เกมสร้างเมือง

เกมสร้างเมือง  เป็นวิดีโอเกมประเภทวิดีโอเกมซิมูเลชัน ที่ซึ่งผู้เล่นทำหน้าที่เป็นผู้วางแผนโดยรวมและผู้นำของเมืองหนึ่ง มองลงมาจากเบื้องบน และมีความรับผิดชอบต่อการเจริญเติบโตและการวางแผนการบริหาร ผู้เล่นอาจสามารถเลือกวางอาคารและรูปแบบการบริหารเมืองต่าง ๆ เช่น การจัดเก็บภาษี และเงินเดือน
เกมสร้างเมืองเช่น "ซิมซิตี้" (SimCity), "ซิตี้ XXL" (Cities XXL) หรือ "" (Cities: Skylines) ถือว่าเป็นรูปแบบหนึ่งของซิมูเลชันการก่อสร้างและการบริหาร (construction and management simulation)
ประวัติ.
เกมแนวสร้างเมืองก่อตั้งขึ้นเมื่อปี 1989 หลังเกม "ซิมซิตี้ (1989)" ที่มีเป้าหมายหลักในการสร้างเมืองอย่างต่อเนื่องมากกว่าการตั้งเป้าหมายชัยชนะ ผู้เล่นสามารถเลือกตามความต้องการของตนเองในการออกแบบและการพัฒนาของเมือง ตัววัดความสำเร็จของเมืองได้แก่การบริหารงบประมาณให้เป็นบวกและความพึงพอใจของประชากร เกมในชุด "ซิมซิตี้" ถัด ๆ มา เช่น "ซิมซิตี้ 4" ก็ล้วนมียอดขายที่สูง แสดงให้เห็นถึงความนิยมของเกมแนวนี้
เกมซิมเกมแรก "ยูโทเปีย" (Utopia) ออกเมื่อปี 1982 พัฒนาขึ้นสำหรับระบบคอนโซลแมตเตล อินเทลล์วิชัน มีองค์ประกอบเกมหลาย ๆ อย่างที่ใกล้เคียงกัน แต่ก็ถูกจำกัดด้วยความละเอียดที่จำกัดของหน้าจอในยุคนั้น เมื่อเทียบกับพื้นที่ว่างหลายพันช่องที่มีใน "ซิมซิตี้" ที่ปล่อยออกมาในอีกไม่กี่ปีให้หลัง แต่ละเกาะใน "ยูโทเปีย" มีที่ว่างเพียง 29 ช่องที่สร้างโรงเรียน โรงงาน และสิ่งก่อสร้างอื่น ๆ ได้เท่านั้น คะแนนผู้เล่นจะขึ้นอยู่กับความเป็นอยู่ของประชากรในเกาะ
ความนิยมของเกมสร้างเมืองในระลอกที่สองเกิดขึ้นในปี 1993 จากเกม "ซีซาร์" (Ceasar) ซึ่งจำลองเมืองในโรมโบราณ มีการแทนที่ระบบไฟฟ้าด้วยระบบท่อน้ำ และขนส่งมวลชนด้วยระบบถนน เกมอื่น ๆ ที่ตามมาในซีรีส์ "ซิตี้บิลดิงซีรีส์" (City Building Series) นี้ล้วนนำแบบมาจากเมืองในอารยธรรมเก่าแก่ในอดีตของโลก
ชุดเกมอันโน (Anno) ที่เริ่มต้นในปี 1998 ถือว่าเป็นเกมที่ริเริ่มการสร้างกราฟิกส์ที่มีรายละเอียด รวมทั้งการจำลองเศรษฐกิจที่หนักหน่วง และการเล่นที่เป็นเอกลักษณ์
"ซิมซิตี้ 4" (SimCity 4) ซึ่งปล่อยออกมาในปี 2003 ได้รับคำชื่นชมอย่างมากในฐานะเกมที่ตั้งมาตรฐานใหม่ให้กับแนวเกมสร้างเมือง และยังคงได้รับการยอมรับในฐานะเกมสร้างเมืองที่ดีที่สุด แม้กระทั่งในหนึ่งทศวรรษให้หลังจากเปิดตัวเกม but others suggest that the game has too steep of a learning curve and was too complex for a casual player. เกมต่อ ๆ มาในชุดมีความพยายามในการปรับปรุงจากซิมซิตี้ 4 เช่น "ซิมซิตี้โซไซตีส" (SimCity Societies) ในปี 2007 ที่ไม่ได้ลงลึกในเรื่องของเกมเพลย์เหมือนเกมสร้างเมืองอื่น ๆ แต่เพิ่มองค์ประกอบอื่น ๆ เข้ามา เช่น การบริหารสังคม (social management) การเปลี่ยนแปลงนี้ได้รับคำวิจารณ์มากแม้แต่จากแฟนของเกมก็ตาม ต่อมาเมื่อปี 2013 ซิมซิตี้ ได้รวบรวมความพยายามในการนำแฟรนไชส์นี้กลับไปสู่รากฐานเดิมของซิมซิตี้ แต่ก็ถูกวิจารณ์อย่างหนักด้วยรูปแบบที่บังคับให้เป็นออนไลน์ บั๊กในการเรนเดอร์ องค์ประกอบเกมที่เคยสัญญาไว้หายไป และการจำกัดขนาดเมือง การเสื่อมของแฟรนไชส์เกมซิมซิตี้นี้ได้ส่งผลให้บริษัทอื่น ๆ ออกเกมแนวสร้างเมืองมาครองตลาด เช่น "ซิตี้ XL" (Cities XL; ปี 2009) และ "" (Cities: Skylines; ปี 2015) ที่ได้ชื่อว่าประสบความสำเร็จอย่างสูงในทางธุรกิจ
ด้วยการเพิ่มขึ้นของเกมโซเชียล (social gaming), เกมมือถือ (mobile gaming), เกมฟรีเมียม (freemium) และโมเดลการจ่ายเงินในระดับจุลภาค (micropayment model) ในทศวรรษ 2010s ได้มีเกมสร้างเมืองแบบทั่วไป (casual city-building games) จำนวนมากเกิดขึ้น ซึ่งก็ล้วนมีกลไกของเกมที่ต่างกันไป เช่น เกมแนว “ผลิตและอัปเกรด” โดยใช้เวลาเป็นหลัก (time-based "produce and upgrade") ดังที่พบในเกมอย่าง "ซิตี้วิลล์" (Cityville), "ซิมซิตี้ บิลด์อิท" (SimCity Buildit), "เมกาโพลิส" (Megapolis) และ "ซิตี้ไอส์แลนด์" (City Island) ถึงแม้ว่าแฟนเกมสร้างเมืองจากยุคดั้งเดิมจะไม่ชอบเกมรูปแบบใหม่พวกนี้ แต่เกมแนวใหม่นี้กลับมีความสำเร็จอย่างสูงทั่วโลกมากกว่าเกมสร้างเมืองในยุคก่อน ๆ ที่กล่าวไปข้างต้น