การก้าวกระโดดไกลไปข้างหน้า

การก้าวกระโดดไกลไปข้างหน้า คือการรณรงค์เพื่ออุตสาหกรรมวิวัฒน์ภายในประเทศจีนระหว่าง ค.ศ. 1958 ถึง 1962 นำโดยพรรคคอมมิวนิสต์จีน (CCP) ประธานพรรค เหมา เจ๋อตง เปิดตัวการรณรงค์นี้ขึ้นเพื่อเปลี่ยนประเทศจากสังคมเกษตรกรรมให้เป็นสังคมอุตสาหกรรมผ่านการตั้งคอมมูนประชาชน คาดว่าการก้าวกระโดดไกลไปข้างหน้าทำให้มีผู้เสียชีวิตในจีนแผ่นดินใหญ่ระหว่าง 15 ถึง 55 ล้านคนในช่วงทุพภิกขภัยครั้งใหญ่ในจีนระหว่าง ค.ศ. 1959–1961 ซึ่งเป็นผลมาจากการรณรงค์ดังกล่าว ทำให้เป็นทุพภิกขภัยครั้งใหญ่ที่สุดหรือใหญ่เป็นอันดับสองในประวัติศาสตร์มนุษยชาติ
การก้าวกระโดดไกลไปข้างหน้าเกิดขึ้นจากหลายปัจจัย ได้แก่ "การกวาดล้างปัญญาชน การเพิ่มขึ้นของกลุ่มหัวรุนแรงที่มีการศึกษาน้อย ความจำเป็นในการหาวิธีใหม่เพื่อสร้างเงินทุนภายในประเทศ ความกระตือรือร้นที่เพิ่มขึ้นเกี่ยวกับผลลัพธ์ที่อาจเกิดขึ้นจากการระดมมวลชน และปฏิกิริยาต่อต้านผลลัพธ์ทางสังคมและการเมืองของยุทธศาสตร์การพัฒนาของสหภาพโซเวียต" เหมามีความทะเยอทะยานที่จะเพิ่มผลผลิตธัญพืชในชนบทและเพิ่มกิจกรรมทางอุตสาหกรรม เหมาไม่ใส่ใจต่อผู้เชี่ยวชาญทางเทคนิคและหลักการทางเศรษฐกิจขั้นพื้นฐาน ซึ่งหมายความว่าอุตสาหกรรมวิวัฒน์ในชนบทจะขึ้นอยู่กับชาวนาเพียงอย่างเดียว มีการกำหนดโควตาธัญพืชโดยมีแนวคิดให้ชาวนาจัดหาธัญพืชสำหรับตนเองและสนับสนุนพื้นที่ในเมือง ผลผลิตจากกิจกรรมทางอุตสาหกรรม เช่น เหล็กกล้า ก็ถูกตั้งเป้าไว้ว่าจะนำไปใช้เพื่อการเติบโตของเมืองเช่นกัน เจ้าหน้าที่ท้องถิ่นหวาดกลัวการต่อสู้ต่อต้านพวกเอียงขวาและแข่งขันกันเพื่อทำตามหรือทำเกินโควตาซึ่งอิงตามคำกล่าวอ้างที่เกินจริงของเหมา โดยเก็บเกี่ยว "ส่วนเกิน" ที่ไม่มีอยู่จริงและปล่อยให้ชาวนาอดตาย เจ้าหน้าที่ระดับสูงไม่กล้ารายงานหายนะทางเศรษฐกิจที่เกิดจากการรณรงค์เหล่านี้ และเจ้าหน้าที่ระดับประเทศได้แต่โทษสภาพอากาศที่เลวร้ายว่าเป็นสาเหตุของผลผลิตอาหารที่ลดลง และไม่ได้ดำเนินการใด ๆ หรือดำเนินการเพียงเล็กน้อย
การเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ที่เกิดขึ้นในชีวิตของชาวจีนในชนบทนั้นรวมถึงการค่อย ๆ นำการรวมกลุ่มเกษตรกรรมแบบบังคับมาใช้ ห้ามการทำเกษตรกรรมส่วนตัว และผู้ที่ฝ่าฝืนจะถูกดำเนินคดีและถูกตราหน้าว่าเป็นพวกต่อต้านการปฏิวัติ ข้อจำกัดต่าง ๆ ที่บังคับใช้กับชาวชนบทนั้นมีการใช้การประชุมดูความดิ้นรนสาธารณะและการใช้แรงกดดันทางสังคม นอกจากนี้ยังมีการบังคับใช้แรงงานกับประชาชนด้วย ส่วนอุตสาหกรรมวิวัฒน์ในชนบท แม้จะเป็นนโยบายสำคัญของการรณรงค์นี้อย่างเป็นทางการ แต่ก็ "ต้องหยุดชะงักลงเพราะความผิดพลาดของโครงการก้าวกระโดดไกลไปข้างหน้า" ดไวต์ เพอร์กินส์ นักเศรษฐศาสตร์ ให้ความเห็นว่า "การลงทุนมหาศาลกลับสร้างผลผลิตเพิ่มขึ้นเพียงเล็กน้อยหรือไม่เพิ่มขึ้นเลย ... กล่าวโดยสรุป การก้าวกระโดดไกล [ไปข้างหน้า] คือหายนะที่มีราคาแพงมาก
พรรคคอมมิวนิสต์จีนศึกษาความเสียหายที่เกิดขึ้นจากการประชุมต่าง ๆ ตั้งแต่ ค.ศ. 1960 ถึง 1962 โดยเฉพาะในการประชุมเจ็ดพันแกนนำใน ค.ศ. 1962 ซึ่งในระหว่างนั้นเหมา เจ๋อตงได้มอบอำนาจบริหารประจำวันให้กับกลุ่มปฏิบัตินิยมสายกลาง เช่น หลิว เช่าฉี ประธานาธิบดีจีน และเติ้ง เสี่ยวผิง รองนายกรัฐมนตรี แม้จะยอมรับความรับผิดชอบต่อการก้าวกระโดดไกลไปข้างหน้า แต่เหมาก็ไม่ได้ละทิ้งนโยบายของตน เขากลับโทษว่าปัญหาเกิดจากการนำไปปฏิบัติที่ผิดพลาดและจาก "ฝ่ายขวา" ที่ต่อต้านเขา เขาจึงริเริ่มขบวนการศึกษาสังคมนิยมใน ค.ศ. 1963 และการปฏิวัติวัฒนธรรมใน ค.ศ. 1966 เพื่อกำจัดฝ่ายตรงข้ามและรวบอำนาจของตนกลับคืนมา นอกจากนี้ เขื่อนหลายสิบแห่งที่สร้างขึ้นในจู้หม่าเตี้ยน มณฑลเหอหนาน ในช่วงการก้าวกระโดดไกลไปข้างหน้า ได้พังทลายลงใน ค.ศ. 1975 (เนื่องจากอิทธิพลของพายุไต้ฝุ่นนีนา) ส่งผลให้เกิดเหตุเขื่อนป่านเฉียวแตก ค.ศ. 1975 ซึ่งมีประมาณการจำนวนผู้เสียชีวิตตั้งแต่หลายหมื่นถึง 240,000 คน