pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
ซายูมิ มิจิชิเงะ

ซายูมิ มิจิชิเงะ (#เปลี่ยนทาง , เกิดวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2532) เป็นนักร้อง นักแสดงและนางแบบชาวญี่ปุ่น เธอเป็นอดีตสมาชิกรุ่นที่ 6 ของมอร์นิงมูซูเมะ
ประวัติ.
ชีวิตช่วงต้นและครอบครัว.
มิจิชิเงะเกิดที่เมืองอูเบะ จังหวัดยามางูจิ เธอเป็นลูกคนสุดท้องในบรรดาลูก 3 คน มีพี่ชายกับพี่สาว โดยชื่อของเธอได้รับมาจากการที่พ่อของเธอนั้นเป็นแฟนคลับของอดีตผู้ประกาศข่าวสาวช่องเอ็นเอชเค ที่มีชื่อว่า "ซายูมิ โฮริเอะ"หลังจากนั้นเธอได้ย้ายมาอาศัยอยู่ที่กรุงโตเกียวพร้อมแม่กับพี่สาวของเธอ หลังจากที่เธอได้เข้าร่วมมอร์นิงมูซูเมะ
นอกจากนั้นมิจิชิเงะมีลูกพี่ลูกน้องที่เป็นนักร้องด้วยกันอย่างซาโฮะ มิจิชิเงะ ซึ่งเป็นอดีตสมาชิกรุ่นที่ 6 ของโฮคาโงะ พรินเซส
มอร์นิงมูซูเมะ (ค.ศ. 2003 - 2014).
ในช่วงปลายปี พ.ศ. 2545 ตอนที่ซายูมิอายุ 13 ปี ได้เข้าร่วมโครงการ "Love Audition 2002" เพื่อคัดเลือกสมาชิกรุ่นที่ 6 ของมอร์นิงมูซูเมะ มีผู้เข้าร่วมออดิชัน 10,000 คน แต่ในวันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2546 มีผู้ผ่านการคัดเลือกเพียงสามคน คือ ตัวเธอเอง, เอริ คาเมและเรนะ ทานากะ (ส่วนมิกิ ฟูจิโมโตะ ได้ผันตัวจากนักร้องเดี่ยวในสังกัด เฮลโล! โปรเจกต์ มาเข้าร่วมเป็นสมาชิกรุ่นที่ 6 ร่วมกับซายูมิ,เอริและเรนะในภายหลัง)
ในวันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2555 ริสะ นีงากิ ได้สำเร็จการศึกษาจากมอร์นิงมูซูเมะพร้อมกับ ไอกะ มิตสึอิ ริสะได้มอบตำแหน่งให้กับซายูมิเป็นหัวหน้าวงคนที่ 8
ในวันที่ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2557 ซายูมิได้สำเร็จการศึกษาจากมอร์นิงมูซูเมะและเธอได้มอบตำแหน่งให้มิซูกิ ฟูกูมูระเป็นหัวหน้าวงคนที่ 9
ซายูมิได้ทำงานในฐานะสมาชิกของมอร์นิงมูซูเมะในระยะเวลาที่ยาวที่สุดโดยระยะเวลา 11 ปีกับ 10 เดือน (คนที่ทำงานกับมอร์นิงมูซูเมะในเวลาที่สั้นที่สุดโดยระยะเวลา 1 ปีกับ 7 เดือน นั่นคือ "อาซูกะ ฟูกูดะ" อดีตสมาชิกรุ่นที่ 1)
"ผลงานที่มิจิชิเงะมีส่วนร่วมกับมอร์นิงมูซูเมะในฐานะสมาชิก โปรดดูที่บทความรายชื่อผลงานของมอร์นิงมูซูเมะ"
รายชื่อนักมวยสากลชาวไทยที่เคยชิงแชมป์โลก

รายชื่อนักมวยสากลชาวไทยที่เคยชิงแชมป์โลกเฉพาะสถาบัน WBC, WBA, WBO และ IBF.
ต่อไปนี้เป็นรายชื่อนักมวยสากลชาวไทยที่เคยชิงแชมป์โลกเฉพาะสถาบัน WBC, WBA, WBO และ IBF แต่ไม่สำเร็จ
รายชื่อนักมวยสากลชาวไทยที่เคยชิงแชมป์โลกเฉพาะสถาบัน WBF และ WBU.
ต่อไปนี้เป็นรายชื่อนักมวยสากลชาวไทยที่เคยชิงแชมป์โลกเฉพาะสถาบัน WBF และ WBU แต่ไม่สำเร็จ
รายชื่อนักมวยสากลชาวไทยที่เคยชิงแชมป์โลกเยาวชน.
ต่อไปนี้เป็นรายชื่อนักมวยสากลชาวไทยที่เคยชิงแชมป์โลกเยาวชนแต่ไม่สำเร็จ
ความสุขของกะทิ

เป็นนวนิยายขนาดสั้นของ งามพรรณ เวชชาชีวะ ได้รับรางวัลวรรณกรรมสร้างสรรค์ยอดเยี่ยมแห่งอาเซียน (ซีไรต์) ของประเทศไทยประจำปี พ.ศ. 2549 และได้ถูกสร้างเป็นภาพยนตร์ในปี พ.ศ. 2552 ในชื่อเดียวกัน โดยมีหนังสือภาคต่อของความสุขของกะทิ ชื่อว่า "ความสุขของกะทิ ตอน ตามหาพระจันทร์" และ "ความสุขของกะทิ ตอน ในโลกใบเล็ก"
เนื้อเรื่อง.
ความสุขของกะทิ เล่าเรื่องราวของน้องกะทิ เด็กหญิงวัย 9 ขวบที่กำลังจะต้องสูญเสียแม่ ซึ่งป่วยเป็นโรคกล้ามเนื้ออ่อนแรง แม่รู้ตัวดีว่าไม่สามารถเลี้ยงดูกะทิได้ จึงฝากกะทิให้ตากับยายเลี้ยง กะทิเติบโตมาด้วยความรักของตาและยาย มีชีวิตอย่างสุขสบายในบ้านหลังน้อยริมคลองอันอบอุ่น
กะทิมีครอบครัวที่เอาใจใส่ ดูแลกะทิด้วยความรัก และความห่วงใยจากใจจริง เธอมีคุณตาที่เคยเป็นทนาย ซึ่งสามารถเรียกเสียงหัวเราะจากกะทิและครอบครัวได้อยู่เสมอๆ คุณยายของกะทิเป็นคนที่เคร่งครัด และหัวโบราณ แต่ถึงกระนั้นก็สอนกะทิเรื่องต่างๆนานา อาทิเช่น การทำอาหาร การอยู่ในสังคม เป็นต้น พี่ทองเป็นคนที่เข้าอกเข้าใจกะทิเป็นอย่างดี และเป็นคนที่มีบุญคุณต่อกะทิ เพราะว่าพี่ทองเคยช่วยชีวิตกะทิไว้ตอนกะทิเป็นเด็กเล็ก น้าฎา และน้ากันต์ซึ่งเป็นคนที่ห่วงใยกะทิ และคอยหาสิ่งดีๆให้กะทิอยู่เสมอๆ และเป็นคนที่พูดปลอบใจกะทิในยามที่กะทิเศร้าโศกเสียใจ และที่ขาดไม่ได้ก็คือ แม่ของกะทิ ที่ถึงแม้จะจากไปก่อนวัยอันควรแต่ก็จัดสิ่งต่างๆไว้ให้กะทิอย่างดิบดี ด้วยความรัก และเอาใจใส่จากใจ
ตัวละคร.
เด็กวัด วัย 14 ปี ทองกลายเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวกะทิโดยไม่รู้ตัว เมื่อเขาได้ช่วยชีวิตกะทิไว้ในวันฝนตก ทองมีนิสัยชอบช่วยผู้อื่นโดยธรรมชาติและโดยการอบรมของหลวงลุง เขารับกะทิเป็นน้องเล็กตั้งแต่วันแรกที่ได้เห็นเมื่อมารับบิณฑบาตกับหลวงตา และความรู้สึกนี้ไม่เคยแปรเปลี่ยนตามกาลเวลาเลย
ลุงตอง ลุงของกะทิ วัย 39 ปี เป็นลูกพี่ลูกน้องของ “ณภัทร” แม่ของกะทิ โดยนิสัยเป็นคนใจดี รักพี่น้องและพวกพ้องมาก ผูกพันกับณภัทรมาตั้งแต่เล็ก เป็นคนมีอารมณ์ขันหยิกแกมหยอก แต่ลุงตองมีสายตาแหลมคมและมองโลกในมุมปรัชญาเสมอ
หญิงสาววัย 27 ปี เป็นเลขาฯ ให้ณภัทรและกลายเป็นมือขวาในทุกเรื่องให้เธอจนถึงวาระสุดท้าย หัวใจเธอสลายเมื่อรู้ว่าณภัทรป่วยหนัก แต่ก็เป็นเวลาที่ทำให้เธอได้รู้จักความเข้มแข็ง ความเสียสละ และรักแท้ที่แม่มีให้ลูก เธอไม่อาจห้ามใจผูกพันกับเพื่อนรุ่นน้องของณภัทรได้ และรู้ว่ามีโอกาสน้อยเหลือเกินที่เขาจะมองมา แต่นั่นก็เป็นความสุขเล็ก ๆ น้อย ๆ ของเธอที่ได้ใกล้ชิดเขาในช่วงเวลาหนึ่ง
หนุ่มโสด พูดน้อย เก็บตัว รุ่นน้องที่สนิทสนมกับณภัทรตั้งแต่เรียนมหาวิทยาลัย กันต์ชื่นชมในความเก่งและยกให้ณภัทรเป็นผู้หญิงในดวงใจ เขาพร้อมเสียสละความสุขส่วนตัวหากจะทำให้เพื่อนรุ่นพี่จากไปโดยสงบ และพร้อมที่จะมีส่วนร่วมในการดูแลกะทิ กันต์ไม่เคยมองหาหญิงคนไหน แม้จะมีสาวสวยน่ารักอยู่ใกล้ตัว จนเมื่อภาพความจริงคมชัดว่าชีวิตไม่ควรโดดเดี่ยวนัก เขาจึงถอนสายตาจากหญิงในดวงใจมายังหญิงใกล้ตัว
งามพรรณ เวชชาชีวะ

งามพรรณ เวชชาชีวะ (ชื่อเล่น: เจน; เกิด 27 มกราคม พ.ศ. 2505) เป็นนักเขียน นักแปลผู้มีชื่อเสียง และนักธุรกิจเกี่ยวกับลิขสิทธิ์วรรณกรรม เจ้าของ รางวัลซีไรต์ ประจำปี พ.ศ. 2549 ประเภทนวนิยาย จากงานเขียน "ความสุขของกะทิ" เป็นบุตรีของ ศาสตราจารย์นายแพทย์ อรรถสิทธิ์ เวชชาชีวะ กับ ศาสตราจารย์แพทย์หญิงสดใส เวชชาชีวะ มีชื่อเล่นว่า เจน เป็นบุตรีคนกลาง มีพี่สาว คือ ศาสตราจารย์แพทย์หญิงอลิสา วัชรสินธุ ผู้เชี่ยวชาญด้านจิตเวชเด็ก และมีน้องชายคือ นายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ กรรมการ และรองประธานกรรมการ บริษัท สหพัฒนพิบูล จำกัด (มหาชน) อดีตหัวหน้า พรรคประชาธิปัตย์และอดีตนายกรัฐมนตรี คนที่ 27 ของไทย
ประวัติการศึกษา.
เริ่มการศึกษาระดับอนุบาลที่ โรงเรียนอนุบาลยุคลธร และศึกษาต่อระดับประถมที่ โรงเรียนกุมารีการุณย์ และโรงเรียนสามมิตร จบการศึกษาระดับมัธยมต้นจาก โรงเรียนสตรีจุลนาค และระดับมัธยมปลายจาก โรงเรียนศรีวิกรม์ จากนั้นได้เข้าศึกษาจนสำเร็จปริญญาตรี สาขาภาษาฝรั่งเศส (เกียรตินิยมอันดับหนึ่ง เหรียญทอง) จาก คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ภายหลังได้ศึกษาต่อด้านการแปล และได้รับประกาศนียบัตรการแปล (อังกฤษ-ฝรั่งเศส-อิตาลี) จากโรงเรียนล่ามและการแปลของรัฐบาลเบลเยียม ในกรุงบรัสเซลส์
ประวัติการทำงาน.
เริ่มทำงานครั้งแรก ที่ บริษัท มีเดียโฟกัส ในตำแหน่งเจ้าหน้าที่การแปล ก่อนจะเป็น เจ้าของและบรรณาธิการนิตยสาร "เพื่อนใหม่" ซึ่งเป็นนิตยสารสำหรับเด็กก่อนวัยรุ่น และปัจจุบันเป็น กรรมการผู้จัดการบริษัท ซิลค์โรด พับลิเชอร์ เอเยนซี จำกัด ซึ่งเป็นบริษัทตัวแทน ลิขสิทธิ์วรรณกรรม ให้กับนักเขียนและสำนักพิมพ์ทั่วโลก นอกจากนี้ยังเป็น ผู้บรรยายพิเศษด้านการแปลและลิขสิทธิ์ ให้กับมหาวิทยาลัยต่างๆ และเป็นกรรมการตัดสิน การประกวดนิทาน และวรรณกรรมเยาวชน
ผลงาน.
มีผลงานการแปลจากภาษาอังกฤษ ฝรั่งเศส อิตาลี และภาษาอื่น กว่า 20 เรื่อง ได้แก่ ภิกษุกับนักปรัชญา, คู่มือธุรกิจลิขสิทธิ์, ด้วยรักและช็อกโกแลต, แฮร์รี่ พอตเตอร์กับถ้วยอัคนี, หนึ่งปีแสนสุขในโปรวองซ์, ปริศนาบันทึกลับสีดำ, ผมไม่กลัว, แสนสุขเสมอในโปรวองซ์, มาตาปารี เด็กชายจากดวงดาว, โนเวเชนโต้, ไฮดี้, เดเปอโร รักยิ่งใหญ่จากใจดวงเล็ก, ไหม, ไร้เลือด, เมล็ดแครอต, ดวงตาราชันย์, ออสการ์กับผู้หญิงเสื้อชมพู ,มหันตภัยใต้พิภพ ,ผจญภัยใต้อุโมงค์ , พิชิตอาทิตย์ใต้บาดาล, วันศุกร์คู่หูโรบินสัน ครูโซ ,บันทึกของซลาตาเด็กหญิงจากซาราเยโว, ดิ เอเมอรัลด์ แอตลาส แผนที่มรกตมนตรา เป็นต้น
แปดสองสี่,นิยามความรัก, ความสุขของกะทิ และภาคต่อ ความสุขของกะทิ ตอน ตามหาพระจันทร์, เดียว, ฆาตกรรมตุ๊กตา, ใส่สีชีวิต, นิยามความรัก/โมงยามกับความรัก, ชนชาติไต, ความสุขของกะทิ ตอนในโลกใบเล็ก
ประเทศแทนซาเนีย

แทนซาเนีย หรือชื่อทางการ สหสาธารณรัฐแทนซาเนีย  เป็นประเทศที่อยู่บนชายฝั่งตะวันออกของแอฟริกา มีอาณาเขตทางเหนือจดเคนยาและยูกันดา ทางตะวันตกจดรวันดา บุรุนดี และสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก และทางใต้จดแซมเบีย มาลาวี และโมซัมบิก ส่วนทางตะวันออกจดมหาสมุทรอินเดีย ประเทศตั้งชื่อมาจากแผ่นดินใหญ่แทนกันยีกาและเกาะแซนซิบาร์ที่อยู่นอกจากชายฝั่งตะวันออก แทนซาเนียเป็นสมาชิกของเครือจักรภพแห่งชาติ ตั้งแต่ประกาศเอกราชเมื่อ พ.ศ. 2504 เมื่อ พ.ศ. 2507 แทนกันยีกาได้รวมกับแซนซีบาร์ กลายเป็นสหสาธารณรัฐแทนแกนยิกาและแซนซิบาร์ และต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็นสหสาธารณรัฐแทนซาเนีย เมื่อ พ.ศ. 2539 เมืองหลวงของแทนซาเนียย้ายจากดาร์เอสซาลามไปโดโดมา อย่างไรก็ดี สำนักงานของรัฐบาลหลายแห่งยังคงตั้งอยู่ในเมืองหลวงเดิม
ภูมิศาสตร์.
แทนซาเนียเป็นประเทศที่ใหญ่เป็นอันดับที่ 13 ในแอฟริกาและใหญ่เป็นอันดับที่ 31 ของโลก มีพรมแดนติดกับเคนยาและยูกันดาทางเหนือ รวันดา บุรุนดี และสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโกทางทิศตะวันตก และแซมเบีย มาลาวี และโมซัมบิกทางตอนใต้ ประเทศแทนซาเนียตั้งอยู่บนชายฝั่งตะวันออกของทวีปแอฟริกา และมีชายฝั่งมหาสมุทรอินเดียยาวประมาณ 1,424 ชม (885 ไมล์) นอกจากนี้ยังประกอบด้วยเกาะนอกชายฝั่งหลายแห่ง เช่น อุนกูจา (แซนซิบาร์) เกาะเพมบา และเกาะมาฟีอา#เปลี่ยนทาง 
น้ำตกกาลัมโบในภาคตะวันตกเฉียงใต้เป็นน้ำตกที่สูงที่สุดเป็นอันดับสองในแอฟริกาและตั้งอยู่ใกล้ชายฝั่งตะวันออกเฉียงใต้ของทะเลสาบแทนกันยีกา ที่ชายแดนติดกับแซมเบีย พื้นที่อนุรักษ์อ่าวเมไนเป็นพื้นที่คุ้มครองทางทะเลที่ใหญ่ที่สุดของแซนซิบาร์
ประชากรศาสตร์.
48,261,942 คน (ค่าประมาณการ เดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2556)
เชื้อชาติ.
ประกอบด้วยเผ่าพันธุ์ต่าง ๆ กว่า 120 เผ่า ซึ่งมีต้นกำเนิดจากเผ่า Bantu แต่ละเผ่าพันธุ์มีภาษาและสำเนียงเฉพาะของตนเอง และมีไม่เกิน 1 ใน 10 ของประชากร เผ่าที่มีขนาดใหญ่ ได้แก่ Sukuma และ Nyamwezi ส่วนประชากรในเกาะแซนซิบาร์และเกาะเพมบามีเชื้อสายแอฟริกันผสมอาหรับ
หมากรุกเกาหลี

หมากรุกเกาหลี หรือ จังกี  เป็นเกมหมากรุกที่ชาวเกาหลีรับมาจากประเทศจีน มีตัวหมาก กระดาน และวิธีเล่นคล้ายจนเกือบเหมือนกับหมากรุกจีน โดยบนกระดานจะมี 9 เส้นขวางและ 10 เส้นตั้ง ในค.ศ. 2009 ได้มีการแข่งขันจังกีระดับโลกครั้งแรกที่ฮาร์บิน ประเทศจีน
การตั้งหมากก่อนเริ่มเล่น.
ไล่ตั้งแต่ซ้ายมือมาแถวแรก ชา 자(เรือ) มา 마(ม้า) ซัง 상(ช้าง) ซา 사(องครักษ์) เว้นไว้หนึ่งช่อง ซา ซัง มา ชา แถวที่ 2 ที่กลางเขตวัง ฮัน 한,โช 초(ขุน) แถวที่ 3 หน้ามาทั้ง 2 ตัว โพ 포(ปืนใหญ่) แถวที่ 4 ตั้งพยอง, โชล 졸(เบี้ย) 5 ตัวที่หน้าเรือและช้าง
สกุลขิง

สกุลขิง หรือ Zingiber เป็นสกุลของพืชพื้นเมืองในจีน เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ นิวกินี และอินเดีย ตัวอย่างที่สำคัญได้แก่ ขิง ขิงญี่ปุ่น กระทือ เป็นต้น 
การใช้ประโยชน์.
พืชสกุลขิงหลายชนิด นิยมใช้เป็นเครื่องปรุง หรือส่วนประกอบในการปรุงอาหาร เนื่องจากมีรสชาติเข้มข้น มีน้ำมันระเหย โดยการใช้ส่วนของลำต้น เหง้า และดอก ทั้งใช้แบบสดและแห้ง
สปีชีส์.
ต่อไปนี้เป็นรายชื่อพืชในสกุลขิง 
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
วงศ์ขิง

พืชวงศ์ขิง  เป็นพืชที่มีเหง้า มีด้วยกัน 47 สกุล ประมาณ 1,000 ชนิดพืชตระกูลขิงหลายชนิดมีความสำคัญในฐานะเป็นไม้ดอกไม้ประดับ บ้างก็ใช้เป็นเครื่องเทศ หรือยาสมุนไพร พืชสำคัญได้แก่ ขิง ข่า ดาหลา กระชาย กระเจียว
อำเภอนาวัง

นาวัง เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดหนองบัวลำภู
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอนาวังมีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้
ประวัติ.
ท้องที่อำเภอนาวังเดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอนากลาง ทางราชการได้แบ่งพื้นที่การปกครองออกมาตั้งเป็น กิ่งอำเภอนาวัง ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยเมื่อวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2537 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 30 เมษายน ปีเดียวกัน และต่อมาในวันที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2540 ได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะขึ้นเป็น อำเภอนาวัง โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 26 กันยายน ปีเดียวกัน
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอนาวังแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 5 ตำบล 51 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอนาวังประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 6 แห่ง ได้แก่
ตำบลเทพคีรี

ตำบลเทพคีรี แยกจากตำบลนาแกและรวมกับบางส่วนของตำบลนาเหล่า เมื่อ พ.ศ. 2535 โดยขึ้นกับอำเภอนากลางก่อน แล้วจึงโอนมาขึ้นกับอำเภอนาวังเมื่ออำเภอนาวังแยกออกจากอำเภอนากลางเมื่อปี พ.ศ. 2537 ในปัจจุบันเป็นตำบลหนึ่งในอำเภอนาวัง 
หมู่บ้าน.
ตำบลเทพคีรีแบ่งการปกครองออกเป็น 8 หมู่บ้าน ได้แก่
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นไชยาศรีสุริโยภาส

มหาอำมาตย์ตรี มหาเสวกตรี พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นไชยาศรีสุริโยภาส (29 กรกฎาคม พ.ศ. 2427 – 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2462) พระนามเดิม พระเจ้าลูกยาเธอ พระองค์เจ้าสุริยงประยุรพันธุ์ เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่ 51 ในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ที่ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาโหมด เป็นต้นราชสกุลสุริยง และเป็นพระอนุชาร่วมเจ้าจอมมารดากับพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงชุมพรเขตอุดมศักดิ์
พระประวัติ.
พระชนม์ชีพช่วงต้น.
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นไชยาศรีสุริโยภาส ประสูติเมื่อวันอังคาร เดือน 9 ขึ้น 7 คํ่า ปีวอก ฉศก จ.ศ. 1246 ตรงกับ วันที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2427 เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่ 51 ในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวประสูติแต่เจ้าจอมมารดาโหมด ป.จ. มีพระเชษฐาและพระเชษฐภคินี 2 พระองค์ คือพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงชุมพรเขตอุดมศักดิ์ และพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอรองค์อรรคยุพา
การศึกษา.
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นไชยาศรีสุริโยภาสเสด็จไปศึกษาต่อที่ทวีปยุโรปเมื่อ พ.ศ. 2440 ทรงศึกษาที่มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ ประเทศอังกฤษ
ผนวช.
จบการศึกษาแล้วกลับมาผนวชเป็นพระภิกษุเมื่อวันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2452 ณ พระอุโบสถ วัดพระศรีรัตนศาสดาราม โดยมีพระเจ้าน้องยาเธอ กรมหลวงวชิรญาณวโรรส เป็นพระอุปัชฌาย์ พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าพระสถาพรพิริยพรต เป็นพระกรรมวาจาจารย์ ผนวชแล้วประทับ ณ วัดบวรนิเวศวิหาร
รับราชการ.
หลังจากลาผนวช ทรงรับราชการจนได้เป็นมหาอำมาตย์ตรี ตำแหน่งผู้ช่วยปลัดทูลฉลองกระทรวงพระคลังมหาสมบัติ อธิบกรมสำรวจ และอธิบดีโรงกษาปณ์ 
ต่อมา พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สถาปนาขึ้นเป็นพระองค์เจ้าต่างกรมที่ กรมหมื่นไชยาศรีสุริโยภาส เมื่อ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2457 พระองค์ทรงรับราชการตำแหน่ง มหาเสวกตรี ผู้ตรวจการกรมศิลปากร ซึ่งเป็นกรมที่ตั้งขึ้นใหม่ โดยโอนกิจการของกรมช่างมหาดเล็ก จากกระทรวงวัง และกรมพิพิธภัณฑ์ จากกระทรวงธรรมการ
นอกจากนี้ยังทรงดำรงตำแหน่งองคมนตรีในพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว
สิ้นพระชนม์.
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นไชยาศรีสุริโยภาส สิ้นพระชนม์ด้วยอหิวาตกโรค เมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2462 พระชนมายุ พระราชทานเพลิงพระศพเมื่อวันที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2463 ณ พระเมรุ วัดเทพศิรินทราวาสราชวรวิหาร
พระโอรส-ธิดา.
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นไชยาศรีสุริโยภาสเป็นต้นราชสกุล สุริยง มีหม่อม 5 ท่าน โดยหม่อมท่านแรกคือ หม่อมชื้น ธิดาเจ้าพระยาสุรวงษ์วัฒนศักดิ์ (โต บุนนาค) ซึ่งเป็นญาติฝ่ายพระชนนี และได้รับการยอมรับให้เป็นสะใภ้หลวง นอกนั้นก็มีนางห้ามท่านอื่น ได้แก่ หม่อมจง หม่อมเรณี (สกุลเดิม ฟุสโก – ธิดาร้อยโท ไมเคิล ฟุสโก) หม่อมสวง (น้องสาวหม่อมจง) และหม่อมเรณิ (น้องสาวหม่อมเรณี) โดยมีพระโอรสและพระธิดา 12 องค์ ดังนี้
เอเชียวีก

เอเชียวีก (Asiaweek) นิตยสารรายสัปดาห์ภายใต้บริษัทไทม์วอร์เนอร์ เอเชียวีกมีสำนักงานใหญ่อยู่ที่ฮ่องกง โดยเริ่มตีพิมพ์นิตยสารตั้งแต่ พ.ศ. 2518 และปิดตัวลงเมื่อวันที่ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2544 นอร์แมน เพิร์ลสตีน บรรณาธิการบริษัทไทม์ รายงานว่า ตอนที่เอเชียวีกปิดตัวลง นิตยสารนี้มียอดขายที่ 120,000 ฉบับ
ไทม์ได้ซื้อ เอเชียวีกมาจากบริษัท Yazhou Zhoukan (亞洲週刊)
มหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้เจียวทง

มหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้เจียวทง (อักษรจีนตัวย่อ: 上海交通大学; อักษรจีนตัวเต็ม: 上海交通大學; พินอิน: Shànghǎi Jiāotōng Dàxué) เป็นหนึ่งในมหาวิทยาลัยรัฐที่เก่าแก่ที่สุดในประเทศจีน ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2439 (ค.ศ. 1896) ในเมืองเซี่ยงไฮ้ สาธารณรัฐประชาชนจีน โดยมีนักศึกษากว่า 28,000 คน และมีคณาจารย์กว่า 1,400 คน
มหาวิทยาลัยเป็นที่รู้จักส่วนหนึ่งจากการจัดอันดับสถาบันอุดมศึกษา
มหาวิทยาลัยร่วมอยู่ในโครงการสานสัมพันธ์สู่เอเชียด้วยการฝึกงานและแลกเปลี่ยนนักศึกษา
อักษรทมิฬ

อักษรทมิฬ พัฒนามาจากอักษรพราหมีของอินเดียโบราณ จารึกอักษรทมิฬเก่าสุดมีอายุราว พ.ศ. 43 วรรณคดีภาษาทมิฬ เก่าสุด คือ ตลกาปปิยัม (Tolkāppiyam) แต่งขึ้นเมื่อราว พ.ศ. 343
สระ.
รูปพยัญชนะบางรูป เมื่อประสมกับสระอุและอู อาจต่างจากตัว க เช่น
ตัวเลข.
௧ = 1, ௨ = 2, ௩ = 3, ௪ = 4, ௫ = 5, ௬ = 6, ௭ = 7, ௮ = 8, ௯ = 9, ௰ = 10, ௱ = 100, ௲ = 1000
อักษรทมิฬในคอมพิวเตอร์.
สำหรับผู้ใช้วินโดวส์เอกซ์พี (Window XP) สามารถอ่านอักษรทมิฬ หรือพิมพ์ข้อความสั้นๆด้วยโปรแกรม Character Map ฟอนต์ Latha</br>
สถาบันเทคโนโลยีแห่งโตเกียว

สถาบันเทคโนโลยีแห่งโตเกียว (; โรมาจิ: "Tōkyō Kōgyō Daigaku"; : ในชื่ออังกฤษ: Tokyo Institute of Technology) หรือนิยมเรียกว่า ไทเทค (TiTech) หรือ โทโกได (東工大; Tōkōdai) หรือ โตเกียวเทค (Tokyo Tech) เป็นสถาบันอุดมศึกษาด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีที่มีชื่อเสียงมากและใหญ่ที่สุดในประเทศญี่ปุ่น
โตเกียวเทคก่อตั้งเมื่อ ค.ศ. 1881 ที่โตเกียว ในชื่อ วิทยาลัยอาชีวศึกษาโตเกียว (Tokyo Vocational School)
ใน ค.ศ. 1929 ได้ยกฐานะเป็นมหาวิทยาลัยแห่งชาติ และตั้งแต่เดือนเมษายน ค.ศ. 2004 ได้แปรรูปเป็นกึ่งเอกชนภายใต้กฎหมายใหม่ ซึ่งประกาศใช้กับมหาวิทยาลัยแห่งชาติทุกแห่ง
สถาบันเป็นสมาชิกของเครือข่าย LAOTSE ("สานสัมพันธ์สู่เอเชียด้วยการฝึกงานและแลกเปลี่ยนนักศึกษา") ซึ่งเป็นเครือข่ายนานาชาติของมหาวิทยาลัยชั้นนำในทวีปยุโรปและเอเชีย เพื่อแลกเปลี่ยนนักศึกษาและอาจารย์อาวุโส
ในปี ค.ศ. 2014 มีนักศึกษาชาวไทยศึกษาที่สถาบันเทคโนโลยีแห่งโตเกียว 133 คน นับเป็นอันดับสองสำหรับจำนวนนักศึกษาต่างชาติรองจากนักศีกษาชาวจีน
อันดับมหาวิทยาลัย.
จากการจัดอันดับมหาวิทยาลัยของคอกโครัลลีไซมอนส์ประจำปี ค.ศ. 2021 ได้จัดลำดับให้สถาบันเทคโนโลยแห่งโตเกียวอยู่ในอันดับที่ 56 ของโลก อันดับที่ 20 ของทวีปเอเชีย และอันดับที่ 3 ของประเทศญี่ปุ่น
อัญมณี

อัญมณี คือ มวลของแข็งที่ประกอบไปด้วยแร่ชนิดเดียวกัน หรือหลายชนิดรวมตัวกันอยู่ตามธรรมชาติ โดยจะประกอบขึ้นจาก สาร อินทรีย์ หรือ อนินทรีย์ก็ได้ เนื่องจากองค์ประกอบของเปลือกโลกส่วนใหญ่เป็นสารประกอบซิลิกอนไดออกไซด์ ดังนั้นเปลือกโลกส่วนใหญ่มักเป็นแร่ตระกูลซิลิเกต นอกจากนั้นยังมีแร่ตระกูลคาร์บอเนต เนื่องจากบรรยากาศโลกในอดีตส่วนใหญ่เป็นคาร์บอนไดออกไซด์ น้ำฝนได้ละลายคาร์บอนไดออกไซด์บนบรรยากาศลงมาสะสมบนพื้นดินและมหาสมุทร สิ่งมีชีวิตอาศัยคาร์บอนสร้างธาตุอาหารและร่างกาย แพลงตอนบางชนิดอาศัยซิลิกาสร้างเปลือก เมื่อตายลงทับถมกันเป็นตะกอน หินส่วนใหญ่บนเปลือกโลกจึงประกอบด้วยแร่ต่าง ๆ
อเมทริน

อเมทริน (ametrine) เป็นแร่รัตนชาติที่มีสีม่วงปนเหลือง โดยมีส่วนผสมของควอตซ์ และเกิดจากการผสมของแอเมทิสต์ และซิทริน
เชื่อกันว่าอมิทรินพบครั้งแรกในทวีปยุโรป โดยเป็นของขวัญที่ราชินีสเปนได้รับ
อเมทริน (Ametrine) เป็นหินที่มีสีม่วงปนเหลือง เป็นหินที่ช่วยปรับสมดุลการโน้มน้าว ปรับตัวเข้าหากัน ขจัดความขัดแย้ง ปรับสมดุลชองจิตใจ ผู้อยู่รอบข้าง เสริมความเจริญรุ่งเรืองมั่งคั่ง เหมาะกับคนที่พักฟื้นจากการเจ็บป่วยหรืออุบัติเหตุ จะทำงานรวมกับจิตใจ ในการกระตุ้นให้ร่างกายแข็งแรง ช่วยให้รู้สึกผ่อนคลาย ชำระล้างพลังลบ และกำจัดความมีอคติช่วยเสริมสร้างความสมดุล และลบล้างความขัดแย้งระหว่างผู้คน นอกจากนั้น ยังเสริมสร้างความมั่งคั่งร่ำรวย ให้กับผู้สวมใส่ ช่วยให้ผู้ป่วยที่เจ็บไข้หรือได้รับอุบัติเหตุฟื้นตัวได้เร็วขึ้น โดยทำงานร่วมกับจิตใจ และกระตุ้นให้ร่างกายแข็งแรงขึ้น
 ด้านร่างกาย เหมาะกับผู้ที่อยู่ในระยะพักฟื้นจากการเจ็บป่วย หรือจากอุบัติเหตุ ต้องใช้เวลานาน กว่าร่างกายจะแข็งแรง และต้องใช้เวลาทำใจกับการที่สภาพร่างกายบอบช้ำ ไม่สามารถทำอะไรได้ อย่างที่เคยทำ อเมทริน จะทำงานร่วมกับจิตใจ ในการกระตุ้นให้ร่างกาย แข็งแรงเร็วขึ้น
 ด้านจิตใจ ขณะที่เกิดความขัดแย้งขึ้นในวงงาน หรืออยู่ในสถานที่ที่มีแต่ความวุ่นวายโกลาหล พบเจอแต่ผู้คนที่มีการแก่งแย่ง แข่งขันกันตลอดเวลา อเมทรินจะมีคุณสมบัติ ในการจัดการกับความขัดแย้ง ปรับสมดุลของจิตใจผู้คนรอบข้างให้เกิดความสามัคคี และยิ่งไปกว่านั้นคือ ส่งเสริมให้ผู้เป็นเจ้าของเจริญรุ่งเรือง มากมาย ด้วยทรัพย์สิน อีกด้วย
 วิธีใช้  นำมาวางไว้บนโต๊ะทำงาน หรือในบ้านที่ผู้คนมีการขัดแย้งกัน พกติดตัวไว้ ขณะเผชิญหน้ากับคนที่ไม่เข้าใจ วางไว้ข้างหมอน ขณะพักฟื้น จากการเจ็บป่วยอยู่ อเมทรินจะมีพลังในการประสานและโน้วน้ามและรักษา อย่างน่าอัศจรรย์
 จัดอยู่ในอัญมณีตระกูลควอตซ์ เป็นหินที่มีสีม่วงปนเหลือง
แอมะซอไนต์

แอมะซอไนต์ คือ แร่ไมโครไคลน์ชนิดหนึ่ง ที่มีสีเขียว หรือฟ้าอมเขียว เป็นแร่ในกลุ่มเฟลด์สปาร์ บางครั้งใช้เป็นรัตนชาติ (มีความหมายเหมือนกับแอมะซอนสโตน : amazonstone) 
ประวัติ.
คำว่า แอมะซอไนต์ มาจากชื่อของแม่น้ำแอมะซอน (แม่น้ำอะเมซอน) ในทวีปอเมริกาใต้นั่นเอง เพราะมีการพบแร่ดังกล่าวจากหินสีเขียวบางชนิด แต่ยังไม่ปรากฏชัดว่าเฟลด์สปาร์สีเขียวนั้นปรากฏในแถวลุ่มน้ำอะเมซอนหรือไม่
แหล่งที่พบ.
สามารถพบในประเทศมาดากัสการ์ รัสเซียและสหรัฐอเมริกา 
ความเชื่อ.
ความเชื่อเกี่ยวกับแอมะซอไนต์ เป็นหินที่ช่วยให้กล้าแสดงออก ทางศิลปะ ดีสำหรับลำคอและเส้นประสาททั้งหลาย
เขี้ยวหนุมาน

เขี้ยวหนุมาน หรือ แอเมทิสต์  เป็นแร่ควอตซ์ชนิดหนึ่ง (SiO2) ที่มีสีม่วงอ่อน จนถึงเข้ม เรียกอีกอย่างว่า "พลอยม่วง ดอกตะแบก" นิยมใช้เป็นเครื่องประดับ
ไข่มุก

ไข่มุก เป็นอัญมณี มีสีขาว เงินยวง ชมพูและสีทอง โดยนำมาจากสัตว์จำพวกหอยนางรม หรือหอยสองฝาชนิดต่าง ๆ อาจจะนับได้ว่าเป็นอัญมณีชนิดเดียวในโลกที่เกิดมาจากสัตว์ ไข่มุกสามารถนำมาทำเป็นเครื่องประดับ หรือนำมาบดในการใช้เป็นเครื่องสำอาง
ความเชื่อของไข่มุก เป็นอัญมณีแห่งสายน้ำ เสริมสง่าราศีให้กับเพศหญิงก่อให้เกิดความนุ่มนวล อ่อนหวาน แก้ปัญหาทางด้านอารมณ์
ในปัจจุบันนี้ ประเทศจีน ถือได้ว่าเป็นประเทศที่ติดอันดับต้น ๆ ของการส่งไข่มุกออกสู่ตลาดโลก ไข่มุกที่คุณภาพดีนั้น ควรมีอายุการเลี้ยงอยู่ที่ 8 เดือน ถึง 2 ปี ยิ่งเลี้ยงไว้ได้นาน ความสวยงามแวววาวยิ่งมีมากขึ้น แต่ส่วนมากที่พบในตลาดไข่มุกนั้น จะมีอายุการเลี้ยงอยู่ที่ 2-5 ปี แต่ทั้งนี้ทั้งนั้น ขึ้นอยู่กับสภาพแวดล้อมด้วย เช่น มลภาวะทางน้ำ อุณหภูมิ และความอุดมสมบูรณ์ของทะเล
โมรา

โมรา หรือ อาเกต  (SiO2) เป็นอัญมณีที่มี หลายสี ที่นิยม คือ ฟ้าอมเทาลายขาว หรือฟ้าในเนื้อหิน ในทางอุตสาหกรรมใช้สำหรับตกแต่งทำเป็นเครื่องประดับเนื่องจากคุณสมบัติของหินที่ต้านทานกรด และมีความแข็งสูง
ความเชื่อของหินนี้เป็นเหมือนเครื่องรางของขลังตั้งแต่โบราณ ชาวอียิปต์ ถือว่า ช่วยป้องกันภยันตรายให้เจ้าของ และเป็นตัว แทน ทรัพย์สิน เพิ่ม ความมั่งคั่ง 
บลูเลซอาเกต.
บลูเลซอาเกต (blue lace agate) เป็นอัญมณีในกลุ่มอาเกตชนิดหนึ่ง มีสีฟ้าอมเทา มีลายขาว เชื่อว่าบลูเลซอาเกต ช่วยให้อารมณ์ให้สงบ
อะเลกซานไดรต์

อะเลกซานไดรต์  เป็นหินตระกูลเดียวกับ คริโซเบริล (chrysoberyl) แต่งตั้งตามชื่อ พระเจ้าอเล็กซานเดอร์ที่ 2 แห่งรัสเซีย เพราะค้นพบในสมัยนั้น สามารถเปลี่ยนสีได้ ขึ้นกับแสงที่ ตกกระทบ มาถูก เรียกอีกอย่าง หนึ่งว่า 'เจ้าสามสี' คือ มีสีเขียวอมน้ำตาล ตอนกลางวัน แต่สามารถ เปลี่ยนเป็น สีแดงอมม่วงได้ เมื่อได้รับแสงไฟฟ้า และเป็นสีแดง เมื่อได้รับแสงแดด 
ความเชื่อ.
ความเชื่อของหินนี้ ช่วยกระตุ้นพลังงาน เพิ่มความมีชีวิตชีวาและเพิ่มความรัก ความเมตตาภายในจิตใจ
แหล่งข้อมูลอื่น.
ในปี พ.ศ. 2518 การสังเคราะห์หินเทียมประสบความสำเร็จ
สถาบันสหสวรรษ

สถาบันสหสวรรษเป็นสถาบันวิชาการ ดำเนินการโดย ดร.วุฒิพงษ์ เพรียบจริยวัฒน์ มีหน้าที่ให้ความรู้กับประชาชนเกี่ยวกับเหตุบ้านการเมือง และการดำเนินนโยบายสาธารณะ โดยมีเป้าหมายสนับสนุนระบอบประชาธิปไตย และความถูกต้องชอบธรรมในสังคมไทย โดยมีกิจกรรมที่ทำเป็นประจำคือการจัดการเสวนาในเรื่องต่าง ๆ ที่มีหัวข้อเกี่ยวกับการพัฒนาบ้านเมือง ที่จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ซึ่งมี ดร.วุฒิพงษ์ เพรียบจริยวัฒน์ เป็นผู้ดำเนินรายการ
สถาบันสหสวรรษ ตั้งอยู่เลขที่ 5/196 หมู่บ้านกลางเมือง-มอนติคาร์โล ถ.เทศบาลสงเคราะห์ แขวงลาดยาว เขตจตุจักร กรุงเทพมหานคร 10900
โทรศัพท์ 02-196-2088 โทรสาร 02-196-2089
การครอบครองปรปักษ์

การครอบครองปรปักษ์  คือ การครอบครองทรัพย์สินของผู้อื่นไว้โดยความสงบและโดยเปิดเผยด้วยเจตนาเป็นเจ้าของ บุคคลผู้ครอบครองปรปักษ์ตามกฎหมายไทย ถ้าเป็นอสังหาริมทรัพย์ได้ครอบครองติดต่อกันเป็นเวลา 10 ปี ถ้าเป็นสังหาริมทรัพย์ได้ครอบครองติดต่อกันเป็นเวลา 5 ปี บุคคลนั้นได้กรรมสิทธิ์ในทรัพย์สินนั้น
ดนตรีตะวันตก

ดนตรีตะวันตก (western music หรือ occidental music) หรือ ดนตรีสากล หมายถึง ดนตรี เครื่องดนตรี และแนวดนตรีที่นิยมแพร่หลายไปทั่วโลก เป็นที่แพร่หลายจนเป็นมาตรฐานเดียวกัน ดนตรีตะวันตกมีที่มาจากเพลงศาสนา ต่อมาชาวยุโรปได้มีการบันทึกทำนองเพลงที่เป็นแบบแผนเดียวกันโดยใช้สัญลักษณะที่เรียกว่า "โน้ตสากล" และใช้กับเครื่องดนตรีสากลที่ได้รับการพัฒนาอย่างต่อเนื่องจนเป็นที่ยอมรับอย่างกว้างขวางในปัจจุบัน ดนตรีสากลมักจะหมายถึงดนตรีของฝั่งยุโรปและอเมริกามากกว่าดนตรีตะวันออก (oriental music) ของฝั่งเอเชีย
ดูเพิ่ม.
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
มะเขือเทศ

มะเขือเทศ (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Lycopersicon esculentum" Mill.) เป็นพืชชนิดหนึ่งในตระกูลผลมีเนื้อหลายเมล็ด อุดมไปด้วยคุณค่าทางอาหาร มะเขือเทศขนาดปานกลางจะมีปริมาณ วิตามินซี ครึ่งหนึ่งของ ส้มโอ ทั้งผล มะเขือเทศผลหนึ่งจะมี วิตามินเอ ราว 1 ใน 3 ของวิตามินเอที่ร่างกายต้องการในหนึ่งวัน นอกจากนี้มะเขือเทศยังมี โพแทสเซียม ฟอสฟอรัส แมกนีเซียม และแร่ธาตุอื่น ๆ อีกหลายชนิด
ลักษณะ.
มะเขือเทศเป็นพืชล้มลุกอายุเพียง 1 ปี ลำต้นตั้งตรง มีลักษณะเป็นพุ่ม มีขนอ่อน ๆ ปกคลุม ใบเป็นใบประกอบ ออกสลับกัน ใบย่อยมีขนาดไม่เท่ากัน บางใบเล็กรียาว บางใบกลมใหญ่ ปลายใบแหลม ขอบใบเป็นหยักลึกคล้ายฟันเลื่อยมีขนอ่อน ๆ ออกดอกเป็นช่อหรือดอกเดี่ยว บริเวณซอกใบ ดอกมีสีเหลือง มีกลีบเลี้ยงสีเขียวประมาณ 5-6 กลีบ ผลเป็นผลเดี่ยว มีขนาดรูปร่างและสีต่างกัน ซึ่งมีขนาดเล็กประมาณ 3 เซนติเมตร จนถึงใหญ่ประมาณ 10 เซนติเมตร รูปร่างมีทั้งกลม กลมแบน หรือกลมรี ผิวนอกกลีบเป็นมัน ผลดิบมีสีเขียว หรือเขียวอมเทา เมื่อสุกจะมีสีเหลือง สีส้ม หรือสีแดง เนื้อภายในฉ่ำด้วยน้ำมีรสเปรี้ยว มีเมล็ดเป็นจำนวนมาก มะเขือเทศมีหลายพันธุ์ เช่น พันธุ์สีดา พันธุ์โรมาเรดเพียร์ เป็นต้น 
ชื่ออื่น : มะเขือเทศ (ทั่วไป) บะเขือส้ม (ภาคเหนือ/ภาคอีสาน) เขือส้ม/เขือเทศ(ภาคใต้).
บาเกียว

บาเกียว  เป็นเมืองในจังหวัดเบงเกต ประเทศฟิลิปปินส์ ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของเกาะลูซอน ห่างจากกรุงมะนิลาไปทางทิศเหนือราว 210 กิโลเมตร เมืองตั้งอยู่บนพื้นที่สูงจากระดับทะเลปานกลาง 1,372 เมตร จึงมีอากาศค่อนข้างเย็น เหมาะสำหรับเป็นที่พักตากอากาศในฤดูร้อน
จากการสำรวจประชากรในปี ค.ศ. 2007 เมืองบาเกียวมีประชากรราว 301,926 คน
อากรแสตมป์

อากรแสตมป์ เป็นภาษีอากรตามประมวลรัษฎากรประเภทหนึ่ง ซึ่งมีการจัดเก็บจากการทำตราสารระหว่างกัน 28 ลักษณะ ตามที่กำหนดไว้ในบัญชีอัตราอากรแสตมป์ ลักษณะของอากรแสตมป์จะมีการจัดพิมพ์คล้ายกับตราไปรษณียากร (แสตมป์ไปรษณีย์) มีลวดลาย รอยปรุของฟันแสตมป์ และราคาแสตมป์ แต่ต่างกันที่จะไม่มีตราประทับ จะใช้การขีดฆ่าแสดงการใช้แสตมป์ดังกล่าว ซึ่งผู้ที่จะขีดฆ่าได้ต้องเป็นไปตามกำหนดของประมวลรัษฎากร
บัญชีอัตราอากรแสตมป์.
ข้อควรระวัง รายการเหล่านี้เป็นเพียงข้อสรุปเพื่อความเข้าใจเท่านั้น หากต้องการนำไปใช้งานกรุณาอ่านเพิ่มเติมในประมวลรัษฎากร
จอมมารบู

จอมมารบู (Majin Buu) เป็นตัวละครจากเรื่อง ดราก้อนบอล เป็นจอมมารตัวอ้วนนิสัยดี แต่พอแยกร่างกลายเป็นบูผอมโหดร้ายเย็นชา เกิดขึ้นจากพ่อมดบาบีดี้ที่นำพลังบริสุทธิ์และมหาศาลอย่างพวกซุน โกคูมาใส่ในไข่ของจอมมารบู และได้ต่อสู่กับพวกโกคู โกคูได้รวมร่างกับเบจิต้า จึงกลายเป็นเบจิโต้ ตอนแรกสู้ได้เหนือกว่า แต่พอเข้าไปในร่างบู ตัวก็แยกออกจากกัน ดังนั้นจึงต้องสู้ทั้งที่ไม่ได้รวมร่าง และโกคูก็ชนะด้วยบอลเก็นกิ เมื่อบูตาย จึงเกิดเป็นอูบุขึ้นมาและในตอนจบของดราก้อนบอล โงคุนได้ฝึกวิชาให้อูบุ
ความสามารถคือ เลียนแบบวิชาต่อสู้ได้เพียงแค่เห็นทีเดียว กับยิ่งดูดใครที่มีพลังมากเข้ามา แต่เฉพาะที่มีชีวิตเท่านั้น ร่างกายจะเปลี่ยนไปจนรูปร่างคล้ายกับร่างที่ดูด โดยได้ทั้งพลังนิสัยความทรงจำมาอยู่ในร่าง โดยการดูดมาเป็นร่างต่างๆนั้นคือ ต้องเปลี่ยนให้คนนั้นเป็นช็อคโกแลตรูปคนนั้นกับกินเข้าเอาด้วยตัวเอง หรือเอาชิ้นของบูไปจับเหยื่อเพื่อดูดมารวมตัวกับตน เอาชิ้นส่วนนั้นไปจับใครมาเอามารวมกับตัวเอง แต่ถ้าร่างที่ดูดมาอยู่ในตัวนานเกินไปจะหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียว แต่ถ้าไปตัดท่อสายส่งออกไป บูก็จะคืนร่างตามร่างที่เหลือ ถ้าไม่มีร่างที่ดูดเหลือ ก็คืนร่างเดิม กับสูญเสียสติปัญญาไป กับความสามารถที่โดดเด่นของจอมมารบูคือ ร่างกายแม้ว่าจะบาดเจ็บจนแขนขาขาด ก็งอกใหม่ได้ หรือต่อให้ถูกทำลายเหลือแค่เซลล์เดียวก็ฟื้นตัวกลับมาได้
ชื่อของบูมาจากชื่อคาถาในภาพยนตร์ซินเดอเรลลา ปี 1950 "Bibbidi-Bobbidi-Boo"
ร่างต่างๆ ของจอมมารบู.
 ซึ่งวันหนึ่งที่บิบิดี้ผนึกบูตามปกติ ไคโอชินตะวันออก ที่เป็นไคโอชินคนถัดไปมาฆ่าบิบิดี้ทิ้ง จนบูถูกผนึกนับแต่นั้นมา แต่บาบิดี้ลูกชายของบิบิดี้คิดปลดปล่อยบูเพื่อแก้แค้น ด้วยการสูบพลังมหาศาลเข้าไป จนบูคลายจากผนึกได้ ถูกบาบีดี้สั่งให้ฆ่ามนุษย์ แต่บูอ้วนมีนิสัยที่ดีและอ่อนโยน ยอมกลับตัวกลับใจด้วยมิตรภาพของมิสเตอร์ซาตาน จนเป็นเพื่อนสนิทกัน แต่เพราะเห็นแบร์(ลูกหมา)กับMr.ซาตานถูกคนชั่วยิง แม้ตนรักษาทั้งคู่ แต่ความชั่วร้ายแยกตัวออกมาเป็นร่างผอม ตัวอ้วนสู้ไม่ไหว เพราะตอนแยกออกจากร่าง ร่างผอมมีพลังกว่าครึ่ง ร่างอ้อนแพ้จนโดนดูดไป แต่พอเบจิต้าตัดท่อเชื่อมต่อจนจอมมารบูเป็นบูร่างเล็ก ร่างอ้วนที่หมดสติอยู่ข้างในพอดี ได้ก็หนีออกมา ช่างที่ร่างเล็กสู้กับโกคูและเบจิต้า แต่ร่างอ้วนสู้ไม่ไหวจนสลบไป พอร่างเล็กถูกโกคูกำจัดไป เดนเด้รักษาบูร่างอ้วน เพราะโกคูยอมตามคำขอร้องของMr.ซาตาน กับกับเหตุผลที่ว่าบูร่างอ้วนนั้นกลับใจได้แล้ว และมีส่วนช่วยกำจัดร่างเด็ก จนบูเป็นเพื่อนกับพวกโกคู
หลังจากโลกสงบสุข จอมมารบูได้เข้าร่วมการแข่งศึกชิงจ้าวยุทธภพ โดยใช้ชื่อว่า "มร.บู" โดยส่วนมากจะแพ้ มร.ซาตานทุกครั้งในรอบชิงฯ
มิกิ ฟูจิโมโตะ

มิกิ ฟูจิโมโตะ (#เปลี่ยนทาง , เกิดวันที่ 26 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1985) เป็นนักร้องหญิงชาวญี่ปุ่น เธอเป็นอดีตศิลปินเดี่ยวของเฮลโล! โปรเจกต์และเป็นอดีตสมาชิกรุ่นที่ 6 ของมอร์นิงมูซูเมะ
ประวัติการทำงาน.
ศิลปินเดี่ยว: ค.ศ. 2001 - ค.ศ. 2003.
ในปี ค.ศ. 1999 ฟูจิโมโตะเคยเข้าร่วมโครงการ "อเว็กซ์ดรีม 2000" แต่เธอตกรอบ และหลังจากนั้นต่อมาในปี ค.ศ. 2000 เธอได้เข้าร่วมโครงการ "มอร์นิงมูซูเมะ สึอิกะออดิชัน ครั้งที่ 3" เพื่อที่จะเป็นหนึ่งในสมาชิกรุ่นที่ 4 ของมอร์นิงมูซูเมะ สุดท้ายเธอได้ตกรอบในรอบชิงชนะเลิศ
ในข่วงปลายปี ค.ศ. 2001 ฟูจิโมโตะได้ปรากฏตัวครั้งแรกอย่างเป็นทางการในฐานะศิลปินเดี่ยวของค่ายเฮลโล! โปรเจกต์ หลังจากที่เธอได้รับการฝึกในค่าย และในปี ค.ศ. 2002 เธอได้มีผลงานซิงเกิลและอัลบั้มจนถึงช่วงปี ค.ศ. 2003
มอร์นิงมูซูเมะ : ค.ศ. 2003 – 2007.
วันที่ 7 มกราคม ค.ศ. 2003 ฟูจิโมโตะได้ประกาศเข้าร่วมมอร์นิงมูซูเมะในฐานะสมาชิกรุ่นที่ 6 อย่างเป็นทางการ และหลังจากนั้นสึงกุก็ได้ดึงตัวเธอเข้าร่วมมอร์นิงมูซูเมะพร้อมกับ เอริ คาเม, ซายูมิ มิจิชิเงะ และเรนะ ทานากะ ซึ่งทั้ง 3 คนได้ผ่านการคัดเลือกจากโครงการ "เลิฟออดิชัน 2002"
วันที่ 7 พฤษภาคม ค.ศ. 2007 หลังจากที่ฮิโตมิ โยชิซาวะ ได้สำเร็จการศึกษาจากมอร์นิงมูซูเมะ ฟูจิโมโตะได้เป็นหัวหน้าวงเป็นคนถัดมา
วันที่ 1 มิถุนายนปีเดียวกัน ฟูจิโมโตะได้ถูกปลดจากมอร์นิงมูซูเมะอย่างกระทันหัน หลังจากที่เป็นหัวหน้าวงของมอร์นิงมูซูเมะเพียง 25 วัน เนื่องจากเธอตกเป็นข่าวฉาวกับนักแสดงตลกหนุ่ม "โทโมฮารุ โชจิ" และวันต่อมา ไอ ทากาฮาชิได้รับตำแหน่งหัวหน้าวงแทนฟูจิโมโตะหลังจากเกิดเหตุการณ์ครั้งนั้น
ชีวิตส่วนตัว.
ฟูจิโมโตะกับ "โทโมฮารุ โชจิ" ได้ตกเป็นข่าวฉาวในนิตยสารฟรายเดย์ (FRIDAY) ในปี ค.ศ. 2007 ต่อมาวันที่ 3 กรกฎาคม ค.ศ. 2009 เธอและโชจิได้เข้าพิธีสมรสอย่างเป็นทางการ และทั้งคู่ได้มีบุตรและธิดารวมเป็น 3 คน บุตร 1 คน และ ธิดา 2 คน
อักษรคุชราต

อักษรคุชราต พัฒนามาจากอักษรเทวนาครี เพื่อใช้เขียนภาษาคุชราต เอกสารเก่าสุดพบเมื่อ พ.ศ. 2135 และเอกสารพิมพ์เก่าสุด พบเมื่อ พ.ศ. 2340 กระทั่งคริสต์ศตวรรษที่ 19 อักษรคุชราต ใช้ในการเขียนจดหมายและบันทึกเป็นส่วนใหญ่ ส่วนอักษรเทวนาครีใช้ในวรรณคดีและงานทางวิชาการ ใช้เขียนภาษาคุชราตและภาษากัจฉิ (Kachchi) ในประเทศอินเดีย
ตัวเลข.
૦ = 0, ૧ = 1, ૨ = 2, ૩ = 3, ૪ = 4, ૫ = 5, ૬ = 6, ૭ = 7, ૮ = 8, ૯ = 9
เครื่องหมายพิเศษ.
ૐ = โอม
อักษรคุชราตในคอมพิวเตอร์.
สำหรับผู้ใช้วินโดวส์เอ็กซ์พี (Window XP) สามารถอ่านอักษรคุชราต หรือพิมพ์ข้อความสั้นๆด้วยโปรแกรม Character Map ฟอนต์ shruti
ราชบัณฑิต

ราชบัณฑิต คือ "นักปราชญ์หลวง" ที่เป็นสมาชิกขององค์การวิทยาการของรัฐคือ ราชบัณฑิตยสภาโดยต้องเป็นผู้ที่มีเกียรติประวัติดีงาม ได้รับการยอมรับและการยกย่องจากผู้รู้ในศาสตร์สาขาเดียวแห่งตนและจากคนทั่วไป มีสัญชาติไทย อายุไม่ต่ำกว่า 35 ปี ได้รับการคัดเลือกจากสภาราชบัณฑิตว่าเป็นผู้รู้ในสาขาวิชาใดสาขาหนึ่งที่มีกำหนดไว้ในราชบัณฑิตยสถาน เมื่อได้รับการคัดเลือกแล้ว พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวจึงจะทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งเป็นราชบัณฑิตและจะได้รับค่าสมนาคุณเป็นรายเดือน
หน้าที่ของราชบัณฑิต.
ราชบัณฑิตมีหน้าที่ค้นคว้าและบำรุงสรรพวิชาการให้เป็นคุณประโยชน์ต่อประเทศชาติ แลกเปลี่ยนความรู้กับองค์กรอื่นๆ เป็นที่ปรึกษาของรัฐ งานหลักที่สำคัญเป็นที่รู้จักแพร่หลายคือการแต่งหนังสือตำราประเภทอ้างอิงและหลักเกณฑ์ในวิทยาการสาขาต่างๆ รวมทั้งการสร้างแหล่งรวบรวมความรู้ในหลายสาขาวิชา ในชื่อ "คลังความรู้" เพื่อเผยแพร่แก่ประชาชนทั่วไป
ผู้เข้าข่ายได้รับการคัดเลือกเป็นราชบัณฑิตจะต้องเป็นภาคีสมาชิกของราชบัณฑิตยสภามาเป็นระยะเวลาหนึ่งไม่น้อยกว่า 1 ปีและได้แสดงผลงานการค้นคว้าวิจัยหรือส่งเสริมความก้าวหน้าในวิทยาการสาขาตนเป็นที่ประจักษ์อย่างสม่ำเสมอจึงจะได้รับการเสนอชื่อจากที่ประชุมของสำนักตน ให้สภาราชบัณฑิตเห็นชอบ
ราชบัณฑิตจะอยู่ในตำแหน่งไปจนเสียชีวิตหรือลาออกหรือที่ประชุมสภาราชบัณฑิตเห็นควรให้พ้นจากตำแหน่งเพราะเหตุกระทำความเสื่อมเสียร้ายแรง
ปัจจุบันราชบัณฑิตยสถานมีราชบัณฑิตในสาขาวิชาต่างๆ รวม 110 คน
ราชบัณฑิตในประเทศอื่น.
คำว่า "ราช-" นำหน้าหมายถึงความเกี่ยวข้องกับพระมหากษัตริย์ ราชบัณฑิตจึงหมายเฉพาะของประเทศที่มีพระมหากษัตริย์เป็นองค์ประมุข องค์การวิทยาการของราชอาณาจักรที่อาจนับว่าเก่าแก่ที่สุดของโลกได้แก่ "ราชสมาคมแห่งลอนดอน" (Royal Society of London) ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2205 "เพื่อยกระดับความรู้ด้านธรรมชาติ" โดยบรมราชานุญาตของสมเด็จพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 2 แห่งอังกฤษ (ตรงกับรัชสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช) จำกัดสมาชิกเฉพาะสาขาด้านวิทยาศาสตร์และคณิตศาสตร์ แรกเริ่มมีสมาชิก 150 คนในจำนวนนี้ได้รับเลือกในปีถัดมาให้เป็น "Fellows" ที่อาจเรียกได้ว่า "ราชบัณฑิต" 10 คน ไอแซก นิวตันนับเป็นสมาชิกลำดับที่ 15 ที่ได้รับเลือก ในเวลา 9 ปีต่อมา ในช่วงเวลา 336 ปี (พ.ศ. 2206-2542) ราชสมาคมแห่งลอนดอนมีผู้ได้รับเลือกเป็นราชบัณฑิต 381 คน หรือเฉลี่ยปีละ 1.134 คน 
ข้อแตกต่างระหว่างราชสมาคมแห่งลอนดอน และราชบัณฑิตยสภาได้แก่การเน้นสาขาวิทยาการ ราชสมาคมแห่งลอนดอนจำกัดสมาชิกเฉพาะด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ในขณะที่ราชบัณฑิตยสภาของประเทศไทยเป็นสถาบันสหวิทยาการ
วังบูรพาภิรมย์

วังบูรพาภิรมย์ เป็นวังที่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดเกล้าฯ ให้สร้างขึ้นพระราชทาน สมเด็จพระราชปิตุลา บรมพงศาภิมุข เจ้าฟ้าภาณุรังษีสว่างวงศ์ กรมพระยาภาณุพันธุวงศ์วรเดช พระเจ้าลูกยาเธอพระองค์สุดท้องในสมเด็จพระเทพศิรินทราบรมราชินี เมื่อ พ.ศ. 2418
พื้นที่บริเวณนี้เป็นวังเก่ามาแต่ต้นกรุงรัตนโกสินทร์ เจ้านายที่เคยประทับที่นี่ล้วนเป็นพระบรมวงศ์ชั้นผู้ใหญ่ที่ได้รับมอบหมายให้มารักษาพระนครด้านทิศตะวันออก ได้แก่ สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาเดชาดิศร, พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นนรินทรพิทักษ์, พระสัมพันธวงศ์เธอ กรมหมื่นนเรนทรบริรักษ์, พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นภูบาลบริรักษ์ และพระสัมพันธวงศ์เธอ กรมหมื่นนรินทรเทพ เมื่อมีการสร้างวังใหม่ในรัชกาลที่ 5 จึงได้รับพระราชทานนามซึ่งหมายถึง "วังที่อยู่ทางทิศตะวันออก" คือ วังบูรพาภิรมย์ หรือ วังบูรพา
วังบูรพาภิรมย์ได้รับการออกแบบโดยนายโจอาคีโน กรัสซี (Gioachino Grassi) สถาปนิกชาวอิตาลี-ออสเตรีย เป็นสถาปัตยกรรมผสมผสานแนวอาณานิคม สร้างเป็นพระตำหนักใหญ่สูง 2 ชั้น ประกอบด้วยอาคาร 3 หลัง เนื้อที่กว้างขวางตั้งแต่ริมถนนตรงป้อมมหาไชยจนถึงสะพานเหล็ก ใช้เวลาสร้าง 6 ปี ตั้งแต่เริ่มวางศิลาฤกษ์เมื่อวันแรม 4 ค่ำ เดือน 4 ปีกุนสัปตศก จุลศักราช 1237 ตรงกับวันที่ 19 มีนาคม พ.ศ 2418
เมื่อสมเด็จพระราชปิตุลา บรมพงศาภิมุข เจ้าฟ้าภาณุรังษีสว่างวงศ์ กรมพระยาภาณุพันธุวงศ์วรเดช เสด็จมาประทับ ณ วังนี้แล้ว โปรดให้จัดงานเลี้ยงสังสรรค์อยู่เสมอ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวก็เสด็จพระราชดำเนินมางานเต้นรำที่นี่อยู่เสมอ นอกจากนี้ วังนี้ยังเคยใช้เป็นที่รับรองรพินทรนาถ ฐากูร ปราชญ์ชาวอินเดีย เมื่อครั้งมาบรรยายในประเทศไทย
หลังจากสมเด็จพระราชปิตุลา บรมพงศาภิมุข กรมพระยาภาณุพันธุวงศ์วรเดช เสด็จทิวงคตในปี พ.ศ. 2471 วังนี้ก็ซบเซาลง ทายาทของท่านให้เช่าเป็นที่ตั้งโรงเรียนสตรีภานุทัต ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 และหลังสงครามสงบลง ก็ใช้เป็นอาคารเรียนของโรงเรียนพณิชยการพระนคร
เมื่อ พ.ศ. 2495 ทายาทราชสกุลภาณุพันธุ์ได้ขายวังบูรพาให้เอกชน คือนายโอสถ โกศิน ในราคา 12 ล้าน 2 หมื่นบาท มีการรื้อวังออก เพื่อสร้างเป็นศูนย์การค้าและโรงภาพยนตร์สามแห่ง คือโรงภาพยนตร์คิงส์ โรงภาพยนตร์ควีนส์ และโรงภาพยนตร์แกรนด์ ทำพิธีเปิดเมื่อวันที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2497 เมื่อรวมกับตลาดมิ่งเมือง (ปัจจุบันคือศูนย์การค้าดิโอลด์สยามพลาซ่า) และโรงภาพยนตร์อีกแห่งหนึ่งคือ ศาลาเฉลิมกรุง ซึ่งสร้างขึ้นเพื่อเฉลิมฉลองกรุงรัตนโกสินทร์ครบ 150 ปี ในปี พ.ศ. 2475 จึงนับว่าย่านนี้เป็นย่านการค้าที่ใหญ่ที่สุดในสมัยนั้น
ในช่วง พ.ศ. 2499–2500 ย่านนี้ได้กลายเป็นแหล่งชุมนุมของวัยรุ่นหนุ่มสาวทันสมัย เรียกว่าเป็น โก๋หลังวัง ซึ่งหมายถึงวังบูรพานั่นเอง ทุกวันนี้ศูนย์การค้าและโรงภาพยนตร์เหล่านั้นล้วนเลิกกิจการไปหมดแล้ว แต่ย่านดังกล่าวก็ยังคงเป็นที่รู้จักกันในชื่อ วังบูรพา
สิงโตวังบูรพา.
ด้านหน้าวังบูรพาภิรมย์ มีรูปปั้นสิงโตสีน้ำตาลแดงขนาดใหญ่อยู่คู่หนึ่ง เมื่อมีการรื้อวัง ได้มีการย้ายสิงโตคู่นี้ไปอยู่ที่วังพระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้านรเศรษฐสุริยลักษณ์ เมื่อพระองค์เจ้านรเศรษฐ์สิ้นพระชนม์ ก็ได้ย้ายสิงโตไปตั้งอยู่หน้าพระที่นั่งศิวโมกขพิมาน ในพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ ปัจจุบันย้ายไปอยู่หน้าตึกกองบัญชาการกองทัพบก ถนนราชดำเนินนอก
นักเต้นประกอบ

นักเต้นประกอบ คือนักเต้นหรือกลุ่มของนักเต้นที่เต้นรำพร้อมกับศิลปิน หรือเต้นรำเป็นฉากหลังในการแสดงทางดนตรีอย่างคอนเสิร์ตหรือมิวสิกวิดีโอ การเคลื่อนไหวของนักเต้นประกอบมักจะมีการจัดท่าเต้นให้สมมาตรกับศิลปินหรือเต้นพร้อมกันทั้งหมดโดยเข้ากับจังหวะของดนตรี ศิลปินนักร้องบางท่านเคยทำงานเป็นนักเต้นประกอบมาก่อนที่จะได้เป็นนักร้องในปัจจุบัน
หมู่บ้านหางเครื่อง.
ในวงการเพลงลูกทุ่งของไทย นักเต้นประกอบมักเรียกกันว่า "หางเครื่อง" โดยส่วนมากเป็นผู้หญิง ใส่ชุดสวยงามตระการตา และเต้นเป็นกลุ่มตั้งแต่สองถึงยี่สิบคน ตำบลบางเสร่ในอดีตนั้นเป็นที่กล่าวขานถึงความโด่งดังของ " หมู่บ้านหางเครื่อง " 
ซึ่งเป็นหางเครื่องพื้นบ้าน ซึ่งนักเต้นหรือหางเครื่องภายในวงส่วนใหญ่ล้วนแล้วแต่เป็นลูกหลานของชาวบ้านตำบลบางเสร่ จุดเด่นของหางเครื่องบางเสร่อยู่ที่ท่วงท่าการเต้นที่สวยงามและพร้อมเพรียงเป็นเอกลักษณ์ และที่สำคัญไม่ออกในแนวทางการเต้นที่ส่อในทางลามกอนาจาร แต่ในปัจจุบันวิถีชีวิตเปลี่ยนไปและเริ่มมีการรับเอาวัฒนธรรมของต่างชาติในงานแสดงต่าง ๆ หันไปใช้นักเต้นที่นิยมนุ่งน้อยห่มน้อย และท่าเต้นที่ส่อไปในทางลามกอนาจาร ทำให้หางเครื่องบางเสร่ที่ยังคงความเป็นเอกลักษณ์เดิม ๆ ไว้แทบจะหมดสิ้นไป
วิกิซอร์ซ

วิกิซอร์ซ  เป็นหนึ่งในโครงการของมูลนิธิวิกิมีเดีย และเป็นโครงการพี่น้องกับ วิกิพีเดีย และเปิดเสรี เป็นห้องสมุดดิจิทัลออนไลน์ที่รวบรวมเอกสารต้นทาง ในทุกๆ ภาษา ที่เป็นสาธารณสมบัติ หรืออนุญาตให้ใช้ได้ ภายใต้สัญญาอนุญาตเสรี
ภาพลวงตาปอนโซ

<ns>0</ns>
 <revision>
 <parentid>10640819</parentid>
 <timestamp>2024-11-23T16:09:35Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>JasperBot</username>
 </contributor>
 <minor />
 <comment>แทนที่ {lang-??} ด้วย {langx|??}</comment>
 <origin>11970416</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
ภาพลวงตาปอนโซ  เป็นภาพลวงตาเชิงเรขาคณิต
ที่ค้นพบโดยนักจิตวิทยาชาวอิตาลีชื่อว่า มาริโอ ปอนโซ (ค.ศ. 1882-1960) ในปี ค.ศ. 1911 (พ.ศ. 2456) 
เขาเสนอว่า ใจมนุษย์ตัดสินขนาดของวัตถุโดยอาศัยพื้นหลัง
เขาจึงสนับสนุนความคิดนี้โดยวาดเส้นตรงยาวเท่ากันสองเส้น ผ่านเส้นสองเส้นที่เบนเข้าหากัน โดยมีลักษณะคล้ายกับทางรถไฟ
ซึ่งทำให้เส้นด้านบนจะดูยาวกว่าเส้นด้านล่างเพราะว่า เราแปลผลเส้นที่เบนเข้าหากันตามหลักทัศนมิติว่า เป็นเส้นขนานที่ถอยห่างออกไปเรื่อย ๆ ตามระยะทาง
ดังนั้นเราจึงแปลผลเหมือนกับว่า เส้นบนนั้นอยู่ไกลกว่า และจึงเห็นมันว่ายาวกว่า
โดยในมุมมอง 3 มิติแล้ว วัตถุที่ไกลกว่าต้องมีความยาวมากกว่าวัตถุที่ใกล้กว่า เพื่อที่จะมีความยาวเท่ากันปรากฏบนเรตินา
วิธีการอธิบายภาพลวงตานี้เรียกว่า สมมุติฐานทัศนมิติ (perspective hypothesis)
ซึ่งกล่าวว่า ทัศนมิติที่เห็นในรูปเกิดขึ้นจากเส้นสองเส้นที่เบนหาเข้ากันซึ่งปกติมีความสัมพันธ์กับระยะทาง
ซึ่งก็คือ เส้นเอียงสองเส้นดูเหมือนจะวิ่งไปบรรจบกันที่เส้นขอบฟ้าหรือที่จุดสุดสายตา ที่อยู่ไกลออกไป
วิธีการอธิบายอีกวิธีหนึ่งเรียกว่า สมมุติฐานกรอบภาพ (framing-effects hypothesis)
ซึ่งกล่าวว่า ช่องระหว่างเส้นแนวนอนกับเส้นเอียง (แนวตั้ง) ที่เป็นกรอบอาจจะเป็นตัวกำหนด
หรือมีส่วนในการกำหนดระดับความบิดเบือนจากความเป็นจริง ของความยาวของเส้นแนวนอนสองเส้น
โดยตัวอย่างหนึ่งของภาพลวงตาปอนโซ คือ ภาพลวงตาโดยพระจันทร์ คือการเห็นพระจันทร์พระอาทิตย์เป็นต้นที่ใกล้ ๆ เส้นขอบฟ้าใหญ่กว่าที่เห็นกลางท้องฟ้า 
โดยที่วัตถุปรากฏ "ไกลออกไป" (เพราะอยู่ที่ขอบฟ้า) จะต้องใหญ่กว่าวัตถุที่อยู่ข้างบน
ภาพลวงตาเช่นนี้ก็เกิดขึ้นด้วยสำหรับผู้ที่ใช้อุปกรณ์ที่ส่งข้อมูลการเห็นโดยสัมผัสหรือโดยเสียง
ซึ่งบุคคลนั้นต้องเคยมีการเห็นทางตาจริง ๆ มาก่อนเท่านั้น เพราะว่า คนที่พิการทางสายตาโดยสมบูรณ์มาแต่กำเนิดจะไม่ประสบกับปรากฏการณ์นี้
มีการใช้ภาพลวงตาปอนโซเพื่อแสดงการแยกออกจากกันระหว่างวิถีประสาทการเห็นเพื่อการรับรู้ และวิถีประสาทการเห็นเพื่อการเคลื่อนไหว (ดูสมมุติฐานทางสัญญาณสองทาง)
กล่าวคือ การปรับเปลี่ยนขนาดของมือเพื่อที่จะยื่นออกไปจับวัตถุที่อยู่ในภาพลวงตาปอนโซไม่ปรากฏว่าเกิดการลวง 
กล่าวอีกอย่างหนึ่งก็คือ เมื่อยื่นมือไปจับวัตถุ การอ้านิ้วชี้และนิ้วโป้งออก 
จะเป็นไปตามขนาดของวัตถุจริง ๆ ไม่ใช่ขนาดวัตถุที่ปรากฏในการรับรู้ โดยระบบสายตาเพื่อการเคลื่อนไหวไม่ถูกลวง ในขณะที่ระบบสายตาเพื่อการรับรู้ถูกลวง
ความแตกต่างในความเป็นอยู่ในชีวิตทำให้เกิดความไวต่อภาพลวงตาปอนโซในระดับต่าง ๆ กัน
คือ คนชนบทและผู้ที่ไม่ใช่ชาวตะวันตกปรากฏว่า เกิดการลวงในระดับที่ต่ำกว่า 
งานวิจัยในปี ค.ศ. 2011 เสนอว่า อิทธิพลของภาพลวงตาปอนโซ และของภาพลวงตาเอ็บบิงก์เฮาส์
อาจจะมีสหสัมพันธ์เชิงผกผันกับขนาดของคอร์เทกซ์สายตาปฐมภูมิ โดยยิ่งขนาดของคอร์เทกซ์ใหญ่เท่าไร บุคคลนั้นก็ถูกลวงน้อยลงเท่านั้น
เชิงอรรถและอ้างอิง.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
ภาพลวงตาผนังร้านกาแฟ

ภาพลวงตาผนังร้านกาแฟ (Café wall illusion) เป็นภาพลวงตาชนิดหนึ่ง คิดค้นโดย ริชาร์ด เกรกอรี เป็นภาพของตารางสี่เหลี่ยมจัตุรัสที่เส้นของในแนวนอนทุกเส้นขนานกัน แต่จากสีในภาพ ทำให้ดูเหมือนเส้นตรงแต่ละเส้นเอนไปมา แต่พอเขยิบเส้นนิดเดียวก็ตรง
ปรากฏการณ์นี้ถูกค้นพบใหม่หลายครั้ง ภาพลวงตารูปแบบหนึ่งได้รับการอธิบายครั้งแรกโดย Hugo Münsterberg ในปีค.ศ. 1894
การบริหารการส่งออก

การบริหารการส่งออก  คือการบริหารงานในรูปแบบที่บริษัทรับจัดการเกี่ยวกับการส่งออก (Export Management Company : EMC) ทำหน้าที่เสมือนเป็นแผนกส่งออกให้แก่บริษัทผู้ผลิตโดยบริษัทผู้ผลิตไม่จำเป็นต้องตั้งฝ่ายหรือแผนกส่งออกของตนเอง แต่มอบหมายให้บริษัทดังกล่าวทำหน้าที่หรือธุรกรรมเกี่ยวกับการส่งออกแทนทั้งหมด โดยกระทำในนามบริษัทผู้ผลิต บริษัทผู้ผลิตเป็นผู้กำหนดนโยบาย ราคาสินค้าที่จะขาย เงื่อนไขการขาย นโยบายเกี่ยวกับการส่งเสริมการตลาด งบประมาณ และอื่น ๆ แต่ส่วนใหญ่ก็จะทำตามข้อแนะนำของบริษัทรับจัดการส่งออกดังกล่าวโดยบริษัทได้รับค่านายหน้าเป็นการตอบแทน
สวรรค์มืด

สวรรค์มืด เป็นภาพยนตร์ออกฉายในปี พ.ศ. 2501 ประเภทชีวิตประกอบเพลง สร้างโดย คันจราภาพยนตร์ กำกับการแสดงโดย รัตน์ เปสตันยี จากบทประพันธ์ของ สุวัฒน์ วรดิลก (รพีพร) ศิลปินแห่งชาติ บทประพันธ์เคยโด่งดังมาตั้งแต่ครั้งเป็นละครออกอากาศสดทางโทรทัศน์ ช่อง 4 บางขุนพรหม และละครวิทยุก่อนหน้า เพลงประกอบโดย ชาลี อินทรวิจิตร คำร้อง สมาน กาญจนะผลิน ทำนอง นำแสดงโดย สุเทพ วงศ์กำแหง (เรื่องที่สองของสุเทพ) คู่นางเอกหน้าใหม่ อดีตนางสาวถิ่นไทยงามปี 2490 คือ "สืบเนื่อง กันภัย" และ เพ็ญศรี พุ่มชูศรี ภรรยาของผู้เขียนบทร่วมแสดงด้วย ภาพยนตร์ถ่ายทำด้วยระบบ 35 มม. ไวด์สกรีน บันทึกเสียงขณะถ่ายทำ (ซาวน์ออนฟิล์ม) ตลอดเรื่อง ตามแบบมาตรฐานสากล
ภาพยนตร์เข้าฉายเมื่อวันที่ 16 มกราคม พ.ศ. 2501 ฉายครั้งแรกที่ ศาลาเฉลิมกรุง แล้วนำกลับมาฉายอีกครั้งหนึ่งในปี พ.ศ. 2515 และออกจำหน่ายในรูปแบบดีวีดี โดย มูลนิธิหนังไทย เจ้าของลิขสิทธิ์ ในปัจจุบัน
เรื่องย่อ.
หญิงกำพร้าผู้ยากจนชื่อเนียร (สืบเนื่อง กันภัย) ต้องหลบหนีหลังจากขโมยอาหารที่ชายร่ำรวยซื้อมาเพื่อเลี้ยงสุนัข เธอไปหลบอยู่กับคนเก็บขยะที่ชอบร้องเพลงชื่อชู (สุเทพ วงศ์กำแหง) ซึ่งซ่อนเนียรไว้ในรถเข็นขยะของเขา ในขณะที่ชายร่ำรวยและตำรวจกำลังตามหาหญิงสาว
จากนั้นชูก็พาเนียรกลับไปที่กระท่อมหลังเล็ก ๆ ของเขาและมอบที่พักพิงให้กับเธอ ทั้งคู่ตกหลุมรักกัน แต่ความรักของพวกเขาต้องจบลงเมื่อเขาถูกเกณฑ์เข้ากองทัพและส่งไปทำสงคราม ในช่วงหนึ่ง เนียรต้องรับหน้าที่เก็บขยะแทนชู จนกระทั่งเธอได้รับการอุปการะจากหญิงร่ำรวยคนหนึ่ง ซึ่งปฏิบัติกับเนียรราวกับลูกสาว
ชูกลับมาจากสงครามโดยที่ตาบอดเพราะโดนสะเก็ดระเบิด ขณะที่เนียรได้พบกับความหรูหราที่เหนือจินตนาการ ทำให้เธอต้องเลือกระหว่างวิถีชีวิตที่ร่ำรวยที่เธอเพิ่งค้นพบและชีวิตที่เรียบง่ายของเธอกับชู
ดีวีดี.
ผลิตโดย มูลนิธิหนังไทย เจ้าของลิขสิทธิ์ ราคา 250 บาท สั่งซื้อได้ที่เว็บไซต์ของ มูลนิธิหนังไทย
อำเภอเมืองชัยนาท

เมืองชัยนาท เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดชัยนาท
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอเมืองชัยนาทตั้งอยู่ทางตอนกลาง ค่อนไปทิศตะวันออกของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังต่อไปนี้
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอเมืองชัยนาทแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 9 ตำบล 82 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอเมืองชัยนาทประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 9 แห่ง ได้แก่
อำเภอมโนรมย์

<ns>0</ns>
 <revision>
 <parentid>12215282</parentid>
 <timestamp>2025-06-21T12:31:30Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Narawit2536</username>
 </contributor>
 <minor />
 <comment>/* ประวัติ */ แก้ไขลำดับ</comment>
 <origin>12379612</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
มโนรมย์ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดชัยนาท ตามหลักฐานประวัติศาสตร์ปรากฏว่าเป็น “เมือง” มาก่อนซึ่งสร้างขึ้นสมัยกรุงศรีอยุธยาเป็นราชธานี
โดยให้ชื่อว่า “เมืองมโนรมย์ ”
ประวัติ.
อำเภอมโนรมย์ หรือ "เมืองมโนรมย์" ครั้งแรกตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกบริเวณวัดจวน ตำบลท่าฉนวน ห่างจากที่ว่าการอำเภอปัจจุบัน ไปทางทิศเหนือประมาณ 10 กิโลเมตรแต่เนื่องจากตัวเมืองขณะนั้นอยู่ในที่แคบบริเวณแม่น้ำเจ้าพระยาฝั่งตะวันออกและได้ถูกกระแสน้ำเซาะตลิ่งพัง เหตุนี้จึงย้ายตัวเมืองไปตั้งบริเวณบ้านหาดมะตูม ตำบลศิลาดาน ซึ่งเห็นว่าเป็นบริเวณที่เหมาะสมกว่า
ต่อมาเมื่อสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ได้มีการจัดการปกครองระบบใหม่คือ การปกครองส่วนภูมิภาคปัจจุบันจึงได้ลดเมืองมโนรมย์มาเป็นอำเภออยู่ในเขตการปกครองของจังหวัดชัยนาทขณะนั้นอำเภอมโนรมย์มีเขตการปกครองข้ามไปถึงแม่น้ำสะแกกรัง มีตำบลหาดทนง ตำบลเกาะเทโพ และตำบลท่าซุง อำเภอเมืองอุทัยธานี จังหวัดอุทัยธานีในปัจจุบัน อยู่ในเขตการปกครองอำเภอมโนรมย์ด้วย สมัยนั้นการคมนาคมขนส่งสินค้าและการสัญจรไปมาของประชาชนในการคมนาคมทางน้ำ โดยอาศัยลำแม่น้ำเจ้าพระยาเป็นเส้นทางหลักในการคมนาคมทางเรือ บรรทุกสินค้า และคนโดยสารจากจังหวัดนครสวรรค์มาตามลำน้ำเจ้าพระยา และจากจังหวัดอุทัยธานีตามลำน้ำท่าจีนออกทางปากคลองมะขามเฒ่าจะมาจอดพักรอผู้โดยสารและขนส่งสินค้าเข้ากรุงเทพฯ บริเวณอำเภอมโนรมย์ จึงเรียกว่า“ คุ้งสำเภา” ในระยะนั้นอำเภอมโนรมย์ มีความเจริญทางเศรษฐกิจด้านพาณิชยกรรมมาก จึงได้ย้ายเมืองมโนรมย์ และตั้งที่ว่าการอำเภอมโนรมย์ใหม่ (เมื่อปี พ.ศ. 2452) เพื่อให้อยู่ใจกลางเมืองและย่านชุมชนบริเวณตำบลคุ้งสำเภา ซึ่งเป็นที่ว่า การอำเภอมโนรมย์ในปัจจุบันนี้
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอมโนรมย์ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังต่อไปนี้
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอมโนรมย์แบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 7 ตำบล 40 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอมโนรมย์ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 8 แห่ง ได้แก่
โรงเรียนเทศบาลวัดคลองโพธิ์

โรงเรียนเทศบาลวัดคลองโพธิ์ เป็น โรงเรียนประถมศึกษาขนาดใหญ่ ตั้งอยู่ที่ ตำบลท่าอิฐ อำเภอเมืองอุตรดิตถ์ จังหวัดอุตรดิตถ์ สังกัดเทศบาลเมืองอุตรดิตถ์ กรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น กระทรวงมหาดไทย โดยโรงเรียนเทศบาลวัดคลองโพธิ์เป็นโรงเรียนเทศบาลต้นแบบของเทศบาลเมืองอุตรดิตถ์ 
ปัจจุบันโรงเรียนเทศบาลวัดคลองโพธิ์แบ่งการเปิดการสอนเป็นระดับประถมศึกษาและระดับก่อนประถมศึกษา (ปฐมวัย) มีนายจักรกฤษณ์ ปาลาศ เป็นผู้อำนวยการโรงเรียนคนปัจจุบัน
ประวัติ.
โรงเรียนเทศบาลวัดคลองโพธิ์ เดิมเป็นโรงเรียนประชาบาล ก่อตั้งเมื่อวันที่ 20 เมษายน พ.ศ. 2486 มีครู 2 คน นักเรียน 19 คน เรียนบนศาลาวัดคลองโพธิ์ ต่อมาได้ที่ดินของราชพัสดุ จำนวน 5 ไร่ 3 งาน และได้รับงบประมาณก่อสร้างอาคารไม้ชั้นเดียว 1 หลัง สร้างเสร็จเมื่อวันที่ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2511 และได้โอนมาสังกัดเทศบาลเมืองอุตรดิตถ์ เมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2520 ขณะนั้นมีครู 4 คน นักเรียน 60 คน ในปี พ.ศ. 2522 ได้รับงบประมาณก่อสร้างอาคารเรียนตึก 2 ชั้น ในปีการศึกษา 2530 ได้เปิดสอนระดับอนุบาลและปฐมวัย ปี พ.ศ. 2533 ได้รับงบประมาณก่อสร้าง อาคารเรียนตึก 3 ชั้น และในปี พ.ศ. 2536 ได้รับงบประมาณก่อสร้างอาคารเรียนตึก 4 ชั้น 
โรงเรียนมีครูใหญ่ อาจารย์ใหญ่ และผู้อำนวยการมาแล้ว 8 คน โรงเรียนเปิดทำการสอนตั้งแต่ชั้นอนุบาล 1 ถึงชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โดยจัดการเรียนการสอนสนองนโยบายของเทศบาลเมืองอุตรดิตถ์และกรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น
สัญลักษณ์โรงเรียนเทศบาลวัดคลองโพธิ์.
ตราสัญลักษณ์.
เป็นรูปช้างสามเศียร เทินปราสาทจตุรมุข สัญลักษณ์เทศบาลเมืองอุตรดิตถ์ ล้อมรอบด้วยอักษรข้อความ “โรงเรียนเทศบาลวัดคลองโพธิ์ เทศบาลเมืองอุตรดิตถ์ จ.อุตรดิตถ์”
คำขวัญของโรงเรียนเทศบาลวัดคลองโพธิ์.
คำขวัญโรงเรียนเทศบาลวัดคลองโพธิ์เป็นพระเถรสุภาษิตภาษาบาลีอันมีที่มาจากพระไตรปิฎก ว่า
<templatestyles src="แม่แบบ:คำพูด/style.css" />"สุสฺสูสา สุตวฑฺฒนี" <br>การใส่ใจศึกษา เป็นความก้าวหน้าทางความรู้
โดยตัดมาจากคาถาบาลีเต็มของพระมหาจุนทเถระที่กล่าวไว้ว่า 
"สุสฺสูสา สุตวฑฺฒนี สุตํ ปญฺญาย วฑฺฒนํ ปญฺญาย อตถํ ชานาติ ญฺโต อตฺโถ สุขาวโห." 
แปลว่า "ความใฝ่เรียนสดับ เป็นเครื่องพัฒนาความรู้ ความรู้จากการเรียนสดับนั้น เป็นเครื่องพัฒนาปัญญา บุคคลที่อยู่ด้วยปัญญา ก็รู้จักสิ่งที่เป็นประโยชน์ ประโยชน์ที่รู้จักแล้วก็ย่อมนำความสุขมาให้"
คำขวัญของโรงเรียนเทศบาลวัดคลองโพธิ์ จึงหมายให้นักเรียนโรงเรียนเทศบาลวัดคลองโพธิ์ เข้ามาศึกษาเพื่อฝึกหัดตนทั้งกายและใจให้กลายเป็นผู้มีความรู้วิชาการควบคู่กับคุณธรรมในจิตใจ เป็นคนดีของสังคมได้ในอนาคต
ปรัชญาของโรงเรียน.
"เรียนดี มีวินัย ใส่ใจศึกษา รักษาอนามัย"
พื้นที่ของสถานศึกษา.
อาคารสถานที่.
โรงเรียนเทศบาลวัดคลองโพธิ์ มีจำนวนอาคารเรียนและอาคารประกอบทั้งหมด 5 หลัง ได้แก่
ภาพพาโนรามาโรงเรียนเทศบาลวัดคลองโพธิ์
การรับบุคคลเข้าศึกษา.
การสำเร็จการศึกษา.
ผู้เรียนสำเร็จการศึกษาระดับประถมศึกษาปีที่ 6 จะได้รับอนุมัติประกาศนียบัตรรับรองการสำเร็จการศึกษาระดับประถมศึกษา และผู้เรียนที่สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาปีที่ 3 จะได้ประกาศนียบัตรรับรองการสำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนต้น
รายชื่อวงศ์พรรณไม้

รายชื่อวงศ์พรรณไม้ เป็นบทความที่รวบรวมวงศ์พรรณไม้ที่มีทั้งหมดในโลก และใช้ในอนุกรมวิธานและการจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ วิวัฒนาการที่เกิดขึ้นในโลกเมื่อ 4,600 ล้านปีมาแล้ว ก่อให้เกิดผลของวิวัฒนาการนั่นก็คือ ความหลากหลายของสรรพชีวิตบนโลกนี้ อันเป็นที่นิยามในหมู่นักอนุกรมวิธานคือ ความหลากหลายทางชีวภาพ (biodiversity) จนเมื่อมนุษย์มีวิวัฒนาการขึ้นมาเมื่อไม่กี่แสนปีที่ผ่านมาความหลากหลายของสิ่งมีชีวิต จึงได้ริเริ่มมีการบันทึกและเรียนรู้ ซึ่งบทความรายชื่อวงศ์พรรณไม้นี้แตกต่างจากบทความ รายชื่อวงศ์พรรณไม้ในประเทศไทย อันเป็นบทความรายชื่อวงศ์พรรณไม้ที่เคยปรากฏในประเทศไทย แต่จะไม่ปรากฏวงศ์พรรณไม้ที่มิเคยมีการขยายพันธุ์ได้มาก่อนเนื่องจากสภาพภูมิประเทศ สภาพดิน สภาพอากาศ และปัจจัยอื่น ๆ ในการเจริญเติบโต ปัจจุบันรายชื่อวงศ์พรรณไม้ที่รวบรวมได้ทั่วโลก มี 642 วงศ์พรรณไม้
รายชื่อวงศ์พรรณไม้ หมวด A–Z.
รายชื่อวงศ์พรรณไม้ หมวด A.
รายชื่อพรรณไม้หมวดอักษรโรมัน A
รายชื่อวงศ์พรรณไม้ หมวด B.
รายชื่อพรรณไม้หมวดอักษรโรมัน B
รายชื่อวงศ์พรรณไม้ หมวด C.
รายชื่อพรรณไม้หมวดอักษรโรมัน C
รายชื่อวงศ์พรรณไม้ หมวด D.
รายชื่อพรรณไม้หมวดอักษรโรมัน D
รายชื่อวงศ์พรรณไม้ หมวด E.
รายชื่อพรรณไม้หมวดอักษรโรมัน E
รายชื่อวงศ์พรรณไม้ หมวด F.
รายชื่อพรรณไม้หมวดอักษรโรมัน F
รายชื่อวงศ์พรรณไม้ หมวด G.
รายชื่อพรรณไม้หมวดอักษรโรมัน G
รายชื่อวงศ์พรรณไม้ หมวด H.
รายชื่อพรรณไม้หมวดอักษรโรมัน H
รายชื่อวงศ์พรรณไม้ หมวด I.
รายชื่อพรรณไม้หมวดอักษรโรมัน I
รายชื่อวงศ์พรรณไม้ หมวด J.
รายชื่อพรรณไม้หมวดอักษรโรมัน J
รายชื่อวงศ์พรรณไม้ หมวด K.
รายชื่อพรรณไม้หมวดอักษรโรมัน K
รายชื่อวงศ์พรรณไม้ หมวด L.
รายชื่อพรรณไม้หมวดอักษรโรมัน L
รายชื่อวงศ์พรรณไม้ หมวด M.
รายชื่อพรรณไม้หมวดอักษรโรมัน M
รายชื่อวงศ์พรรณไม้ หมวด N.
รายชื่อพรรณไม้หมวดอักษรโรมัน N
รายชื่อวงศ์พรรณไม้ หมวด O.
รายชื่อพรรณไม้หมวดอักษรโรมัน O
รายชื่อวงศ์พรรณไม้ หมวด P.
รายชื่อพรรณไม้หมวดอักษรโรมัน P
รายชื่อวงศ์พรรณไม้ หมวด Q.
รายชื่อพรรณไม้หมวดอักษรโรมัน Q
รายชื่อวงศ์พรรณไม้ หมวด T.
รายชื่อพรรณไม้หมวดอักษรโรมัน T
รายชื่อวงศ์พรรณไม้ หมวด X.
รายชื่อพรรณไม้หมวดอักษรโรมัน X
รายชื่อวงศ์พรรณไม้ หมวด Y.
รายชื่อพรรณไม้หมวดอักษรโรมัน Y
รายชื่อวงศ์พรรณไม้ หมวด Z.
รายชื่อพรรณไม้หมวดอักษรโรมัน Z