ป๊อปอาย (วิดีโอเกม)

ป๊อปอาย  เป็นเกมแพลตฟอร์ม ค.ศ. 1982 ที่พัฒนาและเผยแพร่โดยบริษัทนินเท็นโดในฐานะวิดีโอเกมอาร์เคด เกมนี้สร้างจากการ์ตูนชื่อเดียวกัน การ์ตูนชื่อเดียวกันอี. ซี. เซการ์ และได้รับอนุญาตลิขสิทธิ์จากบริษัทคิงฟีเชอส์ซินดิเคต โดยบางแหล่งอ้างว่าอิเกงามิ สึชินกิ เป็นคนดำเนินการเขียนโปรแกรมในเกม ในฐานะป๊อปอาย ผู้เล่นจะต้องรวบรวมหัวใจที่โอลีฟ ออยล์ ทอดลงมาจากด้านบนของหน้าจอขณะที่ถูกบลูโตไล่ตาม ซึ่งป๊อปอายสามารถต่อยขวดที่ขว้างใส่เขาได้ แต่สามารถทำร้ายบรูตัสได้หลังจากกินผักโขมกระป๋องหนึ่งที่มีอยู่ในแต่ละด่านเท่านั้น และไม่เหมือนเกมดองกีคองภาคก่อน ๆ ของบริษัทนินเท็นโด ที่ไม่มีปุ่มกระโดด โดยเกมนี้มีสามฉาก
เกมนี้ได้รับอนุญาตลิขสิทธิ์จากบริษัทอาตาริ, อิงก์. ให้วางจำหน่ายแต่ผู้เดียวในสหราชอาณาจักรและประเทศไอร์แลนด์ในตู้เกมที่ออกแบบโดยอาตาริ ส่วนบริษัทนินเท็นโดได้พอร์ตเกมนี้ไปยังเครื่องแฟมิคอมและบริษัทพาร์กเกอร์บราเธอส์ได้เผยแพร่เวอร์ชันสำหรับระบบภายในบ้านอื่น ๆ นอกจากนี้ ยังมี"ป๊อปอายโนะเอโงะอาโซบิ"เป็นเกมภาคแยกที่สอนภาษาอังกฤษ ซึ่งเปิดตัวสำหรับเครื่องแฟมิคอมเมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน ค.ศ. 1983
รูปแบบการเล่น.
วัตถุประสงค์ของเกมคือให้ป๊อปอายรวบรวมไอเทมจำนวนหนึ่งที่โอลีฟ ออยล์ ปล่อยลงมา โดยขึ้นอยู่กับด่านนั้น อย่างหัวใจ 24 ดวง, โน้ตดนตรี 16 ตัว หรือตัวอักษร 24 ตัวในคำว่า "เฮลป์" (HELP) ในขณะที่ต้องหลีกเลี่ยงแม่มดทะเล, บรูตัส และภยันตรายอื่น ๆ ผู้เล่นสามารถทำให้ป๊อปอายเดินไปมา ขึ้นลงบันได รวมถึงบันไดปีนได้ด้วยจอยสติ๊ก 4 ทิศทาง เกมนี้มีปุ่มต่อย แต่ไม่เหมือนกับเกมอื่น ๆ ในยุคนั้น ตรงที่ไม่มีปุ่มกระโดด
บรูตัสไล่ตามป๊อปอายและสามารถกระโดดลงมาหนึ่งชั้น, เอื้อมมือลงไปที่ชั้นที่ต่ำกว่าถัดไป และกระโดดขึ้นไปเพื่อชกป๊อปอายได้หากเขาอยู่เหนือเขาโดยตรง ส่วนป๊อปอายสามารถโจมตีบรูตัสได้หลังจากกินผักโขมกระป๋องที่พบในแต่ละด่าน ส่วนผักโขมทำให้ป๊อปอายอยู่ยงคงกระพันในช่วงระยะเวลาสั้น ๆ ซึ่งระหว่างนั้น บรูตัสก็วิ่งหนีไป และอาจหมดสติไปชั่วคราวเพียงแค่วิ่งเข้าไปชนบรูตัส
ป๊อปอายต่อยเพื่อทำลายสิ่งของที่เป็นภัย เช่น ขวด, นกแร้ง และกะโหลกศีรษะ ทั้งนี้ ป๊อปอายจะเสียหนึ่งชีวิตหากโดนบรูตัส หรือวัตถุบินใด ๆ โจมตี หรือหากเขาไม่สามารถเก็บไอเทมที่ปล่อยลงมาได้ภายในเวลาที่กำหนดหลังจากที่ไอเทมดังกล่าวถึงด้านล่างของหน้าจอ นอกจากนี้ ในหน้าจอแรกของแต่ละรอบ ป๊อปอายสามารถต่อยกระสอบทรายเพื่อให้ถังตกลงไปจากตะขอได้ หากถังตกลงไปบนหัวของบรูตัส บรูตัสจะมึนเป็นเวลาหลายวินาที และผู้เล่นจะได้รับคะแนนโบนัส
ส่วนตัวละคร"ป๊อปอาย"อื่น ๆ ที่ได้รับลิขสิทธิ์ในเกม ได้แก่ โอลีฟ ออยล์, สวี'พี และวิมปี
การพัฒนา.
เกม"ป๊อปอาย"ได้รับการออกแบบโดยเก็นโย ทาเกดะ และชิเงรุ มิยาโมโตะ ซึ่งก่อนหน้านี้ บริษัทนินเท็นโดตั้งใจจะสร้างวิดีโอเกมโดยอิงจากตัวละครเรื่อง"ป๊อปอาย" แต่กลับถูกปฏิเสธทางลิขสิทธิ์ จึงได้พัฒนาตัวละครมาริโอ, ดองกีคอง และพอลีน ขึ้นมาสำหรับเกม"ดองกีคอง" (ค.ศ. 1981) กระทั่งหลังจากที่เกม"ดองกีคอง"ประสบความสำเร็จ ทางนินเท็นโดก็สามารถเช่าลิขสิทธิ์ตัวละครเรื่อง"ป๊อปอาย"ได้สำเร็จ จึงทำให้สามารถพัฒนาเกมที่อิงจากตัวละครเหล่านี้ได้
พอร์ต.
บริษัทพาร์กเกอร์บราเธอส์ได้พอร์ตเกมนี้ไปยังคอมพิวเตอร์อาตาริ 8-บิต, อาตาริ 2600, อาตาริ 5200, อินเทลลิวิชัน, คอมโมดอร์ 64, ทีไอ-ไนน์ตีไนน์/โฟร์เอ และโคลีโควิชัน รวมถึงเป็นหนึ่งในไม่กี่เกมที่พอร์ตมาสู่แมกนาวอกซ์ โอดิสซีย์²
กระทั่งวันที่ 15 กรกฎาคม ค.ศ. 1983 "ป๊อปอาย"ได้กลายเป็นหนึ่งในสามเกมเปิดตัวสำหรับเครื่องแฟมิคอม ร่วมกับ"ดองกีคอง" และ"ดองกีคอง จูเนียร์"
การตอบรับ.
ในสหรัฐ "ป๊อปอาย"ได้ติดอันดับในคารางอาร์เคดของนิตยสาร"เพลย์มิเตอร์"สำหรับสถานที่ตามท้องถนนในเดือนเมษายน ค.ศ. 1983
ส่วนนิตยสาร"อิเล็กทรอนิก"ได้เขียนไว้ใน ค.ศ. 1983 ว่าเวอร์ชันอาร์เคดของ"ป๊อปอาย"ในตอนแรกนั้นดูเหมือนเป็น "รูปแบบใหม่ของธีมที่คุ้นเคยกันดีตั้งแต่"ดองกีคอง" [...] แต่ก็ยังมีรายละเอียดปลีกย่อยบางอย่าง ซึ่งอย่างน้อยที่สุดก็คือกราฟิกและเอฟเฟกต์เสียง ซึ่งทำให้เกมนี้มีโอกาสประสบความสำเร็จมากกว่า [...] "ป๊อปอาย"มีการเล่นที่น่าสนใจมากกว่าซึ่งเสริมด้วยศัลยกรรมตกแต่ง" จดหมายข่าว"อาร์เคดเอกซ์เพรส"ให้คะแนนเกมนี้ที่ 7 เต็ม 10 ในเดือนมกราคม ค.ศ. 1983 โดยกล่าวว่าเป็น "สิ่งที่ใกล้เคียงกับการ์ตูนวิดีโอเกมที่สุดที่เคยเห็นในอาร์เคด" แต่ยังกล่าวว่า "น่าเสียดายที่การเล่นเกมไม่ได้มาตรฐานด้านการมองเห็น" ส่วนไมเคิล พูกลีเอเซ ซึ่งเป็นนักเขียนให้แก่"เดอะคอยน์สลอต"ได้กล่าวถึงเกม"ป๊อปอาย"ไว้ว่า "เป็นเกมที่มีภาพสวยงามและน่าเล่น ซึ่งจะเล่นได้ดีในทุกสถานที่ [...] มีทั้งความท้าทายและความดึงดูดของตัวละครที่จะทำให้เกมนี้เป็นเกมที่ทำรายได้ดีในระยะยาว" รวมถึงนิตยสาร"คอมพิวเตอร์แอนด์วิดีโอเกมส์"ได้ให้การวิจารณ์เกมอาร์เคดนี้ในแง่ดีเป็นส่วนใหญ่
นิตยสาร"แอนติก"เขียนว่าเกมเวอร์ชันอาตาริ 8-บิต "เป็นเกมท้าทายที่สร้างความบันเทิงให้กับผู้เล่นทุกวัยอย่างแท้จริง" และกลไกของเกมที่ไม่เหมือนใครในบรรดาเกมประเภทไต่ปีนทำให้เกมนี้มีค่าการเล่นซ้ำสูงกว่าค่าเฉลี่ย ส่วนนิตยสาร"คอมพิวเตอร์เกมส์"ได้ให้คะแนนเวอร์ชันโคลีโควิชันและการแปลงเป็นคอมพิวเตอร์ที่บ้านในเรตเอ (A) โดยกล่าวถึงเกม"ป๊อปอาย"ว่าเป็น "เกมประเภทไต่ปีนแบบการ์ตูนที่ยอดเยี่ยม ซึ่งดีกว่าเกม"ดองกีคอง"มาก"
สิ่งสืบทอด.
"ป๊อปอายโนะเอโงะอาโซบิ"เป็นเกมภาคแยกสำหรับสอนภาษาอังกฤษสำหรับแฟมิคอม ได้รับการวางจำหน่ายในวันที่ 22 พฤศจิกายน ค.ศ. 1983 ส่วนเกมกระดานที่อิงจากวิดีโอเกมดังกล่าวได้รับการเผยแพร่โดยบริษัทพาร์กเกอร์บราเธอส์ใน ค.ศ. 1983
ใน ค.ศ. 2008 บริษัทนัมโคเนตเวิกส์ได้เปิดตัวเกมรีเมกที่ปรับปรุงใหม่สำหรับโทรศัพท์เคลื่อนที่ โดยรูปแบบการเล่นส่วนใหญ่จะเหมือนเดิม แต่เพิ่มโหมดที่ได้รับการปรับปรุงพร้อมด่านโบนัสและด่านพิเศษที่แสดงความเคารพต่อภาพยนตร์สั้นเรื่อง"อะดรีมวอล์กกิง" ซึ่งป๊อปอายต้องช่วยโอลีฟจากการละเมอ รวมถึงได้รับโทเคนเพื่อซื้อการ์ตูนเก่า ๆ
เมื่อวันที่ 4 พฤศจิกายน ค.ศ. 2021 เกม"ป๊อปอาย"ได้รับการเปิดตัวสำหรับเพลย์สเตชัน 4 และนินเท็นโด สวิตช์ โดยเป็นการตีความใหม่ของเกมอาร์เคดในรูปแบบ 3 มิติ ซึ่งได้รับคะแนนต่ำจากเว็บไซต์เมทาคริติก และถูกถอดออกจากรายชื่อใน ค.ศ. 2023
อนึ่ง เบน ฟอลส์ ได้ทำคะแนนสถิติโลก 3,023,060 คะแนน เมื่อวันที่ 20 ธันวาคม ค.ศ. 2011 ตามกระดานคะแนนระหว่างประเทศของฐานข้อมูลทวินกาแล็กซีส์