pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
กิรออะฮ์

กิรออะฮ์ หมายถึง เทคนิคการอ่านกุรอาน ส่วนความหมายตามตัวอักษร หมายถึง การอ่าน นักอักษรศาสตร์ให้ความหมายว่า เทคนิคการอ่าน กิรออาต เป็นรูปพหูพจน์ของคำว่า กิรออะฮ์ ซึ่งบ่งชี้ถึงประเภทการอ่านที่หลากหลาย เป้าหมายของ "การอ่านกุรอานอย่างถูกต้อง" คือการอธิบายคำต่าง ๆ ด้วยเทคนิคที่นบีมุฮัมมัด ศาสดาแห่งอิสลามเคยอ่าน หรือการอ่านที่เคยอ่านต่อหน้าท่าน และท่านก็รับรองการอ่านนั้น
เทคนิคการอ่านกุรอานตามรายงานของฮัฟศ์ ที่รายงานจาก อาซิม กูฟี เป็นเทคนิคการอ่านที่ถูกรู้จักกันมากที่สุดในหมู่มุสลิม
นิยาม.
"กิรออะฮ์" คือรูปแบบหนึ่งจากรูปแบบที่คาดคะเนได้ว่าเป็นตัวบทของกุรอาน
บัดรุดดีน ซัรกะชี กล่าวว่า กิรออาต คือ ความแตกต่างที่เกี่ยวกับ "คำต่าง ๆ " และ "ประโยคต่าง ๆ " ของวะห์ยู ซึ่งความแตกต่างนี้เกี่ยวข้องกับตัวอักษร คำต่าง ๆ และวิธีการต่าง ๆ ของกุรอาน อาทิ การออกเสียงบาง การออกเสียงหนา เป็นต้น - ซึ่งรายงานโดยนักอ่าน- ดิมยาฏี กล่าวว่า กิรออาต หมายถึง ศาสตร์ที่ผ่านมติเอกฉันท์หรือความแตกต่างของผู้บันทึกคัมภีร์ของพระเจ้า- เกี่ยวกับเรื่องของการ ตัด การคงไว้ การใส่สระ การใส่สุกูน การเว้นวรรค การเชื่อมตัวอักษรและคำต่าง ๆ เหล่านี้เป็นต้น วิธีการออกเสียง และการเปลี่ยน (อิบดาล) อีกทั้งเรื่องอื่น ๆ ที่สามารถเรียนรู้ได้ด้วยการฟัง 
ประวัติความเป็นมา.
การอ่าน เป็นศัพท์เชิงวิชาการรุ่นก่อน ซึ่งย้อนกลับไปยังยุคสาวกของท่านศาสดามุฮัมมัด (ซลฯ) วิทยาการแรกของอิสลามที่สาวกได้เรียนรู้ คือ การท่องจำกุรอานและการอ่านกุรอาน หลังจากที่ท่านศาสดาได้เสียชีวิต สาวกกลุ่มหนึ่งก้ได้บันทึกกุรอานออกเป็นมุศฮัฟต่าง ๆ เช่น อับดุลลอฮ์ บิน มัสอูด, อุบัย บิน กะอบ์, มะอาษ บิน ญะบัล และมิกดาด บิน อัสวัด ด้วยเหตุนี้จึงทำให้บุคคลเหล่านี้มีความขัดแย้งกันในกรณีต่าง ๆ ที่เกียวกับวิธีการบันทึกกุรอาน เป็นผลให้เกิดการอ่านต่าง ๆ ที่หลากหลายขึ้น ผู้คนในโลกอิสลามแต่ละพื้นที่ต่างก็อ่านกุรอานตามสาวกที่พวกเขารู้จักและคุ้นเคย เช่น ชาวกูฟะฮ์ ก็จะอ่านตามอิบนุ มัสอูด ชาวบัศเราะฮ์จะอ่านตามอะบูมูซา อัชอะรี และชาวเมืองชามก็จะอ่านตามอุบัย บิน กะอบ์ จากความขัดแย้งนี้เองทำให้เห็นถึงความจำเป็นของศาสตร์ศาสตร์หนึ่งที่สามารถจำแนกการอ่านที่ถูกต้องและมุตะวาติร ออกจากการอ่านที่ไม่เป็นที่รู้จัก (ชาษ)
กุรอานมีรุปแบบการอ่านที่แตกต่างกันออกไป ในลักษณะที่กล่าวกันว่าช่วง ศตวรรษที่สองหรือสาม แห่งฮิจเราะฮ์ศักราชมีรายงานถึง 14 รายงานเกี่ยวกับรูปแบบอ่าน และฮาฟิซก็กล่าวถึงการอ่านกุรอานตาม 14 การรายงานเอาไว้ด้วย ซึ่งมีความแตกต่างกันในบางรายละเอียดของการอ่าน ฉะนั้นอย่าสับสนระหว่างการอ่านกุรอานกับการท่องจำกุรอาน การอ่านมี 4 ระดับ ได้แก่:
เทคนิคการอ่าน จัดอยู่ในศาสตร์ด้านวิทยากุรอาน ซึ่งแต่เดิมนั้นมีเทคนิคการอ่านถึง 10 รูปแบบด้วยกัน ซึ่งแต่ละเทคนิคนั้นได้มาจากนักอ่านกุรอานที่โด่งดัง ทุก ๆ การอ่านจะรายงานจากบรรดานักรายงานที่รายงานต่อ ๆ กันมาก่อนหน้าตน ในศาสตร์เทคนิคการอ่านนั้น จะอธิบายเกี่ยวกับการอ่านกุรอาน
คูนิฮิโกะ ยูยามะ

คูนิฮิโกะ ยูยามะ (คันจิ:湯山 邦彦) เป็นนักผู้กำกับภาพยนตร์อนิเมะ เป็นผู้ก่อตั้งสตูดิโอของโอแอลเอ็ม ที่รู้จักกันในอนิเมะคือเรื่อง โปเกมอน (อนิเมะ) ทำผลงานหลายเรื่องอีกมากมาย ในเรื่องล่าอสูรกาย, ถนนสายนี้ เปรี้ยว และ เวดดิ้งพีช สาวน้อยผู้พิทักษ์
ตะโดเมงสอ

ตะโดเมงสอ ([ðədó mɪ́ɰ̃sɔ́]; 15 มิถุนายน 1762 – 9 เมษายน 1808) เป็นพระมหาอุปราชาพม่าตั้งแต่ ค.ศ. 1783 ถึง 1808 ระหว่างรัชสมัยพระเจ้าปดุงผู้เป็นพระบิดา และเป็นพระราชบิดาของกษัตริย์ราชวงศ์โก้นบองถึง 2 พระองค์ คือ พระเจ้าจักกายแมง และ พระเจ้าแสรกแมง เดิมทรงเป็นเจ้าผู้ครองนครและ ตะโดเมงสอเป็นที่รู้จักกันดีที่สุดในการพิชิตอาระกันใน ค.ศ. 1784–1785 และอัญเชิญพระมหามัยมุนีจากมเยาะอูไปยังอมรปุระ พระองค์ยังประสบความสำเร็จในการป้องกันตะนาวศรีและบริเวณชายฝั่งจากสงครามกับสยามใน ค.ศ. 1792 และทรงฟื้นฟูนาฏศิลป์พม่าในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 18 โดยนำกลุ่มศิลปินวัยหนุ่มสาวเข้ามาฝึกฝน
ตะโดเมงสอทิวงคตเมื่อพระชนมายุ 45 พรรษา พระราชโอรสของพระองค์หรือเจ้าผู้ครองนครซะไกง์จึงได้เป็นพระมหาอุปราชาสืบแทน กษัตริย์ราชวงศ์โก้นบองทุกพระองค์หลังจากรัชสมัยของพระเจ้าปดุงล้วนสืบเชื้อสายมาจากพระองค์ทั้งสิ้น
ในวัฒนธรรมสมัยนิยม.
มีนักแสดงผู้รับบท ตะโดเมงสอ ได้แก่
คูวาจิโร โฮริเอะ

คูวาจิโร โฮริเอะ (; โรมาจิ: "Horie Kuwajirō" 1831 – 1866) เป็นช่างภาพยุคบุกเบิกชาวญี่ปุ่น และเป็นนักเขียนแนววิทยาศาสตร์
โฮริเอะศึกษารังงะกุ ด้านเคมีที่ศูนย์ฝึกทหารเรือนางาซากิ (Nagasaki Naval Training Center) โดยมีเย. แอ็ล. เซ. โปมเปอ ฟัน เมร์เดอร์โฟร์ต เป็นผู้สอน นอกจากเคมีแล้วโปมเปอ ฟัน เมร์เดอร์โฟร์ตยังสอนการถ่ายภาพ จนเมื่อช่างภาพชาวสวิส ปีแยร์ รอซีเยเดินทางมาถึงญี่ปุ่นในปี ค.ศ. 1858 ที่เขาได้รับการมอบหมายงานจากบริษัท "เนเกรตตีและแซมบรา" (Negretti and Zambra) เขาได้สอนการถ่ายภาพจากกระบวนการกระจกเปียกให้แก่โฮริเอะและผู้อื่น รวมถึงเพื่อนของเขา ฮิโกมะ อูเอโนะ (1838 – 1904) และ เก็นโซ มาเอดะ (1831 – 1906) เป็นไปได้ว่าโฮริเอะได้ร่วมถ่ายภาพกับปีแยร์ รอซีเย ขณะที่เขาอยู่ที่นางาซากิ โดยถ่ายภาพพระ ขอทาน ผู้ชมซูโม่ ที่อยู่ของชาวต่างชาติ และภาพถ่ายหลายภาพของบุตรชาย ฟีลิพพ์ ฟรันทซ์ ฟ็อน ซีบ็อลท์ ที่ชื่อ อาเล็กซันเดอร์ และภาพซามูไร
ในปี ค.ศ. 1860 หรือ 1861 โฮริเอะซื้อกล้องถ่ายรูป (กระจกเปียก) รวมถึงสารเคมีสำหรับถ่ายภาพ จากเงินทุนของไดเมียว โทโด ทากายูกิ ด้วยราคา 150 เรียว ในปี ค.ศ. 1861 โฮริเอะถ่ายภาพอูเอโนะที่ทำงานอยู่ที่ห้องปฏิบัติการตระกูลสึในเอโดะ ต่อมาในปี ค.ศ. 1862 อูเอโนะและโฮริเอะร่วมกันเขียนหนังสือชื่อว่า "Shamitsu kyoku hikkei" ที่มีการแปลหนังสือคู่มือวิทยาศาสตร์ภาษาดัชต์ และรวมภาคผนวกโดยใช้ชื่อว่า "Satsueijutsu" (เทคนิคการถ่ายภาพ) ที่อธิบายเทคนิคการถ่ายรูปด้วยกระบวนการกระจกเปียก และวิธีการพิมพ์แอสฟัลต์ของ นีเซฟอร์ เนียปส์ ภาคผนวกนี้ยังมีการตีพิมพ์บรรยายครั้งแรกของญี่ปุ่นในเรื่องการพิมพ์ภาพพิมพ์หิน โฮริเอะยังได้สอนเรื่องเภสัชศาสตร์ให้แก่อุชิดะ คุอิชิ ที่ต่อมาได้เป็นช่างภาพ
ฟุตบอลแชมป์กีฬา 7 สี แชมเปี้ยนคัพ ปี 2017

ฟุตบอลนักเรียน "แชมป์กีฬา7 สี แชมเปี้ยนคัพ ปี 2017" เป็นการแข่งขันฟุตบอลถ้วยนักเรียนชิงแชมป์ระดับมัธยมศึกษาของประเทศไทย ภายใต้การจัดการของช่อง 7 สี โดยมี บริษัท คิง เพาเวอร์ จำกัด เป็นผู้ให้การสนับสนุนหลัก
ระบบการแข่งขัน.
ทั้งสองคู่จะลงทำการแข่งขันที่ สนามเทพหัสดิน
ทำการแข่งขันที่ สนามเทพหัสดิน
 "ณ วันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2560"
รางวัล.
ได้แก่ ผู้ฝึกสอนยอดเยี่ยม อาจารย์สกล เกลี้ยงประเสริฐ (เฮดโค้ช/สุรศักดิ์มนตรี) และนักฟุตบอลยอดเยี่ยม นันทวุฒิ อ่อนลมูล (สุรศักดิ์มนตรี)
หมายเหตุ.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
คอตะมุนนะบียีน

คอตะมุนนะบียีน  หรือ คอตะมุลอัมบิยา  เป็นตำแหน่งในอัลกุรอานและมุสลิมที่ใช้ระบุศาสดามุฮัมมัดเป็นศาสดาคนสุดท้ายที่พระเป็นเจ้าส่งมา โดยปรากฏในอัลกุรอานดังนี้:
<templatestyles src="แม่แบบ:คำพูด/style.css" />มุฮัมมัดมิได้เป็นบิดาผู้ใดในหมู่บุรุษของพวกเจ้า แต่เป็นเราะซูลของอัลลอฮ์และคนสุดท้ายแห่งบรรดานะบี และอัลลอฮ์นั้นทรงรอบรู้ทุกสิ่ง
คำว่า "คอตัม" ในภาษาอาหรับ แปลว่า การประทับตราด้วยแหวน, การปิดผนึก และคำนี้ก็หมายถึง "ท้ายสุดของบรรดานบี" ด้วยเช่นกัน
มหาสดำ

มหาสดำ (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Cyathea podophylla") เป็นพืชในวงศ์ Cyatheaceae เป็นพืชพื้นเมืองในจีน ไต้หวัน เวียดนาม ลาว ไทย กัมพูชา และหมู่เกาะรีวกีว พบในที่สูง 600-1000 เมตร ใบเป็นใบประกอบแบบขนนก ฐานใบย่อยแหลม ก้านใบสั้น มีเกล็ดสั้น พูใบย่อยแยกไม่ลึก เส้นใบมีขนทั้งสองด้าน ก้านใบร่วมสีม่วงเข้ม ซอรัสไม่มีเกล็ด
รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก (อ)

ต่อไปนี้เป็นรายชื่อของบุคคลในประวัติศาสตร์จีนในยุคสามก๊กที่มีชื่อขึ้นต้นด้วยตัวอักษร อ รายชื่อนี้แสดงชื่อตาม"สามก๊ก ฉบับเจ้าพระยาพระคลัง (หน)" ชื่อในภาษาจีนกลาง ชื่อในอักษรโรมัน และชื่อเขียนเป็นตัวอักษรจีน กรณีเป็นชื่อบุคคลที่ไม่ปรากฏในสามก๊กฉบับเจ้าพระยาพระคลัง (หน) จะแสดงเฉพาะชื่อในภาษาจีนกลาง ชื่อในอักษรโรมัน และชื่อเขียนเป็นตัวอักษรจีน
พีระมิดเนเฟอร์อิร์คาเร

พีระมิดเนเฟอร์อิร์คาเร เป็นสุสานของราชวงศ์ที่ 5 ของอียิปต์โบราณที่สร้างไม่เสร็จซึ่งตั้งอยู่ในสุสานของอบูรศีร์ประเทศอียิปต์ หลังจากการสิ้นพระชนม์ของฟาโรห์เนเฟอร์อิร์คาเร พีระมิดที่ยังไม่เสร็จกลายเป็นสถานที่ฝังศพของกษัตริย์ฟาโรห์เนเฟอร์อิร์คาเร แม้ผู้สืบทอดจะมีการปรับแต่งใหม่ให้สมบูรณ์แต่ก็ยากเพราะมีโครงสร้างที่ซับซ้อน
พีระมิดแห่งนี้ถูกละเลยโดยนักโบราณคดีในสมัยก่อน การเจอพีระมิดครั้งแรกเจอโดยคาร์ล ริชาร์ด ผู้ซึ่งเรียกมันว่า Lepsius XXVI แต่การวิจัยเกิดขึ้นในปีพ.ศ. 2517 โดยทีมมหาวิทยาลัยในประเทศเช็ก มีการเจอรูปปั้นประกอบด้วยข้อมูลที่สำคัญเกี่ยวกับฟาโรห์เนเฟอร์อิร์คาเรพร้อมข้อความระยะสั้นว่า nTri bAw nfrf ra ("พระเจ้าเป็นอำนาจของเนเฟอร์อิร์คาเร") พีระมิดเนเฟอร์อิร์คาเรไกลที่สุดในทะเลทรายของพีระมิดแห่งอบิวเสียทั้งหมด เป็นพีระมิดที่มีขนาดเล็กที่สุดเป็นอันดับสองในประเทศอียิปต์รองจากจากพีระมิดแห่งเอนัส
พีระมิด.
พีระมิดเนเฟอร์อิร์คาเรเริ่มต้นด้วยความยาว 65 เมตร (213 ฟุต) และอาจเป็นพีระมิดที่มีขนาดเล็กที่สุดเป็นอันดับสองในประเทศอียิปต์รองจากจากพีระมิดแห่งเอนัส ความสูงตามที่วางแผนไว้และความลาดเอียงด้านข้างไม่เป็นที่รู้จักเนื่องจากไม่ได้ยึดติดกับก้อนหิน พีระมิดควรได้รับแกนหลักที่ปกคลุมไปด้วยหินปูนที่ดี แต่การก่อสร้างไม่ได้ทำตามขั้นตอนที่ระบุไว้อย่างแรก
โครงสร้าง.
พีระมิดไม่ได้ถูกสร้างขึ้นโดยตรงบนพื้นหิน แต่เป็นรากฐานที่ทำด้วยหินปูนขนาดใหญ่ เหล่านี้ถูกตัดออกจากพื้นหินในขณะขุดหลุมที่แกนพีระมิด หลุมนี้ได้รับโครงสร้างที่จำเป็น (ที่โดดเด่นที่สุดคือห้องที่ฝังพระศพ) ซึ่งเป็นเทคนิคการก่อสร้างที่ใช้กับพีระมิดราชวงศ์ที่ 5 ของอียิปต์โบราณ
ส่วนประกอบ.
ที่ฝังพระศพ.
วิหารเล็ก ๆ แห่งหนึ่งซึ่งตั้งอยู่ทางตะวันออกของพีระมิดถูกสร้างขึ้นในอาคารแรกของที่ฝังพระศพ หินปูนมีทิศทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ ทางลาดชันช่วยให้สามารถเข้าสู่ทิศตะวันออกเฉียงใต้ได้ ที่ฝังพระศพนี้มีห้องโถงที่ได้รับมอบอำนาจและห้องพิธีกรรมสำหรับการฉาบปูน ภาพพิมพ์ของแท่นบูชาอยู่ในเวลานั้นสามารถตรวจสอบได้ ประตูลวงตั้งอยู่ที่ผนังด้านตะวันตกซึ่งมีจารึกที่ทำจากทองคำ
วิหารมีด.
ถูกสร้างขึ้นนอกกำแพงด้านตะวันออกของวิหารทางตอนใต้และด้านใต้ของประตูทางเข้าที่สร้างขึ้นในช่วงที่สอง เป็นโรงฆ่าสัตว์เพื่อประกอบพิธีกรรมสำหรับบูชายัญสัตว์สำหรับฟาโรห์เนเฟอร์อิร์คาเร อาคารถูกสร้างขึ้นจากอิฐโคลนและผนังภายนอกมีมุมรอบ
ผนังกลม.
ประกอบด้วยผนังอิฐขนาดใหญ่ที่มีมุมร่วมกับบล็อกหินปูน ส่วนหนึ่งของศาลในมุมตะวันตกเฉียงเหนือถูกแยกออก วัตถุประสงค์ไม่มีใครทราบ
สถานที่ศักดิ์สิทธิ์ดวงอาทิตย์.
สันนิษฐานว่ามันตั้งอยู่ที่ไหนสักแห่งใกล้อบิวเสียแม้ว่าจะไม่มีวันที่พบ หลังจากการสิ้นพระชนม์ของฟาโรห์เนเฟอร์อิร์คาเร ฟาโรห์เนเฟอร์อิร์คาเรให้ชื่อว่า hetep re ("Re's offering table") ตามจารึก
รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก (ฮ)

ต่อไปนี้เป็นรายชื่อของบุคคลในประวัติศาสตร์จีนในยุคสามก๊กที่มีชื่อขึ้นต้นด้วยตัวอักษร ฮ รายชื่อนี้แสดงชื่อตาม"สามก๊ก ฉบับเจ้าพระยาพระคลัง (หน)" ชื่อในภาษาจีนกลาง ชื่อในอักษรโรมัน และชื่อเขียนเป็นตัวอักษรจีน กรณีเป็นชื่อบุคคลที่ไม่ปรากฏในสามก๊กฉบับเจ้าพระยาพระคลัง (หน) จะแสดงเฉพาะชื่อในภาษาจีนกลาง ชื่อในอักษรโรมัน และชื่อเขียนเป็นตัวอักษรจีน
ติณฏุกกัล

ติณฏุกกัล [ติน-ตุก-กัน]  หรือ ฑิงฑิคุล  เป็นนครในรัฐทมิฬนาฑู ทางตอนใต้ของประเทศอินเดีย ตั้งอยู่ราว 420 กม. ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของเมืองหลวงรัฐ เมืองเจนไน นครที่อยู่ใกล้สุดคือมตุไร อยู่ห่าง 66 กม.
เชื่อว่าเมืองติณฏุกกัลเป็นที่ตั้งถิ่นฐานโบราณ มีผู้ปกครองในหลายยุคหลายสมัยอย่าง อาณาจักรพันด์ยันช่วงต้น, ยุคกลางของราชวงศ์โจฬะ, ราชวงศ์ปัลลวะ, ปัณฑยะช่วงปลาย, รัฐสุลต่านมตุไร, รัฐสุลต่านติณฏุกกัล, จักรวรรดิวิชัยนคร, ราชวงศ์มตุไรนายาก, จันทาซาฮิบ (Chanda Sahib), ราชอาณาจักรคาร์นาทิก และอังกฤษ เมืองติณฏุกกัลยังมีอนุสรณ์ทางประวัติศาสตร์เป็นจำนวนมาก
อุตสาหกรรมของเมือง เช่น ทำกุญแจ เครื่องหนัง ปั่นสิ่งทอ บริการด้านการบริหาร การค้าพืชผลทางเกษตร การธนาคาร เครื่องมือการเกษตร และการบริการด้านการศึกษา เมืองมีพื้นที่ 14.01 ตร.กม. มีประชากร 207,327 คน ในปี ค.ศ. 2011 เมืองติณฏุกกัลมีถนนและทางรถไฟที่เชื่อมต่อกับส่วนที่เหลือของรัฐทมิฬนาฑูได้ดี เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 12 ของรัฐ จากการสำรวจสำมะโนประชากรในปี ค.ศ. 2011 เมืองมีพื้นที่เพาะปลูก 200,000 เอเคอร์ และเกษตรกรรมยังคงเป็นอาชีพหลักของประชากร ติณฏุกกัลมีพื้นที่ป่าสงวน 85 เอเคอร์
มาร์ก แอนดรูวส์

มาร์ก แอนดรูวส์ (Mark Andrews) เป็นนักมวยปล้ำอาชีพ, ผู้ประกอบการและนักดนตรีชาวเวลส์ที่ปล้ำให้กับ WWE เขายังเคยปล้ำให้กับ Total Nonstop Action Wrestling (TNA) ภายใต้ชื่อ แมนดรูวส์ (Mandrews) และเคยปล้ำอยู่สมาคมอิสระทั่วโลกเป็นเวลาหลายปี เขายังเป็นมือเบสและนักร้องนำร่วมของวงจูเนียร์
แฟร์ดีนันท์ พอร์เชอ

ดร. แฟร์ดีนันท์ พอร์เชอ  เป็นวิศวกรยานยนต์และเป็นผู้ก่อตั้งบริษัทรถพอร์เชอ เขามีชื่อเสียงจากการสร้างเชื้อเพลิงแบบเบนซินเป็นครั้งแรก รวมทั้งการประดิษฐ์ยานพาหนะไฟฟ้าไฮบริด (Hybrid electric vehicle) ที่ชื่อโลเนอร์-พอร์เชอ เป็นผู้ให้กำเนิดรถเต่าฟ็อลคส์วาเกิน, รถยนต์เมอร์เซเดส-เบนซ์ SS/SSK และการพัฒนาที่สำคัญอื่น ๆ อีกมากมายและรถยนต์พอร์เชอ นอกจากนี้พอร์เชอได้ออกแบบรถเบนซ์รุ่น Tropfenwagen ปี ค.ศ. 1923 ซึ่งเป็นรถแข่งคันแรกที่มีเครื่องยนต์ขนาดกลางรูปแบบขับล้อหลัง
ดร.พอร์เชอ เป็นผู้มีส่วนสำคัญในการขับเคลื่อนแสนยานุภาพทางบกของกองทัพเยอรมันสงครามโลกครั้งที่สอง เขามีส่วนเกี่ยวข้องในการผลิตรถถังสมรรถนะสูง เช่น วีเค 4501 (พี), ทีเกอร์ 1, ทีเกอร์ 2, เอเลฟันท์, และ มาอุส ตลอดจนระบบอาวุธอื่นอย่างระเบิดบิน วี-1 พอร์เชอเป็นสมาชิกของพรรคนาซี และได้รับการยกย่องจากพรรคว่าเป็น "วิศวกรเยอรมันผู้ยิ่งใหญ่" เขาได้รับตราอิสริยาภรณ์แห่งชาติเยอรมันสาขาศิลปะและวิทยาศาสตร์จากฮิตเลอร์, แหวนแห่งเกียรติเอ็สเอ็ส (SS-Ehrenring), และกางเขนวีรกรรมสงคราม (War Merit Cross) 
พอร์เชอได้รับการแต่งตั้งให้เข้าสู่หอเกียรติคุณมอเตอร์สปอร์ตระหว่างประเทศ (International Motorsports Hall of Fame) ในปี ค.ศ. 1996 และได้ชนะเลิศในรางวัลวิศวกรรถยนต์แห่งศตวรรษในปี ค.ศ. 1999
ซิมการ์ด

มอดูลระบุผู้เช่า หรือ มอดูลระบุผู้ใช้บริการ  หรือที่เรียกกันทั่วไปว่า ซิมการ์ด (SIM Card) คือแผงวงจรรวมสำหรับบันทึกเลขประจำตัวสากลสำหรับผู้ใช้บริการโทรศัพท์เคลื่อนที่ (International Mobile Subscriber Identity; IMSI) รหัสใช้เฉพาะตัว (Personal Identification Number; PIN) รหัสปลดล็อกรหัสใช้เฉพาะตัว (Personal Unblocking Key; PUK) ข้อมูลเข้ารหัสตามความจำเป็นสำหรับอนุญาตให้ผู้ขอรับบริการโทรศัพท์เคลื่อนที่ (รวมถึงคอมพิวเตอร์ที่มีคุณสมบัติทำงานอย่างเดียวกัน) รับบริการตามสิทธิ์ของตน โทรศัพท์เคลื่อนที่ที่ใช้ระบบจีเอสเอ็มจำเป็นต้องมีซิมการ์ด แต่ถ้าใช้ระบบซีดีเอ็มเอ ก็จำเป็นต้องใช้เฉพาะรุ่นใหม่ ๆ เท่านั้น นอกจากนี้ซิมการ์ดยังสามารถใส่ไว้ในกล้องถ่ายรูปและอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์อื่นได้
ซิมการ์ดถูกกำหนดมาตรฐานครั้งแรกโดยสถาบันมาตรฐานโทรคมนาคมยุโรป มาตรฐานหมายเลข TS 11.11 และทำขึ้นครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2534 โดยกีเซคเกอุนด์เดฟรีเอนท์ (Giesecke & Devrient) เพื่อใช้ในเครือข่ายโทรศัพท์เคลื่อนที่ของเรดิโอลินยา (Radiolinja) เมื่อมีระบบยูเอ็มทีเอสขึ้น งานกำหนดมาตรฐานจึงย้ายไปยังทรีจีพีพี สืบเนื่องมาจนปัจจุบัน
รูปแบบ.
ซิมการ์ดมีได้หลายขนาด โดยขนาดที่ใหญ่ที่สุดมีขนาดเท่าบัตรประจำตัวฝังด้วยแผงวงจรรวม ขนาดที่เล็กลงมา (กำหนดโดย มินิ ไมโคร และนาโน) ใช้ในโทรศัพท์เคลื่อนที่รุ่นที่ใหม่กว่าขึ้นตามลำดับ ปัจจุบันซิมการ์ดนิยมทำไว้บนบัตรขนาดเท่าบัตรประจำตัวแต่มีรอยปรุให้สามารถแยกออกเป็นบัตรขนาดเล็กลงเพื่อสอดลงในตัวเครื่องโทรศัพท์เคลื่อนที่ นอกจากนี้โทรศัพท์เคลื่อนที่บางรุ่นยังมีซิมการ์ดบาง ๆ ฝังไว้กับแผงวงจรพิมพ์ ตารางต่อไปนี้เป็นขนาดของซิมการ์ดที่มีใช้ตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน อักษรย่อ FF คือ form factor หรือตัวประกอบระบุการย่อส่วน ยิ่งมีค่ามาก ขนาดก็เล็กลง
ซิมการ์ดแรกสุดทีมีใช้นั้น มีขนาดเท่ากับบัตรเครดิต สำหรับใช้ติดตั้งกับโทรศัพท์เคลื่อนที่รุ่นเก่าที่มีขนาดใหญ่เทอะทะ ในเวลาต่อมาเมื่อโทรศัพท์เคลื่อนที่มีขนาดเล็กลง จึงมีการย่อส่วนซิมการ์ดลงเป็นซิมการ์ดขนาดมินิ
ซิมการ์ดขนาดไมโคร เป็นซิมการ์ดที่ออกแบบให้เล็กลงจากขนาดมินิ เพื่อใช้สอดลงในอุปกรณ์จำพวกสมาร์ตโฟนซึ่งมีพื้นที่สำหรับรองรับซิมการ์ดน้อยลง เริ่มใช้โดยสถาบันมาตรฐานโทรคมนาคมยุโรปเมื่อ พ.ศ. 2546
ซิมการ์ดขนาดนาโน เริ่มใช้เมื่อวันที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2555 มีขนาด 12.3 × 8.8 × 0.67 mm โดยลดพื้นที่พลาสติกว่างจากซิมขนาดไมโคร นอกจากนี้ยังลดความหนาลงด้วย จึงทำให้ซิมขนาดมินิและไมโครในปัจจุบันมีขนาดบางกว่าในอดีต เนื่องจากซิมการ์ดขนาดบางและหักง่าย บริษัทโทรศัพท์หลายแห่งยังคงแนะนำให้ใชิซิมการ์ดหนาเท่าเดิม
แหล่งข้อมูลอื่น.
 <ns>10</ns>
 <id>311477</id>
 <redirect title="แม่แบบ:คอมมอนส์-หมวดหมู่" />
 <revision>
 <id>4294190</id>
 <parentid>2467571</parentid>
 <timestamp>2012-09-23T09:50:13Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Octahedron80</username>
 <id>1803</id>
 </contributor>
 <comment>เปลี่ยนทางไปที่ </comment>
 <origin>4294190</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
เธียอา (พระราชธิดาในทุตโมสที่สี่)

เธียอา เป็นเจ้าหญิงชาวอียิปต์โบราณแห่งราชวงศ์ที่สิบแปด พระองค์เป็นพระราชธิดาของฟาโรห์ทุตโมสที่สี่ พระองค์ได้รับการตั้งพระนามตามพระอัยยิกาของพระองค์
มีข้อสันนิษฐานว่าพระองค์คือเจ้าหญิงที่ปรากฏบนภาพวาดในสุสานของโซเบ๊คโฮเทป (ทีที 63) และมีโถคาโนปิกของพระองค์ถูกพบในหุบเขาราชินี
พระองค์สิ้นพระชนม์ในระหว่างการครองราชย์ของฟาโรห์อเมนโฮเทปที่สาม ซึ่งเป็นพระเชษฐาของพระองค์ ตอนนี้ยังไม่ทราบสถานที่ฝังศพเดิมของพระองค์ พระศพของพระองค์ถูกฝังอยู่ในราชวงศ์ที่ยี่สิบเอ็ดใน Sheikh Abd el-Qurna พร้อมกับมัมมี่ของเจ้าหญิงอีกหลายพระองค์ เช่น อเมนเนโมเพต และ เพเตปิฮู ซึ่งอาจเป็นพระขนิษฐาของพระองค์ เจ้าหญิงเนเบตธีอา
เป็นพระราชนัดดาของพระองค์และเจ้าหญิงทาทาอู, เฮนูตินู, เมริทพทาห์, ซิทฮอริ และ วิไอย์ หลุมฝังศพถูกค้นพบในปี พ.ศ. 2400
โสดเหงาเป็นล็อบสเตอร์

โสดเหงาเป็นล็อบสเตอร์  เป็นภาพยนตร์ตลกร้ายแนวดิสโทเปียแบบแอบเสิร์ด โดยมี Yorgos Lanthimos เป็นผู้กำกับ ร่วมเขียนบท และร่วมอำนวยการสร้าง ในโลกของภาพยนตร์เรื่องนี้ เหล่าคนโสดจะได้รับโอกาสเป็นเวลา 45 วัน ที่จะหาคู่รักให้พบ ไม่เช่นนั้นจะถูกทำให้กลายเป็นสัตว์ นำแสดงโดย Colin Farrell รับบทหนุ่มที่เพิ่งกลายเป็นโสด ต้องพยายามตามหาใครสักคนเพื่อจะยังคงอยู่เป็นมนุษย์
ริกะ อิชิเกะ

ริกะ อิชิเกะ (เกิด 4 เมษายน พ.ศ.2532) (อักษรโรมัน: Ishige Rika) เป็นนักต่อสู้แบบผสมหญิงลูกครึ่งไทย-ญี่ปุ่น ที่ได้รับการถือว่าเป็นนักสู้แบบผสมหญิงชาวไทยคนแรกในสังเวียน MMA ระดับอาชีพ
นอกจากนี้ เธอยังเป็นผู้ฝึกสอนศิลปะการต่อสู้แบบผสม รวมถึงเป็นผู้ฝึกสอนมวยไทย
ประวัติ.
ริกะ อิชิเกะ เกิดวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2532 เกิดและเติบโตที่ประเทศไทย เธอเริ่มฝึกศิลปะการต่อสู้ทั้งไอกิโด, คาราเต้ และเทควันโด ตั้งแต่อายุ 9 ขวบ ภายหลังได้พักช่วง เพื่อให้ความสำคัญต่อการศึกษา โดยสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีจากสถาบันการบินพลเรือน และทำงานออฟฟิศประมาณปีเศษ ก่อนที่จะลาออกมาเนื่องด้วยความสนใจด้านกีฬามากกว่า
วันที่ 11 มีนาคม พ.ศ. 2560 ริกะเข้าแข่งขันในศึกวันแชมเปียนชิพ: วอริเออร์คิงดอม ณ อิมแพ็ค อารีน่า เมืองทองธานี ซึ่งถือเป็นการต่อสู้ในสังเวียนระดับอาชีพครั้งแรกของเธอ โดยเป็นฝ่ายชนะออเดรย์ลอรา โบนิเฟซ ซึ่งเป็นนักเทควันโดสายดำชาวมาเลเซีย ในยกที่ 1
ต่อมา ในวันที่ 26 พฤษภาคม ของปีเดียวกัน เธอได้เข้าแข่งขันรายการวันแชมเปียนชิพ: ไดนาสตีออฟฮีโรส์ ที่จัดขึ้น ณ สนามกีฬาในร่มสิงคโปร์ ประเทศสิงคโปร์ โดยเป็นฝ่ายชนะนิตา เดีย จากประเทศอินโดนีเซีย ด้วยท่าเฮดล็อก จนอีกฝ่ายขอยอมแพ้
ส่วนวันที่ 5 สิงหาคม ของปีดังกล่าว ริกะเป็นฝ่ายแพ้ต่อโจมารี ตอร์เรส ซึ่งเป็นนักสู้ชาวฟิลิปปินส์ ในศึกวันแชมเปียนชิพ: วอริเออร์คิงดอม ที่จัดขึ้น ณ โคไทอารีนา มาเก๊า ในยกที่ 2 ส่วนในวันที่ 9 ธันวาคม เธอเป็นฝ่ายชนะโรม ตรินิแดด ซึ่งเป็นนักสู้ชาวฟิลิปปินส์เช่นกัน ด้วยการหักรัดให้คู่ต่อสู้ยอมจำนน ในยกที่ 2 ของรายการวัน: วอริเออร์ออฟเดอะเวิลด์ ที่จัดขึ้น ณ อิมแพ็ค อารีน่า เมืองทองธานี
ริกะเคยสวมชุด"โกไคพิงค์" จาก"ขบวนการโจรสลัด โกไคเจอร์" และ"ชุนลี" จาก"สตรีทไฟท์เตอร์" ในช่วงเปิดตัว
ชีวิตส่วนตัว.
ริกะ อิชิเกะ มีบิดาเป็นผู้ฝึกสอนยูโดชาวญี่ปุ่น ซึ่งเสียชีวิตแล้ว ส่วนมารดาเป็นชาวไทย ริกะมีพี่น้อง 3 คน โดยเธอเป็นลูกสาวคนกลาง นอกจากนี้ เธอยังมีพี่สาวเป็นอายุรแพทย์ที่ได้รับการฝึกวิชาเทควันโด
ด้านชีวิตคู่ ริกะคบหากับชนนภัทร วิรัชชัย (ครูตอง) ซึ่งเป็นผู้ฝึกสอนของเธอ
ตานดำ

ตานดำ (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Diospyros montana") หรือ ตานส้าน, ถ่านไฟผี, มะเกลือป่า หรือ มะตูมดำ เป็นพืชในสกุลมะพลับ กระจายพันธุ์ในอินเดียถึงเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ลักษณะเป็นไม้ยืนต้น สูงได้ถึง 15 เมตร ลำต้นและกิ่งมีหนาม ใบเป็นใบเดี่ยวเรียงสลับ รูปไข่กลับถึงรูปรี ยาว 2-12 เซนติเมตร ปลายใบเรียวแหลม โคนใบเว้าคล้ายรูปหัวใจ แผ่นใบมีขนสั้นนุ่มทั้งสองด้าน ดอกแยกเพศอยู่ต่างต้น ดอกเพศผู้ กลีบเลี้ยงรูประฆัง มี 4 กลีบ โคนเชื่อมติดกันเป็นหลอดรูปถ้วย ปลายแยก 4 แฉก มีสีเขียว กลีบดอกรูปคนโทสีเหลือง ยาว 0.8-1 เซนติเมตร มี 4 กลีบ มีเกสรเพศผู้ 14-20 อัน ดอกเพศเมียออกเดี่ยว ๆ มีกลีบเลี้ยงและกลีบดอกเหมือนดอกเพศผู้ รังไข่มี 8 ช่อง ก้านเกสรเพศเมียมี 4 อัน มีเกสรเพศผู้ที่เป็นหมัน 4-12 อัน ผลเป็นผลสดทรงกลม เส้นผ่านศูนย์กลาง 1-3 เซนติเมตร กลีบเลี้ยงบานออกหรือพับงอกลับ เมื่อแก่มีสีเหลือง ผลมีพิษใช้เบื่อปลาและนำมาย้อมสีได้ เปลือกต้นมีสรรพคุณลดไข้และแก้อักเสบ
ไอน์ซีเดิลน์

ไอน์ซีเดิลน์  เป็นเทศบาลและเขตในรัฐชวีทซ์ ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ มีโบสต์คริสต์ที่ชื่อเสียง คือ โบสถ์ไอน์ซีเดิลน์ (Einsiedeln Abbey) ก่อสร้างในศตวรรษที่ 10 ไอน์ซีเดิลน์ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำแอลป์ เมืองมีประชากร 15,361 คน (ข้อมูล 31 ธันวาคม ค.ศ. 2016)
รหัสสากลประจำอุปกรณ์เคลื่อนที่

รหัสสากลประจำอุปกรณ์เคลื่อนที่ หรือไอมี  หรือที่นิยมอ่านว่า อีมี เป็นเลขประจำตัว 15 หลัก สำหรับใช้กำกับอุปกรณ์เคลื่อนที่ อาทิ โทรศัพท์เคลื่อนที่ มักกำหนดตายตัวสำหรับโทรศัพท์เคลื่อนที่ชนิดทรีจีพีพี และไอเดน โดยพิมพ์ไว้ที่ฉลากกำกับตัวเครื่องด้านหลังแบตเตอรี่ หรืออาจจะดูผ่านทางหน้าจอโดยกด *#06# เลขไอมีสามารถใช้หยุดยั้งไม่ให้เครื่องโทรศัพท์ทำงานหากถูกลักขโมย ไม่ว่าจะเปลี่ยนซิมการ์ดหรือไม่ก็ตาม โดยเจ้าของโทรศัพท์ที่หายมีหน้าที่แจ้งต่อผู้ให้บริการเครือข่ายดำเนินการอายัด อย่างไรก็ตามในปัจจุบัน เลขมาตรฐานสากลประจำอุปกรณ์เคลื่อนที่สามารถเปลี่ยนแปลงได้ด้วยเทคนิคเฉพาะ แม้ว่าจะเป็นการกระทำผิดกฎหมายในบางประเทศ เช่น สหราชอาณาจักร ตามพระราชบัญญัติว่าด้วยการโปรแกรมซ้ำโทรศัพท์เคลื่อนที่ พ.ศ. 2545 ด้วยเหตุนี้ ปัจจุบันจึงนิยมใช้การยกเลิกซิมการ์ดเดิมและออกซิมการ์ดใหม่สำหรับนำไปใส่ลงในอุปกรณ์ทดแทนซึ่งไม่ยุ่งยากและได้ผลดีกว่า
เลขไอมีไม่ใช้ในการกำหนดเลขหมายโทรศัพท์หรือระบุตัวผู้ใช้บริการ ซึ่งเป็นหน้าที่ของรหัสสากลประจำผู้ใช้บริการอุปกรณ์เคลื่อนที่
โครงสร้างและรูปแบบของเลขไอมี และ ไอมีเอสวี (IMEI software version).
ตามมาตรฐานของทรีจีพีพี TS 23.003 และเอกสารของสมาคมจีเอสเอ็ม TS.06 เลขมาตรฐานสากลประจำอุปกรณ์เคลื่อนที่ มี 15 หลัก โดย 8 หลักแรกเป็นรหัสประจำรุ่นและแหล่งผลิต เรียกว่า Type Allocation Code ในจำนวน 8 หลักนี้ สองหลักแรกเป็นรหัสผู้แจ้ง (reporting body) ซึ่งมีหน้าที่รับแจ้งการผลิตโทรศัพท์มือถือรุ่นใหม่ หกหลักหลังเป็นรหัสผู้ผลิตและรุ่น เลขมาตรฐานสากลฯ 6 หลักต่อมาเป็นรหัสเฉพาะเครื่อง ต่อท้ายด้วยรหัสตรวจสอบหรือเช็กซัม คำนวณโดยใช้ขั้นตอนวิธีของลุห์น (Luhn algorithm) ส่วนเลขมาตรฐานสากลประจำอุปกรณ์เคลื่อนที่แบบซอฟต์แวร์ มี 16 หลัก โดย 8 หลักแรกระบุรุ่นและแหล่งผลิตของอุปกรณ์ ส่วนที่เหลือเป็นรหัสเฉพาะเครื่อง
การตรวจเลขตรวจสอบ (หลักที่ 15) ทำได้โดยขั้นตอนวิธีของลุห์น ดังนี้
ถ้าไม่ต้องการตรวจสอบแต่ต้องการคำนวณหาเลขตรวจสอบ ก็สามารถทำได้โดยให้เลขสุดท้ายเป็นตัวแปรไม่ทราบค่า
ตัวอย่างเช่น IMEI 49015420323751
จากตาราง หากต้องการให้ 52 + x หารด้วย 10 ลงตัว จะต้องให้ x = 8 ดังนั้นรหัสมาตรฐานสากลประจำอุปกรณ์เคลื่อนที่คือ 490154203237518
กระบี่คลั่งฟ้า

กระบี่คลั่งฟ้า หรืออีกชื่อหนึ่ง กระบี่โหดคลั่งฟ้า  เป็นละครโทรทัศน์ที่สร้างขึ้นใน ค.ศ. 2004 นำแสดงโดย จาง จื้อหลิน, จง ฮั่นเหลียง ออกอากาศทางช่อง ซีทีวี (CTV) ในจีน ส่วนในไทย จะออกอากาศที่ช่อง 3 แฟมิลี่ ต่อจากละครเรื่อง มังกรหยก ศึกสองจ้าวยุทธจักร เริ่มออกอากาศตอนแรกในวันที่ 27 กันยายน พ.ศ. 2560 
เนื้อเรื่องย่อ.
ชีเส้าซัง ฉายา มังกรเทพนพเก้า ผู้นำค่ายเหลียนหยุน ทุกคนที่ได้พบ ชีเส้าซังจะต้องชื่นชอบและยินดีเป็นสหาย กู้ซีเจา เป็นชาวยุทธนิรนาม แต่มีวรยุทธเป็นเลิศ และมีความรู้ความสามารถมาก ทำให้ชีเส้าซังเลื่อมใสในตัวกู้ซีเจาเป็นอันมาก มีเพียงเอี้ยนหมิงเจิ้งพี่สามแห่งค่ายเหลียนหยุนเท่านั้นที่สงสัยฐานะที่แท้จริงของกู้ซีเจา ในวันที่กู้ซีเจาทำพิธีเพื่อเข้าสู่ค่ายเหลียนหยุน เอี้ยนหมิงเจิ้งวางแผนให้มู่จิ่วผิงน้องแปดไม่ได้เข้าร่วมพิธี เพื่อไม่ให้พี่น้องในค่ายต้องตายกันหมด ขณะที่กู้ซีเจากำลังทำพิธีอยู่นั่นเอง ทันใดนั้นเองกู้ซีเจาก็ชักกระบี่ ออกมาฆ่าพี่น้องในค่ายเหลียนหยุน กู้ซีเจากล่าวหาชีเส้าซังว่าสมคบคิดกับเมืองเหลียว ที่แท้กู้ซีเจาได้รับคำสั่งลับจากอำมาตย์ฟู่จงซูให้ตีสนิทชีเส้าซัง เพื่อช่วงชิงกระบี่นี่สุ่ยหานที่เลื่องลือไปทั่วยุทธภพมาให้ได้
มุฮัมมัด บิน ซัลมาน

สมเด็จเจ้าฟ้าชายมุฮัมมัด บิน ซัลมาน บิน อับดุลอะซีซ อาล ซะอูด (พระราชสมภพ 31 สิงหาคม 2528) เป็นสมาชิกพระบรมวงศานุวงศ์ดำรงตำแหน่งพระอิสริยยศมกุฎราชกุมารแห่งซาอุดีอาระเบีย นายกรัฐมนตรีแห่งซาอุดีอาระเบีย และทรงเคยดำรงตำแหน่งรองนายกรัฐมนตรี และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมที่อายุน้อยที่สุดในโลกจนกระทั่งปี 2565 มุฮัมมัด บิน ซัลมานยังเป็นประธานสภาเพื่อกิจการเศรษฐกิจและการพัฒนา มีการกล่าวถึงพระองค์ว่าทรงเป็นอำนาจเบื้องหลังราชบัลลังก์ของสมเด็จพระราชาธิบดีซัลมานพระราชบิดา พระองค์ได้รับแต่งตั้งเป็นมกุฎราชกุมารในเดือนมิถุนายน 2560 หลังพระราชชนกตัดสินพระทัยถอดมุฮัมมัด บิน นาเยฟ ออกจากตำแหน่งทั้งหมด ทำให้พระองค์ได้รับการสถานะขึ้นเป็นรัชทายาทโดยชอบธรรม
พาราไดซ์เพเพอส์

พาราไดซ์เพเพอร์ส์  เป็นชุดเอกสารอิเล็กทรอนิกส์ลับ 13.4 ล้านฉบับ ที่เกี่ยวข้องกับการลงทุนนอกฝั่งซึ่งรั่วไหลสู่หนังสือพิมพ์เยอรมัน "ซึดดอยท์เชอไซทุง" หนังสือพิมพ์ดังกล่าวแบ่งปันข้อมูลกับกลุ่มนักหนังสือพิมพ์สืบสวนระหว่างประเทศ (International Consortium of Investigative Journalists) และรายละเอียดบางส่วนต่อสาธารณะในวันที่ 5 พฤศจิกายน 2560 เอกสารดังกล่าวมาจากบริษัทกฎหมายนอกฝั่ง แอปเปิลบาย ผู้จัดหาบริการบริษัท เอสเตราและเอเชียซิตีทรัสต์ และสำนักทะเบียนธุรกิจในเขตอำนาจภาษี 19 เขต เอกสารเหล่านี้มีชื่อบุคคลและบริษัทกว่า 120,000 คน และบริษัท ในบรรดาผู้ที่ถูกเปิดเผยชื่อได้แก่ พระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2, ควน มานูเอล ซานโตส ประธานาธิบดีโคลัมเบีย และวิลเบอร์ รอส รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์สหรัฐ
ปุเณ

ปุเณ (เทวนาครี: पुणे; Pune) หรือ ปูณา (Poona) เป็นเมืองใหญ่ที่สุดเป็นอันดับ 2 ของรัฐมหาราษฏระ ประเทศอินเดีย และเป็นเมืองที่มีประชากรมากที่สุดอันดับ 7 ของประเทศ ตั้งอยู่เหนือระดับน้ำทะเล 560 เมตร บนที่ราบสูงเดคคาน บนฝั่งขวาของแม่น้ำมุธา (Mutha) ปุเณเป็นเมืองบริหารของเขตปุเณและเคยเป็นศุนย์กลางอำนาจของจักรวรรดิมราฐาซึ่งสถาปนาโดยจักรพรรดิศิวาจี ในศตวรรษที่ 18 ปุเณเป็นเมืองศูนย์กลางการเมืองของอนุทวีปอินเดีย มีตำแหน่งเปศวร (Peshwas) เทียบเท่านายกรัฐมนตรีของจักรวรรดิมราฐา
อาจถือได้ว่าเมืองปุเณเป็นเมืองหลวงด้านวัฒนธรรมของรัฐมหาราษฏระ ยังเป็นที่รู้จักในชื่อ "ออกซฟอร์ดแห่งตะวันออก" เนื่องจากมีสถาบันการศึกษาหลายแห่งในเมือง ยังได้เกิดเป็นแหล่งด้านการศึกษาที่สำคัญในหลายทศวรรษที่ผ่านมา โดยเกือบครึ่งหนึ่งของนักศึกษานานาชาติของประเทศ ศึกษาที่ปุเณ ตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1950, 1960 ปุเณเป็นฐานทางเศรษฐกิจแบบเก่า โดยยังคงมีอุตสาหกรรมแบบเก่าดำเนินอยู่ เมืองยังเป็นที่รู้จักในการผลิตรถยนต์ เช่นเดี่ยวกับสถาบันวิจัยด้านเทคโนโลยีสารสนเทศ, การศึกษา, การจัดการและการฝึกสอน ที่ได้รับความสนใจจากนักศึกษาและผู้ประกอบอาชีพในอินเดีย เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ตะวันออกกลางและแอฟริกา วิทยาลัยหลายแห่งในปุเณมีโครงการนักเรียนแลกเปลี่ยนกับยุโรป เกมแบดมินตันได้รับการพัฒนาในปุเณรวมถึงเกม "ปูณา" (Poona)
ปุเณยังเป็นหนึ่งในเมืองที่เติบโตเร็วที่สุดในภูมิภาคเอเชียแปซิฟิก ‘Mercer 2017 Quality of Living Rankings’ ประเมินคุณภาพชีวิตมากกว่า 440 เมืองทั่วโลก จัดให้เมืองปุเณอยู่อันดับ 145 เป็นอันดับ 2 รองจากไฮเดอราบาดที่อันดับ 144
เซเวรอดวินสค์

เซเวรอดวินสค์ (#เปลี่ยนทาง ,) เป็นเมืองของประเทศรัสเซีย ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของแคว้นอาร์ฮันเกลสค์, ประเทศรัสเซีย, ตั้งอยู่ที่ ดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำนอร์ทเทิร์นดวีนา ทางตะวันตกของเมืองอาร์ฮันเกลสค์ เมืองการปกครองส่วนท้องถิ่นหลักของแคว้น จากการสำรวจสำมะโนของรัสเซียในปี 2010 เซเวรอดวินสค์มีประชากรทั้งหมด 192,353 คน ที่นี้ยังเป็นที่ตั้งของฐานทัพเรือ (โดยเฉพาะเรือดำน้ำในยุคโซเวียต) เซเวรอดวินสค์เป็นเมืองที่มีการจำกัดการเข้าและออกโดยสำหรับชาวต่างชาติจำเป็นต้องมีบัตรผ่านพิเศษ
เหตุการณ์ 12-3

เหตุการณ์ 12-3  หรือในโปรตุเกสเรียก การจลาจล 1-2-3  เป็นการจลาจลในมาเก๊า เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 3 ธันวาคม ค.ศ. 1966 โดยได้รับอิทธิพลจากการปฏิวัติทางวัฒนธรรมในประเทศจีน ชื่อเหตุการณ์ดังกล่าวมาจากวันที่เกิดเหตุ
ในปี ค.ศ. 1966 ชาวเมืองบนเกาะไทปาพยายามขออนุญาตเปิดโรงเรียนเอกชนที่สนับสนุนโดยองค์กรฝ่ายซ้าย ถึงแม้จะได้รับการจัดสรรที่ดินจากเจ้าหน้าที่ แต่กระบวนการจัดตั้งโรงเรียนที่ล่าช้าและไม่ได้รับคำตอบจากเจ้าหน้าที่ ทำให้ชาวเมืองตั้งโรงเรียนขึ้นเองโดยที่ยังไม่ได้รับอนุญาต ในเดือนพฤศจิกายน ปีเดียวกัน เจ้าหน้าที่สั่งระงับการก่อสร้างโรงเรียน นำไปสู่การปะทะกันระหว่างชาวเมืองกับตำรวจมาเก๊า มีผู้บาดเจ็บกว่า 40 คน
ต่อมามีกลุ่มนักศึกษาและคนงานเดินขบวนที่ทำเนียบรัฐบาลมาเก๊า จนถึงวันที่ 3 ธันวาคม ปีเดียวกัน กลุ่มยุวชนแดงเริ่มก่อการจลาจล ด้านรัฐบาลประกาศจับกลุ่มผู้ชุมนุม ทำให้สถานการณ์ยิ่งรุนแรงขึ้น มีการทำลายสถานที่ต่าง ๆ เช่น อนุสาวรีย์วีเซ็งตือ นีกูเลา ดือ มึชกีตา ที่จัตุรัสซือนาดู, ทำลายภาพเหมือนของอดีตผู้ว่าการที่ศาลากลางและเผาหนังสือและบันทึกของทางการ ภายหลังมีการประกาศกฎอัยการศึก จากเหตุดังกล่าวทำให้มีผู้เสียชีวิต 8 คน บาดเจ็บ 212 คน
หลังเหตุการณ์ดังกล่าว ชาวจีนในมาเก๊าประกาศ "3 ไม่" เพื่อต่อต้านรัฐบาล ได้แก่ ไม่จ่ายภาษี, ไม่ให้บริการ และไม่ขายสินค้าให้ชาวโปรตุเกส ในเดือนมกราคม ค.ศ. 1967 ผู้ว่าการมาเก๊าแสดงความเสียใจต่อเหตุการณ์ดังกล่าวที่สภาหอการค้าจีน เหตุการณ์ดังกล่าวทำให้อำนาจของโปรตุเกสในมาเก๊าเสื่อมลงและจีนแผ่นดินใหญ่ขึ้นมามีอำนาจแทน อิทธิพลของจีนแผ่นดินใหญ่ทำให้กิจกรรมของพรรคก๊กมินตั๋งบนเกาะมาเก๊าถูกสั่งห้าม
พีระมิดที่ไม่เสร็จแห่งอะบูศีร

พีระมิดที่ไม่เสร็จแห่งอะบูศีร คือที่ฝังพระศพของฟาโรห์เชปเซสคาเรแห่งอียิปต์โบราณซึ่งถูกทิ้งร้างหลังจากเริ่มก่อสร้างในราชวงศ์ที่ 5 อียิปต์โบราณซึ่งตั้งอยู่ในอะบูศีร ฟาโรห์เชปเซสคาเรเป็นกษัตริย์ฟาโรห์ทีี่คนส่วนมากไม่ค่อยรู้จัก แต่เป็นที่รู้จักจากรูปปั้นตราประทับที่ฝังพระศพของเนเฟอร์อิร์คาเร จนฟาโรห์เชปเซสคาเรได้รับการเสนอว่าเป็นผู้สร้างพีระมิด
การสำรวจ.
พีระมิดที่ไม่เสร็จแห่งอะบูศีรนี้ได้รับการค้นพบครั้งแรกเมื่อต้นปีพ.ศ. 2523 โดยทีมนักโบราณคดีชาวเช็กซึ่งนำโดยมิโรสา วาเนอร์ ซึ่งสังเกตเห็นพื้นผิวที่เรียบและหลุม ไม่สามารถหาองค์ประกอบเพิ่มเติมของส่วนประกอบ
พีระมิด.
การก่อสร้างโครงสร้างพีระมิดที่วางแผนจริงยังไม่เริ่มต้นมีเพียงเฉพาะการปรับระดับพื้นที่ภูมิประเทศให้เป็นพื้นที่ราบและเหลี่ยมเท่านั้น ในช่วงกลางของพื้นที่ที่มีการปรับระดับคือหลุมรูปตัว T ซึ่งจะมีการติดตั้งที่ฝังพระศพและทางเข้า
ขนาดของพื้นที่มีขนาดใกล้เคียงกับพีระมิดเนเฟอร์อิร์คาเร (105 ม. x 105 ม.) และด้วยเหตุนี้จึงได้คิดว่าเป็นพีระมิดที่ใหญ่เป็นอันดับสองของอะบูศีร
เทศกาลอารีรัง

เทศกาลการแสดงและร่ายรำอันยิ่งใหญ่ (เกาหลี: ) หรือที่รู้จักกันในชื่อ อารีรังแมสส์เกมส์ หรือ เทศกาลอารีรัง เป็นการแสดงยิมนาสติกและการร่ายรำ ซึ่งจะจำขึ้นเป็นประจำในสนามกีฬารึงนาโด 1 พฤษภาคม กรุงเปียงยาง ประเทศเกาหลีเหนือ โดยการแสดงนี้จะเริ่มแสดงในช่วงต้นเดือนสิงหาคมและปิดงานลงในวันที่ 10 กันยายนของทุกปี
โดยสำนักข่าวรัสเซีย "ตัสส์" (TASS) ได้เปิดเผยว่าเทศกาลอารีรังเป็นเทศกาลการแสดงและยิมนาสติกซึ่งเป็นการบอกเล่าเรื่องราวเกี่ยวกับประเทศเกาหลี ประเทศทางตะวันออกที่มีความสงบเสงี่ยมในตอนเช้า และเรื่องราวประวัติศาสตร์แห่งความเศร้าและต้องสู้จนกลับมายื่นหยัดได้ด้วยเพลงอารีรัง ซึ่งการแสดงนี้ยิ่งใหญ่จนถึงขั้นได้รับขนานนามจากบันทึกสถิติโลกกินเนสส์ว่าเป็นการแสดงกายกรรมที่ใหญ่ที่สุดในโลก
ประวัติ.
ชื่อของเทศกาลนั้นเอามาจาก "อารีรัง" ซึ่งเป็นเพลงพื้นบ้านเกาหลีที่เกี่ยวกับการจากลาจากคนรัก หรือสงคราม
เทศกาลนี้จัดขึ้นทุกปี ตั้งแต่ พ.ศ. 2545 ถึง 2556 ยกเว้นปี 2548 เทศกาลนี้ไม่ได้จัดใน พ.ศ. 2557 ถึง 2560 อีกทั้งในช่วงหลังนี้ทางการเกาหลีเหนือได้เริ่มมีการอนุญาตให้นักท่องเที่ยวชาวต่างชาติสามารถเข้ารับชมเทศกาลนี้ได้
เทศกาลนี้ถูกกลับมาหลังจากหายไปใน 5 ปี ที่เกิดขึ้นจากวันที่ 9 กันยายน ถึงวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2561 ปัจจุบันนี้ถูกเปลี่ยนชื่อเทศกาลว่า "ปิตุภูมิรุ่งโรจน์" (빛나는 조국) พ.ศ. 2561 และ "ประเทศของประชาชน" (인민의 나라) พ.ศ. 2562
ใน พ.ศ. 2564 ไม่มีการจัดเทศกาลนี้
ผู้มีส่วนร่วมในการแสดง.
ผู้แสดงนั้นจะเริ่มมีการคัดเลือกเด็กตั้งแต่อายุ 5 ขวบขึ้นไปโดยเลือกจากระดับทักษะการแสดง เมื่อถูกเลือกให้เป็นผู้แสดงแล้วเด็ก ๆ เหล่านั้นก็จะได้ทำหน้าที่นี้ไปจนกว่าจะเกษียณอายุหรือโดนปลดออก โดยเด็กเหล่านั้นจะถูกเลือกจากโรงเรียน 8 แห่งในกรุงเปียงยางซึ่งแต่ละโรงเรียนจะมีสีเป็นสัญลักษณ์ดังนี้
สถิติโลก.
ในเดือนสิงหาคม 2550 เทศกาลอารีรังนั้นได้รับการบันทึกสถิติจากบันทึกสถิติโลกกินเนสส์ว่าเป็นการแสดงกายกรรมที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลก โดยมีผู้ร่วมแสดงทั้งหมด 100,090 คน
พันธมิตรอังกฤษ-ญี่ปุ่น

พันธมิตรอังกฤษ-ญี่ปุ่น (ญี่ปุ่น: 日英同盟 "นิชิเอ-โดเม") หรือชื่ออย่างเป็นทางการคือ ข้อตกลงพันธไมตรีระหว่างบริเตนใหญ่และญี่ปุ่นฉบับที่หนึ่ง ได้รับการลงนามในกรุงลอนดอนเมื่อวันที่ 30 มกราคม ค.ศ. 1902 การลงนามในข้อตกลงฉบับนี้ถูกมองว่าเป็นการสิ้นสุดนโยบายการโดดเดี่ยวอย่างสง่างามของอังกฤษ ข้อตกลงพันธไมตรีฉบับนี้ได้รับการต่อสัญญาในปี 1905 และ 1911 อย่างไรก็ตาม ในปี 1921 อังกฤษและญี่ปุ่นไม่ต่อสัญญากัน ทำให้พันธมิตรนี้สิ้นสุดลงในปีค.ศ. 1923
ความเป็นไปได้ที่ญี่ปุ่นและอังกฤษจะเป็นพันธมิตรกัน เริ่มจากการที่เมื่อญี่ปุ่นมีชัยในสงครามจีน-ญี่ปุ่นครั้งที่หนึ่ง ในปี 1895 มหาอำนาจยุโรปได้แก่ฝรั่งเศส, เยอรมัน และรัสเซีย ได้ออกมาต่อต้านการเข้าครอบครองคาบสมุทรเหลียวตงของญี่ปุ่น ซึ่งเรียกเหตุการณ์นี้ว่าการแทรกแซงสามฝ่าย ซึ่งอังกฤษปฏิเสธเข้าร่วมการแทรงแทรงดังกล่าว นอกจากนี้ อังกฤษยังมีส่วนช่วยญี่ปุ่นในการปราบกบฎนักมวยระหว่างปี 1899 ถึง 1901 หนังสือพิมพ์ "เดอะไทมส์" และ "เทลิกราฟ" ของอังกฤษ ตลอดจนหนังสือพิมพ์ "ไมนิชิ" และ "โยะมิอุริ" ของญี่ปุ่นต่างออกมาสนับสนุนให้ทั้งสองประเทศเป็นพันธมิตรกัน ในที่สุดก็นำไปสู่การเจรจาขึ้นในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1901 และลงนามในปี 1902
พันธมิตรนี้ได้รับการประกาศเมื่อวันที่ 12 กุมภาพันธ์ 1902 ซึ่งรัสเซียก็พยายามจัดตั้งพันธมิตรกับเยอรมันและฝรั่งเศสเป็นการตอบโต้แต่ถูกเยอรมันปฏิเสธ ในวันที่ 16 มีนาคม 1902 ฝรั่งเศสและรัสเซียก็ลงนามในกติกาสัญญาระหว่างกัน ในขณะที่จีนและสหรัฐอเมริกาก็ได้คัดค้านพันธมิตรอังกฤษ-ญี่ปุ่นอย่างหนัก
ดาร์ปา

สำนักโครงการวิจัยขั้นสูงด้านกลาโหม  หรือ DARPA คือหน่วยงานภายใต้กระทรวงกลาโหมสหรัฐที่มีหน้าที่พัฒนาเทคโนโลยีใหม่สำหรับการใช้งานทางทหาร
หน่วยงานดังกล่าวถูกตั้งขึ้นในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1958 โดยประธานาธิบดี ดไวต์ ดี. ไอเซนฮาวร์ ในชื่อสำนัก Advanced Research Projects Agency (ARPA) หลังจากการปล่อยดาวเทียมสปุตนิก 1ของโซเวียตในปี ค.ศ. 1957 ตั้งแต่เริ่มก่อตั้ง ภารกิจของหน่วยงานนี้คือการทำให้แน่ใจว่าสหรัฐอเมริกาจะไม่พบกับเทคโนโลยีที่ไม่รู้จัก ดาร์ปากำหนดและดำเนินโครงการวิจัยและพัฒนาโดยทำงานร่วมกับหุ้นส่วนในวงวิชาการ ในวงอุตสาหกรรม และในวงรัฐบาล เพื่อขยายขอบเขตของความรู้และเทคโนโลยี มากไปกว่าความต้องการปัจจุบันของกองทัพสหรัฐ
โครงการที่ได้รับทุนสนับสนุนจากดาร์ปามีส่วนสำคัญในการจัดหาเทคโนโลยีที่ไม่ใช่ทางการทหาร เช่นเครือข่ายคอมพิวเตอร์และรากฐานของอินเทอร์เน็ต รวมไปถึง ส่วนต่อประสานกราฟิกกับผู้ใช้ (GUI) ในเทคโนโลยีสารสนเทศ
ดาร์ปาเป็นอิสระจากหน่วยงานวิจัยและพัฒนาอื่นๆ ทางการทหารและรายงานตรงต่อฝ่ายบริหารของกระทรวงกลาโหม
ยูจีน (นักมวยปล้ำ)

นิโคลัส เดวิด ดินส์มอร์ (Nicholas David Dinsmore; 17 ค.ศ. 1975(1975--)) เป็นนักมวยปล้ำอาชีพและผู้ผลิตชาวอเมริกัน เขาเป็นที่รู้จักดีใน World Wrestling Entertainment (WWE) ในนาม ยูจีน (Eugene) อดีตแชมป์ World Tag Team Champion ร่วมกับ William Regal เขาเคยปล้ำให้กับ Ohio Valley Wrestling (OVW) เป็นทั้งนักมวยปล้ำและผู้ฝึกสอน อดีตแชมป์ OVW Heavyweight Champion 10 สมัย และ OVW Southern Tag Team Champion 11 สมัย (สมัยแรกร่วมกับ Flash Flanagan) เขายังปล้ำให้กับสมาคมอิสระทั่วไป
หอจดหมายเหตุภาพถ่ายและภาพยนตร์รัฐรัสเซีย

รัฐหอจดหมายเหตุภาพยนตร์ภาพถ่ายและเอกสารรัสเซีย , หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ หอจดหมายเหตุคราสโนกรอสค์, อักษรย่อ RGAKFD  เป็นสถานที่เก็บภาพยนตร์ข่าวและภาพถ่าย ตั้งอยู่ที่เมือง คราสโนกรอสค์, แคว้นมอสโก, ประเทศรัสเซีย หอจดหมายเหตุมีภาพถ่ายเกือบประมาณ 1 ล้านภาพ และภาพยนตร์ข่าวตั้งแต่ปี 1919 ถึงปี 1985 ในสภาพสมบูรณ์ และเอกสารทางการเมือง, การทหาร และ อื่น ๆ ในยุคสหภาพโซเวียต
เอเลอฟันท์

<ns>10</ns>
 <id>369535</id>
 <revision>
 <id>10245376</id>
 <parentid>6729231</parentid>
 <timestamp>2022-08-13T03:23:15Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>RidJasper</username>
 <id>361203</id>
 </contributor>
 <origin>10245376</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
พันท์เซอร์เยเกอร์ ทีเกอร์" (เพ)  หรือที่เรียกว่า เอเลอฟันท์" (ความหมาย "เจ้าช้าง") เป็นรถถังพิฆาตหนักถูกใช้งานโดยกองทัพเวร์มัคท์แห่งเยอรมนีในฐานะ "พันท์เซอร์เยเกอร์" ("Panzerjäger") หรือปืนต่อสู้รถถังแบบเคลื่อนที่ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง
มาร์ก เวบบ์

มาร์ก เพรสตัน เวบบ์  เกิดเมื่อวันที่ 31 สิงหาคม ค.ศ. 1974 เป็นผู้กำกับภาพยนตร์ชาวอเมริกัน เขาได้เปิดตัวในการกำกับภาพยนตร์เรื่องแรกแนวดราม่าคอมเมดี้เรื่อง "ซัมเมอร์ของฉัน 500 วัน ไม่ลืมเธอ" และได้กำกับการภาพยนตร์รีบูตสไปเดอร์แมนในปี 2012 ด้วยภาพยนตร์เรื่อง "ดิ อะเมซิ่ง สไปเดอร์-แมน" และภาคต่อ "" ในปี 2014 และปี 2017 เขากำกับภาพยนตร์ดราม่าเรื่อง "อัจฉริยะสุดดวงใจ" และ "ถ้าเหงา แล้วเรารักกันได้ไหม"
ผลตอบรับ.
ผลตอบรับ ทั้งคำวิจารณ์และรายได้ จากการกำกับภาพยนตร์ทั้งหมด 5 เรื่องของ มาร์ก เวบบ์
สีแดง สีส้ม สีเขียว 
N/A
เนกอมโบ

เนกอมโบ ("มีคมุว"; , "นีรฺโกะฬุมฺปุ") เป็นเมืองใหญ่ในประเทศศรีลังกา ตั้งอยู่ชายฝั่งทิศตะวันตกและปากลากูนเนกอมโบ ของจังหวัดตะวันตก
เนกอมโบเป็นศูนย์กลางการค้าที่สำคัญของประเทศ เป็นที่รู้จักจากการมีหาดทรายยาว และมีอุตสาหกรรมการจับปลามาหลายศตวรรษ เนกอมโบมีประชากรที่พูดสองภาษา นับถือโรมันคาทอลิก ประชากรที่อยู่บริเวณชายฝั่งพูดภาษาทมิฬ แต่ประชากรส่วนใหญ่มีเชื้อชาติสิงหล
ชื่อเมือง เนกอมโบ มาจากภาษาโปรตุเกส ซึ่งเพี้ยนมาจากชื่อ "Neerkolombu" ("นีรฺโกะฬุมฺปุ") ในภาษาทมิฬ
นีท

นีท  เป็นเมืองในประเทศเวลส์ จากข้อมูลปี ค.ศ. 2011 มีประชากร 19,258 คน ในอดีตตั้งอยู่ในกลามอร์แกน เมืองตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำนีท อยู่ห่างจากเมืองสวอนซีทางตะวันออกเฉียงเหนือราว 7 ไมล์ (11 กิโลเมตร)
ชิตสึเร็งอาริงาโต

ชิตสึเร็งอาริงาโต (; โรมาจิ: "Shitsuren, Arigatō" #เปลี่ยนทาง) เป็นซิงเกิลที่ 57 ของกลุ่มไอดอลญี่ปุ่นเอเคบีโฟร์ตีเอต ได้วางจำหน่ายในประเทศญี่ปุ่นโดยคิงเรกคอร์ดส์ เมื่อวันที่ 18 มีนาคม ค.ศ. 2020 โดยมีมิซุกิ ยามาอุจิ รับตำแหน่งเป็นเซ็นเตอร์เพลงนี้
สมาชิก.
หมายเหตุ: สถานะทีม ณ วันวางจำหน่ายซิงเกิล สมาชิกที่ขึ้น "ตัวหนา" หมายถึงตำแหน่งเซ็นเตอร์ของเพลงนั้น ๆ
"Shitsuren, Arigatou".
เซ็มบัตสึ (18 คน) 
"Mata Aeru Hi Made".
เพลงจบการศึกษาของมินามิ มิเนะงิชิ 
"Omoide My Friend".
เพลงยูนิต 1st Campus 
"Jitabata".
ทีม 8
ช่องแคบลูซอน

ช่องแคบลูซอน (Filipino: "Kipot ng Luzon") เป็นช่องแคบระหว่างประเทศไต้หวันกับเกาะลูซอนของประเทศฟิลิปปินส์ ช่องแคบได้เชื่อมต่อทะเลฟิลิปปินกับทะเลจีนใต้ ของมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตก
ทางน้ำนี้มีความสำคัญทางด้านการเดินเรือและการคมนาคม เรือใหญ่หลายลำจากอเมริกาใช้เส้นทางนี้ในการสัญจรไปท่าเรือในเอเชียตะวันออก ยังมีเคเบิลสื่อสารใต้น้ำผ่านช่องแคบลูซอน เคเบิลเหล่านี้ลำเลียงข้อมูลสำคัญและบริการสายโทรศัพท์ให้แก่ ประเทศจีน ฮ่องกง ไต้หวัน ญี่ปุ่น และเกาหลีใต้
โปรี

โปรี (,) เป็นเมืองนครและเทศบาลทางชายฝั่งทิศตะวันตกของประเทศฟินแลนด์ ตั้งอยู่ห่างจากอ่าวบอทเนียราว 10 กิโลเมตร บริเวณปากแม่น้ำโกเกแมเอ็นโยกี โปรีสถาปนาขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1558 โดยดยุกจอห์น ซึ่งต่อมาคือ พระเจ้าจอห์นที่ 3 แห่งสวีเดน
เมืองมีประชากร 84,318 คน (31 มกราคม ค.ศ. 2019) และมีพืนที่ 2,062.00 ตารางกิโลเมตร โดยเป็นผืนน้ำ 870.01 ตารางกิโลเมตร มีความหนาแน่นประชากร 101.09 คน/ตารางกิโลเมตร
เจ้าชายคาร์โล วิกเตอร์ เจ้าชายรัชทายาทแห่งแอลเบเนีย

เจ้าชายคาร์โล วิกเตอร์ เจ้าชายรัชทายาทแห่งแอลเบเนีย  ประสูติเมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม 2456 เป็นพระโอรสพระองค์เล็กใน เจ้าชายวิลเฮ็ล์ม เจ้าชายแห่งแอลเบเนีย และ โซฟี เจ้าหญิงแห่งแอลเบเนีย มีพระภคินี 1 พระองค์ คือ
ทรงเป็นพระนัดดาใน เจ้าหญิงมารีแห่งเนเธอร์แลนด์ พระปนัดดาใน เจ้าชายเฟรเดอริกแห่งเนเธอร์แลนด์ ทรงสืบเชื้อสายจากราชวงศ์เนเธอแลนด์ จาก พระเจ้าวิลเลิมที่ 1 แห่งเนเธอร์แลนด์
เสกสมรส.
เจ้าชายคาร์โล วิกเตอร์ เจ้าชายรัชทายาทแห่งแอลเบเนีย ทรงเสกสมรสกับ อิเลนต์ จอห์นสตัน เมื่อวันที่ 8 กันยายน 2509 ในขณะที่อิเลนต์มีอายุ 44 ปี โดยพระองค์นั้นเป็นสามีคนที่ 2 ของพระชายา ทั้ง 2 ไม่มีพระบุตร
เจ้าหญิงมารี เอเลออนอร์แห่งแอลเบเนีย

เจ้าหญิงมารี เอเลออนอร์แห่งแอลเบเนีย  ประสูติเมื่อวันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2452 เป็นพระธิดาพระองค์ใหญ่ใน เจ้าชายวิลเฮ็ล์ม เจ้าชายแห่งแอลเบเนีย และ โซฟี เจ้าหญิงแห่งแอลเบเนีย มีพระอนุชา 1 พระองค์ คือ
ทรงเป็นพระนัดดาใน เจ้าหญิงมารีแห่งเนเธอร์แลนด์ พระปนัดดาใน เจ้าชายเฟรเดอริกแห่งเนเธอร์แลนด์ ทรงสืบเชื้อสายจากราชวงศ์เนเธอแลนด์ จาก พระเจ้าวิลเลิมที่ 1 แห่งเนเธอร์แลนด์
พระองค์ทรงมีพระนามเล่นว่า โดนิกา จากพระบิดาและพระญาติฝั่งพระมารดา 
เสกสมรส.
เจ้าหญิงมารี เอเลออนอร์แห่งแอลเบเนีย ทรงเสกสมรสครั้งแรกกับ อัลเฟรด เจ้าชายแห่งชอนเบิร์ก ไวน์เดนเบิร์ก เมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน 2480 ต่อมาเมื่อพระสวามีพระองค์แรกสิ้นพระชนม์ลงเมื่อปี 2484 จึงทรงเสกสมรสใหม่กับ ไอออน ออกตาเวีย บรูน เมื่อวันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2492 จากการเสกสมรสทั้ง 2 ไม่มีพระบุตร
ประเทศเดนมาร์กในโอลิมปิก

ประเทศเดนมาร์ก เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1896 และได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้งตั้งแต่นั้นมา คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของประเทศเดนมาร์ก คือ เป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิก ภายใต้รหัสประเทศ DEN
นับตั้งแต่ประเทศเดนมาร์กส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกครั้งแรก นักกีฬาเดนมาร์กได้รับเหรียญรางวัลรวมทั้งหมด 215 เหรียญ โดยแบ่งเป็น 50 เหรียญทอง 81 เหรียญเงิน และ 84 เหรียญทองแดง
สรุปเหรียญรางวัล.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
เดวิด เอฟ. แซนด์เบิร์ก

เดวิด เอฟ. แซนด์เบิร์ก  21 มกราคม ค.ศ. 1981 เป็นผู้ผลิตภาพยนตร์ชาวสวีเดน เขาเป็นที่รู้จักกันเป็นอย่างดีในภาพยนตร์สั้นสยองขวัญที่ไม่มีงบประมาณรวมภายใต้นามแฝงออนไลน์ชื่อ โพนี่สแมชเชอร์  และสำหรับการเปิดตัวครั้งแรกในฐานะผู้กำกับภาพยนตร์ของเขาในปี 2016 เรื่อง "" อิงตามความสยองขวัญที่สะเทือนใจในปี 2013 โดยใช้ชื่อเดียวกัน นอกจากนี้เขายังกำกับภาพยนตร์สยองขวัญจักรวาลเดอะคอนเจอริงเรื่อง "แอนนาเบลล์: กำเนิดตุ๊กตาผี" (2017) และ "ชาแซม!" (2019) ภาพยนตร์ซุปเปอร์ฮีโร่เรื่องที่เจ็ดใน จักรวาลขยายดีซี และกำลังมีผลงานภาพยนตร์สยองขวัญดัดแปลงจากวิดีโอเกม อันทิลดอว์น เรื่อง "ต้องรอดก่อนย่ำรุ่ง"
ผลงาน.
ภาพยนตร์สั้น.
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
ผลตอบรับ.
ผลตอบรับ ทั้งคำวิจารณ์และรายได้ จากการกำกับภาพยนตร์ทั้งหมด 3 เรื่องของ เดวิด เอฟ. แซนด์เบิร์ก
สีแดง สีส้ม สีเขียว
เอดูเคชันออฟเดธ

เอดูเคชันฟอร์เดธ: เดอะเมคกิงออฟเดอะนาซี  เป็นภาพยนตร์แอนิเมชันที่มีเนื้อหาโฆษณาชวนเชื่อ ซึ่งผลิตโดยวอลต์ดิสนีย์โปรดักชันและเผยแพร่ในวันที่ 15 มกราคม ค.ศ. 1943 โดยอาร์เคโอเรดิโอพิกเจอร์ส (RKO Radio Pictures) กำกับโดยไคลด์ เจอโรนีมี และร่วมทำแอนิเมชันโดยวาร์ด คิมบอลล์ ภาพยนตร์สั้นนี้มีรากฐานจากหนังสือที่มีชื่อเดียวกันที่เขียนโดยเกรกอร์ ซีเมอร์ (Gregor Ziemer) ตัวภาพยนตร์ได้กล่าวถึงเรื่องราวของฮันส์ เด็กชายที่เกิดและเติบโตในนาซีเยอรมัน การถูกปลูกฝังในยุวชนฮิตเลอร์ และการเข้าร่วมสงคราม
ความสัมพันธ์กับหนังสือของซีเมอร์.
เกรกอร์ ซีเมอร์ เป็นนักเขียนและนักศึกษาชาวอเมริกันที่อาศัยในประเทศเยอรมันในปีค.ศ. 1928 ถึง ค.ศ. 1939 เขาได้แต่งหนังสือเรื่อง "เอดูเคชันฟอร์เดธ" หลังจากหนีออกจากประเทศเยอรมันในช่วงต้นของสงครามโลกครั้งที่ 2
ในเนื้อเรื่องนี้ได้กล่าวถึงกลุ่มของเด็กหนุ่มที่ถูกชี้นำโดยทหารนาซีที่มีชื่อว่า ฟรันเซ็น โดยให้พวกเด็ก ๆ เดินเท้าเข้าไปในป่า จนกระทั่งเวลากลางคืน เขาได้จดว่า "กองทัพควรทำให้เผ่าพันธุ์มนุษย์บริสุทธิ์ และทำพิธีกรรมที่ 'ทำให้เราประทับใจว่า ไฟและการทำลายล้างจะเกิดแก่ใครก็ตามที่คิดไม่เหมือนกับเรา'" ฟรานเซ็นได้นำหนังสือหกเล่มมา ได้แก่: ทัลมุด, อัลกุรอาน, ผลงานของวิลเลียม เชกสเปียร์, สนธิสัญญาแวร์ซาย, ชีวประวัติของโจเซฟ สตาลิน และคำภีร์ไบเบิล. หนังสือเหล่านี้ถูกส่งไปรอบวงกลม และเด็กแต่ละคนก็จะฉีกหนังสือทุกเล่ม แล้วนำมาคืนให้แก่ฟรันเซ็น ซึ่งเขาได้ราดน้ำมันก๊าดแล้วจุดไฟเผาหนังสือทุกเล่ม จากนั้นพวกทหารจึงร้องเพลง "ดัสลีทแดร์ด็อยท์เชิน" และฮอสท์-เว็สเซิล-ลีทรอบกองไฟ
หัวหน้าคนครัว

หัวหน้าคนครัว, หัวหน้าห้องครัว หรือ เชฟ  คือพ่อครัวหรือแม่ครัวมืออาชีพที่ได้รับการฝึกฝนมาเป็นอย่างดี มีความชำนาญการเตรียมอาหารในทุกด้านโดยมักเน้นที่อาหารเฉพาะอย่าง คำว่า "เชฟ" ในภาษาฝรั่งเศส มาจากวลี "แช็ฟเดอกุยซีน"  ซึ่งแปลว่า หัวหน้าแผนกครัว
หัวหน้าคนครัวจะทำหน้าที่ในการคิดค้นและทดลองหารายการอาหารใหม่ ๆ รวมทั้งการจัดการในครัว ส่วนพ่อครัวหรือแม่ครัวในภาษาอังกฤษเรียกทับศัพท์ว่า "กุ๊ก" (cook) จะทำหน้าที่เป็นผู้รับผิดชอบในการเตรียมอาหารและทำอาหาร
ประเทศอุซเบกิสถานในโอลิมปิก

ประเทศอุซเบกิสถาน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในโอลิมปิกฤดูหนาว 1994 และได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้งตั้งแต่นั้นมา คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของประเทศอุซเบกิสถาน คือ คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติสาธารณรัฐอุซเบกิสถาน เป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิก ภายใต้รหัสประเทศ UZB
นับตั้งแต่ประเทศอุซเบกิสถานส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกครั้งแรก นักกีฬาอุซเบกิสถานได้รับเหรียญรางวัลรวมทั้งหมด 45 เหรียญ โดยแบ่งเป็น 19 เหรียญทอง 8 เหรียญเงิน และ 23 เหรียญทองแดง
สรุปเหรียญรางวัล.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
ประเทศเติร์กเมนิสถานในโอลิมปิก

ประเทศเติร์กเมนิสถาน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1996 และได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้งตั้งแต่นั้นมา คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของประเทศเติร์กเมนิสถาน คือ เป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิก ภายใต้รหัสประเทศ TKM
นับตั้งแต่ประเทศเติร์กเมนิสถานส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกครั้งแรก นักกีฬาเติร์กเมนิสถานยังไม่เคยได้รับเหรียญรางวัล
สรุปเหรียญรางวัล.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
มะแว้งเครือ

มะแว้งเครือ (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Solanum trilobatum") เป็นพืชในสกุลมะเขือ ลักษณะเป็นไม้เถามีหนาม ใบเป็นใบเดี่ยวเรียงสลับ รูปไข่หรือรูปรี ขนาด 1.5–5 x 1.5–7.5 เซนติเมตร โคนใบป้านกว้าง ปลายใบมน ขอบใบหยักเว้าหรือเป็นแฉก ๆ ไม่สม่ำเสมอกัน ก้านใบยาว 2–15 มิลลิเมตร ดอกออกเป็นช่อสั้น ๆ ตามซอกใบหรือปลายกิ่ง มีดอกย่อย 2–8 ดอก ก้านดอกยาว 1.5–4 เซนติเมตร ดอกย่อยสีม่วง กลีบเลี้ยงปลายแยกเป็น 5 กลีบ กลีบดอกปลายแยกเป็น 5 กลีบเช่นกัน มีอับเรณูสีเหลือง มีเกสรตัวผู้ 5 อัน ออกดอกช่วงมกราคม–มีนาคม ผลเป็นผลกลมสีเขียว ขนาดราว 1 เซนติเมตร เมื่อสุกมีสีแดง ภายในมีเมล็ดจำนวนมาก ขยายพันธุ์ด้วยการเพาะเมล็ด
มะแว้งเครือมีถิ่นกำเนิดในอินเดีย ศรีลังกา และอินโดจีน ตำรายาไทยระบุว่าผลสดมีรสขมขื่นเปรี้ยว ตำผสมเกลือใช้อมแก้ไอ แก้เจ็บคอ ผลแห้งใช้แก้ไอ ขับปัสสาวะ ช่วยให้เจริญอาหาร รากใช้แก้ไอ กัดเสมหะ ขับลม นอกจากนี้ยังเข้ากับสมุนไพรอื่นเป็นยาประสะมะแว้ง ซึ่งเป็นหนึ่งในยาสมุนไพรในบัญชียาหลักแห่งชาติ
ประเทศทาจิกิสถานในโอลิมปิก

ประเทศทาจิกิสถาน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1996 และได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้งตั้งแต่นั้นมา คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของประเทศทาจิกิสถาน คือ คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติสาธารณรัฐทาจิกิสถาน เป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิก ภายใต้รหัสประเทศ TJK
นับตั้งแต่ประเทศทาจิกิสถานส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกครั้งแรก นักกีฬาทาจิกิสถานได้รับเหรียญรางวัลรวมทั้งหมด 7 เหรียญ โดยแบ่งเป็น 1 เหรียญทอง 1 เหรียญเงิน และ 5 เหรียญทองแดง
สรุปเหรียญรางวัล.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
ประเทศซีเรียในโอลิมปิก

ประเทศซีเรีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1948 และได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้งตั้งแต่นั้นมา คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของประเทศซีเรีย คือ เป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิก ภายใต้รหัสประเทศ SYR
นับตั้งแต่ประเทศซีเรียส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกครั้งแรก นักกีฬาซีเรียได้รับเหรียญรางวัลรวมทั้งหมด 4 เหรียญ โดยแบ่งเป็น 1 เหรียญทอง 1 เหรียญเงิน และ 2 เหรียญทองแดง
ประเทศศรีลังกาในโอลิมปิก

ประเทศศรีลังกา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1948 และได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้งตั้งแต่นั้นมา คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของประเทศศรีลังกา คือ เป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิก ภายใต้รหัสประเทศ SRI
นับตั้งแต่ประเทศศรีลังกาส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกครั้งแรก นักกีฬาศรีลังกาได้รับเหรียญรางวัลรวมทั้งหมด 2 เหรียญ โดยแบ่งเป็น 0 เหรียญทอง 2 เหรียญเงิน และ 0 เหรียญทองแดง
ปาเลสไตน์ในโอลิมปิก

รัฐปาเลสไตน์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1996 และได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้งตั้งแต่นั้นมา คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของประเทศปาเลสไตน์ คือ คณะกรรมการโอลิมปิกปาเลสไตน์ เป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิก ภายใต้รหัสประเทศ PLE
นับตั้งแต่ประเทศปาเลสไตน์ส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกครั้งแรก นักกีฬาปาเลสไตน์ยังไม่เคยได้รับเหรียญรางวัล
ประเทศโอมานในโอลิมปิก

ประเทศโอมาน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984 และได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้งตั้งแต่นั้นมา คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของประเทศโอมาน คือ คณะกรรมการโอลิมปิกโอมาน เป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิก ภายใต้รหัสประเทศ OMA
นับตั้งแต่ประเทศโอมานส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกครั้งแรก นักกีฬาโอมานยังไม่เคยได้รับเหรียญรางวัล
กีฬายิมนาสติกในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – รอบคัดเลือก

การแข่งขันยิมนาสติกในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 มีระบบการคัดเลือกดังรายการต่อไปนี้ 
ซึ่งระบบการคัดเลือกมีการเปลี่ยนแปลงจากโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 คือ ยิมนาสติกสากลประเภททีมลดสมาชิกลงเหลือเพียง 4 คน จากเดิม 5 คน แต่ในประเภทบุคคลยังสามารถส่งได้สูงสุด 2 คน ตามหลักการแล้วอนุญาตให้นักกีฬา 1 หรือ 2 คนในประเทศนั้นๆเข้าร่วมเป็นผู้เชี่ยวชาญ
สรุปการคัดเลือก.
ตารางสรุปจำนวนนักกีฬาจากแต่ละประเทศที่ผ่านรอบเข้าเลือกเข้าแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020
วาด รวี

วาด รวี ชื่อจริง รวี สิริอิสสระนันท์ (27 มิถุนายน พ.ศ. 2514 – 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2565) เป็นนักเขียนชาวไทยและบรรณาธิการสำนักพิมพ์ไชน์ เคยเป็นบรรณาธิการวารสารหนังสือใต้ดินและดำเนินงานสำนักหนังสือใต้ดิน วาด รวี เคยเป็นกรรมการรางวัลพานแว่นฟ้า ของสำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร แต่ทำหน้าที่ได้ไม่นานก็ลาออกเนื่องจากความไม่ลงรอยในการดำเนินงานของคณะกรรมการและสมาคมนักเขียน
วาด รวี เสียชีวิตลง โดยได้มีการประกาศเมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2565 โดยการเปิดเผยของ วชิระ บัวสนธ์ บรรณาธิการและเจ้าของสำนักพิมพ์สามัญชนผ่านทางหน้าเฟซบุ๊กส่วนตัวของตน
ประวัติ.
วาด รวี มีชื่อเล่นว่า "เป้" เกิดเมื่อวันที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2514 ที่โรงพยาบาลหัวเฉียว โดยที่เชื้อสายฝั่งพ่อมาจากประเทศจีน ฝั่งแม่สืบเชื้อสายมาจากทหารเรือ (ทวด) เรียนระดับชั้นอนุบาลที่ YWCA ระดับเตรียมประถมที่โรงเรียนบุปผานุกุล ระดับมัธยมศึกษาตอนต้นที่โรงเรียนกรุงเทพคริสเตียน ระดับอาชีวศึกษาที่โรงเรียนอัสสัมชัญพาณิชยการ และระดับอุดมศึกษาที่มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ
ระหว่างการศึกษาระดับอุดมศึกษา เขาเป็นนักกิจกรรมด้านสิ่งแวดล้อม โดยเมื่อระยะเวลาผ่านไปเขากลับรู้สึกว่าสิ่งที่เรียนอยู่ขัดแย้งกับสิ่งที่เขาสนใจ จนทำทำให้เขาตัดสินใจเขียนหนังสือในระหว่างเรียน จึงเริ่มต้นด้วยการเขียนเรื่องสั้น และส่งไปตีพิมพ์ที่นิตยสารช่อการะเกด ที่มีสุชาติ สวัสดิ์ศรีเป็นบรรณาธิการ หลังจากเขียนเรื่องสั้นส่งตีพิมพ์ได้ระยะหนึงจึงตัดสินใจเขียนหนังสือเป็นหลัก และไม่เรียนหนังสือต่อ ออกมาเป็นนักเขียนอิสระ โดยเขียนทั้งเรื่องสั้น บทกวี ความเรียง และออกเดินทางโดยไม่มีที่อยู่เป็นหลักแหล่ง
ด้วยความที่ไม่มีประสบการณ์ด้านงานเขียนเลย วาด รวีจึงไปปรึกษากับ วชิระ บัวสนธ์ บรรณาธิการและเจ้าของสำนักพิมพ์สามัญชน ทำให้วชิระมีแนวคิดในการจัดตั้งสำนักพิมพ์ใต้ดินขึ้นมา โดยให้วาด รวีเป็นผู้ร่วมงานในสำนักพิมพ์แห่งนั้น โดยบางคนระบุว่าเขาเป็นเจ้าของสำนักพิมพ์ใต้ดิน ซึ่งกิจกรรมแรกที่เขาจัดคือการจัดงาน “ทางเลือกทางรอดของวรรณกรรมนอกกระแส” และเชิญคนในวงการวรรณกรรมนอกกระแสมาร่วมพูดคุย อาทิ เรืองเดช จันทรคีรี, จตุพล บุญพรัด บรรณาธิการแพรวสำนักพิมพ์, วชิระ บัวสนธ์, รักษ์ มนัญญา บรรณาธิการดอกหญ้า
จากนั้นเขาได้ออกมาก่อตั้งสำนักพิมพ์ไชน์ (Shine Publishing House) จดทะเบียนในวันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2544 โดยตีพิมพ์งานเกี่ยวกับ งานเขียนวิชาการเพื่อสาธารณะ และความรู้เรื่องสังคมการเมือง บทกวี เรื่องสั้น นิยาย เรียงความ บันทึก ประวัติศาสตร์ และงานแปลต่าง ๆ โดยมีสโลแกนว่า "กล้าที่จะรู้ ! กล้าที่จะแสดงความคิดและจินตนาการ !!"
วาด รวี เป็นหนึ่งใน 7 นักเขียนวรรณกรรมร่วมสมัยหัวก้าวหน้า ที่เขียนจดหมายเปิดผนึกถึงนักเขียนไทยทั่วประเทศ ให้ร่วมลงชื่อเรียกร้องให้มีการแก้ไขกฎหมายอาญามาตรา 112 และให้ยกเลิกการใช้กฎหมายดังกล่าวปิดกั้นการแสดงออกและความเห็นทางการเมืองในปี พ.ศ. 2554
วาด รวี เสียชีวิตเมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2565 ท่ามกลางความอาลัยของนักเขียน และนักกิจกรรมที่เคยร่วมงานด้วย โดยได้ประกอบพิธีกรรมทางศาสนา ณ วัดด่าน (พระราม 3) กรุงเทพมหานคร และฌาปณกิจในวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2565
ผลงาน.
วาด รวี มีผลงานเขียนหลากหลายและตีพิมพ์สม่ำเสมอ เฉพาะผลงานที่รวมเป็นหนังสือเล่ม ได้แก่