เรือประจัญบานชั้นบิสมาร์ค

เรือประจัญบานชั้น"บิสมาร์ค"  เป็นเรือประจัญบานที่สร้างขึ้นสำหรับครีคส์มารีเนอ ซึ่งประกอบด้วยเรือสองลำคือ บิสมาร์ค และ เทียร์พิทซ์ โดยเป็นชั้นเรือรบที่ใหญ่ที่สุดและทรงพลังที่สุดที่สร้างขึ้นของครีคส์มารีเนอ
ภูมิหลัง.
ตามสนธิสัญญาแวร์ซาย เยอรมนีถูกจำกัดให้สร้างเรือรบขนาดไม่เกิน 10,000 ตัน และไม่สามารถมีเรือประจัญบานในครอบครอง แต่ภายหลังการลงนามใน ความตกลงทางเรืออังกฤษ–เยอรมัน เมื่อปี 1935 เยอรมนีได้รับอนุญาตให้มีกองเรือไม่เกิน 35% ของราชนาวีอังกฤษ สิ่งนี้เปิดทางให้โครงการเรือขนาดใหญ่กลับมาอีกครั้ง โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อท้าทายการคุมเส้นทางเดินเรือของอังกฤษในมหาสมุทรแอตแลนติก
การออกแบบ.
เรือชั้นบิสมาร์คถูกออกแบบให้ใหญ่และทรงพลังเหนือกว่าคู่แข่งโดยตรง เช่น เรือประจัญบานชั้นคิงจอร์จที่ 5 ของอังกฤษ โดยมีระวางขับน้ำกว่า 41,000 ตัน ติดตั้งปืนใหญ่ขนาด 380 มม. 8 กระบอก และสามารถเดินทางไกลได้โดยไม่ต้องเติมเสบียงกลางทะเล จุดประสงค์หลักของเรือชั้นนี้ไม่ใช่การรบเรือประจัญบานต่อประจัญบานแบบดั้งเดิมเท่านั้น แต่ยังรวมถึงการเป็นภัยคุกคามต่อระบบลำเลียงทางทะเลของฝ่ายสัมพันธมิตร
เรือชั้นบิสมาร์คประกอบด้วยเรือสองลำ ได้แก่ "บิสมาร์ค" และ "เทียร์พิทซ์" ซึ่งมีการออกแบบร่วมกันในช่วงปลายทศวรรษ 1930 ตัวเรือมีความยาวประมาณ 251 เมตร, ความกว้าง 36 เมตร และระวางขับน้ำเมื่อบรรทุกเต็มที่ถึง 50,300 ตัน นับว่าใหญ่ที่สุดเท่าที่เยอรมนีเคยสร้างมา ตัวเรือมีลักษณะเพรียวแต่มั่นคง และเน้นการกระจายเกราะอย่างทั่วถึงโดยใช้หลักการว่า "หุ้มเกราะเฉพาะส่วนสำคัญ ส่วนอื่นไม่มีเกราะเลย" โดยเฉพาะบริเวณศูนย์กลางเรือที่มีแผ่นเกราะหนาสุดถึง 320 มม.
อาวุธหลักของเรือชั้นนี้คือ ปืนใหญ่ขนาด 380 มม. (15 นิ้ว) จำนวน 8 กระบอก ติดตั้งใน 4 ป้อมปืน ป้อมปืนละ 2 กระบอกเรียงคู่ สองป้อมวางหน้าเรือ สองป้อมวางท้ายเรือ จุดเด่นของการออกแบบคือ การเลือกขนาดปืนที่สมดุลระหว่างอำนาจการทำลายล้างกับน้ำหนักของระบบป้อมปืน ซึ่งช่วยรักษาเสถียรภาพเรือในการเดินทะเลคลื่นสูง ขณะเดียวกันก็ยังสามารถเจาะเกราะเรือประจัญบานของศัตรูได้ที่ระยะไกลกว่า 30 กิโลเมตร
ด้านระบบขับเคลื่อน เรือใช้กังหันไอน้ำแรงดันสูงของ Blohm & Voss ให้กำลังขับสูงสุด 150,000 แรงม้า ทำความเร็วได้สูงถึง 30.8 น็อต (57 กม/ชม) สามารถปฏิบัติการไกลถึง 15,000 กิโลเมตรที่ความเร็วปกติ ซึ่งเพียงพอสำหรับการจู่โจมขบวนเรือพาณิชย์ในมหาสมุทรแอตแลนติกโดยไม่ต้องเข้าฐานบ่อยครั้ง นอกจากนี้ การออกแบบยังให้ความสำคัญกับความสามารถในการต้านทานอากาศยาน โดยติดตั้งปืนต่อสู้อากาศยานขนาด 105 มม. และ 37 มม. อย่างเป็นระบบ แม้จะยังไม่ทันสมัยเท่าของฝ่ายสัมพันธมิตร แต่ถือว่ามีประสิทธิภาพในช่วงต้นสงคราม
ปฏิกิริยาต่างประเทศ.
การปรากฏตัวของเรือประจัญบานชั้นบิสมาร์ค สร้างความสั่นสะเทือนต่อสมดุลอำนาจทางทะเลของยุโรปอย่างรุนแรง ประเทศที่ตอบสนองต่อภัยคุกคามนี้อย่างชัดเจนที่สุดคือสหราชอาณาจักรและฝรั่งเศส ซึ่งต่างตระหนักว่า เรือประจัญบานเยอรมันรุ่นใหม่นี้อาจเปลี่ยนทิศทางของสงครามทางทะเลได้โดยสิ้นเชิง
สำหรับอังกฤษซึ่งเป็นเจ้าทะเลมาเนิ่นนาน การสร้างเรือ "บิสมาร์ค" และ "เทียร์พิทซ์" ถูกมองว่าเป็นภัยคุกคามต่อตนเองโดยตรง ถึงแม้เยอรมนีจะอ้างว่าการสร้างเรือทั้งสองลำเป็นไปตามความตกลงทางเรืออังกฤษ-เยอรมันในปี 1935 ที่อนุญาตให้เยอรมนีมีเรือประจัญบานรวมกันไม่เกิน 35% ของน้ำหนักรวมของเรือประจัญบานอังกฤษ แต่ขนาดและอาวุธของบิสมาร์คทำให้แน่ชัดว่า เยอรมนีตั้งใจจะสร้าง “นักล่าแห่งมหาสมุทรแอตแลนติก” ซึ่งสามารถไล่ล่าและทำลายขบวนเรือสินค้าได้อย่างมีประสิทธิภาพ
อังกฤษจึงตอบโต้ด้วยการเร่งรัดโครงการเรือชั้นเรือประจัญบานชั้นคิงจอร์จที่ 5 พร้อมทั้งหันไปให้ความสำคัญกับเรือบรรทุกอากาศยานและอากาศยานประจำเรืออย่างจริงจัง การพัฒนาเครื่องบินทิ้งตอร์ปิโดจากเรือหลวง Ark Royal และเรือหลวง Victorious ในเวลาต่อมาถือเป็นผลลัพธ์โดยตรงของภัยคุกคามจากโครงการบิสมาร์คนั่นเอง อีกด้านหนึ่ง ฝรั่งเศสเองก็วิตกไม่แพ้กัน แม้จะมีภัยจากอิตาลีในทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ฝรั่งเศสก็ไม่อาจละเลยการเสริมกำลังเรือของเยอรมนีได้เช่นกัน การเริ่มสร้างเรือประจัญบานชั้นรีเชอลีเยอ พร้อมปืนหลักขนาด 380 มม. เท่ากับของบิสมาร์ค