pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
ภาษาอาหรับคลาสสิก

ภาษาอาหรับคลาสสิก ("al-ʿarabīyah al-fuṣḥā") หรือภาษาอาหรับโกหร่าน (Koranic Arabic) เป็นรูปแบบของภาษาอาหรับที่ใช้ในวรรณคดีจากสมัยอุมัยยัดและอับบาสิด (ประมาณพุทธศตวรรษ 12 – 14) มีพื้นฐานมาจากสำเนียงในยุคกลางของเผ่าอาหรับ ภาษาอาหรับมาตรฐานสมัยใหม่ จะเป็นภาษาลูกหลานของภาษานี้ แม้ว่ารากศัพท์ และรูปแบบของภาษาอาหรับมาตรฐานสมัยใหม่จะต่างจากภาษาอาหรับคลาสสิก แต่โครงสร้างประโยคยังไม่เปลี่ยนแปลง ในขณะที่สำเนียงที่ใช้พูดได้เปลี่ยนแปลงไปแล้ว ในโลกของชาวอาหรับ มีความแตกต่างเพียงเล็กน้อยระหว่างภาษาอาหรับคลาสสิกและภาษาอาหรับมาตรฐานสมัยใหม่ และทั้งคู่ถูกเรียกว่าอัล-ฟุศฮาในภาษาอาหรับซึ่งหมายถึงภาษาพูดที่ชัดเจน เนื่องจากเป็นภาษาที่ใช้เขียนคัมภีร์อัลกุรอ่าน จึงถือเป็นภาษาศักดิ์สิทธิ์ของมุสลิม และใช้ในพิธีทางศาสนา
ประวัติ.
ภาษาอาหรับคลาสสิกมีจุดกำเนิดทางตอนกลางและตอนเหนือของคาบสมุทรอาระเบีย และต่างจากภาษาอาระเบียใต้โบราณ ที่ใช้พูดทางใต้ของคาบสมุทร ซึ่งในปัจจุบันคือเยเมน ภาษาอาหรับคลาสสิกเป็นภาษาลูกหลานที่เหลืออยู่เพียงภาษาเดียวของกลุ่มภาษาอาระเบียเหนือโบราณ จารึกที่เก่าที่สุดของภาษาอาหรับคลาสสิกมีอายุราว พ.ศ. 871 เรียกว่าจารึกนมาเราะห์ เขียนด้วยอักษรนาทาบาเอียน และตั้งชื่อตามสถานที่ที่พบในซีเรียทางใต้เมื่อเดือนเมษายน พ.ศ. 2444 เมื่อศาสนาอิสลามแพร่หลายออกไป ภาษานี้กลายเป็นภาษาที่มีความสำคัญทางวิชาการและศาสนา ความสัมพันธ์ระหว่างภาษาอาหรับคลาสสิกกับสำเนียงสมัยใหม่ เทียบได้กับความสัมพันธ์ระหว่างภาษาละตินกัลกลุ่มภาษาโรมานซ์ หรือภาษาจีนยุคกลางกับภาษาจีนในปัจจุบัน
ลักษณะ.
ภาษาอาหรับคลาสสิกเป็นภาษาในกลุ่มภาษาเซมิติกที่มีความคล้ายคลึงทั้งด้านการเชื่อมต่อและการออกเสียงกับภาษาฮีบรู ภาษาอัคคาเดียน ภาษาอราเมอิก และภาษาอัมฮาริก โดยมีรากศัพท์ประกอบด้วยพยัญชนะสามตัว ซึ่งบรรจุความหมายพื้นฐาน จากนั้นจะผันแปรไปตามกรรมหรือการกระทำที่เกี่ยวข้อง เช่น 
ไวยากรณ์.
ไวยากรณ์ภาษาอาหรับ (قواعد‎, หมายถึงกฏ) พัฒนาขึ้นเมื่อราวพุทธศตวรรษที่ 12 หนังสือเล่มแรกเกี่ยวกับไวยากรณ์ภาษาอาหรับเรียก ʻAbd Allāh ibn Abī Isḥāq ในปัจจุบันจะเรียกไวยากรณ์ของภาษานี้ว่าไวยากรณ์สำหรับภาษาโกหร่าน และใช้รูปประโยคแบบดั้งเดิม
หมายเหตุ.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
เจ้าจอมมารดาบัว ในรัชกาลที่ 5

เจ้าจอมมารดาบัว (เกิด: พ.ศ. 2403 — อนิจกรรม: 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2459) เกิดในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ไม่ปรากฏนามบรรพบุรุษ ทราบแต่เพียงว่าบรรพบุรุษเป็นชาวบ้านบางเขน
เจ้าจอมมารดาบัวรับราชการเป็นเจ้าจอมในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติกาลพระองค์เจ้าหญิงไม่มีพระนาม ประสูติในวันศุกร์ที่ 13 มิถุนายน พ.ศ. 2422 ซึ่งสิ้นพระชนม์ในวันประสูตินั่นเอง
เจ้าจอมมารดาบัวในรัชกาลที่ 5 ถึงแก่อสัญกรรมกรรมเมื่อวันที่ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2459 ขณะมีอายุได้ 56 ปี
เจ้าจอมมารดาวง ในรัชกาลที่ 5

เจ้าจอมมารดาวง หรือ วงษ์ (สกุลเดิม เนตรายน) เป็นพระสนมนางหนึ่งในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เป็นบุตรีของพระยาอรรคราชนาคภักดี (เนตร เนตรายน) และอรุ่น อรรคราชนาคภักดี ซึ่งอรุ่นผู้มารดา เป็นธิดาคนที่สองของหลวงมหามณเฑียร (จุ้ย) และท่านนุ่ม ต่อมาได้ถวายตัวเป็นละคร แล้วเป็นเจ้าจอมในรัชกาลที่ 4 ครั้นเมื่อสิ้นรัชกาลพระเจ้าอยู่หัวพระองค์นั้น เจ้าจอมอรุ่นจึงลาออกจากวังเพื่อสมรส
เจ้าจอมมารดาวง มีพระราชธิดาพระองค์หนึ่งคือ พระเจ้าลูกเธอ พระองค์เจ้าโกมลเสาวมาลย์ ประสูติประสูติวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2430 พระองค์สิ้นพระชนม์วันที่ 19 เมษายน พ.ศ. 2433 พระชันษา 3 ปี
โรงเรียนบ้านเขานาใน

โรงเรียนบ้านเขานาใน (ราษฎร์ศรัทธา) สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุราษฎร์ธานีเขต 2 กระทรวงศึกษาธิการ ได้ก่อสร้างเมื่อวันที่ 16 มิถุนายน 2525 ตั้งอยู่ในเขตหมู่บ้านที่ 8 ตำบลต้นยวน อำเภอพนม จังหวัดสุราษฏร์ธานี ด้วยความร่วมมือจากคณะราษฎรที่เห็นความสำคัญของการศึกษา ต้องการให้บุตรหลานมีความรู้ความสามารถอ่านออกเขียนได้ ได้รับบริจาคที่ดินจาก นายจวง คงพูล จำนวน 20 ไร่ 320 ตารางวา และจาก นายวิชิต ราชพิบูลย์ จำนวน 5 ไร่ 80 ตารางวา ซึ่งเป็น ราษฎรในหมู่บ้าน เพื่อสร้างอาคารเรียนชั่วคราว มุงหลังคาสังกะสีกั้นด้วยฝาขัดแตะ โดยให้ตั้งชื่อว่า โรงเรียนบ้านเขานาใน (ราษฎร์ศรัทธา) พร้อมมอบให้กระทรวงศึกษาธิการดำเนินการทำพิธีเปิดเมื่อวันที่ 3 กรกฎาคม 2525 โดยพลโทหาญ ลีลานนท์ แม่ทัพกองทัพภาคที่ 4 โดยจัดให้มีการเรียนการสอน 2 ชั้น คือ ชั้นประถมศึกษา ปีที่ 1 จำนวน 1 ห้องเรียน ชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 จำนวน 1 ห้องเรียนจำนวนนักเรียนทั้งสิ้น 23 คน มีครู 1 คน คือ นายพรศักดิ์ คงฤทธิ์ ซึ่งมาช่วยราชการ
ในวันที่ 21 มิถุนายน 2527 ทางราชการมีคำสั่งให้นายพรศักดิ์ คงฤทธิ์ ไปปฏิบัติหน้าที่ ที่โรงเรียนวัดสองพี่น้อง และได้แต่งตั้งให้ นายสุชาติ ครรชิต มารักษาการในตำแหน่งครูใหญ่ซึ่งเปิดทำการสอนถึงชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 มีนักเรียนทั้งหมด 109 คน 
ในวันที่ 16 พฤษภาคม 2531 ได้เกิดเหตุการณ์ไม่สงบขึ้นในเขตหมู่ที่ 8 ตำบลต้นยวน อำเภอพนม หรือบ้านเขานาใน ทางราชการจึงมีคำสั่งให้ นายสุชาติ ครรชิต ครูใหญ่โรงเรียนบ้านเขานาใน ไปรักษาราชการในตำแหน่งครูใหญ่โรงเรียนบ้านใหญ่ และแต่งตั้ง นายสุจิน น้อมเกตุ ครูใหญ่โรงเรียนบ้านจำปาทองมารักษาการในตำแหน่งครูใหญ่โรงเรียนบ้านเขานาใน และในปีพศ. 2547 ทางราชการได้มีคำสั่งให้นายสุจิน น้อมเกตุกลับไปดำรงตำแหน่งครูใหญ่โรงเรียนบ้านจำปาทอง แล้วให้นายพีระ อินทรักษ์ มารับตำแหน่งครูใหญ่โรงเรียนบ้านเขานาใน จนถึงปัจจุบัน
ในปัจจุบัน โรงเรียนบ้านเขานาในได้เปิดทำการเรียนการสอนตั้งแต่ชั้นอนุบาล 1 ถึง ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6
ประวัติโรงเรียน.
ก่อกำเนิด.
โรงเรียนบ้านเขานาในเดิมมีชื่อว่า โรงเรียนบ้านเขานาในราษฎร์ศรัทธา ตามวัตถุประสงค์ของชาวบ้านที่ต้องการให้ลูกหลานมีโรงเรียนดีใกล้บ้าน จึงเริ่มก่อสร้างในปีพศ. 2525 จากที่ดินที่ได้รับบริจาค 26 ไร่
หลักสูตรที่เปิดสอน.
หลักสูตรอนุบาล
หลักสูตรประถมศึกษา<br>
ประถมศึกษาปีที่ 1<br>
ประถมศึกษาปีที่ 2<br>
ประถมศึกษาปีที่ 3<br>
ประถมศึกษาปีที่ 4<br>
ประถมศึกษาปีที่ 5<br>
ประถมศึกษาปีที่ 6
หลักสูตรมัธยมศึกษาตอนต้น<br>
มัธยมศึกษาปีที่ 1<br> 
มัธยมศึกษาปีที่ 2<br>
มัธยมศึกษาปีที่ 3
หลักสูตรมัธยมศึกษาตอนปลาย<br>
มัธยมศึกษาปีที่ 4<br>
มัธยมศึกษาปีที่ 5<br>
มัธยมศึกษาปีที่ 6
เจ้าชายโลร็องแห่งเบลเยียม

สมเด็จเจ้าฟ้าชายโลร็องแห่งเบลเยียม (พระนามเต็ม: "โลร็อง เบอนัว โบดวง มารี", , ; 19 ตุลาคม ค.ศ. 1963) ทรงเป็นพระราชโอรสพระองค์ที่ 2 ในสมเด็จพระราชาธิบดีอัลแบร์ที่ 2 แห่งเบลเยียมกับสมเด็จพระราชินีเปาลาแห่งเบลเยียม และเป็นพระราชอนุชาในสมเด็จพระราชาธิบดีฟีลิปแห่งเบลเยียม
พระประวัติ.
เจ้าชายโลร็องประสูติเมื่อวันที่ 19 ตุลาคม ค.ศ. 1963 เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่สองของสมเด็จพระราชาธิบดีอัลแบร์ที่ 2 กับสมเด็จพระราชินีเปาลา และพระอนุชาในสมเด็จพระราชาธิบดีฟีลิปแห่งเบลเยียม พระมหากษัตริย์เบลเยี่ยมองค์ปัจจุบัน
ประสูติ ณ ปราสาทแบลเวอแดร์ ในพระราชวังลาเกิน, เบลเยียม พระองค์ทรงศึกษาที่โรงเรียนเตรียมทหาร และต่อมาที่โรงเรียนนายร้อยแห่งเบลเยียม พระองค์ได้รับการประดับยศเป็น "นาวาเอก" (Ship-of-the-Line Captain) เมื่อวันที่ 26 มิถุนายน ค.ศ. 2004 
เจ้าชายโลร็องในปัจจุบันทรงอยู่ในลำดับที่ 11 แห่งการสืบราชสันตติวงศ์
พระอิสริยยศ.
พระอิสริยยศของเจ้าชายและเจ้าหญิงในพระราชวงศ์นั้นจะต่างจากพระมหากษัตริย์ที่จะทรงอยู่ในพระอิสริยยศ "พระมหากษัตริย์แห่งชาวเบลเยียม" ดังนั้นเจ้าชายโลร็องนั้นจึงอยู่ในชั้นอิสริยยศ "เจ้าชายแห่งเบลเยียม" มิใช่ "เจ้าชายแห่งชาวเบลเยียม" นอกจากนี้ พระองค์มิเคยได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์สำหรับเจ้าชายพระองค์เล็กเช่นในอดีต ตัวอย่างเช่น "เคานต์แห่งแฟลนเดอร์" หรือ "เจ้าชายแห่งลีแยฌ"
ภิญโญ ทองเจือ

ภิญโญ ทองเจือ เกิดเมื่อ ปี พ.ศ. 2488 เป็นอดีตดาราภาพยนตร์และละครที่มีชื่อเสียงในอดีต เป็นพี่ชายคนละแม่ของเผ่าทอง ทองเจือ นักประวัติศาสตร์ไทย, โบราณคดี และวิทยากรด้านศิลปวัฒนธรรมและประวัติศาสตร์ไทย สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนเซนคาเบรียล และศึกษาต่อที่ประเทศสหรัฐอเมริกา
ประวัติ.
เริ่มเข้าวงการบันเทิงโดย เฑียร์ กรรณสูต โดยเริ่มจากภาพยนตร์ทางโทรทัศน์เรื่อง"เหมันต์จำพราก" เป็นพระเอกตอนเด็ก ๆ คู่กับ สุอินทะรีย์ กรรณสูต แต่ไม่ได้ฉายเนื่องจากทางโรงเรียนเซนโยเซฟคอนแวนด์ที่นางเอกศึกษาในช่วงนั้นไม่อนุญาตให้ออกฉาย ต่อมาหลังจากที่สำเร็จการศึกษาจากอเมริกา ได้กลับมาเล่นละครให้กับช่อง 4 บางขุนพรหมในปี พ.ศ. 2516 คือเรื่อง"ริษยา" ละครกิตติมศักดิ์ให้กับศรีไทยการละคร ของเทิ่ง สติเฟื่อง ในปี 2517 เรื่อง"เขมรินทร์-อินทิรา" ทางช่อง 3 ต่อด้วย "เชลยศักดิ์" ทางช่อง 3, "สี่แผ่นดิน" ทางช่อง 5 ฯลฯ ส่วนการแสดงบนจอเงินมีทั้งบทพระเอกและพระรอง โดยเริ่มจากบท โตมร ใน "เขาชื่อกานต์" ของละโว้ภาพยนตร์ เป็นเรื่องแรก เมื่อ พ.ศ. 2516
เขาได้พระเอกเรื่องเดียวกันในบทเดียวกันสองรอบ เรื่องแรกคือเรื่อง"ริษยา" ซึ่งเป็นละครที่สร้างทางช่อง 4 บางขุนพรหมในปี พ.ศ. 2516 และ ช่อง 5 ในปี พ.ศ. 2525 ส่วนเรื่องที่สองคือเรื่อง"นิทราสายันต์" ซึ่งเป็นภาพยนตร์ในปี พ.ศ. 2516 และเป็นละครทางช่อง 5 เมื่อปี พ.ศ. 2523 
ภายหลังได้ผันตัวจากงานแสดงไปทำงานประจำหลายตำแหน่ง เช่นบริษัท ไอบีเอ็ม จำกัด, ที่ปรึกษาของค่ายกรังด์ปรีซ์ของคุณปราจิณ เอี่ยมลำเนา, ที่ปรึกษาของบริษัทบางกอกแลนด์ เอเจนซี่ ซึ่งเป็นบริษัทรับผิดชอบธุรกิจและพัฒนาเมืองทองธานี โดยเขาได้เป็นประธานกรรมการบริหารนิติบุคคลอาคารชุดเกือบทุกอาคารในเมืองทองธานี นอกจากนี้เขายังที่ปรึกษาให้กับอีกหลายบริษัท รวมทั้งบริหารงานโรงเรียนอนุบาลปรางทิพย์ และอนุบาลนิธิกานต์ด้วย
ชีวิตส่วนตัว สมรสกับ นิธิกานต์ ทองเจือ มีบุตรและบุตรีที่อยู่วงการบันเทิง คือ พีท ทองเจือ พระเอกภาพยนตร์,ละคร และนักแข่งรถที่มีชื่อเสียง, น้ำผึ้ง ภานุชนารถ ทองเจือ, นันต์ จินตภัทร ทองเจือ และน้ำตาล ดรัลรัตน์ ทองเจือ อีกทั้งยังมีบุตรนอกสมรสคือ สายฟ้า เศรษฐบุตร ปัจจุบันดำรงตำแหน่งประธานกรรมการบริหารนิติบุคคลอาคารชุด บริษัท บางกอกแลนด์ เอเจนซี่ จำกัด นอกจากนี้ยังมีบุตรที่เกิดกับ จีราวัจน์ จารุวิจิตร คือ พันธวัจน์ ทองเจือ
ลิขิตรัก ละลายใจ

ลิขิตรัก...ละลายใจ  เป็นซีรีส์ทางโทรทัศน์ของเกาหลีใต้ที่นำแสดงโดยฮย็อน บินและซ็อง ยู-รี ออกอากาศทางช่อง KBS2 ตั้งแต่วันที่ 13 พฤศจิกายน ค.ศ. 2006 ถึง 8 มกราคม ค.ศ. 2007 ในวันจันทร์และวันอังคาร เวลา 21:55 น. จำนวน 16 ตอน
เรื่องย่อ.
ละครเริ่มต้นด้วย ฮัน แท-อุง (ฮย็อน บิน) อัจฉริยะคณิตศาสตร์อายุ 17 ปีผู้เงียบขรึม เขาเข้าเรียนในโรงเรียนมัธยมที่มีชื่อเสียง ที่นั่นเขาได้พบกับ คิม ช็อง-กยู (อี ชุน-โฮ) ซึ่งเป็นอัจฉริยะด้านคณิตศาสตร์เช่นกัน ทั้งสองกลายเป็นคู่แข่งกันทันที แต่ต่อมาก็กลายเป็นเพื่อนซี้กัน จากบทสนทนาของพวกเขา ทำให้ได้รู้ว่าช็อง-กยูเป็นแฟนมวยตัวยง ในขณะเดียวกัน แท-อุงก็ช่วยชีวิตเด็กสาวคนหนึ่งที่ถูกรังแกอยู่ข้างถนน เด็กสาวเริ่มสนใจเขาและให้เพจเจอร์แก่เขาเพื่อที่เธอจะได้เห็นเขาอีกครั้ง แต่พวกเขาไม่เคยติดต่อกัน แต่พวกเขาสัญญาว่าจะพบกันใหม่ในไม่ช้า ซึ่งมันก็ไม่เคยเกิดขึ้น
ในการแข่งขันคณิตศาสตร์โอลิมปิกระดับนานาชาติ ช็อง-กยูไม่สามารถทำตามความคาดหวังของพ่อที่ต้องการคว้าเหรียญทองให้สำเร็จ และฆ่าตัวตายด้วยความอับอาย แท-อุงซึ่งได้เหรียญทองมาแทนต้องดิ้นรนจากความรู้สึกผิด เพราะเขารู้สึกว่าตัวเองมีส่วนรับผิดชอบต่อการตายของช็อง-กยู จากความรู้สึกผิดนี้ แท-อุงจึงลาออกจากโรงเรียน ออกจากบ้าน และหายตัวไป
8 ปีต่อมา แท-อุงซึ่งปัจจุบันอายุ 25 ปี เป็นนักมวยนิรนาม มีชีวิตที่แตกต่างไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง เขาละทิ้งแม่ ออกจากโรงเรียน ทิ้งคณิตศาสตร์ และไล่ตามความฝันในการเป็นนักมวยเพื่อเป็นเกียรติแก่ช็อง-กยู เพื่อนสนิทผู้ล่วงลับของเขา แต่เขายังคงมีความทรงจำที่เจ็บปวดจากอดีตของเขา จากนั้นเขาก็ได้พบกับ โบ-รา (ซ็อง ยู-รี) หญิงสาวสวยแต่มีจิตใจเย็นชา เธอเป็นลูกสาวของนักธุรกิจผู้มั่งคั่งแต่มีโรคประจำตัวที่รักษาไม่หาย หลังจากนั้นแท-อุงได้รับการว่าจ้างให้เป็นคนขับรถของเธอ พวกเขาตกหลุมรักกัน แต่แทอุงพบว่าเธอคือเด็กหญิงตัวเล็ก ๆ ที่เขาพบเมื่อ 8 ปีก่อน ทั้งสองเรียนรู้ที่จะค้นหาความสุขที่แท้จริงด้วยการช่วยเหลือซึ่งกันและกัน แท-อุงทำให้หัวใจของโบ-ราละลายด้วยความรักและช่วยเธอเปิดใจ ในทางกลับกัน โบ-ราช่วยแท-อุงจัดการกับความทรงจำอันเจ็บปวดในอดีตของเขา
ออกอากาศในต่างประเทศ.
ออกอากาศในญี่ปุ่นทางช่องทีวีโตเกียว เริ่มตั้งแต่วันที่ 10 พฤษภาคม ค.ศ. 2007 ออกอากาศซ้ำในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2014 ทางช่องเคเบิล LaLaTV
ออกอากาศในประเทศไทยทางช่อง 7 เริ่มวันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 และกลับมาฉายอีกครั้งในปี พ.ศ. 2558 ทางช่องทรูโฟร์ยู
ลำดับการสืบราชสันตติวงศ์เบลเยียม

ลำดับการสืบราชสันตติวงศ์แห่งราชอาณาจักรเบลเยียม เป็นรายพระนามที่จัดเรียงไว้ของบุคคลที่ในสายลำดับการสืบราชสมบัติแห่งราชอาณาจักรเบลเยียม
การมีสิทธิ.
ตั้งแต่ปีค.ศ. 1991 ราชอาณาจักรเบลเยียมได้ประกาศให้ลำดับการสืบราชสันตติวงศ์นั้นเป็นของสิทธิของบุตรหัวปีของสมเด็จพระราชาธิบดีอัลแบร์ที่ 2 (ในขณะนั้นทรงพระอิสริยยศเป็น "เจ้าชายแห่งลีแยฌ") ก่อน ส่วนพระบรมวงศานุวงศ์สายของพระมหากษัตริย์พระองค์ก่อนหน้า (จนถึงสมเด็จพระราชาธิบดีเลออปอลที่ 1 แห่งเบลเยียม) จะอยู่ในสิทธิแห่งการสืบราชสันตติวงศ์ด้วยหากเป็นเจ้าชายเท่านั้น (ตามหลักของสิทธิของบุตรชาย) ซึ่งจะทำให้เจ้าหญิงแห่งเบลเยียมที่มิได้อยู่ในสายของสมเด็จพระราชาธิบดีอัลแบร์ที่ 2นั้นจะถูกข้ามผ่านไป ซึ่งในปัจจุบันนั้นไม่มีเจ้าชายแห่งเบลเยียมพระองค์ใดจากสายของพระมหากษัตริย์ก่อนหน้าสมเด็จพระราชาธิบดีอัลแบร์ที่ 2 ที่ยังทรงพระชนม์อยู่ จึงให้ยึดจากพระบรมวงศานุวงศ์สายของสมเด็จพระราชาธิบดีอัลแบร์ที่ 2 ลงมา
พระบรมวงศานุวงศ์พระองค์จะหมดสิทธิในการสืบราชสันตติวงศ์หากทรงเสกสมรสโดยปราศจากพระบรมราชานุญาตจากพระมหากษัตริย์ (หรือ ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์) ซึ่งสามารถคืนสิทธิ์ให้ได้โดยพระบรมราชานุญาตจากพระมหากษัตริย์ (หรือ ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์) โดยปรึกษากับรัฐสภา อนึ่ง หากไม่มีผู้สืบราชสันตติวงศ์จากสมเด็จพระราชาธิบดีเลออปอลที่ 1 แล้ว ให้พระมหากษัตริย์ที่ยังทรงราชย์อยู่ ทรงมีพระราชสิทธิ์ขาดในการเลือกองค์รัชทายาทซึ่งจะต้องผ่านการอนุมัติจากรัฐสภาก่อน และหากพระมหากษัตริย์พระองค์นั้นมิได้ทรงกำหนดองค์รัชทายาทไว้ ราชบัลลังก์ก็จะว่างลง
เมื่อพระราชธิดาของสมเด็จพระราชาธิบดีอัลแบร์ที่ 2 คือ เจ้าหญิงอัสตริดแห่งเบลเยียม เสกสมรสกับอาร์ชดยุกแห่งออสเตรีย-เอสเต ในปีค.ศ. 1984 เนื่องจากยังใช้กฎหมายเดิมอยู่ทำให้พระองค์นั้นถูกข้ามไป รวมทั้งพระองค์มิได้ทรงขอพระราชทานพระบรมราชานุญาตเพื่อเสกสมรสด้วย และหลังจากได้มีการเปลี่ยนแปลงกฎแห่งการสืบราชสันตติวงศ์ในปีค.ศ. 1991 แล้ว จึงทำให้พระองค์ได้กลับมาอยู่ในลำดับแห่งการสืบราชสันตติวงศ์ดังปัจจุบัน
ลำดับการสืบราชสันตติวงศ์.
<templatestyles src="Tree list/styles.css" />
ริงโกะ คิกูจิ

ริงโกะ คิกูจิ (; โรมาจิ: "Kikuchi Rinko") เดิมชื่อ ยูริโกะ คิกูจิ (; โรมาจิ: "Kikuchi Yuriko") เป็นนักแสดงหญิงชาวญี่ปุ่น ริงโกะเคยได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ จากผลงานแสดงเรื่อง "Babel อาชญากรรม / ความหวัง / การสูญเสีย" ผลงานกำกับของอเลฮานโดร กอนซาเลซ อินาร์ริตูร์ ในปี 2006
ประวัติ.
ผลงาน.
ริงโกะ คิกูจิ แจ้งเกิดจากหนังเรื่อง "Babel อาชญากรรม / ความหวัง / การสูญเสีย" ทำให้เธอได้เข้าชิงรางวัลถึง 23 สาขาจาก 19 สถาบันทั่วโลก หลังจากนั้นเธอได้ร่วมแสดงในหนังฮอลลีวู้ด เรื่อง "The Brothers Bloom พี่น้องบลูม ร่วมกันตุ๋น จุ้นละมุน" ผลงานการกำกับของ เรน จอนสัน (ผู้กำกับจาก Looper และ Star Wars Episode VIII 2017) และในปี 2013 เธอยังได้รับบทนำในภาพยนตร์แอคชั่นเรื่อง "แปซิฟิค ริม สงครามอสูรเหล็ก" ผลงานกำกับของกีเยร์โม เดล โตโร ในปี 2013 และร่วมแสดงนำในภาพยนตร์เรื่อง "47 โรนิน มหาศึกซามูไร" ภาพยนตร์ดัดแปลงจากตำนานสี่สิบเจ็ดโรนิน ร่วมแสดงกับ เคอานู รีฟส์ (จาก The Matrix เดอะแมททริก) และ ริงโกะ ก็มีผลงานการแสดงโดยรับบทนำอย่างเป็นทางการในหนังฮอลลีวู้ดเรื่อง "Kumiko, the Treasure Hunter" ผลงานการสร้างและกำกับโดยผู้กำกับหน้าใหม่ เดวิด เซลเนอร์ โดยภาพยนตร์ได้ออกฉายตามเทศกาลต่าง ๆ ในปี 2014 และเข้าฉายอย่างเป็นทางการในปี 2015 และผลงานการแสดงภาพยนตร์ในปี 2015 คือ "Nobody Wants the Night" ผลงานการกำกับของ อิซาเบล โคเซท โดย ริงโกะ เคยแสดงนำในหนังเรื่อง "Map of the Sounds of Tokyo" ผลงานการกำกับของ อิซาเบล มาแล้วในปี 2009 และผลงานการแสดงเรื่องล่าสุดคือ "To Give a Dream" ละครทีวีในญี่ปุ่นทางสถานี WOWOW ร่วมแสดงกับ นานะ โคมัตสึ (จาก The World of Kanako นางฟ้าอเวจี) และนอกเหนือจากนี้ ริงโกะยังมีโอกาศจะได้กลับมารับบท มาโกะ โมริ ในหนัง "แปซิฟิค ริม สงครามอสูรเหล็ก" ภาค 2 ที่จะเริ่มถ่ายทำในปี 2017 แต่ยังไม่มีการประกาศออกมาอย่างเป็นทางการว่าเธอจะได้รับบทนี้อีกครั้งหรือไม่
ชีวิตส่วนตัว.
วันที่ 1 มกราคม 2015 เธอได้สมรสกับ โชตะ โซเมตานิ นักแสดงหนุ่มรุ่นน้องชาวญี่ปุ่นวัย 22 ปี (นักแสดงจาก Himizu รักรากเลือด และ parasyte เพื่อนรักเขมือบโลก 2014) ในเดือนตุลาคม 2016 เธอให้กำเนิดบุตรคนแรกที่ไม่ทราบเพศ
นักบุญลอว์เรนซ์

นักบุญลอว์เรนซ์  เป็นหนึ่งในเจ็ดพันธบริกรแห่งคริสตจักรกรุงโรม ได้ถวายงานรับใช้สมเด็จพระสันตะปาปาซิกซ์ตุสที่ 2 เมื่อจักรพรรดิวาเลเรียนเบียดเบียนคริสต์ศาสนิกชนในปี ค.ศ. 258 ทั้งสองท่านได้พลีชีพเป็นมรณสักขีในศาสนาคริสต์ด้วย
ประวัติ.
นักบุญลอว์เรนซ์เกิดเมื่อปี ค.ศ. 225 ที่เมืองเวสกา แคว้นฮิสเปเนีย เมื่อโตขึ้นได้ศึกษาด้านมนุษยศาสตร์และเทววิทยาที่เมืองซาราโกซา และได้รู้จักกับซิกซ์ตุสซึ่งเป็นอาจารย์อยู่ที่นั่น เมื่อซิกซ์ตุสได้รับเลือกเป็นสมเด็จพระสันตะปาปาซิกซ์ตุสที่ 2 ลอว์เรนซ์ได้ติดตามอาจารย์กลับมาช่วยงานรับใช้คริสตจักรที่กรุงโรมด้วย สมเด็จพระสันตะปาปาซิกซ์ตุสที่ 2 โปรดศีลอนุกรมขั้นพันธบริกรแก่ลอว์เรนซ์ มีหน้าที่ดูแลทรัพย์สินต่าง ๆ ของคริสตจักร
จักรพรรดิวาเลเรียนต้องการริบทรัพย์ของคริสตจักรจึงจับพระสันตะปาปาและเหล่าพันธบริกรมาทรมานเพื่อบีบบังคับให้บอกที่เก็บสมบัติ สมเด็จพระสันตะปาปาถูกประหารชีวิตด้วยการตัดศีรษะ ส่วนลอว์เรนซ์ก็ถูกย่างทั้งเป็นจนถึงแก่มรณกรรมเมื่อวันที่ 10 สิงหาคม ค.ศ. 258 หลังจากที่พระสันตะปาปาซิกซ์ตุสถูกประหารได้เพียง 3 วัน ทางการโรมันไม่ได้ทรัพย์สินใด ๆ เพราะลอว์เรนซ์ได้นำทรัพย์สินทั้งหมดของคริสตจักรไปแจกจ่ายแก่ผู้ยากไร้หมดแล้ว
เจ้าจอมมารดาหม่อมราชวงศ์จิ๋ว ในรัชกาลที่ 5

เจ้าจอมมารดาหม่อมราชวงศ์จิ๋ว (ราชสกุลเดิม: กปิตถา) เป็นธิดาในหม่อมเจ้าวัฒนา กปิตถา ต่อมาได้ถวายตัวเป็นพระสนมสนองพระเดชพระคุณในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติกาลพระองค์เจ้าหญิงไม่ปรากฏพระนาม (13 ธันวาคม พ.ศ. 2435 — 25 มกราคม พ.ศ. 2436) สิ้นพระชนม์ขณะมีพระชันษาได้เพียง 43 วัน พระศพบรรจุไว้ ณ สุสานหลวง วัดราชบพิธสถิตมหาสีมารามราชวรวิหาร (ผังสุสานหลวงหมายเลข 10 พระราชธิดาที่ 84)
เจ้าจอมมารดาพร้อม ในรัชกาลที่ 5

เจ้าจอมมารดาพร้อม (22 ตุลาคม พ.ศ. 2403 - 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2442) เป็นบาทบริจาริกาในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว บุตรีของพระยาพิษณุโลกาธิบดี (บัว) กับคุณหญิงกลิ่น พิษณุโลกาธิบดี
พระราชบุตร.
เจ้าจอมมารดาพร้อม ได้ถวายตัวเป็นพระสนมในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว มีพระราชบุตร 6 พระองค์ แต่ตกพระโลหิตไป 2 พระองค์ พระราชบุตรได้แก่
อนิจกรรม.
เจ้าจอมมารดาพร้อมป่วยเป็นวัณโรคภายใน ถึงแก่อนิจกรรมเมื่อวันพุธที่ 8 กุมภาพันธ์ ร.ศ. 117 (ปัจจุบันตรงกับ พ.ศ. 2442) รวมพระชนมพรรษา 38 พรรษา เวลา 2 ทุ่มเศษ เจ้าพนักงานอาบน้ำและแต่งศพที่ตำหนัก เชิญลงหีบทองทึบแล้วแห่ไปฝังที่วัดเทพศิรินทราวาสราชวรวิหาร
เสริม วินิจฉัยกุล

เสริม วินิจฉัยกุล อดีตผู้ว่าการธนาคารแห่งประเทศไทย อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง อดีตปลัดกระทรวงการคลัง
ประวัติ.
เสริม วินิจฉัยกุล เป็นบุตรชายคนโตของพระยานิมิราชทรงวุฒิ (สวน วินิจฉัยกุล) กับคุณหญิงเนือง นิมิราชทรงวุฒิ เกิดเมื่อวันที่ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2450 ณ บ้านริมคลองมอญ กิ่งอำเภอคลองสาน อำเภอบางยี่เรือ จังหวัดธนบุรี มีพี่น้องร่วมบิดามารดา 7 คน สมรสกับท่านผู้หญิงโฉมศรี วินิจฉัยกุล (สกุลเดิม โปษยานนท์; บุตรี มหาอำมาตย์ตรี พระยาพิพัฒนธนากร เมื่อวันที่ 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2484 มีบุตรและธิดา 4 คน คือ วินิจ วินิจฉัยกุล สมรสกับนพมาศ วินิจฉัยกุล (สกุลเดิม ทัศนปรีดา) วรรณวิภา อรรถวิภัชน์ สมรสกับโชติชัย อรรถวิภัชน์ คุณหญิงวิลาวัณย์ กำภู ณ อยุธยา สมรสกับพลเอก นายแพทย์ชูฉัตร กำภู ณ อยุธยา และวิวัฒน์ วินิจฉัยกุล สมรสกับกมลารจิสส์ วินิจฉัยกุล (สกุลเดิม โปษยานนท์)
เสริม วินิจฉัยกุลถึงแก่อสัญกรรมด้วยโรคมะเร็งในเม็ดเลือดขาวชนิดเฉียบพลัน เมื่อเวลา 6.00 น. ของวันที่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2528 สิริอายุ 78 ปี 1 เดือน 10 วัน
สังวาลย์พระอินทร์

สังวาลย์พระอินทร์ หรือต้นตายปลายเป็น ชื่อวิทยาศาสตร์: "Cassytha filformis" เป็นพืชเบียนในวงศ์อบเชย เกาะเลื้อยไปตามยอดของไม้อื่น ลำต้นอ่อนคล้ายเส้นลวด ยอดอ่อนและช่อดอกมีขนนุ่มสีเหลือง ใบเดี่ยว ขนาดเล็กมากหรือไม่มีใบ ดอกช่อ ดอกย่อยขนาดเล็ก ค่อนข้างกลม กลีบดอกสีขาวอมเหลือง ผลเดี่ยว เมื่อแก่สีขาว เนื้อนุ่ม ค่อนข้างกลม ปลายผลมีกลีบเลี้ยงติดอยู่ ใช้เป็นอาหารสัตว์
ชัชชม กันหลง

พลเอก ชัชชม กันหลง (5 กันยายน พ.ศ 2476 - 22 กันยายน พ.ศ. 2567) เป็นอดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงกลาโหม ในรัฐบาลพลเอก สุจินดา คราประยูร อดีตผู้ช่วยผู้บัญชาการทหารบก, อดีตเจ้ากรมส่งกำลังบำรุงทหารบก, อดีตสมาชิกในคณะรักษาความสงบเรียบร้อยแห่งชาติ (รสช.) และอดีตราชองครักษ์พิเศษ
ประวัติ.
ชีวิตส่วนตัว.
พล.อ. ชัชชม กันหลง จบการศึกษาจากโรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า รุ่นที่ 5 รุ่นเดียวกับ พล.อ. สุจินดา คราประยูร, พล.อ. อิสระพงศ์ หนุนภักดี และพล.อ. วิโรจน์ แสงสนิท และเขายังเป็นนักศึกษาวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร รุ่นที่ 30 (รุ่นเดียวกันกับนายสนิท วรปัญญา)
การทำงาน.
พล.อ. ชัชชม กันหลง รับราชการในกองทัพบก จนได้รับตำแหน่งผู้ช่วยผู้บัญชาการทหารบก และเป็นหนึ่งในคณะที่ปรึกษาด้านการทหาร ในคณะรักษาความสงบเรียบร้อยแห่งชาติ (รสช.) ซึ่งยึดอำนาจจากรัฐบาลพลเอกชาติชาย ชุณหะวัณ และต่อมาเขาได้รับการแต่งตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภา ในปี พ.ศ. 2535
พล.อ. ชัชชม กันหลง ได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงกลาโหม ในรัฐบาลพล.อ. สุจินดา คราประยูร ซึ่งมี พล.อ. สุจินดา เป็นรัฐมนตรีว่าการฯ
ถึงแก่อนิจกรรม.
พล.อ. ชัชชม กันหลง ถึงแก่อนิจกรรมวันที่ 22 กันยายน พ.ศ. 2567 สิริอายุ 91 ปี
เนื้อเทา

เนื้อเทา (หรือ ,) เป็นส่วนสำคัญของระบบประสาทกลาง ซึ่งประกอบด้วยตัวเซลล์ neuropil (คือเดนไดรท์ และแอกซอนไม่มีปลอกไมอีลิน) เซลล์เกลีย และหลอดเลือดฝอย (capillary) เนื้อเทามีตัวเซลล์ประสาท ซึ่งแตกต่างจากเนื้อขาว (white matter) ซึ่งมีแต่แอกซอนมีปลอกไมอีลินและไม่มีเซลล์ประสาท สีของเนื้อขาวเกิดจากสีขาวของปลอกไมอีลินซึ่งไม่เหมือนกับเนื้อเทา ในเนื้อเยื่อที่มีชีวิต เนื้อเทามีสีเทาแกมน้ำตาล ที่มีต้นเหตุจากหลอดเลือดฝอยและตัวเซลล์ประสาท
บทบาทหน้าที่.
เขตสมองที่เป็นเนื้อเทารวมทั้งเขตที่ควบคุมกล้ามเนื้อ เขตที่มีการรับรู้เช่นการเห็นและการได้ยิน เขตความจำ เขตที่ก่อให้เกิดอารมณ์คือความรู้สึก และเขตการพูด ในขณะที่ 20% ของออกซิเจนในร่างกายถูกส่งไปที่สมอง 95% ของส่วนออกซิเจนนั้นถูกส่งไปยังเนื้อเทา
ที่อยู่อันกระจัดกระจายของเนื้อเทา.
เนื้อเทามีอยู่อย่างกระจัดกระจายไปที่พื้นผิวของเซรีบรัลเฮมิสเฟียร์ (cerebral hemisphere) ทั้งสองข้าง (คือในเปลือกสมอง) และของซีรีเบลลัม (คอร์เทกซ์สมองน้อย) และในส่วนต่างๆข้างในของซีรีบรัม (คือ ทาลามัส, ไฮโปทาลามัส, ซับทาลามัส [subthalamus], ปมประสาทฐาน [basal ganglia] รวมทั้ง putamen, globus pallidus, globose nucleus, septal nuclei) ของสมองน้อย (นิวเคลียสของสมองน้อยที่อยู่ด้านในรวมทั้ง dentate nucleus, globose nucleus, emboliform nucleus, fastigial nucleus) ของก้านสมอง (substantia nigra, red nucleus, olivary nuclei, cranial nerve nuclei) และของเนื้อเทาของไขสันหลัง (anterior horn, lateral horn, posterior horn) เนื้อเทามีการเจริญเติบโตขึ้นตลอดในวัยเด็กและวัยรุ่น
งานวิจัย.
ความสัมพันธ์ระหว่างปริมาตรและการรับรู้ในคนสูงวัย.
มีผลงานวิจัยที่แสดงถึงความสัมพันธ์ที่สำคัญระหว่างปริมาตรเนื้อเทาของผู้สูงวัย กับสมรรถภาพของความจำโดยความหมาย (semantic memory) และของความจำระยะสั้น แต่ไม่พบความสัมพันธ์กันกับปริมาตรของเนื้อขาว ซึ่งบอกเป็นนัยว่า ในการทำงานของระบบการรับรู้บางอย่างที่ทรงสภาพไว้แม้จะเข้าสู่วัยชรา ความแตกต่างกันในระหว่างบุคคล ขึ้นอยู่กับความแตกต่างของปริมาตรเนื้อเทาในผู้ชราที่มีสุขภาพดี
ความสัมพันธ์กันระหว่างปริมาตรและโรคจิตแบบสองขั้ว (bipolar disorder).
ความแตกต่างโดยโครงสร้างบางอย่างในเนื้อเทา อาจจะมีความสัมพันธ์กับโรคจิตบางอย่าง แต่ไม่มีความแตกต่างกันในปริมาตรเนื้อเทาของสมองทั้งหมดระหว่างคนไข้โรคจิตสองขั้วประเภท 1 (bipolar I disorder) และผู้ทดลองกลุ่มควบคุมที่สุขภาพดี คนไข้โรคจิตสองขั้วประเภท 1 มีปริมาตรที่ต่ำกว่าของสมองกลีบขมับย่อยด้านล่าง (inferior parietal lobule) รอยนูนกลีบขมับด้านบนซีกขวา รอยนูนสมองกลีบหน้าส่วนกลางซีกขวา (middle frontal gyrus) และนิวเคลียสมีหางซีกซ้าย (caudate nucleus) ปริมาตรของรอยนูนสมองกลีบหน้าส่วนกลางซีกขวาเท่านั้น มีความสัมพันธ์กับอายุขัยของโรคและจำนวนคราวที่โรคกำเริบ
ผลที่เกิดเพราะสูบบุหรี่.
ผู้สูบบุหรี่สูงวัยสูญเสียเนื้อเทาและการรับรู้มากกว่าผู้ไม่สูบบุหรี่ ผู้ติดบุหรี่เรื้อรังที่เลิกบุหรี่ระหว่างงานวิจัยสูญเสียเซลล์ประสาทน้อยกว่า และรักษาไว้ซึ่งสติปัญญาดีกว่าผู้ที่ไม่เลิก
ผลเกิดขึ้นจากการถูกทำความทารุณในวัยเด็ก.
เด็กวัยรุ่นที่ถูกทำความทารุณในวัยเด็ก หรือถูกละเลย มีเนื้อเทาในคอร์เท็กซ์สมองกลีบหน้าผากส่วนหน้า ที่น้อยลง
หมายเหตุและเชิงอรรถ.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
รอยนูนรอบฮิปโปแคมปัส

รอยนูนรอบฮิปโปแคมปัส  เรียกอีกอย่างหนึ่งว่า รอยนูนฮิปโปแคมปัส (เป็นเขตเนื้อเทา ในคอร์เทกซ์เปลือกสมอง (cerebral cortex) ที่อยู่รอบๆ ฮิปโปแคมปัส เขตในสมองนี้มีความสำคัญในการเข้ารหัสความจำ (memory encoding) และการค้นคืนความจำ (memory retrieval)
สมองเขตนี้เกี่ยวข้องกับบางกรณีของคนไข้ที่มีภาวะฮิปโปแคมปัสแข็ง (hippocampal sclerosis)
ในคนไข้โรคจิตเภท (schizophrenia) เขตสมองนี้ในซีกสมองทั้งสองข้างมีขนาดไม่เท่ากัน
ขอบเขตและส่วนย่อย.
ศัพท์ว่า คอร์เทกซ์รอบฮิปโปแคมปัส (parahippocampal cortex) หมายถึงเขตที่ครอบคลุมทั้ง รอยนูนรอบฮิปโปแคมปัสด้านหลัง และส่วนกลางของรอยนูนรูปกระสวย (fusiform gyrus)
บทบาทหน้าที่.
การรู้จำสถานที่.
เขตสถานที่รอบฮิปโปแคมปัส (ตัวย่อ PPA) เป็นเขตย่อยในคอร์เทกซ์รอบฮิปโปแคมปัสที่มีบทบาทสำคัญในการเข้ารหัสและรู้จำสถานที่ (เปรียบเทียบกับการเข้ารหัสและรู้จำใบหน้าหรือวัตถุอื่นๆ) งานวิจัยด้วย fMRI แสดงว่า เขตสถานที่มีระดับการทำงานสูงเมื่อมนุษย์ผู้รับการทดลองดูภาพเกี่ยวข้องกับภูมิลักษณ์ (ลักษณะของภูมิประเทศ) เช่นภาพทิวทัศน์ของภูมิประเทศ ภาพทิวทัศน์ของเมือง หรือว่าภาพของห้องต่างๆ เขตสถานที่นี้ถูกพรรณนาโดยรัสเซลล์ เอ็ปสไตน์ (ปัจจุบันอยู่ที่มหาวิทยาลัยเพนซิลเวเนีย) และแนนซี แคนวิชเชอร์ (ปัจจุบันอยู่ที่สถาบันเทคโนโลยีแมสซาชูเซตส์) ในปี ค.ศ. 1998 สนับสนุนโดยงานวิจัยที่คล้ายๆ กันของเจ็ฟฟรีย์ แอ็กกวายร์ และอลูมิต อิไช
คนไข้ที่มีความเสียหายใน PPA (เช่นเนื่องจากโรคหลอดเลือดสมอง) มักมีอาการที่ไม่สามารถรู้จำ"ภูมิลักษณ์" แม้ว่าจะสามารถรู้จำวัตถุต่างๆ ในภูมิลักษณ์นั้นได้ (เป็นต้นว่าบุคคล เฟอร์นิเจอร์ และอื่นๆ) PPA มักถูกพิจารณาว่าเป็นเขตคู่กันกับเขตใบหน้าในรอยนูนรูปกระสวย (ตัวย่อ FFA) ซึ่งเป็นเขตสมองที่อยู่ใกล้ๆ กันที่ตอบสนองอย่างมีกำลังเมื่อเห็นหน้า และเป็นเขตสมองที่เชื่อว่ามีความสำคัญต่องการรู้จำใบหน้า
การเข้าใจสิ่งแวดล้อมเกี่ยวกับสังคม.
งานวิจัยอื่นจากที่กล่าวมาแล้วเพิ่มความเป็นไปได้ว่า รอยนูนรอบฮิปโปแคมปัสทางสมองซีกขวามีหน้าที่ยิ่งไปกว่าการรู้จำภูมิลักษณ์ การทดลองที่ทำโดยกลุ่มนักวิจัยในรัฐแคลิฟอร์เนีย นำโดยแคเทอริน แรงกิน แสดงว่า รอยนูนอาจจะมีบทบาทสำคัญในการระบุสถานการณ์รวมๆทางสังคม (social context) ด้วย รวมทั้งการสื่อสารนอกเหนือคำพูด (ปรลักษณ์ภาษา) เมื่อมีการพูดคุยกัน ตัวอย่างเช่น งานวิจัยของแรงกินเสนอว่า รอยนูนรอบฮิปโปแคมปัสทางสมองซีกขวา ทำให้สามารถจับคำพูดประชดเหน็บแหนม (sarcasm) ได้
บูโรสโฮกกี

บูโรสโฮกกี  หรือชื่อเดิม บูโรสโฮเซ  เป็นสโมสรฮอกกี้น้ำแข็งระดับอาชีพสัญชาติสวีเดนซึ่งตั้งฐานอยู่ในบูโรส และลิขิต เนียมวัน ผู้เป็นนักกีฬาฮอกกี้น้ำแข็งทีมชาติไทย ได้เคยสร้างผลงานให้แก่ทีมนี้ในช่วง ค.ศ. 1993 ถึง 1996 ตลอดจน ค.ศ. 2004 และ 2005 
เดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2011 ทางสโมสรได้เปลี่ยนชื่อจาก"บูโรสโฮเซ" มาเป็นบูโรสโฮกกี ปัจจุบัน ทีมนี้เล่นอยู่ในดิวิชัน 1 ซึ่งเป็นลีกระดับสามตั้งแต่ฤดูกาล 2012–13
สโมสรนี้ลงแข่งขันอย่างต่อเนื่องในลีกระดับสองอย่างโฮกกีแอลสเวนสกานระหว่าง ค.ศ. 2007 ถึง 2012 แต่เนื่องจากปัญหาทางเศรษฐกิจของลีกโฮกกีแอลสเวนสกาน ซึ่งได้มีการประกาศ ณ วันที่ 27 มิถุนายน ค.ศ. 2012 ว่าพวกเขาจะไม่ให้อีลิทไลเซนส์แก่บูโรสโฮเซสำหรับฤดูกาล 2012-13 และทางสโมสรได้รับการผลักไสไปยังดิวิชัน 1 แทน ซึ่งทางสโมสรได้ยื่นอุทธรณ์การตัดสินต่อสมาคมฮอกกี้น้ำแข็งสวีเดน แต่การอุทธรณ์ก็ได้รับการปฏิเสธอย่างเป็นผลเมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม ค.ศ. 2012
เซจิ โองาวะ

เซจิ โองาวะ (; โรมาจิ: "Ogawa Seiji", เกิด 19 มกราคม ค.ศ. 1934) เป็นนักค้นคว้าชาวญี่ปุ่น ที่รู้จักกันว่าเป็นผู้ค้นพบเทคนิคที่ใช้ใน fMRI (Functional Magnetic Resonance Imaging) ผู้ได้รับการนับถือว่า เป็นบิดาของการสร้างภาพสมองโดยกิจยุคสมัยใหม่ ผู้ได้ชี้ว่า ความเปลี่ยนแปลงของระดับออกซิเจนในโลหิต ก่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลงในการสร้างภาพด้วยเรโซแนนซ์แม่เหล็ก จึงทำให้สามารถสร้างแผนภาพของโลหิต และเพราะเหตุนั้น ของเขตในสมองที่กำลังทำงาน แผนภาพนี้ส่องให้เห็นว่า เซลล์ประสาทกลุ่มไหนในสมองตอบสนองด้วยสัญญาณเคมีไฟฟ้า ในการทำงานของจิตใจ ดร. โองาวะ เป็นนักวิทยาศาสคร์คนแรกที่แสดงว่า การสร้างภาพสมองโดยกิจ ขึ้นอยู่กับสถานะออกซิเจนของโลหิตที่เรียกว่า ผลอาศัยระดับออกซิเจนในเลือด (Blood-oxygen-level dependent effect หรือ BOLD effect) วิธีนี้ต่อมาจึงเรียกว่า ค่าความต่างโบลด์ (BOLD contrast) fMRI ได้ถูกใช้เพื่อทำแผนผังของเขตสายตา เขตการได้ยิน เขตประสาทรับรู้ความรู้สึกในสมอง และเขตอื่น ๆ ที่มีหน้าที่ระดับสูงยิ่ง ๆ ขึ้นไป เช่นเขตที่รับรู้อารมณ์
ประสบการณ์อาชีพเบื้องต้น.
ดร. เซจิ โองาวะ ได้รับการศึกษาในวิชาฟิสิกส์ประยุกต์ในมหานครโตเกียว ได้รับปริญญาเอกวิชาเคมีจากมหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด แล้วทำงานวิจัยเป็นเวลา 33 ปีเกี่ยวกับชีวฟิสิกส์ (biophysics) ที่เอทีแอนด์ที เบลล์ แล็บ (AT&T Bell Laboratories) ในเมืองเมอร์เร ฮิลล์ รัฐนิวเจอร์ซี มีตำแหน่งสุดท้ายเป็นบุคลากรดีเด่นของเจ้าหน้าที่ฝ่ายเทคนิค (Distinguished Member of the technical staff) ในปี ค.ศ. 2001 ดร. โองาวะได้เป็นผู้อำนวยการของแล็บโองาวะเพื่อการวิจัยหน้าที่ของสมอง (Ogawa Laboratories for Brain Function Research) ในโตเกียว และในปี ค.ศ. 2008 ดร. โองาวะได้เข้าทำงานร่วมกับ สถาบันวิจัยประสาทวิทยาศาสตร์ (Neuroscience Research Institute) ของมหาวิทยาลัยกาชอนเพื่อเวชศาสตร์และวิทยาศาสตร์ (Gachon University of Medicine and Science) ประเทศเกาหลี ในฐานะศาสตราจารย์ดีเด่น (Distinguished Professor) และผู้นำงานวิจัยเกี่ยวกับ fMRI ที่มีการใช้ระบบ MRI ขนาด 7.0 เทสลา รุ่นใหม่ ดร. โองาวะได้รับหลายรางวัลสำหรับผลงานในด้าน MRI และเป็นสมาชิกของสถานบันเวชศาสตร์ ซึ่งเป็นสถาบันหนึ่งของสถาบันวิทยาศาสตร์ประจำชาติ (National Academy of Sciences) และได้รับรางวัลญี่ปุ่น
fMRI.
ดร. โองาวะได้ค้นพบหลักการที่ใช้ในการสร้างภาพของสมองโดยกิจและโดยสรีรภาพ โดยเฉพาะในสมองของมนุษย์ ได้สร้างเทคโนโลยีที่ต่อยอดจากการสร้างภาพโดย MRI โดยใช้ความแตกต่างกันของระดับออกซิเจนในเลือด เพื่อที่จะสร้างแผนผังของสมองที่สัมพันธ์กับการเดินโลหิตไปยังเซลล์ประสาทที่กำลังทำงานอยู่ นี่เป็นตัวช่วยในการทำแผนผังของการทำงานในสมองโดยไม่ต้องอาศัยการสัมผัสกับอวัยวะภายใน ขยายรายละเอียดของภาพโครงสร้างในสมองที่ทำได้โดย MRI ในปัจจุบัน fMRI เป็นเทคโนโลยีที่ใช้กันอย่างกว้างขวางในชีววิทยา ประสาทชีววิทยา จิตวิทยา ประสาทวิทยา สาขางานวิจัยอื่น ๆ และเพื่อวินิจฉัยเหตุทางกายภาพของโรคจิต กับความผิดปกติของสมองในเวชกรรม
หมายเหตุและอ้างอิง.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
เอดิท ชไตน์

เอดิท ชไตน์  หรือนักบุญเทเรซา เบเนดิกตา แห่งไม้กางเขน (Saint Teresa Benedicta of the Cross) เป็นนักพรตหญิงนิกายโรมันคาทอลิกชาวเยอรมันเชื้อสายยิว ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ท่านได้ถูกขังที่ค่ายกักกันเอาชวิทซ์ และถึงแก่มรณกรรมจากการถูกรมด้วยก๊าซพิษ คริสตจักรโรมันคาทอลิกยกย่องท่านเป็นพรหมจารีและมรณสักขี และได้รับการประกาศเป็นนักบุญโดยสมเด็จพระสันตะปาปายอห์น ปอลที่ 2 ในปี ค.ศ. 1998
ประวัติ.
เอดิท ชไตน์ เป็นชาวยิว เกิดเมื่อวันที่ 12 ตุลาคม ค.ศ. 1891 ที่เมืองเบรสเลา จักรวรรดิเยอรมัน (ปัจจุบันคือเมืองวรอตสวัฟ ประเทศโปแลนด์) เมื่อโตขึ้นได้เรียนในสาขาวิชาปรัชญา โดยสนใจด้านปรากฏการณ์วิทยาเป็นพิเศษ ต่อมาเธอศรัทธาในนิกายโรมันคาทอลิก และได้รับศีลล้างบาปในปี ค.ศ.1922 ณ อาสนวิหารโคโลญ ประเทศเยอรมนี
ในปี ค.ศ. 1933 เอดิท ชไตน์ ตัดสินใจปฏิญาณตนเป็นนักพรตหญิงคณะคาร์เมไลท์ไม่สวมรองเท้าที่อารามแม่พระแห่งสันติภาพ เมืองโคโลญ ได้รับศาสนนามว่าภคินีเทเรซา เบเนดิกตา แห่งไม้กางเขน ต่อมาได้เกิดปัญหาทางการเมืองขึ้นในเยอรมนี ท่านจึงย้ายไปอาศัยอยู่ที่อารามในเมืองเอคท์ ประเทศเนเธอร์แลนด์ เมื่อนาซีเยอรมันบุกยึดเนเธอร์แลนด์ได้ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ภคินีเทเรซา เบเนดิกตาถูกส่งไปขังที่ค่ายกักกันเอาชวิทซ์ และถูกสังหารด้วยการรมก๊าซพิษเมื่อวันที่ 9 สิงหาคม ค.ศ. 1942 สิริอายุได้ 50 ปี
หลังมรณกรรม.
ภคินีเทเรซา เบเนดิกตา แห่งไม้กางเขน ได้รับการประกาศเป็นบุญราศีโดยสมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 2 เมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 1987 และได้รับการประกาศเป็นนักบุญเมื่อวันที่ 11 ตุลาคม ค.ศ. 1998 ในสมณสมัยเดียวกัน
SF X แฟนตาซี เรย์ฟอร์ช

SF X แฟนตาซี เรย์ฟอร์ช  เป็นละครโทรทัศน์แนวโทะกุซะสึของประเทศเกาหลีใต้ ผลิตโดย T3 Entertainment ชึ่งมี 2 ซีซั่น โดยมีแผนการฉายซีซั่น 2 เริ่มตอนที่ 26 ต่อมาในเดือนมกราคม 2012 เรื่องนี้ไม่ได้รับการออกอากาศ เนื่องจากการขาดการลงทุน
โทะกุซะสึเรื่องนี้ได้รับการฉายในประเทศไทย ,ไต้หวัน, ฮ่องกง และฟิลิปปินส์
พิษสวาท

พิษสวาท เป็นนวนิยาย บทประพันธ์ของทมยันตี แนวลึกลับสยองขวัญเหนือธรรมชาติและดราม่า นวนิยายเรื่องนี้ตีพิมพ์ลงในนิตยสารสกุลไทยรายสัปดาห์ในเวลานั้น(เกือบ 50 ปีที่แล้วจากปีพ.ศ. 2559) เป็นเรื่องราวความรักข้ามภพของวิญญาณผู้เฝ้าสมบัติแผ่นดินผู้เปี่ยมด้วยความรักและหน้าที่ ทำให้เกิดอาถรรพณ์ต่างๆนานาตามมาด้วยแรงของกฏแห่งกรรมและผลลัพธ์ของการทำดีได้ดีทำชั่วได้ชั่ว ซึ่งอยู่ในแกนของความจงรักภักดีซื่อสัตย์ต่อชาติและแผ่นดิน สุดท้ายก็ลงเอยด้วยปรัชญาที่ว่า "รักที่แท้จริง คือการเสียสละและให้อภัย" 
บทประพันธ์เรื่องนี้ถูกนำมาสร้างเป็นภาพยนตร์, ละครวิทยุและละครโทรทัศน์มาก่อนปีพ.ศ. 2559 จำนวน 3 ครั้ง ซึ่งทุกครั้งที่สร้างก็จะเกิดเรื่องราวลี้ลับและปรากฏการณ์แปลกต่างๆกับผู้คนและนักแสดงที่เกี่ยวข้อง
การสร้าง.
ละครเรื่อง "พิษสวาท" ทำเป็นละครโทรทัศน์ครั้งแรกในปี พ.ศ. 2514 สร้างโดย เทิ่ง สติเฟื่อง แสดงโดย เสาวนีย์ สกุลทอง รับบท อุบล ออกอากาศทางช่อง 7 ขาวดำ (ช่อง 5) และต่อมาในปี พ.ศ. 2517 ได้สร้างเป็นละครวิทยุ โดยคณะละครวิทยุอัชชาวดี และเป็นภาพยนตร์ในปีเดียวกันนั้นเอง 
ต่อมาทำเป็นละครโทรทัศน์อีก 2 ครั้ง ในปี พ.ศ. 2524 โดย รัตนาภรณ์ อินทรกำแหง ออกอากาศทาง ช่อง 3 นำแสดงโดย รัชนู บุญชูดวง, สมภพ เบญจาธิกุล, ลินดา ค้าธัญเจริญ, อนุสรณ์ เดชะปัญญา และในปี พ.ศ. 2534 ออกอากาศทางช่อง 5 สร้างโดย กันตนา นำแสดงโดย เล็ก ไอศูรย์, ลีลาวดี วัชรโลบล, จอนนี่ แอนโฟเน่, วรรณิศา ศรีวิเชียร (ปัทมา ปานทอง เล่นแทนครึ่งหลัง)
ต่อมาในปี พ.ศ. 2553 ทางเอ็กแซ็กท์และซีเนริโอ มีแผนจะรีเมคละครโทรทัศน์เรื่องนี้ใหม่ ออกอากาศทางช่อง 5 อีกครั้ง โดยให้ ณวัฒน์ กุลรัตนรักษ์, น้ำทิพย์ จงรัชตวิบูลย์และพิมพ์มาดา บริรักษ์ศุภกร นำแสดง แต่แล้วก็ยกเลิกไป จนกระทั่งใน พ.ศ. 2558 เอ็กแซ็กท์และซีเนริโอได้รื้อแผนงานละครเรื่องนี้กลับมาทำอีกครั้งเพื่อออกอากาศทางช่องวัน 31 ในปี พ.ศ. 2559 โดยที่ได้เปลี่ยนนักแสดงบทอุบลเป็นวรนุช ภิรมย์ภักดี และยังคงนักแสดงหลักหลายคนตามเดิม แต่ภายหลัง พิมพ์มาดาขอถอนตัวไปรักษามะเร็งรังไข่ จึงมีการเปลี่ยนนักแสดงในบทคุณทิพอาภาเป็นเรวิญานันท์ ทาเกิด
ฉบับภาพยนตร์ เป็นภาพยนตร์ 35 มม. พากย์เสียงในฟิล์ม สร้างโดย รณภพฟิล์ม กำกับการแสดงและอำนวยการสร้างโดย รุจน์ รณภพ นำแสดงโดย สมบัติ เมทะนี, อรัญญา นามวงศ์, มยุรฉัตร เหมือนประสิทธิเวช, รุจน์ รณภพ ร่วมด้วย สมชาย, พัชนี, เสริมพันธ์, เทพ เทียนชัย, ทานทัต, เปี๊ยก ปัตตานี ออกฉายครั้งแรกเมื่อวันที่ 27 เมษายน พ.ศ. 2517 ที่โรงหนังเพชรรามา
ต่อมาในปี พ.ศ. 2566 ซีเนริโอ ได้นำ "พิษสวาท" มาสร้างเป็นละครเวทีเป็นครั้งแรก ในชื่อ "พิษสวาท เดอะมิวสิคัล" กำกับโดย ถกลเกียรติ วีรวรรณ นำแสดงโดย ภพธร สุนทรญาณกิจ และกุลกรณ์พัชร์ โพธิ์ทองนาค เมอนาร์ด กำหนดเปิดแสดงตั้งแต่ 14 มิถุนายน - 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2566 ณ โรงละครเมืองไทยรัชดาลัย เธียเตอร์ ศูนย์การค้าเซ็นทรัล ดิ เอสพละนาด
ภาษาอาหรับจอร์แดน

ภาษาอาหรับจอร์แดน (Jordanian Arabic) เป็นกลุ่มของสำเนียงย่อยของภาษาอาหรับเลอวานต์ ใช้พูดในราชอาณาจักรฮัชไมต์จอร์แดน โดยมีโครงสร้างของภาษาเป็นแบบของกลุ่มภาษาเซมิติก แต่ได้อิทธิพลทางรากศัพท์จากภาษาอังกฤษ ภาษาตุรกี และภาษาฝรั่งเศส มีผู้พูดมากกว่า 6 ล้านคน และเป็นที่เข้าใจกันในบริเวณเลอวานต์ จัดเป็นภาษาที่ใช้พูดในชีวิตประจำวันในจอร์แดน
สำเนียงย่อย.
ภาษาอาหรับจอร์แดนเป็นภาษาพูดที่เข้าใจกันทั่วราชอาณาจักร แต่มีความผันแปรในแต่ละบริเวณ และตามสถานะเชิงเศรษฐกิจและสังคม โดยความผันแปรเกิดขึ้นในระดับการออกเสียง ไวยากรณ์ และคำศัพท์ โดยทั่วไปแบ่งเป็นสำเนียงย่อยได้ 3 สำเนียงคือ
สถานะ.
ภาษานี้ไม่มีสถานะเป็นภาษาราชการในจอร์แดน
การออกเสียง.
สำหรับสำเนียงในเมือง ไม่มีวิธีมาตรฐานสำหรับการเขียน ส่วนใหญ่จะแทนเสียงพูดด้วยสัทอักษร หรืออักษรสำหรับภาษาอาหรับมาตรฐาน ในแต่ละคำของภาษาอาหรับจอร์แดน จะมีพยางค์หนึ่งที่เน้นหนักกว่าพยางค์อื่น และความหมายในการสื่อสารสำหรับชาวจอร์แดนขึ้นกับตำแหน่งของการเน้นคำ ทำให้ภาษานี้ยากสำหรับผู้ที่ไม่ได้พูดเป็นภาษาแม่
อิทธิพลจากภายนอก.
ภาษาอังกฤษแบบอังกฤษมีอิทธิพลมากในภาษาอาหรับจอร์แดน จัดเป็นภาษากลางโดยพฤตินัยในหลายพื้นที่โดยเฉพาะทางตะวันตก และนำไปใช้เป็นคำยืม ภาษาอาหรับมาตรฐานสมัยใหม่ เป็นภาษาที่ใช้ในรายการโทรทัศน์ ใช้ในการอ่านและเขียนอย่างเป็นทางการ แต่ไม่เคยใช้ในการสนทนาตามปกติ ภาษาอาหรับมาตรฐานนี้เป็นภาษาที่ใช้เรียนในโรงเรียน นอกจากนั้น ภาษาอาหรับจอร์แดนยังได้รับอิทธิพลจากภาษาฝรั่งเศส ภาษาตุรกี และภาษาเปอร์เซีย คำยืมจากภาษาสเปนมีน้อย และมักใช้อย่างไม่เป็นทางการ.
ฝ่ายคัดสรรและพัฒนาศิลปิน

ฝ่ายคัดสรรและพัฒนาศิลปิน  หรือย่อว่า เอแอนด์อาร์  เป็นฝ่ายของค่ายเพลง หรือบริษัทผู้จัดจำหน่ายดนตรี (music publishing) ที่ทำหน้าที่คัดสรรศิลปินและดูแลพัฒนางานของศิลปิน นักร้อง หรือ/และ นักแต่งเพลง ยังเป็นตัวกลางระหว่างศิลปินและค่ายเพลงหรือบริษัทผู้จัดจำหน่ายดนตรี
เจ้าชายกาบรีแยลแห่งเบลเยียม

สมเด็จเจ้าฟ้าชายกาบรีแยลแห่งเบลเยียม (พระนามเต็ม: "กาบรีแยล โบดวง ชาร์ล มารี", , ; ประสูติ: 20 สิงหาคม พ.ศ. 2546) เป็นพระราชทายาทพระองค์ที่สอง และเป็นพระราชโอรสพระองค์แรกในสมเด็จพระราชาธิบดีฟีลิปแห่งเบลเยียมกับสมเด็จพระราชินีมาตีลด์แห่งเบลเยียม พระองค์ในปัจจุบันอยู่ในลำดับที่สองของการสืบราชสันตติวงศ์
พระองค์เป็นพระอนุชาของเจ้าหญิงเอลีซาแบ็ต ดัชเชสแห่งบราบันต์ ในขณะที่พระเชษฐภคินีนั้นได้เลื่อนอันดับเป็นอันดับแรกแห่งการสืบราชสันตติวงศ์ อันเนื่องมาจากการผ่านกฎหมายให้ถือสิทธิของบุตรหัวปีในการเป็นรัชทายาทใน พ.ศ. 2534 นอกจากดัชเชสแห่งบราบันต์แล้ว พระองค์ยังมีพระอนุชา คือ เจ้าชายแอมานุแอล และพระขนิษฐา คือ เจ้าหญิงเอเลออนอร์
พ่อและแม่ทูนหัวของพระองค์ได้แก่ เคานต์ชาร์ล-อ็องรี ดูว์เดอแกม ดาโก ผู้เป็นพระปิตุลาฝ่ายพระชนนี และบารอนเนสมาเรีย คริสตินา วอน เฟรแบร์ก
เจ้าชายแอมานุแอลแห่งเบลเยียม

สมเด็จเจ้าฟ้าชายแอมานุแอลแห่งเบลเยียม (พระนามเต็ม: "แอมานุแอล เลออปอล ฟร็องซัว มารี", ; ประสูติ: 4 ตุลาคม พ.ศ. 2548) เป็นพระราชทายาทพระองค์ที่สาม และพระราชโอรสพระองค์รองในสมเด็จพระราชาธิบดีฟีลิปแห่งเบลเยียมกับสมเด็จพระราชินีมาตีลด์แห่งเบลเยียม พระองค์ในปัจจุบันอยู่ในลำดับที่สามของการสืบราชสันตติวงศ์ ต่อจากพระเชษฐภคินี และพระเชษฐา คือ เจ้าหญิงเอลีซาแบ็ต ดัชเชสแห่งบราบันต์ และเจ้าชายกาบรีแยลแห่งเบลเยียม
พระองค์ทรงรับบัพติศมาเมื่อวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2548 ที่ปราสาทคิแอร์ญง ในแคว้นอาร์เดนน์ พ่อและแม่ทูนหัวของพระองค์ได้แก่ เจ้าชายกีโยม แกรนด์ดยุกรัชทายาทแห่งลักเซมเบิร์ก และเคาน์เตสเอลิซาเบธ ดูว์เดอแกม ดาโก พระมาตุจฉาของพระองค์
เจ้าหญิงเอเลออนอร์แห่งเบลเยียม

สมเด็จเจ้าฟ้าหญิงเอเลออนอร์แห่งเบลเยียม (พระนามเต็ม: "เอเลออนอร์ ฟาบิโอลา วิกตอเรีย แอน มารี", ; ประสูติ: 16 เมษายน พ.ศ. 2551) เป็นพระราชทายาทพระองค์ที่สี่และพระราชธิดาพระองค์เล็กในสมเด็จพระราชาธิบดีฟีลิปแห่งเบลเยียมกับสมเด็จพระราชินีมาตีลด์แห่งเบลเยียม เป็นพระราชนัดดาลำดับที่ 12 ในสมเด็จพระราชาธิบดีอัลแบร์ที่ 2 กับสมเด็จพระราชินีเปาลาในปัจจุบัน พระองค์ทรงอยู่ในลำดับที่สี่ของการสืบราชสันตติวงศ์ต่อจากพระเชษฐภคินีและพระเชษฐา คือ เจ้าหญิงเอลีซาแบ็ต ดัชเชสแห่งบราบันต์, เจ้าชายกาบรีแยลแห่งเบลเยียม และเจ้าชายแอมานุแอลแห่งเบลเยียม
พระองค์ทรงรับบัพติศมาเมื่อวันที่ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2551 ที่ปราสาทคิแอร์ญง ในแคว้นอาร์เดนน์ พ่อและแม่ทูนหัวของพระองค์ได้แก่ เจ้าหญิงวิกตอเรีย มกุฎราชกุมารีแห่งสวีเดน, เจ้าหญิงแคลร์ และเคาน์เซบาสเตียง วอน เวสฟาเลิน ซู ฟูร์สเตนแบร์ก
เจ้าหญิงมารี-แอ็สเมราลดาแห่งเบลเยียม

เจ้าหญิงมารี-แอ็สเมราลดาแห่งเบลเยียม (พระนามเต็ม: "มารี-แอ็สเมราลดา อาเดอแลด ลีลีย็อง อานา เลออปอลดีน") ประสูติเมื่อวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2499 เป็นพระราชธิดาของพระเจ้าเลออปอลที่ 3 แห่งเบลเยียม ประสูติแต่ลิเลียน เจ้าหญิงแห่งเรตี ซึ่งเป็นพระมเหสีพระองค์ที่สอง
พระเชษฐาและพระเชษฐภคินีร่วมพระราชมารดาได้แก่ เจ้าชายอาแล็กซ็องดร์แห่งเบลเยียม (สิ้นพระชนม์แล้ว) และเจ้าหญิงมารี-คริสติน ส่วนพระเชษฐาร่วมพระชนกได้แก่ สมเด็จพระราชาธิบดีโบดวง (สวรรคตแล้ว), สมเด็จพระราชาธิบดีอัลแบร์ที่ 2 ซึ่งยังเป็นพ่อทูนหัวของพระองค์ และแกรนด์ดัชเชสโฌเซฟีน-ชาร์ล็อตแห่งลักเซมเบิร์ก (สิ้นพระชนม์แล้ว)
ทรงกะลาครอบ

ทรงกะลาครอบ ทรงหมวกกันน็อก หรือ ทรงหัวเห็ด  เป็นชื่อทรงผมที่ตัดแบบเรียบง่าย โดยตัดหน้าม้าตรงข้างหน้า ส่วนที่เหลือตัดระดับเดียวกันรอบศีรษะ ทรงนี้เป็นที่ทราบกันว่าราคาถูกและทำง่ายทั้งนิยมให้เด็กไว้ ส่วนที่ตั้งชื่อทรงกะลาครอบนั้น เพราะดูเหมือนเอากะลามาครอบ แล้วตัดผมส่วนที่ไม่ได้ครอบทิ้งตามแนวกะลา 
ในประวัติศาสตร์ตะวันตก ทรงนี้ทำโดยใช้หม้อครอบลงจริง ๆ บนศีรษะเหนือระดับใบหู แล้วตัดหรือโกนผมที่มิได้ครอบนั้นทิ้งทั้งสิ้น ทรงนี้เป็นที่นิยมในหมู่สามัญชนของหลาย ๆ ชาติมาแต่เดิม เพราะทำให้ประณีตได้ง่ายแม้โดยบุคคลที่มิใช่ช่างตัดผม แต่บางวัฒนธรรมมีทัศนคติว่า ผู้ไว้ทรงนี้ยากจนไม่มีเงินจะไปร้านตัดผมดี ๆ
วัดพระธาตุผาเงา

วัดพระธาตุผาเงา ตั้งอยู่บนฝั่งแม่น้ำโขงทางด้านทิศตะวันตก ตรงข้ามกับประเทศลาว อยู่ในหมู่บ้านสบคำ ตำบลเวียง อำเภอเชียงแสน จังหวัดเชียงราย มีพื้นที่ทั้งหมด 743 ไร่ พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นเนินเขาเล็กๆ ทอดยาวลงมาตั้งแต่บ้านจำปี ผ่านบ้านดอยจัน และมาสิ้นสุดที่บ้านสบคำ แต่ก่อนชาวบ้านเรียกดอยลูกนี้ว่า "ดอยคำ" แต่ต่อมาช่วงหลังๆ ชาวบ้านเรียกว่า "ดอยจัน"
ตำนาน.
จากพงศาวดารโยนกบอกว่า ขุนผาพิงหรือขุนพิง (พระองค์พิง) ผู้ครองนครโยนก องค์ที่ 23 ช่วงปี พ.ศ. 494 - 512 เป็นผู้สร้างเจดีย์ไว้บนหินก้อนใหญ่ที่เชิงเขาดอยจันทร์ ซึ่งเข้าใจว่าหมายถึงพระธาตุผาเงาในวัดนี้ พระธาตุผาเงาได้ชำรุดทรุดโทรมลงมาก คาดว่าน่าจะมีการบูรณะมาบ้าง เพราะพระธาตุองค์นี้ตั้งอยู่ที่ลาดต่ำสุดของภูเขา ซึ่งง่ายต่อการดูแลซ่อมแซม
ส่วนผู้สร้างพระธาตุจอมจันและพระธาตุเจ็ดยอด อยู่บน "ดอยคำ" และ "ดอยจัน" ตามลำดับ เมื่อขุนลังได้ขึ้นครองเมือง "เวียงเปิกสา" (เมืองเชียงแสนปัจจุบันนี้) ช่วงปี พ.ศ. 996-1007 พระองค์ได้ชักชวนไพร่บ้านชาวเมืองทั้งหลายให้ช่วยกันสร้างเจดีย์ไว้บนยอดดอยคำ ซึ่งปัจจุบันชาวบ้านเรียกว่า "ตอดจันทร์" เจดีย์ที่ว่านี้หมายถึงพระธาตุจอมจันและพระธาตุเจ็ดยอด เจดีย์ทั้ง 2 องค์นี้ถูกภัยธรรมชาติทำลาย เช่น ถูกแดด - ฝน และลมพัดทำลายมานับพันปีจนเหลือแต่ซากฐานไว้ประมาณ 5 เมตร ประกอบกับช่วยนั้นภาวะเศรษฐกิจอาจจะฝืดเคืองจนทำให้ชาวบ้านทอดทิ้งศาสนาขาดการดูแลเอาใจใส่และที่ฐานองค์พระเจดีย์ทั้งสองก็มีรอยขุดเจาะ อาจจะเป็นฝีมือของพวกนักสะสมของเก่าเสาะแสวงหาโบราณวัตถุก็เป็นได้ 
การค้นพบหลวงพ่อผาเงา.
วันที่ 17 มีนาคม 2519 เวลา 14.00 น. เมื่อคณะศรัทธาได้ปรับพื้นที่เรียบร้อยแล้ว ทุกคนต่างตื่นเต้นและปิติยินดี เมื่อได้พบพระพุทธรูปที่มีลักษณะสวยงามมาก ผู้เชี่ยวชาญโบราณวัตถุ วิเคราะห์ว่า พระพุทธรูปองค์นี้มีอายุระหว่าง 700-1,300 ปี คณะทั้งหมดจึงได้พร้อมกันตั้งชื่อพระพุทธรูปองค์นี้ว่า "หลวงพ่อผาเงา" และเปลี่ยนชื่อวัดใหม่เป็น "วัดพระธาตุผาเงา" ตั้งแต่บัดนั้นเป็นต้นมา
โรงเรียนอุดรพัฒนาการ

โรงเรียนอุดรพัฒนาการ ก่อตั้งเมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2538 ตั้งอยู่บ้านเลขที่ 177 บ้านหนองตูม ตำบลบ้านจั่น อำเภอเมืองอุดรธานี จังหวัดอุดรธานี 41000 ตั้งขึ้นตามนโยบายกรมสามัญศึกษาตามโครงการจัดตั้งโรงเรียนมัธยมศึกษาตอนต้นปลายประจำจังหวัด โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อให้โอกาสทางการศึกษาแก่นักเรียนที่จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนต้นที่มีลักษณะเป็นโรงเรียนต้นแบบเปิดสอนเฉพาะระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย ปัจจุบันนายอัคคกิตติ์ ศรีพิมพ์สอ เป็นผู้อำนวยการโรงเรียนตั้งแต่ พ.ศ. 2566
ประวัติโรงเรียน.
เมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2538 มีผู้อำนวยการสามัญศึกษาจังหวัดอุดรธานี คือ นายวิไล รู้ปัญญา มาปฏิบัติหน้าที่บริหารโรงเรียน 
ได้รับความร่วมมือสนับสนุนจากโรงเรียนสตรีราชินูทิศซึ่งมีผู้อำนวยการคือ นางจริยา สารการ เป็นผู้ให้การสนับสนุน เมื่อกรมสามัญศึกษาอนุมัติตำแหน่งผู้บริหารโรงเรียนอย่างเป็นทางการได้แต่งตั้ง ดร.ยืนยง ไทยใจดี ผู้ช่วยผู้อำนวยการโรงเรียนโนนสูงพิทยาคาร มาเป็นผู้บริหารคนแรกในตำแหน่งครูใหญ่ 
และต่อมาได้แต่งตั้ง นายสดุดี คีรีวงก์ ผู้ช่วยผู้อำนวยการโรงเรียนโนนสูงพิทยาคาร มารับตำแหน่งผู้บริหารตั้งแต่วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2539 ถึงปี พ.ศ. 2546 ต่อมาปี พ.ศ. 2546 นายสุจินต์ ขาวแก้ว ย้ายมาดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการ ถึงปี พ.ศ. 2549 และในปีเดียวกันนั้น นายธนันต์ พิสัยสวัสดิ์ ได้ย้ายมาดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการและเกษียณอายุราชการเมื่อ พ.ศ. 2553 ต่อมาปี 2554 นางรัศมี วุฒิเสน ได้ย้ายมาดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการจนปี 2559 ได้เกษียณอายุราชการ นางธิดาวรรรณ นาคเสน จึงรับตำแหน่งผู้อำนวยการโรงเรียนและต่อมามีนายสันทัศน์ หอมสมบัติ ไได้มารับตำแหน่งผู้อำนวยการและได้เกษียณอายุราชการ และมีนายอัคคกิตติ์ ศรีพิมพ์สอ ได้มารับตำแหน่งผู้อำนวยการคนปัจจุบัน
 ปัจจุบันโรงเรียนอุดรพัฒนาการมีอาคารเรียนทั้งหมด 8 อาคารเรียน (กำลังดำเนินการก่อสร้าง 2 อาคาร) และบ้านพักจำนวน 25 หลัง ข้อมูลครุภัณฑ์ (M-OBEC) 
การเรียนการสอนและการสอบเข้าศึกษาต่อ.
โรงเรียนอุดรพัฒนาการมีแผนการเรียนเดียวคือแผนการเรียน วิทย์ - คณิต จนถึงปีการศึกษา 2560 เปิดจำนวน 7 แผนการศึกษาดังนี้ 
รายนามผู้บริหารโรงเรียนและจำนวนครูบุคลากร.
จำนวนผู้บริหารโรงเรียน (ผู้อำนวยการโรงเรียน) ที่ผ่านมามีทั้งหมด 8 ท่านปัจจุบัน นายอัคคกิตติ์ ศรีพิมพ์สอ ดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการโรงเรียน
อ่าวเมาะตะมะ

อ่าวเมาะตะมะ  เป็นพื้นน้ำส่วนหนึ่งของทะเลอันดามันทางตอนใต้ของประเทศพม่า ชื่อของอ่าวเมาะตะมะได้มาจากเมืองเมาะตะมะ แม่น้ำสะโตง, แม่น้ำสาละวิน และแม่น้ำย่างกุ้งต่างไหลลงสู่อ่าวนี้
ลักษณะเฉพาะของอ่าวเมาะตะมะคือมีแนวชายฝั่งที่ได้รับอิทธิพลน้ำขึ้นน้ำลง ระดับน้ำขึ้นลงอยู่ในช่วงระหว่าง 4–7 เมตร โดยมีระดับน้ำขึ้นลงสูงสุดบริเวณอ่าวเมาะตะมะตะวันตก
ในช่วงกระแสน้ำขึ้นเมื่อระดับน้ำอยู่ที่ราว 6.6 เมตร เขตน้ำขุ่นจะครอบคลุมพื้นที่มากกว่า 45,000 ตารางกิโลเมตร ทำให้เป็นเขตน้ำขุ่นที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งในมหาสมุทรโลก ช่วงกระแสน้ำลงที่ระดับ 2.98 เมตร พื้นที่ความขุ่นสูงจะลดเหลือ 15,000 ตารางกิโลเมตร ขอบพื้นที่ความขุ่นสูงจะเคลื่อนตัวไปมาพร้อมวงจรน้ำขึ้นลงร่วม 150 กิโลเมตร
อ่าวนี้เป็นที่อยู่อาศัยของสายพันธุ์ต่าง ๆ รวมทั้ง วาฬบรูด้า ที่ได้จำแนกชั้นชีววิทยาทางทะเลแล้ว
ในปี พ.ศ. 2551 พบว่าเขตนี้อุดมไปด้วยแหล่งน้ำมัน เป็นแหล่งสำรวจน้ำมันมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2557 ภายใต้ "โครงการพัฒนาซอติกะ" ซึ่งเป็นกลุ่มบริษัทระหว่างประเทศของอเมริกา (เชฟรอน), อังกฤษ (บีพี), ฝรั่งเศส (โททาล), จีน (CNOOC), ไทย (ปตท.สผ.), อินโดนีเซีย (PT Gunanusa) และ อินเดีย (L&T) ที่สำรวจน้ำมันในบล็อก M7, M9 และ M11
สมพงษ์ เจริญเมือง

สมพงษ์ เจริญเมือง (ชื่อเล่น: พงษ์; 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2483 –) เป็นนักมวยไทยชาวไทยผู้มีชื่อเสียง ซึ่งเคยพบกับราวี เดชาชัย มาแล้วถึง 7 ครั้งและได้รับการกล่าวว่าเป็นคู่ระดับตำนาน รวมถึงเป็นหนึ่งในนักมวยที่เป็นคู่ชกรายสำคัญของอภิเดช ศิษย์หิรัญ
ทั้งนี้ สมพงษ์เป็นเจ้าของรางวัลพระราชทานนักมวยมารยาทดีและศิลปะมวยไทยยอดเยี่ยม ตลอดจนเป็นหนึ่งในนักมวยไทยที่ปรากฏชื่ออยู่ในเพลง"นักมวยรูปหล่อ" ของเพลิน พรหมแดน
ประวัติ.
สมพงษ์ เจริญเมือง มีชื่อจริงคือ สมพงษ์ พงษ์พียะ เป็นชาวตำบลปากน้ำปราณ อำเภอปราณบุรี จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ เขาได้ย้ายมาศึกษาที่โรงเรียนชิโนรสวิทยาลัย จนสำเร็จระดับมัธยมศึกษาปีที่ 4 แล้วเขาก็ได้มาหัดมวยที่ค่าย ร.ส.พ. โดยมีบุญสิทธิ์ สวามิภักดิ์ เป็นเจ้าของค่ายมวย และเข้าแข่งขันในนาม สมพงษ์ ร.ส.พ. ช่วงประมาณ พ.ศ. 2501 โดยมีค่าตัวในการแข่งครั้งแรกที่ 50 บาท
ช่วงประมาณ พ.ศ. 2503 ถึง 2511 สมพงษ์มีชื่อเสียงเป็นอย่างมากเนื่องจากการเป็นฝ่ายชนะคู่ชกบ่อยครั้ง กระทั่งได้เข้าแข่งขันชิงแชมป์รุ่นไลท์เวทแต่เป็นฝ่ายถูกอดุลย์ ศรีโสธร เตะก้านคอจนสลบในยกที่ 2 แล้วเขาก็ไม่ได้ขึ้นชิงแชมป์อีกต่อไป แต่ถึงกระนั้นชื่อเสียงและบารมีของสมพงษ์ก็ยังคงไม่เป็นรองแชมป์เวทีใด ๆ
แล้วเขาก็ย้ายมาอยู่ค่ายมวยเจริญเมือง ของอาคม สวามิภักดิ์ และได้ใช้ชื่อในการชกใหม่เป็นสมพงษ์ เจริญเมือง และได้เข้าแข่งกับนักมวยไทยที่มีชื่อเสียงหลายราย อาทิ เดชฤทธิ์ อิทธิอนุชิต, อดุลย์ ศรีโสธร, อดิศักดิ์ แขวงมีชัย, วีระเดช ส.ลูกพิทักษ์, สามารถ ศรแดง, แดนชัย เพลินจิตร, นำศักดิ์ ยนตรกิจ, รักเกียรติ เกียรติเมืองยม, บุกเดี่ยว ยนตรกิจ, สุขเกษม สายฟ้าแลบ, คะนองเมฆ คชาพิชิต, เด่น ศรีโสธร, ลิงลม สิงห์เชื้อเพลิง, วิชาญ ส.พินิจศักดิ์, ประกายแก้ว ลูก ส.ก., ราวี เดชาชัย และคงเดช ลูกบางปลาสร้อย
การต่อสู้ครั้งสำคัญ คือเมื่อครั้งที่สมพงษ์ เจริญเมือง พบกับราวี เดชาชัย ในวันที่ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2508 ซึ่งนักมวยทั้งสองเป็นประเภทมวยบุกทั้งคู่ ซึ่งการต่อสู้ในครั้งดังกล่าว สมพงษ์เป็นฝ่ายชนะและได้รับรางวัลพระราชทานพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร
เดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555 สมพงษ์ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลฮอลออฟเฟม สยามกีฬาอวอร์ดส์
ชีวิตส่วนตัว.
ด้านชีวิตส่วนตัว สมรสกับภรรยาชื่อกัลยา และมีบุตรด้วยกันสองคนชื่อสมภพ และสมโภชน์ ครั้นเมื่อสมพงษ์แขวนนวมแล้ว เขาได้เปิดค่ายมวยและให้ลูกชายเข้าแข่งขันมวยไทยโดยใช้ชื่อสมโภชน์ เพชรสมพงษ์ ทางช่อง 7 ซึ่งประสบความสำเร็จในระดับหนึ่ง
ด้านการเมือง สมพงษ์เคยเป็นสมาชิกสภาเขตบางกอกน้อย สังกัดพรรคประชากรไทย และเป็นผู้มีฐานะทางสังคมที่ค่อนข้างมั่นคง ต่อมา ภรรยาของเขาเกิดป่วยเป็นอัมพฤกษ์ เขาจึงจำต้องขายทรัพย์สินส่วนตัวมาเพื่อช่วยเหลือจนฐานะขัดสน และภรรยาของเขาได้เสียชีวิตลง รวมถึงเมื่อเขามีอายุ 72 ปี ลูกชายคนโตก็ได้เสียชีวิตไปอีกคน ส่งผลให้เขาเป็นคนซึมเศร้า ซึ่งภายหลังจากการเสียชีวิตของภรรยา สุจารี เรืองจรัส ได้มาเป็นคู่ชีวิตปัจจุบัน และคอยให้การดูแล
ในภายหลัง สมพงษ์กลับมามีความสุขได้อีกครั้ง เมื่อได้รับความสนใจจากนักข่าว และเข้ารับรางวัลฮอลออฟเฟม สยามกีฬาอวอร์ดส์ ณ วันที่ 6 มีนาคม พ.ศ. 2555
สิ่งสืบเนื่อง.
สมพงษ์ เจริญเมือง ได้รับการกล่าวว่า เป็นหนึ่งในนักมวยไทยต้นแบบให้แก่เยาวชนต่างจังหวัดที่ต้องการมีชื่อเสียงหลายราย และในสมัยนั้น ตามหน้ากระจกร้านตัดผมทั่วประเทศมักจะมีรูปของเขาติดอยู่ด้วย
กระบิด

กระบิดหรือขี้แรด ชื่อวิทยาศาสตร์: "Blachia siamensis" เป็นไม้พุ่มในวงศ์ Euphorbiaceae แตกเป็นพุ่มแน่น ใบเดี่ยว ผิวใบสาก ดอกเป็นดอกช่อแบบกระจุก ดอกแยกเพศไม่แยกต้น ผลกลม แก่แล้วแตกเป็นสามเสี้ยว พบในป่าดิบแล้งทางภาคตะวันออกและภาคตะวันตก ชื่อสกุลตั้งเป็นเกียรติให้แก่ประเทศไทย
ว่านตะขาบ

ว่านตะขาบ ชื่อวิทยาศาสตร์: "Muehlenbeckia platyclada" (F.v.Muell.) Meissn. เป็นพืชในวงศ์ Polygonaceae ชื่ออื่นๆคือ ตะขาบบิน ตะขาบหิน ตะขาบปีนกล้วย (ภาคกลาง) เพว เฟอ (กรุงเทพมหานคร) ว่านตะเข็บ (ภาคเหนือ) ผักเปลว ตะขาบทะยานฟ้า 
ลักษณะ.
ไม้พุ่ม ลำต้นตั้งตรง ต้นอ่อนสีเขียว แบนเรียบ เป็นข้อๆ สีเขียว ตั้งตรง แตกกิ่งก้านมาก ต้นแก่โคนต้นเป็นสีน้ำตาลและกลม ใบเป็นใบเดี่ยว มีขนาดเล็ก มีใบน้อย หรือไม่มีเลย ใบเรียงสลับ ร่วงง่าย ขอบใบเรียบ เนื้อใบอ่อนนิ่ม ไม่มีก้านใบ ดอกออกเป็นช่อสั้นๆ ออกเป็นกระจุกเล็กๆ ที่บริเวณข้อ ดอกตัวผู้และดอกตัวเมียแยกต้นกัน ดอกย่อยขนาดเล็กมาก กลีบรวมสีขาวแกมเขียว มี 5 กลีบ รูปไข่ ก้านดอกสั้น โคนกลีบดอกติดกัน ก้านชูดอกสั้นมาก เกสรตัวผู้ 7-8 อัน ผลสด มีเนื้อ ฉ่ำน้ำ รูปค่อนข้างกลม ผลอ่อนมีสีเขียว เมื่อสุกสีแดง มีรสหวาน เมล็ดเดี่ยว สีเหลือง เป็นสัน 3 สัน
สรรพคุณ.
ว่านตะขาบมีฤทธิ์เป็นยาสมุนไพร ทั้งต้น แก้ร้อนใน ดับพิษต่างๆ แก้ฝีในปอด แก้ไอ แก้เจ็บคอ ใช้ภายนอก แก้โรคผิวหนังเจ็บ ผื่นคัน น้ำเหลืองเสีย งูสวัด ฝีตะมอย ต้นและใบสด ตำผสมเหล้า พอกหรือคั้นน้ำทา ถอนพิษแมงป่องและตะขาบ แก้ฟกบวม เคล็ดขัดยอก ใบตำผสมเหล้าขาว คั้นน้ำหยอดหูแก้หูน้ำหนวก
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1290

ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1290 สายแม่สาย–ท่าเรือเชียงของ มีระยะทาง 93.027 กม. เป็นทางหลวงที่ก่อสร้างขึ้นพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืน เพื่อสร้างทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1290 สายต่อเขตสุขาภิบาลแม่สายควบคุม - ต่อเขตสุขาภิบาลเขียงแสนควบคุม และตอนเลี่ยงเมืองเชียงแสน พ.ศ. 2536 โดยกรมทางหลวง และถูกกำหนดให้เป็นทางหลวงที่มีความจำเป็นต้องเร่งก่อสร้างเป็นกรณีเร่งด่วน โดยแยกจากทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1 ที่อำเภอแม่สาย จังหวัดเชียงราย เดิมเป็นทางหลวงที่มีระยะทางถึงอำเภอเชียงแสนรวมถึงช่วงทางเลี่ยงเมืองเชียงแสนเท่านั้น ต่อมาในปี พ.ศ. 2554 ได้มีการปรับปรุงระบบหมายเลขทางหลวงขึ้นใหม่ ได้รวมทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1129 เชียงของ-เชียงแสน เพิ่มเข้าไป ทำให้มีระยะทางรวม 93.027 กิโลเมตร 
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1290 เป็นทางสายหลักที่ใช้ในการติดต่อระหว่างอำเภอแม่สาย สามเหลี่ยมทองคำ อำเภอเชียงแสน และอำเภอเชียงของ จังหวัดเชียงราย นอกจากนี้เป็นทางที่ได้อยู่ในโครงการพัฒนาระบบขนส่งเพื่อรองรับการเปิดตัวของท่าเรือน้ำลึกเชียงแสน และสะพานข้ามแม่น้ำโขงแห่งที่ 4 (เชียงของ-ห้วยทราย) ซึ่งจะเป็นการพัฒนาโครงข่ายทางหลวงเพื่อสอดรับกับการพัฒนาที่จะตามมาจากการขยายตลาดสินค้าไปยังจีนตอนใต้อีกด้วย
เขตการควบคุม.
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1290 แบ่งเขตการควบคุมออกเป็น 2 ตอน ดังนี้ 
ทางหลวงที่เกี่ยวข้อง.
ทางหลวงเหล่านี้จะเป็นทางหลวงสายเก่า ซึ่งมี ทล.1428 และ ทล.1430
แหม่มจ๋า

แหม่มจ๋า เป็นบทประพันธ์ของ ดอกหญ้า ถูกสร้างครั้งแรกในรูปแบบภาพยนตร์ เมื่อปี พ.ศ. 2518 สร้างโดย บริษัทกัญญามาลย์ภาพยนตร์ ถ่ายทำด้วนฟิล์ม 35 มม. กำกับโดย ดอกดิน กัญญามาลย์ นำแสดงโดย สมบัติ เมทะนี, มยุรา ธนะบุตร, ชุมพร เทพพิทักษ์, ประจวบ ฤกษ์ยามดี, ดลยา โสภี, มารศรี ณ บางช้าง, ธัญญา ธัญญรักษ์, ดอกดิน กัญญามาลย์, อรสา อิศรางกูร ณ อยุธยา 
และต่อมาถูกนำมาสร้างเป็นละครโทรทัศน์ไทย ในปี พ.ศ. 2541 ผลิตโดย บริษัท นพพรโปรโมชั่น แอนด์ พิคเจอร์ จำกัด นำแสดงโดย ยุทธพิชัย ชาญเลขา, ซาซ่า อัลเทอร์เมท, บดินทร์ ดุ๊ก, อำภา ภูษิต, วิทิต แลต, ราตรี วิทวัส ออกอากาศทางช่อง 3
และนำกลับสร้างใหม่อีกครั้งในปี พ.ศ. 2557 ผลิตโดย บริษัท นพพรโปรโมชั่น แอนด์ พิคเจอร์ จำกัด เขียนบทโทรทัศน์โดย ปณธี กำกับการแสดงโดย ชัยวุฒิ เทพวงษ์ นำแสดงโดย ธนา สุทธิกมล, เอมี่ กลิ่นประทุม, ชวัลนันท์ จันทร์ทรัพย์ และ ณัฐชา นวลแจ่ม ออกอากาศทางช่อง 7 เอชดี
เรื่องย่อ.
สรายุทธ (สมบัติ เมทะนี) นายตำรวจไปสืบราชการลับในกลุ่มมาเฟียไทยในพัทยา ซึ่งมี แหง (ชุมพร เทพพิทักษ์) เป็นหัวหน้าโจร แหงหลอกแหม่ม (มยุรา ธนะบุตร) สาวสลัมที่เป็นลูกเลี้ยงให้เข้าทำงานกับแก๊งค์มาเฟียนี้ สรายุทธจึงได้พบกับแหม่ม และเกิดหลงรักกัน สุดท้ายตำรวจได้ทลายแก๊งค์มาเฟียลง และแหม่มได้ทราบความจริงว่าตนเองนั้นที่แท้เป็นทายาทคนเดียวที่จะได้รับมรดก 9 ล้านบาท