pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
ชินชัย แก้วเรือน

ชินชัย แก้วเรือน (เกิด 2 สิงหาคม พ.ศ. 2498) เป็นนักร้องเพลงพื้นบ้านชาวลำพูน และอดีตผู้สมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลำพูน สังกัดพรรคเพื่อนเกษตรไทย ปัจจุบันสังกัดพรรคภูมิใจไทย
ประวัติ.
ชินชัย เกิดเมื่อวันที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2498 ที่อำเภอป่าซาง จังหวัดลำพูน
สำเร็จการศึกษาสาขาพระพุทธศาสนา จากบัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย
การทำงาน.
นักร้อง.
ชินชัย เป็นนักร้องเพลงพื้นเมืองของภาคเหนือ ในสำเนียงท้องถิ่นจังหวัดลำพูน บทเพลงที่มีชื่อเสียงได้แก่ แอ่วปอยหลวงวังสะแกง กระเทยดง เป็นต้น
งานการเมือง.
ชินชัย ได้เข้ามาทำงานการเมืองท้องถิ่น เป็นนายกองค์การบริหารส่วนตำบลศรีวิชัย อำเภอลี้ จังหวัดลำพูน และลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 สังกัดพรรคเพื่อแผ่นดิน ในระบบสัดส่วน แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง ต่อมาในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 ได้ลงสมัครรับเลือกตั้ง สส.จังหวัดลำพูน เขต 1 สังกัดพรรคเพื่อนเกษตรไทย หมายเลข 39 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง และในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2557 เขาได้ลงสมัครรับเลือกตั้งในนามพรรคพลังประชาธิปไตย ซึ่งเป็นการเลือกตั้งที่มีผู้สมัครเพียง 2 คน อีกคนคือรังสรรค์ มณีรัตน์ จากพรรคเพื่อไทย
ในปี พ.ศ. 2561 ย้ายไปสังกัดพรรคเพื่อธรรม ซึ่งมีสมพงษ์ อมรวิวัฒน์ เป็นหัวหน้าพรรค
ชินชัย เป็นหนึ่งในแกนนำแนวร่วมประชาธิปไตยต่อต้านเผด็จการแห่งชาติ จังหวัดลำพูน
ลงสมัครรับเลือกตั้งในพื้นที่จังหวัดลำพูนในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 สังกัดพรรคประชาชาติ แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง
แยกแฮปปี้แลนด์

แยกแฮปปี้แลนด์  เป็นสามแยกในเขตบางกะปิ กรุงเทพมหานคร เป็นจุดตัดระหว่างถนนลาดพร้าวกับถนนแฮปปี้แลนด์
แยกแฮปปี้แลนด์เป็นสามแยกที่มีการจราจรคับคั่งในชั่วโมงเร่งด่วน เนื่องจากสามารถใช้เป็นเส้นทางจากถนนลาดพร้าวลัดสู่ถนนนวมินทร์ได้ และเป็นสามแยกที่ตั้งอยู่บนถนนลาดพร้าวซึ่งเป็นถนนสายหลักในการเดินทางเข้าและออกกรุงเทพทางทิศตะวันออกสู่ถนนเสรีไทย และตะวันออกเฉียงใต้สู่ถนนศรีนครินทร์
อีกทั้งยังตั้งอยู่ในย่านศูนย์การค้าสำคัญอย่างเดอะมอลล์บางกะปิ, เอ็นมาร์ค, แม็คโคร, ตะวันนา และศูนย์เชื่อมต่อระบบคมนาคมสำคัญทางทิศตะวันออกของกรุงเทพ เช่น รถประจำทาง รถตู้ประจำทาง เรือโดยสารคลองแสนแสบ ซึ่งในแต่ละวันมีผู้สัญจรไปมาเป็นจำนวนมาก
แยกพระราม 9

แยกพระราม 9 หรือเรียกอีกหลายชื่อว่า (แยกอโศก-รัชดา; แยกรัชดา-พระราม 9; แยกฟอร์จูน) เป็นสี่แยกในเขตดินแดง กรุงเทพมหานคร เป็นจุดตัดของถนนรัชดาภิเษก ถนนอโศก-ดินแดง และถนนพระราม 9
ตำบลน้ำหัก

ตำบลน้ำหัก เป็นตำบลในอำเภอคีรีรัฐนิคม จังหวัดสุราษฎร์ธานี
ประวัติ.
บ้านน้ำหักตั้งอยู่สองริมฝั่งคลองยัน อำเภอท่าขนอน(อำเภอคีรีรัฐนิคม)ประชาชนทำสวนผลไม้ และทำนา ปี พ.ศ. 2485 แบ่งการปกครองออกเป็น 8 หมู่บ้าน
ตำบลบ้านทำเนียบ

ตำบลบ้านทำเนียบ เป็นตำบลในอำเภอคีรีรัฐนิคม จังหวัดสุราษฎร์ธานี
ประวัติ.
ตำบลบ้านทำเนียบแยกจากตำบลย่านยาว อำเภอคีรีรัฐนิคม ปี พ.ศ. 2523 
ภูมิศาสตร์.
ตำบลบ้านทำเนียบอำเภอคีรีรัฐนิคม จังหวัดสุราษฏร์ธานี อยู่ทางทิศใต้ห่างจากอำเภอคีรีรัฐนิคม 12 กม.ห่างจากจังหวัดสุราษฏร์ธานีประมาณ 54 กม.โดยมีอาณาเขตติดต่อกับตำบลต่าง ๆ ดังนี้
ภูมิประเทศ.
พื้นที่ตำบลบ้านทำเนียบ เป็นพื้นที่ราบสูงมางทิศใต้ และเป็นภูเขาหินปูน พื้นที่ทั้งตำบลอยู่ในเขตปฏิรูปที่ดินเพื่อการเกษตร มีลำน้ำสำคัญคือ คลองมะเลาะ 
การแบ่งเขตการปกครอง.
องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านทำเนียบ แบ่งเขตการปกครองออกเป็น 9 หมู่บ้าน ดังนี้
สลีปปิงวิทไซเรนส์

สลีปปิงวิทไซเรนส์  เป็นวงโพสต์-ฮาร์ดคอร์ ของอเมริกาจาก ออร์แลนโด รัฐฟลอริดา โดยเริ่มฟอร์มวงในปี 2552 จากสมาชิกจากวง For All We Know, Broadway และ We Are Defiance และมาเซ็นสัญญากับค่าย Rise และเริ่มโปรโมตสองอัลบั้มเต็มของเค้า If You Were a Movie, This Would Be Your Soundtrack ซึ่งออกจำหน่ายในวันที่ 26 มิถุนายน 2555
โดยวงเริ่มมีชื่อเสียงมาจากนักร้องนำ Kellin Quinn ด้วยเสียงอันเป็นเอกลักษณ์โดยมีแรงบันดาลใจในเพลงมาจากการร้องแบบบทเพลงขอบคุณพระเจ้า และอัลบั้มแรกของเค้า With Ears to See and Eyes to Hear ออกจำหน่ายในวันที่ 23 มีนาคม 2553 และเข้าชาร์ต บิลบอร์ด ท็อปฮิตในอันดับที่ 7 และอันดับที่ 36 ของท๊อบชาร์ต อินดีเพ็นเดนต์ ซึ่งอัลบั้มที่สองของพวกเค้า Let's Cheers to This ออกวางจำหน่ายในวันที่ 10 พฤษภาคม 2554 โดยเพลงแรก Let's Cheers to This ออกวางจำหน่ายในวันที่ 7 เมษายน 2554
การประชุมสุดยอดอาเซียน

การประชุมสุดยอดอาเซียน  เป็นการประชุมประจำปีที่จัดขึ้นโดยสมาคมประชาชาติแห่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ (Association of South East Asian Nations) หรือ อาเซียน (ASEAN) ภายใต้หัวข้อ เศรษฐกิจ สังคม และวัฒนธรรมของประเทศสมาชิกต่าง ๆ ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อให้แนวทางในการดำเนินกิจกรรมความร่วมมือต่าง ๆ ของเหล่าสมาชิก
ประวัติ.
ประเทศสมาชิกกลุ่มอาเซียนได้จัดการประชุมขึ้น เรียกว่า การประชุมสุดยอดอาเซียน ซึ่งหัวหน้ารัฐบาลแต่ละประเทศสมาชิกจะมาอภิปรายและแก้ไขประเด็นปัญหาที่เกิดขึ้นในพื้นที่ รวมไปถึงการจัดการประชุมร่วมกับประเทศนอกกลุ่มสมาชิกเพื่อเชื่อมความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ
การประชุมสุดยอดอาเซียนครั้งแรกจัดขึ้นที่จังหวัดบาหลี ประเทศอินโดนีเซีย ในปี พ.ศ. 2519 จากผลของการประชุมสุดยอดอาเซียนครั้งที่สาม ณ กรุงมะนิลา ในปี พ.ศ. 2530 สรุปว่าผู้นำประเทศสมาชิกกลุ่มอาเซียนควรจะจัดการประชุมขึ้นทุกห้าปี อย่างไรก็ตาม ผลของการประชุมสุดยอดอาเซียนครั้งต่อมาที่ประเทศสิงคโปร์ ในปี พ.ศ. 2535 ได้เสนอให้จัดการประชุมให้บ่อยขึ้น และได้ข้อสรุปว่าจะมีการจัดการประชุมสุดยอดขึ้นทุกสามปีแทน ต่อมา ในปี พ.ศ. 2544 ผู้นำสมาชิกประเทศกลุ่มอาเซียนได้เสนอให้จัดการประชุมขึ้นทุกปีเพื่อแก้ไขประเด็นปัญหาด่วนที่ส่งผลกระทบในพื้นที่ ประเทศสมาชิกจะได้รับเลือกให้เป็นเจ้าภาพจัดการประชุมสุดยอดขึ้นเรียงตามตัวอักษร ยกเว้นประเทศพม่า ซึ่งถูกยกเลิกการเป็นเจ้าภาพการประชุมในปี พ.ศ. 2549 เนื่องจากปัญหาทางด้านสิทธิมนุษยชน ซึ่งมีแรงกดดันจากสหรัฐอเมริกาและสหภาพยุโรปมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2547
การประชุมอาเซียนอย่างเป็นทางการมีกำหนดการสามวัน ดังนี้
<onlyinclude>
</onlyinclude>
การประชุมสุดยอดอาเซียนครั้งที่ 4.
จัดขึ้นใน พ.ศ. 2535 (ค.ศ. 1992) การประชุมในครั้งนี้ได้เป็นจุดเริ่มต้นของการจัดตั้งเขตการค้าเสรีอาเซียน (ASEAN Free Trade Area หรือ AFTA) ขึ้น เพื่อส่งเสริมความร่วมมือและเพิ่มขีดความสามารถในการเป็นฐานการผลิตที่สำคัญของเหล่าประเทศสมาชิก ในการป้อนหรือส่งออกสินค้าไปสู่ตลาดโลก โดยเปิดเสรีทางการค้าและลดภาษีซึ่งถือเป็นอุปสรรคสำคัญ รวมทั้งลดข้อกีดขวางทางการค้าต่าง ๆ ที่นอกเหนือจากภาษีด้วย
การประชุมสุดยอดอาเซียนครั้งที่ 12.
การประชุมในครั้งนี้จัดขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2550 (ค.ศ. 2007) ณ ประเทศฟิลิปปินส์ โดยผู้นำอาเซียนได้เลื่อนการจัดตั้งสมาคมอาเซียนจากเดิมที่จะจัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2563 (ค.ศ. 2020) ให้มาเป็น พ.ศ. 2558 (ค.ศ. 2015) เร็วขึ้นจากเดิมห้าปี นอกจากนี้ ยังมีการตรากฎบัตรอาเซียนขึ้นเป็นกรอบทางสถาบันและกฎหมายอันมีผลใช้บังคับแก่ประเทศต่าง ๆ ที่เป็นสมาชิก
การประชุมสุดยอดอาเซียนสมัยพิเศษ.
การประชุมสุดยอดอาเซียน และผู้นำอเาซียนบวกสาม (จีน ญี่ปุ่น เกาหลีใต้) สมัยพิเศษว่าด้วยโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 (โควิด-19) จัดขึ้นในวันที่ 14 เมษายน พ.ศ. 2563 โดยเป็นการประชุมทางไกลผ่านวีดิทัศน์ ที่ประชุมได้สนับสนุนข้อเสนอของไทยเกี่ยวกับการจัดตั้ง “กองทุนอาเซียนเพื่อรับมือกับโควิด-19” เพื่อจัดหาอุปกรณ์และเครื่องมือแพทย์ให้แก่ประเทศสมาชิกอาเซียน รวมทั้งสนับสนุนการวิจัยพัฒนายาและวัคซีน
สหราชอาณาจักรในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012

สหราชอาณาจักร เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 30 ค.ศ. 2012 (พ.ศ. 2555) ณ กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร ในฐานะเจ้าภาพกีฬาโอลิมปิก ระหว่างวันที่ 27 กรกฎาคม ถึง 12 สิงหาคม พ.ศ. 2555 หากนับรวมโอลิมปิกครั้งนี้ ลอนดอนจะเป็นเมืองแห่งแรกของโลกที่ได้รับเกียรติให้เป็นเจ้าภาพจัดกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนถึงสามครั้ง<templatestyles src="การอ้างอิง/styles.css"/>[ก] โดยสองครั้งก่อนหน้านี้จัดขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1908 (พ.ศ. 2451) และ 1948 (พ.ศ. 2491) ตามลำดับ
ทีมนักกีฬาจากสหราชอาณาจักร หรือมีชื่อตามคณะกรรมการโอลิมปิกสากลว่า ทีม"บริเตนใหญ่" (Great Britain: GBR) บริหารจัดการโดยสมาคมโอลิมปิกแห่งสหราชอาณาจักร  ได้คัดเลือกนักกีฬาทั้งจากในสหราชอาณาจักรและดินแดนโพ้นทะเลของสหราชอาณาจักร รวมกันเป็นทีมนักกีฬาในตรา ทีมจีบี (Team GB) ที่หมายถึง "ทีมนักกีฬาโอลิมปิกแห่งบริเตนใหญ่" โดยตรานี้จัดตั้งโดยสมาคมโอลิมปิกแห่งสหราชอาณาจักรตั้งแต่ปี ค.ศ. 1999 คณะนักกีฬาจากสหราชอาณาจักรที่เข้าแข่งขันโอลิมปิกครั้งนี้มีจำนวน 564 คน ใน 26 ชนิดกีฬา ครบทุกชนิดกีฬาที่มีในโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งนี้
เหรียญรางวัล.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
ก. <templatestyles src="การอ้างอิง/styles.css"/>^ หากนับกีฬาโอลิมปิกซ้อนที่จัดขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1906 ณ กรุงเอเธนส์ด้วยแล้ว เอเธนส์ก็จะเป็นอีกเมืองที่ถือได้ว่าจัดกีฬาโอลิมปิกถึงสามครั้ง (ได้แก่ ค.ศ. 1896, ค.ศ. 2004 และโอลิมปิกซ้อน ค.ศ. 1906) อย่างไรก็ตาม คณะกรรมการโอลิมปิกสากล (IOC) ไม่ถือว่าการจัดกีฬาครั้งนั้นเป็นโอลิมปิกอย่างแท้จริง เนื่องจากขัดต่อกฎเกณฑ์ที่ว่า "โอลิมปิกสมัยใหม่แต่ละครั้งจะต้องจัดขึ้นห่างกันทุก ๆ สี่ปี" (โอลิมปิกฤดูร้อนครั้งก่อนหน้าจัดขึ้นในปี ค.ศ. 1904)
วงศ์ปลาปากแตร

"สำหรับปลาในวงศ์อื่น ดูที่ วงศ์ปลาสามรส"
วงศ์ปลาปากแตร  เป็นวงศ์ของปลากระดูกแข็งน้ำเค็มวงศ์หนึ่ง ในอันดับปลาจิ้มฟันจระเข้และม้าน้ำ (Syngnathiformes) ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Aulostomidae (มาจากภาษากรีกคำว่า "Aulos" หมายถึง "แตร" และ "stoma" หมายถึง "ปาก")
ลักษณะสำคัญของปลาในวงศ์นี้ คือ ปากที่ยาวยื่นออกและโป่งออกบริเวณปลายปากเล็กน้อย คล้ายลักษณะของแตรหรือท่อ อันเป็นที่มาของชื่อสามัญ ปลายขากรรไกรล่างมีติ่งเนื้อคล้ายหนวด ครีบหลังมี 2 ตอนตอนหน้าเป็นก้านครีบแข็ง 8-12 ชิ้น เก็บอยู่ใช้สำหรับป้องกันตัวเอง ครีบหลังอันที่ 2 และครีบก้นอยู่ค่อนไปเกือบติดครีบหาง ครีบท้องอยู่กึ่งกลางลำตัว
เป็นปลาที่ว่ายน้ำได้ช้า จึงมักแฝงตัวอยู่กับปลาอื่น ๆ เช่น ปลานกขุนทอง, ปลานกแก้วหรือปลาแพะ เพื่อหาโอกาสเข้าใกล้อาหาร ได้แก่ กุ้งและลูกปลา ปลาวัยอ่อนที่ป้องกันตัวเองไม่ได้ จะพรางตัวอยู่ตามแส้ทะเลหรือกัลปังหา มักพบพฤติกรรมนี้ในยามค่ำคืน
วงศ์ปลาปากแตร มีเพียงสกุลเดียว คือ "Aulostomus" พบเพียง 3 ชนิดเท่านั้น พบกระจายพันธุ์ในมหาสมุทรแปซิฟิก และมหาสมุทรแอตแลนติก
ปลาปากแตร

ปลาปากแตร (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Aulostomus chinensis") ปลาทะเลชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาปากแตร (Aulostomidae)
มีลำตัวยาว มีปากยาวและใหญ่ ครีบหางรูปพลั่วมีจุดสีดำขนาดเล็ก 2 จุด ตอนปลายไม่มีแส้ยื่นยาวออกไป สีลำตัวมีหลากหลายทั้งสีเหลืองและสีเทาอ่อน มีความยาวได้ถึง 80 เซนติเมตร แต่พบโดยเฉลี่ย 60 เซนติเมตร
พบกระจายพันธุ์ในมหาสมุทรแปซิฟิก แถบอินโด-แปซิฟิก พบตั้งแต่ฮาวาย, แอฟริกาตะวันออกจนถึงทะเลญี่ปุ่น อาศัยอยู่บริเวณแนวปะการังที่มีน้ำค่อนข้างใส เช่น บริเวณหมู่เกาะที่อยู่ห่างจากชายฝั่ง กินกุ้งและปลาขนาดเล็กเป็นอาหาร ล่าเหยื่อโดยการว่ายน้ำตัวแนบติดไปกับปลาอื่น เช่น ปลาเก๋า เพื่อเข้าใกล้เหยื่อ ในเวลากลางคืน พบได้ที่ระดับความลึกตั้งแต่ 3 เมตร จนถึงความลึกมากกว่า 100 เมตร ไม่ได้ใช้เป็นปลาเศรษฐกิจ แต่มีความสำคัญในการเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม ในน่านน้ำไทยพบได้ที่ เกาะยาง, เกาะราวี จังหวัดสตูล เป็นต้น
วงศ์ปลาสามรส

"สำหรับปลาวงศ์อื่น ดูที่ วงศ์ปลาปากแตร"
วงศ์ปลาสามรส หรือ วงศ์ปลาปากแตร หรือ วงศ์ปลาปากขลุ่ย  วงศ์ของปลาทะเลกระดูกแข็งวงศ์หนึ่ง ในอันดับปลาจิ้มฟันจระเข้และม้าน้ำ (Syngnathiformes) ใช้ชื่อวงศ์ว่า Fistulariidae
มีลักษณะเด่น คือ หัวและลำตัวแบนลงแต่แคบและยาวมาก ตาโต ปากเป็นท่อยาว มีช่องปากขนาดเล็กอยู่ปลายสุดเชิดขึ้นดูคล้ายแตร ลำตัวไม่มีเกล็ด ครีบหลังและครีบก้นอยู่ค่อนไปทางหาง ครีบหางเป็นแฉกมีเส้นยาวคล้ายแส้ยื่นออกจากกึ่งกลางครีบ ลำตัวทั่วไปรวมทั้งหัว และครีบสีน้ำตาลแดง ขนาดยาวได้ถึง 1 เมตร มีลักษณะทั่วไปคล้ายกับปลาในวงศ์ปลาปากแตร (Aulostomidae) แต่มีลำตัวเรียวยาวและผอมกว่า และไม่มีก้านครีบแข็งหน้าครีบหลัง 
พบกระจายพันธุ์อยู่ตามแนวปะการัง หากินในเวลากลางคืน โดยกินปลาและสัตว์น้ำขนาดเล็ก ซึ่งมีลักษณะคล้ายกับปลาในวงศ์ปลาปากแตร ไม่ถือว่าเป็นปลาเศรษฐกิจ แต่มีการบริโภคกันในท้องถิ่น พบกระจายพันธุ์ในมหาสมุทรแปซิฟิก และมหาสมุทรอินเดีย
มีทั้งหมด 1 สกุล แบ่งออกเป็น 5 ชนิด ได้แก่
ปลาปากแตรเรียบ

ปลาปากแตรเรียบ หรือ ปลาปากขลุ่ยแดง (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Fistularia petimba") ปลาทะเลชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาสามรส (Fistulariidae)
มีรูปร่างเรียวยาว ตาโต ปากยาวยื่นเหมือนแตรเหมือนปลาชนิดอื่น ๆ ในวงศ์เดียวกัน มีด้านหลังสีแดง ด้านท้ายของเส้นข้างตัวมีลักษณะของหนามแหลม ปลายหางมีครีบยาวออกมาเส้นหนึ่งเหมือนแส้
มีความยาวได้ถึง 2 เมตร พบในมหาสมุทรแอตแลนติก และอินโด-แปซิฟิกตอนกลาง อาศัยอยู่รวมตัวกันเป็นกลุ่มเล็ก ๆ 2-3 ตัว หากินสัตว์น้ำขนาดเล็ก ๆ เป็นอาหาร ในระดับความลึกตั้งแต่ 2 เมตร จนพบได้ลึกถึงเป็น 100 เมตร
ปลาปากขลุ่ย

ปลาปากขลุ่ย หรือ ปลาปากแตรจุดสีฟ้า (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Fistularia commersonii") ปลาทะเลกระดูกแข็งชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาสามรส (Fistulariidae)
มีรูปร่างเรียวยาว ปากเป็นท่อยาวเหมือนแตรหรือขลุ่ย ปลายครีบหางมีเปียยื่นยาวออกมาเหมือนแส้ ไม่มีก้านครีบแข็งหน้าครีบหลัง ลำตัวด้านหลัง ด้านข้าง และจะงอยปากมีจุดสีฟ้าเรียงกันเป็นแถว อันเป็นที่มาของชื่อสามัญ 
มีความยาวเต็มที่ประมาณ 150 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์ได้กว้างไกล ทั้งทะเลแดง, ทะเลญี่ปุ่น, อินโด-แปซิฟิค และน่านน้ำไทยด้านทะเลอันดามัน โดยมีพฤติกรรมมักลอยตัวนิ่ง ๆ อยู่เหนือพื้นทราย หรือแนวปะการังเพื่อหาอาหาร อันได้แก่ ปลาและสัตว์น้ำขนาดเล็กต่าง ๆ โดยรวมกลุ่มกันประมาณ 2-3 ตัว อาจพบได้ในท้องน้ำลึกได้ถึง 123 เมตร ซึ่งอาจจะสังเกตได้ยากเนื่องจากมีสีลำตัวเป็นสีเขียวกลมกลืนไปกับสีของน้ำทะเล
จัดว่าเป็นปลาที่พบได้บ่อย
การปฏิวัติบรูไน

การปฏิวัติบรูไน พ.ศ. 2505 (อังกฤษ:Brunei Revolt,) เป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2505 ในขณะที่รัฐสุลต่านบรูไนยังอยู่ภายใต้การอารักขาของอังกฤษ สมาชิกพรรคประชาชนบรูไนซึ่งเป็นพรรคฝ่ายค้านในบรูไน มีเอ เอ็ม อาซาฮารี เป็นหัวหน้าพรรค พรรคนี้ได้เสียงข้างมากในการเลือกตั้งเมื่อเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2505 โดยมีนโยบายต่อต้านการรวมบรูไนเข้ากับมาเลเซีย
อาซาฮารีได้เรียกร้องให้มีการตั้งรัฐบอร์เนียวเหนือโดยรวมบรูไน ซาราวัก และซาบะฮ์เข้าด้วยกัน แต่เมื่อสภานิติบัญญัติไม่จัดการประชุมตามที่พรรคเรียกร้อง กองทัพแห่งชาติบอร์เนียวเหนือซึ่งเป็นกองทัพใต้ดินที่พรรคประชาชนบรูไนก่อตั้งขึ้นจึงลุกฮือขึ้นก่อกบฏ สุลต่านได้ขอความช่วยเหลือไปยังอังกฤษ อังกฤษจึงส่งกองทหารจากสิงคโปร์มาปราบกบฏได้สำเร็จ
หลังจากเกิดเหตุการณ์นี้ อินโดนีเซียได้ใช้เป็นข้ออ้างในการดำเนินนโยบายเผชิญหน้ากับมาเลเซีย และทำให้สุลต่านเซอร์โอมาร์ อาลี ไซฟุดดิน ตัดสินใจไม่เข้าร่วมกับสหพันธรัฐมาเลเซียในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2506
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสงขลา

จังหวัดสงขลา มีเขตเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร 9 เขต (สำหรับการเลือกตั้ง พ.ศ. 2566) และมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบแบ่งเขตเลือกตั้งได้ 9 คน จากทั้งหมด 400 คนทั่วประเทศในสภาผู้แทนราษฎรไทย
ประวัติศาสตร์.
หลังจากที่ประเทศไทยเปลี่ยนแปลงการปกครองในปี พ.ศ. 2475 ได้มีการจัดการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2476 การเลือกตั้งครั้งนี้เป็น "การเลือกตั้งทางอ้อมครั้งแรกและครั้งเดียวของไทย" โดยจังหวัดสงขลามีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรคนแรก คือ นายเจือ ศรียาภัย
      พรรคอิสระ (พ.ศ. 2489) 
      พรรคประชาธิปัตย์
      พรรคเสรีมนังคศิลา
      พรรคประชาธิปัตย์
      ไม่สังกัดพรรคการเมือง
      พรรคสหประชาไทย 
      พรรคประชาธิปัตย์
      ไม่สังกัดพรรคการเมือง
      พรรคประชาธิปัตย์
      พรรคธรรมสังคม
      พรรคชาติไทย 
      พรรคกิจสังคม 
      พรรคกิจสังคม 
      พรรคประชาธิปัตย์
      พรรคประชาธิปัตย์
      พรรคประชาชน → พรรคชาติไทย
      พรรคกิจสังคม 
      พรรคความหวังใหม่ 
      พรรคชาติไทย 
      พรรคประชาธิปัตย์
      พรรคประชาธิปัตย์
      พรรคประชาธิปัตย์
      พรรคประชาธิปัตย์
      พรรคพลังประชารัฐ 
      พรรคภูมิใจไทย
      พรรคประชาธิปัตย์
      พรรครวมไทยสร้างชาติ 
      พรรคพลังประชารัฐ → พรรคกล้าธรรม
      พรรคภูมิใจไทย
หมีทอ

หมีทอ  เป็นเมืองหลักและเป็นเทศบาลแห่งหนึ่งของจังหวัดเตี่ยนซาง ตั้งอยู่ในภูมิภาคดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโขง ทางตอนใต้ของประเทศเวียดนาม มีประชากรประมาณ 169,000 คน เมืองนี้มีชื่อเสียงจากการล่องเรือท่องเที่ยวในแม่น้ำหมีทอและจากก๋วยเตี๋ยวชนิดหนึ่งที่เรียกว่า "หูตี๊วหมีทอ" 
ประวัติ.
หมีทอตั้งขึ้นในคริสต์ทศวรรษ 1680 โดยชาวจีนที่ลี้ภัยมาจากเกาะไต้หวันเมื่อนายพลชี หลาง แห่งราชวงศ์ชิงสามารถพิชิตดินแดนส่วนที่เหลือของราชวงศ์หมิงใต้ได้ในปี ค.ศ. 1683 บริเวณที่ตั้งเมืองหมีทอในเวลานั้นเป็นส่วนหนึ่งของอาณาจักรขอม (ถูกผนวกเข้ากับเวียดนามในคริสต์ศตวรรษที่ 18) ชื่อของเมืองนี้ตั้งชื่อตามแม่น้ำหมีทอ โดยเขียนเป็นอักษรจื๋อโนมได้ว่า ("ต้นไม้ที่สวยงาม") เนื่องจากมีทำเลที่ตั้งใกล้กับเมืองไซ่ง่อน หมีทอจึงกลายเป็นประตูสู่ดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโขงสำหรับไซ่ง่อนมาตั้งแต่อดีต ในคริสต์ศตวรรษที่ 17 เมืองนี้ได้กลายเป็นศูนย์กลางการค้าที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งในบริเวณที่เป็นภาคใต้ของเวียดนามปัจจุบัน
ในคริสต์ทศวรรษ 1860 หมีทอเป็นหนึ่งในเมืองยุทธศาสตร์สำคัญในการขยายอิทธิพลของฝรั่งเศสเข้าไปในเวียดนาม ในปี ค.ศ. 1862 การยึดเมืองหมีทอของฝรั่งเศสถือเป็นบทสรุปของการสถาปนาอาณานิคมฝรั่งเศสที่โคชินไชนา ซึ่งเป็นขั้นตอนเริ่มต้นของกระบวนการยึดครองเวียดนามที่กินเวลาอยู่เกือบศตวรรษ ในยุคที่เป็นอาณานิคมของฝรั่งเศส สภาพเศรษฐกิจของเมืองยังคงเจริญรุ่งเรือง ดึงดูดให้ชนต่างถิ่นโดยเฉพาะชาวจีนจากมณฑลกวางตุ้งและฝูเจี้ยนอพยพเข้ามาอยู่อาศัย
รางวัลนาฏราช สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม

รางวัลนาฏราช สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม เป็นหนึ่งในรางวัลนาฏราช จัดโดยสมาพันธ์สมาคมวิชาชีพวิทยุกระจายเสียงและวิทยุโทรทัศน์ เพื่อมอบให้แก่นักแสดงชายที่แสดงบทนำได้อย่างโดดเด่น เข้าถึงอารมณ์ของตัวละคร ถ่ายทอดออกมาได้ละเอียดและลึกซึ้ง สมกับเป็นนักแสดงมืออาชีพ ควรค่าแก่การได้รับรางวัลในปีนั้น ๆ โดยคะแนนจะมาจากการลงคะแนนของเหล่าสมาชิกสมาพันธ์ ซึ่งรางวัลนี้ถือเป็นอีกหนึ่งรางวัลใหญ่ของงาน
มีการมอบรางวัลนี้เป็นครั้งแรกในงานประกาศผลรางวัลนาฏราช ครั้งที่ 1 ผู้ที่ได้รับรางวัลในสาขานี้เป็นคนแรกคือ ธีรเดช วงศ์พัวพันธ์ จากผลงานละครเรื่อง "สูตรเสน่หา" ส่วนผู้ได้รับรางวัลประเภทละครยาวและสั้นคนล่าสุดคือ ชาคริต แย้มนาม และ นิรุตต์ ศิริจรรยา โดยได้รับรางวัลจากผลงานละครเรื่อง "สงครามสมรส" และ "รถรางเที่ยวสุดท้าย" ตามลำดับ
สถิติที่สำคัญ.
จำนวนการเข้าชิง.
รายชื่อต่อไปนี้คือผู้ถูกเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลนาฏราช สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยมมากกว่า 1 ครั้ง
จำนวนการรับรางวัล.
รายชื่อต่อไปนี้คือผู้ได้รับรางวัลนาฏราช สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยมมากกว่า 1 ครั้ง
อายุ.
สถิติอายุจะใช้วันที่ประกาศผลนาฏราชในปีนั้น ๆ เป็นเกณฑ์
ปลาแบสลายจุด

ปลาแบสลายจุด (หรือที่เรียกว่า "Spotty", "Leeman" และ"Spots"; ชื่อวิทยาศาสตร์: "Micropterus punctulatus") เป็นปลาน้ำจืดในวงศ์ปลากะพงปากกว้าง (Centrarchidae) ในอันดับปลากะพง เป็นปลาแบสดำชนิดหนึ่ง มีถิ่นกำเนิดในลุ่มแม่น้ำมิสซิสซิปปีข้ามไปถึงรัฐรอบอ่าวเม็กซิโก จากกลางรัฐเท็กซัสผ่านรัฐฟลอริดาไปถึงรัฐตอนกลางของมหาสมุทรแอตแลนติก และถูกนำเข้าสู่ทางตะวันตกของรัฐนอร์ทแคโรไลนาและรัฐเวอร์จิเนีย รวมถึงทางตอนใต้ของทวีปแอฟริกาที่ซึ่งสามารถดำรงอยู่ได้ในแหล่งน้ำโดดเดี่ยวบางแห่ง บ่อยครั้งที่เกิดการเข้าใจผิด เพราะว่ามีลักษณะคล้ายกับปลาแบสปากใหญ่ ("M. salmoides") ซึ่งอยู่ในสกุลเดียวกัน
ปลาแบสลายจุดมีขนาดยาวประมาณ 64 เซนติเมตร หนักได้ถึง 4.6 กิโลกรัม มีช่วงชีวิตอย่างน้อยที่สุด 7 ปี ลำตัวมีลายจุดสีดำใต้เส้นข้างลำตัวของอันเป็นที่มาของชื่อ ปลาแบสลายจุดจะคล้ายกับปลาแบสปากใหญ่มากในเรื่องของลักษณะและสีสัน แต่ปลาแบสลายจุดมีปากที่มีขนาดเล็กกว่า ปลากินแมลง, กุ้ง-กั้ง-ปู, กบ, แอนเนลิดา และปลาขนาดเล็กเป็นอาหาร
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2495

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2495 นับเป็นการเลือกตั้งทั่วไปครั้งที่ 6 ของประเทศไทย มีขึ้นในวันที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2495 สืบเนื่องจากการที่ จอมพล ป. พิบูลสงคราม นายกรัฐมนตรี รัฐประหารตัวเองในวันที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2494 โดยอ้างเหตุว่า รัฐธรรมนูญฯ พ.ศ. 2492 ที่ใช้อยู่ขณะนั้นไม่สะดวกแก่การบริหารประเทศชาติ และไปใช้รัฐธรรมนูญฯ พ.ศ. 2475 อันเป็นรัฐธรรมนูญฉบับแรกแทน โดยได้แก้ไขเพิ่มเติม ในปี พ.ศ. 2495 ส่งผลให้ฝ่ายนิติบัญญัติกลับมามีสภาเดียว ประกอบด้วยสมาชิกสภา 2 ประเภท โดยคณะรัฐประหารได้แต่งตั้งบุคคลในคณะและข้าราชการทหาร พลเรือน เป็นสมาชิกสภาประเภทที่ 2 ทำหน้าที่เป็นผู้แทนราษฎร (ส.ส.) ในสภาผู้แทนราษฎรร่วมกับสมาชิกสภาประเภทที่ 1 ซึ่งมาจากการเลือกตั้ง
ผลการเลือกตั้งทำให้ได้สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจำนวน 123 คน โดยมีผู้มีสิทธิเลือกตั้งทั้งสิ้น 7,602,591 คน มีผู้มาใช้สิทธิลงคะแนนเสียงเลือกตั้งจำนวน 2,961,291 คน คิดเป็นร้อยละ 38.36 จังหวัดที่มีผู้มาใช้สิทธิลงคะแนนเสียงเลือกตั้งมากที่สุดคือ จังหวัดสระบุรี คิดเป็นร้อยละ 77.78 และจังหวัดที่มีผู้มาใช้สิทธิลงคะแนนเสียงเลือกตั้งน้อยที่สุดคือ จังหวัดพระนคร คิดเป็นร้อยละ 23.03 
ก่อนการเลือกตั้งครั้งนี้ไม่นาน พรรคฝ่ายค้าน คือ พรรคประชาธิปัตย์ ได้มีมติคว่ำบาตรการเลือกตั้งครั้งนี้และไม่ร่วมสังฆกรรมกิจกรรมทางการเมืองใด ๆ กับรัฐบาลมาตั้งแต่รัฐประหาร สมาชิกพรรคคนสำคัญ ๆ ได้แก่ นายควง อภัยวงศ์ หัวหน้าพรรค และหม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช รองหัวหน้าพรรค ไม่ร่วมลงรับสมัครเลือกตั้ง โดยเฉพาะม.ร.ว.เสนีย์ นั้นถึงกับยุติบทบาททางการเมืองไปเลย จนกระทั่งปี พ.ศ. 2511 ถึงได้หวนคืนกลับมารับตำแหน่งหัวหน้าพรรค หลังการถึงแก่อสัญกรรมของนายควง หัวหน้าพรรคคนแรก แต่ก็มีสมาชิกพรรคหลายคนลงรับสมัครเลือกตั้งครั้งนี้ เพียงแต่มิได้ลงรับสมัครในนามของพรรค สมาชิกพรรคที่ได้รับเลือกตั้ง ได้แก่ นายไถง สุวรรณทัต จังหวัดธนบุรี, นายเทียม ไชยนันทน์ จังหวัดตาก, นายถัด พรหมมาณพ จังหวัดพัทลุง, นายบุญเท่ง ทองสวัสดิ์ จังหวัดลำปาง, นายคล้าย ละอองมณี จังหวัดสงขลา และ พันตำรวจตรี หลวงเจริญตำรวจการ จังหวัดอุทัยธานี
วัดคณิกาผล

วัดคณิกาผล เป็นวัดไทยในพุทธศาสนามหานิกาย ประเภทวัดราษฎร์ ตั้งอยู่ที่ถนนพลับพลาไชย แขวงป้อมปราบ เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย กรุงเทพมหานคร ตรงกันข้ามกับสถานีตำรวจนครบาลพลับพลาไชย 2
ในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว หญิงนางหนึ่งชื่อ แฟง มักเรียกกันว่า ยายแฟง เป็นเจ้าสำนักโสเภณีชื่อ "โรงยายแฟง" อยู่ที่ตรอกเต๊า ถนนเยาวราช มีศรัทธาในพุทธศาสนา จึงชวนหญิงโสเภณีในสำนักของนางเอารายได้จากการค้าประเวณีมาลงขันกันสร้างวัดขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2376
ในงานสมโภชวัด ยายแฟงนิมนต์ขรัวโต ซึ่งต่อมาได้สมณศักดิ์เป็นสมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต พฺรหฺมรํสี) มาเทศน์ฉลอง หวังจะให้เทศน์สรรเสริญคุณงามความดีของนางในครั้งนี้ต่อที่ชุมชน แต่ขรัวโตเทศน์สั่งสอนว่า ทำบุญเอาหน้า แม้จะเป็นบุญใหญ่ ก็ได้บุญน้อย นอกจากนี้ ขรัวโตยังว่า เงินของยายแฟงได้มาโดยไม่บริสุทธิ์ ยายแฟงจึงได้บุญไม่เต็มเม็ดเต็มหน่วย โดยเปรียบเปรยว่า "ในการที่เจ้าภาพได้จัดการทำบุญเช่นนี้นั้น เป็นการทำบุญที่มีเบื้องหลังอยู่หลายประการ เป็นเหตุให้เหมือนกับว่า ในเงินทำบุญหนึ่งบาทนั้น ยายแฟงจะได้อานิสงส์เพียงแค่สลึงเฟื้องเท่านั้น"
วัดนี้ เดิมไม่ได้ตั้งชื่ออย่างเป็นทางการ ชาวบ้านจึงเรียกกันว่า "วัดใหม่ยายแฟง" และนับตั้งแต่สร้าง ก็ได้เปิดทำสังฆกรรมต่อมาเป็นเวลานาน จนกระทั่งพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จสู่ราชสมบัติแล้ว ลูกหลานของยายแฟงจึงบูรณะ และขอพระราชทานนามวัดจากพระมหากษัตริย์ ก็โปรดให้ว่า "วัดคณิกาผล" แปลว่า วัดที่สร้างขึ้นจากผลประโยชน์ของนางคณิกา คือ นางโสเภณี
ปัจจุบัน วัดนี้ยังมีของหลายสิ่งตั้งแต่แรกสร้างวัด เช่น พระประธาน, พระอุโบสถ, พระวิหาร, พระปรางค์เล็กหนึ่งองค์, ระเบียง, หอระฆังก่ออิฐถือปูนแบบเก่า หลังคาประดับลายปูนปั้นเขียนสี ตั้งอยู่หลังพระอุโบสถ, และตู้ลายรดน้ำของเก่าหลายใบ ซึ่งมีพื้นลายกนกเปลว เขียนเรื่องรามเกียรติ์ แต่ส่วนใหญ่นอกจากนี้เป็นล้วนของใหม่ อนึ่ง ในวัดยังมีรูปปั้นสมเด็จพระพุฒาจารย์ประดิษฐานไว้หน้าวัด และรูปปั้นยายแฟงครึ่งตัว ปิดทอง ตั้งไว้ในซุ้มบริเวณกำแพงหลังพระอุโบสถ ที่ฐานรูปมีจารึกว่า "วัดคณิกาผลนี้สร้างเมื่อพุทธศักราช 2376 โดยคุณยายแฟง บรรพบุรุษของตระกูลเปาโรหิตย์"
วัดนี้ยังเปิดโรงเรียนวัดชื่อ "โรงเรียนวัดคณิกาผล" ด้วย เป็นโรงเรียนประถมศึกษา สังกัดองค์การปกครองส่วนท้องถิ่น คือ กรุงเทพมหานคร
ไฟบริโนเจน

ไฟบริโนจิน  เป็นโปรตีนชนิดหนึ่งซึ่งถูกสังเคราะห์ขึ้นที่ตับ มีหน้าที่ช่วยในการแข็งตัวของเลือด
หน้าที่.
Fibrinogen ถูกเปลี่ยนเป็น fibrin ด้วย thrombin ทำให้เกิด clots โดยสามารถใช้ thrombin time เพื่อทดสอบหาความผิดปกติของ fibrinogenได้
เซอรูโลพลาสมิน

เซอรูโลพลาสมิน  เป็นโปรตีนกลอบูลินชนิดหนึ่งซึงจัดเป็นเอนไซม์ที่สังเคราะห์มาจากตับ พบได้ในพลาสมาหรือน้ำเลือดประมาณ 20-50 มิลลิกรัม/เดซิลิตร 
หน้าที่.
โครงสร้างของเซอรูโลพลาสมินนั้นสามารถจับกับอะตอมทองแดงได้ 6 อะตอม จึงช่วยป้องกันการสะสมของทองแดงในร่างกายได้ ซึ่งการที่มีทองแดงสะสมในร่างกายมากเกินไปจะทำให้เกิดโรค Wilson's disease หรือ โรคที่เกิดจากตับไม่สามารถขับทองแดงออกจากร่างกายได้ ซึ่งอาการของโรคคือจะพบเป็นวงแหวนสีทองแดง (Kayser Fleischer ring) รอบนัยน์ตา นอกจากนี้เซอรูโลพลาสมินนั้นสามารถจับกับทองแดงในพลาสมาในร่างกายมนุษย์ถึงร้อยละ 70 ขณะที่อัลบูมินจะจับกับทองแดงเพียงร้อยละ 15 เท่านั้น
อาจาด

อาจาด เป็นน้ำจิ้มชนิดหนึ่ง ทำจากน้ำส้มสายชูหรือน้ำกระเทียมดอง เพิ่มน้ำตาลและเกลือเล็กน้อย (บางตำรับใช้น้ำเชื่อม) มาตั้งไฟเคี่ยวจนมีลักษณะเหนียวหรือข้น มีแตงกวา หอมแดง พริกชี้ฟ้า หั่นเป็นชิ้น ๆ อยู่ด้วย รับประทานเคียงอาหารจำพวกสะเต๊ะและแกงกะหรี่เพื่อแก้เลี่ยน 
ศัพทมูล.
คำว่า "อาจาด" นี้เป็นคำยืมจากภาษามลายู "acar" (อาจาร์) แปลว่า ของดอง ซึ่งเป็นคำเดียวกับกลุ่มภาษาในประเทศอินเดีย เช่นภาษาฮินดีว่า अचार (รูป: "อจาร"; เสียง: "อะชาร") ภาษาสันสกฤตว่า आचारः (รูป: อาจารฺห์; เสียง: "อาชารห์") และภาษาเปอร์เซียว่า آچار (อาจารฺ) ล้วนมีความหมายเดียวกัน
ความหลากหลาย.
อาจาดในอินโดนีเซีย.
อาจาดในอาหารอินโดนีเซีย จะใส่แตงกวา แคร์รอต หอมแดง พริกขี้หนู บ้างใส่สับปะรดเพื่อเพิ่มความหวานเมื่อดองกับน้ำส้มสายชู บ้างก็ใส่ขิงหรือตะไคร้เพื่อเพิ่มความเผ็ดร้อน และอาจาดแบบอินโดนีเซียได้แพร่หลายไปในอาหารฮอลันดา เรียกว่า "อาจาร์" (atjar) หรือ แตงกวาดอง
อาจาดในมาเลเซีย.
ในอาหารมาเลเซีย มีหลายรูปแบบ เช่น อาจาดอาวะก์หรือแบบย่าหยา กับแบบมลายู ซึ่งแบบอาวะก์นั้นจะมีการใส่เครื่องเทศที่มีกลิ่มหอมเพิ่มเติมและใส่มะเขือยาวไปด้วย
อาจาดในไทย.
อาจาดในสำรับอาหารไทย จะใส่แตงกวา พริกสีแดง หอมแดง น้ำส้มสายชู น้ำตาล เกลือ และผักชี บางแห่งใช้น้ำกระเทียมดอง นิยมรับประทานเคียงกับสะเต๊ะ ข้าวหมก ขนมปังหน้าหมู ทอดมัน มะตะบะ ขนมเบื้องญวน หรือแกงกะหรี่
นอกจากนี้ยังมีอาจาดรูปแบบอื่น ๆ ที่มีลักษณะโดดเด่นไปจากอาจาดปกติ ได้แก่
ปลาหมอมาคูลิคัวด้า

ปลาหมอมาคูลิคัวด้า หรือ ปลาหมอเวียจา (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Vieja maculicauda") เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาหมอสี (Cichlidae) 
จัดเป็นปลาหมอสีชนิดหนึ่งที่มีขนาดใหญ่ มีพื้นลำตัวสีน้ำตาลจางแกมเหลือง แต่อาจมีสีม่วงแซมอยู่บ้าง มีจุดเล็ก ๆ สีดำกระจายทั่วไปตั้งแต่กลางลำตัวไปจนถึงบริเวณหาง และมีแถบเส้นสีดำขนาดใหญ่พาดกลางลำตัวในแนวตั้งคล้ายคาดเข็มขัดเป็นจุดเด่น แลเห็นชัดเจน หัวมีลักษณะค่อนข้างกลม ปากใหญ่ ริมฝีปากค่อนข้างหนา แก้มและท้องมีสีแดงเรื่อ ๆ นัยน์ตามีสีเขียว ครีบอกใส ครีบกระโดงหลังแผ่กว้างบริเวณส่วนปลายครีบเรียวแหลม เช่นเดียวกับครีบทวารแต่สั้นกว่า ครีบหางมีขนาดใหญ่ ปลายมนกลม ทุกครีบ ยกเว้นครีบอกมีจุดสีดำกระจายทุกครีบโดยมีพื้นสีม่วงจาง ๆ
มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 35-40 เซนติเมตร กระจายพันธุ์ในภาคพื้นอเมริกากลางตั้งแต่ตอนใต้ของเม็กซิโก, นิคารากัว, ปานามา จนถึงทวีปอเมริกาใต้ 
เป็นปลาหมอสีชนิดหนึ่ง ที่นิยมเลี้ยงกันเป็นปลาสวยงาม ซึ่งปลาหมอมาคูลิคัวด้า จัดเป็นปลาหมอสีชนิดหนึ่งที่มีนิสัย ก้าวร้าว หวงถิ่น เมื่อเทียบกับปลาหมอสีขนาดใหญ่ชนิดอื่น ๆ และมีนิสัยชอบขุดคุ้ยกรวดทรายบริเวณพื้นตู้ และสามารถเพาะขยายพันธุ์ในตู้เลี้ยงได้ เมื่อปลาจับคู่ได้แล้ว โดยปลาตัวผู้จะเป็นฝ่ายเลือกมุมหนึ่งของตู้เพื่อสร้างรัง ด้วยการใช้ปากคาบกรวดไปทิ้งรอบ ๆ เป็นวงกลม และเชิญชวนปลาตัวเมียมาวางไข่ โดยที่จะปล่อยไข่ออกมาด้วยการใช้ท้องถูกับวัสดุต่าง ๆ ใต้น้ำ และปลาตัวผู้จะปล่อยน้ำเชื้อเข้าปฏิสนธิ เมื่อปลาตัวเมียปล่อยไข่หมดแล้ว ก็จะเสร็จสิ้นการผสมพันธุ์ จากนั้นปลาทั้งคู่จะช่วยกันดูแลไข่ โดยที่ไข่ใช้เวลาฟักประมาณ 2-3 วัน
โตเกียวซีไลฟ์ปาร์ค

โตเกียวซีไลฟ์ปาร์ค (; โรมาจิ: "Kasai rinkaisuizokuen") เป็นพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำขนาดใหญ่แห่งหนึ่ง ของประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่ในกรุงโตเกียว ใกล้กับโตเกียวดิสนีย์แลนด์ ริมอ่าวโตเกียว
โตเกียวซีไลฟ์ปาร์ค เปิดให้บริการมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1989 อัตราค่าเข้าชม ผู้ใหญ่ 700 เยน, เด็กอายุต่ำกว่า 11 ปี เข้าฟรี, เด็กอายุ 12-14 ปี 250 เยน, ผู้สูงอายุตั้งแต่ 65 ปีขึ้นไป 350 เยน เปิดให้บริการทุกวันยกเว้นวันพุธ แต่หากวันพุธนั้นตรงกับวันหยุด ก็จะเลื่อนไปหยุดวันอื่นแทน เปิดให้บริการตั้งแต่เวลา 09.30-17.00 น. แต่ห้องจำหน่ายบัตรจะปิดตั้งแต่เวลา 16.00 น. 
ทางด้านหน้าเข้าตัวอาคารพิพิธภัณฑ์ เป็นกำแพงน้ำตกที่มีตัวหนังสือและตราสัญลักษณ์ของพิพิธภัณฑ์ขนาดใหญ่ ขณะที่ตัวอาคารจะเป็นโดมแก้วกลางสระน้ำพุ ที่เมื่อขึ้นไปบนชั้น 3 จะมองเห็นทิวทัศน์โดยรอบของอ่าวโตเกียวได้ชัดเจน และหากมองจากระยะไกลกลับมาที่ตัวอาคาร จะเหมือนอาคารลอยเด่นอยู่เหนือผิวน้ำ เป็นสถานที่ ๆ มีอากาศบริสุทธิ์มาก เต็มไปด้วยโอโซน 
การจัดแสดงแบ่งออกเป็น 7 ส่วน 2 ชั้น ได้แก่
ชั้นบน
ชั้นล่าง
ประเทศจีนในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012

สาธารณรัฐประชาชนจีน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 30 ค.ศ. 2012 (พ.ศ. 2555) ณ กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร ระหว่างวันที่ 27 กรกฎาคม ถึง 12 สิงหาคม พ.ศ. 2555 ทีมนักกีฬาจากประเทศจีนมีทั้งสิ้น 384 คน เข้าแข่งขันกีฬา 23 ชนิด โดยนักกีฬาชุดนี้ได้รับการคัดเลือกโดยคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งประเทศจีน (Chinese Olympic Committee)
เหรียญรางวัล.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
สกุลปลาแพะ

สกุลปลาแพะ  เป็นสกุลของปลาน้ำจืดสกุลหนึ่ง ในวงศ์ปลาแพะ (Callichthyidae) ใช้ชื่อสกุลว่า "Corydoras" (/คอ-รี่-ดอ-เรส/)
เป็นปลาขนาดเล็ก มีความยาวโดยเฉลี่ยประมาณ 5-9 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์ในทวีปอเมริกาใต้ตั้งแต่ เวเนซุเอลา, เปรู, บราซิล, เอกวาดอร์, ตรินิแดดและโตเบโก ไปตลอดจนแนวเทือกเขาแอนดีส
มีจำนวนสมาชิกไม่แน่นอน เนื่องจากค้นพบชนิดใหม่ ๆ เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ทุกปี แต่ ณ ปัจจุบัน มีมากกว่า 100 ชนิดแล้ว นับว่าเป็นสกุลที่มีจำนวนสมาชิกมากที่สุดในวงศ์นี้ นับเป็นปลาที่นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม หลายชนิดสามารถเพาะขยายพันธุ์ได้ ทั้งง่ายและยาก เป็นปลาที่หากินอยู่กับหน้าดิน และอยู่รวมกันเป็นฝูง กินอาหารได้แก่ ไส้เดือนน้ำ และหนอนแดง อยู่ในน้ำที่มีค่าความเป็นกรดเป็นด่าง (pH) ไม่เกิน 7 
โดยชนิดที่นิยมเลี้ยง เช่น ปลาแพะเขียว ("C. aeneus"), ปลาแพะทรีลิเนียตัส ("C. trilineatus"), ปลาแพะสเตอร์ไบ ("C. sterbai"), ปลาแพะแพนด้า ("C. panda"), ปลาแพะพลิคาเรอัส ("C. duplicareus") เป็นต้น
สงครามเก็มเป

สงครามเก็มเป (ค.ศ. 1180-1185) เป็นสงครามกลางเมืองระดับชาติระหว่างตระกูลไทระกับตระกูลมินาโมโตะในช่วงยุคเฮอังตอนปลายของญี่ปุ่น จากสงครามครั้งนี้ทำให้ตระกูลไทระพ่ายแพ้และต้องสูญสิ้นอำนาจ และสถาปนารัฐบาลโชกุนคามากูระภายใต้การนำของมินาโมโตะ โนะ โยริโตโมะ ผู้แต่งตั้งตนเองเป็น "โชกุน" ใน ค.ศ. 1192 ปกครองญี่ปุ่นในฐานะเผด็จการทหารจากนครฝั่งตะวันออกของคามากูระ
เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นหลังการรัฐประหารของไทระใน ค.ศ. 1179 แล้วถอดถอนคู่แข่งจากตำแหน่งรัฐบาลทั้งหมด และภายหลังเนรเทศทั้งหมด ซึ่งผู้ถูกเนรเทศที่นำโดยมินาโมโตะ เตรียมอาวุธต่อต้านไทระใน ค.ศ. 1180 ยุทธการที่อูจิเกิดขึ้นนอกเกียวโต ถือเป็นจุดเริ่มต้นของสงครามที่ยาวนาน 5 ปี โดยจบลงที่ชัยชนะของมินาโมโตะในยุทธนาวีที่ดันโนะอูระ อย่างไรก็ตาม มีการระบุว่ายุทธการที่โอชูใน ค.ศ. 1189 เป็นสงครามสุดท้ายในช่วงสมัยสงครามกลางเมือง เนื่องจากเป็นการพิชิตทั่วประเทศผ่านการผนวกภาคตะวันออกเฉียงเหนือของญี่ปุ่นโดยมินาโมโตะ
ชื่อ "เก็มเป" มาจากรูปอ่านอีกแบบของอักษรคันจิว่า "มินาโมโตะ" (源 "Gen") กับ "ไทระ" (平 "Hei", ออกเสียงตามอักษรประกอบลำดับที่สองเป็น "-pei") ความขัดแย้งนี้รู้จักกันในภาษาญี่ปุ่นว่า สงครามจิโช-จูเอ  ตามชื่อศักราชที่เกิดสงคราม
ภูมิหลัง.
สงครามเก็มเปเป็นช่วงสูงสุดของความขัดแย้งหลายทศวรรษระหว่างตระกูลทั้งสองในการปกครองราชสำนักและประเทศญี่ปุ่น ในกบฏปีโฮเง็งและกบฏปีเฮจิช่วงทศวรรษก่อนหน้า มินาโมโตะพยายามกลับมาควบคุมอำนาจจากไทระและล้มเหลว#เปลี่ยนทาง 
ใน ค.ศ. 1180 ไทระ โนะ คิโยโมริแต่งตั้งอันโตกุ (เวลานั้นอายุ 2 ขวบ) ผู้เป็นหลานชาย ครองราชย์หลังจักรพรรดิทากากูระสละราชสมบัติ โมชิฮิโตะ พระราชโอรสในจักรพรรดิโกะ-ชิรากาวะรู้สำว่าตนถูกปฏิเสธสิทธิอันชอบธรรม และส่งอาวุธให้กับตระกูลมินาโมโตะและวัดพุทธ ด้วยความช่วยเหลือจากมินาโมโตะ โนะ โยริมาซะในเดือนพฤษภาคม อย่างไรก็ตาม แผนนี้สิ้นสุดลงหลังการเสียชีวิตขงโยริมาซะและโมจิฮิโตะ
ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1180 คิโยโมริย้ายที่ตั้งเมืองหลวงไปที่ฟูกูฮาระเกียว โดย "วัตถุประสงค์ทันทีของเขาดูเหมือนจะเป็นการทำให้ราชวงศ์อยู่ภายใต้การดูแลอย่างใกล้ชิดของเขา"#เปลี่ยนทาง
โดโด้ แขนควง

โดโด้ แขนควง หรือชื่อจริง กิจจา มีบำรุง เป็นนักแสดงตลกชาวไทย โดยชื่อในวงการตลกของเขามาจากโดโด้ นอกจากนี้ เขายังเป็นนักเชียร์ระดับประเทศ ที่ได้รับการชักชวนจากถั่วแระ เชิญยิ้ม ซึ่งเขาเองก็มีความสนใจ และเดินทางร่วมเชียร์ครั้งแรกที่เอเชียนเกมส์ 2002
โดโด้ได้เปิดเผยว่า การแต่งกายที่เป็นเอกลักษณ์นั้น เพราะต้องการเพิ่มสีสันการเชียร์ และสร้างความฮึกเหิมให้แก่นักกีฬา เขาออกเดินทางเพื่อร่วมเชียร์นักกีฬาไทยในรายการต่าง ๆ โดยออกค่าใช้จ่ายของตนเองเนื่องด้วยใจรัก และเขาได้กล่าวว่าเป็นความสุขทางใจที่แม้ไม่ได้เป็นนักกีฬา แต่ก็เหมือนได้เป็นตัวแทนให้แก่ประเทศในการทดแทนคุณของแผ่นดิน
แม้ว่าจะเป็นนักเชียร์ระดับชาติ แต่เมื่อครั้งเอเชียนบีชเกมส์ 2008 เขาก็ดิ้นรนหาทุนทรัพย์ออกเดินทางร่วมกับทีมเชียร์ของตน และอาศัยแผนกครัวบีชเกมส์เป็นที่พักพิง นอกจากนี้ เขายังมีส่วนร่วมในการเชียร์นักกีฬาทีมชาติไทยในการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ร่วมกับท้าวดักแด้ ด้วยชุดแต่งกายแบบไทยสมัยโบราณที่เป็นเอกลักษณ์ ตลอดจนมีรูปแบบการเชียร์ที่สนุกสนาน ซึ่งมีส่วนช่วยในการให้กำลังใจต่อนักกีฬาทีมชาติไทย ตลอดจนได้รับความสนใจจากชาวต่างชาติ รวมถึงได้รับการเผยแพร่ผ่านทางสถานีโทรทัศน์เพื่อกีฬาโอลิมปิก หรือโอลิมปิกแชนแนล
ด้านกิจกรรมอื่น เขาเคยมีส่วนร่วมในการแนะนำการเชียร์ให้แก่เยาวชนในการแข่งขันไทยแลนด์พรีเมียร์ลีก 2551 ทั้งนี้ เขาเป็นศิษย์เก่าของโรงเรียนวัดบ้านทวน
ท้าวดักแด้

ท้าวดักแด้ หรือชื่อจริง ไทยแลนด์ คำทอง (ชื่อเดิม: บัญชา คำทอง) เป็นนักแสดงตลก มีชื่อเสียงมาจากโฆษณา ปตท. ชุด มนุษย์ตะกั่ว นอกจากนี้ เขายังเป็นนักเชียร์ระดับประเทศ
ท้าวดักแด้ เป็นผู้นำของกลุ่มกองเชียร์ระดับชาติ ที่เข้าพบนายกรัฐมนตรียิ่งลักษณ์ ชินวัตร เพื่อขอร่วมเดินทางเพื่อเชียร์นักกีฬาทีมชาติไทยในมหกรรมกีฬาโอลิมปิก 2012 ที่กรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ และประสบผลสำเร็จในเวลาต่อมา
ประวัติ.
ท้าวดักแด้ สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง
แม้ว่าจะเป็นนักเชียร์ระดับชาติ แต่เมื่อครั้งเอเชียนบีชเกมส์ 2008 ท้าวดักแด้ก็ดิ้นรนหาทุนทรัพย์ออกเดินทางร่วมกับทีมเชียร์ของตน และอาศัยแผนกครัวบีชเกมส์เป็นที่พักพิง ในส่วนของเอเชียนเกมส์ 2010 และเอเชียนพาราเกมส์ 2010 ท้าวดักแด้ได้ออกผลงานอัลบั้มชุด "สีมัคคา สามัคคี" เพื่อหาทุนเดินทางร่วมเชียร์นักกีฬาทีมชาติไทยที่ประเทศจีน
นอกจากนี้ เขายังมีส่วนร่วมในการเชียร์นักกีฬาทีมชาติไทยในการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ร่วมกับโดโด้ แขนควง ด้วยชุดแต่งกายแบบไทยสมัยโบราณที่เป็นเอกลักษณ์ ตลอดจนมีรูปแบบการเชียร์ที่สนุกสนาน ซึ่งมีส่วนช่วยในการให้กำลังใจต่อนักกีฬาทีมชาติไทย ตลอดจนได้รับความสนใจจากชาวต่างชาติ รวมถึงได้รับการเผยแพร่ผ่านทางสถานีโทรทัศน์เพื่อกีฬาโอลิมปิก หรือโอลิมปิกแชนแนล
ด้านกิจกรรมการกุศล ท้าวดักแด้มีส่วนร่วมในกิจกรรมของวัดพุทธาราม สวีเดน
ปัจจุบัน เขาได้รับเกียรติเป็นกรรมการสมาคมกีฬาคนพิการทางปัญญาแห่งประเทศไทย, อนุกรรมมาธิการการกีฬาวุฒิสภา
ชีวิตส่วนตัว.
พ.ศ. 2557 ท้าวดักแด้เคยทำหน้าที่เชียร์อย่างหักโหม กระทั่งป่วยเป็นปอดอักเสบ ก่อนที่จะได้รับการรักษาตัวในเวลาต่อมา
กปกัมติบ

กองบัญชาการปฏิบัติงานเพื่อฟื้นฟูความมั่นคงหรือกฎระเบียบ  หรือ กปกัมติบ  เป็นกองบัญชาการทหารในอินโดนีเซีย ตั้งขึ้นโดยซูฮาร์โตเมื่อ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2508 เพื่อกำจัดฝ่ายตรงข้ามที่ก่อการรัฐประหารเมื่อ 10 วันก่อนหน้านี้ ความล้มเหลวของรัฐประหารครั้งนั้น เป็นผลให้ประธานาธิบดีซูการ์โนต้องยอมให้ซูฮาร์โตเป็นหัวหน้าหน่วยงานเพื่อความมั่นคงในกองทัพและได้เป็นผู้บัญชาการทหารบกในวันที่ 16 ตุลาคม จากนั้น ในวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2508 ซูการ์โนประกาศให้กปกัมติบอยู่ภายใต้การควบคุมของซูฮาร์โต
การเข้ามามีบทบาทของซูฮาร์โตได้ทำให้ภารกิจเดิมของกปกัมติบคือการสืบหาและกำจัดผู้สนับสนุนพรรคคอมมิวนิสต์อินโดนีเซียที่คาดว่าอยู่เบื้องหลังรัฐประหารกลายเป็นเครื่องมือในยุคระเบียบใหม่ของซูฮาร์โต เพื่อปราบปรามฝ่ายตรงข้ามทางการเมือง และควบคุมการเลือกตั้งตั้งแต่ พ.ศ. 2514 กองบัญชาการนี้ถูกยกเลิกไปเมื่อ 5 กันยายน พ.ศ. 2531 โดยจัดตั้งหน่วยงานใหม่ขึ้นแทนคือบาโกร์ซตานัซ
บาโกร์ซตานัซ.
บาโกร์ซตานัซ  เป็นคำย่อในภาษาอินโดนีเซีย หมายถึง หน่วยประสานงานเพื่อส่งเสริมเสรีภาพแห่งชาติ ตั้งขึ้นตามคำสั่งประธานาธิบดีเมื่อ 5 กันยายน พ.ศ. 2531 โดยมีผู้บัญชาการทหารสูงสุดในขณะนั้นคือ พลเอก ตรี ซูตริซโน เป็นผู้บัญชาการ โดยมีประธานาธิบดีซูฮาร์โตอยู่เบื้องหลัง องค์กรนี้ถูกตั้งขึ้นเพื่อเป็นเครื่องมือในการลดทอนอำนาจของพลเอก เอ็ล.เบ. มูร์ดานี ซึ่งมีข้อขัดแย้งกับซูฮาร์โต มูร์ดานีถูกปลดออกจากตำแหน่งทางทหารใน พ.ศ. 2531 แต่ยังเป็นหัวหน้ากปกัมติบที่มีอำนาจมาตั้งแต่ พ.ศ. 2509 ซูฮาร์โตจึงยุบเลิกกปกัมติบและตั้งบาโกร์ซตานัซขึ้นมาแทน องค์กรนี้หมดอำนาจโดยพฤตินัยเมื่อประธานาธิบดีซูฮาร์โตลาออก แต่ถูกยุบอย่างเป็นทางการโดยประธานาธิบดีอับดูร์ระฮ์มัน วาฮิด เมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2543
ให้รักมันโตในใจ

"ให้รักมันโตในใจ" เป็นเพลงประกอบละครโทรทัศน์เรื่อง "ธรณีนี่นี้ใครครอง" ออกอากาศทางไทยทีวีสีช่อง 3 ขับร้องโดย ณเดชน์ คูกิมิยะ ประพันธ์เนื้อร้องโดย ณรงค์วิทย์ เตชะธนะวัฒน์ แต่งทำนองและเรียบเรียงโดย จักรกฤษณ์ มัฆนาโส นอกจากนี้ในอัลบั้มเพลงประกอบละครยังมี Original Score รูปแบบ Hum Acoustic ของเพลงนี้อีกด้วย
ที่มาและความหมาย.
เพลงนี้เป็นเพลงของพระเอก เนื่องจากในเรื่อง อาทิจ มีศักดิ์เป็นญาติของดรุณี ความรักที่เกิดขึ้นเลยเหมือนเป็นเรื่องที่ต้องห้าม ซึ่งเก็บความรู้สึกไว้ในใจ เพลงนี้ถูกแต่งขึ้นให้เชื่อมโยงกับบรรยากาศของละคร จะมีเรื่องราวเกี่ยวกับการทำสวน ทำไร่ เพราะย่าแดงปลูกฟังให้พระเอกกับนางเอกให้รักแผ่นดินเกิด เลยนำเรื่องราวที่เกี่ยวกับเกษตรกรรมมารวมเข้ากับลักษณะของการแอบรักอย่างมีความสุข จากการได้ดูแลคนอื่น โดยผู้ให้มีความสุขมากกว่าการเป็นผู้รับ เป็นที่มาของชื่อเพลง "ให้รักมันโตในใจ"
การตอบรับ.
เพลง "ให้รักมันโตในใจ" ได้อันดับ 1 จากการจัดอันดับของ บริษัท ดิจิตอล แอสโซซิเอทส์ จำกัด (ประเทศไทย) ในสัปดาห์ที่ 34-35 ของปี พ.ศ. 2555 ในวันที่ 19 สิงหาคม - 1 กันยายน โดยวัดจากการออกอากาศของคลื่นวิทยุในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำนาน 40 สถานี
จังหวัดท้ายเงวียน

ท้ายเงวียน  เป็นจังหวัดหนึ่งทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศเวียดนาม ตั้งอยู่ในเขตภูเขาตอนในของประเทศ มีพื้นที่ 3,534.45 ตารางกิโลเมตร ใน ค.ศ. 2019 มีประชากร 1,286,751 คน จังหวัดท้ายเงวียนเป็นที่อยู่อาศัยของกลุ่มชาติพันธุ์ 8 กลุ่ม แสดงให้เห็นถึงความหลากหลายทางชาติพันธุ์ของประชากรในจังหวัดนี้
ด้วยภูมิอากาศที่เอื้ออำนวยและความอุดมสมบูรณ์ของทรัพยากรแร่ธาตุ จังหวัดท้ายเงวียนจึงมีศักยภาพที่ดีในการพัฒนาอุตสาหกรรมสำหรับนักลงทุนจากทั้งภายในและภายนอกประเทศ จังหวัดนี้ยังมีชื่อเสียงในฐานะศูนย์กลางการศึกษาที่สำคัญ เนื่องจากเป็นที่ตั้งของมหาวิทยาลัยและวิทยาลัยต่าง ๆ จำนวน 21 แห่ง มากเป็นอันดับ 3 ของประเทศ นอกจากนี้ยังเป็นศูนย์กลางอุตสาหกรรมการผลิตชา โดยมีพื้นที่ปลูกชาประมาณ 16,000 เฮกตาร์ (เป็นรองเพียงจังหวัดเลิมด่ง) ซึ่งให้ผลผลิตประมาณ 100,000 ตันต่อปี และนำไปผลิตใบชาอบแห้งได้ประมาณ 25,000 ตันต่อปี ชาที่ผลิตจากจังหวัดนี้ถือว่าเป็นชาที่ดีที่สุดในเวียดนาม
เขตการปกครอง.
จังหวัดท้ายเงวียนแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 2 นคร 1 เมือง และ 6 อำเภอ ได้แก่
ปลาแพะเขียว

ปลาแพะเขียว (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Corydoras aeneus") ปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาแพะ (Callichthyidae)
มีลำตัวปกคลุมด้วยเกล็ด เป็นแผ่น ๆ ซ้อนกัน ลำตัวมีลักษณะกลมป้อมเบนข้างทางด้านท้ายมีครีบ 8 ครีบ ที่ครีบอกมีเงี่ยงแข็งข้างละเงี่ยง ปากอยู่ทางด้านใต้มี หนวดเล็ก ๆ 2 คู่ ที่มุมปากสีของลำตัวปกติเป็นสีเหลืองอมน้ำตาล ข้างลำตัวเป็นสีเขียวเงาแวววาว หาง และครีบแต่ละครีบมีสีค่อนข้างโปร่งใส ขนาดตัวยาวประมาณ 6-7 เซนติเมตร 
พบกระจายพันธุ์ในแม่น้ำลาพลาตาทางด้านทิศตะวันออกของเทือกเขาแอนดีส มักพบในแหล่งน้ำตื้น ที่เป็นโคลนขุ่น อุณหภูมิประมาณ 17-30 องศาเซลเซียส บางครั้งอาจพบเป็นหมื่น ๆ ตัว โดยมีอวัยวะพิเศษช่วยในการหายใจ โดยปลาสามารถขึ้นมาฮุบอากาศที่เหนือผิวน้ำได้ จึงสามารถปรับตัวให้อาศัยอยู่ในแหล่งน้ำที่มีปริมาณออกซิเจนต่ำได้ นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม
ตัวผู้และตัวเมียมีลักษณะที่คล้ายกัน ความแตกต่างของทั้ง 2 เพศ สังเกตเห็นได้ชัดเมื่อตอนปลาโตได้ขนาด โดยปลาตัวเมียมีรูปร่างที่กลมป้อมหนากว่า และขนาดใหญ่กว่า ส่วนในตัวผู้มีรูปร่างที่เล็กเรียวกว่า สามารถเพาะขยายพันธุ์ในที่เลี้ยงได้ นับเป็นปลาแพะชนิดที่เพาะขยายพันธุ์ได้ง่าย โดยตัวผู้เข้าไปสั่นร่างเป็นสัญญาณเชิญชวน หากตัวเมียพร้อมก็มีปฏิกิริยาตอบสนองด้วยการขยับเข้าหา ตัวผู้ปล่อยน้ำเชื้อออกให้ตัวเมียอมไว้ในปาก จากนั้นตัวเมียจะออกไข่มาจำนวนหนึ่งแล้วอุ้มไว้ด้วยครีบท้องที่มีลักษณะกลมกว้างคล้ายตะกร้า วางไข่ที่ใบของไม้น้ำ โดยแม่ปลาพ่นน้ำเชื้อในปากลงบนใบไม้ก่อนเอาไข่ที่อุ้มไว้แปะลงไป หลังจากนั้นก็ทำวิธีการเดียวกันซ้ำอีกเรื่อย ๆ จนกระทั่งไข่หมดท้อง แม่ปลาวางไข่ครั้งละประมาณ 150-300 ฟอง ไข่ปลาฟักออกเป็นตัวประมาณ 3-4 วัน ขึ้นอยู่กับอุณหภูมิของน้ำ ลูกปลาระยะแรกจะยังว่ายน้ำไม่ได้ โดยกินอาหารผ่านทางถุงไข่แดงที่ติดตัวมาตั้งแต่เกิด ใช้เวลา 2-3 วัน ถุงไข่แดงถึงจะยุบลงไป และลูกปลาจะว่ายน้ำหาอาหารกินเองได้ เมื่ออายุได้ 3 วัน ใช้เวลาในการเจริญเติบโตจนเต็มวัยประมาณ 2 ปี
ปลาแพะเขียว นับเป็นปลาแพะชนิดที่แพร่หลายมากที่สุดในวงการปลาสวยงามของประเทศไทย จัดเป็นปลาที่เลี้ยงง่าย ไม่รบกวนหรือทำร้ายปลาอื่น อีกทั้งยังสามารถเพาะขยายพันธุ์จนได้เป็นปลาแพะเผือก ที่มีตาสีแดง ผิวลำตัวเป็นสีขาวอมชมพูอีกด้วย
ปลามาเบิลแคทฟิช

ปลามาเบิลแคทฟิช (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Perrunichthys perruno") ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลากดอเมริกาใต้ (Pimelodidae) นับเป็นปลาเพียงชนิดเดียวเท่านั้นในสกุล "Perrunichthys" 
โดยที่ชื่อวิทยาศาสตร์นั้นมาจากภาษาสเปนคำว่า "perruno" หมายถึง "สุนัข" และ "ichthys" เป็นภาษากรีก หมายถึง "ปลา"
มีลักษณะเด่น คือ มีสีพื้นเป็นสีน้ำตาลเข้ม มีสีขาวสลับดำตลอดทั้งตัว ครีบกระโดงหลังเป็นแผ่นยกสูง หนวดคู่หน้าจะยาวกว่าปลาในวงศ์เดียวกันหลายชนิด คือ ยาวจนเลยครีบหาง 
ขนาดโตเต็มที่ประมาณ 80 เซนติเมตร จัดเป็นปลาขนาดกลางค่อนไปทางใหญ่ในวงศ์นี้ พบกระจายพันธุ์ในประเทศโคลัมเบีย, ประเทศเวเนซุเอลา และทะเลสาบมาราไกโบ 
นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม
โรงเรียนไวท์แมน

โรงเรียนไวท์แมน  เป็นอาคารในสคิวเรลฮิล ซึ่งอยู่ในพื้นที่ใกล้เคียงกับเมืองพิตส์เบิร์ก รัฐเพนซิลเวเนีย ที่ได้สร้างขึ้นใน ค.ศ. 1897 ซึ่งได้รับการระบุไว้ในทะเบียนสิ่งสำคัญทางประวัติศาสตร์แห่งชาติ ใน ค.ศ. 1986 
โรงเรียนไวท์แมนได้ดำเนินงานในฐานะโรงเรียนประถมศึกษาในโรงเรียนรัฐพิตส์เบิร์ก นับตั้งแต่โรงเรียนได้เปิดใน ค.ศ. 1897 จนถึงมิถุนายน ค.ศ. 1980 รวมถึง ได้มีการสร้างชุมชนกลุ่มหนึ่งขึ้นในปัจจุบัน
ปลาแพะเหลือง

ปลาแพะเหลือง (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Upeneus sulphureus") ปลาทะเลและปลาน้ำกร่อยชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาแพะ (Mullidae)
มีลำตัวยาวเล็กน้อย คางมีหนวดเรียวยาว 2 เส้น ปากบนและปากล่างมีแถบของฟันซี่เล็ก บนเพดานปากด้านข้างแต่ละข้างมีฟันหนึ่งแถบ และแนวกลางเพดานปากส่วนหน้ามีฟัน 2 หย่อมเล็ก ๆ ช่องระหว่างครีบหลังทั้ง 2 อันมีเกล็ดคั่นกลาง 5 1/2 เกล็ด แนวของคอดหางมีเกล็ด 12-13 เกล็ด ด้านหลังมีสีเขียวออกเงินหรือชมพู และกลายเป็นสีเงินบริเวณด้านข้างและท้อง ด้านข้างลำตัวมีแถบสีเหลืองทองหรือส้ม 2 แถบ พาดตามแนวยาวลำตัว เป็นลักษณะเด่น ขอบปลายสุดของครีบหลังอันแรกเป็นสีดำ ส่วนที่เหลือเป็นสีเหลืองคล้ำ 2 แถบ ขอบท้ายของครีบหางเป็นสีคล้ำ หนวดสีขาว
มีความยาวโดยเฉลี่ย 20 เซนติเมตร ยาวที่สุด 23 เซนติเมตร กระจายพันธุ์ตามแถบชายฝั่งที่เป็นพื้นโคลน และอาจพบได้ในแหล่งน้ำกร่อย ในภูมิภาคมหาสมุทรอินเดียและแปซิฟิคฝั่งตะวันตก มีการประมงบ้าง
ปลาแพะลาย

ปลาแพะลาย (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Upeneus tragula") ปลาทะเลและปลาน้ำกร่อยชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาแพะ (Mullidae)
มีลักษณะสำคัญ คือ กลางลำตัวมีแถบหนาสีน้ำตาลเข้มพาดตามยาวลำตัว อันเป็นที่มาของชื่อ ท้องมีลายจุดสีแดง ปลายครีบหลังทั้งสองอันมีสีน้ำตาลเข้ม ครีบหางท่อนบนและท่อนล่างมีแถบสีน้ำตาลเข้ม 4-5 แถบ
ขนาดโตเต็มที่ประมาณ 30 เซนติเมตร ขนาดโดยเฉลี่ย 20 เซนติเมตร 
พบกระจายพันธุ์อยู่ในแนวปะการังตลอดทั้งแถบอินโด-แปซิฟิก ไปจนถึงสิงคโปร์และออสเตรเลีย พบทั้งในเขตเขตน้ำตื้นจนถึงระดับลึกมากกว่า 20 เมตร บริเวณพื้นทะเลที่เป็นทรายปนโคลนและมีน้ำขุ่น ออกหากินในเวลากลางวัน โดยใช้หนวดคุ้ยเขี่ยสัตว์น้ำขนาดเล็กที่หลบอยู่ใต้พื้นเป็นอาหาร เป็นปลาที่มีการนำมาบริโภคบ้าง
เทรูมิ อิซูมิ

เทรูมิ อิซูมิ (21 พฤษภาคม ค.ศ. 1987 –) เป็นบุคคลผู้มีชื่อเสียงทางโทรทัศน์ของประเทศญี่ปุ่น, เป็นเรซควีนในสนามแข่งรถ และยังเป็นสมาชิกของกลุ่มไอดอลสาว "predia" (พรีเดีย)
ประวัติ.
เทรูมิ อิซูมิ เกิดที่จังหวัดคานางาวะ และอยู่ในสังกัดแพลตตินัมพาสปอร์ต และมีชื่อเล่นคือ เทรูมิน ใน ค.ศ. 2010 เธอทำหน้าที่เป็นเรซควีนในรายการซูเปอร์จีที "อีวานเกเลียนเรซซิง" (รับบทเป็น มากินามิ มาริ อิลลัสเทรียส) และใน ค.ศ. 2011 เธอได้เข้าร่วมเป็นสมาชิกไอดอลกรุ๊ป "predia" และในปีเดียวกันนี้ เธอได้รับเลือกให้เป็นมิสแฟลช 2012 แต่ก็ไม่ได้รับการตอบสนองในรอบสุดท้าย
ชีวิตส่วนตัว.
เธอเป็นสมาชิกชมรมเทนนิสของโรงเรียนระดับชั้นมัธยมต้น และแข่งขันในระดับเมืองได้เป็นอันดับที่ 4 ตลอดจนได้เป็นเชียร์ลีดเดอร์ของมหาวิทยาลัย และเป็นเพื่อนร่วมสถาบันกับ สึโบะกิ ไซกะ ซึ่งเป็นเพื่อนร่วมทีมเชียร์ด้วยเช่นกัน ทั้งนี้ เธอมีพี่ชายอายุมากกว่าเธอ 4 ปี อีกหนึ่งคน
วงศ์ย่อยปลาผีเสื้อติดหิน

วงศ์ย่อยปลาผีเสื้อติดหิน หรือ วงศ์ย่อยปลาซัคเกอร์ผีเสื้อ  เป็นวงศ์ย่อยของปลาน้ำจืดขนาดเล็ก ใช้ชื่อวงศ์ว่า Balitorinae (/บา-ลิ-ทอร์-นิ-นี่/) ในวงศ์ Balitoridae ซึ่งมีจำนวนสมาชิกอยู่ด้วยกันหลากหลายมากมาย หลายร้อยชนิด
สำหรับปลาในวงศ์ย่อยนี้ จะพบกระจายพันธุ์ในดินแดนที่เป็นหมู่เกาะ เช่น บอร์เนียว เป็นต้น มีจำนวนสกุลในวงศ์นี้ ได้แก่
วงศ์ย่อยปลาค้อ

วงศ์ย่อยปลาค้อ  เป็นวงศ์ย่อยของปลาน้ำจืดขนาดเล็ก ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Nemacheilinae (/นี-มา-ไคล-ลิ-นี่/) ในวงศ์ Balitoridae ซึ่งมีอยู่ด้วยกัน 2 วงศ์ย่อย และมีจำนวนสมาชิกมากมายหลายร้อยชนิด
สำหรับปลาที่อยู่ในวงศ์ย่อยนี้ จะแตกต่างไปจากวงศ์ย่อย Balitorinae กล่าว คือ จะพบได้ในดินแดนส่วนที่เป็นแผ่นดินใหญ่ เช่น ประเทศไทย มากกว่า 
สำหรับสกุลในวงศ์นี้ ก็มีมากกว่า ได้แก่
พรปวีณ์ เทพมงคล

พรปวีณ์ เทพมงคล ชื่อเล่น น้ำตาล เข้าวงการบันเทิงจากเวทีประกวด Dream Star Search 2009 (ดรีมสตาร์เซิร์ท 2009) ได้รับรางวัลชนะเลิศฝ่ายหญิงและเซ็นสัญญาเป็นนักแสดงในสังกัดสปีดวัน ซึ่งมี ยุ้ย จีระนันท์ มะโนแจ่ม และ อู๋ นวพล ภูวดล เป็นเจ้าของและจัดการประกวด จากนั้นก็มีผลงานละคร เรื่อง หมู่ 7 เด็ดสะระตี่ ช่อง 7 จากนั้นจึงได้รับโอกาสเป็นนักแสดงของช่อง 7 และผลงานอื่นๆตามมาอีกมากมายมักจะเป็นของช่อง 7
 <br>
ปิยะธาดา คำคล้าย

ปิยะธาดา คำคล้าย ชื่อเล่น จีมส์ เข้าวงการบันเทิงจากเวทีประกวด Dream Star Search 2010 (ดรีมสตาร์เซิร์ท 2010) ได้รับรางวัลชนะเลิศและเซ็นสัญญาเป็นนักแสดงในสังกัดสปีดวัน ซึ่งมี ยุ้ย จีระนันท์ มะโนแจ่ม และ อู๋ นวพล ภูวดล เป็นเจ้าของและจัดการประกวด จากนั้นก็มีผลงานละคร เรื่อง หมู่ 7 เด็ดสะระตี่ ช่อง 7 รับบท จีมส์ และในปีเดียวกันก็มีผลงานละครสั้น ฟ้ามีตา ช่อง7 และ สลัดโสดคอมปานี ช่อง 9 อสมท.
 <br>
วาวจุฑา แสงนภา

วาวจุฑา แสงนภา ชื่อเล่น ลูกตาล เข้าวงการบันเทิงจากเวทีประกวด Dream Star Search 2010 (ดรีมสตาร์เซิร์ท 2010) ได้รับรางวัลชนะเลิศและเซ็นสัญญาเป็นนักแสดงในสังกัดสปีดวัน ซึ่งมี ยุ้ย จีระนันท์ มะโนแจ่ม และ อู๋ นวพล ภูวดล เป็นเจ้าของและจัดการประกวด จากนั้นก็มีผลงานละคร เรื่อง ฟ้ามีตา ช่อง 7 ไต้ฝุ่นสุดซ่า สายฟ้าจอมกวน ช่อง 9 อสมท. และเข้ารอบ 50 คนสุดท้าย มิสทีนไทยแลนด์ 2011 จากนั้นได้เซ็นสัญญาเป็นนักแสดงในสังกัดช่อง 7 เป็นเวลา 3 ปี และขึ้นครองตำแหน่ง DM จากการเป็นสาวมิสทินเกิดขึ้นเป็นครั้งแรก จาก บริษัท เบทเตอร์เวย์(ประเทศไทย)จำกัด และในปี 2556 เข้าประกวด มิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2013 ทางช่อง 7 ปัจจุบันหมดสัญญากับทางช่อง 7 แล้ว
นิพนธ์ ฉัตรทิพากร

ศาสตราจารย์ นายแพทย์ นิพนธ์ ฉัตรทิพากร (Nipon Chattipakorn) อาจารย์ประจำคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ประธานกรรมการบริหาร ศูนย์วิจัยและฝึกอบรมสาขาโรคทางไฟฟ้าของหัวใจ คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ นักวิทยาศาสตร์ดีเด่นของไทย ประจำปี 2555 และ เมธีวิจัยอาวุโส สกว.
ประวัติ.
ศาสตราจารย์ ดร. นายแพทย์ นิพนธ์ ฉัตรทิพากร เกิดเมื่อวันที่ 12 มิถุนายน พ.ศ. 2511 สมรสกับ รศ. ดร. ทพญ.สิริพร (ไชยสิน) ฉัตรทิพากร มีบุตร 1 คน ชื่อ ดช. คเณศ ฉัตรทิพากร
มินาโมโตะ โนะ โยริอิเอะ

มินาโมโตะ โนะ โยริอิเอะ  หรือ โยริอิเอะแห่งมินาโมโตะ เป็นโชกุนคนที่สอง แห่งรัฐบาลโชกุนคะมะกุระ ดำรงตำแหน่งโชกุนตั้งแต่ปี ค.ศ. 1202 - 1203 แต่ตั้งแต่ยุคสมัยของเขาเป็นต้นไป อำนาจการปกครองแผ่นดิน ก็ตกไปอยู่กับตระกูลโฮโจ 
ในยุคของเขาอำนาจทั้งหมดตกไปอยู่ที่ โฮโจ โทะคิมะซะ ผู้ซึ่งเป็นตาของเขา ซึ่งได้บังคับให้เขาสถาปนาตำแหน่งชิกเก็ง (ผู้สำเร็จราชการแทนโชกุน)
เดอะริเวอร์ (ตึกระฟ้า)

เดอะ ริเวอร์  เป็นโครงการคอนโดมีเนียมระฟ้า ตั้งอยู่ติดแม่น้ำเจ้าพระยา ตรงข้ามอีกฝั่งเป็นโรงแรมแชงกรี-ลา และตั้งอยู่ติดเชิงสะพานสาทรหรือสะพานสมเด็จพระเจ้าตากสิน เดอะริเวอร์แบ่งเป็น 2 อาคาร คืออาคาร เอ หรือ อาคารใต้ ซึ่งสูง 265.64 เมตร จำนวน 73 ชั้น ส่วนอาคารบี หรือ อาคารเหนือ สูง 151.78 เมตร มี 43 ชั้น อาคารทั้งหมดได้รับการออกแบบจากบริษัทฮ่องกง เอชบีดีไซน์ (HB Design) 
ปัจจุบัน (พ.ศ. 2562) เดอะ ริเวอร์ ทาวเวอร์ เอ เป็นตึกที่สูงที่สุดอันดับ 8 ของประเทศไทยและเป็นอาคารที่สูงที่สุดอันดับ 3 ในฝั่งธนบุรี
รางวัล.
เดอะริเวอร์ได้รับการชื่นชมในฐานะจุดเด่นในอาคารสูงสมัยใหม่ของกรุงเทพมหานคร จนชนะรางวัล "Thailand Property Awards" ในหัวข้อ "คอนโดหรูที่ดีที่สุดในกรุงเทพ" ในปี 2012 และ "งานพัฒนาคอนโดดีที่สุด" ในปีเดียวกัน
ปลาจิ้งจกสมิธ

ปลาจิ้งจกสมิธ หรือ ปลาผีเสื้อติดหินสมิธ (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Homaloptera smithi") ปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาค้อ (Balitoridae) 
เป็นปลาขนาดเล็ก มีส่วนหัวคล้ายจิ้งจก อันเป็นที่มาของชื่อ ครีบอกและครีบท้องแผ่กว้างใช้เกาะก้อนหินเพื่อพยุงตัวให้อยู่ในกระแสน้ำเชี่ยวได้ มีหนวด 3 คู่ คือ ที่จะงอยปาก 2 คู่ และมุมปาก 1 คู่ ลักษณะเด่นเฉพาะตัว คือ จุดเริ่มต้นของครีบหลังอยู่หลังจุดเริ่มต้นของครีบท้อง และปลายครีบอกยาวเลยจุดเริ่มต้นของครีบท้อง ตามลำตัวมีแถบสีดำพาดขวางประมาณ 6 แถบ ครีบทุกครีบมีลายดำจาง ๆ
มีความยาวเต็มที่ประมาณ 6 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์ในลำธารหรือน้ำตกทั่วประเทศไทย จัดเป็นปลาที่พบได้ง่ายในวงศ์ปลาค้อ กินอาหารจำพวก แมลงน้ำและไรน้ำ
นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม
สภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 10

สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 10 (10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2512 – 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2514) เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรของประเทศไทย มีจำนวนสมาชิกทั้งสิ้น 219 คน จากการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2512 โดยมาจากการเลือกตั้งทางตรง แบบรวมเขต ถือเกณฑ์ราษฎร 150,000 คน ต่อผู้แทนราษฎรหนึ่งคน
สมาชิกภาพของสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรชุดนี้ สิ้นสุดโดย จอมพลถนอม กิตติขจร เข้ายึดอำนาจตัวเอง เมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2514
รายนามสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร.
มีรายนามดังนี้
ผู้ดำรงตำแหน่ง.
ประธานสภาผู้แทนราษฎร พลตรีศิริ สิริโยธิน
รองประธานสภาผู้แทนราษฎร คนที่หนึ่ง สุปัน พูลพัฒน์
รองประธานสภาผู้แทนราษฎร คนที่สอง น้อม อุปรมัย
ปลาจิ้งจก

ปลาจิ้งจก  เป็นสกุลของปลาน้ำจืดขนาดเล็กสกุลหนึ่ง ในวงศ์ย่อย Balitorinae ในวงศ์ใหญ่ Balitoridae ใช้ชื่อสกุลว่า "Homaloptera" (/โฮ-มา-ล็อพ-เทอ-รา/) มาจากภาษากรีกคำว่า "Homalos" หมายถึง "แบน" กับคำว่า "pteron" หมายถึง "ปีก, ครีบ"
มีลักษณะสำคัญ คือ มีเกล็ดเล็กสามารถมองด้วยตาเปล่าเห็น อาศัยอยู่ตามลำธารบนภูเขาที่มีกระแสน้ำเชี่ยว ลำตัวเรียวยาว ใต้หัวและลำตัวตอนหน้าแบนราบ จะงอยปากกลมมน นัยน์ตาอยู่สูง จมูกมีข้างละ 2 คู่ จมูกแต่ละคู่มีแผ่นเนื้อเยื่อคั่น ปากโค้งเป็นรูปวงเดือน มุมปากแคบ ริมฝีปากหนา ขากรรไกรหนาและมีขอบแข็ง หน้าจะงอยปากมีหนวด 2 คู่ และที่มุมปาก 1 คู่ รวมเป็น 3 คู่ ครีบหลังสั้นอยู่ตรงข้ามกับครีบท้อง ครีบอกและครีบท้องอยู่ในแนวเดียวกัน ครีบอกมีก้านครีบเดี่ยว 2-5 ก้าน และก้านครีบแขนง 8-12 ก้าน ครีบท้องมีก้านครีบ 8-12 ก้าน ครีบหางเว้าลึก มีเส้นข้างลำตัวปรากฏให้เห็น ช่องเหงือกแคบและอยู่หน้าครีบอก
สามารถแบ่งออกเป็นชนิดต่าง ๆ ได้ดังนี้
นาขั้นบันไดบานาเว

นาขั้นบันไดที่บานาเว  เป็นสถานที่ที่มีการปลูกข้าวแบบขั้นบันไดใกล้เมืองบานาเวบนเกาะลูซอน ประเทศฟิลิปปินส์ ได้รับการขึ้นทะเบียนร่วมกับนาขั้นบันไดในพื้นที่ใกล้เคียงเป็นแหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโกใน พ.ศ. 2538 และมักได้รับการขนานนามว่าเป็น "สิ่งมหัศจรรย์ลำดับที่ 8 ของโลก"
นาขั้นบันไดเป็นภูมิทัศน์วัฒนธรรมโบราณที่สวยงาม เป็นตัวอย่างที่ดีของการทำการเกษตรแบบยั่งยืนด้วยเทคนิคดั้งเดิม ถูกสร้างขึ้นสำหรับการเพาะปลูกข้าวโดยชนเผ่าอีฟูเกาที่อพยพจากไต้หวันมาสู่ฟิลิปปินส์เมื่อกว่า 2,000 ปีมาแล้ว พวกเขาใช้เครื่องมือธรรมดาสกัดพื้นที่บนไหล่เขา และที่ลาดเชิงเขาและสร้างระบบชลประทานโดยปราศจากการใช้เครื่องจักรกล ปรับภูเขาทั้งลูกให้กลายเป็นแหล่งเพาะปลูกขนาดใหญ่ นาขั้นบันไดตั้งอยู่บนความสูงประมาณ 1,500 เมตร (ประมาณ 5,000 ฟุต) เหนือระดับน้ำทะเล และครอบคลุมพื้นที่ประมาณ 10,500 ตารางกิโลเมตร (ประมาณ 4,000 ตารางไมล์)
ชนพื้นเมืองเหล่านี้ยังคงดำเนินการเพาะปลูกด้วยความเชื่อและวัฒนธรรมดั้งเดิม ซึ่งเกี่ยวข้องกับวัฏจักรและฤดูกาลของการปลูก, การควบคุมศัตรูพืชและการเก็บเกี่ยวซึ่งจะเชื่อมโยงกับรอบดวงจันทร์และพิธีกรรมทางศาสนา
ถึงแม้ว่านาขั้นบันไดทีบานาเวจะมีชื่อเสียงมาก แต่ยังมีการทำนาขั้นบันไดในลักษณะนี้อีกหลายแห่งในประเทศฟิลิปปินส์ เช่น นาขั้นบันไดที่ Mayoyao, Hapao และ Kiangan ระบบชลประทานของนาขั้นบันไดเหล่านี้สามารถควบคุมปริมาณน้ำจากธรรมชาติได้อย่างมีประสิทธิภาพเพื่อประโยชน์สูงสุดสำหรับการเพาะปลูกข้าว
ปลาหมอไตรมาคู

ปลาหมอไตรมาคู หรือ ปลาหมอตาแดง (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Cichlasoma trimaculatum") ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาหมอสี (Cichlidae)
ปลาหมอไตรมาคู เป็นปลาหมอสีชนิดหนึ่งที่เมื่อโตเต็มที่แล้วมีขนาดใหญ่ ถือเป็นต้นสายพันธุ์ของปลาหมอฟลาวเวอร์ฮอร์น ซึ่งเป็นปลาหมอลูกผสมหรือครอสบรีดในปัจจุบัน และถือเป็นปลาหมอสีชนิดที่มีลักษณะใกล้เคียงกับปลาหมอฟลาวเวอร์ฮอร์นมากที่สุด
ปลาหมอไตรมาคู ถูกค้นพบและตั้งชื่อวิทยาศาสตร์ โดย อัลเบิร์ต กึนเธอร์ นักมีนวิทยาชาวเยอรมัน ในปี ค.ศ. 1896 มีถิ่นกระจายพันธุ์ในแถบอเมริกากลาง ในประเทศเม็กซิโกและเอลซัลวาดอร์ มีลักษณะเด่น คือ หัวมีความโหนกนูน ซึ่งจะเริ่มปรากฏเมื่อปลามีความยาวได้ 9-10 นิ้ว ซึ่งเป็นช่วงที่ปลาจะเจริญเติบโตเร็วมาก จนกระทั่งถึง 14 นิ้ว จึงจะชะลอลง สีลำตัวมี 2 สี สีเหลืองออกส้มอ่อน ๆ โดยบริเวณลำคอเป็นสีแดงเล็กน้อย และอีกสีหนึ่ง คือ เหลือบสีเขียวออกดำ และบริเวณคอจะเป็นสีแดงเข้ม มีจุดสีดำคาดกลางลำตัว และมีจุดลักษณะคล้ายมุกอยู่รอบ ๆ จุดดำนั้น ดวงตาสีแดงสดใส
มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 35 เซนติเมตร ปลาตัวเมียจะมีครีบกระโดงหลังเป็นจุดสีดำ 2 จุด ขณะที่ปลาตัวผู้จะไม่มีจุดดังกล่าว เข้าสู่วัยเจริญพันธุ์เมื่ออายุได้ 6 เดือน โดยปลาจะวางไข่ติดไว้กับพื้นหรือวัสดุต่าง ๆ ใต้น้ำ ซึ่งการวางไข่แต่ละครั้งจะออกโดยเฉลี่ยครั้งละ 1,000 ฟอง มากน้อยขึ้นอยู่กับความสมบูรณ์ของตัวแม่ปลา ซึ่งสัมพันธ์กับอายุและสุขภาพ