pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
ภาษาเปอร์เซียกลาง

<ns>10</ns>
 <id>27914</id>
 <redirect title="แม่แบบ:กล่องข้อมูล ภาษา" />
 <revision>
 <id>115907</id>
 <timestamp>2006-02-24T08:29:34Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Manop</username>
 <id>513</id>
 </contributor>
 <minor />
 <origin>115907</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
ภาษาเปอร์เซียกลาง หรือ ภาษาปะห์ลาวี เป็นภาษากลุ่มอิหร่าน ใช้พูดในยุคซัสซาเนียน พัฒนามาจากภาษาเปอร์เซียโบราณ เขียนด้วยอักษรปะห์ลาวี 
การเปลี่ยนแปลง.
การเปลี่ยนแปลงมาจากภาษาเปอร์เซียโบราณ.
ในการแบ่งยุคของภาษากลุ่มอิหร่าน ยุคกลางได้แก่ภาษาที่ใช้พูดในช่วง พ.ศ. 243 (การสิ้นสุดของราชวงศ์อักแคมีเดีย) จนถึงพุทธศตวรรษที่ 12 (สิ้นสุดยุคซัสซาเนียน) ภาษาที่สำคัญที่สุดในยุคนี้คือภาษาปะห์ลาวี การเปลี่ยนแปลงจากยุคเก่ามาสู่ยุคใหม่ที่สำคัญคือการเปลี่ยนรูปแบบของคำจากรูปแบบการสร้างมาเป็นรูปแบบที่แยกเป็นคำนาม คำสรรพนาม และคำคุณศัพท์ เลิกใช้ปัจจัยเชื่อมต่อ รวมทั้งการเลิกใช้ การก เพศ และคำทวิพจน์ คำบุพบทใช้จำแนกบทบาทของคำ และเปลี่ยนรูปแบบการแสดงกาล อย่างไรก็ตาม ในยุคนั้นยังใช้ภาษาเปอร์เซียโบราณเป็นภาษาเขียน ซึ่งต่างไปจากภาษาพูดในขณะนั้นมาก ส่วนที่มีการเปลี่ยนแปลงอย่างสำคัญ ได้แก่ 
การเปลี่ยนแปลงไปเป็นภาษาเปอร์เซียยุคใหม่.
ลูกหลานของภาษาเปอร์เซียกลางที่ใช้พูดอยู่ในปัจจุบันคือภาษาเปอร์เซียสมัยใหม่ การเปลี่ยนแปลงของภาษาในช่วงยุคกลางตอนปลายและยุดใหม่ค่อยๆเปลี่ยนแปลงในช่วงพุทธศตวรรษที่ 15-16 หนังสือที่เขียนด้วยภาษาเปอร์เซียกลางยังอ่านเข้าใจได้ด้วยผู้พูดภาษาเปอร์เซียใหม่ตอนต้น อย่างไรก็ตาม ความแตกต่างต่อไปนี้ได้เกิดขึ้นแล้วในพุทธศตวรรษที่ 15
ภาษาเปอร์เซียกลางหรือภาษาปะห์ลาวีเป็นภาษาที่ใช้มากในเอกสารของภาษาโซโรอัสเตอร์ที่มีรายละเอียดเกี่ยวกับและรายละเอียดของศาสนาโซโรแอสเตอร์ซึ่งเป็นศาสนาประจำรัฐในอิหร่านยุคซัสซาเนียน พ.ศ. 319 - 1193 ก่อนที่อิหร่านจะถูกรุกรานโดยชาวอาหรับและเปลี่ยนมานับถือศาสนาอิสลาม
ภาษาวันจี

<ns>10</ns>
 <id>27914</id>
 <redirect title="แม่แบบ:กล่องข้อมูล ภาษา" />
 <revision>
 <id>115907</id>
 <timestamp>2006-02-24T08:29:34Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Manop</username>
 <id>513</id>
 </contributor>
 <minor />
 <origin>115907</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
ภาษาวันจี (Vanji; Vanchi; Vanži) เป็นภาษากลุ่มอิหร่านตะวันออกเฉียงใต้สาขาปามีร์ ใช้พูดในบริเวณลุ่มแม่น้ำวันจีในจังหวัดปกครองตนเองกอร์โน-บาดัคชานในประเทศทาจิกิสถาน ในพุทธศตวรรษที่ 24 บริเวณนี้ถูกผนวกเข้ากับรัฐเอมิเรตส์บูคาราและในตอนปลายของพุทธศตวรรษ ภาษาวันจีได้สูญหายไป
ภาษาโลร์

โลร์  เป็นภาษากลุ่มอิหร่านทางตะวันตกเฉียงใต้ที่พูดโดยชาวโลร์ซึ่งเป็นชนกลุ่มอิหร่านในเอเชียตะวันตก ภาษาถิ่นของภาษาโลร์มีที่มาจากภาษาเปอร์เซียกลาง โดยประกอบด้วยภาษาโลร์ถิ่นกลาง, ภาษาโลร์ถิ่นแบฆทียอรี, และภาษาโลร์ถิ่นใต้ ผู้พูดภาษานี้เป็นภาษาหลักคือชาวแบฆทียอรีและชาวโลร์ใต้ ในประเทศอิหร่าน
ประวัติ.
ภาษาโลร์เป็นภาษาที่ยังมีผู้ใช้อยู่ที่มีความใกล้ชิดกับภาษาเปอร์เซียเก่าและภาษาเปอร์เซียกลางมากที่สุด ภาษานี้สืบทอดมาจากภาษาเปอร์เซียกลาง (ปาร์ซิก) โดยอยู่ใน "กลุ่มเปอร์ซิด" หรือ "กลุ่มซากรอสตอนใต้" และมีศัพท์คล้ายกับภาษาเปอร์เซียสมัยใหม่ โดยมีความแตกต่างหลักอยู่ที่ระบบเสียง
ตลาดซันเดย์

ตลาดซันเดย์ เป็นส่วนของตลาดนัดจตุจักรที่ติดกับถนนกำแพงเพชร 2 ส่วนมากเป็นร้านขายปลาสวยงาม ทั้งขายส่งและปลีก เป็นที่ดินของการรถไฟแห่งประเทศไทย โดยให้ บริษัท ธนสารสมบัติ เป็นผู้เช่าต่อ 
ในปี พ.ศ. 2543 เป็นต้นมา ผู้ค้าในตลาดนัดจตุจักรหลายรายได้ย้ายมาขายในบริเวณตลาดซันเดย์มากขึ้น ทำให้มีสินค้าหลากหลายประเภทมากขึ้น ทั้ง สัตว์เลี้ยงหลากหลายประเภท เครื่องประดับตกแต่งบ้าน อาหาร โดยคืนวันอาทิตย์จนถึงวันจันทร์เป็นวันขายส่งปลา
ในปี พ.ศ. 2549 เมื่อสัญญาเช่าที่หมดลง แต่ผู้ค้าหลายรายไม่ยอมย้ายออกไป ทำให้มีการคุกคามด้วยการรื้อถอนแผงร้านค้าในเวลากลางคืนและกลางวันหลายครั้ง ตลอดจนทำร้ายร่างกายด้วย จนปรากฏเป็นข่าวโด่งดัง
ปัจจุบัน ตลาดซันเดย์ได้มีการปรับปรุงพื้นที่ให้ดีขึ้น โดยสร้างเป็นอาคารร้านค้าถาวร และเปลี่ยนวันขายส่งปลาเป็นวันพฤหัสบดีแทน
ในวันที่ 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2553 ได้เกิดเหตุไฟไหม้ร้านค้าปลาสวยงามที่นี่วอดไปทั้งสิ้น 10 คูหา
เกียรติประวุฒิ สายแวว

เกียรติประวุฒิ สายแวว นักฟุตบอลชาวไทยเล่นในตำแหน่งกองหลัง ปัจจุบันได้ประกาศแขวนสตั๊ดแล้ว เริ่มเป็นที่รู้จักและโด่งดังเมื่อครั้งเป็นหนึ่งในสามนักฟุตบอลชาวไทยที่ได้ไปทดสอบฝีเท้าที่สโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ซิตี จนกระทั่ง สเวน โกรัน อิริกสัน ได้มาเซ็นสัญญาไปร่วมทีมเมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 
แต่กลับประสบปัญหาเรื่องใบอนุญาตทำงานในอังกฤษ ทำให้ไม่สามารถลงเล่นได้ และถูกยกเลิกสัญญาในที่สุด 
ประวัติ.
เป็นชาวจังหวัดอุบลราชธานี เล่นฟุตบอลจริงจังครั้งแรกเมื่ออายุ 14 ปี ในตำแหน่งกองกลาง โดยเล่นฟุตบอลรายการแรกคือไนกี้พรีเมียร์คัพ ในนามทีมจังหวัดอุบลราชธานี ต่อมาถูกโรงเรียนจุฬาภรณราชวิทยาลัย ชลบุรีดึงตัวไปเล่น จนติดทีมชาติครั้งแรกคือชุดเยาวชนทีมชาติอายุไม่เกิน 17 ปี แต่ย้ายมาเล่นในตำแหน่งกองหลัง จนไต่เต้าขึ้นมาเรื่อยๆจนถึงระดับทีมชาติไทยชุดใหญ่
รางวัลโนเบลสาขาเคมี

รางวัลโนเบลสาขาเคมี  เป็นรางวัลมอบโดยราชบัณฑิตยสถานด้านวิทยาศาสตร์แห่งสวีเดนเป็นประจำทุกปีแก่นักวิทยาศาสตร์ในสาขาต่าง ๆ ของเคมี รางวัลนี้เป็นหนึ่งในห้ารางวัลโนเบลซึ่งก่อตั้งจากความประสงค์ของอัลเฟรด โนเบลใน ค.ศ. 1895 (พ.ศ. 2438) เพื่อมอบให้แก่ผู้อุทิศตนอย่างโดดเด่นในสาขาเคมี ฟิสิกส์ วรรณกรรม สันติภาพ และสรีรวิทยาหรือการแพทย์ มูลนิธิโนเบลเป็นผู้รับผิดชอบรางวัลนี้ และผู้มอบรางวัลคือคณะกรรมการโนเบลอันประกอบด้วยสมาชิก 5 คนที่เลือกโดยราชบัณฑิตยสถานด้านวิทยาศาสตร์แห่งสวีเดน 
รางวัลโนเบลสาขาเคมีครั้งแรกมอบในปี ค.ศ. 1901 (พ.ศ. 2444) แก่ยาโกบัส เฮนริกุส ฟานติฮุฟฟ์ จากประเทศเนเธอร์แลนด์ "สำหรับการค้นพบกฎของพลศาสตร์เคมีและแรงดันออสโมติกในสารละลาย" การมอบรางวัลจัดขึ้นในวันที่ 10 ตุลาคมของทุกปีที่สต็อกโฮล์มเพื่อระลึกถึงการเสียชีวิตของอัลเฟรด โนเบล
รายนามผู้ได้รับรางวัล.
ตารางดังต่อไปนี้เป็นรายนามผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาเคมีเรียงตามปีที่มอบรางวัล โดยเริ่มจากปี ค.ศ. 1901 เป็นต้นไป และใช้ข้อมูลพื้นฐานตามคณะกรรมการรางวัลโนเบล
สวนทวีวนารมย์

สวนทวีวนารมย์ เป็นสวนชุมชนในความดูแลของกรุงเทพมหานคร ตั้งอยู่ ณ เลขที่ 1 ถนนทวีวัฒนา แขวงทวีวัฒนา เขตทวีวัฒนา กรุงเทพมหานคร 10170 เป็นสวนสาธารณะเอนกประสงค์ เพราะอยู่ใกล้กับตลาดธนบุรี หรือ สนามหลวง 2 ซึ่งกรุงเทพมหานครมีประสงค์ต้องการจะให้เป็นทั้งแหล่งพักผ่อนและแหล่งจับจ่ายสินค้าของประชาชนในฝั่งธนบุรี 
ประวัติ.
สวนทวีวนารมย์ ถูกสร้างขึ้นบนพื้นที่กว่า 60 ไร่ บนถนนทวีวัฒนา แขวงทวีวัฒนา เขตทวีวัฒนา โดยกรุงเทพมหานครได้เช่าที่ดินจาก ห้างหุ้นส่วนจำกัด สวนพฤกษศาสตร์กรุงเทพ จำนวน 110 ไร่ เพื่อปรับปรุงเป็นสวนสาธารณะและตลาดนัด โดยทำสัญญาเช่าเป็นระยะเวลา 30 ปี จากนั้นทำการปรับปรุง
พื้นที่โดยแบ่งออกเป็น 2 ส่วน คือ ส่วนที่ 1 ปรับปรุงพื้นที่เป็นตลาดนัดแล้ว เสร็จในปี พ.ศ. 2545 ส่วนที่ 2 ปรับปรุงเป็นสวนสาธารณะโดยแบ่งเป็น 2 ระยะ 
สวนทวีวนารมย์ มีพิธีเปิดอย่างเป็นทางการเมื่อวันเสาร์ที่ 29 ตุลาคม พ.ศ. 2548 โดยผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร นายอภิรักษ์ โกษะโยธิน เป็นประธานในพิธี
สวนทวีวนารมย์ เปิดทำการตั้งแต่เวลา 05.00–21.00 น. เป็นประจำทุกวัน มีจำนวนผู้มาใช้บริการในวันธรรมดาประมาณ 400 คน วันหยุดราชการประมาณ 800 คน
สเวน-เยอราน เอริกซอน

สเวน-เยอราน เอริกซอน (สวีเดน: , 5 กุมภาพันธ์ 1948 – 26 สิงหาคม 2024) เป็นอดีตหัวหน้าผู้ฝึกสอนทีมชาติอังกฤษ,ทีมชาติเม็กซิโกและทีมชาติฟิลิปปินส์ นอกจากนี้ยังเคยเป็นผู้จัดการทีมสโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ซิตีและสโมสรฟุตบอลเลสเตอร์ซิตี โดยงานสุดท้ายของเขา คือ การคุมทีมชาติฟิลิปปินส์
2024 ทีมตำนานลิเวอร์พูล
เอริกซอนเริ่มต้นชีวิตนักฟุตบอลในตำแหน่งแบ็กขวาที่สโมสรฟุตบอลทอร์สบีไอเอฟในบ้านเกิด ระหว่างปี ค.ศ. 1966-1971 ต่อมาย้ายไปสโมสรฟุตบอลเอสเคซิฟเฮลลา จนถึงปี ค.ศ. 1973 จึงย้ายทีมอีกครั้งไปยังสโมสรฟุตบอลเคบีคาร์ลสโคกาในลีกดิวิชัน 2 ของสวีเดน แต่ก็ลงเล่นได้อีกเพียงสองปี ค.ศ. 1975 ก็ต้องแขวนสตั๊ดยุติการเป็นนักฟุตบอลด้วยวัยเพียง 27 ปี เนื่องจากอาการบาดเจ็บที่หัวเข่าเรื้อรัง
ต้นปี ค.ศ. 2024 เขาเปิดเผยผ่านการออกรายการวิทยุในบ้านเกิดว่าเป็นมะเร็งและอาจเหลือเวลาใช้ชีวิตอีกไม่นาน ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2024 มีการประกาศว่าเอริกซอนจะเป็นผู้จัดการทีมตำนานลิเวอร์พูลสำหรับแมตช์การกุศลที่จัดขึ้นให้กับเขาเจอกับอายักซ์ในเดือนมีนาคม
เมื่อวันที่ 26 สิงหาคม ค.ศ. 2024 เอริกซอนเสียชีวิตด้วยวัย 76 ปี
อวัจนภาษา

อวัจนภาษา  หมายถึงการสื่อสารโดยไม่ใช้ การพูด การอ่านตามตัวหนังสือ และการเขียนเป็นตัวหนังสือ หรือหมายถึงการสื่อสารโดยไม่ใช้ระบบคำและประโยค ตัวอย่างเช่น ป้ายจราจร ภาษามือ สัญรูปอารมณ์ เป็นต้น
วัจนภาษา

วัจนภาษา หมายถึงการสื่อสารในระบบคำและประโยค โดยผ่านการฟัง พูด อ่าน เขียน โดยจะมีคำเป็นตัวสื่อความหมาย ซึ่งในประโยคใด ๆ คำแต่ละคำจะเขียนและอ่านได้เพียงวิธีเดียวเท่านั้น กล่าวคือ ถึงแม้ว่าคำบางคำอาจมีตัวสะกดเหมือนกัน (คำพ้องรูป) หรือ คำบางคำอ่านอ่านออกเสียงเหมือนกัน (คำพ้องเสียง) แต่คำใดๆก็ตามเมื่ออยู่ในประโยคแล้ว ย่อมเขียนและอ่านได้เพียงรูปแบบเดียว เช่น ช่วงนี้ทำงานให้มัน"เพลา ๆ" ลงบ้าง คำว่าเพลาเป็นคำพ้องรูป อาจอ่านว่า "เพลา" ซึ่งหมายถึง แกนหมุนของล้อหรือการทำงานไม่หักโหม หรืออ่านว่า "เพ-ลา" ซึ่งแปลว่า เวลา แต่ในประโยค ช่วงนี้ทำงานให้มัน"เพลา ๆ" ลงบ้าง คำว่า เพลาต้องอ่านว่า "เพลา" เท่านั้น
ระบบพยางค์.
พยางค์คือ การกำหนดการเปล่งเสียงออกมาครั้งหนึ่ง ๆ จะมีความหมายหรือไม่มีความหมายก็ได้ ในระบบคำ หนึ่งพยางค์จะประกอบด้วยอย่างน้อยห้าส่วน
และมีอีกสองส่วน จะมีหรือไม่มีก็ได้
ระบบคำ.
คำ คือการแทนความหมายของสิ่งต่าง ๆ โดยประกอบจากพยางค์ อันจะมีพยางค์เดียวหรือหลายพยางค์ก็ได้ คำอาจจะเกิดขึ้นมาโดดเลย เรียกว่า "คำมูล" หรือ "คำโดด" หรืออาจจะเกิดจากการประกอบของคำหลายๆคำ เรียกว่า "คำรวม" หรือ "คำประสม"
ระบบประโยค.
ประโยคเป็นการแทนความหมายของสภาพ โดยประกอบด้วยสองส่วนเป็นอย่างน้อย คือภาคประธานและภาคแสดง การประกอบจะประกอบคำซึ่งมีสองคำหลักทำหน้าที่เป็นคำนามในภาคประธาน และคำกริยาในภาคแสดง
ไจกาโนโทซอรัส

ไจกาโนโทซอรัส<templatestyles src="การอ้างอิง/styles.css"/>[หมายเหตุ ก] หรือ จิกาโนโทซอรัส<templatestyles src="การอ้างอิง/styles.css"/>[หมายเหตุ ข]  เป็นไดโนเสาร์ซึ่งมีถิ่นอาศัยอยู่ที่ทุ่งปาตาโกเนีย (ในประเทศอาร์เจนตินาปัจจุบัน) ช่วงปลายยุคครีเทเชียสเมื่อ 99.6–97 ล้านปีมาแล้ว พบซากดึกดำบรรพ์ในปี 1993 เป็น 1 ใน 3 ไดโนเสาร์กินเนื้อใหญ่สุด ยาว 13.2 เมตร และน้ำหนักอยู่ระหว่าง 4.2-13.8 ตัน ความยาวกะโหลกศีรษะ 1.53 ถึง 1.80 เมตร (5.0 ถึง 5.9 ฟุต) ขนาดของมันยาวกว่าไทแรนโนซอรัส แต่เล็กกว่าสไปโนซอรัสและมีขนาดใกล้เคียงกับคาร์คาโรดอนโทซอรัส นักวิทยาศาสตร์คาดคะเนว่า ไจกาโนโทซอรัส สามารถทำความเร็วได้ถึง 14 เมตรต่อวินาที (50 กิโลเมตรต่อชั่วโมง) ด้วยขนาดอันใหญ่โตและขาที่ยาวของมัน
ไจกาโนโทซอรัสเน้นวิธีการล่าเป็นฝูงแบบเฉพาะกิจ โดยจะรอพวกเดียวกันมาจนได้จำนวนที่มากพอ พวกมันก็จะออกล่า เหยื่อของพวกมันส่วนใหญ่เป็นซอโรพอด อย่างอาร์เจนติโนซอรัส โดยมันจะใช้วิธีกัดเพื่อสร้างบาดแผลฉกรรจ์ แล้วรอจนเหยื่ออ่อนแรงเพราะเสียเลือดในปริมาณมาก ฟันขอไจกาโนโทซอรัสนั้นออกแบบมาเพื่อเฉือนเนื้อนั้นเอง
การปรากฏตัวในเกม.
ไจกาโนโทซอรัสปรากฏตัวในเกม Dino Crisis 2 ในฐานะตัวอันตรายที่สุดระหว่างปฏิบัติภารกิจ แต่ภายในเกมได้ทำขนาดที่ใหญ่เกินความจริงด้วยความสูง 7 เมตร ยาว 20 เมตร เกม ก็ทำให้ไจกาโนโทซอรัสมีขนาดใหญ่เกินจริงเช่นเดียวกัน
อำเภอชำนิ

ชำนิ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดบุรีรัมย์ เดิมเคยเป็นพื้นที่การปกครองของอำเภอนางรอง
ประวัติ.
อำเภอชำนิเดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอนางรอง ได้รับการยกฐานะเป็นอำเภอเมื่อปี พ.ศ. 2539 มีผลบังคับใช้ตั้งแต่วันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2539
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอชำนิตั้งอยู่ทางตอนกลาง ค่อนไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของจังหวัด เดิมอำเภอชำนิอยู่ในเขตการปกครองของอำเภอนางรอง มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอชำนิแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 6 ตำบล 63 หมู่บ้าน
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอชำนิประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 6 แห่ง ได้แก่
อำเภอห้วยราช

ห้วยราช เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดบุรีรัมย์ โดยเป็นอำเภอที่อยู่ใกล้กับอำเภอเมืองบุรีรัมย์มากที่สุด และเป็น 1 ใน 4 อำเภอของจังหวัดที่มีทางรถไฟสายตะวันออกเฉียงเหนือผ่าน
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอห้วยราชมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ประวัติ.
ท้องที่อำเภอห้วยราชเดิมเป็นส่วนหนึ่งของตำบลห้วยราช ตำบลบ้านยาง และตำบลสวายจีก ของอำเภอเมืองบุรีรัมย์ เดิมตำบลห้วยราชมีพื้นที่ขนาดใหญ่ ครอบคลุมพื้นที่อำเภอห้วยราชและอำเภอกระสัง ในปัจจุบันเกือบทั้งหมด พื้นเพเดิมของชาวบ้านเป็นชาวไทยที่มีภาษาเขมรเป็นภาษาท้องถิ่น และต่อมาได้มีราษฎรอพยพมาจากท้องถิ่นอื่นและจังหวัดใกล้เคียง ถึงแม้ว่าประชาชนส่วนใหญ่จะมีพื้นเพเดิมเป็นชาวไทยเขมร พูดภาษาไทยเขมร แต่ก็ยึดถือขนบธรรมเนียมประเพณีและวัฒนธรรมเหมือนกับประชาชนส่วนใหญ่ของภาคอีสานทั่วไป
เมื่อปี พ.ศ. 2532 ทางกำนัน ผู้ใหญ่บ้าน และราษฎรในพื้นที่รวม 5 ตำบล ได้พิจารณาว่าสภาพทางภูมิศาสตร์ ลักษณะความเป็นอยู่ การประกอบอาชีพ แนวโน้มมีความเจริญในอนาคต และความเห็นชอบของคณะกรรมการหมู่บ้าน สภาตำบล หัวหน้าส่วนราชการประจำอำเภอ จังหวัด สภาจังหวัด สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร และกระทรวงมหาดไทย จึงได้ประกาศเขตท้องที่อำเภอเมืองบุรีรัมย์แยกพื้นที่ตำบลห้วยราช ตำบลสามแวง ตำบลตาเสา ตำบลบ้านตะโก และตำบลสนวน ออกมาตั้งเป็น กิ่งอำเภอห้วยราช ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยเมื่อวันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2533 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 13 กุมภาพันธ์ ปีเดียวกัน 
ต่อมาได้มีพระราชกฤษฎีกาเมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2538 ยกฐานะกิ่งอำเภอแห่งนี้ขึ้นเป็น อำเภอห้วยราช โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 8 สิงหาคม ปีเดียวกัน
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอห้วยราชแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 8 ตำบล 80 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอห้วยราชประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 8 แห่ง ได้แก่
การคมนาคม.
อำเภอห้วยราชมีจุดจอดรถไฟทั้งหมด 1 แห่ง ได้แก่ สถานีรถไฟห้วยราช ซึ่งเป็นสถานีประจำอำเภอและมีขบวนรถไฟหยุดรับ - ส่งผู้โดยสารทั้งหมด 16 ขบวน/วัน
อำเภอศรีเมืองใหม่

ศรีเมืองใหม่ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดอุบลราชธานี โดยมีชื่อเดิมว่าอำเภอโขงเจียม นับเป็น 1 ใน 5 อำเภอของจังหวัดที่มีพื้นที่ติดแม่น้ำโขง
ประวัติ.
อำเภอศรีเมืองใหม่ เดิมชื่อ เมืองโขงเจียม อำเภอนี้มีการย้ายที่ตั้งว่าการอำเภอหลายครั้ง เดิมตั้งอยู่บ้านปากแซง ในปี พ.ศ. 2364 เรียกว่า เมืองโขงเจียมเหนือ ต่อมาในปี 2424 ย้ายไปตั้งที่ทำการใหม่ที่บ้านนาคอ เรียกว่า เมืองโขงเจียมใต้ ประมาณปี พ.ศ. 2446 ย้ายที่ทำการไปอยู่ที่บ้านนาเอือด เรียกว่า อำเภอโขงเจียม พ.ศ.2457 ย้ายที่ว่าการอำเภอไปตั้งที่บ้านด่านปากมูล พ.ศ.2500 ย้ายที่ว่าการอำเภอไปตั้งใหม่ที่โคกหมาจอก มีการจัดวางผังเมืองขึ้นใหม่ โดยมีวงกลมเสาธงกลางเมืองเป็นศูนย์กลางหมู่บ้านที่ย้ายมาตั้งใหม่นี้จึงมีชื่อว่า บ้านศรีเมืองใหม่ อำเภอโขงเจียม ต่อมา พ.ศ. 2514 ไปเปลี่ยนชื่อเป็นอำเภอศรีเมืองใหม่จนถึงปัจจุบัน
คำว่า "ศรีเมืองใหม่" หมายถึง "ที่อยู่อาศัย (เมือง) ที่สร้างขึ้นใหม่ ที่เพรียบพร้อมด้วยความสุขความเจริญและความสง่างาม"
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอศรีเมืองใหม่ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอศรีเมืองใหม่แบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 11 ตำบล 122 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอศรีเมืองใหม่ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 12 แห่ง ได้แก่
อำเภอโนนสุวรรณ

โนนสุวรรณ เป็นอำเภอในจังหวัดบุรีรัมย์ เดิมเป็นพื้นที่ทั้งหมดของตำบลชุมแสง อำเภอนางรอง แยกตั้งออกมาเป็นตำบลในปี พ.ศ. 2522 และ พ.ศ. 2524 ก่อนที่จะแยกตั้งเป็นกิ่งอำเภอในปี พ.ศ. 2533 ก่อนที่จะมีพระราชกฤษฎีกายกฐานะขึ้นเป็นอำเภอในปี พ.ศ. 2538
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอโนนสุวรรณ มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ประวัติ.
พื้นที่อำเภอโนนสุวรรณเดิมเป็นป่าทึบอยู่ในเขตป่าสงวนดงอีจานน้อย ตำบลชุมแสง อำเภอนางรอง บางส่วนอพยพมารับจ้างตัดไม้ให้กับโรงเลื่อยจากอำเภอห้วยแถลง จังหวัดนครราชสีมา และโรงเลื่อยจากอำเภอลำปลายมาศ จังหวัดบุรีรัมย์ ซึ่งต่อมาได้กลายเป็นชุมชนมากขึ้น ตำบลชุมแสงมีพื้นที่ขนาดใหญ่ที่สุดในอำเภอนางรอง มีปัญหาในการจัดการพื้นที่การปกครองที่กว้างขวาง จึงเริ่มแบ่งเขตการปกครองออก โดยแยก 15 หมู่บ้านออกจากตำบลชุมแสง ตั้งเป็น ตำบลหนองโบสถ์ ในปี พ.ศ. 2517 ปี พ.ศ. 2522 ได้แยกพื้นที่หมู่ 13–21 (ยกเว้นหมู่ที่ 16) รวม 8 หมู่บ้านในเขตตำบลชุมแสง ตั้งเป็น ตำบลทุ่งจังหัน และแยกหมู่ 15 บ้านโนนสุวรรณ ของตำบลหนองโบสถ์ รวมกับอีก 6 หหมู่บ้าน รวมทั้งหมู่ 5 บ้านน้อยอุบลสามัคคี ในเขตตำบลทุ่งจังหัน รวมตั้งเป็น ตำบลโนนสุวรรณ ปี พ.ศ. 2532 ทางราชการได้รายงานขอจัดตั้งกิ่งอำเภอขึ้น จึงตั้งอีก 2 ตำบลเพื่อให้เข้าเงื่อนไขการจัดตั้งกิ่งอำเภอ โดยแยก 8 หมู่บ้านในตำบลโนนสุวรรณ ตั้งเป็น ตำบลโกรกแก้ว กับแยกพื้นที่ 8 หมู่บ้านในตำบลทุ่งจังหัน ตั้งเป็น ตำบลดงอีจาน
เมื่อทางราชการพิจารณาว่าสามารถแยกเป็นกิ่งอำเภอออกจากอำเภอนางรองได้ จึงรวม 4 ตำบล 43 หมู่บ้าน ได้แก่ ตำบลทุ่งจังหัน ตำบลโนนสุวรรณ ตำบลดงอีจาน และตำบลโกรกแก้ว ตั้งเป็น กิ่งอำเภอโนนสุวรรณ ในวันที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2533 ตั้งกิ่งอำเภอที่บ้านทรัพย์สุวรรณ และทำพิธีเปิดที่ว่าการกิ่งอำเภอในวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2534 โดยชื่อ "โนนสุวรรณ" มาจากที่ป่าบริเวณนี้มีสัตว์ป่าอาศัยอยู่ชุกชุมมาก โดยเฉพาะช้างป่ามีลักษณะสวยงาม ก่อนที่จะมาเป็นหมู่บ้านโนนสุวรรณ มีเรื่องเล่าว่า มีพรานป่าคนหนึ่งชื่อ สุวรรณ (ภาษาถิ่นเรียกว่า "อ้ายวัน") ได้ออกมาล่าสัตว์ป่าบริเวณนี้ และได้เกิดอาเพศทำให้เสียชีวิตลงไปในป่าใกล้กับโกรกน้ำซับ (โกรก หมายถึง ทางน้ำไหลหรือทางน้ำเซาะ) ชาวบ้านได้เล่าขานถึงการตายของพรานอ้ายวันตลอดมา พร้อมกับเรียกบริเวณนี้ว่า "โกรกอ้ายวัน"
เมื่อพื้นที่มีความเจริญ เป็นที่ตั้งของสถานีตำรวจ รวมทั้งศูนย์ราชการ และเป็นที่ประชุมชนมากขึ้น จึงกำหนดเขตพื้นที่หมู่ 1 บ้านโนนสุวรรณ หมู่ 6 บ้านโคกกระเบื้อง หมู่ 7 บ้านโนนรัง หมู่ 8 บ้านทรัพย์สุวรรณ ของตำบลโนนสุวรรณ รวมทั้งพื้นที่หมู่ 1 บ้านโนนสุวรรณ หมู่ 2 บ้านหนองหญ้าปล้อง ของตำบลโกรกแก้ว รวม 6 หมู่บ้าน ตั้งเป็น สุขาภิบาลโนนสุวรรณ ในปี พ.ศ. 2536 ก่อนที่จะได้รับการยกฐานะขึ้นเป็น อำเภอโนนสุวรรณ เมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2538 พร้อมกับกิ่งอำเภอห้วยราช ในจังหวัดเดียวกัน
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอโนนสุวรรณแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 4 ตำบล 56 หมู่บ้าน
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอโนนสุวรรณประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่
อำเภอพลับพลาชัย

พลับพลาชัย เป็นอำเภอในจังหวัดบุรีรัมย์ เดิมเคยเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอประโคนชัย 
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอพลับพลาชัย มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ประวัติ.
ในปี พ.ศ. 2530 พื้นที่ด้านทิศเหนือของอำเภอประโคนชัย จังหวัดบุรีรัมย์ มีพื้นที่กว้างขวาง อยู่ห่างไกลจากอำเภอเดิม มีประชากรจำนวนมาก ยากแก่การปกครองและพัฒนา เจ้าหน้าที่ของรัฐออกตรวจตราและเยี่ยมเยียนราษฎรไม่ทั่วถึง และเป็นชุมชนที่มีแนวโน้มว่าจะมีความเจริญต่อไปในอนาคต และเพื่อเป็นการอำนวยความความสะดวก และ ให้บริการแก่ประชาชนในด้านต่างๆ และมีสถานที่เพียงพอที่จะจัดตั้งสถานที่ราชการได้ กระทรวงมหาดไทยและผู้ว่าราชการจังหวัดบุรีรัมย์มีความเห็นสอดคล้องต้องกันว่าควรจัดตั้งกิ่งอำเภอขึ้น ปีต่อมา พ.ศ. 2531 กรมการปกครองได้พิจารณาดำเนินการจัดตั้งกิ่งอำเภอ ซึ่งจังหวัดบุรีรัมย์ได้เสนอขอตั้งกิ่งอำเภอพลับพลาชัยในท้องที่อำเภอประโคนชัย ซึ่งกรมการปกครองได้บรรจุเข้าแผนการจัดตั้งกิ่งอำเภอและอำเภอระยะ 5 ปี (พ.ศ. 2532 - 2537)
จนเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2532 ทางราชการได้ประกาศแยกพื้นที่ตำบลจันดุม ตำบลโคกขมิ้น ตำบลป่าชัน ตำบลสะเดา และตำบลสำโรง ของอำเภอประโคนชัย ออกเป็น กิ่งอำเภอพลับพลาชัย และจังหวัดบุรีรัมย์ได้ทำพิธีเปิดป้ายที่ว่าการกิ่งอำเภอพลับพลาชัย เมื่อวันที่ 3 เมษายน 2532 โดยใช้ สถานที่คือ ศาลาการเปรียญวัดบ้านสะเดา เป็นที่ตั้งที่ว่าการกิ่งอำเภอพลับพลาชัย (ชั่วคราว) โดยใช้ชื่อกิ่งอำเภอว่า "พลับพลาชัย" เป็นการนำคำว่า พลับพลา ซึ่งมาจากชื่อหมู่บ้านพลับพลา มาผนวกกับคำว่า "ชัย" ซึ่ง เป็นนามคำท้ายของอำเภอประโคนชัย ซึ่งเป็นอำเภอเดิมนำมารวมกันเป็น "พลับพลาชัย"
ในปี พ.ศ. 2537 เมื่อพื้นที่มีความเจริญ เป็นที่ตั้งของสถานีตำรวจ ไปรษณีย์โทรเลข รวมทั้งศูนย์ราชการ และเป็นที่ประชุมชนมากขึ้น จึงกำหนดเขตพื้นที่หมู่ 2 บ้านพลับพลา หมู่ 1,9,12 บ้านสะเดา หมู่ 4,10 บ้านนกเกรียน หมู่ 5 บ้านโคกกี่ หมู่ 7 บ้านโคกตะเคียน ตั้งเป็น สุขาภิบาลพลับพลาชัย ก่อนที่ในวันที่ 3 มิถุนายน ปีเดียวกัน มีพระราชกฤษฎีกาฯ ยกฐานะขึ้นเป็น อำเภอพลับพลาชัย เป็นอำเภอลำดับที่ 15 ของจังหวัดบุรีรัมย์
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอพลับพลาชัยแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 5 ตำบล 67 หมู่บ้าน
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอพลับพลาชัยประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 6 แห่ง ได้แก่
พีท ทองเจือ

พีท ทองเจือ ชื่อเล่น พีท เดิมมีชื่อจริงว่า พันธกานต์ ทองเจือ ปัจจุบันเปลี่ยนชื่อมาเป็น ธนภณ ทองเจือ เกิดเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2511 เป็นบุตรชายของภิญโญ ทองเจือ อดีตพระเอกภาพยนตร์ กับนิธิกานต์ ทองเจือ และเป็นพี่ชายต่างมารดากับสายฟ้า เศรษฐบุตร จบการศึกษา Advertising ที่ เมืองซานฟรานซิสโก รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา เป็นลูกหลานเชื้อสายของแม่นาคพระโขนง ปัจจุบันเป็นนักแข่งรถมืออาชีพ
ประวัติ.
พีทแสดงภาพยนตร์มาตั้งแต่ยังเด็ก จากเรื่อง ความรักครั้งสุดท้าย (2518) และ มนต์รักอสูร (2521) พอโตขึ้นเป็นหนุ่มก็ได้แสดงภาพยนตร์เรื่องต่างๆ อาทิ จงรัก ผีสามบาท ตุ๊กแกผี จังหวัดที่ 77 และ ภาพยนตร์เรื่อง "สวยซามูไร" (2552) ซึ่งเป็นครั้งแรกที่เล่นในบทร้าย ด้านละครโทรทัศน์ แสดงละครอยู่หลายเรื่อง เคยแสดงละครเทิดพระเกียรติ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว 
ด้านผลงานเพลง เคยออกอัลบั้มเพลงของตัวเองออกมาหนึ่งชุด ในปี พ.ศ. 2536 ชื่อชุด "ยั้งไม่อยู่" กับค่ายโชว์บิซ แต่ไม่ประสบความสำเร็จแต่อย่างใด หลังจากนั้นได้แสดงมิวสิกวิดีโอให้กับ อิทธิ พลางกูร ในเพลง "ทรมาน" และเพลง "สัญญา" ของ ใหม่ เจริญปุระ
พีท ทองเจือ เป็นดาราที่ชอบการแข่งรถเป็นชีวิตจิตใจ จึงมักปรากฏเป็นข่าวบ่อย ๆ ถึงเรื่องการทำผิดกฎหมายบนท้องถนนหรือมีเรื่องวิวาทอยู่บ่อย ๆ ปัจจุบันรถที่พีทใช้แข่งคือ มาสด้า อาร์เอกซ์-7 (รถแข่งเซอร์กิต) และนิสสัน เซฟิโร่ โฉม A31 (รถดริฟต์)
ในปี พ.ศ. 2546 ได้เป็นผู้กำกับและผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์เป็นเรื่องแรกในชีวิต คือเรื่อง "จังหวัด 77" โดยที่เจ้าตัวเองเล่นเองด้วย ประกบคู่กับ เมทินี กิ่งโพยม เป็นเรื่องราวของกลุ่มคนไทยที่อาศัยอยู่ในสหรัฐอเมริกา โดยได้นำเสนอให้คนไทยได้รู้ว่าชีวิตที่ต่างแดนสำหรับคนไทย ไม่ได้ง่ายและสวยงาม แต่ผลปรากฏว่าไม่ประสบความสำเร็จทั้งรายได้และคำวิจารณ์
ในปี 2553 พีท ทองเจือ กลับเข้าสู่วงการละครอีกครั้งในรอบ 7 ปี กับละครเรื่อง เธอกับเขาและรักของเรา ทางช่อง 7 สี ซึ่งเรื่องนี้ ส่งผลให้ พีท ทองเจือ กลับมาได้รับความนิยมอีกครั้ง จนมีละคร ตามมา อีกเรื่อง คือ หมูแดง เล่น คู่ ก้อย รัชวิน ทางช่อง 3
ชีวิตส่วนตัว พีทสมรสกับ วิไลลักษณ์ ตระการรุ่งโรจน์ (เจ็ง) มีบุตรสาว 2 คน คือ น้องเซย่า น้องมิย่า และบุตรชายคนสุดท้องอีก 1 คน คือ น้องโรเตอร์
การได้ยิน

การได้ยิน หรือ การฟัง หมายถึงการรับรู้เสียงได้ เป็นการรับรู้การสื่อสารจากการพูด และเป็นหนึ่งในสัมผัสทั้งห้า อวัยวะที่ใช้ในการฟังเราเรียกว่าหู การได้ยินเป็นหนึ่งในสัมผัสสามอย่างที่ไม่สามารถปิดกั้นได้(ได้แก่ การได้ยิน การดม และกายสัมผัส)
อุปสรรคในการฟัง.
อุปสรรคในการฟังแบ่งได้สองประการคือ
เรฟ

เรฟ  เป็นงานสังสรรค์ใหญ่หรืองานเทศกาลที่เล่นโดยดีเจและบางครั้งก็มีผู้เล่น เปิดเพลงอิเล็กทรอนิกส์โดยเฉพาะดนตรีอิเล็กทรอนิกส์แดนซ์ แนวเพลงที่เล่นได้แก่ เฮาส์ แทรนซ์ เทคโน ดรัมแอนด์เบส ฮาร์ดคอร์ และอื่นๆ อีกมากมาย มีการควบคุมด้วย การแสดงแสงเลเซอร์ เครื่องฉายภาพ สีแท่งเรืองแสง และเครื่องทำหมอก
วัฒนธรรมเรฟ ส่วนใหญ่เริ่มจากงานสังสรรค์ดนตรีแอซิดเฮาส์ ในช่วงกลางถึงปลายยุค 1980 ในเขตชิคาโกในสหรัฐอเมริกา หลังจากศิลปินชิคาโกเฮาส์เริ่มประสบความสำเร็จในต่างประเทศ แพร่กระจายอย่างรวดเร็วไปยังสหราชอาณาจักร แผ่นดินใหญ่ยุโรป ออสเตรเลียและส่วนที่เหลือของประเทศสหรัฐอเมริกา
การอ่าน

การอ่านเป็นกระบวนการรู้การถอดรหัสสัญลักษณ์หรืออักษรที่ซับซ้อนเพื่อสร้างความหมาย (ความเข้าใจซึ่งการอ่าน) การอ่านเป็นวิธีการได้มาซึ่งภาษา การสื่อสารและแบ่งปันสารสนเทศและความคิด เช่นเดียวกับทุกภาษา การอ่านเป็นอันตรกิริยาซับซ้อนระหว่างข้อความและผู้อ่านซึ่งเกิดขึ้นโดยความรู้ ประสบการณ์ เจตคติและชุมชนภาษาเดิมของผู้อ่านซึ่งวัฒนธรรมและสังคมกำหนด กระบวนการการอ่านต้องอาศัยการฝึกฝน การพัฒนาและการขัดเกลาอย่างต่อเนื่อง นอกเหนือจากนี้ การอ่านยังต้องการความคิดสร้างสรรค์และการวิเคราะห์วิจารณ์ (critical analysis)
ประวัติศาสตร์.
การอ่านได้เกิดขึ้นบนโลกพร้อมกับการเขียน คือสหัสวรรษที่ 4 ก่อนคริสต์ศักราช ในอดีตคนทั่วไปไม่สามารถเสพข้อมูลจากการอ่านสิ่งตีพิมพ์เหมือนกับปัจจุบัน ก่อนสมัยการปฏิวัติอุตสาหกรรม มีไม่กี่คนเท่านั้นในแต่ละประเทศที่รู้หนังสือ และก่อนสมัยปัจจุบัน อารยธรรมที่โดยรวมมีอัตราส่วนการรู้หนังสือสูง ได้แก่ เอเธนส์ยุคคลาสสิกและรัฐเคาะลีฟะฮ์
นักวิชาการสันนิษฐานว่าคนโบราณทั่วไปมักอ่านข้อความด้วยการอ่านออกเสียง (ละติน: "clare legere") และการอ่านในใจ ("legere tacite" หรือ "legere sibi") ถือเป็นเรื่องผิดธรรมดา ในอัตชีวประวัติจากศตวรรษที่ 4 ชื่อ "คำสารภาพ" (ละติน: "Confessions") ของนักบุญออกัสติน นักบุญออกัสตินได้กล่าวถึงการอ่านหนังสือแบบเงียบ ๆ ของนักบุญแอมโบรสซึ่งเขามองว่าเป็นนิสัยที่ประหลาด
ในยุคเรืองปัญญา อภิชนมักส่งเสริมการอ่านแบบอกัมมันต์ ไม่ใช่แบบสร้างสรรค์ โดยเชื่อว่า การอ่านไม่มีกฎเกณฑ์ที่เป็นรูปธรรม แต่สามารถทำให้ผู้อ่านหลบหนีไปสร้างผลงานของตนเองได้โดยอาศัยอันตรวินิจ ซึ่งเป็นการส่งเสริมการสำรวจข้อความต่าง ๆ อย่างลึกซึ้งขณะที่ตีความข้อความนั้นอยู่ นักคิดบางคนในยุคนั้นยังเชื่ออีกว่าการสร้างผลงานเขียนแสดงให้เห็นถึงการมีส่วนร่วมในสังคมแบบกัมมันต์และสร้างสรรค์ และเชื่อว่าการเสพผลงานเขียนของผู้อื่นเป็นเพียงแต่การรับรู้สิ่งประดิษฐ์ของผู้อื่นเท่านั้น และในยุคนั้น การเขียนถือว่ามีค่าในสังคมมากกว่าการอ่าน โดยถือว่าผู้อ่านสมัยนั้นเป็นประชาชนที่ไม่มีบทบาทในสังคมเพราะไม่ได้สร้างผลงานใด ๆ มิเชลเดอแซกโต นักวิชาการและสมาชิกคณะเยซูอิตชาวฝรั่งเศส ได้ให้เหตุผลว่าอภิชนในยุคเรืองปัญญาเป็นผู้ที่ทำให้ความเชื่อแบบนี้เกิดขึ้นในสังคม แต่มิเชลเดอแซกโตเองเชื่อว่าการอ่านต้องอาศัยการผจญภัยไปสู่ดินแดนของผู้เขียน แต่ต้องอาศัยการขจัดสิ่งจำเพาะที่ผู้อ่านประสงค์ มุมมองนี้ถือว่าการเขียนเป็นศิลปะที่เหนือกว่าการอ่านภายใต้เงื่อนไขบังคับของระบบการเรียงลำดับชนชั้นในยุคนั้น
ในระยะสั้นของศตวรรษที่ 18 ชาวยุโรปถือว่าการอ่านหนังสือบนเตียงเป็นการเสี่ยงอันตรายและผิดศีลธรรม ทัศนคติแบบนี้เกิดขึ้นเมื่อการอ่านออกเสียงเริ่มไม่ได้เป็นกิจกรรมร่วมเพราะคนนิยมเริ่มอ่านหนังสือแบบเงียบ ๆ และตามลำพัง ซึ่งเป็นการกระทำที่เกิดขึ้นพร้อมกับการที่คนเริ่มไม่ได้นอนร่วมห้องกันหลายคนเพราะการนอนแยกห้องเริ่มแพร่หลายขึ้น สิ่งแปลกใหม่เหล่านี้ทำให้ชาวยุโรปคิดว่าการอ่านบนเตียงจะทำให้เกิดไฟไหม้ขึ้น โดยจะเริ่มจากเทียนที่วางไว้ข้างเตียง อย่างไรก็ตาม นักวิจารณ์ปัจจุบันคาดว่าความกลัวเช่นนี้ อาจเกิดขึ้นจากความเชื่อที่ว่า การอ่านหนังสือแบบเดี่ยว ๆ โดยเฉพาะโดยผู้หญิง เป็นการหลีกเลี่ยงภาระทางครอบครัวและสังคม และเป็นการละเมิดกฎหมายทางศีลธรรมอันเกิดขึ้นจากการท่องโลกในจินตนาการต่าง ๆ จากหนังสือ
พระวรสาร

พระวรสาร (โรมันคาทอลิก) หรือพระกิตติคุณ (โปรเตสแตนต์)  เป็นหนังสือหมวดแรกในคัมภีร์ไบเบิลภาคพันธสัญญาใหม่ รู้จักในอีกนามหนึ่งว่า พระวรสารในสารบบ (Canonical gospels) เพราะเป็นพระวรสารที่ได้รับการยอมรับอย่างเป็นทางการจากคริสตจักรให้รวมในสารบบคัมภีร์ไบเบิลได้
คำว่า “gospel” มาจากภาษาอังกฤษเก่า แปลว่า “ข่าวดี” (คัมภีร์ไบเบิลฉบับภาษาไทยของชาวโปรเตสแตนต์แปลว่า "ข่าวประเสริฐ") มีนัยความหมายในคติของศาสนาคริสต์ถึง
"การประกาศข่าวดี" ว่าบัดนี้ พระยาห์เวห์ได้ทรงประทานพระบุตรของพระองค์มารับสภาพมนุษย์เป็นพระเยซูแล้ว เพื่อประทานความรอดแก่มวลมนุษย์ ให้พ้นจากบาปและความทุกข์ และกลับเข้าสนิทกับพระเจ้าเช่นเดิม สู่แผ่นดินสวรรค์ ตามคำพยากรณ์ของผู้เผยพระวจนะในพันธสัญญาเดิม 
พระวรสารในสารบบมีอยู่ 4 เล่ม ในคัมภีร์ภาคพันธสัญญาใหม่ที่มีเนื้อหาโดยตรงเกี่ยวกับพระเยซู บรรยายถึงกำเนิด คำเทศนา การตรึงกางเขน และการคืนพระชนม์ ทั้ง 4 เล่มถูกตั้งชื่อตามชื่อผู้ที่เชื่อกันว่าเป็นผู้เขียน โดยเขียนขึ้นเมื่อระหว่าง ค.ศ. 65 ถึง ค.ศ. 100 ได้แก่ 
สามเล่มแรกเรียกว่าพระวรสารสหทรรศน์ เนื่องจากมีมุมมองในชีวิตของพระคริสต์ที่คล้ายกัน ขณะที่พระวรสารนักบุญยอห์น มีแง่มุมทางเทววิทยาและจิตวิญญาณที่ต่างออกไป
พระวรสารในสารบบ.
แม้ว่าจะมีการเขียนพระวรสารขึ้นหลายฉบับมาตั้งแต่ศาสนาคริสต์ยุคแรก แต่มีพระวรสารเพียง 4 ฉบับเท่านั้นที่คริสตจักรยอมรับเข้าในสารบบคัมภีร์ไบเบิลภาคพันธสัญญาใหม่ นักบุญอีเรเนอุสเป็นคนแรกที่กำหนดว่าพระวรสารในสารบบต้องมี 4 ฉบับ เขากล่าวว่าพระวรสารเป็นเสาหลักของคริสตจักร จึงต้องมี 4 ฉบับ ไม่ควรมีมากหรือน้อยไปกว่านี้ และยังสอดคล้องกับความเชื่อเรื่องสิ่งมีชีวิตสี่ชนิดที่อาศัยอยู่ใกล้พระที่นั่งของพระเจ้าตามหนังสือวิวรณ์ว่า "บริเวณรอบพระที่นั่งทั้งสองข้างนั้น มีสิ่งมีชีวิตสี่ตนที่มีตาเต็มทั้งข้างหน้าและข้างหลัง สิ่งมีชีวิตที่หนึ่งนั้นเหมือนสิงโต สิ่งมีชีวิตที่สองนั้นเหมือนโค สิ่งมีชีวิตที่สามนั้นมีหน้าเหมือนอย่างมนุษย์ และสิ่งมีชีวิตที่สี่เหมือนนกอินทรีที่บินอยู่" สิ่งมีชีวิตทั้งสี่นี้จึงกลายมาเป็นสัญลักษณ์ของพระวรสารในสารบบทั้งสี่เล่ม
ราวคริสต์ศตวรรษที่ 5 คริสตจักรโรมันคาทอลิกในสมณสมัยสมเด็จพระสันตะปาปาอินโนเซนต์ที่ 1 ได้ยอมรับพระวรสาร 4 เล่มอย่างเป็นทางการ คือ พระวรสารนักบุญมัทธิว พระวรสารนักบุญมาระโก พระวรสารนักบุญลูกา และพระวรสารนักบุญยอห์น
อำเภอทุ่งศรีอุดม

ทุ่งศรีอุดม เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดอุบลราชธานี
ประวัติ.
อำเภอทุ่งศรีอุดมเดิมเป็นท้องที่การปกครองของอำเภอเดชอุดม ต่อมาเมื่อมีความเจริญทางเศรษฐกิจสังคมมากขึ้น จึงได้แยกตำบลทุ่งเทิง ตำบลหนองอ้ม ตำบลนาเกษม ตำบลกุดเรือ และตำบลโคกชำแระออกมาจัดตั้งเป็น กิ่งอำเภอทุ่งศรีอุดม เมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2535 และในวันที่ 30 กันยายน ปีเดียวกัน ทางราชการได้แยกท้องที่บางส่วนของตำบลทุ่งเทิงมาจัดตั้งเป็นตำบลใหม่คือตำบลนาห่อม แต่ในวันที่ 1 มิถุนายนของปีถัดมา ตำบลทุ่งเทิงก็ถูกโอนกลับไปขึ้นกับอำเภอเดชอุดม เนื่องจากราษฎรในพื้นที่เดินทางไปติดต่อราชการได้สะดวกกว่ามาที่กิ่งอำเภอ 
กิ่งอำเภอทุ่งศรีอุดมได้รับการยกฐานะเป็น อำเภอทุ่งศรีอุดม เมื่อวันที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2540 โดยแบ่งพื้นที่ปกครองออกเป็น 5 ตำบล ประกอบด้วยตำบลหนองอ้ม ตำบลนาเกษม ตำบลกุดเรือ ตำบลโคกชำแระ และตำบลนาห่อม
คำว่า "ทุ่งศรีอุดม" หมายถึง พื้นที่ราบโล่ง อุดมสมบูรณ์ และมีความเจริญรุ่งเรืองอย่างยิ่ง"
สถานที่ท่องเที่ยว.
ปราสาทบ้านเบญจ์ ตั้งอยู่ที่บ้านเบญจ์ หมู่ที่ 4 ตำบลหนองอ้ม ปราสาทบ้านเบญจ์ เป็นศาสนสถานขอมขนาดย่อมประกอบด้วยปรางค์อิฐ 3 หลังตั้งอยู่บนฐาน ศิลาแลง ที่สร้างแยกกัน กรมศิลปากรได้ทำการขุดแต่งในปี พ.ศ. 2533 ได้พบทับหลังรูปเทพนพเคราะห์ หรือเทวดาประจำทิศทั้ง 9 องค์ และรูปพระอินทร์ทรงช้างเอราวัณจากลักษณะแผนผังทางสถาปัตยกรรมและภาพสลักบนทับหลังที่พบอาจกำหนดอายุปราสาทหลังนี้ได้ประมาณ ปลายพุทธศตวรรษที่ 15 ถึงต้นพุทธศตวรรษที่ 16 เวลาเปิดทำการ: 08.30 - 16.30
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอทุ่งศรีอุดมตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอทุ่งศรีอุดมแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 5 ตำบล 52 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอทุ่งศรีอุดมประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่
เครื่องหมายจราจร

เครื่องหมายจราจร เป็นสัญลักษณ์ทางจราจรที่ใช้ในการควบคุมการจราจร มักเป็นสัญญาณแสงหรือป้าย มักมีจุดประสงค์เพื่อ กำหนดบังคับการเคลื่อนตัวของจราจร การจอด หรืออาจเป็นการเตือน หรือแนะนำทางจราจร เป็นอาทิ
สัญญาณไฟจราจร.
สัญญาณไฟจราจรโดยทั่วไปประกอบด้วยสัญญาณไฟสามสี ติดตั้งตามทางแยกต่างเพื่อควบคุมการจราจรตามทางแยก โดยทั้งสามสี ได้แก่ สีแดงให้รถหยุด สีเหลืองให้รถระวัง เตรียมหยุด และสีเขียวคือให้รถไปได้
สำหรับสัญญาณไฟจราจรพิเศษอาจมีสีเหลืองเพียงสีเดียวจะกะพริบอยู่ ใช้สำหรับทางแยกที่ไม่พลุกพล่านหมายถึง ให้ระมัดระวังว่ามีทางแยก และดูความเหมาะสมในการออกรถได้เอง หรือ สัญญาณไฟจราจรสำหรับการข้ามถนน หรือ สัญญาณไฟจราจรไว้สำหรับเปลี่ยนเลน เป็นต้น
ป้ายจราจร.
ป้ายจราจรเป็นป้ายทางการควบคุมการจราจร แบ่งออกเป็นสามประเภท
เครื่องหมายจราจรอื่น ๆ.
เครื่องหมายบนพื้นทางและขอบทางเท้า
อำเภอสำโรง

สำโรง เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดอุบลราชธานี เดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอวารินชำราบ เมื่อปี พ.ศ.2528 ได้มีการแบ่งเขตการปกครองออกมาตั้งเป็น กิ่งอำเภอสำโรง ซึ่งประกอบไปด้วย 6 ตำบล ได้แก่ ตำบลสำโรง ตำบลโคกก่อง ตำบลหนองไฮ ตำบลค้อน้อย ตำบลโคกสว่าง และตำบลโนนกาเล็น และต่อมาปี 2535 ได้รับการยกฐานะเป็น อำเภอสำโรง และได้มีการแยกตำบลออกมาอีก3 ตำบล คือ ตำบลขามป้อม แยกออกจากตำบลสำโรง ตำบลโนนกลาง แยกออกจากตำบลหนองไฮ และตำบลบอน แยกออกจากตำบลโนนกาเล็น
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอสำโรงตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอสำโรงแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 9 ตำบล 108 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอสำโรงประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 9 แห่ง ได้แก่
อำเภอตาลสุม

ตาลสุม เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดอุบลราชธานี
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอตาลสุมตั้งอยุ่ทางตอนกลางของจังหวัด ทางทิศตะวันออกของตัวจังหวัดอุบลราชธานี ห่างจากตัวจังหวัด 34 กิโลเมตร และห่างจากกรุงเทพมหานคร 662 กิโลเมตรมีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้
ประวัติ.
อำเภอตาลสุมแยกออกจากอำเภอพิบูลมังสาหารเมื่อวันที่ 18 กันยายน พ.ศ. 2521 เป็นกิ่งอำเภอตาลสุม และยกฐานะเป็นอำเภอเมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2531 เนื่องจากมีต้นตาลจำนวนมาก ที่เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติติดริมฝั่งน้ำมูล จึงเรียกบริเวณนี้ว่า "ตาลซุม" ต่อมาได้มีการเรียกชื่อเพี้ยนจาก “ตาลซุม” เป็น "ตาลสุม" ในปัจจุบัน
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอตาลสุมแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 6 ตำบล 59 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอตาลสุมประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 7 แห่ง ได้แก่
โรงเรียน.
โรงเรียนมัธยม สพม. 
โรงเรียนประถม สพฐ.
แคลร์ ปัจฉิมานนท์

แคลร์ ปัจฉิมานนท์ อดีตผู้ควบคุมการผลิตและผู้ดำเนินรายการข่าวต่างประเทศทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ปัจจุบันเป็นบรรณาธิการฝ่ายข่าวต่างประเทศของสถานีโทรทัศน์ไทยพีบีเอส
แคลร์ ปัจฉิมานนท์ เป็นลูกคนเดียว เกิดและเติบโตในประเทศไทย แล้วติดตามมารดาซึ่งทำงานบริษัท การบินไทย ไปอาศัยที่ออสเตรเลีย ศึกษาต่อเกรด 9-12 ที่เมืองเพิร์ท และจบการศึกษาด้านการเงินการธนาคาร จาก Australian National University กรุงแคนเบอร์รา 
หลังจบการศึกษา เธอเดินทางกลับประเทศไทยเมื่อ พ.ศ. 2546 ทำงานที่ธนาคารกสิกรไทย และ การบินไทยอยู่ระยะหนึ่ง ก่อนจะย้ายไปเป็นเจ้าหน้าที่ฝ่ายบัญชีที่ บีอีซี - เทโร เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ (หรือ เทโร เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ ในปัจจุบัน) จนถูกทาบทามจากผู้บริหารให้เป็นพิธีกรรายการ English Minute ซึ่งเป็นรายการสอนภาษาอังกฤษคู่กับ จุฑาภัทร เหล่าธรรมทัศน์ ทางช่อง 3 และยังได้โอกาสได้เป็นผู้สัมภาษณ์ศิลปินต่างประเทศให้รายการ "House Party" 
ต่อมา แคลร์ ปัจฉิมานนท์ ได้เป็นผู้จัดรายการโลกยามเช้า ทางช่อง 3 แทน ดร. สมเกียรติ อ่อนวิมล ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2550 จนถึงปี พ.ศ. 2556 ซึ่งเป็นรายการข่าวที่นำเสนอเรื่องราวข้อมูลความรู้จากทั่วโลกทั้งด้านการเมือง, เศรษฐกิจ, สังคม, วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี, การศึกษา, ศิลปวัฒนธรรม, กีฬา และบันเทิง ก่อนที่ในเวลาจะผันตัวไปเป็นผู้ควบคุมการผลิตรายการ "โลกยามเช้า" และ "โลกยามเช้าสุดสัปดาห์" ซึ่งได้ให้ผู้ประกาศข่าวคนอื่นมาทำหน้าที่ดำเนินรายการ เช่น ณัชชานันท์ เลียงอรุณวงศ์ และ ศมจรรย์ จรุงวัฒน์
อำเภอม่วงสามสิบ

ม่วงสามสิบ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดอุบลราชธานี  เดิมคือ "บ้านที" พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดเกล้าฯให้ยกฐานะขึ้นเป็นเมือง "เกษมสีมา" ขึ้นตรงต่อเมืองอุบลราชธานี ตั้งแต่ปี พ.ศ.2425 จนถึงคราวปรับปรุงการปกครองครั้งใหญ่ระหว่างปี พ.ศ.2443-2445 เมืองเกษมสีมาถูกลดฐานะลงเป็นอำเภอ ต่อมาปี พ.ศ.2452 ทางราชการได้รวมอำเภอเกษมสีมากับอำเภออุตรูปลนิคม (ซึ่งอยู่ใกล้เคียง) เข้าด้วยกัน เรียกชื่อใหม่ว่า "อำเภออุตรอุบล" แต่ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็นอำเภอ "ม่วงสามสิบ" ตามชื่อของหมู่บ้านดั้งเดิมจนถึงปัจจุบัน  ที่มาของคำว่า "ม่วงสามสิบ" มีเรื่องเล่าขานกันมา 3-4 ประการ คือ 
1. พ่อค้าวัวได้ต้อนวัวมาพักอยู่ที่หมู่บ้านที่มีต้นมะม่วงและผลมะม่วงสุกหล่นเกลื่อนอยู่ใต้ต้น วัวจึงอาศัยมะม่วงสุกกินแทนหญ้าหมดไป 30 ผล บ้านนี้จึงได้ชื่อว่า "บ้านม่วงสามสิบ" 
2. ที่หมู่บ้านนี้เคยมีการจัดการแข่งขันกินมะม่วงคนที่ชนะเลิศกินได้ถึง 30 ผล จึงได้ตั้งชื่อบ้านนี้ว่า "ม่วงสามสิบ" 
3. พ่อค้าวัวต้อนวัวมาค้างแรมที่หมู่บ้านนี้แล้วได้ถ่ายมูลไว้ ต่อมามูลวัวได้งอกออกเป็นต้นมะม่วง 30 ต้น บ้านนี้จึงได้ชื่อว่า "ม่วงสามสิบ" 
4. ในปี พ.ศ.2459 นายอำเภอเกษมสีมา ได้อพยพหาแหล่งที่ตั้งอำเภอใหม่ และได้มาพบบริเวณที่ร่มรื่นอุดมสมบูรณ์ โดยเฉพาะมีต้นมะม่วงขึ้นรวมอยู่ถึง 30 ต้น จึงได้ตั้งชื่อหมู่บ้านขึ้นโดยให้ชื่อว่า "บ้านม่วงสามสิบ"
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอม่วงสามสิบตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอม่วงสามสิบแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 14 ตำบล 158 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอม่วงสามสิบประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 15 แห่ง ได้แก่
ชูชก กัณหา ชาลี

ชูชก กัณหา ชาลี เป็นภาพยนตร์ไทยที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับพุทธประวัติ กล่าวถึงพระโพธิสัตว์ซึ่งเสวยพระชาติสุดท้ายในทศชาติเป็นพระเวสสันดร เป็นเรื่องการเผยแผ่ทานบารมีขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า โดยบริษัท ไทยสากลธุรกิจ จำกัด ของ ณรงค์ สันติสกุลชัยพร ถ่ายทำด้วยฟิล์ม 35 มม. กำกับการแสดงโดย รัตน์ เศรษฐภักดี นำแสดงโดยสมบัติ เมทะนี ในบทบาทพระเวสสันดร ร่วมด้วย พิศมัย วิไลศักดิ์ ในบทพระนางมัทรี ส่วนบทชูชก รับบทโดย ประพัตร์ มิตรภักดี และนางอมิตาดา ภรรยาของชูชกรับบทโดย สุชีรา สุภาเสพ สำหรับกัณหาและชาลี รับบทโดย 2 พี่น้อง ด.ช. เอ๋ และ ด.ช. อวบ สมชาติ และพรานเจตบุตร รับบทบาทโดย อดินันท์ สิงหิรัญ
สำหรับผู้ออกแบบฉากและเครื่องแต่งกาย คือ ศ.ดร. สุรพล วิรุฬห์รักษ์ และกำกับภาพโดย ประกิต บุญยรัตพันธ์ และอีกสิ่งที่ช่วยส่งเสริมภาพยนตร์คือ บทร้องทำนองแหล่ของไวพจน์ เพชรสุพรรณ นักร้องเพลงลูกทุ่งชื่อดังและศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (นักร้องเพลงลูกทุ่ง) ประจำปี พ.ศ. 2540
ภาพยนตร์เรื่องนี้ออกฉายในปี พ.ศ. 2516 และต่อมาได้มีการนำฟิล์มเรื่องนี้มาตัดต่อ ปรับแต่งใหม่ เน้นตัวละครต่างกัน แล้วนำออกฉายในปี พ.ศ. 2523 ในชื่อใหม่ว่า "พระเวสสันดร"
อำเภอกุดข้าวปุ้น

กุดข้าวปุ้น เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดอุบลราชธานีที่ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของจังหวัด แยกเขตการปกครองออกมาจากอำเภอตระการพืชผล เมื่อปี พ.ศ. 2514 
ภูมิศาสตร์.
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอกุดข้าวปุ้นตั้งอยู่ทางทิศเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้
ป่าไม้.
ป่าภูขาม เป็นส่วนหนึ่งในเขตป่าสงวนแห่งชาติดงขุมคำ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองทันน้ำ อำเภอกุดข้าวปุ้น และตำบลแก้งเหนือ ตำบลหัวนา อำเภอเขมราฐ จากนโยบายเปิดให้สัมปทานป่าไม้ในปี พ.ศ. 2514 ทำให้สภาพพื้นที่ป่าส่วนใหญ่ถูกทำลายลงจนเหลือพื้นที่ป่าอยู่ประมาณ 3,900 ไร่ ดังนั้นในปี พ.ศ. 2525 ภูขามจึงถูกประกาศให้เป็นป่าสงวนแห่งชาติ และมีการผลักดันชาวบ้านออกนอกพื้นที่ ในขณะที่การตัดไม้กับทวีความรุนแรงมากขึ้น จึงมีชาวบ้านบางกลุ่มเล็งเห็นถึงความสำคัญในการอนุรักษ์และใช้ประโยชน์จากป่าภูขามอย่างยั่งยืน จึงเกิดเป็นเครือข่ายป่าชุมชนภูขามขึ้นมา โดยมีศูนย์กลางอยู่ที่ บ้านโนนหินแร่ ตำบลหนองทันน้ำ 
ปัจจุบันสถานการณ์ภายในพื้นที่ป่าภูขามมีการใช้ประโยชน์ในที่ดินผืนป่าอย่างกว้างขวาง บริเวณพื้นที่รอบๆ ภูเขาได้มีการจับจองที่ดินทำกินกลายเป็นเรือกสวนไร่นาหมดสิ้น และมีสวนยางพาราผุดขึ้นมาเป็นจำนวนมาก อย่างไรก็ดี ได้มีการอนุรักษ์ป่าไม้บางส่วนเป็นหัวไร่ปลายนาไว้เป็นแนวกันชนพื้นที่ป่าด้วยเช่นกัน 
แหล่งน้ำ.
อ่างเก็บน้ำห้วยหินกอง หรือชื่อเดิม อ่างเก็บน้ำห้วยตาเที่ยว เป็นอ่างเก็บน้ำขนาดกลาง ที่ใช้สำหรับการอุปโภคบริโภคและการเกษตร ใน 2 อำเภอคือ อำเภอกุดข้าวปุ้น จังหวัดอุบลราชธานี และอำเภอปทุมราชวงศา จังหวัดอำนาจเจริญ มีพื้นที่ประมาณ 120 ไร่ ความจุน้ำ 4 ล้านลูกบาศก์เมตร
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอกุดข้าวปุ้นแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 5 ตำบล 75 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอกุดข้าวปุ้นประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 6 แห่ง ได้แก่
โครงสร้างพื้นฐาน.
การขนส่ง.
การเดินทางโดยรถยนต์ ถือเป็นเป็นการคมนาคมที่สำคัญเป็นอันดับหนึ่งของอำเภอกุดข้าวปุ้น ซึ่งในปัจจุบันมีการสร้างทางหลวงแผ่นดินและทางหลวงจังหวัดขึ้นมาหลายสาย เพื่อเชื่อมต่อระหว่างอำเภอกุดข้าวปุ้นกับอำเภอข้างเคียง ทำให้การเดินทางมีความสะดวกสบายมากยิ่งขึ้น และยังช่วยส่งเสริมการค้าการลงทุนภายในอำเภอไปในตัวอีกด้วย ทางหลวงแผ่นดินที่สำคัญในอำเภอกุดข้าวปุ้น ได้แก่
แพร์ซโพลิส (ภาพยนตร์)

แพร์ซโพลิส  เป็นภาพยนตร์แอนิเมชันที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2550 สร้างจากการ์ตูนในชื่อเดียวกันของมาร์จาเน ซาตราปี (Marjane Satrapi) นักเขียนการ์ตูนหญิงชาวอิหร่านซึ่งนำเรื่องราวของตัวเธอตั้งแต่เด็กจนโตมาวาดเป็นลายเส้นของเธอ ชื่อเรื่องมาจากชื่อเมืองแพร์ซโพลิส เป็นเมืองโบราณตั้งอยู่ทางตอนใต้ของประเทศอิหร่าน
มาร์จาเน ซาตราปี เกิดในครอบครัวชาวอิหร่านที่มีฐานะดี ซึ่งสืบเชื้อสายมาจาก พระเจ้าชาห์ นัสเซอร์ อัล ดิน (Nasser-al-Din Shah) พระเจ้าชาห์แห่งเปอร์เซีย ระหว่าง ค.ศ. 1848-1896 เมื่ออายุได้ 14 ปี เกิดการปฏิวัติอิหร่าน และเกิดสงครามอิรัก-อิหร่าน ครอบครัวของเธอตัดสินใจส่งเธอไปเรียนต่อที่เวียนนา ประเทศออสเตรีย ขณะที่ครอบครัวของเธอยังคงปักหลักอยู่ที่อิหร่านต่อไป เธอเรียนต่อจนจบมหาวิทยาลัย และเดินทางกลับประเทศ แต่เธอกลับรู้สึกถึงความเปลี่ยนแปลงในประเทศ จนไม่รู้สึกมีความสุข เมื่อเธออายุ 24 ปี เธอจึงตัดสินใจออกจากบ้านไปใช้ชีวิตที่ฝรั่งเศส
มาร์จาเน ซาตราปี นำเรื่องราวในชีวิตของเธอมาเขียนเป็นการ์ตูน 2 เล่ม คือ
และนำมาสร้างเป็นแอนิเมชันขาวดำ สะท้อนสังคมอิหร่านอย่างตรงไปตรงมา ออกฉายในฝรั่งเศสเมื่อวันที่ 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2550 ท่ามกลางการประท้วงโดยทางการอิหร่าน และได้รับการยกย่องจากนิตยสารไทม์ ให้เป็นการ์ตูนที่ดีที่สุดแห่งปี 
Persepolis เข้าฉายในเทศกาลภาพยนตร์เมืองคานส์ ปี 2007 ได้รางวัล Prize of the Jury และเข้ารอบสุดท้ายในสายการประกวดหลัก Palme d'Or
อำเภอน้ำยืน

น้ำยืน เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดอุบลราชธานี ซึ่งอยู่ทางตอนใต้สุดของจังหวัด รวมถึงเป็นอำเภอหนึ่งใน 2 อำเภอที่มีชายแดนติดกันเป็นสามประเทศในประเทศไทย ประเทศลาว และกัมพูชา
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอน้ำยืนตั้งอยู่ทางทิศใต้สุดของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอน้ำยืนแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 7 ตำบล 101หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอน้ำยืนประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 8 แห่ง ได้แก่
อำเภอนาจะหลวย

นาจะหลวย เป็นอำเภอหนึ่งทางตอนใต้ของจังหวัดอุบลราชธานี เคยเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอเดชอุดม และเป็นที่ตั้งของอุทยานแห่งชาติภูจองนายอยซึ่งมีทรัพยากรป่าไม้และสัตว์ป่าอุดมสมบูรณ์
ประวัติ.
อำเภอนาจะหลวย เดิมเป็นตำบลหนึ่งของอำเภอเดชอุดมและแยกตั้งเป็นกิ่งอำเภอ เมื่อปี พ.ศ. 2516 และได้รับการยกฐานะเป็นอำเภอ เมื่อวันที่ 13 เมษายน พ.ศ. 2520 ราษฎรประกอบอาชีพด้านเกษตรกรรมเป็นส่วนใหญ่ ใช้ภาษาอีสานและภาษาส่วยในบางพื้นที่ ประชากรร้อยละ 80 ย้ายมาจากพื้นที่อื่น อดีตเคยเป็นสมรภูมิสู้รบกับผู้ก่อการร้ายคอมมิวนิสต์ ซึ่งภายหลังสถานการณ์ได้สงบลงจนถึงปัจจุบัน
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอนาจะหลวยตั้งอยู่ทางทิศใต้ของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอนาจะหลวยแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 6 ตำบล 78 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอนาจะหลวยประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 7 แห่ง ได้แก่
อำเภอคูเมือง

คูเมือง เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดบุรีรัมย์
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอคูเมืองตั้งอยู่ทางทิศเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอคูเมืองแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 7 ตำบล 106 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอคูเมืองประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 9 แห่ง ได้แก่
อำเภอปะคำ

ปะคำ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดบุรีรัมย์ ในอดีตเคยเป็นส่วนหนึ่งของเขตอำเภอละหานทราย ก่อนที่จะแยกออกมาเป็นอำเภอปะคำ
ประวัติ.
ท้องที่อำเภอปะคำเดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอละหานทราย ทางราชการได้แบ่งพื้นที่ตำบลปะคำ ตำบลไทยเจริญ และตำบลหนองบัว ของอำเภอละหานทราย การปกครองออกมาตั้งเป็น กิ่งอำเภอปะคำ ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2521 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 21 พฤศจิกายน ปีเดียวกัน
ต่อมากระทรวงมหาดไทยได้ตั้งตำบลเพิ่มเติมในท้องที่กิ่งอำเภอปะคำ อำเภอละหานทราย โดยแบ่งท้องที่ตำบลหนองบัว มาตั้งเป็น ตำบลโคกมะม่วง ตามประกาศกระทรวงลงวันที่ 18 สิงหาคม พ.ศ. 2526 โดยให้มีผลตั้งแต่วันที่ 6 กันยายน ปีเดียวกัน และแบ่งท้องที่ตำบลปะคำ มาตั้งเป็น ตำบลหูทำนบ ตามประกาศกระทรวงลงวันที่ 17 สิงหาคม พ.ศ. 2527 โดยให้มีผลตั้งแต่วันที่ 2 ตุลาคม ปีเดียวกัน
และต่อมาได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะกิ่งอำเภอปะคำ อำเภอละหานทราย ขึ้นเป็น อำเภอปะคำ ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 9 มีนาคม พ.ศ. 2528 โดยให้มีผลตั้งแต่วันที่ 15 มีนาคม ปีเดียวกัน
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอปะคำตั้งอยู่ทางทิศใต้ของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอปะคำแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 5 ตำบล 77 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอปะคำประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่
อำเภอนาโพธิ์

นาโพธิ์ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดบุรีรัมย์ ตั้งอยู่ทางทิศเหนือสุดของจังหวัด มีชื่อเสียงด้านการเป็นแหล่งทอผ้าไหมมัดหมี่ที่สวยงาม
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอนาโพธิ์ตั้งอยู่ทางทิศเหนือสุดของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอนาโพธิ์แบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 5 ตำบล 65 หมู่บ้าน
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอนาโพธิ์ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 6 แห่ง ได้แก่
อำเภอสตึก

สตึก เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดบุรีรัมย์ เป็นที่ตั้งของท่าอากาศยานบุรีรัมย์ ที่ตำบลร่อนทอง เป็นอำเภอที่มีพื้นที่มากเป็นอันดับ 2 ของจังหวัด และเป็น 1 ใน 4 อำเภอหลักที่มีเศรษฐกิจใหญ่รองจากอำเภอเมืองบุรีรัมย์
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอสตึกตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอสตึกแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 12 ตำบล 179 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอสตึกประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 13 แห่ง ได้แก่
การเดินทาง.
อากาศยาน.
มีเครื่องบินไปยังจังหวัดบุรีรัมย์ มาลงที่ท่าอากาศยานบุรีรัมย์ (อำเภอสตึก) ซึ่งเป็นท่าอากาศยานในสังกัดกรมท่าอากาศยาน กระทรวงคมนาคม
อำเภอกระสัง

กระสัง เป็นอำเภอหนึ่งทางทิศตะวันออกของจังหวัดบุรีรัมย์ เดิมเป็นเขตท้องที่ของตำบลห้วยราช อำเภอเมืองบุรีรัมย์ทั้งหมด ก่อนที่จะขอจัดตั้งเป็นกิ่งอำเภอโดยการปกครองบางส่วนออกจากอำเภอเมืองบุรีรัมย์ในวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2497 และยกฐานะเป็นอำเภอในวันที่ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2501 โดยเป็น 1 ใน 4 อำเภอของจังหวัดที่มีทางรถไฟสายตะวันออกเฉียงเหนือผ่าน ซึ่งเมื่อเดินทางจากกรุงเทพฯ แล้วจะเป็นอำเภอสุดท้ายก่อนเข้าสู่เขตจังหวัดสุรินทร์
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอกระสังมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ประวัติ.
ท้องที่อำเภอกระสัง เดิมเป็นส่วนหนึ่งของตำบลห้วยราช (ครอบคลุมพื้นที่ตำบลกระสังบางส่วน ตำบลเมืองไผ่ ตำบลศรีภูมิ ตำบลลำดวน ตำบลชุมแสง ตำบลหนองเต็ง ตำบลกันทรารมย์ ตำบลห้วยสำราญ) และตำบลสองชั้น (ครอบคลุมพื้นที่ตำบลกระสังบางส่วน ตำบลบ้านปรือ ตำบลสูงเนิน) อำเภอเมืองบุรีรัมย์ เมื่อวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2497 กระทรวงมหาดไทยให้แยกพื้นที่บางส่วนออกจากการปกครองของอำเภอเมืองบุรีรัมย์ รวมตั้งเป็น กิ่งอำเภอกระสัง ให้ขึ้นการปกครองกับอำเภอเมืองบุรีรัมย์ จนกระทั่งเมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2501 จึงมีพระราชกฤษฎีกาฯ ยกฐานะขึ้นเป็น อำเภอกระสัง จนถึงปัจจุบัน
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอกระสังแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 11 ตำบล 168 หมู่บ้าน
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอกระสังประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 12 แห่ง ได้แก่
กนก วงษ์ตระหง่าน

ศาสตราจารย์ กนก วงษ์ตระหง่าน อดีตรองหัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์ อดีตรองเลขาธิการพรรคประชาธิปัตย์ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ อดีตที่ปรึกษานายกรัฐมนตรี (นายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ) และคณะกรรมการขับเคลื่อนวาระประชาชนของพรรคประชาธิปัตย์ ด้านเศรษฐกิจและการศึกษา
ประวัติ.
ศาสตราจารย์ กนก วงษ์ตระหง่าน เกิดที่ตำบลภูมิ อำเภอบางมูลนาก จังหวัดพิจิตร จบการศึกษาระดับมัธยมที่โรงเรียนอัสสัมชัญ บางรัก ได้เหรียญนักเรียนดีเด่น ก่อนจะสอบเข้าคณะทันตแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ในเหตุการณ์ 14 ตุลา เป็นรองเลขาธิการฝ่ายเศรษฐกิจของศูนย์กลางนิสิตนักศึกษาแห่งประเทศไทย (ศนท.) จากนั้นจึงไปศึกษาปริญญาโทต่อที่มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย แซนต้าบาร์บารา สหรัฐ และได้ทุนศึกษาต่อปริญญาเอกที่มหาวิทยาลัยจอนส์ฮอปกินส์ และในปี พ.ศ. 2539 ได้ผ่านการศึกษาที่วิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร (ว.ป.อ.) รุ่นที่ 37
การทำงาน.
กนก เป็นอาจารย์ ระดับ 4 ประจำคณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย อยู่หลายปีจนได้รับตำแหน่งศาสตราจารย์ ระดับ 10 ในปี พ.ศ. 2534 และจากนั้นจึงโอนย้ายไปรับราชการที่ทบวงมหาวิทยาลัย โดยดำรงตำแหน่งเป็น รองปลัดทบวงมหาวิทยาลัย (นักบริหาร ระดับ 10) ในยุคที่มี ศาสตราจารย์ วิจิตร ศรีสอ้าน เป็นปลัดทบวงมหาวิทยาลัย ในวันที่ 22 มกราคม พ.ศ. 2537
จากนั้นจึงเข้าสู่แวดวงธุรกิจ ด้วยการเป็นกรรมการบริหารสายปฏิบัติการและกรรมการผู้จัดการใหญ่ บริษัท เซ็นทรัล รีเทล คอร์ปอเรชั่น จำกัด และได้รับการทาบทามเป็น ประธานบริหารสถานปฏิบัติการและกรรมการผู้จัดการใหญ่ บมจ.ห้างสรรพสินค้าโรบินสัน มีบทบาทสำคัญในการร่วมพลิกฟื้นสถานะของโรบินสัน จากนั้นจึงเข้าเป็นประธานกรรมการบริหาร บริษัท แฟมิลี่มาร์ท จำกัด ในปี พ.ศ. 2546 และเป็นประธานกรรมการ บริษัท กรุงเทพธนาคม จำกัด ในปี พ.ศ. 2547-2550
งานการเมือง.
กนก เป็นประธานที่ปรึกษาผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร นายอภิรักษ์ โกษะโยธิน เป็นสมาชิกพรรคประชาธิปัตย์ และคณะกรรมการขับเคลื่อนวาระประชาชน ในช่วงการรณรงค์เลือกตั้ง 23 ธันวาคม พ.ศ. 2550 โดยรับผิดชอบทางด้านการศึกษาและเศรษฐกิจ
กนก ได้รับหน้าที่รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการเงา ในการจัดตั้งคณะรัฐมนตรีเงาของพรรคประชาธิปัตย์ ต่อมาได้ทำหน้าที่เป็นที่ปรึกษานายกรัฐมนตรี (อภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ)
ต่อมาในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ และได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส.อีกสมัย เช่นเดียวกับในปี พ.ศ. 2562 ต่อมาในวันศุกร์ที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2565 ศาสตราจารย์กนกได้ยื่นหนังสือลาออกจากสมาชิกพรรคประชาธิปัตย์โดยมีผลทันทีทำให้ต้องพ้นจากการเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร โดยเตรียมย้ายไปสมัครเป็นสมาชิกพรรคชาติไทยพัฒนา เพื่อทำงานด้านสิ่งแวดล้อม กระทั่งวันจันทร์ที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2565 ศาสตราจารย์กนกได้สมัครสมาชิกพรรคชาติไทยพัฒนาแบบตลอดชีพ
แบล็กเอาต์ (อัลบั้มบริตนีย์ สเปียส์)

แบล็กเอาต์  คือ สตูดิโออัลบั้มลำดับที่ 5 ของบริตนีย์ สเปียรส์ ศิลปินเพลงป็อปหญิงจากสหรัฐอเมริกา ออกจำหน่ายที่ออสเตรเลียในวันที่ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2550 ตามด้วยสหราชอาณาจักรในวันที่ 29 ตุลาคม พ.ศ. 2550 และทั่วโลกในวันที่ 30 ตุลาคม พ.ศ. 2550 อัลบั้มแบล็คเอาต์เป็นอีกหนึ่งอัลบั้มที่มีการรอคอยมากที่สุดในโลกเพราะบริตนีย์เองก็ไม่ได้ออกอัลบั้มมานานนับตั้งแต่อัลบั้ม In The Zone ในปี พ.ศ. 2546 อีกทั้งช่วงที่ผ่านมา ตัวเธอเองมีข่าวในแง่ลบค่อนข้างมาก อัลบั้มนี้จึงได้ถูกจับตามองเป็นอย่างมากว่าเธอจะกลับมาทวงตำแหน่งป็อปสตาร์ระดับโลกคืนได้หรือไม่
รายชื่อเพลงในอัลบั้ม.
โบนัสรีมิกซ์
อำเภอยางชุมน้อย

ยางชุมน้อย เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดศรีสะเกษ เป็นแหล่งผลิตหอมแดงใหญ่ที่สุดของจังหวัดศรีสะเกษ มีเกษตรกรกว่า 3,000 คน ปลูกหอมแดงเป็นเนื้อที่กว่า 12,520 ไร่ โดยพื้นที่ประมาณ 1,656 ไร่ ได้รับการรับรองมาตรฐาน GAP จากกรมวิชาการเกษตร มีผลผลิตหอมแดงประมาณ 50,080 ตันต่อปี สินค้าแปรรูปอื่น ๆ ที่เป็นที่นิยมได้แก่ กระเทียมโทนดองน้ำผึ้ง, หอมเจียวปลากรอบ, หอมแดงดองน้ำผึ้ง, แยมหอมเจียว โดยทั้ง 4 ผลิตภัณฑ์สร้างรายได้และสร้างงานให้แก่คนในชุมชน และได้รับความร่วมมือจากทุกภาคส่วนที่สนับสนุน
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอยางชุมน้อยตั้งอยู่ทางตอนเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอยางชุมน้อยแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 7 ตำบล 80 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอยางชุมน้อยประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 7 แห่ง ได้แก่
อำเภอปรางค์กู่

ปรางค์กู่ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดศรีสะเกษ ตั้งทางตะวันตกเฉียงใต้ของจังหวัด ในอดีตเป็นพื้นที่ที่มีความแห้งแล้งมากที่สุดในจังหวัดศรีสะเกษ และมีความแห้งแล้งในลำดับต้น ๆ ของประเทศไทย ปัจจุบันมีความอุดมสมบูรณ์ด้วยพืชพันธ์ธัญญาหาร และเป็นแหล่งเรียนรู้ภูมิปัญญาท้องถิ่น
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอปรางค์กู่ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอปรางค์กู่แบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 10 ตำบล 141 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอปรางค์กู่ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 11 แห่ง ได้แก่
สภาพพื้นที่.
อำเภอปรางค์กู่ มีพื้นที่ทั่วไปเป็นที่ราบลุ่ม ไม่มีภูเขาพื้นดินส่วนใหญ่เหมาะแก่การทำนาลักษณะดินเป็นดินปนทราย ไม่มีแม่น้ำไหลผ่านมีเพียงลำห้วย และ หนองเท่านั้น ลำห้วยที่สำคัญคือ
การท่องเที่ยว.
อำเภอปรางค์กู่ เป็นอำเภอที่ไม่มีแหล่งท่องเที่ยวที่มีศักยภาพดึงดูดนักท่องเที่ยวมากนัก มีเพียงแต่ปราสาทปรางค์กู่ และปราสาทบ้านสมอ เท่านั้น
บุคคลที่มีชื่อเสียง.
อำเภอปรางค์กู่ เป็นอำเภอที่มีความแห้งแล้งมากที่สุดเป็นลำดับต้น ๆ ของประเทศไทย และเป็นจุดกำเนิดของ นักสู้ผู้สร้างป่า : ดาบตำรวจวิชัย สุริยุทธ ตำรวจที่เป็นที่รู้จักจากการปลูกต้นไม้ทุกวัน จนกว่าจะไม่มีแรงจะปลูก
อำเภอเมืองจันทร์

เมืองจันทร์ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดศรีสะเกษ แยกออกจากอำเภออุทุมพรพิสัย เมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2535 และต่อมาเมื่อวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2540 จึงได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะเป็น อำเภอเมืองจันทร์
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอเมืองจันทร์ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอเมืองจันทร์แบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 3 ตำบล 52 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอเมืองจันทร์ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 3 แห่ง ได้แก่