pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
ไช่ ฉิน

ไช่ ฉิน  (22 ธันวาคม พ.ศ. 2500 -) เป็นนักร้องเพลงโฟล์ก และป็อบชาวไต้หวัน มีสายสกุลมาจากมณฑลหูเป่ย์ สาธารณรัฐประชาชนจีน มีชื่อเสียงจากน้ำเสียงที่ทุ้ม นุ่ม เป็นเอกลักษณ์ จากการร้องเพลงภาษาจีนกลาง และภาษาหมิ่นหนาน ตั้งแต่ทศวรรษ 1970 และปัจจุบันยังเป็นที่นิยมอยู่ในจีนแผ่นดินใหญ่
เพลงที่มีชื่อเสียง เป็นที่รู้จักที่สุดของเธอ คือเพลง "Bei yiwang de shiguang (《被遺忘的時光》, The forgotten times)" เป็นเพลงฮิตในอดีต ที่นิยมนำมาใช้ในการทดสอบเครื่องเสียง และถูกนำมาใช้ในภาพยนตร์เรื่อง 2 คน 2 คม ในปี พ.ศ. 2545
อนุสาวรีย์พระยาศรีสุนทรโวหาร

อนุสาวรีย์พระยาศรีสุนทรโวหาร สร้างขึ้นเพื่ออุทิศให้แก่ พระยาศรีสุนทรโวหาร (น้อย อาจารยางกูร) ตั้งอยู่บริเวณวงเวียนบรรจบระหว่างถนนศรีโสธรตัดใหม่, ถนนศรีโสธร และถนนเทพคุณากร เริ่มเปิดอนุสาวรีย์อย่างเป็นทางการขึ้นเมื่อ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2542 ทำด้วยโลหะ ความสูง 2.65 เมตร
พระยาศรีสุนทรโวหาร หรือ น้อย อาจารยางกูร เป็นนักปราชญ์ภาษาไทย เคยได้รับการใกล้ชิดเบื้องพระยุคบาทตั้งสมัยรัชกาลที่ 3 จนมาถึงในสมัยรัชกาลที่ 5 ที่ตั้งของอนุสาวรีย์พระยาศรีสุนทรโวหารอยู่บน ถนนศรีโสธรตัดใหม่ อำเภอเมือง จังหวัดฉะเชิงเทรา
คริสต์มาส (พรรณไม้)

คริสต์มาส หรือ พอยน์เซตเทีย  ในภาษาไทยเรียก สองฤดู หรือ โพผัน เป็นไม้ดอกพื้นเมืองของอเมริกาใต้ แถบเม็กซิโก และกัวเตมาลา เข้ามาแพร่หลายในสหรัฐอเมริกาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1828 โดยโจเอล โรเบิร์ตส พอยเซตต์ อดีตทูตสหรัฐอเมริกาประจำเม็กซิโก อยู่ในวงศ์ใกล้เคียงกับโป๊ยเซียน แต่ไม่มีหนาม เป็นไม้พุ่มเนื้ออ่อน ขนาดต้นมีความสูงตั้งแต่ 0.6 ถึง 4 เมตร ลำต้นมีน้ำยาง ใบสีเขียวแก่ เมื่ออากาศเย็นยอดใบจะเปลี่ยนเป็นสีแดงเข้ม แต่อาจมีพันธุ์ผสมสีอื่น ๆ เช่นสีเขียวอ่อน สีครีม สีชมพู สีส้ม สีขาว สีม่วง
ในประเทศไทย ต้นคริสต์มาสมีแหล่งเพาะพันธุ์ในเขตพื้นที่อากาศเย็น เช่นที่ภูเรือ จังหวัดเลย
เอแบคโพล

สำนักวิจัยเอแบคโพลล์ ก่อตั้งเมื่อปี 2538 เป็นองค์กรที่ทำหน้าที่สำรวจ วิจัย ข้อมูลทางสถิติ โดยเริ่มต้นจากการที่ให้นักศึกษามหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ ทำโพลมาตั้งแต่ปี 2536 เพื่อนำเสนอผลสำรวจต่อสื่อมวลชน เช่น วิจัยการทำงานของกรมศุลกากร การท่าอากาศยานฯ หลังจากที่เกิดเอแบคโพลล์ขึ้นมา จึงเปิดสำนักวิจัย มีออฟฟิสโดยได้รับงบประมาณของมหาวิทยาลัยเพียง 2 แสนบาท ในช่วงแรก จากเริ่มแรกที่มีทีมงานนักศึกษา 2-3 คน ปัจจุบันมีพนักงานถึง 300-400 คนที่ทำงานประจำ โครงสร้างขององค์กร มีพนักงานประจำโครงการ ,พนักงานประจำเอแบคโพล และ เจ้าหน้าที่ประจำมหาวิทยาลัย โดยในส่วนเจ้าหน้าที่โครงการเก็บข้อมูล เป็นนักศึกษาจากสถาบันต่าง ๆ 90% 
ในปี 2545 รัฐบาลส่งตำรวจทหารไปตรวจค้นสำนักวิจัยเอแบคโพลล์ โดยนำเอกสารไปตรวจสอบโดยอ้างว่า มีการวิจัยด้วยอคติหรือไม่
ปริภูมิสามมิติ

ปริภูมิสามมิติ  หรือเรียกโดยย่อว่า สามมิติ (3D, 3-space) เป็นลักษณะทางเลขาคณิตซึ่งมี 3 ค่า (เรียกว่า พารามิเตอร์) ที่ใช้ในการกำหนดตำแหน่งขององค์ประกอบใด ๆ (เช่น จุด) และยังเป็นความหมายอย่างไม่เป็นทางการของคำว่า มิติ
ในฟิสิกส์และคณิตศาสตร์ ลำดับหนึ่งของจำนวน "n" สามารถเข้าใจได้ว่าเป็นสถานที่ในปริภูมิ "n" มิติ ซึ่งเมื่อ "n" = 3 เซตของสถานที่ดังกล่าวทั้งหมดเรียกว่า ปริภูมิแบบยุคลิดสามมิติ และปกติแล้วจะแทนค่าโดยใช้สัญลักษร์ ℝ3 อีกทั้งยังทำหน้าที่เป็นรูปจำลองพารามิเตอร์ 3 ค่าของจักรวาลทางกายภาพ (นั่นเป็นส่วนจักรวาลที่ไม่คำนึงถึงเวลา) ซึ่งเป็นที่ทราบกันดีว่ามีสสารทั้งหมดปรากฏอยู่ อย่างไรก็ตามในปริภูมินี้เป็นเพียงแค่หนึ่งในตัวอย่างความหลากหลายของปริภูมิในสามมิติที่เรียกว่า แมนิโฟลด์ 3 มิติ โดยในตัวอย่างแบบเรียบง่าย เมื่อ 3 ค่านี้อ้างถึงการวัดในทิศทางที่แตกต่างกัน (พิกัด) ซึ่งทิศทางใด ๆ ก็ตามในทั้ง 3 ทิศนี้ล้วนทำให้เวกเตอร์ในทิศทางเหล่านี้วางตัวไม่เหมือนกับสองมิติ (ระนาบ) นอกจากนี้ในกรณีนี้ค่าทั้งสามนี้สามารถถูกกำกับชื่อได้โดยการรวมกันของคำว่า "ความกว้าง" "ความยาว" และ"ความสูง" (ความลึก)
จี-ดรากอน

คว็อน จี-ยง (เกิด 18 สิงหาคม ค.ศ. 1988) ชื่อในการแสดงว่า จี-ดรากอน  เป็นแร็ปเปอร์ นักร้อง นักแต่งเพลง โปรดิวเซอร์ นักออกแบบแฟชั่น และนักธุรกิจชาวเกาหลีใต้ ได้รับการขนานนามว่าเป็น "ราชาเพลงเคป็อป" จี-ดรากอนได้รับรางวัลมากมาย รวมถึงเอ็มเน็ตเอเชียนมิวสิกอะวอดส์เจ็ดรางวัล, เมลอนมิวสิกอะวอดส์หกรางวัล, โคเรียนมิวสิกอะวอดส์สองรางวัล และโกลเดนดิสก์อะวอดส์อีกสองรางวัล เขายังเป็นศิลปินเดี่ยวคนแรกและคนเดียวที่ได้รับรางวัลเอ็มเน็ตเอเชียนมิวสิกอะวอดส์ สาขาศิลปินแห่งปี ในปี 2013
จี-ดรากอนเกิดและเติบโตในโซล เขาเปิดตัวอย่างเป็นทางการเมื่อปี 2006 และเริ่มมีชื่อเสียงในฐานะหัวหน้าของบอยแบนด์เกาหลีใต้ บิกแบง ซึ่งวงกลายเป็นหนึ่งในบอยแบนด์ที่ทำยอดขายได้ดีที่สุดในโลก ในปี 2009 เขาออกอัลบั้มเดี่ยวชุดแรก "ฮาร์ตเบรกเกอส์" โดยอัลบั้มและซิงเกิลนำในชื่อเดียวกันประสบความสำเร็จเชิงพาณิชย์ กลายเป็นอัลบั้มที่ทำยอดขายได้ดีที่สุดของศิลปินเดี่ยวเกาหลี ณ ขณะนั้น และยังทำให้เขาได้รับรางวัลอัลบั้มแห่งปี ที่งานเอ็มเน็ตเอเชียนมิวสิกอะวอดส์ 2009 หลังจากนั้น เขาทำงานร่วมกับเพื่อนร่วมวง ทีโอพี สำหรับอัลบั้ม "จีดีแอนด์ท็อป" ในปี 2010 อีพีชุดแรกของเขา "วันออฟอะไคนด์" มีซิงเกิลอย่าง "วันออฟอะไคนด์", "เครยอน" และซิงเกิลอันดับหนึ่ง "แดตเอกซ์เอกซ์" อีพีดังกล่าวทำให้เขาได้รับรางวัลอัลบั้มยอดเยี่ยม ที่งานโซลมิวสิกอะวอดส์ 2013 ต่อมาในปี 2013 เขาเริ่มทัวร์รอบโลกครั้งแรกในฐานะศิลปินเดี่ยว ทำให้เขากลายเป็นศิลปินเดี่ยวเกาหลีคนแรกที่ได้ทัวร์ในโดมญี่ปุ่น อีพีของเขาเมื่อปี 2017 "คว็อน จี ยง" มีซิงเกิลอันดับหนึ่งอย่าง "อันไตเติล, 2014" และยังส่งเสริมอีพีด้วยการทัวร์คอนเสิร์ตรอบที่สอง ซึ่งกลายเป็นทัวร์ที่ใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยมีมาของศิลปินเดี่ยวเกาหลี
จี-ดรากอนได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางสำหรับอิทธิพลของเขาต่อวัฒนธรรมเยาวชน กระแสแฟชั่น และดนตรีในเกาหลีใต้ ในปี 2016 นิตยสาร "ฟอบส์" จัดให้เขาอยู่ในรายชื่อผู้ทรงอิทธิพลที่มีอายุไม่เกิน 30 ปีในหมวดบันเทิงและกีฬาของเอเชีย นอกจากนี้ เขายังร่วมเขียนและผลิตเพลงอันดับหนึ่ง จำนวน 23 เพลงบนแกออนดิจิทัลชาร์ต ด้วย
แทยัง

ทง ย็อง-เบ (เกิด 18 พฤษภาคม ค.ศ. 1988) หรือชื่อในการแสดงว่า แทยัง  และ โซล (ชื่อในการแสดงที่ประเทศญี่ปุ่น) เป็นนักร้อง นักแต่งเพลง และนักเต้นชาวเกาหลีใต้ เขาเปิดตัวเมื่อปี 2006 ในฐานะสมาชิกของบอยแบนด์เกาหลีใต้ บิกแบง วงกลายเป็นหนึ่งในศิลปินกลุ่มที่ทำยอดขายดิจิทัลได้ดีที่สุดตลอดกาลในเอเชียและหนึ่งในบอยแบนด์ที่ทำยอดขายได้ดีที่สุดตลอดกาล
หลังจากออกอัลบัมและเอกซ์เทนเดดเพลย์กับวงหลายชุด แทยังเริ่มทำกิจกรรมเดี่ยวในปี 2008 ด้วยการออกเอกซ์เทนเดดเพลย์ชุดแรกในชื่อ "ฮอต" อีพีดังกล่าวได้รับคำสรรเสริญจากนักวิจารณ์และได้รับรางวัลโคเรียนมิวสิกอะวอดส์ สาขาอัลบั้มอาร์แอนด์บีหรือโซลยอดเยี่ยม จากนั้นเขาออกสตูดิโออัลบัมชุดแรกชื่อ "โซลาร์" (2010) ซึ่งทำยอดขายมากกว่าหนึ่งแสนชุด ตามด้วยอัลบัมชุดที่สอง "ไรส์" (2014) ขึ้นถึงอันดับที่ 112 บนชาร์ต "บิลบอร์ด" 200 เคยเป็นอัลบัมของศิลปินเดี่ยวเกาหลีที่ทำอันดับสูงสุดบนชาร์ตนี้ ส่วนซิงเกิลนำอย่าง "อายส์, โนส, ลิปส์" ขึ้นถึงอันดับหนึ่งบนชาร์ต "บิลบอร์ด" เคป็อป ฮอต 100 และได้รับรางวัลเอ็มเน็ตเอเชียนมิวสิกอะวอดส์และโกลเดนดิสก์อะวอดส์ สาขาเพลงแห่งปี อัลบัมชุดที่สามของเขา "ไวต์ไนต์" วางจำหน่ายในเดือนสิงหาคม 2017 การร้องเพลงของแทยังได้รับคำชมจากนักวิจารณ์ดนตรีและได้รับคำยกย่องให้เป็นหนึ่งในนักร้องที่ดีที่สุดในเกาหลีใต้
รูดอลโฟ เฟอร์นานเดซ

รูดอลโฟ เฟอร์นานเดซ (Rudolfo Fernandez) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2517 ที่เมืองลาฮุก สถิติการชก 51 ครั้ง ชนะ 17 (น็อค 6) เสมอ 8 แพ้ 26 
ประวัติ.
เฟอร์นานเดซขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 4 เมษายน พ.ศ. 2535 เสมอโดยเทคนิคกับ มาเตโอ บาริง การชกในช่วงแรกๆจะแพ้และเสมอเป็นส่วนใหญ่ จนในช่วง พ.ศ. 2537 – 2538 จึงชกชนะเป็นส่วนใหญ่ จนได้ชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นมินิมัมเวทที่ว่างเมื่อ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2538 แต่เป็นฝ่ายแพ้คะแนน เอ็ดมุนด์ วีญามอร์ ไม่ได้แชมป์ เฟอร์นานเดซยังขึ้นชกมาอย่างต่อเนื่องมีทั้งแพ้และชนะ เฟอร์นานเดซเดินทางมาชกในไทยเมื่อ 22 เมษายน พ.ศ. 2541 แพ้น็อค พงษ์ศักดิ์เล็ก ศิษย์คนองศักดิ์ ยก 2 จากนั้นได้ชิงแชมป์ PABA รุ่นมินิมัมเวท แพ้คะแนน สงคราม ป.เปาอินทร์ เมื่อ 2 ตุลาคม พ.ศ. 2541 หลังจากนั้น เฟอร์นานเดซชกแพ้เป็นส่วนใหญ่ หลังจากที่ชกแพ้คะแนน อาร์มันโด ทอร์เรสที่ญี่ปุ่นเมื่อ 17 เมษายน พ.ศ. 2543 เฟอร์นานเดซก็แขวนนวมไป
โนบูโอะ ชิบะ

โนบูโอะ ชิบะ (; โรมาจิ: "Chiba Nobuo") นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2487 ที่จังหวัดฮกไกโด ประเทศญี่ปุ่น สถิติการชก 48 ครั้ง ชนะ 36 (น็อค 12) เสมอ 3 แพ้ 9
อะห์มัด ฟันดี

อะห์มัด ฟันดี (Ahmad Fandi) หรือมูฮัมหมัด ฟานดี้ นักมวยสากลชาวอินโดนีเซีย เกิดเมื่อ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2515 สถิติการชก 42 ครั้ง ชนะ 22 (น็อค 7) เสมอ 1 แพ้ 19 
ประวัติ.
ฟานดีขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 15 มีนาคม พ.ศ. 2532 ชนะคะแนน พีรูท บอย ที่อินโดนีเซีย จากนั้นชกชนะมาเป็นส่วนใหญ่ จนได้ชิงแชมป์อินโดนีเซียรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทเมื่อ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2538 แต่ทำได้แค่เสมอกับโซเล่ห์ ซุนดาวา ฟานดีขึ้นชิงแชมปือินโดนีเซียรุ่นเดิมอีกครั้งเมื่อ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2538 ปรากฏว่าคราวนี้เป็นฝ่ายแพ้คะแนนบูลัน บูกียาร์โซ ไม่ได้แชมป์อีก หลังจากนั้น ฟานดีมาชกนอกรอบในประเทศไทย แพ้คะแนน ฟ้าสั่ง พ.ธวัชชัย ฟานดีได้ชิงแชมป์อินโดนีเซียรุ่นแบนตัมเวทอีกครั้งเมื่อ 26 เมษายน พ.ศ. 2539 คราวนี้เป็นฝ่ายชนะน็อคอัมปี เลียเลอซี ยก 8 ได้ครองแชมป์ แต่พอป้องกันตำแหน่งครั้งแรกในอีก 3 เดือนต่อมาก็เสียแชมป์ให้ โซเล่ห์ ซุนดาวาไป
หลังจากเสียแชมป์ ฟานดีเดินทางไปชกนอกรอบที่ญี่ปุ่น แพ้คะแนนโตชิอากิ นิชิโอกะ กลับมาชกที่อินโดนีเซีย แพ้น็อค เอเดรียน คัสเปรี่ ยก 4 และมาแพ้คะแนน ยอดชิงชัย ศรทองยิม ที่เพชรบูรณ์ ฟานดีชกชนะติดต่อกันอีก 2 ครั้งก็ขึ้นชิงแชมป์ IBF แพนแปซิฟิกรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทเมื่อ 5 เมษายน พ.ศ. 2541 แพ้น็อค อาร์เนล บารอตีโญ ที่ ออสเตรเลีย จากนั้น ขึ้นชิงแชมป์เงารุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท WBC เมื่อ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2541 ชนะน็อค แฟรงกี้ มามัวยา ยก 8 ได้แชมป์มาครอง หลังจากนั้น ชกนอกรอบชนะคะแนน สายรุ้ง อ.สุวรรณศิลป์ที่ อินโดนีเซีย หลังจากนั้น ฟานดี เดินทางไปชกนอกรอบ แพ้รวดที่ญี่ปุ่น 4 ครั้งระหว่าง พ.ศ. 2542 – 2544 และยังมาชกแพ้น็อค สมศักดิ์ สิงห์ชัชวาลย์ ยก 2 ที่หาดใหญ่ สงขลา ด้วย ฟานดีมีโอกาสได้ชิงแชมป์ WBO เอเชียแปซิฟิครุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทเมื่อ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2544 แต่เป็นฝ่ายแพ้น็อค สด ปูนนกอินทรียิม ยก 6 ที่ นนทบุรี 
ฟานดีหยุดชกไปสองปี กลับมาชกอีกเมื่อ 19 มกราคม พ.ศ. 2546 โดยขึ้นชิงแชมป์อินโดนีเซียรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท แต่ก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนน รัชมัน กีลีกีลี ไม่ได้แชมป์ ฟานดีขึ้นชกมวยครั้งสุดท้ายเมื่อ 18 ธันวาคม พ.ศ. 2546 แพ้น็อค ไดสุเกะ ยามานากะ ยก 1 ที่ ญี่ปุ่น จากนั้นก็แขวนนวมไป
รูเบน เด ลา กรุซ

รูเบน เด ลา กรุซ (Ruben De La Cruz) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ สถิติการชก 53 ครั้ง ชนะ 27 (น็อค 8) เสมอ 2 แพ้ 24 
ประวัติ.
เด ลา กรุซขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 19 มีนาคม พ.ศ. 2526 ชนะคะแนน เออร์นี ซูมาเลส ที่ ฟิลิปปินส์ จากนั้น ขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ จนได้ครองแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นฟลายเวตเมื่อ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2527 ชนะคะแนน เดียโก เดอวีญา และป้องกันแชมป์ไว้ได้ถึง 3 ครั้ง ในระหว่างนั้น เขาเดินทางมาชกในไทย แพ้คะแนน ก้องธรณี พยัคฆ์อรุณ เมื่อ พ.ศ. 2528 และมาชิงแชมป์ OPBF รุ่นซูเปอร์ฟลายเวตที่ว่างเมื่อ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2528 แพ้คะแนน เพชรงาม ชูวัฒนะ เด ลา กรุซเสียแชมป์ฟิลิปปินส์เมื่อ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2529 แพ้คะแนน คอนสแตนติโน ดังกลา หลังจากนั้น เด ลา กรุซยังคงขึ้นชกต่อมาจนถึง พ.ศ. 2537 โดยไม่ได้ชิงแชมป์ใดๆอีก เขาชกแพ้น็อค แต อิล ชาง ยก 7 ที่เกาหลีใต้เมื่อ พ.ศ. 2529 แพ้น็อค หลุยส์ ซีโต้ เอสปิโนซา ยก 9 เมื่อ พ.ศ. 2530 เขาขึ้นชกครั้งสุดท้ายเมื่อ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2537 แพ้น็อค ริกกี้ ปีเตอร์ ดีโอนีโอ ยก 6 จากนั้นก็แขวนนวมไป
สุรัตน์ สุขะ

สุรัตน์ สุขะ (เกิด 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2525) เป็นอดีตนักฟุตบอลทีมชาติไทย โดยเขาเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลศรีสะเกษ เป็นสโมสรสุดท้าย สุรัตน์สามารถเล่นได้หลายตำแหน่งทั้งกองกลางและกองหลัง บางครั้งยังเล่นเป็น สวีปเปอร์ สุรัตน์ เป็นผู้เล่นชาวไทยคนแรกที่ได้เล่นในเอลีกของประเทศออสเตรเลีย สุรัตน์มีพี่ชายฝาแฝดคือ สุรีย์ สุขะ 
ประวัติ.
สุรัตน์ สุขะ มีชื่อเล่นว่า ปาน เกิดเมื่อวันที่ 27 กรกฎาคม 2525 ที่ตำบลเดื่อศรีคันไชย อำเภอวานรนิวาส จังหวัดสกลนคร เป็นบุตรของ นายบัญชาและนางไพรี สุขะ เป็นน้องชายฝาแฝดของสุรีย์ สุขะ จบการศึกษาระดับชั้น ม.6จากโรงเรียนอัสสัมชัญศรีราชา จังหวัดชลบุรี ในรุ่นเดียวกับสุรีย์ สุขะและสินทวีชัย หทัยรัตนกุล ปัจจุบันสุรัตน์ สมรสกับสุกัญญา สุขะ ทั้งคู่มีลูกสาว 1 คนคือ นันทรัตน์ สุขะ
ระดับสโมสร.
ชลบุรีเอฟซี.
หลังจากช่วยสถาบันได้แชมป์ฟุตบอลนักเรียน รุ่นอายุ 18 ปี ประเภท ก.แล้ว สุรัตน์ ได้กลายเป็นหนึ่งในสมาชิกของทีมชลบุรีเอฟซี โดยลงเล่นทั้งตำแหน่งกองหลังและกองกลางตัวรับ และช่วยให้ต้นสังกัดคว้าแชมป์ไทยแลนด์พรีเมียร์ลีกได้เป็นครั้งแรกในปี 2007 ก่อนจะได้ตำแหน่งรองแชมป์ในฤดูกาลต่อมา
เมลเบิร์นวิกตอรี.
ฤดูกาล 2009 สุรัตน์โชว์ฟอร์มได้อย่างยอดเยี่ยมต่อเนื่องทั้งในไทยพรีเมียร์ลีก และเอเอฟซีคัพ ทำให้เมลเบิร์นวิกตอรีจากเอ-ลีกซื้อตัวไปร่วมทีมด้วยค่าตัว 1 ล้าน 5 แสนบาท โดยสุรัตน์ได้บินไปร่วมทีมใหม่หลังจบเลกแรกของไทยพรีเมียร์ลีก 2009 ซึ่งตรงกับช่วงเปิดฤดูกาลใหม่ของเอ-ลีก ออสเตรเลีย โดยสุรัตน์ เป็นนักฟุตบอลชาวไทยคนแรกที่ได้ลงเล่นในเกมเอ-ลีก ออสเตรเลีย โดยเขาลงสนามให้เมลเบิร์นวิกตอรี่ เป็นครั้งแรกในวันที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2552 โดยเป็นการเปิดบ้านเสมอกับบริสเบนโรอาร์ 3-3 ที่สนามอิติฮัด สเตเดี้ยม ในเกมเอ-ลีก นัดที่ 2 ของฤดูกาล ซึ่งสุรัตน์ถูกเปลี่ยนตัวลงมาในนาทีที่ 79 แทนอีวาน เบอร์เกอร์ กองหลังชาวออสเตรเลียของทีม และสร้างความประทับใจให้แฟนบอลอย่างมาก 
<br>
บุรีรัมย์ ยูไนเต็ด.
สุรัต ย้ายสังกัดมาเล่นให้กับสโมสรบุรีรัมย์ ยูไนเต็ด ในไทยพรีเมียร์ลีก ในช่วงปิดครึ่งฤดูกาล 2554 ด้วยค่าตัว 2.1 ล้านบาท ระยะเวลา 3 ปี โดยที่สุรัตน์จะได้รับค่าเหนื่อยทั้งสิ้น 3 แสนบาทต่อเดือน เท่ากับได้รับเมื่อตอนอยู่ที่เมลเบิร์น วิกตอรี่ ภายหลังจากมีการเปลี่ยนแปลงภายในของสโมสรเมลเบิร์น วิกตอรี ทำให้สุรัตน์ไม่มั่นใจในอนาคตของตนเอง 
ระดับทีมชาติ.
สุรัตน์ ได้เล่นให้ทีมชาติไทยชุดใหญ่เป็นครั้งแรกภายใต้การคุมทีมของ ปีเตอร์ รีด ในรายการ ทีแอนด์ที คัพ 2008 (อกรีแบงค์ คัพเดิม) ที่ประเทศเวียดนาม ในเกมส์ที่ไทยชนะเกาหลีเหนือ 1-0 โดยลงสนามเป็นผู้เล่นตัวจริงในตำแหน่งกองกลาง และแมตช์ดังกล่าวถือเป็นแมตช์ที่ทีมชาติไทยมีพี่น้องฝาแฝดลงสนามพร้อมกันเป็นผู้เล่น 11 คนแรก เพราะสุรีย์ สุขะพี่ชายฝาแฝดของสุรัตน์ ก็ลงเล่นในตำแหน่งกองหลังด้วยเช่นกัน
หลังคว้าแชมป์ทีแอนด์ที คัพได้สำเร็จ สุรัตน์ ก็มีชื่อเป็นหนึ่งในทีมชาติไทยชุดเอเอฟเอฟ ซูซูกิ คัพ 2008หรือไทเกอร์ คัพเดิม และเป็นกำลังสำคัญพาทีมชาติไทยเข้าถึงรอบชิงชนะเลิศรายการนี้ได้สำเร็จ
ศูนย์วิทยาศาสตร์ฮาลาล จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

ศูนย์วิทยาศาสตร์ฮาลาล จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เริ่มต้นโดย ดร.วินัย ดะห์ลัน ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2538 ในรูปห้องปฏิบัติการวิทยาศาสตร์ขนาดเล็กในคณะสหเวชศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย โดยพัฒนางานด้านนิติวิทยาศาสตร์ฮาลาลขึ้นเพื่อคุ้มครองผู้บริโภคทั้งมุสลิมและมิใช่มุสลิม ขยายตัวเติบโตขึ้นเป็นลำดับ ได้รับการประกาศเกียรติคุณว่าเป็นหน่วยงานด้านวิทยาศาสตร์ฮาลาลแห่งแรกในโลก 
แหล่งข้อมูลอื่น.
[[หมวดหมู่:จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย]]
[[หมวดหมู่:อาหารฮาลาล]]
แมวบอนไซ

แมวบอนไซ คือเรื่องหลอกลวงทางอินเทอร์เน็ต ที่อ้างและอธิบายขั้นตอนรายละเอียดการนำลูกแมวเข้าไปในขวดแก้ว เพื่อการประดับตกแต่ง คล้ายกับการทำต้นไม้แคระ (บอนไซ) เมื่อลูกแมวจะโตในขวดโหลแก้วตามโครงร่างของขวดโหล โดยหายใจผ่านทางรูที่เจาะไว้ และอาจให้อาหารและขับถ่ายผ่านสาย แต่เว็บไซต์ได้ออฟไลน์ไปแล้ว มีแต่เว็บไซต์ที่คัดลอกเนื้อหาที่เคยมีไว้
ทางเอฟบีไอ ตรวจสอบเว็บ www.bonsaikitten.com ที่ในเว็บไซต์แสดงวิธีสร้างสัตว์บอนไซด้วยการจับลูกแมวเป็นยัดใส่ขวดแก้ว ให้เหลือเพียงรูเล็ก ๆ สำหรับหายใจจนร่างกายเติบโตเป็นรูปขวดแก้วเหลี่ยม โดยตรวจพบว่าเจ้าของเว็บไซต์ ใช้ชื่อปลอมว่าดอกเตอร์ไมเคิล ว่องชาง จบจากสถาบันเอ็มไอที
อเมริกันอันธพาล

อเมริกันอันธพาล เป็นสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 19 ของวงคาราบาว และเป็นอัลบั้มที่ 2 ที่ออกกับสังกัดวอร์นเนอร์ มิวสิก โดยทางวงลดความเคร่งเครียดของเนื้อหาลงมาจากชุดที่แล้ว และทำเพลงร่วมสมัยและฟังง่ายมากขึ้น โดยมีส่วนผสมของเพลงบลูส์และริทึมแอนด์บลูส์เข้ามาเพิ่มความแปลกใหม่ในดนตรีของคาราบาวเอง จึงให้เป็นอัลบั้มที่แฟนเพลงคาราบาวยุคใหม่ชื่นชอบอัลบั้มหนึ่ง โดยมีเพลงที่ได้รับความนิยมอาทิ "อเมริกันอันธพาล", "เสือ", "ฝัน","สาธุชน","มาลัยเสี่ยงรถ,รักนี้มีแต่เธอ"
โดยมี กีรติ พรหมสาขา ณ สกลนคร หรือเขียว ซึ่งเป็นสมาชิกเก่าเข้ามาร่วมงานอีกครั้ง ซึ่งอัลบั้มชุดนี้ได้รับรางวัลสีสันอะวอร์ดส์ 2 รางวัล คือ อัลบั้มยอดเยี่ยม และโปรดิวเซอร์ยอดเยี่ยม ประจำปี พ.ศ. 2541
ฆ่าก่อน รายงานทีหลัง

"ฆ่าก่อน รายงานทีหลัง" หรือ "ประหารก่อน รายงานทีหลัง"  เป็นสำนวนจีน ใช้อุปมาอุปไมยถึงการที่ผู้ใต้บังคับบัญชาปฏิบัติหน้าที่ใดให้ลุล่วงไปก่อนแล้วจึงค่อยรายงานผลต่อผู้บังคับบัญชาทีหลัง
ที่มาของสำนวนนี้ ว่ากันไว้สองทาง ทางแรกว่าในสมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันออก ในวันที่ขุนนางตงซวน  ได้เข้ารับตำแหน่งเป็นผู้ว่าราชการนครลั่วหยาง เมืองหลวงของประเทศจีนในสมัยนั้น เขาพบว่ามีคดีหนึ่งค้างอยู่ในศาลซึ่งที่ผ่านมาไม่มีทางจะลุล่วงได้ โดยคดีมีว่าข้าราชบริพารคนหนึ่งของพระราชธิดาหูหยาง เป็นคนหยาบช้าและได้กระทำฆาตกรรมขึ้น แต่ไม่มีผู้ได้กล้าลงโทษเพราะเกรงพระราชหฤทัยและอิทธิพลของพระราชธิดา ขุนนางตงซวนนั้นเป็นคนใจซื่อมือสะอาด ไม่เกรงกลัวอิทธิพลของผู้ใด จึงสั่งให้ตำรวจไปจับกุมข้าราชบริพารผู้นั้นขณะที่โดยเสด็จพระราชธิดา และสั่งลงโทษประหารชีวิตทันที พระราชธิดาทรงพระพิโรธ เสด็จไปกราบบังคมทูลพระกรุณาขอให้มีรับสั่งประหารขุนนางตงซวน ขุนนางตงซวนได้เฝ้าทูลละอองธุลีพระบาทและกราบบังคมทูลรายงานเกี่ยวกับคดี ซึ่งเมื่อสมเด็จพระจักรพรรดิได้ทรงสดับแล้วเห็นว่าการกระทำของขุนนางตงซวนมิได้เป็นผิดเป็นโทษแต่อย่างใด ก็มิได้ทรงเอาโทษ เป็นที่มาของสำนวนว่า "ฆ่าก่อน รายงานทีหลัง"
อีกทางหนึ่งเกี่ยวข้องกับเปาบุ้นจิ้นในสมัยราชวงศ์ซ่ง ซึ่งมีที่มาจากวรรณกรรมจีนเกี่ยวกับเปาบุ้นจิ้นเรื่อง "เจ็ดผู้กล้าห้าผู้ทรงธรรม" โดยกล่าวว่าเปาบุ้นจิ้นได้รับพระราชทานชุดเครื่องประหารจากสมเด็จพระจักรพรรดิ ประกอบด้วย
โดยทรงให้เปาบุ้นจิ้นมีอาญาสิทธิ์ คือ สิทธิที่จะใช้เครื่องประหารทั้งสี่ประหารผู้กระทำผิดได้ทันทีโดยไม่ต้องขอพระราชทานพระราชานุญาตก่อนตามธรรมเนียมปฏิบัติ แต่เมื่อสั่งประหารผู้ใดแล้วให้ทูลถวายรายงานคดีด้วย ในวรรณกรรมอีกชุดหนึ่งก็ว่าอาญาสิทธิ์ดังกล่าวของเปาบุ้นจิ้นนั้นได้มาจากการที่ได้รับพระราชทานกระบี่อาญาสิทธิ์ ทั้งนี้ เป็นที่มาอีกแห่งหนึ่งของสำนวนว่า "ฆ่าก่อน รายงานทีหลัง"
ณรงค์ฤทธิ์ สมบัติสมภพ

ศาสตราจารย์ ณรงค์ฤทธิ์ สมบัติสมภพ ได้รับรางวัลนักวิทยาศาสตร์รุ่นใหม่ ประจำปี พ.ศ. 2543 รางวัลนักเทคโนโลยีรุ่นใหม่ ประจำปี พ.ศ. 2545 จากมูลนิธิส่งเสริมวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีในพระบรมราชูปถัมภ์ และล่าสุดได้รับรางวัล The 2008 ASAIHL-SCOPUS Young Scientist Awards ในสาขา Engineering & Technology ประจำปี พ.ศ. 2551 จาก Association of Southeast Asian Institutions of Higher Learning (ASAIHL) ร่วมกับสำนักพิมพ์ Elsevier 
ปัจจุบัน ศ.ดร.ณรงค์ฤทธิ์ ดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์ทางด้านเทคโนโลยีวัสดุ สังกัดสายวิชาเทคโนโลยีวัสดุ คณะพลังงานสิ่งแวดล้อมและวัสดุ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี และเป็นศาสตราจารย์เมื่ออายุน้อย
ประวัติการศึกษา.
ศ.ดร.ณรงค์ฤทธิ์ สำเร็จการศึกษาในระดับ ปวช. ในสาขาช่างท่อและประสาน จากมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ เมื่อปี พ.ศ. 2531, ปริญญาตรีในสาขาเคมีอุตสาหกรรม จากมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ เมื่อปี พ.ศ. 2535, ปริญญาโทในสาขา Polymer Science & Technology จาก UMIST ประเทศอังกฤษ เมื่อปี พ.ศ. 2537 และปริญญาเอกในสาขา Polymer Science & Technology (Polymer Processing & Rheology) จาก UMIST ประเทศอังกฤษ เมื่อปี พ.ศ. 2540
พลูโต จูเนียร์

พลูโต จูเนียร์  เป็นตัวละครในเรื่องมิกกี้ เมาส์ ของวอลต์ ดิสนีย์ โดยปรากฏในการ์ตูนเป็นครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ.1937 เป็นลูกหมา 1 ใน 5 ตัวของพลูโต หลังจากนั้นก็มีการออกฉายอีกครั้งในปี ค.ศ.1942 ในตอน Pluto, Junior ซึ่งมันยังได้เป็นตัวละครสำคัญของตอน แต่ถึงแม้ว่าจะเคยออกฉายไปแล้วถึง 2 ครั้ง ก็ยังไม่ได้มีการกล่าวถึงชื่อของมัน มันจึงเป็นที่รู้จักในชื่อพลูโต จูเนียร์
จักรพรรดิซ่งเหรินจง

ซ่งเหรินจง (30 พฤษภาคม ค.ศ. 1010 – 30 เมษายน ค.ศ. 1063 หรือ 14 เมษายน ค.ศ. 1010 [ปีต้าจงเสียงฝู (大中祥符) ที่ 3] – 29 มีนาคม ค.ศ. 1063 [ปีเจียโย่ว (嘉祐) ที่ 8] ตามปฏิทินจีน) ชื่อตัวว่า จ้าว เจิน  เป็นจักรพรรดิองค์ที่ 4 ของราชวงศ์ซ่ง (宋朝) แห่งจักรวรรดิจีน และเมื่อแบ่งราชวงศ์ซ่งออกเป็นสมัยเหนือกับสมัยใต้ นับเป็นจักรพรรดิองค์ที่ 4 ของราชวงศ์ซ่งเหนือ (北宋朝) เสวยราชย์ราว 41 ปีตั้งแต่ ค.ศ. 1022 จนสิ้นพระชนม์ใน ค.ศ. 1063 นับเป็นจักรพรรดิราชวงศ์ซ่งที่อยู่ในราชสมบัตินานที่สุด
จ้าว เจิน เป็นโอรสองค์ที่ 4 ของจ้าว เหิง (趙恆) ผู้ขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิซ่งเจินจง (宋真宗) กับนางหลี่ (李氏) ผู้ซึ่งเมื่อเสียชีวิตแล้วได้รับการสถาปนาขึ้นเป็นพระราชชนนีพันปีหลวง ฐานันดรศักดิ์ว่า "จางอี้หฺวังไท่โฮ่ว" (章懿皇太后) จ้าว เจิน เดิมชื่อ "จ้าว โช่วอี้" (趙受益) แต่มีราชโองการใน ค.ศ. 1018 ให้เปลี่ยนเป็นจ้าว เจิน
เอกสาร "ซ่งฉื่อ" (宋史) บันทึกว่า จ้าว เจิน เป็นจักรพรรดิที่เปี่ยมเมตตา อ่อนน้อมถ่อมตน มีความอดทนสูง และน้อยครั้งที่จะแสดงอารมณ์ออกมา ร่ำลือกันว่า คืนหนึ่ง จ้าว เจิน อยากเสวยเนื้อแกะ มหาดเล็กจึงจะไปสั่งให้วิเสทปรุงมาถวาย แต่จ้าว เจิน สั่งให้ไม่ต้องไป และยอมทนหิวแทน จ้าว เจิน ยังสั่งให้ข้าราชการระมัดระวังในการลงโทษประหาร ครั้งหนึ่ง รับสั่งว่า "แค่ด่าใครให้ไปตายเรายังไม่เคยทำ แล้วเราจะกล้าลงโทษตายโดยมิชอบได้อย่างไร"
รัชกาลของจ้าว เจิน เป็นจุดรุ่งเรืองสุดในด้านอำนาจและอิทธิพลของราชวงศ์ซ่ง วัฒนธรรมของราชวงศ์ซ่ง โดยเฉพาะด้านวรรณกรรม ก็เริ่มเฟื่องฟูในยุคนี้ กวีปราชญ์ราชบัณฑิตชื่อดังในประวัติศาสตร์จีนหลายคนก็มีชีวิตหรือเริ่มสร้างสรรค์ผลงานในรัชกาลนี้ ในจำนวนนี้มีฟ่าน จ้งยาน (范仲淹), เหมย์ เหยาเฉิน (梅堯臣), และโอวหยาง ซิว (歐陽脩) เป็นอาทิ ครั้นปีเจียโย่วที่ 2 มีการสอบขุนนาง หลายคนที่สอบผ่านในครั้งนี้ในอนาคตจะได้เป็นบุคคลสำคัญชื่อก้องโลก เช่น เจิง ก่ง (曾鞏), ซู เจ๋อ (苏辙), ซู ชื่อ (蘇軾), และซู ซฺวิน (苏洵)
อย่างไรก็ดี รัชกาลนี้กลับเป็นจุดเริ่มต้นแห่งความเสื่อมสลายของราชวงศ์อันจะส่งผลต่อเนื่องไปกว่า 150 ปีข้างหน้า ปัจจัยสำคัญก็คือนโยบายต่างประเทศ เพราะแต่เดิมมา ราชวงศ์ซ่งเน้นสร้างความสงบสุขมากกว่าสร้างสงครามกับต่างชาติ จึงส่งเสริมกิจการพลเรือนมากกว่าทหาร ทำให้การทหารอ่อนแอ รัฐเพื่อนบ้านอย่างราชวงศ์เซี่ยตะวันตก (西夏) ของชาวตั่งเซี่ยง (党項; Tangut) จึงฉวยโอกาสรุกรานตามชายแดน ครั้นจ้าว เจิน ขึ้นสู่ราชสมบัติ ก็ให้ปรับปรุงการทหารให้เข้มแข็ง แต่ก็ยอมจ่ายเงินมหาศาลเพื่อผูกมิตรกับรัฐศัตรูของราชวงศ์เซี่ยอย่างราชวงศ์เหลียว (遼朝) ของชาวชี่ตัน (契丹; Khitan) ด้วยหวังว่า จะช่วยประกันความปลอดภัยของราชวงศ์ซ่ง แต่นโยบายเช่นนี้ต้องอาศัยเงินจำนวนมาก จึงมีการขึ้นภาษีอย่างหนัก เป็นเหตุให้ชาวบ้านรากหญ้าตกทุกข์ได้ยากเนือง ๆ นำไปสู่การลุกฮือและก่อกบฏทั่วแว่นแคว้น ส่งผลให้อำนาจปกครองของรัฐเสื่อมทรามลง
ใน ค.ศ. 1063 จ้าว เจิน ประชวรสิ้นพระชนม์ และไร้โอรสสืบบัลลังก์ จึงมีการยกจ้าว ฉู่ (趙曙) ผู้เป็นพระญาติ ขึ้นเป็นจักรพรรดิซ่งอิงจง (宋英宗) สืบราชวงศ์ต่อไป
เทนโงคุ เฮะ โนะ คาเลนเดอร์

เป็นละครพิเศษ 1 ตอนจบที่ออกฉายทางสถานีโทรทัศน์ฟูจิ เมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม 2548 เป็นละครที่มีที่มาจากเหตุการณ์จริงของนางพยาบาลผู้เชี่ยวชาญด้านการพยาบาลผู้ป่วยโรคมะเร็ง ซึ่งมุ่งมั่นทำงานอย่างเต็มที่ โดยไม่ย่อท้อ แม้ในช่วงเวลาสุดท้ายของชีวิต เธอต้องต่อสู้กับโรคมะเร็งที่ลุกลามและมีอาการรุนแรงขึ้นทุกวัน พร้อมกับการดูแลให้กำลังใจแก่ผู้ป่วยโรคมะเร็งคนอื่นๆ ให้มีกำลังต่อสู้กับการรักษาที่ยาวนานต่อไป
โมลเนส ผู้ยิ่งใหญ่

โมลเนส ผู้ยิ่งใหญ่  เป็นภาพยนตร์ใน ค.ศ. 2006 ที่กำกับโดย #เปลี่ยนทาง โดยอิงจากนวนิยายคลาสสิกที่มีชื่อเดียวกัน ภาพยนตร์นี้ออกฉายรอบปฐมฤกษ์ในวันที 4 ตุลาคม ค.ศ. 2006 ในประเทศฝรั่งเศส
ประเทศพัฒนาแล้ว

ประเทศพัฒนาแล้ว  หมายถึงประเทศที่มีการพัฒนาในระดับที่สูงเมื่อวัดตามมาตรฐานบางประการ แต่การยึดเอามาตรฐานใดเป็นหลัก หรือการจัดกลุ่มให้ประเทศใดอยู่ในกลุ่มพัฒนาแล้วนั้นยังคงเป็นประเด็นที่ถกเถียงกันอยู่ โดยทั่วไปมาตรวัดทางเศรษฐกิจมักเป็นที่ยอมรับ เช่นการใช้รายได้ต่อหัวเป็นหลัก และให้ประเทศที่มีผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศต่อหัวสูงอยู่ในกลุ่มพัฒนาแล้ว ในระยะหลังมีการใช้ดัชนีการพัฒนามนุษย์ ซึ่งเป็นการรวมเอามาตรวัดทางเศรษฐกิจรวมกับมาตรวัดอื่น ๆ เช่นดัชนีอายุขัย และการศึกษา เพื่อเป็นตัววัดการพัฒนาของประเทศต่าง ๆ มากขึ้น จึงมีการจัดกลุ่มประเทศที่มีค่าดัชนีการพัฒนามนุษย์สูงอยู่ในกลุ่มประเทศพัฒนาแล้ว
ดัชนีการพัฒนามนุษย์.
ดัชนีการพัฒนามนุษย์ เป็นดัชนีการวัดและเปรียบเทียบ ความยากจน การรู้หนังสือ การศึกษา อายุขัย การคลอดบุตร และปัจจัยอื่น ๆ ของประเทศต่าง ๆ ทั่วโลก เป็นวิธีการวัดความอยู่ดีกินดีตามมาตรฐาน โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเด็กและเยาวชน หลายคนใช้ดัชนีการพัฒนามนุษย์ของสหประชาชาตินี้ในการระบุว่าประเทศใดประเทศหนึ่งจัดอยู่ในกลุ่มประเทศที่พัฒนาแล้ว ประเทศที่กำลังพัฒนา หรือประเทศพัฒนาน้อยที่สุด ดัชนีดังกล่าวได้พัฒนาขึ้นมาในปี ค.ศ. 1990 (พ.ศ. 2533) โดยนักเศรษฐศาสตร์ชาวปากีสถานชื่อ มาฮฺบับ อุล ฮาค และองค์การสหประชาชาติได้ในดัชนีดังกล่าวมาใช้ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1993 (พ.ศ. 2536) เป็นต้นมา
ดัชนีการพัฒนามนุษย์วัดความสำเร็จโดยเฉลี่ยของแต่ละประเทศในการพัฒนามนุษย์สามด้านหลัก ๆ ได้แก่
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
รายชื่อประเทศพัฒนาแล้วในรายการอื่น.
ประเทศเศรษฐกิจก้าวหน้าของ IMF.
35 ประเทศที่กองทุนการเงินระหว่างประเทศยกย่องว่ามี "สภาพเศรษฐกิจก้าวหน้า" ได้แก่:
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
สมาชิก Development Assistance Committee.
ประเทศสมาชิก OECD ที่เป็นสมาชิก DAC มีดังต่อไปนี้: 
17 ประเทศในทวีปยุโรป:
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
2 ประเทศในทวีปเอเชีย:
2 ประเทศในทวีปอเมริกาเหนือ:
2 ประเทศในโอเชียเนีย:
สมาชิก Paris Club.
15 ประเทศในทวีปยุโรป:
3 ประเทศในทวีปเอเชีย:
3 ประเทศในทวีปอเมริกา:
1 ประเทศในโอเชียเนีย:
สมาชิกที่มีรายได้สูงของธนาคารโลก.
37 ประเทศและดินแดนในทวีปยุโรป:
19 ประเทศและดินแดนในทวีปอเมริกาเหนือ:
14 ประเทศและดินแดนในทวีปเอเชีย:
7 ประเทศและดินแดนในโอเชียเนีย:
3 ประเทศในทวีปอเมริกาใต้:
1 ประเทศในทวีปแอฟริกา:
สมาชิก OECD ที่มีรายได้สูง.
สมาชิก OECD ที่มีรายได้สูง ได้แก่: 
24 ประเทศในทวีปยุโรป:
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
3 ประเทศในทวีปเอเชีย:
2 ประเทศในทวีปอเมริกาเหนือ:
2 ประเทศในโอเชียเนีย:
ดัชนีคุณภาพชีวิตในปี 2005.
ผลวิจัยเกี่ยวกับมาตรฐานการดำรงชีพและคุณภาพชีวิตโดย Economist Intelligence Unit ในรูปแบบดัชนีคุณภาพชีวิตครอบคลุม 111 ประเทศ โดยในปี 2005 ประเทศที่ติด 30 อันดับแรกได้แก่:
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
ดัชนีประเทศที่ดีที่สุดในโลกของ Newsweek ในปี 2010.
ในปี 2010 Newsweek ได้เผยแพร่ดัชนีแสดง "ประเทศที่ดีที่สุดในโลก" โดยใช้เกณฑ์ "การศึกษา, สุขภาพ, คุณภาพชีวิต, เศรษฐกิจพลังงาน, และสภาพแวดล้อมทางการเมือง" ใน 100 ประเทศ โดยในปีนั้น 30 อันดับแรกคือ:
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
30 อันดับแรกในหัวข้อ คุณภาพชีวิต ได้แก่:
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
เดเปอโร...รักยิ่งใหญ่จากใจดวงเล็ก (ภาพยนตร์)

เดเปอโร...รักยิ่งใหญ่จากใจดวงเล็ก  เป็นเรื่องราวของ เดเปอโร ทิลลิง หนูตัวหนึ่งผู้หลงรักดนตรี นิทาน และเจ้าหญิงพี่ นี่คือเรื่องราวของหนูอีกตัว ผู้มีชื่อว่ารอสคูโรด้วย รอสคูโรอาศัยอยู่ในความมืด แต่โหยหาโลกที่เปี่ยมด้วยแสงสว่าง และนี่คือเรื่องราวของมิกเกอรี่ โซว์ เด็กรับใช้ผู้มีปัญญาไม่แหลมคมนัก และมีความปรารถนาเพียงหนึ่งเดียวที่ไม่มีวันเป็นจริงได้ ตัวละครทั้งหมดนี้กำลังจะร่วมออกเดินทาง ที่จะนำพาลงสู่คุกใต้ดินอันน่าสะพรึกกลัว นำสูปราสาทแสนอลังการ และเหนืออื่นใด นำสู่ชีวิตของกันและกัน แล้วจะเกิดอะไรขึ้นหรือ เธอจ๋า นั่นเป็นชะตาชีวิตที่เธอต้องค้นหาตัวเอง
หม่อมเจ้าทองชมพูนุท ทองแถม

อำมาตย์เอก หม่อมเจ้าทองชมพูนุท ทองแถม (22 ตุลาคม พ.ศ. 2433 - พ.ศ. 2491) เป็นพระโอรสในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงสรรพสาตรศุภกิจ กับหม่อมเจ้าเม้า ทองแถม
พระประวัติ.
หม่อมเจ้าทองชมพูนุท เป็นพระโอรสในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงสรรพสาตรศุภกิจ กับหม่อมเจ้าเม้า ทองแถม (ราชสกุลเดิม รองทรง; พระธิดาในพระเจ้าราชวรวงศ์เธอ กรมหมื่นสิทธิสุขุมการ) ประสูติเมื่อวันที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2433 มีโสทรภราดาและโสทรขนิษฐารวม 5 องค์ ได้แก่
หม่อมเจ้าทองชมพูนุท มีหม่อม 2 คน คือ หม่อมหลวงแฉล้ม ทองแถม (ราชสกุลเดิม อิศรเสนา; 29 เมษายน พ.ศ. 2432 – 30 ตุลาคม พ.ศ. 2517) และหม่อมสอางค์ (สกุลเดิม อินทรรัสมี) มีโอรสธิดา 11 คน ดังนี้
เกิดแต่หม่อมหลวงแฉล้ม 
เกิดแต่หม่อมสอางค์
อัญชลี วานิช เทพบุตร

อัญชลี วานิช เทพบุตร (เกิด 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2504) อดีตเลขาธิการนายกรัฐมนตรี (อภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดภูเก็ต อดีตนายทะเบียนพรรคประชาธิปัตย์ อดีตผู้ช่วยเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ (นิพนธ์ พร้อมพันธุ์) เมื่อ พ.ศ. 2535 และอดีตนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดภูเก็ต ในปี พ.ศ. 2547 - เม.ย 2551
ประวัติ.
อัญชลี (นามสกุลเดิม: วานิช; ชื่อเล่น: อ่อน) เป็นบุตรของนายเอกพจน์ – นางบุญรอด วานิช คหบดีในจังหวัดภูเก็ต 
อัญชลี จบการศึกษาจากคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เมื่อ พ.ศ. 2524 และปริญญาโทด้านกฎหมายพานิชย์นาวีและกฎหมายทั่วไป จากมหาวิทยาลัยทูเลน สหรัฐอเมริกา สมรสกับทศพร เทพบุตร สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร พรรคประชาธิปัตย์
เมื่อครั้งเป็นนักศึกษาเคยทำกิจกรรมองค์การนักศึกษา และสภานักศึกษามหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เป็นนักศึกษาร่วมรุ่นกับ สมคิด เลิศไพฑูรย์, อภิชาติ ดำดี, วสันต์ ภัยหลีกลี้, วิฑูรย์ นามบุตร, นพดล ปัทมะ, สุรพล นิติไกรพจน์ และบุญสม อัครธรรมกุล
งานการเมือง.
อัญชลี วานิช เทพบุตร เข้าสู่งานการเมืองในปี พ.ศ. 2531 เป็นครั้งแรก ในสังกัดพรรคประชาชน แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง โดยแพ้ให้กับนายเรวุฒิ จินดาพล อดีตผู้ต้องหาแทนทาลัม ถึงสองครั้ง คือในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2531 และการเลือกตั้งเดือนมีนาคม พ.ศ. 2535 ต่อมาได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดภูเก็ต สมัยแรกในการเลือกตั้งเดือนกันยายน พ.ศ. 2535 สังกัด พรรคประชาธิปัตย์ และได้รับเลือกตั้งต่อเนื่อง 3 สมัยติดต่อกัน จนกระทั่งในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2544 ได้มาลงสมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ ลำดับที่ 25 และได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ จนถึงในปี พ.ศ. 2547 ได้ลาออกจากตำแหน่งมาลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดภูเก็ต
อัญชลี ได้รับเลือกตั้งเป็นนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดภูเก็ต ในการเลือกตั้งโดยตรงเป็นครั้งแรกของประเทศไทย จนกระทั่งหมดวาระการดำรงตำแหน่ง จึงได้กลับเข้ามามีบทบาทในการเมืองระดับชาติอีกครั้ง ในปี พ.ศ. 2552 เธอได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งรองเลขาธิการนายกรัฐมนตรีฝ่ายการเมือง และต่อมาในปี พ.ศ. 2554 ได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งเลขาธิการนายกรัฐมนตรี แทน กอร์ปศักดิ์ สภาวสุ ที่ลาออก เธอนับเป็นสตรีคนแรกในประวัติศาสตร์ที่ได้ดำรงตำแหน่งเลขาธิการนายกรัฐมนตรีของไทย
ต่อมาในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 เธอได้ลงสมัครรับเลือกตั้ง และได้รับเลือกเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดภูเก็ต เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรสมัยที่ 5 และเธอได้รับเลือกในการประชุมใหญ่วิสามัญของพรรคประชาธิปัตย์ ให้ดำรงตำแหน่ง นายทะเบียนพรรค
กรณี สปก.4-01.
อัญชลี และสามี เคยเป็นข่าวเมื่อถูกสำนักงานการปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรม (สปก.) ฟ้องร้องจากกรณีรับที่ดิน สปก.4-01 ที่บนภูเขาในเขตอำเภอเมืองภูเก็ต จำนวน 98 ไร่ เมื่อ พ.ศ. 2537 โดยไม่มีคุณสมบัติ เนื่องจากเป็นผู้มีฐานะดีและไม่ได้เป็นเกษตรกร อย่างไรก็ตาม ถึงแม้คำตัดสินของศาลจะออกมาเช่นนั้น ก่อนหน้ามีคดีความ สามีของ อัญชลี ได้ถือครองที่ดินนี้อยู่แล้วโดยมี ส.ค.1 เป็นเอกสารกรรมสิทธิ์ แต่เนื่องจาก ที่ดินดังกล่าวเป็นที่ลาดเอียงจึงไม่สามารถนำไปเปลี่ยนเป็นโฉนดได้
วิรัช ร่มเย็น

วิรัช ร่มเย็น (เกิด 5 กันยายน พ.ศ. 2498) เป็นนักการเมืองชาวไทย ปัจจุบันดำรงตำแหน่งเป็นนายทะเบียนพรรคประชาธิปัตย์ อดีตผู้ช่วยเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย (นิพนธ์ บุญญามณี) 
อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดระนอง
ประวัติ.
วิรัช เกิดเมื่อวันที่ 5 กันยายน พ.ศ. 2498 สำเร็จการศึกษามัธยมศึกษา จากโรงเรียนพิชัยรัตนาคาร จังหวัดระนอง ระดับเตรียมอุดมศึกษา จากโรงเรียนอำนวยศิลป์ กรุงเทพมหานคร ระดับปริญญาตรี นิติศาสตรบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง และศึกษาหลักสูตรพิเศษ จากวิทยาลัยการเมืองการปกครอง สถาบันพระปกเกล้า
การทำงาน.
วิรัช ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดระนอง 8 สมัย (2535/1, 2535/2, 2538, 2539, 2544, 2548, 2550 และ 2554) เคยเป็นเลขานุการรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี (พ.ศ. 2538) เป็นกรรมการบริหารพรรคประชาธิปัตย์ (พ.ศ. 2546-2547) เคยเป็นรองประธานคณะกรรมาธิการการท่องเที่ยวสภาผู้แทนราษฎร และเป็นประธานคณะกรรมการธิการการปกครองส่วนท้องถิ่น ในปี พ.ศ. 2550
ในปี พ.ศ. 2553 วิรัช ได้รับมอบหมายให้เป็นหนึ่งในคณะทำงานคดียุบพรรคประชาธิปัตย์
ในปี พ.ศ. 2562 วิรัช ลงสมัครรับเลือกตั้งในพื้นที่จังหวัดระนอง แต่แพ้ให้กับคงกฤษ ฉัตรมาลีรัตน์ อดีตนายก อบจ.ระนอง จากพรรคภูมิใจไทย จากนั้นหลังการเลือกตั้งเขาได้รับแต่งตั้งเป็นผู้ช่วยเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย (นิพนธ์ บุญญามณี)
ปลาม้า

ปลาม้า เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Boesemania microlepis" อยู่ในวงศ์ปลาจวด (Sciaenidae) 
มีรูปร่างเพรียวเล็กไปทางด้านท้ายลำตัว หัวค่อนข้างเล็ก หน้าผากเว้าลึก ตาอยู่สูงไปทางด้านบนของหัว ปากกว้างอยู่ด้านล่างของจะงอยปาก ใต้คางมีรูเล็ก ๆ 5 รู ครีบหลังยาวตลอดส่วนหลัง ตอนหน้าเป็นก้านแข็ง ตอนท้ายเป็นก้านอ่อน โคนหางเรียวเล็ก ครีบก้นมีก้าสนแข็งอันใหญ่หนา ครีบอกยาว ครีบท้องมีปลายเป็นเส้นยาวเช่นเดียวกับครีบหาง เกล็ดมีความเล็กมาก ลำตัวสีเทาอ่อนอ่อนเหลือบเงิน ด้านหลังมีสีคล้ำ ด้านข้างลำตัวมีแถบสีคล้ำจาง ๆ เป็นแนวเฉียงหลายแถบ ด้านท้องสีจาง ครีบใส จัดเป็นสิ่งมีชีวิตเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล "Boesemania"
มีความประมาณ 25–30 เซนติเมตร พบใหญ่สุดถึง 1 เมตร
อาศัยอยู่ในแม่น้ำขนาดใหญ่ในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และพบในแหล่งน้ำนิ่งบ้าง บ่อปลา หรือบ่อกุ้งที่อยู่ใกล้ทะเล พบมากในแม่น้ำตอนล่าง แต่ก็พบในแหล่งน้ำที่ไกลจากปากแม่น้ำมากเช่นกัน พบในภาคกลาง ภาคเหนือ และในแม่น้ำโขงในภาคอีสานของไทย โดยพบสูงสุดถึงที่จังหวัดเลย ชื่อปลาม้ามาจากการที่มีครีบหลังยาวเหมือนแผงคอของม้า ขณะที่ชื่อในภาษาอีสานเรียกว่า "ปลากวง" 
พฤติกรรมมักกบดานอยู่นิ่งใต้พื้นน้ำ เมื่อว่ายน้ำจะเชื่องช้า แต่จะรวดเร็วมากเวลาไล่จับเหยื่อ ในธรรมชาติชอบอาศัยในเขตน้ำลึก กินอาหารจำพวกสัตว์น้ำขนาดเล็กกว่า
ปลาม้าเป็นปลาที่มีชื่อเสียงมากของจังหวัดสุพรรณบุรี จนถึงมีอำเภอชื่อ อำเภอบางปลาม้า เพราะความที่ในอดีตเคยชุกชุม เนื่องจากเป็นปลาที่มีรสชาติอร่อย เป็นที่นิยมมาก มีราคาขายที่สูง และเคยพบมากในบึงบอระเพ็ด แต่สถานภาพในปัจจุบันลดลงมาก อันเนื่องจากสภาวะแวดล้อมที่เปลี่ยนไป และการจับในปริมาณที่มาก
ปัจจุบัน กรมประมงสามารถเพาะขยายพันธุ์ได้แล้ว ด้วยการฟักไข่ที่ได้จากพ่อแม่ปลาที่เลี้ยงรวมกันในบ่อเลี้ยง และนำลูกปลาที่ได้หลังจากเลี้ยงดูจนโตได้ที่แล้วไปปล่อยคืนสู่ธรรมชาติ โดยเฉพาะที่เขื่อนกระเสียว ปลาม้ามีฤดูผสมพันธุ์ตลอดปี โดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงฤดูหนาวในช่วงต้นปี สามารถส่งเสียงร้องได้ดังระงมเหมือนอึ่งอ่าง เพื่อดึงดูดปลาตัวเมียให้มาผสมพันธุ์ มักจะร้องในช่วงกลางคืนเริ่มตั้งแต่พลบค่ำ กระเพาะของปลาม้า ขึ้นชื่อมากในการทำกระเพาะปลา เพราะมีกระเพาะขนาดใหญ่ ซึ่งสามารถพองลมทำให้เกิดเสียงได้ นอกจากนี้แล้วกระเพาะปลาม้ายังใช้ทำเป็นยางในของรถจักรยานและทำกาวในอดีตอีกด้วย แต่ปลาม้าเป็นปลาที่ตายง่ายมากเมื่อจับพ้นจากน้ำ
นอกจากนี้ยังนิยมเลี้ยงเป็นปลาตู้สวยงามอีกด้วย
วงศ์ปลาจวด

วงศ์ปลาจวด  เป็นวงศ์ในชั้นปลากระดูกแข็งวงศ์หนึ่ง ในอันดับปลากะพง (Perciformes) ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Sciaenidae (/เซีย-เอ็น-อิ-ดี้/)
โดยมากเป็นปลาทะเล มีรูปร่างที่คล้ายกันคือ มีส่วนหัวโต จะงอยปากยื่นยาวแต่ปลายมน ตาโตอยู่ค่อนข้างไปทางด้านบนของหัว ปากมักอยู่ไปทางด้านล่าง ริมฝีปากบาง มีฟันเป็นเขี้ยวซี่เล็ก ๆ มักมีรูเล็ก ๆ อยู่ใต้คาง ครีบหลังยาวและเว้าเป็น 2 ตอน โคนครีบหางคอดกิ่ว ปลายหางอาจจะมีปลายแหลมหรือตัดตรง เกล็ดมีขนาดเล็ก มีเกล็ดบนเส้นข้างลำตัวจนถึงปลายครีบหาง ครีบท้องอยู่ใต้ครีบอก มีกระเพาะลมขนาดใหญ่และมีกล้ามเนื้อรอบ ซึ่งสามารถทำเสียงได้เวลาตกใจหรือในฤดูผสมพันธุ์
พบในเขตอบอุ่นรอบโลกมากกว่า 270 ชนิด พบในน้ำจืดเพียงไม่กี่ชนิด เช่น สกุล "Aplodinotus" ส่วนมากพบในน้ำกร่อย สำหรับในประเทศไทยพบราว 40 ชนิด พบในน้ำจืดเพียงชนิดเดียว คือ ปลาม้า ("Boesemania microlepis")
สำหรับปลาในวงศ์นี้ ภาษาไทยมักเรียกรวม ๆ กันว่า "ปลาจวด" หรือ "ปลาหางกิ่ว"
เป็นปลาเศรษฐกิจที่สำคัญ เนื้อมีรสชาติอร่อย มีอยู่ชนิดหนึ่งที่เป็นปลาที่หายากมาก พบในเขตทะเลประเทศจีน คือ "Bahaba taipingensis" มีราคาซื้อขายที่สูงมาก ในเกาหลี ปลาในวงศ์นี้ถูกเรียกว่า "มิน-ออ" (Min-eo) เป็นอาหารที่ชาวเกาหลีมักรับประทานกันในฤดูร้อน ด้วยเชื่อว่าดับร้อนได้ มีการปรุงทั้งแบบสดและแห้ง จัดเป็นปลาที่มีราคาซื้อขายแพง
คอราซอน อากีโน

มาเรีย คอราซอน ซูมูลอง คอฆวงโค อากีโน (María Corazón Sumulong Cojuangco Aquino, "เกิด" 25 มกราคม พ.ศ. 2476 "ถึงแก่อสัญกรรม" 1 สิงหาคม พ.ศ. 2552) หรือรู้จักกันดีในชื่อ "คอรีย์ อากีโน" (Cory Aquino) ดำรงตำแหน่งเป็นประธานาธิบดีคนที่สิบเอ็ดของประเทศฟิลิปปินส์ระหว่างปี พ.ศ. 2529 (ค.ศ. 1986) ถึงปี พ.ศ. 2535 (ค.ศ. 1992) โดยเป็นประธานาธิบดีหญิงคนแรกของประเทศฟิลิปปินส์และของทวีปเอเชีย
นางอากีโนขึ้นบริหารประเทศหลังจากที่นางนำแนวร่วมปฏิวัติพลังประชาชน โค่นล้มเผด็จการเฟอร์ดินานด์ มาร์กอส ที่คุมอำนาจมานาน 20 ปี ในสมัยนางอากีโนก็มีรัฐประหารนองเลือดหลายหน แต่ก็ผ่านอำนาจไปสู่นายพลฟิเดล รามอส ได้อย่างราบรื่นในปี พ.ศ. 2535 ซึ่งการตัดสินใจเข้าสู่สนามการเมืองของนางก็เนื่องมาจาก นายเบนนิโย่ อากีโน จูเนียร์ ผู้เป็นสามีของนางถูกลอบสังหารหลังจากเดินทางกลับประเทศ
นางอากีโนถึงแก่อสัญกรรมเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2552 หลังจากเข้ารับการรักษาตัวจากมะเร็งลำไส้ใหญ่เป็นเวลานานหลายปี ซึ่งงานศพของนางจัดขึ้นแบบรัฐพิธีและเปิดให้ประชาชนร่วมไว้อาลัยก่อนจะมีการแห่ไปทั่วกรุงมะนิลา ซึ่งประชาชนทั่วไปต่างแน่นขนัดตามสองข้างทางที่ขบวนผ่าน และทำพิธีฝังแบบส่วนตัว นอกจากนี้ทางรัฐบาลได้มีการประกาศไว้อาลัยให้นางด้วยการลดธงครึ่งเสาเป็นเวลา 10 วัน
ไซโตไคนิน

ไซโทไคนิน  เป็นกลุ่มของสารควบคุมการเจริญเติบโตที่มีบทบาทสำคัญในการควบคุม การแบ่งเซลล์ การขยายตัวและการเปลี่ยนแปลงของเซลล์พืช ซึ่งมีผลต่อการข่มของตายอด การเจริญของตาข้าง และการชราของใบการออกฤทธิ์ของสารกลุ่มนี้ค้นพบในน้ำมะพร้าวเมื่อ พ.ศ. 2483 โดย Folke Skoog นักวิทยาศาสตร์ที่ University of Wisconsin–Madison 
ไซโตไคนินมีสองประเภท ได้แก่ ไซโตไคนินที่เป็นอนุพันธ์ของอะดีนีนโดยมีโซ่ข้างมาเชื่อมต่อกับเบสที่ตำแหน่ง N6 ไซโตไคนินแบ่งได้เป็นสองชนิดตามชนิดของโซ่ข้างคือ ไอโซพรีนอยด์ ไซโตไคนิน (Isoprenoid cytokinin) มีโซ่ข้างเป็นสารกลุ่มไอโซพรีน กับ อะโรมาติก ไซโตไคนิน เช่น ไคนีติน ซีเอติน และ6-benzylaminopurine อีกกลุ่มหนึ่งคือไซโตไคนินที่เป็นอนุพันธ์ของไดฟีนิลยูเรีย และ ไทเดียซูรอน (TDZ) ไซโตไคนินชนิดอะดีนีนมักสังเคราะห์ที่ราก แคมเบียม และเนื้อเยื่อเจริญอื่นๆเป็นแหล่งที่มีการสังเคราะห์ไวโตไคนินเช่นกัน ไม่มีหลักฐานว่าพืชสร้างไซโตไคนินชนิดฟีนิลยูเรียได้ ไซโตไคนินเกี่ยวข้องกับการส่งสัญญาณทั้งระยะใกล้และระยะไกล และเกี่ยวข้องกับการขนส่งนิวคลีโอไทด์ในพืช โดยทั่วไป ไซโตไคนินถูกขนส่งผ่านไซเลม.
การสังเคราะห์ในสิ่งมีชีวิต.
Adenosine phosphate-isopentenyltransferase (IPT) เป็นเอนไซม์ที่เร่งปฏิกิริยาแรกในการสังเคราะห์ไซโตไคนินชนิดไอโซพรีน อาจจะใช้ ATP ADP หรือ AMP เป็นสารตั้งต้นและอาจจะใช้ dimethylallyl diphosphate (DMAPP) หรือ hydroxymethylbutenyl diphosphate (HMBDP) เป็นตัวให้หมู่พรีนิล ปฏิกิริยานี้เป็นปฏิกิริยาที่จำกัดการสังเคราะห์ไซโตไคนิน DMAPP และ HMBDP ที่ใช้ในการสังเคราะห์ไซโตไคนิน สร้างมาจากmethylerythritol phosphate pathway (MEP) 
ไซโตไคนินอาจจะสังเคราะห์มาจาก tRNA ในพืชและแบคทีเรีย tRNAs ที่มี anticodon ที่เริ่มด้วย uridine และเป็นตัวพาอะดินีนที่เติมหมู่พรีนิลแล้วจะถูกสลายเพื่อนำอะดินีนไปสร้างเป็นไซโตไคนิน การเติมหมู่พรีนิลของอะดินีนเกิดขึ้นโดยเอนไซม์ tRNA-isopentenyltransferase. ออกซินมีบทบาทในการควบคุมการสังเคราะห์ไซโตไคนิน
แบคทีเรียบางชนิดผลิตไซโตไคนินได้ เช่น "Rhodospirillum robrom" ซึ่งเป็นแบคทีเรียสีม่วง สร้างสารคล้ายไซโตไคนิน 4-hydroxyphenethyl ได้ และ "Paenibacillus polymyxa" ซึ่งเป็นแบคทีเรียที่พบในไรโซสเฟียร์ของพืช สร้างไซโตไคนินชนิด iP ได้ ไซโตไคนินบางชนิดมีผลต่อจุลินทรีย์ด้วย เช่น ไคนีติน กระตุ้นการเจริญ การสร้างรงควัตถุและการตรึงไนโตรเจนของ "Anabaena doliolum" เร่งการเจริญเติบโตและการแบ่งเซลล์ในยีสต์ และราบางชนิดในสกุล "Aspergillus" และ "Penicillium" ใช้ไซโตไคนินเป็นแหล่งไนโตรเจน
การออกฤทธิ์ทางสรีรวิทยา.
อัตราส่วนระหว่างออกซินและไซโตไคนินมีความสำคัญต่อการทำงานของไซโตไคนินในพืช เนื้อเยื่อพาเรนไคมาที่เลี้ยงในอาหารที่มีออกซินและไม่มีไซโตไคนิน เซลล์จะมีขนาดใหญ่ขึ้นแต่ไม่แบ่งตัว เมื่อใช้ไซโตไคนินร่วมกับออกซิน เซลล์จึงจะขยายตัวไปพร้อมกับการแบ่งตัว อย่างไรก็ตาม เมื่อเลี้ยงเนื้อเยื่อในอาหารที่มีไซโตไคนินเท่านั้น จะไม่เกิดผลใดๆ ถ้าใช้ไซโตไคนินและออกซินในปริมาณเท่าๆกัน พาเรนไคมาจะกลายเป็นแคลลัส ถ้ามีไซโตไคนินมากกว่าจะกลายเป็นยอด ถ้าออกซินมากกว่าจะกลายเป็นราก 
การออกฤทธิ์ทางสรีรวิทยาที่สำคัญของไซโตไคนินได้แก่ 
การใช้ประโยชน์.
ในทางการค้าใช้เพิ่มผลผลิตของพืชเศรษฐกิจ ผลผลิตของฝ้ายเพิ่มขึ้น 5-10% เมื่อแช่ในไซโตไคนินตั้งแต่ยังเป็นเมล็ด
ซีเอติน

<templatestyles src="Chembox/styles.css"/>
ซีเอติน (Zeatin)เป็นไซโตไคนินธรรมชาติที่เป็นอนุพันธ์ของเบสอะดีนิน พบครั้งแรกในเมล็ดข้าวโพดอ่อน ซีเอตินและอนุพันธุ์พบมากในน้ำมะพร้าว ซึ่งทำให้นำน้ำมะพร้าวไปใช้ในการชักนำการพัฒนาของพืชในการเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อพืชไ ด้ และยังมีรายงานการทดสอบในห้องปฏิบัติการว่าซีเอตินลดความแก่ชราของเซลล์ไฟโบรบลาสต์ของมนุษย์ได้ 
ความเป็นพิษ.
ความเป็นพิษเฉียบพลันในหนูมี LD50 = 2200mg/Kg
เขตแดนอินเดีย–ปากีสถาน

เขตแดนอินเดีย–ปากีสถาน หรือที่รู้จักกันในท้องถิ่นว่า "เขตแดนนานาชาติ" (IB) เป็นแนวชายแดนระหว่างอินเดียกับปากีสถาน ซึ่งกั้นระหว่างรัฐปัญจาบ รัฐราชสถาน และรัฐคุชราตของอินเดีย กับแคว้นปัญจาบและแคว้นสินธ์ของปากีสถาน แนวชายแดนดังกล่าวเป็นผลมาจากการแยกตัวของปากีสถานเมื่อปี ค.ศ. 1947
ธิโอ

PMX-003 ธิโอ (;) เป็นโมบิลสูทตัวร้ายซึ่งมีบทบาทสำคัญในอะนิเมะซีรีส์โมบิลสูทเซต้ากันดั้ม ออกแบบโดยมาโคโตะ โคบายาชิ
เนื้อเรื่อง.
ธิโอเป็นโมบิลสูทแบบแฮนด์เมดซึ่งสร้างโดยแปปติมัส ซีร็อคโค ผู้บัญชาการของยานจูปิทริสซึ่งบรรทุกก๊าซฮีเลียม3 มาจากดาวพฤหัสบดีเพื่อให้เป็นโมบิลสูทประจำตัวของตนเอง ธิโอนั้นแม้จะเป็นโมบิลสูท แต่ก็มีสมรรถนะในหลายด้านที่เทียบได้กับโมบิลอาเมอร์ โดยมีเกราะที่หนาจนสามารถรับการโจมตีจากอาวุธบีมได้ ในขณะที่ใช้ท่อขับดันที่มีกำลังขับเคลื่อนมากจึงมีความเร็วสูง ธิโอยังมีระบบไซคอมมิวขนาดเล็กแบบไบโอเซนเซอร์เช่นเดียวกับเซต้ากันดั้ม ทำให้ซีร็อคโคซึ่งเป็นนิวไทป์ที่มีพลังแข็งแกร่งสามารถควบคุมธิโอได้อย่างมีประสิทธิภาพแม้จะเป็นการเคลื่อนไหวที่ซับซ้อน ซึ่งในการต่อสู้ระหว่างธิโอและคิวเบเลย์นั้น ซีร็อคโคสามารถยิงทำลายอาวุธฟันเนลของคิวเบเลย์ได้อย่างง่ายดาย อาวุธของธิโอประกอบด้วยบีมไรเฟิลขนาดใหญ่และบีมซอร์ด ซึ่งใต้เกราะกระโปรงส่วนหน้าของธิโอจะมีแขนกลซ่อนไว้ แขนกลนี้สามารถใช้ถือบีมซอร์ดและฟันโจมตีศัตรูในมุมที่คาดไม่ถึงได้
ซีร็อคโคใช้ธิโอในการต่อสู้ครั้งสุดท้ายของศึกกรีปส์ ในการต่อสู้สามฝ่ายระหว่างธิโอ, เฮียะกุชิกิของควอโทร บาจีน่าและคิวเบเลย์ของฮามาน คาน เพื่อชิงโคโลนีเลเซอร์ ก่อนที่เซต้ากันดั้มของคามิว บีดันจะเข้ามาสมทบกับเฮียะกุชิกิ ในที่สุดแล้วเซต้ากันดั้มก็แยกไปสู้กับธิโอแบบตัวต่อตัว ซึ่งคามิวสามารถโค่นธิโอได้โดยการใช้พลังของไบโอเซนเซอร์ดึงพลังจิตจากเพื่อนพ้องที่ตายในสนามรบมาสร้างเป็นบาเรียร์แล้วแปลงร่างเป็นยานเวฟไรเดอร์พุ่งชนทะลุห้องควบคุมของธิโอทำให้ซีร็อคโคเสียชีวิต
รูปแบบอื่นๆ.
PMX-004 ไททาเนีย.
ปรากฏตัวในวิดีโอเกม เอสดีกันดั้มจีเจเนเรชัน ออกแบบโดยคิมิโทชิ ยามาเนะ ไททาเนียเป็นธิโอในรูปแบบของผู้หญิง โดยผสมโครงสร้างของธิโอและ PMX-001 พาลาสอเธเน่เข้าด้วยกัน ไททาเนียใช้อาวุธแบบเดียวกับธิโอ แต่ติดอาวุธควบคุมด้วยพลังจิต ฟันเนล คล้ายกับที่คิวเบเลย์ใช้เอาไว้ด้วย และย้ายแขนกลไปไว้ที่ไหล่ทั้งสองข้างแทน ไททาเนียเป็นโมบิลสูทที่ซีร็อคโคออกแบบไว้ให้ผู้หญิงซึ่งจะเป็นราชินีของโลก โดยมีซีร็อคโคบงการอยู่เบื้องหลัง แต่ซีร็อคโคก็ตายไปก่อนที่จะได้พบกับคนที่มีคุณสมบัติเหมาะสม
คำนำหน้าชื่อ

คำนำหน้าชื่อ หรือ คำนำหน้านาม คือคำที่ใส่เพิ่มไปในชื่อของบุคคลเพื่อบ่งบอกถึงสถานภาพ เช่น การศึกษา ยศตำแหน่ง หรือบรรดาศักดิ์ เช่น นาย นาง นางสาว ศาสตราจารย์ พันเอก เจ้าชาย กษัตริย์ จักรพรรดิ ฯลฯ ในบางวัฒนธรรมอาจใช้คำแทรกระหว่างชื่อตัวกับนามสกุล เช่น Graf ในชุมชนภาษาเยอรมัน หรือ พระคาร์ดินัลในตำแหน่งบาทหลวงโรมันคาทอลิก
แต่เดิมประเทศไทย ไม่มีการใช้คำนำหน้าชื่อเป็นกิจลักษณะ ต่อมาเมื่อมีการประกาศพระบรมราชโองการให้ใช้ พระราชบัญญัติให้ใช้คำนำหน้าชื่อชนต่าง ๆ (ณ วันพุธ เดือน 10 ขึ้น 7 ค่ำ ปีระกาตรีศก) ซึ่งกำหนดคำนำหน้าชื่อ อยู่สำหรับ หญิงและชาย ซึ่งเป็นสามัญชนไว้เพียง 3 คำ ได้แก่ นาย อ้าย และ อี
ฐานันดรศักดิ์.
ฐานันดรศักดิ์ หรือ ฐานันดร หมายถึง ฐานะซึ่งเป็นลำดับในการกำหนดชั้นบุคคล ฐานันดรของพระมหากษัตริย์และพระบรมวงศานุวงศ์เรียกว่า "พระสกุลยศและพระอิสริยยศ" หรือ "พระยศ" ฐานันดรของนักบวชเรียกว่า "สมณศักดิ์" ฐานันดรของขุนนางหรือข้าราชการเรียกว่า "บรรดาศักดิ์" หรือ "ยศ"
บิฮอง

บิฮอง  เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊ก เป็นเสนาธิการแห่งจ๊กก๊ก เป็นน้องชายของบิต๊ก ได้ติดตามรับราชการกับเล่าปี่พร้อมกับบิต๊กผู้เป็นพี่ชาย แต่ในเวลาต่อมา เมื่อกวนอูทำสงครามกับง่อก๊ก บิฮองและเปาสูหยินทำการผิดพลาดในการดูแลค่ายทหารจึงถูกกวนอูคาดโทษไว้ ทั้งคู่กลัวตายจึงหนีไปสวามิภักดิ์กับซุนกวน จนเป็นเหตุส่วนหนึ่งที่ทำให้กวนอูพ่ายแพ้และถูกประหารในเวลาต่อมา (และทำให้บิต๊กตรอมใจตายกับการสวามิภักดิ์ซุนกวนของบิฮอง) และเมื่อพระเจ้าเล่าปี่ยกทัพใหญ่ไปตีง่อก๊กเพื่อแก้แค้นให้กวนอู บิฮองและเปาสูหยินพยายามจะกลับมาสวามิภักดิ์ต่อก๊กเล่าปี่อีกครั้งด้วยการฆ่าแม่ทัพม้าต๋งของง่อก๊ก แต่เล่าปี่ไม่ยอมรับและสั่งให้กวนหิน ลูกชายกวนอู จับไปฆ่าทิ้งทั้งคู่เพื่อแก้แค้นให้กวนอู
ส่วนประวัติในจดหมายเหตุสามก๊กของตันซิ่ว ภายหลังที่บิฮองไปอยู่กับง่อก๊ก ซุนกวนได้ให้เกียรติและไว้ใจบิฮองอย่างสูง แต่ก็มักจะถูกขุนนางบางส่วนอย่างยีหวน เหยียดหยามจากการหักหลังกวนอูไปอยู่กับซุนกวน ส่วนการตายก็ไม่ได้มีการบันทึกไว้ว่าบิฮองเสียชีวิตด้วยเหตุใด
เปาต๋ง

เปาต๋ง  เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊ก เป็นน้องชายและขุนพลคนสนิทของเปาสิ้น เจ้าเมืองเจปัก
เปาสิ้นได้เข้าร่วมกองทัพพันธมิตร 18 หัวเมืองที่ตั้งขึ้นเพื่อล้มล้างตั๋งโต๊ะในปี พ.ศ. 732 โดยซุนเกี๋ยนเจ้าเมืองเตียงสาได้รับการแต่งตั้งให้เป็นทัพหน้าในการตีด่านกิสุยก๋วน อันเป็นเมืองหน้าด่านของเมืองหลวงลกเอี๋ยง เปาสิ้นคิดริษยาเกรงว่าซุนเกี๋ยนจะได้รับความชอบแต่เพียงผู้เดียว จึงให้เปาต๋งคุมทหารห้าหมื่นนายยกไปทางลัด เพื่อตีด่านกิสุยก๋วนตัดหน้าซุนเกี๋ยน แต่เปาต๋งก็ถูกฮัวหยงขุนพลของตั๋งโต๊ะสังหาร ส่วนทหารเจปักทั้งห้าหมื่นนายก็ถูกตีแตกพ่าย
เหาลำ

เหาลำ (เสียชีวิต ค.ศ. 172) มีชื่อในสำเนียงจีนกลางว่า โหว หล่าน  เป็นขุนนางขันทีผู้รับราชการในรัชสมัยพระเจ้าเลนเต้ (ครองราชย์ ค.ศ. 168–189) ในปลายยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออกของประเทศจีน
เหาลำปรากฏเป็นตัวละครในช่วงต้นของนวนิยายอิงประวัติศาสตร์เรื่อง"สามก๊ก"เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊ก โดยระบุว่าเหาลำเป็นหนึ่งในสิบขันที แม้ว่าตามข้อเท็จจริงทางประวัติศาสตร์แล้วเหาลำไม่ได้อยู่ในกลุ่มสิบขันที
ต๋วนกุย

ต๋วนกุย (เสียชีวิต ค.ศ. 189) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า ตฺว้าน กุย  เป็นขันทีราชสำนักและขุนนางชาวจีนในสมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันออก เป็นขันทีในกลุ่มสิบเสียงสี (十常侍 "ฉือฉางชื่อ") ซึ่งเป็นกลุ่มขันทีที่มีอิทธิพลในรัชสมัยพระเจ้าเลนเต้ (漢靈帝 "ฮั่นหลิงตี้") 
ในนวนิยาย"สามก๊ก".
ในนวนิยายอิงประวัติศาสตร์จีนในศตวรรษที่ 14 เรื่อง"สามก๊ก" (三國演義 "ซานกั๋วเหยี่ยนอี้") หลังโฮจิ๋นถูกสังหาร โจโฉและอ้วนเสี้ยว ลูกน้องของโฮจิ๋นนำกำลังทหารกำจัดขันที เตียวเหยียงและต๋วนกุยได้จับหองจูเปียนและหองจูเหียบหนีออกนอกเมือง ต่อมาเห็นว่าจวนตัวจึงทิ้งทั้งสองพระองค์ แล้วหนีไปคนละทิศละทาง ต๋วนกุยหนีจนไปพบกองทัพบินของซึ่งกำลังตามหองจูเปียนและหองจูเหียบ บินของเห็นต๋วนกุยจึงถามถึงทั้งสองพระองค์ ต๋วนกุยบอกว่าตนได้ปล่อยทิ้งในป่าแล้ว บินของจึงสังหารต๋วนกุยเสีย
ฮองสี

ฮองสี (เสียชีวิต ค.ศ. 184) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า เฟิง ซฺวี  เป็นขันทีราชสำนักและขุนนางชาวจีนในสมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันออก
ในนวนิยาย"สามก๊ก".
ในนวนิยายอิงประวัติศาสตร์จีนในศตวรรษที่ 14 เรื่อง"สามก๊ก" (三國演義 "ซานกั๋วเหยี่ยนอี้") ระบุว่าฮองสีเป็นขันทีในกลุ่มสิบเสียงสี (十常侍 "ฉือฉางชื่อ") ซึ่งเป็นกลุมขันทีที่มีอิทธิพลในรัชสมัยพระเจ้าเลนเต้ (漢靈帝 "ฮั่นหลิงตี้")
เสียงเปิด เพดานอ่อน

เสียงเปิด เพดานอ่อน  เป็นเสียงพยัญชนะที่มีใช้อยู่ในหลายภาษา เช่น ภาษาสเปน, ภาษากาตาลา, ภาษาเกาหลี, ภาษาจีนกลาง ฯลฯ แต่ไม่พบในภาษาไทย สัญลักษณ์ในชุดสัทอักษรสากลที่ใช้แทนเสียงนี้คือ , หรือ (เมื่อเป็นหน่วยเสียงย่อยของหน่วยเสียงหยุด เพดานอ่อน ก้อง ในภาษากลุ่มโรมานซ์บางภาษา) ส่วนสัญลักษณ์เอกซ์-แซมปาที่ตรงกันคือ <code>M\</code>
เสียงเสียดแทรก ริมฝีปาก-ฟัน ก้อง

เสียงเสียดแทรก ริมฝีปาก-ฟัน ก้อง  เป็นเสียงพยัญชนะที่มีใช้ในหลายภาษา เช่น ภาษาอังกฤษ, ภาษาฝรั่งเศส, ภาษาฮินดี, ภาษาเวียดนาม ฯลฯ แต่ไม่มีในภาษาไทย สัญลักษณ์ในชุดสัทอักษรสากลที่ใช้แทนเสียงนี้คือ และสัญลักษณ์เอกซ์-แซมปาที่ตรงกันคือ <code>v</code> 
ในการถอดเสียงนี้จากภาษาอังกฤษมักใช้ตัวอักษร "ว" เมื่อเป็นพยัญชนะต้น และใช้ตัวอักษร "ฟ" เมื่อเป็นพยัญชนะท้าย เช่น "server" เขียนทับศัพท์เป็น "เซิร์ฟเวอร์" บางครั้งก็อาจพบการใช้ "ฝ" ในพจนานุกรมได้เช่นกัน
กำเทียนลก

กำเทียนลก  เป็นนิยายกำลังภายใน แต่งโดยกอย้ง  นักเขียนชาวไต้หวัน โดยเป็นนิยายที่ได้จากการประกวดเขียนนิยายกำลังภายในที่จัดโดยสำนักพิมพ์ในไต้หวัน
กำเทียนลก ฉบับภาษาไทยแปลโดย ว. ณ เมืองลุง มีความยาว 4 เล่มจบ
ความสุข

ความสุข หรือ สุข พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542 นิยามว่า "น. ความสบายกายสบายใจ..." คือความรู้สึกหรืออารมณ์ประเภทหนึ่ง มีหลายระดับตั้งแต่ความสบายใจเล็กน้อยหรือความพอใจจนถึงความเพลิดเพลินหรือเต็มไปด้วยความสนุก มีการใช้แนวความคิดทางปรัชญา ศาสนา จิตวิทยา ชีววิทยาอธิบายความหมายของความสุข รวมถึงสิ่งที่ทำให้เกิดความสุข
แนวความคิดทางปรัชญาและศาสนามักจะกำหนดนิยามของความสุขในความหมายของการดำรงชีวิตที่ดี หรือชีวิตที่มีความเจริญ โดยไม่จำกัดความหมายว่าเป็นเพียงอารมณ์ประเภทหนึ่ง
ในปรัชญากรีกโบราณ อาริสโตเติล (Aristotle) ให้การนิยามความสุขว่าเป็นเป้าหมายสูงสุดในชีวิตของมนุษย์ คล้ายกับศาสนาพุทธที่นิยามว่าการไม่มีทุกข์เป็นเป้าหมายสูงสุดในชีวิตของมนุษย์
แวมาฮาดี แวดาโอะ

นายแพทย์ แวมาฮาดี แวดาโอะ หรือ หมอแว (เกิด 16 มิถุนายน พ.ศ. 2505) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนราธิวาส อดีตรองหัวหน้าพรรคเพื่อแผ่นดิน อดีตผู้ต้องหาคดีก่อการร้ายสากล อดีตสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดนราธิวาส และได้รับการแต่งตั้งเป็นสภานิติบัญญัติแห่งชาติ พ.ศ. 2549
ประวัติ.
นายแพทย์ แวมาฮาดี เป็นชาวจังหวัดนราธิวาส สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี จากคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ เมื่อ พ.ศ. 2529 เริ่มทำงานที่โรงพยาบาลนราธิวาสราชนครินทร์ ก่อนลาออกไปเปิดคลินิก และขยายกิจการเป็นโรงพยาบาล และเป็นทำงานพัฒนาชุมชนร่วมกับองค์กรรัฐและอาสาสมัครจากชุมชนต่าง ๆ
นายแพทย์ แวมาฮาดีถูกเจ้าหน้าที่ตำรวจจับกุมที่บ้านพัก เมื่อวันที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2546 เนื่องจากถูกซัดทอดจากนายอาราฟิน บิน อาลี หรือบังริดวน ชาวสิงคโปร์ สมาชิกกลุ่มก่อการร้ายเจมาห์ อิสลามิยาห์ (เจไอ) ว่าเป็นหนึ่งในสมาชิกที่ร่วมวางแผนก่อวินาศกรรมระเบิดสถานทูต 5 แห่งในกรุงเทพ ในช่วงการประชุมเอเปค นายแพทย์แวมาฮาดีถูกคุมขังที่เรือนจำพิเศษกรุงเทพมหานครเป็นเวลาถึง 2 ปี จากนั้นก็ได้รับการปล่อยตัวในวันที่ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2548 เนื่องจากศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง และพนักงานอัยการไม่ยื่นอุทธรณ์
หลังได้รับอิสรภาพ นายแพทย์ แวมาฮาดีลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดนราธิวาส เมื่อวันที่ 19 เมษายน พ.ศ. 2549 ได้คะแนนเป็นอันดับ 1 และเมื่อวุฒิสภาสิ้นสภาพลงหลังการรัฐประหาร 19 กันยายน พ.ศ. 2549 ก็ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ
นายแพทย์ แวมาฮาดี สมัครเป็นสมาชิกพรรคเพื่อแผ่นดิน และได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดนราธิวาส เป็นหัวหน้ากลุ่มสัจจานุภาพ ต่อมาได้เข้าร่วมกิจกรรมทางการเมืองกับพรรคมาตุภูมิ แต่ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 ได้สมัครเข้าร่วมกิจกรรมทางการเมืองกับพรรคแทนคุณแผ่นดิน โดยลงรับสมัครแบบบัญชีรายชื่อลำดับที่ 1 แต่ไม่ได้รับการเลือกตั้ง (ได้คะแนน 57,801 คะแนน คิดเป็นร้อยละ 0.22) ต่อมาเขาย้ายไปสังกัดพรรคพลังประชารัฐ และสมัครรับเลือกตั้ง ส.ส. จังหวัดนราธิวาส ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2566
ATC รหัส N01

ส่วนของ ระบบจำแนกประเภทยาตามการรักษาทางกายวิภาคศาสตร์ (Anatomical Therapeutic Chemical Classification System)
N ระบบประสาท (Nervous system)
 N01AA01 Diethyl ether
 N01AA02 Vinyl ether
 N01AB01 Halothane
 N01AB02 Chloroform
 N01AB03 Methoxyflurane
 N01AB04 Enflurane
 N01AB05 Trichloroethylene
 N01AB06 Isoflurane
 N01AB07 Desflurane
 N01AB08 Sevoflurane
 N01AF01 Methohexital
 N01AF02 Hexobarbital
 N01AF03 Thiopental
 N01AG01 Narcobarbital
 N01AH01 เฟนทานิล (Fentanyl)
 N01AH02 อัลเฟนทานิล (Alfentanil)
 N01AH03 ซูเฟนทานิล (Sufentanil)
 N01AH04 ฟีโนเพอริดีน (Phenoperidine)
 N01AH05 อะนิเลอริดีน (Anileridine)
 N01AH06 รีมิเฟนทานิล (Remifentanil)
 N01AH51 Fentanyl, combinations
 N01AX01 Droperidol
 N01AX03 Ketamine
 N01AX04 Propanidid
 N01AX05 Alfaxalone
 N01AX07 Etomidate
 N01AX10 Propofol
 N01AX11 Hydroxybutyric acid
 N01AX13 Nitrous oxide
 N01AX14 Esketamine
 N01BA01 Metabutethamine
 N01BA02 Procaine
 N01BA03 Tetracaine
 N01BA04 Chloroprocaine
 N01BA05 Benzocaine
 N01BA52 Procaine, combinations
 N01BB01 Bupivacaine
 N01BB02 Lidocaine
 N01BB03 Mepivacaine
 N01BB04 Prilocaine
 N01BB05 Butanilicaine
 N01BB06 Cinchocaine
 N01BB07 Etidocaine
 N01BB08 Articaine
 N01BB09 Ropivacaine
 N01BB10 Levobupivacaine
 N01BB20 Combinations
 N01BB51 Bupivacaine, combinations
 N01BB52 Lidocaine, combinations
 N01BB53 Mepivacaine, combinations
 N01BB54 Prilocaine, combinations
 N01BB57 Etidocaine, combinations
 N01BB58 Articaine, combinations
 N01BC01 Cocaine
 N01BX01 Ethyl chloride
 N01BX02 Dyclonine
 N01BX03 Phenol
 N01BX04 Capsaicin
ยานจู่โจม แอคคลาเมเตอร์ เซคอัน-คลาส

ยานจู่โจม แอคคลาเมเตอร์ เซคอัน-คลาส เป็นยานอวกาศรุ่นหนึ่งในเกมชุดสตาร์ วอร์ส
ยานจู่โจม แอคคลาเมเตอร์ เซคอัน-คลาส ("Acclamator II"-class assault ship) เป็นยานรบที่ถูกใช้ครั้งแรกโดยสาธารณรัฐกาแลกติกในช่วงสงครามโคลน
เอกลักษณ์.
"แอคคลาเมเตอร์"แบบที่สองนี้เป็นหนึ่งในซีรีส์สของยานรบ การออกแบบนั้นเน้นไปที่ประสิทธิภาพในการระดมยิงจากวงโคจร เปลี่ยนจากยานจู่โจม แอคคลาเมเตอร์ เฟิร์ส-คลาสให้เป็นยานรบแบบเต็มตัว ผลที่ได้คือ ยานรุ่นนี้เหลือพื้นที่น้อยกว่า 80% สำหรับจุทหาร ถึงกระนั้น กองยานส่วนมากจะใช้การระดมยิงจากวงโคจรประมาณสองถึงสามครั้ง ขณะที่การโจมตีทางพื้นดินส่วนมากแล้วจะใช้ทหารราบมากกว่า 
ประวัติ.
ตลอดสงครามโคลน วิศวกรรมโรธาน่าได้ผลิตยานรบที่มีพื้นฐานมาจากยานจู่โจม"แอคคลาเมเตอร์"มากมาย บางรุ่นได้กลายมาเป็นยานรบจริงๆ เมื่อเทียบกับรุ่นต้นแบบ ซึ่งนำไปใช้เพื่อขนส่งทหาร บางรุ่นก็กลายมาเป็น"แอคคลาเมเตอร์ เซคอัน"-คลาส
มันใช้โดยสาธารณรัฐในสงครามโคลนเป็นหลัก แต่ก็ยังคงทำหน้าที่รับใช้จักรวรรดิกาแลกติกในช่วงสงครามกลางเมืองกาแลกติก ซึ่งมักถูกใช้เพื่อเป็นกำลังเสริมให้กับสถานีอวกาศของจักรวรรดิ