pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
ยุคเฮเซ

ยุคเฮเซ (; โรมาจิ: "Heisei jidai") เป็นชื่อยุคและชื่อรัชศกของประเทศญี่ปุ่นในรัชสมัยของสมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ ตั้งแต่วันที่ 8 มกราคม ค.ศ. 1989 ถึงวันที่ 30 เมษายน ค.ศ. 2019 ซึ่งเป็นวันที่สละราชสมบัติ รัชศกเฮเซเริ่มต้นเมื่อวันที่ 8 มกราคม ค.ศ. 1989 โดยเริ่มนับจากวันที่สมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิลำดับที่ 125 ในวันหลังวันสวรรคตของสมเด็จพระจักรพรรดิฮิโระฮิโตะ พระราชบิดา ตามธรรมเนียมของประเทศญี่ปุ่น สมเด็จพระจักรพรรดิฮิโรฮิโตะได้รับการขนานพระนามว่า "จักรพรรดิโชวะ" เมื่อวันที่ 31 มกราคม ค.ศ. 1989
ด้วยเหตุนี้ ปี ค.ศ. 1989 จึงนับเป็นศักราชโชวะปีที่ 64 จนถึงวันที่ 7 มกราคม ค.ศ. 1989 และเป็นศักราชเฮเซปีที่ 1 (; โรมาจิ: "Heisei gannen"; "gannen" มีความหมายว่า "ปีแรก") ตั้งแต่วันที่ 8 มกราคมเป็นต้นไป ยุคเฮเซสิ้นสุดเมื่อวันที่ 30 เมษายน ค.ศ. 2019 (ศักราชเฮเซปีที่ 31) ซึ่งเป็นวันที่มีพระราชพิธีสละราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศของสมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ ยุคถัดจากยุคเฮเซคือยุคเรวะ เริ่มต้นในวันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 2019 ในเวลาเที่ยงคืนตามเวลาท้องถิ่นญี่ปุ่น ซึ่งเป็นวันที่สมเด็จพระจักรพรรดินารูฮิโตะขึ้นเถลิงถวัลยราชสมบัติ
ประวัติและความหมาย.
เมื่อวันที่ 7 มกราคม ค.ศ. 1989 เวลา 7.55 น. ตามเวลามาตรฐานญี่ปุ่น โชอิจิ ฟูจิโมริ จางวางใหญ่แห่งสำนักพระราชวังญี่ปุ่นได้ประกาศว่าจักรพรรดิฮิโรฮิโตะเสด็จสวรรคตเมื่อเวลา 6.33 น. ตามเวลามาตรฐานญี่ปุ่นและได้เปิดเผยรายละเอียดเกี่ยวกับพระโรคมะเร็งของพระองค์เป็นครั้งแรก ไม่นานหลังจากการสวรรคตของจักรพรรดิ เคโซ โอบูจิ เลขาธิการใหญ่แห่งสำนักเลขาธิการคณะรัฐมนตรีญี่ปุ่นในขณะนั้น (ภายหลังเป็นนายกรัฐมนตรีญี่ปุ่น) ได้ประกาศการสิ้นสุดของรัชศกโชวะและประกาศชื่อ "เฮเซ" เป็นชื่อรัชศกใหม่ของจักพรรดิพระองค์ใหม่ 
โอบูจิได้อธิบายความของชื่อ "เฮเซ" ว่ามีที่มาจากการนำตัวอักษรจีนมาจากประโยคที่มีความหมายเป็นมงคลจากบันทึกประวัติศาสตร์และปรัชญาของจีนสองเล่ม คือ"ฉื่อจี้" (史記 "Shǐjì") และ"ชูจิง" (書経 "Shūjīng") ใน"ฉื่อจี้" มีประโยคว่า "内平外成" ("nèi píng wài chéng"; คัมบุง: 内平かに外成る "Uchi tairaka ni soto naru ""สันติสุขทั้งในและนอกดินแดน") ปรากฏในส่วนที่สรรเสริญการปกครองด้วยพระอัจฉริยภาพของพระเจ้าชุ่น จักรพรรดิในตำนานของจีน ใน"ชูจิง" ปรากฏประโยคว่า "地平天成" ("dì píng tiān chéng"; คัมบุง: 地平かに天成る "Chi tairaka ni ten naru", "สันติสุขทั้งฟ้าดิน") ด้วยการนำความหมายของสองประโยคนี้มารวมเข้าด้วยกัน "เฮเซ" จึงมีความหมายว่า "สันติสุขทุกหนแห่ง" ยุคเฮเซเริ่มต้นทันทีในวันหลังการขึ้นครองราชย์ของสมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะเมื่อวันที่ 7 มกราคม ค.ศ. 1989
ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2016 สมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะทรงมีพระราชดำรัสผ่านทางโทรทัศน์ว่าพระองค์กังวลว่าพระชนมายุที่มากขึ้นของพระองค์จะส่งผลทำให้ไม่สามารถปฏิบัติพระราชกรณียกิจได้เต็มที่ เป็นนัยว่าพระองค์มีพระราชประสงค์จะสละราชย์ สภานิติบัญญัติแห่งชาติได้ผ่านร่างกฎหมายเมื่อเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2017 ให้สามารถสืบทอดราชบัลลังก์แก่เจ้าชายนารูฮิโตะ พระราชโอรสของสมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ ภายหลังจากการประชุมสมาชิกสภาราชวงศ์ นายกรัฐมนตรีชินโซ อาเบะได้ประกาศว่าจะกำหนดให้วันที่ 30 เมษายน ค.ศ. 2019 เป็นวันสละราชย์ของสมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ รัชสมัยของเจ้าชายนารูฮิโตะจะเริ่มขึ้นในวันถัดไป
นกกระสาหัวดำ

นกกระสาหัวดำ  จัดอยู่ในไฟลัมสัตว์มีแกนสันหลัง ชั้นสัตว์ปีก พบมากในซับ-ซาฮารัน ทวีปแอฟริกา และในประเทศมาดากัสการ์ มีถิ่นที่อยู่เป็นหลักแหล่ง แต่บางตัวในแอฟริกันตะวันตกเฉียงเหนือย้ายถิ่นที่อยู่ในฤดูฝน เป็นนกที่มีขนาดใหญ่ มีความสูง 85 เซนติเมตร ปีกกว้าง 150 เซนติเมตร
ไทรเซราทอปส์

ไทรเซราทอปส์  เป็นสกุลไดโนเสาร์กินพืชที่สูญพันธุ์แล้วที่ปรากฏครั้งแรกในช่วงปลาย Maastrichtian ในยุคครีเทเชียสตอนปลาย ประมาณ 68 ล้านปีก่อนในบริเวณที่ปัจจุบันคืออเมริกาเหนือ มันเป็นหนึ่งในไดโนเสาร์ตัวสุดท้ายในจำพวกไดโนเสาร์ไม่ใช่นก (non-avian dinosaur) และสูญพันธุ์ในเหตุการณ์การสูญพันธุ์ยุคครีเทเชียส–พาลีโอจีนเมื่อ 66 ล้านปีก่อน ชื่อ "triceratops" ซึ่งมีความหมายตรงตัวว่า 'หน้าสามเขา' มาจากศัพท์ภาษากรีกโบราณว่า  หมายถึง 'สาม',  หมายถึง 'เขา' และ  หมายถึง 'หน้า'
ไทรเซราทอปส์มีกระโหลกที่มีเขา 3 เขา แถบริมกระดูกขนาดใหญ่ และร่างกายขนาดใหญ่ที่เดินสี่ขา โดยเป็นหนึ่งในไดโนเสาร์ที่ใหญ่ที่สุด ซึ่งมีความยาวถึง และหนัก {{convert|12|MT|ST} ไทรเซราทอปส์มักแสดงร่วมกับหรือเป็นเหยื่อของ"ไทแรนโนซอรัส" ถึงแม้ว่ายังไม่มีความแน่ใจว่าทั้งสองตัวนี้เคยสู้กันเหมือนที่พิพิธภัณฑ์จัดแสดงหรือตามภาพยอดนิยมหรือไม่ก็ตาม การใช้งานของแถบริมกระดูกและเขาสามกันบนหัวยังคงเป็นที่ถกเถียง ในอดีต เขานี้ถูกมองเป็นอาวุธป้องกันนักล่า แต่ในช่วงล่าสุดได้ตีความว่าคุณสมบัตินี้มักใช้ในการระบุสปีชีส์ หาคู่ และแสดงความเป็นใหญ่ เหมือนกับเขากวางและกีบเท้าในปัจจุบัน
"ไทรเซราทอปส์" เป็นหนึ่งในไดโนเสาร์และเซราทอปซิด (ceratopsid) ที่เป็นที่รู้จักมากที่สุด และมักถูกนำเสนอในภาพยนตร์, แสตมป์ และสื่ออื่น ๆ
การพรรณนา.
"ไทรเซราทอปส์" เป็นฟอสซิลประจำรัฐเซาท์ดาโคตา และเป็นไดโนเสาร์ทางการของรัฐไวโอมิง
ใน ค.ศ. 1942 ชาลส์ อาร์. ไนต์ได้วาดภาพการเผชิญหน้าระหว่าง "ไทแรนโนซอรัส" กับ "ไทรเซราทอปส์" ที่พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ธรรมชาติฟีลด์ของสมาคมเนชั่นแนล จีโอกราฟิก จัดตั้งให้พวกมันเป็นศัตรูในจินตนาการยอดนิยม Bob Bakker นักบรรพชีวินวิทยา กล่าวว่า การจินตนาการความเป็นศัตรูระหว่าง"ไทแรนโนซอรัส"กับ"ไทรเซราทอปส์"นั้น "ไม่มีการจับคู่ระหว่างนักล่าและเหยื่อชนิดใดที่น่าเร้าใจไปกว่าสิ่งนี้ เป็นการเหมาะสมอย่างยิ่งที่ศัตรูตัวฉกาจสองตัวดำเนินชีวิตตามวิวัฒนาการของการต่อสู้ในวันสุดท้ายของสมัยสุดท้ายของยุคไดโนเสาร์"
ภาษาวาซิ-วารี

<ns>10</ns>
 <id>27914</id>
 <redirect title="แม่แบบ:กล่องข้อมูล ภาษา" />
 <revision>
 <id>115907</id>
 <timestamp>2006-02-24T08:29:34Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Manop</username>
 <id>513</id>
 </contributor>
 <minor />
 <origin>115907</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
ภาษาวาซิ-วารี เป็นภาษาที่ใช้พูดโดยชาววาซิในหุบเขาปราซุน ประเทศอัฟกานิสถาน ชื่ออื่นของภาษานี้คือภาษาปราซูนี หรือภาษาปราซุน เรียกโดยผู้พูดภาษาปาทาน อยู่ในภาษากลุ่มนูริสถาน ตระกูลอินโดยุโรเปียน สาขาอินโด-อิเรเนียน มีผู้พูดราว 1,000 คน (2543) ส่วนใหญ่เป็นมุสลิม อัตราการรู้หนังสือต่ำ ผู้ใช้เป็นภาษาแม่รู้หนังสือต่ำกว่า 1% และผู้ใช้เป็นภาษาที่สองรู้หนังสือ 15% - 25%
ภาษาสันถาลี

ภาษาสันถาลี ([santaɽi],) มีอีกชื่อว่า ภาษาสันถัล เป็นภาษาที่มีผู้พูดแพร่หลายที่สุดในกลุ่มภาษามุนดาที่อยู่ในตระกูลภาษาออสโตรเอเชียติก ใกล้เคียงกับภาษาโฮและภาษามุนดารี มีผู้พูดส่วนใหญ่เป็นชาวสันถัลในรัฐอัสสัม รัฐพิหาร รัฐฌารขัณฑ์ รัฐมิโซรัม รัฐโอฑิศา รัฐตรีปุระ และรัฐเบงกอลตะวันตก ภาษานี้ได้รับการรับรองเป็นภาษาประจำภูมิภาคของอินเดียตามกำหนดรายการที่แปดในรัฐธรรมนูญอินเดีย ภาษาสันถาลีมีผู้พูดประมาณ 7.6 ล้านคนในประเทศอินเดีย, บังกลาเทศ, ภูฏาน และเนปาล ทำให้เป็นภาษาออสโตรเอเชียติกที่มีผู้พูดมากเป็นอันดับ 3 เป็นรองเพียงภาษาเวียดนามและภาษาเขมร#เปลี่ยนทาง 
ภาษาสันถาลีเคยเป็นภาษาพูดอย่างเดียว จนกระทั่งมิชชันนารีชาวยุโรปพัฒนาให้เขียนภาษานี้ในอักษรเบงกอล, อักษรโอริยา และอักษรโรมัน และท้ายที่สุด มีการประดิษฐ์อักษรสันถาลีโดย Raghunath Murmu ใน ค.ศ. 1925
ประวัติ.
พอล ซิดเวลล์ นักภาษาศาสตร์ รายงานว่า ภาษากลุ่มมุนดาน่าจะเข้ามายังชายฝั่งรัฐโอฑิศาจากอินโดจีนประมาณ 4000–3500 ปีก่อน แล้วกระจายไปหลังการอพยพของชาวอินโด-อารยันเข้ามายังรัฐโอฑิศา
ภาษาวาซิรี

ภาษาวาซิรี เป็นภาษากลุ่มอิหร่านตะวันออกเฉียงใต้ ใช้พูดในวาซิริสถานในจังหวัดซาร์ฮัด ประเทศปากีสถาน และบริเวณใกล้เคียงในปากีสถานและอัฟกานิสถาน อาจจัดให้เป็นสำเนียงของภาษาปาทานได้ แม้จะมีความแตกต่างกันบ้างในด้านคำศัพท์
ภาษามากินดาเนา

ภาษามากินดาเนา เป็นภาษาตระกูลออสโตรนีเซียน ใช้พูดเป็นส่วนใหญ่ในจังหวัดมากินดาเนาเดลนอร์เตและจังหวัดมากินดาเนาเดลซูร์ ประเทศฟิลิปปินส์ และมีกระจายอยู่ในส่วนอื่น ๆ ของเกาะมินดาเนาเช่น ซัมบวงกา ดาเบา และจังหวัดอื่น ๆ เช่น จังหวัดโคตาบาโต จังหวัดตีโมกโคตาบาโต จังหวัดซารังกานี จังหวัดซัมบวงกาเดลซูร์ และจังหวัดซัมบวงกาซีบูไก รวมทั้งในมะนิลาด้วย
ภาษามีนังกาเบา

ภาษามีนังกาเบา (อักษรยาวี:) เป็นภาษาออสโตรนีเซียที่ใช้พูดโดยชาวมีนังกาเบาในสุมาตราตะวันตก, ทางตะวันตกของหมู่เกาะรีเยา, อำเภออาเจะฮ์ใต้, ทางเหนือของเบิงกูลูและจัมบี รวมทั้งในนครหลายแห่งทั่วอินโดนีเซียเนื่องจากการอพยพ ภาษานี้ยังเป็นภาษากลางที่ชายฝั่งตะวันตกของจังหวัดสุมาตราเหนือ และยังมีการใช้งานในอาเจะฮ์บางส่วนซึ่งเรียกภาษานี้ว่าเป็น "Aneuk Jamee"
ภาษามีนังกาเบามีความคล้ายคลึงกับภาษามลายู มีมุมมองต่าง ๆ ในเรื่องความสัมพันธ์ของสองภาษานี้ บางคนมองว่าภาษามีนังกาเบาเป็นวิธภาษามลายูแบบแรก ๆ ในขณะที่บางคนมองว่าภาษานี้เป็นภาษาเฉพาะต่างหาก (มาเลย์อิก)
ภาษามีนังกาเบาเป็นหนึ่งในไม่กี่ภาษาที่ไม่มีการผันรูปกริยา (เพื่อระบุกาลเป็นต้น) และความแตกต่างทางไวยากรณ์เพื่อแยกแยะประธานและกรรม
สำเนียง.
ภาษามีนังกาเบามีภาษาถิ่นหลายสำเนียง บางครั้งมีความแตกต่างในหมู่บ้านใกล้เคียง (เช่น แยกกันระหว่างแม่น้ำ) ภาษาย่อยเหล่านี้ ได้แก่ ราโอมาปัตตุงกุล, มัวโรซูไงโลโล, ปายากุมบุฮ์, ปังกาลัน-ลูบุกอาไล, อากัม-ตานะฮ์ดาตาร์, ปันจุงโซอัล, โกโตบารู, ซูไงเบินดุงไอร์, และการางาญาร์ ในการสื่อสารประจำวันของชาวมีนังกาเบาหลายภูมิภาค มักใช้สำเนียงอากัม-ตานะฮ์ดาตาร์ ("Baso Padang" หรือ "Baso Urang Awak") และกลายเป็นมาตรฐาน
ภาษาตาปันที่พูดกันในเมืองตาปันของจังหวัดสุมาตราตะวันตกตอนใต้ เป็นภาษามาลายาที่เพิ่งถูกค้นพบ ซึ่งได้รับการเสนอให้เป็นภาษาที่เกี่ยวข้องและไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของภาษามีนังกาเบา เมื่อรวมกัน ภาษาตาปันและมีนังกาเบาจึงเป็นกลุ่มย่อยเกรตเตอร์มีนังกาเบา ส่วนสองภาษานี้อย่างตาปันและมูโก-มูโก จัดอยู่ในกลุ่มย่อย"ลูนางิก"ที่อยู่ในกลุ่มภาษา"มีนางิก" (เกรตเตอร์มีนังกาเบา)
กลุ่มย่อยมีนางิกมีลักษณะเฉพาะที่การเปลี่ยนแปลงเสียงท้ายคำดังต่อไปนี้
ภาษามาร์วาร์

ภาษามาร์วาร์ (मारवाड़ी, #เปลี่ยนทาง) เป็นภาษาที่ใช้พูดในรัฐราชสถาน และรัฐใกล้เคียงเช่นรัฐคุชราต ในอินเดีย รวมทั้งในปากีสถาน ใน พ.ศ. 2540 มีผู้พูด 13.2 ล้านคน โดยมี 13 ล้านคน ในอินเดียและ 200,000 คนในปากีสถาน จัดเป็นสำเนียงตะวันตกของภาษาฮินดี เขียนด้วยอักษรเทวนาครี ซึ่งมีการเพิ่มสัญลักษณ์พิเศษที่ต่างจากอักษรเทวนาครีมาตรฐาน แม้ว่าในอดีตจะมีอักษรเป็นของตนเองคืออักษรมหาชนี ไม่มีสถานะเป็นภาษาราชการและภาษาในการศึกษา บางครั้งกำหนดให้ภาษามาร์วาร์กับภาษาราชสถานเป็นภาษาเดียวกัน 
ไวยากรณ์ใกล้เคียงกับภาษาฮินดี มีคำศัพท์ใช้ร่วมกันประมาณ 50-65% การเรียงประโยคเป็นแบบประธาน-กรรม-กริยา การออกเสียงบางเสียงต่างจากภาษาฮินดี เช่น เสียง /s/ ในภาษาฮินดีเป็นเสียง /h/ ในภาษามาร์วาร์ ตัวอย่างเช่น /sona/ 'ทอง' (ฮินดี) และ /hono/ 'ทอง' (มาร์วาร์) เสียงสระบางเสียงมีความแตกต่างกัน เช่นเดียวกับคำสรรพนามและคำแสดงคำถาม ในปากีสถาน ภาษามาร์วาร์มีสองสำเนียง ซึ่งมีทั้งที่ใกล้และไม่ใกล้เคียงภาษามาร์วาร์ในอินเดีย
กระทิงวัว

กระทิงวัว หรือ วัวกินงู (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Pseudonovibos spiralis") เป็นสัตว์ชนิดหนึ่ง ซึ่งไม่เคยมีใครได้พบเห็นตัวจริง ๆและอาจไม่มีจริง ขณะยังมีชีวิตอยู่ และแม้แต่ซากจะพบก็เพียงเขาที่ไร้หัวกะโหลกวางขายในตลาดขายของป่าตามชายแดนไทย-กัมพูชา, ไทย-ลาว, ลาว-กัมพูชา และเวียดนามเท่านั้น ซึ่งเขานั้นมีลักษณะบิดเป็นเกลียวยาวประมาณ 20 นิ้ว
ต่อมานักวิทยาศาสตร์ได้มีการนำเขา 4 อัน แต่ปรากฏว่า มี 1ในเขานัั้นถูกดัดแปลงให้เขาเป็นเกรียว
พ่อค้าสัตว์ป่าบริเวณชายแดนไทย-กัมพูชา รายงานให้ทราบว่ากระทิงวัวได้สูญพันธุ์ไปจากโลกนี้นานแล้ว แต่มีรายงานว่าเคยมีชาวลาวล่าสัตว์ชนิดนี้ได้ทางภาคใต้ของแขวงอัตตะปือในประเทศลาวเมื่อปี ค.ศ. 1964
จังหวัดรัตนคีรี

รัตนคีรี หรือ รัตตะนะกิรี  เป็นจังหวัดหนึ่งในประเทศกัมพูชา อยู่ห่างจากกรุงพนมเปญไปทางตะวันออกเฉียงเหนือ 636 กิโลเมตร มีพื้นที่ 10,782 ตารางกิโลเมตร ประชากร 184,000 คน (พ.ศ. 2553) นับถือศาสนาพุทธและวิญญาณนิยม
การเดินทาง.
สามารถเดินทางไปได้โดยทางอากาศ ทางบก และทางเรือ โดยเดินทางจากพนมเปญ ไปจังหวัดกระแจะหรือจังหวัดสตึงแตรงตอนหน้าฝนเท่านั้น หรือต่อรถจากกระแจะ โดยเครื่องบินหรือรถจากจังหวัดสตึงแตรงไปยังจังหวัดรัตนคีรี
เศรษฐกิจ.
อาชีพหลักคือเกษตรกรรม ผลิตผลหลักคืออัญมณีและผลผลิตทางการเกษตร อุตสาหกรรมหลักคือการทำสวน-ทำไร่และการท่องเที่ยว
การสาธารณสุข.
จังหวัดรัตนคีรีเป็นจังหวัดที่มีดัชนีชี้วัดด้านสุขภาพต่ำที่สุดในประเทศกัมพูชา
การศึกษา.
จังหวัดรัตนคีรีมีโรงเรียนที่เปิดสอนในระดับประถมศึกษา มัธยมศึกษา จำนวน 76 แห่ง (พ.ศ. 2541) แต่มีจำนวนประชากรเพียงร้อยละ 10 เท่านั้น ที่ได้รับการศึกษาขั้นประถมศึกษา
การแบ่งเขตการปกครอง.
จังหวัดรัตนคีรีแบ่งออกเป็น 9 อำเภอ  ได้แก่
กระดังงา

กระดังงา หรือกระดังงาไทย อังกฤษ : Ylang-ylang (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Cananga odorata" (Lamk.) Hook.f. et Th.) ชื่ออื่น สะบันงา สะบันงาต้น สะบานงา (ภาคเหนือ) กระดังงาใบใหญ่ (กลาง) กระดังงาใหญ่ กระดังงอ (ยะลา) กระดังงา เป็นไม้ยืนต้นในตระกูลเดียวกับน้อยหน่าและการเวก
ถิ่นกำเนิด.
กระดังงามีถิ่นกำเนิดอยู่ที่เอเซียเขตร้อนในแถบของประเทศฟิลิปปินส์และประเทศอินโดนีเซีย
ลักษณะต้น.
เป็นไม้ยืนต้น ความสูง 8-15 เมตร เป็นพุ่มทรงโปร่ง ออกดอกตลอดปี ใบเดี่ยว เรียงสลับ รูปวงรีหรือรูปใบหอก กว้าง 5-7 ซม. ยาว 13-20 ซม. ขอบใบเป็นคลื่น เปลือกต้นเกลี้ยงสีเทา ดอกช่อออกเป็นกระจุก ที่ซอกใบ กระจุกละ 4-6 ดอก กลีบดอกสีเหลืองหรือเหลืองอมเขียว มีกลิ่นหอม ผลเป็นกลุ่มผล ดอกมีกลิ่นหอมอ่อน ๆ ตอนเช้าและเย็น
โดยเริ่มออกดอกเมื่อ ปลูกได้ประมาณ 3 ปี สูง 7 - 8 เมตร จึงจะออกดอก
ความเชื่อของไทย.
โดยมีความเชื่อว่า กระดัง คือการทำให้เกิดเสียงดังไปไกล โดยนำความเชื่อมาจาก บันทึกโบราณจาก นกการะเวกในสมัยพุทธกาล มีเสียงดังไพเราะก้องไกลทั่วสวรรค์
พยาธิตัวตืด

พยาธิตัวตืด  จัดอยู่ในประเภทสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลัง เป็นพยาธิที่พบได้ทั่วโลก ชนิดที่พบบ่อยได้แก่ พยาธิตัวตืดหมูและพยาธิตืดวัว พยาธิตืดวัวจะพบได้บ่อยกว่าพยาธิตืดหมู โดยเฉพาะในประเทศที่มีการเลี้ยงหมู วัว ควาย และนิยมรับประทานทั้งหมู เนื้อวัว และเนื้อควาย
เสือโคร่งเบงกอล

เสือโคร่งเบงกอล (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Panthera tigris tigris") เป็นประชากรของเสือโคร่งชนิดย่อย จัดให้เป็นหนึ่งในแมวป่าที่ใหญ่ที่สุดเท่าที่ยังมีชีวิตอยู่ และอยู่ในกลุ่ม charismatic megafauna ของโลก
เสือโคร่งชนิดนี้น่าจะปรากฏในอนุทวีปอินเดียมาตั้งแต่ช่วงอายุไพลสโตซีนตอนปลาย (ประมาณ 12,000 ถึง 16,500 ปีก่อน) ปัจจุบัน เสือโคร่งชนิดนี้ถูกคุกคามจากการบุกรุกเข้าไปล่าสัตว์, การทำลายและการกระจัดกระจายของที่อยู่อาศัย และประมาณการว่ามีเสือโคร่งในป่าน้อยกว่า 2,500 ตัวใน ค.ศ. 2011 ไม่มี "ภูมิทัศน์อนุรักษ์เสือโคร่ง" บริเวณใดที่ใหญ่พอที่จะรองรับประชากรเสือวัยผู้ใหญ่มากกว่า 250 ตัว
ขอบเขตในอดีตของเสือโคร่งเบงกอลครอบคลุมถึงหุบเขาลุ่มแม่น้ำสินธุ และเกือบทั่วอินเดีย ปากีสถาน เนปาลตอนใต้, บังกลาเทศ, ภูฏาน และจีนตะวันตกเฉียงใต้ จนถึงช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 19 ปัจจุบันพบได้ในอินเดีย บังกลาเทศ เนปาล ภูฏาน และจีนตะวันตกเฉียงใต้ ประชากรเสือโคร่งในอินเดียมีประมาณ 2,603–3,346 ตัวใน ค.ศ. 2018
มีเสือโคร่งประมาณ 300–500 ตัวอาศัยอยู่ในประเทศบังกลาเทศ 355 ตัวในเนปาลเมื่อ ค.ศ. 2022 และ 90 ตัวอาศัยอยู่ในประเทศภูฏานใน ค.ศ. 2015
ประวัติ.
เสือโคร่งเบงกอลขึ้นชื่อว่าเป็นเสือโคร่งที่กินมนุษย์มาตั้งแต่อดีต โดยเฉพาะในอินเดีย การล่าเสือเป็นเกมกีฬาของราชวงศ์ชั้นสูง แม้แต่ในยุคที่อังกฤษเข้ามาปกครองอินเดีย โดยการขี่หลังช้างออกล่าในตามทุ่งหญ้าทั้งหญ้าสูงและหญ้าต่ำ ในคริสต์ทศวรรษที่ 20 มีเสือโคร่งเบงกอลคร่าชีวิตมนุษย์ไปกว่า 1,600 รายต่อปี แม้แต่ในปัจจุบันที่การล่าเสือเป็นสิ่งที่ผิดกฎหมาย และผู้คนเข้าใจถึงการอนุรักษ์สัตว์ป่ามากขึ้น แต่ทว่าก็ยังคงมีการโจมตีมนุษย์อยู่เป็นระยะ ๆ ของเสือ โดยเฉพาะในสุนทรวันซึ่งเป็นพื้นที่ป่าชายเลน เสือโคร่งเบงกอลที่นี่มีความดุร้ายและไม่เกรงกลัวมนุษย์ มักจะโจมตีมนุษย์เสมอ ๆ โดยเฉพาะการจู่โจมจากด้านหลัง ชาวพื้นเมืองที่นี่จึงต้องสวมหน้ากากไว้ด้านหลังเพื่อป้องกัน ด้วยการทำให้เสือเข้าใจผิดว่ากำลังถูกจ้องดูอยู่ เสือที่โจมตีมนุษย์ส่วนมากเป็นตัวเมียในช่วงฤดูเก็บน้ำผึ้ง ซึ่งตรงกับฤดูที่เสือโคร่งเบงกอลจะมีลูกพอดี
รูปลักษณ์.
เสือโคร่งเบงกอลตัวผู้เมื่อมีขนาดใหญ่เต็มที่อาจยาวได้ถึง 360 เซนติเมตร หนัก 250-270 กิโลกรัม ขณะที่ตัวเมียมีขนาดเล็กกว่า และมีน้ำหนักอยู่ที่ประมาณ 140–180 กิโลกรัม
แมงปอล้อคลื่น

แมงปอล้อคลื่น ทีมฟุตบอลที่ก่อตั้งขึ้นเพื่อการกุศลและการออกกำลังกายเป็นหลัก โดย ศักดิ์สิทธิ์ แท่งทอง และเพื่อนๆทั้งในและนอกวงการบันเทิง
ทีมแมงปอล้อคลื่นเริ่มก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2538 และลงแข่งเพื่อการกุศลเรื่อยมา ได้ร่วมลงแข่งเกือบทุกจังหวัดในประเทศไทยและยังได้ร่วมแข่งเพื่อการกุศลกับคนไทยในต่างประเทศอีกด้วย เช่น สหรัฐอเมริกา, สิงคโปร์, และอังกฤษ
สมาชิกในทีมแมงปอล้อคลื่น.
สมาชิกในทีมที่เป็นที่รู้จัก เช่น 
และอีกมากมายทั้งในและนอกวงการบันเทิง
อำเภอนาเยีย

นาเยีย เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดอุบลราชธานี
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอนาเยียตั้งอยู่ทางตอนกลาง ค่อนไปทางทิศใต้ของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ประวัติ.
ท้องที่อำเภอนาเยียเดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอเดชอุดม ทางราชการได้แบ่งพื้นที่การปกครองออกมาตั้งเป็น กิ่งอำเภอนาเยีย ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2536 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 31 พฤษภาคม ปีเดียวกัน ต่อมาในวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2550 ได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะขึ้นเป็น อำเภอนาเยีย โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 8 กันยายน ปีเดียวกัน
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอนาเยียแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 3 ตำบล 43 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอนาเยียประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 4 แห่ง ได้แก่
พลพรรครักเอย

พลพรรครักเอย วงดนตรีที่เกิดจากการรวมตัวของผองเพื่อนในทีมฟุตบอล แมงปอล้อคลื่น สมาชิกทั้ง 5 คน ประกอบด้วย แท่ง, หนุ่ม, บีท, กลาง, และ เปี๊ยก 
ที่มา.
พลพรรครักเอยได้รวมตัวกันเล่นดนตรีครั้งแรกในงานฟุตบอลการกุศลที่ประเทศอังกฤษ เมื่อปี พ.ศ. 2547 หลังจากนั้นเหล่าพลพรรคทั้ง 5 ก็เริ่มสนุกกับการเล่นดนตรีและประสบการณ์ใหม่ๆ ที่ได้เจอในการร้องเพลง จึงเริ่มรับงานคอนเสิร์ตและฝึกซ้อมดนตรีด้วยกันอย่างจริงจัง และมีผลงานเป็นอัลบั้มชุดแรก พักรบ ให้คนทั่วไปได้รู้จักในปี พ.ศ. 2548 และอัลบั้มชุดที่สอง พบรัก ในปี พ.ศ. 2549 โดยทั้ง 2 อัลบั้ม เป็นเพลงที่มีเนื้อหาฟังง่าย เนื้อหาอารมณ์ดี ยิ้มๆ ตามแบบฉบับของพวกเขา
สมาชิก.
วง พลพรรครักเอย ประกอบด้วยสมาชิก 5 คน ดังนี้
พัชราภิเษก

พัชราภิเษก  เป็นการเฉลิมฉลองเพื่อแสดงการครบรอบ 60 ปี ซึ่งเกี่ยวกับบุคคล (เช่น การครบรอบแต่งงาน ระยะเวลาการครองราชสมบัติของพระมหากษัตริย์) หรือครบรอบ 75 ปี ซึ่งเกี่ยวกับเหตุการณ์
ประเทศญี่ปุ่น.
จักรพรรดิโชวะ.
ในประเทศญี่ปุ่น พระราชพิธีพัชราภิเษกหมายถึงการครองราชสมบัติครบ 60 ปี ซึ่งเรียกว่า "โกะไซอิ โระคุจูเน็น คิเน็น" (; โรมาจิ: "Go-Zai-i rokujūnen kinen") แปลว่า "การรำลึกถึงการครองราชสมบัติเป็นปีที่ 60" โดยจักรพรรดิโชวะ (29 เมษายน พ.ศ. 2444 - 7 มกราคม พ.ศ. 2532) ทรงเฉลิมฉลองพระราชพิธีพัชราภิเษกเมื่อวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2529
ประเทศไทย.
พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร.

พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรทรงครองสิริราชสมบัติครบ 60 ปี ในวันที่ 9 มิถุนายน พ.ศ. 2549 พระองค์ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้จัดงานตามที่รัฐบาลขอพระราชทาน มีชื่องานว่า "พระราชพิธีฉลองสิริราชสมบัติครบ 60 ปี" แต่ไม่ใช่ "พระราชพิธีพัชราภิเษก" ดังที่บางคนเรียกเพราะยังไม่ครบ 75 ปี
จักรวรรดิอังกฤษและเครือจักรภพ.
ในประเทศอังกฤษและดินแดนในเครือจักรภพอื่น ๆ เช่น แคนาดา ออสเตรเลีย และนิวซีแลนด์นั้น พระราชพิธีพัชราภิเษกจะจัดขึ้นโอกาสการครองสิริราชสมบัติครบ 60 ปีขององค์พระประมุข
สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย.
ก่อนหน้าที่เครือจักรภพอังกฤษยังเป็นจักรวรรดิอังกฤษอันยิ่งใหญ่ ได้มีการจัดพระราชพิธีพัชราภิเษกมาแล้วครั้งหนึ่งในรัชสมัยสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย เมื่อวันที่ 20 มิถุนายน พ.ศ. 2440
สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2.
ถัดมาในรัชสมัยของสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 ซึ่งเป็นพระประมุขแห่งดินแดนรัฐอิสระในเครือจักรภพจำนวนมาก เช่น อังกฤษ แคนาดา ออสเตรเลีย นิวซีแลนด์ จาเมกา และประเทศและดินแดนโพ้นทะเลอื่น ๆ มีการฉลอง "พระราชพิธีพัชราภิเษก" ในระหว่างวันที่ 2 - 5 มิถุนายน พ.ศ. 2555
ซีเอ็ดยูเคชั่น

บริษัท ซีเอ็ดยูเคชั่น จำกัด (มหาชน) มีชื่อย่อทางการค้า คือ ซีเอ็ด (SE-ED) ก่อตั้งเมื่อวันที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2517 ด้วยทุนจดทะเบียน 99,000 บาท ได้รับอนุญาตให้เป็นบริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย เมื่อปลาย พ.ศ. 2534 ปัจจุบัน เกษมสันต์ วีระกุล เป็น ประธานกรรมการบริษัท
เป็นบริษัทที่ประกอบกิจการเกี่ยวกับ การเป็นตัวแทนจำหน่ายสื่อสิ่งพิมพ์ ของสำนักพิมพ์ต่าง ๆ โดยมีร้านจำหน่ายที่ตั้งอยู่ภายในห้างสรรพสินค้าชั้นนำเกือบทุกแห่ง
ณ วันที่ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2551 บริษัทฯ มีทุนจดทะเบียนเป็น 328,345,090 บาท เรียกชำระแล้ว 323,921,130 บาท
เพชร โอสถานุเคราะห์

เพชร โอสถานุเคราะห์ เป็นนักร้อง นักดนตรีชาวไทย มีผลงานที่เป็นที่รู้จักในเพลง "เพียงชายคนนี้ (ไม่ใช่ผู้วิเศษ)" อดีตรองประธานกรรมการ อดีตประธานเจ้าหน้าที่บริหารของบริษัท โอสถสภา จำกัด (มหาชน) และอดีตอธิการบดีมหาวิทยาลัยกรุงเทพ
ประวัติ.
เพชร โอสถานุเคราะห์ เกิดวันที่ 21 สิงหาคม พ.ศ. 2497 ที่จังหวัดพระนคร เป็นบุตรชายของ ร้อยตำรวจเอกสุรัตน์ โอสถานุเคราะห์ ผู้ก่อตั้งมหาวิทยาลัยกรุงเทพ และปองทิพย์ โอสถานุเคราะห์ (สกุลเดิม เธียรประสิทธิ์) ซึ่งปองทิพย์เป็นพี่สาวของสปัน เธียรประสิทธิ์ อดีตภรรยาของชรินทร์ นันทนาคร ด้านชีวิตครอบครัวสมรสกับ นฤมล โอสถานุเคราะห์ ที่ปรึกษาอธิการบดีด้านการคลังและกลยุทธ์องค์กร มหาวิทยาลัยกรุงเทพ มีบุตรชาย 2 คน คือ ภูรี และภูรัตน์ โอสถานุเคราะห์ อธิการบดีมหาวิทยาลัยกรุงเทพ คนปัจจุบัน
เพชรเริ่มเรียนที่โรงเรียนสมประสงค์จนถึง ป.3 จากนั้นย้ายไปเรียนต่อที่โรงเรียนพิพัฒนา จนถึงชั้น ม.4 จึงย้ายไปเรียนต่อชั้นมัธยมปลายที่ Teaneck High School ในรัฐนิวเจอร์ซีย์ สหรัฐอเมริกา จากนั้นกลับมาเรียนต่อที่มหาวิทยาลัยกรุงเทพเป็นเวลา 2 ปี แล้วจึงกลับไปเรียนต่อจนจบปริญญาตรีทางด้านบริหารธุรกิจ สาขาการตลาดที่ มหาวิทยาลัยเซาเทิร์นอิลลินอยส์ และกลับมาทำงานโฆษณา ก่อนออกผลงานเพลง แล้วหันไปทำงานนิตยสารสำหรับผู้หญิง จากนั้นก็ขยายไปทำงานด้านรายการโทรทัศน์ คือ รายการผู้หญิงวันนี้ และเคยแต่งเพลง หมื่นฟาเรนไฮต์ ให้กับวงไมโคร
งานเพลง.
เพชรมีผลงานอัลบั้มแรกชุด "ธรรมดา...มันเป็นเรื่องธรรมดา" มีเพลงดังอย่าง 'เพียงชายคนนี้ (ไม่ใช่ผู้วิเศษ)' ในปี พ.ศ. 2530 และกลับมาออกผลงานเพลงอีกครั้งในปี พ.ศ. 2550 โดยออกผลงานอัลบั้มที่ 2 "Let's Talk About Love" ที่ได้ผู้กำกับมิวสิกวิดีโออย่าง เป็นเอก รัตนเรือง, วิศิษฎ์ ศาสนเที่ยง, อภิชาติพงษ์ วีระเศรษฐกุล มาร่วมทำ โดยมิวสิกวิดีโอแต่ละชิ้นมีงบประมาณราว 20,000 ถึง 1 ล้านบาท และในปี พ.ศ. 2551 ได้นำผลงานชุดแรกไปรีมาสเตอร์ที่ประเทศอังกฤษ และนำกลับมาวางจำหน่ายใหม่
เสียชีวิต.
แม้ว่าเพชรมีโรคประจำตัวคือเบาหวาน และภาวะเหล็กเกิน แต่ก็ยังทำงานในแวดวงการศึกษาและศิลปะมาโดยตลอด จนกระทั่งเสียชีวิตเมื่อช่วงเช้าของวันที่ 14 สิงหาคม พ.ศ. 2566 ในลักษณะของการนอนหลับปกติที่บ้านพักของตนย่านถนนสุขุมวิท สิริอายุ 68 ปี
วัดป่าหลวงตามหาบัว ญาณสัมปันโน

วัดป่าหลวงตามหาบัว ญาณสัมปันโน หรือ วัดเสือ ตั้งอยู่ ณ ตำบลสิงห์ อำเภอไทรโยค จังหวัดกาญจนบุรี
วัดนี้ได้สถาปนาขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2537 โดยเริ่มจากชาวบ้านช่วยลูกเสือซึ่งแม่มันถูกฆ่าจากนายพรานและนำมาที่วัด เจ้าอาวาสรับไว้ในขณะที่ไม่มีใครรับ และเอาใจใส่เลี้ยงดูเหมือนเป็นลูก ๆ จึงเป็นที่มาของวัด โดยตั้งใจให้เป็นที่พักพิงของสัตว์ป่าที่บาดเจ็บหรือขาดพ่อแม่ทั้งหลาย และได้รับการเลี้ยงดูแบบชาวพุทธที่ดี เช่น เมื่อบรรดาเสือแสดงอากัปกิริยาที่ไม่ดีมีการร้องคำรามขู่ พระที่เลี้ยงก็จะเอาน้ำสาดจากขวดพลาสติก หรือหาอะไรปิดตาเสือเหล่านี้ไว้ เมื่อมีวัวหรือแพะเดินผ่านมาใกล้ ๆ
เสือในวัดเป็น เสือโคร่งอินโดจีน ("Panthera tigris corbetti") ซึ่งเสือโคร่งที่มีถิ่นกำเนิดในประเทศไทย, ลาว, พม่า, กัมพูชา, เวียดนาม, มาเลเซีย และจีนด้านตะวันออก มีจำนวน 17 ตัวที่วัด เป็นเสือกำพร้าที่ได้ช่วยชีวิตมาจากป่าเจ็ดตัว และอีกสิบตัวเกิดที่วัดนี้ (ข้อมูล เดือนธันวาคม 2548)
นิตยสารไทม์ฉบับวันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2549 ได้ยกย่องให้วัดป่าหลวงตามหาบัว ญาณสัมปันโนเป็นตัวอย่างที่ดีที่สุดสำหรับการอยู่ร่วมกันโดยสันติ ซึ่งหมายถึงการที่ทางวัดสามารถนำเสือที่เป็นสัตว์ดุร้ายมาอยู่ร่วมกับคนได้โดยไม่เกิดอันตราย
ในปีพ.ศ. 2558 ได้มีข่าวการพบซากเสือ 40 ตัว โดยเก็บไว้เตรียมใช้ทำเครื่องรางภายในวัดป่าหลวงตามหาบัว หลังจากนั้นเจ้าหน้าที่ได้ทำการย้ายเสือของกลาง 137 ตัวภายในวัด นำไปดูแลยังสถานีเพาะเลี้ยงสัตว์ป่าเขาประทับช้าง และที่สถานีเพาะเลี้ยงสัตว์ป่าเขาสน อ.จอมบึง จ.ราชบุรี ข่าวนี้ได้ถูกขยายประเด็นออกไปหลายทิศทาง โดยเฉพาะการพบซากลูกเสือ 40 ตัว ถูกดองและแช่แข็งพร้อมกับสัตว์ป่าสงวนหลายชนิด ตามด้วยการพบลูกเสือโคร่งดองเพิ่มอีก 30 ซาก พร้อมหนังเสือโคร่ง 2 ผืน เขากระทิง เขากวาง เขี้ยวเสือโคร่ง ตะกรุดหางเสือและเครื่องรางของขลังกว่า 1,000 ชิ้น นำไปสู่การตรวจสอบว่า วัดแห่งนี้เกี่ยวข้องกับขบวนการค้าเสือข้ามชาติหรือไม่
ธีรภัทร์ สัจจกุล

ธีรภัทร์ สัจจกุล (ชื่อเล่น: ตุ้ย; เกิด 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2516) เป็นนักแสดง นักร้อง และผู้จัดการสถานีวิทยุซี้ดเอฟเอ็ม 97.5 ในเครืออสมท
ประวัติ.
ธีรภัทร์ สัจจกุล เป็นบุตรชายของ วนัสธนา (ธวัชชัย) สัจจกุล กับนางสุพัทรา สัจจกุล มีพี่ชายหนึ่งคนและน้องสาวหนึ่งคน จบการศึกษามัธยมปลายจากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย และจบการศึกษาระดับปริญญาตรี คณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และเรียนต่อที่ The Art Institute of Seattle ประเทศสหรัฐอเมริกา กลับมาเมืองไทย ตุ้ยก้าวเข้าสู่วงการบันเทิง งานแรกคือการถ่าย โฆษณาที่ทำให้ใคร ๆ คุ้นหน้าคุ้นตากันใน แบล็คเลเบิ้ล ตามมาด้วย ภาพยนตร์ คู่กรรม และเมื่อมาถึงงานละคร ข้ามสีทันดร ตุ้ยก็ได้ออกผลงานอัลบั้มกับค่ายอาร์พีจี มีผลงานปี 2544 อัลบั้มชุด "ธีรภัทร์" และปี 2546 อัลบั้มชุด "เพลงมันพาไป"
ธีรภัทร์สมรสกับนาตาชา เปลี่ยนวิถี ซึ่งเป็นนักแสดงและนางแบบและเป็นบุตรสาวของเกซา เปลี่ยนวิถี อดีตดาราดาวร้าย เมื่อวันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2551 มีบุตรชายด้วยกันคนเดียวคือ ธีชา สัจจกุล ชื่อเล่น ไททัน เกิดเมื่อวันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2553 ธีรภัทร์และนาตาชาหย่าร้างกันเมื่อ พ.ศ. 2562
ภาษาคีร์กิซ

<ns>0</ns>
 <revision>
 <timestamp>2007-07-27T20:01:17Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Potapt</username>
 </contributor>
 <comment>ภาษาคีร์กิซ ถูกเปลี่ยนชื่อเป็น ภาษาคีร์กีซ ทับหน้าเปลี่ยนทาง</comment>
 <origin>657237</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
ISO 639-3

มาตรฐาน ISO 639-3 เป็นมาตรฐานกำหนดรหัสของภาษามนุษย์ทั้งหมดเท่าที่ทราบว่ามี โดยใช้ตัวอักษรละติน
รายละเอียด.
มาตรฐาน ISO 639-3 เป็นมาตรฐานในชุดเดียวกับ ISO 639 ที่มีความพยายามจะกำหนดสัญลักษณ์แทนภาษาให้มีความครอบคลุมภาษาต่าง ๆ มาตรฐานที่ถูกกำหนดเป็นส่วนที่ 3 ในมาตรฐาน ISO 639 โดยมีความแตกต่างจากมาตรฐานในส่วนที่ 1 คือ ISO 639-1 และ ส่วนที่ 2 คือ ISO 639-2 ซึ่งเน้นไปที่ภาษาที่มีการใช้กันเป็นภาษาหลักหรือมีการใช้บ่อย ๆ ในขณะที่ ISO 639-3 ถูกสร้างขี้นเพื่อให้ครอบคลุมการใช้งานในทุกลักษณะงานเท่าที่เป็นไปได้ โดยจะใช้รหัสตัวอักษรละตินสามตัวแทนชื่อภาษานั้น ๆ ซึ่งครอบคลุมไปถึงภาษาที่ปรากฏอยู่แล้วในสองมาตรฐานแรก ซึ่งเป็นภาษาที่พบใช้อยู่ในปัจจุบัน ภาษาที่ไม่มีการใช้แล้ว ภาษาโบราณ และภาษาที่สร้างขึ้น โดยกลุ่มบุคคลบางกลุ่มด้วยเหตุผลบางประการ โดยกลุ่มคนเหล่านั้นไม่ได้มีความเกี่ยวเนื่องทางวัฒนธรรม หรือบางทีที่เรียกกันทั่วไปว่าเรียกว่าภาษาประดิษฐ์ ตัวอย่างภาษาประดิษฐ์ที่พอรู้จักกันโดยทั่วไป เช่น เอสเปรันโต (Esperanto) และ อิดอ (Ido) ทำให้มาตรฐานส่วนที่ 3 ครอบคลุมภาษาที่คนส่วนใหญ่ไม่มีความคุ้นเคยจำนวนมาก อย่างไรก็ตาม มาตรฐานส่วนนี้ไม่ได้ครอบคลุมถึงโปรแกรมภาษาคอมพิวเตอร์และภาษาที่ตั้งขึ้นจากสมมุติฐาน เช่น ภาษาอินโด-ยูโรเปียนดั้งเดิม (Proto-Indo-European) หรือที่เรียกกันว่า PIE
มาตรฐาน ISO 639-3 มีความเฉพาะเจาะจงกว่า ISO 639-1 และ 639-2 คือระบุรหัสสำหรับภาษาที่ถูกเรียกเป็นภาษาถิ่นและไม่มีรหัสเฉพาะใน ISO 639-1 และ 639-2 ด้วย
รหัสสามตัวอักษรของ ISO 639-3 นั้นจะมีแค่แบบเดียวสำหรับหนึ่งภาษา คือแบบที่เรียกว่า T code ของ ISO 639-2 (ใน ISO 639-2 บางภาษาจะมีรหัสสองแบบ คือแบบ B code และ T code)
มาตรฐานล่าสุดของ ISO 639-3 คือ ISO 639-3:2007
จอห์น แบกคัส

จอห์น แบกคัส ((3 ธันวาคม พ.ศ. 2467 – 17 มีนาคม พ.ศ. 2550) ผู้บุกเบิกในวงการวิทยาการคอมพิวเตอร์ เป็นผู้คิดค้น ภาษาฟอร์แทรน (FORTRAN) ซึ่งเป็นภาษาระดับสูงภาษาแรกที่มีการใช้งานจริง และออกแบบ Backus-Naur form สำหรับการอธิบายภาษาโปรแกรมอย่างเป็นทางการ
ศาลาพระเกี้ยว

ศาลาพระเกี้ยว เป็นอาคารเอนกประสงค์ของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย สร้างใน พ.ศ. 2508 ใช้เป็นสถานที่จัดกิจกรรมของมหาวิทยาลัยหลายอย่าง เช่น จุฬาฯวิชาการ ชั้นใต้ดินเป็นศูนย์หนังสือจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ลักษณะภายนอกของศาลาพระเกี้ยวเป็นสถาปัตยกรรมสมัยใหม่ รูปทรงคล้ายพระเกี้ยว ใน พ.ศ. 2559 ศาลาพระเกี้ยวได้รับการคัดเลือกให้รับรางวัลอาคารอนุรักษ์ศิลปะสถาปัตยกรรมดีเด่นจากสมาคมสถาปนิกสยามในพระบรมราชูปถัมภ์
ประวัติ.
นับตั้งแต่ พ.ศ. 2500 จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยมีนิสิตเป็นจำนวนมาก มีการสนับสนุนให้นิสิตทำกิจกรรมในระหว่างศึกษาในมหาวิทยาลัย ทำให้สโมสรนิสิตจำเป็นต้องมีการขยายพื้นที่ปฏิบัติงานจากอาคารจักรพงษ์ที่ใช้อยู่เดิม ในขณะนั้นจอมพล ประภาส จารุเสถียร อธิการบดีจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และคณะผู้บริหารมหาวิทยาลัยในขณะนั้นมีแนวคิดที่จะสร้างอาคารเอนกประสงค์เพื่อเป็นศูนย์รวมกิจกรรมของนิสิต สภามหาวิทยาลัยจึงอนุมัติให้สร้างอาคารหลังหนึ่งโดยใช้ชื่อว่า ศาลาพระเกี้ยว ขึ้นบริเวณด้านหลังอาคารจุลจักรพงษ์ในปัจจุบัน ใช้งบประมาณการก่อสร้าง 12 ล้านบาท 
ศาลาพระเกี้ยวเริ่มดำเนินการก่อสร้างเมื่อ พ.ศ. 2508 สร้างเสร็จลงใน พ.ศ. 2509 มีหม่อมเจ้าโวฒยากร วรวรรณ เป็นสถาปนิกออกแบบ เลิศ อุรัสยนันทน์เป็นสถาปนิกผู้ช่วยและมีรชฏ กาญจนะวณิชย์เป็นวิศวกรควบคุมการก่อสร้าง หลังจากสร้างเสร็จสมบูรณ์ได้มีพิธีเปิดในวันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2510 ซึ่งตรงกับวันครบรอบการประดิษฐานโรงเรียนข้าราชการพลเรือนของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวขึ้นเป็นจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยครบ 50 ปี 
ในปี พ.ศ. 2522 จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยทำการปิดศาลาพระเกี้ยวเพื่อทำการปรับปรุงซ่อมแซมครั้งใหญ่ เนื่องจากความทรุดโทรมที่เกิดจากการใช้งานมายาวนานและปัญหาฐานรากทรุด ใช้งบประมาณในการซ่อมแซมในครั้งนี้เป็นเงิน 19 ล้านบาท ใช้เวลา 2 ปีครึ่งจึงแล้วเสร็จ หลังจากนั้น 35 ปี ในปี พ.ศ. 2557 ศาลาพระเกี้ยวปิดทำการอีกครั้งเพื่อปรับปรุงซ่อมแซมครั้งใหญ่เป็นครั้งที่ 2 ประกอบไปด้วยการปรับปรุงชั้นล่าง (ชั้นใต้ดิน) ใช้งบประมาณ 4 ล้านบาท และการปรับปรุงตัวอาคารศาลาพระเกี้ยว ใช้งบประมาณ 60 ล้านบาท ในครั้งนี้ใช้เวลาปรับปรุง 1 ปีจึงสามารถเปิดทำการได้ในปีการศึกษา 2558
ลักษณะอาคาร.
ศาลาพระเกี้ยวเป็นอาคารคอนกรีตเสริมแรงด้วยเหล็ก (คอนกรีตเสริมเหล็ก) 2 ชั้น มีชั้นใต้ดิน 1 ชั้น ภายในชั้น 1 เป็นโถงขนาดใหญ่ปูพื้นด้วยไม้ ชั้น 2 เป็นชั้นลอยเกาะติดกับตัวอาคารด้านในรอบด้าน เพดานโปร่งสูง ผนังด้านข้างเป็นหน้าต่างกระจก รูปทรงโดยรวมของตัวอาคารออกแบบให้คล้ายพระเกี้ยว สัญลักษณ์ประจำจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ใน พ.ศ. 2559 ศาลาพระเกี้ยวได้รับการคัดเลือกจากสมาคมสถาปนิกสยามในพระบรมราชูปถัมภ์ให้ได้รางวัลอนุรักษ์ศิลปะสถาปัตยกรรมดีเด่น 
ด้วยจุดประสงค์ของโครงการก่อสร้างศาลาพระเกี้ยวคือการเป็นอาคารศูนย์รวมกิจกรรมนิสิต ที่ตั้งของศาลาพระเกี้ยวจึงถูกเลือกให้รายล้อมด้วยอาคารคณะวิชา หน่วยงานและป้ายหยุดรถโดยสารภายในจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ถือเป็นจุดสัญจรสำคัญของนิสิตและผู้มาติดต่อมหาวิทยาลัย กลุ่มอาคารของคณะและหน่วยงานที่ตั้งอยู่ใกล้เคียงศาลาพระเกี้ยว เช่น คณะรัฐศาสตร์ คณะวิศวกรรมศาสตร์ คณะเศรษฐศาสตร์ คณะวิทยาศาสตร์ สถาบันภาษาและพาณิชยศาสตร์และการบัญชี
เกียรติชัย ไอซ์เจลลิบาล์ม

เกียรติชัย ไอซ์เจลลิบาล์ม หรือ เกียรติชัย เอ็มยุเด็น มีชื่อจริงว่านายอาทิตย์ ประดิษฐ์ผล เป็นชาวจังหวัดชุมพร นักมวยไทยและนักมวยสากลอาชีพชาวไทย เกิดเมื่อ 17 ตุลาคม พ.ศ. 2525 สถิติการชก 36 ครั้ง ชนะ 29 (น็อค 19) แพ้ 7
ประวัติ.
เกียรติชัยขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 2 เมษายน พ.ศ. 2542 ชนะน็อค ภาคภูมิ เนชั่นแมน จากนั้นขึ้นชกชนะรวด จนได้ชิงแชมป์ PABA เฉพาะกาลรุ่นซูเปอร์ไลท์เวทเมื่อ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2545 ชนะน็อค เฟรดดี เฟาท์ ยก 1 จากนั้น ไปชิงแชมป์จริงที่อินโดนีเซีย ชนะน็อค แอนโดโน จายาเตียร์ตา คว้าแชมป์มาครองได้ แต่พอป้องกันตำแหน่งครั้งแรก ก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนน ดัวดี บาฮารี เสียแชมป์ไป
หลังจากเสียแชมป์ PABA ไปแล้ว เกียรติชัยเดินสายไปชกที่ต่างประเทศเป็นส่วนใหญ่ ทั้งออสเตรเลีย คาซักสถาน แคเมอรูน สเปน และแทนซาเนีย ได้ชิงแชมป์ระดับภูมิภาคที่ออสเตรเลียหลายครั้งแต่ไม่สำเร็จ จน พ.ศ. 2551 เกียรติชัยไปชิงแชมป์โลก WBF ที่ แคเมอรูน ปรากฏว่าชนะน็อคนักมวยเจ้าถิ่น ได้แชมป์มาครอง แต่ก็สละตำแหน่งไป เกียรติชัยชกมวยสากลจนถึง พ.ศ. 2558 หลังจากไปชกแพ้น็อคที่แทนซาเนียแล้ว ก็แขวนนวม เลิกชกมวยสากลไป แต่ยังชกมวยไทยอยู่ โดยส่วนใหญ่จะขึ้นชกทั้งมวยไทย 5 ยก ในจังหวัดภูเก็ต รวมถึงมวยไทย 3 ยก อีกด้วย
สึโยชิ นากามูระ

สึโยชิ นากามูระ (; โรมาจิ: "Nakamura Tsuyoshi") นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อ 18 มีนาคม พ.ศ. 2486 สถิติการชก 74 ครั้ง ชนะ 44 (น็อค 5) เสมอ 9 แพ้ 21
ดองคัสเตอร์

ดองคัสเตอร์  เป็นชื่อเมืองหนึ่งในอังกฤษ ตั้งอยู่ในมณฑลเซาท์ยอร์กเชอร์ อยู่ห่างจากเมืองเชฟฟีลด์ 20 ไมล์
สภาพทางภูมิศาสตร์และประชากร.
ดองคัสเตอร์เป็นเมืองที่อยู่นอกกรุงลอนดอนที่มีจำนวนประชากรมากที่สุดเป็นอันดับที่ 15 ของสหราชอาณาจักร ตัวเมืองถือกำเนิดขึ้นตั้งแต่ยุคโรมัน มีความมั่งคั่งเนื่องจากเป็นศูนย์กลางทางการคมนาคมและอุตสาหกรรมเหมืองถ่านหิน จนกระทั่งเมื่อมีการปิดเหมือนถ่านหินเมื่อประมาณปี 1970-1990 เมืองนี้ก็ได้มีโรงงานอุตสาหกรรมใหม่ ๆ เข้ามาตั้งอยู่เป็นจำนวนมาก เนื่องจากจากอยู่ในจุดที่เหมาะสมต่อการคมนาคมติดต่อกับส่วนอื่นของสหราชอาณาจักร
การแข่งขันม้า.
เมื่อประมาณศตวรรษที่ 16 ดองคัสเตอร์มีการค้าขายด้วยรถม้า ทำให้มีการเลี้ยงและผสมพันธุ์ม้า ซึ่งต่อมาได้กลายเป็นจุดเริ่มต้นของการแข่งขันม้า มีข้อมูลยืนยันว่ามีการแข่งขันม้าตั้งแต่ต้นศตวรรษที่ 17
ดองคัสเตอร์เป็นเมืองที่ร่ำรวยมาตั้งแต่สมัยโบราณ เมืองนี้เป็นที่รู้จักในเรื่องเจ้าของที่ดินผู้ร่ำรวยที่มีที่ดินผืนใหญ่และบ้านอันหรูหรา อย่างเช่น Brodsworth Hall, Cantley Manor, Nether Hall, Wheatley Hall, Hickleton Hall และ Cusworth Hall
ปัจจุบันนี้ ดองคัสเตอร์เป็นศูนย์กลางการคมนาคม โดยตั้งแต่อยู่บนทางหลวงสายเหนือหรือ A1 เป็นเส้นทางหลักที่เชื่อมระหว่างลอนดอนกับเอดินบะระ
เหมืองถ่านหินและการขยายตัวของอุตสาหกรรม.
ตั้งแต่ปลายศตวรรษที่ 18 จนถึงศตวรรษที่ 20 ดองคัสเตอร์ได้เป็นศูนย์กลางด้านอุตสาหกรรม มีการใช้เส้นทางคมนาคมเชื่อมต่อกับเมืองอื่นๆ โดยเฉพาะทางน้ำ ทำให้เป็นเมืองที่คับคั่งและมีคนอพยพเข้ามาเป็นจำนวนมาก ในพื้นที่ของดองคัสเตอร์ยังเป็นแหล่งถ่านหินที่สำคัญ อาจกล่าวได้ว่าถ่านหินเป็นสิ่งที่ช่วยเร่งอัตราการเพิ่มของประชากรในเมือง เส้นทางคมนาคมทางน้ำ อย่างเช่น แม่น้ำดอน ใช้ในการขนส่งถ่านหินจากดองคัสเตอร์ไปยังแหล่งผลิตเหล็กกล้าที่รอเทอรัม หรือเชฟฟีลด์
จากอุตสาหกรรมเหมืองถ่านหิน ทำให้เกิดอุตสาหกรรมขั้นที่สองและสามตามมา ได้แก่
กระปุก.คอม

กระปุก.คอม (Kapook.com ในตราสัญลักษณ์สะกดว่า K@POOK!) เป็นเว็บไซต์ประเภท เว็บท่า เจ้าของปัจจุบันคือ ปรเมศวร์ มินศิริ โดยมีสโลแกนว่า "เว็บแรกที่คุณเลือก" ซึ่งมีบริการต่าง ๆ เช่น กระปุกดาวน์โหลด, Planet, ดุ๊กดิ๊ก (Glitter) เป็นต้น ควบคุมดูแลโดย บริษัท บัณฑิตเซ็นเตอร์ จำกัด 
กระปุก.คอมเริ่มเปิดเว็บไซต์วันที่ 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2543
โดยเนื้อหาของ Kapook นั้นเน้นไปทางด้านวัยรุ่นไม่ว่าจะเป็นในเรื่องของ วัย หรือการปรับตัว หรือรูปภาพ
กระปุก.คอม เป็นเว็บไซต์ที่มีผู้เข้าชมจากประเทศไทยมากเป็นอันดับที่ 11 (19 กันยายน 2557) จากการจัดอันดับโดยอะเล็กซา 
โดเมนย่อย xxx.
ในขณะที่ ปรเมศวร์ มินศิริ ดำรงตำแหน่งนายกสมาคมผู้ดูแลเว็บไซต์แห่งประเทศไทย ในเดือนมีนาคม 2551 ได้มีเหตุการณ์เกี่ยวกับเว็บไซต์ xxx.kapook.com ซึ่งซับโดเมนเก็บรวบรวมเรื่องราวรวมลิงก์เกี่ยวกับภาพยนตร์โป๊ คลิปโป๊ ที่มีเจตนาเพื่อให้ผู้เข้าชมเว็บไซต์มากขึ้นในลักษณะของ Search engine optimization ซึ่งได้มีการสร้างข้อความและลิงก์ ขนาด 1x1 พิกเซลซ่อนไว้ในหน้าแรก และวิธีการนี้ จัดว่าเป็นเทคนิคของ Blackhat SEO ซึ่งทางนายปรเมศวร์ออกมาปฏิเสธโดยอ้างว่าเป็นความผิดพลาดของนักศึกษาฝึกงานภายในบริษัท และต่อมาได้ประกาศลาออกจากจากตำแหน่งนายกสมาคมผู้ดูแลเว็บไทย ซึ่งขณะนั้นดำรงตำแหน่งอยู่นั้น ได้เป็นผู้จัดการโครงการอินเทอร์เน็ตสีขาว
โรบอตบอย

โรบอตบอย (Robotboy) เป็นการ์ตูนจากประเทศฝรั่งเศสที่ร่วมจัดทำโดยการ์ตูนเน็ตเวิร์กและ โปรดักชันของฝรั่งเศส ALPHANIM ในประเทศไทยฉายผ่านทางช่องการ์ตูนเน็ทเวิร์ค ทรูวิชั่นส์ช่อง 32 เวลา 16:00-16:30 ทุกวันจันทร์-ศุกร์ (ปัจจุบันเลิกฉายไปแล้ว)
เนื้อเรื่อง.
ศจ.โมชิโม่นักประดิษฐ์ผู้เก่งกาจได้ทำการสร้างสิ่งประดิษฐ์ซึ่งเป็นหุ่นยนต์ตัวใหม่สำเร็จ แต่ด้วยเกรงว่ามันจะเป็นอันตรายต่อมนุษยชาติถ้าวายร้ายดร.คามิคาเซ่ได้มันไป เมื่อเด็กชายทอมมี่ เทิร์นบูล แฟนพันธ์แท้ของเขาส่งจดหมายมาหา เขาจึงตัดสินใจส่งหุ่นตัวใหม่ไปให้กับทอมมี่ ให้หุ่นตัวนั้นยู่ท่ามกลางเด็กทั่วๆไปและให้ทอมมี่สอนหุ่นตัวนั้นให้เรียนรู้เป็นเด็กผู้ชาย เป็นโรบอตบอย (หุ่นยนต์เด็กชาย) ที่แท้จริง
เอ็กซิเตอร์

เอ็กซิเตอร์  เป็นนครและเมืองหลวงของเทศมณฑลเดวอนทางภาคตะวันตกเฉียงใต้ของอังกฤษ จากการสำรวจในปี พ.ศ. 2544 มีประชากร 111,066 คน สมเด็จพระราชินีอลิซาเบธที่ 1 ได้พระราชทานคำขวัญของเมืองนี้ว่า "Semper fidalis"
สถานภาพ.
ก่อนที่จะมีการก่อสร้างถนนอ้อมเมืองในศตวรรษที่ 20 เอกซิเตอร์เคยเป็นจุดเทียบเรือริมแม่น้ำเอกซ์ (Exe) เมืองจึงได้รับการพัฒนาเป็นศูนย์กลางการปกครองและการคมนาคม ตั้งแต่สมัยของพวกแซกซอน (Saxon) จนถึงศตวรรษที่ 19 เขตปกครองของบิชอปในเอกซิเตอร์ได้ครอบคลุมเทศมณฑลเดวอนและคอร์นวอลล์ทั้งหมด การปกครองและการบริหารเมืองได้กระทำตามแนวทางของโบสถ์
เมืองแฝด.
เอ็กซิเตอร์มีความสัมพันธ์เมืองแฝดกับเมืองแรนในประเทศฝรั่งเศส เมืองบัดฮอมบูร์กฟอร์เดอร์เฮอเออในประเทศเยอรมนี เมืองยาโรสลาฟล์ในประเทศรัสเซีย และเมืองแตร์ราซินาในประเทศอิตาลี
อาเรียล ชารอน

อาเรียล ชารอน (Ariel Sharon, , ชื่อเกิด อาเรียล ไชเนอมันน์, <templatestyles src="Script/styles_hebrew.css" />אֲרִיאֵל שַׁיינֶרְמָן‎) เกิดเมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2471 ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีอิสราเอล เป็นคนที่ 11 ต่อจากเอฮุด บารัก ตั้งแต่วันที่ 7 มีนาคม พ.ศ. 2544 จนถึงวันที่ 14 เมษายน พ.ศ. 2549 หลังจากที่เขาได้เกิดอาการภาวะเลือดคั่งในสมอง เมื่อวันที่ 4 มกราคม พ.ศ. 2549 โดยเอฮุด โอลเมิร์ตได้รักษาการแทน
หลังจากอยู่ในสภาพผักเรื้อรังกว่าแปดปี อาเรียลถึงแก่อสัญกรรมจากภาวะไตวายเมื่อวันที่ 11 มกราคม พ.ศ. 2557 ด้วยอายุ 85 ปี
ปอมเปอี

ปอมเปอี  เป็นอดีตนครในเขตเทศบาลปอมเปย์ใกล้กับนครนาโปลี ในแคว้นคัมปาเนีย ประเทศอิตาลี ปอมเปอี, เฮอร์คูลาเนอุม, สตาบีเอ และ วีญาโดยรอบ ถูกฝังอยู่ใต้เถ้าภูเขาไฟและหินพัมมิซลึกระหว่าง จากการปะทุของเขาวิซูเวียสในปี ค.ศ. 79
ปอมเปอีซึ่งถูกฝังอยู่ใต้เถ้าภูเขาไฟมายาวนานจึงกลายเป็นตัวแทนของช่วงขณะหนึ่งที่แสดงถึงวิถีชีวิตชาวโรมันอันถูกแช่แข็งในกาลเวลาตั้งแต่ตอนที่ภูเขาไฟปะทุ รวมถีงเป็นตัวอย่างชั้นดีของการวางผังนครสมัยโรมันในสภาพที่สมบูรณ์ ปอมเปอีเป็นนครที่มีความมั่งคั่ง ด้วยประชากรจำนวน 10,000 ถึง 20,000 คน ณ ขณะที่ภูเขาไฟปะทุ ซากของนครปอมเปอีมีอาคารสาธารณะ, บ้านเรือนหรูหราที่ประดับอย่างวิจิตรตระการตา, เครื่องประดับบ้านเรือนและงานศิลปะ ซึ่งดึงดูดผู้คนมาตั้งแต่การขุดค้นในยุคแรก ๆ การขุดค้นในภายหลังต่อมาพบบ้านเรือนและธุรกิจหลายร้อยหลังที่มีรูปแบบสถาปัตยกรรมและสะท้อนถึงชนชั้นทางสังคมที่หลากหลาย ตลอดจนอาคารสาธารณะมากมาย ซากออร์แกนิกต่าง ๆ ซึ่งรวมทั้งวัตถุที่ทำจากไม้และศพของมนุษย์ถูกฝังและคงสภาพอยู่ในเถ้าภูเขาไฟก่อนจะย่อยสลายและเกิดเป็นแม่พิมพ์ที่นักโบราณคดีสามารถหล่อหรือถอดแบบมาแสดงจังหวะสุดท้ายของชีวิตของศพเหล่านี้ บนผนังด้านนอกและในบ้านเรือนพบกราฟฟิตีต่าง ๆ ที่เป็นหลักฐานของภาษาละตินเถื่อนที่สูญหายไปมากตามกาลเวลา แต่ใช้พูดทั่วไปในเวลานั้น ซึ่งต่างกันกับภาษาละตินแบบแผนที่ปรากฏในวรรณกรรม
หลังจากถูกทําลาย ปอมเปอีส่วนใหญ่ยังคงถูกทิ้งสภาพไว้เช่นนั้นจนกระทั่งถูกค้นพบอีกครั้งในช่วงปลายศตวรรษที่ 16 การขุดค้นครั้งใหญ่มีขึ้นในกลางศตวรรษที่ 18 ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของโบราณคดีสมัยใหม่ ความพยายามในช่วงแรก ๆ ในการขุดพบเมืองนั้นเป็นไปอย่างส่งเดช หรือมักถูกขโมย ส่งผลให้สิ่งของหรือสถานที่หลายแห่งได้รับความเสียหายหรือถูกทําลาย ภายในปี 1960 การขุดค้นส่วนใหญ่ในปอมเปอีดำเนินไปเสร็จสิ้น แต่ซากต่าง ๆ กลับถูกทิ้งไว้ให้ย่อยสลายตามกาลเวลา การขุดค้นที่สําคัญเพิ่มเติมถูกห้ามหรือจํากัดเฉพาะพื้นที่เป้าหมายและมีการจัดลําดับความสําคัญการขุดค้น ตั้งแต่ปี 2018 ความพยายามเหล่านี้นําไปสู่การค้นพบใหม่ ๆ ในบางพื้นที่ที่ไม่เคยสํารวจมาก่อนของเมือง
ปอมเปอีเป็นแหล่งมรดกโลกของยูเนสโกในฐานะ "แหล่งโบราณคดีแห่งเดียวในโลกที่ให้ภาพที่สมบูรณ์ของเมืองโรมันโบราณ" ปอมเปอีในปัจจุบันเป็นหนึ่งในสถานที่ท่องเที่ยวยอดนิยมในอิตาลี โดยมีนักท่องเที่ยวมาเยี่ยมชมประมาณ 2.5 ล้านคนต่อปี
ห่านหัวลาย

ห่านหัวลาย (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Anser indicus") เป็นสัตว์ปีกจำพวกห่านชนิดหนึ่ง ในวงศ์ Anatidae
มีลักษณะทั่วไป คือ มีขนตามร่างกายเป็นสีเทาอ่อน ส่วนหัวมีสีขาวมีแถบสีดำพาดจากหางตาขึ้นไปที่กระหม่อม และมีแถบสีดำอีกเส้นหนึ่งที่ท้ายทอย อันเป็นที่มาของชื่อ คอสีเทาเข้มและมีแถบสีขาวตามแนวยาวของคอต่อกับสีขาวของหัว สีข้างเป็นลายขวางสีดำ หางสีขาวและตรงกลางคาดแถบสีเทา ปากสีส้มถึงเหลือง นิ้วสีเหลือง ตัวที่ยังโตไม่เต็มวัยมีสีเทาเช่นเดียวกับตัวที่โตเต็มวัย แต่บริเวณกระหม่อมและท้ายทอยเป็นสีดำตัดกับหน้าผากสีขาว หน้าและลำคอส่วนที่เหลือสีขาว สีข้างไม่มีลาย ลำตัวด้านล่างมีลายแต้มสีน้ำตาลแดง
มีการแพร่กระจายพันธุ์ในภูมิภาคเอเชียกลางในหลายประเทศ และในฤดูหนาวจะอพยพข้ามเทือกเขาหิมาลัยไปสู่ที่ราบลุ่มที่อบอุ่นกว่าในปากีสถานและอินเดีย โดยใช้เวลาเพียงไม่กี่ชั่วโมง ทำให้เชื่อกันว่าเป็นนกที่บินได้สูงที่สุดในโลก โดยเคยพบว่าบินได้สูงถึง 30,000 ฟุต (ประมาณ 9 กิโลเมตร) และสามารถบินได้สูงกว่านี้อีกเท่าตัว เพราะเลือดของห่านหัวลายสามารถดูดซับออกซิเจนได้ดีกว่านกชนิดอื่น ๆ จึงทำให้สามารถบินในระดับความสูงที่มีออกซิเจนเพียงเบาบางได้ 
ห่านหัวลาย มีพฤติกรรมมักรวมกันเป็นฝูงใหญ่ อาจถึงขั้นเป็นร้อยตัว ห่านหัวลายมักจะทำลายพืชไร่ชนิดต่าง ๆ ด้วยการกัดกินเป็นอาหาร เช่น ข้าวฟ่าง, ข้าวโพด โดยเฉพาะยอดอ่อน ออกหากินในเวลากลางคืน ขณะที่กลางวันจะนอนหลับพักผ่อน ด้วยการยืนนิ่ง ๆ ในแหล่งน้ำตื้น ๆ แพร่ขยายพันธุ์ด้วยการวางไข่ประมาณ 3-8 ฟองในรังใกล้ ๆ ทะเลสาบบนภูเขา
การจำแนกห่านชนิดนี้ออกจากห่านชนิดอื่นในสกุล "Anser" สามารถทำได้ง่าย โดยดูจากแถบสีดำบนหัว และมีขนสีซีดจางกว่าห่านชนิดอื่นในสกุลเดียวกัน
ห่านหัวลาย โดยปกติแล้ว ไม่ใช่นกประจำถิ่นของไทย แต่จะเป็นนกอพยพ ที่หาได้ยาก มีสถานะเป็นสัตว์ป่าคุ้มครอง ตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่าแห่งประเทศไทย พุทธศักราช 2535
แอฟริกาตะวันตก

แอฟริกาตะวันตก  เป็นภูมิภาคตะวันตกสุดของทวีปแอฟริกา โดยสหประชาชาติระบุประเทศในภูมิภาคนี้มี 16 ประเทศคือเบนิน, บูร์กินาฟาโซ, กาบูเวร์ดี, แกมเบีย, กานา, กินี, กินี-บิสเซา, โกตดิวัวร์, ไลบีเรีย, มาลี, มอริเตเนีย, ไนเจอร์, ไนจีเรีย, เซเนกัล, เซียร์ราลีโอน และโตโก เช่นเดียวกันกับเซนต์เฮเลนา อัสเซนชัน และตริสตันดากูนยา ประชากรในแอฟริกาตะวันตกมีประมาณ ล้านคน ใน แบ่งออกเป็นผู้หญิง 189,672,000 คนและผู้ชาย 192,309,000 คน ภูมิภาคนี้เป็นหนึ่งในภูมิภาคที่เติบโตเร็วที่สุดในทวีปแอฟริกาทั้งในด้านประชากร และเศรษฐกิจ
รัฐ.
ประชาคมเศรษฐกิจรัฐแอฟริกาตะวันตก ซึ่งก่อตั้งในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1975 เป็นตัวบ่งชี้ภูมิภาคแอฟริกาตะวันตกมาตั้งแต่ ค.ศ. 1999 ประกอบด้วย 15 รัฐดังนี้:
ในทางภูมิรัฐศาสตร์ สหประชาชาติแบ่งภูมิภาคในแอฟริกาตะวันตกด้วยรัฐก่อนหน้ากับมอริเตเนีย (ถอนตัวจาก ECOWAS ใน ค.ศ. 1999) ทำให้มีพื้นที่ประมาณ 6.1 ล้านตารางกิโลเมตร นอกจากนี้ ภูมิภาคย่อยของสหประชาชาติยังรวมเซนต์เฮเลนา อัสเซนชัน และตริสตันดากูนยา ดินแดนโพ้นทะเลของสหราชอาณาจักรในมหาสมุทรแอตแลนติกตอนใต้ด้วย
เชือด-เชือดนิ่มนิ่ม

เชือด-เชือดนิ่มนิ่ม (หรือ Angels, Fighting Madam (USA) , Iron Angels, Midnight Angels) ภาพยนตร์จีนฮ่องกง ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2530
เรื่องราว.
เกี่ยวกับการค้าฝิ่นที่สามเหลี่ยมทองคำซึ่งการค้าฝิ่นนั้นผิดกฎหมาย ทางตำรวจสากลได้พยายามทำลายแต่แล้วผู้ที่อยู่เบื้องหลังนั้นก็คือ "หยางหลิน" (โอชิมา ยูการิ) ตัวการสำคัญ เธอเจ็บแค้นที่ตำรวจสากลได้เข้ามาทำลายฝิ่นครั้งนี้จึงได้ส่งมือสังหารออกไปจัดการกับทีมตำรวจสากล เมื่อทางกรมตำรวจทราบเรื่องเข้าจึงได้จ้างนักสืบเอกชนในนาม "นางฟ้า" หรือ "Angel" ซึ่งนำทีมโดย ตำรวจสากลหนุ่มลูกครึ่งจีน-อเมริกัน "อเล็กซ์" (ฟางจงซิ่น) ตามด้วยหัวหน้าทีมนางฟ้า "เดวิด" (เดวิด-เจียง) และ "ไซโจ้" (เคนจิ-ไซโจ้) , "มูน" (หลี่ไซ่ฟ่ง) และ "อิเลน" (หลี่เส้าหลิง) ทั้งหมดได้กลับมารวมตัวกันอีกครั้งเพื่อร่วมกันสืบเรื่องราวว่าใครเป็นผู้บงการ "หยางหลิน" ไม่พอใจในการบริหารงานของพี่ใหญ่เธอจึงลงมือสังหารพี่ใหญ่แล้วขึ้นมานั่งเก้าอี้บอสส์แทน เมื่อแผนที่1 ไม่สำเร็จเธอจึงดำเนินการแผน2 นั่นคือ การปล้นทองคำสวิสจากธนาคารแห่งชาติฮ่องกง ทีม นามฟ้า ได้พยายามสืบหาแต่ก็ยังไร้ล่องรอยของแหล่งข้อมูล "อเล็กซ์" กับ "อิเลน" พลาดท่าถูกพวกของ "หยางหลิน" จับได้ขณะเข้าไปทำการสืบเรื่องแผน2 แต่ "อิเลน" ได้เอาตัวรอดมาได้ "อเล็กซ์" ถูกจับได้แต่ว่า "หยางหลิน" ต้องการใช้เขาเป็นเหยื่อล่อให้พวก นางฟ้า ออกมาปรากฏแต่ไม่สำเร็จ ทีม นางฟ้า ทำงานระดับมืออาชีพจึงนำทีมมาช่วย "อเล็กซ์" ออกไปได้แต่ว่าเขายังสงสัยแผนดังกล่าวอีกจึงหวนกลับไปหา "หยางหลิน" อย่างเปิดเผยจึนในที่สุดก็ถูกเธอจับทรมาน "อเล็กซ์" สู้เธอไม่ได้เพราะ "หยางหลิน" มีกังฟูเอาชนะเขาได้ "อเล็กซ์" ได้พยายามส่งข้อมูลมายึงองค์กรลับซึ่งเป็นที่ตั้งลับของทีม "นางฟ้า" จนในที่สุดทุกคนก็รู้ว่าแผน2 ที่ "หยางหลิน" วางไว้คืออะไร? "ไซโจ้" ได้ไปสืบเรื่องทองคำและติดเข้าไปกับรถขนทองพร้อมกับถูกกลบด้วยซีเมนต์ทำให้ขาดการติดต่อกับทีมงาน "มูน" กับ "อิเลน" เห็นว่า "ไซโจ้" หายไปก็คิดว่าถูก "หยางหลิน" จับตัวไปจึงได้ตามไปยังบริษัท ไดนิปปอน ของหล่อนเพื่อขอให้ปล่อยตัว "ไซโจ้" ออกมา*แต่ทว่าความมันส์ได้บังเกิดขึ้น..เมื่อ "หยางหลิน" ได้รู้ว่าพวกเธอคือหนึ่งในทีมงานของ "นางฟ้า" ที่เข้ามาทำลายแผนการทั้งหมด "หยางหลิน" โกรธแค้นมากจึงเกิดการต่อสู้ขึ้นระหว่าง "หยางหลิน" (โอชิมา ยูการิ) กับ "มูน" (หลี่ไซ่ฟ่ง) และ "อิเลน" (หลี่เส้าหลิน)..ในที่สุด "มูน" สามารถจัดการกับ "หยางหลิน" ได้แต่กว่าจะได้ก็เล่นเอาซะตัวเองสะบักสะบอมส่วน "อิเลน" ก็บาดเจ็บจากการที่ถูก "หยางหลิน" ทำร้ายเช่นกัน "ไซโจ้" รู้เรื่องของ "มูน" จึงตามที่บริษัท ไดนิปปอน พบเห็น "หยางหลิน" กำลังจะฆ่า "มูน" จึงใช้ปืนพกยิ่งเจาะเข้าที่กลางหน้าผากของ "หยางหลิน" จนตายสนิทจากนั้นก็พา "มูน"และ"อิเลน" ไปโรงพยาบาลเพื่อทำการรักษาตัวต่อไป
จั๋งญี่ปุ่น

จั๋งญี่ปุ่น  เป็นไม้พุ่มสูง 10-15 ฟุต ลำต้นมีขนาดเล็ก เส้นผ่าศูนย์กลางไม่เกิน 2 นิ้ว มีการแตกหน่อ มองดูเป็นกอเหมือนกอไผ่ ลำต้นแข็งเหนียว คล้ายหวาย มีแผ่นใบหยาบ ๆ สีน้ำตาลเข้มคลุมบาง ๆ ใบเป็นใบประกอบ รูปฝ่ามือ มีใบย่อย 8-10 ใบ สีเขียวเป็นมัน แผ่เป็นครึ่งวงกลม ก้านใบเรียบเป็นมัน ปลายใบทู่ ดอกช่อ ออกตามซอกใบบริเวณปลายยอด แยกเป็นช่อดอกตัวผู้และช่อดอกตัวเมีย แยกคนละต้น ผลขนาดเล็กกลม สีเขียวอ่อนอมเหลือง เมล็ดมี 1 เมล็ดใน 1 ผล การขยายพันธุ์เพาะเมล็ด แยกหน่อ สันนิษฐานว่ามีถิ่นกำเนิดในไต้หวัน และตอนใต้ของจีน
ใช้จัดสวนหย่อม หรือปลูกเป็นกอเดี่ยวตามมุมอาคารที่ไม่มีชายคา ปลูกเป็นไม้ประธานในการจัดสวน ใช้ประดับอาคารหรือที่ได้รับแสงรำไร
คณะมนตรีนอร์ดิก

คณะมนตรีนอร์ดิก  เป็นความร่วมมือกันระหว่างสภาและรัฐบาลของประเทศกลุ่มนอร์ดิก จัดตั้งขึ้นหลังจากสงครามโลกครั้งที่สอง และเริ่มเห็นผลชัดเจนครั้งแรกเมื่อมีการเปิดตลาดแรงงานและระบบประกันสังคมร่วม และการอนุญาตผ่านแดนโดยไม่ต้องใช้หนังสือเดินทางในกลุ่มสมาชิก ในปีพ.ศ. 2495
คณะมนตรีนอร์ดิกมีสมาชิก 5 ชาติ ได้แก่ เดนมาร์ก ฟินแลนด์ ไอซ์แลนด์ นอร์เวย์ และสวีเดน และ 3 เขตปกครองตนเอง ได้แก่ หมู่เกาะแฟโร กรีนแลนด์ และหมู่เกาะโอลันด์
ภาษาราชการของคณะมนตรีนอร์ดิกคือ ภาษาเดนมาร์ก ภาษานอร์เวย์ และภาษาสวีเดน สามภาษาเหล่านั้นเป็นภาษาแรกของประชากรราวๆ 80% และเรียนเป็นภาษาที่สองหรือภาษาต่างประเทศโดยประชาการอีก 20% ที่เหลือ
อินทรีผงาดฟ้า

อินทรีผงาดฟ้า หรืออีกชื่อเรื่องว่า ฤทธิ์ดาบวงพระจันทร์ เป็นนิยายกำลังภายในของโกวเล้ง และเป็นนิยายกำลังภายในเรื่องแรกที่ลงในหนังสือพิมพ์ไทยรัฐ และส่งผลให้การอ่านนิยายเฟื่องฟูอย่างมากช่วงปี 2520 กล่าวถึง เต็งพ้ง จอมยุทธ์หนุ่มผู้หาญกล้าท้าประลองเจ้ายุทธจักรแต่ถูกหลอกโดยสาวงามให้เผยถึงกระบวนท่าไม้ตาย จนต้องพ่ายแพ้ต่อการประลอง แล้วต้องหนีหน้าออกจากยุทธภพเข้าสู่แดนลึกลับ พบกับสาวงามนาม แชแช และพบกับสุดยอดวิทยายุทธที่ต้องใช้คู่กับ ดาบวงพระจันทร์ เมื่อกลับคืนสู่ยุทธภพสามารถทวงคืนศักดิ์ศรีของตัวเองในที่สุด นวนิยายเรื่องนี้ มีเนื้อหาเรื่องราวต่อเนื่องมาจาก "ซาเสี่ยวเอี้ย" เจี่ยเฮียวฮง นายน้อยคนที่สามแห่งหมู่บ้านกระบี่เทพเจ้า 
ละครโทรทัศน์.
ถูกนำมาสร้างเป็นภาพยนตร์หนึ่งครั้งและละครโทรทัศน์ถึงสองครั้ง
เอเชียนคัพวินเนอร์สคัพ

เอเชียนคัพวินเนอร์สคัพ  เป็นอดีตการแข่งขันฟุตบอลสโมสรประจำปีจัดโดยสมาพันธ์ฟุตบอลเอเชีย (เอเอฟซี) โดยแข่งขันกันระหว่างผู้ชนะเลิศฟุตบอลชิงถ้วยในแต่ละประเทศ รายการนี้เป็นการแข่งขันระหว่างสโมสรในเอเชียรายการที่สองที่จัดโดยเอเอฟซี การแข่งขันเริ่มต้นในฤดูกาล 1990–91 และจนถึงฤดูกาล 2001–02 หลังจากนั้นการแข่งขันจึงถูกยกเลิก และรวมเข้ากับเอเชียนคลับแชมเปียนชิปแล้วก่อตั้งเป็น เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก ผู้ชนะเลิศเอเชียนคัพวินเนอร์สคัพจะได้แข่งขันกับผู้ชนะเลิศเอเชียนคลับแชมเปียนชิปในเอเชียนซูเปอร์คัพ
สโมสรที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในรายการนี้คือ อัลฮิลาลจากซาอุดีอาระเบีย และโยโกฮามะ เอ็ฟ มารินอสจากญี่ปุ่น โดยชนะเลิศสโมสรละสองสมัย
ประวัติ.
การแข่งขันก่อตั้งใน ค.ศ. 1990 โดยสมาพันธ์ฟุตบอลเอเชีย ตามแบบอย่างยูฟ่าคัพวินเนอร์สคัพของยูฟ่าในยุโรป การแข่งขันครั้งแรกมีสิบเจ็ดสโมสรที่เข้าร่วม เปร์เซโปลิสจากอิหร่านเป็นผู้ชนะเลิศการแข่งขันที่จัดขึ้นครั้งแรก โดยชนะอัลมุฮาร์รักจากบาห์เรนในนัดชิงชนะเลิศ อัลฮิลาล ชนะเลิศการแข่งขันที่จัดขึ้นครั้งสุดท้ายในฤดูกาล 2001–02 โดยชนะช็อนบุกฮุนไดมอเตอส์ การแข่งขันเอเชียนคลับแชมเปียนชิป, เอเชียนคัพวินเนอร์สคัพ และเอเชียนซูเปอร์คัพ ถูกรวมกันแล้วก่อตั้งเป็นเอเอฟซีแชมเปียนส์ลีกใน ค.ศ. 2002 และหลังจากนั้น ผู้ชนะเลิศฟุตบอลถ้วยในประเทศก็จะเข้าสู่การแข่งขันเอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก
บันทึกและสถิติ.
ผลงานแบ่งตามสโมสร.
"1 รวมนิสสัน" <br>
"2 โยโกฮามะ ฟลูเกลส์ รวมเข้ากับ โยโกฮามะ มารินอส เป็น โยโกฮามะ เอ็ฟ มารินอส ใน ค.ศ. 1999"
ผลงานแบ่งตามชาติ.
<noinclude>
ยิ่งศักดิ์ จงเลิศเจษฎาวงศ์

ยิ่งศักดิ์ จงเลิศเจษฎาวงศ์ (เกิด 29 มีนาคม พ.ศ. 2499) เป็นเชฟ อาจารย์สอนทำอาหาร และพิธีกรชาวไทย
ประวัติ.
ด้านครอบครัว ยิ่งศักดิ์สมรสกับเมย์ จงเลิศเจษฎาวงศ์ ชาวสิงคโปร์ มีบุตรสาวคนหนึ่ง ชื่อ มารีน่า จงเลิศเจษฎาวงศ์ ชื่อเล่น นานา และบุตรชายชื่อ กวิน จงเลิศเจษฎาวงศ์ ชื่อเล่น เท็ดดี้
การทำงาน.
เริ่มต้นทำงานด้วยการเป็นอาจารย์สอนภาษาอังกฤษที่โรงเรียนอินทรอาชีวะศึกษา และสอนการทำอาหารไทยและขนมไทยที่โรงเรียน Smiling Orchid ประเทศสิงคโปร์ ก่อนศึกษาหลักสูตรการทำอาหารนานาชาติ จากสถาบันต่าง ๆ ทั้งในและนอกประเทศ ปัจจุบัน มีตำแหน่งบริหารด้วยการเป็นคณบดีคณะศิลปศาสตร์ วิทยาลัยเทคโนโลยีสยาม
พระฝาง (พระพุทธรูป)

พระฝาง เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย ทรงเครื่องอย่างจักรพรรดิราช ศิลปะสมัยอยุธยาวัสดุสัมฤทธิ์ลงรักปิดทอง หน้าตักกว้าง 1 ศอก 1 คืบเศษ (31 นิ้ว) พระพุทธรูปองค์นี้สันนิษฐานว่าสร้างโดยเจ้าพระฝาง ในสมัยที่เป็นสังฆราชาเมืองฝาง และเคยเป็นพระประธานในอุโบสถวัดพระฝางสวางคบุรีมุนีนาถ จนในปี พ.ศ. 2444 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 5) โปรดให้อัญเชิญองค์พระฝางมาประดิษฐานที่มุขเด็จ พระวิหารสมเด็จ ส.ผ. วัดเบญจมบพิตรฯ กรุงเทพมหานคร จนถึงปัจจุบัน
ประวัติ.
พระฝาง สร้างขึ้นในรัชสมัยพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศแห่งกรุงศรีอยุธยา ประมาณ พ.ศ. 2280 มีพุทธลักษณะที่งดงาม เป็นพระพุทธรูปที่สำคัญของแผ่นดินไทยอีกองค์หนึ่ง สันนิษฐานว่าผู้สร้างคือพระพากุลเถระ พระสังฆราชแห่งเมืองฝาง (เจ้าพระฝาง) ซึ่งเป็นเจ้าอาวาสวัดพระฝางในขณะนั้น เดิมพระฝางเป็นพระพุทธรูปประธานในพระอุโบสถวัดพระฝางหรือวัดสว่างคบุรีมุนีนาถ
พ.ศ. 2313 สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช ยกทัพหลวงมาตีชุมนุมพระฝางได้ และโปรดเกล้าฯ ให้รับละครขึ้นมาสมโภช ที่วัดพระฝางถึง 7 วัน เท่ากันกับการสมโภชพระพุทธชินราช พระพุทธชินสีห์ ซึ่งนับว่าเป็นพระพุทธรูปสำคัญคู่บ้านคู่เมืองไทยองค์หนึ่งในรัชสมัยของ สมเด็จพระปิยมหาราช (รัชกาลที่5) ได้โปรดเกล้าฯ ให้อัญเชิญพระฝางไปประดิษฐานที่วัดเบญจมบพิตรดุสิตวนารามจนถึงปัจจุบัน
อัญเชิญพระฝางไปยังวัดเบญจมบพิตร.
ในปี พ.ศ. 2444 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 5) โปรดให้อัญเชิญองค์พระประธาน ที่เรียกกันว่า “พระฝาง” ลงมายังวัดเบญจมบพิตร กรุงเทพฯ โดยทิ้งฐานพระไว้ที่เดิม
พ.ศ. 2451 ปรากฏพระราชหัตถเลขา ถึงสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ความว่า “ให้จำลองรูปพระฝาง ได้สั่งให้ช่างรีบปั้นหุ่นถ่ายรูปไว้แล้ว ให้กระทรวงมหาดไทยคิดจัดพระฝางกลับคืนไปไว้ที่เมืองฝางตามเดิมให้ทันฤดูน้ำ นี้”
แต่ในปัจจุบันนี้ เกินเวลาหนึ่งร้อยปีแล้ว องค์พระฝางก็ยังประดิษฐานอยู่วัดเบญจมบพิตร มิได้กลับคืนไปอุตรดิตถ์ ตามพระราชดำริแต่ประการใด
อำเภอยะหา

ยะหา เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดยะลา อยู่ทางภาคใต้ของประเทศไทย อนึ่งคำว่า "ยะหา"  เป็นคำในภาษามลายู แปลว่า "ต้นขี้เหล็ก"
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอยะหามีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ประวัติ.
พื้นที่ของอำเภอยะหาแยกมาจากอำเภอเมืองยะลาในปี พ.ศ. 2481 สมัยหลวงรัชกาลประดิษฐ์ (แปะ) เป็นเจ้าเมืองยะลาและหมื่นเสนานุรักษ์ (ประดิษฐ์ ศุภอักษร) 
ปลัดเมืองยะลาในขณะนั้นได้สำรวจพื้นที่และคัดเลือกตำบลยะหาเป็นที่ตั้งที่ว่าการอำเภอยะหา เบื้องต้นแบ่งออกเป็น 11 ตำบล ได้แก่ ตำบลยะหา ตำบลตาชี ตำบลบาโงยซิแน ตำบลสะเอะ ตำบลบาโร๊ะ ตำบลปะแต ตำบลซีเยาะ ตำบลบาโงย ตำบลชะเมาะ และตำบลลาบู 
พ.ศ. 2443 หลวงภักดีรณฤทธิ์ นายอำเภอยะหาในขณะนั้น ได้ปรับปรุงเขตการปกครองใหม่ โดยยุบบางตำบลรวมกับอีกตำบลเข้าด้วยกัน ยุบตำบลบาโงยรวมกับตำบลบาโร๊ะ ยุบตำบลซีเยาะรวมกับตำบลบาโงยซิแน และยุบตำบลชะเมาะรวมกับตำบลละแอ
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
การปกครองของอำเภอยะหามี 7 ตำบล 49 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอยะหาประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 8 แห่ง ได้แก่
ประชากร.
ส่วนใหญ่ประชากรของอำเภอยะหาส่วนใหญ่เป็นชาวไทยเชื้อสายมลายู นับถือศาสนาอิสลามเป็นจำนวนมากถึงร้อยละ 93 ซึ่งมีความเคร่งครัดต่อศาสนา และนิยมส่งบุตรหลานเรียนหลักธรรมของศาสนา นอกจากนี้ยังมีชาวไทยพุทธ เป็นส่วนน้อยโดยส่วนใหญ่จะอยู่ในเขตสุขาภิบาล และตำบลตาชี รวมกันมีร้อยละ 3 นอกจากนี้ยังมีชาวไทยเชื้อสายจีน และชาวไทยถิ่นอีสานอาศัยอยู่ในเขตสุขาภิบาลด้วย
ฟุตบอลทีมชาติคาซัคสถาน

ฟุตบอลทีมชาติคาซัคสถาน  เป็นทีมฟุตบอลตัวแทนจากประเทศคาซัคสถาน ภายใต้การควบคุมของสหพันธ์ฟุตบอลคาซัคสถาน ก่อตั้งขึ้นภายหลังจากการสลายตัวของสหภาพโซเวียต โดยแข่งขันนัดแรกกับทีมชาติเติร์กเมนิสถาน ในปี พ.ศ. 2535 ทีมชาติคาซัคสถานนั้นปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของทีมในยูฟ่า โดยย้ายจากเอเอฟซี ในปี 2545