pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
เครื่องราชกกุธภัณฑ์สหราชอาณาจักร

เครื่องราชกกุธภัณฑ์แห่งสหราชอาณาจักร  หมายถึงกกุธภัณฑ์ต่าง ๆ ที่ใช้ในพระราชพิธีบรมราชาภิเษกพระมหากษัตริย์แห่งสหราชอาณาจักรและพิธีที่เป็นทางการใหญ่ ๆ อื่น เครื่องราชกกุธภัณฑ์แห่งสหราชอาณาจักรหมายถึงสิ่งต่อไปนี้: มงกุฎ, คทาที่มีกางเขนหรือนกพิราบ, ลูกโลกประดับกางเขน (Orb หรือ globus cruciger), ดาบ, แหวน, เดือย, ฉลองพระองค์โคโลเบียมซินโดนิสทูนิค (Colobium sindonis), ฉลองพระองค์ดาลเมติคทูนิค (dalmatic), กำไลอาร์มิลล์ (armill) และเสื้อคลุม และกกุธภัณฑ์อื่น ๆ ที่ใช้ในพิธี
ประวัติ.
กกุธภัณฑ์หลายชิ้นมีที่มาจากสมัยก่อนการปฏิรูปศาสนา และมีความหมายทั้งทางศาสนาและทางการราชาภิเษก เช่น ฉลองพระองค์ต่าง ๆ ที่มีลักษณะคล้ายกับเสื้ออาล์บ (alb) ของนักบวชหรือเสื้อดาลเมติค (dalmatic) ที่สวมโดยบาทหลวง แต่การตีความหมายว่าการทรงฉลองพระองค์เช่นนี้ว่าเป็นการบ่งถึงพระมหากษัตริย์ทรงเป็นบุคคลในศาสนาก็ยังเป็นที่ถกเถียงกันอยู่ในบรรดานักวิชาการทางคริสต์ศาสนวิทยา
เครื่องราชกกุธภัณฑ์ชุดที่เก่าที่สุดที่มีมาตั้งแต่สมัยแองโกล-แซ็กซอนสูญหายไปในหนองไม่ไกลจากเดอะวอช (The Wash) ในอีสต์แองเกลียในปี ค.ศ. 1216 ในรัชสมัยของ สมเด็จพระเจ้าจอห์นแห่งอังกฤษ แต่ไม่ทั้งหมดและเหลือแต่เพียงมงกุฎที่กล่าวกันว่าเป็นของสมเด็จพระเจ้าอัลเฟรดมหาราชและของพระราชินีอิดิธแห่งเวสเซ็กซ์ที่มีอยู่ต่อมาจนปี ค.ศ. 1649 เครื่องราชกกุธภัณฑ์ชุดใหม่ที่แทนสิ่งที่หายไปทำขึ้นไม่นานนักหลังจากนั้น รวมทั้งจุลมงกุฎของลูเอลเล็น (Llywelyn) เจ้าชายแห่งเวลส์ (ไม่ใช่ตำแหน่งเจ้าชายแห่งเวลส์) ในปี ค.ศ. 1284 กกุธภัณฑ์ชุดใหม่ถูกโจรกรรมจากแอบบีเวสต์มินสเตอร์ในปี ค.ศ. 1303 แต่ก็ได้คืนมาเพียงไม่กี่วันหลังจากนั้นเมื่อพบว่าถูกนำมาตั้งแสดงอยู่หน้าร้านขายเครื่องเพชรพลอย ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1303 เครื่องราชกกุธภัณฑ์จึงถูกนำไปเก็บไว้ในหอคอยแห่งลอนดอน
หลังจากการก่อตั้งเครือจักรภพในปี ค.ศ. 1649 โอลิเวอร์ ครอมเวลล์หลอมเครื่องราชกกุธภัณฑ์ที่หลอมได้แทบทั้งหมด เมื่อมาถึงสมัยการฟื้นฟูราชวงศ์ของสมเด็จพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 2 แห่งอังกฤษ และสกอตแลนด์ในปี ค.ศ. 1660 เครื่องราชกกุธภัณฑ์เกือบทั้งหมดก็ต้องสร้างใหม่สำหรับพระราชพิธีบรมราชาภิเษกของพระองค์ แม้ว่าจะมีการพยายามหาคืนนอกไปจากทองบางส่วนที่ถูกหลอมและพลอยบางชิ้นที่พบแล้วสิ่งที่เหลืออยู่ทั้งชิ้นจากก่อนสมัยสงครามกลางเมืองก็มีแต่เพียงดาบสามเล่มและช้อนคันหนึ่ง รายละเอียดของสิ่งที่สูญหายไปได้รับการบันทึกในรายการที่อนุมัติให้ทำโดยรัฐสภาในปี ค.ศ. 1649
บัลลังก์เซนต์เอ็ดเวิร์ด

บัลลังก์เซนต์เอ็ดเวิร์ด หรือ บัลลังก์พระเจ้าเอ็ดเวิร์ด หรือ บัลลังก์ราชาภิเษก  บัลลังก์เซนต์เอ็ดเวิร์ดเป็นพระราชบัลลังก์ที่ใช้ประทับโดยพระมหากษัตริย์อังกฤษในพระราชพิธีบรมราชาภิเษก ที่สร้างตามพระราชโองการของพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 1 โดยให้มีที่ใส่หินแห่งสโคน (Stone of Scone) ซึ่งเป็นหินสำหรับพระราชพิธีบรมราชาภิเษกของพระมหากษัตริย์แห่งสกอตแลนด์ที่เดิมเก็บไว้แอบบีสโคน (Scone Abbey) ที่พระองค์ทรงยึดมา พระราชบัลลังก์มาได้รับชื่อภายหลังตามพระนามของพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดผู้สารภาพผู้เป็นพระมหากษัตริย์อังกฤษพระองค์เดียวที่ได้รับการสถาปนาให้เป็นนักบุญ ตัวบัลลังก์เก็บไว้ที่ชาเปลเซนต์เอ็ดเวิร์ดในแอบบีเวสต์มินสเตอร์
พระมหากษัตริย์อังกฤษและพระมหากษัตริย์แห่งสหราชอาณาจักรทุกพระองค์ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1308 ต่างก็ประทับบนบัลลังก์นี้เมื่อได้รับการสวมมงกุฎอย่างเป็นทางการยกเว้นพระราชินีนาถแมรีที่ 1 ผู้ทรงเลือกประทับบนบังลังก์ที่ได้รับการประทานจากพระสันตะปาปา และพระราชินีนาถแมรีที่ 2 ผู้ประทับบนบังลังก์ที่สร้างเลียนแบบบัลลังก์เซนต์เอ็ดเวิร์ด วาระสุดท้ายที่บัลลังก์นี้ใช้ในพระราชพิธีบรมราชาภิเษกของพระมหากษัตริย์คือในพระราชวโรกาสที่สมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 3 ทรงทำพระราชพิธีบรมราชาภิเษกในปี ค.ศ. 2023
บัลลังก์เป็นเก้าอี้หลังตรงแบบกอธิคทำจากไม้โอ้คโดยช่างไม้ชื่อมาสเตอร์วอลเตอร์ผู้ได้รับค่าจ้างเป็นจำนวน 100 ชิลลิง ตัวบัลลังก์ตั้งอยู่บนสิงห์ปิดทองสี่ตัวซึ่งเป็นส่วนที่ได้รับการซ่อมแซมในปี ค.ศ. 1727 แทนสิงห์ที่มาเพิ่มในคริสต์ศตวรรษที่ 16 ภายไต้ที่นั่งเป็นช่องสำหรับวางหินแห่งสโคนจนกระทั่งปี ค.ศ. 1996 เมื่อถูกส่งคืนไปยังสกอตแลนด์โดยมีข้อแม้ว่าต้องถูกส่งกลับในโอกาสที่จะมีพระราชพิธีบรมราชาภิเษกครั้งต่อไป
บัลลังก์ครั้งหนึ่งอาจจะทาสีสดใสและปิดทอง—และเชื่อกันว่ามีพระบรมฉายาลักษณ์ของพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดผู้สารภาพอยู่บนด้านหลังของบัลลังก์ แต่ในปัจจุบันเป็นแต่เพียงไม้เปล่าๆ ระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 18 และ 19 ที่ผ่านมาก็มีนักท่องเที่ยว, นักแสวงบุญ และเด็กร้องเพลงสวดในแอบบีช่วยกันสลักกราฟฟิตีบนบัลลังก์ และบางส่วนของลวดลายแกะสลักด้านหลังบัลลังก์ก็ถูกเฉือนออกไป
ในระหว่างแปดร้อยปีที่ผ่านมาบัลลังก์ถูกนำออกจากแอบบีเวสต์มินสเตอร์เพียงสองครั้ง ครั้งแรกในการนำไปทำพิธีในท้องพระโรงของพระราชวังเวสต์มินสเตอร์ในโอกาสที่โอลิเวอร์ ครอมเวลล์ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นเจ้าผู้พิทักษ์แห่งอังกฤษ และครั้งที่สองระหว่างสงครามโลกครั้งที่สองเมื่อถูกย้ายหนีภัยจากสงครามไปไว้ที่มหาวิหารกลอสเตอร์ 
ในปัจจุบันพระราชบัลลังก์ตั้งอยู่ในที่ที่ปลอดภัยไม่ไกลจากที่บรรจุพระบรมศพของพระเจ้าเฮนรีที่ 5 และนำออกมาตั้งในบริเวณแท่นบูชาเอกเมื่อมีพระราชพิธีบรมราชาภิเษก
วิทยา บุรณศิริ

วิทยา บุรณศิริ (12 มกราคม พ.ศ. 2503 – 15 กันยายน พ.ศ. 2565) เป็นนักการเมืองชาวไทย อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข ในรัฐบาลของ ยิ่งลักษณ์ ชินวัตร อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพระนครศรีอยุธยา อดีตประธานคณะกรรมการประสานงานพรรคร่วมรัฐบาล และอดีตรองหัวหน้าพรรคเพื่อไทย
ประวัติ.
วิทยา บุรณศิริ เกิดเมื่อวันที่ 12 มกราคม พ.ศ. 2503 ณ ตำบลตลาดเกรียบ อำเภอบางปะอิน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เป็นบุตรของนายวิทูรและนางถาวร บุรณศิริ และวิทยามีน้องชาย 1 คน คือ วรวิทย์ บุรณศิริ อดีตนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดพะเยา
วิทยาสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี สาขาศิลปศาสตร์ จากสถาบันราชภัฏพระนครศรีอยุธยา (มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครศรีอยุธยา) และจบปริญญาโท ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขารัฐศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง
การเมือง.
วิทยาลงสมัครเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพระนครศรีอยุธยาครั้งแรก ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 สังกัดพรรคไทยรักไทย และได้รับเลือกตั้งเป็นสมัยแรก และได้รับเลือกตั้งอีกครั้งในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2548 
ภายหลังพรรคไทยรักไทยถูกยุบในปี พ.ศ. 2550 จึงย้ายไปสังกัดพรรคพลังประชาชน และได้รับเลือกในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 และดำรงตำแหน่งเป็นประธานวิปรัฐบาลในสมัยที่สมัคร สุนทรเวช และสมชาย วงศ์สวัสดิ์ เป็นนายกรัฐมนตรี ต่อมาพรรคถูกยุบ วิทยาจึงย้ายไปสังกัดพรรคเพื่อไทย
ต่อมาได้เกิดการเปลี่ยนขั้วทางการเมืองของพรรคร่วมรัฐบาลเดิม และกลุ่มเพื่อนเนวิน ซึ่งเดิมสังกัดพรรคพลังประชาชน ทำให้พรรคประชาธิปัตย์ได้เป็นแกนนำในการจัดตั้งรัฐบาล มีนายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ เป็นนายกรัฐมนตรี และพรรคเพื่อไทยเป็นฝ่ายค้าน ทำให้วิทยาดำรงตำแหน่งเป็นประธานวิปฝ่ายค้าน
ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2553 วิทยาได้รับการแต่งตั้งเป็นรองหัวหน้าพรรคเพื่อไทย ต่อมาในเดือนเมษายน พ.ศ. 2554 ยื่นหนังสือลาออกจากตำแหน่ง กรรมการบริหารพรรคเพื่อไทย
ในปี พ.ศ. 2554 ได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข ในรัฐบาลของนางสาวยิ่งลักษณ์ ชินวัตร
เขาลงสมัครรับเลือกตั้งในพื้นที่จังหวัดพระนครศรีอยุธยาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 สังกัดพรรคเพื่อไทย แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง 
ถึงแก่กรรม.
วิทยาถึงแก่อนิจกรรมเมื่อวันที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2565 สิริอายุรวม 62 ปี มีพิธีพระราชทานเพลิงศพ ณ วัดเสนาสนารามราชวรวิหาร จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
มงกุฎเพชรพระราชินีนาถวิกตอเรีย

มงกุฎเพชรพระราชินีนาถวิกตอเรีย  เป็นส่วนหนึ่งของเครื่องราชกกุธภัณฑ์แห่งสหราชอาณาจักร เป็นมงกุฎองค์เล็ก (แต่ไม่ถือว่าเป็นจุลมงกุฎเพราะเป็นมงกุฎของกษัตรีย์) 
“มงกุฎเพชรพระราชินีนาถวิกตอเรีย” เป็นมงกุฎที่สร้างขึ้นตามพระบรมราชโองการของสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย ในปี ค.ศ. 1870 และเป็นมงกุฎที่มีความสำคัญต่อพระองค์มากที่สุด เมื่อเสด็จสวรรคตก็มิใช่มงกุฎเซนต์เอ็ดเวิร์ดหรือมงกุฎอิมพีเรียลสเตท ที่เป็นมงกุฎที่ได้วางบนหีบพระบรมศพแต่เป็น “มงกุฎเพชรพระราชินีนาถวิคตอเรีย” ของพระองค์เอง
ที่มา.
หลังจากการสิ้นพระชนม์ของเจ้าฟ้าชายอัลเบิร์ต เจ้าชายพระราชสวามีในปี ค.ศ. 1861 แล้วสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียก็ทรงมีความโทมนัส จนไม่ทรงสามารถประกอบพระราชภารกิจทางการได้ ในที่สุดก็ทรงหันหลังให้แก่สังคมอยู่เป็นเวลานานตั้งแต่พระสวามีสิ้นพระชนม์พระองค์ก็ทรงเครื่องทรงแม่หม้ายจนตลอดพระชนม์ชีพ การที่ทรงทิ้งพระราชภารกิจทำให้ทรงเริ่มขาดความนิยมจากประชาชนจนในที่สุดทางรัฐบาลต้องพยายามหว่านล้อมให้พระองค์กลับมาปฏิบัติพระราชภารกิจตามที่ทรงเคยทำมาในปี ค.ศ. 1870 เมื่อเสด็จกลับมาแล้วก็ไม่มีพระราชประสงค์ที่จะใช้มงกุฎอิมพีเรียลสเตทอีกในพิธีที่เป็นทางการอีก ซึ่งอาจจะเป็นเพราะน้ำหนักของมงกุฎและความไม่สะดวกที่จะทรง และอาจจะเป็นได้ว่าถ้าทรงมงกุฎอิมพีเรียลสเตทแล้วก็จะทำให้ไม่สามารถคลุมพระเกศาด้วยผ้าคลุมแม่หม้ายได้ พระองค์จึงมีพระราชโองการให้สร้างมงกุฎใหม่ขึ้นแทนที่ ซึ่งใช้ประโยชน์ได้ทั้งในการทำพระราชพิธีที่เป็นทางการ และในการทรงเครื่องทรงแม่หม้ายตามพระราชประสงค์ส่วนพระองค์
การออกแบบ.
การออกแบบเป็นไปตามการออกแบบมงกุฎของพระมหากษัตริย์แห่งสหราชอาณาจักร ที่ประกอบด้วยโค้งครึ่งวงกลมสี่โค้งที่มียอดเหนือจุดที่โค้งตัดกัน โค้งแต่ละโค้งแล่นขึ้นไปยังลูกโลกซึ่งรองรับกางเขนแพตตี (cross pattée) ที่ตั้งอยู่บนขอบฐานของมงกุฎ ระหว่างกางเขนก็สลับกับสัญลักษณ์ดอกลิลลี (fleur-de-lis) แต่เพราะขนาดของมงกุฎที่เล็กมาก (เส้นผ่าศูนย์กลาง 9 เซนติเมตร สูง 10 เซนติเมตร) ภายในจึงไม่มีกำมะหยี่ที่เป็นหมวกเช่นมงกุฎอื่น ๆ ตัวมงกุฎสร้างโดยบริษัทอาร์และเอส การ์ราร์ด
อัญมณี.
มงกุฎเพชรพระราชินีนาถวิคตอเรียสร้างด้วยเงินฝังด้วยเพชร 1,187 เม็ด เพชรเป็นสิ่งที่แม่หม้ายสามารถใช้ได้ แต่ห้ามใช้อัญมณีที่เป็นสี เพชรที่ใช้ฝังมาจากสร้อยพระศอของพระองค์เอง
การใช้.
พระราชินีนาถวิคตอเรียใช้มงกุฎนี้ครั้งแรกในการเปิดประชุมรัฐสภาที่ตึกรัฐสภาเวสต์มินสเตอร์ เมื่อวันที่ 9 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1871 และหลังจากนั้นก็ทรงสวมในพระราชพิธีต่าง ๆ ที่ต้องมีการสวมมงกุฎ
หลังสมัยพระราชินีนาถวิคตอเรีย.
มงกุฎเพชรพระราชินีนาถวิคตอเรีย สำหรับตามทางการแล้วเป็นพระราชสมบัติส่วนพระองค์ของพระราชินีนาถวิคตอเรียมิได้เป็นของสถาบันพระมหากษัตริย์แห่งสหราชอาณาจักร ฉะนั้นจึงมิได้เป็นส่วนหนึ่งของเครื่องราชกกุธภัณฑ์แห่งสหราชอาณาจักร แต่ในพินัยกรรมของพระองค์ทรงทิ้งมงกุฎให้กับสถาบันพระมหากษัตริย์แห่งสหราชอาณาจักรฉะนั้นจึงกลายเป็นส่วนหนึ่งของเครื่องราชกกุธภัณฑ์โดยปริยาย
ต่อมาสมเด็จพระราชินีอเล็กซานดราในสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 ทรงใช้ในบางโอกาส และหลังจากนั้นก็ใช้โดยพระราชินีองค์ต่อมาสมเด็จพระราชินีแมรี แต่หลังจากสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 พระสวามีเสด็จสวรรคตแล้วพระองค์ก็ทรงเลิกใช้ เมื่อพระราชินีองค์ใหม่สมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธทรงตัดสินพระทัยที่จะไม่ใช้มงกุฎเพชรพระราชินีนาถวิคตอเรีย มงกุฎนี้ก็ถูกนำไปเก็บไว้ที่หอคอยแห่งลอนดอนในปี ค.ศ. 1937
แอ็กเซล

แอ็กเซล  เป็นตัวละครในเกมชุดร็อคแมน X เป็นตัวละครความลับอีกคนหนึ่งซึ่งไม่ทราบว่าใครสร้าง แต่ความสามารถเป็นเลิศคือการหลบ, การยิงอย่างแม่นยำ, การกอบปี้ DNA ของศัตรูได้ ความลับสุดยอดที่ยังสรุปไม่ได้ คงต้องรอข้อมูลจากแคปคอมเท่านั้น
ประวัติตามท้องเรื่อง.
เรื่องราวของแอ็กเซลผู้นี้เริ่มจากร็อคแมน X7ชึ่งเมื่อก่อนอยู่ในกลุ่ม Red Alert หัวหน้ากลุ่มชื่อ เรด เป็นคนที่แอ็กเซลนับถือมากที่สุดจนมีการก่อจลาจลทำให้แอ็กเซลถูกทิ้งและหนีออกมาจนเจอกับซีโร่ ซึ่งก็ตามไปที่อีเร็กกูล่าฮันเตอร์เจอกับ X ซึ่งเจอกับแล้วก็ถูกจับกุมแต่ได้ซีโร่อธิบายให้ X ฟังจนช่วยไว้และก็ได้เข้ารวมกับซีโร่เพื่อช่วยโลก แต่ทว่าเรดถูกซิกม่าจับตามองอยู่ จนในที่สุดแอ็กเซลต้องสู้กับเรดจนเรดหายไปจากกองซากฐานซิกม่าที่ทับถมอยู่ และเมื่อสู้กับซิกม่าก็ได้แอบใช้ DNA ของเรดหลอกให้ซิกม่าเข้ามาใกล้จนยิงใส่หน้าผากจนตกลงเหวไป แล้ว X ยังไม่ค่อยไว้ใจแต่บอกว่า"ฝีมือใช้ได้"เท่านั้น
และในภาคร็อคแมน X8เหตุการณ์ไม่คาดฝันเมื่อได้ข่าวว่ามีคนสร้างเรพลิบรอยที่สามารถใช้ DNA ได้นั้นคือ ลูมินี่ ทำให้เขาสงสัยว่าใช่เขาที่สร้างเราหรื่อเปล่า และเมื่อรู้ไม่นานในฐานบนดวงจันทร์ได้เขาสู้กับลูมินี่จนได้รู้ว่าเขาคือต้นแบบซึ่งอธิบายได้ว่าเขาลูมินี่เลียนแบบในตัวเขาโดยลอกต้นแบบมาทำหุ่นยนต์สงครามแทน รู้เช่นนี้ แอ็กเซลถึงกับแค้นใจที่ลูมินี่ทำแบบนี้ จนสุดท้ายแอ็กเซลโดยอะไรบางอย่างที่ลูมินี่ทิ้งเอาไว้และอื่นๆ ยังไม่ทราบแน่ชัดว่าจะมี ร็อคแมน X9 หรือไม่ ในร็อคแมน ZX Adventเซเบอร์เอลฟ์ในไลย์ฟเมตัล A คือแอ็กเซลความสามารถสูงกว่าตัวเก่าเมื่อ 300 ปีก่อนผู้สร้างคือ มาสเตอร์ อัลเบอร์
อ่านแล้ว งง ใครรู้รายละเอียดมาเรียบเรียงใหม่ที ขอร้อง
อาเมอร์แอ็กเซล.
ชื่อเกราะ:White Axl
AT:A บัสเตอร์
Ultimate AT:-
ความสามารถอื่นๆ:ขณะใช้ DNA ไม่ลด,ยิงเหาะได้นาน
Helmet Part:-
Body Part:-
Arm Part:-
Leg Part:-
อื่นๆ :-
สงครามต่อต้านการก่อการร้าย

สงครามต่อต้านการก่อการร้าย  เป็นคำที่ใช้ทั่วไปกับการทัพทางทหารระหว่างประเทศซึ่งเริ่มต้นอันเป็นผลมาจากวินาศกรรม 11 กันยายน พ.ศ. 2544 ต่อสหรัฐ การทัพครั้งนี้มีเป้าหมายเพื่อกำจัดอัลกออิดะห์และองค์การก่อการร้ายอื่นๆ สหราชอาณาจักร ประเทศสมาชิกเนโทอื่นๆ และประเทศนอกกลุ่มเนโทเข้าร่วมในความขัดแย้งนี้ด้วยเช่นกัน
คำว่า "สงครามต่อต้านการก่อการร้าย" นี้ ประธานาธิบดีจอร์จ ดับเบิลยู. บุช แห่งสหรัฐใช้เป็นคนแรกเมื่อวันที่ 20 กันยายน 2544 รัฐบาลบุชและสื่อตะวันตกได้ใช้คำดังกล่าวหมายถึงการต่อสู้ทางทหาร การเมือง ชอบด้วยกฎหมายและเชิงความคิดทั่วโลก โดยมุ่งเป้าทั้งองค์การที่ถูกระบุว่าเป็นผู้ก่อการร้ายและรัฐบาลที่ถูกกล่าวหาว่าสนับสนุนการก่อการร้าย
เหตุการณ์ก่อนวินาศกรรม 11 กันยายน.
จุดกำเนิดของอัลกออิดะห์ในฐานะเครือข่ายที่ปลุกปั่นการก่อการร้ายทั่วโลกและฝึกผู้ปฏิบัติการสามารถสืบย้อนไปได้ถึงสงครามในอัฟกานิสถานของโซเวียต (ธันวาคม 2522 – กุมภาพันธ์ 2532) สหรัฐสนับสนุนกองโจรมุญาฮิดีนอิสลามต่อกองทัพสหภาพโซเวียตและสาธารณรัฐประชาธิปไตยอัฟกานิสถาน ในเดือนพฤษภาคม 2539 กลุ่มแนวร่วมอิสลามโลกเพื่อญิฮาดต่อต้านยิวและครูเสด (WIFJAJC) ที่ได้รับการสนับสนุนโดยอุซามะฮ์ บิน ลาดิน และภายหลังปฏิรูปเป็นอัลกออิดะห์ เริ่มต้นตั้งฐานปฏิบัติการขนาดใหญ่ในอัฟกานิสถาน ซึ่งรัฐบาลฏอลิบานที่เป็นอิสลามสุดโต่งเถลิงอำนาจในปีเดียวกันนั้น ในเดือนกุมภาพันธ์ 2542 อุซามะฮ์ บิน ลาดินลงนามในฟัตวาห์ในฐานะผู้นำอัลกออิดะห์ ประกาศสงครามต่อชาติตะวันตกและอิสราเอล ต่อมา ในเดือนพฤษภาคมปีเดียวกัน อัลกออิดะห์เผยแพร่วิดีทัศน์ประกาศสงครามต่อสหรัฐและชาติตะวันตก
หลังเหตุระเบิดสถานทูตสหรัฐในเคนยาและแทนซาเนีย ประธานาธิบดีบิล คลินตันแห่งสหรัฐเปิดฉากปฏิบัติการอินฟินิทรีช (Operation Infinite Reach) การทัพทิ้งระเบิดในซูดานและอัฟกานิสถานต่อเป้าหมายที่สหรัฐยืนยันว่าเกี่ยวข้องกับ WIFJAJC แต่ประเทศอื่นตั้งคำถามว่า โรงงานผลิตยาในซูดานถูกใช้เป็นโรงงานการสงครามเคมีหรือไม่ โรงงานดังกล่าวผลิตยาต้านมาลาเรียในภูมิภาคเป็นจำนวนมาก และราว 50% ของความต้องการยาในซูดาน การโจมตีดังกล่าวไม่สามารถสังหารผู้นำ WIFJAJC หรือฏอลิบานได้แม้แต่คนเดียว
ต่อมาเป็นแผนลับโจมตีสหัสวรรษ พ.ศ. 2543 ซึ่งรวมความพยายามวางระเบิดท่าอากาศยานนานาชาติลอสแอนเจลิส ในเดือนตุลาคม 2543 เกิดเหตุวางระเบิดยูเอสเอส "โคล" ตามด้วยวินาศกรรม 11 กันยายน พ.ศ. 2544
ข้อความ.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
โรงเรียนนวมินทราชูทิศ กรุงเทพมหานคร

โรงเรียนนวมินทราชูทิศ กรุงเทพมหานคร เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่ ประเภทสหศึกษา ตั้งอยู่เลขที่ 115 หมู่ 11 ซอยนวมินทร์ 163 (อมรวิวัฒน์) ถนนนวมินทร์ แขวงนวลจันทร์ เขตบึงกุ่ม กรุงเทพมหานคร เป็นโรงเรียนสหศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา กรุงเทพมหานคร เขต 2 สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ ก่อตั้งวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2528 โดยกระทรวงศึกษาธิการ มี นายกนก จันทร์ขจร เป็นผู้อำนวยการท่านแรก
ประวัติ.
โรงเรียนนวมินทราชูทิศ กรุงเทพมหานคร ได้จัดตั้งขึ้นเพื่อเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เนื่องในวโรกาสที่ทรงเจริญ พระชนมพรรษา ครบ 5 รอบ ในวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2530 โดยมีนายประสงค์ อ้นสุวรรณ ผู้สนใจในการศึกษาได้ติดต่อและประสานงาน เรื่องการบริจาคที่ดินจากคหบดีและคหปตานี ซึ่งเป็นเครือญาติจำนวน 6 ราย ดังนี้ คือ
ร่วมกันบริจาคที่ดินจำนวน 17 ไร่ 24 ตารางวา 
ประกาศตั้งโรงเรียนเมื่อวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2528 ใช้ชื่อว่าโรงเรียนนวมราชูทิศ กรุงเทพมหานคร มีนายกนก จันทร์ขจร ผู้อำนวยการโรงเรียนมักกะสันพิทยา รักษาการในตำแหน่งครูใหญ่ เปิดทำการสอนนักเรียนรุ่นแรกจำนวน 307 คน ในปีการศึกษา 2528 โดยอาศัยอาคารเรียนของโรงเรียนแย้มจาดวิชชานุสรณ์และมีอาจารย์จากโรงเรียนมักกะสันพิทยา จำนวน 6 ท่านดำเนินการจัดการเรียนการสอน
ต่อมากระทรวงศึกษาธิการเห็นสมควรเปลี่ยนชื่อโรงเรียน เพื่อความสมบูรณ์และความไพเราะในเชิงอักษรศาสตร์ จึงได้ประกาศ ให้เปลี่ยนชื่อโรงเรียนเป็น โรงเรียนนวมินทราชูทิศ กรุงเทพมหานคร เมื่อวันที่ 14 สิงหาคม พ.ศ. 2528
วันที่ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2528 โรงเรียนได้ประกอบพิธีวางศิลาฤกษ์อาคารเรียนทรงไทย 3 ชั้น หลังแรก โดย นายกรัฐมนตรี พลเอก เกรียงศักดิ์ ชมะนันท์ เป็นประธานในพิธี อาคารหลังนี้ไดรับความอนุเคราะห์จากพระราชปัญญาโกศล เป็นประธาน อุปถัมภ์มูลนิธินวมราชานุสรณ์ และองค์อุปถัมภ์ โรงเรียนนวมินทราชูทิศ กรุงเทพมหานคร (ในขณะนั้น) เป็นจำนวนเงิน 12 ล้านบาท โรงเรียนจึงได้ ตั้งชื่ออาคารหลังนี้ว่า อาคารพระราชปัญญาโกศล
ต่อมาในปีการศึกษา 2529 จึงได้ย้ายมาเรียนในอาคารชั่วคราวที่ชุมชนได้ร่วมใจกันสร้าง เป็นสถานที่เรียนบนที่ดินของโรงเรียน โดยสามารถใช้ประโยชน์จากอาคารพระราชปัญญาโกศลบางส่วนเป็นห้องเรียน และสำนักงาน
โรงเรียนนวมินทราชูทิศ กรุงเทพมหานครและโรงเรียนอีก 4 โรงเรียนในกลุ่มโรงเรียนเฉลิมพระเกียรตินวมินทราชูทิศ 5 ภูมิภาค ได้รับพระราชทานพระบรมราชานุญาต ให้อัญเชิญพระมหาพิชัยมงกุฎครอบอุณาโลม รองรับด้วยโมลี 2 ชั้น มีชื่อแต่ละโรงเรียนอยู่ภายใน เป็นตราสัญลักษณ์ประจำโรงเรียน และเข็มตราสัญลักษณ์ประดับอกเสื้อนักเรียน เมื่อวันที่ 29 ธันวาคม พ.ศ. 2535
ปัจจุบัน มีอาคารเรียนแบบพิเศษ 4 ชั้น รูปตัว E จำนวน 67 ห้องเรียน และอาคารพระราชปัญญาโกศล จำนวน 12 ห้อง อาคารหอประชุมแบบพิเศษ 2 ชั้น 1 หลัง อาคารพยาบาล 1 หลัง อาคารประชาสัมพันธ์ 1 หลัง และอาคารโรงฝึกงาน 2 ชั้น 1 หลัง
อาซาจ เวนเทรส

อาซาจ เวนเทรส  เป็นตัวละครในเรื่องแต่งชุด"สตาร์ วอร์ส" มีบทบาทในเรื่องแต่งเสริมช่วงเหตุการณ์สงครามโคลน รวมถึงภาพยนตร์การ์ตูนเรื่อง"" และ
อาซาจ เวนเทรส เป็นเจไดมืดชาวรัตตาทากี อาจถือได้ว่าเป็นผู้รับใช้แห่งด้านมืดที่น่าเกรงกลัวที่สุดคนหนึ่งของเคานท์ดูกู แท้จริงแล้วเวนเทรสเคยได้รับการฝึกเป็นเจไดมาก่อนสมัยเป็นเด็กบนดาวรัตตาทากบ้านเกิด ภายใต้การฝึกฝนของอัศวินเจไดไค นาเรก อย่างไรก็ดี หลังจากที่นาเรกถูกสังหาร เวนเทรสยอมจำนนต่อความโกรธและเริ่มเดินเข้าสู่หนทางของด้านมืด เธอใช้กระบี่แสงของอาจารย์ร่วมกับกระบี่แสงของตนเองฝึกฝนรูปแบบการใช้กระบี่แสงสองมือแบบนิมาน/จาร์ไค ก่อนที่จะสังหารขุนศึกแห่งรัตตาทากและถือตัวเองขึ้นเป็นแทน
ต่อมา พฤติการณ์ของเวนเทรสไปเข้าสู่สายตาของเคานท์ดูกู และหลังจากที่ได้ทดสอบฝีมือของเธอแล้วเวนเทรสก็ได้เป็นผู้บัญชาการคนหนึ่งในสมาพันธ์ระบบดาวอิสระ ในช่วงสงครามโคลน เวนเทรสได้กลายเป็นหนึ่งในบุคคลที่เป็นที่หวาดหลัวที่สุดคนหนึ่งในกาแลกซีจากการที่ได้สังหารเจไดไปหลายคน เมื่อสงครามดำเนินต่อไป เวนเทรสได้กลายเป็นศัตรูคู่อาฆาตกับอัศวินเจไดอนาคิน สกายวอล์คเกอร์ และอาจารย์เจไดโอบีวัน เคโนบี ซึ่งโอบีวันเชื่อว่าสามารถช่วยให้เวนเทรสได้ไถ่บาปได้ ระหว่างภารกิจส่วนตัวของโอบีวันในการดึงเวนเทรสกลับมาสู่ด้านสว่าง เธอได้รับบาดแผลหนักเกือบถึงแก่ชีวิตจากอนาคิน ก่อนที่จะแสร้งทำเป็นเสียชีวิตและหายตัวไป ด้วยปรารถนาจะเป็นอิสระจากเจได จากสงคราม และจากเคานท์ดูกู
เบื้องหลัง.
ความไม่เข้ากันของเนื้อหาจาก "Nightsisters".
การ์ตูนชุด "Star Wars: The Clone Wars" ซีซั่น 3 ตอนที่ 12 ชื่อตอน "Nightsisters" เล่าเรื่องราวเกี่ยวกับปูมหลังของเวนเทรสเอาไว้แตกต่างจากที่สื่ออื่นกล่าวถึง โดยระบุว่าเวนเทรสถือกำเนิดในหมู่ไนท์ซิสเตอร์ และถูกนำตัวไปโดยคนค้าทาส เพื่อแลกกับการไม่ให้ทั้งเผ่าต้องตกเป็นทาส (ไม่ใช่ชาวรัตตาทากีตามเนื้อหาเดิม) ต่อมานายทาสถูกโจรสลัดชาววีเควย์สังหาร โจรสลัดนี้ในเวลาต่อมามีเหตุให้ต้องต่อสู้กับเจไดไค นาเรก ซึ่งอาซาจใช้พลังกับโจรสลัดคนหนึ่ง เมื่อนาเรกเห็นจึงตัดสินใจรับมาเป็นศิษย์ ต่อมานาเรกและเวนเทรสได้ต่อสู้ร่วมกันและนาเรกถูกสังหาร เวนเทรสจึงโกรธจนเข้าสู่ด้านมืดไป นอกจากนี้ภาพยนตร์การ์ตูนยังแสดงไว้ชัดเจนว่าเดิมเวนเทรสเคยมีผม ต่างจากสื่ออื่นๆ ที่ระบุว่าเผ่าพันธุ์ของเธอไม่มีผมเป็นธรรมชาติ และให้เห็นภาพว่าก่อนที่เวนเทรสจะเข้าร่วมกับดูกู ได้ใช้กระบี่แสงสองเล่มซึ่งเป็นสีเขียวทั้งคู่ ต่างจาก "Star Wars: Republic" เล่ม 60 ที่มีภาพเวนเทรสใช้กระบี่แสงสีฟ้าสองเล่มทั้งก่อนและหลังการฝึกเป็นเจได รวมทั้งยังต่างจาก "Star Wars: Clone Wars" ตอนที่ 6 และ 7 ซึ่งเวนเทรสใช้กระบี่แสงสีเขียวเล่มหนึ่ง และสีฟ้าอีกเล่มหนึ่ง พ่อแม่ที่เป็นขุนศึกตามที่มีการกล่าวถึงใน "Hate and Fear" ก็ไม่ได้รับการกล่าวถึงในเรื่องปูมหลังฉบับใหม่นี้ด้วย
ลูกโลกประดับกางเขน

ลูกโลกประดับกางเขน  หมายถึงลูกกลมที่ด้านบนประดับด้วยกางเขน แปลมาจากภาษาละติน globus (ลูกกลม), gerere (สวมใส่), crux (กางเขน) ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ทางศาสนาคริสต์ของความมีอำนาจที่ใช้กันโดยทั่วไปในสมัยกลางและแม้ในปัจจุบันบนเหรียญ, เป็นรูปเคารพ หรือเป็นเครื่องราชกกุธภัณฑ์ การใช้ลูกโลกประดับกางเขนเป็นสัญลักษณ์ความมีอำนาจของพระเยซู (กางเขน) บนโลกมนุษย์ (ลูกกลม) ที่ใช้ถือโดยประมุขของอาณาจักรบนโลก หรือในทางสัญลักษณ์โดยเทวดา เมื่อถือโดยพระเยซูเองในรูปเคารพในศิลปะตะวันตกก็จะเรียกว่า “Salvator Mundi” (พระมหาไถ่แห่งโลก)
ประวัติ.
การใช้ลูกโลกประดับกางเขนที่มีหลักฐานให้เห็นเป็นครั้งแรกใช้กันในคริสต์ศตวรรษที่ 5 หรืออาจจะตั้งแต่ระหว่างปี ค.ศ. 395 ถึงปี ค.ศ. 408 บนด้านหลังของเหรียญของจักรพรรดิอาร์เคดิอัส แต่ที่ทราบแน่นอนคือเมื่อมาถึงปี ค.ศ. 423 พบบนด้านหลังของเหรียญของจักรพรรดิธีโอโดเซียสที่ 2 (Theodosius II)
สัญลักษณ์ทางจักษุของการมีโลกอยู่ในอุ้งมือ (ละติน “orbis terrarum” = กลุ่มประเทศล้อมโลก หรือที่มาของคำว่า “orb”) หรือบางครั้งที่แสดงอำนาจมากกว่านั้นโดยการเหยียบไว้ใต้ฝ่าเท้า เป็นการสื่ออย่างชัดแจ้งถึงความมีอำนาจที่ใช้กันมาตั้งแต่ในประวัติศาสตร์โบราณก่อนหน้าที่จะคริสต์ศาสนาจะเป็นที่แพร่หลายแล้ว ประชาชนชาวโรมันมีความคุ้นเคยกับลูกโลกเกลี้ยง ๆ ที่ไม่ประดับด้วยกางเขนที่ใช้เป็นสัญลักษณ์แทนโลกหรือจักรวาลอยู่แล้ว และเป็นสิ่งที่จักรพรรดิใช้เพื่อแสดงความมีอำนาจเหนือสิ่งทั้งสอง เช่น บนเหรียญจากรัชสมัยของจักรพรรดิคอนสแตนตินที่ 1 ที่พบในคริสต์ศตวรรษที่ 4 เป็นพระฉายาลักษณ์ของพระองค์ที่มีลูกโลกอยู่ในอุ้งพระหัตถ์ และจากรัชสมัยของจักรพรรดิเฮเดรียน ที่พบในคริสต์ศตวรรษที่ 2 เป็นรูปเทพเซลัสยืนเหยียบโลกด้วยเท้าข้างหนึ่ง
เมื่อคริสต์ศาสนาเริ่มเป็นที่แพร่หลายอย่างกว้างขวางขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 5 ก็มีการเติมกางเขนขึ้นบนลูกโลกที่กลายมาเป็น “ลูกโลกประดับกางเขน” ที่เป็นสัญลักษณ์ของพระเจ้าของคริสต์ศาสนาที่มีอำนาจเหนือทุกอย่างในโลก ตามการใช้ทางสัญลักษณ์ทางคริสต์ศาสนาพระจักรพรรดิหรือพระมหากษัตริย์จะเป็นผู้ถือโลกในอุ้งพระหัตถ์แทนพระเป็นเจ้า แต่สำหรับผู้ที่มิได้นับถือศาสนาคริสต์ผู้ที่คุ้นเคยกับลูกโลกของผู้นอกศาสนา (pagan orb) การใช้ “ลูกโลกประดับกางเขน” ก็เป็นการประกาศถึงชัยชนะของสถาบันคริสต์ศาสนา
ในการสร้างรูปสัญลักษณ์ในยุคกลางขนาดของสิ่งที่แสดงบ่งถึงความสัมพันธ์ของความสำคัญต่อกันของสิ่งที่ปรากฏในสัญลักษณ์รอบข้าง ลูกโลกจะมีขนาดเล็กและประมุขหรือเทพจะมีขนาดใหญ่กว่าเพื่อที่จะเน้นความสำคัญขององค์ประกอบแต่ละอย่าง แม้ว่าจะเป็นสัญลักษณ์ของอำนาจเหนืออาณาจักรโลกแต่การใช้ก็จำกัดอยู่ในหมู่ประมุขของเพียงไม่กี่ราชอาณาจักรเท่านั้น
มงกุฎเซนต์เวนสลาส

มงกุฎเซนต์เวนสลาส  เป็นมงกุฎที่เป็นส่วนหนึ่งของเครื่องราชกกุธภัณฑ์แห่งราชอาณาจักรโบฮีเมียที่สร้างเมื่อปี ค.ศ. 1347 พระมหากษัตริย์องค์ที่สิบเอ็ดของโบฮีเมียของราชวงศ์ลักเซมเบิร์กและพระจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์จักรพรรดิชาร์ลส์ที่ 4 เป็นผู้มีพระราชโองการให้สร้างสำหรับพระราชพิธีบรมราชาภิเศกของพระองค์เองและทรงอุทิศพระมหามงกุฎให้แก่นักบุญองค์แรกของโบฮีเมียนักบุญเวนสลาส หลังจากนั้นก็ทรงมอบให้แก่สถาบันพระมหากษัตริย์โบฮีเมียเพื่อใช้ในการราชาภิเษกพระจักรพรรดิในโอกาสข้างหน้า นอกจากนั้นก็ยังมีพระราชโองการให้เก็บรักษาไว้ที่มหาวิหารเซนต์ไวทัสในปราสาทปราก “มงกุฎเซนต์เวนสลาส” ใช้เป็นครั้งสุดท้ายในงานพระราชพิธีบรมราชาภิเศกของพระเจ้าเฟอร์ดินันด์ที่ 1 แห่งออสเตรียในปี ค.ศ. 1836
แบบ.
มงกุฎเซนต์เวนสลาสทำจากทองที่เกือบบริสุทธิ์ราว 21 ถึง 22 กะรัต (88 ถึง 92 %) และประดับด้วยอัญมณีและไข่มุกที่ประกอบด้วยแซฟไฟร์ 19 เม็ด, สปิเนล (spinel) 44 เม็ด, ทับทิม 1 เม็ด, มรกต 30 เม็ด และไข่มุก 20 เม็ด
ตำนาน.
กล่าวกันว่าถ้าผู้ใดที่ไม่มีสิทธิในการครองราชบัลลังก์ที่ถูกต้องสวมมงกุฎนี้แล้วก็จะเสียชีวิตภายในหนึ่งปีหลังจากนั้น ผู้ที่เชื่อตำนานนี้ก็มีข้อพิสูจน์เมื่อระหว่างสงครามโลกครั้งที่สองเมื่อไรน์ฮาร์ด เฮย์ดริครองผู้พิทักษ์ของรัฐในอารักขาแห่งโบฮีเมียและมอนโรเวียแอบสวมมงกุฎเพราะเชื่อว่าตนเองเป็นผู้นำผู้ยิ่งใหญ่ และถูกลอบสังหารเพียงไม่ถึงปีหลังจากนั้นโดยผู้ต่อต้านนาซีชาวเช็ค
แหล่งข้อมูลอื่น.
เครื่องราชกกุธภัณฑ์
คริส มาร์ติน

คริสโตเฟอร์ แอนโทนี จอห์น มาร์ติน  หรือ คริส มาร์ติน เกิดวันที่ 2 มีนาคม ค.ศ. 1977 เป็นนักร้อง-นักแต่งเพลงชาวอังกฤษ และมีฐานะเป็นนักร้องนำแห่งวงโคลด์เพลย์ วงออลเทอร์นาทิฟร็อกจากประเทศอังกฤษ
คริส มาร์ติน เกิดที่ เอ็กซิเตอร์ เดวอน ประเทศอังกฤษ บิดาเป็นนักบัญชี ส่วนมารดาเป็นครูสอนดนตรี มาร์ตินเข้าร่วมวงดนตรีครั้งแรกตั้งแต่ยังเรียนอยู่มัธยม เขาและเพื่อนร่วมกันตั้งวงดนตรีในชื่อ "The Rockin' Honkies"
ในปี ค.ศ. 1997 ระหว่างที่มาร์ตินกำลังศึกษาอยู่ที่ยูนิเวอร์ซิตี้คอลเลจลอนดอน เขาและเพื่อนร่วมวงโคลด์เพลย์ในปัจจุบันได้แก่ จอนนี บั๊คแลนด์, วิล แชมป์เปียน และกาย เบอร์รีแมนได้เริ่มฟอร์มวงกัน จนกระทั่ง โคลด์เพลย์ได้ออกอัลบั้มแรกชื่อ "Parachutes" ในปี ค.ศ. 2000 ซึ่งประสบความสำเร็จเป็นอย่างดีด้วยยอดจำหน่ายกว่า 5 ล้านชุด และรางวัลต่างๆ รวมไปถึง รางวัลแกรมมี สาขาอัลบั้มอัลเทอร์เนทีฟยอดเยี่ยม อัลบั้มต่อๆมาของโคลด์เพลย์ อย่าง "A Rush of Blood to the Head", "X&Y", และ "Viva la Vida or Death and All His Friends" ก็ประสบความสำเร็จเป็นอย่างดีเช่นกัน
ด้านชีวิตส่วนตัว มาร์ตินเคยสมรสกับ กวินเน็ธ พัลโทรว์ นักแสดงสาวชาวอเมริกันในปี ค.ศ. 2003 ทั้งคู่มีบุตรด้วยกัน 2 คน บุตรสาวคนโต ชื่อว่า แอปเปิ้ล บลายธ์ อลิสัน มาร์ติน (เกิด 14 พฤษภาคม ค.ศ. 2004) และบุตรชายคนเล็กชื่อ โมเสส บรูซ แอนโทนี มาร์ติน (เกิด 8 เมษายน ค.ศ. 2006) ในช่วงที่มาร์ตินใช้ชีวิตคู่พัลโทรว์นั้น ได้ประพฤติตนเป็นมังสวิรัติ และเล่นโยคะเป็นประจำ นอกจากนี้ เขายังไม่ดื่มแอลกอฮอล์ และไม่สูบบุหรี่อีกด้วย ด้านกีฬา คริส มาร์ตินเป็นแฟนบอลผู้สนับสนุนของสโมสรฟุตบอลเอ็กซิเตอร์ซิตี ซึ่งเป็นสโมสรฟุตบอลประจำบ้านเกิดที่เมืองเอ็กซิเตอร์ 
ในปี ค.ศ. 2014 คริส มาร์ตินและกวินเน็ธ พัลโทรว์ได้ประกาศว่าแยกกันอยู่ ต่อมาในปี ค.ศ. 2016 ทั้งคู่ได้หย่าขาดจากกัน หลังจากนั้นมาร์ตินคบหากับดาโกตา จอห์นสัน นักแสดงชาวอเมริกันตั้งแต่เดือนตุลาคม ค.ศ. 2017
ดิลี

ดิลี  เป็นเมืองหลวงและเมืองใหญ่ที่สุดของประเทศติมอร์-เลสเต ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศ และยังเป็นศูนย์กลางการคมนาคมขนส่งที่มีประชากรอาศัยประมาณ 150,000 คน (สถิติปี 2021)
การคมนาคม.
ดิลีเป็นที่ตั้งของท่าอากาศยานนานาชาติประธานาธิบดีนีกูเลา ลูบาตู (Presidente Nicolau Lobato International Airport) เป็นสนามบินนานาชาติเพียงแห่งเดียวในติมอร์-เลสเต และท่าเรือดิลี ท่าเรือสำคัญของประเทศ
ชนเดนส์

ชนเดนส์  เป็นชนเจอร์มานิคที่ตั้งถิ่นฐานอยู่ทางใต้ของสวีเดนในปัจจุบันและเกาะของเดนมาร์กและต่อมาในคาบสมุทรจัตแลนด์ และกล่าวถึงโดยจอร์แดนนักประวัติศาสตร์ชาวโรมันในหนังสือ “Getica”, โดยนักปราชญ์โพรโคเพียส (Procopius) และโดยนักบุญเกรกอรีแห่งทัวร์ส
ในการบรรยายถึงกลุ่มชนสแกนด์ซา (Scandza) ในสแกนดิเนเวียจอร์แดนกล่าวถึงชน “Dani” ว่าเป็นกลุ่มเดียวกับ “Suetidi” (ชนสวีด (สวีเดน) หรือ “Svitjod”?) และเป็นกลุ่มชนที่ขับไล่และยึดที่ดินของชน “Heruli”
เสวน แอกเกเสน (Svend Aggesen) นักประพันธ์จากคริสต์ศตวรรษที่ 12 กล่าวถึงกษัตริย์แดนผู้ที่เป็นที่มาของชื่อชนกลุ่มนี้ “เดนส์”
ชนเดนส์ในบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์.
ชนเดนส์เริ่มเข้ามารุกรานบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์ ราว ค.ศ. 800 และตามมาด้วยผู้มาตั้งถิ่นฐานเป็นระลอก ๆ ที่เริ่มราว ค.ศ. 865 โดยพี่น้องฮาล์ฟดัน รากนาร์สสัน (Halfdan Ragnarsson) และไอวาร์เดอะโบนเลสส์ (Ivar the Boneless) ที่มาพำนักในช่วงฤดูหนาวที่ในบริเวณอีสต์แองเกลีย จากนั้นฮาล์ฟดันและไอวาร์ก็เดินทางขึ้นไปทางเหนือและยึดนอร์ทธัมเบรียได้ในปี ค.ศ. 867 และต่อมายอร์ค ชนเดนส์รุกรานไอร์แลนด์ในปี ค.ศ. 853 ตามด้วยผู้ไปตั้งถิ่นฐานผู้กลืนไปกับผู้ตั้งถิ่นฐานอยู่แต่เดิมและกลายเป็นคริสต์ศาสนิกชน
กลุ่มไวกิงที่มีชื่อเสียงที่สุดก็ได้แก่กลุ่มทิลสเต็ด (Tilsted Clan) ผู้นำของกลุ่มนี้คือ “The Grey” เป็นหัวหน้าเผ่าคนโปรดคนหนึ่งของสเวน ฟอร์คเบียร์ด กลุ่มทิลสเต็ดเป็นกลุ่มที่ในปี ค.ศ. 991 เป็นผู้นำในการการโจมตีของเดนส์ในเอสเซ็กซ์ในยุทธการมาลดอน (Battle of Maldon) ผู้หว่านล้อมให้อัครบาทหลวงซิเจอริคแห่งแคนเตอร์บรีให้ถวายคำแนะนำให้พระเจ้าเอเธลเรดจ่ายเงินให้เดนส์เป็นจำนวนหมื่นปอนด์เพื่อให้หยุดยั้งการรุกราน.
สามปีต่อมาในปี ค.ศ. 994 สเวน ฟอร์คเบียร์ดและโอลาฟ ทริกวาสัน (Trygvason) กลับไปล้อมลอนดอนและพยายามเข้าปล้นแต่ไม่สำเร็จ ตำนานกล่าวว่าเพียงแต่เห็นเงาของทิลสเต็ดท่ามกลางกองทัพไวกิงเท่านั้นฝ่ายแองโกล-แซ็กซอนก็จ่ายค่าป้องกันไม่ให้รุกรานแก่เดนส์อีก จำนวนเงินที่ได้รับทำให้ฝ่ายเดนส์เห็นว่าการหาเงินวิธีนี้สะดวกกว่าการรุกรานให้เสียเลือดเสียเนื้อ
ทิลสเต็ดยังคงจงรักภักดีต่อสเวน ฟอร์คเบียร์ด ทิลสเต็ดเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1013 หลังจากที่ล่องเรือขึ้นไปบนลำน้ำฮัมเบอร์และเทร้นท์กับสเวน ฟอร์คเบียร์ดและพระราชโอรสคนูทเพื่อเป็นการยอมรับสเวนเป็นประมุขของบริเวณเดนลอว์
อนุสาวรีย์สามบูรพาจารย์

อนุสาวรีย์สามบูรพาจารย์ หรือ อนุสาวรีย์สามเสือแห่งเกษตร เป็นอนุสาวรีย์รูปเหมือนของสามบูรพาจารย์ผู้ริเริ่มสถาปนาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ คือพระช่วงเกษตรศิลปการ (ช่วง โลจายะ) หลวงสุวรรณวาจกกสิกิจ (ทองดี เรศานนท์) และหลวงอิงคศรีกสิการ (อินทรี จันทรสถิตย์) ประดิษฐาน ณ ลานอนุสาวรีย์สามบูรพาจารย์ หน้าสถาบันเกษตราธิการ สำนักงานปลัดกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ภายในมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตบางเขน
ประวัติ.
“สามเสือเกษตร” เป็นฉายาที่เจ้าพระยาธรรมศักดิ์มนตรี (สนั่น เทพหัสดิน ณ อยุธยา) ใช้เรียกแทนบุคคลสามคน ได้แก่ พระช่วงเกษตรศิลปการ (ช่วง โลจายะ) หลวงสุวรรณวาจกกสิกิจ (ทองดี เรศานนท์) และหลวงอิงคศรีกสิการ (อินทรี จันทรสถิตย์) ผู้มีคุณูปการในการพัฒนาวงการเกษตรไทยและเผยแพร่คุณประโยชน์ทางเกษตรกรรมไปสู่สาธารณชนซึ่งถือเป็นอาชีพหลักและอาชีพเดียวของราษฎรไทยในสมัยนั้นที่สร้างการเศรษฐกิจขึ้นอย่างเป็นระบบในประเทศไทย นอกจากนี้บุคคลทั้งสามยังเป็นผู้วางรากฐานการเกษตรและการศึกษาด้านเกษตรศาสตร์ของประเทศไทย อันนำไปสู่การสถาปนาสถาบันทางเกษตรศาสตร์เป็นการเฉพาะ และมีวิวัฒนาการมาเป็นมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ในปัจจุบัน 
จำเดิมในทศวรรษที่สามของการครบรอบการสถาปนามหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ณ พื้นที่ลานด้านหน้าสถาบันเกษตราธิการ สำนักงานปลัดกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ได้มีการสถาปนาอนุสาวรีย์หลวงสุวรรณวาจกกสิกิจ (ทองดี เรศานนท์) ขึ้น โดยมีหม่อมเจ้าสิทธิพร กฤดากร ประกอบพิธีเปิดอนุสาวรีย์ในวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2511 ซึ่งเป็นวันครบรอบปีที่ 25 แห่งการสถาปนามหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ต่อมาในวาระการครบรอบปีที่ 50 แห่งการสถาปนามหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ได้มีการสร้างอนุสาวรีย์พระช่วงเกษตรศิลปการ (ช่วง โลจายะ) และหลวงอิงคศรีกสิการ (อินทรี จันทรสถิตย์) เพิ่มเติมให้เป็นอนุสาวรีย์ "สามเสือแห่งเกษตร" และมีพิธีเปิดในวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2538
ลักษณะทางสถาปัตยกรรม.
อนุเสาวรีย์สามบูรพาจารย์มีลักษณะเป็นอนุสาวรีย์ประเภทบุคคล ประกอบด้วยรูปเหมือนบุคคลในท่ายืนสามคนตั้งเรียงลำดับ ดังนี้
ณ ฐานอนุสาวรีย์มีป้ายโลหะสำริด ปรากฏข้อความจารึกว่า
<templatestyles src="แม่แบบ:คำพูด/style.css" />อนุสาวรีย์ "สามเสือแห่งเกษตร" สร้างไว้เป็นสิ่งน้อมนำใจอนุชนให้รำลึกถึงบูรพาจารย์
ผู้ได้อุทิศตนร่วมกันทำงานด้วยความพากเพียร อดทน และเสียสละอย่างสูง เพื่อวางรากฐานการเกษตรแผนใหม่
และการศึกษาด้านการเกษตรให้เจริญก้าวหน้ามาตราบจนปัจจุบัน
ประกอบพิธีเปิด เมื่อวันพฤหัสบดีที่ 2 กุมภาพันธ์ พุทธศักราช 2538
รางวัลออสการ์ สาขาลำดับเสียงยอดเยี่ยม

รางวัลออสการ์ สาขาลำดับเสียงยอดเยี่ยม เป็นหนึ่งในรางวัลออสการ์โดยสถาบันศิลปะและวิชาการทางภาพยนตร์ที่มอบให้กับภาพยนตร์ที่มีการออกแบบเสียงหรือตัดต่อเสียงได้ดีเยี่ยม รางวัลนี้มักจะมอบให้กับ Supervising Sound Editor หรือ Sound Designer ของภาพยนตร์เรื่องนั้น ในปีหนึ่งๆ หากไม่มีภาพยนตร์ที่มีคุณสมบัติเหมาะสมที่จะได้รับการเสนอชื่อเข้าชิง การมอบรางวัลจะมอบเป็น Special Achievement Award
นับตั้งแต่อดีต รางวัลนี้ได้มีการเปลี่ยนชื่อดังนี้ 
ผู้ได้รับรางวัลและผู้มีชื่อเข้าชิง.
<templatestyles src="Legend/styles.css" />  ผู้ได้รับรางวัล
เจ้าคณะจังหวัด

เจ้าคณะจังหวัด เป็นพระสังฆาธิการที่ได้รับพระบัญชาแต่งตั้งจากสมเด็จพระสังฆราชไทย โดยผ่านมติการเห็นชอบของมหาเถรสมาคม และพระมหากษัตริย์โดยพระราชดำริ มีอำนาจหน้าที่การปกครองตามพระราชบัญญัติคณะสงฆ์และกฎมหาเถรสมาคม ในเขตจังหวัด, อำเภอ, ตำบล, วัด ในเขตปกครองของตน
เจ้าคณะอำเภอ

เจ้าคณะอำเภอเป็นตำแหน่งพระสังฆาธิการปกครองคณะสงฆ์ในระดับอำเภอ
รายนามเจ้าคณะอำเภอ (มหานิกาย).
"คณะสงฆ์หนกลาง ดูที่ รายนามเจ้าคณะอำเภอ ในคณะสงฆ์หนกลาง"
"คณะสงฆ์หนเหนือ ดูที่ รายนามเจ้าคณะอำเภอ ในคณะสงฆ์หนเหนือ"
"คณะสงฆ์หนตะวันออก ดูที่ รายนามเจ้าคณะอำเภอ ในคณะสงฆ์หนตะวันออก"
"คณะสงฆ์หนใต้ ดูที่ รายนามเจ้าคณะอำเภอ ในคณะสงฆ์หนใต้"
ประเสริฐ ชัยกิจเด่นนภาลัย

ประเสริฐ ชัยกิจเด่นนภาลัย (เกิด 31 สิงหาคม พ.ศ. 2500) ชื่อเล่น โจ เป็นนักการเมืองชาวไทย อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสมุทรปราการ สังกัดพรรคเพื่อไทย
ประวัติ.
นายประเสริฐ ชัยกิจเด่นนภาลัย เกิดเมื่อวันที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2500 ที่จังหวัดสมุทรปราการ นายประเสริฐจบการศึกษาระดับอนุปริญญา อุตสาหกรรมเคมีสิ่งทอ จากเทคนิคกรุงเทพ จบปริญญาตรี สาขาวิศวกรรมเคมีสิ่งทอ จากสถาบันเทคโนโลยีราชมงคล
นายประเสริฐ ดำรงตำแหน่งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรหลายสมัยนับตั้งแต่ลงสมัครในนามพรรคไทยรักไทยใน พ.ศ. 2544, พ.ศ. 2548 และในนามพรรคพลังประชาชนใน พ.ศ. 2550 ก่อนที่พรรคจะถูกยุบและย้ายไปสังกัดพรรคเพื่อไทย
นายประเสริฐ เป็นอีกคนหนึ่งที่ได้ร่วมการอภิปรายไม่ไว้วางใจ นายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ นายกรัฐมนตรี โดยนายประเสริฐเป็นผู้ตั้งฉายาให้แก่รัฐบาลของนายอภิสิทธิ์ว่า "รัฐบาลห้าสี" ต่อมาได้รับแต่งตั้งเป็นประธานคณะกรรมาธิการการวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ในสภาผู้แทนราษฎร
ลีแอน ไรมส์

มาร์กาเร็ต ลีแอน ไรม์ส  เกิดวันที่ 28 สิงหาคม ค.ศ. 1982 เป็นนักร้องเพลงคันทรี - ป็อป , นักแต่งเพลง และนักแสดงหญิงชาวอเมริกัน
ไรม์สเกิดที่เมืองเพิร์ล รัฐมิสซิสซิปปี ก่อนจะย้ายตามครอบครัวไปยังเมืองการ์แลนด์ รัฐเท็กซัส ไรม์เริ่มร้องเพลงเมื่อมีอายุเพียง 2 ปี และเริ่มเข้าประกวดในงานประกวดท้องถิ่นเมื่ออายุ 5 ปี และมีอายุ 11 ปี ไรม์สได้เซ็นสัญญาเป็นครั้งแรกกับค่ายเพลงอิสระชื่อ "Nor Ja Vak" และได้ออกอัลบั้ม 3 อัลบั้มภายใต้ต้นสังกัดดังกล่าว ก่อนจะได้พบกับ บิล แม็ค ดีเจและโปรโมเตอร์ ซึ่งเป็นผู้แต่งเพลง "Blue" ซิงเกิลเปิดตัวอย่างเป็นทางการของเธออีกด้วย 
ไรม์สเซ็นสัญญาอีกครั้งกับต้นสังกัด เคิร์บเรคคอร์ดส ในปี ค.ศ. 1995 ด้วยการสนับสนุนจาก บิล แม็ค "Blue" ซิงเกิลเปิดตัวของไรม์สจากอัลบั้มในชื่อเดียวกัน "Blue" ออกวางจำหน่ายในปี ค.ศ. 1996 อัลบั้มเปิดตัวที่อันดับ 3 ในชาร์ตบิลบอร์ด และอันดับ 1 ในชาร์ตอัลบั้มเพลงคันทรี ด้วยยอดจำหน่ายกว่า 123,000 ชุด และในปีต่อมา ไรม์สได้รับรางวัลรางวัลแกรมมี สาขาศิลปินหน้าใหม่ยอดเยี่ยม และสาขาอัลบั้มเพลงคันทรียอดเยี่ยม นับเป็นศิลปินอายุน้อยที่สุดที่ได้รับรางวัลแกรมมี คืออายุแค่ 14 ปีในขณะนั้น และยังเป็นศิลปินเพลงคันทรีคนแรกที่ได้รับรางวัลในสาขาศิลปินหน้าใหม่ยอดเยี่ยมอีกด้วย
ไรม์สยังโด่งดังจากซิงเกิล "How Do I Live" ในปี 1997 และซิงเกิล "Can't Fight The Moonlight" จากเรื่อง "Coyote Ugly" ซึ่งเธอได้ร่วมแสดงเป็นตัวประกอบเป็นตัวเองในตอนท้ายเรื่องด้วย
ด้านชีวิตส่วนตัว ไรม์สแต่งงานกับ ดีน เชียร์เมต หนึ่งในทีมแดนเซอร์ของเธอ ในดัลลัส เมื่อปี ค.ศ. 2002
เชสเตอร์ เอ. อาเทอร์

เชสเตอร์ อลัน อาเทอร์  (5 ตุลาคม ค.ศ. 1829-18 พฤศจิกายน ค.ศ. 1886) เป็นนักการเมืองชาวอเมริกัน ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา เป็นคนที่ 21
อาดอลฟ์ ตีแยร์

มารี โฌแซ็ฟ หลุยส์ อาดอลฟ์ ตีแยร์ ("-AIR", [maʁi ʒɔzɛf lwi adɔlf tjɛʁ]; 15 เมษายน ค.ศ. 1797#เปลี่ยนทาง 3 กันยายน ค.ศ. 1877) เป็นรัฐบุรุษและนักประวัติศาสตร์ชาวฝรั่งเศส เขาเป็นประธานาธิบดีที่มาจากการเลือกตั้งคนที่สองของฝรั่งเศส และเป็นประธานาธิบดีคนแรกแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่สาม
ตีแยร์เป็นหนึ่งในบุคคลสำคัญในการปฏิวัติเดือนกรกฎาคม เมื่อปี ค.ศ. 1830 ซึ่งเป็นการล้มล้างระบอบการปกครองภายใต้กษัตริย์ชาร์ลที่ 10 และเป็นการขึ้นเสวยราชสมบัติของกษัตริย์หลุยส์-ฟีลิปที่ 1 ที่มีแนวคิดเสรีนิยมมากกว่า และการปฏิวัติฝรั่งเศส ค.ศ. 1848 ซึ่งเป็นการล้มล้างการปกครองราชาธิปไตยของราชวงศ์บูร์บง และการจัดตั้งสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่สอง เขาดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีในช่วงระหว่างปี ค.ศ. 1836 และ ค.ศ. 1840 ผลงานที่สำคัญของเขาคือการก่อสร้างอาร์กเดอทรียงฟ์เดอเลตวลให้แล้วเสร็จ และการนำพระศพของจักรพรรดินโปเลียนจากเกาะเซนต์เฮเลนากลับคืนสู่ฝรั่งเศส เขาเป็นแกนนำฝ่ายตรงข้ามของหลุยส์-นโปเลียน โบนาปาร์ต (ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐที่สองในช่วงปี ค.ศ. 1848 จนถึง ค.ศ. 1852 และเป็นผู้ปกครองฝรั่งเศสในฐานะจักรพรรดินโปเลียนที่ 3 ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1852 จนถึง ค.ศ. 1871) ในช่วงที่นโปเลียนที่ 3 ยึดอำนาจรัฐบาลตนเองนั้น ตีแยร์ถูกจับกุมและถูกเนรเทศออกจากฝรั่งเศสในระยะเวลาหนึ่ง จากนั้นเขาก็กลับมาและกลายเป็นฝ่ายตรงข้ามของรัฐบาล
ภายหลังจากความปราชัยของฝรั่งเศสในสงครามฝรั่งเศส-ปรัสเซีย เขาได้รับเลือกให้เป็นผู้บริหารระดับสูงของรัฐบาลฝรั่งเศสชุดใหม่ และเป็นตัวแทนเจรจากับปรัสเซียเพื่อยุติสงคราม เมื่อกลุ่มกบฏคอมมูนปารีสยึดอำนาจในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1871 ตีแยร์ได้ออกคำสั่งให้กองทัพปราบปราม เมื่อเขามีอายุได้เจ็ดสิบสี่ปี เขาได้รับการเสนอชื่อให้เป็นประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐโดยสมัชชาแห่งชาติฝรั่งเศสในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1871 ผลงานที่สำคัญที่สุดของเขาในฐานะประธานาธิบดีคือการทำให้ทหารเยอรมันออกจากดินแดนส่วนใหญ่ของฝรั่งเศสได้เร็วกว่ากำหนดสองปี จากความขัดแย้งของฝ่ายค้านนิยมราชาธิปไตยในสมัชชาฝรั่งเศสและฝ่ายซ้ายนิยมสาธารณรัฐ ทำให้เขาประกาศลาออกจากตำแหน่งเมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม ค.ศ. 1873 และถูกสืบทอดตำแหน่งประธานาธิบดีโดยปาทริส เดอ มัก-มาอง และเขาถึงแก่อสัญกรรมในปี ค.ศ. 1877
ตัวเขายังเคยเป็นนักประวัติศาสตร์ที่มีชื่อเสียงอีกด้วย เขาได้เขียนหนังสือประวัติศาสตร์เล่มแรกเกี่ยวกับการปฏิวัติฝรั่งเศสประมาณ 10 เล่ม ซึ่งตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1823–1827 นักประวัติศาสตร์ โรเบิร์ต ทอมส์ กล่าวว่า "เป็นการกระทำทางการเมืองที่กล้าหาญในระหว่างการฟื้นฟูราชวงศ์บูร์บง...และมันเป็นส่วนหนึ่งของการยกระดับทางปัญญาของพวกเสรีนิยมเพื่อต่อต้านการปฏิวัติของพวกคลั่งเจ้า" เขายังเขียนหนังสืออีกยี่สิบเล่ม โดยเกี่ยวกับประวัติของคณะกงสุลและจักรวรรดิของนโปเลียน โบนาปาร์ต  ในปี ค.ศ. 1834 เขาได้รับการคัดเลือกให้เข้าสู่อากาเดมีฟร็องแซซอีกด้วย
มาร์กาเรตาแห่งโรมาเนีย

สมเด็จพระนางมาร์กาเรตาแห่งโรมาเนีย  หรือ มาร์กาเรตา ผู้พิทักษ์พระราชบัลลังก์โรมาเนีย  อดีตเจ้าหญิงแห่งโฮเฮนโซลเลิร์น (26 มีนาคม ค.ศ. 1949) เป็นพระราชธิดาพระองค์ใหญ่ใน สมเด็จพระเจ้ามีไฮที่ 1 แห่งโรมาเนีย กับ สมเด็จพระราชินีอานาแห่งโรมาเนีย แห่งโรมาเนีย พระองค์ทรงอยู่ในลำดับการสืบราชบัลลังก์อังกฤษ พระราชบิดาของพระองค์ทรงแต่งตั้งให้พระองค์เป็นรัชทายาทอย่างเป็นทางการในปี ค.ศ. 2007
พระนางมาร์กาเรตาไม่มีพระราชโอรสธิดา ดังนั้นรัชทายาทลำดับต่อไปคือพระน้องนางเธอเอเลนา พระขนิษฐาพระองค์รองของพระองค์ รวมทั้งในรัฐธรรมนูญฉบับล่าสุดในปี พ.ศ. 2466 ได้มีการจัดตั้งลำดับการสืบราชบัลลังก์โรมาเนียโดยใช้กฎหมายแซลิก ที่กล่าวว่าเจ้าหญิงมาร์กาเรตาและพระขนิษฐาทั้งหมดจะไม่สามารถสืบราชสมบัติต่อ
ในวันที่ 30 ธันวาคม ค.ศ. 2007 สมเด็จพระราชาธิบดีมีไฮที่ 1 ทรงแต่งตั้งเจ้าหญิงมาร์กาเรตาเป็นรัชทายาท สมเด็จพระราชาธิบดีไมเคิลที่ 1 ทรงเสนอให้รัฐบาลโรมาเนียให้พิจารณาฟื้นฟูสถาบันพระมหากษัตริย์ และควรล้มเลิกกฎหมายแซลิกแห่งการสืบราชบัลลังก์ และ เมื่อวันที่ 5 ธันวาคม ค.ศ. 2017 หลังจากการสวรรคตของสมเด็จพระราชาธิบดีมีไฮที่ 1 พระองค์ได้รับการสืบต่อเป็นผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์แห่งโรมาเนีย
ภาษาไทขาว

ภาษาไทขาว, ภาษาไตขาว หรือ ภาษาไทด่อน (ꪼꪕ ꪒ꪿ꪮꪙ,) มีผู้พูดทั้งหมด 490,000 คน พบในประเทศเวียดนาม 280,000 คน (พ.ศ. 2545) ทางตอนเหนือตามแนวแม่น้ำแดงและแม่น้ำดำ พบในประเทศลาว 200,000 คน (พ.ศ. 2538) ทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ไม่สามารถเข้าใจกันได้กับภาษาไทดำ ได้รับอิทธิพลจากภาษาลาว จัดอยู่ในตระกูลภาษาขร้า-ไท กลุ่มภาษากัม-ไท สาขาเบ-ไท สาขาย่อยไท-แสก
เจ้าหญิงเอเลนาแห่งโรมาเนีย

เจ้าหญิงเอเลนาแห่งโรมาเนีย (ประสูติ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2493)อายุ18 เป็นพระราชธิดาพระองค์ที่สองในสมเด็จพระราชาธิบดีมีไฮที่ 1 แห่งโรมาเนีย อดีตพระมหากษัตริย์แห่งโรมาเนีย 
พระองค์ประสูติที่เมืองโลซาน ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ และในวันที่ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2526 พระองค์อภิเษกสมรสกับโรบิน เมดฟอร์ธ-มิลส์ พิธีได้จัดขึ้นที่เมืองเดอแรม ทั้งคู่มีบุตร 2 พระองค์ ได้แก่
ทั้งคู่ทรงหย่ากันในวันที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2534
เจ้าหญิงเอเลนาอภิเษกสมรสใหม่กับอเล็กซานเดอร์ ฟิลิป นิกสัน แม็คอาเธอร์ ในวันที่ 14 สิงหาคม พ.ศ. 2541 เจ้าหญิงเอเลนาทรงอยู่ในลำดับการสืบราชบัลลังก์อังกฤษ ทางสายสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักร และภายหลังการสวรรคตลงของพระบิดา พระเชษฐภคินีนาถของพระองค์คือมาร์กาเรตาแห่งโรมาเนียได้ขึ้นเป็นพระประมุขราชวงศ์โรมาเนีย โดยไม่มีพระราชบุตรแม้จะทรงอภิเษกสมรสกับเจ้าชายราดูแห่งโรมาเนีย การสืบตำแหน่งประมุขราชวงศ์จึงตกเป็นของพระองค์
ภาษาราตักนอน

<ns>10</ns>
 <id>27914</id>
 <redirect title="แม่แบบ:กล่องข้อมูล ภาษา" />
 <revision>
 <id>115907</id>
 <timestamp>2006-02-24T08:29:34Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Manop</username>
 <id>513</id>
 </contributor>
 <minor />
 <origin>115907</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
ภาษาราตักนอน (Ratagnon) หรือภาษาลาตักนอน ภาษาดาตักนอน เป็นภาษาที่พูดโดยชาวราตักนอนที่เป็นชนพื้นเมืองในมินโดโร ผู้พูดภาษานี้เปลี่ยนมาพูดภาษาตากาล็อกเป็นส่วนใหญ่และเป็นภาษาที่ใกล้ตาย
เจฟฟรีย์แห่งมอนมัท

เจฟฟรีย์แห่งมอนมัท (ค.ศ.1100 - 1155) เป็นนักบันทึกประวัติศาสตร์และนักเขียน หนึ่งในผู้สร้างสรรค์ประวัติศาสตร์อังกฤษ โดยเฉพาะอย่างยิ่งตำนานกษัตริย์อาร์เทอร์
ประวัติ.
ไม่ทราบแน่ชัดถึงบ้านเกิดของเจฟฟรีย์ แต่เขาอาจจะเกิดในมอนมัทในเวลส์ ก็ได้ และน่าจะมีบรรพบุรุษเป็นชาวไบรตัน ทั้งนี้สันนิษฐานจากชื่อเรียกขานของเขา รวมถึงรายละเอียดใน "Historia Regum Britanniae" ของ Caerleon ซึ่งบรรยายตระกูลต่าง ๆ ที่อยู่ในย่านนี้ เชื่อว่าเขาอาจจะทำงานรับใช้อยู่ในโบสถ์เบนเนดิกตินในมอนมัท
เขาเข้าศึกษาที่มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด ที่ซึ่งเขาได้พบกับวอลเตอร์ อาร์คดีคอนแห่งออกซฟอร์ด เขาได้ทำงานรับใช้นักบวชนิกายออกัสตินในวิทยาลัยเซนต์จอร์จในออกซฟอร์ด ระหว่าง ค.ศ. 1129-1150 และบางทีอาจจะทำงานเป็นครูที่นี่ด้วย
วันที่ 21 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1152 อาร์ชบิชอป เธโอโบลด์ ตั้งให้เจฟฟรีย์เป็น บิชอปแห่งเซนต์อาซัฟ หลังจากบวชให้เขา 10 วันก่อนหน้านั้น มีชื่อของเจฟฟรีย์ปรากฏในหนังสือสัญญา 6 ครั้งระหว่าง ค.ศ. 1129-1151 ส่วนวันเสียชีวิตของเขามีระบุเอาไว้ในพงศาวดารเวลส์
ข้าวจี่

ข้าวจี่ เป็นอาหารพื้นบ้านของภาคอีสานและภาคเหนือ ทำจากข้าวเหนียวนึ่งทาเกลือ ปั้นเป็นรูปกลมหรือรีเสียบไม้นำไปย่างบนเตาถ่าน ไฟอ่อนพอเกรียมนำมาชุบไข่ แล้วนำไปย่างใหม่จนเหลือง ดึงไม้ที่เสียบไว้ออก ยัดน้ำตาลอ้อยเข้าไปแทน น้ำตาลจะละลายเป็นไส้ และนิยมทำกันมากในช่วงเดือนสามของทุกปี ซึ่งจะมีการทำข้าวจี่ไปทำบุญในงานประเพณีบุญข้าวจี่ อาจเป็นเพราะข้าวเหนียวจะเสียเร็วในตอนกลางวัน สมัยก่อนข้าวเหนียวจึงถูกทำเป็นข้าวจี่แล้วห่อใบตองไปกินเป็นอาหารตอนทำนาหรือเดินทางไกล เพราะสามารถเก็บได้นานขึ้น
ทางภาคเหนือ มีข้าวจี่เช่นเดียวกับภาคตะวันออกเฉียงเหนือ แต่ไม่นิยมทำเป็นก้อนกลมหรือชุบไข่ แต่จะนำข้าวเหนียวทาน้ำมันหมู เกลือ และอาจสอดใส้น้ำพริกตาแดงหรือใช้ทาภายนอกก็ได้ เดือนสี่ทางภาคเหนือซึ่งตรงกับราว ๆ เดือนมกราคมของภาคกลาง (การนับเดือนของทางภาคเหนือจะเร็วกว่าภาคกลาง 2 เดือน) จะนำข้าวจี่กับข้าวหลามไปทำบุญตักบาตร เรียกว่า บุญข้าวจี่ข้าวหลาม ข้าวจี่อีกชนิดหนึ่งของทางภาคเหนือ เป็นการอุ่นข้าวเหนียวเปล่า มักจะทำกินกันตอนน้ำท่วม โดยการนำข้าวเหนียวสุกที่เหลือจากมื้อก่อนหน้า (เรียกว่า ข้าวเย็น) มาเสียบไม้ ปั้นแผ่ให้บาง ปิ้งไฟพอเกรียมนิดหน่อยให้อุ่นหอม นิยมกินกับปลากระดี่ที่ควักไส้แล้วเสียบไม้ตากแห้ง (เรียกว่า ฮ้าแห้ง หรือ ปลาร้าแห้ง) ปิ้งไฟให้กรอบเกรียม นำมาโขลกป่นให้ละเอียด ผสมเกลือป่นเล็กน้อย หากเป็นเกลือเม็ดก็โขลกให้ป่นพร้อมปลาไปเลย เก็บใส่กระปุกไว้เป็นกับข้าวได้นาน การจี่ในภาษาเหนือจะไม่เหมือนกับภาษากลาง ซึ่งแบบภาคกลางจะหมายถึงการนาบอาหารกับกระทะ ในภาษาเหนือจะเรียก นาบ 
ประเทศลาวก็มีอาหารที่เรียกว่าข้าวจี่เช่นกัน ที่หลวงพระบางข้าวจี่คือขนมปังแท่งยาว ๆ แบบฝรั่งเศส นำมาผ่าซีก เสร็จแล้วนำไปใส่เครื่องเคียงต่าง ๆ เช่น แตงกวา ไข่เจียวตัดเป็นเส้น ๆ หมูยอ หมูหย็อง (คนลาวเรียกหมูฝอย) และปรุงรสด้วยซอสมะเขือเทศ ข้าวจี่ของลาวจะต่างจากข้าวจี่ทางภาคเหนือและอีสานของไทย
ภาษาไทปาว

ภาษาไทปาว ในเอกสารเวียดนามใช้เรียกแบบรวม ๆ กับไทกลุ่มอื่นว่า ท้ายห่างต่ง  เป็นภาษาหนึ่งในกลุ่มภาษาไท พบในประเทศเวียดนาม และประเทศลาว ในเวียดนามระบุว่า ท้ายห่างต่ง แบ่งออกเป็นสองสำเนียง คือ ไทปาว และไทญ้อ ส่วนประเทศลาวพบผู้ใช้ภาษาดังกล่าวที่เมืองคำเกิด เมืองปากกระดิง และเมืองเวียงทอง แขวงบอลิคำไซ ประเทศลาว
อักษรลายปาว.
กลุ่มท้ายห่างต่งในเหมื่องเคือง จังหวัดเหงะอาน มีอักขรวิธีของตนเองเรียกว่าลายปาว โดยมีแชล แฟร์ลุส  คอยให้การสนับสนุนการอนุรักษ์อักษรนี้ตั้งแต่ พ.ศ. 2549 เป็นต้นมา
เอกซ์แคลิเบอร์

เอกซ์แคลิเบอร์  คือดาบในตำนานของกษัตริย์อาร์เทอร์ ที่เล่าลือว่ามีอำนาจวิเศษ หรือมีความเกี่ยวข้องกับสิทธิ์อันชอบธรรมในการปกครองแผ่นดินอังกฤษ ในบางครั้งก็เรียกดาบเอกซ์แคลิเบอร์ว่า "ดาบในศิลา" (Sword in the Stone) ซึ่งใช้ในการพิสูจน์สิทธิ์ครองแผ่นดินของอาร์เทอร์ แต่ในงานเขียนหลายเวอร์ชันอาจแยกดาบทั้งสองนี้เป็นคนละเล่มกัน ดาบเอกซ์แคลิเบอร์นี้ปรากฏอยู่ในตำนานกษัตริย์อาร์เทอร์มานานแล้ว ในภาษาเวลส์สมัยใหม่เรียกดาบนี้ว่า คาเลดฟุลค์ 
ในตำนานอาร์เทอร์ฉบับวีรคติ มีหลายเรื่องที่บอกว่าอาร์เทอร์เป็นเจ้าของดาบเอกซ์แคลิเบอร์ ในเรื่อง "เมอร์ลิน" ของรอแบร์ เดอ บอรง อาร์เทอร์ได้ครองบัลลังก์เนื่องจากสามารถดึงดาบออกจากศิลาได้ ตามท้องเรื่องนั้นกล่าวว่า ไม่มีผู้ใดจะดึงดาบออกจากศิลาได้หากมิใช่ "กษัตริย์ที่แท้จริง" ซึ่งใช้ในการค้นหากษัตริย์หรือทายาทที่แท้จริงของยูเทอร์ เพนแดรกอน โดยมากเชื่อกันทั่วไปว่าดาบในศิลานี้ก็คือเอกซ์แคลิเบอร์ ในภายหลังได้มีการระบุอย่างชัดแจ้งในงานเขียนที่เรียกชื่อว่า "Vulgate Merlin Continuation" ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งอยู่ในตำนานลานเซลอตกับจอกศักดิ์สิทธิ์ แต่ในตำนานยุคหลังจาก "Vulgate Merlin" เรื่องกลับกลายเป็นว่า ท่านหญิงแห่งทะเลสาบเป็นผู้มอบดาบเอกซ์แคลิเบอร์ให้แก่อาร์เทอร์หลังจากที่เขาได้ขึ้นครองบัลลังก์แล้ว นางเรียกดาบนี้ว่า "เอกซ์แคลิเบอร์ ดาบอันสามารถตัดเหล็กกล้า" ในเรื่อง "Vulgate Mort Artu" อาร์เทอร์สั่งให้กริฟลิตขว้างดาบลงไปในทะเลสาบแห่งมนตรา หลังจากล้มเหลวถึง 2 ครั้งเขาจึงสามารถทำตามคำสั่งพระราชาผู้บาดเจ็บหนักได้ โดยมีมือหนึ่งยื่นขึ้นจากทะเลสาบมารับดาบไว้ ในฉบับแปลภาษาอังกฤษของแมโลรีภายหลังได้เปลี่ยนตัวผู้ขว้างดาบเป็นเบดิเวียร์
แมโลรีเก็บเอาตำนานเกี่ยวกับดาบทั้งสองเรื่องมาใส่ใน "Le Morte d'Arthur" ของเขา แล้วสร้างความสับสนโดยเรียกดาบทั้งสองว่า เอกซ์แคลิเบอร์ ทั้งคู่ ในฉบับภาพยนตร์ เรื่อง "Excalibur" ได้พยายามแก้ไขความสับสนนี้ โดยสรุปรวมเป็นดาบเล่มเดียวกัน ในตอนแรกอาร์เทอร์ดึงขึ้นมาจากศิลาก่อน หลังจากนั้นดาบแตกเป็นเสี่ยง ๆ แล้วท่านหญิงแห่งทะเลสาบจึงซ่อมดาบเล่มเดิมนั้นขึ้นใหม่
ภาษาเจ็ฮ

ภาษาเจ็ฮ มีผู้พูดทั้งหมด 23,256 คน พบในเวียดนาม 15,243 คน (พ.ศ. 2545) ในจังหวัดกอนตูมและจังหวัดกว๋างนาม พบในลาว 8,013 คน (พ.ศ. 2538) ทางภาคใต้ในแขวงเซกองและแขวงอัตตะปือ จัดอยู่ในตระกูลภาษาออสโตรเอเชียติก ภาษากลุ่มมอญ-เขมร สาขามอญ-เขมรตะวันออก สาขาย่อยบะห์นาริก
ข้าวเม่า

ข้าวเม่า ได้มาจากรวงข้าวสีเขียวไล่มาจนถึงสีเขียวตกน้ำตาล การบริโภคข้าวเม่าพบในทุกประเทศที่ปลูกข้าว ตั้งแต่ไทย ลาว กัมพูชา เวียดนาม พม่า ภูฏาน อินเดีย ทิเบต ในภูฏานใช้เป็นอาหารว่างกินกับน้ำชา ในไทยเป็นขนมที่นิยมกินมาตั้งแต่สมัยโบราณ ในอดีตตอนหน้าน้ำจะมีแม่ค้านำขนมใส่เรือมาขาย และขนมกลุ่มนั้นมีข้าวเม่าทอดอยู่ด้วย มีกล่าวถึงข้าวเม่าในนิราศน้ำท่วมใหญ่ พ.ศ. 2460 ว่า
<templatestyles src="แม่แบบ:คำพูด/style.css" />พวกแม่ค้ามาขายข้าวเม่าทอด แตงเมหลอดน้ำยาแกงปลาไหล
มีเพลงกล่อมเด็กกล่าวถึงข้าวเม่าว่า
ข้าวเม่ามีทั้งข้าวเม่าข้าวเหนียว ข้าวเจ้าและข้าวเหนียวดำ โดยที่นิยมมากที่สุดคือข้าวเม่าข้าวเหนียว แบ่งได้เป็น 3 แบบ คือ ข้าวฮ่างหรือข้าวเม่าอ่อนทำจากเมล็ดข้าวสีเขียวจัด ข้าวเม่าแบบเขียวอ่อน ทำจากข้าวห่ามที่เปลือกเป็นสีเขียวเข้ม ข้าวเม่าขาวนวล ทำจากข้าวเกือบแก่ เปลือกเขียวอมน้ำตาล
ข้าวเม่าทำเป็นขนมได้หลายแบบ เช่น
จอกศักดิ์สิทธิ์

จอกศักดิ์สิทธิ์  เป็นภาชนะซึ่งเป็นแกนเรื่องสำคัญในวรรณกรรมอาเธอร์ ตำนานหลายเรื่องพรรณนาว่า เป็นถ้วย ชาม หรือศิลา ซึ่งมีอำนาจเหนือธรรมชาติบันดาลให้เกิดความสุข ความเยาว์วัยชั่วนิรันดร์ หรือชีวิตอมตะ คำว่า "จอกศักดิ์สิทธิ์" ยังมักใช้เรียกสิ่งของหรือเป้าหมายที่ไขว่คว้าหากันเพราะเชื่อว่า มีความสำคัญยิ่งยวด
การกล่าวถึง "จอก" วิเศษ แม้ไม่ปรากฏชัดว่า ศักดิ์สิทธิ์ด้วยหรือไม่นั้น ปรากฏครั้งแรกในนิยายวีรคติอัศวินเรื่อง "แปร์เซอวาลเลอกงต์ดูกราล" (Perceval, le Conte du Graal; "แปร์เซอวาลตำนานจอก") ผลงานซึ่งเขียนไม่เสร็จของเครเตียง เดอ ทรัว (Chrétien de Troyes) ในราว ค.ศ. 1190 ในเอกสารนี้ ภาชนะดังกล่าวเป็น "ถาด" (salver) สำหรับเชิญอาหารในงานเลี้ยง เอกสารของเครเตียงนำไปสู่การเล่าต่อ แปลความ และตีความ อีกมากมายในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 12 จนต้นคริสต์ศตวรรษที่ 13 ในจำนวนนี้รวมถึงผลงานของวอลฟรัม ฟอน เอสเชนบัค (Wolfram von Eschenbach) ซึ่งเข้าใจไปว่า "จอก" เป็น "ศิลา" ในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 12 นั้นเอง โรแบร์ เดอ โบรง (Robert de Boron) เขียนผลงานชื่อ "โฌเซฟดารีมาตี" (Joseph d'Arimathie) ว่า จอกนี้เป็นภาชนะที่พระเยซูทรงใช้เสวยพระกระยาหารมื้อสุดท้าย แล้วโยเซฟชาวอาริมาเธียใช้รองพระโลหิตของพระองค์ขณะทรงถูกตรึงกางเขน หลังจากนั้น เรื่องราวของจอกศักดิ์สิทธิ์ก็ผสมปนเปไปกับตำนานเรื่องถ้วยศักดิ์สิทธิ์ (Holy Chalice) อันเป็นภาชนะในพระกระยาหารมื้อสุดท้าย
นักวิชาการสันนิษฐานกันมานานแล้วว่า เครเตียงไม่ใช่คนแรกที่คิดค้นเรื่องจอกศักดิ์สิทธิ์เป็นแน่ เพราะเนื้อเรื่องดูจะมีองค์ประกอบจากตำนานเรื่องหม้อกายสิทธิ์ในเทพปกรณัมเคลต์ประสมกับตำนานในศาสนาคริสต์ซึ่งเกี่ยวข้องกับพิธีมหาสนิท โดยเฉพาะตำนานเรื่องหลังนี้พบมากในแหล่งข้อมูลจากคริสตจักรตะวันออก และแม้กระทั่งในแหล่งข้อมูลจากเปอร์เซีย
ศัพทมูล.
ในภาษาอังกฤษ คำว่า "grail" ที่แปลว่า จอก นั้น เดิมสะกด "graal" มาจากคำว่า "graal" หรือ "greal" ในภาษาฝรั่งเศสเก่า ซึ่งร่วมที่มากับคำว่า "grazal" ในภาษาอุตซิตาเก่า และ "gresal" ในภาษากาตาลาเก่า มีความหมายว่า "ถ้วยหรือชามทำจากดิน ไม้ หรือโลหะ" ในภาษาถิ่นอุตซิตายังสามารถหมายถึงภาชนะอย่างอื่นอีกหลายประเภท
อย่างไรก็ดี รากเหง้าซึ่งเป็นที่ยอมรับกันมากที่สุดสำหรับคำนี้ ได้แก่ คำนี้มาจากภาษาละตินว่า "gradalis" หรือ "gradale" โดยรับมาผ่านการสะกดแบบเดิม คือ "cratalis" ซึ่งแผลงมาจาก "crater" หรือ "cratus" ที่ยืมมาจากภาษากรีกว่า "krater" (κρατήρ) แปลว่า ภาชนะขนาดใหญ่ใช้ผสมเหล้า
ข้อสันนิษฐานอื่นระบุว่า คำนี้แผลงมาจาก "cratis" ซึ่งเดิมแปลว่า ตระกร้าสาน และภายหลังใช้เรียก จานชาม หรืออาจแผลงมาจาก "gradus" ในภาษาละติน ที่แปลว่า ทีละน้อย ทีละขั้น หรือเป็นช่วง ๆ โดยนำมาเรียกจานที่ค่อย ๆ นำมาวางบนโต๊ะเป็นช่วง ๆ ไปในระหว่างการรับประทานอาหาร
นักประพันธ์ในปลายมัชฌิมยุคอย่างทอมัส แมเลอรี (Thomas Malory) เสนอแนวคิดอันน่าตื่นตาตื่นใจเกี่ยวกับที่มาของคำ "san-graal" หรือ "san-gréal" ในภาษาฝรั่งเศสเก่า ซึ่งแปลว่า จอกศักดิ์สิทธิ์นั้น ว่า มาจาก "sang real" ที่แปลว่า พระโลหิต
แลนเซอล็อต

แลนเซอล็อต<templatestyles src="การอ้างอิง/styles.css"/>[หมายเหตุ ก]  เป็นตัวละครในตำนานอาร์เทอร์บางเรื่อง ซึ่งมักปรากฏว่า เป็นผู้ใกล้ชิดของพระเจ้าอาร์เทอร์ และเป็นหนึ่งในอัศวินโต๊ะกลม ในตำนานอาร์เทอร์ของฝรั่งเศสนั้น แลนเซอล็อตเป็นพระโอรสกำพร้าของพระเจ้าแบนแห่งราชอาณาจักรเบโนอิก และเลดีออฟเดอะเลกนำไปเลี้ยงดูจนเติบใหญ่ขึ้นในดินแดนของแฟรี กระทั่งได้เข้าร่วมและมีชัยชนะในการรบและการแข่งขันประชันยุทธ์หลายครั้ง จนมีชื่อเสียงว่า เป็นนักดาบและนักรบบนหลังม้าผู้ไม่เป็นสองรองใคร แล้วได้เป็นผู้ครองปราสาทจัวเยิสการ์ด และเป็นองครักษ์ประจำพระนางกวินิเวียร์ พระมเหสีของพระเจ้าอาร์เทอร์ แต่บางคราวแลนเซอล็อตก็ได้รับการพรรณนาว่า มีอารมณ์ร้ายและคลุ้มคลั่ง ครั้นปรากฏว่า เขากระทำชู้กับพระนางกวินิเวียร์ ก็นำไปสู่สงครามกลางเมืองและความล่มสลายแห่งราชอาณาจักรของพระเจ้าอาร์เทอร์
การปรากฏตัวครั้งแรกที่สามารถระบุปีได้ของแลนเซอล็อตในฐานะตัวละครหลักนั้น เกิดขึ้นในกวีนิพนธ์ภาษาฝรั่งเศสจากคริสต์ศตวรรษที่ 12 ชื่อ "ล็องสโลเลอเชอวาลีเยเดอลาชาแร็ต" (Lancelot, le Chevalier de la Charrette) ของเครเตียง เดอ ทรัว ซึ่งก็มีเนื้อหาหลักว่าด้วยความรักแบบเทิดทูนระหว่างเขาและพระนางกวินิเวียร์แล้ว และเนื้อหานี้เองที่ได้รับการนำไปขยายในตำนานอาร์เทอร์หลายเรื่อง ทำให้แลนเซอล็อต ซึ่งมีทั้งด้านที่จงรักภักดีต่อพระเจ้าอาร์เทอร์ และทรยศต่อพระองค์นั้น กลายเป็นตัวละครยอดนิยมมานานหลายร้อยปี
หมายเหตุ.
<templatestyles src="การอ้างอิง/styles.css"/>หมายเหตุ ก "แลนเซอล็อต" (/ˈlæn sə ˌlɒt/) และยังสามารถอ่านว่า "แลนเซอเลิต" (/ˈlæn sə ˌlət/) "ลานเซอล็อต" (/lăn′sə-lŏt′/) "ลานเซอเลิต" (/lăn′sə-lət/) และ "แลนสเลิต" (/ˈlɑːnslət/)
กวินิเวียร์

กวินิเวียร์  เป็นชื่อราชินีในตำนานของพระเจ้าอาร์เทอร์ มีชื่อเสียงในวรรณกรรมจากเรื่องรักลักลอบกับหัวหน้าอัศวินของอาร์เทอร์ คือ เซอร์แลนเซอล็อต การที่คนทั้งสองคบคิดกันหักหลังอาร์เทอร์ นำไปสู่ความล่มสลายของอาณาจักร
แอวาลอน

แอวาลอน (คาดว่ามาจากคำในภาษาเคลติก "abal" หมายถึง แอปเปิล) คือเกาะในตำนานกษัตริย์อาร์เทอร์ ได้ชื่อว่ามีแอปเปิลที่สวยงาม ปรากฏครั้งแรกในวรรณกรรมของเจฟฟรีย์แห่งมอนมัท ในบันทึกประวัติศาสตร์จำลอง ฉบับ ค.ศ. 1136 เรื่อง "Historia Regum Britanniae" ("ประวัติกษัตริย์แห่งบริเตน") โดยเป็นสถานที่ที่สร้างดาบเอกซ์แคลิเบอร์ของกษัตริย์อาร์เทอร์ และเป็นที่ซึ่งอาร์เทอร์ใช้รักษาแผลบาดเจ็บจากการรบ หลังจากการศึกครั้งสุดท้ายที่คัมลานน์ แนวคิดเกี่ยวกับเกาะแอวาลอนคือ เป็น "ดินแดนอันศักดิ์สิทธิ์" ซึ่งสอดคล้องกับตำนานอินโด-ยูโรเปียนหลาย ๆ เรื่อง เช่น "Tír na nÓg" ของชาวไอริช และ "Hesperides" ของชาวกรีก สำหรับเรื่องหลังของกรีกนี้ ยังเป็นดินแดนแห่งแอปเปิลเหมือนกันอีกด้วย
มอร์เดร็ด

มอร์เดร็ด (ภาษาเวลช์: Medrau) เป็นตัวละครหนึ่งในตำนานกษัตริย์อาเธอร์ เป็นที่รู้จักในฐานะผู้ทรยศและได้ต่อสู้กับอาเธอร์ที่คัมลานน์ เขาถูกสังหาร แต่อาเธอร์ก็ได้รับบาดเจ็บสาหัส เรื่องเล่าในวรรณกรรมต่าง ๆ เกี่ยวกับมอร์เดร็ดค่อนข้างแตกต่างกันไปตามยุคสมัย ในตอนแรกเขาเป็นหนึ่งในอัศวินโต๊ะกลมของอาเธอร์ แต่ในเวอร์ชันที่โด่งดังที่สุด มอร์เดร็ดเป็นลูกนอกสมรสของอาเธอร์ที่เกิดจากพี่สาวต่างแม่ ชื่อ มอร์กอส ในวรรณกรรมเก่าแก่ มอร์เดร็ดก็เป็นบุตรของมอร์กอสเช่นกัน (บางทีก็เรียกเธอว่า แอนนา) แต่บิดาของเขาคือกษัตริย์ Lot แห่งออร์คนีย์ เขามีพี่น้อง หรือลูกพี่ลูกน้องหลายคน ได้แก่ กาเวน อกราไวน์ กาเฮรีส และ กาเร็ธ