pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
อันนา ปัฟลอฟนาแห่งรัสเซีย

อันนา ปัฟลอฟนาแห่งรัสเซีย (18 มกราคม [ตามปฎิทินเก่า: 7 มกราคม] ค.ศ. 1795 - 1 มีนาคม ค.ศ. 1865) พระองค์เป็นสมเด็จพระราชินีแห่งเนเธอร์แลนด์ พระมเหสีในพระเจ้าวิลเลิมที่ 2 แห่งเนเธอร์แลนด์ และเป็นผู้รักชาติชาวรัสเซียที่รักษาขนบธรรมเนียมในพระราชสำนักที่เข้มงวดในเนเธอร์แลนด์ซึ่งพระองค์ไม่รู้สึกเหมือนอยู่ในวังและเป็นแกรนด์ดัชเชสแห่งรัสเซียมากกว่าราชินีดัตช์พระองค์ทรงไม่มีอิทธิพลทางการเมืองแต่มีความกระตือรื้อร้นในการกุศล
ชีวิตวัยเยาว์.
อันนา ปัพลอฟนา พระราชสมภพในปี 1795 ที่พระราชวังกัสตินา เป็นพระราชบุตรพระองค์ที่ 8 และพระราชธิดาพระองค์ที่ 6 ในจักรพรรดิพอลที่ 1 แห่งรัสเซียกับจักรพรรดินีมาเรีย เฟโอโดรอฟนา (ประสูติ โซฟี โดโรเทอาแห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค) พระองค์มีพระยศเดิมว่า แกรนด์ดัชเชสอันนา ปัฟลอฟนาแห่งรัสเซีย พระราชบิดาได้ขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิในปี ค.ศ. 1796 และถูกถอดจากราชบัลลังก์และถูกลอบปลงพระชนม์ในปี ค.ศ. 1801 เมื่อพระชนมายุ 6 ขวบ อะเล็คซันดร์ พระเชษฐาของพระองค์ได้ขึ้นครองราชย์
พระองค์ได้รับการเลี้ยงดูจากพระราชมารดาที่ซาร์สโกเย เซลโลกับพระอนุชาของพระองค์คือ นิโคลัสกับมิคาอิล ได้รับการฝึกสอนโดยลูอีเซอ เด ไซบอร์ก ชาวสวิส และได้รับการศึกษาอย่างกว้างขวาง รวมถึงภาษาต่างประเทศ (ฝรั่งเศส เยอรมัน และรัสเซีย) และคณิตศาสตร์ พระองค์ทรงมีพระปรีชาสามารถด้านหัตถกรรมและการวาดภาพ
พระองค์มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับพระเชษฐาของพระองค์ จักรพรรดิอะเล็คซันดร์ แต่ใกล้ชิดกับพระราชมารดาและพระอนุชาทั้งสองพระองค์มากที่สุด จักรพรรดินิโคลัสและมิคาอิลในอนาคต ซึ่งพระองค์ต้องติดต่อด้วยพระราชหัตถเลขาตลอดพระชนม์ชีพเมื่อเสด็จออกจากรัสเซีย หลังจากพระราชมารดาเสด็จสวรรคตในปี ค.ศ. 1828 พระองค์ก็ทรงพึ่งพากับนิโคลัสเป็นอย่างมาก ซึ่งตอบสนองด้วยความช่วยเหลือทุกอย่างเมื่อพระองค์ทรงขึ้นครองราชย์ในปี ค.ศ. 1825 มีความสัมพันธ์ที่ดีพอสมควรกับพระราชมารดา มาเรีย แต่ความสัมพันธ์ระหว่างอันนากับเยกาเจรีนา พระเชษฐภคินีของพระองค์ไม่เคยดีเลย
ในปี ค.ศ. 1809 จักรพรรดินโปเลียนที่ 1 แห่งฝรั่งเศส ทรงขออภิเษกสมรสกับอันนาหลังจากล้มเหลวในการรักษาความปลอดภัยให้กับเยกาเจรีนาเป็นเจ้าสาวที่มีศักยภาพ พระราชมารดาของพระองค์ทรงชะลอคำตอบของพระองค์นานพอที่จะทำให้นโปเลียนหมดความสนใจและอภิเษกสมรสกับอาร์ชดัชเชสมารี หลุยส์พระราชธิดาพระชันษา 18 ปีของจักรพรรดิออสเตรีย ในปี ค.ศ. 1810 ต่อมาพระองค์ได้รับคำแนะนำ ให้อภิเษกสมรสกับดยุกแห่งแบร์รีหรือดยุกแห่งแคชเรนซ์
การอภิเษกสมรสและพระราชบุตร.
เมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1816 ที่อาสนวิหารซาเปลของพระราชวังฤดูหนาว ในเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก พระองค์ทรงอภิเษกสมรสกับเจ้าชายแห่งออเรนจ์ ซึ่งต่อมาเป็นพระเจ้าวิลเลิมที่ 2 แห่งเนเธอร์แลนด์ โดยมีพระราชบุตร 5 พระองค์ คือ
เดอะมิสเตริโอส์

เดอะมิสเตริโอส์ (The Mysterios) เป็นแท็กทีมนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกันสังกัด ดับเบิลยูดับเบิลยูอี ประกอบด้วย เรย์ มิสเตริโอ และลูกชาย ดอมินิก มิสเตริโอ เป็นแชมป์ ดับเบิลยูดับเบิลยูอี สแมคดาวน์ แท็กทีม แชมเปียนชิป นอกจากนี้ยังเป็นพ่อลูกคู่แรกที่ได้แชมป์แท็กทีมใน ดับเบิลยูดับเบิลยูอี
ซันตามารีอาดีกอลเลมัจโจ

ซันตามารีอาดีกอลเลมัจโจ  เป็นโบสถ์สร้างขึ้นในสมัยกลาง ตั้งอยู่ในลากวีลา ในอดีตเคยเป็นที่ตั้งของปาปัลจูบิลีของพระสันตะปาปาเซเลทีนที่ 5 ซึ่งร่างของท่านได้รับการฝังไว้ใต้โบสถ์ โบสถ์สร้างขึ้นตามสถาปัตยกรรมโรมาเนสก์และกอธิกแบบอาบรุซโซ 
ส่วนโดมของโบสถ์พังลงมาหลังจากเกิดแผ่นดินไหวปี 1461 ส่วนในเหตุแผ่นดินไหวปี 2009 ส่งผลให้ผนังกำแพงของโบสถ์พังลงมา
หอศิลป์ภาพเหมือนแห่งชาติ (ลอนดอน)

หอศิลป์ภาพเหมือนแห่งชาติ  คือหอศิลป์ในกรุงลอนดอน สหราชอาณาจักรที่รวบรวมภาพชาวบริติชที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์และมีชื่อเสียง โดยเป็นหอศิลป์ที่อุทิศให้กับการจัดแสดงภาพบุคคลแห่งชาติแห่งแรกของโลกเมื่อแรกเปิดเมื่อ ค.ศ. 1856 ย้ายมายังสถานที่ตั้งปัจจุบันที่ใน ค.ศ. 1896 ใกล้จตุรัสทราฟัลการ์ติดกับหอศิลป์แห่งชาติ
พุทธเทพ ภัฏฏาจารย์

พุทธาเทพ ภัฏฏาจารย์ (อักษรโรมัน: Buddhadeb Bhattacharjee, เกิด 1 มีนาคม 1944) เป็นนักการเมืองและอดีตสมาชิกโปลิตบูโรพรรคคอมมิวนิสต์มาร์กซิสต์อินเดีย อดีตมุขยมนตรีรัฐเบงกอลตะวันตกจากปี 2000 ถึง 2011
ภัฏฏาจารย์เคยเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติเขตเลือกตั้งชทวปุระเป็นเวลา 24 ปี จนสิ้นสุดวาระในปี 2011 หลังแพ้ให้กับมุขยมนตรี มาณิษ คุปตะ ใน[2011 West Bengal state assembly election|การเลือกตั้งปี 2011]] เขาเป็นมุขยมนตรีรัฐเบงกอลตะวันตกคนที่สองที่แพ้หารเบือกตั้งในเขตเลือกตั้งของตน คนแรกคือปรฟุลละ จันทรเสน ในปี 1967
ขณะดำรฝตำแหน่งมุขยมนตรีรัฐ เขาเคยมีความพยายามในการทำให้รัฐเป็นอุตสาหกรรมมากขึ้น, เคยตกอยู่ในข้อพิพาทที่ดินในสิงคุร, เหตุการณ์ที่นันทิคราม, และเหตุการณ์ที่เนตาอี (Netai)
หวายซ่าง

หวายซ่าง  เป็นนามปากกาของนักเขียนนวนิยายออนไลน์สาวชาวจีนที่มีผลงานประจำบนเว็บไซต์นิยายออนไลน์ Jinjiang Literature City เธอมีชื่อเสียงโด่งดังจากผลงานนวนิยาย อาชญากรรมรักในม่านเมฆ, พันธะรักวันสิ้นโลก และ โค้มสะท้อนดอกท้อ 
ประวัติ.
หวายซ่าง เป็นนามปากกาของนักเขียนนวนิยายหญิงชาวจีนที่ไม่เปิดเผยชื่อจริง เธอเริ่มมีผลงานต่อเนื่องบน Jinjiang Literature City ตั้งแต่พฤศจิกายน 2008 หวายซ่างมีความสามารถในการเขียนเรื่องราวในธีมล้ำสมัยและแฟนตาซี ในปี 2011 เธอมีชื่อเสียงขึ้นอย่างรวดเร็วจากผลงาน 2 เรื่อง ได้แก่ 提灯看刺刀 และ สาดแสงส่องหล้า (提灯照河山) ในปี 2013 นิยายไซไฟดาราศาสตร์เรื่อง 银河帝国之刃 ได้ยกระดับ ABO หรือโอเมก้าเวิร์ส ไปอีกหนึ่งขั้น ปี 2015-2018 ผลงานเรื่อง โคมสะท้อนดอกท้อ《提灯映桃花》,《夜色深处》, พันธะรักวันสิ้นโลก《不死者》และอาชญากรรมรักในม่านเมฆ《破云》ได้รับคัดเลือกให้เป็น 10 อันดับ ผลงานมาสเตอร์พีซของจิ้นเจียง 4 ปีติดต่อกัน
ผลงานเรื่อง อาชญากรรมรักในม่านเมฆ《破云》ได้รับเลือกเป็นหนึ่งใน 《中国网络文学双年选（2018-2019）》หรือ Chinese Internet Literature Biennial Selection (2018-2019). ผลงานของ หวายซ่าง ถูกนำไปสร้างเป็นเวบการ์ตูน ทาง ไคว่ค่านม่านฮว่า และ Bilibili Comics 
ผลงานเรื่อง 破云2吞海 (Breaking Through the Clouds 2: Swallow the Sea) ของ หวายซ่าง ประกาศสร้างเป็นภาพยนตร์แนวแอคชั่น ดราม่า อาชญากรรม กำกับโดยผู้กำกับสายบู๊ชื่อดัง อู๋จิง (แจ็คกี้ วู) คาดว่าออกฉายในปี 2023
ผีแห่งเคียฟ

ผีแห่งเคียฟ  เป็นชื่อเล่นที่ใช้เรียกเสืออากาศคนหนึ่งของกองทัพอากาศยูเครนที่ขับเครื่องบินมิโคยัน มิก-29 และสามารถยิงเครื่องบินรบรัสเซียได้มากถึง 6 ลำภายในวันเดียว หลังจากที่รัสเซียเริ่มรุกรานยูเครนใน พ.ศ. 2565 เป็นไปได้ว่าผีแห่งเคียฟอาจไม่มีตัวตนอยู่จริง แต่เป็นตำนานพื้นบ้านที่แต่งขึ้นมาเพื่อปลุกกำลังใจชาวยูเครนในช่วงเวลาคับขัน
ประวัติ.
ในวันแรกที่รัสเซียรุกรานยูเครนเมื่อ พ.ศ. 2565 มีการเผยแพร่คลิปวิดีโอลงสื่อสังคมออนไลน์ กล่าวอ้างถึงนักบินยูเครนคนหนึ่งที่ยิงเครื่องบินรัสเซียตกไปหลายลำ จากเหตุการณ์ดังกล่าว มีประชาชนยูเครนให้ฉายานักบินคนนี้ว่า "ผีแห่งเคียฟ" มีรายงานว่านักบินคนดังกล่าวยิงเครื่องบินรัสเซียตกไป 6 ลำ ภายใน 30 ชั่วโมง เป็นเครื่องบินซู-35 จำนวน 2 ลำ เครื่องบินซู-25 จำนวน 2 ลำ เครื่องบินซู-27 จำนวน 1 ลำ และเครื่องบินมิก-29 อีกหนึ่งลำ หากนักบินคนนี้มีตัวตนอยู่จริง เขาจะถือเป็นเสืออากาศคนแรกของศตวรรษที่ 21 และจะถือเป็นเสืออากาศภายในวันเดียว ("Ace in a Day")
การโจมตีเกาะงู

การโจมตีเกาะงู เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2022 บนเกาะงูในทะเลดำ ท่ามกลางความพยายามรุกคืบของรัสเซียเข้ารุกรานยูเครนในปี 2022
เหตุการณ์.
ในวันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2022 วันแรกของการรุกรานยูเครนโดยรัสเซีย กองกำลังพิทักษ์ชายแดนยูเครนประกาศว่าเมื่อเวลาราว 18:00 น. ตามเวลาท้องถิ่น เกาะงูถูกเรือของกองทัพเรือรัสเซียโจมตี เรือลาดตระเวน "มอสควา" และเรือตรวจชายฝั่ง "วาซีลี บืยคอฟ" ทำการยิงปืนดาดฟ้าเรือ
เมื่อเรือรบรัสเซียระบุตัวตนและให้คำสั่งแก่ทหารยูเครนที่ประจำบนเกาะให้ยอมแพ้ ทหารยูเครนตอบกลับไปว่า "เรือรบรัสเซีย ไปตายซะ" (#เปลี่ยนทาง ,) คลิปเสียงการพูดคุยนี้เผยแพร่ครั้งแรกโดยอันตอน แฮรัชแชนกอ เจ้าหน้าที่รัฐบาลยูเครน และแพร่กระจายต่อโดย "ยูกรายินสกาเปราดา" ก่อนจะได้รับการยืนยันว่าเป็นไฟล์เสียงจริงจากเหตุการณ์จริงโดยเจ้าหน้าที่รัฐของยูเครน 
ทหารยูเครนนายหนึ่งได้ถ่ายทอดสดขณะเรือรบรัสเซียเริ่มกระหน่ำยิง
ในช่วงเย็นของวันเดียวกัน กองบังคับการกองกำลังพิทักษ์ชายแดนระบุว่าสูญเสียการติดต่อกับเจ้าหน้าที่บนเกาะ 
เมื่อเวลา 22:00 น. (01:00 น. เวลามอสโก) ได้มีการประกาศว่ารัสเซียได้เข้าควบคุมเกาะงูและทำลายสาธารณูปโภคทั้งหมดบนเกาะแล้ว ตามด้วยการลงจอดทหารรัสเซียนับจากนั้น 
กองพิทักษ์ชายแดนบนเกาะงูทั้งสิบสามนายถูกสังหารหลังปฏิเสธที่จะยอมแพ้ให้กับรัสเซีย 
ในขณะที่สื่อภายใต้การควบคุมของรัสเซียบอกเล่าเรื่องราวกลับกัน โดยอ้างว่าทหารยูเครนจำนวน 82 นายถูกจับกุมเป็นนักโทษหลังยอมแพ้โดยสมัครใจ
การตอบรับ.
คำพูดสุดท้ายของทหารยูเครนที่ว่า "เรือรบรัสเซีย ไปตายซะ" กลายเป็นไวรัลในโลกอินเทอร์เน็ต และถูกนำมาใช้เป็นคำกู่ร้องในขบวนการประท้วงต่อต้านสงครามของรัสเซียทั่วโลก "เดอะวีก" เปรียบเทียบวลีนี้กับ "จำแอละโม!" จากการปฏิวัติเท็กซัสในศตวรรษที่ 19
ประธานาธิบดียูเครนประกาศว่าจะมีพิธีมอบยศวีรชนแห่งยูเครน เกียรติยศทางทหารสูงสุดของยูเครน ให้แก่ทหารทั้งสิบสามนาย
ยุทธการที่เชียร์โนบีล

ยุทธการเชียร์โนบีล หรือ ยุทธการเชอร์โนบิล เป็นการปะทะทางทหารในเขตหวงห้ามเชียร์โนบีล ระหว่างกองทัพรัสเซียกับกองทัพยูเครน เริ่มต้นขึ้นในวันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2022 วันแรกของการรุกรานยูเครน กองกำลังรัสเซียเข้ารุกรานผ่านทางเบลารุส และสามารถยึดพื้นที่โรงไฟฟ้านิวเคลียร์เชียร์โนบีลได้ภายในวันนั้น ภายในวันที่ 7 มีนาคม ผู้คนราว 300 คน คนงาน 100 คน และทหารยูเครน 200 คน ติดอยู่ในโรงไฟฟ้า นับตั้งแต่รัสเซียเข้ายึดพื้นที่ดังกล่าว ในวันที่ 31 มีนาคม มีรายงานว่ากองกำลังรัสเซียส่วนใหญ่ที่เข้ายึดครองเชียร์โนบีลได้ถอนกำลังออกโดยเป็นส่วนหนึ่งของการรวมกลุ่มของกองกำลังรัสเซียในพื้นที่
เหตุการณ์.
ในข่วงบ่ายของวันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2022 วันแรกของการรุกรานยูเครนโดยรัสเซีย รัฐบาลยูเครนประกาศว่ากองทัพรัสเซียได้ทำการโจมตีในเขตหวงห้ามเชียร์โนบีล ภายในวันเดียวกันนั้น รัฐบาลยูเครนได้ประกาศว่ารัสเซียเข้ายึดครองพื้นที่เชียร์โนบีลและปรือปิยัจแล้ว ภายหลังการเข้ายึดสำเร็จ เจ้าหน้าที่รัฐของสหรัฐได้ระบุว่ามี "รายงานที่น่าเชื่อถือว่าทหารรัสเซียจับพนักงานที่ทำงานในเชียร์โนบีลเป็นตัวประกัน"
มีรายงานว่าการปะทะเกิดการโจมตีถูกจุดที่เก็บสารกัมมันตภาพรังสี นอกจากนี้ยังพบค่ากัมมันตรังสีสูงขึ้นในพื้นที่ อย่างไรก็ตาม องค์การพลังงานปรมาณูนานาชาติระบุว่า "ไม่มีผู้บาดเจ็บหรือเสียชีวิต และไม่มีความเสียหายแก่พื้นที่ก่อสร้าง[ในเชียร์โนบีล]"
อุฌฮอรอด

อุฌฮอรอด  ซึ่งในอดีตเป็นที่รู้จักในชื่อ อุงกวาร์  เป็นนครและเทศบาลในภาคตะวันตกของยูเครน ตั้งอยู่บริเวณชายแดนยูเครนกับสโลวาเกียและใกล้ชายแดนยูเครนกับฮังการี ด้วยระยะห่างใกล้เคียงกัน (650–690 กิโลเมตร) จากทะเลที่ใกล้ที่สุด (ทะเลบอลติก ทะเลเอเดรียติก และทะเลดำ) นครนี้จึงเป็นเมืองที่อยู่ลึกเข้าไปในแผ่นดินมากที่สุดในภูมิภาคนี้ของยุโรป อุฌฮอรอดเป็นศูนย์กลางการบริหารของแคว้นซาการ์ปัจจาและของเขตอุฌฮอรอดซึ่งอยู่ในแคว้นเดียวกัน มีประชากร 115,542 คน (ประมาณการ ค.ศ. 2021)
ฮอร์ลิวกา

ฮอร์ลิวกา  หรือ กอร์ลอฟคา  เป็นนครในแคว้นดอแนตสก์ทางภาคตะวันออกของประเทศยูเครน นครมีประชากร 292,000 คนใน ค.ศ. 2001 และคาดกันว่ามี 241,106 คนใน ค.ศ. 2021 กิจกรรมทางเศรษฐกิจหลักคือการทำเหมืองถ่านหินและอุตสาหกรรมเคมี
ฮอร์ลิวกาได้รับความเสียหายอย่างหนักระหว่างสงครามในดอนบัสและนับแต่นั้นมาอยู่ภายใต้การควบคุมของกองกำลังที่สนับสนุนรัสเซีย ส่วนพื้นที่ชานเมืองยังอยู่ภายใต้การควบคุมของกองทัพยูเครน
ลุตสก์

ลุตสก์  หรือ วุตสก์ ([wutsk]) เป็นนครริมแม่น้ำสตือร์ ทางภาคตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศยูเครน เป็นศูนย์กลางทางการปกครอง ประวัติศาสตร์ วัฒนธรรม และศาสนาของแคว้นวอลึญและศูนย์กลางทางการปกครองของเขตลุตสก์ซึ่งอยู่ในแคว้นเดียวกัน ประมาณกันว่าใน ค.ศ. 2021 นครมีประชากร 217,197 คน
ริวแน

ริวแน  หรือ รุฟแน  เป็นนครในภาคตะวันตกของประเทศยูเครน ในอดีตยังเป็นที่รู้จักกันในชื่อ รอฟโน  ในปัจจุบันเป็นศูนย์กลางการบริหารของแคว้นริวแนและของเขตริวแนซึ่งอยู่ภายในแคว้นเดียวกัน มีประชากร 245,289 คน (ประมาณการ ค.ศ. 2021)
ในช่วงระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 1 กับสงครามโลกครั้งที่ 2 ริวแนเป็นส่วนหนึ่งของสาธารณรัฐโปแลนด์ที่ 2 โดยมีฐานะเป็นที่ตั้งหน่วยงานบริหารของเทศมณฑลแห่งหนึ่งในจังหวัดวอวึญ ในช่วงต้นสงครามโลกครั้งที่ 2 ใน ค.ศ. 1939 ริวแนถูกกองทัพแดงของสหภาพโซเวียตเข้ายึดครองและกลายเป็นที่ตั้งหน่วยงานบริหารของแคว้นริวแนซึ่งจัดตั้งขึ้นจากส่วนตะวันออกของจังหวัดวอวึญ ระหว่างการยึดครองของเยอรมนีนาซีใน ค.ศ. 1941–1944 นครนี้ถูกกำหนดให้เป็นเมืองหลวงของไรชส์ค็อมมิสซารีอาทยูเครน ในฤดูใบไม้ผลิ ค.ศ. 1919 ริวแนยังเป็นที่ตั้งรัฐบาลยูเครนเฉพาะกาลตลอดช่วงที่ทำสงครามกับสหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซีย
ริวแนเป็นศูนย์กลางการคมนาคมขนส่งที่สำคัญ โดยมีท่าอากาศยานนานาชาติริวแน ทางรถไฟเชื่อมโยงไปยังซดอลบูนิว, ซาร์นือ และกอแวล และทางหลวงเชื่อมต่อกับแบรสต์, เคียฟ และลวิว
คแมลนึตสกึย

คแมลนึตสกึย  จนถึง ค.ศ. 1954 มีชื่อว่า ปรอสกูริว  เป็นนครทางภาคตะวันตกของประเทศยูเครน เป็นศูนย์กลางการบริหารของแคว้นคแมลนึตสกึยและเขตคแมลนึตสกึย และเป็นที่ตั้งหน่วยงานบริหารของเทศบาลนครคแมลนึตสกึยซึ่งเป็นหนึ่งในเทศบาลของยูเครน
คแมลนึตสกึยตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำบุกใต้ในภูมิภาคประวัติศาสตร์ปอดิลเลีย จัดการปกครองท้องถิ่นในรูปแบบปัจจุบันมาตั้งแต่ ค.ศ. 1941 ประมาณกันว่าใน ค.ศ. 2021 นครนี้มีประชากรประมาณ 274,582 คน จึงเป็นเมืองใหญ่ที่สุดเป็นอันดับที่สองของภูมิภาคปอดิลเลีย (รองจากวินนึตเซีย)
กรอปึวนึตสกึย

กรอปึวนึตสกึย  ระหว่าง ค.ศ. 1939–2016 มีชื่อว่า กีรอวอฮรัด  หรือ คีโรโวกรัด  เป็นนครในภาคกลางของประเทศยูเครนและเป็นศูนย์กลางการบริหารของแคว้นกีรอวอฮรัด ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำอินฮุล มีประชากรประมาณ 222,695 คน (ประมาณการ ค.ศ. 2021)
ในช่วงแรกนครนี้พัฒนาขึ้นมาจากฐานที่มั่นของทหาร และต่อมาได้กลายเป็นศูนย์กลางทางการค้าสำคัญในคริสต์ศตวรรษที่ 19 และกลายเป็นศูนย์กลางทางวัฒนธรรมด้วยจากการก่อตั้งบริษัทโรงละครแห่งแรกของภาคกลางหรือภาคตะวันออกของยูเครนใน ค.ศ. 1882 ในสมัยโซเวียต นครนี้ดำเนินกิจกรรมทางเศรษฐกิจโดยเน้นอุตสาหกรรมการเกษตรและอุตสาหกรรมเบา
เมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม ค.ศ. 2016 กีรอวอฮรัดเปลี่ยนชื่อเป็นกรอปึวนึตสกึยเพื่อเป็นเกียรติแก่มาร์กอ กรอปึวนึตสกึย (ค.ศ. 1840–1910) นักเขียนบทละครและนักแสดงละครเวทีซึ่งมีบ้านเกิดอยู่ใกล้กับนครนี้
อูมัญ

อูมัญ (;) เป็นนครในแคว้นแชร์กาซือในภาคกลางของประเทศยูเครน ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำอูมัญกาในภูมิภาคประวัติศาสตร์ปอดิลเลีย อูมัญทำหน้าที่เป็นศูนย์กลางการบริหารของเขตอูมัญและเป็นที่ตั้งหน่วยงานบริหารของเทศบาลนครอูมัญซึ่งเป็นหนึ่งในเทศบาลของยูเครน ประมาณกันว่าใน ค.ศ. 2021 นครนี้มีประชากร 82,154 คน
บีลัตแซร์กวา

บีลัตแซร์กวา (#เปลี่ยนทาง) เป็นนครในภาคกลางของประเทศยูเครนและเมืองที่ใหญ่ที่สุดในแคว้นเคียฟ (รองจากกรุงเคียฟซึ่งเป็นศูนย์กลางการบริหาร แต่ไม่ใช่ส่วนหนึ่งของแคว้น) บีลัตแซร์กวาตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำรอส ห่างจากกรุงเคียฟไปทางทิศใต้ประมาณ 80 กิโลเมตร (50 ไมล์) นครมีเนื้อที่ 67.8 ตารางกิโลเมตร (26.2 ตารางไมล์) และมีประชากร 208,737 คน (ประมาณการ ค.ศ. 2021)
แกรแมนชุก

แกรแมนชุก  เป็นเมืองอุตสาหกรรมสำคัญในภาคกลางของประเทศยูเครน ตั้งอยู่ริมสองฝั่งแม่น้ำนีเปอร์ เมืองนี้เป็นศูนย์กลางการบริหารของเขตแกรแมนชุกในแคว้นปอลตาวา มีประชากร 217,710 คน (ประมาณการ ค.ศ. 2021) แกรแมนชุกและเมืองบริวาร (ได้แก่ สวิตลอวอดสก์และฮอริชนีเปลานี) รวมกันเป็นเขตเมืองใหญ่และทำหน้าที่เป็นศูนย์กลางการคมนาคมขนส่งที่สำคัญ
แม้จะมีขนาดไม่ใหญ่เท่าเมืองหลักของแคว้นต่าง ๆ แต่แกรแมนชุกก็มีความสำคัญในฐานะศูนย์กลางอุตสาหกรรมขนาดใหญ่แห่งหนึ่งในยูเครนและยุโรปตะวันออก โดยเป็นฐานการผลิตของโรงงานรถบรรทุก โรงกลั่นน้ำมัน และโรงงานหัวรถจักรและรถไฟเป็นต้น ทางหลวงหมายเลข M22 ตัดข้ามแม่น้ำนีเปอร์เหนือเขื่อนของโรงไฟฟ้าพลังน้ำในเมืองสวิตลอวอดสก์ซึ่งอยู่ใกล้เคียง
แต่เดิมแกรแมนชุกได้รับการก่อตั้งขึ้นทางฝั่งซ้ายของแม่น้ำนีเปอร์ จากนั้นได้ขยายตัวและรวมเมืองกรูกิวทางฝั่งขวาไว้ด้วยในที่สุด โรงงานรถไฟที่กรูกิวเป็นหนึ่งในโรงงานซ่อมทางรถไฟและผลิตขบวนรถไฟที่เก่าแก่ที่สุดในยุโรปตะวันออก โดยเริ่มกิจการมาตั้งแต่ ค.ศ. 1869
ฟุตบอลทีมชาติศรีลังกา

ฟุตบอลทีมชาติศรีลังกา  เป็นทีมฟุตบอลตัวแทนของประเทศศรีลังกา อยู่ภายใต้การบริหารของฟุตบอลศรีลังกา ซึ่งเป็นหน่วยงานที่ดูแลฟุตบอลในประเทศศรีลังกา พวกเขาเป็นสมาชิกฟีฟ่าตั้งแต่ ค.ศ. 1952 และเป็นสมาชิกของสมาพันธ์ฟุตบอลเอเชียตั้งแต่ ค.ศ. 1954 สนามเหย้าของทีมชาติคือสนามกีฬา Sugathadasa ในโคลัมโบ ก่อนหน้านี้ ศรีลังกาเคยใช้ชื่อ ฟุตบอลทีมชาติซีลอน จนถึง ค.ศ. 1972 ซึ่งเป็นปีที่เปลี่ยนชื่อประเทศ อย่างไรก็ตาม ฟุตบอลภายในประเทศศรีลังกายังคงได้รับความนิยมน้อยกว่าคริกเกต
ในฐานะสมาชิกเอเอฟซี ทีมยังไม่เคยผ่านเข้าไปเล่นในรอบสุดท้ายของฟุตบอลโลกหรือเอเชียนคัพ พวกเขาเคยคว้าแชมป์ภูมิภาคเอเชียใต้ได้ใน ค.ศ. 1995 ต่อมา พวกเขาสามารถผ่านเข้าถึงรอบคัดเลือกรอบที่สองของฟุตบอลโลก 2006 และสามารถคว้ารองแชมป์เอเอฟซีแชลเลนจ์คัพได้ในปี 2006
ในปี 2014 ซึ่งเป็นการครบรอบ 75 ปีของการก่อตั้งฟุตบอลศรีลังกา ประธานฟีฟ่า เซพพ์ บลัทเทอร์ และประธานเอเอฟซี Sheikh Salman Bin Ibrahim Al Khalifa ได้เดินทางมาเยี่ยมศรีลังกาและทำพิธีเปิดสนามฟุตบอลแห่งใหม่ในเมือง Jaffna บลัทเทอร์กล่าวว่าเขาไม่ค่อยประทับใจในการพัฒนาฟุตบอลในประเทศศรีลังกา และหน่วยงานต่าง ๆ ไม่ได้มีความตั้งใจที่จะพัฒนากีฬานี้อย่างเพียงพอ
ในการแข่งขันรอบคัดเลือกของฟุตบอลโลก 2018 ศรีลังกาตกรอบแรกด้วยการแพ้ภูฏานทั้งไปและกลับ อย่างไรก็ตาม พวกเขาสามารถเข้าถึงรอบรองชนะเลิศของเอเอฟซีแชลเลนจ์คัพในปี 2015
ฟุตบอลทีมชาติบังกลาเทศ

ฟุตบอลทีมชาติบังกลาเทศ  เป็นทีมฟุตบอลตัวแทนของประเทศบังกลาเทศ อยู่ภายใต้การดูแลของสหพันธ์ฟุตบอลบังกลาเทศ (BFF) พวกเขาเป็นสมาชิกของสมาพันธ์ฟุตบอลเอเชียและได้เข้าร่วมเป็นสมาชิกฟีฟ่าใน ค.ศ. 1974
บังกลาเทศลงเล่นนัดแรกใน ค.ศ. 1973 และจนถึงปัจจุบัน พวกเขายังไม่เคยผ่านเข้าไปในรอบสุดท้ายของฟุตบอลโลก แต่เคยเข้าร่วมแข่งขันเอเชียนคัพเพียงครั้งเดียวในปี 1980 ซึ่งพวกเขาตกรอบแรก ทำให้บังกลาเทศเป็นเพียงหนึ่งในสองชาติจากเอเชียใต้ที่ได้เข้าร่วมแข่งขันในรายการนี้ ผลงานที่ดีที่สุดของบังกลาเทศในระดับภูมิภาคเอเชียใต้คือการชนะเลิศฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติเอเชียใต้ใน ค.ศ. 2003 ภายใต้การคุมทีมของ György Kottán นอกจากนี้ พวกเขายังคว้าเหรียญทองในการแข่งขันฟุตบอลในกีฬาภูมิภาคเอเชียใต้ได้อีกหนึ่งครั้ง บังกลาเทศเคยเป็นทีมชั้นนำของเอเชียใต้ในทศวรรษ 2000 ก่อนที่ความนิยมของฟุตบอลภายในประเทศจะตกเป็นรองคริกเกต ทำให้ฟุตบอลในบังกลาเทศขาดการพัฒนาที่ดี ปัจจุบัน ฟุตบอลยังคงเป็นกีฬาที่ได้รับความนิยมในประเทศ แต่ก็ยังคงเป็นรองคริกเกตอยู่ดี
ดูเพิ่ม.
 <ns>10</ns>
 <id>311477</id>
 <redirect title="แม่แบบ:คอมมอนส์-หมวดหมู่" />
 <revision>
 <id>4294190</id>
 <parentid>2467571</parentid>
 <timestamp>2012-09-23T09:50:13Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Octahedron80</username>
 <id>1803</id>
 </contributor>
 <comment>เปลี่ยนทางไปที่ </comment>
 <origin>4294190</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
เซียร์เกย์ ลัฟรอฟ

เซียร์เกย์ วิคโตโรวิช ลัฟรอฟ (เกิด 21 มีนาคม ค.ศ. 1950) เป็นนักการทูตและนักการเมืองชาวรัสเซีย ซึ่งดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศรัสเซียตั้งแต่ปี ค.ศ. 2004 ในฐานะสมาชิกของพรรคสหรัสเซีย ก่อนหน้านี้เขาเคยเป็นผู้แทนถาวรของรัสเซียประจำสหประชาชาติ โดยดำรงตำแหน่งตั้งแต่ปี ค.ศ. 1994 ถึง 2004 ลัฟรอฟ อยู่ภายใต้การคว่ำบาตรส่วนบุคคลโดย สหภาพยุโรป สหราชอาณาจักร สหรัฐอเมริกา แคนาดา และ ออสเตรเลีย สำหรับบทบาทของเขาใน การรุกรานยูเครนของรัสเซีย พ.ศ. 2565
ชีวิตในวัยเด็กและการศึกษา.
ลัฟรอฟเกิดเมื่อวันที่ 21 มีนาคม ค.ศ. 1950 ในกรุงมอสโก บิดาเป็นชาวอาร์เมเนียจากเมืองทบิลิซี สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตจอร์เจีย และมารดาเป็นชาวรัสเซียจากเมืองโนกินสค์ สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซีย นามสกุลเดิมบิดาคือ Kalantaryan แม่ของเขาทำงานในกระทรวงการค้าต่างประเทศของสหภาพโซเวียต ลัฟรอฟ จบการศึกษาจากโรงเรียนมัธยมด้วยเหรียญเงิน เนื่องจากวิชาโปรดของเขาคือวิชาฟิสิกส์ เขาจึงวางแผนที่จะเข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยวิจัยนิวเคลียร์แห่งชาติ หรือ สถาบันฟิสิกส์และเทคโนโลยีแห่งมอสโก แต่เขาเข้าเรียนที่สถาบันความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ และสำเร็จการศึกษาในปี ค.ศ. 1972
ระหว่างการศึกษาที่ MGIMO ลัฟรอฟ ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ ในไม่ช้าเขาก็เรียน ภาษาสิงหล ซึ่งเป็นภาษาราชการภาษาเดียวของ ศรีลังกา รวมทั้ง ภาษาธิเวหิ ซึ่งเป็นภาษาราชการของ มัลดีฟส์ นอกจากนี้ ลัฟรอฟ ยังเรียนภาษาอังกฤษและฝรั่งเศส แต่เขาได้แจ้งว่าเขาไม่สามารถพูดภาษาฝรั่งเศสได้คล่อง หลังจากที่เขาเข้าศึกษาในมหาวิทยาลัยแล้ว ลัฟรอฟ พร้อมด้วยนักศึกษาคนอื่นๆ ก็ถูกส่งไปยังกองพลน้อยก่อสร้างที่สร้าง Ostankino Tower เป็นเวลาหนึ่งเดือน
ไทดอลลาไซน์

ไทโรน วิลเลียม กริฟฟิน จูเนียร์ (เกิด 13 เมษายน ค.ศ. 1982) หรือชื่อในวงการคือ ไทดอลลาไซน์ (Ty Dolla Sign, มักเขียน Ty Dolla $ign หรือ Ty$) เป็นนักร้อง นักแต่งเพลง และโปรดิวเซอร์เพลงชาวอเมริกัน เขาเป็นที่รู้จักครั้งแรกในปี 2010 หลังจากเป็นนักร้องรับเชิญให้วายจี ในซิงเกิล "ทูธอิตแอนด์บูตอิต" ที่ออกโดยสังกัดเดฟแจม ซึ่งเขาร่วมแต่งและผลิตเพลงให้ด้วย ในฤดูร้อนปี 2013 เขาเซ็นสัญญากับสังกัดเทย์เลอร์แก๊งของแร็ปเปอร์ชาวอเมริกัน วิซ คาลิฟา ในเดือนพฤศจิกายน 2015 เขาออกสตูดิโออัลบัมแรก ชุด "ฟรีทีซี" ขึ้นสูงสุดอันดับ 14 บนชาร์ต"บิลบอร์ด" 200
ไทดอลลาไซน์เป็นที่รู้จักจากเพลง "พารานอยด์", "ออร์แน" และ "บลาเซ" รวมไปถึงการแต่งเพลง "รอยัล" ของคริส บราวน์, "โพสต์ทูบี" ของโอมารีออนที่ร้องรับเชิญโดยบราวน์และเจเน ไอโกะ และ "โฟร์ไฟฟ์เซกันส์" ของรีแอนนา ตลอดจนเป็นนักร้องรับเชิญให้กับศิลปินอีกมากมาย เช่น "เวิร์กฟรอมโฮม" กับฟิฟท์ฮาร์โมนี, "สวอลลา" กับเจสัน เดอรูโล ร่วมด้วยนิกกี มินาจ, "ฮอตเกิร์ลซัมเมอร์" กับเมแกนเดอะสตัลเลียน และ "ไซโค" กับโพสต์ มาโลน ซึ่งกลายเป็นเพลงแรกของเขาที่ติดอันดับหนึ่งบนชาร์ต"บิลบอร์ด"ฮอต 100 นอกจากร้องเพลง ไทดอลลาไซน์ยังเป็นสมาชิกของทีมการผลิต D.R.U.G.S. ด้วย
ทุ่งรังสิต

ทุ่งรังสิต หรือเดิมเรียกว่า ทุ่งหลวง เป็นทุ่งขนาดใหญ่ในอดีต ครอบคลุมพื้นที่ประมาณ 2,000 ตารางกิโลเมตร หรือ 1.5 ล้านไร่ ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว มีอาณาเขตทางฝั่งตะวันออกของแม่น้ำเจ้าพระยาและทางตอนใต้ของอยุธยาลงมาจรดกรุงเทพมหานคร พื้นที่ลุ่มผืนนี้ต่อเนื่องไปจนจรดเชิงเขาใหญ่ด้านจังหวัดนครนายกและจังหวัดสระบุรี
ต่อมาเมื่อผู้คนเริ่มอพยพเข้ามามากขึ้นและมีการริเริ่มขุดคลองรังสิตในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยบริษัทขุดคลองแลคูนาสยาม ระบบนิเวศวิทยาของทุ่งรังสิตก็เปลี่ยนแปลงไป มีคนเข้ามาตั้งรกรากมากขึ้น สัตว์ต่าง ๆ ถอยร่นไปและสูญพันธุ์ไปโดยสิ้นเชิง ทุ่งรังสิตได้เปลี่ยนสภาพเป็นที่นา จากข้อมูลของสำนักงานโยธาและผังเมือง เมื่อ พ.ศ. 2548 พื้นที่ส่วนใหญ่ของทุ่งรังสิตในปัจจุบันยังมีลักษณะการใช้ประโยชน์ที่ดินเป็นพื้นที่เกษตรกรรม ใช้ที่ดินทางด้านเกษตรกรรมในพื้นที่ทุ่งรังสิตรวมประมาณ 1.2 ล้านไร่ หรือคิดเป็นร้อยละ 86 ของพื้นที่ทุ่งรังสิตทั้งหมด หรือคิดเป็นเกือบร้อยละ 40 ของพื้นที่เกษตรกรรมในภาคกรุงเทพมหานครและปริมณฑลทั้งหมด 
อาณาบริเวณ.
ทุ่งรังสิตครอบคลุมพื้นที่ประมาณ 2,000 ตารางกิโลเมตร หรือ 1.5 ล้านไร่ กินพื้นที่เขตอำเภอคลองหลวง อำเภอธัญบุรี อำเภอหนองเสือ และอำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี อำเภอวังน้อย จังหวัดพระนครศรีอยุธยา อำเภอวิหารแดง อำเภอหนองแค จังหวัดสระบุรี อำเภอองครักษ์ จังหวัดนครนายก อำเภอบางน้ำเปรี้ยว จังหวัดฉะเชิงเทรา เขตหนองจอก และเขตบางเขน กรุงเทพมหานคร
ลักษณะทางธรณีวิทยา.
พื้นที่บริเวณทุ่งรังสิตเป็นแอ่งที่เกิดจากการทรุดตัวตามรอยเลื่อนของเปลือกโลกเมื่อราว 65 ล้านปีก่อน ทำให้แม่น้ำสายใหญ่ที่ไหลผ่าน มีกระแสน้ำไหลช้า จึงมีการตกตะกอนมาก เกิดการสะสมของดินตะกอนจนแอ่งกระทะตื้นเขิน กลายเป็นผืนดินในที่ลุ่มต่ำ มีบึงน้ำและพื้นที่ชื้นแฉะกระจายอยู่ทั่วไป เมื่อถึงฤดูฝนและในช่วงน้ำหลากมาจากทางเหนือ บริเวณทุ่งจะกลายสถาพเป็นทุ่งรับน้ำกว้างใหญ่ ก่อนที่จะไหลออกไปสู่ทะเลตามธรรมชาติสู่แถบคลองด่าน จังหวัดสมุทรปราการ เป็นเหตุให้น้ำเหนือไม่ไหลลงสู่พระนคร
บริเวณทุ่งรังสิตก่อนที่จะมีการขุดคลองรังสิต ปรากฏชื่อห้วยหนองคลองบึงปรากฏอยู่กว้างขวาง ได้แก่ ลำบางน้อย ลำอ้ายสัง ลำลาดไทร ลำหนองจิก ลำเรือแตก คลองเชียงรากน้อย คลองเชียงรากใหญ่ คลองบางหวาย คลองบางหลวงหัวป่า ลำลูกกา บึงทองหลาง ลำไทร บึงคอไห หนองเสือ ส่วนบริเวณคลองรังสิตฝั่งใต้ ได้แก่ ลำบางสิง หนองบอน ลำลาดโพ ลำลาดสนุ่น ลำสวาย ลาดจระเข้ บึงคำพลอย ลำสีสะกระบือ ลำสมอกอง ลำอ้อมแก้ว ลำหม้อแตก และคลองชัน เป็นต้น
พืชและสัตว์.
พืชพันธุ์นานาชนิดขึ้นรกทึบ ส่วนที่ดอนมีไม้ยืนต้นขนาดใหญ่ ได้แก่ ยางนา ตะเคียน สลับกับไม้พุ่ม
จากบันทึกในพงศาวดาร พบสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดใหญ่ เช่น ช้าง กระทิง เก้ง กวาง เสือโคร่ง เป็นต้น เนื้อสมัน (Shomburgk deer) กวางชนิดหนึ่งซึ่งค้นพบเฉพาะ ที่เมืองไทยเพียงแห่งเดียวในโลก และเคยอาศัยอยู่อย่างชุกชุม ก็เคยอาศัยอยู่ที่นี่
ป่าบึงแถบรังสิตไปจนจรดทุ่งนครนายก เป็นแหล่งคล้องช้างหลวงมาตั้งแต่สมัยอยุธยาจนถึงต้นรัตนโกสินทร์ และยังเป็นแหล่งหากิน สร้างรัง ของนกน้ำขนาดใหญ่ อาทิ นกอ้ายงั่ว นกกระเรียน นกตะกรุม นกกุลา ฯลฯ
พระเจ้าวิลเฮ็ล์มที่ 1 แห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค

พระเจ้าวิลเฮ็ล์มที่ 1 แห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค (29 กันยายน ค.ศ. 1781 - 25 มิถุนายน ค.ศ. 1864) เป็นกษัตริย์แห่งเวือร์ทเทิมแบร์คตั้งแต่วันที่ 30 ตุลาคม ค.ศ. 1816 จนถึงสวรรคต
เมื่อพระองค์ทรงขึ้นครองราชย์ใหม่ๆ เวือร์ทเทิมแบร์คประสบปัญหาพืชผลล้มเหลวและความอดอยากในปีไร้ฤดูร้อน ในปี ค.ศ. 1816 หลังจากนั้นทรงเริ่มการปฏิรูปอย่างกว้างขวาง ส่งผลให้เกิดรัฐธรรมนูญ เมื่อวันที่ 25 กันยายน ค.ศ. 1819 ในรัชกาลที่ 48 ของพระองค์ ราชอาณาจักรได้ขยายจากอาณาจักรที่สร้างขึ้นในอาณาเขตของนิกายต่างๆ และประเทศเกษตรกรรมที่ต่างกันไปตามรัฐตามรัฐธรรมนูญที่มีเอกลักษณ์ร่วมกันและการจัดการที่มีการจัดการที่ดี
นอกเหนือจากนโยบายภายในประเทศที่ประสบความสําเร็จแล้ว พระองค์ทรงดำเนินการตามความทะเยอทะยานตลอดรัชสมัยที่เน้นนโยบายต่างประเทศของเยอรมนีและยุโรป ควบคู่ไปกับมหาอำนาจแห่งปรัสเซียและออสเตรียพระองค์ทรงจินตนาการถึงมหาอำนาจที่สามของเยอรมนีในรูปแบบของบาวาเรีย ซัคเซิน ฮันโนเฟอร์และเวือร์ทเทิมแบร์ค แม้ว่าแผนนี้จะไม่ประสบความสำเร็จแต่ก็ทำให้เกิดนโยบายที่สม่ำเสมอ สอดคล้องกันและเป็นเป้าหมายในรัชสมัยของพระองค์
วิลเฮ็ล์มเป็นกษัตริย์พระองค์เดียวที่ถูกบังคับให้ยอมรับรัฐธรรมนูญฟรังค์ฟวร์ท หลังจากการล้มเหลวของการปฏิวัติเดือนมีนาคมปี ค.ศ. 1848 พระองค์ทรงดำเนินการนโยบายการฟื้นฟูที่ต่อต้านภาพลักษณ์เสรีนิยมของพระองค์ตั้งแต่ก่อนการปฏิวัติ
พระองค์เสด็จสวรรคตในปี ค.ศ. 1864 ที่ปราสาทโรเซนสไตน์ในชตุทการ์ท สิริพระชนมายุ 82 พรรษา และพระศพถูกฝังไว้ในประสาทเวือร์ทเทิมแบร์ค
อักษรฮะนีฟีโรฮีนจา

อักษรฮะนีฟีโรฮีนจา เป็นอักษรแบบเอกเทศ (unified script) สำหรับภาษาโรฮีนจา ประดิษฐ์ขึ้นครั้งแรกในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ด้วยอักษรเปอร์เซีย-อาหรับ จากนั้นมีการพัฒนาอักขรวิธีอาหรับตามแบบชุดตัวอักษรอูรดูใน ค.ศ. 1975
ในคริสต์ทศวรรษ 1980 โมฮัมมัด ฮะนีฟกับเพื่อนร่วมงานถอดเสียงอักษรตามอักษรอาหรับ ซึ่งเทียบเท่าอักษรอึนโก และยังมีชุดตัวเลขเป็นของตนเองด้วย
ฟอนต์.
มีการพัฒนาฟอนต์ Noto Sans ของกูเกิลไปเป็นฟอนต์อักษรโรฮีนจาที่มีชื่อว่า "Noto Sans Hanifi Rohingya" ซึ่งมีให้ใช้ใน GitHub.
แป้นพิมพ์.
กูเกิลได้พัฒนาแป้นพิมพ์เสมือนสำหรับภาษาโรฮีนจาใน ค.ศ. 2019 และอนุญาตให้ผู้ใช้พิมพ์อักษรโรฮีนจาได้โดยตรง เค้าโครงแป้นพิมพ์ยูนิโคดโรฮีนจาสามารถพบได้ ที่นี่
แผ่นดินไหวในเกาะสุมาตรา พ.ศ. 2565

ในวันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2022 เกิดแผ่นดินไหวขนาด 6.2 ในสุมาตราตะวันตก ประเทศอินโดนีเซีย ข้อมูลจากกรมสำรวจธรณีสหรัฐระบุว่าแผ่นดินไหวมีศูนย์กลางอยู่ที่ความลึก ในปาซามัน มีรายงานผู้เสียชีวิตแล้ว 11 ราย, บาดเจ็บ 388 คน, สูญหายสี่คน และรายงานความเสียหายอย่างหนักในอำเภอตีโกนาการีของปาซามัน
ผลกระทบ.
ส่วนบริหารจัดการภัยพิบัติส่วนภูมิภาคปาซามันตะวันตก (West Pasaman Regional Disaster Management) รายงานว่าบ้านเรือนรวม 1,307 หลัง และอาคารที่ทำการรัฐบาลสิบหลังถูกทำลาย ที่ศูนย์กลางเมืองของเขตปาซามันตะวันตก (West Pasaman Regency) มีรายงานความเสียหายอย่างหนักตามถนน สะพาน และท่อน้ำ รวมถึงมีโรงเรียนหกแห่งได้รับผลกระทบ โครงสร้างสำหรับโทรคมนาคมได้นับความเสียหาย และมีมัสยิดหนึ่งแห่งที่พังถล่มลงมา รวมถึงมีรายงานพบรอยร้าวในเรือนจำตาลูปาซามัน (Talu Pasaman Prison)
มีรายงานแรงสั่นสะเทือนไกลถึงหุบเขากลังในกัวลาลัมเปอร์ ประเทศมาเลเซีย และมีผู้อยู่อาศัยและคนงานส่วนหนึ่งรีบหลบหนีออกจากอาคาร รวมถึงมีการอพยพคนงานออกจากสำนักงานใหญ่ของเบอร์นามาในเมือง โรงพยาบาลเอกชนแห่งหนึ่งในปอร์ตดิกซันได้รับความเสียหายเล็กน้อย นอกจากนี้ยังมีรายงานแรงสั่นสะเทือนในประเทศสิงคโปร์เช่นกัน
โปเกมอน สการ์เล็ต และ ไวโอเล็ต

<ns>10</ns>
 <id>369535</id>
 <revision>
 <id>10245376</id>
 <parentid>6729231</parentid>
 <timestamp>2022-08-13T03:23:15Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>RidJasper</username>
 <id>361203</id>
 </contributor>
 <origin>10245376</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
โปเกมอน สการ์เล็ต และ ไวโอเล็ต  หรือ พ็อกเก็ตมอนสเตอร์ สการ์เล็ต และ ไวโอเล็ต (; โรมาจิ: "Poketto Monsutā Sukāretto Baioretto") เป็นเกมแนวแอคชันสวมบทบาทสำหรับเครื่องเกมนินเท็นโดสวิทช์ สร้างโดยบริษัทเกมฟรีค จัดจำหน่ายโดยบริษัท โปเกมอน จำกัดและนินเท็นโด วางจำหน่ายทั่วโลกในวันที่ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2565 และต่อมาได้ออก เนื้อหาที่ดาวน์โหลดได้ (DLC) "" โดยแบ่งเป็น 2ตอน ตอนแรก "The Teal Mask" ปล่อย ในวันที่ 13 กันยายน 2566 และตอนที่สอง "The Indigo Disk" ปล่อยในวันที่ 14 ธันวาคม 2566
ประวัติ.
โปเกมอน สการ์เล็ต และ ไวโอเล็ต เปิดตัวเมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565 ในรายการของ Pokémon Presents โดยรูปแบบเกมยังคงใช้รูปแบบโอเพนเวิลด์ ตามแนวคิด ผจญภัยได้อย่างอิสระในโลกที่แสดงออกอย่างมั่งคั่ง และกลุ่มเป้าหมายของเกมคือ ทุกคนตั้งแต่เด็กไปจนถึงผู้ใหญ่สามารถเพลิดเพลินได้
ทั้งนี้สามารถนำข้อมูลจากโปเกมอนโฮมได้ทุกภาค ซึ่งภาคนี้สามารถนำโปเกมอนที่มาจาก โปเกมอนเลเจนด์ อาร์เซอุส มายังเกมนี้ได้
อำเภอวันโด

อำเภอวันโด (เกาหลี: ; ฮันจา: ; อาร์อาร์: "Wando-gun") เป็นอำเภอในจังหวัดช็อลลาใต้ ประเทศเกาหลีใต้ ตั้งชื่อตามเกาะวันโด ซึ่งเป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดในอำเภอและเป็นที่ตั้งของที่ว่าการอำเภอ
เขตการปกครอง.
อำเภอวันโดแบ่งการปกครองออกเป็น 3 "อึบ" (เมือง) และ 9 "มย็อน" (ตำบล)
เมืองแฝด.
อำเภอวันโดเป็นเมืองแฝดกับ
นางฟ้านักยกน้ำหนักคิมบ๊กจู

นางฟ้านักยกน้ำหนักคิมบ๊กจู  เป็นละครโทรทัศน์ของเกาหลีใต้ ปี 2016–2017 ที่นำแสดงโดยอี ซ็อง-กย็อง และนัม จู-ฮย็อก เป็นละครแนวกีฬา การก้าวผ่านวัย และรักตลก โดยได้รับแรงบันดาลใจจากนักยกน้ำหนักโอลิมปิกชาวเกาหลีใต้ช็อง มี-รัน ออกอากาศทางช่องเอ็มบีซี ตั้งแต่วันที่ 16 พฤศจิกายน 2016 ถึง 11 มกราคม 2017
ละครเรื่องนี้สะท้อนถึงช่วงเวลาของวัยหนุ่มสาว ได้รับการวิจารณ์ที่ดีเป็นส่วนใหญ่ ละครยังได้รับความนิยมในต่างประเทศ โดยเฉพาะในประเทศฟิลิปปินส์
เรื่องย่อ.
คิม บ๊ก-จู (อี ซ็อง-กย็อง) หญิงสาวผู้ไล่ตามความฝันในการเป็นนักยกน้ำหนักที่วิทยาลัยพลศึกษา เธอได้แอบไปตกหลุมรักช็อง แจ-อี (อี แจ-ยุน) พี่ชายเพื่อนสมัยประถมช็อง จุน-ฮย็อง (นัม จู-ฮย็อก) ในตอนแรกจุน-ฮย็องชอบแกล้งเธอและช่วยให้เธอได้สมหวังกับพี่ชาย แต่ไม่นานก็พบว่าตัวเองนั้นตกหลุมรักบ๊ก-จู ละครนี้เป็นการนำเสนอเรื่องราวเกี่ยวกับการไล่ล่าความฝัน มิตรภาพ ความรัก และการฟันฝ่าอุปสรรค ของเด็กหนุ่มสาวในวิทยาลัยพลศึกษา
นักแสดง.
นักแสดงสมบท.
ทีมยกน้ำหนัก.
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
ทีมว่ายน้ำ.
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
ทีมยิมนาสติกลีลา.
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
นักแสดงรับเชิญ.
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
คติบอยชุก

คติบอยชุก (Boychukism) เป็นปรากฏการณ์ทางศิลปะและวัฒนธรรมในประวัติศาสตร์ศิลปะยูเครนระหว่างทศวรรษ 1910 ถึงทศวรรษ 1930 มีลักษณะเด่นคือรูปแบบ "มอนิวเมนทัล-สังเคราะห์" (monumental-synthetic style) คติบอยชุกถือเป็นหนึ่งในรูปแบบศิลปะที่มีต้นกำเนิดในยูเครน เกิดจากการผสมผสานศิลปะพื้นถิ่นยูเครน, ศิลปะแบบโบสถ์ไบแซนไทน์ และเรอแนซ็องส์ดั้งเดิม ชื่อของรูปแบบศิลปะนี้ได้มาจากมือคัยลอ บอยชุก ศิลปินกราฟิกและมอนิวเมนทัลลิสต์
ศิลปะไบแซนไทน์ใหม่.
ศิลปินยุโรปในเวลานั้นเช่น ปาโบล ปิกาโซ, ออแลกซันดร์ อาร์คือแปนกอ และกาซือมือร์ มาแลวึช ล้วนมีความเข้าใจต่อความสัมพันธ์ระหว่างธรรมชาติเชิงจิตวิญญาณ (spiritual nature) ของวัฒนธรรมโบราณกับการตีความอย่างลื่นไหล (language of its plasticity) ศิลปินคติบอยชุกมีลัทธิไบแซนไทน์และศิลปะไร้มายายูเครนเป็นหมุดหมายทางศิลปะ
ในปี 1909 บอยชุกตั้งสตูดิโอศิลปะไบแซนไทน์ใหม่ (Neo-Byzantine art) ในปารีส ถือเป็นจุดเริ่มต้นของศิลปะขบวนการนี้ ศิลปินมีความมุ่งมั่นที่จะฟื้นฟูศิลปะยูเครนบนพื้นฐานของความสำเร็จที่ศิลปะไบแซนไทน์กับรุสเคียฟมี ศิลปินคติบอยชุกเชี่ยวชาญด้านการลงสีแบบ "อัลเฟรสโก" และ "อัลเซกโก" ซึ่งก็คือการลงสีโดยใช้สีแห้งและเปียก (ตามลำดับ) ผสมกับไข
ในฝรั่งเศสเรียกขบวนการศิลปะใหม่นี้ว่า "Renovation Byzantine" ("ไบแซนไทน์บูรณะ") และต่อมาเป็นที่รู้จักในชื่อมอนิวเมนทัลลิสต์แบบยูเครน (Ukrainian monumentalism) และคติบอยชุก 
มอนิวเมนทัลลิสม์แบบยูเครน.
เป็นเวลานับสิบปีหลัง "Renovation Byzantine" ริเริ่มขึ้น ขบวนการทางศิลปะนี้จึงเปลี่ยนมาเป็นมอนิวเมนทัลลิสม์แบบยูเครน (Ukrainian monumentalism) สถาบันศิลปะแห่งรัฐยูเครนก่อตั้งขึ้นในเดือนธันวาคม 1917 และกลายมาเป็นศูนย์กลางของลัทธิมอนิวเมนทัล
ลักษณะเด่นร่วมของคติบอยชุกคือการใช้สีฝุ่นแทนการใช้น้ำมัน ซึ่งถือเป็นการกลับไปสู่วิธีการผลิตงานตามแบบโบราณและเป็นซิงคริทิสม์ของรูปแบบศิลปะนี้
ในทศวรรษ 1920 คติบอยชุกเริ่มแตกแขนงออกเป็นขบวนการศิลปะย่อย ๆ เฉพาะบุคคล เช่น ซอฟียา นาแลปึนสกา-บอยชุก และอีวัน ปาดัลกา ในสายศิลปะกราฟิก, วาซึล แซดเลียร์, ออกซานา เปาแลนกอ และแซร์ฮีย์ กอลอส ในสายออกแบบอุตสาหกรรม และฮรือฮอรีย์ กอมาร์ ในสายจิตรกรรม
การกดขี่.
หลักการทางอุดมคติและทางศิลปะของคติบอยชุกเข้ากันไม่ได้กับเฟรมเวิร์กหลักของ "ศิลปะโซเวียต" ซึ่งนำไปสู่การกล่าวหาจากเจ้าหน้าที่โซเวียตว่าเป็นการบิดเบือนภาพของความเป็นจริงในสหภาพโซเวียต ในช่วงเปลี่ยนผ่านของทศวรรษ 1920 กับ 1930 การเขียนภาพในท้องเรื่องชาวไร่ชาวนาตามคติบอยชุกถูกกล่าวหาว่าเป็นการผลิตองค์ประกอบของกระฎุมพี-กูลาก (bourgeois-kulak element), ความเป็นชาตินิยม และฟอร์มัลลิสม์ (formalism)
งานเขียนสาธารณะขนาดใหญ่โตทั้งหมดตามคติบอยชุกถูกทำลายในสมัยโซเวียต คงเหลือเพียงภาพร่างบางส่วนเท่านั้น
รายชื่ออาหารจากเต้าหู้

เต้าหู้มีต้นกำเนิดที่ประเทศจีนและเป็นอาหารมาตั้งแต่ราชวงศ์ฮั่น ซึ่งรวมแล้วมากกว่า 2,000 ปี เป็นอาหารที่ทำมาจากน้ำเต้าหู้ที่รวมตัวกันเป็นลิ่มน้ำนม แล้วกดให้เป็นก้อนขาวที่มีความแข็งต่างกันตามแต่ชนิดของเต้าหู้ เต้าหู้ยังเป็นองค์ประกอบดั้งเดิมของอาหารในเอเชียตะวันออกและตะวันออกเฉียงใต้ เช่น อินโดนีเซีย, ญี่ปุ่น, เกาหลี, สิงคโปร์, ไทย และเวียดนาม
รายชื่ออาหาร.
ต่อไปนี้คือรายชื่ออาหารประเภทเต้าหู้ หรือมีเต้าหู้เป็นส่วนประกอบหลัก
รายชื่อเครื่องปรุงรส.
ต่อไปนี้คือรายชื่อเครื่องปรุงรสที่มีเต้าหู้เป็นส่วนประกอบหลัก
เรือนจำอีซอเลียตซียา

ที่ตั้งของอดีตหอศิลป์และโรงงาน อีซอเลียตซียา (นิยมถอดเป็นอักษรโรมันว่า Izolyatsia) ถูกนำมาใช้เป็นเรือนจำในดอแนตสก์ ประเทศยูเครน ตั้งขึ้นหลังเมืองถูกกองทัพรัสเซียเข้ายึดครองในปี 2014 เรือนจำตั้งขึ้นหลังตัวแทนของสาธารณรัฐประชาชนดอแนตสก์เข้ายึดครองพื้นที่ของมูลนิธิศิลปะอีซอเลียตซียา (Izolyatsia Arts Foundation) และเปลี่ยนมาใช้เป็นพื้นที่ปิดสำหรับกระทรวงความมั่นคงของรัฐ (State Security Ministry) ที่ซึ่งถูกนำมาใช้งานสำหรับเป็นลานฝึกนักรบของสาธารณรัฐฯ และเป็นโรงเก็บอาวุธยุทโธปกรณ์และยานพาหนะ สถานะของเรือนจำนั้นเป็นความลับ เนื่องจากผู้ถูกคุมขังมาจากการตัดสินที่ไม่ชอบด้วยกฎหมายโดยศาลของสาธารณรัฐฯ และปราศจากการตรวจสอบอย่างถี่ถ้วน มีหลายกรณีที่เป็นที่ประจักษ์ว่าผู้ถูกคุมขังที่นี่ถูกทรมานให้สารภาพ
ประวัติศาสตร์.
อาคารสร้างขึ้นในปี 1955 เพื่อเป็นโรงงาน ก่อนจะปิดตัวลงในปี 1990 ในปี 2010 ถึง 2014 มูลนิธิอิโซลียัตซีอาเข้าใช้งานพื้นที่ ชื่อนี้มาจากชื่อเดิมของโรงงานซึ่งแปลว่า "ฉนวน" อันมาจากผลิตภัณฑ์พวกฉนวนที่โรงงานเคยผลิต ในอีกแง่หนึ่ง คำนี้ยังอาจหมายถึง "การแยกอยู่โดดเดี่ยว" (isolation) ก็ได้
นักโทษที่มีชื่อเสียง.
ข้อมูลจากปี 2014 พบว่าเรือนจำมีนักโทษมากกว่า 100 คน นักโทษที่มีชื่อเสียงที่ถูกคุมขังที่นี่เช่น Valentina Buchok, Galina Gaeva, Stanislav Aseyev เป็นต้น
พระเจ้าคาร์ลที่ 1 แห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค

พระเจ้าคาร์ลที่ 1 แห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค (6 มีนาคม ค.ศ. 1823 – 6 ตุลาคม ค.ศ. 1891) เป็นกษัตริย์แห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค ตั้งแต่วันที่ 25 มิถุนายน ค.ศ. 1864 จนกระทั่งสวรรคตใน ค.ศ. 1891
พระราชประวัติ.
พระเจ้าคาร์ลพระราชสมภพเมื่อวันที่ 6 มีนาคม ค.ศ. 1823 ที่ชตุทการ์ท เป็นพระราชโอรสของกษัตริย์วิลเฮ็ล์มที่ 1 และพระมเหสีพระองค์ที่สามเพาลีเนอ เทเรซาแห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค ในฐานะพระราชโอรสองค์โตของกษัตริย์ พระองค์ได้รับตำแหน่งมกุฎราชกุมารแห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค พระองค์ทรงศึกษาที่เบอร์ลินและทือบิงเงิน
การอภิเษกสมรสและราชาแห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค.
เมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม ค.ศ. 1846 พระเจ้าคาร์ลได้อภิเษกสมรสกับแกรนด์ดัชเชสโอลกา นีคะลายีฟนา แห่งรัสเซีย ธิดาของซาร์นิโคลัสที่ 1 และชาร์ล็อทเทอแห่งปรัสเซีย (ชาร์ล็อทเทอเป็นพระราชธิดาของพระเจ้าฟรีดริช วิลเฮ็ล์มที่ 3 แห่งปรัสเซียและลูอีเซอแห่งเมคเลินบวร์ค-ชเตรลิทซ์ ; พระองค์ใช้ชื่ออเล็กซานดรา เฟโอโดรอฟนาในการอภิเษกสมรสในราชวงศ์รัสเซีย) พระเจ้าคาร์ลขึ้นครองบัลลังก์เวือร์ทเทิมแบร์คเมื่อพระราชบิดาเสด็จสวรรคตใน ค.ศ. 1864
ทั้งคู่ไม่มีพระราชบุตร อาจเป็นเพราะการรักร่วมเพศของพระเจ้าคาร์ล พระเจ้าคาร์ลกลายเป็นเป้าหมายของเรื่องอื้อฉาวหลายครั้งเนื่องจากความใกล้ชิดกับผู้ชายหลายคน โดยเรื่องอื้อฉาวที่สุดเป็นความสัมพันธ์กับชาวอเมริกัน ชาร์ลส์ วูดค็อก อดีตมหาดเล็กที่พระเจ้าคาร์ลพระราชทานเลื่อนตำแหน่งให้เป็นบารอนใน ค.ศ. 1888 พระเจ้าคาร์ลและชาร์ลส์กลายเป็นคู่ที่แยกกันไม่ออก ทั้งปรากฏพระองค์/ตัวพร้อมกันในที่สาธารณะ ฉลองพระองค์/แต่งตัวเหมือนกัน เสียงติฉินส่งผลให้พระเจ้าคาร์ลต้องละทิ้งบุคคลที่พระองค์โปรดปราน โดยวูดค็อกได้เดินทางกลับอเมริกา และพระเจ้าคาร์ลทรงมีสัมพันธ์ใหม่ในอีกหลายปีต่อมากับวิลเฮ็ล์ม เกอร์ค ผู้อำนวยการด้านเทคนิคของโรงละครหลวง
ในปี 1870 สมเด็จพระราชินีโอลกา และพระเจ้าคาร์ล รับเลี้ยงเวรา คอนสแตนตินอฟนา พระภาคิไนยของสมเด็จพระราชินีโอลกา ซึ่งเป็นพระธิดาของแกรนด์ดยุกคอนสแตนติน พระอนุชาของพระองค์
การเมือง.
พระองค์ทรงเข้าข้างออสเตรียในสงครามออสโตร-ปรัสเซีย ค.ศ. 1866 แต่หลังจากการรบที่ซาโดวาได้บรรลุสนธิสัญญาลับทางทหารกับปรัสเซีย และเข้าร่วมในสงครามฝรั่งเศส-ปรัสเซียน ค.ศ. 1870–'71 และทรงนำเวือร์ทเทิมแบร์คเข้าร่วมกับจักรวรรดิเยอรมันใหม่ ในช่วงปลายปี 1870
พระองค์เสด็จสวรรคตโดยไม่มีพระราชบุตรในชตุทการ์ทเมื่อวันที่ 6 ตุลาคม ค.ศ. 1891 และผู้สืบราชบัลลังก์กษัตริย์แห่งเวือร์ทเทิมแบร์คได้แก่พระโอรสของพระภคินีของพระองค์คือวิลเฮ็ล์มที่ 2 พระศพของพระองค์ถูกฝังพร้อมกับของพระมเหสีในปราสาทเก่าในชตุทการ์ท
แผนโค่นจอมกษัตริย์

แผนโค่นจอมกษัตริย์  เป็นภาพยนตร์เกาหลีใต้ปี ค.ศ. 2014 ที่สร้างจากเหตุการณ์จริงในความพยายามลอบปลงพระชนม์พระเจ้าช็องโจ ซึ่งพระเจ้าช็องโจ รับบทโดย ฮย็อน บิน โดยเป็นการแสดงภาพยนตร์ย้อนยุคครั้งแรกของเขาและเป็นงานแสดงชิ้นแรกหลังจากปลดประจำการจากการรับราชการทหาร
พระเจ้าช็องโจ (1752-1800) เป็นกษัตริย์องค์ที่ 22 ของราชวงศ์โชซ็อน มีพระสมัญญาว่า "ราชาแห่งความโชคร้าย" เมื่อพระชนมายุได้ 10 พรรษา พระเจ้าช็องโจ ได้เห็นการสิ้นพระชนม์ของเจ้าชายรัชทายาทซาโด (พระราชบิดา) ผู้ซึ่งถูกสำเร็จโทษตามพระบรมราชโองการที่ออกโดยพระเจ้าย็องโจ พระอัยกา (ปู่) ของพระองค์ ในช่วงรัชสมัยของพระองค์ พระเจ้าช็องโจอยู่ท่ามกลางความขัดแย้งระหว่างกลุ่มโนรน และโซรน และรอดชีวิตจากการพยายามลอบปลงพระชนม์เจ็ดครั้งในปีแรก
ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับแรงบันดาลใจจากความพยายามลอบปลงพระชนม์พระเจ้าช็องโจ (Jeongyuyeokbyeon) โดยฝ่ายตรงข้ามทางการเมืองของพระองค์ในปี ค.ศ. 1777 ซึ่งเป็นปีแรกของพระองค์ในฐานะกษัตริย์ ภาพยนตร์เรื่องนี้แสดงให้เห็นถึง 24 ชั่วโมงในเหตุการณ์พยายามลอบปลงพระชนม์พระเจ้าช็องโจ และผู้คนรอบข้างของพระองค์
เป็นภาพยนตร์เปิดตัวของผู้กำกับ อี แจ-คยู; ก่อนหน้านี้เขาเคยกำกับละครโทรทัศน์เรื่อง "Damo" (2003), "Fashion 70's" (2005), "Beethoven Virus" (2008) และ "รักยิ่งใหญ่...หัวใจเพื่อเธอ (2012)" รวมถึงภาพยนตร์ออนไลน์เรื่อง "The Influence" (2010)
เนื้อเรื่อง.
ในปี ค.ศ. 1777 หนึ่งปีหลังจากที่พระองค์เริ่มครองราชย์ พระเจ้าช็องโจได้ใช้ชีวิตในพระราชวังที่เต็มไปด้วยอันตรายท่ามกลางการต่อต้านและภัยคุกคามจากคนรอบข้าง พระเจ้าช็องโจเป็นคนใจเย็นและมีน้ำใจแต่พระองค์ก็เป็นคนน่ากล้ว คนเดียวที่พระองค์ไว้วางพระทัยคือ คัปซู ข้าราชบริพารที่ซื่อสัตย์ของพระองค์ซึ่งถูกเรียกว่า เงาของกษัตริย์
เมื่อคัปซูยังเด็ก เขาถูกขายให้กับชายชื่อ กวังแบ็ก ผู้ซึ่งฝึกเด็กกำพร้าให้กลายเป็นมือสังหารมืออาชีพ คัปซูเป็นเพื่อนกับ อึลซู เด็กกำพร้าอีกคนที่อายุน้อยกว่าเขาไม่กี่ปี เมื่อกวังแบ็กได้รับคำสั่งให้มอบเด็กคนหนึ่งของเขาให้เป็นขันทีในราชสำนัก เขาขอให้คัปซูและอึลซูเล่นเกมเป่ายิ้งฉุบ คัปซูจงใจแพ้เกมนี้เพื่อปกป้องอึลซู ดังนั้น คัปซูจึงถูกตอนและส่งไปยังพระราชวัง ที่นั่นเขาได้พบกับเจ้าชายอี-ซาน ในขณะเดียวกัน อึลซูยังคงฝึกฝนอย่างหนักและเติบโตขึ้นมาในฐานะนักฆ่าที่ไร้ความปราณี
หลายปีต่อมา อึลซู ปัจจุบันได้เป็นสมาชิกของกลุ่มนักฆ่าลับที่อันตรายที่สุด ได้รับคำสั่งให้ปลงพระชนม์พระเจ้าช็องโจภายใน 24 ชั่วโมง เขาเริ่มแทรกซึมเข้าไปในวัง เขาได้ตกหลุมรัก วอลฮเย กุงเนียว (หรือสาวใช้ในราชสำนัก) ขณะนั้นพระนางฮเยกย็องพระราชมารดาของพระเจ้าช็องโจอยู่ท่ามกลางความขัดแย้งกับพระนางช็องซุนอดีตพระมเหสีของพระเจ้าย็องโจ ในขณะเดียวกัน คัปซูสารภาพอดีตอันดำมืดของเขากับพระเจ้าช็องโจและสาบานว่าจะปกป้องพระองค์
นักฆ่าที่ถูกส่งไปปลงพระชนม์กษัตริย์โดยปลอมตัวเป็นขันที แต่เขากลับเชื่อว่าพระเจ้าช็องโจเหมาะสมที่จะปกครองแผ่นดิน
อาเมะ โนะ อูซูเมะ

อาเมะ-โนะ-อูซูเมะ-โนะ-มิโกโตะ (; โรมาจิ: "Ame-no-Uzume-no-Mikoto") เป็นเทพีแห่งรุ่งอรุณ ความรื่นเริง การทำสมาธิ และศิลปะในลัทธิชินโตของประเทศญี่ปุ่น และเป็นภรรยาของเทพซารูตาฮิโกะ โอกามิ เป็นเทพีที่มีชื่อเสียงจากความเกี่ยวข้องกับเรื่องราวการหลบซ่อนตัวของอามาเตราซุ โอมิกามิ เทพีแห่งดวงอาทิตย์ ชื่อของพระนางยังเรียกได้อีกชื่อเป็น อามะ-โนะ-อูซูเมะ และยังมีอีกชื่อว่า โอมินาโมนะ-โนะ-โอกามิ เทพแห่ง"อินาริ" ซึ่งอาจจะมีที่มาจากความสัมพันธ์กับสามีของพระนาง
ตำนาน.
อามาเตราซุและถ้ำ.
เทพแห่งพายุซูซาโนโอะ น้องชายของเทพีอามาเตราซุ ได้ทำลายทุ่งนาของอามาเตราซุ ถลกหนังม้าขว้างไปที่เครื่องทอผ้าของพระนาง และสังหารหญิงรับใช้คนหนึ่งของพระนางอย่างโหดเหี้ยมเนื่องจากการวิวาทระหว่างทั้งสอง ฝ่ายเทพีอามาเตราซุโกรธมากและหนีไปหลบในถ้ำหินสวรรค์ อามะ-โนะ-อิวาโตะ โลกที่ไร้แสงสว่างจากดวงอาทิตย์พลันมืดมิดและเหล่าทวยเทพก็ไม่สามารถเกลี้ยกล่อมอามาเตราซุให้ออกจากที่ซ่อนได้
เทพีอูซูเมะผู้เฉลียวฉลาดจึงคว่ำถังน้ำใกล้ทางเข้าถ้ำและเริ่มร่ายรำบนนั้น ฉีกอาภรณ์ของพระนางออกต่อหน้าเทพองค์อื่น ๆ เหล่าเทพเห็นว่าตลกมากก็หัวเราะเสียงดัง ว่ากันว่าการร่ายรำนี้เป็นการริเริ่มของระบำคางูระ อันเป็นการร่ายรำในพิธีกรรมของญี่ปุ่น
เทพีอูซูเมะแขวนกระจกสัมฤทธิ์และมณีหยกขัดเงาที่งดงาม ฝ่ายเทพีอามาเตราซุได้ยินเสียงรื่นเริงด้านนอกจึงมองออกไปเพื่อดูว่าเกิดอะไรขึ้น เมื่อพระนางเปิดถ้ำก็เห็นมณีและเงาสะท้อนอันงดงามของพระนางบนกระจกที่เทพีอูซูเมะแขวนไว้บนต้นไม้ จึงค่อย ๆ เดินออกมาจากที่ซ่อนของพระนาง
ในขณะเดียวกัน เทพอาเมะ-โนะ-ทาจิการาโอะ-โนะ-มิโกโตะก็รีบเข้าไปปิดถ้ำที่อยู่ด้านหลังหลังพระนางเพื่อไม่ให้พระนางหนีกลับเข้าไปหลบข้างในได้อีก เทพอีกองค์ผูกเชือกวิเศษชิเมนาวะไว้ตรงทางเข้าถ้ำ เทพอาเมะ-โนะ-โคยาเนะ-โนะ-มิโกโตะและเทพอาเมะ-โนะ-ฟูโตดามะ-โนะ-มิโกโตะได้ขอร้องให้เทพีอามาเตราซุกลับมาเข้าร่วมกับเหล่าเทพอีกครั้ง พระนางตกลงและแสงสว่างก็กลับคืนสู่โลก
อูซูเมะและซารูตาฮิโกะ.
เทพอามาเตราซุสั่งให้เทพีอูซูเมะร่วมเดินทางไปส่งนินิงิ หลานชายของพระนางในการเดินทางมายังโลก ขบวนมุ่งหน้าไปที่"อาเมะ-โนะ-อูกิฮาชิ" ("สะพานลอยแห่งสวรรค์") เพื่อที่จะมุ่งหน้าไปยังโลก แต่เทพซารูตาฮิโกะขวางไว้ อูซูเมะเข้ามาหาและเกลี้ยกล่อมให้ซารูตาฮิโกะเปิดทางให้นินิงิผ่าน ในเรื่องเล่ากระแสอื่น อูซูเมะได้เข้าไปเกี้ยวพาราสีซารูตาฮิโกะ
ต่อมาอูซูเมะและซารูตาฮิโกะแต่งงานกัน ทั้งคู่เป็นต้นตระกูลของตระกูลซารูเมะ
การสักการะ.
ปัจจุบันยังมีการสักการะเทพีอาเมะ-โนะอูซูเมะในฐานะเทพในลัทธิชินโต
มีศาลเจ้าหลายแห่งที่สร้างอุทิศให้กับเทพีอูซูเมะ เช่น ศาลเจ้าชิโยะ ศาลเจ้าสึบากิแห่งอเมริกา และศาลเจ้าสึบากิ
ความคล้ายคลึงกับศาสนาพราหมณ์.
นักนิรุกติศาสตร์ไมเคิล วิตเซลกล่าวว่าอูซูเมะมีความเกี่ยวข้องอย่างมากกับอุษาเทวี เทพีของศาสนาพราหมณ์ ซึ่งมีต้นแบบมาจากเทพี Hausos ("*h₂éwsōs") ในเทพปรณัมของโปรโต-อินโด-ยูโรเปียน เทพีทั้งสององค์มีความคล้ายคลึงในหลายแง่มุม เช่น ถ้ำ (วลา/อิวาโตะ) และการเผยหน้าอกอันเป็นสัญลักษณ์ของมิตรภาพ วิตเซลเสนอว่าศาสนาญี่ปุ่นและศาสนาพราหมณ์มีความเกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิดมากกว่าเมื่อเทียบกับเทพปรณัมอื่นในกลุ่มที่วิตเซลเรียกว่า Laurasian mythology และที่มาของเทพปรณัมทั้งสองอาจสืบย้อนไปถึงยุคอินโด-อิหร่านเมื่อราว 2000 ปีก่อนคริสตกาล และทำให้เทพีอูซูเมะมีความคล้ายคลึงกับเทพีอีออสในเทพปรณัมกรีกและออโรราในเทพปรณัมโรมัน
สหภาพการแพร่สัญญาณวิทยุและโทรทัศน์แห่งยุโรป

สหภาพการแพร่สัญญาณวิทยุและโทรทัศน์แห่งยุโรป (,EBU; ,UER) เป็นองค์กรเครือข่ายการแพร่ภาพกระจายเสียงสาธารณะ ก่อตั้งเมื่อวันที่ 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1950 มีสมาชิกสามัญ 112 องค์กร จาก 55 ประเทศ และสมาชิกสมทบอีก 31 องค์กร จาก 20 ประเทศ โดยสหภาพมีชื่อเสียงจากการจัดการประกวดเพลงยูโรวิชัน
อัชชะบัก

อัชชะบัก  เป็นกลุ่มชาติพันธุ์เคิร์ดที่อาศัยอยู่ทางตะวันออกของโมซูล ประเทศอิรัก ต้นกำเนิดของกลุ่มชนนี้ยังเป็นที่พิพาท และนักวิชาการบางส่วนถือว่าเป็นชาวเคิร์ด พวกเขาพูดภาษาชะบักและอาศัยอยู่ในชุมชนทางศาสนา ("ta'ifa") แถวบริเวณที่ราบนิเนเวห์ บรรพบุรุษของชาวอัชชะบักเป็นผู้ติดตามของคณะแซแฟวีเย ซึ่งก่อตั้งโดยแซฟีแอดดีน แอร์แดบีลี นักรหัสยิกชาวเคิร์กในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 14 คัมภีร์หลักของชาวชะบักคือBuyruk หรือ "Kitab al-Manaqib" (Book of Exemplary Acts) ซึ่งเขียนด้วยภาษาเติร์กเมน
Bajalan (หรือ Bajarwans), Zangana และ Dawoody ชนเผ่าเคิร์ดสามกลุ่มที่อาศัยอยู่ในหมู่บ้านเดียวกันกับอัชชะบักมักเข้าใจผิดว่าเป็นอีชชะบัก
กัษมนณัฎฐ์ นามวิโรจน์

กัษมนณัฏฐ์ นามวิโรจน์ ชื่อเล่น เอิร์ธ (เกิด 1 พฤศจิกายน 2539) เป็นนักแสดงชาวไทย เป็นที่รู้จักจากซีรีส์วายเรื่องบังเอิญรัก และซีรีส์เรื่องด้ายแดง
ประวัติ.
กัษมนณัฎฐ์เกิดเมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2539 มีส่วนสูง 174 เซนติเมตร และน้ำหนัก 56 กิโลกรัม จบการศึกษาระดับชั้นมัธยมจากโรงเรียนปรินส์รอยแยลส์วิทยาลัย จังหวัดเชียงใหม่ ปัจจุบันสําเร็จการศึกษาจากคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ เขายังมีความสามารถในการวาดภาพและการออกแบบ และมีแบรนด์สินค้าเป็นของตัวเองชื่อ Cieloheart 
เข้าสู่วงการ.
เขาเข้าสู่วงการบันเทิงจากการเริ่มถ่ายหนังสั้นจากนิยายวาย และเล่นซีรีส์เรื่องแรกคือ บังเอิญรัก หรือ Love by chance series โดยเขารับบทเป็น ต้า ซึ่งเป็นตัวละครที่ผูกโยงเรื่องหลาย ๆ เรื่องเข้าด้วยกัน ตัวละครนี้สามารถเข้ามาสร้างสีสันให้ซีรีส์เรื่องนี้ได้ คาแร็คเตอร์ของ ต้า เป็นตัวละครที่เคยพบเจอกับเรื่องราวบางอย่างจนเกิดปมในใจ ทำให้มีบุคลิคที่เปลี่ยนแปลงไปจากสดใสร่างเริงเป็นซึมเศร้า เกรงกลัวบางสิ่งบางอย่าง ต่อมาแสดงซีรีส์เรื่อง ด้ายแดง (Until We Meet Again) โดยรับบท อินทัช
คริสตจักรออร์ทอดอกซ์แห่งยูเครน

คริสตจักรออร์ทอดอกซ์แห่งยูเครน (OCU) เป็นคริสตจักรหนึ่งของอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ที่มีการยอมรับสถานะออโทเซฟาลีโดยบางคริสตจักร และมีอาณาเขตหลักคือประเทศยูเครน ข้อมูลจากเดือนธันวาคม 2019 ระบุจำนวนสังฆมณฑลทั้งหมดภายใต้ OCU อยู๋ที่ 44 สังฆมณฑล
การจัดตั้งและการยอมรับสถานะออโทเซฟาลีของ OCU โดยคริสตจักรออร์ทอดอกซ์ออโทเซฟาลีอื่นได้รับการตอต้านและมีความพยายามจะกดให้คริสตจักรอยู่ภายใต้คริสตจักรออร์ทอดอกซ์รัสเซีย (อัครบิดรมอสโก) และรัฐบาลรัสเซีย
อารามโดมทองนักบุญมีคาเอล

อารามโดมทองนักบุญมีคาเอล (St. Michael's Golden-Domed Monastery) เป็นอารามในเคียฟ เมืองหลวงของประเทศยูเครน อารามตั้งอยู่บนฝั่งขวาของแม่น้ำนีเปอร์ติดกับทางตะวันออกเฉียงเหนือของอาสนวิหารนักบุญโซเฟียในย่านปอดิล
อรามสร้างขึ้นครั้งแรกในยุคกลางโดยสเวียตอปอลก์ที่ 2 ผู้นำชาวรุสเคียฟ ภายในอารามประกอบไปด้วยอาสนวิหาร, หอฉันนักบุญยอห์นผู้สูงส่ง ซึ่งสร้างในปี 1713, ประตูเอโกโนมิก (Economic Gates) ซึ่งสร้างขึ้นในปี 1760 และหอระฆังซึ่งสร้างขึ้นในระหว่างประมาณปี 1716–1719 ภายนอกของสิ่งปลูกสร้างในอารามสร้างขึ้นใหม่ตามสถาปัตยกรรมบาโรกยูเครนในศตวรรษที่ 18 ในขณะที่ด้านในยังคงเป็นสถาปัตยกรรมไบแซนไทน์ อาสนวิหารหลังเดิมถูกสหภาพโซเวียตทุบทำลายในทศวรรษ 1930 ภายหลังได้มีการสร้างอาสนวิหารขึ้นใหม่หลังยูเครนได้รับเอกราชในปี 1991 และเปิดให้ใช้งานในปี 1999
เวโรวอลเลย์มีลาโน

เวโร วอลเลย์ มีลาโน  เป็นสโมสรวอลเลย์บอลหญิง ตั้งอยู่ในเมืองมอนซา ประเทศอิตาลี ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1981 มีทั้งทีมหญิงและทีมชาย
ประวัติ.
เวโรวอลเลย์ ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1981 ตามความคิดริเริ่มของนักศึกษาที่ทำงานในโบสถ์ซานบีอาโจ ในเมืองมอนซา กิจกรรมของบริษัทเน้นไปที่กิจกรรมเยาวชนเป็นหลัก และทีมได้เข้าแข่งขันในระดับภูมิภาค 
หลังจากปัญหาเศรษฐกิจหลายครั้ง บริษัทเริ่มยกระดับขึ้นในปี ค.ศ. 2002 ในอีกไม่กี่ปีข้างหน้าทีมได้ไปแข่งขันในลีกซีเรียบี 2 เริ่มต้นในฤดูกาล 2006–07 และในฤดูกาล 2008–09 หลังจากที่ได้อันดับที่สองในฤดูกาลปกติ เวโรวอลเลย์ ชนะการแข่งขันในรอบเพลย์ออฟและได้เลื่อนชั้นได้ขึ้นสู่ลีกซีเรียบี 1
ในดิวิชั่น 3 ของลีก ทีมยังคงอยู่ใน 4 ฤดูกาลติดต่อกัน แม้จะใกล้เลื่อนชั้นในฤดูกาล 2011–12 ทีมได้แพ้ในรอบก่อนรองชนะเลิศของการเลื่อนชั้น ต่อมาในฤดูกาล 2012–13 ทีมได้เลื่อนชั้นขึ้นสู่ลีกซีเรียอา 2 ในการชนะการแข่งขันรอบตัดเชือก
ในฤดูกาล 2013–14 เวโรวอลเลย์ ได้แชมป์ครั้งแรกในลีกซีเรียอา 2 และได้เลื่อนชั้นขึ้นในลีกเซเรียอา 1 ในฤดูกาล 2016–17 ทำให้ทีมได้เข้าถึงการแข่งขันระดับยุโรป และสามารถคว้าแชมป์ ซีอีซีคัพ ได้
ผู้เล่นชุดปัจจุบัน.
"รายชื่อผู้เล่นฤดูกาล 2023–2024"
แหล่งข้อมูลอื่น.
 <ns>10</ns>
 <id>311477</id>
 <redirect title="แม่แบบ:คอมมอนส์-หมวดหมู่" />
 <revision>
 <id>4294190</id>
 <parentid>2467571</parentid>
 <timestamp>2012-09-23T09:50:13Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Octahedron80</username>
 <id>1803</id>
 </contributor>
 <comment>เปลี่ยนทางไปที่ </comment>
 <origin>4294190</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
ประธานาธิบดีอิตาลี

ประธานาธิบดีอิตาลี หรือ ประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐอิตาลี  เป็นประมุขแห่งรัฐของประเทศอิตาลี เป็นตัวแทนของความสามัคคีของคนในชาติ และเป็นผู้รับประกันว่าการบริหารประเทศจะต้องปฏิบัติภายใต้รัฐธรรมนูญ ประธานาธิบดีเป็นผู้บัญชาการทหารสูงสุดของกองทัพอิตาลีและเป็นประธานสภาสูงของตุลาการ วาระการดำรงตำแหน่งมีระยะเวลา 7 ปี ผู้ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีคนปัจจุบันคืออดีตผู้พิพากษาศาลรัฐธรรมนูญ แซร์โจ มัตตาเรลลา ได้รับเลือกตั้งเมื่อวันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2558 และได้รับเลือกอีกครั้งเมื่อวันที่ 29 มกราคม พ.ศ. 2565
สถานีสามแยกบางใหญ่

สถานีสามแยกบางใหญ่ (รหัส: PP03) เป็นสถานีรถไฟลอยฟ้าในเส้นทางรถไฟฟ้ามหานคร สายฉลองรัชธรรม ที่ถนนรัตนาธิเบศร์ อำเภอบางใหญ่และอำเภอบางบัวทอง จังหวัดนนทบุรี ตั้งอยู่บริเวณเขตที่มีชุมชนอยู่อาศัยหนาแน่นเพราะมีหมู่บ้านหลายหมู่บ้าน และมีอาคารจอดแล้วจรซึ่งสามารถจอดรถได้ 1,296 คัน
ที่ตั้ง.
สถานีสามแยกบางใหญ่ตั้งอยู่เหนือถนนรัตนาธิเบศร์ ในท้องที่หมู่ที่ 7 บ้านคลองบางเดื่อ ตำบลเสาธงหิน อำเภอบางใหญ่ และหมู่ที่ 15 บ้านรุ่งเรือง ตำบลบางรักพัฒนา อำเภอบางบัวทอง จังหวัดนนทบุรี
รายละเอียด.
สีสัญลักษณ์.
ใช้สีม่วงตกแต่งบริเวณประตูกั้นชานชาลา ป้ายบอกทาง ป้ายชื่อสถานีทั้งบริเวณชานชาลาและบริเวณทางเข้า เพื่อบ่งบอกว่าเป็นสถานีในเส้นทางรถไฟฟ้าสายสีม่วง
รูปแบบ.
เป็นแบบชานชาลาเกาะกลาง มีประตูอัตโนมัติกั้นชานชาลาสูงประมาณ 1.50 เมตร ประกอบด้วยชั้นขายบัตรโดยสารและชั้นชานชาลา
ทางเข้า–ออก.
มีทางขึ้น–ลง 4 แห่ง มีลิฟต์ 2 ทางขึ้น–ลง มีบันไดเลื่อนทุกทางขึ้น–ลง
ฟุตบอลทีมชาติมองโกเลีย

ฟุตบอลทีมชาติมองโกเลีย ("Mongolyn khölbömbögiin ündesnii shigshee bag") เป็นทีมฟุตบอลตัวแทนของประเทศมองโกเลียในการแข่งขันระดับนานาชาติ อยู่ภายใต้การดูแลของสหพันธ์ฟุตบอลมองโกเลีย ซึ่งเป็นสมาชิกของสหพันธ์ฟุตบอลเอเชียตะวันออกและสมาพันธ์ฟุตบอลเอเชีย แม้ว่าสหพันธ์ฟุตบอลมองโกเลียจะก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1959 แต่ทีมชาติกลับไม่ได้แข่งขันในระดับนานาชาติเป็นระยะเวลายาวนานถึง 38 ปี จนกระทั่งได้แข่งขันอย่างเป็นทางการใน ค.ศ. 1998
ประวัติ.
ระหว่าง ค.ศ. 1960 ถึง 1998 ทีมชาติมองโกเลียไม่เคยลงเล่นในระดับนานาชาติจนกระทั่งพวกเขาได้เข้าร่วมเป็นสมาชิกฟีฟ่าใน ค.ศ. 1998 การแข่งขันครั้งแรกของมองโกเลียเกิดขึ้นในฟุตบอลเอเชียนเกมส์ 1998 รอบคัดเลือก ซึ่งพวกเขาพ่ายแพ้ต่อคูเวต 11–0 และแพ้อุซเบกิสถาน 15–0
พวกเขาเข้าร่วมแข่งขันรอบคัดเลือกฟุตบอลโลก 2002 แต่พวกเขาพ่ายแพ้ถึงห้านัดติดต่อกันก่อนที่จะเสมอกับบังกลาเทศ 2–2 ต่อมาในรอบคัดเลือกฟุตบอลโลก 2006 มองโกเลียเปิดบ้านแพ้มัลดีฟส์ 0–1 ก่อนที่จะบุกไปแพ้ที่มาเลในเลกที่สองถึง 12–0 จนต้องตกรอบแรกในที่สุด ต่อมาในรอบแรกของฟุตบอลโลก 2010 รอบคัดเลือก มองโกเลียแพ้เกาหลีเหนือด้วยผลประตูรวมถึง 9–2 ต่อมาในรอบคัดเลือกฟุตบอลโลก 2014 มองโกเลียแพ้พม่าในรอบแรก 2–1 และในฟุตบอลโลก 2018 รอบคัดเลือก รอบแรก มองโกเลียถูกจับสลากพบกับติมอร์-เลสเต และพวกเขาได้สิทธิ์ชนะบาย 3–0 ทั้งสองนัดหลังจากที่ติมอร์ถูกตรวจพบว่ามีผู้เล่นที่ลงทะเบียนผิดกฎ อย่างไรก็ตาม มองโกเลียตกรอบคัดเลือกรอบที่สอง
ในฟุตบอลโลก 2022 รอบคัดเลือก รอบแรก มองโกเลียสามารถเอาชนะบรูไนด้วยผลประตูรวม 3–2 แต่ในรอบที่สอง มีนัดที่พวกเขาพ่ายแพ้ต่อญี่ปุ่นถึง 14–0 เมื่อวันที่ 30 มีนาคม ค.ศ. 2021 พวกเขาปลดรัสติสลัฟ บอซิกออกจากตำแหน่ง และได้แต่งตั้งชูอิจิ มาเสะเป็นผู้ฝึกสอนคนใหม่ ต่อมาในวันที่ 7 มิถุนายน มองโกเลียสามารถพลิกเอาชนะคีร์กีซสถาน 1–0 ได้อย่างเหนือความคาดหมาย นับเป็นครั้งแรกที่พวกเขาสามารถเอาชนะทีมจากเอเชียกลางและเป็นครั้งแรกที่พวกเขาเอาชนะทีมที่อันดับโลกฟีฟ่าสูงกว่า 100 ได้ในฟุตบอลโลกรอบคัดเลือก
แม่น้ำวาตาราเซะ

แม่น้ำวาตาราเซะ (; โรมาจิ: "Watarase-gawa") เป็นแม่น้ำสายสําคัญทางตอนเหนือของภูมิภาคคันโต ประเทศญี่ปุ่น และเป็นหนึ่งในลำน้ำสาขาของแม่น้ำโทเนะ มีความยาว 106.7 กิโลเมตร (66.3 ไมล์) ครอบคลุมพื้นที่การระบายน้ำ 2,621 ตารางกิโลเมตร (1,012 ตารางไมล์) สายน้ำเกิดจากภูเขาซูไกในทางเหนือของเมืองนิกโก จังหวัดโทจิงิ และไหลลงสู่แม่น้ำโทเนะในเมืองโคงะ จังหวัดอิบารากิ และเมืองคาโซะ จังหวัดไซตามะ ถูกจัดเป็นแม่น้ำชั้นหนึ่งโดยรัฐบาลญี่ปุ่น 
แม้ในปัจจุบันแม่น้ำวาตาราเซะจะไหลลงสู่แม่น้ำโทเนะ แต่เมื่อในอดีตเส้นทางเดิมคือไหลลงสู่แม่น้ำเอโดะก่อนไหลลงสู่อ่าวโตเกียว เส้นทางของมันถูกเปลี่ยนหลังมีการถมที่ดินและการควบคุมน้ำท่วมที่ดำเนินการโดยโชกุนโทกูงาวะในศตวรรษที่ 17 และ 18
เกาะฟัยละกา

<mapframe 
text="เกาะฟัยละกา อ่าวเปอร์เซีย" 
width=265 
height=250 
zoom=11 
latitude=29.438889
longitude=48.333333 />
เกาะฟัยละกา  เป็นเกาะของคูเวตในอ่าวเปอร์เซีย เกาะนี้อยู่ห่าจากชายฝั่งคูเวตซิตี 20 กิโลเมตร เชื่อว่าชื่อ "ฟัยละกา" มีที่มาจากภาษากรีกโบราณว่า – "fylakio(n)" แปลว่า "ด่านหน้า"
เกาะฟัยละกาอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของจุดที่แม่น้ำไทกริส–ยูเฟรทีสไหลลงอ่าวเปอร์เซีย 50 กิโลเมตร และเป็นจุดยุทธวิธีในการสร้างกำไรงามทางการค้าทั้งเหนือและใต้อ่าวเปอร์เซียมาหลายพันปี ซึ่งเป็นจุดยุทธวิธีมาตั้งแต่ยุครุ่งเรืองของรัฐเมืองอูร์ของซูเมเรียน