pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
ล็อกเนสส์

ล็อกเนสส์ หรือ ทะเลสาบเนสส์ ("Loch" แปลว่า "ทะเลสาบ") เป็นทะเลสาบน้ำจืดขนาดใหญ่อยู่ทางที่ราบสูงตอนเหนือของสกอตแลนด์ สหราชอาณาจักร ในสถานที่ที่เรียกว่า "เกรตเกลน" มีชื่อเสียงในเรื่องของสัตว์ประหลาดที่มีชื่อว่า "เนสซี" จัดเป็นทะเลสาบที่ใหญ่ที่สุดในซีกโลกทางเหนือ
ล็อกเนสส์ตั้งที่อยู่ที่เส้นรุ้ง 56 องศาเหนือ ลักษณะรูปร่างของทะเลสาบแห่งนี้ออกจะผิดแผกไปจากทะเลสาบอื่น ๆ คือเหยียดยาวออกไปเหมือนกิ่งไม้ ทะเลสาบนี้มีความยาวประมาณ 37 กิโลเมตร (23 ไมล์) แต่มีส่วนกว้างประมาณ 1.6 กิโลเมตร (1 ไมล์) เท่านั้น คิดเป็นเนื้อที่พื้นน้ำราว 56 ตารางกิโลเมตร (22 สแควร์ไมล์) ความลึกเฉลี่ย 132 เมตร บริเวณที่ลึกสุดประมาณ 300 เมตร อุณหภูมิเฉลี่ยของน้ำในทะเลสาบค่อนข้างเย็น คือประมาณ 5.6 องศาเซลเซียส แต่น้ำในทะเลสาบไม่เคยเย็นจนเป็นน้ำแข็ง แหล่งน้ำที่ไหลลงสู่ทะเลสาบประกอบด้วยแม่น้ำ 8 สาย ธารน้ำใหญ่ 60 สาย และธารน้ำเล็ก ๆ อีกนับร้อยสาย น้ำในทะเลสาบแห่งนี้ขุ่นมัวอยู่ตลอดเวลา แสงอินฟราเรดทะลุได้ไม่เกิน 1.5 เมตร 
ความทึบของน้ำนี้ไม่ใช่ความขุ่นมัว ไม่ใช่ทึบเพราะตะกอนสิ่งสกปรกซึ่งตกตะกอนได้ แต่ทึบเนื่องจากจุลินทรีย์สีบางชนิดซึ่งแขวนลอยอยู่บนผิวน้ำ ซึ่งมาจากถ่านหินชนิดร่วนที่ถูกชะล้างลงมาจากภูเขาลงสู่ทะเลสาบเป็นเวลานานหลายพันปี อีกอย่างหนึ่ง ตลอดความยาวของทะเลสาบเต็มไปด้วยชะง่อนผาและโขดหินใต้น้ำ ทัศนียภาพรอบทะเลสาบเงียบสงบและขนาบข้างด้วยหน้าผา เนินหญ้า และต้นสน มีปราสาทโบราณแบบสกอตแลนด์ตั้งอยู่ชื่อ "เออร์คิวฮาร์ต"
จุดกำเนิดของล็อกเนสส์ใช้เป็นทฤษฎีอธิบายการเข้ามาอยู่ของไดโนเสาร์ในยุคดึกดำบรรพ์จนกลายมาเป็นเนสซีด้วย คือ สันนิษฐานว่าเมื่อราว 250 ล้านปี ได้เกิดการเคลื่อนไหวของผิวโลกตามรอยร้าวที่พาดผ่านตอนเหนือของสกอตแลนด์ในปัจจุบัน ก่อให้เกิดหุบเขาและเหวลึกขนาดใหญ่ซึ่งเรียกว่าเกรตเกลน ในปัจจุบัน น้ำจากภูเขาได้ไหลทะลักลงไปสู่หุบเหว นานเข้าก่อให้เกิดทะเลสาบขนาดใหญ่ขึ้น ซึ่งได้แก่ ล็อกเนสส์, ล็อกออยช์ และล็อกโลชี ทะเลสาบนี้มีทางติดต่อกับทะเลเหนือด้วย ซึ่งในบริเวณทะเลเหนือนั้นมีรายงานว่าได้พบซากสัตว์ยุคโบราณที่มีรูปร่างคล้ายเนสซีอยู่หลายครั้ง ซึ่งอาจเป็นไปได้ว่า ในยุคนั้น สัตว์จำพวกนี้ได้ผ่านจากทะเลเหนือเข้ามาสู่ล็อกเนสส์ และเมื่อราว 8,000–10,000 ปีก่อน ทะเลสาบนี้ได้ถูกตัดขาดจากทะเลเหนือ จึงทำให้สัตว์เหล่านี้ถูกกักขังอยู่ในล็อกเนสส์ ประกอบกับสภาพของทะเลสาบที่ใหญ่พอและมีปริมาณปลา ซึ่งเป็นแหล่งอาหารมากพอ จึงทำให้มันดำรงชีวิตอยู่ได้และหลงเหลือมาจนถึงปัจจุบัน 
ในปี ค.ศ. 1933 ได้มีการตัดถนนผ่านทะเลสาบทำให้มีผู้คนสัญจรไปมามากขึ้น และทำให้มีหลายคนได้เจอะเจอเนสซีมากขึ้นด้วย หลายคนอ้างว่า ได้พบเนสซีตอนขึ้นมาบนบก
ในปี ค.ศ. 2016 มีชาวประมงท้องถิ่นอ้างว่าสามารถใช้อุปกรณ์โซนาร์ตรวจจับสภาพของล็อกเนสส์พบว่ามีร่องลึกยาวประมาณ 9 ไมล์ ในระดับความลึก 813–900 ฟุต ซึ่งทำให้ล็อกเนสส์เป็นทะเลสาบที่มีความลึกเป็นอันดับ 2 ของสหราชอาณาจักรรองจากทะเลสาบโมราร์ที่ลึกถึง 1,017 ฟุต และอาจเป็นแหล่งซ่อนตัวของเนสซี โดยทะเลสาบโมราร์นั้นก็เป็นทะเลสาบน้ำจืดที่ตั้งอยู่ที่ราบสูงตอนเหนือของสกอตแลนด์ และเชื่อว่ามีสัตว์ประหลาดทะเลสาบอาศัยอยู่เช่นกัน โดยเรียกว่า "โมรัก"
สุวัจนี พานิชชีวะ

สุวัจนี พานิชชีวะ (สกุลเดิม ไชยมุสิก; เกิด 26 ธันวาคม พ.ศ. 2517) ชื่อเล่น กิ๊ก เป็นนักแสดงและพิธีกรหญิงชาวไทย มีชื่อเสียงมากโดยเฉพาะบทนางร้าย และมีเสียงหัวเราะกับท่าเบะปาก/ปากคว่ำอันเป็นเอกลักษณ์ที่ไม่เหมือนใครจากละคร "ไทรโศก" (2553) ปัจจุบันได้กลายเป็นคุณแม่เต็มตัว และเป็นพิธีกรในรายการ ตัวแม่มาแล้ว ช่อง 32 (ไทยรัฐทีวี)
ประวัติ.
สุวัจนีเป็นบุตรของนพชัย พรนิวัตน์ชัย กับ สมบูรณ์ หรือ สุภาวดี ไชยมุสิกมีพี่น้องทั้งหมด 3 คนเป็นลูกคนกลาง มีพี่สาวและน้องชาย คุณพ่อทำธุรกิจส่วนตัว ส่วนคุณแม่เป็นแม่บ้าน สำเร็จการศึกษาปริญญาตรีจากคณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยสวนดุสิต สาขาวิชานิเทศศาสตร์ และศึกษาด้านภาษาต่อที่เพิร์ท ประเทศออสเตรเลีย
เริ่มมีผลงานถ่ายโฆษณา อินโนเซนต์ แป้งเด็ก ตั้งแต่ 8 ขวบ เข้าสู่วงการบันเทิงจริงเมื่ออายุ 17 ปี โดยได้รับโอกาสจากคุณแดง สุรางค์ เปรมปรีดิ์ มอบหมายบทบาทการแสดงละครโทรทัศน์เรื่องแรก "หน้ากากดอกซ่อนกลิ่น" แสดงคู่กับ โอ วรุฒ วรธรรม รับบทเป็นนางเอก ซึ่งตอนแรกวาง วิชชุดา สวนสุวรรณไว้แต่มาเสียชีวิตกะทันหันเลยได้มารับบทนี้แทนเป็นนางเอกเรื่องแรกและเรื่องเดียว จากนั้นเซ็นสัญญาเข้าสังกัดช่อง 7 สี จนรับบทนางร้ายเรื่องแรกในละครเรื่อง "ดาวพระศุกร์ ("จากปี 2537–2543) และมาแสดงละครในสังกัดช่อง 3 (ปี 2544–ปัจจุบัน)
ผลงานด้านพิธีกร มีรายการดังต่อไปนี้ 7 สีคอนเสิร์ต, เกมชิงเกม, ถูกใจใช่เลย, พร 3 ประการ, บางกอก สเตชันโชว์, แซดทีวี, คลื่นแซด, ยุทธการบันเทิง (รับเชิญ) และ ตัวแม่มาแล้ว (ปัจจุบัน)
ปี พ.ศ. 2547 ได้สมรสแบบเงียบ ๆ กับธรรมจักร พานิชชีวะ ชื่อเล่น แจ็คกี้ มีบุตรสามคน เป็นบุตรสาวสองคน คือ ธนัชญา ชื่อเล่น ธัญย่า, ธิญาดา ชื่อเล่น ธาช่า (บุตรสาวคนที่สามได้แท้งขณะที่มีอายุครรภ์ได้ 5 เดือน) ส่วนบุตรชายมีหนึ่งคนชื่อ ธศธรรม พานิชชีวะ ชื่อเล่น ธอน
ฮิปนอส

ฮิปนอส (กรีก: Ὕπνος แปลว่า "หลับ") เทพแห่งการหลับ ในตำนานเทพเจ้าของกรีก มีชื่อที่ชาวโรมันเรียกว่า ซัมนัส (Somnus) เป็นบุตรชายของนิกซ์ (Nyx) เทพีแห่งราตรี และ อีราบัส (Erabus) เทพแห่งความมืด เป็นพี่ชายฝาแฝดของทานาทอส (Thanatos) เทพแห่งความตาย โดยทั้งคู่อาศัยอยู่ยังขุมนรก เป็นเทพผู้ช่วยของฮาเดส (Hades) จ้าวแห่งนรก
รูปลักษณ์ของทั้งฮิปนอสและทานาทอส มักเป็นรูปชายหนุ่มเปลือยกาย หน้าตาเหมือนกัน มีปีกสยายติดกับศีรษะข้างใดข้างหนึ่ง
กานท์ การุณวงศ์

กานท์ การุณวงศ์ (29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2476 - 19 มีนาคม พ.ศ. 2556) นักดนตรี นักร้อง นักแต่งเพลง เป็นผู้ก่อตั้งวงดนตรีแคนประยุกต์ ชื่อวง "สมัยศิลปิน" ร่วมกับสมัย อ่อนวงศ์ โด่งดังช่วงปี พ.ศ. 2513 - 2525
กานท์ การุณวงศ์ มีชื่อจริงว่า บารมี การุณวงศ์ เกิดที่จังหวัดนครนายก เติบโตที่จังหวัดฉะเชิงเทรา หลังจบชั้นมัธยมได้แสดงภาพยนตร์เป็นตัวประกอบในภาพยนตร์หลายเรื่อง เช่น "สวรรค์บ้านนา", "คนใจบอด" และสมัครเป็นลูกศิษย์ของครูเบญจมินทร์ (ตุ้มทอง โชคชนะ) ซึ่งเป็นผู้ชักนำเข้าสู่วงการเพลงลูกทุ่ง
ครูกานท์ ร่วมกันก่อตั้งวงดนตรีกับเพื่อนสนิท คือ สมัย อ่อนวงศ์ เป็นวงแคนประยุกต์ชื่อ สมัยศิลปิน มีหลักแหล่งอยู่ที่อำเภอเขาย้อย จังหวัดเพชรบุรี มีผลงานที่มีชื่อเสียง เช่นเพลง "รู้ว่าเขาหลอก" และ "จะขอก็รีบขอ" (ขับร้องโดย ศิรินทรา นิยากร) "ปืนบ่มีลูก" และ "บ่เป็นหยังดอก" (ขับร้องโดย สมัย อ่อนวงศ์) "แสบหัวใจ" (ขับร้องโดย พรชัย สร้อยเพชร) "รักกับพี่ดีแน่" (ขับร้องโดย ดำ แดนสุพรรณ)
ในปี พ.ศ. 2514 ครูกานท์ได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำพระราชทาน จากเพลงแสบหัวใจ และปืนบ่มีลูก ได้รับรางวัลกึ่งศตวรรษเพลงลูกทุ่งไทย ในปี พ.ศ. 2532 จากเพลงบ่เป็นหยังดอก รู้ว่าเขาหลอก และรักกับพี่ดีแน่ และในปี พ.ศ. 2534 จากเพลงจะขอก็รีบขอ
สมัย อ่อนวงศ์

สมัย อ่อนวงศ์ (11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2476 - 12 เมษายน พ.ศ. 2539) นักร้อง นักดนตรี ผู้บุกเบิกการนำแคน มาใช้เป็นเครื่องดนตรีเพลงลูกทุ่ง จนได้รับฉายา ขุนพลแคนแดนสยาม
ประวัติ.
สมัย อ่อนวงศ์ เกิดที่บ้านทับคาง อำเภอเขาย้อย จังหวัดเพชรบุรี เป็นบุตรของนายจุม และนางทอง อ่อนวงศ์ บิดามารดาเสียชีวิตตั้งแต่เด็ก โดยตายายเป็นผู้เลี้ยงดู เริ่มเข้าสู่วงการจากความชอบดนตรีไทยและเพลงพื้นบ้านหมอลำ และสมัครเป็นลูกศิษย์หัดร้องกลอนรำ จากอาจารย์เสี้ยว เสือแป้น หมอลำชื่อดัง 
ในปี พ.ศ. 2500 ได้เข้าร่วมประกวดดนตรีไทยเดิม และได้รับรางวัลชนะเลิศประเภทแคน จึงคิดริเริ่มตั้งวงดนตรีแคนประยุกต์แบบมาตรฐาน ชื่อวงดนตรี “สมัยศิลปิน” และคิดค้นวิธีการประยุกต์แคนไทยให้เป็นแคนไฟฟ้า ได้สำเร็จในปี พ.ศ. 2508
สมัย อ่อนวงศ์ มีผลงานบันทึกแผ่นเสียงครั้งแรก เพลง “แคนสวาท” ประพันธ์โดยสมัย อ่อนวงศ์ ต่อมาได้ร่วมกันก่อตั้งวงดนตรี "สมัย อ่อนวงศ์" ร่วมกับครูกานท์ การุณวงศ์ ซึ่งเป็นเพื่อนสนิท ได้บันทึกแผ่นเสียงเพลงของครูเพลงชื่อดังมากกว่า 100 เพลง เช่นเพลงของไพบูลย์ บุตรขัน, กานท์ การุณวงศ์, ประเทือง บุญญประพันธ์, ณรงค์ โกษาผล, ช. คำชะอี, มงคล อมาตยกุล นักร้องในวงที่มีชื่อเสียง เช่น ดำ แดนสุพรรณ พรชัย สร้อยเพชร ผลงานเพลงที่มีชื่อเสียง เช่น "บ่เป็นหยังดอก" และ "ปืนบ่มีลูก" (แต่งโดย กานท์ การุณวงศ์) "เสียงพิณเสียงแคน" (แต่งโดย ณรงค์ โกษาผล) "แม่ศรีไพร" (แต่งโดย ไพบูลย์ บุตรขัน) "สาวหวึ่ง" (แต่งโดย สวาท ศรีอุดร)
สมัย อ่อนวงศ์ ถึงแก่อนิจกรรม เมื่อวันศุกร์ ที่ 12 เมษายน พ.ศ. 2539 ณ โรงพยาบาลพระจอมเกล้าจังหวัดเพชรบุรี อายุ 63 ปี 2 เดือน
ผลงานแสดงภาพยนตร์.
ดำ แดนสุพรรณ มีผลงานที่มีชิ้เสียงในช่วงที่เป็นลูกวงสมัย อ่อนวงศ์ เช่น เพลงรักกับพี่ดีแน่, ถึงดำ, เมื่อได๋จะกลับคืน, เมารัก และพรชัย สร้อยเพชร ที่ดังสมัยเป็นลูกวงสมัย อ่อนวงศ์ คือเพลงแสบหัวใจ
กล้ามเนื้อแอนโคเนียส

กล้ามเนื้อแอนโคเนียส  เป็นกล้ามเนื้อขนาดเล็กที่อยู่ด้านหลังของข้อศอก บางตำรารวมให้กล้ามเนื้อแอนโคเนียสต่อเนื่องจากกล้ามเนื้อไตรเซ็ปส์ เบรคิไอ (triceps brachii muscle)
ในตำราบางเล่มกล่าวว่ากล้ามเนื้อนี้เป็นส่วนหนึ่งของพื้นที่ด้านหลังต้นแขน (posterior compartment of the arm) แต่บางตำราจัดให้เป็นส่วนหนึ่งของพื้นที่ด้านหลังปลายแขน (posterior compartment of the forearm)
กล้ามเนื้อนี้สามารถคลำได้ โดยอยู่ด้านข้างต่อโอเลครานอน โพรเซส (olecranon process) ของกระดูกอัลนา
ลินเดอร์โฮฟ

วังลินเดอร์โฮฟ  ตั้งอยู่ใกล้เมืองโอเบอร์อัมเมอร์เกาทางตะวันตกเฉียงใต้ของแคว้นบาวาเรีย เป็นวังที่เล็กที่สุดที่สร้างโดยพระเจ้าลูทวิชที่ 2 แห่งบาวาเรีย
ที่มาของการก่อสร้าง.
ก่อนที่จะสร้างลินเดอร์โฮฟพระเจ้าลูทวิชทรงรู้จักบริเวณนั้นดีจากการเดินทางไปล่าสัตว์ในบริเวณเทือกเขาบาวาเรียแอลป์กับพระบิดาพระเจ้าแม็กซิมิลเลียนที่ 2 แห่งบาวาเรียเมื่อยังทรงพระเยาว์ เมื่อขึ้นครองราชย์ต่อจากพระบิดาตั้งแต่ ค.ศ. 1869 ลูทวิชไดัรับ “ตำหนักเคอนิกเฮาเชน” (Königshäuschen) เมื่อเริ่มแรกก็ทรงขยายตำหนักเดิมแต่ต่อมาก็ทรงสั่งให้ย้ายตำหนักเคอนิกเฮาเชนไปตั้งในบริเวณอื่น และบนสิ่งก่อสร้างรูปตัว “U” ที่ยังเหลืออยู่ทรงเพิ่มห้องสามห้องและบันได ด้านหน้าตกแต่งที่เคยเป็นไม้ก็ทรงสั่งให้หุ้มด้วยหิน ตัวสิ่งก่อสร้างเป็นแบบโรโคโค ในช่วง ค.ศ. 1863 ถึง 1886 มีการใช้เงินไปกับการก่อสร้างลินเดอร์โฮฟรวม 8,460,937 มาร์ค
ถึงแม้ว่าวังลินเดอร์โฮฟจะเป็นวังที่เล็กกว่าพระราชวังแวร์ซาย แต่ก็เห็นได้ชัดว่าเป็นวังที่สร้างเลียนแบบพระราชวังของพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 แห่งฝรั่งเศสผู้เป็นวีรบุรุษและแรงบันดาลใจของลูทวิช การก่อสร้างต่าง ๆ เช่นบันได ก็เป็นการสร้างย่อส่วนของบันไดทูต (Ambassador's staircase) ที่แวร์ซาย ซึ่งต่อมาไปสร้างเต็มสัดส่วนที่วังแฮเร็นเคียมเซ ภายในวังจะมีสัญลักษณ์พระอาทิตย์ที่เป็นสัญลักษณ์ของระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์ของพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 อยู่ทั่วไป ซึ่งเหมาะกับความคิดของลูทวิชที่ว่าอำนาจของพระเจ้าแผ่นดินเป็นอำนาจโดยตรงจากพระเจ้า แต่ตามความเป็นจริงแล้วความคิดเช่นนั้นเป็นความคิดที่ล้าสมัยไปแล้วในคริสต์ศตวรรษที่ 19
ห้องบรรทมเป็นห้องที่สำคัญที่สุดในระบอบกษัตริย์แบบสมบูรณาญาสิทธิราชย์ พระเจ้าหลุยส์ที่ 14 ทรงรับการถวายราชการหนแรกและหนสุดท้ายของวันหนึ่ง ๆ ภายในห้องบรรทม ห้องบรรทมที่ลินเดอร์โฮฟก็เป็นการเลียนแบบห้องบรรทมของพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 เป็นห้องที่ใหญ่ที่สุดในวัง หันไปทางทิศเหนือซึ่งทรงกลับสัญลักษณ์ของแวร์ซายที่ทรงเห็นพระองค์ว่าเป็น “พระราชาแห่งราตรี” (Night-King)
ที่ตั้งของปราสาทอยู่ไม่ไกลจากวัดเอ็ททาลซึ่งทำให้เห็นอีกแง่หนึ่ง เพราะทรงเห็นลักษณะสถาปัตยกรรมของวัดว่าควรเป็นที่เก็บรักษาจอกศักดิ์สิทธิ์ (Holy Grail) ซึ่งเป็นการเชื่อมพระราชวังบาโรกกับพระราชวัง “ยุคกลาง” เช่น นอยชวานชไตน์เป็นความคิดที่เข้ารูปเข้ารอยกับโอเปร่าของริชาร์ด วากเนอร์ที่ลูทวิชโปรด
ปราสาทโฮเอินชวังเกา

ปราสาทโฮเอินชวังเกา  ตั้งอยู่ที่หมู่บ้านชวังเกาใกล้เมืองฟึสเซินทางตอนใต้ของแคว้นบาวาเรียในประเทศเยอรมนี เป็นปราสาทที่พระเจ้าลุดวิกที่ 2 แห่งบาวาเรียประทับเมื่อยังทรงพระเยาว์
ตัวปราสาทสร้างบนซากปราสาทชวานชไตน์เดิมซึ่งกล่าวถึงเป็นครั้งแรกในคริสต์ศตวรรษที่ 12 ปราสาทเดิมสร้างโดยครอบครัวของอัศวิน หลังจากการยุบเลิกระบบอัศวินในคริสต์ศตวรรษที่ 16 ปราสาทก็เปลี่ยนมือหลายครั้ง และตัวปราสาทก็เสื่อมโทรมลงจนเหลือแต่ซากเมื่อต้นคริสต์ศตวรรษที่ 19 
ในปี ค.ศ. 1829 มงกุฏราชกุมารแม็กซิมิลเลียนแห่งบาวาเรียผู้ต่อมาเป็นพระเจ้าแม็กซิมิลเลียนที่ 2 แห่งบาวาเรียทรงพบว่าปราสาทนี้ตั้งอยู่ในทำเลที่มีสิ่งแวดล้อมเป็นที่ต้องตา ทรงถูกพระทัยจึงได้ซึ้อปราสาทเมื่อปี ค.ศ. 1832 ปีหนึ่งต่อมาการก่อสร้างปราสาทใหม่ก็เริ่มขึ้นและสร้างต่อมาจนถึง ค.ศ. 1837 โดยมีสถาปนิกโดเมนีโค ควัลโย เป็นผู้รับผิดชอบในการสร้างปราสาทให้เป็นแบบฟื้นฟูกอทิก
ปราสาทโฮเอินชวังเกาสร้างเป็นพระราชวังฤดูร้อนและล่าสัตว์ของพระเจ้าแม็กซิมิลเลียน, เจ้าหญิงมารีแห่งปรัสเซียพระชายา และพระโอรสสององค์ -- เจ้าชายลุดวิกและ เจ้าชายออทโท พระเจ้าแม็กซิมิลเลียนและพระชายาประทับอยู่ในตัวปราสาทใหญ่ และพระโอรสในส่วนที่ต่อเติม
เมื่อพระเจ้าแม็กซิมิลเลียนที่ 2 สิ้นพระชนม์เมื่อปี ค.ศ. 1864 พระราชโอรสเจ้าชายลุดวิกก็ขึ้นครองต่อเป็นพระเจ้าลุดวิกที่ 2 แห่งบาวาเรีย ทรงย้ายจากส่วนที่ต่อเติมไปอยู่ในห้องบรรทมของพระบิดาและมารดา ในเมื่อลุดวิกไม่ทรงมีครอบครัว เจ้าหญิงมารีแห่งปรัสเซียพระมารดาจึงทรงประทับอยู่ที่ปราสาทได้ พระเจ้าลุดวิกโปรดการพำนักอยู่ที่โฮเอินชวังเกาโดยเฉพาะเมื่อทรงเริ่มสร้างปราสาทนอยชวานชไตน์บนเนินเหนือโฮเอินชวังเกาไม่ไกลเท่าใดนัก
เมื่อพระเจ้าลุดวิกที่ 2 สิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1886 พระราชินีมารีแห่งปรัสเซียทรงเป็นผู้เดียวที่อาศัยอยู่ในโฮเอินชวังเกาจนกระทั่งสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1889 ต่อมาพระปิตุลาของลุดวิกเจ้าชายลุทโพลด์แห่งบาวาเรียก็มาประทับอยู่บนชั้นสาม และทรงเป็นผู้รับผิดชอบในการติดตั้งไฟฟ้าและลิฟต์ในปราสาทในปี ค.ศ. 1905 เมื่อเจ้าชายลุทโพลด์สิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1912 วังก็กลายมาเป็นพิพิธภัณฑ์ในปีต่อมา
ระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 1และสงครามโลกครั้งที่ 2ปราสาทได้รับความเสียหาย ในปี ค.ศ. 1923 รัฐบาลบาวาเรียยอมรับสิทธิในการพำนักอาศัยในปราสาทของอดีตราชวงศ์ ระหว่างปี ค.ศ. 1933 ถึงปี ค.ศ. 1939 มกุฎราชกุมารรูพเพร็คแห่งบาวาเรีย (Crown Prince Rupprecht of Bavaria) และครอบครัวใช้ปราสาทเป็นวังฤดูร้อนและเป็นที่โปรดปรานของผู้สืบต่อมา
ปีหนึ่งๆ จะมีผู้เข้าเยี่ยมชมปราสาทโฮเอินชวังเกาประมาณปีละ 300,000 คน
แหล่งข้อมูลอื่น.
 วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ
ไข้กระต่าย

ไข้กระต่าย หรือ โรคทูลารีเมีย  เป็นโรคที่พบในสัตว์ฟันแทะ เช่น กระรอก หนู และกระต่าย มีพาหะคือ ตัวเห็บ หรือ ตัวฟลี (Flea) ลำตัวแบน สีดำ มีขนาดเล็กมาก กระโดดได้ไกลมาก เห็บที่ดูดเลือดกระต่าย หรือสัตว์ฟันแทะที่มีเชื้อ แล้วกระโดดไปเกาะและกัดอีกตัวทำให้ติดเชื้อกัน มีอาการเหมือนโรคกาฬโรค คือ ต่อมน้ำเหลืองโต มีไข้สูง มีน้ำมูก และมีอาการท้องเสียร่วมด้วย โรคนี้สามารถติดจากสัตว์ไปสู่คนได้ทางลมหายใจ และสารคัดหลั่งต่างๆ 
วิธีการป้องกันโรค คือ การพ่นยาฆ่าตัวเห็บ เพื่อตัดตอนพาหะออกไป
ข้อแนะนำสำหรับผู้ที่เลี้ยงกระต่ายหรือสัตว์ที่เป็นฟันแทะ เช่น กระรอก หนู ควรปฏิบัติดังนี้
1. การตัดสินใจในการที่จะเลี้ยงสัตว์ฟันแทะ จำพวกกระต่าย หรือหนู ควรเลือกซื้อจากแหล่งที่ไม่มีสัตว์ป่วย เช่น มีอาการเซื่องซึมไม่ปราดเปรียวอยู่ในกรงหรือในฝูงที่จำหน่าย
2. การเลี้ยงสัตว์เหล่านี้จะต้องรักษาความสะอาดทั้งตัวสัตว์ และอาหารสัตว์ที่นำมาเลี้ยง ควรกำจัดเห็บ หมัด ในสัตว์เลี้ยงให้หมด
3. หลังจากสัมผัสกับสัตว์เหล่านี้ ควรล้างมือทำความสะอาดทุกครั้ง โดยเฉพาะมือที่มีบาดแผล
4. ไม่ควรคลุกคลี หรือกอดหอมสัตว์เหล่านี้โดยตรง
5. สิ่งสำคัญ หากตัดสินใจเลี้ยงสัตว์เหล่านี้ จะต้องคำนึงถึงโรคต่าง ๆ ที่อาจมีมากับสัตว์เหล่านี้ เพราะนอกจากโรคทูลาเรเมียแล้ว ยังมีโรคอื่น ๆ อีกมากมายที่สัตว์เหล่านี้สามารถนำมาสู่คนได้
6. ส่วนผู้ที่เลี้ยงในเชิงอุตสาหกรรมควรใส่รองเท้าบู๊ต เสื้อกาวน์ ถุงมือ และหน้ากากในการป้องกัน
ท้ายนี้ผู้อ่านไม่ควรตื่นตระหนกเกินกว่าเหตุ เพราะกระต่ายและสัตว์ฟันแทะไม่มีเชื้อโรคนี้ทุกตัว สามารถเลี้ยงดูเล่นได้ เพียงแต่ควรซื้อจากแหล่งที่เชื่อถือได้เท่านั้น.
ไข้กระต่ายในประเทศไทย.
มีนาคม พ.ศ. 2551 พบโรคไข้กระต่ายรายแรกของประเทศ ที่ จ.ประจวบคีรีขันธ์ ผู้เสียชีวิตดังกล่าวเป็นเพศหญิง อายุ 37 ปี มีประวัติสัมผัสกระต่าย โดยติดเชื้อแบคทีเรีย บาซิลัส ฟรานซิเซลล่า ทูลารีซิส (Francisella tularensis) โดยที่บ้านมีการเลี้ยงกระต่ายพันธุ์ไทยจำนวนมาก
ลพ บุรีรัตน์

วิเชียร คำเจริญ มีอีกชื่อว่า ลพ บุรีรัตน์ (12 เมษายน พ.ศ. 2478 - 10 ธันวาคม พ.ศ. 2559) เป็นนักแต่งเพลงลูกทุ่ง และอดีตนักร้องวงดนตรีจุฬารัตน์ ผู้สร้างชื่อเสียงให้กับพุ่มพวง ดวงจันทร์ จากเพลง "สาวนาสั่งแฟน" "อื้อฮือหล่อจัง" "กระแซะเข้ามาซิ" "ดาวเรืองดาวโรย" "นัดพบหน้าอำเภอ" จนได้รับการยกย่องเป็นศิลปินแห่งชาติ ประจำปี พ.ศ. 2548
ประวัติ.
ลพ บุรีรัตน์เกิดที่บ้านบางมะยม ตำบลบางลี่ อำเภอท่าวุ้ง จังหวัดลพบุรี จบชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนสิงหฤกษ์ประสิทธิ์ที่อำเภอท่าวุ้ง และจบสายวิชาชีพแผนกช่างตัดผมจากโรงเรียนการช่างลพบุรี ด้วยบุคลิกชื่นชอบการฟังและขับร้องเพลงมาตั้งแต่วัยเยาว์วัยจึงมีความปรารถนาที่จะเป็นนักร้องและนักแต่งเพลงจึงได้เดินทางเข้ากรุงเทพฯเพื่อสมัครเข้าวงดนตรีต่าง ๆ แต่ด้วยความที่เป็นคนน้ำเสียงไม่ดี รูปร่างไม่หล่อ จึงไม่ประสบความสำเร็จจนต้องกลับมาบ้านอยู่หนึ่งปี จนเมื่อปี พ.ศ. 2502 วงดนตรีกรุงเทพแมมโบของบังเละ วงษ์อาบูมาไปเปิดการแสดงที่ลพบุรีจึงได้มามาฝากตัว ในที่สุดก็มีโอกาสได้พบกับครูไพบูลย์ บุตรขันและสมัครเป็นลูกศิษย์เรียนการเขียนเพลง ภายหลังได้ทดลองแต่งเพลงในแนวเพลงหวานชื่อเพลง "กอดหมอนนอนเพ้อ" (ภายหลังทูล ทองใจเป็นผู้ขับร้องเพลงนี้) ให้ครูไพบูลย์ดู ครูไพบูลย์ชื่นชมในลีลาการแต่งเพลงจึงได้เขียนจดหมายฝากตัวให้ถือไปให้ครูมงคล อมาตยกุล หัวหน้าวงดนตรีจุฬารัตน์ เนื้อความตามลายมือหมึกสีแดงครูไพบูลย์เขียนว่า 
"ฝากเข้าประจำในตำแหน่งแต่งเพลง ร้องเพลงพอใช้"
ครูมงคลจึงรับเข้าวงวงดนตรีจุฬารัตน์โดยใช้ชื่อในวงว่า กนก เกตุกาญจน์ แต่ได้รับมอบหมายให้ทำหน้าที่ขายหนังสือที่ระลึก และยืนคุมประตูเก็บค่าเข้าชม ภายหลังครูไพบูลย์จึงได้แต่งเพลง "ลิเกสมัครเล่น" ให้ร้องเมื่อปี พ.ศ. 2506 ก่อนจะตั้งชื่อให้ใหม่เป็น "ลพ บุรีรัตน์" เมื่อ พ.ศ. 2514 จนเมื่อครูมงคลได้ยุบวงดนตรีจุฬารัตน์ในปี พ.ศ. 2516 ครูลพ บุรีรัตน์จึงได้หันมาแต่งเพลงเองอัดเสียงเองในแนวเพลงตลกอย่าง "โนราห์หาย" "เดี๋ยวหม่ำเสียหรอก" อยู่ระยะหนึ่ง ก่อนที่จะหันไปเอาดีด้านแต่งเพลงเพียงอย่างเดียวในเวลาต่อมา
นักแต่งเพลง.
ลพ บุรีรัตน์มีผลงานแต่งเพลงลูกทุ่งที่สร้างชื่อให้กับนักร้องจำนวนมาก เช่น สายัณห์ สัญญา ยอดรัก สลักใจ ศรเพชร ศรสุพรรณ ก้องเพชร แก่นนคร สดใส รุ่งโพธิ์ทอง สันติ ดวงสว่าง เสรี รุ่งสว่าง แต่ที่มีชื่อเสียงที่สุดคือพุ่มพวง ดวงจันทร์ ในช่วง พ.ศ. 2525 - 2530 ครูลพเปลี่ยนแนวการร้องให้หันมาร้องเพลงสนุก และได้การความชื่นชม และการตอบรับเป็นอย่างอย่างดี จนได้รับฉายา "ราชินีลูกทุ่ง" 
การเสียชีวิต.
วันที่ 11 ธันวาคม ผู้สื่อข่าวรายงานว่า นายวิเชียร คำเจริญ หรือ "ลพ บุรีรัตน์" บรมครูนักแต่งเพลงชื่อดังที่ล้มป่วยด้วยอาการปอดอักเสบและเนื้องอกในตับ ตั้งแต่ช่วงเดือน พฤศจิกายนที่ผ่านมา ได้เสียชีวิตลงอย่างสงบในวัย 81 ปี ที่ห้องไอซียู โรงพยาบาลจุฬาภรณ์ สถาบันวิจัยจุฬาภรณ์ เขตหลักสี่ กรุงเทพมหานคร
ครูลพ บุรีรัตน์ ถูกตรวจพบว่ามีเชื้อราในปอด และพบก้อนเนื้อที่ตับขนาดใหญ่ หลังเข้าตรวจรักษาที่ รพ.บางโพ เมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2559 ที่ผ่านมา แพทย์ตรวจเลือดพบสารบ่งชี้มะเร็ง หลังจากนั้นได้ล้มป่วย จนล่าสุดเข้ารักษาตัวที่ โรงพยาบาลจุฬาภรณ์ และสิ้นใจจากไปอย่างสงบ ในช่วงสองทุ่มคืนวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2559 ในวัย 81 ปี 
สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินไปในการพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2560 ณ วัดพระศรีมหาธาตุวรมหาวิหาร
ผลงานการแต่งเพลง.
ผลงานการแต่งเพลงบางส่วนของลพ บุรีรัตน์ หรือ วิเชียร คำเจริญ
รางวัลเกียรติยศ.
2520
2522
2525
2532
2534
2537
2539
2544
2548
2549
พิชาญเมธ ม่วงมณี

พลเอก พิชาญเมธ ม่วงมณี อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร พรรคประชาธิปัตย์ อดีตแม่ทัพภาคที่ 3 และอดีตที่ปรึกษาพิเศษ กองทัพบก
ประวัติ.
พิชาญเมธ ม่วงมณี เกิดวันที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2489 ที่ อำเภอป่าซาง จังหวัดลำพูน เป็นบุตรของนายไมตรี และ นางบุญช่วย ม่วงมณี สมรสกับ คุณหญิงนิตยา ม่วงมณี (สกุลเดิม "จันทนากูล") มีบุตรีด้วยกัน คือ พันตรีหญิง พิชญา ม่วงมณี อาจารย์ประจำ โรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า จังหวัดนครนายก
การศึกษา.
พิชาญเมธ ม่วงมณี สำเร็จการศึกษาชั้น มศ.5 (หลักสูตรเตรียมทหาร 2 ปี) จากโรงเรียนเตรียมทหาร รุ่นที่ 5 (ตท.5) จากนั้นเข้าศึกษาในระดับปริญญาตรี สาขาวิทยาศาสตร์ โรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า รุ่นที่ 16 (จปร.16) และได้รับดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สาขาวิชาการจัดการทรัพยากรการเกษตรและสิ่งแวดล้อม มหาวิทยาลัยแม่โจ้ นอกจากนั้นยังผ่านการอบรมในหลักสูตรต่าง ๆ ได้แก่ 
พลเอก พิชาญเมธ สำเร็จหลักสูตรเตรียมทหาร รุ่นที่ 5 เป็นเพื่อนร่วมรุ่นกับ พล.อ.ชัยสิทธิ์ ชินวัตร อดีตผู้บัญชาการทหารสูงสุด พี่ชายของ พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร อดีตนายกรัฐมนตรี และเป็นเพื่อนกับ นายพายัพ ชินวัตร น้องชาย พ.ต.ท.ทักษิณ ด้วย
การทำงาน.
พลเอก พิชาญเมธ ม่วงมณี ได้รับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่ง รอง ผบ.ร.7 ในปี พ.ศ. 2528 ต่อมาในปี พ.ศ. 2535 ได้รับการแต่งตั้งเป็นรองผู้บัญชาการ กรมนักเรียนนายร้อย โรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า และเสนาธิการ มณฑลทหารบกที่ 32 (เสธ.มทบ.32) ถัดจากนั้นได้รับการแต่งตั้งเป็นรองผู้บัญชาการจังหวัดทหารบกเชียงราย และเป็นผู้บัญชาการจังหวัดทหารบกเชียงราย ในปี พ.ศ. 2540 หลังจากนั้นเพียงปีเดียว ก็ได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้บัญชาการมณฑลทหารบทที่ 33 
ในการโยกย้ายทหารกลางปี พ.ศ. 2546 ในรัฐบาลทักษิณ 1 พล.อ.พิชาญเมธ ได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่ง แม่ทัพภาคที่ 3 จนถึงปี พ.ศ. 2548 ได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งเป็น ที่ปรึกษาพิเศษกองทัพบก จนกระทั่งเกษียณอายุราชการ
งานการเมือง.
หลังจากเกษียณอายุราชการแล้ว พลเอกพิชาญเมธ ได้เข้าร่วมกิจกรรมทางการเมืองกับพรรคประชาธิปัตย์ และในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบสัดส่วน กลุ่มที่ 1 ในนามพรรคประชาธิปัตย์ และได้รับการเลือกตั้งเป็น ส.ส. สมัยแรก ภายหลังการจัดตั้งรัฐบาลนายสมัคร สุนทรเวช ทำให้พรรคประชาธิปัตย์จัดตั้ง ครม.เงา ขึ้น ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 และ พล.อ.พิชาญเมธ ม่วงมณี ได้รับเลือกจากที่ประชุมพรรค ให้ทำหน้าที่รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมเงา แต่ในการจัดตั้งรัฐบาลในช่วงปลายปี พ.ศ. 2551 พลเอกพิชาญเมธ ไม่ได้รับตำแหน่งใดในรัฐบาล
ต่อมาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ และได้รับเลือกตั้งเป็นสมัยที่สอง แต่เนื่องจากพลเอกพิชาญเมธ มีอาการป่วยต้องพักรักษาตัวอยู่ในโรงพยาล จึงไม่ได้เข้าร่วมประชุมสภาผู้แทนราษฎร และถูกระบุว่าเป็นหนึ่งในสอง ส.ส.ที่ไม่ได้เข้าร่วมประชุมเลย สำหรับอีกคนหนึ่งคือ สถาพร มณีรัตน์ ซึ่งป่วยหนักด้วยอาการโรคไต และเสียชีวิตในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2555
ถึงแก่อนิจกรรม.
พลเอก พิชาญเมธ ถึงแก่อนิจกรรมด้วยโรคมะเร็ง เมื่อวันที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2556 มีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 27 มีนาคม พ.ศ. 2556 ณ สุสานสันกู่เหล็ก อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่
เอ็ดมุนด์ โนนอง เดวิลลีเรส

เอ็ดมุนด์ โนนอง เดวิลลีเรส (Edmund Nonong Devilleres) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ สถิติการชก 37 ครั้ง ชนะ 11 (น็อค 4) เสมอ 5 แพ้ 21
ประวัติ.
เดวิลลีเรสขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 29 กรกฎาคมพ.ศ. 2543 ชนะคะแนน ริโอ นาวาเรส ที่ฟิลิปปินส์ จากนั้นขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ จนได้เข้าร่วมแข่งขันในรายการ 2003 PPBL ฟลายเวท ทัวร์นาเมนต์เมื่อ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2546 แต่ปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้น็อค ยูยีน กอนซาเลซแค่ยกแรก ต่อมาได้มาชิงแชมป์ ABCO รุ่นซูเปอร์ฟลายเวทในไทยเมื่อ 26 มีนาคม พ.ศ. 2547 ปรากฏว่าเป็นฝ่านแพ้น็อค เม็ดเงิน กระทิงแดงยิม ยก 4 จากนั้นมาชกแพ้น็อค สด ปูนนกอินทรียิม และชิงแชมป์ PABA รุ่นฟลายเวทเมื่อ 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2547 แพ้คะแนน เด่นเก้าแสน เก้าวิชิต และชิงแชมป์สหพันธ์มวยฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์ฟลายเวทเมื่อ 2 เมษายน พ.ศ. 2548 แพ้น็อค จูน ทาลาเป ยก 5 จากนั้น เดวิลลีเรสขึ้นชกแพ้เป็นส่วนใหญ่ รวมทั้งมาชกแพ้น็อคประมวนศักดิ์ โพธิ์สุวรรณ ยก 3 เมื่อ พ.ศ. 2549 และชิงแชมป์ IBF แพนแปซิฟิกรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทเมื่อ 21 กรกฎาคม 2549 ก็เป็นฝ่ายแพ้น็อคฟ้าสั่ง พ.ธวัชชัย ไม่ได้แชมป์ หลังจากที่ชกแพ้น็อค เออร์วิน จัมลัน ยก 7 เมื่อ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2551 แล้ว เดวิลลีเรสก็แขวนนวมไป
โฟบอส (เทพปกรณัมกรีก)

โฟบอส (/ˈfoʊbɒs, ˈfoʊbəs/; แปลว่า "ความกลัว") เทพเจ้าในเทพปกรณัมกรีก เป็นบริวารหนึ่งในสองของเทพแอรีส เทพแห่งสงคราม บางตำนานกล่าวว่า เป็นบุตรชายฝาแฝดของเทพแอรีสกับเทพีแอโฟรไดที คู่กับดีมอส (Deimos) ซึ่งทั้งคู่จะติดตามอาเรสไปในที่ต่าง ๆ เมื่ออาเรสเสด็จ
โฟบอส เป็นเทพเป็นความกลัว ซึ่งต่อมาเป็นรากศัพท์ของคำว่าความกลัวอย่างรุนแรงในทางจิตวิทยาที่เรียกว่า โฟเบีย (Phobia) ซึ่งมีระดับความรุนแรงมากกว่า ความกลัวธรรมดา (Fear) ในทางดาราศาสตร์ โฟบอสถูกตั้งเป็นชื่อดวงจันทร์บริวารของดาวอังคารคู่กับดีมอส
เชื่อกันว่า เมื่ออเล็กซานเดอร์มหาราช คืนก่อนที่จะออกรบกับกษัตริย์กษัตริย์ดาไรอุสที่ 3 แห่งเปอร์เซีย ที่สมรภูมิกอกามีลา (ปัจจุบันเป็นที่ราบกว้างขวางใกล้กับประเทศอิรัก) พระองค์ได้สักการะถึงโฟบอสด้วย เพื่อระงับความกลัว
ยูอิจิ โฮโซโนะ

ยูอิจิ โฮโซโนะ (; โรมาจิ: "Hosono Yūichi") เป็นนักมวยสากลชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อ 9 มิถุนายน พ.ศ. 2512 ที่กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น สถิติการชก 27 ครั้ง ชนะ 22 (น็อค 12) เสมอ 1 แพ้ 4
เร็กซ์ มาซาน

เร็กซ์ มาซาน (Rex Marzan) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 5 สิงหาคม พ.ศ. 2523 สถิติการชก 39 ครั้ง ชนะ 15 (น็อค 7) เสมอ 1 แพ้ 23
ประวัติ.
มาซานขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2541 ชนะคะแนนโดยเทคนิค เบิร์ต อันดาเลสที่ ฟิลิปปินส์ จากนั้น ขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ มาซานได้ชิงแชมป์ PABA รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวทในไทยเมื่อ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2543 แพ้ทีเคโอ ยอดสนั่น 3เคแบตเตอรี่ ยก 2 ต่อมา ใน พ.ศ. 2545 มาซานมาชกแพ้น็อค ศิริมงคล สิงห์มนัสศักดิ์ ยก 3 และในปีเดียวกันนั้น ได้ครองแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวทเมื่อ 1 ธันวาคม ชนะน็อค รานี่ กานอย ยก 2 และป้องกันตำแหน่งไว้ได้ 1 ครั้ง ก่อนจะสละแชมป์ไป หลังจากนั้น มาซานก็ขึ้นชกแพ้มากกว่าชนะ ชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์ไลท์เวท 2 ครั้ง และรุ่นไลท์เวทอีก 1 ครั้งใน พ.ศ. 2548 แต่ไม่ประสบความสำเร็จทั้งหมด มาซานขึ้นชกครั้งสุดท้ายเมื่อ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550 แพ้น็อค อาร์เนล พอร์ราส ยก 7 จากนั้นก็แขวนนวมไป
เวนเดล คอร์จูเลส

เวนเดล คอจูเลส (Wendell Cajoles) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ สถิติการชก 40 ครั้ง ชนะ 14(น็อค 5) เสมอ 4 แพ้ 22 
ประวัติ.
คอร์จูเลสขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 10 กันยายน พ.ศ. 2542 แพ้น็อค อัลเฟรด นากัลป์ ยก 2 ที่ฟิลิปปินส์ จากนั้น ขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ มาชกในไทยครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2545 เสมอโดยเทคนิคกับ สงคราม ป.เปาอินทร์ แพ้คะแนน ชนะ ป.เปาอินทร์ และได้ชิงแชมป์ PABA รุ่นมินิมัมเวทเมื่อ 17 ตุลาคม พ.ศ. 2546 แพ้คะแนน พรสวรรค์ ป.ประมุข แล้วมาชกแพ้คะแนน ขุนศึก ลูกพระบาท และใน พ.ศ. 2550 แพ้น็อค คมพยัคฆ์ ป.ประมุข ยก 6 คอร์จูเลสขึ้นชกมาจนถึง พ.ศ. 2551 หลังจากชกแพ้น็อค วาร์ คัตสุมาตะ ยก 3 ที่ ญี่ปุ่นเมื่อ 25 ตุลาคม พ.ศ. 2551 แล้วจึงแขวนนวมไป
อามาเตราซุ

อามาเตราซุ (; โรมาจิ: "Amaterasu"), อามาเตราซุ-โอมิกามิ (; โรมาจิ: "Amaterasu-ōmikami") หรือ โอฮิรูเมโนมูจิโนกามิ (; โรมาจิ: "Ōhiru-menomuchi-no-kami") เป็นเทพีแห่งดวงอาทิตย์ตามความเชื่อของศาสนาชินโต มีตำนานที่เกี่ยวข้องกับเทพีองค์นี้มากมาย ซึ่งเป็นรากฐานของพิธีกรรมสำคัญต่าง ๆ เรื่องที่สำคัญคือการที่อามาเตราซุหลบหนีซูซาโนโอะ
พระนาม.
ใน "โคจิกิ" มีการเรียกเทพีนี้ด้วยพระนาม 'อามาเตราซุ-โอมิกามิ' (<ruby class="templateruby " >天照大御神<rp>(</rp><rt>あまてらすおおみかみ</rt><rp>)</rp></ruby> / 天照大神; รูปเขียนในอดีต: あまてらすおほみかみ, "Amaterasu-Ohomikami"; ภาษาญี่ปุ่นเก่า: "Amaterasu Opomi1kami2") ในขณะที่ "นิฮงโชกิ" มีการให้พระนามดังนี้:
'Amaterasu' อาจจะมาจากรูปกริยา "amateru" "ส่องสว่าง / ส่องแสงบนท้องฟ้า" ("ama" "ท้องฟ้า, สวรรค์" + "teru" "สว่าง") ประสมกับกริยาช่วยประเภทให้เกียรติ "-su", ในขณะที่ 'Ōmikami' แปลว่า "เทพที่ยิ่งใหญ่ [และ] น่าเคารพ" ("ō" "ยิ่งใหญ่" + คำนำหน้าประเภทให้เกียรติ "mi-" + "kami")
เนื่องจากเป็นบรรพบุรุษของราชวงศ์ ฉายา 'ซูเม(ระ)-โอ(มิ)กามิ' (皇大神, #เปลี่ยนทาง; สามารถอ่านได้เป็น 'โคไตจิง') สามารถอิงถึงอามาเตราซุได้ และมีพระนามอื่นที่อิงถึงเทพีองค์เดียวกัน เช่น 'อามาเตราซุ-ซูเม(ระ)-โอ(มิ)กามิ' (天照皇大神, สามารถอ่านได้เป็น 'เท็นโชโคไตจิง') และ 'อามาเตราชิมาซุ-ซูเม(ระ)-โอมิกามิ' (天照坐皇大御神)
ในสมัยกลางถึงสมัยใหม่ตอนต้น มีการเรียกเทพีองค์นี้เป็น 'เท็นโชไดจิง' ("รูปองโยมิ" ของ 天照大神) หรือ 'อามาเตรุองงามิ' (พระนามเดียวกันที่อ่านอีกแบบ)
ความทรงจำแห่งโลก

ความทรงจำแห่งโลก  คือแผนงานที่องค์การศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ หรือยูเนสโก กำหนดขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2535 (ค.ศ. 1992) เพื่อมีวัตถุประสงค์เพื่อการอนุรักษ์ และการเผยแพร่มรดกภูมิปัญญาของโลกที่บันทึกไว้เป็นลายลักษณ์อักษร ไม่ว่าจะเป็นการบันทึกไว้ในรูปแบบใดหรือของประเทศใดก็ตาม ถือว่าเป็นแหล่งรวมความคิด ความรู้ ประสบการณ์ ที่สามารถสะท้อนให้เห็นถึงความหลากหลายทั้งในด้านของวัฒนธรรม จากสังคมในอดีตให้แก่สังคมปัจจุบัน และเพื่อที่จะสืบสานส่งต่อให้แก่สังคมในอนาคต
หลักเกณฑ์ในการคัดเลือก.
หลักเกณฑ์ในการคัดเลือกเอกสารมรดก ดังต่อไปนี้ ใช้ได้ในการคัดเลือกเอกสารมรดกที่มีคุณค่าต่อประเทศ ต่อภูมิภาค และต่อโลก 
ประเทศไทย.
สำหรับในประเทศไทย มีเอกสารที่ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นความทรงจำแห่งโลกทั้งสิ้น 9 รายการ ได้แก่ 
นอกจากนี้ คณะกรรมการแห่งชาติว่าด้วยแผนงานความทรงจําแห่งโลกฯ ของประเทศไทย ได้ประกาศรับรองขึ้นมรดกความทรงจำระดับชาติ (National Register) มีจำนวน 10 รายการ และมรดกความทรงจำระดับท้องถิ่น (Local Register) มีจำนวน 16 รายการ ดังนี้ 
มรดกความทรงจำระดับชาติ (National Register)
มรดกความทรงจำระดับท้องถิ่น (Local Register)
ทั้งนี้มรดกความทรงจำระดับชาติ หากมีความสำคัญเพียงพอในระดับนานาชาติ ก็จะสามารถนำเสนอข้อมูลเพื่อขึ้นทะเบียนเป็นความทรงจำแห่งโลกได้ในอนาคต
เก็ตซัลโกอาตล์

เก็ตซัลโกอาตล์  เป็นเทพผู้สร้างโลกในคติความเชื่อของชาวแอซเท็ก เป็นผู้สร้างมนุษย์และเป็นเทพผู้เป็นใหญ่ในโลกแห่งความตาย รูปลักษณ์เป็นรูปงูใหญ่ ในตำนานของชาวแอซเท็กกล่าวว่าเทพองค์นี้ได้ลงมายังโลกมนุษย์และสร้างมนุษย์จากกองกระดูกในโลก
กล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ ดิจิทอรุม

กล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ ดิจิทอรุม  หรือ กล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ ดิจิทอรุม คอมมิวนิส  เป็นกล้ามเนื้อที่มีจุดเกาะต้นโดยเป็นเอ็นคอมมอนเอกซ์เทนเซอร์อยู่ที่ปุ่มแลทเทอรัล อีพิคอนไดล์ (lateral epicondyle) ของกระดูกต้นแขน (humerus) และเกาะมาจากผนังกั้นอินเตอร์มัสคิวลาร์ (intermuscular septa) ซึ่งกั้นระหว่างกล้ามเนื้อมัดนี้และกล้ามเนื้อใกล้เคียง และเกาะมาจากพังผืดปลายแขน (antebrachial fascia)
จุดเกาะต้น จุดเกาะปลาย และความสัมพันธ์.
ตอนปลายของกล้ามเนื้อนี้แบ่งออกเป็นเอ็นกล้ามเนื้อ 4 เอ็น ซึ่งวิ่งร่วมกับกล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ อินดิซิส (Extensor indicis) ภายในแผ่นเยื่อเมือกผ่านเข้าไปในช่องของเอ็นดอร์ซัลคาร์ปัล (dorsal carpal ligament) แล้วเอ็นจะแผ่แยกออกที่ด้านหลังมือ เข้าไปเกาะปลายที่กระดูกนิ้วมือชิ้นที่ 2 และ 3
ตรงข้อต่อระหว่างฝ่ามือกับนิ้วมือ (metacarpophalangeal) เอ็นกล้ามเนื้อแต่ละเอ็นจะผูกติดโดย fasciculi กับเอ็นคอลแลทเทอรัล (collateral ligaments) ทำหน้าที่เป็นเอ็นด้านหลังมือของข้อต่อนี้ หลังจากข้ามข้อต่อนี้แล้ว เอ็นจะแผ่ออกเป็นแอ็นแผ่ (aponeurosis) กว้างซึ่งคลุมพื้นผิวด้านหลังมือของกระดูกนิ้วมือชิ้นแรก และถูกเสริมแรงโดยกล้ามเนื้ออินเตอร์ออสเซียสและลัมบริคัล
ตรงข้อต่อระหว่างกระดูกนิ้วมือข้อแรก (first interphalangeal joint) เอ็นแผ่นี้จะแบ่งออกเป็น 3 แผ่น เป็นแผ่นตรงกลาง (intermediate) 1 อัน และแผ่นคอลแลทเทอรัล (collateral) 2 อัน แผ่นตรงกลางจะเกาะปลายเข้ากับฐานของกระดูกนิ้วมือชิ้นที่ 2 ส่วนแผ่นคอลแลทเทอรัลซึ่งต่อเนื่องมาตลอดด้านข้างของกระดูกนิ้วมือชิ้นที่ 2 จะรวมกันเกาะปลายที่พื้นผิวด้านหลังของกระดูกนิ้วมือชิ้นปลาย เมื่อ
เอ็นของกล้ามเนื้อมัดนี้ที่เข้าไปในนิ้วชี้ จะเข้าร่วมกับกล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ อินดิซิส ซึ่งทอดตัวบนด้านอัลนา
บนด้านหลังมือ เอ็นกล้ามเนื้อนี้ที่เกาะเข้าไปในนิ้วกลาง นิ้วนาง และนิ้วก้อย จะเชื่อมกันด้วยแผ่นคาดเฉียงๆ 2 แผ่น แผ่นแรกมาจากเอ็นนิ้วนางผ่านมาด้านล่างและด้านข้างไปยังเอ็นนิ้วกลาง ส่วนอีกแผ่นหนึ่งผ่านมาจากเอ็นนิ้วนางมาด้านล่างและด้านใกล้กลางไปยังเอ็นนิ้วก้อย ในบางครั้งอาจพบแผ่นคาดแนวนอนบางๆ ที่เชื่อมระหว่างเอ็นนิ้วชี้และเอ็นนิ้วกลางได้
หน้าที่.
กล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ ดิจิทอรุมทำหน้าที่เหยียด (extend) นิ้วมือ ข้อมือ และข้อศอก
กล้ามเนื้อนี้กระทำต่อกระดูกนิ้วมือท่อนต้นเป็นหลัก ส่วนกระดูกนิ้วมือท่อนกลางและปลายมักจะเหยียดได้โดยกล้ามเนื้ออินเตอร์ออสเซียสและลัมบริคัล
กล้ามเนื้อนี้มักจะพยายามกางแยกนิ้วมือออกด้วยเมื่อมันกำลังเหยียดนิ้ว
สแตนด์บายยัวร์ไซด์

"สแตนด์บายยัวร์ไซด์"  คือซิงเกิลที่ 4 ของอัลบั้ม"วันฮาร์ต" ของเซลีน ดิออน ในรูปแบบซิงเกิลวิทยุเท่านั้น วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2546 
"สแตนด์บายยัวร์ไซด์" ประพันธ์และอำนวยการสร้างโดย มาร์ก เทย์เลอร์ และ พอล แบร์รี ผู้ประพันธ์เพลงดังของแชร์ อย่าง "บีลีฟ" 
ไม่มีมิวสิกวิดีโอสำหรับเพลงนี้
"สแตนด์บายยัวร์ไซด์"ขึ้นสูงสุดอันดับที่ 17 ในชาร์ตเพลงร่วมสมัย 
รูปแบบและรายชื่อเพลง.
ซิงเกิลเพื่อการประชาสัมพันธ์ในสหรัฐอเมริกา
ตูลอร์เดซอม

"ตูลอร์เดซอม"  คือซิงเกิลแรกจากอัลบั้ม"อวีนฟีเยอเอกัตเรอตี" ของเซลีน ดิออน จำหน่ายเมื่อวันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2546 ในบางประเทศ 
"ตูลอร์เดซอม " ประพันธ์โดย ชาก เวอเนอรูโซ ผู้ประพันธ์เพลงภาษาฝรั่งเศสยอดนิยมของเซลีนก่อนหน้านี้ "ซูเลอวอง" เพลงอำนวยการสร้างโดย Erick Benzi ผู้เคยทำงานร่วมกับเซลีนในอัลบั้ม "เดอ" ในปี พ.ศ. 2538 และอัลบั้ม"ซีลซูฟฟีเซแดมเม" ในปี พ.ศ. 2541
มิวสิกวิดีโอเพลงนี้อำนวยการสร้างโดย Yannick Saillet ถ่ายทำเมื่อเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2546 ในทะเลทรายในรัฐเนวาดา ลอสแอนเจลิส และเผยแพร่เมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2546 ซึ่งได้บรรจุในซิงเกิลดีวีดี "ตูลอร์เดซอม" และดีวีดีรวมสื่อวีดิทัศน์"องเนอชองช์ปา" และเบื้องหลังการถ่ายทำมิวสิกวิดีโอเพลง "ตูลอร์เดซอม " ได้บรรจุในอวีนฟีเยอเอกัตเรอตีฉบับจำกัด และดีวีดีองเนอชองเช่ปา
เพลงนี้อยู่ในชาร์ตแอร์เพลควิเบกนานถึง 8 สัปดาห์ และ 3 สัปดาห์บนอันดับสูงสุดในชาร์ตโพลิชแอร์เพล และขึ้นติดอันดับ 1 ใน 10 ของประเทศที่ใช้ภาษาฝรั่งเศส และได้รับสถานะ เงิน ในฝรั่งเศส สำหรับยอดขาย 125,000 แผ่น "ตูลอร์เดซอม" เป็นวิงเกิลภาษาฝรั่งเศสที่อยู่บนชาร์ตแคนาดานานที่สุด อันดับสูงสุดคืออันดับที่ 2 
เพลงนี้ได้รวมอยู่ในอัลบั้มรวมเพลงยอดนิยมในปี พ.ศ. 2548 "องเนอชองช์ปา" 
รูปแบบและรายชื่อเพลง.
ซิงเกิลซีดี 2 เพลง - (แคนาดา) 
ซิงเกิลซีดี 3 นิ้ว 2 เพลง - (ยุโรป) 
ซิงเกิลซีดี 3 เพลง - (ฝรั่งเศส) 
ซิงเกิลดีวีดี - (ฝรั่งเศส)
อนาโตมิคัล สนัฟฟ์ บอกซ์

อนาโตมิคัล สนัฟฟ์ บอกซ์ หรือ แอ่งเรเดียล  เป็นรอยเว้าลึกรูปสามเหลี่ยมบนด้านเรเดียล (ด้านนิ้วโป้ง) ด้านหลังของมือ ที่ระดับของกระดูกข้อมือ โดยมีกระดูกสแคฟฟอยด์ (scaphoid) และกระดูกทราพีเซียม (Trapezium bone) เป็นพื้น ชื่อของแอ่งนี้มาจากมีการใช้ร่องนี้ในการใส่ผงยาสูบ (tobacco) หรือยานัตถุ์ (snuff) เพื่อสูดดม
กายวิภาคประสาทร่วมหลอดเลือด.
ชั้นผิวของอนาโตมิคัล สนัฟฟ์ บอกซ์มีหลอดเลือดแดงเรเดียล (radial artery) โดยทอดตัวมาจากบริเวณคลำชีพจรของหลอดเลือดแดงเรเดียล (บริเวณข้อมือด้านนิ้วโป้ง) ไปยังช่องว่างระหว่างกระดูกฝ่ามือชิ้นที่ 1 และ 2 แล้วจะกลายเป็นโค้งหลอดเลือดแดงฝ่ามือชั้นตื้นและชั้นลึก (superficial and deep palmar arches) หลอดเลือดดำเซฟาลิค (cephalic vein) เริ่มต้นจากภายในอนาโตมิคัล สนัฟฟ์ บอกซ์ และแขนงดอร์ซัล คิวทาเนียส (dorsal cutaneous branch) ของเส้นประสาทเรเดียล (radial nerve) สามารถคลำได้โดยการลูบตามเอ็นกล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ พอลิซิส ลองกัสกับด้านหลังของนิ้วมือ
พยาธิวิทยา.
ข้อต่อระหว่างกระดูกเรเดียสและกระดูกสแคฟฟอยด์ซึ่งอยู่ลึกต่อสนัฟฟ์ บอกซ์ เป็นฐานของข้อมือ หากเกิดอุบัติเหตุตกลงมาโดยที่มือยังยืดเหยียดออก บริเวณนี้จะเกิดการกระทบอย่างรุนแรง และถือว่าเป็นจุดรวมแรง ทำให้กระดูก 2 ชิ้นนี้หักได้ หากเกิดอาการเจ็บที่สามารถระบุตำแหน่งได้ภายในสนัฟฟ์ บอกซ์ ความรู้จากกายวิภาคของข้อมือจะทำให้ทราบได้ว่าน่าจะเกิดการหักของกระดูกสแคฟฟอยด์ กระดูกสแคฟฟอยด์เป็นกระดูกขนาดเล็ก มีลักษณะแปลกเพื่อช่วยในการเคลื่อนไหวมากกว่าการคงให้ข้อมืออยู่นิ่ง หากมีการใช้แรงที่ไม่เหมาะสมกับข้อมือ กระดูกสแคฟฟอยด์นั้นจะเสี่ยงที่จะหักสูงมาก
ลักษณะเฉพาะทางกายวิภาค.
ลักษณะเฉพาะที่แปลกของเลือดที่มาเลี้ยงกระดูกสแคฟฟอยด์คือในบริเวณนี้จะเป็นบริเวณแรกที่เลือดถูกขนส่งเข้ามา เลือดจะเข้าสู่กระดูกสแคฟฟอยด์ที่บริเวณด้านปลาย ดังนั้นหากเกิดการหักบริเวณส่วนต้นของกระดูก จะทำให้ไม่มีเลือดเข้ามาเลี้ยง และหากไม่ได้รับการรักษาอาจทำให้เกิดการตายเฉพาะส่วนจากการขาดเลือด (avascular necrosis) ภายในอนาโตมิคัล สนัฟฟ์ บอกซ์ เนื่องจากกระดูกสแคฟฟอยด์มีขนาดเล็กและรูปร่างของมันทำให้ยากที่จะวินิจฉัยในระยะแรกเริ่มว่ากระดูกนี้หักหรือไม่โดยการเอกซ์เรย์ ภาวะแทรกซ้อนอื่นๆ ที่ตามมาเช่น ความไม่มั่นคงของกระดูกข้อมือ (carpal instability) จากการที่เอ็นถูกทำลาย (ligament disruption) และเกิดกระดูกหักข้อเคลื่อน (fracture-dislocations)
ความเข้าใจที่ถูกต้องเกี่ยวกับความสัมพันธ์ทางกายวิภาคภายในข้อมือทำให้สามารถวินิจฉัยและรักษาความผิดปกติได้อย่างรวดเร็ว ถูกต้อง และเหมาะสม
กล้ามเนื้อแอบดักเตอร์ พอลิซิส ลองกัส

กล้ามเนื้อแอบดักเตอร์ พอลิซิส ลองกัส  เป็นกล้ามเนื้อที่ทอดตัวอยู่ใต้กล้ามเนื้อสุพิเนเตอร์ (supinator) และบางครั้งอาจรวมเข้าอยู่ด้วยกัน
จุดเกาะต้นและจุดเกาะปลาย.
กล้ามเนื้อแอบดักเตอร์ พอลิซิส ลองกัสมีจุดเกาะต้นที่ส่วนด้านข้างของพื้นผิวด้านหลังของตัวกระดูกอัลนา (ulna) ใต้ต่อจุดเกาะปลายของกล้ามเนื้อแอนโคเนียส (Anconæus) และยังมีจุดเกาะต้นที่เอ็นเยื่อระหว่างกระดูก (interosseous membrane) และจากตรงกลาง 1/3 ของพื้นผิวด้านหลังของตัวกระดูกเรเดียส
กล้ามเนื้อนี้ทอดตัวเฉียงลงและไปด้านข้าง และกลายเป็นเอ็นกล้ามเนื้อ วิ่งผ่านร่องที่อยู่ด้านข้างของปลายล่างกระดูกเรเดียสร่วมกับเอ็นกล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ พอลิซิส เบรวิส (Extensor pollicis brevis) และเข้าไปเกาะปลายที่ด้านเรเดียลของฐานของกระดูกฝ่ามือชิ้นที่ 1
ในบางครั้งเอ็นนี้อาจแบ่งเป็น 2 แผ่นใกล้กับจุดเกาะปลาย อันหนึ่งไปยังกระดูกทราพีเซียม (trapezium) และอีกอันหนึ่งรวมไปกับจุดเกาะต้นของกล้ามเนื้อแอบดักเตอร์ พอลิซิส เบรวิส (Abductor pollicis brevis)
หน้าที่.
หน้าที่หลักของกล้ามเนื้อแอบดักเตอร์ พอลิซิส ลองกัสคือการกาง (Abduction) นิ้วหัวแม่มือออกจากฝ่ามือ หน้าที่ที่ต่อเนื่องกันคือช่วยในการเหยียด (extend) และกางข้อมือ
ความแปรผัน.
อาจพบกล้ามเนื้อและเอ็นนี้เพิ่มขึ้นมา โดยมีจุดเกาะปลายของเอ็นที่เกินนี้ที่กระดูกฝ่ามือชิ้นที่ 1, กระดูกทราพีเซียม, หรือที่กล้ามเนื้อแอบดักเตอร์ พอลิซิส เบรวิส หรือออพโพเนนส์ พอลิซิส
พร ภิรมย์

พร ภิรมย์ (ปุญญวังโสภิกขุ) (29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2471 - 5 ธันวาคม พ.ศ. 2553) เป็นนักร้อง นักแต่งเพลงชาวไทย ที่ใช้ดนตรีไทยเดิมเป็นพื้นฐาน เนื้อเพลงแนวนิทานชาดกแฝงธรรมะ มีชื่อเสียงจากเพลง "น้ำตาลาไทร" "บัวตูมบัวบาน" และ "ดาวลูกไก่"
ประวัติ.
พร ภิรมย์ มีชื่อจริงว่า บุญสม มีสมวงษ์ เป็นบุตรของนายประเสริฐ และนางสัมฤทธิ์ มีสมวงษ์ ชาวอำเภอพระนครศรีอยุธยา จบชั้นมัธยม 3 จากโรงเรียนวัดบพิตรพิมุข มีความเชี่ยวชาญการร้องและเล่นดนตรีไทย ทำขวัญนาค พากย์หนัง และเข้ามาเล่นลิเก ใช้ชื่อคณะว่า "บุญสม อยุธยา" เล่นกับเสน่ห์ โกมารชุน มีชื่อเสียงโด่งดังจนครูมงคล อมาตยกุล ชักชวนมาอยู่ วงดนตรีจุฬารัตน์
พร ภิรมย์ ร้องเพลงอยู่กับวงดนตรีจุฬารัตน์หลายปี มีผลงานบันทึกเสียงประมาณ 200 เพลง เพลงที่ร้องส่วนใหญ่ร้อยละ95%เป็นผู้แต่งเอง ในแนวนิทานชาดกแฝงธรรมะ ด้วยเทคนิคการแหล่เป็นเอกลักษณ์ไม่เหมือนใคร เพลงแรกที่ได้รับความนิยมคือ "บัวตูมบัวบาน" ตามด้วย "ดาวลูกไก่", "น้ำตาลาไทร", "กระท่อมทองกวาว", "ลานรักลานเท", "ดาวจระเข้", "วังแม่ลูกอ่อน", "กลับเถิดลูกไทย" เป็นต้น
เกียรติยศ.
พร ภิรมย์ ได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำพระราชทาน ในปี พ.ศ. 2509 ถึง 3 รางวัล จากเพลง บัวตูมบัวบาน และ ดาวลูกไก่ และในปี พ.ศ. 2514 จากเพลง กลับเถิดลูกไทย และได้รับรางวัลกึ่งศตวรรษลูกทุ่งไทย ในปี พ.ศ. 2532 จากเพลง บัวตูมบัวบาน และ พ.ศ. 2534 จากเพลง ดาวลูกไก่
บั้นปลาย.
พร ภิรมย์ บวชเป็นพระภิกษุอยู่ที่วัดรัตนชัย (วัดจีน) ตำบลหอรัตนชัย อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ตั้งแต่ พ.ศ. 2524 จนถึงมรณภาพด้วยอาการปอดติดเชื้อ เมื่อวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2553 ณ โรงพยาบาลสงฆ์ แขวงทุ่งพญาไท เขต ราชเทวี กรุงเทพมหานคร สิริอายุ 82 ปี พรรษา 29
เฟท (เพลงเซลีน ดิออน)

"เฟท"  เป็นซิงเกิลที่ 5 และเป็นซิงเกิลสุดท้ายจากอัลบั้ม "วันฮาร์ต" ของเซลีน ดิออน เผยแพร่เมื่อวันที่ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2546 ในแคนาดา 
"เฟท" ประพันธ์และอำนวยการสร้างโดย แม็กซ์ มาร์ติน  ผู้ประพันธ์เพลงดังอย่าง "แดตส์เดอะเวย์อิตอิส"  ในปี พ.ศ. 2542 และมีการรีมิกซ์ 3 ครั้งเพื่อเปิดในสถานีวิทยุ 
ไม่มีมิวสิกวิดีโอสำหรับเพลงนี้
"เฟท" ขึ้นสู่อันดับ 4 ในชาร์ตควิเบกแอร์เพล และ 37 ในชาร์ตเพลงร่วมสมัยของแคนาดา
รูปแบบและรายชื่อเพลง.
ซิงเกิลวิทยุ 2 เพลง (ประเทศแคนาดา)
กล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ พอลิซิส เบรวิส

กล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ พอลิซิส เบรวิส  เป็นกล้ามเนื้อที่ทอดตัวอยู่ด้านใกล้กลางของกล้ามเนื้อแอบดักเตอร์ พอลิซิส ลองกัส (Abductor pollicis longus)
จุดเกาะต้นและจุดเกาะปลาย.
จุดเกาะต้นของกล้ามเนื้อนี้มาจากพื้นผิวด้านหลังของส่วนกลางของกระดูกเรเดียส และจากเอ็นเยื่อระหว่างกระดูก (interosseous membrane)
กล้ามเนื้อนี้ทอดตัวคล้ายกับกล้ามเนื้อแอบดักเตอร์ พอลิซิส ลองกัส (Abductor pollicis longus) โดยเอ็นกล้ามเนื้อนี้จะผ่านร่องเดียวกันที่อยู่ด้านข้างของปลายล่างกระดูกเรเดียส และเข้าเกาะปลายที่กระดูกนิ้วมือท่อนแรกของนิ้วหัวแม่มือ
หน้าที่.
กล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ พอลิซิส เบรวิสทำหน้าที่เหยียดกระดูกนิ้วมือท่อนต้นของนิ้วหัวแม่มือ
ความแปรผัน.
ในบางคนอาจไม่มีกล้ามเนื้อนี้ หรือเอ็นอาจไปรวมกับเอ็นกล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ พอลิซิส ลองกัส (Extensor pollicis longus)
เอเฌอแตม็องกอร์

"เอเฌอแตม็องกอร์" (,"และฉันยังรักเธอ") คือซิงเกิลที่ 2 ของเซลีน ดิออน จากอัลบั้ม "อูนฟีเยกัทร์ติป" ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2547 ในบางประเทศที่ใช้ภาษาฝรั่งเศส 
"เอเฌอแตม็องกอร์" ประพันธ์โดยฌ็อง-ฌัก กอลด์มานผู้ร่วมทำงานกับเซลีน ในอัลบั้ม "เดอ" ในปี พ.ศ. 2538 และ"ซีลซูว์ฟีแซแดเม" ในปี พ.ศ. 2541
ฉบับภาษาอังกฤษของเพลงนี้บรรจุในอัลบั้ม"วันฮาร์ต" ซึ่งบันทึกเสียงก่อนและใช้ชื่อเพลงเดียวกัน 
ในวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2546 เซลีนได้บันทึกเทปรายการพิเศษ "อูนฟีเยกัทร์ติป" ที่โรงแรมซีซ่าร์พาเลซ ลาสเวกัส
มิวสิกวิดีโอ อำนวยการสร้างโดย Yannick Saillet ถ่ายทำที่บาร์ Whiskey Bar ในลาสเวกัส ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2546 และแพร่ภาพในเดือนธันวาคม ซึ่งบรรจุใน "องเนอช็องฌ์ปา"
ดีวีดีรวมเพลงยอดนิยมภาษาฝรั่งเศสของเธอ 
เพลงนี้ขึ้นสู่อันดับที่ 1 ชาร์ต โพลิช อาร์เอ็มเอฟ และที่ 2 ชาร์ตควิเบกแอร์เพล ที่ 14 ในชาร์ตเบลเยียม, ที่ 16 ในฝรั่งเศส และที่ 31 ในสวิตเซอร์แลนด์ 
"เอเฌอแตม็องกอร์" แสดงในการแสดงชุด "อะนิวเดย์..." และได้บรรจุในอัลบั้ม "อะนิวเดย์... ไลฟ์อินลาสเวกัส" นอกจากนี้ยังบรรจุเพลงนี้ในอัลบั้มรวมเพลงฮิต "องเนอช็องฌ์ปา" ใน พ.ศ. 2548 
รูปแบบและรายชื่อเพลง.
ซิงเกิลซีดี 3 เพลง - (ฝรั่งเศส) 
ซิงเกิลซีดี 4 เพลง - (ยุโรป)
กงทร์นาตูร์

"กงทร์นาตูร์" ("ฝืนธรรมชาติ") คือซิงเกิลวิทยุที่ 3 ของเซลีน ดิออนจากอัลบั้ม "อูนฟีเยกัทร์ติป" ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 29 มีนาคม พ.ศ. 2547 ในบางประเทศที่ใช้ภาษาฝรั่งเศส
"กงทร์นาตูร์" เป็นผลงานการประพันธ์ของฌัก เวอเนอรูว์โซ ผู้ประพันธ์เพลง "ตูลอร์เดซอม" และ "ซูเลอว็อง" ให้กับเซลีนก่อนหน้านี้
ในวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2546 เซลีนได้บันทึกเทปรายการพิเศษ "อูนฟีเยกัทร์ติป" ที่โรงแรมซีซ่าร์พาเลซ ลาสเวกัส
มิวสิกวิดีโอเป็นผลงานอำนวยการสร้างของ Didier Kerbrat ถ่ายทำในวันที่ 27 มีนาคม พ.ศ. 2547 ในทะเลทรายรัฐเนวาดา ลอสแอนเจลิส และปฐมทัศน์ในวันที่ 26 เมษายน พ.ศ. 2547 ซึ่งได้บรรจุใน "องเนอช็องฌ์ปา" ดีวีดีรวบรวมเพลงยอดนิยม ซึ่งออกจำหน่ายในปี พ.ศ. 2548
เพลงนี้ขึ้นสู่อันดับที่ 2 ชาร์ตควิเบกแอร์เพล และที่ 9 ชาร์ตโพลิช แอร์เพล
"กงทร์นาตูร์" ได้บรรตุในอัลบั้ม "อะนิวเดย์... ไลฟ์อินลาสเวกัส" ฉบับของประเทศฝรั่งเศส
รูปแบบและรายชื่อเพลง.
 ซิงเกิลวิทยุ 2 เพลง (ประเทศฝรั่งเศส)
ยูแอนด์ไอ

"ยูแอนด์ไอ"  คือซิงเกิลวิทยุซิงเกิลแรกและซิงเกิลเดียวจากอัลบั้ม "อะนิวเดย์... ไลฟ์อินลาสเวกัส" เผยแพร่เมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2547
มิวสิกวิดีโอ ถ่ายทำโดยแอนดริว แมกนอตัน ผู้ได้รับรางวัลชนะเลิศด้านการอำนวยการสร้าง ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2547 สถานที่ถ่ายทำคือท่าอากาศยานนานาชาติโทรอนโตเพียร์สัน และแพร่ภาพหลังจากนั้น 2 เดือน โดยมิวสิกวิดีโอเพลงนี้บรรจุในดีวีดี "อัลทิเมตบ็อก"
ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2547 ได้มีการประกาศอย่างเป็นทางการว่าเพลง "ยูแอนด์ไอ" จะเป็นเพลงหลักการโฆษณาของแอร์แคนาดา เซลีนยังบันทึกเสียงภาษาฝรั่งเศสความยาว 1 นาทีอีกด้วยในชื่อว่า "Mes ailes à moi" โดยทั้งสองแบบได้นำมาใช้ในการโฆษณาของแอร์แคนาดา 
ซิงเกิลนี้เป็นที่นิยมในชาร์ตเพลงร่วมสมัยแคนาดา และโพลิช อาร์เอ็มเอ็ฟ 
ในวันที่ 19 มิถุนายน พ.ศ. 2550 ฮิลลารี คลินตัน สมาชิกวุฒิสภาแห่งรัฐนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกาได้ประกาศใช้เพลงนี้เป็นเพลงหลักในการหาเสียงการเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา ค.ศ. 2008 ของเธอ ในฐานะสมาชิกพรรคเดโมแครต 
รูปแบบและรายชื่อเพลง.
ซิงเกิลวิทยุ 1 เพลง - (ยุโรป) 
ซิงเกิลวิทยุ 2 เพลง - (ญี่ปุ่น)
เรเปียร์

เรเปียร์ (rapier) มีจุดกำเนิดในประเทศสเปนเรียก เอสปาด้าโรเปร่า (Espada Ropera) เป็น กระบี่ ใบยาว ผอมบาง ปลายแหลมคม ได้รับความนิยมสูงสุดในทวีปยุโรปช่วงระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 16 และ คริสต์ศตวรรษที่ 17 (ยุโรปใหม่ยุคต้น) ใช้ต่อสู้โดยการแทง จิ้ม (อาจจะใช้ฟันได้บ้างในบางองศาแต่ไม่ค่อยสะดวกนัก เพราะใบดาบบาง) ใบดาบอาจจะมีคมด้านเดียว หรือทั้งสองด้าน หรืออาจจะคมแค่ครึ่งปลาย โกร่งดาบมักจะมีลวดลายสวยงามสลับซับซ้อน เรเปียร์มีพัฒนาการและความแตกต่างกันหลากหลายรูปแบบ ดาบในยุคต่อๆ มา ถูกพัฒนาให้สั้นลง ใบใหญ่กว่า เพื่อใช้ฟาดฟัน ทั้งรุกและรับได้ดีขึ้น คนยุคหลังรู้จักเรเปียร์มากขึ้นเพราะภาพยนตร์เรื่องสามทหารเสือ
คำว่า เรเปียร์ เป็นคำในภาษาเยอรมัน ที่ใช้เรียกแทนดาบ แต่ในอิตาลี สเปน และฝรั่งเศส จะเรียกว่า สปาด้า, เอสปาด้า หรือ เอเป้ (spada, espada, épée) แทนการใช้คำว่า ดาบ (sword)
แหล่งข้อมูลอื่น.
Renaissance Swords
เขตเมือง (ฝรั่งเศส)

เขตเมือง  เป็นสถิติพื้นที่อาณาบริเวณที่จัดทำโดยสถาบันอินซี (INSEE) ซึ่งเป็นสำนักงานสถิติแห่งชาติของประเทศฝรั่งเศส เพื่อที่จะวัดพื้นที่ที่กำลังเติบโตอย่างต่อเนื่องและในพื้นที่ที่ติดกัน ตามความหมายที่นิยามโดยสถาบันอินซี 
เขตเมืองในประเทศฝรั่งเศสนั้น เป็นพื้นที่สถิติซึ่งใช้มาตรฐานการวัดพื้นที่เติบโตและพื้นที่ใกล้เคียงจากสหประชาชาติ ทั้งนี้แต่ละประเทศก็จะมีชื่อเรียกและความหมายต่างกัน
คำจำกัดความ.
คำว่า "Unité urbaine" คือเทศบาลเดี่ยวหรือกลุ่มเทศบาลที่ต้อง:
ถ้าเทศบาลใดไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของเขตเมือง จะถูกจัดให้อยู่ในข่ายชนบท
ซิกซ์ตีส์เซเวนทีส์เอทีส์

ซิกซ์ตีส์เซเวนทีส์เอทีส์ (; โรมาจิ: "Shikkusutizu Sebuntizu Eitizu"; : 60s 70s 80s) เป็นซิงเกิลที่ 33 ของนามิเอะ อามุโระ วางจำหน่ายวันที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2551 ซิงเกิลนี้เป็นซิงเกิลที่รวบรวมเพลงเก่าจากยุค 1960s, 1970s และ 1980s โดยเพลง NEW LOOK เป็นตัวแทนยุค 1960 เพลง ROCK STEADY เป็นตัวแทนในยุค 1970 และเพลง WHAT A FEELING เป็นตัวแทนยุค 1980 เปิดตัวสัปดาห์แรกในอันดับที่ 2 ของออริกอนชาร์ต ด้วยยอดขาย 114,719 แผ่น โดยเป็นการเปิดตัวสัปดาห์แรกมากกว่าหนึ่งแสนแผ่นนับตั้งแต่ซิงเกิล NEVER END ในปี 2000 และยังเป็นซิงเกิลที่สามารถขึ้นอันดับที่ 1 ออริกอนเดลีชาร์ตได้นับตั้งแต่ซิงเกิล GIRL TALK / the SPEED STAR ในปี 2004 และสามารถขึ้นถึงอันดับ 1 ออริกอนชาร์ตได้ในสัปดาห์ต่อมา โดยเป็นการเปิดตัวที่อันดับ 1 ออริกอนชาร์ตนับตั้งแต่ซิงเกิล I HAVE NEVER SEEN ในปี ค.ศ. 1998 
ทั้ง 3 เพลงเป็นเพลงประกอบโฆษณาแชมพูของบริษัท Vidal Sassoon ตามแคมเปญ Fashion×Music×VS 
เพลง NEW LOOK เป็นเพลงคัฟเวอร์มาจากเพลง Baby Love ของวง The Supremes ในปี ค.ศ. 1964 เพลง ROCK STEADY เป็นเพลงคัฟเวอร์ของอารีธา แฟรงคลินในปี ค.ศ. 1971 และเพลง WHAT A FEELING เป็นเพลงคัฟเวอร์ของไอรีส คาร่าในปี ค.ศ. 1983
เดวิด ฮิวสัน

เดวิด ฮิวสัน เกิดเมื่อ 9 มกราคม พ.ศ. 2496 เป็นนักเขียนนวนิยายสืบสวนสอบสวนชาวอังกฤษ
นวนิยาย.
ภาษาไทยได้ลิขสิทธิ์การแปลอย่างถูกกฎหมายโดยสำนักพิมพ์นานมีบุคส์
กล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ พอลิซิส ลองกัส

กล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ พอลิซิส ลองกัส  เป็นกล้ามเนื้อที่อยู่ในปลายแขน มีขนาดใหญ่กว่ากล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ พอลิซิส เบรวิส (Extensor pollicis brevis) จุดเกาะต้นของกล้ามเนื้อบางส่วนถูกปกคลุมด้วยกล้ามเนื้ออื่นๆ
จุดเกาะต้นและจุดเกาะปลาย.
กล้ามเนื้อนี้มีจุดเกาะต้นอยู่ที่ส่วนด้านข้างของส่วนกลาง 1/3 ของพื้นผิวด้านหลังของส่วนกลางของกระดูกอัลนาใต้ต่อจุดเกาะต้นของกล้ามเนื้อแอบดักเตอร์ พอลิซิส ลองกัส (Abductor pollicis longus) และเกาะจากเอ็นเยื่อระหว่างกระดูก (interosseous membrane)
ส่วนปลายของกล้ามเนื้อเป็นเอ็นกล้ามเนื้อ ผ่านเข้าไปในช่องในเอ็นดอร์ซัล คาร์ปัล (dorsal carpal ligament) ที่แยกมาเฉพาะสำหรับเอ็นกล้ามเนื้อนี้ เอ็นทอดตัวลงในร่องแคบเฉียงที่อยู่ด้านหลังของปลายล่างของกระดูกเรเดียส
จากนั้นเอ็นกล้ามเนื้อจะทอดเฉียงข้ามเอ็นกล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ คาร์ไพ เรเดียลิส ลองกัส และเบรวิส (Extensor carpi radialis longus and brevis) และมีช่องว่างรูปสามเหลี่ยมเรียกว่า อนาโตมิคัล สนัฟฟ์ บอกซ์ (anatomical snuff box) คั่นแบ่งเอ็นกล้ามเนื้อนี้และเอ็นกล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ พอลิซิส เบรวิส (Extensor pollicis brevis) ซึ่งมีหลอดเลือดแดงเรเดียล (radial artery) อยู่ด้านใน ก่อนที่เอ็นจะเข้าไปเกาะที่ฐานของกระดูกนิ้วมือท่อนปลายของนิ้วหัวแม่มือ
ความสัมพันธ์.
เอ็นของกล้ามเนื้อแอบดักเตอร์ พอลิซิส ลองกัส (Abductor pollicis longus), เอกซ์เทนเซอร์ พอลิซิส ลองกัส และเบรวิส (Extensor pollicis longus and brevis) ทอดข้ามเหนือหลอดเลือดแดงเรเดียล (radial artery)
หน้าที่.
กล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ พอลิซิส ลองกัสทำหน้าที่เหยียดกระดูกนิ้วมือท่อนปลายของนิ้วหัวแม่มือ และช่วยเหยียดและกางข้อมือร่วมกับกล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ พอลิซิส เบรวิส
กล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ อินดิซิส

กล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ อินดิซิส หรือ กล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ อินดิซิส โพรเพรียส  เป็นกล้ามเนื้อแบน ยาว อยู่ด้านใกล้กลางและทอดขนานไปกับกล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ พอลิซิส ลองกัส (extensor pollicis longus)
จุดเกาะต้นและจุดเกาะปลาย.
กล้ามเนื้อนี้มีจุดเกาะต้นอยู่ที่พื้นผิวด้านหลังของส่วนกลางของกระดูกอัลนา ใต้ต่อจุดเกาะต้นของกล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ พอลิซิส ลองกัส และเกาะจากเอ็นเยื่อระหว่างกระดูก (interosseous membrane)
เอ็นกล้ามเนื้อนี้จะผ่านใต้เอ็นดอร์ซัล คาร์ปัล (dorsal carpal ligament) ในช่องเดียวกันกับเอ็นของกล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ ดิจิทอรุม (Extensor digitorum) และเชื่อมร่วมกับด้านอัลนา (ด้านนิ้วก้อย) ของเอ็นกล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ ดิจิทอรุมที่บริเวณหัวของกระดูกฝ่ามือชิ้นที่ 2 แล้วเข้าไปเกาะที่นิ้วชี้
หน้าที่.
กล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ อินดิซิสทำหน้าที่เหยียดนิ้วชี้ และหน้าที่ที่ต่อเนื่องกันคือช่วยในการเหยียดข้อมือ
งิ้ว (พืช)

งิ้ว (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Bombax ceiba" L.) ชื่ออื่นๆ งิ้วหนาม งิ้วบ้าน งิ้วแดง งิ้วปง งิ้วปงแดง เป็นไม้ยืนต้นผลัดใบขึ้นตามป่าเบญจพรรณ ลำต้นสูง 25-30 เมตร แตกกิ่งก้านสาขามากในช่วงเรือนยอด เป็นไม้เนื้ออ่อนมีหนามแหลมอยู่ตามลำต้น 
ใบรวมประกอบด้วยใบย่อย 4-7 ใบ ใบเป็นมันค่อนข้างหนา ใบย่อยรูปรีปลายใบเรียวแหลมเรียงกันคล้ายกับรูปนิ้วมือ มีสีเขียวไม่มีขน ก้านใบสีขาวมองเห็นชัดเจน
ดอกขนาดใหญ่ออกเป็นช่อตามปลายกิ่ง ดอกมี 5 กลีบ สีออกแดงหรือส้มปนสีเหลือง กลีบดอกมีขนปกคลุมและกลีบดอก ดอกบานเต็มที่ประมาณ 10 ซม มีลักษณะแข็งเลื่อมเป็นมัน เมื่อมีดอกต้นจะทิ้งใบทั้งหมดส่วนกลางออกเป็นเกสรตัวผู้เรียง 3 แถว ยาวยื่นออกมาเป็นเส้นๆ 
ผลรูปรีปลายแหลมยาว 6-8 นิ้ว เมื่อผลแก่จะเป็นสีน้ำตาลเปลือกผลแข็งเมื่อผลแก่จะมีปุยสีขาวปลิวออกมาตามลม เมล็ด เมล็ดสีดำ 
ใบรวมก้านใบก้านหนึ่งมีใบย่อยอยู่ 4-7 ใบ ใบย่อยนี้จะดอกมีขนาดใหญ่ออกเป็นช่ออยู่ตามปลายกิ่ง ช่อหนึ่งมีดอกอยู่ 3-5 ดอก สีแสดแดง สีส้ม สีเหลือง มี 5 กลีบ กลีบรองดอกเป็นสีเขียวมีลักษณะเป็นรูปถ้วยมนแข็ง กลางดอกมีเกสรซ้อนเรียงกันอยู่ 3 ชั้น ตามกลีบดอกมีขนมันเป็นเงาปกคลุมอยู่ เวลาที่ออกดอกจะทิ้งใบหมดมี 5 กลีบ กลีบรองดอกเป็นสีเขียวมีลักษณะเป็นรูปถ้วยมนแข็ง ดอกบานเต็มที่ประมาณ 10 ซม. กลางดอกมีเกสรซ้อนเรียงกันอยู่ 3 ชั้น ตามกลีบดอกมีขนมันเป็นเงาปกคลุมอยู่ 
ประโยชน์.
สรรพคุณ ใช้เปลือกต้นช่วยบำรุงระบบไหลเวียนโลหิต บรรเทาอาการบวม จากการกระแทก รักษากระเพาะอาหารอักเสบเรื้อรัง บรรเทาอาการท้องเดิน แก้บิด อัมพาต เอ็นอักเสบ ดอกช่วยห้ามเลือด รักษาแผล ฝีหนอง บรรเทาอาการท้องเดิน บิดมูกเลือด ช่วยขับปัสสาวะ รากหรือเปลือกรากใช้สมานแผล ห้ามเลือด รักษาแผลในกระเพาะอาหาร บรรเทาอาการฟกช้ำบวมจากการกระแทก รากเป็นยาบำรุงกำลัง ช่วยให้อาเจียน ผลอ่อนใช้บำบัดรักษาแผลเรื้อรังในไต เมล็ดใช้เป็นยาร่วมกับพิมเสนรักษาโรคหนองในเรื้อรัง ชาวโอรังอัซลีในรัฐเปรัก ประเทศมาเลเซีย นำใบสดแช่น้ำ ต้มอาบเพื่อรักษาอาการปวดเมื่อย
เกสรดอกงิ้วตากแห้ง ใช้เป็นส่วนประกอบในการทำแกงแค ทำขนมจีนน้ำเงี้ยว
ขึ้นฉ่าย

ขึ้นฉ่าย  เป็นพืชล้มลุกชอบพื้นที่ลุ่ม อยู่ในวงศ์ Apiaceae เป็นผักและสมุนไพรที่มีกลิ่นหอม นิยมใช้ในการปรุงอาหารที่ต้องการดับกลิ่นคาว หรือเพิ่มความหอมของน้ำซุป หรือ นำไปผัดเพื่อดับคาวปลา ขึ้นฉ่ายมีลำต้นและใบหลากหลายตามพันธุ์ปลูกและสถานที่ปลูกซึ่งแบ่งกว้าง ๆ ได้ 3 กลุ่มคือ ขึ้นฉ่ายใบ ใช้กินใบและตกแต่งอาหาร, ขึ้นฉ่ายยักษ์ ใช้กินก้านที่อวบน้ำ และขึ้นฉ่ายหัว ที่ใช้หัวในการปรุงอาหาร เมล็ดขึ้นฉ่ายยังใช้เป็นเครื่องเทศและมีการใช้สารสกัดในยาสมุนไพร
คำว่า "ขึ้นฉ่าย" ในภาษาไทยมาจากภาษาจีนว่า 芹菜 โดยอ่านแบบแต้จิ๋วเป็น "ขึ่งไฉ่" (เพ็งอิม: "keng5 cai3") ส่วนอ่านแบบจีนกลางจะเป็น "ฉินไช่" 
ลักษณะ.
เป็นพืชล้มลุกมีอายุ 1–2 ปี สูง 40–60 เซนติเมตร ใบประกอบแบบ ขนนกออก ตรงข้าม สีใบเป็น สีเหลืองอมเขียว ใบย่อยเป็นรูปลิ่มหยัก ขอบใบหยัก ก้านใบยาวแผ่ออกเป็นกาบ ดอกช่อสีขาว เป็นช่อดอกแบบซี่ร่ม (compound umbels) ผลมีขนาดเล็กมากเป็นสีน้ำตาล
ประโยชน์.
มีโพแทสเซียมสูง ทำให้หลอดเลือดขยายตัว ช่วยลดความดันโลหิตสูง ช่วยขับปัสสาวะ รักษาโรคปวดข้อ เช่น รูมาติกและโรคเกาต์ มีโซเดียมอินทรีย์ที่สามารถช่วยปรับความเป็นกรดและด่างในเลือดให้สมดุล น้ำคั้นจากขึ้นฉ่ายมีสรรพคุณเป็นยากล่อมประสาท ทำให้รู้สึกสบาย และนอนหลับได้ดี การกินขึ้นฉ่ายจะทำให้อสุจิลดลงถึง 50% หลังจากยุติการกินแล้ว จำนวนเชื้ออสุจิจะเพิ่มกลับมาระดับปกติใน 8-13 สัปดาห์
สารสกัดด้วยเอทานอลจากผลและเมล็ดยับยั้งการเจริญและการงอกของถั่วเขียวผิวดำได้#เปลี่ยนทาง