ท่าอากาศยานนานาชาติเนเปิลส์

ท่าอากาศยานนานาชาติเนเปิลส์-กาโปดีกีโน "อูโก นีอุตตา" (IATA: NAP, ICAO: LIRN)  เป็นท่าอากาศยานนานาชาติที่ให้บริการพื้นที่เมืองนาโปลีและแคว้นคัมปาเนียในประเทศอิตาลี โดยนับเป็นท่าอากาศยานที่มีจำนวนผู้โดยสารมากที่สุดเป็นอันดับที่สีของประเทศ และมากที่สุดในภูมิภาคอิตาลีตอนใต้ตามข้อมูลเมื่อปี 2023 ท่าอากาศยานเป็นฐานการบินสำหรับอีซี่ย์เจ็ต ไรอันแอร์ โบโลเตอา และวิซซ์แอร์ ท่าอากาศยานตั้งอยู่ห่างจากนาโปลี 3.2 ไมล์ทะเล (5.9 กิโลเมตร; 3.7 ไมล์) ทางตะวันออกเฉียงเหนือ ท่าอากาศยานใช้ชื่อตามอูโก นีอุตตา นักบินกองทัพอิตาลีที่ได้รับการประดับยศในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ท่าอากาศยานมีพื้นที่ 233 เฮกตาร์ (576 เอเคอร์) และมีหนึ่งทางวิ่ง
ประวัติ.
การก่อตั้งและช่วงแรก.
กัมโปดีมาร์เตในเขตกาโปดีกีโนเป็นสถานที่จัดนิทรรศการการบินครั้งแรกในเนเปิลส์ในปี 1910 โดยได้เปลี่ยนการใช้งานเป็นท่าอากาศยานทหารในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่งเพื่อป้องกันเมืองจากการโจมตีทางอากาศของออสเตรีย-ฮังการีและเยอรมนี 
ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ท่าอากาศยานแห่งนี้ถูกใช้งานโดยกองทัพอากาศสหรัฐและกองทัพอากาศหลวงในระหว่างการทัพอิตาลี ท่าอากาศยานแห่งนี้ถูกใช้ครั้งแรกในปี 1943 โดยกองบินอาร์เอเอฟที่ 324 พร้อมด้วยฝูงบินซูเปอร์มารีน สปิตไฟร์จำนวนห้าลำ และต่อมาโดยกองบินที่ 12 ของสหรัฐอเมริกา โดยมีหน่วยต่าง ๆ ที่ประจำการอยู่ที่ท่าอากาศยาน ได้แก่ กองบินขับไล่ที่ 79 (เดือนมกราคม-พฤษภาคม ค.ศ. 1944 ด้วยเคอร์ทิสส์ พี-40 วอร์ฮอว์ค/พี-47 ทันเดอร์โบลท์), กลุ่มทิ้งระเบิดที่ 47 (เดือนมีนาคม-เมษายน ค.ศ. 1944 ด้วยดักลาส เอ-20 ฮาว็อก), กลุ่มเครื่องบินรบที่ 33 (เดือนเมษายน–พฤษภาคม ค.ศ. 1944 ด้วยเคอร์ทิสส์ พี-40 วอร์ฮอว์ค), และกองบินรบที่ 332 (15 เมษายน - 28 มีนาคม ค.ศ. 1944 ด้วยเบลล์ พี-39 ไอราโคบรา) เมื่อหน่วยรบเคลื่อนพลออกไป กองบัญชาการขนส่งทางอากาศได้ใช้ท่าอากาศยานแห่งนี้เป็นศูนย์กลางการถ่ายลำสินค้า การลำเลียงเครื่องบิน และบุคลากรที่สำคัญตลอดช่วงที่เหลือของสงคราม
การบริการเชิงพาณิชย์เริ่มต้นขึ้นในปี ค.ศ. 1950 ในปี 1980 ได้มีการก่อตั้ง "เจสตีโอเนแซร์วีซีอาเอโรปอร์โตกาโปดีกีโน" (จีเอ.เอซเซ.อา.ชิ.) ก่อตั้งขึ้นเพื่อบริหารท่าอากาศยาน และในปี 1982 ได้เปลี่ยนชื่อเป็น "เจสตีโอเนแซร์วีซีอาเอโรปอร์ตีกัมปานี" โดยมีสภาเมือง นาโปลี และอาลีตาเลียเข้าร่วม ในปี 1995 จีเอ.เอซเซ.อา.ชิ.ได้จัดทำแผนแม่บทฉบับใหม่ โดยได้รับความช่วยเหลือจากบีเอเอ ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของแผนพัฒนาระยะเวลา 20 ปี
การพัฒนาตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 2010.
ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2005 สายการบินยูโรฟลายเริ่มให้บริการเที่ยวบินตามฤดูกาลไปยังนครนิวยอร์กด้วยเครื่องบินแอร์บัส เอ330 นับเป็นเที่ยวบินข้ามมหาสมุทรแอตแลนติกเที่ยวแรกจากท่าอากาศยาน ในปี 2010 สายการบินได้ควบรวมกิจการกับเมอริเดียนาเพื่อก่อตั้งเมอริเดียนาฟลาย ซึ่งต่อมาได้เข้ามาให้บริการในเส้นทางดังกล่าว บริการดังกล่าวยุติลงในปี 2017 ก่อนที่เมอริเดียนาฟลายจะเปลี่ยนชื่อเป็นแอร์อิตาลี ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2019 ยูไนเต็ดแอร์ไลน์เปิดตัวเที่ยวบินตามฤดูกาลสู่นวร์กด้วยเครื่องบินโบอิง 767 จากนั้นในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2024 เดลตาแอร์ไลน์ได้เปิดเที่ยวบินตามฤดูกาลจากนิวยอร์ก–เจเอฟเคโดยใช้โบอิง 767 เช่นกัน ตามด้วยอเมริกันแอร์ไลน์ในอีกหนึ่งเดือนถัดมาด้วยเที่ยวบินจากฟิลาเดลเฟียด้วยเครื่องบินโบอิง 787 ดรีมไลเนอร์
รายละเอียดท่าอากาศยาน.
การดำเนินงาน.
ท่าอากาศยานนานาชาติเนเปิลส์จัดอยู่ในประเภท 4ดี ของไอซีเอโอและจัดอยู่ในประเภทฐานทัพอากาศที่เปิดให้บริการจราจรทางอากาศเชิงพาณิชย์ตลอด 24 ชั่วโมง บริษัทบริหารจัดการสนามบินมีหน้าที่รับผิดชอบในการบริหารจัดการสนามบิน ตลอดจนประสานงานและควบคุมกิจกรรมของผู้ประกอบการเอกชนทั้งหมดที่อยู่ในท่าอากาศยาน กาโปดีกีโนเป็นเจ้าของกิจกรรมอุตสาหกรรมการบินหลายแห่ง เช่น อาติเทค อาลีเนียแอโรนอติกา อาเอโรนาวาลี และเตกนัมกอสตรูซีโอนีอาเอโรเนาติเก
อาคารผู้โดยสาร.
ท่าอากาศยานมีอาคารผู้โดยสารหนึ่งหลัง คือ อาคารผู้โดยสารหลังที่หนึ่ง ซึ่งประกอบด้วยส่วน เอ บี และซี โดยรองรับเที่ยวบินภายในประเทศและระหว่างประเทศทั้งหมด ในเขตนอกการบินบริเวณชั้นล่างของอาคารผู้โดยสารเป็นพื้นที่เช็กอินและพื้นที่สำหรับผู้โดยสารขาเข้า ส่วนชั้นบนเป็นพื้นที่สำหรับผู้โดยสารขาออกหลักส่วนเอซึ่งมีร้านค้าส่วนใหญ่ ในเขตการบินบริเวณชั้นล่างฝั่งผู้โดยสารขาเข้าประกอบด้วยส่วนบีและซี โดยส่วนซีใช้สำหรับผู้โดยสารขาออกในจุดหมายปลายทางนอกพื้นที่เชงเกน เนื่องจากท่าอากาศยานไม่มีสะพานเทียบเครื่องบิน จึงมีการใช้รถบัสโดยสารหรือในบางกรณีมีจุดขึ้นลงรถสำหรับการขึ้น-ลงอากาศยาน
ลานจอดอากาศยานและทางวิ่ง.
ท่าอากาศยานมีทางวิ่งเดียว ซึ่งคือทางวิ่ง 06/24 (ขนาด 2,628 × 45 เมตร (8,622 × 148 ฟุต) – ความต้านทาน: PCN90/F/B/W/T – เครื่องช่วยการเดินอากาศ: PAPI, ILS) พื้นผิวยางมะตอย โดยมีทางขับหนึ่งเส้น ท่าอากาศยานมีลานจอดอากาศยานหนึ่งแห่ง ซึ่งมี 29 หลุมจอด โดยเก้าหลุมเป็นแบบที่อากาศยานสามารถดำเนินการเทียบเข้า-ออกเองได้ และที่เหลือเป็นแบบที่ต้องใช้รถดันกลับ
รายชื่อสายการบิน.
ณ เดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2025 ท่าอากาศยานนานาชาติเนเปิลส์มีสายการบินที่ให้บริการเส้นทางดังนี้:
การคมนาคมที่เกี่ยวข้องกับท่าอากาศยาน.
รถยนต์.
กาโปดีกีโนเชื่อมต่อกับเมืองอื่น ๆ ผ่านทางหลวง "ตันเกนซีอาเล" หรือทางหลวงที่เอ56 ที่เชื่อมนาโปลีกับเขตมหานครและกับทางหลวงสู่โรมและกาแซร์ตา (เอ1) ซาแลร์โน (เอ3) และบารี เบเนเวนโตและอาเวลลิโน (เอ16) สำหรับรถแท็กซี่ ได้มีอัตราค่าแท็กซี่แบบคงที่ใช้สำหรับจุดหมายปลายทางหลักภายในเขตเมืองนาโปลีจากท่าอากาศยานใจกลางเมืองเนเปิลส์เมืองนาโปลี โมโลเบเวเรลโล (ท่าเรือ) และเมอร์เจลลินา (เรือไฮโดรฟอยล์ไปยังเกาะคาปรีและอิสเคีย)
รถประจำทาง.
รถบัสสายอลีบัส ซึ่งดำเนินการโดยอาเอนเนเอมเม เชื่อมต่อท่าอากาศยานกับปีอัสซาการีบัลดีและปัอัสซามูนีซีปีโอ ระยะทางจากท่าอากาศยานสู่ใจกลางเมืองประมาณ ท่าอากาศยานยังเชื่อมต่อกับอาเวลลิโน เบเนเวนโต กาแซร์ตา ซอร์เรนโต ซาแลร์โน และแซร์เร
รถไฟ.
ณ ปี 2025 สถานีกาโปดีกีโนอาเอโรปอร์โตของรถไฟฟ้าใต้ดินนาโปลีสาย 1 กำลังอยู่ในระหว่างการก่อสร้าง เพื่อเชื่อมต่อท่าอากาศยานกับสถานีปลายทางปัจจุบันที่สถานีรถไฟกลางนาโปลี คาดว่าจะแล้วเสร็จภายในปี ค.ศ. 2027