pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
เจฟฟ์ เฟเนค

เจฟฟ์ เฟเนค (เกิดเมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2507 ที่เมืองซิดนีย์ รัฐนิวเซาท์เวลส์ ประเทศออสเตรเลีย) นักมวยสากลอาชีพและสากลสมัครเล่นชาวออสเตรเลีย เป็นนักมวยที่ชกในสไตล์ไฟเตอร์ เดินหน้าบุกเข้าแลกหมัดตลอด เป็นแชมป์โลก 3 รุ่นคนแรกของออสเตรเลีย ปัจจุบันมีค่ายมวยเป็นของตนเองที่ออสเตรเลียบ้านเกิด
ประวัติ.
เฟเนค เคยชกมวยสากลสมัครเล่นมาก่อน และประสบความสำเร็จได้เหรียญทองแดงจากการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก ที่ลอสแอนเจลิส ในปี พ.ศ. 2527 และจากนั้นก็หันมาชกมวยสากลอาชีพ เพียง 7 ครั้งเท่านั้น เฟเนคก็สามารถคว้าแชมป์โลกรุ่นแรกมาได้โดยชนะน็อกยก 9 ซาโตชิ ชิงงากิ นักมวยชาวญี่ปุ่น ของสหพันธ์มวยนานาชาติ (IBF)ในรุ่นแบนตัมเวท ได้ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2528 และเฟเนคก็ป้องกันตำแหน่งแชมป์ไว้ได้ 3 ครั้ง ก่อนจะสละตำแหน่งเพื่อขึ้นไปชกในรุ่นที่ใหญ่กว่า โดยเอาชนะทีเคโอยก 4 สามารถ พยัคฆ์อรุณ ไปได้เมื่อปี พ.ศ. 2530 ได้แชมป์โลกของสภามวยโลก (WBC) ในรุ่นจูเนียร์เฟเธอร์เวท
เจฟฟ์ เฟเนค ชกป้องกันตำแหน่งแชมป์ไว้ได้ 2 ครั้ง จึงสละตำแหน่งเนื่องจากควบคุมน้ำหนักตัวไม่ไหวในปลายปีนั่นเอง และปีต่อมา ก็สามารถคว้าแชมป์โลกของสภามวยโลก (WBC) ในรุ่นเฟเธอร์เวท ไปได้เป็นรุ่นที่ 3 ในการชิงแชมป์ที่ว่าง โดยชนะน็อก บิกตอร์ กาเยฮัส นักมวยชาวปวยร์โตรีโก ในยกที่ 10 และป้องกันตำแหน่งแชมป์ในรุ่นนี้ไว้ได้ 4 ครั้ง ก่อนจะหยุดชกชั่วคราวเนื่องจากพักรักษาอาการบาดเจ็บที่ข้อมือ ทำให้ต้องสละแชมป์โลกไปโดยปริยาย
จากนั้นในปี พ.ศ. 2534 เฟเนคกลับมาชกอีกแค่ครั้งเดียว ก็ขึ้นชิงแชมป์โลกของสภามวยโลก (WBC) ในรุ่นจูเนียร์ไลท์เวท กับ อซูม่าห์ เนลสัน นักมวยชาวกานา แต่ครั้งนี้เฟเนคไม่ประสบความสำเร็จ โดยผลออกมาทั้งคู่เสมอกัน ไปแบบที่เฟเนคน่าจะเป็นฝ่ายชนะ ทั้งคู่จึงชกอีกครั้งในอีก 9 เดือนต่อมา ที่เมลเบิร์น ถิ่นของเฟเนคเอง แต่คราวนี้เฟเนคกลับเป็นฝ่ายแพ้น็อกเนลสันไปในยกที่ 8 จากนั้นเฟเนคก็หยุดชกไปนานถึง 15 เดือน ก่อนที่จะกลับมาชกอีกครั้งกับ คัลวิน โกรฟ อดีตแชมป์โลกในรุ่นเฟเธอร์เวท ชาวอเมริกัน ผลการชกออกมาปรากฏว่า เฟเนคเป็นฝ่ายแพ้น็อกโกรฟไปในยกที่ 7 แบบที่เฟเนคสลบไปนานหลายนาทีคาเวทีก่อนที่จะฟื้น และจากนั้น เฟเนคก็ประกาศแขวนนวมไป
อีก 2 ปี ต่อมา เจฟฟ์ เฟเนค ก็กลับมาชกมวยใหม่ โดยชกอีก 2 ครั้ง และขึ้นชิงแชมป์โลกในรุ่นไลท์เวท ของสหพันธ์มวยนานาชาติ (IBF) กับ ฟิลลิป ฮอลิเดย์ นักมวยชาวแอฟริกาใต้ และเป็นฝ่ายแพ้น็อกไปเพียงยก 2 เท่านั้น และเป็นการชกมวยครั้งสุดท้ายของเฟเนค
แหล่งข้อมูลอื่น.
นาง

ชาวนาง ตั้งถิ่นฐานในสุดชายแดนฝั่งขวาของแม่น้ำแดง ประเทศเวียดนามในบริเวณที่มีรูปสี่เหลี่ยมซึ่งมีอาณาเขตถูกคั่นโดยประเทศจีน แม่น้ำแดง อาณาเขตแคว้นฟันสีพาน น้ำบ่อ และพลเมืองเชื้อชาติเดียวกัน และถือว่าเดิมเป็นคนไท เนื่องจากอยู่ใกล้ประเทศจีน อิทธิพลจีนจึงมีมาก (ติดต่อกันผ่านแม่น้ำแดง) ชาวนางมีประชากรประมาณ 20,000 คน
ภาษา.
พวกนางพูดภาษาใกล้เคียงกับภาษาไทยมาก แต่ทำการอะไรจะไปทางจีนมาก ซึ่งจะพบคุณลักษณะแบบในแคว้นชาวนาง คล้ายกันกับพวกทางพงโถ แต่พูดจาด้วยสำเนียงเร็วกว่า 
ประเพณี.
ชาวนางจะมี "การเต้นรำหมวก" เป็นที่รู้จักกันแพร่หลายกันในพงโถ เต้นด้วยจังหวะช้านาบเนิบ ส่วนที่เมืองฮุมใช้กลองตีเข้าจังหวะช่วยในการเต้นรำ เหล่าหญิงจะเต้นรำชาวนางแห่งเมืองตำดวง เต้นรำแบบนักรบ โดยใช้ไม้พลองสำหรับหาบน้ำ
พระแม่คงคา

ในศาสนาฮินดูนั้น แม่น้ำคงคาถือว่ามีความศักดิ์สิทธิ์ และมีรูปเป็นเทวีพระนามว่า พระแม่คงคา (สันสกฤต: गङ्गा Gaṅgā) พระนางได้รับการเคารพบูชาในศาสนาฮินดู ที่ซึ่งมีความเชื่อว่าการลงอาบน้ำในแม่น้ำคงคาจะเป็นการคลายบาปและช่วยหนุนไปสู่โมกษะ และเชื่อกันว่าน้ำในแม่น้ำคงคานั้นบริสุทธิ์มาก ผู้แสวงบุญที่เดินทางมานิยมนำเถ้าอัฐิของญาติผู้ล่วงลับมาลอยในแม่น้ำ เชื่อกันว่าจะช่วยนำพาดวงวิญญาณ ไปสู่โมกษะ เรื่องราวของพระนางพบได้ทั้งในฤคเวทและปุราณะต่าง ๆ
ศาสนสถานสำคัญของฮินดูหลายแห่งตั้งอยู่ริมแม่น้ำคงคา ตั้งแต่ที่ คงโคตริ, หฤทวาร, ปรยาคราช, พาราณสี และกาลีฆัตในกัลกัตตา นอกจากการเคารพบูชาในศาสนาฮินดูแล้ว ในประเทศไทยยังมีเทศกาลลอยกระทงที่ซึ่งมีการลอยกระทงบนทางน้ำไหลเพื่อระลึกถึงพระพุทธคุณและพระแม่คงคา เพื่อเป็นการสร้างบุญและล้างความชั่วร้ายตามความเชื่อว่าให้ลอยไปกับสายน้ำ
ประติมานวิทยา.
ในรูปเคารพพระแม่คงคาเป็นสตรีท่าทางใจดีมีผิวพระวรกายอ่อน ประทับบนจระเข้ ในพระหัตถ์ทรงดอกบัวในหัตถ์หนึ่ง และพิณอินเดียในอีกหัตถ์หนึ่ง หากเป็นรูปสี่พระหัตถ์อาจทรงหม้อกลัศ หรือหม้อใส่น้ำอมฤต, ประคำ, ดอกบัว, ศิวลึงค์, ตรีศูล หรือทรงวรทมุทราหรือมุทราอื่นขึ้นอยู่กับศิลปะ
ในศิลปะของเบงกอล มักแสดงพระองค์ทรงสังข์, จักร, ดอกบัว และทรงอภัยมุทรา พร้อมมั้งเทน้ำมนตร์จากหม้อกลัศ
พระวาหนะ.
ใน พรหมไววรรตปุราณะ พระแม่คงคานิยมสร้างรูปเคียงกับพระวาหนะ (พาหนะ) ของพระองค์คือมกร หรือสิ่งมีชีวิตคล้ายมังกรในศาสนาฮินดู ลักษณะการใช้มกรเปนพระวาหนะนี้ได้รับการตีความอย่างหลากหลาย บ้างว่าเป็นตัวแทนของความฉลาดเฉลียว การเอาชนะความดุร้าย เป็นต้น
ในคติความเชื่อต่าง ๆ.
พระแม่คงคาทรงเป็นที่นิยมได้รับการบูชาอย่างมากในประเทศเนปาล โดยทรงได้รับการบูชาควบคู่กับพระแม่ยมุนา เทวรูปที่มีชื่อเสียงของพระนางคือองค์ที่ประดิษฐาน ณ จตุรัสพระราชวังปาฏัน และโคกรรณมหาเทวมนเทียร (Gokarna Mahadev Temple) ในนครกาฐมาณฑุ
ในประเทศศรีลังกา ทรงได้รับการบูชาร่วมกับเทวดาในศาสนาฮินดูองค์อื่น ๆ ในฐานะผู้รักษาพระพุทธศาสนา เทวรูปที่มีชื่อเสียงของพระนางคือที่เกลณียราชมหาวิหาร (Kelaniya Raja Maha Vihara)
ในศาสนาฮินดูแบบบาหลี พระนางได้รับการบูชาร่วมกับพระแม่ดานู นอกจากนี้ยังเป็นที่รู้จักในฐานะมารดาของภีษมะในมหาภารตะ มีโบสถ์พราหมณ์หลายแห่งที่สร้างอุทิศถวายพระนาง เช่น ตีร์ตากังกา, ปูราตามันมุมบุลกันดาซารี (Pura Taman Mumbul Sangeh) และ โกงโจปูราตามันกันดาซารี (Kongco Pura Taman Gandasari)
ทะเลสาบคังคาตลโอ ในประเทศมอริเชียสเป็นโบสถ์พราหมณ์อีกแห่งที่อุทิศถวายพระนางและได้มีการอัญเชิญน้ำจากแม่น้ำคงคามาผสมในทะเลสาบ และได้ทำพิธีเทวาภิเษกและเปลี่ยนชื่อเป็น ทะเลสาบคังคาตลโอ
พระแม่คงคาได้รับการบูชาร่วมกับ พระอิศวร, พระภูมิเทวี, พระอาทิตย์ และ พระจันทร์ ในพระราชพิธีตรียัมพวาย ตรีปวายและแห่นางดานของศาสนาฮินดูในประเทศไทย โดยทั่วไปพระนางได้รับการสักการะบูชาร่วมกับพระแม่ธรณีของพุทธศาสนานิกายเถรวาทและแม่พระโพสพของศาสนาผี. สระศักดิ์สิทธิ์ทั้งสี่ของจังหวัดสุพรรณบุรีเป็นตัวแทนของน้ำศักดิ์สิทธิ์ของพระนางที่ใช้พิธีกรรมต่างๆของไทย
ในประเทศกัมพูชาพระนางเป็นที่รู้จักและได้รับการบูชาตั้งแต่ในสมัยจักรวรรดิเขมร โดยเทวรูปที่มีชื่อเสียงของพระนาง คือ เทวรูป "พระอุมาคงคาปติศวร" (:),ในฐานะชายาของพระศิวะร่วมกับพระปารวตี ที่สำคัญเช่นปราสาทบากอง, และหน้าบันของปราสาทธมมานนท์ เป็นต้น
ฮาอะไป

ฮาอะไป  เป็นเกาะและเขตในการปกครองของราชอาณาจักรตองงา อยู่ทางตอนกลางของประเทศ ซึ่งมีโตงาตาปูอยู่ตอนใต้และมีวาวาอูอยู่ทางเหนือ มีเกาะอยู่เพียง 17 เกาะทางตอนเหนือเท่านั้นที่มีประชากรอาศัยอยู่ และเกาะใหญ่ของเขตนี้ก็ตั้งอยู่ในเขตตะวันออก คือเกาะลิฟูกา เกาะฟัว ซึ่งมีประชากรรวมกัน 4249 คน ส่วนเกาะนูกูนาโมและเกาะฮาอาโน มีประชากรกว่า 728 คน ส่วน 2 เกาะทางตะวันตกที่สำคัญคือ เกาะโตฟัวและเกาะเกา
อาณาจักรโคกูรยอ

จักรรรดิโคกูรยอ (#เปลี่ยนทาง , : ; 37 ก่อนคริสตกาล - ค.ศ. 668) เป็นจักรวรรดิเกาหลีโบราณที่พระเจ้าทงมย็องซ็องทรงสถาปนาขึ้น ปัจจุบันดินแดนส่วนใหญ่อยู่ในประเทศเกาหลีเหนือและคาบสมุทรเหลียวตงของประเทศจีน
ราชวงศ์นี้มีอาณาเขตตั้งแต่เกาหลีเหนือปัจจุบันแมนจูเรียถึงรัสเซียบางส่วนเป็นราชวงศ์แรก ที่ถูกบันทึกหลักฐานราชวงศ์นี้มีพระจักรพรรดิที่เป็นมหาราชพระองค์แรกของเกาหลีคือพระเจ้าควังแกโทมหาราช รัชกาลที่ 19 ของราชวงศ์ ผู้ทรงพระปรีชาสามารถทั้งเรื่องรบและการปกครอง ทรงขยายพระราชอาณาเขตออกไปอย่างกว้างขวางต่อมาจักรวรรดินี้เริ่มมีปัญหารบรากับอาณาจักรแพ็กเจและอาณาจักรชิลลา ในสมัยราชวงศ์ถัง (618-907) ในขณะนั้นตรงกับรัชสมัยจักรพรรดิถังเกาจง (หลี่จื้อ) จักรพรรดิองค์ที่ 3 ประมาณปี ค.ศ. 660 ต่อมาสมัยรัชกาลที่ 28 ของราชวงศ์ก็ถูกกองทัพพันธมิตรชิลลา-ถัง ตีแตกและรวบรวมเป็นส่วนหนึ่งของอาณาจักรทำให้โคกูรยอที่ปกครองมายาวนานกว่า 605 ปีก็สิ้นสุดลง
เมืองหลวงและสุสานหลวง.
เมืองหลวงและสุสานของโคกูรยอโบราณ (จีนตัวย่อ: 高句丽王城、王陵及贵族墓葬) คือแหล่งมรดกโลกที่ประกอบด้วยแหล่งโบราณคดีในเมือง 3 เมือง ได้แก่ เมืองอู๋หนิ่ว ในมณฑลเหลียวหนิง เมืองกั๋วเน่ย (กุงแนซง - ตามภาษาเกาหลี) และหวันตู (ฮวันโด - ตามภาษาเกาหลี) ในมณฑลจี๋หลิน และสุสานอีก 40 แห่ง ซึ่งเป็นของราชวงศ์ 14 แห่ง และขุนนาง 26 แห่ง ทั้งหมดแสดงถึงร่องรอยวัฒนธรรมโกคูรยอซึ่งได้มีอำนาจเหนือบางส่วนของภาคตะวัน ออกเฉียงเหนือของจีนและคาบสมุทรเกาหลีในช่วง 277 ปีก่อน ค.ศ. จนถึง ปี ค.ศ. ที่ 668
แหล่งโบราณคดีในเมืองอู๋หนิ่วได้ทำการขุดค้นไปเพียงเล็กน้อย ส่วนเมืองกั๋วเน่ย ซึ่งตั้งอยู่ในเมืองจี๋หนิงในปัจจุบันนั้นได้ทำหน้าที่เป็นเมืองหลวงรอง หลังจากเมืองหลวงของโคกูรยอได้ย้ายไปตั้งที่กรุงเปียงยาง และสำหรับเมืองหวันตู หนึ่งในเมืองหลวงของโคกูรยอนั้น ได้มีร่องรอยของพระราชวังและสุสานจำนวนกว่า 37 แห่ง
สมัยจักรพรรดิฮั่นยฺเหวียน ปีที่ 2 แห่งรัชกาลเจี้ยนเจา (ราว 37 ปี ก่อนคริสตกาล) แห่งราชวงศ์ฮั่นตะวันตก (202 ก่อนคริสตกาล - ค.ศ. 25) บรรพบุรุษชาวเกาหลีได้แผ้วถางสร้างเมืองขึ้นที่บริเวณอำเภอเกาโกวหลี (ปัจจุบันคือ อ.ซินปิน ในมณฑลเหลียวหนิงของจีน) หลังจากนั้นก็สถาปนาเมืองหลวงและขยายอำนาจจนมีอาณาเขตกว้างขวางไปทั่ว ตามที่รู้จักกันในชื่อ ‘โคกูรยอ’
ยุคที่รุ่งเรืองที่สุดของโคกูรยอหรือเกาโกวหลี ช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 5 ได้แผ่อำนาจครอบคลุมภาคตะวันออกของมณฑลจี๋หลิน ตะวันออกเฉียงเหนือของมณฑลเหลียวหนิง จนถึงดินแดนทางตอนเหนือของคาบสมุทรเกาหลีในปัจจุบัน โคกูรยอมีพระจักรพรรดิย์ดิปกครองรวมทั้งสิ้น 28 รัชกาล* ระยะเวลาอันรุ่งเรืองจนถึงยุคเสื่อมอยู่ในช่วงเดียวกับราชวงศ์ฮั่นตะวันตกจนถึงราชวงศ์ถัง (ค.ศ. 618-907) ของจีน รวมระยะเวลาราว 705 ปี
ที่ตั้งและอาณาเขต.
เมืองเก่าแห่งโคกูรยอตั้งอยู่บนเขาอู๋หนี่ว์ซัน (五女山) ที่คาบเกี่ยวระหว่างพื้นที่อำเภอซินปิน (新宾县) และอำเภอปกครองตนเองของชนชาติแมนจู หวนเหริน (桓仁县) ในมณฑลเหลียวหนิง มาจนถึงเมืองจี๋อัน (集安市) ในมณฑลจี๋หลิน เป็นอาณาบริเวณของเมืองเก่าอู๋หนี่ว์ซันซันเฉิง เมืองเก่ากั๋วเน่ยเฉิง เมืองเก่าหวันตูซันเฉิง โบราณสถานสุสานหลวง 14 หลุม และสุสานคนในตระกูลสูงศักดิ์ 26 หลุม รวมถึงหลุมศพแม่ทัพและศิลาจารึกโบราณของพระเจ้าควังแกโท (好太王)
มรดกโลก.
เมืองหลวงและสุสานของโคกูรยอโบราณได้ลงทะเบียนเป็นมรดกโลกในการประชุมคณะกรรมการมรดกโลกสมัยสามัญครั้งที่ 28 เมื่อปี พ.ศ. 2547 ที่เมืองซูโจว ประเทศจีน
ซ้าบ 105

ซ้าบ 105  ซ้าบ 105 เป็นเครื่องบินรบเอนกประสงค์ กองทัพสวีเดนกำหนดสัญลักษณ์เป็น เอสเค 60 บินเป็นครั้งแรกในวันที่ 29 มิถุนายน ค.ศ. 1963 และได้สร้างขึ้นมาอีกหลายรุ่น
รายละเอียด ซ้าบ 105.
ข้อมูลจำเพาะ
ทอมัส เพน

โทมัส เพน (ชื่อเกิด โทมัส เพน ; 9 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1737 – 8 มิถุนายน ค.ศ. 1809) เป็นนักเคลื่อนไหวทางการเมือง นักปรัชญา นักทฤษฎีทางการเมือง และนักปฏิวัติชาวอเมริกันเกิดที่ประเทศอังกฤษ เขาประพันธ์"สามัญสำนึก" (ค.ศ. 1776) "วิกฤตการณ์อเมริกา" (ค.ศ. 1776–1783) ซึ่งเป็นจุลสารสองแผ่นที่ทรงอิทธิพลที่สุด ในช่วงเริ่มต้นของเหตุการณ์การปฏิวัติอเมริกาและช่วยจุดประกายให้ผู้รักชาติ ใน พ.ศ. 1776 เพื่อประกาศอิสรภาพจากบริเตนใหญ่ ความคิดของเขาสะท้อนถึงความคิดสิทธิมนุษยชนข้ามชาติในยุคเรืองปัญญา
หมายเหตุ.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
เวอร์จิล

ปูบลิอุส แวร์กิลิอุส มาโร  หรือ เวอร์จิล (15 ตุลาคม 70 ปีก่อนคริสต์ศักราช - 21 กันยายน 19 ปีก่อนคริสต์ศักราช) เป็นกวีชาวโรมโบราณ บทกวีที่เขาแต่งจะเป็นเรื่องเกี่ยวกับพระเจ้าและนิยายปรัมปรา งานเขียนที่มีชื่อเสียงของเขาได้แก่ "เอ็กคล็อกส์" ('), "จอร์จิกส์" (') และมหากาพย์ "อีนีอิด" ("")
ฮัล อแจท

ฮัล อแจท  เป็นเครื่องบินที่ได้รับการพัฒนามาจากเครื่องบินเจ๊ตขับไล่น้ำหนักเบาแบบฮ็อคเกอร์ ซิดเดลี่ย์ ฟอลแลนด์ ของสหราชอาณาจักร โดยมีสมรรถนะสูงขึ้น มีการพัฒนาอุปกรณ์สื่อสาร-เดินอากาศที่สมบูรณ์ขึ้น และมีประสิทธิภาพในการรบดีขึ้น เครื่องต้นแบบ อแจทบินเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 6 มีนาคม ค.ศ. 1975
ลัทธิฟาสซิสต์

ลัทธิฟาสซิสต์  เป็นลัทธิชาติ-อำนาจนิยมมูลวิวัติรูปแบบหนึ่ง ซึ่งมีความโดดเด่นในทวีปยุโรปช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 ขบวนการฟาสซิสต์รุ่นแรก ๆ กำเนิดขึ้นในประเทศอิตาลีราวสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง โดย เบนิโต มุสโสลินี นายกรัฐมนตรีและผู้นำสูงสุดของอิตาลี ผู้ก่อตั้งระบอบฟาสซิสม์ ได้รับอิทธิพลจากสหการนิยมชาติ (national syndicalism) การรวมจุดยืนฝ่ายขวาโดยทั่วไปเข้ากับการเมืองฝ่ายซ้ายบางส่วน ซึ่งตรงข้ามกับคอมมิวนิสต์ สังคมนิยม เสรีประชาธิปไตย และอนุรักษนิยมดั้งเดิม แม้ว่าโดยปกติลัทธิฟาสซิสต์จะถูกจัดเป็น "ขวาจัด" ตามการแบ่งพิสัยมโนคติทางการเมืองแบบซ้าย–ขวา (political spectrum) ดั้งเดิม พวกฟาสซิสต์เองและนักวิจารณ์บางส่วนแย้งว่าคำอธิบายนี้ไม่เพียงพอ 
นักฟาสซิสต์มุ่งรวมชาติของพวกตนผ่านรัฐเผด็จการเบ็ดเสร็จที่สนับสนุนการระดมชุมชนชาติอย่างกว้างขวาง และมีลักษณะเด่นโดยมีพรรคแนวหน้า (vanguard party) ซึ่งริเริ่มขบวนการการเมืองปฏิวัติโดยมุ่งหมายเพื่อจัดระเบียบชาติใหม่ตามหลักการของอุดมการณ์ลัทธิฟาสซิสต์ ขบวนการฟาสซิสต์ทั้งหลายมีลักษณะร่วมบางอย่าง รวมทั้งความเคารพรัฐ การอุทิศให้แก่ผู้นำที่เข้มแข็ง และการเน้นความคลั่งชาติ (ultranationalism) และแสนยนิยม ลัทธิฟาสซิสต์มองการเมือง ความรุนแรง สงครามและจักรวรรดินิยมว่าเป็นวิธีการบรรลุการฟื้นพลังของชาติ และยืนยันว่าชาติที่เข้มแข็งกว่ามีสิทธิที่จะขยายอาณาเขตโดยเข้าแทนที่ชาติที่อ่อนแอกว่า
อุดมการณ์ลัทธิฟาสซิสต์อ้างความสำคัญสูงสุดของรัฐอย่างต่อเนื่อง ผู้นำอย่างเบนิโต มุสโสลินีในอิตาลี และอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ในเยอรมนี รวมรัฐและอ้างอำนาจที่แย้งไม่ได้ ลัทธิฟาสซิสต์ยืมทฤษฎีและศัพท์จากสังคมนิยม แต่แทนที่การมุ่งไปยังความขัดแย้งทางชนชั้นของสังคมนิยมด้วยการมุ่งไปยังความขัดแย้งระหว่างชาติและเชื้อชาติ
 ลัทธิฟาสซิสต์สนับสนุนระบบเศรษฐกิจแบบผสม โดยมีเป้าหมายหลักเพื่อบรรลุการพึ่งตนเองทางเศรษฐกิจเพื่อให้ชาติมีเอกราชผ่านนโยบายเศรษฐกิจแบบคุ้มครองและมีการแทรกแซงจากรัฐ
หลังสงครามโลกครั้งที่สอง มีพรรคการเมืองน้อยพรรคที่อธิบายตนเองอย่างเปิดเผยว่าเป็นฟาสซิสต์ และคู่แข่งทางการเมืองมักใช้คำนี้เป็นคำหยาบ บางครั้งคำว่าลัทธิฟาสซิสต์ใหม่หรือหลังลัทธิฟาสซิสต์ใช้อย่างเป็นทางการเพื่ออธิบายพรรคการเมืองขวาจัดที่มีอุดมการณ์คล้ายคลึงหรือมีรากมาจากขบวนการฟาสซิสต์ในคริสต์ศตวรรษที่ 20
ที่มาของชื่อ.
ในอิตาลีเรียกการปกครองแบบนี้ว่า "ฟาซิโอ" เป็นภาษาละติน แปลว่า สหภาพ หรือ สมาชิก ทั้งยังแปลได้อีกว่าเป็นแขนงไม้ที่พันรอบขวาน (มีมาตั้งแต่สมัยโรมัน โดยเรียกว่า ฟาสเซส (fasces) ถือโดยลิคเตอร์ (lictor) ซึ่งเป็นกลุ่มคนที่มีหน้าที่ในการดูแลความสงบเรียบร้อย)
ลัทธิฟาสซิสต์เป็นชื่อของอาณาจักรโรมันสมัยก่อน มันคือไม้เมื่อไม้มีอยู่แท่งเดียวก็จะหักได้ง่าย แต่เมื่อนำไม้มารวมกันนั้นจะหักได้ยากมาก เหมือนกับเมื่อชาติมีประชาชนมารวมกันก็จะทำให้ชาติแข็งแกร่งไร้เทียมทาน แต่กลายเป็นว่าลัทธิฟาสซิสต์ ไม่แข็งแกร่งเท่าที่ควรเพราะประชาชนเบื่อกับการทำงาน และการปฏิวัติของลัทธิฟาสซิสต์ ซึ่งทำให้ลัทธิฟาสซิสต์สิ้นสุดในปี พ.ศ. 2486
ปลาเสือพ่นน้ำ

ปลาเสือพ่นน้ำ (ชื่อวิทยาศาสตร์: "binomial nomenclature") ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์ปลาเสือพ่นน้ำ (Toxotidae) มีรูปร่างเป็นสามเหลี่ยม ปากกว้างมีขนาดใหญ่เฉียงลงด้านล่างและจะงอยปากยืดหดได้ มีตากลมโต เกล็ดสาก ครีบหลังแบ่งออกเป็น 2 ตอน ตอนแรกเป็นครีบแข็ง ตอนหลังเป็นครีบอ่อนมีลักษณะใสโปร่งแสง พื้นลำตัวสีขาวอมเหลือง มีจุดวงกลมสีดำขนาดใหญ่ ประมาณ 3–4 จุด ซึ่งนับว่าปลาเสือพ่นน้ำชนิดนี้เป็นปลาเสือพ่นน้ำชนิดที่มีจุดวงกลมนี้มากที่สุด และเป็นปลาเสือพ่นน้ำที่พบได้มากและแพร่หลายที่สุด
ขนาดโตเต็มที่ประมาณ 30–40 เซนติเมตร นิยมว่ายหากินอยู่ตามผิวน้ำเป็นฝูงเล็ก ๆ ไม่เกิน 20 ตัว พบได้ตามแม่น้ำลำคลองทั่วไปจนถึงเขตน้ำกร่อยเช่น ป่าชายเลน ในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้รวมถึงประเทศไทยด้วย สามารถฉีดพ่นน้ำจากปากใส่แมลงที่อยู่เหนือน้ำได้เหมือนปืนฉีดน้ำ นอกจากนี้แล้วยังกินสัตว์ขนาดเล็กกว่า เช่น ปลาขนาดเล็ก, กุ้งฝอย เป็นต้น
มีความสำคัญต่อมนุษย์ในฐานะของการนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม
ปริศนา (นิตยสาร)

ปริศนา เป็นนิตยสารรายปักษ์และรายเดือน จัดพิมพ์โดยบริษัท สำนักพิมพ์อาทร จำกัด ในเล่มบรรจุเกมปริศนาที่หลากหลาย พร้อมเฉลยท้ายเล่ม เพื่อให้ผู้อ่านได้ไขปัญหาและพัฒนาความคิดเชิงตรรกะ หรือสะสมเป็นงานอดิเรก นอกจากนั้นยังมีปริศนาชิงรางวัลที่แตกต่างกันออกไปในแต่ละครั้ง
รายชื่อเกมปริศนา.
ชื่อภาษาไทยของเกมปริศนาเหล่านี้ที่ปรากฏในนิตยสาร ตั้งขึ้นโดยทีมงานของนิตยสาร
นุสรณ์ พจน์พิพัฒน์

นุสรณ์ พจน์พิพัฒน์ เป็นอดีตนักดนตรี ในตำแหน่งคีย์บอร์ดของวงดิ โอฬาร โปรเจ็คต์ ก่อนจะออกจากวงการดนตรี หันมาเป็นนักพัฒนาโปรแกรม โดยเป็นหนึ่งในผู้พัฒนาระบบภาษาไทยให้กับซอฟต์แวร์ ไมโครซอฟท์ ออฟฟิศ อินเทอร์เน็ตเอกซ์พลอเรอร์ วินโดวส์โมบายสำหรับพ็อกเกตพีซี และปลาดาวออฟฟิศ นุสรณ์ได้รับคัดเลือกจากนิตยสารเอเชียวีค ให้เป็น 1 ใน 25 ผู้บริหารธุรกิจรุ่นใหม่ในเอเชีย ประจำปี พ.ศ. 2545 จากผลงานการพัฒนา ปลาดาวออฟฟิศ ซึ่งเป็นเวอร์ชันภาษาไทยของสตาร์ออฟฟิศ ให้กับซันไมโครซิสเต็มส์ โดยมีเงื่อนไขว่าต้องเปิดให้ใช้งานได้ฟรี 
ประวัติ.
นุสรณ์ พจน์พิพัฒน์ เกิด 21มีนาคม พ.ศ.2510 จังหวัดนครราชสีมา
ชีวิตวัยเด็ก.
นุสรณ์ศึกษา โรงเรียนเซนต์คาเบรียล ในระดับชั้นมัธยมศึกษาและเคยร่วมงานกับ ธนา ลวสุต ในฐานะเพื่อนร่วมโรงเรียน ในวง ฟีดแบค หลังจากนั้นจึงไปเรียนต่อด้านคอมพิวเตอร์ไซน์ ที่ Leney College มหาวิทยาลัยเล็กๆ ในสหรัฐอเมริกา
หลังการเรียนจบ.
หลังจากเรียนจบ เขาทำงานเป็นโปรแกรมเมอร์ในบริษัทเอกชน ขณะเดียวกันก็ใช้ชีวิตเป็นนักดนตรี เคยร่วมอยู่ในทีมทำเพลงประกอบภาพยนตร์คนเลี้ยงช้าง และออกอัลบั้มร่วมกับชักกี้ ธัญรัตน์ แอนด์บลูแพลเน็ท จนกระทั่งได้มาเป็นมือคีย์บอร์ด ให้กับวง The Olarn Project ในช่วงปี พ.ศ. 2534 - 2539 ก่อนจะหันไปเป็นโปรแกรมเมอร์
ก้าวสู่วงการโปรแกรมเมอร์.
นุสรณ์ใช้เวลา 2 ปี กับการเล่นดนตรีประจำที่ร็อกผับ ที่เล่นแนวเฮฟวี่ฮาร์ดร็อก อาทิตย์ละ 2 วัน มีรายได้เดือน ละ 4,000 บาท แม้จะได้ทำงานที่ชื่นชอบ แต่เมื่อรายได้ไม่พอกับค่าใช้จ่าย ทำให้เขาต้องกลับมาทบทวนตัวเองอีกครั้ง จากนั้นเขาก็ตัดสินใจยุติอาชีพนักดนตรี และหันกลับไปใช้ชีวิตเป็นโปรแกรม เมอร์อีกครั้ง 
เป็นผู้มีส่วนร่วมกับไมโครซอฟท์.
ระหว่างนั้น ไมโครซอฟท์มีแผนที่จะพัฒนาโปรแกรมออฟฟิศ 95 ให้เป็นภาษาไทย เขาได้รับคัดเลือกให้เป็น 1 ในทีมงานคนไทย ที่ต้องบินไปทำงานในสำนัก งานใหญ่ไมโครซอฟท์ที่เมืองเรดมอนด์ ใช้เวลาพัฒนา 5 เดือน บินกลับมาพัก 1 เดือน จากนั้นบินกลับไปทำงานต่ออีก 2 เดือน
นุสรณ์ได้เข้าร่วมเป็นทีมพัฒนาโปรแกรม Windows 95 service release 1 ให้เป็นภาษาไทย เขายังเป็นผู้พัฒนาโปร แกรม Internet explorer 2.0 ภาษาไทย ซึ่งเป็นเบราว์เซอร์ภาษาไทยตัวแรก
หลังประสบการณ์ครั้งนี้ เขาจึงได้เลือกให้เข้าร่วมในการพัฒนาโปรแกรมออฟฟิศ 95 ภาษาเวียดนาม ซึ่งถือเป็นก้าวสำคัญ ที่ทำให้เขาได้รับเลือกจากไมโครซอฟท์ให้เป็น Developer lead พัฒนาโปรแกรมออฟฟิศ 97 เป็นภาษาไทย ทำงานร่วมกับคนไทยอีก 18 คน
จนกระทั่งไมโครซอฟท์มีแนวคิดที่ต้องการรวมโค้ดภาษาไทยเข้ากับโปรแกรม ออฟฟิศ เรียกว่ามีซีดีแผ่นเดียว ก็สามารถใช้ภาษาอะไรก็ได้ ครั้งนี้ไมโครซอฟท์ไม่ต้องการจ้างเขาเป็นโปรเจกต์เหมือนเคย แต่ต้องการให้ทำงานเป็นพนักงานประจำอยู่ที่สำนักงานใหญ่
นอกเหนือจากเงินเดือนประจำ หุ้น อีกพันกว่าหุ้นของไมโครซอฟท์แล้ว บวก กับข้อเสนอของไมโครซอฟท์อีกคือ หลังจากทำงานครบ 3 ปี ไมโครซอฟท์จะช่วยทำใบอนุญาตทำงานในสหรัฐฯ ตลอดชีพ หรือกรีนการ์ด
ปัจจุบัน.
ปัจจุบัน นุสรณ์เป็นเจ้าของ และผู้พัฒนาเว็บไซต์เกมออนไลน์ ชื่อ PlayArcade
นวม

นวม คืออุปกรณ์กีฬาอย่างหนึ่งที่นักมวยต้องสวมไว้กับมือขณะกำหมัดเพื่อป้องกันอาการบาดเจ็บขณะชก ทำหน้าที่เป็นเบาะกระจายพลังของหมัดในขณะชกมวยและยังช่วยป้องกันอาการกระดูกฝ่ามือร้าวหรือหัก เพื่อเป็นการปกป้องนักกีฬาทั้งสองฝ่าย
ลักษณะของนวม.
นวมมีลักษณะเป็นถุงมือที่หนา ทำจากวัสดุจำพวกหนัง(อาจเป็นหนังสัตว์แท้หรือหนังเทียมก็ได้)ห่อหุ้มแผ่นรองกันกระแทกบริเวณสันหมัดซึ่งอาจทำจากยางหรือฟองน้ำไว้ภายใน ในสมัยโรมันมีอุปกรณ์การต่อสู้ที่ลักษณะคล้ายนวมชกมวยในปัจจุบันเรียกว่า เซสตัส(Cestus) ทำจากหนังสัตว์หุ้มด้วยโลหะซึ่งมีจุดมุ่งหมายใช้เป็นอาวุธทำร้ายคู่ต่อสู้มากกว่าที่จะป้องกันการบาดเจ็บ ปัจจุบันนวมชกมวยมีการออกแบบให้มีรูปร่างลักษณะแตกต่างกันไปให้เหมาะสมกับการใช้งาน สีสันภายนอกของนวมชกมวยอาจมีความหลากหลายและมีลวดลายตกแต่ง แต่สีที่ใช้ในการแข่งขันทั่วไปไม่ว่าจะเป็นมวยสากลหรือมวยไทยมักใช้สีแดงและสีน้ำเงินเท่านั้น
ขนาดของนวมมีการแบ่งเป็นมาตรฐานตามน้ำหนักนับเป็น ออนซ์ (ounce; oz) อาจมีตั้งแต่ 4, 6, 8, 10, 12, 14, 16 ออนซ์หรือมากกว่า หากออนซ์น้อยๆก็จะนวมขนาดเล็ก โดยทั่วไปในการแข่งขันมวยสากลสมัครเล่นจะใช้นวมขนาด 10 ออนซ์เป็นกติกามาตรฐาน เพื่อให้สามารถป้องกันการบาดเจ็บได้เพียงพอ ในขณะเดียวก็ไม่หนักมากจนทำให้ความรุนแรงความคล่องตัวในการออกหมัดชกลดลงไป แต่หากเป็นจุดประสงค์เพื่อการลงนวมซ้อมชกก็มักจะใช้นวมขนาด 14 ออนซ์ขึ้นไป เพื่อป้องกันการบาดเจ็บขณะซ้อมได้สูงสุดในขณะเดียวกันก็เป็นการฝึกกำลังหมัดจากนวมที่หนักกว่าด้วย นอกจากนี้ในการแข่งขันชกมวยสำหรับเยาวชนก็ยังนิยมใช้นวมขนาดใหญ่กว่า 10 ออนซ์เพื่อการป้องกันที่ดีและลดอัตราการน็อคเอาท์ในนักมวยเด็ก
ผลของนวมต่อความปลอดภัยและการบาดเจ็บของนักกีฬา.
นวมชกมวยยังเป็นที่ถกเถียงกันว่าช่วยป้องกันอาการบาดเจ็บของนักกีฬาได้จริงหรือไม่ แต่โดยทั่วไปเป็นที่ยอมรับกันว่าสามารถลดการบาดเจ็บประเภทแผลแตกจากการถูกชกบริเวณที่มีสันกระดูกได้ดี ช่วยป้องกันดั้งจมูกหักโดยช่วยดูดซับระยะห่างจากสันหมัด อย่างไรก็ตามอาการเลือดกำเดาไหลจากหลอดเลือดฝอยบริเวณปลายจมูกยังคงเกิดได้บ่อยในกรณีถูกนวมต่อยอัดเข้ากลางใบหน้าเป็นการบาดเจ็บที่พบได้บ่อยที่สุดในนักมวยสมัครเล่น นอกจากนี้นวมชกมวยยังอาจช่วยลดการบาดเจ็บบริเวณดวงตาได้ เช่น อาการฉีกขาดของเรติน่าหรืออาการเลือดออกบริเวณเลนส์ตา แม้จะยังมีโอกาสเขียวช้ำบริเวณเบ้าตา สำหรับประเด็นที่เป็นที่ถกเถียงกันมากก็คือผลของนวมชกมวยต่ออาการบาดเจ็บทางสมอง งานวิจัยหลายชิ้นและคำแนะนำจาก British Medical Association ยืนยันว่านวมชกมวยไม่อาจลดอาการบาดเจ็บทางสมองได้และยังอาจส่งผลกระทบรุนแรงมากขึ้นอีกด้วย เนื่องจากนักมวยสามารถออกแรงชกคู่ต่อสู้ได้เต็มที่โดยไม่ต้องกลัวกระดูกมือแตกดังเช่นการต่อสู้ด้วยหมัดเปล่าแบบในอดีต โดยผลต่อการบาดเจ็บทางสมองอาจไม่ปรากฏโดยทันที แต่จะส่งผลในระยะยาวทำให้เกิดโรคหลายชนิดที่มีการเสื่อมของสมองและเนื้อเยื่อเซลล์ประสาท อย่างไรก็ตามงานวิจัยหลายชิ้นก็พบว่านวมชกมวยสามารถลดอัตราตายอย่างเฉียบพลันบนสังเวียนได้เมื่อเทียบกับการต่อสู้ด้วยหมัดเปล่า
ชิ้นน่ำคิ้ม

ชิ้นน่ำคิ้ม เป็นตัวละครในนิยายกำลังภายในของกิมย้ง เรื่อง มังกรหยก เป็นตัวละครดั้งเดิมที่กิมย้งสร้างขึ้นในฐานะที่เป็นมารดาของเอี้ยก้วย ในเรื่องมังกรหยกฉบับดั้งเดิมที่ได้ตีพิมพ์ลงในหนังสือพิมพ์รายวัน แต่เนื่องจากมังกรหยกนั้นเป็นนิยายภายในที่เป็นที่นิยมในหมู่ผู้อ่านมาก ถึงขนาดมีการรออ่านเนื้อเรื่องจากแท่นพิมพ์เลยทีเดียว จากความนิยมในหมู่ผู้อ่านนี้เอง ภายหลังจึงได้มีการรวมเล่มมังกรหยกขึ้น ในการรวมเล่มนี้กิมย้งได้เรียบเรียงเนื้อหามังกรหยกขึ้นใหม่ โดยตัดเนื้อเรื่องบางส่วนที่มีรายละเอียดปลีกย่อยจนเกินไปออก ทำให้ตัวละครอย่างชิ้นน่ำคิ้มถูกตัดออกไป และได้ให้ตัวละครที่เป็นมารดาของเอี้ยก้วยคือ มกเนี่ยมชื้อ แทน 
ถ้าจะอ่านมังกรหยกและมีตัวละครชิ้นน่ำคิ้มนั้นในภาคภาษาไทยจำเป็นต้องอ่านสำนวนการแปลของ จำลอง พิศนาคะ เท่านั้น
อาเบิล ตัสมัน

อาเบิล ยันส์โซน ตัสมัน (พ.ศ. 2146 - 10 ตุลาคม พ.ศ. 2202) เป็นนักสำรวจ นักเดินเรือ และพ่อค้าชาวดัตช์
ตัสมันมีชื่อเสียงมากสำหรับการเดินเรือของเขาในปี พ.ศ. 2185 และ พ.ศ. 2187 ในบริษัทอินเดียตะวันออกของดัตช์ (Dutch East India Company) เขาเป็นนักเดินเรือยุโรปคนแรกที่ออกสำรวจจนไปถึงเกาะฟัน ดีเมิน (Van Diemen's Land) (ปัจจุบันคือแทสเมเนีย) และนิวซีแลนด์ และมองเห็นทัศนียภาพของเกาะฟีจีเมื่อปี พ.ศ. 2186 คนเดินเรือของเขา ฟร็องซัว ฟิสเซอร์ และพ่อค้าของเขา อีซ้าก คิลเซอมันส์ ได้ทำแผนที่บางส่วนของออสเตรเลีย นิวซีแลนด์ และหมู่เกาะแปซิฟิกไว้ด้วย
หนังสือนางรูธ

หนังสือนางรูธ  เป็นหนังสือเล่มที่สั้นที่สุดเล่มหนึ่งทั้งในคัมภีร์ไบเบิลภาคพันธสัญญาเดิมและในคัมภีร์ฮีบรู มาจากภาษาฮีบรูว่า מגילת רות โดยหนังสือนางรูธนี้ มีเพียง 4 บท เท่านั้น หนังสือเล่มนี้ไม่ระบุผู้เขียนที่ชัดเจน มีนักเทววิทยาบางกลุ่มเชื่อว่า ซามูเอล เป็นผู้เรียบเรียงขึ้น แต่ก็ยังเป็นที่ถกเถียงกัน เนื่องจากนักประวัติศาสตร์ พบว่าเนื้อหาบางส่วนในหนังสือนางรูธได้ระบุช่วงเวลาซึ่งเชื่อได้ว่า น่าจะเกิดขึ้นภายหลังจากซามูเอลได้เสียชีวิตแล้ว
ประวัติ.
หนังสือนางรูธเป็นคัมภีร์ที่เขียนเล่าเรื่องของนางรูธ หญิงสาวต่างชนชาติ ที่แต่งงานกับชายชาวอิสราเอลในยุคที่ชนชาติต่าง ๆ พากันกราบไหว้เทพเจ้าต่าง ๆ มากมาย ในขณะที่อิสราเอล มีพระเจ้าเพียงพระองค์เดียวคือพระยาเวห์ ในยุคสมัยของนางรูธ เกิดความแห้งแล้ง พืชผลที่ปลูกได้ไม่สมบูรณ์ อิสราเอลบางส่วนได้หันเหออกจากทางของพระเจ้า ไปนับถือพระอื่น ซึ่งถือว่าผิดพระบัญญัติของพระเจ้าที่ได้ให้ไว้ต่อโมเสส
เนื้อหาพระคัมภีร์โดยย่อ.
นางรูธ เป็นหญิงสาวต่างชนชาติ ที่แต่งงานกับชายชาวอิสราเอล และเมื่อแต่งงานแล้ว นางรูธได้หันมานับถือพระเจ้าตามอย่างครอบครัวสามี เนื่องจากยุคสมัยนั้นเกิดการกันดารอาหาร ครอบครัวของนางรูธ ได้เดินทางออกนอกเขตอิสราเอลเพื่อไปสู่ดินแดนที่สมบูรณ์กว่า จนกระทั่งสามีของนางเสียชีวิต ยังคงเหลือนาง และแม่สามีเพียงสองคน แม่สามีของนางตัดสินใจเดินทางกลับอิสราเอลเพื่อไปพำนักกับชาวอิสราเอล และให้โอกาสนางรูธเป็นอิสระจากตระกูลของนาง (เป็นธรรมเนียมของคนในสมัยนั้น) แต่นางรูธกลับยืนยันที่จะอยู่ปรนนิบัติแม่สามี และร่วมเดินทางกลับอิสราเอลกับแม่สามีด้วย รวมทั้งการนับถือพระเจ้าด้วยสุดจิตสุดใจของนางอีกด้วย
นางรูธ เป็นคัมภีร์ที่มีเนื้อหาเบาที่สุด ในบรรดาคัมภีร์ภาคพันธสัญญาเดิม
ข้าวบาร์เลย์

ข้าวบาร์เลย์ (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Hordeum vulgare") เป็นสมาชิกของวงศ์หญ้า ถือเป็นเมล็ดธัญพืชหลักที่ปลูกทั่วภูมิอากาศแบบอบอุ่น โดยเป็นหนึ่งในธัญพืชที่ปลูกชนิดแรกเร็วสุดเมื่อ 10,000 ปีก่อน โดยเฉพาะในยูเรเชีย ข้าวบาร์เลย์ทั่วโลกร้อยละ 70 ใช้เป็นอาหารปศุสัตว์ ส่วนร้อยละ 30 เป็นวัตถุดิบหมักได้สำหรับเบียร์และสุราบางชนิด และเป็นส่วนประกอบในอาหารหลายชนิด
ใน ค.ศ. 2017 ข้าวบาร์เลย์จัดให้เป็นธัญพืชที่ผลิตมากเป็นอันดับ 4  เป็นรองเพียงข้าวโพด ข้าว และข้าวสาลี
หินทรายแป้ง

หินทรายแป้ง (Siltstone) เป็นคำศัพท์ทางธรณีวิทยาหมายถึง หินตะกอน ที่เปรียบเทียบขนาดของอนุภาคที่มีความละเอียดมากกว่าหินทราย แต่มีความหยาบกว่า หินโคลน
หินทรายแป้ง (Siltstone) หินทรายแป้งเป็นหินตะกอนเนื้อเศษหิน ที่ประกอบด้วยอนุภาคขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 1/ 256 - 1/ 16 มม. บางครั้งหินทรายแป้งก็อาจถูกจัดกลุ่มรวมหรือ อธิบายไว้ในหินดาน เนื่องจากตะกอนทรายแป้งไม่ปรากฏเด่นชัดเมื่อเกิดร่วมกับหินดินดาน 
อนุภาคทรายแป้งมักมีเหลี่ยมมุมมากกว่าลักษณะกลมซึ่งพบในอนุภาคทราย สารเชื่อมของหินทรายแป้งเป็นแร่ บางส่วนเป็นแร่ดินที่เกิดจากการเกิดผลึกใหม่ หินทรายแป้งมีซิลิกาสูงกว่า แต่มีอลูมินา โพแทส และน้ำต่ำกว่าหินดินดาน อย่างไรก็ตามมีซิลิกาน้อยกว่าในหินทราย อนุภาคทรายแป้งอาจเกิดจากการแตกออกของเม็ดควอตซ์ที่มีขนาดใหญ่กว่าก็ได้ ส่วนการกำเนิดที่แน่นอนนั้นยังเป็นที่ถกเถียงกันอยู่
รงควัตถุ

รงควัตถุ  คือสารที่ดูดกลืนแสงที่มีความยาวคลื่นแตกต่างกันไปแล้วแต่ชนิด แต่สามารถเปลี่ยนเป็นพลังงานเพื่อนำไปใช้ได้เหมือนกัน โดยการสังเคราะห์แสงแบ่งเป็น 2 ระบบตามความยาวคลื่นของพลังงาน
ช่างภาพ

ช่างภาพ หรือ ช่างถ่ายภาพ คือบุคคลที่มีความชำนาญในการถ่ายภาพและสามารถจัดวางองค์ประกอบของภาพก่อนลงมือถ่ายภาพ โดยใช้กล้อง อาจจัดได้ว่าเป็นศิลปิน เนื่องจากช่างภาพสามารถจัดวางองค์ประกอบ (composition) ที่จะปรากฏในรูปภาพก่อนลงมือถ่าย คล้ายกับวิธีของศิลปินวาดภาพทั่วไป
ช่างภาพจำเป็นต้องเข้าใจแสงและองค์ประกอบจึงจะสามารถถ่ายภาพออกมาได้อย่างสมบูรณ์แบบและสวยงามได้ ซึ่งจะเกี่ยวกับทฤษฎีของแสงในฟิสิกส์โดยตรง แต่ช่างภาพนำคุณสมบัติของแสงมาประยุกต์ใช้ให้เป็นศิลปะได้ อาจมีวิธีในการนำเสนองานของตนที่แตกต่างกันไปตามความคิดและจินตนาการของตน ซึ่งผลงานนั้นอาจไม่ถูกต้องหรือสวยงามตามมุมมองของคนทั่วไป
ลักษณะของช่างภาพ.
ช่างภาพมืออาชีพคือ ผู้รู้ผู้ชำนาญเกี่ยวกับอุปกรณ์ถ่ายภาพ การจัดวางองค์ประกอบภาพ อาชีพช่างภาพนี้มีลักษณะเกี่ยวกับการใช้กล้อง ดังนี้
เป็ด เชิญยิ้ม

ดร.ธัญญา โพธิ์วิจิตร (เกิด 8 มิถุนายน พ.ศ. 2497) ชื่อเล่น เป็ด หรือที่รู้จักในชื่อ เป็ด เชิญยิ้ม เป็นนักแสดงตลกและผู้กำกับภาพยนตร์ชาวไทย เป็นผู้ก่อตั้งคณะ เชิญยิ้ม ร่วมกับโน้ต เชิญยิ้ม - (บำเรอ ผ่องอินทรกุล) , สรายุทธ สาวยิ้ม , สีหนุ่ม เชิญยิ้ม - (บุญธรรม ฮวดกระโทก)เมื่อ พ.ศ. 2523 อดีตนายกสมาคมศิลปินตลกแห่งประเทศไทย และเป็นอดีตรองกรรมการผู้จัดการ บริษัท เทโร เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด (มหาชน) หรือ บีอีซี-เทโร เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ (ชี่อเดิม)
ประวัติ.
เป็ด เชิญยิ้ม หรือ ดร.ธัญญา โพธิ์วิจิตร เกิด 8 มิถุนายน พ.ศ. 2497 ที่ตำบลห้วยยอด อำเภอห้วยยอด จังหวัดตรัง เป็นบุตรของนายสุเทพ กับนางวิจิตร โพธิ์วิจิตร (เสียชีวิตแล้วทั้งคู่ เนื่องจากไวรัสโคโรนา 2019 (โควิด-19)) สำเร็จการศึกษาประกาศนียบัตรวิชาการศึกษาขั้นสูง จากวิทยาลัยครูจันทรเกษม ระดับปริญญาตรี จากคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง ปริญญาโท ด้านบริหารธุรกิจ สาขาจัดการทั่วไป จาก มหาวิทยาลัยศรีปทุม และปริญญาเอก ด้านวิทยาศาสตร์การกีฬา จาก มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ เมื่อต้นปี พ.ศ. 2558 
ปัจจุบัน เป็นกรรมการผู้จัดการ บริษัท โคเมดี้ ไลน์ ผู้ผลิตรายการตลก ก่อนบ่ายคลายเครียด และรายการตลกอื่น ๆ ถ่ายทอดทางไทยทีวีสีช่อง 3 โดยมอบคณะเชิญยิ้มให้ ถั่วแระ เชิญยิ้ม และ ชูษี เชิญยิ้ม ดูแล
นอกจากนี้แล้วยังเป็นผู้จัดการทีมฟุตบอลอีกหลายทีม อาทิ ตรัง เอฟซี, ฟุตบอลหญิงทีมชาติไทยชุดอายุ 19 ปี เป็นต้น รวมถึงเป็นกรรมการกลางของสภาบริหารสมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทย
ด้านครอบครัว สมรสกับ ก้ามปู ปัทมสูต บุตรสาวของสุประวัติ ปัทมสูต ผู้กำกับละครโทรทัศน์ , นักแสดงอาวุโสและ ศิลปินแห่งชาติ
สมาชิกในคณะ เป็ด เชิญยิ้ม.
หลังจากปี พ.ศ. 2542 ก็ได้ยกทีมให้ ถั่วแระ เชิญยิ้ม และ ชูศรี เชิญยิ้ม ดูแลต่อ
ราชอาณาจักร

ราชอาณาจักร  รูปอันเป็นลักษณะของประเทศ หรือ รูปแบบของรัฐ (FORM OF STATE) ในประวัติศาสตร์สมัยใหม่ ซึ่งได้มีการรวมประเทศเป็นรัฐสมัยใหม่ เรียกว่า “รัฐประชาชาติ” (NATIONAL  STATE) ซึ่งมี 2 แบบคือ 1.รัฐเดียว (UNITARY  STATE) 2. หลายรัฐ (MULTI- STATE  ) รัฐเดียว เรียกว่า ราชอาณาจักร(KINGDOM) บ้าง ราชรัฐ   (KINGDOM  STATE) บ้าง สหราชอาณาจักร (UNITED KINGDOM) บ้าง หรือ จักรวรรดิ (EMPIRE) บ้าง ส่วนการรวมประเทศแบบหลายรัฐ อาจจะเรียกว่า “สาธารณรัฐ” หรือ “สหรัฐ” หรือ รัฐบาลสหพันธ์ (FEDERAL GOVERNMENT  ) หรือ รัฐบาลมลรัฐ  (STATE  GOVERNMENT)  
คำในภาษาอังกฤษ.
"Realm" มักใช้กับรัฐซึ่งมีคำว่า "kingdom" ปรากฏอยู่ในชื่อ (เช่น the United Kingdom) เพื่อหลีกเลี่ยงการกล่าวซ้ำคำในประโยค นอกจากนี้ ยังเป็นประโยชน์ในการอธิบายประเทศที่ผู้เป็นพระมหากษัตริย์ (monarch) ถูกเรียกว่าอย่างอื่นนอกเหนือจาก "พระมหากษัตริย์" (king) หรือ "สมเด็จพระราชินีนาถ" (queen) เช่น แกรนด์ดัชชีแห่งลักเซมเบิร์กเป็น realm แต่ไม่เป็น kingdom เพราะผู้เป็นพระมหากษัตริย์มีบรรดาศักดิ์เป็น Grand Duke (แกรนด์ดุ๊ก) ไม่ใช่ King
ประเสริฐ ผลิตผลการพิมพ์

นายแพทย์ ประเสริฐ ผลิตผลการพิมพ์ เป็นจิตแพทย์และนักเขียน นอกจากความเชี่ยวชาญด้านจิตเวชแล้ว ยังเป็นนักเขียนและคอลัมนิสต์ให้สิ่งพิมพ์และเว็บไซต์หลายแห่ง มีผลงานตีพิมพ์ทั้งในหนังสือพิมพ์รายวัน นิตยสาร พ็อกเก็ตบุ๊ค และเว็บไซต์ต่าง ๆ ทั้งผลงานด้านวิชาการ จิตเวช พัฒนาการวัยเด็กและวัยรุ่น ระบบสุขภาพ และสังคม โดยเฉพาะอย่างยิ่งงานวิจารณ์การ์ตูน
ประวัติ.
นายแพทย์ประเสริฐ เกิดเมื่อ พ.ศ. 2502 ที่กรุงเทพมหานคร
จิตแพทย์ โรงพยาบาลเชียงรายประชานุเคราะห์ จังหวัดเชียงราย พ.ศ. 2532-2560 
งานเขียน.
รวมทั้งงานเขียนคำนิยมและคำนำเสนอให้แก่หนังสือ สารคดี นวนิยาย วรรณกรรมคลาสสิก นิทานประกอบภาพสำหรับเด็กจำนวนมาก
อำเภอบ้านด่านลานหอย

บ้านด่านลานหอย เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดสุโขทัย ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกสุดของจังหวัด แต่เดิมขึ้นอยู่กับอำเภอเมืองสุโขทัย ก่อนได้รับการยกฐานะขึ้นเป็นอำเภอเมื่อปี พ.ศ.2506
ประวัติศาสตร์.
  อำเภอบ้านด่านลานหอย มีประวัติความเป็นมาตั้งแต่สมัยกรุงสุโขทัยซึ่งกล่าวขาดกันว่าบริเวณเนินด้านทิศตะวันตกของกรุงสุโขทัย ได้มีกองทหารตั้งด่านป้องกันการรุกรานของศัตรูที่จะเดินทัพเข้ามาโจมตีกรุงสุโขทัย เรียกว่า "หน้าด่าน" และได้จัดหน่วยตรวจตระเวนคอยเหตุก่อนถึงหน้าด่านโดยการแฝ้วถางป่าให้เป็นลานกว้าง เพื่อเฝ้าระวังศัตรูที่จะเข้ามารุกรานซึ่งเรียกว่า "ลานคอย" ต่อมาได้มีประชาชนอพยพเข้ามาอย่อาศัยประกอบกับครอบครัวทหารเพิ่มจำนวนมากขึ้น กระทั่งขยายกลายเป็นหย่อมบ้าน หรือหมู่บ้าน 2 แห่ง คือ บริเวณหน้าด่านเรียกว่า "บ้านหน้าด่าน" หนึ่งแห่ง และบริเวณลานคอย เรียกว่า "บ้านลานคอย" อีกหนึ่งแห่ง ซึ่งภายหลังได้เพี้ยนชื่อเป็น "บ้านด่าน" และ "บ้านลานหอย"
 ในปี  พ.ศ. 2452 กระทรวงมหาดไทยได้ประกาศจัดตั้งกิ่งอำเภอแยกออกจากอำเภอเมืองสุโขทัยขึ้น โดยการรวมและใช้ชื่อหมู่บ้าน "บ้านด่าน" และ "บ้านลานหอย" มารวมกันเป็นกิ่งอำเภอบ้านด่าน เริ่มแรกได้มีสถานที่ตั้งกิ่งอำเภอที่ตำบลบ้านด่าน และต่อมาในปี พ.ศ. 2459 ได้ย้ายที่ว่าการกิ่งอำเภอบ้านด่านลานหอย มาตั้งอย่ที่หมู่ที่ 1 ตำบลลานหอย
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอบ้านด่านลานหอยตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอบ้านด่านลานหอยแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 7 ตำบล 71 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอบ้านด่านลานหอยประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 8 แห่ง ได้แก่
อำเภอคีรีมาศ

คีรีมาศ เป็น 1 ใน 9 อำเภอของจังหวัดสุโขทัย ตั้งอยู่ทางทิศใต้ของจังหวัด มีเนื้อที่ 521.9 ตารางกิโลเมตร
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอคีรีมาศตั้งอยู่ทางใต้สุดของจังหวัดสุโขทัย มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอคีรีมาศแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 10 ตำบล 100 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอคีรีมาศประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 11 แห่ง ได้แก่
การคมนาคม.
อำเภอคีรีมาศมีถนนสายสำคัญดังต่อไปนี้
อำเภอกงไกรลาศ

กงไกรลาศ เป็น 1 ใน 9 อำเภอของจังหวัดสุโขทัย
ประวัติ.
กงไกรลาศเดิมเป็นแขวงหนึ่งของเมืองสุโขทัย ปรากฏหลักฐานการตั้งเป็นอำเภอกงไกรลาศเมื่อ พ.ศ. 2437 โดยมีพระกงไกรลาศดำรงตำแหน่งนายอำเภอคนแรก ที่ว่าการอำเภอตั้งอยู่บนเกาะเล็ก ๆ ชื่อ "เกาะกง" ต่อมาใน พ.ศ. 2460 ทางราชการได้เปลี่ยนชื่ออำเภอกงไกรลาศเป็นอำเภอบ้านไกร เนื่องจากเกาะกงมีน้ำท่วมถึงในฤดูน้ำหลาก ไม่สะดวกในการติดต่อราชการของประชาชน ในปีเดียวกันนั้นจึงได้ย้ายที่ว่าการอำเภอไปตั้งบนฝั่งตะวันออกของแม่น้ำยม ห่างจากที่ว่าการอำเภอเดิมประมาณ 15 เส้น 
ต่อมาใน พ.ศ. 2482 ทางราชการได้เปลี่ยนชื่ออำเภอบ้านไกรเป็นอำเภอกงไกรลาศดังเดิม เนื่องจากชื่อกงไกรลาศ ปรากฏในประวัติศาสตร์ไทยมายาวนาน และใน พ.ศ. 2505 เอื้อน รงค์ทอง นายอำเภอ ได้พิจารณาเห็นว่าบริเวณที่ว่าการอำเภอเดิมคับแคบขยายไม่ได้ ทั้งยังมีน้ำท่วมถึง ประกอบกับอาคารที่ว่าการอำเภอเริ่มชำรุดทรุดโทรม จึงให้ขออนุญาตย้ายไปสร้างที่แห่งใหม่ กระทรวงมหาดไทยได้อนุญาตให้ย้ายไปสร้างที่แห่งใหม่บริเวณริมถนนสิงหวัฒน์ หลักกิโลเมตรที่ 21 หมู่ที่ 2 ตำบลบ้านกร่าง เนื้อที่ 25 ไร่ ห่างจากที่ว่าการอำเภอเดิม 3 กิโลเมตร เมื่อวันที่ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2505 จนถึงปัจจุบัน ส่วนสถานที่เดิมใช้เป็นที่ตั้งสถานีอนามัยตำบลกง
ภูมิศาสตร์.
อำเภอกงไกรลาศตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของจังหวัดสุโขทัย อยู่ในเขตพื้นที่ราบลุ่มน้ำยมตอนล่าง ไม่มีภูเขา มีแม่น้ำยมไหลผ่านเป็นสายหลักของอำเภอ แม่น้ำยมที่ไหลผ่านบริเวณอำเภอกงไกรลาศมีความคดเคี้ยว จึงทำให้บริเวณนี้เกิดน้ำท่วมซ้ำซากบ่อยครั้ง บริเวณตอนใต้ของอำเภอ คือ ตำบลหนองตูม มีป่าสงวนแห่งชาติอยู่ 1 แห่ง คือ ป่าสงวนแห่งชาติหนองตูม
อำเภอกงไกรลาศมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอกงไกรลาศแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 11 ตำบล 109 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอกงไกรลาศประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 11 แห่ง ได้แก่
การขนส่ง.
อำเภอกงไกรลาศมีถนนสายสำคัญดังนี้
นอกจากนี้ยังมีแผนพัฒนาถนนสายเศรษฐกิจตะวันออก-ตะวันตก ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของโครงการพัฒนาความร่วมมือทางเศรษฐกิจในอนุภูมิภาคลุ่มแม่น้ำโขง
อำเภอศรีสำโรง

ศรีสำโรง เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดสุโขทัย
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอศรีสำโรงตั้งอยู่ทางตอนกลางของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอศรีสำโรงแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 13 ตำบล 118 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอศรีสำโรงประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 13 แห่ง ได้แก่
การศึกษา.
อำเภอศรีสำโรงมีสถานศึกษาที่สำคัญดังนี้
อำเภอศรีนคร

ศรีนคร เป็นอำเภอที่จัดตั้งเป็นลำดับที่ 9 และเป็นอำเภอที่จัดตั้งล่าสุดของจังหวัดสุโขทัย โดยได้ยกระดับเป็นอำเภอศรีนคร เมื่อปี พ.ศ 2524 เป็นอำเภอที่มีประชากรน้อยและมีขนาดพื้นที่เล็กที่สุดในจังหวัดสุโขทัย 
ประวัติศาสตร์.
ศรีนครมีอายุทางโบราณคดีสมัยยุคประวัติศาสตร์ตอนปลาย ปรากฏหลักฐานชัดเจนว่ามีการตั้งชุมชนอยู่บริเวณเขาเขน เขากา ชุมชนบ้านบึงเหนือ เมื่อประมาณ 2,000-2,500 ปีล่วงมาแล้ว พื้นที่ดังกล่าวได้มีการส่งผ่านอารยธรรมของอินเดียซึ่งรุ่งเรืองมากในสมัยนั้น
จากหลักฐานทางโบราณคดีดังกล่าว ย่อมเป็นสิ่งแสดงว่าพื้นที่ที่เป็นอำเภอศรีนครได้ดำรงอยู่อย่างสงบ ร่วมกาลสมัยท่ามกลางนครหรือเมืองที่เลื่องชื่ออันเป็นที่รู้จักทั่วไป เช่น กลุ่มเมืองโบราณ เมืองศรีสัชนาลัย เมืองบางขลัง เมืองพิชัย เป็นต้น "ศรีนคร" แห่งนี้นั้นย่อมได้พ้นผ่านความรุ่งเรือง พานพบความล่มสลาย และแปรเปลี่ยนเวียนผันไปตามกาลสมัย จากนาม "นครเดิฐ" สู่นาม "คลองมะพลับ" และมาเป็นนาม "ศรีนคร" ในที่สุด
เดิมศรีนครเป็นเพียงหมู่บ้านแห่งหนึ่งของตำบลนครเดิฐซึ่งขึ้นตรงกับอำเภอสวรรคโลก และต่อมาในปี พ.ศ. 2501 ได้แบ่งพื้นที่ตำบลนครเดิฐตั้งเป็น ตำบลศรีนคร การขอตั้งอำเภอศรีนครเริ่มเมื่อวันที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2519 โดยนายธวัช ชุนนะวรรณ์ซึ่งขณะนั้นดำรงตำแหน่งกำนันตำบลศรีนคร ได้ขอที่ดินนิคมสวรรคโลก 25 ไร่ จัดสร้างบริเวณที่ว่าการอำเภอศรีนครจำนวน 10 ไร่ สถานีตำรวจภูธรอำเภอศรีนครจำนวน 10 ไร่ และสถานที่ราชการอื่น ๆ อีกจำนวน 5 ไร่ อำเภอศรีนครได้แยกตัวออกจากอำเภอสวรรคโลก แต่แรกมีเพียง 2 ตำบล คือ ตำบลศรีนครและตำบลนครเดิฐ โดยมีลำดับการก่อตั้งดังนี้
ที่มาของคำว่า "ศรีนคร" ว่าได้นำมาจากพยางค์แรกของคำว่า "นครเดิฐ" และเติมคำว่า "ศรี" เข้าไปข้างหน้าได้ชื่อใหม่ที่เป็นมงคล
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอศรีนครตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
การแบ่งเขตการปกครอง.
อำเภอศรีนครมีประชากรทั้งสิ้น 25,170 คน แบ่งเป็นผู้ชาย 12,149 คน กับผู้หญิง 13,021 คน ส่วนใหญ่ประกอบอาชีพเกษตกรรมและพาณิชยกรรม
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอศรีนครแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 5 ตำบล 49 หมู่บ้าน
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอศรีนครประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 6 แห่ง ได้แก่
โครงสร้างพื้นฐาน.
การคมนาคม.
การขนส่งทางถนน มีทางหลวงแผ่นดินสายสำคัญ ได้แก่ หมายเลข 1180, 1255 และ 1318 ส่วนการขนส่งทางราง มีทางรถไฟสายสวรรคโลกซึ่งเป็นสายแยกจากสายเหนือ พาดผ่าน มีสถานีรถไฟประจำอำเภอคือ สถานีรถไฟคลองมะพลับ และการขนส่งทางอากาศ มีท่าอากาศยานสุโขทัยซึ่งอยู่ห่างจากตัวอำเภอประมาณ 22 กิโลเมตร
เศรษฐกิจ.
ประชากรส่วนใหญ่ในอำเภอศรีนคร ประกอบอาชีพเกษตรกรรม ในอดีตฝ้ายเป็นสินค้าที่สร้างรายได้ให้กับอำเภอศรีนครอย่างมาก ดั่งในคำขวัญประจำอำเภอ "...ถิ่นกำเนิดฝ้าย..." แต่ในปัจจุบันการผลิตฝ้ายนั้นมีกำลังที่ลดลงอย่างมาก เพราะเกษตกรส่วนใหญ่หันไปปลูกพื้นจำพวกอื่น เช่น ข้าว อ้อย
อำเภอศรีนครเป็นที่ตั้งของสหกรณ์ที่สำคัญหลายแห่งของจังหวัด ได้แก่
อำเภอทุ่งเสลี่ยม

ทุ่งเสลี่ยม  เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดสุโขทัย เดิมเป็นส่วนหนึ่งของตำบลนาทุ่ง อำเภอสวรรคโลก ซึ่งจัดตั้งเป็นตำบลทุ่งเสลี่ยมในปี พ.ศ. 2479 และจัดตั้งขึ้นเป็นกิ่งอำเภอทุ่งเสลี่ยมใน พ.ศ. 2500 และยกฐานะเป็นอำเภอทุ่งเสลี่ยม ในปี พ.ศ. 2502 เป็นประตูสู่อารยธรรมล้านนา โดย "ทุ่งเสลี่ยม" เป็นภาษาล้านนา หมายถึง ทุ่งสะเดา
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอทุ่งเสลี่ยมมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังนี้
ประวัติ.
  ทุ่งเสลี่ยม  คนพื้นบ้านออกเสียงว่า โต้ง – สะ – เหลี่ยม “โต้ง” คือ “ทุ่ง” “เสลี่ยม” มาจากคำว่า “สะเลียม” สะเลียมเป็นพันธุ์ไม้ที่ขึ้นอยู่ทั่วไป  มีรสขม ดอกและใบรับประทานได้ ก็คือสะเดานั่นเอง อำเภอทุ่งเสลี่ยมเคยมีต้นสะเดามากมาย ต่อมามีคนเขียนผิดจากสะเลียม เป็น “เสลียม” จึงต้องอ่านว่า สะ – เหลียม ซึ่งเป็นวิธีอ่านอักษรนำ บ้านโต้งสะเลียมจึงเป็นบ้านโต้งเสลียม (สะเหลียม) ทุ่งเสลี่ยมขณะนั้นอยู่ในเขตการปกครองของตำบลนาทุ่ง   อำเภอสวรรคโลก จังหวัดสวรรคโลก คนบ้านทุ่งสะเหลี่ยมส่วนใหญ่อพยพมาจากอำเภอเถิน จังหวัดลำปาง ใช้ภาษาล้านนา เมื่ออยู่ในปกครองของสุโขทัยจึงพยายามพูดเหมือนคนสุโขทัย เมื่อเขียนตามคำบอกออกเสียง สะ – เหลี่ยม จึงเขียนว่า “เสลี่ยม” ตามสำเนียงของชาวสุโขทัย เมื่อเป็นทุ่งเสลี่ยมชาวสุโขทัยก็ออกเสียงว่า  “ทุ่งซะเหลียม”
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอทุ่งเสลี่ยมแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 5 ตำบล 59 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอทุ่งเสลี่ยมประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 6 แห่ง ได้แก่
อำเภอเด่นชัย

เด่นชัย  เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดแพร่ เป็นศูนย์กลางการคมนาคมของจังหวัดแพร่ ทั้งทางถนน และ ทางรถไฟ มีสถานีรถไฟเด่นชัยเป็นสถานีประจำจังหวัดแพร่ และ ถนนที่เชื่อมไปยังจังหวัดต่างๆ ทั้งทางภาคเหนือตอนบนและกรุงเทพมหานคร
โดยแต่เดิมนั้น อำเภอเด่นชัย เป็นส่วนหนึ่งของอำเภอสูงเม่น จังหวัดแพร่ โดยได้แยกพื้นที่ตำบลเด่นชัย และตำบลแม่จั๊วะ ออกมาตั้งเป็น กิ่งอำเภอเด่นชัย เมื่อวันที่ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2506 และได้ยกฐานะขึ้นเป็นอำเภอเด่นชัยเมื่อวันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2508
ต่อมาในปี พ.ศ. 2516 ตำบลเด่นชัยได้แยกการปกครอง 5 หมู่บ้าน 
- โดยตั้งเป็นตำบลไทรย้อย ในปี พ.ศ. 2522 
- บ้านห้วยไร่ หมู่ที่ 7 และอีก 4 หมู่บ้าน รวม 5 หมู่บ้านของตำบลแม่จั๊วะได้แยกจัดตั้งเป็นตำบลห้วยไร่ 
- บ้านปงป่าหวาย หมู่ที่ 5 และอีก 4 หมู่บ้านของตำบลเด่นชัยได้แยกจัดตั้งเป็นตำบลปงป่าหวายในปี พ.ศ. 2527 
ทำให้มีการปกครองรวม 5 ตำบลจนถึงปัจจุบัน และในปี พ.ศ. 2549 บ้านห้วยลากปืน หมู่ที่ 3 ตำบลห้วยไร่ ได้แยกจัดตั้งเป็นหมู่ที่ 10 บ้านห้วยลากปืนใน
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอเด่นชัยตั้งอยู่ทางทิศใต้ของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงต่อไปนี้
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอเด่นชัยแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 5 ตำบล 53 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอเด่นชัยประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 7 แห่ง ได้แก่
อำเภอร้องกวาง

ร้องกวาง  เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดแพร่ ในปัจจุบันอำเภอร้องกวางมีอายุในการจัดตั้งเป็นอำเภอครบ 113 ปี (พ.ศ. 2452 - 2565)
ประวัติ.
อำเภอร้องกวางเป็นหมู่บ้านเล็กๆ ในท้องที่อำเภอเมืองสอง ตั้งอยู่ในป่าเรียกว่า "บ้านร้องกวาง" คำว่า "ร้อง" เป็นภาษาท้องถิ่นหมายความว่าทางน้ำเดินหรือร่องที่มีน้ำขังส่วนคำว่า "กวาง" หมายความถึงสัตว์ป่าสี่เท้าชนิดหนึ่งโดยที่หมู่บ้านแห่งนี้มีร่องน้ำหรือลำห้วยไหลผ่านโดยตลอด จึงอุดมไปด้วยต้นไม้นานาชนิดมีสภาพเป็นป่าทึบ เป็นที่อยู่อาศัยของสัตว์ป่าหลายชนิด โดยเฉพาะมีกวางเป็นฝูง ๆ ลงมากินน้ำ เล่นน้ำในลำห้วยนี้เป็นประจำ ลำห้วยนี้จึงได้ชื่อว่า "ลำห้วยร้องกวาง"
ต่อมาในปี พ.ศ. 2430 ทางราชการพิจารณาเห็นว่ามีชุมชนหนาแน่นขึ้นและมีหมู่บ้านอื่นๆ ที่อยู่ใกล้เคียงเพิ่มขึ้นหลายหมู่บ้าน จึงได้รับการยกฐานะเป็นตำบล เรียกว่า ตำบลร้องกวาง ขึ้นกับอำเภอสอง จังหวัดแพร่ พ.ศ. 2438 ทางราชการได้ยกฐานะตำบลร้องกวางขึ้นเป็นกิ่งอำเภอ มีที่ตั้งที่ว่าการกิ่งอำเภออยู่ในศูนย์กลางของตำบลร้องกวาง อันเป็นที่ตั้งที่ว่าการอำเภอในปัจจุบัน เรียกชื่อว่า “กิ่งอำเภอร้องกวาง” ขึ้นต่ออำเภอสอง และทางราชการได้ยกฐานะขึ้นเป็นอำเภอเมื่อวันที่ 12 กันยายน พ.ศ. 2452 เรียกชื่อว่า “อำเภอร้องกวาง"
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอร้องกวางตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอร้องกวางแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 11 ตำบล 92 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอร้องกวางประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 10 แห่ง ได้แก่
อำเภอสูงเม่น

สูงเม่น  เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดแพร่
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอสูงเม่นมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ประวัติ.
อำเภอสูงเม่นตั้งอยู่ที่บ้านสูงเม่น ท้องที่ลำน้ำแม่พวก ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็น อำเภอแม่พวก ตามลำน้ำที่ตั้งในปี พ.ศ. 2445 ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2460 ทางราชการได้เปลี่ยนชื่อจากอำเภอแม่พวกเป็น อำเภอสูงเม่น 
คำว่า "สูงเม่น" ไม่ปรากฏว่ามีผู้ใดจัดทำประวัติไว้เป็นหลักฐาน เพียงแต่ได้รับทราบจากคำบอกเล่าจากบุคคลที่รู้บอกว่า สถานที่ตั้งวัดสูงเม่นเดิมเป็นป่าพงไพรหนาแน่น เป็นที่ชุมนุมของสัตว์ชนิดหนึ่ง คือ เม่น ได้มาชุมนุมอาศัยอยู่ ต่อมาบ้านเมืองได้เจริญขึ้น ป่าแห่งนี้ได้ถูกแผ้วถาง ราษฎรได้ใช้เป็นสถานที่อยู่อาศัยรวมกันเป็นหมู่บ้านพร้อมกับได้สร้างวัดขึ้นชื่อวัดสูงเม่น ด้วยเหตุดังกล่าวทางราชการจึงได้เปลี่ยนชื่อจากอำเภอแม่พวกเป็นอำเภอสูงเม่น แต่คำว่า "สูงเม่น" เป็นการเพี้ยนเสียงและรูปอักษรทางภาษาไทยกลางที่เขียนขึ้นมาตามความเข้าใจผิดของทางราชการในสมัยนั้น ซึ่งถ้าเขียนตามหลักการอ่านการเขียนและความหมายทางภาษาล้านนาแล้ว สูงเม่นจะต้องสะกดเป็น "สุ่งเหม้น" โดยคำว่า "สุ่ง" แปลว่ารู และ "เหม้น" แปลว่าตัวเม่น
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอสูงเม่นแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 12 ตำบล 110 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอสูงเม่นประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 13 แห่ง ได้แก่
อำเภอวังชิ้น

วังชิ้น  เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดแพร่
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอวังชิ้นมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ประวัติ.
อำเภอวังชิ้น เดิมเป็นส่วนหนึ่งของเมืองลอง (ปัจจุบันคืออำเภอลอง อำเภอวังชิ้น และบ้านบ่อแก้ว ตำบลไทรย้อย อำเภอเด่นชัย) ซึ่งเป็นเมืองขึ้นของนครลำปาง เมื่อมีการปฏิรูปการปกครอง พ.ศ. 2442 และการพิราลัยของพญาขัณฑสีมาโลหะกิจ เจ้าเมืองลองคนสุดท้าย ได้มีการนำระบบราชการไทยเข้ามาเมืองลอง เมืองต้า (เมืองขึ้นของเมืองลอง ปัจจุบันคือ ตำบลเวียงต้า และตำบลต้าผามอก) ถูกจัดวางตำแหน่งแห่งที่ขึ้นใหม่ในรูปของการปกครองระบบจังหวัด (เปลี่ยนคำว่าเมืองเป็นจังหวัด พ.ศ. 2456) ความเป็น "เมืองลอง เมืองต้า" ถูกทำลายลงกลายเป็นเพียงอำเภอและตำบลหนึ่งของประเทศไทยครั้งแรกปี พ.ศ. 2442 ได้รวมเมืองลอง เมืองต้าเป็นแขวงเมืองลอง จังหวัดนครลำปาง มีทั้งหมด 6 ตำบล (ตำบลห้วยอ้อ ตำบลเวียงต้า ตำบลหัวทุ่ง ตำบลปากกาง ตำบลทุ่งแล้ง และตำบลวังชิ้น) กระทั่งวันที่ 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2474 ทางราชการได้โอนอำเภอเมืองลอง จังหวัดลำปาง มาขึ้นกับจังหวัดแพร่ เพราะสภาพภูมิศาสตร์ใกล้เคียงกันและความสะดวกในการติดต่อราชการ และวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2481 ได้แยกตำบลวังชิ้น ตำบลแม่ป้าก (แยกจากตำบลทุ่งแล้ง) ตำบลนาพูน (แยกจากตำบลวังชิ้น) และตำบลสรอย (แยกจากตำบลวังชิ้น) อำเภอเมืองลอง ตั้งเป็นกิ่งอำเภอวังชิ้น เพื่อความสะดวกในการจัดเก็บภาษีอากรและจัดการปกครอง และยกฐานะขึ้นเป็นอำเภอวังชิ้นในวันที่ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2501
ปัจจุบันอำเภอวังชิ้นมี 7 ตำบล คือ ตำบลวังชิ้น ตำบลแม่ป้าก ตำบลนาพูน ตำบลสรอย ตำบลป่าสัก (แยกจากตำบลสรอย) ตำบลแม่พุง (แยกจากตำบลสรอย พ.ศ. 2518) และตำบลแม่เกิ๋ง (แยกจากตำบลแม่ป้าก พ.ศ. 2538)
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอวังชิ้นแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 7 ตำบล 77 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอวังชิ้นประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 8 แห่ง ได้แก่
อำเภอหนองม่วงไข่

หนองม่วงไข่  เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดแพร่ แต่เดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอร้องกวาง จังหวัดแพร่ โดยได้แยกพื้นที่ตำบลหนองม่วงไข่ ตำบลแม่คำมี ตำบลน้ำรัด และตำบลวังหลวง ออกมาตั้งเป็น กิ่งอำเภอหนองม่วงไข่ เมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2533
ต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2535 ได้มีการตั้งตำบลทุ่งแค้วซึ่งแยกจากการปกครองของตำบลวังหลวง และได้ตั้งตำบลตำหนักธรรมโดยแยกจากตำบลแม่คำมี โดยภายหลังได้โอนพื้นที่มาอยู่ในการปกครองของกิ่งอำเภอหนองม่วงไข่ และได้ยกฐานะเป็น อำเภอหนองม่วงไข่ ในวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2538 โดยปัจจุบันมีพื้นที่การปกครองรวม 6 ตำบล
และปี พ.ศ. 2563 บ้านปงเตา หมู่ที่ 1 ตำบลแม่คำมี ได้ขอเปลี่ยนชื่อหมู่บ้านเป็น บ้านปงเจริญ เนื่องด้วยชื่อเดิมไม่เป็นสิริมงคล
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอหนองม่วงไข่มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภออื่น ๆ ดังต่อไปนี้
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอหนองม่วงไข่แบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 6 ตำบล 35 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอหนองม่วงไข่ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 6 แห่ง ได้แก่
ปู้อี

ชาวปู้อี  เรียกตัวเองว่า ปู้ใหญ่ ปู้จ่อง และปู้หม่าน มีถิ่นที่อยู่ที่มณฑลเจียงซู รวมจ้วงเหนือแถบเขตปกครองตนเองกวางสีจ้วง มณฑลกุ้ยโจว และตอนเหนือของประเทศเวียดนาม ที่มักเรียกตนเองว่าปู้อี ไม่เรียกตนเองว่าจ้วง มีประชากรราว 2,049,203 คน มีภาษาและวัฒนธรรมคล้ายจ้วง พูดภาษาไทและภาษาจีน นับถือลัทธิดั้งเดิม และบางส่วนก็หันไปนับถือคริสต์ศาสนา
ชอง

ชอง เอกสารเก่าเรียก จอง เป็นเป็นกลุ่มชาติพันธุ์ที่ในตระกูลภาษาออสโตร-เอเชียติก มีภาษาพูดของตนเองเรียกว่าภาษาชอง แต่ไม่มีภาษาเขียน นับถือศาสนาพุทธ มีวัฒนธรรมประเพณีเป็นเอกลักษณ์ของชนเผ่า ซึ่งอาจมีมาแต่ก่อนสมัยสุโขทัยสืบทอดมาจนถึงปัจจุบัน เช่น การใช้ต้นคลุ้ม มาจักสานสมุก ชนาง เสวียน มีประเพณีผีโรง ผีหิ้ง ทำมาหากินด้วยการหาของป่า ล่าสัตว์ ทำไร่ ทำนา และปลูกต้นกระวาน ซึ่งชาวอินเดียและอาหรับชอบมาก
ชาวชองอยู่กันมากแถบเชิงเขารอยต่อกับกัมพูชา เช่นที่บริเวณเขาสอยดาวเหนือ บ้านคลองพลู บ้านกะทิง บ้านตะเคียนทอง บ้านคลองพลู บ้านคลองน้ำเป็น ใกล้น้ำตกกะทิง บ้านทุ่งสะพาน อำเภอเขาคิชฌกูฏ บ้านวังแซ้ม บ้านปึก อำเภอมะขาม จังหวัดจันทบุรี รวมไปถึงชาวชองที่บ้านคลองแสง บ้านด่านชุมพล และบ้านปะเดา อำเภอบ่อไร่ จังหวัดตราดด้วย บ้านทุ่งนา อำเภอศรีสวัสดิ์ จังหวัดกาญจนบุรี มีจำนวนทั้งหมดประมาณ 6,000 คน ปัจจุบันชาวชองนี้ได้ปรับตัวเข้ากับวัฒนธรรมใหม่เหมือนกับคนทั่วไป ส่วนชาวชองที่อาศัยอยู่ในเขตจังหวัดฉะเชิงเทรา จะถูกเรียกว่า ชาวไทยซอง เพราะออกเสียง ช.ช้าง ไม่ถนัด และมีภาษาใกล้เคียงกับภาษาชองคือภาษาป่า ซึ่งภาษาป่าของชาวชองในจังหวัดฉะเชิงเทราเมื่อทำการเปรียบเทียบกับภาษาชองในอำเภอเขาคิชฌกูฏ จังหวัดจันทบุรี พบว่าเป็นภาษาเดียวกัน คือ ภาษาชอง และพบว่ามีการพูดภาษาชองในจังหวัดพระตะบอง (เรียกตัวเองว่า คนซำเร ซึ่งแปลว่า คนปอร์) และจังหวัดโพธิสัตว์ (เรียกตัวเองว่า คนปอร์) ของประเทศกัมพูชา ซึ่งเรียกชื่อภาษาต่างกันว่า ภาษาปอร์ มีความคล้ายคลึงกับภาษาชองในอำเภอเขาคิชฌกูฏ จังหวัดจันทบุรี เพียงแต่น้ำเสียงที่ออกเสียงแตกต่างกันเล็กน้อย จึงสรุปได้ว่า คนชอง คนซำเร หรือคนปอร์ เป็นกลุ่มชาติพันธุ์เดียวกัน
ซาไก

ซาไก เป็นมนุษย์โบราณที่มีมาตั้งแต่สมัยยุคหิน ประมาณ 15,000–150,000 ปีหรือมากกว่านั้น มีรูปร่างผอมมีผิวดำ ฝีปากหนา ท้องป่อง น่องสั้นเรียว ผมหยิกหยองแต่ไม่ติดศีรษะ อยู่ในชาติพันธุ์ออสตราลอยด์ เช่นเดียวกับ ชาวอะบอริจิ้น ที่ทวีปออสเตรเลีย อยู่กระจายกันเป็นกลุ่มเล็ก ๆ ราว 7-60 คน มีอาศัยในรัฐเกอดะฮ์ ประเทศมาเลเซีย ในส่วนลึกของเกาะปาปัว ในประเทศฟิลิปปินส์และหมู่เกาะอันดามัน, ประเทศอินเดีย เรียกตนเองว่า “มานิ” (Mani) ส่วนผู้อื่นเรียกว่า เงาะ เงาะป่า ชาวป่า ซาแก หรือ โอรังอัซลี (Orang Asli) หรือ กอย 
เคยมีข้อสันนิฐานเกี่ยวกับชาติพันธุ์ว่ามนุษย์ในกลุ่มนี้เดินทางออกจากทวีปแอฟริกามาก่อนโฮโมซาเปี้ยนในปัจจุบัน มีลักษณะใกล้เคียงกับมนุษย์บนเกาะปาปัว-ปาปัวนิวกินี รวมถึงเผ่าอะบอริจิ้นในประเทศออสเตรเลีย ในประเทศออสเตรเลียเคยวิจัยไว้ว่าเผ่าอะบอริจิ้นได้แยกกลุ่มออกมานานแล้ว ซึ่งพบร่องรอยทางโบราณคดีในทวีปออสเตรเลียเก่าแก่กว่า 60,000 ปี นั่นหมายความถ้าข้อสันนิษฐานนี้เป็นจริง ทั้งในทวีปเอเชียและออสเตรเลียจะอาศัยอยู่มานานไม่ต่ำกว่า 100,000 ปี
เชื่อว่าในช่วงเวลาประวัติศาสตร์ที่ผ่านมาหลายพันปี น่าจะมีการผสมผสานกับ ชาติพันธุ์ออสโตรเอเชียติค (ซึ่งเป็นมองโกลลอยด์) ที่เดินทางลงมาจากจีนใต้ราวๆ 3,000-5,000 ปีที่แล้ว ก่อให้เกิดกลุ่มชาติพันธุ์มอญ-เขมร ในปัจจุบันนี้ 
ในต่างประเทศเช่น ประเทศมาเลเซียเรียกประชากรกลุ่มนี้ว่า "Semang" ในปี 2002 มีการสำรวจประชากรอยู่ที่ 2,000-3,000 คน และปัจจุบันคาดว่าอยู่ที่ 4,500-5,000 คน
สำหรับในภาคใต้ของประเทศไทยมีซาไกอยู่ 4 กลุ่ม มีประชากรโดยประมาณ 300 คน 
การแบ่งกลุ่มในประเทศไทย.
ซาไกที่อาศัยอยู่ที่อำเภอธารโต, จังหวัดยะลา ได้รับพระราชทานนามสกุลจากสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี โดยใช้ชื่อสกุลว่า "ศรีธารโต" แต่ปัจจุบันซาไกธารโตส่วนใหญ่ได้อพยพไปอยู่ในมาเลเซีย ด้วยเหตุผลด้านที่ทำกินและวิถีชีวิตที่ดีกว่า ประกอบกับเหตุผลด้านความไม่สงบ 
การดำรงชีวิต.
กลุ่มชนชาวซาไกนิยมกินเผือก, มัน, กลอย, กล้วยป่า, มะละกอ และสัตว์ป่า จับสัตว์น้ำด้วยมือเปล่าหรือเบ็ด นิยมล่าเหยื่อโดยใช้พืชผักผลไม้
นกกระสานวล

นกกระสานวล (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Ardea cinerea") เป็นนกน้ำในตระกูล Ardeidae มีถิ่นกำเนิดในเขตอบอุ่นในยุโรป เอเชีย และบางพื้นที่ในแอฟริกา ในฤดูหนาวมักอพยพออกจากพื้นที่ที่หนาวเย็นไปยังพื้นที่ที่มีอากาศอบอุ่นกว่า
นกกระสานวลเป็นนกที่มีขนาดใหญ่ มีความสูง 90–100 เซนติเมตร ช่วงปีกสองข้างกว้าง 175–195 เซนติเมตร และหนัก 1–2 กิโลกรัม ขนด้านบนเป็นสีเทา แต่ด้านล่างเป็นสีขาว ในตัวเต็มวัยจะมีขนที่ส่วนหัวเป็นสีขาวจะมีแถบขนสีดำรอบหัว จะงอยปากสีชมพูอมเหลือง ซึ่งจะมีสีสว่างขึ้นเวลาผสมพันธุ์
นิติปรัชญา

นิติปรัชญา  คือ ทฤษฎีและปรัชญาแห่งกฎหมาย เหล่านิติปรัชญาเมธีมีความมุ่งหมายจะเข้าใจให้ลึกซึ้งซึ่งสภาพแห่งกฎหมาย การให้เหตุผลทางกฎหมาย ระบบกฎหมาย และสถาบันทางกฎหมาย นิติปรัชญาสมัยใหม่เริ่มก่อตัวในคริสต์ศตวรรษที่ 18 โดยมุ่งเป้าไปที่หลักการพื้นฐานแห่งกฎหมายธรรมชาติ กฎหมายแพ่ง และกฎหมายแห่งประชาชาติ
โดยทั่วไป นิติปรัชญาสามารถจัดเข้าหมวดหมู่ได้ตามประเภทแห่งคำถามที่อยู่ในใจของนิติปรัชญาเมธีเอง และตามประเภทแห่งทฤษฎีของนิติปรัชญาเอง โดยไม่คำนึงว่า คำถามมีคุณค่าหรือไม่ ในที่นี้ นิติปรัชญาเมธีร่วมสมัยที่สนใจในนิติปรัชญาพื้นฐานจะมีคำถามในลักษณะดังกล่าวอยู่สองข้อ คือ (1) คำถามเกี่ยวกับกฎหมายแห่งประชาชาติ และระบบของมัน และ (2) คำถามเกี่ยวกับสถาบันทางกฎหมาย
ในไทยเริ่มเกิดขึ้นในปี 2516 ที่ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ โดยอาจารย์ ปรีดี เกษมทรัพย์ ที่พยายามให้ผู้เรียนคณะ นิติศาสตร์ เกิดการถกเถียงโต้แย้ง มากกว่าอาศัยกฎหมายหลักสี่มุมเมือง ประกอบกับภาวะสถานการณ์การเมืองในขณะนั้น จนเกิดการปฎิรูปกฎหมาย 
คำนิยามนิติปรัชญา 
George Whitecross Paton : นิติปรัชญาเป็นวืธีการศึกษาที่มีลักษณะเฉพาะอย่างหนึ่งเนื่องด้วยมิใช่เป็นการศึกษากฎหมายของประเทศใดประเทศหนึ่ง แต่หากเป็นการศึกษาแนวความคิดทั่วไปในตัวกฎหมาย 
R.W.M. Dias : นิติปรัชญาเป็นการศึกษาเกี่ยวกับโครงสร้าง , การใช้และบทบาทของกฎหมาย ตลอดจนแนวความคิดเกี่ยวกับกฎหมาย 
Julius Stone : นิติปรัชญาเป็นเรื่องการตรวจสอบศึกษาของนักกฎหมายต่อหลักการ , อุดมคติ และเทคนิคของกฎหมายในแง่มุมความคิดจากความรอบรู้ปัจจุบัน 
หรือในทรรศนะของอาจารย์ผู้สอนนิติปรัชญาไทย มีนิยามต่างกันอาทิ