pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
แทงค์แมน

แทงค์แมน  หรือรู้จักกันในชื่อ ผู้ประท้วงนิรนาม  หรือ ขบถนิรนาม  เป็นชื่อเล่นที่ให้กับชายไม่ทราบชื่อที่น่าจะเป็นชาวจีน ยืนอยู่หน้าแถวรถถังไทป์ 59 ที่กำลังออกจากจัตุรัสเทียนอันเหมินในปักกิ่งเมื่อวันที่ 5 มิถุนายน ค.ศ. 1989 โดยเมื่อวันก่อน รัฐบาลจีนได้เข้าสลายการชุมนุมของกลุ่มนักศึกษาที่ประท้วงอยู่ในจัตุรัส หลังจากเผชิญหน้ากันนานหกสัปดาห์ จนมีผู้เสียชีวิตหลายร้อยหรือหลายพันคนโดยส่วนใหญ่อยู่ในพื้นที่อื่น ๆ ของปักกิ่ง ขณะที่รถถังคันหน้ากำลังเคลื่อนตัวผ่านชายคนดังกล่าว เขาเปลี่ยนตำแหน่งเพื่อขัดขวางไม่ให้รถถังวิ่งผ่านโดยทำซ้ำแล้วซ้ำเล่า และบังคับให้รถถังหยุดเพื่อหลีกเลี่ยงการชนชายคนดังกล่าว จากนั้นชายคนดังกล่าวจึงปีนขึ้นไปบนรถถังที่ทหารกองทัพปลดปล่อยประชาชนพูดคุยกับเขา เหตุการณ์นี้ได้บันทึกและแชร์ให้ผู้ชมทั่วโลกได้ชม โดยในระดับนานาชาติถือเป็นภาพที่น่าจดจำที่สุดภาพหนึ่งตลอดกาล ส่วนในประเทศจีน ภาพและเหตุการณ์ที่เกี่ยวข้องจะถูกเซ็นเซอร์
ช่างภาพ 5 คนได้บันทึกภาพและวิดีโอของเขาขณะเหตุการณ์ประท้วงที่จัตุรัสเทียนอันเหมิน พ.ศ. 2532 รูปถ่ายที่เป็นที่นิยมแพร่หลายที่สุดถ่ายไว้โดย เจฟฟ์ ไวด์เนอร์ จากชั้นหกของโรงแรมปักกิ่ง ห่างจากเหตุการณ์ประมาณ 800 เมตร ด้วยเลนส์กล้อง 400 มิลลิเมตร ภาพอีกรุ่นเป็นของ สจ๊วต แฟรงคลิน ซึ่งเป็นภาพมุมกว้างแสดงให้เห็นรถถังที่ต่อแถวออกไปอีก ภาพนี้ได้รางวัลเวิลด์เพรสอวอร์ดและยังรวมไว้ใน "100 ภาพถ่ายที่เปลี่ยนโลก" ของนิตยสารไลฟ์ ปี พ.ศ. 2546 เหตุการณ์นี้บันทึกวิดีโอไว้โดยสื่อต่างชาติอย่างซีเอ็นเอ็นและบีบีซี ซึ่งนำออกอากาศไปทั่วโลก ชาลี โคล ผู้สื่อข่าวเล่าว่าเห็นรถถังของจีนเหยียบยานพาหนะและประชาชนแบบสดๆ แค่วันเดียวก่อนชายคนนี้จะมายืนขวางขบวนรถถัง ซึ่งข่าวนี้ได้พาดหัวข่าวไปทั่วโลก ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2541 นิตยสารไทม์ ได้รวมเอา ขบถนิรนาม ไว้ใน "100 บุคคลผู้ทรงอิทธิพลมากที่สุดแห่งคริสต์ศตวรรษที่ 20"
ไม่มีข้อมูลที่น่าเชื่อถือเกี่ยวกับอัตลักษณ์หรือชะตาของแทงค์แมน เรื่องราวของทหารในรถถังก็ไม่ทราบเช่นกัน พยานอย่างน้อยหนึ่งคนระบุว่า แทงค์แมนไม่ใช่คนเดียวที่ยืนขวางรถถังระหว่างการประท้วง
ฉบับภาพถ่าย.
ช่างถ่ายภาพห้าคนสามารถถ่ายเหตุการณ์นี้บนแผ่นฟิล์มได้ เมื่อวันที่ 4 มิถุนายน ค.ศ. 2009 ช่างภาพคนที่ 5 ได้เผยแพร่ภาพฉากที่ถ่ายจากระดับพื้นดิน
อาชญากรรมต่อมนุษยชาติ

อาชญากรรมต่อมนุษยชาติ  เป็นการซึ่งกระทำลงโดยไตร่ตรองไว้ก่อน เป็นส่วนหนึ่งของการโจมตีอย่างเป็นระบบหรือเป็นวงกว้าง หรือการโจมตีแบบเอกเทศ ต่อบุคคลพลเรือนคนใด ๆ หรือต่อกลุ่มคนที่ระบุตัวได้ในหมู่ประชากรพลเรือน การดำเนินคดีอาชญากรรมต่อมนุษยชาติเกิดขึ้นครั้งแรกในคดีเนือร์นแบร์ก และนับแต่นั้น การดำเนินคดีอาชญากรรมดังกล่าวก็กลายเป็นหน้าที่ของศาลระหว่างประเทศ เช่น ศาลยุติธรรมระหว่างประเทศ, คณะตุลาการอาญาระหว่างประเทศสำหรับอดีตยูโกสลาเวีย, และศาลอาญาระหว่างประเทศ แต่การดำเนินคดีโดยศาลในประเทศก็มีบ้าง กฎหมายเกี่ยวกับอาชญากรรมต่อมนุษยชาตินั้นพัฒนาขึ้นผ่านวิวัฒนาการของกฎหมายจารีตประเพณีระหว่างประเทศ อาชญากรรมต่าง ๆ ที่กระทำต่อมนุษยชาตินั้นยังไม่มีประมวลไว้ในกฎหมายระหว่างประเทศฉบับใด ๆ แต่องค์การระหว่างประเทศ ซึ่งมีโครงการริเริ่มกฎหมายอาชญากรรมต่อมนุษยชาติ (Crimes Against Humanity Initiative) เป็นโต้โผ พยายามที่จะสร้างกฎหมายดังกล่าวให้ได้ในเร็ววัน
อาชญากรรมต่อมนุษยชาติต่างจากอาชญากรรมสงครามตรงที่อาชญากรรมต่อมนุษยชาติจะเกิดในยามสงครามหรือในเวลาอื่นก็ได้ แต่ไม่ใช่เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นด้วยตัวเองหรือเกิดนานทีปีหน หากแต่เป็นเหตุการณ์ซึ่งอาจเป็นส่วนหนึ่งของนโยบายของรัฐ หรือเป็นส่วนหนึ่งของความโหดร้ายป่าเถื่อนที่กระทำเป็นวงกว้าง แล้วรัฐเพิกเฉยหรือไม่เอาโทษ ความผิดอาญา อย่างเช่น อาชญากรรมสงคราม, การฆ่าคน, การสังหารหมู่, การลดความเป็นมนุษย์, การฆ่าล้างเผ่าพันธุ์, การกวาดล้างชาติพันธุ์, การเนรเทศ, การทดลองมนุษย์โดยผิดจรรยาบรรณ, วิสามัญฆาตกรรม, การประหารแบบรวบรัด, การใช้อาวุธทำลายล้างสูง, การก่อการร้ายของรัฐ, การก่อการร้ายที่รัฐสนับสนุน, การสังหารหมู่, การลักพา, การบังคับให้บุคคลสูญหาย, การใช้เด็กทางทหาร, การกักกัน, การเอาคนลงเป็นทาส, การกินเนื้อมนุษย์, การทรมาน, การข่มขืนกระทำชำเรา, การเบียดเบียนทางการเมือง, การเลือกปฏิบัติเพราะเหตุแห่งเชื้อชาติ, และการละเมิดสิทธิมนุษยชน อาจเข้าข่ายอาชญากรรมต่อมนุษยชาติ ถ้าเป็นส่วนหนึ่งของการกระทำอย่างเป็นระบบหรือเป็นวงกว้าง
ความเป็นมาของอาชญากรรมต่อมนุษยชาติ ยังไม่มีความชัดเจน มีนักวิชาการเห็นว่า เริ่มใช้ในปลายศตวรรษที่ 18 ถึงต้นศตวรรษที่ 19 ในบริบทของทาสและการค้าทาส โดยมีความเชื่อมโยงกับกลุ่มจักรวรรดิยุโรปในแอฟริกา นักวิชาการบางส่วนเห็นว่า มาจากการประกาศของฝ่ายสัมพันธมิตร ได้แก่ ฝรั่งเศส อังกฤษ รัสเซีย ค.ศ. 1915 เพื่อประณามการสังหารหมู่ชาวอาร์มีเนียในจักรวรรดิออตโตมัน
โลบหลัง

โลบหลัง  คือ ลำคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าจำนวนเล็กน้อยที่พุ่งด้านหลังของสายอากาศ เป็นโลบย่อยที่อยู่ในครึ่งวงกลมตรงข้ามกับโลบหลัก ปกติแล้วโลบย่อยจะเกิดจากการแพร่กระจายคลื่นในทิศทางที่ไม่ต้องการ ดังนั้นสายอากาศที่ดีจะต้องกำจัดโลบเหล่านี้ให้น้อยที่สุด
ระดับของโลบย่อยมักแสดงเป็นอัตราส่วนของความหนาแน่นของพลังงานในโลบที่กำลัง คิดต่อความหนาแน่นของพลังงานในโลบหลัก ซึ่งเรียกว่า อัตราส่วนของไซด์โลบ (Side Lobe Ratio) หรือ ระดับของไซด์โลบ (Side Lobe Level; SLL) ในทางปฏิบัติโดยทั่วไปนั้นมักจะต้องการให้ระดับของไซด์น้อยกว่า -20 dB
คอร์เนลีอา ฟุงเคอ

คอร์เนลีอา มารีอา ฟุงเคอ ([kɔʁˈneːli̯a ˈfʊŋ.kə] ; เกิดวันที่ 10 ธันวาคม ค.ศ. 1958) เป็นนักแต่งนิยายสำหรับเด็กชาวเยอรมัน เกิดที่ดอร์สเทิน รัฐนอร์ทไรน์-เว็สท์ฟาเลิน ในตอนแรกเธอทำงานเป็นนักสังคมสงเคราะห์ก่อนที่จะผันตัวมาเป็นผู้ทำภาพประกอบหนังสือ เธอเริ่มแต่งนิยายในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1980 โดยมุ่งเน้นในเรื่องแฟนตาซี ฟุงเคอกลายเป็น "ผู้แต่งหนังสือขายดีสำหรับเด็ก" ของประเทศเยอรมนี ผลงานของเธอถูกแปลไปเป็นบางภาษา และใน ค.ศ. 2012 มีการขายหนังสือของฟุงเคอมากกว่า 20 ล้านเล่มทั่วโลก
ฟุงเคอได้รับการยกย่องในฐานะผู้แต่งนวนิยายสำหรับเด็กเรื่อง"นายขโมย" (2002) และ "Dragon Rider" (2004) ต่อมาเธอได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางจากการแต่งซีรีส์นิยาย"หัวใจน้ำหมึก" ได้แก่ "หัวใจน้ำหมึก" (2003), "มนตร์น้ำหมึก" (2005) และ"มฤตยูน้ำหมึก" (2007) หนังสือ"นายขโมย", "Dragon Rider" และ"มฤตยูน้ำหมึก" ถูกนำไปปรับแต่งเป็นภาพยนตร์และกลายเป็นหนังสือขายดีของ"เดอะนิวยอร์กไทม์ส"เป็นเวลาหลายสัปดาห์
เธอถูกกล่าวถึงในฉายา "เจ. เค. โรว์ลิง แห่งเยอรมนี" และ"ไทม์"จัดให้เธอเป็นหนึ่งใน 100 บุคคลผู้ทรงอิทธิพลที่สุดในโลกฉบับ ค.ศ. 2005
ชีวิตช่วงต้น.
คอร์เนลีอา ฟุงเคอเกิดใน ค.ศ. 1958 ที่เมืองดอร์สเทิน รัฐนอร์ทไรน์-เว็สท์ฟาเลินจาก Karl-Heinz กับ Helmi Funke ในวัยเด็ก เธออยากเป็นนักบินอวกาศหรือนักบิน แต่ตัดสินใจเรียนคณะศึกษาศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยฮัมบวร์ค หลังเรียนเสร็จ ฟุงเคอทำงานเป็นนักสังคมสงเคราะห์เป็นเวลา 3 ปี ในตอนนั้น เธอมุ่งเน้นที่จะทำงานให้กับเด็กที่มีภูมิหลังขาดแคลน เธอเคยจำกัดแค่การวาดภาพประกอบหนังสือเด็ก แต่ต่อมากลายเป็นแรงบันดาลใจให้เธอเขียนหนังสือของเธอขึ้นมาเอง เธอแต่งเรื่องแรกตอนอายุ 28 ปี
แจ๊กเกอลีน วิลสัน

เดม แจ๊กเกอลีน วิลสัน (DBE FRSA; สกุลเดิม Aitken; เกิดเมื่อวันที่ 17 ธันวาคม ค.ศ. 1945) เป็นนักเขียนวรรณกรรมเด็กชาวอังกฤษ งานเขียนส่วนใหญ่ของเธอสะท้อนถึงปัญหาครอบครัว ส่วนใหญ่ตัวละครเอกในเรื่องมีปัญหากับความผิดปกติทางจิต การหย่าร้าง และเด็กกำพร้า หรือบิดามารดาทำหน้าที่ได้ไม่ดีพอ สำหรับผลงานของเธอในฐานะนักเขียนวรรณกรรมเด็กที่ยังมีชีวิตอยู่ วิลสันได้รับรางวัลฮันส์คริสเตียนแอนเดอร์เซนอวอร์สในปี 2014
ประวัติ.
เธอเริ่มเขียน[[นิยาย]]เรื่องแรกตั้งแต่อายุ 9 ขวบ และเขียนมาเรื่อย ๆ ทั้งนิยาย อาขญากรรม นิยายก่อนวัยรุ่น ก่อนจะมาจับงานเขียนที่สะท้อนปัญหาครอบครัวจนประสบความสำเร็จจนทุกวันนี้ เรื่องที่เธอเขียนส่วนใหญ่เกี่ยวกับครอบครัวที่ตัวละครเอกตัวน้อยในเรื่องต้องเผชิญกับปัญหาพ่อแม่แยกทางกัน เป็นเด็กกำพร้า หรือพ่อแม่ทำหน้าที่ได้ไม่สมบูรณ์ โดยเธอยึดหลักการตัวเองไว้เสมอว่า ตัวละครในเรื่องจะต้องมีความน่ารักน่าเอ็นดู แม้จะมีข้อบกพร่องก็ตาม "ฉันพยายามอย่างมากที่จะเขียนเรื่องให้สมจริง ในขณะเดียวกันก็ต้องอ่านสนุก แล้วฉันก็พยายามจะให้เรื่องจบลงด้วยความสุขเช่นกัน เพราะฉันไม่อยากเห็นเด็ก ๆ ต้องอยู่กับความเศร้าหมองหรือสิ้นหวัง ฉันต้องการแสดงให้เด็ก ๆ เห็นว่าปัญหาของพวกเขามีทางแก้ไข"
การตอบรับ.
หนังสือของเธอมีหลายเล่มประสบความสำเร็จเกินคาด เช่น แสบกำลังสอง โลกสีรุ้งของแมนดี้ ล็อตตี้ รายงานนี้ฝีมือหนุเอง หรือถึงแม่เพี้ยน หนูก็รัก แม้จะไม่ได้รับการตอบรับอย่างอุ่นหนาฝาคั่งในวันแรกที่หนังสือวางจำหน่าย แต่หนังสือของเธอก็ขายได้เรื่อย ๆ เด็ก ๆ ต่างชื่น
เกียรติยศ.
ในปี 2008 วิลสันได้รับพระราชทาน[[เครื่องราชอิสริยาภรณ์แห่งจักรวรรดิบริติช]] [[เครื่องราชอิสริยาภรณ์แห่งจักรวรรดิบริติช|DBE]] สำหรับคุณประโยขน์สาธารณะทางวรรณกรรม
ฮอธ

ฮอธ เป็นดาวเคราะห์ในภาพยนตร์ นวนิยาย และสื่ออื่นๆ ของสตาร์ วอร์ส ฮอธเป็นที่ที่เกิดเหตุการณ์สำคัญต่างๆ มากมาย รวมทั้งยุทธการฮอธ ในภาพยนตร์ ฮอธปรากฏตัวครั้งแรกใน
ฮอธ (Hoth) เป็นดาวเคราะห์ดวงที่หกในระบบฮอธ มันเป็นดาวที่โดดเดี่ยวซึ่งปกคลุมไปด้วยหิมะและน้ำแข็ง มันอยู่ในเขตโอโนแอท เป็นดินแดนที่ยากจะไปถึง ครั้งหนึ่งมันเคยมีชื่อเสียงจากการเป็นที่ตั้งของฐานเอคโค่ของพันธมิตรฟื้นฟูสาธารณรัฐในสงครามกลางเมืองกาแลกติก มันยังเป็นที่เกิดเหตุของยุทธการฮอธ การปะทะครั้งใหญ่ระหว่างจักรวรรดิกับกบฏ
แยม

แยม เป็นของหวานประเภทหนึ่ง รับประทานโดยการทาลงบนขนมปังเพื่อเพิ่มรสชาติให้ขนมปังอร่อยมากขึ้น แยมมักจะทำมาจากผลไม้ แต่ก็ไม่จริงเสมอไป
วิธีการผลิต.
แยมเป็นอาหารหวานประเภทหนึ่งใช้ทานกับขนมปัง มีลักษณะคล้ายเยลลี่แต่ไม่จับตัวเป็นก้อน โดยมีวิธีการผลิตคือการนำของที่จะทำเป็นแยมมาต้มกับน้ำและน้ำตาล ด้วยอุณหภูมิราว 104 องศาเซลเซียส เพื่อให้สารเคมีในตัวของผลไม้ทำปฏิกิริยากับน้ำตาล แล้วปล่อยทิ้งไว้ให้เย็นก็จะได้แยมตามที่ต้องการ
ประเภทของแยม.
แยมแบ่งเป็น 2 ประเภทใหญ่ ๆ ดังนี้
แบบรูปไอโซโทรปิค

แบบรูปไอโซโทรปิค  หมายถึง สายอากาศที่ใช้ในทางทฤษฎี โดยมีการแพร่กระจายของคลื่นทุกทิศทางที่พร้อมกันด้วยความเข้มสนามที่เท่ากัน 
เป็นสายอากาศที่ไม่สามารถสร้างขึ้นได้จริง แต่จะใช้ในการเปรียบเทียบหรือกำหนดเป็นมาตรฐานนำไปเทียบกับสายอากาศแบบอื่น เพื่อดูลักษณะคุณสมบัติ แสดงทิศทางของสายอากาศ
เดอะสโตนโรสเซส

เดอะสโตนโรสเซส  วงดนตรีร็อกจากเมืองแมนเชสเตอร์ ประเทศอังกฤษ สมาชิกประกอบด้วย เอียน บราวน์ (ร้องนำ) จอห์น สไควร์ (กีตาร์) มานี (เบส) และ เรนี (กลอง)
พวกเขามีบทบาทสำคัญในการบุกเบิกดนตรีแมดเชสเตอร์ซึ่งได้รับความนิยมในช่วงปลายทศวรรษที่ 1980
เดอะสโตนโรสเซส (อัลบั้ม)

เดอะสโตนโรสเซส (The Stone Roses) เป็นอัลบั้มแรก ของวงเดอะสโตนโรส ออกจำหน่าย ในปี 1989 โดย มีเพลงดังของพวกเขาเช่นเพลง "I Wanna Be Adored", "She Bangs the Drums", "Waterfall" "I Am the Resurrection", "Fools Gold",
เดอะสโตนโรส เป็นอัลบั้มสตูดิโออัลบั้มที่ 1 ของวงเดอะสโตนโรส ซึ่งเป็นวงแนวเพลงอัลเทอร์เนทีฟ ออกจำหน่ายเมื่อ พ.ศ. 2532 อัลบั้มชุดนี้ใช้เวลาการบันทึกเสียงกว่า 1 ปี เอียน บราวน์ นักร้องนำและนักกีตาร์ประจำวงเป็นผู้ควบคุมการอำนวยการผลิตอัลบั้มชุดนี้ เขาค้นหาเสียงดนตรีใหม่ๆที่เป็นเอกลักษณ์มาใส่ไว้ในอัลบั้มชุดนี้ และใช้เทคนิคพิเศษต่างๆเข้ามาผสมผสานในบทเพลง
แมดเชสเตอร์

แมดเชสเตอร์  เป็นกระแสดนตรีที่เกิดขึ้นในปลายคริสต์ทศวรรษ 1980 ในเมืองแมนเชสเตอร์ ประเทศอังกฤษ ที่รวมศิลปินออลเทอร์นาทิฟร็อกกับแอซิดเฮาส์และวัฒนธรรมการเต้นรำ รวมทั้งดนตรีไซเคเดลิกและป็อปในยุค 1960 เป็นคำที่ถูกทำให้โด่งดังโดยสื่อมวลชนอังกฤษ ในต้นคริสต์ทศวรรษ 1990 และวงดนตรีที่มีชื่อเสียงที่สุดได้แก่ เดอะสโตนโรสเซส, แฮปปี้มันเดส์, อินสไปรัลคาร์เพตส์, เดอะชาร์ลาทันส์ และ 808 สเตต
กระแสวัฒนธรรมเรฟเป็นที่แพร่หลายยาเสพติดอย่างมาก โดยเฉพาะยาอี (MDMA) ในเวลานั้นไนต์คลับเดอะฮาเซียนดา มีผู้ร่วมเป็นเจ้าของโดยสมาชิกวงนิวออร์เดอร์ ที่เป็นแรงกระตุ้นหลักสำคัญสำหรับความโดดเด่นของดนตรีในทางด้านสังคมที่มีร่วมกันของกลุ่มคนในเมืองนั้นจะถูกเรียกว่า เซคันด์ซัมเมอร์ออฟเลิฟ (Second Summer of Love)
มาเลเซียตะวันตก

คาบสมุทรมาเลเซีย  มีอีกชื่อว่า มาเลเซียตะวันตก อดีตมีชื่อว่า มาลายา เป็นส่วนของประเทศมาเลเซียที่กินพื้นที่ทางตอนล่างของคาบสมุทรมลายูในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และหมู่เกาะใกล้เคียง มาเลเซียตะวันตกกินพื้นที่ ซึ่งเท่ากับพื้นที่เกือบ 40% ของประเทศ ส่วนอีก 60% อยู่ในมาเลเซียตะวันออก โดยมีชายแดนทางเหนือติดกับประเทศไทย
มาเลเซียตะวันตกติดต่อกับประเทศสิงคโปร์ทางใต้โดยมีช่องแคบยะโฮร์กั้นอยู่ ทางตะวันตกจรดกับช่องแคบมะละกาและทางตะวันออกจรดกับทะเลจีนใต้ มาเลเซียตะวันตกยังเป็นดินแดนส่วนแรกที่รวมตัวกันเป็นสหภาพมาลายา ก่อนที่มาเลเซียตะวันออกและสิงคโปร์จะเข้าร่วมและกลายเป็นสหพันธรัฐมาลายาในเวลาต่อมา (ภายหลังสิงคโปร์ได้แยกดินแดนออกไปตั้งรัฐของตนเอง)
รัฐและดินแดนสหพันธ์.
มาเลเซียตะวันตกของประเทศมาเลเซียประกอบด้วย 11 จาก 13 รัฐ และสองในสามดินแดนสหพันธ์ และกัวลาลัมเปอร์ เมืองหลวงของประเทศก็อยู่ในมาเลเซียตะวันตก
ศัพทมูลวิทยา.
คาบสมุทรมาเลเซียยังมีอีกชื่อว่า มาเลเซียตะวันตก  หรือ รัฐมาลายา 
เศรษฐกิจ.
ใน ค.ศ. 2012 มาเลเซียตะวันตกผลิตน้ำมันที่ 520,000 บาร์เรลเทียบเท่าน้ำมันดิบต่อวัน
กลุ่มภาษาปามีร์

กลุ่มภาษาปามีร์ (Pamir languages) เป็นกลุ่มย่อยของกลุ่มภาษาอิหร่าน พูดโดยชาวปามีร์บนเทือกเขาปามีร์ ตามแนวแม่น้ำปันช์ รวมบริเวณทางใต้ของจังหวัดโกร์โน-บาดักชาน ของทาจิกิสถาน และบริเวณบาดักซานทางตะวันออกเฉียงเหนือของอัฟกานิสถาน มีกลุ่มของผู้พูดภาษาเหล่านี้ส่วนหนึ่งในปากีสถาน ภาษาซาริโกลีซึ่งเป็นกลุ่มภาษาปามีร์ ใช้พูดตามแนวชายแดนปากีสถาน-จีน และถือว่าเป็นภาษาที่อยู่ทางตะวันออกสุดของกลุ่มภาษาอิหร่าน
สมาชิกของกลุ่มภาษาปามีร์รวมทั้งภาษาซุกนี ภาษาซาริโกลี ภาษายัซกุลยัม ภาษามุนจี ภาษาซังเลชิ-อิสกาซมี ภาษาวาคีและภาษายิดคา ทั้งหมดนี้เป็นกลุ่มภาษาอิหร่านใต้ และเรียงประโยคแบบประธาน-กรรม-กริยา
ภาษาบุลการ์ที่เป็นภาษาของบรรพบุรุษของชาวบัลแกเรีย เชื่อว่าเป็นกลุ่มภาษาปามีร์ แม้ว่าส่วนใหญ่จะจัดเป็นกลุ่มภาษาเตอร์กิก ชาวบุลการ์อพยพไปยังคาบสมุทรบอลข่านในพุทธศตวรรษที่ 12 รวมเข้ากับกลุ่มชนที่พูดภาษาสลาฟ และพัฒนาภาษาใหม่ที่เป็นกลุ่มภาษาสลาฟใต้ ซึ่งคือภาษาบัลแกเรียในปัจจุบัน
กลุ่มซุกนี-ยัซกุลามี.
ภาษาซุกนี ภาษาซาริโกลี และภาษายัซกุลยามจัดเป็นสาขาย่อยซุกนี-ยัซกุลามี มีผู้พูด 75,000 ในอัฟกานิสถาน และทาจิกิสถาน ใน พ.ศ. 2525 มีผู้พูดภาษาซาริโกลีอีกราว 20,000 คน ในหุบเขาซาริโกล มณฑลซินเจียง ประเทศจีน ภาษาซุกนีและภาษาซาริโกลีไม่สามารถเข้าใจกันได้ ใน พ.ศ. 2537 มีผู้พูดภาษายัซกุลยาม 4000 คนตามแนวแม่น้ำยัซกุลยามในทาจิกิสถาน ภาษานี้ไม่มีระบบการเขียน
ภาษามุนจี.
ภาษามุนจีใกล้เคียงกับภาษายิดคา ใน พ.ศ. 2535 มีผู้พูดราว 2500 คน ทางตะวันออกเฉียงเหนือของอัฟกานิสถาน
กลุ่มซังเลชิ-อิสการ์มี.
มีผู้พูดกลุ่มภาษานี้ราว 2500 คน ในอัฟกานิสถานและทาจิกิสถาน ไม่มีระบบการเขียน
ภาษาวาคี.
มีผู้พูดราว 29,000 คน ในอัฟกานิสถาน ทาจิกิสถาน ปากีสถานและจีน
ภาษายิดคา.
มีผู้พูดราว 6000 คนในปากีสถาน ใกล้เคียงกับภาษามุนจีในอัฟกานิสถานมาก
ภาษาวันจี.
มีผู้พูดตามแนวแม่น้ำวันจีในเขตปกครองตนเองโกร์โน-บาดักซานในทาจิกิสถาน เมื่อราวพุทธศตวรรษที่ 24 ดินแดนนี้ถูกผนวกเข้าเป็นส่วนหนึ่งของเอมิเรตส์บูคาราน และมีการต่อต้านอย่างรุนแรง ในที่สุดภาษาวันจีได้สูญหายไป
กลุ่มภาษาตุงกูซิก

กลุ่มภาษาตุงกูซิก  หรือ กลุ่มภาษาแมนจู-ตุงกุส เป็นภาษาที่ใช้พูดในไซบีเรียตะวันออกและแมนจูเรีย ยังเป็นที่โต้เถียงอยู่ว่าควรจัดให้อยู่ในตระกูลภาษาอัลไตหรือไม่ ภาษานี้รวมอยู่ในกลุ่มภาษาเตอร์กิกและกลุ่มภาษามองโกลตามลำดับ ภาษาในกลุ่มนี้ส่วนใหญ่เป็นภาษาที่ใกล้ตาย
การจัดจำแนก.
นักภาษาศาสตร์ที่ศึกษาเกี่ยวกับกลุ่มภาษานี้มีการจัดจำแนกต่างกันโดยพิจารณาจากลักษณะของภาษา รากศัพท์ และลักษณะทางสัทวิทยา การจัดจำแนกที่เป็นที่นิยมมากที่สุดคือการแบ่งเป็นกลุ่มใต้และกลุ่มเหนือ โดยกลุ่มใต้แบ่งออกอีกเป็นกลุ่มตะวันออกเฉียงใต้และตะวันออกเฉียงเหนือ
ภาษาจูร์เชน-แมนจู (เป็นภาษาเดียวกันแต่มีพัฒนาการคนละช่วง โดยคำว่าภาษาแมนจูเริ่มใช้ใน พ.ศ. 2179) เป็นภาษาในกลุ่มตุงกูซิกเพียงภาษาเดียวที่มีระบบการเขียน โดยภาษาจูร์เชนมีการเขียนด้วยอักษรจูร์เชนมาตั้งแต่ราวพุทธศตวรรษที่ 16 ส่วนภาษาแมนจูเขีนด้วยอักษรแมนจูที่ได้รับอิทธิพลจากอักษรมองโกเลีย
ลักษณะทั่วไป.
กลุ่มภาษาตุงกูซิกเป็นภาษารูปคำติดต่อ มีระบบการก (case) และการเปลี่ยนเสียงสระที่ซับซ้อน
ความสัมพันธ์กับภาษาอื่น.
กลุ่มภาษาตุงกูซิกมีความเชื่อมโยงกับกลุ่มภาษาเตอร์กิกและกลุ่มภาษามองโกเลียในตระกูลภาษาอัลตาอิก และอาจจะมีความเกี่ยวข้องกับภาษาเกาหลี ตระกูลภาษาญี่ปุ่นหรือภาษาไอนุด้วย
แมทธิว รัช

แมทธิว รัช  ชื่อเกิดว่า เกรโกรี โกรฟ (Gregory Grove) เกิดเมื่อวันที่ 22 กันยายน ค.ศ. 1972 เป็นนักแสดงหนังโป๊เกย์ชาวอเมริกัน มีผลงานทั้งในหนังโป๊เกย์และนิตยสาร เขายังเป็นนักเพาะกายและเป็นเทรนเนอร์ส่วนตัวภายใต้ชื่อจริงของเขาเอง เขาลงแข่งขันในเกย์เกมที่อัมสเตอร์ดัม ซิดนีย์ นิวเซาท์เวลส์ และออสเตรเลีย รัชยังประสบความสำเร็จทางอาชีพเทียบเคียงกับเจฟฟ์ สไตรเกอร์ ไม่เพียงแค่อุตสาหกรรมหนังโป๊แต่ยังนิยมในสังคมเกย์ทั่วไปด้วย
ประวัติ.
รัชเกิดในฮันติงดอน เพนซิลเวเนีย โตขึ้นมาในเมืองเล็ก ๆ ของเชอร์ลีย์สเบิร์ก เพนซิลเวเนีย ในมณฑลฮันติงดอน เขาจบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยเพนซิลเวเนียสเตต ในระดับปริญญาตรีในสาขาสรีรวิทยา หลังจากเรียนจบเขาทำงานที่เรือสำราญในฐานะเทรนเนอร์ส่วนตัว แต่ก็ย้ายไปทำงานที่โคลัมบัส โอไฮโอ เพื่อทำงานเป็นเทรนเนอร์ส่วนตัว
ในฐานะนักแสดงหนังโป๊ เขาทำสัญญาตลอดชีวิตกับฟอลคอนสตูดิโอส์ เขาระบุว่าเขาได้รับบาทได้ทั้งรุกและรับ แต่ในบทหนังโป๊ที่เขาแสดงส่วนใหญ่จะรับบทรุก เขายังรับครั้งแรกให้กับร็อบ โรโมนิ ซึ่งต่อกลายเป็นแฟนหนุ่มของเขา ในเรื่อง "Taking Flight, Part 2" และใน "Falcon TV" เขาแสดงกับแฟนหนุ่มของเขา พร้อมกับเพื่อนนักแสดงหนังโป๊อย่าง อีธาน เคจ เขาแสดงทั้งรุกและรับในเรื่องนี้ และยังเป็นฝ่ายรับให้กับ อีริก โรดส์ จนกระทั่งถึงวันที่ 11 มกราคม ค.ศ. 2009 เขาได้ยกเลิกสัญญากับฟอลคอนสตูดิโอส์และผันตัวเป็นนักแสดงอิสระ โดยผลงานสุดท้ายที่ร่วมงานกับฟอลคอนสตูดิโอส์คือ "Best Men 1 The Bachelor Party"
รัชปัจจุบันอยู่ใน Ft. Lauderdale รัฐฟลอริดา และยังคงทำงานเป็นเทรนเนอร์ส่วนตัวอยู่
อาชีพ.
แตกต่างจากดาราหนังโป๊คนอื่น รัชมีผลงานที่ถูกต้องตามกฎหมายทางด้านการแสดงภาพยนตร์ทั่วไปและยังแสดงหนังโป๊ เขาแสดงในภาพยนตร์เรื่อง "Third Man Out" ร่วมกับแชด อัลเลน และในภาพยนตร์เรื่อง "Another Gay Movie" ในช่วงระหว่างปี 2002-2005 เขาแสดงในงานแสดงบนเวทีของรอนนี ลาร์เซนในเรื่อง "10 Naked Men" เช่นเดียวกับ "Psycho Beach Party" และ "CellboQ" ทั้ง 2 เรื่องหลังแสดงที่รีลเทียร์เตอร์ในออสติน เท็กซัส นอกจากทำงานให้กับฟอลคอนแล้ว รัชยังเป็นหัวหน้าของ "FabScout Live" เป็นการแสดงสดให้กับเอเยนซีของ "FabScout"
ครีเชอร์

ครีเชอร์  เป็นเอลฟ์ประจำบ้านเก่าแก่ของตระกูลแบล็ก ซึ่งหลังจากที่ซิเรียส แบล็กพ่อทูนหัวของแฮร์รี่ พอตเตอร์ได้เสียชีวิตในแฮร์รี่ พอตเตอร์กับภาคีนกฟีนิกซ์ ได้ยกสมบัติทั้งหมดให้กับแฮร์รี่ซี่งก็รวมบ้านกริมโมลด์เพลซ จึงรวมเอลฟ์ประจำบ้านอย่างครีเชอร์ด้วย
เมื่อแฮร์รี่เป็นนายของครีเชอร์ ครีเชอร์ไม่ยอมรับแฮร์รี่เพราะเขาไม่ใช่เลือดบริสุทธิ์ ซึ่งในภาค5หรือแฮรี่ พอตเตอร์กับภาคีนกฟีนิกซ์นั้น เขาก็ไม่ยอมรับแฮร์รี่ เฮอร์ไมโอนี่และตระกูลวีสลีย์อยู่แล้ว ความหวังอย่างสูงสุดของครีเชอร์คือถูกตัดหัวประจานไปติดบนผนังบ้านอย่างแม่ของมัน
ในแฮร์รี่ พอตเตอร์กับเครื่องรางยมทูต แฮร์รี่ รอน และ เฮอร์ไมโอนี่ ได้หลบหนีลอร์ดโวลเดอมอร์ และ ผู้เสพความตายมาที่บ้านเลขที่สิบสอง กริมโมเพลส และ ได้พบกับชื่อย่อ ที่พบในฮอร์ครักซ์ที่เป็นล็อกเก็ต ของ สลิธีริน ที่พบในแฮร์รี่ พอตเตอร์ กับเจ้าชายเลือดผสมพร้อมกับอัลบัส ดัมเบิลดอร์ ซึ่งแฮร์รี่ รอน และ เฮอร์ไมโอนี่ ได้รับคำตอบจากครีเชอร์ จากเหตุการณ์นี้ทำให้ครีเชอร์จงรักภักดีต่อแฮร์รี่ ด้วยความเต็มใจ และ ในการรบที่ฮอกวอตส์ ครีเชอร์เป็นผู้นำเอลฟ์ประจำบ้านที่ฮอกวอตส์ออกมาร่วมต่อสู้ด้วย
อุลตร้าแมนซีเอิร์ธ

อุลตร้าแมนซีเอิร์ธ (; โรมาจิ: "Urutoraman Zeasu") เป็นภาพยนตร์จากซีรีส์อุลตร้าแมน ถูกฉายทั้ง 2 ภาค ออกฉายเมื่อปี ค.ศ. 1996 และ ค.ศ. 1997
เนื้อเรื่อง.
อุลตร้าแมนผู้เดินทางจากดาวอาณาจักรพิคาเนบิวร่า Z 95 มีหน้าที่ทำให้โลกใบนี้สะอาดสวยงาม
น้องชายของโทรุ
อุปกรณ์แปลงร่างของซีเอิร์ธ รูปทรงเป็นแปรงสีฟันใช้ได้โดยการแปลงร่างนั้นต้องแปรงฟันให้ขาวสะอาดจึงจะแปลงร่างได้
;ลำแสงครอสสเปคชูชูร่า (クロス・スペシュッシュラ光線)
;ซูเปอร์ ซีเอิร์ธ คิก (スーパー・ゼアス・キック)
ผลงานชุดที่ 1.
อุลตร้าแมนซีเอิร์ธ (; โรมาจิ: "Urutoraman Zeasu") ออกฉายเมื่อวันที่ 9 มีนาคม ค.ศ. 1996
ผลงานชุดที่ 2.
อุลตร้าแมนซีเอิร์ธ 2 สงครามยอดมนุษย์แห่งแสงและเงา (; โรมาจิ: "Urutoraman Zeasu Tsū Chōjin Taisen Hikari to Kage") ออกฉายเมื่อวันที่ 4 ธันวาคม ค.ศ. 1997
อมรา พงศาพิชญ์

ศาสตราจารย์กิตติคุณ อมรา พงศาพิชญ์ (เกิด 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2488) ผู้แทนไทยในคณะกรรมาธิการระหว่างรัฐบาลอาเซียนว่าด้วยสิทธิมนุษยชน อดีตประธานกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ อดีตคณบดีคณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย อดีตผู้อำนวยการศูนย์ศึกษาสันติภาพและความขัดแย้ง จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย อดีตผู้อำนวยการสถาบันวิจัยสังคม จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย อดีตประธานคณะอนุกรรมการตรวจสอบคุณสมบัติของผู้ได้รับการเสนอชื่อเป็นผู้แทนกลุ่มและจัดทำบัญชีรายชื่อ สมัชชาแห่งชาติ คณะกรรมการปฏิรูปกฎหมาย คณะกรรมการสรรหาสมัชชาสุขภาพแห่งชาติ คณะกรรมการติดตามและประเมินผลการสนับสนุนการวิจัยของสำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย และคณะกรรมการวิชาการ/คณะกรรมการพิจารณาตำแหน่งทางวิชาการในหลายมหาวิทยาลัย ศาสตราจารย์กิตติคุณ อมรา พงศาพิชญ์ เป็นนักวิชาการไทยที่มีผลงานวิชาการมากมายทั้งไทยและต่างประเทศในด้านรัฐศาสตร์ สังคมวิทยา และมานุษยวิทยา
ประวัติ.
ศาสตราจารย์กิตติคุณ อมรา พงศาพิชญ์ หรือ ศาสตราจารย์กิตติคุณ ดร.อมรา พงศาพิชญ์ จบการศึกษาสาขามานุษยวิทยา ระดับปริญญาตรี B.A.(Anthropology) จาก University of California, Davis รัฐ California (พ.ศ. 2510) ศึกษาระดับปริญญาโท (พ.ศ. 2512) และเอก (พ.ศ. 2517) ทางด้าน Anthropology จาก University of Washington, Seattle หลังจากจบการศึกษาเข้ารับราชการเป็นอาจารย์ในภาควิชาสังคมวิทยาและมานุษยวิทยา คณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย อดีตผู้อำนวยการสถาบันวิจัยสังคม จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย (ปี พ.ศ. 2529-2535 และ 2540-2545) จนเกษียณอายุในตำแหน่งคณบดีคณะรัฐศาสตร์ มีตำแหน่งทางวิชาการ เป็นศาสตราจารย์ ระดับ 11 และยังคงสอนหนังสือและดำรงตำแหน่ง ผอ.ศูนย์ศึกษาสันติภาพและความขัดแย้ง ในจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยจนถึงปัจจุบัน
เมื่อวันที่ 8 เม.ย. 2552 ผลการประชุมคณะกรรมการสรรหากรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ โดยพิจารณาคัดเลือกผู้สมัครเพื่อเข้ารับการสรรหาเป็นกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ จากผู้สมัครเข้ารับการสรรหา จำนวน 133 คน อาจารย์อมราได้รับการคัดเลือกเป็น 1 ในรายชื่อ 7 คนดังที่ได้คัดเลือกในเบื้องต้นเป็นกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ จากนั้นจึงจะมีการนำรายชื่อส่งให้วุฒิสภาในวันที่ 9 เม.ย. 2552 เพื่อไปตรวจสอบประวัติและให้การเห็นชอบ หลังจากวุฒิสภาเห็นชอบแล้วทางคณะกรรมการฯก็จะประชุมกันเองเพื่อเลือกประธานฯ เมื่อได้ประธานฯแล้ว วุฒิสภาจะนำเสนอขึ้นทูลเกล้าฯในคราวเดียวกัน ทั้งบุคคลที่ได้รับคัดเลือกเป็นประธานฯ และกรรมการฯ ต่อไป
เมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม 2552 ที่ประชุมวุฒิสภา มี น.ส.ทัศนา บุญทอง รองประธานวุฒิสภา คนที่ 2 เป็นประธานการประชุม ลงคะแนนด้วยวิธีลับ เห็นชอบให้ผู้ได้รับการเสนอชื่อให้ดำรงตำแหน่งกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ (กสม.) จำนวน 7 คน เป็น กสม. ศ.ดร.อมรา พงศาพิชญ์ ได้รับคะแนนเห็นชอบสูงสุด 131 เสียง (ไม่มีผู้ไม่เห็นชอบ) และไม่ลงคะแนน 6 เสียง เมื่อวันพฤหัสบดีที่ 21 พฤษภาคม 2552 ได้มีการประชุมและเลือกกันเองให้คนหนึ่งเป็นประธานกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ ณ สำนักงานคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ ผลของมติที่ประชุมได้เลือก ศ.ดร.อมรา พงศาพิชญ์ เป็นผู้ที่จะดำรงตำแหน่งประธานกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ ซึ่งวุฒิสภาจะนำความกราบบังคมทูลเพื่อทรงแต่งตั้งต่อไป 
ผลงาน.
ผลงานทางวิชาการที่สำคัญ คือ หนังสือวัฒนธรรม ศาสนา และชาติพันธุ์ : วิเคราะห์สังคมไทยแนวมานุษยวิทยา และหนังสือความหลากหลายทางวัฒนธรรม : กระบวนทัศน์และบทบาทในประชาสังคม นอกจากนี้ยังมีผลงานวิจัยเกี่ยวกับการพัฒนาสังคม การพัฒนาสตรีและเยาวชน ขบวนการประชาสังคม และขบวนการประชาธิปไตย เป็นต้น
ศ.ดร.อมรา พงศาพิชญ์ มีผลงานสิ่งตีพิมพ์ในระดับนานาชาติหลายรายการ ได้แก่
ฟรังซัวส์ ซากัต

ฟรังซัวส์ ซากัต  เป็นนายแบบชาวฝรั่งเศสและเป็นนักแสดงหนังโป๊ ทั้งในหนังโป๊เกย์และไบเซ็กชัวล์ 
ประวัติ.
ฟรังซัวส์ ซากัต เกิดในครอบครัวชาวฝรั่งเศสที่มีพ่อมีเชื้อสายสโลวาเกียและเลบานอน และแม่มีเชื้อสายอาราบิก เกิดในคอนแยค ทางตะวันตกเฉียงใต้ของฝรั่งเศส ซากัดย้ายมาอยู่ปารีสตั้งแต่อายุ 18 ปี เพื่อหวังที่จะทำงานด้านแฟชั่น ซึ่งเขามีความสนใจด้านแฟชั่นการวาดเขียนมาตั้งแต่ยังเด้ก แต่หลังจากที่เขาเรียนด้านแฟชั่นเป็นเวลา 2 ปีในปารีส และทำงานในระยะเวลาสั้น ๆ ซึ่งเขาเรียกมันว่า "การทำงานเป็นผู้ช่วยอย่างทาส" เขาทำงานในหลายที่ จนได้ออกจากการทำงานประเภทนี้เพราะเขารู้สึกว่าไม่ได้โอกาสในสิ่งที่เขาควรได้รับ ซึ่งเขามักไม่ได้รับเงินว่าจ้างสำหรับงานที่เขาทำ
เมื่ออายุราว 21 ปี ซากัตหาหนทางที่จะทำงานในอุตสาหกรรมแวดวงหนังโป๊ เขาทำงานเกี่ยวกับภาพถ่ายให้บริษัทในฝรั่งเศสหลายที่ แต่เขารู้สึกว่าไม่ได้รับการปฏิบัติที่ดีต่อเขา และได้ผลักดันให้เขาขึ้นมายืนอยู่หน้ากล้องชั่วคราว เมื่ออายุ 25 ปี เขาได้รับการติดต่อจากสตูดิโอหนังโป๊ฝรั่งเศสที่ชื่อ Citebeur ขณะที่เขาคุยในเว็บเกย์ เขาตอบรับการทำงาน จากนั้นต่อมาอีกหลายสัปดาห์ เขาแสดงในหนังโป๊ครั้งแรก ซึ่งประสบความสำเร็จดีและซากัตตัดสินใจที่จะทำงานเต็มเวลาให้กรรมวงการหนังโป๊นี้ อีก 6 เดือนต่อมาเขาได้รับเชิญให้ไปอเมริกา ที่เขาได้ถ่ายทำหนังเรื่อง "Arabesque"
ในสหรัฐอเมริกา ซากัต ช่องทางในกลุ่มหนังโป๊นักแสดงกล้าม ที่เขาเป็นที่รู้จักกับรอยสักที่หัวของเขา ในบทสัมภาษณ์เขาอธิบายว่า หัวของเขามันยาวไปและไม่ได้สัดส่วน เป็นการทำให้สมดุล เขาจึงสักที่หัวดังกล่าว และยังใส่คำพูดแบบฮิปฮอปเข้าไปด้วย เขายังมีรอยสักที่เด่นชัดอีกแห่งซึ่งเป็นการรวมกันระหว่าง พระจันทร์เสี้ยว และดาวแบบตุรกีและธงตูนีเซีย เขาอธิบายว่าเขารักผู้ชายอาระบิกที่มีรอยสัก เป็นการอุทิศให้กับคนและวัฒนธรรมที่เขาเคารพรัก
ในบทบาทนักแสดงหนังโป๊ เขาเป็นได้ทั้งรุกและรับ และยังแสดงหนังซาดิสม์ ถึงแม้ว่าส่วนใหญ่แล้วเขาจะแสดงในหนังเกย์ แต่ก็ยังมีหนังไบเซ็กชวลครั้งแรกในปี 2007 ในหนังเรื่อง "Gay Arab Club" ในปีเดียวกันนั้นเองเขาได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลเกย์วีเอ็น และได้รับรางวัลนักแสดงหน้าใหม่ยอดเยี่ยม
เขามีความสัมพันธ์กับนักแสดงหนังโป๊ยุโรปที่ชื่อ ฟรานเซสโก ดี'มาโช (Francesco D'Macho) ทั้งสองแยกทางกันไปเขายังมีส่วนร่วมในค่ายไททัน แต่ก็ได้ลาพักจากอุตสาหกรรม แต่ล่าสุดปรากฏขึ้นบนเวทีในปลายปี 2008 จะมีวิดีโอจากไททันที่ชื่อ "Funhouse"
YES!

"เยส!" (; โรมาจิ: "Iesu"; : YES!) เป็นซิงเกิลที่ 20 ของวงเอ็กซ์ไซล์ วางจำหน่ายจำหน่ายเมื่อวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2549 เป็นเพลงที่ 3 ของเอ็กซ์ไซล์ที่เปิดตัวในอันดับที่ 1 ออริกอนชาร์ต
หลังจากประสบความสำเร็จจากซิงเกิลที่แล้วอย่าง "ทาดะ...อาอิทาคุเทะ" เมื่อปลายปี ค.ศ. 2005 และเป็นซิงเกิลสุดท้ายของ SHUN ในฐานะหนึ่งในนักร้องนำวงเอ็กซ์ไซล์ก่อนที่จะลาออกจากวงไปในวันที่ 29 มีนาคม พ.ศ. 2549 หลังจากอัลบั้มที่ 4 "ASIA" และดีวีดีคอนเสิร์ต "EXILE@LIVE TOUR 2005 PERFECT LIVE~ASIA~" วางจำหน่าย
เพลง "YES!" เป็นเพลงประกอบการถ่ายทอดสดการแข่งขันฟุตบอลอาชีพประจำเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2006 และรายการ "MUSIC FIGHTER" ประจำเดือนมีนาคม ค.ศ. 2006 ทางช่องนิปปอนทีวี และเป็นเพลงประกอบโฆษณาไวท์เทนนิ่งโลชั่นของนีเวีย
คิม ซางฮุน

คิม ซางฮุน (ฮันจา: 金相賢) นักมวยสากลชาวเกาหลีใต้ เกิดเมื่อ 18 มกราคม พ.ศ. 2498 ที่เมืองปูซาน เกาหลีใต้ สถิติการชก 48 ครั้ง ชนะ 41 (น็อค 24) เสมอ 3 แพ้ 4
ประวัติ.
คิมขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 25 กันยายน พ.ศ. 2516 ชนะคะแนน ปาร์ก คยุงวูน ที่เกาหลีใต้ จากนั้น ขึ้นชกชนะรวดที่เกาหลีใต้ มีเสมอเพียงครั้งเดียวเท่านั้น จากนั้น ได้ขึ้นชิงแชมป์ OPBF รุ่นไลท์เวลเตอร์เวทเมื่อ 24 มกราคม พ.ศ. 2520 แพ้คะแนน วงโซ ซูเซโน ที่อินโดนีเซีย แต่คิมก็ยังขึ้นชกอย่างต่อเนื่องและชกชนะเป็นส่วนใหญ่ และได้ชิงแชมป์ OPBF รุ่นไลท์เวลเตอร์เวทอีกครั้งเมื่อ 23 กันยายน พ.ศ. 2521 ชนะคะแนน มอยเซส กันโตยา จากนั้น ขึ้นชกนอกรอบ ชนะน็อค ต้องตา เกียรติวายุภักษ์ ยก 4 จากนั้น ชิงแชมป์โลกรุ่นไลท์เวลเตอร์เวท WBC เมื่อ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2521 ชนะน็อค แสนศักดิ์ เมืองสุรินทร์ ยก 13 ได้แชมป์โลกมาครอง หลังจากนั้น คิมชกป้องกันตำแหน่งได้ 2 ครั้ง ก่อนจะเสียแชมป์ไปเมื่อ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2523 แพ้น็อค ซาอูล แมมบี ยก 14 ที่เกาหลีใต้
หลังจากเสียแชมป์โลก คิมขึ้นชิงแชมป์ OPBF รุ่นไลท์เวลเตอร์เวทที่ว่าง ชนะคะแนน แช คยุงฮวานเมื่อ 26 เมษายน พ.ศ. 2524 และชกป้องกันตำแหน่งไว้ได้ถึง 3 ครั้ง จากนั้นได้เดินทางไปชิงแชมป์โลกรุ่นไลท์เวลเตอร์เวท WBA ที่สหรัฐเมื่อ 2 เมษายน พ.ศ. 2526 แต่เป็นฝ่ายแพ้น็อค อารอน ไพรเออร์แค่ ยก 3 จากนั้นคิมก็แขวนนวมไป
กัตส์ อิชิมัตสึ

กัตส์ อิชิมัตสึ (; โรมาจิ: "Gattsu Ishimatsu") หรือชื่อเกิด ยูจิ ซูซูกิ (; โรมาจิ: "Suzuki Yūji") เป็นนักมวยสากลชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อ 5 มิถุนายน พ.ศ. 2492 ที่จังหวัดโทจิงิ ประเทศญี่ปุ่น สถิติการชก 51 ครั้ง ชนะ 31 (น็อก 17) เสมอ 6 แพ้ 14 เป็นนักมวยสากลอดีตแชมป์โลกชาวญี่ปุ่น หลังจากแขวนนวมได้ไปเป็นนักแสดง และผู้วิจารณ์กีฬามวย
ประวัติ.
กัตส์เริ่มชกมวยสากลอาชีพเมื่อ พ.ศ. 2509 ในช่วงแรก เขาไม่ได้มีชื่อเสียงมากนัก จนกระทั่งมาได้เทรนเนอร์ชาวสหรัฐ เอ็ดดี ทาวน์เซนด์ ช่วยปรับปรุงการชกของเขาให้ดีขึ้น เขาขึ้นชิงแชมป์โลกครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2513 โดยแพ้น็อกอิสมาเอล ลากูนา จากปานามาในยกที่ 13 ชิงแชมป์โลกรุ่นไลท์เวทของสภามวยโลกและสมาคมมวยโลกไม่สำเร็จ ต่อมาใน พ.ศ. 2515 กัตส์ได้ครองแชมป์ OPBF รุ่นไลท์เวท ชนะคะแนนชินอิจิ คาโดตะ ที่เคยชนะน็อกเขามาก่อนได้ ใน พ.ศ. 2516 เขาขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นไลท์เวทของสมาคมมวยโลก ปรากฏว่าแพ้น็อกโรเบร์โต ดูรัน ยก 10
ต่อมา 11 เมษายน พ.ศ. 2517 กัตส์ขึ้นชิงแชมป์โลกของสภามวยโลก รุ่นไลท์เวทกับโรดอลโฟ กอนซาเลซ ซึ่งปรากฏกว่ากัตส์เป็นฝ่ายสู้ไม่ถอยก่อนจะชนะน็อกได้ในยกที่ 8 ได้ครองแชมป์โลก กัตส์ป้องกันตำแหน่งได้ 1 ครั้ง ก่อนจะชกแก้มือกับกอนซาเลซและเป็นฝ่ายชนะได้อีก หลังจากนั้น กัตส์ป้องกันตำแหน่งได้อีกสามครั้งและพบว่าตนเองมีปัญหาเรื่องการทำน้ำหนักในรุ่นไลท์เวท ในที่สุด กัตส์จึงเสียแชมป์โลกเมื่อเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2519 ให้กับเอสเตบัน เด เฆซุส กัตส์เลื่อนขึ้นมาชกในรุ่นไลท์เวลเตอร์เวทใน พ.ศ. 2520 และขึ้นชิงแชมป์โลกกับแสนศักดิ์ เมืองสุรินทร์ ซึ่งเขาแพ้น็อกไปในยกที่ 6 เขาขึ้นชกอีกครั้งใน พ.ศ. 2521 แต่ก็แพ้อีก เขาจึงแขวนนวมไป
หลังจากที่เขาได้เป็นแชมป์โลก กัตส์เริ่มปรากฏตัวในรายการทางโทรทัศน์ตั้งแต่ พ.ศ. 2517 เมื่อเขาแขวนนวม เขาได้เขียนหนังสือเกี่ยวกับประสบการณ์ชีวิต ใน พ.ศ. 2539 เขาเข้าไปร่วมงานกับพรรคประชาธิปไตยเสรีนิยมแต่ไม่ได้รับการเลือกตั้ง กัตส์ยังเป็นผู้ที่วิจารณ์การแข่งขันกีฬามวยคนหนึ่ง เมื่อครั้งที่โคกิ คาเมดะชกชนะฮวน โฮเซ ลันดาเอตา กัตส์ได้ออกมาให้คำวิจารณ์ให้ความเห็นในทางตรงข้ามกับพ่อของคาเมดะที่เป็นเทรนเนอร์ นอกจากนั้น ยังได้รับเชิญให้ร่วมวิจารณ์การชกระหว่างคัตสึชิเงะ คาวาชิมะกับกริสเตียน มิฆาเรสด้วย
กัตส์ได้เป็นผู้แสดงภาพยนตร์หลายเรื่อง ทั้งในและนอกประเทศญี่ปุ่น เช่น Empire of the Sun, Black Rain และยังแสดงละครโทรทัศน์อีกหลายเรื่อง
มิเกล เบลัซเกซ

โตมัส มิเกล เบลัซเกซ ตอร์เรส  นักมวยสากลชาวสเปน เกิดเมื่อ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2487 ที่เมืองซานตากรุซเดเตเนริเฟ ประเทศสเปน สถิติการชก 74 ครั้ง ชนะ 67 (น็อก 33) เสมอ 3 แพ้ 4 
ประวัติ.
มิเกล เบลัซเกซ เคยเป็นนักมวยสากลสมัครเล่มทีมชาติสเปนเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิก พ.ศ. 2507 แต่แพ้นักมวยญี่ปุ่นตกรอบแรก หลังจากนั้น จึงหันมาชกมวยสากลอาชีพเมื่อ พ.ศ. 2509 และได้ครองแชมป์โลกรุ่นไลท์เวลเตอร์เวท WBC เมื่อชนะฟาวล์ แสนศักดิ์ เมืองสุรินทร์ เมื่อ พ.ศ. 2519 และเสียแชมป์ให้แสนศักดิ์ เมืองสุรินทร์ เมื่อชกแก้มือกันอีกครั้ง ในปีเดียวกัน หลังจากเสียแชมป์ เบลัซเกซได้ประกาศแขวนนวมไป กลับมาชกอีกในช่วงสั้นๆเมื่อ พ.ศ. 2522 จากนั้นก็ไม่ได้ขึ้นชกมวยอีกเลย
อาร์แพด มิคลอส

อาร์แพด มิคลอส (Arpad Miklos) (เกิด 11 กันยายน ค.ศ. 1967 ใน บูดาเปสต์ ประเทศฮังการี) เป็นนักแสดงหนังโป๊ ในหนังโป๊เกย์ ปัจจุบันเขาย้ายถิ่นฐานมาอยู่ที่นิวยอร์กซิตี ที่เขาทำงานเป็นผู้ชายหากิน เขาปรากฏในนิตยสารอันซิปด์ ฉบับเดือนกันยายน 2007 
อาชีพ.
อาร์แพด มิคลอส ทำงานกับจอห์น รัทเธอร์ฟอร์ด, จอห์น ดักลาส, คริสเทน บีจอร์น และ ชิ ชิ ลารู เขารับบทใน "Francois Kagylo" ในหนังยุโรปตะวันออกกำกับโดย เฮิร์ฟ แฮนด์ซัม มิคลอสยังได้รับรางวัลแกร็บบี้ และได้รับรางวัลเกย์วีเอ็น ในการแสดงเรื่อง "BuckleRoos Part I" จนถึงปัจจุบันมิคลอสแสดงเฉพาะบทรุกในวิดีโอของเขา และในบางครั้งเขายังอมอวัยวะเพศในฐานะฝ่ายรับด้วย
การเสียชีวิต.
มิคลอสถูกพบศพที่อพาร์ตเม้นต์ส่วนตัวในนครนิวยอร์ก เมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2013 ซึ่งสาเหตุการเสียชีวิตเกิดจากการฆ่าตัว ตายด้วยการกระโดดตึก
ติอามัต

ติอามัต (#เปลี่ยนทาง D or 𒀭𒌓𒌈 D,) เป็นมังกรเพศเมียตามความเชื่อของชาวบาบิโลนและเป็นปีศาจลับบูตามความเชื่อของชาวสุเมเรีย โดยตำนานของชาวบาบิโลนกล่าวว่าจักรวาลยุคแรกเริ่มมีแต่อับซู ติอามัตและมัมมูเท่านั้น ต่อมาติอามัตและอับซูได้ให้กำเนิดเทพเจ้าองค์แรกคือเทพลาห์มู จากนั้นจึงเกิดเทพเจ้าองค์อื่น ๆ ตามมา ต่อมามัมมูได้ยุยงให้เทพเจ้ารุ่นใหม่ที่ยังเยาว์ไปรบกวนอับซูและติอามัต ติอามัตจึงเตรียมทำสงครามกับเทพเจ้า เทพมาร์ดุกเป็นผู้ปราบติอามัตและได้แบ่งร่างของนางออกเป็นสองส่วน ส่วนหนึ่งสร้างเป็นสวรรค์ อีกส่วนเป็นพื้นดินและสร้างมนุษย์จากเลือดของดินกู สาวกของติอามัต
สนามระยะไกล

สนามระยะไกล(Farfield).
บริเวณสนามระยะไกล คือ บริเวณที่เราสนใจเพื่อทำการศึกษาเรื่องของสายอากาศ เพราะเป็นบริเวณที่ใช้จัดวางสายอากาศเพื่อทำการวัดแบบรูปการแผ่กระจายกำลังงานหรือทำการวัดคุณลักษณะต่างๆของสายอากาศ ในกรณีที่ความยาวของสายอากาศส่งและสายอากาศรับมีขนาดแตกต่างกัน จะต้องแทนค่า D ด้วยขนาดของสายอากาศที่มีความยาวสูงสุด เพื่อได้มั่นใจว่าเป็นบริเวณสนามระยะไกลที่ถูกต้อง
สนามรีแอคทีฟระยะใกล้

สนามรีแอคทีฟระยะใกล้(Reactive-Near Field) หมายถึง บริเวณสนามรีแอคทีฟระยะใกล้ เป็นสนามที่ล้อมรอบใกล้สายอากาศมากที่สุด หรือจุดที่กระจายสัญญาณได้รอบทิศทาง
ยกตัวอย่างเช่น "เมื่อเรายืนใกล้ลำโพงที่มีกำลังวัตต์มากๆ เราจะไม่สามารถแยกได้ว่าด้านไหนเป็นด้านหน้าลำโพง" และตรงบริเวณนี้จะมีสนามชนิดรีแอคทีฟเป็นส่วนใหญ่ ซึ่งบริเวณนี้จะมีระยะทางจากผิวของสายอากาศด้วย
ปทีป ตันประเสริฐ

พลตำรวจเอก ปทีป ตันประเสริฐ ที่ปรึกษากิตติมศักดิ์นิตยสาร Cop's Magazine เป็นอดีตราชองครักษ์พิเศษ และอดีตจเรตำรวจแห่งชาติ อดีตรักษาราชการแทนผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ มีชื่อเล่นว่า "อ๊อด" เกิดเมื่อวันที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2492 ที่เขตยานนาวา กรุงเทพมหานคร บุตรนาย ปรีชา ตันประเสริฐ รองประธานคณะกรรมการหอการค้าไทย และนางวรรณา ตันประเสริฐ
จบการศึกษาจากโรงเรียนเทพศิรินทร์ (DSA81) จบการศึกษาจากโรงเรียนเตรียมทหารรุ่นที่ 9 (ตท.9) จบการศึกษาจากโรงเรียนนายร้อยตำรวจ รุ่น 25 (นรต.25) รุ่นเดียวกับ พล.ต.อ.พัชรวาท วงษ์สุวรรณ รองนายกรัฐมนตรี และ ร.ต.อ.ปุระชัย เปี่ยมสมบูรณ์ อดีตรองนายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีกระทรวงมหาดไทย 
นอกจากนี้ยังจบปริญญาโทจากสถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ (นิด้า)
ประวัติ.
เริ่มต้นชีวิตราชการที่กองบัญชารการตำรวจตระเวนชายแดน (ตชด.) จากนั้นจึงอยู่ในฝ่ายธุรการและบริหารจัดการมาตลอด ในปี พ.ศ. 2545 ได้เป็นผู้ช่วยผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ ปี พ.ศ. 2549 เป็นจเรตำรวจแห่งชาติ และได้รับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ
พล.ต.อ.ปทีป ได้รับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งรักษาการผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติอย่างกะทันหันแทนที่ พล.ต.อ.พัชรวาท วงษ์สุวรรณ ในวันที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551 ตามคำสั่งสำนักนายกรัฐมนตรี โดยอาศัยอำนาจตามความในมาตรา 11 (9) แห่ง พ.ร.บ.ระเบียบบริหารราชการแผ่นดิน พ.ศ. 2534 และมาตรา 72 (1) แห่ง พ.ร.บ.ตำรวจแห่งชาติ พ.ศ. 2547 จนกระทั่งพ้นจากตำแหน่งเมื่อวันที่ 21 ธันวาคม ปีเดียวกัน
ในปี พ.ศ. 2552 พล.ต.อ.ปทีป เป็นประธานคณะกรรมการสืบสวนข้อเท็จจริง กรณีเกิดเหตุวุ่นวายที่ประชุมอาเซียนซัมมิต ที่โรงแรมรอยัล คลิฟ บีช รีสอร์ท เมืองพัทยา จ.ชลบุรี ตามคำสั่ง พลตำรวจเอก พัชรวาท วงษ์สุวรรณ ผบ.ตร.ซึ่งออกคำสั่งสำนักงานตำรวจแห่งชาติที่ 166/2552 ในวันที่ 21 เมษายน 2552
พล.ต.อ.ปทีป ได้รับความคาดหมายว่าจะเป็นผู้ดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติต่อจาก พล.ต.อ.พัชรวาท โดยได้รับการสนับสนุนจาก นายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ นายกรัฐมนตรี แต่ว่าการประชุมคณะกรรมการนโยบายตำรวจแห่งชาติ (ก.ต.ช.) ถึง 2 ครั้ง ไม่สามารถตกลงกันได้ นายอภิสิทธิ์จึงมีคำสั่งแต่งตั้ง พล.ต.อ.ปทีป เป็นรักษาการผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติในวันที่ 29 กันยายน โดยมีผลตั้งแต่วันที่ 1 ตุลาคม เป็นต้นไป ซึ่ง พล.ต.อ.ปทีป อยู่ในตำแหน่งรักษาการผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติอย่างยาวนานเป็นระยะเวลาถึงเกือบ 1 ปี จนกระทั่งถึงวันที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2553 มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้ พล.ต.อ.วิเชียร พจน์โพธิ์ศรี ดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ โดยมีผลมาตั้งแต่วันที่ 2 กันยายน ปีเดียวกันแล้ว ในวันที่ 7 กันยายน ปีเดียวกันนั้น พล.ต.อ.ปทีปก็ได้ทำพิธีส่งมอบตำแหน่งต่อยัง พล.ต.อ.วิเชียร หลังจากนี้ พล.ต.อ.ปทีปก็ได้ขอพักร้อนไปจนถึงสิ้นเดือน ซึ่งก็พอดีกับเวลาเกษียณอายุราชการพอดี
ในการชุมนุมของกลุ่มแนวร่วมประชาธิปไตยต่อต้านเผด็จการแห่งชาติ ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2553 พล.ต.อ.ปทีป นับว่าเป็นบุคคลหนึ่งที่มีบทบาทอย่างสูงในการดูแลการชุมนุม ด้วยการเป็นรักษาการผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ เป็นผู้ช่วยผู้อำนวยการศูนย์อำนวยการแก้ไขสถานการณ์ฉุกเฉิน
ชีวิตส่วนตัว สมรสกับนางสุรีรัตน์ ตันประเสริฐ มีน้องชาย 2 คน ได้แก่ พล.ต.ต.ประสิทธิ์ชัย ตันประเสริฐ รองผู้บัญชาการสำนักงานคณะกรรมการข้าราชการตำรวจและ พลตรี ประกอบโชค ตันประเสริฐ
และพี่ชาย 2 คน ได้แก่ ประสาน ตันประเสริฐ อดีตประธานการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย และ พล.อ.นพ.ประวิชช์ ตันประเสริฐ อดีตเจ้ากรมแพทย์ทหารบก
สุชาติ เหมือนแก้ว

พลตำรวจโท สุชาติ เหมือนแก้ว อดีตผู้บัญชาการตำรวจภูธรภาค 4 (ผบช.ภ.4) เกิดเมื่อวันที่ 4 มกราคม พ.ศ. 2494 จบการศึกษาจากโรงเรียนนายร้อยตำรวจรุ่นที่ 26 รุ่นเดียวกับ พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร อดีตนายกรัฐมนตรี จบปริญญาโทรัฐศาสตรมหาบัณฑิตจากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ปี พ.ศ. 2538 และนิติศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช ปี พ.ศ. 2543 ผ่านการอบรมหลักสูตรโรงเรียนผู้บัญชาการรุ่นที่ 18 (ร.ร.ผบก) และวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักรรุ่นที่ 48 (วปอ 48)
ประวัติ.
รับราชการครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2516 ในกองบัญชาการตำรวจตระเวนชายแดน (ตชด.) จากนั้นได้ผ่านตำแหน่งสำคัญในกองปราบปรามกองบัญชาการตำรวจสอบสวนกลาง (บช.ก.) เป็นรองผู้บัญชาการตำรวจสอบสวนกลาง ในปี พ.ศ. 2547 และเป็นรองผู้บัญชาการตำรวจนครบาล (บช.น.) เมื่อเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2551
พล.ต.ท.สุชาติ ได้รับการคาดหมายว่าจะดำรงตำแหน่งเป็นผู้บัญชาการตำรวจสอบสวนกลางเป็นคนต่อไป แต่เมื่อเกิดเหตุการณ์การชุมนุมของพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย พ.ศ. 2551 ขึ้น ได้มีคำสั่งโยกย้าย พล.ต.ท.อัศวิน ขวัญเมือง ผบ.ช.น. ไปเป็นผู้ช่วยผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ (ผบ.ตร.) และแต่งตั้งให้ พล.ต.ท.สุชาติ ขึ้นดำรงตำแหน่งแทนในวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2551 ต่อมาในสมัยรัฐบาลนายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ จึงถูกย้ายไปเป็น ผู้บัญชาการตำรวจภูธรภาค 4 (ผบช.ภ.4)
จากนั้นในปลายเดือนตุลาคม พ.ศ. 2552 สำนักงานตำรวจแห่งชาติมีมติปลด พล.ต.ท.สุชาติออกมาจากราชการ เนื่องจากมีความผิดร้ายแรงจากเหตุการณ์การสลายการชุมนุมหน้าอาคารรัฐสภาของกลุ่มพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย เมื่อวันที่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2551 จากการชี้มูลของคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ (ป.ป.ช.) ซึ่งในขณะนั้น พล.ต.ท.สุชาติ มีหน้าที่รับผิดชอบอยู่ด้วยการเป็น ผบ.ชน. ซึ่งในเรื่องนี้เจ้าตัวบอกว่าจะไม่ขออุทธรณ์
พล.ต.ท.สุชาติ เหมือนแก้ว มีชื่อเล่น ๆ ที่เพื่อนร่วมรุ่นเรียกว่า "ไอ้เบื๊อก" จึงกลายมาเป็นชื่อที่สื่อมวลชนเรียกว่า "บิ๊กเบื๊อก" หรือ "เดอะ เบื๊อก"
เพลงชาติอัฟกานิสถาน

ตลอดทั้งประวัติศาสตร์ ประเทศอัฟกานิสถานมีเพลงชาติหลายเพลง
ประวัติ.
สดุดีพระมหากษัตริย์ (ค.ศ. 1926–1943).
นี่เป็นเพลงชาติแรกของประเทศ ซึ่งแต่งในช่วงที่ยังมีพระมหากษัตริย์ โดยมีแต่เสียงดนตรีและไม่มีเนื้อร้อง
การสดุดีครั้งใหญ่ (กษัตริย์ผู้กล้าหาญและสูงส่งของเรา) (ค.ศ. 1943–1973).
นี่คือเพลงชาติที่สองของประเทศ ซึ่งแต่งในช่วงที่ยังมีพระมหากษัตริย์
จงร้อน จงร้อนกว่า (ค.ศ. 1978–1992).
มีการใช้เพลงชาตินี้หลังก่อตั้งสาธารณรัฐประชาธิปไตยอัฟกานิสถานใน ค.ศ. 1978 เพลงชาตินี้ประพันธ์โดยสุลัยมาน ลาเยกในนามของรัฐบาลพรรคประชาธิปไตยประชาชนอัฟกานิสถาน (PDPA) ที่นำโดยนูร์ มูฮัมหมัด ตะรากี ผู้ตัดสินใจเปลี่ยนสัญลักษณ์แห่งชาติหลังรัฐประหารลัทธิมากซ์ใน ค.ศ. 1978 ประพันธ์โดยจะลีล ฆาฮ์ลานด์และเรียบเรียงโดยอุสตาดซาลิม ซัรมัด (Ustad Salim Sarmad) เพลงนี้รู้จักกันในอีกชื่อว่า "การัมชาฮ์ลาการัมชาฮ์"  ซึ่งเป็นส่วนเริ่มต้นของเพลง
ป้อมปราการอิสลาม หัวใจแห่งเอเชีย (ค.ศ. 1992–1996, 2002–2006).
จาก ค.ศ. 1992 ถึง 2006 อัฟกานิสถานใช้เพลงสงครามของมุญาฮิดีนที่แต่งใน ค.ศ. 1919 โดยอุสตาดกอซิมเป็นเพลงชาติ ซึ่งมีอีกชื่อว่า "ป้อมปราการอิสลาม หัวใจแห่งเอเชีย"  ซึ่งเป็นบทเปิดของเพลง
ต่อมามีการนำเพลงนี้มาใช้ใหม่ในรัฐบาลช่วงเปลี่ยนผ่านอัฟกานิสถานใน ค.ศ. 2002 ซึ่งยังคงเป็นเพลงชาติสาธารณรัฐอิสลามอัฟกานิสถานใน ค.ศ. 2004 จนถึง ค.ศ. 2006
ดะเดอะบาโตะราโนะโกร์ (ค.ศ. 1996–2001) (ค.ศ. 2021–ปัจจุบัน).
ในช่วงปลายคริสตทศวรรษ 1990 เอมิเรตอิสลามอัฟกานิสถานภายใต้การปกครองของตอลิบานยึดครองอัฟกานิสถานส่วนใหญ่และปกครองจนถึงปลาย ค.ศ. 2001 พวกเขาไม่มีร่างกฎหมายที่เจาะจงสัญลักษณ์ ซึ่งรวมไปถึงเพลงชาติและธง แต่มี"นะชีด"ที่ไม่มีดนตรีชื่อ"ดะเดอะบาโตะราโนะโกร์"  ถูกใช้ในสื่อและพิธีทางการ ทำหน้าที่เป็นเพลงชาติ "โดยพฤตินัย"
เพลงชาติสาธารณรัฐอิสลามอัฟกานิสถาน (ค.ศ. 2006–2021).
เพลงชาติสาธารณรัฐอิสลามอัฟกานิสถาน (- "ซูรูเดมิลลี", - "Millī Surūd"; แปลตรงตัว#เปลี่ยนทาง 'เพลงชาติ') ถูกนำมาใช้โดยโลยาจีร์กาในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2006 
ตามมาตรา 20 ของรัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐอิสลามอัฟกานิสถาน "เพลงชาติอัฟกานิสถานมีเนื้อหาเป็นภาษาปาทานโดยเอ่ยถึงวลี "อัลลอฮ์ทรงยิ่งใหญ่" และชื่อบรรดาชนชาติต่าง ๆ ของอัฟกานิสถาน" เนื้อเพลงนี้ประพันธ์โดยอับดุลบารี จะฮานี และทำนองโดยชาวเยอรมันเชื้อสายอัฟกัน #เปลี่ยนทาง .
ลิมบานออัสเตรอ

ลิมบานอสเตรอ (แปลว่า ภาษาของเรา) เป็นชื่อเพลงชาติของสาธารณรัฐมอลโดวามาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2537 โดยก่อนหน้านั้นไม่นานมอลโดวาเคยใช้เพลง เด็ชเตอัปเตอ-เต โรมือเน! (แปลว่า ติ่นเถิดชาวโรมาเนีย) ซึ่งเพลงชาติของประเทศโรมาเนียเป็นเพลงชาติของตนเองด้วย แม้ว่ามอลโดวากับโรมาเนียยังคงอยู่ คนที่ประพันธ์ในหนังสืออ้างอิงว่าได้มีการอต่งตั้งประเทศมอลโดวาและโรมาเนีย คนที่กล่าวอ้างอิงได้ถูกทำไปใช้เป็นเพลงชาติโรมาเนีย ได้เขียนว่าตอนหนึ่งว่า "Sleep fo death"
เนื้อร้องของเพลงลิมบานอสเตรอเดิมเป็นบทกวีซึ่งประพันธ์โดย อเล็กเซย์ มาเตวิช (Alexei Mateevici, 1888-1917) ทำนองโดย อเล็กซานดรู คริสเทีย (Alexandru Cristea, 1890-1942) บทกวีต้นฉบับมีเนื้อหารวม 12 บท แต่มีการนำมาใช้เป็นเนื้อร้องเพลงชาติเพียง 5 บท ซึ่งในบทความนี้ได้แสดงเป็นอักษรพิมพ์ตัวหนาไว้
เป็ดง่อย

เป็ดง่อย  หมายถึง บุคคลที่ได้รับเลือกตั้งให้ดำรงตำแหน่งใด ๆ และกำลังจะหมดวาระดำรงตำแหน่งนั้นแล้ว โดยเฉพาะอย่างยิ่ง มีผู้ได้รับเลือกตั้งจ่อเข้ารับตำแหน่งแทนอยู่แล้ว อย่างไรก็ดี คำนี้อาจใช้ได้แก่ผู้ดำรงตำแหน่งที่มิได้มาจากการเลือกตั้งด้วยก็ได้ ที่ว่า "ง่อย" นั้นหมายความว่า พอใกล้จะหมดหน้าที่บุคคลเช่นว่าก็มักเกิดความรู้สึกเบื่อหน่าย เกียจคร้าน อยากออกไปเร็ว ๆ หรือไว้ค่อยให้คนใหม่รับไปทำต่อ เป็นต้น ก็จะปฏิบัติหน้าที่ด้วยความเฉื่อยชาหรือปล่อยละไปเลยก็มี เปรียบเหมือนเป็น "ง่อย" กะทันหัน อาการเช่นนี้จะเกิดขึ้นได้หากบุคคลดังกล่าวจะไม่กลับมาดำรงตำแหน่งนั้นอีกวาระหนึ่งต่อเนื่องกับวาระก่อนหน้า จำต้องดำรงตำแหน่งนั้นต่อไปจนกว่าจะหมดวาระแต่ตำแหน่งนั้นจะไม่มีอีกแล้วเมื่อเขาหมดวาระลง ไม่มีการต่อวาระให้บุคคลนั้น หรือแพ้การเลือกตั้งครั้งใหม่สำหรับตำแหน่งที่ตนยังดำรงอยู่ในขณะนั้น เป็นต้น
บุคคลที่ได้รับการขนานนามว่าเป็น "เป็ดง่อย" มักมีอำนาจหรืออิทธิพลน้อย และคนอื่น ๆ ก็ไม่ใคร่จะคบค้าสมาคมด้วย แต่น่าแปลกที่ว่า "เป็ดง่อย" นี้มักจะได้อยู่ในตำแหน่งที่ไม่ต้องเผชิญผลกระทบจากกระทำของตนมากนัก ซึ่งส่งผลให้บรรดาเป็ดง่อยมีอิสระในการตัดสินใจหรือบริหารอำนาจในกิจการไม่สลักสำคัญ เช่น การออกคำสั่งในวินาทีสุดท้ายของประธานาธิบดีแห่งสหรัฐอเมริกา
คำนี้มิได้หมายความว่า ผู้ดำรงตำแหน่งใด ๆ เกิดอาการเหมือน "เป็นง่อย" โดยสาเหตุทั่ว ๆ ไป อย่างที่ใช้กันผิดในสื่อมวลชนของไทย เป็นต้นว่า "...รัฐบาลอยู่ในสภาพ"เป็ดง่อย"บริหารประเทศไม่ได้ แม้แต่ทำเนียบก็ยังเข้าไม่ได้ [เพราะไม่สามารถดำเนินการใด ๆ ได้อีกอันเนื่องมาจากวิกฤติการณ์ทางการเมืองในขณะนั้น]..." เพราะหมายความถึงสาเหตุและสภาพเฉพาะเจาะจงดังข้างต้น
ที่มาของคำ.
ที่มาของคำ "เป็ดง่อย" นี้ยังไม่แน่ชัดทีเดียว และคงถกเถียงกันอยู่ อย่างไรก็ดี ว่ากันตามต้นตอของคำนี้แล้ว หมายถึง เป็ดตัวที่แตกฝูงหรือตามฝูงไม่ทัน ทำให้ตกเป็นเป้าหมายของผู้ต้องการล่ามันเป็นภักษาหาร
บ้างก็ว่าคำนี้เกิดขึ้นในสมัยนายเจมส์ บูคานัน (James Buchanan) เป็นประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา โดยนายเจมส์เกิดปฏิบัติหน้าที่ด้วยความเฉื่อยชาไม่กระปรี้กระเปร่าในช่วงสุดท้ายก่อนจะหมดวาระดำรงตำแหน่งลง ไม่แยแสกระทั่งการประกาศแยกตัวจากอเมริกาของบรรดารัฐทางใต้ และบ้างก็ว่าเกิดในสมัยนายโกรเวอร์ คลิฟแลนด์ (Grover Cleveland) เป็นประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา
นอกจากนี้ ยังมีคนเชื่อกันว่า คำ "เป็ดง่อย" นี้เกิดขึ้นในพุทธศตวรรษที่ 23 ณ ตลาดหลักทรัพย์กรุงลอนดอน โดยหมายถึงนายหน้าที่ทำทีเป็นเหมือนคนง่อยเพื่ออ้อยอิ่งไม่ยอมชำระหนี้ของตนเอง 
อย่างไรก็ดี คำ "เป็ดง่อย" นี้ได้รับการกล่าวถึงครั้งแรกในจดหมายของเอิร์ลโฮเรซ วาลโพล (Horace Walpole) นักประวัติศาสตร์ชาวอังกฤษ ที่มีไปถึงเซอร์โฮเรซ แมนน์ (Horace Mann) ใน พ.ศ. 2304 ความว่า "ท่านทราบหรือไม่ว่า วัวกระทิง หมีป่า และเป็ดง่อย คือสิ่งไร"
พรศักดิ์ ดุรงควิบูลย์

พลตำรวจเอก พรศักดิ์ ดุรงควิบูลย์ (สกุลเดิม สุขเกษม ; 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2483) เป็นนายตำรวจชาวไทย เคยดำรงตำแหน่งสูงสุดเป็นผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ
ครอบครัว.
สมรสกับคุณหญิงกิติมา ดุรงควิบูลย์ มีบุตรคือพลตำรวจโทกิตติศักดิ์ ดุรงควิบูลย์ ผู้บัญชาการตำรวจภูธรภาค 6
การทำงาน.
พลตำรวจเอก พรศักดิ์ ดุรงควิบูลย์ เคยดำรงตำแหน่งสำคัญดังนี้
สุนทร ซ้ายขวัญ

พลตำรวจเอก สุนทร ซ้ายขวัญ (เกิด
24 เมษายน พ.ศ. 2487) ประธานกรรมการปฏิบัติหน้าที่แทนสภามหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ อดีตประธานกรรมการบริษัท พีทีจี เอ็นเนอยี จำกัด (มหาชน) อดีตรักษาการผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ 
สุนทร เกิดเมื่อวันที่ 24 เมษายน พ.ศ. 2487 ที่ตำบลดอนทราย อำเภอปากพะยูน จังหวัดพัทลุง โดยที่บิดามารดามีอาชีพทำสวน สำเร็จการศึกษาระดับประถมศึกษา จากโรงเรียนวัดพระมหาธาตุ จังหวัดนครศรีธรรมราช, ระดับมัธยมศึกษาตอนต้น จากโรงเรียนพัทลุง ระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย จากโรงเรียนเบญจมราชูทิศ นครศรีธรรมราช โรงเรียนสาธิตพิบูลย์บำเพ็ญ วิทยาลัยวิชาการศึกษาบางแสน จังหวัดชลบุรี โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาสามพรานและโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาพญาไท จากนั้นจึงเข้าศึกษาที่โรงเรียนนายร้อยตำรวจสามพรานรุ่นที่ 20 (นรต.20 ร่วมรุ่นกับ พล.ต.อ.สันต์ ศรุตานนท์) 
พล.ต.อ.สุนทร ซ้ายขวัญ รับราชการครั้งแรก ในตำแหน่งรองสารวัตรสอบสวนที่สถานีตำรวจนครบาลพญาไท ในปี พ.ศ. 2510 และ ผบ.หมวด สภ.อ.เมือง จ.นครปฐม ในปี พ.ศ. 2513 จากนั้นจึงย้ายไปประจำอยู่ที่พื้นภาคใต้มาโดยตลอด รวมเป็นระยะเวลากว่า 30 ปี ได้รับการเลื่อนยศและตำแหน่งขึ้นมาเรื่อย ๆ อาทิ ผู้บัญชาการตำรวจภูธรภาค 9, ผู้ช่วยผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ, รองผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ
ในกลางปี พ.ศ. 2547 หลังจาก พล.ต.อ.สันต์ ศรุตานนท์ ผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติได้รับคำสั่งให้ไปช่วยราชการที่สำนักนายกรัฐมนตรี พล.ต.อ.สุนทรจึงได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่ง รักษาการผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติแทน หลังเกษียณอายุราชการได้ลงเลือกตั้งเป็น สมาชิกวุฒิสภา (ส.ว.) ในพื้นที่กรุงเทพมหานคร เมื่อวันที่ 19 เมษายน พ.ศ. 2549 ได้หมายเลข 87 และได้รับเลือกตั้งมาเป็นลำดับที่ 11 แต่ปฏิบัติหน้าที่ได้เพียงแค่ 5 เดือนก็พ้นจากตำแหน่ง เนื่องจากเกิดเหตุรัฐประหารขึ้น หลังจากนั้นก็ได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ (สนช.) 
ปัจจุบัน พล.ต.อ.สุนทร ซ้ายขวัญ ดำรงตำแหน่งสมาชิกวุฒิสภาแบบสรรหาตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2550 นอกจากนี้ยังดำรงตำแหน่งกิจกรรมทางสังคม ได้แก่ นายกสมาคมชาวปักษ์ใต้ ในพระบรมราชูปถัมภ์, นายกสมาคมศิษย์เก่าโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา และประธานที่ปรึกษามูลนิธิ 5 ธันวา มหาราช เป็นต้น
นารวม

นารวม หมายถึง การเกษตรกรรมที่รวมกลุ่มทำการผลิตในที่ดินของกลุ่มหรือที่รัฐจัดไว้ให้ เกษตรกรจะได้รับการปันส่วนผลผลิตอย่างเท่าเทียมกัน และต้องแบ่งปันผลผลิตของกลุ่มเพื่อผลประโยชน์ของกลุ่มการผลิตอื่น ๆ ที่ใหญ่ขึ้น มีวัตถุประสงค์เพื่อแก้ไขปัญหาการครอบครองปัจจัยการผลิต เช่น "ที่ดิน" ที่ไม่ได้ถูกนำมาใช้เพื่อเป็นปัจจัยการผลิต 
ในปัจจุบันจะเห็นที่ดินซึ่งเป็นปัจจัยในการผลิตของเกษตรกรไม่ถูกนำมาใช้ในการผลิต การขยายตัวของทุนที่สร้างมูลค่าส่วนเกินทำให้มีการลงทุนเพื่อที่จะครอบครองที่ดินไว้ขายต่อหวังกำไร ทำให้มูลค่าที่ได้จากการนำที่ดินมาใช้เป็นปัจจัยการผลิตไม่เกิดขึ้น ลดช่องว่างระหว่างชนชั้นกำจัดการถือครองปัจจัยการผลิตเอกชนเพื่อลดช่องว่างที่เกิดจากมูลค่าที่เป็นรายได้ของสมาชิก เกิดความเสมอภาคในการครอบครองปัจจัยการผลิตอย่างถาวร
เราะญับ

เราะญับ  เป็นชื่อของเดือนที่ 7 ของปฏิทินฮิจเราะห์
เราะญับในความเชื่อของอิสลาม.
เราะญับ เป็นชื่อแม่น้ำสายหนึ่งในสวรรค์ ลำน้ำของมันขาวดุจดังน้ำนมและมีรสหวานกว่าน้ำผึ้ง ใครก็ตามที่ถือศีลอดในเดือนนี้เพียงหนึ่งวัน เขาก็จะได้ดื่มน้ำในแม่น้ำนี้
เดือนเราะญับเป็นเดือนที่ประเสริฐยิ่ง ได้มีรายงานกล่าวถึงความประเสริฐของเดือนนี้ไว้อย่างมากมาย ซึ่งท่านรอซูล (ศ) ได้กล่าวว่า "เดือนเราะญับเป็นเดือนที่ยิ่งใหญ่เดือนหนึ่ง อัลลอฮ์ ทรงห้ามไม่ให้ทำฮะรอมในเดือนนี้ ห้ามการทำสงคราม ห้ามการฆ่ากัน แม้ว่าผู้ที่ถูกฆ่าจะเป็นกาฟิรก็ตาม เราะญับเป็นเดือนของอัลลอฮ์ ชะอ์บานเป็นเดือนของฉัน เราะมะฎอนเป็นเดือนของประชาชาติ ใครก็ตามที่เขาได้ถือศีลอด 1 วัน ในเดือนเราะญับก็เท่ากับเขาได้ทำความปลื้มปิติอย่างใหญ่หลวงแด่อัลลอฮ์ พระองค์จะทำให้เขาพ้นจากไฟนรก ประตูนรกทุกบานจะถูกปิด"
ท่านอิหม่ามญะอ์ฟัร อัศศอดิก (อ) รายงานว่า "ท่านรอซูล (ศ) ได้กล่าวไว้ว่า เดือนเราะญับเป็นเดือนแห่งการขออภัยโทษของอุมมะฮ์ของฉัน ดังนั้นในเดือนเราะญับญับนี้จะเร่งรีบในการขออภัยโทษเถิด พระองค์จะทรงยอมรับการขออภัยของเขา และเดือนเราะญับนี้ถูกเรียกว่า เราะญับ เพราะว่าในเดือนนี้อัลลอฮ์ทรงประทานความเมตตาอย่างมากแก่ประชาชาติของฉัน
ษุลเกาะอ์ดะฮ์

ษุลเกาะอ์ดะฮ์  หรือ ษุลเกียะอ์ดะฮ์  คือเดือนที่ 11 ของปฏิทินฮิจเราะห์หรือปฏิทินอิสลาม เป็นเดือนที่มุสลิมเริ่มเตรียมตัวเพื่อเดินทางไปประกอบพิธีฮัจญ์
อันทักยา

อันทักยา  เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในประเทศตุรกี เดิมชื่อ แอนติออก ซึ่งเป็นชื่อที่ยืมมาจากภาษาอาหรับ อันฏอกียะหฺ ซึ่งมาจากคำว่า Ἀντιόχεια อันติออเคีย ในภาษากรีก หรือ Antiochia ในภาษาละติน ก่อตั้งโดย Seleucus I ซึ่งเป็นอดีตทหารของอเล็กซานเดอร์มหาราช ในปี 300 ก่อนคริสตกาล ต่อมาในช่วงปี 261-281 ก่อนคริสตกาล แอนติออกุส ลูกครึ่งกรีกเปอร์เซียขึ้นปกครองเป็นจักรพรรดิครองเมืองนี้ ตั้งแต่นั้นมาก็มีจักรพรรดิใช้ชื่อนี้หลายคน เมืองนี้จึงเป็นที่รู้จักกันในนามแอนติออกสืบมา ประชาชนที่อาศัยในเมืองนี้เป็นชาวกรีก 
ในปี 40-39 ก่อนคริสตกาล แอนติออกถูกชาวพารเธีย (เปอร์เซียโบราณ) เข้ายึดครอง และต่อมาก็ตกภายใต้อาณาจักรโรมัน ประวัติศาสตร์ระบุว่า สาส์นของนบีอีซา (เยซู) เริ่มมาถึงแอนติออกในปี 34 หรือ 36 แล้วในปี 37 ก็เกิดแผ่นดินไหวอย่างรุนแรง จนจักรพรรดิ์กาลิกุลา (Caligula) แห่งโรม ซึ่งขึ้นปกครองในวันที่ 18 มีนาคม ค.ศ. 37 ต้องส่งคนไปตรวจสอบเพื่อรายงานความเสียหาย
แอนติออกในสมัยต้นอิสลาม.
ในปี ค.ศ. 637 กองทัพอิสลามภายใต้การปกครองของคอลีฟะหฺ อุมัร อิบนุลค่อฏฏอบ สามารถเข้ายึดเมืองแอนติออกไดั ต่อมาในปี ค.ศ. 969 เมืองแอนติออกก็ถูกกองทัพของจักรพรรดินิเซฟอรุส ที่ 2 แห่งไบซันไทน์ เข้ายึดต่อมาถูกชาวอาร์เมเนียเข้ายึดครองอีก จนกระทั่งในที่สุดก็ถูกกองทัพของพวกซัลญูกเข้ายึดครองในปี ค.ศ. 1084
แอนติออกในสมัยสงครามครูเสด.
ในช่วงสงครามครูเสดครั้งที่ 1 ชาวยุโรปได้บุกตีเมืองแอนติออก จนต้องตกภายใตัพวกเขาเป็นเวลานาน ในวันที่ 18 พฤษภาคม ค.ศ. 1268 เมืองแอนติออกถูกกองทัพของกษัตริย์บัยบรัส มัมลูก แห่งอิยิปต์เข้ายึดครอง
แอนติออกในสมัยปัจจุบัน.
ปัจจุบันแอนติออกเป็นที่รู้จักกันในนาม อันทักยา อยู่ในประเทศตุรกี ติดกับชายแดนซีเรียและทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ชาวเมืองยังคงพูดภาษาอาหรับ สำเนียงซีเรีย ในเมืองนี้มีภูเขาลูกหนึ่งมีชื่อว่า ฮะบีบ อันนัจญารฺ
เสรีภาพทางความคิด

เสรีภาพทางความคิด  คือเสรีภาพของบุคคลในการยึดถือหรือพิจารณาข้อเท็จจริง, มุมมอง, ความคิด, หรือมีอิสรภาพจากความคิดของผู้อื่น และมีความหมายคล้ายกับเสรีภาพในการแสดงออก
คำอธิบาย.
การปฏิเสธเสรีภาพในทางความคิดของบุคคล เท่ากับเป็นการปฏิเสธเสรีภาพพื้นฐานที่สุดของบุคคล
วิดีโอเกมผู้เล่นเดี่ยว

วิดีโอเกมผู้เล่นเดี่ยว  คือวิดีโอเกมที่มีการนำเข้าคำสั่งและการบังคับต่างๆจากผู้เล่นเพียงคนเดียวตลอดตั้งแต่ต้นจนจบเกม ในบางเกมที่เล่นได้หลายคนอาจมี โหมดผู้เล่นเดี่ยว (single-player mode) ติดตั้งเข้ามาด้วยสำหรับการเล่นเพียงคนเดียว เกมคอมพิวเตอร์ส่วนใหญ่ในยุคเริ่มต้นมักจะเป็นเกมผู้เล่นคนเดียว ขณะที่เกมสองผู้เล่นได้ปรากฏขึ้นพร้อมกับคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคล และในปี ค.ศ. 1978 ก็ได้ถือกำเนิดเกมหลายผู้เล่นขึ้น และในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1990 ก็เริ่มมีระบบแลนมาแต่ดี
เลขนำ

<ns>0</ns>
 <revision>
 <parentid>10773441</parentid>
 <timestamp>2023-05-28T14:29:14Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Phyblas</username>
 </contributor>
 <minor />
 <comment>Phyblas ย้ายหน้า Guide Number ไปยัง เลขนำ</comment>
 <origin>10773441</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
เลขนำ (guide number, GN) เป็นหน่วยในการวัดความสว่างจากไฟวาบ หรือแฟลช (Flash) ในการถ่ายภาพ โดยอาศัยปัจจัยหลักที่มีผลกับความสว่างที่จะผ่านเข้ากล้อง 2 ปัจจัย คือ ค่าเอฟ (F-Number) และระยะทาง (Distance) ด้วยค่านี้ทำให้ผู้ผลิตไฟวาบใช้เป็นเกณฑ์ในการกำหนดมาตรฐานสินค้า ให้มีคุณสมบัติตรงกัน และทำให้ผู้ใช้เลือกซื้อตามความสว่างของแต่ละรุ่น นอกจากนี้ การถ่ายภาพกลางคืนด้วยไฟวาบที่ปรับค่าเอง ก็ต้องอาศัยค่านี้ หรือตารางเลขนำ (Guide Number Table) ในการคำนวณเพื่อปรับหน้ากล้อง หรือระยะทางให้ได้ความสว่างที่เหมาะสม ค่า GN ที่คำนวณจากปัจจัยหลักทั้ง ๒ ตัวจะคำนวณด้วยสูตรนี้
เลขนำ = ระยะทาง × ค่าเอฟ
 GN = Distance × f-number
 ดังตัวอย่างในตาราง
จากตาราง เมื่อเอาระยะทางคูณด้วยขนาดหน้ากล้องในแต่ละค่าจะได้ผลลัพธ์เท่ากับ ๒๐ หรือใกล้เคียง นั่นคือไฟวาบตัวนี้มีเลขนำเป็น ๒๐ นั่นเอง
แต่ปัจจัยที่มีผลกับความสว่างของภาพที่จะถ่าย ไม่ได้มีแต่ปัจจัยที่ทำให้แสงเข้ากล้องได้มากน้อยต่างกันเท่านั้น ยังมีผลจากความไวของฟิล์ม
หรือตัวเซนเซอร์รูปภาพ (CCD หรือ CMOS) และความยาวโฟกัส หรือเลนส์ซูมด้วย ดังนั้นตารางที่สมบูรณ์จึงมักจะระบุ ISO และ Focus Length
ด้วยเสมอ
ภาษามารีเบเลส

<ns>10</ns>
 <id>27914</id>
 <redirect title="แม่แบบ:กล่องข้อมูล ภาษา" />
 <revision>
 <id>115907</id>
 <timestamp>2006-02-24T08:29:34Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Manop</username>
 <id>513</id>
 </contributor>
 <minor />
 <origin>115907</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
ภาษามารีเบเลส  หรือ ภาษาบาตาอัน  เป็นภาษากลุ่มซัมบัล มีผู้พูดราว 500 คน ใน พ.ศ. 2543 ใช้พูดในชุมชนชาวเอตาในเมืองมารีเบเลส จังหวัดบาตาอัน ประเทศฟิลิปปินส์
ไลออน ฟูรูยามะ

ไลออน ฟูรูยามะ (; โรมาจิ: "Raion Furuyama") หรือ เท็ตสึโอะ ฟูรูยามะ (; โรมาจิ: "Furuyama Tetsuo") นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อ 16 มกราคม พ.ศ. 2491 ที่จังหวัดมิยางิ ประเทศญี่ปุ่น สถิติการชก 54 ครั้ง ชนะ 38 (น็อค 27) เสมอ 4 แพ้ 12