pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
น้ำตกวชิรธาร

น้ำตกวชิรธาร (หรือน้ำตกตาดฆ้องโยง) เป็นน้ำตกแห่งหนึ่งในอำเภอจอมทอง จังหวัดเชียงใหม่ 
ภูมิศาสตร์.
น้ำตกวชิรธารเป็นน้ำตกที่มมีลักษณะไหลลงมาจากผาชันหินแกรนนิต ตั้งอยู่ในเขตอุทยานแห่งชาติดอยอินทนนท์อันเป็นภูเขาที่สูงที่สุดในประเทศไทย มีความสูง 70 เมตรและเป็นหนึ่งในน้ำตกหลาย ๆ แห่งในพื้นที่บริเวณนั้น
ยูแซฟ ปอญาตอฟสกี

ยูแซฟ อันตอญี ปอญาตอฟสกี ([ˈjuzɛf anˈtɔɲi pɔɲaˈtɔfskʲi]; 7 พฤศภาคม ค.ศ. 1763 – 19 ตุลาคม ค.ศ. 1813) พระองค์ทรงดำรงพระอิสริยยศเป็นเจ้าชายแห่งโปแลนด์ ก่อนที่จะเข้าทรงดำรงตำแหน่งเป็นจอมพลแห่งจักรวรรดิฝรั่งเศสในช่วงสงครามนโปเลียน
ช่วงต้น.
พระองค์ทรงเป็นพระราชนัดดาของพระเจ้าสตาญิสวัฟที่ 2 เอากุสตุส เป็นโอรสของขุนนางอันด์แชย์ ปอญาตอฟสกี มีพี่สาวคือ มาเรีย แตแรซา ปอญาตอฟสกา เกิดที่กรุงเวียนนา ราชธานีของออสเตรีย และอาศัยอยู่ในออสเตรียระยะหนึ่งก่อนที่จะกลับโปแลนด์ ในระหว่างที่อยู่ที่ออสเตรียนั้น ได้ฝึกวิชาความรู้ทั้งด้านการรบและการปกครอง
ค.ศ. 1787 ได้รับตำแหน่งเป็นพันเอก และทำการช่วยเหลือองค์ชายคาร์ล ฟิลิป ในการรบกับพวกเติร์ก
จอมพลแห่งจักรวรรดิฝรั่งเศส.
พระองค์ทรงกลับโปแลนด์พร้อมกับนายพลตาแดอุช กอชชุชกอ ตอนนั้นรัสเซียทำการรุกรานโปแลนด์อยู่บ่อยครั้ง จนทำให้พระองค์ต้องไปใช้ชีวิตแบบส่วนตัว แต่เมื่อนโปเลียนแห่งฝรั่งเศสเรืองอำนาจและสามารถเอาชนะออสเตรียได้ องค์ชายปอญาตอฟสกีจึงยินยอมให้กองทัพของฌออากีม มูว์ราเข้ากรุงวอร์ซอ และได้เป็นจอมพลแห่งจักรวรรดิฝรั่งเศสและได้บัญชาการในส่วนทหารม้า
กองทัพออสเตรียที่นำโดยอาร์ชดยุคเฟอร์ดินานด์ คาร์ล โยเซฟ ยังคงบุกโปแลนด์อยู่เรื่อย ๆ แต่พระองค์ก็สามารถเอาชนะทหารออสเตรียได้ทั้งหมด
ค.ศ. 1812 ฝรั่งเศสทำการบุกรัสเซีย องค์ชายปอญาตอฟสกีก็ทรงนำทหารม้าของพระองค์เข้าร่วมรบด้วย
สมรภูมิสุดท้ายของปอญาตอฟสกี.
หลังการบุกรัสเซีย ทำให้ฝรั่งเศสพ่ายแพ้กลับมา ทำให้อังกฤษ, ออสเตรีย, ปรัสเซีย, รัสเซีย และบรรดาประเทศอื่น ๆ ที่เกลียดชังนโปเลียนรวมกำลังกันแล้วเคลื่อนพลไปที่เมืองไลพ์ซิช นโปเลียนจึงยกทัพไปหมายจะล้างแค้นบรรดาพันธมิตร เมื่อสงครามเริ่มขึ้น องค์ชายปอญาตอฟสกีก็นำทหารม้าเข้าบุกศัตรูอย่างกล้าหาญ แต่จำนวนทหารพันธมิตรมีมากและช่วงนั้นทหารฝรั่งเศสกำลังชุลมุนเนื่องจากการเปลี่ยนฝ่ายของบรรดาเจ้าเยอรมัน พระองค์จึงตัดสินใจให้กองทัพหลวงของนโปเลียนถอยทัพ ส่วนพระองค์ก็พยายามป้องกันข้าศึกแต่ต้านไม่อยู่จึงพาทหารที่เหลือหนีข้ามแม่น้ำ แต่ก็ถูกทหารพันธมิตรไล่ตามจนพระองค์พลัดตกจากหลังม้าตกน้ำจนจมน้ำสิ้นพระชนม์
เขตนิชิเกียว

เขตนิชิเกียว (; โรมาจิ: "Nishikyo-ku") เป็นหนึ่งใน 11 เขตการปกครองในนครเกียวโต จังหวัดเกียวโต ชื่อเขตนี้มีความหมายว่า "เขตตะวันตก" เนื่องจากตั้งอยู่ทางตะวันตกของเมือง แหล่งท่องเที่ยวขึ้นชื่อในเขตนี้คือวัดไซโฮ และย่านอาราชิยามะ
สถานีรถไฟบัมปากุคิเน็นโคเอ็ง (โอซากะ)

สถานีรถไฟบัมปากุคิเน็นโคเอ็ง (; โรมาจิ: "Banpaku-Kinen-Kōen-eki") เป็นสถานีรถไฟโมโนเรลของโอซากะโมโนเรลในเมืองซุยตะ จังหวัดโอซากะ ตั้งอยู่ติดกับอุทยานเอ็กซ์โปอนุสรณ์ (Expo Commemoration Park) และยังเป็นสถานีสับเปลี่ยนสายระหว่างสายหลักกับสายไซโต
เขตสึรูมิ (โอซากะ)

เขตสึรูมิ (; โรมาจิ: "Tsurumi-ku") เป็นหนึ่งใน 24 เขตการปกครองของนครโอซากะ จังหวัดโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น มีพื้นที่ 8.17 ตารางกิโลเมตร ถือเป็นเขตที่อยู่ทางตะวันออกที่สุดของนครโอซากะ เขตสึรูมิเคยเป็นสถานที่จัดงานนิทรรศการพืชสวนนานาชาติในปีค.ศ. 1990
เขตมินามิ (ฮิโรชิมะ)

เขตมินามิ (; โรมาจิ: "Minami-ku") เป็นหนึ่งใน 8 เขตการปกครองของนครฮิโรชิมะ จังหวัดฮิโรชิมะ ประเทศญี่ปุ่น มีพื้นที่ 26.46 ตารางกิโลเมตร ครอบคลุมถึงเกาะสามแห่งได้แก่ เกาะนากาวะ เกาะโทเงะ และเกาะนิโนะชิมะ มีประชากรเขตทั้งสิ้น 144,016 คน (2018)
เขตชูโอ

เขตชูโอ  มีความหมายว่า เขตกลาง เป็นเขตการปกครองระดับเขต มีอยู่ในหลายเมืองใหญ่ของประเทศญี่ปุ่น
ดูเพิ่ม.
ชื่อเขตอื่น ๆ ในเมืองใหญ่ของประเทศญี่ปุ่นที่ตั้งตามตำแหน่งที่ตั้ง
<table id="
disambigbox" class="metadata plainlinks dmbox 
dmbox-disambig" style="">
<tr>
<td class="mbox-image" style="padding: 2px 0 2px 0.4em;">
 </td>
<td class="mbox-text" style="padding: 0.25em 0.4em; font-style: italic; "> หน้านี้รวมบทความที่มีชื่อเหมือนหรือใกล้เคียงกัน
 </td>
</tr>
</table>#เปลี่ยนทาง
เขตคิตะ

เขตคิตะ  มีความหมายว่า เขตเหนือ เป็นเขตการปกครองระดับเขต มีอยู่ในหลายเมืองใหญ่ของประเทศญี่ปุ่น
ดูเพิ่ม.
ชื่อเขตอื่น ๆ ในเมืองใหญ่ของประเทศญี่ปุ่นที่ตั้งตามตำแหน่งที่ตั้ง
<table id="
disambigbox" class="metadata plainlinks dmbox 
dmbox-disambig" style="">
<tr>
<td class="mbox-image" style="padding: 2px 0 2px 0.4em;">
 </td>
<td class="mbox-text" style="padding: 0.25em 0.4em; font-style: italic; "> หน้านี้รวมบทความที่มีชื่อเหมือนหรือใกล้เคียงกัน
 </td>
</tr>
</table>#เปลี่ยนทาง
คิตายามะ

คิตายามะ (; โรมาจิ: "Kitayama-mura") เป็นหมู่บ้านในจังหวัดวากายามะ ประเทศญี่ปุ่น ถึงแม้ว่าจะอยู่ในการปกครองของจังหวัดวากายามะ แต่คิตายามะกลับไม่มีพื้นที่ส่วนใดที่ติดต่อกับส่วนอื่น ๆ ของจังหวัดวากายามะเลย โดยติดต่อกับจังหวัดนาระทางทิศเหนือและจังหวัดมิเอะทางทิศใต้ คิตายามะเป็นหมู่บ้านเพียงแห่งเดียวในจังหวัดวากายามะ และเป็นเขตการปกครองระดับเทศบาลเพียงแห่งเดียวของประเทศญี่ปุ่นที่มีลักษณะเป็นดินแดนส่วนแยก (exclave)
ชุมชนคิตายามะก่อตัวขึ้นในฐานะหมู่บ้านที่มีการทำป่าไม้โดยตัดไม้จากป่าบริเวณใกล้เคียงแล้วล่องซุงลงไปตามแม่น้ำไปยังเมืองชิงงูเพื่อจำหน่ายต่อไปยังแหล่งอื่นต่อไป ทำให้คิตายามะและชิงงูเจริญไปด้วยกันในฐานะเมืองคู่ค้า ต่อมาในปี พ.ศ. 2414 เมื่อระบบแคว้นถูกยกเลิกและแคว้นต่าง ๆ เปลี่ยนมาเป็นจังหวัดนั้น ชาวบ้านในคิตายามะเลือกที่จะขึ้นกับจังหวัดวากายามะซึ่งเป็นจังหวัดเดียวกับเมืองชิงงู แทนที่จะเป็นจังหวัดนาระหรือจังหวัดมิเอะที่มีพรมแดนติดต่อกัน ในปี พ.ศ. 2432 หมู่บ้านอื่น ๆ อีก 5 หมู่บ้านได้แก่นานาอิโระ ทาเกฮาระ โอนูมะ ชิโมโออิ และโคมัตสึถูกยุบรวมเข้าเป็นส่วนหนึ่งของคิตายามะ
ในปัจจุบันเศรษฐกิจของคิตายามะขึ้นกับเกษตรกรรมและการท่องเที่ยว โดยเปิดให้นักท่องเที่ยวไปล่องแก่งในแม่น้ำได้ นอกจากนี้คิตายามะยังเป็นแหล่งปลูกส้มจาบาระอีกด้วย
เขตฮิงาชิ (ซาไก)

เขตฮิงาชิ (東区) เป็นเขตของนครซาไกในจังหวัดโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น มีเนื้อที่ 10.48 ตารางกิโลเมตรและมีประชากร 85,263 คน มีความหนาแน่นของประชากร 8,136 ต่อตารางกิโลเมตร ชื่อหมายถึง "เขตตะวันออก"
เขตของนครซาไกนี้จัดตั้งขึ้นเมื่อซาไกกลายเป็นนครใหญ่ที่รัฐกำหนด เมื่อวันที่ 1 เมษายน 2006
เขตนากะ (ซาไก)

เขตนากะ (中区) เป็นเขตของนครซาไกในจังหวัดโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น มีเนื้อที่ 17.94 ตารางกิโลเมตรและมีประชากร 121,377 คน มีความหนาแน่นของประชากร 6,766 ต่อตารางกิโลเมตร ชื่อหมายถึง "เขตกลาง"
เขตของนครซาไกนี้จัดตั้งขึ้นเมื่อซาไกกลายเป็นนครใหญ่ที่รัฐกำหนด เมื่อวันที่ 1 เมษายน 2006
เขตคามิเงียว

เขตคามิเงียว (; โรมาจิ: "Kamigyō-ku"; เขตเมืองหลวงบน) เป็นหนึ่งใน 11 เขตในนครเกียวโต จังหวัดเกียวโต ประเทศญี่ปุ่น เขตนี้เป็นที่ตั้งของพระราชวังหลวงเกียวโต
เขตนิชิ (ซาไก)

เขตนิชิ (西区) เป็นเขตของนครซาไกในจังหวัดโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น มีเนื้อที่ 28.62 ตารางกิโลเมตรและมีประชากร 133,583 คน มีความหนาแน่นของประชากร 4,667 ต่อตารางกิโลเมตร ชื่อหมายถึง "เขตตะวันตก"
เขตของนครซาไกนี้จัดตั้งขึ้นเมื่อซาไกกลายเป็นนครใหญ่ที่รัฐกำหนด เมื่อวันที่ 1 เมษายน 2006
เขตมิฮาระ

เขตมิฮาระ (美原区) เป็นเขตของนครซาไกในจังหวัดโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น มีเนื้อที่ 13.24 ตารางกิโลเมตรและมีประชากร 39,230 คน มีความหนาแน่นของประชากร 2,960 ต่อตารางกิโลเมตร 
เขตของนครซาไกนี้จัดตั้งขึ้นเมื่อซาไกกลายเป็นนครใหญ่ที่รัฐกำหนด เมื่อวันที่ 1 เมษายน 2006 ซึ่งเขตนี้ยังครอบคลุมพื้นที่ของเมืองมิฮาระที่ถูกยุบรวมกับเมืองซาไกในปี 2005
เขตมินามิ (ซาไก)

เขตมินามิ (南区) เป็นเขตของนครซาไกในจังหวัดโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น มีเนื้อที่ 40.44 ตารางกิโลเมตรและมีประชากร 155,266 คน มีความหนาแน่นของประชากร 3,839 ต่อตารางกิโลเมตร ชื่อหมายถึง "เขตใต้"
เขตของนครซาไกนี้จัดตั้งขึ้นเมื่อซาไกกลายเป็นนครใหญ่ที่รัฐกำหนด เมื่อวันที่ 1 เมษายน 2006
เขตซาไก

เขตซาไก (堺区) เป็นเขตของนครซาไกในจังหวัดโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น มีเนื้อที่ 23.69 ตารางกิโลเมตรและมีประชากร 147,413 คน มีความหนาแน่นของประชากร 6,223 ต่อตารางกิโลเมตร
เขตของนครซาไกนี้จัดตั้งขึ้นเมื่อซาไกกลายเป็นนครใหญ่ที่รัฐกำหนด เมื่อวันที่ 1 เมษายน 2006
เขตนี้เป็นเขตการปกครองหลักของนครซาไก และมีพิพิธภัณฑ์นครซาไกตั้งอยู่ในนี้
สถานีรถไฟโทมาโกไม

สถานีรถไฟโทมาโกไม  เป็นสถานีรถไฟในเมืองโทมาโกไม จังหวัดฮกไกโด ประเทศญี่ปุ่น ดำเนินการโดยบริษัทรถไฟฮกไกโด
* สายชิโตเซะ
สถานีที่อยู่ติดกัน.
อาโอบะ - โทมาโกไม - นูมาโนฮาตะ
โทมาโกไม - ยูฟุตสึ
สถานีรถไฟอาโอบะ

สถานีรถไฟอาโอบะ  เป็นสถานีรถไฟในโทมาโกไม จังหวัดฮกไกโด ประเทศญี่ปุ่น ดำเนินการโดยบริษัทรถไฟฮกไกโด
สถานีที่อยู่ติดกัน.
อิโตอิ - อาโอบะ - โทมาโกไม
สถานีรถไฟอิโตอิ

สถานีรถไฟอิโตอิ  เป็นสถานีรถไฟในโทมาโกไม จังหวัดฮกไกโด ประเทศญี่ปุ่น ดำเนินการโดยบริษัทรถไฟฮกไกโด
สถานีที่อยู่ติดกัน.
นิชิกิโอกะ - อิโตอิ - อาโอบะ
สถานีรถไฟนิชิกิโอกะ

สถานีรถไฟนิชิกิโอกะ  เป็นสถานีรถไฟในโทมาโกไม จังหวัดฮกไกโด ประเทศญี่ปุ่น ดำเนินการโดยบริษัทรถไฟฮกไกโด
สถานีที่อยู่ติดกัน.
ชาได - นิชิกิโอกะ - อิโตอิ
สถานีรถไฟชาได

สถานีรถไฟชาได  เป็นสถานีรถไฟในชิราโออิ จังหวัดฮกไกโด ประเทศญี่ปุ่น ดำเนินการโดยบริษัทรถไฟฮกไกโด
สถานีที่อยู่ติดกัน.
ชิราโออิ - ชาได - นิชิกิโอกะ
ยูรี บาตูริน

ยูรี มีไฮโลวิช บาตูริน ((เกิด 12 มิถุนายน ค.ศ. 1949, มอสโก, สหภาพโซเวียต (ปัจจุบัน คือ ประเทศรัสเซีย), เป็นคอสโมนอทชาวรัสเซีย และเป็นอดีตนักการเมือง
บาตูรินจบการศึกษาจากสถาบันฟิสิกส์และเทคโนโลยีกรุงมอสโก ในปี ค.ศ. 1973 และเป็นอดีตผู้ช่วยประธานาธิบดีฝ่ายความมั่นคงแห่งชาติ และเลขาธิการประจำสภากลาโหม (1996-1998) เขายังเป็นผู้ร่วมร่างกฎหมายรัฐธรรมนูญ 
บาตูรินปัจจุบันได้เป็นคอสโมนอท ผู้ที่ปฏิบัติภารกิจมาสองครั้งบนอวกาศ
การไปอวกาศครั้งแรกของเขา บางครั้งถูกเรียกว่า มีร์ อีพี-4, โดยได้ปฏิบัติภารกิจแรก คือ โครงการอวกาศโซยุซ ทีเอ็ม-28 เมื่อวันที่ 13 สิงหาคม ค.ศ. 1998 และได้กลับมาพร้อมกับโครงการอวกาศโซยุซ ทีเอ็ม-27 เขาได้ทำหน้าที่นักวิจัยคอสโมนอทในภารกิจนี้ โดยเขาอยู่บนอวกาศในภารกิจทั้งหมด 11 วัน 19 ชั่วโมง 39 นาที ภารกิจที่สองของเขาถูกเรียกว่า ไอเอสเอส อีพี-1 โดยเขาได้ปฏิบัติภารกิจครั้งที่สอง คือ โครงการอวกาศโซยุซ ทีเอ็ม-32 เมื่อวันที่ 28 เมษายน ค.ศ. 2001 และได้กลับมาพร้อมกับโครงการอวกาศโซยุซ ทีเอ็ม-31 ภารกิจครั้งนี้ถือเป็นสิ่งที่น่าจดจำ เนื่องจากมีนักท่องเที่ยวอวกาศยอมจ่ายเงินเพื่อไปอวกาศครั้งแรก คือ เดนนิส ติโต สำหรับภารกิจในครั้งนี้ เขาได้ตำแหน่งวิศวกรประจำการบิน ภารกิจมีระยะเวลาทั้งหมด 7 วัน 22 ชั่วโมง และ 4 นาที
เขาแต่งงานกับ Svetlana Veniaminovna Polubinskaya, (เกิด ค.ศ. 1954); เขามีลูกสาวชื่อว่า, Alexandra Yurievna Baturina, (เกิด ค.ศ. 1982), เธอเป็นนักศึกษาสถาบันกฎหมายแห่งรัฐมอสโก
มันอยู่ในมือมนุษย์บูมเมอแรง

มันอยู่ในมือมนุษย์บูมเมอแรง เป็นชื่อตอนของคอนเสิร์ตแบบเบิร์ดเบิร์ดโชว์ครั้งที่ 4 จัดขึ้นในวันที่ 9 - 26 สิงหาคม 2533 จัดแสดงที่ หอประชุมใหญ่ ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย จำนวน 22 รอบ จำนวนผู้ชม 44,000 คน แขกรับเชิญในครั้งนี้คือ หัทยา เกษสังข์ ซึ่งแสดงเป็นนางเอกมิวสิคซีรีส์เพลง บูมเมอแรง ให้กับ เบิร์ด ธงไชย ในยุคนั้น จนกลายเป็นเพลงฮิตระเบิดแห่งปี
รูปแบบของ แบบเบิร์ดเบิร์ดโชว์ ในครั้งนี้ เป็นการจัดแสดงถึงเหล่าผู้ใช้แรงงาน (มนุษย์บูมเมอแรง ที่เรียกตามคอนเสิร์ต) จึงเน้นไปกับการแสดงต่าง ๆ ที่เกี่ยวกับมือเช่น ภาษามือ การแสดงเงามือ ซึ่งเป็นครั้งแรกในประเทศไทย ที่นำภาษามือมาแสดงในคอนเสิร์ต
แขกรับเชิญ.
แขกรับเชิญคอนเสิร์ตแบบเบิร์ดเบิร์ดโชว์
การผลิต.
ในคอนเสิร์ตแบบเบิร์ดเบิร์ดโชว์ ครั้งที่ 4 ตอน มันอยู่ในมือมนุษย์บูมเมอแรง ได้ถูกวางจำหน่ายครั้งแรกเป็นเทปบันทึกการแสดงสดทั้งภาพและเสียงพร้อมกันถึง 2 รูปแบบ ในรูปแบบเทปคาสเซ็ทและม้วน VHS เมื่อปีพ.ศ. 2534
ซัลบาดอร์ ซิเอนฟูเอโกส

นายพลกอง ซัลบาดอร์ ซิเอนฟูเอโกส เซเปดา (เม็กซิโกซิตี, 14 มิถุนายน ค.ศ. 1948 –) ปัจจุบันเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม ในรัฐบาลของประธานาธิบดีเม็กซิโก เอนริเก เปญญา นิเอโต
เขาทำหน้าที่เป็นทหารและผู้ช่วยทูตฝ่ายทหารอากาศในสถานทูตเม็กซิโกในญี่ปุ่นและเกาหลีใต้ เขายังเข้าร่วมการเยือนทางการทูตในสหรัฐ, ชิลี, จีน และคิวบา
เขาถูกเจ้าหน้าที่สหรัฐจับกุมเมื่อวันที่ 15 ตุลาคม ค.ศ. 2020 ที่ท่าอากาศยานนานาชาติลอสแอนเจลิสในข้อหายาเสพติดและการฟอกเงิน
แบบเบิร์ดเบิร์ด อีกแบบ

แบบเบิร์ดเบิร์ด อีกแบบ เป็นชื่อตอนของคอนเสิร์ตแบบเบิร์ดเบิร์ดโชว์ ครั้งที่ 2 จัดขึ้นในวันที่ 25 - 28 มิถุนายน 2530 จัดแสดงที่ หอประชุมใหญ่ ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย จำนวน 7 รอบ จำนวนผู้ชม 14,000 คน โดยแขกรับเชิญ ครอบครัว แมคอินไตย์, กลองยาวคณะดุริยประณีต, ลำตัดแม่ประยูร
แขกรับเชิญ.
แขกรับเชิญคอนเสิร์ตแบบเบิร์ดเบิร์ดโชว์
การผลิต.
ในคอนเสิร์ตแบบเบิร์ดเบิร์ดโชว์ ครั้งที่ 2 "แบบเบิร์ดเบิร์ด อีกแบบ" ได้ถูกวางจำหน่ายครั้งแรกเป็นบันทึกเสียงการแสดงสดในรูปแบบเทปคาสเซ็ท 2 ม้วน เมื่อปีพ.ศ. 2530
เขตนากะ (ฮิโรชิมะ)

เขตนากะ (; โรมาจิ: "Naka-ku") เป็นหนึ่งใน 8 เขตการปกครองของนครฮิโรชิมะ จังหวัดฮิโรชิมะ ประเทศญี่ปุ่น มีพื้นที่ 15.32 ตารางกิโลเมตร ถือเป็นเขตศูนย์กลางของเมือง เป็นที่ตั้งของสถานที่สำคัญได้แก่ สถานีรถไฟฮิโรชิมะ, โดมปรมาณู, อนุสรณ์สถานสันติภาพฮิโรชิมะ และปราสาทฮิโรชิมะ
เขตคิตะ (นาโงยะ)

เขตคิตะ  เป็นหนึ่งใน 16 เขตของนครนาโงยะ จังหวัดไอจิ ประเทศญี่ปุ่น มีเนื้อที่ 17.53 ตารางกิโลเมตรและมีประชากร 163,155 คน (ใน 1 เมษายน 2018) มีความหนาแน่นของประชากร 9,307 ต่อตารางกิโลเมตร
เขตชิกูซะ

เขตชิกูซะ  เป็นหนึ่งใน 16 เขตของนครนาโงยะ จังหวัดไอจิ ประเทศญี่ปุ่น มีเนื้อที่ 17.53 ตารางกิโลเมตรและมีประชากร 165,105 คน (ใน 1 เมษายน 2018) มีความหนาแน่นของประชากร 9,082 ต่อตารางกิโลเมตร
เขตโชวะ

เขตโชวะ  เป็นหนึ่งใน 16 เขตของนครนาโงยะ จังหวัดไอจิ ประเทศญี่ปุ่น มีเนื้อที่ 10.94 ตารางกิโลเมตรและมีประชากร 108,759 คน (ใน 1 เมษายน 2018) มีความหนาแน่นของประชากร 9,941 ต่อตารางกิโลเมตร
เขตเท็มปากุ

เขตเท็มปากุ  เป็นหนึ่งใน 16 เขตของนครนาโงยะ จังหวัดไอจิ ประเทศญี่ปุ่น มีเนื้อที่ 21.58 ตารางกิโลเมตรและมีประชากร 164,144 คน (ใน 1 เมษายน 2018) มีความหนาแน่นของประชากร 7,606 ต่อตารางกิโลเมตร
เขตนากะ (นาโงยะ)

เขตนากะ  เป็นหนึ่งใน 16 เขตของนครนาโงยะ จังหวัดไอจิ ประเทศญี่ปุ่น มีเนื้อที่ 9.38 ตารางกิโลเมตรและมีประชากร 87,302 คน (ใน 1 เมษายน 2018) มีความหนาแน่นของประชากร 9,307 ต่อตารางกิโลเมตร
เขตนากางาวะ

เขตนากางาวะ  เป็นหนึ่งใน 16 เขตของนครนาโงยะ จังหวัดไอจิ ประเทศญี่ปุ่น มีเนื้อที่ 32.02 ตารางกิโลเมตรและมีประชากร 220,388 คน (ใน 1 เมษายน 2018) มีความหนาแน่นของประชากร 6,883 ต่อตารางกิโลเมตร
เขตนากามูระ

เขตนากามูระ  เป็นหนึ่งใน 16 เขตของนครนาโงยะ จังหวัดไอจิ ประเทศญี่ปุ่น มีเนื้อที่ 16.30 ตารางกิโลเมตรและมีประชากร 134,541 คน (ใน 1 เมษายน 2018) มีความหนาแน่นของประชากร 8,254 ต่อตารางกิโลเมตร
เขตนิชิ (นาโงยะ)

เขตนิชิ  เป็นหนึ่งใน 16 เขตของนครนาโงยะ จังหวัดไอจิ ประเทศญี่ปุ่น มีเนื้อที่ 17.93 ตารางกิโลเมตรและมีประชากร 149,607 คน (ใน 1 เมษายน 2018) มีความหนาแน่นของประชากร 8,344 ต่อตารางกิโลเมตร
ศูนย์เฮอริเคนแปซิฟิกกลาง

ศูนย์เฮอริเคนแปซิฟิกกลาง (หรือย่อว่า CPHC) เป็นหน่วยงานในสังกัดบริการลมฟ้าอากาศแห่งชาติของสหรัฐ ทำหน้าที่รับผิดชอบในการติดตามและออกประกาศเกี่ยวกับการเตือนภัย การเฝ้าระวัง การให้คำแนะนำ การอภิปราย และแถลงการณ์กับพายุหมุนเขตร้อนภายในพื้นที่แปซิฟิกกลาง โดยมีขอบเขตตั้งแต่ทางเหนือของเส้นศูนย์สูตรขึ้นไป และระหว่างเส้นเมริเดียนที่ 140 องศาตะวันตกถึงเส้นเมริเดียนที่ 180 องศา โดยเฉพาะอย่างยิ่งในรัฐฮาวาย มีฐานะเป็นศูนย์อุตุนิยมวิทยาชำนัญพิเศษประจำภูมิภาค (RSMC) สำหรับพายุหมุนเขตร้อนในนาม RSMC โฮโนลูลู
หน่วยงานนี้มีฐานที่ตั้งอยู่ในเมืองโฮโนลูลู รัฐฮาวาย ร่วมกับสำนักงานการพยากรณ์โฮโนลูลูของบริการลมฟ้าอากาศแห่งชาติ ซึ่งอยู่ภายในวิทยาเขตของมหาวิทยาลัยฮาวายที่มาโนอา โดยสำนักงานพยากรณ์โฮโนลูลูจะปฏิบัติงานในฐานะศูนย์เฮอริเคนแปซิฟิกกลาง เมื่อมีพายุหมุนเขตร้อนก่อตัวขึ้นภายในพื้นที่ หรือเคลื่อนตัวเข้าสู่พื้นที่แปซิฟิกกลาง ศูนย์เฮอริเคนแปซิฟิกกลางเริ่มดำเนินงานมาตั้งแต่ พ.ศ. 2513 โดยทำงานแทนที่ศูนย์พยากรณ์เดิมอย่าง ศูนย์เตือนเฮอริเคนร่วม
พื้นที่รับผิดชอบ.
พื้นที่รับผิดชอบของศูนย์เฮอริเคนแปซิฟิกกลางคือพื้นที่แปซิฟิกกลาง (CP; Central Pacific) ซึ่งเป็นเขตทางการปกครอง ไม่ใช่เขตทางอุตุนิยมวิทยา โดยไม่ถือเป็นแอ่งพายุหมุนเขตร้อน (พื้นที่ที่พายุหมุนเขตร้อนก่อตัวซึ่งแตกต่างกันอย่างชัดเจน) แต่มักพูดถึงบ่อย ๆ ในฐานะ"แอ่ง"แปซิฟิกกลาง หรือ"แอ่ง"แปซิฟิกเหนือตอนกลาง ขอบเขตด้านตะวันตกที่สุดของพื้นที่รับผิดชอบคือเส้นเมริเดียนที่ 180 องศา หรือเส้นแอนไทเมริเดียน โดยถือเป็นเส้นแบ่งเขตวันสากลสำหรับละติจูดในเขตร้อน ในทางอุตุนิยมวิทยา พื้นที่นี้ครอบคลุมด้านตะวันตกของแอ่งแปซิฟิกตะวันออก และด้านตะวันออกของแอ่งแปซิฟิกตะวันตก แม้ว่าศูนย์เฮอริเคนแห่งชาติจะรับผิดชอบใน"แอ่ง"แปซิฟิกตะวันออกด้วย แต่หน่วยงานดังกล่าวมีขอบเขตแค่ทางตะวันออกของเส้น 140 องศาตะวันตก ไม่ใช่ทั้งแอ่งทางอุตุนิยมวิทยา โดยพื้นที่ทางตะวันออกของเส้น 140 องศาตะวันตก แต่เดิมเป็นพื้นที่รับผิดชอบอย่างเป็นทางการของศูนย์เฮอริเคนแปซิฟิกตะวันออก โดยดำเนินงานมาตั้งแต่ปี 2513 เช่นกัน แต่ปัจจุบันศูนย์เฮอริเคนแปซิฟิกตะวันออกถูกยุบไปร่วมกับศูนย์เฮอริเคนแห่งชาติ
ในพื้นที่นี้ ฤดูพายุเฮอริเคนจะเริ่มตั้งแต่วันที่ 1 มิถุนายน ไปจนถึงวันที่ 30 พฤศจิกายน ในทางปฏิบัติแล้ว พายุอาจก่อตัวในพื้นที่แปซิฟิกตะวันออก (ด้านตะวันออกหรือด้านตะวันตกของเส้น 140 องศาตะวันตก) และเคลื่อนตัวมาทางตะวันตก และสามารถส่งผลกระทบกับรัฐฮาวายได้
ระบบการตั้งชื่อพายุเฮอริเคน.
ศูนย์เฮอริเคนแปซิฟิกกลางจะใช้ชื่อตามธรรมเนียมในภาษาฮาวายมาตั้งชื่อให้กับพายุที่ก่อตัวขึ้นภายในพื้นที่ภายในเขตอำนาจของหน่วยงาน โดยชุดรายชื่อประกอบด้วยชุดของรายชื่อจำนวนสี่ชุด เมื่อรายชื่อชุดที่หนึ่งถูกใช้ไปจนหมดแล้ว จะทำการใช้ชื่อในชุดที่สองต่อ เป็นเช่นนี้จนถึงชุดที่สี่ เมื่อรายชื่อในชุดที่สี่ถูกใช้จนหมดแล้ว ก็จะกลับไปใช้ชื่อในชุดที่หนึ่งอีกครั้ง เป็นเช่นนี้ไปเรื่อย ๆ ซึ่งไม่เหมือนกับในแอตแลนติกและแปซิฟิกตะวันออก ตรงที่ชื่อพายุจะไม่ได้เริ่มต้นด้วยตัวอักษร "A" ในทุก ๆ ปี โดยมีชื่อของพายุที่ถูกถอนแล้วทั้งสิ้นสี่ชื่อ ได้แก่ อีวา (Iwa) เมื่อ พ.ศ. 2525, อีนิกี (Iniki) เมื่อ พ.ศ. 2535, ปากา (Paka) เมื่อ พ.ศ. 2540 และอีโอเก (Ioke) เมื่อ พ.ศ. 2549 ซึ่งถูกแทนที่ด้วย อีโอ (Io, และภายหลังถูกเปลี่ยนเป็น อีโอนา/Iona), ไอโอลานา, ปามา และ อีโอปา แทนตามลำดับ
ระบบการพยากรณ์.
ตั้งแต่ช่วงปี ค.ศ. 1990 เป็นต้นมา ศูนย์เฮอริเคนแปซิฟิกกลางใช้ระบบพยากรณ์พายุหมุนเขตร้อนอัตโนมัติในการพยากรณ์ ออกคำแนะนำ และสร้างภาพกราฟิก
อาคารอีสต์เอเชียติก

อาคารอีสต์เอเชียติก หรือ ตึกเก่า บริษัทอีสต์เอเชียติก เป็นอาคารอนุรักษ์ ตั้งอยู่ในซอยเจริญกรุง 40 (ซอยโรงเรียนอัสสัมชัญคอนแวนต์) ติดกับท่าเรือโอเรียนเต็ล ตรงข้ามกับโรงแรมแมนดาริน โอเรียนเต็ล แขวงบางรัก เขตบางรัก กรุงเทพมหานคร 
ในอดีตอาคารแห่งนี้ เคยเป็นที่ทำการของบริษัทค้าไม้ บริษัทอีสต์เอเชียติก (The East Asiatic Company: EAC) จากเดนมาร์ก ประจำกรุงเทพมหานคร อาคารได้รับการออกแบบโดยอันนีบาเล รีกอตตี (Annibale Rigotti) ในช่วงปี พ.ศ. 2434 โดยก่อสร้างตามรูปแบบนีโอคลาสสิกทรงปัลลาดีโอ ซึ่งเป็นที่นิยมในสมัยนั้น
ปัจจุบันอยู่ระหว่างการปรับปรุงเพื่อเปิดเป็นโรงแรมในกลุ่มพลาซาแอทธินี ของกลุ่มแอสเสท เวิรด์ คอร์ป
ประวัติ.
อาคารหลังนี้คาดว่าสร้างขึ้นมาราวปี พ.ศ. 2434 เพื่อใช้เป็นสำนักงานของบริษัทอีสต์เอเชียติก บริษัทสัญชาติเดนมาร์กประจำประเทศไทย ซึ่งเปิดทำการมาตั้งแต่ราวปี พ.ศ. 2427 โดย มร.เอ็ช เอ็น แอนเดอร์เซ่น กัปตันเรือชาวเดนมาร์ก
เดิมพื้นที่นี้เคยเป็นโกดังเก็บสินค้าของบริษัท ต่อมาได้รื้อและสร้างอาคารนี้ขึ้นมาใหม่เพื่เป็นสำนักงานแห่งใหม่จากสำนักงานเดิมซึ่งเช่าพื้นที่อยู่ในโรงแรมแมนดารินโอเรียนเต็ล 
ต่อมาในปี พ.ศ. 2538 บริษัทได้ย้ายไปยังสำนักงานแห่งใหม่ที่ลุมพินี ทาวเวอร์บนถนนสาทร
ต่อมาในปี พ.ศ. 2566 แอสเสท เวิรด์ คอร์ป ได้ลงนามร่วมกับกลุ่มโรงแรมโนบุในการพัฒนาอาคารดังกล่าวเป็นโรงแรม "เดอะ พลาซ่า แอทธินี โนบุ โฮเทล แอนด์ สปา แบงค็อก" โดยกำหนดเปิดให้บริการในปี พ.ศ. 2569
การจัดสรรพื้นที่.
ภายหลังที่กรมศิลปากรได้ประกาศขึ้นทะเบียนโบราณสถาน และมีการซ่อมแซมครั้งล่าสุดเมื่อ พ.ศ. 2544 อาคารจึงอยู่ภายใต้การดูแลของ บริษัท เจริญกรุงสตูดิโอ จำกัด โดยให้บริการให้เช่าสถานที่สำหรับถ่ายทำภาพยนตร์, โทรทัศน์, ถ่ายภาพ และผลิตผลงานเชิงพาณิชย์ จึงไม่อนุญาตให้ประชาชนทั่วไปสามารถเข้าไปถ่ายภาพด้านในและด้านหน้าอาคาร จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2561 อาคารนี้จึงเปิดให้สาธารณะได้เข้าชมด้านใน ซึ่งจัดแสดงผลงานศิลปะในงาน บางกอก อาร์ต เบียนนาเล่ 2018
ลักษณะทางสถาปัตยกรรม.
รูปแบบของอาคารได้รับอิทธิพลจากสถาปัตยกรรมฟื้นฟูเรอแนซ็องส์ของยุโรป
ตัวอาคารทางเข้าหันหน้าเข้าหาแม่น้ำเจ้าพระยา โดยมีบันไดจากภายนอกเข้าสู่อาคาร ชั้น 2 บริเวณกึ่งกลางอาคาร มีการก่ออิฐฉาบปูน 3 ชั้น ด้านบนเป็นดาดฟ้า การประดับตกแต่งอาคารค่อนข้างเรียบง่าย ไม่หรูหราฟุ่มเฟือย การทำบันไดทางขึ้นด้านหน้าลักษณะนี้เป็นรูปแบบหนึ่งที่นิยมสร้างในสมัยรัชกาลที่ 4
ผนังด้านหน้าอาคารแบ่งออกเป็น 3 ส่วน ส่วนกลางทำเป็นส่วนเน้น ของอาคาร โดยออกแบบให้ยื่นออกมาจากผนังด้านข้างเล็กน้อย และมีขนาดกว้างกว่าผนังอีก 2 ส่วนที่ขนาบข้าง ด้านบนเป็นผนังที่ก่ออิฐฉาบปูน ทำสัญลักษณ์เป็นอาคารทรงสี่เหลี่ยม ยอดโค้งครึ่งวงกลม ภายในปั้นปูนลายสมอเรืออยู่ภายในธง
อาคารชั้น 1 และชั้น 2 ผนังส่วนกลางอาคารแบ่งออกเป็น 3 ส่วน ทำเป็นซุ้มโค้งครึ่งวงกลมต่อเนื่องกัน 3 ซุ้ม (ส่วนละซุ้ม) และผนังที่ขนาบด้านข้างทั้ง 2 ข้างแบ่งออกเป็น 2 ส่วน ทำเป็นซุ้มโค้งครึ่งวงกลมต่อเนื่องกัน 2 ซุ้ม ผนังชั้น 2 ของอาคารตกแต่งด้วยลายปูนปั้น บริเวณระหว่างซุ้มโค้งของผนังชั้น 3 แบ่งเป็นส่วนๆ ตามชั้น 1 และ 2 แต่ละส่วนเจาะเป็นซุ้มหน้าต่างโค้งครึ่งวงกลมต่อเนื่องกันส่วนละ 2 ซุ้ม
เขตมินามิ

เขตมินามิ  มีความหมายว่า เขตใต้ เป็นเขตการปกครองระดับเขต มีอยู่ในหลายเมืองใหญ่ของประเทศญี่ปุ่น
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
ดูเพิ่ม.
ชื่อเขตอื่น ๆ ในเมืองใหญ่ของประเทศญี่ปุ่นที่ตั้งตามตำแหน่งที่ตั้ง
<table id="
disambigbox" class="metadata plainlinks dmbox 
dmbox-disambig" style="">
<tr>
<td class="mbox-image" style="padding: 2px 0 2px 0.4em;">
 </td>
<td class="mbox-text" style="padding: 0.25em 0.4em; font-style: italic; "> หน้านี้รวมบทความที่มีชื่อเหมือนหรือใกล้เคียงกัน
 </td>
</tr>
</table>#เปลี่ยนทาง
เขตมิโดริ (นาโงยะ)

เขตมิโดริ  เป็นหนึ่งใน 16 เขตของนครนาโงยะ จังหวัดไอจิ ประเทศญี่ปุ่น มีเนื้อที่ 37.91 ตารางกิโลเมตรและมีประชากร 244,990 คน (ใน 1 เมษายน 2018) มีความหนาแน่นของประชากร 6,462 ต่อตารางกิโลเมตร
เขตมิซูโฮะ

เขตมิซูโฮะ  เป็นหนึ่งใน 16 เขตของนครนาโงยะ จังหวัดไอจิ ประเทศญี่ปุ่น มีเนื้อที่ 11.22 ตารางกิโลเมตรและมีประชากร 106,899 คน (ใน 1 เมษายน 2018) มีความหนาแน่นของประชากร 9,528 ต่อตารางกิโลเมตร
ตำบลแม่สลองนอก

ตำบลแม่สลองนอก  เป็นตำบลในอำเภอแม่ฟ้าหลวง จังหวัดเชียงราย
ประวัติ.
ตำบลแม่สลองนอกแยกออกจากตำบลป่าซางและตำบลป่าตึง เมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม 2534 โดยแยกจำนวน 5 หมู่บ้าน ได้แก่ บ้านสันติคีรี ของตำบลป่าซาง บ้านอาแหล่ บ้านเย้าเลาสิบ บ้านธาตุ และบ้านป่าคาสุขใจ ของตำบลป่าตึง ต่อมาเมื่อวันที่ 13 มีนาคม 2535 ได้แยกตำบลเทอดไทย ตำบลแม่สลองใน ตำบลแม่สลองนอก มาตั้งกิ่งอำเภอแม่ฟ้าหลวง อำเภอแม่จัน จังหวัดเชียงราย
ที่ตั้งและอาณาเขต.
สภาพทั่วไปของตำบลแม่สลองนอก มีลักษณะภูมิประเทศเป็นภูเขาสูง มีเทือกเขาสลับซับซ้อน และมีที่ราบระหว่างเนินเขา มีอาณาเขตติดต่อกับพื้นที่ข้างเคียงดังนี้
เขตการปกครอง.
แบ่งการปกครองออกเป็น 13 หมู่บ้านได้แก่
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
เขตมินาโตะ (นาโงยะ)

เขตมินาโตะ  เป็นหนึ่งใน 16 เขตของนครนาโงยะ จังหวัดไอจิ ประเทศญี่ปุ่น มีเนื้อที่ 45.64 ตารางกิโลเมตรและมีประชากร 144,203 คน (ใน 1 เมษายน 2018) มีความหนาแน่นของประชากร 3,160 ต่อตารางกิโลเมตร
เขตมินามิ (นาโงยะ)

เขตมินามิ  เป็นหนึ่งใน 16 เขตของนครนาโงยะ จังหวัดไอจิ ประเทศญี่ปุ่น มีเนื้อที่ 18.46 ตารางกิโลเมตรและมีประชากร 136,353 คน (ใน 1 เมษายน 2018) มีความหนาแน่นของประชากร 7,386 ต่อตารางกิโลเมตร
เขตเมโต

เขตเมโต  เป็นหนึ่งใน 16 เขตของนครนาโงยะ จังหวัดไอจิ ประเทศญี่ปุ่น มีเนื้อที่ 19.45 ตารางกิโลเมตรและมีประชากร 165,140 คน (ใน 1 เมษายน 2018) มีความหนาแน่นของประชากร 8,490 ต่อตารางกิโลเมตร
เขตโมริยามะ

เขตโมริยามะ  เป็นหนึ่งใน 16 เขตของนครนาโงยะ จังหวัดไอจิ ประเทศญี่ปุ่น มีเนื้อที่ 34.01 ตารางกิโลเมตรและมีประชากร 174,807 คน (ใน 1 เมษายน 2018) มีความหนาแน่นของประชากร 5,140 ต่อตารางกิโลเมตร
เขตอัตสึตะ

เขตอัตสึตะ  เป็นหนึ่งใน 16 เขตของนครนาโงยะ จังหวัดไอจิ ประเทศญี่ปุ่น มีเนื้อที่ 8.20 ตารางกิโลเมตรและมีประชากร 66,176 คน (ใน 1 เมษายน 2018) มีความหนาแน่นของประชากร 8,070 ต่อตารางกิโลเมตร
โบสถ์น้อยพระจิตเจ้า

โบสถ์น้อยพระจิตเจ้า  หรือเรียกว่า วัดน้อยพระจิตเจ้า เป็นโบสถ์คริสต์นิกายโรมันคาทอลิกประเภทโบสถ์น้อยในโรงพยาบาลเซนต์หลุยส์ ถนนสาทรใต้ แขวงยานนาวา เขตสาทร กรุงเทพมหานคร
โบสถ์น้อยพระจิตเจ้าเป็นที่ประกอบพิธีมิสซาเป็นภาษาเยอรมัน จึงเป็นแหล่งรวมตัวและพบปะที่สำคัญของคริสตชนคาทอลิกชาวเยอรมันที่อาศัยอยู่ในกรุงเทพมหานคร และมีอีกชื่อคือ Chapel of the Catholic German-speaking Church Community Bangkok (โบสถ์น้อยและชุมชนของคริสตชนคาทอลิกที่พูดภาษาเยอรมัน ประจำกรุงเทพมหานคร) และเป็นโบสถ์น้อยประจำโรงพยาบาลเซนต์หลุยส์ ซึ่งแตกต่างกับโบสถ์ประจำโรงพยาบาลคือโบสถ์เซนต์หลุยส์ ซึ่งตั้งอยู่ถัดไป จึงทำให้ชื่อจดทะเบียนกรมการศาสนา คือวัดประจำโรงพยาบาลเซนต์หลุยส์ (วัดพระจิตเจ้า)
เขตฮิงาชิ (นาโงยะ)

เขตฮิงาชิ  เป็นหนึ่งใน 16 เขตของนครนาโงยะ จังหวัดไอจิ ประเทศญี่ปุ่น มีเนื้อที่ 7.71 ตารางกิโลเมตรและมีประชากร 79,563 คน (ใน 1 เมษายน 2018) มีความหนาแน่นของประชากร 10,319 ต่อตารางกิโลเมตร
การแปลงแบบบัญญัติ

ในกลศาสตร์แฮมิลตัน การแปลงแบบบัญญัติ (canonical transformation) คือ การเปลี่ยนแปลงของพิกัดแบบบัญญัติ (q, p, "t") → (Q, P, "t") ซึ่งยังคงรูปแบบของสมการแฮมิลตันไว้ ในบางครั้งก็ถูกเรียกว่า รูปแบบความสัมพันธ์ของตัวแปร (form invariance) ไม่จำเป็นที่จะต้องรักษารูปแบบของกลศาสตร์แฮมิลตันเดิมเอาไว้ การแปลงแบบบัญญัติสามารถนำไปใช้ได้อย่างมีรูปแบบ ซึ่งนำไปสู่สมการแฮมิลตัน–ยาโคบี (วิธีการที่ใช้สำหรับคำนวณพลังงานที่อนุรักษ์) และทฤษฎีของลีอูวิล (ตัวพื้นฐานของกลศาสตร์สถิติคลาสสิก)
เนื่องจากกลศาสตร์ลากร็องฌ์ขึ้นอยู่กับพิกัดทั่วไป การแปลงพิกัด q → Q จะไม่ส่งผลต่อรูปแบบสมการอ็อยเลอร์–ลากร็องฌ์ (Lagrange’s equation) และด้วยเหตุนี้ จึงไม่ส่งผลกระทบต่อรูปแบบสมการของแฮมิลตัน (Hamilton’s equation) ด้วย ถ้าหากเราเปลี่ยนแปลงโมเมนตัมด้วยวิธีการแปลงเลอฌ็องดร์ (Legendre transform) แทนในสมการ
<math>P_i=\frac{\partial L}{\partial \dot{Q}_i}</math>
ดังนั้น การแปลงพิกัด (หรือ การแปลงจุด (point transformations)) จึงเป็นหนึ่งในวิธีการแปลงฯ อย่างไรก็ตาม ระดับการแปลงแบบบัญญัติเป็นที่ยอมรับมากขึ้น ตั้งแต่การแปลงพิกัดทั่วไปแบบเก่า โมเมนตัมและแม้กระทั่งเวลาอาจจะถูกรวมกันในรูปแบบพิกัดทั่วไปและโมเมนตัมแบบใหม่ การแปลงแบบบัญญัติที่ไม่มีพจน์ของเวลาจะถูกเรียกว่าการแปลงแบบบัญญัติที่ถูกจำกัด (restricted canonical transformations) (ตำราเรียนหลายเล่มก็พิจารณาแต่กรณีนี้)
เพื่อความชัดเจน เราจำกัดการนำเสนอไว้ที่แคลคูลัสและกลศาสตร์คลาสสิก ผู้อ่านหลาย ๆ คน คงคุ้นเคยกับคณิตศาสตร์ขั้นสูง เช่น cotangent bundles, exterior derivatives และ symplectic manifolds สามารถอ่านได้จากบทความที่เกี่ยวข้องกับ symplectomorphism (การแปลงแบบบัญญัติเป็นกรณีพิเศษของ symplectomorphism) อย่างไรก็ตาม คำแนะนำสั้น ๆ ทางคณิตศาสตร์สมัยใหม่อยู่ที่ท้ายของบทความนี้
เติมเศวตชัย นาคสุข

เติมเศวตชัย นาคสุข เป็นนักแสดงชาวไทย ชื่อเล่น เติม (เกิดเมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2540) เกิดที่จังหวัดเชียงใหม่ ปัจจุบันเป็นนักแสดงในสังกัดสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7
ประวัติ.
เติมเศวตชัย นาคสุข (ชื่อเล่น เติม) นักแสดงชาวไทยสังกัดสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 เกิดวันที่
14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2540 เป็นนักแสดงเกิดที่จังหวัดเชียงใหม่ ประเทศไทย ปัจจุบันกำลังศึกษามหาวิทยาลัยรังสิต คณะบริหารธุรกิจ 
เริ่มเข้าวงการบันเทิงไทยได้มีการจากชวนโดย เอ ศุภชัย ศรีวิจิตร ผู้จัดการหานักแสดงรุ่นใหม่จึงได้มีการเรียนการแสดงเพิ่มเติมหลังจากนั้นเขาได้ไปสมัครเป็นนักแสดงที่สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 และได้เซ็นสัญญา 5 ปี มีผลงานละครเรื่อง "ลิขิตริษยา", "มือปราบเจ้าหัวใจ (ละครชุด ภารกิจรัก)", "รักกันมันแจ๋ว" และ "ทายาททองหยิบ" เป็นต้นปัจจุบันและรับงานละครเรื่อยมา
เติมเศวตชัยมีผลงานละครเรื่อง "กาเหว่า" ประกบคู่กับ พีพี พัชญา เพียรเสมอ ผลิตโดย บริษัท ปภัสสรา โปรดักชั่น จำกัด โดยผู้จัด กบ ปภัสรา เตชะไพบูลย์
อาคารไปรษณีย์กลาง

อาคารไปรษณีย์กลาง หรือ ไปรษณีย์กลาง บางรัก เป็นอาคารที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์ในพื้นที่เขตบางรัก กรุงเทพมหานคร เคยเป็นสถานกงสุลอังกฤษและที่ว่าการกรมไปรษณีย์โทรเลข ตัวอาคารมีลักษณะแบบสถาปัตยกรรมสากลและอลังการศิลป์ (art deco) จิตรเสน อภัยวงศ์ และพระสาโรชรัตนนิมมานก์ (สาโรช สุขยางค์) เป็นผู้ออกแบบ 
ปัจจุบัน อาคารใช้เป็นพื้นที่จัดแสดงนิทรรศการของไปรษณีย์ไทย ไปรษณีย์เขตบางรัก และสำนักงานใหญ่ของศูนย์สร้างสรรค์งานออกแบบ
บุคคลทั่วไปสามารถชมภายในอาคารส่วนโถงตรงกลางซึ่งใช้จัดแสดงนิทรรศการหมุนเวียนของไปรษณีย์ไทย และสามารถเข้าชมศูนย์สร้างสรรค์งานออกแบบในส่วนสาธารณะ ได้แก่ ห้องจัดนิทรรศการบริเวณด้านหลังของอาคาร และสวนดาดฟ้าสาธารณะ (public rooftop garden) ส่วนที่เหลือนั้นสงวนไว้สำหรับสมาชิกของศูนย์สร้างสรรค์งานออกแบบเท่านั้น
ลักษณะของอาคาร.
ด้านบนของอาคารประดับด้วยรูปสลักครุฑสีชมพูอิฐห้อยพวงมาลาเท้างุ้ม ขนาด 2 เท่าคนจริง ซึ่งเป็นผลงานที่ศาสตราจารย์ศิลป์ พีระศรี สร้างขึ้นในปี พ.ศ. 2486 เชื่อกันว่า ในช่วงสงครามมหาเอเชียบูรพา อาคารแห่งนี้รอดพ้นจากการถูกการระเบิดทำลายได้อย่างปาฏิหาริย์ด้วยอิทธิฤทธิ์ของครุฑดังกล่าว
ด้านหน้าอาคารมีลานกว้างสาธารณะที่ผู้คนในพื้นที่นิยมมาออกกำลังกายและพักผ่อนช่วงเย็น ตรงกลางของลานประดิษฐานพระรูปสมเด็จพระราชปิตุลา บรมพงศาภิมุข เจ้าฟ้าภาณุรังษีสว่างวงศ์ กรมพระยาภาณุพันธุวงศ์วรเดช ผู้ก่อกำเนิดกิจการไปรษณีย์โทรเลขของไทย
การจัดสรรพื้นที่.
ในปัจจุบันอาคารไปรษณีย์กลางมีการจัดสรรพื้นที่เพื่อใช้งานดังนี้ (ข้อมูล ณ เดือนสิงหาคม พ.ศ. 2561)
ศูนย์สร้างสรรค์งานออกแบบ.
นอกจากนี้ ด้านหลังของอาคารยังมีท่าเรือสำหรับข้ามแม่น้ำเจ้าพระยาไปไอคอนสยาม อีกด้วย
สมการแฮมิลตัน–ยาโคบี

ในคณิตศาสตร์ สมการของแฮมิลตัน-ยาโคบี (HJE; Hamilton–Jacobi equation) เป็นเงื่อนไขที่จำเป็นในการอธิบายเรขาคณิตสุดขีด (extremal geometry) ในภาพรวมของปัญหาที่มาจากแคลคูลัสของการแปรผัน (calculus of variations) และกรณีพิเศษของสมการของแฮมิลตัน-ยาโคบี-เบลแมน ชื่อนี้ถูกตั้งให้เป็นเกียรติแก่วิลเลียม โรวัน แฮมิลตัน (William Rowan Hamilton) และคาร์ล กุสทัฟ ยาค็อพ ยาโคบี (Carl Gustav Jacob Jacobi)
ในฟิสิกส์ สมการของแฮมิลตัน-ยาโคบี เป็นสูตรทางเลือกของกลศาสตร์คลาสสิก ซึ่งให้ผลเฉลยเหมือนกับสูตรอื่น ๆ เช่น การใช้กฎการเคลื่อนที่ของนิวตัน (Newton's laws of motion) กลศาสตร์ลากร็องฌ์และกลศาสตร์แฮมิลตัน สมการของแฮมิลตัน-ยาโคบีเป็นประโยชน์อย่างยิ่งในการระบุปริมาณที่อนุรักษ์สำหรับระบบกลศาสตร์ ซึ่งอาจจะเป็นไปได้แม้ว่าปัญหาทางกลศาสตร์จะไม่สามารถแก้ได้อย่างสมบูรณ์
นาร์โกเกร์รา

นาร์โกเกร์รา (หมายถึง "สงครามยาเสพติด") เป็นเกมข่าวกลยุทธ์ที่พัฒนาขึ้นโดยเกมเดอะนิวส์.เน็ต เกมนี้ได้รับการเผยแพร่ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2013 สำหรับแอนดรอยด์, พีซี, แมค, ไอโฟน, ไอพอดทัช และไอแพด
เกมมีการวิเคราะห์สงครามยาเสพติดที่ยังดำเนินอยู่ และโดยเฉพาะอย่างยิ่งสงครามยาเสพติดเม็กซิโก ซึ่งนักพัฒนาอ้างว่า "...เป็นเกมข่าวที่ท้าทายและยุทธวิธีที่ทำให้คุณอยู่ในแนวหน้าของหนึ่งในความขัดแย้งที่อันตรายที่สุดเท่าที่เคยมีมา นั่นคือสงครามยาเสพติด นาร์โกเกร์รามองไปที่ความขัดแย้งอย่างต่อเนื่องจากมุมมองของเจ้าหน้าที่เม็กซิโก ซึ่งพยายามที่จะปิดกั้นการค้ายาเสพติดภายในประเทศที่ได้รับความเดือดร้อน"
รูปแบบการเล่น.
"นาร์โกเกร์รา" เป็นเกมวางแผนการรบประเภททีละรอบซึ่งมี"ความเสี่ยง"เหมือนองค์ประกอบที่เกิดขึ้นบนแผนที่ประเทศเม็กซิโก แผนที่ถูกแบ่งออกเป็นหลายภูมิภาค ส่วนใหญ่ประกอบด้วยรัฐเดียว ซึ่งถูกควบคุมโดยตำรวจหรือหนึ่งในกลุ่มสหพันธ์ธุรกิจ แต่ละภูมิภาคมีหน่วยที่ประจำอยู่จำนวนหนึ่ง หน่วยที่มีมากกว่าจะยึดครองและโจมตีได้ง่ายกว่า บางภูมิภาคยังให้โบนัสเมื่อได้เข้ายึด เช่น รายได้หรือการป้องกันเพิ่มขึ้น แต่ละตาแบ่งออกเป็นสองเฟสหลัก ได้แก่เฟสสนับสนุนและเฟสโจมตี ผู้เล่นจะชนะเมื่อได้กำจัดคู่แข่งอื่น ๆ ทั้งหมดออกจากเกม และจะเป็นฝ่ายแพ้หากสูญเสียพื้นที่ทั้งหมดให้แก่ฝ่ายตรงข้าม เกมนี้มี 3 โหมดที่แตกต่างกัน ได้แก่ เนื้อเรื่อง, การต่อสู้กันประปราย และผู้เล่นหลายคนในประเทศ โดยโหมดการต่อสู้กันประปรายได้รับการจะปลดล็อกเมื่อผู้เล่นได้เสร็จสิ้นในโหมดเนื้อเรื่องแล้ว
โหมดเนื้อเรื่อง.
ในโหมดเนื้อเรื่อง ผู้เล่นจะเข้ารับตำแหน่งผู้กำกับการของเม็กซิโก โดยมีจุดมุ่งหมายหลักในการแก้ปัญหายาเสพติดในประเทศโดยการทำลายแก๊งค้ายาต่าง ๆ เกมนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อแสดงความเชื่อมโยงระหว่างราคายาเสพติดตามท้องถนนและการตรวจสอบ ในฐานะที่การตรวจสอบประสบความสำเร็จ จะส่งผลให้อุปทานของยาเสพติดลดลงและผลักดันให้มีราคาสูงขึ้น แต่เมื่อราคาสูงขึ้น ก็ส่งผลให้แก๊งค้ายาใหม่เข้าสู่ตลาดเนื่องจากมีผลกำไรมากขึ้น
ในตอนเริ่มต้นของผู้เล่นจะมีโอกาสเกิดเหตุการณ์แบบสุ่มขึ้น เหตุการณ์เหล่านี้จะแสดงในฐานะ 'รายงานกิจกรรม' ข้อมูลเหล่านี้ให้ข้อมูลเชิงลึกเกี่ยวกับสถานการณ์จริงในเม็กซิโกรวมทั้งภารกิจสำหรับผู้เล่นเพื่อให้มีรายได้เพิ่มขึ้น
เฟสสนับสนุน.
ในช่วงเฟสสนับสนุนผู้เล่นจะใช้งบประมาณในการกระจายยูนิตไปยังส่วนต่าง ๆ ของแผนที่ที่พวกเขาควบคุมเพื่อเตรียมพร้อมสำหรับเฟสโจมตีที่ตามมา 4 ความสามารถมีให้สำหรับผู้เล่น; จ้างวานเจ้าหน้าที่ (จัดจ้างหน่วย), โยกย้ายกำลังคน (ย้ายหน่วยระหว่างภูมิภาคใกล้เคียงที่มีการควบคุม), ข่าวกรอง (เปิดเผยจำนวนหน่วยที่ประจำการอยู่ในภูมิภาคที่ไม่มีพรมแดนติดกับของคุณ) และเรื่องภายใน (ลดการทุจริต) ค่าที่สำคัญยังปรากฏบนหน้าจอเกมหลัก ได้แก่ งบประมาณ, การทุจริต และราคายาเสพติดตามท้องถนน
เหตุโจมตีรีสอร์ทเวิลด์มะนิลา พ.ศ. 2560

เมื่อวันที่ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2560 ผู้คนนับสิบคนที่รีสอร์ทเวิลด์ สถานประกอบการบันเทิงในเมืองปาเซ, กรุงมะนิลา, ประเทศฟิลิปปินส์ ถูกกราดยิงจนถึงแก่บาดเจ็บ และเสียชีวิต เมื่อมืปืนสร้างสถานการณ์ให้เกิดความชุลมุน และได้เริ่มวางเพลิงเผาโต๊ะของคาสิโน และเก้าอี้เล่นสลอตแมทชีนในระยะตลอดเวลาเที่ยงคืน มือปืนได้เคลื่อนที่ไปยังโกดังเก็บคาสิโน ชิป เพื่อขโมยคาสิโน ชิป แต่ต่อมาได้ปลิดชีพตัวเองลง เพราะเนื่องจากตำรวจมายังบริเวณที่เกิดเหตุ เหล่าเหยื่อผู้บาดเจ็บและเสียชีวิต มีสาเหตุเกิดจากการชุลมุน และการสำลักควันไฟจากการวางเพลิงไหม้
ในตอนแรก มีการตั้งขอสันนิษฐานเริ่มแรกว่า ผู้ก่อเหตุอาจเป็นคนในเครือของรัฐอิสลามอิรักและลิแวนต์ หรือ ISIL เพราะเนื่องจากได้อ้างตัวว่าเป็นผู้บงการในครั้งนี้ ในเวลาต่อมาสำนักงานตำรวจแห่งชาติฟิลิปปินส์ ได้แถลงว่าเหตุการณืในครั้งนี้เป็นเพียงแค่การโจรกรรมทั่วไป ต่อมาได้มีหลักฐานอย่างเป็นทางการว่า แรงจูงใจที่ทำให้เกิดเหตุในครั้งนี้มาจากปัญหาทางการเงินและบันดาลโทสะของเจสซี่ จาเวีย์ คาลอส อดีตข้าราชการผู้ที่มีปัญหาทางการเงิน
แกร็บ

แกร็บ  เป็นบริษัทเทคโนโลยีสัญชาติสิงคโปร์ ที่ให้บริการเรียกรถแท็กซี่ วินมอเตอร์ไซค์ ส่งพัสดุ และสั่งอาหาร ผ่านทางแอปพลิเคชันบนมือถือ ซึ่งให้บริการในพื้นที่เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ได้แก่ ประเทศสิงคโปร์, ประเทศมาเลเซีย, ประเทศอินโดนีเซีย, ประเทศฟิลิปปินส์, ประเทศเวียดนาม, ประเทศเมียนมา, ประเทศกัมพูชา และประเทศไทย ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2561 อูเบอร์ ได้ขายกิจการในภูมิภาคนี้และยุบรวมเข้ากับแกร็บ
แกร็บในประเทศไทย.
แกร็บในประเทศไทย เปิดให้บริการภายใต้ชื่อแกร็บแท็กซี่ ในปี พ.ศ. 2556 ในพื้นที่กรุงเทพมหานคร ที่อยู่ของบริษัทในประเทศไทย คือ 1550 อาคารธนภูมิ ชั้น 30 ถนนเพชรบุรีตัดใหม่ แขวงมักกะสัน เขตราชเทวี กรุงเทพมหานคร 10400
บริการ.
นอกจากนี้ แกร็บยังมีบริการด้านการเงินคือ GrabPay สำหรับการจ่ายค่าโดยสารและรับเงินของผู้ขับและให้บริการแกร็บ พัฒนาระบบร่วมกับธนาคารกสิกรไทย โดยทำการหักเงินผ่านระบบบัตรเครดิต บริการ GrabPay จะได้ส่วนลดมากกว่าการจ่ายด้วยเงินสด ซึ่งต้องใช้เวลาทำการถอนเงินจาก GrabPay เป็นระยะเวลา 2 ชั่วโมง
วัดหัวลำโพง

วัดหัวลำโพง พระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ ตั้งอยู่ในเขตบางรัก กรุงเทพมหานคร เดิมเป็นวัดราษฎร์ชื่อ "วัดวัวลำพอง" สันนิษฐานว่าสร้างในสมัยต้นกรุงรัตนโกสินทร์ เป็นที่ตั้งของโรงเรียนวัดหัวลำโพงและมูลนิธิร่วมกตัญญู 
วัดหัวลำโพงตั้งอยู่ติดกับสถานีสามย่าน รถไฟฟ้ามหานคร ติดกับโค-เวิร์กกิงสเปซ Too Fast To Sleep ตรงกันข้ามฝั่งถนนกับ สามย่านมิตรทาวน์ จตุรัสจามจุรี และ คริสตจักรสามย่าน
ประวัติ.
วัดหัวลำโพง เดิมชื่อ "วัดวัวลำพอง" เป็นวัดราษฎร์ ไม่ปรากฏหลักฐานการสร้างวัด แต่คาดว่าคงสร้างในสมัยต้นกรุงรัตนโกสินทร์จากการสันนิษฐานจากรูปทรงของอุโบสถหลังเก่าและเจดีย์ดั้งเดิมของวัด
เชื่อกันว่าหลังจากในปี พ.ศ. 2310 อาณาจักรกรุงศรีอยุธยาเสียกรุงและถูกทำลาย ชาวบ้านบางส่วนที่หนีตายออกมาได้อพยพครอบครัวลงมาทางใต้และตั้งถิ่นฐานที่บริเวณวัดหัวลำโพงในปัจจุบัน เนื่องด้วยเห็นว่าเป็นทำเลที่ยังไม่มีเจ้าของ มีลำคลองเชื่อมโยงสะดวกต่อการสัญจร 
ต่อมาเมื่อชุมชนขยายตัวจึงได้ร่วมกันสร้างวัดขึ้นสำหรับชุมชนชื่อ "วัดวัวลำพอง" ตามความนิยมที่ชื่อของวัดจะพ้องกับชื่อหมู่บ้าน
ต่อมาในปี พ.ศ. 2433 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้ทรงสร้างทางรถไฟขึ้นเป็นครั้งแรกในประเทศไทย และพระราชทานนามแด่สถานีกรุงเทพฯ ว่า "สถานีหัวลำโพง" ซึ่งตั้งอยู่ห่างจากวัดวัวลำพอง ประมาณ 2 กิโลเมตร
ราวปีพ.ศ. 2447 จากหลักฐานและคำบอกเล่ากล่าวว่า พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวได้เสด็จฯไปทอดพระกฐิน ณ วัดต่าง ๆ สามแห่ง ตามลำดับคือ วัดสามจีน (วัดไตรมิตรวิทยาราม) วัดตะเคียน (วัดมหาพฤฒาราม) และวัดวัวลำพอง (วัดหัวลำโพง)
ในการเสด็จพระราชดำเนินทอดผ้าพระกฐิน ที่วัดวัวลำพองนั้นได้โปรดเกล้าฯ ให้เปลี่ยนชื่อวัดเสียใหม่ พระราชทานนามว่า "วัดหัวลำโพง" และทรงโปรดเกล้าฯ พระราชทานแต่งตั้งสมณศักดิ์เจ้าอาวาสคือ "พระอาจารย์สิงห์" ซึ่งเป็นพระวิปัสสนาธุระที่มีชื่อเสียงองค์หนึ่งในครั้งนั้น
วันที่ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2545 พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ยกฐานะวัดขึ้นเป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ
ตำนาน.
เรื่องนี้เกิดขึ้นในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2510 เป็นเรื่องราวของคู่รักที่เป็นเพศเดียวกัน ก็คือ ประโนตย์ วิเศษแพทย์ และสมชาย แก้วจินดา โดยนำศพทั้งคู่ตั้งไว้เคียงกัน ณ วัดหัวลำโพง
การริเริ่มเมริดา

การริเริ่มเมริดา (เรียกอีกอย่างว่าแผนเม็กซิโกโดยนักวิจารณ์ ในการอ้างอิงถึงแผนโคลอมเบีย) เป็นข้อตกลงความร่วมมือด้านความมั่นคงระหว่างสหรัฐ, รัฐบาลเม็กซิโก และประเทศในอเมริกากลาง โดยมีจุดมุ่งหมายในการต่อต้านการค้ายาเสพติด, การก่ออาชญากรรมข้ามชาติ และการฟอกเงิน ความช่วยเหลือประกอบด้วยการฝึกอบรม, อุปกรณ์ และข่าวกรอง
ในการแสวงหาความร่วมมือกับสหรัฐ เจ้าหน้าที่ชาวเม็กซิโกชี้ให้เห็นว่าการค้ายาเสพติดที่ผิดกฎหมายเป็นปัญหาร่วมกันในความจำเป็นของการแก้ปัญหาร่วมกัน และสังเกตว่าการจัดหาเงินทุนสำหรับผู้ค้ายาเสพติดชาวเม็กซิโกส่วนใหญ่มาจากผู้บริโภคยาเสพติดชาวอเมริกัน เจ้าหน้าที่บังคับใช้กฎหมายสหรัฐคาดการณ์ว่ามีเงินจำนวน 12,000 ถึง 15,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐต่อปีไหลจากสหรัฐไปสู่ผู้ค้าขายชาวเม็กซิโก และนั่นเป็นเพียงเงินสดซึ่งไม่รวมเงินที่ส่งโดยการโอนเงินผ่านธนาคาร หน่วยงานรัฐบาลอื่น ๆ รวมทั้งสำนักงานความรับผิดชอบรัฐบาล และศูนย์ข่าวกรองยาเสพติดแห่งชาติ ได้คาดการณ์ว่าประเทศเม็กซิโกมีรายได้จากการขายยาเสพติดเพิ่มขึ้น 23,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐต่อปีจากสหรัฐ
เจ้าหน้าที่ของกระทรวงการต่างประเทศสหรัฐทราบว่าอดีตประธานาธิบดีเม็กซิโก เฟลิเป กัลเดรอน มีความเต็มใจที่จะทำงานร่วมกับสหรัฐอย่างเป็นประวัติการณ์ในประเด็นเรื่องความปลอดภัย, อาชญากรรม และยาเสพติด การริเริ่มได้รับการประกาศเมื่อวันที่ 22 ตุลาคม ค.ศ. 2007 และได้ลงนามในกฎหมายเมื่อวันที่ 30 มิถุนายน ค.ศ. 2008 ซึ่งในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2017 ได้มีการส่งมอบความช่วยเหลือเมริดาจำนวน 1.6 พันล้านดอลลาร์สหรัฐไปยังประเทศเม็กซิโก รวมถึงอากาศยาน 22 ลำ
ภูมิหลัง.
เม็กซิโกยังคงเป็นประเทศที่มีการขนส่งและไม่ใช่ประเทศที่ผลิตโคเคน ส่วนการผลิตกัญชาและเมแทมเฟตามีนนั้นเกิดขึ้นในเม็กซิโก โดยได้รับการประเมินไว้ที่ 80 เปอร์เซ็นต์ของเมแทมเฟตามีนตามท้องถนนในสหรัฐ ในขณะที่มีการลักลอบนำเข้ากัญชาปีละ 1,100 เมตริกตันจากประเทศเม็กซิโก
ในปี ค.ศ. 1990 มีเพียงแค่ครึ่งเดียวของโคเคนที่นำเข้ามาในสหรัฐโดยผ่านเม็กซิโก ภายในปี ค.ศ. 2007 ได้มีการเพิ่มขึ้นมากกว่า 90 เปอร์เซ็นต์ ตามที่กระทรวงการต่างประเทศสหรัฐประเมินไว้ แม้ว่าความรุนแรงระหว่างแก๊งค้ายายาเสพติดจะเกิดขึ้นมานานก่อนที่สงครามจะเริ่มขึ้น รัฐบาลก็ได้ใช้กองกำลังตำรวจในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1990 ถึงต้นคริสต์ทศวรรษ 2000 ซึ่งได้ผลเพียงเล็กน้อย ครั้นแล้ว ได้มีการเปลี่ยนแปลงเมื่อวันที่ 11 ธันวาคม ค.ศ. 2006 เมื่อประธานาธิบดี เฟลิเป กัลเดรอน ที่ได้รับการเลือกมาใหม่ได้ส่งกองกำลังสหพันธรัฐ 6,500 คนไปยังรัฐมิโชอากังเพื่อยุติความรุนแรงของยาเสพติดที่นั่น การกระทำนี้ถือได้ว่าเป็นการตอบโต้สำคัญครั้งแรกที่เกิดขึ้นกับปฏิบัติการของแก๊งค้ายา และผู้คนส่วนใหญ่มองว่าเป็นจุดเริ่มต้นของสงครามระหว่างรัฐบาลกับแก๊งค้ายาเสพติด เมื่อเวลาผ่านไป กัลเดรอนยังคงเพิ่มการศึกต่อต้านยาเสพติดของเขา ซึ่งขณะนี้มีกองกำลังกว่า 25,000 คนที่เกี่ยวข้อง
ในช่วงการบริหารของประธานาธิบดีกัลเดรอน รัฐบาลเม็กซิโกใช้เงินประมาณ 7 พันล้านดอลลาร์สหรัฐในการศึก 18 เดือนเพื่อต่อต้านแก๊งค้ายา ประมาณว่าในปี ค.ศ. 2006 มีผู้เสียชีวิตจากความรุนแรงที่เกี่ยวกับยาเสพติดประมาณ 2,000 คน, ประมาณ 2,300 คนเสียชีวิตในปี ค.ศ. 2007; มากกว่า 3,725 คนเสียชีวิตในปี ค.ศ. 2008 ผู้เสียชีวิตหลายคนเป็นสมาชิกแก๊งที่ถูกสังหารโดยคู่แข่งหรือโดยรัฐบาล อีกทั้งบางคนเสียชีวิตโดยที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่
ส่วนเจ้าหน้าที่ตำรวจและทหารอย่างน้อย 450 คนถูกสังหารตั้งแต่เดือนมกราคม ค.ศ. 2007
พลาสติก พลาสติก

พลาสติก พลาสติก  เป็นวงดนตรีสัญชาติไทย แนวป็อป และ อินดีประกอบด้วยสมาชิก 2 คน ซึ่งเป็นพี่น้องกันคือ ปกป้อง จิตดี (ป้อง) และ ต้องตา จิตดี (เพลง) เคยสังกัด Believe Records และออกมาเป็นศิลปินอิสระในปี พ.ศ. 2559
ปัจจุบันพลาสติก พลาสติกอยู่กับสังกัด What The Duck ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2561 เป็นต้นมา
พลาสติก พลาสติก ได้จัดคอนเสิร์ตใหญ่ครบรอบ 12 ปี เมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2566 ในชื่อ "Dear Friends' Concert" ณ โรงละครเคแบงก์สยามพิฆเนศ โดยมีแขกรับเชิญเป็นวง Whal & Dolph มาร่วมร้องเพลงด้วย
ผลงาน.
ซิงเกิล.
ในฐานะศิลปินนำ
ในฐานะศิลปินรับเชิญ
Բ

Բբ
Բ (ตัวเล็ก: բ, ชื่อในภาษาอาร์มีเนีย: բեն) เป็นตัวอักษรตัวที่สองของอักษรอาร์เมเนีย ต้นแบบมาจาก Β (beta) ของภาษากรีกที่เปลี่ยนโดยการตัดส่วนล่างทิ้ง ตัวอักษรนี้ใช้แทนเสียง [⁠b⁠] เทียบเท่ากับเสียงของตัว บ ในภาษาไทย
คาร์ล กุสทัฟ ยาค็อพ ยาโคบี

คาร์ล กุสทัฟ ยาค็อพ ยาโคบี  เป็นนักคณิตศาสตร์ชาวเยอรมัน เกิดเมื่อวันที่ 10 ธันวาคม ค.ศ. 1804 เขาเป็นผู้คิดค้นฟังก์ชันอิลลิปติก (elliptic function) สมการเชิงอนุพันธ์ และทฤษฎีจำนวน การอลุส กุสตาวุส ยากอบุส ยากอบี  เป็นอีกชื่อหนึ่งในหนังสือที่เขาเขียนเป็นภาษาละติน นอกจากนี้เขายังเป็นนักคณิตศาสตร์ยิวคนแรกที่ได้รับการแต่งตั้งเป็นศาสตราจารย์ที่มหาวิทยาลัยในเยอรมนีอีกด้วย
ประวัติ.
ยาโคบีเกิดในตระกูลชาวยิวอัชเคนาซิในเมืองพ็อทซ์ดัมเมื่อวันที่ 10 ธันวาคม ค.ศ. 1804 เขาเป็นลูกคนที่สองจากในสี่คนของซีม็อน ยาโคบี พี่ชายของเขา โมริทซ์ ฟ็อน ยาโคบี กลายเป็นที่รู้จักในภายหลังในฐานะวิศวกรและนักฟิสิกส์ ในขณะที่เขาเป็นคนแรกที่ได้รับการศึกษาที่บ้าน (home education) โดยเลมัน ลุงของเขาผู้สอนเขาในเรื่อง classical languages and elements of mathematics ในปี ค.ศ. 1816 ยาโคบี อายุ 12 ปี เขาได้เดินทางไปที่ Potsdam Gymnasium ซึ่งเป็นที่ที่นักเรียนเรียนเกี่ยวกับภาษาคลาสสิก ประวัติศาสตร์เยอรมันและคณิตศาสตร์ เนื่องจากยาโคบีได้รับการศึกษาที่ดีจากลุงของเขา ประกอบกับความสามารถพิเศษของตัวเขาเอง หลังจากนั้นไม่ถึงครึ่งปี เขาถูกย้ายไปเป็น senior ตั้งแต่อายุยังน้อย ๆ อย่างไรก็ตาม มหาวิทยาลัยไม่สามารถรับนักเรียนที่อายุต่ำกว่า 16 ปีอย่างเขาเข้ามาเรียนได้ เขาจึงต้องอยู่ในชั้นเรียนนั้นจนกระทั่ง ค.ศ. 1821 เขาใช้เวลานี้ในการพัฒนาความรู้ของเขา และแสดงความสนใจในทุก ๆ วิชา รวมทั้งภาษาละตินและภาษากรีก ประวัติศาสตร์ และคณิตศาสตร์ ในช่วงเวลานี้เป็นช่วงเวลาแรก ๆ ที่เขาพยายามในการแก้สมการพหุนามเอกพันธุ์หลายตัวแปร (quantic) โดยใช้กรณฑ์อันดับสอง (radicals)
ในปี ค.ศ. 1821 ยาโคบีได้ไปเรียนที่มหาวิทยาลัยเบอร์ลิน ซึ่งเป็นที่แรกที่เขาให้ความสนใจกับการเรียนภาษาศาสตร์และคณิตศาสตร์ ยาโคบีไม่ได้ให้ความสนใจในวิชาคณิตศาสตร์มากนักในการเรียนอยู่ที่นี่ เนื่องจากคณิตศาสตร์ในประเทศเยอรมนีขณะนั้นอยู่ในระดับต่ำ ซึ่งเป็นพื้นฐานสำหรับเขามากเกินไป อย่างไรก็ตามเขายังคงศึกษาผลงานของออยเลอร์, ลากร็องฌ์ และลาปลัสด้วยตนเองอยู่ ในปี ค.ศ. 1823 เขาจำเป็นต้องตัดสินใจระหว่างความสนใจของเขาในการแข่งขัน หรือเลือกที่จะทุ่มเทความสนใจทั้งหมดให้กับคณิตศาสตร์ ในปีเดียวกันนี้ เขาก็มีสิทธิเข้าสอนในโรงเรียนมัธยมและได้รับการเสนอตำแหน่งที่ Joachimsthal Gymnasium ในกรุงเบอร์ลิน แต่เขาตัดสินใจที่จะทำงานต่อไปในมหาวิทยาลัยอยู่ ในปี ค.ศ. 1825 เขาได้รับปริญญาดุษฎีบัณฑิต และมีผลงานวิจัยเกี่ยวกับการแยกเศษส่วนออกเป็นเศษส่วนย่อย (The partial fraction decomposition of rational fractions) และเขาได้ทำงานวิจัยทันทีหลังจากเรียนจบปริญญาเอก (Habilitation) ในเวลาเดียวกันเขาก็เปลี่ยนมานับถือศาสนาคริสต์ ตอนนี้เขามีคุณสมบัติเพียงพอเพื่อสอนในระดับมหาวิทยาลัยแล้ว ซึ่งทำให้เขาได้เข้าบรรยายเรื่องทฤษฎีเส้นโค้งและพื้นผิว (Theory of curves and surfaces) ที่มหาวิทยาลัยเบอร์ลิน ในวัย 21 ปีเท่านั้น
ในปี ค.ศ. 1827 เขาได้รับตำแหน่งเป็นศาสตราจารย์ และในปี ค.ศ. 1829 ยังดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์คณิตศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยเคอนิชส์แบร์คจนถึง ค.ศ. 1842 ยาโคบีทำงานหนักมากเกินไป ทำให้ในปี ค.ศ. 1843 เขาจึงเดินทางไปพักผ่อนที่ประเทศอิตาลีเพื่อฟื้นฟูสุขภาพ เมื่อเขากลับมาเขาย้ายไปอยู่เบอร์ลินซึ่งเขาอาศัยอยู่ในฐานะผู้รับบำนาญหลวงจนกระทั่งเสียชีวิต ยาโคบีเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1851 จากการติดเชื้อไข้ทรพิษ หลุมฝังศพของเขาถูกเก็บรักษาไว้ที่สุสาน Friedhof I der Dreifaltigkeits-Kirchengemeinde ในย่านคร็อยทซ์แบร์คของเบอร์ลิน
การนิยามหน่วยฐานเอสไอใหม่ พ.ศ. 2562

วันที่ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561 ที่ประชุมใหญ่ว่าด้วยการชั่งตวงวัด (CGPM) ครั้งที่ 26 ออกเสียงเป็นเอกฉันท์สนับสนุนบทนิยามใหม่ของหน่วยฐานเอสไอ ซึ่งคณะกรรมการชั่งตวงวัดระหว่างประเทศ (CIPM) เสนอมาในปีเดียวกันก่อนหน้านี้ บทนิยามใหม่จะมีผลใช้บังคับในวันที่ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2562
หน่วยกิโลกรัม แอมแปร์ เคลวินและโมลจะใช้นิยามใหม่ซึ่งใช้ค่าจำนวนที่แน่ชัดจากค่าคงตัวของพลังค์ ("h") ประจุไฟฟ้ามูลฐาน ("e") ค่าคงตัวบ็อลทซ์มัน ("k") และค่าคงตัวอาโวกาโดร ("N"A) ตามลำดับ หน่วยเมตรและแคนเดลา (แรงเทียน) ซึ่งนิยามด้วยค่าคงตัวทางฟิสิกส์แล้ว มีการปรับให้เข้ากับบทนิยามปัจจุบัน บทนิยามใหม่มุ่งปรับปรุงหน่วยเอสไอโดยไม่เปลี่ยนขนาดของหน่วยใด ๆ ฉะนั้นจึงรับประกันว่าการวัดเดิมจะใช้ได้ต่อเนื่อง
เดิมระบบเมตริกรู้กันว่าเป็นระบบการวัดซึ่งได้มาจากปรากฏการณ์ที่ไม่เปลี่ยนแปลง แต่ข้อจำกัดทางเทคนิคก่อให้เกิดความจำเป็นในการใช้สิ่งทำขึ้น (เมตรต้นแบบและกิโลกรัมต้นแบบ) เมื่อระบบเมตริกมีการริเริ่มในฝรั่งเศสในปี 2342 แม้ระบบถูกออกแบบมาให้มีเสถียรภาพในระยะยาว แต่ปรากฏว่ามวลของต้นแบบเหล่านี้มีการผันแปรเล็กน้อยตามเวลาเมื่อเทียบกันและกัน และคิดว่าไม่เพียงพอสำหรับวิทยาศาสตร์ที่ต้องการความแม่นยำที่เพิ่มขึ้น ทำให้เกิดการแสวงหาสิ่งทดแทนที่เหมาะสม
การเปลี่ยนแปลงระบบเมตริกใหญ่ครั้งก่อนเกิดขึ้นในปี 2503 เมื่อมีการเผยแพร่ระบบหน่วยวัดระหว่างประเทศ (เอสไอ) อย่างเป็นทางการให้เป็นชุดหน่วยวัดที่สอดคล้องกัน เอสไอตั้งอยู่บนหน่วยฐาน 7 หน่วยซึ่งบทนิยามไม่ถูกจำกัดด้วยนิยามของหน่วยอื่น และอีก 22 หน่วยที่เป็นอนุพันธ์ของหน่วยฐานเหล่านี้ แม้จะมีการตั้งชุดหน่วยวัดเป็นหน่วยที่สอดคล้องกันแล้ว แต่กิโลกรัมยังนิยามด้วยสิ่งทำขึ้นทางกายภาพ และบางหน่วยซึ่งมีการนิยามด้วยการวัดที่รับรู้แน่ชัดได้ยากในห้องปฏิบัติการ เช่น ระบบมาตราเคลวินในแง่ของสามจุด (triple point) ของน้ำ
ในปี 2503 มีการนิยามเมตรใหม่ในแง่ของความยาวคลื่นของแสงจากแหล่งกำเนิดจำเพาะ ทำให้เป็นอนุพันธ์จากปรากฏการณ์ทางธรรมชาติสากล จึงทำให้กิโลกรัมต้นแบบเป็นสิ่งทำขึ้นสิ่งเดียวที่บทนิยามหน่วยเอสไอยึดอยู่ ด้วยบทนิยามปี 2562 ใหม่นี้ หน่วยเอสไอจะมาจากปรากฏการณ์ทางธรรมชาติทั้งหมดเป็นครั้งแรก
ผู้ประพันธ์จำนวนหนึ่งพิมพ์เผยแพร่ข้อวิจารณ์บทนิยามฉบับปรับปรุง รวมทั้งข้อวิจารณ์ว่าข้อเสนอใหม่ไม่ได้จัดการผลกระทบของการทำลายความเชื่อมโยงระหว่างบทนิยามของหน่วยดาลตันและบทนิยามของกิโลกรัม โมลและค่าคงตัวอาโวกาโดร
สตาดเดอแร็งส์

สตาดเดอแร็งส์  เป็นสโมสรฟุตบอลฝรั่งเศสที่ตั้งอยู่ในเมือง แร็งส์ สโมสรก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1910 ภายใต้ชื่อ Société Sportive du Parc Pommery และปัจจุบันเล่นในลีกเดอ ซึ่งเป็นลีกระดับสองของฟุตบอลฝรั่งเศส ปัจจุบันคุมทีมโดย Will Still
ประวัติ.
สตาดเดอแร็งส์ ก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1910 ภายใต้ชื่อ "Société Sportive du Parc Pommery" ภายใต้การแนะนำของ Marquis Melchior de Polignac
กระทรวงเกษตร (ฟิลิปปินส์)

กระทรวงเกษตรแห่งสาธารณรัฐฟิลิปปินส์ (อักษรย่อ คือ DA), เป็นกระทรวงที่บริหารโดยรัฐบาลฟิลิปปินส์ มีหน้าที่รับผิดชอบและส่งเสริมด้านการเกษตร และการพัฒนาด้านการประมง เพื่อให้เป็นมาตราฐานเดียวกัน โดยทีสำนักงานใหญ่อยู่ที่ถนนอิลิปติคอล, ดิลิแมน, เกซอนซิตี
ปัจจุบันกระทรวงมีผู้บริหารสูงสุด คือ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตร โดยจะต้องได้รับการรับรองจากประธานาธิบดีแห่งฟิลิปปินส์ และการยืนยันจากคณะกรรมาธิการเพื่อการรับรอง รัฐมนตรีจะเป็นในสมาชิกของคณะรัฐมนตรแห่งประเทศฟิลิปปินส์ รัฐมนตรีกระทรวงเกษตรคนปัจจุบันคือ Emmanuel Piñol
โลร็อง เดอ กูวียง แซ็ง-ซีร์

โรล็อง เดอ กูวียง แซ็ง-ซีร์  เป็นผู้บัญชาการทหารฝรั่งเศสในสงครามปฏิวัติฝรั่งเศสและสงครามนโปเลียน รวมทั้งยังได้รับรางวัลให้เป็นขุนนางมาร์ควิสคนแรกแห่งกูวียง แซ็ง-ซีร์
สงครามปฏิวัติฝรั่งเศส.
เขาถูกเลือกให้เป็นกัปตันในกองพันอาสาสมัครในปี ค.ศ.1792 และเข้าในสังกัดของนายพลอดัม ฟิลลิป แห่งคัสติน เขาได้รับการแต่งตั้งเป็นหัวหน้ากองพลได้อย่างรวดเร็ว ต่อมาเขาได้บัญชาการกองทัพกลางในสังกัดของฌ็อง วิคเตอร์ มารี โมโร ในการยุทธ์ที่ไรน์ ในปี ค.ศ.1796
ค.ศ.1798 เขาได้รับคำสั่งของอ็องเดร มาเซนา ในการนำทัพบุกอิตาลี ปีต่อมาเขาก็ได้อยู่ในปีกซ้ายในกองทัพของฌ็อง-บาติสต์ ฌูร์ด็องในการทัพที่เยอรมนี เมื่อฌูร์ด็องประสบความสำเร็จโดยความช่วยเหลือของมาเซนา กูวียงจึงเข้าร่วมกับทัพของโมโรเพื่อรบกับทหารรัสเซีย-ออสเตรียในยุทธการนอวิ แต่ทหารพันธมิตรมีมากกว่าทำให้พ่ายแพ้
ในที่สุด ปี ค.ศ.1800 กูวียงก็สามารถเอาชนะนายพลพอล เครย์ที่ไบเบอรัช
ค.ศ.1801 เขาถูกส่งไปที่สเปนเพื่อทำการบุกโปรตุเกสในสงครามออเรนซ์ เมื่อฝ่ายฝรั่งเศส-สเปนได้รับชัยชนะ กูวียงก็ได้รับรางวัลเลฌียงออเนอร์จากลูเซียน โบนาปาร์ต
สงครามนโปเลียน.
กูวียงนำทัพไปที่ปรัสเซียและโปแลนด์ในการยุทธ์ ค.ศ.1807 และในปี ค.ศ.1808 กูวียงได้รับการแต่งตั้งให้เป็นเคานต์ นอกจากนี้เขายังได้เป็นผู้บัญชาการกองทัพในคาตาโลเนีย และมีบทบาทในการยุทธ์ที่รัสเซียและสงครามประสานมิตรครั้งที่หกในยุทธการเดรสเดน
ในวรรณกรรม.
จอมพลกูวียง แซ็ง-ซีร์ ถูกกล่าวถึงในเรื่องสั้นของโจเซฟ คอนราด เรื่อง The Duel (ก่อนที่จะเป็นภาพยนตร์ของรีดลีย์ สก็อตต์เรื่อง The Duellists) เป็นผู้บัญชาการของ อาร์แมนด์ ฮิวเบร์ หลังการฟื้นฟูราชวงศ์บูร์บง
ซานฟรานซิสโก (เทศบาลในจังหวัดเซบู)

ซานฟรานซิสโก หรือ เทศบาลซานฟรานซิสโก (เซบัวโน: Lungsod sa San Francisco, ตากาลอก: Bayan ng San Francisco) เป็นเทศบาลระดับขั้นที่ 3 ในจังหวัดเซบู ประเทศฟิลิปปินส์ จากการสำมะโนประชากรในปี พ.ศ. 2558 ประชากรในเทศบาลมีทั้งหมด 55,180 คน
เป็นหนึ่งในเทศบาลที่ตั้งอยู่บนเกาะคาโมเตส
ซานฟรานซิสโกประกอบไปด้วยทางทิศเหนือเป็นจังหวัดเลย์เต บนทะเลคาโมเตส ทางทิศตะวันตกเป็นพื้นที่ทางทะเลของเทศบาลแคทมัน ทางทิศตะวันออกเป็นเกาะโปโล ซึ่งมีเมืองโปโลอยู่ภายในเกาะ ส่วนทางทิศใต้เป็นทะเลคาโมเตส
อินไซต์

<ns>10</ns>
 <id>369535</id>
 <revision>
 <id>10245376</id>
 <parentid>6729231</parentid>
 <timestamp>2022-08-13T03:23:15Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>RidJasper</username>
 <id>361203</id>
 </contributor>
 <origin>10245376</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
อินไซต์  คือยานสำรวจภาคพื้นดิน (lander) เพื่อตรวจสอบโครงสร้างภายในของดาวอังคาร ได้รับการปล่อยขึ้นสู่อวกาศเมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม ค.ศ. 2018 เวลา 11:05 น. ตามเวลาสากลเชิงพิกัด 
เมื่อวันที่ 26 พฤศจิกายน ปีเดียวกัน เวลา 07:54 น. ตามเวลาสากลเชิงพิกัด นาซาได้รับสัญญาณจากยาน "อินไซต์" แสดงว่าตัวยานได้ลงจอดบนพื้นผิวดาวอังคารเรียบร้อยแล้ว บริเวณอิลิเซียมแพลนิเชีย (Elysium Planitia) ใกล้กับจุดที่ยาน "คิวรีออซิตี้"("Curiosity") ลงจอดเมื่อปี พ.ศ. 2555 หลังจากการเดินทางกว่า 483 ล้านกิโลเมตร (300 ล้านไมล์) ทั้งนี้ ยาน "อินไซต์" จะทำการตรวจสอบโครงสร้างภายในของดาวอังคาร โดยอุปกรณ์ต่าง ๆ เช่น เครื่องตรวจวัดคลื่นแผ่นดินไหว (seismometer) เครื่องตรวจวัดการขยับของขั้วโลกเหนือดาวอังคารระหว่างโคจรรอบดวง อุปกรณ์วัดอุณหภูมิใต้ดิน เป็นต้น
ในช่วงเวลาฤดูหนาวของดาวอังคาร ค.ศ. 2022 เนื่องจากปริมาณแสงอาทิตย์ที่ได้รับมีปริมาณที่น้อยลง ทำให้การสร้างพลังงานจากแผงพลังงานแสงอาทิตย์ต่ำลงไปด้วย ยานอินไซต์จึงเริ่มมีระดับพลังงานที่ลดลงต่ำกว่าปกติ และปัญหาจากฝุ่นที่เกาะบนแผงเซลล์แสงอาทิตย์อีกด้วย ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2022 นาซาจึงจำเป็นที่จะต้องปิดระบบการทำงานเกือบทุกระบบ โดยยังคงเปิดระบบตรวจจับเหตุการณ์แผ่นดินไหวไว้ 
เมื่อวันที่ 20 ธันวาคม ค.ศ. 2022 นาซาได้ประกาศว่ายานอินไซต์ได้ขาดการติดต่อตั้งแต่วันที่ 15 ธันวาคม ค.ศ. 2022 และในวันที่ 22 ธันวาคม ค.ศ. 2022 นาซาได้ประกาศสิ้นสุดภารกิจอย่างเป็นทางการ
โปโร (จังหวัดเซบู)

โปโร หรือ เทศบาลโปโร (เซบัวโน: Lungsod sa Poro) เป็นเทศบาลชั้นที่ 4 ในจังหวัดเซบู ประเทศฟิลิปปินส์ จากการสำมะโนประชากรประจำปี พ.ศ. 2558 เทศบาลมีประชากรอยู่อาศัยทั้งหมด 25,212 คน
เทศบาลโปโรมีอาณาเขตอยู่รวมกับเทศบาลตูเดลา ซึ่งตั้งอยู่บนเกาะโปโรบนเกาะคาโมเตส
เทศบาลโปโรมีชายแดนทางเหนือติดกับจังหวัดเลสเต บนทะเลคาโมเตส ด้านทางตะวันตกติดกับเกาะพาคิแจน กับเทศบาลซานฟรานซิสโก ทางด้านทิศตะวันออกติดกับเทศบาลตูเดลา และทางด้านทิศใต้ติดกับทะเลคาโมเตส
เทศบาลโปโรมีงานเฉลิมฉลองประจำเทศบาล โดยจะจัดขึ้นทุกวันศุกร์ที่ 3 ของเดือนมกราคม เพื่อเป็นเกียรติแด่ Santo Niño de Cebu
แม่น้ำภัทร

แม่น้ำภัทร  เป็นแม่น้ำในคาบสมุทรเสาราษฏระ (Saurashtra) ทางรัฐทางตะวันตกของอินเดีย ในรัฐคุชราต ไหลไปทางใต้จากต้นกำเนิดน้ำผ่านชัสดัน (Jasdan) จากนั้นเลี้ยวไปทางทิศใต้-ตะวันตกและไหลไปทางตะวันตกจนเข้าสู่ทะเลอาหรับใกล้เมืองโปพันทระ พื้นที่รองรับน้ำทั้งหมดเท่ากับ 
บริเวณแม่น้ำยังมีอ่างเก็บน้ำสองอ่าง คือ อ่างเก็บน้ำภัทร-1 ที่มีความจุ 238,000,000 ม3 และใต้น้ำนี้ยังมี อ่างเก็บน้ำภัทร-2 ที่มีความจุ 49,000,000 ม3
ราชโกฏ

ราชโกฏ [ราด-ชะ-โกด]  เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 4 ของรัฐคุชราต ประเทศอินเดีย เป็นรองเมืองอัห์มดาบาด สุรัต วโฑทรา (Vadodara) ราชโกฏเป็นศูนย์กลางของแคว้นเสาราษฏระ (Saurashtra) ของรัฐคุชราต ราชโกฏเป็นเขตปริมณฑลที่ใหญ่เป็นอันดับ 35 ของอินเดีย มีประชากรมากกว่า 1.2 ล้านคน (จากข้อมูล ค.ศ. 2015) ราชโกฏเป็นเมืองสะอาดเป็นอันดับ 18 ของอินเดีย และเป็นเมืองที่เติบโตเร็วที่สุดเป็นอันดับ 22 ของโลก เมืองเป็นศูนย์กลางการปกครองของเขตราชโกฏ อยู่ห่างจากเมืองหลวงของรัฐ เมืองคานธีนคร 245 กม. และตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำอาชี (Aji) และนยารี (Nyari) ราชโกฏเคยเป็นเมืองหลวงของรัฐเสาราษฏระตั้งแต่ 15 เมษายน 1948 ถึง 31 ตุลาคม 1956 ก่อนที่จะรวมกับรัฐบอมเบย์เมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน 1956 แล้วเป็นส่วนหนึ่งของรัฐคุชราตตั้งแต่ 1 พฤษภาคม 1960