pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 18

งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 18 เป็นงานมอบรางวัลสำหรับภาพยนตร์ที่เข้าฉายในปีค.ศ. 1945 จัดขึ้นที่ Grauman's Chinese Theater ครั้งนี้เป็นงานครั้งแรกหลังจากสงครามโลกครั้งที่ 2 สิ้นสุด ดังนั้นงานจึงจัดยิ่งใหญ่กว่าครั้งก่อนๆ และไม่ใช้ปูนปลาสเตอร์ทำรูปปั้นรางวัลอีกต่อไป
รางวัล (บางส่วน).
Best Picture : "The Lost Weekend"
Best Director : Billy Wilder, "The Lost Weekend"
Best Actor : Ray Milland, "The Lost Weekend"
Best Supporting Actor : James Dunn, "A Tree Grows in Brooklyn"
Best Actress : Joan Crawford, "Mildred Pierce"
Joan Crawford แสร้งว่าป่วยและไม่ยอมไปงาน เธอฟังวิทยุถ่ายทอดงานประกาศผลอยู่ที่บ้าน เมื่อเธอทราบว่าตนเองได้รับรางวัล เธอก็นำสื่อมวลชนมาทำข่าวที่ห้องนอนของเธอ ซึ่งเธอได้บอกไปว่าที่นี่คือสถานที่ที่เธอได้รับรางวัล
Best Supporting Actress : Anne Revere, "National Velvet"
Best Original Screenplay : Richard Schweizer, "Marie-Louise"
Best Original Story : Charles G. Booth, "The House on 92nd Street"
Best Screenplay Charles Brackett และ Billy Wilder, "The Lost Weekend"
เกร็ด.
ในวันที่ 10 กันยายน ค.ศ. 2001 Kevin Spacey ได้ซื้อรูปปั้นรางวัลออสการ์ของ George E. Stoll (ได้รางวัล Best Music, Scoring of a Musical Picture) จากงานประมูล Butterfields ในลอสแอนเจลิส และได้คืนให้กับ AMPS
งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 19

งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 19 เป็นงานมอบรางวัลสำหรับภาพยนตร์ที่เข้าฉายในปีค.ศ. 1946 จัดขึ้นที่ Shrine Auditorium ภาพยนตร์ยอดเยี่ยมในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1940 นั้นมักจะเป็นเรื่องที่เกี่ยวกับสังคมในสมัยนั้น เช่น ภาพยนตร์เรื่อง "The Best Years of Our Lives" เป็นเรื่องราวของทหารผ่านศึกสามคนจากสามเหล่าทัพกลับมาใช้ชีวิตที่บ้านของตนหลังสงครามโลกครั้งที่ 2
รางวัล.
Best Picture : "The Best Years of Our Lives"
Best Director : William Wyler, "The Best Years of Our Lives"
Best Actor : Frederic March, "The Best Years of Our Lives"
Fredric March ไม่ได้มาร่วมงานในครั้งนี้ Cathy O'Donnell เป็นตัวแทนขึ้นรับรางวัล
Best Supporting Actor : Harold Russell, "The Best Years of Our Lives"
Best Actress : Olivia de Havilland, "To Each His Own"
Best Supporting Actress : Anne Baxter, "The Razor's Edge"
Best Original Story : Clemence Dane, "Vacation From Marriage"
Best Original Screenplay : Muriel Box and Sydney Box, "The Seventh Veil"
Best Screenplay : Robert E. Sherwood, "The Best Years of Our Lives"
Best Art Direction (Black and White) : Art direction: Lyle Wheeler, William Darling, Interior Decoration: Thomas Little, Frank E. Hughes, "Anna and the King of Siam"
Best Art Direction (Color) : Art direction: Cedric Gibbons, Paul Groesse, Interior Decoration: Edwin B. Willis, "The Yearling"
Best Cinematography (Black and White) : Arthur Miller, "Anna and the King of Siam"
Best Cinematography (Color) : Charles Rosher, Leonard Smith, Arthur Arling, "The Yearling"
Best Documentary : United States Department of War, "Seeds of Destiny"
Best Film Editing : Daniel Mandell, "The Best Years of Our Lives"
Best Music (Music Score of a Dramatic or Comedy Picture) : Hugo Friedhofer, "The Best Years of Our Lives"
Best Music (Scoring of a Musical Picture) : Morris Stoloff, "The Jolson Story"
Best Music (Song) : ทำนอง: Harry Warren, เนื้อร้อง: Johnny Mercer, "On the Atchinson, Topeka and the Santa Fe", "The Harvey Girls"
Best Short Subject (Cartoon) : Frederick Quimby, Producer, "The Cat Concerto"
Best Short Subject (One Reel) : Gordon Hollingshead, Producer, "Facing Your Danger"
Best Short Subject (Two Reel) : Gordon Hollingshead, Producer, "A Boy and His Dog"
Best Sound Recording : Columbia Studio Sound Department, John Livadary, Sound Director, "The Jolson Story"
Best Special Effects : Thomas Howard, "Blithe Spirit"
งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 20

งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 20 เป็นงานมอบรางวัลสำหรับภาพยนตร์ที่เข้าฉายในปีค.ศ. 1947 จัดขึ้นที่ Shrine Auditorium ในครั้งนี้ไม่มีภาพยนตร์เรื่องใดเลยที่ได้รับรางวัลเกิน 3 รางวัล เหตุการณ์เช่นนั้นไม่เกิดบ่อยนัก ครั้งล่าสุดเมื่องานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 78
รางวัล.
Best Picture : "Gentleman's Agreement"
Best Director : Elia Kazan - "Gentleman's Agreement"
Best Actor : Ronald Colman - "A Double Life"
Best Supporting Actor : Edmund Gwenn - "Miracle on 34th Street"
Best Actress : Loretta Young - "The Farmer's Daughter"
Best Supporting Actress : Celeste Holm - "Gentleman's Agreement"
Best Original Story : Valentine Davies - "Miracle on 34th Street"
Best Original Screenplay : Sidney Sheldon - "The Bachelor and the Bobby-Soxer"
Best Screenplay: George Seaton - "Miracle on 34th Street"
งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 21

งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 21 เป็นงานมอบรางวัลสำหรับภาพยนตร์ที่เข้าฉายในปีค.ศ. 1948 จัดขึ้นที่ The Academy Theater ครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่ภาพยนตร์จากต่างประเทศ (อังกฤษ) ได้รับรางวัลภาพยนตร์ยอดเยี่ยม คือเรื่อง "Hamlet" แสดงและกำกับเองโดย Laurence Olivier นอกจากนั้นเขายังได้รางวัลนักแสดงนำชายยอดเยี่ยมอีกด้วย
รางวัล.
Best Picture : "Hamlet"
Best Director : John Huston - "The Treasure of the Sierra Madre"
Best Actor : Laurence Olivier - "Hamlet"
Laurence Olivier ไม่ได้มาร่วมงานในครั้งนี้ Robert Montgomery เป็นตัวแทนขึ้นรับรางวัล
Best Supporting Actor : Walter Huston - "The Treasure of the Sierra Madre"
Best Actress : Jane Wyman - "Johnny Belinda"
Best Supporting Actress : Claire Trevor - "Key Largo"
Best Original Story : Richard Schweizer และ David Wechsler - "The Search"
Best Screenplay : John Huston - "The Treasure of the Sierra Madre"
งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 22

งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 22 เป็นงานมอบรางวัลสำหรับภาพยนตร์ที่เข้าฉายในปีค.ศ. 1949 จัดขึ้นที่ RKO Pantages Theatre
รางวัล.
ผู้ที่ได้รับรางวัลแต่ละหมวดหมู่จะแสดงในรูปแบบตัวหนา
งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 23

งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 23 เป็นงานมอบรางวัลสำหรับภาพยนตร์ที่เข้าฉายในปีค.ศ. 1950 จัดขึ้นที่ RKO Pantages Theatre
รางวัล.
ผู้ที่ได้รับรางวัลแต่ละหมวดหมู่จะแสดงในรูปแบบตัวหนา
งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 24

งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 24 เป็นงานมอบรางวัลสำหรับภาพยนตร์ที่เข้าฉายในปีค.ศ. 1951
รางวัล.
ผู้ที่ได้รับรางวัลแต่ละหมวดหมู่จะแสดงในรูปแบบตัวหนา
Best Picture of the Year.
"An American in Paris" ... Arthur Freed, producer (MGM)
Best Leading Actor.
Humphrey Bogart ... ("The African Queen")
Best Leading Actress.
Vivien Leigh ... ("A Streetcar Named Desire")
Best Supporting Actor.
Karl Malden ... ("A Streetcar Named Desire")
Best Supporting Actress.
Kim Hunter ... ("A Streetcar Named Desire")
Best Director.
George Stevens ... ("A Place in the Sun")
Best Writing.
Motion Picture Story.
Paul Dehn and James Bernard ... ("Seven Days to Noon")
Screenplay.
Michael Wilson and Harry Brown ... ("A Place in the Sun")
Story and Screenplay.
Alan Jay Lerner ... ("An American in Paris")
Best Cinematography.
Black and White.
William C. Mellor ... ("A Place in the Sun")
Color.
Alfred Gilks and John Alton ... ("An American in Paris")
Best Art Direction.
Black and White.
Richard Day, art direction; George James Hopkins, set decoration ... ("A Streetcar Named Desire")
Color.
Cedric Gibbons and Preston Ames, art direction; Edwin B. Willis and Keogh Gleason, set decoration ... ("An American in Paris")
Best Sound Recording.
MGM Studio Sound Dept. ... ("The Great Caruso")
Best Music.
Song.
"In the Cool, Cool, Cool of the Evening" ... ("Here Comes the Groom"); Hoagy Carmichael, music; Johnny Mercer, lyrics
Scoring of a Dramatic or Comedy Picture.
Franz Waxman ... ("A Place in the Sun")
Scoring of a Musical Picture.
Johnny Green and Saul Chaplin ... ("An American in Paris")
Best Film Editing.
William Hornbeck ... ("A Place in the Sun")
Best Costume Design.
Black and White.
Edith Head ... ("A Place in the Sun")
Color.
Orry-Kelly, Walter Plunkett and Irene Sharaff ... ("An American in Paris")
Best Special Effects.
"When Worlds Collide" ... Paramount
Best Documentary.
Best Feature.
"Kon-Tiki" (Artfilm Production; RKO Radio)
Irving G. Thalberg Memorial Award.
Arthur Freed
งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 26

งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 26 เป็นงานมอบรางวัลสำหรับภาพยนตร์ที่เข้าฉายในปีค.ศ. 1953 ครั้งนี้เป็นครั้งที่สองที่ออกอากาศทางโทรทัศน์ มีผู้ชมประมาณ 43 ล้านคน
รางวัล.
Walt Disney achieved a milestone in the 1954 awards ceremony - as the individual with the most Oscar wins in a single year. He won the award in four awards categories: Best Cartoon Short Subject: "Toot, Whistle, Plunk and Boom" (1953), Best Documentary Short Subject: "The Alaskan Eskimo" (1953), Best Documentary Feature: "The Living Desert" (1953), and Best Two-Reel
Short Subject: "Bear Country" (1953).
ไทยถีบ

ภาพยนตร์ไทยเรื่อง ไทยถีบภาพยนตร์ประเภท ตลก/แอ็คชั่น ออกฉายเมื่อวันที่ 12 เมษายน พ.ศ. 2549 กำกับโดย พิสุทธิ์ แพร่แสงเอี่ยม และ นักแสดงนำโดย ทศพร รถกิจ จัดจำหน่ายโดย อาร์เอส
เรื่องย่อ.
 พ.ศ. 2485 เมื่อกองทัพญี่ปุ่นรุกคืบเข้าสู่เอเชียอาคเนย์ เพื่อยึดครองพื้นที่ในการทำสงครามกับฝ่ายสัมพันธมิตร ประเทศไทยในเวลานั้น ยินยอมให้กองทหารญี่ปุ่นใช้เส้นทางผ่าน เพื่อลำเลียงกำลังพลและอาวุธยุทโธปกรณ์ไปยังเอเชียกลาง ท่ามกลางความขัดแย้งของคนในชาติบางกลุ่ม ซึ่งประกาศขอต่อต้านกองทัพญี่ปุ่นทุกรูปแบบ
คม วังหิน (หมอก - ทศพร รถกิจ) จอมโจร 18 มงกุฎชื่อกระฉ่อน วางแผนปล้นครั้งใหญ่ โดยมีทองคำที่กองทัพญี่ปุ่นลำเลียง ผ่านเส้นทางเดินรถไฟทางภาคใต้เป็นเดิมพัน คม วังหิน เดินหมากเคลื่อนไหวอย่างเงียบๆ ดึงเอาผู้คนหลากหลายวงการเข้ามาร่วมแผนการลับ อันประกอบด้วย นักเลงคู่แค้น อย่าง ใหญ่ ท่าเรือ (ธันญ์ ธนากร), แหลม 18 อวน (สหัสชัย ชุมรุม) เจ้าพ่อผู้มีอิทธิพลในแถบพื้นที่ภาคใต้, นายพลสันต์ (สมเล็ก ศักดิกุล) นายทหารเจ้าเล่ห์ที่ไว้ใจไม่ได้
ขณะเดียวกัน โต ตีนหนัก (เทพ โพธิ์งาม) ผู้นำขบวนการไทยถีบ ซึ่งเป็นกลุ่มชาวบ้านที่รวมตัวกัน เป็นขบวนการใต้ดินต่อต้านกองทัพญี่ปุ่น ก็รู้เรื่องขบวนรถขนทองของญี่ปุ่น และวางแผนเตรียมขัดขวางการขนทองครั้งนี้ กลุ่มไทยถีบได้รับการร้องขอจากเสรีไทยกลุ่มหนึ่ง ให้ช่วยเหลือ ซีน่า (ซาร่า เล็กจ์) สายลับฝ่ายสัมพันธมิตรที่ถูกฝ่ายทหารญี่ปุ่นจับตัวไป โดยมี แพ๊ตตี้ (อัมธิดา เงินเจริญ) สายลับสัมพันธมิตรอีกคน จะเข้ามาร่วมงานด้วย
การเคลื่อนไหวของท่านนายพลสันต์ กับ สองจอมโจร ใหญ่และคม ในช่วงเวลาที่ขบวนรถไฟขนทองมูลค่ามหาศาลของญี่ปุ่น กำลังเดินทางผ่านเส้นทางประเทศไทยพอดิบพอดี ทำให้สายลับ แพ๊ตตี้เข้าใจผิดว่าใหญ่และคมเป็นหัวหน้ากลุ่มไทยถีบ จึงเข้าติดต่อตามแผนการที่นัดเอาไว้กับกลุ่มไทยถีบ และเพื่อไม่ให้แผนปล้นทองของตัวเองเปิดเผยไป จอมโจรทั้งสองจึงตกกระไดพลอยโจน จำยอมร่วมทำงานกับสายลับแพ๊ตตี้ ทั้งๆ ที่เวลาที่ขบวนรถไฟขนทองกำลังมาถึง และใกล้เข้ามาทุกขณะ
เมื่อโจรถูกเข้าใจผิดว่าเป็นวีรบุรุษ ทั้งฝ่ายวีรชนและจอมโจรต่างก็มีแผนการล้ำลึกอยู่ในมือ วีรกรรมระดับชาติกำลังจะเปลี่ยนเป็นความโกลาหล
ทั้งฝ่ายวีรชนและจอมโจร ต่างก็มีแผนการล้ำลึกอยู่ในมือ วีรกรรมระดับชาติกำลังจะเปลี่ยนเป็นความโกลาหล เรื่องอลเวงระหว่างสองจอมโจรหนุ่มรูปหล่อ, กลุ่มไทยถีบผู้หาญกล้า, สายลับสาวสวยสองสาว รวมถึงท่านนายพลผู้ทรงอิทธิพล จะลงเอยอย่างไร...
MIM-104 แพทริออต

MIM-104 แพทริออต หรือ จรวดแพทริออต (ย่อมาจาก "Phased Array Tracking Radar to Intercept Of Target") เป็นระบบอาวุธปล่อยนำวิถีจากพื้นสู่อากาศ ของกองทัพบกสหรัฐ และประเทศพันธมิตร
ระบบแพทริออต ออกแบบโดยเรธีออน ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1969 เพื่อใช้เป็นระบบป้องกันขีปนาวุธ เริ่มผลิตตั้งแต่ปี ค.ศ. 1976 และประจำการในกองทัพสหรัฐตั้งแต่ปี ค.ศ. 1981 และจำหน่ายให้ประจำการในกองทัพของมิตรประเทศที่ประกอบด้วย โปแลนด์ ไต้หวัน อียิปต์ เยอรมนี กรีซ อิสราเอล ญี่ปุ่น คูเวต เนเธอร์แลนด์ ซาอุดิอาระเบีย จอร์แดน และสเปน และอยู่ระหว่างการจัดซื้อโดยเกาหลีใต้
จรวดแพทริออตเป็นที่รู้จักกันทั่วไปในสงครามอ่าวเปอร์เซีย เมื่อ พ.ศ. 2533 จากบทบาทการป้องกันกรุงเยรูซาเล็ม ของอิสราเอล จากการระดมยิงขีปนาวุธสกั๊ด โดยอิรัก
โทมัส รุฟ

โทมัส รุฟ (เกิดที่ Zell am Harmersbach ประเทศเยอรมนี ในปี ค.ศ. 1958) เป็นศิลปินถ่ายภาพชาวเยอรมันที่มีชื่อเสียงในระดับสากล ทำงานและอาศัยอยู่ที่เมือง ดึสเซิลดอร์ฟ ประเทศเยอรมนี
ประวัติ.
รุฟเรียนด้านถ่ายภาพจากปี ค.ศ. 1977 จนถึงปี ค.ศ. 1985 กับ Bernd and Hilla Becher ที่ Kunstakademie Düsseldorf (Düsseldorf Art Academy) งานของรุฟได้รับอิทธิพลจาก Walker Evans, Eugene Atget, Karl Bloßfeld, Stephen Shore และ William Eggleston 
ตั้งแต่ปี 2000 ถึง 2005 รุฟสอนด้านการถ่ายภาพที่เดียวกับที่เขาเรียนมาจาก Kunstakademie Düsseldorf
ระหว่างรุฟเรียนอยู่ที่ Düsseldorf เขาได้พัฒนาวิธีการของตัวเองในการสร้างซีรีส์ภาพถ่ายแบบ Conceptual ในช่วงเริ่มแรก รุฟถ่ายภาพสถาปัตยกรรมภายในของบ้านพักอาศัยคนเยอรมันที่มีอย่างโดดเด่นในยุค 1950s ถึง 1970 ในภาพชุดนี้ประกอบไปด้วยภาพห้อง และรายละเอียดของการออกแบบห้องและเฟอร์นิเจอร์ 
ตามมาด้วยงานถัดมาของเขา ภาพถ่ายตึก (สถาปัตยกรรมภายนอก) ที่แต่ละรูปออกจะดูคล้ายคลึงกัน ตามมาด้วยรูปพอร์เทรตของเพื่อนและคนรู้จักของเขา ภาพเหล่านั้นล้วนปราศจากการแสดงความรู้สึก, ขนาดใหญ่มาก, ถ่ายแบบภาพติดบัตรประจำตัว และเต็มไปด้วยรายละเอียด ในบทสนทนาของเขากับ Philip Pocock (Journal for Contemporary Art, 1993) รุฟได้พูดถึงความข้องเกี่ยวระหว่างรูปถ่ายพอร์เทรตของเขากับวิธีการเฝ้าสังเกตการณ์ของตำรวจในยุค 70s ในเรื่องของอาชีพต้องห้าม และผู้ก่อการร้าย
ภาพถ่ายตึกของรุฟมีทิศทางไปในทางเดียวกันทั้งซีรีส์ และถูกปรับแต่ง ตัดต่อภาพโดยใช้คอมพิวเตอร์ ซึ่งวิธีการเหล่านี้ทำให้เกิดผลแบบภาพตัวอย่าง ซึ่งรุฟกล่าวว่า "“ตึกประเภทนี้เหมือนเป็นสัญลักษณ์ ไม่มากก็น้อยของแนวคิดอันเป็นรากฐานของสังคม และเศรษฐกิจเมื่อสามสิบปีที่แล้วในเยอรมันตะวันตก”" วิธีการถ่ายภาพของเขาพยามที่จะให้ภาพอยู่ในมาตรฐานเดียวกัน ทั้งในเรื่องแสง มุมมอง และสถานที่บันทึกภาพ
ตามมาด้วยผลงานใหม่ในปี 1989 ภาพท้องฟ้าในตอนกลางคืน ซึ่งเขาไม่ได้ทำการบันทึกภาพด้วยตนเอง แต่เป็นการใช้ฟิล์มจากแหล่งอื่นนำมาสร้างงานต่ออีกที, ในปี 1992 ถึง 1995 เขาได้สร้างงานภาพถ่ายตอนกลางคืน (ภาพถ่ายตึก) โดยใช้กล้องถ่ายภาพกลางคืนที่ถูกใช้ในการทหารและการจารกรรม งานนี้ถูกตามมาด้วยงานภาพถ่ายแบบสามมิติ ในปี 1994 ถึง 1996 ซีรีส์ถัดจากนั้นในช่วงปี 90s รุฟสะสมภาพถ่ายจากหนังสือพิมพ์ เขานำภาพมาขยาย โดยปราศจากชื่อภาพต้นฉบับ
ในปี 2003 Thomas รุฟ ได้จัดพิมพ์หนังสือ ซีรีส์ใหม่ "Nudes" โดยที่มี Michel Houellebecq เขียนบทความ ภาพในซีรีส์นี้ เขาได้นำภาพถ่ายโป๊มาจากอินเทอร์เน็ต
โดยที่นำมาปรับแต่งในคอมพิวเตอร์และทำให้ภาพพร่ามัว แต่ซีรีส์นี้ของรุฟก็ถูกต่อต้านอย่างรุนแรง
แม็ก ชวนชื่น

แม็ก ชวนชื่น หรือชื่อจริงว่า กนกพงศ์ อนุรักษ์จรรยง เกิดเมื่อวันที่ 2 เมษายน พ.ศ. 2524 เจ้าของฉายา แม็กก้า ที่ใช้ในวงการเพลง เป็นดาราตลก มีผลงานเพลงแร็ปอัลบั้มแรก กับเพลงแรก "ไม่เป็นถั่วแระ" ภายใต้สังกัด "สวัสดี เรคคอร์ด" ในเครือจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ โดยอัลบั้มแรกนี้เขายังได้เขียนเพลงเองถึง 9 เพลงจากทั้งหมด 10 เพลง ต่อมาเขาย้ายสังกัดมาอยู่เอ็นวายยูคลับ และเขายังคงเล่นละครอยู่หลายเรื่อง และก็ยังคงเล่นตลกคาเฟ่อยู่ 
ในปี 2551 มีซิงเกิลอยู่ในอัลบั้มครบรอบ 8 ปี เอ็นวายยูคลับ "N.Y.U.Club - The 8th Anniversary Album" คือเพลง "Hand's Up" และเพลง "ไม่เป็นเพื่อนซี้" 
ในวันที่ 22 มีนาคม 2556 ตำรวจ สน.ห้วยขวาง ได้ทำการเข้าจับกุม "แม็ก ชวนชื่น" พร้อมหลักฐานมียาไอซ์ไว้ในครอบครอง รับสารภาพว่าเครียดเพราะไม่มีงานบันเทิงเข้ามา
ปัจจุบัน มีงานแสดงร้องเพลงตามผับร้านอาหาร
กองพลน้อยผู้พลีชีพอัลอักศอ

กองพลน้อยผู้พลีชีพอัลอักศอ  เป็นกลุ่มทหารของปาเลสไตน์ที่เป็นกลุ่มย่อยของฟาตะห์ในเวสต์แบงก์เพื่อจัดตั้งรัฐปาเลสไตน์ โดยประเทศอิสราเอล สหภาพยุโรป ประเทศแคนาดา ประเทศญี่ปุ่น ประเทศนิวซีแลนด์ และประเทศสหรัฐจัดให้กลุ่มนี้เป็นกลุ่มก่อการร้าย กลุ่มนี้ตั้งชื่อตามมัสยิดอัลอักศอ ซึ่งเป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ของศาสนาอิสลาม สมาชิกของกลุ่มแยกมาจากตันซีมหลังยัสเซอร์ อาราฟัตเสียชีวิตเมื่อ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2547
กองทัพยัสเซอร์ อาราฟัต.
กลุ่มนี้เริ่มต้นโดยมีเป้าหมายที่กองทหารอิสราเอลในเวสต์แบงก์และฉนวนกาซา และเริ่มโจมตีพลเรือนเมื่อ พ.ศ. 2545 หลังจากเหตุการณ์ระเบิดพลีชีพของกลุ่มเมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2545 เมื่อเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2547 มามุด อับบาสนายกรัฐมนตรีของเขตปกครองตนเองปาเลสไตน์กล่าวว่ากลุ่มนี้เป็นส่วนหนึ่งของฟาตะห์ อย่างไรก็ตาม ฟาตะห์เริ่มติดต่อกับกลุ่มนี้เมื่อประธานาธิบดีอิหร่าน มะห์มูด อะห์มะดีเนจาด เรียกร้องให้ชาวอาหรับลบอิสราเอลออกจากแผนที่โลกเมื่อ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2546
ปฏิบัติการ.
ใช้การต่อสู้โดยการลอบยิงและระเบิดพลีชีพ เพื่อโจมตีทหารอิสราเอลรวมทั้งชาวปาเลสไตน์ที่ร่วมมือกับอิสราเอล กลุ่มนี้มีมือระเบิดพลีชีพเป็นผู้หญิงด้วย มักโจมตีในฉนวนกาซา เวสต์แบงก์ และบริเวณอื่นๆของอิสราเอล
แฮ็นดริก โลเรินตส์

แฮ็นดริก อันโตน โลเรินตส์ (18 กรกฎาคม ค.ศ. 1853 - 4 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1928) เป็นนักฟิสิกส์ชาวดัตช์ ได้รับรางวัลโนเบลเมื่อปี ค.ศ. 1902 ร่วมกับปีเตอร์ เซมัน จากผลงานการค้นพบและตั้งทฤษฎีเพื่ออธิบายปรากฏการณ์เซมัน นอกจากนั้น เขายังเป็นคนคิดสมการแปลงที่อัลเบิร์ต ไอน์สไตน์ นำไปใช้อธิบายทฤษฎีทางด้านเอกภพและเวลา
Nepenthes adrianii

Nepenthes adrianii ได้ชื่อตามแอดเรียน ยูซูฟ (Adrian Yusuf), ผู้ค้นพบในปี ค.ศ. 2004 เป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิง ถิ่นเดียวของจังหวัดชวากลาง นอกจาก "Nepenthes gymnamphora" และ "N. pectinata" หรือ "N. xiphioides" ถ้ามันถูกพิจารณาว่าเป็นคนละชนิดกัน มันสามารถพบได้ที่ความสูงราวๆ 950 เมตร บนต้นไม้อื่นที่สูงประมาณ 15-25 เมตร ในป่าที่มีความชุ่มชื้นสูง
"N. adrianii" คล้ายกับ "N. spathulata" หม้อข้าวหม้อแกงลิงถิ่นเดียวของสุมาตรา นักพฤกษศาสตร์บางคนจึงจัดให้เป็นชนิดเดียวกัน
"N. adrianii" ไม่มีลูกผสมตามธรรมชาติ ไม่มีรูปแบบและความหลากหลายสำหับจำแนก ถึงแม้ว่าประชากรตามธรรมชาติของมันจะต่างกัน
Nepenthes alata

Nepenthes alata (มาจากภาษาละติน: "alatus" = มีปีก) เป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงท้องถิ่นของประเทศฟิลิปปินส์ เป็นชนิดหนึ่งที่ได้รับความนิยมและง่ายในการปลูกเลี้ยง
"N. alata" พบในป่ามอสส์ที่ระดับความสูง 800 ถึง 2,400 เมตร
อนุกรมวิธาน.
"N. alata" เป็นญาติใกล้ชิดกับ "N. copelandii", "N. eustachya", "N. mindanaoensis", "N. philippinensis", และ "N. saranganiensis".
ลูกผสมตามธรรมชาติ.
"N. × mirabilata" ("N. alata" × "N. mirabilis") และ "N. × tsangoya" (("N. alata" × "N. merrilliana") × "N. mirabilis") ถูกจัดเป็นลูกผสมตามธรรมชาติใน "Guide to Nepenthes Hybrids (คู่มือหม้อข้วหม้อแกงลิงลูกผสม)" (1995), อย่างไรก็ตามเท่าที่รู้การกระจายตัวของพ่อและแม่ในป่านั้นไม่มีการซ้อนทับกัน
ทีอาร์ที 3

ทีอาร์ที 3  เป็นสถานีโทรทัศน์ของประเทศตุรกี อยู่ภายใต้การควบคุมของสำนักบริหารงานกิจการการกระจายเสียงและโทรทัศน์แห่งชาติ ของประเทศตุรกี
สถานีโทรทัศน์ทีอาร์ที 3 ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 2 ตุลาคม ค.ศ. 1989 โดยในขณะนั้นเป็นเพียงการทดลองออกอากาศ และในช่วงทดลอง มีแค่ "TV 3" พิมพ์ขึ้นหน้าจอในด้านซ้ายบน จนถึง ค.ศ. 2001 ปัจจุบันเป็นช่องที่ออกอากาศตลอด 24 ชั่วโมง เน้นถ่ายทอดรายการกีฬาเป็นส่วนใหญ่ แต่ก็มีละครโทรทัศน์ที่มีชื่อเสียงระดับโลกหลายเรื่องได้ออกฉายในตุรกีเป็นครั้งแรกทางช่องนี้เช่นกัน
สถานีโทรทัศน์นี้ชาวตุรกีรู้จักกันดีว่าเป็นผู้ถ่ายทอดสดโอลิมปิกฤดูร้อน ในตุรกี ช่องนี้ออกอากาศ 24 ชั่วโมง ต่างจากช่องของทีอาร์ทีอึ่นๆ ที่มีเวลาปิดสถานีและเปิดเพลงชาติตุรกีเพื่อเปิดสถานี
กองทัพพยัคฆ์ปลดปล่อยทมิฬอีฬัม

กองทัพพยัคฆ์ปลดปล่อยทมิฬอีฬัม (Liberation Tigers of Tamil Eelam) มีชื่ออื่น ๆ ได้แก่ สมาคมทมิฬระดับโลก สหพันธ์ของสมาคมทมิฬแคนาดา กองทัพเอลอัลลานี ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2519 มีจุดประสงค์เพื่อก่อตั้งรัฐทมิฬ เริ่มต่อสู้ด้วยการก่อการร้ายตั้งแต่ พ.ศ. 2526 หัวหน้ากลุ่มคือ เวลูปิลลัย ประภากรัน
ปฏิบัติการ.
ใช้การสู้รบแบบกองโจร เพื่อทำลายเป้าหมายสำคัญของศรีลังกา นิยมใช้ระเบิดพลีชีพ
สมาชิก.
มีพื้นที่หลักในชายฝั่งตอนเหนือและตะวันออกของศรีลังกา แต่จะก่อการร้ายทั่วประเทศศรีลังกา สมาชิกส่วนใหญ่อยู่ในศรีลังกา คาดว่ามีราว 8,000 – 10,000 คน เป็นนักรบ 3,000 – 6,000 คน
การสนับสนุน.
กลุ่มนี้เปิดเผยตัวเองอย่างชัดแจ้งในการสนับสนุนการแบ่งแยกดินแดนทมิฬ และวิ่งเต้นขอความช่วยเหลือจากประเทศต่าง ๆ รวมทั้งสหประชาชาติ ได้รับความช่วยเหลือจากชาวทมิฬที่อาศัยในยุโรป อเมริกาเหนือและเอเชีย
ปราชัย.
หลังทำสงครามกลางเมืองศรีลังกามายาวนานเกือบ 26 ปี ในที่สุด กลุ่มพยัคฆ์ทมิฬอีฬัมก็เป็นฝ่ายปราชัย โดย
หลังวันที่ 18 กลุ่มพยัคฆ์ทมิฬอีฬัมก็สูญเสียดินแดนทางตอนเหนือและตะวันออกจนหมดสิ้น และสิ้นสุดสถานภาพทางการสู้รบ
พัพพาร์ ขาลสา

พัพพาร์ ขาลสา (Babbar Khalsa International, BKI; ,) เป็นองค์กรทางทหารที่เก่าที่สุดในบรรดาองค์กรของผู้นับถือศาสนาซิกข์ เพื่อเรียกร้องการจัดตั้งรัฐซิกข์อิสระในชื่อขาลิสถาน (ดินแดนแห่งความบริสุทธิ์) ผู้สนับสนุนมองกลุ่มนี้เป็นขบวนการต่อต้าน โดยดำเนินปฏิบัติการที่แคนาดา เยอรมนี สหราชอาณาจักร และบางส่วนของอินเดีย
องค์กรนี้ใช้การโจมตีด้วยอาวุธเพื่อให้บรรลุเป้าหมาย และถูกแบนอย่างเป็นทางการกับถูกจัดให้เป้นองค์กรก่อการร้ายสากลโดยสหรัฐ แคนาดา สหราชอาณาจักร สหภาพยุโรป ญี่ปุ่น และอินเดีย
BKI ก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1978 หลังการปะทะของชาวซิกข์นิกายNirankari กลุ่มนี้ดำเนินการในคริสต์ทศวรรษ 1980 ในช่วงการก่อความไม่สงบในปัญจาบและมีชื่อเสียงจากการฆ่าพลเมือง (ส่วนใหญ่เป็นชาวแคนาดา) 329 คนในAir India Flight 182 และการทิ้งระเบิดที่ท่าอากาศยานนานาชาตินาริตะใน ค.ศ. 1985 อิทธิพลของกลุ่มนี้เริ่มเสื่อมถอยในคริสต์ทศวรรษ 1990 หลังจากผู้นำอาวุโสถูกฆ่าหลังดผชิญหน้ากับตำรวจอินเดีย
จุดกำเนิด.
กลุ่มนี้เริ่มต้นจากขบวนการพัพพาร์ อกาลีเมื่อ พ.ศ. 2463 เพื่อต่อต้านอังกฤษ การต่อต้านในยุคใหม่ของพัพพาร์ ขาลสาคาดว่ามาจากการต่อสู้ระหว่างนิรัณการีและอขัณฑ์ กิรตานี ชาถะที่ไวสาขิเมื่อ พ.ศ. 2521 ซึ่งทำให้ชาวสิกข์ 13 คน และนิรัณการี 3 คนตาย นิรัณการีเป็นกลุ่มที่เคยนับถือศาสนาสิกข์มาก่อนแต่ถูกตัดออกไปเพราะสอนศาสนาผิดไปจากหลักการของศาสนาสิกข์ส่วนใหญ่ ต่อมา 24 เมษายน พ.ศ. 2523 คุรพาฉัน สิงห์ บิดาของกลุ่มนิรัณการีถูกฆ่าและเชื่อว่าเป็นฝีมือของพัพพาร์ ขาลสา
สุขเทพ สิงห์ พัพพาร์และตัลวินเดอร์ สิงห์ ปาร์มา เป็นสมาชิกที่สำคัญของขบวนการ ตัลวินเดอร์เป็นผู้ก่อตั้งกลุ่มนี้ขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2524 สุขเทพเป็นผู้ดูแลสมาชิกในอินเดีย ต่อมาตัลวินเดอร์แยกออกไปตั้งกลุ่มใหม่ของตนเองเรียก พัพพาร์ ขาลสา ปาร์มา
การแยกตัว.
ความอ่อนแอของพัพพาร์ ขาลสาเกิดจากการตายของสุขเทพเมื่อ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2535 และตัลวินเทอร์ เมื่อ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2535 เชื่อว่าตัลวินเทอร์ถูกสังหารโดยตำรวจอินเดียและเครือข่ายความร่วมมือทางวิทยุกระจายเสียงของแคนาดา 
เหตุการณ์ปัจจุบัน.
พัพพาร์ ขาลสาเป็นองค์กรทียังมีกิจกรรมอยู่แม้จะไม่มากเท่ายุคแรกๆ ประเทศที่กลุ่มพัพพาร์ ขาลสาดำเนินกิจกรรมอยู่ได้แก่ สหรัฐ แคนาดา อังกฤษ เยอรมัน ฝรั่งเศส เบลเยียม นอร์เวย์ สวิตเซอร์แลนด์และปากีสถาน กลุ่มปาร์มามีกิจกรรมอยู่ในอังกฤษ เยอรมัน เบลเยียม และสวิตเซอร์แลนด์ ผู้นำคนปัจจุบันคือ วธวะ สิงห์ พัพพาร์ กลุ่มพัพพาร์ ขาลสากล่าวอ้างว่ามีส่วนเกี่ยวข้องในการลอบสังหารรัฐมนตรีปัญจาบเมื่อ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2538 
เมื่อ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2548 สมาชิกกลุ่มพัพพาร์ ขาลสาสองคนคือพัลวินเทอร์ สิงห์ และชคนัถ ยทัพ ถูกจับพร้อมกับข้อหาลอบวางระเบิดโรงภาพยนตร์ ในกรุงนิวเดลลีเมื่อ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2548 ต่อมาในวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2538 ตำรวจในเดลลียึดอาวุธและดินระเบิดได้ในบ้านของชัชปัล สิงห์ รวมทั้งเครื่องแบบตำรวจปัญจาบและใบขับขี่หลายใบ อีกสัปดาห์ต่อมา ตำรวจในเดลลีจับกุมหัวหน้าของพัพพาร์ ขาลสาในอินเดียคือ ชัคตาร์ สิงห์ หวระ โดยหวระนี้เพิ่งหลบหนีออกจากคุกของอินเดียเมื่อหนึ่งปีก่อนหน้านี้ และคาดว่าเขามีส่วนเกี่ยวข้องในการลอบสังหารรัฐมนตรีปัญจาบเมื่อ พ.ศ. 2538 ด้วย
ตำรวจอินเดียจับกุมสมาชิกของพัพพาร์ ขาลสาได้อีก 3 คนเมื่อ 21 มีนาคม พ.ศ. 2549 นอกจากนั้นยังจับตัว หาร์ปัล สิงห์ ชีซีมา ที่มีความเกี่ยวข้องกับองค์กรศาสนาสิกข์โดยเฉพาะพัพพาร์ ขาลสา
คนไร้ความสามารถ

คนไร้ความสามารถ  คือ คนวิกลจริตถึงขนาดที่ไม่มีทางดูแลตัวเองหรือผลประโยชน์ของตัวเองได้เลย ซึ่งศาลสั่งให้เป็นคนไร้ความสามารถตามคำร้องขอของ คู่สมรส, บุพการี, ผู้สืบสันดาน, ผู้ปกครอง, ผู้พิทักษ์, ผู้ดูแลรักษาทั่วไป หรือพนักงานอัยการ ซึ่งการเป็นคนไร้ความสามารถจะมีผลนับแต่ศาลมีคำสั่งเป็นต้นไป
การเป็นคนไร้ความสามารถ.
คนวิกลจริตถึงขนาดที่ไม่มีทางดูแลตัวเองหรือผลประโยชน์ของตัวเองได้เลย ซึ่งศาลสั่งให้เป็นคนไร้ความสามารถตามคำร้องขอของ คู่สมรส, บุพการี, ผู้สืบสันดาน, ผู้ปกครอง, ผู้พิทักษ์, ผู้ดูแลรักษาทั่วไป หรือพนักงานอัยการ ซึ่งการเป็นคนไร้ความสามารถจะมีผลนับแต่ศาลมีคำสั่งเป็นต้นไป
คนไร้ความสามารถนั้นกฎหมายจำกัดสิทธิไว้มิให้ทำนิติกรรมได้โดยลำพังเลย นิติกรรมทั้งปวงที่คนไร้ความสามารถทำตกเป็นโมฆียะ ซึ่งรวมถึงพินัยกรรมด้วย หากคนไร้ความสามารถต้องการทำนิติกรรมแล้ว บุคคลที่เรียกว่า "ผู้อนุบาล" จะทำแทนเขาเอง
นอกจากนี้ ตามกฎหมายไทยแล้ว คนไร้ความสามารถที่กระทำความผิดอาญาก็ให้พ้นจากความรับผิดในการกระทำนั้น แต่ความรับผิดทางแพ่งมิได้สิ้นสุดลงไปด้วย โดยในทางแพ่ง บิดา มารดา หรือผู้อนุบาลของคนไร้ความสามารถต้องร่วมรับผิดในการกระทำอันเป็นละเมิดของคนไร้ความสามารถไปด้วย เว้นแต่สามารถพิสูจน์ได้ว่าได้ดูแลรักษาบุคคลนั้นอย่างระมัดระวังเต็มที่แล้ว
บุคคลจะพ้นจากความเป็นคนไร้ความสามารถเมื่อศาลสั่งตามร้องขอของคู่สมรส, บุพการี, ผู้สืบสันดาน, ผู้ปกครอง, ผู้พิทักษ์, ผู้ดูแลรักษาทั่วไป, พนักงานอัยการ หรือตัวคนไร้ความสามารถเอง การพ้นจากความเป็นคนไร้ความสามารถจะมีผลนับแต่ศาลมีคำสั่งเป็นต้นไป
คำสั่งให้บุคคลใดเป็นคนไร้ความสามารถหรือพ้นจากความเป็นคนไร้ความสามารถต้องประกาศในราชกิจจานุเบกษาด้วย
ผู้อนุบาล.
ผู้อนุบาล  เป็นบุคคลที่ศาลแต่งตั้งให้ปกครองดูแลคนไร้ความสามารถ ซึ่งตามกฎหมายไทยแล้วกำหนดกรณีดังต่อไปนี้
1.บุคคลใดจะบรรลุนิติภาวะหรือไม่ก็ตาม ถ้ายังมิได้สมรสและศาลสั่งให้เป็นคนไร้ความสามารถ ให้ผู้ใช้อำนาจปกครอง คือ บิดามารดาทั้งสองฝ่ายหรือฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งในกรณีที่อีกฝ่ายไม่มีอำนาจปกครองแล้ว หรือผู้ปกครอง เป็นผู้อนุบาลคนไร้ความสามารถผู้นั้น เว้นแต่ศาลจะสั่งเป็นอื่น
2. ในกรณีที่ศาลสั่งให้บุคคลที่มีคู่สมรสเป็นคนไร้ความสามารถ ก็ให้คู่สมรสอีกฝ่ายเป็นผู้อนุบาล เว้นแต่ศาลจะสั่งเป็นอื่นตามที่ผู้มีส่วนได้เสียหรือพนักงานอัยการร้องขอ หรือในกรณีมีเหตุอันควร
ผู้อนุบาลนั้นมีอำนาจหน้าที่ในการดูแลรักษาผลประโยชน์ของคนไร้ความสามารถ ทำนิติกรรมแทนคนไร้ความสามารถ บอกล้างโฆยีกรรมของคนไร้ความสามารถที่พิจารณาแล้วเห็นว่าอาจเป็นการเสียเปรียบของคนไร้ความสามารถที่ตนอนุบาลอยู่ และให้สัตยาบันในโมฆียกรรมของคนไร้ความสามารถที่พิจารณาแล้วเห็นว่ามีแต่ได้กับได้
นอกจากนี้ ผู้อนุบาลต้องร่วมรับผิดทางแพ่งในการกระทำอันเป็นละเมิดที่คนไร้ความสามารถในความอนุบาลของตนได้กระทำลงไป เว้นแต่เขาสามารถพิสูจน์ได้ว่าได้ดูแลรักษาบุคคลนั้นอย่างระมัดระวังเต็มที่แล้ว
เชิงอรรถ.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
คนเสมือนไร้ความสามารถ

คนเสมือนไร้ความสามารถ  คือ บุคคลที่ไม่สามารถจัดการงานของตนเองได้ เพราะกายพิการ จิตฟั่นเฟือนไม่สมประกอบ ประพฤติสุรุ่ยสุร่ายเสเพลเป็นอาจิณ หรือติดสุรายาเมา และศาลได้สั่งให้เป็นคนเสมือนไร้ความสามารถ
แกรนด์ดัชชีเฮ็สเซิน

แกรนด์ดัชชีเฮ็สเซินและริมไรน์  เคยเป็นแกรนด์ดัชชีของจักรวรรดิเยอรมัน ได้รับการสถาปนาขึ้นในปี ค.ศ. 1806 หลังจากที่จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ล่มสลายจากการบุกโจมตีของนโปเลียน นโปเลียนยกฐานะจากรัฐลันท์กราฟเฮ็สเซิน-ดาร์มสตัดท์ (Landgraviate of Hesse-Darmstadt) ซึ่งเป็นรัฐหนึ่งในจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ให้กลายเป็นแกรนด์ดัชชีอย่างเต็มตัว จากเหตุผลนี้ในบางครั้งผู้คนจึงเรียกอาณาจักรดยุกนี้ว่า แกรนด์ดัชชีเฮ็สเซิน - ดาร์มชตัดท์ (Hesse-Darmstadt)
ประวัติศาสตร์.
แกรนด์ดัชชีเฮ็สเซินเคยเป็นรัฐสมาชิกรัฐหนึ่งในสมาพันธรัฐแห่งลุ่มแม่น้ำไรน์ซึ่งก่อตั้งขึ้นโดยนโปเลียน ซึ่งถูกบังคับให้ยินยอมยกดินแดนส่วนต่างๆให้แก่สหพันธ์ฯ ตามข้อตกลงของการประชุมแห่งเวียนนาในปี ค.ศ 1815 และอาณาเขตของอาณาจักรดยุกพาเลียตะวันตกที่ได้รับมาจากการประณีประนอมเขตแดนของเยอรมันมา ก็ต้องยินยอมยกดินแดนให้กับราชอาณาจักรปรัสเซีย แต่ถึงอย่างไรก็ตามแกรนด์ดัชชีเฮ็สเซินก็ยังได้รับดินแดนฝั่งตะวันตกของแม่น้ำไรน์ รวมถึงป้อมปราการของสหพันธ์แห่งลุ่มแม่น้ำไรนน์ที่เมืองไมนทซ์ 
แกรนด์ดัชชีได้ทำการสถาปนานามใหม่โดยใช้นามว่า แกรนด์ดัชชีเฮ็สเซินแห่งลุ่มแม่น้ำไรน์  ในปี ค.ศ. 1816 และในปี ค.ศ. 1867 แกรนด์ดัชชีเฮ็สเซินส่วนที่เป็นฝั่งทางด้านทิศเหนือ (ถูกแบ่งออกเป็นฝากเหนือและฝากใต้โดยมีรัฐอื่นเป็นรัฐแบ่งกั้น) ได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของสหพันธ์เยอรมันเหนือ (North German Confederation) ในขณะที่แกรนด์ดัชชีทางฝั่งใต้ซึ่งเป็นฝั่งที่ตั้งของเมืองหลวงและศูนย์กลางการปกครองของอาณาจักรยังคงมิได้เข้าร่วมกับสหพันธ์ฯ จนกระทั่งมาในปีค.ศ. 1871 ได้กลายเป็นรัฐสามชิกรัฐหนึ่งของจักรวรรดิเยอรมัน โดยดยุกองค์สุดท้าย ดยุกเอ็รนท์ ลุดวิก (พระนัดดาในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย และ พระอนุชาในสมเด็จพระจักรพรรดินีอเล็กซานดรา เฟโอโดรอฟนา แห่งจักรวรรดิรัสเซีย) ทรงถูกบีบบังคับให้ยกมอบราชบัลลังก์ของพระองค์ในช่วงสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง และได้รับสถาปนานามใหม่ว่า รัฐประชาชนแห่งเฮ็สเซิน  โดยประชากรส่วนใหญ่ของรัฐได้อพยพไปยังที่เมืองแฟรงค์เฟิร์ตรวมถึงประชากรในภูมิภาคลุ่มแม่น้ำไรน์ และประชากรชาวปรัสเซียบริเวณภูมิภาคเฮ็สเซินแนสซาวน์ไปยังรัฐเฮ็สเซินแห่งใหม่หลังจากผ่านพ้นช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ยกเว้นเขตมอนทาบัวส์จากรัฐเฮ็สเซินแนสซาวน์และบางส่วนของรัฐเฮสเซ็น - ดาร์มชตัดท์ ทางฝากซ้ายของแม่น้ำไรนน์ (เขตไรนิช เฮ็สเซิน) ได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของรัฐไรน์แลนด์ พาลาทิเนท (Rhineland-Palatinate) และพื้นที่ของเฮสเซ็น - ดาร์มชตัดท์ ได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของรัฐบาเดิน - เวือร์ทเทิมแบร์ค
Nepenthes copelandii

Nepenthes copelandii (ได้ชื่อตาม อี.บี. คอปแลนด์  , ผู้ดูแลหอพรรณไม้กรุงมะนิลา) เป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงท้องถิ่นของเกาะมินดาเนาในประเทศฟิลิปปินส์ มันเป็นพืชถิ่นเดียวของภูเขาอาโป (Apo) ใกล้เมืองดาเวา (Davao) และภูเขาพาเซียน (Pasian) ใกล้บิสลิก (Bislig) กายวิภาคของประชากรหม้อข้าวหม้อแกงลิงในถิ่นอาศัยทั้งสองที่ ต่างกันน้อยมาก "N. copelandii" เป็นญาติใกล้ชิดกับ "N. alata".
"N. copelandii" ไม่มีลูกผสมตามธรรมชาติ ไม่มีรูปแบบและความหลากหลายที่ถูกจำแนกไว้
Nepenthes singalana

Nepenthes singalana (ได้ชื่อตามภูเขา Singgalang, เกาะสุมาตราตะวันตก) ในประเทศอินโดนีเซีย เป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงที่สูงของสุมาตรา มีญาติใกล้ชิดคือ "N. diatas" และ "N. spathulata".
อนุกรมวิธาน.
ในปี ค.ศ. 2001, Charles Clarke ได้ทำการวิเคราะห์ลำดับชั้นบนพื้นฐานของการวิวัฒนาการชาติพันธุ์ของ "หม้อข้าวหม้อแกงลิง" บนเกาะสุมาตราและเพนนิซูล่า มาเลเซีย โดยใช้รูปร่างลักษณะ 70 ลักษณะของอนุกรมวิธาน ตามส่วนของแผนภาพวิวัฒนาการชาติพันธุ์ที่ได้ แสดงในส่วนของ "เครือบรรพบุรุษที่ (Clade 3)", ซึ่งประกอบด้วย "N. singalana" และชนิดอื่นที่เป็นเครือญาติอีกสามชนิด
ลิฟแอนด์เล็ตดาย (เพลง)

Live and Let Die เป็นเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง พยัคฆ์มฤตยู 007 ภาพยนตร์เจมส์ บอนด์ เรื่องที่ 8 ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2516 ผู้สร้างภาพยนตร์เรื่องนี้มอบหมายให้ จอร์จ มาร์ติน ซึ่งเป็นโปรดิวเซอร์ของวงเดอะบีทเทิลส์ เป็นผู้ทำดนตรีประกอบภาพยนตร์เรื่องนี้ 
จอร์จ มาร์ติน ได้ขอร้องให้พอล แม็คคาร์ตนีย์ ช่วยแต่งเพลงธีมหลักของภาพยนตร์เรื่องนี้ให้ และได้มอบหมายให้ วิงส์ ซึ่งเป็นวงดนตรีส่วนตัวของ พอล และลินดา แม็คคาร์ตนีย์ ภรรยา เป็นผู้บันทึกเสียงสำหรับใช้ในไตเติลเปิดเรื่อง และอัลบั้มดนตรีประกอบภาพยนตร์ 
เพลง Live and Let Die นี้ สามารถขึ้นถึงอันดับ 2 ในชาร์ตสหรัฐอเมริกา และอันดับ 7 ในอังกฤษ และได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ ในสาขาเพลงประกอบภาพยนตร์ แต่พ่ายแพ้ให้กับเพลง The Way We Were ที่ขับร้องโดย บาร์บรา สไตรแซนด์ เป็นเพลงประกอบภาพยนตร์เจมส์บอนด์เพลงแรก ที่ได้ชิงรางวัลออสการ์
เพลง Live and Let Die นี้ได้รับการยอมรับว่าเป็นเพลงที่มีชื่อเสียงที่สุดของวิงส์ กลายเป็นเพลงเอกที่ใช้ในการแสดงคอนเสิร์ตทุกครั้งของวง 
ในปี ค.ศ. 1991 กันส์แอนด์โรสเซส ได้นำเพลงนี้มาขับร้องใหม่ในอัลบั้ม Use Your Illusion I เป็นเพลงหนึ่งของวงที่ประสบความสำเร็จ นอกเหนือจากเพลง November Rain
โครงสร้างพื้นฐานด้านข้อมูลปริภูมิ

โครงสร้างพื้นฐานด้านข้อมูลปริภูมิ  เป็นคำที่นำมาใช้เรียกแนวทางการพัฒนา ระบบภูมิสารสนเทศ โดยมาจากคำในภาษาอังกฤษ มีระดับของแนวทางการพัฒนาที่หลากหลาย ตั้งแต่ระดับโลก (Global), ระดับภูมิภาค (Regional) และลงไปในระดับที่ใช้เป็นแนวทางการจัดการในระดับโครงการ (Project) ในบางครั้งการนำคำนี้มาใช้ในภาษาไทยอาจเรียกว่า โครงสร้างพื้นฐานภูมิสารสนเทศ ก็ได้ ทั้งนี้เพราะคำว่า Spatial Data นั้นมีการใช้คำในภาษาไทยซึ่งเป็นที่เข้าใจตรงกันหลาย ๆ คำ เช่น ข้อมูลปริภูมิ หรือ ข้อมูลเชิงปริภูมิ, ข้อมูลภูมิสารสนเทศ, ข้อมูลเชิงพื้นที่ เป็นต้น โดยคำทั้งหมดที่กล่าวมานั้น เป็นที่เข้าใจตรงกันว่า หมายถึงข้อมูลที่มีการอ้างอิงทางตำแหน่งบนผิวโลก เช่นเดียวกับคำว่าข้อมูลในระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์
แนวทางการพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานปริภูมิ ประกอบด้วยแนวทาง 4 ด้านที่สำคัญได้แก่
พระพุทธรูปทรงเครื่อง

พระพุทธรูปทรงเครื่อง เป็นพระพุทธรูปแบบหนึ่ง ที่องค์พระจะแลดูสง่างามและฉลองพระองค์ทรงเครื่องขัตติยราชแบบกษัตริย์ เช่น สวมมงกุฎ กรองศอทับทรวง ฉลองพระบาท ฯลฯ พระพุทธรูปลักษณะนี้เกิดขึ้นจากคติความเชื่อเรื่องพระมหากษัตริย์เป็นสมมติเทพ
การกําเนิดของพระพุทธรูปทรงเครื่องในอินเดีย เกิดจากความเชื่อในฐานะของสมเด็จพระบรมศาสดาที่เปลี่ยนแปลงไปจากเดิม โดยยกย่องว่าพระพุทธเจ้าทรงมีสภาวะที่เหนือมนุษย์ธรรมดาทั่วไป คตินิยมนี้เริ่มเด่นชัดในคัมภีร์มหายานและได้แผ่ขยายเข้ามาถึงอาณาจักรพุกาม เรียก พระพุทธปฏิมาทรงเครื่องกษัตริย์นี้ว่า "ชมภูบดี" หรือ "ชมพูบดี" หรือ "มหาชมพู" ก็มี แปลว่า ผู้เป็นใหญ่ในชมพูทวีป 
ต่อมาชื่อ "ชมภูบดี" ปรากฎอยู่ในคัมภีร์ "ชมพูบดีสูตร" เป็นคัมภีร์ที่ไม่ปรากฎอยู่ในพระไตรปิฎก มีเรื่องราวเกี่ยวกับกษัตริย์นามว่า "ชมพูบดี" ที่ครองกรุงปัจจาละ มีฤทธิ์ด้วยของวิเศษ เช่น ฉลองพระบาทที่ใส่แล้วสามารถเหาะได้ ด้วยราตรีหนึ่ง พระองค์ได้เหาะไปยังเมืองราชคฤห์ ด้วยความริษยาจึงคิดทำลายเมือง แต่ด้วยอานุภาพบุญแห่งพระเจ้าพิมพิสารคุ้มครอง แต่ของวิเศษเหล่านี้ถูกทำลายไป คราวนี้ทรงพิโรธจัดจึงกลับเมืองปัจจาละและนำศรจะมาทำร้ายพระเจ้าพิมพิสาร พระเจ้าพิมพิสารจึงกราบทูลพระพุทธเจ้า พระพุทธองค์จึงจำแลงมาเป็นพระเจ้าจักรพรรดิราช มีพระอินทร์ พระพรหม เทพยดา นาค ครุฑ คน ธรรพ์ เป็นบริวาร ทรงปราบทิฏฐิมานะของพระเจ้าชมพูบดีได้สำเร็จ พระเจ้าชมพูบดีสำนักผิดออกผนวช จนบรรลุอรหัตผล บางคติพระพุทธรูปทรงเครื่องบ้างว่าหมายถึง พระศรีอารยเมตไตรย หรือพระอนาคตพุทธเจ้า
คตินิยมการสร้างพระพุทธรูปทรงเครื่องนี้ได้แผ่ขยายเข้ามายังอาณาจักรล้านนา อาณาจักรล้านช้าง และอาณาจักรขอม และปรากฏเด่นชัดในสมัยกรุงศรีอยุธยา สืบทอดจนถึงสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น ซึ่งนอกจากปรากฏเป็นพระพุทธรูปทรงเครื่องแทนองค์สมเด็จพระพุทธเจ้าแล้วยังเป็นพระราชสัญลักษณ์แทนองค์ผู้สร้างพระพุทธปฏิมาองค์นั้นอีกด้วย
หลักการสิบสี่ข้อ

หลักการสิบสี่ข้อของประธานาธิบดีวิลสัน เป็นการรวบรวมเอาเนื้อหาของสุนทรพจน์ของประธานาธิบดีวิลสัน เมื่อวันที่ 8 มกราคม ค.ศ. 1918 เกี่ยวกับสันติภาพของโลกหลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ต่อมา หลักการสิบสี่ข้อนี้ได้กลายเป็นหลักการของสนธิสัญญาแวร์ซาย เมื่อเยอรมนียอมแพ้สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
เบื้องหลัง.
นับตั้งแต่สหรัฐอเมริกาเข้าสู่สงครามโลกครั้งที่หนึ่งเมื่อเดือนเมษายนปี 1917 ชาวอเมริกันจำนวนมากมีความรู้สึกร้อนรนที่จะปลดตัวเองออกจากปัญหาที่เกิดขึ้นในทวีปยุโรปอย่างรวดเร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ สหรัฐอเมริกานั้นได้รับมุมมองผูกไมตรีมากขึ้นจากผลที่เกิดขึ้นของค่าปฏิกรรมสงครามเยอรมนี นอกจากนั้นชาวอเมริกันยังต้องการที่จะทำให้แน่ใจว่าโอกาสทางการค้าและรอการชำระหนี้สินคืนจากประเทศในยุโรป
ก่อนสงครามจะสิ้นสุด ประธานาธิบดีวูดโรว์ วิลสัน พร้อมกับข้าราชการระดับสูงคนอื่น ๆ ซึ่งรวมไปถึง เอ็ดเวริ์ด แมนเดล เฮ้าส์ ได้ผลักดันให้ข้อเสนอสิบสี่ประการซึ่งมีความรุนแรงน้อยกว่าข้อเสนอของอังกฤษและฝรั่งเศสซึ่งมหาชนชาวเยอรมันคิดว่าสนธิสัญญาดังกล่าวควรจะออกมาประมาณนี้ ซึ่งทำให้พวกเขามีความหวัง แต่ทว่ามันผิด วิลสันนั้นไม่ต้องการการทูตที่เป็นความลับมากกว่านี้ ยกตัวอย่างเช่น พันธมิตรลับ สนธิสัญญาอื่น ๆ เป็นต้น เขายังต้องการให้เยอรมนีควรจะลดขนาดของอาวุธยุทธภัณฑ์ ซึ่งทำให้ขนาดของกองทัพลดขนาดเล็กลงไปและทำให้ปราศจากข้อสงสัยว่าในอนาคตจะไม่เกิดสงครามขึ้นอีก นอกจากนั้น เขายังต้องการให้ประเทศอื่น ๆ ได้กระทำแบบเดียวกัน ซึ่งจะเป็นการจำกัดความเสี่ยงที่จะก่อให้เกิดสงคราม ซึ่งเขากล่าวไว้ชัดเจนในข้อเสนอข้อที่ 4
วัดเจดีย์แดง

วัดเจดีย์แดง หรือที่ชาวบ้านเรียกกันว่า วัดแดง ตั้งอยู่ที่บ้านแดง หมู่ที่ 4 ตำบลหัวรอ อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ปัจจุบันเป็นวัดสังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย มีเนื้อที่ 19 ไร่ 3 ตารางวา พื้นที่เป็นที่ราบลุ่มประกอบด้วยสิ่งก่อสร้างหรืออาคารเสนาสนะสำคัญๆ คือ อุโบสถก่ออิฐถือปูน ขนาดกว้าง 12 เมตร ยาว 24 เมตร ศาลาการเปรียญสร้างด้วยไม้ ขนาดกว้าง 10 เมตร ยาว 30 เมตร กุฏิ 7 หลัง เป็นอาคารไม้ 4 หลัง ครึ่งตึกครึ่งไม้ 3 หลัง และหอระฆังก่ออิฐถือปูน 1 หลัง
เมื่อพิจารณาแผนผังของวัดพบว่า ด้านหน้าของวัดหันไปทางทิศตะวันออก ด้านหลังอยู่ใกล้กับแม่น้ำลพบุรีซึ่งเป็นเส้นทางไปออกโพธิ์สามต้น มีการแบ่งเขตออกเป็นเขตพุทธาวาสและเขตสังฆาวาสด้วยทางเดินถนนคอนกรีตขนาดเล็ก เขตพุทธาวาสประกอบด้วยอุโบสถ เจดีย์ใหญ่ด้านหลังอุโบสถ และสระน้ำโบราณทางทิศใต้ขนาดใหญ่เกือบเท่าความกว้างยาวของอุโบสถ สิ่งก่อสร้างทั้งสามนี้มีมาแต่ครั้งกรุงศรีอยุธยา ส่วนศาลาเล็กระหว่างอุโบสถและเจดีย์ใหญ่ และเมรุเผาศพ สร้างเพิ่มสมัยปัจจุบัน ส่วนเขตสังฆาวาสประกอบด้วย หมู่กุฏิ ศาลาการเปรียญ หอสวดมนต์ หอระฆัง และเจดีย์ขนาดเล็กทรงหกเหลี่ยมและทรงแปดเหลี่ยมรวม 2 องค์ ล้วนเป็นสถาปัตยกรรมสมัยรัตนโกสินทร์
วัดเสนาสนารามราชวรวิหาร

วัดเสนาสนารามราชวรวิหาร เป็นพระอารามหลวงชั้นเอก ชนิดราชวรวิหาร ตั้งอยู่ตำบลหัวรอ อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา สร้างตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา ได้รับการปฏิสังขรณ์โดยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 4 โดยปฏิสังขรณ์ทั้งวัด แล้วเสร็จเมื่อปี พ.ศ. 2406 และพระราชทานนามใหม่ว่า วัดเสนาสนาราม เป็นวัดธรรมยุติกนิกาย โดยได้รวมวัดเสื่อ (วัดท่าเสื่อ) ด้วย ซึ่งมีชื่อในพงศาวดารว่า อุปราชจัน น้องชายขุนวรวงศาธิราช ถูกหมื่นราชเสน่หานอกราชการลอบฆ่าบริเวณวัดท่าเสื่อ ซึ่งในแผนที่อยุธยา พ.ศ. 2503 ได้แสดงว่าวัดเสื่อกับวัดเสนาสนารามเป็นคนละวัด โดยวัดเสื่ออยู่ทางด้านใต้ของวัดเสนาสนาราม อยู่ติดคลองวัดเสื่อซึ่งเชื่อมต่อคลองหอรัตนไชยกับคลองประตูข้าวเปลือก ปัจจุบันวัดเสื่อและคลองวัดเสื่อถูกทำลายจนไม่เห็นสภาพแล้ว
ศาสนสถานที่สำคัญของวัดได้แก่ พระอุโบสถ เป็นสถาปัตยกรรมสมัยอยุธยา หน้าบันด้านหน้าและด้านหลังเป็นไม้แกะสลักปิดทอง ประดับกระจกรูปช้างเอราวัณ ขนาบด้วยฉัตร เหนือเศียรช้างเอราวัณมีพระราชลัญจกรในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว คือรูปพระมหามงกุฏ ภายในพระอุโบสถมีภาพวาดจิตรกรรมฝาผนัง ซึ่งเป็นภาพวาดในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว 
นอกเหนือจากพระอุโบสถ ยังมีพระวิหารพระพุทธไสยาสน์ และพระวิหารพระอินทร์แปลงซึ่งเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์ของวัด ภายในพระวิหาร มีภาพจิตรกรรมฝาผนังสมัยรัชกาลที่ 4 ซึ่งยังคงความงดงามจนถึงปัจจุบัน
พระสัมพุทธมุนี เป็นพระประธานในพระอุโบสถ ประดิษฐานอยู่ในซุ้มเรือนแก้วยอดพระมหามงกุฎ มีขนาดหน้าตักกว้าง 2 ศอก 2 นิ้ว สูงตลอดพระรัศมี 3 ศอก 1 นิ้ว ที่ซุ้มเรือนแก้วมีอักษรขอมจารึกไว้ รอบๆมีจิตรกรรมฝาผนังรูปเทพชุมนุม
วัดชุมพลนิกายารามราชวรวิหาร

วัดชุมพลนิกายารามราชวรวิหาร เป็นพระอารามหลวงชั้นโท ชนิดราชวรวิหาร ตั้งอยู่ที่หัวเกาะบางปะอิน ตำบลบ้านเลน อำเภอบางปะอิน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ติดต่อกับเขตอุปจาระพระราชวังบางปะอิน มีอาณาเขตติดกับพระราชวังบางปะอิน
ประวัติ.
วัดชุมพลนิกายาราม สร้างโดยสมเด็จพระสรรเพชญ์ที่ 5 (พระเจ้าปราสาททอง) ในสมัยกรุงศรีอยุธยาเป็นราชธานี เมื่อ พ.ศ. 2175 ตรงบริเวณที่เป็นเคหสถานเดิมของพระราชชนนีของพระองค์ ตามหลักฐานจากพระราชกระแสรับสั่งพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว พิมพ์ในราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 3 ลงวันที่ 5 พฤศจิกายน 2419 และในประชุมพงศาวดาร ภาคที่ 25 พิมพ์ครั้งที่ 2 พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นพงษาดิศรมหิตป โปรดให้พิมพ์เมื่อ พ.ศ. 2468 ความว่า 
“…ที่ทรงสร้างวัดชุมพลนิกายารามนี้เป็นมูลนิเวศสถานของพระราชชนนีแห่งองค์พระเจ้าปราสาททอง หากจะสันนิษฐานตามหลักฐานที่อ้างอิงทุกกรณีแล้วเห็นว่าเป็นความจริงโดยแน่แท้ เพราะว่าวัดชุมพลนิกายารามนี้ ต่อมาปรากฏว่าเจ้าฟ้ากรมขุนสุเรนทร์พิทักษ์ ซึ่งมีพระนามเดิมว่า เจ้าฟ้านเรนทร์ ที่เป็นพระราชโอรสของพระสรรเพชญ์ที่ 9 หรืออีกพระนามหนึ่งว่า ขุนหลวงท้ายสระ ซึ่งผนวชอยู่ที่วัดโคกแสง ได้เสด็จมาปฏิสังขรณ์ในครั้งกระนั้น นอกจากนี้แล้ว ไม่ปรากฏว่ามีผู้ใดมาปฏิสังขรณ์หรือบูรณะแต่อย่างใด…”
วัดกุฎีดาว

วัดกุฎีดาว มีสภาพเป็นวัดร้าง ตั้งอยู่ที่อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา กรมศิลปากรได้ประกาศขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานสำคัญของชาติใน พ.ศ. 2478
ประวัติ.
ประวัติการก่อสร้างวัดกุฎีดาวไม่ชัดเจน ปรากฏในหนังสือ "พงศาวดารเหนือ" ว่า พระยาธรรมิกราช ซึ่งเป็นพระราชโอรสของพระเจ้าสายน้ำผึ้งทรงสร้างเมื่อจุลศักราช 671 ปีเถาะ เอกศก และพระอัครมเหสี ของพระองค์ทรงสร้างวัดมเหยงคณ์ขึ้นคู่กัน ส่วนใน "คำให้การขุนหลวงหาวัด" กล่าวว่า "...พระมหาบรมราชาทรงสร้างวัดกุฎีดาว (กุฎิทวา) และพระภูมินทราธิบดีทรงสร้างวัดมเหยงคณ์" แต่พระราชพงศาวดารกรุงศรีอยุธยาหลายฉบับกล่าวความต้องกันว่า "...สมเด็จพระบรมราชาธิราช (เจ้าสามพระยา) ทรงสร้างวัดมเหยงคณ์และไม่มีฉบับใดกล่าวถึงวัดกุฎีดาว จนกระทั่งสมัยอยุธยาตอนปลาย เมื่อมีการบูรณปฏิสังขรณ์ วัดมเหยงคณ์ครั้งใหญ่ในรัชสมัยสมเด็จพระเจ้าท้ายสระ..." จึงสันนิษฐานได้ว่า วัดกุฎีดาวอาจจะสร้างรุ่นราวคราวเดียวกับวัดมเหยงคณ์ หรือหลังจากวัดมเหยงคณ์เล็กน้อย
แต่หลักฐานการปฏิสังขรณ์มีเนื้อหาทำนองเดียวกันคือ วัดกุฎีดาวได้รับการปฏิสังขรณ์โดยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศซึ่งขณะนั้นดำรงพระอิสริยยศกรมพระราชวังบวรสถานมงคล เมื่อประมาณปี พ.ศ. 2254–2258 โดย พ.ศ. 2258 มีการจัดงานฉลองวัดเป็นงานใหญ่ ดังข้อความว่า "…ณ ปีมะแม สัปตศกนั้น พระมหาอุปราชให้ฉลองวัดกุฎีดาว บำเพ็ญพระราชกุศลให้ทานสักการบูชาแก่พระรัตนตรัยเป็นอันมาก ให้เล่นงานมหรสพสมโภช ๗ วัน การฉลองนั้นสำเร็จบริบูรณ์…"
หลังจากนี้ไม่มีเรื่องราวถึงวัดกุฎีดาวในเรื่องของการก่อสร้างหรือซ่อมแซมอีก แต่ปรากฏว่าวัดกุฎีดาวเป็นวัดหลวง ปรากฏหลักฐานเมื่อสมเด็จพระเจ้าอุทุมพรเสด็จขึ้นครองราชย์ใหม่ ๆ ทรงนิมนต์พระราชาคณะ 5 รูป ช่วยเจรจา ประนีประนอมกับเจ้าสามกรม หนึ่งในนั้นคือ พระเทพมุนีวัดกุฎีดาว ซึ่งต่อมาเป็นสมเด็จพระสังฆราชในสมัยสมเด็จพระเจ้าเอกทัศ
โบราณสถาน.
ซากโบราณสถานของวัดกุฎีดาวเป็นกลุ่มโบราณสถานในเขตพุทธาวาส อยู่ในวงกำแพงแก้ว มีเฉพาะอาคารพระตำหนัก หรือที่เรียกกันว่า "กำมะเลียน" เท่านั้น ส่วนที่อยู่นอกกำแพงแก้วด้านทิศเหนือ เข้าใจว่าอาจเป็นเขตสังฆาวาสในสมัยโบราณ แต่กุฎิเสนาสนะอื่น ๆ คงปรักพังสูญหายไปตามกาลเวลา เนื่องจากสมัยโบราณนิยมสร้างด้วยเครื่องไม้
ในเขตพุทธาวาส ประกอบด้วยกำแพงและซุ้มประตู ทอดยาวจากทิศตะวันออกไปสู่ทิศตะวันตก ล้อมรอบเขตพุทธาวาส อุโบสถตั้งอยู่ด้านหน้าวัดและหน้าเจดีย์ใหญ่ ลักษณะฐานด้านข้างเป็นเส้นโค้งหย่อนดังท้องสำเภาตามแบบอยุธยาสภาพอาคารปัจจุบันปรักพัง เหลือผนังเพียง 3 ด้าน คือ ด้านหน้าและด้านข้างทั้งสอง หลังคาคงจะเป็นเครื่องไม้มุงกระเบื้องซึ่งหักพังหมดแล้วเหลือร่องรอยเป็น ช่องรับขื่อคานและคันทวย เจดีย์ประธานตั้งอยู่หลังอุโบสถ ปัจจุบันอยู่ในสภาพปรักพัง มียอดหัก เหลือเพียงองค์ระฆังบางส่วน เจดีย์องค์นี้คงได้รับการบูรณะปฏิสังขรณ์ไม่ต่ำกว่า 2 ครั้ง วิหารตั้งอยู่หลังเจดีย์ประธาน ขนาดอาคารเล็กกว่าอุโบสถ แต่ฐานมุขด้านหน้าและหลังไม่ได้ย่อมุม ด้านข้างเป็นเส้นโค้งหย่อนท้องสำเภาน้อยกว่าอุโบสถ มีเจดีย์รายกระจายอยู่ตามจุดต่าง ๆ รวม 14 องค์
ด้านนอกกำแพงประกอบด้วย กุฏิสงฆ์เหลือเพียงฐาน ตั้งอยู่นอกกำแพงด้านทิศใต้ พระตำหนักหรือกำมะเลียน เป็นอาคาร 2 ชั้น ก่ออิฐถือปูน สันนิษฐานว่าเป็นที่ประทับของสมเด็จพระเจ้าบรมโกศ ขณะ เมื่อประทับแรมควบคุมการบูรณปฏิสังขรณ์วัด หลังจากนั้นคงจะถวายวัด และอาจใช้เป็นกุฎิเจ้าอาวาสหรือ ศาลาการเปรียญ มีหน้าต่างเป็นทรงโค้งแหลม ภายในอาคารชั้นล่าง มีเสาตอม่อ 8 เหลี่ยม 2 แถว แถวละ 10 ต้น
วัดพระยาแมน

วัดพระยาแมน เป็นวัดร้าง ตั้งอยู่ที่ตำบลลุมพลี อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา โดยวัดพระยาแมนได้รับการประกาศให้เป็นโบราณสถานของชาติ แต่ไม่ได้กำหนดขอบเขต เมื่อวันที่ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2486 หลังจากนั้น จึงได้รับการขึ้นทะเบียนแบบกำหนดขอบเขตอีกครั้ง เมื่อวันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2523
ประวัติ.
วัดพระยาแมนเป็นวัดที่สร้างขึ้นในสมัยกรุงศรีอยุธยาเป็นราชธานี โดยไม่ปรากฏนามผู้สร้างและไม่ทราบว่าสร้างขึ้นในรัชสมัยใด แต่ชื่อวัดพระยาแมนปรากฏในพงศาวดารกรุงศรีอยุธยาในรัชสมัยสมเด็จพระเพทราชา กล่าวคือ ก่อนที่สมเด็จพระเพทราชาจะได้ครองราชสมบัตินั้น ผนวชอยู่ที่วัดพระยาแมน โดยพระอาจารย์อธิการได้ทำนายว่าพระองค์จะได้ขึ้นครองราชสมบัติ รวมทั้งยังได้ให้โอวาทานุสาสน์ในสมณะกิจทั้งปวง ดังนั้น เมื่อสมเด็จพระเพทราชาได้เสวยราชสมบัติแล้วจึงทรงพระราชดำริถึงคุณพระอาจารย์อธิการวัดพระยาแมน จึงเสด็จพระราชดำเนินไปยังวัดพระยาแมนเพื่อถวายนมัสการพระอาจารย์ แล้วมีพระราชดำรัสให้ให้สร้างพระอารามให้ถาวรขึ้นกว่าเก่า เมื่อสร้างแล้วเสร็จทรงพระกรุณาให้มีการสมโภช 3 วัน และทรงตั้งพระอาจารย์อธิการวัดพระยาแมน ชื่อ พระยาศรีสัจจญาณมุนี ราชาคณะ ฝ่ายคามวาสี พร้อมถวายเครื่องสมณบริขารพร้อมตามศักดิ์พระราชาคณะทุกประการ จากพงศาวดารแสดงให้เห็นว่าสิ่งก่อสร้างต่าง ๆ ที่ปรากฏอยู่ทุกวันนี้ล้วนเป็นฝีมือช่างคราวปฏิสังขรณ์ในครั้งนั้นทั้งสิ้น
ดุสิต เฉลิมแสน

ดุสิต เฉลิมแสน เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวไทยในตำแหน่งกองหลัง ถนัดเท้าซ้าย โด่งดังมาจากทีมชาติไทยยุคดรีมทีม ปัจจุบันเป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนให้พลังกาญจน์ในไทยลีก 1
ประวัติการเล่นฟุตบอล.
ดุสิต เฉลิมแสน มีชื่อเล่นว่าโอ่ง เกิดเมื่อวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2513 ที่จังหวัดสกลนคร และเดินทางมาศึกษาต่อที่สถาบันการพลศึกษา วิทยาเขตชลบุรี โดยลงเล่นฟุตบอลระดับนักเรียนให้สถาบัน และเล่นในระดับสโมสรเป็นครั้งแรกกับสโมสรโรงเรียนศาสนวิทยา ที่กำลังก่อตั้งทีมในช่วงแรก ๆ (ปัจจุบันคือสโมสรบีอีซี เทโรศาสน)
ในระดับสโมสรดุสิตเคยเล่นให้กับ เพื่อนตำรวจ บีอีซี เทโรศาสน โมฮันบากัน ที่ประเทศอินเดีย ก่อนกลับมาประเทศไทย โดยลงเล่นให้กับ บีอีซี เทโรศาสน เป็นครั้งที่ 2 แล้วย้ายไปเล่นให้กับฮหว่างอัญซาลาย ที่ประเทศเวียดนาม จากการชักชวนของ เกียรติศักดิ์ เสนาเมือง และกลับมาประเทศไทย ลงเล่นให้กับ เพื่อนตำรวจ เป็นครั้งที่ 2 และเป็นสโมสรสุดท้ายในการเป็นนักฟุตบอลของดุสิต
ในระดับทีมชาตินั้น ดุสิตลงเล่นให้กับทีมชาติไทย 124 นัด ยิงประตูให้กับทีมชาติไปทั้งหมด 14 ประตู
ทรู อะคาเดมี่ แฟนเทเชีย ซีซั่นที่ 5

ทรู อคาเดมี่ แฟนเทเชีย ซีซั่นที่ 5 จัดระหว่างวันที่ 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 - 2 สิงหาคม พ.ศ. 2551 เป็นฤดูกาลที่เปิดบ้านที่เร็วที่สุดนับตั้งแต่จัดการแข่งขันมา เพราะต้องจบฤดูกาลก่อนกีฬาโอลิมปิคจะเริ่มขึ้น (8 สิงหาคม พ.ศ. 2551) และยังต้องเลื่อนเวลาคอนเสิร์ตในวันเสาร์ในช่วงหนึ่งให้เร็วขึ้นครึ่งชั่วโมงเป็น 20.30 น. เป็นเวลา 3 สัปดาห์ตั้งแต่สัปดาห์ที่ 4 ถึงสัปดาห์ที่ 6 เพื่อให้จบคอนเสิร์ตก่อนการถ่ายทอดฟุตบอลยูโร 2008 ฤดูกาลนี้ก็สร้างความแปลกใจอีกครั้งหนึ่งด้วยการมีนักล่าฝันถึง 16 คน โดยมาจากการ Walk Audition ทั้งหมด 12 คน และมาจากการ Online Audition ทั้งหมด 4 คน โดยในฤดูกาลนี้จะแบ่งการคัดเลือกเป็น Walk Audition กับ Online Audition อย่างชัดเจน จนกว่าจะได้ 12 คนสุดท้ายและจะเข้าสู่กติกาปกติ คอนเสริตสัปดาห์แรกเริ่มในวันที่ 17 พฤษภาคม 2551 ที่ ธันเดอร์โดม เมืองทองธานี
ผู้เข้าแข่งขันรายการ.
4 นักล่าฝันที่ไม่ได้เป็นตัวจริง.
<br>
<br>
<br>
Trainer และ บุคลากร.
ฝ่ายบริหาร.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
โจทย์เพลงในแต่ละสัปดาห์ และ ลำดับการร้องในคอนเสิร์ต.
สัปดาห์ที่ 8 (5 กรกฎาคม 2551) : Theme ลูกทุ่ง.
โชว์พิเศษจากคนที่ออกไปแล้ว
สัปดาห์ที่ 9 (12 กรกฎาคม 2551) : Theme My Favorite Songs.
กลุ่มเด็กหน้าห้อง: พริ้ง-กู๊ด-หนิม-โบว์ 
กลุ่มเด็กกลางห้อง: นัท-กรีน-ปั้ม-รอน
กลุ่มเด็กหลังห้อง: มิคกี้-ว่าน-แต็บ-กี๋
ทรู อะคาเดมี่ แฟนเทเชีย ซีซั่นที่ 4

ทรู อะคาเดมี่ แฟนเทเชีย ซีซั่นที่ 4 จัดระหว่างวันที่ 18 มิถุนายน - 8 กันยายน พ.ศ. 2550 ฤดูกาลนี้สร้างความประหลาดใจด้วยการเริ่มต้นการแข่งขันด้วยจำนวนนักล่าฝันมากที่สุดถึง 20 คน ซึ่งจะโหวตคัดเลือกผู้ที่มีคะแนนสูงสุด 12 คนให้อยู่ต่อในสัปดาห์ถัดไป และฤดูกาลนี้เป็นฤดูกาลแรกที่เปลี่ยนแปลงการออกอากาศคอนเสิร์ตสดจากช่อง True Inside เป็นช่อง True Music ในทุกวันเสาร์ เวลา 21.00 น. - 23.30 น. และออกอากาศสดพร้อมกับโมเดิร์นไนน์ ทีวี และสดผ่านเสียงทางคลื่นวิทยุ True Music Radio FM 93.5 เมกะเฮิตรซ์ (สถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย) นอกจากนั้นแล้วยังมีการจัดสัปดาห์พิเศษเพื่อเป็นคอนเสิร์ตการกุศลตั้งแต่วันที่ 9 กันยายน - 15 กันยายน พ.ศ. 2550
Trainer และ บุคลากร.
ฝ่ายบริหาร.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
โจทย์เพลงในแต่ละสัปดาห์ และ ลำดับการร้องในคอนเสิร์ต.
สัปดาห์ที่ 4 (14 กรกฎาคม 2550) : Theme Boy Band & Girl Gang.
เซอร์ไพรส์จาก Super Junior
สัปดาห์ที่ 6 (28 กรกฎาคม 2550) : Theme Cover Hits.
เพลงรวม
สัปดาห์ที่ 9 (18 สิงหาคม 2550) : Theme Cheer Song.
เพลงรวมกลุ่ม
สัปดาห์ที่ 10 (25 สิงหาคม 2550) : Theme No/Karaoke.
เซอร์ไพรส์เพลงพิเศษเพลงคาราโอเกะ
สัปดาห์ที่ 12 (8 กันยายน 2550) : Theme Final Round.
6 โชว์แรก
6 โชว์สุดท้าย
เพลงรวมนักล่าฝันที่ออกไปแล้ว
สัปดาห์ที่ 13 (15 กันยายน 2550) : Theme The Best Song Of TrueAF4.
ขอไม่เรียงตามลำดับการร้อง
วัดท่าการ้อง

วัดท่าการ้อง เป็นวัดในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา สร้างขึ้นก่อนปี พ.ศ. 2092 ประมาณ 450 ปี เศษมาแล้ว ไม่ปรากฏหลักฐานว่าใครเป็นผู้สร้างและสร้างในปีใด สันนิษฐาว่าคงเป็นวัดที่ราษฎรสร้าง เพราะไม่ปรากฏรายชื่อพระอารามหลวงสมัยอยุธยา ตามบันทึกพระราชพงศาวดาร วัดท่าการ้องมีบทบาทสำคัญในประวัติศาสตร์ของกรุงศรีอยุธยามากมาย
ประวัติ.
วัดท่าการ้องได้มีการปฏิสังขรณ์มาไม่ต่ำกว่า 2 ครั้ง มีหลักฐานที่กรมศิลปากรได้ทำการสำรวจใน ปี พ.ศ. 2508 ที่ตั้งในปัจจุบันล้อมรอบด้วยชุมชนอิสลาม พื้นที่ตั้งของวัดโดยรวมเป็นที่ราบอยู่ติดแม่น้ำเจ้าพระยา ใกล้กับ วัดธรรมาราม และ วัดกษัตราธิราช อยู่ห่างจากเกาะเมืองประมาณ 3 กิโลเมตร ตั้งอยู่นอกพระนครฯด้านทิศตะวันตกหรือบริเวณ ทุ่งประเชต
วัดท่าการ้องในปัจจุบันเกิดจากการรวมพื้นที่วัด 2 วัดเข้าด้วยกัน คือ วัดท่า และ วัดการ้อง โดยพื้นที่ของวัดท่าการ้องในปัจจุบันคือพื้นที่ของวัดท่า ส่วนวัดการ้องอยู่ทางทิศใต้ของวัดท่า ปัจจุบันเหลือแต่พระพุทธรูป ซากเจดีย์และรูปปั้นอีกา1ตัว วัดท่าการ้อง ถูกกล่าวในพระราชพงศาวดารหลายครั้ง ในคราวสงครามพระเจ้าตะเบ็งชเวตี้ สมเด็จพระมหาจักรพรรดิโปรดเกล้าให้ พระสุนทรสงคราม ถือพลหมื่นหนึ่ง ตั้งค่ายป้อมจำปาพลเหนือวัดท่า พลใส่เสื้อดำหมวกดำ ตั้งรับกองทัพพม่า แต่สุดท้ายถูกพระมหาอุปราชา(คือพระเจ้าบุเรงนอง)ตีป้อมจำปาพลแตก
ก่อนจะเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่ 2 ฝ่ายพม่าได้ตั้งค่ายยิงปืนใหญ่ที่วัดท่า กองทัพของกรมอาสาหกเหล่ายกออกไปตีค่ายวัดท่า พม่ายิงปืนถูกนายเริกที่รำดาบอยู่หน้าเรือตกน้ำตาย กองทัพแตกถอยหนีเข้ากรุงศรีอยุธยา และอีกาจากวัดการ้องบินมาเสียบอกตายอยู่บนปลายยอดนภศูลวัดมหาธาตุ นอกจากนี้บริเวณวัดท่าการ้องยังเป็นที่ตั้งของโรงเรือรบน้ำจืดขนาดใหญ่เพื่อเป็นที่เก็บเรือสำเภาและเรือรบน้ำจืด 
วัดท่าและวัดการ้องได้รวมวัดกันเป็นวัดท่าการ้อง ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
ทุนมนุษย์

"ทุนมนุษย์" (human capital) เกิดขึ้นจากแนวทางเศรษฐศาตร์ ที่มิได้มองทุนเป็นแต่เพียงตัวเงินอย่างเดียว แต่จำแนกทุนของออกเป็นหลายลักษณะ เช่น ทุนธรรมชาติ ทุนทางสังคม เป็นต้น ซึ่งทุนมนุษย์ ในปัจจุบันได้รับการยอมรับจากภาครัฐและเอกชนว่า เป็นปัจจัยสำคัญในการผลักดันองค์กรสามารถก้าวไปถึงเป้าหมายที่วางเอาไว้อย่างมีประสิทธิภาพ 
"ทุนมนุษย์" เป็นกรรมสิทธิ์ส่วนบุคคล ที่ไม่สามารถเปลี่ยนถ่ายให้กับบุคคลอื่นได้ "ทุนมนุษย์" จึงกลายเป็นสินทรัพย์ที่มีคุณค่าขององค์กร ด้วยเหตุเพราะ “ทุนมนุษย์” เป็นปัจจัยสำคัญที่ช่วยเสริมสร้างศักยภาพ และประสิทธิภาพ ในการดำเนินงานให้กับองค์กรอย่างมีนัยสำคัญ 
"ทุนมนุษย์" เป็นสินทรัพย์เชิงนามธรรมที่ไม่อาจตีค่าเป็นตัวเงินได้ จึงถูกจัดไว้ในประเภทของสินทรัพย์ที่ไม่อาจวัดได้ (Intangible Assets) การจะทำให้ทุนมนุษย์สามารถแสดงศักยภาพของตนเองได้อย่างเต็มประสิทธิภาพ เพื่อผลักดันพันธกิจขององค์กรให้ประสบความสำเร็จได้นั้น จำเป็นอย่างยิ่งที่องค์กรต้องเลือกสรรเครื่องมือเพื่อบริหารจัดการทุนมนุษย์ให้เกิดประสิทธิภาพมากที่สุด และกลายเป็นเครื่องมือที่องค์กรใช้สำหรับผลักดันกระบวนงานตามกรยุทธที่วางแผนไว้
ซึ่งเราอาจพอสรุปได้ว่า "ทุนมนุษย์" เป็นปัจจัยการผลิตที่มีคุณค่าที่สุดในบรรดาปัจจัยการผลิตอื่นๆ เพราะนอกจากทำหน้าที่ผลิตแล้ว ยังต้องรับผิดชอบถึงการผลิตที่จะมีในอนาคตด้วย แต่ก่อนที่มนุษย์จะกลายเป็นปัจจัยการผลิตที่มีคุณภาพได้จะต้องมีการลงทุนเพื่อให้ได้มาซึ่งทักษะ ประสบการณ์ สิ่งที่มนุษย์สั่งสมมา หล่อหลอมรวมขึ้นมาจนก่อเกิดขึ้นมาเป็นตัวเราเองในวันนี้ เราจะเรียกว่า "ทุนมนุษย์"
Lynda Gratton และ Sumantra Ghoshal ได้ให้ความหมายของ “ทุนมนุษย์” ว่าหมายถึง ส่วนผสมของ 3 สิ่ง คือ
     1.  ทุนทางปัญญา (Intellectual Capital)  ประกอบด้วย ความรู้และความสามารถในการเรียนรู้ ความเชี่ยวชาญเฉพาะ ทักษะ ประสบการณ์ที่คนสะสมไว้ รวมทั้งความรู้ที่อยู่ในตัวเราที่เรียกว่า Tacit Knowledge
     2.  ทุนทางสังคม (Social Capital) ประกอบด้วยเครือข่ายความสัมพันธ์
     3.  ทุนทางอารมณ์ (Emotional Capital) ประกอบด้วยคุณลักษณะต่างๆเช่น การรับรู้ตนเอง (Self Awareness) ความมีศักดิ์ศรี (Integrity) การมีความยืดหยุ่น (Resilience)
ข้อแตกต่างของทุนมนุษย์กับทุนทางการเงิน เมื่อเราพิจารณาจากนิยามของ "ทุนมนุษย์" จะพบข้อแตกต่างระหว่าง "ทุนมนุษย์" "กับทุนทางการเงิน" ที่สำคัญ มีดังต่อไปนี้
- ทุนมนุษย์เป็นทุนที่องค์กรใช้แล้วไม่มีวันหมด แตกต่างจากทุนทางการเงินที่ใช้แล้วหมดไป
- ทุนมนุษย์เป็นทุนที่ยิ่งเราใช้งานยิ่งเพิ่มประสิทธิภาพยิ่งเพิ่มมูลค่า เช่น การสอนงานผู้อื่น ยิ่งสอนมากยิ่งเกิดความชำนาญและองค์ความรู้ที่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ในขณะที่ทุนทางการเงินยิ่งใช้ยิ่งหมดไป
- ทุนมนุษย์ไม่มีค่าเสื่อมแต่กลับพัฒนาเพิ่มขึ้นตามประสบการณ์ แตกต่างกับทุนทางการเงินมีที่มีโอกาสความเสื่อมของมูลค่าจากการปรับเปลี่ยนค่าของเงินที่ลดลงตามสภาวะเงินเฟ้อ 
การพัฒนาทุนมนุษย์ เป็นกระบวนการที่ดำเนินการเพื่อให้เกิดการพัฒนาทุนมนุษย์เพื่อให้มีศักยภาพพร้อมสำหรับการปฏิบัติตามภารกิจที่องค์กรมอบหมายให้ปฏิบัติ โดยเครื่องมือที่ใช้สำหรับพัฒนาทุนมนุษย์ที่มีประสิทธิภาพและเป็นที่ยอมรับ นั่นคือ การบริหารทรัพยากรบุคคล (Human Resource Development) ถือเป็นศิลปะในการเลือกสรรคนใหม่และใช้คนเก่า ในลักษณะที่จะให้ได้ผลงาน และการปฏิบัติงานจากบุคคลเหล่านั้นให้มากที่สุด ทั้งปริมาณและคุณภาพ โดยผ่านการกำหนดเป้าหมายของการบริหารทรัพยากรมนุษย์ (Target of Human Resource Management) ที่เป็นหลักพื้นฐานตามแนวคิด “RDMU” ซึ่งมีเป้าหมายต่างๆ ดังนี้คือ 1. สรรหา (Recruitment and Selection) 2. พัฒนา (Development) 3. รักษา (Maintenance) และ 4. ใช้ประโยชน์ (Utilization)