พระพรมหัศจรรย์

พระพรมหัศจรรย์ (ศัพท์โปรเตสแตนต์) หรือ มหาบุญลาภ (ศัพท์คาทอลิก)  เป็นพระพรที่พระเยซูทรงเล่าไว้ในมัทธิว 5:3–10 ที่คำเทศนาบนภูเขาในพระวรสารนักบุญมัทธิว และ 4 โองการที่คำเทศนาบนที่ราบในพระวรสารนักบุญลูกา ตามมาด้วยวิบัติ 4 ประการที่ตรงข้ามกับพระพร
ในวัลเกตละติน พระพรมหัศจรรย์แต่ละข้อเริ่มต้นด้วยคำว่า ซึ่งแปลว่า 'ได้รับพระพร' (คำคุณศัพท์แบบพหุพจน์) เทียบเท่ากับคำต้นฉบับในภาษากรีกว่า  ที่มีความหมายเดียวกัน ดังนั้น วลี "คนที่ยากจนด้านจิตวิญญาณก็เป็นสุข" ปรากฏในภาษาละตินเป็น คำนามละติน ได้รัับการประดิษฐ์โดยกิแกโร เพื่อบรรยายถึงสภาวะแห่งพระพร และต่อมาได้รวมไว้ในหัวข้อบทที่เขียนไว้สำหรับมัทธิว 5 ในฉบับพิมพ์ต่าง ๆ ของวัลเกต
แม้ว่าความคิดเห็นบางประการที่แตกต่างกันว่าควรแบ่งพระพรมหัศจรรย์ออกเป็นกี่ข้อ (ตั้งแต่ 8 ถึง 10 ข้อ) แต่บรรดานักวิชาการส่วนใหญ่ถือว่ามีเพียง 8 ข้อเท่านั้น พระพรมหัศจรรย์ 8 ข้อในมัทธิวปฏิบัติตามรูปแบบง่าย ๆ ดังต่อไปนี้: พระเยซูทรงตั้งชื่อกลุ่มคนที่ปกติแล้วคิดว่าเป็นผู้โชคร้าย และทรงประกาศว่าพวกเขาเป็นผู้ได้รับพร
มัทธิว 5:3–12.
พระพรมหัศจรรย์ที่ปรากฏในมัทธิวมี 9 ข้อ:#เปลี่ยนทาง 
พระพรมหัศจรรย์ที่ 9 (มัทธิว 5:11–12) สื่อถึงการแสดงท่าทีต่อว่าและกล่าวแก่บรรดาศิษย์ อาร์.ที. แฟรนซ์มองโองการ 11 ถึง 12 ว่าอิงจาก 
พระพรมหัศจรรย์ที่พบเฉพาะในมัทธิวคือคนที่สุภาพอ่อนโยน คนที่มีใจเมตตา คนที่มีใจบริสุทธิ์ และคนที่สร้างสันติ ในขณะที่อีก 4 พระพรก็พบคล้ายกันในลูกา แต่ตามหลังด้วย "วิบัติ 4 ประการ" เกือบทันที
ลูกา.
พระพรมหัศจรรย์ 4 ข้อใน เกิดขึ้นในคำเทศนาบนที่ราบ
 ("ในวันนั้นท่านทั้งหลายจงชื่นชมยินดีและโลดเต้น เพราะบำเหน็จของท่านมีบริบูรณ์ในสวรรค์ บรรพบุรุษของเขาก็ทำอย่างนั้นกับพวกผู้เผยพระวจนะเหมือนกัน") ปรากฏสอดคล้องกับข้อความในมัทธิว 5:11–12
วิบัติ 4 ประการที่ปรากฏในลูกา 6:24–26 มีดังนี้
อรรถาธิบาย.
คำว่า "ยากจน" ในความหมายของพระเยซูคือการไม่ยึดติดกับวัตถุสิ่งของแต่มีใจยึดมั่นอยู่กับพระเจ้าเท่านั้น คนจนของพระเจ้าจึงไม่ได้หมายถึงคนจนที่ไม่มีสมบัติ เพราะคนจนแบบนี้ยังมีใจโลภในสิ่งของต่าง ๆ เพียงแต่ไม่มีโอกาสที่จะครอบครอง คนจนของพระเจ้านั้นเลือกที่จะปล่อยวางวัตถุไม่มุ่งสะสมทรัพย์สมบัติในโลกนี้แต่มุ่งแสวงหาความร่ำรวยในอาณาจักรสวรรค์ คือความเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันกับพระเจ้านั่นเอง
พระเยซูสอนไม่ให้หนีความทุกข์แต่เผชิญหน้ากับมันและหาความหมายในความทุกข์เหล่านั้น แม้แต่พระเยซูเองก็ไม่หนีความทุกข์ แต่ทรงยอมรับพระทรมานและยอมสละชีวิตบนไม้กางเขน ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของการไถ่บาป ความทุกข์จึงเป็นโอกาสให้นึกถึงพระวจนะและได้รับพระเมตตาจากพระเจ้าในที่สุด 
ความมีใจอ่อนโยนนั้นหมายถึงการเป็นผู้ที่ว่านอนสอนง่าย ความสุภาพถ่อมตน ไม่เป็นศัตรูกับใคร ระวังความจองหองและริษยาที่อาจเกิดในใจได้ตลอดเวลา ผู้ที่มีจิตใจอ่อนโยนย่อมเป็นที่รักของผู้อื่น จึงเปรียบเสมือนการได้แผ่นดินโลกไว้เป็นกรรมสิทธิ์
ผู้ที่ศรัทธาในความชอบธรรมอย่างแรงกล้า ย่อมดำเนินชีวิตตามพระวจนะของพระเจ้าอย่างมั่นคง ด้วยเชื่อมั่นว่าพระองค์จะทรงประทานบำเหน็จแก่เราในวันที่เราจะต้องได้รับการพิพากษาอย่างแน่นอน เพราะเมื่อเรากระหายโหยหาความชอบธรรม และดำเนินชีวิตตามความชอบธรรมนั้นอย่างสุดจิตใจแล้ว ย่อมไม่รู้สึกว่าตนเองถูกผู้ใดข่มเหงเบียดเบียน ไม่ต้องการแสวงหาความสุขใส่ตน แต่ทำทุกอย่างเพื่อผู้อื่นตามวิถีทางแห่งความชอบธรรม 
ความเมตตากรุณา ในความหมายของพระเยซู คือความสามารถในการเข้าถึงจิตใจของผู้อื่น และการระลึกว่าเพื่อนมนุษย์คือลูกของพระเจ้า เป็นพี่น้องที่พระเจ้ามีพระประสงค์จะให้เราช่วยเหลือ 
การมีจิตใจบริสุทธิ์ในความหมายของพระเยซูเจ้าคือการทำทุกอย่างโดยบริสุทธิ์ใจในความดี เพราะใจบริสุทธิ์นั้นเป็นคุณสมบัติของพระเจ้า ผู้มีใจพระย่อมเห็นพระเจ้าได้
"สันติ" ในความหมายของพระเยซูคือความสงบสันติโดยสมบูรณ์ เพราะพระเจ้าเป็นองค์ความสันติ ผู้ใดสร้างสันติผู้นั้นจึงใกล้ชิดกับพระเจ้า การปฏิบัติตามวิถีทางของพระเจ้าจึงได้ชื่อว่าเป็นบุตรของพระเจ้านั่นเอง
พระเยซูทรงบอกกับผู้ที่สมัครใจจะติดตามพระองค์ว่า พระองค์เสด็จมาไม่ใช่เพื่อทำให้ชีวิตของผู้ติดตามพระองค์สะดวกสบายขึ้น แต่มาเพื่อทำให้พวกเขาเหล่านั้นยิ่งใหญ่ และได้รับพระสิริรุ่งโรจน์เช่นเดียวกับพระองค์ เนื่องจากการปฏิบัติตามวิถีทางของพระองค์ ย่อมมีโอกาสถูกผู้มีใจหยาบช้าข่มเหง ใส่ร้าย หรือแม้แต่กระทำอันตราย ด้วยเหตุที่ไปขัดผลประโยชน์อันไม่ชอบธรรมต่างๆ หรือแม้แต่เพียงไม่พอใจเมื่อทราบว่าเป็นผู้ที่นับถือในองค์พระเยซู ผู้ที่ถูกข่มเหงเพราะความเชื่อที่เขามีต่อพระองค์ หรือเพราะการกระทำความดีตามพระวาจาของพระองค์ ย่อมจะได้รับบำเหน็จในสวรรค์ และแม้ว่าเขาผู้นั้นจะยังมีชีวิตอยู่ในโลกนี้ แต่แผ่นดินสวรรค์ก็เป็นของเขาก่อนแล้วโดยสมบูรณ์