pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
เวอร์จีนี อัตจี

เวอร์จีนี อัตจี (26 กันยายน ค.ศ. 1984 –) เป็นนักกีฬาขี่ม้ามาราธอนชาวฝรั่งเศส เธอชนะรางวัลเหรียญทองจากการแข่งกีฬาขี่ม้ามาราธอนชิงแชมป์โลก 2006 ประเภททีม และเหรียญเงินจากการแข่งประเภทบุคคล ที่อาเคิน ประเทศเยอรมนี ใน ค.ศ. 2006 ตลอดจนได้เป็นแชมป์ยุโรปของประเภททีมใน ค.ศ. 2007 รวมถึงได้เป็นรองแชมป์โลกใน ค.ศ. 2010 เธอได้รับการจัดให้อยู่ในอันดับ 1 ของโลกสำหรับกีฬาขี่ม้ามาราธอนใน ค.ศ. 2009 และ 2010 โดยได้รับการจัดอันดับดังกล่าว จากการสร้างผลงานร่วมกับม้าที่ชื่อ "อองตาล เดอ จาลีมา" (Antall de Jalima) ที่อัมพิส ในจังหวัดวาร์
สุลต่านอาลีแห่งยะโฮร์

สุลต่านอาลีแห่งยะโฮร์ (Ali, Sultan of Johore) มีพระนามเต็มว่า อาลี อิสกันดาร์ ชาห์ อิบนิ ฮุสเซน มูอัสซัม ชาห์ (Ali Iskandar Shah ibni Hussein Muazzam Shah) เป็นสุลต่านองค์สุดท้ายของราชวงศ์ที่ปกครองยะโฮร์มาตั้งแต่ พ.ศ. 2242 แต่ตำแหน่งสุลต่านที่พระองค์ได้รับใน พ.ศ. 2398 นั้น เป็นตำแหน่งตามประเพณีไม่ได้มีอำนาจในการปกครองอย่างแท้จริง พระองค์ประสูติเมื่อ พ.ศ. 2368 เป็นโอรสของสุลต่านฮุสเซน 
หลังจากสุลต่านมะห์มูดแห่งยะโฮร์-เรียวสิ้นพระชนม์ใน พ.ศ. 2355 เนเธอร์แลนด์รับรองให้รายาอัลดุลระห์มานเป็นสุลต่านต่อมา เพื่อให้สุลต่านองค์นี้ยกหมู่เกาะเรียวให้เนเธอร์แลนด์ ส่วนอังกฤษสนับสนุนโอรสอีกองค์ของสุลต่านมะห์มูดขึ้นเป็นสุลต่านคือสุลต่านฮุสเซน ชาห์ บิดาของสุลต่านอาลี แต่สุลต่านทั้งสองพระองค์ก็ไม่มีอำนาจที่แท้จริง สุลต่านฮุสเซนประทับที่สิงคโปร์ภายใต้การดูแลของอังกฤษจนสิ้นพระขนม์เมื่อ พ.ศ. 2378 ขณะที่สุลต่านอาลีมีพระชนม์เพียง 10 พรรษา 
อังกฤษปล่อยให้ตำแหน่งสุลต่านว่างอยู่ถึง 20 ปี จึงตั้งสุลต่านอาลีขึ้นเป็นสุลต่านแห่งยะโฮร์-เรียวเมื่อพ.ศ. 2398 โดยมีอำนาจปกครองเพียงตอนเหนือของยะโฮร์ติดกับมะละกาเท่านั้น ดินแดนที่เหลือเป็นสิทธิ์ขาดของเตเมิงกุมอับราฮัม แต่อับราฮัมและอังกฤษไม่กล้าล้มล้างราชวงศ์ของอาลี เพราะเกรงประชาชนต่อต้าน พระองค์จึงครองราชย์จนสิ้นพระชนม์ใน พ.ศ. 2419 รวมพระชนมายุได้ 51 พรรษา หลังจากนั้น อาบูบาการ์ บุตรชายของอับราฮัมที่ได้เป็นเตเมิงกุงต่อจากบิดาได้สถาปนาตนเองเป็นสุลต่านแห่งยะโฮร์ เมื่อ พ.ศ. 2428
อองจี้

พลจัตวา อองจี้  เป็นทหารที่เคยใกล้ชิดกับนายพลเนวี่น ได้เป็นรองประธานสภาปฏิวัติและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์และอุตสาหกรรมใน พ.ศ. 2505 ก่อนจะถูกปลดใน พ.ศ. 2506 เขามีบทบาททางการเมืองอีกครั้งใน พ.ศ. 2531 เมื่อเขาเขียนจดหมายเปิดผนึกถึงเนวี่น วิพากษ์วิจารณ์การทำงานที่ผิดพลาดของรัฐบาลจนนำไปสู่การจลาจลในปีนั้น
อองจี้เกิดเมื่อ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2461 ที่เมืองป้องเด เขาเป็นทหารในกองทัพแห่งชาติพม่า อยู่ใต้การบังคับบัญชาของอองซานในสงครามโลกครั้งที่ 2 หลังจากที่พม่าได้รับเอกราช เขาไปประจำที่กองพลปืนเล็กที่ 4 ที่มีเนวี่นเป็นผู้บังคับบัญชา และได้เข้าร่วมในรัฐบาลชั่วคราวของเนวี่นใน พ.ศ. 2501 หลังจากที่เนวี่นยึดอำนาจใน พ.ศ. 2505 อองจี้อยู่ในฐานะผู้ช่วยคนสำคัญของเนวี่น แต่หลังจากที่เขาคัดค้านนโยบายของเนวี่นเกี่ยวกับการยึดกิจการทุกอย่างเป็นของรัฐ อองจี้จึงถูกปลดออกจากกองทัพใน พ.ศ. 2506 และถูกคุมขังอยู่ช่วงหนึ่ง อองจี้ถูกจับกุมอีกครั้งใน พ.ศ. 2508 ในข้อหาทำกิจกรรมทางการเมืองที่ไม่ถูกต้อง และถูกจำคุก 3 ปี และใน พ.ศ. 2516 ถูกตัดสินจำคุกอีก 1 ปี หลังจากพ้นโทษ อองจี้ไปเปิดร้านน้ำชาในย่างกุ้ง และไม่ได้ยุ่งเกี่ยวกับการเมืองอีก 
ต่อมาใน พ.ศ. 2531 หลังจากที่รัฐบาลใช้กำลังปราบปรามการจลาจลอย่างรุนแรง เขาจึงเขียนจดหมายเปิดผนึกวิจารณ์การผิดพลาดในการบริหารงานของเนวี่นหลายฉบับ เนวี่นลาออกจากตำแหน่งเมื่อ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2531 และนายพลเซน-ลวีน ขึ้นครองตำแหน่งแทน อองจี้ถูกจับขังคุกในเดือนกรกฎาคมนี้ ต่อมา ในวันที่ 15 สิงหาคม มีการจัดตั้งรัฐบาลใหม่ของ ดร.มองมอง และได้ปล่อยอองจี้เป็นอิสระ จนกระทั่งเกิดการยึดอำนาจจากรัฐบาลของมองมองในวันที่ 18 กันยายน พ.ศ. 2531 และจัดตั้งสภาฟื้นฟูกฎหมายและความสงบเรียบร้อยของรัฐหรือสลอร์กขึ้นบริหารประเทศ และจัดให้มีการเลือกตั้งทั่วไปในพ.ศ. 2533 อองจี้ได้ร่วมมือกับอองซานซูจีและทินอู้จัดตั้งสันนิบาตแห่งชาติเพื่อประชาธิปไตย โดยในตอนแรก อองจี้เป็นประธานพรรค แต่เมื่อประชาชนชื่นชมอองซานซูจีมาก อองจี้จึงลาออกจากประธานพรรค กล่าวหาว่าผู้นำพรรคสันนิบาตแห่งชาติเพื่อประชาธิปไตยเป็นคอมมิวนิสต์ และออกมาจัดตั้งพรรคการเมืองใหม่คือพรรคสหภาพประชาธิปไตยแห่งชาติ
ผลการเลือกตั้งเมื่อ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2533 พรรคสหภาพประชาธิปไตยแห่งชาติได้รับเลือกเพียง 1 ที่นั่ง และอองจี้ไม่ได้รับเลือก อย่างไรก็ตาม สลอร์กไม่ยอมเปิดประชุมสภาและครองอำนาจต่อไป อองจี้ได้ประกาศยุบพรรคสหภาพประชาธิปไตยแห่งชาติในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2537 และประกาศวางมือจากการเมือง เขาเสียชีวิตเมื่อ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2555 ด้วยโรคหัวใจ
เด็กสาวกับเสียงเพรียกแห่งพิภพเทพา

เด็กสาวกับเสียงเพรียกแห่งพิภพเทพา (; โรมาจิ: "Hoshi o Ou Kodomo",) เป็นภาพยนตร์แอนิเมชั่นของญี่ปุ่นแนวแฟนตาซี กำกับโดยมาโกโตะ ชิงไก ภาพยนตร์ฉายเป็นครั้งแรกในญี่ปุ่น เมื่อ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2554 และมีการวางจำหน่ายเป็น DVD และ บลู-เรย์ ในญี่ปุ่นเมื่อ 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554
เนื้อเรื่อง.
อาสึนะ เด็กสาวชั้นมัธยมปลาย ผู้สูญเสียบิดาและอยู่อาศัยกับแม่ที่เป็นนางพยาบาล เมื่อมีเวลาว่าง อาสึนะชอบที่จะไปยังก้อนหินขนาดใหญ่บนเนินเขาหลังบ้าน และใช้วิทยุแร่ในการรับสัญญาณฟังเสียงเพลงประหลาดที่ไพเราะอย่างยิ่ง 
วันหนึ่ง ระหว่างทางจากโรงเรียนกลับไปยังบ้านของเธอ ขณะที่เธอกำลังข้ามสะพานเธอได้พบกับสิ่งมีชีวิตลึกลับขนาดตัวเท่าช้างตัวย่อมๆ มันพยายามจะเข้าโจมตี แต่แล้วเด็กหนุ่มปริศนาก็ปรากฏตัวและสังหารมัน อาสึนะกล่าวของคุณเด็กหนุ่มคนนั้น เขามีชื่อว่า ชุน ชุนพาอาสึนะมาส่งยังก้อนหินขนาดใหญ่หลังบ้านของเธอ อาสึนะได้เปิดเสียงเพลงประหลาดนั้นให้ชุนฟัง แล้วชุนก็ได้บอกแก่อาสึนะว่า ตนเองนั้นมาจากต่างแดน ดินแดนที่มีชื่อว่า "อการ์ธา" และมาที่นี่เพื่อต้องการค้นหาบางสิ่ง แล้วชุนก็อวยพรแก่อาสึนะด้วยการจุมพิตที่หน้าผาก อาสึนะรีบบอกลาชุนพร้อมกับกล่าวว่า วันพรุ่งนี้จะมาหา และก็จากไป ชุนที่ตอนนี้อยู่คนเดียวทอดมองไปยังหมู่ดวงดาวพร้อมกับสายตาที่ละทิ้งทุกสิ่งอย่าง เช้าวันต่อมา แม่ของอาสึนะบอกแก่เธอว่า พบร่างของเด็กหนุ่มปริศนาเสียชีวิตอยู่ในแม่น้ำ อาสึนะไม่อยากจะคิดว่านั่นคือชุน 
ที่โรงเรียน อ.โมริซะกิ ได้สอนเกี่ยวกับดินแดนของความตาย นามว่า "อกาธาร์" ชื่อนี้เองทำให้อาสึนะเกิดความสนใจอย่างมาก หลังจากเลิกเรียน อาสึนะไปยังบ้านของอ.โมริซากิ เพื่อขอรายละเอียดของอกาธาร์ หลังจากฟังเรื่องราวของอกาธาร์ อาสึนะรีบไปยังภูเขาหลังบ้านและออกตามหาชุนแต่ก็ไม่พบ จนเวลาล่วงเลยมาถึงค่ำ เธอกลับมายังก้อนหินก้อนนั้น และพบกับเด็กหนุ่มที่มีลักษณะและหน้าตาเหมือนชุน ตอนแรกอาสึนะคิดว่านั่นคือชุน เด็กหนุ่มคนนั้นปฏิเสธว่าตนเองไม่ใช่ชุน ทันใดนั้น ก็มีกองกำลังที่เรียกตัวเองว่า "อาร์ก แองเจิล" เข้าล้อมทั้งสองคน ชินรีบพาอาสึนะหนีเข้าไปยังเส้นทางใต้ก้อนหินก้อนนั้น แต่แล้ว ทั้งคู่ก็ถูกตามทันในที่ๆมีแผ่นหินขนาดใหญ่ขวางอยู่ หัวหน้าหน่วยของอาร์กแองเจิลสั่งอาสึนะนำคริสตัลของบิดาเธอไปสัมผัสกับหินแผ่นนั้น เมื่อคริสตัลสัมผัสกับแผ่นหิน แผ่นหินก็หายไปและเผยเส้นทางไปสู่อกาธาร์ เมื่อเห็นดังนั้น หัวหน้าหน่วยพาอาสึนะก้าวเข้าไปภายในประตูนั้น และเขาได้กล่าวหักหลังลูกน้องของเขา ประตูกำลังปิดลง ชินจึงรีบเข้าไปยังภายในประตูนั้น และแล้วประตูก็ปิดลง โดยที่ทิ้งทหารของอาร์กแองเจิ้ลไว้ภายนอกประตู
หัวหน้าหน่วยถอดหมวกและผ้าคลุมหน้าออก เผยให้เห็นใบหน้าของ อ.โมริซะกิ เขากล่าวว่าแค่อยากจะไปยังอกาธาร์ และคืนชีพให้ภรรยาเขา เด็กหนุ่มชาวอกาธาร์บอกอยากจะทำอะไรก็ตามใจ เขารับเอาคริสตัลคลาวิสของอาสึนะไป และแนะนำตัวแก่อาสึนะว่าตัวเองชื่อ ชิน เป็นน้องชายของชุน และชุนได้ตายไปแล้ว เพราะฝ่าผืนกฎขึ้นไปยังโลกเบื้องบน หลังจากกล่าวจบ ชินก็เขาก็มุ่งหน้าเข้าไปยังอกาธาร์ ทิ้งไว้เพียงทั้งสอง อ.โมริซากิได้บอกลาแก่อาสึนะ และกำลังจะออกเดินทาง แต่อาสึนะได้กล่าวว่าขอไปด้วย ดังนั้นแล้ว ทั้งสองจึงมุ่งหน้าสู่ดินแดนอกาธาร์
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสุธารส

พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสุธารส มีพระนามเดิมว่า หม่อมเจ้าชายสุธารส เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่ 10 ในพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัวกับเจ้าจอมมารดากุหลาบ
พระประวัติ.
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสุธารส ประสูติเมื่อวันที่ 3 สิงหาคม พ.ศ. 2383 เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่ 10 ในพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัวกับเจ้าจอมมารดากุหลาบ ในสมัยรัชกาลที่ 4 ทรงได้รับพระราชทานเบี้ยหวัด ปีละ 5 ชั่ง และได้รับพระราชทานเครื่องยศพานทองใหญ่ จนในสมัยรัชกาลที่ 5 ได้รับพระราชทานเงินปี ปีละ 15 ชั่ง
พระองค์เจ้าสุธารส ประชวรพระยอดขึ้นใต้พระชิวหา แล้วแตกออก แพทย์ระบุว่าเป็นมะเร็ง วันที่ 16 มิถุนายน พ.ศ. 2436 มีพระอาการโลหิตไหลไม่หยุด เสวยพระกระยาหารและน้ำมิได้ สิ้นพระชนม์ในวันที่ 19 มิถุนายน พ.ศ. 2436 พระชันษา 54 ปี พระราชทานเพลิงพระศพ ณ พระเมรุ วัดสระเกศราชวรมหาวิหาร วันที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2438
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสุธารส ทรงเป็นต้นราชสกุล
พระธิดา.
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสุธารส มีพระชายาคือ หม่อมเอี่ยม สุธารส ณ อยุธยา มีนามเดิมว่า เอี่ยม สวัสดิ์-ชูโต ทรงมีพระธิดาเพียงพระองค์เดียวคือ
ในรัชกาลที่ 6 ทรงได้รับพระราชทานนามสกุลว่า "สุธารส" ทรงเป็นหม่อมเจ้าพระองค์เดียวที่ได้ใช้นามสกุลนี้ ภายหลังหม่อมเจ้าหญิงเว็นสิ้นชีพิตักษัย ราชสกุลนี้จึงหมดสิ้นไป โดยที่ไม่มีใครสืบสกุลนี้จนปัจจุบัน
มาโกโตะ ชิงไก

มาโกโตะ นีตสึ (; โรมาจิ: "Niitsu Makoto") หรือรู้จักกันในชื่อ มาโกโตะ ชิงไก (; โรมาจิ: "Shinkai Makoto") เกิดเมื่อวันที่ 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2516 เป็นแอะนิเมเตอร์, ผู้สร้างภาพยนตร์และนักวาดการ์ตูนชาวญี่ปุ่น มีผลงานการกำกับภาพยนตร์เรื่อง "หลับตาฝัน ถึงชื่อเธอ" ซึ่งเป็นหนึ่งในภาพยนตร์อนิเมะที่ทำเงินสูงสุด และ "ฤดูฝัน ฉันมีเธอ" เมื่อปี พ.ศ. 2562 นอกจากนี้ยังมีผลงานอื่น ๆ เช่น "ยามสายฝนโปรยปราย", "เด็กสาวกับเสียงเพรียกแห่งพิภพเทพา" และ "ยามซากุระร่วงโรย" เขามีชื่อในนิตยสาร "วาไรตี" ว่าเป็นหนึ่งในสิบแอะนิเมเตอร์ที่น่าจับตามองในปี พ.ศ. 2559
ประวัติ.
เขาเกิดที่เมืองโคอุมิ อำเภอมินามิซากุ จังหวัดนางาโนะ และเข้าศึกษาวรรณกรรมญี่ปุ่นที่มหาวิทยาลัยชูโอ ที่ๆเขาเป็นสมาชิกชมรมยุวชนวรรณกรรม ในสมัยที่เขาเรียนในระดับมัธยมปลาย เขาหลงไหลในมังงะ อนิเมะและนิยาย - ไลท์โนเวล ซึ่งนั่นได้ให้แรงบันดาลใจแก่เขา โดยเฉพาะภาพยนตร์การ์ตูนที่เขาชอบมากที่สุดในวัยนั้น คือ "ลาพิวต้า พลิกตำนานเหนือเวหา" ของฮายาโอะ มิยาซากิ
ชีวประวัติส่วนตัว.
มาโกโตะ ชิงไก ถูกเรียกว่า "มิยาซากิคนใหม่" ในหลายสำนัก รวมไปถึง Anime Advocates และ ActiveAnime - มาโกโตะกล่าว "ผมคิดว่าแบบนี้เป็นการเปรียบเทียบที่สูงเกินไป"
เขาแต่งงานกับอดีตนักแสดงและผู้กำกับชิเอโกะ มิซากะ ซึ่งเป็นดาราภาพยนตร์ Versus โดย ริวเฮอิ คิตามุระ เขามีลูกสาว และลูกชายที่เคยแสดงเป็นชิเสะ นิอิสึ (เกิดปี พ.ศ. 2553)
นอกจากนี้ยังมีดาวเคราะห์น้อยที่ตั้งตามชื่อของเขานั้นคือ "" อีกด้วย
ฮิโตมิ นากามิจิ

ฮิโตมิ นากามิจิ (; โรมาจิ: "Nakamichi Hitomi"; เกิด 18 กันยายน พ.ศ. 2528) เป็นนักวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติญี่ปุ่น เล่นลีกอาชีพให้แก่สโมสรโทเรย์แอร์โรส์ในลีกวอลเลย์บอลในประเทศญี่ปุ่น และได้เป็นกัปตันทีมของสโมสรในปี 2013 อีกด้วย ถึงแม้ว่าเธอจะสูงแค่ 158 เซนติเมตร แต่เธอเป็นคนเสิร์ฟลูกส่ายและลูกสปรินท์ (ลูกเปลี่ยนทิศ) ได้ดีมาก
ซฺยงหนู

ซฺยงหนู ตามสำเนียงกลาง หรือ เฮงโน้ว ตามสำเนียงฮกเกี้ยน  เป็นสมาพันธ์ชนเผ่า ของชนร่อนเร่ที่ข้อมูลจีนสมัยโบราณบันทึกว่าอาศัยอยู่ในบริเวณทุ่งหญ้ายูเรเชียตะวันออกในศตวรรษที่ 3 ถึงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 1 มั่วตู๋ฉาน-ยฺหวี ผู้นำสูงสุดในช่วงหลัง 209 ปีก่อนคริสตกาล เป็นผู้สถาปนา จักรวรรดิซฺยงหนู ขึ้น
หลังโค่นล้มเยฺว่จือ เจ้าอธิราชกลุ่มก่อนหน้า ซฺยงหนูจึงมีอำนาจเหนือทุ่งหญ้าในเอเชียตะวันออกซึ่งมีศูนย์กลางอยู่ในที่ราบสูงมองโกเลีย พวกซฺยงหนูยังมีบทบาทในพื้นที่ซึ่งปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของไซบีเรีย มองโกเลียใน มณฑลกานซู่ และมณฑลซินเจียง ความสัมพันธ์กับราชวงศ์จีนที่ติดกันทางใต้-ตะวันออกนั้นซับซ้อน สลับกันระหว่างช่วงเวลาทั้งสันติภาพ สงคราม และการปราบปรามในช่วงต่าง ๆ ท้ายที่สุดพวกซฺยงหนูพ่ายแพ้ต่อราชวงศ์ฮั่นในความขัดแย้งนานนับศตวรรษ ซึ่งนำไปสู่การแบ่งสมาพันธรัฐออกเป็นสองส่วน และบีบให้เกิดการย้ายถิ่นฐานใหม่ของชาวซฺยงหนูในชายแดนฮั่นจำนวนมาก ในสมัยสิบหกรัฐ พวกซฺยงหนู ซึ่งกลายเป็นหนึ่งใน "ห้าชนเผ่า" ได้ก่อตั้งราชวงศ์ฮั่นจ้าว เป่ย์เหลียง และหูเซี่ยในจีนตอนเหนือ
ความพยายามเชื่อมโยงซฺยงหนูเข้ากับชาว Sakas และซาร์เมเชียน ในบริเวณใกล้เคียง เคยเป็นที่โต้แย้งมาก่อน กระทั่งข้อมูลทางพันธุศาสตร์เชิงโบราณคดียืนยันว่า กลุ่มชนดังกล่าวมีปฏิสัมพันธ์กับซฺยงหนู และยังมีความสัมพันธ์กับชาวฮัน อัตลักษณ์แกนกลางทางชาติพันธุ์ของซฺยงหนูนั้นเป็นแต่สมมติฐานกันไปในหลายทาง เพราะมีศัพท์ภาษาซฺยงหนูเพียงไม่กี่คำหลงเหลืออยู่ในแหล่งข้อมูลภาษาจีน ส่วนใหญ่เป็นตำแหน่งและชื่อบุคคล คำว่า "ซฺยงหนู" อาจเป็นคำร่วมเชื้อสายกับชื่อของชาว Hun หรือ Huna หรือทั้งสอง แม้ว่าจะมีข้อถกเถียงก็ตาม นักวิชาการหลายคนเสนอความเชื่อมโยงอื่น ๆ ในทางภาษาศาสตร์ (ซึ่งทั้งหมดก็เป็นที่โต้แย้ง) ได้แก่ เตอร์กิก, อิหร่าน, มองโกล, ยูรัล, เยนีเซย์ หรือหลากชาติพันธุ์
ชื่อ.
ชื่อซฺยงหนูในภาษาจีนเป็นคำเหยียดอยู่ในตัว เนื่องจากอักษร "匈奴" (ซฺยงหนู) มีความหมายตรงตัวว่า "ทาสที่ดุร้าย" การอ่านออกเสียง "匈奴" ว่า "ซฺยงหนู" เป็นการอ่านออกเสียงตามสำเนียงจีนกลางสมัยใหม่โดยอิงจากสำเนียงจีนกลางที่ใช้อยู่ในปักกิ่งปัจจุบัน ซึ่งมีอายุไม่ถึง 1,000 ปีก่อน ส่วนการอ่านออกเสียงตามสำเนียงจีนเก่านั้น ได้รับการปะติดปะต่อขึ้นใหม่ว่า ได้แก่ *"xiuoŋ-na" หรือ *"qhoŋna"
ยูกิโนะ นางามัตสึ

ยูกิโนะ นางามัตสึ (; โรมาจิ: "Nagamatsu Yukino"; เกิด: 7 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1989) เป็นนักวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติญี่ปุ่น เข้ามาติดทีมชาติครั้งแรกในปี 2013 เข้าแข่งขันรายการแรกคือ วอลเลย์บอลหญิงเวิลด์แกรนด์แชมป์เปี้ยนคัพ 2013 ที่ญี่ปุ่นเป็นเจ้าภาพ ได้รับตำแหน่งเป็นตัวเซต ร่วมกับฮิโตมิ นากามิจิ เธอเป็นตัวเซตดาวรุ่งที่น่าจับตามองเช่นเดียวกับฮารูกะ มิยาชิตะ เล่นลีกอาชีพให้กับสโมสรฮิตะชิรีวาเล
การเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐ พ.ศ. 2535

การเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา ค.ศ. 1992 เป็นการเลือกตั้งประธานาธิบดีครั้งที่ 52 และมีขึ้นในวันที่ 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 1992 มีผู้ลงสมัครได้แก่ ผู้ว่าการรัฐอาร์คันซอ บิล คลินตัน ประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา จอร์จ เอช. ดับเบิลยู. บุช และ รอสส์ เพรอต ในการเลือกตั้งครั้งนี้ บิล คลินตัน ได้รับเลือกตั้งเป็นประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกาคนที่ 42 ต่อจากจอร์จ เอช. ดับเบิลยู. บุช
รายการอ้างอิง.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
การเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐ พ.ศ. 2539

การเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา พ.ศ. 2539 เป็นทุกสี่ปีครั้งที่ 53 และมีขึ้นในวันที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2539 ประธานาธิบดีบิล คลินตันจากพรรคเดโมแครต เอาชนะอดีตผู้นำเสียงข้างมากของวุฒิสภา บ็อบ โดล จากพรรครีพับลิกัน (โดลเคยเป็นแคนดิเดตรองประธานาธิบดีในปี) และรอสส์ เพโรต์จากพรรครีฟอร์ม (เพโรต์เป็นแคนดิเดตลงแข่งในนามอิสระในปี 2535) นี่เป็นการเลือกตั้งครั้งแรกตั้งแต่ปี ที่ประธานาธิบดีที่กำลังดำรงตำแหน่งจากพรรคเดโมแครตได้รับเลือกให้ดำรงตำแหน่งสมัยที่สอง
คลินตันและรองประธานาธิบดีอัล กอร์ได้รับเลือกให้เป็นแคนดิเดตพรรคเดโมแครตอีกครั้งโดยไม่มีผู้ท้าชิง โดลชนะโดยเอาชนะ เจ้าของนิตยสารฟอบส์ และ คู่หูของโดลคือ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรและนักอเมริกันฟุตบอลที่เคยเป็นในรัฐบาลจอร์จ เอช. ดับเบิลยู. บุช รอสส์ เพโรต์ (ซึ่งลงแข่งในนามอิสระ ได้รับคะแนนมหาชน 18.9% ในปี 2535) ลงสมัครใน เพโรต์มีพื้นที่ในสื่อลดลงในปี 2539 และไม่ได้เข้าร่วม
โอกาสชนะของคลินตันถูกมองว่า "ยาก" ในช่วงกลาง ๆ สมัยแรก เพราะพรรคเดโมแครตเสียที่นั่งและเสียงข้างมากทั้งในสภาผู้แทนราษฎรและวุฒิสภาในปี เป็นครั้งแรกในรอบหลายทศวรรษ คลินตันเริ่มกลับมามีโอกาสหลังจากที่เศรษฐกิจเริ่มฟื้นตัวจาก พร้อม ๆ กับเศรษฐกิจทั่วโลก คลินตันสร้างภาพให้โดลคู่กับนิวต์ กิงริช ประธานสภาผู้แทนราษฎรพรรครีพับลิกันที่ไม่เป็นที่นิยม และเตือนว่าพวกรีพับลิกันจะทำให้งบประมาณขาดดุลขึ้นไปอีก และจะตัดการใช้จ่ายของนโยบายที่เป็นที่นิยมอย่างและ โดลให้คำมั่นว่าจะลด 15% สำหรับทุกคน และสร้างภาพลักษณ์คลินตันว่าเป็นพวกเจนที่ "ถูกสปอยล์" อายุของโดลกลายมาเป็นประเด็นในการเลือกตั้งครั้งนี้ และคำพูดบางอย่างของโดลทำให้ปัญหาการหาเสียงรุนแรงขึ้นไปอีก
ในวันเลือกตั้ง คลินตันชนะโดลอย่างชัดเจน คลินตันได้รับคะแนนคณะผู้เลือกตั้ง 379 คะแนน คะแนนมหาชน 49.2% โดลได้รับคะแนนคณะผู้เลือกตั้ง 159 คะแนน คะแนนมหาชน 40.7% เหมือนกับในปี 2535 การลงสมัครของเพโรต์ทำให้ผู้ท้าชิงสองพรรคใหญ่ได้คะแนนมหาชนต่ำกว่า 50% เป็นที่สังเกตว่า ความแข็งแกร่งของฝ่ายคลินตันมาจากคนผิวขาวของพื้นที่ทางใต้และพื้นที่ชนบท ทำให้เขาเป็นเดโมแครตคนสุดท้ายที่ชนะในรัฐเคนทักกี ลุยเซียนา เวสต์เวอร์จิเนีย อาร์คันซอ มิสซูรี และเทนเนสซีในการเลือกตั้งประธานาธิบดี เขายังเป็นเดโมแครตคนสุดท้ายที่ชนะในรัฐแอริโซนาจนกระทั่งปี 2563
คิม ซ็อง-กยุน

คิม ซ็อง-กยุน (เกิดวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2523) เป็นนักแสดงชาวเกาหลีใต้ คิมเริ่มต้นอาชีพการแสดงจากการเป็นนักแสดงละครเวที และเป็นที่รู้จักจากบทบาท ชเว ฮย็อง-แพ จากภาพยนตร์เรื่อง "Nameless Gangster" ตามด้วยบทบาทฆาตกรต่อเนื่องในเรื่อง "The Neighbor" นอกจากนี้ยังปรากฏตัวในละครชุดเกาหลีเรื่อง "Reply 1994" "Reply 1988" และ "ข้ามมิติ ลิขิตสวรรค์"
น็อยน์เคียร์เชิน (รัฐซาร์ลันท์)

น็อยน์เคียร์เชิน  เป็นเมืองและเทศบาลในรัฐซาร์ลันท์ ประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำบลีส ตั้งอยู่ห่างจากเมืองซาร์บรึคเคินไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือราว 20 กม. เมืองมีประชากรราว 50,000 คน เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 2 ของรัฐซาร์ลันท์
เกาะมอร์ส

เกาะมอร์ส (Mors หรือ Morsø) เป็นเกาะเล็ก ๆ ในประเทศเดนมาร์ก มีพื้นที่ 376.7 ตร.กม. จากข้อมูลประชากรในวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 2010 เกาะมีประชากร 21,800 คน เกาะมีเมืองสำคัญคือเมือง นูเคอบิงมอร์ส (Nykøbing Mors) 
ประชากรของเกาะ มีจำนวนลดลงตามตัวเลขด้านล่าง
มาซือร์

มาซือร์ ([maˈzɨr]; ;) เป็นเมืองในประเทศเบลารุส ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำปรือปิยัจ เมืองมีประชากร 111,770 คน (ค.ศ. 2004) เป็นศูนย์กลางการกลั่นน้ำมัน การผลิตเครื่องจักร การทำอาหารของเบลารุส
ฆโรดนา

ฆโรดนา ([ˈɣrodna]; ;) หรือ โฆรัดแญ ([ˈɣoradnʲæ]) เป็นเมืองในประเทศเบลารุส ตั้งอยู่บนฝั่งแม่น้ำเนมัน อยู่ใกล้กับชายแดนประเทศโปแลนด์และประเทศลิทัวเนีย (ราว 20 กิโลเมตร และ 30 กิโลเมตร ตามลำดับ) มีประชากร 327,540 คน
เทสตี

เทสตี้  เป็นวงดนตรีดูโอสัญชาติเกาหลีใต้ มีสมาชิก 2 คน ประกอบด้วย "แดรย็อง" และ "โซรย็อง" ซึ่งเป็นวงดนตรีดูโอที่เป็นฝาแฝด ภายใต้สังกัด "" กับซิงเกิล "Spectrum". 
ประวัติ.
ก่อนเปิดตัว.
แดรย็อง และ โซรย็อง เคยเป็นเด็กฝึกภายใต้สังกัด JYP Entertainment หลังจากออดิชั่น แดรย็อง และ โซรย็อง ในปี 2006 เขาได้ไปอเมริกาและได้ทำงานร่วมกับศิลปินที่มีชื่อเสียงระดับโลกมากมาย แดรย็อง และ โซรย็อง ได้รับการฝึกอบรมเป็นเวลา 5ปี และออกจาก JYP Entertainment เนื่องด้วยเหตุผลส่วนตัวของทั้งสองคน
หลังจากการเปิดตัวเป็นวง เทสตี้ ระบุไว้ในการให้สัมภาษณ์กับ Newsen ทั้งคู่กล่าวว่า "เราผ่านการออดิชั่น (JYP) ได้ง่ายดังนั้นเราจึงคิดว่าทุกอย่างจะง่ายเกินไป แต่ต่อมาเมื่อเพื่อนคนอื่น ๆ (การฝึกอบรม) เข้าร่วมในและออกมาก่อนที่เราเรารู้สึกผิดหวัง. และทั้งสองคนเกิดในประเทศจีน และทั้งสองมาเติบโตที่เกาหลีใต้ 
2555 เปิดตัวด้วยซิงเกิล "Spectrum".
23 กรกฎาคม 2012 Woollim Entertainment ปล่อยทีเซอร์ชื่อมันใหม่เข้าสู่ช่องทางของพวกเขาอย่างเป็นทางการ YouTube ที่จะประกาศการเปิดตัวของศิลปินหน้าใหม่และที่ 6 สิงหาคม 2012 เทสตี้ปล่อยชื่อเพลง You Know Me (너 나 알아) ได้รับการปล่อยตัว ที่ 9 สิงหาคม 2012 วิดีโอเพลงอย่างเป็นทางการสำหรับซิงเกิล You Know Me.เทสตี้ได้คัมแบ็กรายการแรกตือ มิวสิกแบงก์
2556 เปิดตัวด้วยซิงเกิล "MAMAMA" "Day n Night".
28 กรกฎาคม 2013 Woollim Entertainment ได้ปล่อยทีเซอร์ของทั้งสองคน และปล่อยทีเซอร์ที่ชื่อในยูทูปชื่อว่า TASTY 2013 .หลังจากผ่านไป 1 ปี เทสตี้ได้ปล่ยมิวสิควิดีโอในเพลงMAMAMA และเพลงนี้ยังได้ ดงอู โฮยา มาร่วมแสดงอีกด้วย และแต่งเพลงอีกเพลงอีกด้วย และเพลงมีนักแสดง นางแบบ Esom ได้มาแสดงด้วย วันที่ 18 พฤศจิกายน 2013 , Woollim บันเทิงอัปโหลดทีเซอร์สำหรับ "วัน n ไนท์" (떠나가หรือ离开)
แบรสต์ (ประเทศเบลารุส)

แบรสต์ ([brɛst]; ; ;) หรือ เบียรัชเช ([ˈbʲerasʲt͡sʲe]) เดิมชื่อ เบรสต์-ลีตอฟสค์ (#เปลี่ยนทาง , 'แบรสต์ของลิทัวเนีย'; ; ;) และ บแชชช์นัดบูกีแยม (แปลตรงตัว#เปลี่ยนทาง 'บแชชช์ริมแม่น้ำบูห์') เป็นเมืองในประเทศเบลารุส มีประชากร 310,800 คน (ค.ศ. 2010) เมืองอยู่ใกล้ชายแดนประเทศโปแลนด์ ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำบูห์ เป็นเมืองหลักของแคว้นแบรสต์
ในสมัยกลาง เมืองอยู่ภายใต้การปกครองของราชอาณาจักรโปแลนด์ ตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 900 เป็นต้นมา จนเกิดการแบ่งโปแลนด์ ทำให้เมืองอยู่ใต้การปกครองของจักรวรรดิรัสเซียใน ค.ศ. 1795 จากนั้นหลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่งกลับมาเป็นส่วนหนึ่งของโปแลนด์อีกครั้ง จนสงครามโลกครั้งที่สอง ตกเป็นของนาซี หลังจากสงคราม โปแลนด์ได้เปลี่ยนแปลงเขตแดนประเทศ เมืองตกเป็นส่วนหนึ่งของสหภาพโซเวียต จนเมื่อสหภาพโซเวียตแตกแยกใน ค.ศ. 1991 จึงตกมาเป็นของเบลารุสในปัจจุบัน
แคว้นปิวรา

แคว้นปิวรา  เป็นแคว้นชายทะเลทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศเปรู มีเมืองหลวงคือเมืองปิวรา และมีเมืองสำคัญได้แก่ ไปย์ตาและตาลารา มีภูมิอากาศแบบอบอุ่นและแห้ง หรือ แบบเขตกึ่งร้อน
ยู อา-รา

ยู อา-รา (เกิด 26 กันยายน 2535)หรือชื่อที่ใช้ในการแสดงว่า อารา เป็นนักร้อง นักเต้น ไอดอลชาวเกาหลีใต้ รู้จักในสถานะหัวหน้าวง Hello Venus2
อาชีพ.
ก่อนเปิดตัว.
อาราเคยเกือบได้เป็นสมาชิกวงAfter School แต่เธอได้รับการเปิดตัวเป็นสมาชิกวง Hello Venusแทน อาราเธอยังได้ร้องเพลงที่ชื่อว่า"Love Letter 
อาราเคยเกือบเป็นสมาชิกคนที่เก้าของวง After School แต่ อีย็อง ได้รับการคัดเลือกและได้เปิดตัว,
การเปิดตัว.
มินิอัลบั้มของวงชื่อ Hello Venus's debuted และเปิดตัวด้วยเพลง Venus
การคัมแบ็กของวง Hello Venus ในเพลง Venus บนเวที M!Countdown โดยไม่มี ยุนโจ เพราะเธอเจ็บข้อเท้า .
4 กรกฎาคม 2012 อาราเองเธอร่วมกับวงเปิดตัว อัลบั้ม "Like a Wave (Digital Repackage)
ชีวิตส่วนตัว.
เธอเป็นเพื่อนกับ จงฮย็อน จากวง ชายนี่เธอจบการศึกษาที่ 19 กุมภาพันธ์ 2010
บ้านทาส (กอเร)

บ้านทาส  และประตูแห่งความไม่หวนคืน  เป็นพิพิธภัณฑ์และอนุสรณ์สถานสำหรับการค้าทาสในแอตแลนติก ตั้งอยู่บนเกาะกอเร (Gorée Island) ห่างจากชายฝั่งเมืองดาการ์ ประเทศเซเนกัล ไปราว 3 กิโลเมตร บูบาการ์ โจเซฟ นจายา (Boubacar Joseph Ndiaye) เปิดพิพิธภัณฑ์ดังกล่าวขึ้นเมื่อปี 1962 และทำหน้าที่เป็นภัณฑารักษ์จนวันสุดท้ายของชีวิตเขาในปี 2009 ว่ากันว่า พิพิธภัณฑ์นี้เพื่อเป็นเครื่องรำลึกถึงด่านสุดท้ายที่ทาสจากทวีปแอฟริกาจะต้องผ่านมา นักประวัติศาสตร์ยังเห็นไม่ลงรอยกันว่า ทาสชาวแอฟริกาที่ถูกกักขังไว้ในอาคารแห่งนี้มีจำนวนเท่าไร และเกาะกอเรมีความสำคัญเกี่ยวข้องกับการค้าทาสในแอตแลนติกในฐานะที่เป็นจุดจุดหนึ่งในการดังกล่าวจริงหรือไม่ แต่ผู้มาเยี่ยมชมจากทวีปแอฟริกา ยุโรป และอเมริกา คงถือกันว่า สถานที่นี้มีความสำคัญต่อการหวนระลึกถึงจำนวนชาวแอฟริกันที่ต้องสูญเสียไปในการค้าทาส
ยามสายฝนโปรยปราย

ยามสายฝนโปรยปราย (; โรมาจิ: "Kotonoha no Niwa",) เป็นภาพยนตร์แอนิเมชั่นความยาว 46 นาที กำกับโดย มาโกโตะ ชิงไก มีการฉายรอบปฐมทัศน์ที่เทศกาลภาพยนตร์นานาชาติ Gold Coast Film ที่ออสเตรเลีย เมื่อ 28 เมษายน พ.ศ. 2556 และได้เข้าฉายในโรงภาพยนตร์ในญี่ปุ่น เมื่อ 31 พฤษภาคม ปีเดียวกัน นอกจากนี้ ภาพยนตร์แอนิเมชั่นเรื่องนี้ ยังได้รับการกล่าวขานและเสียงชื่นชมอย่างมาก ในเรื่องความสวยงามและรายละเอียดของกราฟิก ซึ่งพื้นหลังส่วนใหญ่ของอนิเมะ คืออุทยานหลวงชินจุกุ สวนสาธารณะขนาดใหญ่กลางกรุงโตเกียว
"ยามสายฝนโปรยปราย" ฉายในประเทศไทย ในเทศกาลภาพยนตร์ญี่ปุ่น 2014 ในเดือนกุมภาพันธ์ 2557 ที่โรงภาพยนตร์ลิโด เขตปทุมวัน และ เมเจอร์ซีนีเพล็กซ์สาขา เซ็นทรัลพลาซา เชียงใหม่
เนื้อเรื่อง.
เนื้อเรื่องของเรื่องนี้ เป็นเรื่องราวของ "ทาคาโอะ อากิซุกิ" เด็กหนุ่มมัธยมปลายผู้อาศัยอยู่กับมารดาพี่ชาย เขามีความใฝ่ผันอยากเป็นช่างทำรองเท้าสตรี 
ฤดูฝนในกรุงโตเกียวอันจอแจ เช้านี้ ทาคาโอะ โดดเรียนในวันเปิดภาคเรียนวันแรกของเขา และมุ่งตรงไปยังอุทยานแห่งชาติชินจูกุเกียวเอน สวนสาธารณะขนาดใหญ่ใกล้กับย่านชินจุกุ เขานั่งสเก็ตแบบรองเท้าของเขาในศาลาเล็ก ๆ ในสวนสาธารณะนั้น ในศาลาเดียวกันที่ด้านนอกฝนตกปรอย ๆ มีสตรีวัยทำงานกำลังนั่งกินเบียร์คู่กับกับช็อตโกแล็ต ทั้งสองต่างไม่ได้พูดคุนกัน จนเมื่อฝนหยุดตก เธอได้เหลือบไปเห็นชื่อโรงเรียนบนสมุดสเก็ตภาพ เธอจึงบอกลาทาคาโอะด้วยคำกลอนทันกะ ที่เป็นปริศนาและจากไป หลังจากนั้น ทุกเช้าในวันที่ฝนตก ทั้งสองจะพบกันในศาลาแห่งนั้น และเริ่มทำความรู้จักกัน
จำปีรัชนี

จำปีรัชนี หรือ จำปีหลวง ชื่อวิทยาศาสตร์: "Magnolia rajaniana" เป็นไม้ในสกุลแมกโนเลีย วงศ์ Magnoliaceae เป็นไม้ยืนต้น เปลือกแตกเป็นร่องตื้นๆตามยาว ใบเดี่ยว กลิ่นหอมแรง ผลกลุ่ม ผลย่อยกลมรี ออกดอกเดือนเมษายน – พฤษภาคม พบในภาคเหนือตอนบน พบครั้งแรกที่ดอยอินทนนท์ จังหวัดเชียงใหม่ โดยหมอคาร์ เมื่อเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2464 ชื่อสปีชีส์ตั้งเป็นเกียรติแก่พระองค์เจ้ารัชนีแจ่มจำรัส กรมหมื่นพิทยาลงกรณ์
กาฝากมะม่วง

กาฝากมะม่วง ชื่อวิทยาศาสตร์: "Dendrophthoe pentandra" เป็นพืชเบียนในวงศ์ Loranthaceae ใบเดี่ยวแผ่นใบหนา ผิวเกลี้ยงหรือมีขนประปราย ดอกช่อ สีเขียวนวลหรือค่อนข้างแดง ออกตามใบที่หลุดร่วงไปแล้ว ผลเดี่ยว ผลแก่เป็นสีเขียวหรือแดงคล้ำ มีเมล็ดเดียว เมล็ดมียางเหนียวติดมือ ผลเป็นอาหารของสัตว์
พระตีรณสารวิศวกรรม (ตรี ตีรณสาร)

อำมาตย์โท พระตีรณสารวิศวกรรม นามเดิม ตี๋ ศรีศุข (1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2441 – 8 เมษายน พ.ศ. 2516) ปลัดกระทรวงธรรมการและกระทรวงศึกษาธิการ ปลัดกระทรวงอุตสาหกรรม รัฐมนตรี รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ นายกสภาจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย นายกสภามหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ อุปนายกผู้อำนวยการสภากาชาดไทย และสมาชิกวุฒิสภา
ประวัติ.
พระตีรณสารวิศวกรรม เดิมชื่อว่า ตี๋ ศรีศุข เกิดเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2440 (นับแบบปัจจุบัน พ.ศ. 2441) ที่อำเภอสัมพันธวงศ์ เมืองพระนคร เป็นบุตรของนายหล่อ และนางพ่วง ศรีศุข พระตีรณสารวิศวกรรม ถึงแก่อนิจกรรมเมื่อวันที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2516 เวลา 08.00 น. ด้วยโรคหัวใจวาย ที่โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์
การศึกษา.
พระตีรณสารวิศวกรรมเริมการศึกษาขั้นต้นที่โรงเรียนวัดสัมพันธวงศ์ ต่อมาที่โรงเรียนวัดประทุมคงคา โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัยตามลำดับ จนจบมัธยมปีที่ 8 เมื่อ พ.ศ. 2457 ก็เดินทางไปศึกษาต่อ ณ ประเทศอังกฤษ ที่ มหาวิทยาลัยแมนเชสเตอร์ ได้วุฒิทางวิศวกรรมศาสตร์ (เครื่องกล) ในพ.ศ. 2463
การทำงาน.
งานราชการ.
เริ่มรับราชการที่ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย สังกัดกระทรวงธรรมการ ตำแหน่งอาจารย์คณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เป็นระยะเวลา 3 ปี คือ ตั้งแต่วันที่ 23 เมษายน พ.ศ. 2467 จนถึงวันที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2470 โดยมีหน้าที่ความรับผิดชอบในด้านการสอน เป็นอนุศาสก(ตำแหน่งอาจารย์ผู้ควบคุมดูแลนิสิตในหอพัก) หอพักนิสิตชาย และเป็นบรรยเวกษก์ (ตำแหน่งอาจารย์ผู้มีหน้าที่ดูแลสโมสรนิสิตจุฬาฯ หรือ สจม.) แห่งสโมสรนิสิตจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ตั้งแต่ พ.ศ. 2468 จนถึง พ.ศ. 2470
ต่อมารับราชการที่โรงเรียนวชิราวุธวิทยาลัย (สังกัดกระทรวงธรรมการ) ในตำแหน่งอาจารย์ ระยะเวลา 2 ปี ตั้งแต่ 10 มกราคม พ.ศ. 2470 ถึง 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2472 โดยมีหน้าที่ความรับผิดชอบในด้านการสอน และเป็นผู้กำกับคณะตีรณสาร (ปัจจุบันเรียกคณะพญาไท)
หลังจากนั้นได้รับราชการที่กระทรวงธรรมการ ตำแหน่งเลขานุการกระทรวง ระยะเวลา 4 ปี ตั้งแต่ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2472 ถึง 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2476 โดยมีหน้าที่ความรับผิดชอบช่วยงานของเสนาบดี เช่น งานการประชุมผู้บริหารระดับสูงของกระทรวง งานประชาสัมพันธ์ งานติดต่อ ฯลฯ
รับราชการที่กระทรวงธรรมการ ตำแหน่งผู้ทำการแทนหัวหน้ากองสารบรรณ กรมปลัดกระทรวงระยะเวลา 1 ปี ตั้งแต่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2476 ถึง 10 เมษายน พ.ศ. 2477
รับราชการที่กระทรวงธรรมการและกระทรวงศึกษาธิการ ตำแหน่งปลัดกระทรวงระยะเวลา 10 ปี ตั้งแต่ 19 เมษายน พ.ศ. 2477 ถึง 2 กันยายน พ.ศ. 2486 และ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2487 ถึง 31 สิงหาคม พ.ศ. 2488
รับราชการที่กระทรวงอุตสาหกรรม ตำแหน่งปลัดกระทรวงระยะเวลา 1 ปี ตั้งแต่ 3 กันยายน พ.ศ. 2488 ถึง 10 มีนาคม พ.ศ. 2489
งานด้านการเมือง.
พระตีรณสารวิศวกรรม ดำรงตำแหน่ง รัฐมนตรี ในพ.ศ. 2488 ในคณะรัฐมนตรี คณะที่ 12 สมัยทวี บุณยเกตุเป็นนายกรัฐมนตรี และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ ระหว่างปี พ.ศ. 2488 - พ.ศ. 2489 ใน คณะรัฐมนตรี คณะที่ 13 สมัยหม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมชเป็นนายกรัฐมนตรี และ คณะรัฐมนตรี คณะที่ 14 สมัยพันตรี ควง อภัยวงศ์เป็นนายกรัฐมนตรี 
พระตีรณสารวิศวกรรม ยังดำรงตำแหน่งสมาชิกวุฒิสภา ชุดที่ 2 และ 3 ระหว่างปี พ.ศ. 2490 ถึง พ.ศ. 2515
ครอบครัว.
ด้านครอบครัว พระตีรณสารวิศวกรรม ได้สมรสกับ นางสาวประไพ วัชราภัย (ต่อมาคือ คุณหญิงตีรณสารวิศวกรรม) ธิดาพระยาพิจารณาปฤชามาตย์ (สุหร่าย วัชราภัย) องคมนตรี เมื่อ พ.ศ. 2467 มีบุตรธิดารวม 6 คน ดังนี้
นัมคุน

นัมคุน (1471-1527) มีชื่อจริงว่า จียอง เป็นขุนนาง,กวีและนักคิดสมัย ราชวงศ์โชซอน เกิดเมื่อปี ค.ศ. 1471
การทำงาน.
นัมคุนเริ่มเข้ารับราชการในสมัย พระเจ้าซองจง และเริ่มมีบทบาทในคราวโค่นราชบัลลังก์ พระเจ้ายอนซัน โดยเป็นขุนนางในสายของ พัก วอนจง เช่นเดียวกับ ซินจอง และได้ขึ้นเป็นรองมหาเสนาบดีเมื่อปี ค.ศ. 1520 และได้เป็นมหาเสนาบดีต่อจากอดีตมหาเสนาคิมอาของ คิมอันโล ผู้นำฝ่าย ยุนใหญ่ เมื่อปี ค.ศ. 1523
บั้นปลายชีวิต.
นัมคุนถึงแก่อสัญกรรมเมื่อปี ค.ศ. 1527 ขณะอายุได้เพียง 56 ปีก่อนสิ้นใจนัมคุนได้นำบทความและบทกวีของตนเองมาเผาทิ้งพร้อมสั่งเสียเมียและลูกว่าถ้าเจอบทความและบทกวีของตนเองให้เผาทิ้งทันทีและกำชับว่าห้ามเอาผ้าไหมห่อร่าง,ห้ามสร้างสุสาน,ห้ามทำป้ายหลุมศพพอสั่งเสียก็สิ้นใจในทันที
ริค แซนโทรัม

ริชาร์ด จอห์น "ริค" แซนโทรัม  เกิดวันที่ 10 พฤษภาคม ค.ศ. 1958 เป็นนักการเมืองพรรครีพับลิกันชาวอเมริกัน ซึ่งปัจจุบันกำลังอยู่ในช่วงหาเสียงสมัครเป็นผู้แทนจากพรรครีพับลิกัน ค.ศ. 2012 เขาเคยทำหน้าที่เป็นสมาชิกวุฒิสภาสหรัฐในรัฐเพนซิลเวเนีย ตั้งแต่ ค.ศ. 1995 ถึง ค.ศ. 2007 และเป็นผู้แทนสหรัฐในเขตชานเมืองพิตส์เบิร์ก ของเขตรัฐสภาเพนซิลเวเนียที่ 18 ตั้งแต่ ค.ศ. 1991 ถึง ค.ศ. 1995 เขาได้รับการจัดอยู่ในอันดับสามของพรรครีพับลิกันในวุฒิสภา ตั้งแต่ ค.ศ. 2001 ถึง ค.ศ. 2007 เมื่อเขาได้เป็นประธานในการประชุมวุฒิสภาพรรครีพับลิกัน
เขาเป็นที่รู้จักกันดีในบทบาทด้านสังคมอนุรักษนิยม และแซนโทรัมยังได้ถือว่าเป็นอนุรักษนิยมทางเศรษฐกิจการคลัง และมีบทบาทในการปฏิรูปสวัสดิการบัญญัติกฎหมายใน ค.ศ. 1996 เมื่อเร็วๆนี้ เขาได้แสดงมุมมองด้านสงครามซึ่งอยู่ในนโยบายการต่างประเทศของสหรัฐฯที่เกี่ยวพันต่ออิหร่าน
ในช่วงแปดสัปดาห์ก่อนถึงเดือนมกราคม ค.ศ. 2012 จากการหยั่งเสียงในรัฐไอโอวา เขาได้รับคะแนนเสียงเป็นอันดับที่สอง โดยเป็นรองจากผู้สมัครอันดับหนึ่งอย่าง มิตต์ รอมนีย์ เพียงแปดคะแนนเท่านั้น
รัฐประหารพระเจ้าชุงจง

รัฐประหารพระเจ้าชุงจง (เกาหลี: ; ฮันจา: ) เป็นเหตุการณ์ที่ได้ถูกบันทึกไว้ในพระราชพงศาวดารราชวงศ์โชซ็อน ว่าเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 18 กันยายน ค.ศ. 1506 เป็นเหตุการณ์รัฐประหารที่สำคัญที่สุดในราชวงศ์โชซอน
สาเหตุ.
ในขณะนั้นเป็นช่วงรัชกาล เจ้าชายย็อนซัน พระราชาลำดับที่ 10 บ้านเมืองเสื่อมทรามพระราชาไม่ใส่ใจกิจการบ้านเมืองหลงสุรานารีลงโทษขุนนางดี ๆ ทั้ง ๆ ที่ไม่มีความผิดและลวนลามพระปิตุจฉาของพระองค์เองจนต้องฆ่าตัวตายเหล่าขุนนางทั้งหลายนำโดย พัก วอนจง น้องชายของพระชายาพักจึงได้ก่อการครั้งนี้ขึ้น
วันก่อการ.
ขุนนางที่นำโดย พัก วอนจง ได้ลงความเห็นว่าจะก่อการในวันที่ 18 กันยายน พอถึงวันที่กำหนดขุนนางกลุ่มหนึ่งนำโดย ช็อง ยุนคยอม และ ฮงคยองจู (ใต้เท้านัมยาง) ได้นำกำลังบุกเข้า พระราชวังคยองบก ปลด เจ้าชายย็อนซัน และกำลังอีกส่วนหนึ่งได้บุกไปสังหาร คิม จา-ว็อน เจ้ากรมมหาดเล็กพร้อมขุนนางคนโปรดของเจ้าชายย็อนซันอีกหลายคน
บทสรุป.
อีกด้านพัก วอนจงพร้อมขุนนางคนสนิทได้ไปเข้าเฝ้า พระพันปีจาซุน พระมเหสีองค์ที่ 3 ของ พระเจ้าซ็องจง เพื่อขอคำยืนยันว่าจะให้ องค์ชายจินซอง พระราชโอรสของพระนางพระชนม์ 17 พรรษาได้ขึ้นเป็นพระราชาองค์ต่อไปซึ่งพระนางก็เห็นด้วยทำให้องค์ชายจินซองได้ขึ้นครองราชย์เป็น พระเจ้าชุงจง ในเวลาต่อมา
ปลาพาราไดซ์แดง

ปลาพาราไดซ์แดง (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Macropodus erythropterus") เป็นปลาพาราไดซ์ชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์ Macropodusinae
มีลักษณะรูปร่างคล้ายปลาพาราไดซ์ ("M. opercularis") โดยมีเงี่ยงครีบหลังทั้งหมด 12-16 ก้าน ก้านครีบอ่อนที่หางมีทั้งหมด 6-8 ก้าน เงี่ยงครีบก้นทั้งหมด 17 ก้าน ก้านครีบอ่อนที่ก้น 13-17 ก้าน ครีบหางมีทั้งแบบแยกออกเป็นสองแฉก และแยกออกเป็นหลายแฉก พื้นผิวลำตัวเป็นสีแดง มีเส้นข้างลำตัวสีน้ำเงิน และส่วนหัวมีจุดแต้มมากกว่า
มีความยาวเต็มที่ประมาณ 6.5 เซนติเมตร กระจายพันธุ์อยู่บริเวณตอนกลางของประเทศเวียดนาม
นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม
นาราซากิ เรียว

นาราซากิ เรียว (; โรมาจิ: "Narasaki Ryō"; 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2384 – 15 มกราคม พ.ศ. 2449) หรือชื่อสกุลหลังสมรสครั้งที่สองว่า นิชิมูระ สึรุ (; โรมาจิ: "Nishimura Tsuru") เป็นที่รู้จักในนาม โอเรียว (; โรมาจิ: "Oryō") เป็นอดีตภริยาของซากาโมโตะ เรียวมะ (; โรมาจิ: "Sakamoto Ryōma") ซามูไรและนักการเมืองคนสำคัญช่วงปฏิรูปเมจิ 
ประวัติ.
นาราซากิ เรียว เกิดในเกียวโต เป็นธิดาของแพทย์ที่ชื่อนาราซากิ โชซากุ  กับมารดาชื่อซาดะ  หรือ นัตสึ  มีพี่น้องเป็นชายและหญิงอย่างละสองคน
โอเรียวเริ่มทำงานในร้านเทราดายะ  ซึ่งเป็นโรงเตี๊ยมที่อยู่ในเกียวโต ที่ซากาโมโตะ เรียวมะมักจะมาพักเป็นประจำหากมีธุระเรื่องการเมืองที่เกียวโต ทำให้เขาสนิทกับเจ้าของร้าน เพราะเจ้าของร้านเองก็มีอุดมการณ์ทางการเมืองเช่นเดียวกับเรียวมะ อยู่มาวันหนึ่งโอเรียวได้ล่วงรู้เรื่องการมาถึงของมือสังหารขณะที่เธอกำลังอาบน้ำ เมื่อเธอทราบความเช่นนั้นจึงได้วิ่งมาแจ้งข่าวแก่เรียวมะและพันธมิตรที่ร้านเทราดายะ ทั้ง ๆ ที่นางยังเปลือยกาย ทำให้เรียวมะเกิดความประทับใจต่อกันจนนำไปสู่การแต่งงานในที่สุด เธอและเรียวมะได้ท่องเที่ยวบ่อน้ำพุร้อนเพื่อฟื้นฟูอาการบาดเจ็บของสามีรอบ ๆ คาโงชิมะสองต่อสอง ถือเป็นการฮันนีมูนครั้งแรกของญี่ปุ่น
เรียวมะเขาได้พาเรียวไปอาศัยที่บ้านของเขาที่แคว้นโทซะก่อนจะเดินทางต่อไปยังเกียวโตเพื่อพูดคุยกับนากาโอกะ ชินตาโร (; โรมาจิ: "Nakaoka Shintarō") เรื่องการเมืองโดยเขาได้ไปพักที่ร้านโอมิยะ ซึ่งทั้งเรียวมะและชินตาโรก็ถูกลอบสังหารที่นั่น
หลังจากเรียวมะเสียชีวิต เธอได้สมรสใหม่กับพ่อค้าที่ชื่อนิชิมูระ มัตสึเบ  และรับบุตรของน้องสาวมาเลี้ยงเป็นบุตรบุญธรรม ซึ่งต่อมาได้เสียชีวิตในช่วงวัยรุ่น ส่วนเธอในปัจฉิมวัยก็ป่วยด้วยพิษสุราเรื้อรัง เพราะยังรำพึงรำพันถึงสามีคนแรกเป็นนิจ ก่อนจะเสียชีวิตเมื่อวันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2449 เมื่ออายุได้ 64 ปี
รายชื่อประเทศจำแนกตามระบบกฎหมาย

รายชื่อประเทศจำแนกตามระบบกฎหมาย ปัจจุบันระบบกฎหมายทั่วโลกอยู่บนพื้นฐานของระบบกฎหมายสำคัญหนึ่งในสามระบบได้แก่ ระบบซีวิลลอว์ ระบบคอมมอนลอว์ และกฎศาสนา หรือผสมกันมากกว่าสองระบบขึ้นไป อย่างไรก็ดีแต่ละประเทศอาจมีระบบกฎหมายที่มีลักษณะจำเพาะไปที่แตกต่างกันไปตามประวัติศาสตร์ของตน
ระบบกฎหมายซีวิลลอว์.
ซีวิลลอว์เป็นระบบกฎหมายที่แพร่หลายที่สุดในโลกปัจจุบัน บางครั้งรู้จักกันในชื่อระบบกฎหมายภาคพื้นยุโรป บ่อเกิดสำคัญหลักของกฎหมายคือประมวลกฎหมาย และกฎบัญญัติที่ออกตามที่กฎหมายบัญญัติไว้ ลักษณะสำคัญของซีวิลลอว์คือการบัญญัติกฎหมายเป็นลายลักษณ์อักษร
จุดเริ่มต้นของแนวคิดการจัดทำประมวลกฎหมายสามารถย้อนหลังไปได้ถึงประมวลกฎหมายฮัมมูราบีในบาบิโลนประมาณ 1790 ปีก่อนคริสตกาล ระบบซีวิลลอว์เริ่มปรากฏชัดเจนมากขึ้นในสมัยจักรวรรดิโรมัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งประมวลกฎหมายจัสติเนียน (Corpus Juris Civilis) ในสมัยจักรพรรดิจัสติเนียนที่ 1 ประมาณคริสต์ศักราชที่ 529 และมีการปฏิรูปครั้งใหญ่ในช่วงจักรวรรดิไบแซนไทน์ และรวบรวมเป็นเอกสารประมวลกฎหมาย ระบบกฎหมายซีวิลลอว์เองได้รับอิทธิพลมาจากกฎหมายศาสนจักรและกฎหมายชะรีอะฮ์อีกด้วย
นักวิชาการกฎหมายเปรียบเทียบและนักเศรษฐศาสตร์ที่สนับสนุนทฤษฎีกำเนิดตามกฎหมาย (Legal Origins Theory) มักแบ่งระบบซีวิลลอว์ออกเป็น 4 กลุ่มใหญ่ได้แก่
รายชื่อประเทศที่ใช้ระบบกฎหมายแบบซีวิลลอว์มีดังต่อไปนี้
นิยม วิวรรธนดิฐกุล

นายแพทย์ นิยม วิวรรธนดิฐกุล (เกิด 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2499) ปัจจุบันดำรงตำแหน่งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดแพร่ สังกัดพรรคเพื่อไทย อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ อดีตรองหัวหน้าพรรคเศรษฐกิจใหม่ และอดีตสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดแพร่
ประวัติ.
นิยม วิวรรธนดิฐกุล เกิดเมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2499 เป็นบุตรของนายจันทร์ และนางสุคำ วิวรรธนดิฐกุล มีพี่ 1 คน สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนต้นโรงเรียนพิริยาลัยจังหวัดแพร่และต้นปลายจากโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา วิทยาศาสตรบัณฑิต และแพทยศาสตรบัณฑิตมหาวิทยาลัยเชียงใหม่, ประกาศนียบัตรชั้นสูง สาขาวิทยาศาสตร์การแพทย์คลีนิค มหาวิทยาลัยมหิดล, วุฒิบัตรวิชาชีพ สาขากุมารเวชศาสตร์ แพทยสภา และการศึกษามหาบัณฑิต สาขาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยนเรศวร สมรสกับนางสุมามาลย์ มีบุตร 3 คน
งานการเมือง.
อดีตเป็นสมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดแพร่ (พ.ศ. 2533-2542) และสมาชิกวุฒิสภา จังหวัดแพร่ พ.ศ. 2549 หลังจากนั้นได้เข้าร่วมงานกับพรรคพลังประชาชน โดยลงสมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดแพร่ และได้รับการเลือกตั้งเป็นครั้งแรก 
ในการอภิปรายทั่วไปเพื่อลงมติไม่ไว้วางใจรัฐมนตรีในประเทศไทย พ.ศ. 2554 นายนิยมยกมือโหวตสวนมติพรรคเพื่อไทย คือ ยกมือไว้วางใจนายโสภณ ซารัมย์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม และงดออกเสียงให้นางพรทิวา นาคาศัย รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ จากพรรคภูมิใจไทย ทำให้เกิดเสียงวิพากษ์วิจารณ์ และการต่อต้านจากกลุ่มเสื้อแดงบางกลุ่ม ในขณะที่นายนิยมได้แถลงในเวลาต่อมา ยืนยันว่ายังอยู่กับพรรคเพื่อไทย และไม่คิดย้ายพรรค อย่างไรก็ตามในการเลือกตั้ง ปี พ.ศ. 2554 นายนิยมลงสมัครและได้รับเลือกในนามพรรคเพื่อไทย
ในปี พ.ศ. 2562 ย้ายมาสังกัดพรรคเศรษฐกิจใหม่ และได้รับเลือกเป็นรองหัวหน้าพรรค ชุดที่นำโดย มิ่งขวัญ แสงสุวรรณ์ และได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส.แบบบัญชีรายชื่อ พรรคเศรษฐกิจใหม่
ในปี พ.ศ. 2566 น.พ.นิยม ได้ย้ายไปสังกัดพรรคเพื่อไทย
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร.
นิยม วิวรรธนดิฐกุล ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 4 สมัย คือ
สมโภช สายเทพ

สมโภช สายเทพ (เกิด 7 เมษายน พ.ศ. 2525) เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลำปาง เขต 1 ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกในปี พ.ศ. 2552 (การเลือกตั้งซ่อม) สังกัดพรรคเพื่อไทย
ประวัติ.
สมโภช เกิดเมื่อวันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2525 เป็นบุตรของนายสมเอก นางยุวดี สายเทพ มีน้อง 1 คน ด้านครอบครัวสมรสกับนางสาวณัฐนันท์ สายเทพ มีบุตร 1 คน
สำเร็จการศึกษาสถาปัตยกรรมศาสตรบัณฑิต สาขาออกแบบอุตสาหกรรม จากมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา เชียงใหม่
งานการเมือง.
สมโภชเป็นเพื่อนรุ่นน้องของธนาธร โล่ห์สุนทร หลังจากการยุบพรรคพลังประชาชนในปี พ.ศ. 2551 นายกิตติกร โล่ห์สุนทร ส.ส.ลำปาง และกรรมการบริหารพรรคพลังประชาชน เป็นหนึ่งในผู้ถูกตัดสิทธิ์ทางการเมือง นายสมโภชจึงลงสมัครรับเลือกตั้งแทนเป็นครั้งแรก และได้รับการเลือกตั้ง ต่อมาในการเลือกตั้งปี พ.ศ. 2554 นายสมโภชลงเลือกตั้งอีกครั้งและได้รับการเลือกในนามพรรคเพื่อไทย
หลังรัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2557 เขาถูกทหารจับกุมและแจ้งข้อหาในความผิดข้อหาร่วมกันกระทำให้ปรากฏแก่ประชาชนด้วยวาจา หนังสือหรือวิธีอื่นใดอันมิใช่เป็นการกระทำภายในความมุ่งหมายแห่งรัฐธรรมนูญ หรือมิใช่เพื่อแสดงความคิดเห็นหรือติชมโดยสุจริต ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 116, ร่วมกันเป็นซ่องโจร ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 210 และร่วมกันเผยแพร่ข้อความที่ผิดไปจากข้อเท็จจริง หรือกล่าวหาบิดเบือนร่างรัฐธรรมนูญตาม พ.ร.บ.ประชามติ มาตรา 61 (2), (4) แต่จากการสอบสวนพบว่าเขาไม่มีส่วนเกี่ยวข้องในการก่อเหตุดังกล่าว จึงได้ทำการลงบันทึกประจำวันไว้เป็นหลักฐาน และปล่อยตัวไป
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร.
สมโภช สายเทพ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 2 สมัย คือ
สากลศักราช

สากลศักราช<templatestyles src="การอ้างอิง/styles.css"/>[หมายเหตุ ก]  ราชบัณฑิตยสภาเสนอให้ย่อว่า ส.ศ. (CE) เป็นระบบนับปีปฏิทินสำหรับปฏิทินเกรกอรีและปฏิทินจูเลียส ซึ่งมีจำนวนเท่าเทียมกับปีตามระบบศักราชไดโอไนซัส (Dionysian era) ที่แบ่งออกเป็นคริสต์ศักราช (Christian Era) ย่อว่า ค.ศ. (CE) กับก่อนคริสตกาล (before Christ) เช่น ปี ส.ศ. 1 ย่อมตรงกับ ค.ศ. 1 ส่วนปีก่อน ส.ศ. 1 เรียกว่า ก่อนสากลศักราช (before the Common Era) อาจย่อว่า ก่อน ส.ศ. (BCE)
เดิมที ไดโอไนซัสผู้นอบน้อม  คิดค้นระบบศักราชไดโอไนซัส (ค.ศ.) ขึ้นใน ค.ศ. 525 เพื่อใช้แทนศักราชของมรณสักขี (Era of the Martyrs) เพราะไม่ต้องการสืบสานความทรงจำเกี่ยวกับทรราชที่กดขี่ชาวคริสต์จนเกิดมรณสักขี โดยเริ่มนับปีจากวันเริ่มยุคอ้างอิง (initial reference date) ซึ่งหมายถึงการประสูติของพระเยซู ต่อมา นักบุญบีด (ฺBede) นำระบบศักราชไดโอไนซัสมาใช้ในประเทศอังกฤษเมื่อ ค.ศ. 731 ทั้งยังริเริ่มการนับปีก่อนการประสูติของพระเยซู (ปีก่อนคริสตกาล) ทำให้ระบบศักราชดังกล่าวเริ่มแพร่หลายในยุโรป ส่วนการเรียกปีตามระบบนี้ว่า ส.ศ. สามารถย้อนหลังไปถึง ค.ศ. 1615 อันเป็นเวลาที่ชื่อ "ส.ศ." ปรากฏเป็นครั้งแรกในหนังสือของโจฮันเนส เคปเลอร์ (Johannes Kepler) ด้วยภาษาละตินว่า "vulgaris aerae" และต่อมาปรากฏในภาษาอังกฤษว่า "Vulgar Era" เมื่อ ค.ศ. 1635 ส่วนชื่อ "Common Era" พบได้เก่าแก่ที่สุดใน ค.ศ. 1708 ครั้นกลางคริสต์ศตวรรษที่ 19 ชื่อ "ส.ศ." ได้รับการใช้งานแทนชื่อ "ค.ศ." อย่างแพร่หลายมากขึ้น โดยเฉพาะในหมู่นักวิชาการชาวยิว จนปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 ส.ศ. กลายเป็นที่นิยมใช้ในงานวิชาการและวิทยาศาสตร์ ทั้งใช้งานทั่วไปมากขึ้นในเหล่านักเขียนและนักพิมพ์ที่ไม่ต้องการอ้างอิงกับศาสนาคริสต์ หรือต้องการเน้นย้ำแนวคิดฆราวาสนิยม
ระบบ ส.ศ. นี้เป็นระบบปฏิทินตามกฎหมายที่ใช้กันแพร่หลายที่สุดในโลกปัจจุบัน และเป็นมาตรฐานทั่วโลกที่สถาบันระหว่างประเทศ เช่น สหประชาชาติ และสหภาพไปรษณีย์สากล ยึดถือมานาน
หมายเหตุ.
<templatestyles src="การอ้างอิง/styles.css"/>หมายเหตุ ก ชื่อภาษาไทยของ "Common Era" นั้น ยังไม่มีการบัญญัติอย่างเป็นทางการ "สากลศักราช" เป็นชื่อที่วินัย พงศ์ศรีเพียร เสนอต่อราชบัณฑิตยสภา ส่วนวุฒิชัย มูลศิลป์ เสนอต่อราชบัณฑิตยสภาให้ใช้ว่า "ศักราชร่วม" นอกจากนี้ ยังมีการเรียกว่า "ศักราชสากล" ในแบบเรียนของกระทรวงศึกษาธิการใช้ว่า "สากลศักราช"
จรัสฤทธิ์ จันทรสุรินทร์

จรัสฤทธิ์ จันทรสุรินทร์ (เกิด 16 เมษายน พ.ศ. 2510) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลำปาง 3 สมัย
ประวัติ.
จรัสฤทธิ์ จันทรสุรินทร์ เกิดเมื่อวันที่ 16 เมษายน พ.ศ. 2510 เป็นบุตรของนายพินิจ จันทรสุรินทร์ อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ และนางจุไรรัตน์ มีพี่น้อง 3 คน หนึ่งในนั้นคือนายอิทธิรัตน์ จันทรสุรินทร์ อดีต ส.ส.ลำปาง เขต 4 พรรคเพื่อไทย
สำเร็จการศึกษา ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขารัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง สมรสกับนางสุปรียา มีบุตร 2 คน
งานการเมือง.
อดีตเป็นส.จ. และรองนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดลำปาง มาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2543 กระทั่งปี พ.ศ. 2550 นายพินิจ จันทรสุรินทร์ บิดา ถูกตัดสิทธิ์ทางการเมืองพร้อมกับบ้านเลขที่ 111 นายจรัสฤทธิ์จึงลงสมัครรับเลือกตั้งแทนบิดา และได้รับการเลือกตั้งเป็นครั้งแรกในนามพรรคพลังประชาชน และปี พ.ศ. 2554 ในนามพรรคเพื่อไทย
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร.
จรัสฤทธิ์ จันทรสุรินทร์ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 3 สมัย คือ
บูชิโด

บูชิโด (; โรมาจิ: "Bushidō", หมายถึง "วิถีนักรบ") เป็นคำภาษาญี่ปุ่นใช้อธิบายจรรยาบรรณแบบญี่ปุ่นและวิถีชีวิตซามูไร ซึ่งมีส่วนคล้ายคลึงกับมโนทัศน์วีรคติของยุโรปอยู่บ้าง บูชิโดถือกำเนิดขึ้นจากประมวลศีลธรรมซามูไร และเน้นความมัธยัสถ์ ความภักดี ความชำนาญในศิลปะป้องกันตัว และรักษาไว้ซึ่งเกียรติกระทั่งตาย (honor unto death) บูชิโดเกิดจากลัทธิขงจื๊อใหม่ระหว่างช่วงสันติภาพแห่งรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะ และตามตำราลัทธิขงจื๊อ บูชิโดยังได้รับอิทธิพลจากศาสนาชินโตและศาสนาพุทธ ซึ่งเปิดให้การดำรงอยู่ของซามูไรให้เติมด้วยปัญญาและความสงบเยือกเย็น บูชิโดพัฒนาขึ้นระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 9 ถึง 12 และเอกสารแปลหลายฉบับในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 12 ถึง 16 แสดงอิทธิพลของบูชิโดที่มีอย่างกว้างขวางทั่วญี่ปุ่น แม้นักวิชาการบางคนได้แสดงความเห็นว่า "คำว่า บูชิโด ด้วยตัวมันเองนั้นมีอยู่น้อยมากในวรรณกรรมก่อนสมัยใหม่" 
ภายใต้รัฐบาลโชกุนโทกูงาวะ แง่มุมของบูชิโดได้ถูกจัดให้เป็นระเบียบแบบแผนเป็นกฎหมายศักดินาญี่ปุ่น
อิทธิรัตน์ จันทรสุรินทร์

อิทธิรัตน์ จันทรสุรินทร์ (22 มกราคม พ.ศ. 2507 - 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2563) เป็นนักการเมืองชาวไทย อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลำปาง 5 สมัย
ประวัติ.
อิทธิรัตน์ เกิดเมื่อวันที่ 22 มกราคม พ.ศ. 2507 เป็นบุตรนายพินิจ นางจุไรรัตน์ จันทรสุรินทร์ มีพี่น้อง 3 คน หนึ่งในนั้นคือจรัสฤทธิ์ จันทรสุรินทร์ อดีต สส.ลำปาง เขต 3 ด้านครอบครัวสมรสกับนางภุมรา จันทรสุรินทร์ มีบุตร 1 คน
สำเร็จการศึกษา นิติศาสตรบัณฑิต มหาวิทยาลัยรามคำแหง และรัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการปกครอง มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
งานการเมือง.
อดีตรับราชการกรมการปกครอง และสำนักข่าวกรองแห่งชาติ ก่อนลาออกมาลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเป็นครั้งแรกในปี พ.ศ. 2544 สังกัดพรรคไทยรักไทย ร่วมกับพินิจ หลังจากนั้นได้รับการเลือกตั้งต่อกันมาอีก 4 ครั้ง ในปี พ.ศ. 2554 สังกัดพรรคเพื่อไทย เอาชนะนิคม เชาว์กิตติโสภณ อดีต สส.พรรคประชาธิปัตย์
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร.
อิทธิรัตน์ จันทรสุรินทร์ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทั้งหมด 5 สมัย คือ
ถึงแก่อนิจกรรม.
อิทธิรัตน์ ถึงแก่อนิจกรรมด้วยอาการติดเชื้อในกระแสเลือด ที่โรงพยาบาลพระมงกุฎเกล้า เมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2563 สิริอายุรวม 56 ปี มีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2563 ณ สุสานไตรลักษณ์ จังหวัดลำปาง
อันเดรส เอสโกบาร์

อันเดรส เอสโกบาร์ ซัลดาร์เรียกา (13 มีนาคม ค.ศ. 1967–2 กรกฎาคม ค.ศ. 1994) เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวโคลอมเบียที่เล่นตำแหน่งกองหลัง สังกัดอัตเลติโกนาซิอองนาล, ยังบอยส์ และทีมชาติโคลอมเบีย
เอสโกบาร์ถูกยิงเสียชีวิตหลังฟุตบอลโลก 1994 หลังจากที่เป็นผู้ทำเข้าประตูตัวเองในรอบที่ 2 ในนาทีที่ 34 ที่โคลอมเบียพบกับสหรัฐอเมริกา ซึ่งเป็นชาติเจ้าภาพ ทำให้โคลอมเบียซึ่งเป็นทีมตัวเต็งทีมหนึ่งในครั้งนั้น ต้องตกรอบ จากการแพ้ไป 2–1 หลังจากนั้นในวันที่ 2 กรกฎาคม ปีเดียวกัน เอสโกบาร์ก็ถูกยิงเสียชีวิต หลังจากเดินออกมาจากบาร์แห่งหนึ่ง โดยมีเสียงเล่าลือว่าเป็นฝีมือของกลุ่มมาเฟียที่เสียพนันจากการที่โคลอมเบียตกรอบ แต่ที่สุดเจ้าหน้าที่ตำรวจก็สามารถตามจับคนร้ายได้ ชื่อ อุมแบร์โต มูนอซ เป็นเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย โดยมูนอซสารภาพว่าทำไปตามลำพังคนเดียวโดยไม่ได้มีใครบงการหรือจ้างมา เพราะความเสียใจที่โคลอมเบียตกรอบ
ดะนีดิน

ดะนีดิน (/dʌnˈiːdɨn/) (มาวรี: Ōtepoti) เป็นเมืองใหญ่อันดับสองในเกาะใต้ของนิวซีแลนด์ และเมืองหลักในภาคโอทาโก (Otago Region) ยังถือว่าเป็นหนึ่งในสี่เมืองหลักของประเทศนิวซีแลนด์ในด้านประวัติศาสตร์, วัฒนธรรม และเหตุผลทางภูมิศาสตร์
บ้านหนองอุ่ม

บ้านหนองอุ่ม เป็นหมู่บ้านที่อยู่ในตำบลนาสีนวน อำเภอกันทรวิชัย จังหวัดมหาสารคาม เป็นหมู่บ้านขนาดกลาง มีผลการผลิตข้าวนาปีมากที่สุดในเขตพื้นที่อำเภอกันทรวิชัย
ประวัติ.
เมื่อประมาณปี 2362 สมัยรัชกาลที่ 2 ตอนปลาย(สมัยกรุงรัตนโกสินทร์) ได้มีคนกลุ่มหนึ่งซึ่งเดินทางมาจากทิศตะวันออก มาจากบริเวณเมืองหงษ์ เมืองทอง ซึ่งปัจจุบันอยู่ในท้องที่ของจังหวัดร้อยเอ็ด ได้นำช้างเป็นพาหนะเดินทางมาสำรวจพื้นที่แห่งใดอุดมสมบูรณ์พอจะอยู่อาศัยได้โดยไม่อดอยาก และได้มาถึงบริเวณที่บ้านหนองอุ่มปัจจุบัน ได้พบว่าเป็นบริเวณที่สำรวจแล้วได้หารือกัน ตกลงกันจะอยู่ตั้งหลักบริเวณนี้ จึงได้ย้อนกลับไปรับครอบครัวบุตรหลานพร้อมสัตว์เลี้ยงเดินทางโดยกองเกวียนย้ายมาอยู่บริเวณปัจจุบัน โดยสันนิษฐานว่ามีผู้นำกลุ่มเป็นคนรุ่นพ่อของมหาชานนท์ (โหว่) ได้หารือการตั้งชื่อหมู่บ้าน แนวความคิดหลายๆคนมีความเห็นตรงกันว่าจะใช้ชื่อว่า บ้านหนองอุ่ม
บ้านหนองอุ่มเป็นที่เนินตั้งอยู่ข้างหนองน้ำซึ่งปกคลุ่มด้วยพันธ์ไม้นาๆ ชนิด เช่น ต้นหูลิง ต้นฝ้ายน้ำ ต้นแสง ที่ชอบพื้นที่ชายเลน หนองน้ำจืดทางภาคอีสานเรียกว่า ทาม มีลักษณะเป็นสุ้ม เป็นอุ่มเป็นเถาว์ตามสภาพหนองมีรำรางและน้ำมักหลากมาท่วมอยู่เสมอและทั้งอุดมสมบูรณ์ด้วยสัตว์น้ำจืดนาๆ ชนิด โดยอาศัยสภาพที่อุดมสมบูรณ์ของทรัพยากรตามสภาพและจำนวนครัวเรือนเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ (ภายใต้การดูแลของผู้ใหญ่บ้านสมัยก่อนเรียกว่า ตากวนบ้าน) ดังมีรายนามอดีตผู้ใหญ่บ้านดังต่อไปนี้
ปัจจุบันบ้านหนองอุ่ม มีการแบ่งการปกครองออกเป็น 4 หมู่บ้าน คือ 8, 12, 22, 23 อยู่ในพื้นที่เขตการปกครองของตำบลนาสีนวน อำเภอกันทรวิชัย จังหวัดมหาสารคาม
ประชากร.
บ้านหนองอุ่มมีจำนวนประชากร 1,769 คน และ มีจำนวนครัวเรือน 372 ครัวเรือน
ประเพณีและวัฒนธรรม.
วัฒนธรรมและประเพณีของหมู่บ้านเป็นตามแต่โบราณคือ ฮีตสิบสอง คองสิบสี่ และมีประเพณีที่ทำสืบต่อกันมาตั้งแต่ก่อตั้งหมู่บ้านคือ 
เหตุการณ์สำคัญ.
1. แยกหมู่บ้านเป็นสองหมู่บ้าน คือ 8 และ 12 สมัย นายชาย วงศ์แสน ได้รับการแต่งตั้งเป็นกำนันตำบลนาสีนวน
2. นายเคน บรรเทา เป็นผู้ใหญ่บ้านคนแรกของหมู่ที่ 12 ในปี พ.ศ. 2501
3. น้ำท่วมใหญ่ในปี พ.ศ. 2521
4. นายสงวน บุญหลักคำ ได้รับตำแหน่งประธานองค์การบริหารส่วนตำบลคนแรกในปี 2542 และหมู่ 8 แยกเป็นหมู่ 22 มี นายทองสอน ไชยโวหาร เป็นผู้ใหญ่บ้านคนแรกและหมู่ 12 แยกเป็นหมู่ 23 มีนายเรืองเวส รัตน์แสง เป็นผู้ใหญ่บ้านคนแรก
วัตถุโบราณสำคัญ.
จารึกวัดบ้านหนองอุ่ม เป็นจารึกที่ทำจากหินเขียนด้วยอักษรไทน้อย สันนิษฐานว่าจารึกหลักนี้สร้างรุ่นเดียวกับจารึกวัดบ้านทับม้า (ร. 5 - ร. 6) พุทธศักราช 2411 - 2468
ปลาสเตอร์เจียน

ปลาสเตอร์เจียน (,) ปลากระดูกแข็งขนาดใหญ่ในวงศ์ Acipenseridae ในอันดับ Acipenseriformes อาศัยได้อยู่ทั้งน้ำจืด, น้ำกร่อย และทะเล เมื่อยังเล็กจะอาศัยอยู่ในแหล่งน้ำจืด ทะเลสาบหรือตามปากแม่น้ำ แต่เมื่อโตขึ้นจะว่ายอพยพสลงสู่ทะเลใหญ่ และเมื่อถึงฤดูวางไข่ก็จะว่ายกลับมาวางไข่ในแหล่งน้ำจืด 
ปลาสเตอร์เจียน เป็นปลาที่มนุษย์ใช้เป็นอาหารมานานแล้ว โดยเฉพาะอย่างยิ่งไข่ปลา ที่เรียกว่าคาเวียร์ ซึ่งนับเป็นอาหารราคาแพงที่สุดชนิดหนึ่งของโลก 
ปลาสเตอร์เจียน มีรูปร่างคล้ายปลาฉลาม มีหนามแหลมสั้น ๆ บริเวณหลัง หัว และเส้นข้างลำตัวไว้เพื่อป้องกันตัว มีหนวดทั้งหมด 2 คู่อยู่บริเวณปลายจมูก ปลายหัวแหลม ปากอยู่ใต้ลำตัว ลำตัวไม่มีเกล็ด ภายในปากไม่มีฟัน ตามีขนาดเล็ก ซึ่งหนวดของปลาสเตอร์เจียนนี้มีหน้าที่สัมผัสและรับคลื่นกระแสไฟฟ้าขณะที่ว่ายน้ำ เนื่องจากไม่สามารถมองเห็นวัตถุที่อยู่ด้านใต้ของลำตัว เพราะฉะนั้นหนวดเหล่านี้มีหน้าที่เหมือนมือที่คอยสัมผัสกับสิ่งของที่อยู่ข้างใต้ของตัวเอง หากินตามพื้นน้ำโดยอาหารได้แก่ สัตว์น้ำขนาดเล็กต่าง ๆ สเตอร์เจียนจะพบแต่เฉพาะซีกโลกทางเหนือซึ่งเป็นเขตหนาวเท่านั้น ได้แก่ ทวีปเอเชียตอนเหนือและตะวันออก, ทวีปยุโรปตอนเหนือ และทวีปอเมริกาเหนือตอนบน เช่น อะแลสกา, แคนาดา และบางส่วนในสหรัฐอเมริกา สถานะปัจจุบันของปลาชนิดนี้ในธรรมชาติใกล้สูญพันธุ์เต็มที แต่ปัจจุบันสามารถเพาะขยายพันธุ์ได้แล้วในบางชนิด
ปลาสเตอร์เจียน มีทั้งหมด 27 ชนิด ใน 3 สกุล โดยชนิดที่ใหญ่ที่สุดคือ ปลาฮูโซ่ ("Huso huso") พบในรัสเซีย สามารถโตเต็มที่ได้ถึง 5 เมตร หนักกว่า 900 กิโลกรัม และมีอายุยืนยาวถึง 210 ปี นับเป็นปลาที่มีอายุยืนยาวที่สุดในโลก เท่าที่มีการบันทึกมา และเป็นชนิดที่ให้ไข่รสชาติดีที่สุดและแพงที่สุดด้วย ส่วนชนิดที่เล็กที่สุดคือ ปลาสเตอร์เจียนแคระ ("Pseudoscaphirhynchus hermanni") ที่โตเต็มที่มีขนาดไม่ถึง 1 ฟุตเสียด้วยซ้ำ 
นอกจากนี้แล้ว ปลาสเตอร์เจียนยังนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามอีกด้วย 
ในประเทศไทย ปลาสเตอร์เจียนชนิด ปลาสเตอร์เจียนไซบีเรีย ("Acipenser baerii") ได้มีการทดลองเลี้ยงในโครงการบ้านเล็กในป่าใหญ่ดอยคำ อันเป็นโครงการในพระราชดำริของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ที่อำเภอเวียงแหง ที่หน่วยวิจัยประมงบนพื้นที่สูงดอยอินทนนท์ อำเภอจอมทอง และศูนย์วิจัยและพัฒนาประมงน้ำจืดเชียงใหม่ อำเภอสันทราย จังหวัดเชียงใหม่ ซึ่งผลการทดลองเป็นไปได้อย่างดี
สงวน พงษ์มณี

สงวน พงษ์มณี (เกิด 2 มกราคม พ.ศ. 2487) เป็นนักการเมืองชาวไทย อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลำพูน สังกัดพรรคเพื่อไทย และอดีตสมาชิกสภาร่างรัฐธรรมนูญ จังหวัดลำพูน
ประวัติ.
สงวน เกิดเมื่อวันที่ 2 มกราคม พ.ศ. 2487 ที่อำเภอเมืองลำพูน จังหวัดลำพูน เป็นบุตรนายประเสริฐ กับนางคำผง พงษ์มณี มีพี่ 1 คน ด้านครอบครัวสมรสกับนางมะลิวัลย์ พงษ์มณี มีบุตร 1 คน
สำเร็จการศึกษาศิลปศาสตรบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ และรัฐศาสตรบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
การเมือง.
หลังจากสำเร็จการศึกษาไปเป็นครูอยู่ระยะหนึ่ง ก่อนที่จะสอบเป็นทหารผ่านศึก และไปเป็นทหารรับจ้างในเวียดนาม ต่อมาเป็นเจ้าหน้าที่การข่าวของรัฐ เข้าร่วมการชุมนุมในเหตุการณ์ 14 ตุลา พ.ศ. 2516 และหลังเหตุการณ์ 6 ตุลา พ.ศ. 2519 ต้องหลบหนีเข้าป่าบริเวณชายแดนติดกับประเทศลาว และไปเรียนหนังสือที่ เขตงาน 7 ใช้ชื่อ สหายสุดเขต ภายหลังถูกทางการจับ และส่งไปพิษณุโลก ได้รับอานิสงฆ์จาก คำสั่งสำนักนายกรัฐมนตรี ที่ 66/2523 ในรัฐบาลพลเอกเปรม ทำให้ไม่ต้องถูกจับคุก
หลังจากนั้นได้ดำเนินธุรกิจอยู่ระยะหนึ่ง ก่อนจะกลับเข้าสู่วงการการเมืองอีกครั้งในฐานะสมาชิกสภาร่างรัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2539 ต่อมา พ.ศ. 2544 ลงเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลำพูนเป็นครั้งแรก ในนามพรรคไทยรักไทย และได้รับการเลือกตั้ง ชนะอนุสรณ์ วงศ์วรรณ จากพรรคชาติพัฒนา นับจากนั้นมาได้รับเลือกตั้งอย่างต่อเนื่องมาอีก 3 สมัย โดยไม่เคยสอบตก และเป็น สส.ชายที่ได้รับคะแนนเสียงมากที่สุดในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 ต่อมาปลายปี พ.ศ. 2554 เป็นหนึ่งในผู้เรียกร้องให้แก้รัฐธรรมนูญ และจัดตั้ง ส.ร.ร. ชุดใหม่
ต่อมาเมื่อมีการก่อรัฐประหาร เมื่อวันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2557 คณะรัฐประหารออกคำสั่งที่ 57/2557 เรียกให้สงวนไปรายงานตัว แต่เขามิได้ไปตามคำสั่งดังกล่าว หลังจากนั้นมีการควบคุมตัวเขาไว้ โดยเมื่อวันที่ 27 พฤศจิกายน ปีเดียวกัน ศาลทหารตัดสินให้จำคุก 1 ปีและปรับเงิน 20,000 บาท โดยให้รอลงอาญา 1 ปี
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร.
สงวน พงษ์มณี ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 5 สมัย คือ
สถาพร มณีรัตน์

สถาพร มณีรัตน์ (20 เมษายน พ.ศ. 2505 - 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2555) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลำพูน เขต 2 ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกในปี พ.ศ. 2544 ในสังกัดพรรคไทยรักไทย และสังกัดพรรคเพื่อไทย เป็นพรรคสุดท้าย
ประวัติ.
สถาพร เกิดเมื่อวันที่ 20 เมษายน พ.ศ. 2505 เป็นบุตรนายรัตน์ นางบัวนำ มณีรัตน์ มีพี่น้อง 6 คน ด้านครอบครัวสมรสกับนางลาวรรณ มณีรัตน์ มีบุตร 1 คน คือ นายกฤตภาส มณีรัตน์ (ชื่อเดิม: ภาคภูมิ)
สำเร็จการศึกษาชั้นประถมศึกษา ที่โรงเรียนบ้านสันทราย ตำบลบ้านธิ อำเภอบ้านธิ ระดับมัธยมศึกษาตอนต้น จากโรงเรียนจักรคำคณาทร ระดับสายอาชีวศึกษา (ปวช.) จากวิทยาลัยเทคนิคลำพูน ระดับชั้น ปวส. จากวิทยาลัยเทคนิคลำปาง ระดับปริญญาตรี สาขานิติศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช และระดับปริญญาโท รัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขารัฐศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
งานการเมือง.
สถาพร เริ่มทำงานเป็นพนักงานรัฐวิสาหกิจ ในสังกัดการไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย และได้รับเลือกเป็นประธานสหภาพแรงงานการไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย ต่อมาในปี พ.ศ. 2544 ได้เข้าร่วมงานกับพรรคไทยรักไทย โดยลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ ลำดับที่ 75 ไม่ได้รับเลือกตั้งในคราวแรก จึงได้รับการแต่งตั้งเป็นที่ปรึกษานายกรัฐมนตรี (ทักษิณ ชินวัตร) ด้านแรงงาน ต่อมาได้รับเลื่อนให้เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแทนกันตธีร์ ศุภมงคล เมื่อปี พ.ศ. 2545
ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2548 ย้ายมาลงสมัครรับเลือกตั้งในระบบแบ่งเขต จังหวัดลำพูน ได้รับเลือกโดยเอาชนะทรงชัย วงศ์สวัสดิ์ อดีต สส. จากพรรคประชาธิปัตย์ หลังจากนั้น พ.ศ. 2550 ลงสมัครรับเลือกตั้งในนามพรรคพลังประชาชน ได้รับการเลือกตั้งเป็นอันดับที่ 2 ของเขต (มี สส.ได้ 3 คน)
ต่อมาในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 ลงเลือกตั้งในนามพรรคเพื่อไทย เอาชนะขยัน วิพรหมชัย อดีต สส. จากพรรคประชาธิปัตย์ โดยในการรายงานตัวต่อสำนักเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร สถาพรได้หาบลำไยและกระเทียมเข้ามาด้วยเพื่อเรียกร้องให้รัฐบาลใหม่ช่วยเหลือปัญหาราคาผลผลิตทางการเกษตรตกต่ำ
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร.
สถาพร มณีรัตน์ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทั้งหมด 4 สมัย คือ
ถึงแก่อนิจกรรม.
สถาพร เสียชีวิตเมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2555 ด้วยอาการของโรคไต หลังจากเข้ารับการรักษานานหลายเดือน และมีการประกอบพิธีรดน้ำศพในวันถัดมา ณ วัดสันทราย อำเภอบ้านธิ จังหวัดลำพูน โดยมีสมชาย วงศ์สวัสดิ์ อดีตนายกรัฐมนตรีเป็นประธาน พร้อมด้วยนักการเมือง ข้าราชการ และประชาชนจำนวนมากเข้าร่วมพิธี มีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2555 ณ ฌาปนสถานบ้านสันต้นข้า อำเภอบ้านธิ จังหวัดลำพูน