ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2519

ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2519 เป็นฤดูกาลที่ไม่การกำหนดขอบเขตอย่างเป็นทางการ โดยดำเนินอยู่ภายในปี พ.ศ. 2519 แต่พายุหมุนเขตร้อนส่วนใหญ่มีแนวโน้มก่อตัวขึ้นภายในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกเฉียงเหนือ ระหว่างเดือนมิถุนายนถึงเดือนตุลาคม วันเหล่านี้ถือเป็นธรรมเนียมในการกำหนดขอบเขตของแต่ละฤดูกาล เมื่อพายุหมุนเขตร้อนก่อตัวขึ้นภายในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกเฉียงเหนือ
ขอบเขตของบทความนี้จำกัดเฉพาะบริเวณมหาสมุทรแปซิฟิกที่อยู่เหนือเส้นศูนย์สูตร ทางฝั่งตะวันตกของเส้นแบ่งเขตวันสากล ส่วนพายุใดที่ก่อตัวขึ้นทางฝั่งตะวันออกของเส้นดังกล่าวจะเรียกว่า พายุเฮอร์ริเคน (ดูที่ ฤดูพายุเฮอร์ริเคนแปซิฟิก พ.ศ. 2519) ในช่วงเวลานี้ พายุใดที่ทวีกำลังแรงขึ้นเป็นพายุโซนร้อนในมหาสมุทรตะวันตกจะได้รับชื่อจากศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม ส่วนพายุดีเปรสชันเขตร้อนใดที่ก่อตัวขึ้นในแอ่งนี้จะได้รับการกำหนดหมายเลขและเติมตัวอักษร "W" ต่อท้ายเป็นรหัสเรียก ส่วนพายุดีเปรสชันเขตร้อนลูกใดที่ก่อตัวขึ้นหรือเคลื่อนตัวเข้าไปภายในพื้นที่รับผิดชอบของฟิลิปปินส์ พายุลูกนั้นจะได้รับชื่อจากสำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ หรือ PAGASA ด้วย ด้วยเหตุนี้พายุเพียงหนึ่งลูก อาจมีชื่อถึงสองชื่อก็ได้
พายุ.
ในปีนี้ มหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกมีพายุโซนร้อน 25 ลูก ในจำนวนนี้พัฒนาเป็นพายุไต้ฝุ่น 14 ลูก และในจำนวนนั้น 4 ลูกพัฒนาเป็นถึงพายุซูเปอร์ไต้ฝุ่น
พายุไต้ฝุ่นแคที.
! ระยะเวลา
! ความรุนแรง
พายุดีเปรสชันเขตร้อนอาเซียง.
! ระยะเวลา
! ความรุนแรง
"อาเซียง" ("Asiang") เป็นชื่อที่ตั้งโดย PAGASA
พายุดีเปรสชันเขตร้อนบีริง.
! ระยะเวลา
! ความรุนแรง
"บีริง" ("Biring") เป็นชื่อที่ตั้งโดย PAGASA
พายุโซนร้อนลอร์นา.
! ระยะเวลา
! ความรุนแรง
พายุไต้ฝุ่นมารี (โกนซิง).
! ระยะเวลา
! ความรุนแรง
พายุโซนร้อนกำลังแรงแนนซี.
! ระยะเวลา
! ความรุนแรง
พายุไต้ฝุ่นออลกา.
! ระยะเวลา
! ความรุนแรง
พายุไต้ฝุ่นพาเมลา.
! ระยะเวลา
! ความรุนแรง
พายุดีเปรสชันเขตร้อนโกลริง.
! ระยะเวลา
! ความรุนแรง
"โกลริง" ("Gloring") เป็นชื่อที่ตั้งโดย PAGASA
พายุไต้ฝุ่นรูบี (ฮัวนิง).
! ระยะเวลา
! ความรุนแรง
พายุไต้ฝุ่นแซลลี (อีซัง).
! ระยะเวลา
! ความรุนแรง
พายุซูเปอร์ไต้ฝุ่นเทอรีส.
! ระยะเวลา
! ความรุนแรง
พายุไต้ฝุ่นเทอรีสก่อตัวขึ้นเมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม มีกำลังสูงสุดในวันที่ 12 ถึง 13 กรกฎาคม ด้วยความเร็วลม 250 กม./ชม. ในฐานะพายุซูเปอร์ไต้ฝุ่น จากนั้นจึงอ่อนกำลังลง และส่งผลกระทบต่อทางตะวันตกเฉียงเหนือของมหาสมุทรแปซิฟิก โดยขึ้นฝั่งที่ประเทศญี่ปุ่นในฐานะพายุโซนร้อนเมื่อวันที่ 19 กรกฎาคม จากนั้นพายุเคลื่อนเป็นวังวนไปทางตะวันตก และสลายตัวไปในวันที่ 21 กรกฎาคม ทำให้เกิดมหาอุทกภัยขึ้น มีผู้เสียชีวิต 3 ราย และสร้างความเสียหายนับล้าน
พายุโซนร้อนไวโอเลต (ลูซิง).
! ระยะเวลา
! ความรุนแรง
พายุโซนร้อนไวโอเลตส่งผลกระทบกับฮ่องกง และเกาะไหหน่าน มีผู้เสียชีวิต 2 ราย
พายุโซนร้อนวิลดา.
! ระยะเวลา
! ความรุนแรง
พายุไต้ฝุ่นแอนิตา (มาริง).
! ระยะเวลา
! ความรุนแรง
พายุไต้ฝุ่นบิลลี (นีตัง).
! ระยะเวลา
! ความรุนแรง
พายุโซนร้อนแคลรา.
! ระยะเวลา
! ความรุนแรง
พายุโซนร้อนดอต (โอซัง).
! ระยะเวลา
! ความรุนแรง
พายุโซนร้อนเอลเลน (ปาริง).
! ระยะเวลา
! ความรุนแรง
พายุโซนร้อนเอลเลนส่งผลกระทบกับฮ่องกง ทำให้มีผู้เสียชีวิต 27 คน และสูญหายอีก 3 คน
พายุซูเปอร์ไต้ฝุ่นแฟรน (เรมิง).
! ระยะเวลา
! ความรุนแรง
พายุโซนร้อนจอร์เจีย.
! ระยะเวลา
! ความรุนแรง
พายุไต้ฝุ่นโฮป.
! ระยะเวลา
! ความรุนแรง
พายุดีเปรสชันเขตร้อนเซเนียง.
! ระยะเวลา
! ความรุนแรง
"เซเนียง" ("Seniang") เป็นชื่อที่ตั้งโดย PAGASA
พายุไต้ฝุ่นไอริส (โตยัง).
! ระยะเวลา
! ความรุนแรง
พายุไต้ฝุ่นโจน.
! ระยะเวลา
! ความรุนแรง
พายุซูเปอร์ไต้ฝุ่นลูอิส.
! ระยะเวลา
! ความรุนแรง
พายุโซนร้อนมาร์ช (โยนิง).
! ระยะเวลา
! ความรุนแรง
พายุโซนร้อนนอรา (อาริง).
! ระยะเวลา
! ความรุนแรง
พายุโซนร้อนโอปอล (บาเซียง).
! ระยะเวลา
! ความรุนแรง
พายุดีเปรสชันเขตร้อนกายัง.
! ระยะเวลา
! ความรุนแรง
"กายัง" ("Kayang") เป็นชื่อที่ตั้งโดย PAGASA
รายชื่อพายุ.
รายชื่อพายุหมุนเขตร้อนในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกเฉียงเหนือ ตั้งโดยศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม ชื่อแรกที่ใช้ในปี 2519 คือ แคที และชื่อสุดท้ายคือ โอปอล
มีพายุก่อตัวขึ้นในมหาสมุทรแปซิฟิกกลางหนึ่งลูก นั่นคือ พายุเฮอร์ริเคนเคต ซึ่งตามนโยบายการตั้งชื่อพายุในเวลานั้น ชุดรายชื่อของมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกและแปซิฟิกกลางเป็นชุดเดียวกัน