pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
วัดชนะไชยศรี

วัดชนะไชยศรี เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลฟากห้วย อำเภออรัญประเทศ จังหวัดสระแก้ว
วัดชนะไชยศรี เดิมนั้นชาวบ้านเรียก วัดเกาะ เชื่อกันว่าสร้างขึ้นหลังจากที่บรรพบุรุษของชาวไทยญ้ออพยพเข้ามาอยู่ในบริเวณอำเภออรัญประเทศ ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2471 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2548
อุโบสถสร้างขึ้นตามคติความเชื่อแบบไทยดั้งเดิม มีขนาดและสัดส่วนที่งดงาม เป็นอาคารก่ออิฐถือปูนขนาดเล็ก หลังคาเครื่องไม้มุงกระเบื้องดินเผา ซ้อน 2 ชั้น 2 ตับ มีการประดับเครื่องลำยองตามไทยประเพณี คือ ช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์ และงวงไอยรา บริเวณกลางสันหลังคาสัตตบริภัณฑ์ตามแบบศิลปะลาว ลายปูนปนรูปหม้อน้ำประดับลายดอกไม้ ด้านข้างเป็นลาดก้านขดขนาบข้างหม้อน้ำ
ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2499 อาจารย์เย็น เจ้าอาวาสสมัยนั้นได้ร่วมกับชาวบ้านสร้างอุโบสถหลังใหม่ขึ้นทางฝั่งตะวันออกของห้วยพรหมโหด แทนอุโบสถหลังเก่าที่ชำรุดจนไม่สามารถใช้ประกอบศาสนกิจได้ ลักษณะเป็นอาคารก่ออิฐถือปูน ผังรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าขนาด หลังคาเครื่องไม้ทรงจั่วลดชั้น 2 ชั้น มุงกระเบื้องดินเผาซึ่งกล่าวกันว่าซื้อมาจากอาคารเก่าที่เมืองศรีโสภณ ประเทศกัมพูชา มีชายคาปีกนกคลุมโดยรอบ บนกึ่งกลางสันหลังคามีสัตบริภัณฑ์หรือช่อฟ้าประดับลายไม้แกะสลัก ภายในอุโบสถประดิษฐานพระพุทธรูปประธาน หล่อด้วยทองเหลือง ลักษณะทางสถาปัตยกรรมของอุโบสถได้รับอิทธิพลของศิลปะล้านนาหรือล้านช้าง ซุ้มเสมามีลักษณะเป็นซุ้มเสมาปูนปั้นมีลวดลายตกแต่งภายในมีใบเสมาหินประดิษฐานอยู่
วัดหัวนา (จังหวัดกาญจนบุรี)

วัดหัวนา เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลปากแพรก อำเภอเมืองกาญจนบุรี จังหวัดกาญจนบุรี จากเดิมมีพื้นที่ 10 ไร่ ภายหลังได้มีผู้ศรัทธาบริจาคที่ดินถวายวัด ปัจจุบันวัดหัวนามีพื้นที่ 26 ไร่ ปัจจุบันมีพระอธิการทองดี โชติปญฺโญ ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส
แต่ก่อนเป็นป่าเขาและตั้งเป็นสำนักสงฆ์หัวนา เมื่อ พ.ศ. 2522 โดยมีพระครูกาญจนมงคลเขต (บาง สนฺตจิตฺโต) เป็นหัวหน้าคณะสงฆ์สำนักสงฆ์หัวนา ต่อมาพระครูกาญจนมงคลเขต ท่านก็ได้บุกเบิกและร่วมมือกันกับชาวบ้านพัฒนาสำนักสงฆ์หัวนานี้เรื่อยมา จนได้รับการยกฐานะให้เป็นวัดเมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2537 และได้รับการแต่งตั้งเป็นเจ้าอาวาสวัดหัวนาเมื่อวันที่ 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2537
จุดเด่นหน้าวัดได้แก่พระขาวองค์ใหญ่อยู่หน้าวัด อุโบสถมีการจัดงานผูกพัทธสีมา ปิดทองฝังลูกนิมิตเสร็จ เมื่อวันที่ 21–29 มกราคม พ.ศ. 2555 และทำเหรียญพระครูกาญจนมงคล (หลวงพ่อบาง สนฺตจิตโต) แจกในงาน และเป็นวัตถุมงคลรุ่นแรกและเป็นรุ่นเดียวแจก
จูเวไนล์

บริษัท จูเวไนล์ จำกัด เป็นบริษัทผลิตรายการและละครโทรทัศน์ไทยให้กับสถานีโทรทัศน์ช่องต่าง ๆ และบริการสื่อผ่านอินเทอร์เน็ต ในเครือเจ เอส แอล โกลบอล มีเดีย ก่อตั้งในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2564 ผ่านการเปลี่ยนชื่อบริษัทจาก "บริษัท สตูดิโอ แอคทีฟ จำกัด" บริหารงานโดย "รติวัลคุ์ ธนาธรรมโรจน์" และ "กฤษฏิ์ ชูพินิจ" และมี "ฐิติ สุทธิกุลพานิช" ร่วมเป็นผู้บริหาร
ประวัติ.
บริษัท จูเวไนล์ จำกัด ก่อตั้งในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2564 ผ่านการเปลี่ยนชื่อบริษัทจาก "บริษัท สตูดิโอ แอคทีฟ จำกัด" โดยดำเนินธุรกิจผลิตคอนเทนต์ให้กับพาร์ตเนอร์ของบริษัท ซึ่งประกอบไปด้วย OTT และช่องฟรีทีวี มีผลงานสร้างชื่อ เช่น ซีรีส์ พรุ่งนี้…จะไม่มีแม่แล้ว และ Mother เรียกฉันว่า…แม่ ซึ่งผลิตให้กับ ไลน์ทีวี รวมถึงละคร TEA BOX ชายชรากับหมาบ้า , บุษบาลุยไฟ ผลิตให้กับสถานีโทรทัศน์ไทยพีบีเอส และ เกมรักทรยศ ผลิตให้กับช่อง 3 เอชดี เป็นต้น
นอกจากผลิตละครและซีรีส์แล้วนั้น ทางบริษัทฯ ยังได้ร่วมกับ บริษัท แบล็คดอท จำกัด ผลิตรายการ PERSPECTIVE (เปอร์สเปกทิฟ) ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ ช่อง 9 เอ็มคอต เอชดี อีกด้วย ผลงานเหล่านี้ได้รับการตอบรับที่ดี รวมไปถึงได้รับรางวัลการันตีจากทั้งในไทยและต่างประเทศ ซึ่งบริษัท จูเวไนล์ จำกัด ได้รับความไว้วางใจและมีความน่าเชื่อถือจากพาร์ตเนอร์มาตลอดอย่างต่อเนื่อง โดยเฉพาะการรับผลิตซีรีส์รีเมคทั้งจากฝั่งญี่ปุ่นและอังกฤษดังผลงานที่ปรากฏ
เบย์แม็กซ์!

เบย์แม็กซ์!  เป็นซีรีส์โทรทัศน์ผ่านสัญญาณต่อเนื่องอเมริกา สร้างโดยดอน ฮอล เริ่มฉายทางดิสนีย์+เมื่อวันที่ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2565 เป็นเรื่องราวของตัวละครเบย์แม็กซ์จากมาร์เวลคอมิกส์ ซีรีส์เรื่องนี้เป็นภาคแยกของภาพยนตร์แอนิเมชัน"บิ๊กฮีโร่ 6" (พ.ศ. 2557) และเป็นซีรีส์โทรทัศน์เรื่องที่สองที่มีเนื้อเรื่องต่อเนื่องจากภาพยนตร์ ถัดจาก"" (พ.ศ. 2560–2564) ซีรีส์เรื่องนี้เป็นซีรีส์โทรทัศน์ชุดแรกที่ผลิตโดยวอลต์ดิสนีย์แอนิเมชันสตูดิโอส์
เนื้อเรื่อง.
ซีรีส์มีเรื่องราวเกี่ยวกับเบย์แม็กซ์ หุ่นยนต์นักดูแลสุขภาพที่ช่วยเหลือผู้คนในเมืองซานฟรานโซเกียว
นักพากย์.
Carlos Ferro, Dichen Lachman, เอนเจิล พาร์กเกอร์, Sarah-Nicole Robles ("The Owl House"), Brandon Scott และ Alex Davis ร่วมให้เสียงพากย์
สโมสรฟุตบอลเอ็มเอช นครศรีฯ ซิตี้

สโมสรฟุตบอลเอ็มเอช นครศรี ซิตี้ เป็นอดีตสโมสรฟุตบอลในประเทศไทย โดยเป็นสโมสรตัวแทนจากจังหวัดนครศรีธรรมราช เคยเล่นในไทยลีก 3 โซนภาคใต้
ในการแข่งขันไทยลีก 3 ฤดูกาล 2565–66 สโมสรชนะเลิศการแข่งขันและได้สิทธิเลื่อนชั้นสู่ไทยลีก 2 ในฤดูกาลถัดไป แต่ต่อมาทางบริษัท ไทยลีก จำกัด ได้แจ้งผลการพิจารณาว่าสโมสรไม่ผ่านคลับไลเซนซิง จึงทำให้สโมสรไม่สามารถเลื่อนชั้นขึ้นไปเล่นไทยลีก 2 ได้
 "ณ วันที่ 26 มกราคม 2567"
ผู้เล่น.
ผู้เล่นชุดปัจจุบัน.
<templatestyles src="Template:Football squad player/styles.css" />
ผ่าเหวนรก

ผ่าเหวนรก (; โรมาจิ: "Meido in Abisu") เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น เขียนเรื่องและวาดภาพโดยอากิฮิโตะ สึกูชิ เผยแพร่ออนไลน์ใน "Web Comic Gamma" ของสำนักพิมพทาเกโชโบะตั้งแต่ปี พ.ศ. 2555 และรวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม ("ทังโกบง") ถึงเล่มที่ 10 เรื่องราวเกี่ยวเด็กหญิงกำพร้าชื่อริโค่ ผู้ได้พบและเป็นเพื่อนกับหุ่นยนต์ที่มีรูปร่างมนุษย์ชื่อเร็ก ทั้งคู่ร่วมกันลงไปใน "อะบิส" ลึกลงไปใต้ผิวโลกเพื่อตามแม่ 
ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ดัดแปลงโดยสตูดิโอ Kinema Citrus ออกอากาศตั้งแต่เดือนกรกฎาคมถึงกันยายน พ.ศ. 2560 ภาพยนตร์ภาคต่อเข้าฉายในประเทศญี่ปุ่นในเดือนมกราคม พ.ศ. 2563 ฤดูกาลที่ 2 ออกอากาศตั้งแต่เดือนกรฎาคมถึงกันยายน พ.ศ. 2565
คลองบ้านไทร

คลองบ้านไทร เป็นคลองในเขตทวีวัฒนาและเขตตลิ่งชัน กรุงเทพมหานคร ทางด้านตะวันออกเชื่อมต่อกับคลองบางระมาดที่ไปเชื่อมกับคลองชักพระในเขตตลิ่งชัน ปัจจุบันคลองบ้านไทรเป็นคลองที่ช่วยระบายน้ำเป็นหลัก ในเขตทวีวัฒนามีความยาว 2,740 เมตร กว้าง 6–8 เมตร ในเขตตลิ่งชันมีความยาว 5,800 เมตร กว้าง 5–25 เมตร
บริเวณสองฝั่งคลองบ้านไทร ในอดีตเป็นบ้านสวนริมคลอง ถัดเข้าไปด้านในเป็นทุ่งนา ชาวบ้านในย่านนี้ประกอบอาชีพทำนา ใช้เส้นทางคมนาคมทางน้ำเป็นหลัก ประชาชนในย่านนี้มีประเพณีที่ยึดถือปฏิบัติมายาวนานคือประเพณีสารทเดือนสิบที่นิยมทำบุญกันด้วยกระยาสารท ราว พ.ศ. 2480 ย่านคลองบ้านไทรมีตระกูลหนึ่งคือ ตระกูลสุขล้อม เป็นผู้นำในการกวนกระยาสารทในย่านนี้
บริเวณจุดบรรจบของคลองบางระมาดและคลองบ้านไทร เป็นที่ตั้งของ "เกาะศาลเจ้า" ศาลนี้มีมานับตั้งแต่สมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว จากหลักฐานการตั้งถิ่นฐานของชุมชนวัดจำปาในจารึกของวัดระบุว่า ในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงปฏิสังขรณ์วัดหลายวัดในเขตตลิ่งชันโดยเฉพาะทรงอุปถัมภ์วัดจำปา มีการพระราชทานที่สวนแปลงหนึ่งเป็นการกัลปนา อีกทั้งพระราชทานผลไม้จากต่างประเทศในเวลานั้นมาช่วยงานฉลองวัดจำปา ปัจจุบันชุมชนวัดจำปาตั้งอยู่หมู่ที่ 5 แขวงบางระมาด เขตตลิ่งชัน อยู่ริมคลองบางระมาดและคลองบ้านไทร
วัดที่ตั้งอยู่ริมคลองบ้านไทร ได้แก่ วัดมณฑป วัดสมรโกฏิ วัดกระจัง วัดทอง วัดจำปา และวัดมะกอก
รักสลับโลก

รักสลับโลก  เป็นละครชุดในปี พ.ศ. 2565 นำแสดงโดย จิตรพล โพธิวิหคและทวินันท์ อนุกูลประเสริฐสร้างจากนิยายเรื่อง "Vice Versa รักสลับโลก" โดยนักเขียนนามปากกาว่า JittiRain แฮชแท็กที่เกี่ยวข้องกับซีรีส์กลายเป็นกระแสนิยมบนทวิตเตอร์หลังจากซีรีส์ออกอากาศ
กำกับการแสดงโดย ณัฐพงศ์ มงคลสวัสดิ์ ผลิตโดยจีเอ็มเอ็มทีวี เปิดตัวครั้งแรกในงาน GMMTV 2022:BORDERLESS ในวันที่ 1 ธันวาคม ปีพ.ศ. 2564 
ออกอากาศครั้งแรกในวันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2565 ทางช่องจีเอ็มเอ็ม 25 และทางยูทูบ ช่องของจีเอ็มเอ็มทีวี ทุกวันเสาร์ เวลา 20:30 น. (เวลามาตรฐานไทย)
เรื่องย่อ.
หลังจากประสบอุบัติเหตุจนเกือบเสียชีวิต ทะเล (ทวินันท์ อนุกูลประเสริฐ) ตื่นขึ้นมาในจักรวาลคู่ขนานในร่างของเทสส์ (ภวัต จิตต์สว่างดี) เขาได้พบกับปืน (จิตรพล โพธิวิหค) นักแสดงชื่อดังที่ตอนนี้มาอยู่ในร่างของทันหลังจากประสบอุบัติเหตุ ทั้งสองได้พบกับภูวดล พยาบาลผู้คอยช่วยเหลือผู้คนจากจักรวาลเดียวกับที่พวกเขาจากมา ซึ่งคอยชี้แนะพวกเขาให้ผ่านชีวิตในจักรวาลใหม่นี้ เพื่อจะกลับบ้าน พวกเขาต้องหา "กุญแจนำทาง" ให้พบ — บุคคลที่สามารถส่งพวกเขากลับบ้านได้เมื่อทำสิ่งที่ต้องการสำเร็จแล้ว
ทะเลกับปืนมีภารกิจที่ต้องทำให้สำเร็จ และได้รับความช่วยเหลือจากเพื่อน ๆ ของพวกเขาอย่าง คีตะ ฟิวส์ อัพ และอู๋ ความรักและมิตรภาพเติบโตไปพร้อมกับพวกเขาในจักรวาลใหม่ ภารกิจของพวกเขาจะเกิดอะไรขึ้น? พวกเขาจะสามารถกลับบ้านได้หรือไม่?
ฟาโรห์วัดจ์คาเร

การระบุตัวตน.
ฟาโรห์วัดจ์คาเรมีกล่าวถึงเพียงครั้งเดียวในจารึกหินปูนหรือที่รู้จักกันในชื่อว่า บันทึกพระราชโองการแห่งคอปโตส อาร์ (อยู่ที่พิพิธภัณฑ์ไคโร; obj. JE 41894) ซึ่งว่ากันว่าสร้างขึ้นโดยพระองค์เอง ซึ่งบันทึกรายการบทลงโทษสำหรับทุกคนที่กล้าทำลายหรือปล้นวิหารที่อุทิศให้กับเทพมินแห่งคอปโตส อย่างไรก็ตามจากมุมมองทางโบราณคดี ไม่ทราบอะไรเกี่ยวกับฟาโรห์พระองค์นี้อีกเลย และการมีอยู่ของพระองค์ยังถูกตั้งคำถามโดยนักวิชาการบางคน เพราะพระองค์ไม่ได้รับการกล่าวถึงในบัทึกพระนามกษัตริย์ที่บันทึกขึ้นในช่วงรามเสสใด ๆ
จารึกในนิวเบียได้กล่าวถึงฟาโรห์ในยุคอดีดพระนามว่า "วัดจ์คาเร" และในปัจจุบันเชื่อกันว่าพระนามบนจารึกดังกล่าวคือ "เมนค์คาเร" ซึ่งเป็นพระนามครองราชบัลลังก์ของผู้ปกครองท้องถิ่นนามว่า เซเกอเซนิ จากราชวงศ์ที่สิบเอ็ดแห่งอียิปต์
นักวิชาการ อย่างเช่น ฟารุก โกมาอา และวิลเลียม ซี. เฮย์ส ได้ระบุโดยเชื่อมโยงพระนามฮอรัส "ดเจเมด-อิบ-เทาอิ (Djemed-ib-taui)" กับฟาโรห์เนเฟอร์อิร์คาเร และพระนามฮอรัส "วัดจ์คาเร" กับฟาโรห์ที่คลุมเครือพระนามว่า "ฮอร์-คาบาว" และฮานส์มองว่า "วัดจ์คาเร" เป็นผู้ปกครองก่อนหน้าของ "ดเจเมด-อิบ-เทาอิ" และจัดให้ฟาโรห์ทั้งสองพระองค์อยู่ในราชวงศ์ที่เก้าแห่งอียิปต์
ฟาโรห์คูอิเกอร์

การจัดระเบียบราชวงศ์.
หลังจากการค้นพบทับหลัง เพทรีเชื่อว่าพระนามของพระองค์คือ "อูอาเกอร์เร" แต่กลับมีข้อสงสัยเกี่ยวกับข้อมูลของพระองค์ และเพียงแค่จัดให้พระองค์อยู่ไว้ในช่วงระหว่างราชวงศ์ที่เจ็ดถึงราชวงศ์ที่สิบสี่แห่งอียิปต์ หลังจากนั้นไม่นาน แกสตัน มาสเปโรได้กล่าวถึงฟาโรห์ผู้ลึกลับในช่วงราชวงศ์ที่หกถึงราชวงศ์ที่สิบเอ็ดแห่งอียิปต์ แม็กซ์ เพียเปอร์ได้อ่านพระนามให้ถูกต้องมากขึ้นว่า "คูอิเกอร์" โดยอ้างว่าฟาโรห์พระองค์นี้น่าจะครองราชย์ระหว่างราชวงศ์ที่สิบสามและราชวงศ์ที่สิบแปดแห่งอียิปต์ และลุดวิก บอร์ชาร์ดต์ก็ได้ข้อสรุปแบบเดียวกัน ในขณะที่ในปี ค.ศ. 1907 อองรี โกติเยร์ได้คล้อยตามมาสเปโรแทนและจัดพระองค์อีกครั้งให้อยู่ในช่วงระหว่างกลางที่หนึ่ง เมื่อไม่นานนี้ เดทเลฟ ฟรานเคอ นักไอยคุปต์วิทยาชาวเยอรมันได้เสนอความเก็นเกี่ยวกับ การมีอยู่ของราชวงศ์อไบดอส (ราชวงศ์ของผู้ปกครองท้องถิ่นที่อาจจะปกครองเขตปกครองอไบดอสในช่วงระหว่างกลางที่สองเป็นระยะเวลาสั้น ๆ) โดยเขาจัดให้ฟาโรห์คูอิเกอร์อยู่ในราชวงศ์อไบดอส และเยอร์เกน ฟอน เบ็คเคอราทได้เสนอว่า พระองค์อยู่ในช่วงระหว่างกลางที่สองเช่นกัน ตามคำกล่าวอ้างดังกล่าวมาจากบล็อกจากอาคารในรัชสมัยฟาโรห์เซนุสเรตที่ 2 และถึงแม้ว่าเขาจะยืนยันว่าพระนามฮอรัส "เมรุต" เป็นของฟาโรห์คูอิเกอร์ ซึ่งอาจจะดูแปลกสำหรับช่วงเวลานั้น ส่วนพระนามฮอรัสดังกล่าวเป็นหัวข้อหลักสำหรับการแสดงที่มาของคิม รีฮอล์ตด้วย: เขาโต้แย้งว่าพระนาม "เมรุต" นั้นเรียบง่ายเกินไป เมื่อเทียบกับชื่พระนามฮอรัสจากช่วงระหว่างกลางที่สอง ซึ่งมักจะประกอบด้วยคำสองหรือสามคำที่แตกต่างกัน จากนั้น รีฮอล์ตได้เสนอความเห็นว่า ฟาโรห์คูอิเกอร์น่าจะอยู่ในระยะเวลาที่ไม่แน่ชัดในช่วงระหว่างกลางที่หนึ่ง
สแว็น โบตมัน

สแว็น เอเดรียน โบตมัน (เกิด 12 มกราคม ค.ศ. 2000) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวดัตช์ ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองหลังให้กับสโมสรใน พรีเมียร์ลีก นิวคาสเซิลยูไนเต็ด เขาเล่นทีมชาติเนเธอร์แลนด์ในระดับเยาวชนอายุต่ำกว่า 15 ปีถึงอายุต่ำกว่า 21 ปี
ระดับสโมสร.
อาเอฟเซ อายักซ์.
เมื่อวันที่ 23 มิถุนายน ค.ศ. 2018 โบตมันได้เปิดตัวในนามทีมชุดใหญ่ของ อาเอฟเซ อายักซ์ ในการแข่งขันฟุตบอลกระชับมิตรกับ VVSB ซึ่งเป็นทีมสมัครเล่น เขาประเดิมสนามใน Eerste Divisie หรือ ดิวิชัน 2 ให้กับ ยอง อายักซ์ ซึ่งเป็นทีมสำรองของ อายักซ์ เมื่อวันที่ 17 สิงหาคม ค.ศ. 2018 ในเกมกับ Roda JC Kerkrade
ในฤดูกาล 2019-20 เขาได้ย้ายไปร่วมทีม เฮเรินเฟน ทีมในศึก เอเรอดีวีซี ด้วยสัญญายืมตัว
ลีล.
เมื่อวันศุกร์ที่ 31 กรกฎาคม ค.ศ. 2020 โบตมันเซ็นสัญญา 5 ปีกับสโมสรใน ลีกเอิง ลีล ข้อตกลงมีมูลค่าประมาณ 8 ถึง 9 ล้านยูโร
นิวคาสเซิลยูไนเต็ด.
เมื่อวันอังคารที่ 28 มิถุนายน ค.ศ. 2022 โบตมันเซ็นสัญญากับนิวคาสเซิลยูไนเต็ดด้วยสัญญา 5 ปีในราคา 37 ล้านยูโร
ระดับทีมชาติ.
เขาถูกเรียกตัวติดทีมชาติเนเธอร์แลนด์ชุดใหญ่ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2020 ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2022 โบตมันอยู่ในทีมเบื้องต้นสำหรับการแข่งขันฟุตบอลโลก 2022
คลองบางแวก

คลองบางแวก เป็นคลองที่เชื่อมโยงกับคลองอื่น ๆ เช่น คลองราชมนตรี คลองภาษีเจริญ และคลองบางกอกใหญ่ ในท้องที่เขตบางแคและเขตภาษีเจริญ กรุงเทพมหานคร ในเขตภาษีเจริญมีความยาว 4,000 เมตร กว้าง 6–10 เมตร ในเขตบางแคมีความยาว 6,500 กว้าง 6–10 เมตร เป็นเส้นทางรองรับน้ำฝนและเส้นทางระบายน้ำที่สำคัญ
เหตุที่ชื่อคลองบางแวก ในยุคสมัยนั้นการเข้าถึงพื้นที่ต้องใช้การสัญจรทางน้ำ การจะเข้าคลองบางแวกได้ต้องแหวกผักตบชวาที่มีอยู่เป็นจำนวนมาก บริเวณคลองบางแวกมีการตั้งชุมชนมาตั้งแต่สมัยอยุธยา วัดบางแวกถือเป็นวัดที่เก่าแก่ที่สุดในย่านนี้ สร้างขึ้นในสมัยปลายกรุงศรีอยุธยา (ประมาณ พ.ศ. 2285) เดิมในบริเวณนี้เต็มไปด้วยพื้นที่นาและสวน เป็นเส้นทางที่คลาคล่ำไปด้วยเรือสินค้านานาชนิด พ่อค้าแม่ค้าจากบางช้าง ราชบุรี เป็นต้น ต่างนำผลผลิตของตนล่องเรือลงมาจำหน่ายแลกเปลี่ยนกัน
วัดที่ตั้งอยู่ริมคลองบางแวก ได้แก่ วัดบางแวก วัดนก วัดตะโน วัดโตนด วัดชัยฉิมพลี และวัดบุณยประดิษฐ์ซึ่งบริเวณหน้าวัดมีการปลูกต้นทองอุไรภายในสวนป่าปริศนาธรรม
ฟาโรห์คูอิ

คูอิ เป็นฟาโรห์แห่งอียิปต์โบราณในสมัยต้นช่วงระหว่างกลางหนึ่ง พระองค์อาจอยู่ในราชวงศ์ที่แปดแห่งอียิปต์ ตามที่เยอร์เกน ฟอน เบ็คเคอราทได้เสนอความเห็นที่ว่า เขาอาจจะเป็นผู้ปกครองระดับท้องถิ่นที่ตั้งตัวว่าเป็นฟาโรห์แทน
หลักฐานรับรอง.
ฟาโรห์คูอิไม่เป็นที่รู้จักจากหลักฐานทางประวัติศาสตร์และหลักฐานยืนยันการมีอยู่ของเขาเพียงอย่างเดียว คือ จารึกบนบล็อกหินที่แสดงคาร์ทูชของพระองค์ ซึ่งตีพิมพ์ออกเผยแพร่ในปี ค.ศ. 1912 โดยอาห์เมด เบย์ กามัล นักไอยคุปต์วิทยา และได้ตีพิมพ์ซ้ำโดยเรย์มอนด์ ไวลล์ในเวลาต่อมา บล็อกหินนี้ถูกขุดขึ้นมาจากหลุมฝังศพมาสตาบาของแหล่งสุสานดาราใกล้กับมันฟาลุต แหล่งสุสานแห่งนี้มีความโดดเด่นจากโครงสร้างหลุมฝังพระศพขนาดมหึมา ซึ่งถูกให้สร้างโดยฟาโรห์พระองค์ที่คลุมเครือนี้ (หรือที่เรียกว่า พีระมิดแห่งคูอิ) โดยสันนิษฐานว่าบล็อกหินนี้มาจากวิหารฝังพระศพที่เกือบหายไป
ฟาโรห์หรือผู้ปกครองท้องถิ่น.
ตามคาร์ทูชของฟาโรห์คูอิในจารึกจากแหล่งสุสานดารานั้น นักไอยคุปต์วิทยารวมถึงเยอร์เกน ฟอน เบ็คเคอราท ได้เสนอว่า พระองค์เป็นฟาโรห์ในสมัยต้นช่วงระหว่างกลางครั้งที่หนึ่ง ซึ่งเป็นช่วงเวลาของราชวงศ์ที่แปดแห่งอียิปต์
แต่ในทางกลับกัน บาร์รี เคมป์ และโทบี วิลกินสัน นักไอยคุปต์วิทยาเชื่อว่า มีโอกาสมากกว่าที่คูอิจะเป็นเพียงขุนนาง ซึ่งเป็นผู้ปกครองระดับท้องถิ่น ได้ฉวยประโยชน์จากการเกิดสุญญากาศของอำนาจ หลังจากการล่มสลายของสมัยราชอาณาจักรเก่าและประกาศตัวเองว่า เป็นฟาโรห์ในลักษณะเดียวกันกับผู้ปกครองท้องถิ่นใกล้เคียงในช่วงระยะเวลาเดียวกันอย่างเฮราคลีโอโพลิส ซึ่งเป็นผู้สถาปนาราชวงศ์ที่เก้าแห่งอียิปต์
ฟาโรห์ไอย์ทเจนู

ซาต-ไอย์ทเจนู เป็นที่ทราบมาจากประตูหลอกของนางเท่านั้น (อยู่ที่พิพิธภัณฑ์อียิปต์ ณ กรุงไคโร หมายเลข เจอี 59158) ที่ขุดค้นพบขึ้นที่ซัคคาราในช่วงประมาณปี ค.ศ. 1920 ถึง ค.ศ. 1922 โดยเซซิล มัลลาบาย เฟิร์ธ ซึ่งเฟิร์ธก็ไม่เคยเผยแพร่จารึกดังกล่าว อย่างไรก็ตาม อองรี โกธิเยร์ได้เขียนบันทึกเกี่ยวกับพระนามของพระองค์ในปี ค.ศ. 1923 ประตูเท็จได้รับการตีพิมพ์อย่างสมบูรณ์ในปี ค.ศ.1963 โดยเฮนรี จอร์จ ฟิสเชอร์ ไม่ค่อยทราบข้อมูลเกี่ยวซาต-ไอย์ทเจนูมากนัก เธอมีตำแหน่ง"ผู้ประดับประดาแห่งกษัตริย์เพียงหนึ่งเดียว (sole ornament of the king)" และนักบวชสตรีแห่งเทพีฮาธอร์ ไม่ทราบความความสัมพันธ์ระหว่างนางกับไอย์ทเจนู และการใช้พระนามของเชื้อพระวงศ์มาเป็นส่วนหนึ่งของชื่อส่วนตัวมักพบเห็นได้ทั่วไปในเกือบทุกช่วงของประวัติศาสตร์อียิปต์โบราณ
แม่ตาวคลินิก

แม่ตาวคลินิก (อักษรย่อ: MTC) หรือที่รู้จักกันในชื่อคลินิกของ พญ. ซินเธีย ที่ตั้งชื่อตามผู้ก่อตั้ง ซินเธีย หม่อง เป็นองค์การชุมชน (CBO) ซึ่งให้บริการด้านสุขภาพเบื้องต้นและการคุ้มครองชุมชนจากพม่า/เมียนมาร์ในภาคตะวันตกของประเทศไทย ตั้งแต่ พ.ศ. 2532 โดยตั้งอยู่ในเมืองชายแดนเทศบาลนครแม่สอด ที่ห่างจากกรุงเทพมหานครไปทางตะวันตกเฉียงเหนือประมาณ 500 กม. และรองรับประชากรได้ประมาณ 150,000 – 250,000 คน ที่อาศัยอยู่ในเขตภูเขาของพม่า และเมื่อเร็ว ๆ นี้ คือแรงงานข้ามชาติชาวพม่าที่เติบโตในประเทศไทย ซึ่งอาศัยอยู่ในและรอบ ๆ แม่สอด โดยแม่ตาวคลินิกให้คำปรึกษาเฉลี่ย 110,000 ครั้งต่อปี โดยในจำนวนนี้ 52 เปอร์เซ็นต์อาศัยอยู่ในประเทศไทย ซึ่งส่วนใหญ่ไม่มีเอกสารและผู้พลัดถิ่นเนื่องจากความขัดแย้งทางอาวุธหรือ/และความยากจน และอีก 48 เปอร์เซ็นต์ได้ข้ามพรมแดนเพื่อขอรับบริการด้านสุขภาพ
ประวัติ.
ใน พ.ศ. 2531 ระหว่างการปกครองของรัฐบาลทหารของประเทศพม่าในการปราบปรามขบวนการเรียกร้องประชาธิปไตยอย่างรุนแรงซึ่งสิ้นสุดลงในการลุกฮือใน พ.ศ. 2531 (ดูการก่อการกำเริบ 8888) ซินเธีย หม่อง เป็นหนึ่งในชาวพม่าจำนวนมากที่หนีข้ามพรมแดนเข้ามายังประเทศไทย ซึ่งเธอได้ก่อตั้งสถานที่ชั่วคราวในแม่สอด เพื่อรักษาอาการบาดเจ็บของเพื่อนผู้ลี้ภัย โดยในปีนั้น ทางคลินิกได้ทำการรักษาไปประมาณ 2,000 คน คลินิกดังกล่าวได้เติบโตขึ้นเพื่อให้บริการด้านการดูแลสุขภาพ, บริการทางสังคม, การฝึกอบรม และโครงการขยายงาน ตลอดจนการคุ้มครองเด็กและการศึกษาด้านสุขภาพ ซึ่งใน พ.ศ. 2549 ทางคลินิกได้ให้รักษาไป 80,000 คน
คนเจ็บของแม่ตาวคลินิกรวมถึงผู้ป่วยและผู้ลี้ภัยส่วนใหญ่มาจากรัฐกะเหรี่ยงซึ่งถูกกดดันจากหมู่บ้านของพวกเขา ที่ถูกเผาเป็นประจำตามนโยบาย 'กลยุทธ์ผลาญภพ' ของรัฐบาลเผด็จการทหาร อันเป็นส่วนหนึ่งของหลักนิยมครอบคลุมที่เรียกว่า 'ตัด 4 ประการ'
ในฤดูร้อน พ.ศ. 2551 เมื่อประธานาธิบดี จอร์จ บุช มาเยือนประเทศไทย ลอรา ผู้เป็นภริยาของเขาได้ไปเยี่ยมคลินิกดังกล่าว และพูดถึงการสนับสนุนหม่อง รวมถึงงานของคลินิก
พญ. ซินเธีย หม่อง.
ซินเธีย หม่อง - ในสมัยปัจจุบันบางครั้งเป็นที่รู้จักในฐานะ 'แม่ชีเทเรซาแห่งพม่า' - เกิดเมื่อวันที่ 6 ธันวาคม พ.ศ. 2502 ในเมืองมะละแหม่ง ประเทศพม่า (หรือที่รู้จักในชื่อเมียนมาร์) เธอเป็นลูกคนที่สี่ในจำนวนทั้งหมดแปดคน โดยสำเร็จการศึกษาจากสถาบันการแพทย์มหาวิทยาลัยย่างกุ้งเมื่อ พ.ศ. 2528 การมีส่วนร่วมของ พญ. หม่อง ต่อชุมชนผู้ลี้ภัยชาวพม่าในประเทศไทย ได้รับการยอมรับจากคณะกรรมการรางวัลรามอน แมกไซไซ สาขาผู้นำชุมชน ซึ่งกล่าวว่า:
‘[ใ]นการเลือกซินเธีย หม่อง ให้ได้รับรางวัล พ.ศ. 2545 [...] คณะกรรมการมูลนิธิตระหนักถึงการตอบสนองอย่างมีมนุษยธรรม และไร้ความกลัวของเธอต่อความต้องการทางการแพทย์เร่งด่วนของผู้ลี้ภัย รวมถึงผู้พลัดถิ่นหลายพันคนตามแนวชายแดนไทย-พม่า’
แม้ว่าเธอจะช่วยเหลือชุมชนท้องถิ่น แต่รัฐบาลไทยกลับไม่ยอมรับสถานะการเป็นพลเมืองของเธออย่างเป็นทางการ โดยพื้นฐานแล้วเธอเป็นคนไร้สัญชาติและไม่ได้รับสิทธิขั้นพื้นฐานของพลเมือง ซึ่งทำให้การดำรงอยู่ของเธอในประเทศไทยไม่ปลอดภัยและทำให้เกิดข้อสงสัยเกี่ยวกับอนาคตของคลินิก
ตำบลเกาะพระทอง

เกาะพระทอง เป็นหนึ่งในสี่ตำบลของอำเภอคุระบุรี จังหวัดพังงา เป็นแหล่งท่องเที่ยวทางธรรมชาติที่สำคัญของจังหวัดพังงา มีพื้นที่ในอุทยานแห่งชาติ 3 อุทยาน และเขตห้ามล่าสัตว์ป่า 1 เขต ได้แก่ อุทยานแห่งชาติหมู่เกาะสิมิลัน อุทยานแห่งชาติหมู่เกาะสุรินทร์ อุทยานแห่งชาติหมู่เกาะระ-เกาะพระทอง (เตรียมการจัดตั้งเป็นอุทยานแห่งชาติ) และเขตห้ามล่าสัตว์ป่าหมู่เกาะระ–เกาะพระทอง
ที่ตั้งและอาณาเขต.
ตำบลเกาะพระทองมีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอและจังหวัดข้างเคียง ดังนี้
ประวัติ.
ตำบลเกาะพระทองตั้งอยู่ในอำเภอคุระบุรี มีเกาะพระทองเป็นเกาะหลักซึ่งมีพื้นที่ 96.608 ตารางกิโลเมตร เป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดในจังหวัดพังงา มีชุมชน 3 หมู่บ้าน คือ บ้านปากจก บ้านทุ่งดาบ และบ้านแป๊ะโย้ย เกาะพระทองเกิดจากซากปะการังทับถมกันมาอย่างยาวนานล้านปี จนกระทั่งกลายเป็นเกาะที่มีสภาพภูมิประเทศที่แปลกตาที่มีลักษณะค่อนข้างแบนราบเป็นเอกลักษณ์ที่โดดเด่นของเกาะแห่งนี้ ทิศตะวันออกเป็นแนวป่าโกงกาง ทิศตะวันตกเป็นหาดทราย ตั้งขึ้นเป็นตำบลเมื่อวันที่ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2465 ขณะนั้นขึ้นการปกครองกับอำเภอเกาะคอเขา จังหวัดตะกั่วป่า ต่อมาได้ยุบจังหวัดตะกั่วป่าเข้ากับจังหวัดพังงา ทำให้ท้องที่ตำบลเกาะพระทองย้ายขึ้นกับจังหวัดพังงา
ใน พ.ศ. 2481 จังหวัดพังงาได้สั่งยุบอำเภอเกาะคอเขาลงเป็นกิ่งอำเภอ และย้ายที่ว่าการกิ่งอำเภอไปอยู่บนแผ่นดินใหญ่ในเขตตำบลคุระ และเปลี่ยนชื่อเป็น "กิ่งอำเภอคุระบุรี" และยกฐานะขึ้นเป็นอำเภอคุระบุรีในวันที่ 21 สิงหาคม พ.ศ. 2518 ท้องที่ตำบลเกาะพระทองจึงมีฐานะเป็นตำบลลำดับที่ 3 ของอำเภอคุระบุรีจนถึงปัจจุบัน นอกจากเกาะพระทอง ในพื้นที่ตำบลยังเป็นที่ตั้งของหมู่เกาะสุรินทร์และหมู่เกาะสิมิลัน จนชาวโลกยกย่องให้หมู่เกาะแห่งนี้มีความงดงามติดอันดับหนึ่งในสิบของโลก
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
ตำบลเกาะพระทองแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 4 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่ตำบลเกาะพระทองมีองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นเพียงแห่งเดียว คือ องค์การบริหารส่วนตำบลเกาะพระทอง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเกาะพระทองทั้งหมด เดิมเป็นสภาตำบลเกาะพระทองที่จัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2516 และมีประกาศจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลเกาะพระทองในวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2539 โดยมีผลบังคับใช้ใน พ.ศ. 2540 เป็นองค์การบริหารส่วนตำบลที่มีประชากรน้อยที่สุดเป็นอันดับสองในประเทศไทย
ประชากร.
พื้นที่ตำบลเกาะพระทองประกอบด้วยหมู่บ้านทั้งสิ้นจำนวน 4 หมู่บ้าน มีจำนวนประชากร 1,001 คน แบ่งเป็นชาย 521 คน หญิง 480 คน (เดือนธันวาคม 2564) เป็นตำบลที่มีประชากรน้อยที่สุดในอำเภอคุระบุรี
       หมายถึงจำนวนประชากรได้เพิ่มขึ้นเมื่อเทียบกับปีก่อน
       หมายถึงจำนวนประชากรได้คงเดิมเมื่อเทียบกับปีก่อน
       หมายถึงจำนวนประชากรได้ลดลงเมื่อเทียบกับปีก่อน
รายชื่อเกาะในเขตตำบล.
ตำบลเกาะพระทองมีเกาะหลักคือเกาะพระทอง ซึ่งเป็นเกาะขนาดใหญ่ที่สุดในจังหวัดพังงา มีเนื้อที่ประมาณ 96.608 ตารางกิโลเมตร และเกาะเล็ก ๆ อีก 31 เกาะ ซึ่งอยู่ในความดูแลขององค์การบริหารส่วนตำบลเกาะพระทอง อุทยานแห่งชาติหมู่เกาะสิมิลัน อุทยานแห่งชาติหมู่เกาะสุรินทร์ อุทยานแห่งชาติหมู่เกาะระ-เกาะพระทอง (เตรียมการ) ทุกเกาะมีพื้นที่รวม 159.537 ตารางกิโลเมตร
วันพีซ ฟิล์ม เรด

วันพีซ ฟิล์ม เรด  เป็นภาพยนตร์อนิเมะประเภทแอ็กชันผจญภัยสัญชาติญี่ปุ่นที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2565 ซึ่งผลิตโดยโทเอแอนิเมชัน และกำกับโดยโกโร่ ทานิงุจิ นับเป็นภาพยนตร์เรื่องยาวลำดับที่ 15 ของภาพยนตร์ชุดวันพีซที่อิงจากมังงะชื่อเดียวกันซึ่งเขียนและวาดภาพประกอบโดยเออิชิโร โอดะ
เรื่องย่อ.
เรื่องราวของ “อูตะ” หญิงสาวที่ได้รับการกล่าวขานว่าเป็นเจ้าหญิงแห่งเสียงเพลง ได้ปรากฏตัวต่อสาธารณะและแฟนเพลงของเธอเป็นครั้งแรกเพื่อแสดงสดในงานคอนเสิร์ต ซึ่งลูฟี่กับกลุ่มโจรสลัดหมวกฟางเองก็ได้มาชมเช่นกัน แต่เหตุการณ์ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น ทำให้ความลับของ อูตะ ได้ถูกเปิดเผยว่าแท้จริงแล้วเธอคือลูกสาวของ แชงค์ โจรสลัดผมแดง ทั้งคู่มีเรื่องราวเบื้องหลังในอดีตที่ไม่มีใครเคยล่วงรู้ ก่อนที่เหตุการณ์บางอย่างจะเกิดขึ้นและทำให้พวกเขาต้องแยกจากกัน …
รัฐที่ไม่ได้รับการยอมรับจากนานาชาติ

รัฐที่ไม่ได้รับการยอมรับจากนานาชาติ, รัฐที่ถูกนานาชาติคว่ำบาตร หรือ รัฐพาไรอาห์  หมายถึงรัฐชาติที่ถือกันว่าเป็นรัฐที่ถูกละทิ้งจากชุมชนนานาชาติ รัฐพาไรอาห์อาจต้องเผชิญกับการตัดขาดจากนานาชาติ, การคว่ำบาตร หรือแม้แต่การรุกรานโดยรัฐอื่นที่มองว่า การมีอยู่ของรัฐพาไรอาห์นั้นเป็นภัย
ในอดีต ผู้มีอำนาจในการกำหนดว่ารัฐใดรัฐหนึ่งเป็นรัฐพาไรอาห์มักเป็นผู้นำทางศาสนา เช่นกรณีจักรวรรดิออตโตมันซึ่งถูกระบุว่า เป็นรัฐพาไรอาห์โดยบรรดารัฐยุโรป ระบุไว้ในสนธิสัญญาเวสต์ฟอเลียในปี ค.ศ. 1648
ในยุคร่วมสมัย นิยามกำหนดของการเป็นรัฐพาไรอาห์นั้นมีการถกเถียงกันมาก เช่น นักวิชาการชาวไนจีเรีย โอลาวาลี ลาวาล ระบุว่า หนึ่งในใจความสำคัญที่ทำให้การนิยามรัฐหนึ่งเป็นรัฐพาไรยาห์มีความซับซ้อนคือ รัฐหนึ่งอาจถูกละทิ้งจากรัฐกลุ่มหนึ่ง ในขณะเดียวกันก็ยังได้รับความยอมรับจากรัฐอีกกลุ่มหนึ่ง ในบางนิยามอาจจำกัดความให้รัฐพาไรยาห์ หมายถึงรัฐที่ถูกทอดทิ้งโดยรัฐอื่นในท้องถิ่นภูมิภาคเดียวกัน หรือในอีกนิยาม อาจให้การตัดสินใจของสหประชาชาติเป็นตัวกำหนด
ศัพทมูลวิทยา.
ศัพท์คำว่า "pariah" มาจาก "ปาไรยาร์" ซึ่งเป็นกลุ่มชนเผ่าขนาดใหญ่ ในรัฐทมิฬนาฑูของประเทศอินเดีย ภายใต้ระบบวรรณะ ปาไรยาร์ถือเป็นวรรณะต่ำสุด และถูกนิยามเป็นผู้ที่ถูกทอดทิ้งโดยอังกฤษในสมัยครองอาณานิคมอินเดีย ปรากฏบันทึกการใช้คำนี้ครั้งแรกในภาษาอังกฤษ จากเอกสารปี ค.ศ. 1613 และนับจากนั้น "pariah" ก็มีความหมายว่า "outcast" (ผู้ถูกทอดทิ้ง)
ซันโนเฮะ

ซันโนเฮะ  เป็นเมืองในจังหวัดอาโอโมริ ประเทศญี่ปุ่น ข้อมูลเมื่อ ค.ศ. 2020 (2020)[ [update]] เมืองนี้มีประชากรประมาณ 9,814 คนใน 4260 ครัวเรือน และมีความหนาแน่นประชากรที่ 65 คนต่อตารางกิโลเมตร เมืองนี้มีพื้นที่รวม 
ประชากร.
จากข้อมูลสำมะโนญี่ปุ่น ประชากรในซันโนเฮะอยู่ในช่วงสูงสุดเมื่อคริสต์ทศวรรษ 1950 และเริ่มลดลงนับตั้งแต่นั้นมา ปัจจุบันมีประชากรน้อยกว่าเมื่อศตวรรษที่แล้ว
การเดินทาง.
รถไฟ.
 บริษัทรถไฟอาโอโมริ - สายอาโอโมริ
ขาชัยปุระ

เท้าชัยปุระ ("ชยปุร ปามฺว") หรือ ขาชัยปุระ  เป็นขาเทียมจากยางสำหรับผู้ที่ตัดขา ตั้งแต่ใต้ระดับเข่าลงไป ถึงแม้ว่าขาชัยปุระจะด้อยกว่าในหลายแง่ เมื่อเทียบกับขาเทียมจากคาร์บอนไฟเบอร์ แต่เนื่องจากสามารถปรับใช้ได้หลากหลาย และมีราคาต้นทุนที่ถูกกว่ามาก ขาชัยปุระจึงเป็นขาเทียมที่ได้รับการยอมรับ
ขาชัยปุระเป็นผลงานออกแบบและพัฒนาโดยราม จันทระ ชาร์มา (Ram Chandra Sharma) และแพทย์ออร์โทพีดิกส์ พี. เค. เสฐี ในปี ค.ศ. 1968 ซึ่งในเวลานั้นกำลังดำรงตำแหน่งหัวหน้าภาควิชาออร์โทพีดิกส์ของวิทยาลัยแพทยศาสตร์สวาอี มาน สิงห์ ในชัยปุระ ขาเทียมแบบที่มีอยู่เดิมไม่สามารถใช้นั่งยองหรือทำงานในนาข้าวเปียกแฉะได้ จึงได้คิดค้นพัฒนาขาชัยปุระขึ้นมาเพื่อแก้ปัญหาเหล่านี้ซึ่งพบได้ทั่วไปในผู้ใช้ขาเทียมยากไร้ในพื้นที่ชนบทของอินเดีย
ขาชัยปุระประกอบด้วยเข่าทำจากไม้ และส้นทำจากยาง ผนังชั้นนอกบาง ๆ เป็นคอร์ดยางรถ (tire cord) ซึ่งทำมาจากยาง โดยดัดแปลงมาจากรูปแบบของขาเทียม SACH 
ขาชัยปุระ ไม่มีการจดทะเบียนลิขสิทธิ์ หรือทรัพย์สินทางปัญญา จึงทำให้มีขาชัยปุระหลายรูปแบบ ทั้งนี้ ขาชัยปุระมีอายุการใช้งานราว 2–5 ปี ในประเทศอินเดียมีบริการทำขาชัยปุระแบบไม่เสียค่าใช้จ่ายโดยองค์กรการกุศลภควันมหาวีร วิกลังสหยตสมิตี (BMVSS) ที่ก่อตั้งขึ้นโดยทเวนทระ ราช เมห์ตา ภายใต้การสนับสนุนด้านการเงินโดยรัฐบาลอินเดีย นอกจากนี้ ยังมีการใช้ขาชัยปุระในพื้นที่ยากไร้อื่น ๆ เช่น ในสงครามอัฟกานิสถาน
ราชปุต

ราชปุต (จากสันสกฤต "ราชบุตร") เป็นกลุ่มขนาดใหญ่ หลายองค์ประกอบ ที่ประกอบด้วยชนชั้นวรรณะ, เครือสายคณาญาติ และกลุ่มท้องถิ่น ที่มีจุดร่วมคือสถานะทางสังคมและการเป็นผู้สืบเชื้อสายทางวงศ์วานมาจากอนุทวีปอินเดีย คำว่าราชปุตรวมถึงเผ่าวงศ์ตระกูลทางบิดา ที่ซึ่งในอดีตมีความเกี่ยวโยงกับความเป็นนักรบ
เมื่อเวลาผ่านไป ราชปุตเริ่มเกิดขึ้นมาในฐานะชนชั้นทางสังคมที่ประกอบด้วยผู้คนจากพื้นหลังทางชาติพันธุ์และภูมิศาสตร์ที่แตกต่างหลากหลายกัน ในระหว่างศตวรรษที่ 16-17 การรับสมาชิกภาพของชนชั้นนี้ต้องผ่านทางการเป็นบุตรหลายเท่านั้น กระนั้นก็ยังคงมีราชปุตที่อ้างสถานะใหม่ให้ตนเองขึ้นมาใหม่อยู่เรื่อยมาตลอดหลายศตวรรษ อาณาจักรที่ราชปุตเป็นผู้ปกครองหลายแห่งมีบทบาทสำคัญในหลายภูมิภาคจองอินเดียเหนือและกลาง เรื่อยมาตั้งแต่ศตวรรษที่ 7
ที่มา.
ที่มาของราชปุตเป็นประเด็นถกเถียงของนักประวัติศาสตร์มาอย่างยาวนาน สตีษ จันทระ เสนอว่า "นักประวัติศาสตร์รุ่นใหม่หลายคนเชื่อราว ๆ เดียวกันว่าราชปุตประกอบด้วยกลุ่มจิปาถะแยกย่อยต่าง ๆ ซึ่งรวมถึงศูทรและชนเผ่าต่าง ๆ ด้วย บางส่วนเป็นพราหมณ์ที่ออกรบ บ้างก็มาจากชนเผ่า ทั้งพื้นถิ่นและจากดินแดนอื่น" ฉนั้น การก่อตัวขึ้นของชุมชนราชปุตเป็นผลมาขากปัจจุยทางการเมืองที่ส่งผลต่อการขยับลำดับขั้นทางสังคม ที่ซึ่งนักวิชาการบางส่วนเรียกว่ากระบวนการสันสกฤตาภิวัตน์ หรือ ราชปุตราภิวัตน์ นักวิชาการรุ่นใหม่มีความเห็นตรงกันว่าเผ่าพงศ์ราชปุตแทบทั้งหมดมีจุดเริ่มต้นจากชุมชนไพร่ทาส หรือชุมชนผู้สอนศาสนา
อัลฟ์ ฮิลเตบีเตล ได้บรรยายถึงทฤษฎีสามประการจากยุค "บริติชราช" และก่อนหน้า รวมถึงเสนอว่าทฤษฎีเหล่านี้ถูกเพิกเมินโดยนักวิชาการรุ่นใหม่ นักเขียนยุคสมัยอาณานิคมอังกฤษ ระบุว่าราชปุตเป็นผู้สืบเชื้อสายจากอดีตผู้รุกรานที่เป็นต่างชาติ เช่น ชาวสไกเทีย หรือ ฮูนา และเชื่อว่ามีตำนาน "อัคนีกุลา" สร้างขึ้นมาเพื่อปกปิดที่มาจากต่างแดนของตน ทฤษฎีนี้เชื่อว่าราชปุตมีที่มาจากกลุ่มกษัตริยะในศตวรรษที่ 6-7 หลังการล่มสลายของจักรวรรดิคุปตะ นอกจากนักวิชาการเจ้าอาณานิคมแล้ว ทฤษฎีนี้ยังได้รับการสนับสนุนโดยนักวิชาการพื้นถิ่นอย่างดี อาร์ ภันทรการ์ ทฤษฎีที่สองเสนอโดยนักประวัติศาสตร์ชาตินิยม ซี วี ไวทยะ (C.V.Vaidya) เชื่อในทฤษฎีการรุกรานของชาวอารยัน และเชื่อว่าในศตวรรษที่ 9-10 อินเดียมีแต่คนชนเดียว คือชาวอารยัน ส่วนราชปุตมีพื้นเพมาจากกษัตริยะอารยันพระเวท ทั้งจากรามายณะ และ มหาภารตะ ไวทยะอ้างลักษณะบางประการมาสนับสนุนทฤษฎีตน เช่น ความกล้าหาญ, ความแข็งแกร่งทางกาย ของทราวบดี และ กาวสัลยะ เทียบกับความกล้ากาญของราชปุต กระนั้น ฮิลเตบีเตลระบุว่าทฤษฎีนี้มีจุดพร่องที่ว่ายุคสมัยพระเวทหรือมหาภารตะในหลายพันปีก่อนคริสต์กาล กับธรรมเนียมราชปุตที่เริ่มมีในราชสถานสมัยศตวรรษที่ 17 ฮิลเตบีเตลสรุปว่าความพยายามโยงราชปุตเข้ากับมหากาพย์เหล่านี้ "ไม่น่าเชื่อถือ" และยังอ้างคำกล่าวของแนนซี แม็กลีน กับ บี ดี จัตโตปาธยาย (B.D.Chattopadhyaya) ซึ่งระบุว่างานของไวทยะเกี่ยวกับราชปุตนี้ "มักจะไม่มีหวัง" ทฤษฎีกลุ่มสุดท้ายซึ่งมีนักประวัติศาสตร์เช่น ชัย นารายัณ อโสปา (Jai Narayan Asopa) ตั้งทฤษฎีว่าราชปุตคือพรหมิณที่ต่อมากลาบมาเป็นผู้นำ อย่างไรก็ตาม ฮินเตบีเตลปฏิเสธทฤษฎีของเขา ระบุว่า "เกินจริง" และ "ไม่เป็นเรื่องเป็นราว"
นิหาล จันท์

นิหาล จันท์ (อักษรโรมัน: Nihâl Chand, 1710–1782) เป็นจิตรกรและกวีชาวอินเดียที่สร้างสรรค์ผลงานที่เป็นตัวอย่างชิ้นสำคัญของจิตรกรรมราชปุต นิหาลเป็นหัวหน้าช่างจิตรกรรมประจำราชสำนักที่กิศนคฤห์และเป็นช่างเขียนภาพบางส่วนของราชสกุลในรัชสมัยของนครีทาส (Nagri Das หรือ สวันต์ สิงห์; Savant Singh) นอกจากนี้ยังเชื่อว่าเขาเป็นผู้สร้างสรรค์ภาพเขียนจุลศิลป์ (miniature painting) แสดงภาพของราชาสวันต์ สิงห์ เคียงข้างพระมเหสี บานี ถานี ในรูปแบบเดียวกับพระกฤษณะ เคียงข้างพระแม่ราธา ผลงานเหล่านี้ "ยกย่องกันไปทั่วว่าเป็นภาพเขียนจุลศิลป์ที่ดีที่สุดของราชสถาน" กระนั้นภาพเขียนจุลทรรศน์ของนิหาลถือว่ามีขนาดใหญ่ (ได้ถึง 48 x 36 ซม) เมื่อเทียบกับภาพเขียนจุลศิลป์อื่น ๆ นิหาลเป็นสาวกที่เคร่งครัดของวัลลภผู้ริเริ่มปรัชญาฮินดูสายพระกฤษณะ ลักษณะนี้พบได้ทั่วไปในงานของนิศาลที่ยกให้ราชาประดุจเทพเจ้าด้วยการทาสีกายเป็นสีน้ำเงิย เหมือนพระกฤษณะ เชื่อว่านิศาลอยู่ที่กิศนคฤห์ระหว่างปี 1719 ถึง 1726
ผีปั่น☆ไอดอลป่วน

ผีปั่น☆ไอดอลป่วน (; โรมาจิ: "Kami Kuzu Aidoru"; "ไอดอลขยะครึ่งเทพ") เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่นแนวสุขนาฏกรรมโดยฮิจิกิ อิโซฟลาโวน ตีพิมพ์ในนิตยสาร"คอมิกซีโรซัมรายเดือน" นิตยสารมังงะแนว"โจเซ"ของสำนักพิมพ์อิจิจินชะตั้งแต่เดือนธันวาคม พ.ศ. 2560 และรวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม ("ทังโกบง") ถึงเล่มที่ 6 มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์รักพิมพ์ ได้รับการดัดแปลงเป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์โดยสตูดิโอโกกูมิ ออกอากาศตั้งแต่เดือนกรกฎาคมถึงเดือนกันยายน พ.ศ. 2565
เนื้อเรื่อง.
นิโยโดะ ยูยะเป็นไอดอลที่เพิ่งเปิดตัวเพื่อหวังจะได้เงินมาง่าย ๆ ผู้จัดการเห็นว่ายูยะไม่กระตือรือร้นในการเป็นไอดอลจึงบอกว่าหากยังเป็นเช่นนี้อาจจะพิจารณาไล่ออก และแล้วยูยะก็ได้พบกับโมงามิ อาซาฮิ ไอดอลชื่อดังที่เสียชีวิตกะทันหันเมื่อหนึ่งปีก่อน อาซาฮิที่เป็นผียังคงวนเวียนในโลกมนุษย์เพราะเธอรักการเป็นไอดอลอย่างมาก ทั้งคู่จึงทำข้อตกลงร่วมกันว่าอาซาฮิจะเข้าสิงยูยะในระหว่างการทำกิจกรรมไอดอล
ให้เสียงโดย: ฟูมิยะ อิไม
สมาชิกของยูนิตไอดอล ZINGS เปิดตัวเป็นไอดอลเพื่อหวังจะได้เงินมาง่าย ๆ แต่ขาดความกระตือรือร้นในการแสดงรวมถึงแฟนเซอร์วิส เขายอมให้อาซาฮิมาสิงร่างตนระหว่างทำกิจกรรมไอดอล
ให้เสียงโดย: นาโอะ โทยามะ
ไอดอลชื่อดังผู้เสียชีวิตในอุบัติเหตุรถยนต์เมื่อหนึ่งปีก่อนจะมาเจอกับยูยะ
ให้เสียงโดย: ชุน โฮริเอะ
ไอดอลและสมาชิกของ ZINGS ผู้อยากให้ยูยะอยู่ร่วมวงเพราะตนไม่สามารถแสดงเพียงคนเดียวได้
ให้เสียงโดย: เอริ คิตามูระ
ผู้จัดการวง ZINGS และเป็นประธานบริษัทที่วง ZINGS สังกัดอยู่
ให้เสียงโดย: ฮิโตมิ อูเอดะ
แฟนคลับตัวยงของนิโยโดะ มักสวมที่คาดหัวที่มีแท่งไฟเสียบอยู่
ให้เสียงโดย: โย ไทจิ
แฟนคลับของนิโยโดะผู้ทำงานเป็นพนักงานบริษัท
ให้เสียงโดย: มานากะ อิวามิ
แฟนคลับของนิโยโดะผู้เป็นนักศึกษา
ให้เสียงโดย: ทากูมะ เทราชิมะ
หัวหน้าของวงไอดอลชื่อดัง Cgrass
ให้เสียงโดย: ทากูยะ ซาโต
สมาชิกวง Cgrass
ให้เสียงโดย: ทัตสึยูกิ โคบายาชิ
สมาชิกวง Cgrass
ให้เสียงโดย: ฮารูกิ อิชิยะ
สมาชิกวง Cgrass
ให้เสียงโดย: โยเฮ อาซากามิ
สมาชิกวง Cgrass
ให้เสียงโดย: โช ฮาซามิ
อี จู-ย็อง

อี จู-ย็อง (เกิด 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1992) เป็นนักแสดงชาวเกาหลีใต้ เธอเป็นที่รู้จักจากบทบาทในละครชุดเรื่อง "นางฟ้านักยกน้ำหนักคิมบ๊กจู" (2016–17) และ "ธุรกิจปิดเกมแค้น" (2020) เธอได้รับบทนำครั้งแรกคู่กับอี ซอ-จินในละครชุดแนวอาชญากรรม-ไซไฟทางช่องโอซีเอ็นเรื่อง "ย้อนอดีตเปลี่ยนชีวิต" (2021) โดยรับบทเป็นนักข่าวสาว ซอ ช็อง-อิน และจากเรื่องนี้ทำให้เธอได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแพ็กซัง อาร์ทส์ อวอร์ดส์ ในสาขานักแสดงหน้าใหม่ยอดเยี่ยม ประเภทละครโทรทัศน์
นอกจากผลงานการแสดงละครแล้วเธอยังมีผลงานการแสดงภาพยนตร์เช่น "เกมเจรจาท้ามรณะ" (2018), "สาวน้อยเบสบอล" (2019) และภาพยนตร์ที่กำกับโดย ฮิโรกาซุ โคเรเอดะ เรื่อง "โบรเกอร์ จัดหารัก" (2022) โดยภาพยนตร์เรื่องดังกล่าวประสบความสำเร็จในเทศกาลภาพยนตร์กาน
ศาลหลักเมืองนครราชสีมา

ศาลหลักเมืองนครราชสีมา เป็นศาลที่สร้างขึ้นมาพร้อมกับการสร้างเมืองนครราชสีมา ถือเป็นเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์คู่บ้านคู่เมืองประจำจังหวัด สร้างขึ้นตั้งแต่สมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช แห่งกรุงศรีอยุธยา ตั้งอยู่บริเวณมุมวัดพระนารายณ์มหาราช ถนนจอมพล ตำบลในเมือง อำเภอเมืองนครราชสีมา จังหวัดนครราชสีมา
ประวัติ.
ในแผ่นดินสมเด็จพระนารายณ์มหาราช ในช่วงระหว่างปี พ.ศ. 2199-2231 ศาลหลักเมืองถูกสร้างเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์ประจำจังหวัด เป็นที่เคารพนับถือและมากราบไหว้เป็นประจำ 
พ.ศ. 2369 เจ้าอนุวงศ์ได้ยกกองทัพมายึดเมืองนครราชสีมา ได้ทำลายเมืองนครราชสีมา รวมถึงโค่นล้มเสาหลักเมืองลงด้วย
วันที่ 22 ธันวาคม พ.ศ. 2444 (ร.ศ. 119) พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 5) เสด็จพระราชดำเนินโดยรถไฟ ทรงได้เสด็จทอดพระเนตรศาลหลักเมือง ทรงจุดเทียนบูชาเทพารักษ์ แล้วเสด็จทรงม้าพระที่นั่งกลับทางประตูชุมพล
วันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2446 (ร.ศ.122) พระบาทสมเด็จพระมงกุฏเกล้าเจ้าอยู่หัวได้เสด็จมาทรงสังเวย ขณะนั้นพระองค์ทรงดำรงพระยศเป็นมกุฏราชกุมาร
วันที่ 30 ตุลาคม พ.ศ. 2506 เวลา 09.30 น. ประชาชนพ่อค้า ข้าราชการ ได้ร่วมกันสร้างศาลขึ้นใหม่แทนศาลเดิมซึ่งสร้างด้วยไม้ได้ชำรุดทรุดโทรมลง เมื่อสร้างเสร็จแล้วได้ทำพิธีอัญเชิญขึ้นศาลใหม่ 
พ.ศ. 2509 พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว พร้อมด้วย สมเด็จพระบรมราชินีนาถ ได้เสด็จมาทำพิธีสังเวยศาลหลักเมืองนครราชสีมา
วันที่ 3 มกราคม พ.ศ. 2480 กรมศิลปากรได้ขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถาน เล่ม 115
เขตอุตสาหกรรมเคโย

เขตอุตสาหกรรมเคโย  เป็นพื้นที่อุตสาหกรรมตั้งอยู่ชายฝั่งตะวันออกเฉียงเหนือของอ่าวโตเกียว ในพื้นที่จังหวัดชิบะ กินพื้นที่ตั้งแต่เมืองอูรายาซุถึงทิศเหนือของเมืองฟุตสึ อุตสาหกรรมที่สำคัญ ได้แก่ โรงไฟฟ้า ปิโตรเคมี ปิโตรเลียม การต่อเรือ เหล็กกล้า และโลจิสติกส์ โดยมีท่าเรือชิบะ เป็นสำคัญ
ในอดีตพื้นที่ริมชายฝั่งบริเวณนี้เป็นแหล่งประมงที่สำคัญ ภายหลังสงครามโลกครั้งที่ 1 เกิดการขยายตัวของอุตสาหกรรมป้องกันประเทศอย่างรวดเร็ว จึงเกิดแผนการกระจายแหล่งอุตสาหกรรมออกจากโตเกียว โดยเฉพาะภายหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 เกิดการถมทะเลสร้างเกาะเทียม การตั้งโรงงานอุตสาหกรรมหนัก ทำให้วิถีชีวิตประมงแบบดั้งเดิมในบริเวณนี้หมดสิ้นไป
เทปเปน—!!!

เทปเปน—!!!  เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น เขียนเรื่องโดยอินูจุน และวาดภาพโดยนามามูงิ อิงจากกลุ่ม เซยู ซัง-ชิไม ทีม Y ซึ่งมาจากการรวมตัวของนักพากย์หญิง 3 คนคือมิโกอิ ซาซากิ, ไอมิ และ อายาซะ อิโต ตีพิมพ์ในนิตยสาร"บูชิโรดรายเดือน" นิตยสารมังงะแนว"โชเน็ง"ของสำนักพิมพ์บูชิโรดตั้งแต่เดือนมกราคม พ.ศ. 2564 และรวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม ("ทังโกบง") ถึงเล่มที่ 3 ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ดัดแปลงโดย สตูดิโอไดร์ฟ ชื่อเรื่องว่า "เทปเปน—!!!!!!!!!!!!!!! ลาฟฟิงทิลยูคราย" ออกอากาศตั้งแต่เดือนกรกฎาคมถึงกันยายน พ.ศ. 2565
ตัวละคร.
วัยซ่าเฮฮา.
วัยซ่าเฮฮา (ヤングワイワイ, Yan Wai-Wai) กลุ่มตลก"มันไซ"ตัวแทนของภูมิภาคคันไซ
ให้เสียงโดย: 
ให้เสียงโดย: 
ให้เสียงโดย: 
เซเลบริชา.
เซเลบริชา (セレブリ茶, Cereburi-cha) กลุ่มตลก"มันไซ"ตัวแทนของภูมิภาคโทไก
ให้เสียงโดย: 
ให้เสียงโดย: 
ให้เสียงโดย: 
แดนคนเถื่อน.
แดนคนเถื่อน (あくだれ王国, Akudare О̄koku) กลุ่มตลก"มันไซ"ตัวแทนของภูมิภาคคันโต
ให้เสียงโดย: 
ให้เสียงโดย: 
ให้เสียงโดย: 
ชินเรียคุชะ.
ชินเรียคุชะ (シンリャクシャ, Shinryakusha) กลุ่มตลก"มันไซ"ตัวแทนของฮกไกโด
ให้เสียงโดย: 
ให้เสียงโดย: 
ให้เสียงโดย: 
กระสุนนินจาสาว.
กระสุนนินจาสาว (弾丸クノイチ, Dangan Kunoichi) กลุ่มตลก"มันไซ"ตัวแทนของภูมิภาคคันไซ
ให้เสียงโดย: 
ให้เสียงโดย: 
ให้เสียงโดย: 
สื่อ.
มังงะ.
"เทปเปน—!!!" เขียนเรื่องโดยอินูจุน และวาดภาพโดยนามามูงิและได้รับการตีพิมพ์ในนิตยสาร "บูชิโรดรายเดือน" นิตยสารมังงะแนวโชเน็งของสำนักพิมพ์บูชิโรดตั้งแต่เดือนมกราคม พ.ศ. 2564 และรวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม ("ทังโกบง") ถึงเล่มที่ 3
!width=4%|#
!width=48%|วันที่ออกจำหน่าย
!width=48%|ISBN
<tr style="text-align: center;"><th scope="row" id="vol1" style="text-align: center; font-weight: normal; background-color: transparent;">1</th></td><td> 26 สิงหาคม พ.ศ. 2564</td><td></td></tr>
<tr style="text-align: center;"><th scope="row" id="vol2" style="text-align: center; font-weight: normal; background-color: transparent;">2</th></td><td> 20 มกราคม พ.ศ. 2565</td><td></td></tr>
<tr style="text-align: center;"><th scope="row" id="vol3" style="text-align: center; font-weight: normal; background-color: transparent;">3</th></td><td> 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2565</td><td></td></tr>
</table>
อนิเมะ.
อนิเมะโทรทัศน์ได้รับการประกาศทำอนิเมะโดยใช้ชื่อเรื่องว่า "เทปเปน—!!!!!!!!!!!!!!! ลาฟฟิงทิลยูคราย" ในวันที่ 6 มกราคม พ.ศ. 2564 ผลิตโดยสตูดิโอ Drive อนิเมะกำกับโดยโทชิโนริ วาตายาเบะ โดยมีชินจิ ทากามัตสึ เป็นหัวหน้าผู้กำกับ, จุน คูมาไงรับหน้าที่เขียนบทและดูแลสคริปต์, โยชิยูโกะ โอคุโบะรับหน้าที่ออกแบบตัวละคร และ Technoboys Pulcraft Green-Fund รับหน้าที่แต่งเพลง อนิเมะออกอากาศตั้งแต่วันที่ 2 กรกฎาคม ถึงวันที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2565 ทางช่อง Tokyo MX, CTV, SUN, และ HTB เพลงเปิดคือ "Teppen— Tengoku ~TOP OF THE LAUGH!!!~" ร้องโดย Teppen— All Stars ยูนิตที่ประกอบด้วยสมาชิกหลัก 15 คน ในขณะที่เพลงปิดคือ "Ahatte Teppen" ร้องโดยเมย์น ครันชีโรลได้ลิขสิทธิ์อนิเมะเรื่องนี้
สืบเนื่องจากการลอบสังหารชินโซ อาเบะ เมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2565 มีการประกาศว่าตอนที่ 2 ที่วางแผนจะออกอากาศในวันที่ 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2565 ถูกยกเลิกเนื่องจากมีโครงเรื่องเกี่ยวกับการลอบสังหาร และข้ามไปยังตอนที่ 3 ในสัปดาห์ต่อมาแทน ตอนที่ 2 กลับมาออกอากาศอีกครั้ง โดยออกอากาศในวันที่ 10 กันยายน พ.ศ. 2565 นอกจากนี้ จะมีการจัดทำตอนพิเศษที่ได้รับทุนจากเมืองมินะมิชิมาบาระ หากการระดมทุนสำเร็จ
มาแยน

มาแยน ([majɛn]) เป็นเมืองรองและเทศบาลริมแม่น้ำมาแยนในจังหวัดมาแยน ภาคตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศฝรั่งเศส
เมืองพี่น้อง.
มาแยนเป็นเมืองพี่น้องกับเมืองดังนี้:
แหล่งข้อมูลอื่น.
 <ns>10</ns>
 <id>311477</id>
 <redirect title="แม่แบบ:คอมมอนส์-หมวดหมู่" />
 <revision>
 <id>4294190</id>
 <parentid>2467571</parentid>
 <timestamp>2012-09-23T09:50:13Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Octahedron80</username>
 <id>1803</id>
 </contributor>
 <comment>เปลี่ยนทางไปที่ </comment>
 <origin>4294190</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
พญามังกร

พญามังกร เป็นเทพเจ้ามังกรในศาสนาชาวบ้านจีน ศาสนาพุทธในประเทศจีน ศาสนาพุทธในประเทศญี่ปุ่น ศาสนาพุทธในเกาหลี และศาสนาพุทธในประเทศเวียดนาม และพื้นที่ที่รับอิทธิพลจากพุทธศาสนามหายานแบบจีน ถือเป็นเทพเจ้าแห่งน้ำและเทพเจ้าแห่งฝน มีสี่องค์เรียกว่าจตุรสาครนาคราช (Sihai Longwang)
ชู้ต!

ชู้ต! (; โรมาจิ: "Shūto") เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น เขียนเรื่องและวาดภาพโดยสึกาซะ โอชิมะ ตีพิมพ์ในนิตยสาร"โชเน็งแม็กกาซีนรายสัปดาห์"ของสำนักพิมพ์โคดันชะระหว่างปี พ.ศ. 2533 ถึง พ.ศ. 2546 
ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ดัดแปลง 58 ตอนชื่อเรื่องว่า "อาโอกิ เด็นเซ็ตสึ ชู้ต!"  ผลิตโดยโทเอแอนิเมชัน และออกกากาศระหว่างวันที่ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2536 ถึง 25 ธันวาคม พ.ศ. 2537 ทางช่องฟูจิเทเลวิชัน ซีรีส์อนิเมะภาคใหม่สร้างโดยสตูดิโอ EMT Squared ชื่อเรื่องว่า "ชู้ต! โกลทูเดอะฟิวเจอร์"  ออกอากาศตั้งแต่วันที่ 2 กรกฎาคม ถึงวันที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2565 ทางช่อง AT-X, Tokyo MX, TV Shizuoka, ytv, BS NTV และ BS Fuji กำกับโดยโนริยูกิ นากามูระ โดยมีจุนอิจิ คิตามูระเป็นผู้กำกับช่วย เขียนบนโดยมิตสึทากะ ฮิโรตะ และออกแบบตัวละครโดยยูกิโกะ อากิยามะ 
"ชู้ต!" ชนะรางวัลมังงะโคดันชะ ใน พ.ศ. 2537 ในสาขาโชเน็ง
รักอีกครั้ง

รักอีกครั้ง  เป็นซีรีส์เกี่ยวกับกลุ่มคนที่มีความฝันอยากเป็นศิลปินเพื่อสร้างสรรค์งานดนตรี แต่เส้นทางที่จะไปสู่ความฝันนั้นก็เต็มไปด้วยอุปสรรคและบททดสอบต่าง ๆ ซึ่งพวกเขาต้องร่วมกันฝ่าฝันเพื่อไปให้ถึงความฝันของตน 
เป็นผลงานลำดับที่ 9 ของ บริษัท ทรู ซีเจ ครีเอชั่นส์ จำกัด  ที่นำซีรีส์เกาหลีใต้เรื่อง กูแฮรา แก๊งป่วนก๊วนดนตรี (Persevere, Goo Hae Ra) เมื่อ พ.ศ. 2558 มาสร้างเป็นซีรีส์เวอร์ชันภาษาไทย นำแสดงโดย ศุภพงษ์ อุดมแก้วกาญจนา, ทะเล สงวนดีกุล, นารา เทพนุภา และ ชนนิกานต์ เนตรจุ้ย ฝึกสอนการแสดงโดยนัฐพงศ์ วงษ์กวีไพโรจน์ และกำกับการแสดงโดย ไชยณรงค์ แต้มพงษ์ 
โครงเรื่อง.
เล่าถึงการตามล่าความฝันของเปียโนเด็กสาวที่ฝันอยากจะเป็นศิลปินที่มีชื่อเสียง โดยได้รับแรงบันดาลใจจากพ่อผู้ล่วงลับซึ่งเป็นนักแต่งเพลง โดยมีเด็กแฝดไม่เหมือนเพื่อนข้างบ้าน ซันและซอลรวมตามล่าความฝันในการเป็นศิลปินไปด้วยกัน เด็กทั้ง 3 ได้สมัครแข่งขันร้องเพลงในรายการระดับประเทศ แต่ในวันรับสมัครและคัดเลือกรอบแรกก็มีเหตุชุลมุนที่ทำให้ทั้ง 3 คนได้พบและรู้จักกับ ปุ๊กปิ๊กสาวเหนือร่างท้วม เฮนรี่หนุ่มแร็ปเปอร์ และนายพลหนุ่มสุดเนี้ยบ ซึ่งในรอบที่ 2 ทั้ง 6 คนก็ได้อยู่ทีมเดียวกันและผ่านเข้ารอบไปด้วยกัน แต่ในระหว่างนั้นทางบ้านซันและซอลก็มีปัญหาเรื่องหนี้นอกระบบ ทำให้ซอลตัดสินใจเซ็นสัญญาเป็นศิลปินในสังกัดเอ็มไพร์เพื่อนำเงินมาช่วยเหลือครอบครัว แต่กลับทำให้ทั้งทีมตกรอบทุกคนในทีมจึงโกรธซอลมาก โดยเฉพาะซันและเปียโนทำให้ทั้ง 3 คนไม่คุยกัน แต่เมื่อใกล้ถึงวันเดบิวของซอล ซันก็ได้พบความลับเรื่องชาติกำเนิดของซอลและรู้ถึงเหตุผลที่ซอลต้องเข้าสังกัดเอ็มไพร์ ทำให้ซันตัดสินใจพาเปียโนมาปรับความเข้าใจกับซอลในวันเดบิว แต่แล้วอุบัติเหตุที่ไม่คาดฝันก็ทำให้เส้นทางเดินของทั้ง 3 คนแยกออกจากกัน
การตอบรับ.
ในเวอร์ชันนี้ได้รับการวิพากษ์วิจารณ์ในหมู่คนดูว่าเป็นการปรับบทที่ทำให้เนื้องเรื่องดูอ่อนลง โดยเฉพาะการปรับบทจากละครแนวดนตรีมาเป็นละครแนวรักวัยรุ่นในช่วง EP ท้ายๆ แต่ได้รับคำชมในส่วนของโปรดักชั่น ดนตรีประกอบซึ่งมีหลากหลายแนว และการแสดงของนักแสดง
มิซูโฮะ (โตเกียว)

มิซูโฮะ  เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในส่วนตะวันตกของมหานครโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ข้อมูลเมื่อ ค.ศ. 2021 (2021)[ [update]] เมืองนี้มีประชากรประมาณ 32,458 คน ความหนาแน่นของประชากร 1,900 คนต่อตารางกิโลเมตร มีพื้นที่ทั้งสิ้น 
ภูมิศาสตร์.
มิซูโฮะตั้งอยู่บนเชิงเขาของภูเขาโอกูทามะทางตะวันตกของโตเกียว มีอาณาเขตทางทิศเหนือติดกับจังหวัดไซตามะ
ภูมิอากาศ.
มิซูโฮะมีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้น (เคิพเพิน "Cfa") โดยมีฤดูร้อนที่อบอุ่นและฤดูหนาวที่เย็นสบาย มีหิมะตกน้อยไปจนถึงไม่มีหิมะตก อุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปีในมิซูโฮะอยู่ที่ 13.4 °C ปริมาณน้ำฝนรายปีเฉลี่ยอยู่ที่ 1,998 มิลลิเมตร โดยเดือนกันยายนเป็นเดือนที่ฝนตกชุกที่สุด อุณหภูมิจะสูงที่สุดโดยเฉลี่ยในเดือนสิงหาคม ที่ประมาณ 25.0 °C และต่ำสุดในเดือนมกราคม ที่ประมาณ 1.7 °C
ประชากร.
จากข้อมูลสำมะโนประชากรญี่ปุ่น ประชากรของมิซูโฮะเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่าในช่วงปี 1960 ถึง 1980 และเริ่มคงที่ในช่วง 40 ปีที่ผ่านมา
ประวัติศาสตร์.
พื้นที่ที่เป็นเมืองมิซูโฮะในปัจจุบัน เดิมเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นมูซาชิ หลังการปฏิรูปที่ดินในสมัยการฟื้นฟูเมจิเมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม ค.ศ. 1878 พื้นที่ดังกล่าวได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอนิชิตามะในจังหวัดคานางาวะ วันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1889 ได้มีการก่อตั้งหมู่บ้านฮาเกโนงาซากิ อิชิฮาตะ โทโนงายะ และนางาโอกะขึ้นในรูปแบบเทศบาล ต่อมาวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1893 อำเภอนิชิตามะได้ถูกโอนย้ายไปอยู่ในความปกครองของมหานครโตเกียว วันที่ 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 1940 ได้มีการก่อตั้งเมืองมิซูโฮะขึ้นโดยการควบรวมหมู่บ้านทั้ง 4 แห่งดังกล่าวเข้าด้วยกัน เมืองมิซูโฮะได้ผนวกเอาเมืองข้างเคียงจากจังหวัดไซตามะเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งเมื่อ ค.ศ. 1958
การเมืองการปกครอง.
มิซูโอะมีการปกครองในรูปแบบนายกเทศมนตรี–สภา โดยมีนายกเทศมนตรีมาจากการเลือกตั้งโดยตรง และมีสภาเมืองซึ่งเป็นสภาเดี่ยวประกอบด้วยสมาชิก 16 คน เมืองมิซูโฮะ รวมทั้งอากิรูโนะ ฟุซซะ ฮามูระ ฮิโนเดะ ฮิโนฮาระ และโอกูตามะ ประกอบกันเป็นเขตเลือกตั้งที่ให้สมาชิกสภามหานครโตเกียวจำนวน 2 คน ในแง่ของการเมืองระดับชาติ เมืองมิซูโฮะเป็นส่วนหนึ่งของเขตเลือกตั้งโตเกียวที่ 25 ในการเลือกตั้งสภาผู้แทนราษฎรญี่ปุ่น
การศึกษา.
มิซูโฮะมีโรงเรียนที่สังกัดเทศบาลเมือง ได้แก่ โรงเรียนประถม 5 แห่ง และโรงเรียนมัธยมต้น 2 แห่ง และมีโรงเรียนที่สังกัดคณะกรรมการการศึกษามหานครโตเกียวเป็นโรงเรียนมัธยมปลาย 1 แห่ง คือ โรงเรียนมัธยมปลายมิซูโอะโนเง นอกจากนี้ มหานครโตเกียวยังเปิดสอนโรงเรียนการศึกษาพิเศษ 1 แห่งสำหรับผู้มีความต้องการพิเศษอีกด้วย
ในสื่อสมัยนิยม.
เมืองในวิชวลโนเวล "แคลนนาด" ของบริษัทคีย์ ได้แรงบันดาลใจมาจากสถานที่ต่าง ๆ ในเมืองมิซูโฮะ
พาราลิมปิกฤดูร้อน

พาราลิมปิกฤดูร้อน  เป็นการแข่งขันมหกรรมกีฬาระดับนานาชาติสำหรับนักกีฬาที่มีความพิการทางร่างกายเข้าร่วมแข่งขัน รวมถึงนักกีฬาที่มีความบกพร่องในการเคลื่อนไหว ถูกตัดแขนขา ตาบอด และสมองพิการ พาราลิมปิกเกมส์จะจัดขึ้นทุกๆสี่ปี ซึ่งจัดโดยคณะกรรมการพาราลิมปิกสากล มีการมอบเหรียญรางวัลในแต่ละการแข่งขัน โดยอันดับที่ 1 จะได้รับเหรียญทอง อันดับที่ 2 จะได้รับเหรียญเงิน และอันดับที่ 3 จะได้รับเหรียญทองแดง ตามประเพณีโอลิมปิกที่เริ่มในปี 1904
สหรัฐและสหราชอาณาจักรเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันพาราลิมปิกฤดูร้อน 2 ครั้ง มากกว่าประเทศอื่นๆ ส่วนประเทศอื่นๆ ที่ได้เป็นเจ้าภาพพาราลิมปิกฤดูร้อน ได้แก่ ประเทศออสเตรเลีย ประเทศแคนาดา ประเทศจีน ประเทศกรีซ ประเทศอิสราเอล ประเทศอิตาลี ประเทศญี่ปุ่น ประเทศเนเธอร์แลนด์ ประเทศเกาหลีใต้ ประเทศสเปน และประเทศเยอรมนีตะวันตก ในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2016 ประเทศบราซิลเป็นเจ้าภาพการแข่งขันพาราลิมปิกฤดูร้อนครั้งแรกในอเมริกาใต้ ที่นครรีโอเดจาเนโร โตเกียวจะเป็นเมืองแรกที่เป็นเจ้าภาพพาราลิมปิกฤดูร้อนมากกว่าหนึ่งครั้ง: 1964 และ 2020
โดยมีเพียง 12 ประเทศที่ได้เข้าร่วมการแข่งขันพาราลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้ง ได้แก่ ประเทศอาร์เจนตินา ประเทศออสเตรเลีย ประเทศออสเตรีย ประเทศเบลเยียม ประเทศฝรั่งเศส สหราชอาณาจักร ประเทศไอร์แลนด์ ประเทศอิสราเอล ประเทศอิตาลี ประเทศเนเธอร์แลนด์ ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ และสหรัฐ และมีเพียง 7 ประเทศที่ได้รับเหรียญทองอย่างน้อยหนึ่งเหรียญในการแข่งขันพาราลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้ง ได้แก่ ประเทศออสเตรเลีย ประเทศออสเตรีย ประเทศฝรั่งเศส สหราชอาณาจักร ประเทศอิตาลี ประเทศเนเธอร์แลนด์ และสหรัฐ
สหรัฐเป็นประเทศที่มีอันดับเหรียญรางวัลสูงสุดในการแข่งขันพาราลิมปิกฤดูร้อนทั้งหมด 8 ครั้ง: 1964, 1968, 1976, 1980, 1984, 1988, 1992 และ 1996 ประเทศจีนเป็นประเทศที่มีอันดับเหรียญรางวัลสูงสุดในการแข่งขัน 5 ครั้งหลังสุด 2004, 2008, 2012, 2016 และ 2020 นอกจากนี้ อิตาลี (1972), เยอรมนีตะวันตก (1972) และออสเตรเลีย (2000) ยังเป็นประเทศที่มีอันดับเหรียญรางวัลสูงสุดประเทศละหนึ่งครั้ง
พาราลิมปิกฤดูหนาว

พาราลิมปิกฤดูหนาว  เป็นการแข่งขันมหกรรมกีฬาระดับนานาชาติสำหรับนักกีฬาที่มีความพิการทางร่างกายเข้าร่วมแข่งขันในกีฬาหิมะและน้ำแข็ง รวมถึงนักกีฬาที่มีความบกพร่องในการเคลื่อนไหว ถูกตัดแขนขา ตาบอด และสมองพิการ พาราลิมปิกเกมส์ฤดูหนาวจะจัดขึ้นทุกๆ สี่ปีหลังจากกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวสิ้นสุดลง พาราลิมปิกฤดูหนาวยังจัดโดยเมืองที่เป็นเจ้าภาพการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งนั้น โดยอยู่ในความรับผิดชอบของคณะกรรมการพาราลิมปิกสากล มีการมอบเหรียญรางวัลในแต่ละการแข่งขัน โดยอันดับที่ 1 จะได้รับเหรียญทอง อันดับที่ 2 จะได้รับเหรียญเงิน และอันดับที่ 3 จะได้รับเหรียญทองแดง ตามประเพณีโอลิมปิกที่เริ่มในปี 1904
พาราลิมปิกฤดูหนาวเริ่มขึ้นในปี 1976 ที่เมืองเอิร์นเชิลส์วีก ประเทศสวีเดน การแข่งขันครั้งนั้นเป็นพาราลิมปิกแรกที่มีนักกีฬาที่ไม่ใช่นักกีฬาวีลแชร์ การแข่งขันได้ขยายและเติบโตขึ้น (รวมถึงพาราลิมปิกฤดูร้อน) จนกลายเป็นส่วนหนึ่งของการแข่งขันกีฬาระดับนานาชาติที่ใหญ่ที่สุดหลังการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก จากการขยายตัวของการแข่งขัน ความต้องการระบบการจำแนกประเภทที่เฉพาะเจาะจงมากจึงเกิดขึ้น ระบบนี้ยังก่อให้เกิดการโต้เถียงและเปิดประตูสู่การโกงรูปแบบต่างๆ ซึ่งทำให้เสียความสมบูรณ์ของการแข่งขัน
ประทศนอร์เวย์เป็นประเทศที่มีอันดับเหรียญรางวัลสูงสุดในการแข่งขันพาราลิมปิกฤดููหนาวทั้งหมด 4 ครั้ง: 1980,1988, 1994 และ 1998 ประเทศเยอรมนีเป็นประเทศที่มีอันดับเหรียญรางวัลสูงสุดทั้งหมด 3 ครั้ง: 1976, 2002, และ 2010 ประเทศรัสเซีย (2006 และ 2014) และสหรัฐ (1992 และ 2018) เป็นประเทศที่มีอันดับเหรียญรางวัลสูงสุดประเทศละสองครั้ง ประเทศออสเตรีย (1984) และประเทศจีน (2022) เป็นประเทศที่มีอันดับเหรียญรางวัลสูงสุดประเทศละหนึ่งครั้ง.
วัดวชิราลงกรณวรารามวรวิหาร

วัดวชิราลงกรณวรารามวรวิหาร ตั้งอยู่ที่ตำบลหนองน้ำแดง อำเภอปากช่อง จังหวัดนครราชสีมา เป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดวรวิหาร สังกัดธรรมยุติกนิกาย และยังเป็นสำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัดนครราชสีมา แห่งที่ 177
ประวัติ.
นางทิพย์ นิยมเหตุ เจตนาสร้างเพื่อถวายแด่พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว (ครั้งดำรงพระราชอิสริยยศสมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิราลงกรณ สยามมกุฏราชกุมาร) และขอพระราชทานพระบรมราชานุญาตใช้ชื่อว่า วัดวชิราลงกรณ
วันที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2506 พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลเดชมหาราช บรมนาถบพิตร พร้อมด้วยพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว (ครั้งดำรงพระอิสริยยศ สมเด็จพระเจ้าลูกยาเธอ เจ้าฟ้าวชิราลงกรณ) ทรงประกอบพิธีวางศิลาฤกษ์
วันที่ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2506 ได้มีการแต่งตั้งให้ พระราชสุทธาจารย์ (โชติ คุณสมฺปนฺโน) เป็นเจ้าอาวาสองค์แรก
วันที่ 28 เมษายน พ.ศ. 2524 ได้จัดพิธีผูกพัทธสีมา ตามหนังสือกราบบังคมทูล พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว (ครั้งดำรงพระราชอิสริยยศ สมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิราลงกรณ สยามมกุฏราชกุมาร) เป็นผู้เสด็จแทนพระองค์พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ในวโรกาสทรงประกอบพระราชพิธีตัดลูกนิมิตผูกพัทธสีมาพระอุโบสถ
วันที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2508 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา
พ.ศ. 2510 พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร และสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง ได้เสด็จพระราชดำเนินเพื่อทรงถวายผ้าพระกฐินเป็นส่วนพระองค์
วันที่ 28 ธันวาคม พ.ศ. 2518 ยกเป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดวรวิหาร เพื่อเฉลิมพระเกียรติในพระราชพิธีสถาปนา สมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิราลงกรณ สยามมกุฎราชกุมาร
อาคารเสนาสนะ.
อาคารสิ่งก่อสร้างภายในวัด ประกอบด้วย พระอุโบสถ มณฑปครอบรอยพระพุทธบาท ศาลาการเปรียญ ศาลาแก้ว พระตำหนัก ศาลาปฏิบัติธรรม กุฏิสงฆ์ หอระฆัง ศาลาบำเพ็ญกุศล ฌาปนสถาน และห้องสมุด
อูราชิมะ ทาโร (ภาพยนตร์)

อูราชิมะ ทาโร  เป็นภาพยนตร์แอนิเมชันญี่ปุ่นที่ผลิตโดยเซตาโร คิตายามะใน ค.ศ. 1918 ซึ่งมีเนื้อหาจากนิทานพื้นบ้าน"อูราชิมะ ทาโร" ที่เกียวกับชายชาวประมงที่เดินทางไปยังโลกใต้น้ำบนเต่า ภาพยนตร์นี้เปิดตัวในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1918 ทำให้เป็นหนึ่งในภาพยนตร์อนิเมะช่วงแรกสุดเท่าที่มีการเผยแพร่
ภาพยนตร์นี้ถือเป็นภาพยนตร์ที่สูญหาย ก่อนหน้านั้นมีผู้พบภาพยนตร์ในตลาดนัดที่วัดชิเต็นโน-จิ โอซากะ ใน ค.ศ. 2007 แต่ภายหลังค้นพบว่าภาพยนตร์นั้นกลายเป็นผลงานที่ไม่ทราบชื่ออีกอัน เนื่องจากรายละเอียดเนื่อเรื่องและชุดภาพยนตร์นิ่งในภาพยนตร์เมื่อ ค.ศ. 1918 มีความแตกต่างจากภาพยนตร์ในนิตยสารสมัยใหม่
สะพานชุดเจริญ

สะพานชุดเจริญ คือสะพานที่พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าฯ ให้สร้างเป็นอนุสรณ์เหมือนพระราชบิดา โดยตัวเลขหลังชื่อสะพานคือปีที่เจริญพระชนมพรรษา
ในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว พระองค์มีพระราชดำริให้สร้างสะพานชุดเจริญด้วยพระราชนิยมตามสมเด็จพระบรมชนกนาถ แต่สร้างเพียงไม่กี่สะพาน เนื่องจากทรงเห็นว่าในพื้นที่พระนครมีสะพานน้อยใหญ่เป็นจำนวนมาก จึงมีพระราชวินิจฉัยให้ยุติการสร้างสะพานชุดเจริญในเวลาต่อมา
สะพานชุดเจริญสายแรกที่พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าฯ ให้มีการสร้างขึ้นเพื่อฉลองพระชนมายุ ครบ 31 ปี ซึ่งเป็นปีที่พระองค์ทรงสืบราชสมบัติต่อจากพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว คือสะพานเจริญรัช 31 เปิดใช้เมื่อวันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2454
ชุดสะพาน.
สะพานชุดเจริญ มีทั้งหมด 7 สะพาน ดังนี้
1. สะพานเจริญรัช 31 สร้างข้ามคลองคูเมืองเดิมที่ถนนสนามไชยและถนนจักรเพชร หรือบริเวณปากคลองตลาดในปัจจุบัน เปิดใช้เมื่อปี พ.ศ. 2454 (ปัจจุบันสะพานนี้ยังมีอยู่ และยังใช้สำหรับการสัญจรทางรถยนต์ได้)
2. สะพานเจริญราษฎร์ 32 สร้างข้ามคลองมหานาคที่ถนนกรุงเกษม หรือบริเวณตลาดโบ๊เบ๊ในปัจจุบัน เปิดใช้เมื่อปี พ.ศ. 2455 (ปัจจุบันสะพานนี้ยังมีอยู่ และยังใช้สำหรับการสัญจรทางรถยนต์ได้)
3. สะพานเจริญพาศน์ 33 สร้างข้ามคลองบางกอกใหญ่ที่ถนนอิสรภาพ เปิดใช้เมื่อปี พ.ศ. 2456 (ปัจจุบันสะพานนี้ยังมีอยู่ และยังใช้สำหรับการสัญจรทางรถยนต์ได้ ถือเป็นสะพานชุดเจริญเพียงสะพานเดียวที่สร้างในฝั่งธนบุรี)
4. สะพานเจริญศรี 34 สร้างข้ามคลองคูเมืองเดิมที่ถนนบุญศิริ หรือบริเวณด้านหลังศาลฎีกาในปัจจุบัน เปิดใช้เมื่อปี พ.ศ. 2457 (ปัจจุบันสะพานนี้ยังมีอยู่ แต่ไม่มีการสัญจรทางรถยนต์แล้ว เป็นเพียงสะพานสำหรับเดินเท้าเท่านั้น)
5. สะพานเจริญทัศน์ 35 สร้างข้ามคลองวัดสุทัศน์ที่ถนนบำรุงเมือง หรือบริเวณเสาชิงช้า หน้าวัดสุทัศนเทพวรารามในปัจจุบัน เปิดใช้เมื่อปี พ.ศ. 2458 (รื้อถอนแล้วเนื่องจากคลองถูกถมทิ้ง แนวคลองที่ถูกถมในปัจจุบันคือถนนศิริพงษ์ ถือเป็นสะพานชุดเจริญเพียงสะพานเดียวที่ปัจจุบันถูกรื้อถอนไปแล้ว)
6. สะพานเจริญสวัสดิ์ 36 สร้างข้ามคลองผดุงกรุงเกษมที่ถนนพระรามที่ 4 หรือบริเวณด้านหน้าสถานีรถไฟหัวลำโพงในปัจจุบัน เปิดใช้เมื่อปี พ.ศ. 2459 (ปัจจุบันสะพานนี้ยังมีอยู่ และยังใช้สำหรับการสัญจรทางรถยนต์ได้)
7. สะพานเจริญศรัทธา 37 สร้างข้ามคลองเจดีย์บูชาที่ถนนรถไฟ อยู่ระหว่างวัดพระปฐมเจดีย์กับสถานีรถไฟนครปฐม จังหวัดนครปฐม เปิดใช้เมื่อปี พ.ศ. 2461 (ปัจจุบันสะพานนี้ยังมีอยู่ แต่ไม่มีการสัญจรทางรถยนต์แล้ว เป็นเพียงสะพานสำหรับเดินเท้าเท่านั้น และถือเป็นสะพานชุดเจริญเพียงสะพานเดียวที่สร้างนอกเขตกรุงเทพมหานคร)