pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
โท ยู

คิม ชี-ฮุน (เกิด 11 เมษายน พ.ศ. 2524) หรือที่รู้จักกันในชื่อว่า โท ยู เป็นนักแสดงชาวเกาหลีใต้ เขามีชื่อเสียงจากบทบาท วิคเตอร์ โซอิ ในภาพยนตร์มิวสิคัลเรื่อง "เลโต"
ชีวิตส่วนตัว.
โท ยู มีชื่อเกิดว่า คิม ชี-ฮุน เขาเกิดที่เมืองโคโลญ, ประเทศเยอรมนี พ่อของเขาเป็นคนงานเหมืองและแม่ของเขาเป็นพยาบาล หลังจากจบการศึกษาจากโรงเรียนมัธยมในเยอรมนี เขาไปเรียนการแสดงที่สหรัฐและอังกฤษ 
ในปี ค.ศ. 2007 เขาแต่งงานกับศิลปินชื่อ นิกกี้ เอส. ลี
กามุย

กามุย  หรือ คามูอิ (; โรมาจิ: "kamui") เป็นวิญญาณหรือเทพเจ้าในตำนานของชาวไอนุ เป็นคำที่บ่งบอกถึงตัวตนเหนือธรรมชาติที่ประกอบด้วยหรือมีพลังงานทางจิตวิญญาณ
ชาวไอนุมีตำนานมากมายเกี่ยวกับ"กามุย"ซึ่งสืบทอดต่อ ๆ กันมาโดยเรื่องเล่ามุขปาฐะและพิธีกรรม เรื่องราวของ"กามุย"ได้รับการถ่ายทอดในรูปแบบบทสวดและการแสดง ซึ่งมักจะแสดงในระหว่างพิธีกรรมศักดิ์สิทธิ์
แนวคิด.
แนวความคิดเกี่ยวกับ"กามุย"คล้ายกับ"คามิ"ของญี่ปุ่น แต่แนวความคิดของ"คามิ"ยังไม่ครอบคลุมถึงบางบริบทของ"กามุย" (มิชชันนารีจอห์น แบตเชอเลอร์สันนิษฐานว่า "คามิ"ในภาษาญี่ปุ่นมีต้นกำเนิดมาจากคำว่า"กามุย"ในภาษาไอนุ) การใช้คำว่า"กามุย"ในหมู่ชาวไอนุครอบคลุมในบริบทที่กว้างมาก และสามารถใช้กล่าวบางสิ่งที่ถือว่ามีความแข็งแกร่งเป็นพิเศษ คำว่า"กามุย"สามารถใช้กล่าวถึงสิ่งมีชีวิตทางจิตวิญญาณ รวมทั้งสัตว์ พืช สภาพอากาศ และแม้แต่เครื่องมือของมนุษย์ เทวดาผู้พิทักษ์ เรียกว่า "อีตูเร็นกามุย" (Ituren-kamuy) "กามุย"มีหลากหลายรูปแบบ กามุยบางตนได้รับคำพรรณนาลักษณะและได้รับการตั้งชื่อเช่นกามุยฮูจี (Kamuy huci) เทพีแห่งเตาไฟ ในขณะที่"กามุย"อื่นไม่ได้รับการพรรณนาและชื่อ "กามุย"มักมีความเกี่ยวข้องกับบางสิ่งอย่างเฉพาะเจาะจง เช่น มี"กามุย"แห่งคลื่นใต้น้่ำ แบตเชอเลอร์เปรียบเทียบคำว่า"กามุย"กับคำภาษากรีกว่าไดมอน (δαίμων)
เทพในตำนานของไอนุมักมีคำว่า"กามุย"เป็นส่วนหนึ่งของชื่อ
เชลลีย์ วินเตอส์

เชลลีย์ วินเตอส์ (18 สิงหาคม ค.ศ. 1920 – 14 มกราคม ค.ศ. 2006) เป็นนักแสดงชาวอเมริกันที่มีช่วงอาชีพยาวนานกว่าเจ็ดทศวรรษ ตั้งแต่ปี 1936 ถึง 2006 เธอปรากฏอยู่ในภาพยนตร์กว่า 121 เรื่อง เธอได้รับรางวัลออสการ์สำหรับการแสดงในเรื่อง "เดอะไดอารีออฟอันเนอฟรังค์" (1959) และ "อะแพตช์บลู" (1965) และได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงจากเรื่อง "อะเพชอินเดอะซัน" (1951) และ "เดอะโพไซดอนแอดเวนเจอร์" (1972) เธอยังปรากฏอยู่ในภาพยนตร์ที่มีชื่อเสียงมากมาย รวมถึง "อะดับเบิลไลฟ์" (1947), "เดอะไนต์ออฟเดอะฮันเตอร์" (1955), "โลลิตา" (1962), "อัลฟี" (1966), "เน็กซ์สต็อป, เกรนิชวิลเลจ" (1976) และ "พีทกับมังกรมหัศจรรย์" (1977) นอกจากภาพยนตร์ วินเตอส์ยังปรากฏอยู่ในซิตคอมเรื่อง "โรแซนน์" (1991–1996) และเขียนอัตชีวประวัติอีกสามเล่ม
ชีวิตช่วงแรก.
เชลลีย์ วินเตอส์ หรือชื่อเกิด เชอร์ลีย์ ชริฟต์ เกิดเมื่อวันที่ 18 สิงหาคม 1920 ในเซนต์หลุยส์ รัฐมิสซูรี พ่อของเธอชื่อ โจนาส ชริฟต์ เป็นนักออกแบบเสื้อผ้าสำหรับผู้ชาย แม่ของเธอ โรส (สกุลเดิม วินเตอร์) เป็นนักร้องให้กับโรงละครโอเปราเทศบาลเมืองเซนต์หลุยส์ ("เดอะมูนี") ครอบครัวของเธอล้วนแต่เป็นชาวยิว พ่อของเธออพยพมาจากกริมารอฟ จักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี ซึ่งปัจจุบันคือประเทศยูเครน ส่วนแม่ของเธอเกิดในเซนต์หลุยส์ เป็นชาวออสเตรียที่อพยพมาจากกริมารอฟเช่นกัน วินเตอส์ได้รับการศึกษาแบบชาวยิว โดยเข้าเรียนที่จาเมกายิวเซ็นเตอร์ควบคู่ไปกับการเรียนเพลงภาษาฮีบรูที่โรงเรียนรัฐบาล ต่อมาครอบครัวย้ายไปบรุกลิน นครนิวยอร์ก เมื่อเธออายุเก้าปี และเติบโตเป็นบางช่วงที่ควีนส์ ซึ่งอยู่ในนครนิวยอร์กเช่นกัน เมื่อเติบโตขึ้น เธอทำงานเป็นนางแบบ น้องสาวของเธอ บลานซ์ ชริฟต์ แต่งงานกับจอร์จ โบรอฟฟ์ ผู้ดูแลโรงละครเซอร์เคิล (ปัจจุบันคือ โรงละครเอลเซนโตร) ในลอสแอนเจลิส จากนั้นเธอย้ายกลับไปนครนิวยอร์กอีกครั้ง เพื่อเรียนการแสดงที่เดอะนิวสคูล
การเสียชีวิต.
วินเตอส์เสียชีวิตเมื่อวันที่ 14 มกราคม 2006 ด้วยอาการหัวใจล้มเหลว ที่ศูนย์เวชศาสตร์ฟื้นฟูแห่งเบเวอร์ลีฮิลส์ ศพของเธอได้รับการฝังที่สุสานฮิลล์ไซด์เมโมเรียลพาร์ก ในคูลเวอร์ซิตี รัฐแคลิฟอร์เนีย แอนโทนี ฟรานซิโอซา สามีคนที่สามของเธอเป็นโรคหลอดเลือดสมองเฉียบพลันในวันเดียวกับที่เธอเสียชีวิต และเขาเสียชีวิตในอีกห้าวันถัดมา
ชมรมรั่วมหากาฬ!

ชมรมรั่วมหากาฬ! (; โรมาจิ: "Dīfuragu!") เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น แต่งเรื่องและวาดภาพโดยโทโมยะ ฮารูโนะ เริ่มตีพิมพ์ในนิตยสาร"คอมิกอไลฟ์รายเดือน"ของสำนักพิมพ์เมเดียแฟกทอรีในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2561 รวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม ("ทังโกบง") ถึงเล่มที่ 17 เมื่อเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2565 ซีรีส์มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์รักพิมพ์ ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ดัดแปลง 12 ตอนผลิตโดยสตูดิโอเบรนส์เบสออกอากาศตั้งแต่เดือนมกราคมถึงมีนาคม พ.ศ. 2557
ยูกิ ไท

ยูกิ ไท (; โรมาจิ: "Tai Yūki"; 6 ตุลาคม ค.ศ. 1977 -) เป็นนักพากย์ชายชาวญี่ปุ่น สังกัดรีแม็กซ์ เกิดที่โตเกียว ส่วนสูง 170 ซม. พ่อของเขาเป็นนักแต่งเพลง ชื่อเอจิโร ไท
มาโกโตะ ฟูรูกาวะ

มาโกโตะ ฟูรูกาวะ (; โรมาจิ: "Furukawa Makoto"; 29 กันยายน ค.ศ. 1989 -) เป็นนักพากย์และ นักร้องชายชาวญี่ปุ่น เกิดในจังหวัดคูมาโมโตะ สังกัดทอยส์แฟ็กตอรี สูง 170 ซม.
รายชื่อนครในประเทศฟิลิปปินส์

นี่คือบัญชีรายชื่อของ นครกฎบัตรในประเทศฟิลิปปินส์ นครในประเทศฟิลิปปินส์แบ่งออกเป็นสามกลุ่ม ได้แก่ นครที่มีความเป็นเมืองสูง (highly urbanized city), นครองค์ประกอบอิสระ (independent component city) และนครองค์ประกอบ (component city)
ประเภท.
"นครที่มีความเป็นเมืองสูง" เป็นหน่วยการปกครองตนเองท้องถิ่นจากจังหวัดที่มีประชากรขั้นต่ำ 200,000 คน และมีรายได้ต่อปีอย่างน้อย 50 ล้านเปโซฟิลิปปินส์ (ในราคาคงที่ ค.ศ. 1991) "นครองค์ประกอบอิสระ" เป็นนครนอกเขตอำนาจจังหวัด (แต่บางนครจะได้รับอนุญาตให้เข้าร่วมการเลือกตั้งเจ้าหน้าที่จังหวัด) ที่ยังไม่ได้รับสถานะ 'มีความเป็นเมืองสูง' ในขณะที่ "นครองค์ประกอบ" คือนครที่อยู่ภายใต้เขตอำนาจจังหวัด นอกจากนี้ นครต่าง ๆ ยังได้รับการจัดกลุ่มตามรายได้ในระยะเวลาสี่ปี ตัวอย่างเช่น นครชั้นหนึ่งมีรายได้ 400 ล้านเปโซฟิลิปปินส์หรือมากกว่านั้น ในขณะที่นครชั้นหกมีรายได้น้อยกว่า 80 ล้านเปโซฟิลิปปินส์ในระยะเวลาสี่ปี
นครแต่ละนครอยู่ภายใต้บังคับของทั้ง "ประมวลกฎหมายปกครองท้องถิ่น ค.ศ. 1991" และกฎบัตรเทศบาลของนครนั้นเองภายใต้กฎหมายของสาธารณรัฐฟิลิปปินส์
รายชื่อ.
ณ วันที่ 17 ธันวาคม 2022 ในประเทศฟิลิปปินส์มีนคร 148 นคร 33 นครในจำนวนนี้เป็น "นครที่มีความเป็นเมืองสูง" (HUC), 5 นครในจำนวนนี้เป็น "นครองค์ประกอบอิสระ" (ICC) และที่เหลือเป็น "นครองค์ประกอบ" (CC) ของจังหวัดที่นครนั้น ๆ ตั้งอยู่ เอกสารกฎบัตรนคร (ถ้ามี) สามารถเข้าถึงได้โดยคลิกที่แหล่งข้อมูลอื่น (CAหมายถึง "รัฐบัญญัติเครือรัฐ" ส่วน RAหมายถึง "รัฐบัญญัติสาธารณรัฐ")
<templatestyles src="Toptextcells/style.css" />
เรียว ฮิโรฮาชิ

เรียว ฮิโรฮาชิ (広橋 涼, ひろはし りょう, 5 สิงหาคม 1977 -) เป็นนักพากย์หญิง ชาวญี่ปุ่น เกิดที่เมืองมิตสึเกะ จังหวัดนีงาตะ สังกัดอาโอนิโปรดักชัน ชื่อจริงเขียนว่า 廣橋 涼 (อ่านเหมือนกัน)
คิล ลา คิล

คิล ลา คิล (; โรมาจิ: "Kiru Ra Kiru") เป็นซีรีส์อนิเมะญี่ปุ่น ผลิตโดยสตูดิโอทริกเกอร์ เรื่องราวเกี่ยวกับนักเรียนหญิงพเนจรนามมาโทอิ เรียวโกะ กับการตามหาฆาตกรผู้ฆ่าพ่อ นำไปสู่ความขัดแย้งระหว่างเธอกับคิริวอิน ซัตสึกิ ประธานสภานักเรียนผู้ถือตนเป็นที่ตั้งแห่งโรงเรียนฮอนโนจิ และจักรวรรดิแฟชั่นของคิริวอิน ราเกียว แม่ของซัตสึกิ เรียวโกะ, ซัตสึกิ และคนอื่น ๆ ได้รับพลังพิเศษในการต่อสู้จากเสื้อผ้าซึ่งดูจะมีเจตจำนงของตนเอง 
ซีรีส์อนิเมะ"คิล ลา คิล"เป็นโครงการอนิเมะโทรทัศน์ออริจินัลโครงการแรกของสตูดิโอทริกเกอร์ กำกับโดยฮิโรยูกิ อิมาอิชิ เขียนบทโดยคาซูกิ นากาชิมะ ทั้งคู่เคยทำงานร่วมกันในซีรีส์อนิเมะ "อภินิหารหุ่นทะลวงสวรรค์" ในปี พ.ศ. 2550 และจะทำงานร่วมกันอีกในซีรีส์อนิเมะ "Promare" ในปี พ.ศ. 2562 "คิล ลา คิล" ออกอากาศในประเทศญี่ปุ่นทางผังรายการ Animeism ของช่อง MBS ตั้งแต่เดือนตุลาคม พ.ศ. 2556 ถึงมีนาคม พ.ศ. 2557 ออริจินัลวิดีโอแอนิเมชัน (โอวีโอ) วางจำหน่ายในฐานะตอนที่ 25 ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2557 มังงะดัดแปลงวาดภาพโดยเรียว อากิซูกิ ตีพิมพ์ในนิตยสาร"ยังเอช" ตั้งแต่เดือนตุลาคม พ.ศ. 2556 ถึงมีนาคม พ.ศ. 2558 มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์รักพิมพ์ วิดีโอเกมดัดแปลงชื่อว่า "Kill la Kill the Game: IF" วางจำหน่ายในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2562 โดยมีความแตกต่างจากเส้นเรื่องหลักของอนิเมะเล็กน้อย
โรคกลัวรัก

โรคกลัวรัก (Philophobia) เป็นโรคทางจิตเวชชนิดหนึ่ง จัดอยู่ในกลุ่มโรคกลัว (phobia) และโรควิตกกังวลล่วงหน้า (anticipatory anxiety) ผู้ป่วยจะกลัวการตกหลุมรัก และกลัวการพัฒนาความสัมพันธ์ทางอารมณ์กับคนอื่น การแพทย์เรียกปรากฏการณ์นี้ว่า ความวิตกกังวลถึงสิ่งที่ยังไม่เกิดขึ้นในอนาคต 
โรคกลัวรักไม่ใช่โรควิตกกังวลสังคม อย่างไรก็ตาม ผู้ป่วยโรคกลัวรักมีความเสี่ยงที่จะเป็นโรควิตกกังวลสังคมร่วมด้วย นอกจากนี้ผู้ป่วยยังมีความเสี่ยงที่จะเป็นโรคซึมเศร้า และมีความเสี่ยงที่จะใช้สารเสพติด
สาเหตุ.
การแพทย์ในปัจจุบันยังไม่ระบุสาเหตุของโรคกลัวความรักอย่างแน่ชัด แต่คาดว่าเกิดจากเหตุการณ์แง่ลบในอดีตของผู้ป่วย ซึ่งเคยผ่านความสัมพันธ์ที่กระทบกระเทือนต่อจิตใจ หรืออาจเกิดจากสภาพแวดล้อมของผู้ป่วย เช่นการที่ผู้ป่วยเติบโตมาในครอบครัวที่มีปัญหาหย่าร้าง หรือครอบครัวที่มีการใช้ความรุนแรง หรือการที่ผู้ป่วยอยู่ในสังคมที่มีกรอบทางศาสนาหรือวัฒนธรรม
อาการ.
ผู้ป่วยโรคกลัวรักจะมีอาการแตกต่างกันไปตามแต่ละบุคคล และอาจเกิดขึ้นอย่างไม่มีเหตุผล อาการที่ว่านี้อาจแสดงออกทางอารมณ์และหรือทางร่างกาย เช่นเดียวกับกับโรคอื่นในกลุ่มโรคกลัว
เรนะ คนโด

เรนะ คนโด (; โรมาจิ: "Kondō Reina", こんどう れいな, 28 มกราคม 1999 -) เป็นนักพากย์ นักร้อง และ นางแบบแฟชั่น ชาวญี่ปุ่น เกิดที่จังหวัดชิบะ สังกัดฮิราตะออฟฟิศ
พันธุกรรมแห่ง AI

พันธุกรรมแห่ง AI (; โรมาจิ: "AI no Idenshi"; : เอไอ โนะ อิเด็นชิ) เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น แต่งเรื่องและวาดภาพโดยคีวริ ยามาดะ ตีพิมพ์ในนิตยสาร"โชเน็งแชมเปียนรายสัปดาห์" นิตยสารมังงะแนว"โชเน็ง"ของสำนักพิมพ์อากิตะโชเต็งตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2558 ถึงสิงหาคม พ.ศ. 2560 รวมรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม ("ทังโกบง") ทั้งหมด 8 เล่ม ซีรีส์มังงะภาคต่อ "พันธุกรรมแห่ง AI: เรดควีน" ตีพิมพ์ในนิตยสาร"เบ็ซซัตสึโชเน็งแชมเปียน" ตั้งแต่เดือนตุลาคม พ.ศ. 2560 ถึงมิถุนายน พ.ศ. 2562 รวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่มทั้งหมด 5 เล่ม ซีรีส์มังงะลำดับที่สาม "พันธุกรรมแห่ง AI: บลูเอจ" ตีพิมพ์ในนิตยสาร"เบ็ซซัตสึโชเน็งแชมเปียน" ตั้งแต่เดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2563 รวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่มถึงเล่มที่ 5 เมื่อเดือนธันวาคม พ.ศ. 2565 ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ดัดแปลงผลิตโดยสตูดิโอแมดเฮาส์ ออกอากาศตั้งแต่เดือนกรกฎาคมถึงกันยายน พ.ศ. 2566
ให้เสียงโดย: ทาเกโอะ โอตสึกะ
ให้เสียงโดย: ยูเมะ มิยาโมโตะ
เดอะ โจโจ้แลนดส์

เดอะ โจโจ้แลนดส์ (; โรมาจิ: "Za JoJoranzu") เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น แต่งเรื่องและวาดภาพโดยฮิโรฮิโกะ อารากิ และเป็นภาคที่ 9 ของซีรีส์มังงะขนาดยาว "โจโจ้ ล่าข้ามศตวรรษ" ตีพิมพ์ในนิตยสาร"อัลตราจัมป์" นิตยสารมังงะแนว"เซเน็ง"ของสำนักพิมพ์ชูเอชะตั้งแต่วันที่ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2566 เรื่องราวในฮาวายในทศวรรษ 2020 เกี่ยวกับโจดิโอ โจสตาร์ นักเรียนมัธยมปลายผู้ตั้งเป้ามุ่งสู่การเป็นเจ้าพ่อผู้มั่งคั่ง
การสร้าง.
"เดอะ โจโจ้แลนดส์" แต่งเรื่องและวาดภาพโดยฮิโรฮิโกะ อารากิ มีการประกาศสร้างในนิตยสาร"อัลตราจัมป์"ฉบับเดือนกันยายน พ.ศ. 2564 หลัง"โจโจเลียน"ที่เป็นซีรีส์มังงะภาค 8 ของ"โจโจ้ ล่าข้ามศตวรรษ"ถึงตอนจบ โดยเดิมระบุว่าจะเน้นเรื่องราวไปที่ทายาทของโจเซฟ โจสตาร์ในจักรวาลคู่ขนาน เริ่มตีพิมพ์ในนิตยสาร"อัลตราจัมป์"ของสำนักพิมพ์ชูเอชะในวันที่ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2566
คาโอริ มิซูฮาชิ

คาโอริ มิซูฮาชิ (; โรมาจิ: "Mizuhashi Kaori"; 28 สิงหาคม ค.ศ. 1974 -) เป็น นักพากย์หญิงชาวญี่ปุ่น เกิดที่ซัปโปโระ จังหวัดฮกไกโด สังกัดอาตส์วิชัน
มินามิ สึดะ

มินามิ สึดะ (; โรมาจิ: "Tsuda Minami", 8 มิถุนายน 1989 –) เป็นนักพากย์หญิงชาวญี่ปุ่น เกิดที่จังหวัดคานางาวะ สังกัดอาโอนิโปรดักชัน สามีคือทัตสึมารุ ทาจิบานะ ซึ่งเป็นนักพากย์เช่นกัน แต่งงานกันเมื่อ 8 มิถุนายน 2024
การแสดงช่วงพักครึ่งในซูเปอร์โบวล์ครั้งที่ 57

การแสดงช่วงพักครึ่งในซูเปอร์โบวล์ครั้งที่ 57  หรือที่เรียกอย่างเป็นทางการว่า แอปเปิลมิวสิกซูเปอร์โบวล์ฟิฟตีเซเวนฮาฟไทม์โชว์  จัดขึ้นในวันที่ 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2023 ที่สเตดฟาร์มสเตเดียม ในเกล็นเดล รัฐแอริโซนา ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของซูเปอร์โบวล์ครั้งที่ 57 มีการถ่ายทอดสดทั่วประเทศในสหรัฐอเมริกา ผ่านทางช่องฟ็อกซ์ ฟ็อกซ์เดปอร์เตส ฟ็อกซ์สปอร์ต และผ่านทางแอปเนชันแนลฟุตบอลลีก และเป็นการแสดงช่วงพักครึ่งซูเปอร์โบวล์ครั้งแรกที่ได้รับการสนับสนุนจากแอปเปิลมิวสิก โดยมีนักร้องชาวบาร์เบโดส รีแอนนา เป็นศิลปินหลักในการแสดง
การตอบรับ.
คริส ริชาร์ด จาก"เดอะวอชิงตันโพสต์" เชื่อว่ารีแอนนา "ทำให้รายการที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิตของเธอนั้นดูง่าย" โดยให้คะแนนเต็ม 5 ดาว มาร์ค โบมอนต์ จาก"ดิอินดีเพ็นเดนต์" เรียกงานนี้ว่า "การคำรามแห่งความสำเร็จ" เจสัน แลมเฟียร์ จาก"เอนเตอร์เทนเมนต์วีกลี" เรียกว่า "ผลตอบแทนเดิมพันต่ำ" สำหรับรีแอนนา โดยนำเสนอ "ความเรียบ เก๋ไก๋ การสำรวจที่เป็นประโยชน์จากข้อเสนอที่ดีที่สุดของเพลงป็อปในช่วงสองทศวรรษที่ผ่านมา" โคลแมน สปิลเด จาก"เดอะเดลีบีตส์" แย้งว่า "การแสดงของรีแอนนาอาจไม่ได้น่าตื่นตาในระดับเดียวกับศิลปินเพื่อน ๆ ของเธอ แต่มันคือรีแอนนาอย่างชัดเจน เธอปล่อยให้โลกหมุนรอบตัวเธอ อวดพลัง และมีอิทธิพลหลายสิบปีราวกับว่าเธอแค่กำลังตอกบัตรเข้างาน" ร็อบ เชฟฟีลด์ จาก"โรลลิงสโตน" เน้นย้ำถึงเสน่ห์ของรีแอนนาเป็นเหตุผลว่าทำไมการแสดงจึงดำเนินไปได้ด้วยดีโดยไม่มีแขกรับเชิญหรือเซอร์ไพรส์อะไร อย่างไรก็ตามเขาสังเกตว่า เพลงของคานเย เวสต์ สองเพลงติดต่อกันอย่าง "All of the Lights" และ "Run This Town" เป็นอะไรที่ดู "แปลกมาก"
จอร์จ วาร์กา จาก"เดอะซานดีเอโกยูเนียนทริบิว" แสดงความคิดเห็นว่าการแสดงนี้เป็น "ชัยชนะของการออกแบบท่าเต้น" มากกว่าดนตรี โดยเสริมว่า "รีแอนนายัดเยียดเพลงมากมาย - ทำให้เป็นส่วนหนึ่งของเพลง - ชุดของเธอใส่มีเพียงไม่กี่คนที่จะมีโอกาสได้หายใจ นับประสาอะไรกับแรงฉุดและบิน" ที่เอ็นเจ.คอม บ็อบบี โอลิเวียร์วิพากษ์วิจารณ์ตัวเลือกเซ็ตลิสต์บางรายการและรู้สึกว่ารีแอนนาขาดฝีมือการแสดง และให้ความเห็นว่า "การแสดงช่วงพักครึ่งนี้จะจบลงในฐานะหนึ่งในการแสดงที่เลวร้ายที่สุดในความทรงจำล่าสุด" "ดิแอธเลติก" จัดอันดับให้เป็นการแสดงช่วงพักครึ่งที่ดีที่สุดเป็นอันดับสาม ในขณะที่"โรลลิงสโตน"อยู่ในอันดับที่แปด
ผลเชิงพาณิชย์.
การแสดงของรีแอนนา มีผู้ชมทั้งหมด 118.7 ล้านคนทั้งทางโทรทัศน์และแพลตฟอร์มดิจิทัล แซงหน้าการแสดงช่วงพักครึ่งในซูเปอร์โบวล์ของเลดีกากา (2017) กลายเป็นการแสดงช่วงพักครึ่งที่มีผู้ชมมากที่สุดเป็นอันดับ 2 ในประวัติศาสตร์รองจากการแสดงช่วงพักครึ่งในซูเปอร์โบวล์ครั้งที่ 49 ของเคที เพร์รี
หลังจากการแสดงของรีแอนนา" บิลบอร์ด"รายงานว่าแคตตาล็อกเพลงของเธอได้รับความนิยมอย่างก้าวกระโดดถึง 140% จากบริการสตรีมแบบออนดีมานด์ทั้งหมดในสหรัฐอเมริกา ในวันที่ 12-13 กุมภาพันธ์ เพลงของเธอได้รับการสตรีมอย่างเป็นทางการ 62.2 ล้านครั้งในประเทศ ในด้านการขาย ยอดการดาวน์โหลดได้ 42,000 ดาวน์โหลดในสหรัฐอเมริกาในช่วงสองวันนั้น เพลง "Umbrella" และ "Diamonds" เป็นเพลงที่มีการสตรีมมากที่สุดของรีแอนนาหลังการแสดง โดยมี 3.8 ล้านและ 3.2 ล้านสตรีมในช่วงวันที่ 12-13 กุมภาพันธ์ ตามลำดับ
รายการเพลง.
เซ็ตลิสต์ดัดแปลงมาจาก"ทูเดย์"
พอล อินซ์

พอล เอเมอร์สัน คาร์ไลล์ อินซ์ (เกิด 21 ตุลาคม ค.ศ. 1967) เป็นผู้จัดการทีมฟุตบอลอาชีพชาวอังกฤษและอดีตนักฟุตบอลอาชีพในตำแหน่งกองกลาง ซึ่งล่าสุดเป็นผู้จัดการทีมคนปัจจุบันของเรดิง อินซ์เล่นอาชีพตั้งแต่ปี ค.ศ. 1982 ถึง ค.ศ. 2007 โดยเริ่มต้นอาชีพกับเวสต์แฮมยูไนเต็ดและต่อมากับแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด, ลิเวอร์พูล, มิดเดิลส์เบรอ, วุลเวอร์แฮมป์ตันวอนเดอเรอส์, สวินดันทาวน์และแม็คเคิลสฟิลด์ทาวน์ในอังกฤษ รวมถึงอินเตอร์มิลานในอิตาลี ด้วยการลงเล่นในลีกทั้งหมด 271 นัด อินซ์เป็นหนึ่งในผู้เล่นไม่กี่คนโดยเฉพาะในยุคพรีเมียร์ลีกที่ได้เล่นกับทั้งลิเวอร์พูลและแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด
อินซ์ใช้เวลาส่วนใหญ่ในอาชีพนักฟุตบอลของเขาบนลีกสูงสุด หลังจากเล่นกับสโมสรในวัยเด็กของเขาคือ เวสต์แฮมยูไนเต็ดในดิวิชัน 2 เขาย้ายไปร่วมทีมแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดในปี ค.ศ. 1989 ซึ่งเขาคว้าแชมป์พรีเมียร์ลีก 2 สมัย เอฟเอคัพ 2 สมัย และลีกคัพ 1 ครั้งในช่วง 6 ปีที่โอลด์แทรฟฟอร์ด หลังจากมีปัญหากับผู้จัดการทีม อเล็กซ์ เฟอร์กูสัน อินซ์ถูกขายให้กับอินเตอร์มิลานในปี ค.ศ. 1995 ซึ่งเขาได้รองแชมป์ยูฟ่าคัพปี 1997
หลังจาก 2 ปีในอิตาลี อินซ์กลับสู่พรีเมียร์ลีกโดยเข้าร่วมทีมลิเวอร์พูล หลังจากออกจากทีมลิเวอร์พูล เขายังได้เข้าร่วมสโมสรมิดเดิลส์เบรอและวูล์ฟแฮมป์ตันวันเดอเรอร์สในลีกสูงสุด ก่อนจะเริ่มเข้าสู่อาชีพโค้ชในช่วงกลางทศวรรษที่ 2000 หลังจากเป็นผู้เล่น-โค้ชของสวินดันทาวน์ เขาย้ายไปแม็คเคิ่ลสฟิลด์ ทาวน์ และแขวนสตั๊ดในขณะที่เป็นผู้เล่น-ผู้จัดการทีมในปี ค.ศ. 2007 เขาคุมทีมมิลตัน คียนส์ ดอนส์ (สองครั้ง), แบล็กเบิร์นโรเวอส์, น็อตต์สเคาน์ตี และหลังจากพักเกือบ 2 ปี อินซ์ได้รับการแต่งตั้งให้คุมทีมแบล็คพูล ต่อมาในปี 2022 อินซ์ได้รับการแต่งตั้งให้คุมทีมเรดิง เขาติดทีมชาติอังกฤษไป 53 นัด ยิงได้ 2 ประตู
ในฐานะผู้เล่น เขาได้รับเกียรติมากมายกับแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด และกลายเป็นผู้เล่นผิวดำคนแรกที่เป็นกัปตันทีมชาติอังกฤษ ทอมลูกชายของเขาก็เป็นนักฟุตบอลเช่นกัน
ระดับสโมสร.
เวสต์แฮมยูไนเต็ด.
อินซ์เกิดที่อิลฟอร์ด มหานครลอนดอน เขาเติบโตขึ้นมาในฐานะแฟนของเวสต์แฮมยูไนเต็ด เขาถูกพบเมื่ออายุ 12 ปีโดยผู้จัดการทีมเวสต์แฮมในเวลานั้นคือ จอห์น ไลออล ในช่วงเวลาที่สโมสรยังอยู่ในดิวิชัน 2 (อีเอฟแอลแชมเปียนชิป ในปัจจุบัน)
เขาเซ็นสัญญากับเวสต์แฮมในฐานะเด็กฝึกหัดเมื่ออายุได้ 14 ปี ไลออลช่วยอินซ์ผ่านช่วงเวลาที่มีปัญหาในโรงเรียน ในที่สุดก็เซ็นสัญญากับเขาในฐานะเด็กฝึกหัดเมื่อออกจากโรงเรียนในปี ค.ศ. 1984 เขาเป็นผลผลิตของศูนย์ฝึกเยาวชนของเวสต์แฮมและเปิดตัวเมื่อวันที่ 30 พฤศจิกายน ค.ศ. 1986 ในนัดที่เจอกับนิวคาสเซิลยูไนเต็ดในดิวิชัน 1 เขากลายเป็นผู้เล่นตัวจริงในฤดูกาล 1987–88 พิสูจน์ให้เห็นว่าเขามีคุณสมบัติรอบด้านทั้งความเร็ว ความอึด การเข้าปะทะที่หนักหน่วง และการจ่ายบอลที่ดี เขายังมีลูกยิงที่ทรงพลัง เขาสร้างชื่อเสียงให้ตัวเองในฐานะผู้สืบทอดตำแหน่งกองกลางของเวสต์แฮมต่อจากบิลลี่ บอนด์ส ผู้มากประสบการณ์ซึ่งแขวนสตั๊ดเมื่อจบฤดูกาล 1987-88
วิตโตเรีย เชเรตตี

วิตโตเรีย เชเรตตี (เกิด 7 มิถุนายน ค.ศ. 1998) เป็นนางแบบชาวอิตาลี
ชีวิตในวัยเด็ก.
วิตโตเรีย เชเรตตี เกิดที่เมืองเบรชชา แคว้นลอมบาร์เดีย ประเทศอิตาลี ในปี 1998 เป็นลูกสาวของจูเซปเป เชเรตตี เจ้าของบริษัทปูพื้น และฟรันเชสกา เมื่ออายุได้ 14 ปี เธอได้เข้าร่วมการประกวดอีลีตโมเดลลุกในอิตาลี ซึ่งเธอได้รับเลือกให้เป็นผู้เข้ารอบสุดท้าย
อาชีพ.
วิตโตเรีย เชเรตตี เปิดตัวบนรันเวย์ในเมืองมิลานของอิตาลีให้นักออกแบบ Kristina Ti. ตั้งแต่นั้นมา เธอก็ได้เป็นนางแบบให้กับ Max Mara, Chloé, Paco Rabanne, Alexander McQueen, DKNY, Lanvin, Ralph Lauren, Alexander Wang, Jason Wu, Celine, Loewe, Jacquemus, Salvatore Ferragamo, Anna Sui, Hugo Boss, Dolce & Gabbana, Armani, Prada, Proenza Schouler, JW Anderson, Moschino, Fendi, Valentino, Roberto Cavalli, Versace, Missoni, Louis Vuitton, Burberry, Chanel, Christian Dior, Miu Miu, Givenchy, Alberta Ferretti, Marc Jacobs, Michael Kors, Bottega Veneta, Tom Ford, Tommy Hilfiger, and Yves Saint Laurent.
เชเรตตีได้ขึ้นปกนิตยสาร "Vogue", "Vogue Italia", "Vogue Paris", "Vogue Japan", "Vogue Germany", "Vogue Spain", "British Vogue", "Vogue Korea", "Vogue China", "Harper's Bazaar", "Elle", "Glamour", "Grazia", "IO Donna" และอื่น ๆ"." เชเรตตีเป็นหนึ่งในเจ็ดนางแบบที่ขึ้นปก"โว้ก"ฉบับเดือนมีนาคม ค.ศ. 2017 ซึ่งเป็นการฉลองครบรอบ 125 ปีของนิตยสาร"โว้ก"
จากข้อมูลของ "โว้กอิตาเลีย" ระบุว่าวิตโตเรีย เชเรตตี เป็นนางแบบที่มีผู้ค้นหามากที่สุดในปี ค.ศ. 2018 บนเว็บไซต์ ปัจจุบันวิตโตเรีย เชเรตตี ได้รับการจัดอันดับให้เป็น "ไอคอนอุตสาหกรรม" โดย models.com
ชีวิตส่วนตัว.
ในการให้สัมภาษณ์กับนิตยสาร"โว้กปารีส" เชเรตตีกล่าวว่าเธอคงจะเรียนการแสดงหรือจิตวิทยาหากเธอไม่ได้เป็นนางแบบ
ปัจจุบันเธอแต่งงานกับมัตเตโอ มีเลรี ดีเจชาวอิตาลี เมื่อวันที่ 1 มิถุนายน ค.ศ. 2020 ที่เกาะอิบิซา ประเทศสเปน และทั้งคู่ก็หย่ากันในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2023
รูมิ โอกูโบะ

รูมิ โอกูโบะ (; โรมาจิ: "Ōkubo Rumi"; 27 กันยายน ค.ศ. 1989-) เป็นนักพากย์หญิง ชาวญี่ปุ่น เกิดที่จังหวัดเอฮิเมะ โตที่จังหวัดไซตามะ สังกัด 81 Produce
วอลเลย์บอลยุวชนอายุไม่เกิน 16 ปี ชิงชนะเลิศแห่งประเทศไทย

วอลเลย์บอลยุวชนอายุไม่เกิน 16 ปี ชิงชนะเลิศแห่งประเทศไทย หรือ วอลเลย์บอลยุวชน “เอสโคล่า” รุ่นอายุไม่เกิน 16 ปี ชิงชนะเลิศแห่งประเทศไทย ตามชื่อผู้สนับสนุนคือ เอส โคล่า เป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลระดับยุวชนรุ่นอายุไม่เกิน 16 ปี ของประเทศไทย ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2533 โดยมีบริษัท เสริมสุข จำกัด (มหาชน) เป็นผู้สนับสนุนและใช้ชื่อว่า วอลเลย์บอลยุวชน "เป๊ปซี่คัพ" จัดการแข่งขันโดยสมาคมกีฬาวอลเลย์บอลแห่งประเทศไทย ปัจจุบันอยู่ภายใต้การสนับสนุนของ บริษัท ไทยดริ้งค์ จำกัด ผู้ผลิตเครื่องดื่ม เอส โคล่า ซึ่งรายการนี้ถือเป็นอีกหนึ่งรายการที่สำคัญและเป็นการแข่งขันที่พัฒนานักกีฬาวอลเลย์บอลเยาวชนเพื่อก้าวไปสู่ทีมชาติต่อไปในอนาคต โดยทีมที่ชนะเลิศจะได้รับรางวัลถ้วยพระราชทานสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี
ชิโอริ มิกามิ

ชิโอริ มิกามิ (; โรมาจิ: "Mikami Shiori"; 6 มกราคม ค.ศ. 1989 -) เป็นนักพากย์หญิงชาวญี่ปุ่น เกิดในจังหวัดอาโอโมริ สังกัดอาโอนิโปรดักชัน ส่วนสูง 160 ซม.
เอมิริ คาโต

เอมิริ คาโต (; โรมาจิ: "Katō Emiri" 26 พฤศจิกายน ค.ศ. 1983 -) เป็นนักพากย์ นักร้อง และนักแสดง ชาวญี่ปุ่น เกิดที่เมืองฟุซซะ โตเกียว สังกัดสตาร์ดัสต์โปรโมชัน
วัดพระยาแพรก

วัดพระยาแพรก เป็นโบราณสถานร้างตั้งอยู่ในตำบลแพรกศรีราชา อำเภอสรรคบุรี จังหวัดชัยนาท ตั้งอยู่ติดกับวัดมหาธาตุ
วัดพระยาแพรกสร้างในสมัยอยุธยาตอนต้น โดยพิจารณาจากสถาปัตยกรรม ในราวกลางพุทธศตวรรษที่ 20 และยังมีอายุใช้งานสืบต่อระยะหนึ่งก่อนการทิ้งร้างไปพร้อมกับเมือง ราวพุทธศตวรรษที่ 23 มีหลักฐานว่าเมื่อ พ.ศ. 2444 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เสด็จประพาสเมืองสรรคบุรี ในคราวเททองหล่อพระพุทธชินราช ได้เสด็จฯ มาที่วัดพระยาแพรก วัดได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานตามประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 52 ตอนที่ 75 วันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2478 
โบราณสถานภายในวัดประกอบด้วยวิหารที่เหลือเพียงแต่ซาก หันหน้าไปทางแม่น้ำน้อย ขนาบด้านหน้าและด้านท้ายด้วยเจดีย์ทรงแปดเหลี่ยมสององค์ องค์ด้านหลังเหลือเพียงส่วนฐาน แต่องค์ด้านหน้ามีสภาพสมบูรณ์กว่าเจดีย์องด้านหน้าวิหารเป็นเจดีย์ทรงแปดเหลี่ยมขนาดใหญ่ที่ผ่านการบูรณะแล้ว แต่ยังคงเหลือร่องรองของพระพุทธรูปปางถวายเนตรอยูภายในจระนำบางด้านเท่านั้น เหนือเรือนธาตุแปดเหลี่ยมมีการทำเป็นชั้นจำลองซ้อนขึ้นไปโดยตรงกลางของแต่ละด้านมีร่องรอยของการประดับด้วยกรอบซุ้ม คล้ายกับอนิมิสสเจดีย์ที่เชียงใหม่
โรงอุปรากรแห่งชาติโรมาเนีย ตีมีชออารา

โรงอุปรากรแห่งชาติโรมาเนีย  ในตีมีชออารา ประเทศโรมาเนีย เป็นโรงอุปรากรและสถาบันบัลเลต์สาธารณะ อยู่ภายใต้การกำกับดูแลของกระทรวงวัฒนธรรม และเป็นหนึ่งในองค์การอุปรากรแห่งชาติสี่แห่งของโรมาเนีย ผู้อำนวยการคนแรกของโรงอุปรากรคืออากา เด บาร์บู อาคารที่ตั้งของโรงอุปรากรแห่งชาติยังเป็นอาคารที่ตั้งของโรงละครแห่งชาติมีไฮ เอมีเนสกู, โรงละครฮังการีแห่งรัฐชีกี แกร์แกย์ และโรงละครเยอรมันแห่งรัฐ
ประวัติศาสตร์.
โรงอุปรากรโรมาเนียในตีมีชออาราจัดตั้งขึ้นตามพระราชกฤษฎีกาหมายเลข 254  ลงวันที่ 30 มีนาคม 1946 พระปรมาภิไธยในพระเจ้ามีไฮที่ 1 แห่งโรมาเนีย อากา เด บาร์บู นักร้องโซปราโนเลื่องชื่อ ได้รับมอบหมายให้เป็นผู้บริหารจัดการโรงละคร การแสดงปฐมฤกษ์ของโรงละครมีขึ้นในวันที่ 27 เมษายน 1947 เป็นการแสดงอุปรากรเรื่อง "อาอีดา" ของจูเซปเป แวร์ดี ซึ่งยังมีการถ่ายทอดสดผ่านทางโทรโข่งเข้าไปยังจัตุรัสโรงอุปรากร (ปัจจุบันคือจัตุรัสชัย) และมีนายกรัฐมนตรีเปตรู กรอซา และบุคคลสำคัญอื่น ๆ เข้าร่วมชม ตลอดระยะเวลา 10 ปีแรกของโรงอุปรากร มีการแสดงรวม 41 ครั้ง ทั้งอุปรากรโอเปรา, โอเปเรตตา และบัลเลต์ และนับตั้งแต่ปี 1953 มีการจัดการแสดงเดินสายไปทั่วประเทศ
ในวันที่ 24 กันยายน 2004 โรงอุปรากรได้รับสถานะเป็นโรงอุปรากรแห่งชาติของโรมาเนีย
หมู่ถ้ำบาฆ

ถ้ำบาฆ  เป็นหมู่อนุสรณ์เจาะหินจำนวนเก้าถ้ำ ตั้งอยู่เชิงเขาทางใต้ของเทือกเขาวินธยาในเมืองบาฆ อำเภอธร รัฐมัธยประเทศ ประเทศอินเดีย หมู่ถ้ำบาฆตั้งอยู่ที่ 97 กิโลเมตรจากเมืองธร หมู่อนุสรณ์ของถ้ำบาฆเป็นที่รู้จักจากงานจิตรกรรมฝาผนัง และชื่อ "ถ้ำ" ก็ไม่ถูกต้องนัก เนื่องจากไม่ใช่ถ้ำโดยธรรมชาติ แต่เป็นสถาปัตยกรรมเจาะหิน
เช่นเดียวกับถ้ำอชันตา ถ้ำบาฆสร้างขึ้นโดยเจาะเข้าไปในหน้าผาหินทราย ถ้ำจำนวนเก้าถ้ำ มีเพียงห้าถ้ำที่ยังหลงเหลือถึงปัจจุบัน ทั้งหมดล้วนใช้งานเป็นวิหารหรือที่พำนักของสงฆ์ มีแปลนพื้นเป็นรูปสี่เหลี่ยม โถงขนาดเล็ก ส่วนใหญ่อยู่ด้านหลัง กั้นขึ้นมาเป็นเจดีย์หรือโถงสวดภาวนา ในบรรดาถ้ำทั้งหมดมีถ้ำหมายเลข 4 ที่งดงามที่สุด และได้รับการขานนามว่าเป็น "รงคมหัล" หรือวังแห่งสีสัน
ถ้ำบาฆขุดขึ้นในศตวรรษที่ 5-6 ในช่วงปลายของยุครุ่งโรจน์ของพุทธศาสนาในอินเดีย หลายปีนับจากยุคทองของถ้ำพุทธเจาะหิน ซึ่งส่วนใหญ่สร้างขึ้นใน 100-200 ปีก่อนคริสตกาล ถ้ำได้รับการทำนุบำรุงขึ้นโดยกรมสำรวจโบราณคดีโดยใช้เวลารวม 17 ปีในการฟื้นฟู
จิตรกรรม.
ถ้ำหมายเลข 2 หรือ "ถ้ำปาณฑวะ" ("Pandava Cave") เป็นถ้ำที่ได้รับการอนุรักษ์ไว้ดีที่สุด ลักษณะของจิตรกรรมคล้ายคลึงมากกับรูปแบบที่พบในถ้ำอชันตา พื้นของภาพใช้ปูนเปียกหนาทำมาจากดินเหนียวและเม็ดกรวดสีแดงน้ำตาล จากนั้นใช้วิธี lime-priming ทับ แล้วจึงตกแต่งด้วยงานจิตรกรรม เพื่อป้องกันการสูญเสียของศิลปะเหล่านี้ ในปี 1982 งานจิตรกรรมฝาหนังส่วนใหญ่ถูกถอนออกไปเก็บรักษาที่อื่น ในปัจจุบันจัดแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์โราณคดีควาลิยัร
อายุ.
ในถ้ำหมายเลข 2 มีพบจารึกทองแดงของมหาราชาสุพันธุ (Maharaja Subandhu) บันทึกการบริจาคเพื่อซ่อมแซมวิหาร อายุราวปี 487 ในสมัยคุปตะ ซึ่งตีความได้ว่าถ้ำหมายเลข 2 มีการซ่อมแซมในศตวรรษที่ 5 ตอนปลาย
ศูนย์มหาสันติสุขพุทธศาสนา

ศูนย์มหาสันติสุขพุทธศาสนา  เป็นอารามศาสนาพุทธเถรวาทในเมืองตามเว ย่างกุ้ง ประเทศพม่า อารามเปิดเมื่อวันที่ 17 ธันวาคม 1999 ภายใต้การนำของภิกษุปัญญาวงศ์ และการสนับสนุนของรัฐบาลพม่า
ข้อพิพาทความเป็นเจ้าของ.
ระหว่างปี 2002 ถึง 2004 รัฐบาลพม่าภายใต้นายกรัฐมนตรีคีนหญุ่น ยึดคืนอารามและส่งมอบให้แก่คณะกรรมการสังฆมหานายกแห่งรัฐ ซึ่งเป็นองค์กรรัฐที่ควบคุมดูแลประชากรภิกษุสงฆ์ในประเทศพม่า ในเดือนมีนาคม 2014 ภิกษุปัญญาวงศ์ได้เขียนจดหมายถึงผู้นำพม่าในเวลานั้น เต้นเซน เพื่อแก้ไขข้อพิพาทเรื่องความเป็นเจ้าของของอาราม
การบุกค้น.
ในวันที่ 10 มิถุนายน 2014 เจ้าหน้าที่ตำรวจรวม 300 นาย และสมาชิกของคณะกรรมการสังฆมหานายกแห่งเขตย่างกุ้งกับกระทรวงกิจการศาสนารวม 280 คน ได้บุกเข้าค้นอารามตอนเวลา 23 นาฬิกา ขับไล่ภิกษุสงฆ์รวม 20 รูป และเด็กวัดรวม 32 คนออกจากพื้นที่อาราม การบุกค้นครั้งนี้ถูกวิจารณ์อย่างหนักว่ากระทำไปด้วยความไม่ปราณี และทำขึ้นในระหว่างที่พระปฐมาจารย์ของอาราม ภิกษุปัญญาวงศ์ อยู่นอกพม่า ขณะนั้นท่านเดินทางไปยังประเทศญี่ปุ่นเพื่อประกอบศาสนกิจ ในวันที่ 18 พฤษภาคม ภิกษุสงฆ์ในอารามทั้งหมดถูกสั่งให้ออกไปจากอารามภายในสิ้นเดือน ภายใต้คำสั่งของคณะกรรมการสังฆมหานายกแห่งรัฐ 47 คน
ภิกษุสงฆ์จำนวนหลายรูปถูกควบคุมตัวหลังการบุกค้น พระสงฆ์รวม 5 รูป ได้แก่ พระอุตตระ (Uttara), ปัญญาจาร (Pannacara), เสนทระ (Sendara), นันทิยะ (Nandiya) และ เตชินทะ (Tejinda) ถูกบังคับอาบัติ และจับกุมด้วยข้อหาฝ่าฝืนกฎข้อบังคับของศาสนาและดูหมิ่นศาสนา ภายใต้มาตรา 295 (a) แห่งประมวลกฎหมายอาญา และ 20/90 ในกฎหมายว่าด้วยองค์การสังฆะ ปี 1990 ในพระสงฆ์ 5 รูปนี้ มีพระอุตตระเป็นพลเมืองอังกฤษ
รัฐมนตรีกระทรวงกิจการศาสนา Hsan Sint ถูกขับออกจากตำแหน่งด้วยเต้นเซนในวันที่ 19 มิถุนายน 2014 จากการมีส่วนในการบุกค้นอารามและการขัดคำสั่งประธานาธิบดี
ข้อขัดแย้งนี้สิ้นสุดในวันที่ 13/14 ธันวาคม 2015 ศาลแขวงได้ให้คำตัดสินว่าข้อกล่าวหาไม่มีมูล
อัญรส ปุณณโกศล

อัญรส ปุณณโกศล (เกิด 15 ตุลาคม พ.ศ. 2540) ชื่อเล่น พิมพ์ เป็นนักแสดงหญิงชาวไทย สังกัด สามเศียร เเละ ช่อง 7 เอชดี เป็นที่รู้จักกันในบทบาท "ชลลี่" จากละครเรื่อง "เกาะรักกลหัวใจ"
ประวัติ.
อัญรส ปุณณโกศล ชื่อเล่น พิมพ์ เกิดเมื่อวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ 2540 เกิดที่ จังหวัดกรุงเทพมหานคร เธอจบการศึกษาระดับปริญญาตรี คณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ
การทำงาน.
อัญรสเริ่มเข้าสู่วงการจากการถ่ายโฆษณาและงานแคสติ้ง จนกระทั่งเธอได้เซ็นสัญญาเป็นนักแสดงสังกัดช่อง 7 เอชดี ในปี พ.ศ. 2560 เธอได้มีละครเรื่อง อุทัยเทวี รับบท องค์หญิงฉันทา ต่อมาในปี พ.ศ 2561 เธอได้มีละครเรื่อง พ่อมดเจ้าเสน่ห์ รับบท วิวรรณ นอกจากนี้ เธอยังเป็นผู้เขียนบทละคร ลักษณวงศ์ (2567) และ แม่ปลาบู่ (2568) โดยใช้นามปากกา แป้นพิม
ต่อมาในปี พ.ศ 2564 ออกอากาศเรื่อง กำนันหญิง รับบท ครูวิภา ตามมาด้วยละครหลังข่าว เกาะรักกลหัวใจ รับบท ชลลี่ สาวสวย มาดเท่ ซับพอร์ตเพื่อน และในปีเดียวกันเธอได้มีผลงานพิธีกร รายการเส้นทางบันเทิง อีกด้วย ปี พ.ศ 2565 ละครพื้นบ้านเรื่อง เจ้าหญิงพิกุลทอง รับบท แพทอง / ชบา และมีละครเรื่อง รักแท้แซ่บหลาย รับบท ปีย่า แม่ค้าสายวีน น่าตบ ออกอากาศในปี พ.ศ 2566 เธอได้รับบทร้ายอยู่เสมอ
ผลงานการเขียนบทละครโทรทัศน์.
ผลงานการเป็นนักเขียนบทละครโทรทัศน์ ในฐานะนามปากกาว่า แป้นพิม
ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก 2023

ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก 2023  จะเป็นการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก ครั้งที่ 20 โดยฟีฟ่าเป็นผู้จัดการแข่งขันของสโมสรฟุตบอลระหว่างผู้ชนะจาก 6 สมาพันธ์ระดับทวีป ตลอดจนแชมป์ลีกของประเทศเจ้าภาพ การแข่งขันจะจัดที่ประเทศซาอุดิอาระเบียตั้งแต่วันที่ 12 ถึง 22 ธันวาคม ค.ศ. 2023 และเป็นการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลกในรูปแบบ 7 ทีมเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนที่จะขยายเป็น 32 ทีมในการแข่งขันปี 2025
เรอัลมาดริด เป็นทีมแชมป์เก่า แต่ไม่มีสิทธิ์ลงแข่งขันป้องกันแชมป์ในครั้งนี้เนื่องจากไม่ได้แชมป์ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2022–23
สโมสรที่เข้าแข่งขัน.
ด้านล่างนี้คือทีมเจ็ดทีมที่ได้สิทธิ์เข้าแข่งขันรายการนี้
หมายเหตุ
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
ผู้เล่น.
แต่ละทีมจะต้องระบุชื่อผู้เล่น 23 คน (สามคนต้องเป็นผู้รักษาประตู) อนุญาตให้เปลี่ยนอาการบาดเจ็บได้จนถึง 24 ชั่วโมงก่อนการแข่งขันนัดแรกของทีม.
การแข่งขัน.
หมายเหตุ
ผู้ทำประตู.
1 การทำเข้าประตูตัวเอง
รางวัล.
รางวัลด้านล่างนี้จะมอบให้เมื่อสิ้นสุดการแข่งขัน. โรดริ ของ แมนเชสเตอร์ซิตี ชนะรางวัล ลูกบอลทองคำ.
ฟีฟ่ายังเสนอชื่อ แมนออฟเดอะแมตช์ สำหรับผู้เล่นที่ดีที่สุดในแต่ละเกมของทัวร์นาเมนต์.
ดินซีเมนต์

ดินซีเมนต์  เป็นวัสดุก่อสร้าง ซึ่งเป็นส่วนผสมของดินธรรมชาติที่บดเป็นผงกับปูนซีเมนต์ปอร์ตแลนด์และน้ำในปริมาณเล็กน้อย โดยปกติจะทำการผสมด้วยเครื่องผสม บดอัดจนมีความหนาแน่นสูง วัสดุที่แข็งและทนทานกึ่งคงตัวนั้นเกิดจากปฏิกิริยาไฮเดรชันของอนุภาคซีเมนต์
ดินซีเมนต์มักถูกใช้เป็นวัสดุก่อสร้างสำหรับฐานรองท่อ การป้องกันพื้นที่ลาดชัน และการก่อสร้างถนนโดยเป็นชั้นฐานรองเสริมและปกป้องชั้นย่อย มีแรงอัดและแรงเฉือนที่ดี แต่มีความเปราะและมีความต้านทานแรงดึงต่ำ ดังนั้นจึงมีแนวโน้มที่จะเกิดรอยร้าวได้ง่าย
ส่วนผสมของดินซีเมนต์แตกต่างจากคอนกรีตซีเมนต์ปอร์ตแลนด์ในปริมาณของซีเมนต์เพสต์ (ส่วนผสมของซีเมนต์และน้ำ) ในซีเมนต์ปอร์ตแลนด์ เพสต์จะเคลือบอนุภาคมวลรวมทั้งหมดและยึดเกาะเข้าด้วยกัน ในดินซีเมนต์ ปริมาณซีเมนต์จะน้อยกว่า ดังนั้นจึงมีช่องว่างเหลืออยู่ และผลที่ได้คือเนื้อประสานจากซีเมนต์ที่ยังคงมีก้อนของวัสดุที่ไม่ประสาน
ดินซีเมนต์ชนิด Cement-modified soils (CMS) ถูกคิดค้นโดยเบนจามิน แฮร์ริสัน ฟลินน์ เพื่อปูถนนในรัฐลุยเซียนาในช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่ 1
ประเภทของดินซีเมนต์.
Cement-modified soils (CMS).
ดินปรับปรุงด้วยซีเมนต์ หรือ CMS มีสัดส่วนของปูนซีเมนต์ปอร์ตแลนด์ค่อนข้างน้อย ซึ่งน้อยกว่าดินซีเมนต์ทั่วไป ผลที่ได้คือวัสดุที่เป็นก้อนหรือแข็งขึ้นเล็กน้อย คล้ายกับดิน แต่มีคุณสมบัติเชิงกลที่ดีขึ้น เช่น ความเป็นพลาสติกลดลง อัตราส่วนแบริงและแรงเฉือนเพิ่มขึ้น และการเปลี่ยนแปลงปริมาตรลดลง วัตถุประสงค์ของการปรับปรุงดินด้วยปูนซีเมนต์ปอร์ตแลนด์คือการปรับปรุงคุณภาพทางวิศวกรรมของดินที่ต่ำกว่ามาตรฐาน
Soil-cement base (SCB).
พื้นทางดินซีเมนต์ มีสัดส่วนของซีเมนต์สูงกว่าดินปรับปรุงด้วยซีเมนต์ มักใช้เป็นวัสดุปูผิวทางราคาถูกสำหรับถนน ลานจอดรถ สนามบิน และพื้นที่ขนถ่ายวัสดุ จำเป็นต้องใช้อุปกรณ์พิเศษ เช่น สารปรับสภาพดินและเครื่องเกลี่ยซีเมนต์เชิงกล จำเป็นต้องมีการฉาบปิดหน้าเพื่อป้องกันความชื้น สำหรับการใช้เป็นวัสดุก่อสร้างถนนจำเป็นต้องมีการเคลือบพื้นผิวที่เหมาะสม ซึ่งปกติแล้วจะเป็นชั้นบาง ๆ ของแอสฟัลต์คอนกรีตเพื่อลดการสึกหรอ
สำหรับการรับน้ำหนักบนถนนที่เท่ากัน เมื่อเปรียบเทียบกับพื้นทางที่ใช้วัสดุประเภทเม็ดหยาบ พื้นทางดินซีเมนต์อาจบางกว่า เนื่องจากลักษณะการทำงานคล้ายพื้นคอนกรีตซึ่งจะกระจายภาระการรับน้ำหนักไปทั่วพื้นที่ที่กว้างกว่า วัสดุที่อยู่ในสถานที่หรือบริเวณใกล้เคียงสามารถนำมาใช้ในการก่อสร้างได้ เช่น ดิน หิน หรือวัสดุประเภทเม็ดหยาบจากพื้นทางถนนเดิมที่กำลังปรับปรุงในบริเวณใกล้เคียง ซึ่งช่วยประหยัดทั้งวัสดุและพลังงาน
ความแข็งแรงของพื้นทางดินซีเมนต์นั้นเพิ่มขึ้นตามอายุ ซึ่งให้ประสิทธิภาพที่ดีในระยะยาว
Cement-treated base (CTB).
พื้นทางบดอัดผสมซีเมนต์ คือส่วนผสมของวัสดุมวลรวมเม็ดดินหรือวัสดุเม็ดหยาบ รวมกับซีเมนต์ปอร์ตแลนด์และน้ำ มีลักษณะการใช้งานและประสิทธิภาพใกล้เคียงกับพื้นทางดินซีเมนต์
อะคริลิกโคพอลิเมอร์.
วัสดุอะคริลิกโคพอลิเมอร์ ถูกพัฒนาขึ้นสำหรับกองทัพสหรัฐเพื่อใช้ในภูมิประเทศที่เป็นทะเลทราย (เครื่องหมายการค้า "Rhino Snot") เป็นโคพอลิเมอร์ของอะคริลิกที่ละลายน้ำได้ซึ่งนำไปใช้กับดินหรือทรายเพื่อแทรกซึมและเคลือบพื้นผิว เมื่อแห้งจะก่อตัวเป็นพันธะแข็งที่กันน้ำ ทนทานต่อรังสียูวี ซึ่งจะยึดเกาะดินเข้าด้วยกัน ช่วยลดฝุ่น ถ้าใช้ที่ความเข้มข้นสูงจะสร้างพื้นผิวที่ทนทานซึ่งสามารถทนต่อการจราจรหนาแน่น ทำให้สามารถใช้ดินที่มีอยู่สำหรับเป็นถนน ลานจอดรถ ทางเดิน และพื้นที่สำหรับการสัญจรหนาแน่นอื่น
ดินซีเมนต์ผสมยางพารา.
เป็นการนำน้ำยางพารา (Natural Rubber latex) ซึ่งเป็นวัสดุพอลิเมอร์จากธรรมชาติที่มีราคาถูกกว่าสารสังเคราะห์ มาใช้เป็นสารผสมเพิ่มในการปรับปรุงสมบัติดินซีเมนต์ทดแทนพอลิเมอร์สังเคราะห์
เอเธล แบร์รีมอร์

เอเธล แบร์รีมอร์ (15 สิงหาคม ค.ศ. 1879 – 18 มิถุนายน ค.ศ. 1959) หรือชื่อเกิด เอเธล เมย์ บลายธ์  เป็นนักแสดงชาวอเมริกันและสมาชิกของครอบครัวนักแสดง แบร์รีมอร์ เธอเป็นทั้งนักแสดงละครเวที ภาพยนตร์ และวิทยุ ที่มีช่วงอาชีพยาวนานกว่าหกทศวรรษและได้รับการยกย่องให้เป็น "สุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งของโรงละครอเมริกัน" เธอได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยมถึงสี่ครั้ง และได้รับรางวัลจากภาพยนตร์เรื่อง "นอนบัตเดอะโลนลีฮาร์ต" (1944)
แบร์รีมอร์เสียชีวิตเมื่อวันที่ 18 มิถุนายน ค.ศ. 1959 ด้วยโรคระบบหัวใจหลอดเลือดที่บ้านของเธอในฮอลลีวูด เธอมีดวงดาวอยู่บนฮอลลีวูดวอล์กออฟเฟมสำหรับวงการภาพยนตร์ และยังเป็นสมาชิกของหอเกียรติยศโรงละครอเมริกัน ร่วมกับพี่ชายของเธอ จอห์น และลิโอเนล
วัดเชียงราย (จังหวัดลำปาง)

วัดเชียงราย เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสวนดอก อำเภอเมืองลำปาง จังหวัดลำปาง 
วัดเชียงรายสร้างขึ้นราว พ.ศ. 2200 โดยเจ้าชมภูหรือพระยาชมภู บุตรชายของเจ้าพระยามหาโยธา (เจ่ง คชเสนี) ที่อพยพจากเมืองเชียงแสน เข้ามาอยู่ที่ลำปางพร้อมครอบครัว และต่อมาได้สร้างวัดนี้ขึ้นเพื่อรำลึกถึงเมืองเชียงราย และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2457 มีการการบูรณปฏิสังขรณ์ครั้งใหญ่เมื่อ พ.ศ. 2552 แล้วเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2555 โดยได้มีการสร้างกำแพงวัดขึ้นใหม่ให้เป็นกำแพงเตี้ย ๆ บูรณะวิหารหลังเดิม ซึ่งเป็นศิลปะล้านนาประยุกต์กับศิลปะภาคกลางไว้ทั้งหมด พร้อมกับได้พัฒนากุฏิของพระเทพวิสุทธิโสภณ อดีตเจ้าอาวาส ให้เป็นพิพิธภัณฑ์เพื่อเป็นแหล่งศึกษาเรียนรู้เกี่ยวกับวัฒนธรรม
ภายในบริเวณวัดมีวิหารสีขาวที่ประดับลวดลายปูนปั้นสีขาว ประดับกระจกชิ้นเล็ก ๆ ภายในวิหารประดิษฐานพระพทธรูปประธานปางมารวิชัย พระพุทธรูปอยู่ในพระอิริยาบถประทับ (นั่ง) ขัดสมาธิ พระหัตถ์ซ้ายวางหงายบนพระเพลา (ตัก) พระหัตถ์ขวาวางบนพระชานุ (เข่า) นิ้วพระหัตถ์ชี้ลงพื้นธรณี พระประธานในอุโบสถปิดทอง ภาพจิตรกรรมฝาผนังแสดงเรื่องราวพุทธประวัติที่เขียนขึ้นใหม่ ด้านหน้าวิหารเป็นที่ตั้งของเจดีย์ทรงระฆังแบบล้านนา รายล้อมไปด้วยเจดีย์สีทอง 12 นักษัตร มีพระพุทธรูปด้านข้างทางทิศใต้ปางมารวิชัยพระพุทธรูปทรงเครื่องประกอบด้วยชฎามงกุฎ กุณฑล กรองศอ พาหุรัด ทองพระกรและธำมรงค์ทุกนิ้วพระหัตถ์ เป็นลักษณะพระพุทธรูปทรงเครื่องใหญ่สีขาว
วัดปงสนุกเหนือ

วัดปงสนุกเหนือ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเวียงเหนือ อำเภอเมืองลำปาง จังหวัดลำปาง วัดได้รับรางวัล Award of Merit จากยูเนสโก ใน พ.ศ. 2551
วัดปงสนุกเหนือ หรือ วัดปงสนุก หรือปรากฏหลักฐานในอีก 4 ชื่อคือ วัดศรีจอมไคล วัดเชียงภูมิ วัดดอนแก้ว และ วัดพะยาว สันนิษฐานว่าสร้างขึ้นในสมัยพระเจ้าอนันตยศ พระราชโอรสของพระนางจามเทวีแห่งหริภุญไชย เมื่อครั้งเสด็จมาสร้างเขลางค์นคร (จังหวัดลำปางในปัจจุบัน) โดยสร้างเมื่อ พ.ศ. 1223 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2314 โดยราว พ.ศ. 2386 เจ้าหลวงมหาวงศ์ได้ไปฟื้นฟูเมืองพะเยาขึ้นใหม่ ครูบาอินทจักรพระอุปัชฌาย์ของครูบาอาโนชัยธรรมจินดามุนี ได้นำชาวพะยาว (พะเยา) อพยพกลับ แต่ก็ยังคงเหลืออีกจำนวนหนึ่งที่ไม่ยอมกลับ ละได้มาตั้งรกรากอยู่กับชาวบ้านปงสนุก ตั้งแต่นั้นมาชื่อวัดและหมู่บ้านจึงได้ชื่อว่าปงสนุก วัดปงสนุกเหนือยังเป็นสถานที่ประดิษฐานเสาหลักเมืองเสาแรกของลำปาง ก่อนจะนำไปประดิษฐาน ณ บริเวณศาลากลาง (หลังเก่า) ในปัจจุบัน
เมื่อ พ.ศ. 2429 ได้มีการบูรณะครั้งใหญ่ ทั้งเจดีย์ สร้างฉัตร ก่อสร้างซุ้มโขง วิหารหลังมียอด หรือวิหารพระเจ้าพันองค์ หรือวิหาร 12 ราศี หรือวิหารสะเดาะเคราะห์ เนื่องจากในสมัยก่อนทั้งเจ้านายชั้นสูงและประชาชนทั่วไป เมื่อมีเคราะห์ ต่างก็จะพากันมาสะเดาะเคราะห์ที่วิหารนี้ บริเวณด้านบนรอบในของตัววิหารนั้นได้รับการประดับด้วยพระพิมพ์องค์เล็กจำนวน 1,080 องค์ จึงเป็นที่มาของชื่อ วิหารพันองค์
ภายในวัดยังมีโบราณวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระพุทธรูปไม้ เสาหงส์ ภาพพระบฏเขียนเรื่องพระเวสสันดรบนผ้าและกระดาษสา หีบธรรมโบราณ และธงช้างเผือกขนาดใหญ่ในสมัยรัชกาลที่ 6 ซึ่งทางวัดได้นำมารวมไว้เป็นพิพิธภัณฑ์
พระเจ้าอนันตยศ

พระเจ้าอนันตยศ เป็นปฐมกษัตริย์แห่งนครเขลางค์หรือจังหวัดลำปางในปัจจุบัน เป็นหนึ่งในสองพระราชโอรสฝาแฝดของพระนางจามเทวี (องค์พี่มีพระนามว่า พระเจ้ามหันตยศ) พระเจ้าอนันตยศทรงสร้างนครลำปางและขึ้นครองเมืองเมื่อ พ.ศ. 1231
พระประวัติ.
จาก "ตำนานมูลศาสนา" และ "ชินกาลมาลีปกรณ์" ระบุว่าพระนางจามเทวีกระทําพิธีบรมราชาภิเษก (นั่งเมือง) เมื่อ พ.ศ. 1205 และเมื่อเสด็จมาได้เพียง 7 วัน พระครรภ์ได้ครบ 10 เดือน พระนางจามเทวีทรงมีประสูติกาลพระโอรส 2 พระองค์ ในวันเพ็ญเดือน 3 เหนือ ซึ่งคำนวณแล้วตรงกับวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 1205 พระโอรสองค์พี่ปรากฏหลักฐานเพียงชื่อเดียวคือ "เจ้ามหันตยศ" ส่วนพระโอรสองค์น้องพบหลายชื่อ โดยมีชื่ออื่นอย่าง "เจ้าอินทวร" และ "เจ้าอินทเกิงกร"
มีวีรกรรมของสองพระโอรสคือ การสกัดการรุกรานของขุนหลวงวิลังคะที่มาโจมตีหริภุญไชยนคร ด้วยอำนาจและฤทธานุภาพของพญาคชสารนามว่า "ปู้ก่ำงาเขียว" เมื่อขุนหลวงวิลังคะเสียชีวิต ณ ดอยคว่ำหล้อง พระนางจามเทวีได้สู่ขอธิดาทั้งสองของขุนหลวงวิลังคะมาเป็นชายาให้กับโอรสแฝดทั้งสองเพื่อระงับรอยบาดหมางระหว่างชาวลัวะและเม็ง (มอญ) ต่อมาพระนางจามเทวีได้สละบัลลังก์ให้แก่เจ้ามหันตยศ และส่งเจ้าอนันตยศไปยังทิศตะวันออกแถบลุ่มแม่น้ำวังเพื่อสร้างเมืองเขลางค์นคร ตามที่เจ้าอนันตยศขอ ใน "จามเทวีวงศ์" ระบุว่ามีฤาษีสุพรหรมและพรานเขลางค์ช่วยกันสร้างเมืองเขลางค์นคร
ไม่นานจากนั้น เจ้าอนันตยศทรงระลึกถึงพระมารดา จึงให้อำมาตย์ไปทูลเชิญพระนางจามเทวีเสด็จมาประทับเขลางค์นคร สุพรหมฤๅษีจึงเนรมิตเมืองอีกเมืองหนึ่งบนเนินอันย้อยมาตามแนวเขลางค์นคร มีปราสาทราชมณเฑียรและบ้านเรือนพร้อมสรรพ เรียกว่า "อาลัมพางค์นคร" ภายหลังเจ้าอนันตยศเสด็จมาประทับที่อาลัมพางค์นคร ให้พระนางจามเทวีปกครองเมืองเขลางค์นครแทน หลังจากนั้น 3 ปี พระนางจามเทวีงมีพระราชประสงค์จะเสด็จกลับหริภุญไชย เจ้าอนันตยศก็กราบทูลอ้อนวอนให้พระนางจามเทวีอยูต่อ พระนางจามเทวีพระทัยอ่อน จากนั้น 3 ปี ต่อมา เจ้าอนันตยศก็กราบทูลอ้อนวอนให้พระนางจามเทวีอยู่ต่อไปอีก แต่ครั้งนี้พระนางไม่ตามพระทัยโอรส ประจวบกับพระนางประชวร ต้องการเสด็จกลับหริภุญไชย พระโอรสจึงต้องจำยอม
อุราระกะ โอชาโกะ

อุราระกะ โอชาโกะ (麗日お茶子, Uraraka Ochako) เป็นตัวละครหลักจากการ์ตูนเรื่องมายฮีโร่ อคาเดเมีย สร้างโดยโคเฮย์ โฮริโกชิ
ประวัติ.
เด็กหญิงผู้มีชีวิตชีวาคนนี้เป็นเพื่อนร่วมชั้นของมิโดริยะ อุราระกะเป็นอีกคนหนึ่งที่เรียกมิโดริยะโดยชื่อเล่นของเขา ซึ่งก็คือ"เดกุ" (หรือเรียกว่า"เดกุ คุง") แต่ว่าอุราระกะนั้นไม่ได้มีความตั้งใจจะดูถูกมิโดริยะแม้แต่อย่างใด เพราะเธอมีความคิดว่าชื่อนี้ให้ความรู้สึกว่า"พยายามเข้า"เสียมากกว่า ครอบครัวของอุราระกะทำธุรกิจก่อสร้าง แต่ตลาดในยุคปัจจุบันไม่ค่อยดีต่อธุรกิจนี้ ครอบครัวของเธอจึงค่อนข้างจน เพราะเหตุนี้อุราระกะเลยตั้งใจอยากจะเป็นฮีโร่เพื่อเงิน ให้สามารถใช้เงินของตนเลี้ยงดูพ่อแม่ได้และทำให้ชีวิตของพ่อแม่เธอสุขสบายขึ้น
ซึ่งเธอยังมีความมุ่งมั่น และไม่หวั่นไหวต่อสถานการณ์ที่ยากลำบาก แม้จะต้องเผชิญหน้ากับพลังอันแข็งแกร่งของฝ่ายตรงข้ามก็ตาม ซึ่งเธอยังได้รับแรงบันดาลใจจาก อิซึคุ ในการพัฒนาตนเองให้แข็งแกร่งมากยิ่งขึ้น โดยเธอนั้นชื่นชอบ อิซึคุ อยู่ภายในใจ และมักจะเกิดอาการหึงหวงบ้าง หากอิซึคุเข้าใกล้กับผู้หญิงคนอื่นและพูดคุยกับเขาอย่างมาก
อัตลักษณ์.
อัตลักษณ์ของอุราระกะคือ"ซีโร่ กราวิตี้"ซึ่งทำให้สิ่งที่สัมผัสไม่ได้รับผลจากแรงดึงดูด เพียงแต่ถ้าเกินน้ำหนักที่รับไหวจะทำให้เธอคลื่นไส้อย่างหนัก โดยมีวิธีใช้คือทำให้เป้าหมายของเธอลอยขึ้นจากพื้นดิน เป็นการขัดขวางความสามารถในการต่อสู้ของผู้ที่ถูกอัตลักษณ์ของเธอเป็นอย่างมาก นอกจากสิ่งมีชีวิตที่ทำให้เธอลอยขึ้นได้ เธอยังทำให้วัตถุลอยขึ้นได้เช่นกัน ดั่งทำให้เศษหินลอยขึ้น และใช้ในการโจมตี ทำให้เธอเป็นหนึ่งในนักเรียนหญิงที่แข็งแกร่งที่สุดในชั้นเรียนของเธอ
สาธารณรัฐประชาธิปไตยซูดาน

สาธารณรัฐประชาธิปไตยซูดาน (อาหรับ: جمهورية السودان الديمُقراطية) เป็นประเทศที่ดำรงขึ้นหลังจากการรัฐประหารในวันที่ 25 พฤษภาคม 1969 โดยกลุ่มนายทหารหนุ่มหลายคนที่เรียกตัวเองว่า Free Officers Movement (หลังจากนายทหารอียิปต์ที่ทำการปฏิวัติอียิปต์ในปี ค.ศ. 1952) ได้ยึดอำนาจในซูดานและเริ่ม ยุคอันนิมัยรี หรือที่เรียกว่าระบอบในประวัติศาสตร์ของซูดาน แกนหลักของการสมรู้ร่วมคิดคือนายทหารเก้านายที่นำโดยพันเอกอันนิมัยรี ซึ่งมีส่วนเกี่ยวข้องกับแผนการต่อต้านระบอบแอบเบาด์ การรัฐประหารของนีเมรียึดครองแผนการโดยกลุ่มอื่น ๆ ซึ่งส่วนใหญ่เกี่ยวข้องกับกองทัพที่สนับสนุนโดยพรรคคอมมิวนิสต์ซูดาน (SCP) กลุ่มชาตินิยมอาหรับ หรือกลุ่มศาสนาอนุรักษ์นิยม เขาสร้างความชอบธรรมให้กับการรัฐประหารโดยอ้างว่านักการเมืองพลเรือนทำให้กระบวนการตัดสินใจเป็นโมฆะ และเกิดความล้มเหลวในการจัดการกับปัญหาทางเศรษฐกิจและภูมิภาคของประเทศ และสุดท้ายต้องหลบหนีออกจากซูดานโดยไม่มีรัฐธรรมนูญฉบับถาวร
อาลีเซีย วิคันเดอร์

อาลีเซีย อะแมนดา วิคันเดอร์ (เกิด 3 ตุลาคม ค.ศ. 1988) เป็นนักแสดงชาวสวีเดน ผู้ได้รับรางวัลมากมาย รวมถึงรางวัลออสการ์, รางวัลสมาคมนักแสดงภาพยนตร์และโทรทัศน์ และคริติกส์ชอยส์มูฟวีอะวอดส์ และยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลลูกโลกทองคำสองครั้ง และรางวัลแบฟตาอีกสามครั้ง
วิคันเดอร์เกิดและเติบโตในกอเทนเบิร์ก เธอเริ่มแสดงตั้งแต่ยังเด็กที่โรงอุปรากรกอเทนเบิร์ก ควบคู่ไปกับการฝึกฝนเป็นนักเต้นบัลเลต์ที่รอยัลสวีดิชบัลเลต์ ในสต็อกโฮล์ม จากนั้นได้เริ่มต้นอาชีพนักแสดงในภาพยนตร์สั้นและละครชุดของสวีเดน ก่อนจะได้รับการยอมรับเป็นครั้งแรกในละครชุดแนวชีวิตเรื่อง "แอนดราอเวนึน" (2008–2010) เธอแสดงภาพยนตร์ขนาดยาวครั้งแรกในเรื่อง "เพียว" (2010) ซึ่งทำให้เธอได้รับรางวัลกูลบาร์กเกต์ สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม ในปี 2012 เธอได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางจากบทคิตตีในภาพยนตร์ฉบับดัดแปลงของโจ ไรต์ เรื่อง "อันนา คาเรนิน่า รักร้อนซ่อนชู้" และพระราชินีแคโรไลน์ มาทิลดา ในภาพยนตร์เดนมาร์กเรื่อง "อะรอยัลแอฟแฟร์"
วิคันเดอร์ได้รับการยอมรับระดับนานาชาติจากบทวีรา บริตเทน ในภาพยนตร์เรื่อง "พรากรัก ไฟสงคราม" (2014), หุ่นยนต์ฮิวแมนนอยด์ ในภาพยนตร์เรื่อง "พิศวาสจักรกลอันตราย" (2014) ซึ่งทำให้เธอได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแบฟตา สาขานักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม และเกอร์ดา เวเกเนอร์ ในภาพยนตร์เรื่อง "เดอะเดนนิชเกิร์ล" (2015) ซึ่งทำให้เธอได้รับรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม ในปี 2016 วิคันเดอร์อยู่ในรายชื่อผู้ทรงอิทธิพลที่มีอายุไม่เกิน 30 ปีของฟอบส์ นอกจากนั้นเธอยังได้แสดงภาพยนตร์โลดโผนเรื่อง "เจสัน บอร์น ยอดจารชนคนอันตราย" (2016), ลารา ครอฟต์ ในภาพยนตร์ผจญภัยเรื่อง "ทูม เรเดอร์" (2018) และภาพยนตร์จินตนิมิตเรื่อง "ศึกโค่นอัศวินอมตะ" (2021)
ชีวิตช่วงแรก.
อาลีเซีย อะแมนดา วิคันเดอร์ เกิดเมื่อวันที่ 3 ตุลาคม ค.ศ. 1988 ในกอเทนเบิร์ก เป็นบุตรของจิตแพทย์ สวันเตอ วิคันเดอร์ และนักแสดงละครเวที มาเรีย ฟาห์ล (1951–2022) พ่อแม่ของเธอมาจากหมู่บ้านเล็ก ๆ ทางตอนเหนือและตอนใต้ของสวีเดนตามลำดับ ทั้งคู่หย่าร้างกันเมื่อวิคันเดอร์อายุได้สองเดือน เธออาศัยอยู่กับแม่เป็นส่วนใหญ่และมีพี่น้องต่างแม่ทั้งหมดห้าคน วิคันเดอร์กล่าวว่า เธอมีสิ่งที่ดีที่สุดจากโลกทั้งสองใบเมื่อเติบโตขึ้นเป็นลูกคนเดียวของแม่และถูกรายล้อมด้วยครอบครัวใหญ่เมื่อเธอไปอยู่กับพ่อทุกสองสัปดาห์
ชาตียสังสัทภพัน

ชาตียสังสัทภพัน  หรือ อาคารรัฐสภาแห่งชาติ  เป็นที่ทำการของรัฐสภาบังกลาเทศ ตั้งอยู่ในเขตเชเรบังลานอกอร์ ธากา ประเทศบังกลาเทศ สร้างขึ้นใช้งานมาตั้งแต่สมัยบังกลาเทศยังเป็นส่วนหนึ่งของปากีสถาน ผลงานออกแบบโดยหลุยส์ คาห์น ชาตียสังสัทภพันเป็นหนึ่งในกลุ่มอาคารนิติบัญญัติที่กินพื้นที่มากที่สุดในโลก ด้วยขนาดพื้นที่ 
อาคารปรากฏตัวในภาพยนตร์ปี 2003 เรื่อง "My Architect" ซึ่งเล่าเรื่องชีวิตของหลุยส์ คาห์น รอเบิร์ต แม็กคาร์เตอร์ (Robert McCarter) ผู้เขียนหนังสือเรื่อง "Louis I. Kahn" บรรยายถึงอาคารหลังนี้ว่าเป็นหนึ่งในอาคารที่สำคัญที่สุดของศตวรรษที่ 21
ประวัติศาสตร์.
ที่ทำการของรัฐสภาแห่งเดิมคือ "สังสัทภพันเก่า" (Old Sangsad Bhaban) ที่ซึ่งปัจจุบันใช้งานเป็นสำนักนายกรัฐมนตรี การก่อสร้างเริ่มต้นขึ้นเมื่อตุลาคม 1964 ในสมัยที่บังกลาเทศยังคงเป็นปากีสถานตะวันออกอยู่ สร้างขึ้นภายใต้คำสั่งของจอมพล อายุบ ข่าน จากอิสลามาบาด เมืองหลวงของปากีสถานตะวันตก อายุบเชื่อว่าการก่อสร้างอาคารนิติบัญญัติที่มลักษณะสถาปัตยกรรมสมัยใหม่จะทำให้ชาวเบงกอลสงบลงได้
ชาตียสังสัทภพันออกแบบขึ้นโดยหลุยส์ คาห์น ภายใต้คำแนะนำของสถาปนิกมุจารุล อิสลาม ซึ่งเสนอให้รัฐบาลว่าจ้างสถาปนิกระดับโลกมาออกแบบ แรกเริ่ม เขาตั้งใจจะติดต่อให้อัลวาร์ อาลโต และเลอกอร์บูซีเย มาเป็นผู้ออกแบบ แต่ทั้งสองล้วนไม่สะดวกในเวลานั้น ก่อนที่จะมาตกลงงานให้กับหลุยส์ คาห์น ซึ่งเป็นอดีตอาจารย์ของเขาที่เยล
การก่อสร้างดำเนินเรื่อยมาถึงปี 1971 ที่ซึ่งการก่อสร้างชะงักไปชั่วคราวจากสงครามปลดปล่อยบังกลาเทศ ก่อนจะกลับมาก่อสร้างจนแล้วเสร็จในวันที่ 28 มกราคม 1982 หลุยส์ คาห์น เสียชีวิตขณะที่โครงการก่อสร้างไปได้ราวสามในสี่ เดวิด วิสดอม (David Wisdom) ซึ่งทำงานให้แก่หลุยส์ คาห์น เป็นผู้รับช่วงต่อจนอาคารแล้วเสร็จ
สถาปัตยกรรม.
คาห์นออกแบบหมู่อาคารทั้งหมดของชาตียสังสัทภพัน ซึ่งรวมถึงสนามหญ้า บ่อน้ำ และที่พำนักสำหรับสมาชิกรัฐสภา แนวคิดการออกแบบหลักคือการนำเสนอวัฒนธรรมและมรดกของชาวเบงกอล ในขณะเดียวกันก็ใช้พื้นที่ที่มีอยู่อย่างคุ้มค่า อาคารหลักซึ่งอยู่ใจกลางของหมู่อาคารทั้งหมดแบ่งออกเป็นสามส่วน คือ ลานกลาง ลานทิศใต้ และลานประธานาธิบดี สระน้ำที่ล้อมรอบสามด้านของอาคารหลักเป็นภาพแทนถึงสายน้ำที่งดงามของเบงกอล
เขตธุรกิจนานาชาติซงโด

เขตธุรกิจนานาชาติซงโด  หรือ ซงโดไอบีดี (Songdo IBD) เป็นสมาร์ตซิตี และ "เมืองเอกชน" ในประเทศเกาหลีใต้ สร้างขึ้นใหม่บนพื้นที่ ที่ได้มาจากการถมดินบริเวณริมน้ำของอินช็อน ราว ทางใต้ของโซล และเชื่อมต่อกับท่าอากาศยานนานาชาติอินช็อนด้วยทางหลวงยาว เส้นสะพานอินช็อน ซงโด, ย็อนจง และ ช็องนา รวมกันเป็นเขตการค้าเสรีอินช็อน
อาคารสำคัญในเขตของซงโดประกอบด้วยอาคารการค้าเอเชียตะวันออกเฉียงเหนือ, จีทาวเวอร์ และ อินช็อนทาวเวอร์ นอกจากนี้ยังมีโรงเรียน, โรงพยาบาล, อะพาร์ตเมนต์, อาคารสำนักงาน, ศูนย์วัฒนธรรม และสิ่งอำนวยความสะดวกต่าง ๆ เขตซงโดยังออกแบบโดยให้มีลักษณะที่ได้รับแรงบัลดาลใจมาจากเซ็นทรัลพาร์กในนครนิวยอร์ก และทางน้ำของเวนิส โครงการพัฒนานี้มีแผนพัฒนาในระยะเวลาสิบปี และคาดการณ์มูลค่าการลงทุนอยู่ที่มากกว่า 40 พันล้านดอลล่าร์ ถือเป็นหนึ่งในโครงการพัฒนาเขตนครที่แพงที่สุดของโลก
อาคารรวม 106 หลังบนพื้นที่ขนาด 22 ล้านตารางฟุต ภายใต้การรับรอง LEED ของคณะกรรมการอาคารสีเขียวสหรัฐ ทำให้ซงโดไอบีดีคิดเป็น 40% ของพื้นที่ที่ได้รับการรับรอง LEED ทั้งประเทศเกาหลีใต้ ข้อมูลในปี 2020 พบว่าซงโดมีประชากรแล้วมากกว่า 167,000 คน
ซงโดไอบีดีอยู่ภายใต้การถือครองหุ้นของเกลอินเทอร์เนชชั่นแนล ผู้ถือหุ้นหลัก ถือหุ้น 61%, ปอสโค ถือหุ้น 30%, และที่เหลือ 9% เป็นของ Morgan Stanley Real Estate แปลนของซงโดไอบีดีเป็นผลงานออกแบบโดย Kohn Pedersen Fox (KPF) สำนักงานนิวยอร์ก
รายการวาไรตี "Running Man" ของเกาหลีถ่ายทำที่ซงโดไอบีดีเป็นหลักในตอนที่ 68 และ 81 ถ่ายทำในปี 2011 และ 2012 ตามลำดับ นอกจากนี้ยังเป็นสถานที่ถ่ายทำมิวสิกวิดีโอเพลง "Gangnam Style" และ "Right Now" ของ Psy ด้วย ซงโดไอบีดียังเป็นหนึ่งในสถานที่ในวิดีโอเกมปี 2021 "Battlefield 2042" ในแผนที่หลายผู้เล่นชื่อ Kaleidoscope
ถ้ำก่อกู้น

ถ้ำก่อกู้น (หรือ มอญ: ထီုကအ်ဂေါန်) บ้างทับศัพท์เป็น ถ้ำก๊อกุ๊นกู่ หรือ ถ้ำเกาะกูน เป็นถ้ำวัดพุทธใน#เปลี่ยนทาง พะอัน รัฐกะเหรี่ยง ประเทศพม่า ภายในถ้ำเต็มไปด้วยพระพุทธรูปขนาดเล็กนับพันองค์ประดับอยู่ตามผนังถ้ำ ปัจจุบันเป็นทั้งศาสนสถานและสถานที่ท่องเที่ยวสำคัญแห่งหนึ่งของพะอัน
ที่ตั้ง.
ถ้ำก่อกู้น อยู่ห่างจากพะอัน 8 ไมล์ ห่างจากมอละมไยน์ 28 ไมล์ และห่างจากฝั่งตะวันตกของแม่น้ำสาละวิน 2 ไมล์ ถ้ำนี้ตั้งอยู่ที่เชิงเขาก่อกู้น มีความยาว 130 ฟุต กว้าง 70 ฟุต และสูง 25 ฟุต
ประวัติ.
ถ้ำก่อกู้นเป็นถ้ำหินปูน ไม่ปรากฏหลักฐานแน่ชัดว่าสร้างขึ้นเมื่อใด แต่เชื่อว่าสร้างขึ้นในราวคริสต์ศตวรรษที่ 7 ส่วนนักประวัติศาสตร์ Nai Maung Toe ได้ตั้งข้อสันนิษฐานจากจารึกของถ้ำว่าน่าจะสร้างขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 6 หรือ 7 นักเดินทางชาวตะวันตกคนแรกที่เขียนถึงถ้ำนี้คือจอห์น ครอวเฟิร์ด เมื่อมกราคม ค.ศ. 1827
ภายในยังพบประติมากรรมหินสามองค์ สององค์เป็นพุทธและอีกองค์เป็นฮินดู โดยชิ้นที่เป็นประติมากรรมพุทธชิ้นหนึ่งปรากฏจารึกอักษรมอญโบราณ 23 บรรทัด สลักไว้ที่ด้านซ้ายของชายเสื้อ ส่วนชายเสื้อด้านขวาแตกหักเสียหายเหลือเพียง 3 บรรทัดเท่านั้น บนประติมากรรมฮินดูมีจารึกถึงพระพรหม, พระวิษณุ, พระศิวะ และพระคเณศด้วย ถ้ำก่อกู้นมีจารึกหินและข้อความเขียนด้วยหมึกที่จารึกไว้ระบุนามผู้บริจาคและคำอธิษฐาน ตลอดจนจำนวนพระพุทธรูปที่บริจาค บนหินจารึกอักษรมอญโบราณระบุว่าพระพุทธรูปบางองค์บริจาคโดยพระราชินีแห่งเมาะตะมะ เมื่อครั้นพระเจ้าอโนรธามังช่อแห่งพุกาม ได้ยึดครองอาณาจักรสะเทิม และนำตัวพระเจ้ามนูหะไปยังพุกาม พระราชินีแห่งเมาะตะมะสามารถหลบหนีออกมาได้ ว่ากันว่าพระนางหลบซ่อนอยู่ในถ้ำนี้และบริจาคพระพุทธรูปไว้เช่นกัน 
จารึกอักษรมอญโบราณ 23 บรรทัด โดยทั่วไปสามารถแบ่งออกได้เป็น 2 ประเภท คือ การบริจาคและคำอธิษฐาน คำแปลที่ใกล้เคียงที่สุดได้ความว่า "ข้าพเจ้าคือราชินีแห่ง Muhtah (เมาะตะมะ) ผู้อาศัยอยู่ใน Du'vop ได้แกะสลักพระพุทธรูปองค์นี้ ข้าพเจ้าและผู้ติดตามได้ตั้งใจสร้างพระพุทธรูปดินเผาและพระพุทธรูปหินแกะสลักใน Du'vop และในชนบท ข้าพเจ้าเป็นแรงดลใจให้ช่างศิลป์อื่นได้แกะสลักพระพุทธรูปหิน"
ปัจจุบันถ้ำอยู่ภายใต้การพิทักษ์ตามกฎหมายของกระทรวงวัฒนธรรม
ไกลาศนาถมหาเทวมูรติ

ไกลาศนาถมหาเทวมูรติ  เป็นรูปปั้นพระศิวะในอำเภอกวเรปันโจก ประเทศเนปาล ราว 20 กิโลเมตรจากกาฐมาณฑุ ถือเป็นรูปปั้นพระศิวะที่สูงที่สุดเป็นอันดับสองในโลก และเป็นหนึ่งในรูปปั้นฮินดูที่สูงที่สุดในโลก ที่ความสูง 143 ฟุต (43.5 เมตร)
รูปปั้นเริ่มก่อสร้างในปี 2003 และแล้วเสร็จในปี 2011 ก่อสร้างโดยกมล ไชนะ (Kamal Jain) และบริษัทผลิตสินค้าจำพวกแทงก์น้ำ "Hilltake" ซึ่งก่อตั้งขึ้นในเนปาลเมื่อปี 1992 การก่อสร้างอยู่ภายใต้การดูแลของทีมวิศวกรที่เป็นชาวเนปาล
คีรือนา

คีรือนา , กิโรน ([ˈkiron]) หรือ กีรูนา  เป็นนครที่ตั้งอยู่ทิศเหนือสุดของประเทศสวีเดนตั้งอยู่ในจังหวัดแลปแลนด์ มีประชากร 17,002 คนตามข้อมูลปี 2016 และเป็นศูนย์กลางการปกครองของเทศบาลคีรือนา เทศมณฑลนอร์บ็อตเติน คีรือนาเริ่มแรกตั้งขึ้นในคริสต์ทศวรรษ 1890 เพื่อเป็นเมืองสำหรับรองรับเหมืองคีรือนา
คีรือนายังเป็นที่ตั้งของศูนย์อวกาศเอสเรนจ์ซึ่งตั้งขี้นในคริสต์ทศวรรษ 1960 ทำให้คีรือนายังได้รับขนานนามว่าเป็น "เมืองอวกาศ" (space town) รวมถึงสถาบันฟิสิกส์อวกาศ และภาควิชาวิทยาศาสตร์อวกาศ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีลือลิยอ
วาทิต โสภา

วาทิต โสภา ชื่อเล่น วินน์ (เกิดเมื่อวันที่ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2534) 
เป็นนักแสดงและศิลปินชาวไทยเกิดที่จังหวัดขอนแก่นเริ่มเข้าสู่ในวงการบันเทิงจากการเป็นนักร้องและศิลปินวงThe Unknown?เริ่มเข้าสู่ในวงการเทิงการเป็นนักแสดง
โดยมีการชักชวนจาก เอ ศุภชัย ศรีวิจิตร ผู้จัดการดาราและได้รับโอกาสเป็นนักแสดงในสังกัดช่อง 7 HDมีผลงานละครเรื่อง "เล่ห์นางหงส์", "คู่ปรับฉบับหัวใจ" และ "สารวัตรใหญ่" เป็นต้น
ประวัติ.
วินน์ วาทิต เกิดเมื่อวันที่ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2534เป็นนักแสดงและศิลปินชาวไทยเกิดที่จังหวัดขอนแก่นจบการศึกษาในระดับปริญญาตรีคณะนิติศาสตร์ สาขา วิทยุโทรทัศน์และกระจายเสียง มหาวิทยาลัยเกษมบัณฑิต
ในวงการบันเทิง.
วินน์ วาทิต เริ่มเข้าสู่ในวงการบันเทิงจากการเป็นนักร้องและศิลปิน วง The Unknown? เริ่มเข้าสู่ในวงการเทิงการเป็นนักแสดงโดยมีการชักชวนจาก เอ ศุภชัย ศรีวิจิตร ผู้จัดการดาราและได้รับโอกาสเป็นนักแสดงในสังกัดช่อง 7 HDมีผลงานละครเรื่อง "เล่ห์นางหงส์", "คู่ปรับฉบับหัวใจ" และ "สารวัตรใหญ่" เป็นต้นปัจจุบันเป็นนักแสดงอิสระ
พ.ศ. 2558 วินน์ วาทิต มีผลงานละครเรื่อง "คู่ปรับฉบับหัวใจ"แสดงคู่กับ ตูน พิมพ์ปวีณ์ โคกระบินทร์ รับบทเป็น "อินทร" เป็นละครแนวโรแมนติกคอมเมดี้ดราม่าในช่วงละครออกอากาศได้รับการตอบกลับที่ดีตอนจบเรตติ้งสูดสูง 7.7 ในของส่งท้ายปี
พ.ศ. 2562 วินน์ วาทิต มีผลงานละครเรื่อง "สารวัตรใหญ่"แสดงคู่กับ ฟ้า อิงฟ้า เกตุคำ รับบทเป็น "หมวดพิทยาธร"เป็นละครตำรวจน้ำดีสะท้อนสังคมเป็นละครแอ็คชั่นในช่วงละครออกอากาศได้รับการตอบกลับที่ดีตอนจบเรตติ้งสูดสูง 11.2 ในของต้นปี
มีบุตร1 คน ชื่อ น้อง จันดี เกิดวันที่ 26 พฤษภาคม 2566
มาโอะ อิจิมิจิ

มาโอะ อิจิมิจิ (; โรมาจิ: "Ichimichi Mao"; 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1992 -) เป็นนักพากย์และนักแสดง ชาวญี่ปุ่น เกิดที่จังหวัดโอซากะ สังกัดเยลโลแค็บ NEXT ในเครดิตผลงานพากย์ปกติจะใช้ชื่อว่า M・A・O (มาโอะ)
เขตปกครองตนเองในมินดาเนามุสลิม

เขตปกครองตนเองในมินดาเนามุสลิม ("Al-ḥukm adh-dhātiyy al-'aqlīmiyy limuslimiyy mindanāu"; ตัวย่อ: ARMM) เป็นอดีตเขตปกครองตนเองบนเกาะมินดาเนา ประเทศฟิลิปปินส์ ประกอบด้วย 5 จังหวัดที่ประชากรนับถือศาสนาอิสลามเป็นศาสนาหลัก เขตนี้เคยเป็นเพียงเขตเดียวของประเทศที่มีรัฐบาลปกครองเป็นของตนเอง ศูนย์กลางการปกครองอยู่ที่โคตาบาโต
เขตการปกครองในอดีต.
ประกอบด้วย 2 นคร, 116 เทศบาล และ 2,490 บารังไก โดยเมืองอีซาเบลาและโคตาบาโต อยู่นอกอำนาจการปกครองของเขต