ฉันแต่งงานเป็นอาชีพ

ฉันแต่งงานเป็นอาชีพ  เป็นละครโทรทัศน์ญี่ปุ่นแนวโรแมนติกคอเมดี ตอนแรกของละครโทรทัศน์ออกอากาศเมื่อวันที่ 11 ตุลาคม ค.ศ. 2016 และออกอากาศตอนสุดท้ายเมื่อวันที่ 20 ธันวาคมในปีเดียวกัน สร้างจากมังงะในชื่อเดียวกันของ สึนามิ อูมิโนะ "ฉันแต่งงานเป็นอาชีพ" เล่าความสัมพันธ์ระหว่าง มิกูริ โมริยามะ แสดงโดย ยูอิ อารางากิ หญิงสาววัยกลางคนที่ว่างงานแม้ศึกษาจนได้ปริญญาโทแล้วก็ตาม และ ฮิรามาซะ สึซากิ แสดงโดย เก็น โฮชิโนะ นักวิศวกรคอมพิวเตอร์ที่ไม่มีเวลาทำความสะอาดห้องพักของตน ว่าจ้างมิกูริผ่านพ่อของเธอให้เข้ามาช่วยแบ่งเบาภาระหน้าที่ แต่เมื่อครอบครัวของมิกูริตัดสินใจย้ายบ้านไปอยู่ต่างจังหวัด ทำให้ค่าใช้จ่ายของมิกูริเพิ่มสูงขึ้นหากยังคงทำงานให้แก่สึซากิ เธอและสึซากิจึงตัดสินใจทำสัญญา "การสมรสโดยพฤตินัย" ระหว่างกันและอาศัยอยู่ในห้องพักเดียวกัน จากนั้นความสัมพันธ์ของทั้งสองจึงเริ่มพัฒนา
ละครโทรทัศน์ได้รับคำวิจารณ์เชิงบวกเป็นส่วนใหญ่ โดยได้รับความชื่นชมจากการนำเสนอปัญหาสังคมญี่ปุ่นของทีมผลิต "โคอิ" เพลงของโฮชิโนะ นักแสดงสมทบชายในเรื่อง ได้รับความนิยมเป็นอย่างมาก ทีมผลิตและนักแสดงได้รับรางวัลในหลายเวที โดยเฉพาะที่เดอะเทเรวิชันดรามาอะแคเดมีอวอร์ดครั้งที่ 91 ซึ่งสามารถคว้ารางวัลได้ทั้งสิ้น 7 รายการ หลังจากความสำเร็จของ"ฉันแต่งงานเป็นอาชีพ" มีการผลิตตอนพิเศษของละครโทรทัศน์ ออกอากาศเมื่อวันที่ 2 มกราคม ค.ศ. 2021
การผลิต.
การพัฒนาและทีมผลิต.
จุน นาซูดะ, ฮิโรชิ โทเงดะ และ มาซาโกะ มิยาซากิ เป็นผู้อำนวยการสร้างของ"ฉันแต่งงานเป็นอาชีพ" ทั้งสามต้องการผลิตละครโทรทัศน์เรื่องนี้เพื่อ "ตอบแทนการทำงานอย่างหนัก" แก่ผู้ชม อากิโกะ โนงิ เป็นผู้ประพันธ์บทละครโทรทัศน์ โดยแปลงมาจากผลงานมังงะต้นฉบับของ สึนามิ อูมิโนะ "เดอะฟูลไทม์ไวฟ์เอสเคปปิสต์" (The Full-Time Wife Escapist) ก่อนหน้าการรับหน้าที่เป็นผู้ประพันธ์บทให้ "ฉันแต่งงานเป็นอาชีพ" โนงิเคยแปลงมังงะอย่างเรื่อง "หน่วยพิทักษ์ห้องสมุด" (Library War) มาก่อน และเธอได้รับคำชมจากผู้เขียนมังงะต้นฉบับจากการคงไว้ซึ่งแก่นเดิมของเนื้อเรื่อง อีกทั้ง"ฉันแต่งงานเป็นอาชีพ" ยังเป็นการร่วมงานครั้งที่สามระหว่างโนงิ และ ยูอิ อารางากิ ซึ่งรับบทนำแสดงในละครโทรทัศน์ อารางากิได้รับการคัดเลือกจากผู้อำนวยการสร้างให้เป็นนักแสดงนำของเรื่อง เธอพบว่ามังงะต้นฉบับซึ่งกล่าวถึงการสมรสผ่านสัญญานั้นมีความน่าสนใจ อีกทั้งยังยกประเด็นปัญหาสมัยใหม่อย่างความยากลำบากในการหางานและการที่ผู้หญิงทำงานไม่สามารถสมรสได้ ทำให้เธอตัดสินใจรับบทตัวละครนำ
การคัดนักแสดง.
จุน นาซูดะ ผู้อำนวยการสร้าง กล่าวถึงสาเหตุที่มีการเลือกอารางากิเป็นนักแสดงนำว่า ตลอดที่เขาอ่านบทต้นฉบับนั้น อารมณ์ขันและทักษะความสามารถในการแสดงของอารางากิทำให้เขารู้สึกว่าเธอเหมาะสมกับตัวละครตลกหญิง (comedienne) ตัวนี้ที่มีความกระฉับกระเฉงและความเอาใจใส่ อีกทั้งยังมอบรอยยิ้มและเสียงหัวเราะให้แก่ผู้คนรอบข้าง ขณะที่อูมิโนะกล่าวเพิ่มว่า เพื่อนของเธอเคยพูดไว้อย่างไม่จริงจังก่อนจะมีการตัดสินใจแปลงเป็นบทละครโทรทัศน์ว่า "ถ้ามิกูริจังเป็นยูอิ อารางากิจังล่ะ เธอจะว่าอย่างไร" เก็น โฮชิโนะ ได้รับการเสนอบทโดยนาซูดะและโทเงดะซึ่งทั้งสองเป็นผู้อำนวยการสร้างของละครโทรทัศน์เรื่อง"คุณหมอนกกระสา" (Dr. Storks) หลังการถ่ายทำเสร็จสิ้นลงไม่นานเมื่อปลาย ค.ศ. 2015 โฮชิโนะได้รับบทเป็น ฮิรามาซะ สึซากิ ซึ่งมีความจริงจังและจริงใจ ซุ่มซ่ามแต่น่ารักในเวลาเดียวกัน โทเงดะระบุว่ามีเพียงแค่โฮชิโนะเท่านั้นที่สามารถสร้างบรรยากาศของ "ความเป็นสึซากิ" ได้ ก่อนหน้าการรับบทนี้ โฮชิโนะไม่เคยมีประสบการณ์ในการแสดงแนวโรแมนติกคอเมดีมาก่อน
เรียวตะ คาซามิ ลูกน้องของสึซากิ รับบทโดย เรียวเฮ โอตานิ ซึ่งเขารับบทแสดงละครโทรทัศน์ญี่ปุ่นเรื่องนี้เป็นเรื่องแรก เพราะตลอดที่ผ่านมาเขารับเพียงแต่งานแสดงในประเทศเกาหลีใต้ ฮิโรชิ โทเงดะ ระบุว่าครั้งแรกที่ผู้อำนวยการสร้างทั้งสามพบกับโอตานินั้นต่างกล่าวเป็นเสียงเดียวกันว่า "เท่มาก" โทเงดะกล่าวต่อว่าคาซามิเป็นตัวละครที่เล่นยาก เพราะมักไม่แสดงอาการหุนหันหรืออาการกังวลใด ๆ ออกมา ทำให้ผู้คนรอบข้างไม่รู้ว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่ แต่แม้จะเป็นเช่นนั้น คาซามิเป็นคนที่มีความคิดที่แน่วแน่ (firm core) และใช้ความคิดนั้นนำทางวิธีการใช้ชีวิตของเขา อย่างไรก็ตาม ท่ามกลางตัวเลือกนักแสดงหลายคน ผู้อำนวยการสร้างเลือกโอตานิโดยระบุเหตุผลว่าพวกเขาประทับใจการแสดงอารมณ์และลักษณะนิสัยที่นุ่มสุขุมเป็นธรรมดาของโอตานิ
โยริสึนะ นูมาตะ เกย์ที่แอบย่องเขาไปในความสัมพันธ์ของมิกูริกับสึซากิ รับบทโดย อาราตะ ฟูราตะ แต่เดิมในมังงะต้นฉบับ นูมาตะเป็นตัวละครที่ได้รับความนิยมสูงจากผู้อ่าน และเป็นตัวละครสำคัญที่ช่วย "เพิ่มรสชาติ" ของเรื่องและเสริมสร้างปฏิสัมพันธ์ระหว่างตัวละครอื่น ๆ ในช่วงที่ความสัมพันธ์ระหว่างตัวละครนั้นแย่ลง นูมาตะเป็นผู้สร้างบรรยากาศให้แก่ผู้คนรอบข้าง (mood maker) แต่ขณะเดียวกันเขายังมีด้านที่ละเอียดอ่อน โทเงดะกังวลว่าจะมีใครสามารถรับบทนี้ได้จนมีการคัดเลือกว่าฟูราตะจะเป็นผู้รับบทนี้ ความกังวลของเขาจึงหายไปเพราะภาพลักษณ์ของฟูราตะที่มีความสนุกสนาน ยูริ สึจิยะ หญิงทำงานและพี่สาวของมิกูริ รับบทโดย ยูริโกะ อิชิดะ เธอได้รับการคัดเลือกโดยโทเงดะด้วยลักษณะนิสัยของอิชิดะซึ่งคล้ายคลึงกับตัวละครมังงะต้นฉบับที่มีความเป็นผู้ใหญ่วัยทำงานและในขณะเดียวกันยังมีความเป็นเด็กหญิงตัวน้อย
เพลงธีม.
<templatestyles src="Template:Quote_box/styles.css" />
การเดินหน้าต่อนั้นเป็นเรื่องสำคัญ แต่บางทีจะหนีบ้างก็ไม่เป็นไร ไม่ว่าจะหันหน้าไปข้างหน้าหรือข้างหลัง ทางซ้ายหรือทางขวา ก็ไม่สำคัญเท่า (การเอาชีวิตรอดของ) ตนเองในปัจจุบัน
—ชารังโปะรันตัง ผู้ประพันธ์ธีมเปิด
"โคอิ" เป็นเพลงธีมปิดของ"ฉันแต่งงานเป็นอาชีพ" ประพันธ์และร้องโดย เก็น โฮชิโนะ ซึ่งเขาแสดงเป็นหนึ่งในตัวละครหลักของเรื่อง ได้รับรางวัลเพลงธีมยอดเยี่ยมในงานโตเกียวดรามาอวอร์ด 2017 โฮชิโนะกล่าวว่า "มันเป็นเรื่องที่สนุกเมื่อต้องแสดง (เป็นตัวละครในเรื่อง) และต้องร้องเพลงธีม (ในฐานะนักร้อง) ในเวลาเดียวกัน" ในเครดิตปิดเรื่อง นักแสดงหลักและนักแสดงสมทบเต้นเพลง "โคอิ" หรือที่เรียกว่า "โคอิแดนซ์" ผู้อำนวยการสร้างตกลงว่า การเพิ่มฉากเต้นในเครดิตท้ายเรื่องจะเป็นการเน้นให้เห็นถึงเอกลักษณ์ของการแปลงเป็นละครโทรทัศน์เรื่องนี้ที่มีความแตกต่างจากมังงะต้นฉบับ โดยมีบ้านของสึซากิ หนึ่งในตัวละครหลักของเรื่องเป็นฉากหลัง ท่าเต้นออกแบบโดย มิกิโกะ ผู้มีชื่อเสียงจากการออกแบบท่าเต้นให้แก่วงเกิร์ลกรุป "เพอร์ฟูม" หลังจากการออกอากาศตอนแรก "โคอิแดนซ์" เป็นที่นิยมอย่างมาก แต่เดิมทีมผลิตเรียกการเต้นกับเพลง "โคอิ" ว่า "นิเงฮาจิแดนซ์" ก่อนที่จะเปลี่ยนเป็น "โคอิแดนซ์" ในปัจจุบัน โทเงดะให้เหตุผลว่าเขาไม่อยากให้ความนิยมถูกจำกัดอยู่เพียงแค่ที่ละครโทรทัศน์เท่านั้น จึงเปลี่ยนชื่อเพื่อทำให้การเต้นนี้สามารถเข้าถึงผู้คนได้ง่ายมากยิ่งขึ้น
ชารังโปะรันตัง ประพันธ์ธีมเปิด "ซูซูเมะ, ทามานินิเงเตโมะ" (進め、たまに逃げても, "เดินหน้าเข้าไว้ แม้บางครั้งจะหนีบ้างก็ตาม") เพลงนี้เขียนหลังอ่านมังงะต้นฉบับ เพราะฉะนั้นทำนองเพลงและเนื้อร้องจึงมีความเชื่อมโยงกับเนื้อหาของละครโทรทัศน์
เค็นอิจิโร ซูเอฮิโระ และ มายูโกะ เป็นผู้ประพันธ์ดนตรีประกอบทั้งสิ้น 26 เพลง
ลำดับเปิดและลีลา.
ลำดับเปิดของเรื่องดำเนินด้วยธีมเปิด "ซูซูเมะ, ทามานินิเงเตโมะ" โดยปรากฏมิกูริในชุดแต่งงานเผชิญหน้ากับอักษรคำขนาดใหญ่ซึ่งสอดคล้องกับแก่นเรื่อง เช่น "นายจ้าง–ลูกจ้าง" หรือ "ผู้หญิงอวดดี" ทุก ๆ ตอนลำดับเปิดจะแตกต่างออกไปเล็กน้อย ในตอนที่ 1 อารางากิเผชิญกับตัวอักษรเรียงเป็นคำว่า "ตกงาน ไม่มีคนรัก ไร้ที่อยู่ เงินเดือน 194,000 เยน, สัญญาสมรส" เธอกัดริมฝีปากแสดงอาการกังวล ในตอนที่ 4 ปรากฏคำว่า "ผู้หญิงอวดดี ผู้ชายความมั่นใจในตัวเองต่ำ [...]" อารางากิทำตาโต ขมวดคิ้ว และตัวสั่นระรัวก่อนวิ่งออกจากฉากไป
ตลอดการดำเนินของเรื่อง มิกูริซึ่งเป็นตัวละครหลักจะแสดงอาการเพ้อจินตนาการถึงรายการโทรทัศน์ญี่ปุ่นที่มีชื่อเสียงหลายรายการ โดยส่วนใหญ่รายการดังกล่าวมักมีทีมผลิตละครโทรทัศน์บางคนเป็นส่วนหนึ่งของการผลิตรายการมาก่อน เช่น "โจเนสึไทริกุ" (情熱大陸) รายการสารคดีติดตามชีวิตบุคคล รายการข่าว"นิวส์23" ลีลาการตัดต่อโดยอิงอนิเมะเรื่อง"อีวานเกเลียน มหาสงครามวันพิพากษา" หรือรายการปกิณกะ"ไคอุน! นันเดโมะคันเตดัน" (開運!なんでも鑑定団) ออกอากาศทางทีวีโตเกียว ในตอนพิเศษ มิกูริแสดงเลียนแบบเป็น โยชิฮิเดะ ซูงะ ถือป้ายประกาศชื่อยุคและศักราชใหม่ของประเทศญี่ปุ่น "เรวะ" และกล่าวถึงปัญหาการเข้าถึงบริการฝากครรภ์ที่ไม่มีประสิทธิภาพแม้จะเข้าสู่ยุคสมัยใหม่แล้ว
การตอบรับ.
การตอบรับเชิงวิจารณ์.
ละครโทรทัศน์ได้รับบทปริทัศน์เชิงบวกเป็นส่วนใหญ่ ทากาชิ คัตสึกิ จาก"อาเอราดอต" กล่าวว่า"ฉันแต่งงานเป็นอาชีพ" เป็น "ละครแห่งชาติ" โดยชื่นชมการเสนอปัญหาในสังคมสมัยใหม่อย่างความชายเป็นใหญ่ในที่ทำงาน อัตราการเกิดที่ลดลง ความหลากหลายทางเพศ และค่านิยมการสมรสของผู้หญิงวัยทำงาน อิชิตา แชตเทอร์จี จาก"มิดการ์ดไทมส์" ชื่นชมการแสดงของอารางากิและโฮชิโนะ โดยกล่าวว่านอกจากการพัฒนาบทและตัวละครอย่างระมัดระวัง แต่การแสดงของทั้งสองนั้นสนับสนุนการพัฒนาดังกล่าวและให้ความรู้สึกสมจริงและไม่ดูกระอักกระอ่วน เขียนให้แก่"ซีนีมาส์พลัส" เค็นตาโร มูรามัตสึ กล่าวว่าการสร้างและลีลาการตัดต่อของทีมผลิตทำให้ผู้ชมไม่รู้สึกเบื่อหน่ายกับการดำเนินเรื่อง ขณะที่ยกย่อง การโปรยเสน่ห์ของอารางากิและการแสดงที่ยอดเยี่ยมของโฮชิโนะ
นัตสึโอะ ซาวาโนะ จาก"เอ็กไซต์นิวส์" ให้ความเห็นผสมกันทั้งบวกและลบ โดยเสนอว่าหากพิจารณาอย่างไตร่ตรองแล้ว จะสังเกตเห็นตัวละครหลักในเรื่องต่างทำแต่เรื่องที่แย่ซึ่งผู้ชมส่วนใหญ่มักมองข้ามอย่างการที่สึซากิทำให้มิกูริอับอายเพื่อปกป้องศักดิ์ศรีของตน หรือการที่มิกูริพยายามใส่ "ความยุติธรรม" ในแบบของตนเองลงไปในทุกเหตุการณ์ของเรื่อง ขณะเดียวกันได้ชื่นชมการนำเสนอปัญหาในสังคมและบทประพันธ์ละครโทรทัศน์
รางวัล.
"ฉันแต่งงานเป็นอาชีพ" ได้รับรางวัลในหลายงาน เช่น งานโตเกียวดรามาอวอร์ด 2017 ซึ่งจัดขึ้นภายใต้แนวคิด "ละครโทรทัศน์ญี่ปุ่นที่อยากให้ทั้งโลกได้ชม" ได้ชนะและรับรางวัลทั้งสิ้น 5 รายการ ทีมผลิตละครโทรทัศน์ได้รับรางวัลผลงานผลิตยอดเยี่ยม ยูอิ อารางากิ ชนะรางวัลนักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม และ "โคอิ" เพลงธีมปิดโดย เก็น โฮชิโนะ ได้รับรางวัลเพลงธีมยอดเยี่ยม ได้ชนะและรับรางวัลในเดอะเทเรวิชันดรามาอะแคเดมีอวอร์ดครั้งที่ 91 ทั้งสิ้น 7 รายการ โฮชิโนะชนะรางวัลนักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม ยูริโกะ อิชิดะ ชนะรางวัลนักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม "โคอิแดนซ์" ได้รับรางวัล "ดรามาซอง" ผู้กำกับทั้งสามคนได้รับรางวัลผู้กำกับยอดเยี่ยม