pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
พีระมิดแห่งอเมนเนมเฮตที่ 1

พีระมิดแห่งอเมนเอมเฮตที่ 1 เป็นพีระมิดสมัยอียิปต์โบราณที่สร้างขึ้นที่เอล-ลิชต์ โดยฟาโรห์อเมนเอมเฮตที่ 1 ซึ่งพระองค์ทรงเป็นผู้สถาปนาราชวงศ์ที่สิบสองแห่งอียิปต์ 
พีระมิดแห่งนี้ได้สร้างตามสัดส่วนขนาดและรูปแบบโดยประมาณตามพีระมิดในสมัยราชอาณาจักรเก่า นอกจากนี้ยังได้สร้างแนวประเพณีใหม่ขึ้น โดยจะให้โครงสร้างแต่ละองค์ประกอบในพีระมิดมีชื่อเฉพาะของตัวเอง และโครงสร้างที่รวมกันนั้นเรียกว่า "สถานที่แห่งการปรากฏพระองค์ของอเมนเอมฮัต"
โครงสร้าง.
หลักฐานทางโบราณคดีชี้ให้เห็นว่า ฟาโรห์อเมนเอมเฮตที่ 1 ได้ทรงโปรดให้เริ่มสร้างพีระมิดของพระองค์ที่ธีบส์ แต่ด้วยเหตุผลที่ไม่ทราบสาเหตุจึงได้เปลี่ยนเมืองหลวงและที่ตั้งของพีระมิดมาเป็นที่เอล-ลิชต์แทน (ระหว่าง 1991–1778 ปีก่อนคริตกาล) โดยพีระมิดเมื่อสร้างเสร็จแล้วได้มีความสูง 55 ม. ฐานยาว 83 ม. และมีความชัน 54 องศา แกนกลางของพีระมิดทำด้วยหินปูนหยาบเล็ก ๆ ในบริเวณท้องถิ่น ซึ่งเต็มไปด้วยเศษทรายและอิฐโคลน หินปูนบางส่วนถูกดึงออกจากสถานที่อื่น ๆ มีการพบก้อนหินภายในพีระมิดแห่งนี้ที่มาจากพีระมิดแห่งคูฟู, พีระมิดแห่งคาเฟร, พีระมิดแห่งยูนัส และพีระมิดแห่งเปปิที่ 2 (หรือ อาจเป็นเปปิที่ 1) ภายในพีระมิดมีปล้องลาดเอียง ซึ่งปิดด้วยจุกหินแกรนิต เมื่อเวลาฝังพระบรมศพ มันก็จะวิ่งจากโถงทางเข้าระดับพื้นดินไปยังปล่องแนวตั้งที่ลงมาโดยตรงไปยังห้องฝังพระบรมศพ ลักษณะและสภาพโดยรวมของพีระมิดแห่งนี้ในปัจจุบันอยู่ในสภาพที่แย่และหลงเหลืออยู่เพียงเล็กน้อย
ริเวณรอบพีระมิดแห่งอเมนเอมเฮตที่ 1 พบหลุมฝังศพของข้าราชการชั้นสูงรับใช้ฟาโรห์ รวมถึงหลุมฝังศพของเจ้าพนักงานราชสำนักชั้นสูงนามว่า นัคต์ ผู้ดูแลพระคลังมฟาสมบัตินามว่า เรฮูเออร์ดเจอร์เซน และราชมนตรีนามวา อินเตฟอิเกอร์
การขุดค้นสำรวจ.
การขุดค้นครั้งแรกของพีระมิดแห่งนี้ดำเนินการโดยนักไอยคุปต์วิทยาชาวฝรั่งเศสนามว่า แกสตง แมสเปโร ในปี ค.ศ. 1882 ต่อมาการขุดค้นของเขายังคงดำเนินต่อไปโดยการสำรวจทางโบราณคดีของฝรั่งเศสภายใต้การดูแลของ เจ. อี. โกติเออร์ และกุสตาฟ เฌอกีเออร์ ในปี ค.ศ. 1894 และ ค.ศ. 1895 การขุดค้นยังดำเนินต่อไปอีกโดยตั้งแต่ปี ค.ศ. 1920 ถึง ค.ศ. 1934 โดยอัลเบิร์ต ลิธโก และอาเธอร์ เมกซ์ ในทีมจากพิพิธภัณฑ์เมโทรโพลิแทนในนิวยอร์ก ในช่วงเวลาของการขุดค้นเหล่านี้ พีระมิดอยู่ในสภาพที่เสียหายอย่างมากและขณะนั้นเหลือความสูงเพียง 20 เมตร โดยพื้นที่รอบ ๆ ส่วนใหญ่ได้สูญหายไปแล้ว ไม่มีการสำรวจครั้งใดที่ประสบความสำเร็จในการสำรวจภายในของพีระมิด เนื่องจากทางเดินภายในถูกน้ำท่วมด้วยน้ำใต้ดิน
เอ็นเกจคิส

เอ็นเกจคิส (Engage Kiss) เป็นโครงการสื่อผสมญี่ปุ่น สร้างสรรค์โดยอนิเพล็กซ์ ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์สร้างโดยสตูดิโอเอ-1 พิกเจอร์ส เขียนบทโดย ฟูมิอากิ มารูโตะ และออกแบบตัวละครโดย ซึนาโกะ ออกอากาศตั้งแต่เดือนกรกฎาคมถึงกันยายน พ.ศ. 2565 เกมมือถือพัฒนาโดยสแควร์เอนิกซ์ได้ประกาศสร้างในชื่อเกมว่า "เอ็นเกจคิล" (Engage Kill)
เนื้อเรื่อง.
เรื่องราวของ ชู ชายหนุ่มที่เปิดบริษัทเป็นของตัวเอง ที่ทำงานเพื่อหาเงิน อยู่กับ คิซาระ สาว ม.ปลาย ที่ดูเขาแบบใกล้ชิด แต่ตัวเธอเป็นปีศาจที่ทำสัญญาและจูบกับเขาเพื่อดูดพลังงาน ทำให้ต้องพัวพันกับพวกปีศาจ ในการทำงานเขาต้องติดต่อขอความช่วยเหลือจาก อายาโนะ ลูกสาวประธานบริษัทที่ ชู เคยทำงานด้วย อดีตแฟนเก่าของเขาและยังกังวลเรื่องชีวิตความเป็นอยู่ของเขา
ให้เสียงโดย: โซมะ ไซโต
ให้เสียงโดย: ซายะ ไอซาวะ
ให้เสียงโดย: Lynn
ให้เสียงโดย: รูมิ โอกุโบะ
ให้เสียงโดย: อาเกโนะ วาตานาเบะ
ให้เสียงโดย: Kenichirō Matsuda
ให้เสียงโดย: Yoshiaki Hasegawa
ให้เสียงโดย: Aya Uchida
ให้เสียงโดย: Saori Ōnishi
ให้เสียงโดย: Ryōta Ōsaka
ให้เสียงโดย: Yuichi Nakamura
ให้เสียงโดย: Arisa Kōri
ให้เสียงโดย: Konomi Kohara
ให้เสียงโดย: Ami Koshimizu
ให้เสียงโดย: Yukiyo Fujii
ให้เสียงโดย: Toshiki Masuda
ให้เสียงโดย: Emiri Iwai
อาคารสภานิติบัญญัติแห่งชาติ

อาคารสภานิติบัญญัติแห่งชาติ  เป็นอาคารที่ทำการและใช้ประชุมของสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ตั้งอยู่ในย่านนางาตาโจ เขตชิโยดะ โตเกียว อาคารเริ่มก่อสร้างในปี ค.ศ. 1920 และสร้างเสร็จในปี ค.ศ. 1936 โดยแบ่งส่วนสภาผู้แทนราษฎรอยู่ฝั่งปีกซ้าย และราชมนตรีสภาอยู่ฝั่งปีกขวา
ฮิโนเดะ

ฮิโนเดะ  เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในส่วนตะวันตกของมหานครโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ข้อมูลเมื่อ ค.ศ. 2021 (2021)[ [update]] เมืองนี้มีประชากรประมาณ 16,563 คน มีความหนาแน่นของประชากร 590 คนต่อตารางกิโลเมตร มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 
ภูมิศาสตร์.
ฮิโนเดะตั้งอยู่ที่เชิงเขาโอกูตามะทางตะวันตกของโตเกียว จุดที่สูงที่สุดอยู่ที่ยอดเขาฮิโนเดะที่ความสูง 902 เมตร เมืองฮิโนเดะมีแม่น้ำฮิราอิและแม่น้ำโองูโนะไหลผ่าน
ภูมิอากาศ.
ฮิโนเดะมีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้น (เคิพเพิน "Cfa") มีลักษณะเป็นฤดูร้อนที่อบอุ่นและฤดูหนาวที่เย็นสบาย มีหิมะตกน้อยไปจนถึงไม่มีหิมะตก อุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปีในฮิโนเดะคือ 12.3 °C ปริมาณน้ำฝนรายปีเฉลี่ยอยู่ที่ 2,998 มิลลิเมตร โดยเดือนกันยายนเป็นเดือนที่มีฝนตกชุกที่สุด อุณหภูมิจะสูงที่สุดโดยเฉลี่ยในเดือนสิงหาคมที่ประมาณ 23.5 °C และต่ำสุดในเดือนมกราคมที่ประมาณ 0.7 °C
ประชากร.
ตามข้อมูลสำมะโนของญี่ปุ่น ประชากรของเมืองฮิโนเดะเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วในทศวรรษ 1970 และเริ่มคงที่ในช่วง 40 ปีที่ผ่านมา
ประวัติศาสตร์.
พื้นที่ที่เป็นเมืองฮิโนเดะในปัจจุบัน เดิมเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นมูซาชิ ต่อมาเมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม ค.ศ. 1878 ในช่วงการปฏิรูปที่ดินหลังการฟื้นฟูเมจิ พื้นที่แห่งนี้ได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอนิชิตามะ จังหวัดคานางาวะ วันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1889 ได้มีการก่อตั้งหมู่บ้านฮิราอิและหมู่บ้านโองูโนะ โดยเป็นการจัดตั้งในรูปแบบเทศบาล อำเภอนิชิตามะได้โอนย้ายไปขึ้นอยู่กับมหานครโตเกียวเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1893 หมู่บ้านฮิโนเดะได้ก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1955 โดยการควบรวมหมู่บ้านฮิราอิกับหมู่บ้านโองูโนะ ต่อมาหมู่บ้านฮิโนเดะก็ได้ยกฐานะเป็นเมืองเมื่อวันที่ 1 มิถุนายน ค.ศ. 1974
อดีตนายกรัฐมนตรี ยาซูฮิโระ นากาโซเนะ มีบ้านพักหลังเล็ก ๆ ชื่อว่า ฮิโนเดะซันโซ ตั้งอยู่ที่เมืองฮิโนเดะ ใน ค.ศ. 1983 ระหว่างที่ดำรงตำแหน่ง นากาโซเนะได้เชิญประธานาธิบดีสหรัฐ โรนัลด์ เรแกน มาที่บ้านพักและจัดการประชุมสุดยอดระหว่างสหรัฐกับญี่ปุ่นในบรรยากาศที่ไม่เป็นทางการเพื่อสร้างความสัมพันธ์ส่วนตัวฉันมิตร นอกจากนี้ หลังจากที่ลาออกจากการเป็นนายกรัฐมนตรี นากาโซเนะยังได้เชิญอดีตประธานาธิบดีเกาหลีใต้ ช็อน ดู-ฮวัน อดีตประธานาธิบดีสหภาพโซเวียต มีฮาอิล กอร์บาชอฟ และวีไอพีต่างชาติอีกหลายคน รวมถึงเอกอัครราชทูตสหรัฐมาที่บ้านพักหลังนี้ด้วย นากาโซเนะได้บริจาคบ้านพักหลังนี้ให้กับเทศบาลเมืองฮิโนเดะเมื่อ ค.ศ. 2006 โดยปัจจุบันได้รับการดูแลในฐานะสวนสาธารณะ
การเมืองการปกครอง.
เมืองฮิโนเดะมีการปกครองในรูปแบบนายกเทศมนตรี–สภา โดยมีนายกเทศมนตรีมาจากการเลือกตั้งโดยตรง และสภาเมืองที่เป็นสภาเดี่ยวมีสมาชิกจำนวน 14 คน ฮิโนเดะรวมทั้งเทศบาลอากิรูโนะ ฟุซซะ ฮามูระ มิซูโฮะ ฮิโนฮาระ และโอกูตามะ ประกอบกันเป็นเขตเลือกตั้งที่ให้สมาชิกสภามหานครโตเกียวจำนวน 2 ที่นั่ง ในแง่ของการเมืองระดับชาติ เมืองนี้เป็นส่วนหนึ่งของเขตเลือกตั้งโตเกียวที่ 25 ในการเลือกตั้งสภาผู้แทนราษฎรญี่ปุ่น
เศรษฐกิจ.
อุตสาหกรรมที่สำคัญของเมืองฮิโนเดะคือการป่าไม้ โดยมีต้นสนซีดาร์ญี่ปุ่นและต้นฮิโนกิเป็นต้นไม้ที่มีความสำคัญทางเศรษฐกิจ ในเมืองฮิโนเดะมีการผลิตหีบศพจำนวน 200,000 ใบต่อปี ซึ่งเป็นอันดับหนึ่งในประเทศญี่ปุ่น
การศึกษา.
เมืองฮิโนเดะมีโรงเรียนที่สังกัดเทศบาลเมือง ได้แก่ โรงเรียนประถม 3 แห่ง (ฮิราอิ ฮนจูกุ และโองูโนะ) และโรงเรียนมัธยมต้น 2 แห่ง (ฮิราอิ และโองูโนะ) ไม่มีโรงเรียนมัธยมปลาย นอกจากนี้ยังมีวิทยาเขตย่อยของมหาวิทยาลัยเอเชียตั้งอยู่ที่เมืองฮิโนเดะอีกด้วย
กิ่งจังหวัดมิยาเกะ

กิ่งจังหวัดมิยาเกะ  เป็นกิ่งจังหวัดที่อยู่ภายใต้การปกครองของมหานครโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น สังกัดสำนักกิจการทั่วไปขององค์การบริหารมหานครโตเกียว
กิ่งจังหวัดมิยาเกะประกอบด้วยหมู่บ้านดังต่อไปนี้บนหมู่เกาะอิซุ
กิ่งจังหวัดมิยาเกะมีเนื้อที่ 76.08 ตารางกิโลเมตร ประชากรจำนวน 3,184 คน
จากการที่ภูเขาไฟหลักบนหมู่เกาะได้เกิดการปะทุ มิยาเกะจิมะจึงได้ทำการอพยพประชาชนอย่างสมบูรณ์ตั้งแต่เดือนกันยายน ค.ศ. 2000 และหลังจากระยะเวลาสี่ปีของการปะทุของภูเขาไฟ จึงได้มีการอนุญาตให้ประชาชนเดินทางกลับมาอยู่อาศัยตามเดิมในวันที่ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2005
เมโรวี

เมโรวี (อังกฤษ: "Meroë" หรือสะกดได้อีกว่า "Meroe"; เมโรอิติก: หรือ ; และ) เป็นเมืองโบราณบนฝั่งตะวันออกของแม่น้ำไนล์ ห่างจากสถานีรถไฟคาบูชิยา (Kabushiya) ไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือราว 6 กิโลเมตร อยู่ใกล้กับเมือง เชนดิ ประเทศซูดาน และอยู่ห่างประมาณ 200 กิโลเมตรทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของนครคาร์ทูม ใกล้ ๆ กับเมืองโบราณมีกลุ่มหมู่บ้านที่เรียกว่าบากราวิยาห์  เมืองนี้เป็นเมืองหลวงของราชอาณาจักรคูชมาเป็นเวลาหลายศตวรรษนับตั้งแต่ประมาณ 590 ปีก่อนคริสตกาล จนกระทั่งราชอาณาจักรล่มสลายในคริสต์ศตวรรษที่ 6 ราชอาณาจักรของชาวคูชแห่งเมโรวีได้ตั้งชื่อเมืองนี้ว่า "เกาะแห่งเมโรวี (Island of Meroë)" ซึ่งเมืองแห่งนี้ตั้งอยู่ในเขตบูทานาในปัจจุบัน ซึ่งเป็นเขตที่ล้อมรอบด้วยแม่น้ำไนล์ (จากแม่น้ำแอตบาราห์ถึงนครคาร์ทูม) ซึ่งบรรจบจากแม่น้ำแอตบาราห์และแม่น้ำบลูไนล์
คลองบางระมาด

คลองบางระมาด เป็นคลองในท้องที่เขตตลิ่งชันและเขตทวีวัฒนา กรุงเทพมหานคร
บางระมาด หมายถึง "บางแรด" อาจเป็นหลักแหล่งของแรด (ระมาด เป็นภาษาเขมร แปลว่า แรด) อย่างไรก็ดีสุจิตต์ วงษ์เทศระบุว่าอาจมีความหมายอื่นแต่ก็ยังไม่ทราบแน่ชัด ชุมชนบริเวณบางระมาดคงเป็นชุมชนตั้งแต่ราวอยุธยาตอนต้น ใน "กำสรวลสมุทร" (พ.ศ. 2025–2034) มีกล่าวถึงบางระมาดว่า
บริเวณนี้ในอดีตเป็นย่านสวนผลไม้ มีทั้งกล้วย อ้อย มะม่วง ขนุน มะปราง มะพร้าว และหมาก เป็นต้น ผู้คนนำผลไม้และขนมมาแลกเปลี่ยนกัน
ยังคงเป็นย่านผลไม้สืบต่อมาในสมัยพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เมื่อราว พ.ศ. 2500 ผลไม้ที่มีชื่อเสียงเช่น ทุเรียน มังคุด มะไฟ ละมุด มะม่วง ส้มและมะพร้าว ทุเรียนที่มีชื่อเสียงได้แก่ พันธุ์ก้านยาว อีลวง และจอกลอย ส่วนส้มเขียวหวานเป็นแหล่งแพร่กิ่งพันธุ์ไปปลูกที่อื่น แต่เดิมเคยมีตลาดน้ำอยู่ปากคลองบางระมาด แต่ก็ยกเลิกไป
ปัจจุบันมีชุมชนเก่าแก่คือชุมชนเกาะศาลเจ้าตั้งอยู่ระหว่างคลองบางระมาดและคลองบ้านไทร มีศาลเจ้าพ่อจุ้ยและเจ้าพ่อกุมกรรณซึ่งเชื่อว่าเป็นเทพเจ้าที่สถิตอยู่บริเวณคลองบางระมาด ภายในศาลยังปรากฏศีรษะจระเข้ ซึ่งชาวบ้านเชื่อว่าคุ้งน้ำแห่งนี้เป็นที่อาศัยของจระเข้ใหญ่ อันเป็นพาหนะของเจ้าพ่อจุ้ย ทั้งยังมีเรื่องเล่าว่าบริเวณใต้ต้นมะพลับใกล้กับศาลเจ้ามีถ้ำจระเข้อยู่
ยูฟ่ายูโรปาคอนเฟอเรนซ์ลีก ฤดูกาล 2022–23

ยูฟ่ายูโรปาคอนเฟอเรนซ์ลีก ฤดูกาล 2022–23 เป็นฤดูกาลที่ 2 ของ ยูฟ่ายูโรปาคอนเฟอเรนซ์ลีก, เป็นการแข่งขันฟุตบอลสโมสรยุโรปถ้วยที่สาม จัดขึ้นโดยยูฟ่า.
รอบชิงชนะเลิศ จะลงเล่นที่ สนามกีฬาซิโนโบ ใน ปราก, ประเทศสาธารณรัฐเช็ก. ผู้ชนะเลิศของยูฟ่ายูโรปาคอนเฟอเรนซ์ลีก ฤดูกาล 2022–23 จะได้สิทธิ์โดยอัตโนมัติสำหรับ ยูฟ่ายูโรปาลีก ฤดูกาล 2023–24 รอบแบ่งกลุ่ม, เว้นแต่พวกเขาจะมีการจัดการสำหรับ ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2023–24 รอบแบ่งกลุ่ม.
การคัดเลือกสโมสร.
177 สโมสรจากอย่างน้อย 54 ประเทศ ของสมาชิกยูฟ่าจำนวน 55 ประเทศ จะได้เข้าร่วมการแข่งขันยูฟ่ายูโรปาคอนเฟอเรนซ์ลีก ฤดูกาล 2022–23. โดยจะจัดอันดับแต่ละประเทศสำหรับจำนวนของสโมสรที่จะได้เข้าร่วมการแข่งขัน ดังนี้:
การจัดอันดับตามสมาคมฟุตบอล.
สำหรับการแข่งขัน ยูฟ่ายูโรปาคอนเฟอเรนซ์ลีก ฤดูกาล 2022–23 จะจัดอันดับอ้างอิงตามค่าสัมประสิทธิ์ของยูฟ่าในปี พ.ศ. 2564 (ค.ศ. 2021) ซึ่งคิดตามผลการแข่งขันฟุตบอลระดับทวีปตั้งแต่ฤดูกาล 2016–17 ถึง 2020–21
นอกจากการจัดสรรตามค่าสัมประสิทธิ์ของประเทศแล้ว, สมาคมของประเทศนั้นจะได้มีทีมเพิ่มเติมที่จะเข้าร่วมในยูโรปาคอนเฟอเรนซ์ลีก, ดังนี้:
ทีม.
ป้ายกำกับในวงเล็บแสดงให้เห็นว่าแต่ละทีมมีคุณสมบัติสำหรับพื้นที่ของรอบที่เริ่มต้น:
รอบคัดเลือกรอบสอง, รอบคัดเลือกรอบสามและรอบเพลย์ออฟ แบ่งออกเป็น ตัวแทนที่ชนะเลิศจากลีก (CH) และตัวแทนจากลีก (LP).
"CC: 2022 ค่าสัมประสิทธิ์สโมสรยูฟ่า."
หนึ่งทีมจะไม่ได้เล่นในดิวิชันสูงสุดเนชันแนลที่จะส่งผลต่อการแข่งขัน: วาดุซ (เทียร์ที่ 2).
หมายเหตุ
สถิติ.
สถิติรวมตั้งแต่รอบคัดเลือก และ รอบเพลย์ออฟ.
"ตารางนี้อัปเดต ณ วันที่ 11 พฤษภาคม ค.ศ. 2023."
กิฟฏ์

กิฟฏ์ ("เคฟต์" หรือ "เคบโต"; อียิปต์โบราณ: Gebtu "เกบตู"; "คอปโตส"; โรมัน: Justinianopolis "จัสติเนียโนโพลิส") เป็นเมืองขนาดเล็กในเขตผู้ว่าการเกนาของอียิปต์ ซึ่งห่างจากเมืองลักซอร์ไปทางทิศเหนือประมาณ 43 กิโลเมตร (27 ไมล์) และอยู่ใต้เส้นละติจูดที่ 26 องศาเหนือ บนฝั่งตะวันออกของแม่น้ำไนล์ เนื่องจากเมืองกิฟฏ์มีระยะทางที่ใกล้กับชายฝั่งทะเลแดง จึงทำให้เมืองแห่งนี้เป็นจุดศูนย์ทางการค้าที่สำคัญในสมัยโบราณระหว่างอินเดีย พุนต์ อาระเบียเฟลิกซ์ และดินแดนทางเหนือ โดยพื้นที่ใกล้เคียงในทะเลทรายตะวันออกมีเหมืองทองคำและแร่ควอร์ตไซต์ที่มีความสำคัญ รวมทั้งยังเป็นจุดเริ่มต้นสำหรับการเดินทางไปยังดินแดนพุนต์ (ประเทศโซมาเลีย ในปัจจุบัน)
ทยานันท์ สรัสวตี

มหาฤษี ทยานันท์ สรัสวตี (อักษรโรมัน: Maharshi Dayanand Saraswati) (นามเมื่อเกิด มูล ศังกระ ติวารี; Mool Shankar Tiwari, 12 กุมภาพันธ์ 1824 – 30 ตุลาคม 1883) เป็นนักปรัชญาและผู้นำทางสังคมชาวอินเดีย ผู้ก่อตั้งอารยสมาช ซึ่งเป็นขบวนการปฏิรูปเวทิกธรรม เขาเป็นบุคคลแรกที่เรียกร้อง "สวราช" โดยใช้วลี "ประเทศอินเดียเพื่อชาวอินเดีย" (India for Indians) ในปี 1876 ต่อมาคำดังกล่าวถูกนำมาใช้แพร่หลายโดยโลกมานยะ ดิลก เขามีแนวทางทางจิตวิญญาณที่ปฏิเสธการบูชารูปเคารพและพิธีกรรมต่าง ๆ ในการบูชา แต่เลือกศึกษาและทำงานเกี่ยวกับหลักการและปรัชญาแบบพระเวท สรวปัลลี ราธากฤษณัน อดีตประธานาธิบดีอินเดียและนักปรัชญา ถือว่าเขาเป็น "ผู้สร้างอินเดียใหม่" ร่วมกับอรวินท์ โฆษ
ซาบาร์ยัต

ซาบาร์ยัต (อียิปต์โบราณ: sbꜣyt, คอปติก: ⲥⲃⲱ ""คำแนะนำ" หรือ "การสอน"") เป็นคำศัพท์ในภาษาอียิปต์โบราณที่หมายถึงประเภทของวรรณกรรมที่เกี่ยวข้องกับฟาโรห์ โดย "sbꜣyt" มีความหมายตรงตัวคือ "คำสอน" หรือ "คำแนะนำ" และยังหมายถึง คำสอนทางจริยธรรมที่เขียนขึ้นอย่างเป็นกิจจะลักษณะ ซึ่งเน้นไปที่ "วิถีชีวิตอย่างแท้จริง" จึงถือให้ตำราคำสอนซาบาร์ยัตเป็นวรรณกรรมภูมิปัญญาของอียิปต์
ตัวอย่าง.
ใน"คำสรรเสริญแด่นักประพันธ์ผู้วายชนม์" ("Eulogy of Dead Writers") ซึ่งเขียนขึ้นในช่วงราชวงศ์ที่ยี่สิบแห่งสมัยราชอาณาจักรใหม่ โดยบทนี้ แสดงรายนามผู้ประพันธ์ที่มีชื่อเสียงจากผลงานอันยิ่งใหญ่ของพวกเขา ซึ่งส่วนใหญ่เป็นผู้เขียนตำราคำสอนจากช่วงสมัยราชอาณาจักรกลาง:
<templatestyles src="Template:Blockquote/styles.css" />มีผู้ใดในที่นี้เหมือนดั่งฮอร์เดเดฟบ้างหรือไม่?หรือเหมือนดั่งอิมโฮเทปอีกหรือไม่?
ไม่มีครอบครัวใดจะให้กำเนิดผู้ใดอื่นมาเพื่อเราเหมือนดั่งเนเฟอร์ติและเคติ ผู้นำของพวกเขาข้าขอให้พวกเจ้าระลึกและนึกถึงในนามแห่งพทาห์เอมดเจฮูติคาเคเปอร์ราเซเนบมีผู้ใดเหมือนดั่งพทาห์โฮเทปอีกหรือไม่?หรือไคเรสด้วยเช่นกัน?
ผู้เขียนเหล่านี้แต่ละคน (ยกเว้นอิมโฮเทปที่ไม่มีผลงานใดที่หลงเหลือมาถึงปัจจุบันอยู่เลย) รวมทั้งพทาห์เอมดเจฮูติ ซึ่งสามารถยืนยันได้ว่าพวกเขาเป็นผู้เขียนผลงานต่าง ๆ จากช่วงสมัยอาณาจักรกลาง โดยตำราคำสอนซาบาร์ยัตที่เก่าแก่ที่สุดมีหลายคนอ้างว่า เขียนขึ้นในสหัสวรรษที่ 3 ก่อนคริสตกาลในระหว่างช่วงสมัยราชอาณาจักรเก่า แต่ในปัจจุบันมีฉันทามติกันโดยทั่วไปว่า พวกเขาแต่งตำราขึ้นมาจริง ๆ ในภายหลังโดยเริ่มตั้งแต่ในช่วงสมัยราชอาณาจักรกลาง (ระหว่าง 1991–1786 ปีก่อนคริสตกาล) และการแสดงที่มาที่สมมติขึ้นนี้ให้แก่ผู้เขียนในช่วงอดีตอันยาวนาน อาจมีจุดมุ่งหมายเพื่อให้ข้อความในตำรามีอำนาจมากขึ้น
อินเตฟอิเกอร์

อินเตฟอิเกอร์ ("ỉnỉ-ỉt.f ỉqr") เป็นขุนนางแห่งอียิปต์โบราณและยังเป็น"ผู้ดูแลนคร" ("overseer of the city") และราชมนตรีภายใต้รัชสมัยของฟาโรห์อเมนเอมฮัตที่ 1 และฟาโรห์เซนุสเรตที่ 1 ในช่วงต้นของราชวงศ์ที่สิบสองแห่งอียิปต์ (ระหว่าง 1991–1802 ปีก่อนคริสตกาล) เขาเป็นที่ทราบจากจารึกหินหลายชิ้นในบริเวณนิวเบียล่าง ซึ่งแสดงให้เห็นว่า เขาเป็นส่วนหนึ่งของการดำเนินการทางทหารในภูมิภาคนี้ เขาปรากฏในบันทึกที่มีว่าปาปิรุสไรส์เนอร์ที่พบที่ชายฝั่งทะเลแดง และจารึกหินสองชิ้นในนิวเบียล่างได้กล่าวถึงเขา ซึ่งดูเหมือนว่าจะชี้ให้เห็นว่า เขามีส่วนร่วมในการดำเนินการทางทหารในภูมิภาคนี้ แต่จารึกทั้งสองไม่ลงช่วงเวลาไว้ ส่วนจารึกอื่น ๆ ในบริเวณแถบดังกล่าวดูเหมือนจะบันทึกถึงการดำเนินการทางทหารในปีที่ 29 แห่งการครองราชย์ของฟาโรห์อเมนเอมฮัตที่ 1 ซึ่งสอดคล้องกับปีที่ 9 แห่งการครองราชย์ของฟาโรห์เซนุสเรตที่ 1 และอินเตฟอิเกอร์ ยังเป็นที่ทราบจากภาพสลักที่พบในวาดิ เอล-ฮูดิ โดยลงช่วงเวลาปีที่ 20 ซึ่งรายงานเกี่ยวกับการนำมาซึ่งแร่อเมทิสต์
หลุมฝังศพของนางเซเนต ซึ่งเป็นมารดาของเขาในเมืองธีบส์ อยู่ในซิค อับด์ เอล-กุรนา ในหมู่สุสานแห่งธีบส์ ที่ตั้งอยู่ตรงข้ามกับเมืองลักซอร์ และอินเตฟอิเกอร์ถูกฝังอยู่ในสุสานมาสตาบาที่ลิษต์ โดยสุสานของเขาอยู่ถัดจากพีระมิดแห่งอเมนเอมฮัตที่ 1
สโมสรฟุตบอลเมืองตรัง ยูไนเต็ด

สโมสรฟุตบอลเมืองตรัง ยูไนเต็ด เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพในประเทศไทย โดยเป็นสโมสรตัวแทนจากจังหวัดตรัง ปัจจุบันเล่นในไทยลีก 3 โซนภาคใต้
 "ณ วันที่ 28 มีนาคม 2568"
ผู้เล่น.
ผู้เล่นชุดปัจจุบัน.
<templatestyles src="Template:Football squad player/styles.css" />
ชาฮีด ข่าน

ชาฮีด ราฟิก ข่าน (เกิด 18 กรกฎาคม ค.ศ. 1950) เป็นมหาเศรษฐี นักธุรกิจ และผู้ประกอบการกีฬาชาวปากีสถาน-อเมริกัน เขาเป็นเจ้าของ เฟล็กซ์-เอ็น-เกต บริษัทรถยนต์อเมริกัน เขายังเป็นเจ้าของแจ็กสันวิลล์จากัวส์ในเนชันแนลฟุตบอลลีก (NFL) และสโมสรฟุตบอลฟูลัมในพรีเมียร์ลีก และยังเป็นเจ้าของร่วมของออลอีลิตเรสต์ลิง (AEW) ร่วมกับโทนี ข่าน ลูกชายของเขา
ข่านได้ปรากฏตัวบนปกหน้าของนิตยสาร "ฟอบส์" ใน ค.ศ. 2012 ในฐานะที่เขาเป็นตัวแทนของอเมริกันดรีม ณ เดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2021 ข่านมีทรัพย์สินส่วนบุคคลอยู่ที่ 9 พันล้านดอลลาร์ ใน ค.ศ. 2021 เขาอยู่อันดับที่ 94 ของชาวอเมริกันที่ร่ำรวยที่สุดจากการจัดอันดับของฟอบส์ 400 และอยู่อันดับที่ 291 ของบุคคลที่ร่ำรวยที่สุดในโลก ข่านเป็นเจ้าของกิจการรถยนต์ที่ร่ำรวยเป็นอันดับที่ 2 รองจาก Georg F. W. Schaeffler ซึ่งมีทรัพย์สิน 12 พันล้านดอลลาร์ ข่านยังเป็นชาวปากีสถานที่ร่ำรวยที่สุด
ชีวิตช่วงต้นและการศึกษา.
ข่านเกิดที่ลาฮอร์ในปากีสถาน โดยเขาเกิดในครอบครัวชนชั้นกลางที่ประกอบอาชีพก่อสร้าง แม่ของเขาเคยเป็นอาจารย์คณิตศาสตร์ พ่อของเขา ราฟิก ข่าน เคยเปิดร้านขายของชำและอุปกรณ์วาดภาพ ชาฮีด ข่าน ยังมีน้องชายชื่อว่า Tariq Rafiq Khan ซึ่งเสียชีวิตเมื่ออายุได้ 20 ปีต้น ๆ
ข่านย้ายไปสหรัฐใน ค.ศ. 1967 ด้วยวัย 16 ปี เพื่อศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยอิลลินอยแอทเออร์บานา–แชมเปญ ในคืนแรกที่สหรัฐ เขาได้เข้าพักที่ห้องพักราคา 2 ดอลลาร์ที่มหาวิทยาลัยวายเอ็มซีเอ และงานแรกของเขาคือการล้างจานด้วยค่าจ้างชั่วโมงละ 1.20 ดอลลาร์ ต่อมาเขาได้เข้าร่วมสมาคม Beta Theta Pi ที่โรงเรียน เขาสำเร็จการศึกษาวิทยาศาสตร์บัณฑิตสาขาวิศวอุตสาหกรรมจาก UIUC College of Engineering ใน ค.ศ. 1971 ต่อมาเขาได้รับรางวัลศิษย์เก่าดีเด่นสาขาวิทยาศาสตร์เครื่องกลและวิศวกรรมศาสตร์ใน ค.ศ. 1999
การลอบสังหารอิเนจิโร อาซานูมะ

ในวันที่ 12 ตุลาคม ค.ศ. 1960 อิเนจิโร อาซานูมะ  ประธานพรรคสังคมนิยมญี่ปุ่นถูกลอบสังหารที่หอประชุมสาธารณะฮิบิยะในเขตชิโยดะ โตเกียว ขณะการโต้วาทีถ่ายทอดออกอากาศ ชายคลั่งชาติวัย 17 ปี โอโตยะ ยามางูจิ วิ่งขึ้นบนเวทีโต้วาทีและใช้ดาบสั้นวากิซาชิแทงอาซานูมะจนถึงแก่ชีวิต
การสังหารหมู่ครั้งนี้ส่งผลให้พรรคสังคมนิยมญี่ปุ่นอ่อนแลลงอยากหนัก, ทำให้เกิดอาชญากรรมเลียนแบบตามมามากมาย และหลังยามางูจิกฆ่าตัวตายในเรือนจำได้กลายเป็นผู้พลีกายของกลุ่มขวาจัดญี่ปุ่นในเวลาต่อมา
ภูมิหลัง.
อาซานูมะเป็นบุคคลที่มีคารมคมคายในวงการฝ่ายซ้ายของญี่ปุ่น ในปี 1959 เขาสร้างความโกรธแค้นไปทั่วญี่ปุ่นโดยการเดินทางไปยังจีนซึ่งเป็นรัฐคอมมิวนิสต์ และประกาศว่าสหรัฐอเมริกาเป็น "ศัตรูร่วมของจีนและญี่ปุ่น" ขณะปราศรัยที่ปักกิ่ง
หลังเดินทางกลับญี่ปุ่น อาซานูมะกลายมาเป็นผู้นำและบุคคลสาธารณะคนสำคัญของการประท้วงอัมโปะเพื่อต่อต้านสนธิสัญญาความปลอดภัยญี่ปุ่น-สหรัฐ นำขบวนการประท้วงครั้งใหญ่ไปยังสภานิติบัญญัติแห่งชาติ กลุ่มขวาจัด เช่น บิง อากาโอะ และ พรรคไดนิปปงไอโกกุ  เชื่อว่าการประท้วงของฝ่ายซ้ายในครั้งนี้เป็นสัญญาณว่าญี่ปุ่นกำลังเข้าใกล้การปฏิวัติคอมมิวนิสต์ และเริ่มก่อการเพื่อพยายามป้องกันการปฏิวัติ
ผลสืบเนื่อง.
การฆ่าตัวตายของผู้ก่อเหตุ.
หลังการลอบสังหาร ยามางูจิถูกจับกุมและคุมขังขณะรอการตัดสิน ตลอดการถูกคุมขัง เขาคงความสงบและสารภาพทุกอย่างต่อตำรวจ ยามางูจิยังย้ำตลอดว่าเขาลงมือทำด้วยตัวคนเดียว และไม่มีการชี้นำจากใครอื่น ในวันที่ 2 พฤศจิกายน เขาได้ใช้ยาสีฟันเขียนบนผนังของห้องขังว่า "ขอสมเด็จพระจักรพรรดิทรงพระเจริญ" และ "เพียงแค่กระผมมีชีวิตเจ็ดชีวิตที่จะมอบให้แก่ประเทศ (七生報国, "shichisei hōkoku"; มาจากคำพูดสุดท้ายก่อนเสียชีวิตของคูซูโนกิ มาซาชิเงะ ซามูไรจากศตวรรษที่ 14) และใช้ผ้าปูเตียงมัดกันแขวนคอตนเองเสียชีวิตในห้องขัง
การเสื่อมถอยของพรรคสังคมนิยมญี่ปุ่น.
พรรคสังคมนิยมญี่ปุ่นประกอบด้วยสมาชิกที่ไม่ค่อยลงรอยกัน ทั้งนักสังคมนิยมซ้ายจัด, นักสังคมนิยมฝ่ายกลาง และนักสังคมนิยมฝ่ายขวา แต่ต้องมารวมตัวกันเพื่อต้านความแข็งแกร่งของบรรดาพรรคอนุรักษนิยมที่รสมตัวกันเป็นพรรคประชาธิปไตยเสรีนิยม (Liberal Democratic Party) ในปี 1955 อาซานูมะเป็นบุคคลที่มีคารมคมคาย และสามารถยึดโยงกลุ่มที่มีความต่างนี้เข้าด้วยกันได้โดยใช้บุคลิกภาพของเขา ในสมัยการนำของอานาซูมะ พรรคสังคมนิยมญี่ปุ่นชนะการเลือกตั้งเพิ่มขึ้นหลายที่นั่งในสภานิติบัญญัติแห่งชาติในทุก ๆ การเลือกตั้งนับตั้งแต่ช่วงครึ่งหลังของทศวรรษ 1950 และมีท่าทีกำลังได้รับความนิยมมากขึ้นเรื่อย ๆ การเสียชีวิตของอาซานูมะทำให้พรรคสูญเสียผู้นำที่ชำนาญ และได้ซาบูโร เอดะ ขึ้นมานำพรรคแทน เอดะขยับพรรคไปทางฝ่ายกลางขึ้นทันที ซึ่งเป็นการปรับที่เร็วเกินกว่ากลุ่มสังคมนิยมฝ่ายซ้ายจะรับได้ และนำไปสู่การต่อสู้ภายในพรรค อันนำไปสู่การส่งสารแก่สาธารณะที่ไม่มีความเป็นน้ำหนึ่งเดียวกัน ในช่วงที่เหลือของทศวรรษ 1960 เป็นต้นมา จำนวนที่นั่งของบรรดานักสังคมนิยมในสภานิติบัญญัติลดลงเรื่อยมาจนพรรคสูญที่นั่งทั้งหมดในปี 1996
รีโอนะ

รีโอนะ (อักษรโรมัน: Reona; มักเขียนเป็น ReoNa; เกิด 20 ตุลาคม พ.ศ. 2541) เป็นนักร้องชาวญี่ปุ่นจากค่ายเพลง Sacra Music เดิมเป็นทั้งนักร้องอิสระและนักคอสเพลย์ ต่อมาในปี พ.ศ. 2561 เธอก็ได้พากย์เสียงให้ตัวละคร Elza Kanzaki จากอนิเมะเรื่อง "" และได้มีการร้องเพลงครั้งแรกในเดือนสิงหาคมปี พ.ศ. 2561
ชีวประวัติ.
รีโอนะเกิดวันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2541 ในเมืองคาโงชิมะ ประเทศญี่ปุ่น ในช่วงที่เรียนอยู่ในโรงเรียนประถม เธอมีความสนใจที่จะเป็นนักคอสเพลย์ตามคำแนะนำของเพื่อนของเธอ จนเมื่อเธอได้ลองคอสเป็น Hatsune Miku จาก Vocaloid ในช่วงที่เรียนอยู่ชั้นมัธยม เธอก็ได้มีชื่อเสียงมากขึ้น ภายใต้นามแฝงที่ว่า รีโอเปโกะ (Reopeko) และรีโอนะ (Reona) เมื่อเธอได้มีโอกาสไปร่วมงาน Comiket ครั้งที่ 91 ในปี พ.ศ. 2559 เธอก็ได้มีความฝันที่อยากจะเป็นนักร้องเพลงอนิเมะ และได้ลองร้อง Cover เพลงต่างๆ ลงใน Youtube ของเธอ
ในปี พ.ศ. 2560 รีโอนะได้หยุดพักการเป็นนักร้องชั่วคราว เนื่องด้วยเธอได้ผ่านเข้ารอบสุดท้ายของการออดิชั่นกับค่ายเพลง Sacra Music จนในปีถัดมาเธอก็ได้เปิดตัวเป็นนักร้องของตัวละคร Elza Kanzaki จากอนิเมะ โดยใช้ชื่อเพลงว่า "Pilgrim" (ピルグリム) และปล่อยให้ฟังในยวันที่ 15 เมษายน พ.ศ. 2561 ซึ่งก็ได้เป็นเพลงที่ติดอันดับ ITunes Japan's anime และ Amazon Japan's digital music ต่อมาก็ได้มีการปล่อยเพลง "Step, Step" และ "Independence" ตามลำดับ และในวันที่ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2561 เธอก็ได้ปล่อยมินิอัลบั้ม Elza ซึ่งก็ติดอันดับ 8 ใน Oricon รายสัปดาห์ วันที่ 29 สิงหาคม พ.ศ. 2561 ได้มีการปล่อยซิงเกิลแรกภายใต้ชื่อ "Sweet Hurt" ซึ่งเป็นเพลงปิดจากอนิเมะเรื่อง Happy Sugar Life และเวลาต่อมาในวันที่ 13 มกราคม พ.ศ. 2562 ได้มีการปล่อยเพลงแบบดิจิทัล "forget-me-not" ก่อนจะมีปล่อยตัวเพลงจริงๆ โดยใช้เป็นเพลงจบที่สองของอนิเมะ รวมไปถึงเพลง "Niji no Kanata ni" (虹の彼方に, Beyond the Rainbow) ซึ่งใช้เป็นเพลงจบตอนที่ 19 ของ "Sword Art Online: Alicization" อีกด้วย วันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2562 ได้มีการปล่อยซิงเกิล "Prologue" ซึ่งเป็นเพลงแรกที่มีการใช้ชื่อแทนนักร้องเป็น Elza Kanzaki ตามมาด้วย "Null" ที่ได้มีการปล่อยตัวเพลงในวันที่ 28 สิงหาคม พ.ศ. 2562 และเพลงเปิดอนิเมะสุดฮิตอย่าง "Anima" จากเรื่อง "Sword Art Online: Alicization - War of Underworld Part 2" เมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2563 
นอกเหนือจากเพลงอนิเมะแล้ว "Scar/let" ก็เป็นอีกเพลงที่รีโอนะได้ร้องให้กับวิดีโอเกม และยังได้เป็นตัวละครที่สามารถเลือกออกมาเล่นได้อีกด้วย ต่อมาวันที่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2563 ได้มีการปล่อยอัลบั้มแรกของเธอ โดยใช้ชื่อว่า "unknown" รีโอนะได้เคยร่วมทำเพลงกับ Hiroyuki Sawano ชื่อเพลงว่า "time" ซึ่งเป็นเพลงปิดให้กับอนิเมะเรื่อง วันที่ 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2564 ก็ได้มีการปล่อยเพลง "Nai Nai" ซึ่งเป็นเพลงปิดจากอนิเมะเรื่อง Shadows House และล่าสุดก็ได้ปล่อยเพลง "Shall we Dance?" ในวันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2565 เป็นปิดให้กับอนิเมะ Shadows House ภาคสอง
วอลเลย์บอลชายซูแปร์โกปปาอีตาเลียนา

วอลเลย์บอลชายซูแปร์โกปปาอีตาเลียนา  หรือ อิตาเลียนซูเปอร์คัพ  เป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลประจำปีของสโมสรวอลเลย์บอลในประเทศอิตาลี การแข่งขันอยู่ภายใต้การดูแลของเลกาปัลลาโวโลเซเรียอา (') ร่วมกับสหพันธ์วอลเลย์บอลอิตาลี (') โดยเป็นการพบกันระหว่างทีมชนะเลิศซูแปร์เลกากับทีมชนะเลิศโกปปาอีตาเลีย ซึ่งจะทำการแข่งขันเพียงนัดเดียว ในกรณีที่ทีมชนะเลิศทั้งสองรายการเป็นทีมเดียวกัน ทีมรองชนะเลิศซูแปร์เลกาจะได้สิทธิ์เข้าร่วมแข่งขันแทน ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2016 มีสี่ทีมที่เข้าร่วมแข่งขันซึ่งมาจากสี่อันดับแรกจากซูแปร์เลกาฤดูกาลก่อนหน้า
ซูแปร์โกปปาอีตาเลียนาจัดการแข่งขันขึ้นครั้งแรกใน ค.ศ. 1996 สโมสรที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดคือซิสเลย์เตรวีโซ ซึ่งชนะเลิศ 7 สมัย
วิหารน้อยขาว

ในปี ค.ศ. 1927 พบชิ้นส่วนที่รื้อถอนบริเวณเสาที่สามของตัววิหารหลัก ซึ่งสร้างขึ้นในสมัยฟาโรห์อาเมนโฮเทปที่ 3 ที่คาร์นัค และระหว่างปี ค.ศ. 1927 ถึง ค.ศ. 1930 ชิ้นส่วนทั้งหมดถูกถอดออกอย่างระมัดระวัง จากนั้นนำชิ้นส่วนเหล่านี้มาประกอบเป็นอาคารที่เห็นในปัจจุบันที่พิพิธภัณฑ์กลางแจ้งคาร์นัค
วิหารน้อยขาวถูกสร้างด้วยหินปูน โดยเสาวิหารมีการแกะสลักที่อยู่ในสภาพที่สมบูรณ์ ซึ่งแทบจะหาไม่ได้ในที่อื่นอีกในคาร์นัค และได้แสดงภาพที่ฟาโรห์เซนุสเรตที่ 1 ทรงได้รับการสวมพระมงกุฎและทรงถูกสวมกอดโดย เทพอามุน, เทพฮอรัส, เทพมิน และเทพพทาห์
ตลอดฐานของกำแพงชั้นนอกมีชุดของภาพแกะสลักนูที่แสดงภาพตราสัญลักษณ์และเทพของเขตปกครองหรือท้องถิ่นของอียิปต์ โดยทางด้านตะวันตกจะเป็นเขตปกครองในอียิปต์บน และทางด้านตะวันออกจะเป็นเขตปกครองในอียิปต์ล่าง
พีระมิดแห่งเซนุสเรตที่ 1

พีระมิดแห่งเซนุสเรตที่ 1 เป็นพีระมิดแห่งอียิปต์โบราณที่สร้างขึ้นสำหรับใช้เป็นสถานที่ฝังพระบรมศพของฟาโรห์เซนุสเรตที่ 1 พีระมิดนี้สร้างขึ้นในช่วงสมัยราชวงศ์ที่สิบสองแห่งอียิปต์ที่เอล-ลิชต์ โดยตั้งอยู่ใกล้กับพีระมิดแห่งอเมนเอมฮัตที่ 1 ซึ่งเป็นพีระมิดพระราชบิดาของพระองค์ และพีระมิดแห่งนี้มีชื่อเดิมว่า "เซนุสเรต เพเตอิ ทาวิ" ("เซนุสเรตทรงทอดพระเนตรทั้งสองดินแดน")
พีระมิดแต่ละด้านมีความยาวด้านละ 105 เมตร ความสูง 61.25 เมตร และมีความชันของด้านข้างทั้งสี่ของพีระมิดคือ 49° 24' พีระมิดแห่งนี้ใช้วิธีการก่อสร้างที่ไม่เคยเห็นมาก่อนในการก่อสร้างพีระมิดอียิปต์ในช่วงเวลาก่อนหน้า กำแพงหินทั้งสี่ที่แผ่ออกมาจากจุดศูนย์กลางซึ่งสร้างจากบล็อกหินที่หยาบ ซึ่งลดขนาดลงตามตำแหน่งที่สูงขึ้น แปดส่วนที่เกิดจากกำแพงเหล่านี้ถูกแบ่งย่อยด้วยกำแพงอีกสามส่วน โดยแยกพีระมิดออกเป็น 32 หน่วยที่แตกต่างกัน จากนั้นจึงเต็มไปด้วยแผ่นหินและเศษซาก และโครงสร้างภายนอกที่ปิดด้วยหินปูนชั้นดี วิธีการก่อสร้างแบบใหม่นี้ไม่ได้มีประสิทธิภาพมากนัก และพีระมิดที่สร้างแล้วเสร็จได้ประสบปัญหาความเสถียรของตัวพีระมิด หลักฐานที่ชัดเจนสำหรับทางลาดที่ใช้สร้างพีระมิดยังคงมีอยู่อย่างผิดปกติ
สถานที่ฝังพระบรมศพ.
บริเวณรอบพีระมิดจะมีอาคารเพิ่มเติมที่ค่อนข้างใหญ่ ซึ่งประกอบด้วย วิหารฝังพระรมศพ โครงสร้างสี่เหลี่ยมที่มีลานตรงกลาง และพีระมิดที่มีขนาดเล็กกว่าจำนวน 9 แห่งสำหรับพระมเหสีในฟาโรห์เซนุสเรตที่ 1 ถัดจากส่วนที่ฝังพระบรมศพ พบทางเดินหลวงสร้างมาจากหินปูนที่มีรูปแกะสลักตั้งอยู่ทุกระยะ 10 ศอก ซึ่งนำตรงไปยังสู่วิหารที่อยู่นอกกำแพงสถานที่ฝังพระบรมศพ อย่างไรก็ตาม สิ่งที่ได้กล่าวมานี้ในปัจจุบันยังหลงเหลือมาเพียงแค่เล็กน้อย เนื่องจากมีการสร้างอาคารโรมันในยุคสมัยหลังทับลงที่บริเวณแห่งนี้
การขุดค้นสำรวจ.
พีระมิดแห่งเซนุสเรตที่ 1 ได้รับความเสียหายอย่างหนักตามกาลเวลา และยังคงมีการหุ้มหินปูนเพียงเล็กน้อย ในปัจจุบัน มันดูเหมือนจะเป็นเนินหินเสียมากกว่า ไม่มีการขุดเจาะค้นหาใด ๆ เข้าไปในห้องฝังพระบรมศพ เนื่องจากมีน้ำท่วมจากน้ำใต้ดิน แต่กลับได้ทราบข้อมูลจำนวนมากเกี่ยวข้องกับการก่อสร้างพีระมิดจากเหมืองหินโดยรอบ ซึ่งประกอบด้วยเศษซากโบราณที่มีพบมากที่สุดแห่งหนึ่งของแหล่งโบราณคดีอียิปต์
โกติเออร์และเฌอกีเออร์.
พีระมิดถูกค้นพบครั้งแรกโดย โกติเออร์ และเฌอกีเออร์ นักโบราณคดีในระหว่างปี ค.ศ. 1894 ถึง ค.ศ. 1895
พิพิธภัณฑ์ศิลปะเมโทรโพลิแทน.
ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1906 ถึง ค.ศ. 1943 พีระมิดแห่งนี้ถูกขุดค้นขึ้นโดยทีมงานจากพิพิธภัณฑ์ศิลปะเมโทรโพลิแทน ซึ่งเริ่มแรกนำโดยอัลเบิร์ต ลิธโก, อาเธอร์ เมกซ์ และอัมโบรส แลนซิง
ดิเอเตอร์ อาร์โนลด์.
ระหว่างปี ค.ศ. 1984 จนถึงปี ค.ศ. 1987 ดิเอเตอร์ อาร์โนลด์ได้ดำเนินการขุดค้นเพิ่มเติมต่อ
ปาทริส เดอ มัก มาอง

ปาทริส เดอ มัก มาอง  เป็นนักการทหารและนักการเมืองชาวฝรั่งเศส ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีฝรั่งเศสระหว่าง ค.ศ. 1875–1879
มัก มาอง เป็นทหารผ่านศึกในหลายสงครามทั้งในแอลจีเรียและในไครเมีย เขาเคยนำทัพฝรั่งเศสในสงครามต่อต้านเยอรมนีใน ค.ศ. 1870 เขาติดกับดักและได้รับบาดเจ็บในยุทธการที่เซอด็องในเดือนกันยายน ค.ศ. 1870 ส่วนหนึ่งเป็นเพราะเขาวางแผนกลยุทธ์ที่ไม่เด็ดขาดและไม่ชัดเจน ส่งผลให้กองทัพฝรั่งเศสที่นำโดยมัก มาอง และจักรพรรดินโปเลียนที่ 3 ยอมจำนนต่อกองทัพปรัสเซียของจอมพลม็อลท์เคอ จักรพรรดินโปเลียนจำต้องสละราชสมบัติและลี้ภัย ส่งผลให้ระบอบจักรพรรดิล่มสลาย ฝรั่งเศสกลายเป็นสาธารณรัฐอีกครั้ง
ภายหลังระบอบสาธารณรัฐมีความเรียบร้อย มัก มาอง ได้รับแต่งตั้งเป็นผู้บัญชาการกองทัพแวร์ซายซึ่งมีส่วนปราบการก่อกำเริบของคอมมูนปารีสในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1871 และเริ่มเข้าสู่การเมือง มัก มาอง เป็นชาวคริสต์คาทอลิกหัวโบราณที่เคร่งศาสนา ทั้งเป็นนักอนุรักษนิยมที่เกลียดชังลัทธิสังคมนิยม ตลอดจนไม่ไว้วางใจการปกครองในระบอบสาธารณรัฐฆราวาส อย่างไรก็ตาม มัก มาอง กลับปฏิบัติหน้าที่ได้อย่างมั่นคงในฐานะผู้พิทักษ์รัฐธรรมนูญ และปฏิเสธคำเชิญชวนของกลุ่มนิยมเจ้าให้ก่อรัฐประหาร แต่ตัวเขาก็ไม่ได้ญาติดีกับนักการเมืองหัวสาธารณรัฐนิยม
เนื้องอกเซลล์สืบพันธุ์

เนื้องอกเซลล์สืบพันธุ์  คือเนื้องอกที่เจริญมาจากเซลล์สืบพันธุ์ อาจเป็นมะเร็งหรือไม่เป็นมะเร็งก็ได้ ปกติแล้วจะเกิดขึ้นในต่อมเพศ คือ รังไข่ หรืออัณฑะ หากเกิดนอกต่อมเพศอาจเป็นเพราะความผิดปกติแต่กำเนิด
TW งูไฮดรา

TW งูไฮดรา เป็นดาวฤกษ์ชนิด ที วัว ซึ่งอยู่ห่างจากโลกไปประมาณ 176 ปีแสง อยู่ในกลุ่มดาวงูไฮดรา มีจานดาวเคราะห์ก่อนเกิดซึ่งกำลังก่อตัวเป็นดาวเคราะห์
ภาพรวม.
TW งูไฮดราเป็นดาวที่มีเส้นผ่านศูนย์กลาง 1.08 เท่าของดวงอาทิตย์ และมีมวล 0.7 เท่าของดวงอาทิตย์ ซึ่งถือว่าความหนาแน่นต่ำกว่าเล็กน้อย กำลังส่องสว่างอยู่ที่ประมาณหนึ่งในห้าของดวงอาทิตย์ การจำแนกสเปกตรัมอยู่ในประเภท K6Ve แม้ว่าในการจำแนกสเปกตรัมจะระบุว่าเป็นดาวแคระส้ม แต่แท้จริงแล้วจัดประเภทเป็นดาวฤกษ์ชนิด ที วัว ซึ่งอยู่ในระยะก่อนเกิดของดาวในแถบลำดับหลัก อุณหภูมิพื้นผิวต่ำถึง 3600 K 
นอกจากนี้ดาวดวงนี้ยังเป็นส่วนหนึ่งของกระจุกดาว TW Hydrae Association ซึ่งประกอบไปด้วยดาวอายุน้อยประมาณ 10 ดวง ซึ่งรวมไปถึง TW งูไฮดรา ซึ่งเป็นที่มาของชื่อกระจุกดาวนี้ด้วย 
จานดาวเคราะห์ก่อนเกิด.
TW งูไฮดราเป็นดาวที่มีอายุน้อยมาก อายุเพียง 8 ล้านปี ดังนั้นรอบๆดาวนี้จึงมีจานดาวเคราะห์ก่อนเกิด ซึ่งมีมวลประมาณ 50 เท่าของดาวพฤหัสบดี เมื่อพิจารณาจากอายุแล้วยังคงเหลือฝุ่นจำนวนมากที่สามารถใช้เป็นวัสดุสำหรับดาวเคราะห์ได้ จานฝุ่นนี้แผ่อยู่ในระยะรัศมีอย่างน้อยประมาณ 6 พันล้าน กม. (40 au) ไปจนถึงที่รัศมีประมาณ 33 พันล้านกม. (220 au) จากการสังเกตโดยกล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิล ในช่วงความยาวคลื่น 0.5 ถึง 2.22 ไมโครเมตรใน ปี ค.ศ. 2013 เปิดเผยว่ามีช่องว่างขนาดประมาณ 3 พันล้านกิโลเมตร (20 au) ที่รัศมีประมาณ 12 พันล้านกิโลเมตร (80 au) จากศูนย์กลาง ซึ่งเชื่อว่าเกิดขึ้นโดยผลกระทบจากแรงโน้มถ่วงของดาวเคราะห์ ที่ก่อตัวขึ้นในวงโคจรนี้ นับเป็นครั้งแรกที่มีการค้นพบช่องว่างของแผ่นจานฝุ่นในระยะดังกล่าวในดวงดาวมวลน้อยเช่นนี้
ในปี ค.ศ. 2016 ได้มีการค้นพบดาวเคราะห์นอกระบบหนึ่งดวง ซึ่งมีมวลมากกว่าดาวเนปจูน เล็กน้อย อยู่ห่างจากตัวดาวฤกษ์ไป 22 au
พีระมิดขาว

พีระมิดแห่งนี้ล้อมรอบด้วยกำแพงล้อมรอบสี่เหลี่ยมขนาดใหญ่ ภายในกำแพงล้อมรอบนี้ พบสุสานที่อยู่ในสภาพที่ดีจำนวนหนึ่ง ซึ่งเป็นของเชื้อพระวงศ์ของฟาโรห์อเมนเอมฮัตที่ 2 รวมถึงหลุมฝังพระศพของเจ้าชายอเมนเอมฮัตอังค์ และเจ้าหญิงอิตา, คนูเมต, อิตาเวเรต และซิตฮาธอร์เมเรต สิ่งของเครื่องใช้ในพิธีพระศพมากมายถูกค้นพบจากสุสานเหล่านี้ รวมทั้งโลงพระศพไม้ โถน้ำหอมอลาบาสเตอร์ และหีบไม้คาโนปิก นอกจากนี้ยังมีเครื่องเพชรพลอยที่สวยงามจำนวนมากในหลุมฝังศพของเจ้าหญิงอิตาและเจ้าหญิงคนูเมต
ในปี ค.ศ. 1894 และ ค.ศ. 1895 ฌาค เดอ มอร์แกน ได้ขุดค้นพีระมิดแห่งนี้โดยมุ่งความสนใจไปที่หลุมฝังพระศพของเชื้อพระวงศ์โดยรอบในพื้นที่อื่น ๆ ไม่ได้ถูกขุดค้นสำรวจ ยังไม่ได้มีการตรวจสอบสถานที่ฝังพระบรมแห่งนี้อย่างสมบูรณ์
ชิงช้าสวรรค์ 2022

ชิงช้าสวรรค์ 2022 เป็นรายการโทรทัศน์ประเภทเรียลลิตีโชว์ประกวดวงดนตรีลูกทุ่งระดับมัธยมศึกษา ชิงถ้วยพระราชทานสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ประจำปี พ.ศ. 2565 ผลิตรายการโดย บริษัท เวิร์คพอยท์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ จำกัด (มหาชน) เริ่มออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2565 และออกอากาศรอบชิงชนะเลิศ (Grand Finale) เมื่อวันที่ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2565 ทางช่องเวิร์คพอยท์ ทีมที่ชนะการแข่งขันคือ โรงเรียนประโคนชัยพิทยาคม จากจังหวัดบุรีรัมย์
ในฤดูกาลนี้รายการได้กลับมาออกอากาศอีกครั้งของรายการชิงช้าสวรรค์โดยมี แพนเค้ก - เขมนิจ จามิกรณ์ เป็นพิธีกรคู่กับโน้ต - บำเรอ ผ่องอินทรกุล นอกจากนี้ จักรวาร เสาธงยุติธรรม ยังเข้าร่วมเป็นคณะกรรมการตัดสินวงดนตรีลูกทุ่งระดับมัธยมศึกษา ร่วมกับ สลา คุณวุฒิ และชุติเดช ทองอยู่ ซึ่งเป็นกรรมการมาตั้งแต่รายการยุคแรกอีกด้วย
รูปแบบรายการ.
ชิงช้าสวรรค์ 2022 แบ่งการแข่งขันออกเป็น 4 รอบ ดังนี้
ทีมผู้เข้าแข่งขัน.
"(ชั้นปีที่กำลังศึกษาเป็นไปตามช่วงเวลาที่ถ่ายทำรายการ)"
"(ทีมผู้เข้าแข่งขัน เรียงตาม ep ที่ออก)"
เซบาต

เซบาต เป็นพระราชธิดาของฟาโรห์แห่งอียิปต์โบราณในช่วงราชวงศ์ที่สิบสอง พระอิสริยยศเพียงอย่างเดียวของพระองค์ที่ทราบ คือ "พระราชธิดาแห่งกษัตริย์ในพระวรกายของพระองค์" จนถึงตอนนี้พระองค์ได้รับการยืนยันเพียงจากด้านหลังของฐานรูปแกะสลัก ซึ่งพบที่เซราบิต เอล-คาดิมในคาบสมุทรไซนายเท่านั้น ในปัจจุบันรูปแกะสลักดังกล่าวได้สูญหายไป ซึ่งเคยหนึ่งเคยเป็นภาพเหยี่ยวฟอลคอนฟาโรห์อเมนเอมฮัตที่ 1 และฟาโรห์เซนุสเรตที่ 1 โดยจารึกกล่าวถึงพระนามของฟาโรห์อเมนเอมฮัตที่ 2 ซึ่งอยู่ด้านบนของพระนามฟาโรห์เซนุสเรตที่ 1 และ เซบาต พระราชธิดาแห่งกษัตริย์ เนเฟรู พระมเหสีแห่งกษัตริย์, ฟาโรห์อเมนเอมฮัตที่ 2 และฟาโรห์เซนุสเรตที่ 1 อีกครั้ง จากหลักฐานนี้ชี้ให้เห็นว่า เจ้าหญิงเซบาต เป็นพระราชธิดาของฟาโรห์เซนุสเรตที่ 1 กับพระนางเนเฟรู และเป็นพระภคินีหรือพระขนิษฐาฟาโรห์อเมนเอมฮัตที่ 2
มาริลิน เคท การ์ดเนอร์

มาริลิน เคท การ์ดเนอร์ (เกิด 14 มกราคม พ.ศ. 2546) ชื่อเล่น เคท เป็นนักแสดงและพิธีกรลูกครึ่งไทย-อังกฤษ สังกัดช่อง 3 เอชดี
ประวัติ.
มาริลิน เคท การ์ดเนอร์ โดยที่มาของชื่อนั้นคำว่า "มาริลิน" เป็นชื่อของคุณอา ส่วน "เคท" ที่เป็นชื่อกลางและชื่อเล่นเป็นชื่อของคุณย่า เกิดเมื่อวันอังคาร ที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2546 บิดาเป็นชาวอังกฤษ มารดาเป็นชาวไทย สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจาก (สายวิทย์-คณิต) และสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี สาขาวิชาศิลปการละคร คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ซึ่งจะเข้ารับพระราชทานปริญญาบัตรในวันที่ 1 ตุลาคม2568
เข้าสู่วงการบันเทิง.
มาริลินเริ่มต้นเข้าสู่วงการบันเทิงจากการเป็นนักแสดงฝึกหัดของ ช่อง 3 และได้ทำหน้าที่เป็นผู้ประกาศคั่นรายการ เมื่อปี พ.ศ. 2560 ได้แสดงละครเรื่อง สายธารหัวใจ รับบท "คุณหญิงปฐวี" (วัยรุ่น) และ เดือนประดับดาว รับบท "แพง อาภรณ์" (วัยรุ่น) จากนั้นจึงเริ่มมาเป็นที่รู้จักจากบท "แม่หญิงบัว/ฟ้ารดา" (วัยเด็ก) ในละครเรื่อง ลิขิตรักข้ามดวงดาว เมื่อปี พ.ศ. 2562 ต่อมาในปี พ.ศ. 2564 มาริลิน ได้แสดงละครถึง 3 เรื่องที่ออกอากาศไล่เลี่ยกันคือ เมียจำเป็น รับบท "น้อย" ดาวคนละดวง รับบท "ใบไม้" และเรื่อง ดวงใจในมนตรา รับบท" ลตา" ในปี พ.ศ. 2565 มาริลิน ได้แสดงละครเรื่อง คือเธอ รับบท "กลอยใจ" ในปี พ.ศ. 2567 เธอมีโอกาสแสดงร่วมโปรเจกต์ในละครซีรีส์ชุด ดวงใจเทวพรหม ตอน ขวัญฤทัย รับบท "น้ำฝน" และรับเชิญในละครเรื่อง หนึ่งในร้อย ในปี พ.ศ. 2568 มีละครที่ออกอากาศ คือเรื่อง เหนือพรหมลิขิต และขึ้นแท่งเป็นนางเอกเต็มตัวในละครเย็นเรื่อง แผนรักหักคานลุง และซีรีส์ที่กำลังออนเรื่อง Only You เพียงเธอ ละครที่รอออกอากาศเรื่อง โทษฐานที่รักเธอ
ผลงาน.
พิธีกร.
โทรทัศน์
ออนไลน์
เอ็ฏโฏด

เอ็ฏโฏด ("aṭ-Ṭūd", อียิปต์โบราณ: Djerty หรือ Ḏrty, กรีกโบราณ: Touphion, ละติน: Tuphium, คอปติก: Thouôt หรือ Tuot) เป็นที่ตั้งของเมืองจากสมัยอียิปต์โบราณ และวิหารแห่งเทพมอนทู ซึ่งเป็นหนึ่งในเทพเจ้าจากศาสนาอียิปต์โบราณ เมืองแห่งนี้ตั้งอยู่ห่างจากเมืองลักซอร์ไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ประมาณ 20 กิโลเมตร (12 ไมล์) โดยอยู่ใกล้กับเมืองโบราณเฮอร์มอนทิส ในปัจจุบันมีหลายหมู่บ้านรายล้อมรอบพื้นที่แห่งนี้
วัดมงคลเทพ

วัดมงคลเทพ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลปากน้ำ อำเภอบางคล้า จังหวัดฉะเชิงเทรา มีที่ดิน 75 ไร่ 2 งาน 26 ตารางวา และยังเป็นสำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัดฉะเชิงเทราแห่งที่ 27
วัดมงคลเทพได้รับอนุญาตให้สร้างวัดเมื่อวันที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2537 ตั้งวัดเมื่อวันที่ 3 มิถุนายน พ.ศ. 2542 โดยมีนางสาวเสนาะ ปานท่าไข่ เป็นผู้ขออนุญาตสร้างวัดและบริจาคที่ดินเนื้อที่ 53 ไร่ 1 งาน 89 ตารางวา มีเจ้าอาวาสรูปที่ 1 พระอธิการบัญชา สิริวิชฺชโย ปัจจุบันได้รับแต่งตั้งเป็น พระครูภาวนาสิทธิคุณ วิ. ชพ. วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2554
สิ่งก่อสร้างส่วนใหญ่เป็นอาคารร่วมสมัย แบบอาคารต่าง ๆ จะตกแต่งแบบเรียบง่าย อุโบสถเริ่มสร้างเมื่อ พ.ศ. 2551 2553 เป็นอุโบสถยกฐานสูง 1.5 เมตร ขนาด กว้าง 9.40 เมตร ยาว 30.50 เมตร ภายในอุโบสถที่ผนัง และพื้น ปูด้วยหินอ่อน ผนังภายนอก ก่ออิฐฉาบปูนแล้วฉาบด้วยทรายล้างสีขาว หน้าบันด้านทิศตะวันออก เป็นอลูมิเนียม นูนต่ำ รูปองค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า พิสดารกาย 100 องค์ หน้าบันด้านทิศตะวันตก เป็นอลูมิเนียม นูนต่ำ รูปพระมงคลเทพมุนี (สด จนฺทสโร) จำนวน 101 องค์ มีช่อฟ้า ด้านละ 3 ช่อ อุโบสถล้อมรอบด้วยกำแพงแก้ว ขนาดกว้าง 33.75 เมตร ยาว 54.85 เมตร พระประธานในอุโบสถนามว่า "พระพุทธเจ้าองค์ต้นธาตุต้นธรรม"
สมภพ เบญจาธิกุล

สมภพ เบญจาธิกุล ชื่อเล่น หมู (เกิด 4 ตุลาคม พ.ศ. 2488) เป็นนักแสดงอาวุโสชาวไทยที่มีผลงานการแสดงมากมายหลายเรื่อง
ประวัติ.
ประวัติช่วงต้นและการศึกษา.
สมภพ เบญจาธิกุล เกิดเมื่อวันที่ 4 ตุลาคม พ.ศ. 2488 ที่ อำเภอสนามชัยเขต จังหวัดฉะเชิงเทรา เป็นบุตรคนที่ 6 ในบรรดาพี่น้อง 7 คน จบการศึกษาจาก มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลกรุงเทพ
เข้าสู่วงการ.
สมภพเข้าสู่วงการจากการชักชวนของ ท่านมุ้ย-หม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล ที่เสด็จมาในงานบวชของพี่ชายของสมภพที่เป็นตากล้องให้ละโว้ภาพยนตร์และพร้อมมิตรภาพยนตร์ โดยผลงานชิ้นแรกในวงการของ สมภพ คือภาพยนตร์โทรทัศน์เรื่อง เงือกน้อย เมื่อปี พ.ศ. 2514 ตามด้วยภาพยนตร์โทรทัศน์เรื่อง หมอผี ต่อมาในปี พ.ศ. 2517 จึงได้แสดงภาพยนตร์เรื่องแรกคือเรื่อง เทพธิดาโรงแรม ภาพยนตร์เสียงในฟิล์มที่แสดงร่วมกับ สรพงศ์ ชาตรี และ วิยะดา อุมารินทร์ ในปีถัดมาคือปี พ.ศ. 2518 สมภพมีผลงานภาพยนตร์ทั้งสิ้น 2 เรื่องคือ ผมไม่อยากเป็นพันโท ภาพยนตร์เสียงในฟิล์มของท่านมุ้ยอีกเช่นกันโดยเป็นพระเอกเต็มตัวเรื่องแรกคู่กับ นัยนา ชีวานันท์ และ ความรักครั้งสุดท้าย ภาพยนตร์ของท่านมุ้ยเช่นเดิม โดยรับบทเป็น ชิดเชื้อ
และจากภาพยนตร์เรื่อง ความรักครั้งสุดท้าย ทำให้สมภพได้รับการติดต่อจาก ครูเล็ก-ภัทราวดี ศรีไตรรัตน์ หรือ ภัทราวดี มีชูธน ซึ่งเป็นนางเอกของภาพยนตร์เรื่อง ความรักครั้งสุดท้าย ให้มาแสดงละครเป็นครั้งแรกคือละครเรื่อง ไฟพ่าย ของ กฤษณา อโศกสิน ที่ ครูเล็ก กำกับให้กับทาง ช่อง 3 ในปี พ.ศ. 2519 โดยได้รับบทพระเอกแสดงคู่กับ ครูเล็ก ซึ่งละครเรื่องนี้ได้พลิกโฉมวงการละครไทยคือเป็นละครเรื่องแรกที่ไม่มีการบอกบท แต่เป็นละครที่ให้นักแสดงท่องบทก่อนถ่ายทำจริง และบันทึกเทปไว้ล่วงหน้า หลังจากนั้นจึงมีผลงานทั้งละครและภาพยนตร์มาจนถึงปัจจุบัน
ชีวิตส่วนตัว.
สมภพ เบญจาธิกุล มีภรรยาแล้วไม่เปิดเผยตัวตนและมีบุตร 2 คน บุตรคนโตเป็นผู้หญิง และมี บุตรชาย 1 คนเป็นบุตรคนสุดท้อง ต่อมาบุตรชายเสียชีวิตจากประสบอุบัติเหตุทางรถ เมื่อ พ.ศ. 2561
แฮร์โมโปลิส

แฮร์โมโปลิส ("นครแห่งเฮอร์มีส"), แฮร์โมโปลิสมักนา, แฮร์โมโปลิสเมกาแล , คามาเนา , ชโมน  หรือ อัลอัชมูนัยน์  เป็นเมืองขนาดใหญ่ในสมัยอียิปต์โบราณ ซึ่งตั้งอยู่ใกล้พรมแดนระหว่างดินแดนอียิปต์ล่างกับอียิปต์บน
โดยเป็นเมืองหลักของเขตปกครองมาตั้งแต่สมัยราชอาณาจักรเก่าแห่งอียิปต์ เมืองแฮร์โมโปลิสได้พัฒนามาเป็นเมืองขนาดใหญ่ในช่วงที่จักรวรรดิโรมันมีอำนาจเหนืออียิปต์ และเป็นศูนย์กลางของคริสตศาสนาในยุคแรก ๆ ตั้งแต่คริสตศตวรรษที่สาม แฮร์โมโปลิสได้ถูกทิ้งร้างหลังจากการพิชิตอียิปต์ของชาวมุสลิม แต่ได้รับการบูรณะฟิ้นฟูในภายหลังเช่นเดียวกับคริสตศาสนานิกายโรมันคาทอลิก (ในขณะเดียวกันก็ถูกปราบปราม) และนิกายคอปติกออร์ทอดอกซ์
ที่ตั้งของเมืองโบราณที่ยังหลงเหลืออยู่นี้ตั้งอยู่ใกล้เมืองอัลอัชมูนัยน์ ซึ่งเป็นชื่อเมืองที่มาจากภาษาคอปติก ในมัลลาวี เขตผู้ว่าการอัลมินยา ประเทศอียิปต์
จอห์น เฮาส์แมน

จอห์น เฮาส์แมน (ชื่อเกิด ฌัก โอสมาน (Jacques Haussmann); 22 กันยายน ค.ศ. 1902 – 31 ตุลาคม ค.ศ. 1988) เป็นนักแสดงและผู้อำนวยการสร้างละครเวที ภาพยนตร์ และโทรทัศน์ชาวบริติช-อเมริกันที่เกิดในโรมาเนีย เขากลายเป็นที่รู้จักหลังจากทำงานร่วมกับผู้กำกับ ออร์สัน เวลส์ ตั้งแต่สมัยที่พวกเขาอยู่ในเฟเดอรัลเธียเตอร์โปรเจกต์ ตลอดจนควบคุมการผลิตในเรื่อง "ซิติเซนเคน" และยังเป็นผู้อำนวยการสร้างให้กับ "เดอะบลูดาห์เลีย" ด้วย เขายังเป็นที่รู้จักอย่างดีจากบทศาสตราจารย์ชาลส์ ดับเบิลยู. คิงส์ฟิลด์ ในภาพยนตร์เรื่อง "เดอะเปเปอร์เชส" (1973) ซึ่งทำให้เขาได้รับรางวัลออสการ์และรางวัลลูกโลกทองคำ สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม เขายังรับบทเป็นคิงส์ฟิลด์อีกครั้งในละครชุดทางโทรทัศน์ฉบับดัดแปลงใน ค.ศ. 1978 
เฮาส์แมนเสียชีวิตเมื่อวันที่ 31 ตุลาคม ค.ศ. 1988 ด้วยเนื้องอกไขสันหลัง ที่บ้านของเขาในแมลิบู รัฐแคลิฟอร์เนีย
อูเบอร์ไฟลส์

อูเบอร์ไฟลส์  เป็นฐานข้อมูลกิจกรรมของอูเบอร์ตั้งแต่ปี 2013-2017 ที่นำมาเผยแพร่โดย "ดิออบเสิร์ฟเฟอร์" หนังสือพิมพ์ภาควันอาทิตย์ในเครือ "เดอะการ์เดียน" เมื่อวันที่ 10 กรกฎาคม 2022 ซึ่งเผยแพร่ไฟล์กว่า 124,000 ไฟล์ให้กับกลุ่มนักข่าวสืบสวนนานาชาติ (ICIJ) และสื่ออื่น เอกสารแสดงให้เห็นถึงความพยายามลอบบีโจ ไบเดิน, โอลัฟ สช็อลซ์ และ จอร์จ ออสบอร์น และยังแสดงให้เห็นว่าเอมานูเอล มาครงแอบให้ความช่วยเหลือการลอบบีของอูเบอร์ในฝรั่งเศสโดยลับ และยังเคยใช้คิลล์สวิตช์ขณะตำรวจบุกค้นเพื่อปกปิดข้อมูลนี้
การผ่าตัดเปิดทรวงอกกู้ชีพ

การผ่าตัดเปิดทรวงอกกู้ชีพ  เป็นหัตถการทางการแพทย์อย่างหนึ่ง โดยเป็นการผ่าตัดเปิดทรวงอกเพื่อกู้ชีพผู้ป่วยที่ได้รับบาดเจ็บที่ช่องอกหรือช่องท้องจนหัวใจหยุดเต้น หัตถการนี้จะทำให้แพทย์สามารถเข้าถึงช่องอกได้ทันที สามารถห้ามเลือด ระบายเลือดที่คั่้งในช่องเยื่อหุ้มหัวใจ ผ่าตัดแก้ไขการบาดเจ็บที่หัวใจ ปอด หลอดเลือดในช่องอก และสามารถนวดหัวใจหรือช็อกไฟฟ้าหัวใจได้โดยตรง หัตถการนี้ไม่ได้จำเป็นต้องทำในผู้บาดเจ็บทรวงอกส่วนใหญ่ โดยมีผู้ได้รับบาดเจ็บที่ช่องอกเพียง 15% ที่จำเป็นต้องได้รับการช่วยเหลือด้วยหัตถการนี้
มหาสฟิงซ์แห่งทานิส

มหาสฟิงซ์แห่งทานิส เป็นรูปสฟิงซ์แกะสลักจากหินแกรนิต ซึ่งอาจจะสร้างขึ้นในช่วงต้นของศตวรรษที่ 26 ก่อนคริสตกาล โดยถูกค้นพบในซากปรักหักพังของวิหารแห่งอามุน-ราในเมืองทานิส ซึ่งเป็นเมืองหลวงของอียิปต์โบราณในช่วงราชวงศ์ที่ยี่สิบเอ็ดและราชวงศ์ที่ยี่สิบสาม แต่มหาสฟิงซ์ถูกสร้างก่อนหน้าช่วงเวลาดังกล่าวไปนานมาก และได้มีการถกเถียงกันว่า มหาสฟิงซ์นี้น่าจะถูกสร้างขึ้นในช่วงราชวงศ์ที่สี่ ไม่ก็ราชวงศ์ที่สิบสองแห่งอียิปต์ สิ่งที่ยังหลงเหลืออยู่ของจารึกดั้งเดิมคือส่วนที่ได้กล่าวถึงฟาโรห์อเมนเอมฮัตที่ 2 (ราชวงศ์ที่สิบสอง), ฟาโรห์เมอร์เนพทาห์ (ราชวงศ์ที่สิบเก้า) และฟาโรห์โชเชงค์ที่ 1 (ราชวงศ์ที่ยี่สิบสอง)
พิพิธภัณฑ์ลูฟวร์ได้รับมหาสฟิงซ์มาไว้ในการดูแลในปี ค.ศ. 1826 โดยเดิมเคยเป็นส่วนหนึ่งของชุดสะสมศิลปะอียิปต์ชุดที่สองของเฮนรี ซอลต์ ซึ่งซื้อมาในนามของรัฐบาลฝรั่งเศสโดย ฌ็อง-ฟร็องซัว ช็องปอลียง ซึ่งในตอนแรกมีแผนจะวางมหาสฟิงซ์ไว้กลางแจ้งที่ศูนย์กลางของคูร์ การ์เร แต่ไม่ได้ดำเนินการอย่างใด แทนที่จะเป็นเช่นนั้น มหาสฟิงซ์ก็ถูกจัดแสดงในลานภายในของพิพิธภัณฑ์ลูฟวร์ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาก็เรียกว่า "คูร์ ดู สแฟงซ์" ในระหว่างปี ค.ศ. 1828 จนถึง ค.ศ. 1848 และเมื่อย้ายมหาสฟิงซ์ไปยังที่"ห้องแกลลอรีอองรีที่ 5" ซึ่งปัจจุบันยังคงเป็นห้องประติมากรรมหลักของแผนกอียิปต์ในพิพิธภัณฑ์ ในช่วงกลางทศวรรษที่ 1930 มหาสฟิงซ์ก็ถูกย้ายไปยังตำแหน่งปัจจุบันในห้องใต้ดินที่สร้างโดยอัลแบรต์ เฟอแรน สถาปนิกของพิพิธภัณฑ์ลูฟวร์ เพื่อเชื่อมต่อสองส่วนของปีกด้านใต้ของคูร์ การ์เร
สโมสรฟุตบอลราษีไศล ยูไนเต็ด

สโมสรฟุตบอลราษีไศล ยูไนเต็ด เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพในประเทศไทย โดยเป็นสโมสรตัวแทนจากอำเภอราษีไศล จังหวัดศรีสะเกษ ปัจจุบันเล่นในไทยลีก 2 ซึ่งเป็นระดับการแข่งขันลีกอาชีพรองของประเทศ สโมสรก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2561 โดยมีเป้าหมายเพื่อส่งเสริมเยาวชนและพัฒนานักเตะท้องถิ่นในภูมิภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
ประวัติ.
สโมสรฟุตบอลราษีไศล ยูไนเต็ด ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2561 โดยนางนุชนาถ จารุวงษ์เสถียร ผู้บริหารของโรงเรียนเกศเกล้าวิทยา และวิทยาลัยเทคโนโลยีพณิชยการราษีไศล ซึ่งเป็นสถาบันการศึกษาเอกชนในอำเภอราษีไศล จังหวัดศรีสะเกษ โดยในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2561 ได้จดทะเบียนสโมสรในนาม ห้างหุ้นส่วนจำกัด สโมสรฟุตบอลราษีไศล ยูไนเต็ด ซึ่งนักฟุตบอลส่วนใหญ่เป็นนักศึกษา ปวช. และ ปวส. ของวิทยาลัยเทคโนโลยีพณิชยการราษีไศล โดยส่งทีมเข้าแข่งขันฟุตบอลรายการต่างๆ
ในปี พ.ศ. 2562 สโมสรได้ส่งทีมเข้าร่วมการแข่งขันในรายการของสมาคมกีฬาฟุตบอลแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์เป็นครั้งแรกในไทยแลนด์ อเมเจอร์ลีก ฤดูกาล 2562 – โซนภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
 "ณ วันที่ 31 กรกฎาคม 2568"
ผู้เล่น.
ผู้เล่นชุดปัจจุบัน.
<templatestyles src="Template:Football squad player/styles.css" />
ผู้เล่นที่ถูกยืมตัว.
<templatestyles src="Template:Football squad player/styles.css" />
ไลฟ์แจสมิน

ไลฟ์แจสมิน  เป็นเว็บไซต์สำหรับผู้ใหญ่ที่เน้นให้บริการในด้านการถ่ายทอดสดผ่านสัญญาณต่อเนื่อง (live streaming) และบริการอื่นที่เกี่ยวข้อง ซึ่งเนื้อหามักเกี่ยวข้องกับการเปลือยกายหรือกิจกรรมทางเพศ ตั้งแต่ระบำเปลื้องผ้า การสนทนาแบบสองแง่สองง่าม (dirty talk) ไปจนถึงการสำเร็จความใคร่ด้วยเซ็กซ์ทอยและการร่วมเพศอย่างชัดแจ้ง ผู้แสดงส่วนใหญ่เป็นเพศหญิงแต่ก็มีผู้แสดงเพศชายจำนวนไม่น้อย บางส่วนเป็นคนตรงเพศ (cisgender) บ้างเป็นคนข้ามเพศ (transgender) อาจพบว่ามีการแสดงร่วมกับนักแสดงอื่นในเว็บไซต์ด้วย
ไลฟ์แจสมินก่อตั้งโดย György Gattyán เมื่อ ค.ศ. 2001 ไลฟ์แจสมินกลายเป็นเว็บไซต์ที่ได้รับความสนใจอย่างรวดเร็วในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 2000 ไลฟ์แจสมินเป็นหนึ่งในเว็บไซต์แคมมิง (camming) สำหรับผู้ใหญ่ที่ใหญ่ที่สุดในโลก ควบคู่กับแชเทอเบท (Chaturbate) จากอเมริกา และบองกาแคมส์ (BongaCams) จากเนเธอร์แลนด์
ประวัติ.
ไลฟ์แจสมินก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 2001 ในยูอาร์แอล jasmin.hu ซึ่งเน้นกลุ่มผู้ชมในประเทศฮังการี
ใน ค.ศ. 2014 ไลฟ์แจสมินเริ่มผลิตและและถ่ายทอดโฆษณาทางโทรทัศน์ มีโฆษณาจากไลฟ์แจสมินอยู่สองรายการที่ถูกส่งให้ออกอากาศระหว่างการประกาศผลรางวัลไพรม์ไทม์เอมมีแต่ถูกปฏิเสธโดยเอ็นบีซี
ตำรวจรักษาความปลอดภัย

ตำรวจรักษาความปลอดภัย (นิยมเรียก Security Police; อักษรย่อ: SP) เป็นหน่วยอารักขาใกล้ชิดในสังกัดของกองบัญชาการความปลอดภัย กรมตำรวจนครบาลโตเกียว มีหน้าที่อารักขาผู้มีตำแหน่งสูง ทั้งภายในและภายนอกประเทศ
บุคคลากรของหน่วยงานนี้เป็นที่รู้จักด้วยชื่อ ตำรวจรักษาความปลอดภัย (Security Police; SP) คำว่า "SP" เป็นคำยืมจากภาษาอังกฤษซึ่งนำมาใช้ในระบบการบังคับใช้กฎหมายญี่ปุ่น โดยมีที่มาจากเครื่องหมายที่เจ้าหน้าที่ติด
หน่วยงานนี้ไม่อารักขาพระบรมวงศานุวงศ์ เนื่องจากเป็นหน้าที่โดยเฉพาะของกองบังคับการคุ้มกันพระองค์ (Imperial Protection Division) ตำรวจรักษาความปลอดภัยได้รับมอบหมายให้อารักขานายกรัฐมนตรี, คณะรัฐมนตรี, ประธานศาลสูงสุด, ประธานราชมนตรีสภา, สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร, ผู้ว่าราชการโตเกียว ตลอดจนบุคคลสำคัญต่างประเทศ เช่น ประมุขแห่งรัฐ, เอกอัครราชทูต, หรือบุคคลสำคัญอื่น ๆ ตามที่ผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติมอบหมาย แม้ไม่มีกำหนดไว้เป็นลายลักษณ์อักษร ตำรวจรักษาความปลอดภัยก็ยังอารักขารองประธานสภาทั้งสูงและล่าง รวมถึงผู้นำพรรคการเมืองสำคัญ
คลองบางพรม

คลองบางพรม หรือ คลองบางพรหม เป็นคลองในท้องที่เขตตลิ่งชันและเขตทวีวัฒนา กรุงเทพมหานคร เชื่อมต่อคลองชักพระกับคลองทวีวัฒนา ในเขตตลิ่งชันมีความยาว 5,400 เมตร และในเขตทวีวัฒนามีความยาว 6,640 เมตร
บริเวณคลองบางพรมมีชุมชนเมืองดั้งเดิม มีวัดเก่าแก่สมัยอยุธยาตั้งอยู่ริมคลองคือวัดรัชฎาธิษฐานราชวรวิหาร ฝั่งตรงข้ามคือวัดกาญจนสิงหาสน์วรวิหาร รวมถึงวัดอินทราวาส ฝั่งตรงข้ามคือวัดเทพพล และวัดศิริวัฒนาราม ที่วัดนี้มีศาลแม่โพสพ มีประวัติว่าเมื่อร้อยกว่าปีมาแล้ว มีชาวบ้านผัวเมียแช่ข้าวสารค้างคืนตั้งใจจะโม่เป็นแป้งข้าวเจ้าไว้ทำเส้นขนมจีน แต่รุ่งเช้าขึ้นมา ข้าวสารนั้นกลับงอกเป็นต้นข้าวสองตายายเลยเอาข้าวสารงอกไปผสมดินปั้นเป็นรูปแม่โพสพขึ้นไว้ แล้วเลยกลายเป็นที่นับถือของชาวนาแถบบางพรม จนมีการตั้งศาลทรงไทยขึ้นเป็นที่ประดิษฐาน ที่สี่แยกจุดตัดของคลองบางพรมกับคลองลัดมะยม
ในสมัยรัชกาลที่ 5–6 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ ย่านนี้ยังมีพื้นที่การทำนา เมื่อราว พ.ศ. 2500 ชุมชนย่านคลองบางพรมมีการทำสวนอยู่ปากคลอง จนเมื่อราว พ.ศ. 2520 จากที่นาได้กลายมาเป็นที่ทำสวน
ปัจจุบันชุมชนย่านคลองบางพรมส่วนใหญ่เป็นพื้นที่เกษตรกรรม ประชาชนในชุมชนส่วนใหญ่มีอาชีพเกษตรกรรม ค้าขาย และรับราชการ
วอลเลย์บอลชายมอนเตเนกรินเฟิสต์ลีก

วอลเลย์บอลชายมอนเตเนกรินเฟิสต์ลีก (#เปลี่ยนทาง , Prva liga Crne Gore u odbojci za muškarce) เป็นลีกวอลเลย์บอลระดับสูงสุดของประเทศมอนเตเนโกร อยู่ภายใต้การบริหารของสหพันธ์วอลเลย์บอลมอนเตเนโกร ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 2006 หลังจากการล่มสลายของประเทศเซอร์เบียและมอนเตเนโกร
สโมสรที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดคือ บูดวาสการีวีเยรา ซึ่งชนะเลิศ 8 สมัย และหลังจากยุบสโมสรในปี ค.ศ. 2017 สโมสรได้ก่อตั้งขึ้นใหม่ชื่อใน บูดวา ซึ่งชนะเลิศ 4 สมัยติดต่อกัน
โบสถ์แห่งความสามัคคี

สหพันธ์ครอบครัวเพื่อความสามัคคีและสันติภาพโลก  เรียกสั้น ๆ ว่า โบสถ์แห่งความสามัคคี  บ้างเรียก ลัทธิมูน เป็นขบวนการศาสนาเกิดใหม่ เรียกสมาชิกของโบสถ์ดังกล่าวว่า "ยูนิฟิเคชั่น" หรือ "ชาวมูน" (Moonies) ก่อตั้งอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 1954 ในนาม "สมาคมพระวิญญาณบริสุทธิ์เพื่อความสามัคคีของศาสนาคริสต์โลก" (Holy Spirit Association for the Unification of World Christianity) โดยมุน ซ็อน-มย็อง (ค.ศ. 1920–2012) ในเอกสารไทยเรียก สาธุคุณซันเมียง มูน ชายชาวเกาหลีใต้ผู้อ้างตนเป็นพระเมสสิยาห์หรือพระผู้ช่วยให้รอด ซึ่งมีชื่อเสียงด้านกิจการทำงาน รวมทั้งอิทธิพลข้องเกี่ยวในแวดวงสังคมและการเมือง
โบสถ์แห่งความสามัคคีมีความเชื่อพื้นฐานที่อิงจากหนังสือ "หลักการดำเนินชีวิต" (Divine Principle) ซึ่งเป็นงานเขียนของมุน ซ็อน-มย็องเอง ในงานเขียนดังกล่าวมีมุมมองต่อพระเยซูต่างจากศาสนาคริสต์กระแสหลักที่มีหลักข้อเชื่อไนซีนเป็นบรรทัดฐาน และการสอนในเรื่อง "การชดใช้" (indemnity) ขบวนการทางศาสนานี้เป็นที่รู้จักยิ่งในพิธีกรรมสมรสหมู่ หรือที่ศาสนิกชนยูนิฟิเคชั่นจะเรียกว่า "การรับพรมงคลสมรสที่ศักดิ์สิทธิ์" โบสถ์แห่งความสามัคคีเป็นที่ถกเถียง นักวิจารณ์ยุคแรก ๆ เรียกโบสถ์ว่า "เป็นลัทธิที่อันตราย" ทั้งยังเป็นที่กล่าวถึงในการมีส่วนร่วมทางการเมืองระหว่างประเทศ ซึ่งรวมไปถึงการต่อต้านคอมมิวนิสต์และการรวมชาติเกาหลี โบสถ์แห่งความสามัคคีและสมาชิกของโบสถ์ เป็นผู้ก่อตั้ง เป็นเจ้าของ และเป็นผู้สนับสนุนองค์กรต่าง ๆ อย่างหลากหลาย เป็นต้นว่าธุรกิจ การศึกษา การเมือง และอื่น ๆ
สมาชิกของโบสถ์จะเรียก มุน ซ็อน-มย็อง และฮัน ฮัก-จา ภรรยา อย่างยกย่องว่า "พ่อที่แท้จริง" (True Father) และ "แม่ที่แท้จริง" (True Mother) และเรียกทั้งสองร่วมกันว่า "พ่อแม่ที่แท้จริง" (True Parents) เพื่อเชื่อมโยงคู่สมรส (ที่มาจากการสมรสหมู่) และครอบครัวมุนเข้ากับพระเจ้า
ประวัติ.
มุน ซ็อน-มย็อง  หรือ ซันเมียง มูน มีนามเดิมว่า มุน ยง-มย็อง  เกิดเมื่อวันที่ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2463 (ตรงกับวันที่ 6 มกราคม ตามปฏิทินจันทรคติ และ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2463 ในปฏิทินเกรกอเรียน) ที่บ้านซังซา ตำบลทอกุน อำเภอช็องจู จังหวัดพย็องอันเหนือ ซึ่งขณะนั้นยังอยู่ในการปกครองของญี่ปุ่น (ปัจจุบันขึ้นกับประเทศเกาหลีเหนือ) พื้นฐานครอบครัวแต่เดิมนับถือลัทธิขงจื๊อ ต่อมาได้เปลี่ยนไปนับถือศาสนาคริสต์นิกายเพรสไบทีเรียน มุนได้กลายเป็นครูผู้สอนศาสนาในโรงเรียนประจำวันอาทิตย์
สมาชิกโบสถ์แห่งความสามัคคีเชื่อว่า พระเยซูเจ้าทรงปรากฏพระองค์ต่อหน้ามุนในวันอีสเตอร์เมื่อ พ.ศ. 2479 โดยพระองค์ให้เขาทำงานสืบทอดต่อหลังพระเยซูถูกตรึงกางเขนไปแล้ว จากนั้นมุนได้ทำการอธิษฐานและใคร่ครวญเรื่องราวระยะหนึ่งก่อนตัดสินใจตอบรับภารกิจ และเปลี่ยนชื่อตัวเป็น มุน ซ็อน-มย็อง มาตั้งแต่นั้น
พฤษภาคม พ.ศ. 2486 มุนสมรสกับชเว ซุน-กิล ซึ่งเป็นปีเดียวกันกับ ฮัน ฮัก-จา  หญิงชาวเกาหลีเหนือ ผู้เป็นภรรยาคนปัจจุบันของเขาเกิด
จังหวัดปาปัวที่สูง

ปาปัวที่สูง หรือ ปาปูวาเปอกูนูงัน  เป็นจังหวัดหนึ่งของประเทศอินโดนีเซีย ตั้งอยู่บริเวณที่สูงตอนกลางของภูมิภาคปาปัว เป็นจังหวัดเดียวในประเทศที่ไม่มีทางออกสู่ทะเล ครอบคลุมพื้นที่ 69,685.31 ตารางกิโลเมตร และมีประชากร 1,408,641 คนจากการประมาณการอย่างเป็นทางการ ณ กลางปี พ.ศ. 2564
จังหวัดปาปัวที่สูงได้รับการจัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2565 โดยแยกพื้นที่ออกมาจากจังหวัดปาปัวพร้อมกับจังหวัดปาปัวกลางและจังหวัดปาปัวใต้ เมืองหลักของจังหวัดคือวาเมนาในอำเภอจายาวีจายา
หน่วยการบริหาร.
พื้นที่จังหวัดปาปัวที่สูงแบ่งออกเป็น 8 อำเภอ  ได้แก่
จังหวัดปาปัวใต้

ปาปัวใต้ หรือ ปาปูวาเซอลาตัน  เป็นจังหวัดที่ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของภูมิภาคปาปัวในประเทศอินโดนีเซีย ได้รับการจัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2565 จากอดีตอำเภอ 4 อำเภอทางใต้สุดของจังหวัดปาปัว ครอบคลุมพื้นที่ 127,280.69 ตารางกิโลเมตร และมีประชากร 517,623 คนจากการประมาณการอย่างเป็นทางการเมื่อกลางปี พ.ศ. 2564 จังหวัดนี้เป็นจังหวัดที่มีพื้นที่มากที่สุด (หากไม่นับบางจังหวัดบนเกาะบอร์เนียว) แต่มีประชากรน้อยที่สุดในอินโดนีเซีย
จังหวัดปาปัวใต้มีอาณาเขตสอดคล้องกับภูมิภาควัฒนธรรมอานิมฮา ทางทิศตะวันออกติดต่อกับประเทศปาปัวนิวกินี ทางทิศเหนือและทิศตะวันตกเฉียงเหนือติดต่อกับจังหวัดปาปัวที่สูงและจังหวัดปาปัวกลางตามลำดับ นอกจากนี้ทางทิศตะวันตกและทิศใต้ยังติดต่อกับทะเลอาราฟูราซึ่งเป็นพรมแดนทางทะเลกับประเทศออสเตรเลีย เมืองหลักและศูนย์กลางทางเศรษฐกิจของจังหวัดคือเมอเราเก
หน่วยการบริหาร.
พื้นที่จังหวัดปาปัวใต้แบ่งออกเป็น 4 อำเภอ  ได้แก่
จังหวัดปาปัวกลาง

ปาปัวกลาง หรือ ปาปูวาเตองะฮ์  เป็นจังหวัดที่ตั้งอยู่ทางตอนกลางของภูมิภาคปาปัวในประเทศอินโดนีเซีย ได้รับการจัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2565 จากอดีตอำเภอ 8 อำเภอทางตะวันตกของจังหวัดปาปัว ครอบคลุมพื้นที่ 66,130.49 ตารางกิโลเมตร และมีประชากรประมาณ 1,409,000 คนจากการประมาณการอย่างเป็นทางการเมื่อกลางปี พ.ศ. 2564
จังหวัดปาปัวกลางมีอาณาเขตค่อนข้างสอดคล้องกับภูมิภาควัฒนธรรมเมเอปาโก ทางทิศตะวันตกติดต่อกับจังหวัดปาปัวตะวันตก ทางทิศเหนือติดต่อกับส่วนที่เหลือของจังหวัดปาปัว และทางทิศตะวันออกติดต่อกับจังหวัดปาปัวที่สูงและจังหวัดปาปัวใต้ ศูนย์กลางการบริหารและศูนย์กลางทางเศรษฐกิจของจังหวัดคือนาบีเร ซึ่งเป็นเมืองใหญ่อันดับที่ 2 ในตอนกลางของภูมิภาคปาปัว (รองจากตีมีกา)
หน่วยการบริหาร.
พื้นที่จังหวัดปาปัวกลางแบ่งออกเป็น 8 อำเภอ  ได้แก่