pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
ตลาดกลาง (พนมเปญ)

ตลาดกลางกรุงพนมเปญ  หรือ พซา ทม ทเม็ย ("ตลาดใหญ่แห่งใหม่") เป็นตลาดและจุดหมายตาแห่งหนึ่งของกรุงพนมเปญ ประเทศกัมพูชา โดยเป็นอาคารแบบอาร์ตเดโกสีเหลือง มีโดมสูง 26 เมตร มีอาคารปีกทรงหลังคาโค้ง แยกออกมาสี่ด้าน ออกแบบโดย Jean Desbois สถาปนิกชาวฝรั่งเศส และควบคุมการก่อสร้างโดย Louis Chauchon ซึ่งเป็นสถาปนิกชาวฝรั่งเศสเช่นกัน ก่อสร้างแล้วเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2480 กล่าวกันว่าที่นี่เป็นตลาดที่มีขนาดใหญ่ที่สุดของเอเชีย ภายในอาคารมีร้านรวงและสินค้าหลากหลาย
ครั้นตลาดกลางทรุดโทรมลง จึงมีการบูรณะปรับปรุงอาคารตลาดกลางใหม่ช่วง พ.ศ. 2552–2554 ด้วยทุนสนับสนุนจากสำนักงานพัฒนาฝรั่งเศส (French Development Agency) โดยใช้งบประมาณทั้งหมด 4.2 ล้านดอลลาร์สหรัฐ มีการซ่อมแซมโครงสร้างที่เป็นคอนกรีตเสริมเหล็กทั้งหมด และเพิ่มพื้นที่ตั้งแผงค้าขายบริเวณอาคารปีกทั้งสี่ด้าน
ตำบลมะลิกา

มะลิกา เป็นตำบลในอำเภอแม่อาย จังหวัดเชียงใหม่ ใน พ.ศ. 2563 ตำบลนี้มีประชากร 4,364 คน
ประวัติ.
มีการก่อตั้งตำบลมะลิกาในวันที่ 21 สิงหาคม พ.ศ. 2538 จากการแยก 8 หมู่บ้านจากตำบลแม่อาย
เขตการปกครอง.
ตำบลมะลิกาแบ่งออกเป็น 10 หมู่บ้าน ได้แก่
องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น.
พื้นที่ตำบลมีองค์กรปกครองท้องถิ่น 2 องค์กร ได้แก่
อัศจรรย์วิญญาณอลเวง

อัศจรรย์วิญญาณอลเวง  เป็นภาพยนตร์แอนิเมชันคอมพิวเตอร์แนวตลก ดราม่า แฟนตาซีอเมริกันที่ออกฉายใน ค.ศ. 2020 ผลิตโดยพิกซาร์แอนิเมชันสตูดิโอ และเผยแพร่โดยวอลท์ดิสนีย์พิคเจอร์ส ภาพยนตร์เรื่องนี้กำกับโดยพีต ดอกเตอร์ ร่วมกับเกมป์ เพาเวอส์ ผู้พากย์เสียงที่สำคัญได้แก่ เจมี ฟ็อกซ์ ทีนา เฟย์ เกรแฮม นอร์ตัน ราเชล เฮาส์ อลิซ บรากา ริชาร์ด อาโยเอด ฟีลิเซีย ราชาด ดอนเนลล์ รอว์ลิงส์ เควสต์เลิฟ และแองเจลา บาสเซตต์ เนื้อเรื่องกล่าวถึงโจ การ์ดเนอร์ ครูสอนดนตรีในโรงเรียนมัธยมต้น ผู้ต้องการรวมกายและใจของเขาหลังจากที่ถูกแยกให้อยู่คนเดียว และต่อมาเขาได้กลายเป็นนักดนตรีแจ๊ส "อัศจรรย์วิญญาณอลเวง" เป็นภาพยนตร์พิกซาร์เรื่องแรกที่มีตัวละครหลักเป็นชาวแอฟริกัน-อเมริกัน
ดอกเตอร์เริ่มสร้างภาพยนตร์เรื่องนี้ใน ค.ศ. 2016 โดยได้พินิจพิเคราะห์ถึงจุดเริ่มต้นของบุคลิกมนุษย์และแนวคิดของการตัดสินใจ เขาเขียนบทร่วมกับไมค์ โจนส์และเพาเวอส์ ผู้ผลิตภาพยนตร์ได้ปรึกษาหารือกับนักดนตรีแจ๊สอย่างเฮอร์บี ฮันค็อกและเทอร์ริ ลีน แคร์ริงตัน และได้สร้างลำดับดนตรีโดยอาศัยชุดเพลงของจอน บาติสเตเป็นต้นแบบ นอกเหนือไปจากการบรรเลงเพลงแจ๊สของบาติสเตแล้ว นักดนตรีอย่างเทรนต์ เรซเนอร์และแอตติคัส รอส ก็มีส่วนในการทำเพลงประกอบภาพยนตร์ด้วยเช่นกัน
"อัศจรรย์วิญญาณอลเวง" ออกฉายรอบปฐมทัศน์ในงานเทศกาลภาพยนตร์ลอนดอนเมื่อวันที่ 11 ตุลาคม ค.ศ. 2020 เดิมภาพยนตร์มีกำหนดฉายในวันที่ 20 พฤศจิกายน ค.ศ. 2020 แต่ได้ถูกเลื่อนออกไปเนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19 ทำให้ภาพยนตร์เผยแพร่ผ่านทางสตรีมบนดิสนีย์พลัสเมื่อวันที่ 25 ธันวาคม ค.ศ. 2020 และเข้าฉายในโรงภาพยนตร์ในประเทศที่ไม่มีบริการสตรีมมิ่ง ภาพยนตร์เรื่องนี้จึงเป็นภาพยนตร์หลักเรื่องแรกของพิกซาร์ที่ไม่ได้เข้าฉายในโรงภาพยนตร์แบบวงกว้าง และเป็นเรื่องแรกที่เผยแพร่ทางดิสนีย์พลัสเป็นที่แรก ภาพยนตร์ได้รับเสียงวิจารณ์เชิงบวกเกี่ยวกับภาพ เนื้อเรื่อง การพากย์เสียง และดนตรี ในงานประกาศรางวัลลูกโลกทองคำครั้งที่ 78 ภาพยนตร์ได้รับรางวัลภาพยนตร์แอนิเมชันยอดเยี่ยมและรางวัลเพลงประกอบภาพยนตร์ยอดเยี่ยมและได้รับรางวัลออสการ์ สาขาภาพยนตร์แอนิเมชันยอดเยี่ยมและสาขาดนตรีประกอบภาพยนตร์ยอดเยี่ยม ในปี 2021
ตีโบ วาแล็ต

พันโท ตีโบ วาแล็ต (18 มกราคม ค.ศ. 1974 –) เป็นนักกีฬาขี่ม้าชาวฝรั่งเศส เขาเป็นตัวแทนประเทศของเขาในการแข่งโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 ซึ่งเขาได้รับรางวัลเหรียญทองในการแข่งประเภททีม เขาเป็นนายทหารอาชีพในกองกำลังอัลไพน์ (Chasseurs Alpins) ก่อนที่จะรายงานตัวเข้าสู่กาเดรอนัวร์ที่ซูเมอร์
วาแล็ตยังเข้าร่วมการแข่งอีเวนติงชิงแชมป์ยุโรป 2015 ซึ่งจัดขึ้นที่แบลร์คาสเซิล โดยเขาได้รับเหรียญทองแดงทั้งในประเภททีมและประเภทบุคคล
แม่น้ำปาเปโนโอ

แม่น้ำปาเปโนโอ  เป็นแม่น้ำในเกาะตาฮีตี เฟรนช์พอลินีเชีย โดยบริเวณต้นน้ำอยู่บริเวณแนวเทือกเขาของตาฮีตีทางตะวันออกของศูนย์กลางเมืองปาเปเอเต และปากน้ำอยู่บริเวณอ่าวตาฮีตีใกล้กับปาเปเอโน แม่น้ำมีความยาว 20 ไมล์ และมีความกว้างปากแม่น้ำ 10 ฟุต น้ำทั้งหมดไหลลงมหาสมุทรแปซิฟิก แม่น้ำก่อตัวจากการละลายของหิมะของเขาโอโรเฮนา ซึ่งตั้งอยู่ตอนกลางของตาฮีตี และไหลไปทางเหนือมุ่งสู่อารูเอ เมื่อไหลไปทางเหนือ แม่น้ำจะสะสมน้ำจากหิมะที่ละลายเพิ่มขึ้น จนทำให้เป็นแม่น้ำที่มีความกว้าง 10 ฟุตเป็นระยะทาง 12 ไมล์ก่อนลงสู่มหาสมุทร ปาหแม่น้ำตั้งอยู่ใกล้กับอารูเอ จุดสูงสุดของแม่น้ำแห่งนี้อยู่ที่ 4,000 ฟุตในบริเวณเทือกเขาของตาฮีตี ส่วนจุดต่ำสุดอยู่ที่ 2 ฟุต เมื่อแม่น้ำปาเปโนโอบรรจบกับมหาสมุทร
อุทยานแห่งชาติเออัว

อุทยานแห่งชาติเออัวเป็นอุทยานแห่งชาติบนเกาะเออัว ประเทศตองงา อุทยานแห่งนี้เป็นอุทยานป่าไม้แห่งชาติเพียงแห่งเดียวของประเทศ ครอบคลุมพื้นที่ อุทยานตั้งอยู่ทางตะวันออกของเกาะ ครอบคลุมด้วยพืชป่าดิบชื้นกว้าง ส่วนทางตะวันตกติดกับหน้าผาสูงชันที่ทอดยาวลงไปสู่มหาสมุทร ซึ่งมีถ้าเป็นจำนวนมาก อุทยานได้รับสถานะอุทยาแห่งชาติเมื่อ ค.ศ. 1992 และพื้นที่นี้ได้รับการปกป้องโดยองค์การระหว่างประเทศเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติ (IUCN)
เขตโฎนปึญ

เขตโฎนปึญ ("เขตยายเพ็ญ") เป็นเขตหนึ่งของกรุงพนมเปญ ประเทศกัมพูชา มีพื้นที่ 7.44 ตารางกิโลเมตร มีประชากร 155,069 คน แบ่งการปกครองออกเป็น 11 แขวง กับ 134 หมู่บ้าน ชื่อเขตนั้นตั้งตามจุดกำเนิดของกรุงพนมเปญ โดยตำนานพื้นบ้านระบุว่ามีหญิงคนหนึ่งชื่อยายเพ็ญ หรือโฎนปึญ อาศัยอยู่บริเวณนี้ วันหนึ่งยายเพ็ญพบพระพุทธรูปลอยมาตามน้ำ นางจึงไปขอแรงชาวบ้านช่วยกันถมดินเป็นภูเขาเพื่อประดิษฐานพระพุทธรูปบนเขา ด้วยเหตุนี้เขาดังกล่าวจึงมีชื่อว่าพนมเปญ หรือภนุมปึญ
เขตโฎนปึญถือเป็นย่านธุรกิจสำคัญของเมืองหลวงเพราะเป็นที่ตั้งของห้างสรรพสินค้าสุริยา และตลาดกลางกรุงพนมเปญ รวมทั้งเป็นที่ตั้งโบราณสถานที่สำคัญของชาติคือ พระบรมราชวังจตุมุขสิริมงคล วัดพระแก้วมรกต วัดพนม วัดปทุมวดีราชวราราม วัดอุณาโลม และพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติกัมพูชา
รถบัสตำรวจ

รถบัสตำรวจ  หรือที่เรียกว่า รถตู้ตำรวจ  เป็นรถมินิบัส, รถบัสขนาดเต็ม หรือรถโคชที่กองกำลังตำรวจใช้ด้วยเหตุผลหลายประการ
ขึ้นอยู่กับการใช้งาน รถบัสตำรวจอาจมีเครื่องหมายหรือเครื่องแบบแสดงความเป็นเจ้าของของตำรวจ และยังมีอุปกรณ์ที่เหมาะสมติดตั้งไว้ด้วย รถบัสตำรวจอาจเป็นรถโดยสารธรรมดาที่มีการดัดแปลงเล็กน้อยหรือไม่มีเลย มีการป้องกันในระดับหนึ่งสำหรับหน้าที่ปราบจราจล หรือเป็นรถบัสหุ้มเกราะเต็มรูปแบบ
กองกำลังตำรวจใช้รถบัสสำหรับการขนส่งเจ้าหน้าที่จำนวนมากไปยังพื้นที่ที่จำเป็น เช่น การควบคุมฝูงชนในงานกีฬา และการสาธิต หรือเพื่ออำนวยความสะดวกในการปรับใช้ขนาดใหญ่เพื่อการควบคุมจลาจลที่จริงจังมากขึ้น เช่น การประท้วงของคนงานเหมืองในสหราชอาณาจักร (ค.ศ. 1984–1985) สิ่งเหล่านี้อาจเป็นยานพาหนะที่เช่า หรือยานพาหนะที่กองกำลังตำรวจเก็บรักษาไว้เพื่อจุดประสงค์ดังกล่าว
นอกจากนี้ ยังมีการใช้รถบัสตำรวจในงานใหญ่บางเหตุการณ์ในฐานะพื้นที่กักกันชั่วคราวและพื้นที่ดำเนินการ ซึ่งสามารถดำเนินการกับผู้ที่ถูกกักขังได้ และครอบครองไว้จนกว่าจะมีการขนส่งต่อไปในรถคันอื่น รถบัสตำรวจอาจใช้เป็นรถคุมขังขนส่งนักโทษซึ่งกองกำลังตำรวจมีหน้าที่รับผิดชอบในเรื่องนี้ ตัวอย่างหนึ่งของบัสประเภทนี้คือเอ็มซีไอ ดี4000ไอเอสทีวี
นอกจากนี้ ตำรวจยังอาจใช้รถโดยสารประจำทางที่ดัดแปลงโดยผู้ผลิตรถบัส หรือบริษัทผู้เชี่ยวชาญอื่น ๆ (จากตัวถังสไตล์รถบัสโรงเรียนใหม่หรือที่เลิกใช้แล้ว) เพื่อตอบสนองวัตถุประสงค์ที่เฉพาะเจาะจงมากขึ้น
ซึ่งอาจเป็นห้องควบคุมเหตุการณ์หรือกองบัญชาการเคลื่อนที่ หรือแม้แต่สถานีตำรวจเคลื่อนที่ขนาดเล็กสำหรับจัดกิจกรรมสาธารณะ ตัวอย่างเช่น ราชการตำรวจโทรอนโตได้ใช้รถโดยสารประจำทางที่เลิกใช้แล้วสำหรับกองรถของพวกเขา
บทบาทอื่น ๆ สำหรับรถบัสตำรวจที่ถูกดัดแปลงอาจรวมถึงการใช้ในการรณรงค์ข้อมูลสาธารณะและการรับรู้ หรือในฐานะการแสดงการสรรหาบุคลากรเคลื่อนที่
กุ้ยเหริน

กุ้ยเหริน  เป็นฐานันดรพระภรรยาในจักรพรรดิจีน ปรากฎครั้งแรกสมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันตก ถือเป็นตำแหน่งบาทบริจาริกาชั้นสูงสุด แต่ยังมีสถานะเป็นสามัญชนและไม่ถือว่าเป็นเจ้า
ในสมัยราชวงศ์ฮั่น จักรพรรดิฮั่นเฉิงรับสามพี่น้องตระกูลจ้าวเข้าเป็นนางสนม สามพี่น้องทำให้จักรพรรดิโปรดปรานมาก ท้ายที่สุด พระองค์ทรงถอดยศสวีฮองเฮา (許皇后) ลงเป็นสามัญชน และให้กักบริเวณอดีตฮองเฮาไว้ในตำหนักเย็น หลังจากนั้น นางจึงถูกเรียกว่า "ฉางติ้งกุ้ยเหริน" (长定贵人 "กุ้ยเหรินตำหนักเย็น")
เขตปรำปีร์เมียะเกอะรา

เขตปรำปีร์เมียะเกอะรา ("เขตวันที่เจ็ดมกราคม") เป็นเขตหนึ่งของกรุงพนมเปญ ประเทศกัมพูชา มีพื้นที่ 2.21 ตารางกิโลเมตร มีประชากร 71,092 คน แบ่งการปกครองออกเป็น 8 แขวง กับ 33 หมู่บ้าน เป็นเขตที่มีขนาดพื้นที่เล็กที่สุดแต่มีประชากรหนาแน่นที่สุดในพนมเปญ ประชากรส่วนใหญ่เป็นชาวเขมร รองลงมาเป็นชาวจีน เวียดนาม และชาวต่างชาติอื่น ๆ ชื่อเขตตั้งเพื่อระลึกถึงวันที่ทหารอาสาสมัครเวียดนามเข้ายึดกรุงพนมเปญ ช่วยเหลือประชาชนกัมพูชาให้หลุดพ้นการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์จากเงื้อมมือของเขมรแดงกลุ่มปล โปต เมื่อวันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2522 หลังจากนั้นจึงตั้งกลุ่มเขมรแดงแปรพักตร์ หนึ่งในนั้นมีฮุน เซน ขึ้นอำนาจแทน ถือเป็นสัญลักษณ์แห่งมิตรภาพ ความสามัคคี และความร่วมมือระหว่างกัมพูชากับเวียดนาม
เขตปรำปีร์เมียะเกอะราเป็นที่ตั้งของโรงเรียนนานาชาติแคนาดา พนมเปญ และเป็นที่ตั้งของตลาดโอร์รึฮ์เซ็ย ซึ่งเป็นตลาดใหญ่แห่งหนึ่งของพนมเปญ
เทศบาลตำบลตาลเลียน

เทศบาลตำบลตาลเลียน เป็นเทศบาลตำบลซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลตาลเลียน ในอำเภอกุดจับ จังหวัดอุดรธานี เดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลตาลเลียน ก่อนที่ต่อมาจะแบ่งแยกพื้นที่สภาตำบลจัดตั้งเป็นสุขาภิบาลตาลเลียนใน พ.ศ. 2537 แล้วได้รับการจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลใน พ.ศ. 2542 นับเป็นเทศบาลตำบลแห่งที่ 2 ของอำเภอกุดจับ ปัจจุบันเขตเทศบาลตำบลตาลเลียนมีประชากร 3,715 คน 
พื้นที่เทศบาลตำบลตาลเลียนตั้งอยู่ที่ป่าสงวนแห่งชาติป่ากุดจับทางทิศตะวันตกของอำเภอกุดจับ อยู่ห่างจากที่ว่าการอำเภอประมาณ 17 กิโลเมตร อยู่ห่างจากตัวจังหวัดอุดรธานี 41 กิโลเมตร สามารถเดินทางมาได้โดยทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2263 (สายอุดรธานี–หนองแวง) สภาพสังคมมีโรงเรียนทั้งหมดสองแห่งและมีโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลหนึ่งแห่ง คือ โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลทุ่งตาลเลียน
เทศบาลตำบลสร้างก่อ

เทศบาลตำบลสร้างก่อ เป็นเทศบาลตำบลซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลสร้างก่อ ในอำเภอกุดจับ จังหวัดอุดรธานี เดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลสร้างก่อ ก่อนที่ต่อมาจะแบ่งแยกพื้นที่สภาตำบลจัดตั้งเป็นสุขาภิบาลสร้างก่อใน พ.ศ. 2537 แล้วได้รับการจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลใน พ.ศ. 2542 นับเป็นเทศบาลตำบลแห่งที่ 3 ของอำเภอกุดจับ ปัจจุบันเขตเทศบาลตำบลสร้างก่อมีประชากร 4,004 คน
เทศบาลตำบลเชียงเพ็ง

เทศบาลตำบลเชียงเพ็ง เป็นเทศบาลตำบลซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลเชียงเพ็ง ในอำเภอกุดจับ จังหวัดอุดรธานี เดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลเชียงเพ็ง ก่อนที่ต่อมาจะแบ่งแยกพื้นที่สภาตำบลจัดตั้งเป็นสุขาภิบาลเชียงเพ็งใน พ.ศ. 2537 แล้วได้รับการจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลใน พ.ศ. 2542 นับเป็นเทศบาลตำบลแห่งที่ 4 ของอำเภอกุดจับ ปัจจุบันเขตเทศบาลตำบลเชียงเพ็งมีประชากร 4,020 คน
เขตเทศบาลตำบลเชียงเพ็งตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของอำเภอกุดจับ อยู่ห่างจากที่ว่าการอำเภอประมาณ 15 กิโลเมตร อยู่ห่างจากตัวจังหวัดอุดรธานี 16 กิโลเมตร สามารถเดินทางมาได้โดยทางหลวงชนบท อด.3001 [สายแยกทางหลวงหมายเลข 216 (กม.ที่ 124+357) – บ้านหนองสร้างไพร] สภาพสังคมมีโรงเรียนทั้งหมดหนึ่งแห่งและมีโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลหนึ่งแห่ง คือ โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลสร้างแป้น
จันทรวงศ์

จันทรวงศ์, ไอละ, หรือ อิลละ (บ้างสะกด อิล) เป็นราชวงศ์ใหญ่ในวรรณะกษัตริย์ที่เอ่ยถึงในเอกสารโบราณของอินเดียคู่กับ สุริยวงศ์ และถือกันว่า สืบเชื้อสายมาจากเทวดาที่เกี่ยวข้องกับดวงจันทร์ เช่น พระโสม หรือพระจันทร์ พระกฤษณะก็เป็นผู้หนึ่งที่เชื่อกันว่า ประสูติในสายตระกูลยาฑุของราชวงศ์นี้
เอกสาร "ศตปถพราหมณะ" ระบุว่า พระเจ้าปุรูรวัส พระมหากษัตริย์พระองค์แรกแห่งราชวงศ์นี้ มีพระบิดา คือ พระพุธ พระโอรสของพระโสม มีพระมารดา คือ ท้าวอิลราช พระโอรสของพระมนูศรัทธาเทวะ ซึ่งสลับเพศไปมาระหว่างชายกับหญิง และมีพระปนัดดา (เหลน) คือ พระเจ้ายยาติ ส่วน "มหาภารตะ" ระบุว่า ต้นราชวงศ์นี้ คือ ท้าวอิลราช ซึ่งครองเมืองประยาคราช และมีพระโอรส คือ พระเจ้าศศพินทุ
ใน "มหาภารตะ".
ในเอกสารฮินดู สงครามทุ่งกุรุเกษตรซึ่งเป็นแก่นเรื่องของมหากาพย์ "มหาภารตะ" นั้น หลัก ๆ แล้วเกิดขึ้นระหว่างสายตระกูลที่เข่นเคี่ยวกันของราชวงศ์นี้ ซึ่งเป็นเหตุให้อรชุนลังเลที่จะเข้าร่วมจนถูกพระกฤษณะ ผู้เป็นอาจารย์ ติเตียนโดยกล่าวว่า ธรรมะอยู่เหนือทุกสิ่ง และข้อความตอนนี้กลายเป็นเสาหลักทางวัฒนธรรมของตระกูลทั้งสี่แห่งวรรณะกษัตริย์
เมื่อสิ้นสงครามดังกล่าว สายตระกูลยาฑุแทบจะไม่รอด และเมื่อเมืองทวารกาจมบาดาล ก็นำไปสู่การสิ้นสุดลงของสายยาฑุทั้งหมด เว้นแต่พระเจ้าวัชรนภที่อรชุนช่วยไว้ได้ และภายหลังได้ครองเมืองมถุรา เนื่องจากพระเจ้าวัชรนภเป็นพระนัดดาพระองค์เดียวที่รอดชีวิตของพระกฤษณะ สายตระกูลทั้งหลายจึงมักอ้างว่าตนสืบเชื้อชายจากพระกฤษณะผ่านทางพระเจ้าวัชรนภ
พระราชพงศาวลีราชวงศ์ที่สิบเก้าแห่งอียิปต์

แผนผังลำดับครอบครัวราชวงศ์ที่สิบเก้าแห่งอียิปต์เป็นการสันนิฐานและการตีความ แผนผังลำดับครอบครัวราชวงศ์ที่สิบเก้าแห่งอียิปต์เริ่มต้นจากการแต่งตั้งให้ ฟาโรห์รามเสสที่ 1 ให้เป็นรัชทายาทของฟาโรห์ฮอร์เอมเฮบ ซึ่งเป็นฟาโรห์องค์สุดท้ายของราชวงศ์ที่ 18 ซึ่งพระองค์ไม่มีพระราชโอรส ฟาโรห์รามเสสที่ 1 สืบเชื้อสายต่อถึงฟาโรห์รามเสสที่ 2 มหาราชซึงพระองค์มีโอรสธิดามากมาย
หลังจากการสิ้นพระชนม์ของฟาโรห์รามเสสที่ 2 มหาราช มีการสืบราชสันติวงศ์ไม่ชัดเจน ไม่ทราบสัญชาติของฟาโรห์อเมนเมสเซและความสัมพันธ์ที่แท้จริงของพระองค์กับฟาโรห์ซิพทาห์
<table style="border-spacing: 0px; border-collapse: separate; ">
</table>
โมลนูพิราเวียร์

โมลนูพิราเวียร์, อังกฤษ: Molnupiravir (รหัสการพัฒนา MK-4482 และ EIDD-2801) เป็นยาต้านไวรัสทดลองซึ่งออกฤทธิ์โดยการให้ทางปาก ได้รับการพัฒนาขึ้นเพื่อใช้รักษาโรคไข้หวัดใหญ่ โดยเป็นโปร-ดรักของอนุพันธ์ของ เอ็น4-ไฮดรอกซีไซติดีน (N4-hydroxycytidine ของนิวคลีโอไซด์สังเคราะห์ และออกฤทธิ์ต้านไวรัสโดยการนำข้อผิดพลาดในการคัดลอกระหว่างการจำลองแบบของไวรัสอาร์เอ็นเอ นอกจากนี้ยังแสดงให้เห็นฤทธิ์ต่อต้านไวรัสโคโรนา เช่น ซาร์ส, เมอร์ส และ SARS-CoV-2
ยาดังกล่าวได้รับการพัฒนาที่มหาวิทยาลัยเอมอรี (Emory University) โดย บริษัทนวัตกรรมยา ไดร์ฟ (Drug Innovation Ventures at Emory; DRIVE) ของทางมหาวิทยาลัย จากนั้นถูกซื้อสิทธิ์โดยบริษัท ริดจ์แบ็ก ไบโอเทราพิวติกส์ (Ridgeback Biotherapeutics) ซึ่งตั้งอยู่ในไมอามี และได้ร่วมมือกับบริษัทเมอร์ค (Merck & Co.) ในการพัฒนายาต่อไป
ข้อวิจารณ์เรื่องความปลอดภัย.
ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2563 การแจ้งเบาะแสโดย ริค ไบรท์ (Rick Bright) อดีตหัวหน้าสำนักงานวิจัยและพัฒนาชีวเวชภัณฑ์ชั้นสูงสหรัฐ (BARDA) เปิดเผยความกังวลเกี่ยวกับการจัดหาเงินทุนสำหรับการพัฒนาโมลนูพีราเวียร์ต่อไป เนื่องจากยาที่คล้ายคลึงกันพบว่ามีคุณสมบัติเป็นสารก่อกลายพันธุ์ (ทำลายดีเอ็นเอ) บริษัท (ที่ปิดตัวลงแล้ว) ฟาร์มาสเซ็ต (Pharmasset) ซึ่งตรวจสอบสารออกฤทธิ์ของยาได้ยกเลิกการตรวจสอบ แต่ข้อเรียกร้องเหล่านี้ถูกปฏิเสธโดยจอร์จ เพนเตอร์ (George Painter) ประธานบริหารของไดร์ฟ (DRIVE) โดยให้ข้อสังเกตว่าได้มีการเผยแพร่ผลศึกษาความเป็นพิษของโมลนูพิราเวียร์ และให้ข้อมูลแก่หน่วยงานกำกับดูแลในสหรัฐและสหราชอาณาจักร ซึ่งอนุญาตให้มีการศึกษาด้านความปลอดภัยในมนุษย์เพื่อดำเนินการพัฒนาต่อในฤดูใบไม้ผลิปี พ.ศ. 2563 นอกจากนั้นบริษัท ไดร์ฟ และริดจ์แบ็ก ไบโอเทราพิวติกส์ ยังระบุว่าในอนาคตมีแผนที่จะศึกษาความปลอดภัยในสัตว์
โควิด-19.
หลังจากพบว่ามีฤทธิ์ต่อต้านไวรัส SARS-CoV-2 ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2563 ได้มีการทดสอบโมลนูพิราเวียร์ในการศึกษาเบื้องต้นในมนุษย์เรื่อง "ความปลอดภัย, ความทนทานต่อยา และเภสัชจลนศาสตร์" ในอาสาสมัครที่มีสุขภาพดีในสหราชอาณาจักรและสหรัฐ ต่อมาในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2563 บริษัทริดจ์แบ็ก ไบโอเทราพิวติกส์ ประกาศว่าจะเริ่มต้นทดลองในระยะที่ 2 เพื่อทดสอบประสิทธิภาพของยาในการรักษาโควิด-19 การทดลองสองครั้งของผู้ป่วยที่เข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลและที่ไม่ได้รับการรักษาในโรงพยาบาลในสหรัฐและสหราชอาณาจักรดำเนินการในเดือนกรกฎาคม ในช่วงปลายเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2563 โดยที่ยังไม่มีการเปิดเผยข้อมูลทางการแพทย์ใด ๆ บริษัทเมอร์ค ซึ่งเป็นพันธมิตรกับริดจ์แบ็ก ไบโอเทราพิวติกส์ ในการพัฒนายาได้ประกาศความตั้งใจที่จะเริ่มการทดลองขั้นสุดท้ายของยาโมลนูพิราเวียร์ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2563 เมื่อวันที่ 19 ตุลาคม พ.ศ. 2563 เมอร์คเริ่มการทดลองระยะที่ 2/3 เป็นเวลา 1 ปี โดยมุ่งเน้นไปที่ผู้ป่วยที่เข้ารับการรักษาในโรงพยาบาล
เมื่อวันที่ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2563 ได้มีการเผยแพร่บทความซึ่งได้รับการตีพิมพ์ในวารสารเนเจอร์ เกี่ยวกับผลการศึกษาของการรักษาเฟร์ริตที่ติดเชื้อโควิด-19 ด้วยยาโมลนูพิราเวียร์ จากการศึกษาพบว่ายามีประสิทธิภาพ "เมื่อให้ทางปากกับเฟร์ริตที่ติดเชื้อ และป้องกันการแพร่กระจายของไวรัสระหว่างเฟร์ริตหลังจาก 24 ชั่วโมงภายหลังการให้ยา
อาร์ (ซิงเกิลอัลบั้ม)

อาร์ (หรือ -R-) เป็นซิงเกิลอัลบั้มเปิดตัวของนักร้องชาวเกาหลีใต้ โรเซ สมาชิกวงแบล็กพิงก์ ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 12 มีนาคม ค.ศ. 2021 ผ่านสังกัดวายจีและอินเตอร์สโคป โดยมีซิงเกิลจากอัลบั้มนี้ทั้งหมดสองซิงเกิล ประกอบไปด้วย "ออนเดอะกราวด์" เป็นซิงเกิลนำ และ "กอน" ใช้เป็นซิงเกิลโปรโมตในระหว่างแสดงคอนเสิร์ต เดอะโชว์
เบื้องหลัง.
เมื่อวันที่ 2 มิถุนายน ค.ศ. 2020 หลังจากออกอัลบั้มภาษาเกาหลีชุดแรกของแบล็กพิงก์ มีการยืนยันว่าโรเซ่จะเปิดตัวเป็นศิลปินเดี่ยว ในวันที่ 30 ธันวาคม โรเซได้ให้สัมภาษณ์กับสื่อเกาหลีใต้ "โอเซน" และเปิดเผยว่าการถ่ายทำมิวสิกวิดีโอจะเริ่มขึ้นในกลางเดือนมกราคม ค.ศ. 2021 ในวันที่ 25 มกราคม ค.ศ. 2021 มีการเผยแพร่ทีเซอร์ความยาว 33 วินาที พร้อมกับคำว่า "เร็ว ๆ นี้" (Coming Soon) ผ่านทางช่องอย่างเป็นทางการของแบล็กพิงก์ในยูทูบ ต่อมาต้นสังกัดของโรเซเผยว่า "มันจะแตกต่างจากแนวดนตรีปกติของแบล็กพิงก์อย่างแน่นอน"
มาตีเยอ เลอมวน

มาตีเยอ เลอมวน (17 เมษายน ค.ศ. 1984 –) เป็นนักกีฬาขี่ม้าโอลิมปิกชาวฝรั่งเศส เขาเป็นตัวแทนประเทศของเขาในการแข่งโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 ซึ่งเขาได้รับรางวัลเหรียญทองในการแข่งขันประเภททีม และจบอันดับที่ 15 ในประเภทบุคคลด้วยม้าที่ชื่อ"บาร์ต"
เลอมวนยังเข้าร่วมการแข่งอีเวนติงชิงแชมป์ยุโรป 2015 ซึ่งจัดขึ้นที่แบลร์คาสเซิล โดยเขาได้รับรางวัลเหรียญทองแดงในประเภททีม
การเสียชีวิตของซาราห์ เอเฟอราร์ด

การเสียชีวิตของซาราห์ เอเฟอราร์ด  สตรีชาวอังกฤษวัย 33 ปี ผู้ประกอบอาชีพผู้บริหารการตลาด เกิดขึ้นหลังเธอหายตัวไปในพื้นที่ลอนดอนใต้ในเย็นวันที่ 3 มีนาคม 2021 เอเฟอราร์ดเป็นผู้อยู่อาศัยในพื้นที่บริกซ์เทินฮิลล์ของลอนดอน เธอหายตัวไปหลังเดินทางออกจากบ้านของเพื่อนเธอใกล้กับแคลพแฮมคอมมอนและกำลังเดินเท้ากลับบ้าน ในวันที่ 9 มีนาคม เวยน์ เคาเซินส์ (Wayne Couzens) ตำรวจนครบาลลอนดอนซึ่งในขณะนั้นรับหน้าที่ในหน่วยปกป้องสมาชิกรัฐสภาและทูต ถูกจับกุมในพื้นที่ดีลในเคินท์ในฐานผู้ต้องสงสัยด้วยข้อหาการลักพาตัวเอเฟอราร์ด และต่อมาด้วยข้อหาต้องสงสัยฆาตกรรม ในวันที่ 10 มีนาคม ซากของเอเฟอราดถูกพบในป่าไม้ใกล้กับอัชเฟิร์ด เคินท์ นายเคาเซินส์ถูกตั้งข้อหาลักพาตัวและฆาตกรรมในสองวันต่อมาภายหลังการตรวจสอบซากของเอเฟอราร์ดให้ผลเป็นบวก
ซาราห์ เอเฟอราร์ด.
ซาราห์ เอเฟอราร์ด (Sarah Everard) เกิดเมื่อปี 1987 ที่เซอร์เรย์ เธอเติบโตในยอร์กที่ซึ่งเธอเข้าเรียนที่โรงเรียนฟุลเฟิร์ด ต่อมาเธอเข้าศึกษาต่อด้านภูมิศาสตร์มนุษย์ที่เซนท์คัธเบิร์ทส์โซไซที มหาวิทยาลัยเดอร์ฮัม ในปี 2005 ถึง 2008 ขณะที่เกิดเหตุฆาตกรรม เธอกำลังอาศัยอยู่ในย่านบริกซ์เทินฮิลล์ และประกอบอาชีพเป็นผู้บริหารการตลาดให้กับบริษัทเอเยนต์สื่อดิจิทัล
เหตุการณ์และการตรวจสอบ.
เวลาราว 21:00 GMT ของวันที่ 3 มีนาคม 2021 เอเฟอราร์ดเดินทางออกจากบ้านเพื่อนเธอคนหนึ่งบนถนนลีธเวท (Leathwaite Road) ทางตะวันตกของแคลพแฮมคอมมอน เข้าใจว่าเธอเดินทะลุคอมมอนไปตามถนนสาย A205 วงแหวนทิศใต้มุ่งหน้าบ้านเธอ เอเฟอราร์ดพูดคุยกับแฟนหนุ่มของเธอทางโทรศัพท์เป็นเวลาสิบห้านาทีและตกลงว่าจะพบกันในวันถัดไป เมื่อเวลา 21:30 ได้มีหลักฐานพบเธอในฟุตเทจจากกล้องกริ่งประตูหนึ่งบนถนนพอยนเดอส์ (Poynders Road) และไม่พบเห็นเธออีก และจนถึงปัจจุบันยังไม่ทราบว่าเธอเดินทางถึงบ้านหรือไม่ ไม่มีการพบเธอบนฟุตเทจของกล้องวงจรปิดของเอเยนต์อสังหาริมทรัพย์แห่งหนึ่งบนถนนทางไปบ้านเธอ ส่วนฟุตเทจจากกล้องวงจรปินบนรถโดยสารประจำทางที่ผ่านเสินทางเดินของเธอได้ถูกนำมาใช้ในการดำเนินการตรวจสอบ แฟนหนุ่มของเธอได้ติดต่อตำรวจในวันที่ 4 มีนาคมหลังเธอขาดการติดต่อและไม่ได้เดินทางมาพบเขาตามนัด
ในวันที่ 10 มีนาคม เจ้าหน้าที่ตำรวจได้ตรวจสอบพื้นที่ป่าไม้ใกล้กับอดีตศูนย์นันทนาการในย่านเกรทชาร์ท อัชเฟิร์ด เคินท์ และพบซากมนุษย์ที่นั่น นอกจากนี้ยังมีกำลังตำรวจอีกส่วนหนึ่งเข้าตรวจค้นอดีตโรงรถของครอบครัวเธอบนยอดของผาขาวแห่งโดเวอร์ ใกล้กับเซนท์มาร์ทินส์แบทเทอรี (St Martin's Battery) ในวันที่ 12 มีนาคม ได้มีการยืนยันว่าซากมนุษย์ที่พบนั้นเป็นของเอเฟอราร์ดจริงภายหลังการตรวจระบุร่างกายของเธอโดยใช้ข้อมูลประวัติทางทันตกรรมของเธอ
ไตรศุลี ไตรสรณกุล

ไตรศุลี ไตรสรณกุล (เกิด 25 เมษายน พ.ศ. 2532) ชื่อเล่น กวาง ปัจจุบันดำรงตำแหน่งเป็นนายทะเบียนสมาชิกพรรคภูมิใจไทย อดีตเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย (อนุทิน ชาญวีรกูล) อดีตโฆษกกระทรวงมหาดไทย อดีตรองโฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ในรัฐบาลพลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา เป็นบุตรสาววิชิต ไตรสรณกุล นายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดศรีสะเกษ
ประวัติ.
ไตรศุลี เกิดเมื่อวันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2532 ที่ตำบลตะดอบ อำเภอเมืองศรีสะเกษ จังหวัดศรีสะเกษ เป็นบุตรสาวของนายวิชิต ไตรสรณกุล นักการเมืองท้องถิ่น นายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดศรีสะเกษ จบการศึกษาจากคณะรัฐศาสตร์ สาขาการระหว่างประเทศ (รัฐศาสตร์การทูต) จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
ในระยะแรก ไตรศุลี ไม่ได้มีความสนใจในงานการเมือง แต่ต่อมาได้รับการทาบทามจากพรรคภูมิใจไทยและการสนับสนุนจากบิดา จึงตัดสินใจลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อเป็นครั้งแรก ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 ลำดับที่ 30 แม้จะไม่ได้รับเลือกตั้งในการลงสมัครครั้งนี้ แต่ไตรศุลี ได้รับการแต่งตั้งเป็นรองโฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ในรัฐบาลของพลเอก ประยุทธ์ จันทรโอชา ในสัดส่วนของพรรคภูมิใจไทย
ไตรศุลี จึงมีบทบาททางการเมืองมากขึ้นจากการเป็นผู้แถลงข่าวหลังการประชุมคณะรัฐมนตรี
ในปี 2566 ไตรศุลี ได้รับแต่งตั้งเป็นเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย ต่อมาในวันที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2568 ได้มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ พระราชทานยศนายกองเอกในกองอาสารักษาดินแดนให้กับไตรศุลี
โกนหนวดไปทำงานแล้วกลับบ้านมาพบเธอ

โกนหนวดไปทำงานแล้วกลับบ้านมาพบเธอ (; โรมาจิ: "Hige o Soru. Soshite Joshi Kōsei o Hirou."; : ฮิเงะ โอะ โซรุ โซชิเตะ โจชิ โคเซ โอะ ฮิโร) เป็นซีรีส์ไลต์โนเวลญี่ปุ่นแนวรักตลก เขียนโดยชิเมซาบะ วาดภาพประกอบโดยบูตะ เริ่มเผยแพร่ออนไลน์เมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2560 บนคากูโยมุ เว็บไซต์เผยแพร่นิยายโดยผู้ใช้ของบริษัทคาโดกาวะ ต่อมาได้รับการตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์คาโดกาวะโชเต็งตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561 โดยเป็นหนังสือในเครือคาโดกาวะสนีกเกอร์บุงโกะ ได้รับการดัดแปลงเป็นมังงะ วาดภาพโดยอิมารุ อาดาจิ ตีพิมพ์ในนิตยสารการ์ตูน"โชเน็งเอชรายเดือน" ของสำนักพิมพ์คาโดกาวะโชเต็งตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2561 ถึงเดือนมกราคม พ.ศ. 2568 ได้รับการดัดแปลงเป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์โดยสตูดิโอโปรเจกต์นัมเบอร์ไนน์ โดยเริ่มออกอากาศตั้งแต่วันที่ 5 เมษายน ถึงวันที่ 28 มิถุนายน พ.ศ. 2564
ให้เสียงโดย: คาซูยูกิ โอกิตสึ
ให้เสียงโดย: คานะ อิจิโนเซะ
ให้เสียงโดย: ฮิซาโกะ คาเนโมโตะ
ให้เสียงโดย: คาโอริ อิชิฮาระ
ให้เสียงโดย: ยูซูเกะ โคบายาชิ
ให้เสียงโดย: นัตสึมิ คาวาอิดะ
ให้เสียงโดย: เรียวตะ โอซากะ
ให้เสียงโดย: โคซูเกะ โทริอูมิ
ให้เสียงโดย: เรียวกะ ยูซูกิ
ให้เสียงโดย: มานากะ อิวามิ
ผลตอบรับ.
ซีรีส์โลต์โนเวล"โกนหนวดไปทำงานแล้วกลับบ้านมาพบเธอ"ทำยอดจำหน่ายได้มากกว่า 400,000 เล่มรวมถึงหนังสือรูปแบบดิจิตัล. "โกนหนวดไปทำงานแล้วกลับบ้านมาพบเธอ"ปรากฏเป็นไลต์โนเวลอันดับที่ 4 ใน"โคโนะ ไลต์โนเวล งะ สึโงอิ!" หนังสือไกด์บุ๊กไลต์โนเวลประจำปีของสำนักพิมพ์ทาการาจิมาชะ ในสาขา"บุงโกบง"ประจำปี พ.ศ. 2562
วัดศรีวนาราม (จังหวัดสมุทรสาคร)

วัดศรีวนาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางกระเจ้า อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร มีที่ดินตั้งวัดจำนวนเนื้อที่ 34 ไร่
วัดศรีวนาราม หรือ วัดบางสีคตใน ตั้งเมื่อวันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2508 ได้รับจิตศรัทธาบริจาคโดยนายห่อ และนางเป้า ยาสาธร ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2509 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 20 เมตร ยาว 29 เมตร ในสมัยพระอาจารย์เจริญ ขนฺติโก เป็นเจ้าอาวาส ได้ใช้วิชาซึ่งได้รับการถ่ายทอดมาจากพระครูสาครธรรมวิธาน (หลวงพ่อต่วน เตชธโร) เจ้าอาวาสวัดน่วมกานนท์ ในการดูดวงชะตาราศี สะเดาะเคราะห์ ต่อชะตา เสริมราศี การทำพิธีเสริมดวง ไหว้พระราหู ครอบครู และลงนะหน้าทองกับสาลิกาลิ้นทองให้แก่ลูกศิษย์และประชาชนทั่วไป ด้านการศึกษา มีโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรม เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2525 วัดยังได้สร้างเจดีย์พุทธคยา
อาคารเสนาสนะ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 7 เมตร ยาว 20 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2509 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาการเปรียญกว้าง 12 เมตร ยาว 22 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2530 เป็นอาคารไม้ หอสวดมนต์กว้าง 6 เมตร ยาว 20 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2527 เป็นอาคารไม้ กุฏิสงฆ์จำนวน 6 หลัง เป็นอาคารไม้ วิหารกว้าง 3 เมตร ยาว 6 เมตร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก สร้างเมื่อ พ.ศ. 2525 ศาลาอเนกประสงค์กว้าง 30 เมตร ยาว 120 เมตร สร้างเมื่อพ.ศ. 2534 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาบำเพ็ญกุศลจำนวน 1 หลัง สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก
วัดจตุพิธวราวาส

วัดจตุพิธวราวาส เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 8 บ้านหนองบัวหลวง ตำบลนพรัตน์ อำเภอหนองเสือ จังหวัดปทุมธานี มีที่ดินตั้งวัด 19 ไร่ 3 งาน 75 ตารางวา
วัดจตุพิธวราวาสสร้างเมื่อ พ.ศ. 2478 โดยมีกำนันชม เขียววงษ์ใหญ่ เป็นหัวหน้า ชักชวนชาวบ้านมาดำเนินการสร้างวัดขึ้น ชาวบ้านนิยมเรียกว่า วัดคลองสิบเอ็ด ตามชื่อคลองที่ไหลผ่านหน้าวัด วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2531 ทางวัดเปิดการเรียนการสอนพระปริยัติธรรมตั้งแต่ พ.ศ. 2519 
ภายในวัดมีอุโบสถกว้าง 8 เมตร ยาว 23 เมตร กุฏิสงฆ์จำนวน 8 หลัง หอสวดมนต์สร้างเมื่อ พ.ศ. 2511 ศาลาการเปรียญสร้างเมื่อ พ.ศ. 2506 วิหาร และหอระฆัง ในอุโบสถมีพระประธานหน้าตักกว้าง 59 นิ้ว นอกจากนี้ยังมีพระพุทธรูปปางต่าง ๆ 11 องค์
วัดเสด็จ (จังหวัดสมุทรสงคราม)

วัดเสด็จ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเหมืองใหม่ อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม
วัดเสด็จสร้างเมื่อ พ.ศ. 2434 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เดิมชื่อ วัดใหม่ยายอิ่ม เนื่องจากยายอิ่ม เป็นผู้บริจาคที่ดินให้สร้างวัด ได้รับพระราชทาน
วิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2436 เรียกชื่อใหม่ว่า วัดใหม่ใต้ปากคลองดอน ตามชื่อคลองซอยที่แยกเข้าข้างวัด ต่อมาเมื่อวันที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2458 สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส ประทานนามวัดเปลี่ยนใหม่ว่า "วัดเสด็จ" อันเนื่องจาก เสด็จมาโดยฉุกเฉิน ได้ทอดพระเนตรเห็นความสะอาดเอี่ยมของวัดอันเป็นอยู่โดยปรกติ ทรงปฏิสันถารแก่พระสงฆ์ และคฤหัสถ์ชายหญิงที่พากันมาเฝ้า โดยสมควรแก่เวลาแล้ว เสด็จขึ้นวัดบางสะแก ต่อมา พ.ศ. 2498 ได้สร้างโรงเรียนมีตึก 2 ชั้น
อาคารเสนาสนะ ได้แก่ อุโบสถสร้างเมื่อ พ.ศ. 2458 เป็นอาคารก่ออิฐถือปูน เครื่องบนไม้สัก หลังคามุงกระเบื้องดินเผา ภายในประดิษฐานพระประธาน เป็นพระพุทธรูปหล่อจำลอง พระพุทธชินราช อุโบสถหลังเก่าอาคารไม้สักยกพื้นเตี้ย ๆ หลังคาเครื่องไม้มุงสังกะสีมีชายคาปีกนกโดยรอบ วิหารสร้างด้วยไม้สัก เดิมใช้เป็นอุโบสถ ศาลาการเปรียญมีภาพจิตรกรรมบนเพดาน และเจดีย์บรรจุอัฐิเจดีย์ก่ออิฐถือปูนย่อมุมไม้สิบสอง ปูชนียวัตถุ ได้แก่ ชิ้นส่วนพระพุทธรูปปูนปั้นพระพุทธรูปปูนปั้นประทับนั่งบนฐานบัว ปางสมาธิ ส่วนพระเศียรชำรุด
วัดเชิงกระบือ

วัดเชิงกระบือ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 1 บ้านปลายคลองบางละมุด ตำบลบางกรวย อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี มีเนื้อที่ตั้งวัด 12 ไร่ 2 งาน ที่ธรณีสงฆ์จำนวน 1 แปลง เนื้อที่ 12 ไร่ 2 งาน
วัดเชิงกระบือเดิมเป็นวัดร้าง ไม่ปรากฏหลักฐานแน่ชัดว่าสร้างขึ้นเมื่อใด ชาวบ้านนิยมเรียกว่า วัดป่า คงเป็นเพราะเคยเป็นวัดร้างอยู่ในป่า สิ่งที่หลงเหลืออยู่คือบ่อน้ำ 3 บ่อ เจดีย์เล็ก 2 องค์ อุโบสถเก่าซึ่งไม่มีหลังคา มีแต่ผนังก่อด้วยอิฐ ภายในประดิษฐานพระพุทธรูปศิลาแลง 1 องค์ มีสภาพไม่สมบูรณ์ ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2510 ได้มีพระธุดงค์มาปักกลดอยู่ที่วัด ชาวบ้านเกิดมีจิตศรัทธาร่วมกันบูรณะพระประธานในอุโบสถและสร้างวัดขึ้นใหม่ให้เป็นวัดที่เจริญรุ่งเรืองอีกครั้งหนึ่ง กระทรวงศึกษาธิการได้ประกาศยกฐานะวัดร้างแห่งนี้เป็นวัดที่มีพระสงฆ์เมื่อวันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2512 วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 28 มิถุนายน พ.ศ. 2516 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 20 เมตร ยาว 40 เมตร ได้ผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2520
อาคารเสนาสนะประกอบด้วยอุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2515 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กลักษณะทรงไทยโบราณ กว้าง 8 เมตร ยาว 24.50 เมตร หอสวดมนต์ และกุฏิสงฆ์ จำนวน 13 หลัง เป็นอาคารทรงทันสมัย ปูชนียวัตถุสำคัญได้แก่พระประธานประจำอุโบสถ มีนามว่า "หลวงพ่อใหญ่"
วัดเชิงเลน (จังหวัดนนทบุรี)

วัดเชิงเลน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมฝั่งตะวันตกของแม่น้ำเจ้าพระยา ในหมู่ที่ 8 บ้านหัวเตย ตำบลท่าอิฐ อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี มีเนื้อที่ตั้งวัด 16 ไร่
สันนิษฐานว่าวัดเชิงเลนสร้างขึ้นในสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนกลาง พร้อมกับวัดท้ายอ่าวและวัดเชิงท่าทางฝั่งตะวันออกของแม่น้ำ แต่วัดท้ายอ่าวและวัดเชิงท่าไม่มีภิกษุจำพรรษาจึงกลายเป็นวัดร้างไป แต่เดิมนั้นบริเวณวัดเป็นที่สระหรือเชิงเลน จึงมีนามว่า "วัดเชิงเลน" ตามลักษณะภูมิประเทศที่ตั้งวัด ต่อมาใน พ.ศ. 2450 นายเอี่ยมและนางพร อำแดง ได้บริจาคที่ดินและปรับปรุงวัด ต่อมาได้เปลี่ยนแปลงปรับปรุงใหม่จากกุฏิทรงโบราณเป็นทรงปั้นหยา วัดได้รับการอุปภัมภ์จากตระกูลนุ่มไทย ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2456 ในสมัยพระครูนนทคุณพิพัฒน์ เจ้าอาวาสรูปปัจจุบัน ได้พัฒนาวัดโดยสร้างอาสนะต่าง ๆ รวมทั้งจัดการศึกษาและสาธารณูปโภค
อาคารเสนาสนะที่สำคัญได้แก่ อุโบสถ เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ภายในประดิษฐานพระพุทธรูปปางมารวิชัย ศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2536 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก 2 ชั้น กุฏิสงฆ์ เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้และเป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาอเนกประสงค์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2545 และศาลาบำเพ็ญกุศล สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก วัดมีปูชนียวัตถุที่สำคัญได้แก่ ธรรมาสน์แบบโบราณ 1 หลัง และตู้พระไตรปิฎก 1 หลัง นอกจากนั้นยังมีพระพุทธรูปอยู่ในศาลาการเปรียญอีก 1 องค์
เชิงอรรถและอ้างอิง.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
วัดเชิงเลน (จังหวัดนครปฐม)

วัดเชิงเลน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 10 บ้านบางม่วง ตำบลบางช้าง อำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม
หนังสือ "วัฒนธรรมสามพราน" ระบุว่าวัดเชิงเลนสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2200 ในสมัยอยุธยา หลักฐานได้แก่ พระพุทธรูปปางมารวิชัยขนาดใหญ่กว่าคนจริงประมาณ 3 เท่า จำนวน 3 องค์ ปัจจุบันทางวัดได้สร้างศาลาครอบเอาไว้ นอกจากนี้ยังได้ขุดพบชายคากระเบื้องดินเผาสมัยอยุธยาอีกหลายชิ้น ต่อมาวัดได้สร้างอุโบสถหลังใหม่ขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2489 ภายในมีพระพุทธรูปสมัยอยุธยาเป็นพระประธาน ด้านหน้าอุโบสถหลังใหม่มีศาลาการเปรียญสร้างด้วยไม้สักทั้งหลัง หน้าจั่วตกแต่งด้วยรูปเทพ มังกร ไก่ฟ้า ปลา และมีลวดลายดอกพุดตานประกอบดูงดงามมาก
ในอดีตพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวได้เสด็จประพาสอำเภอดำเนินสะดวก พระองค์ได้เสด็จแวะที่วัดนี้และทางวัดได้จัดพระกระยาหารถวายแด่พระองค์ วัดเชิงเลนยังมีชื่อเสียงจากการมีหมอยาที่มีชื่อเสียง ได้แก่ พระอธิการก้อง เจ้าอาวาสรูปที่ 3 และพระปลัดสุดใจ ธมฺมสโร เจ้าอาวาสรูปที่ 4 ได้มีการประกาศตั้งวัดเมื่อวันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2425 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2514
วัดเชิงเลนได้สร้างวัตถุมงคลที่ในปัจจุบันเป็นที่นิยมของนักนิยมพระเครื่องอำเภอสามพรานและเริ่มเป็นที่รู้จักแพร่หลายในนักนิยมพระเครื่องส่วนกลางอยู่ 2 รุ่น คือ เหรียญพระปลัดใจ ธฺมมสโร สร้างใน พ.ศ. 2481 สร้างด้วยเนื้อทองแดงเพียงเนื้อเดียว เป็นเหรียญรูปทรงหยดน้ำ ด้านหลังมียันต์อุณาโลม ด้านล่างเป็นยันต์อะระหัง
เบสต์พาร์ต

"เบสต์พาร์ต"  เป็นเพลงของนักร้องชาวอเมริกัน แดเนียล ซีซาร์ และเฮอร์ ออกจำหน่ายวันที่ 31 ธันวาคม ค.ศ. 2017 เป็นส่วนหนึ่งของสตูดิโออัลบั้มชุดแรก "ฟรอยด์เดียน" และรวมอยู่ในอัลบั้มของเฮอร์ที่มีชื่อเดียวกับตนเองใน ค.ศ. 2017
เพลงชนะรางวัลโซลเทรนมิวสิกอะวอดส์ สาขาเพลงร่วมขับร้องยอดเยี่ยม และถูกเสนอชื่อเข้าชิงในสาขาบันทึกเสียงแห่งปี ในงานประกาศรางวัลแกรมมีครั้งที่ 61 เพลงชนะรางวัลแกรมมี สาขาการแสดงเพลงอาร์แอนด์บียอดเยี่ยม
"เบสต์พาร์ต" ถูกรวมอยู่ในรายการเพลงประจำฤดูร้อน ค.ศ. 2019 ของบารัก โอบามาด้วย
การหลอมละลายนิวเคลียร์

การหลอมละลายนิวเคลียร์  เป็นอุบัติภัยทางเครื่องปฏิกรณ์นิวเคลียร์ที่ทำให้แกนปฏิกรณ์นิวเคลียร์เสียหายจากความร้อนที่มากเกิน คำว่า nuclear meltdown ไม่ใช่คำที่ถูกนิยามอย่างเป็นทางการโดยทบวงการพลังงานปรมาณูระหว่างประเทศ (International Atomic Energy Agency) หรือคณะกรรมการกำกับกิจการนิวเคลียร์ของสหรัฐ (Nuclear Regulatory Commission) แต่ถูกนิยามขึ้นเพื่อหมายถึงการหลอมละลายโดยอุบัติเหตุของแกนเครื่องปฏิกรณ์นิวเคลียร์ ทั้งการหลอมละลายของแกนทั้งหมดหรือบางส่วน การหลอมละลายนิวเคลียร์ยังเป็นที่รู้จักในชื่ออื่น เช่น การหลอมละลายแกน (core meltdown) อุบัติเหตุการหลอมละลายแกน (core melt accident) หรือการหลอมละลายแกนบางส่วน (partial core melt)
การหลอมละลายของแกนเกิดขึ้นเมื่อความร้อนที่ผลิตโดยเครื่องปฏิกรณ์นิวเคลียร์มากเกินกว่าความร้อนที่ถูกระบายโดยระบบหล่อเย็น จนถึงจุดที่อุณหภูมิของชิ้นส่วนเชื้อเพลิงนิวเคลียร์อย่างน้อยหนึ่งชิ้นสูงเกินกว่าจุดหลอมเหลวของตัวมันเอง การหลอมละลายนิวเคลียร์แตกต่างจากชิ้นส่วนเชื้อเพลิงล้มเหลวซึ่งไม่ได้เกิดจากอุณหภูมิสูง ทั้งนี้การหลอมละลายอาจเกิดได้จากการสูญเสียสารหล่อเย็น, การสูญเสียความดันสารหล่อเย็น, อัตราการไหลของสารหล่อเย็นต่ำ, หรือเป็นผลมาจากอุบัติเหตุภาวะวิกฤตซึ่งเครื่องปฏิกรณ์ทำงานเกินขีดจำกัดที่ออกแบบไว้ นอกจากนี้อัคคีภัยที่เกิดขึ้นภายนอกอาจทำความเสียหายต่อแกนจนนำไปสู่การหลอมละลายได้
เมื่อชิ้นส่วนเชื้อเพลิงในเครื่องปฏิกรณ์เริ่มหลอมละลายและปลอกหุ้มเชื้อเพลิงแตก จะทำให้เชื้อเพลิงนิวเคลียร์ (เช่น ยูเรเนียม พลูโตเนียม หรือทอเรียม) และผลผลิตจากฟิชชัน (เช่น ซีเซียม-137 คริปทอน-85 หรือไอโอดีน-131) ที่อยู่ภายในรั่วออกมาผสมกับสารหล่อเย็น และรั่วต่อไปยังชั้นอื่น ๆ ของโครงสร้างคลุมเครื่องปฏิกรณ์ ไอน้ำร้อนยวดยิ่งและโลหะร้อนภายในแกนนำไปสู่ปฏิกิริยาระหว่างเชื้อเพลิง–ไอน้ำ การระเบิดของไฮโดรเจน หรือค้อนไอน้ำซึ่งสามารถทำลายโครงสร้างคลุมเครื่องปฏิกรณ์ การหลอมละลายนิวเคลียร์ถือเป็นอุบัติภัยร้ายแรงเนื่องจากมีโอกาสที่นิวไคลด์กัมมันตรังสีจะแพร่ออกสู่สภาพแวดล้อมภายนอก ก่อให้เกิดการเปื้อนสารกัมมันตรังสี ฝุ่นรังสีนิวเคลียร์ และภาวะพิษจากรังสีในมนุษย์และสัตว์ที่อยู่ใกล้เคียง
ตัวอย่างอุบัติภัยทางเครื่องปฏิกรณ์ที่เกิดจากการหลอมละลายนิวเคลียร์ ได้แก่ อุบัติเหตุนิวเคลียร์เกาะทรีไมล์ในปี ค.ศ. 1979 ที่เกิดจากการล้มเหลวของระบบวาล์วความดันและความผิดพลาดของมนุษย์ จนนำไปสู่การหลอมละลายของแกนบางส่วนและการรั่วไหลของสารกัมมันตรังสี ภัยพิบัติเชียร์โนบีลในปี ค.ศ. 1986 ซึ่งเกิดจากความบกพร่องในการออกแบบและความประมาท ทำให้ระบบหล่อเย็นปิดตัวระหว่างทดสอบความปลอดภัย แกนจึงเกิดความร้อนสูงจนระเบิดปลดปล่อยสารกัมมันตรังสีออกสู่อากาศ และภัยพิบัตินิวเคลียร์ฟูกูชิมะแห่งที่หนึ่งในปี ค.ศ. 2011 เมื่อระบบหล่อเย็นไม่ทำงานเนื่องจากโรงไฟฟ้าถูกคลื่นสึนามิพัดเข้าท่วม ทำให้แกนของเครื่องปฏิกรณ์ 3 เครื่องร้อนจัดจนหลอมละลายบางส่วน นำไปสู่การระเบิดของไฮโดรเจนที่ทำให้สารกัมมันตรังสีรั่วไหลออกมา
พระครูสังวรกิตติคุณ (เอีย กิตฺติโก)

พระครูสังวรกิตติคุณ หรือ หลวงพ่อเอีย นามเดิม เอีย ขยันคิด ฉายา กิตฺติโก เป็นเกจิอาจารย์ชาวจังหวัดฉะเชิงเทรา อดีตเจ้าอาวาสวัดบ้านด่าน จังหวัดปราจีนบุรี
ประวัติ.
พระครูสังวรกิตติคุณ มีนามเดิมว่า เอีย ขยันคิด เกิดเมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2448 เป็นบุตรของนายเธียว-นางมา ขยันคิด เข้าเรียนที่โรงเรียนประจำจังหวัดฉะเชิงเทราจนจบชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น ต่อมาบรรพชาเป็นสามเณรเมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2465 แล้วไปศึกษาวิทยาคมกับพระครูวิมลคุณากร (ศุข เกสโร) วัดปากคลองมะขามเฒ่า แล้วอุปสมบทเมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2468 ที่วัดสัมพันธ์ ตำบลสัมพันธ์ อำเภอศรีมหาโพธิ จังหวัดปราจีนบุรี มีพระครูสังวรกิจ เป็นพระอุปัชฌาย์ พระอธิการอ้วน วัดชัยมงคล เป็นพระกรรมวาจาจารย์ และพระอธิการเคน วัดบ้านด่าน เป็นพระอนุสาวนาจารย์ และได้ศึกษาวิทยาคมกับพระอาจารย์โกลั่นฟ้า ชาวลาว 
ต่อมาปี พ.ศ. 2482 ท่านได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดบ้านด่าน ถึงปี พ.ศ. 2501 ได้รับแต่งตั้งเป็นเจ้าคณะตำบลเกาะลอย เป็นพระครูประทวนสมณศักดิ์ และสุดท้ายได้รับพระราชทานสมณศักดิ์เป็นพระครูสัญญาบัตรที่ "พระครูสังวรกิตติคุณ" ในปี พ.ศ. 2511
พระครูสังวรกิตติคุณถึงมรณภาพเมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2521 สิริอายุ 73 ปี พรรษา 52 มีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2525 ณ วัดบ้านด่าน ตำบลเกาะลอย อำเภอประจันตคาม จังหวัดปราจีนบุรี
ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานควีนสคัพ ครั้งที่ 28

การแข่งขันฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานควีนส์คัพ ครั้งที่ 28 ประจำปี พ.ศ. 2543 เป็นการจัดการแข่งขันฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานควีนสคัพครั้งที่ยี่สิบแปด โดยจัดแข่งขันระหว่างวันที่ 19 พฤศจิกายน – 1 ธันวาคม 2543 โดยทำการแข่งขันที่ สนามศุภชลาศัย, สนามเทพหัสดิน, และ สนามกีฬาธูปะเตมีย์
วัณณ์ โมลีวัณณ์

วัณณ์ โมลีวัณณ์ (Vann Molyvann; 23 พฤศจิกายน 1926 – 28 กันยายน 2017) เป็นสถาปนิกชาวกัมพูชา ในสมัยภายใต้การปกครองของสังคมราษฎรนิยม (1955–1970) เจ้าชายนโรดม สีหนุได้บัญญัตินโยบายการพัฒนาราขอาณาจักรด้วยการก่อสร้างเมือง สาธารณูปโภค และสถาปัตยกรรมใหม่ ๆ ขึ้น วัณณ์เป็นหนึ่งในสถาปนิกแนวหน้าที่มีบทบาทสูงในระหว่างการก่อสร้างและการพัฒนาอย่างรวดเร็วในครั้งนี้ที่นำไปสู่คำเรียกว่าเป็นสถาปัตยกรรมแบบเขมรใหม่
ผลงาน.
ตั้งแต่ปี 1955 ถึง 1970 วัณณ์เป็นผู้ออกแบบสิ่งก่อสร้างมากกว่า 100 โครงการ รายชื่อต่อไปนี้เป็นผลงานชิ้นสำคัญของเขา
รางวัล.
ในปี 2013 วัณณ์ได้รับรางวัลนิคเคอิเอเชียไพรซ์ 2013 ในสาขาวัฒนธรรม ผลงานชิ้นสำคัญของเขาทั้งสนามกีฬาโอลิมปิกและอนุสาวรีย์เอกราช ล้วนเป็นที่รู้จักกันทั่วไป
สโมสรวอลเลย์บอลปริ้นซ์

สโมสรวอลเลย์บอลปริ้นซ์ เป็นสโมสรวอลเลย์บอลชายอาชีพในประเทศไทย สโมสรก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2562 ในชื่อ ปริ้นซ์ ไฟแนนซ์ ปัจจุบันแข่งขันอยู่ในไทยแลนด์ลีก โดยสโมสรเริ่มต้นส่งทีมเข้าร่วมการแข่งขันโปรชาเลนจ์ และได้เลื่อนชั้นสู่ไทยแลนด์ลีก ฤดูกาล 2020
รายชื่อผู้เล่นชุดปัจจุบัน.
รายชื่อผู้เล่นฤดูกาล 2021-22.
"ข้อมูล ณ เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2564"
จัสท์วอทอิสอิทแดทเมคส์ทูเดส์โฮมส์โซดิเฟรินท์, โซอะพีลลิง?

<ns>10</ns>
 <id>369535</id>
 <revision>
 <id>10245376</id>
 <parentid>6729231</parentid>
 <timestamp>2022-08-13T03:23:15Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>RidJasper</username>
 <id>361203</id>
 </contributor>
 <origin>10245376</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
จัสท์วอทอิสอิทแดทเมคส์ทูเดส์โฮมส์โซดิเฟรินท์, โซอะพีลลิง?  เป็นภาพปะติดโดยศิลปินชาวอังกฤษริเชิร์ด ฮามิลทัน ภาพปะติดนี้มีขนาด × ปัจจุบันเป็นหนึ่งในงานสะสมของพิพิธภัณฑ์ Kunsthalle Tübingen ในเมืองทือบิงเงิน ประเทศเยอรมนี งานชิ้นนี้เป็นงานชิ้นแรกของศิลปะประชานิยมที่ได้รับสถานะเป็นสัญลักษณ์ (iconic)
ประวัติศาสตร์.
"Just what is it that makes today's homes so different, so appealing?" สร้างสรรค์ขึ้นในปี 1956 เพื่อเป็นแค็ตตาล็อกสำหรับงานจัดแสดง "ดิสอิสทูมอร์โรว" ในลอนดอน ประเทศอังกฤษ ที่ซึ่งผลิตซ้ำในรูปขาวดำ และปรากฏในโปสเตอร์ของงานจัดแสดง ฮามิลทันและจอห์น แม็กเฮล กับ จอห์น โวล์กเคอร์ ยังร่วมกันสร้างวรรค์ผลงานในห้องที่เป็นที่รู้จักมากที่สุดในนิทรรศการ
ที่มา.
ข้อมูลจากบทความในปี 2007 โดยนักประวัติศาสตร์ศิลป์ จอห์น-พอล สตอเนิร์ด (John-Paul Stonard) ภาพปะติดนี้ประกอบด้วยภาพที่นำมาจากนิตยสารอเมริกันเป็นหลัก ภาพพื้นหลังหลักคือภาพห้องนั่งเล่นที่เป็นภาพโฆษณาใน "เลดีส์โฮมเจอร์นอล" ให้กับอาร์มสตรอง ฟลอส์ (Armstrong Floors) ชื่อของงานปะติดนี้ยังนำมาจากคำกอปปีของโฆษณาชิ้นนี้ที่ว่า "Just what is it that makes today's homes so different, so appealing? Open planning of course—and a bold use of color." นักเพาะกล้ามที่ปรากฏคือเออร์วิน "ซาโบ" โคซเซวสกี ผู้ชนะเลิศการประกวดมิสเตอร์แอลเอ (Mr. L.A.) ในปี 1954 และนำมาจากนิตยสาร "Tomorrow's Man" ฉบับเดือนกันยายน 1954 ศิลปิน โจ แบร์ ผู้ซึ่งในวัยเยาวชนเคยโพสท่าสำหรับการถ่ายภาพลงในนิตยสารวาบหวิว อ้างว่าเธอคือผู้หญิงบนโซฟา อย่างไรก็ตาม นิตยสารที่มาของภาพนี้ยังไม่ได้รับการระบุ บันไดนำมาจากภาพถ่ายผลิตภัณฑ์ชุดใหม่ของ ฮูเวอร์ โมเดล "คอนสเตลเลชัน" และนำมาจากนิตยสารฉบับเดียวกันกับอาร์มสตรองฟลอส์ คือ "Ladies Home Journal" เดือนมิถุนายน 1955 ภาพปกของศิลปิน แจ็ค เคอร์บีให้กับ "Young Romance" นำมาจากโฆษณาให้กับนิตยสารที่มีในฉบับร่วม "Young Love" (ฉบับที่ 15, ปี 1950). โทรทัศน์นั้นเป็นรุ่นสโตรมบวร์ก-คาร์ลสัน นำมาจากโฆษณาฉบับปี 1955 ฮามิลทันเองกล่าวว่าพรมนั้นนำมาจากภาพถ่ายแสดงฝูงชนบนชายหาดวิทลีย์เบย์ ภาพของโลกได้มาจากนิตยสาร "Life Magazine" (กันยายน 1955) ชายยุควิกตอเรียในภาพยังไม่ได้รับการระบุว่าเป็นใคร ส่วนวารสารบนเก้าอี้เป็นฉบับหนึ่งของ "The Journal of Commerce" ซึ่งก่อตั้งโดยผู้ริเริ่มก่อตั้ง"เดอะเทเลกราฟ" แซมวล เอฟ. บี. มอร์ส เครื่องอัดเทปเป็นรุ่น Boosey & Hawkes "Reporter" ผลิตในประเทศอังกฤษ แต่ยังไม่สามารถระบุที่มาภาพได้ และวิวที่ปรากฏนอกหน้าต่างนั้นเป็นภาพถ่ายที่มีการผลิตซ้ำอย่างแพร่หลายของด้านนอกของโรงภาพยนตร์แห่งหนึ่งในปี 1927 และยังไม่พบที่มาของภาพ
วัดธัญญารามราษฎร์บำรุง

วัดธัญญารามราษฎร์บำรุง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลอำแพง อำเภอบ้านแพ้ว จังหวัดสมุทรสาคร ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ประมาณ 13 ไร่
วัดธัญญารามราษฎร์บำรุงสร้างขึ้นเมื่อวันที่ 17 มีนาคม พ.ศ. 2477 โดยมีนายแช่มและนางหวาน สู่พิทักษ์ และคณะเป็นผู้ริเริ่มสร้างขึ้น โดยเริ่มสร้างกุฏิ 2 หลัง และมีพระภิกษุจำพรรษาอยู่ 3 รูป และได้ไปนิมนต์ พระภิกษุสุด สุขปาโล จากวัดราษฎร์ศรัทธากะยารามมาจำพรรษา และได้เป็นเจ้าอาวาสรูปแรกของวัดธัญญารามราษฎร์บำรุงด้วย วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2495 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร 
อาคารเสนาสนะ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 8 เมตร ยาว 21 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2493 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก หลังคามุงกระเบื้องเกล็ดเล็ก ศาลาการเปรียญกว้าง 11 เมตร ยาว 17 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2485 เป็นอาคารไม้หอสวดมนต์กว้าง 11 เมตร ยาว 17 เมตร เป็นอาคารไม้ กุฏิสงฆ์จำนวน 6 หลัง เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาบำเพ็ญกุศลจำนวน 1 หลัง สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก
วัดสุทธาวาส (จังหวัดปทุมธานี)

วัดสุทธาวาส เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 4 บ้านคลองบางสะแก ตำบลลาดหลุมแก้ว อำเภอลาดหลุมแก้ว จังหวัดปทุมธานี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 29 ไร่ 2 งาน 68 ตารางวา ปัจจุบันมีพระครูสุทธาภิรมณ์ (พระอาจารย์สุนทร ฐานวโร) เป็นเจ้าอาวาส
วัดสุทธาวาสได้รับอนุญาตให้สร้างได้เมื่อวันที่ 28 มีนาคม พ.ศ. 2485 โดยมีนายแฉ่ง นายทอง และนางสุดใจ ตระกูลเจริญสุข เป็นผู้ดำเนินการสร้างวัดบนที่ดินเนื้อที่ 16 ไร่ 3 งาน 7 ตารางวา ซึ่งนางสุด ไวว่อง ได้บริจาคให้สร้างวัด นายพุ่ม เจริญสุข บริจาคเรือน 2 หลังมาให้สร้างกุฏิสงฆ์ พระปทุมวรนายก เจ้าคณะจังหวัดสมัยนั้น ได้ขนานนามให้ว่า "วัดสุทธาวาส" ชาวบ้านนิยมเรียกว่า วัดใหม่ยายสุด ตามนามผู้บริจาคเจ้าของที่ดิน
บริเวณที่ตั้งวัดเป็นที่ราบลุ่มอยู่ปลายคลองบางสะแกฝั่งใต้ ภายในวัดมีอาคารเสนาสนะได้แก่ อุโบสถ กว้าง 5 เมตร ยาว 18 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2508 กุฏิสงฆ์ จำนวน 2 หลัง เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก 1 หลัง และอาคารไม้ 1 หลัง หอสวดมนต์ ศาลาการเปรียญ ศาลาท่าน้ำ และศาลาบำเพ็ญกุศล
อะบิกเกอร์สแปลช

<ns>10</ns>
 <id>369535</id>
 <revision>
 <id>10245376</id>
 <parentid>6729231</parentid>
 <timestamp>2022-08-13T03:23:15Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>RidJasper</username>
 <id>361203</id>
 </contributor>
 <origin>10245376</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
อะบิกเกอร์สแปลช  เป็นภาพเขียนป็อปอาร์ตขนาดใหญ่ โดยศิลปินชาวอังกฤษ เดวิด ฮอคนีย์ มีขนาด x แสดงภาพของสระว่ายน้ำด้านหลังบ้านลักษณะโมเดิร์นหลังหนึ่ง มีการรบกวนด้วยน้ำกระจายขนาดใหญ่อยู่ด้านหน้า เกิดจากบุคคลที่ไม่ปรากฏในภาพที่กระโดดลงน้ำไปจากกระดานกระโดด ภาพนี้เขียนขึ้นในแคลิฟอร์เนียระหว่างเดือนเมษายนและมิถุนายน 1967 ที่ซึ่งฮอคนีย์กำลังสอนอยู่ที่มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เบิร์คเลย์ 
ภาพยนตร์ปี 2015 โดย Luca Guadagnino เรื่อง "A Bigger Splash" ตั้งชื่อตามภาพเขียนนี้
คำอธิบาย.
การจัดวางองค์ประกอบของภาพนี้นำมาจากภาพถ่ายของสระว่ายน้ำในหนังสือและภาพเขียนก่อน ๆ หน้าของสิ่งก่อสร้างในแคลิฟอร์เนียโดยฮอคนีย์ ภาพนี้เป็นการขยายใหญ่ของผลงานชิ้นก่อน ๆ ของเขา คือ "A Little Splash" (1966) และ "The Splash" (1966) (ทั้งคู่ปัจจุบันอยู่ในวานสะสมส่วนบุคคลโดยงานชิ้นหลังถูกขายไปด้วยมูลค่า £2.6 ล้าน ในปี 2006 และอีกครั้งด้วยมูลค่า £23.1 ล้าน ในปี 2020 ทั้งสองครั้งจัดขึ้นที่ซอเธบีส์ ลอนดอน)
ในเดือนมีนาคม 2009 ฮอคนีย์ได้ให้สัมภาษณ์กับเดอะเทต และตอบคำถามที่ว่า "ใครคือคนที่กระโดดลงไปในสระ?" ฮอคนีย์ระบุว่า "ผมไม่รู้จริง ๆ ผมวาดรูปนี้จากภาพถ่ายที่มีน้ำกระจาย ที่ผมเองก็ไม่ใช่คนถ่าย ..."
องค์ประกอบ.
ภาพเขียนนี้ใช้สีอะคริลิกลิควิเท็กซ์บนผ้าใบคอตตอนดักโดยไม่มีภาพอันเดอร์ดรอว์ ฮอคนีย์ใช้สีที่จำกัด อันได้แก่ น้ำเงินโคบอลท์, น้ำเงินอัลทรามารีน, รอว์เซียนนา, เบิร์นท์เซียนนา, รอว์อัมเบอร์, เขียวฮุกเกอร์, เหลืองเนเปิลส์ และ ขาวไทเทเนียม ในภาพมีขอบที่เว้นว่างเป็นสีขาวไว้ไม่ระบาย ทำให้ภาพยี้เกิดความรู้สึกคล้ายภาพถ่ายโพลารอยด์ ภาพเขียนนี้ได้รับการยอมรับว่าเป็นจุดเชื่อมต่อสำคัญในความคิดลึก ๆ ของฮอคนีย์ ระหว่าง "ภาพเขียนที่เน้นย้ำความนิ่ง" ในยุคแรก ๆ เข้ากับภาพบุคคลที่ "ผู้เชื่อม" (joiners)
วัดบางจะเกร็ง

วัดบางจะเกร็ง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางจะเกร็ง อำเภอเมืองสมุทรสงคราม จังหวัดสมุทรสงคราม
วัดบางจะเกร็ง เดิมมีชื่อว่า วัดอินทคงคา เป็นวัดโบราณ เล่าสืบต่อ ๆ กันมาว่ามีชาวกรุงศรีอยุธยาอพยพมาสมัยกรุงศรีอยุธยาแตกเมื่อ พ.ศ. 2310 โดยนายอิน นางบุญมา นายคง และนางบุญมี ได้มาตั้งถิ่นบานบ้านเรือน และร่วมกันสร้างวัดขึ้นวัดนี้ขึ้นมา ชุมชนแถวคลองบางจะเกร็งเป็นชุมชนคนไทยเชื้อสายมอญ ได้ช่วยกันทำนุบำรุงและปฏิสังขรณ์ ต่อ ๆ กันมาจนวัดเจริญรุ่งเรือง ตั้งเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2373 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาในปีเดียวกัน ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2458 สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรสได้เสด็จมายังวัดนี้ และได้รับสั่งให้เปลี่ยนชื่อวัดเป็น "วัดบางจะเกร็ง" ตามชื่อตำบล
ปูชนียวัตถุของวัด ได้แก่ พระประธานในอุโบสถ หล่อด้วยทองเหลืองปางมารวิชัย และอุโบสถทรงโบราณทำจากไม้สัก หลังคาเครื่องไม้มุงกระเบื้องสี ช่อฟ้าใบระกาไม้ประดับกระจก หน้าบันไม้แกะสลักเป็นลายใบไม้เทศ มณฑปประดิษฐานรอยพระพุทธบาทจำลองลักษณะเป็นอาคารไม้ทรงไทยชั้นเดียวยกพื้นเตี้ย ๆ หลังคาเครื่องไม้มุงกระเบื้อง รอยพระพุทธบาทจำลองพระพุทธบาทจำลองหนึ่งรอย หล่อจากโลหะเป็นร่องลึกภายในมีสัญลักษณ์ รูปมงคลต่าง ๆ มณฑปเล็ก ตั้งอยู่ภายในมณฑปประดิษฐานรอยพระพุทธบาท ตู้ลายรดน้ำ ภาพเขียนแสดงประวิติของวัด และสภาพของท้องถิ่นบางจะเกร็ง ศาลาท่าน้ำอาคารไม้ขนาดเล็ก หลังคาเครื่องไม้มุงกระเบื้อง ด้านข้างทั้งสองข้างยกพื้นเป็นที่นั่ง
วัดแดงประชาราษฎร์

วัดแดงประชาราษฎร์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 3 บ้านวัดแดงประชาราษฎร์ ตำบลบางสีทอง อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี
วัดแดงประชาราษฎร์สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2365 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2370 ไม่ทราบนามและประวัติผู้สร้าง แต่เนื่องจากมีพระประธานศิลาแลงสีแดง จึงเรียกกันว่า วัดแดง อีกแหล่งข้อมูลระบุว่าเดิมชื่อว่า วัดแตงแดง เป็นวัดร้างอยู่ประมาณ 120 ปี ต่อมาได้ขอยกวัดร้างเป็นวัดที่มีพระภิกษุจำพรรษาใน พ.ศ. 2513 และได้ขอพระราชทานวิสุงคามสีมาในปีเดียวกันในชื่อ วัดแดงเปรมประชาราษฎร์ เมื่อ พ.ศ. 2530 เจ้าอาวาสรูปที่ 1 ถูกฆาตกรรม เจ้าอาวาสรูปใหม่จึงขอเปลี่ยนชื่อวัดเป็น "วัดแดงประชาราษฎร์" ด้านการศึกษา ทางวัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมมาตั้งแต่ พ.ศ. 2514
อาคารเสนาสนะสำคัญได้แก่ อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2535 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ภายในประดิษฐานพระประธานนามว่า "หลวงพ่อแดง" เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย สร้างด้วยศิลาแลง หน้าตักกว้าง 1.90 เมตร วิหาร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2542 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาอเนกประสงค์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2513 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาบำเพ็ญกุศล และกุฏิสงฆ์
วัดโคนอนมหาสวัสดิ์

วัดโคนอนมหาสวัสดิ์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 7 บ้านบางราวนก ตำบลมหาสวัสดิ์ อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี
วัดโคนอนมหาสวัสดิ์เดิมเป็นวัดร้าง เรียกว่า วัดวัวนอน ที่ได้ชื่อเช่นนี้เป็นเพราะแต่เดิมวัดตั้งอยู่ท่ามกลางไร่นาของชาวบ้าน พื้นที่ทางทิศใต้ของวัดติดกับคลองโคนอนซึ่งเชื่อมต่อกับคลองมหาสวัสดิ์และคลองบางราวนกที่ชาวบ้านใช้เป็นเส้นทางสัญจรทางเรือ ในวัดมีต้นกร่างใหญ่ ชาวบ้านมักนำวัวมาพักที่โคนต้นกร่างดังกล่าว จึงเป็นที่มาของชื่อวัด เมื่อได้รับการยกเป็นวัดที่มีพระภิกษุจำพรรษาอีกครั้งจึงนำชื่อตำบลมาต่อท้ายชื่อดั้งเดิมเพื่อแยกให้ต่างกับวัดโคนอนอีกวัดหนึ่งในอำเภอเดียวกัน กระทรวงศึกษาธิการประกาศตั้งวัดเมื่อวันที่ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2529 วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2535
อาคารและเสนาสนะที่สำคัญได้แก่ อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2534 ศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2544 หอฉัน สร้างเมื่อ พ.ศ. 2531 กุฏิสงฆ์ วิหาร และศาลาบำเพ็ญกุศล ปูชนียวัตถุที่สำคัญได้แก่ "หลวงพ่อวัดโคนอน" เป็นพระพุทธรูปเก่าแก่ปางสมาธิ ประดิษฐานอยู่ในวิหาร ได้รับการบูรณปฏิสังขรณ์ใหม่ด้วยการลงรักปิดทองทั้งองค์ พระประธานประจำอุโบสถปางมารวิชัย สร้างเมื่อ พ.ศ. 2536 และพระประธานประจำศาลาการเปรียญปางมารวิชัย สร้างเมื่อ พ.ศ. 2544
วัดเขาตะแบก

วัดเขาตะแบก เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหนองขาม อำเภอศรีราชา จังหวัดชลบุรี ปัจจุบันมีพระครูญาณประยุต เป็นเจ้าอาวาส
วัดเขาตะแบก ได้ชื่อนี้เนื่องด้วยบนเขามีต้นตะแบกจำนวนมาก จึงมีชื่อเรียกว่า "เขาตะแบก" โดยนางประพันธ์ พ้นชั่ว ได้ถวายที่บริเวณเชิงเขาจำนวน 21 ไร่ 3 งาน เพื่อสร้างสำนักสงฆ์และต่อมาก็ได้เปลี่ยนมาเป็น "วัดเขาตะแบก" ได้รับอนุญาตให้สร้างวัดเมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2519
บริเวณที่ตั้งวัดเป็นเชิงเขา พื้นที่ส่วนใหญ่ติดกับเขา ล้อมรอบด้วยป่าและสวนยาง อาคารเสนาสนะ ได้แก่ ศาลาหลังใหญ่ สร้างเมื่อวันเสาร์ที่ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2534 กุฏิทรงไทย 2 หลัง หอฉัน และอุโบสถซึ่งตั้งอยู่บนยอดเขา วัดยังเป็นแหล่งท่องเที่ยวทางธรรมชาติ มีสะพานกระจก ที่จัดทำเป็นสะพานเชื่อมต่อระหว่างเขา 2 ลูก มีความสูงจากพื้นประมาณ 25 เมตร และมีความยาวกว่า 200 เมตร
วัดสระกะเทียม

วัดสระกะเทียม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 5 บ้านต้นมะขาม ตำบลสระกะเทียม อำเภอเมืองนครปฐม จังหวัดนครปฐม
ในอดีตนั้นหมู่บ้านสระกะเทียมไม่มีวัด ชาวบ้านที่ต้องการทำบุญ บวชลูกบวชหลาน และประกอบพิธีทางศาสนาต้องเดินทางไปยังวัดหนองเสือซึ่งอยู่ห่างไกลและไม่สะดวกในการเดินทางไปมา จนเมื่อ พ.ศ. 2439 พระอาจารย์มิ่ง ฐานจาโร แห่งวัดหนองเสือ ซึ่งมีพื้นเพเดิมอยู่ที่สระกะเทียมได้เดินทางมาเยี่ยมญาติโยมที่บ้าน เห็นว่าชาวบ้านทำบุญได้ยากลำบากเพราะถนนหนทางทุรกันดารและวัดหนองเสือก็อยู่ห่างจากหมู่บ้านมาก จึงเห็นว่าน่าจะสร้างวัดประจำหมู่บ้านขึ้น ชาวบ้านเห็นพ้องกับความคิดท่านจึงได้ชักชวนกันสร้างวัด โดยมีนายบัว นายสังข์ และนางเล็กเป็นหัวเรี่ยวหัวแรง
วัดได้สร้างเสร็จใน พ.ศ. 2440 ตั้งเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2441 ให้ชื่อว่า "วัดสระกะเทียม" และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมารวมทั้งผูกพัทธสีมาฝังลูกนิมิตเมื่อ พ.ศ. 2442 ชาวบ้านได้นิมนต์พระอาจารย์มิ่งจากวัดหนองเสือมาเป็นเจ้าอาวาสรูปแรกของวัด ภายในโบสถ์มีจิตรกรรมฝาผนังที่งดงาม และยังมีวิหารพระโพธิสัตว์อวโลกิเตศวรและพระพุทธรูปปางลีลา
เอสเคเอท สเกตบอร์ดล้างเมือง

เอสเคเอท สเกตบอร์ดล้างเมือง (; โรมาจิ: "Esu Kē Eito") เป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ออริจินัลของญี่ปุ่น ผลิตโดยสูดิโอโบนส์ ออกอากาศตั้งแต่วันที่ 10 มกราคม ถึง 4 เมษายน พ.ศ. 2564
โครงเรื่อง.
บนเกาะโอกินาวะอันแสนห่างไกล นักสเกตบอร์ดสายโหดมักจะรวมตัวในการประลองลับที่เรียกว่า "S" ซึ่งจัดขึ้นในเวลาเที่ยงคืนภายในเหมืองแร่ร้างที่ถูกปรับปรุงใหม่ เด็กหนุ่มมัธยมห้านามว่าเรกิก็เป็นหนึ่งในนักสเกตบอร์ดเหล่านั้น วันหนึ่ง เขาได้พบกับล็องกา เด็กผู้ชายอายุเท่ากันซึ่งย้ายมาจากรัฐควิเบก ประเทศแคนาดา เขาชักชวนล็องกาไปทำงานพาร์ทไทม์ในร้านสเกตบอร์ดที่เขาทำงานอยู่ หลังจากนั้น ล็องกามีโอกาสได้ไปเข้าร่วม "S" โดยบังเอิญ ทั้งที่เขาพึ่งจะเล่นสเกตบอร์ดเป็นครั้งแรก แต่ล็องกากลับสามารถเอาชนะนักสเกตบอร์ดมือโปรได้ สร้างความตกตะลึงให้แก่ทุกคนในที่นั่น
ให้เสียงโดย ทาซูกุ ฮาตานากะ
เด็กหนุ่มผมแดง นิสัยร่าเริง ชื่นชอบสเกตบอร์ดเป็นชีวิตจิตใจและเสพติดการแข่ง "S" เรกิทำงานพาร์ทไทม์ที่ร้านสเกตบอร์ดขนาดเล็ก ทำหน้าที่ปรับแต่งสเกตบอร์ดและสร้างสเกตบอร์ด เขาเป็นคนชักชวนล็องกาให้เล่นสเกตบอร์ด ทั้งสองกลายเป็นเพื่อนรักกันในเวลารวดเร็ว
 ให้เสียงโดย ชิอากิ โคบายาชิ
 ลูกครึ่งแคนาดา-ญี่ปุ่น ซึ่งย้ายสำมะโนครัวพร้อมกับคุณแม่จากแคนาดามายังโอกินาวะ เขาได้เรียนห้องเดียวกับเรกิ ล็องกาพยายามหางานพาร์ทไทม์เพื่อแบ่งเบาภาระคุณแม่ เรกิจึงชักชวนล็องกามาทำงานกับตัวเอง ท้ายที่สุด ล็องกาจับพลัดจับผลูได้ประลองสเกตบอร์ดในการแข่ง "S" เขาแสดงฝีมือสเกตบอร์ดระดับโปรทั้งที่ไม่เคยเล่นมาก่อน และได้รับสมญานามในวงการว่า สโนว์ ชื่อตัวของเขาเป็นภาษาฝรั่งเศสอ่านว่า "ล็องกา" ซึ่งเป็นภาษาที่ใช้ในรัฐควิเบก
เดอะเชดแอทดัลลิทช์

เดอะเชดแอทดัลลิทช์ (ตรงตัว: เพิงที่ดัลลิทช์) เป็นร้านอาหารที่ไม่มีอยู่จริง ตั้งอยู่ในเพิงสวนแห่งหนึ่งในย่านดัลลิทช์ ลอนดอน ร้านอาหารนี้สร้างขึ้นเป็นเรื่องหลอกลวงโดยนักข่าว อูบาห์ บัทเลอร์ ให้กับไวซ์ และกลายเป็นร้านอาหารอันดับหนึ่งบนทริปแอดไวเซอร์ก่อนที่จะถูกนำออกจากเว็บ ร้านอาหารเปิดให้บริการรวมหนึ่งครั้งในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2017 โดยมีแขกผู้เข้ามารับประทานรวมสิบคน ในจำนวนนี้มีทั้งคู่รักจากแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา และอีกส่วนเป็นเพื่อน ๆ ของบัทเลอร์เอง
ธีมของเมนูปลอมในร้านคือ "อารมณ์" (moods) โดยบัทเลอร์ถ่ายภาพจานอาหารที่สร้างขึ้นจากผลิตภัณฑ์ในบ้าน เช่น ครีมโกนหนวดและเม็ดฟู่ล้างจาน หนึ่งในเมนูคือจานที่ชื่อว่า "ความเห็นอกเห็นใจ: หอยกาบวีแกนในน้ำบรอธใส พาร์สนิพ แคร์รอท เซเลอรี และมันฝรั่ง เสิร์ฟคู่กับ ข้าวไรย์แผ่นทอดกรอบ" ("Empathetic: Vegan clams in a clear broth with parsnips, carrots, celery, and potatoes. Served with rye crisps.")
ตัวบัทเลอร์เองเคยทำงานโพสต์การรีวิวปลอมให้กับร้านอาหารอื่น ๆ ด้วยค่าจ้าง £10 ต่อหนึ่งการรีวิว เขาระบุว่า "ผมใช้วิธีการดูที่เมนูของร้าน เลือกอะไรขึ้นมาสักจาน และก็เริ่มโกหกเกี่ยวกับมัน" สำหรับร้านเดอะเชด เขาได้วานให้เพื่อน ๆ ของเขาช่วยโพสต์การรีวิวของร้านที่ไม่มีอยู่จริงนี้บนทริปแอดไวเซอร์ ในจำนวนที่มากพอที่ทำให้ร้านอาหารนี้กลายเป็นอันดับต้นของลอนดอนในบรรดาหลายพันร้านที่มีอยู่ในเว็บไซต์
ภายหลังเดอะเชดขึ้นเป็นร้านอาหารอันดับหนึ่งของลอนดอนบนทริปแอดไวเซอร์และได้รับการจองเข้ามาอย่างล้นหลาม บัทเลอร์ได้จัดฉากร้านขึ้นมาคืนหนึ่งโดยเสิร์ฟอาหารกึ่งสำเร็จรูปราคา £1 ที่นำมาตบแต่งใหม่ให้กับลูกค้ารวมสิบคน และมีลูกค้าบางส่วนที่แนะนำร้านอาหารนี้และประสงค์จะกลับมาทานอีก
การหลอกลวงเป็นไปได้เพราะร้านอาหารขนาดเล็กเป็นกระแสแฟชั่น เชฟทอม เคอร์ริดจ์ เริ่มดำเนินการร้านอาหารจริงชื่อ "The Shed" ตรงข้ามกับแกสโตรผับของเขาในเมืองมาร์โลว์ บักกิงแฮมเชอร์ ซึ่งเมื่อเปิดตัวในปี ค.ศ. 2017 ได้รับการอธิบายว่าเป็น "พื้นที่รับประทานอาหารส่วนตัวที่ใกล้ชิด"