pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
ลูกบาศก์มรณะ

ลูกบาศก์มรณะ (Cube) เป็นภาพยนตร์แนวไซไฟสยองขวัญ และเป็นไตรภาคที่ 1 ของภาพยนตร์ชุด "ลูกบาศก์มรณะ" กำกับการแสดงโดย วินเซนโซ นาตาลี (Vincenzo Natali) ออกฉายครั้งแรกในประเทศแคนาดาเมื่อ 9 กันยายน พ.ศ. 2540 ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นเรื่องแรกที่ คะเนเดียนฟิล์มเซนเตอร์ (Canadian Film Centre) สร้างขึ้นด้วยงบประมาณที่ไม่มากนักแต่ประสบความสำเร็จอย่างมาก
เนื้อเรื่องย่อ.
เนื้อเรื่องเริ่มจาก "แอลเดอร์สัน" ตื่นขึ้นมาในสถานที่แปลกประหลาด เป็นห้องทรงลูกบาศก์ซึ่งมีประตูทั้งหกด้าน (ผนัง เพดาน และพื้น) เมื่อเขาลองเปิดประตูออกไปก็พบกับห้องที่คล้ายกันนี้อีก เมื่อเขาเดินเข้าไปก็พบกับกับดักในห้องนั้นที่ฟันร่างของเขาขาด
จากนั้น บุคคลกลุ่มหนึ่งได้เดินทางผ่านห้องต่าง ๆ มาพบกันในอีกห้องหนึ่ง ประกอบด้วย "เควนทิน", "เวิร์ท", "ฮอลโลเวย์", "เรนส์", และ "ลีเวน" พวกเขาทั้งหมดไม่มีใครรู้ว่ามาอยู่ที่แห่งนี้ได้อย่างไร แต่พวกเขารับรู้ว่าสถานที่แห่งนี้ได้กักขังพวกเขาเหมือนคุก และบางห้องมีกับดักรูปแบบต่าง ๆ อาทิใบมีด ลวด ลูกธนู น้ำกรด หนาม ไมโครเวฟ ฯ ลฯ พวกเขาจึงตัดสินใจรวมตัวกันเพื่อหาทางออกจากสถานที่แห่งนี้ และตรวจสอบห้องกับดักโดยการโยนรองเท้าเข้าไปแล้วดึงกลับมา
ลีเวน ผู้ซึ่งมีความสามารถพิเศษในด้านคณิตศาสตร์ พบว่าห้องต่าง ๆ มีชุดตัวเลขเก้าหลักสลักไว้ที่ทางเชื่อมระหว่างห้องซึ่งไม่เหมือนกัน และพบว่าหนึ่งห้องซึ่งมีกับดักมีตัวเลขเป็นจำนวนเฉพาะ เธอจึงอนุมานว่าห้องที่มีเลขเป็นจำนวนเฉพาะจะต้องเป็นห้องกับดัก และเมื่อเควนทินพยายามจะเปิดประตูที่อยู่บนเพดาน "คาซาน" คนที่เจ็ดก็ตกลงมา เขามีลักษณะเป็นผู้พิการทางสมองหรือออทิสติก และภายหลังดูเหมือนเป็นภาระให้แก่พวกเขาทุกคน
เมื่อเวลาผ่านไป พวกเขาเดินทางกลับมายังห้องเดิมและได้รับรู้ว่าห้องต่าง ๆ สามารถเคลื่อนที่ได้ ความคิดเห็นที่ไม่ลงรอยกันของพวกเขาทำให้เกิดการแบ่งกลุ่ม เกิดความเครียดและความขัดแย้ง บางคนแยกตัวออกไปโดยไม่ฟังคนอื่นทำให้เจอห้องกับดักและเสียชีวิต ซึ่งห้องที่มีกับดักนั้นไม่ใช่จำนวนเฉพาะ ทฤษฎีของลีเวนจึงผิด ลีเวนจึงคิดหาวิธีใหม่และพบว่าตัวเลขเหล่านั้นเป็นกำลังของจำนวนเฉพาะ (จำนวนเฉพาะหลายตัวคูณกัน) พวกเขาจึงมีสิ่งใหม่ที่ต้องทำคือการแยกตัวประกอบของเลขสามหลัก 3 จำนวน ต่อมาพวกเขาได้สังเกตเห็นพฤติกรรมของคาซานว่าสามารถแยกตัวประกอบได้อย่างง่ายดาย คาซานสามารถบอกได้ว่าห้องไหนเป็นจำนวนเฉพาะแท้ได้เร็วพอ ๆ กับที่ลีเวนพูด
พวกเขาเดินไปจนถึงห้องที่อยู่ริมสุดและลองเปิดประตู พบว่าเป็นเหวลึกในความมืดและมี "ช่องทางออก" อยู่ฝั่งตรงข้ามแต่ไกลเกินกว่าจะข้ามไปได้ ชั่วครู่ก็มี "ห้องสะพาน" เคลื่อนที่มาแทนช่องว่างดังกล่าว พวกเขารู้ว่าห้องสะพานจะคงอยู่ในเวลาไม่นาน พวกเขา (ยกเว้นคาซาน) โต้เถียงกันและเกิดการสังหารกันขึ้น ลีเวนเสียชีวิต คาซานได้ลอดทางออกออกไปเป็นคนแรก เควนทินที่กำลังจะออกตามไปก็ถูกเวิร์ทดึงขาไว้อยู่ตรงช่องทางเชื่อม สักครู่ห้องสะพานเริ่มเคลื่อนที่ตัดร่างของเควนทินเสียชีวิต และห้องสะพานเคลื่อนที่กลับลงไปด้านล่างในเหวลึก เหลือเวิร์ทอยู่ในสถานที่แห่งนั้นอยู่คนเดียว
คาซาน (ผู้เป็นออทิสติก) เท่านั้นที่ได้รอดชีวิตจากห้องทรงลูกบาศก์ คาซานเดินเข้าสู่แสงสว่างสีขาวและจบเรื่อง ซึ่งแสงสว่างนั้นเพื่อจุดประสงค์ในการเปิดเผยเรื่องทั้งหมดในกำเนิดลูกบาศก์มรณะ แม้ว่าจะไม่ได้เป็นความคิดเริ่มแรกของนาตาลีผู้เขียนบทก็ตาม
นักแสดง.
ชื่อตัวละครแต่ละตัวเป็นการดัดแปลงชื่อทัณฑสถานหลายแห่งจากประเทศต่าง ๆ สามารถสรุปได้ดังนี้
ห้องกับดัก.
ห้องกับดักที่ปรากฏในภาพยนตร์มีไม่มากนัก สามารถแจกแจงได้ดังนี้
สับปะรด

สับปะรด (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Ananas comosus") เป็นพืชในวงศ์ Bromeliaceae เป็นพืชล้มลุกชนิดหนึ่งที่มีต้นกำเนิดมาจากบริเวณทวีปอเมริกาใต้ ลำต้นมีขนาดสูงประมาณ 80–100 เซนติเมตร การปลูกสามารถปลูกได้ง่ายโดยการฝังกลบหน่อหรือส่วนยอดของผลที่เรียกว่า จุก เปลือกของผลสับปะรดภายนอกมีลักษณะคล้ายตาล้อมรอบผล
เป็นผลไม้เขตร้อนที่มีความสำคัญทางเศรษฐกิจเป็นอันดับสามของโลก โดยรัฐฮาวายเป็นแหล่งเพาะปลูกสับปะรดที่สำคัญของสหรัฐอเมริกา และในปี ค.ศ. 2016 คอสตาริกา, บราซิล และฟิลิปปินส์มีสัดส่วนการผลิตสับปะรดเกือบ 1 ใน 3 ของโลก
แต่ละท้องถิ่นในประเทศไทยเรียกสับปะรดแตกต่างกันออกไป เช่น
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์.
รูปลักษณะ ไม้ล้มลุกอายุหลายปี สูง 90–100 ซม. มีลำต้นอยู่ใต้ดิน ใบเดี่ยวเรียงสลับ ซ้อนกันถี่มากรอบต้น กว้าง 6.5 ซม. ยาวได้ถึง 1 เมตร ไม่มีก้านใบ ดอกช่อออกจากกลางต้น มีดอกย่อยจำนวนมาก ผลเป็นผลรวม รูปทรงกระบอก มีใบเป็นกระจุกที่ปลาย ผลสุกสีเหลืองสดและฉ่ำน้ำ
สับปะรดเป็นพืชใบเลี้ยงเดี่ยว สามารถทนต่อสภาพแวดล้อมต่าง ๆ ได้ดี เป็นพืชเศรษฐกิจที่สำคัญ เมื่อเจริญเป็นผลแล้วจะเจริญต่อไปโดยตาที่ลำต้นจะเติบโตเป็นต้นใหม่ได้อีก และสามารถดัดแปลงเป็นไม้ประดับได้อีกด้วย
สับปะรดแบ่งออกตามลักษณะความเป็นอยู่ได้ 3 ประเภทใหญ่ ๆ คือพวกที่มีระบบรากหาอาหารอยู่ในดิน หรือเรียกว่าไม้ดิน, พวกอาศัยอยู่ตามคาคบไม้หรือลำต้นไม้ใหญ่ ได้แก่ ไม้อากาศต่าง ๆ ที่ไม่แย่งอาหารจากต้นไม้ที่มันเกาะอาศัยอยู่ พวกนี้ส่วนใหญ่จะเป็นไม้ประดับ, และพวกที่เจริญเติบโตบนผาหินหรือโขดหิน 
ส่วนสับปะรดที่เราใช้บริโภคจัดเป็นไม้ดิน แต่ยังมีลักษณะบางประการของไม้อากาศเอาไว้ คือ สามารถเก็บน้ำไว้ตามซอกใบได้เล็กน้อยมีเซลล์พิเศษสำหรับเก็บน้ำเอาไว้ในใบ ทำให้ทนทานในช่วงแล้งได้ด้วย
สภาพแวดล้อมที่เหมาะสม.
สับปะรดต้องการอากาศค่อนข้างร้อนอุณหภูมิที่เหมาะสมอยู่ระหว่าง 23.9–29.4 ℃ ปริมาณน้ำฝนที่ต้องการอยู่ในช่วง 1,000–1,500 มิลลิเมตรต่อปี แต่ต้องตกกระจายสม่ำเสมอตลอดปี และมีความชื้นในอากาศสูง 
สับปะรดชอบขึ้นในดินร่วน, ดินร่วนปนทราย, ดินปนลูกรัง, ดินทรายชายทะเล และชอบที่ลาดเท เช่น ที่ลาดเชิงเขา สภาพความเป็นกรดด่าง (pH) ของดินควรเป็นกรดเล็กน้อย คือตั้งแต่ 4.5–5.5 แต่ไม่เกิน 6.0
แหล่งที่ปลูกสับปะรดในไทย.
เนื่องจากความทนทาน ทำให้ปลูกได้ในดินแทบทุกแห่งในประเทศไทย แหล่งปลูกสับปะรดที่สำคัญของไทยอยู่ในพื้นที่ใกล้ทะเล ได้แก่
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
สรรพคุณ.
สรรพคุณทางสารเคมี.
มีเอนไซม์ย่อยโปรตีนชื่อบรอมีเลน (bromelain) ช่วยการย่อยในระบบทางเดินอาหาร มีเกลือแร่, วิตามินซีจำนวนมาก และนำไปใช้ในอุตสาหกรรมการแพทย์เพื่อรักษาอาการอักเสบของเนื้อเยื่อ และนำไปใช้ในการผลิตเบียร์เพื่อป้องกันการตกตะกอนทำให้เบียร์ไม่ขุ่น
คูมาโมโตะ (เมือง)

คูมาโมโตะ (; โรมาจิ: "Kumamoto-shi") เป็นนครที่ตั้งอยู่ในจังหวัดคูมาโมโตะบนเกาะคีวชูของประเทศญี่ปุ่น
ภูมิศาสตร์.
ภูมิอากาศ.
คูมาโมโตะมีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้น (การแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน "Cfa") โดยมีฤดูร้อนที่ร้อนและชื้น และฤดูหนาวที่หนาวเย็น มีปริมาณน้ำฝนมากตลอดทั้งปี โดยเฉพาะในช่วงเดือนมิถุนายนและกรกฎาคม
เขต.
ตั้งแต่ 1 เมษายน 2012 คูมาโมโตะแบ่งออกเป็น 6 เขต ("คุ") ดังนี้
สตรอว์เบอร์รี

สตรอว์เบอร์รี  เป็นสกุลไม้ดอกในวงศ์กุหลาบ ผลสามารถรับประทานได้ ในอดีตปลูกเป็นพืชคลุมดินให้กับต้นไม้ปลูกเลี้ยงอื่น ซึ่งอาจเป็นที่มาของชื่อก็เป็นได้ มีมากกว่า 20 สปีชีส์ และมีลูกผสมมากมาย แต่สตรอว์เบอร์รีที่นิยมปลูกมากในปัจจุบันก็คือสตรอว์เบอร์รีสวน ("Fragaria × ananassa") ผลของสตรอว์เบอร์รีมีรสชาติหลากหลายขึ้นอยู่กับสายพันธุ์ มีตั้งแต่รสหวานจนถึงเปรี้ยว สตรอว์เบอร์รีเป็นผลไม้ทางการค้าที่สำคัญ มีปลูกกันเป็นวงกว้างหลายสภาพอากาศทั่วโลก
รูปลักษณะ.
เป็นพืชล้มลุก แตกกิ่งก้านแผ่ปกคลุมดิน ใบจะรวมกันอยู่ 3 ใบใน 1 ก้าน ขอบใบมีรอยหยัก มีดอกสีขาว ผลมีก้านยาวเชื่อมกับต้น มีเสี้ยนเล็ก ๆ บาง ๆ กระจายอยู่ทั่วผล มีกลีบเลี้ยงบนขั้วของผล เมื่ออ่อนมีสีขาว เหลือง เมื่อสุกจะเป็นสีส้ม หรือแดง รสชาติอมเปรี้ยวถึงหวาน ขึ้นอยู่กับผลที่สุก
พันธุศาสตร์.
สตรอว์เบอร์รีมีพันธุศาสตร์ออกตะพลอยด์ที่ซับซ้อน (8 โครโมโซม) ตลอดจนการสกัดดีเอ็นเอลักษณะนิยม ทั้งนี้ สตรอว์เบอร์รีมีลำดับที่ได้รับการค้นพบเป็นจำนวน 7,096 ยีน
อาการแพ้.
ผู้คนบางรายมีประสบการณ์ในการมีอาการแอนาฟิแล็กซิสจากการรับประทานสตรอว์เบอร์รี
อำเภอพนมสารคาม

พนมสารคาม เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดฉะเชิงเทรา 
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอพนมสารคามมีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอพนมสารคามแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 8 ตำบล 87 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอพนมสารคามประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 10 แห่ง ได้แก่
อำเภอแปลงยาว

แปลงยาว เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดฉะเชิงเทรา เดิมเคยเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอบางคล้า
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอแปลงยาวตั้งอยู่ทางตอนกลางของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอแปลงยาวแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 4 ตำบล 48 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอแปลงยาวประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 7 แห่ง ได้แก่
สมเด็จพระราชาธิบดีอัลแบร์ที่ 2 แห่งเบลเยียม

สมเด็จพระราชาธิบดีอัลแบร์ที่ 2 หรือ พระเจ้าอัลเบิร์ตที่ 2 (ดัตช์: Albert Felix Humbert Theodoor Christiaan Eugène Marie; พระราชสมภพ 6 มิถุนายน ค.ศ. 1934) เป็นพระมหากษัตริย์เบลเยียมรัชกาลที่ 6 พระราชบิดาของพระมหากษัตริย์องค์ปัจจุบัน ทรงครองราชย์ตั้งแต่วันที่ 9 สิงหาคม ค.ศ. 1993 จนกระทั่งสละราชสมบัติเมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม ค.ศ. 2013
ในวันที่ 3 กรกฎาคม ค.ศ. 2013 สมเด็จพระราชาธิบดีอัลแบร์ที่ 2 มีพระราชดำรัสผ่านสถานีโทรทัศน์ว่าทรงมีพระราชพระสงค์จะสละราชสมบัติให้เจ้าชายฟิลิป มกุฎราชกุมาร ในวันที่ 21 กรกฎาคม ค.ศ. 2013 เนื่องจากทรงมีพระชนมพรรษามากและพระวรกายที่ไม่แข็งแรง จึงทำให้พระองค์เป็นประมุขแห่งราชวงศ์พระองค์ที่ 4 ที่ทรงสละราชสมบัติในปี 2013 ถัดจากสมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 16 สมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์แห่งเนเธอร์แลนด์ และฮะมัด บิน เคาะลีฟะฮ์ อัษษานีแห่งกาตาร์ และเป็นพระมหากษัตริย์เบลเยียมพระองค์ที่ 2 ถัดจากสมเด็จพระเจ้าเลออปอลที่ 3 ที่สละราชสมบัติ นอกจากนี้ พระองค์ยังเป็นพระมหากษัตริย์เบลเยียมที่มีพระชนมพรรษามากที่สุดอีกด้วย
ปฐมวัย.
สมเด็จพระราชาธิบดีอัลแบร์ที่ 2 ทรงเป็นพระราชโอรสพระองค์ที่สองของพระเจ้าเลออปอลที่ 3 (ค.ศ. 1901 - ค.ศ. 1983) กับสมเด็จพระราชินีอัสตริด (ค.ศ. 1905 – ค.ศ. 1935) พระองค์เสด็จขึ้นครองราชย์เมื่อปีค.ศ. 1993 ต่อจากการสวรรคตของพระเชษฐา (สมเด็จพระราชาธิบดีโบดวง) ซึ่งสวรรคตโดยไม่มีรัชทายาท พ่อและแม่ทูนหัวของพระองค์คือ เจ้าชายเฟลิกซ์แห่งบูร์บง-ปาร์มา และแกรนด์ดัชเชสชาร์ล็อตแห่งลักเซมเบิร์ก ส่วนพระอัยยิกาของพระองค์คือ ดัชเชสอลิซาเบธแห่งบาวาเรีย พระญาติชั้นหนึ่งของพระองค์คือ สมเด็จพระราชาธิบดีฮารัลด์ที่ 5 แห่งนอร์เวย์, เจ้าหญิงอัสตริดแห่งนอร์เวย์, และ เจ้าหญิงรัญฮิลด์แห่งนอร์เวย์
เจ้าชายอัลแบร์ ประสูติที่ปราสาทสตูเวนเบิรก์ กรุงบรัสเซลส์ และเมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม ค.ศ. 1940 ในขณะที่เบลเยียมถูกรุกราน เจ้าชายอัลแบร์ พร้อมทั้งพระเชษฐภคินี เจ้าหญิงโฌเซฟีน-ชาร์ล็อต และพระเชษฐาพระองค์ใหญ่ เจ้าชายโบดวง ได้เสด็จลี้ภัยยังประเทศฝรั่งเศส และสเปนในภายหลัง ทั้งสามพระองค์เสด็จกลับเบลเยียมเมื่อวันที่ 2 สิงหาคม ค.ศ. 1940 และยังคงศึกษาต่อจนกระทั่งปีค.ศ. 1944 ที่ลาเคิน และที่ปราสาทซีแอร์ญงในแคว้นอาร์แดนน์ 
และต่อมาในเดือนมิถุนายน ค.ศ.1944 หลังจากการยกพลขึ้นบกของฝ่ายสัมพันธมิตร พระเจ้าเลออปอลที่ 3, กับพระมเหสี เจ้าหญิงลิเลียน ซึ่งทรงอภิเษกในปีค.ศ. 1941 และพระโอรสธิดาถูกจับกุมตัวโดยกองทัพเยอรมันไปยังเมืองฮีรชไตน์ ในประเทศเยอรมนี และต่อมาที่ชโตรเบิล ประเทศออสเตรีย และถูกปลดปล่อยโดยกองทัพอเมริกันเมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม ค.ศ. 1945 เนื่องจากสถานการณ์ไม่สงบทางการเมืองในเบลเยียม พระองค์ พระมเหสี และพระราชโอรสธิดาจึงเสด็จไปประทับที่พระตำหนัก "เลอ เรอโปซัวร์" ในเมืองเพรญี-ช็องเบซี ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ โดยเสด็จมาจากออสเตรียเมื่อเดือนตุลาคม ค.ศ. 1945 และประทับอยู่ที่นี่จนกระทั่งเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1950 ในขณะนั้น เจ้าชายอัลแบร์ได้ทรงศึกษาในโรงเรียนมัธยมแห่งหนึ่งในกรุงเจนีวา ต่อมาทั้งสามพระองค์เสด็จนิวัติกลับเบลเยียมพร้อมพระราชบิดาเมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม ค.ศ. 1950
พระอิสริยยศ.
ภายหลังจากการประกาศสละราชสมบัติเมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม ค.ศ. 2013 พระองค์ยังคงพระอิสริยยศเป็น "สมเด็จพระราชาธิบดีอัลแบร์ที่ 2" อยู่ ซึ่งเหมือนกับในสมัยของพระราชบิดาของพระองค์ภายหลังจากทรงสละราชสมบัติ ซึ่งยังคงเป็นพระเจ้าเลออปอลที่ 3 แห่งเบลเยียม
เจ้าพระยาวิชิตวงศ์วุฒิไกร (หม่อมราชวงศ์คลี่ สุทัศน์)

มหาอำมาตย์เอก เจ้าพระยาวิชิตวงศ์วุฒิไกร (นามเดิม: หม่อมราชวงศ์คลี่ สุทัศน์; 20 สิงหาคม พ.ศ. 2386 - 19 เมษายน พ.ศ. 2456) อดีตปลัดทูลฉลอง และเสนาบดีกระทรวงธรรมการ
ประวัติ.
เจ้าพระยาวิชิตวงศ์วุฒิไกร เดิมชื่อ หม่อมราชวงศ์พรรณราย ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น หม่อมราชวงศ์คลี่ เกิดเมื่อวันจันทร์ แรม 10 ค่ำ เดือน 9 ปีเถาะเบญจศก จุลศักราช 1205 ตรงกับวันที่ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2386 เป็นโอรสในหม่อมเจ้าจินดา สุทัศน์กับหม่อมอ่วม สุทัศน์ ณ อยุธยา หม่อมเจ้าจินดา สุทัศน์เป็นพระโอรสในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นไกรสรวิชิต กับหม่อมน้อย สุทัศน์ ณ อยุธยา ได้ถวายตัวเป็นมหาดเล็กในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อปี พ.ศ. 2407 ช่วยราชการในกรมสังฆการีธรรมการ ที่บิดารับราชการอยู่ ปี พ.ศ. 2416 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้รับพระราชทานสัญญาบัตรเป็นพระวุฒิการบดี และเลื่อนเป็น"พระยาวุฒิการบดี ศรีวิสุทธิสาสนวโรประการ" เมื่อปี พ.ศ. 2431
ในปี พ.ศ. 2432 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯให้รวมกรมธรรมการสังฆการี กรมศึกษาธิการและกรมพยาบาลเข้าเป็นกระทรวงธรรมการ มีเจ้าพระยาภาสกรวงศ์ (พร บุนนาค) เป็นเสนาบดีคนแรก และพระยาวุฒิการบดีเป็นปลัดทูลฉลองคนแรก
พระยาวุฒิการบดี ได้ดำรงตำแหน่งเสนาบดีกระทรวงธรรมการ เมื่อ พ.ศ. 2445 ได้เป็นองคมนตรี รัฐมนตรี เป็นกรรมการศาลฎีกา และเมื่อ พ.ศ. 2447 ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ สถาปนาท่านขึ้นเป็นเจ้าพระยา มีสมญาจารึกในสุพรรณบัฏว่า "เจ้าพระยาวิชิตวงษ์วุฒิไกร ศุภไนยนิติธารี ศรีวิสุทธิสาสนวโรประการ บรมนฤบาลสวามิภักดิ์ สุขุมศักดิสมบุรณ์ สุนทรพจนวิจิตร์ ราชกิจจานุกิจโกศล พหลกัลยาณวัตร์ ศรีรัตนสรณาภรณ์ สถาวรเมตตาทยาไศรย อภัยพิริยปรากรมพาหุ" และกราบบังคมทูลลาออกจากตำแหน่งเสนาบดีกระทรวงธรรมการ ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อ พ.ศ. 2454 
ชีวิตส่วนตัว ท่านมีภรรยาหลายคน จะกล่าวแต่ ๒ คนคือ 
เจ้าพระยาวิชิตวงศ์วุฒิไกร ป่วยเป็นโรคชรามานานและมีโรคไตพิการแทรกซ้อน ถึงแก่อสัญกรรมเมื่อวันที่ 19 เมษายน พ.ศ. 2456 เวลาเช้า 5 โมง 10 นาที สิริอายุได้ พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จมาพระราชทานน้ำอาบศพ เจ้าพนักงานยกลองในตั้งบนแว่นฟ้า 2 ชั้น ประกอบโกศมณฑป แวดล้อมด้วยฉัตรเครื่อง 9 คัน มีพระพิธีธรรมสวดพระอภิธรรมทั้งกลางวันกลางคืนตลอด 1 เดือน
ดับเบิล (เพลงโบอา)

ดับเบิ้ล(ดับเบิ้ล/มิดไนท์ พาราไดซ์/มิลกี้ เวย์ ~คิมิโนะอุตะ~) (; โรมาจิ: "ダブル"; : Daburu) เป็นซิงเกิลภาษาญี่ปุ่นลำดับที่ 10 ของโบอาในรูปแบบของทริปเปิ้ล เอ ไซด์ ซิงเกิล วางขายเมื่อวันที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2546 และเป็นซิงเกิลแรกของโบอาที่ร้องเป็นภาษาเกาหลี เปิดตัวสัปดาห์แรกที่อันดับ 2 ของออริกอนชาร์ต และมียอดขายรวมมากกว่า 82,000 แผ่น โดยมิวสิกวิดีโอเพลงนี้ได้รับรางวัล Best Dance Video ในงาน MTV Video Music Awards Japan 2004 ที่ประเทศญี่ปุ่น
ทั้งเพลง DOUBLE เป็นเพลงประกอบโฆษณารถยนต์ของฮอนด้า ส่วนเพลง Midnight Parade เป็นเพลงประกอบโฆษณาแม็คดาดิเมียช็อคโกแล็ตของลอตเต้ และเพลง Milky Way ~คิมิโนะอุตะ~ เป็นเพลงที่ใช้ในการถ่ายทอดสดกีฬารักบี้ชิงแชมป์โลกปี 2003 ของสถานีโทรทัศน์ทีวีโตเกียว
รายชื่อศัพท์ต่างประเทศที่ใช้คำไทยแทนได้

ศัพท์ต่างประเทศที่ใช้คำไทยแทนได้ คือ ศัพท์ภาษาต่างประเทศ (ซึ่งส่วนใหญ่เป็นภาษาอังกฤษ) ที่มักใช้กันในสังคมไทยในรูปทับศัพท์ไม่ว่าในการเขียนหรือการพูด ทั้ง ๆ ที่มีคำศัพท์ภาษาไทยที่เหมาะสมซึ่งสามารถใช้แทนกันได้ การเลือกใช้ควรจะพิจารณาความเหมาะสมและบริบท เปรียบเทียบกับการใช้คำทับศัพท์ ในส่วนต่อไปนี้ จะยกตัวอย่างที่ใช้กันทั่วไป
กำเนิดลูกบาศก์มรณะ

กำเนิดลูกบาศก์มรณะ  เป็นภาพยนตร์แนวไซไฟสยองขวัญ และเป็นไตรภาคที่ 3 ของภาพยนตร์ชุด "ลูกบาศก์มรณะ" กำกับการแสดงโดย เออร์นี บาร์บาราช (Ernie Barbarash) ออกฉายครั้งแรกในสหรัฐอเมริกาเมื่อ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2547 เนื้อเรื่องของภาพยนตร์ภาคนี้เป็นการอธิบายเรื่องราวก่อนถึงภาคแรก และเฉลยข้อสงสัยที่มีในภาคก่อนๆ และเริ่มต้นดำเนินเรื่องจากข้างนอกสถานที่เข้าไปข้างใน ต่างกับภาคก่อนๆ ที่ดำเนินเรื่องจากภายในออกไปข้างนอก
วาชู

วาชู  (พ.ศ. 2508 - 30 ตุลาคม พ.ศ. 2550) เป็นชิมแปนซีเพศเมียตัวแรก ที่สามารถเข้าใจภาษามนุษย์ และสามารถสอนให้ชิมแปนซีตัวอื่นเข้าใจภาษามนุษย์ได้ด้วย 
วาชู ถูกตั้งชื่อตามชื่อเคาน์ตีในรัฐเนวาดา ซึ่งเป็นที่ตั้งของโครงการวิจัยภาษาสัตว์ ของมหาวิทยาลัยเนวาดา เป็นสถานที่ที่มันถูกสอนให้เข้าใจภาษาสัญลักษณ์อเมริกัน (American Sign Language - ASL) วาชูมีความสามารถจดจำตัวอักษรสัญลักษณ์ได้ถึง 350 คำ
วาชูอาศัยอยู่ที่สถาบันชิมแปนซีและการสื่อสารของมนุษย์ มหาวิทยาลัยเซ็นทรัลวอชิงตัน ตั้งแต่ พ.ศ. 2523 พร้อมกับชิมแปนซีอีก 3 ตัว ชื่อ ลูลิส, ทาทู และ ดาร์
เปตอง

เปตอง ([petɑ̃k] , ; ,) เป็นกีฬาชนิดหนึ่งที่เล่นโดยการโยนลูกบอลเหล็กให้เข้าใกล้ลูกแก่น  ที่ทำจากไม้ให้มากที่สุด กีฬาชนิดนี้มักเล่นบนพื้นดินแข็งหรือพื้นกรวดละเอียด แต่ไม่เหมาะกับพื้นทราย
วิธีและเทคนิคการเล่นเปตอง.
วิธีการจับลูกเปตองมี 4 แบบ
อำเภอเจาะไอร้อง

เจาะไอร่อง เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดนราธิวาส
ประวัติ.
ประวัติความเป็นมาอำเภอเจาะไอร้อง มีเรื่องเล่าเกี่ยวกับที่มาของชื่ออำเภออยู่ 2 แบบ
ความหมายของคำว่า "เจาะไอร้อง"
หนึ่ง คือ “เจาะไอร้อง” มาจากคำว่า “บือเจาะ” ซึ่งแปลว่า แตกหรือหัก กับ “แอรอง” ซึ่งเป็นชื่อของภาชนะส่วนพระองค์ของกษัตริย์สมัยก่อน โดยระหว่างเสด็จผ่านพื้นที่แถบนี้ ได้ทำภาชนะนั้นหล่น จึงเรียกชื่อว่า “บือเจาะ แอรอง” หมายถึงพื้นที่ที่ภาชนะที่เรียกว่า แอรอง แตกหัก เมื่อเขียนเป็นภาษาไทยจึงแผลงเป็น “เจาะไอร้อง”
สอง คือ “เจาะไอร้อง” มาจากภาษามลายูว่า “ปือเจ๊าะแอรอง” แปลว่า “แตกเสี้ยว” โดยมีเรื่องเล่าว่าสมัยก่อนในพื้นที่นี้มีโอ่ง 1 ใบ และเป็นโภคภัณฑ์หายาก แต่จู่ๆ ก็ถูกทำให้แตก เมื่อโอ่งแตกก็กลายเป็นเสี้ยว จึงเรียกว่า “บ้านปือเจ๊าะแอรอง” และเพี้ยนเป็นภาษาไทยว่า “เจาะไอร้อง”
อำเภอเจาะไอร้องเดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอระแงะ ได้รับการยกฐานะเป็นอำเภอเมื่อปี พ.ศ. 2539 มีผลบังคับใช้ตั้งแต่วันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2539
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอเจาะไอร้องตั้งอยู่ทางตอนกลางของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอเจาะไอร้องแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 3 ตำบล 33 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอเจาะไอร้องประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 3 แห่ง ได้แก่
อำเภอจะแนะ

จะแนะ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดนราธิวาส
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอจะแนะตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังนี้
ประวัติ.
ท้องที่อำเภอจะแนะเดิมเป็นส่วนหนึ่งของตำบลจะแนะ อำเภอระแงะ ทางราชการได้แบ่งพื้นที่การปกครองออกมาตั้งเป็น กิ่งอำเภอจะแนะ ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยเมื่อวันที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2526 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 12 กรกฎาคม ปีเดียวกัน และต่อมาได้มีพระราชกฤษฎีกาเมื่อวันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2530 ยกฐานะกิ่งอำเภอแห่งนี้ขึ้นเป็น อำเภอจะแนะ โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 31 ธันวาคม ปีเดียวกัน
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอจะแนะแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 4 ตำบล 32 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอจะแนะประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 4 แห่ง ได้แก่
อำเภอศรีสาคร

ศรีสาคร เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดนราธิวาส
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอศรีสาครตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้
ประวัติ.
ท้องที่อำเภอศรีสาครเดิมเป็นส่วนหนึ่งของตำบลซากอ อำเภอรือเสาะ ทางราชการได้แบ่งพื้นที่การปกครองออกมาตั้งเป็น กิ่งอำเภอศรีสาคร ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยเมื่อวันที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2517 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 24 กันยายน ปีเดียวกัน และต่อมาได้มีพระราชกฤษฎีกาเมื่อวันที่ 19 มีนาคม พ.ศ. 2522 ยกฐานะกิ่งอำเภอแห่งนี้ขึ้นเป็น อำเภอศรีสาคร โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 25 มีนาคม ปีเดียวกัน
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอศรีสาครแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 6 ตำบล 35 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอศรีสาครประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 7 แห่ง ได้แก่
อำเภอยี่งอ

ยี่งอ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดนราธิวาส
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอยี่งอตั้งอยู่ทางทิศเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอยี่งอแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 6 ตำบล 40 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอยี่งอประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 7 แห่ง ได้แก่
อำเภอระแงะ

ระแงะ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดนราธิวาสในอดีตเคยเป็นจังหวัดระแงะต่อมาจึงถูกลดฐานะลงเป็นอำเภอระแงะขึ้นกับจังหวัดนราธิวาสจนถึงปัจจุบัน
ประวัติ.
อำเภอระแงะ ตามประวัติศาสตร์เป็นเมืองหนึ่งขึ้นอยู่กับมณฑลปัตตานี อันเป็นเมืองโบราณตั้งแต่กรุงสุโขทัยเป็นราชธานี จนกระทั่งถึงรัชสมัยของสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัยแห่งกรุงรัตนโกสินทร์ ด้วยเหตุผลทางการเมือง พระองค์ทรงพระกรุณาโปรดเล้าฯ ให้พระยาอภัยสงครามกับพระยาสงขลา (เถียนจ๋อง) ออกไปทำการแยก เมืองปัตตานีออกเป็นเจ็ดหัวเมือง พร้อมอัญเชิญตราตั้ง ออกไปพระราชทานแก่เมืองทั้งเจ็ดเรียกว่า “บริเวณ 7 หัวเมือง” ประกอบด้วยเมืองปัตตานีเมืองยะลา เมืองหนองจิก เมืองรามัน เมืองสายบุรี เมืองยะหริ่ง เมืองระแงะโดยมีการแต่งตั้งให้มีผู้ปกครองแต่ละเมือง เรียกว่าพระยาเมืองเมื่อปี พ.ศ. 2355
  พ.ศ. 2435 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าพระปิยมหาราชได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานสัญญาบัตรตามบรรดาศักดิ์แก่เจ้าเมืองพระยาระแงะว่าพระยาภูผาภักดีศรีสุวรรณประเทศวิเศษวังษา และเจ้าเมืองอื่น ๆ ด้วย พ.ศ. 2444 ได้ประกาศข้อบังคับสำหรับการปกครอง ในการปกครองมอบหมายให้เจ้าเมืองปกครองดูแล โดยมีกองบัญชาการงานเมือง มีปลัดเมือง ยกกระบัตรผู้ช่วยผู้ว่าราชการเมือง โดยมีข้าหลวงใหญ่เป็นผู้ควบคุมดูแล ตรวจตรา แนะนำ ข้าราชการ และข้าราชการให้ปฏิบัติตามระเบียบแบบแผนของราชการส่วนกลาง โดยยกเลิกการปกครองและตำแหน่งหน้าที่ราชการในการปกครองบริเวณ 7 หัวเมือง
เมืองระแงะจึงย้ายมาอยู่ที่ตำบลตันหยงมัส และทรงโปรดเล้าฯแต่งตั้งนายหนิเดะ เป็นพระยาเมืองปกครอง และเมื่อนายหนิเดะได้ถึงแก่กรรม ตำแหน่งว่างลง จึงทรงโปรดแต่งตั้งให้นายหนิบอสูเป็นผู้รักษาราชการแทนสืบต่อเนื่องมาจนกระทั่งมีการโปรดเกล้าฯ เปลี่ยนแปลงการปกครอง 7 หัวเมืองโดยให้ขึ้นตรงต่อมณฑลนครศรีธรรมราช
รัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าอยู่หัว (พ.ศ. 2411 - 2453) ได้มีการเปลี่ยนแปลงการปกครองมาเป็นแบบมณฑลเทศาภิบาล  และให้ 7 หัวเมืองอยู่ในความ ปกครองของเทศาภิบาล เมื่อปี พ.ศ. 2449 (ร.ศ. 125) พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้โปรดเกล้าฯให้ยุบหัวเมืองทั้ง 7 เหลือแค่เพียง 4 หัวเมือง และให้ขึ้นอยู่กับมณฑลปัตตานี คือ (1) เมืองปัตตานี  ประกอบด้วย หนองจิก ยะหริ่ง และปัตตานี  (2) เมืองยะลา  ประกอบด้วย  รามัน  และเมืองยะลา  (3) เมืองสายบุรี  (4) เมืองระแงะ
พ.ศ. 2450 ได้ย้ายที่ว่าการเมืองระแงะ ที่ตำบลบ้านตันหยงมัสไปตั้งเมืองขึ้นใหม่ที่บ้านมะนาลอ อำเภอบางนรา  และยกฐานะอำเภอบางนราขึ้นเป็นเมืองบางนรา ส่วนเมืองระแงะเดิมนั้นให้เป็นอำเภอและขึ้นอยู่กับเมืองบางนรา โดยยกฐานะ “บ้านตันหยงมัส” เป็น “อำเภอเมืองระแงะ”
ต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2460 ชุมชนตันหยงมัส ได้เจริญและขยายตัวเมือง จึงได้เปลี่ยนชื่อจาก“ อำเภอเมืองระแงะ” เป็น “อำเภอตันหยงมัส” และในปี พ.ศ. 2481 ได้เปลี่ยนชื่อจาก “อำเภอตันหยงมัส” เป็น “อำเภอระแงะ” จนถึงปัจจุบัน
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอระแงะตั้งอยู่ทางตอนกลางของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอระแงะแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 7 ตำบล 61 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอระแงะประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 9 แห่ง ได้แก่
อำเภอรือเสาะ

รือเสาะ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดนราธิวาส
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอรือเสาะตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอรือเสาะแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 9 ตำบล 71 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอรือเสาะประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 10 แห่ง ได้แก่
ไอโซพอด

ไอโซพอด  เป็นสัตว์จำพวกครัสเตเชียนกลุ่มที่มีความหลากหลายมากที่สุดชนิดหนึ่ง พบอาศัยอยู่ในสิ่งแวดล้อมทุกรูปแบบ แต่จะพบได้มากที่สุดในทะเลน้ำตื้น สัตว์กลุ่มนี้มีความแตกต่างไปจากครัสเตเชียนส่วนใหญ่ เพราะสามารถปรับตัวเข้ากับสิ่งแวดล้อมบนบกได้ดี (อันดับย่อย Oniscidia ได้แก่ เหาไม้ และแมลงสาบทะเล) แม้ว่าพบได้หลากหลายที่สุดในทะเลลึกก็ตาม (อันดับย่อย Asellota) มีหลายสปีชีส์ในจีนัส Cymothoa ที่ดำรงชีวิตเป็นปรสิตในช่องปากของปลา รู้จักกันในชื่อว่า "ตัวกัดลิ้น" (Tongue biter) สัตว์ในกลุ่มไอโซพอดจัดว่าเป็นสัตว์ดึกดำบรรพ์ที่พบฟอสซิลตั้งแต่ในยุคคาร์บอนิเฟอรัส (อันดับย่อย Phreatoicidea วงศ์ Paleophreatoicidae) ซึ่งแตกต่างเพียงเล็กน้อยไปจากกลุ่ม Phreatoicidean ยุคใหม่ที่อาศัยอยู่ในแหล่งน้ำจืดทางซีกโลกใต้
ยุวกาชาดไทย

ยุวกาชาดไทย  คือบรรดาเยาวชนที่ดำเนินกิจกรรมในการอุทิศตน และบำเพ็ญสาธารณประโยชน์ในด้านต่างๆ โดยการรับเอาเฉพาะกลุ่มยุวชน และเยาวชนที่มีอายุตั้งแต่ 8 - 25 ปี ทั้งชายและหญิง
กิจการยุวกาชาดในประเทศไทย ก่อตั้งเมื่อวันที่ 27 มกราคม พ.ศ. 2465 ในชื่อ “กองอนุสภากาชาดสยาม” โดยพระดำริของสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าบริพัตรสุขุมพันธุ์ กรมพระนครสวรรค์วรพินิต อุปนายกผู้อำนวยการสภากาชาดสยาม ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็น "อนุกาชาด" และเปลี่ยนชื่ออีกครั้งเป็น “ยุวกาชาด” เมื่อปี พ.ศ. 2521
เนตรนารี

เนตรนารี (อังกฤษ: Girl Guide หรือ Girl Scout) เป็นกิจกรรมสำหรับเด็กหญิงและเยาวชนหญิงที่มุ่งเน้นการพัฒนาความเป็นผู้นำ ทักษะชีวิต การบำเพ็ญประโยชน์ต่อชุมชน และการเสริมสร้างคุณธรรม จริยธรรม ผ่านกิจกรรมกลางแจ้ง การเรียนรู้ และการทำงานเป็นหมู่คณะ กิจกรรมนี้ดำเนินงานควบคู่ไปกับการลูกเสือสำหรับเด็กชายและเยาวชนชาย
ประวัติและต้นกำเนิด.
กิจกรรมเนตรนารีเกิดขึ้นครั้งแรกที่ประเทศอังกฤษในปี พ.ศ. 2452 (ค.ศ. 1909) จุดเริ่มต้นมาจากลอร์ด โรเบิร์ต เบเดน-โพเอลล์ ผู้ก่อตั้งขบวนการลูกเสือ พบว่ามีเด็กหญิงจำนวนมากแสดงความสนใจและต้องการเข้าร่วมกิจกรรมลูกเสือ อย่างไรก็ตาม เขาเห็นว่ากิจกรรมลูกเสือที่ออกแบบมาสำหรับเด็กชายโดยเฉพาะอาจไม่เหมาะสมกับความต้องการของเด็กหญิงทั้งหมด
ด้วยเหตุนี้ เบเดน-โพเอลล์จึงได้มอบหมายให้น้องสาวของเขา คือ แอกเนส เบเดน-โพเอลล์ เป็นผู้รับผิดชอบในการดำเนินกิจกรรมสำหรับเด็กหญิงขึ้นต่างหาก และได้เปิดตัวหนังสือ "คู่มือเนตรนารี" (How Girls Can Help to Build Up the Empire) ในปี พ.ศ. 245 (ค.ศ. 1910) ซึ่งถือเป็นการก่อตั้งขบวนการเนตรนารีอย่างเป็นทางการ
การแพร่หลายทั่วโลก.
กิจกรรมเนตรนารีได้เจริญก้าวหน้าและแพร่หลายไปยังประเทศต่าง ๆ ทั่วโลกอย่างรวดเร็ว โดยมีผู้นำสำคัญในแต่ละประเทศที่นำแนวคิดนี้ไปปรับใช้และพัฒนา:
ปัจจุบัน องค์การเนตรนารีทั่วโลกอยู่ภายใต้การกำกับดูแลของสมาคมผู้บำเพ็ญประโยชน์แห่งโลก (World Association of Girl Guides and Girl Scouts - WAGGGS) ซึ่งเป็นหนึ่งในสององค์กรลูกเสือ/เนตรนารีที่ใหญ่ที่สุดในโลก (อีกองค์กรคือ องค์การลูกเสือโลก WOSM) WAGGGS มีสมาชิกกว่า 153 ประเทศและมีเยาวชนหญิงเข้าร่วมกิจกรรมรวมกันประมาณ 10 ล้านคน
โรเกอร์พาร์ค

<ns>0</ns>
 <revision>
 <timestamp>2007-11-01T19:10:04Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Manop</username>
 </contributor>
 <comment>โรเกอร์พาร์ค ถูกเปลี่ยนชื่อเป็น โรเกอร์พาร์ก</comment>
 <origin>802823</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
สำราญ แพทยกุล

พลเอก สำราญ แพทยกุล (24 เมษายน พ.ศ. 2458 – 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2529) อดีตรองประธานสภานิติบัญญัติแห่งชาติ อดีตแม่ทัพภาคที่ 1และแม่ทัพภาคที่ 3 และองคมนตรีไทย
การรับราชการ.
พลเอก สำราญ แพทยกุล เคยดำรงตำแหน่งผู้บังคับบัญชา กรมทหารราบที่ 31 รักษาพระองค์ ระหว่าง พ.ศ. 2500 – 2504 กองพลทหารราบที่ 4 ค่ายสมเด็จพระนเรศวรมหาราช จังหวัดพิษณุโลก เมื่อ พ.ศ. 2504 ดำรงตำแหน่งแม่ทัพภาคที่ 3 ระหว่าง พ.ศ. 2505 – 2507 และตำแหน่งแม่ทัพภาคที่ 1 ระหว่าง พ.ศ. 2510 – 2512 และเคยได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ในปี พ.ศ. 2516
สำราญ เป็นหนึ่งในผู้ร่วมก่อตั้งกลุ่มนวพล เมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2517 มีรหัส "นวพล 001 " ได้รับโปรดเกล้า ให้ดำรงตำแหน่งองคมนตรีเมื่อวันที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2518 ดำรงตำแหน่งจนถึงแก่อสัญกรรมเมื่อวันที่ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2529
วัฏจักรออกซิเจน

ออกซิเจน เป็นองค์ประกอบของบรรยากาศประมาณ 20.9% การหมุนเวียนของออกซิเจนจะเกิดควบคู่ไปกับคาร์บอน ในระหว่างการสังเคราะห์ด้วยแสงของสิ่งมีชีวิต จะมีการผลิตแก๊สออกซิเจนเข้าสู่บรรยากาศในขณะที่มีการใช้แก๊สคาร์บอนไดออกไซด์ เมื่อสิ่งมีชีวิตหายใจ แก๊สออกซิเจนในบรรยากาศจะถูกใช้ ส่วนแก๊สคาร์บอนไดออกไซด์ ถูกผลิตออกมา 
ในมหาสมุทร แพลงค์ตอนพืชเป็นผู้ผลิตแก๊สออกซิเจนจากการสังเคราะห์ด้วยแสง แก๊สออกซิเจนที่ได้ถูกนำไปใช้ในการหายใจและการย่อยสลาย สารอินทรีย์ที่มีออกซิเจนเป็นองค์ประกอบอาจถูกทับถมในดินตะกอนจนกลายเป็นหิน ออกซิเจนในรูปนี้จะกลับสู่บรรยากาศเมื่อเกิดการผุกร่อนของหินซึ่งอาจจะอยู่ในรูปแก๊สคาร์บอนไดออกไซด์หรือแก๊สออกซิเจน
โอโซน.
ออกซิเจนบนชั้นบรรยากาศจะอยู่ในรูปของโอโซน (O3) อยู่ที่ชั้นโอโซน ภายในชั้นสตราโตสเฟียร์ ชั้นโอโซนนี้มีความสำคัญในฐานะที่ช่วยป้องกันอันตรายจากรังสีอัลตราไวโอเลต 
<math>\mathrm{O_2 + uv \ energy \longrightarrow 2O}</math>
<math>\mathrm{O + O_2 \longrightarrow O_3}</math>
เบบีวอกซ์รีฟ

เบบีวอกซ์รีฟ  เป็นกลุ่มศิลปินนักร้องหญิงแนวเค-ป็อป จากเกาหลีใต้ เริ่มจากมีการออดิชั่นเสาะหาศิลปินขึ้นมา 5 คนซึ่งได้แก่ อัน จิน คยอง เคยมีผลงานร้องเพลงซิงเกิ้ลและอัลบั้มในนาม To-Ya โดยออกในประเทศญี่ปุ่นและเกาหลีมาก่อนหน้านี้แล้ว และต่อมาได้ผ่านการออดิชั่นจากผู้จัดการมา 
สำหรับ ยาง อึน จี เธอได้ถูกเรียกตัวเพื่อเข้าร่วมวงเลยซึ่งเธอเป็นนางแบบแฟชั่นให้กับนิตยสารชื่อดังหลายเล่ม และเธอเป็นคนที่น่าสนใจอีกคนหนึ่ง ถัดมา ฮวัง ยอน กยอง ได้รับการติดต่อให้ออดิชั่นดู จนได้เป็นสมาชิกในที่สุด และก่อนหน้านี้เธอเคยแสดงภาพยนตร์สั้นในเกาหลีมาแล้วด้วย ศิลปินถัดมา ฮัน เอ รี เธอเป็นทั้งนางแบบ พิธีกร ผู้ประกาศข่าว MBC ESPN และวีเจรายการ YTN Star การคัดเลือกสมาชิกเข้าร่วมวง Baby Vox Re.V (เบบีวอกซ์รีฟ) เป็นการคัดเลือกคนเข้าทีละตำแหน่งไม่พร้อมกัน จนกระทั่งได้สมาชิกที่มีคุณสมบัติครบถ้วนและได้มีการฝึกซ้อมกันอย่างหนักทั้งด้านการร้องและการเต้น และในที่สุดจึงได้ออกอัลบั้มแรกในเดือนมกราคมปี 2007 โดยการไปเปิดตัวในประเทศจีนเป็นประเทศแรก และตามด้วยมองโกลและประเทศไทย แล้วจึงกลับไปเปิดตัวในประเทศเกาหลี
เบบีวอกซ์รีฟเป็นนักร้องหน้าใหม่ที่ได้ไปเปิดการแสดงในต่างประเทศอีกหลายประเทศ เช่น จีน มองโกล ไทย เวียดนาม ลาว กัมพูชา ได้ปรากฏตัวในรายการโทรทัศน์ต่างๆมากมาย และยังได้ไปแสดงตามเมืองต่างๆในเกาหลีอีกนับไม่ถ้วน
ภาษาเมเดีย

<ns>10</ns>
 <id>27914</id>
 <redirect title="แม่แบบ:กล่องข้อมูล ภาษา" />
 <revision>
 <id>115907</id>
 <timestamp>2006-02-24T08:29:34Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Manop</username>
 <id>513</id>
 </contributor>
 <minor />
 <origin>115907</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
ภาษาเมเดีย เป็นภาษากลุ่มอิหร่านตะวันตก อยู่ในสาขาตะวันออกเฉียงเหนือเช่นเดียวกับภาษาพาร์เทียน ภาษาบาโลชิ ภาษาเคิร์ด และอื่น ๆ เป็นภาษาของเผ่าเมเดีย ซึ่งมีการติดต่อกับชาวเปอร์เซียอย่างใกล้ชิด คำในภาษาเมเดียพบได้ทั่วไปในภาษาเปอร์เซียโบราณและภาษาของชาวอารยัน ตัวอย่างเช่น
ปัจจุบันเรามีความรู้เกี่ยวกับภาษาเมเดียอยู่เพียงแค่คำที่ยืมไปใช้ในภาษาเปอร์เซียโบราณ โดยไม่มีหลักฐานเกี่ยวกับไวยากรณ์ของภาษานี้หลงเหลืออยู่เลย เนื่องจากชาวเมเดียไม่เหลือหลักฐานลายลักษณ์อักษรใด ๆ เกี่ยวกับพวกตนไว้เลย
อารีย์ นักดนตรี

อารีย์ นักดนตรี (เกิด 10 สิงหาคม พ.ศ. 2475) เป็นผู้ประกาศ/จัดรายการวิทยุ-โทรทัศน์ พิธีกร นักแสดง นักร้อง นักพากย์ชาวไทย และเป็นผู้จัดละครคณะ "อารีวัลย์" ของบริษัท ไทยโทรทัศน์ จำกัด (ช่อง 4 บางขุนพรหม) และละครดังอีกจำนวนมากในนามทีวีช่อง 9 อ.ส.ม.ท. เป็นอดีตเจ้าของรางวัล "ผู้ประกาศหญิงยอดเยี่ยมคนเดียวของเอเซีย จากสถาบันระดับนานาชาติ" ที่ประเทศสเปน เมื่อปี พ.ศ. 2504 และ รางวัลโทรทัศน์ทองคำ "เกียรติยศคนทีวี" ประจำปี พ.ศ. 2547
ประวัติ.
เกิดที่อำเภอบ้านแพ้ว จังหวัดสมุทรสาคร บิดาเป็นหัวหน้าวงดนตรีไทยที่มีชื่อเสียงในย่านนั้น ได้รับพระราชทานนามสกุล "นักดนตรี" จาก กรมหลวงชุมพรเขตรอุดมศักดิ์ จบการศึกษาจากโรงเรียนเขมะสิริอนุสสรณ์ แล้วเข้าโรงเรียนการเรือนวิสุทธคาม ก่อนสมัครทำงานโทรทัศน์ไทยทีวีช่อง 4 บางขุนพรหม
ผลงาน.
งานเขียน.
ขณะนี้กำลังเตรียมรวมเล่มงานที่ลงพิมพ์ในหนังสือต่วย'ตูน ซึ่งเขียนมานานเกือบสองปี
ภาษาฟินิเชีย

ภาษาฟินิเชีย เป็นภาษาที่มีจุดกำเนิดในชายฝั่งที่เรียก "Pūt" ในภาษาอียิปต์โบราณ "คานาอัน" ในภาษาฟินิเชีย ภาษาฮีบรูและภาษาอราเมอิก และเรียก "ฟินิเชีย" ในภาษากรีกและภาษาละติน เป็นภาษากลุ่มเซมิติกสาขาคานาอัน ใกล้เคียงกับภาษาฮีบรูและภาษาอราเมอิก บริเวณดังกล่าวปัจจุบันอยู่ในเลบานอนและซีเรีย และอิสราเอลทางตอนเหนือ เป็นที่รู้จักจากจารึกต่าง ๆ ในบิบลอสและหนังสือที่เขียนด้วยภาษาต่าง ๆ 
จารึกภาษาฟินิเชียเก่าสุดพบในบิบลอส อายุราว 457 ปีก่อนพุทธศักราช ซึ่งพบทั้งใน เลบานอน ซีเรีย อิสราเอล ไซปรัส เกาะซิซิลี ตูนีเซีย โมร็อกโก แอลจีเรีย มอลตา และที่อื่น ๆ ในคาบสมุทรไอบีเรีย การถอดความภาษาฟินิเชียใช้ความรู้ภาษาฮีบรูเป็นพื้นฐาน
สัทวิทยา ไวยากรณ์ และคำศัพท์.
การจำแนกสำเนียงต่าง ๆ ของภาษาฟินิเชียทำได้ยากเพราะการเขียนไม่แสดงเครื่องหมายสระ เครื่องหมายสระเริ่มปรากฏในยุคท้าย ๆ ก่อนจะเปลี่ยนมาเขียนด้วยอักษรที่มีพื้นฐานคล้ายอักษรกรีกหรืออักษรละติน ความคล้ายคลึงระหว่างภาษาฟินิเชียกับภาษาใกล้เคียงคือมีการยกเสียงสระสูงขึ้น เช่น ā เป็น ū (และภาษาฮีบรู ō) , เช่น rūs "หัว" (ภาษาฮีบรู ראש rôš) การยกเสียงสระนี้พบในภาษาอียิปต์โบราณด้วย โดยมีหลักฐานจากภาษาคอปติก 
ในด้านไวยากรณ์ ภาษาฟินิเชียยังมีการลงท้ายการก คำศัพท์บางคำต่างไปเช่นมีคำกริยา KN "เป็น อยู่ คือ" (เช่นเดียวกับภาษาอาหรับ) และ P‘L "ทำ” และใช้ bal "ไม่" (ภาษาอราเมอิก/ฮีบรู lō < *lā‘)
วัชรบูล ลี้สุวรรณ

วัชรบูล ลี้สุวรรณ (โน้ต) เกิดวันที่ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2524 เป็นนักแสดงชาวไทย และเคยเป็นวีเจทางเอ็มทีวีไทยแลนด์ ปัจจุบันเป็นนักแสดงในสังกัดช่อง 7 เอชดี
ประวัติ.
ช่วงที่เรียนอยู่ที่โรงเรียนจิตรลดา ต่อมาได้เข้าศึกษาระดับอุดมศึกษาที่คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ภาควิชาภูมิสถาปัตยกรรม ในปี พ.ศ. 2541 และเป็นเชียร์ลีดเดอร์ให้กับมหาวิทยาลัยในการแข่งขันฟุตบอลประเพณี จุฬา – ธรรมศาสตร์ และในปี พ.ศ. 2544 ตอนอยู่มหาวิทยาลัยปี 4 โน้ต มีผลงานละคร และมีโอกาสเล่นมิวสิกวิดีโอ อย่างเพลงทะเลาะ ของโอ้ เสกสรร
ก่อนมาเล่นละคร โน้ตทำงานเป็นสถาปนิก และเป็นวีเจเอ็มทีวีไทยแลนด์ ควบคู่ไปด้วยโดยจัดคู่กับวีเจนิกกี้ ต่อมามีรุ่นพี่มาชวนไปคัดตัวเพื่อแสดงละคร และได้ลงเล่นละครเรื่องแรกทางช่องเจ็ด เรื่องผักบุ้งกับกุ้งนาง เขาต้องหยุดอาชีพภูมิสถาปนิก ลาออกจากงานประจำเพื่อเข้าสู่บทบาทการแสดงอย่างเต็มตัว
โน้ตได้รับบทร้ายครั้งแรกในชีวิตในเรื่อง เพื่อนรักเพื่อนร้าย ส่วนภาพยนตร์เรื่องแรก มากับพระนั้น ได้ไปถ่ายทำที่จังหวัดทางภาคเหนือ
มิติสัมพันธ์

มิติสัมพันธ์ คือ ความสามารถในการรับรู้ตำแหน่งของสิ่งต่างๆ เมื่อเทียบกับตำแหน่งหรือจุดอ้างอิงจุดใดจุดหนึ่ง เช่นการอ้างอิงจากตัวเอง หน้า หลัง บน ล่าง ซ้าย ขวา เป็นต้น
คนที่มีทักษะด้านมิติสัมพันธ์ จะมีความสามารถในการมองเห็นความสัมพันธ์ของมิติต่างๆ อาทิ ความสัมพันธ์ของพื้นที่ ที่ว่าง สถานที่ อัตราความเร็ว ตำแหน่งที่ตั้ง เวลา อีกทั้งสามารถมองเห็นความเชื่อมโยงของสิ่งต่างๆ และสามารถวาดมโนภาพของความเชื่อมโยงให้เกิดขึ้นในใจ และถ่ายทอดออกมาให้คนอื่นรับรู้เป็นรูปธรรม
อำเภอป่าพะยอม

ป่าพะยอม เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดพัทลุง
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอป่าพะยอมตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอป่าพะยอมแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 4 ตำบล 39 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอป่าพะยอมประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 4 แห่ง ได้แก่
การศึกษา.
มหาวิทยาลัยทักษิณ วิทยาเขตพัทลุง ตำบลบ้านพร้าว
ปัจจุบันจัดการศึกษาในคณะ
อำเภอบางแก้ว

บางแก้ว เป็นอำเภอในจังหวัดพัทลุง เดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอปากพะยูน ต่อมาปีพ.ศ. 2482 ได้ย้ายมาขึ้นกับอำเภอเขาชัยสน ก่อนที่จะได้แยกตั้งเป็นกิ่งอำเภอบางแก้วในปี พ.ศ. 2533 และมีฐานะเป็นอำเภอใน พ.ศ. 2538
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอบางแก้ว มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้
ประวัติ.
พื้นที่ของอำเภอบางแก้วเดิมเป็นพื้นที่ของตำบลท่ามะเดื่อ และตำบลนาปะขอ ซึ่งอยู่ในเขตการปกครองของอำเภอปากพะยูน จังหวัดพัทลุง ต่อมาได้มีการย้ายตำบลท่ามะเดื่อไปขึ้นกิ่งอำเภอเขาไชยสนใน พ.ศ. 2482 และย้ายตำบลนาปะขอไปขึ้นอำเภอเขาไชยสนใน พ.ศ. 2499 ต่อมาเมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2533 ได้มีประกาศกระทรวงมหาดไทย ให้แยกตำบลท่ามะเดื่อ ตำบลนาปะขอ และตำบลโคกสัก ออกจากการปกครองของอำเภอเขาชัยสน รวมตั้งเป็น กิ่งอำเภอบางแก้ว จนกระทั่งเมื่อวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2538 จึงมีพระราชกฤษฎีกาฯ ยกฐานะขึ้นเป็น อำเภอบางแก้ว จนถึงปัจจุบัน
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองท้องที่.
อำเภอบางแก้วแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 3 ตำบล 34 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอบางแก้วประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่
อำเภอตะโหมด

ตะโหมด เป็นอำเภอในจังหวัดพัทลุง เดิมเป็นตำบลในเขตการปกครองของอำเภอปากพะยูน ในปี พ.ศ. 2499 ตำบลตะโหมดได้ถูกโอนย้ายมาขึ้นกับอำเภอเขาชัยสน แยกตั้งเป็นกิ่งอำเภอตะโหมดในปี พ.ศ.2520 ก่อนที่จะยกฐานะขึ้นเป็นอำเภอตะโหมดในปี พ.ศ.2529
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอตะโหมด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอตะโหมดแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 3 ตำบล 33 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอตะโหมดประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่
อำเภอเขาชัยสน

เขาชัยสน เป็นอำเภอในจังหวัดพัทลุง เดิมเป็นตำบลในเขตการปกครองของอำเภอปากพะยูน ภายหลังย้ายมาขึ้นกับกิ่งอำเภอลำปำ ก่อนจะเปลี่ยนชื่อเป็น "เขาชัยสน" และย้ายขึ้นอำเภอเมืองพัทลุงในปี พ.ศ. 2490 ได้รับการจัดตั้งเป็นอำเภอในปี พ.ศ. 2496
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอเขาชัยสน มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอเขาชัยสนแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 5 ตำบล 58 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอเขาชัยสนประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 6 แห่ง ได้แก่
อำเภอกงหรา

กงหรา เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดพัทลุง ห่างจากตัวเมืองพัทลุง 42 กิโลเมตร การเดินทางใช้ ถนนเพชรเกษมจากสี่แยกเอเชียมาทางทิศตะวันตกแล้วเลี้ยวซ้ายเข้าทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4122 ที่บ้านคลองหมวย อำเภอศรีนครินทร์
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอกงหราตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้
ประชากร.
ประชากรส่วนใหญ่เป็นชาวไทยถิ่นใต้ ใช้ภาษาไทยถิ่นใต้ในการสื่อสาร ประชากรส่วนใหญ่นับถือศาสนาอิสลาม ร้อยละ 80 และนับถือศาสนาพุทธร้อยละ 20 ประเพณีของชาวกงหราก็มีความแตกต่างกันตามศาสนาเช่น การแต่งงานแบบอิสลาม การสุหนัต การฝังศพ ส่วนชาวพุทธก็มีการบวช งานชิงเปรต เป็นต้น แต่ชาวกงหราแม้จะต่างศาสนากันแต่ก็อยู่ร่วมกันอย่างสันติสุข
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอกงหราแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 5 ตำบล 45 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอกงหราประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่
อำเภอเมืองพัทลุง

เมืองพัทลุง เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดพัทลุง
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอเมืองพัทลุงมีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอเมืองพัทลุงแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 14 ตำบล 145 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
การท้องที่อำเภอเมืองพัทลุงประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 14 แห่ง ได้แก่
ประมวล รุจนเสรี

ประมวล รุจนเสรี (เกิด 21 มีนาคม พ.ศ. 2482) อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย ในรัฐบาลทักษิณ ชินวัตร และอดีตหัวหน้าพรรคประชามติ เจ้าของผลงานหนังสือ พระราชอำนาจ
ประวัติ.
ประมวล เกิดเมื่อวันที่ 21 มีนาคม พ.ศ. 2482 ที่ตำบลแม่สะเรียง อำเภอแม่สะเรียง จังหวัดแม่ฮ่องสอน ด้านครอบครัวสมรสกับนางวันเพ็ญ รุจนเสรี มีบุตร-ธิดา 3 คน
สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี คณะรัฐศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ 
การทำงาน.
ประมวล รับราชการในกระทรวงมหาดไทยมาโดยตลอด จนกระทั่งเกษียณอายุราชการในตำแหน่งอธิบดีกรมการปกครอง จากนั้นจึงเข้าสู่วงการการเมืองด้วยการเป็นรองหัวหน้าพรรคไทยรักไทย เคยดำรงตำแหน่งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร (สส.) แบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคไทยรักไทย รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย และที่ปรึกษานายกรัฐมนตรีในรัฐบาลทักษิณ ชินวัตร
กระทั่งเกิดวิกฤตการณ์การเมืองในประเทศไทย พ.ศ. 2548-2550 เมื่อเสนาะ เทียนทอง ประธานที่ปรึกษาพรรคไทยรักไทยเริ่มมีการไม่ลงรอยกับทักษิณ นายประมวลซึ่งเป็นผู้ที่สนิทกับนายเสนาะ ได้เขียนหนังสือออกมา 2 เล่ม ซึ่งเป็นที่ฮือฮาและกล่าวขานกันอย่างมาก คือ การใช้อำนาจเป็นธรรมชาติของมนุษย์ และ พระราชอำนาจ (โดยเฉพาะหนังสือ พระราชอำนาจ นี้ ปีย์ มาลากุล ณ อยุธยา ได้อัญเชิญกระแสพระราชดำรัส พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร มาแจ้งกับนายประมวล ว่าเมื่อได้ทอดพระเนตรแล้ว ได้มีพระราชดำรัสว่า "…เราอ่านแล้ว เราชอบมาก เขียนได้ดี เขียนได้ถูกต้อง")
จนกระทั่งเกิดการขับไล่ พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร ในปี พ.ศ. 2549 ที่ท้องสนามหลวง นายประมวลได้ขึ้นเวทีปราศรัยพร้อมกับนายเสนาะ เทียนทอง ด้วย
จากนั้น ประมวลได้เข้าร่วมงานกับพรรคประชาราช แต่ในกลางปี พ.ศ. 2550 ประมวลก็ได้ออกจากพรรคประชาราชเพื่อดำเนินงานทางการเมืองด้วยตนเอง และมีข่าวว่าอาจจะไปร่วมงานกับทางพรรคประชาธิปัตย์ หากตั้งพรรคการเมืองของตัวเองไม่สำเร็จ แต่ท้ายที่สุดก็ได้จัดตั้งพรรคการเมืองขึ้นมา โดยที่ตนเองเป็นหัวหน้า คือพรรคประชามติ
กุ้งพันอ้อย

กุ้งพันอ้อย หรือ เจ่าโตม  เป็นชื่อของอาหารเวียดนามชนิดหนึ่งที่นำเนื้อกุ้งบดที่ปรุงรสแล้วมาพันกับก้านอ้อยขนาดพอเหมาะ แล้วนำไปทอดหรือปิ้งก็ได้
พระยาศรีเสนา (ศรีเสนา สมบัติศิริ)

ศรีเสนา สมบัติศิริ หรือ มหาอำมาตย์ตรี พระยาศรีเสนา (2 กันยายน พ.ศ. 2434 — 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2525) อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ อกอัครราชทูตไทยประจำประเทศญี่ปุ่น และองคมนตรีไทย
ศรีเสนา สมบัติศิริ มีนามเดิมว่า ฮะ สมบัติศิริ ได้ศึกษาที่โรงเรียนอัสสัมชัญ ก่อนที่จะเป็นคนไทยกลุ่มแรกๆ ที่ไปศึกษาด้านการปกครอง ที่ London School of Economics ประเทศอังกฤษ เมื่อ พ.ศ. 2457 แล้วกลับมารับราชการในกระทรวงมหาดไทย ดำรงตำแหน่งปลัดกระทรวงมหาดไทยคนแรก ระหว่าง พ.ศ. 2475 - 2478 (ก่อน พ.ศ. 2475 เรียกว่าตำแหน่ง ปลัดทูลฉลอง) เคยเป็นอัครราชทูตในหลายประเทศ และเป็นเอกอัครราชทูตไทย ประจำกรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น เมื่อวันที่ 2 ตุลาคม พ.ศ. 2484 ในระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง
ศรีเสนา สมบัติศิริ เคยดำรงตำแหน่งทางการเมือง เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ ในรัฐบาลนายควง อภัยวงศ์ เมื่อ พ.ศ. 2487 รับตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย เมื่อ พ.ศ. 2489 
ศรีเสนา สมบัติศิริ ได้รับพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ เป็นองคมนตรี เมื่อวันที่ 21 มีนาคม พ.ศ. 2501 ดำรงตำแหน่งจนถึงแก่อสัญกรรมเมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2525 
ศรีเสนา สมบัติศิริ สมรสกับคุณหญิงถวิลหวัง (สกุลเดิม ประทีปะเสน) มีบุตรชายคือพินิจ สมบัติศิริ ซึ่งพินิจสมรสกับเลอศักดิ์ เศรษฐบุตร (ท่านผู้หญิงเลอศักดิ์ สมบัติศิริ) บุตรสาวบุญธรรมของพระยาภักดีนรเศรษฐ (เลิศ เศรษฐบุตร) และคุณหญิงสิน
ลิ้น

ลิ้น (tongue) เป็นมัดของกล้ามเนื้อโครงร่างขนาดใหญ่ที่อยู่บริเวณฐานของช่องปากเพื่อรองรับอาหาร และช่วยในการเคี้ยวและการกลืน เป็นอวัยวะที่สำคัญในการรับรส บริเวณพื้นผิวของลิ้นปกคลุมไปด้วยปุ่มรับรส (taste bud) ลิ้นสามารถเคลื่อนไหวได้หลายทิศทาง จึงช่วยในการออกเสียง ลิ้นเป็นอวัยวะที่มีน้ำลายให้ความชุ่มชื้นอยู่เสมอ และเลี้ยงโดยเส้นประสาทและหลอดเลือดเป็นจำนวนมากเพื่อช่วยในการทำงานและการเคลื่อนไหว
ขา

ขา เป็นส่วนหนึ่งในร่างกายของสัตว์ที่รองรับน้ำหนักทั้งหมด อยู่ระหว่างข้อเท้าและสะโพก ใช้ในการเคลื่อนที่ ปลายสุดของขามักเป็นโครงสร้างที่พัฒนาหรือเปลี่ยนแปลงเป็นโครงสร้างอื่นที่รับน้ำหนักของสัตว์บนพื้น (ดู "เท้า") รยางค์ล่าง (lower limb) ของสัตว์มีกระดูกสันหลังที่มีสองขา (bipedal vertebrate) มักจะเป็นขาของสัตว์นั้นๆ ส่วนรยางค์บน (upper limb) มักจะเป็นแขนหรือปีก
จำนวนขาของสัตว์มักเป็นจำนวนคู่ นักอนุกรมวิธานอาจจัดสัตว์ออกเป็นกลุ่มตามจำนวนขา
วิวัฒนาการ.
ขามีวิวัฒนาการมาหลายครั้ง เห็นได้ชัดในระหว่างสัตว์จำพวกอาร์โธรโพดา (ครัสเทเชียน, แมลง, แมงมุม ฯลฯ) และสัตว์มีกระดูกสันหลัง ในกรณีทั้งสอง มีแนวคิดว่าในระยะแรกขามีวิวัฒนาการเพื่อการเคลื่อนที่ในน้ำ ต่อมาเมื่อมีการวิวัฒนาการขึ้นมาอาศัยอยู่บนบกจึงมีการเปลี่ยนแปลงเมื่อมีลูกหลานรุ่นต่อๆ มา
ขาของมนุษย์.
กระดูกขาของมนุษย์ประกอบด้วย
หม่อมเจ้าวงศานุวัตร เทวกุล

หม่อมเจ้าวงศานุวัตร เทวกุล (17 กันยายน พ.ศ. 2447 - 3 เมษายน พ.ศ. 2534) อดีตเอกอัครราชทูตไทยประจำกรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ ปลัดกระทรวงการต่างประเทศ และองคมนตรี
หม่อมเจ้าวงศานุวัตร เป็นพระโอรสในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาเทวะวงศ์วโรปการ ประสูติแต่หม่อมจันทร์ เมื่อวันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2447
สมรสกับ หม่อมเจ้ากมลปราโมทย์ กิติยากร มีบุตรคือ
หม่อมเจ้าวงศานุวัตร รับราชการเป็นนักการทูต เคยดำรงตำแหน่งเอกอัครราชทูตไทยประจำกรุงลอนดอน ระหว่าง พ.ศ. 2496-2501 และปลัดกระทรวงการต่างประเทศระหว่าง 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2491 - 26 มิถุนายน พ.ศ. 2504 
หม่อมเจ้าวงศานุวัตร ได้รับพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้เป็นองคมนตรี เมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2514
หม่อมเจ้าวงศานุวัตร เทวกุล สิ้นชีพิตักษัยเมื่อวันที่ 3 เมษายน พ.ศ. 2534 ต่อมาในวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2534 พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินแทนพระองค์ไปในการพระราชทานน้ำหลวงสรงศพ ณ ศาลาบัณณรศภาค วัดเบญจมบพิตรดุสิตวนารามราชวรวิหาร
พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร และสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง เสด็จพระราชดำเนินพร้อมด้วยพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว และสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ไปในการพระราชทานเพลิงศพ ณ เมรุหลวงหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาสราชวรวิหาร ในวันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2534
เครื่องราชอิสริยาภรณ์.
หม่อมเจ้าวงศานุวัตร เทวกุล ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ของประเทศไทยและเครื่องราชอิสริยาภรณ์ของต่างประเทศต่าง ๆ ดังนี้
ปรีชา พิมพ์พันธ์

ปรีชา พิมพ์พันธ์ (เกิด พ.ศ. 2479) เป็นคนไทยคนแรกที่ปั่นจักรยานทางไกล จากประเทศไทยไปประเทศสหรัฐอเมริกา
ประวัติ.
ปรีชา พิมพ์พันธ์ เป็นชาวตำบลแปดริ้ว จังหวัดฉะเชิงเทรา จบการศึกษาจากโรงเรียนการฝึกหัดครูชั้นสูง ประสานมิตร (ปัจจุบันคือ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ) เมื่ออายุ 25 ปี และตัดสินจะไปศึกษาต่อปริญญาโทที่ มหาวิทยาลัยแอละแบมา สหรัฐอเมริกา โดยเดินทางด้วยจักรยานเพียงคนเดียว ปรีชา พิมพ์พันธ์ เริ่มออกเดินทางตั้งแต่ วันที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2504 เวลา 4.00 น. ผ่านพม่า อินเดีย เอเชียใต้ ถึงยุโรป แล้วโดยสารเรือจากอังกฤษถึงมอนทรีออล แคนาดา ขี่จักรยานอีกช่วงหนึ่งจากมอนทรีออลไปแอละแบมา สหรัฐอเมริกาใช้เวลาทั้งสิ้น 6 เดือน ผ่าน 20 ประเทศ และหลังจากเรียนจบแล้วได้ขี่จักรยานอีกช่วงหนึ่งจาก แอละแบมา ไป ลอสแอนเจลิส มีเรื่องราวบันทึกในหนังสือชื่อ "ปั่นหมื่นไมล์ไปเรียนหนังสือ" 
ปรีชา เคยเป็นอดีตโค้ชนักกีฬาจักรยานทีมชาติไทย ปัจจุบันเป็นผู้จัดการโรงเรียนจิรศาสตร์วิทยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา และได้ปั่นจักรยานทางไกลอีกครั้งเส้นทางขั้วโลกเหนือ-ขั้วโลกใต้ ผ่านอเมริกาเหนือ อเมริกากลาง และอเมริกาใต้ ในปี พ.ศ. 2538 ขณะมีอายุ 58 ปี
วิเชียร ปิ่นเกษร

วิเชียร ปิ่นเกษร (พ.ศ. 2504 —) เป็นคนไทยคนที่สอง ที่เดินทางรอบโลกด้วยจักรยาน ต่อจากปรีชา พิมพ์พันธ์
วิเชียร เป็นนักกีฬาพิการ มีแขนเพียงข้างเดียว มีฉายาว่า "กระบี่มือเดียว" เริ่มเดินทางจากกรุงเทพเมื่อวันที่ 22 กันยายน พ.ศ. 2543 ใช้ชื่อโครงการว่า "ขี่จักรยาน มือเดียว ข้ามโลก เฉลิมพระเกียรติ 72 พรรษา พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลมหาราช" ปั่นจักรยานผ่าน 72 ประเทศทั่วโลก เดินทางกลับถึงประเทศไทยเมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2547 ทางด่านตรวจคนเข้าเมือง อำเภอสะเดา จังหวัดสงขลา และกลับถึงกรุงเทพมหานครเมื่อวันที่ 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2547 
วิเชียร ปิ่นเกษร ยังเป็นนักกีฬาไตรกีฬา ว่ายน้ำ และนักวิ่งทีมชาติไทย ไปแข่งขันกีฬาเฟสปิกเกมส์
เดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2558 เขาประสบอุบัติเหตุจากรถมอเตอร์ไซค์ขณะปั่นจักรยานจนได้รับบาดเจ็บ
อำเภอทุ่งใหญ่

ทุ่งใหญ่ เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดนครศรีธรรมราช
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอทุ่งใหญ่ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกสุดของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียงดังนี้
ประวัติ.
อำเภอทุ่งใหญ่เดิมมีฐานะเป็นกิ่งอำเภอชื่อ "กิ่งอำเภอกุแหระ" ขึ้นกับอำเภอทุ่งสง ได้ก่อตั้งขึ้นในสมัยสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว(ร.5) ในราชวงศ์จักรี เมื่อก่อนทางราชการเรียกว่า"แขวงทุ่งสง"หรืออำเภอทุ่งสงในปัจจุบัน ภายหลังอำเภอทุ่งสงมีประชากรมากขึ้นจึงตั้งเป็นกิ่งอำเภอเมื่อปี พ.ศ. 2449 ที่ว่าการตั้งอยู่ที่บ้านบางปรน หมู่ที่ 2 ตำบลกุแหระ (ปัจจุบันเป็นหมู่ 1 ตำบลกรุงหยัน)
ต่อมาปี พ.ศ. 2452 ได้ย้ายที่ว่าการกิ่งอำเภอมาตั้งอยู่ที่หมู่ 2 ตำบลท่ายาง และได้เปลี่ยนแปลงชื่อจากกิ่งอำเภอกุแหระเป็น "กิ่งอำเภอท่ายาง" ตามชื่อตำบลท่ายางซึ่งเป็นที่ตั้งที่ว่าการอำเภอใหม่ และมีฐานะเป็นกิ่งอำเภอมาเป็นเวลา 53 ปี เมื่อยกฐานะเป็นอำเภอก็ใช้ชื่อว่า "อำเภอท่ายาง" ตามชื่อของกิ่งอำเภอเดิม แต่ปรากฏว่าชื่อนี้ไปพ้องกับชื่อของอำเภอท่ายาง จังหวัดเพชรบุรี ซึ่งตั้งเป็นอำเภอมาก่อน ต่อมาทางราชการได้เปลี่ยนแปลงชื่ออำเภอใหม่จากอำเภอท่ายางมาเป็น "อำเภอทุ่งใหญ่" เมื่อวันที่ 11 เมษายน พ.ศ. 2504 ซึ่งชื่อที่เปลี่ยนนี้เป็นชื่อของตำบลหนึ่งในเขตการปกครองของอำเภอทุ่งใหญ่ คือตำบลทุ่งใหญ่ (ทุ่งใหญ่ เป็นชื่อเดิมของอำเภอเขาสมิง จังหวัดตราด)
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอทุ่งใหญ่แบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 7 ตำบล 63 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอทุ่งใหญ่ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 8 แห่ง ได้แก่
อำเภอนาบอน

นาบอน เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดนครศรีธรรมราช
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอนาบอนตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียงดังต่อไปนี้
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอนาบอนแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 3 ตำบล 34 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอนาบอนประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 4 แห่ง ได้แก่
อำเภอชะอวด

ชะอวด เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดนครศรีธรรมราช เดิมเป็นเขตท้องที่ของอำเภอร่อนพิบูลย์ทั้งหมด ก่อนที่จะขอจัดตั้งเป็นกิ่งอำเภอโดยการปกครองบางส่วนออกจากอำเภอร่อนพิบูลย์ในวันที่ 16 กันยายน 2466 และยกฐานะเป็นอำเภอในวันที่ 10 มีนาคม 2496
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอชะอวดมีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียงดังนี้
ประวัติ.
ท้องที่อำเภอชะอวด เดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอร่อนพิบูลย์ ทางกระทรวงมหาดไทยเห็นว่าท้องที่ในมณฑลนครศรีธรรมราชยังไม่เหมาะแก่การปกครอง จึงได้แยกพื้นที่ตำบลชะอวด ตำบลท่าประจะ ตำบลท่าเสม็ด ตำบลวังอ่าง และตำบลเคร็ง ของอำเภอร่อนพิบูลย์ ออกมาตั้งเป็น กิ่งอำเภอชะอวด ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 10 กันยายน พ.ศ. 2466 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 16 กันยายน ปีเดียวกัน 
และต่อมาได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะขึ้นเป็น อำเภอชะอวด ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2496 โดยให้มีผลตั้งแต่วันที่ 10 มีนาคม ปีเดียวกัน
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอชะอวดแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 11 ตำบล 87 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอชะอวดประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 12 แห่ง ได้แก่
อำเภอเชียรใหญ่

เชียรใหญ่ เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดนครศรีธรรมราช
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอเชียรใหญ่มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียงดังนี้
ประวัติ.
อำเภอเชียรใหญ่มีประวัติความเป็นมาสืบทอดมาแต่ครั้งสมัยสุโขทัยเป็นราชธานี แต่มีหลักฐานแน่ชัดในสมัยสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัยแห่งกรุงรัตนโกสินทร์ ปรากฏในทำเนียบข้าราชการเมืองนครศรีธรรมราช จุลศักราช 1173 ว่า ท้องที่อำเภอนี้เป็นหัวเมืองฝ่ายขวา ขึ้นอยู่ในเขตปกครองท้องที่เมืองนครศรีธรรมราช ชื่อ "เมืองพิเชียร" ต่อมาในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวได้มีการปฏิรูปการปกครองครั้งสำคัญ มีการประกาศใช้พระราชบัญญัติลักษณะปกครองท้องที่ ร.ศ. 116 ในปี พ.ศ. 2440 มีการรวมหัวเมืองฝ่ายขวาในลุ่มน้ำปากพนัง 4 หัวเมือง เข้าด้วยกัน คือ เมืองพิเชียร เมืองพนัง เมืองเบี้ยซัด (ที่ตั้งอำเภอปากพนังในปัจจุบัน) และที่ตรงตำบลคลองกระบือและตำบลหูล่อง ตั้งเป็นอำเภอเรียกว่า "อำเภอเบี้ยซัด" ทำให้เมืองพิเชียรกลายเป็นตำบลหนึ่งของอำเภอเบี้ยซัด 
สำหรับที่ตั้งของเมืองพิเชียร สันนิษฐานว่าเดิมตั้งอยู่ฝั่งขวาของแม่น้ำปากพนัง ที่บ้านหม่อมราม หมู่ที่ 3 ตำบลบ้านกลาง ณ ปัจจุบัน และเล่ากันว่า ที่ตั้งบ้านพิเชียร มีต้นตะเคียนใหญ่อยู่ต้นหนึ่ง จึงเรียกกันว่า "บ้านพิเชียรเคียนใหญ่" เรียกสั้น ๆ เป็นภาษาปักษ์ใต้ว่า "บ้านเชียรใหญ่" ต่อมาเมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2480 กระทรวงมหาดไทยได้ประกาศตั้ง "กิ่งอำเภอเชียรใหญ่" ขึ้นตรงต่ออำเภอปากพนัง และยกฐานะเป็น "อำเภอเชียรใหญ่" เมื่อวันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2490
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอเชียรใหญ่แบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 10 ตำบล 98 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอเชียรใหญ่ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 10 แห่ง ได้แก่
อำเภอพิปูน

พิปูน เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดนครศรีธรรมราช เดิมเป็นเขตท้องที่ของอำเภอฉวางทั้งหมด ก่อนที่จะขอจัดตั้งเป็นกิ่งอำเภอโดยการปกครองบางส่วนออกจากอำเภอฉวางในวันที่ 29 สิงหาคม 2515 และยกฐานะเป็นอำเภอในวันที่ 8 กันยายน 2519
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอพิปูนตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอพิปูนแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 5 ตำบล 43 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอพิปูนประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 6 แห่ง ได้แก่
อำเภอร่อนพิบูลย์

ร่อนพิบูลย์ เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดนครศรีธรรมราช ได้รับการจัดตั้งขึ้นในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ตามพระราชบัญญัติลักษณะปกครองท้องที่ ร.ศ. 116 เมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2440
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอร่อนพิบูลย์มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้
ประวัติ.
ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้ทรงมีการจัดระเบียบการปกครองแผ่นดินเป็นแบบเทศาภิบาล ร่อนพิบูลย์เป็นแขวงหนึ่งที่จัดตั้งขึ้นในมณฑลนครศรีธรรมราช โดยประกาศจัดตั้งเมื่อ พ.ศ. 2493 ต่อมาได้เปลี่ยนคำเรียกเขตการปกครอง จากแขวงเป็นอำเภอ อำเภอร่อนพิบูลย์ ได้ชื่อมาจาก "บ้านร่อน" ด้วยที่ราษฎรส่วนใหญ่มีอาชีพร่อนแร่ขาย เมื่อมีการจัดตั้งแขวงขึ้น จึงได้ใช้ชื่อว่า "ร่อนพิบูลย์" และยังมีความหมายบ่งบอกถึงดินแดนที่มีความอุดมสมบูรณ์ด้วยสินแร่ ซึ่งเดิมทีการทำเหมืองแร่เป็นประเภทเหมืองขุดเจาะ 
ครั้นถึง พ.ศ. 2440 สมัยรัชกาลที่ 5 กรุงรัตนโกสินทร์ ทางราชการได้จัดระเบียบการปกครองส่วนท้องที่ของเมืองนครศรีธรรมราชเสียใหม่ ตามพระราชบัญญัติลักษณะการปกครองท้องที่ ร.ศ. 116 โดยแบ่งเขตปกครองเป็น 9 อำเภอ คือ อำเภอกลางเมือง อำเภอเบี้ยซัด อำเภอร่อนพิบูลย์ อำเภอสิชล อำเภอลำพูน อำเภอฉวาง อำเภอทุ่งสง อำเภอเขาพังไกร และอำเภอกลาย
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอร่อนพิบูลย์แบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 6 ตำบล 57 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอร่อนพิบูลย์ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 8 แห่ง ได้แก่