pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
รถไฟฟ้าปารีส สาย 4

รถไฟฟ้าปารีส สาย 4  เป็นหนึ่งใน 16 เส้นทางของรถไฟฟ้าปารีส วิ่งจากสถานีปอร์ตเดอกลีญ็องกูร์ ไปยังสถานีแมรีเดอมงรูฌ เป็นสายแรกที่เชื่อมต่อระหว่างฝั่งตะวันออกกับตะวันตกของแม่น้ำแซน มีระยะทางรวม โดยมีการเชื่อมต่อกับทุกเส้นทาง ยกเว้นสาย 3 (2) และสาย 7 (2) ทำให้เป็นเส้นทางที่มีผู้โดยสารมากเป็นอันดับที่ 2 รองจากสาย 1 จำนวนผู้โดยสาร 154 ล้านคนต่อปี
หมายเหตุ.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
แหล่งข้อมูลอื่น.
 <ns>10</ns>
 <id>311477</id>
 <redirect title="แม่แบบ:คอมมอนส์-หมวดหมู่" />
 <revision>
 <id>4294190</id>
 <parentid>2467571</parentid>
 <timestamp>2012-09-23T09:50:13Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Octahedron80</username>
 <id>1803</id>
 </contributor>
 <comment>เปลี่ยนทางไปที่ </comment>
 <origin>4294190</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
วัดศรีอุทุมพร

วัดศรีอุทุมพร  ตั้งอยู่ที่ หมู่ที่ 9 ตำบลหนองกรด อำเภอเมืองนครสวรรค์ จังหวัดนครสวรรค์ สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ภาค 4 มีที่ดินในการตั้งวัดเนื้อที่จำนวน 16 ไร่ 2 งาน 93 ตารางวา สร้างขึ้นโดย พระครูจ้อย จนฺทสุวณฺโณ
ประวัติ.
วัดศรีอุทุมพร สร้างขึ้นเป็นวัดนับตั้งแต่ พ.ศ. 2485 โดยมี พระครูจ้อย จนฺทสุวณฺโณ ดำเนินการและปกครองวัดมาตั้งแต่แรกเริ่มสร้างวัด ชาวบ้านมักจะเรียกว่า “ วัดวังเดื่อ ” ตามชื่อบ้านมาแต่เดิม ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา วันที่ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2494 พื้นที่ที่ตั้งวัดนั้นเป็นที่ราบลุ่ม สภาพแวดล้อมเป็นที่นาและมีหมู่บ้านล้อมรอบ อาคารเสนาสนะต่าง ๆ มีอุโบสถกว้าง 8 เมตร ยาว 16 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2493 ศาลาการเปรียญ กว้าง 22 เมตร ยาว 40 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2511 กุฏิสงฆ์จำนวน 4 หลัง 
ต่อมา พระครูจ้อย จนฺทสุวณฺโณ ได้ซื้อที่ดินของ น.ส.สุพรรณี – น.ส.ราตรี เกษวิริยะการ เพิ่มอีก 6 ไร่ 3 งาน 27 ตารางวา เมื่อประมาณปี พ.ศ. 2539 ได้รับโฉนดที่ดินเมื่อวันที่ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2544 ได้มีการจัดสร้างอาคารเสนาเสนะต่าง ๆ ขึ้นอีกมากมาย
ลำดับเจ้าอาวาส.
นับตั้งแต่ใช้ชื่อวัดว่าวัดศรีอุทุมพร พระอารามแห่งนี้มีเจ้าอาวาสมาแล้วทั้งสิ้น 2 รูป ได้แก่
รถไฟฟ้าปารีส สาย 5

รถไฟฟ้าปารีส สาย 5  เป็นเส้นทางของรถไฟฟ้าปารีส มีผู้โดยสารมากเป็นอันดับที่ 10 ของเส้นทาง โดยล้อขับเคลื่อนของเส้นทางในปัจจุบันคือ เอ็มเอฟ 67 และเอ็มเอฟ 2000
แผนที่.
<br clear=left>
สมุดภาพ.
<br clear=left>
เหยี่ยวแมลงปอ

เหยี่ยวแมลงปอ  เป็นนกล่าเหยื่อขนาดเล็กชนิดหนึ่ง จำพวกเหยี่ยว จัดอยู่ในสกุล "Microhierax" ในวงศ์เหยี่ยวปีกแหลม (Falconidae)
เป็นเหยี่ยวขนาดเล็กมีขนาดลำตัวไล่เลี่ยกับนกกระจอกเท่านั้นเอง ที่ได้ชื่อว่าเหยี่ยวแมลงปอ เพราะมีพฤติกรรมโฉบบินจับแมลงปอและแมลงอื่น ๆ กินเป็นอาหารกลางอากาศได้ แต่ก็สามารถจับสัตว์อย่างอื่น เช่น สัตว์เลื้อยคลาน, สัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำ รวมถึงสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดเล็กกินเป็นอาหารได้ด้วย 
แบ่งได้ออกเป็น 5 ชนิด ทุกชนิดเป็นนกที่พบประจำถิ่นได้ในภูมิภาคเอเชียอาคเนย์ ในประเทศไทยพบ 2 ชนิด ได้แก่
ทเวนตีโฟร์อาวเวอส์

"ทเวนตีโฟร์อาวเวอส์" ("24 ชั่วโมงก็ไม่พอ") เป็นซิงเกิลแรกของนักร้องชาวเกาหลีใต้ ซ็อนมี หลังห่างหายไปจากวงการเพลงนานร่วม 3 ปี เขียนและผลิตโดยพัก จิน-ย็อง เพลงออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 26 สิงหาคม ค.ศ. 2013 ในรูปแบบซีดีและดิจิทัลดาวน์โหลด
การออกจำหน่าย.
เมื่อวันที่ 6 สิงหาคม 2013 มีข่าวออกมาว่า ซ็อนมีจะเปิดตัวในฐานะศิลปินเดี่ยวในปลายเดือนสิงหาคม ในวันที่ 11 สิงหาคม 2013 เจวายพีเอนเตอร์เทนเมนต์เปิดตัวภาพทีเซอร์ของซ็อนมีในเพลง "ทเวนตีโฟร์อาวเวอส์" ซึ่งได้รับการยืนยันว่า จะออกเพลงในวันที่ 20 สิงหาคม และสองวันถัดมา เธอกลับมาคัมแบ็กในฐานะศิลปินเดียวครั้งแรกบนเวที "เอ็ม เคานต์ดาวน์" "ทเวนตีโฟร์อาวเวอส์" วางจำหน่ายในรูปแบบดิจิทัลดาวน์โหลดเมื่อวันที่ 26 สิงหาคม "ทเวนตีโฟร์อาวเวอส์" เป็นเพลงเกี่ยวกับความรู้สึกของผู้หญิงคนหนึ่งขณะที่เธอเปิดตาของเธอที่จะรักราคะผ่านคนที่เธอรัก พัก จิน-ย็อง แต่งและอำนวยการผลิต ออกมิวสิกวิดีโอเมื่อวันที่ 20 สิงหาคม 2013 ในช่องอย่างเป็นทางการของเจวายพี ในยูทูบ
การส่งเสริม.
ซ็อนมีส่งเสริมเพลง "ทเวนตีโฟร์อาวเวอส์" ในหลายรายการ เช่น "เอ็ม เคานต์ดาวน์" ทางช่องเอ็มเน็ต, "มิวสิกแบงก์" ทางช่องเคบีเอส, "มิวสิกคอร์" ทางช่องเอ็มบีซี และ "อินกีกาโย" ทางช่องเอสบีเอส
มิวสิกวิดีโอ.
เมื่อวันที่ 15 สิงหาคม 2013 มีการออกทีเซอร์แรกของวิดีโอที่แสดงถึงซ็อนมีรออยู่บนเตียง จ้องมองนาฬิกา และนึกถึงคนรักเก่าของเธอ เมื่อวันที่ 17 สิงหาคม 2013 ทีเซอร์วิดีโอตัวสองได้รับการปล่อยออกมา โดยทีเซอร์นี้แสดงให้เห็นถึงท่าเต้นสำหรับแทร็กที่มีกลิ่นอายเซ็กซี่และดูผู้ใหญ่
ตัวเต็มของมิวสิกวิดีโอเพลงปล่อยออกมาในวันที่ 20 สิงหาคม 2013
รถไฟฟ้าปารีส สาย 6

รถไฟฟ้าปารีส สาย 6  เป็นหนึ่งใน 16 เส้นทางของระบบรถไฟฟ้าปารีส วิ่งจากสถานีชาร์ล เดอ โกล - เอตวล ไปยังสถานีนาซียง โดยมีแนวเส้นทางตามกำแพงเมือง ระยะทางรวม เป็นเส้นทางเหนือพื้นดิน มีผู้โดยสารกว่า 100 ล้านคนต่อปี
แผนที่.
<br clear=left>
เท้ายายม่อมหลวง

เท้ายายม่อมหลวง (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Melochia umbellata") เป็นไม้ผลัดใบในวงศ์ Sterculiaceae หรือ Malvaceae ลำต้นเรียบ สีเขียวอมเทา ใบเดี่ยว มีขนนุ่มทั้งสองด้าน ดอกช่อแบบแตกแขนง กลีบดอกสีชมพู เกสรตัวผู้สีเหลือง ผลเดี่ยว เป็นพูห้าพู อ่อนเป็นสีเขียว แก่แล้วเป็นสีน้ำตาลแตกตามพู เมล็ดสีน้ำตาล ไม้ใช้ทำเครื่องมือ
ยัง จี-ว็อน

ยัง จีว็อน(Hangul: 양지원; Hanja: 楊知元; เกิด 5 เมษายน 2531)หรือชื่อที่ใช้ในการแสดงว่าจีว็อน(Jiwon)เป็น นักร้อง นักแสดง พิธีกร ไอดอลหญิง ชาวเกาหลีใต้ ซึ่งรู้จักในสถานะสมาชิกวง สปีคก้า
ประวัติ.
จีวอน เกิดในโซล หลังจากเธอจบจากโรงเรียนมัธยมในโซล เธอได้เรียนที่ มหาวิทยาลัยดองกุก จีวอนเธอได้สอบเข้าเรียนคณะการบันเทิง เธอเกือบเปิดได้เป็นสมาชิกวง Five Girlsมี 5คน ประกอบด้วย จีน่า(เป็นศิลปินเดี่ยว) ฮโยซ็อง วงซีเครต ยูอี วง อาฟเตอร์สกูล ยูบิน วง วันเดอร์เกิลส์ แต่ภายหลังวงนี้เป็นที่น่าเสียดายเพราะไม่ได้เดบิวต์ เนื่องจากสถานการณ์ทางการเงินของค่าย Good Entertainment 
หลังจากค่ายเก่าถูกยกเลิกไปเพราะปัญหาทางการเงินเธอได้ย้ายมาอยู่กับค่าย Core Contents Media แต่ว่าเธอเกือบได้เป็นสมาชิกวง ที-อารา แต่ว่าเธอขอถอนตัวออกมาก่อนเพราะปัหญาความไม่พร้อมของตัวเธอเองด้วยหลังจากนั้นในปี 2010 เธอก็ได้ตัดสินลาออกจากค่าย Core Contents Media
ในปี 2011 เธอตัดสินใจไปออดิชั่นกับค่าย B2M Entertainment และเธอก็ได้รับการอบรมจนได้เป็นสมาชิกวง สปีคก้า ในที่สุด
คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา

คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา (อังกฤษ: Faculty of Education, Bansomdejchaopraya Rajabhat University) ถือกำเนิดมาจาก โรงเรียนราชวิทยาลัย เมื่อวันที่ 17 มีนาคม พ.ศ. 2439 ต่อมาได้พัฒนาเป็นส่วนหนึ่งของมหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา เมื่อวันที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2547 นับเป็นคณะแรก ของมหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา
คณาจารย์.
ตำแหน่งทางวิชาการ.
รวม 83 ท่าน
วุฒิการศึกษา.
รวม 83 ท่าน
หมายเหตุ : ข้อมูล ณ ปีการศึกษา 2555
รถไฟฟ้าปารีส สาย 7

รถไฟฟ้าปารีส สาย 7  เป็นหนึ่งใน 16 เส้นทางของรถไฟฟ้าปารีส วิ่งจากสถานีลากูร์เนิฟว์ไปยังสถานีวีลฌุอิฟและสถานีแมรีดีวรี เริ่มดำเนินการในปี ค.ศ. 1910 โดยมีอีกหนึ่งเส้นทางย่อย คือ สาย 7 (2) จำนวนผู้โดยสารทั้งหมด 120.7 ล้านคนต่อปี
รถไฟฟ้าปารีส สาย 8

รถไฟฟ้าปารีส สาย 8  เป็นหนึ่งใน 16 เส้นทางรถไฟฟ้าปารีส วิ่งระหว่างสถานีบาลาร์กับสถานีปวงต์ดูว์ลัก เปิดให้บริการครั้งแรกในปี ค.ศ. 1913 ระยะทางรวม 23.4 กิโลเมตร จำนวน 38 สถานี โดยเป็นอีกหนึ่งเส้นทางที่ข้ามแม่น้ำแซน
รถไฟฟ้าปารีส สาย 9

รถไฟฟ้าปารีส สาย 9  เป็นเส้นทางของรถไฟฟ้าปารีส วิ่งระหว่างสถานีปงเดอแซฟวร์กับสถานีแมรีเดอมงเทรย มีผู้โดยสารมากเป็นอันดับที่ 4 ของระบบ โดยเชื่อมต่อกับทุกเส้นทาง ยกเว้นสาย 10, สาย 3 (2) และสาย 7 (2)
แผนที่.
<br clear=left>
รถไฟฟ้าปารีส สาย 10

รถไฟฟ้าปารีส สาย 10  เป็นหนึ่งใน 16 เส้นทางของรถไฟฟ้าปารีส โดยมีสถานีปลายทางคือสถานีบูลอญกับสถานีโอสแตร์ลิตซ์ ระยะทางรวม 23 สถานี โดยเป็นเส้นทางที่มีผู้โดยสารน้อยที่สุด เพียง 40,411,341 เที่ยวคนต่อปี
หมายเหตุ.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
รถไฟฟ้าปารีส สาย 11

รถไฟฟ้าปารีส สาย 11  เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าในระบบรถไฟฟ้าปารีส วิ่งจากสถานีชาเตอแลไปยังสถานีแมรีเดลีลา เป็นเส้นทางที่สั้นที่สุดและมีจำนวนผู้โดยสารมากเป็นอันดับที่ 13 ในระบบ
แผนที่.
<br clear=left>
รถไฟฟ้าปารีส สาย 12

รถไฟฟ้าปารีส สาย 12  เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าในกรุงปารีส มีจำนวนผู้โดยสาร 72 ล้านคนต่อปี ซึ่งเป็นอันดับที่ 12 ในระบบ สถานีที่สำคัญได้แก่ มาดแลน (Madeleine), เขต 6 ของกรุงปารีส, ปอร์ตเดอแวร์ซาย (Porte de Versailles) โดยให้บริการขบวนแรกเวลา 05.30 นาฬิกา และขบวนสุดท้ายเวลา 12.39 นาฬิกา ใช้ล้อขับเคลื่อนเอ็มเอฟ 67 เวลาในการเดินทางตลอดสาย 36 นาที
หมายเหตุ.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
รถไฟฟ้าปารีส สาย 13

รถไฟฟ้าปารีส สาย 13  เป็นเส้นทางของรถไฟฟ้าปารีส วิ่งจากสถานีแซ็ง-เดอนี/สถานีอาเนียร์ - เฌินวีลีเย ไปยังสถานีชาตียง - มงรูฌ ระยะทางรวม ผู้โดยสาร 610,050 คนต่อวัน และ 114,821,166 คนต่อปี
รถไฟฟ้าปารีส สาย 14

รถไฟฟ้าปารีส สาย 14  วิ่งจากสถานีแซ็ง-ลาซาร์ไปยังสถานีออแล็งปียาด ระยะทาง 9.2 กิโลเมตร 9 สถานี เป็นเส้นทางเดียวที่ใช้ระบบรถไฟฟ้าอัตโนมัติ และเป็นเส้นทางแรกในระบบที่ติดตั้งประตูกั้นชานชาลาของแต่ละสถานี
ซายูร์โลเดะฮ์

ซายูร์โลเดะฮ์  หรือแกงผักชวา เป็นแกงผักใส่กะทิที่เป็นที่นิยมในอินโดนีเซีย ผักที่ใช้โดยทั่วไปได้แก่ ขนุนอ่อน ฟักแม้ว มะเขือยาว ถั่วฝักยาว สะตอ หน่อไม้ กะหล่ำปลี เต้าหู้ เต็มเป เครื่องแกงมีขิง ข่า ขมิ้น พริก กุ้งแห้ง แคนเดิลนัต แต่บางท้องที่ไม่ใส่พริกและขมิ้น ทำให้ดูเหมือนต้มกะทิ 
อาหารนี้เป็นอาหารชวาที่แพร่หลายไปทั่วอินโดนีเซีย เครื่องปรุงคล้ายซายูร์อาซัม ต่างกันที่น้ำแกงของซายูร์โลเดะฮ์ใส่กะทิเป็นหลัก ส่วนซายูร์อาซัมเน้นน้ำมะขามเปียก โลเดะฮ์จะกินคู่กับลนตง ซึ่งเป็นข้าวห่อด้วยใบตองเป็นทรงกระบอก หรือเกอตูปัตที่ห่อเป็นทรงตะกร้อ ต้มจนสุก เป็นอาหารที่นิยมทำในเทศกาลฮารีรายอของมุสลิม
ภคิน ปริศนานันทกุล

ภคิน ปริศนานันทกุล (เกิด 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2526) ชื่อเล่น เชน อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอ่างทอง เป็นบุตรสมศักดิ์ ปริศนานันทกุล
ประวัติ.
ภคิน เกิดเมื่อวันที่ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2526 ที่ตำบลเอกราช อำเภอป่าโมก จังหวัดอ่างทอง เป็นบุตรนายสมศักดิ์ ปริศนานันทกุล อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ กับนางรวีวรรณ ปริศนานันทกุล (สกุลเดิม: ฉัตรบริรักษ์) 
สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี สาขาเศรษฐศาสตร์ จากคณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และปริญญาโท สาขาการเมืองการปกครองสำหรับนักบริหาร จากมหาวิทยาลัยเดียวกัน
การทำงาน.
ภคิน ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอ่างทอง เมื่อปี พ.ศ. 2550 ในนามพรรคชาติไทย และได้รับเลือกตั้งเป็นสมัยแรก
ในปี พ.ศ. 2561 ได้ย้ายไปสังกัดพรรคภูมิใจไทย
นางงามจักรวาล 1999

นางงามจักรวาล 1999  เป็นการจัดการประกวดนางงามจักรวาล ครั้งที่ 48 จัดขึ้นเมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2542 ณ เมืองชากัวรามาส ประเทศตรินิแดดและโตเบโก ในปีนี้มีตัวแทนสาวงามเข้าร่วมประกวดทั้งหมด 84 ประเทศ โดยมี เว็นดี ฟิตซ์วิลเลียม นางงามจักรวาลปี 1998 จากตรินิแดดและโตเบโกได้มอบมงกุฏให้กับ เอ็มพูเล เควลาโกเบ สาวงามจากประเทศบอตสวานา ครองตำแหน่งนางงามจักรวาลประจำปีนี้
ผลการประกวด.
คะแนนในรอบตัดสิน.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
ลำดับการประกาศชื่อ.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
ผู้เข้าประกวด.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
ธนิต ไตรวุฒิ

ธนิต ไตรวุฒิ (เกิด 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2487) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดตราด 3 สมัย อดีตนายกเทศมนตรีเมืองตราด และอดีตกรรมการบริหารพรรคประชาชน
ประวัติ.
ธนิต เกิดเมื่อวันที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2487 สำเร็จการศึกษา ระดับมัธยมศึกษาตอนต้น จากโรงเรียนเซนต์หลุยส์อัสสัมชัญพาณิชย์
งานการเมือง.
ธนิต เข้าสู่วงการการเมืองด้วยการเป็นสมาชิกสภาเทศบาลเมืองตราด ใน พ.ศ. 2517 ถึง พ.ศ. 2528 และเคยได้รับตำแหน่งเป็นนายกเทศมนตรี ใน พ.ศ. 2517 ถึง พ.ศ. 2522 รวมถึง การเป็นสมาชิกสภาจังหวัดตราด ใน พ.ศ. 2528 ถึง พ.ศ. 2531 และเขาเคยเป็นกรรมการบริหารพรรคประชาชน ในปี พ.ศ. 2531
ธนิต ได้รับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรก ใน พ.ศ. 2531 สังกัดพรรคประชาชน (พ.ศ. 2531) และได้รับเลือกติดต่อกันจนถึง เดือนกันยายน พ.ศ. 2535 รวม 3 สมัย
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร.
ธนิต ไตรวุฒิ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 3 สมัย คือ
รถไฟฟ้าปารีส สาย 3 (2)

รถไฟฟ้าปารีส สาย 3 (2)  เชื่อมต่อระหว่างสถานีก็องแบตาและสถานีปอร์ตเดลีลา ระยะทางรวม 4 สถานี และเป็นสายที่สั้นและมีผู้โดยสารมาใช้บริการน้อยที่สุด เพียง 1.5 ล้านคนต่อปี ปัจจุบันใช้ล้อขับเคลื่อน เอ็มเอฟ 67
รถไฟฟ้าปารีส สาย 7 (2)

รถไฟฟ้าปารีส สาย 7 (2)  เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าที่สั้นที่สุดเป็นอันดับที่ 2 ในระบบรถไฟฟ้าปารีส กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส โดยให้บริการในเขตที่ 19 และ 20 ทางตอนเหนือของกรุง
วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์โลก 2014

วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์โลก 2014  เป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลหญิง จำนวน 24 ทีม เป็นการแข่งขันระดับโลก ได้มีการจัดขึ้นที่อิตาลี เริ่มทำการแข่งขันตั้งแต่วันที่ 23 กันยายน–12 ตุลาคม พ.ศ. 2557
รอบคัดเลือก.
การคัดเลือกมาจากการคัดเลือกตัวแทนในแต่ละทวีปเพื่อให้ได้ 24 ทีมสำหรับการแข่งขันที่ประเทศอิตาลี โดยอิตาลีผ่านเข้ารอบในฐานะเจ้าภาพ และอีก 23 ทีมนั้นมากจากการคัดเลือกของสหพันธ์วอลเลย์บอลแต่ละทวีป แอฟริกามี 2 ทีมที่ได้รับสิทธิ์ผ่านเข้าแข่งขัน เอเชียและโอเชียเนียได้รับสิทธิ์ 4 ทีม ยุโรป 9 ทีม อเมริกาเหนือ 6 ทีม และอเมริกาใต้ 2 ทีม
รอบคัดเลือก.
สำหรับการแบ่งกลุ่มนั้นจะอ้างอิงอันดับโลกเอฟไอวีบีของแต่ละทีม โดย 12 ทีมที่มีอันดับโลกสูงสุดจะถูกจัดให้เป็นทีมวางโดยเลือกทีมของประเทศเจ้าภาพขึ้นมาเป็นอันดับที่ 1 จากนั้นจัดทั้ง 12 ทีมในสายการแข่งขันซึ่งมีทั้งหมด 4 สายโดยวิธีสลับฟันปลา สำหรับทีมที่เหลืออีก 12 ทีม จะใช้การจับสลากทั้งนี้ยังอันดับโลกเช่นกัน โดยอันดับโลก 4 อันดับถัดมาจะจัดอยู่ในกลุ่มที่ 1 อีก 4 อันดับถัดมาจะอยู่ในกลุ่มที่ 2 และ 4 อันดับสุดท้ายในกลุ่มที่ 3 จากนั้นจึงจับสลากเพื่อเข้าไปอยู่ในสายการแข่งขันแต่ละสาย ซึ่งผลการแบ่งสายการแข่งขันได้ดังนี้ โดยตัวเลขในวงเล็บคืออันดับโลกจากสหพันธ์วอลเล่ย์บอลนานาชาติ
อันดับการแข่งขัน.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
รางวัล.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
การถ่ายทอดสด.
บริษัท เวิร์คพอยท์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ จำกัด ได้ลิขสิทธิ์ถ่ายทอดการแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์โลก 2014 เวิร์คพอยท์ทีวี ได้ลิขสิทธิ์ถ่ายทอดการแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์โลก 2014 ในทุกนัดการแข่งขันที่วอลเลย์บอลสาวไทยลงแข่ง รวมถึงเทปบันทึกการแข่งขันนัดต่างๆ
แอร์เออแอร์ สายอา

แอร์เออแอร์ สายอา  เป็นหนึ่งในห้าเส้นทางของระบบรถไฟฟ้าแอร์เออแอร์ กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส เริ่มก่อสร้าง 12 ธันวาคม ค.ศ. 1969 ระยะทาง สถานี 46 สถานี สถิติ 300,000,000 เที่ยวคนต่อปี / 1,200,000 คนต่อวัน
แอร์เออแอร์ สายเซ

แอร์เออแอร์ สาย C เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าแอร์เออแอร์ในกรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส สีประจำเส้นทางคือสีเหลือง ปัจจุบันมีการดำเนินการโดยแอ็สแอนเซแอ็ฟ (SNCF) วิ่งจากเขตชานเมืองทางตะวันตกเฉียงเหนือที่สถานีปงตวซ (C1) ไปยังชานเมืองตะวันออกเฉียงใต้ ที่สถานีมาซี-ปาแลโซ (C2)
ดูเพิ่ม.
 <ns>10</ns>
 <id>311477</id>
 <redirect title="แม่แบบ:คอมมอนส์-หมวดหมู่" />
 <revision>
 <id>4294190</id>
 <parentid>2467571</parentid>
 <timestamp>2012-09-23T09:50:13Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Octahedron80</username>
 <id>1803</id>
 </contributor>
 <comment>เปลี่ยนทางไปที่ </comment>
 <origin>4294190</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
แอร์เออแอร์ สายเด

แอร์เออแอร์ สายเด  เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าแอร์เออแอร์ กรุงปารีส วิ่งจากสถานีออรี-ลา-วีล-กัว (D1) ไปยังสถานีเมอเลิง (D2) และสถานีมาลแซร์บ (D4) โดยเส้นทางนี้เป็นที่รู้จักกันในชื่อ แอร์เออแอร์ ปูแบล ("สายรถขยะ")
แอร์เออแอร์ สายเออ

แอร์เออแอร์ สายเออ  เป็นเส้นของรถไฟฟ้าแอร์เออแอร์ กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส วิ่งจากสถานีโอสมาน – แซ็ง-ลาซาร์ (E1) ไปยังสถานีแชล-กูร์แน (E2) และสถานีตูร์น็อง (E4) ปัจจุบันดำเนินการโดย SNCF
แอร์เออแอร์

แอร์เออแอร์ ([ɛʁ.ə.ɛʁ] ย่อมาจาก , "Regional Express Network") เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าในกรุงปารีสและปริมณฑล โดยในปัจจุบันมีจำนวน 5 เส้นทาง สร้างขึ้นเพื่อรองรับส่วนต่อขยายของรถไฟฟ้าปารีสในอนาคต
มิยุ นางาโอกะ

มิยุ นางาโอกะ (; โรมาจิ: "Nagaoka Miyu"; เกิด: 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2534) เป็นนักกีฬาวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติญี่ปุ่น หมายเลข 1 ปัจจุบันเล่นวอลเลย์บอลให้กับสโมสรฮิซามิตสึสปริงส์ในลีกอาชีพของญี่ปุ่น เธอติดทีมชาติญี่ปุ่นชุดBครั้งแรกในปี ค.ศ 2010 จากนั้นเธอได้กลับมาติดทีมชาติชุดBอีกครั้งตอนปี ค.ศ 2012 ต่อมาในปี ค.ศ 2013 เธอได้เข้าร่วมการแข่งขันพร้อมกับเพื่อนๆในทีมชาติชุดB รายการ Montreux Volley Masters 2013 เธอโชว์ฟอร์มส่วนตัวได้ดีจนได้รางวัล Best Spiker และหลังจากนั้นเธอก็ได้ติดทีมชาติชุดAครั้งแรกในปี ค.ศ 2013 รายการ World grand prix 2013 และตั้งแต่นั้นเธอก็ติดทีมชาติญี่ปุ่นชุดAมาจนถึงปัจจุบัน สำหรับแฟนๆชาวไทยเธอเป็นที่รู้จักกันดีในการแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์เอเชีย 2013 ที่จังหวัดนครราชสีมา เธอเป็นตัวตบมือซ้ายธรรมชาติ เทคตัวตบได้สูงและมีพลังตบที่หนักหน่วง สปีดบอลไว เธอจึงเป็นที่น่าจับตามองในแมทช์นั้นๆเมื่อครั้งที่ทีมชาติญี่ปุ่นลงแข่ง แต่หากในการควบคุมเกมส์ที่เป็นไปตามแผน ไม่มีปัญหาอะไร ทางผู้ฝึกสอนจะไม่ส่งเธอลงมาในสนาม ยกเว้นในสถานการณ์ที่ฉุกเฉินคับขันสำหรับการคุมเกม เช่น แต้มห่างเป็นจำนวนมาก หรือ อีกทีมนำไป 1-2 เซต
โออิตะมิโยชิไวส์เซออัดเลอร์

โออิตะมิโยชิไวส์เซออัดเลอร์  เป็นทีมวอลเลย์บอลชายซึ่งตั้งอยู่ที่เมืองโออิตะ จังหวัดโออิตะ ประเทศญี่ปุ่น ทีมนี้เข้าแข่งขันรายการวี.ลีก ซึ่งเป็นลีกระดับสูงสุดของประเทศญี่ปุ่น
ทั้งนี้ คำว่า "ไวส์เซออัดเลอร์" มีความหมายถึง "อินทรีขาว" ในภาษาเยอรมัน
สีดา พัวพิมล

ปริยพิชญ์ ศรีมาสรพัศ (29 มกราคม พ.ศ. 2498 – 20 มีนาคม พ.ศ. 2568) เป็นที่รู้จักในชื่อ สีดา พัวพิมล เป็นนักแสดงหญิงชาวไทย มีผลงานการแสดงทั้งบทนักแสดงนำ บทนางเอก และบทนางร้าย หลายเรื่อง ได้แก่ เลือดทมิฬ, รักเธอสุดหัวใจ, พ่อปลาไหล, ทหารอากาศขาดรัก เป็นต้น อีกทั้งยังเป็นมารดาของอภิชาติ พัวพิมล นักแสดงชื่อดังผู้ล่วงลับ
สีดากลับมารับงานแสดงภาพยนตร์อีกครั้งในรอบ 30 กว่าปี ซึ่งก่อนหน้านี้ก็มีงานแสดงละครครบ้างประปราย แต่งานภาพยนตร์เธอกล่าวว่า ไม่ได้รับเล่นเลยมา 30 กว่าปี ผลงานภาพยนตร์เรื่องล่าสุดคือเรื่อง "แดนสาป" (2567) และ "วิมานหนาม" (2567) ซึ่งภาพยนตร์เรื่องหลัง เป็นผลงานสร้างชื่อเสียงของเธอกลับมาเป็นที่พูดถึงอย่างกว้างขวางอีกครั้ง และส่งผลให้เธอคว้ารางวัลนักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยมจากงานประกาศรางวัล Cinefile Audience Award 2024 นับเป็นรางวัลแรกในชีวิตของเธอตลอด 46 ปีในวงการบันเทิง
ประวัติ.
สีดาเกิดเมื่อวันเสาร์ที่ 29 มกราคม พ.ศ. 2498 เดิมมีชื่อจริงว่า ศรีสุดา เธอสนใจวงการบันเทิงตั้งแต่วัยเด็ก โดยเธอเคยเล่นละครสมัยเป็นนักเรียนทั้งตอนศึกษาอยู่ที่โรงเรียนเขียนนิวาสน์ และโรงเรียนประเทืองวิทย์ จากนั้นเธอจึงไปเรียนด้านภาษาที่สถาบันเอยูเอ ก่อนไปทำงานแผนกโฆษณาที่นิตยสารดิฉัน
ต่อมา สีดา พัวพิมล ได้พบกับ อันธิกา กองแก้ว ให้รู้จักกับ พิศาล อัครเศรณี ซึ่งเห็นเธอมีบุคลิกตรงตัวกับตัวละครในภาพยนตร์ เรื่อง เลือดทมิฬ ที่เขากำลังกำกับ จึงทาบทามให้เธอเข้ามารับบทน้องสาวของพระเอก ภาพยนตร์ออกฉายในปีพ.ศ. 2522 จึงทำให้สีดาได้กลายเป็นนักแสดงเต็มตัว และเป็นที่รู้จักจากบทนี้ ส่งผลให้เธอมีผลงานภาพยนตร์ตามมาอีกหลายเรื่อง ได้แก่ รักประกาศิต, ทหารอากาศขาดรัก, รักเธอสุดหัวใจ, ไอ้แก่น, สะใภ้ลูกทุ่ง เป็นต้น
ด้านชีวิตส่วนตัวสมรสกับอมรจักร วิญญทาน มีบุตรด้วยกัน คือ อภิชาติ พัวพิมล (อ๊อฟ) นักแสดงชายชาวไทยชื่อดัง ซึ่งอภิชาติได้เสียชีวิตกระทันหันด้วยโรคหอบหืดเมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549 และมีบุตรสาวอีก 1 คน คือ จิรสุดา พัวพิมล (โอ๊ต) 
การเสียชีวิต.
สีดา เสียชีวิตอย่างกะทันหันด้วยโรคประจำตัว คือ โรคความดันโลหิตสูง โดยเธอเสียชีวิตในห้องพักของตนประมาณ 1-2 วัน ก่อนที่จะมีผู้พบศพเมื่อวันที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2568 โดยมีการประกอบพิธีกรรมทางศาสนาที่วัดลาดพร้าว
ก่อนเสียชีวิต สีดาถูกวางตัวให้แสดงภาพยนตร์เรื่อง ธี่หยด 3 (รับบทเป็น แม่เฒ่า) และภาพยนตร์เรื่อง ยายสา (รับบทเป็น ยายสา) และผลงานอีกมากมาย ที่ยังถ่ายทำไม่เสร็จสิ้น
ในวันที่ 21 มีนาคม พ.ศ. 2568 มีพิธีรดน้ำศพ ณ ศาลา 7 วัดลาดพร้าว และพิธีฌาปนกิจศพเมื่อวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2568
ซิสตาร์19

ซิสตาร์ 19  เป็นซับยูนิตย่อยของวงซิสตาร์ โดยสมาชิก 2 คน คือ ฮโยลิน และโบรา
ประวัติ.
ซิสตาร์ 19 เป็นกลุ่มย่อยของสมาชิกของวง ซิสตาร์ มีสองสมาชิกประกอบด้วย ฮโยลิน และ โบรา สำหรับเพลงที่เดบิวสำหรับซับยูนิตคือ เพลง“MaBoy” สำหรับซับยูนิตย่อย19 เดบิวเมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2554 ในรายการ M! Countdown
ซิงเกิล “MaBoy ได้รับการปล่อยตัวเมื่อพฤษภาคม พ.ศ. 2554 . หลังจากที่หายไปสองปีทางต้นสังกัดของทั้งสองสาวออกมาประกาศว่า ซิสตาร์ 19 จะกลับมาคัมแบ็คด้วยซิงเกิล “Gone Not Around Any Longer.และเอ็มวีถูกปล่อยเพลงวันที่ 31 มกราคม 2556 และซิงเกิล“Gone Not Around ติดชาร์ตเพลงเกาหลีสำคัญหลายชาร์ต
ในปี พ.ศ. 2556 ซิสตาร์ 19 ถูกเสนอเข้าชิงรางวัล 2013 World Music Awards.
สมาชิก.
ดัดแปลงจากโปรไฟล์ของกลุ่มบนเว็บไซต์ทางการของเนเวอร์
ฟาร์คราย 3

ฟาร์คราย 3  เป็นวิดีโอเกมโอเพนเวิลด์ แอ็กชันผจญภัย และเกมยิงมุมมองบุคคลที่หนึ่ง ที่พัฒนาโดย ยูบิซอฟต์มอนทรีออล ร่วมกับ ยูบิซอฟต์แมสสีป, ยูบิซอฟต์ชางไฮ และยูบิซอฟต์เรดสตอร์ม จัดจำหน่ายโดยยูบิซอฟต์สำหรับไมโครซอฟท์ วินโดวส์ ,เพลย์สเตชัน 3 และเอกซ์บอกซ์ 360 เกมวางจำหน่ายในวันที่ 29 พฤศจิกายน ค.ศ. 2012 ในทวีปออสเตรเลีย วันที่ 30 พฤศจิกายน ค.ศ. 2012 ในทวีปยุโรป และวันที่ 4 ธันวาคม ค.ศ. 2012 ในทวีปอเมริกาเหนือ มีภาคเสริมที่แยกออกต่างหากคือ "" ออกจำหน่ายวันที่ 30 เมษายน ค.ศ. 2013
"ฟาร์คราย 3" มีฉากอยู่ในเกาะเขตร้อนตั้งอยู่ระหว่างมหาสมุทรอินเดีย และแปซิฟิก ซึ่งจริงๆแล้วเป็นเกาะในจังหวัดภูเก็ตของประเทศไทย หลังจากการเที่ยวหน้าร้อนเริ่มไม่เป็นไปอย่างที่คาดคิด ตัวเอกชื่อ เจสัน โบรดี ต้องช่วยเพื่อน ๆ ที่ถูกโจรสลัดลักพาตัวไป และหนีออกจากเกาะและชาวท้องถิ่นที่วิกลจริต
เกมเป็นเกมลำดับที่สามในเกมชุด"ฟาร์คราย" ได้รับคำยกย่องอย่างมากตั้งแต่ออกจำหน่าย มีนักวิจารณ์ชื่นชมการออกแบบโลกของเกม ระบบการเล่นและเนื้อเรื่องแบบปลายเปิด ขณะที่ระบบการเล่นหลายผู้เล่นถูกตำหนิ หลังจากเกมประสบความสำเร็จ ยูบิซอฟต์ประกาศตัวเกมภาคต่อคือ "[ฟาร์คราย 4]]"
สตูเดอเบเกอร์

สตูเดอเบเกอร์  เป็นบริษัทผลิตเกวียนและรถยนต์ของสหรัฐอเมริกาจากเมืองเซาท์เบนด์ รัฐอินดีแอนา เริ่มกิจการเมื่อปี ค.ศ. 1852 และก่อตั้งเป็นบริษัทเมื่อปี ค.ศ. 1868 ภายใต้ชื่อ สตูเดอเบเกอร์ บราเธอร์ส แมนูแฟคเจอริ่ง คอมพานี (Studebaker Brothers Manufacturing Company) เดิมเป็นบริษัทผลิตเกวียนสำหรับชาวนา เหมืองแร่ และกองทัพ
สตูเดอเบเกอร์เริ่มเข้าสู่ธุรกิจยานยนต์ด้วยการผลิตรถยนต์พลังงานไฟฟ้า ในปี ค.ศ. 1902 และรถยนต์น้ำมันเชื้อเพลิงในปี ค.ศ. 1904 โดยขายภายใต้ชื่อ "สตูเดอเบเกอร์ ออโต้โมบิล คอมพานี" (Studebaker Automobile Company) แผนกรถยนต์ของสตูเดอเบเกอร์ทำงานร่วมกับบริษัทการ์ฟอร์ดแห่งเมืองอิเลเรีย รัฐโอไฮโอ จนถึงปี ค.ศ. 1911 และบริษัทอี-เอ็ม-เอ็ฟ หลังจากปี ค.ศ. 1909 รถยนต์น้ำมันเชื้อเพลิงคันแรก ๆ ผลิตโดยสตูเดอเบเกอร์เพียงผู้เดียวออกจำหน่ายสู่ตลาดในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1912 ในช่วงเวลา 50 ปีถัดมา บริษัทสตูเดอเบเกอร์ได้สร้างชื่อเสียงในด้านของคุณภาพและความทนทาน หลังจากที่ประสบปัญหาทางการเงินหลายปี สตูเดอเบเกอร์ก็ได้เข้ารวมกับแพคการ์ดในปี ค.ศ. 1954 จนกลายเป็นสตูเดอเบเกอร์-แพ็กการ์ด คอร์ปอเรชั่น แต่ปัญหาทางการเงินของสตูเดอเบเกอร์นั้นใหญ่มากกว่าที่ผู้บริหารของแพคการ์ดได้คาดการณ์ไว้ จนในภายหลังชื่อแพคการ์ดถูกนำออกจากชื่อบริษัท บริษัทจึงเปลี่ยนชื่อกลับเป็น สตูเดอเบเกอร์ คอร์ปอเรชั่น ในปี ค.ศ. 1962 โรงงานที่เมืองเซาท์เบนด์ยุติการผลิตในวันที่ 20 ธันวาคม ค.ศ. 1963 และรถสตูเดอเบเกอร์คันสุดท้ายเลื่อนออกจากสายพานการผลิตที่เมืองแฮมิลตัน รัฐออนแทรีโอ ประเทศแคนาดาเมื่อวันที่ 16 มีนาคม ค.ศ. 1966
การบินลาว เที่ยวบินที่ 301

การบินลาว เที่ยวบินที่ 301 เป็นเที่ยวบินตามปกติภายในประเทศลาวที่เดินทางจากเวียงจันทน์ ไปปากเซ ในวันที่ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2556 เครื่องบินรุ่น ATR 72-600ได้ตกลงสู่แม่น้ำโขง ที่ ปากเซ ทำให้ผู้โดยสารและลูกเรือเสียชีวิตทั้งหมด 49 คน อุบัติเหตุนี้เป็นครั้งแรกที่เกิดกับเครื่องบินรุ่น ATR 72-600 เป็นเหตุการณ์เครื่องบินตกที่มีผู้เสียชีวิตมากที่สุดที่เคยเกิดในลาว และเป็นอุบัติเหตุที่มีผู้เสียชีวิตมากเป็นอันดับที่สองที่เคยเกิดกับเครื่องบินรุ่น ATR 72 โดยที่เสียชีวิตมากที่สุดคือ แอโรแคริบเบียน เที่ยวบินที่ 883 และ อเมริกันอีเกิล เที่ยวบินที่ 4184 ที่เสียชีวิต 68 คน และเป็นเหตุการณ์เครื่องบินตกที่เกี่ยวกับการบินลาวเป็นครั้งแรกนับแต่ พ.ศ. 2543
เครื่องบิน.
เครื่องบินที่เกิดเหตุเป็นเครื่องบินเอทีอาร์ 72-600 ทะเบียน RDPL-34233 หมายเลขเครื่อง 1071 มีชั่วโมงบินสะสม 758 ชั่วโมง เครื่องบินลำนี้ถูกส่งมายังการบินลาวเมื่อ 29 มีนาคม พ.ศ. 2556
อุบัติเหตุ.
เครื่องบินได้ออกจาก ท่าอากาศยานนานาชาติวัตไต เวียงจันทน์ ไปยัง ท่าอากาศยานนานาชาติปากเซ ปากเซ เครื่องบินออกจากเวียงจันทน์เวลา 14:45 ตามเวลาท้องถิ่น (07:45 UTC) และตกลงสู่แม่น้ำโขง เวลา 15:55 ตามเวลาท้องถิ่น (08:55 UTC) ในขณะที่เข้าใกล้ปากเซ ห่างจากสนามบินเพียง เครื่องบินได้บินวนหนึ่งรอบเพราะสภาพอากาศที่เลวร้าย 
มีผู้โดยสาร 44 คนและลูกเรือ 5 คนที่คาดว่าเสียชีวิตทั้งหมด หลักฐานบนพื้นดินแสดงให้เห็นว่าเครื่องบินร่วงลงมาอย่างรวดเร็วก่อนจะลงสู่แม่น้ำ สภาพอากาศเลวร้ายในขณะที่เกิดอุบัติเหตุ เพราะส่วนที่หลงเหลือจาก พายุไต้ฝุ่นนารี พ.ศ. 2556 ซึ่งส่งผลต่อลาวภาคใต้
การค้นหาผู้เสียชีวิตและซากเครื่องบินทำได้ยากเพราะแม่น้ำโขงที่ลึกและไหลเชี่ยว มีนักประดาน้ำจากไทย 50 คนเข้ามาช่วยจาก มูลนิธิฯจีตัมเกาะอุบลราชธานี ซึ่งเป็นจังหวัดชายแดนติดต่อเมืองปาเซ แขวงจำปาศักดิ์ สปป ลาว และจากสุรินทร์ ร้อยเอ็ด นครราชสีมา พบศพผู้เสียชีวิต 18 คน ในวันที่ 18 ตุลาคม ในวันที่ 23 ตุลาคม พบศพผู้เสียชีวิต 44 ศพ จาก 49 ศพละยืนยันเอกลักษณ์บุคคคลได้ 27 คน ผู้เสียชีวิตบางศพลอยไปตามกระแสน้ำห่างจากจุดตก 19 กิโลเมตร (12 ไมล์)
การสืบสวน.
กรมการบินพลเรือของลาวได้จัดให้สืบสวนหาสาเหตุที่เครื่องบินตก ผู้ผลิตเครื่องบิน ATR และBureau d'Enquêtes et d'Analyses pour la Sécurité de l'Aviation Civile (BEA)จากฝรั่งเศสได้เข้ามาช่วย โดย BEA ส่งทีมสอบสวน 4 คนเข้ามายังลาว
ซากของเครื่องบินถูกยกขึ้นจากแม่น้ำโขงเมื่อ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2556 ต่อมาในวันที่ 31 ตุลาคม พ.ศ. 2556 ได้กู้กล่องดำหรือเครื่องบันทึกเสียงในห้องนักบิน ขึ้นมาจากแม่น้ำโขงได้สำเร็จ พบบันทึกข้อมูลการบินในอีกสองวันต่อมาคือ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2556 
ผู้โดยสารและลูกเรือ.
ผู้โดยสารและลูกเรือมี 11 สัญชาติ ผู้โดยสาร 44 คนเป็นชาวลาว 16 คน และลูกเรืออีก 4 คน นักบินเป็นชาวกัมพูชา ที่เหลือเป็นชาวฝรั่งเศส 7 คน ชาวออสเตรเลีย 6 คน ชาวไทย 5 คน ชาวเกาหลีใต้ 3 คน ชาวเวียดนาม 3 คน และที่เหลือเป็นชาวจีน ไต้หวัน มาเลเซีย และสหรัฐ มีเด็กอย่างน้อย 2 คน เป็นชาวออสเตรเลีย รายงานในช่วงแรกที่กล่าวว่ามีชาวแคนาดาอยู่บนเครื่องด้วยไม่ถูกต้อง และพบภายหลังว่าที่จริงเป็นชาวเวียดนาม
วิศวกรรมชลศาสตร์

วิศวกรรมชลศาสตร์  เป็นวิชาย่อยของวิศวกรรมโยธาที่ศึกษาการไหลและการเคลื่อนที่ของน้ำเป็นหลัก โดยอาศัยความรู้ด้านกลศาสตร์และแรงโน้มถ่วงในการคำนวณเพื่อหาการเคลื่อนที่และพฤติกรรมต่าง ๆ ของน้ำ ซึ่งสามารถนำไปเป็นเนื้อหาในการออกแบบสะพาน เขื่อน ทางน้ำเปิด หรือวิศวกรรมด้านสุขาภิบาลและสิ่งแวดล้อม
วิศวกรรมชลศาสตร์เป็นวิชาที่สามารถนำหลักการกลศาสตร์ของไหลไปใช้ในการแก้ไขปัญหาที่เกี่ยวข้องกับการจัดเก็บข้อมูล การควบคุม การขนส่ง การควบคุม การวัด หรืออื่น ๆ ซึ่งนับว่ามีประโยชน์อย่างมากในโลกปัจจุบันที่มีการใช้ทรัพยากรน้ำอย่างสิ้นเปลือง
ประวัติ.
เดิมวิชาวิศวกรรมชลศาสตร์ได้รับการนำมาใช้กับเกษตรกรรมในแถบตะวันออกกลางและแอฟริกา การควบคุมและส่งถ่ายทรัพยากรน้ำนั้นมีมานานแล้ว หนึ่งในอุปกรณ์ที่เกี่ยวข้องนั้นคือนาฬิกาน้ำซึ่งเริ่มใช้กันมานานนับพันปีก่อนคริสตกาล อีกทั้งยังมีกะนาต (qanāt) ซึ่งเป็นอุปกรณ์ส่งถ่ายน้ำจากอีกที่ไปอีกที่ของชาวเปอร์เซีย คล้ายกับระบบน้ำตูร์ปัน (Turpan water system) ในจีนโบราณ หรือคลองถ่ายน้ำในเปรู
ชาวจีนโบราณให้ความสำคัญกับการพัฒนาด้านวิศวกรรมชลศาสตร์เป็นอย่างมาก วิศวกรจีนได้สร้างคลองขนาดใหญ่เพื่อใช้ส่งน้ำซึ่งยังพัฒนาไว้ให้เรือสามารถผ่านได้ด้วย โดยนายซุนชู เอ๋า (Sūnshū Áo) ได้รับการขนานนามให้เป็นวิศวกรชลศาสตร์ชาวจีนคนแรก วิศวกรชลศาสตร์ที่สำคัญคนอื่น ๆ ก็มีนายซีเหมิน เป้า (Xīmén Bào) ซึ่งเป็นผู้ทดสอบการขนถ่ายน้ำขนาดใหญ่ในช่วง 481-221 ปีก่อนคริสต์ศักราช
ฝันเฟื่อง

ฝันเฟื่อง เป็นละครโทรทัศน์ โดยสร้างจากบทประพันธ์ของ ชูวงศ์ ฉายะจินดา ถูกนำมาสร้างเป็นละครโทรทัศน์มาแล้ว 3 ครั้ง สร้างครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2538 โดยบริษัทไฟว์สตาร์ เอนเตอร์เทนเมนท์ กรุ๊ป กำกับการแสดงโดย อดุลย์ ดุลยรัตน์ ออกอากาศทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 นำแสดงโดย สันติสุข พรหมศิริ, บุษกร พรวรรณศิริเวช
ครั้งที่ 2 ในปี พ.ศ. 2548 สร้างโดย เอ็กแซ็กท์ และ ซีเนริโอ จำกัด กำกับการแสดงโดย นิพนธ์ ผิวเณร ออกอากาศทาง สถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบกช่อง 5 นำแสดงโดย เจษฎาภรณ์ ผลดี, โสภิตนภา ชุ่มภาณี, ภูริ หิรัญพฤกษ์, อคัมย์สิริ สุวรรณศุข ออกอากาศทุกวันจันทร์ - อังคาร เวลา 20.25 - 21.25 น. 
และครั้งที่ 3 ในปี พ.ศ. 2557 ได้นำกลับมาสร้างใหม่อีกครั้งโดย เอ็กแซ็กท์ - ซีเนริโอ และเมจิก อิฟ เอ็นเตอร์เทนเม้นต์ กำกับการแสดงโดย รัญญา ศิยานนท์ นำแสดงโดย พุฒิชัย เกษตรสิน, วรัทยา นิลคูหา, ธนทัต ชัยอรรถ, มนชนก แสงฉายเพียงเพ็ญ, วราวุธ โพธิ์ยิ้ม, ภาลฎา ฐิตะวชิระ โดยออกอากาศทุกวันจันทร์-อังคาร เวลา 20.15 - 22.15 น. ทาง ช่องวัน 31 โดยเริ่มออกอากาศตั้งแต่วันที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2557 ถึงวันที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2558 และมีการออกอากาศสองตอนพิเศษเพื่อทบทวนเนื้อเรื่องในวันที่ 29 - 30 ธันวาคม พ.ศ. 2557
ทอรี เบิร์ช

ทอรี เบิร์ช  เกิด 17 มิถุนายน ค.ศ. 1966 เป็นนักออกแบบแฟชั่น นักธุรกิจ ชาวอเมริกัน ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2013 นิตยสารฟอบส์ ประเมินทรัพย์สินเธอ ตกอยู่ที่ 1.0 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ
ชีวิตส่วนตัวและการศึกษา.
เบิร์ชเกิดในหมู่บ้านฟอร์จ รัฐเพนซิลเวเนีย เป็นบุตรีของเรวา (สกุลเดิม ชาปีรา) และไอรา เอิร์ล "บัด" โรบินสัน (6 มกราคม ค.ศ. 1923 – 9 สิงหาคม ค.ศ. 2007) เธอถูกเลี้ยงดูมากับลูกชายของบ้านอีก 3 คน (โรเบิร์ต, เจมส์ และเลโอนาร์ด) ในบ้านไร่ สถาปัตยกรรมแบบจอร์เจียที่มีอายุ 250 ปี ใกล้กับอุทยานประวัติศาสตร์แห่งชาติแวลลีย์ฟอร์จ
แม่ของเธอเป็นอดีตนักแสดง เคยออกเดตกับสตีฟ แม็กควีน และมาร์ลอน แบรนโด พ่อของเธอเป็นนักลงทุนผู้มีฐานะ ปัจจุบันเสียชีวิตแล้ว พ่อของเธอมีอายุมากกว่าแม่ของเธอ 14 ปี เบิร์ชมีเชื้อสายยิวจากทางฝั่งแม่
เบิร์ชศึกษาที่โรงเรียนแอ็กเนสเออร์วินในโรสมอนด์ เธอเรียนขี่ม้าที่นัน และเป็นกัปตันทีมเทนนิส และเป็นเพื่อนกับนักออกแบบอัญมณี คารา รอส (ทั้งคู่ยังคงเป็นเพื่อนที่ดีกันอยู่) งานแรกของเธอ ทำที่ร้านเบเนตตองในคิงออฟปรัสเซียมอลล์ ต่อมาเธอศึกษาที่มหาวิทยาลัยเพนซิลเวเนีย ศึกษาเอกประวัติศาสตร์ศิลปะ และจบการศึกษาในปี ค.ศ. 1988
อาชีพ.
งานช่วงแรก.
หลังจากจบการศึกษาจากวิทยาลัย ทอรีย้ายมาอยู่ที่นครนิวยอร์ก เธอทำงานให้กับซอแรน นักออกแบบชาวยูโกสลาเวีย และทำงานที่นิตยสาร "Harper's Bazaar" หลังจากนั้นเธอทำงานเป็นฝ่ายประชาสัมพันธ์และการโฆษณาให้กับเวรา หวัง Polo Ralph Lauren และ Loewe
แบรนด์แฟชั่น.
เธอออกแบรนด์แฟชั่น โดยใช้ชื่อว่า "TRB by Tory Burch" ต่อมารู้จักในชื่อ "Tory Burch" ในเดือนกุมภาษาพันธ์ 2004 บริษัทเจริญเติบโตมีร้านค้า 100 ร้านทั่วโลก สายการผลิตสินค้าแฟชั่นของเธอมีจำหน่ายในห้างสรรพสินค้ามากกว่า 1,000 แห่ง รวมถึงร้านขายสินค้าเฉพาะทางทั่วโลก
สไตล์การออกแบบ.
สไตล์ของเธอ มักได้รับการถึงว่าเป็นสไตล์ เปรปปี-โบโฮ (preppy-boho) และเปรปปี-โบฮีเมียนลุกซ์ (preppy-bohemian luxe) และมักได้รับการจดจำเรื่องเหรียญโลโก้รูปตัวที แว่นกันแดดบางรุ่น อย่างเช่นรุ่น Rounded Aviator มีโลโก้ลายเซ็นนี้พิมพ์อยู่ที่เลนส์ สไตล์ของเธอได้รับความนิยมในกลุ่มแฟนรายการโทรทัศน์ "Gossip Girl" ที่ในเรื่องมีการใช้ผลิตภัณฑ์ของเธอ สามารถเข้าถึงคนหลายรุ่น สไตล์ของเธอง่ายต่อการสวมใส่และใช้ได้ง่ายกับทุกเพศ
รางวัล.
ในปี 2008 เธอรับรางวัล Council of Fashion Designers of America ในฐานะผู้ออกแบบเครื่องประดับแห่งปี ในปี 2007 เธอได้รับรางวัลการเปิดตัวแบรนด์เครื่องประดับแห่งปีจาก Accessories Council of Excellence ในปี 2005 เธอชนะรางวัลดาวรุ่งยอดเยี่ยม ในสาขาร้านค้าใหม่แนวคิดยอดเยี่ยมจาก Fashion Group International
อุทยานแห่งชาติทะเลสาบนากูรู

อุทยานแห่งชาติทะเลสาบนากูรู  เป็นอุทยานแห่งชาติแห่งหนึ่งของประเทศเคนยา ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของกรุงไนโรบี เมืองหลวงของประเทศเคนยา ประมาณ 180 กิโลเมตร เป็นที่ตั้งของทะเลสาบนากูรู (Lake Nakuru) 
ทะเลสาบนากูรู เป็นทะเลสาบแห่งหนึ่งในทะเลสาบริฟต์วัลเลย์ เป็นทะเลสาบอัลคาไลขนาดเล็กที่มีขนาดประมาณ 5-45 ตารางกิโลเมตร หรือ 3,125-28,125 ไร่ ขนาดของทะเลสาบหดลงเล็กกว่าร้อยละ 20 เมื่อราวต้นทศวรรษที่ 1980 เป็นทะเลสาบที่ขึ้นชื่ออย่างมากในเรื่องเป็นแหล่งที่อยู่อาศัยและหากินของนกฟลามิงโก โดยเฉพาะนกฟลามิงโกเล็ก ด้วยการมีอาหารอุดมสมบูรณ์ทั้ง กุ้ง, หอย, ปู และปลา และบนผิวน้ำมีสาหร่ายที่อุดมไปด้วยแคโรทีนที่มีผลทำให้สีขนของนกฟลามิงโกกลายเป็นสีชมพูหรือสีแดงซีด ๆ ซึ่งปริมาณของนกฟลามิงโกจะมีมากน้อยขึ้นอยู่กับแต่ละปี ตั้งแต่จำนวนพันกว่าตัวจนถึง 1,500,000 ตัว
โดยคำว่า "นากูรู" นั้นเป็นภาษามาไซ แปลว่า "แหล่งที่พักพิงของวอเตอร์บั๊ค" ซึ่งเป็นแอนทีโลปชนิดหนึ่ง ที่ขึ้นชื่ออย่างมากเรื่องกลิ่นเหม็น ซึ่งกลิ่นเหม็นอันนี้มีไว้สำหรับป้องกันตัวจากสัตว์นักล่า
ทะเลสาบนากูรู ขึ้นทะเบียนเป็นอุทยานแห่งชาติเมื่อปี ค.ศ. 1961 ด้วยเนื้อที่เพียงประมาณ 180 ตารางกิโลเมตร จึงถือว่าเป็นอุทยานแห่งชาติหรือเขตป่าสงวนที่มีขนาดเล็ก นอกจากนกฟลามิงโกแล้วยังมีสัตว์ป่าประเภทอื่น ๆ เช่น สิงโต, แรดขาว, แรดดำ, ควายป่าแอฟริกัน, ลิงบาบูน, นกกระสามาริบู โดยเฉพาะแรดขาวนั้น ณ ที่แห่งนี้ถือเป็นแหล่งพำนักพักพิงและเป็นแหล่งสำหรับเพาะขยายพันธุ์เพื่อเพิ่มจำนวนประชากรตั้งแต่ปี ค.ศ. 1984
พานอรามา.
ภาพพานอรามาของฝูงนกฟลามิงโกที่ทะเลสาบนากูรู
รักเมื่อคราวห่าลง

<ns>10</ns>
 <id>369535</id>
 <revision>
 <id>10245376</id>
 <parentid>6729231</parentid>
 <timestamp>2022-08-13T03:23:15Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>RidJasper</username>
 <id>361203</id>
 </contributor>
 <origin>10245376</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
รักเมื่อคราวห่าลง  เป็นนวนิยายของกาบริเอล การ์ซิอา มาร์เกซ นักเขียนชาวโคลอมเบียผู้ได้รับรางวัลโนเบล นวนิยายนี้พิมพ์เป็นภาษาสเปนครั้งแรกเมื่อ ค.ศ. 1985 ต่อมา อีดิท กรอสแมน (Edith Grossman) แปลเป็นภาษาอังกฤษและเผยแพร่ครั้งแรกเมื่อ ค.ศ. 1988 แล้วจึงได้รับการดัดแปลงเป็นภาพยนตร์ชื่อเดียวกันและเผยแพร่เมื่อ ค.ศ. 2007
เนื้อเรื่อง.
ตัวละครหลัก คือ ฟลอเรนติโน อารีซา (Florentino Ariza) กับเฟอร์มีนา ดาซา (Fermina Daza) เฟอร์มีนาหลงรักฟลอเรนติโนมาแต่เด็ก แต่ถูกบิดาสั่งห้ามพบกันอีก พออายุได้ยี่สิบเอ็ดปี เฟอร์มีนาจึงสมรสกับคูเบนัล อูร์บีโน (Juvenal Urbino) เพราะเธอเห็นว่า คูเบนัลสามารถให้ความรักและความมั่นคงแก่เธอได้ คูเบนัลนั้นเป็นนายแพทย์ผู้อุทิศตนให้แก่การศึกษาค้นคว้า ความทันสมัย ตลอดจน "ความสงบเรียบร้อยและความเจริญวัฒนา" เขายึดถือเหตุผล และดำเนินชีวิตอย่างเป็นระบบระเบียบเที่ยงตรง กับทั้งยังให้ความสำคัญแก่เกียรติยศหน้าตาในวงสังคม นอกจากนี้ รัฐบาลได้มอบหมายให้คูเบนัลกำจัดอหิวาตกโรค
หน้าที่และอุดมการณ์ของคูเบนัลช่างตรงข้ามกับฟลอเรนติโน และความรักที่ฟลอเรนติโนดำเนินไปอย่างหัวโบราณแต่ก็หาญกล้านัก ทั้งยังปรากฏว่า คูเบนัลเป็นสามีใจคด และสารภาพแก่เฟอร์มีนาว่า มีชู้มายาวนานหลายปีแล้ว แม้นวนิยายไม่ได้บ่งบอกว่า ความรักที่คูเบนัลมีต่อเฟอร์มีนานั้นบริสุทธิ์ประดุจความรักที่ฟลอเรนติโนมีให้ แต่ก็พรรณนาว่า คูเบนัลอุตส่าห์บากบั่นเอาชนะใจเฟอร์มีนาได้อย่างไร เมื่อจบเรื่อง เฟอร์มีนายอมรับในสติปัญญาและวุฒิภาวะของฟลอเรนติโน และสามารถครองรักกับเขาได้เมื่อทั้งคู่ถึงแก่ชราภาพมากแล้ว กระนั้น ความชรานี้เองเป็นเหตุให้คนทั้งสองต้องพบอุปสรรคให้การสื่อสารกัน
ภาพยนตร์.
สโตนวิลเลจพิกเจอส์ (Stone Village Pictures) ซื้อสิทธิในนวนิยายนี้จากผู้ประพันธ์มาด้วยเงินสามล้านดอลลาร์สหรัฐ ให้ไมก์ นิวเวล (Mike Newell) กำกับ และให้รอนัลด์ ฮาร์วูด (Ronald Harwood) เขียนบท การถ่ายทำมีขึ้นในเดือนกันยายน ค.ศ. 2006 ที่เมืองการ์ตาเฮนา ประเทศโคลอมเบีย ใช้งบประมาณทั้งสิ้นห้าสิบล้านดอลลาร์สหรัฐ นับเป็นภาพยนตร์ต่างชาติเรื่องใหญ่เรื่องแรกที่ถ่ายทำในเมืองดังกล่าวในรอบยี่สิบปี
นิวไลน์ซินีมา (New Line Cinema) เผยแพร่ภาพยนตร์นี้ตั้งแต่วันที่ 16 พฤศจิกายน ค.ศ. 2007 ผู้ประพันธ์นวนิยายยังร้องขอให้ชากิรา นักร้องซึ่งเป็นชาวเมืองบาร์รังกิยาใกล้กับเมืองการ์ตาเฮนา มาร้องเพลงสองเพลงประกอบภาพยนตร์ด้วย
จักรพรรดิโกโยเซ

จักรพรรดิโกะ-โยเซ (31 ธันวาคม ค.ศ. 1571 – 25 กันยายน ค.ศ. 1617) เป็นจักรพรรดิญี่ปุ่นองค์ที่ 107 ตามลำดับการสืบราชบัลลังก์แบบดั้งเดิม#เปลี่ยนทาง รัชสมัยของโกะ-โยเซอยู่ในช่วง ค.ศ. 1586 จนกระทั่งสละราชสมบัติใน ค.ศ. 1611 เทียบเท่ากับช่วงเปลี่ยนผ่านระหว่างยุคอาซูจิ–โมโมยามะกับยุคเอโดะ
พระนามของพระองค์นำมาจากพระนามของจักรพรรดิโยเซในคริสต์ศตวรรษที่ 9 กับคำว่า โกะ (後) ที่แปลว่าที่สองหรือยุคหลังเข้าไป ทำให้พระนามของพระองค์มีความหมายว่า จักรพรรดิโยเซที่ 2 หรือ จักรพรรดิโยเซยุคหลัง
พระราชวงศ์.
ก่อนที่โกะ-โยเซขึ้นครองราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศ พระองค์มีพระนามส่วนพระองค์ ("อิมินะ") ว่า คาตาฮิโตะ  หรือ คาซูฮิโตะ #เปลี่ยนทาง พระองค์เป็นพระราชโอรสองค์โตในเจ้าชายมาซาฮิโตะ (ค.ศ. 1552–1586)#เปลี่ยนทาง มีอีกพระนามว่า เจ้าชายซาเนฮิโตะ และได้รับการตั้งพระนามหลังสวรรคตเป็น โยโกวอิง "ไดโจเท็นโน" ผู้เป็นพระราชโอรสองค์โตในจักรพรรดิโองิมาจิ#เปลี่ยนทาง พระราชมารดาเป็นนางพระกำนัล
พระบรมวงศานุวงศ์ของโกะ-โยเซประทับในไดริของพระราชวังหลวงเฮอัง พระบรมวงศานุวงศ์มีพระราชโอรสธิดาอย่างน้อย 35 พระองค์#เปลี่ยนทาง 
พระมเหสีและพระราชโอรสธิดา: 
พระราชประวัติ.
เมื่อจักรพรรดิโองิมะชิผู้เป็นพระอัยกา (ปู่) ได้สละราชบัลลังก์เมื่อปี พ.ศ. 2129 เจ้าชายคะตะฮิโตะผู้เป็นพระราชนัดดาพระชนมายุ 15 พรรษาจึงเสด็จขึ้นครองราชย์สืบต่อมาโดยได้ประกอบพระราชพิธีบรมราชาภิเษกเมื่อวันที่ 4 มกราคม พ.ศ. 2130
ไทระ โนะ ชิเงโมริ

ไทระ โนะ ชิเงโมริ (平 重盛, 1138 – 2 กันยายน 1179) บุตรชายของ ไทระ โนะ คิโยโมริ อัครมหาเสนาบดีผู้ทรงอิทธิพลช่วงปลาย ยุคเฮอัง เขาสนับสนุนพ่อของเขาใน กบฏปีเฮจิ เขาเสียชีวิตสองปีก่อนพ่อของเขา บุตรชายของเขา ไทระ โนะ โคเรโมริ กลายเป็นพระในปี พ.ศ. 1727 และจมน้ำตาย โอดะ โนบูนางะ อ้างว่าสืบเชื้อสายจากหลานชายของเขา ไทระ โนะ ชิกาซาเนะ
กระทุ

กระทุ ทุ โทะ พรวด พรวดใหญ่ หรือ พรวดกินลูก (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Rhodomyrtus tomentosa") เป็นพืชในวงศ์ชมพู่ กิ่งอ่อนและยอดอ่อนมีขนสีขาว ใบเดี่ยว ไม่ผลัดใบ ใบอ่อนและดอกมีผงรังแคสีขาวหรือเหลืองปกคลุม ใบเหนียวคล้ายหนัง ผิวใบด้านบนเป็นมัน ผิวใบด้านล่างมีผงรังแค เส้นใบนูน ดอกช่อ ออกตามง่ามใบ สีม่วงแกมชมพู ดอกแก่สีขาว ผลเดี่ยว กลม กลีบเลี้ยงติดทน ผลสดแบบมีเนื้อหลายเมล็ด สีดำแกมม่วง มีผงรังแคปกคลุม รสหวาน มีเมล็ดมาก ผลแก่สีม่วงคล้ำถึงดำ แบ่งเป็น 2 พันธุ์ คือ
การใช้ประโยชน์.
ไม้ใช้ทำเครื่องมือประมง ผลรับประทานได้ เมื่อดิบรสฝาด สุกจัดรสหวาน หรือเป็นอาหารนก บางพื้นที่ใช้ทำแยมและเยลลี ในมาเลเซียใช้ผลแก้ท้องเสียและปวดท้อง ในอินโดนีเซียใช้ใบตำละเอียด พอกรักษาแผล ยางเหนียวจากเนื้อไม้สีดำ ใช้ทาฟันและคิ้วให้ดำ ในชวาใช้เป็นไม้ประดับ
ฟาร์คราย 2

ฟาร์คราย 2  เป็นเกมยิงมุมมองบุคคลที่หนึ่งในปี ค.ศ. 2008 ที่พัฒนาโดยยูบิซอฟท์มอนทริออล และจัดจำหน่ายโดยยูบิซอฟท์ สำหรับไมโครซอฟท์ วินโดวส์, เพลย์สเตชัน 3 และเอกซ์บอกซ์ 360 เกมยิงมุมจากด้านบนสำหรับโทรศัพท์มือถือได้รับการพัฒนาและจัดจำหน่ายโดยเกมลอฟต์ เป็นรายการหลักลำดับที่สองในชุด"ฟาร์คราย" เรื่องราวเกิดขึ้นในประเทศแอฟริกาซึ่งเต็มไปด้วยสงครามกลางเมือง เรื่องราวเกี่ยวกับทหารรับจ้างที่ได้รับมอบหมายให้สังหาร Jackal พ่อค้าอาวุธที่จุดชนวนความขัดแย้ง ผู้เล่นสำรวจโลกที่เปิดกว้าง ทำภารกิจให้กลุ่มและพันธมิตรที่เรียกว่า Buddies ให้สำเร็จ ในขณะที่จัดการเกี่ยวกับสุขภาพและอุปกรณ์ โหมดหลายผู้เล่นแข่งขันกันโดยให้ผู้เล่นต่อสู้เป็นทีมหรือเป็นรายบุคคล
รายพระนามรัชทายาทลักเซมเบิร์ก

รายพระนามรัชทายาทลักเซมเบิร์ก รายพระนามนี้รวมถึงบุคคลทุกคนที่ได้รับการพิจารณาว่าจะได้รับมรดกสืบราชบัลลังก์ลักเซมเบิร์ก หรือ แกรนด์ดยุกแห่งลักเซมเบิร์ก ไม่ว่าจะเป็นทายาทผู้มีสิทธิโดยตรงหรือทายาทโดยสันนิษฐานนับตั้งแต่รัฐธรรมนูญแห่งลักเซมเบิร์กในวันที่ 15 มีนาคม ค.ศ. 1815 ผู้ที่ได้สิบราชบัลลังก์แกรนด์ดยุกหรือแกรนด์ดัชเชสจะแสดงเป็นตัวหนา
ราชรัฐลักเซมเบิร์กก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1815 โดยการประชุมใหญ่แห่งเวียนนาและรวมอยู่ในรัฐใหม่คือ สหราชอาณาจักรเนเธอร์แลนด์ภายใต้พระมหากษัตริย์เนเธอร์แลนด์ ในการแลกเปลี่ยนสำหรับบรรพบุรุษของพระองค์ โดยรัฐออเรนจ์-นัสเซาจะต้องตกเป็นของปรัสเซีย ส่งผลให้แกรนด์ดยุกแห่งลักเซมเบิร์กพระองค์แรกเป็นพระมหากษัตริย์ชาวดัตช์ และรัชทายาทก็จะเหมาะสมกับทั้งสองราชบัลลังก์ สหภาพเริ่มแตกสลายในปี ค.ศ. 1884 เมื่อพระราชโอรสองค์สุดท้ายของพระมหากษัตริย์-แกรนด์ดยุกได้สิ้นพระชนม์ ทำให้ไม่มีรัชทายาทที่เป็นชายในสายพระราชสันตติวงศ์ของราชวงศ์ออเรนจ์-นัสเซา ในขณะที่พระราชธิดาของพระมหากษัตริย์คือ เจ้าหญิงวิลเฮลมินาสามารถ (และต้อง) สืบราชบัลลังก์ดัตช์ ในฐานะ สมเด็จพระราชินีนาถวิลเฮลมินาแห่งเนเธอร์แลนด์ ลักเซมเบิร์กในฐานะดินแดน "เยอรมัน" ตามข้อตกลงราชสกุลนัสเซาในปี ค.ศ. 1783 ในที่นั้นกฎหมายแซลิก (การยกเว้นการสืบทอดมรดกของเพศหญิง) ได้นำมาใช้ แต่ราชบัลลังก์ได้ถูกส่งผ่านไปยังสาขาราชสกุลนัสเซาที่ยังคงเหลือเพียงหนึ่งคือ ราชสกุลนัสเซา-ไวล์บูร์ก
ราชสกุลสาขานี้ต้องเผชิญกับสถานการณ์ที่ใกล้เคียงกันในอีก 20 ปีต่อมา คือ แกรนด์ดยุกทรงมีพระราชธิดา 6 พระองค์แต่ไม่มีพระราชโอรส และถือได้ว่าพระญาติของพระองค์คือ เคานท์แห่งมาเรนเบิร์ก ซึ่งมาจากการแต่งงานต่างฐานันดร ซึ่งยากในการสืบราชบัลลังก์ แทนที่ (จากการประท้วงของเคานท์แห่งมาเรนเบิร์ก) พระองค์จะใช้คำอธิบายในเรื่อง "กฎหมายกึ่งแซลิก" แต่ทรงเห็นพ้อง (ซึ่งมีความชัดเจนกว่าข้อตกลงราชสกุลนัสเซา) ให้ผ่านราชบัลลังก์ไปยังพระราชธิดาของพระองค์ (และทายาทชายของเหล่าพระราชธิดา) ในการประสูติ โดยเฉพาะพระสวามีของแกรนด์ดัชเชสจะไม่มีบทบาทในฐานะประมุข
ในปี ค.ศ. 2011 กฎมณเฑียรบาลว่าด้วยการสืบราชสันตติวงศ์ได้มีการเปลี่ยนแปลงโดยอนุญาตให้สตรีสามารถสืบราชบัลลังก์ได้เท่าเทียมกับบุรุษ
เข็มรัตน์ กองสุข

รองศาสตราจารย์ เข็มรัตน์ กองสุข ศิลปินแห่งชาติ ปี 2555 สาขาทัศนศิลป์ (ประติมากรรม) และอาจารย์คณะจิตรกรรมประติมากรรมและภาพพิมพ์ มหาวิทยาลัยศิลปากร
ประวัติ.
รองศาสตราจารย์ เข็มรัตน์ กองสุข เกิดเมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม พุทธศักราช 2490 เป็นชาวจังหวัดสุรินทร์ โดยกำเนิด สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี ปริญญาศิลปบัณฑิต เกียรตินิยม อันดับ 2 (ประติมากรรม) และระดับปริญญาโท ปริญญาศิลปมหาบัณฑิต (ประติมากรรม) จากคณะจิตรกรรมประติมากรรมและภาพพิมพ์ มหาวิทยาลัยศิลปากร เริ่มรับราชการในตาแหน่งอาจารย์ ที่คณะจิตรกรรมประติมากรรมและภาพพิมพ์ มหาวิทยาลัยศิลปากร เกษียณอายุในตาแหน่งรองศาสตราจารย์ ระดับ 9 และได้รับการต่ออายุราชการ 5 ปีขณะนี้กาลังทางานค้นคว้าพัฒนาผลงานทางวิชาการระดับศาสตราจารย์
พระราชวังหลวงเฮอัง

พระราชวังหลวงเฮอัง (平安宮) เป็นพระราชวังเดิมของ เฮอังเกียว (ปัจจุบันคือ เกียวโต) ซึ่งเป็นเมืองหลวงของ ญี่ปุ่น ตั้งแต่ ปี พ.ศ. 1337 ถึงปี พ.ศ. 1770 วังซึ่งทำหน้าที่เป็นที่ประทับของจักรพรรดิและศูนย์กลางการบริหารของ ยุคเฮอัง (ตั้งแต่ปี พ.ศ. 1337 ถึงปี พ.ศ. 1728) ตั้งอยู่บนทำเลใจกลางเมืองตอนเหนือ ตามแบบ จีน ที่ใช้ออกแบบเมืองหลวง
พระราชวังประกอบด้วยกำแพงสี่เหลี่ยมขนาดใหญ่ซึ่งมีอาคารประกอบพิธีและธุรการหลายแห่ง รวมทั้งกรมต่างๆ ของราชสำนัก ภายในพระราชวังนี้เป็นที่ประทับที่มีกำแพงแยกกันของ จักรพรรดิ กับ พระราชฐานชั้นใน นอกจากเป็นที่ประทับของจักรพรรดิแล้ว พระราชฐานชั้นในยังเป็นที่ประทับของพระราชวงศ์และบาทบริจาริกา ตลอดจนขุนนางบางคน
รูปแบบดั้งเดิมของพระราชวังคือการแสดงให้เห็นรูปแบบการปกครองแบบรวมศูนย์ที่รับมาจากจีนแล้วญี่ปุ่นนำมาดัดแปลงใน คริสต์ศตวรรษที่ 7 พระราชวังได้รับการออกแบบเพื่อให้มีการใช้งานที่เหมาะสมสำหรับการเป็นที่ประทับขององค์จักรพรรดิ การบริหารราชการแผ่นดิน และประกอบพระราชพิธี ในขณะที่การดำรงอยู่ของพระราชวังดำเนินมาจนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 12 สิ่งอำนวยความสะดวกที่สร้างขึ้นสำหรับพิธีใหญ่ของราชสำนักเริ่มไม่ได้ใช้งานตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 9 ทั้งนี้เกิดจากการละทิ้งพิธีการทางกฎหมายหลายพิธีนำไปสู่การลดขนาดเขตพระราชฐานชั้นใน
จากกลางยุคเฮอัง พระราชวังประสบไฟไหม้และภัยพิบัติอื่น ๆ หลายครั้ง ระหว่างการก่อสร้างใหม่จักรพรรดิและหน่วยงานบางส่วนไปอยู่นอกพระราชวัง ควบคู่ไปกับการสูญเสียอำนาจทางการเมืองของราชสำนัก
เพลงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตจอร์เจีย

เพลงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตจอร์เจีย (:) เป็นเพลงชาติของจอร์เจียสมัยอยู่ภายใต้การปกครองของสหภาพโซเวียต.
ประวัติ.
เพลงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตจอร์เจีย ประกาศใช้ในปี ค.ศ. 1946 จนถึงปี ค.ศ. 1991. เรียบเรียงทำนองโดย โอตาร์ ทาคทาคิชวิลี (Otar Taktakishvili), และ ประพันธ์เนื้อร้องโดย จีกอล อาบาชิเซย์ (Grigol Abashidze) และ อเล็กซานเดอร์ อบาเชลลี (Alexander Abasheli). ในปี ค.ศ. 1978, ได้มีการเปลี่ยนแปลงเนื้อร้องในบทที่ 2 เพื่อลบล้างอิทธิพลของโจเซฟ สตาลินที่ปรากฏอยู่ในเพลง เนื้อร้องฉบับภาษายูเครนที่ปรากฏในบทความนี้เป็นฉบับที่มีการแก้ไขในปีนั้น ส่วนฉบับภาษารัสเซียเป็นเนื้อร้องฉบับก่อนปี ค.ศ. 1977.
เมธี ทับทิมทอง

เมธี ทับทิมทอง (ชื่อเล่น เทม, เกิด 28 มกราคม พ.ศ. 2533) เป็นอดีตนักร้องและนักแสดง ชาวอังกฤษ เขาเป็นที่รู้จักกันดีในบทบาท "ไก่ต๊อก" ในฤดูกาลที่สามของเดอะไวท์โลตัส (2568) ทางเอชบีโอ อีกทั้งยังเป็นรองชนะเลิศอันดับหนึ่งในการประกวดเรียลลิตีโชว์ ทรู อะคาเดมี่ แฟนเทเชีย ซีซั่นที่ 10
ประวัติ.
ชีวิตช่วงแรกและการศึกษา.
เมธีเกิดที่เวสต์ลอนดอน ประเทศอังกฤษ พ่อแม่ของเขาเป็นชาวไทย มีพี่ชายหนึ่งคน
เมื่ออายุ 13 ปี เมธีเข้าร่วมกองกำลังนักเรียนนายร้อยผสม ซึ่งเป็นโครงการฝึกอบรมเยาวชนที่ดำเนินการโดยกองทัพสหราชอาณาจักร เขาเริ่มสนใจที่จะเข้าร่วมกองทัพ แต่พ่อแม่ของเขาต้องการให้เขาเรียนจบมหาวิทยาลัย ดังนั้นเขาจึงเรียนด้านศิลปะการแสดงที่มหาวิทยาลัยคิงสตัน
การทำงาน.
ขณะเรียนอยู่มหาวิทยาลัย เมธีทำงานเป็นพนักงานรักษาความปลอดภัยในไนต์คลับ เขาตั้งใจแน่วแน่ที่จะเข้าร่วมกองทัพในฐานะนาวิกโยธิน โดยฝึกกับเพื่อนในครอบครัวที่เคยอยู่ในหน่วยปฏิบัติการพิเศษทางอากาศ แต่ไม่ได้รับการคัดเลือกเพราะเหตุผลด้านสุขภาพ
หลังจากความผิดหวังครั้งนี้ พ่อแม่ของเขาสนับสนุนให้เขาไปเยี่ยมป้าและลุงที่ประเทศไทย ในขณะที่อยู่ที่นั่น เมธีได้เข้าทำงานที่โรงแรมพระยา พาลาซโซ ต่อมาได้เข้าร่วมออดิชันและได้รับเลือกให้เข้าร่วมรายการเรียลลิตี้โชว์ ทรู อะคาเดมี่ แฟนเทเชีย ซีซั่นที่ 10 เมื่อปี พ.ศ. 2556 โดยได้รับรหัสประจำตัว "V6" เขาได้ตำแหน่งรองชนะเลิศและได้เซ็นสัญญาเข้าค่ายเพลงทรูแฟนทาเซีย อีกทั้งได้รับบทบาทการแสดงครั้งแรกในภาพยนตร์ สกินเทรด เมื่อปี พ.ศ. 2557
หลังจากรับบทบาทในภาพยนตร์ "ฝรั่ง" (2560) และซีรีส์ "" (2565) ทาง เน็ตฟลิกซ์ เมธีได้ประเมินทางเลือกอาชีพของเขาอีกครั้ง และตัดสินใจเข้าร่วมกองทัพไทย เขาทำงานให้กับหน่วยต่อต้านการก่อการร้ายของกองทัพและใช้เวลาอยู่กับศูนย์รักษาความปลอดภัยซึ่งเป็นหน่วยงานเทียบเท่ากับเอ็มไอ6 หรือซีไอเอ ของไทย
สามปีต่อมาเมธีลาออกจากกองทัพเพื่อไปทำงานด้านการรักษาความปลอดภัยในภาคเอกชนที่มีค่าตอบแทนสูงกว่า ข้อมูลในเดือนมกราคม พ.ศ. 2567 เขาทำหน้าที่รักษาความปลอดภัยให้กับวงฮิปฮอปสัญชาติไทย-อเมริกัน ไทยเทเนี่ยม
ต่อมาเมธีได้รับเลือกให้แสดงในฤดูกาลที่สามของเดอะไวท์โลตัส ทางเอชบีโอ ซึ่งถ่ายทำในประเทศไทย เขาแสดงเป็นไก่ต็อก เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยของรีสอร์ทเดอะไวท์โลตัส ซึ่งสอดคล้องกับอาชีพที่ทำงานก่อนหน้านั้น เขาให้เครดิต ลิซ่า นักแสดงร่วมของเขาจากวง เคป็อป แบล็กพิงก์ สำหรับการช่วยให้เขาพัฒนาสำเนียงภาษาไทยได้อย่างสมบูรณ์แบบ
ชีวิตส่วนตัว.
เมธีมีลูกสาวหนึ่งคน
เพลงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตคารีโล-ฟินนิช

เพลงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตคารีโล-ฟินนิช  เป็นเพลงชาติของสาธารณรัฐคาเรลียาสมัยอยู่ภายใต้การปกครองของสหภาพโซเวียต
ประวัติ.
รัฐบาลของสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตคารีโล-ฟินนิชได้จัดให้มีการประกวดบทร้องเพลงชาติในปี ค.ศ. 1945 ผู้ชนะเลิศในการประกวด (ประพันธ์เนื้อร้องโดยอาร์มัส แออิกิแอ และเรียบเรียงทำนองโดยคาร์ล เราติโอ) ประกาศใช้อย่างเป็นทางการเมื่อ ค.ศ. 1950 จนถึงปี ค.ศ. 1956 เมื่อสาธารณรัฐแห่งนี้ถูกผนวกกลับเข้าไปในสหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซีย มีเพียงเพลงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตคาเรโล-ฟินนิชและเพลงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตเอสโตเนียเท่านั้นที่ไม่กล่าวถึงชาวรัสเซียในเนื้อเพลง
เนื้อร้อง.
คำแปล.
ท่อนที่ 1
ดินแดนคารีโล-ฟินแลนด์ของเราทั้งผอง
เป็นสาธารณรัฐโซเวียตอันเสรีแห่งแดนเหนือ!
ความงดงามของฝืนป่าบ้านของเรา ณ ราตรีกาลแพรวพราว
แสงเหนือของเราลอยล่องจากท้องนภา
ท่อนประสานเสียง
"สหภาพโซเวียตอยู่ยงคงกระพัน"
"นั่นคือยุคแห่งมหาปิตุภูมิแห่งปวงชนเรา"
"เส้นทางของมันเองก็คือเกียรติยศของประชาชาติ"
"จะนำพาชาวคาเรเลียไปสู่ชัยชนะ!"
ท่อนที่ 2
ปิตุภูมิแห่งกาเลวา ปิตุภูมิแห่งกวี
นำทางโดยธงแห่งเลนินและสตาลิน
แสงแห่งประชาภราดรภาพส่องมา
เหนือปวงชนผู้ทำงานอย่างพากเพียรผู้มีสุข
ท่อนประสานเสียง
"สหภาพโซเวียตอยู่ยงคงกระพัน"
"นั่นคือยุคแห่งมหาปิตุภูมิแห่งปวงชนเรา"
"เส้นทางของมันเองก็คือเกียรติยศของประชาชาติ"
"จะนำพาชาวคาเรเลียไปสู่ชัยชนะ!"
ท่อนที่ 3
แดนของเราบูรณาขึ้นใหม่ด้วยแรงงานประชา
เราจะปกปักษ์พิทักษ์ผืนแผ่นดินดั่งที่บิดาของเราทำไว้
ขุนศึกเราพลิ้วไหว กวัดแกว่งดาบฟาดฟัน
เราจะปกป้องซัมโปของโซเวียตด้วยยศอำนาจ
ท่อนประสานเสียง
"สหภาพโซเวียตอยู่ยงคงกระพัน"
"นั่นคือยุคแห่งมหาปิตุภูมิแห่งปวงชนเรา"
"เส้นทางของมันเองก็คือเกียรติยศของประชาชาติ"
"จะนำพาชาวคาเรเลียไปสู่ชัยชนะ!"
ท่อนที่ 1
ดินแดนของพวกเราชาวคาเรเลีย-ฟินแลนด์
สาธารณรัฐโซเวียตเสรีแห่งแดนเหนือ!
ในยามราตรี ความงดงามของป่าไม้สะท้อนให้เห็น
แสงเหนือจากท้องฟ้าที่สว่างไสว
ท่อนประสานเสียง
"สหภาพโซเวียตอยู่ยงคงกระพัน"
"นี่คือมหาปิตุภูมิของประชาชนเรานิจนิรันดร์"
"เส้นทางของมันคือเส้นทางอันรุ่งโรจน์ของประชาชน"
"พาประชาชนแห่งคาเรเลียไปสู่ชัยชนะ!"
ท่อนที่ 2
ปิตุภูมิแห่งกาเลวา ดินแดนแห่งอักษรรูน
บัดนี้นำโดยธงแห่งเลนินและสตาลิน
แสงแห่งดาวภราดรภาพของผู้คนส่องแสง
พวกเราเป็นคนที่มีความสุขที่ขยันขันแข็งของเรา
ท่อนประสานเสียง
"สหภาพโซเวียตอยู่ยงคงกระพัน"
"นี่คือมหาปิตุภูมิของประชาชนเรานิจนิรันดร์"
"เส้นทางของมันคือเส้นทางอันรุ่งโรจน์ของประชาชน"
"พาประชาชนแห่งคาเรเลียไปสู่ชัยชนะ!"
ท่อนที่ 3
แรงงานคนของเราได้ฟื้นฟูบ้านเกิดของเรา
แผ่นดินนี้เราปกป้องเหมือนที่บรรพบุรุษของเราเคยทำ
ท้องนภาของเราพลิ้วไหว ดาบของเราฟาดฟัน
ด้วยกำลังแห่งทหาร เราปกป้องซัมโปแห่งสหภาพโซเวียต
ท่อนประสานเสียง
"สหภาพโซเวียตอยู่ยงคงกระพัน"
"นี่คือมหาปิตุภูมิของประชาชนเรานิจนิรันดร์"
"เส้นทางของมันคือเส้นทางอันรุ่งโรจน์ของประชาชน"
"พาประชาชนแห่งคาเรเลียไปสู่ชัยชนะ!"
เพลงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตเอสโตเนีย

เพลงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตเอสโตเนีย  เป็นเพลงชาติของเอสโตเนีย สมัยอยู่ภายใต้การปกครองของสหภาพโซเวียต
ประวัติ.
ประพันธ์เนื้อร้องโดยโยฮันเน็ส เซ็มเปร์ (Johannes Semper) และเรียบเรียงทำนองโดยกุสตัฟ เอร์เนซักส์ (Gustav Ernesaks) มีเพียงเพลงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตเอสโตเนียและเพลงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตคารีโล-ฟินนิชเท่านั้นที่ไม่กล่าวถึงชาวรัสเซียในเนื้อเพลง ในปี ค.ศ. 1978 ได้มีการเปลี่ยนแปลงเนื้อร้องในบทที่ 3 เพื่อลบข้อความที่กล่าวถึงโจเซฟ สตาลินออกไป
เพลงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตเติร์กเมน

เพลงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตเติร์กเมน  เป็นเพลงชาติของเติร์กเมนิสถานสมัยอยู่ภายใต้การปกครองของสหภาพโซเวียต.
ประวัติ.
เพลงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตเติร์กเมน ประกาศใช้ในปี ค.ศ. 1946 จนถึงปี ค.ศ. 1997. เรียบเรียงทำนองโดย เวลี มูคาตอฟ (Veli Mukhato) ซึ่งเป็นผู้เรียบเรียงทำนองเพลงชาติเติร์กเมนิสถาน; และ ประพันธ์เนื้อร้องโดย อัมมาน เคคิลอฟ (Aman Kekilov) ในวันที่ 12 เมษายน ค.ศ. 1978, ได้มีการเปลี่ยนแปลงเนื้อร้องในบทที่ 2 เพื่อลบล้างอิทธิพลของโจเซฟ สตาลินที่ปรากฏอยู่ในเพลง เนื้อร้องที่ปรากฏในบทความนี้เป็นฉบับที่มีการแก้ไขในปีนั้น ส่วนฉบับภาษารัสเซียเป็นเนื้อร้องฉบับก่อนปี ค.ศ. 1977. ในปี ค.ศ. 1997, จึงได้มีการประกาศใช้เพลงชาติฉบับใหม่ที่ใช้อยู่ในปัจจุบัน.
อัมบูยัต

อัมบูยัต เป็นอาหารพื้นเมืองในเกาะบอร์เนียว ในรัฐซาราวักและบรูไน และถือเป็นอาหารประจำชาติของบรูไนด้วย โดยทำจากแป้งของปาล์มสาคูที่ขูดออกจากลำต้นมากวนให้สุกซึ่งจะเหนียวเหมือนแป้งเปียก ใช้จันดัสซึ่งคล้ายตะเกียบแต่ปลายข้างหนึ่งติดกัน จุ่มแล้วม้วนก้อนแป้งกินเป็นคำ ๆ โดยรับประทานคู่กับซอสเปรี้ยวที่เรียกว่าชาชะฮ์ทำจากผลบินไยหรือผลลำพู นอกจากนั้นยังกินกับซัมบัลเตอราซี หรือซัมบัลเติมโปยก (น้ำพริกทุเรียนดอง) และกับข้าวอื่น ๆ ได้แก่ ผัดใบมัน ผักบุ้งผัดกะปิ ปลาย่าง เนื้อย่าง เป็นต้น ในอดีตใช้เป็นอาหารเมื่อขาดแคลนข้าว
อัมบูยัตมีลักษณะใกล้เคียงกับปาเปดาที่นิยมรับประทานทางตะวันตกของอินโดนีเซีย
ปาเปดา

ปาเปดา  หรือ บูบูร์ซากู  เป็นอาหารทำจากสาคู จัดเป็นอาหารท้องถิ่นของหมู่เกาะมาลูกู (โมลุกกะ) และปาปัวตะวันตก มีลักษณะคล้ายอัมบูยัตที่พบในเกาะบอร์เนียวโดยเฉพาะรัฐซาราวักและบรูไน
ปาเปดาทำจากแป้งสาคูที่มาจากลำต้นของปาล์มสาคู อายุ 5–15 ปี การปรุงปาเปดาจะนำแป้งไปกวนจนสุกและเหนียวนิยมกินกับแกงเหลืองปลาทูน่าที่ปรุงรสเปรี้ยวด้วยมะขามและมะนาว
ปูผัดพริก

ปูผัดพริก  เป็นอาหารที่มีชื่อเสียงของสิงคโปร์ นิยมใช้ปูทะเลชนิดที่เรียกปูศรีลังกาแต่ใช้ปูชนิดอื่นแทนได้ นำมาผัดกับ กระเทียม หอมแดง ขิง ปรุงรสด้วยซอสพริก ซอสมะเขือเทศ น้ำส้มสายชู น้ำตาล เกลือ และน้ำมันงา ใส่ไข่และแป้งข้าวโพดให้ข้น รับประทานกับหมั่นโถวทอดหรือข้าว
เพลงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตอาเซอร์ไบจาน

เพลงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตอาเซอร์ไบจาน  เป็นเพลงชาติของอาเซอร์ไบจานสมัยอยู่ภายใต้การปกครองของสหภาพโซเวียต
ประวัติ.
เพลงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตอาเซอร์ไบจาน ประกาศใช้ในปี ค.ศ. 1944 จนถึงปี ค.ศ. 1992. เรียบเรียงทำนองโดย อือเซยีร์ ฮาเจอแบโยฟ (Üzeyir Hacıbəyov), ซึ่งเป็นผู้เรียบเรียงทำนองมาร์ชอาเซอร์ไบจาน เพลงชาติฉบับที่ใช้อยู่ในปัจจุบัน และ ประพันธ์เนื้อร้องโดย สึเลย์มาน รึสแต็ม (Süleyman Rüstəm), แซแม็ด วุร์ฆุน (Səməd Vurğun) และ ฮึเซย์น อารีฟ (Hüseyn Arif) ในปี ค.ศ. 1978, ได้มีการเปลี่ยนแปลงเนื้อร้องในบทที่ 2 เพื่อลบล้างอิทธิพลของโจเซฟ สตาลินที่ปรากฏอยู่ในเพลง (เป็นส่วนหนึ่งของนโยบายโต้อภิวัฒน์สตาลิน) เนื้อร้องฉบับภาษายูเครนที่ปรากฏในบทความนี้เป็นฉบับที่มีการแก้ไขในปีนั้น ส่วนฉบับภาษารัสเซียเป็นเนื้อร้องฉบับก่อนปี ค.ศ. 1977.
เพลงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตลัตเวีย

เพลงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตลัตเวีย  เป็นเพลงชาติของลัตเวียสมัยอยู่ภายใต้การปกครองของสหภาพโซเวียต.
ประวัติ.
เรียบเรียงทำนองโดย Anatols Liepiņš, และ ประพันธ์เนื้อร้องโดย Fricis Rokpelnis และ Jūlijs Vanags.