pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
พงษ์สิทธิ์ เวียงวิเศษ

พงษ์สิทธิ์ เวียงวิเศษ (ชื่อเล่น: ไก่) เกิดเมื่อวันที่ 22 มกราคม พ.ศ. 2515 ที่ตำบลท่าพระ อำเภอเมืองขอนแก่น จังหวัดขอนแก่น มีสถิติการชกทั้งหมด 17 ครั้ง ชนะ 15 (น็อค 6) แพ้ 2
ประวัติ.
พงสิทธิ์เป็นบุตรของนายแก่นใจ และนางประไพ เวียงวิเศษ เรียนระดับมัธยมศึกษาที่โรงเรียนบ้านแดงน้อย บิดาเป็นเจ้าของค่ายมวยแก่นนรสิงห์ และเป็นผู้นำลูกชายมาหัดมวยไทยตั้งแต่อายุ 10 ขวบ พงษ์สิทธิ์เดินทางมาชกมวยในกรุงเทพมหานครเมื่อ พ.ศ. 2530 หลังจากเรียนจบชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 (ม.3) แล้ว และกลายเป็นนักมวยชื่อดังระดับเงินแสนของเวทีราชดำเนินตั้งแต่ พ.ศ. 2534 ในชื่อ "วันวิเศษ แก่นนรสิงห์"
พงษ์สิทธิ์เริ่มชกมวยสากลสมัครเล่นเมื่อเป็นนักเรียนโรงเรียนผะดุงศิษย์พิทยา ต่อมาจึงมาสมัครเป็นนักมวยสากลสมัครเล่นในสังกัดกองทัพภาคที่ 1 พร้อมกับรับราชการทหารไปด้วย เริ่มชกมวยในรายการมวยสากลสมัครเล่นชิงแชมป์ประเทศไทย จนติดทีมชาติแข่งขันในรายการมวยสากลสมัครเล่นชิงถ้วยพระราชทานคิงส์คัพเป็นรายการแรก
พงษ์สิทธิ์ เคยติดทีมชาติไปแข่งขันโอลิมปิกทั้งหมด 2 ครั้ง คือ โอลิมปิก 1996 ที่แอตแลนตา และโอลิมปิก 2000 ที่ซิดนีย์ ในรุ่นไลท์เวท แต่ทว่าไม่ประสบความสำเร็จเพราะไม่สามารถได้เหรียญใด ๆ กลับมาเลย
พงษ์สิทธิ์หันมาชกมวยสากลอาชีพเมื่อ พ.ศ. 2545 และได้ครองแชมป์ PABA รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท ในปีเดียวกัน และป้องกันแชมป์ไว้ได้ 12 ครั้ง ก่อนจะเสียแชมป์ให้กับนักมวยจีนไปใน พ.ศ. 2548 หลังจากนั้นก็แขวนนวมไป
พงษ์สิทธิ์เป็นนักมวยถนัดซ้าย โดยที่ธรรมชาติเป็นคนถนัดขวา แต่ได้ถูกบิดาหัดให้ชกด้วยหมัดซ้ายตั้งแต่เด็กจนกลายเป็นมวยถนัดซ้ายไปโดยปริยาย ชีวิตส่วนตัว ถือว่าเป็นคู่เขยกับ สมรักษ์ คำสิงห์ ซึ่งเป็นนักมวยสากลสมัครเล่นทีมชาติไทยชุดเดียวกัน เนื่องจากภรรยาของทั้งคู่นั้นเป็นพี่น้องกัน อีกทั้งพงษ์สิทธิ์และสมรักษ์ก็สนิทสนมกันเป็นอย่างดีด้วย
ปัจจุบัน พงษ์สิทธิ์เป็นผู้ดูแลกิจการค่ายมวยของตัวเอง คือ ค่ายแก่นนรสิงห์ ที่จังหวัดขอนแก่น บ้านเกิด
นิวฮอไรซันส์

<ns>10</ns>
 <id>369535</id>
 <revision>
 <id>10245376</id>
 <parentid>6729231</parentid>
 <timestamp>2022-08-13T03:23:15Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>RidJasper</username>
 <id>361203</id>
 </contributor>
 <origin>10245376</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
นิวฮอไรซันส์ (ท. ขอบฟ้าใหม่) เป็นยานสำรวจอวกาศระหว่างดาวเคราะห์ซึ่งปล่อยเมื่อวันที่ 19 มกราคม 2549 เป็นส่วนหนึ่งของโครงการนิวฟรอนเทียส์ (New Frontiers) ของนาซา ยานสร้างโดย ห้องปฏิบัติการฟิสิกส์ประยุกต์และสถาบันวิจัยเซาท์เวสต์ โดยทีมซึ่งมีเอส. แอแลน สเทิร์น (S. Alan Stern) เป็นหัวหน้า ยานดังกล่าวมีภารกิจเพื่อศึกษาดาวพลูโต ดาวบริวารของมัน และแถบไคเปอร์ โดยบินผ่านระบบพลูโตและวัตถุแถบไคเปอร์ (Kuiper Belt Object) ตั้งแต่หนึ่งวัตถุขึ้นไป
วันที่ 15 มกราคม 2558 ยานอวกาศ"นิวฮอไรซันส์"เริ่มระยะเข้าใกล้ (approach phase) ดาวพลูโต เมื่อ 11:49 UTC ของวันที่ 14 กรกฎาคม 2558 ยานอวกาศ"นิวฮอไรซันส์" บินห่างจากพื้นผิวดาวพลูโต 12,500 กิโลเมตร เป็นยานอวกาศลำแรกที่สำรวจดาวพลูโต
การเดินทางของยานนิวฮอไรซันส์.
<br clear="right">
ยุโรปตะวันตก

ยุโรปตะวันตก หมายถึงพื้นที่บริเวณภาคตะวันตกของทวีปยุโรป ตั้งอยู่ติดกับทะเลเหนือ ทะเลเมดิเตอร์เรเนียน และมหาสมุทรแอตแลนติก ส่งผลทำให้มีความชื้นในอากาศสูงและอุณหภูมิในฤดูหนาวไม่หนาวจัด ภาษาที่ใช้ในภูมิภาคนี้มีมากมาย เช่น กลุ่มภาษาโรมานซ์ เช่น ภาษาฝรั่งเศส ภาษาสเปน ฯลฯ กลุ่มภาษาเยอรมานิค เช่น ภาษาเยอรมัน ภาษาอังกฤษ ภาษาสวีเดน ฯลฯ ประชากรส่วนใหญ่นับถือศาสนาคริสต์ทั้งนิกายโปรเตสแตนท์และโรมันคาทอลิก ความแตกต่างของประเทศในยุโรปตะวันตกกับยุโรปตะวันออกคือระบอบการปกครองและการเมืองช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่ 2
การแบ่ง.
"Geography: Realms, Regions, and Concepts".
หนังสือ "Geography: Realms, Regions, and Concepts" จำแนกให้ 12 รัฐตั้งอยู่ในภูมิภาคยุโรปตะวันตก ดังนี้ 
 <id>155194</id>
 <redirect title="แม่แบบ:Country data France" />
 <revision>
 <id>1018478</id>
 <timestamp>2008-03-26T12:46:18Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Lerdsuwa</username>
 <id>436</id>
 </contributor>
 <comment>เปลี่ยนทางไปที่ </comment>
 <origin>1018478</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
CIA.
สำนักข่าวกรองกลาง (CIA) ของสหรัฐ จำแนกให้ 7 รัฐตั้งอยู่ในภูมิภาคยุโรปตะวันตก:
 <id>155194</id>
 <redirect title="แม่แบบ:Country data France" />
 <revision>
 <id>1018478</id>
 <timestamp>2008-03-26T12:46:18Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Lerdsuwa</username>
 <id>436</id>
 </contributor>
 <comment>เปลี่ยนทางไปที่ </comment>
 <origin>1018478</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
และจำแนกให้อีก 3 รัฐตั้งอยู่ในภูมิภาคยุโรปตะวันตกเฉียงใต้ 
กลุ่มยุโรปตะวันตกและอื่น ๆ.
กลุ่มยุโรปตะวันตกและอื่น ๆ หมายถึงกลุ่มประเทศอย่างไม่เป็นทางการของสหประชาชาติที่กำหนดขึ้นเพื่อการลงมติและการเจรจา ซึ่งสมาชิกในกลุ่มยุโรปประกอบด้วย
 <ns>10</ns>
 <id>508114</id>
 <redirect title="แม่แบบ:Div col" />
 <revision>
 <id>4555743</id>
 <timestamp>2013-01-13T10:58:43Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Nullzero</username>
 <id>106127</id>
 </contributor>
 <comment>#REDIRECT </comment>
 <origin>4555743</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
 <id>155194</id>
 <redirect title="แม่แบบ:Country data France" />
 <revision>
 <id>1018478</id>
 <timestamp>2008-03-26T12:46:18Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Lerdsuwa</username>
 <id>436</id>
 </contributor>
 <comment>เปลี่ยนทางไปที่ </comment>
 <origin>1018478</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
ทั้งนี้ ออสเตรเลีย แคนาดา อิสราเอล ตุรกี และนิวซีแลนด์ก็เป็นสมาชิกของกลุ่มดังกล่าวด้วย
แอฟริกาใต้ (ภูมิภาค)

แอฟริกาใต้ เป็นภูมิภาคในทวีปแอฟริกาที่ประกอบไปด้วยทะเลทรายและทุ่งหญ้าสะวันนา ประกอบไปด้วยฝั่งทะเลและภูเขาสูง 
ภูมืภาคแอฟริกาใต้เป็นที่ตั้งของแม่น้ำหลายสาย โดยกายภาพทางภูมิศาสตร์ แม่น้ำแซมบีซีเป็นแม่น้ำที่ใหญ่ที่สุด แม่น้ำแซมเบซีไหลจากทางตะวันตกเฉียงเหนือของแซมเบียและแองโกลาตะวันตกไปยังมหาสมุทรอินเดียบนชายฝั่งโมซัมบิก โดยไหลผ่านน้ำตกวิกตอเรียบริเวณชายแดนระหว่างแซมเบียและซิมบับเว น้ำตกวิกตอเรียเป็นหนึ่งในน้ำตกที่ใหญ่ที่สุดในโลกและเป็นแหล่งท่องเที่ยวที่สำคัญของภูมิภาค
ประเทศที่อยู่ในภูมิภาคนี้คือ
แต่ในบางทีอาจจะรวมถึง
แต่ในขณะเดียวกันภูมิภาคนี้ก็ยังมีทรัพยากรธรรมชาติที่ล้ำค่าคือ ทองคำขาว เหล็ก เพชร ทองและอีกมากมาย ประเทศที่เจริญมากที่สุดในภูมิภาคนี้คือ ประเทศแอฟริกาใต้ อีกทั้งในภูมิภาคนี้ยังมีประเทศที่ปกครองโดยระบอบกษัตริย์ถึง 2 ประเทศด้วยกันคือ ประเทศเลโซโทและประเทศเอสวาตินี
เตี๋ยเมี่ยง

จ้าวหมิ่น  มีชื่อเกิดว่า มินมิน เตมู่เอ๋อร์ (敏敏特穆儿) มีอีกชื่อหนึ่งคือ เตี๋ยเมี่ยง เป็นหนึ่งในสองตัวละครหญิงเอกจากบันเทิงคดีกำลังภายในเรื่อง "ดาบมังกรหยก" ประพันธ์โดย กิมย้ง โดยกิมย้งบรรยายถึงรูปลักษณ์ของเธอว่า "สง่างามอย่างเป็นธรรมชาติพร้อมด้วยสีหน้าสดใส"
บทบาทในนวนิยาย.
เตี๋ยเมี่ยงเป็นลูกสาวของ ฉาฮั่น ติมู่เอ๋อร์ อ๋องชาวมองโกลแห่ง ราชวงศ์หยวน พี่ชายของเขาคือ กั่วกั่ว เตียมู่เอ๋อร์ ในตอนเด็กมีความทะเยอทะยานและเต็มไปด้วยความกระตือรือร้นที่อยากจะเข้มแข็งเหมือนผู้ชาย พ่อของเธอได้รับการแต่งตั้งจากฮ่องเต้เพื่อกำจัดกบฏพรรคเม้งก่า และนำคำสั่งไปที่ "เจียงหู" ซึ่งเตี๋ยเมี่ยงมีส่วนช่วยพ่อของเธอด้วยไหวพริบและสติปัญญาของเธอ
เตี๋ยเมี่ยงปรากฏตัวครั้งแรกในนวนิยายเรื่องนี้โดยใช้ผงหอมหวลสิบทิศ เพื่อวางยาพิษจอมยุทธจากหกสำนักใหญ่ รวมถึง "เจ็ดผู้กล้าจากสำนักบู๊ตึ๊ง" และมิกจ๊อซือไท่จากสำนักง้อไบ๊ พวกเขาถูกจับและคุมขังในอารามหว่านเอิน ในขณะที่ทั้งหกสำนักใหญ่เพิ่งสงบศึกกับพรรคเม้งก่า ซึ่งเธอตั้งใจที่จะล่อลวงเตียบ่อกี้ ประมุขคนใหม่ของพรรคเม้งก่าให้ติดกับ เพื่อที่จะได้จับตัวเขาด้วย เตียบ่อกี้เดินทางขึ้นเขาเพื่อไปพบเตี๋ยเมี่ยงโดยไม่รู้จักตัวตนที่แท้จริงของเธอ เมื่อเตี๋ยเมี่ยงพยายามที่จะวางยาพิษเตียบ่อกี้ด้วยผงพิษ เขามองเห็นแผนการของเธอและพยายามหยุดเธอ เธอดักเขาไว้ในห้องใต้ดิน แต่เตียบ่อกี้ก็พาเธอลงไปพร้อมกับเขาด้วย ในที่สุดเธอก็ปล่อยเขาออกไป
เตี๋ยเมี่ยงฝึกฝนวรยุทธของเธอด้วยการหลอกล่อให้จอมยุทธที่ถูกจับแสดงวรยุทธของพวกเขา โดยเธอโกหกว่าเธอจะปล่อยพวกเขาให้เป็นอิสระหากพวกเขาสามารถเอาชนะคนของเธอได้ ในขณะที่แอบสังเกตการเคลื่อนไหวของพวกเขาและเรียนรู้วรยุทธจากพวกเขา แม้จะยืนอยู่บนพื้นที่ตรงข้ามกับเตียบ่อกี้ เธอค่อย ๆ ตกหลุมรักเตียบ่อกี้ คู่แข่งของเธอและขอให้เขายอมรับให้เธอร่วมติดตามเขาออกผจญภัยด้วย ซึ่งนี่คือเป็นหนึ่งของเงื่อนไขสามประการข้อในการปลดปล่อยนักศิลปะการต่อสู้ที่ถูกจับ บนเกาะงูศักดิ์สิทธิ์ เตี๋ยเมี่ยงถูกกล่าวหาจนทำให้เตียบ่อกี้เข้าใจผิดว่าเขาฆ่าหยินหลี่ และขโมยกระบี่อิงฟ้า ดาบฆ่ามังกรของเขาไป จริง ๆ แล้วผู้รับผิดชอบคือ จิวจี้เยียก ผู้ซึ่งขโมยความลับจากอาวุธและล้อมตัวเต๋ยเมี่ยงไว้ เมื่อเตียบ่อกี้พบเตี๋ยเมี่ยงในภายหลัง เขาต้องการที่จะฆ่าเธอ แต่ก็ไม่ยอมทำเช่นนั้นเพราะเขาตกหลุมรักเธอ
เมื่อเรื่องราวดำเนินไปความสัมพันธ์อันแสนโรแมนติกระหว่างเตียบ่อกี้ และเตี๋ยเมี่ยง ก็ยิ่งลึกซึ้งขึ้นแม้ว่าพวกเขาจะพัวพันกับรักสามเส้ากับ จิวจี้เยียก ก็ตาม เมื่อเตียบ่อกี้ตัดสินใจแต่งงานจิวจี้เยียก เตี๋ยเมี่ยงก็ปรากฏตัวและขัดขวางงานแต่งงานโดยระบุว่าวินาทีของเธอ โดยขอเงื่อนไขข้อสองคือ ถ้าเธอจะปลดปล่อยจอมยุทธที่ถูกจับได้ เขาจะต้องไม่แต่งงานกับจิวจี้เยียก เตียบ่อกี้ปฏิเสธคำขอในตอนแรก แต่ยอมรับในภายหลังเมื่อเตี๋ยเมี่ยงบอกเขาว่าเธอรู้เบาะแสของราชสีห์ขนทองเจียซุน พ่อบุญธรรมของเขา ทำให้จิวจี้เยียกเกลียดเธอ และโจมตีเธอด้วย 'วิชากรงเล็บกระดูกขาว' แต่เตียบ่อกี้ก็ช่วยเตี๋ยเมี่ยงไว้ได้
ในตอนท้ายของนวนิยายเรื่องนี้เตียบ่อกี้รู้ว่าเตี๋ยเมี่ยงคือรักแท้ของเขาและเขาก็บอกจิวจี้เยียก ทั้งคู่ตัดสินใจที่จะเกษียณจาก "เจียงหู" เพื่อใช้ชีวิตแบบสันโดษหลังจากเข้าใจผิดว่าผู้ใต้บังคับบัญชาของเขาวางแผนที่จะฆ่าเขาเพื่อยึดอำนาจ ในตอนสุดท้ายเตี๋ยเมี่ยงบอกกับเตียบ่อกี้ว่าเงื่อนไขที่สามของเธอคือให้เขาช่วยเธอเขียนคิ้ว
เกาะจาร์วิส

เกาะจาร์วิส  มีพื้นที่ทั้งหมด 4.5 ตารางกิโลเมตรเป็นเกาะเดี่ยวในมหาสมุทรแปซิฟิกตอนใต้ มีสภาพพื้นที่เป็นเกาะปะการัง อยู่ในเขตร้อนชื้น มีทรัพยากรธรรมชาติที่สำคัญคือมูลค้างคาว เกาะจาร์วิสไม่มีน้ำจืดอยู่บนเกาะ เกาะจาร์วิสมีสนามบินอยูหนึ่งแห่งซึ่งสร้างขึ้นในสมัยสงครามโลกครั้งที่ 2แต่ไม่มีท่าเรือ เกาะจาร์วิสก็เหมือนกับอาณานิคมของสหรัฐอเมริกาที่อยู่ในมหาสมุทรแปซิฟิกตอนเหนือคือไม่มีรัฐบาล ไม่มีกิจกรรมทางเศรษฐกิจ และไม่มีคนอยู่อาศัย
เกาะเวก

เกาะเวก  เป็นอาณานิคมของสหรัฐอเมริกาในมหาสมุทรแปซิฟิกตอนเหนือ มีพื้นทีทั้งหมด 6.5 ตารางกิโลเมตร มีสภาพพื้นที่เป็นเกาะปะการัง ใต้น้ำมีภูเขาไฟอยู่ด้วยและมีแนวปะการังรอบเกาะ เกาะเวกมีเพียงแค่บุคคลในราชการทหารสหรัฐเท่านั้นที่อาศัยอยู่ เกาะเวกมีกิจกรรมทางเศรษฐกิจทางด้านอาหาร มีระบบโทรศัพท์ดินแดนโพ้นทะเล (OTS) มีสถานีวิทยุแต่ไม่สถานีโทรทัศน์ เกาะเวกมีสนามบินอยู่หนึ่งแห่งบนเกาะเวกแต่ไม่มีท่าเรือ เกาะเวกต่างจากบรรดาดินแดนอาณานิคมของสหรัฐในแปซิฟิกเหนือบางดินแดนเนื่องจากมีกิจกรรมทางเศรษฐกิจ อีกทั้งยังเคยเป็นสมรภูมิในสงครามโลกครั้งที่ 2 อีกด้วย ตั้งอยู่ทางทิศเหนือของหมู่เกาะมาร์แชลล์ ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของสหพันธรัฐไมโครนีเซีย
อาวดี้

อาวดี้  เป็นบริษัทออกแบบและผลิตยานยนต์หรูของประเทศเยอรมนี อาวดี้ก่อตั้งที่เมืองซวิคเกาในรัฐซัคเซิน ปัจจุบันเป็นบริษัทในเครือฟ็อลคส์วาเกิน มีฐานการผลิตอยู่ในเก้าประเทศทั่วโลก ปัจจุบันมีสำนักงานใหญ่อยู่ที่เมืองอิงก็อลชตัทในรัฐบาวาเรีย
ความเป็นมา.
จุดกำเนิดกว่าที่จะมาเป็นบริษัทอาวดี้ในปัจจุบันนี้ค่อนข้างซับซ้อน ในปีค.ศ. 1899 วิศวกรเยอรมันนามว่าเอากุสท์ ฮอร์ช ได้ก่อตั้งบริษัทรถยนตร์ของตนเองที่นครโคโลญและได้ย้ายบริษัทแห่งนี้ไปที่เมืองไรเคินบัค ต่อมาในปีค.ศ. 1904 เขาได้นำบริษัทเข้าร่วมทุนกับรัฐซัคเซินและแปรสภาพเป็นบริษัทมหาชน มีที่ตั้งบริษัทอยู่ในเมืองซวิคเกา พวกนายทุนพยายามแทรกแซงการทำงานของเขาซึ่งสร้างความไม่พอใจแก่ฮอร์ช ในที่สุด เขาจึงลาออกจากบริษัทนี้และไปก่อตั้งบริษัทใหม่ที่ชื่อว่า บจ.การยานยนตร์เอากุสท์ ฮอสท์  ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1909
ในวันที่ 25 เมษายน ค.ศ. 1910 นายฮอสท์เปลี่ยนชื่อบริษัทเป็น บจ.การยานยนตร์อาวดี้ ซวิคเกา  ซึ่งคำว่า Audi เป็นภาษาละตินที่แปลว่า "ฟัง" ซึ่งมีความหมายตรงกับคำว่าฮอสท์ในภาษาเยอรมัน ต่อมาในปีค.ศ. 1915 ได้แปรสภาพเป็นบริษัทมหาชน จุดที่สำคัญที่สุดเกิดขึ้นในปีค.ศ. 1932 เมื่อการยานยนตร์อาวดี้ร่วมกับบริษัทผู้ผลิตรถยนต์รายอื่นอีกสามราย อันได้แก่ Horch, DKW, และ Wanderer ทั้งสี่ฝ่ายได้ร่วมกันจัดตั้งสหภาพยานยนตร์ (Auto Union) ตราสัญลักษณ์ของสหภาพคือวงแหวนสี่ห่วงแบบเดียวกับที่ใช้ในปัจจุบัน เพื่อสื่อถึงรถยนต์สี่ยี่ห้อที่ร่วมกันจัดตั้งสหภาพฯ
ประสิทธิภาพ

ประสิทธิภาพ  หมายถึง กระบวนการ วิธีการ หรือการกระทำใด ๆ ที่นำไปสู่ผลสำเร็จ โดยใช้ทรัพยากรต่าง ๆ อันได้แก่ ทรัพยากรธรรมชาติ แรงงาน เงินทุน และวิธีการดำเนินการหรือประกอบการ ที่มีคุณภาพสูงสุดในการดำเนินการได้อย่างเต็มศักยภาพ อย่างไรก็ตามการดำเนินการใด ๆ นั้นก็ขึ้นอยู่กับทรัพยากร ณ ขณะนั้นด้วยว่ามีคุณภาพและปริมาณเพียงใด หากมีคุณภาพมากการจะใช้อย่างเต็มศักยภาพได้นั้นจะต้องใช้ในปริมาณน้อยจึงจะเรียกได้ว่ามีประสิทธิภาพ ต่างกันกับทรัพยากรที่มีปริมาณมากแต่คุณภาพต่ำที่จะต้องเลือกวิธีการดึงศักยภาพของทรัพยากรออกมาให้ได้มากที่สุดจึงจะเรียกว่ามีประสิทธิภาพ
กระยาสารท

กระยาสารท (/กระยาสาด/) เป็นขนมไทย ทำจากถั่ว งา ข้าวคั่ว และน้ำตาล มักทำกันมากในช่วงสารทไทย แรม 15 ค่ำ ปลายเดือน 10 และบางท้องถิ่นนิยมรับประทานกับกล้วยไข่ มีกล่าวถึงในนิราศเดือนว่า
ขนมกระยาสารทเป็นขนมโบราณ มีความพิเศษตรงที่เป็นขนมสำหรับงานบุญประเพณีของไทย เรียกได้ว่าเป็นขนมที่มีประเพณี และวันเวลาเป็นของตัวเองชัดเจนมากเลยทีเดียว จนอาจจะทำให้หลายคนนึกสงสัยขึ้นมาได้ ว่าทำไมขนมกระยาสาทรหอมหวานที่เป็นแพเหนียว ๆ นี้ จึงมีความสำคัญมากเสียจนต้องจัดพิธีทำบุญด้วยขนมกระยาสารท
แม้ขนมกระยาสารทจะเป็นขนมไทยที่มีมาตั้งแต่สมัยกรุงสุโขทัย แต่รากศัพท์ของคำว่าสารทจริง ๆ แล้วเป็นคำในภาษาอินเดีย มีความหมายว่า ฤดูใบไม้ร่วง หรือช่วงระยะปลายฝนต้นหนาว ซึ่งเป็นเวลาเดียวกันกับฤดูการผลิดอกออกผลของพืชพันธุ์ โบราณจึงถือกันวาควรจะนำผลผลิตเหล่านั้นมาถวายแด่สิ่งศักสิทธิ์เพื่อเป็นการสักการะ และขอพรให้พืชของตนออกดอกออกผลดกดี และประเพณีนี้ก็มีในแถบประเทศจีนและตอนเหนือของยุโรปด้วย แต่สำหรับไทยแล้วประเพณีนี้มาแพร่หลายในช่วงสมัยสุโขทัย พร้อม ๆ กับพราหมณ์ที่เริ่มเข้ามามีบทบาทในไทย แต่ช่วงเวลาของประเพณีตามอินเดีย เป็นช่วงเวลาที่ตรงกับระยะข้าวเริ่มออกรวงของไทย ชาวบ้านจึงเกี่ยวข้าวที่ยังมีเปลือกอ่อน ๆ และเมล็ดยังไม่แก่ เอามาคั่วแล้วตำให้เป็นเมล็ดข้าวแบน ๆ เรียกว่า ข้าวเม่าแทน
ส่วนตำราความเชื่อของขนมกระยาสารทมีอยู่ 2 ตำราด้วยกัน ตำราหนึ่งกล่าวว่า มีพี่น้องอยู่สองคนชื่อ มหากาลผู้พี่ และจุลกาลผู้น้อง ทั้งสองทำการเกษตรกรรมร่วมกันคือ ปลูกข้าวสาลีบนที่ผืนเดียวกัน จุลกาลนั้นเห็นว่าข้าวสาลีที่กำลังท้องนั้นมีรสหวานอร่อย ก็เลยอยากนำข้าวนั้นไปถวายแด่พระสงฆ์ จึงปรึกษากับมหากาลพี่ชาย แต่มหากาลไม่เห็นด้วย มหากาลจึงแบ่งที่ดินออกเป็น 2 ส่วน เพื่อให้ต่างคนต่างนำข้าวไปใช้กิจอันใดก็ได้ จุลกาลจึงนำเมล็ดข้าวที่กำลังตั้งท้องมาผ่า แล้วต้มกับน้ำนมสด ใส่เนยใส น้ำผึ้ง น้ำตาลทรายกรวด เมื่อเสร็จแล้วจึงนำไปถวายแด่พระสงฆ์ เมื่อถวายภัตตาหารเหล่านี้แด่พระสงฆ์ จุลกาลได้ทูลความปรารถนาของตนกับพระพุทธเจ้าว่า ขอให้ตนบรรลุธรรมวิเศษก่อนใคร และเมื่อกลับบ้านไป ก็พบว่านาข้าวสาลีของตนนั้นออกรวงอุดมสมบูรณ์สวยงาม จนเก็บเกี่ยวไป 9 ครั้งก็ยังอุดมสมบูรณ์อยู่อย่างนั้นตลอดไป
เป็นอาหารที่ทำให้ฤดูสารท กระยาสารทนี้เนื่องมาจาก ข้าวมธุปายาส ซึ่งเป็นอาหารอินเดียใช้ข้าว น้ำตาล น้ำนม ผสมกัน ซึ่งนางสุชาดาหุงถวายพระพุทธเจ้าส่วนผสมของกระยาสารทไทยมีข้าวตอก ข้าวเม่า ถั่วลิสง งาคั่วให้สุกเสียก่อน แล้วนำมากวนกับน้ำอ้อยกวนให้เหนียวกรอบเกาะกันเป็นปึก จะทำเป็นกรอบเป็นก้อนหรือตัดเป็นชิ้นๆ เก็บไว้ได้นานทำจากพืชผลแรกได้กระยาสารทเป็นของหวานจัด โดยมากจะกินกับกล้วยไข่สุกทำถวายพระเพื่ออุทิศส่วนกุศลให้ผู้ที่ล่วงลับไปแล้ว กระยาสารทกำหนดทรงบาตรที่วิเศษ ในการพระราชพิธีสารทนี้ตกทอดกันมานาน
คนผู้นับถือพระพุทธศาสนาจะพากันหยุดงาน ตระเตรียมสิ่งของทำบุญที่เรียกว่ากระยาสารทเป็นของหวาน ประจำเทศกาลสารท นิยมทำกันก่อนวันสิ้นเดือนเป็นวันโกน วันแรม 14 ค่ำ เดือน 10 
นับตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาเมื่อถึงวันแรม 15 ค่ำ เดือน 10 ซึ่งตรงกับเดือนกันยายน ชาวบ้านจะกวนกระยาสารทมาทำบุญอุทิศส่วนกุศลให้แก่ญาติผู้ล่วงลับไปแล้ว จนกลายเป็นประเพณีสารทไทย หรือเทศกาลกวนขนมกระยาสารทจนถึงทุกวันนี้นั่นเอง ปรากฎคำกลอนในนิราศเดือนว่า
กระยาสารทเป็นสัญลักษณ์ของ ผลิตผลทางการเกษตรที่อุดมสมบูรณ์ รวมทั้งเป็นการทำบุญเพื่อเป็นสิริมงคลแก่ข้าวในนา ซึ่งเป็นการเก็บ พืชผลครั้งแรกอีกด้วย
ชุดตัวอักษรเบงกอล

ชุดตัวอักษรเบงกอล ใช้เขียนภาษาเบงกอลและภาษาอัสสัม พัฒนามาจากอักษรพราหมีและจัดว่าใกล้เคียงกับอักษรเทวนาครี ปรากฏในคริสต์ศตวรรษที่ 11 รูปแบบที่ใช้ในการพิมพ์ เริ่มใช้ในพ.ศ. 2321 เมื่อชาร์ล วิลกินส์ คิดค้นระบบการพิมพ์ด้วยอักษรเบงกอล มีการปรับปรุงเล็กน้อยในคริสต์ศตวรรษที่ 19
ตัวเลข.
০ = 0, ১ = 1, ২ = 2, ৩ = 3, ৪ = 4, ৫ = 5, ৬ = 6, ৭ = 7, ৮ = 8, ৯ = 9
เครื่องหมายพิเศษ.
৳ = เครื่องหมายรูปีเบงกอล 
อักษรเบงกอลในคอมพิวเตอร์.
สำหรับผู้ใช้วินโดวส์เอ็กซ์พี (Window XP) สามารถอ่านอักษรเบงกอลหรือพิมพ์ข้อความสั้น ๆ ด้วยโปรแกรม Character Map ฟอนต์ Vrinda
แอนโฟ

แอนโฟ (กรือ AN/FO,) เป็นคำทับศัพท์จากภาษาอังกฤษ (ย่อจาก ammonium nitrate/fuel oil) อันเป็นส่วนผสมระหว่างสารแอมโนเนียมไนเตรตและน้ำมันเชื้อเพลิง (มักจะเป็นน้ำมันดีเซล แต่บางครั้งอาจใช้น้ำมันก๊าด หรือโมลาสส์) เป็นระเบิดที่นิยมใช้กันมากที่สุดในการทำเหมือง และการก่อสร้างต่างๆ โดยทั่วไปจะถือว่าแอนโฟเป็นระเบิดแรงสูง ต้องมีตัวส่งกำลัง เพราะมันมีความไวค่อนข้างต่ำ 
ประสิทธิภาพของแอนโฟนั้น ประมาณ 80% ของ Dynamax B นั่นคือ ความสมมูล 0.8 ของ Dynamax B โดยมวล หากต้องการประสิทธิภาพสูงสุด จะมีการใช้เชื้อเพลิงชนิดอื่นนอกเหนือจากน้ำมัน และสามารถเพิ่มการตอบสนองต่อการจุดกระตุ้นโดยการเพิ่มอัตราส่วนของน้ำมันเชื้อเพลิง ซึ่งจะให้ความสมมูล 1.6 Dynamax B
จิวจี้เยียก

จิวจี้เยียก  เป็นหนึ่งในสองตัวละครหญิงเอกจากบันเทิงคดีกำลังภายในเรื่อง "ดาบมังกรหยก" ประพันธ์โดย กิมย้ง โดยกิมย้งบรรยายถึงรูปลักษณ์ของเธอว่า "สวยงามบริสุทธิ์และปราศจากโลกีย์"
บทบาทในนวนิยาย.
จิวจี้เยียกเป็นลูกสาวของคนพายเรือจากแม่น้ำหันซุย ชื่อของเธอ "จี้เยียก" มาจากบ้านเกิดของเธอ ซือเจียง แม่ของเธอเสียชีวิตตั้งแต่เธอยังเด็กมาก เมื่อเธออายุ 10 ขวบพ่อของเธอถูกทหารราชวงศ์หยวนฆ่าตาย แต่เธอได้รับการช่วยเหลือจาก จาง ซานฟง เธอได้พบกับ เตียบ่อกี้ ซึ่งเป็นเด็กที่เดินทางมากับจางซานฟง และพวกเขาก็ได้พัฒนามิตรภาพ เตียบ่อกี้ได้เดินทางแยกจากพวกเขาในเวลาต่อมาและตาม ฉาง อี่ชวน ไปที่หุบเขาผีเสื้อเพื่อขอการรักษาจากหู ชิงหนิว จางซานฟงได้พาจิวจี้เยียกกลับไปที่ สำนักบู๊ตึ๊ง และแนะนำให้เธอเข้าร่วม สำนักง๊อไบ๊ ต่อมาเธอได้กลายเป็นลูกศิษย์ของ มิกจ๊อซือไท่ ผู้นำของง๊อไบ๊
จิวจี้เยียกได้พบกับเตียบ่อกี้ในอีกหลายปีต่อมาและตกหลุมรักเขา แต่มิกจ๊อซือไท่กลับไม่ชอบเตียบ่อกี้เพราะเขามีส่วนเกี่ยวข้องกับ "ความชั่วร้าย" ในพรรคจรัส เธอบังคับให้จิวจี้เยียกสาบานว่าเธอจะต้องไม่แต่งงานกับเตียบ่อกี้ หรือมีความรู้สึกใด ๆ สำหรับเขาคำสาบานมีดังนี้
 ข้า, จิวจี้เยียก ขอสาบานต่อฟ้าดินว่าถ้าฉันมีความรู้สึกเสน่หาใด ๆ ต่อผู้นำของพรรคมาร (นิกายเม้งก่า) เตียบ่อกี้ หรือถ้าฉันแต่งงานกับเขา วิญญาณของพ่อแม่ที่ล่วงลับไปแล้วของฉันจะไม่สงบสุข มิกจ๊อซือไท่อาจารย์ของฉันจะตามพยาบาท และหลอกหลอนฉันทั้งกลางวันและกลางคืนและ หากฉันมีลูกหลานกับเตียบ่อกี้ ผู้ชายจะกลายเป็นทาสในขณะที่ผู้หญิงจะกลายเป็นโสเภณีในทุกชั่วอายุคน
มิกจ๊อซือไท่ได้บอกความลับของเธอที่อยู่เบื้องหลังกระบี่อิงฟ้า และดาบฆ่ามังกร เธอบอกให้จิวจี้เยียกดึงคู่มือวรยุทธและตำราพิชัยสงครามที่ซ่อนอยู่ในดาบโดยอ้างว่าใช้เพื่อเชิดชูสำนักง๊อไบ๊ จิวจี้เยียกไม่เต็มใจที่จะทำร้ายเตียบ่อกี้ แต่ถูกผูกมัดด้วยคำสาบานของเธอ เธอขโมยอาวุธและได้ฆ่าหยินหลี่ และใส่ร้ายว่า เตี๋ยเมี่ยง เป็นผู้กระทำ
จิวจี้เยียกฝึกฝนทักษะจนเก่งกาจอย่างรวดเร็ว เธอได้ใกล้ชิดกับเตียบ่อกี้มากขึ้นจนกระทั่งเธอตัดสินใจที่จะผิดคำสาบานและแต่งงานกับเขา แต่เตี่ยเมี่ยงแสดงตัวและขัดขวางงานแต่งงาน จิวจี้เยียกสู้กับเตี๋ยเมี่ยงด้วย ความโกรธ แต่เตียบ่อกี้ เข้าขัดขวางและหยุดเธอจิวจี้เยียก รู้สึกว่าเตียบ่อกี้ทรยศต่อความรักของเธอ เธอจึงได้คิดสาบานตนเป็นศัตรูกับเตียบ่อกี้ และเตี๋ยเมี่ยง เธอแกล้งทำเป็นแต่งงานกับซ่งฉิงชูแห่งบู๊ตึ๊ง ซึ่งเขาสนใจในตัวเธอและช่วยให้เธอฝึกฝนวรยุทธเพื่อเอาชนะเตียบ่อกี้
ในระหว่างพิธีเชิดสิงโตที่จัดขึ้นที่วัดเส้าหลิน จิวจี้เยียกเอาชนะจอมยุทธทุกคนที่เข้าร่วมและชนะทุกคนในการประลองยุทธ แต่เธอกลับพ่ายแพ้ให้กับแม่นางแซ่เอี้ย (หยาง) หรือแม่นางเสื้อเหลือง ผู้เฒ่าซู่หมิงพยายามขโมยคู่มือจากจิวจี้เยียกหลังจากเห็นว่าวรยุทธของเธอได้รับการปรับปรุงจากการเรียนรู้ พวกเขาจึงทำร้ายเธอด้วยฝ่ามือเยือกเย็น แต่เตียบ่อกี้ช่วยเธอไว้และรักษาเธอด้วยพลังเก้าสุริยันของเขาซึ่งลบล้างพลังภายใน "หยิน" ของเธอโดยไม่ได้ตั้งใจและทำให้เธอกลับคืนสู่สภาพเดิม สภาพดั้งเดิมของเธอ จิวจี้เยียกรู้สึกผิดต่อบาปของเธอโดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเธอเผชิญหน้ากับ "ผี" ของหยินหลี่ และยอมรับการกระทำในอดีตของเตียวบ่อกี้ และความรักที่เธอมีต่อเขา ในตอนท้ายของเรื่องเตียบ่อกี้ได้บอกกับเธอว่าเขาได้ตัดสินใจแต่งงานกับเตี๋ยเมี่ยง เพราะเขารักเตี๋ยเมี่ยง
ไตรไนโตรโทลูอีน

ทีเอ็นที (ย่อจาก "ไตรไนโตรโทลูอีน" (Trinitrotoluene)) มีสารเคมีซึ่งมีสูตรคือ C6H2(NO2)3CH3 เป็นของแข็งสีเหลืองซึ่งบ้างใช้เป็นตัวเร่งในการสังเคราะห์เคมี แต่รู้จักกันดีที่สุดว่าเป็นวัตถุระเบิดที่มีประโยชน์โดยมีคุณสมบัติจัดการได้สะดวก 
สารเคมีดังกล่าวนี้ มีการสังเคราะห์ขึ้นเป็นครั้งแรก โดยโจเซฟ วิลแบรนด์ (Joseph Wilbrand) เมื่อ ค.ศ. 1863 และการผลิตปริมาณมากครั้งแรก เกิดขึ้นในเยอรมนี เมื่อ ค.ศ. 1891
ด้วยการใช้งานอย่างกว้างขวาง ทำให้ทีเอ็นทีเป็นเกณฑ์มาตรฐานในการวัดความเข้มของระเบิด และวัตถุระเบิดอื่นๆ โดยเทียบประสิทธิภาพกับทีเอ็นที เรียกว่า "TNT equivalent"
คุณสมบัติ.
trinitrotoluene มีลักษณะเป็นผลึกสีเหลือง เรียวคล้ายเข็ม ละลายในน้ำได้น้อยแต่จะละลายได้ดีในตัวทำละลายอินทรีย์ เช่น ether,acetone,benzene และ pyridine เนื่องจากมีจุดหลอมเหลวต่ำกว่า 80.35 °C ดังนั้นจึงสามารถหลอมละลาย TNT โดยใช้ความร้อนจากไอน้ำ TNT มีความเป็นพิษต่อร่างกายมนุษย์เมื่อถูกผิวหนังจะทำให้เกิดการแพ้ได้
ซายากะ อิจิอิ

ซายากะ อิจิอิ (#เปลี่ยนทาง , เกิดวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2526) เป็นนักร้องและนางแบบหญิงชาวญี่ปุ่น เธอเป็นอดีตสมาชิกรุ่นที่ 2 ของมอร์นิงมูซูเมะ
ประวัติการทำงาน.
ในปี พ.ศ. 2541 อิจิอิได้เข้าร่วมโครงการ "มอร์นิงมูซูเมะ สึอิกะ ออดิชัน" ซึ่งเธอผ่านเข้ารอบเป็นสมาชิกรุ่นที่ 2 พร้อมกับมาริ ยางูจิ และเค ยาซูดะ 
วันที่ 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2543 เธอก็ได้จบการศึกษาจากมอร์นิงมูซูเมะและเฮลโล! โปรเจกต์ เพื่อที่จะทุ่มเทให้แก่การเรียนอย่างเต็มที่
ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2545 อิจิอิก็ได้หวนคืนสู่วงการเพลงอีกครั้ง โดยเธอได้ตั้งวงดนตรีขึ้นมาชื่อว่า "คิวบิคครอส์" ในวงนี้เธอทำหน้าที่เป็นนักร้องนำร่วมกับสมาชิกอีก 2 คน ได้แก่ ไทเซ มือคีย์บอร์ด และนาโอกิ โยชิซาวะ มือกีตาร์ นอกจากนั้นเธอยังได้แต่งเพลงให้แก่วงอีก 2 เพลงด้วยกัน 
ช่วงปีพ.ศ. 2546 อิจิอิได้ปล่อยเพลงซิงเกิลเพียงเพลงเดียวของเธอที่มีชื่อว่า "โฟร์ยูฮิตาซูระ" โดยได้วางจำหน่ายในวันที่ 3 กันยายน หลังจากซิงเกิลที่ 4 ของคิวบิคครอสก่อนที่เธอจะออกจากวงการบันเทิงไปในช่วงเดือนพฤศจิกายนเนื่องจากเธอได้ตั้งครรภ์ลูกคนแรกกับเพื่อนร่วมวงอย่างนาโอกิ โยชิซาวะ และคิวบิคครอสก็เป็นอันต้องยุบวงพร้อมกับอิจิอิที่ได้ออกจากวงไป
ในปี พ.ศ. 2557 อิจิอิได้เข้าร่วมโครงการ "โอโตนะ เอเคบีโฟร์ตีเอทออดิชัน" ซึ่งโครงการนี้เป็นการหาสมาชิกที่มีอายุ 30 ปีขึ้นไป เพื่อเป็นพรีเซ็นเตอร์ของ "กูลิโกะปาปิโค" รวมถึงเป็นสมาชิกชั่วคราวของเอเคบีโฟร์ตีเอทด้วย หลังจากนั้นในวันที่ 14 เมษายน เธอได้เขียนบล็อกว่าเธอไม่ผ่านการคัดเลือก
ในปี พ.ศ. 2561 อิจิอิได้ปรากฏตัวในคอนเสิร์ตครบรอบ 20 ปีของเฮลโล! โปรเจกต์ช่วงฤดูร้อน โดยเธอนั้นได้ร้องเพลงร่วมกับเค ยาซูดะและฮิโตมิ โยชิซาวะ แต่ในดีวีดีเทปบันทึกภาพจากคอนเสิร์ตดังกล่าวได้ตัดส่วนนั้นออกไปเนื่องจากโยชิซาวะถูกจับกุมในคดีเมาสุราในขณะขับรถ
ต่อมาในปี พ.ศ. 2562 เธอได้ปรากฏตัวอีกครั้งในคอนเสิร์ต "เฮลโล! โปรเจกต์ 2019 วินเตอร์ ~ยูแอนด์ไอ~" โดยเธอร้องเพลงซัมเมอร์ไนท์ทาวน์ (เพลงเปิดตัวสมาชิกรุ่นที่ 2)และโคอิโนะ แดนซ์ไซต์ร่วมกับยาซูดะและมาริ ยางูจิ 
ผลงาน.
"ผลงานที่อิจิอิมีส่วนร่วมกับมอร์นิงมูซูเมะในฐานะสมาชิก โปรดดูที่บทความรายชื่อผลงานของมอร์นิงมูซูเมะ"
ปี่พาทย์ออกสิบสองภาษา

ปี่พาทย์ออกสิบสองภาษา เป็นรูปแบบการบรรเลงดนตรีไทยอย่างหนึ่ง บรรเลงด้วยวงปี่พาทย์ไม้แข็งโดยบรรเลงเพลงสำเนียงภาษาต่าง ๆ ติดต่อกันไปแต่ไม่ต้องครบสิบสองภาษาก็ได้ คาดว่าได้รับอิทธิพลมาจากการสวดคฤหัสถ์ในงานศพ
ที่มาของเพลงสิบสองภาษา.
เพลงไทยที่ได้รับอิทธิพลจากต่างชาติมีมาตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา โดยชื่อเพลงเหล่านี้มักใช้ชื่อตามภาษาเดิม เช่นเพลงเนรปาตี ปะตง มัดตรำ บ้าระบุ่น จนเข้าสู่สมัยกรุงรัตนโกสินทร์จึงมีการนำเพลงเหล่านี้มาปรับปรุงทำนองและตั้งชื่อเพลงที่ปรับปรุงใหม่ด้วยการนำชื่อชนชาติที่เป็นเจ้าของสำเนียงนั้นมานำหน้า เช่น ลาวเจริญศรี เขมรพระประทุม จีนหลวง เป็นต้น
เมื่อเพลงสำเนียงภาษาต่าง ๆ มีมากขึ้น นักดนตรีไทยจึงนำเพลงออกภาษาเล่านั้นมาบรรเลงติดต่อกันเป็นชุด โดยเริ่มจากเพลงสำเนียงไทยแล้วตามด้วยสำเนียงลาว เขมร มอญ พม่า ไปเรื่อย ๆ จนถึงฝรั่งเป็นชาติสุดท้าย ใช้เวลาราว 1 ชั่วโมง นิยมเล่นในงานศพเพื่อให้มีความสนุกสนานเร้าใจ บางครั้งจะมีจำอวดหรือตลกออกมาแสดงท่าทางตามชนชาติต่าง ๆ ด้วย การเล่นนี้เรียกว่าสิบสองภาษาแต่ไม่จำเป็นต้องออกภาษา 12 สำเนียง จะบรรเลงมากกว่าหรือน้อยกว่าก็ได้ เพราะเลข 12 เป็นจำนวนศักดิ์สิทธิ์ตามความเชื่อของคนโบราณ เช่น ใช้ว่าพระเจ้าแผ่นดินมี 12 ท้องพระคลัง พ่อค้าวานิชจาก 12 ชาติภาษา 12 นักษัตร โดยไม่ได้สื่อถึงการใช้เป็นจำนวนนับ
ตัวอย่างเพลงออกสิบสองภาษา.
เพลงออกสิบสองภาษามักเริ่มด้วยเพลงภิรมย์สุรางค์สามชั้นก่อน แล้วจึงออกเพลงภาษา
ปิดท้ายด้วยเพลงแขกบรเทศสองชั้น
บอยสเก๊าท์

บอยสเก๊าท์  เป็นวงบอยแบนด์ สัญชาติไทย ประกอบด้วยสมาชิกคือ ต๊ะ ฌานิศ ใหญ่เสมอ, โจ ธเนศ ฉิมท้วม และ ดิ๊บ ธนพงศ์ คล้ายพงศ์พันธ์ ที่มีผลงานในช่วงปี พ.ศ. 2536 - พ.ศ. 2539 จนมีเหตุที่ ต๊ะ ฌานิศ ใหญ่เสมอ มีข่าวเกี่ยวกับเรื่องยาเสพติด จนต้องแยกวงกันไป
โจ ต๊ะ และดิ๊บ ยังมีผลงานในวงการบันเทิงอยู่ ทั้งเล่นละครและออกแสดงคอนเสิร์ต จนกระทั่ง 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560 โจได้เสียชีวิตอย่างกระทันหันบนเวทีคอนเสิร์ตในผับแห่งหนึ่ง เนื่องจากภาวะหัวใจล้มเหลวเฉียบพลัน เป็นการปิดตำนานวงบอยสเก๊าท์ที่มีสมาชิกครบทั้ง 3 คนไปโดยปริยาย
สยามโซน.คอม

สยามโซน.คอม  เป็นเว็บไซต์ที่นำเสนอข้อมูลเกี่ยวกับภาพยนตร์ และเพลง โดยเปิดบริการในช่วงเดือนมกราคม พ.ศ. 2542 ซึ่งปัจจุบันเป็นแหล่งข้อมูลด้านภาพยนตร์ และเพลง ขนาดใหญ่เว็บหนึ่งในเมืองไทย
สยามโซน.คอม เป็นเว็บไซต์ที่มีผู้เข้าชมจากประเทศไทยมากเป็นอันดับที่ 156 (19 กันยายน 2557) จากการจัดอันดับโดยอะเล็กซา
อาสวกิเลส

อาสวกิเลส (อ่านว่า อาสะวะ-) แปลว่า "กิเลสที่หมักดองอยู่ในจิต"
อาสวกิเลส คือ กิเลสที่หมักหมม นอนเนื่องทับถมอยู่ในจิต ชุบย้อมจิตให้เศร้าหมอง ให้ขุ่นมัว ให้ชุ่มอยู่เสมอ เรียกย่อว่า อาสวะ ก็ได้ มี 4 อย่าง คือ
เมืองพระนคร

พระนคร หรือชื่อในภาษาเขมรปัจจุบันเรียก อังกอร์ ("องฺคร"; ; จากภาษาสันสกฤต "นคร" nagara) เป็นเมืองหลวงแห่งที่สองของจักรวรรดิเขมร มีชื่อดั้งเดิมตามจารึกว่า ศรียโศธรปุระ (ស្រីយសោធរបុរៈ "สฺรียโสธรบุระ̤") มีศูนย์กลางอยู่ที่ปราสาทพนมบาแคง (ប្រាសាទភ្នំបាខែង "บฺราสาทภฺนํบาแขง") ปัจจุบันอยู่ในเขตเสียมเรียบ (ខេត្សៀមរាប "เขตฺเสียมราบ") ของประเทศกัมพูชา ภายหลังย้ายศูนย์กลางไปยังปราสาทบายน (ប្រាសាទបាយ័ន "บฺราสาทบายัน") ในพื้นที่ที่เรียกว่า "นครธม" (អង្គរធំ "องฺครธํ"; "นครใหญ่") ซึ่งปัจจุบันอยู่ในเขตเสียมเรียบเช่นกันและทับซ้อนกับพื้นที่ศรียโศธรปุระเดิม
ช่วงเวลาในประวัติศาสตร์กัมพูชาซึ่งมีศูนย์กลางอยู่ ณ เมืองพระนครนี้เรียกว่า สมัยพระนคร (Angkorian period) เริ่มในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 9 เมื่อพระเจ้ายโศวรรมันที่ 1 (យសោវរ្ម័នទី១ "ยโสวรฺมันที ๑") ทรงสถาปนาศรียโศธรปุระขึ้น แต่นักวิชาการบางคนก็นับช่วงก่อนหน้านี้เข้าด้วย คือ ตั้งแต่ ค.ศ. 802 (ต้นคริสต์ศตวรรษที่ 9) เมื่อพระเจ้าชัยวรรมันที่ 2 (ជ័យវរ្ម័នទី២ "ชัยวรฺมันที ๒") ทรงรับการอภิเษกขึ้นเป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ณ พนมกุเลน (ភ្នំគូលេន "ภฺนํคูเลน"; "ภูเขาลิ้นจี่") และทรงสถาปนาเมืองหลวงแห่งแรกขึ้น คือ หริหราลัย (ហរិហរាល័យ) ดำเนินมาจนกระทั่งพระบรมราชา (เจ้าพระยาญาติ) (ចៅពញាយ៉ាត "เจาพญาย̎าต") ทรงละทิ้งนครธมไปในคริสต์ศตวรรษที่ 15 เป็นอันสิ้นสุดสมัยพระนคร ช่วงเวลาหลังจากนี้เรียกว่า สมัยหลังพระนคร (post-Angkorian period) ส่วนก่อนหน้าเรียกว่า สมัยก่อนพระนคร (pre-Angkorian period) อันเป็นช่วงที่ประกอบด้วยรัฐน้อยใหญ่ต่าง ๆ เช่น ฟูนัน และเจนละ
เวลาผ่านไป เมืองพระนครกลายเป็นซากปรักหักพังอยู่ในป่ารก ซึ่งปัจจุบันอยู่ทางตอนเหนือของโตนเลสาบ (ទន្លេសាប "ทนฺเลสาบ") และตอนใต้ของพนมกุเลน ใกล้กับกรุงเสียมเรียบ (ក្រុងសៀមរាប "กฺรุงเสียมราบ") เมืองเอกของเขตเสียมเรียบ โบราณสถานพระนครมีศาสนสถานกว่าหนึ่งพันแห่ง ถือเป็นอนุสรณ์สถานทางศาสนาที่ใหญ่ที่สุดในโลก ในจำนวนนี้รวมถึงนครวัด (អង្គរវត្ "องฺครวตฺ") ที่พระเจ้าสูรยวรรมันที่ 2 (សូរ្យវរ្ម័នទី២ "สูรฺยวรฺมันที ๒") ทรงสร้างขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 12 ศาสนสถานหลายแห่งได้รับการบูรณะขึ้นใหม่ และนับเป็นสถานที่สำคัญที่สุดในทางสถาปัตยกรรมเขมร ได้รับความคุ้มครองในฐานะแหล่งมรดกโลกของยูเนสโก (UNESCO World Heritage Site) แต่ละปีมีผู้เยี่ยมชมราวสองล้านคน แต่ความนิยมนี้เองทำให้เกิดข้อยากหลายประการในการอนุรักษ์
ใน ค.ศ. 2007 คณะนักวิจัยระหว่างประเทศใช้ภาพถ่ายดาวเทียมและวิทยาการสมัยใหม่แขนงอื่น ๆ จนได้ข้อสรุปว่า เมืองพระนครเคยเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในโลกก่อนยุคอุตสาหกรรม มีระบบโครงสร้างพื้นฐานอันสลับซับซ้อนซึ่งเชื่อมต่อภาคส่วนต่าง ๆ ของเมืองเข้ากับศาสนสถานทั้งหลาย รวมแล้วเป็นพื้นที่อย่างน้อย 1,000 ตารางกิโลเมตร นอกจากนี้ เมืองพระนครยังนับเป็นนครไฮดรอลิก (hydraulic city) เพราะมีเครือข่ายบริหารจัดการน้ำที่ซับซ้อนสำหรับเก็บและกระจายน้ำอย่างเป็นระบบในทุกพื้นที่ ระบบน้ำนี้ยังเชื่อว่า ใช้สำหรับชลประทาน ใช้เตรียมรับมือฤดูแล้งที่อาจเกิดขึ้นนอกเหนือการคาดการณ์ และใช้สนับสนุนประชากรที่เพิ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ แม้จำนวนประชากรที่แน่ชัดยังเป็นที่ถกเถียงกันอยู่ แต่ระบบทางเกษตรกรรมที่ค้นพบใหม่ในพื้นที่นี้นำไปสู่สมมุติฐานว่า อาจมีมนุษย์อาศัยอยู่ถึงหนึ่งล้านคน คิดเป็นอย่างน้อย 0.1% ของประชากรทั่วโลกในช่วง ค.ศ. 1010–1220 ทำให้เมืองพระนครถือเป็นอภินคร (megacity) อีกด้วย
สัสสตทิฐิ

สัสสตทิฐิ (อ่านว่า สัดสะตะทิถิ) แปลว่า "ความเห็นว่าเที่ยง" เป็นทิฐิที่ตรงกันข้ามกับ อุจเฉททิฐิ (ความเห็นว่าขาดสูญ) ศาสนาพุทธถือว่าทั้งสัสสตทิฐิและอุจเฉททิฐิเป็นมิจฉาทิฐิ
สัสสตทิฐิ เป็นลัทธิความเห็นที่มีมาก่อนสมัยพุทธกาล โดยเห็นว่าอัตตาหรือตัวตนเป็นสิ่งเที่ยงแท้ ไม่มีการเปลี่ยนแปลง ไม่ขาดสูญ แม้ตายแล้วก็เพียงร่างกายเท่านั้นที่สลายหรือตายไป แต่สิ่งที่เรียกว่าอาตมันหรืออัตตา ชีวะ เจตภูติ ยังเป็นอมตะ ไม่มีวันตาย ไม่มีวันสูญ จะไปถือเอาปฏิสนธิในกำเนิดของภพอื่นต่อไป
อุจเฉททิฐิ

อุจเฉททิฐิ (อ่านว่า อุดเฉทะทิดถิ) แปลว่า "ความเห็นว่าขาดสูญ" เป็นความเห็นที่ปฏิเสธหรือตรงกันข้ามกับ สัสสตทิฐิ
อุจเฉททิฐิ คือความเห็นที่ว่าสัตว์โลกทั้งปวงเมื่อตายหรือละจากอัตภาพนี้ไปแล้วก็เป็นอันขาดสูญไม่มีอะไรที่จะไปเกิดหรือไปปฏิสนธิในภพอื่นอีก สิ่งที่เรียกว่าอาตมัน หรืออัตตา ชีวะ เจตภูติ ก็สูญไปเช่นเดียวกัน เรียกว่าขาดสูญไปทั้งหมดไม่มีอะไรเหลือให้ไปเกิดในสุคติหรือทุคติอีก
อุจเฉททิฐิ มีผลกระทบต่อผู้เห็นตามนั้น คือทำให้เป็นคนประมาทขาดสติ เห็นแก่ตัว ปฏิเสธบุญบาป ปฏิเสธนรกสวรรค์ ทำอะไรโดยไม่กลัวบาปกรรม มุ่งแต่หาความสุขในกามรมณ์ เบียดเบียนแก่งแย่งกันและกัน รบราฆ่าฟันกันเพื่อความเป็นใหญ่ ใช้ชีวิตให้คุ้มค่าก่อนที่จะตายไป
ศาลล้มละลาย (ประเทศไทย)

ศาลล้มละลาย  เป็นศาลชั้นต้นตามพระธรรมนูญศาลยุติธรรม มีลักษณะเป็นศาลชำนัญพิเศษ จัดตั้งขึ้นโดย พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลล้มละลายและวิธีพิจารณาคดีล้มละลาย พ.ศ. 2542 มีวัตถุประสงค์เพื่อให้คดีล้มละลาย ซึ่งมีลักษณะพิเศษแตกต่างจากคดีแพ่งทั่วไป ได้รับการพิจารณาพิพากษาจากผู้พิพากษาที่มีความรู้ความชำนาญเป็นพิเศษ
ปัจจุบันมีศาลล้มละลาย 1 แห่ง คือ ศาลล้มละลายกลาง มีเขตอำนาจทั่วกรุงเทพมหานคร แต่ในระหว่างที่ยังมิได้เปิดทำการศาลล้มละลายในท้องถิ่น ศาลล้มละลายกลางจึงมีเขตอำนาจทั่วราชอาณาจักร
ศาลล้มละลายกลาง ตั้งอยู่ที่ ศูนย์ราชการเฉลิมพระเกียรติฯ อาคาร A ชั้น 2-4 ถนนแจ้งวัฒนะ แขวงทุ่งสองห้อง เขตหลักสี่ กรุงเทพมหานคร
อำนาจหน้าที่.
ศาลล้มละลาย มีอำนาจพิจารณาพิพากษาคดีล้มละลาย ซึ่งหมายถึงคดีตามกฎหมายว่าด้วยล้มละลาย รวมไปถึงคดีแพ่งที่เกี่ยวพันกับคดีดังกล่าวด้วย ซึ่งปัจจุบันศาลล้มละลายมีอำนาจพิจารณาพิพากษาคดีอาญาสำหรับการกระทำอันเป็นความผิดตามกฎหมายว่าด้วยล้มละลาย ในกรณีมีปัญหาว่าคดีใดจะอยู่ในอำนาจของศาลล้มละลายหรือไม่ ไม่ว่าปัญหาดังกล่าวจะเกิดขึ้นในศาลล้มละลายหรือศาลยุติธรรมอื่น ให้ศาลนั้นรอการพิจารณาพิพากษาคดีไว้ชั่วคราว แล้วเสนอปัญหานั้นให้ประธานศาลฎีกาเป็นผู้วินิจฉัย คำวินิจฉัยของประธานศาลฎีกาให้เป็นที่สุด(พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลล้มละลายและวิธีพิจารณาคดีล้มละลาย พ.ศ.2542)
สึงกุ

มิตสึโอะ เทราดะ (#เปลี่ยนทาง , เกิดในวันที่ 29 ตุลาคม ค.ศ. 1968) รู้จักกันในชื่อว่า "สึงกุ" (つんく, มักเขียนเป็น つんく♂) เป็นโปรดิวเซอร์ดนตรี นักประพันธ์เพลง และนักร้องชายชาวญี่ปุ่น
ในปัจจุบัน สึงกุยังคงเป็นนักแต่งเพลงและโปรดิวเซอร์ดนตรีให้กับกลุ่มไอดอลมอร์นิงมูซูเมะและกลุ่มไอดอลอื่นในเฮลโล! โปรเจกต์ หลังจากที่ออกจากตำแหน่งโปรดิวเซอร์ของเฮลโล! โปรเจกต์ในปี 2014
ประวัติการทำงาน.
มิตสึโอะเคยทำหน้าหน้าที่เป็นนักร้องนำให้แก่วงดนตรี "ชารัม คิว" ซึ่งประสบความสำเร็จมากในช่วง ค.ศ. 1992 ถึง 2000 
ในปี ค.ศ. 1997 ได้มีการคัดเลือกนักร้องหญิงหน้าใหม่ให้เข้ามาร่วมวงกับชารัม คิว ซึ่งผลการคัดเลือกในครั้งนั้น มิจิโยะ เฮเกะ เป็นผู้ที่คว้าตำแหน่งชนะเลิศไป แต่กระนั้นเอง สึงกุก็ได้เล็งเห็นศักยภาพที่ยิ่งใหญ่กว่าในตัวของผู้ที่พลาดหวังจากการคัดเลือกครั้งนั้นอีกห้าคน ซึ่งได้แก่ ยูโกะ นากาซาวะ, คาโอริ อีดะ, อายะ อิชิงูโระ, นัตสึมิ อาเบะ และ อาซูกะ ฟูกูดะ เขาจึงนำทั้งห้าคนนี้มารวมเป็นวงไอดอลภายใต้ชื่อ"มอร์นิงมูซูเมะ" และท้าทายพวกเธอให้สร้างยอดขายของซีดี
เพลงซิงเกิลเดโมของพวกเธอให้ได้อย่างน้อย 50,000 ก๊อปปี้ภายใน 5 วัน ซึ่งเพียงวันที่ 4 เท่านั้น พวกเธอก็สามารถทำได้จริงตามคำท้า ทำให้สึงกุตกลงให้พวกเธอทั้งห้าเข้ามาร่วมงานกับเขาได้อย่างเป็นทางการ และตั้งแต่นั้นมา มอร์นิงมูซูเมะก็กลายเป็นกลุ่มไอดอลที่ยังมีผลงานอยู่และมีสมาชิกรุ่นหลังตามมาในปัจจุบัน
สึงกุได้ออกสมุดรวมภาพถ่ายของตนเองจำนวน 2 อัลบั้มด้วยกัน ซึ่งได้แก่ "สึงกุ โฟโตกิฟท์อินลาสเวกัสแอนด์ฮาวาย ~คูล~" และ "สึงกุ โฟโตกิฟท์อินลาสเวกัสแอนด์ฮาวาย ~เนเจอรัล~" ซึ่งวางจำหน่ายไปวันที่ 6 กันยายน ค.ศ. 2005 และในปี ค.ศ. 2006 สึงกุได้ประกาศจะวางขายสมุดรวมภาพถ่าย ในวันที่ 28 มิถุนายน เป็นอัลบั้มที่ 3 
ในวันที่ 1 ตุลาคมปีเดียวกัน สึงกุได้เปิดตัวบริษัทใหม่ขึ้นมาอีกหนึ่งบริษัท โดยใช้ชื่อว่า "ทีเอ็นเอ็กซ์" สมาชิกของบริษัทนี้จะประกอบไปด้วยนักร้องหลาย ๆ คน เช่น อามิ โทกิโต และบุคคลจากหลายสายอาชีพ อย่างเช่น ทาสึยะ นากะ นักมายากลผู้ที่เคยไปปรากฏตัวในรายการเฮลโล! มอร์นิงมาแล้ว
ปี ค.ศ. 2007 สึงกุได้ออกผลงานอัลบั้มรวมเพลงชุด "'ชารัมคิว ~ มอร์นิงมูซูเมะ' ~สึงกุ 15 เยียรส์อินเอนเตอร์เทนเมนต์คอมเมโมเรชันอัลบัม~" ในวันที่ 26 กันยายน และชุด "สึงกุเบสต์คอลเลคชัน" ในวันที่ 5 ธันวาคม โดยอัลบั้มชุดแรกเป็นงานรวมเพลงจากทั้งของวงชารัม คิว และมอร์นิงมูซูเมะมาไว้ด้วยกัน ส่วนอัลบั้มชุดที่ 2 นั้น เป็นงานรวมเพลงต่าง ๆ ที่สึงกุได้ร้องเอาไว้เอง
งานประพันธ์เพลง.
ส่วนมากผลงานการประพันธ์ของสึงกุที่ปรากฏชัดที่สุดก็คือผลงานของมอร์นิงมูซูเมะ รวมไปถึงวงไอดอลในอดีตและในปัจจุบันของเฮลโล! โปรเจกต์อีกด้วย
เค ยาซูดะ

เค ยาซูดะ (; โรมาจิ: "Yasuda Kei"; เกิดวันที่ 6 ธันวาคม พ.ศ. 2523) เป็นนักร้อง นักดนตรีและนักแสดงหญิงชาวญี่ปุ่น เธอเป็นอดีตสมาชิกรุ่นที่ 2 และรองหัวหน้าวงของมอร์นิงมูซูเมะ
ประวัติการทำงาน.
ในปี 1998 ยาซูดะเริ่มต้นชีวิตในวงการบันเทิงด้วยการเข้าร่วมกับกลุ่มไอดอล มอร์นิงมูซูเมะ ในฐานะของสมาชิกรุ่นที่ 2 พร้อมกับมาริ ยางูจิ และซายากะ อิจิอิ ผ่านโครงการ "มอร์นิงมูซูเมะ สึอิกะ ออดิชัน"
หลังจากที่เปิดรับสมาชิกรุ่นที่ 2 เข้ามา มอร์นิงมูซูเมะก็ได้สร้างผลงานอัลบั้ม 1 อัลบั้มและเพลงซิงเกิลอีก 3 เพลง จนกระทั่ง อาซูกะ ฟูกูดะ สมาชิกรุ่นก่อตั้ง ตัดสินใจสำเร็จการศึกษาจากมอร์นิงมูซูเมะและเฮลโล! โปรเจกต์ เพื่อที่จะทุ่มเทให้กับการเรียน ยาซูดะจึงได้มีโอกาสร้องเพลงแทนแนวเสียงของฟูกูดะเกือบทั้งหมด 
ในปี 1999 หลังจากที่ได้ต้อนรับสมาชิกรุ่นที่สามเพียงคนเดียวอย่างมากิ โกโต สึงกุ โปรดิวเซอร์ของมอร์นิงมูซูเมะ ก็ได้สร้างกลุ่มย่อยขึ้นมาหนึ่งกลุ่มชื่อ "เพททีโมนิ ซึ่งยาซูดะก็เป็นหนึ่งในสมาชิกในกลุ่มย่อยนี้ด้วย โดยเพลงซิงเกิลแรกของกลุ่มย่อยนี้มีชื่อว่า "โจกตโตะ เลิฟ" ซึ่งได้รับเสียงตอบรับจากผู้ฟังอย่างมาก
ในปี 2001 ยูโกะ นากาซาวะ สมาชิกรุ่นก่อตั้ง และหัวหน้ากลุ่มในขณะนั้นได้สำเร็จการศึกษาไปจากมอร์นิงมูซูเมะในเดือนเมษายน ทำให้วันต่อมา คาโอริ อีดะ สมาชิกรุ่นก่อตั้งได้เป็นหัวหน้ากลุ่มต่อจากนากาซาวะ ส่วนยาซูดะได้รับตำแหน่งรองหัวหน้ากลุ่มคนแรก
ต่อมายาซูดะ ก็ได้สำเร็จการศึกษาจากมอร์นิงมูซูเมะไปเมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม 2003 ซึ่งในคอนเสิร์ตสำเร็จการศึกษาของเธอ ยาซูดะได้นำเอาเพลง "เนเวอร์ฟอร์เก็ท" ในเวอร์ชันร็อคที่ถูกรีมิกซ์ใหม่มาร้อง โดยเพลงนี้เป็นเพลงเดียวกับที่อาซูกะ ฟูกูดะ ใช้ร้องตอนที่เธอแสดงคอนเสิร์ตสุดท้ายในฐานะที่เป็นสมาชิกของมอร์นิงมูซูเมะเช่นกัน นอกจากนั้นแล้ว สึงกุยังได้มอบซีดีซิงเกิลเพลง "แอสฟอร์วันเดย์" เพลงซิงเกิลเพลงสุดท้ายที่เธอร้องในฐานะสมาชิกของมอร์นิงมูซูเมะในแทร็กที่ 2 เป็นของขวัญชิ้นพิเศษให้กับเธอ
และหลังจากที่ยาซูดะได้สำเร็จการศึกษาจากกลุ่มแล้ว มาริ ยางูจิก็ได้รับตำแหน่งรองหัวหน้าต่อจากเธอทันทีในวันเดียวกัน
ถึงแม้ว่ายาซูดะจะไม่ได้อยู่ในมอร์นิงมูซูเมะแล้ว แต่ก็ยังคงทำงานให้กับเฮลโล! โปรเจกต์ จนกระทั่งสำเร็จการศึกษาจากเฮลโล! โปรเจกต์์ ในปี 2009 ซึ่งผลงานที่ผ่านมา เป็นที่รู้จักกันดีก็ได้แก่ งานเพลงในอัลบั้ม "โฟล์คซอง 2" ที่ทำร่วมกับยูโกะ นากาซาวะ และนักร้องในสังกัดเดียวกันคนอื่น ๆ, ไปร่วมเป็นแขกรับเชิญในคอนเสิร์ตเดี่ยวของนัตสึมิ อาเบะ, และยังเคยร้องแบ็คอัพให้แก่เพลงซิงเกิลของมากิ โกะโต ที่ชื่อ "ไดเตะโยะ! พลีสโกออน" นอกจากนั้นแล้วยังทำหน้าที่เป็นพิธีกรในรายการ "เฮลโล! มอร์นิง" ซึ่งเป็นรายการประจำของมอร์นิงมูซูเมะ และในขณะเดียวกันเธอก็ยังรับงานแสดงละครภายนอกสังกัดด้วย รวมถึงการเข้าไปร่วมกับยูนิต "เฮลโล! โปรเจกต์ ออลสตารส์" ในปลายปี 2004 และชัฟเฟิลยูนิต "พูริพูริพิงค์" ในปี 2005
อิฏฐารมณ์

อิฏฐารมณ์ (อ่านว่า อิด-ถา-รม) แปลว่า "อารมณ์ที่น่าปรารถนา" ตรงข้ามกับ อนิฏฐารมณ์ อารมณ์ที่ไม่น่าปรารถนา
อิฏฐารมณ์ คือสิ่งที่คนปรารถนา ต้องการอยากได้ อยากมี อยากพบเห็น ได้แก่ กามคุณ 5 คือรูป เสียง กลิ่น รส สัมผัสที่ดี ชวนให้รักให้ชอบใจ และโลกธรรม ในส่วนที่ดี 4 คือ ลาภ ยศ สรรเสริญ สุข
อิฏฐารมณ์ เป็นสิ่งที่เกิดได้แก่ทุกคน แต่มีความจริงว่าเป็นสิ่งไม่เที่ยง ทนอยู่ในสภาพนั้น ๆ ไม่ได้นาน มีความแปรปรวนเปลี่ยนแปลงไปเป็นธรรมดา เกิดมีได้ก็กลับกลายเป็นอื่นไปได้
ข้อควรปฏิบัติเกี่ยวกับอิฏฐารมณ์คือเมื่อมีหรือได้รับมาก็ไม่พึงยินดีติดใจหลงใหลจนเผลอสติลืมตัว ลืมข้อเท็จจริงข้างต้นเมื่ออิฏฐารมณ์แปรเปลี่ยนไปจะได้ไม่ทุกข์ ไม่เสียใจมาก
อนิฏฐารมณ์

อนิฏฐารมณ์ (อ่านว่า อะ-นิด-ถา-รม) แปลว่า "อารมณ์ที่ไม่น่าปรารถนา" ตรงข้ามกับ อิฏฐารมณ์ อารมณ์ที่น่าปรารถนา หมายถึงสิ่งที่คนไม่ปรารถนา ไม่ต้องการอยากได้ ไม่อยากมี ไม่อยากพบเห็น ได้แก่ กามคุณ 5 คือรูป เสียง กลิ่น รส สัมผัสที่ไม่ดี ไม่ชวนให้รักให้ชอบใจ และโลกธรรมในส่วนที่ไม่ดี 4 คือ เสื่อมลาภ เสื่อมยศ นินทา ทุกข์
อนิฏฐารมณ์เป็นสิ่งที่เกิดได้แก่ทุกคน แม้ไม่ต้องการ แต่มีความจริงว่าอนิฏฐารมณ์ เป็นสิ่งไม่เที่ยง ทนอยู่ในสภาพนั้น ๆ ไม่ได้นาน มีความแปรปรวนเปลี่ยนแปลงไปเป็นธรรมดา เกิดมีได้ก็กลับกลายเป็นอื่นไปได้เช่นเดียวกับสิ่งที่เป็นอิฏฐารมณ์
โอปปาติกะ

ในศาสนาพุทธ โอปปาติกะ  หมายถึง ผู้เกิดผุดขึ้นโดยไม่ต้องอาศัยพ่อแม่ และโตเต็มตัวในทันใด ตามแต่อดีตกรรม ตายก็ไม่มีซากปรากฏ ได้แก่ เทวดา พรหม สัตว์นรก เปรต อสุรกาย
โอปปาติกะ จัดเป็นหนึ่งในโยนิ 4 ที่เหลือได้แก่ ชลาพุชะ (สัตว์เกิดในครรภ์) อัณฑชะ (สัตว์เกิดในไข่) และสังเสทชะ (สัตว์เกิดในไคล)
พรรคประชาราช

พรรคประชาราช (ย่อว่า: ปชร.) เป็นพรรคการเมืองที่ก่อตั้งโดยเสนาะ เทียนทอง เพื่อที่จะดำเนินงานทางการเมืองหลังลาออกมาจากพรรคไทยรักไทย ได้รับอนุมัติจากคณะกรรมการการเลือกตั้งให้ตั้งเป็นพรรคเมื่อวันที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2549 แต่เดิมมี เสนาะ เทียนทอง เป็นหัวหน้าพรรค และมีฐานิสร์ เทียนทอง เป็นเลขาธิการพรรค ต่อมาในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2554 ทั้งคู่ได้ลาออกไปร่วมงานกับพรรคเพื่อไทย จึงทำให้ รองหัวหน้าพรรค ทำหน้าที่รักษาการหัวหน้าพรรคแทน และที่ประชุมใหญ่วิสามัญของพรรค เมื่อวันที่ 8 สิงหาคม 2554 มีมติแต่งตั้งให้ คัมภีร์ สุริยาศศิน เป็นหัวหน้าพรรค และพรพิศ โกศลจิตร เป็นเลขาธิการพรรค
พรรคประชาราช มีตราสัญลักษณ์เป็นรูป "เปลวเทียนสีแดง" หมายถึง พลังอันบริสุทธิ์ของประชาชน มีคำขวัญของพรรคว่า "ไทยวัฒนา ประชาเป็นสุข" เสนาะ เทียนทอง เคยอธิบายความหมายของชื่อพรรคไว้ว่า ชื่อพรรคประชาราช หมายถึง "ประชาชนผู้จงรักภักดีต่อราชบัลลังก์" 
นโยบายของพรรค.
นโยบายหลักของพรรคมีอยู่ 12 ข้อ ที่ประกาศต่อสาธารณะ 
กรรมการบริหารพรรค.
หลังจากก่อตั้งพรรค นายเสนาะได้พยายามติดต่อผู้มีชื่อเสียงในสังคมหลายคน เข้ามารับตำแหน่งหัวหน้าพรรค เช่น ร.ต.อ.ปุระชัย เปี่ยมสมบูรณ์ อดีตรองนายกรัฐมนตรี, คุณหญิงจารุวรรณ เมณฑกา ผู้ว่าการตรวจเงินแผ่นดิน , ดร.สุเมธ ตันติเวชกุล เลขาธิการมูลนิธิชัยพัฒนา แต่ในระยะแรก นายเสนาะ เทียนทอง ได้ดำรงตำแหน่งหัวหน้าพรรค โดยมีนายประชัย เลี่ยวไพรัตน์ ผู้ก่อตั้งและอดีตผู้บริหารทีพีไอ เป็นเลขาธิการพรรค และนายประมวล รุจนเสรี เป็นรองหัวหน้าพรรค 
ในวันที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2550 พรรคประชาราชได้มีการประชุมใหญ่สามัญประจำปี ที่ประชุมตกลงให้นายเสนาะ เทียนทอง เป็นหัวหน้าพรรค นางอนงค์วรรณ เทพสุทิน (ภรรยานายสมศักดิ์ เทพสุทิน) เป็นเลขาธิการพรรค นายประชัย เลี่ยวไพรัตน์ เป็นประธานคณะกรรมการบริหารพรรค
แต่ในวันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2550 นายประชัยได้แถลงข่าวลาออก ด้วยเหตุผลว่าแนวทางทางการเมืองไปด้วยกันไม่ได้กับนายเสนาะ พร้อมกันนี้ เลขาธิการพรรคและสมาชิกพรรคส่วนหนึ่งได้ลาออกตามด้วย และหลังจากนั้นทั้งหมดพากันไปเข้าสังกัด พรรคมัชฌิมาธิปไตย ที่ก่อตั้งโดยนายสมศักดิ์ เทพสุทิน
ในการเลือกตั้งในวันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2550 พรรคประชาราชมีแนวทางที่จะสนับสนุน นายกร ทัพพะรังสี รองหัวหน้าพรรคให้เป็นนายกรัฐมนตรี
แต่ในปลายเดือนตุลาคมปีเดียว นายกร ทัพพะรังสี ได้ลาออกจากพรรคประชาราช เพื่อไปอยู่กับพรรคชาติไทย และนายเสนาะ ก็ได้ให้โอกาสสมาชิกพรรคย้ายพรรคไปอยู่กับพรรคอื่นได้โดยอิสระ
ต่อมาในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2554 นายเสนาะ เทียนทอง พร้อมด้วยนายฐานิสร์ เทียนทอง เลขาธิการพรรค และสมาชิกพรรคบางส่วน ย้ายไปร่วมกิจกรรมทางการเมืองกับพรรคเพื่อไทย โดยมี ดร.คัมภีร์ สุริยาศศิน รองหัวหน้าพรรค ปฏิบัติหน้าที่รักษาการแทน
สิ้นสภาพความเป็นพรรคการเมือง.
พรรคประชาราชถูกยุบพรรคตามมติในที่ประชุม กกต. ครั้งที่ ๓๓/๒๕๖๑ เมื่อวันอังคารที่ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2561 เนื่องจากในการประชุมคณะกรรมการบริหารพรรคประชาราชครั้งที่ ๑/๒๕๖๑ เมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2561 คณะกรรมการบริหารพรรคมีมติให้ยุบเลิกพรรคตามข้อบังคับพรรคประชาราช (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๕๐ ข้อ ๑๐๘ ซึ่ง กกต. ได้มีประกาศออกมาเมื่อวันที่ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2561 โดยให้มีผลตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาคือ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2561 
หมายเหตุ.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
ตราสารหนี้มีประกัน

ตราสารหนี้มีประกัน บ้างเรียก หุ้นกู้มีประกัน  เป็นตราสารหนี้ซึ่งส่วนใหญ่มักเป็นหุ้นกู้ที่บริษัทผู้ออกนำสินทรัพย์ของตนมาค้ำประกันการออกหุ้นกู้นั้นและผู้ถือหุ้นกู้จะมีสิทธิในสินทรัพย์ที่วางเป็นประกันนั้นเหนือเจ้าหนี้สามัญรายอื่นๆ
ศอก (หน่วยวัด)

ศอก เป็นหน่วยวัดความยาวที่นิยามจากระยะระหว่างข้อศอกไปจนถึงนิ้วกลาง มีการใช้มาตั้งแต่ในอียิปต์โบราณ และถูกใช้ในหลายประเทศ
หน่วยศอกในประเทศไทย.
ศอก เป็นหน่วยวัดความยาวของไทย มีที่มาจากการวางแขนท่อนล่างลงบนพื้นราบ หนึ่งศอกวัดจากปลายนิ้วกลางไปจนถึงปลายข้อศอก แต่เนื่องจากระยะศอกของแต่ละคนไม่เท่ากัน "พระราชบัญญัติมาตราชั่ง ตวง วัด พระพุทธศักราช ๒๔๖๖" จึงกำหนดให้ 1 ศอกยาวเท่ากับ ½ ของเมตร (0.5 เมตร) เป็นต้นมา และใช้อักษรย่อว่า ศ. 
1 ศอก มีค่าเท่ากับ
ในทางกลับกัน
วัดยานนาวา

วัดยานนาวา พระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ สังกัดมหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา ติดถนนเจริญกรุง แขวงยานนาวา เขตสาทร กรุงเทพมหานคร เป็นวัดโบราณมีมาตั้งแต่ครั้งกรุงศรีอยุธยา เดิมชื่อ "วัดคอกควาย" เนื่องจากมีชาวทวายมาลงหลักปักฐานอาศัยอยู่เป็นจำนวนมาก และชาวทวายจะนำกระบือที่เลี้ยงไว้มาทำการซื้อขายแลกเปลี่ยนกัน หมู่บ้านบริเวณนั้นจึงได้ชื่อเรียกกันต่อมาว่า "บ้านคอกควาย" ปัจจุบันมี พระธรรมวชิรโมลี (ทองสูรย์ สุริยโชโต) ดำรงตำแหน่งเป็นเจ้าอาวาส
ในสมัยกรุงธนบุรีได้รับการยกฐานะวัดคอกควายขึ้นเป็นพระอารามหลวง เรียกชื่อใหม่ว่า "วัดคอกกระบือ" ต่อมารัชกาลที่ 1 ทรงสร้างพระอุโบสถใหม่ ครั้นถึงรัชกาลที่ 3 ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ปฏิสังขรณ์และสร้างเรือสำเภาพระเจดีย์แทนพระสถูปเจดีย์ทั่วไป เพื่อให้คนรุ่นหลังได้เห็นรูปแบบเรือสำเภาซึ่งกำลังจะหมดไปจากเมืองไทย จึงได้เปลี่ยนชื่อจากวัดคอกกระบือเป็น "วัดยานนาวา"
ด้านในมีพระบรมสารีริกธาตุพระพุทธเจ้าให้สักการะ
อาคารเสนาสนะ.
สำเภายานนาวา มีความยาววัดจากหงอนข้างบนถึงท้ายบาหลี มีห้องขนาดเล็ก 21 วา 2 ศอก ความยาวส่วนล่างวัดที่พื้นดิน 18 วา 1 ศอกเศษ ความกว้างตอนกลางลำเรือ 4 วา 3 ศอก ความสูงตอนกลางลำเรือ 2 วา 3 ศอก นอกจากนี้ยังมีพระเจดีย์องค์ใหญ่และเล็กอยู่ในลำสำเภารวม 2 องค์ ที่ห้องบาหลีมีรูปหล่อของพระเวสสันดรกับพระกัญหาบริเวณท้ายเรือชาลีประดิษฐานอยู่ อันเนื่องมาจากเนื้อความในมหาชาติคำหลวง ที่พระเวสสันดรโน้มน้าวใจพระโอรสธิดาให้อุทิศตนร่วมกับพระบิดาสร้างมหากุศล เสมือนเรือสำเภาใหญ่พามนุษยชาติข้ามโอฆสงสารไปสู่พระนิพพาน โดยปรากฏเรื่องราวในหนังสือ "เรื่องคติของฝรั่งเข้ามาเมืองไทย" (2493) ของสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ระบุเรื่องราวของเรือสำเภาวัดยานนาวาไว้ ความว่า "...เรื่องนี้มีอนุสาวรีย์ที่แปลกประหลาดปรากฏอยู่ สมเด็จพระรามาธิบดีที่ ๓ ทรงพระราชดำริห์ว่าต่อไปภายหน้าสำเภาจีนจะต้องเลิก เพราะสู้เรือกำปั่นของฝรั่งไม่ได้ และครั้งนั้นกำลังทรงปฏิสังขรณ์ (Restoration) วัดคอกกระบือซึ่งอยู่เหนืออู่บางกอกเดี๋ยวนี้ จึงโปรดฯ ให้สร้างรูปเรือสำเภาจีนเป็นฐานเปนฐานพระเจดีย์ขึ้นไว้ที่วัดนั้น ดำรัสต่อไปถึงชั้นลูกหลานไม่รู้ว่าเรือสำเภาจีนเปนอย่างไร จะได้ไปดูที่วัดนั้น และให้เรียกชื่อวัดว่าวัดยานนาวา ท่านทั้งหลายยังจะดูได้จนทุกวันนี้"
ด้านหลังบานประตูในพระอุโบสถ (ซึ่งสร้างในสมัยรัชกาลที่ 1) มีภาพจิตรกรรมสำคัญที่รัชกาลที่ 3 โปรดเกล้าฯ ให้วาดขึ้น คือรูปกระทงใหญ่ ตามแบบที่ทำในพระราชพิธีลอยพระประทีป และโถยาคูตามแบบอย่างที่ทำเลี้ยงพระในพระราชพิธีสารทในรัชสมัยของพระองค์
ในปี พ.ศ. 2530 วัดก่อสร้างอาคารมหาเจษฎาบดินทร์ ในวาระมหามงคลครบรอบ 200 ปี พระชนมพรรษาพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว เป็นอาคารอเนกประสงค์ทรงไทย สูง 3 ชั้น ประดับด้วยยอดปราสาท 5 ยอด ใช้เป็นศาลาการเปรียญ บำเพ็ญกุศล ปฏิบัติธรรม และเป็นหอประชุม นอกจากนั้นสร้างหอพระไตรปิฎกเป็นอาคารทรงไทย 3 ชั้น ประดับยอดปราสาท 3 ยอด ใช้เป็นห้องสมุด มีทั้งหนังสือทั่วไปและหนังสือธรรมะ และยังเก็บรักษาตู้พระไตรปิฎกเขียนลวดลายลงรักปิดทองของโบราณ
ในปี พ.ศ. 2553 วัดได้อัญเชิญพระโพธิสัตว์กวนอิมหยกขาว น้ำหนักรวม 16,500 กิโลกรัม สูง 5 เมตร แกะสลักโดยช่างผู้ชำนาญงานจากกรมศิลปากร สาธารณรัฐประชาชนจีน มีลักษณะจำลองจากพระโพธิสัตว์กวนอิมบนทะเลแห่งหนานชาน ประกอบด้วย 3 ปาง คือ ปางเมตตา (ถือลูกประคำ) ปางปัญญา (ถือหีบพระสูตร) และปางสันติ (ถือดอกบัว) ปัจจุบันองค์พระโพธิสัตว์ได้ย้ายไปประดิษฐาน ณ สำนักสงฆ์เทพสถิตย์ฯ จ.ชัยภูมิ
ลำดับเจ้าอาวาส.
นับตั้งแต่สถาปนากรุงรัตนโกสินทร์ วัดยานนาวามีเจ้าอาวาสมาแล้ว 11 รูป ดังนี้
สัญญาอนุญาตโอเพนซอร์ซ

สัญญาอนุญาตโอเพนซอร์ซ (open-source license) เป็นรูปแบบสัญญาอนุญาตที่ใช้กับพวกซอฟต์แวร์โอเพนซอร์ซ ตัวอย่างเช่น , MIT License
สัญญาอนุญาตโอเพนซอร์ซเป็นเงื่อนไขของการให้สิทธิแก่บุคคลที่นำเอาโปรแกรมคอมพิวเตอร์ที่เขียนโดยบุคคลหนึ่งทำการแจกจ่ายหรือเผยแพร่ในลักษณะที่เหมือนเป็นการจ่ายแจกได้อย่างอิสระ หากแต่มีการวางข้อกำหนดและเงื่อนไขของการแจกจ่ายและเผยแพร่ รวมทั้งข้อกำหนดหรือเงื่อนไขของการดัดแปลง แก้ไข โปรแกรมคอมพิวตอร์ดังกล่าว
ตำบลคำไฮใหญ่

ตำบลคำไฮใหญ่ เป็นตำบลหนึ่งในเขตอำเภอดอนมดแดง จังหวัดอุบลราชธานี ตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2321 โดยประชาชนที่อพยพมาจากเมืองเชียงรุ้งและประเทศลาวครั้งพระวอพระตานำผู้คนมาสร้างบ้านแปงเมือง คำไฮใหญ่ตั้งชื่อตามแอ่งน้ำขนาดใหญ่หลังหมู่บ้าน มีต้นไฮขึ้นหนาทึบร่มรื่นและมีน้ำไหลผ่านตลอดทั้งปี และตั้งชื่อว่าคำไฮใหญ่มาโดยตลอด แล้วสร้างวัด กำแพงเมือง และขยายอาณาเขตมาเป็นเวลา 200 กว่าปีจนถึงปัจจุบัน
สภาพทั่วไป.
ตำบลคำไฮใหญ่มีพื้นที่ 36.51 ตารางกิโลเมตร หรือ 22,818 ไร่
ประชากร.
จำนวนประชากร 4,729 คน (เดือนธันวาคม พ.ศ. 2552)
เขตปลอดทหาร

เขตปลอดทหาร (ย่อ: DMZ หรือ DZ) เป็นท้องที่ที่ห้ามดำเนินกิจกรรมทางทหาร โดยมักเป็นเขตแดนหรือพรมแดนระหว่างอำนาจหรือพันธมิตรทางทหารสองฝ่ายหรือกว่านั้น และการห้ามเช่นว่ามักมีขึ้นโดยอาศัยสนธิสัญญาสันติภาพ การสงบศึก ความตกลงทวิหรือพหุภาคี บ่อยครั้งที่เขตปลอดทหารอยู่ในพื้นที่ควบคุมและทำหน้าที่เป็นเขตแดนระหว่างประเทศอย่างแท้จริง
เขตปลอดทหารหลายแห่งกลายเป็นเขตสงวนพันธุ์สัตว์ป่าไปโดยมิได้ตั้งใจ เพราะอันตรายเกินกว่าจะปลูกสร้างสิ่งใด ๆ ทั้งน้อยคนจะสามารถรุกล้ำหรือล่าสัตว์ในนั้นได้ เขตปลอดทหารทำนองนี้มีเขตปลอดทหารเกาหลี และเขตปลอดทหารเวียดนาม เป็นต้น
โดยทั่วไป ที่ว่า "ปลอดทหาร" นั้นหมายถึง แปลงให้พ้นจากประโยชน์หรือความมุ่งหมายทางทหาร กลับสู่อาณาเขตที่ปราศจากทหารสหภาพโซเวียตในอดีตมักใช้คำนี้ในความหมายดังกล่าวทั้งในภาษาตะวันตกและภาษาถิ่นของตัว
แม้ว่าเขตปลอดทหารหลายเขตเป็นดินแดนที่เป็นกลาง เพราะไม่มีฝ่ายใดสามารถเข้าไปควบคุมได้ แม้เป็นการปกครองดูแลโดยมิใช่เพื่อการยุทธก็ตาม แต่ในหลายกรณี ท้องที่ท้องที่หนึ่งจะปลอดทหารก็ต่อเมื่อมีความตกลงให้รัฐหนึ่ง ๆ มีอำนาจเต็มในอันที่จะปกครองดูแลท้องที่นั้นได้ และก็เป็นไปได้ที่ขั้วอำนาจต่าง ๆ จะตกลงกำหนดเขตปลอดทหารกันโดยไม่ได้ตกลงระงับข้อเรียกร้องทางดินแดนซึ่งยังขัดแย้งกันอยู่ กระบวนการแบบนี้จะเกิดขึ้นได้ก็โดยวิถีทางอันสันติ เช่น การเจรจาทางทูต หรือเสนอข้อหาต่อศาลยุติธรรมระหว่างประเทศ นอกจากนี้ อาจตกลงกำหนดเขตดังกล่าวกันโดยให้พักการเรียกร้องเช่นนั้นไว้ชั่วระยะหนึ่งก่อนก็ได้
วัดหาดเสือเต้น

วัดหาดเสือเต้น ตั้งอยู่ที่ บ้านหาดเสือเต้น หมู่ที่ 6 ตำบลคุ้งตะเภา อำเภอเมืองอุตรดิตถ์ จังหวัดอุตรดิตถ์ สังกัดเขตการปกครองคณะสงฆ์ตำบลคุ้งตะเภา ตัววัดมีเนื้อที่ 10 ไร่ 3 งาน 60 ตารางวา ตั้งอยู่กลางหมู่บ้านหาดเสือเต้น ริมถนนทางหลวงจังหวัด หมายเลข 1213 สายป่าขนุน-ห้วยฉลอง
ประวัติ.
วัดหาดเสือเต้น ในอดีตสถานที่ตั้งวัดนั้นยังเป็นที่ป่า บริเวณทางด้านหน้าวัดเป็นทางเรียบ ด้านหลังเป็นหาดทรายของแม่น้ำน่าน ตามคำบอกเล่าสืบต่อกันมาว่ามีเสืออยู่อาศัยในบริเวณป่านั้น เมื่อถึงเวลากลางคืนพระจันทร์เต็มดวง เสือตัวนั้นชอบออกมาหากิน และมาเล่นที่ชายหาดกินน้ำ บางทีก็กระโดดโลดเต้นเล่นอยู่ตรงนั้น เลยเรียกหมู่บ้านนั้นว่าบ้านหาดเสือเต้น เพื่อจำง่ายจึงตั้งชื่อวัดให้เป็นอันเดียวกับหมู่บ้านว่า วัดหาดเสือเต้น
วัดหาดเสือเต้น ปัจจุบันมีเนื้อที่ดินในโฉนด 8 ไร่ 2 งาน ตั้งอยู่ที่ราบกลางหมู่ที่ 6 ด้านหน้าติดถนนสายป่าขนุน - ห้วยฉลอง ด้านหลังติดแม่น้ำน่าน อาณาเขตครอบคลุมศรัทธาพุทธศาสนิกชน 2 หมู่บ้าน คือหมู่ 6 และ 8 ตำบลคุ้งตะเภา ตัววัดห่างจากตัวเมืองอุตรดิตถ์ 13 กิโลเมตร ผู้สร้างวัดคือ พ่อหนู คงรอด และพ่อคำ อินมา (ผู้มอบถวายที่ดินสร้างวัดคือ พ่อมี อินยา (อดีตผู้ใหญ่บ้านหมู่ 6) และ พ่อเภา จินดาประทุม) และได้รับอนุญาตให้ตั้งวัดเมื่อปี พ.ศ. 2530 ต่อมาก็มีผู้ศรัทธามาสร้างและบูรณะพัฒนาวัดมาตลอดจนถึงปัจจุบัน
อาณาเขตที่ตั้งวัด.
พื้นที่ตั้งของวัดมีลักษณะอยู่กลางลานหมู่บ้าน ด้านหน้าติดถนนทางหลวงจังหวัด หมายเลข 1213 สายป่าขนุน-ห้วยฉลอง ด้านหลังติดแม่น้ำน่าน ด้านข้างทั้ง 2 ข้าง เป็นหมู่บ้านหาดเสือเต้น
ข้อมูลจำเพาะ.
ที่ดินเฉพาะบริเวณที่ตั้งวัด มีเนื้อที่ 10 ไร่ 3 งาน 60 ตารางวา โดยมีหนังสือแสดงกรรมสิทธิ์ที่ดินเป็นโฉนด เลขที่ 8378 กรรมสิทธิ์ที่ดินเป็นของวัด
เรียลกัมพูชา

เรียล ([riəl]; สัญลักษณ์: ៛; รหัส: KHR) เป็นสกุลเงินของประเทศกัมพูชา ได้มีสกุลเงินเรียลสองตัวที่แตกต่างกัน โดยแบบแรกตีพิมพ์ในช่วง ค.ศ. 1953 ถึงพฤษภาคม ค.ศ. 1975 ส่วนระหว่าง ค.ศ. 1975 ถึง 1980 ประเทศไม่มีระบบการเงิน หลังจากนั้น สกุลเงินที่สองซึ่งมีชื่อว่า "เรียล" ได้รับการออกให้ตั้งแต่วันที่ 20 มีนาคม ค.ศ. 1980 นับตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1990 พลเมืองใช้สกุลเงินเรียลควบกับดอลลาร์สหรัฐในอัตรา 4,000 KHR/USD สำหรับการชำระเงินรายย่อย
ความเชื่อที่นิยมเชื่อกันแสดงให้เห็นว่าชื่อของสกุลเงินมาจากปลาแม่น้ำโขง คำว่า "เรียล" (แปลว่า "ปลาเล็ก" ในภาษาเขมร) มีความเป็นไปได้มากกว่าที่ชื่อดังกล่าวมาจากเงินระดับสูงที่เป็นสกุลเงินของดอลลาร์สเปน-อเมริกันที่มีค่า 8 "เรอัล" ซึ่งเป็นสกุลเงินที่ใช้งานในการค้าระหว่างประเทศในเอเชียและทวีปอเมริกาช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 16 ถึง 19
ประวัติ.
เงินกัมพูชาโบราณ.
ก่อนปี พ.ศ. 2418 สกุลเงินของกัมพูชามีมูลค่าคล้ายระบบของไทย เนื่องอาณาจักรเขมรละแวก (สมัยละแวก) จนถึงอาณาจักรเขมรอุดง (สมัยอุดง) ได้รับอิทธิพลจากอาณาจักรอยุธยาจนถึงอาณาจักรรัตนโกสินทร์เป็นอย่างมาก
ในช่วงรัชสมัยนักองค์ด้วงจนถึงพระนโรดมได้มีการใช้เหรียญเงินเป็นครั้งแรก
อย่างไรก็ตาม ผลจากการแทรกแซงของฝรั่งเศสในภูมิภาค ทำให้ค่านิยมในกัมพูชาถูกแทนที่ด้วยเงินฟรังก์กัมพูชา 
ฟรังก์กัมพูชา.
เมื่อกัมพูชาตกเป็นอาณานิคมฝรั่งเศส ฟรังก์ได้เป็นสกุลเงินของกัมพูชา ระหว่างปี พ.ศ. 2418 ถึง พ.ศ. 2428 ซึ่งเท่ากับ ฟรังก์ฝรั่งเศส และแบ่งย่อยออกเป็น 100 เซนต์ ในทำนองเดียวกัน โดยมาแทนที่เงินกัมพูชาโบราณ
เรียลรุ่นแรก.
เมื่อกัมพูชาได้รับเอกราชจากฝรั่งเศส กัมพูชาได้ประกาศใช้เงินเรียลอย่างเป็นทางการเป็นครั้งแรก ต่อมาเมื่อเขมรแดงยึดอำนาจได้ประกาศยกเลิกระบบเงินตรา ทำให้ระหว่าง ค.ศ. 1975 ถึง 1980 กัมพูชาไม่มีระบบการเงินใช้ เมื่อเขมรแดงหมดอำนาจทำให้ระบบเงินตราได้รับการฟื้นฟูในเวลาต่อมา
เรียลที่สอง (ค.ศ. 1980–ปัจจุบัน).
ธนบัตร.
ธนบัตรที่ใช้ในปัจจุบันประกอบด้วย ชนิดราคา 100, 200, 500, 1000, 2000, 5000, 10000, 20000 และ 50000 เรียล 
เหรียญ.
เหรียญรุ่นแรกเป็นเหรียญ 5 เรียลซึ่งสร้างขึ้นในปี พ.ศ. 2522 และทำจากอะลูมิเนียม ไม่มีการสร้างเหรียญอีกเลยจนถึงปี 2537 เมื่อมีการนำเหรียญ 50, 100, 200 และ 500 มาใช้ อย่างไรก็ตามมักไม่ค่อยพบในการหมุนเวียนเงินตรา
กาพย์ห่อโคลง

กาพย์ห่อโคลง ผู้แต่งชื่อ เจ้าฟ้าธรรมธิเบศรไชยเชษฐสุริยะวงศ์ (เจ้าฟ้ากุ้ง) เป็นชื่อของบทประพันธ์ ที่แต่งขึ้น โดยใช้กาพย์ยานี สลับกับ โคลงสี่สุภาพ กาพย์ยานี กับ โคลงสี่สุภาพนั้น จะต้องมีความอย่างเดียวกัน คือให้วรรคที่หนึ่งของกาพย์ยานี กับบาทที่หนึ่งของโคลงสี่สุภาพ บรรยายข้อความอย่างเดียวกัน หรือบางทีก็ให้คำต้นวรรคของกาพย์ กับคำต้นบทของโคลง เป็นคำเหมือนกัน ส่วนบัญญัติหรือกฎข้อบังคับต่าง ๆ เหมือนกับกฎของกาพย์ยานี และโคลงสี่สุภาพทั้งสิ้น 
เนื้อหาเล่าเรื่องการเดินทางไปพระพุทธบาทและชมธรรมชาติอันน่าตื่นตาตื่นใจที่พบเห็นระหว่างทาง เริ่มต้นจากบทชมริ้วขบวนการเดินทาง และปิดท้ายด้วยการบอกข้อมูลเกี่ยวกับกวี จุดประสงค์ของกวี และวิธีอ่านโคลงให้ไพเราะ เป็นจำนวนกาพย์ทั้งสิ้น 108 บท และโคลง 113 บท
ตัวอย่างกาพย์ห่อโคลง.
กาพย์ห่อโคลงประพาสธารทองแดง