ซุลัยคอ

ภรรยาของโปติฟาร์ เป็นบุคคลสำคัญในคัมภีร์ฮีบรู และอัลกุรอาน นางเป็นมเหสีของโปทิฟาร์ หัวหน้าองครักษ์ของฟาโรห์ในสมัยของยาโคบ และบุตรชายทั้ง 12 คน ตามพระธรรมปฐมกาล นางกล่าวหาโยเซฟ อย่างผิด ๆ ว่าพยายามข่มขืนหลังจากที่เขาปฏิเสธความต้องการทางเพศของนาง ส่งผลให้เขาถูกจำคุก
ในปฐมกาลเธอไม่ได้ระบุชื่อ แต่ในแหล่งที่มาของชาวยิวและความเชื่อของอิสลามในยุคกลางต่อมา เธอถูกระบุว่าเป็นซุลัยคอ ("zoo-LAY-kah" ;). เรื่องราวของยูซุฟและซุลัยคอ เป็นที่นิยมในวรรณกรรมอิสลาม
ในปฐมกาล.
พระคัมภีร์ไบเบิล (ปฐมกาล 39:5-20) บรรยายการปฏิบัติต่อโยเซฟ ผู้เป็นทาสของโปทิฟาร์ สามีของเธอ:<templatestyles src="แม่แบบ:คำพูด/style.css" />5ตั้งแต่โปทิฟาร์ตั้งโยเซฟให้เป็นผู้ดูแลบ้านและทุกสิ่งที่เขามีแล้ว พระยาห์เวห์ก็ทรงอวยพรแก่ครอบครัวของคนอียิปต์นั้นเพราะเห็นแก่โยเซฟ และพระพรของพระยาห์เวห์มาเหนือทุกสิ่งซึ่งเขามี ทั้งในบ้านและในนา 6เขามอบของทุกอย่างของเขาไว้ในความดูแลของโยเซฟ เมื่อมีท่านแล้ว เขาก็ไม่ได้เอาใจใส่สิ่งใดเลย เว้นแต่อาหารที่เขารับประทาน
โยเซฟนั้นรูปร่างหน้าตาดี 7อยู่มาภายหลัง ภรรยาของนายจ้องมองโยเซฟ และชวนว่า “มานอนกับฉันเถิด” 8แต่ท่านปฏิเสธ และตอบกับภรรยาของนายว่า “คิดดูเถิด เมื่อมีข้าพเจ้า นายก็ไม่ได้ห่วงสิ่งใดซึ่งอยู่ในบ้านเรือน นายได้มอบของทุกอย่างที่มีอยู่ไว้ในมือข้าพเจ้า 9ในบ้านนี้นายก็ไม่ใหญ่กว่าข้าพเจ้า นายไม่ได้หวงสิ่งใดจากข้าพเจ้า เว้นแต่ตัวท่านเพราะเป็นภรรยาของนาย ข้าพเจ้าจะทำความชั่วร้ายใหญ่หลวงนี้ และทำบาปต่อพระเจ้าอย่างไรได้?” 10แม้นางชวนโยเซฟวันแล้ววันเล่า ท่านก็ไม่ยอมฟังนางคือที่จะไปนอนกับนางหรืออยู่ด้วยกันกับนาง 11วันหนึ่งท่านเข้าไปในบ้านเพื่อทำงานของท่าน ไม่มีชายประจำบ้านคนใดอยู่ในนั้น 12นางก็คว้าผ้าพันตัวของท่านไว้ แล้วพูดว่า “มานอนกับฉันเถิด” แต่ท่านทิ้งผ้าพันตัวไว้ในมือนาง หนีออกไปข้างนอก 13เมื่อนางเห็นว่าท่านทิ้งผ้าพันตัวไว้ในมือของนาง หนีไปข้างนอกแล้ว 14นางก็ร้องเรียกพวกผู้ชายประจำบ้านของนางมาบอกว่า “ดูซิ นายเอาคนฮีบรูมาเพื่อเหยียดหยามพวกเรา มันเข้ามาหาจะนอนกับฉัน แต่ฉันร้องเสียงดัง 15เมื่อมันได้ยินฉันส่งเสียงร้องขึ้น มันก็ทิ้งผ้าพันตัวไว้กับฉัน หนีออกไปข้างนอก” 16แล้วนางก็เก็บผ้าพันตัวไว้ใกล้ตัวจนนายของท่านกลับมาบ้าน 17แล้วนางก็บอกกับเขาดังนี้ “ทาสฮีบรูที่ท่านนำมาไว้นั้นเข้ามาหาจะเหยียดหยามฉัน 18เมื่อฉันส่งเสียงร้องขึ้น มันก็ทิ้งผ้าพันตัวไว้กับฉัน หนีออกไปข้างนอก”
19เมื่อนายของท่านได้ฟังคำบอกเล่าของภรรยาว่า “ทาสของท่านทำกับฉันดังนั้น” ก็โกรธนัก 20จึงเอาโยเซฟไปไว้ในคุกที่ขังนักโทษหลวง ท่านก็ถูกขังอยู่ที่นั่น
ในอัลกุรอาน.
อัลกุรอานบรรยายถึงการปฏิบัติต่อนบียูซุฟของภรรยาอะซีซดังนี้<templatestyles src="แม่แบบ:คำพูด/style.css" />แลเมื่อเขาบรรลุวัยหนุ่มฉกรรจ์ของเขา เราได้ให้ความสุขุมรอบคอบและวิชาการแก่เขาและเช่นนั้นแหละ เราตอบแทนแก่บรรดาผู้กระทำความดี </br>
และนางได้ยั่วยวนเขาโดยที่เขาอยู่ในบ้านของนาง และนางได้ปิดประตูอย่างแน่นและกล่าวว่า”มานี่ซิ!“ เขากล่าวว่า “ฉันขอความคุ้มครองต่ออัลลอฮ์ แท้จริงเขาเป็นนายของฉัน ให้ที่พักพิงที่ดียิ่งแก่ฉัน แท้จริงบรรดาผู้อธรรมจะไม่บรรลุความสำเร็จ” </br>
และแท้จริง นางได้ตั้งใจมั่นในตัวเขาและเขาก็ตั้งใจในตัวนาง หากเขาไม่เห็นหลักฐานแห่งพระเจ้าของเขา เช่นนั้นแหละเพื่อเราจะให้ความชั่วและการลามห่างไกลจากเขา แท้จริงเขาคือคนหนึ่งในปวงบ่าวของเราที่สุจริต </br>
และทั้งสองได้วิ่งไปที่ประตู และนางได้ดึงเสื้อของเขาขาดทางด้านหลัง และทั้งสองได้พบสามีของนางที่ประตู นางกล่าวว่า“อะไรคือการตอบแทนของผู้ประสงค์ร้ายต่อภริยาของท่านนอกจากการจำคุกหรือการลงโทษอย่างเจ็บปวด” </br>
เขากล่าวว่า “นางได้ยั่วยวนขืนใจฉัน” และพยานคนหนึ่งในบ้านของนางได้เป็นพยาน ”หากเสื้อของเขาถูกดึงขาดทางด้านหน้า ดังนั้นนางก็พูดจริง และเขาอยู่ในหมู่ผู้กล่าวเท็จ”
และหากว่าเสื้อของเขาถูกดึงขาดทางด้านหลัง นางก็กล่าวเท็จ และเขาอยู่ในหมู่ผู้พูดจริง”
ดังนั้น เมื่อเขาเห็นเสื้อของเขาถูกดึงขาดทางด้านหลัง เขากล่าวว่า “แท้จริงมันเป็นอุบายของพวกเธอแท้จริงอุบายของพวกเธอนั้นยิ่งใหญ่”
ยูซุฟ จงผินหลังให้เรื่องนี้เถิด และเธอจงขออภัยโทษในความผิดของเธอ แท้จริงเธออยู่ในหมู่ผู้กระทำผิด” </br>
และพวกผู้หญิงในเมืองกล่าวว่า ภริยาของผู้ว่าฯ ได้ยั่วยวนเด็กรับใช้ของนาง แน่นอนเขาทำให้นางหลงรัก แท้จริงเราเห็นว่านางอยู่ในการหลงผิดอย่างชัดแจ้ง”
เมื่อนางได้ยินเสียง (กล่าวหา) โจษจรรย์ของนางเหล่านั้น นางจึงส่งคนไปยังนางเหล่านั้นและนางได้เตรียมที่พักพิงสำหรับนางเหล่านั้นและได้นำมีดมาให้ทุกคนในหมู่นางเหล่านั้น และนางกล่าว (แก่เขาว่า) “จงออกไปหานางเหล่านั้น” เมื่อนางเหล่านั้นเห็นเขาก็ให้การสรรเสริญและเฉือนมือของพวกนาง และเขากล่าวว่า “เป็นไปไม่ได้ นี่ไม่ใช่มนุษย์เป็นแน่ มิใช่อื่นใดนอกจากมะลักผู้มีเกียรติ”
นางกล่าวว่า “นั่นคือสิ่งที่พวกเธอประณามฉันเกี่ยวกับเขา และแน่นอนฉันได้ยั่วยวนเขาแต่เขาขัดขวางอย่างแข็งขัน และหากเขาไม่ปฏิบัติตามที่ฉันสั่งเขา แน่นอนเขาจะถูกจำคุกและจะอยู่ในหมู่ผู้ยอมจำนน”
เขากล่าวว่า “โอ้ ข้าแต่พระเจ้าของข้าพระองค์ คุกนั้นเป็นที่รักยิ่งแก่ข้าพระองค์กว่าสิ่งที่พวกนางเรียกร้องข้าพระองค์ไปสู่มัน และหากพระองค์มิทรงให้อุบายของพวกนางพ้นไปจากข้าพระองค์แล้ว ข้าพระองค์อาจจะโน้มเอียงไปหาพวกนาง และข้าพระองค์จะเป็นคนหนึ่งในหมู่ผู้โง่เขลา”
ดังนั้น พระเจ้าของเขาได้ตอบรับเขาแล้วพระองค์ทรงให้อุบายของพวกนางหันห่างไปจากเขา แท้จริงพระองค์คือผู้ทรงได้ยิน ผู้ทรงรอบรู้
เมื่อเป็นที่ประจักษ์แก่พวกเขาหลังจากที่ได้พบเห็นหลักฐาน (ก็ลงความเห็นว่า) ต้องขังเขาไว้ระยะหนึ่ง
การตีความ.
ในแหล่งที่มาของชาวยิว.
นักวิจารณ์ชาวยิวยังเห็นแรงจูงใจที่ดีในการกระทำของนาง เรื่องราวเกี่ยวกับซุลัยคอ ได้รับการบอกเล่าใน เซเฟอร์ ฮายาชาร์ ซึ่งนางถูกผู้หญิงอียิปต์ผู้สูงศักดิ์คนอื่น ๆ ในแวดวงเพื่อนของนางเยาะเย้ยเพราะหลงเสน่ห์ทาสชายชาวฮีบรู ซุลัยคอเชิญเพื่อน ๆ ที่บ้านของนางให้ส้มและมีดทั้งหมดแก่พวกเขาเพื่อหั่นพวกเขาด้วย ขณะที่พวกเขาทำงานนี้ ซุลัยคอให้โยเซฟ เดินผ่านห้อง ด้วยความหล่อเหลาของเขา ทำให้ผู้หญิงทุกคนเผลอใช้มีดกรีดตัวเองจนเลือดอาบ ซุลัยคอจึงเตือนเพื่อน ๆ ว่านางต้องพบโยเซฟทุกวัน หลังจากเหตุการณ์นี้ คนรุ่นราวคราวเดียวกันของนางก็ไม่ล้อเลียนนางอีกต่อไป 
ราชิ แสดงความคิดเห็นว่าภรรยาของโปทิฟาร์เห็นทางโหราศาสตร์ว่านางจะมีลูกผ่านทางโยเซฟ อย่างไรก็ตามการคำนวณทางโหราศาสตร์ผิดพลาดเล็กน้อย อาเซนาตบุตรสาวของนาง (โดยการรับเลี้ยงบุตรบุญธรรม ในบางเรื่องราว) กลายเป็นภรรยาของโยเซฟ ดังนั้นภรรยาของโปทิฟาร์จึงให้กำเนิดหลาน (ไม่ใช่ลูก) ผ่านโยเซฟ
ในแหล่งที่มาของอิสลาม.
นักวิชาการตัฟซีร (นักวิชาการมุฟัสสิรูน) มองว่าซุลัยคอ เป็นคนบาปและเป็นผู้ร้าย ยกเว้นกวีศูฟีย์ ชาวมุสลิมผู้ยิ่งใหญ่ รูมีย์, ฮาฟิซและญามิอ์ สำหรับ รูมีย์แล้ว ความหลงใหลของซุลัยคอ ที่มีต่อนบียูซุฟเป็นอาการและการแสดงออกของจิตวิญญาณที่โหยหาอัลลอฮ์อย่างสุดซึ้ง สำหรับเรื่องนี้ เขายืนยันว่า มันเป็นความจริงของความรักอันลึกซึ้งที่บุคคลใดมีต่อผู้อื่น
นักวิชาการวิพากษ์.
นักวิชาการเช่นเมียร์ สเติร์นเบิร์ก (1985) ระบุลักษณะพฤติกรรมซ้ำ ๆ ของผู้หญิงที่มีต่อโยเซฟว่าเป็นการล่วงละเมิดทางเพศ แม็กคินเลย์ (1995) สังเกตว่าภรรยาของโปทิฟาร์ได้รับการปฏิบัติเหมือนเป็นสิ่งของที่อยู่ในความครอบครองของนาย (ปฐก. 39:8–9) และเหตุผลที่โยเซฟปฏิเสธไม่ใช่เพราะเขาไม่ต้องการมีเพศสัมพันธ์กับนาง แต่เพราะจะเป็นการฝ่าฝืน วางใจนายและเป็นบาปต่อพระเจ้า พระผู้เป็นเจ้า อาจเป็นที่ถกเถียงกันอยู่ว่าผู้หญิงคนนั้นพยายามแสดงตนว่าเป็นคนที่ตัดสินใจเลือกเองแทนที่จะทิ้งสิ่งของที่เป็นของสามีของนาง และเชิญชวนโยเซฟให้เข้าร่วมกับนางในการกระทำนี้ ซึ่งเรื่องเล่านี้ตีกรอบว่าเป็น 'บาป' ในขณะเดียวกัน นางใช้ตำแหน่งอำนาจของนางในฐานะภรรยาของนายทาสในทางที่ผิดเพื่อบีบบังคับโยเซฟให้มีเพศสัมพันธ์ และลงโทษเขาที่ปฏิเสธ ซูซาน โทเวอร์ โฮลลิส (1989) แสดงให้เห็นว่าเรื่องเล่าของภรรยาของโปทิฟาร์ 'สอดคล้องกับนิทานพื้นบ้านโบราณบางเรื่อง โดยที่ 'ผู้หญิงทำเรื่องไร้สาระกับผู้ชายแล้วกล่าวหาว่าเขาพยายามบังคับนาง' โดยที่ผู้ชาย 'ไม่ยุติธรรม' ถูกลงโทษจากการถูกกล่าวหาว่าพยายามเกลี้ยกล่อมผู้หญิงคนนั้น'