มินิโมนิ

มินิโมนิ (ญี่ปุ่น: ミニモニ。 / อังกฤษและโรมะจิ: MiniMoni) คือ อดีตวงยูนิทย่อยของวงไอดอลเจ-ป็อปมอร์นิงมูซูเมะ โดยภาพลักษณ์ของวงคือสมาชิกทุกคนต้องมีความสูงมากที่สุดไม่เกิน 150 เซนติเมตร
ในช่วงเวลาหนึ่งที่มินิโมนิเคยมีผลงานเพลงอยู่ มิริโมนิจึงเป็นวงยูนิทย่อยของมอร์นิงมูซูเมะที่มีชื่อเสียงมากที่สุด โดยเหตุเกิดจากการผสมผสานระหว่างมิวสิกวิดีโอและการแสดงสดที่แปลกตา รูปแบบการร้องเสียงผสานและแนวเพลงที่หลากหลายอย่างเข้าด้วยกัน
ประวัติ.
จุดเริ่มต้น พ.ศ. 2543.
มินิโมนิได้ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2543 โดย มาริ ยางูจิ สมาชิกรุ่นที่ 2 ของมอร์นิงมูซูเมะ ซึ่งเธอเป็นผู้ที่ออกความคิดว่าสมาชิกของวงนี้จะต้องมีความสูงไม่เกิน 150 เซนติเมตร
ต่อมา ยางูจิร่วมกับสึงกุนักประพันธ์เพลงและโปรดิวเซอร์ของมอร์นิงมูซูเมะ ได้เลือกเอาสมาชิกรุ่นที่ 4 ของมอร์นิงมูซูเมะนั่นคือ ไอ คาโงะ และ[[โนโซมิ สึจิ] ทั้งสองก็ได้เข้ามาเป็นสมาชิกของมินิโมนิร่วมกับตัวยางูจิเอง และหลังจากนั้นไม่นาน ทั้งสามก็ได้เริ่มการแสดงคอนเสิร์ตต่าง ๆ ของพวกเธอ ในเวลาต่อมา ได้มีการเพิ่มสมาชิกสัญชาติ[[สหรัฐอเมริกา]]ที่มีชื่อว่า [[มิกะ ทาเรสซา ทอดด์]] ซึ่งทอดด์เป็นหนึ่งในสมาชิกของ[[โคโคนัทส์มูซูเมะ]] ให้เข้ามาเป็นสมาชิกใหม่อีกคนหนึ่ง ทำให้วงนี้เพิ่ม “รสชาติความเป็นนานาชาติ” เข้าไปอีก และหลังจากนั้น สึงกุก็ทำให้พวกเธอเป็นวงไอดอลที่มีความเป็นทางการมากขึ้น โดยสร้างซิงเกิลแรกให้ นั่นคือ "[[มินิโมนิ จังเก็นเปียวน์!]]" (ミニモニ。ジャンケンぴょん!) ซึ่งต่อมาเพลงนี้ยังได้รับความนิยมอันดับ 1 จากโอริคอนชาร์ตในปีนั้น
ในช่วงแรก ถึงแม้ว่ามินิโมนิจะมุ่งเอาใจเหล่าผู้ฟังอายุน้อยเป็นส่วนใหญ่ ทั้ง ๆ ที่ยางูจิและทอดด์ ที่อยู่ในช่วงวัยรุ่นตอนปลายแล้วก็ตาม พวกเธอก็ยังมีฐานแฟนเพลงที่มีอายุมากเช่นกัน โดยส่วนหนึ่งนั้นเป็นเหล่าผู้ปกครองของแฟนเพลงวัยรุ่นที่ชื่นชอบมินิโมนิอยู่แล้ว และอีกส่วนหนึ่งก็คือแฟนเพลงอายุมากที่ตามมาให้กำลังใจจากมอร์นิงมูซูเมะ โดยเฉพาะกลุ่มผู้นิยมยางูจิ, คาโงะ และสึจิ
ในช่วงปี พ.ศ. 2544 และ พ.ศ. 2545 มินิโมนิได้ร่วมกันสร้างซิงเกิลออกมาหลายเพลง ซึ่งเกือบทุกเพลงถูกนำไปรวมเข้าเป็นผลงานอัลบั้มแรก "[[มินิโมนิ ซอง ไดเฮียกกะ 1 คัง]]" (ミニモニ。ソング大百科１巻) โดยแนวเพลงแต่ละเพลงในอัลบั้มนี้ค่อนข้างที่จะมีความแตกต่างและหลากหลายอย่างมาก โดยมีทั้งแนว[[บลูส์]], [[อีเลคทรอนิกา]], [[มาร์ช]], [[แจซ]], [[เรกเก้]], และ[[โซล]]ในแนวยุค[[ทศวรรษที่ 60]]
นอกจากงานเพลงแล้ว มินิโมนิยังถูกนำไปสร้างเป็นตัวเอกใน[[อนิเมะ]]ชุดขนาดสั้นที่ชื่อ "[[ยารูโนดะเปียวน์!]]" ซึ่งสมาชิกแต่ละคนยังได้ให้เสียงพากษ์เป็นตนเองอีกด้วย นอกจากนั้น พวกเธอยังมีโอกาสไปพากษ์เสียงในอนิเมะ "[[แฮมทาโร่]]" ในตอนที่มีตัวละคร[[แฮมสเตอร์]]ซึ่งออกแบบจากสมาชิกกลุ่มมินิโมนิเข้ามาร่วมแสดง โดยทางกลุ่มยังได้ร้องเพลงสองเพลงเพื่อใช้ประกอบอนิเมะเรื่องนี้โดยในนามของ "มินิแฮมส์" (Mini Hams)
เปลี่ยนแปลงสมาชิก.
ในปี พ.ศ. 2545 ยางูจิ ได้สำเร็จการศึกษาจากมินิโมนิไป เพื่อไปอยู่กับวงไอดอลที่ชื่อว่า "[[ซิกส์]]" ในฐานะของหัวหน้าของวงนั้น จึงทำให้ผู้ที่เข้ามาเป็นสมาชิกคนต่อไปนั่นคือ [[ไอ ทากาฮาชิ]] สมาชิกรุ่นที่ 5 ของมอร์นิงมูซูเมะ ส่วนตำแหน่งหัวหน้านั้น ผู้ที่ขึ้นมาดูแลต่อจากยางูจิก็คือทอดด์ ซึ่งในปีเดียวกันนั้น สมาชิกทั้งห้าก็ได้ออกผลงานการแสดงใน[[ภาพยนตร์]]เรื่อง "[[มินิโมนิ เดอะมูฟวี: โอกาชินะ ไดโบเก็น]]" ที่มีเนื้อเรื่องบางส่วนอธิบายให้ผู้ชมได้รู้ถึงเหตุผลของการออกไปอยู่กับซิกส์ของยางูจิ และการเข้ามาร่วมวงของทากาฮาชิด้วย
นอกจากนั้นแล้ว มินิโมนิยังได้แสดงในละครสั้นเรื่อง "[[เบรเม็นทาวน์มิวสิเชียนส์]]" (Brementown Musicians) อีกด้วย โดยบทบาทเด่นในเรื่องนี้ อยู่ที่ ทากาฮาชิ, คาโงะ และสึจิ ส่วนทอดด์ได้ปรากฏตัวอยู่เพียง 2 ตอนแรกของเรื่องเท่านั้น
มินิโมนิเริ่มที่จะมีกลิ่นไอความเป็นผู้ใหญ่มากขึ้นตอนที่พวกเธอออกผลงานเพลงแนวโมเดิร์น[[อาร์แอนด์บี]]ที่ชื่อ "[[เครซีอะเบาท์ยู]]" มาในอัลบั้มที่ 2 "[[มินิโมนิซองส์ 2]]"
ในเวลาต่อมา ยางูจิยังได้กลับมาร้องเพลงกับมินิโมนิอีก 3 เพลงด้วยกัน โดย 2 ใน 3 เพลงนั้น เป็นเพลงที่ใช้ประกอบภาพยนตร์เรื่อง "มินิโมนิ เดอะมูฟวี: โอกาชินะ ไดโบเก็ง"
จุดสิ้นสุดของมินิโมนิ พ.ศ. 2547.
หลังจากที่มินิโมนิสร้างเพลงซิงเกิลสุดท้ายที่ชื่อ "[[ลัคกีช่าช่าช่า!]]" ออกมา จุดอิ่มตัวของมินิโมนิก็เกิดขึ้น เมื่อทอดด์ได้สำเร็จการศึกษาจากมินิโมนิไปในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2547 เพื่อเดินทางไปศึกษาต่อทางด้านดนตรีที่นคร[[ลอสแอนเจลิส]] [[สหรัฐอเมริกา]] ประกอบกับด้านโนโซมิและคาโงะก็สำเร็จการศึกษาจากมอร์นิงมูซูเมะเพื่อไปตั้งวงดูโอ้ที่ชื่อ "[[ดับเบิลยู (กลุ่มนักร้องญี่ปุ่น)|ดับเบิลยู]]" สุดท้ายมินิโมนิจึงต้องยุบวงอย่างเป็นทางการ เนื่องจากว่าเหลือสมาชิกเพียงคนเดียวคือทากาฮาชิ จนกระทั่งปี พ.ศ. 2554 ทากาฮาชิได้สำเร็จการศึกษาจากมอร์นิงมูซูเมะและเฮลโล! โปรเจกต์หลังจากเธอที่อยู่กับมอร์นิงมูซูเมะมา 10 ปีในฐานะสมาชิกรุ่นที่ 5 พร้อมกับ[[ริซะ นีงากิ]]
แต่ถึงอย่างไรก็ตาม เพลงของมินิโมนิก็ยังถูกสมาชิกบางคนจากวงไอดอลในเฮลโล! โปรเจกต์นำไปร้องในการแสดงคอนเสิร์ตต่าง ๆ อยู่จนถึงปัจจุบัน
ผลงาน.
เพลงซิงเกิล.
หมายเหตุ: * สำหรับ[[เพลง]]ซิงเกิลที่มินิโมนิร้องภายใต้ชื่อของ “มินิฮามูซุ” (เพลงที่ 3 7 และ 11)