pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
กีฬายุวชนโลก

กีฬายุวชนโลก  หรือตัวย่อว่า ICG เป็นการแข่งขันกีฬาระดับนานาชาติของบรรดาเด็กนักเรียนทั้งชายและหญิงจากทั่วทุกมุมโลกที่มีอายุระหว่าง 12-15 ปี โดยจัดขึ้นเป็นประจำทุกปีตามเมืองสำคัญของประเทศต่างๆที่เป็นเจ้าภาพ การแข่งขันกีฬายุวชนโลกถือกำเนิดขึ้นมาจากการที่ชาวยุโรปได้ร่วมมือกันจัดตั้งเทศกาลการแข่งกีฬาและวัฒนธรรม เพื่อส่งเสริมการมีมิตรภาพระหว่างประเทศ ซึ่งหวังว่าการมีมิตรภาพระหว่างประเทศ จะทำให้เกิดสันติภาพไม่มีสงครามหรือความรุนแรงเกิดขึ้น
โดยจัดขึ้นเป็นครั้งแรกที่เมืองเซเลีย ประเทศสโลวีเนีย เมื่อปี 1968 (พ.ศ. 2511) เป็นการชิงชัยของเด็กนักเรียนชายหญิงวัยอายุ 12-15 ปี โดยทีมที่เข้าร่วมแข่งขันจะให้ส่งในนามของเมือง ไม่ใช่ส่งในนามของประเทศ ฉะนั้นประเทศหนึ่งอาจจะส่งหลายเมืองก็ได้ ในครั้งแรกนั้นมีทีมที่เข้าร่วมแข่งขันจาก 9 ประเทศ
การแข่งขันมีจุดมุ่งหมาย เพื่อพัฒนาการทางด้านร่างกาย สติปัญญา และจิตใจของเด็ก และที่สำคัญที่สุดคือ เพื่อให้เด็กมีประสบการณ์การได้รู้จักกัน จะได้สร้างมิตรภาพโดยการติดต่อต่อเนื่องกันต่อไปเมื่อทุกคนกลับไปถึงบ้าน ซึ่งจะขยายผลไปถึงเพื่อนคนอื่นๆที่จะได้ร่วมกันติดต่อด้วย เพราะเด็กในวัยนี้เป็นช่วงวัยที่ชอบติดต่อกับเพื่อนเพศเดียวกัน จะได้แลกแปลี่ยนข้อมูล แลกเปลี่ยนวัฒนธรรม ฝึกฝนภาษา และช่วยเหลือต่อกันเมื่อเติบโตเป็นผู้ใหญ่
สำหรับการแข่งขันกีฬา เด็กในวัยนี้ยังไม่ควรจะต้องมีการแข่งขันแบบโหมหนักเอาเป็นเอาตาย เช่น แข่งกันครั้งละหลายๆเกมหรือหลายๆเซ็ทหรือหลายๆวัน แต่เด็กต้องการจะได้ท่องเที่ยว ต้องการได้รับความสนุกสนาน ได้รู้จักกันและสร้างมิตรภาพต่อกันมากกว่า
ตลาดหนองมน

ตลาดหนองมน เป็นตลาดที่ตั้งอยู่ริมถนนสุขุมวิทอยู่ใกล้กับหาดบางแสน ในตำบลแสนสุข อำเภอเมืองชลบุรี จังหวัดชลบุรี เป็นตลาดของฝาก ขายของพื้นเมืองและของที่ระลึก ส่วนใหญ่เป็นของทะเลแห้งชนิดต่าง ๆ ห่อหมก ฮ่อยจ๊อ ขนมประเภทกวน ภาชนะเครื่องจักรสาน เป็นต้น ของฝากขึ้นชื่อที่มีชื่อเสียงคือข้าวหลามหนองมน ซึ่งทางจังหวัดชลบุรีจัดให้มีการประกวดข้าวหลามที่อร่อยที่สุดเป็นประจำทุกปี
ที่มาของชื่อ.
ในอดีตบริเวณตลาดหนองมนเป็นหมู่บ้านหนึ่งในจังหวัดชลบุรี เหตุที่ชื่อ "หนองมน" มีตำนานเล่าว่ามีพระสงฆ์เดินทางธุดงค์มายังเมืองบางปลาสร้อย และได้กลางกลดพักค้างแรมที่หมู่บ้านนี้ แต่ขณะนั้นเกิดโรคระบาดมีผู้คนล้มตาย หมอยาสมุนไพรอย่างไรก็ไม่หาย ชาวบ้านไม่รู้จะทำอย่างไรจึงอาราธนาพระธุดงค์ให้มาช่วย พระธุดงค์รูปนั้นก็ทำพิธีปลุกเสกน้ำมนต์ขึ้นมาบาตรหนึ่ง ชาวบ้านนำมาดื่มบ้างและประพรมตัวให้คนที่กำลังป่วยบ้าง ปรากฏว่าหายป่วยจากโรคระบาด ชาวบ้านบริเวณข้างเคียงเมื่อทราบข่าวจึงไดมาขอน้ำมนต์จากหลวงพ่อไปรักษาโรคร้ายในหมู่บ้านของตนบ้าง 
จนในที่สุด พระธุดงค์ไม่สามารถทำน้ำมนต์ให้พอเพียงกับความต้องการของชาวบ้านได้ เพราะแหล่งน้ำอยู่ห่างไกล ท่านออกปากให้ชาวบ้านขุดน้ำเล็ก ๆ ใกล้กุฏิของท่าน พระธุดงค์ก็จัดแจงทำพิธีปลุกเสกคาถาอาคม และหยดเทียนลงไปในหนองน้ำ เพื่อทำน้ำมนต์ไว้แจกจ่าย ภายหลังพระธุดงค์องค์นั้นก็เดินทางจากหมู่บ้านนี้ไป หนองน้ำก็ยังคงเป็นหนองน้ำมนต์ที่ศักดิ์สิทธิ์ที่สามารถนำไปรักษาโรคภัยให้หายได้ หนองน้ำนั้นมีชื่อว่า "หนองน้ำมนต์" ต่อมาก็กลายเป็น "หนองมน"
วอยซ์เอกซ์เอ็มแอล

วอยซ์เอกซ์เอ็มแอล หรือ วีเอกซ์เอ็มแอล  เป็นมาตรฐาน XML ใช้สำหรับสร้างหัวข้อบนอินเทอร์เน็ตที่สามารถเข้ากับการยอมรับการพูดและโทรศัพท์ แทนที่การใช้เว็บเบราว์เซอร์บนคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคล ซึ่งใช้โทรศัพท์เชื่อมผ่านเว็บเสียง คุณเพียงกดหมายเลขโทรศัพท์ของเว็บไซต์และใช้อุปกรณ์การพูดแล้วกดคำสั่งและก็จะได้รับข้อมูลข่าวสารที่ต้องการ
ท้าวทรุปัท

ท้าวทรุปัท หรือ ท้าวยัชนเสน เป็นกษัตริย์ครองแคว้นปัญจาละ เป็นบิดาของศิขัณฑี ธฤษฏัทยุมนะ และพระนางเทราปตี (2 คนหลังเกิดจากการทำพิธี) ต่อมาโทรณาจารย์ได้ให้เหล่าลูกศิษย์จับตัวท้าวทรุปัทมาให้ตน ซึ่งเป็นพิธีคุรุทักษิณา โดยทุรโยธน์นำน้อง ๆ บุกตะลุยก่อนแต่ถูกท้าวทรุปัทตีทัพพ่ายกลับมา 
ต่อมาปาณฑพทั้ง 5 ได้มาต่อสู้กับท้าวทรุปัทอีกครั้ง ท้าวทรุปัทรบแพ้อรชุนและจับตัวไปให้คุรุโทรณาจารย์ แต่โทรณาจารย์ปล่อยตัวไปแต่ได้ขอดินแดนปัญจาละไว้ครึ่งหนึ่ง ท้าวทรุปัทรู้สึกน้อยใจว่าเหตุใดตนจึงไม่มีบุตรที่เก่งกาจดังเช่นอรชุน ทำให้ท้าวทรุปัทอยากได้อรชุนมาเป็นลูกเขยจึงได้ให้ฤๅษีทำพิธีขอบุตรให้กับตน 2 คน คือ ธฤษฏัทยุมนะ จุดมุ่งหมายคือสังหารโทรณาจารย์ และพระนางเทราปทีเพื่อเป็นชายาของอรชุน
ในสงครามทุ่งกุรุเกษตร ท้าวทรุปัทได้เข้าร่วมกำลังรบกับฝ่ายปาณฑพ และถูกโทรณาจารย์ คู่อริสังหารด้วยดาบในการรบวันที่ 15 ของสงครามทุ่งกุรุเกษตร
ธงชาติเปรู

ธงชาติเปรู มีลักษณะเป็นธงสามแถบตามแนวตั้ง แถบด้านข้างสองแถบเป็นสีแดง ส่วนแถบตรงกลางเป็นสีขาว ประกาศใช้เมื่อปีค.ศ. 1825 ในสมัยการปกครองของประธานาธิบดีซีมอง โบลีวาร์ เมื่อแรกออกรัฐบัญญัติธงในปี ค.ศ. 1825 นั้น ได้ระบุให้มีตราอาร์มอยู่ตรงกลางของผืนธง ก่อนจะมีการเปลี่ยนแปลงในปี ค.ศ. 1950 ในสมัยการปกครองของมานวยล์ โอดรีอา ธงนี้อาจมีชื่อและมีตราแผ่นดินกลางธงที่แตกต่างกัน ขึ้นอยู่กับวัตถุประสงค์ในการใช้งาน
วันธงชาติเปรูตรงกับวันที่ 7 มิถุนายนของทุกปี ซึ่งเป็นวันครบรอบการเกิดศึกแห่งอาริกา (Battle of Arica)
การออกแบบธง และ สัญลักษณ์.
ความหมายของสีธงชาติ.
สีแดง หมายถึง เลือดเนื้อวีรบุรุษผู้สูญเสียชีวิตในการเรียกร้องอิสรภาพจากสเปน. โดยได้แนวคิดจาการเห็นฝูงนกฟลามิงโกที่มีหน้าอกสีขาว ปีกสีแดง ซึ่งฝูงนกดังกล่าวบินอยู่เหนือกองทหารของตน ท่านถือว่าเป็นลางดี. จากตำนานดังกล่าว จึงเป็นแรงบันดาลใจในการออกแบบธงชาติ สำหรับดินแดนของตนในดินแดนชายฝั่งทางใต้ของเมืองปารากัส เมื่อ ค.ศ. 1820 หลังจากที่ฝูงนกฟลามิงโก ได้บินผ่านกองทหารของตน. ความหมายของสีธงจากสำนวนอื่นๆ ดังนี้ สีขาว หมายถึง ความสงบ และ ความยุติธรรม และ สีแดง หมายถึง เลือดเนื้อวีรบุรุษที่ต่อสู้เพื่ออิสรภาพ.
ประวัติ.
ธงปี ค.ศ. 1821.
ธงนี้ออกแบบโดยนายพลโฮเซ เด ซาน มาร์ติน ประกาศใช้ในกฤษฎีกาเมื่อวันที่ 21 ตุลาคม ค.ศ. 1820 โดยระบุว่า เป็นธงยาวแปดฟุต กว้างหกฟุต แบ่งเป็นสี่ส่วนตามเส้นทแยงมุม ด้านบนและด้านล่างเป็นสีขาว ด้านข้างสองข้างเป็นสีแดง ตรงกลางเป็นตราใบเลาเรลทรงรี ภายในมีรูปดวงอาทิตย์ขึ้นหลังภูเขาเหนือทะเล
ลักษณะธง.
ธงชาติและธงที่มีความหมายถึงชาติของเปรูมีอยู่ 4 อย่าง คือ 
เพลงธงชาติ.
"เพลงธงชาติ" (:) หรือ เพลงสรรเสริญธง เป็นเพลงในพิธีการทางทหาร ในช่วงของการเชิญธงชาติขึ้นสู่ยอดเสา. เพลงนี้กำเนิดขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1897 โดย จ่าสิบเอก โจเซ่ ซาลาซ ลิโบโน ปรึกษาหารือกับ ประธานาธิบดี นิโคลาส เดอ เปโรลา,เขาไม่ได้ให้ความเห็นชอบในการประกาศใช้เพลงธงชาติ เนื่องจาก เพลงชาตินั้นใช้ในงานพิธีต่างๆของราชการ และ กิจกรรมโดยทั่วไป. ในเดือนธันวาคมปีเดียวกันนั้น ได้มีการประกาศใช้เพลงธงชาติ โดยมีการแก้ไขเนื้อร้องบางวรรค และ ใช้ในงานพิธีการต่างๆ
ปลาช่อนดำ

ปลาช่อนดำ  เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Channa melasoma" อยู่ในวงศ์ปลาช่อน (Channidae) มีรูปร่างเหมือนปลาช่อน ("C. striata") แต่ลำตัวผอมเพรียวกว่า หัวโต ตาสีดำ ตามตัวไม่มีลวดลาย สีลำตัวสีเขียวอมม่วง ครีบท้อง ครีบหาง และครีบหลังมีสีคล้ำมีขลิบขาวที่ครีบท้อง
ขนาดโตเต็มที่ได้ 30 เซนติเมตร กินปลาขนาดเล็ก ลูกกุ้ง และสิ่งมีชีวิตเล็ก ๆ ต่าง ๆ
ในประเทศไทยพบได้เฉพาะป่าพรุโต๊ะแดง จังหวัดนราธิวาส และแม่น้ำโกลก ในต่างประเทศพบได้ตั้งแต่มาเลเซีย, สิงคโปร์ไปจนถึงอินโดนีเซีย
ปลาช่อนดำมีชื่อเรียกเฉพาะในแวดวงปลาสวยงามว่า "ปลาช่อนเจ้าฟ้า" และมีชื่อเรียกอื่น ๆ ว่า "พังกับ" แต่การเลี้ยงเป็นปลาสวยงามกลับไม่ได้รับความนิยมเท่าที่ควร เนื่องจากไม่มีความสวยงาม และเลี้ยงค่อนข้างยากเนื่องจากปรับตัวให้เข้ากับสภาพแวดล้อมไม่ค่อยได้
อเล็กซานดร้า ธิดาวัลย์ บุญช่วย

อเล็กซานดร้า ธิดาวัลย์ บุญช่วย (เกิด 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2530) เป็นนักแสดงและนักร้องลูกครึ่งลาว-บัลแกเรีย ที่มีชื่อเสียงในวงการบันเทิงไทย
ประวัติ.
อเล็กซานดร้า ธิดาวัลย์ บุญช่วย หรือชื่อที่สะกดตามบัตรประจำตัวประชาชนของประเทศลาว ว่า อเล็กซานดร้า ทิดาวัน บุนซ่วย เป็นนักแสดงชาวลาว เกิดเมื่อวันพฤหัสบดีที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2530 เป็นบุตรีของบุนทะวีไซ บุนซ่วย ชาวลาว กับโจดานา อิออร์ดังกา ชาวบัลแกเรีย เธอจบการศึกษาระดับอุดมศึกษาจากคณะมนุษยศาสตร์ ภาคภาษาอังกฤษ จากวิทยาลัยลาวอเมริกัน นครหลวงเวียงจันทน์และศึกษาต่อระดับระดับปริญญาโทที่ มหาวิทยาลัยเคโอ ประเทศญี่ปุ่น 
เธอเติบโตมาในครอบครัวนักดนตรี ปู่ของเธอ บุนทะมาลี บุนซ่วย เป็นผู้แต่งเนื้อร้องและทำนองเพลงอมตะ ในเพลงกุหลาบปากเซ และสายลมเย็น ส่วนคุณตาเป็นนักร้องและนักกีตาร์ชาวบัลแกเรีย ขณะที่บิดาของเธอ บุนทะวีไซ ได้ทุนไปเรียนด้านการสอนดนตรีที่บัลแกเรียเป็นเวลา 10 ปี จนได้พบกับแม่ของเธอ โจดานา ที่เรียนเปียโน ที่นั่น พอเธออายุได้ 1 ขวบ พ่อและแม่ยังเรียนไม่จบดีก็ตัดสินใจกลับมาประเทศลาวเพื่อบุกเบิกการสอนดนตรีคลาสสิกในลาว โดยเป็นครูสอนเปียโนในโรงเรียนสอนศิลปะดนตรีของลาวตั้งแต่ยุคก่อตั้ง ปัจจุบันคุณพ่อของอเล็กซานดร้ามีตำแหน่งเป็นรองผู้อำนวยการ
เมื่อเธออายุได้ 3 ขวบ เธอได้ออกผลงานอัลบั้มเพลงซึ่งถือเป็น นักร้องอายุน้อยที่สุดที่ได้ออกอัลบั้มในประเทศลาว และยังวางขายอัลบั้มในประเทศญี่ปุ่น ถึงแม้เธอจะไม่มีค่ายเพลง แต่การผลิตผลงานและดูแลทุกอย่างโดยพ่อกับแม่ของเธอ และเธอยังเป็นศิลปินคนเดียวของลาวที่ต้องทำเรื่องขออนุญาตทางรัฐบาลก่อนที่จะสัมภาษณ์เธอ ทางด้านการแสดงเธอเคยเล่นละครเวทีในหอประชุมที่ใหญ่ที่สุดในเวียงจันทน์ 
ทางด้านผลงานเพลง มีเพลงดังอย่าง เพลงคอยวันฮักหวนคืน รวมถึงอัลบั้มงานเพลงครอบครัว โดยมีพ่อแต่งเพลง แม่เล่นไวโอลิน ที่เป็นเพลงลาว ผสมแนวฮิปฮอป อาร์แอนด์บี ซอฟต์ร็อก เร็กเก้ ปัจจุบันเธอได้เซ็นสัญญากับเวิร์คพอยท์ มีผลงานเพลงและงานละครคือ เพลงรักริมฝั่งโขง และเรไรลูกสาวป่า
ด้านศาสนา เธอกล่าวว่าเธอนับถือศาสนาคริสต์
สระว่ายน้ำ

สระว่ายน้ำ คือแหล่งน้ำที่มนุษย์สร้างขึ้นเพื่อใช้สำหรับการว่ายน้ำหรือกิจกรรมนันทนาการ สามารถสร้างให้ลึกลงไปในดินหรืออยู่เหนือพื้นดินก็ได้ และสร้างด้วยวัสดุหลายชนิดเช่นคอนกรีต (หรือเรียกว่า กูไนต์) โลหะ พลาสติก หรือไฟเบอร์กลาสส์ สระว่ายน้ำอาจตกแต่งให้เป็นรูปร่างหรือขนาดตามใจชอบ หรือใช้ขนาดมาตรฐานก็ได้ โดยขนาดใหญ่ที่สุดคือสระว่ายน้ำขนาดที่ใช้ในกีฬาโอลิมปิก
ชมรมสุขภาพ เช่น วายเอ็มซีเอ ฟิตเนส และชมรมส่วนตัวจะมีสระว่ายน้ำไว้ออกกำลังกายเป็นส่วนใหญ่ โรงแรมหลายแห่งมีสระว่ายน้ำสำหรับแขก สถานที่เช่น โรงเรียน และมหาวิทยาลัย บางที่ก็มีสระว่ายน้ำสำหรับว่ายน้ำและชั้นเรียนวิชาพลศึกษา หรือสำหรับนักกีฬาแข่งขัน อ่างน้ำร้อนและสปามีสระว่ายน้ำที่มีน้ำร้อนไว้สำหรับการผ่อนคลายและการบำบัดรักษา และอาทั่วไปตามบ้าน โรงแรม ชมรม และโรงนวด สระว่ายน้ำยังใช้สำหรับดำน้ำ และกีฬาชนิดอื่น ๆ และยังใช้สำหรับนักประดาน้ำ และนักบินอวกาศเอาไว้ฝึกฝนด้วย
เหล้าขาว

<ns>0</ns>
 <revision>
 <timestamp>2008-07-21T16:55:07Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Octahedron80</username>
 </contributor>
 <minor />
 <comment>เปลี่ยนทางมาที่สุราขาว ด้วย</comment>
 <origin>1279201</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
อนุทิน

อนุทิน หรือ ไดอารี  เป็นการบันทึก แรกเริ่มบันทึกในรูปแบบของสมุด ซึ่งแยกข้อมูลเป็นวัน รายงานสิ่งที่เกิดขึ้นในแต่ละวัน ในแต่ละช่วงเวลา อนุทินบางครั้งยังมีจุดประสงค์ ลักษณะ ความศิวิไลซ์ของมนุษย์ รวมถึงการบันทึกของรัฐบาล การบันทึกทางธุรกิจ การบันทึกทางทหาร โรงเรียนหรือผู้ปกครองบางคนสอนเด็กให้เขียนอนุทิน เพื่อแสดงความรู้สึกและความคิดออกมา 
ขณะที่อนุทินแสดงข้อมูลเกี่ยวกับบันทึกชีวิตประจำวัน ประวัติของตัวเอง หรือประวัติชีวิต ผู้เขียนบันทึกแสดงรายละเอียด ข้อมูลส่วนตัว โดยส่วนมากตั้งใจบันทึกเป็นเรื่องส่วนตัว หรือในกลุ่มเพื่อน หรือญาติด้วยกัน แต่ในปัจจุบันอนุทินบางคนก็มีการเผยแพร่ออกไป อย่างของ อันเนอ ฟรังค์, อลัน คลาร์ก, โทนี เบ็นน์ หรือ ไซมอน เกรย์ ที่มีการตีพิมพ์ออกมาเพื่อเป็นการแก้ต่างตัวเอง หรือเพื่อผลประโยชน์ อนุทินที่มีชื่อเสียงของไทย เช่น ไดอารีของสมเด็จเจ้าฟ้ามหาวชิรุณหิศ
ความหมายอื่นของอนุทิน ยังหมายถึงสิ่งพิมพ์ของอนุทินที่เขียนขึ้น หรืออาจหมายถึงในรูปแบบทางอิเล็กทรอนิกส์ อย่าง บล็อก เป็นต้น
ไอซีเอ็มพี

เกณฑ์วิธีข้อความควบคุมบนอินเทอร์เน็ต หรือ ไอซีเอ็มพี  คือ โพรโทคอลที่ทำหน้าที่รายงานความผิดพลาดต่างๆ ใน IP packet และตรวจสอบการทำงานในชั้น Internet Layer
เนื่องจากปกติข้อมูลที่ส่งใน Network จะต้องผ่าน Router มากกว่าหนึ่งตัว เพื่อให้ Router สามารถตรวจสอบปัญหาในการส่งข้อมูลไปยังปลายทาง Router จะใช้ Internet Control Message Protocol (ICMP) ไปแจ้งยัง IP ต้นทาง โดย ICMP จะถูกใช้ในการวิเคราะห์เพื่อแก้ไขปัญหา
ข้อความใน ICMP จะประกอบด้วย
แชร์พอยต์

แชร์พอยท์ (Microsoft SharePoint) คือชุดผลิตภัณฑ์ของบริษัทไมโครซอฟท์ สำหรับการประสานงานร่วมกันและบริหารเอกสารผ่านเว็บเบราว์เซอร์ รวมทั้งมีความสามารถในการสร้างอย่าง Wikis และ Blogs 
โดยทั่วไป คำว่าแชร์พอยต์จะหมายถึง 2 ผลิตภัณฑ์ ได้แก่
แชร์พอยต์ถูกสร้างด้วยเทคโนโลยีเอเอสพีดอตเน็ต 2.0 ทำงานบน IIS และฐานข้อมูล SQL
กลุ่มผลิตภัณฑ์แชร์พอยต์.
Windows Share Point Services (WSS).
Windows Share Point Services (WSS) เป็นโปรแกรมที่แถมฟรีมากับ Windows Server มึความสามารถในการประสานงาน รองรับการทำงานผ่านเบราว์เซอร์ 
Microsoft Office SharePoint Server 2007 (MOSS 2007).
Microsoft Office SharePoint Server 2007 (MOSS 2007) เป็นโปรแกรมที่พัฒนาเพิ่มจาก WSS โดยสามารถจัดการข้อมูลได้มีประสิทธิภาพมากกว่า ในด้านค้นหาข้อมูล จัดเก็บเอกสาร และความคุมข้อมูล รวมทั้งมีข้อมูลในการวิเคราะห์ธุรกิจ
Microsoft SharePoint Designer (SPD).
Microsoft SharePoint Designer คือ เครื่องมือที่ใช้ในการออกแบบ ปรับแต่งหน้าจอ และ สร้างลำดับการทำงานภายในแชร์พอยต์ซึ่งสามารถทำงานร่วมกับวิชวลสตูดิโอ 2008
อันดับท่าอากาศยานที่มีความหนาแน่นสูงสุดในกรณีจำนวนผู้โดยสาร

อันดับท่าอากาศยานที่มีความหนาแน่นสูงสุดในกรณีจำนวนผู้โดยสาร
ข้อมูลปี พ.ศ. 2555.
ข้อมูลเบื้องต้นปี พ.ศ. 2555 (ค.ศ. 2012) จาก Airports Council International . 
ข้อมูลปี พ.ศ. 2554.
ข้อมูลปี พ.ศ. 2554 (ค.ศ. 2011) จาก Airports Council International . 
ข้อมูลปี พ.ศ. 2553.
ข้อมูลปี พ.ศ. 2553 (ค.ศ. 2010) จาก Airports Council International .
ข้อมูลปี พ.ศ. 2552.
ข้อมูลปี พ.ศ. 2552 (ค.ศ. 2009) จาก Airports Council International 
ข้อมูลปี พ.ศ. 2551.
ข้อมูลปี พ.ศ. 2551 (ค.ศ. 2008) จาก Airports Council International 
ข้อมูลปี พ.ศ. 2550.
"ข้อมูลขั้นต้น"
การบดยาง

การบดยาง.
เนื่องจากยางธรรมชาติมีขนาดโมเลกุลใหญ่ โดยมีน้ำหนักโมเลกุลเฉลี่ยโดยประมาณ 1 ล้าน การบดยาง (Mastication) จึงเป็นการทำให้โมเลกุลของยางมีขนาดเล็กลง ความหนืดลดลง ทำให้แปรรูปได้สะดวกขึ้น ซึ่งต่างจากยางสังเคราะห์ที่มีการควบคุมขนาดโมเลกุลตามต้องการอยู่แล้วขณะที่สังเคราะห์จึงไม่มีความจำเป็นต้องมีการบด เครื่องมือที่ใช้ในการบดยางมีหลายชนิด ได้แก่ เครื่องบดยางสองลูกกลิ้ง Internal Mixer เป็นต้น 
การควบคุมความหนืดของยาง.
ยางแห้งพันธุ์ต่าง ๆ เมื่อนำเอามาทดสอบค่าความหนืดภายใต้อุณหภูมิและเวลาเดียวกัน (ML1+4;100°C) ค่าความหนืดจะอยู่ที่ 43-100 หน่วยมูนี่ แต่ถ้าทิ้งยางแห้งนี้ไว้สัก 2-4 เดือน ยางก็จะมีความหนืดเพิ่มขึ้นจากเดิมเป็น 74-126 หน่วยมูนี่ ดังนั้นจึงต้องมีการปรับสภาพค่าความหนืดของยางให้คงที่หรือสม่ำเสมอ จึงต้องมีการใช้สารเคมีประเภท ไฮดรอกซิลามีนไฮโดรคลอไรด์ ซึ่งเป็นสารเคมีที่ควบคุมความหนืดของยางให้มีค่าค่อนข้างสม่ำเสมอ ซึ่งสารเคมีที่ใส่เข้าไปจะเข้าไปทำปฏิกิริยากับอนุมูลของหมู่อัลดีไฮด์ในโครงสร้างโมเลกุลยาง จึงทำให้ภายในระหว่างโมเลกุลยางที่เก็บไว้ไม่มีพันธะไฮโดรเจนเกิดขึ้น ความหนืดของยางจึงไม่เพิ่มขึ้น โดยค่าความหนืดเมื่อใช้สารควบคุมความหนืดจะอยู่ที่ 37-99 หน่วยมูนี่ ความหนืดถือเป็นเรื่องที่สำคัญมากในทางอุตสาหกรรมที่จะต้องนำเอายางธรรมชาติมาเข้าสู่กระบวนการแปรรูปเป็นผลิตภัณฑ์ จึงต้องมีการปรับสภาพความหนืดของยางธรรมชาติให้มีค่าที่คงที่
ต้นไม้แบบทอดข้าม

ต้นไม้ทอดข้าม หรือ ต้นไม้แผ่ทั่ว  หมายถึง กราฟย่อยซึ่งมีลักษณะเป็นต้นไม้และมีทุกจุดยอดของกราฟเป็นจุดยอดทุกจุดของต้นไม้ด้วย การหาต้นไม้ทอดข้ามในกราฟใดๆ โดยเฉพาะต้นไม้ทอดข้ามน้อยสุด เป็นปัญหาที่พบบ่อยในวิทยาการคอมพิวเตอร์รูปแบบหนึ่ง
นิยาม.
ถ้าต้นไม้ <math>T</math> เป็นกราฟย่อยของกราฟ <math>G</math> และเซ็ตของจุดยอดของ <math>T</math> เท่ากับเซ็ตของจุดยอดของ <math>G</math> เราจะกล่าวว่าต้นไม้ <math>T</math> นั้น ทอดข้าม (spanning) <math>G</math> และเรียก <math>T</math> ว่า ต้นไม้ทอดข้าม ของ <math>G</math>
รถจักรไอน้ำ

รถจักรไอน้ำ (Steam locomotive) เป็น รถไฟในยุคแรกที่ใช้กลไกของแรงดันไอ (น้ำ) ในการผลักดันให้ล้อรถหมุนและทำให้รถเคลื่อนที่ ซึ่งในปัจจุบันรถจักรประเภทนี้แทบไม่มีใช้ให้เห็นกันแล้ว
ที่มาของรถจักรไอน้ำ.
หลังจากปี ค.ศ. 1768 เจมส์ วัตต์ (James Watt) นักประดิษฐ์ชาวอังกฤษสามารถสร้างเครื่องจักรไอน้ำได้สำเร็จได้มีนักประดิษฐ์จำนวนมากนำเครื่องจักรไอน้ำมาใช้เป็นส่วนประกอบของเครื่องจักรชนิดต่างๆมากมาย แต่ก็ไม่ค่อยได้รับความนิยมกัน ซึ่งหนึ่งในนั้นคือริชาร์ด เทรวิทิก (Richard Trevithick) วิศวกรชาวอังกฤษที่ได้ทำการสร้างรถจักรไอน้ำเป็นผลสำเร็จ ซึ่งรถจักรไอน้ำนี้ยังเป็นล้อธรรมดาและวิ่งบนถนนอยู่ ต่อมาทางเหมืองแร่ที่จอร์จ สตีเฟนสัน (George Stephenson) ทำงานอยู่ได้นำรถจักรไอน้ำนี้มาใช้ในการขนถ่านหิน แต่รถจักรของวิชาร์ดทราวิคนั้นยังมีข้อเสียอยู่หลายอย่างทั้งเรื่องความเร็ว และยังทำความเสียหายแก่ถนนเพราะน้ำหนักการบรรทุกที่มาก จึงได้มีการสร้างรางเหล็กให้รถจักรนี้วิ่งซึ่งเป็นการกำจัดปัญหาการทำให้ถนนพัง แต่เมื่อมีการวิ่งรถบนรางแล้วรถจักรก็ยังคงตกรางอยู่บ่อย ๆ จึงได้มีการปรับปรุงล้อรถจักรเสียใหม่ จากเดิมที่เป็นล้อธรรมดาก็ให้เปลี่ยนเป็นล้อเหล็กและมีร่องสำหรับ วิ่งบนรางเหล็กอีกด้วย 
ต่อมา จอร์จ สตีเฟนสัน ได้นำรถจักรนี้ไปพัฒนาให้มีความเร็วมากยิ่งขึ้นในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1814 รถจักรของสตีเฟนสันมีตัวถึงเป็นไม้ มีล้อเหล็ก 4 ล้อ วิ่งได้ 4 ไมล์ต่อชั่วโมงสามารถลากรถถ่านหินได้ถึง 30 ตัน สตีเฟนสันตั้งชื่อรถของเขาว่าบลูเซอร์ (Blueser) ระหว่างนั้นเองเอ็ดเวิร์ด พิส (Edward Piss) ได้สร้างทางรถไฟจากเมืองสตอกตัน (Stockton) ไปยังเมืองดาร์ลิงตัน (Darlington) สตีเฟนสันจึงได้นำรถจักรของเขาไปเสนอแก่พิสเพื่อหวังให้พิสเห็นดีกับรถของเขาและให้การสนับสนุน ซึ่งมันก็เป็นอย่างที่เขาคิด พิสสนับสนุนเขาในการสร้างหัวรถจักรด้วยเงินเดือนปีละ 300 ปอนด์และรถจักรไอน้ำก็เริ่มเป็นที่นิยมมากขึ้นจนทำให้บรรดาเจ้าของรถม้าที่เสียผลประโยชน์ไม่พอใจ และทำการขัดขวางการทำงานของสตีเฟนสันอยู่บ่อยครั้ง จนกระทั่งรัฐบาลอังกฤษเล็งเห็นถึงความสำคัญของการพัฒนาระบบการขนส่งด้วยรถจักร จึงประกาศใช้กฤษฎีกาใช้สร้างทางรถไฟขึ้นในปี ค.ศ. 1826 ระหว่างแมนเชสเตอร์และลิเวอร์พูล ซึ่งการสร้างทางรถไฟสายนี้มีความยากลำบากมากแต่ในที่สุดสตีเฟนสันก็สามารถสร้างทางรถไฟจากแมนเชสเตอร์ไปถึงลิเวอร์พูลได้สำเร็จ กิจการรถไฟจึงเป็นที่นิยมมากขึ้น และเริ่มแพร่ขยายตัวไปยังเมืองต่าง ๆ ในอังกฤษ ในขณะเดียวกันก็เริ่มแพร่กระจายไปยังประเทศต่าง ๆ รวมถึงประเทศไทยด้วย
พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสุทธวิไลยลักษณา

พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสุทธวิไลยลักษณา (9 มิถุนายน พ.ศ. 2425 – 1 มิถุนายน พ.ศ. 2467) มีพระนามลำลองว่า "พระองค์หญิงกลาง" เป็นพระธิดาในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าจาตุรนต์รัศมี กรมพระจักรพรรดิพงษ์ ประสูติแต่หม่อมราชวงศ์สว่าง จักรพันธุ์ มีพระยศเมื่อประสูติเป็น “หม่อมเจ้า” ต่อมา พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ สถาปนาเป็น “พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้า” เมื่อวันที่ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2436 และได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ สถาปนาเป็น “พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้า” เมื่อวันที่ 12 เมษายน พ.ศ. 2443
พระประวัติ.
พระองค์เป็นที่โปรดปรานของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยมีพระราชประสงค์ให้อภิเษกสมรสกับ สมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิราวุธ สยามมกุฎราชกุมาร ได้เคยพระราชทานพระราชปรารภไว้ว่า "จะเลี้ยงหญิงกลางให้เป็นควีน" และได้ทรงขอพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสุทธวิไลยลักษณา มาเลี้ยงดูใกล้ชิดพระองค์ ในพระอภิบาลของพระอรรคชายาเธอ พระองค์เจ้าสายสวลีภิรมย์ และทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้เข้าเฝ้าสมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถ อยู่เสมอ
เมื่อสมเด็จพระเจ้าลูกยาเธอ เจ้าฟ้ายุคลทิฆัมพร เสด็จกลับหลังจบการศึกษาที่ประเทศอังกฤษ ได้ทรงพบกับพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสุทธวิไลยลักษณา และทรงพอพระทัยกันและกัน พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวจึงไม่อภิเษกสมรสกับพระองค์เจ้าสุทธวิไลยลักษณา ตามพระราชปณิธานของสมเด็จพระบรมชนกนาถ
พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสุทธวิไลยลักษณา สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2467 สิริพระชันษา 41 ปี
พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้านิพัทธ์พิสิฐพงษ์

พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้านิพัทธ์พิสิฐพงษ์ (สิงหาคม พ.ศ. 2420 - 27 สิงหาคม พ.ศ. 2434) เป็นพระโอรสพระองค์แรกในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าจาตุรนต์รัศมี กรมพระจักรพรรดิพงษ์ ประสูติแต่หม่อมทับทิม จักรพันธุ์ ณ อยุธยา เมื่อเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2420
พระองค์เจ้านิพัทธ์พิสิฐพงษ์ มีพระอิสริยยศเมื่อแรกประสูติเป็นหม่อมเจ้า ต่อมาพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ สถาปนาเป็น"พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้า" เมื่อวันที่ 7 กันยายน พ.ศ. 2428 
พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้านิพัทธ์พิสิฐพงษ์ ทรงเข้าพระราชพิธีโสกันต์เมื่อวันที่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2431 และผนวชเป็นสามเณรเมื่อวันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2433 ณ พระอุโบสถ วัดพระศรีรัตนศาสดาราม โดยมีพระพรหมมุนี (เหมือน สุมิตฺโต) เป็นพระอุปัชฌาย์ พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าพระอรุณนิภาคุณากร เป็นพระศีลาจารย์ ผนวชแล้วไปประทับ ณ วัดบวรนิเวศราชวรวิหาร
พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้านิพัทธ์พิสิฐพงษ์ ประชวรปวดพระเศียร ขุนประสิทธิโอสถถวายพระโอสถ พระอาการทรงเรื่อยมาจนถึงวันที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2434 จึงทรุดลง มีอาการแน่นเฟ้อพระอุทรและชักกระตุก เช้าวันที่ 27 สิงหาคม ทรงหอบและสิ้นพระชนม์ในเช้าวันนั้น สิริพระชันษาราว 14 ปี
ทุหศาสัน

ทุหศาสัน เป็นโอรสองค์ที่สองของท้าวธฤตราษฎร์กับพระนางคานธารีแห่งกรุงหัสตินาปุระ และเป็นน้องชายของทุรโยธน์ ครั้งหนึ่งทุรโยธน์เชิญยุธิษฐิระมาเล่นสกา การแข่งขันดำเนินไปอย่างยาวนาน ยุธิษฐิระเริ่มแพ้พนันสกาไปเรื่อย ๆ ทรัพย์สินและบ้านเมืองที่ใช้เดิมพันถูกทุรโยธน์ยึดไว้ทั้งหมด ยุธิษฐิระหน้ามืดตามัวเดิมพันตัวเองและน้อง ๆ ทั้งสี่ (คือ ภีมะ อรชุน นกุลและสหเทพ) แต่ก็แพ้ตกเป็นทาสของทุรโยธน์ ในที่สุดก็นำพระนางเทราปตี พระชายามาเดิมพัน ก็แพ้พนันอีก ทุรโยธน์จึงให้ทุหศาสันลากตัวพระนางเทราปทีมาประจานที่กลางสภาเพื่อให้ทุกคนรับรู้ ทุหศาสันจิกผมนางและลากนางมาที่สภา ทุรโยธน์ออกคำสั่งให้ทุหศาสันเปลื้องผ้านางออก นางจึงขอให้พระกฤษณะ (ซึ่งเป็นพระนารายณ์อวตารปางที่ 8) ช่วยนาง พระองค์จึงเนรมิตผ้าสาหรี่ให้มีความยาวไม่มีที่สิ้นสุด ทุหศาสันดึงผ้านางอยู่นานก็ไม่มีทีท่าที่จะหมดไปจากกายนาง จนกระทั่งทุหศาสันหมดแรงไปเอง จากการกระทำอันชั่วช้าในครั้งนี้ ภีมะประกาศกร้าวที่จะฉีกอกทุหศาสันเอาเลือดจากอกมาดื่มกิน และเอาเลือดมาล้างผมพระนางเทราปทีเป็นการลบล้างมลทิน
ต่อมาเมื่อเกิดศึกมหาภารตะที่ทุ่งราบกุรุเกษตร ระหว่างฝ่ายเการพของทุรโยธน์กับฝ่ายปาณฑพของยุธิษฐิระ ในวันที่ 16 ของสงครามทุ่งราบกุรุเกษตรนี้ ภีมะมีโอกาสได้สู้กับทุหศาสัน ภีมะฟาดกระะบองใส่ทุหศาสันจนล้มฟุบ แล้วตามไปกระชากแขนทั้งสองข้างจนขาดออกมาอย่างโหดเหี้ยม จากนั้นก็ฉีกอกทุหศาสันล้วงเอาเลือดออกมาดื่ม ตามคำสาบานที่เขาประกาศไว้
คอลเกต

คอลเกต เป็นผลิตภัณฑ์เกี่ยวกับช่องปากอย่างยาสีฟัน แปรงสีฟัน ก่อตั้งโดยวิลเลียม คอลเกต และฟรานซิส สมิธ ในปี 1806 ในชื่อ Smith and Colgate ต่อมาในปี 1813 วิลเลียม คอลเกต ซื้อหุ้นกลับคืนมาและเปลี่ยนชื่อบริษัทเป็น William Colgate and Company เมื่อนายวิลเลียม คอลเกตเสียชีวิตแล้ว ในปี 1857 ชื่อบริษัทก็เปลี่ยนมาเป็น Colgate & Company และในปี 1873 ออกสินค้ายาสีฟันคอลเกต
ต่อมาในปี 1928 ได้รวมตัวกับบริษัท Palmolive-Peet Company ซึ่งเป็นบริษัทผลิตสบู่ Palmolive จึงได้เปลี่ยนชื่อบริษัทเป็น Colgate Palmolive-Peet Company ในปีเดียวกันนั้นเอง ได้ออกสินค้าจำหน่ายไปทั่วโลก หลังจากนั้นได้เปลี่ยนชื่อบริษัทให้สั้นลงเป็น Colgate-Palmolive Company ซึ่งปัจจุบันจำหน่ายสินค้ามากกว่า 200 ประเทศ นอกจากนี้ยังมีแบรนด์อื่นๆที่อยู่ภายใต้ดูแล เช่น Palmolive, Protex, Sorriso, Kolynos, Axion, Soupline,Fab โดยในประเทศไทย บริหารงานโดย บริษัท คอลเกต-ปาล์มโอลีฟ (ประเทศไทย) จำกัด
สุดสัปดาห์

สุดสัปดาห์ เป็นนิตยสารรายปักษ์ ของบริษัท อมรินทร์พริ้นติ้งแอนด์พับลิชชิ่ง จำกัด (มหาชน) ซึ่งก่อตั้งโดย ชูเกียรติ อุทกะพันธุ์ เดิมชื่อ "แพรวสุดสัปดาห์" วางตลาดเป็นฉบับปฐมฤกษ์ เมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2526 และวางจำหน่ายฉบับสุดท้ายเมื่อวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2562 เป็นนิตยสารสำหรับผู้หญิงที่มีเนื้อหาด้านแฟชั่น จับกลุ่มผู้อ่านที่เป็นคนรุ่นใหม่ ผู้ทันสมัยก้าวตามแฟชั่นและทันกระแสโลก เนื้อหาครอบคลุมตั้งแต่สัมภาษณ์ ไลฟ์สไตล์ เรื่องเจาะลึก และสาระบันเทิงต่างๆ
เดอะ พิซซ่า คอมปะนี

เดอะ พิซซ่า คอมปะนี  เป็นภัตตาคารประเภทพิซซ่าที่บริหารงานโดยไมเนอร์ อินเตอร์เนชั่นแนล เริ่มต้นดำเนินธุรกิจครั้งแรกใน พ.ศ. 2523 ในฐานะบริษัทผู้รับสิทธิ์แฟรนไชส์พิซซ่าฮัทในประเทศไทย ก่อนที่สัญญาจะสิ้นสุดลงใน พ.ศ. 2544 ส่งผลให้เดอะ ไมเนอร์ ฟู้ด กรุ๊ป หันมาพัฒนาแบรนด์พิซซ่าของตนเองภายใต้ชื่อเดอะ พิซซ่า คอมปะนี
บริษัทมีสำนักงานใหญ่อยู่ในกรุงเทพมหานคร และได้ขยายสาขาทั้งในประเทศและต่างประเทศ ผ่านระบบแฟรนไชส์ในหลายประเทศ อาทิ คูเวต, สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์, ซาอุดีอาระเบีย, จีน, ฟิลิปปินส์, กัมพูชา, ลาว, เวียดนาม, พม่า และมาเลเซีย
ในปัจจุบัน เดอะ พิซซ่า คอมปะนีให้บริการสั่งซื้อผ่านเว็บไซต์ทางการ และในประเทศไทยยังสามารถโทรสั่งอาหารผ่านหมายเลขโทรศัพท์ 1112 ซึ่งเป็นหมายเลขศูนย์บริการเดลิเวอรีของบริษัทโดยตรง
อภิมันยุ

อภิมันยุเป็นโอรสของ อรชุน กับ เจ้าหญิงสุภัทรา น้องสาวของ พระกฤษณะ อภิมันยุได้อาศัยอยู่กับพระกฤษณะที่ กรุงทวารกา พระกฤษณะได้สอนอภิมันยุยิงธนูจนเก่งกาจเทียบเท่าอรชุนผู้เป็นพระบิดา เมื่ออภิมันยุเติบโตเป็นหนุ่มก็ได้สมรสกับ นางอุตตรา (มหาภารตะ) ธิดาของท้าววิราฏ กับ พระนางสุเทศนา แห่งแคว้นมัตสยะ อภิมันยุมีลูกกับนางอุตตราคือ ปรีกษิต
ต่อมาได้เกิดศึกมหาภารตะซึ่งเป็นศึกระหว่าง ฝ่ายปาณฑพ ซึ่งเป็นฝ่ายของพระบิดา กับ ฝ่ายเการพของ ทุรโยธน์
ในวันที่ 13 ของการรบ ฝ่ายเการพได้ท้าอรชุนรบไปอีกฟากหนึ่งของสมรภูมิ แต่แล้วยุธิษฐิระก็ต้องตะลึงกับการจัดทัพที่เรียกว่า 
จักรพยุหะ ของฝ่ายเการพ ซึ่งอรชุนเป็นผู้รู้ถึงวิธีเข้าโจมตีและวิธีฝ่าออกมาเพียงผู้เดียว อภิมันยุผู้เป็นโอรสอรชุนก็รู้แต่
วิธีเข้าโจมตีอย่างเดียว ยุธิษฐิระ จึงให้อภิมันยุเข้าโจมตีขบวนทัพนี้ ส่วนยุธิษฐิระกับภีมจะรีบเคลื่อนทัพตามติดเข้าไป
แต่เมื่ออภิมันยุเข้าไปอยู่ท่ามกลางกองทัพของศัตรู ยุธิษฐิระกับ ภีมะ กลับถูก ชัยทรัถ ขัดขวาง 
ทางด้านอภิมันยุได้บุกผ่านด่านแต่ละชั้น จนอยู่ตรงกลาง โทรณาจารย์ผู้บัญชาการรบจึงออกคำสั่งให้กฤตวรมา กับ อัศวัตถามา ทำลายรถศึกของอภิมันยุ อภิมันยุจึงใช้ล้อรถเป็นอาวุธ แต่ก็ถูกเหล่าแม่ทัพที่รายล้อมอยู่ คือ ศกุนิ ทุรโยธน์ ทุหศาสัน กรรณะ อัศวัตถามา และกฤตวรมา ได้รุมยิงธนูสังหาร ทั้งยังถูกตะบองของทุรมะเสน โอรสของทุหศาสัน ฟาดใส่จนสิ้นใจตาย
รายพระนามพระมหากษัตริย์เดนมาร์ก

พระมหากษัตริย์แห่งเดนมาร์ก และ สมเด็จพระราชินีนาถแห่งเดนมาร์ก พระอิศริยยศนี้รวมด้วย
ราชวงศ์อ็อลเดินบวร์คได้ครองพระอิสริยยศนี้ตั้งแต่ พ.ศ. 1991 ถึง พ.ศ. 2406 เมื่อได้ผ่านมาถึงราชวงศ์ชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์-ซอนเดอร์บูร์ก-กลึคส์บูร์กซึ่งเป็นสายหนึ่งของราชวงศ์อ็อลเดินบวร์ค ซึ่งเลื่อนลงมาจากเชื้อสายของพระเจ้าคริสเตียนที่ 3 แห่งเดนมาร์ก ราชอาณาจักรได้มีการเลือกกษัตริย์จนกระทั่งพ.ศ. 2203 ได้กลายเป็นระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์ จนกระทั่ง พ.ศ. 2407 เดนมาร์กได้รวมเป็นสหภาพโดยตนเองด้วยดัชชีแห่งชเลสวิชและฮ็อลชไตน์ พระมหากษัตริย์องค์ปัจจุบันเป็นสมเด็จพระราชาธิบดี คือ สมเด็จพระราชาธิบดีเฟรเดอริกที่ 10 แห่งเดนมาร์ก และมีพระมหากษัตริย์พระองค์อื่น ๆ ได้แก่
พาเรงคิมา

พาเรงคิมา  หรือ เนื้อแท้อวัยวะ คือเนื้อเยื่อที่มีหน้าที่เฉพาะ ซึ่งเป็นส่วนหลักของอวัยวะในสัตว์ เช่น สมองหรือปอด หรือเป็นส่วนของโครงสร้าง เช่น เนื้องอก ในทางสัตววิทยา คำนี้หมายถึงเนื้อเยื่อที่เติมเต็มภายในของหนอนตัวแบน ส่วนในทางพฤกษศาสตร์ หมายถึงเนื้อเยื่อบางชั้นที่พบในภาพตัดขวางของใบไม้
นิรุกติศาสตร์.
คำว่า "parenchyma" เป็นภาษาละตินใหม่ (Neo-Latin) มาจากภาษากรีกโบราณ  หมายถึง 'เนื้อของอวัยวะภายใน' และจากคำว่า  ซึ่งแปลว่า 'เทเข้าไป' โดยประกอบจากคำว่า (แปลว่า 'ข้าง') + (แปลว่า 'ใน') + (แปลว่า 'เท')
ในระยะแรก แพทย์ในยุคโบราณอย่างเอราซิสตราตัส (Erasistratus) และนักกายวิภาคศาสตร์คนอื่น ๆ ใช้คำนี้กับเนื้อเยื่อมนุษย์บางชนิด ต่อมา นีเออไมอาห์ กรูว์ (Nehemiah Grew) ได้นำไปใช้กับเนื้อเยื่อของพืชด้วย
โครงสร้าง.
พาเรงคิมาคือเนื้อเยื่อที่"ทำหน้าที่เฉพาะ"ในอวัยวะ หรือโครงสร้าง เช่น เนื้องอก ซึ่งตรงข้ามกับสโตรมา (stroma) ซึ่งหมายถึงเนื้อเยื่อ"โครงสร้าง"ของอวัยวะหรือของโครงสร้างนั้น ๆ โดยเฉพาะเนื้อเยื่อเกี่ยวพัน
สมอง.
พาเรงคิมาของสมอง หมายถึงเนื้อเยื่อที่ทำหน้าที่ของสมอง ซึ่งประกอบด้วยเซลล์สมองสองชนิด ได้แก่ เซลล์ประสาท และเซลล์เกลีย ทั้งนี้ยังพบว่ามีโปรตีนคอลลาเจนอยู่ด้วย การบาดเจ็บหรือการกระทบกระเทือนต่อพาเรงคิมาของสมอง มักนำไปสู่การสูญเสียความสามารถในการรับรู้หรือถึงขั้นเสียชีวิต การมีเลือดออกในพาเรงคิมานี้เรียกว่า ภาวะเลือดออกภายในเนื้อเยื่อสมอง (intraparenchymal hemorrhage)
ปอด.
พาเรงคิมาของปอด หมายถึงเนื้อเยื่อในปอดที่ทำหน้าที่แลกเปลี่ยนก๊าซ ซึ่งรวมถึงถุงลมปอด
ตับ.
พาเรงคิมาของตับ คือเนื้อเยื่อที่ทำหน้าที่ของตับ โดยมีปริมาตรราวร้อยละ 80 ของตับ ประกอบด้วย เซลล์ตับ (hepatocytes) ส่วนเซลล์อีกกลุ่มหนึ่งที่ไม่ใช่เซลล์ตับจะเป็นเซลล์ที่ไม่ใช่พาเรงคิมา (non-parenchymal cells) ซึ่งแม้จะคิดเป็นร้อยละ 40 ของจำนวนเซลล์ในตับทั้งหมด แต่มีปริมาตรเพียงร้อยละ 6.5 เท่านั้น
ไต.
พาเรงคิมาของไตแบ่งออกเป็นสองส่วนหลัก ได้แก่ ไตส่วนนอก (renal cortex) และไตส่วนใน (renal medulla) ในมหกายวิภาคศาสตร์ ไตมีลักษณะเป็นกลีบรูปกรวยจำนวน 7 ถึง 18 กลีบ โดยแต่ละกลีบประกอบด้วยไตส่วนนอกที่ล้อมรอบส่วนของไตส่วนใน ซึ่งเรียกว่า พีระมิดไต (renal pyramid)
เนื้องอก.
พาเรงคิมาของเนื้องอกชนิดก้อน (solid tumour) เป็นหนึ่งในสององค์ประกอบหลักของเนื้องอก โดยพาเรงคิมาประกอบด้วย เซลล์เนื้องอก (neoplastic cells) ส่วนองค์ประกอบอีกส่วนหนึ่งคือสโตรมา ซึ่งเป็นเนื้อเยื่อโครงสร้างที่เซลล์เนื้องอกกระตุ้นให้เกิดขึ้น เพื่อใช้ในการลำเลียงสารอาหารและกำจัดของเสีย ในเนื้องอกหลายชนิด กลุ่มของเซลล์พาเรงคิมาจะถูกแบ่งแยกออกจากกันด้วย เบซัลลามินา (basal lamina) ซึ่งบางครั้งอาจไม่สมบูรณ์
หนอนตัวแบน.
พาเรงคิมาในหนอนตัวแบน หมายถึงเนื้อเยื่อที่ประกอบด้วยเซลล์และช่องว่างระหว่างเซลล์ซึ่งเติมเต็มภายในลำตัวของสัตว์กลุ่มนี้ ซึ่งเป็นสัตว์ที่ไม่มีช่องว่างในลำตัว (acoelomate) โดยเป็นเนื้อเยื่อเนื้อฟู (spongy tissue) หรือเรียกอีกชื่อว่า เนื้อเยื่อมีเซนไคม์ (mesenchymal tissue) ซึ่งมีเซลล์หลายชนิดฝังตัวอยู่ในเมทริกซ์นอกเซลล์ (extracellular matrix) เซลล์พาเรงคิมา ได้แก่ เซลล์กล้ามเนื้อ (myocytes) และเซลล์ที่ทำหน้าที่เฉพาะอีกหลายชนิด โดยเซลล์มักยึดติดกันเองและยึดติดกับเซลล์เยื่อบุผิวข้างเคียงผ่านทางแกปจังก์ชัน (gap junctions) และเฮมิเดสโมโซม (hemidesmosomes) ความหลากหลายของเซลล์ในพาเรงคิมาจะแตกต่างกันไปตามชนิดของสัตว์และตำแหน่งในร่างกาย หน้าที่ของพาเรงคิมาอาจได้แก่ การค้ำจุนโครงสร้าง การสะสมสารอาหาร การเคลื่อนไหว และหน้าที่อื่น ๆ อีกมากมาย
เปลือกชั้นใน

เปลือกชั้นใน หรือ โฟลเอ็ม (โฟฺล-) (phloem) เป็นกลุ่มที่ลำเลียงสารอาหารที่สังเคราะห์ขึ้นที่ใบไปยังส่วนต่าง ๆ ของพืชจนถึงราก เซลล์ที่สำคัญมี 2 ชนิด คือ เซลล์หลอดตะแกรง (sieve tube member) เป็นเซลล์ที่เป็นแท่งยาว ยังมีชีวิตอยู่ แต่ไม่มีนิวเคลียส หัวและท้ายเป็นรูพรุน เป็นเซลล์ที่ทำหน้าที่ลำเลียงสารอาหาร และเซลล์ข้างเคียง (companion cell) เป็นเซลล์ที่มีนิวเคลียส อยู่ใกล้เซลล์หลอดตะแกรงและคอยควบคุมการทำงานของเซลล์หลอดตะแกรง
เจ้าพระยาภาณุวงศ์มหาโกษาธิบดี (ท้วม บุนนาค)

เจ้าพระยาภาณุวงศ์มหาโกษาธิบดี (ท้วม บุนนาค) เกิดเมื่อ พ.ศ. 2373 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว เป็นบุตรสมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาประยูรวงศ์ (ดิศ) กับหม่อมพึ่ง ธิดาเจ้าพระยาพลเทพ (บุญนาก บ้านแม่ลา) เข้ารับราชการในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เป็นนายไชยขรรค์ หุ้มแพรมหาดเล็ก แล้วเป็นจมื่นทิพรักษา และจมื่นราชามาตย์ ปลัดกรมพระตำรวจในซ้าย ตามลำดับ จนใน พ.ศ. 2400 พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าฯ ให้คณะทูตไปเจริญสัมพันธไมตรี ณ ประเทศอังกฤษ ซึ่งครั้งนั้นมีพระยามนตรีสุริยวงศ์ (ชุ่ม บุนนาค) เป็นราชทูตนั้น จมื่นราชามาตย์ (ท้วม บุนนาค) ได้ทำหน้าที่เป็นผู้กำกับเครื่องราชบรรณาการ ที่จะนำไปถวายสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย เมื่อกลับมา โปรดเกล้าฯ ให้เลื่อนบรรดาศักดิ์ขึ้นเป็นพระเพชรพิไสยศรีสวัสดิ์ ปลัดเมืองเพชรบุรี ท่านเป็นแม่กองคุมการก่อสร้างพระนครคีรี ที่เขาวัง จังหวัดเพชรบุรี สร้างสะพานช้างข้ามแม่น้ำเพชรบุรี สร้างถนนจากเขาวังไปเขาหลวง และถนนราชวิถี เป็นต้น
ประวัติ.
เมื่อพระยามนตรีสุริยวงศ์ (ชุ่ม บุนนาค) ที่สมุหพระกลาโหมฝ่ายเหนือถึงอนิจกรรมลง พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าฯ ให้เลื่อนบรรดาศักดิ์พระเพชรพิไสยฯ เป็นพระยาเทพประชุน ตำแหน่งปลัดทูลฉลองกรมกลาโหม แล้วโปรดเกล้าฯ ให้ออกไปราชการเรื่องสายโทรเลข ที่เมืองสิงคโปร์และเมืองภูเก็ต เมื่อกลับเข้ามาพระนครใน พ.ศ. 2411 โปรดเกล้าฯ ให้เป็นแม่กองการทำพลับพลาค่ายหลวงที่ว่าการแขวงเมืองประจวบคีรีขันธ์ เพื่อเสด็จประทับทอดพระเนตรสุริยุปราคาเต็มดวง 
เมื่อพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จขึ้นครองราชย์ ท่านทำหน้าที่กราบทูลพระกรุณามอบถวายสรรพสิ่งซึ่งเป็นเครื่องประดับพระบรมราชอิสริยยศ และราชสมบัติทั้งปวงตามพระราชประเพณีแทน เจ้าพระยาศรีสุริยวงศ์ (ช่วง บุนนาค) ผู้สำเร็จราชการแผ่นดินในพระราชพิธีบรมราชาภิเษกของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ต่อมา พ.ศ. 2412 ได้เลื่อนขึ้นเป็นเจ้าพระยาภาณุวงศ์มหาโกษาธิบดี ตำแหน่งเสนาบดีกรมพระคลัง และกรมท่า ทั้งว่าการต่างประเทศด้วย และใน พ.ศ. 2416 โปรดเกล้าฯ ให้สร้างเครื่องราชอิสริยาภรณ์ปฐมจุลจอมเกล้า ชุดนี้ขึ้นและได้รับพระราชทานให้แก่เสนาบดีชั้นเจ้าพระยาเป็นครั้งแรก
เจ้าพระยาภาณุวงศ์มหาโกษาธิบดีเป็นเสนาบดีคนแรกของกระทรวงการต่างประเทศ เมื่อวันที่ 14 เมษายน พ.ศ. 2418 หลังจากมีประกาศพระราชบัญญัติตั้งกระทรวงพระคลังมหาสมบัติขึ้น แยกราชการฝ่ายการคลังออกจากกระทรวงการต่างประเทศ ต่อมากราบถวายบังคมลาออกจากตำแหน่งเสนาบดีผู้ว่าการต่างประเทศ เนื่องจากมีโรคภัยเบียดเบียน ท่านถึงอสัญกรรมเนื่องจากอัมพาต เมื่อวันที่ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2456 เวลา 12.35 น. สิริอายุได้ 83 ปี ต่อมาเวลา 17.00 น. วันเดียวกัน พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จพระราชดำเนินไปยังบ้านของเจ้าพระยาภาณุวงศ์เพื่อพระราชทานน้ำอาบศพ 
ครอบครัว.
เจ้าพระยาภาณุวงศ์มหาโกษาธิบดีมีบุตรธิดารวม 25 คน เป็นชาย 17 คน หญิง 8 คน โดย สมรสกับคุณหญิงสุ่น มีบุตร 2 คน ได้แก่
เจ้าพระยาภาณุวงศ์มหาโกษาธิบดีแยกกันอยู่กับคุณหญิงสุ่นราว 50 ปี และเกิดการพิพาทเรื่องกรรมสิทธิ์การเก็บค่าเช่าตึกจากที่ดินริมวังบูรพาภิรมย์ จนถึงขั้นฟ้องศาลเมื่อ พ.ศ. 2446 แต่ศาลพิเศษยกฟ้อง โดยชี้ว่าสมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาประยูรวงศ์ ยกที่ดินผืนให้แก่เจ้าพระยาภาณุวงศ์กับคุณหญิงสุ่นในฐานะสินสมรส ทั้งสองจึงมีกรรมสิทธิ์ในที่ดินร่วมกัน แต่ต่อมาคุณหญิงสุ่นได้ขอรับพระราชทานฟ้องหย่าเพื่อแบ่งสินสมรส เจ้าพระยาภาณุวงศ์ได้รับสินสมรสไปสามส่วน ส่วนคุณหญิงสุ่นในฐานะภรรยาได้รับสินสมรสไปสองส่วน
และมีบุตรธิดากับภรรยาอื่น ที่สำคัญ ได้แก่
แถวลำดับแบบจับคู่

แถวลำดับแบบจับคู่  หรือที่เรีบกว่า แผนที่ , ตารางสัญลักษณ์ , หรือ พจนานุกรม  หมายถึง กลุ่มโครงสร้างข้อมูลหรือแบบชนิดข้อมูลนามธรรม ที่สามารถเข้าถึงข้อมูลได้โดยผ่านข้อมูลอีกตัว เรียกว่า คีย์ (key) โดยเป็นการจับคู่คีย์เข้ากับค่าข้อมูล (value) เป็นคู่ ๆ ไป
ในภาษาโปรแกรมหลายภาษา แถวลำดับแบบจับคู่ ถือเป็นประเภทข้อมูลประเภทหนึ่งที่สำคัญมากและมีใช้หลากหลายรูปแบบ อาทิ ใช้ในการจัดการข้อมูลในฐานข้อมูล ใช้เป็นโครงสร้างข้อมูลเบื้องต้น เป็นต้น
จุดเด่นของแถวลำดับแบบจับคู่.
จุดเด่นของแถวลำดับแบบจับคู่ คือบริการที่ไม่เหมือนใคร โดยการเข้าถึงข้อมูลตัวหนึ่ง โดยใช้ข้อมูลอีกตัวที่เรียกว่าคีย์ คล้ายกับฟังก์ชันในคณิตศาสตร์ ซึ่งเมื่อใส่คีย์เข้าไป จะได้คำตอบออกมา
ตัวอย่างของแถวลำดับแบบจับคู่ ที่มักกล่าวถึงคือสมุดโทรศัพท์ เมื่อเรารู้ชื่อของผู้ที่เราจะคุยด้วย เราก็สามารถเปิดสมุดโทรศัพท์เพื่อหาหมายเลขโทรศัพท์ได้ทันที
ความเร็วที่ใช้ในการทำงาน.
เราสามารถใช้ฟังก์ชันแฮชในการช่วยจัดเก็บข้อมูลแบบนี้ เราจะเรียก Associative Array ที่ใช้ฟังก์ชันแฮชว่า ตารางแฮช ซึ่งจากสมบัติของฟังก์ชันแฮชจะได้ว่าการเข้าถึงมีความเร็วคงที่ (O(1))
แต่ถึงอย่างไรก็ตามเราสามารถใช้โครงสร้างข้อมูลอื่น เช่น แถวลำดับสองอัน และเก็บคีย์และข้อมูลไว้ที่ดัชนีเดียวกัน แต่การไล่หาข้อมูลต้องไล่หาทั้งหมด จึงอาจใช้เวลาเป็น (O(n)) หรือใช้ต้นไม้ค้นหาเข้าช่วย
ความแตกต่างของแถวลำดับแบบจับคู่ ในภาษาต่าง ๆ.
ชื่อเรียก.
ชื่อเรียกของแถวลำดับแบบจับคู่ ตามภาษาต่าง ๆ มีหลากหลายมากสามารถแจกแจงออกมาเป็นตารางดังนี้
นอกจากนี้ยังมีชื่ออื่น ๆ เช่น associative container, mapping, finite map, lookup table, Index file
การใช้งาน.
นอกจากชื่อแล้ว แถวลำดับแบบจับคู่ ในแต่ละภาษายังมีการใช้งานที่แตกต่างกัน บางภาษา อาทิ ใน PHP แถวลำดับทุกตัวจะสามารถเป็น แถวลำดับแบบจับคู่ ได้ ในภาษาสคริปต์ Lua จะใช้ Associated Array เป็นตัวเริ่มต้นในการสร้างโครงสร้างข้อมูล ทั้งหมดอีกด้วย
โครงสร้างข้อมูลที่ใช้.
ใน MUMPS แถวลำดับแบบจับคู่สร้างโดยใช้ ต้นไม้แบบบี ในจาวามีให้เลือกระหว่างการใช้ ตารางแฮช (HashMap) หรือ ตารางแฮชผสมรายการโยง (ListHashMap)
เอบังเฮลิโอ เปเรซ

เอบังเฮลิโอ เปเรซ  นักมวยสากลชาวปานามา เกิดเมื่อ 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2511 ที่เมืองเบรากวส ประเทศปานามา สถิติการชก 45 ครั้ง ชนะ 27 (น็อก 23) เสมอ 1 แพ้ 17
วัดสาลวนาราม (หนองจอก)

วัดสาลวนาราม (หนองจอก) ตั้งอยู่ที่ หมู่ที่ 1 ตำบลหนองจอก อำเภอบ้านไร่ จังหวัดอุทัยธานี ซึ่งติดต่อกับเขตอำเภอเนินขาม จังหวัดชัยนาท และอำเภอด่านช้าง จังหวัดสุพรรณบุรี มีที่ดินเป็นที่สร้างวัดประมาณ 64 ไร่ โดยมีนายโฮม จันทร ได้รับอนุญาตสร้างวัดขึ้นเมื่อวันที่ 26 เมษายน พ.ศ. 2504 และได้รับอนุญาตให้ตั้งเป็นวัดโดยถูกต้องตามกฎหมายทางราชการ เมื่อวันที่ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2506 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2520 และต่อมาเมื่อวันที่ 1–7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2543 ได้จัดงานผูกพัทธสีมาฝังลูกนิมิต โดยมีพระมหาสมุทร สุนฺทรธมฺโม ป.ธ.9 เจ้าอาวาสรูปปัจจุบัน พร้อมด้วยทายกทายิกา เป็นประธานจัดสร้างอุโบสถขึ้นเป็นพัทธสีมาจนถึงทุกวันนี้
เจ้าอาวาสและรักษาการเจ้าอาวาส.
รวม 12 รูป คือ
กฎของมัวร์

กฎของมัวร์ (Moore's law) อธิบายถึง ปริมาณของทรานซิสเตอร์บนวงจรรวม โดยจะเพิ่มเป็นเท่าตัวประมาณทุก ๆ สองปี กฎนี้ได้ถูกพิสูจน์อย่างต่อเนื่องมาแล้วกว่าครึ่งศตวรรษ และคาดว่าจะใช้ได้จนถึงปี 2015 หรือ 2020 หรืออาจมากกว่านั้น
ความสามารถของอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์มากมาย เป็นไปตามกฎของมัวร์อย่างเห็นได้ชัด เช่น ความเร็วประมวลผล ความจุของแรม เซ็นเซอร์ หรือแม้แต่จำนวนพิกเซลของกล้องดิจิทัล ทั้งหมดนี้เป็นข้อมูลสนับสนุนอย่างคร่าว ๆ (ยังมีกฎอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องเช่นราคาต่อหน่วย) การพัฒนาของอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ มีผลต่อการขยายตัวทางเศรษฐกิจโลกอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ กฎของมัวร์ได้อธิบายแรงการขับเคลื่อนของเทคโนโลยี ตั้งแต่ปลายศตวรรษที่ 20 ไปจนถึงต้นศตวรรษที่ 21
ชื่อของกฎถูกตั้งตามชื่อของ อดีตซีอีโอและผู้ร่วมก่อตั้งบริษัทอินเทล กอร์ดอน มัวร์ (Gordon E. Moore) เขาได้อธิบายกฎนี้ไว้ในรายงานของเขาเมื่อปี 1965 รายงานนั้นได้ระบุไว้ว่า จำนวนของส่วนประกอบในวงจรรวมจะเพิ่มเป็นเท่าตัวทุก ๆ ปี ตั้งแต่ปี 1958 ไปจนถึง 1965 และคาดว่าจะเป็นอย่างนี้ไปอีก "อย่างน้อยสิบปี" การทำนายของเขายังเป็นไปตามที่คาดไว้อย่างน่าประหลาดใจ อย่างน้อยกฎนี้ปัจจุบันยังถูกใช้ในอุตสาหกรรมสารกึ่งตัวนำที่ได้ถูกใช้เป็นแนวทางของแผนที่จะเป็นเป้าหมายของของการวิจัย และพัฒนา
ภาษาบาเลนเซีย

ภาษาบาเลนเซีย  หรือ ภาษาวาเล็นซิอา  เป็นภาษาหนึ่งที่ใช้สื่อสารกันในแคว้นบาเลนเซีย และในบริเวณเอลการ์เชของแคว้นภูมิภาคมูร์เซีย ประเทศสเปน ในแคว้นบาเลนเซีย ภาษานี้มีฐานะเป็นภาษาราชการร่วมกับภาษาสเปนตามธรรมนูญการปกครองตนเองของแคว้นและรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรสเปน พ.ศ. 2521
ภาษาบาเลนเซียจัดอยู่ในกลุ่มภาษากาตาลาตะวันตก จากการสำรวจความคิดเห็นครั้งหนึ่งพบว่า ชาวแคว้นบาเลนเซียส่วนใหญ่ (เกือบร้อยละ 65) มองว่าภาษานี้เป็นภาษาแยกต่างหากจากภาษากาตาลา แต่มุมมองดังกล่าวขัดแย้งกับมุมมองทางวิชาการโดยทั่วไปซึ่งถือว่าภาษานี้เป็นภาษาย่อยของภาษากาตาลา ภายใต้ธรรมนูญการปกครองตนเองแห่งแคว้นบาเลนเซีย บัณฑิตยสถานภาษาแห่งบาเลนเซีย  ได้รับการจัดตั้งขึ้นเพื่อให้เป็นผู้วางระเบียบเกี่ยวการใช้ภาษา หน่วยงานนี้ถือว่า "กาตาลา" และ "บาเลนเซีย" เป็นเพียงชื่อเรียกที่ต่างกันของภาษาเดียวกัน อย่างไรก็ดี ภาษาบาเลนเซียก็มีวิธภาษามาตรฐานเป็นของตนเองซึ่งมีพื้นฐานมาจากภาษาถิ่นที่ใช้ในพื้นที่คาบเกี่ยวระหว่างจังหวัดบาเลนเซียตอนใต้กับจังหวัดอาลิกันเตตอนเหนือ
ผลงานที่สำคัญที่สุดบางชิ้นของวงวรรณกรรมบาเลนเซียดำรงอยู่ในยุคทองซึ่งกินเวลาตั้งแต่ยุคกลางตอนปลายไปจนถึงสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา ผลงานเหล่านั้นรวมถึงนิยายวีรคติอัศวินเรื่อง "ติรันต์โลบลังก์" ของจูอาน็อต มาร์โตเร็ลย์ และกวีนิพนธ์ของเอาซิอัส มาร์ก หนังสือเล่มแรกในคาบสมุทรไอบีเรียที่ผลิตด้วยวิธีการพิมพ์แบบตัวเรียงนั้นพิมพ์เป็นภาษาบาเลนเซีย เกมหมากรุกเกมแรกที่มีการบันทึกไว้พร้อมด้วยกติกาการเดินหมากควีนและบิชอปอยู่ในบทกวีเรื่อง "สกักส์ดาโมร์" ซึ่งแต่งเป็นภาษาบาเลนเซียและได้รับการตีพิมพ์เมื่อประมาณ พ.ศ. 2018 (ค.ศ. 1475)
จอร์จ สตีเฟนสัน

จอร์จ สตีเฟนสัน  เป็นผู้ประดิษฐ์รถจักรไอน้ำคนแรกของโลก เกิดเมื่อวันที่ 9 มิถุนายน ค.ศ. 1781 ที่ตำบลวีลัม นอร์ททัมเบอร์แลนด์ เเคว้น อังกฤษ ราชอาณาจักรบริเตนใหญ่ จอร์จ สตีเฟนสัน ได้รับการยกย่องว่าเป็น "บิดาแห่งการรถไฟ" จอร์จสตีเฟนสัน
จอร์จ สตีเฟนสัน (9 มิถุนายน ค.ศ. 1781 - 12 สิงหาคม ค.ศ. 1848) เป็นวิศวกรโยธาและวิศวกรเครื่องกลชาวอังกฤษผู้ที่
สร้างทางรถไฟวิ่งบริการสาธารณะระหว่างเมืองเป็นสายแรกในโลกที่ใช้หัวรถจักรไอน้ำระหว่างเมืองลิเวอร์พูลและ
เมืองแมนเชสเตอร์ซึ่งเปิดให้บริการในปี ค.ศ. 1830 โดยที่เขาถูกขานนามในฐานะ "บิดาของรถไฟ" พระราชินีวิกตอเรียได้กล่าวว่า
เขาเป็นตัวอย่างที่ดีของการริเริ่มประยุกต์และไฝ่หาการปรับปรุง,ซามูเอลสไมล์นักเขียนหนังสือเรื่องการช่วยเหลือตัวเอง
ได้กล่าวถึงโดยเฉพาะอย่างยิ่งการยกย่องความสำเร็จของเขา, ขนาดความกว้างของทางรถไฟ 4 ฟุต 8 1/2 นิ้ว (1,435 มม.) บางครั้งเรียกว่า
"ขนาดความกว้างของสตีเฟนสัน" เป็นขนาดทางรถไฟมาตรฐานที่ใช้กันทั่วโลก
ประวัติ.
จอร์จ สตีเฟนสัน เกิดมาในครอบครัวที่ยากจน บิดาทำงานอาชีพเป็นกรรมกรขุดเหมืองถ่านหิน ตัวเขาเองจึงต้องทำงานช่วยบิดาหาเงินตั้งแต่เด็ก พออายุ 14 ปี เขาจึงเขาทำงานในเหมืองถ่านหิน โดยช่วยพ่อคัดแยกถ่านหิน เขาชอบเรียนรู้เกี่ยวกับเครื่องยนต์กลไกลต่างๆภายในเหมือง รวมทั้งยังใช้เวลากลางคืนไปเรียนหนังสือจนเขาสามารถเป็นนายช่างที่มีหน้าที่ดูแลควบคุมเครื่องจักรได้
ทะเลชวา

ทะเลชวา  ตั้งอยู่ระหว่างเกาะชวากับเกาะบอร์เนียว (กาลีมันตัน) ในประเทศอินโดนีเซีย ครอบคลุมเนื้อที่ประมาณ 310,000 ตารางกิโลเมตร โดยเชื่อมต่อกับทะเลจีนใต้
การประมงเป็นกิจกรรมทางเศรษฐกิจที่สำคัญอย่างหนึ่งในทะเลชวา มีสัตว์น้ำในพื้นที่เหล่านี้มากกว่า 3,000 ชนิด มีอุทยานแห่งชาติจำนวนหนึ่งในพื้นที่ดังกล่าว เช่น การีมุนจาวา และมีเกาะนับพันเกาะทางตอนเหนือของแผ่นดินใหญ่จาการ์ตา พื้นที่รอบทะเลชวาเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่สำคัญและเป็นแหล่งดำน้ำเพื่อชมและถ่ายภาพใต้น้ำ เช่น สัตว์ทะเล ฟองน้ำ ปะการัง ซากเรืออับปาง หรือถ้ำใต้น้ำ เป็นต้น
การรบในทะเลชวาในช่วงเดือนกุมภาพันธ์ถึงมีนาคม พ.ศ. 2485 นับเป็นยุทธนาวีที่สิ้นเปลืองมากที่สุดครั้งหนึ่งในสงครามโลกครั้งที่สอง โดยที่กองกำลังทางเรือของเนเธอร์แลนด์ อังกฤษ ออสเตรเลีย และสหรัฐอเมริกา แทบจะถูกทำลายย่อยยับในการรบเพื่อป้องกันชวาจากการโจมตีของญี่ปุ่น
ช่องแคบสิงคโปร์

ช่องแคบสิงคโปร์ (Singapore Strait) เป็นช่องแคบที่ยาว กว้าง ตั้งอยู่บริเวณตอนใต้ของสิงคโปร์ ทางทิศตะวันออกติดกับทะเลจีนใต้ ทิศตะวันตกติดกับช่องแคบมะละกา ทางใต้ติดประเทศอินโดนีเซีย ช่องแคบนี้มีเส้นทางน้ำลึกไปยังท่าเรือสิงคโปร์ ซึ่งทำให้เป็นช่องแคบที่ชุกชุมมาก โดยมีเรือสินค้าเดินทางผ่านช่องแคบนี้ประมาณ 2,000 ลำทุกวัน
ช่องแคบมาเจลลัน

ช่องแคบมาเจลลัน  เป็นทางเดินเรือที่ตั้งอยู่ระหว่างตอนใต้ของแผ่นดินใหญ่ทวีปอเมริกาใต้กับกลุ่มเกาะติเอร์ราเดลฟูเอโก ตั้งชื่อตามชื่อของเฟอร์ดินานด์ มาเจลลัน นักเดินเรือชาวโปรตุเกส ช่องแคบนี้เป็นทางเชื่อมสำคัญระหว่างมหาสมุทรแปซิฟิกกับมหาสมุทรแอตแลนติก มีความยาวประมาณ 570 กิโลเมตร ส่วนที่แคบที่สุดอยู่บริเวณเกาะการ์โลสที่ 3 ทางด้านตะวันตกของช่องแคบ ซึ่งกว้างเพียง 2 กิโลเมตร 
เนื่องจากมาเจลลันเดินเรือมาถึงที่นี่ในวันที่ 1 พฤศจิกายน ซึ่งตรงกับวันสมโภชนักบุญทั้งหลายพอดี ในตอนแรกเขาจึงตั้งชื่อว่า "ช่องแคบแห่งเหล่านักบุญ"  แต่ต่อมาพระมหากษัตริย์แห่งสเปนที่มาเจลลันถวายงานทรงเปลี่ยนชื่อมาเป็น "ช่องแคบมาเจลลัน" เพื่อเป็นเกียรติแก่เขา ปัจจุบันตลอดช่องแคบมาเจลลันถือเป็นน่านน้ำของชิลี แต่ปากทางด้านแอตแลนติกบางจุดเป็นอาณาเขตของอาร์เจนตินา อย่างไรก็ตาม เรือชาติต่าง ๆ ยังสามารถเดินทางผ่านช่องแคบนี้ได้อย่างเสรี
ก่อนที่จะมีการเปิดใช้คลองปานามาซึ่งสร้างเสร็จในปี ค.ศ. 1914 ช่องแคบนี้เป็นเส้นทางข้ามมหาสมุทรที่สำคัญและปลอดภัยสำหรับเรือกลจักรไอน้ำ แต่ถ้าเป็นเรือใบ เช่น เรือแบบคลิปเปอร์ จะนิยมใช้ช่องแคบเดรกซึ่งอยู่ใต้ลงไปอีก เพราะมีเนื้อที่ให้กลับลำเรือได้กว้างกว่า แต่ก็ต้องเสี่ยงกับสภาพอากาศที่ปั่นป่วนและคาดคะเนได้ยาก
ทะเลบาหลี

ทะเลบาหลี ( ) ตั้งอยู่ทางทิศเหนือของเกาะบาหลี ประเทศอินโดนีเซีย ครอบคลุมพื้นที่ประมาณ 45,000 ตารางกิโลเมตร ทิศตะวันตกติดกับทะเลชวา
ภูมิศาสตร์.
ทะเลบาหลีบางครั้งจะรวมเข้ากับทะเลโฟลเร็ซ แต่แผนที่ทางทะเลบางฉบับ จะแยกทะเลบาหลีออกมาต่างหาก ทะเลมีพื้นที่ประมาณ 45,000 ตร.กม. (17,000 ตร.ไมล์) และลึกที่สุดประมาณ 1,590 เมตร (5,217 ฟุต)
ขอบเขต.
องค์การอุทกศาสตร์ระหว่างประเทศได้กำหนดขอบเขตของทะเลบาหลีไว้ดังนี้ :
"ทิศเหนือ" เส้นเริ่มจากเกาะปาเตอร์นอสเตอร์ทางตะวันตกไปยังทางตะวันออกของเซอปันจังและผ่านเกาะนี้ไปยังจุดตะวันตกของอ่าวเกเดะฮ์ ที่ชายฝั่งทางใต้ของเกาะกาเงอัน 
"ทิศตะวันตก" เริ่มจากจุดทางตะวันตกของอ่าวเกเดะฮ์ เกาะกาเงอัน ไปยังตันจงเซดาโน ส่วนที่อยู่ตะวันออกเฉียงเหนือสุดของเกาะชวา และลงมาตามชายฝั่งตะวันออกของตันจงบันเตอนัน ที่อยู่ทางตะวันออกสุด 
"ทิศใต้" เริ่มจากตันจงบันเตอนันผ่านจุดใต้สุดของบัลต์และเกาะนูซาเปอนีดาไปจนถึงทางตะวันตกเฉียงใต้สุดของเกาะลมบก และชายฝั่งทางใต้ของตันจงริงกิตทางตะวันอออกเฉียงใต้สุด จนถึงตันจงมังกุน  ส่วนที่อยู่ตะวันตกเฉียงใต้สุดของเกาะซุมบาวา 
"ทิศตะวันออก" จากชายฝั่งทางตะวันตกและทางเหนือของซุมบาวาไปไกลทางตะวันออกจนถึงตันจงซาโรกายา  จนถึงฝั่งตะวันตกสุดของทะเลโฟลเร็ซ [เส้นจากตันจงซาโรกายาไปจนถึงเกาะปาเตอร์นอสเตอร์ทางตะวันตก ]
กระแสน้ำ.
กระแสน้ำในทะเลบาหลีไหลจากทะเลโฟลเร็ซไปสู่ทะเลชวาทางเหนือ อยู่ในทางไหลของกระแสน้ำผ่านอินโดนีเซียจากมหาสมุทรแปซิฟิกไปยังมหาสมุทรอินเดีย การไหลนี้จะผ่านช่องแคบบาหลี และช่องแคบลอมบอก 
สึนามิ.
ทะเลบาหลีเกิดสึนามิหลายครั้ง การระเบิดของภูเขาไฟเติมโบราเมื่อ พ.ศ. 2358 ทำให้เกิดสึนามิเมื่อ 22 กันยายนที่จุด และอีกสามปีต่อมา (8 กันยายน พ.ศ. 2361) เกิดการปะทุของภูเขาไฟที่จุด นอกจากนั้นยังเกิดสึนามิเมื่อ พ.ศ. 2401 และ พ.ศ. 2460 ซึ่งมีความสูงของคลื่นสูงสุด และ ตามลำดับ
ทะเลบันดา

ทะเลบันดา  ตั้งอยู่ทางใต้ของหมู่เกาะโมลุกกะ ประเทศอินโดนีเซีย วัดจากทิศตะวันตกมาทิศตะวันออก กว้างประมาณ 1,000 กิโลเมตร จากเหนือจรดใต้ยาวประมาณ 500 กิโลเมตร
ทะเลโมลุกกะ

ทะเลโมลุกกะ  ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของมหาสมุทรแปซิฟิก อยู่ระหว่างทะเลบันดากับทะเลเซเลบีส ในประเทศอินโดนีเซีย ทะเลโมลุกกะมีพื้นที่ 77,000 ตร.ไมล์ (200,000 ตร.กม.) เป็นแหล่งปะการังและแหล่งดำน้ำจำนวนมากเนื่องด้วยความลึกของน้ำ
ทะเลติมอร์

ทะเลติมอร์  เป็นทะเลที่ตั้งอยู่บริเวณเกาะติมอร์และประเทศติมอร์-เลสเต ตั้งอยู่ทางทิศใต้ของเกาะติมอร์ ระหว่างติมอร์ในประเทศอินโดนีเซีย ติมอร์-เลสเต และประเทศออสเตรเลีย
อ่าวคาร์เพนแทเรีย

อ่าวคาร์เพนแทเรีย (,) เป็นทะเลตื้นขนาดใหญ่ที่ล้อมรอบด้วยออสเตรเลียตอนเหนือทั้งสามด้าน และทางเหนือติดกับทะเลอาราฟูราตะวันออก (ตั้งอยู่ระหว่างออสเตรเลียกับนิวกินี) ขอบเขตทางเหนือโดยทั่วไปสิ้นสุดที่เส้นจาก Slade Point รัฐควีนส์แลนด์ (มุมตะวันตกเฉียงเหนือของคาบสมุทรเคปยอร์ก) ทางตะวันออกเฉียงเหนือ ถึงแหลมอาร์นเฮมที่คาบสมุทรโกฟ นอร์เทิร์นเทร์ริทอรี (จุดตะวันออกสุดของอาร์นเฮมแลนด์) ทางตะวันตก
ตรงปากอ่าวนี้มีความกว้าง และทางใต้มีความกว้าง ความยาวจากเหนือลงใต้อยู่ที่ กินพื้นที่น้ำประมาณ ความลึกทั่วไปอยู่ที่ระหว่าง และไม่เกิน ช่วงน้ำขึ้นน้ำลงในอ่าวคาร์เพนแทเรียอยู่ที่ระหว่าง ตัวอ่าวและแผ่นซาฮุลเคยเป็นผืนดินแห้งในช่วงสูงสุดของยุคน้ำแข็งตอนปลายเมื่อ 18,000 ปีก่อน เมื่อระดับน้ำทะเลทั่วโลกอยู่ต่ำกว่าระดับปัจจุบันที่ประมาณ ณ เวลานั้น มีทะเลสาบตื้นตรงกลางบริเวณที่ปัจจุบันคืออ่าว
ทะเลจีนตะวันออก

ทะเลจีนตะวันออก เป็นทะเลชายขอบทวีปในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตก ตั้งอยู่นอกชายฝั่งจีนตะวันออก ประเทศจีนตั้งชื่อแหล่งน้ำตามแนวชายฝั่งตะวันออกว่า "ตงไห่"  เนื่องจากทิศทางของทะเล ชื่อ"ทะเลจีนตะวันออก"ได้รับการกำหนดเป็นชื่อทางการในองค์การอุทกศาสตร์สากล (IHO) และใช้กันในระดับนานาชาติ
ทางทิศเหนือติดกับทะเลเหลือง ทิศตะวันออกติดกับหมู่เกาะโอกินาวะและเกาะคิวชูของประเทศญี่ปุ่น ทิศใต้ติดกับทะเลจีนใต้และช่องแคบไต้หวัน ครอบคลุมพื้นที่ประมาณ 1,249,000 ตารางกิโลเมตร (482,000 ตารางไมล์) เชื่อมต่อกับทะเลญี่ปุ่นทางตะวันออกเฉียงเหนือผ่านช่องแคบเกาหลี เชื่อมต่อกับทะเลจีนใต้ทางตะวันตกเฉียงใต้ผ่านช่องแคบไต้หวัน และเชื่อมต่อกับทะเลฟิลิปปินทางตะวันออกเฉียงใต้ผ่านช่องว่างระหว่างหมู่เกาะรีวกีวต่าง ๆ (เช่น ช่องแคบโทการะ และช่องแคบมิยาโกะ)
พื้นที่ทะเลจีนตะวันออกส่วนใหญ่เป็นน้ำตื้น โดยพื้นที่เกือบสามในสี่มีความลึกน้อยกว่า ความลึกเฉลี่ยอยู่ที่ ส่วนความลึกสูงสุดในแนวโอกินาวะอยู่ที่ 
ทะเลจีนตะวันออกระหว่างสาธารณรัฐประชาชนจีน ญี่ปุ่น และเกาหลีใต้ ซึ่งเป็นสามประเทศในเอเชียตะวันออกที่สำคัญซึ่งมีปฏิสัมพันธ์ทางการทูตและเศรษฐกิจเป็นหนึ่งในความสัมพันธ์ระหว่างประเทศที่สำคัญที่สุดส่วนหนึ่งในโลก
ภูมิศาสตร์.
ทะเลจีนตะวันออกเป็นส่วนหนึ่งของมหาสมุทรแปซิฟิก และครอบคลุมพื้นที่ประมาณ ทางตะวันออกติดกับเกาะคีวชูและหมู่เกาะรีวกีวของญี่ปุ่น ทางใต้ติดกับทะเลจีนใต้ และทางตะวันตกติดกับทวีปเอเชีย ทะเลนี้เชื่อมกับทะเลญี่ปุ่นผ่านช่องแคบเกาหลี ด้านเหนือทะเลนี้คือทะเลเหลือง
ประเทศที่ติดกับทะเลนี้ (ตามเข็มนาฬิกาจากเหนือ) ได้แก่ เกาหลีใต้ ญี่ปุ่น ไต้หวัน และจีน
ทะเลขาว

ทะเลขาว (คาเรเลียและ;) เป็นทางน้ำเข้าตอนใต้ของทะเลแบเร็นตส์ที่ตั้งในบริเวณชายฝั่งตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศรัสเซีย ล้อมรอบด้วยคาเรเลียทางตะวันตก คาบสมุทรโคลาทางเหนือ และคาบสมุทรคานินทางตะวันออก ทะเลขาวทั้งหมดอยู่ภายใต้อธิปไตยของรัสเซียและถือเป็นส่วนหนึ่งในน่านน้ำภายในของรัสเซีย ส่วนในด้านเขตบริหาร ทะเลขาวถูกแบ่งระหว่างแคว้นอาร์ฮันเกลสค์ แคว้นมูร์มันสค์ และสาธารณรัฐคาเรเลีย
ทะเลขาวเป็นหนึ่งใน 4 ทะเลที่ตั้งชื่อตามชื่อสี ส่วนอีกสามทะเลคือ ทะเลดำ ทะเลแดง และทะเลเหลือง
ทะเลซูลู

ทะเลซูลู (เตาซุก: "Dagat sin Sūg"; ชาบากาโน: "Mar de Sulu"; เซบัวโน: "Dagat sa Sulu"; ฮีลีไกโนน: "Dagat sang Sulu"; กินาไรอา: "Dagat kang Sulu"; Cuyonon: "Dagat i'ang Sulu") เป็นแหล่งน้ำทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศฟิลิปปินส์ โดยมีปาลาวันทางตะวันตกเฉียงเหนือแบ่งพื้นที่นี้จากทะเลจีนใต้ และหมู่เกาะซูลูทางตะวันออกเฉียงใต้จากทะเลเซเลบีส เกาะบอร์เนียวอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้และหมู่เกาะวิซายัส‎อยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือ
ทะเลซูลูมีเกาะจำนวนมาก เช่น หมู่เกาะกูโย และหมู่เกาะคากายันอยู่ในจังหวัดปาลาวัน ส่วนมาปุน และหมู่เกาะเต่าอยู่ในจังหวัดตาวี-ตาวี ทะเลซูลูยังเป็นที่ตั้งของอุทยานธรรมชาติพืดหินปะการังตุบบาตาฮา หนึ่งในแหล่งมรดกโลกของประเทศด้วย
ทะเลฟิลิปปิน

ทะเลฟิลิปปิน  ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศฟิลิปปินส์ เป็นส่วนหนึ่งของมหาสมุทรแปซิฟิกเหนือ มีร่องลึกได้แก่ ร่องลึกฟิลิปปินเทรนซ์และมาเรียนาเทรนซ์ ที่เป็นจุดลึกที่สุดในโลก
ร่องลึกฟิลิปปินส์

ร่องลึกฟิลิปปินส์  ตั้งอยู่บริเวณตะวันออกของประเทศฟิลิปปินส์ มีความยาวประมาณ 1,320 กิโลเมตร กว้างโดยประมาณ 30 กิโลเมตร จุดที่ลึกที่สุดลึกประมาณ 10,540 เมตร
ร่องลึกตองงา

ร่องลึกตองงา  ตั้งอยู่ทางตะวันออกของหมู่เกาะตองงา ประเทศตองงา จุดที่ลึกที่สุดมีความลึก 10,882 เมตร ร่องลึกนี้ถือเป็นร่องลึกที่ลึกสุดในซีกโลกใต้ และลึกที่สุดเป็นอันดับที่ 2 ของโลก การเคลื่อนที่ของแผ่นเผลือกโลกที่เร็วที่สุดเกิดขึ้นที่ร่องลึกนี้ ร่องลึกนี้เกิดจากการที่แผ่นแปซิฟิกมุดตัวลงไปใต้แผ่นออสเตรเลีย
ซูเปอร์ฮิวแมนซามูไรไซเบอร์-สคว็อด

ซูเปอร์ฮิวแมนซามูไรไซเบอร์-สคว็อด (อังกฤษ: Superhuman Samurai Syber Squad) เป็นละครโทรทัศน์สหรัฐที่นำผลงานมาจากละครโทรทัศน์โทคุซัทสึ เด็นโคโจจินกริดแมนของประเทศญี่ปุ่นมาทำใหม่ในรูปแบบละครโทรทัศน์ฉบับอเมริกัน ผลิตโดย สึบุรายะโปรดักชัน, Ultracom Inc. และ DIC Productions, L.P. ออกอากาศเมื่อวันที่ 12 กันยายน พ.ศ. 2537 จนถึงวันที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2538 ทางสถานีโทรทัศน์บริษัทแพร่สัญญาณอเมริกัน มีจำนวนตอนทั้งหมด 53 ตอน
ภาพรวม.
ซูเปอร์ฮิวแมนซามูไรไซเบอร์-สคว็อด เป็นผลงานที่นำที่นำผลงานมาจากละครโทรทัศน์โทคุซัทสึประเทศญี่ปุ่นเรื่อง เด็นโคโชจินกริดแมน มาทำเป็นละครโทรทัศน์ของอเมริกา ถูกสร้างมาโดยอิทธิพลของความนิยมของ พาวเวอร์เรนเจอร์ ที่ผลิตโดย ซาบันเอนเตอร์เทนเมนท์ ซึ่งแตกต่างจากพาวเวอร์เรนเจอร์ ตรงที่ฉากต่อสู้ไม่ได้ถูกถ่ายทำใหม่และฉากต่อสู้ที่ใช้แล้วถูกนำกลับมาใช้ซ้ำอีกรอบ ฉากใหม่ทั้งหมดถ่ายทำในฉากต่างๆ และประเภทของฉากรวมถึงห้องของตัวละครหลัก, โถงทางเดิน, โรงอาหารของโรงเรียน และห้องขับยานรบของยานพาหนะ ว่ากันว่าหลายตอนสามารถถ่ายทำในช่วงเวลาสั้น ๆ และถ่ายทำด้วยจำนวนเซ็ตงบประมาณที่น้อยมาก
เซนแมน เมกอน และ มาร์ค ซาแร็บ ผู้เขียนบทโทรทัศน์ถูกรับจ้างงานเนื่องจากความรวดเร็วในการเขียน โดยเขียนบท 4 ตอนต่อสัปดาห์ โดยเมกอนได้กล่าวในช่วงเขียนบทว่า เป็น "วันที่เกาหัวตัวเองมากที่สุด" แต่เนื่องจากไม่มีการตรวจสอบบทสคริปต์ในฝั่งของ DIC นอกจากนี้ยังบอกว่าพวกเขาจึงสามารถรวมเนื้อหาเพลงของวง เดอะบีเทิลส์ ที่พวกเขาชื่นชอบไว้ในละครโทรทัศน์ได้
เอคอน

เอคอน  เกิดเมื่อวันที่ 30 เมษายน ค.ศ. 1973 เป็นนักร้องชาวเซเนกัล-อเมริกัน เอค่อนมีซิงเกิลอันดับ 1 บนบิลบอร์ดฮ็อต 100 อยู่ 2 เพลงคือ "I Wanna Love You" และ "Don't Matter"
ประวัติ.
เอคอน เกิดที่เซนต์หลุยส์ รัฐมิสซูรี สหรัฐอเมริกาและได้เติบโตที่เมืองอื่น ก่อนที่เขา และ ครอบครัว ซึ่งรวมทั้งคุณพ่อที่เป็นนักดนตรีแจ๊ซ เอคอนชอบการแต่เพลงแนวฮิปฮอป และเขียนเพลงเองมาตั้งแต่เด็ก 
หลังจากที่ทาง SRC/Universal ได้เห็นผลงานของเขา จนเขาได้ออกผลงานอัลบัมแรกในเดือนมิถุนายน ปี 2004 ในชื่ออัลบั้ม "Trouble" ซึ่งเป็น แนวเพลงแบบ แอฟริกัน และฝั่ง East Coast บวกกับบีทแนว Southern จากความสำเร็จของเพลง “Locked Up” ได้สร้างชื่อเสียงให้กับเขา และตามมาด้วยอัลบั้มที่ 2 "Konvicted" ที่ทำให้ทั่วโลกได้รูจักกันเขา รวมทั้งยังมีรางวัลการันตีมากมายเช่น BET , อเมริกันมิวสิกอวอร์ดส ในสาขา Best Male Soul/R&B และยังได้ถูกเสนอชื่อชิงรางวัลแกรมมี่ อีกด้วย 
อัลบั้มชุดที่ 3 "Freedom" เริ่มปล่อยเพลง Right Now (Na Na Na) ที่ยอดดิจิทัลดาวน์โหลดก็ฮิตติด Top 10 ใน iTune ทันทีที่เปิดตัวในสัปดาห์แรกเช่นกัน