pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
แอน ทองประสม

แอน ทองประสม (เกิด 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2519) ชื่อเล่น บุ๋ม เป็นนักแสดงและนางแบบลูกครึ่งไทย-สวีเดน เป็นนักแสดงที่ได้รับรางวัลนักแสดงหญิงยอดเยี่ยมจากทุกสถาบันจากภาพยนตร์เรื่อง "เดอะเลตเตอร์ จดหมายรัก" ในปี พ.ศ. 2547
ความสำเร็จในวงการบันเทิง นอกจากรางวัลทางการแสดงที่ได้รับหลายปีติดต่อกัน รวมถึงรางวัล "Popular Vote" ที่จัดโดยองค์กรและนิตยสารบันเทิงต่าง ๆ อีกมากมาย ยังได้รับเกียรติให้เป็นต้นแบบหุ่นปั้นของพิพิธภัณฑ์หุ่นขี้ผึ้งมาดามทุซโซต์ กรุงเทพ ในหมวด TV Stars ในปี พ.ศ. 2553 และในปี พ.ศ. 2556 ได้รับคัดเลือกจากคณะกรรมการตัดสินรางวัล รางวัลไนน์เอ็นเตอร์เทน อวอร์ดส์ ครั้งที่ 6 ให้รับรางวัลบันเทิงเทิดธรรม รางวัลพระราชทานจาก สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี
ประวัติ.
แอน ทองประสมเกิดเมื่อวันจันทร์ที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2519 เป็นลูกครึ่งไทย-สวีเดน มารดาเป็นคนไทยส่วนบิดาเป็นชาวสวีเดน แอนเป็นลูกคนกลาง มีพี่ชายและน้องชายอย่างละหนึ่งคน มีชื่อเล่นว่า "บุ๋ม" เมื่อตอนเด็กแอนอาศัยอยู่กับยาย โดยแม่จะส่งค่าเทอมค่าใช้จ่ายมาให้ ซึ่งตอนนั้นยายของแอนมีอายุประมาณ 70 ปี เมื่อแรกเกิดยายตั้งชื่อให้ว่าศรีจันทร์ ตามชื่อแม่คือศรีจิต แต่ศรีจิตมองว่าชื่อนั้นเชย จึงพาลูกไปเปลี่ยนชื่อที่อำเภอ
แอนสำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนต้นจากโรงเรียนเทพลีลา และมัธยมศึกษาตอนปลายโรงเรียนบางกะปิ จบการศึกษา ระดับปริญญาตรี จากคณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ และระดับปริญญาโท คณะวารสารศาสตร์และสื่อสารมวลชน มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ (สาขาการบริหารสื่อสารมวลชน) 
แอนเริ่มเข้าสู่วงการบันเทิงจากการเป็นนางแบบโฆษณาสินค้าในนิตยสาร และถ่ายแบบลงนิตยสารเล่มแรกคือ "วัยน่ารัก" เพื่อนบ้านของแม่ซึ่งเป็นช่างแต่งหน้า ทำงานให้กับนักร้องค่ายอาร์.เอส. โปรโมชั่น 1992 จำกัด ได้พกรูปแอนวัย 13 ขวบ ไปเทสต์งานมิวสิกวิดีโอ แล้วแอนก็ได้แสดงมิวสิกวิดีโอของพิสุทธิ์ ทรัพย์วิจิตร เพลง "พร้อมจะยอมแพ้" 
ก่อนหน้านั้น แอนสมัครเป็นสมาชิกไฟว์สตาร์แฟนคลับ เพื่อจะได้ส่วนลด 20 เปอร์เซ็นต์ในการดูภาพยนตร์ เลยส่งเงิน 20 บาทพร้อมรูปถ่ายไป เมื่อไฟว์สตาร์เห็นรูปถ่ายก็เลยเรียกให้มาเทสต์หน้ากล้อง จากนั้นในปี 2534 แอนก็ได้แสดงภาพยนตร์เรื่องแรก "โก๊ะจ๋าป่านะโก๊ะ" เมื่ออายุได้ 15 ปี โดยมีสันติสุข พรหมศิริ, วรุฒ วรธรรม และ จักรกฤษณ์ อำมะรัตน์ ร่วมแสดง ถือเป็นจุดเริ่มต้นในอาชีพการแสดง 
แอนประเดิมผลงานทางจอแก้วเรื่องแรกกับสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ปี 2535 ในละครเรื่อง "เวลาในขวดแก้ว" จากนั้นปี 2536 ก็โด่งดังและแจ้งเกิดอย่างเต็มตัวกับละครเรื่อง "หมูแดง" ทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 แสดงคู่กับ ไพโรจน์ สังวริบุตร จากนั้น ได้แสดงละคร เรื่อง "เจ้าจอม" คู่ จักรกฤษณ์ อำมะรัตน์ และละคร "ชิงช้าชาลี สัญญาณลวง" ให้กับค่ายกันตนา และยังมีพระเอกคู่ขวัญ คือ เคน ธีรเดช วงศ์พัวพันธ์ ซึ่งโด่งดังในผลงานทุกเรื่องที่แสดงคู่กัน ได้แก่ "แรงเงา" ปี 2544 "อุ้มรัก" ปี 2549 "สวรรค์เบี่ยง" ปี 2551 "สูตรเสน่หา" ปี 2552 และ "365 วันแห่งรัก" ปี 2553
แอนผันตัวเป็นผู้จัดละครช่อง 3 ในนาม บริษัท ทอง เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด โดยมีละครเรื่องแรกคือ "ปัญญาชนก้นครัว" เมื่อปี 2555 เรื่องที่ 2 คือ "สามีตีตรา" ปี 2557 ต่อมาเรื่อง "แอบรักออนไลน์" (2558)
ผลงาน.
ภาพยนตร์.
ผลงานภาพยนตร์ทั้งหมดในฐานะนักแสดง
ภาพลักษณ์และผลการสำรวจความนิยม.
ภาพลักษณ์
ผลการสำรวจความนิยม
ทฤษฎีบทของเซวา

ทฤษฎีบทของเซวา  เป็นทฤษฎีบททางเรขาคณิต ที่กล่าวว่า
สำหรับสามเหลี่ยม ABC และจุด D, E, F ที่อยู่บนด้าน BC, CA และ AB ตามลำดับ จะได้ว่า AD, BE และ CF ตัดกันที่จุดเดียว ก็ต่อเมื่อ <math>\frac{AF}{FB} \cdot \frac{BD}{DC} \cdot \frac{CE}{EA} = 1</math>
ทฤษฎีบทของเซวายังมีในรูปแบบตรีโกณมิติที่สมมูลกันคือ
AD, BE และ CF ตัดกันที่จุดเดียว ก็ต่อเมื่อ <math>\frac{\sin\angle BAD}{\sin\angle CAD}\times\frac{\sin\angle ACF}{\sin\angle BCF}\times\frac{\sin\angle CBE}{\sin\angle ABE}=1</math>
จีโอวานนี เซวา เป็นผู้พิสูจน์ทฤษฎีบทนี้เป็นครั้งแรก ในปี พ.ศ. 2221
ทฤษฎีบทของเมเนลอส

ทฤษฎีบทของเมเนลอส  เป็นทฤษฎีบททางเรขาคณิต ที่กล่าวว่า
สำหรับสามเหลี่ยม ABC และจุด D, E, F ที่อยู่บนเส้นตรง BC, CA และ AB ตามลำดับ จะได้ว่า D, E และ F อยู่บนเส้นตรงเดียวกัน ก็ต่อเมื่อ <math>\frac{AF}{FB} \cdot \frac{BD}{DC} \cdot \frac{CE}{EA} = 1</math>
ละองละมั่ง

ละองละมั่ง (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Panolia eldii") เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในอันดับสัตว์กีบคู่ชนิดหนึ่ง เป็นกวางขนาดกลาง ขนตามลำตัวสีน้ำตาลแดง แต่สีขนจะอ่อนลงเมื่อเข้าสู่ฤดูร้อน ขนหยาบและยาว ในฤดูหนาวขนจะยาวมาก แต่จะร่วงหล่นจนดูสั้นลงมากในช่วงฤดูร้อน 
ในตัวผู้จะเรียกว่า ละอง ตัวเมียซึ่งไม่มีเขาจะเรียกว่า ละมั่ง แต่จะนิยมเรียกคู่กัน สันนิษฐานว่าเพี้ยนมาจากภาษาเขมรคำว่า "รมัง" (រមាំង) ละองตัวที่ยังโตไม่เต็มวัยจะมีขนแผงคอที่ยาว ลูกแรกเกิดจะมีจุดสีขาวกระจายอยู่รอบตัว และจุดนี้จะจางหายเมื่ออายุมากขึ้น ขอบตาและริมฝีปากล่างมีสีขาว มีความยาวลำตัวและหัว 150–170 เซนติเมตร ความยาวหาง 220–250 เซนติเมตร น้ำหนัก 95–150 กิโลกรัม
ถูกแบ่งออกเป็น 3 ชนิดย่อย ในประเทศไทยพบ 2 ชนิดได้แก่ 
ละองละมั่ง จะอาศัยและหากินในทุ่งหญ้าโปร่ง ไม่สามารถอยู่ในป่ารกชัฏได้ เนื่องจากเขาจะไปติดกับกิ่งไม้เหมือนสมัน ("Rucervus schomburgki") อาหารหลักได้แก่ หญ้า ยอดไม้ และผลไม้ป่าต่าง ๆ เป็นสัตว์ที่ชอบรวมฝูง ในอดีตอาจพบได้มากถึง 50 ตัว บางครั้งอาจเข้าไปหากินและรวมฝูงกับสัตว์ที่ใหญ่และแข็งแรงกว่า อย่าง วัวแดง ("Bos javanicus") หรือ กระทิง ("B. gaurus") เพื่อพึ่งสัตว์เหล่านี้ในความปลอดภัย มีฤดูผสมพันธุ์ช่วงเดือนกุมภาพันธ์–เมษายน ตั้งท้องนาน 8 เดือน สถานภาพปัจจุบันเป็นสัตว์ที่ใกล้สูญพันธุ์แล้ว และเป็นสัตว์ป่าสงวนตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พ.ศ. 2535 ละองละมั่งที่พบในธรรมชาติ ปัจจุบันนี้ ส่วนมาก เกิดจากการเพาะขยายพันธุ์โดยมนุษย์
ในกลางปี พ.ศ. 2554 ในประเทศไทย โดยองค์การสวนสัตว์ ในพระบรมราชูปถัมภ์ ประสบความสำเร็จในการผลิตละองละมั่งในหลอดแก้วเป็นครั้งแรกในโลก โดยแม่ละมั่งที่รับอุ้มท้องได้ตกลูกออกมาเป็นเพศเมียเมื่อวันที่ 17 ตุลาคม ปีเดียวกัน ที่สวนสัตว์เปิดเขาเขียว จังหวัดชลบุรี โดยเป็นละองละมั่งพันธุ์พม่า 
ในปลายปี พ.ศ. 2557 ที่สวนสัตว์เชียงใหม่ ละองละมั่งพันธุ์พม่าได้ตกออกมาพร้อมกันทั้งหมด 10 ตัว ทำให้จากเดิมที่เคยมีละองละมั่งพันธุ์ไทย 62 ตัว เพิ่มเป็น 72 ตัว นับเป็นสถานที่ ๆ มีละองละมั่งพันธุ์ไทยมากที่สุด
ทฤษฎีบทของปัปปุส

ทฤษฎีบทของปัปปุส  เป็นทฤษฎีบททางเรขาคณิต ที่กล่าวว่า
สำหรับจุด A, B, C ที่อยู่บนเส้นตรงเดียวกัน และจุด a, b, c ที่อยู่บนเส้นตรงเดียวกัน จะได้ว่าจุดตัดของ Ab และ aB, จุดตัดของ Ac และ aC และจุดตัดของ Bc และ bC อยู่บนเส้นตรงเดียวกัน
ทฤษฎีบทผีเสื้อ

ทฤษฎีบทผีเสื้อ  เป็นทฤษฎีบททางเรขาคณิต ที่กล่าวว่า
ให้ M เป็นจุดกึ่งกลางของคอร์ด PQ ของวงกลม คอร์ด AB และ CD เป็นคอร์ดที่ผ่านจุด M, AD และ BC ตัดคอร์ด PQ ที่จุด X และ Y ตามลำดับ จะได้ว่า M เป็นจุดกึ่งกลางของ XY
เหมย์ หลานฟาง

เหมย์ หลานฟาง  (22 ตุลาคม พ.ศ. 2437 - 8 กันยายน พ.ศ. 2504) เป็นชื่อที่ใช้ในการแสดงของนักแสดงอุปรากรจีน ที่มีชื่อเสียงที่สุดของประเทศจีนในยุคปัจจุบัน มีชื่อจริงว่า เหมย์ หลาน  เขาเป็นนักแสดงชายผู้รับบท "ตั้น" (旦) หรือตัวนาง ที่มีลีลาการแสดงที่อ่อนช้อยงดงาม ได้รับการยกย่องเป็นหนึ่งในสี่นักแสดงงิ้วปักกิ่ง ที่สมบูรณ์แบบที่สุดในประวัติศาสตร์การแสดงอุปรากรจีน ซึ่งประกอบด้วย เหมย์ หลานฟาง เฉิง ยั่นชิว (Cheng Yanqiu, 程砚秋) สุน ฮุ่ยเซิง (Xun Huisheng, 荀慧生) และซั่ง เสี่ยวหยวิน (Shang Xiaoyun, 尚小云) 
เหมย์ หลาน เกิดที่เมืองไท่โจว มณฑลเจียงซู ในครอบครัวนักแสดงงิ้วปักกิ่ง เป็นกำพร้าตั้งแต่เด็ก เริ่มเรียนรู้ศิลปะการแสดงตั้งแต่อายุได้ 8 ปี และได้เริ่มออกแสดงครั้งแรกเมื่ออายุ 11 ปี ได้ฝึกฝนตัวเองจนได้รับการยกย่องเป็น 1 ใน 4 นางเอกงิ้วแถวหน้าของวงการ ในช่วงต้นทศวรรษ 1920 ยกเว้นช่วงหลังเหตุการณ์ ณ สะพานมาร์โค โปโล ที่ทำให้เกิดสงครามจีน-ญี่ปุ่นครั้งที่สอง ระหว่างปี พ.ศ. 2480 ถึง พ.ศ. 2488 เหมย์ หลานฟาง ปฏิเสธที่จะแสดงให้นายทหารญี่ปุ่นชม และจำเป็นใช้ชีวิตอย่างยากลำบากจนกระทั่งสิ้นสุดสงคราม
เหมย์ หลานฟาง เป็นบุคคลแรกที่นำงิ้วปักกิ่งออกไปแสดงในต่างประเทศ โดยนำไปแสดงที่ญี่ปุ่น สหภาพโซเวียต ยุโรป และสหรัฐอเมริกา ตั้งแต่ ทศวรรษ 1920 ถึง 1960 ได้รับการยอมรับว่าเป็นนักแสดงงิ้วปักกิ่งคนแรกที่เป็นที่รู้จักในระดับโลก โดยนำคณะงิ้วปักกิ่งเดินทางไปแสดงในประเทศญี่ปุ่นเป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1919 นับเป็นครั้งแรกที่ศิลปะงิ้วปักกิ่งแพร่หลายไปสู่โพ้นทะเล (และไปแสดงอีกครั้งในปี ค.ศ. 1924 และ 1956) เดินทางไปแสดงในสหรัฐอเมริกาในปี ค.ศ. 1930 แสดงในยุโรปตามคำเชิญในปี ค.ศ. 1934 และเดินทางไปแสดงในสหภาพโซเวียตในปี ค.ศ. 1935 และ ค.ศ. 1952
ในปี พ.ศ. 2551 ชีวิตของเหมย์ หลานฟาง ได้รับการถ่ายทอดเป็นภาพยนตร์ กำกับโดยเฉินข่ายเกอ ใช้ชื่อเรื่องว่า "เหมย์ หลานฟาง" หรือ "Forever Enthralled" นำแสดงโดย หลี่หมิง และจาง จื่ออี๋
อาการกลัวที่สูง

อาการกลัวที่สูง (มาจากรากศัพท์ภาษากรีก "ἄκρος", "ยอด จุดสูงสุด") เป็นความกลัวต่อความสูงอย่างมาก อาการดังกล่าวอาจก่อให้เกิดอันตรายได้เพราะผู้ป่วยอาจเกิดอาการตื่นตระหนกเมื่ออยู่ในที่สูงจนไม่สามารถลงจากบริเวณนั้นได้อย่างปลอดภัย
การกลัวความสูงมักจะใช้สับสนกับอาการรู้สึกหมุน (vertigo) หรือเวียนศีรษะ เพราะอาการดังกล่าวเป็นความรู้สึกเหมือนสถานที่นั้นหมุนซึ่งเกิดจากการมองลงมาจากที่สูง รวมทั้งมีสิ่งกระตุ้นอื่น ๆ
ผู้ที่มีอาการกลัวความสูงอาจเกิดอาการตื่นตระหนกเมื่ออยู่ในที่สูง และรู้สึกกระวนกระวายเกินกว่าจะลงมาอย่างปลอดภัยได้ ประชากรทั่วไปประมาณ 2–5% มีอาการกลัวความสูง โดยผู้หญิงมีอาการนี้มากกว่าผู้ชายถึงสองเท่า
อาการกลัวฟ้าคะนอง

อาการกลัวฟ้าคะนอง  เป็นความกลัวอย่างผิดปกติต่อฟ้าร้องหรือฟ้าแลบ เป็นโรคกลัวชนิดหนึ่ง พบได้ปกติในสุนัข นอกจากนี้ยังมี ceraunophobia ซึ่งเป็นความกลัวเฉพาะฟ้าร้องแต่ไม่กลัวฟ้าแลบ
อาการและการรักษาอาการกลัวฟ้าคะนองเหมือนกันกับโรคกลัวจำเพาะชนิดอื่นๆ
โรคกลัวที่ชุมชน

โรคกลัวที่ชุมชน หรือ อาการกลัวที่โล่ง  เป็นโรควิตกกังวลชนิดหนึ่งซึ่งเกิดจากความกลัวที่จะเกิดอาการตื่นตระหนก (panic attack) ในสถานที่ที่หนีออกไปลำบากหรือไม่มีคนช่วยเหลือ ผู้ป่วยจากโรคกลัวที่ชุมชนจึงมักหลีกเลี่ยงสถานที่สาธารณะหรือสถานที่ที่ไม่คุ้นเคย ในผู้ป่วยที่อาการรุนแรงอาจหมกตัวอยู่ในบ้านและไม่กล้าออกจากสถานที่ที่คิดว่าปลอดภัย
นิยาม.
คำว่า "agoraphobia" เป็นคำภาษาอังกฤษที่มีที่มาจากคำภาษากรีกคือ agora  และ phobos  รวมความแปลว่า โรคกลัวที่ชุมชน
โรคกลัวที่ชุมชนคือภาวะที่บุคคลมีอาการวิตกกังวลในสิ่งแวดล้อมที่ไม่คุ้นเคยหรือรู้สึกว่าตนเองควบคุมได้น้อย สิ่งเร้าสำหรับอาการวิตกกังวลนี้ได้แก่ ฝูงชน ที่โล่งแจ้ง หรือการเดินทาง (แม้ระยะทางสั้น ๆ) อาการวิตกกังวลนี้มักจะประกอบด้วยความกลัวการขายหน้าต่อประชุมชน เพราะโรคกลัวที่ชุมชนเป็นอาการนำของอาการตื่นตระหนกที่ทำให้ผู้ป่วยคลุ้มคลั่งต่อหน้าผู้อื่น
ผู้ที่มีโรคกลัวที่ชุมชนจะมีอาการตื่นตระหนกในสถานการณ์ที่ตนเองอึดอัด รู้สึกไม่ปลอดภัย ควบคุมไม่ได้ หรือห่างไกลจากสิ่งที่สามารถช่วยเหลือเขาได้ ในรายที่มีอาการมากจะอยู่แต่กับบ้านไม่ออกไปไหนเป็นปี ๆ ผู้มีอาการจำนวนมากชอบที่จะมีผู้มาเยี่ยมอยู่ในบริเวณที่พวกเขาควบคุมได้และชอบที่จะทำงานในที่ที่รู้สึกว่าปลอดภัย ถ้าผู้กลัวที่โล่งออกไปจากเขตปลอดภัยของตน อาจจะเกิดอาการตื่นตระหนกได้
ความชุก.
ความชุกของโรคกลัวที่ชุมชนในสหรัฐอเมริกาคือประมาณร้อยละ 5 ต่อปี ข้อมูลจากสถาบันสุขภาพจิตแห่งชาติ สหรัฐอเมริกา (National Institute of Mental Health) ระบุว่า ณ ขณะหนึ่ง ๆ มีชาวอเมริกันอายุ 18-24 ปีประมาณ 3.2 ล้านคนมีโรคกลัวที่ชุมชน ประมาณหนึ่งในสามของผู้ที่เป็นโรคตื่นตระหนก (panic disorder) จะดำเนินโรคต่อเป็นโรคกลัวที่ชุมชน
ความแตกต่างระหว่างเพศ.
โรคกลัวที่ชุมชนเกิดในเพศหญิงมากกว่าเพศชายประมาณ 2 เท่า ความแตกต่างระหว่างเพศอาจจะเกิดจากปัจจัยทางสังคมวัฒนธรรมที่เอื้อให้เพศหญิงแก้ปัญหาด้วยการหลีกเลี่ยงมากกว่าเพศชาย ทฤษฎีอื่น ๆ ได้เสนอว่าผู้หญิงมักจะใฝ่หาความช่วยเหลือจึงทำให้ได้รับการวินิจฉัยมากกว่าเพศชายที่มักจะพึ่งสุราเพื่อหลีกหนีความวิตกกังวลและทำให้ได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นผู้เสพติดสุราแทน และบทบาททางเพศของหญิงตามประเพณีเดิมก็ทำให้ผู้หญิงตอบสนองต่อความวิตกกังวลด้วยการพึ่งพาและความสิ้นหวัง ผลการวิจัยยังไม่สามารถอธิบายได้อย่างแน่ชัดเกี่ยวกับความแตกต่างระหว่างเพศในโรคกลัวที่ชุมชน
สาเหตุและปัจจัยเกื้อหนุน.
สาเหตุของโรคกลัวที่ชุมชนยังไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด คาดว่าโรคกลัวที่ชุมชนเกี่ยวข้องกับอาการวิตกกังวลอื่น&hairsp;ๆ สภาพแวดล้อมที่เคร่งเครียดและการใช้สารเสพติด อาการนี้พบมากในเพศหญิง การใช้ยากดประสาทและยานอนหลับ เช่น เบนโซไดอะซีพีน (benzodiazepines) อย่างต่อเนื่องจัดเป็นเหตุให้เกิดโรคกลัวที่ชุมชนเพราะการหยุดใช้ยาและการรักษาอาการติดยาดังกล่าว ทำให้โรคกลัวที่ชุมชนทุเลาลง
งานวิจัยยังได้กล่าวถึงความเกี่ยวข้องกันระหว่างโรคกลัวที่ชุมชนและความลำบากในการรับรู้เชิงสถานที่ (spatial orientation) คนปกติสามารถรักษาสมดุลของข้อมูลรวมจากระบบการรักษาสมดุล (vestibular system) ระบบการรับภาพ (visual system) และการรับรู้อากัปกิริยา (proprioception) แต่ในผู้ที่มีโรคกลัวที่ชุมชนจะพึ่งพาระบบการรับภาพและการรับรู้อากัปกิริยามากขึ้นเพราะระบบการรักษาสมดุลทำหน้าที่ลดลง ทำให้เสียการรับรู้ได้ง่ายเมื่อการมองเห็นกระจัดกระจาย เช่น ในที่โล่งแจ้งหรือท่ามกลางฝูงชน และอาจจะมีอาการสับสนเมื่อประสบกับความลาดเอียงหรือพื้นผิวที่ไม่สม่ำเสมอเช่นเดียวกัน
ในการศึกษาความจริงเสมือน (virtual reality) ผู้กลัวที่ชุมชนโดยเฉลี่ยสามารถจัดการข้อมูลภาพและเสียงที่เปลี่ยนไปได้แย่กว่ากลุ่มควบคุม
โรงเรียนไทยวิจิตรศิลป

วิทยาลัยเทคโนโลยีไทยวิจิตรศิลป์ ก่อตั้งโดย ร.ท. โภคัย ว่องกสิกร (ยศในขณะนั้น) ปัจจุบันเป็นสถาบันเอกชนที่เปิดสอนในระดับอาชีวศึกษาในหลักสูตร ปวช. (ประกาศนียบัตรวิชาชีพ) และหลักสูตร ปวส. (ประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง) โดยใช้หลักสูตรการสอนชั้น ปวช. เป็นหลักสูตรเดียวกับสถาบันในสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา และมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล
ตราสัญลักษณ์วิทยาลัยเทคโนโลยีไทยวิจิตรศิลป.
ประกอบด้วย ลายยอดกนก (เป็นเครื่องเร้าให้นักศึกษาใฝ่ดี และขยันหมั่นเพียรเรียนหาความรู้เพื่อเดินสู่ที่สูงและดีกว่า) , แผ่นสี่เหลี่ยม 4 แผ่น (หมายถึงเป็นโรงเรียนของมวลชนที่อ้าแขนต้อนรับเยาวชนจาก 4 ภาค เหนือ, ใต้, ตะวันออก, ตะวันตก) และ วงกลมล้อมรอบ (หมายถึงความรักสมัครสมาน แต่มีอุดมการณ์เพื่อชาติ)
หลักสูตรที่เปิดสอน.
1.สาขาวิจิตรศิลป วิชาที่มีการเรียนการสอน คือ วาดเส้น, จิตรกรรม, ประติมากรรม,คอมพิวเตอร์กราฟิก และอีกหลายประเภท
2.สาขาออกแบบ (เดิมใช้ชื่อว่าสาขาออกแบบประยุกต์ศิลป์) วิชาที่มีการเรียนการสอน คือ ออกแบบพาณิชยศิลป์, ออกแบบตกแต่งภายใน, ออกแบบผลิตภัณฑ์, ถ่ายภาพ, คอมพิวเตอร์กราฟิก
3.สาขาสถาปัตยกรรม วิชาที่มีการเรียนการสอน คือ ออกแบบสถาปัตยกรรม, เขียนแบบก่อสร้าง, วัสดุและวิธีการก่อสร้าง, การประเมินราคา
1. สาขาจิตรกรรม วิชาที่มีการเรียนการสอน คือ จิตรกรรม ประติมากรรม ภาพพิมพ์
2. สาขาออกแบบตกแต่งภายใน วิชาที่มีการเรียนการสอน คือ ออกแบบตกแต่งภายใน, เขียนแบบตกแต่งภายใน
3. สาขาออกแบบนิเทศศิลป์ วิชาที่มีการเรียนการสอน คือ ออกแบบนิเทศศิลป์, คอมพิวเตอร์กราฟิก
4. สาขาช่างเทคนิคสถาปัตยกรรม วิชาที่มีการเรียนการสอน คือ ออกแบบสถาปัตยกรรม, เขียนแบบสถาปัตยกรรม, สถาปัตยกรรมไทย, เทคโนโลยีทางการก่อสร้าง
ศิษย์เก่าที่มีชื่อเสียง.
ศิษย์เก่าของโรงเรียนมีทั้งศิลปินและช่างทางศิลปะ นักออกแบบ รวมไปถึงผู้สร้างงานสร้างสรรค์หลายประเภท เช่น ศักดา พัทธสีมา (ดา วงดนตรีอินคา) , มานะ ประเสริฐวงศ์ (อ้วน วง ไมโคร) , สันธาน เลาหวัฒนาวิทย์ (บอย วงไมโคร) 
เกษม นิธิมาภินันท์ (หนึ่ง วง ยังบลัด) สมพงษ์ ศิวิโรจ์ (สมาชิกวงดนตรีมาลีฮวนน่า), อังเคิล-อดิเรก วัฏลีลา (ผู้กำกับภาพยนตร์) , ปิ๊บ-รวิชญ์ เทิดวงศ์ (ดารานักแสดง) , อนุชัย ศรีจรูญพู่ทอง (นักถ่ายภาพชื่อดัง) เศรษฐมันตร์ กาญจนกุล นักเขียนเจ้าของสำนักพิมพ์เศรษฐศิลป์, ภาณุ สมบูรณ์พสุธา (นักเขียนอิสระ) , ธงชัย ทองกันธม (ปิงปอง ไดอารี่ตุ๊ดซี่) และ มีศิษย์เก่าที่มีชื่อเสียงอีกหลายด้าน,เปิ้ล ไอริณ ศรีแกล้ว นาธาน โอมาน, ศรีศิลป์ เอมเจริญ
อาการกลัวเข็ม

อาการกลัวเข็ม  เป็นความกลัวต่อหัตถการทางการแพทย์ เช่น การฉีดยา หรือการใช้เข็ม โดยทั่วไปมักหมายถึง อาการกลัวของแหลม (aichmophobia, belonephobia, หรือ enetophobia) สภาวะดังกล่าวได้รับการบรรจุเป็นทางการในเกณฑ์วินิจฉัยโรคจิตเวช DSM-IV ใน ค.ศ. 1994 ว่าเป็นโรคกลัวจำเพาะต่อเลือด, การฉีดยา, การบาดเจ็บ ระดับความกลัวพบตั้งแต่การเลี่ยงการฉีดยา, การเจาะเลือด ไปจนถึงปฏิเสธการรักษาจากแพทย์ทุกอย่าง
อาการการกลัวเข็มสามารถแบ่งเป็นรูปแบบต่าง ๆ ดังนี้
ในผู้ป่วยบางรายสามารถพบอาการ vasovagal reflex reaction คือเกิดอาการเป็นลม หมดสติ จากการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วของการเต้นหัวใจและความดันโลหิต ในบางรายอาจเกิดการผิดปกติของฮอร์โมน เป็นผลสืบเนื่องจากความกลัวจนหมดสติ 
ดร. เจมส์ จี แฮมิลทัน (Dr. James G. Hamilton) ได้ตีพิมพ์งานวิจัย เรื่องการกลัวเข็มของท่านในปี ค.ศ. 1995 ไว้ว่า การกลัวเข็ม มีความเกี่ยวข้องทางพันธุกรรม ไม่ใช่แค่ความกลัว แบบความกลัวอื่น ๆ 
มีรายงานว่ามีผู้ป่วยบางรายที่เสียชีวิตเนื่องจากไม่กล้ารับการฉีดยา สำหรับบุคลากรทางการแพทย์ที่ต้องทำงานกับคนที่มีอาการกลัวเข็มมาก ๆ มักใช้ครีมยาชา ยาชา ไนตรัสออกไซด์ (แก๊สหัวเราะ) และยานอนหลับก่อนทำการฉีดยา
หากผู้ป่วยบางรายมีอาการกลัวมากๆสามารถแจ้งบุคลากรทางการแพทย์ได้เลยว่ามีอาการกลัวเข็ม
ตัวอย่างเช่น น้องครีม ชัชฎาภา มีนัดฉีดวัคซีนที่โรงพยาบาลแต่ไม่ได้แจ้งบุคลากรทางการแพทย์ว่ามีอาการกลัวเข็ม จึงเกิดเป็นลมหมดสติโดยที่ไม่มีใครทราบสาเหตุว่าเกิดอะไรขึ้น
อาการกลัวแมว

อาการกลัวแมว  เป็นโรคกลัวจำเพาะชนิดหนึ่ง มีอาการกลัวแมวอย่างไม่มีเหตุผลและคงอยู่เป็นเวลานาน ผู้ที่มีอาการกลัวแมวจะกลัวการสัมผัสแมว อาทิการกัดหรือการข่วน และอาจมีความเชื่อเกี่ยวกับเรื่องเหนือธรรมชาติของแมวตามที่ปรากฏในวรรณกรรมต่าง ๆ
อาการกลัวเจ็บ

อาการกลัวเจ็บ  เป็นโรคกลัวอย่างหนึ่ง มีอาการกลัวความเจ็บอย่างผิดปกติและเป็นเวลานานมากกว่าคนปกติทั่วไป ซึ่งรักษาได้โดยพฤติกรรมบำบัดและใช้ยาคลายกังวล
อาการกลัวความลึก

อาการกลัวความลึก (มาจากรากศัพท์ภาษากรีก "bathos" "ความลึก" และ "phobos" "ความกลัว") เป็นความกลัวอย่างไม่มีเหตุผลต่อความลึก อันได้แก่มหาสมุทร คูน้ำ ห้องโถงที่ดูแคบและยาว หุบเขา หรือชั้นใต้ดิน ผู้ป่วยอาจมีอาการของโรควิตกกังวลหรืออาการตื่นตระหนกได้เช่นเดียวกับโรคกลัวอื่น ๆ
อาการ.
อาการของผู้ป่วยโรคกลัวที่พบบ่อยคือความวิตกกังวล ซึ่งมีได้หลายระดับขึ้นกับบุคคล ผู้ที่มีอาการน้อย ๆ อาจมีความรู้สึกประหม่า ไม่มั่นใจ ไม่สบาย หรือคลื่นไส้ ส่วนรายที่เป็นรุนแรงอาจมีอาการตื่นตระหนกหรือวิตกกังวลจนขยับตัวไม่ได้
อาการกลัวเลือด

อาการกลัวเลือด  เป็นความกลัวต่อเลือดอย่างรุนแรงและไม่สมเหตุผล ซึ่งผู้ที่มีอาการเฉียบพลันจะมีปฏิกิริยาตอบสนองทางกายมากกว่าความกลัวปกติธรรมดา โดยเฉพาะอย่างยิ่งคือเป็นลม ซึ่งอาจพบปฏิกิริยาดังกล่าวได้ในผู้ที่มีอาการกลัวเข็ม (trypanophobia) และอาการกลัวการบาดเจ็บ (traumatophobia) โรคกลัวชนิดนี้จัดอยู่ในประเภทโรคกลัวเลือด-การฉีดยา-การบาดเจ็บ (blood-injection-injury phobia) ตามเกณฑ์การวินิจฉัยโรคทางจิตเวช DSM-IV หรือเป็นกลุ่มโรคกลัวเลือด-การบาดเจ็บ-การเจ็บป่วย (blood-injury-illness phobia) ในตำราสมัยก่อน
สาเหตุ.
อาการกลัวเลือดมักเกิดจากประสบการณ์การบาดเจ็บของตนเองหรือผู้อื่นในช่วงวัยเด็กหรือวัยรุ่น และยังพบองค์ประกอบทางพันธุกรรมที่กำหนดลักษณะอาการกลัวเลือดอีกด้วย
อาการกลัวสารพัด

อาการกลัวสารพัด  เป็นภาวะทางการแพทย์ซึ่งหมายถึงความกลัวที่ไม่จำเพาะต่อสิ่งใดๆ หรือความกลัวต่อทุกสิ่งทุกอย่าง และมีความรู้สึกเหมือน "กลัวอะไรบางอย่างตลอดเวลาและคลุมเครือ"
จอห์น แวนบรูห์

จอห์น แวนบรูห์ หรือ เซอร์จอห์น แวนบรูห์  (24 มกราคม ค.ศ. 1664? – 26 มีนาคม ค.ศ. 1726) เป็นสถาปนิกชาวอังกฤษ และนักเขียนบทละคร (dramatist) งานชิ้นเอกของแวนบรูห์ก็เห็นจะเป็น วังเบล็นไฮม์ และ ปราสาทฮาวเวิร์ด งานอื่นก็ได้แก่บทละครฟื้นฟูราชวงศ์ (Restoration comedy) ซึ่งเป็นบทละครชวนหัวที่แรงๆ สองเรื่อง -- “คืนตัว” (The Relapse) ในปี ค.ศ. 1696 และเรื่อง “ภรรยาผู้ถูกยุ” (The Provoked Wife) ในปี ค.ศ. 1697 ซึ่งเป็นละครที่เล่นกันบ่อยแต่เป็นบทละครที่ทำให้มีความขัดแย้งกันมากเมื่อออกมาใหม่ๆ
แวนบรูห์ค่อนข้างจะเป็นผู้มีหัวรุนแรง เมื่อหนุ่มๆ แวนบรูห์ก็เป็นสมาชิกพรรควิกและมีส่วนเกี่ยวข้องกับการโค่นราชบัลลังก์ของ, he was part of the scheme to overthrow สมเด็จพระเจ้าเจมส์ที่ 2 แห่งอังกฤษ และสนับสนุนการขึ้นครองราชย์ของพระเจ้าวิลเลียมที่ 3 เพื่อพิทักษ์ระบบรัฐสภาประชาธิปไตยของอังกฤษ และมีส่วนเกี่ยวข้องทางการเมืองจนถูกจับเป็นนักโทษการเมืองที่ถูกจำขังที่คุกบาสตีย์ในปารีส ส่วนทางด้านการเขียนบทละครแวนบรูห์มักจะเขียนบทละครแบบเสียดสี เช่นบทละครฟื้นฟูราชวงศ์ และเรื่องที่เกี่ยวกับสังคมในสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 18 นอกจากจะเป็นงานเขียนที่ออกจะเปิดเผยในเรื่องทางเพศแล้วก็ยังสื่อความหมายในการป้องกันสิทธิสตรีในการแต่งงานอีกด้วย ซึ่งก็ถูกโจมตีทั้งสองประเด็นและเป็นผู้ที่ถูกวิจารณ์ในค่านิยมโดย เจอเรอมี คอลลีเออร์ (Jeremy Collier) ในหนังสือ “ความคิดเห็นสั้นเกี่ยวกับความขาดศีลธรรมและความหยาบคายในวงการละครอังกฤษ” (Short View of the Immorality and Profaneness of the English Stage) ทางด้านสถาปัตยกรรมแวนบรูห์เป็นผู้นำในการก่อสร้างสิ่งก่อสร้างที่มารู้จักกันในนาม “สถาปัตยกรรมบาโรกแบบอังกฤษ” งานของแวนบรูห์ทางสถาปัตยกรรมก็เป็นการแสดงออกอย่างรุนแรงเช่นเดียวกับความคิดเห็นทางการเมือง
ตะกอง

ตะกอง หรือ ลั้ง หรือ กิ้งก่ายักษ์ (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Physignathus cocincinus") เป็นสัตว์เลื้อยคลานประเภทกิ้งก่า ในวงศ์กิ้งก่า (Agamidae) ที่มีขนาดใหญ่ที่สุดที่พบได้ในประเทศไทย มีรูปร่างทั่วไปคล้ายอีกัวน่าที่พบในอเมริกากลางและอเมริกาใต้ 
ลักษณะ.
ขนาดเมื่อโตเต็มที่ยาวประมาณ 90-120 เซนติเมตร (ปลายจมูกถึงโคนหาง 35-50 เซนติเมตร และหางยาว 55-70 เซนติเมตร) โดยตัวเมียจะมีขนาดเล็กกว่าตัวผู้ราว 10-30 เซนติเมตร และจะมีหัวป้อมกว่า สีของลำตัวเข้มกว่า หางมีแถบสีดำเป็นปล้อง ๆ สีลำตัวปกติของตะกองจะมีสีเขียวเข้มและสามารถที่จะเปลี่ยนสีของให้เข้มขึ้นหรืออ่อนลงตามสภาพแวดล้อมได้ ในขณะที่เป็นวัยอ่อนบางตัวใต้คางและส่วนหัวจะมีสีม่วงหรือสีฟ้าแลดูสวยงาม และเมื่อโตขึ้นมาตัวผู้ส่วนหัวด้านบนจะโหนกนูนขึ้นเห็นชัดเจน ส่วนตัวผู้เมียจะมีความนูนน้อยกว่าและพวกมันอาจมีอายุถึง 30 ปีเลยทีเดียว 
สถานภาพของตะกองในปัจจุบัน พบน้อยลงมากเนื่องจากถูกจับเป็นสัตว์เลี้ยง จับเพื่อทำเป็นอาหาร และแหล่งที่อยู่อาศัยถูกทำลาย ตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535 ได้จัดให้ตะกองเป็นสัตว์ป่าคุ้มครอง
พฤติกรรม.
มีพฤติกรรมชอบนอนผึ่งแดดตามคาคบไม้ริมห้วยลำธาร เมื่อตกใจจะวิ่ง 2 ขาได้โดยหุบขาหน้าไว้แนบชิดลำตัว และโดยปกติเมื่อมีภัยจะกระโจนลงน้ำ และสามารถดำน้ำได้เป็นเวลานาน
อาหาร.
อาหารได้แก่ แมลงชนิดต่าง ๆ, กบ, เขียด, ปลาขนาดเล็ก, สัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมขนาดเล็ก และผลไม้บางชนิด และยังสามารถดำน้ำจับปลาได้อีกด้วย
การวางไข่.
ตะกองจะมีฤดูกาลผสมพันธุ์และวางไข่ในระหว่าง เดือนเมษายนถึงเดือนพฤษภาคม และในหนึ่งครั้งตะกองตัวเมียจะวางไข่ประมาณ 10 ฟอง ตะกองจะวางไข่ บริเวณพื้นดินที่มีลักษณะเป็นดินทรายและจะขุดหลุมลึกลงไปประมาณ 12-17 เซนติเมตร และกว้างประมาณ 12-15 เซนติเมตร
ถิ่นที่อยู่.
ตะกอง มีการกระจายพันธุ์ทั่วไปในป่าดิบในตอนใต้ของประเทศจีน, ประเทศลาว, เวียดนาม, กัมพูชา และภาคตะวันออกและอีสานของประเทศไทย ชอบที่จะอาศัยหากินอยู่ในพื้นที่ซึ่งมีแหล่งน้ำที่อุดมสมบูรณ์และมีสภาพป่าที่ค่อนข้างทึบ เช่น บริเวณริมห้วยที่มีน้ำไหล 
การเลี้ยง.
ตะกอง ยังเป็นที่นิยมเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยงของผู้นิยมเลี้ยงสัตว์เลื้อยคลาน แต่ว่าเมื่อเทียบกับอีกัวน่าแล้ว ตะกองเลี้ยงได้ยากกว่าพอสมควรเนื่องจากกินแมลงเป็นอาหารและยังมีนิสัยที่ดุไม่เชื่องเหมือนอีกัวน่า อีกทั้งยังต้องปรับสภาพของที่เลี้ยงให้มีน้ำและมีความชุ่มชื้นพอสมควร
อาเดิลไฮท์แห่งซัคเซิน-ไมนิงเงิน

สมเด็จพระราชินีแอเดเลด  พระนามเดิม อาเดิลไฮท์แห่งซัคเซิน-ไมนิงเงิน  เป็นเจ้าหญิงเยอรมัน พระราชสมภพเมื่อวันที่ 13 สิงหาคม ค.ศ. 1792 ที่ซัคเซิน-ไมนิงเงิน จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ เป็นพระธิดาในเจ้าชายเกออร์กที่ 1 ดยุกแห่งซัคเซิน-ไมนิงเงิน (George I, Duke of Saxe-Meiningen) และเจ้าหญิงหลุยส์ เอเลโอโนเรอแห่งโฮเอ็นโลเออ-ลังเงินบวร์ค (Luise Eleonore of Hohenlohe-Langenburg) ได้เสกสมรสกับสมเด็จพระเจ้าวิลเลียมที่ 4 แห่งสหราชอาณาจักร และสวรรคตเมื่อวันที่ 2 ธันวาคม ค.ศ. 1849 ที่เบนทลีย์ไพรออรี ประเทศอังกฤษ 
พระนางเป็นราชินีที่มีจิตใจเมตตามากที่สุดในหมู่ราชินีอังกฤษ ทรงจัดระบอบในพระราชวังเสียใหม่ ให้นางกำนัลแต่งกายอย่างเหมาะสม และอื่น ๆ อีก แต่ว่าน่าเสียดายพระนางไม่มีพระราชโอรส-ธิดาที่รอดชีวิตเลยแม้แต่พระองค์เดียว ดังนั้นเมื่อสมเด็จพระเจ้าวิลเลียมที่ 4 สวรรคตลง จึงต้องอัญเชิญเจ้าหญิงวิกตอเรียขึ้นครองราชย์เป็นสมเด็จพระราชินีนาถแทน <br>
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงสรรพศิลป์ปรีชา

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงสรรพศิลป์ปรีชา (22 มีนาคม พ.ศ. 2348 - 17 มิถุนายน พ.ศ. 2404) มีพระนามเดิมว่า พระองค์เจ้าชุมแสง ประสูติเมื่อวันเสาร์ เดือน 5 ขึ้น 3 ค่ำ ปีขาล สัปตศก จุลศักราช 1167 ตรงกับวันที่ 22 มีนาคม พ.ศ. 2348 เป็นพระราชโอรสในพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัยและเจ้าจอมมารดาทับทิม ณ บางช้าง ทรงเป็นต้นราชสกุลชุมแสง มีพระเชษฐา 1 พระองค์ คือ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นสนิทนเรนทร์
ในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดเกล้าฯ สถาปนาขึ้นเป็น กรมขุนสรรพศิลป์ปรีชา และในปีเดียวกัน พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดเกล้าฯ ให้เลื่อนกรมขึ้นเป็น กรมหลวงสรรพศิลป์ปรีชา ได้ทรงกำกับกรมหมอนวด
สิ้นพระชนม์ในรัชกาลที่ 4 เมื่อวันจันทร์ เดือน 8 บูรพาสาฒ ขึ้น 10 ค่ำ ปีระกา ตรีศก จุลศักราช 1223 ตรงกับวันที่ 17 มิถุนายน พ.ศ. 2404 รวมพระชันษา 56 ปี พระราชทานเพลิงพระศพ ณ วัดบวรนิเวศราชวรวิหาร
เทปการมีเพศสัมพันธ์ของผู้มีชื่อเสียง

เทปการมีเพศสัมพันธ์ของผู้มีชื่อเสียง  เป็นเทปหรือคลิปที่ถ่ายบันทึกกิจกรรมทางเพศของบุคคลที่มีชื่อเสียง เช่น นักร้อง พิธีกร นักกีฬา นักแสดง ที่มีชื่อเสียง ร่วมกับคู่ขา ทั้งนี้ บุคคลที่มีชื่อเสียงในที่นี้ไม่รวมถึงผู้ที่เป็นนักแสดงหนังโป๊อยู่ก่อนแล้ว
เซ็กส์เทปอาจหาได้ทางอินเทอร์เน็ตหรือลักลอบขาย แต่ในบางครั้งก็มีการวางขายถูกต้องตามกฎหมายให้กับผู้ชม
อาการกลัวปลา

อาการกลัวปลา  เป็นโรคกลัวจำเพาะชนิดหนึ่ง ซึ่งมีความกลัวอย่างมากและไม่สมเหตุผลต่อปลาในรูปแบบใดๆ ก็ได้ เช่นกลัวการรับประทานปลา หรือกลัวซากปลาตาย ส่วนชนิดย่อยของอาการกลัวปลาเช่นอาการกลัวฉลาม (Galeophobia) เป็นโรคกลัวเฉพาะฉลาม
เยซ็อง

คิม จง-อุน (เกาหลี: ; ฮันจา: ; อาร์อาร์: "Gim Jong-un"; เอ็มอาร์: "Kim Chong-un"; เกิด 24 สิงหาคม ค.ศ. 1984) หรือชื่อในการแสดงว่า เยซ็อง (อักษรโรมัน: Yesung; เกาหลี: ; ฮันจา: ; อาร์อาร์: "Yeseong"; เอ็มอาร์: "Yesŏng") เป็นนักร้อง นักแต่งเพลง นักแสดง ดีเจชาวเกาหลีใต้ เป็นสมาชิกของซูเปอร์จูเนียร์ และอยู่ในกลุ่มซูเปอร์จูเนียร์ เค.อาร์.วาย. และซูเปอร์จูเนียร์-เอช
ประวัติ.
เยซ็องเป็นชายหนุ่มที่รักในเสียงเพลง เขาพยายามฝึกซ้อมดนตรีการขับร้องอย่างหนักโดยไม่ฟังใคร ในขณะเดียวกัน ผลการเรียนของเขาในขณะนั้นก็พากันดิ่งลงเหวไปตามระเบียบ ทั้งๆที่เยซ็องเป็นคนที่มีผลการเรียนดี จนคุณแม่ของเขาถึงกับเดินเข้ามาในห้องและทำลายเครื่องเสียงทิ้ง เยซ็องเป็นคนที่มุมานะและมีความพยายามมาก เขานั่งรถไฟเที่ยวสุดท้ายกลับบ้านในเวลาเที่ยงคืนหลังจากเรียนพิเศษวิชาการขับร้องพร้อมกับ ยุนโฮ สมาชิกที่ได้เดบิวต์เข้าไปในวง ทงบังชินกี ก่อนหน้าที่จะได้เดบิวต์เยซ็องท้อแท้ใจมาก เพราะฐานะครอบครัวค่อนข้างไม่ดี อายุก็เริ่มเยอะขึ้นทุกวัน หากว่ายังไม่ได้เดบิวต์เสียที เขาก็ไม่มีเงินไปจุนเจือครอบครัว ดังนั้น เมื่อเยซ็องได้รับประกาศนียบัตรวุฒิอนุปริญญา (ก่อนเดบิวต์เพียงไม่กี่เดือน) เขาตั้งใจว่าจะออกจากการเป็นเด็กฝึกหัดไปหางานทำ แต่แล้วโชคชะตาก็พลิกผัน เมื่อทางต้นสังกัดได้เลือกให้เขากับเพื่อนๆอีก 11 คน ได้เปิดตัวเป็นศิลปินใหม่ในนาม Super Junior ทำให้ความฝันของเขาเป็นจริงเสียที ซึ่งเยซ็องได้ชื่อว่าเป็นลูกกตัญญูคนหนึ่ง เมื่อมีรายได้มากพอที่จะเลี้ยงดูคุณพ่อคุณแม่ของเขาและจงจินน้องชายของเขา เขาจึงได้เปิดร้านอาหาร'พับโทล' (เกาหลี:밥톨) อยู่หน้ามหาวิทยาลัยฮงอิก หรือในบริเวณที่เรียกว่าฮงแดในตัวเมืองโซล ให้ครอบครัวช่วยกันดูแล แต่ปัจจุบันได้ถูกปิดตัวลงแล้ว และไปเปิดร้าน Hendel & Gretel แทนที่หน้าตึก KBS และเปิดร้าน WHYSTYLE (ร้านแว่นตา) ที่มยองดง เขาเป็นคนรักสัตว์มากคนหนึ่ง โดยเลี้ยงเต่าไว้ที่ห้องชื่อว่าตังโกม่า (ปัจจุบันเขาได้นำตังโกม่าไปบริจาคให้กับสวนสัตว์แล้ว เนื่องจากมีปัญหาสุขภาพที่ตังโกม่าต้องมีสถานที่สำหรับการจำศีล หากยังอยู่ในความดูแลของเขา อาจจะไม่เป็นผลดี) เยซ็องเป็นคนรักสุขภาพ โดยที่เขาไม่ดื่มแอลกอฮอล์หรือสูบบุหรี่เลย แต่ก็เป็นที่ทราบกันดีว่าเขาสุขภาพไม่ค่อยดี เป็นโรคนอนไม่หลับและมีอาการเจ็บหลังเรื้อรังเนื่องจากการใช้งานร่างกายที่หนักเกินไป
ความกลัว

ความกลัว เป็นอารมณ์ที่เกิดจากการรับรู้ภัยคุกคามของสิ่งมีชีวิต ซึ่งเป็นสาเหตุให้เกิดการเปลี่ยนแปลงทางสมองและการทำงานของอวัยวะ และการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมในที่สุด เช่น การวิ่งหนี การหลบซ่อน หรือการช็อคจากเหตุการณ์ที่ทำร้ายจิตใจ ความกลัวอาจเป็นการตอบสนองต่อตัวกระตุ้นที่เกิดขึ้นในสถานการณ์ปัจจุบัน หรือในอนาคต ซึ่งรับรู้ว่าเป็นความเสี่ยงต่อสุขภาพหรือชีวิต สถานภาพ อำนาจ ความปลอดภัย หรือความมั่งคั่ง หรือสิ่งมีค่าใด ๆ การตอบสนองความกลัวเกิดขึ้นได้จากการรับรู้อันตรายที่นำไปสู่การเผชิญหน้าหรือการหลบหนีจากภัยคุกคาม ซึ่งในกรณีความกลัวสุดโต่ง อาจทำให้ช็อคหรือชาได้
ในมนุษย์และสัตว์ ความกลัวเกิดขึ้นจากกระบวนการประชานและเรียนรู้ ดังนั้นความกลัวจึงสามารถประเมินได้ว่ามีเหตุผลหรือเหมาะสม และไม่มีเหตุผลหรือไม่เหมาะสม ความกลัวที่ไม่มีเหตุผลเรียกว่า โรคกลัว (phobia)
นักจิตวิทยาหลายคน เช่น จอห์น บี. วัตสัน โรเบิร์ต พลุตชิก และพอล เอ็กแมน แนะว่ามีอารมณ์พื้นฐานหรืออารมณ์ที่มีตั้งแต่เกิดอยู่จำนวนหนึ่ง หนึ่งในนั้นคือความกลัว กลุ่มความรู้สึกที่เป็นสมมุติฐานนี้รวมถึงอารมณ์ต่าง ๆ เช่น ความสุข ความเศร้า ความสยองขวัญ ความตื่นตระหนก ความกังวล ปฏิกิริยาเฉียบพลันต่อความเครียด และความโกรธ
ความกลัวมีความหมายใกล้เคียงกับ "ความกังวล" แต่แตกต่างกัน โดยความกังวลเกิดขึ้นเป็นผลจากภัยคุกคามที่รับรู้ว่าควบคุมไม่ได้หรือหลีกเลี่ยงไม่ได้
การตอบสนองความกลัวเป็นการเอาตัวรอดโดยสร้างการตอบสนองพฤติกรรมที่เหมาะสม คงสภาพเช่นนี้ด้วยวิวัฒนาการ
ดิโอลด์สยามพลาซ่า

ดิโอลด์สยามพลาซ่า  เป็นห้างสรรพสินค้าและศูนย์การค้า โดยกิจการร่วมทุนระหว่างธนาคารไทยพาณิชย์กับแลนด์ แอนด์ เฮ้าส์ บนที่ดินขนาด 14 ไร่ ซึ่งเป็นที่ดินของสำนักงานพระคลังข้างที่ ตั้งอยู่ที่แยกพาหุรัด ด้านถนนพาหุรัดตัดกับถนนบูรพา ตลอดแนวจนถึงถนนตีทอง แขวงวังบูรพาภิรมย์ เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร บริเวณใกล้เคียงมีศาลาเฉลิมกรุง, ห้างไนติงเกล และตลาดพาหุรัด
เดิมเป็นที่ตั้งของตลาดมิ่งเมือง ซึ่งเป็นแหล่งจำหน่ายเสื้อผ้าสำเร็จรูป และร้านรับตัดเย็บเสื้อผ้า จนกระทั่ง บริษัท สยามพาณิชย์พัฒนาอุตสาหกรรม จำกัด เข้าปรับปรุงพื้นที่ โดยสร้างอาคาร 4 ชั้นขึ้นใหม่ ตามรูปแบบสถาปัตยกรรมโบราณของย่านนั้น เพื่อเปิดเป็นห้างสรรพสินค้าดิโอลด์สยามพลาซ่า มีงานเปิดตัวอย่างเป็นทางการ เมื่อวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2536
ปัจจุบัน ดิโอลด์สยามพลาซ่า เปิดให้เช่าพื้นที่ เพื่อจำหน่ายเสื้อผ้า, เครื่องใช้ไฟฟ้า, สินค้าทั่วไป รวมถึงอาวุธปืนที่บริเวณด้านนอกของตัวห้าง นอกจากนี้ ยังได้จัดบริเวณภายในห้าง เป็น "ลานเฟื่องนคร" ให้เป็นที่จำหน่ายอาหารไทยและขนมไทย หลากหลายประเภท รวมถึง "ลานมิ่งเมือง" สำหรับจำหน่ายเสื้อผ้า อีกทั้งชั้น 3 ของห้างยังเป็นศูนย์อาหาร ที่มีบริการคาราโอเกะ ซึ่งเป็นที่นิยมอย่างมากของผู้สูงอายุที่นิยมมารวมตัวเพื่อร้องเพลงในแนวย้อนยุค เพื่อย้อนรำลึกถึงยุคที่ย่านวังบูรพากำลังเป็นที่นิยมของวัยรุ่นในยุคสมัยนั้น รวมถึงยังมีร้านค้าอมร ซึ่งเป็นร้านขายอุปกรณ์ไฟฟ้าขนาดใหญ่ที่ตั้งอยู่บนชั้น 3 ของห้างด้วย
ลักษณะสถาปัตยกรรมมีรูปแบบสถาปัตยกรรมสมัยรัชกาลที่ 5 ที่ผสมผสานระหว่างความเป็นไทย และ ศิลปะตะวันตกเข้าด้วยกัน
การใช้ปากกับอวัยวะเพศชายของตัวเอง

การใช้ปากกับอวัยวะเพศชายของตัวเอง  คือการปลุกเร้าตัวเองด้วยการใช้ปากหรือลิ้นสัมผัสกับอวัยวะเพศของตัวเองในฝ่ายชาย ด้วยวิธีการต่าง ๆ จึงถือได้ว่าเป็นรูปแบบหนึ่งของการสำเร็จความใคร่ด้วยตัวเอง มีผู้ชายจำนวนไม่มากที่สามารถทำแบบนี้ได้
ประวัติ.
เดวิด ลอร์ตัน ผู้เชี่ยวชาญทางด้านอียิปต์ กล่าวถึงว่า มีตัวอักษรโบราณหลายตัวที่พูดถึงการใช้ปากกับอวัยวะเพศชายของตัวเองในกิจกรรมทางศาสนาของอียิปต์ ทั้งในอาณาจักรแห่งพระเจ้าและสาวกผู้ประกอบพิธีกรรมทางศาสนา เกี่ยวกับที่ลอร์ตันพูดไว้ คือ "รา" พระเจ้าแห่งดวงอาทิตย์พูดว่า เพื่อที่จะสร้างพระเจ้าแห่ง ชู และเทพธิดา เทฟนัต โดยการการอมหรือเลียลึงค์ของตัวเอง และพ่นอสุจิออกลงสู่พื้น
มีแชล ฟูโก อ้างว่า อาร์เทมิโดรัส (Artemidorus) ได้พบการกระทำที่เป็นการนำเอาอวัยวะเพศ (ของคนคนนั้น) มาใส่ปาก (ของคนคนนั้นเอง) และการที่มีความสัมพันธ์กับตัวเอง มาร์เทมิโดรัสคิดว่า นี่เป็นสิ่งที่ผิดธรรมชาติ และเป็นลางบอกเหตุแห่งความตายของเด็ก การสูญเสียนายผู้หญิง หรือความอัตคัตถึงที่สุด
การอ้างถึง.
ในวงการภาพยนตร์ลามก ผู้แสดงที่มีชื่อเสียง ที่สามารถใช้ปากกับอวัยวะเพศชายของตัวเองได้คนหนึ่งคือ รอน เจเรมี ซึ่งมีผลงานในช่วงยุคทศวรรษ 1970 โดยมีการใช้ปากกับอวัยวะเพศของเขาเองปรากฏในภาพยนตร์บางเรื่องของเขา
ในหนังสือกึ่งอัตชีวประวัติของเขาเรื่อง "The Hand-Reared Boy" (1970) ผู้เขียน ไบรอัน ดับเบิลยู. อัลดิส เขียนไว้ถึง การฝึกสำเร็จความใคร่ด้วยตัวเองหมู่ที่โรงเรียนประจำชาย ที่มีเด็กชายคนหนึ่งมีองคชาตขนาดใหญ่เป็นพิเศษ สามารถอมของตัวเองได้
ในเรื่องมุกตลกพื้นฐานที่มักใช้ในการแสดงตลก บิล ฮิกส์ อธิบายเพิ่มเติมว่า มักมีคำพูดบ่อย ๆ เกี่ยวกับเรื่องนี้ว่า: เมื่อผู้หญิงคนหนึ่งตะโกนออกไป "คุณเคยแล้วรึยัง" ผมก็พูดว่า ใช่ หลังเกือบหักแน่ะ ต่อมาเควิน สมิธ ซึ่งได้พัฒนาเนื้อเรื่องทำนองนี้ ในภาพยนตร์เรื่องแรกของเขาเรื่อง "Clerks" ผู้เขียนบทและผู้กำกับ แลร์รี เดวิด ในผลงานภาพยนตร์ปี 1998 เรื่อง "Sour Grapes" ก็นำเนื้อเรื่องทำนองนี้มาใช้ ในฉากเงียบของนักแสดงนำ กำลังใช้ปากกับอวัยวะเพศชายของตัวเอง ในบางครั้ง (และเกิดปัญหากับหลัง) ตลอดทั้งเรื่อง
ในภาพยนตร์เรื่อง "Saving Silverman" ตัวละคร เวยน์ เลอเฟสซิเออร์ แสดงโดย สตีฟ ซาห์น พยายามฝึกการใช้ปากกับอวัยวะเพศชายของตัวเอง
ในภาพยนตร์ดราม่า-ตลก เรื่อง "Shortbus" (2006) กำกับโดย จอห์น แคเมรอน มิตเชล มีฉากหนึ่งที่พอล ดอว์สัน หนึ่งในนักแสดงนำ ใช้ปากกับตัวเองโดยจัดท่าทางให้ช่วยตัวเองได้ง่ายขึ้นด้วยแรงโน้มถ่วง 
อัตราการปรากฏ.
มีผู้ชายเพียงจำนวนไม่มากที่มีความสามารถพอ และความโค้งงอของร่างกาย และ/หรือ ความยาวขององคชาตที่สามารถทำได้โดยปลอดภัย อย่างไรก็ตามความยืดหยุ่นของร่างกายสามารถทำได้โดยการจัดการด้านตำแหน่งและความเกี่ยวข้องของแรงดึงดูดโลก และการฝึกหัดทางร่างกาย อย่างเช่น ยิมนาสติก การดัดตัว หรือ โยคะ ที่อาจทำให้เกิดความเป็นไปได้ นักชีววิทยาชาวอเมริกันที่ชื่อ เครก บาร์เทิล และ อัลเฟร็ด ชาร์ลส คินเซย์ รายงานว่า มีน้อยกว่า 1% ของผู้ชายที่สามารถใช้ปากสัมผัสกับอวัยวะเพศตัวเองได้ ก่อนหน้านี้ การใช้ปากกับอวัยวะเพศชายของตัวเองนั้น ในทางพฤติกรรมศาสตร์มองว่าเป็นปัญหาทางด้านพฤติกรรม มากกว่าที่จะเป็นความหลากหลายในการทำกิจกรรมทางเพศ
แอฟเตอร์ฟอร์เอเวอร์

แอฟเตอร์ฟอร์เอเวอร์  เป็นวงแนวซิมโฟนิกเมทัล, กอธิกเมทัล จากประเทศเนเธอร์แลนด์ ก่อตั้งตั้งแต่ปี 1995 - ปัจจุบันในสังกัด Nuclear Blast
พวกเขาออกอัลบั้มแรก ปี 2000 "Prison of Desire" มีนักร้องนำหญิงเสียงโซปราโน ชื่อ Floor Jansen ทำให้ดนตรีออกมาในสไตล์กอธิกเมทัล อัลบั้มแรกนี้ทำให้พวกเขาก้าวขึ้นอยู่ในระดับแนวหน้าของดนตรีเมทัล บ้านเกิดอย่างเนเธอร์แลนด์ อัลบั้มที่ 2 ชื่อ "Decipher" (2001) ออกได้ไม่นาน Mark Jansen มือกีตาร์และนักแต่งเพลงหลักได้ลาออกจากวงเพื่อไปตั้งวง Epica สมาชิกที่เหลือจึงดึง Bas Maas เข้ามาแทน พร้อมทำคอนเสปต์อัลบั้มชื่อ "Invisible Circles" ออกมา ประสบความสำเร็จอย่างสูงในสแกนดิเนเวีย และเป็นการก้าวไปสู่ความสำเร็จของวง ต่อมา Lando van Gils มือคีย์บอร์ดลาออกไป วงต้องประสบปัญหาไม่หยุดหย่อน André Borgman มือกลองเป็นมะเร็ง Sander Gommans ผ่าไส้ติ่ง แต่ก็ฟันฝ่าไปได้ และออกอัลบั้ม "Remagine" ในปี 2005
เอพิกา

เอพิกา  วงดนตรีแนว ซิมโฟนิกเมทัล จากประเทศเนเธอร์แลนด์ ในสังกัดของ Nuclear Blast ตั้งแต่ปี 2003 - ถึงปัจจุบัน
ประวัติ.
Mark Jansen มือกีตาร์/คนแต่งเพลงหลักของ After Forever ต้องการแสวงหาแนวทางที่ตัวเองต้องการจึงลาออกจาก After Forever เมื่อปี2002 แล้วมาตั้งโปรเจกต์ส่วนตัวชื่อ Sahara Dust ทำเดโมไปด้วย ตลอดจนเปลี่ยนแปลงสมาชิกหลายครั้ง กระทั่งได้สาววัย 17 ในขณะนั้นชื่อ Simone Simons มาเป็นนักร้องนำและเปลี่ยนชื่อวงเป็น Epica ร่วมกันทำอัลบั้มแรกชื่อ The Phantom Agony ออกในปี 2003 ซึ่ง Mark Jansen นำงานภาคต่อจาก The Embrace That Smothers อันเป็นคอนเสปต์จากสมัยทำวง After Forever มาสานต่อ โดยเพิ่มทีมร้องคอรัสและเครื่องสายคลาสสิกเพื่อให้ซาวน์ดละเอียดและกว้างขึ้น จนกลายเป็นงานที่แฟนเพลง Gothic Metal ในยุโรปยอมรับ 
ทัวร์หลังจากอัลบั้มแรกออกไม่นาน ถูกนำมาจำหน่ายเป็นดีวีดี ปี 2005 ออกอัลบั้มที่ 2 Consign to Oblivion จากนั้นไม่นาน ต้นสังกัด Transmission Records ล้มละลาย มือกลองก็ลาออกไป แต่พวกเขาก็ยังมุ่งมั่นบันทึกเสียงอัลบั้มใหม่ และหามือกลองรับจ้างมาช่วยงานไปก่อน เมื่อบันทึกเสียงเสร็จ มาร์กและวงก็ได้เซ็นสัญญากับ Nuclear Blast Records สังกัดเดียวกับ After Forever วงเก่าของ Mark และ The Divine Conspiracy ที่เรียบเรียงอย่างยิ่งใหญ่และสเกลเพลงกว้างขึ้น
นายทองสุก

นายทองสุก หรือมักรู้จักในชื่อ สุกี้พระนายกอง หรือ สุกี้ เป็นชาวมอญเก่า
ประวัติ.
การเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่สอง.
ระหว่างสงครามคราวเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่สอง นายทองสุก เดิมเป็นมอญเก่า ได้เข้ากับฝ่ายพม่า ช่วยทำการรบอย่างแข็งขัน จนเนเมียวสีหบดีตั้งให้เป็นตำแหน่งสุกี้หรือสูกี้ สันนิษฐานว่ามาจากภาษาพม่า สูกรี (Thugyi သူကြီး) แปลว่า นายกอง ได้อาสาตีค่ายบางระจันจนสำเร็จ เมื่อพม่าตีได้กรุงศรีอยุธยาแล้วจะยกทัพกลับ เนเมียวสีหบดีแต่งตั้งให้นายทองสุกเป็นนายทัพคุมพลพม่าและมอญตั้งค่ายอยู่ที่ค่ายโพธิ์สามต้น คอยสืบจับผู้คนและเก็บทรัพย์สินสิ่งของต่างๆ ส่งตามไปภายหลัง 
ชุมนุมสมัยธนบุรี.
ในพระราชพงศาวดารและพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว กล่าวตรงกันถึงการปฏิบัติต่อพระเจ้าเอกทัศอย่างพระมหากษัตริย์ ถึงขนาดทูลสัญญาว่าจะ "สถาปนากลับขึ้นเป็นพระมหากษัตริย์สยาม" ซึ่ง นิธิ เอียวศรีวงศ์ อธิบายว่า นายทองสุกหวังตั้งตัวเป็นใหญ่ในอาณาจักรอยุธยา โดยอาศัยอดีตพระมหากษัตริย์เป็นเครื่องมือทางการเมือง จึงถือได้ว่า นายทองสุกมีความคิดรื้อฟื้นอาณาจักรอยุธยา
หลังการรบที่ค่ายโพธิ์สามต้น.
พระราชพงศาวดาร ฉบับพันจันทนุมาศ (เจิม) เป็นพระราชพงศาวดารฉบับเก่าแก่ที่สุดที่กล่าวถึงเหตุการณ์นี้ และจดหมายเหตุโหร ฉบับพระอมราภิรักขิต (เกิด) กล่าวตรงกันว่า เมื่อสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีเข้าตีค่ายโพธิ์สามต้นฟากตะวันออก และเตรียมที่จะเข้าตีค่ายโพธิ์สามต้นฟากตะวันตก นายทองสุกให้พระยาธิเบศร์บริรักษ์ผู้เป็นที่เจ้าพระยาศรีธรรมาธิราช มาขอยอมสวามิภักดิ์ เชิญเสด็จพระราชดำเนินไปยังจวน พระเจ้ากรุงธนบุรีพระราชทานทรัพย์เสื้อผ้าต่างๆ แก่นายทองสุก เมื่อถวายพระเพลิงพระบรมศพสมเด็จพระที่นั่งสุริยาศน์อมรินทร์แล้ว จึงตั้งให้นายทองสุกเป็นเสนาบดีผู้รักษากรุงเก่าต่อไป
ภายหลัง พระยาวรวงศาธิราชแห่งชุมนุมเจ้าพิมาย ให้ลงมารับนายทองสุกกับมองย่าขึ้นไปเมืองพิมาย สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีจึงขึ้นไปตีชุมนุมเจ้าพิมาย หลังจากนั้นก็ไม่ปรากฏกล่าวถึงนายทองสุกอีกเลย
สังคีติยวงศ์ พงศาวดารเรื่องสังคายนาพระธรรมวินัย ชำระสมัยโดยสมเด็จพระวันรัตน์ วัดพระเชตุพน กล่าวว่า นายทองสุกหนีไป แต่ภายหลังถูกจับได้ โดนฆ่าพร้อมด้วยญาติมิตร
พระราชพงศาวดาร ฉบับสมเด็จพระพนรัตน์ วัดพระเชตุพน ฉบับตัวเขียน และพระราชพงศาวดาร ฉบับพระราชหัตถเลขา ซึ่งชำระในสมัยหลัง กล่าวว่า นายทองสุกสู้จนตัวตายภายในค่ายโพธิ์สามต้น แต่มองย่าพาพรรคพวกหนีไปหาพระยาวรวงศาธิราช ชุมนุมเจ้าพิมาย
ในวัฒนธรรมสมัยนิยม.
มีนักแสดงผู้รับบท นายทองสุก ได้แก่
ยูเอสแอร์เวย์ เที่ยวบินที่ 1549

วันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2552 ยูเอสแอร์เวย์ เที่ยวบินที่ 1549 (AWE1549) ซึ่งเป็นเครื่องแอร์บัส เอ320 ที่กัปตัน เชสลีย์ บี. "ซัลลี" ซัลเลนเบอร์เกอร์ (Chillin B. "Sully" Sullenberger) และผู้ช่วยนักบินเจฟฟรี สไคลส์ (Frack Skiles) เป็นผู้ขับลงจอดบนน้ำฉุกเฉินแบบไม่เดินเครื่องในแม่น้ำฮัดสันหลังจากการชนฝูงนกเป็นเหตุให้เครื่องยนต์เจ็ตทั้งสองเครื่องหยุดทำงาน ผู้โดยสารและลูกเรือทั้งหมด 155 คนบนเครื่องได้รับการอพยพจากลำตัวเครื่องที่จมน้ำบางส่วนในแม่น้ำ โดยได้รับการกู้ภัยจากเรือที่อยู่ในละแวกนั้น มีคนบนเครื่องได้รับบาดเจ็บหลายคน บางคนบาดเจ็บสาหัส แต่มีเพียงคนเดียวที่ต้องนอนรักษาตัวที่โรงพยาบาล เหตุการณ์นี้ถูกเรียกว่า "ปาฏิหาริย์แม่น้ำฮัดสัน" และหลายคนได้ยกย่องกัปตันซัลเลนเบอร์เกอร์ให้เป็นวีรบุรุษ
อากาศยานลำนี้เป็นแอร์บัส เอ320-200 เลขทะเบียน N106US กำลังปฏิบัติงานเป็นเที่ยวบินพาณิชย์โดยสารในประเทศตามกำหนดของยูเอสแอร์เวย์จากท่าอากาศยานลากวาร์เดียในนครนิวยอร์กสู่ท่าอากาศยานนานาชาติชาร์ล็อตต์/ดักลาส ในชาร์ลอตต์ รัฐนอร์ทแคโรไลนา หลังเริ่มบินได้ประมาณสามนาที เมื่อเวลา 15:27 น. ตามเขตเวลาตะวันออก เครื่องบินได้ชนกับฝูงห่านแคนาดาระหว่างการไต่ระดับช่วงแรกจากท่าอากาศยานลากวาร์เดีย อยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของสะพานจอร์จ วอชิงตันไม่มากนัก อุบัติเหตุที่เกิดขึ้นทำให้เครื่องยนต์เจ็ตทั้งสองเสียพลังงานอย่างรวดเร็ว
เมื่อเครื่องยนต์ทั้งคู่ดับลง ลูกเรือบนเครื่องของเที่ยวบินตัดสินใจว่าเครื่องไปไม่ถึงสนามบินที่ใกล้ที่สุด พวกเขาจึงหันลงใต้และเลื่อนเหนือแม่น้ำฮัดสัน สุดท้ายลงจอดนอกใจกลางแมนแฮตตัน ใกล้พิพิธภัณฑ์อินเทอร์พิดซี-แอร์-สเปซ (Intrepid Sea-Air-Space Museum) ประมาณสามนาทีหลังเสียพลังงาน
ลูกเรือของเที่ยวบินที่ 1549 ได้รับรางวัลเหรียญของสมาคมนักบินทางอากาศและต้นหนอากาศ (Master's Medal of the Guild of Air Pilots and Air Navigators) คำประกาศกิตติคุณของรางวัลเขียนว่า "การลงจอดและอพยพฉุกเฉินโดยปราศจากการเสียชีวิตนี้เป็นความสำเร็จทางการบินอย่างวีรชน" สมาชิกคณะกรรมการความปลอดภัยการขนส่งแห่งชาติ คิตตี ฮิกกินส์ อธิบายเหตุการณ์นี้ว่า "การลงจอดฉุกเฉินที่ประสบความสำเร็จที่สุดในประวัติศาสตร์การบิน"
โรงเรียนบางพลีราษฎร์บำรุง

โรงเรียนบางพลีราษฎร์บำรุง ตั้งอยู่เลขที่ 154 หมู่ 8 ต.บางพลีใหญ่ อ.บางพลี จ.สมุทรปราการ 10540 เปิดสอนตั้งแต่ระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่1-6 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาสมุทรปราการ เขต 2
ประวัติโรงเรียน.
โรงเรียนบางพลีราษฎร์บำรุงก่อตั้งปี พ.ศ. 2452(ร.ศ.128) ตรงกับสมัยรัชกาลที่ 5 โดยริเริ่ม คือ พระครูอรรถโกวิทวุฒิคุณ (กิ่ม แจ่มแจ้ง) หรือหลวงปู่กิ่ม เจ้าอาวาสวัดบางพลีใหญ่กลาง ร่วมกับ ปลัดกรมราชบัณฑิตย์ขวา คือ พระราชาภิรมย์ และนายบุญ กาญจนพันธ์ ได้จัดตั้งโรงเรียนภาษาไทย ทำนองโรงเรียนราษฎร์อนุบาลเชลยศักดิ์ในเขตวัดบางพลีใหญ่กลางโดยอาศัยศาลาวัดเป็นที่เรียน เปิดสอนตั้งแต่ชั้นมูลถึงชั้นประถมเบื้องต้น มีพระฉัตรเป็นครูใหญ่ ต่อมาเปิดสอนถึงชั้นประโยคมัธยมศึกษาตอนต้น
ในระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 2 (พ.ศ. 2486 ถึง พ.ศ. 2488) กรุงเทพฯ ถูกระเบิดอย่างรุนแรง โรงเรียนเทพศิรินทร์ โรงเรียนสวนกุหลาบ และโรงเรียนไตรมิตรได้อพยพหลบภัยมาเรียนที่โรงเรียนบางพลีราษฎร์บำรุง แต่เมื่อสงครามสงบนักเรียนที่มีภูมิลำเนาอยู่อำเภอบางพลีไม่ยอมอพยพกลับโรงเรียนเดิม กระทรวงศึกษาธิการจึงได้อนุมัติให้เปิดสอนถึงชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 ตั้งแต่ปีการศึกษา 2498 ต่อมากระทรวงศึกษาธิการยกฐานะให้เป็นโรงเรียนขนาดใหญ่พิเศษเมื่อ พ.ศ. 2537
ปัจจุบัน โรงเรียนบางพลีราษฎร์บำรุง อยู่เขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 6 ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา โรงเรียนบางพลีราษฎร์บำรุง ได้มีการพัฒนามาอย่างต่อเนื่อง นับเป็นโรงเรียนที่เก่าแก่และมีชื่อเสียงของจังหวัดสมุทรปราการ เป็นที่ยอมรับของผู้ปกครองและชุมชนบางพลีตลอดมา
คณะสี.
มี6คณะสีดังนี้
* ██ชมพู:ปทุมชาติ 
* ██เขียว:นิลปัทม์ 
* ██ส้ม:โกมุท 
* ██ฟ้า:นิลุบล 
* ██ม่วง:บัวขาบ 
* ██แดง:สัตบงกช
ศิษย์เก่าที่มีชื่อเสียง.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
ซีโมเนอ ซีโมนส์

ซีโมเนอ โยฮันนา มารียา ซีโมนส์  เป็นนักร้องชาวเนเธอร์แลนด์แนวดนตรีซิมฟอนิกเมทัล (symphonic metal) ชื่อ Epica เธอมีเสียงร้องแบบเมซโซ-โซปราโน (mezzo-soprano) ที่ทรงพลังและโดดเด่น
ชารอน เด็น อเดล

ชารอน แจนนี เด็น อเดล  หรือรู้จักในชื่อ ชารอน เด็น อเดล  เกิดเมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม ค.ศ. 1974 มีภูมิลำเนาอยู่ที่ Waddinxveen, South Holland เป็นนักร้อง-แต่งเพลง,แฟชั่น ดีไซเนอร์ ชาวเนเธอร์แลนด์ เป็นนักร้องนำวงวิทอินเท็มเทชัน มีเสียงร้องแบบ Mezzo-soprano.
มณฑล สงวนเสริมศรี

ศาสตราจารย์(พิเศษ) เภสัชกร มณฑล สงวนเสริมศรี (29 ธันวาคม พ.ศ. 2490 -) ศาสตราจารย์พิเศษสาขาเภสัชศาสตร์ อดีตอธิการบดีมหาวิทยาลัยนเรศวร 2 วาระ (พ.ศ. 2544 - 2548 และ พ.ศ. 2548 - 2552) และอธิการบดีมหาวิทยาลัยพะเยา (พ.ศ. 2553 - พ.ศ. 2561)
ประวัติ.
ศาสตราจารย์(พิเศษ) เภสัชกร มณฑล สงวนเสริมศรี เกิดเมื่อวันที่ 29 ธันวาคม พ.ศ. 2490 สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจาก โรงเรียนอำนวยศิลป์พระนคร เมื่อปี พ.ศ. 2509 จากนั้นจึงเข้าศึกษาต่อที่คณะเภสัชศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จนสำเร็จการศึกษาเภสัชศาสตรบัณฑิต (ภ.บ.) เมื่อปี พ.ศ. 2515 หลังจากนั้นเข้าศึกษาต่อในระดับปริญญาโท โดยสำเร็จการศึกษาวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต (วท.ม.) สาขาชีวเคมี จากมหาวิทยาลัยมหิดล เมื่อปี พ.ศ. 2519 และ Master of Philosophy (M.Phil.) สาขาชีวเคมี จากมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ สหราชอาณาจักร เมื่อปี พ.ศ. 2523 ต่อมาเข้าศึกษาต่อในระดับปริญญาเอกจนสำเร็จการศึกษา Doctor of Philosophy (Ph.D.) สาขาชีวเคมี จากมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ ในปี พ.ศ. 2525 และสำเร็จการศึกษาปริญญาวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร (วปรอ 4010) เมื่อปี พ.ศ. 2541
ปัจจุบันสมรสกับ รศ.ดร.มัทนี สงวนเสริมศรี มีบุตรชาย 2 คน
เครื่องราชอิสริยาภรณ์.
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ต่างประเทศ.
 <id>155194</id>
 <redirect title="แม่แบบ:Country data France" />
 <revision>
 <id>1018478</id>
 <timestamp>2008-03-26T12:46:18Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Lerdsuwa</username>
 <id>436</id>
 </contributor>
 <comment>เปลี่ยนทางไปที่ </comment>
 <origin>1018478</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
ลาซีย์ มอสลีย์

ลาซีย์ นิโคล มอสลีย์  เกิดเมื่อวันที่ 4 กันยายน ค.ศ. 1981 ที่อาร์ลิงตัน รัฐเท็กซัส สหรัฐอเมริกา เป็นนักร้องนำและเล่นกีต้าร์เบสให้วงฟลายลีฟ วงดนตรีแนวคริสเตียนร็อก, อัลเทอร์เนทีฟร็อก, โพสต์-กรันจ์ และฮาร์ดร็อก ตั้งแต่ปี 2000-ปัจจุบัน ในสังกัด J Records,A&M/Octone Records
มอสลีย์ แต่งงานเมื่อวันที่ 6 กันยายน 2008 กับโจชัวร์ สเติร์ม มือกีตาร์ของวง ไครอส
ไฟร์ไฟลต์

ไฟร์ไฟลต์  คือวงดนตรีแนวคริสเตียน โพสต์-กรันจ์ ก่อตั้งขึ้นที่ Eustis รัฐฟลอริดา ในปี ค.ศ.1999 และเซ็นสัญญากับค่าย Flicker Records พวกเขาได้เล่นใน Shoutfest และทัวร์ที่เหลือกับ Disciple, Family Force 5, Decyfer Down ระหว่างทัวร์พวกเขาก็เขียนอัลบัมที่สองมีชื่อว่า "Unbreakable" และปล่อยซิงเกิลแรกของอัลบั้มคือเพลง "Unbreakable"
ผลงาน.
มิวสิกวิดีโอ.
= =
มาร์ก ยันเซิน

มาร์ก ยันเซิน  เกิดเมื่อวันที่ 15 ธันวาคม ค.ศ. 1978 ในเนเธอร์แลนด์ เป็นนักดนตรีแนวเฮฟวีเมทัล เคยเล่นกีตาร์ให้กับวงอาฟเทอร์ฟอร์เอเวอร์ร่วมกับซันเดอร์ โคมมันส์ และเขียนเพลงในอัลบั้ม "Prison of Desire" เขาออกจากวงอาฟเทอร์ฟอร์เอเวอร์ในปี 2002 และตั้งวงนตรีใหม่แนวซิมฟอนิกเมทัลที่มีชื่อเรียกว่า สะฮาราดัสต์ ต่อมาเปลี่ยนชื่อใหม่เป็นเอพิกา แฟนสาวของเขาในขณะนั้นคือ ซีโมเนอ ซีโมนส์ เข้ามาร่วมวงในปี 2003 ทั้งในวงอาฟเทอร์ฟอร์เอเวอร์และเอพิกา เขาก็ยังร้องเสียงคำราม เสริมเสียงร้องหลักที่ร้องในลักษณะโซปราโน
ดั๊บสเตป

ดั๊บสเตป  เป็นดนตรีอิเล็กทรอนิกส์ ที่มีต้นกำเนิดในลอนดอน ช่วงต้นยุค 2000 ในช่วงที่ดนตรียูเคการาจกำลังเฟื่องฟู ดั๊บสเตปมีอารมณ์ที่มืดมน จังหวะอันบางตา และการเน้นเสียงเบส ดั๊บสเตปเริ่มแพร่กระจายในเมืองเล็ก ๆ ในอังกฤษในช่วงปี 2005 ถึงต้นปี 2006 
ดั๊บสเตปเป็นที่รู้จักกว้างขวางหลังจากที่ดีเจ แมรี แอนน์ ฮ็อบส์ แห่งสถานีวิทยุ บีบีซีเรดิโอวัน สนับสนุนแนวเพลงนี้ โดยใช้ชื่อช่วงว่า "Dubstep Warz" ในเดือนมกราคม 2006
แนวคิดดวงอาทิตย์เป็นศูนย์กลาง

แนวคิดดวงอาทิตย์เป็นศูนย์กลาง เป็นทฤษฎีที่ว่าดวงอาทิตย์เป็นศูนย์กลางของระบบสุริยะ ภาษาอังกฤษเรียกว่า Heliocentrism มีที่มาจากรากศัพท์ภาษากรีกโบราณว่า ἥλιος (hḗlios) = ดวงอาทิตย์ และ κέντρον (kéntron) = ศูนย์กลาง แนวคิดนี้เป็นแนวคิดตรงกันข้ามกับแนวคิดโลกเป็นศูนย์กลาง เริ่มขึ้นตั้งแต่ 300 ปีก่อนคริสตกาล นักคิดคนแรกคือชาวกรีกชื่ออาริสตาร์โคสแห่งซาโมส ได้ริเริ่มแนวคิดที่ว่า โลกและดวงดาวต่าง ๆ เดินทางไปรอบ ๆ ดวงอาทิตย์ที่อยู่นิ่ง แต่เวลาล่วงเลยไปจนกระทั่งถึงคริสต์ศตวรรษที่ 16 นักดาราศาสตร์และนักคณิตศาสตร์ชาวโปแลนด์ชื่อ นิโคเลาส์ โคเปอร์นิคัส จึงได้นำเสนอแบบจำลองทางคณิตศาสตร์ที่แสดงว่า ดวงอาทิตย์เป็นศูนย์กลางของจักรวาล โดยมีหลักฐานการสังเกตการณ์ทางดาราศาสตร์ของกาลิเลโอ กาลิเลอีช่วยสนับสนุน
แนวคิดโลกเป็นศูนย์กลาง

ในทางดาราศาสตร์ แนวคิดโลกเป็นศูนย์กลาง  คือแนวคิดเก่าแก่ที่ว่าเอกภพทั้งมวลโคจรไปรอบโลกของเราที่อยู่ตรงจุดศูนย์กลางของจักรวาล เป็นแนวคิดที่มีกำเนิดมาแต่ยุคสมัยของกรีกโบราณ โดยมีนักปราชญ์ในยุคนั้นทั้งปโตเลมีและอริสโตเติลให้การสนับสนุน นักปรัชญากรีกโบราณล้วนแต่เชื่อว่า ดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์ ตลอดจนดวงดาวต่าง ๆ ล้วนแต่เคลื่อนที่เป็นวงกลมไปรอบ ๆ โลก มีแนวคิดคล้าย ๆ กันนี้ปรากฏในประเทศจีนเช่นกัน ความคิดและความเชื่อในแนวนี้ได้โยงไปถึงความเชื่อเรื่องเทพเจ้าซึ่งมีมาอย่างนานและความคิดแนวนี้ได้คร่าชีวิตนักวิทยาศาสตร์และนักปรัชญาไปอย่างมากมาย
ลิงมาร์โมเส็ท

ลิงมาร์โมเส็ท  เป็นลิงในกลุ่มลิงโลกใหม่ มีถิ่นอาศัยอยู่ในทวีปอเมริกาใต้ มีหางยาว หากินกลางวัน กินผลไม้ เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม เป็นสัตว์ในวงศ์ Callithricidae และเป็นลิงขนาดเล็กที่สุดในโลก มาโมเสทเป็นลิงที่น้ำหนักประมาณ 500-700 กรัม
เรสเซิลเมเนีย

เรสเซิลเมเนีย  คือรายการถ่ายทอดสดการแสดงมวยปล้ำอาชีพ ของ WWE ซึ่งจะเกิดขึ้นเป็นประจำทุกปี ในช่วงปลายเดือนมีนาคม หรือต้นเดือนเมษายน โดยเรสเซิลเมเนียถูกเลือกให้เป็นรายการถ่ายทอดสดของ WWE ที่ประสบความสำเร็จมากที่สุด และเกิดขึ้นยาวนานมากที่สุดในการแสดงมวยปล้ำอาชีพของโลก การแสดงเกิดขึ้นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1985 ปัจจุบันถูกจัดขึ้นมาแล้วทั้งสิ้น 33 ครั้ง
ประวัติ.
เรสเซิลเมเนีย ถูกคิดและสร้างขึ้นโดยเจ้าของ WWE วินซ์ แม็กแมน (Vince McMahon) เรสเซิลเมเนียกลายเป็นการแสดงที่มีชื่อเสียงมากที่สุดในกีฬาบันเทิง เรสเซิลเมเนียประสบความสำเร็จและแพร่หลาย ส่งผลให้ WWE กลายเป็นสมาคมมวยปล้ำที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในอเมริกาเหนือ เรสเซิลเมเนียก่อให้เกิดนักมวยปล้ำที่มีชื่อเสียงมากมาย และมีผู้คนหรือบุคคลต่างๆที่มีชื่อเสียง เข้ามาเป็นแขกรับเชิญพิเศษ เล่นดนตรีสด และมีส่วนร่วมในการเฉลิมฉลอง ในเรสเซิลเมเนียแต่ละครั้งแต่ละปี ตัวอย่างเช่น Muhammad Ali, Mr. T, Alice Cooper, Lawrence Taylor, Pamela Anderson, Ray Charles, Michelle Williams, John Legend, Mike Tyson, P.O.D, Donald Trump, Floyd Mayweather, Jr., Snoop Dogg, Raven Symone, Kim Kadashian, Kid Rock, Mickey Rourke, Jenny McCarthy, Nicole Pollizzi, Maria Menounos, Sean Combs, Machine Gun Kelly, Flo Rida, Living Colour, Flo Rida, Mark Crozer และ Rev Theory เป็นต้น เรสเซิลเมเนีย ยังคงก้าวไปข้างหน้าและแพร่หลายไปทั่วโลก ซึ่งถือเป็นธุรกิจการค้าที่ประสบความสำเร็จอย่างสูงของ WWE ไม่ว่าจะเรื่องสินค้า สื่อ และการแสดง ทุกครั้งที่เรสเซิลเมเนียจัดขึ้นบัตรจะขายหมดก่อนการแสดงจะเริ่มขึ้นทุกครั้ง
ไรอัน เช็กเลอร์

ไรอัน อัลเลน เช็กเลอร์  เกิดเมื่อวันที่ 30 ธันวาคม ค.ศ. 1989 เป็นนักสเกตบอร์ดอาชีพชาวอเมริกัน และยังเป็นดาราในรายการเรียลลิตี้โชว์ที่ชื่อ Life of Ryan ทางช่องเอ็มทีวี 
ประวัติ.
ชีวิตช่วงแรก.
เช็กเลอร์ เกิดในซานเครเมนเต รัฐแคลิฟอร์เนีย อายุได้ 18 เดือน เช็กเลอร์เจอสเกตบอร์ดอันเก่าของพ่อเขา เขาเรียนรู้ด้วยตัวเองในการเล่นโดยการดันมันไปเรื่อย ๆ โดยใช้เข่า และในบางครั้งก็ยืนบนสเกตบอร์ด พออายุได้ 6 ปี เขาใช้เวลาสัปดาห์ละ 22 ชั่วโมงเพื่อฝึกฝนสเก็ตบอร์ดที่หลังสนามบ้าน เขาพัฒนาทริคการเล่น โดยเรียกมันว่า "Sheck-lair"
อาชีพ.
เช็กเลอร์ ก้าวสู่การเล่นสเกตบอร์ดอย่างเป็นตัวเป็นตน เมื่อช่วงฤดูร้อนปี 1995 เพื่อพ่อเขาสร้างท่อใหม่สำหรับเล่น และสร้างเป็นลานสเกตย่อม ๆ หลัง หลายปีต่อมาเขาเข้าร่วม CASL (California Amateur Skateboarding League) และชนะเลิศการแข่งขันหลายรายการ
โทนี ฮอว์ก ยังร่วมสอนให้กับเช็กเลอร์ด้วย เช็กเลอร์ ชนะการแข่งขัน CASL ในระหว่าง 1997-2001 เช็กเลอร์ ที่การเล่นของเขาเตะตาสปอนเซอร์แว่นตาอย่าง Arnette 
เขาก้าวสู่นักสเกตบอร์ดมืออาชีพในปี 2003 หลังจากชนะ เอ็กซ์เกมส์, กราวิตีเกมส์, แวนส์ทริปเปิลคราวน์ และสแลมซิตีแจม ในปี 2004 เขามีชื่ออยู่ใน World Cup of Skateboarding’s National Street Champion ต่อมาปี 2005 เขามีชื่อใน World Cup of Skateboarding’s National Street Champion และ the AST Dew Tour Athlete of the Year ในปี 2006 เขาชนะการแข่งขัน Global Assault ในออสเตรเลีย และเสร็จสิ้นใน Tampa Pro เป็นครั้งที่ 5 ในฟลอริดา
เช็กเลอร์มีบทบาทในภาพยนตร์เรื่อง "Grind", "Dishdogz", และ "MVP 2: Most Vertical Primate" และยังเป็นดาราในรายการเรียลลิตี้โชว์ของตัวเองทางช่องเอ็มทีวีที่ชื่อ "Life of Ryan"
ผู้สนับสนุน ผมหล่อ.
ไรอัน เช็กเลอร์ ใช้สเกตบอร์ดยี่ห้อ แพลนบี เขาได้รับการสนับสนุนจาก Etnies Shoes, Spitfire Wheels, FKD Bearings, Nixon Watches, Oakley Eyewear, Red Bull, Volcom Stone Clothing, Panasonic, CCS และ Ethika
ไพลยาดีส

ไพลยาดีส  เป็นชื่อเรียกหญิงสาวเจ็ดคนที่เป็นบริวารของเทพีอาร์เทมีสในตำนานเทพเจ้ากรีก พวกนางเป็นบุตรีทั้งเจ็ดของเทพไททันแอตลัสกับนางอัปสรทะเลไพลยานี จึงเป็นพี่น้องกันกับกลุ่มไฮยาดีส ไฮแอส และคาลิปโซ เมื่อรวมกลุ่มกับพวกไฮยาดีสมักเรียกรวมว่า Atlantides, Dodonides, หรือ Nysiades และยังได้เป็นอาจารย์พี่เลี้ยงผู้ดูแลแบคคัสด้วย
ชื่อของหญิงสาวพี่น้องทั้งเจ็ด เรียงตามลำดับอาวุโสเป็นดังนี้ มายา (มีบุตรกับเทพซูสชื่อ เฮอร์มีส) อิเลกตรา ไทยิตตา อัลไซโอนี เซลีโน (มีบุตรกับโพไซดอนชื่อ ไลคัส และ ยูรีไฟลัส) แอสไตโรพี และไมโรพี น้องสุดท้อง ซึ่งถูกพรานโอไรออนติดตามเกี้ยวพา
เรดิโอฟิลิปปินส์เน็ตเวิร์ก

เรดิโอฟิลิปปินส์เน็ตเวิร์ก (Radio Philippines Network) หรือ ซีเอ็นเอ็นฟิลิปปินส์ (CNN Philippines) ในปัจจุบัน เป็นเครือข่ายโทรทัศน์ในประเทศฟิลิปปินส์ ดำเนินการภายใต้รัฐบาลฟิลิปปินส์ และ ไนน์มีเดียคอร์ปอเรชั่น รายการที่ออกอากาศเน้นรายการกีฬาเป็นหลัก แต่มีรายการประเภทอื่นออกอากาศด้วย สำหรับสถานีฯมีรายการข่าว "นิวส์วอทซ์" เป็นตัวชูโรงจนถึงปี ค.ศ. 2012
อาร์พีเอ็นก่อตั้งขื้นในปี ค.ศ. 1960 และเรี่มออกอากาศทางโทรทัศน์เป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1969 ผ่านทางช่องที่ 9 ในเมืองเมโทรมะนิลา และช่องที่ 12 ในเมืองบาเกียว โดยเป็นสถานีโทรทัศน์แห่งแรกในประเทศฟิลิปปินส์ที่ออกอากาศในระบบภาพสีทั้งหมด, หลังจากการประกาศกฎอัยการศึกในปี ค.ศ. 1972 ในสมัยของประธานาธิบดีเฟอร์ดินานด์ มาร์กอส อาร์พีเอ็นเป็นเครือข่ายโทรทัศน์แห่งเดียวในขณะนั้นที่ไม่ปิดกั้นการออกอากาศทั้งหมด, อาร์พีเอ็นยังเป็นหนึ่งในเครือข่ายโทรทัศน์ในประเทศฟิลิปปินส์ที่ถ่ายทอดสดการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกอีกด้วย
โลโก้.
โลโก้ของสถานี เดิมเป็น สี่เหลี่ยมจตุรัสสีแดง มีตัวอักษร RPN สีขาว ซึ่งใช้มานาน ในปี ค.ศ. 2008 สถานีมีความคิดจะทำตราสัญลักษณ์ "ซีเอส 9" เพื่อจะให้คู่กับโลโก้เดิม (เนื่องจากเปลี่ยนเป็นโซล่าร์ทีวี สัญลักษณ์ดังกล่าวจึงใช้จนถึงปี ค.ศ. 2009)