธภัณฑ์นั้นประกอบด้วยประวัติศาสตร์, ศิลปะ, วัฒนธรรม และสถาปัตยกรรมของอะห์มดาบาด นอกจากนี้ยังมี พิพิธภัณฑ์ว่าวปะตัง (Patang Kite Museum) ซึ่งเก็บสะสมว่าวและโบราณวัตถุต่าง ๆ พิพิธภัณฑ์ตั้งอยู่เชิงสะพานสรทาร (Sardar Bridge) ใกล้กับปัลดี (Paldi)
ประวัติศาสตร์.
พิพิธภัณฑ์นี้ออกแบบโดยสถาปนิกผู้โด่งดังในงานแบบสถาปัตยกรรมสมัยใหม่ เลอกอร์บูซีเย โดยชื่อขณะแรกออกแบบคือ 'พิพิธภัณฑ์แห่งความรู้' ("Museum of Knowledge") และดั้งเดิมเป็นส่วนหนึ่งของหมู่อาคาร 'ศูนย์วัฒนธรรมแห่งอะห์มดาบาด' ("Cultural Centre of Ahmedabad") ซึ่งในบรรดาศูนย์และอาคารด้านสังคมวิทยาต่าง ๆ รวมถึงอาคารแสดงดนตรีของศูนย์วัฒนธรรมขนาดใหญ่นี้ มีเพียงพิพิธภัณฑ์นี้ที่ได้ก่อสร้างจนสำเร็จ ชื่อในปัจจุบันนั้นตั้งตามนายกเทศมนตรีคนแรกของอะห์มดาบาด
กปาลีศวรมนเทียร

กปาลีศวรมนเทียร  เป็นโบสถ์พราหมณ์ที่บูชาพระศิวะ ตั้งอยู่ในไมลาปอร์ (Mylapore), เจนไน รัฐทมิฬนาฑู ประเทศอินเดีย พระชายาของพระศิวะ พระปารวตี ที่ประทับอยู่ ณ มนเทียรนี้มีชื่อเรียกว่า กรปกัมพล (Karpagambal) จากภาษาทมิฬ แปลว่า "เทวีแห่งต้นไม้ให้พร" ("Goddess of the Wish-Yielding Tree") มนเทียรนี้สร้างขึ้นในราวคริสต์ศตวรรษที่ 7 สร้างด้วยสถาปัตยกรรมดราวิเดียน เชื่อกันว่าสร้างในสมัยของจักรวรรดิวิชัยนคร (Vijayanagar)
ในปุราณะระบว่า ศักตินั้นทรงบูชาพระศิวะในรูปปางของนกยูง จึงเป็นที่มาของชื่อพื้นถิ่นว่า "เมยิลาย" ("Mylai"; Mayilāi เป็นภาษาทมิฬแปลว่านกยูง) ของพื้นที่โดยรอบมนเทียร พระศิวะที่ประทับที่นี่ในรูป "กปาลีศวร" (Kapaleeswarar) และมีศิวลึงค์เป็นสัญลักษณ์ ส่วนพระปารวตี พระชายา ประทับในรูป "กรปคัมพล" (Karpagambal)
ชื่อ "กปาลีศวร" นั้นมาจากคำว่า "กปาล" ("kapāla"; กบาล หรือศีรษะ) และ "อิศวร" ("Īśvara") หมายถึงความยิ่งใหญ่และความศักดิ์สิทธิ์ หรืออาจหมายถึงพระอิศวร ตำนานในปุราณะระบุว่าขณะการพบปะกันของพระพรหมและพระศิวะบนเขาไกรลาศนั้น พระพรหมมิได้แสดงความเคารพต่อพระศิวะตามที่เคยทำ พระศิวะจึงทรงถอดเศียรหนึ่งจากหลายเศียร ("กปาลัม"; kapalam หรือ กบาล) ของพระพรหมออก เพื่อเป็นการสำนึกผิด พระพรหมได้เสด็จลงมายังบริเวณไมลาปอร์ (Mylapore) และประดิษฐานศิวลึงค์ไว้ เพื่อโปรดพระศิวะ
พระวิภาคภูวดล (เจมส์ แมคคาร์ที)

ร้อยเอก พระวิภาคภูวดล (2396-2462) นามเดิม เจมส์ ฟิตซ์รอย แมคคาร์ที  เป็นนักสำรวจและนักทำแผนที่ชาวไอริชที่มีบทบาทสำคัญในการกำหนดเขตแดนของประเทศไทย (ซึ่งรู้จักกันในตอนนั้นชื่อว่าสยาม) ในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 ช่วยเปลี่ยนสยามให้เป็นรัฐชาติสมัยใหม่ เขาดำรงตำแหน่งเจ้ากรมแผนที่คนแรก (ปัจจุบันคือ กรมแผนที่ทหาร) ซึ่งก่อตั้งขึ้นในวันที่ 3 กันยายน ปี พ.ศ. 2428 โดยเขาดำรงตำแหน่งนี้ยาวนานถึง 16 ปีก่อนจะกราบถวายบังคมลาออกจากราชการเนื่องจากครบกำหนดสัญญาเมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2444 โดยมีนาย โรนัลด์ เวิร์ธธี กิบลิน ชาวออสเตรเลียเป็นเจ้ากรมแผนที่สืบต่อมา
นกนางแอ่นบ้าน

นกนางแอ่นบ้าน (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Hirundo rustica") เป็นชนิดนกนางแอ่นที่แพร่กระจายไปทั่วโลกมากกว่านกอื่นในวงศ์ Hirundinidae เป็นนกจับคอนที่มีลักษณะเด่นคือด้านบนเป็นสีน้ำเงินและหางเป็นแฉกลึกยาว มักพบในยุโรป เอเชีย แอฟริกา และอเมริกา
ตำบลบ้านผือ (อำเภอบ้านผือ)

ตำบลบ้านผือเป็น 1 ใน 13 ของอำเภอบ้านผือ จังหวัดอุดรธานี
การปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
ตำบลบ้านผือแบ่งการปกครองออกเป็น 14 หมู่บ้านได้แก่
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
การปครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่ตำบลหนองหัวคู ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 2 แห่ง ได้แก่
ตำบลจำปาโมง

ตำบลจำปาโมง เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอบ้านผือ จังหวัดอุดรธานี ทั้งพื้นที่ของตำบลบริหารโดยองค์การบริหารส่วนตำบลจำปาโมง
พื้นที่และอาณาเขต.
ตำบลจำปาโมงมีเนื้อที่ประมาณ 75 ตารางกิโลเมตร หรือประมาณ 46,875 ไร่ มีอาณาเขตติดต่อกับตำบลข้างเคียงดังนี้
องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น.
องค์การบริหารส่วนตำบลจำปาโมง จัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลเมื่อวันที่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2539 ปรับขนาดองค์การบริหารส่วนตำบล จากขาดเล็กเป็นขนาดกลางในการประชุมของคณะกรรมการองค์การบริหารส่วนตำบลจังหวัดอุดรธานี ครั้งที่ 8/2551 เมื่อวันที่ 21 สิงหาคม 2551 อยู่ในเขตพื้นที่ของอำเภอบ้านผือ จังหวัดอุดรธานี ห่างจากอำเภอบ้านผือไปทางทิศตะวันตก ไปตามเส้นทางบ้านผือ-นาคำไฮ ประมาณ 3 กิโลเมตร เลี้ยวขวาไปอีกประมาณ 5 กิโลเมตร ทิศเหนือติดต่อกับตำบลบ้านผือ ตำบลเมืองพาน อำเภอบ้านผือจังหวัดอุดรธานี
เหตุที่ตำบลจำปาโมง ได้ชื่อดั้งนี้เพราะ พื้นที่บ้านหมู่ที่ 1 และ หมู่ที่ 3 ในอดีตนั้นเป็นดงไม้ลั่นขามซึ่งชาวบ้านเรียกว่า “ดงจำปา”ประกอบกับมีลำห้วย ไหลผ่านกลางหมู่บ้าน เรียกลำห้วยนี้ว่า ลำห้วยโมง จึงได้ประกอบเป็นตำบลรวมเรียกว่า “ตำบลจำปาโมง” โดยให้บ้านจำปาโมงเป็นบ้านเริ่มแรก หมู่ที่ 1 ปัจจุบันมีทั้งหมด 17 หมู่บ้าน
องค์การบริหารส่วนตำบลจำปาโมงเดิมเป็นสภาตำบลตำบลจำปาโมง และได้รับการยกฐานะขึ้นเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลจำปาโมง เมื่อวันที่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2539 ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องการจัดตั้งองค์การบริหารส่วนตำบล เมื่อวันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2539 และได้ปรับขนาดองค์การบริหารส่วนตำบล จากขนาดเล็กเป็นขนาดกลางในการประชุมของคณะกรรมการองค์การบริหารส่วนตำบล จังหวัดอุดรธานี ครั้งที่ 8/2551 เมื่อวันที่ 21 สิงหาคม พ.ศ. 2551 ที่ทำการองค์การบริหารส่วนตำบลจำปาโมง ตั้งอยู่ ณ เลขที่ 194 หมู่ที่ 7 ตำบลจำปาโมง อำเภอบ้านผือ จังหวัดอุดรธานี โดยมีผู้บริหารตั้งแต่อดีตถึงปัจจุบันดังนี้
ปี พ.ศ 2539-2540 นายจันทร์ดวง คำดวง กำนันตำบลจำปาโมงเป็นประธานสภาตำบลจำปาโมงโดยตำแหน่ง
ปี พ.ศ 2541-2542 นายสมิง รัตนประเสริฐ ประธานกรรมการบริหารองค์การบริหารส่วนตำบลจำปาโมง มาจากการเลือกของสมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนตำบลจำปาโมง
ปี พ.ศ. 2543-2547 นายกิตติคุณ คนบุญ นายกองค์การบริหารส่วนตำบลจำปาโมง (เปลี่ยนชื่อตำแหน่งตาม พรบ.สภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ 2537 แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 6 พ.ศ 2552)
ปี พ.ศ. 2548 นายสำเนียง วันอุดม นายกองค์การบริหารส่วนตำบลจำปาโมง
ปี พ.ศ 2549-2553 นายกิตติคุณ คนบุญ นายกองค์การบริหารส่วนตำบลจำปาโมง
ปี พ.ศ. 2553-2556 นายสำเนียง วันอุดม นายกองค์การบริหารส่วนตำบลจำปาโมง
ปี พ.ศ. 2556-ปัจจุบัน นายกิตติคุณ คนบุญ นายกองค์การบริหารส่วนตำบลจำปาโมง
หมู่บ้าน.
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
ศาสนา.
ตำบลจำปาโมงมีวัด/สำนักสงฆ์ 23 แห่ง และศาลเจ้า 17 แห่ง
สาธารณสุข.
ตำบลจำปาโมงโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลจำนวน 2 แห่ง
อาชีพ.
อาชีพส่วนใหญ่ของประชาชนในตำบลจำปาโมง อาชีพหลักคือ อาชีพการเกษตร มีทำนา ทำไร่ (ข้าวโพด ถั่วเหลือง ฯลฯ) สวนยางพารา ฟาร์มปศุสัตว์ อาชีพรองคือ รับจ้าง ค้าขายและรับราชการ ซึ่งแยกดังนี้
สถานที่สำคัญ.
สถานที่สำคัญของตำบล
ตำบลบ้านค้อ (อำเภอบ้านผือ)

ตำบลบ้านค้อ เป็นหนึ่งในสิบสามตำบลของอำเภอบ้านผือ จังหวัดอุดรธานี ตำบลบ้านค้อก่อตั้งเมื่อวันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2536 โดยแยกออกมาจากตำบลบ้านผือ ท้องที่ตำบลบ้านค้อทั้งพื้นที่บริหารโดยองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านค้อ
หมู่บ้าน.
ตำบลบ้านค้อแบ่งการปกครองออกเป็น 6 หมู่บ้าน ได้แก่
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
เทียกี

เทียกี (ถึงแก่กรรม 765) ชื่อรอง จี้หราน (季然) ขุนพลของ จ๊กก๊ก ระหว่าง ยุคสามก๊ก ของจีน. ก่อนหน้านั้นเขารับราชการอยู่ภายใต้ขุนศึก เล่าเจี้ยง ช่วงปลายยุค ราชวงศ์ฮั่นตะวันออก.
รับราชการภายใต้เล่าเจี้ยง.
เทียกีมาจาก อำเภอหลางจง (閬中縣) เมืองปาสี่ (巴西郡), หรือ หลางจง มณฑลเสฉวน ทุกวันนี้. เขารับราชการเป็นนายอำเภอฮั่นฉาง (漢昌縣; ปาจง เสฉวน ทุกวันนี้) ภายใต้ขุนศึก เล่าเจี้ยง, ซึ่งปกครอง เอ๊กจิ๋ว (ครอบคลุม เสฉวน และ ฉงชิ่ง ทุกวันนี้) ระหว่างปลาย ราชวงศ์ฮั่นตะวันออก.
ชาร์กัลทุลเกิน เอร์เบเนบัต

ชาร์กัลทุลเกิน เอร์เบเนบัต  เป็นนักการเมืองชาวมองโกลและเป็นสมาชิกของพรรคประชาชนมองโกเลีย เขาเป็นนายกรัฐมนตรีคนที่ 29 ของมองโกเลียตั้งแต่ 7 กรกฎาคม ค.ศ. 2016 ถึง 4 ตุลาคม ค.ศ. 2017
ตำบลกลางใหญ่ (อำเภอบ้านผือ)

ตำบลกลางใหญ่ เป็นตำบลหนึ่งในสิบสามตำบลของอำเภอบ้านผือ จังหวัดอุดรธานี ทั้งพื้นที่ของตำบลกลางใหญ่บริหารโดยเทศบาลตำบลกลางใหญ่ เมื่อวันที่ 10 ตุลาคม 2529 ได้ตั้งตำบลคำด้วง โดยแยกออกจากตำบลกลางใหญ่
หมู่บ้าน.
ตำบลกลางใหญ่แบ่งการปกครองออกเป็น 13 หมู่บ้านได้แก่
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
ตำบลคำด้วง

ตำบลคำด้วง เป็นตำบลหนึ่งในสิบสามตำบลของอำเภอบ้านผือ จังหวัดอุดรธานี ก่อตั้งเมื่อวันที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2529 โดยแยกออกจากตำบลกลางใหญ่ ทั้งพื้นที่ของตำบลคำด้วงบริหารโดยองค์การบริหารส่วนตำบลคำด้วง
หมู่บ้าน.
ตำบลกลางใหญ่แบ่งการปกครองออกเป็น 10 หมู่บ้านได้แก่
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
กฎหมายแรงงานไทย

กฎหมายแรงงานของประเทศไทยอยู่ภายใต้กรอบพระราชบัญญัติและพระราชกฤษฎีกาหลายฉบับ กฎหมายหลักได้แก่ พระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ. 2541 และส่วนใหญ่อยู่ภายใต้การกำกับของกระทรวงแรงงาน กรอบกฎหมายส่วนใหญ่ได้รับการพัฒนาในช่วงกลางถึงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 20 พร้อมกับที่เศรษฐกิจไทยมีการขยายตัวอย่างรวดเร็วเริ่มตั้งแต่ช่วงสงครามเย็น 
แม้กฎหมายคุ้มครองสิทธิในการสมาคมและจัดระเบียบเพื่อต่อรองร่วมกันของผู้ใช้แรงงาน และอนุญาตให้ผู้ใช้แรงงานตั้งสหภาพแรงงานได้ แต่ในทางปฏิบัติ การคุ้มครองดังกล่าวไม่เพียงพอ ทำให้เกิดระบบสหภาพแรงงานที่อ่อนแอโดยทั่วไป กฎหมายยังคุ้มครองเฉพาะผู้ใช้แรงงานในภาคแรงงานอย่างเป็นทางการเท่านั้น และบ่อยครั้งไม่ครอบคลุมถึงประชากรคนงานเข้าเมืองขนาดใหญ่ของประเทศ ซึ่งมีจำนวนมากที่ได้รับว่าจ้างโดยไม่ชอบด้วยกฎหมาย วัตรทาสสมัยใหม่ (modern slavery) ในบางอุตสาหกรรมของประเทศกลายเป็นเป้าสนใจของนานาประเทศในคริสต์ทศวรรษ 2010 
งานต้องห้ามแก่คนต่างด้าว.
รัฐบาลชาตินิยมจอมพล ป. พิบูลสงครามในคริสต์ทศวรรษ 1940 ออกกฎหมายสงวนบางอาชีพให้เฉพาะแก่บุคคลสัญชาติไทย 
ก่อนวันที่ 1 กรกฎาคม 2561 คนต่างด้าวไม่ได้รับอนุญาตให้ทำงานในอาชีพต่อไปนี้ ปัจจุบันรายการดังกล่าวอยู่ระหว่างการแก้ไข โดยมี 12 อาชีพที่เดิมสงวนไว้แก่บุคคลสัญชาติไทยจะเปิดให้แก่คนต่างด้าว 
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
การจำกัดแรงงานต่างด้าว.
วันที่ 1 กรกฎาคม 2561 กฎหมายแรงงานฉบับใหม่จะมีผลใช้บังคับ โดยจำกัดจำนวนพนักงานต่างด้าวในธุรกิจซึ่งดำเนินการในประเทศไทย โดยสูงสุดไม่เกินร้อยละ 20 ของกำลังแรงงานในภาคอุตสาหกรรมและบริการ ผู้ประกอบธุรกิจคัดค้านกฎหมายดังกล่าว โดยเฉพาะอย่างยิ่งวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม ซึ่งจะกระทบต่อการจ้างแรงงานเข้าเมือง
พระยากัลยาณไมตรี (เจนส์ ไอเวอร์สัน เวสเตนการ์ด)

พระยากัลยาณไมตรี (เจนส์ ไอเวอร์สัน เวสเตนการ์ด) (15 กันยายน 2414-17 กันยายน 2461) เป็นนักกฎหมายและนักการทูตชาวอเมริกันเชื้อสายเดนมาร์ก เขาเป็นคณบดีที่ โรงเรียนกฎหมายฮาร์วาร์ด ผู้ช่วยศาสตราจารย์ (2442-2446) ต่อมาเป็น (2458-2461) ระหว่าง พ.ศ. 2446 ถึง 2458 เวสเตนการ์ดรับราชการเป็นที่ปรึกษาราชการแผ่นดินให้กับรัฐบาลสยาม
ประวัติและการศึกษา.
พระยากัลยาณไมตรีเกิดที่ ชิคาโก, บิดาของเขาเป็นผู้อพยพจาก เดนมาร์ก มายัง สหรัฐอเมริกา ในปี พ.ศ. 2406 เขาเข้าศึกษาในโรงเรียนของรัฐและประกอบอาชีพเป็นนักจดชวเลข จากนั้นจึงเข้าศึกษาที่ โรงเรียนกฎหมายฮาร์วาร์ด ในฤดูใบไม้ร่วง ปี พ.ศ. 2438 โดยได้รับปริญญาทางกฎหมายในปี พ.ศ. 2441 เขาจบเป็นอันดับสองจากทั้งหมด 129 คนในชั้นของเขา เขาเริ่มต้นอาชีพทนายความที่ แมสซาชูเซตส์ ในปีเดียวกัน เขาเป็นคณบดีที่โรงเรียนกฎหมายฮาร์วาร์ดจนถึง พ.ศ. 2446
ที่ปรึกษาราชการแผ่นดินให้กับรัฐบาลสยาม.
ในปี 2446 เวสเตนการ์ดออกจากฮาร์วาร์ดมาเป็นผู้ช่วยที่ปรึกษาราชการแผ่นดินให้กับรัฐบาลสยาม (ประเทศไทยในปัจจุบัน) เขาทำงานกับอาจารย์ของเขาคือ เอ็ดเวิร์ด สโตรเบล ปี 2452 สโตรเบล ถึงแก่กรรมเวสเตนการ์ดจึงได้รับตำแหน่งที่ปรึกษาราชการแผ่นดินสืบต่อมา จากนั้นพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้พระราชทานบรรดาศักดิ์ให้กับเวสเตนการ์ดเป็นพระยากัลยาณไมตรี ถือศักดินา ๕๐๐๐ เมื่อวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2453 ก่อนจะลาออกจากราชการเมื่อปี พ.ศ. 2458
พระยากัลยาณไมตรีถึงแก่อนิจกรรมด้วยโรคเบาหวาน (ในราชกิจจานุเบกษาเรียก โรคปัสสาวะหวาน) เมื่อวันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2461 หรือ 2 วันหลังจากวันเกิดอายุครบ 47 ปี
สะพานมิตรภาพ 2 (ไทย–พม่า)

สะพานมิตรภาพ ไทย–พม่า 2  เป็นสะพานข้ามแม่น้ำเมยขนาดใหญ่แห่งที่สอง ตั้งอยู่หมู่ที่ 7 บ้านวังตะเคียนใต้ ตำบลท่าสายลวด อำเภอแม่สอด จังหวัดตาก ของประเทศไทย เข้ากับบ้านเยปู หมู่ที่ 5 เมืองเมียวดี จังหวัดเมียวดี ของประเทศพม่า เป็นสะพานคอนกรีตอัดแรงรูปกล่อง มีความยาว 760 เมตร มีขนาด 2 ช่องจราจรไป-กลับ แยกช่องจราจรด้วยเกาะคอนกรีตแบบต่ำ ช่องผิวจราจรกว้างช่องละ 3.50 เมตร ไหล่ทางกว้างข้างละ 2.50 เมตร และทางเดินเท้ากว้างข้างละ 1.50 เมตร แบ่งเป็นฝั่งไทย 515 เมตร และฝั่งเมียนมา 245 เมตร มูลค่าการก่อสร้างจำนวน 4,132 ล้านบาท เริ่มก่อสร้างในเดือนกันยายน พ.ศ. 2558 ถึงเดือนมีนาคม พ.ศ. 2562 และมีพิธีเปิดอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 30 ตุลาคม พ.ศ. 2562
ประวัติ.
สะพานมิตรภาพ ไทย–พม่า 2 เป็นส่วนหนึ่งของโครงการพัฒนาเขตเศรษฐกิจพิเศษแม่สอด เสริมโครงข่ายคมนาคมแนวตะวันตก-ตะวันออก และแบ่งเบาภาระการจราจรของสะพานมิตรภาพแห่งที่ 1 โดยสร้างขึ้นเพื่อรองรับการเปิดประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน (ASEAN Economic Community) บนเส้นทางระเบียงเศรษฐกิจ (East-West Economic Corridor) และที่ชายแดนไทย-พม่า อำเภอแม่สอด จังหวัดตาก เป็นประตูการค้าชายแดนการค้าในยุคประชาคมเศรษฐกิจอาเซียนของด่านพรมแดนแม่สอด-เมียวดี และตามประกาศจัดตั้งเขตพัฒนาเศรษฐกิจพิเศษ ที่ 1/2558 เรื่องกำหนดพื้นที่เขตพัฒนาเศรษฐกิจพิเศษ
อ็อลแบร์ต แซ็นต์-เยิร์จยี

อ็อลแบร์ต แซ็นต์-เยิร์จยี แห่งน็อจราโปลต์ (16 กันยายน ค.ศ. 1893 – 22 ตุลาคม ค.ศ. 1986) เป็นนักชีวเคมีชาวฮังการี ผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์ในปี ค.ศ. 1937 นอกจากนี้ยังเป็นบุคคลแรกที่แยกวิตามินซีและค้นพบองค์ประกอบและปฏิกิริยาของวัฏจักรกรดซิตริก
อ็อลแบร์ต แซ็นต์-เยิร์จยี เกิดที่เมืองบูดาเปสต์ ราชอาณาจักรฮังการีใน ค.ศ. 1893 ในครอบครัวแซ็นต์-เยิร์จยีที่เป็นราชสกุลมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 17 แซ็นต์-เยิร์จยีเรียนที่มหาวิทยาลัยเซ็มเมิลไวส์ใน ค.ศ. 1911 เมื่อเกิดสงครามโลกครั้งที่หนึ่งเขารับราชการในหน่วยแพทย์ทหาร ภายหลังแซ็นต์-เยิร์จยีผู้รังเกียจสงครามยิงตัวเองที่แขนแล้วกล่าวอ้างว่าถูกศัตรูยิงทำให้เขาได้ถอนตัวออกจากสงคราม จากนั้นแซ็นต์-เยิร์จยีกลับไปเรียนต่อจนเรียนจบด้านการแพทย์ในปี ค.ศ. 1917 หลังเรียนจบเขาทำงานเป็นนักวิจัยของมหาวิทยาลัยโกรนิงเงินและมีโอกาสเรียนต่อที่มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ ในปี ค.ศ. 1930 แซ็นต์-เยิร์จยีทำงานที่มหาวิทยาลัยแซแก็ด ที่นั่นเขาได้ทำการศึกษากรดเฮกซูโรนิก (ต่อมาคือวิตามินซี) จนพบความสัมพันธ์ของสารนี้กับโรคลักปิดลักเปิด ในปี ค.ศ. 1937 แซ็นต์-เยิร์จยีได้รับรางวัลโนเบลสาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์จากผลงานที่เกี่ยวข้องกับการหายใจระดับเซลล์ โดยเฉพาะวิตามินซีและกรดฟูมาริก สิบปีต่อมา เขาย้ายไปอยู่ที่เมืองวุดส์โฮล รัฐแมสซาชูเซตส์เพื่อทำงานวิจัยด้านกล้ามเนื้อและเป็นนักวิจัยของสถาบันสุขภาพแห่งชาติในรัฐแมริแลนด์ ในช่วงบั้นปลายชีวิต แซ็นต์-เยิร์จยีสนใจด้านมะเร็งและศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างอนุมูลอิสระกับมะเร็ง
ด้านชีวิตส่วนตัว แซ็นต์-เยิร์จยีแต่งงานครั้งแรกกับโกร์เนลิยอ แดเมญ ใน ค.ศ. 1917 ก่อนจะหย่าร้างใน ค.ศ. 1941 แล้วแต่งงานใหม่กับมาร์ตอ โบร์บีโร มิชโกลต์ซี ในปีเดียวกัน ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง แซ็นต์-เยิร์จยีเป็นฝ่ายต่อต้านนาซีในฮังการี คอยช่วยเหลือชาวยิวในการหลบหนีออกนอกประเทศ และหลบซ่อนตัวหลังถูกเกสตาโพไล่ล่าในช่วงท้ายของสงคราม แซ็นต์-เยิร์จยีเสียชีวิตจากภาวะไตวายที่เมืองวุดส์โฮล รัฐแมสซาชูเซตส์ในปี ค.ศ. 1986 ต่อมาใน ค.ศ. 2011 กูเกิล ดูเดิลฉลองวันเกิดครบรอบ 118 ปีให้เขา
รถจักรดีเซล DD51

DD51เป็นรถจักรดีเซลไฮดรอลิคที่ประจำการอยู่ในประเทศญี่ปุ่นและประเทศไทย
ภาพรวม.
ในการที่ลดการใช้รถจักรไอน้ำจากเส้นทางรถไฟหลัก การรถไฟญี่ปุ่นจึงได้มีการผลิตรถจักรDD51เป็นจำนวน649คันระหว่างปีพ.ศ. 2505ถึงปีพ.ศ. 2521
หลังจากที่รถจักรได้เริ่มเข้าประจำการ ทางการรถไฟก็ได้ทดลองพัฒนารถจักรสำหรับใช้ในเส้นทางหลัก และเส้นทางย่อยเช่น DD54 หรือDE50 แต่ก็ไม่ได้ผลิตในจำนวนมากเนื่องจากการที่ต้องที่จะทำให้รถจักรมีรูปแบบเป็นมาตราฐาน DD51นั้นถูกใช้ทั่วประเทศยกเว้นเกาะชิโกคุ ณ จุดที่ประจำการมากที่สุด แต่ต่อมาได้มีการติดตั้งระบบไฟฟ้าแพร่หลายทั่วญี่ปุ่น และการประจำการรถไฟEMU ทำให้บทบาทรถจักรลดลง ในปีพ.ศ. 2530การรถไฟญี่ปุ่นยุบแล้วเปลี่ยนเป็นบริษัทเจอาร์ DD51ประมาณ3ใน5ก็ถูกปลดประจำการแล้ว หลังจากนั้นจำนวนขบวนรถไฟที่ใช้รถจักรลากก็ยิ่งลดลงอย่างมาก และกับการที่มีการผลิตรถจักรที่ใหม่มากขึ้นเช่นDF200 ทำให้รถจักรDD51ถูกปลดประจำการไปเป็นจำนวนมาก แต่ว่าในทางตอนใต้ของเกาะฮอนชูขาดแคลนรถจักร JRFจึงได้ยืดเวลาการปลดประจำการของรถจักรDD51ที่ยังประจำการอยู่ในปัจจุบัน
การยุบJNR.
หลังจากการยุบการรถไฟญี่ปุ่น DD51ที่ยังประจำการอยู่ในตอนนั้นได้แบ่งรถจักรตามบริษัทเจอาร์ตามนี้
ความแตกต่างระหว่างรุ่น.
รถจักรDD51มีรุ่นย่อยได้แก่รุ่น0,500,800และ1000
รุ่น500,800และ1000มีสายจัมเปอร์รุ่นKE70ติดตั้งไว้หน้ารถ
รถจักรหมายเลข501ถึง799และ1001ถึง1186สามารถทำขบวนพหุได้
รถจักรหมายเลข800ถึง899กับ1801ถึง1805ไม่มีเครื่องผลิตไอน้ำสำหรับความอุ่นในตัวรถ
รุ่น0ถูกปลดระวางหมดก่อนการรถไฟญี่ปุ่นจะถูกยุบ
ศูนย์ที่ประจำ.
ศูนย์ฮาโกะดาเตะ.
เป็นศูนย์ที่รถจักรDD51ของJRฮอกไกโดทุกคันประจำอยู่ซึ่งเป็นศูนย์ที่ใช้ลากขบวนโฮกูโตเซ,ขบวนคาสิโอเปีย,ขบวนทไวไลท์ เอ็กเพรซและขบวนฮามานาซุ โดยป้ายศูนย์ที่ติดข้างรถคือ函ซึ่งย่อมาจากคำว่าฮาโกะดาเตะ และ重ซึ่งแปลว่าหนัก เนื่องจากสมัยJNRนอกจากศูนย์ฮาโกะดาเตะ มีศูนย์คูชิโระและศูนย์อาซาฮิกาว่าด้วยซึ่งรถที่ประจำการนั้นเป็นรุ่นที่น้ำหนักน้อยกว่าจึงมีอีกตัวอักษรคือ半 ซึ่งแปลว่าครึ่ง ในปัจจุบันไม่มีDD51วิ่งในฮอกไกโดแล้ว
ศูนย์ทากาซากิ.
เป็นศูนย์สุดท้ายของJRตะวันออกที่มีรถจักรDD51ซึ่งไม่ได้วิ่งตามตารางเหลือเพียงหมายเลข842และ895 ใช้ตัวย่อว่า高
ศูนย์ไอจิ.
เป็นศูนย์สุดท้ายที่มีDD51ประจำการอยู่ของJRเฟรท ซึ่งปัจจุบันรถจักรที่ศูนย์นี้ยังวิ่งตามารางอยู่ ใช้ตัวย่อว่า愛
ศูนย์อะโบชิแขวงโยโดกาวะ.
เป็นศูนย์ของJRตะวันออกที่มีรถจักรDD51ซึ่งไม่ได้วิ่งตามตารางมีรถจักรที่ประจำการอยู่หมายเลข1109,1183,1191,1192และ1193ใช้ตัวย่อว่า宮
รถสำหรับภูมิภาคที่หนาว.
แบบA.
สำหรับภูมิภาคที่หนาวมากเช่นเกาะฮอกไกโด จะมีการติดตั้งเบรกที่ทนทานต่อความหนาว,หน้าต่างที่ปัดหิมะและตะแกรงกั้นหิมะ
แบบB.
สำหรับภูมิภาคที่หนาวติดตั้งตามแบบAแต่ไม่ใช้เบรกที่ทนทานต่อความหนาว พบได้ในเขตชูโกคุและสานิน
ปัจจุบัน.
ญี่ปุ่น.
JRเฟรทเป็นบริษัทเดียวที่ยังคงวิ่งประจำตามตารางคือDD51ศูนย์ไอจิ ส่วนของJRตะวันออกและJRตะวันตก มีไว้ทำขบวนจัดเฉพาะซึ่งไม่วิ่งตามกำหนดการ
ไทย.
ภายหลังจากการยกเลิกขบวนฮามานาซุและขบวนคาสิโอเปีย ทางJR ฮอกไกโดได้ปลดประจำการDD51ทั้งหมดโดยบริษัทAS Associated Engineeringจำกัดได้นำDD51สองหัวหมายเลขDD51 1137และ1142อดีตประจำการศูนย์ฮาโกดาเตะที่จอดทิ้งไว้ที่ย่านมูโรรังมาregaugeและมาช่วยโครงการก่อสร้างรถไฟทางคู่สายใต้
ดูเพิ่ม.
บลูเทรน
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 130

ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 130 สายทางเข้าสะพานข้ามแม่น้ำเมยแห่งที่ 2 ที่แม่สอด เป็นทางหลวงแผ่นดินในอำเภอแม่สอด จังหวัดตาก เป็นถนนขนาด 4 ช่องจราจร สร้างขึ้นพร้อมกับสะพานมิตรภาพไทย–พม่า 2 ตามพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนเพื่อสร้างทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 130 สายทางเข้าสะพานข้ามแม่น้ำเมยแห่งที่ 2 ที่แม่สอด ตอนบ้านหนองบัว – บ้านวังตะเคียน พ.ศ. 2559 โดยเป็นการแบ่งเบาภาระการจราจรของสะพานแห่งที่ 1 และรองรับการเปิดประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน (Asean Economics Community; AEC) บนเส้นทางระเบียงเศรษฐกิจ (East-West Economic Corridor) และที่ชายแดนไทย–พม่า อำเภอแม่สอด จังหวัดตาก เป็นประตูการค้าชายแดนการค้าอาเซียนในยุค AEC ของด่านพรมแดนแม่สอด–เมียวดี และตามประกาศจัดตั้งเขตพัฒนาเศรษฐกิจพิเศษที่ 1/2558 เรื่องกำหนดพื้นที่เขตพัฒนาเศรษฐกิจพิเศษ มีลักษณะเป็นถนนเลี่ยงตัวเมืองแม่สอดรอบนอก มีจุดเริ่มต้นที่ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 12 ที่ตำบลแม่ปะ อำเภอแม่สอด จังหวัดตาก ตรงไปด้านทิศเหนือ จากนั้นโค้งไปทางทิศตะวันตก อ้อมตัวอำเภอแม่สอดในแนวทิศเหนือ ผ่านทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 105 ทางหลวงชนบท ตก.3002 และไปสิ้นสุดที่ด่านพรมแดนแม่สอดแห่งที่ 2 มีระยะทางรวม 17.262 กิโลเมตร ซึ่งทางหลวงสายนี้ได้กำหนดให้เป็นส่วนหนึ่งของทางหลวงเอเชียสาย 1
อังตอนียู รามัลยู ยานึช

อังตอนียู โดส ซานโตส รามัลยู ยานึช  เป็นนายพลและนักการเมืองชาวโปรตุเกสผู้ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีคนที่ 16 ของโปรตุเกสตั้งแต่ปี ค.ศ. 1976 ถึง ค.ศ. 1986
ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน 2020

ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน 2020 หรือ เอเอฟเอฟ ซูซูกิ คัพ 2020 ตามชื่อของผู้สนับสนุน เป็นการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียนครั้งที่ 13 จัดโดยสหพันธ์ฟุตบอลอาเซียน ซึ่งเป็นสหพันธ์ฟุตบอลของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และเป็นครั้งที่ 7 ภายใต้ชื่อ เอเอฟเอฟ ซูซูกิ คัพ
เดิมฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน 2020 จะจัดการแข่งขันในวันที่ 23 พฤศจิกายน - 31 ธันวาคม ค.ศ. 2020 แต่การแข่งขันได้ถูกเลื่อนการแข่งขันเนื่องจากสถานการณ์การระบาดทั่วของโควิด-19 โดยจะมีการกำหนดวันแข่งขันอีกครั้งในภายหลังเพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้ตารางการแข่งขันทับซ้อนกับฟุตบอลโลก 2022 และเอเชียนคัพ 2023 รอบคัดเลือก ซึ่งมีทีมชาติจากเอเชียตะวันออกเฉียงใต้บางทีมที่คาดว่าจะลงแข่ง ซึ่งในวันที่ 30 กรกฎาคม ค.ศ. 2020 เอเอฟเอฟได้ประกาศว่าฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน 2020 จะถูกเลื่อนออกไปแข่งขันในช่วงเดือนเมษายน-พฤษภาคม ค.ศ. 2021 เนื่องจากการระบาดทั่วของไวรัสโคโรนาที่ยังทวีความรุนแรงมากขึ้น และเลื่อนออกไปอีกครั้ง โดยได้ข้อสรุปให้มีกำหนดแข่งขันตั้งแต่ 5 ธันวาคม ค.ศ. 2021 ถึงวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 2022 โดยจะจับฉลากแบ่งสายในวันที่ 21 กันยายน 2021
ทีมชาติเวียดนาม คือทีมแชมป์เก่าของรายการนี้ แต่ไม่สามารถป้องกันตำแหน่งได้หลังจากแพ้ทีมชาติไทยในรอบรองชนะเลิศด้วยผลรวมสองนัด 0–2 ทีมชาติไทยผ่านเข้ารอบไปพบกับทีมชาติอินโดนีเซียและสามารถเอาชนะได้ด้วยผลรวมสองนัด 6–2 ทำให้ทีมชาติไทยได้ตำแหน่งชนะเลิศฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียนเป็นสมัยที่หก
รอบคัดเลือก.
เก้าทีมผ่านเข้าแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียนรอบสุดท้ายโดยอัตโนมัติ โดยถูกแยกออกเป็นโถตามผลงานในการแข่งขันสองครั้งล่าสุด บรูไนและติมอร์-เลสเตมีกำหนดที่จะแข่งขันในรอบคัดเลือกเพื่อหาทีมผู้ชนะเข้ารอบสุดท้ายเป็นทีมที่สิบ แต่บรูไนถอนตัวออกไปเนื่องจากการระบาดของโควิด-19 ในขณะที่ออสเตรเลียซึ่งเป็นสมาชิกตั้งแต่ ค.ศ. 2013 ไม่ได้เข้าร่วมรายการนี้
เนื่องจากไทยและอินโดนีเซียไม่ปฏิบัติตามเงื่อนไขที่กำหนดโดยองค์กรต่อต้านการใช้สารต้องห้ามโลก (WADA) ทั้งสองทีมจะไม่ได้รับอนุญาตให้ใช้ธงชาติเป็นสัญลักษณ์ของทีมในการแข่งขัน
ทีมที่เข้าร่วมการแข่งขัน.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
การจับสลาก.
การจับสลากแบ่งสายฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน 2020 จัดขึ้นเมื่อวันที่ 21 กันยายน 2564
สนามแข่งขัน.
การแข่งขันจัดขึ้นที่ประเทศสิงคโปร์โดยใช้สนามแข่งขันสองแห่ง ได้แก่สนามกีฬาแห่งชาติสิงคโปร์ในเขตกัลลังและสนามกีฬาปี้ชานในเขตปี้ชาน
รอบแพ้คัดออก.
รอบรองชนะเลิศ.
"รวมผลสองนัด อินโดนีเซีย ชนะ 5–3"
"รวมผลสองนัด ไทย ชนะ 2–0"
รอบชิงชนะเลิศ.
 
สถิติ.
ผู้ทำประตู.
มีการทำประตู 88 จากการแข่งขัน 26 เฉลี่ย ต่อนัด
การทำประตู 4 ครั้ง
แหล่งที่มา : เอเอฟเอฟ
ระเบียบวินัย.
ในการแข่งขันรอบสุดท้าย ผู้เล่นที่ได้รับใบแดง (โดยตรงหรือใบเหลืองสองใบในนัดเดียวกัน) หรือใบเหลืองสองใบจากการแข่งขันสองนัดจะถูกสั่งห้ามลงแข่งขันในนัดถัดไป
การตลาด.
ลูกบอล.
ลูกบอลอย่างเป็นทางการสำหรับ เอเอฟเอฟ ซูซูกิ คัพ 2020 ใช้ ASEAN PULSE, ซึ่งได้รับการสนับสนุนจาก วอริกซ์.
หมายเหตุ.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
แพฟอส

แพฟอส  เป็นนครริมทะเลทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศไซปรัส เป็นเมืองหลักของเขตแพฟอส ในสมัยคลาสสิก มีสองสถานที่ที่มีชื่อเรียก แพฟอส คือ โอลด์แพฟอส ซึ่งปัจจุบันคือ คูเคลีย และอีกที่คือ นิวแพฟอส นครในปัจจุบันของแพฟอสตั้งอยู่ริมชายฝั่งทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ทางทิศตะวันตกของลีมาซอล (เมืองท่าที่ใหญ่ที่สุดของเกาะ) ราว ทั้งสองเมืองเชื่อมโยงด้วยถนนไฮเวย์สายเอ 6 เมืองมีสนามบินนานาชาติแพฟอส สนามบินที่ใหญ่เป็นอันดับ 2 ของประเทศ เมืองมีภูมิอากาศแบบเมดิเตอร์เรเนียนกึ่งเขตร้อน
แพฟอสติดอยู่ในรายชื่อมรดกโลกทางวัฒนธรรมและธรรมชาติจากการมีซากปรักหักพังโบราณสถาน และได้รับเลือกเป็นเมืองหลวงทางวัฒนธรรมของยุโรปในปี ค.ศ. 2017 คู่กับเมืองออร์ฮูส ของประเทศเดนมาร์ก
เทือกเขาอราวลี

เทือกเขาอราวลี  เป็นเทือกเขาทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศอินเดีย มีความยาวราว 692 กิโลเมตร โดยมีแนวเขาในทิศทางทิศใต้-ตะวันตก เริ่มต้นใกล้เมืองเดลี ผ่านทางใต้ของรัฐหรยาณา และรัฐราชสถาน สิ้นสุดที่รัฐคุชราต
อาร์ล

อาร์ล  เป็นนครและเทศบาลทางใต้ของประเทศฝรั่งเศส เป็นเมืองรองของจังหวัดบุช-ดูว์-โรน แคว้นพรอว็องซาลป์-โกตดาซูร์ ในอดีตเคยเป็นจังหวัดของพรอว็องส์
โบราณสถานโรมันและโรมาเนสก์ที่อาร์ลเป็นแหล่งโบราณสถานโรมันโบราณที่ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลก ในปี ค.ศ. 1981 โดยองค์การยูเนสโก
ชื่อ.
มีการตั้งชื่อเมืองเป็น "Arelate" ในช่วงกลางศตวรรษที่ 1 ก่อนคริสต์ศักราช (ซีซาร์), "Areláte" (Ἀρελάτε) ประมาณช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 1 (สตราโบ), "Arlate civitas" ใน ค.ศ. 954 และ "Arle" ในคริสต์ศตวรรษที่ 13 ภูมินามวิทยาของ "Arelate" เป็นรูปแผลงละตินจากภาษากอลว่า *"Arelati" แปลว่า 'ริมบึง' หรือ 'หน้าบึง'
ประชากร.
ข้อมูลประชากรในตารางระบุจำนวนประชากรในเขตเทศบาลอาร์ลในแต่ละปี โดยเทศบาลนี้ยกพื้นที่บางส่วนให้กับเทศบาลใหม่ Port-Saint-Louis-du-Rhône ใน ค.ศ. 1904 และเทศบาลใหม่ Saint-Martin-de-Crau ใน ค.ศ. 1925
เวส ฮูลาฮัน

เวสลีย์ ฮูลาฮัน (เกิดวันที่ 20 พฤษภาคม ค.ศ. 1982) เป็นนักฟุตบอลชาวไอริชผู้เล่นในตำแหน่งกองกลางให้กับนิวคาสเซิลเจ็ตส์ในเอลีก เขาเริ่มต้นอาชีพกับเชลเบิร์น ต่อมาก็ได้เล่นให้กับลิฟวิงสโตนและแบล็กพูล โดยเขาเป็นตัวประเด็นในกรณีพิพาทการซื้อขายระหว่างลิฟวิงสโตนกับแบล็กพูลใน ค.ศ. 2007 จนกระทั่งฟีฟ่าเข้ามาไกล่เกลี่ย ทำให้เขาสามารถเซ็นสัญญากับแบล็กพูลได้ หลังจากนั้นเขาได้ย้ายไปนอริชซิตี โดยช่วงเวลา 10 ปีที่เขาอยู่กับนอริชนั้น เขาได้ลงเล่นกว่า 350 นัด จนได้รับสมญาว่า "เมสซีไอริช" หรือ "เวสซี"
ฮูลาฮันได้ลงเล่นให้กับทีมชาติสาธารณรัฐไอร์แลนด์ครั้งแรกใน ค.ศ. 2008 ในนัดที่เอาชนะโคลอมเบีย 1–0 เขาเป็นตัวแทนของชาติในการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2016 ฮูลาฮันได้ลงเล่นให้กับทีมชาติ 43 นัด ยิงได้ 3 ประตู
เกียรติประวัติ.
เชลเบิร์น
แบล็กพูล
นอริชซิตี
รางวัลส่วนตัว
วอลเลย์บอลชายในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 รอบคัดเลือก โซนแอฟริกา

การแข่งขันวอลเลย์บอลชายในโอลิมปิกรอบคัดเลือกโซนแอฟริกา 2020 เป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลชายระดับทีมชาติซึ่งจัดขึ้นที่ไคโร ประเทศอียิปต์ ระหว่างวันที่ 7–11 มกราคม มกราคม ค.ศ. 2020 4 ทีมจะได้เข้าแข่งขันในทัวร์นาเมนต์นี้ โดยจะมีเพียงหนึ่งทีมที่ผ่านการคัดเลือกเข้าแข่งขันรอบสุดท้ายในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2020
การคัดเลือก.
7 ทีมที่ยังไม่ผ่านการคัดเลือกเข้าโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 จะได้สิทธิ์เข้าร่วมในการแข่งขันรอบคัดเลือกนี้ แต่บอตสวานาและไนเจอร์ถอนตัวในภายหลัง และกานาถอนตัวก่อนที่จะเริ่มการแข่งขัน
อันดับการแข่งขัน.
<onlyinclude></onlyinclude>
กีฬากระโดดน้ำในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010

กีฬากระโดดน้ำในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010 เป็นการแข่งขันกีฬากระโดดน้ำที่จัดขึ้นประเทศสิงคโปร์ กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 21-24 สิงหาคม ค.ศ.2010 โดยได้จัดขึ้นที่ Toa Payoh Swimming Complex ซึ่งการแข่งขันกีฬากระโดดน้ำครั้งนี้มีการแข่งขันทั้งหมด 4 รายการ คือ ประเภททีมชาย 2 รายการ และประเภททีมหญิง 2 รายการ รายการผสม 0 รายการ โดยจะมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 34 คน จาก 20 ประเทศ
ตารางการแข่งขัน.
ตารางข้างล่างนี้เป็นตารางการแข่งขันทั้งหมด 4 รายการ
ยูเครนอินเตอร์แนชนัลแอร์ไลนส์ เที่ยวบินที่ 752

ยูเครนอินเตอร์แนชนัลแอร์ไลนส์ เที่ยวบินที่ 752 เป็นเที่ยวบินผู้โดยสารระหว่างประเทศซึ่งมีกำหนดบินจากกรุงเตหะราน ประเทศอิหร่าน ไปยังกรุงเคียฟ ประเทศยูเครน ดำเนินการโดยสายการบินยูเครนอินเตอร์แนชนัลแอร์ไลนส์ เมื่อวันที่ 8 มกราคม พ.ศ. 2563 เครื่องบินลำที่กำลังให้บริการในเส้นทางดังกล่าว (โบอิง 737-800) ประสบเหตุตกหลังทะยานขึ้นจากท่าอากาศยานนานาชาติเตหะรานอิหม่ามโฆเมย์นีเป็นเวลาไม่นาน ส่งผลให้ผู้โดยสารและลูกเรือทั้งหมด 176 คนเสียชีวิต นับเป็นภัยพิบัติทางอากาศที่ร้ายแรงที่สุดในอิหร่านในรอบกว่าทศวรรษ
เหตุเครื่องบินตกครั้งนี้เป็นเหตุการณ์ร้ายแรงที่สุดที่เกี่ยวข้องกับโบอิง 737 เน็กซต์เจ็นเนอเรชัน และเป็นเหตุการณ์ร้ายแรงเป็นอันดับที่ 2 ที่เกี่ยวข้องกับโบอิง 737 (รองจากไลอ้อนแอร์ เที่ยวบินที่ 610) นอกจากนี้ยังเป็นเหตุการณ์ร้ายแรงทางการบินครั้งแรกของยูเครนอินเตอร์แนชนัลแอร์ไลนส์ นับตั้งแต่สายการบินเปิดทำการใน พ.ศ. 2535
เจ้าหน้าที่สหรัฐระบุว่า ภาพบันทึกจากดาวเทียมลาดตระเวนแสดงให้เห็นว่าเครื่องบินลำดังกล่าวถูกยิงด้วยระบบขีปนาวุธจากพื้นสู่อากาศของอิหร่าน ทางการยูเครนกล่าวว่า การถูกยิงเป็นหนึ่งใน "ทฤษฎีหลักในเบื้องต้น" ในขณะที่เจ้าหน้าที่อิหร่านปฏิเสธความเป็นไปได้ เจ้าหน้าที่กลาโหมสหราชอาณาจักรเห็นด้วยกับการประเมินของเจ้าหน้าที่สหรัฐ ในวันที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2563 จัสติน ทรูโด นายกรัฐมนตรีแคนาดา กล่าวว่า มีหลักฐานที่ชี้ให้เห็นว่าเครื่องบินถูกยิงด้วยขีปนาวุธของอิหร่าน ต่อมาในวันเดียวกัน มีการอ้างว่าวิดีโอจากโทรศัพท์เคลื่อนที่แสดงให้เห็นขีปนาวุธลูกหนึ่งกำลังพุ่งเข้าชนเครื่องบินขณะไต่ระดับความสูง ในวันที่ 11 มกราคม พ.ศ. 2563 ทหารอิหร่านยอมรับในแถลงการณ์ว่าพวกเขายิงเครื่องบิน "โดยไม่เจตนา" เพราะความผิดพลาดที่เกิดจากมนุษย์
คนป่วยแห่งยุโรป

คนป่วยแห่งยุโรป เป็นวลีที่ใช้เรียกประเทศในยุโรปที่ประสบกับช่วงเวลาแห่งความยากลำบากทางเศรษฐกิจหรือความยากจน ศัพท์นี้ถูกใช้เป็นครั้งแรกในช่วงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 19 เพื่อกล่าวถึงจักรวรรดิออตโตมัน
รถดับเพลิงอากาศยาน

รถดับเพลิงอากาศยาน (รู้จักในบางประเทศในฐานะ airport fire appliance) เป็นรถดับเพลิงเฉพาะ ที่ออกแบบมาเพื่อใช้ในการกู้ภัยและดับเพลิงอากาศยานที่สนามบินขนาดเล็ก, ท่าอากาศยาน และสนามบินทหาร
ลักษณะ.
รถดับเพลิงอากาศยานเป็นเครื่องยนต์ที่ทรงพลังอย่างมาก พวกมันเอื้อการเร่งความเร็วที่ค่อนข้างดีต่อขนาดและน้ำหนัก สามารถจัดการภูมิประเทศที่ขรุขระนอกพื้นที่สนามบิน, บรรทุกน้ำและโฟมดับเพลิงด้วยความจุปริมาณมาก, ติดตั้งปั๊มความจุสูงที่ทรงพลังและหัวฉีดน้ำ/โฟมแรงดันสูง รวมถึงมีความสามารถในการนำส่งเครื่องมือดับเพลิงระยะไกล พวกมันสามารถติดตั้งบนแชสซีสี่ล้อ, หกล้อ หรือแม้กระทั่งแปดล้อ เพื่อลดรัศมีการเลี้ยวของพวกมัน ชุดขับเคลื่อนแปดล้ออาจมีล้อหน้าทั้งสี่ที่ควบคุมได้
รถดับเพลิงอากาศยานตัวใหม่รวมระบบการฉีด/หัวฉีดแฝดเพื่อฉีดกระแสของสารดับเพลิงผงเคมีแห้งเพอร์เพิล-เคเข้าไปในกระแสโฟมดับเพลิงเอทริปเปิลเอฟ ซึ่งทำให้ไฟดับลงเร็วขึ้น บางคันมีถังฮาโลตรอนพร้อมสายจับสำหรับสถานการณ์ที่ต้องใช้สารสะอาด คุณสมบัติเหล่านี้ช่วยให้รถดับเพลิงอากาศยานเข้าถึงเครื่องบินได้อย่างรวดเร็ว และดับไฟขนาดใหญ่อย่างรวดเร็วต่อน้ำมันอากาศยานที่เกี่ยวข้อง
รถดับเพลิงอากาศยานบางคันมีสิ่งที่คล้ายแขนดับเพลิงยื่นออกมาซึ่งอยู่ในระดับที่สูงกว่าสิ่งอื่น ด้วยการให้ความเป็นไปได้ในการยกหัวฉีดน้ำ/โฟมให้สูงประมาณ 10 ถึง 20 เมตร ที่สามารถเจาะผ่านโครงสร้างผิวเผินของเครื่องบิน เพื่อต่อกรกับไฟที่อยู่ภายในลำตัวเครื่องบิน
แขนบางส่วนมีหัวฉีดเสริมที่เรียกว่า"สนอซเซิล" ซึ่งตามที่คณะกรรมการความปลอดภัยทางการคมนาคมแห่งชาติของสหรัฐระบุว่าเป็น "หัวฉีดแบบเจาะบนรถดับเพลิงที่ใช้เจาะลำตัวเครื่องบินของเครื่องบิน และจ่ายโฟมดับเพลิงเพื่อดับไฟภายในห้องโดยสารหรือพื้นที่สินค้าที่บรรทุก"
มาตรฐาน.
องค์การการบินพลเรือนระหว่างประเทศ (ICAO) ได้กำหนดมาตรฐานและแนวทางปฏิบัติเกี่ยวกับประเภทกู้ภัยการดับเพลิงของสนามบินพลเรือนขนาดเล็ก ส่วนสำนักงานการบินแห่งชาติอาจให้ข้อกำหนดเพิ่มเติมเกี่ยวกับบริการช่วยเหลือและดับเพลิงในสนามบินขนาดเล็ก
ฤดูไฟป่าออสเตรเลีย พ.ศ. 2562–2563

ฤดูไฟป่าออสเตรเลีย พ.ศ. 2562–2563  เกี่ยวข้องกับไฟป่าหลายชุดที่กำลังเผาไหม้ทั่วออสเตรเลีย ที่ส่วนใหญ่อยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ ฤดูไฟป่าในปี พ.ศ. 2562–2563 เป็นช่วงที่มีความรุนแรงอย่างน่าทึ่งเมื่อเปรียบเทียบกับฤดูกาลก่อนเนื่องจากมีการเผาไหม้ประมาณ 10.7 ล้านเฮกตาร์ (26 ล้านเอเคอร์; 107,000 ตารางกิโลเมตร; 41,000 ตารางไมล์) ทำลายอาคาร 5,900 แห่ง (รวมถึงบ้านเรือนกว่า 2,204 หลัง) และสังหาร 28 คนในวันที่ 8 มกราคม พ.ศ. 2563 ไฟป่าครั้งนี้ได้รับการพิจารณาจากหน่วยงานดับเพลิงในพื้นที่ชนบทรัฐนิวเซาท์เวลส์ว่าเป็นฤดูไฟป่าที่เลวร้ายที่สุดในความทรงจำ ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2562 รัฐบาลนิวเซาท์เวลส์ประกาศสถานการณ์ฉุกเฉินหลังจากมีอุณหภูมิสูงเป็นประวัติการณ์และภัยแล้งที่ส่งผลให้เกิดไฟป่ายืดเยื้อเป็นเวลานาน ประมาณว่าสัตว์เกือบครึ่งล้านตัวในรัฐนิวเซาท์เวลส์ได้รับผลกระทบจากไฟที่กำลังไหม้อย่างต่อเนื่อง ส่วนการประมาณการอื่น ๆ ซึ่งรวมถึงสัตว์ เช่น ค้างคาว, สัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำ และสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลัง ทำให้มีจำนวนสัตว์ที่เสียชีวิตกว่าพันล้านตัว ซึ่งนักนิเวศวิทยากลัวว่าสัตว์ใกล้สูญพันธุ์บางชนิดจะสูญพันธุ์จากไฟไหม้ครั้งนี้
การตอบสนองระหว่างประเทศ.
บุคคลทางการเมืองนอกจากประเทศออสเตรเลียประกอบด้วยคอรีย์ บูเกอร์, ฮิลลารี คลินตัน, อัล กอร์, เบอร์นี แซนเดอร์ส, เกรียตา ทืนแบร์ย, และเอลิซาเบธ วอร์เรน ทุกคนแสดงความคิดเห็นสาธารณะเกี่ยวกับเหตุไฟไหม้ ผู้คนในวงการบันเทิง เช่น ทีนา อาเรนา, แพททรีเซีย อาร์เคว็ตต์, เคต แบลนเชตต์, รัสเซล โครว์, เอลเลน ดีเจนเนอริส, เซลีนา โกเมซ, ฮาลซีย์, นิโคล คิดแมน, ลิซโซ, เบ็ตต์ มิดเลอร์, พิงก์, มาร์โก ร็อบบี, พอล สแตนลีย์, โจนาธาน ฟาน เนสส์, และฟีบี วอลเลอร์ บริดจ์ ยังได้แถลงการณ์เกี่ยวกับเหตุไฟไหม้ ซึ่งคนดังกล่าวบางส่วนได้บริจาคหรือระดมทุนเช่นกัน
การบริจาค.
บุคคลที่มีชื่อเสียง, นักกีฬา และประชาชนชาวออสเตรเลียบริจาคเงินให้แก่การระดมทุนเพื่อช่วยเหลือเหยื่อจากไฟป่าและนักผจญเพลิง
ในเดือนพฤศจิกายน เจมส์ แพ็กเกอร์ ได้ให้คำมั่นว่าจะมอบ 1 ล้านดอลลาร์ออสเตรเลียเพื่อสนับสนุนหน่วยงานดับเพลิงในพื้นที่ชนบทรัฐนิวเซาท์เวลส์ จากผลกระทบของฤดูไฟป่าที่ลุกลาม ด้านมูลนิธิคราวน์รีสอร์ต และมูลนิธิตระกูลแพ็กเกอร์ ให้คำมั่นว่าจะมอบอีก 4 ล้านดอลลาร์แก่อาสาสมัครหน่วยงานดับเพลิงในรัฐนิวเซาท์เวลส์, รัฐวิกทอเรีย และรัฐเวสเทิร์นออสเตรเลีย – รัฐทั้งหมดที่คราวน์มีรีสอร์ต – รวมทั้งเพื่อองค์กรการกุศลที่ให้ความช่วยเหลือผู้ประสบภัยและสัตว์ป่าในระดับประเทศ ส่วนนักการกุศลจอห์น และพอลีน แกนเดล ให้คำมั่นว่าจะมอบ 1 ล้านดอลลาร์ออสเตรเลีย แยกกันระหว่างคำร้องขอด้านไฟป่าแห่งชาติที่นำโดยกาชาดออสเตรเลีย, เดอะซาลเวชันอาร์มี และสมาคมนักบุญวินเซน เดอ ปอล เพื่อช่วยเหลือบรรเทาทุกข์แก่ชุมชนที่ได้รับผลกระทบรวม ถึงนักผจญเพลิงอาสาสมัครทั่วประเทศออสเตรเลีย นอกจากนี้ ทิม คุก ยังให้คำมั่นว่าจะบริจาคเงินจากบริษัทแอปเปิลในจำนวนที่ไม่เปิดเผย
สำหรับมหาเศรษฐีเหมืองแร่ แอนดรูว์ ฟอร์เรสต์ ได้บริจาคเงิน 70 ล้านดอลลาร์ออสเตรเลีย
ศุภากร ประทีปถิ่นทอง

จิรัฏฐ์ บูรพาพัฒนะกูล ชื่อเดิม ศุภากร ประทีปถิ่นทอง ชื่อเล่น เอก เป็นนักแสดงชาวไทยในสังกัดโพลีพลัสเกิดเมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2534 เกิดที่กรุงเทพมหานคร
ประวัติ.
จิรัฏฐ์ บูรพาพัฒนะกูล ชื่อเดิม ศุภากร ประทีปถิ่นทอง ชื่อเล่น เอก มีฉายาว่า เด็กวัดร้อยล้าน เป็นนักแสดงชาวไทยเกิดที่กรุงเทพมหานครในสังกัดโพลีพลัสเกิดเมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2534 สำเร็จการศึกษาในระดับปริญญาตรีคณะเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร มหาวิทยาลัยศิลปากร
เอกมีครอบครัวและมีพี่น้องร่วมกันอยู่ 6 คนเอกเป็นบุตรคนที่ 2 ครอบครัวของเขาเป็นพนักงานธนาคารฝ่ายสินเชื่อ ส่วนมารดารับราชการเป็นคุณครูซึ่งเป็นพี่ชายคนโตจึงต้องช่วยดูแลน้องเอกเป็นคนขยันและอดทนเพราะเห็นบิดาและมารดาทำงานหนักมาโดยตลอดเรื่อยมา
ชีวิตเป็นเด็กวัด.
วันหนึ่งเอกได้พบกับหลวงพี่อุเทน (พระครูปลัดอุเทน สิริสาโร) ซึ่งเป็นพระที่มีชื่อเสียง ตอนอายุ 13 ปี สมัยท่านจำอยู่ที่วัดท่ากระบือ ร่วมกันไปทำบุญเข้าพรรษา ทุกคนเข้าไปกราบหลวงพี่และในปัจจุบันเอกจึงได้มาเป็นลูกศิษย์ เมื่อประมาณ 2- 3 ปีที่แล้วจึงเป็นลูกศิษย์ท่านคนหนึ่งและในปัจจุบันจึงอำลาออกไปทำธุรกิจส่วนตัว 
ชีวิตส่วนตัว เอก ศุภากร หรือ เอก จิรัฏฐ์ ได้คบหาดูใจ กับ
ธัญญะสุภางค์ จิรปรีชานนท์ หรือ โบว์ นักแสดงในสังกัดช่อง 7มาทั้งหมด 5 ปีได้ประกาศหมั้นบนสะพานพระราม 8 กลางแม่น้ำเจ้าพระยา วันพฤหัสบดี ที่ 28 มกราคม พ.ศ. 2559 และมีการฉลองสมรสใน วันศุกร์ ที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2559 ณ รีสอร์ตบุรีธารา อำเภอกระทุ่มแบน จังหวัดสมุทรสาคร
พงศ์ศรณ์ ภูมิวัฒน์

พงศ์ศรณ์ ภูมิวัฒน์ ชื่อเล่นว่า ปั๊บ เป็นนักเขียนชาวไทย เกิดเมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2526 สำเร็จการศึกษาจากคณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จากนั้นศึกษาต่อระดับปริญญาโทด้านบริหารธุรกิจที่สถาบันบัณฑิตบริหารธุรกิจศศินทร์ และปริญญาโทด้านบรรณาธิการ จากมหาวิทยาลัยคอลเลจลอนดอน ประเทศอังกฤษ ได้รับรางวัลดีเด่นจากโครงการศิลปะเพื่อเยาวชนไทย ปี พ.ศ. 2549 จากผลงานเขียน "ลำนำหกพิภพ"
พงศ์ศรณ์มีความสนใจเป็นพิเศษเกี่ยวกับประวัติศาสตร์และการสงคราม มีผลงานเขียนเกี่ยวกับประวัติศาสตร์สงครามในชุด The Wild Chronicles จัดพิมพ์โดยสำนักพิมพ์โพสต์บุ๊กส์ โดยมีจุดประสงค์ในการเขียนเพื่อให้ผู้คนเข้าใจในเรื่องของความขัดแย้งต่าง ๆ ที่ทำให้เกิดสงคราม ในรูปแบบที่เข้าใจง่าย และทำให้ผู้คนเข้าใจถึงปัญหามากขึ้น เขามักจะลงพื้นที่ความขัดแย้งต่าง ๆ เพื่อท่องเที่ยวศึกษาและเก็บข้อมูลที่ตนสนใจเพื่อนำไปถ่ายทอดผ่านการเขียนหนังสือ
ผลงานเขียน.
งานเขียนของพงศ์ศรณ์ประกอบไปด้วยงานเขียนหลากหลายประเภท ทั้งวรรณกรรมและหนังสือเกี่ยวกับประวัติศาสตร์การสงครามต่าง ๆ