pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
มูฮัมมัด รัคมัน

มูฮัมมัด รัคมัน  มีชื่อเต็มว่า มูฮัมมัด รัคมัน ซาวาลูดิน บิน ซูไฮมัต  เกิดเมื่อ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2514 ที่เมืองเมอเราเก จังหวัดปาปัว ประเทศอินโดนีเซีย เป็นอดีตแชมป์โลกในรุ่นมินิมัมเวต (105 ปอนด์) 2 สมัย ใน 2 สถาบัน คือ สหพันธ์มวยนานาชาติ (ไอบีเอฟ) และสมาคมมวยโลก (ดับเบิลยูบีเอ)
ประวัติ.
รัคมันเป็นแชมป์โลกคนที่ 4 ของอินโดนีเซียต่อจากเอ็ลลี ปีกัล, นิกโก้ โธมัส และคริส จอห์น รัคมัน เป็นแชมป์โลกรุ่นมินิฟลายเวต สหพันธ์มวยนานาชาติ ที่ได้แชมป์จากดาเนียล เรเยส ฉายา "เดอะร็อกเบรกเกอร์" ของรัคมันได้มาจากหลังจากชนะเออร์เนสโต้ รูบิลลาร์ ซึ่งมีฉายาว่า "เดอะร็อก" ซึ่งรัคมันได้เสียแชมป์ให้โฟลรันเต คอนเดส นักมวยชาวฟิลิปปินส์ 
ใน พ.ศ. 2549 รัคมันเข้าเรียนกฎหมายที่มหาวิทยาลัยปูตราบังซา อินโดนีเซีย
ใน พ.ศ. 2554 รัคมันสามารถเอาชนะน็อกขวัญไทย ศิษย์หมอเส็ง นักมวยชาวไทยได้ถึงประเทศไทย ทำให้ได้แชมป์โลกในสมัยที่ 2 ของสมาคมมวยโลก แต่เมื่อป้องกันตำแหน่งครั้งแรกก็เสียแชมป์ทันทีเมื่อเป็นฝ่ายแพ้คะแนนอย่างไม่เป็นเอกฉันท์ ต่อพรสวรรค์ ป.ประมุข นักมวยชาวไทยอีกเช่นกัน ซึ่งทางรัคมันไม่ยอมรับผลการตัดสินในครั้งนี้
ในวันที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2558 รัคมันมีโอกาสขึ้นชิงแชมป์โลกเฉพาะกาลในรุ่นมินิมัมเวต สมาคมมวยโลก กับน็อคเอาท์ ซีพีเฟรชมาร์ท เจ้าของตำแหน่งชาวไทย ที่เวทีมวยชั่วคราว ลานหน้าศาลากลางจังหวัดจันทบุรี ในฐานะรองแชมป์โลกอันดับ 9 ท่ามกลางเสียงวิจารณ์จากสื่อมวลชน เพราะรัคมันขึ้นชกเพียง 2 ครั้งเท่านั้นในช่วง 3 ปีที่ผ่านมา อีกทั้งมีวัยกว่า 43 ปีแล้ว ผลการชก รัคมันเป็นฝ่ายแพ้คะแนนไปอย่างเป็นเอกฉันท์
เดชฤทธิ์ อิทธิอนุชิต

ร้อยตรี เดชฤทธิ์ อิทธิอนุชิต มีชื่อจริงว่า ทองปลิว ศรีนพ ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อจริงจากทองปลิวมาเป็นเดชฤทธิ์ตามชื่อในวงการ (ชื่อเล่น: ปลิว; 17 ตุลาคม พ.ศ. 2483 —) ที่คลองขวางบน อำเภอบางน้ำเปรี้ยว จังหวัดฉะเชิงเทรา เป็นนักมวยไทยชื่อดังรุ่นเดียวกับอภิเดช ศิษย์หิรัญ ได้รับฉายาจากแฟนมวยว่า "ไอ้ปลิว" หรือ "ไอ้ปลิวใจเพชร"
ประวัติ.
เดชฤทธิ์เริ่มหัดชกมวยตั้งแต่อายุ 6 ขวบ หลังจากที่ครอบครัวย้ายมาอยู่ที่ มักกะสัน กรุงเทพมหานคร แล้ว เมื่อเรียนหนังสือจบชั้นป.4 โดยครูมวยคนแรก คือ สุดใจ อมรฤทธิ์
ชกมวยตามต่างจังหวัดจนมีชื่อเสียงแล้วจึงย้ายมาอยู่ ค่ายยนตรกิจ และ อิทธิอนุชิต ตามลำดับ เคยตระเวนชกโชว์ศิลปะมวยไทยไปทั่วโลกกับคณะของ อาจารย์เจือ จักษุรักษ์ เคยชกกับนักมวยชื่อดังรุ่นเดียวกันหลายคน เช่น ราวี เดชาชัย, สมพงษ์ เจริญเมือง, อดุลย์ ศรีโสธร โดยเฉพาะกับ อภิเดช ศิษย์หิรัญ ถือได้ว่าเป็นคู่รักคู่แค้นกันโดยตลอด ซึ่งทั้งคู่เคยชกกันถึง 12 ครั้ง ระหว่าง พ.ศ. 2506 ถึง พ.ศ. 2513 เป็นมวยไทย 11 ครั้ง และ มวยสากลอาชีพ 1 ครั้ง โดยเดชฤทธิ์เป็นฝ่ายชนะไปแค่ 4 ครั้ง และในแบบมวยสากลอาชีพ เดชฤทธิ์เป็นฝ่ายแพ้น็อกไปในยกที่ 7 เดชฤทธิ์เคยครองแชมป์มวยไทยรุ่นเฟเธอร์เวทและไลท์เวทของเวทีราชดำเนิน
ในแบบมวยสากล เคยชิงแชมป์ในรุ่นจูเนียร์เวลเตอร์เวทของเวทีราชดำเนิน แต่เป็นฝ่ายแพ้น็อกไปอย่างพลิกล็อก
เดชฤทธิ์ จบการศึกษาชั้นสูงสุด คือ ประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง (ปวส.) จากโรงเรียนการช่างอินทราชัย แขวนนวมไปในปี พ.ศ. 2517 หลังแขวนนวมแล้วได้รับราชการเป็นทหารบกชั้นประทวน สังกัดกรมสารวัตรทหารบก (สห.ทบ.) โดยถือเป็นนักมวยไทยรายแรกด้วยที่เมื่อแขวนนวมแล้วมีรถเบนซ์เป็นของตนเอง ที่ได้มาจากค่าแรงของตนเมื่อครั้งชกมวย
ปัจจุบัน เดชฤทธิ์เป็นข้าราชการบำนาญ เข้าร่วมกิจกรรมกับชมรมนักมวยเก่าโดยมีฐานะเป็นกรรมการบริหาร รวมถึงหารายได้พิเศษด้วยการร้องเพลงลูกทุ่งอยู่ที่โรงแรมอลิซาเบธ สะพานควาย
ด้านชีวิตส่วนตัว เดชฤทธิ์สมรสกับ นิตยา ศรีนพ มีบุตรด้วยกัน 5 คน เป็นชาย 1 คนและหญิง 4 คน
ราวี เดชาชัย

ราวี เดชาชัย มีชื่อจริงคือ สมพงษ์ จันทร์แพทย์รักษ์ ชื่อเล่น ราวี เกิดวันที่ 3 กันยายน พ.ศ. 2485 ที่กรุงเทพมหานคร เป็นนักมวยไทยชาวไทย ผู้ถนัดการใช้ศอก มีอาวุธเด็ดคือเตะขวา ค่าตัวสูงสุดสมัยนั้นอยู่ที่ 30,000 บาท และใน พ.ศ. 2555 เขาได้รับรางวัลฮอลออฟเฟม สยามกีฬาอวอร์ดส์ ครั้งที่ 6 
ประวัติ.
ราวี เป็นบุตรของนายสมาน และนางแสวง จันทร์แพทย์รักษ์ แต่เขาได้กำพร้าพ่อแม่ตั้งแต่อายุ 5 ปี จึงอาศัยอยู่กับยาย สำเร็จการศึกษาชั้น ป.4 จากโรงเรียนไทยนิยมสงเคราะห์ เริ่มหัดมวยที่คณะเดชาชัยของ น.ต.แสวง โชติช่วง เริ่มขึ้นชกมวยที่เวทีราชดำเนินตั้งแต่อายุ 18 ปี โดยใช้ชื่อว่า ราวี เดชาชัย
ราวีขึ้นชกกับนักมวยชื่อดังในยุคเดียวกันหลายคน เช่น อดุลย์ ศรีโสธร, เดชฤทธิ์ อิทธิอนุชิต, แดนชัย ยนตรกิจ, สมพงษ์ เจริญเมือง, วิชาญ ศ.พินิจศักดิ์ รวมทั้ง นักมวยคิกบ็อกซิ่งชาวญี่ปุ่น ที่มีชื่อว่า เคนจิ คูโรซากิ ซึ่งเป็นทั้งผู้ฝึกสอนนักมวยคิกบ็อกซิ่ง และเป็นอดีตนักคาราเต้แถวหน้าที่มีฝีมือระดับสูงมาก โดยการแข่งขันครั้งดังกล่าว ราวีเป็นฝ่ายชนะน็อค
ราวีเคยครองแชมป์มวยไทยรุ่นไลท์เวทของเวทีราชดำเนิน เมื่อเลิกชกมวยแล้ว ทำงานเป็นช่างซ่อมบำรุงที่กรมสรรพาวุธ กองทัพอากาศจนเกษียณอายุ ปัจจุบันพักทีบ้านพักย่านอนุสาวรีย์บางเขน และมีกิจกรรมพิเศษคือการสอนมวยที่สนามมวยนานาชาติรังสิต
ด้านชีวิตส่วนตัว ราวีสมรสกับ สุนีย์ จันทร์แพทย์รักษ์ และมีบุตรธิดารวม 5 คน
จอห์นนี่ บราโว

จอห์นนี่ บราโว  เป็นการ์ตูนทีวีแอนิเมชันประเภทการ์ตูนตลก จากประเทศสหรัฐอเมริกา ผลิตโดย Van Partible
โครงเรื่อง.
"จอห์นนี่ บราโว" เป็นเรื่องราวของผู้ชายอเมริกันผมบลอนด์ชื่อ จอห์นนี่ บราโว อาศัยอยู่ในเมืองชื่ออาร์รอนซิตี้ เขาเป็นผู้ชายโง่ที่สุดในโลกแต่เชื่อว่าตนเองมีสเน่ห์และมีกิจวัตรประจำวันคึอการจีบผู้หญิง แต่มักได้รับการปฏิเสธบ่อยครั้ง
ฤดูกาล.
แรกเริ่ม"จอห์นนี่ บราโว" เขียนแบและทำแอนิเมชันโดย Van Partible, บุตช์ ฮาร์ตแมน และ Seth MacFarlane แต่ต่อมาในฤดูกาลที่สอง ได้มีการออกแบบตัวละครและเปลี่ยนทำแอนิเมชันใหม่ เพิ่มตัวละครใหม่และเขียนบทใหม่ โดยที่ Van Partible ไม่ได้มีส่วนร่วมในฤดูกาลนี้ แต่ต่อมาในฤดูกาลที่ 3 ทั้งสามคนได้กลับมาร่วมงานอีกครั้งและแก้ไขแอนิเมชันให้กลับไปเป็นแบบฤดูกาลแรก แต่ก็ทำให้ได้ความนิยมตกต่ำลงและออกฉายเพียงไม่กี่ตอนเท่านั้น
ซัลมัน รัชดี

เซอร์ อาเหม็ด ซัลมัน รัชดี  (19 มิถุนายน พ.ศ. 2490 -) นักเขียนลูกครึ่งอินเดีย-อังกฤษ เกิดที่เมืองบอมเบย์ ผู้เคยได้รับรางวัลแมนบุคเคอร์ จากผลงานเขียนชิ้นที่สอง ในปี พ.ศ. 2524 "Midnight's Children" ซึ่งมีเนื้อหาเกี่ยวกับ ซาลีม ซีนาย ทารกที่เกิดเวลาเที่ยงคืนในวันเดียวกับวันที่อินเดียประกาศเอกราชอย่างเป็นทางการและได้รับพลังพิเศษติดตัวมาพร้อมกับทารกคนอื่นๆที่เกิดในเวลาเดียวกัน เรื่องจะเล่าโดยใช้การบรรยายของ ซาลีม ซีนาย เล่าย้อนไปในสมัยปู่ของเขา อาดัม อาซิส มาจนถึงเวลาของเขา โดยเรื่องใช้กลวิธี สัจนิยมมหัศจรรย์ และผู้บรรยายที่เชื่อถือไม่ได้ ในการดำเนินเรื่อง
ผลงานชิ้นที่สี่ของรัชดี มีชื่อว่า "The Satanic Verses" (โองการปีศาจ) ตีพิมพ์เมื่อ พ.ศ. 2531 ได้รับการต่อต้านอย่างกว้างขวางในหมู่มุสลิม ทำให้เขาถูกขู่สังหารชีวิต รวมถึงประกาศ "ฟัตวา" โดยอะญาตุลลอฮ์ โคไมนี อดีตผู้นำสูงสุดของอิหร่าน เมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2532 ให้ชาวมุสลิมสังหารเขา โทษฐานดูหมิ่นศาสนาอิสลาม ซึ่งทำให้เขาต้องใช้ชีวิตหลบซ่อนตัวเป็นเวลานับสิบปี
ปัจจุบัน ซัลแมน รัชดี เป็นอาจารย์ประจำอยู่ที่มหาวิทยาลัยอีมอรี เมืองแอตแลนตา รัฐจอร์เจีย สหรัฐอเมริกา รัฐบาลอิหร่านประกาศเมื่อ พ.ศ. 2541 ว่าไม่ได้สนับสนุนให้มีการสังหารรัชดี แต่ก็ไม่อาจยกเลิกประกาศฟัตวาของอะญาตุลลอฮ์ โคไมนี ได้
ในปี พ.ศ. 2550 รัฐบาลอังกฤษประกาศมอบรางวัลเหรียญเกียรติยศจากราชวงศ์อังกฤษ ให้กับรัชดี และประกาศแต่งตั้งให้เป็นอัศวิน จากผลงานประพันธ์หนังสือเกี่ยวกับนวนิยายและวรรณกรรม ท่ามกลางความไม่เห็นด้วย และประท้วงอย่างกว้างขวางทั้งจากต่างประเทศ และในประเทศอังกฤษ
ในวันที่ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2565 เขาถูกแทงเข้าที่คอขณะบรรยายในชอตอกา รัฐนิวยอร์ก
ยูพอร์น

ยูพอร์น  เป็นเว็บโป๊ฟรีในอินเทอร์เน็ต ที่มีลักษณะคล้าย ๆ กับยูทูบ เริ่มเปิดบริการเมื่อเดือน สิงหาคม ค.ศ. 2006 เป็นหนึ่งในเว็บโป๊ที่นิยมมากที่สุดในโลก เคยมีการแข่งขันกันระหว่างเว็บ พอร์โนทูบ (PornoTube) ซึ่งเป็นเว็บโป๊ที่มีมาก่อนยูพอร์น ที่เริ่มต้นเมื่อเดือน กรกฎาคม ค.ศ. 2006 กับเว็บยูพอร์น ผลปรากฏว่ายูพอร์นเป็นเว็บโซท์ได้รับความนิยมมาก ตามที่เว็บอเล็กซา รายงาน เป็นเว็บที่อยู่ในอันดับที่ 31 ของโลก และได้รับความนิยมมากจากประเทศเยอรมนี ต่อมาได้มีเว็บโป๊อีกจำนวนมากที่เลียนแบบเว็บไซต์ยูพอร์น
เยื่อเพีย

เยื่อหุ้มสมองชั้นใน หรือ เยื่อเพีย (มาจากภาษาละตินซึ่งแปลมาจากภาษาอาหรับอีกที แปลว่า "มารดาที่อ่อนโยน") เป็นชั้นเยื่อหุ้มสมองและไขสันหลังที่อยู่ในสุด 
เยื่อเพียมีลักษณะบาง คล้ายกับตาข่าย หุ้มอยู่บนผิวทั้งหมดของสมอง และคลุมแนบไปบนร่องของคอร์เท็กซ์ของสมอง และมีส่วนเชื่อมกับอีเพนไดมา (ependyma) ซึ่งบุรอบโพรงสมองเพื่อสร้างเป็นคอรอยด์ เพล็กซัส (choroid plexus) ซึ่งทำหน้าที่ในการผลิตน้ำหล่อสมองไขสันหลัง (cerebrospinal fluid) 
ในไขสันหลัง เยื่อเพียจะติดกับเยื่อดูรา (dura mater) โดยโครงสร้างที่เรียกว่า เดนติคูลาร์ ลิกาเมนท์ (denticular ligaments) ผ่านเยื่ออะแร็กนอยด์ (arachnoid membrane)
เยื่อเพียเจริญมาจากเซลล์นิวรัล เครสท์ (neural crest)
รูฮุลลอฮ์ โคมัยนี

แซย์ยิด รูโฮลลอฮ์ มูแซวี โฆเมย์นี (17 พฤษภาคม ค.ศ. 1900 - 3 มิถุนายน ค.ศ. 1989) รู้จักกันในชื่อ อายะตุลลอฮ์ โคมัยนี (อักษรโรมัน: Ayatollah Khomeini) เป็นอดีตผู้นำสูงสุดแห่งอิหร่าน ผู้นำการปฏิวัติที่นำไปสู่การล้มล้างพระเจ้าชาห์ โมฮัมหมัด เรซา ปาห์ลาวี ซึ่งได้รับการสนับสนุนจากประเทศสหรัฐอเมริกา และต่อมาประกาศสงครามกับอิรักเมื่ออิรักบุกข้ามพรมแดนอิหร่านในเดือนกันยายน พ.ศ. 2523 เกิดเป็นสงครามอิหร่าน-อิรัก
Direct methanol fuel cell

เซลล์เชื้อเพลิงแบบใช้เมทานอลโดยตรง  เป็นเซลล์เชื้อเพลิงชนิดใหม่ ซึ่งมีลักษณะคล้ายกับ เซลล์เชื้อเพลิงชนิด PEFC ตรงที่ทั้งสองชนิดใช้เป็น Membrane ชนิด Polymer เป็นอิเล็กโทรไลท์ อย่างไรก็ตามในเซลล์เชื้อเพลิงชนิดนี้ตัวมันเองจะเป็น Anode catalyst ดึงไฮโดรเจนออกจากเมททานอลเหลว (Liquid Methanol)
เซลล์เชื้อเพลิง ชนิดนี้ถูกคาดว่าจะมีประสิทธิภาพประมาณ 40% อุณหภูมิใช้งานประมาณ 50-80 องศาเซลเซียส
และหากต้องการให้มีประสิทธิภาพมากขึ้นต้องเพิ่มอุณหภูมิใช้งานให้สูงขึ้น
เยื่ออะแร็กนอยด์

เยื่อหุ้มสมองชั้นกลาง หรือ เยื่ออะแร็กนอยด์  เป็นหนึ่งในชั้นของเยื่อหุ้มสมองและไขสันหลัง อยู่ระหว่างชั้นเยื่อดูรา (dura mater) ที่อยู่ด้านบนและเยื่อเพีย (pia mater) ที่อยู่ด้านล่างลึกลงไป โดยมีช่องว่างระหว่างเยื่อเพียและเยื่ออะแร็กนอยด์เรียกว่า ช่องว่างใต้เยื่ออะแร็กนอยด์ (subarachnoid space)
เยื่ออะแร็กนอยด์มีลักษณะบาง คล้ายกับใยแมงมุม ยึดติดกับด้านในของเยื่อดูรา หุ้มรอบสมองและไขสันหลังแต่ไม่ได้แนบไปกับร่องหรือรอยพับของสมอง ข้างใต้เยื่อนี้ลงไปจะมีน้ำหล่อสมองไขสันหลัง (cerebrospinal fluid) อยู่ภายในช่องว่างใต้เยื่อหุ้มสมองชั้นกลาง (subarachnoid space) ซึ่งเต็มไปด้วยเส้นใยละเอียดของเยื่ออะแร็กนอยด์ยื่นลงไปยึดกับเยื่อเพีย
ส่วนของเยื่ออะแร็กนอยด์ที่คลุมรอบสมองและไขสันหลังเรียกอย่างเฉพาะเจาะจงว่า "arachnoidea encephali" และ "arachnoidea spinalis" ตามลำดับ
ในบางครั้งเราอาจเรียกเยื่ออะแร็กนอยด์และเยื่อเพียรวมเป็นโครงสร้างเดียวกัน เรียกว่า "เลปโตเมนิงซ์" (leptomeninges; มาจากรากศัพท์ภาษากรีก "Lepto-" แปลว่า บาง) และเรียกชั้นเยื่อดูราว่า "แพคีเมนิงซ์" (pachymeninx)
เพลงชาติเติร์กเมนิสถาน

เพลงชาติเติร์กเมนิสถานมีชื่อเต็มว่า เพลงชาติเติร์กเมนิสถานอันเป็นเอกราชและเป็นกลาง (เติร์กเมน: Garaşsyz, baky Bitarap Türkmenistanyň Döwlet Gimni แปลตามตัวคือ เอกราช, ความเป็นกลาง, เพลงประจำรัฐเติร์กเมนิสถาน) ใช้เป็นเพลงชาติของประเทศนี้มาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2540 ประพันธ์ทำนองโดยเวลี มูคาตอฟ (Veli Mukhatov) คำร้องโดย ซาปาร์มูรัต นิยาซอฟ (Saparmurat Niyazov) ประธานาธิบดีคนแรกแห่งสาธารณรัฐเติร์กเมนิสถาน
ในเพลงนี้ ได้มีการสรรเสริญนิยาซอฟด้วยคำว่า "ทึร์กเมนบาชึ" (เติร์กเมน: Türkmenbaşy) ซึ่งแปลว่า "ประมุขแห่งชาวเติร์กเมนทั้งมวล" ภายหลังเมื่อนายนิยาซอฟถึงแก่กรรมในวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2549 สองปีต่อมารัฐสภาของเติร์กเมนิสถานจึงได้ตรากฎหมายแก้ไขเพลงชาติเติร์กเมนิสถานใหม่ โดยทำนองหลักของเพลงยังคงไว้เช่นเดิม แต่บทแรกของเพลงได้ถูกตัดออก และคำว่า "ประมุขแห่งชาวเติร์กเมนทั้งมวล" ซึ่งอ้างถึงนายนิยาซอฟ ได้ถูกแทนที่ด้วยคำว่า "ประชาชน" (เติร์กเมน: 
Halkyň) ในทุกแห่ง
เยื่อดูรา

เยื่อหุ้มสมองชั้นนอก หรือ เยื่อดูรา (มาจากภาษาละติน แปลว่า "hard mother") เป็นเยื่อหุ้มสมองชั้นนอกสุดที่แข็ง หยาบ และไม่ยืดหยุ่นที่หุ้มสมองและไขสันหลัง โดยมีเยื่อหุ้มสมองชั้นอื่นๆ คือเยื่อเพีย (pia mater) และเยื่ออะแร็กนอยด์ (arachnoid mater) อยู่ด้านใต้ลึงลงไป เยื่อดูราจะไม่แนบสนิทกับไขสันหลัง โดยยื่นเลยผ่านไขสันหลังที่ระดับกระดูกสันหลังส่วนบั้นเอวชิ้นที่ 2 ถึงประมาณกระดูกสันหลังส่วนกระเบนเหน็บชิ้นที่ 2
หินออบซิเดียน

หินออบซิเดียน (obsidian) เกิดจากการระเบิดอย่างรุนแรงของภูเขาไฟ เกิดจากหินหนืดที่มีซิลิกาสูงมากทำให้มีความหนืดสูง ทำให้เกิดการอัดตัวของแก๊สและกลายเป็นสาเหตุของการระเบิดที่รุนแรง ทำให้ลาวาแข็งตัวลงอย่างรวดเร็วผลึกแร่จึงไม่มีเวลาตกผลึก จึงเป็นหินที่มีผลึกเล็กมากหรือแทบไม่มีผลึก ลักษณะคล้ายแก้ว หินออบซิเดียนจึงถูกเรียกว่าแกรนิตเนื้อแก้ว ลักษณะหินมักมีสีดำเนื้อหินละเอียด มีความแข็งและขอบคม ในยุคโบราณมีการนำหินออบซิเดียนมาทำเป็นอาวุธ ในหินออบซิเดียนที่สัมผัสกับน้ำก็จะทำให้เกิดผลึกเส้นใยสีขาว กระจายคล้ายเกล็ดหิมะ ในประเทศไทยมีการพบน้อยมาก
มาร์กุส อันโตนิอุส

มาร์กุส อันโตนิอุส มาร์กี ฟีลิอุส มาร์กี แนโปส (14 มกราคม 83 ปีก่อนคริสต์ศักราช - 1 สิงหาคม 30 ปีก่อนคริสต์ศักราช) หรือที่เรียกทั่วไปว่า มาร์ก แอนโทนี  เป็นนักการเมืองและแม่ทัพของสาธารณรัฐโรมัน ในฐานะผู้บัญชาการทหารและผู้ปกครอง เขาเป็นผู้สนับสนุนคนสำคัญและเพื่อนผู้ภักดีของลูกพี่ลูกน้องของมารดา จูเลียส ซีซาร์ หลังการลอบสังหารซีซาร์ แอนโทนีตั้งพันธมิตรทางการเมืองอย่างเป็นทางการกับอ็อกตาวิอานุส (หรือจักรพรรดิเอากุสตุสในเวลาต่อมา) กับมาร์กุส ไอมิลิอุส แลปิดุส ซึ่งนักประวัติศาสตร์ปัจจุบันเรียกว่า คณะสามผู้นำที่สอง (Second Triumvirate)
คณะสามผู้นำแตกเมื่อ 33 ปีก่อน ค.ศ. ความไม่ลงรอยระหว่างอ็อกตาวิอานุสกับแอนโทนีปะทุเป็นสงครามกลางเมืองที่เรียกว่า สงครามครั้งสุดท้ายของสาธารณรัฐโรมัน เมื่อ 31 ปีก่อน ค.ศ. แอนโทนีพ่ายแพ้ต่ออ็อกตาวิอานุสในยุทธนาวีที่อักติอูง และในยุทธการสั้น ๆ ที่อเล็กซานเดรีย เขาและชู้รัก คลีโอพัตรา ทำอัตวินิบาตกรรมไม่นานหลังจากนั้น อาชีพและความพ่ายแพ้ของเขาเป็นเหตุการณ์สำคัญในการแปรสภาพของโรมจากสาธารณรัฐเป็นจักรวรรดิ
มารีย์ชาวมักดาลา

มารีย์ชาวมักดาลา หรือพบเขียนว่าแมรี แม็กดาเลน  เป็นหนึ่งในผู้ติดตามพระเยซูที่ได้รับการสรรเสริญสูงสุดคนหนึ่ง และเป็นสาวกสตรีคนสำคัญที่สุดในการเคลื่อนไหวของพระเยซู พระเยซูทรงขับ "เจ็ดผี" ออกจากตัวนาง ซึ่งตามฉบับนั้นตีความว่าหมายถึงอาการป่วยอันซับซ้อน เธอโดดเด่นขึ้นมาในช่วงวันสุดท้ายของพระเยซู โดยไปปรากฏตัวที่กางเขนหลังสาวกชาย (ยกเว้นยอห์นอัครทูต) ต่างพากันหลบหนีไป และที่พิธีฝังพระศพ เธอเป็นบุคคลแรกที่เห็นพระเยซูหลังพระองค์ฟื้นคืนพระชนม์ชีพ ตามพระคัมภีร์ยอห์น 20 และมะระโก 16:9 
มารีย์มักดาลาได้รับพิจารณาจากทั้งคริสตจักรโรมันคาทอลิก อีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ แองกลิคัน และลูเทอแรนว่าเป็นนักบุญ โดยมีวันฉลองตรงกับวันที่ 22 กรกฎาคม ศาสนจักรออร์โธด็อกซ์ตะวันออกยังเฉลิมฉลองเธอในวันอาทิตย์แห่งผู้ถือของหอม (myrrhbearer)
การอ้างอิงในพันธสัญญาใหม่.
ใน พระวรสารนักบุญลูกา 8:2-3, กล่าวว่ามารีย์ชาวมักดาลาเป็นสตรีคนหนึ่งในกลุ่มที่เป็นผู้ “ปรนนิบัติพระองค์ด้วยการถวายสิ่งของของเขา” ในบทเดียวกัน กล่าวถึงการไล่สิ่งชั่วร้ายออกจากร่างของมารีย์ และครั้งหนี่งไล่ผีออกได้ถึงเจ็ดผี สตรีกลุ่มนี้หลังจากที่ได้รับการรักษาแล้ว ก็ได้ร่วมเดินทางไปกรุงเยรูซาเลมกับพระเยซูเป็นครั้งสุดท้าย (มัทธิว 27:55; มาระโก 15:41; ลูกา 23:55) และได้เป็นพยานในการตรึงพระเยซูที่กางเขน มารีย์ชาวมักดาลาอยู่ต่อถึงการอัญเชิญพระศพลงจากกางเขนและนำไปไว้ในที่บรรจุศพที่เตรียมไว้โดยนักบุญโยเซฟแห่งอาริมาเธีย 
รุ่งเช้ามารีย์ชาวมักดาลากับมารีย์แม่ของนักบุญยอห์นผู้น้อย (มัทธิว 28:1; มาร์ค 16:2; พระวรสารนักบุญเปโตร 12) กลับไปที่ที่เป็นที่ไว้ร่างพระเยซูเพื่อจะเอาน้ำมันหอมไปพรมร่างพระเยซูแต่กลับพบว่าที่นั้นว่างเปล่า และมีทูตสวรรค์มาปรากฏ (มัทธิว 28:5) เมื่อเห็นเช่นนั้นมารีย์ก็ไปบอกนักบุญเปโตร และ “สาวกผู้ที่เป็นที่รัก” ของพระเยซู (ยอห์น 20:1–2) ทำให้มารีย์ชาวมักดาลาได้ชื่อว่าเป็น “อัครทูตของอัครทูต” พอบอกเสร็จมารีย์ก็รีบกลับไปที่ไว้ศพอีกครั้ง มารีย์ไปถึงก็นั่งร้องไห้อยู่ที่ประตู 
ตามคำของนักบุญยอห์นผู้นิพนธ์พระวรสาร มารีย์ชาวมักดาลาเป็นคนแรกที่ได้เห็นพระเยซูหลังจากที่ทรงคืนพระชนม์ แต่เมื่อเห็นพระเยซูมาปรากฏตัวมารีย์ชาวมักดาลาก็จำพระเยซูไม่ได้ แต่เมี่อพระเยซูทรงเอ่ยนามมารีย์ มารีย์จึงจำได้แล้วจึงร้องว่า “รับโบนี” (อาจารย์) (ยอห์น 20:16) มารีย์อยากจะเข้าไปเกาะพระองค์แต่ก็ทรงห้ามไว้ (ยอห์น 20:17) พระเยซูตรัสกับเธอว่า "อย่าหน่วงเหนี่ยวเราไว้ เพราะเรายังมิได้ขึ้นไปหาพระบิดาของเรา แต่จงไปหาพวกพี่น้องของเรา และบอกเขาว่า เราจะขึ้นไปหาพระบิดาของเรา และพระบิดาของท่านทั้งหลาย ไปหาพระเจ้าของเรา และพระเจ้าของท่านทั้งหลาย"”
ข้อความนี้เป็นสิ่งสุดท้ายที่กล่าวถึงมารีย์ชาวมักดาลาในพระวรสารผู้ซึ่งหลังจากนั้นก็กลับไปเยรูซาเลม มารีย์ชาวมักดาลาอาจจะเป็นหนึ่งในกลุ่มสตรีที่ไปยังกรุงเยรูซาเลมกับอัครทูตหลังจากพระเยซูเสด็จขึ้นสู่สวรรค์ (กิจการของอัครทูต 1:14)
โรเซลิโต คัมปาน่า

โรเซลิโต คัมปาน่า (Roselito Campana) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดที่ เซบู ประเทศฟิลิปปินส์ สถิติการชก 39 ครั้ง ชนะ 18 (น็อค 5) เสมอ 3 แพ้ 18 
ประวัติ.
คัมปานาขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2543 ชนะคะแนน โรดอลโฟ โตลิบาส ที่ ฟิลิปปินส์ จากนั้น ขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ โดยเคยชกชนะคะแนน เจอรี่ ปาฮายาไฮ เมื่อ พ.ศ. 2545 และในปีเดียวกันนั้นได้ชิงแชมป์ PABA เฉพาะกาลรุ่นฟลายเวท เมื่อ 20 พฤศจิกายน ชนะคะแนน อาร์ชี วิลลามอร์ ที่ ฟิลิปปินส์ จากนั้น มาชิงแชมป์ PABA รุ่นเดียวกันในไทยเมื่อ 21 มีนาคม พ.ศ. 2546 แพ้น็อค คมฤทธิ์ สามเคแบตเตอรี ยก 3 จากนั้น คัมปานามาชิงแชมป์ WBO เอเชียรุ่นซูเปอร์ฟลายเวทเมื่อ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2546 แพ้น็อค ประมวนศักดิ์ โพธิ์สุวรรณ ยก 8 
ต่อมา คัมปานเข้าร่วมการแข่งขัน 2004 2nd NATIONAL INVITATIONAL PPBL รุ่นจูเนียร์แบนตัมเวทเมื่อ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2547 รอบ 16 คน แพ้คะแนน อีริค บาร์เซโลนา แต่ได้เข้าไปชกในรอบต่อไปเพราะ ตาตา โพลินาร์ได้รับบาดเจ็บและขอถอนตัวไป คัมปานาจึงได้ขึ้นในรอบ 8 คน พบกับอัลลัน ฟูเอนเตสแทน และคัมปานาเป็นนฝ่ายชนะคะแนน ได้เข้าไปชกในรอบสี่คนสุดท้าย แต่ก็แพ้คะแนน เชอร์วิน ปาโรไปเมื่อ 23 เมษายน พ.ศ. 2547 คัมปานายังคงขึ้นชกอย่างต่อเนื่อง และเคยมาชกในไทย เสมอกับประมวนศักดิ์ โพธิ์สุวรรณ เมื่อ พ.ศ. 2548 หลังจากนั้น คัมปานา ชกอีกเพียง 2 ครั้ง หลังจากที่ชกชนะคะแนนโดยเทคนิค ฮิโรชิ นากาโน เมื่อ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2548 คัมปานาหยุดชกไป 4 ปี กลับมาชกอีกครั้งใน พ.ศ. 2552 แต่ก็ชกแพ้เป็นส่วนใหญ่ ได้ชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวทเมื่อ 22 ธันวาคม พ.ศ. 2555 แพ้คะแนน เรเน เบสตูดิโอ ไม่ได้แชมป์ คัมปานาขึ้นชกมวยครั้งสุดท้ายเมื่อ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2556 แพ้น็อค อัล ริเวรา ยก 6 จากนั้นก็แขวนนวมไป
ซอนนี มานาคาเน

ซอนนี มานาคาเน  นักมวยสากลชาวอินโดนีเซีย สถิติการชก 14 ครั้ง ชนะ 9 (น็อค 4) เสมอ 1 แพ้ 4 
ประวัติ.
มานาคาเนขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2544 แพ้คะแนนมิเนกาซุ อิมูระ ที่ ญี่ปุ่น จากนั้น มานาคาเนขึ้นชกในอินโดนีเซีย ชนะ 4 ครั้ง เสมอ 1 โดยชนะน็อค ชวาลย์ ส. วรพิน นักมวยสากลชาวไทย ยก 3 ด้วย จากนั้น มานาคาเนขึ้นชิงแชมป์อินโดนีเซียรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท เมื่อ พ.ศ. 2546 ซึ่งเป็นฝ่ายชนะคะแนนวิกกี้ เจเปอร์ ได้แชมป์มาครอง
หลังจากได้แชมป์อินโดนีเซีย มานาคาเนเดินทางมาชิงแชมป์ IBF แพนแปซิฟิกที่นครราชสีมาเมื่อ พ.ศ. 2547 ปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้น็อคฟ้าประกอบ รักเกียรติยิมในยกที่ 4 จากนั้น มานาคาเนขึ้นชกชนะรวดอีกสี่ครั้งที่อินโดนีเซีย รวมทั้งชนะคะแนน สมิงหนุ่ม ว.วิวัฒนานนท์ และขนะน็อคพรชัย ศิษย์พระพรหม ยก 9 ก่อนจะไปชกแพ้น็อค ซี กอร์เรส ยก 4 ที่ ฟิลิปปินส์เมื่อ พ.ศ. 2549 และมาชิงแชมป์ PABA รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทเมื่อ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2550 แพ้น็อค พูนสวัสดิ์ กระทิงแดงยิมแค่ยกแรก
มานาคาเนขึ้นชิงแชมป์อินโดนีเซียอีกถึง 2 ครั้ง แต่ไม่สำเร็จ โดยเมื่อ พ.ศ. 2551 ชิงแชมป์รุ่นเฟเธอร์เวท แพ้น็อค โมฮัมหมัด นูร์ฮูดา ยก 12 ส่วนใน พ.ศ. 2552 ลดรุ่นลงมาชิงแชมป์อินโดนีเซียรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท ปรากฏว่าทำได้แค่เสมอกับมารังกิน มาร์บุน มานาคาเนมาประสบความสำเร็จเมื่อ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2552 เมื่อขึ้นชิงแชมป์อินโดนีเซียเฉพาะกาลรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท ชนะน็อค คริสเตียน เซียนตูรี ยก 2 จากนั้น ขึ้นชิงแชมป์ PABA เฉพาะกาลรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทเมื่อ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 ชนะน็อค ฟ้าสังหาร อ.เบญจมาศ ยก 3 แต่พอขึ้นชกป้องกันตำแหน่งครั้งแรกก็แพ้น็อค เดียเนเวอร์ โอร์คาเลส ยก 3 เมื่อ 30 ตุลาคม พ.ศ. 2553 เสียแชมป์ไป
หลังจากเสียแชมป์ มานาคาเนมาชกนอกรอบในไทย แพ้น็อคเทอดเกียรติ จันทร์แดง ยก 4 จากนั้นขึ้นชิงแชมป์อินโดนีเซียรุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวทเมื่อ พ.ศ. 2554 ต่ทำได้เพียงแค่เสมอกับ โรเบิร์ต โกปา ปาลูว จากนั้น ไปชิงแชมป์ PABA รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวทที่เกาหลีใต้เมื่อ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2554 แพ้น็อค คิม แตกมิน ยก 5 จนล่าสุดเมื่อ 25 มีนาคม พ.ศ. 2555 มานาคาเนเพิ่งได้ครองแชมป์อินโดนีเซียรุ่นเฟเธอร์เวทเมื่อเป็นฝ่ายชนะคะแนนอารีฟ บราเดอร์
อาซาดิน อันฮาร์

อาซาดิน อันฮาร์ (Azadin Anhar) นักมวยสากลชาวอินโดนีเซีย สถิติการชก 25 ครั้ง ชนะ 10 (น็อค 4) แพ้ 15 
ประวัติ.
อันฮาร์ขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2528 ชนะน็อค ลิตเติล โปโน่ ยก 1 หลังจากชกชนะบ้าง แพ้บ้างอีก 3 ครั้ง อันฮาร์ก็ขึ้นชิงแชมป์อินโดนีเซียรุ่นไลท์ฟลายเวทเมื่อ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2528 ชนะน็อค ลิตเติล โปโน่ ยก 10 และต่อมาก็ขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์ฟลายเวท IBFเมื่อ 8 กันยายน พ.ศ. 2530 แพ้น็อค ชอย จุมฮวาน ยก 3 ที่อินโดนีเซีย หลังจากนั้น อันฮาร์ก็เสียแชมป์อินโดนีเซียโดยเป็นฝ่ายแพ้คะแนน อูดิน บาฮารุดดินไปเมื่อ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2530
อันฮาร์กลับมาชกสร้างฟอร์มใหม่ ชนะ 5 แพ้ 1 แล้วจึงไปชิงแชมป์ OPBF รุ่นไลท์ฟลายเวทเมื่อ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2531 แพ้น็อค ชุง ซุงยอง ยก 12 ที่เกาหลีใต้ จากนั้น อันฮาร์ขึ้นชิงแชมป์อินโดนีเซียรุ่นไลท์ฟลายเวทกับคู่ปรับเก่า อูดิน บาฮารุดดินเมื่อ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2533 คราวนี้ อันฮาร์เป็นฝ่ายชนะคะแนนได้แชมป์ไปครอง หลังจากนั้น อันฮาร์ไปชิงแชมป์ OPBF รุ่นไลท์ฟลายเวทที่เกาหลีใต้อีกครั้ง เมื่อ 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2534 แต่ก็แพ้น็อค ชา นัมฮุน ยก 7 จากนั้น อันฮาร์ มาชกแพ้คะแนน ฟ้าลั่น ศักดิ์กรีรินทร์ ที่ กทม. และเมื่อสถาบันสหพันธ์มวยโลกเข้ามาเผยแพร่ในประเทศไทย และมีการจัดชกชิงแชมป์ของสถาบันนี้ครั้งแรกเมื่อ 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2537 อันฮาร์ได้มาชิงแชมป์ WBF รุ่นไลท์ฟลายเวทที่ว่างกับสายรุ้ง อ.สุวรรณศิลป์ แต่เป็นฝ่ายแพ้น็อคไปในยกที่ 5 หลังจากนั้น อันฮาร์หยุดชกไป 5 ปี กลับมาชกอีก 3 ครั้งในช่วง พ.ศ. 2542 – 2544 แต่ก็แพ้ตลอด หลังจากที่ชกครั้งล่าสุด แพ้น็อค ฮูลิโอ ดีลาบาเซส ยก 6 เมื่อ 3 เมษายน พ.ศ. 2544 อันฮาร์ก็แขวนนวมไป
ฟาลาโซนา ฟีดัล

ฟาลาโซนา ฟีดัล  นักมวยสากลชาวอินโดนีเซีย สถิติการชก 20 ครั้ง ชนะ 7 (น็อก 4) แพ้ 13 
ประวัติ.
สถิติการชกครั้งแรกของฟีดัลที่มีบันทึกใน Boxrec.com คือขึ้นชกชิงแชมป์เงารุ่นไลต์ฟลายเวต WBO แพ้คะแนน อีริค จามิลี่ ที่ฟิลิปปินส์ เมื่อ 12 กันยายน พ.ศ. 2541 จากนั้นขึ้นชกแพ้คะแนน มูฮัมมัด ราชมัน และขึ้นชิงแชมป์อินโดนีเซียรุ่นไลต์ฟลายเวตเมื่อ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2543 แพ้คะแนน วิคกี้ ทาฮูมิล จากนั้น ได้ชิงแชมป์ PABA สองครั้งรวดแต่ไม่สำเร็จ โดยชิงแชมป์ PABA รุ่นฟลายเวตเมื่อ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2544 แพ้คะแนน เด่นเก้าแสน เก้าวิชิต และชิงแชมป์ PABA รุ่นไลต์ฟลายเวตเมื่อ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2544 แพ้คะแนน ดีเด่น เก่งการุณ จากนั้น ฟีดัลชกชนะคะแนนเมลวิน มากราโม ก่อนจะมาชิงแชมป์ WBO เอเชียแปซิฟิครุ่นซูเปอร์ฟลายเวต แพ้น็อก ประมวนศักดิ์ โพธิ์สุวรรณ ยก 8 ฟีดัลยังเคยไปชกนอกรอบที่ออสเตรเลียระหว่าง พ.ศ. 2546 – 2547 แพ้คะแนน ฮุสเซน ฮุสเซนและแพ้น็อก วิค ดาร์ชิเนียน ยก 2 และมาแพ้คะแนนเทิดเกียรติ จันทร์แดง เมื่อ พ.ศ. 2548 
ต่อมา ฟีดัลขึ้นชิงแชมป์ PABA รุ่นแบนตัมเวต แพ้น็อก ทับทิมแดง ณ ราชวัตร ยก 4 เมื่อ 27 มกราคม พ.ศ. 2549 และชิงแชมป์ WBC เอเชียแปซิฟิครุ่นซูเปอร์ฟลายเวตเมื่อ 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2550 แพ้น็อก เดวิด ลูกมหานาค ยก 6 จากนั้น ฟีดัลประสบความสำเร็จในการชิงแชมป์ครั้งแรกเมื่อขึ้นชิงแชมป์ IBO เอเชียรุ่นซูเปอร์ฟลายเวต ชนะน็อก สายรุ้ง อ.สุวรรณศิลป์ ยก 5 จากนั้นมาชิงแชมป์ PABA รุ่นแบนตัมเวตกับทับทิมแดงอีกครั้งเมื่อ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 แก็แพ้น็อกไปแค่ ยก 4 ในช่วง พ.ศ. 2551 – 2552 ฟีดัลมาชกนอกรอบในประเทศหลายครั้ง ชกแพ้ ศิริชัย เอกจุมพล เด่นเก้าแสน เก้าวิชิต และรัตนชัย ส.วรพิน ก่อนจะได้ครองแชมป์อินโดนีเซียเฉพาะกาลรุ่นแบนตัมเวตเมื่อ 25 เมษายน พ.ศ. 2552 ชนะคะแนน นาวล์ดี้ มานากาเน แต่เมื่อขึ้นชิงแชมป์อินโดนีเซียรุ่นแบนตัมเวตเมื่อ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2552 ฟีดัลเป็นฝ่ายแพ้น็อก อีซัค จูเนียร์ ยก 10
ฟีดัลยังได้ชิงแชมป์ PABA รุ่นซูเปอร์ฟลายเวตเมื่อ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2553 แพ้คะแนน ซอน จุงโอห์ ที่เกาหลีใต้ และใน พ.ศ. 2554 ยังมาชกนอกรอบในไทย แพ้คะแนน เพชรบางบอน ก่อเกียรติยิม และราชศักดิ์ ก่อเกียรติยิม มาชิงแชมป์เงา WBC เอเชียรุ่นเฟเธอร์เวตเมื่อ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2554 แพ้คะแนน แก้วฟ้า ต.บัวมาส จากนั้นมาชกแพ้คะแนนนรสิงห์ ก่อเกียรติยิม และขึ้นชิงแชมป์ PABA เฉพาะกาลรุ่นแบนตัมเวตเมื่อ 11 สิงหาคม พ.ศ. 2554 แพ้คะแนน ทับทิมแดง ณ ราชวัตร โดยในการชกครั้งนี้ ฟีดัลถูกสั่งตัดคะแนนไปสองคะแนนด้วย จากนั้น ขึ้นชิงแชมป์ WBC เอเชียเฉพาะกาลรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวตเมื่อ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554 แพ้น็อก สด ปูนนกอินทรียิม ยก 5 จากนั้น ขึ้นชิงแชมป์ WBC เอเชียเฉพาะกาลรุ่นแบนตัมเวต แพ้น็อก ไทเกอร์ ต.บัวมาส ยก 7 ฟีดัลกลับไปชกชนะที่อินโดนีเซียสองครั้ง จากนั้นมาชกนอกรอบในไทย แพ้น็อก ไมค์ พ.ธวัชชัย ยก 6 เมื่อ 19 ตุลาคม พ.ศ. 2555 จากนั้นก็ไม่ได้ขึ้นชกมวยอีก
วันเดอร์บอย โรยา

วันเดอร์บอย โรยา (Wonder Boy Roya) นักมวยสากลชาวอินโดนีเซีย สถิติการชก 8 ครั้ง ชนะ 2 (น็อค 2) เสมอ 1 แพ้ 5 
ประวัติ.
สถิติการชกครั้งแรกของโรยาที่บันทึกไว้ใน Boxrec.com คือครั้งที่มาชิงแชมป์ PABA รุ่นไลท์ฟลายเวทเมื่อ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2544 แพ้น็อค ดีเด่น เก่งการุณ ยก 10 จากนั้น โรยาขึ้นชกที่อินโดนีเซีย แพ้น็อค ฮูลิโอ ดีลาบาเซส ยก 7 และชกชนะครั้งแรกใน พ.ศ. 2545 เมื่อเป็นฝ่ายชนะน็อค มาร์เทน ปาลาอาร์ ยก 7 จากนั้นโรยาขึ้นชกที่อินโดนีเซียตลอดจนถึง พ.ศ. 2547 แพ้บ้าง ชนะบ้าง โดยเคยชนะน็อค ไชโย ส.เทียบคุณ นักชกไทยในยกที่ 4 เมื่อ พ.ศ. 2546 ด้วย แต่โรยาก็ไม่ได้ขึ้นชิงแชมป์ใดๆอีกเลย หลังจากที่ชกแพ้น็อค อีร์ฟาน โอกะห์ ยก 3 เมื่อ 18 มีนาคม พ.ศ. 2547 โรยาก็แขวนนวมไป
เซลโซ่ แดงก๊อด

เซลโซ แดงก๊อด  นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2519 ที่เมืองมูตินลูปา ประเทศฟิลิปปินส์ สถิติการชก 83 ครั้ง ชนะ 37 (น็อค 10) เสมอ 16 แพ้ 30
ประวัติ.
แดงก๊อดขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2536 เสมอกับ คิด เอนดิโน จากนั้นขึ้นชกที่ฟิลิปปินส์ตลอดและชนะเป็นส่วนใหญ่ รวมทั้งเคยชนะคะแนนเจอรี่ ปาฮายาไฮ ด้วย แดงก๊อดมาชกในไทยเมื่อ พ.ศ. 2543 โดยมาแพ้คะแนนฟ้าลั่น ศักดิ์กรีรินทร์ จากนั้น ขึ้นชิงแชมป์ PABA รุ่นไลท์ฟลายเวทเมื่อ 8 กันยายน พ.ศ. 2543 ปรากฏว่าเสมอกับดีเด่น เก่งการุณ ไม่ได้แชมป์ จากนั้น ขึ้นชิงแชมป์เงารุ่นไลท์ฟลายเวท IBF แพ้คะแนน อานิส โรก้าไปอย่างเป็นเอกฉัมท์ที่อินโดนีเซียเมื่อ 3 เมษายน พ.ศ. 2544 จากนั้น มาชิงแชมป์ PABA กับดีเด่นอีกเมื่อ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2544 ก็เสมอกันไปอีก
แดงก๊อดได้ครองแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นไลท์ฟลายเวทเมื่อ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2544 เมื่อชกชนะคะแนน โจวาน เพรสบิเตโร แต่พอป้องกันแชมป์ครั้งแรกก็เสียแชมป์ให้ เวนเดล คอจูเลส โดยเป็นฝ่ายแพ้คะแนนไปเมื่อ 8 กมภาพันธ์ พ.ศ. 2545 จากนั้น ได้ไปชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท WBF ที่ว่างเมื่อ 21 พฤษภาคม ที่ลอนดอน ปรากฏว่าแดงก๊อดเป็นฝ่ายแพ้คะแนนไป ก่อนที่จะขึ้นชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นฟลายเวทเมื่อ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2545 และเป็นฝ่ายชนะคะแนน โรเดล โอราอิส ได้แชมป์มาครอง และป้องกันแชมป์ไว้ได้ถึง 3 ครั้งก่อนจะเสียแชมป์ แพ้คะแนน อีริค บาร์เซโลนา เมื่อ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2548 โดยที่ระหว่างครองแชมป์ฟิลิปปินส์นี้ แดงก๊อดยังเดินทางมาชิงแชมป์ PABA เฉพาะกาลรุ่นฟลายเวทเมื่อ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2547 แพ้คะแนน เด่นเก้าแสน เก้าวิชิต และหลังจากที่เสียแชมป์ฟิลิปปินส์ไปแล้ว ก็ได้ชิงแชมป์ WBC เอเชียรุ่นฟลายเวทเมื่อ 19 มกราคม พ.ศ. 2549 แพ้คะแนน พนมรุ้งเล็ก กระทิงแดงยิม มาชกนอกรอบแพ้คะแนน แมกไซไซ ศิษย์สายทอง และได้ชิงแชมป์ PABA รุ่นซูเปอร์ฟลายเวทเมื่อ 21 กันยายน พ.ศ. 2550 แพ้คะแนน ดวงเพชร ก่อเกียรติยิม หลังจากนั้น แดงก๊อดยังขึ้นชกต่อมาจนถึง พ.ศ. 2554 แต่ชกแพ้เกือบทั้งหมดและไม่ได้ชกชิงแชมป์ใดๆอีกเลย หลังจากที่ขึ้นชกครั้งสุดท้ายเมื่อ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2554 แพ้น็อค เจฟฟรีย์ จิเมเนซ ยก 2 แดงก๊อดก็แขวนนวมไป
อัลแบร์โต อากวีลานี

อัลแบร์โต อากวีลานี (Alberto Aquilani) นักฟุตบอลชาวอิตาลี เกิดที่โรม ประเทศอิตาลี เมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2527 ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองกลางในฟีออเรนตีนา ที่ ประเทศอิตาลี และยังเป็นกองกลาง ที่เคยเล่นให้กับ สโมสรฟุตบอลลิเวอร์พูล ใน พรีเมียร์ลีก ประเทศอังกฤษ และ ทีมชาติอิตาลีชุดปัจจุบันด้วย
เส้นทางการค้าแข้ง.
อากวีลานีเริ่มเล่นฟุตบอลมาตั้งแต่เด็กเฉกเช่นเดียวกันกับวัยรุ่นในอิตาลีส่วนใหญ่ เขาเริ่มเข้าสู่สโมสรเยาวชนของโรม่า เนื่องจากทั้งเขาและครอบครัวผูกพันกับโรม เหมือนโรมานิสตาทุก ๆ คน อากวีลานีเติบโตมากับโรมา เขาเล่นได้ดีในตำแหน่งกองกลางตัวรุก แต่เขามักจะมีปัญหาอาการบาดเจ็บบ่อยครั้ง นอกจากนี้เขายังสามารถเล่นได้ทั้งตำแหน่ง ปีกซ้ายและขวา หรือกองกลางตัวรับก็ได้เช่นเดียวกัน 
ในปี 2001 เมื่ออากวีลานีมีอายุครบ 16 ปี สโมสรยักษ์ใหญ่แห่งเกาะอังกฤษอย่างเชลซีได้ยื่นข้อเสนอขอซื้อตัวเขา แต่อากวีลานีได้ปฏิเสธด้วยเหตุผลที่ว่า เขาต้องการเล่นให้กับสโมสร โรมา เท่านั้น ซึ่งเป็นสโมสรที่เขารัก แต่ด้วยสภาพร่างกายที่เจอกับปัญหาอาการบาดเจ็บ จนต้องพลาดการลงสนามบ่อยครั้ง ทำให้โรมาที่ประสบปัญหาการเงินอย่างหนัก ต้องตัดสินใจขายเขาออกมา และอากวีลานีเลือกที่จะไม่เล่นในอิตาลีต่อเพื่อเป็นการเคารพต่อต้นสังกัด ประกอบกับในช่วงก่อนเริ่มฤดูกาล 2009-10 ลิเวอร์พูลได้ติดต่อขอซื้อตัว ทำให้อากวีลานีตกลงรับข้อเสนอในที่สุด 
อากวิลานี่ เซ็นสัญญากับลิเวอร์พูลในวันที่ 6 สิงหาคม 2552 ด้วยค่าตัว 18 ล้านปอนด์ โดยสัญญาจะมีอายุ 5 ปี และเขาเลือกใส่เบอร์ 4 ลงเล่น
เฉิน กวานซี

เฉิน กวานซี  เป็นนักแสดง นักร้อง ชาวฮ่องกง เกิดเมื่อวันที่ 7 ตุลาคม ค.ศ. 1980 ที่แวนคูเวอร์ แคนาดา มีเชื้อสายโปรตุเกสปนอยู่บ้าง สามารถพูดภาษาจีนกลาง ภาษากวางตุ้ง ภาษาญี่ปุ่นและภาษาอังกฤษ หลังจากเติบโตในประเทศแคนาดา ก็ย้ายไปอยู่ฮ่องกงกับครอบครัว
ประวัติ.
เฉิน กวานซีมีชื่อเล่นว่า Eddie, Illkid จบการศึกษา R.C. Palmer Secondary (Richmond, Canada) ครอบครัวของเขามีสมาชิกอีก 4 คน คือ พ่อ ซึ่งเป็นมหาเศรษฐีคนดังของฮ่องกง ชื่อ เฉิน เจ๋อเหวิน แม่ และพี่สาวอีก 2 คน ได้แก่ Tricia และ Olivia เขาเริ่มเข้าวงการเมื่อตอนระหว่างที่เขากลับมาเที่ยวฮ่องกงหลังจบมัธยมศึกษาตอนปลายที่โทรอนโต โดยเล่นภาพยนตร์โฆษณาบัตรเครดิตที่หลี่หมิงเป็นผู้กำกับฯ และหน้าตาของเขาก็เริ่มเป็นที่สนใจของคนในวงการบันเทิง โดยเฉพาะใบหน้าของเขาที่หลายคนต่างบอกว่าคล้ายพระเอกกู่เทียนเล่อหลังจากนั้นได้เล่นภาพยนตร์โฆษณารถไฟฟ้าใต้ดินกับเซซิเลีย เจิ้ง หรือจาง ป๋อจือ 
ในปี ค.ศ. 2000 บริษัทเจซีกรุ๊ปของเฉินหลง ได้เซ็นสัญญากับเขาเพื่อให้เป็นดาราหน้าใหม่ทันที บทแรกที่ได้รับคือเป็นพระเอกในภาพยนตร์เรื่อง "ตำรวจพันธุ์ใหม่" หรือ เจน วาย ค็อปส์ เป็นผลงานการแสดงเรื่องแรกของเขา โดยบทที่ได้รับเดิมทางบริษัทได้ติดต่อพระเอกเซียะถิงฟงเอาไว้แต่ไม่สามารถมารับบทได้ และเขาก็มีชื่อเสียงนับแต่นั้นมา เขายังมีผลงานการแสดงอีกกว่า 20 เรื่อง เคยมีผลงานระดับฮอลลีวูดจาก "The Grudge 2" เมื่อปี ค.ศ. 2006 และมีผลงานภาพยนตร์ต่อๆ มา ได้แก่ เจ็น วาย คอปส์ภาค 2 ,Dead of Alive 2 และที่โด่งดังมากคือ Infernal Affairs (2 คน 2 คม) ทั้งภาค 1 และ 2
ส่วนด้านงานเพลง เฉิน กวานซีไม่ประสบความสำเร็จเท่ากับงานแสดง เขาเซ็นสัญญากับบริษัทมิวสิกพลัส ในเครืออีอีจี บริษัทใหญ่ของฮ่องกง โดยมีเลสลี่ จาง เขียนเพลงให้ เฉิน กวานซีจึงได้ร้องเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่องแรกของตัวเองไปโดยปริยาย เขาออกอัลบั้มชุดแรกชื่อ EP ในปี ค.ศ. 2000 จนถึงปัจจุบัน เขาได้ออกอัลบั้มทั้งหมด 16 ชุด เฉิน กวานซี หลังจากเข้าวงการเพลงได้เพียงครึ่งปี เขาก็ได้รับรางวัลนักร้องหน้าใหม่ยอดเยี่ยม 
นอกจากนี้เขายังมีธุรกิจส่วนตัว คือขายหมวกและเสื้อผ้าแนวฮิปฮอป มีร้านที่ชื่อว่า Juice เปิดอยู่ 2 สาขาคือที่เซี่ยงไฮ้และฮ่องกง จากการที่เขาเป็นดาราที่ร่ำรวยและมีชื่อเสียงมากจึงมักมีข่าวกับสาวๆ บ่อยจนได้รับฉายาว่า "คาสโนว่าแห่งฮ่องกง"
เหตุการณ์สำคัญ.
ในปี 2551 เฉิน กวานซี มีข่าวภาพหลุดของตัวเองและดาราหญิงของฮ่องกงอีก 3 ราย ออกมาทางอินเทอร์เน็ต โดยออกมาเปิดใจต่อสาธารณชนครั้งแรกเมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2551 ผ่านทางเว็บบล็อกของเขา โดยไม่มีการยืนยันหรือปฏิเสธจากเจ้าตัวว่าภาพดังกล่าวเป็นของจริงหรือตัดต่อ แต่ขอร้องให้ผู้ใดก็ตามที่มีภาพเหล่านั้น หยุดการเผยแพร่และทำลายมันเสีย จนกระทั่งวันที่ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 หลังจากหายหน้าที่ต่างประเทศอยู่นานนับเดือน โดยเขายอมรับเป็นครั้งแรกว่าภาพทั้งหมดเป็นฝีมือของเขาเอง แต่ไม่มีเจตนาจะให้ภาพทั้งหมดเผยแพร่ต่อทางสาธารณชนแต่อย่างใด และยังได้ขอขมาต่อสาวๆ ทุกคนที่ต้องมารับกรรมจากการกระทำอันรู้เท่าไม่ถึงการณ์ของเขาในครั้งนี้ และประกาศว่าจะออกไปจากวงการบันเทิงของฮ่องกงตั้งแต่บัดนี้
แอชตัน คุชเชอร์

คริสโตเฟอร์ แอชตัน คุชเชอร์ (เกิดวันที่ 7 กุมภาพันธ์ 1978) เป็นนักแสดงและโปรดิวเซอร์ชาวอเมริกันและรู้จักกันดีในสหรัฐฯในการเล่นเป็นไอเคิล เคลโซในละครโทรทัศน์เรื่อง "That '70s Show" เขาเป็นผู้สร้าง ผู้ผลิตพิเศษ และโฮสต์ของ MTV ช่วงโชว์คนดังในรายการ "Punk'd" เขายังมีชื่อเสียงมาจากบทในภาพยนตร์อย่างเช่น "นายดุด รถตูอยู่ไหนหว่า" "คู่วิวาห์ หกคะเมนอลเวง" "เปลี่ยนตายไม่ให้ตาย" และ "วีรบุรุษพันธุ์อึดฝ่าทะเลเลือด"
ประวัติ.
ชีวิตช่วงต้น.
แอชตันเกิดในซีดาร์แรปิด ไอโอวา เป็นลูกของคนทำงานโรงงานไดแอนและแลร์รี่ คุชเชอร์ เขามีน้องสาวชื่อทราวซ่าและแฝดคนละฝา ไมเคิลผู้ที่มีอาการ cerebral palsy ไมเคิลต้องผ่านการพ่าตัดการเปลี่ยนอวัยวะหัวใจในเหตุฉุกเฉิน ที่เป็นเหตุอันเนื่องมาจากไวรัสหัวใจ ไวรัสที่เข้าไปในร่างกายมนุษย์แล้วทำให้กล้ามเนื้อหัวใจอ่อนแอลง คุชเชอร์เรียนที่วอลชิงตัน ไฮสกูลในซีดาร์แรปิด ไอโอวาอยู่หนึ่งปีก่อนที่ครอบครัวของเขาจะย้ายไปที่ทิฟฟิน ไอโอวา ที่ซึ่งเขาเรียนที่โรงเรียนเครียร์คริกอมานนา นอกจากการเป็นนักเรียนแล้ว เขายังเป็นทีมฟุตบอลให้กับโรงเรียนและเล่นในการแข่งขันโรงเรียนอีกด้วย ในเวลาเดียวกัน ชีวิตที่บ้านของเขามีแต่ยังเครียด เขาเผยว่า "ผมไม่ต้องการจะกลับมาบ้านแล้วดูว่าพี่ผมเป็นยังไงแล้วผมก็พยายามที่จะทำตัวให้ยุ่งที่สุด จะได้ไม่รู้สึกอะไรๆมาก" คุชเชอร์บอกว่าในวัยรุ่น เขาเคยคิดว่าฆ่าตัวตาย ตอนอายุสิบสาม เขาพยายามที่จะกระโดดออกจากหน้าต่างของโรงพยาบาลแต่ว่าพ่อเขาห้ามเอาไว้ในวินาทีสุดท้าย ในช่วง ๆ นี้ พ่อแม่ของเขาหย่ากัน 
เขาได้เข้าเรียนมหาวิทยาลัยไอโอวา (แต่ไม่ได้สำเร็จการศึกษา) ในสาขาวิศวกรรมเคมีชีวภาพ จากแรงบันดาลใจจากอาการของพี่ชาย
งาน.
หลังจากมาแข่งขันเป็นนายแบบกับ IMTA (แพ้ให้กับจอห์น ดอลเมล) ในปี 1997 คุชเชอร์ไปลงทะเบียนกับเอเยนนายแบบใหม่ในนิวยอร์กแล้วปรากฏตัวในโฆษณาของคาวเวน ไคลน์ ไปแสดงที่ปารีสและมิลานแล้วยังอยู่ในโฆณาของ พิซซ่าฮัด
หลังจากความสำเหร็จในงานหน้าที่นายแบบแล้ว คุชเชอร์ไปฝึกการแสดงและได้รับบทใน That '70s Show ที่เริ่มต้นในปี 1998 และจบลงในปี 2006 คุชเชอร์แสดงในบทละครหลายเรื่องด้วยกันแม้ว่าเขาจะไปฝึกแต่ก็ไม่ได้รับบทในเรื่อง "Pearl Harbor" (ภาพยนตร์) (2001) เขาเริ่มแสดงภาพยนตร์แนวคอมเมดี้และแสดงได้ดีจนภาพยนตร์ติดอันดับ "นายดูด รถตูอยู่ไหนหว่า" (2000) "คู่วิวาห์ หกคะเมนอลเวง" (2003) และ "เกสฮู ทายสิใครเอ่ย" (2005)นอกจากนี้ เขายังแสดงในภาพยนตร์เรื่อง "Cheaper By The Dozen" ภาพยนตร์ของเขาในปี 2004 "เปลี่ยนตายไม่ให้ตาย" เป็นบทเพ่อชีวิตที่แปลกสำหรับคุชเชอร์ เล่นเป็นหนุ่มที่ตกหลุมรักหญิงที่ชื่อว่าเคริธ ภาพยนตร์นี้ได้รับการดูซ้ำหลายครั้งแต่ก็ได้เป็นภาพยนตร์ติดอันดับได้
ภาพยนตร์เรื่องล่าสุดของคุชเชอร์คือ "วิรบุรุษพันธ์อึด ฝ่าทะเลเลือด" กับนักแสดงนำร่วมเควิน คอสเนอร์และคุชเชอร์รับบทเป็น นักกู้ภัยอเมริกันทางน้ำ
ชีวิตส่วนตัว.
คุชเชอร์เคยออกเดทกับนักแสดงหญิงแจนยูอารี โจนส์ (จาก 1998 จวบ 2001) แอชลี่ย์ สก็ต (จาก 2001 จวบ 2002 มอนเน็ท มอนเซอร์ (2002)และบริทานี่ เมอร์ฟี่ (จาก 2002 จวบ 2003)การเลิกกันในปี 2003 ทำให้เข้ามีความสัมพันธ์ใหม่กับ เดมี่ มัวร์ โดยมีข่าวไม่ขาดสายในของอายุที่แตกต่างมากเกินไป มัวร์กับคุชเชอร์แต่างงานกันในวันที่ 24 กันยายน 2005 ในงานส่วนตัวๆ งานแต่งงานนี้สำหรับ 100 คนรู้จักที่ใกล้ชิดกันเท่านั้นรวมถึงบรูซ วิลลิสซึ่งเป็นอดีตสามีของมัวร์เขา ต่อมาได้หย่าร้างกับเดมี่ มัวร์ เมือเดือนธันวาคมปี 2013 และในปี 2015 เขาได้แต่งงานกับนักแสดงสาว มีลา คูนิส หลังพบในกองถ่ายซีรีส์ That's 70s Show และมีบุตรด้วยกัน 2 คนคือ บุตรสาวชื่อ ไวแอ็ตต์ อิซาเบลล์ คุชเชอร์ และบุตรชายชื่อ ดีมีทรี พอร์ตวูด คุชเชอร์
หม่อมราชวงศ์อคิน รพีพัฒน์

รองศาสตราจารย์ ร้อยตำรวจเอก หม่อมราชวงศ์อคิน รพีพัฒน์ #เปลี่ยนทาง (22 มกราคม พ.ศ. 2476 – 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561) เป็นโอรสคนโตของหม่อมเจ้าเพลิงนภดล รพีพัฒน์ กับหม่อมเจ้าทรงอัปษร รพีพัฒน์
ประวัติ.
รองศาสตราจารย์ ร้อยตำรวจเอก หม่อมราชวงศ์อคิน รพีพัฒน์ เป็นโอรสคนโตในหม่อมเจ้าเพลิงนภดล รพีพัฒน์ กับหม่อมเจ้าทรงอัปษร รพีพัฒน์ (ราชสกุลเดิม กิติยากร) เกิดเมื่อวันที่ 22 มกราคม พ.ศ. 2475 (ปัจจุบันคือ พ.ศ. 2476) สำเร็จชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 จากโรงเรียนอำนวยศิลป์, ระดับปริญญาตรีและปริญญาโท สาขาวิชานิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด สหราชอาณาจักร, ระดับปริญญาโทและเอก สาขาวิชามานุษยวิทยาและสังคมวิทยา มหาวิทยาลัยคอร์เนล สหรัฐ เคยดำรงตำแหน่งสำคัญ อาทิ อาจารย์สอนวิชากฎหมายและภาษาอังกฤษ โรงเรียนนายร้อยตำรวจสามพราน, รองศาสตราจารย์ประจำคณะสังคมวิทยาและมานุษยวิทยา มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, ผู้อำนวยการสถาบันวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยขอนแก่น, ที่ปรึกษาสำนักงานทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์ด้านชุมชน นอกจากนี้ ยังมีบทบาทสำคัญในการขับเคลื่อนเรื่องการลดความเหลื่อมล้ำในสังคมไทยโดยเฉพาะในมิติที่เกี่ยวข้องกับสิทธิชุมชนและชาวบ้านที่ได้รับผลกระทบจากการพัฒนาของรัฐในเรื่องปัญหาที่ดินทำกินและทรัพยากรต่าง ๆ ผ่านการทำงานวิจัย บทความ และบทสัมภาษณ์ ด้วยมุ่งหวังให้เกิดการเปลี่ยนแปลงที่ดีในด้านการใช้กฎหมาย ได้รับพระราชทานปริญญาศิลปศาสตร์ดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สาขาวิชาการจัดการพัฒนาชนบท มหาวิทยาลัยขอนแก่น เมื่อปี พ.ศ. 2535 และได้รับพระราชทานปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สาขาการบริหารจัดการสังคม สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ (NIDA) เมื่อวันที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2557 มีผลงานได้รับรางวัลเชิดชูเกียรติ ผลงานวิชาการดีเด่น "TTF Award" ประจำปี พ.ศ. 2551 จากมูลนิธิโตโยต้าแห่งประเทศไทย ด้วยหนังสือชื่อ "วัฒนธรรมคือความหมาย: ทฤษฎีและวิธีการของคลิฟฟอร์ด เกียร์ซ"
ด้านชีวิตครอบครัวสมรสครั้งแรกกับจันทรา ปิตะชาติ และครั้งที่สองกับบังเอิญ (สกุลเดิม เกิดอารีย์) มีธิดา 2 คน คือ
รองศาสตราจารย์ ร้อยตำรวจเอก หม่อมราชวงศ์อคิน รพีพัฒน์ ถึงแก่อนิจกรรมเนื่องจากติดเชื้อในกระแสเลือด เมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561 สิริอายุได้ ต่อมาวันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2562 เวลา 17.21 น. พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าโสมสวลี กรมหมื่นสุทธนารีนาถ เสด็จไปยังเมรุหลวงหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส ในการพระราชทานเพลิงศพ หม่อมราชวงศ์อคิน รพีพัฒน์
เครื่องราชอิสริยาภรณ์.
รองศาสตราจารย์ ร้อยตำรวจเอก หม่อมราชวงศ์อคิน รพีพัฒน์ ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ดังนี้
หม่อมเจ้าเพลิงนภดล รพีพัฒน์

หม่อมเจ้าเพลิงนภดล รพีพัฒน์ (30 ธันวาคม พ.ศ. 2449 – 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2528) เป็นพระโอรสในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงราชบุรีดิเรกฤทธิ์ ประสูติแต่หม่อมอ่อน รพีพัฒน์ ณ อยุธยา
พระประวัติ.
หม่อมเจ้าเพลิงนภดล รพีพัฒน์ เป็นพระโอรสในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงราชบุรีดิเรกฤทธิ์ ประสูติแต่หม่อมอ่อน รพีพัฒน์ ณ อยุธยา (ธิดาของพระยาสุพรรณพิจิตร (โต) กับหม่อมราชวงศ์สำอาง (ธิดาหม่อมเจ้าหนู เสนีวงศ์)) มีโสทรภราดาและโสทรภคินี 10 องค์ และมีขนิษฐาต่างพระมารดา 2 องค์ ประสูติเมื่อวันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2449 ณ วังเชิงสะพานเทเวศร์นฤมิตร เมื่อพระชันษาได้ 4 ถึง 5 ปี ทรงเริ่มเรียนหนังสือที่วังฯ โดยมีครูสอนพิเศษคือ มหาวงศ์ สอนหนังสือไทย และครูตั้ง สอนภาษาอังกฤษ ครั้นชันษาได้ 9 ปี ทรงเข้าเรียนที่โรงเรียนอัสสัมชัญ เมื่อ พ.ศ. 2458 ต่อมาเมื่อโรงเรียนเซนต์คาเบรียล ซึ่งเป็นสาขาของโรงเรียนอัสสัมชัญ ได้เปิดสอนที่สามเสน ใกล้กับวังเชิงสะพานเทเวศร์ จึงทรงย้ายมาเรียนที่โรงเรียนนี้ เมื่อทรงสอบไล่ได้ชั้นเตรียมแล้วก็ทรงย้ายไปศึกษาต่อที่โรงเรียนวัดเทพศิรินทร์ ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2466 ทรงเดินทางไปศึกษาต่อ ณ ประเทศอังกฤษ ในช่วงแรกทรงเรียนวิชาภาษาและวิชาสามัญอื่นๆ เป็นเวลา 2 ปี ครั้นถึงวันที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2468 ได้เข้าเรียนที่โรงเรียนกฎหมายของประเทศอังกฤษ ที่มิดเดิลเทมเปิล ทรงเรียนจบหลักสูตรและทรงเป็นเนติบัณฑิตอังกฤษ เมื่อวันที่ 28 มกราคม พ.ศ. 2470 หลังจากนั้นได้เสด็จกลับมายังประเทศไทย
หม่อมเจ้าเพลิงนภดล รพีพัฒน์ เข้ารับราชการที่กระทรวงยุติธรรมเป็นข้าราชการตุลาการ ดำรงตำแหน่งผู้พิพากษาศาลแพ่ง หลังจากนั้นได้โอนไปรับราชการที่กระทรวงการต่างประเทศ ดำรงตำแหน่งเลขานุการเอก ประจำสถานเอกอัครราชทูต ณ กรุงวอชิงตัน ตั้งแต่ พ.ศ. 2499 ถึง พ.ศ. 2503 และหลังจากนั้นได้มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้หม่อมเจ้าเพลิงนภดล รพีพัฒน์ ดำรงตำแหน่งเอกอัครราชทูตวิสามัญผู้มีอำนาจเต็มประจำประเทศอังกฤษ ประจำ ณ กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร ในระหว่างปี พ.ศ. 2506 - พ.ศ. 2510
หม่อมเจ้าเพลิงนภดล เสกสมรสกับหม่อมเจ้าทรงอัปสร รพีพัฒน์ ท.จ.ว. (ราชสกุลเดิม กิติยากร; พระธิดาในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระจันทบุรีนฤนาถ กับหม่อมเจ้าอัปษรสมาน กิติยากร) มีโอรสธิดา 3 คน คือ หม่อมราชวงศ์อคิน รพีพัฒน์ หม่อมราชวงศ์รพีพงษ์ รพีพัฒน์ และ หม่อมราชวงศ์อับษร โรกอซ
หม่อมเจ้าเพลิงนภดล รพีพัฒน์ สิ้นชีพิตักษัยเมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2528 สิริชันษา 78 ปี ในการนี้สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง เสด็จพระราชดำเนินพร้อมด้วยสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี พระราชทานน้ำหลวงสรงศพหม่อมเจ้าเพลิงนภดล รพีพัฒน์ ณ วัดเทพศิรินทราวาสราชวรวิหาร เมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2528
ต่อมาพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร และสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง เสด็จพระราชดำเนินพร้อมด้วยพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว, สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี, สมเด็จพระเจ้าน้องนางเธอ เจ้าฟ้าจุฬาภรณวลัยลักษณ์ อัครราชกุมารี กรมพระศรีสวางควัฒน วรขัตติยราชนารี, พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าโสมสวลี กรมหมื่นสุทธนารีนาถ และนาวาอากาศเอก วีระยุทธ ดิษยะศริน ไปในการพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2528 ณ เมรุหลวงหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาสราชวรวิหาร
ประเทศอุตสาหกรรมใหม่

ประเทศอุตสาหกรรมใหม่  เป็นประเภทการจำแนกประเทศโดยนักรัฐศาสตร์และนักเศรษฐศาสตร์
ประเทศอุตสาหกรรมใหม่เป็นประเทศที่สถานะทางเศรษฐกิจยังไม่เทียบเท่ากับประเทศพัฒนาแล้ว แต่ถือว่ามีสถานะดีกว่าประเทศใกล้เคียงในทางเศรษฐศาสตร์มหภาค และมีอัตราการเติบโตทางเศรษฐกิจสูง โดยมีตัวบ่งชี้ที่สำคัญคือ การพัฒนาเป็นประเทศอุตสาหกรรมในระยะแรกเริ่มและมีการพัฒนาต่อเนื่อง ซึ่งทำให้ในบางประเทศมีการอพยพของประชากรจากชนบทหรือภาคเกษตรกรรมเข้าสู่เมืองใหญ่
ปกติแล้วประเทศอุตสาหกรรมใหม่จะมีลักษณะร่วมกันดังนี้
ประเทศอุตสาหกรรมใหม่ในปัจจุบัน.
ตารางข้างล่างแสดงถึงประเทศอุตสาหกรรมใหม่
มูลนิธิลินุกซ์

มูลนิธิลินุกซ์ (- LF) เป็นองค์กรไม่แสวงผลกำไรโดยทำการดูแลระบบปฏิบัติการลินุกซ์ มูลนิธิเริ่มต้นใน พ.ศ. 2543 ภายใต้องค์กรไม่แสวงหาผลกำไร Open Source Development Labs (OSDL) และกลายเป็นองค์กรเมื่อ Open Source Development Labs ถูกรวมเข้ากับ Free Standards Group (FSG)
ประวัติ.
มูลนิธิลินุกซ์ริเริ่มโดย ลีนึส ตูร์วัลดส์ ผู้สร้างลินุกซ์ โดยมีหัวหน้าด้านการบำรุงรักษาคือ เกร็ก โครอาห์-ฮาร์ตแมน และสนับสนุนโดยนักพัฒนาจากทั่วโลกและบริษัทชั้นนำจากทั่วโลก อย่าง เอทีแอนด์ที, ซิสโก้, เฟซบุ๊ก, ฟูจิตสึ, กูเกิล, ฮิตาชิ, หัวเว่ย, ไอบีเอ็ม, อินเทล, ไมโครซอฟท์, เอ็นอีซี, ออราเคิล, ออเรนจ์, ควอลคอมม์, ซัมซุง, เทนเซ็นต์, และ วีเอ็มแวร์ มูลนิธิลินุกซ์ได้ส่งเสริม คุ้มครอง ยกระดับ พัฒนา และสนับสนุนตลอดประวัติศาสตร์ของลีนุกซ์ ในฐานะแหล่งแบ่งปันทรัพยากรเทคโนโลยีที่ดีที่สุด
เป้าหมาย.
มูลนิธิลินุกซ์ทุ่มเทให้กับการสร้างระบบนิเวศที่ยั่งยืนรอบโครงการซอฟต์แวร์โอเพนซอร์ส เพื่อเร่งการพัฒนาเทคโนโลยีและการนำไปใช้ในเชิงพาณิชย์ ปัจจุบันมูลนิธิมีเป้าหมายเพื่อเป็นแหล่งที่เป็นกลางสำหรับการพัฒนาเคอร์เนลลินุกซ์ที่สามารถปกป้องและเร่งการพัฒนาได้
นักบุญผู้ช่วยศักดิ์สิทธิ์สิบสี่องค์

นักบุญผู้ช่วยศักดิ์สิทธิ์สิบสี่องค์ (ภาษาอังกฤษ: Fourteen Holy Helpers; ภาษาเยอรมัน: Vierzehn Nothelfer) เป็นกลุ่มนักบุญทางคริสต์ศาสนานิกายโรมันคาทอลิกผู้เชื่อกันว่ามีอำนาจในการป้องกันภัยพิบัติโดยเฉพาะโรคร้าย กลุ่ม “Nothelfer” หรือ “ผู้ช่วยยามยาก” ก่อตั้งเมื่อคริสต์ศตวรรษที่ 14 ในบริเวณไรน์แลนด์ในประเทศเยอรมนีในปัจจุบัน โดยมีสาเหตุมาจากโรคระบาดซึ่งอาจจะเป็นกาฬโรคก็เป็นได้
ในจำนวนนักบุญ 14 องค์ 3 องค์เป็นพรหมจารี: นักบุญมาร์กาเร็ตแห่งอันติโอก, นักบุญบาร์บารา และ นักบุญแคทเธอรีนแห่งอเล็กซานเดรีย จากนักบุญ 3 องค์ก็เพิ่มเป็น 14 ที่จะเห็นในงานศิลปะ ลัทธินิยมนี้เริ่มในสำนักสงฆ์ที่เป็นที่เก็บพระธาตุของนักบุญ นักบุญทุกคนในกลุ่มยกเว้นนักบุญไจลส์ล้วนแต่เป็นมรณสักขีหรือผู้พลีชีพเพื่อศาสนา
นักบุญคริสโตเฟอร์ และ นักบุญไจลส์เป็นนักบุญเพื่อป้องกันเชื้อโรคโดยตรง นักบุญเด็นนิสเป็นนักบุญเพื่อผ่อนคลายการปวดหัว, นักบุญเบลสเป็นนักบุญสำหรับเมื่อเจ็บคอ, นักบุญอิราสมัสแห่งฟอร์เมียเป็นนักบุญสำหรับเวลาเจ็บท้อง, นักบุญบาร์บาราเมื่อเป็นไข้, นักบุญไวทัสเมื่อชัก, นักบุญแพนทาลิออนเป็นผู้พิทักษ์แพทย์, นักบุญไซริอาคัสเมื่อนอนเจ็บ, นักบุญคริสโตเฟอร์, บาร์บารา และ แคทเธอรีนป้องกันการตายโดยไม่รู้ตัว นักบุญไจลส์ไว้สวดเพื่อสารภาพบาป นักบุญยูสตัสเป็นผู้พิทักษ์เมื่อมีปัญหาในครอบครัว สำหรับสัตว์เลี้ยงที่ติดโรคก็ต้องสวดมนต์ต่อนักบุญจอร์จ, นักบุญเอลโม และนักบุญแพนทาลิออน นักบุญมาร์กาเร็ตป้องกันหญิงมีครรภ์
เมื่อลัทธินิยมนักบุญสิบสี่องค์เป็นที่แพร่หลายในคริสต์ศตวรรษที่ 16 สมเด็จพระสันตะปาปานิโคลัสที่ 5 ก็ให้พระคุณการุณย์ (indulgence) ให้แก้ผู้สักการะในลัทธิ แม้ว่านักบุญแต่ละองค์จะมีวันสมโภชของตนเองแต่การฉลองสำหรับ 14 องค์รวมกันทำกันในวันที่ 8 สิงหาคม แต่มิได้อยู่ในปฏิทินฉลองทางการของนิกายโรมันคาทอลิก เมื่อมีการเปลี่ยนแปลงปฏิทินเมื่อปี ค.ศ. 1969 วันฉลองของนักบุญบาร์บารา, นักบุญคริสโตเฟอร์, นักบุญมาร์กาเร็ต, นักบุญแคทเธอรีน ก็ถูกยกเลิกไปแต่สมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 2 นำนักบุญแคทเธอรีนกลับมาฉลองอีก เมื่อปี ค.ศ. 2004
อันดับหนูผีช้าง

หนูผีช้าง เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดเล็กจำพวกหนึ่ง พบในทวีปแอฟริกา มีรูปร่างคล้ายหนูซึ่งเป็นสัตว์ในอันดับสัตว์ฟันแทะ (Rodentia) แต่กลับมีจมูกยื่นยาวเหมือนงวงช้าง ซึ่งในความจริงแล้ว หนูผีช้างเดิมเคยถูกจัดเป็นสัตว์ในอันดับตุ่น (Soricomorpha) และอันดับสัตว์กินแมลง (Insectivora)
แต่ปัจจุบัน ถูกแยกออกมาเป็นอันดับต่างหาก คือ อันดับ Macroscelidea 
หนูผีช้าง มีชื่อเรียกในภาษาเบนตูว่า เซงกิส (Sengis) เป็นสัตว์ที่พบเห็นได้ยาก ออกหากินในเวลากลางคืน ปัจจุบันพบมีทั้งหมด 15 ชนิด ในทั้งหมด 4 สกุล และวงศ์เดียว โดยชนิดที่พบล่าสุด ได้ถูกอนุกรมวิธานเมื่อเดือนมกราคม ค.ศ. 2008 โดยนักวิทยาศาสตร์ชาวอเมริกัน 2 คน ซึ่งได้พบเจอครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 2005 ที่ป่าใจกลางประเทศแทนซาเนีย ทางแอฟริกาตะวันออก และได้ตั้งชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Rhynchocyon udzungwensis" นับว่าเป็นการค้นพบหนูผีช้างชนิดใหม่ในรอบ 126 ปี
หนูผีช้าง กินแมลงตามพื้นดินเป็นอาหาร เป็นสัตว์ที่พบอยู่เฉพาะในทวีปแอฟริกาเท่านั้น มีพฤติกรรมที่ครองคู่เพียงตัวเดียวตลอดชีวิต จากการศึกษาในระดับโมเลกุลในห้องปฏิบัติการพบว่ามีความใกล้ชิดกับช้างมากกว่าสัตว์ในอันดับใด ๆ ที่มีลักษณะคล้ายคลึงกัน โดยจัดเป็นสัตว์ที่อยู่ในอันดับใหญ่ แอโฟรธีเรีย (Afrotheria) ที่มีวิวัฒนาการอยู่ในแอฟริกามากว่า 100 ล้านปีแล้ว
ปาโอโล อุชเชลโล

ปาโอโล อุชเชลโล (ชื่อเมื่อแรกเกิด: ; ค.ศ. 1397 - 10 ธันวาคม ค.ศ. 1475) เป็นจิตรกรสมัยศิลปะเรอเนซองส์ของประเทศอิตาลีในคริสต์ศตวรรษที่ 15 มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนจิตรกรรมฝาผนัง และเป็นจิตรกรในบรรดาจิตรกรคนแรก ๆ ที่ใช้ทฤษฎีการเขียนแบบทัศนียภาพ จอร์โจ วาซารี กล่าวใน "ชีวิตศิลปิน" ถึงปาโอโล อุชเชลโลว่าเป็นจิตรกรผู้มีความสนใจอย่างมุ่งมั่นในการเขียนแบบทัศนียภาพและจะนั่งศึกษาเพื่อจะเข้าใจการใช้จุดลับตาหรือจุดอันตรธาน (Vanishing point) อุชเชลโลใช้ทัศนียภาพเพื่อทำให้ภาพมีความลึกในการบรรจุเนื้อหาแทนที่จะต้องเขียนต้องเขียนภาพเป็นชุดหรือต่อเนื่องเป็นฉากๆ อย่างเช่นจิตรกรร่วมสมัย
"ยุทธการซานโรมาโน" เป็นภาพเขียนที่มีชื่อเสียงที่สุดของปาโอโล อุชเชลโล ซึ่งเดิมสันนิษฐานว่าเป็นภาพ "ศึกซานอีจิดิโอ ค.ศ. 1416" (Battle of Sant' Egidio of 1416) ภาพเขียนของอุชเชลโลเป็นแบบปลายกอธิคและเน้นการใช้สีและขบวนการหรูหราแทนที่จะเน้นลักษณะลัทธิสัจนิยมแบบคลาสสิกซึ่งศิลปินคนอื่นๆ ริเริ่ม ลักษณะของอุชเชลโลเป็นแบบที่เรียกว่า "idiosyncratic" ซึ่งไม่มีผู้ติดตามใช้ต่อมา อุชเชลโลมีอิทธิพลบางส่วนต่อนักวิจารณ์วรรณกรรมในคริสต์ศตวรรษที่ 20
สตีฟ บูเซมี

สตีฟ บูเซมี (Steve Buscemi) มีชื่อจริงว่า สตีเฟน วินเซนต์ บูเซมี (Steven Vincent Buscemi) เป็นนักแสดงและผู้กำกับภาพยนตร์ชาวอเมริกัน ได้รับฉายาว่า "ราชาหนังอิสระ" (Indie King)
เกิดเมื่อวันที่ 13 ธันวาคม ค.ศ. 1957 ที่บรูกลิน นิวยอร์ก โดยที่พ่อเป็นชาวอเมริกันเชื้อสายอิตาเลียน แม่เป็นชาวอเมริกันเชื้อสายไอร์ริช บูเซมีมีชื่อเสียงมาจากการภาพยนตร์อิสระที่เจ้าตัวกำกับและแสดงเอง เรื่อง "Trees Lounge" ในปี ค.ศ. 1996 (ชื่อภาษาไทย "สุราแปลว่าเหล้า" เคยได้ฉายในโรงภาพยนตร์ในประเทศไทยที่เวิลด์เทรดเซ็นเตอร์ ในโครงการภาพยนตร์อิสระของสหมงคลฟิล์ม และได้ออกจำหน่ายเป็นวิดีโอในปีเดียวกัน)
พร้อมกับได้แสดงในภาพยนตร์แนวอิสระที่มีชื่ออีกหลายเรื่อง เช่น "Fargo", "The Big Lebowski" ของอีธาน โคเอน และโจเอล โคเอน "Reservoir Dogs" ของเควนติน ทาแรนติโน เป็นต้น 
โดยบทบาทของบูเซมี ที่ได้รับมักจะเป็นตัวประกอบ แต่ว่าเป็นตัวประกอบที่มีสีสันและความสำคัญของเรื่องเป็นอย่างมาก จนหลายครั้งอาจดูเด่นกว่าตัวละครเอกหรือตัวที่สำคัญกว่าในเรื่อง 
จากนั้น บูเซมี ก็ได้รับบทบาทในภาพยนตร์ฮอลลีวูดกระแสหลักอีกหลายเรื่อง เช่น "Con Air" ในปี ค.ศ. 1997 "Armageddon" และ "The Wedding Singer" ในปี ค.ศ. 1998 เป็นต้น โดยบทที่ได้รับก็เป็นตัวประกอบที่มีสีสันในเรื่องอีกเช่นเคย
สตาร์มาร์ค

สตาร์มาร์ค  เป็นบริษัทที่ดำเนินธุรกิจออกแบบตกแต่งเฟอร์นิเจอร์ภายใน ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2520 ชื่อ "เพชรเกษมเครื่องเรือน" โดยนายสมชาย ศรีสกุลภิญโญ ต่อมาในปีพ.ศ. 2534 นายสมชาย ศรีสกุลภิญโญ ได้ร่วมทุนกับนายปรีชา ศรีสกุลภิญโญ ในการเปิดโรงงานขนาดใหญ่ ชื่อ "บริษัท สตาร์มาร์ค แมนูแฟคเชอร์ริ่ง จำกัด"
ผลงาน.
ในปี พ.ศ. 2539 - นำชุดครัวเข้าร่วมจัดแสดงในงาน Cologne International Furniture Fair ณ สหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี ซึ่งเป็นเฟอร์นิเจอร์ครัวแบรนด์เดียวจากประเทศไทยที่เข้าร่วมแสดงสินค้า
- นำชุดครัวสตาร์มาร์คเข้าจัดจำหน่ายในโมเดิร์นเทรด โฮมโปร สาขารังสิต เป็นสาขาแรก
ในปี พ.ศ .2540 ก้าวสำคัญแห่งการพัฒนางานดีไซน์เฟอร์นิเจอร์ครัวร่วมกับโครงการอสังหาริมทรัพย์ชั้นนำ เป็นแบรนด์เฟอร์นิเจอร์ครัวรายแรกที่ส่งมอบพร้อมกับบ้านพร้อมอยู่
ในปี พ.ศ. 2553 ชุดครัวรุ่น "Ellipse" ได้รับรางวัลการออกแบบผลิตภัณฑ์ยอดเยี่ยมจากประเทศญี่ปุ่น 
DEmark Design Award
Gmark Design Award
ในปี พ.ศ.2556 ชุดครัวไทยสำเร็จรูป "ครัวหลังบ้าน" ได้รับรางวัลชมเชย ผลิตภัณฑ์นวัตกรรมงานสถาปนิก'56
ศิลปะเคลต์

ศิลปะเคลต์  เกี่ยวข้องกับกลุ่มชนที่เรียกว่าเคลต์ ผู้พูดกลุ่มภาษาเคลต์ในทวีปยุโรป เริ่มตั้งแต่ก่อนประวัติศาสตร์จนถึงยุคกลางและต่อมา รวมทั้งงานของชนโบราณที่เราไม่ทราบภาษาพูดแต่มีวัฒนธรรมและลักษณะคล้ายคลึงที่ทำให้สรุปได้ว่าอาจจะเกี่ยวข้องกับชาวเคลต์ และยังรวมถึงยุคฟื้นฟูศิลปะเคลต์จนถึงปัจจุบัน ซึ่งชาวเคลต์สมัยใหม่พยายามอนุรักษ์เพื่อความรักษาความเป็นเอกลักษณ์ทางวัฒนธรรม
ศิลปะเคลต์เป็นศิลปะตกแต่ง หลีกเลี่ยงการใช้เส้นตรง และไม่ค่อยใช้ความสมมาตร และมิได้พยายามเลียนแบบธรรมชาติหรือจินตนิยมของธรรมชาติซึ่งเป็นหัวใจของศิลปะคลาสสิก เท่าที่เข้าใจกันจะเป็นศิลปะที่ซับซ้อนไปด้วยสัญลักษณ์ มีลักษณะหลายแบบและมักจะผสมลักษณะของวัฒนธรรมท้องถิ่นเข้าไปด้วย ตัวอย่างที่เห็นคือการใช้ลายสอดประสาน ซ้อนบนและล่าง (over-and-under interlacing) ซึ่งนำมาใช้กันในคริสต์ศตวรรษที่ 6 หลังจากที่ลักษณะนี้เป็นที่ใช้กันอย่างแพร่หลายแล้วโดยชาวเจอร์มานิค
ศิลปะเคลต์แบ่งเป็นสามสมัย สมัยแรกเป็นศิลปะแผ่นดินใหญ่ยุโรปในสมัยยุคเหล็กซึ่งเกี่ยวกับศิลปะของวัฒนธรรมลาแตน ซึ่งมีอิทธิพลมาจากศิลปะท้องถิ่น ศิลปะคลาสสิก และอาจจะมาจากศิลปะตะวันออกที่มาทางเมดิเตอร์เรเนียน สมัยที่สองเป็นสมัยยุคเหล็กในอังกฤษและไอร์แลนด์ ซึ่งมีอิทธิพลมาจากศิลปะแผ่นดินใหญ่ยุโรปผสมกับศิลปะท้องถิ่นต่าง ๆ สมัยที่สามเป็นสมัยเคลต์ "เรอแนซ็องส์" เมื่อต้นยุคกลางที่ไอร์แลนด์ และบางส่วนของอังกฤษหรือที่เรียกว่า "ศิลปะเกาะ" ซึ่งมาจากคำว่า "เกาะ" ในภาษาละติน สมัยที่สามเป็นรากฐานของ "ศิลปะเคลต์ฟื้นฟู" ที่เริ่มตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 19
การทัพแอฟริกาเหนือ

การทัพแอฟริกาเหนือ  ใน สงครามโลกครั้งที่สอง เกิดขึ้นระหว่างวันที่ 10 มิถุนายน ค.ศ. 1940 ถึง 16 พฤษภาคม ค.ศ. 1943 ในทะเลทรายแถบแอฟริกาเหนือ ครอบคลุมพื้นที่ทะเลทรายของประเทศลิเบีย อียิปต์ (การรบในทะเลทรายตะวันตก หรือที่รู้จักกันในชื่อ"สงครามทะเลทราย") และในประเทศแอลจีเรีย โมร็อกโก (ปฏิบัติการคบเพลิง) และตูนิเซีย(การทัพตูนิเซีย) เป็นการรบระหว่างฝ่ายอักษะ นำโดยนาซีเยอรมนีและจักรวรรดิอิตาลี กับฝ่ายสัมพันธมิตร นำโดยสหราชอาณาจักรและประเทศในเครือจักรภพ ในช่วงแรก จนกระทั่งสหรัฐอเมริกาเข้าร่วมฝ่ายสัมพันธมิตรตั้งแต่ ค.ศ. 1941 และร่วมรบในแอฟริกาเหนืออย่างเต็มตัวตั้งแต่วันที่ 11 พฤษภาคม ค.ศ. 1942
เอ็ดเวิร์ด เฟอร์ลอง

เอ็ดเวิร์ด เฟอร์ลอง (Edward Furlong) มีชื่อจริงว่า เอ็ดเวิร์ด วอลเตอร์ เฟอร์ลอง (Edward Walter Furlong) เกิดเมื่อวันที่ 2 สิงหาคม ค.ศ. 1977 ที่เกล็นเดล รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา
มีชื่อเสียงมาจากการรับบทเป็น จอห์น คอนเนอร์ จากเรื่อง "Terminator 2: Judgment Day" ในปี ค.ศ. 1992 ซึ่งเป็นภาพยนตร์ทำรายได้สูงสุดในปีนั้น โดยได้แสดงประกบคู่กับ อาร์โนลด์ ชวาร์เซเน็กเกอร์ และ ลินดา แฮมิลตัน จากการกำกับของเจมส์ คาเมรอน 
หลังจากนั้น บทบาทของเฟอร์ลองในภาพยนตร์จอเงินกลับเงียบหายไป ทั้ง ๆ ที่ทำท่าว่าจะเป็นนักแสดงดาวรุ่งได้ไม่ยาก โดยไปแสดงบทบาทในซีรีส์ทางโทรทัศน์แทน 
เฟอร์ลอง มีบทบาทในภาพยนตร์ใหญ่อีกเพียงเรื่องเดียวในปี ค.ศ. 1996 โดยรับบทเป็นลูกชายของเลียม นีสัน และ เมอร์รีล สตรีฟ ถูกกล่าวหาว่าฆ่าคน ในเรื่อง "Before and After"
หลังจากนั้น อีกหลายปี ในปี ค.ศ. 1998 เฟอร์ลองกลับมารับบทในภาพยนตร์อีกครั้ง ในเรื่อง "American History X" โดยรับบทเป็น แดนนี่ วินยาร์ด น้องชายของเอ็ดเวิร์ด นอร์ตัน ซึ่งตอนหลังถูกยิงตายในเรื่อง
และในปี ค.ศ. 1999 ก็ได้รับบทในอีกหลายเรื่อง เช่น "Detroit Rock City ", "Pecker" โดยแสดงคู่กับ คริสติน่า ริชชี่