pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
เอเว็กซ์กรุป

เอเว็กซ์ แทร็กซ์  เป็นบริษัทค่ายเพลงแห่งหนึ่งในประเทศญี่ปุ่น โดยมีชื่อเสียงในด้านผู้นำทางด้านเพลงแด๊นซ์ ซึ่งคำว่า "Avex" นั้นมาจากคำว่า "Audio Visual Express" และเป็นหนึ่งในค่ายเพลงที่มีอิทธิพลในเอเชียเป็นอย่างมากในปัจจุบัน
ประวัติ.
บริษัทได้ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1988 โดยใช้ชื่อว่า "AVEX D.D., INC" ซึ่งในตอนแรกเป็นบริษัทจัดส่งซีดีไปตามร้านค้า 
ต่อมาในปี ค.ศ. 1990 ได้เปิดค่ายเพลงที่มีชื่อว่า "Avex Trax" และในปีเดียวกันได้เปิดบริษัทสื่อสิ่งพิมพ์ชื่อว่า "MUSIQUE FOLIO INC."(แต่ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็น PRIME DIRECTION INC.) 
ในปี ค.ศ. 1993 ได้เปิดสาขาในสหรัฐอเมริกาโดยใช้ชื่อว่า "AV EXPERIENCE AMERICA INC." และในปีนั้นเองทางบริษัทได้จัดงาน "เอเว็กซ์ เรฟ '93" ขึ้นที่โตเกียวโดม โดยครั้งนั้นมีผู้ร่วมงานมากกว่า 5 หมื่นคนเลยทีเดียว 
ในปี ค.ศ. 1994 ได้เปิดสาขาย่อยขึ้นที่ประเทศอังกฤษโดยใช้ชื่อว่า "RHYTHM REPUBLIC LIMITED" และ "AVEX U.K. LIMITED" 
ในปี ค.ศ. 1997 ได้เปิดฮอลล์แสดงคอนเสิร์ตที่มีชื่อว่า "เซ็ปป์"(Zepp) โดยร่วมกับบริษัทโซนี่มิวสิกประเทศญี่ปุ่น 
เมื่อต้นปี ค.ศ. 1999 ได้ลงนามกับบริษัทวอลส์ดิสนีย์เร็คคอร์ดและฮอลลีวูดเร็คคอร์ดเพื่อวางขายซีดีจากประเทศญี่ปุ่น โดยในปลายปีนั้นได้เปิดบริษัทแอนิเมชั่นขึ้นโดยมีชื่อว่า "Avex Mode" 
ในปี ค.ศ. 2001 ทางบริษัทได้เปิดโรงเรียนสอนดนตรี "Avex artists academy" 
ปี ค.ศ. 2002 ได้ผลิต CCCD เป็นเทคโนโลยีที่ใช้ในการป้องกันการคัดลอกซีดีเพื่อป้องกันการละเมิดลิขสิทธิ์ขึ้นมาใช้เป็นบริษัทแรก
ปี ค.ศ. 2003 ได้เริ่มทำธุรกิจเกี่ยวกับเพลงคลาสสิกและได้เริ่มทำธุรกิจเพลงโทคุซัทสึ
ปี ค.ศ. 2004 ได้เริ่มวางแผงซีดีในประเทศเกาหลี โดยได้ร่วมมือกับบริษัท SM Entertainment
ปี ค.ศ. 2005 "แม็กซ์ มัตสึอุระ" ประธานบริษัทได้นำ "อามิ ซูซูกิ" นักร้องชื่อดังที่ห่างหายจากวงการไปนานหลายปีมาแสดงคอนเสิร์ตที่ Nihon University และได้ให้อามิเซ็นสัญญาเป็นศิลปินภายใต้สังกัดเอเว็กซ์ แทร็กซ์
ปี ค.ศ. 2006 บริษัทได้ถือสิทธิ์อย่างถูกต้องของ "Aozora Records" รวมถึงผลงานทั้งหมดของฮิโตมิ ไยดะ
เอ-เนชั่น.
เป็นมหกรรมคอสเสิร์ตของค่ายเอเว็กซ์ แทร็กซ์ ซึ่งจัดขึ้นทุกฤดูร้อนของปี โดยจัดคอนเสิร์ตนี้ครั้งแรกในปี พ.ศ. 2545 โดยมีศิลปินชื่อดังร่วมแสดงคอนเสิร์ตมากมายไม่ว่าจะเป็นอายูมิ ฮามาซากิ, คุมิ โคดะ, โบอา, ไอ โอซึกะ, AAA, โทโฮชินกิ, Every Little Thing และศิลปินอื่น ๆ อีกมากมายรวมทั้งศิลปินต่างค่ายอย่าง mihimaru GT เป็นต้น
ในประเทศไทย.
ปัจจุบันลิขสิทธิ์สินค้าของค่ายเอเว็กซ์ แทร็กซ์ในประเทศไทยอยู่ในการดูแลของ BEC-TERO Music ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2558 หลังจากหมดสัญญากับบริษัทเรดบีท และ GMM Inter
ศิลปินในสังกัด.
Y.
Yu Shirota
เทศบาลเมืองตราด

เทศบาลเมืองตราด เป็นเทศบาลเมืองแห่งหนึ่งในอำเภอเมืองตราด จังหวัดตราด ตั้งอยู่ริมแม่น้ำตราดใกล้บริเวณปากแม่น้ำ มีพื้นที่ครอบคลุมตำบลบางพระทั้งตำบลและบางส่วนของตำบลวังกระแจะ จัดตั้งขึ้นเป็นเทศบาลเมืองในปี พ.ศ. 2478 ซึ่งเดิมเคยมีสถานะเป็นสุขาภิบาลเมืองตราด
ตราเทศบาลเมืองตราด เป็นรูปพระอาทิตย์เริ่มขึ้น โดยเป็นเครื่องหมายที่แสดงว่า เมืองตราดนั้นเป็นเมืองที่ตั้งอยู่ริมชายทะเล และยังมีการใช้เรือเพื่อใช้ในการประกอบอาชีพทางทะเล ค้าขาย รวมถึงการประมงอีกด้วย
เทศบาลเมืองตราดเป็นที่ตั้งของสโมสรฟุตบอลตราดที่เลื่อนชั้นสู่ไทยลีกเป็นครั้งแรกหลังจบฤดูกาล 2561
เศรษฐกิจ.
ในเขตเทศบาลเมืองตราดประชาชนส่วนมากประกอบอาชีพค้าขาย รายได้เฉลี่ยของประชากร คือ 65,407 บาทต่อคนต่อปี ถือเป็นอันดับที่ 7 ของภาคตะวันออก และอันดับที่ 27 ของประเทศ (ข้อมูลปี พ.ศ. 2547 จากสำนักงานสถิติจังหวัดตราด)
ในเขตเทศบาลเมืองตราดมีสถานพานิชกรรมหลากหลายโดยแบ่งเป็น สถานีบริการน้ำมัน 2 แห่ง ห้างสรรพสินค้า 2 แห่ง ตลาดสด 5 แห่ง โดยแบ่งเป็นตลาดสดเทศบาล 3 แห่ง และตลาดสดเอกชน 2 แห่ง ร้านค้าทั่วไป(โชห่วย)จำนวนมาก และมีสถานธนานุบาล 1 แห่ง
ในเขตเทศบาลเมืองตราดมีสถานบริการมากมาย โดยแบ่งเป็น โรงแรม 4 แห่ง จำนวนห้องพักรวม 379 ห้อง ธนาคาร 6 แห่ง ร้านค้าอาหารที่ขึ้นทะเบียนพ.ร.บ.สาธารณสุข 37 แห่ง และมีสถานบริการประเภทเกซเฮาท์บริเวณถนนธนเจริญจำนวนมาก
ประชากร.
ตามสถิติการทะเบียนราษฎร์ ณ วันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2553 มีประชากรทั้งสิ้น 10,517 คน แยกเป็นชาย 5,053 คน หญิง 5,518 คน จำนวนผู้มีสิทธิเลือกตั้ง รวม 7,975 คน จำนวนบ้านทั้งสิ้น 4,992 หลัง จำนวนครัวเรือน 4,992 ครัวเรือน ความหนาแน่นของประชากร 4,195 คน ต่อตารางกิโลเมตร อัตราการเพิ่มขึ้นของประชากร ปี 2547 – 2548 (ลดลง) ร้อยละ 3.14
ชุมชนของเทศบาลเมืองตราดปกครอง2ตำบลคือตำบลบางพระและตำบลวังกระแจะมีจำนวนบ้าน2241หลังคาเรือนจำนวนประปาชากรในเขตเทศบาล8060ดนจำนวนประชากรชาย3783คนจำนวนประชากรหญิง4277เมื่อวันที่อาทิตย์29ตุลาคม2564มีจำนวน 7 ชุมชน คือ
-#แก้ไขเพิ่มเติมโดย#สำนักทะเบียนท้องถิ่นเทศบาลเมืองตราด
ในเขตเทศบาลเมืองตราดมีประชากรนับถือศาสนา 3 ศาสนา คือ
การศึกษา.
ในเขตเทศบาลเมืองตราดมีสถานศึกษาจำนวน 10 แห่ง มีการบริการการศึกษาอย่างทั่วถึงและเพียงพอตั้งแต่ระดับ อนุบาล ถึง ปวส.
การขนส่ง.
เทศบาลเมืองตราดมีถนนที่สำคัญทั้งหมด 20 สาย โดยเป็นถนนแบบแอสฟอลต์คอนกรีตทั้งหมด โดยมีถนนที่ยาวที่สุด คือ ถนนสุขุมวิท (8.50 กิโลเมตร) ถนนท่าเรือจ้าง (1.25 กิโลเมตร) และถนนหลักเมือง (1.22 กิโลเมตร)
การขนส่งมวลชน รถโดยสารแบบปรับอากาศและรถตู้ที่ผ่านเทศบาลเมืองตราดมี 3 สาย สาย ตราด-กรุงเทพ(เอกมัย,หมอชิต,อนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ) แหลมงอบ-ฉะเชิงเทรา แหลมงอบ-นครราชสีมาและ แหลมงอบ-แม่สอด และมีบริการรถสองแถวจากเทศบาลเมืองตราดไปยังที่ต่างๆในจังหวัดตราด 
การสื่อสาร.
ในเขตเทศบาลมีที่ทำการไปรษณีย์จังหวัดตราด จำนวน 1 แห่ง สถานีวิทยุกระจายเสียง จำนวน 4 สถานี คือ
หนังสือพิมพ์ท้องถิ่น มี 3 ฉบับ คือ หนังสือพิมพ์ประชามติ หนังสือพิมพ์ตราดเดลี่ หนังสือพิมพ์ไทบูรพา ทั้ง 3 ฉบับ ออกรายปักษ์ เผยแพร่ข่าวของจังหวัดตราด โดยทั่วไประบบเสียงตามสายของเทศบาลให้บริการครอบคลุมพื้นที่ในเขตเทศบาล ร้อยละ 90 โทรศัพท์ส่วนบุคคลในเขตเทศบาล จำนวนทั้งสิ้น 6,534 เลขหมาย แยกเป็นบ้านพักอาศัย 5,363 เลขหมาย ส่วนราชการ 371 เลขหมาย ธุรกิจ 699 เลขหมาย กิจการขององค์การโทรศัพท์ 101 เลขหมาย และมีโทรศัพท์สาธารณะในเขตเทศบาล ฯ จำนวน 276 เลขหมาย ข่ายวิทยุสื่อสารในพื้นที่มี 3 แห่ง คือ จังหวัดตราด ตำรวจภูธรอำเภอเมืองตราด และเทศบาลเมืองตราด
สถานที่ท่องเที่ยว.
สถานที่ท่องเที่ยวในเขตเทศบาลส่วนมากเป็นสถานที่ท่องเที่ยวทางประวัติศาสตร์ เช่น
ริตา (เก็นโซซุยโคเด็น)

ริตา  เป็นตัวละครจากเกมเก็นโซซุยโคเด็น ปรากฏตัวในภาค IV และแรพโซเดีย
ข้อมูลส่วนตัว.
ชื่อ: ริตา 
ดวงดาวประจำตัว: จินเค (Chinkei) 
บ้านเกิด: ไม่ปรากฏ 
อายุ: 17 ปี 
เผ่าพันธุ์: มนุษย์ 
รูนที่ถือครอง: ไม่ปรากฏ 
ครอบครัว: ไม่ปรากฏ 
สถานะ: นักเสี่ยงโชค (Gambler) 
สถานที่อยู่ปัจจุบัน: ไม่ปรากฏ 
สงครามที่เข้าร่วม: สงครามการขยายพรมแดนทางใต้ของคูลุก 
ประวัติ.
ริตาเป็นคนที่ชอบเล่นเกมส์มากโดยเฉพาะเกมส์ที่เธอคิดค้นขึ้นมา นอกจากนั้นเธอเป็นคนที่เล่นเกมส์เก่งมากคนหนึ่งแต่เธอก็ไม่สามารถเอาชนะลาสโลได้ด้วยเหตุนี้เธอจึงตัดสินใจเข้าร่วมกับกองทัพ
บนเรือริตาเล่นเกมส์กับผู้คนบนนั้นและเธอได้สารภาพในห้องสารภาพบาปว่าเธอเคยโกงไปครั้งหนึ่งเพราะเธอไม่อยากแพ้ราคุจิและเธอก็รู้สึกไม่ดีกับมันจึงตัดสินใจที่จะไม่ทำอีก ริตากับโนอาห์เป็นเพื่อนสนิทกันซึ่งทั้งสองก็ทำเครื่องรางให้ลาสโลตอนช่วงท้ายสงคราม
หลังจบสงครามเธอได้คิดค้นเกมส์ใหม่ๆที่จะทำเงินให้ตัวเอง ซึ่งคิริลก็มาชนะเธอได้ในเกมส์นี้อีกริต้าที่ประทับใจในตัวเขาจึงตัดสินใจออกเดินทางไปคูลุกร่วมกับกลุ่มของเขาด้วย
รายชื่อตัวละครในเก็นโซซุยโคเด็น IV

จีเวล.
จีเวล  เป็นตัวละครจากเกมเก็นโซซุยโคเด็น ปรากฏตัวในภาค IVและแรพโซเดีย
ประวัติ.
จีเวลเป็นหน่วยทหารบของไกเอ็นเช่นเดียวกับลาสโล หลังจากที่ลาสโลถูกเนรเทศเธอได้ตัดสินใจที่จะลงเรือด้วยกันกับเขาจนถึงอาณาจักรโอเบล 
หลังจากจบสงคราม เธอได้อยู่ที่ราซซิลชั่วระยะหนึ่งก่อนที่จะย้ายไปอยู่ที่เกาะนานัลบ้านเกิดของเธอ หลังจากนั้นเธอได้ถูก[[ลิโน เอ็น คุลเดส]เรียกตัวมาเพื่อช่วยเหลือคิริลเช่นเดียวกับ[[เซลมา]]และ[[พอลลา]] หลังจากที่รูนแคนนอนถูกทำลาย ไม่มีใครรู้ว่าเธอไปทำอะไรหรืออยู่ที่ไหนหลังจากนั้น 
ลาซโล.
ลาซโล  เป็นตัวละครจากเกม[[เก็นโซซุยโคเด็น]] ปรากฏตัวออกมาในภาค IV
ประวัติ.
ลาซโลเป็นเด็กที่บังเอิญถูกพบอยู่ที่กลางมหาสมุทร จากนั้นได้ถูกนำไปเลี้ยงดูและเติบโตขึ้นมาพร้อมกับสโนว์ (Snowe) เมื่อเติบโตขึ้นเขาและสโนว์ได้เข้าเป็นอัศวินแห่งไกแอน (Knight of Gaien) แต่หลังจากนั้นไม่นานกองทัพได้ถูกโจมตีโดยโจรสลัด จากเหตุการณ์นั้นเองเขาได้รับสืบทอดรูนแห่งการลงทัณฑ์มาจากแกรน หัวหน้าอัศวิน และถูกกล่าวหาว่าเป็นกบฏ จากเหตุการณ์นั้นเองเขาได้ถูกไล่ออกจากกองทัพ เขาออกเรือไปยังมหาสมุทรและติดอยู่ที่เกาะทะเลทราย (deserted island) แต่เรือของอาณาจักรโอเบลก็ได้เข้ามาช่วยเหลือพวกเขา หลังจากนั้นเขาจึงทำงานอยู่ภายใต้คำสั่งของลิโน เอ็น คุลเดส และพยายามค้นหาอดีตเกี่ยวกับรูนที่เขาถือครองอยู่
[[หมวดหมู่:เก็นโซซุยโคเด็น]]
เทศบาลเมืองสุพรรณบุรี

สุพรรณบุรี เป็นเทศบาลเมืองแห่งหนึ่งในอำเภอเมืองสุพรรณบุรี จังหวัดสุพรรณบุรี ประเทศไทย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำท่าจีน จัดตั้งขึ้นเป็นเทศบาลเมืองเมื่อ พ.ศ. 2478 มีพื้นที่ประมาณ 9 ตารางกิโลเมตร ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่าพี่เลี้ยงทั้งหมด รวมถึงบางส่วนของตำบลรั้วใหญ่ และตำบลท่าระหัด ตามสถิติประชากร พ.ศ. 2561 เทศบาลเมืองสุพรรณบุรีมีประชากรกว่า 25,000 คน
ประวัติ.
เทศบาลเมืองสุพรรณบุรี เป็นองค์กรปกครองท้องถิ่นรูปแบบเทศบาลเมือง จัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2478 โดยพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งเทศบาลเมืองสุพรรณบุรี จังหวัดสุพรรณบุรี พุทธศักราช 2478 ซึ่งออกตามความในมาตรา 42 แห่งพระราชบัญญัติจัดระเบียบ พ.ศ. 2476 ตั้งแต่จัดตั้งมาจนถึงปัจจุบันได้มีการเปลี่ยนแปลงเขตเทศบาลจำนวน 2 ครั้ง คือ ครั้งที่ 1 ได้มีการขยายเขตเทศบาลเมื่อ พ.ศ. 2498 และครั้งที่ 2 ได้มีการขยายเขตเทศบาลเมื่อ พ.ศ. 2509
ปัจจุบันเทศบาลเมืองสุพรรณบุรี มีพื้นที่ประมาณ 9.013 ตารางกิโลเมตร และมีประชากรทั้งสิ้น 25,651 คน (ข้อมูล ณ เดือนธันวาคม 2561) สำนักงานเทศบาลเมืองสุพรรณบุรี ตั้งอยู่บริเวณถนนหมื่นหาญ ตำบลท่าพี่เลี้ยง อำเภอเมืองสุพรรณบุรี จังหวัดสุพรรณบุรี
การศึกษา.
โรงเรียนในสังกัดเทศบาลเมืองสุพรรณบุรี มีจำนวน 4 แห่งดังนี้
เทศบาลเมืองโพธาราม

เทศบาลเมืองโพธาราม เป็นเทศบาลเมืองแห่งหนึ่งในอำเภอโพธาราม จังหวัดราชบุรี ตั้งอยู่ริมแม่น้ำแม่กลองฝั่งตะวันออก เขตเทศบาลมีเนื้อที่ทั้งหมด 2.60 ตารางกิโลเมตร ครอบคลุมตำบลโพธารามทั้งตำบล
ประวัติ.
เทศบาลเมืองโพธาราม แรกเริ่มก่อตั้งตามประกาศกระทรวงลงวันที่ 11 กันยายน 2458 โดยจัดตั้งท้องถิ่นตำบลบางส่วนของตำบลโพธาราม อำเภอโพธาราม ขึ้นเป็น สุขาภิบาลตำบลโพธาราม หรือ "สุขาภิบาลท้องที่โพธาราม" อำเภอโพธาราม จังหวัดราชบุรี โดยให้มีผลตั้งแต่วันที่ 19 กันยายน ปีเดียวกัน โดยครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลโพธาราม เป็นสุขาภิบาลแห่งที่ 2 ของจังหวัดที่จัดตั้งขึ้นต่อจาก สุขาภิบาลเมืองราชบุรี โดยจัดตั้งหลังจากสุขาภิบาลเมืองราชบุรีเพียง 7 วัน
ต่อมาท้องถิ่นของสุขาภิบาลท้องที่โพธารามได้จัดตั้งเป็น เทศบาลเมืองโพธาราม ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2478 โดยให้มีผลตั้งแต่วันที่ 10 ธันวาคม ปีเดียวกัน
ในปี พ.ศ. 2481 กระทรวงมหาดไทยได้ยุบรวมพื้นที่ตำบล เนื่องจากตำบลที่มีมากเกินไป ได้ยุบรวมพื้นที่ตำบลบ้านใหม่ และตำบลบ้านไร่ รวมกับตำบลโพธาราม แล้วจัดตั้งเป็น "ตำบลโพธาราม" ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2522 โดยให้มีผลตั้งแต่วันที่ 16 ตุลาคม ปีเดียวกัน
ต่อมาได้มีการเปลี่ยนแปลงเขตเทศบาลเมืองโพธาราม ตามความจำเป็นแห่งการบริหารงานของเทศบาล โดยกำหนดเขตเทศบาลเมืองโพธารามให้ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโพธารามทั้งตำบล ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2486 โดยให้มีผลตั้งแต่วันที่ 9 กุมภาพันธ์ ปีเดียวกัน
กฎกระทรวง ฉบับที่ 437 (พ.ศ. 2542) ออกตามความในพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. 2518 ให้ใช้บังคับผังเมืองรวม ในท้องที่ตำบลสร้อยฟ้า ตำบลคลองตาคต ตำบลบ้านเลือก ตำบลโพธาราม ตำบลท่าชุมพล ตำบลบ้านฆ้อง ตำบลคลองข่อย และตำบลบ้านสิงห์ อำเภอโพธาราม จังหวัดราชบุรี เพื่อใช้เป็นแนวทางการพัฒนา และการดำรงรักษาเมือง และบริเวณที่เกี่ยวข้องหรือชนบท ในด้านการใช้ประโยชน์ในทรัพย์สิน การคมนาคมและการขนส่ง การสาธารณูปโภคบริการสาธารณะและสิ่งแวดล้อม
ภูมิศาสตร์.
เทศบาลเมืองโพธารามอยู่ห่างจากกรุงเทพมหานครโดยทางรถยนต์ประมาณ 84 กิโลเมตร โดยทางรถไฟ 83 กิโลเมตร
ประชากร.
เทศบาลเมืองโพธารามมีประชากรทั้งสิ้น 9,037 คน เป็นชาย 4,295 คน เป็นหญิง 4,742 คน จำนวนบ้าน 3,679 หลัง ประชากรส่วนใหญ่เป็นคนไทยเชื้อสายจีน มีอาชีพค้าขายและฐานะทางเศรษฐกิจโดยทั่วไปอยู่ในระดับที่ดี
อุทยานแห่งชาติผาแต้ม

อุทยานแห่งชาติผาแต้ม เป็นอุทยานแห่งชาติที่ตั้งอยู่ทางตะวันออกสุดของประเทศไทย อยู่ในพื้นที่ของจังหวัดอุบลราชธานี จุดที่น่าสนใจคือ ภาพเขียนสีก่อนประวัติศาสตร์ผาแต้ม ผาหมอน ผาลาย ประติมากรรมธรรมชาติเสาเฉลียง และจุดชมพระอาทิตย์แสงแรกแห่งสยาม อุทยานแห่งชาติผาแต้มมีพื้นที่ราว 340 ตารางกิโลเมตร (212,501 ไร่) 
เสาเฉลียง.
เสาเฉลียงเป็นประติมากรรมหินทรายชิ้นเอกจากธรรมชาติ โดยประกอบจากหินทรายสองชุดคือหินทรายยุคครีเตเชียส ชั้นบน (ซึ่งแข็งกว่า) และหินทรายยุคจูแรสซิก ชั้นล่าง (ซึ่งอ่อนกว่า) ถูกกระทำโดยน้ำและลมเป็นเวลายาวนานกว่าร้อยล้านปี จนเกิด "กระบวนการต้านทานทางธรรมชาติ" ซึ่งเป็นแรงกดทับ และแรงธรรมชาติอื่น ๆ ทำให้เม็ดทรายในเนื้อหินเชื่อมประสานกันแน่นขึ้น ส่งผลให้สามารถรักษารูปร่างได้ถึงปัจจุบันนี้ ส่วนชื่อ เสาเฉลียง แผลงมาจากคำว่า "สะเลียง" ซึ่งแปลว่าเสาหิน
ผาชะนะได.
ผาชะนะได เป็นสถานที่ที่อยู่ทางทิศตะวันออกสุดของประเทศไทย ที่ใช้เป็นจุดเริ่มต้นคำนวณเวลาพระอาทิตย์ขึ้น ตั้งอยู่ในป่าดงนาทาม ตำบลนาโพธิ์กลาง อำเภอโขงเจียม จังหวัดอุบลราชธานี มีพิกัดภูมิศาสตร์ที่ ละติจูด 15 องศา 37 ลิปดา 3.5 พิลิปดา เหนือ ลองจิจูด 120 องศา 38 ลิปดา 16 พิลิปดา ตะวันออก
ผาชะนะได เป็นหน้าผาที่มีความสูงชัน ซึ่งเป็นจุดที่เห็นตะวันขึ้นเป็นจุดแรกของประเทศไทย ทิวทัศน์เบื้องล่างจะเป็นแม่น้ำโขงกั้นแบ่งเขต ไทย - ลาว เบื้องหน้าเป็นภูเขาแดนลาว ที่สลับซับซ้อนมองดูสวยงาม ฤดูหนาวนักท่องเที่ยวจะได้สัมผัสกับความสวยงามของทะเลหมอก เหนือลำน้ำโขง และด้วยเหตุที่เป็นจุดที่เห็นตะวันขึ้นเป็นจุดแรก การรายงานข่าวของสำนักข่าวแห่งประเทศไทยได้เอาเป็นจุดรายงานดวงอาทิตย์ขึ้นเป็นแห่งแรกของประเทศ
ผาชะนะได จะมีความหมายว่า การลงชื่อด้วยฝ่ามือ (ชะนะ เป็นคำเพี้ยนมาจากภาษาถิ่นโบราณว่า ซะนาม แปลว่าการลงชื่อ ส่วน คำว่าได แปลว่า มือ หรือ ฝ่ามือ ซึ่งจะปรากฏหลักฐานจากสถานที่ใกล้เคียง เช่น ถ้ำฝ่ามือแดง โหง่นแต้ม)
เทศบาลเมืองพังงา

เทศบาลเมืองพังงา เป็นเทศบาลเมืองแห่งหนึ่งในอำเภอเมืองพังงา จังหวัดพังงา เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ทางทิศเหนือของอ่าวพังงา มีสภาพพื้นที่เป็นที่ราบลุ่ม มีภูเขาล้อมรอบ จึงได้ฉายานามว่า "เมืองสวยในหุบเขา" เทศบาลเมืองพังงาจัดตั้งเมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2479 มีพื้นที่ทั้งหมด 6.75 ตารางกิโลเมตร ครอบคลุมตำบลท้ายช้างทั้งตำบล แบ่งเขตการปกครองออกเป็น 9 ชุมชน ดังนี้
เทศบาลตำบลเกาะสีชัง

เทศบาลตำบลเกาะสีชัง เป็นเทศบาลตำบลแห่งหนึ่งในอำเภอเกาะสีชัง จังหวัดชลบุรี มีชื่อเสียงจากการเป็นสถานที่ท่องเที่ยวทางทะเล และเป็นแหล่งประมงดั้งเดิม ใน พ.ศ. 2563 เทศบาลตำบลเกาะสีชังมีประชากรทั้งหมด 4,494 คน
ประวัติ.
เดิมเทศบาลตำบลเกาะสีชังเป็นส่วนหนึ่งของตำบลท่าเทววงษ์ (เดิมคือตำบลเกาะสีชัง) ในยุครัฐบาลจอมพล แปลก พิบูลสงครามได้ประกาศยกฐานะพื้นที่บางส่วนของตำบลท่าเทววงษ์จัดตั้งเป็นสุขาภิบาลเกาะสีชัง กิ่งอำเภอเกาะสีชัง อำเภอศรีราชา จังหวัดชลบุรี เมื่อวันที่ 28 ธันวาคม พ.ศ. 2499 มีพื้นที่ทั้งหมด 7.96 ตารางกิโลเมตร
ต่อมาพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้เปลี่ยนแปลงฐานะสุขาภิบาลเป็นเทศบาลเมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2542 มีผลบังคับใช้เมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2542 ด้วยเหตุนี้สุขาภิบาลเกาะสีชัง จึงเปลี่ยนเป็นเทศบาลตำบลเกาะสีชัง มาแต่นั้น
ต่อมากระทรวงมหาดไทยประกาศเปลี่ยนแปลงเขตเทศบาลตำบลเกาะสีชัง โดยทำการยุบองค์การบริหารส่วนตำบลท่าเทววงษ์ซึ่งมีประชากรบนเกาะขามใหญ่ไม่ถึง 2,000 คน รวมเข้ากับเทศบาลตำบลเกาะสีชัง เมื่อวันทื่ 30 ตุลาคม พ.ศ. 2551 ด้วยเหตุนี้เทศบาลตำบลเกาะสีชังจึงมีพื้นที่ทางทะเลเพิ่ม รวมเป็น 25.61 ตารางกิโลเมตร
ที่ตั้งและอาณาเขต.
เทศบาลตำบลเกาะสีชังอยู่กลางอ่าวไทย ห่างจากอำเภอศรีราชา 12 กิโลเมตร และห่างจากอำเภอเมืองชลบุรี 39 กิโลเมตร มีพื้นที่ทั้งหมด 25.61 ตารางกิโลเมตร ครอบคลุมตำบลท่าเทววงษ์ 7 หมู่บ้าน มีอาณาเขตติดต่อกับองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นข้างเคียงดังต่อไปนี้
เขตการปกครอง.
เดิมเทศบาลตำบลเกาะสีชังครอบคลุมเพียงเกาะสีชังเพียงแห่งเดียว แต่หลังการยุบองค์การบริหารส่วนตำบลท่าเทววงษ์รวมเข้ากับเทศบาล ทำให้เทศบาลตำบลเกาะสีชังครอบคลุมเกาะอื่น ๆ ได้แก่ เกาะขามใหญ่ เกาะขามน้อย (บ้างเรียกเกาะผี) เกาะสัมปะยื้อ เกาะปรง เกาะร้านดอกไม้ เกาะยายท้าว เกาะค้างคาว และเกาะท้ายตาหมื่น โดยแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 7 ชุมชน ดังนี้
ประชากร.
พ.ศ. 2562 เทศบาลตำบลเกาะสีชังมีประชากรทั้งหมด 4,538 คน ประชากรส่วนใหญ่เป็นชนพื้นเมืองเดิม ตั้งถิ่นฐานหนาแน่นริมชายฝั่งแถบตะวันออกเฉียงเหนือของเกาะสีชัง โดยมากประกอบอาชีพประมง ค้าขาย และรับจ้างทั่วไป
จากเอกสารของจอห์น ครอว์เฟิร์ดราชทูตอังกฤษที่เคยพักบนเกาะสีชังในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัยเมื่อ พ.ศ. 2365 ระบุว่าเป็นชุมชนชาวไร่ขนาดเล็ก เพาะปลูกอย่างจำกัดเพราะขาดน้ำ ราษฎรมีทั้งจีนและลาว ดังจะพบว่าชื่อเกาะสีชังอาจจะมาจากภาษาจีนว่า "ซีซัน" แปลว่า "สี่คนทำไร่" แต่หลังการเสด็จไปประทับบนเกาะสีชังของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว มีการก่อสร้างระบบสาธารณูปโภคหลากหลาย ทำให้บนเกาะสะดวกสบายขึ้น มีประชากรแฝงเพิ่มขึ้น และพัฒนาเป็นเมืองท่า ใน พ.ศ. 2434 มีประชากรราว 1,700 คน
ประชากรส่วนใหญ่นับถือศาสนาพุทธร้อยละ 95 ศาสนาอิสลามร้อยละ 4 ศาสนาคริสต์และอื่น ๆ ร้อยละ 1 มีศาสนสถานสำคัญได้แก่ วัดจุฑาทิศธรรมสภารามวรวิหาร วัดอัษฎางคนิมิตร (ชื่อเดิมวัดเกาะสีชัง) และวัดถ้ำยายปริก
พ.ศ. 2563 มีการเปิดมัสยิดอบูอุบัยดะห์ บิน ยัรรอฮ์ เกาะสีชัง เป็นมัสยิดแห่งแรกบนเกาะสีชัง
วัฒนธรรม.
ในอดีตเกาะสีชังมีประเพณีที่เรียกว่าไอ้เมฆไอ้หมอก โดยจะให้ชาวบ้านสองคนแต่งตัวเป็นผี แล้วให้ชาวบ้านเอาของมาเซ่นไหว้ เมื่อได้เครื่องเซ่นมาแล้ว ผู้ที่แต่งตัวเป็นไอ้เมฆไอ้หมอกก็จะแย่งกินเครื่องเซ่นนั้น เมื่อกินเสร็จชาวบ้านที่ร่วมพิธีจะเอาไม้ทำเป็นไล่ตีไอ้เมฆไอ้หมอกลงทะเลไป ถือเป็นขับไล่สิ่งชั่วร้ายออกจากเกาะ
ส่วนประเพณีที่มีชื่อเสียงที่สุดและยังดำรงอยู่ในปัจจุบันคือประเพณีอุ้มสาวลงน้ำ จะมีในช่วงสงกรานต์ที่ผู้ชายสามารถอุ้มสาวบนเกาะลงทะเล ถือเป็นกิจกรรมเพื่อความสนุกสนานร่วมกันอย่างหนึ่ง
ทิวเขาอินทนนท์

ทิวเขาอินทนนท์ หรือ ทิวเขาถนนธงชัยตะวันออก เป็นชื่อของทิวเขาที่อยู่ทางภาคเหนือของประเทศไทย เป็นทิวเขาที่มีระบบภูเขาเชื่อมต่อกับทิวเขาแดนลาว และเป็นส่วนหนึ่งของเทือกเขาฉานโยมา แต่วางตัวตามแนวเหนือ-ใต้ ขนานกับทิวเขาถนนธงชัย บางครั้งเราจึงเรียกว่าทิวเขาถนนธงชัยตะวันออก 
ทิวเขาอินทนนท์ เป็นชื่อที่ตั้งตามชื่อดอยสูงสุดของทิวนี้ คือยอดดอยอินทนนท์ ปัจจุบันอยู่ในเขตอุทยานแห่งชาติดอยอินทนนท์ ซึ่งอัญเชิญมาจากพระนามของพระเจ้าอินทวิชยานนท์อีกทอดหนึ่ง
ทิวเขาขุนตาน

ทิวเขาขุนตาน เป็นเป็นชื่อของทิวเขาที่อยู่ทางภาคเหนือของประเทศไทย เป็นทิวเขาที่มีระบบภูเขาเชื่อมต่อกับทิวเขาแดนลาว และเป็นส่วนหนึ่งของทิวเขาชาน แต่วางตัวตามแนวเหนือ-ใต้ ขนานกับทิวเขาถนนธงชัยและทิวเขาอินทนนท์ 
"ขุนตาน" เป็นชื่อที่ตั้งตามชื่อดอยสูงสุดของทิวนี้ คือยอดดอยขุนตาล (สะกดด้วย ล) ปัจจุบันอยู่ในเขตอุทยานแห่งชาติดอยขุนตาล 
ตัวสะกดชื่อ.
สำหรับการสะกดชื่อนั้น เดิมชื่อสถานที่ในบริเวณนี้ทั้งหมดสะกดว่า "ขุนตาน" (ใช้ น สะกด) โดย "ตาน" ในภาษาล้านนาแปลว่าการให้ทาน "ขุนตาน" จึงแปลว่า "ขุนผู้โอยทาน" หรือ "เจ้าเมืองผู้ใจบุญสุนทาน" นอกจากนี้ ขุนตานยังเป็นพระนามเดิมของพระยาเบิก อดีตเจ้าผู้ครองนครลำปางอีกด้วย แต่ต่อมาปรากฏว่าในแผนที่ของกรมแผนที่ทหารเขียนเป็น "ขุนตาล" (ใช้ ล สะกด) ("ตาล" เป็นคำภาษาไทย แปลว่า "ต้นตาล") ซึ่งทางราชการก็ได้ยึดถือกันให้ใช้ตามนั้นในชื่อสถานที่ที่ตั้งขึ้นในภายหลังว่า "ขุนตาล" เช่น อุทยานแห่งชาติดอยขุนตาล (ซึ่งจัดตั้งเป็นอุทยานหลังการใช้ ล สะกด) ส่งผลให้ชื่อยอดดอยซึ่งอยู่ในเขตอุทยานฯ เปลี่ยนเป็น "ดอยขุนตาล" เพราะเดิมทียังสับสนระหว่าง "ขุนตาน" (ดั้งเดิม) กับ "ขุนตาล" (แผนที่ทหาร) ต่อมาเมื่อมีประกาศตั้งอุทยานฯ ลงในราชกิจจานุเบกษา ได้บัญญัติให้ใช้ชื่อว่า "ขุนตาล" ชื่อดอยจึงเป็น "ขุนตาล" อย่างถาวร
แต่กระนั้น สถานที่ที่สร้างก่อนหน้า เช่น ศูนย์บริการทางหลวงขุนตาน อุโมงค์ขุนตาน สถานีรถไฟขุนตาน ศาลเจ้าพ่อขุนตาน และในชื่อหมู่บ้านขุนตาน ก็ยังคงใช้ น สะกด รวมถึงชื่อทิวเขาขุนตาน ซึ่งกินพื้นที่กว้างกว่าเขตอุทยานและจัดตั้งมาก่อน แต่ก็อนุโลมให้ใช้ ล สะกดแทนได้ 
"ขุนตาล" จึงเป็นชื่อของอุทยานแห่งชาติและยอดดอย (ตามแผนที่ทหารและราชกิจจานุเบกษา) และ "ขุนตาน" คือชื่อสถานที่ในบริเวณทิวเขาขุนตานที่เหลือทั้งหมด
อันปังแมน

อันปังแมน หรืออังปังแมน (; โรมาจิ: "Anpanman") เป็นการ์ตูนหนังสือภาพญี่ปุ่น ตัวเอกมีใบหน้ากลมๆ คล้ายกับขนมปังถั่วแดง ซึ่งเป็นขนมหวานของญี่ปุ่น สวมชุดสีแดง และผ้าคลุมสีน้ำตาล ออกแบบโดย ทาเกชิ ยานาเซะ มีเนื้อหาเพื่อให้เด็ก ๆ เรียนรู้หลักโภชนาการผ่านตัวละคร เช่น อันปังแมน, กะหรี่ปังแมน (ยอดมนุษย์ขนมปังแกงกะหรี่), ขนมปังแมน (ยอดมนุษย์ขนมปังแผ่น) และ แบคทีเรียแมน เป็นต้น ต่อมาในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2531 ได้ถูกสร้างเป็นอนิเมะ ออกฉายทางสถานีนิปปงทีวี โดยใช้ชื่อว่า "โซเระอิเคะ! อันปังแมน" (それいけ!アンパンマン) หรือ "ยอดมนุษย์อันปังแมน" ในชื่อภาษาไทย
ในประเทศไทย อนิเมะเรื่องอันปังแมน เคยฉายทางช่อง 5 ตอนเย็นวันพฤหัสบดี เมื่อปี พ.ศ. 2533 ก่อนจะย้ายไปฉายวันอาทิตย์ช่องเดียวกัน และฉายทางช่อง 3 ช่วงเย็นวันอาทิตย์ ปี พ.ศ. 2534 ปัจจุบันได้ออกวางจำหน่ายในรูปแบบวีซีดีลิขสิทธิ์โดย บริษัท การ์ตูนอินเตอร์ จำกัด และฉายทางช่องทรูสปาร์ก ของสถานีโทรทัศน์เคเบิลทรูวิชั่นส์ โดยมีชื่อเรื่องภาษาไทยว่า "อันปังแมน ยอดมนุษย์ขนมปัง"
เนื้อเรื่อง.
เรื่องราวของยอดมนุษย์แสนสดใสนี้เริ่มต้นที่คืนวันหนึ่ง บนท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยความเงียบสงบ ได้บังเอิญมีดวงดาวลึกลับดวงหนึ่งตกลงมายังบ้านหลังหนึ่ง ซึ่งเป็นร้านขนมปังของคุณลุงนักทำขนมปังใจดี ที่มีชื่อว่า "คุณลุงแยม" และผู้ช่วยสาวน้อยสุดน่ารัก "บาตาโกะซัง" เจ้าดาววิเศษดวงนั้น ไม่ได้ตกลงมาเฉย ๆ แต่มันนำความมหัศจรรย์มาพร้อมกันด้วย เพราะว่าทันทีที่มันตกลงไปในเตาอบขนมปัง ทำให้โดนขนมปังที่ลุงแยมเตรียมไว้เพื่อทำ "อันปัง" หรือ "ขนมปังถั่วแดง" เกิดมีชีวิตขึ้นมา!!! และลุงแยมก็ได้ให้ชื่อว่า "อันปังแมน" และให้อาศัยอยู่ร่วมกันในร้านขนมปังแห่งนี้นี่เอง คือจุดกำเนิดของซุปเปอร์ฮีโร่ใบหน้าทรงกลมที่เป็นที่รักของทุกคน
พิพิธภัณฑ์อังปังแมน.
"พิพิธภัณฑ์อังปังแมน" เปิดที่เมืองโยโกฮามะ เมื่อวันที่ 20 เมษายน พ.ศ. 2550
สูตร

ในทางคณิตศาสตร์และวิทยาศาสตร์ สูตร หมายถึง แนวทางสั้น ๆ ที่ใช้อธิบายความรู้ด้วยสัญลักษณ์ (เช่นสูตรคณิตศาสตร์หรือสูตรเคมี) หรือความสัมพันธ์ทั่วไปในเรื่องปริมาณ หนึ่งในสูตรต่าง ๆ ที่เป็นที่รู้จักกันดีคือ สูตรของอัลเบิร์ต ไอน์สไตน์ ที่ว่า <math>E = mc^2</math> เป็นต้น
สูตรในทางด้านสาขาต่าง ๆ.
ในทางคณิตศาสตร์นั้นมีหลายระดับ เช่น ระดับประถมศึกษา ระดับมัธยมศึกษา เป็นต้น ยกตัวอย่างเช่น
ระดับประถมศึกษา ได้แก่ พื้นที่และปริมาตร สมบัติต่าง ๆ เช่น สมบัติในการเปลี่ยนที่ของการบวก เป็นต้น เช่น ฐานxสูง, กว้างxยาว, ด้านxด้าน เป็นต้น
ในทางคอมพิวเตอร์ สูตรจะเป็นจำพวกชุดคำสั่งสำเร็จต่าง ๆ หรืออาจเป็นสูตรสำหรับบางโปรแกรมเจาะจงไปเลย
ในทางวิทยาศาสตร์ สูตรโดยส่วนมากเกี่ยวข้องกับฟิสิกส์ โดยเฉพาะกลศาสตร์ และมีสูตรทางเคมีที่เขียนแสดงธาตุต่าง ๆ ในสารใด ๆ
การได้มาซึ่งสูตร.
โดยส่วนใหญ่แล้วสูตรต่าง ๆ นั้นแบ่งตามที่มาได้ดังนี้
ถนนพิษณุโลก

ถนนพิษณุโลก (อักษรโรมัน: Thanon Phitsanulok) เป็นถนนสายหนึ่งในเขตดุสิต กรุงเทพมหานคร มีระยะทางตั้งแต่ถนนสามเสน ใต้ถนนศรีอยุธยา แขวงดุสิต ไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ ตัดกับถนนนครราชสีมา (ทางแยกวังแดง) วังปารุสกวัน และสวนมิสกวัน ตัดกับถนนราชดำเนินนอก (ทางแยกสวนมิสกวัน) และถนนพระรามที่ 5 (ทางแยกพาณิชยการ) เข้าสู่แขวงสวนจิตรลดา จากนั้นตัดกับถนนนครสวรรค์ที่ทางแยกนางเลิ้ง (ทางแยกสนามม้า) และเป็นเส้นแบ่งเขตการปกครองระหว่างแขวงสวนจิตรลดากับแขวงสี่แยกมหานาคไปจนสุดถนนที่ทางรถไฟสายนครราชสีมา (ทางรถไฟสายเหนือก็เรียก) ณ แยกยมราชซึ่งเป็นหัวถนนเพชรบุรี โดยมีถนนหลานหลวงและถนนสวรรคโลกมาบรรจบกัน
ถนนพิษณุโลกนี้มีนามเดิมว่า "ถนนคอเสื้อ" เป็นถนนที่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าฯ ให้สร้างขึ้น เป็นถนนในโครงการถนนอำเภอดุสิต ซึ่งทรงริเริ่มขึ้นพร้อมกับการสร้างพระราชวังดุสิตใน พ.ศ. 2441 ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็นถนนพิษณุโลกเนื่องจากวังปารุสกวัน ซึ่งเป็นที่ประทับในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าจักรพงษ์ภูวนาถ กรมหลวงพิษณุโลกประชานาถ 
ชื่อถนนคอเสื้อได้มาจากการเขียนลายรูปค้างคาวต่อ ๆ กันในที่แคบ จึงกลายเป็นลายกระจังหรือที่เรียกว่า "คอเสื้อ" หมายถึง ฮก (ความสุข) ซึ่งเป็นหนึ่งลักษณะมงคลของจีนสามประการ ("ฮก ลก ซิ่ว" - ความสุข ลาภยศ อายุยืนนาน)
ฟาร์มโชคชัย

ฟาร์มโชคชัย เป็นฟาร์มเอกชนขนาดใหญ่ที่ก่อตั้งและบริหารโดย คุณโชคชัย บูลกุล ตั้งอยู่ที่ริมถนนมิตรภาพ อำเภอปากช่อง จังหวัดนครราชสีมา ห่างจากกรุงเทพมหานคร ประมาณ 159 กิโลเมตร ดำเนินการเปิดเป็นสถานที่ท่องเที่ยวแบบฟาร์มลานกว้าง นักท่องเที่ยวสามารถชมการแสดงความสามารถของคาวบอย อาทิ คาวบอยขี่ม้า การต้อนสัตว์ ด้านหน้าทางเข้าเป็นร้านอาหารเสต็กโชคชัย มีพิพิธภัณฑ์ซึ่งจัดให้นักท่องเที่ยวชมประวัติของคุณโชคชัยได้
สัตว์บก

สัตว์บก  เป็นสัตว์ที่อาศัยอยู่บนพื้นดินเป็นส่วนมากหรือทั้งหมด มีทั้ง 2 ขา 4 ขา หรือมากกว่านั้น ทั้งนี้ไม่นับรวมมนุษย์ สัตว์บกส่วนมากเป็นสัตว์ที่เลี้ยงลูกด้วยนม ที่ใหญ่ ๆ คือ พวกที่ออกลูกเป็นไข่ เช่น ไก่ พวกออกลูกเป็นตัวเช่น แมว สุนัข ช้าง ควาย พวกที่มีกระเป๋าหน้าท้องเช่น จิงโจ้ และพวกที่มีรก โดยส่วนใหญ่สัตว์ตัวเมียมีนมให้ลูกกิน
การโฆษณาชวนเชื่อ

โฆษณาชวนเชื่อ  เป็นรูปแบบการสื่อสารแบบหนึ่งซึ่งมีเป้าหมายหลักเพื่อโน้มน้าวจูงใจผู้รับฟังเพื่อให้คนปฏิบัติตามที่ผู้ผลิตสื่อต้องการเพื่อผลักดันเป้าหมายทางการเมืองซึ่งอาจไม่เป็นภววิสัย และอาจใช้การเสนอความจริงเฉพาะบางส่วนเพื่อสร้างผลตอบรับที่คาดหวัง หรือใช้ภาษาที่มีน้ำหนักเพื่อให้เกิดผลตอบรับทางอารมณ์มากกว่าทางเหตุผลต่อข้อมูลที่นำเสนอ
ในศตวรรษที่ 20 "โฆษณาชวนเชื่อ" มักเกี่ยวข้องกับการจูงใจทางจิตวิทยามากกว่า
ช่องเขาเสือกระโจน

ช่องเขาเสือกระโจน  เป็นช่องหุบเขาเหนือแม่น้ำแยงซี ในมณฑลยูนนาน สาธารณรัฐประชาชนจีน ตั้งอยู่ห่างจากเมืองลี่เจียงไปทางเหนือ 60 กิโลเมตร
ช่องหุบเขานี้ความยาว 15 กิโลเมตร ตำแหน่งที่ตั้งอยู่ในบริเวณที่แม่น้ำไหลผ่านระหว่างภูเขาหิมะมังกรหยกที่สูง 5,596 เมตร และภูเขาหิมะฮาป๋าที่สูง 5,396 เมตร ซึ่งเป็นบริเวณที่น้ำไหลเชี่ยวและอยู่ใต้หน้าผาสูง 2,000 เมตร ตามตำนานกล่าวว่า มีเสือตัวหนึ่งได้หนีการตามล่าจากนายพราน โดยกระโดดข้ามแม่น้ำที่จุดที่แคบที่สุด (กว้าง 25 เมตร) จึงเป็นที่มาของชื่อของช่องเขาแห่งนี้#เปลี่ยนทาง 
ช่องเขาเสือกระโจนเป็นหนึ่งในหุบเขาเหนือแม่น้ำที่ลึกที่สุดในโลก โดยมีจุดที่ลึกที่สุดระหว่างแม่น้ำถึงยอดเขาประมาณ 3,790 เมตร (12,434 ฟุต) ผู้อยู่อาศัยในบริเวณนี้มีจำนวนเพียงเล็กน้อย ส่วนใหญ่เป็นชนพื้นเมืองชาวหน่าซี โดยจะอาศัยอยู่ในหมู่บ้านเล็ก ๆ บริเวณใกล้เคียง และหาเลี้ยงชีพโดยการเพาะปลูกและรับจ้างนำทางคนต่างถิ่น
เจ้าพระยาวรพงศ์พิพัฒน์ (หม่อมราชวงศ์เย็น อิศรเสนา)

มหาเสวกเอก เจ้าพระยาวรพงศ์พิพัฒน์ (นามเดิม: หม่อมราชวงศ์เย็น อิศรเสนา; 31 มีนาคม พ.ศ. 2406 - 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2484) อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัง
ประวัติ.
ชาติกำเนิด.
เจ้าพระยาวรพงศ์พิพัฒน์ เป็นบุตรของหม่อมเจ้าเสาวรศ อิศรเสนา และหม่อมมุหน่าย อิศรเสนา ณ อยุธยา เกิดในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2405 (แบบปัจจุบัน คือ พ.ศ. 2406) ที่พระตำหนักหม่อมเจ้าเสาวรส บริเวณถนนพระอาทิตย์ กรุงเทพมหานคร สมรสกับหม่อมราชวงศ์อรุณ นพวงศ์
ถึงแก่อสัญกรรม.
เจ้าพระยาวรพงศ์พิพัฒน์ ถึงแก่อสัญกรรม เมื่อวันที่ 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2484 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล พระอัฐมรามาธิบดินทร สิริอายุ 78 ปี
เกียรติยศ.
เครื่องยศ.
เจ้าพระยาวรพงศ์พิพัฒน์ (หม่อมราชวงศ์เย็น อิศรเสนา) ได้รับพระราชทานเครื่องยศ ดังต่อไปนี้
เครื่องราชอิสริยาภรณ์.
เจ้าพระยาวรพงศ์พิพัฒน์ (หม่อมราชวงศ์เย็น อิศรเสนา) ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ทั้งไทยและต่างประเทศ ดังนี้
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ต่างประเทศ.
 <id>155194</id>
 <redirect title="แม่แบบ:Country data France" />
 <revision>
 <id>1018478</id>
 <timestamp>2008-03-26T12:46:18Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Lerdsuwa</username>
 <id>436</id>
 </contributor>
 <comment>เปลี่ยนทางไปที่ </comment>
 <origin>1018478</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
ภาษากาปัมปางัน

ภาษากาปัมปางัน เป็นภาษาหนึ่งที่ใช้พูดในประเทศฟิลิปปินส์
สัทวิทยา.
ภาษากาปัมปางันมาตรฐานมี 21 หน่วยเสียง แบ่งเป็นเสียงพยัญชนะ 15 เสียง และเสียงสระ 5 เสียง ในสำเนียงตะวันตกบางส่วนมีเสียงสระหกเสียง โครงสร้างพยางค์ของภาษานี้เรียบง่าย โดยแต่ละพยางค์มีพยัญชนะและสระอย่างน้อยหนึ่งตัว
ไวยากรณ์.
คำนาม.
คำนามมี 3 การก คือ สัมบูรณ์ เกี่ยวพัน และกรรมตรง เป็นภาษาที่นิยมใช้ในรูปถูกกระทำ เครื่องหมายสำหรับการกสัมบูรณ์จะแสดงการกระทำของอกรรมกริยาและกรรมของสกรรมกริยา เครื่องหมายแสดงการกเกี่ยวพัน แสดงกรรมของอกรรมกริยา และการกระทำของสกรรมกริยา และใช้แสดงความเป็นเจ้าของ เครื่องหมายแสดงกรรมเหมือนกับบุพบทในภาษาอังกฤษแสดงตำแหน่งและทิศทาง เครื่องหมายของคำนามแบ่งเป็น 2 กลุ่มคือ ใช้กับบุคคลและใช้ทั่วไป ดังในตาราง
ตัวอย่างประโยค
สรรพนาม.
ตัวอย่างประโยค
คำสรรพนามแสดงความเป็นเจ้าของตามหลังคำที่ถูกขยาย คำสรรพนามที่เป็นกรรมอาจใช้แทนคำสรรพนามแสดงความเป็นเจ้าของได้ แต่จะนำหน้าคำที่ถูกขยาย เช่น 
คำสรรพนามทวิพจน์ ikata ใช้แทนสรรพนามบุรุษที่ 1 และ 2 คำสรรพนามรวมผู้ฟัง ikatamu ใช้แทนบุรุษที่ 1 และ 2 อาจรวมบุรุษที่ 3 ด้วย คำสรรพนามไม่รวมผู้ฟัง ikami ใช้แทนสรรพนามบุรุษที่ 1 และ 3 แต่ไม่รวมบุรุษที่ 2 ตัวอย่างเช่น
ภาษากาปัมปางันต้องแสดงคำสรรพนาม แม้ว่าจะมีคำนามปรากฏอยู่ก็ตาม เช่น
สรรพนาม ya และ la มีรูปพิเศษเมื่อใช้เป็นคำสันธานกับคำ ati (มี) และ ala (ไม่มี) เช่น
การรวมคำสรรพนาม.
การเรียงลำดับและรูปแบบของคำสรรพนามในภาษากาปัมปางันแสดงในตารางข้างล่าง สรรพนามเหล่านี้มีลำดับแน่นอนในการตามหลังคำกริยาหรืออนุภาค เช่น คำปฏิเสธ คำสรรพนามภายในจะตามหลังคำสรรพนามอีกตัวเป็นลำดับแรก เช่น
การเรียงลำดับคำสรรพนามสลับกันถือว่าผิดไวยากรณ์ มีการรวมตัวของคำสรรพนามด้วย เช่น 
คำสรรพนามที่รวมกันนี้ใช้ในคำถามด้วย เช่น 
ตารางต่อไปนี้แสดงคำสรรพนามที่รวมกันได้ ช่องว่างแสดงว่าคำสรรพนามคู่นั้นรวมกันไม่ได้ ตามแนวตั้งเป็นสรรพนามรูปสัมบูรณ์ ส่วนแนวนอนเป็นสรรพนามรูปเกี่ยวพัน
คำสรรพนามชี้เฉพาะ.
คำสรรพนามชนิดนี้ในภาษากาปัมปางันต่างจากภาษาในฟิลิปปินส์อื่น ๆ คือมีการแยกรูปเอกพจน์กับพหูพจน์
imi และ iti หมายถึง "นี่" เหมือนกันแต่ใช้ต่างกัน iti ใช้แทนสิ่งที่เป็นนามธรรม เช่น iting musika (ดนตรีนี้) ini ใช้กับสิ่งที่เป็นรูปธรรมเท่านั้น เช่น ining libru (หนังสือเล่มนี้)
ในรูปชี้บ่งสถานที่ keni ใช้เมื่อผู้พูดไม่อยู่ใกล้สิ่งที่พูดถึง keti ใช้เมื่อผู้พูดอยู่ใกล้สิ่งที่พูดถึง ทั้งสองคำหมายถึง "ที่นี่" เหมือนกัน ตัวอย่างเช่น 
คำกริยา.
คำกริยาในภาษากาปัมปางันมีโครงสร้างที่ซับซ้อน มีการลงวิภัติปัจจัยผันตามสิ่งเน้น จุดประสงค์ รูปแบบ และอื่น ๆ ผู้พูดภาษาอื่น ๆ ในฟิลิปปินส์จะมองว่าคำกริยาของภาษากาปัมปางันยากกว่าภาษาอื่น เพราะมีรูปแบบที่คาดเดาได้ยาก ตัวอย่างเช่นคำว่า sulat (เขียน) ซึ่งเป็นรากศัพท์ที่พบทั้งภาษาตากาล็อกและภาษากาปัมปางัน มีการผันต่างกันดังนี้
มีคำกริยาในรูปเน้นผู้ถูกกระทำที่ไม่ใช้อาคม -um- แต่ใช้การเชื่อมต่อ เช่น gawa(ทำ) bulus (จม) sindi (สูบบุหรี่) คำกริยาเหล่านี้เกิดจากการเปลี่ยนเสียงสระในรูปเน้นผู้กระทำจะเกิดกับคำกริยาที่มีสระ u ที่พยางค์แรก เช่น lucas (เอาออกไป) lukas (จะเอาออกไป) lulukas (กำลังเอาออกไป) และ likas (เอาออกไปแล้ว)
ตัวอย่างประโยคทั่วไป
จำนวน.
1 = metung 2 = adwa 3 = atlu 4 = apat 5 = lima 6 = anam 7 = pitu 8 = walu 9 = siyam 10 = apulu
ปลาฉลามปากเป็ด

ปลาฉลามปากเป็ด (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Polyodon spathula") เป็นปลากระดูกแข็งในอันดับปลาสเตอร์เจียน (Acipenseriformes) 
ลักษณะ.
ถึงแม้มีรูปร่างโดยผิวเผินคล้ายปลาฉลามและมีคำว่าปลาฉลามอยู่ในชื่อ แต่ทางอนุกรมวิธานไม่จัดเป็นปลาฉลามซึ่งเป็นปลากระดูกอ่อนแต่อย่างใด ถือกำเนิดมาตั้งแต่ยุคครีเตเชียสกว่า 100 ล้านปีมาแล้ว พบในหลายพื้นที่ของสหรัฐอเมริกา ในลุ่มแม่น้ำมิสซิสซิปปีและแม่น้ำมิสซูรี รวมถึงแม่น้ำโอไฮโอ ปลาฉลามปากเป็ดมีความยาวได้ถึง 6 ฟุต และมีน้ำหนักเกือบถึง 100 กิโลกรัม โดยสถิติตัวที่ใหญ่ที่สุดบันทึกได้ในปี ค.ศ. 1916 มีความยาว 1.96 เมตร น้ำหนัก 90 กิโลกรัม ลักษณะเด่นของปลาชนิดนี้คือจะงอยจมูกที่ยาวและแบนคล้ายปากของเป็ด ซึ่งเต็มไปด้วยรูสีดำเล็ก ๆ ซึ่งสามารถตรวจจับกระแสไฟฟ้าได้ ซึ่งใช้หาอาหารและนำร่องในการว่ายน้ำไปยังแหล่งผสมพันธุ์ เมื่อจะงอยจมูกนั้นสัมผัสกับกระแสไฟฟ้าที่แพลงตอนสัตว์ซึ่งเป็นอาหารปล่อยออกมา และส่งผ่านประสาทสัมผัสไปยังสมอง โดยจะอ้าปากกรองกินแพลงตอนสัตว์เวลาว่ายน้ำ เหมือนปลาฉลามวาฬ หรือปลาฉลามบาสกิน ปลาฉลามปากเป็ดเป็นปลามีอายุยืนได้ถึง 30 ปี และอาจได้ถึง 60 ปี ปลาตัวเมียจะมีขนาดใหญ่กว่าตัวผู้ แพร่พันธุ์โดยการวางไข่ครั้งละหลายหมื่นฟอง ไข่ปลาสามารถเอามาใช้เป็นไข่ปลาคาเวียร์ได้ เช่นเดียว กับไข่ของปลาสเตอร์เจียน โดยมีราคาซื้อขายที่น้ำหนัก 400 ออนซ์ ราว 200 ดอลลาร์สหรัฐ
แต่ปลาฉลามปากเป็ดเป็นปลาที่เจริญวัยช้ามากประมาณ 7-9 ปีในตัวผู้และ 10-12 ปีในตัวเมีย มีการวางไข่เพียงครั้งเดียวเท่านั้นในรอบ 2-5 ปี ในช่วงฤดูใบไม้ผลิปลาจะว่ายทวนน้ำไปยังแม่น้ำโอเซส ในรัฐมิสซูรีเพื่อวางไข่ ปลาตัวเมียที่มีไข่สมบูรณ์จะมีน้ำหนักของไข่มากถึงร้อยละ 25 ของน้ำหนักตัว ไข่ใช้เวลาฟักเป็นตัว 7 วันหรือ 1 สัปดาห์ และใช้เวลากว่า 6 เดือนในการเติบโตจนได้ความยาวประมาณ 1 ฟุต โดยปลาจะวางไข่ในเวลากลางคืนเพื่อหลีกเลี่ยงสัตว์นักล่า
ความคุ้มครองทางกฎหมายและการเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม.
ในปัจจุบันมีการคุ้มครองโดยกฎหมายในระดับนานาชาติ โดยเป็นสัตว์ในบัญชีหมายเลข 2 (Appendix II) ของอนุสัญญาว่าด้วยการค้าระหว่างประเทศซึ่งชนิดสัตว์ป่าและพืชป่าใกล้สูญพันธุ์ (CITES) โดยห้ามส่งออกหรือนำเข้าโดยปราศจากใบอนุญาต ซึ่งรวมถึงประเทศไทย ตามประกาศกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม แม้ปลาฉลามปากเป็ดเป็นปลาที่ใกล้สูญพันธุ์ชนิดหนึ่ง โดยสูญพันธุ์ไปแล้วในพื้นที่ 4 รัฐของสหรัฐอเมริกา เนื่องจากสภาพแวดล้อมที่เปลี่ยนไป และการสร้างเขื่อนขวางกั้นแหล่งน้ำที่ปลาจะว่ายทวนน้ำขึ้นไปวางไข่ ซึ่งการทำบันไดปลาโจนไม่สามารถใช้ได้กับปลาฉลามปากเป็ด อีกทั้งการลักลอบจับด้วยเนื่องจากมูลค่าทางเศรษฐกิจที่สูง ซึ่งเป็นการกระทำที่ผิดกฎหมาย หากปลาไม่สามารถวางไข่ได้ก็จะแก่ตัวลงและตายไปตามอายุขัย แม้ปัจจุบันสามารถเพาะขยายพันธุ์ได้แล้วด้วยวิธีการผสมเทียม และนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามด้วย แต่เลี้ยงให้รอดได้ยากมาก เนื่องจากเป็นปลาที่ชอบกระโดด อ่อนไหวง่ายกับการเปลี่ยนแปลงของสภาพน้ำ อีกทั้งระบบเผาผลาญอาหารในร่างกายก็เป็นไปอย่างรวดเร็วด้วย จึงเป็นปลาที่ต้องกินอาหารอยู่แทบตลอดเวลา
รายชื่อสัตว์

รายชื่อสัตว์ เป็นการรวบรวมรายชื่อของสัตว์ทุกไฟลัมและสปีชีส์ไว้ เพื่อเป็นการสะดวกต่อค้นหา การศึกษา ค้นคว้าเกี่ยวกับสัตว์ ได้แก่ สัตว์บก • สัตว์น้ำ • สัตว์ปีก • สัตว์เลื้อยคลาน • สัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก เรียงตามลำดับตัวอักษร
สำหรับผู้ที่จะเพิ่มเติมรายชื่อสัตว์ ขอให้เรียงลำดับตามตัวอักษร เพื่อให้ง่ายต่อการเพิ่มเติมรายชื่อ ในส่วนของรายชื่อสัตว์ที่มีคนเริ่มเขียนบทความแล้วดูได้ที่ หมวดหมู่ และ 
<templatestyles src="Hlist/styles.css"/>
สมาคมเฟราน์โฮเฟอร์

สมาคมเฟราน์โฮเฟอร์  เป็นองค์กรวิจัยของประเทศเยอรมนี มีสถาบัน 76 แห่งกระจายทั่วประเทศ แต่ละแห่งเน้นในสาขาวิทยาศาสตร์ "ประยุกต์" ต่าง ๆ กัน (ตรงข้ามกับ สมาคมมัคส์พลังค์ ซึ่งโดยมากจะทำด้านวิทยาศาสตร์พื้นฐาน)
สมาคมจ้างงานประมาณ 30,800 ตำแหน่ง โดยส่วนใหญ่เป็นนักวิทยาศาสตร์และวิศวกร และมีงบวิจัยปีละประมาณ 3.0 พันล้านยูโร งบประมาณพื้นฐานบางส่วนของสมาคมมาจากทางรัฐ แต่ประมาณสองในสามของงบประมาณนั้นได้มาจากสัญญาจ้างงาน ทั้งที่เป็นโครงการที่สนับสนุนโดยรัฐบาล หรือโดยอุตสาหกรรม
สมาคมตั้งชื่อตาม โยเซ็ฟ ฟ็อน เฟราน์โฮเฟอร์ ซึ่งเป็นทั้งนักวิทยาศาสตร์ วิศวกร และนักธุรกิจ เป็นตัวอย่างชั้นเยี่ยมของเป้าหมายของสมาคม
ฮิโรโนบุ คาเงยามะ

ฮิโรโนบุ คาเงยามะ (; โรมาจิ: "Kageyama Hironobu") เกิดเมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2504 เป็นนักร้องชายชาวญี่ปุ่น มีชื่อเล่นว่า "คาเงะจัง" โดยปกติมักจะร้องเพลงประกอบแอนิเมชัน และ ภาพยนตร์แนวโทกูซัตสึ เสียเป็นส่วนมาก ปัจจุบันเป็น 1 ในสมาชิกและหัวหน้าของวง JAM Projectและเป็นผู้เขียนเพลงการ์ตูน
ประวัติ.
การแสดงคอนเสิร์ตในประเทศไทย.
คาเงยามะ ได้เดินทางมายังประเทศไทย เพื่อแสดงคอนเสิร์ตในงาน ไทยแลนด์เกมโชว์ 2009 ณ ศูนย์การประชุมแห่งชาติสิริกิติ์ โดยแสดง 2 รอบในวันที่ 9 และ 10 มกราคม พ.ศ. 2552และในประเทศไทยก็ได้รับคำตอบรับจากแฟนๆชาวไทยและ ได้เดินทางมายังประเทศไทยเป็นครั้งที่ 2 พร้อมกับนักร้องแห่งวง JAM Project มาซาอากิ เอนโด โดยชื่อคอนเสิร์ต ANIME NO LIMIT LIVE #1 ซึ่งจัดโดยบริษัท โชว์ไร้ขีด จำกัด
มหายมยักษ์

มหายมยักษ์ หรือ ศากยวงษา มหายมยักษ์ พญายักษ์ (อสูรพงศ์แห่งเมืองบาดาล) กษัตริย์เมืองบาดาลองค์ที่ 2 เป็นโอรสของท้าวสหมลิวัน ต้นวงศ์ผู้ครองเมืองบาดาล ได้รับราชสมบัติต่อจากพระราชบิดา เกลียดชังทศกัณฐ์นัก ก่อนตายห้ามไม่ให้ลูกหลานข้องเกี่ยวกับทศกัณฐ์
ลักษณะและสี.
สีแดงชาด 1 หน้า 2 มือ มงกุฎหางไก่
มเหสีและโอรสธิดา.
มหายมยักษ์มีมเหสีชื่อนางจันทรประภาศรี นางจันทรประภา มีธิดาชื่อนางพิรากวน และมีโอรสชื่อ ไมยราพณ์ กษัตริย์เมืองบาดาลองค์ที่ 3 ต่อมา ไมยราพณ์ ตาย บุตรของนางพิรากวน ชื่อ ไวยวิก หรือ วันยุวิก ได้เป็นกษัตริย์ครองเมืองบาดาลองค์ที่ 4
กระจงเล็ก

กระจงเล็ก หรือ กระจงหนู (มลายู: Kanchil; ชื่อวิทยาศาสตร์: "Tragulus kanchil") เป็นสัตว์จัดอยู่ในไฟลัมสัตว์มีแกนสันหลัง ชั้นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม อันดับสัตว์กีบคู่ จัดเป็นสัตว์กีบคู่ที่มีขนาดเล็กที่สุดในโลก รูปร่างหน้าตาคล้ายเก้งหรือกวาง 
เป็นกระจงอีกชนิดหนึ่งที่พบได้ในประเทศไทย มีขนาดเล็กกว่ากระจงควาย ("T. napu") มีความสูงจากกีบเท้าถึงหัวไหล่ 20-23 เซนติเมตร มีลักษณะเด่น คือ ลายแถบสีขาวที่หน้าอกมีแถบเดียว ในขณะที่กระจงควายมี 2 แถบ ในประเทศไทยพบได้ตามแนวป่าตะวันตก, แนวเขาหินปูนภาคกลาง, ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ และภาคใต้ ในต่างประเทศพบได้ในลาว, พม่า, ตอนใต้ของจีน, เวียดนาม, บรูไน, สิงคโปร์, อินโดนีเซีย
หมายเหตุ: เดิมทีกระจงเล็กเคยใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Tragulus javanicus" แต่ปัจจุบันชื่อนี้ได้ถูกจำแนกออกไปเป็น กระจงชวา พบในเกาะชวา และบาหลีแทน
กระจ้อน

กระจ้อน หรือ กระรอกดินข้างลาย (Berdmore's ground squirrel; ชื่อวิทยาศาสตร์: "Menetes berdmorei") จัดอยู่ในไฟลัมสัตว์มีแกนสันหลัง ชั้นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม อันดับสัตว์ฟันแทะ เป็นกระรอกขนาดเล็กชนิดหนึ่ง พบเห็นได้ทั่วไปในทุกภาคของประเทศไทย และทุกสภาพภูมิอากาศ แม้แต่ในสวนใจกลางเมือง ไม่ชอบอยู่อาศัยในป่าดิบทึบ ชอบหากินอยู่ตามพื้นดิน มีลำตัวสีน้ำตาลมีแถบสีดำสลับสีอ่อนอยู่ด้านข้างลำตัว จัดเป็นกระรอกดินชนิดหนึ่ง
เป็นสิ่งมีชีวิตเพียงชนิดเดียวที่อยู่ในสกุล "Menetes" พบได้ทั่วไปในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ มีความยาวเต็มที่รวมหาง ประมาณ 15-20 เซนติเมตร นิยมเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยง
ควายป่า

ควายป่า เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Bubalus arnee" มีลักษณะคล้ายควายบ้าน ("B. bubalis") ที่อยู่ในสกุลเดียวกัน แต่ควายป่ามีลำตัวขนาดลำตัวใหญ่กว่า มีนิสัยว่องไวและดุร้ายกว่าควายบ้านมาก สีลำตัวโดยทั่วไปเป็นสีเทาหรือสีน้ำตาลดำ ขาทั้ง 4 สีขาวแก่หรือสีเทาคล้ายใส่ถุงเท้าสีขาว ด้านล่างของลำตัวเป็นลายสีขาวรูปตัววี (V) ควายป่ามีเขาทั้ง 2 เพศ เขามีขนาดใหญ่กว่าควายบ้านมาก วงเขากางออกกว้างโค้งไปทางด้านหลัง ด้านตัดขวางเป็นรูปสามเหลี่ยม ปลายเขาเรียวแหลม ตัวโตเต็มวัยมีความสูงที่ไหล่เกือบ 2 เมตร ความยาวหัวและลำตัว 2.40–2.80 เมตร ความยาวหาง 60–85 เซนติเมตร น้ำหนักมากกว่า 1,000 กิโลกรัม
มีการกระจายพันธุ์จากประเทศเนปาลและอินเดีย ไปสิ้นสุดทางด้านทิศตะวันออกที่ประเทศเวียดนาม ในประเทศไทยในอดีตเคยมีอยู่มากและกระจัดกระจายออกไป โดยพบมากที่บ้านลานควาย หรือบ้านลานกระบือ (ปัจจุบัน คือ อำเภอลานกระบือ จังหวัดกำแพงเพชร) แต่สถานะในปัจจุบันเหลืออยู่แค่ในเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าห้วยขาแข้ง จังหวัดอุทัยธานี เท่านั้น ประชากรในปัจจุบันมีประมาณ 3,400 ตัว ในจำนวนนี้มี 3,100 ตัว (91%) อาศัยอยู่ในประเทศอินเดีย โดยเฉพาะในรัฐอัสสัม และมีความเป็นไปได้มากที่สุดว่าควายป่าเป็นบรรพบุรุษของควายบ้าน
หากินในเวลาเช้าและเวลาเย็น อาหารได้แก่ พวกใบไม้ หญ้า และหน่อไม้ หลังจากกินอาหารอิ่มแล้ว ควายป่าจะนอนเคี้ยวเอื้องตามพุ่มไม้ หรือนอนแช่ปลักโคลนตอนช่วงกลางวัน ควายป่าจะอยู่ร่วมกันเป็นฝูง ฤดูผสมพันธุ์อยู่ราว ๆ เดือนตุลาคมและพฤศจิกายน ตกลูกครั้งละ 1 ตัว ตั้งท้องนาน 10 เดือน ควายป่ามีนิสัยดุร้ายโดยเฉพาะตัวผู้และตัวเมียที่มีลูกอ่อน เมื่อพบศัตรูจะตีวงเข้าป้องกันลูกอ่อนเอาไว้ มีอายุยืนประมาณ 20–25 ปี โดยควายป่ามักตกเป็นอาหารของสัตว์กินเนื้อ โดยเฉพาะเสือโคร่ง ในอินเดีย ควายป่ามักอาศัยอยู่ร่วมในพื้นที่เดียวกับแรดอินเดีย ซึ่งเป็นสัตว์ดุร้าย แม้จะเป็นสัตว์กินพืชเหมือนกัน แต่ก็มักถูกแรดอินเดียทำร้ายอยู่เสมอ ๆ จนเป็นบาดแผลปรากฏตามร่างกาย
สถานภาพในประเทศไทย ปัจจุบันเป็นสัตว์ป่าสงวนตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่าแห่งชาติ พุทธศักราช 2535
การอนุรักษ์.
ควายป่าได้รับการบรรจุลงใน CITES Appendix III และได้รับความคุ้มครองทางกฎหมายในประเทศภูฏาน อินเดีย เนปาล และไทย
ใน ค.ศ. 2017 มีการนำควายป่า 15 ตัวไปที่อุทยานแห่งชาติจิตวันในประเทศเนปาล เพื่อสร้างประชากรย่อยที่มีศักยภาพเป็นอันดับสองในประเทศ
ชะนีมือขาว

ชะนีมือขาว หรือ ชะนีธรรมดา (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Hylobates lar") เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมอันดับวานร (Primates) ชนิดหนึ่ง จัดเป็นลิงไม่มีหางชนิดหนึ่ง จำพวกชะนี (Hylobatidae)
ลักษณะ.
มีแขนยาว ขาหลังสั้น นิ้วหัวแม่มือแยกออกจากนิ้วชี้เป็นล่ามลึกลงในฝ่ามือ ทำให้มือมีรูปร่างยาวและแคบใช้ในการกำหรือจับต้นไม้ได้แน่นเหมือนตะขอ ฝ่ามือ ใบหน้าและใบหูมีสีดำ มีขน 2 สี คือ สีน้ำตาลอ่อน และสีดำ โดยสีของขนไม่เกี่ยวกับอายุหรือเพศ ขนบริเวณหลังมือ เท้าและรอบใบหน้ามีสีขาวอันเป็นที่มาของชื่อ
มีความยาวลำตัวและหัว 45-60 เซนติเมตร น้ำหนัก 3.9-7 กิโลกรัม
ถิ่นที่อยู่.
มีการกระจายพันธุ์อยู่ทางภาคใต้ของจีน, พม่า, ภาคตะวันตกของไทย, ภาคเหนือของลาว, มาเลเซียและเกาะสุมาตรา
ชะนีมือขาวสามารถอาศัยได้ในป่าหลายประเภท เช่น ป่าเบญจพรรณ, ป่าดิบทั้งชื้นและแล้ง มักเลือกอาศัยบนต้นไม้ที่มีใบรกชัฏ ออกหากินในเวลาเช้าถึงเย็น อาศัยหลับนอนบนต้นไม้ โดยจะใช้ต้นไม้ที่เป็นรังนอนหลายตัวภายในอาณาเขตครอบครองของแต่ละครอบครัว ต้นไม้ที่ใช้หลับนอนมักอยู่ใกล้แหล่งอาหาร อาหารหลักได้แก่ ยอดไม้อ่อน, ใบไม้, ผลไม้ รวมทั้งแมลงบางชนิด แต่จะกินผลไม้มากกว่าอาหรชนิดอื่น ๆ ดื่มน้ำด้วยการเลียตามใบไม้หรือล้วงเข้าไปวักในโพรงไม้ ครอบครัวของชะนีมือขาวครอบครัวหนึ่งจะประกอบไปด้วย พ่อ แม่ และลูก ปกติออกลูกครั้งละ 1 ตัว มีเวลาตั้งท้องนาน 210 วัน และให้ลูกกินนมเป็นเวลา 18 เดือน ลูกชะนีจะเกาะอยู่ที่หน้าอกแม่นานถึง 2 ปี เมื่ออายุได้ 8-9 ปี ก็จะแยกออกไปตั้งครอบครัวใหม่
ชะนีมือขาวในอุทยานแห่งชาติเขาใหญ่ มีการผสมข้ามพันธุ์กับชะนีมงกุฎ ("H. pileatus") จนเกิดเป็นชะนีลูกผสมซึ่งมีลักษณะรูปร่างที่แตกต่างออกไป รวมถึงเสียงร้องด้วย อันเนื่องจากอุทยานแห่งชาติเขาใหญ่นับเป็นสถานที่แห่งเดียวในโลก ที่มีชะนีทั้ง 2 ชนิดนี้อาศัยอยู่ในพื้นที่เดียวกัน
ชะมดเช็ด

ชะมดเช็ด หรือ ชะมดเชียง หรือ มูสัง (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Viverricula indica") สัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมชนิดหนึ่ง จัดเป็นชะมดขนาดเล็ก ขาสั้น หูทั้งสองข้างอยู่ใกล้กัน เมื่อมองไกล ๆ อาจคล้ายแมว จนตามลำตัวมีสีน้ำตาลเหลือง และมีจุดสีดำขนาดเล็กแทรกอยู่ทั่วไปตามลำตัว มีแถบสีดำและขาวบริเวณลำคอ หางมีวงสีดำ 6-9 ปล้องพาดขวางอยู่ ทำให้มีดูมีลักษณะเป็นปล้องสีดำ ไม่มีขนแผงสันหลัง ปลายหางมีสีขาว ขาหลังมีต่อมกลิ่นที่ใช้สื่อสารระหว่างพวกเดียวกัน และจัดเป็นสิ่งมีชีวิตเพียงชนิดเดียวที่อยู่ในสกุล "Viverricula"
ลักษณะ.
มีขนาดความยาวลำตัวและหัว 54-63 เซนติเมตร ความยาวหาง 30-43 เซนติเมตร น้ำหนัก 2-4 กิโลกรัม
ถิ่นที่อยู่.
มีการกระจายพันธุ์ที่กว้างขวางตั้งแต่ตะวันออกของปากีสถาน, อินเดีย, จีนตอนใต้, ไต้หวัน, เนปาล, บังกลาเทศ, พม่า, ไทย, ลาว, กัมพูชา, เวียดนาม, มาเลเซีย, เกาะสุมาตราและเกาะบาหลี
ชะมดเช็ดมักอาศัยในป่าที่ไม่รกชัฏ หากินบริเวณชายป่าที่ติดต่อกับพื้นที่ที่มนุษย์อยู่อาศัยและทำการเกษตรกรรม กินอาหารได้หลากหลาย ทั้งพืชและสัตว์ และอาจล่าสัตว์เลี้ยงจำพวก เป็ด, ไก่ กินเป็นอาหารได้ด้วย ออกมากินในเวลากลางคืน นอนหลับพักผ่อนในเวลากลางวัน โดยปกติแล้วจะอาศัยอยู่ตามลำพัง แต่ในฤดูผสมพันธุ์จะอาศัยอยู่เป็นคู่ แม่ชะมดเช็ดจะออกลูกครั้งละ 3-5 ตัว โดยขุดโพรงดินตื้น ๆ หรือหาโพรงตามโขดหินสำหรับเป็นที่ออกลูกและเลี้ยงดูลูกอ่อน เมื่อผ่านช่วงผสมพันธุ์ไปแล้ว แม่ชะมดเช็ดจะเลี้ยงลูกตามลำพัง
ในประเทศไทย.
ชะมดเช็ดในประเทศไทยสามารถพบได้ทุกพื้นที่และทุกภาค ในจังหวัดเพชรบุรี มีการเลี้ยงชะมดเช็ดโดยเก็บเอาสารเคมีจากต่อมกลิ่นที่ขาหลังทำเป็นเครื่องหอม โดยเลี้ยงในกรงไม้กรงละตัว ให้อาหารสลับประเภทกันไป แต่ว่ายังไม่สามารถที่จะเพาะขยายพันธุ์ในที่เลี้ยงได้ เนื่องจากยังเลี้ยงด้วยวิธีการที่ไม่ถูกต้องตามสุขลักษณะ โดยผู้เลี้ยงจะต้องหาชะมดเช็ดด้วยการจับจากในป่าเท่านั้น จนกระทั่งในปี ค.ศ. 2014 สวนสัตว์เชียงใหม่ได้ริเริ่มโครงการศึกษาและเพาะเลี้ยงชะมดเช็ดขึ้น จนสามารถเพาะขยายพันธุ์ในที่เลี้ยงได้สำเร็จ โดยเป็นโครงการที่มาจากพระราชดำริของสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ ที่ทรงอนุรักษ์สายพันธุ์ชะมดเช็ดและพัฒนาให้เป็นสัตว์เลี้ยงในเชิงเศรษฐกิจ
ชะมดแปลงลายแถบ

ชะมดแปลงลายแถบ หรือ อีเห็นลายเมฆ (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Prionodon linsang") เป็นชะมดแปลงชนิดหนึ่งที่มีการกระจายพันธุ์ในแถบมาเลเซียตะวันตก, เกาะสุมาตรา, เกาะบอร์เนียว และชวาตะวันตก รวมทั้งในประเทศไทยตั้งแต่บริเวณคอคอดกระลงไป 
ชะมดแปลงลายแถบ จัดเป็นชะมดที่ไม่มีต่อมกลิ่น มีลายเป็นแถบคดเคี้ยวขวางบริเวณหลังทั้งหมด 5 แถบ และตามด้านข้างของคอและลำตัว จุดจะติดกัน กลายเป็นแถบคดเคี้ยวมีอยู่ด้านละ 2 แถบ สีพื้นของตัวเป็นสีน้ำตาลแกมเหลืองซีด ๆ หางมีปล้องสีขาวสลับดำอยู่ 7 ปล้อง ไม่มีขนแผงคอหรือแผงหลัง มีขนาดตัวยาวจากหัวถึงหาง 74 เซนติเมตร อาศัยและหากินบนต้นไม้มากกว่าจะลงมาพื้นดิน กินอาหาร ได้แก่ กระรอก, หนู, นก และจิ้งจก
มีฤดูผสมพันธุ์อยู่ในช่วงเดือนกุมภาพันธ์-สิงหาคม สร้างรังออกด้วยเรียวไม้และใบไม้อยู่ในโพรงดินโคนต้นไม้ใหญ่ ออกลูกครั้งละ 2–3 ตัว มีอายุยืนเกือบ 10 ปี
เป็นสัตว์ป่าคุ้มครองตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535
ตุ่น

"สำหรับ ติ่ง ที่เป็นความหมายสแลงดูที่ ติ่งหู"
ตุ่น หรือ ติ่ง เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดเล็กที่อยู่ใต้ดิน พวกมันมีลำตัวเป็นทรงกระบอก ขนนุ่มนิ่ม มีตาและหูที่เล็กมากจนไม่เด่นชัด ขาหลังที่สั้น, ขาหน้าสั้นและพร้อมอุ้งเท้าขนาดใหญ่อันทรงพลังซึ่งเหมาะแก่การขุด
คำว่า "ตุ่น" โดยทั่วไปหมายถึงหลายสายพันธุ์ในวงศ์ Talpidae (ซึ่งได้ชื่อมาจากคำภาษาละติน ที่แปลว่าตุ่น, "talpa"). ตุ่นแท้พบได้ในส่วนใหญ่ของทวีปอเมริกาเหนือ ยุโรป (ยกเว้นไอร์แลนด์) และเอเชีย สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมชนิดอื่นๆ ที่เรียกว่า ตุ่น ได้แก่ ตุ่นทองในแอฟริกา และตุ่นมีกระเป๋าหน้าท้อง ใครออสเตรเลีย ซึ่งมีระบบนิเวศและวิถีชีวิตคล้ายกับตุ่นแท้แต่ไม่มีความเกี่ยวข้องกัน
ตุ่นอาจถือเป็นศัตรูพืชสำหรับคนทำสวน แต่พวกมันมีส่วนช่วยที่ดีต่อดิน สวน และระบบนิเวศ เช่น การระบายอากาศในดิน การกินอาหารจากทากและสัตว์ขนาดเล็กที่กินรากพืช และการเป็นเหยื่อของสัตว์ป่าอื่นๆ ตุ่นกินไส้เดือนและสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังขนาดเล็กอื่นๆ ในดิน
ดูเพิ่ม.
นักกำจัดตุ่น
นากใหญ่ขนเรียบ

นากใหญ่ขนเรียบ (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Lutrogale perspicillata") เป็นนากชนิดหนึ่ง จัดเป็นนากชนิดที่ใหญ่ที่สุดที่พบในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ตัวผู้มีขนาดใหญ่กว่าตัวเมียมาก มีลักษณะแตกต่างไปจากนากใหญ่ธรรมดา ("Lutra lutra") และ นากจมูกขน ("L. sumatrana") คือ มีหัวกลม แนวขนบนจมูกเป็นรูปตัววีคว่ำ ขนสั้น หูมีขนาดเล็กและมีลิ้นปิดหูเวลาว่ายน้ำเพื่อมิให้น้ำเข้าหู ขนตามลำตัวมีสีน้ำตาลปนสีดำหรือสีน้ำตาลอ่อน บริเวณท้องมีสีอ่อนกว่าบริเวณหลัง หางแบน และมีความยาวประมาณร้อยละ 60 ของลำตัว อุ้งเท้าและนิ้วเท้ามีขนาดใหญ่
มีความยาวลำตัวและหัว 65–75 เซนติเมตร ความยาวหาง 40–45 เซนติเมตร น้ำหนักเต็มที่ 7–11 กิโลกรัม
มีการกระจายพันธุ์ตั้งแต่เนปาล, อินเดีย, ภาคตะวันตกของมณฑลยูนาน, พม่า, ไทย, ลาว, กัมพูชา, เวียดนามตอนใต้, มาเลเซีย และเกาะสุมาตรา
มีพฤติกรรมอาศัยตามพื้นที่ชุ่มน้ำที่เป็นที่ลุ่มต่ำ เช่น ริมทะเลสาบ ลำธาร คลอง ใช้หนวดเป็นประสาทสัมผัสในการรับรู้ เช่นเดียวกับนากชนิดอื่น ๆ โดยใช้หนวดทำหน้าที่รับแรงสั่นสะเทือนจากการเคลื่อนไหวของสิ่งมีชีวิตใต้น้ำ กินอาหารได้หลากหลายประเภท ทั้ง สัตว์น้ำชนิดต่าง ๆ รวมทั้งนกหรือสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมขนาดเล็ก เช่น หนู ด้วย ออกหากินทั้งกลางวันและกลางคืน มักอยู่รวมกันเป็นครอบครัวเล็ก ๆ ยกเว้นในสถานที่ที่มีอาหารอุดมสมบูรณ์อาจอยู่รวมเป็นฝูงใหญ่ มีเท้าและเล็บแข็งแรงจึงสามารถขุดรูริมตลิ่งได้ลึกถึง 3 เมตร เพื่อใช้การเลี้ยงดูลูกอ่อน ลูกนากที่เกิดใหม่จะลืมตาภายในเวลา 10 วัน และออกหากินได้เองเมื่ออายุได้ 3 เดือน
สำหรับในประเทศไทย พบได้ทั่วทุกภาค โดยพบได้แม้กระทั่งในเมืองใหญ่ ๆ เช่น เมืองหลวงอย่าง กรุงเทพมหานคร ในแถบป่าชายเลน ในเขตบางขุนเทียน ฝั่งธนบุรี รวมถึงบริเวณพื้นที่พุทธมณฑล อำเภอพุทธมณฑล จังหวัดนครปฐม ซึ่งเป็นเขตปริมณฑลกรุงเทพมหานคร นอกจากนี้แล้วในประเทศสิงคโปร์ แถบหน้ามารีนาเบย์แซนส์ โรงแรมขนาดใหญ่ที่เป็นสถานที่ท่องเที่ยวพักผ่อนที่เป็นที่รู้จักดี ก็มีฝูงนากใหญ่ขนเรียบอาศัยอยู่ร่วมกับมนุษย์อย่างสงบ
ลิงลมใต้

ลิงลมใต้ หรือ นางอายใต้  เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในอันดับวานร (Primates) ขนาดเล็ก มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Nycticebus coucang" 
ลักษณะ.
มีรูปร่างอ้วนกลมคล้ายตุ๊กตา ตากลมโต หูมีขนาดเล็กและสั้น แขนขาค่อนข้างสั้น นิ้วที่สองจะมีเล็บที่ยาวและงองุ้มเข้าหาตัว หางสั้นมากจนแทบไม่มีหาง มีสีขนที่หลากหลาย ขนนุ่มละเอียด สั้น เหมือนกำมะหยี่ บางตัวอาจมีสีเทา บางตัวอาจมีสีน้ำตาลเข้ม หรือสีเหลืองนวล ๆ หรือบางตัวอาจมีสีดำ สันหลังมีเส้นสีเข้มลากยาวลงมาจากหัวถึงกลางหลัง มีความยาวลำตัวและหัว 30-38 เซนติเมตร ความยาวหาง 1-2 เซนติเมตร น้ำหนักประมาณ 1 กิโลกรัม
แหล่งที่อยู่.
มีการกระจายพันธุ์ตั้งแต่ภาคใต้ของไทย, มาเลเซีย และ เกาะสุมาตราในอินโดนีเซีย 
ลิงลมใต้ สามารถปรับตัวให้อยู่ในป่าทุกสภาพ แม้แต่ป่าที่ถูกแผ้วถางแล้ว มักเคลื่อนย้ายไปมาบนยอดไม้ หากินในเวลากลางคืน นอนหลับพักผ่อนในเวลากลางวัน โดยอาหารหลัก คือ แมลง และสัตว์เลื้อยคลาน มีพืชและผลไม้เป็นอาหารเสริม ตัวผู้จะดื่มน้ำในปริมาณมากและปัสสาวะรดไว้ตามต้นไม้ เพื่อประกาศอาณาเขต ปกติเคลื่อนตัวอย่างเชื่องช้า แต่สามารถเคลื่อนไหวได้รวดเร็วยามจับแมลงกิน และเคลื่อนไหวได้รวดมากเป็นพิเศษเมื่อถูกลมพัดแรง ๆ เวลาตกใจหรือถูกจับได้จะชอบซุกหน้าไว้ในแวงแขน ไม่มีฤดูผสมพันธุ์ที่แน่นอน ใช้เวลาตั้งท้อง 90 วัน และมีระยะเวลาให้นมลูกประมาณ 193 วัน 
ในอดีตพบบ่อย ตามชายป่า แต่ในปัจจุบัน ลดปริมาณลงมาก เนื่องจากถูกจับไปเป็นสัตว์เลี้ยงและถูกล่าเพื่อปรุงยาสมุนไพร รวมทั้งเป็นอาหารของชาวบ้านที่อาศัยอยู่บริเวณชายป่าด้วย
หมายเหตุ.
โดยลิงลมใต้ เดิมเคยเชื่อว่าเป็นลิงลมเพียงชนิดเดียวที่พบได้ในประเทศไทย แต่ปัจจุบันได้มีการจำแนกออกเป็นชนิดใหม่ คือ ลิงลมเหนือ ("N. bengalensis") จึงได้ชื่อใหม่เป็น "ลิงลมใต้"
เนื้อทราย

เนื้อทราย ทราย หรือ ตามะแน (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Axis porcinus") เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมจำพวกกวางชนิดหนึ่ง มีรูปร่างอ้วนป้อม ขาสั้น เนื้อทรายจะมีสีขนเปลี่ยนไปตามสภาพภูมิอากาศ 
ลักษณะ.
โดยปกติจะมีสีน้ำตาลเข้มในฤดูหนาว สีเทาในฤดูร้อน ลูกเนื้อทรายเมื่อแรกเกิดจะมีจุดสีขาวตามลำตัว เมื่อโตขึ้นจึงจางหายไป บริเวณช่วงท้องมีสีอ่อนกว่าลำตัว ขนสั้นมีปลายขนสีขาว มีแถบสีเข้มพาดตามหน้าผาก มีเขาเฉพาะเพศผู้ ลักษณะเขาคล้ายกวางป่า มีความยาวลำตัวและหัว 140–150 เซนติเมตร ความยาวหาง 17.5–21 เซนติเมตร ความสูงจากพื้นดินถึงหัวไหล่ 65–72 เซนติเมตร น้ำหนักประมาณ 70–110 กิโลกรัม
ถิ่นที่อยู่.
มีการกระจายพันธุ์ตั้งแต่ภาคเหนือของอินเดีย, เนปาล, ศรีลังกา, ภูฏาน, บังกลาเทศ, พม่า, ภาคใต้ของจีน, ไทย, ลาว, พม่า, กัมพูชา, เวียดนาม, หมู่เกาะกาลาเมียนในฟิลิปปินส์ และเกาะบาเวอันในอินโดนีเซีย
มักอาศัยอยู่ในบริเวณที่ราบต่ำที่น้ำท่วมถึง ออกหากินในเวลากลางคืน มีประสาทสัมผัสในการดมกลิ่นและฟังเสียงดีเยี่ยม แม่เนื้อทรายสามารถจดจำลูกตัวเองได้โดยการดมกลิ่น เมื่อพบศัตรูจะวิ่งหนีไม่กระโดดเหมือนเก้งและกวาง โดยปกติจะอาศัยอยู่ตามลำพัง แต่ในฤดูผสมพันธุ์ ราวเดือนกันยายน–ตุลาคม อาจหากินเป็นฝูงเล็ก ๆ ได้ ราว 12 ตัว ตั้งท้องประมาณ 8 เดือน วัยเจริญพันธุ์อยู่ที่ 2 ปี ออกลูกครั้งละ 1 ตัว ในสถานที่เลี้ยงมีอายุราว 10–15 ปี
สัตว์สงวน.
เนื้อทราย เคยเป็นสัตว์ป่าสงวนในพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พ.ศ. 2503 และถูกถอดชื่อออกเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองประเภทที่ 1 ในพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พ.ศ. 2535 เนื่องจากสามารถเพาะขยายพันธุ์ได้ในปริมาณที่มากจำนวนหนึ่ง แต่สถานะในธรรมชาติในประเทศไทย เชื่อว่าในปัจจุบันเหลือเพียง 2 แห่งเท่านั้น คือ ห้วยขาแข้ง และเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าภูเขียว จังหวัดชัยภูมิ โดยเฉพาะที่ภูเขียว เป็นสถานที่ที่มีเนื้อทรายอยู่มากที่สุด จากการเพาะขยายพันธุ์และสืบพันธุ์เองตามธรรมชาติจากพ่อแม่พันธุ์ที่เกิดจากการเพาะโดยมนุษย์ที่ถูกปล่อย
เนื้อทรายตามคติของคนไทย ถือว่าเป็นสัตว์ที่มีนัยน์ตาสวย จึงมีคำเปรียบเปรยว่า "ตาสวยดังเนื้อทราย"
เนื้อทรายยังมีชื่อเรียกอื่น ๆ อีก เช่น "กวางแขม", "ลำโอง" และ "กวางทราย"
หมายเหตุ: เดิมเนื้อทรายเคยถูกแบ่งออกได้เป็น 2 ชนิดย่อย คือ เนื้อทรายอินเดีย (Hyelaphus "porcinus porcinus") และเนื้อทรายอินโดจีน (Hyelaphus "porcinus annamiticus") แต่ปัจจุบันเห็นว่าควรแยกออกมาเป็นชนิดต่างหาก
ชนิดย่อย.
เนื้อทรายมีชนิดย่อยสองชนิด คือ "Hyelaphus porcinus porcinus" อาศัยอยู่ตามที่ราบอินโด-คงคาของประเทศปากีสถาน ภาคเหนือของอินเดีย เนปาล ตะวันตกเฉียงใต้ของยูนนาน จนถึงตะวันตกของประเทศไทย อีกชนิดย่อยหนึ่งคือ "Hyelaphus porcinus annamiticus" พบในตะวันออกและอีสานตอนใต้ของประเทศไทย ลาว กัมพูชา ส่วนเนื้อทรายในศรีลังกา ออสเตรเลีย และสหรัฐ เป็นสัตว์ที่มนุษย์นำเข้าไปปล่อย