pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
ตำบลห้วยรอบ

ห้วยรอบ เป็นตำบลในอำเภอหนองขาหย่าง จังหวัดอุทัยธานี และเป็นตำบลที่มีจำนวนประชากรน้อยที่สุดในประเทศไทย โดยมีประชากรทั้งตำบลในขณะนี้เพียง 424 คน
ที่ตั้งและอาณาเขต.
ตำบลห้วยรอบ มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ประวัติ.
ห้วยรอบเป็นตำบลในอำเภอหนองพลวง จังหวัดอุทัยธานี ตั้งเป็นตำบลตั้งแต่ พ.ศ. 2443 ต่อมาปี พ.ศ. 2485 เกิดสภาวะเศรษฐกิจตกต่ำหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 กระทรวงมหาดไทยจึงยุบตำบลห้วยรอบเพื่อเป็นการประหยัดงบประมาณ โดยโอน 3 หมู่บ้านของตำบลห้วยรอบไปขึ้นกับตำบลดอนกลอย จนกระทั่งตำบลห้วยรอบได้รับการยกฐานะเป็นตำบลขึ้นอีกครั้ง โดยแยกหมู่ 7 บ้านหนองโสน และหมู่ 8–9 บ้านห้วยรอบ ตั้งเป็นตำบล
ห้วยรอบเป็นตำบลที่มีความอุดมสมบูรณ์ในอดีตจนถึงปัจจุบัน มีตระกูลใหญ่ 3 ตระกูล ได้แก่ ตระกูลพันธ์เขียน ตระกูลคงห้วยรอบ และตระกูลจีรดิษฐ มาตั้งบ้านเรือนอยู่ ณ พื้นที่แห่งนี้ พื้นที่ดินมีลำห้วยล้อมรอบจึงเรียกว่า "บ้านห้วยรอบ" ปัจจุบันลำห้วยตื้นเขินลงไปมากคงเห็นสภาพเป็นเพียงลำคลองตื้นเขินเท่านั้น
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
พื้นที่ตำบลห้วยรอบประกอบด้วยหมู่บ้านทั้งสิ้นจำนวน 3 หมู่บ้าน มีจำนวนประชากร 427 คน แบ่งเป็นชาย 206 คน หญิง 221 คน (เดือนมีนาคม 2567) เป็นตำบลที่มีจำนวนประชากรน้อยที่สุดในอำเภอหนองขาหย่าง
       หมายถึงจำนวนประชากรได้เพิ่มขึ้นเมื่อเทียบกับปีก่อน
       หมายถึงจำนวนประชากรได้คงเดิมเมื่อเทียบกับปีก่อน
       หมายถึงจำนวนประชากรได้ลดลงเมื่อเทียบกับปีก่อน
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ปัจจุบันตำบลห้วยรอบทั้งตำบลอยู่ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลหนองขาหย่าง เดิมอยู่ในเขตสภาตำบลห้วยรอบ ในปี พ.ศ. 2517 ต่อมาในปี พ.ศ. 2547 เขตสภาตำบลห้วยรอบมีพื้นที่ 3 หมู่บ้านและประชากรเพียง 513 คน จึงไม่ผ่านเงื่อนไขในการจัดตั้งองค์การบริหารส่วนตำบล กระทรวงมหาดไทยจึงดำเนินการประกาศยุบรวมสภาตำบลห้วยรอบที่มีจำนวนประชากรไม่ถึงสองพันคน โดยให้รวมพื้นที่เข้ากับองค์การบริหารส่วนตำบลหนองขาหย่าง
นริศา อดิเทพวรพันธุ์

นริศา อดิเทพวรพันธุ์ (เกิด 9 ตุลาคม พ.ศ. 2508) ชื่อเล่น เบล เป็นนักการเมืองชาวไทย อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครศรีธรรมราช อดีตข้าราชการการเมืองตำแหน่งประจำสำนักเลขาธิการนายกรัฐมนตรี อดีตประธานคณะกรรมาธิการการพัฒนาเศรษฐกิจในสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 24
ประวัติ.
นริศา เกิดเมื่อวันที่ 9 ตุลาคม พ.ศ. 2508 เป็นบุตรนายก่อศักดิ์ อดิเทพวรพันธุ์ สำเร็จการศึกษาปริญญาตรี รัฐศาสตรบัณฑิต สาขาสังคมวิทยาและมนุษวิทยา จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และปริญญาโท Master of Science in Adminstration จากมหาวิทยาลัยบอสตัน
การทำงาน.
นริศา ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครศรีธรรมราชครั้งแรกในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ และได้รับเลือกตั้งเป็น สส. ต่อเนื่องในปี 2544, 2548, 2550, 2554 และเธอได้รับแต่งตั้งเป็นประธานคณะกรรมาธิการพัฒนาการเศรษฐกิจในสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 24 
เธอลงสมัครรับเลือกตั้งในจังหวัดนครศรีธรรมราชในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง โดยแพ้ให้กับ รงค์ บุญสวยขวัญ จากพรรคพลังประชารัฐ ต่อมาเธอได้รับแต่งตั้งเป็นข้าราชการการเมืองตำแหน่งประจำสำนักเลขาธิการนายกรัฐมนตรี ช่วยงานประจำกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์
วิชัย ล้ำสุทธิ

วิชัย ล้ำสุทธิ (เกิด
23 กรกฎาคม พ.ศ. 2510) เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดระยอง สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ อดีตประธานคณะกรรมาธิการการส่งเสริมราคาผลิตผลเกษตรกรรม ในสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 24 และอดีตเลขาธิการพรรคไทยภักดี
ประวัติ.
วิชัย เกิดเมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2510 สำเร็จการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาจากโรงเรียนปทุมคงคา กรุงเทพมหานคร และปริญญาตรี นิติศาสตรมหาบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์
การทำงาน.
วิชัย ล้ำสุทธิ เข้าสู่งานการเมืองโดยการลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดระยอง ครั้งแรกในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ เขตเลือกตั้งที่ 1 คู่กับ สาธิต ปิตุเตชะ และได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส.สมัยแรก
ต่อมาในปี 2554 ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งอีกครั้ง ในเขตเลือกตั้งที่ 4 อำเภอเมืองระยอง (เฉพาะเทศบาลเมืองมาบตาพุด, เทศบาลตำบลทับมา, และเทศบาลตำบลเนินพระ) อำเภอนิคมพัฒนา (เฉพาะเทศบาลตำบลมาบข่าพัฒนา และเทศบาลตำบลมาบข่า) และอำเภอบ้านฉาง และได้รับแต่งตั้งเป็นประธานคณะกรรมาธิการการส่งเสริมราคาผลิตผลเกษตรกรรมในสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 24 
ก่อนการเลือกตั้งมีข่าวว่าเขาจะย้ายไปร่วมงานกับกลุ่มสามมิตร แต่เจ้าตัวปฏิเสธ กระทั่งในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 เขาถูกจัดให้ลงสมัครรับเลือกตั้ง ส.ส.แบบบัญชีรายชื่อของพรรคประชาธิปัตย์ ลำดับที่ 57 ส่งผลให้เขาไม่พอใจเป็นอย่างมากและตัดสินใจยื่นหนังสือลาออกจากพรรคประชาธิปัตย์ โดยวิชัย เป็นสมาชิกในกลุ่มที่สนับสนุน วรงค์ เดชกิจวิกรม ในการเลือกหัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์ที่มีขึ้นก่อนการเลือกตั้ง ต่อมาเขาได้เข้าร่วมงานกับกลุ่มสามมิตร พรรคพลังประชารัฐ และเป็นที่ปรึกษารัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม (สุริยะ จึงรุ่งเรืองกิจ)
ในปี 2564 ร่วมกับ วรงค์ เดชกิจวิกรม ยื่นจดทะเบียนพรรคไทยภักดี และเขาเป็นเลขาธิการพรรค แต่ก็ได้ลาออกจากตำแหน่งและสมาชิกพรรค ในเดือนตุลาคมของปีเดียวกัน
ในปี 2566 เขาได้เข้าร่วมงานกับพรรคเพื่อไทย แต่ในระยะแรกเขาถูกกระแสต่อต้านจากกลุ่มผู้สนับสนนพรรคเพื่อไทยบางส่วน จนเขาต้องออกมาแถลงขอโทษทักษิณ ชินวัตร และขอพิสูจน์ตัวเอง ในที่สุดเขาได้ลงสมัครรับเลือกตั้ง ส.ส.ระยอง ในสังกัดพรรคเพื่อไทย ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2566
มายุ โนโซมิ

มายุ โนโซมิ (อักษรโรมัน: Mayu Nozomi; 5 ตุลาคม ค.ศ. 1989 –) ชื่อเล่น นนจัง  เป็นนักแสดงเอวี และนักร้องชาวญี่ปุ่น
เธอเกิดที่โตเกียว และอยู่สังกัดดูโอเอนเตอร์เทนเมนต์
ประวัติ.
หลังจากปรากฏตัวในอิมเมจวิดีโอ 2 รายการ เธอได้เปิดตัวเอวีโดยเฉพาะสำหรับไอเดียพอกเกตในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2009
ส่วนราวด์วันเอนเตอร์เทนเมนต์ได้เปิดตัวซีดี"โนโซมิ"ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2010
เธอเป็นนักแสดงเอวีสายโลลิ ที่มีสโลแกนโฆษณาติดปากว่า "อายุ 19 ปีเกิดในปีแรกของยุคเฮเซ" ตั้งแต่อายุในขณะถ่ายทำ
ในการสำรวจความนิยมที่จัดขึ้นระหว่างวันที่ 5 มกราคมถึง 29 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2012 ในฐานะโปรเจ็กต์วิดีโอสำหรับผู้ใหญ่ครบรอบ 30 ปี (เอวี30) เธอได้รับเลือกให้อยู่ในอันดับที่ 34
ต่อมา เธอได้รับการผูกขาดสำหรับบริษัทแอตแทกเกอส์ตั้งแต่เดือนมีนาคม ค.ศ. 2016
แม้ว่ามายุ โนโซมิ จะไม่ได้ประกาศลาออกจากการเป็นนักแสดงเอวี แต่งานใหม่ของเธอก็ได้หยุดลงใน ค.ศ. 2017 และตอนนี้เธอกำลังมุ่งเน้นไปที่กิจกรรมของการเป็นนักร้อง
วัดนิเทศราษฎร์ประดิษฐ์

วัดนิเทศราษฎร์ประดิษฐ์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลพืชอุดม อำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี มีที่ดินทั้งหมด 10 ไร่ 3 งาน 96 ตารางวา อยู่ริมคันคลองสิบสามสายกลาง ปัจจุบันมีพระปลัดทวีทรัพย์ สนฺตมโน เป็นเจ้าอาวาส
วัดนิเทศน์ราษฎร์ประดิษฐ์สร้างเมื่อ พ.ศ. 2437 โดยเจ้าไพรงาม หรือสง่างาม สร้างขึ้นในที่ดินของตนเอง และขนานนามว่า วัดบ้านเจ้า ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 30 ตุลาคม พ.ศ. 2439 ต่อมาที่ดินได้ตกเป็นกรรมสิทธิ์ของผู้อื่น ขุนนิเทศน์คอไห (แดงทับทิมโต) ร่วมกับชาวบ้านในท้องถิ่นนั้นจัดซื้อที่ดินให้เป็นกรรมสิทธิ์ของวัดให้ถูกต้อง เมื่อวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2478 พร้อมกับได้เปลี่ยนนามวัดเป็น "วัดนิเทศน์ราษฎร์ประดิษฐ์" ทางวัดได้สอนพระปริยัติธรรมตั้งแต่ พ.ศ. 2498 เป็นต้นมา ปัจจุบันยังจัดอบรมคุณธรรม จริยธรรม ให้แก่เยาวชนทุกวันอาทิตย์ 
หลวงพ่อบุญลือ หรือ พระครูพินิจธัญโสภณ เจ้าอาวาสรูปที่ 4 ท่านริเริ่มพัฒนาด้วยการบุรณปฏิสังฆรณ์เสนาสนะภายในวัดอย่างต่อเนื่อง ครั้นถึงเทศกาลทอดกฐิน ได้นำรายได้จากการทอดกฐิน ครึ่งหนึ่งมอบให้กับโรงเรียนเทพศรินท์คลองสิบสาม ส่วนอีกครึ่งหนึ่งนำมาพัฒนาวัด และยังช่วยเหลือรักษาชาวบ้านที่เจ็บป่วยจากโรคภัยไข้เจ็บรวมทั้งที่ชาวบ้านโดนทำคุณไสยศาสตร์ต่าง ๆ หลวงพ่อบุญลือก็ใช้วิชาอาคมปัดเป่าถอดถอนคุณไสยเหล่านั้นออกไปจนหายเป็นปกติ ชื่อเสียงของท่านเป็นที่รู้จักไปทั่วทั้งชาวไทยพุทธและชาวไทยมุสลิม
ฟักกุ

ฟักกุ หรือเป็นที่รู้จักในภาษาอังกฤษว่า Fakku หรือ FAKKU! หรือสั้น ๆ ว่า F! ซึ่งมีที่มาจากคำยืมภาษาญี่ปุ่นของคำว่า "ฟัค" (ファック) เป็นผู้เผยแพร่และจัดพิมพ์เฮนไตฉบับภาษาอังกฤษที่ใหญ่ที่สุดในโลก ฟักกุมีสมาชิกลงทะเบียนมากกว่า 500,000 บัญชี
เดิมทีฟักกุเป็นผู้รวบรวมงานแสกนมังงะผู้ใหญ่และโดจินชิจากญี่ปุ่นให้แก่ผู้ใช้ ในช่วงเริ่มแรกเนื้แหาถูกอัปโหลดโดยผู้ดูแลระบบเว็บไซต์เพียงผู้เดียวเท่านั้น ทว่าสิทธิ์ที่ว่านี้ได้รับการแบ่งปันแก่ชุมชน โดยทำให้งานของนักแปลต่าง ๆ ถูกเห็นได้จากผู้ชมที่มีขนาดใหญ่ขึ้น อย่างไรก็ตามในช่วงปลาย ค.ศ. 2015 ฟักกุเปลี่ยนแปลงกลายเป็นผู้เผยแพร่มังงะเฮนไตที่ได้รับลิขสิทธิ์อย่างเป็นทางการเท่านั้น
พระครูนนทศีลวัตร (เป้า ทีปโก)

พระครูนนทศีลวัตร หรือ หลวงปู่เป้า ทีปโก (17 ตุลาคม 2450 - 23 ธันวาคม 2523) พระภิกษุชาวไทย เป็นอดีตเจ้าอาวาส วัดบางพูดใน และอดีตเจ้าคณะอำเภอปากเกร็ด
ประวัติ.
พระครูนนทศีลวัตร มีนามเดิมว่า เป้า ทองมีแสง เกิดเมื่อวันที่ 17 ตุลาคม พ.ศ. 2450 ตรงกับ วันพฤหัสบดี ขึ้น ๑๑ ค่ำ เดือน ๑๑ ปีมะแม ในปลายรัชสมัย พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ที่ บ้านทุ่งสีกัน ตำบลทุ่งสีกัน จังหวัดพระนคร (ปัจจุบันคือ แขวงทุ่งสีกัน เขตดอนเมือง กรุงเทพมหานคร) โยมบิดาชื่อ เลา โยมมารดาชื่อ สิน มีพี่ร่วมบิดามารดาอีก 3 คนคือ
โดยโยมบิดาได้ถึงแก่กรรมตั้งแต่ท่านยังเด็ก ส่วนโยมมารดาถึงแก่กรรมเมื่อท่านบรรพชาเป็นสามเณร ด้านการศึกษาในวัยเยาว์โยมมารดาได้นำมาฝากเรียนหนังสือภาษาไทยกับ พระอธิการปุ่น เจ้าอาวาสวัดบางพูดในในขณะนั้น จนจบชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 โดยอยู่ภายใต้การอบรมสั่งสอนของ พระภิกษุดิน สมบุญแจ้ง
จากนั้นจึงได้บรรพชาเป็นสามเณรที่วัดบางพูดในเมื่อวันที่ 17 มีนาคม พ.ศ. 2466 ตรงกับวันพฤหัสบดี ขึ้น ๑๑ ค่ำ เดือน ๔ ปีกุน มีพระอธิการปุ่นเป็นอาจารย์ผู้อุปถัมภ์ เจ้าคุณวงค์ วัดปรมัยยิกาวาส เป็นพระอุปัชฌาย์ จำพรรษาที่วัดบางพูดใน ต่อมาจึงได้เข้าพิธีอุปสมบทเมื่อวันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2471 เวลา 7 นาฬิกา 53 นาที โดยมี พระสุเมธาจารย์ (วอน) วัดปรมัยยิกาวาส เป็นพระอุปัชฌาย์ พระธรรมวิจารณ์ (นวน) วัดปรมัยยิกาวาส เป็นพระกรรมวาจาจารย์ และพระอธิการพลัด วัดเกาะพญาเจ่ง เป็นพระอนุสาวนาจารย์ จำพรรษาที่วัดบางพูดใน
ต่อมาจึงได้ย้ายมาจำพรรษาที่ วัดสุนทรธรรมทาน หรือ วัดแคนางเลิ้ง โดยมาอยู่ในความอุปการะของ นายเล็ก เนาว์อยู่คุ้ม ผู้เป็นพี่เขยซึ่งรับราชการอยู่ที่ กรมสรรพสามิต กระทรวงพระคลังมหาสมบัติ จากนั้นจึงได้ย้ายมาจำพรรษาที่ วัดชนะสงครามราชวรมหาวิหาร และสอบได้ นักธรรมโท ที่วัดนี้ เมื่อพระอธิการปุ่นผู้เป็นอาจารย์ถึงแก่มรณภาพในปี พ.ศ. 2477 บรรดาทายกทายิกาจึงได้นิมนต์ท่านให้มารั้งตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดบางพูดในสืบต่อจากพระอธิการปุ่น ก่อนที่จะได้รับการแต่งตั้งเป็นเจ้าอาวาสอย่างเป็นทางการในอีก 2 ปีต่อมาคือในปี พ.ศ. 2479
พระครูนนทศีลวัตรถึงแก่มรณภาพเมื่อวันอังคารที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2523 สิริอายุได้ 73 ปี 2 เดือน 6 วัน 52 พรรษาดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดบางพูดในทั้งสิ้น 44 ปี
วัดบางนา (จังหวัดปทุมธานี)

วัดบางนา เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางโพธิ์เหนือ อำเภอสามโคก จังหวัดปทุมธานี
วัดบางนาสร้างขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2310 ในช่วงกรุงศรีอยุธยาตอนปลายและตอนต้นแห่งกรุงรัตนโกสินทร์ จากความศรัทธาในพระพุทธศาสนาสายเถรวาท ทำให้ชาวมอญพร้อมใจสร้างวัดแห่งนี้ขึ้น วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2350 เดิมอยู่ห่างจากแม่น้ำเจ้าพระยาไปทางทิศตะวันตก ปัจจุบันเป็นที่ตั้งของโรงเรียนวัดบางนา ต่อมาย้ายร่นลงไปอยู่ติดกับแม่น้ำเจ้าพระยาเพื่อความสะดวกในการสัญจรไปมา
วัดมีเสาหงส์อันเป็นสัญลักษณ์ของชาวมอญ อาคารเสนาสนะ ได้แก่ วิหารขนาดเล็กที่อยู่ห่างจากอุโบสถเพียงเล็กน้อย เจดีย์ย่อมุมไม้สิบสอง 2 องค์ ศาลาการเปรียญ หอสวดมนต์ และกุฏิสงฆ์ มีปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ พระพุทธรูปปางมารวิชัยที่มีชื่อว่า "พระพุทธทิพย์สุวรรณมุนี" พระพุทธรูปก่ออิฐถือปูนซึ่งสันนิษฐานว่าสร้างในราวสมัยกรุงศรีอยุธยา พระพุทธรูปปางป่าเลไลยก์และปางมารวิชัยที่มีการสร้างในรูปแบบก่ออิฐถือปูนและรอยพระพุทธบาทจำลอง อยู่ภายในวิหาร
ในอดีตมีชื่อเสียงมีคนไปทำบุญที่วัดมากที่สุด เนื่องจากเป็นวัดเก่าแก่ มีพระไปบวชศึกษาเล่าเรียนมาก พระที่วัดต่างก็ถือปฏิบัติกิจของสงฆ์อย่างเคร่งครัด ชาวบ้านจึงศรัทธาเลื่อมใสเข้าไปทำบุญกัน โดยเฉพาะ หลวงปู่เส็ง จันทรังสี อดีตเจ้าอาวาส ถือว่าเป็นพระที่ได้รับสมณศักดิ์รูปแรก และเป็นผู้เริ่มทำพระเครื่องวัตถุมงคลของวัดบางนาจนโด่งดัง
อินดี ฮาร์ตเวลล์

ซาแมนธา เด มาร์ติน (Samantha De Martin; เกิด 17 สิงหาคม ค.ศ. 1996) เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวออสเตรเลียที่เซ็นสัญญากับ WWE ในนาม อินดี ฮาร์ตเวลล์ (Indi Hartwell) เป็นสมาชิกกลุ่ม The Way เป็นแชมป์ NXT Women's Championship และ NXT Women's Tag Team Championship ร่วมกับ Candice LeRae และยังเป็นแชมป์ WSW Women's Championship และ RCW Women's Championship
วัดโคกเกตุบุญญศิริ

วัดโคกเกตุบุญญศิริ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลปลายโพงพาง อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม
วัดโคกเกตุบุญญศิริเริ่มก่อตั้งเป็นสำนักสงฆ์ เมื่อ พ.ศ. 2440 ภายในวัดมีต้นเกดใหญ่อยู่บนโคกจึงชื่อว่า วัดโคกเกตุ โดยพระอธิการบุญมี สายทอง เป็นผู้ริเริ่มก่อสร้างและได้รับอนุญาตจัดตั้งเป็นวัดในปีเดียวกัน ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาและผูกพัทธสีมาอุโบสถ เมื่อ พ.ศ. 2445 อุโบสถได้มีการสร้างมาแล้ว 3 หลัง ตั้งแต่สมัยเริ่มสร้างวัดต่อมาได้ทรุดโทรมไป จึงสร้างใหม่ในสมัยพระอธิการวงศ์ นวลจันทร์ เป็นเจ้าอาวาส และขอวิสุงคามสีมา ผูกพัทธสีมาใหม่ เมื่อ พ.ศ. 2478 หลังที่ 3 สมัยหลวงพ่อช่อ เมื่อ พ.ศ. 2519 วัดนี้ได้รับการบูรณปฏิสังขรณ์ตลอดมา โดยเฉพาะในสมัยพระครูใบฎีกาช่อ บุสสระ หรือครูสังวรานุโยค ท่านเป็นพระนักพัฒนา
สิ่งสำคัญได้แก่ พระประธานในอุโบสถเป็นพระปูนปั้นปางมารวิชัยคู่มากับวัด กุฏิสงฆ์ทรงไทย สำนักชีเกตุสันตินารี ซึ่งหลวงพ่อช่อ เป็นผู้บริจาคปัจจัยส่วนตัว ซื้อที่ดินให้ วัดนี้พระยังพายเรือบิณฑบาตอยู่ เพราะหน้าวัดติดกับคลองขุดตากล่อม จึงมีพระบิณฑบาตทั้งทางบกและทางน้ำ
วัดบางเป้ง

วัดบางเป้ง
เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลแสนสุข อำเภอเมืองชลบุรี จังหวัดชลบุรี มีเนื้อที่ 24 ไร่ 1 งาน 20 ตารางวา
วัดบางเป้งตั้งเมื่อ พ.ศ. 2374 โดยนายกล่ำ ชาวบ้านตำบลแสนสุข ได้ถวายที่ดินให้สร้างวัดขึ้น จากคำบอกกล่าวว่าพื้นที่บริเวณนี้เรียกว่า "วังเป้ง" เนื่องจากตั้งอยู่บริเวณคุ้งน้ำและมีต้นเป้งขึ้นอยู่เป็นจำนวนมาก แต่ปัจจุบันเรียกกันว่า บางเป้ง จึงได้ขนานนามวัดตามที่ตั้ง ในสมัยพระครูพรหมจริยาธิมุตต์ เจ้าอาวาสรูปที่ 6 ได้ทำการบูรณะและก่อสร้างกุฏิถาวรขึ้นและได้มีการพัฒนาเรื่อยมาจนถึงปัจจุบัน วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2513 
อุโบสถเก่าแก่มีขนาดเล็ก หน้าบันของอุโบสถตกแต่งด้วยลวดลายปูนปั้น ลายพรรณพฤกษา เป็นแบบอย่างของลายฝรั่ง ส่วนที่เป็นช่อดอกจะใช้เครื่องถ้วยชามของจีนและฝรั่งปะปนกัน ภายอุโบสถในมีภาพจิตรกรรมฝาผนังอยู่โดยรอบ 4 ด้าน ภาพจิตรกรรมฝาผนังบางส่วนได้รับความเสียหายจากความชื้น ฝีมือค่อนข้างหยาบตามแบบอย่างของจิตรกรรมฝาผนังพื้นบ้าน มีการใช้สีค่อนข้างสดและตัดกันมีการตัดเส้นแบบหยาบ ๆ มีภาพพระภิกษุที่กำลังยืนซักผ้าบังสกุลและพิจารณาอสุภกรรมฐาน เป็นส่วนที่มีการเน้นถึงรายละเอียดและประณีต คาดว่ามีอายุไม่เกินไปกว่ารัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
วัดนิคมประทีป

วัดนิคมประทีป เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลโคกหล่อ อำเภอเมืองตรัง จังหวัดตรัง
วัดนิคมประทีปสร้างเมื่อ พ.ศ. 2423 เดิมมีนามว่า วัดโคกหล่อ เพราะวัดตั้งอยู่บนที่ดินแหลม ยื่นออกไปจากที่ดินของชาวบ้านเป็นโคก มีป่าไม้หล่อมากมาย ต่อมาใน พ.ศ. 2484 ได้เปลี่ยนนามเป็น "วัดนิคมประทีป" วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2457 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 22 เมตร ยาว 26 เมตร ได้ผูกพัทธสีมาเมื่อ พ.ศ. 2460 ทางด้านการศึกษา เปิดสอนปริยัติธรรมเมื่อ พ.ศ. 2458 และมีโรงเรียนประถมศึกษาตั้งอยู่ในบริเวณวัดซึ่งเปิดสอนมาตั้งแต่ พ.ศ. 2470 ต่อมาได้ขึ้นทะเบียนโบราณสถาน และกำหนดเขตที่ดินโบราณสถานระบุเล่มที่ 116 ตอนที่ 17 วันที่ประกาศ 17 มีนาคม พ.ศ. 2542 กำหนดเขต ประมาณ 2 งาน 50 ตารางวา
อุโบสถหลังคาทรงไทยลดหลั่นลงมา 3 ชั้น มีพระพุทธรูปไม้ลักษณะยืน สร้างเมื่อ พ.ศ. 2481 จำนวน 3 องค์ และพระพุทธรูปปูนปางสมาธิ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2464 พระประธานในอุโบสถประดิษฐานบนฐานชุกชีสูง มีขนาดหน้าตักกว่า 1 เมตร สูง 1 เมตร 40 เซนติเมตร
ราชวงศ์วาลัว-บูร์กอญ

ราชวงศ์วาลัว-บูร์กอญ (,) หรือราชวงศ์บูร์กอญใหม่ เป็นสาขาที่แยกมาจากราชวงศ์วาลัว โดยเป็นสายต่อจากราชวงศ์บูร์กอญ โดยสืบสายเลือดมาจากพระเจ้ารอแบร์ที่ 2 แห่งฝรั่งเศส ทั้งสองราชวงศ์ล้วนสืบทอดมาจากราชวงศ์กาเปเตียง 
ราชวงศ์วาลัว-บูร์กอญ ปกครองดัชชีบูร์กอญในระหว่างปีค.ศ. 1363 จนถึงค.ศ. 1482 และต่อมาได้ปกครองดินแดนอันกว้างใหญ่รวมถึง แฟลนเดอส์ อาร์ตัว ลักเซมเบิร์ก แอโน และ เคาน์ตีบูร์กอญ (ฟร็องช์-กงเต) และอีกหลายดินแดนกว้างใหญ่ผ่านการเสกสมรส ซึ่งเป็นจุดกำเนิดของรัฐบูร์กอญ
"ดยุกวาลัวแห่งบูร์กอญ" ถูกใช้กล่าวถึงราชวงศ์ที่เริ่มตั้งแต่สมัยพระเจ้าฌ็องที่ 2 แห่งฝรั่งเศส ซึ่งได้พระราชทานบรรดาศักดิ์และดัชชีบูร์กอญให้แก่พระราชโอรสพระองค์เล็ก ฟิลิปผู้กล้า ในปีค.ศ. 1363
ในช่วงสงครามร้อยปี เหล่าดยุกได้รบกันระหว่างเครือญาติในราชวงศ์เดียวกันเพื่อรวบรวมดินแดนในฝรั่งเศสและจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ไว้ภายใต้การดูแลของราชวงศ์เดียวเพื่อปกครองเป็นอาณาจักร แต่ก็ล้มเหลวลงเนื่องจากดยุกคนสุดท้ายชาร์ลผู้อาจหาญ ผู้ริเริ่มสงครามเบอร์กันดี ได้ถูกสังหารลงในยุทธการน็องซีเมื่อปีค.ศ. 1477 ผู้ปกครองคนสุดท้ายในราชวงศ์วาลัว-บูร์กอญ คือ มารีแห่งบูร์กอญผู้เป็นธิดา โดยต่อมาดินแดนนอกฝรั่งเศสได้ตกเป็นของฟิลิปผู้ทรงโฉม พระโอรสพระองค์ใหญ่ และกลายมาเป็นเนเธอร์แลนด์ของฮาพส์บวร์ค ในขณะที่ดัชชีบูร์กอญได้ตกเป็นของราชอาณาจักรฝรั่งเศส มารีแห่งบูร์กอญสิ้นพระชนม์ในปีค.ศ. 1482 นับเป็นการสิ้นสุดของราชวงศ์วาลัว-บูร์กอญ
วัดสำโรง (จังหวัดนครปฐม)

วัดสำโรง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลวัดสำโรง อำเภอนครชัยศรี จังหวัดนครปฐม
วัดสำโรงสร้างเมื่อ พ.ศ. 2343 เดิมชื่อว่า วัดสามโรง เพราะที่ตั้งวัดนี้มีต้นสำโรงขึ้นอยู่ในบริเวณที่ตั้งวัด จวบกับชาวบ้านแถบนั้นได้ช่วยกันสร้างโรงขึ้นมา 3 หลัง เพราะสถานที่นี้ได้มีพระภิกษุปักกลดอาศัยปฏิบัติธรรมอยู่บ่อยครั้ง ต่อมาชาวบ้านแถบนี้เห็นว่าสถานที่ตั้งนี้สมควรเป็นที่ตั้งวัด ปู่ดำซึ่งเป็นเจ้าของที่จึงได้ถวายที่ตรงนี้ให้เป็นที่ตั้งวัดและชาวสำโรงจึงได้ไปอาราชธนาพระภิกษุนุช มาเป็นเจ้าอาวาส และปู่ดำ ซึ่งเป็นเจ้าของที่ดินก็ได้อุปสมบทเป็นภิกษุและได้ช่วยพระภิกษุนุช พัฒนาสิ่งก่อสร้างจนมี กุฏิสงฆ์ ศาลาดิน และโบสถ์หลังเล็ก ๆ เป็นที่พอจะอุปสมบทได้ ชาวบ้านเรียกว่า "วัดสามโรง" ต่อมาเปลี่ยนชื่อวัดมาเป็น "วัดสำโรง" ตามพื้นที่ซึ่งมีต้นสำโรงขึ้นอยู่ในบริเวณวัด วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2493
ภายในวัดมีพิพิธภัณฑ์พื้นบ้านวัดสำโรงเริ่มดำเนินโครงการจัดตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2542 โดยมีเจ้าอาวาสวัดสำโรงคือ พระครูสิริปุญญาภิวัตน์เป็นประธาน จัดแสดงมรดกพื้นบ้านต่าง ๆ เช่น อุปกรณ์ที่ใช้ในการประกอบอาหาร เครื่องมือหัตถกรรมต่าง ๆ อุปกรณ์ตวงข้าว เครื่องมือจับสัตว์น้ำและเครื่องใช้อื่น ๆ อีกเป็นจำนวนมาก
วัดสำโรงมีเกจิดัง ชื่อว่าหลวงปู่นุช และหลวงพ่อหลิ่ม ผู้สร้างเหรียญหล่อพระพุทธชินราชอันเข้มขลังแต่อดีตและสร้างตั๊กแตนแสนล้าน
ผ้าชิโน

ผ้าชิโน (อังกฤษ: chino cloth) เป็นผ้าถักแบบทแยงชนิดหนึ่ง โดยเดิมผลิตมาจากผ้าฝ้าย 100 เปอร์เซ็นต์ เสื้อผ้าที่พบได้ทั่วไปที่ผลิตจากผ้าประเภทนี้คือ กางเกงที่มีชื่อเรียกรู้จักโดยทั่วไปว่า "ชิโน" (chinos) ปัจจุบันผ้าชิโนถูกผลิตมาจากผ้าฝ้ายสังเคราะห์นั้นก็มีเช่นเดียวกัน
ผ้าชิโนได้ถูกทหารอังกฤษและฝรั่งเศสนำมาปรับเป็นเครื่องแบบทางทหารในศตวรรษที่ 19 และต่อภายหลังได้ปรับเปลี่ยนมาเป็นเครื่องแต่งกายของพลเรือน
ในสหรัฐ กางเกงที่ทำมาจากผ้าชิโนได้รับความนิยมจากทหารผ่านศึกอเมริกันที่กลับมาจากประเทศฟิลิปปินส์ ในสงครามสเปน อเมริกัน
ศัพทมูลวิทยา.
ผ้าชนิดนี้แต่เดิมถูกผลิตในประเทศจีนและถูกมาผลิตทำเป็นกางเกง โดยชาวสเปนเรียกกางเกงนี้ในภาษาสเปนว่า "Pantolanes Chinos" (ปันโตลาเนส ชิโนส) มีความหมายว่า "กางเกงจีน" ภายหลังได้ถูกเรียกย่อในภาษาอังกฤษโดยง่ายว่า "chinos"
ประวัติ.
ผ้าชิโนถูกออกแบบครั้งแรกเพื่อใช้ในการทหาร และถูกนำมาให้แพร่หลายโดยเป็นเครื่องแต่งกายของพลเรือน
เนื้อผ้านี้โดยเดิมถูกผลิตเพื่อเป็นเครื่องแต่งกายให้ดูแลรักษาง่าย คงทนและสะดวกสบาย สำหรับให้ทหารสวมใส่ โดยใช้สีเลียนแบบธรรมชาติภายหลังได้พัฒนาเป็นสีลายพราง ต่อมาทหารสหราชอาณาจักรและทหารสหรัฐได้สวมใส่เครื่อแบบที่ทำจากผ้าชิโนเป็นมาตรฐานตั้งแต่หลังคริสต์ทศวรรษ 1800
กางเกงที่ผลิตจากผ้าประเภทนี้ที่เรียกว่า "ชิโน" (chinos) สีที่ผลิตโดยเริ่มแรกคือ สีกากี (น้ำตาลปนเหลือง) เป็นสีที่ดั้งเดิมที่สุดและได้รับความนิยมมากที่สุด ภายหลังกางเกงชิโนได้ถูกผลิตในสีและเฉดสีที่หลากหลาย
วัดจันทรสุข

วัดจันทรสุข เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลประชาธิปัตย์ อำเภอธัญบุรี จังหวัดปทุมธานี มีที่ดินตั้งวัด 6 ไร่ โฉนดที่ดินเลขที่ 25152 ปัจจุบันมีเจ้าอาวาส คือ พระครูธรรมธร สัมพันธ์ ถิรธมฺโม
วัดจันทรสุขได้รับอนุญาตให้จัดสร้างวัด เมื่อวันที่ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2529 และได้รับประกาศตั้งเป็นวัด เมื่อวันที่ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2550 โดยนางม้อย นางทวี จันทรสุข บริจาคทรัพย์ถวายที่ดินเพื่อสร้างวัด คณะสงฆ์จากวัดแสงสรรค์ดำเนินการสร้างวัด
เสนาสนะและสิ่งก่อสร้างของวัด ได้แก่ ศาลาการเปรียญ 1 หลัง กุฏิพระสงฆ์ 4 หลัง หอปฏิบัติวิปัสสนาสมเด็จพุฒาจารย์ ศาลาอเนกประสงค์ 1 หลัง พระธาตุเจดีย์อมตะดวงแก้ว 1 องค์ อาคารเรือน-หอสมุด 1 หลัง อาคารพระภิกษุ 3 หลัง อาคารพระนิสิตนักศึกษา 2 หลัง ห้องสุขาพระภิกษุ 14 ห้อง และห้องสุขาสำหรับ ฆราวาส 10 ห้อง
วัดสุขปุณฑริการาม

วัดสุขปุณฑริการาม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบึงชำอ้อ อำเภอหนองเสือ จังหวัดปทุมธานี มีที่ดินตั้งวัด 20 ไร่ 2 งาน
วัดสุขปุณฑริการามสร้างขึ้นเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2432 โดยมีจีนสุก และจีนบัวบริจาคที่ดินให้เป็นที่สร้างวัด เนื้อที่ 2 งาน แล้วขนานนามให้มีความหมายสอดคล้องกับผู้บริจาคที่ดิน แต่ชาวบ้านนิยมเรียกว่า วัดชำอ้อ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2542 ทางวัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมเริ่มมาตั้งแต่ พ.ศ. 2518
เสนาสนะภายในวัด คือ อุโบสถ กว้าง 7.50 เมตร ยาว 23 เมตร กุฏิสงฆ์ 9 หลัง หอสวดมนต์สร้างเมื่อ พ.ศ. 2492 และศาลาการเปรียญสร้างเมื่อ พ.ศ. 2499 มีปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ พระประธานในอุโบสถ เป็นแบบพระพุทธชินราชจำลอง หน้าตักกว้าง 59 นิ้ว นอกจากนี้ที่หอสวดมนต์ยังมีพระพุทธรูปแบบสุโขทัย 2 องค์ และพระศรีอริยเมตไตรย
วัดอมรเทพ

วัดอมรเทพ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางกุ้ง อำเภอบางคนที จังหวัดสมุทรสงคราม
วัดอมรเทพสร้างเมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2435 เดิมชื่อว่า วัดอมรเทพเทวันคณาราม ซึ่งเป็นชื่อที่พระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหลวงชินวรสิริวัฒน์ สมเด็จพระสังฆราชเจ้า วัดราชบพิธสถิตมหาสีมารามราชวรวิหาร ทรงประทานให้ พระประสงค์เพื่อเป็นเครื่องระลึกถึงเจ้าจอมมารดาสัมฤทธิ์ ในรัชกาลที่ 3 ผู้เป็นย่า
สถานที่ตั้งวัด แต่เดิมเป็นนิวาสสถานของบรรพบุรุษของขุนนราบริรักษ์ (คล้าย) และนางทิมนรารักษ์ ซึ่งเป็นบิดามารดาของหลวงวารีรัฐการ (ชื่น ชาติกานนท์) และเป็นญาติเจ้าจอมมารดาสัมฤทธิ์ ซึ่งเป็นพระมารดาของพระเจ้าวรวงศ์เธอ ชั้น 3 กรมขุนเจริญผลพูลสวัสดิ์ พระราชบิดาของพระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหลวงชินวรสิริวัฒน์ โดยหลวงวารีรัฐการ เมื่อครั้งเป็นที่ขุนเทพภักดีได้มีศรัทธาอุทิศที่ดินจำนวน 6 ไร่ กับบ้านให้สร้างวัดอมรเทพ เมื่อขุนนราบริรักษ์บิดา และมารดาถึงแก่กรรรมแล้ว ต่อมา พ.ศ. 2460 สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส ทรงตรวจเยี่ยมกิจการคณะสงฆ์ในจังหวัดสมุทรสงคราม ทรงบัญชาว่าชื่อวัดนี้ยาวและเรียกยาก ทรงโปรดให้คงไว้เพียง "วัดอมรเทพ" มาจนทุกวันนี้ และได้รับพระราชวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2479
เสนาสนะในวัด ได้แก่ อุโบสถซึ่งมีพระประธานในอุโบสถ เป็นของเก่าคู่มากับวัด ศาลาการเปรียญสร้างด้วยไม้สักทองทั้งหลัง และกุฏิสงฆ์ทรงไทยเก่าแก่
วัดบางแก้ว (จังหวัดนครสวรรค์)

วัดบางแก้ว เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางแก้ว อำเภอบรรพตพิสัย จังหวัดนครสวรรค์ มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 14 ไร่ 20 ตารางวา มีที่ธรณีสงฆ์ จำนวน 3 แปลง เนื้อที่ 87 ไร่ 2 งาน 95 ตารางวา
วัดบางแก้วสร้างเมื่อ พ.ศ. 2414 มีนามตามชื่อบ้าน โดยมีนายให้และนางกล้วย บริจาคที่ดินเนื้อที่ประมาณ 15 ไร่ ในการสร้างวัด ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งแรกเมื่อวันที่ 8 มกราคม พ.ศ. 2444 ต่อมาได้สร้างอุโบสถหลังใหม่ พร้อมได้ขอพระราชทานวิสุงคามสีมาใหม่ ได้รับพระราชทานครั้งหลังวันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2513 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร ได้ผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2518 ทางวัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรม พ.ศ. 2455 มีโรงเรียนประภมศึกษาของทางราชการตั้งอยู่ในวัดด้วย
อาคารเสนาสนะ ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2513 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก มีพระประธาน คือ พระพุทธสุโขทัยศากยมุนี สร้างเมื่อ พ.ศ. 2518 ศาลาการเปรียญ กว้าง 16 เมตร ยาว 30 เมตร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก กุฏิสงฆ์ จำนวน 12 หลัง เป็นอาคารไม้ 6 หลัง เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ 3 หลัง เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก 3 หลัง วิหาร กว้าง 5 เมตร ยาว 10 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2528 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน 1 หลัง สร้างเมื่อ พ.ศ. 2525 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ฌาปนสถาน 1 หลัง และหอระฆัง 1 หลัง
วัดโพธิ์บางคล้า

วัดโพธิ์บางคล้า เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางคล้า อำเภอบางคล้า จังหวัดฉะเชิงเทรา ตั้งอยู่บนเนื้อที่ประมาณ 31 ไร่ วัดมีค้างคาวแม่ไก่ป่าฝนอาศัยอยู่เป็นจำนวนมาก ค้างคาวเหล่านี้อาศัยอยู่ในวัดมาเป็นเวลานานแล้ว ไม่มีผู้บันทึกไว้ชัดเจน เท่าที่ทราบก็ตั้งแต่เมื่อสมัยพระครูสุตาลงกตเป็นเจ้าอาวาส ระหว่าง พ.ศ. 2473–2509 ซึ่งท่านเป็นพระที่มีเมตตาธรรมต่อสัตว์ทั้งหลาย 
วัดโพธิ์บางคล้าสร้างขึ้นในระหว่างปี พ.ศ. 2310–2325 สมัยพระเจ้าตากสินมหาราช และคาดว่าเคยเป็นที่พักทัพของสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช เมื่อครั้งยกทัพไปต่อสู้กับพม่า ที่บริเวณปากน้ำโจ้โล้ (ห่างจากวัด 1 กิโลเมตร) เมื่อราวปี พ.ศ. 2309 จากคำบอกเล่า เดิมมีกุฎิไม้ใต้ถุนสูง หลังคามุงจาก อยู่ใกล้กับท่าน้ำแม่น้ำบางปะกงและต้นโพธิ์ใหญ่ มีโบสถ์คล้ายเก๋งจีน หลังคาซ้อน 2 ชั้น มุงด้วยกระเบื้องกาบกล้วย ช่อฟ้าเป็นรูปหัวมังกร ผนังก่ออิฐฉาบปูนขาวผสมน้ำอ้อย ล้อมรอบด้วยใบเสมา ปัจจุบันทางวัดได้รื้อถอนโบสถ์และกุฏิไม้แล้ว 
ด้านหน้าวัดจะมีวิหารเก่าแก่ ทรงจัตุรมุขสมัยอยุธยาตอนปลาย หลังคามุงด้วยกระเบื้องเกล็ดเต่า และมีการซ่อมแซมหลังคาอีกครั้งเมื่อ พ.ศ. 2485 และต่อมาหลังคาเกิดพังทลายลง ทำให้ต้องสร้างหลังคาขึ้นใหม่แทนของเดิม เมื่อ พ.ศ. 2541 มีหน้าต่างหนึ่งช่อง มีประตูสองช่องเหนือขอบประตูสองด้าน ประดับด้วยถ้วยชามสังคโลกเรียงกันเป็นรูปทรงกลม หน้าจั่วเป็นพื้นเรียบ กระเบื้องชายหลังคาเชื่อมด้วยปูน และมีพระพุทธรูปปางมารวิชัยทำด้วยปูน ประดิษฐานไว้โดยรอบจำนวน 8 องค์ ภายในวิหารเป็นที่ประดิษฐานพระพุทธไสยาสน์
ทองดี มนิสสาร

ทองดี มนิสสาร (6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2488 – 3 กันยายน พ.ศ. 2557) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุดรธานี 4 สมัย อดีตประธานคณะกรรมาธิการการแรงงานในสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 24 สังกัดพรรคเพื่อไทย เคยได้รับโล่ดีเด่นผู้ไม่เคยขาด-ลา ในการประชุมสภาผู้แทนราษฎร
ประวัติ.
ทองดี มนิสสาร เกิดเมื่อวันที่ 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2488 จบการศึกษาประกาศวิชาการปกครองท้องที่ (ปปท.) จากมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช ปริญญาตรีรัฐศาสตรบัณฑิต สาขาวิชารัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช และปริญญาโท รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขารัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง สมรสกับ นางลมัย มนิสสาร มีบุตรธิดาด้วยกัน 5 คน
การทำงาน.
ทองดี มนิสสาร อดีตเป็นกำนันตำบลโพนงาม อำเภอหนองหาน และเป็นประธานชมรมกำนัน-ผู้ใหญ่บ้านอำเภอหนองหาน จังหวัดอุดรธานี ก่อนจะเข้าสู่งานการเมืองโดยการลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุดรธานีครั้งแรกในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 สังกัดพรรคไทยรักไทย และได้รับเลือกตั้งต่อเนื่องอีกในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2548
ในปี 2550 เขาย้ายสังกัดพรรคพลังประชาชน และได้รับเลือกตั้งในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 และการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 สังกัดพรรคเพื่อไทย และเป็นประธานคณะกรรมาธิการการแรงงานในสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 24
ในสภาผู้แทนราษฎร นายทองดีเคยทำงานเป็นผู้ช่วยเลขานุการกรรมาธิการการแรงงาน กรรมาธิการวิสามัญงบประมาณเพิ่มเติม พ.ศ. 2547 กรรมาธิการวิสามัญกฎหมายองค์การบริหารส่วนตำบล กรรมาธิการวิสามัญกฎหมายรถยนต์ กรรมาธิการวิสามัญ พ.ร.บ. 2475 ลักษณะปกครองท้องถิ่น พ.ศ. 2541
นายทองดี เป็นสมาชิกในกลุ่มวังน้ำยม ในพรรคไทยรักไทย
ถึงแก่อนิจกรรม.
ทองดี มนิสสาร เสียชีวิตด้วยโรคมะเร็ง เมื่อวันที่ 3 กันยายน พ.ศ. 2557 รวมอายุ 68 ปี มีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 10 กันยายน พ.ศ. 2557 ณ วัดศรีสมพร หมู่ที่ 10 บ้านดอนยางเดี่ยว ตำบลโพนงาม อำเภอหนองหาน จังหวัดอุดรธานี
วัดสระน้ำส้ม

วัดสระน้ำส้ม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลห้วยขวาง อำเภอกำแพงแสน จังหวัดนครปฐม วัดนี้เป็นสถานที่แห่งหนึ่งซึ่งผู้ศรัทธา เชื่อว่ามีความผูกพันข้องเกี่ยวกับพญานาค
วัดสระน้ำส้มเป็นวัดโบราณเก่าแก่ ไม่รู้ว่าใครเป็นผู้สร้างเอาไว้ จนเมื่อปี พ.ศ. 2532 นายสุทธิ นาคสมภพ คหบดีใจบุญ บุตร ธิดาและญาติพี่น้อง ร่วมกันถวายที่ดินให้บูรณะวัดและรับอุปถัมภ์วัด โดยนิมนต์ หลวงพ่อสมชาย ฐิตธัมโม จากวัดอุดมคงคาคีรีเขต อำเภอมัญจาคีรี จังหวัดขอนแก่น มาจำพรรษา 
ต่อมาในปี พ.ศ. 2535 หลวงพ่อสมชาย ได้ปลีกวิเวกปฏิบัติธรรมในป่าเขาแถบจังหวัดเพชรบูรณ์ พระปฐมคณาจารย์ เจ้าคณะจังหวัดนครปฐม-สุพรรณบุรี (ธรรมยุติ) ได้มีคำสั่งให้ พระครูปุญญาภินันท์ (หลวงพ่อบุญมี เตชปุญโญ) ไปเป็นเจ้าอาวาสแทน กระทั่งปี พ.ศ. 2543 คณะกรรมการวัดและชาวบ้านขออนุญาตปฏิสังขรณ์วัดและก่อสร้างถาวรวัตถุเพิ่มเติม เมื่อพระครูปุญญาภินันท์ มรณภาพเมื่อวันที่ 24 ธันวาคม พ.ศ. 2553 คณะสงฆ์จึงแต่งตั้ง พระอธิการวันชัย ปภัสสโร เป็นเจ้าอาวาสสืบต่อมาจนปัจจุบัน และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2559
เนเธอร์แลนด์ของฮาพส์บวร์ค

เนเธอร์แลนด์ของฮาพส์บวร์ค  ซึ่งในภาษาละตินเรียกถึงว่า เบลจิกา (Belgica) เป็นกลุ่มดินแดนในศักดินาสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาที่มีบริเวณอยู่ในกลุ่มประเทศต่ำ ซึ่งปกครองโดยจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ภายใต้อำนาจของราชวงศ์ฮาพส์บวร์ค โดยเริ่มนับตั้งแต่ปีที่ผู้ปกครองคนสุดท้ายจากราชวงศ์วาลัว-บูร์กอญ คือ มารีแห่งบูร์กอญ ซึ่งเป็นพระมเหสีในจักรพรรดิมัคซีมีลีอานที่ 1 สิ้นพระชนม์ลงเมื่อ ค.ศ. 1482 ต่อมาพระราชนัดดา จักรพรรดิคาร์ลที่ 5 ผู้ซึ่งประสูติในเนเธอร์แลนด์ของฮาพส์บวร์คได้แต่งตั้งบรัสเซลส์เป็นหนึ่งในเมืองหลวง 
ต่อมาได้กลายเป็นกลุ่มสิบเจ็ดมณฑลในปีค.ศ. 1549 และต่อมาได้ตกอยู่ภายใต้การปกครองของราชวงศ์ฮาพส์บวร์คสายสเปน ตั้งแต่ปีค.ศ. 1556 ซึ่งถูกเรียกว่าเนเธอร์แลนด์ของสเปน ตั้งแต่บัดนั้น ต่อมาในปีค.ศ. 1581 ได้เกิดการปฏิวัติดัตช์ขึ้นเพื่อแยกดินแดนในกลุ่มรัฐทั้งเจ็ดเป็นอิสระเพื่อจัดตั้งสาธารณรัฐดัตช์ ซึ่งทำให้ดินแดนส่วนที่เหลือในเนเธอร์แลนด์ใต้ที่ยังอยู่ภายใต้การปกครองของสเปนนั้นได้กลายเป็นเนเธอร์แลนด์ของออสเตรียในปีค.ศ. 1714 อันเป็นผลของสนธิสัญญาราสตัทท์ (Treaty of Rastatt) 
การปกครองโดยราชวงศ์ฮาพส์บวร์คสิ้นสุดลงในการผนวกดินแดนภายหลังการจัดตั้งสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 1 เมื่อปีค.ศ. 1795
ภูมิศาสตร์.
เนเธอร์แลนด์ของฮาพส์บวร์คกินอาณาเขตทั้งหมดของกลุ่มประเทศต่ำ (ในเนเธอร์แลนด์ เบลเยียม และลักเซมเบิร์กในปัจจุบัน) และจังหวัดนอร์ และปาดกาแลเกือบทั้งหมดในฝรั่งเศสปัจจุบัน ตั้งแต่ปีค.ศ. 1482 จนถึงค.ศ. 1581 
โดยภายใต้การปกครองของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ โดยมีผู้ปกครองคือฟีลิปเลอบง ดยุกแห่งบูร์กอญระหว่างปีค.ศ. 1419-1467 จังหวัดต่างๆ ในเนเธอร์แลนด์ก็เริ่มเติบโตไปด้วยกัน ถึงแม้ว่าอดีตจะเคยอยู่ภายใต้การปกครองของทั้งอาณาจักรฝรั่งเศส และอีกส่วนภายใต้การปกครองของจักรวรรดิ ดินแดนที่เป็นรัฐบริวาร ได้แก่ ฟลานเดอร์ส อาร์ตัว และเมเคอเลิน นามูร์ ฮอลแลนด์ เซลันด์ และแอโน บราบันต์ ลิมบวร์ก และลักเซมเบิร์ก ได้ถูกปกครองแบบรัฐร่วมประมุขโดยมีกษัตริย์จากราชวงศ์วาลัว-บูร์กอญ และสภาผู้แทนราษฎร โดยมีศูนย์กลางอำนาจของราชวงศ์บูร์กอญอยู่ที่ดัชชีบราบันต์อันเป็นสถานที่ตั้งของราชสำนักในกรุงบรัสเซลส์
โอรสของดยุกฟีลิปเลอบง ชาร์ลผู้อาจหาญ (ดยุกแห่งบูร์กอญ ระหว่างปีค.ศ. 1467-1477) ยังสามารถผนวกดินแดนเกลเดอรส์ และซุทเฟิน มาครองได้และยังคาดหวังฐานันดรศักดิ์และบรรดาศักดิ์จากจักรพรรดิฟรีดริชที่ 3 ผ่านการเสกสมรสกับพระธิดา แต่ก็ล้มเหลวจึงทำให้เขาได้เริ่มก่อสงครามบูร์กอญขึ้น และสิ้นชีพลงในยุทธการน็องซี
รูเนะ สึกิชิโระ

รูเนะ สึกิชิโระ (อักษรโรมัน: Rune Tsukishiro; 4 พฤศจิกายน ค.ศ. 1988 –) เป็นนักแสดงเอวีชาวญี่ปุ่นในสังกัดที-เพาเวอส์
ประวัติและชีวิตส่วนตัว.
งานอดิเรกของเธอคือการชอปปิง
รูเนะ สึกิชิโระ ได้รับการเปิดตัววิดีโอสำหรับผู้ใหญ่จากค่ายเพรสทิจในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2011 และตั้งแต่ ค.ศ. 2012 เธอได้เป็นนักแสดงหญิงซึ่งผูกขาดสำหรับค่ายมูดีซ์
ระฆังพระเจ้าแสรกแมง

ระฆังพระเจ้าแสรกแมง (သာယာဝတီမင်း ခေါင်းလောင်းတော်) หรือรู้จักในอีกชื่อ ระฆังมหาติสัททะฆัณฏา ระฆังขนาดใหญ่ตั้งอยู่ที่ เจดีย์ชเวดากอง ย่างกุ้ง ประเทศพม่า ได้รับการสร้างถวายปี พ.ศ. 2384 โดย พระเจ้าแสรกแมง แห่ง ราชวงศ์โก้นบอง ชื่ออย่างเป็นทางการในภาษาบาลีของระฆังใบนี้คือ มหาติสัททะฆัณฏา ซึ่งแปลว่า "ระฆังเสียงเพราะสามโทน"
ประวัติ.
ในวันที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2384 (ขึ้น 10 ค่ำ เดือนตะดี้นจุ มรันมศักราช/จุลศักราช 1203) พระเจ้าแสรกแมง มีพระบัญชาให้สร้างระฆังชื่อ มหาติสัททะฆัณฏา ขนาด 42 ตัน และชุบทอง 20 กิโลกรัม ที่เจดีย์ชเวดากองเมืองย่างกุ้ง พระเจ้าแสรกแมงโปรดเกล้าฯ ให้เสนาบดีสองคน มหาสีตู และมหามินจอสิงคะ เป็นผู้ควบคุมการหล่อ ซึ่งเริ่มในวันที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2385 (ขึ้น 10 ค่ำ เดือนดะโบ่-ดแว มรันมศักราช/จุลศักราช 1203)
สถานะปัจจุบัน.
ระฆังตั้งอยู่ในศาลาทางด้านทิศตะวันออกเฉียงเหนือของเจดีย์
รายพระนามพระมหากษัตริย์แคนาดา

รายพระนามพระมหากษัตริย์ที่ปกครองแคนาดาในฐานะอาณานิคมของฝรั่งเศสและอังกฤษ เครือจักรภพแห่งแคนาดาและในที่สุดก็เป็นรัฐที่มีอำนาจอธิปไตยในปัจจุบัน
ผู้ปกครองแคนาดา.
มงกุฎแคนาดา (1931–ปัจจุบัน).
ค.ศ. 1931 มงกุฎแคนาดากลายเป็นอิสระจากอังกฤษเนื่องจากธรรมนูญเวสต์มินิสเตอร์ 1931
หมายเหตุ.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
เชิงอรรถ.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
สหรัฐเบลเยียม

สหรัฐเบลเยียม (or "") เป็นสมาพันธ์สาธารณรัฐในเนเธอร์แลนด์ใต้ (เบลเยียมและลักเซมเบิร์กในปัจจุบัน) ซึ่งก่อตั้งขึ้นภายหลังจากการปฏิวัติบราบันต์ ซึ่งเป็นประเทศได้ในระยะเวลาอันสั้นตั้งแต่มกราคมจนถึงธันวาคม ค.ศ. 1790 อันเนื่องมาจากการล้มเหลวต่อการแข็งข้อกับจักรพรรดิโยเซ็ฟที่ 2
การเมือง.
สหรัฐเบลเยียมปกครองด้วยระบบสาธารณรัฐแบบสมาพันธ์รัฐประกอบไปด้วยมณฑลทั้งแปดซึ่งในแต่ละมณฑลล้วนมีรัฐบาลปกครองตนเองอันเป็นอิสระต่อกัน โดยมีสภาคองเกรส  เป็นรัฐบาลกลาง ซึ่งตั้งอยู่ที่กรุงบรัสเซลส์ โดยมีผู้แทนของแต่ละมณฑลเป็นองค์ประกอบ ในมณฑลทั้งแปดจะถูกแบ่งเป็นเขตเล็กๆ จำนวน 11 เขต ได้แก่
พระราชมงคลวัชราจารย์ (พัฒน์ ปุญฺญกาโม)

พระราชมงคลวัชราจารย์ หรือ หลวงพ่อพัฒน์ ฉายา ปุญฺญกาโม (12 พฤษภาคม พ.ศ. 2465 – 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2566) พระเกจิอาจารย์ชาวจังหวัดนครสวรรค์ อดีตที่ปรึกษาเจ้าคณะจังหวัดนครสวรรค์ และ อดีตเจ้าอาวาสวัดธารทหาร หรือวัดห้วยด้วน ตำบลธารทหาร อำเภอหนองบัว จังหวัดนครสวรรค์
ประวัติ.
พระราชมงคลวัชราจารย์ เกิดเมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2465 ที่บ้านสระทะเล ตำบลย่านมัทรี อำเภอพยุหะคีรี จังหวัดนครสวรรค์ โดยมีชื่อเดิมว่า บุญส่ง ก้อนจันทร์เทศ และ พัฒน์ ก้อนจันทร์เทศตามลําดับ โยมบิดาชื่อพ่อพุฒ โยมมารดาชื่อแม่แก้ว ก้อนจันทร์เทศ ท่านได้เข้ารับการอุปสมบทเมื่อ พ.ศ. 2489 ณ วัดสระทะเล โดยมี พระธรรมไตรโลกาจารย์ (ยอด อกฺกวํโส) วัดเขาแก้ว เป็นพระอุปัชฌาย์ หลวงปู่กัน วัดเขาแก้ว เป็นพระกรรมวาจาจารย์ และ พระอธิการชั๊ว วัดสระทะเล เป็นพระอนุสาวนาจารย์ ได้รับฉายาว่า "ปุญฺญกาโม"
หลวงพ่อพัฒน์ได้รับสืบทอดวิชาจากหลวงปู่เทศ วัดสระทะเล ซึ่งเป็นทวดผ่านทาง หลวงปู่เดิม วัดหนองโพ หลวงปู่อิน วัดหางน้ำสาคร หลวงปู่หมึก วัดสระทะเล ซึ่งหลวงปู่พัฒน์ มีศักดิ์เป็นหลาน และหลวงปู่โหมด วัดโคกเดื่อ ต่อมาจึงได้ไปเรียนวิชาทางเมตตามหานิยมกับ หลวงปู่ชุบ วัดพระบรมธาตุทุ่งยั้ง จังหวัดอุตรดิตถ์ และได้เป็นเจ้าอาวาสที่วัดพระบรมธาตุทุ่งยั้งนานถึง 6 ปี ก่อนกลับมาจำพรรษาที่ วัดสระทะเล ซึ่งเป็นวัดบ้านเกิดของท่าน 
ต่อมาโยมบิดามารดาของหลวงพ่อพัฒน์ ได้ย้ายไปประกอบอาชีพเกษตรกรรมที่บ้านห้วยด้วน หรือบ้านธารทหาร และนายผล กำนันตำบลธารทหารในขณะนั้น จึงได้พาบิดามารดาไปอาราธนาให้ท่านมาจำพรรษาและพัฒนาวัดห้วยด้วนตั้งแต่ปี พ.ศ. 2513 จนถึงปัจจุบัน
ในปี พ.ศ. 2564 ท่านได้รับพระราชทานพัดรองที่ระลึกงานบรมราชาภิเษก
มรณภาพ.
เมื่อวันที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2566 (เวลาประมาณ 02.37 น.) เพจเฟซบุ๊ก สำนักงานพระราชมงคลวัชราจารย์ แจ้งประกาศจากวัดธารทหาร หรือ วัดห้วยด้วน เรื่อง การมรณภาพของ พระราชมงคลวัชราจารย์ หรือ หลวงพ่อพัฒน์ ปุญฺญกาโม ว่า ท่านเจ้าคุณพระราชมงคลวัชราจารย์ อดีตที่ปรึกษาเจ้าคณะจังหวัดนครสวรรค์ และอดีตเจ้าอาวาสวัดธารทหาร ได้ถึงแก่มรณภาพในวันนี้ วันศุกร์ที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2566 เวลาประมาณ 01.35 น. ที่โรงพยาบาลกรุงเทพ ด้วยอาการอันสงบ สิริอายุ 101 ปี 77 พรรษา
สำหรับสรีระสังขารของพระราชมงคลวัชราจารย์ (หลวงพ่อพัฒน์) มาถึงวัดช่วงเย็นของวันที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2566 เวลาประมาณ 17.09 น. โดยกองพิธีการศพที่ได้รับพระราชทานจะมีการจัดงานอย่างสมเกียรติต่อไป ซึ่งสรีระสังขารของหลวงพ่อจะมีการเก็บบรรจุร่างไว้ ไม่มีการประชุมเพลิงแต่อย่างใดตามคำสั่งเสียของหลวงพ่อพัฒน์
พิธีบำเพ็ญกุศลศพ พระราชมงคลวัชราจารย์.
พิธีการบำเพ็ญกุศลศพพระราชมงคลวัชราจารย์ จัดขึ้น ณ ศาลา 100 ปี หลวงพ่อพัฒน์ วัดธารทหาร (วัดห้วยด้วน)
วันที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2566 ทางวัดทารทหารได้จัดการประชุมเตรียมความพร้อมจัดพิธีพระราชทานน้ำหลวงสรงศพ พระราชมงคลวัชราจารย์ ซึ่งจะจัดขึ้นในวันที่ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2566 โดยมี พระครูนิมิตศีลาภรณ์ (สม ฐิตสีโล) เจ้าคณะอำเภอหนองบัว, นายกิตติ ลิ้มศิริชัย นายอำเภอหนองบัว, พ.ต.อ.เดชา ศรีชัย ผกก.สภ.หนองบัว พร้อมด้วยผู้นำชุมชน,คณะกรรมการวัด ประชาชนบ้านห้วยด้วน ร่วมประชุม โดยจะมีพระพิธีธรรมสวดพระอภิธรรม รวม 7 วัน หลังจากนั้นเป็นการสวดพระอภิธรรมแบบปกติ
วันเดียวกัน มีหนังสือจากหน่วยราชการในพระองค์ 904 ลงวันที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2566 เรื่อง ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานพระบรมราชานุเคราะห์ในการศพ พระราชมงคลวัชราจารย์ โดยตลอด และให้เชิญพวงมาลา ไปวางที่หน้าหีบศพ
งอบ

งอบ เป็นหมวกแบบดั้งเดิมที่ใช้ในประเทศไทยซึ่งมีการออกแบบที่ซับซ้อนกว่าหมวกทรงกรวยเอเชีย งอบได้จากการสานตอกไม้ไผ่ให้เป็นโครงแล้วกรุทับด้วยใบลาน ตรงกลางโครงด้านในมีรังสำหรับสวมหัวโดยสานเป็นตาโปร่ง ๆ ทำให้มีพื้นที่สำหรับการระบายอากาศ
ในปัจจุบัน ศูนย์กลางการผลิตงอบที่ใหญ่ที่สุดอยู่ในอำเภอบางปะหัน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา โดยเป็นสินค้าระดับหนึ่งตำบล หนึ่งผลิตภัณฑ์ ที่ผลิตกันในหลายหมู่บ้าน งอบจากบางปะหันนำไปขายทั่วประเทศ อย่างไรก็ตาม ผู้คนใช้งอบน้อยลงเรื่อย ๆ เพราะเทคโนโลยีสมัยใหม่ได้เข้าไปแทนที่วิถีการเกษตรแบบดั้งเดิม
รูปทรงของงอบเป็นแรงบันดาลใจในการออกแบบศาลาไทยในงานเอ็กซ์โป 2015 ที่มิลาน
บูร์จอัลบาบัส

บูร์จอัลบาบัส  เป็นโครงการพัฒนาที่อยู่อาศัยใกล้กับเมืองมูดูร์นู ประเทศตุรกี บ้านในโครงการได้รับการออกแบบเป็นคฤหาสน์ขนาดเล็ก
การก่อสร้างเริ่มขึ้นใน พ.ศ. 2557 การพัฒนาประสบความสำเร็จในช่วงแรก แต่สุดท้ายยอดขายไม่ถึงเป้าหมาย ทำให้บริษัทของผู้พัฒนาล้มละลาย ราคาน้ำมันตกต่ำและความไร้เสถียรภาพในตุรกีถูกอ้างถึงว่าเป็นสาเหตุที่ทำให้ยอดขายไม่ดี ณ เดือนมกราคม พ.ศ. 2562 บ้านจำนวน 587 หลัง จากที่วางแผนไว้จำนวน 732 หลัง เริ่มสร้างแต่ยังไม่แล้วเสร็จ
ในวัฒนธรรมร่วมสมัย.
บูร์จอัลบาบัสเป็นสถานที่ถ่ายทำมิวสิกวิดีโอของเพลง "ลูสคอนโทรล" โดยเมดูซา, เบ็กกี ฮิลล์ และกูดบอยส์ใน พ.ศ. 2562
และเหว่

และเหว่  หรือ มวยพม่า เป็นกีฬาต่อสู้แบบปะทะเต็มรูปแบบจากพม่าที่ใช้การโจมตีแบบยืนร่วมกับเทคนิคการกอดปล้ำที่หลากหลาย และเหว่ถือเป็นหนึ่งในศิลปะการต่อสู้ที่รุนแรงที่สุดในโลก เนื่องจากคู่ชกและเหว่จะชกกันแบบคาดเชือก ไม่สวมนวม ในขณะเดียวกันก็ได้รับอนุญาตให้โจมตีด้วยหมัด ศอก เข่า เท้า และหัว
การใช้หัวโขกถูกห้ามในกีฬาต่อสู้ส่วนใหญ่ แต่ถือเป็นอาวุธสำคัญอย่างหนึ่งของคู่ชกและเหว่ นี่เป็นเหตุผลที่และเหว่ยังได้รับฉายาว่าเป็น "ศาสตร์แห่งอาวุธทั้งเก้า" และถือว่าเป็นหนึ่งในศิลปะการต่อสู้ที่นองเลือดที่สุดในเขตอิทธิพลวัฒนธรรมอินเดีย
อนุสรณ์สถานสเตพานาแกร์ต

หมู่อนุสรณ์สถานสเตพานาแกร์ต  เป็นอนุสรณ์สถานในเมืองสเตพานาแกร์ตเมืองหลวง "ทางพฤตินัย" ของสาธารณรัฐอาร์มซัค และเป็นเมืองหนึ่ง "ทางนิตินัย" ของประเทศอาเซอร์ไบจาน
อนุสรณ์นี้สร้างขึ้นเพื่อระลึกถึงผู้อยู่อาศัย 22,000 คนในเขตปกครองตนเองนากอร์โน-คาราบัคในรัฐอาเซอร์ไบจานที่เสียชีวิตในสงครามโลกครั้งที่สอง จุดศูนย์กลางของอนุสรณ์อยู่ที่เสาโอเบลิสก์ความสูง จากปี 1945 ถึง 1990 อนุสรณ์อยู่ภายใต้การบริหารของคณะกรรมการภูมิภาคของอาเซอร์ไบจาน และนับตั้งแต่ปี 1991 ได้กลายมาเป็นของรัฐบาลสาธารณรัฐอาร์ทซัค
บักเก็ตเฮด

ไบรอัน แพทริก แคร์โรล  เป็นที่รู้จักในชื่อ บักเก็ตเฮด (Buckethead) เป็นดนตรี นักแต่งเพลงและนักดนตรีที่เล่นได้หลายชนิดชาวอเมริกัน เขามีความโดดเด่นในการเล่นกีตาร์ เพลงของเขาครอบคลุมตั้งแต่ โปรเกรสซิฟเมทัล ฟังก์, บลูส์, บลูกราส, แอมเบียนต์ และ ดนตรีอาว็อง-การ์ด เขาแสดงในฐานะศิลปินเดี่ยวเป็นหลัก เขาจะร่วมงานกับศิลปินมากมายเช่น บิล ลาสเวลล์, บูทซี คอลลินส์, เบอร์นี วอร์เรล, อิกกี พอป, เลส เคลย์พูล, เซิร์จ แทนเคียน, บิล โมสลีย์, ไมก์ แพตตัน, วิกโก มอร์เทนเซน, แดตวันกาย, เบสแนกเทอร์, และ สเก็ตติงพอลลี เขายังเป็นสมาชิกของ กันส์แอนด์โรสเซส ในระหว่างปี 2000 ถึง 2004
บักเก็ตเฮด สวมใส่ถังไก่เคเอฟซีบนหัวของเขา แล้วแปะคำว่า "FUNERAL" และหน้ากากสีขาวได้รับแรงบันดาลใจจากภาพยนตร์ "ฮาโลวีน: บทโหดอมตะ" ปี 1988มีอยู่ช่วงหนึ่งเขาเปลี่ยนเป็นถังสีขาวธรรมดาที่ไม่มีโลโก้ เคเอฟซีพร้อมกับไม่มีคำว่า funeral นอกจากนี้ยังรวมการใช้อุปกรณ์นันชากุ และการเต้นแบบหุ่นยนต์ในการแสดงบนเวทีของเขาด้วย
บักเก็ตเฮดถูกโหวตให้ติดอันดับ 8 ในนิตยสาร "GuitarOne" จาก "10 อันดับท็อปมือกีตาร์ที่เร็วที่สุดตลอดตาล" รวมทั้งมีชื่ออยู่ใน "มือกีตาร์ 25 คนที่แปลกที่สุดตลอดกาล" ของ "Guitar World" และรายชื่อ "มือกีตาร์ 50 คน ที่เร็วที่สุดตลอดกาล" บักเก็ตเฮด ทำเพลงประกอบภาพยนตร์ เช่น "ซอว์ เกมต่อตาย..ตัดเป็น 2", "กองทัพปิศาจถล่มโลกอังคาร", "ตุ้ยนุ้ยนินจาฮากลิ้ง", "มอร์ทัล คอมแบ็ท", "มอร์ทัล คอมแบ็ท 2 ศึกวันล้างโลก", "คนเหล็กทะลุมิติ", "ฟอลลิง", และมีส่วนร่วมในการอัดเสียงกีตาร์นำในแทร็ก "Firebird" ในอัลบัม
ตำบลหมกแถว

หมกแถว เป็นตำบลในอำเภอหนองขาหย่าง จังหวัดอุทัยธานี ปัจจุบันเป็นพื้นที่ที่อัตราการเพิ่มขึ้นของประชากรมากที่สุดของอำเภอ เนื่องจากรองรับประชากรและมีการขยายตัวของชุมชนเมืองที่รองรับความเจริญเติบโตของเทศบาลเมืองอุทัยธานี 
ที่ตั้งและอาณาเขต.
ตำบลหมกแถว มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ประวัติ.
หมกแถวเป็นตำบลในอำเภอหนองพลวง จังหวัดอุทัยธานี ตั้งเป็นตำบลตั้งแต่ พ.ศ. 2443 ต่อมาปี พ.ศ. 2485 เกิดสภาวะเศรษฐกิจตกต่ำหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 กระทรวงมหาดไทยจึงยุบตำบลหมกแถวเพื่อเป็นการประหยัดงบประมาณ โดยโอน 3 หมู่บ้านของตำบลหมกแถวไปขึ้นกับตำบลท่าโพ จนกระทั่งตำบลหมกแถวได้รับการยกฐานะเป็นตำบลขึ้นอีกครั้ง โดยแยกหมู่ 5 บ้านหมกแถว, หมู่ 6 บ้านหนองเขาขัน และหมู่ 7 บ้านทุ่งใหญ่ ตั้งเป็นตำบล
ชื่อของ "หมกแถว" มาจากประชาชนอพยพมาตั้งถิ่นฐานทำมาหากินบริเวณบ้านหมกแถว หมู่ที่ 1 ซึ่งบริเวณดังกล่าวจะมีต้นมะหมกหรือกระบกขึ้นมากมาย ประชาชนได้โค่นต้นมะหมกนำมาปลูกบ้านเรือนกันมาก อยู่เรียงรายเป็นแถวดูเป็นระเบียบ จึงเรียกชื่อตำบลว่าตำบลหมกแถวตามชื่อต้นมะหมกจนถึงปัจจุบัน
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
พื้นที่ตำบลหมกแถวประกอบด้วยหมู่บ้านทั้งสิ้นจำนวน 3 หมู่บ้าน มีจำนวนประชากร 820 คน แบ่งเป็นชาย 393 คน หญิง 427 คน (เดือนมีนาคม 2567) เป็นตำบลที่มีจำนวนประชากรมากที่สุดอันดับ 8 จาก 9 ตำบลในอำเภอหนองขาหย่าง
       หมายถึงจำนวนประชากรได้เพิ่มขึ้นเมื่อเทียบกับปีก่อน
       หมายถึงจำนวนประชากรได้คงเดิมเมื่อเทียบกับปีก่อน
       หมายถึงจำนวนประชากรได้ลดลงเมื่อเทียบกับปีก่อน
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ปัจจุบันตำบลหมกแถวทั้งตำบลอยู่ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลท่าโพ เดิมอยู่ในเขตสภาตำบลหมกแถว ในปี พ.ศ. 2517 ต่อมาในปี พ.ศ. 2547 เขตสภาตำบลหมกแถวมีพื้นที่ 3 หมู่บ้านและประชากรเพียง 595 คน จึงไม่ผ่านเงื่อนไขในการจัดตั้งองค์การบริหารส่วนตำบล กระทรวงมหาดไทยจึงดำเนินการประกาศยุบรวมสภาตำบลหมกแถวที่มีจำนวนประชากรไม่ถึงสองพันคน โดยให้รวมพื้นที่เข้ากับองค์การบริหารส่วนตำบลท่าโพ
เสรี สาระนันท์

เสรี สาระนันท์ (เกิด 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2485) เป็นนักการเมืองชาวไทย อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสกลนคร สังกัดพรรคเพื่อไทย
ประวัติ.
เสรี เกิดเมื่อวันที่ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2485 สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี สาขาประวัติศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ มีบุตรสาวเป็นนักการเมืองคือสกุณา สาระนันท์ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสกลนคร
การทำงาน.
เสรี เป็นอดีตข้าราชการครู ที่มีตำแหน่งสูงสุดเป็นหัวหน้าการประถมศึกษาอำเภอวานรนิวาส สำนักงานคณะกรรมการการประถมศึกษาแห่งชาติ (สปช.) ต่อมาเข้าสู่งานการเมืองก่อนเกษียณโดยการลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสกลนคร ครั้งแรก ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 สังกัดพรรคไทยรักไทย และได้รับเลือกตั้งต่อเนื่องอีกในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2548
ในปี 2550 เขาย้ายสังกัดพรรคพลังประชาชน และได้รับเลือกตั้งในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 ภายหลังการยุบพรรคพลังประชาชนมีข่าวว่าเขาะย้ายไปสังกัดพรรคภูมิใจไทย แต่เจ้าตัวปฏิเสธ รวมทั้งยอมรับว่าได้เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเพราะกระแสความนิยมในตัวของทักษิณ ชินวัตรและในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 ก็ลงสมัครรับเลือกตั้งในสังกัดพรรคเพื่อไทย และเป็นประธานคณะกรรมาธิการแก้ไขปัญหาหนี้สินแห่งชาติในสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 24
ในปี 2562 เสรี ไม่ได้ลงสมัครรับเลือกตั้ง แต่ยังมีส่วนในการสนับสนุนบุตรสาวและทำงานร่วมกับพรรคเพื่อไทย อาทิ ร่วมแถลงข่าวในการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัด
สมชัย อัศวชัยโสภณ

สมชัย อัศวชัยโสภณ เป็นนักการเมืองชาวไทย อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดฉะเชิงเทรา 2 สมัย อดีตนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดฉะเชิงเทรา เป็นอดีตประธานคณะกรรมาธิการกิจการเด็ก เยาวชน สตรี ผู้สูงอายุและผู้พิการในสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 24 สังกัดพรรคเพื่อไทย 
ประวัติ.
สมชัย อัศวชัยโสภณ หรือ เฮียเน้า เกิดเมื่อวันที่ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2491 ที่อำเภอพนมสารคาม จังหวัดฉะเชิงเทรา เขาสมรสกับ นาง กรชวัล อัศวชัยโสภณ มีบุตรได้แก่ พงศ์ศรัณย์ อัศวชัยโสภณ รองเลขาธิการนายกรัฐมนตรีฝ่ายการเมือง ประจำรองนายกรัฐมนตรี (พิชัย ชุณหวชิร) ในรัฐบาลแพทองธาร ชินวัตร
สมชัย อัศวชัยโสภณ จบการศึกษาศิลปศาสตรบัณฑิต รัฐศาสตร์ (การปกครอง) จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง และศิลปศาสตรบัณฑิต จากสถาบันราชภัฏราชนครินทร์ รวมทั้งปริญญาโท รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต (นโยบายสาธารณะ) จากสถาบันราชภัฎสวนดุสิต
การทำงาน.
สมชัย อัศวชัยโสภณ เข้าสู่งานการเมืองระดับชาติโดยการลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดฉะเชิงเทราครั้งแรกในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2548 สังกัดพรรคไทยรักไทย และได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส.สมัยแรก
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 เขาลงสมัครรับเลือกตั้งในนามพรรคพลังประชาชน คู่กับ อิทธิ ศิริลัทธยากร แต่ได้รับคะแนนมาเป็นลำดับที่ 3 ได้ 49,940 คะแนน น้อยกว่าพิเชษฐ์ ตันเจริญ จากพรรคเพื่อแผ่นดิน และนายอิทธิ จากพรรคเดียวกัน ต่อมาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 ก็ลงสมัครรับเลือกตั้งในสังกัดพรรคเพื่อไทย และเอาชนะนายณัฐพล ตันเจริญ จากพรรคภูมิใจไทยไปได้ และเป็นประธานคณะกรรมาธิการกิจการเด็ก เยาวชน สตรี ผู้สูงอายุและผู้พิการในสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 24
ในปี 2562 นายสมชัย ลงสมัครรับเลือกตั้งในจังหวัดฉะเชิงเทรา เขตเลือกตั้งที่ 2 ในระหว่างการเลือกตั้งเกิดกรณีการโจมตีทางสังคมออนไลน์ จนกระทั่งเจ้าตัวต้องออกมาแถลงข่าวยืนยัน แต่ท้ายที่สุดผลการเลือกตั้งเขาแพ้ให้กับ ชัยวัฒน์ เป้าเปี่ยมทรัพย์ จากพรรคพลังประชารัฐ
นายสมชัย เป็นนักการเมืองที่มีความใกล้ชิดกับยิ่งลักษณ์ ชินวัตร โดยเมื่อปี 2556 นางสาวยิ่งลักษณ์ ชินวัตร เคยเดินทางไปร่วมงานเลี้ยงวันเกิดของนายสมชัยที่บ้านพักในอำเภอพนมสารคาม
มาร์กุส ลิกินิอุส กรัสซุส

มาร์กุส ลิกินิอุส กรัสซุส (115 – 53 ปีก่อน ค.ศ.) เป็นแม่ทัพและนักการเมืองชาวโรมันที่มีบทบาทสำคัญในการเปลี่ยนแปลงจากสาธารณรัฐโรมันมาเป็นจักรวรรดิโรมัน เขายังถูกเรียกว่า "คนรวยที่สุดในกรุงโรม"
กรัสซุสได้เริ่มต้นอาชีพสาธารณะในฐานะผู้บัญชาการทหารภายใต้บัญชาการของลูซิอุส คอร์นิลีอุส ซูลลา ในช่วงสงครามกลางเมืองของเขา ตามมาด้วยการถือสิทธิ์ในการเป็นเผด็จการของซูลลา กรัสซุสได้รวบรวมทรัพย์สินมหาศาลจากการเก็งกำไรที่ดิน กรัสซุลได้ก้าวขึ้นสู่การมีชื่อเสียงทางการเมือง ภายหลังจากที่เขาได้ปราบปรามกบฏทาสภายใต้การนำของสปาร์ตากุสจนได้รับชัยชนะ ได้ทำการแบ่งปันกันในการเป็นกงสุลกับปอมปีย์มหาบุรุษ คู่แข่งของเขา
ด้วยการที่เป็นผู้อุปถัมภ์ทางการเมืองและการเงินของจูเลียส ซีซาร์ ซีซาร์ได้ร่วมมือกับกรัสซุสและปอมปีย์ในการเป็นพันธมิตรทางเมืองอย่างไม่เป็นทางการซึ่งเป็นที่รู้จักกันคือ คณะสามผู้นำที่หนึ่ง ทั้งสามคนต่างมีอำนาจครอบงำในระบบการเมืองของโรมัน แต่การเป็นพันธมิตรก็ดำรงอยู่ได้ไม่นาน เนื่องจากความมักใหญ่ใฝ่สูง อัตตา และความอิจฉาของทั้งสามคน ในขณะที่ซีซาร์และกรัสซุสเป็นพันธมิตรกันมาตลอดทั้งชีวิต กรัสซุสและปอมปีย์ต่างไม่ชอบหน้ากันและกัน และปอมปีย์เริ่มอิจฉาถึงความสำเร็จอันงดงามของซีซาร์ในสงครามกอลมากขึ้นเรื่อย ๆ พันธมิตรได้ถูกฟื้นฟูขึ้นมาอีกครั้งที่การประชุมลุกกา ในปี 56 ก่อนคริสตกาล ภายหลังจากกรัสซุสและปอมปีย์ได้ร่วมมือกันอีกครั้งในการดำรงตำแหน่งกงสุส ภายหลังการดำรงตำแหน่งกงสุสครั้งที่สอง กรัสซุสได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้ว่าการทหารในโรมันซีเรีย กรัสซุสได้ใช้ซีเรียเป็นฐานที่มั่นสำหรับการทัพทางทหารในการทำศึกกับจักรวรรดิพาร์เธีย ศัตรูจากตะวันออกที่มีมายาวนานของโรมัน การทัพของกรัสซุสได้ประสบความล้มเหลวอย่างรุนแรง ซึ่งจบลงด้วยความปราชัยและความตายในยุทธการที่กาเรห์
การตายของกรัสซุสทำให้ความเป็นพันธมิตรระหว่างซีซาร์และปอมปีย์ต้องขาดสะบั้นลงอย่างถาวร เนื่องจากอิทธิพลทางการเมืองและความมั่นคั่งของเขาเป็นตัวถ่วงดุลอำนาจของกลุ่มทหารที่ยิ่งใหญ่ทั้งสองฝ่าย ภายในเวลาสี่ปีหลังการตายของกรัสซุส ซีซาร์ได้ข้ามแม่น้ำรูบิคอนและเริ่มทำสงครามกลางเมืองกับปอมปีย์และฝ่ายออปติเมตส์
ซีเนเวิลด์กลาสโกว์

ซีเนเวิลด์กลาสโกว์เรนฟรีว์สตรีต  เป็นโรงภาพยนตร์ที่ตั้งอยู่บนถนนเรนฟรีว์ ทางตะวันออกเฉียงเหนือของย่านใจกลางเมืองกลาสโกว์ โรงภาพยนตร์แห่งนี้ตั้งอยู่ข้างสถานีขนส่งผู้โดยสารบูคานันและกลาสโกว์รอยัลคอนเสิร์ตฮอลล์ และอยู่ใกล้กับถนนซอจีฮอลล์และหอศิลป์บูคานัน ด้วยความสูง 62 เมตร หรือ 203 ฟุต ทำให้ซีเนเวิลด์กลาสโกว์เป็นโรงภาพยนตร์ที่มีความสูงมากที่สุดในโลก ณ ปัจจุบัน
ใน ค.ศ. 2003 ซีเนเวิลด์กลาสโกว์เป็นโรงภาพยนตร์ที่ขายบัตรได้มากที่สุดในสหราชอาณาจักร โดยมีลูกค้าถึง 1.8 ล้านคนในปีนั้น ซีเนเวิลด์กลาสโกว์มีโรงภาพยนตร์ 18 โรงในจำนวน 6 ชั้น และสามารถรองรับผู้ชมได้มากกว่า 4,300 คน ลักษณะเด่นของโรงภาพยนตร์คือม่านกระจกแก้วขนาดใหญ่ทางฝั่งตะวันออกและบันไดเลื่อนที่วางแนวตัดกันและประดับไฟนีออนสีฟ้าในตอนกลางคืน
ประวัติ.
โรงภาพยนตร์ก่อสร้างขึ้นบนพื้นที่เดิมของเดอะกลาสโกว์อะพอลโล (1973–1985) ซึ่งแต่เดิมคือกรีนส์เพลย์เฮาส์ (1927–1973) อะพอลโลปิดตัวลงในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1985 และถูกทำลายในเดือนกันยายน ค.ศ. 1987 โรงภาพยนตร์เปิดให้บริการในชื่อยูจีซี ซีเนมาในเดือนกันยายน ค.ศ. 2001 ต่อมาใน ค.ศ. 2005 โรงภาพยนตร์ได้เข้ามาอยู่ในเครือของซีเนเวิลด์หลังจากที่เจ้าของยูจีซีได้ขายกิจการโรงภาพยนตร์ทั้งหมดในสหราชอาณาจักร กรีนส์เพลย์เฮาส์ซึ่งเป็นโรงภาพยนตร์ดั้งเดิมที่ตั้งอยู่บนพื้นที่นี้ เคยทำสถิติเป็นโรงภาพยนตร์ที่มีจำนวนที่นั่งมากที่สุดในทวีปยุโรป (4,368 ที่นั่ง) และด้วยความสูงมากกว่า 60 เมตร (200 ฟุต) ทำให้กินเนสส์บุ๊คบันทึกว่าซีเนเวิลด์กลาสโกว์เป็นโรงภาพยนตร์ที่มีความสูงมากที่สุดในโลก อย่างไรก็ตาม ในช่วงที่ภาพยนตร์ยังอยู่ระหว่างก่อสร้าง การออกแบบอาคารถูกวิพากย์วิจารณ์อย่างหนักจากสมาคมสถาปนิก โดยตัวอาคารถูกเรียกว่าเป็น "สิวหัวใหญ่แห่งปี" (Carbuncle of the Year) เนื่องด้วยตัวเลือกการออกแบบที่ย่ำแย่และขัดแย้งกับพื้นที่แวดล้อม
ซีเนเวิลด์กลาสโกว์และโรงภาพยนตร์อื่น ๆ ในสหราชอาณาจักรได้ปิดทำการชั่วคราวในช่วงฤดูหนาว ค.ศ. 2020–21 เนื่องด้วยการระบาดทั่วของโควิด-19 โดยมีกำหนดกลับมาเปิดทำการอีกครั้งในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2021
วัดธรรมราษฎร์เจริญผล

วัดธรรมราษฎร์เจริญผล เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหนองสามวัง อำเภอหนองเสือ จังหวัดปทุมธานี มีที่ดินตั้งวัด 21 ไร่ 1 งาน 26 ตารางวา มีอาณาเชตด้านทิศเหนือยาว ติดต่อกับโรงเรียนวัดธรรมราษฎร์เจริญผล ด้านทิศตะวันตกติดต่อกับคลองระพีพัฒน์ 
เลขที่ 47 หมู่ 6 ถนน ทางหลวงชนบท ปท. 3034 ตำบล หนองสามวัง อำเภอ หนองเสือ จังหวัด ปทุมธานี 12170. 
วัดธรรมราษฎร์เจริญผลสร้างเมื่อ พ.ศ. 2479 โดยมีนายผล โพธินิมิต บริจาคที่ดินให้สร้างวัด ตั้งชื่อวัดว่า "วัดธรรมราษฎร์เจริญผล" เพื่อเป็นเกียรติอนุสรณ์แก่ผู้ถวายที่ดิน วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2491 และผูกพัทธสีมาเมื่อ พ.ศ. 2493 ทางวัดได้เปิดการเรียนการสอนพระปริยัติธรรมเริ่มมาตั้งแต่ พ.ศ. 2521 อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 6.50 เมตร ศาลาการเปรียญ และกุฏิสงฆ์ก่อสร้าง 6 หลัง
วัดมณีสรรค์

วัดมณีสรรค์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท่าคา อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม
วัดมณีสรรค์สร้างเมื่อ พ.ศ. 2369 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2467 เดิมเป็นสำนักสงฆ์ตั้งอยู่กลางทุ่ง ประชาชนในแถวถิ่นนี้จัดสร้างกันขึ้นมาเอง แล้วช่วยกันทำนุบำรุง มีนายนุ่มและนางพิมพ์ ได้ถวายที่ดินของตนให้สร้างวัด ร่วมกันสร้างโบสถ์ ศาลาการเปรียญ และกุฏิ 2–3 หลัง ต่อมานายจิ๋ว ลิ้มกูล ซึ่งมีที่ดินติดต่อกับวัดได้ถวาย ให้วัดอีก 1 แปลง แล้วให้ชื่อสำนักสงฆ์นี้ว่า วัดประชุมศรัทธาราษฎร์ แต่ประชาชน เรียกกันว่า วัดตากแดด เพราะอยู่กลางทุ่งตากแดด แต่เนื่องจากมีเนื้อที่จำกัด ไม่เหมาะที่จะขยับขยาย สร้างวัดให้เจริญได้ อีกทั้งลำคลองวังเลนข้างวัดก็ตื้นเขินไปมาไม่สะดวก จึงย้ายวัดมาอยู่ที่แห่งใหม่ ซึ่งนายจิ๋ว ลิ้มกุล ถวายไว้แล้วเปลี่ยนชื่อวัดว่า วัดแก้วมณีสรรค์ เพราะพระคุณพระมณีเทพกวีมหานายก อดีตเจ้าคณะมณฑลจากวัดบวรนิเวศราชวรวิหาร ซึ่งเป็นญาติของนายจิ๋วมาเป็นองค์ประธานในการสร้างวัดครั้งนี้ด้วย ต่อมาเรียกชื่อใหม่ว่า "วัดมณีสรรค์"
วัดมีอาคารและเสนาสนะ ได้แก่ อุโบสถถึง 3 แห่ง โดยอุโบสถหลังที่ 3 มีเครื่องบนเป็นไม้สักล้วน หลังคา สองชั้น กุฏิ หอสวดมนต์ โรงครัวของวัด เรือนไม้สักทรงไทยโบราณ ปูชนียวัตถุ ได้แก่ พระประธานในอุโบสถ ปางมารวิชัย หล่อด้วยทองเหลือง ทำพิธีหล่อที่วัดบวรนิเวศวิหาร มีพระนามว่า "พระพิธีชัยมงคล" และพระประธานเก่าองค์เดิม