pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
มีดนิรมิต

เนื้อเรื่องย่อ.
ภายหลังจากที่ลอร์ดแอสเรียลได้ระเบิดช่องว่างระหว่างโลกที่สวาลบาร์ด ก็ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงใหญ่หลวงกับขั้วโลกเหนือในโลกของไลรา ไลราและลอร์ดแอสเรียลหายไป และผู้คนก็เตรียมทำสงครามกัน
ซีตากาซซี.
วิล แพร์รี่ได้พบกับประตูบานหนึ่งซึ่งสามารถนำเขาไปยังอีกจักรวาลหนึ่งได้ ที่นั่น เรียกว่า "ซีตากาซซี" ที่ซึ่งเขาและไลรา ลิ้นเงินได้พบกัน และเริ่มปฏิบัติภารกิจ วิลมีเป้าหมายของเขาในการตามหาพ่อและดูแลแม่จากบุคคลกลุ่มหนึ่งซึ่งวิลคิดว่าพวกเขาต้องการกระเป๋าของแม่ซึ่งมีจดหมายของพ่อของเขา ส่วนไลราต้องการค้นหาฝุ่นธุลี และเธอก็พยายามจะหานักเทววิทยาเชิงทดลอง (นักวิทยาศาสตร์) พวกเขาจึงมาที่ออกซฟอร์ดในโลกของวิล ที่น่นไลราได้พบกับชายชราคนหนึ่งซึ่งมีรูปร่างคุ้นตา และแมรี่ มาโลน นักวิทยาศาสตร์ซึ่งทำการวิจัยเกี่ยวกับสสารมืด หลังจาก 1 วันแล้ว พวกเขาก็กลับมาพักผ่อนที่ซีตากาซซีอีกครั้ง
เซราฟินา เพกคาลาและลี สกอร์บี้.
ระหว่างนั้น เซราฟินา เพกคาลาได้ไปลงเรือของคณะกรรมการว่าด้วยการพลีกรรม นางได้พบว่าคณะกรรมการเกือบจะได้ชื่อที่แท้จริงของไลรา นางจึงไปสังหารเชลยแม่มดได้ทันเวลา เซราฟินา เพกคาลาได้เดินทางต่อไปถึงสถานกงสุณแม่มด ที่ซึ่งนางได้แลกเปลี่ยนข้อมูลกับคนที่ประจำที่นั่น และเดินทางต่อไปยังคุกของลอร์ดแอสเรียล เธอจึงได้ทราบว่าลอร์ดแอสเรียลมีแผนจะล้มล้างระบบและสังหารพระผู้ทรงอานุภาพเสีย นางจึงกลับมาที่เผ่าของนางเพื่อที่จะเตรียมตัว ที่นั่น นางได้เปิดประชุมสภาแม่มดโดยที่แขกกิตติมาศักดิ์สองคน คือ รูต้า สกาดิและลี สกอร์บี้ รูต้า เห็นด้วยในการทำสงคราม และพร้อมจะเดินทางไปด้วย ลี สกอร์บี้มีความตั้งใจที่จะไปหาสตานิสลอส กรัมแมน แม่มดประมาณ 20 นางจึงได้ออกเดินทางไปยังโลกอื่น ส่วนลี สกอร์บี้ก็ไปตามทางของเขา
อลิธีอามิเตอร์.
เมื่อวิลและไลราไปยังออกซฟอร์ดในเช้าวันรุ่งขึ้น ไลราพบว่าตำรวจได้มาดักรอเธอที่ทำงานของดอกเตอร์มาโลน ซึ่งเธอสามารถหลบหนีมาได้อย่างหวุดหวิด และเด็กทั้งสองก็เรียนรู้ที่จะต้องอยู่ร่วมกันและร่วมมือกัน พวกเขาได้หนีออกมาจากออกซฟอร์ด ระหว่างทางพวกเขาก็ได้รับความช่วยเหลือจากชายชราที่ไลราพบเมื่อวานนี้ พวกเขาสามารถกลับไปยังซีตากาซซีได้ แต่ไลราก็พบว่าอะลิธีอามิเตอร์ของเธอหายไป
วิลและไลราจึงไปพบกับชายคนนั้นอีกครั้ง และพวกเขาก็ได้รับสัญญาว่า พวกเขาจะได้อะลิธีอามิเตอร์คืนถ้าหากพวกเขานำมีดนิรมิตมาให้
สื่อ.
มีดนิรมิต ได้ถูกนำเสนอในรูปของละครวิทยุ บน BBC Radio 4 นำแสดงโดย Terence Stamp เป็นลอร์ดแอสเรียล และ Lulu Popplewell เป็นไลรา และการแสดงสองตอน ทีมีระยะเวลานานหกชั่วโมงสำหรับ London's Royal National Theatre ในเดือนธันวาคม 2546 จนถึงเดือนมีนาคม 2547 และรอบสองระหว่างเดือนพฤศจิกายน 2547 จนถึงเดือนเมษายน 2548
กาลครั้งหนึ่งในดินแดนทางเหนือ

กาลครั้งหนึ่งในดินแดนทางเหนือ  เป็นเรื่องราวก่อนวรรรณกรรมไตรภาค ธุลีปริศนา และมีแผนจะตีพิมพ์เมื่อ 3 เมษายน 2551 ในสหราชอาณาจักร เป็นการพบกันของลี สกอร์บี้กับยอริก เบริ์นนิสัน--รวมไปถึงเหตุการณืบางประการที่มีผู้มองว่าอาจจะเกิดขึ้นใน"คัมภีร์แห่งฝุ่นธุลี" จะถูกตีพิมพ์เป็นหนังสือเล่มเล็กกับเรื่องราวต่างๆ แทน คล้ายกับ"ออกซฟอร์ดของไลรา"
<templatestyles src="แม่แบบ:คำพูด/style.css" />ผมได้ทำหนังสือเล่มเล็กเสร็จซึ่งจะออกมาเมื่อฤดูใบไม้ผลิหน้า อาจจะเป็นเดือนมีนาคมหรือเมษายนในประเทศนี้(อังกฤษ) โดยมีชื่อว่า "กาลครั้งหนึ่งในดินแดนทางเหนือ" และมันเป็นเรื่องราวเกี่ยวกับลีและยอริก เมื่อเราพบเห็นพวกเขาครั้งแรกพร้อมกับไลรา ลีนั้นมิได้แก่เลย เขาอาจจะห้าสิบ หกสิบหรือทำนองนั้น ดังนั้นพวกเขาจึงรู้จักกันมาเป็นเวลานานแล้ว แต่ผมต้องการเขียนเรื่องราวในตอนที่พวกเขาได้พบกันเป็นครั้งแรกสมัยยังเป็นหนุ่มอยู่ และผมก็เพิ่งได้เขียนลวไป ผมกำลังทำหนังสือเล่มเล็กคล้ายกับ "ออกซฟอร์ดของไลรา" พร้อมกับเพิ่มเติมอีกเล็กน้อย ผมก็เพิ่งได้ทำงานกับมัน บนเกม และบอร์ด มันกำลังจะเป็นส่วนหนึ่งของหยังสือเล่มนั้น
พูลแมนยังได้กล่าวถึงหนังสือเรื่องนี้กับ "คัมภีร์แห่งฝ่นธุลี" ซึ่งเป็นหนังสือเล่มเล็กอันจะบอกเล่าเรื่องราวของวิล:
<templatestyles src="แม่แบบ:คำพูด/style.css" />ออกซฟอร์ดของไลรา เป็นหนังสือเล่มสีแดง กาลครั้งหนึ่งในดินแดนทางเหนือ จะเป็นหนังสือเล่มสีน้ำเงิน มันยังเหลือหนังสือเล่มสีเขียวและนั้นก็จะเป็นเรื่องราวเกี่ยวกับวิล...
คัมภีร์แห่งฝุ่นธุลี

คัมภีร์แห่งฝุ่นธุลี น่าจะเป็นหนังสือเล่มสุดท้ายที่อยู่ในเรื่องราวของวรรณกรรมชิ้นเอก ธุลีปริศนา งานเขียนของฟิลิป พูลแมน อันเป็นเรื่องราวของไลรา ลิ้นเงิน สองปีหลังจากเหตุการณ์ในเรื่อง"ออกซฟอร์ดของไลรา" และดำเนินเรื่องราวผูกพันกับเล่มที่แล้ว ไลรามีอายุประมาณ 16 ปี เป็นเรื่องราวที่เกี่ยวข้องกับ "ฝุ่นธุลี" และจะกล่าวถึงเรื่องราวที่ยังคงเป็นปริศนาสำหรับธุลีปริศนา ถึงแม้ว่ามันจะไม่ต่อเนื่องกับวรรณกรรมเยาวชนไตรภาค แต่ก็เป็นเหตุการณ์ที่เกี่ยวข้องกับโลกแห่งเดิมและตัวละครตัวเดิมทั้งหมด
พูลแมนได้เริ่มเขียนหนังสือเล่มนี้แล้ว โดยเขียนไว้ในเว็บไซต์ของเขา เมื่อเดือนเมษายน 2548 และในเดือนสิงหาคม 2550 งานเขียนของเขาก็ยังดำเนินอยู่
พูลแมนได้กล่าวถึงหนังสือเล่มนี้ว่า "เป็นหนังสือที่ใหญ่ ใหญ่มาก"
เมริดา (ประเทศสเปน)

เมริดา  เป็นเมืองหลักของแคว้นเอซเตรมาดูรา ทางภาคตะวันตกของประเทศสเปน ในปี ค.ศ. 2007 มีประชากร 54,893 คน
เมืองเมริดาได้รับการก่อตั้งขึ้นเมื่อ 25 ปีก่อนคริสต์ศักราช ในชื่อภาษาละตินว่า เอเมรีตาเอากุสตา (Emerita Augusta) [ชื่อเมือง "เมริดา" กลายเสียงมาจากชื่อนี้] หลังจากที่จักรพรรดิออกุสตุสแห่งจักรวรรดิโรมันได้มีคำสั่งให้สร้างขึ้นเพื่อป้องกันช่องทางและสะพานข้ามแม่น้ำกวาเดียนา โดยมีกองทหารโรมัน 2 กลุ่มเป็นผู้ตั้งถิ่นฐานเดิม ได้แก่ กองทหารที่ 5 อาเลาได (Legio V Alaudae) และ กองทหารที่ 10 เกมีนา (Legio X Gemina) ต่อมาเมืองนี้ได้กลายเป็นเมืองหลวงของจังหวัดลูซีตาเนียของโรมันและเป็นหนึ่งในเมืองที่สำคัญที่สุดของจักรวรรดิ เมริดาได้อนุรักษ์สถานที่ต่าง ๆ ที่สร้างในสมัยโรมันไว้มากกว่าเมืองอื่น ๆ ของสเปน (รวมทั้งประตูชัยในสมัยจักรพรรดิทราจันด้วย) เนื่องจากเหตุนี้ "กลุ่มโบราณคดีเมริดา" จึงได้รับการประกาศจากองค์การยูเนสโกให้เป็นแหล่งมรดกโลก
ซาลามังกา

ซาลามังกา  เป็นเมืองหลักของจังหวัดซาลามังกาในแคว้นกัสติยาและเลออน ทางภาคตะวันตกของประเทศสเปน ตั้งอยู่บนที่ราบสูงริมแม่น้ำตอร์เมส ซึ่งมีสะพานข้ามแห่งหนึ่งสูง 150 เมตร สร้างบนส่วนโค้ง (arch) 26 ชิ้นส่วน โดย 15 ชิ้นส่วนนั้นสร้างขึ้นในสมัยโรมัน ส่วนที่เหลือสร้างขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 16 ปัจจุบัน (ค.ศ. 2005) ซาลามังกามีประชากร 160,331 คน
ซาลามังกาตั้งขึ้นก่อนสมัยโรมโบราณโดยชาวเคลติเบเรียนเผ่าหนึ่งชื่อ วักไกอี (Vaccaei) โดยเป็นหนึ่งในสองป้อมปราการที่สร้างขึ้นเพื่อป้องกันดินแดนของพวกเขาใกล้แม่น้ำดูเอโร ต่อมาในศตวรรษที่ 3 ก่อนคริสต์ศักราช ชาวคาร์เทจซึ่งนำโดยฮันนิบาลได้เข้าจู่โจมและยึดครองเมืองนี้ จนกระทั่งคาร์เทจสูญเสียอำนาจในคาบสมุทรไอบีเรียให้กับสาธารณรัฐโรมัน เมืองนี้จึงเริ่มมีความสำคัญมากขึ้นในฐานะศูนย์กลางการค้า ในสมัยโรมัน ซาลามังกามีชื่อเรียกว่า "ซัลมันตีกา" (Salmantica)
หนึ่งในช่วงที่สำคัญที่สุดในประวัติศาสตร์ของเมืองนี้คือ ค.ศ. 1218 เมื่อพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 9 แห่งเลออนทรงก่อตั้งมหาวิทยาลัยซาลามังกาขึ้นที่เมืองนี้ และหลังจากนั้นไม่นานนัก มหาวิทยาลัยแห่งนี้ก็กลายเป็นหนึ่งในศูนย์กลางทางวิชาการที่สำคัญและมีชื่อเสียงมากที่สุดในยุโรป
ในช่วงสงครามคาบสมุทร (ซึ่งนโปเลียนเข้ามาเกี่ยวข้อง) นั้น ยุทธการที่ซาลามังกาเมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม ค.ศ. 1812 เป็นความปราชัยครั้งสำคัญของกองทัพฝรั่งเศส และยังเป็นความสูญเสียครั้งใหญ่ของซาลามังกาด้วย เนื่องจากซีกตะวันตกของเมืองถูกโจมตีเสียหายอย่างหนัก
ทักษอร ภักดิ์สุขเจริญ

ทักษอร ภักดิ์สุขเจริญ (เกิด 27 ตุลาคม พ.ศ. 2523) ชื่อเล่น แอฟ เป็นนักแสดงและพิธีกรชาวไทย อดีตนักแสดงสังกัดสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ปัจจุบันเป็นนักแสดงอิสระ
ประวัติ.
ทักษอรเกิดวันที่ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2523 มีบิดาเป็นสถาปนิก ชื่ออนุสสอนน์ ภักดิ์สุขเจริญ (เดิมสะกดว่า อนุสรณ์ ภักดิ์สุขเจริญ) ส่วนมารดาชื่อวัจฉสา แอนเดอร์สัน มีน้องสาวชื่ออมรวรรณ ภักดิ์สุขเจริญ (ชื่อเล่น แอ๋ม) ภายหลังบิดามารดาเลิกรากัน อนุสรณ์สมรสใหม่กับ ผศ.ดร.ไขศรี ภักดิ์สุขเจริญ ส่วนมารดาสมรสใหม่กับชายชาวอเมริกัน และอาศัยอยู่สหรัฐร่วมกับลูกคนเล็ก ด้านการศึกษา ทักษอรสำเร็จการศึกษาระดับชั้นประถมศึกษาจากโรงเรียนไผทอุดมศึกษา ระดับชั้นมัธยมศึกษาจากโรงเรียนราชินีบน และระดับอุดมศึกษาจากคณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย สมัยเรียนอยู่ในมหาวิทยาลัยร่วมทำกิจกรรมเล่นละครเวที ร่วมสตาฟฟ์กีฬามหาวิทยาลัย และเป็นผู้อัญเชิญพระเกี้ยว ในงานฟุตบอลประเพณีจุฬาฯ–ธรรมศาสตร์ ครั้งที่ 55
เข้าวงการบันเทิงครั้งแรกตอนเรียนอยู่ชั้น ม.4 โดยคนชักจูงเข้าวงการคือ ป้าชาลี เจ้าของนิตยสารพลอยแกมเพชร ผลงานชิ้นแรกคือถ่ายนิตยสารพลอยแกมเพชร และมีผลงานเป็นที่รู้จักในบท "รุ้ง" สาวสวยในโฆษณา "มิสทีน" และมีผลงาน ถ่ายโฆษณาระยะหนึ่งแล้วแสดงละครเรื่องแรกในปี 2544 เรื่อง "มิตร ชัยบัญชา มายาชีวิต" ผลิตโดย บริษัท เจ เอส แอล โกลบอล มีเดีย จำกัด รับบทเป็น กิ่งดาว ดารณี ภรรยาคนแรกของคุณมิตร ชัยบัญชา และมีผลงานภาพยนตร์ หม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล เรื่อง "ตำนานสมเด็จพระนเรศวรมหาราช" รับบทเป็นมณีจันทร์
แอฟ มีผลงานกับช่อง 3 และอยู่ในความดูแลของ บริษัท เมกเกอร์ กรุ๊ป (มยุรฉัตร เหมือนประสิทธิเวช) มีผลงานการแสดงที่ผ่านมา อาทิ ริษยา, ผู้ชายมือสอง, มนต์รักลอตเตอรี่, จอมใจ, ตี๋ตระกูลซ่ง, จำเลยรัก ฯลฯ
ทางด้านงานสังคม ทักษอร ภักดิ์สุขเจริญ ได้รับการแต่งตั้งเป็น รองโฆษกกระทรวงวัฒนธรรม (ฝ่ายการเมือง) ประสานงานในด้าน เด็กและเยาวชน มารยาทความเป็นไทยจากกระทรวงวัฒนธรรม
ชีวิตส่วนตัว.
ชีวิตส่วนตัว แอฟ ทักษอรได้เข้าพิธีมงคลสมรสกับ ร.ต.ท.สงกรานต์ เตชะณรงค์ เมื่อวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2555 ณ โรงแรม เดอะ โบนันซ่า เขาใหญ่ จ.นครราชสีมา และได้มีงานฉลองมงคลสมรส เมื่อวันที่ 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2555 ณ โรงแรมแมนดาริน โอเรียนเต็ล โดยมีหม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคลเป็นประธานในงานพิธี และในงานฉลองมงคลสมรสครั้งนี้ทั้งคู่ได้รับประทานดอกไม้จากทูลกระหม่อมหญิงอุบลรัตนราชกัญญา สิริวัฒนาพรรณวดี ต่อมา ทักษอร จดทะเบียนหย่าเรียบร้อยแล้ว เมื่อวันที่ 25 กันยายน พ.ศ. 2561
ทักษอร มีบุตรสาว 1 คน คือ เอวาริณ เตชะณรงค์ ชื่อเล่น "ปีใหม่" คลอดด้วยวิธีผ่าคลอด เมื่อวันที่ 1 พ.ศ. 2558 ( ปี)
ปัจจุบัน ทักษอร คบหาดูใจกับ ชานน สันตินธรกุล นักแสดงรุ่นน้อง ที่มีอายุห่างกับเธอถึง 15 ปี ซึ่งทั้งคู่เจอกันครั้งแรก ตั้งแต่แสดงซีรีส์เรื่อง "หารักด้วยใจเธอ (Find Yourself)" ของค่าย GMMTV
ซานเตียโกเดกอมโปสเตลา

ซานเตียโกเดกอมโปสเตลา  หรือ ซานเตียโก เป็นเมืองหลักของแคว้นปกครองตนเองกาลิเซีย ตั้งอยู่ทางภาคตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศสเปนในจังหวัดอาโกรุญญา ปัจจุบัน (ค.ศ. 2007) มีประชากร 92,919 คน เมืองนี้เคยได้รับการประกาศให้เป็นเมืองหลวงทางวัฒนธรรมของยุโรปประจำปี ค.ศ. 2000 อาสนวิหารซานเตียโกเดกอมโปสเตลาซึ่งเป็นสถาปัตยกรรมแบบโรมาเนสก์ของเมืองนี้ยังเป็นจุดหมายปลายทางของเส้นทางจาริกแสวงบุญสำคัญที่มีมาตั้งแต่สมัยกลางอีกด้วย นั่นคือ เส้นทางนักบุญเจมส์ (Way of St. James; ภาษากาลิเซีย: "Camiño de Santiago") 
สันนิษฐานว่าอนารยชนเยอรมันพวกซูเอบีเป็นผู้ตั้งเมืองซานเตียโกเดกอมโปสเตลาขึ้นในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 4 หรือต้นคริสต์ศตวรรษที่ 5 ส่วนที่มาของชื่อเมืองนั้นยังไม่แน่ชัด แต่เชื่อกันว่า "Compostela" นี้มาจากคำในภาษาละตินว่า "campus stellae" (แปลว่า "ท้องทุ่งแห่งดวงดาว") ดังนั้น "Santiago de Compostela" จึงมีความหมายว่า "นักบุญเจมส์ในท้องทุ่งแห่งดวงดาว" มาจากความเชื่อที่ว่ากระดูกของนักบุญเจมส์นั้นถูกส่งมาจากตะวันออกกลางสู่สเปน ต่อมากระดูกเหล่านี้ก็ถูกฝังในที่ซึ่งกลายเป็นมหาวิหารซานเตียโกเดกอมโปสเตลาทุกวันนี้ นอกจากนี้ยังมีความเชื่อว่าชื่อเมืองนี้มาจากคำอื่น ๆ อีก เช่น "Composita Tella" แปลว่า "พื้นที่ฝังศพ" เป็นต้น
กาเซเรส

กาเซเรส  เป็นเมืองหลักของจังหวัดกาเซเรสในแคว้นเอซเตรมาดูรา ทางภาคตะวันตกของประเทศสเปน เขตเทศบาลของเมืองมีเนื้อที่ 1,750.33 ตารางกิโลเมตร (675.806 ตารางไมล์) ซึ่งเป็นขอบเขตทางภูมิศาสตร์ (เมือง) ที่ใหญ่ที่สุดในสเปน
เขตเมืองเก่าหรือ "ซิวดัดโมนูเมนตัล" ("Ciudad Monumental") ยังคงมีกำแพงโบราณล้อมรอบอยู่โดยยังคงลักษณะที่ได้สร้างไว้ในยุคกลางอย่างสมบูรณ์ ไม่มีร่องรอยของความเป็นปัจจุบันให้เห็น มหาวิทยาลัยเอซเตรมาดูราและหอสังเกตการณ์ทางดาราศาสตร์ 2 แห่งก็ตั้งอยู่ในเมืองนี้ นอกจากนี้กาเซเรสยังเป็นที่ตั้งของสังฆมณฑลคาทอลิกโกเรีย-กาเซเรส (Coria-Cáceres)
กาเซเรสได้รับการประกาศให้เป็นเมืองมรดกโลกโดยองค์การยูเนสโกเมื่อปี ค.ศ. 1986 เนื่องจากความโดดเด่นของงานสถาปัตยกรรมในเมืองที่มีการผสมผสานระหว่างรูปแบบต่าง ๆ ได้แก่ โรมัน อิสลาม นอร์เทิร์นกอทิก และศิลปะสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาแบบอิตาลี ซึ่งเป็นผลมาจากการสงครามหลายครั้งที่รบกันที่เมืองนี้ตลอดเวลาในประวัติศาสตร์ หอคอยประมาณ 30 แห่งที่สร้างขึ้นในสมัยอัลอันดะลุส (สมัยที่ชาวมุสลิมมีอำนาจในสเปน) ยังคงอยู่ในเมืองนี้ โดยหอคอยบูฆาโก ("Torre del Bujaco") มีชื่อเสียงมากที่สุด
ประวัติศาสตร์.
ปรากฏการตั้งถิ่นฐานใกล้เมืองกาเซเรสมาตั้งแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์ โดยมีหลักฐานคือภาพเขียนต่าง ๆ ในถ้ำมัลตราบิเอโซ (Maltravieso) และถ้ำเอลโกเนฆาร์ (El Conejar) ซึ่งเขียนขึ้นในยุคหินเก่าตอนปลาย (ประมาณ 25,000 ปีก่อนคริสต์ศักราช) กาเซเรสเริ่มมีความสำคัญขึ้นมาในฐานะเมืองยุทธศาสตร์ภายใต้การครอบครองของโรมัน ซากปรักอยู่ในเมืองนั้นเป็นตัวบ่งชี้ว่ากาเซเรสได้รับการก่อตั้งและมีความเจริญมาตั้งแต่ 25 ปีก่อนคริสต์ศักราช ซากกำแพงเมืองบางส่วนซึ่งสร้างขึ้นโดยชาวโรมันตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 3 และคริสต์ศตวรรษที่ 4 ยังคงปรากฏอยู่ รวมทั้งทางเข้า-ออกเมืองทางหนึ่งคือ "Arco del Cristo"
หลังจากจักรวรรดิโรมันล่มสลายลง ชาววิซิกอทซึ่งเป็นชนเผ่าเยอรมันกลุ่มหนึ่งได้ปกครองกาเซเรสสืบต่อมา ถือเป็นยุคเสื่อมถอยยุคหนึ่งของเมือง จนกระทั่งชาวมัวร์ (ชาวอาหรับจากแอฟริกาเหนือ) สามารถยึดเมืองนี้ได้ในตอนต้นคริสต์ศตวรรษที่ 8 กาเซเรสใช้เวลาส่วนใหญ่ของอีก 2-3 ศตวรรษถัดมาอยู่ภายใต้การปกครองของชาวมัวร์ แม้จะมีหลายครั้งที่ตกไปอยู่ในการยึดครองของชาวคริสต์ก็ตาม ในช่วงนี้ชาวมัวร์ได้สร้างเมืองกาเซเรสขึ้นใหม่ รวมทั้งกำแพง พระราชวัง และหอคอยหลายแห่ง
ต่อมาชาวคริสต์ซึ่งนำโดยพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 9 จากราชอาณาจักรเลออนทางตอนเหนือของคาบสมุทรไอบีเรียสามารถยึดกาเซเรสคืนได้ในคริสต์ศตวรรษที่ 13 ระหว่างนี้กาเซเรสมีย่านชาวยิวที่สำคัญอยู่หนึ่งแห่ง เมื่อถึงคริสต์ศตวรรษที่ 15 ทั้งเมืองมีประชากร 2,000 คน และมีครอบครัวชาวยิวถึงเกือบ 140 ครอบครัวอาศัยอยู่ แต่ในที่สุดประชากรชาวยิวก็ถูกขับไล่ออกไปจากสเปนเมื่อปี ค.ศ. 1492 ร่องรอยอิทธิพลของชาวยิวในช่วงก่อนหน้านี้ยังคงหลงเหลือให้เห็นถึงปัจจุบันในเมืองนี้ โดยเฉพาะในย่านซานอันโตนิโอ
กาเซเรสมีความเจริญรุ่งเรืองในช่วงการพิชิตดินแดนคืน (ตามที่ได้กล่าวแล้ว) และในช่วงการค้นพบทวีปอเมริกา เนื่องจากชนชั้นสูงที่ทรงอิทธิพลของสเปนจำนวนมากได้มาสร้างบ้านเรือนและวังเล็ก ๆ ที่นี่ และสมาชิกในตระกูลต่าง ๆ จากเมืองนี้ (รวมทั้งจากแคว้นเอซเตรมาดูรา) หลายคนได้ร่วมเดินทางไปยังทวีปอเมริกาเพื่อแสวงหาความมั่งคั่ง จนกระทั่งคริสต์ศตวรรษที่ 19 กาเซเรสได้กลายเป็นเมืองหลักของจังหวัด ทำให้เกิดความเจริญเติบโตในด้านต่าง ๆ ขึ้นอีกครั้งหนึ่งหลังจากชะงักงันไปในช่วงสงครามกลางเมืองสเปน สำนักงานใหญ่ของมหาวิทยาลัยและหน่วยงานของรัฐหลายแห่งสามารถพบได้ที่เมืองนี้ ซึ่งในปี ค.ศ. 2007 มีประชากรจำนวน 91,606 คน
บริษัทมอซิลลา

บริษัทมอซิลลา (Mozilla Corporation) เป็นบริษัทย่อยของมูลนิธิมอซิลลา โดยทำหน้าที่ในส่วนประสานงานการพัฒนาซอฟต์แวร์ให้กับทางมูลนิธิ โดยมีซอฟต์แวร์ที่เป็นที่รู้จักคือ มอซิลลา ไฟร์ฟอกซ์ และ มอซิลลา ทันเดอร์เบิร์ด ที่พัฒนาในลักษณะโอเพนซอร์ซจากโปรแกรมเมอร์อาสาสมัคร โดยมีโปรแกรมเมอร์บางส่วนที่ทำงานให้กับทางบริษัท 
บริษัทมอซิลลาก่อตั้งเมื่อ 3 สิงหาคม พ.ศ. 2548 ตั้งอยู่ที่เมืองเมาน์เทนวิวในรัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา
เครื่องลูกข่าย

เครื่องลูกข่าย หรือ ไคลเอนต์  เป็นระบบหรือแอปพลิเคชันที่สามารถเชื่อมต่อเข้ากับระบบคอมพิวเตอร์อื่นที่เรียกว่าเซิร์ฟเวอร์ได้ คำว่าไคลเอนต์เริ่มมีการใช้เรียกถึงคอมพิวเตอร์ที่ไม่สามารถเรียกใช้งานโปรแกรมคอมพิวเตอร์ในตัวเองได้ แต่สามารถใช้งานโปรแกรมนั้นผ่านทางระบบเครือข่าย
เร็นเดอริงเอนจิน

เร็นเดอริงเอนจิน  หรือ เลย์เอาต์เอนจิน (layout engine) หรือ ตัววาดหน้าเว็บ เป็นซอฟต์แวร์ที่นำข้อมูลเนื้อหาเว็บในลักษณะ HTML XML ภาพ วิดีโอ ไฟล์ รวมถึงข้อมูลในรูปแบบอื่น เช่น CSS XSL มาแสดงและจัดรูปแบบบนมอนิเตอร์แก่ผู้ใช้ โดยตัวเร็นเดอริงเอนจินนี้มักจะใช้กับ เว็บเบราว์เซอร์ ไคลเอนต์อีเมล หรือแอปพลิเคชันอื่นที่ต้องการแสดงผลข้อมูลเนื้อหาของเว็บ
การอัญเชิญพระศพลงจากกางเขน

การอัญเชิญพระศพลงจากกางเขน (“Apokathelosis”) เป็นฉากที่สร้างในศิลปะเช่นจิตรกรรม หรือ ประติมากรรม เนื้อความมาจากพระวรสารนักบุญจอห์นซึ่งบรรยายการอัญเชิญพระศพพระเยซูลงจากกางเขนหลังจากที่มีการตรึงพระเยซูที่กางเขนแล้ว โดยโยเซฟแห่งอาริมาเธียและนิโคเดมัส (Nicodemus) (ยอห์น 19:38-42)
ที่มาของงานศิลปะ.
หัวข้อนี้เริ่มเป็นที่นิยมสร้างกันในศิลปะแบบไบแซนไทน์เมื่อคริสต์ศตวรรษที่ 9 และทางยุโรปตะวันตกใน คริสต์ศตวรรษที่ 10 การนำร่างพระเยซูลงจากกางเขนเป็นฉากที่ 13 ในชุดทางสู่กางเขน
คนอื่น ๆ ที่ร่วมในการอัญเชิญพระศพลงจากกางเขนตามที่กล่าวถึงในพระวรสารก็ได้แก่นักบุญยอห์นอัครทูต บางครั้งก็เป็นภาพประคองพระแม่มารีย์ผู้กำลังเป็นลม เช่นในงานของโรเจียร์ แวน เดอ เวย์เด็น (Van der Weyden) และมารีย์ชาวมักดาลา นอกจากนั้นพระวรสารก็ยังกล่าวถึงผู้หญิงคนอื่น ๆ อีกหลายคนที่มาดูเหตุการณ์ตรึงกางเขน รวมทั้งผู้หญิงสามคนที่เรียกว่า มารีย์ทั้งสาม  ซึ่งคือมารีย์ สะโลเม ที่กล่าวในพระวรสารนักบุญมาระโก (มาระโก 15:40), แมรี--มารีย์มารดาของพระเยซูและมารีย์ชาวมักดาลาผู้เป็นพยานในการนำร่างพระเยซูไปฝัง (มาระโก 15:47) ศิลปินมักจะรวมสตรีที่กล่าวถึงนี้และบุรุษที่มิได้กล่าวนามในภาพเขียนหรือประติมากรรมด้วย
การวิวัฒนาการของภาพ.
ฉากการอัญเชิญพระศพลงจากกางเขนในยุคกลางจะเป็นฉากในชุดชีวิตของพระเยซู -- พระทรมานของพระเยซู (Passion of Jesus) ซึ่งเป็นฉากระหว่างพระเยซูถูกตรึงกางเขนและ พระเยซูถูกบรรจุ (Entombment of Christ) องค์ประกอบของการวางรูปจะมีด้วยกันหลายแบบตั้งแต่เมื่อเริ่มมีความนิยมทำกัน รูปเคารพอื่น ๆ ที่ใกล้เคืยงกับหัวข้อ “การอัญเชิญพระศพลงจากกางเขน” ก็ได้แก่ภาพปีเอตาหรือ “ความโศกเศร้า” (Lamentation) ซึ่งจะเป็นพระแม่มารีย์ประคองพระศพพระเยซู ปีเอตะอาจจะเป็นงานที่ใช้แทรกระหว่างงานที่กล่าวนี้โดยเฉพาะงานประติมากรรม หรือภาพการ “แบกร่างพระเยซู” ที่เป็นภาพแสดงให้เห็นการนำร่างพระเยซูไปยังที่ฝัง และ “การเจิมพระเยซู” ที่แสดงให้เห็นร่างพระเยซูนอนราบบนที่ไว้ศพหรือแท่นหิน รูปหลังนี้มีความสำคัญในศิลปะของคริสตจักรออร์ทอดอกซ์จะเป็นภาพที่ทำบนผ้าปักอย่างงดงามที่เรียกว่า “Epitaphios” ซี่งจะใช้ในพิธีวันศุกร์ศักดิ์สิทธิ์ก่อนเทศกาลอีสเตอร์
เมื่อมาถึงยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาหัวเรื่องนี้ก็เป็นที่นิยมในการทำเป็นฉากประดับแท่นบูชาหลังแท่นบูชาเอก เพราะลักษณะองค์ประกอบของภาพจากแนวดิ่งและแนวขวางของกางเขนเป็นลักษณะที่ทำจัดทำให้สวยงามค่อนข้างยาก ฉากการนำร่างพระเยซูลงจากกางเขนของรอสโซ ฟิโอเร็นทิโนจิตรกรแมนเนอริสต์ถือกันว่าเป็นงานชิ้นสำคัญที่สุดของรอสโซ และฉากแท่นบูชาโดยจาโกโป ปอนตอร์โม (Jacopo Pontormo) ก็เป็นงานชิ้นเอกอีกชิ้นหนึ่งเช่นกัน ทั้งปีเตอร์ พอล รูเบนส์ และ แรมบรังด์ ก็เขียนภาพนี้หลายครั้ง
เมาน์เทนวิว

เมาน์เทนวิว  เป็นนครในเทศมณฑลแซนตาแคลรา รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐ ตั้งชื่อตามทิวทัศน์ของเทือกเขาแซนตาครูซ จากการสำมะโนในปี ค.ศ. 2020 มีประชากรทั้งหมด 82,376 คน
เมาน์เทนวิว เป็นส่วนสำคัญของประวัติศาสตร์ยุคบุกเบิกและการเติบโตของซิลิคอนแวลลีย์ และเป็นที่ตั้งของบริษัทเทคโนโลยีชั้นสูงหลายแห่ง ในปี ค.ศ. 1956 วิลเลียม ชอกลีย์ (William Shockley) ได้ก่อตั้งบริษัท Shockley Semiconductor Laboratory ในเมาน์เทนวิว ซึ่งเป็นบริษัทแรกในซิลิคอนแวลลีย์ที่พัฒนาอุปกรณ์สารกึ่งตัวนำจากซิลิกอน ปัจจุบันเมาน์เทนวิวเป็นที่ตั้งสำนักงานใหญ่ของบริษัทเทคโนโลยีที่ใหญ่ที่สุดในโลกหลายแห่ง รวมถึง กูเกิลและแอลฟาเบต อิงก์, ยูนิโคดคอนซอร์เทียม, อินทูท, ศูนย์วิจัยเอมส์ (NASA Ames) และส่วนหลักของสำนักงานใหญ่ ไมโครซอฟท์, ไซแมนเทค, 23แอนด์มี, ลิงกต์อิน, ซัมซุง และ ซินอปซิส
ภูมิศาสตร์.
จากข้อมูลของสำนักงานสำมะโนแห่งสหรัฐ เมาน์เทนวิวมีพื้นที่ทั้งหมด 12.3 ตารางไมล์ (31.8 ตารางกิโลเมตร) โดยที่ 12.0 ตารางไมล์ (31.1 ตารางกิโลเมตร) เป็นพื้นดิน และ 0.27 ตารางไมล์ (0.7 ตารางกิโลเมตร) (2.26%) เป็นน้ำ เมืองนี้มีพรมแดนติดกับเมืองปาโลแอลโต (Palo Alto) และอ่าวซานฟรานซิสโกทางทิศเหนือ ทางทิศใต้ติดกับเมืองลอสแอลทอส (Los Altos) และสนามบินมอฟเฟตต์เฟเดอรัล (Moffett Federal Airfield) และทางทิศตะวันออกติดกับเมืองซันนีเวล (Sunnyvale)
เมาน์เทนวิวตั้งอยู่ในส่วนตะวันออกเฉียงใต้และตะวันตกเฉียงใต้ของคาบสมุทรซานฟรานซิสโก เป็นจุดเหนือสุดของทางหลวงของรัฐหมายเลข 85 ซึ่งบรรจบกับทางหลวงของสหรัฐหมายเลข 101 และมีทางหลวงของรัฐหมายเลข 82 ซึ่งสร้างตามแนวเส้นทางประวัติศาสตร์เอลกามีโนเรอัล (El Camino Real) ตัดผ่านเมืองนี้ 
ทางทิศตะวันตกของเมืองคือเทือกเขาแซนตาครูซ เมืองได้รับการตั้งชื่อตามเทือกเขานี้ซึ่งกั้นเมืองจากมหาสมุทรแปซิฟิก เทือกเขาสองแนวเป็นแนวกำหนดเขตของหุบเขาแซนตาแคลรา
ชุมชน.
เมาน์เทนวิวประกอบด้วยย่านที่อยู่อาศัย, พื้นที่ธุรกิจ ส่วนใหญ่ตั้งอยู่ทางขอบทิศเหนือของเมือง เหนือจากทางหลวงของสหรัฐหมายเลข 101 และทางตะวันออกของทางหลวงของรัฐแคลิฟอร์เนียหมายเลข 85
ย่านบลอซซัมแวลลีย์ (Blossom Valley) ประกอบด้วยย่านเล็ก ๆ ห้าแห่ง ได้แก่สปริงเกอร์เมโดส์ (Springer Meadows), วาร์สิตีพาร์ก (Varsity Park), บลอซซัมแวลลีย์เอสเตตส์ (Blossom Valley Estates), สปริงเกอร์ทรีส์ (Springer Trees) และ เจสต์แรนช์ (Gest Ranch) ซึ่งเป็นบ้านสไตล์ฟาร์มปศุสัตว์ที่สร้างขึ้นในคริสต์ทศวรรษ 1950–60 บนที่ดินที่เคยเป็นสวนผลไม้
ย่านเกวร์นาบากา (Cuernavaca) ตั้งอยู่ใกล้เมืองซันนีเวล (Sunnyvale) เคยเป็นที่ตั้งของสวนเชอร์รี ก่อนที่จะเปลี่ยนเป็นที่อยู่อาศัย ซึ่งสร้างเสร็จในปี ค.ศ. 1989 ที่อยู่อาศัยส่วนใหญ่ในย่านนี้เป็นแบบสเปน มีหลังคามุงกระเบื้องสีแดง
ย่านมอนตาโลมา (Monta Loma) ตั้งอยู่ระหว่างแนวของถนนแซนแอนโทนีโอ, ถนนมิดเดิลฟิลด์, ถนนเรงสตอร์ฟฟ์ (Rengstorff Avenue) และทางด่วนเซนทรัล (Central Expressway) ปัจจุบันย่านนี้เป็นที่ตั้งของบ้านสมัยใหม่แบบแคลิฟอร์เนียในยุคกลางคริสต์ศตวรรษที่ 20
อาร์ต การ์ฟังเกล

อาร์ต การ์ฟังเกล " (Arthur Ira Garfunkel) " (5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2484 -) นักร้อง นักแต่งเพลง และนักแสดงชาวอเมริกัน หนึ่งในสมาชิกวงดูโอ ไซมอน แอนด์ การ์ฟังเกล ซึ่งมีผลงานร่วมกับพอล ไซมอน ช่วงปี พ.ศ. 2507 - พ.ศ. 2513 ก่อนจะหันมาเป็นนักแสดง และออกผลงานเดี่ยวในระยะหลัง
อาร์ต การ์ฟังเกล เกิดในครอบครัวชาวโรมาเนียเชื้อสายยิว เป็นเพื่อนกับพอล ไซมอน มาตั้งแต่เด็ก เคยมีผลงานร่วมกันมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2499 ในชื่อวงดูโอ "ทอม แอนด์ เจอรี" (การ์ฟังเกลใช้ชื่อแฝงว่า "ทอม กราฟ" ไซมอนใช้ชื่อแฝงว่า "เจอรี แลนดิส") แต่ไม่ประสบความสำเร็จ จึงแยกย้ายกัน ก่อนจะกลับมารวมตัวกันอีกครั้งในปี พ.ศ. 2506 ในชื่อ "ไซมอน แอนด์ การ์ฟังเกล"
ในฐานะศิลปินเดี่ยว อาร์ต การ์ฟังเกล มีซิงเกิลที่ประสบความสำเร็จสองชุด คือเพลง "I Only Have Eyes For You" และ "Bright Eyes" ขึ้นถึงอันดับหนึ่งในประเทศอังกฤษ ปี พ.ศ. 2518 และ พ.ศ. 2522
ไซมอนแอนด์การ์ฟังเกล

ไซมอนแอนด์การ์ฟังเกล  เป็นศิลปินคู่แนวโฟล์กร็อก คำว่า ไซมอนและการ์ฟังเกล มาจากนามสกุลของ พอล ไซมอน และ อาร์ต การ์ฟังเกล ไซมอนแอนด์การ์ฟังเกลได้กลายเป็นหนึ่งในศิลปินที่ทำยอดจำหน่ายสูงสุดในยุคทศวรรษที่ 1960 เป็นหนึ่งในกลุ่มศิลปินที่เปรียบเสมือนสัญลักษณ์ของการแสดงออกถึงวัฒนธรรมต่อต้าน ในช่วงยุคทศวรรษแห่งการปฏิวัติทางสังคม ร่วมกับเดอะ บีทเทิลส์, บ็อบ ดิลลัน, เดอะบีชบอยส์ และ นีล ยัง โดยทั้งคู่มีผลงานเพลงร่วมกันทั้งหมด 5 สตูดิโออัลบั้ม มีเพลงที่ได้รับความนิยมอย่างมากได้แก่ "The Sound of Silence" (1964), "Mrs. Robinson" (1968), "The Boxer" (1969) และ "Bridge over Troubled Water" (1970) โดยเพลงดังกล่าวล้วนขึ้นอันดับหนึ่งของชาร์ตเพลงทั่วโลก
อย่างไรก็ตามช่วงที่ทั้งคู่ทำงานร่วมกัน มักจะมีความสัมพันธ์ที่ระหองระแหง และขัดแย้งกันเสมอๆจนนำไปสู่การยุติการทำงานร่วมกันในปี ค.ศ. 1970 โดยสตูดิโออัลบั้มชุดสุดท้าย "Bridge over Troubled Water" (วางจำหน่ายในเดือนมกราคมของปีดังกล่าว) ถือว่าเป็นอัลบั้มที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดของวง และติดหนึ่งในอัลบั้มที่ขายดีที่สุดของโลก โดยทำยอดขายในปีเดียวมากกว่า 25,000,000 แผ่นทั่วโลก
หลังจากประกาศยุติการทำงานร่วมกันในปี ค.ศ. 1970 ทั้งคู่ก็ยังคงกลับมารวมตัวกันหลายครั้ง โดยการกลับมารวมตัวกันครั้งที่นับว่าประสบความสำเร็จมากที่สุด คือการแสดงสดที่เซ็นทรัลพาร์ก (The Concert in Central Park) เมื่อวันที่ 19 กันยายน ค.ศ. 1982 โดยการแสดงสดดังกล่าวมีผู้ชมมากกว่า 500,000 คน ได้รับการบันทึกให้เป็นหนึ่งในการแสดงสดต่อหน้าผู้ชมที่มีจำนวนมากที่สุดเป็นอันดับเจ็ดในประวัติศาสตร์วงการเพลงโลก
พอล ไซมอน และอาร์ต การ์ฟังเกล เป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่เด็ก ในชั้นเรียนที่โรงเรียนประถม และโรงเรียนมัธยมฟอเรสต์ฮิลส์ ในเขตควีนส์ เมืองนิวยอร์ก มีผลงานร่วมกันครั้งในปี ค.ศ. 1957 ในชื่อ "ทอม แอนด์ เจอรี" (การ์ฟังเกลใช้ชื่อแฝงว่า "ทอม กราฟ" ไซมอนใช้ชื่อแฝงว่า "เจอรี แลนดิส") และแยกย้ายไปทำงานส่วนตัว ทั้งคู่กลับมารวมตัวกันอีกครั้งในชื่อ "ไซมอน แอนด์ การ์ฟังเกล" ในปี ค.ศ. 1964 และเริ่มมีชื่อเสียงจากซิงเกิล "The Sounds of Silence" ซึ่งเป็นเพลงประกอบภาพยนตร์ "The Graduate"
ไซมอนแอนด์การ์ฟังเกล ได้รับรางวัลแกรมมีถึง 10 ครั้ง และได้รับการบรรจุเข้าสู่หอเกียรติยศร็อกแอนด์โรล ในปี ค.ศ. 1990 และในอัลบั้ม "Bridge over Troubled Water" ก็ได้รับการเสนอชื่อในหัวข้ออัลบั้มนานาชาติแห่งปี ค.ศ. 1977 ของบริตอะวอดส์ รวมไปถึงได้รับการจัดอันดับที่ 51 บนหัวข้อ 500 อัลบั้มที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาลโดยนิตยสารโรลลิงสโตนอีกด้วย ริชชี อันเทอร์เบอร์เกอร์ (Richie Unterberger) ได้กล่าวว่า "เป็นวงดนตรีคู่ที่ประสบความสำเร็จสูงสุดแห่งทศวรรษที่ 1960" และยังคงเป็นหนึ่งในศิลปินที่ได้รับความนิยมสูงสุดจวบจนปัจจุบัน
เวชศาสตร์การกีฬา

เวชศาสตร์การกีฬา  เป็นสาขาวิชาที่เกี่ยวข้องกับการป้องกัน วินิจฉัย และรักษาการบาดเจ็บที่เกี่ยวข้องกับการออกกำลังกายหรือกีฬา เช่น ความผิดปกติของข้อต่อหรือกล้ามเนื้อซึ่งเกิดจากกิจกรรมทางกายภาพ 
นักเวชศาสตร์การกีฬา.
นักเวชศาสตร์การกีฬา หรืออาจเรียกว่า นักกีฬาเวชศาสตร์ นั้น เป็นบุคลากรที่สำคัญในด้านเวชศาสตร์การกีฬาของทีมงานเวชศาสตร์ฟื้นฟู นักเวชศาสตร์การกีฬา เป็นผู้ที่สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาทางด้านวิทยาศาสตร์การกีฬา หรือด้านพลศึกษา แล้วเข้ามาทำงานในโรงพยาบาลเป็นส่วนหนึ่งของงานเวชศาสตร์ฟื้นฟู
ผู้ที่จัดว่าเป็นนักเวชศาสตร์การกีฬานั้นต้องปฏิบัติงานในโรงพยาบาล หากเป็นผู้ที่ให้คำแนะนำทางด้านการออกกำลังกายในโรงออกกำลังกาย (ยิม) แล้ว จะเรียกว่า นักวิทยาศาสตร์การกีฬา
ขอบเขตของงานด้านเวชศาสตร์การกีฬา.
นักเวชศาสตร์การกีฬา เป็นผู้ให้การรักษาด้วยการออกกำลังกายอย่างเป็นระบบ เช่นเดียวกับการให้การฟื้นฟูนักกีฬาที่ได้รับบาดเจ็บ ด้วยการประยุกต์ใช้เครื่องมือออกกำลังกาย และหลักวิทยาศาสตร์การกีฬา (Sport science) ต่างๆ โดยมีการกำหนดโปรแกรมการออกกำลังกาย เพื่อเสริมสร้างสมรรถภาพร่างกายแก่ผู้ป่วยและนักกีฬาที่บาดเจ็บ ให้มีสมรรถภาพทางกายและสมรรถภาพทางการกีฬาใกล้เคียงก่อนการบาดเจ็บหรือให้มีสมรรถภาพทางกีฬามากขึ้นกว่าเดิม
นอกเหนือจากการให้การรักษาแล้ว นักเวชศาสตร์การกีฬายังเป็นผู้ทำการทดสอบต่างๆตามคำสั่งการรักษาของแพทย์ เพื่อประเมินสมรรถภาพทางกายและสมรรถภาพทางการกีฬา โดยการใช้เครื่องมือต่างๆ เช่น ประเมินปริมาณการใช้อ๊อกซิเจนของร่างกาย (Oxygen consumption) ประเมินสมรรถภาพปอด (Lung function test) ประเมินความคล่องตัว (Agility test) ประเมินการเคลื่อนไหวด้วยเครื่องมือ (Instrumental gait analysis) เป็นต้น
นอกจากนี้ ยังเป็นผู้คำแนะนำ และให้ความรู้ด้านวิทยาศาสตร์การแพทย์และการออกกำลังกายประเภทต่างๆ และจัดการทดสอบสมรรถภาพประจำปีอีกด้วย
เวชศาสตร์การกีฬาในต่างประเทศ.
เชื่อกันว่างานด้านเวชศาสตร์การกีฬามีมาตั้งแต่สมัยกรีกโบราณ โดยมีการประยุกต์ใช้ศาสตร์ด้านนี้ในการเสริมสร้างสมรรถภาพทางการกีฬา แก่นักกีฬาที่เข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิก
ในต่างประเทศ งานด้านเวชศาสตร์การกีฬาจัดว่าเฟื่องฟูมาก โดยเฉพาะในประเทศที่เป็นมหาอำนาจทางการกีฬา เช่น อเมริกา ประเทศต่างๆในยุโรป รัสเซีย จีน ออสเตรเลีย และญี่ปุ่น เป็นต้น โดยมีการเรียนการสอนบุคลากรทางด้านนี้ ทั้งนักเวชศาสตร์การกีฬาและแพทย์เวชศาสตร์การกีฬา และมีการตั้งองค์กรหรือสถาบันต่างๆขึ้นมาเพื่องานด้านเวชศาสตร์การกีฬาโดยตรง
เวชศาสตร์การกีฬาในประเทศไทย.
งานเวชศาสตร์การกีฬาในประเทศไทย ไม่ค่อยเป็นที่รู้จักในวงกว้างเท่าไร และไม่ค่อยได้นำมาใช้อย่างจริงจัง เนื่องจากขาดงบประมาณ อีกทั้งทัศนคติและความคุ้นชินกับรูปแบบการฝึกสอนแบบเดิมๆของนักกีฬา และผู้เกี่ยวข้อง จึงเป็นเหตุให้ปริมาณของนักเวชศาสตร์การกีฬาในประเทศไทยมีไม่มากนัก ในประเทศไทยมีบริการด้านเวชศาสตร์การกีฬาแต่ในโรงพยาบาลขนาดใหญ่ในกรุงเทพฯ และเมืองใหญ่ๆ และโรงพยาบาลของมหาวิทยาลัยต่างๆ เท่านั้น วิชิต
ธงฉาน (สหรัฐ)

ธงฉานของสหรัฐอเมริกา เป็นธงฉานที่ใช้ในทะเลอย่างหนึ่ง (maritime flag) ซึ่งใช้หมายถึงประเทศสหรัฐอเมริกา โดยการชักขึ้นที่เสาธงหัวเรือรบในสังกัด ปกติแล้วกองทัพเรือสหรัฐอเมริกาจะเป็นผู้ใช้ธงชนิดนี้ แต่ก็ปรากฏเช่นกันว่ามีเรือของหน่วยงานอื่นๆ ของรัฐบาลสหรัฐที่ใช้ธงฉานประจำหัวเรือ ซึ่งได้แก่ หน่วยหน่วยป้องกันชายฝั่ง (United States Coast Guard) กองบัญชาการการลำเลียงทางทหารของกองทัพเรือสหรัฐ (Military Sealift Command) และสำนักงานบริหารสมุทรศาสตร์และบรรยากาศแห่งชาติ (National Oceanic and Atmospheric Administration)
ธงฉานแบบที่ใช้ตลอดมาก่อนมีการเปลี่ยนแบบธงใน พ.ศ. 2545 เป็นธงพื้นสีน้ำเงิน มีรูปดาวห้าแฉกสีขาว ตามแบบที่ปรากฏในมุมธงด้านคันธงของธงชาติสหรัฐอเมริกา มีชื่อเรียกว่า "ธงยูเนี่ยนแจ็ค" (Union Jack - ชื่อดังกล่าวนี้ไม่เกี่ยวข้องกับธงชาติสหราชอาณาจักร ซึ่งมีชื่อเรียกอย่างเดียวกัน) จำนวนดาวที่ปรากฏบนธงนั้นเป็นไปในทำนองเดียวกันกับธงชาติ กล่าวคือ จะมีการเพิ่มจำนวนดาวทุกครั้งที่มีการเพิ่มรัฐในความปกครองของประเทศ
นับแต่วันที่ 11 กันยายน พ.ศ. 2545 กองทัพเรือสหรัฐอเมริกาได้เปลี่ยนมาใช้ธง "เฟิร์สต์เนวีแจ็ค" (First Navy Jack) เป็นธงฉานประจำกองทัพเรือ มีลักษณะเป็นธงริ้วแดงสลับขาว 13 ริ้ว กลางธงมีรูปงูหางกระดิ่ง ตอนล่างของรูปดังกล่าวมีข้อความ "DONT TREAD ON ME" (แปลได้ตรงตัวว่า "อย่าเหยียบย่ำข้า") ซึ่งมีที่มาจากธงฉานสมัยแรกที่กองทัพเรือสหรัฐฯ ใช้ในสงครามปฏิวัติอเมริกา ส่วนธงยูเนี่ยนแจ็คเดิมนั้นคงให้ใช้ในเรือของรัฐบาลที่ไม่ได้สังกัดกองทัพเรือสหรัฐฯ เท่านั้น
คุณภาพของการให้บริการ

คุณภาพของการให้บริการ  หรือ ใน ATM จะหมายถึงการรับรองอัตราข้อมูลขั้นต่ำ และอัตราข้อมูลสูงสุดที่เครือข่ายสามารถรองรับได้ ในกรณีที่มีข้อมูลมากกว่าอัตราที่กำหนด แพ็กเก็ตอาจจะไปส่งไม่ถึงปลายทางก็เป็นได้ จากปัญหานี้ ATM จึงได้ปรับเทคนิคเพื่อหลีกเลี่ยงการสูญเสียของข้อมูล โดยใช้เทคนิคการปรับจราจร (traffic shaping) เพื่อกำหนดให้แพ็กเก็ตเป็นไปตามข้อกำหนดที่วางไว้ และอีกเทคนิคหนึ่งที่ใช้คือ การกำหนดนโยบายจราจร (traffic policing)
ชเว โย-ซัม

ชเว โย-ซัม  เป็นอดีตนักมวยสากลชาวเกาหลีใต้ เกิดเมื่อวันที่ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2516 ที่เมืองช็องอึบ จังหวัดช็อลลาเหนือ ประเทศเกาหลีใต้ เสียชีวิตเมื่อวันที่ 3 มกราคม พ.ศ. 2551 หลังจากหมดสติหลังการชกชนะคะแนน "เฮรี่ อาร์มอน" จนแพทย์ประกาศว่าสมองตายเมื่อวันที่ 2 มกราคม และผู้เป็นมารดายอมให้ถอดเครื่องช่วยหายใจเมื่อวันที่ 3 มกราคม สถิติการชก 37 ครั้ง ชนะ 32 (น็อค 19) แพ้ 5 
ประวัติ.
ชเวเริ่มชกมวยสากลเมื่อ พ.ศ. 2536 โดยขึ้นชกครั้งแรกชนะคะแนนลี แตกิลได้ในกำหนด 4 ยก หลังจากนั้นขึ้นชกหาประสบกสรณ์เรื่อยมาจน พ.ศ. 2542 จึงได้ชิงแชมป์โลกรุ่นไลท์ฟลายเวท สภามวยโลกและเป็นฝ่ายชนะคะแนนสมาน ส.จาตุรงค์ ได้แชมป์มาครอง ป้องกันตำแหน่งได้ 3 ครั้งก็เสียแชมป์ให้ฮอร์เก้ อาร์เช่ไป หลังจากเสียแชมป์ ชเวยังไม่แขวนนวม และมีโอกาสขึ้นชิงแชมป์โลกของสมาคมมวยโลกอีก 2 ครั้งใน พ.ศ. 2546 และ 2547 แต่ไม่สำเร็จ หลังจากนั้น ชเวหันมาชิงแชมป์เงาขององค์กรมวยโลกและคว้าแชมป์มาครองได้สำเร็จ
ชเวขึ้นชกป้องกันตำแหน่งครั้งสุดท้ายเมื่อ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2550 กับ เฮรี่ อาร์มอน จากอินโดนีเซีย ในยกสุดท้าย ชเวถูกหมัดของอาร์มอนลงไปนับ 8 แม้จะลุกขึ้นมาได้แต่อาการไม่สู้ดี พอดีระฆังหมดยกสุดท้ายดังขึ้นเสียก่อน ชเวจึงเป็นฝ่ายชนะคะแนนไป หลังจากนั้น ชเวหมดสติด้วยอาการเลือดคั่งในสมอง จนต้องผ่าตัดสมองและสุดท้าย ชเวเสียชีวิตเมื่อ 3 มกราคม พ.ศ. 2551
วิลเฟรโด โกเมซ

วิลเฟรโด โกเมซ ริเบรา (Wilfredo Gómez Rivera) นักมวยสากลอดีตแชมป์โลก 3 รุ่น ชาวปวยร์โตรีโก
ประวัติ.
วิลเฟรโด โกเมซ เป็นนักมวยที่ได้ครองแชมป์โลกถึงสามสมัย ใน พ.ศ. 2546 นิตยสารเดอะริงได้จัดให้เขาเป็นหนึ่งในนักมวย 100 คนที่ยิ่งใหญ่ตลอดกาล โกเมซเกิดในบริเวณที่ยากจนในปวยร์โตรีโก เริ่มจากเป็นนักสู้ข้างถนน พ่อของเขาเป็นคนขับรถแท็กซี่ ตัวเขาเองเคยขายลูกกวาดมาก่อนที่จะเป็นนักมวย 
โกเมซเริ่มจากชกมวยสากลสมัครเล่นได้เหรียญทองกีฬาอเมริกากลางและแคริบเบียนใน พ.ศ. 2517 ที่สาธารณรัฐโดมินิกันและได้แชมป์โลกในปีเดียวกันที่คิวบา เขาเคยแข่งขันกีฬาโอลิมปิก พ.ศ. 2515 ที่เยอรมันแต่ไม่ได้เหรียญรางวัล โกเมซตัดสินใจที่จะไม่เข้าแข่งกีฬาโอลิมปิก พ.ศ. 2519 ที่แคนาดา จึงหันมาชกมวยอาชีพ
หลังจากที่การชกครั้งแรกไม่ประสบความสำเร็จนัก เขาขึ้นชกชนะน็อครวดถึง 32 ครั้ง รวมทั้งชกชนะฆากินโต ฟูเอเตส และแชมป์โลกในอนาคตอย่าง อังตูนิอู ดา ซิลวา การชนะน็อกรวด 32 ครั้งของเขาทำให้เขาเป็นแชมป์โลกที่ชนะน็อกติดต่อกันมากที่สุดและเป็นอันดับสามของโลกรองจาก ลามาร์ คลาก (43 ครั้ง) และบิลลี ฟอก (44 ครั้ง) ถ้านับจากนักมวยทั้งหมด เพราะทั้งคลากและฟอกไม่เคยครองแชมป์โลก
จากการชกชนะน็อครวด 32 ครั้งทำให้โกเมซได้ชิงแชมป์รุ่นจูเนียร์เฟเธอร์เวทกับ ยุม ดง-คยุน ที่มาป้องกันตำแหน่งที่ซานฟรานซิสโก การชกในช่วงแรก โกเมซถูกหมัดของยุมลงไปให้กรรมการนับก่อน แต่เขาลุกขึ้นมาได้ และเป็นฝ่ายชนะน็อคในยกที่ 12 ได้ครองแชมป์ โกเมซไปชกป้องกันตำแหน่งในทวีปเอเชีย ที่ญี่ปุ่น ชนะน็อก รอยัล โคบายาชิ ยก 3 และเคยมาชกป้องกันตำแหน่งในประเทศไทยกับสกัด เพชรยินดีด้วย 
โกเมซป้องกันแชมป์ด้วยการชกชนะน็อกรวดถึง 12 ครั้ง ซึ่งนับรวมครั้งที่เขาชนะน็อก การ์โลส ซาราเต แชมป์โลกรุ่นแบนตัมเวทด้วย และชนะน็อเลโอนาร์โด กรูซ ผู้ที่ได้เป็นแชมป์โลกในเวลาต่อมาในยกที่ 13 เขาได้เลื่อนขึ้นไปชิงแชมป์โลกรุ่นเฟเธอร์เวทกับซัลบาดอร์ ซันเชซ ชาวเม็กซิโก เมื่อ 21 สิงหาคม 2524 แต่เป็นฝ่ายพ่ายแพ้ โกเมซกลับมาชกในรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทอีกครั้ง และรอโอกาสที่จะแก้มือกับซันเชซ แต่หลังจากซานเชสประสบอุบัติเหตุเสียชีวิตเมื่อ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2525 ทำให้ความหวังของโกเมซที่จะชกแก้มือกับซันเชซหมดไป โกเมซได้มาร่วมไว้อาลัยในพิธีศพของซันเชซด้วย โกเมซป้องกันแชมป์ไว้ได้ 17 ครั้งก่อนจะสละตำแหน่งขึ้นไปชกในรุ่นเฟเธอร์เวท
โกเมซพยายาขึ้นไปชิงแชมป์โลกรุ่นเฟเธอร์เวทเป็นครั้งที่ 2 และประสบความสำเร็จเมื่อเป็นฝ่ายชนะฆวน ลาปอร์เต ก่อนที่จะเสียแชมป์ให้ อซูม่าห์ เนลสันจากกานา เมื่อ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2527 โกเมซพยายามขอชกแก้มือกับเนลสัน แต่ในที่สุดก็ตัดสินใจชิงแชมป์โลก WBA รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท ชนะคะแนน ร็อกกี ล็อกริดจ์ ได้ครองแชมป์โลกสมัยที่ 3 แต่ก็เสียตำแหน่งแชมป์โลกให้กับอัลเฟรโด เลย์เน ในการป้องกันตำแหน่งครั้งแรกเท่านั้น
หลังการพ่ายแพ้ในครั้งนั้น โกเมซหยุดชกไปช่วงหนึ่ง และกลับมาชกมวยอีกครั้งใน พ.ศ. 2531 - 2532 แต่เขาก็พบว่าช่วงเวลาที่รุ่งโรจน์ของเขาผ่านพ้นไปแล้ว จึงตัดสินใจแขวนนวมอย่างถาวร หลังจากเลิกชกมวย เขาได้ย้ายไปอยู่เวเนซุเอลา และมีข่าวพัวพันกับยาเสพติดและติดคุกอยู่หลายเดือน และต้องไปฟื้นฟูสมรรถภาพที่โคลัมเบียหลังจากนั้น โกเมซกลับมาปวยร์โตรีโก เป็นเทรนเนอร์ให้กับเอกตอร์ กามาโช ยูนิโอร์ ลูกชายของเอกตอร์ กามาโช ในเดือนพฤษภาคม 2546 โกเมซได้รับเชิญให้ไปปานามาและได้รับการเชื้อเชิญให้เป็นพลเมืองของปานามาใน พ.ศ. 2549 เขาได้ซื้อบ้านและอพยพครอบครัวมาอยู่ฟลอริดา สหรัฐอเมริกา เขามีลูกสาว 3 คน ลูกชาย 1 คน ปัจจจุบันเขาได้รับการเสนอชื่อในหอเกียรติยศของนักมวย ใน พ.ศ. 2546 ชีวประวัติของเขาถูกนำไปสร้างเป็นภาพยนตร์
ณ บางช้าง

ณ บางช้าง เป็นสกุลซึ่งเป็นพระญาติวงศ์ในสมเด็จพระอมรินทราบรมราชินี พระอัครมเหสีในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช 
สกุล ณ บางช้าง นับว่าเป็นหนึ่งในนามสกุลเก่าแก่ของไทย 
ตระกูล ณ บางช้าง สืบเชื้อสายจากเจ้าเมืองคนแรกของเมืองบางช้าง ซึ่งคือ พระยาสมุทรสงคราม (ศร)
Code division multiple access

ซีดีเอ็มเอ : CDMA (Code Division Multiple Access Technology) อาจนิยามความหมายว่า “เทคโนโลยีการเข้ารหัสข้อมูลด้วยการกระจายหลายช่องทาง” ที่ใช้ในการส่งข้อมูลไม่ว่าจะเป็น DATA หรือ VOICE จากผู้ใช้โทรศัพท์เคลื่อนที่ลูกข่าย (Terminal) คนที่หนึ่ง กระจาย/แพร่หรือส่งต่อให้ไปยังอีกคนหนึ่ง โดยข้อมูลที่ส่งไปจะถูกเข้ารหัสต่าง ๆ กันภายในช่องทางเกทเวย์ (Gateway/ Terminal Gate Slotted) ช่องเดียวกันในช่วงเวลาเดียวกันไปพร้อมๆกันได้โดยไม่ต้องมาจากแหล่งเดียวกันและเป็นชนิดข้อมูลเดียวกันเลยก็ได้ (ที่ข้อมูลนั้น ๆ อาจมีผสมกันทั้ง Voice หรือ Data หรืออย่างใดอย่างหนึ่งเลยก็ได้) ทำให้เกิดประสิทธิภาพในการบริหารจัดการช่วงคลื่นวิทยุช่องส่งกำลังสัญญาณ(ช่วงคลื่นความถี่) หรือ Spectrum of Radio Cellular ที่มีอยู่ได้อย่างคุ้มค่ามากที่สุดชนิดนึง กล่าวง่าย ๆ คือ เทคโนโลยีนี้มีความสามารถที่จะบริหารจัดการของข้อมูลหลายประเภทที่มาจากหลายเครื่องลูกข่ายมาบีบอัดเข้ารหัสเฉพาะจุดปลายทางที่ต้องการแลกเปลี่ยนได้ไม่จำกัดในเวลาเดียวกันได้
ซึ่งในประเทศไทยมีผู้ให้บริการที่เครือข่ายมาจากโครงข่าย CDMA มาตั้งแต่แรกที่สามารถอัพเกรดโครงข่ายเดิมในมือขึ้นเป็น W-CDMA ให้บริการ 3G W-CDMA ที่กลุ่มทรูฯ แจ้งเปลี่ยนนามนิติบุคคลคู่สัญญาสัมปทานและเครือข่ายใหม่เป็น Truemove-H (บมจ. Real Move) หลังจากได้สิทธิ์รับช่วงต่อคลื่นสัมปทาน Hutch บนความถี่ 700/2,100 mHz ฝั่ง CDMA โดยให้บริการเครือข่ายแบบลูกผสมด้วยการโรมมิ่งร่วมกับคลื่นของ Truemove (บมจ. TA Orange) บน ความถี่ 850/1,900 mHz เพื่อรองรับสลับช่วงต่อเนื่องกับ GPRS/EDGE ฝั่ง GSM สำเร็จได้เป็นรายแรก คือ Truemove-H (ทรูมูฟเอช) ซึ่งเกิดขึ้นจากการควบรวมกิจการระหว่าง Truemove และ Hutch หรือรู้จักกันเป็นผู้ให้บริการเครือข่ายเอกชนรายที่ 4 ของไทยให้บริการครอบคลุมทั้ง 4 ภาค 24 จังหวัดและกรุงเทพมหานคร ก่อนควบรวมกิจการกับ ทรูมูฟ : truemove ก็คือ ฮัทชิสัน ซีเอที ไวเลส มัลติมีเดีย : Hutchison CAT Wireless Multimedia หรือ ฮัชท์ : Hutch และในส่วนภูมิภาคจังหวัดอื่น ๆ ที่เหลือโดยรัฐคือ กสท. โทรคมนาคมในชื่อ แคท ซีดีเอ็มเอ : CAT CDMA ที่เป็น 2 ผู้ให้บริการโทรศัพท์มือถือที่ให้บริการในเทคโนโลยี CDMA2000 1x
ในยุค 2G และรีแบรนด์เป็น my3G by CAT, my4G by NT และปัจจุบันคือ NT Mobile 5G 
CDMA (Code Division Multiple Access) เป็นรูปแบบของเทคโนโลยีการสื่อสารอีกประเภทหนึ่งที่มีให้บริการอย่างแพร่หลาย ได้รับการคิดค้นและพัฒนาโดยบริษัท Qualcomm ระบบ CDMA จะทำงานโดยการแปลงคลื่นเสียงไปเป็นข้อมูลดิจิแบบตอล และถูกนำไปเข้ารหัสเฉพาะสำหรับการใช้งานในแต่ละครั้ง ซึ่งทำให้ระบบ CDMA นั้นสามารถรองรับการใช้งานจากเครื่องลูกข่ายได้ในจำนวนมาก
ในระบบ CDMA นั้นยังแบ่งเทคโนโลยีออกไปได้หลายแบบ เช่น CDMA One (IS-95A และ IS-95B), CDMA 2000 1x และ CDMA 2000 1xEVCDMA 2000 1x เป็นเทคโนโลยีที่ได้รับการพัฒนาขึ้นมาจาก CDMA เดิม โดยได้เพิ่มความสามารถในด้านการรองรับการใช้งานโทรศัพท์ และการรับส่งข้อมูลให้มีความเร็วเพิ่มขึ้นเป็น 153 kbps ทำให้สามารถใช้งานมัลติมีเดียได้สะดวกมากขึ้น
กระ

กระมี 3 ชนิด คือ กระตื้น กระลึก และกระเนื้อ
กระตื้น.
จะมีลักษณะเป็นจุดสีน้ำตาล มักเป็นบริเวณใบหน้าหรือส่วนที่โดนแสงบ่อยๆ กระตื้นยังแบ่งเป็น 2 ชนิดคือ
กระลึก.
มีลักษณะเป็นจุดสีเทาหรือฟ้าอมเทาหลายจุดที่บริเวณโหนกแก้มสองข้าง มักพบในผู้หญิงเอเชียเนื่องจากมีเซลล์สร้างเม็ดสีขึ้นผิดที่ คือไปอยู่ชั้นหนังแท้ เพราะฉะนั้นกระลึกพวกนี้จึงไม่ตอบสนองต่อการทายากำจัดฝ้า
กระเนื้อ.
มีลักษณะเป็นตุ่มสีน้ำตาลหรือดำ ซึ่งค่อยๆ ขยายขนาดขึ้นช้าๆ เป็นตุ่มแบนขนาดใหญ่มีขอบชัดเจน ผิวอาจจะเรียบหรือขรุชระก็ได้ ส่วนมากจะเริ่มเป็นตั้งแต่วัยกลางคน และค่อยๆ เพิ่มจำนวนและขนาดขึ้นช้าๆ ตามอายุ มักพบรอยโรคที่ใบหน้าและส่วนของลำตัวผู้ที่มีการตกกระแบบนี้มักมีประวัติคนในครอบครัวเป็นด้วย
การรักษา.
กระตื้นนิยมรักษาด้วยเลเซอร์ซึ่งทำให้เกิดสะเก็ดขาวและหลุดออกไป แต่เนื่องจากเป็นกรรมพันธุ์กระนี้จะกลับมาขึ้นใหม่อีกหากไปโดนแสงแดดจัด ส่วนกระลึกแนะนำให้รทำไอพีแอล
ผู้ป่วยไม่ต้องกังวลใจหากไม่ได้รักษา เนื่องจากรอยโรคเหล่านี้จะไม่เปลี่ยนแปลงไปเป็นมะเร็งผิวหนัง
กระเพาะปัสสาวะ

กระเพาะปัสสาวะ  เป็นอวัยวะซึ่งเก็บปัสสาวะที่ไตขับถ่ายออกมาก่อนกำจัดออกจากร่างกายโดยการถ่ายปัสสาวะ กระเพาะปัสสาวะเป็นอวัยะยืดหยุ่นและเป็นกล้ามเนื้อแอ่ง อยู่ ณ ฐานเชิงกราน ปัสสาวะเข้าสู่กระเพาะปัสสาวะทางท่อไตและออกทางท่อปัสสาวะ ปริมาตรของกระเพาะปัสสาวะระบุไว้ระหว่าง 500 ถึง 1000 มิลลิลิตร
เป็นอวัยวะที่มีผนังเป็นกล้ามเนื้อเรียบ อยู่หลังหัวหน่าว เมื่อไม่มีน้ำปัสสาวะรูปร่างคล้ายหัวเรือบดตัด แต่ส่วนมาก กระเพาะปัสสาวะมีน้ำปัสสาวะอยู่เสมอ ดังนั้นในขณะมีชีวิต จึงมีรูปร่างค่อนข้างกลม
กระเพาะปัสสาวะมีความจุประมาณ 550 มิลลิลิตร แต่ โดยทั่วไปเมื่อมีปัสสาวะ 160 - 300 มิลลิลิตร ก็จะรู้สึกปวดปัสสาวะ และ ถ่ายปัสสาวะออก เมื่อมีน้ำปัสสาวะ 550 มิลลิเมตร มันจะสูงขึ้นมาอยู่หลังผนังหน้าท้อง ประมาณ 7 - 8 เซนติเมตร เหนือหัวหน่าว การถ่ายปัสสาวะจะต้องประกอบไปด้วย
พอล ไซมอน

พอล ไซมอน (13 ตุลาคม พ.ศ. 2484 -) นักร้อง นักแต่งเพลงชาวอเมริกัน หนึ่งในสมาชิกวงดูโอ ไซมอน แอนด์ การ์ฟังเกล ซึ่งมีผลงานร่วมกับอาร์ต การ์ฟังเกล ช่วงปี พ.ศ. 2507 - พ.ศ. 2513 และออกผลงานเดี่ยว
พอล ไซมอน เกิดในครอบครัวชาวโรมาเนียเชื้อสายยิว เป็นเพื่อนกับอาร์ต การ์ฟังเกล มาตั้งแต่เด็ก เคยมีผลงานร่วมกันมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2499 ในชื่อวงดูโอ "ทอม แอนด์ เจอรี" (การ์ฟังเกลใช้ชื่อแฝงว่า "ทอม กราฟ" ไซมอนใช้ชื่อแฝงว่า "เจอรี แลนดิส") และหันไปทำงานเดี่ยว ออกผลงานร่วมกับศิลปินหลายคน รวมทั้ง แคโรล คิง 
ในปี พ.ศ. 2507 พอล ไซมอน และอาร์ต การ์ฟังเกล ผลิตผลงานร่วมกันในสังกัตโคลัมเบีย เรคคอร์ดส ในชื่อ "ไซมอน แอนด์ การ์ฟังเกล" กับอัลบั้ม "Wednesday Morning, 3 A.M." ในช่วงแรกไม่ได้รับการตอบรับที่ดีนัก แต่กลุ่มผู้ฟังเริ่มชื่นชอบเพลง "The Sounds of Silence" จนกระทั่งเพลงนี้ติดอันดับหนึ่งในสหรัฐอเมริกา
ไซมอน แอนด์ การ์ฟังเกล มีผลงานอัลบัมร่วมกัน 5 ชุด มีซิงเกิลที่ประสบความสำเร็จเช่น "The Sounds of Silence", "Mrs. Robinson", "Bridge over Troubled Water", "Scarborough Fair" และ "The Boxer" ก่อนจะแยกย้ายกันไปทำงานส่วนตัว และกลับมาแสดงดนตรีสดร่วมกันเป็นครั้งคราว โดยครั้งที่ประสบสำเร็จสูงสุดคือ การแสดงสดที่เซ็นทรัลพาร์ก เมื่อวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2524 ซึ่งมีผู้ชมมากกว่า 500,000 คน
หลังจากแยกวงในปี พ.ศ. 2514 พอล ไซมอนผลิตผลงานเดี่ยวออกมาอย่างสม่ำเสมอ ผลงานที่ประสบความสำเร็จคืออัลบัม "Paul Simon" (1972), "There Goes Rhymin' Simon" (1973), "Still Crazy After All These Years" (1975) โดยเฉพาะอัลบัม "Graceland" (1986) และ "The Rhythm of the Saints" (1990) ในแนวเวิร์ลมิวสิก ซึ่งทำให้เกิดกระแสความนิยมดนตรีประเภทนี้
ฟาโรห์อเคนาเทน

อเคนาเทน  บางครั้งสะกดเป็น อเคนาทอน  หรือ เอคนาทอน ("ʾŪḫə-nə-yātəy", , หมายถึง 'Effective for the Aten') เป็นฟาโรห์อียิปต์โบราณที่ครองราชย์ ป. 1353–1336 หรือ 1351–1334 ปีก่อน ค.ศ. เป็นพระมหากษัตริย์ลำดับที่ 10 แห่งราชวงศ์ที่สิบแปด ก่อนหน้าปีที่ 5 ในรัชสมัยของพระองค์ พระองค์มีพระนามว่า อาเมนโฮเทปที่ 4 (หมายถึง "Amun is satisfied", แผลงกรีกเป็น "อาเมโนฟิสที่ 4")
ฟาโรห์แอเคนาเทน มีพระมเหสีที่เป็นราชินีที่มีชื่อเสียงโด่งดัง คือ ราชินีเนเฟอร์ติติ (Nefertiti) และพระราชโอรสที่มีชื่อเสียงอีกเช่นกัน คือ ฟาโรห์ทุตอังค์อามุน (Tutankhamun) 
ฟาโรห์แอเคนาเทน ขึ้นครองราชย์ระหว่าง 1350 ปีก่อนคริสต์ศักราช และครองราชย์อยู่นาน 17 ปี ปัจจุบัน นักประวัติศาสตร์เชื่อว่า พระองค์เป็นฟาโรห์องค์แรกที่ปฏิวัติความเชื่อในอาณาจักรอียิปต์ พระองค์ทรงนับถือพระเจ้าเพียงองค์เดียว คือ อาเตน (Aten) (สุริยเทพ สันนิษฐานว่าเป็นไปได้ว่าอาจเป็นองค์เดียวกับ รา) ถึงขนาดสร้างเมืองใหม่ที่ชื่อ อมาน่า (Amarna) ที่มีศาสนสถานขนาดใหญ่เพื่อบูชาเทพอาเตน พร้อมกับเปลี่ยนพระนามใหม่เป็น แอเคนาเทน ด้วย เพื่อให้เชื่อมโยงกับคำว่า อาเตน (แอเคนาเทน แปลว่า "มีประโยชน์ต่ออาเตน") ซึ่งนักประวัติศาสตร์เชื่อว่า การที่นับถือเทพเจ้าเพียงองค์เดียวของพระองค์นั้น เป็นแรงบันดาลใจให้โมเสสเป็นกบฏต่อฟาโรห์แรเมซีสที่ 2 (Ramesses II) ในอีกราว 50 ปี ต่อมาที่วิหารและราชวังในเมือง อะมานา พระองค์ได้สร้างศิลปกรรมฝาผนังไว้อย่างงดงาม ที่มีบทสรรเสริญเทพอาเตน แต่เมื่อพระองค์สวรรคตลง เมืองอมาน่าแห่งนี้ก็ได้ถูกทิ้งร้างทันที ทายาทรุ่นหลังได้ทำลายวิหารและบทสรรเสริญเหล่านี้เสีย รวมทั้งได้ประณามพระองค์และทำลายรูปสลักพระพักตร์ของพระองค์ด้วย ซึ่งเชื่อว่า ทั้งนี้เป็นเพราะต้องการทำลายหลักความเชื่อของการนับถือเทพเจ้าองค์เดียว (Monotheism)
โยเซฟชาวอาริมาเธีย

โยเซฟชาวอาริมาเธีย  เป็นผู้จัดการฝังพระศพพระเยซูหลังจากทรงถูกตรึงที่กางเขน พระวรสารนักบุญมัทธิวระบุว่าเขาเป็นเศรษฐี และพระวรสารนักบุญมาระโกระบุว่าเขา "เป็นสมาชิกสภาและเป็นที่นับถือของคนทั้งหลาย อีกทั้งยังเป็นคนที่กำลังคอยท่าแผ่นดินของพระเจ้า" และตามพระวรสารนักบุญยอห์นว่าโยเซฟเป็นสาวกของพระเยซูอย่างลับ ๆ เมื่อได้ข่าวว่าพระเยซูสิ้นพระชนม์ โยเซฟก็รีบไปหาป็อนติอุส ปีลาตุสและขอพระศพของพระเยซู ตามความเห็นของผู้รู้อีกมุมหนึ่งกล่าวว่า “เป็นสิ่งที่ไม่คาด…โยเซฟนำพระเยซูเข้ามาในครอบครัวของตนเองหรือ?”
เมื่อทหารโรมันมาบอกปีลาตุสว่าพระเยซูสิ้นพระชนม์แล้ว ปีลาตุสก็อนุญาตให้โยเซฟไปเอาร่างพระเยซู โยเซฟก็รีบไปซึ้อผ้าลินินอย่างดี (มาร์ค 15:46) แล้วก็เดินทางไปกอลกอธา (Golgotha) ซึ่งเป็นที่ที่พระเยซูถูกตรึงกางเขนเพื่อทำการอัญเชิญพระศพลงจากกางเขน โดยมีนิโคเดอมัส (Nicodemus) เป็นผู้ช่วย ร่างที่นำลงมาก็ห่อด้วยผ้าลินินพรมด้วยของหอมที่นิโคเดอมัสนำติดตัวมา (จอห์น 19:38-42) เสร็จแล้วก็นำร่างไปไว้ในที่เก็บศพที่ถูกเตรียมไว้ก่อนหน้านั้นสำหรับตัวโยเซฟเอง ซึ่งเป็นที่เก็บศพที่ขุดเข้าไปในหินในสวนไม่ไกลนัก ผู้ที่เป็นพยานเมื่อโจเซฟวางร่างพระเยซูไว้ในที่เก็บศพก็คือมารีย์ชาวมักดาลา มารีย์ (มารดาพระเยซู) และสตรีคนอื่น ๆ แล้วก็เอาก้อนหินปิดก่อนจะกลับ (ลูค 23:53, 55) โยเซฟต้องรีบทำเพราะใกล้จะเป็นวันซับบัธ
ในสมัยกลางมีตำนานหลายเรื่องที่เกี่ยวกับโยเซฟแห่งอาริมาเธียซึ่งโยงโยเซฟว่าเป็นผู้นำจอกศักดิ์สิทธิ์มายังประเทศอังกฤษ นอกจากนั้นโยเซฟแห่งอาริมาเธียยังมักจะปรากฏในจิตรกรรมหรือประติมากรรมเกี่ยวกับ “การอัญเชิญพระศพลงจากกางเขน”
โดม มาร์ติน

โดม มาร์ติน นักร้องเพลงร็อกเฮฟวีเมทัล ลูกครึ่งไทย-เยอรมัน
โดม มาร์ติน มีชื่อเสียงจากการออกอัลบั้มชุดแรก "หนุ่มไฟแรง" ในปี พ.ศ. 2536 กับสังกัดรถไฟดนตรี มีเพลงที่ได้รับความนิยม เช่น "มีใครอยู่ไหม?, หนุ่มไฟแรง, เอาใจไม่เป็น" และชุดที่ 2 ในปี พ.ศ. 2537 "กุหลาบไฟ" ซึ่งชุดนี้มีความพิเศษตรงที่มีมือกีตาร์ระดับชั้นนำของประเทศ 6 คน ได้แก่ แหลม มอริสัน, กิตติ กีตาร์ปืน, หมู คาไลโดสโคป, ชัคกี้ ธัญญรัตน์, โอฬาร พรหมใจ และลีโอ ร็อกเกอร์ มาร่วมงาน มีเพลงที่ได้รับความนิยม เช่น "กุหลาบไฟ, หลุมพราง, สะใจดีไหม" เป็นต้น 
ในต้นปี พ.ศ. 2538 และ พ.ศ. 2539 โดม มาร์ติน ได้เปลี่ยนแนวมาออกเป็นอัลบั้มคัฟเวอร์เพลงในอดีต ชื่อชุด "ป.ล.คิดถึงมาก" และ "ทั้งหัวใจให้เธอ (คนเดียว)" ด้วยการนำบทเพลงเก่า ๆ ที่ได้รับความนิยมในอดีตมาขับร้องใหม่ในแบบฟังสบาย ๆ เช่น "ไม่ได้มามือเปล่า, ใคร ๆ ก็รู้, ตัวแทน, กำลังใจ" ซึ่งอัลบั้มชุด "ป.ล. คิดถึงมาก" สามารถทำยอดขายได้ถึง 1 ล้านตลับ
จากนั้นก็ได้ออกอัลบั้มกับทางสังกัดของตนเองในปี พ.ศ. 2540 ในชื่อชุด "กลับมาเหมือนเดิม" อีกชุดคัฟเวอร์ ชื่อชุด "ป.ล.รักเธอ" ในปีถัดมา จากนั้น โดม มาร์ติน ออกอัลบั้มสุดท้าย "ร็อค ซีเคร็ท" ในปี พ.ศ. 2543 ก็ไม่ได้มีผลงานออกมาอีกเลยโดยหันไปประกอบอาชีพบริษัทท่องเที่ยว จนกระทั่งในต้นปี พ.ศ. 2561 จึงหวนมาร้องเพลงอีกครั้ง กับเพลงใหม่ "ฉันกลับมาแล้ว" ซึ่งจุดเด่นของโดม มาร์ติน ก็คือ น้ำเสียงที่ใสกังวานและมีลูกคอ ซึ่งหาไม่ได้ง่ายนักในนักร้องเพลงร็อกของไทย
ในช่วงที่มีชื่อเสียง โดม มาร์ติน เคยมีข่าวว่าคบหาเป็นแฟนอยู่กับ เอ๋ อุษณีย์ รักกสิกร นักแสดงหลานสาวของ สินจัย หงษ์ไทย
โซอีย์ เดชาเนล

โซอีย์ เดชาเนล  นักแสดงและนักร้องชาวอเมริกัน เกิดเมื่อวันที่ 17 มกราคม ค.ศ. 1980 มีชื่อเต็มว่า โซอีย์ แคลร์ เดชาเนล (Zooey Claire Deschanel) เป็นลูกสาวของ คาเลบ เดชาเนล (Caleb Deschanel) และ แมรี โจ เดชาเนล (Mary Jo Deschanel) พ่อแม่เป็นนักแสดงทั้งคู่
โซอีย์ เดชาเนล มีชื่อเสียงมาจากภาพยนตร์อิสระเรื่อง Mumford ในปี ค.ศ. 1999 จากนั้นจึงได้มีโอกาสแสดงภาพยนตร์ระดับใหญ่อีกหลายเรื่อง ผลงานในระยะหลัง ได้แก่ Bridge to Terabithia ("ทีราบิเตีย สะพานมหัศจรรย์"), Surf 's Up ("เซิร์ฟอัพ ไต่คลื่นยักษ์ซิ่งสะท้านโลก") (ให้เสียงพากษ์) ในปี ค.ศ. 2007 The Happening ("เดอะ แฮปเพนนิ่ง วิบัติการณ์สยองโลก") ของ เอ็ม. ไนท์ ชยามาลาน ที่ฉายในกลางปี ค.ศ. 2008 และแสดงบทนำในภาพยนตร์เรื่อง (500) Days of Summer ("ซัมเมอร์ของฉัน 500 วัน ไม่ลืมเธอ") ในปี ค.ศ. 2009
กวารีโน กวารีนี

กามิลโล-กวารีโน กวารีนี (17 มกราคม ค.ศ. 1624 – 6 มีนาคม ค.ศ. 1683) เป็นสถาปนิกชาวอิตาลีของสถาปัตยกรรมแบบบาโรกแบบพีดมอนต์ นอกจากจะมีผลงานที่ตูรินแล้ว กวารีนียังมีอิทธิพลและผลงานในประเทศอื่น ๆ ในทวีปยุโรปรวมทั้งในประเทศฝรั่งเศส ประเทศโปรตุเกส และซิซิลี
กวารีโน กวารีนีเป็นพระลัทธิเธียไทน์ (Theatine) ในนิกายโรมันคาทอลิก และนอกจากจะเป็นสถาปนิกแล้วกวารีนีก็ยังเป็นนักคณิตศาสตร์ และ นักประพันธ์ด้วย
ประวัติ.
กวารีนีเป็นพระใหม่ในลัทธิเธียไทน์เมื่อปี ค.ศ. 1639 ประจำอยู่ที่สำนักสงฆ์ซานซิลเวสโตรอัลกวีรีนาเล (San Silvestro al Quirinale) ที่กรุงโรมและกลับมาโมดีนาเมื่อปี ค.ศ. 1647 ซึ่งเป็นที่ที่รับการบวชเป็นพระเมื่อปี ค.ศ. 1648 จากนั้นก็ได้รับเลี่อนตำแหน่งขึ้นเป็นลำดับอย่างรวดเร็ว กวารีนีเป็นผู้ตรวจสอบบัญชีคนแรก ต่อมาก็ได้เป็นผู้ดูแลงาน และในที่สุดก็ได้เป็น provost เมื่อปี ค.ศ. 1654 แต่เจ้าชายอัลฟอนโซ (Alfonso IV d'Este) สนับสนุนพระองค์อื่นจึงตั้งขึ้นเป็น provost แทนกวารีนีผู้ต้องออกจากเมืองโมดีนา ชีวิตในช่วงสองสามปีนี้ไม่มีหลักฐานทางเอกสารบ่งไว้ ในปี ค.ศ. 1656 กวารีนีเป็นสมาชิกของสำนัก Theatine ที่เมืองปาร์มา และกวารีนีก็ได้ไปเยี่ยมเมืองปรากและเมืองลิสบอน ก่อนที่จะพิมพ์หนังสือเรื่อง "La Pietà trionfante" ที่เมืองเมสซีนาในปี ค.ศ. 1660 ซึ่งเป็นเมืองที่กวารีนีเป็นผู้บรรยายคณิตศาสตร์
กวารีนีเขียนหนังสือคณิตศาสตร์ทั้งในภาษาละตินและภาษาอิตาลี รวมทั้ง "Euclides adauctus" ซึ่งเป็นหนังสือเรขาคณิต เมื่อปี ค.ศ. 1665 กวารีนีพิมพ์หนังสือปรัชญาทางคณิตศาสตร์ "Placita Philosophica" ซึ่งเป็นหนังสือที่ "Euclides adauctus" แย้งทฤษฎีดวงอาทิตย์เป็นศูนย์กลางของ นิโคลัส โคเปอร์นิคัสและกาลิเลโอ กาลิเลอี
กล่าวกันว่ากวารีนีได้รับอิทธิพลทางสถาปัตยกรรมมาจากฟรันเชสโก บอร์โรมีนี และว่ากันว่ากวารีนีเป็นสถาปนิกคนแรกให้กับดุ๊กฟีลีแบร์แห่งซาวอย (Philibert of Savoy) กวารีนีออกแบบสิ่งก่อสร้างจำนวนมากทั้งสิ่งก่อสร้างสาธารณะและส่วนบุคคลที่ตูริน รวมทั้งวังหลายวังของดุ๊กแห่งซาวอย, วัดหลวงซานโลเรนโซ (ค.ศ. 1666-ค.ศ. 1680), ชาเปลHoly Shroudที่เป็นที่เก็บ ผ้าห่อพระศพพระเยซูแห่งตูริน (Shroud of Turin) ภายในมหาวิหารเซนต์จอห์นแบ็พทิสต์ที่ตูริน (ค.ศ. 1668) ซึ่งสร้างต่อจากงานที่เริ่มโดยคาร์โล ดิ คาสเตลลามอนเต (Carlo di Castellamonte) วังการิญญาโน (Palazzo Carignano) (ค.ศ. 1679-ค.ศ. 1685) วังรักโกนีจี (Castle of Racconigi) และสิ่งก่อสร้างอีกหลายแห่งทั้งสิ่งก่อสร้างสาธารณะและคริสต์ศาสนสถานที่โมดีนา เมสซีนา เวโรนา เวียนนา ปราก ลิสบอน และปารีส ระหว่างปี ค.ศ. 1657 ถึงปี ค.ศ. 1659 กวารีนีพำนักอยู่ที่ประเทศสเปนเพื่อหาความรู้เกี่ยวกับสิ่งก่อสร้างแบบมัวร์ ซึ่งกวารีนีนำลักษณะบางอย่างมาใช้ในสิ่งก่อสร้างที่ตูริน ในบรรดาผู้ที่ทำงานสืบต่อจากกวารีนีก็รวมทั้งฟีลิปโป จูวารา (Filippo Juvarra) ผู้เป็นลูกศิษย์ของกวารีนีเองและแบร์นาโด วิตโตเน (Bernardo Vittone) ผู้เป็นลูกศิษย์ของจูวารา ผู้ซึ่งเป็นผู้เขียน "Architettura Civile" เมื่อปี ค.ศ. 1737
การดำเนินการทวิภาค

ในทางคณิตศาสตร์ การดำเนินการทวิภาค หมายถึงการคำนวณที่ต้องเกี่ยวข้องกับตัวถูกดำเนินการสองค่า หรือกล่าวอีกนัยหนึ่ง หมายถึงการดำเนินการที่มีอาริตี้ (arity) เท่ากับสอง การดำเนินการทวิภาคสามารถคำนวณให้สำเร็จได้โดยใช้ฟังก์ชันทวิภาคหรือตัวดำเนินการทวิภาคอย่างใดอย่างหนึ่ง การดำเนินการทวิภาคบางครั้งถูกเรียกว่าเป็น "dyadic operation" ในภาษาอังกฤษเพื่อหลีกเลี่ยงความสับสนกับระบบเลขฐานสอง (binary numeral system) ตัวอย่างการดำเนินการทวิภาคที่คุ้นเคยเช่น การบวก การลบ การคูณ และการหาร เป็นต้น
การดำเนินการทวิภาคบนเซต "S" คือความสัมพันธ์ "f" ที่จับคู่สมาชิกในผลคูณคาร์ทีเซียน "S"×"S" ไปยัง "S"
 <math>\,f \colon S \times S \rightarrow S</math>
ถ้าความสัมพันธ์ดังกล่าวไม่เป็นฟังก์ชัน แต่เป็นฟังก์ชันบางส่วน เราจะเรียกการดำเนินการนี้ว่า "การดำเนินการ (ทวิภาค) บางส่วน" ตัวอย่างเช่น การหารในจำนวนจริงถือว่าเป็นฟังก์ชันบางส่วน เพราะไม่นิยามการหารด้วยศูนย์ แต่บางครั้งในวิทยาการคอมพิวเตอร์ การดำเนินการทวิภาคอาจหมายถึงฟังก์ชันทวิภาคใด ๆ ก็ได้ และถ้าความสัมพันธ์ "f" ให้ผลลัพธ์ออกมาเป็นสมาชิกในเซต "S" เหมือนกับตัวตั้ง จะเรียกได้ว่าการดำเนินการทวิภาคนั้นมีสมบัติการปิด (closure)
การดำเนินการทวิภาคเป็นส่วนสำคัญในโครงสร้างเชิงพีชคณิตในการศึกษาพีชคณิตนามธรรม ซึ่งใช้สำหรับสร้างกรุป โมนอยด์ กึ่งกรุป ริง และอื่นๆ หรือกล่าวโดยทั่วไป เซตที่นิยามการดำเนินการทวิภาคใด ๆ บนเซตนั้น เรียกว่า "แม็กม่า" (magma)
การดำเนินการทวิภาคหลายอย่างในพีชคณิตและตรรกศาสตร์มีสมบัติการเปลี่ยนหมู่และสมบัติการสลับที่ และหลายอย่างก็มีสมาชิกเอกลักษณ์และสมาชิกผกผัน ตัวอย่างการดำเนินการที่มีคุณสมบัติทั้งหมดนี้เช่น การบวก (+) และการคูณ (*) บนจำนวนและเมทริกซ์ หรือการประกอบฟังก์ชัน (function composition) บนเซตเซตหนึ่ง ส่วนการดำเนินการที่ไม่มีสมบัติการเปลี่ยนหมู่ ยกตัวอย่างเช่น การลบ (−) และ "การดำเนินการบางส่วน" ที่ไม่มีสมบัตินี้เช่น การหาร (/) การยกกำลัง (^) และการยกกำลังซ้อน (tetration) (↑↑)
การเขียนการดำเนินการทวิภาคส่วนมากใช้สัญกรณ์เติมกลาง (infix notation) เช่น "a" * "b", "a" + "b", หรือ "a" · "b" นอกจากนั้นก็เขียนอยู่ในรูปแบบของสัญกรณ์ฟังก์ชัน "f" ("a", "b") หรือแม้แต่การเขียนย่อด้วยวิธี "" เหลือเพียง "ab" ส่วนการยกกำลัง ปกติแล้วจะเขียนโดยไม่ใช้ตัวดำเนินการ แต่เขียนจำนวนที่สองด้วยตัวยก (superscript) แทน นั่นคือ "a""b" บางครั้งอาจพบเห็นการใช้สัญกรณ์เติมหน้า (prefix notation) หรือสัญกรณ์เติมหลัง (postfix notation) ซึ่งอาจต้องใช้วงเล็บกำกับ