pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
สมาร์ตการ์ด

สมาร์ตการ์ด เป็นบัตรพลาสติกชนิดหนึ่งที่มีหลากหลายขนาด โดยส่วนใหญ่แล้วมีขนาดเท่ากับบัตรเครดิตหรือบัตรเอทีเอ็ม มีความแตกต่างกันกับบัตรพลาสติกธรรมดาตรงที่สมาร์ตการ์ดมีการฝังชิปไว้ที่บนบัตรด้วย ซึ่งในตัวชิปนี้สามารถเข้าถึงทรัพยากรทางอิเล็กทรอนิกส์ได้เพื่อการยืนยันตัวตน บันทึกข้อมูล และประมวลผลข้อมูล สมาร์ตการ์ดนั้นมีวิธีการรักษาความปลอดภัยเป็นอย่างดี เลยได้นำมาประยุกต์ใช้กับ โรงเรียน, การขนส่งสาธารณะ และ ความมั่นคงคอมพิวเตอร์
ประเภทของสมาร์ตการ์ด.
สมาร์ตการ์ด แบ่งเป็น 2 ประเภท คือ
สมาร์ตการ์ดแบบสัมผัส.
สมาร์ตการ์ดแบบสัมผัส (contact smart card) ตัวบัตรมีการฝังชิปใต้หน้าสัมผัสที่เป็นแผ่นโลหะสีทองขนาดเล็ก เส้นผ่าศูนย์กลางประมาณครึ่งนิ้วไว้ที่ด้านหน้าของบัตร ตอนใช้งานต้องสอดบัตรเข้าในเครื่องอ่านให้หน้าสัมผัสของบัตรได้แตะกับหน้าสัมผัสภายในเครื่องอ่านบัตร ส่วนใหญ่จะเป็นกับบัตรเครดิตหรือบัตรเอทีเอ็ม ปัจจุบันประเทศไทยได้ใช้สมาร์ตการ์ดชนิดนี้ทำบัตรประจำตัวประชาชนหรือซิมการ์ดของโทรศัพท์มือถือ ปัจจุบันมีการทำบัตรเครดิตที่เป็นสมาร์ตการ์ดแบบสัมผัสด้วยเป็นบัตรวีซ่า pay wave เช่น บัตรบลูการ์ด
สมาร์ตการ์ดแบบไร้สัมผัส.
สมาร์ตการ์ดแบบไร้สัมผัส (contactless smart card) ตัวบัตรจะมีการฝังชิปและขดลวดสายอากาศเอาไว้ภายในซึ่งอาจมองด้วยตาเปล่าไม่เห็น สามารถติดต่อกับเครื่องอ่านบัตรที่รับส่งสัญญาณผ่านคลื่นวิทยุได้ในระยะที่กำหนด ซึ่งอาจเป็นระยะที่ใกล้ชิด (proximity card) หรือระยะที่ใกล้เคียง (vicinity card) แล้วแต่มาตรฐานของบัตร โดยไม่จำเป็นต้องให้บัตรสัมผัสกับเครื่องอ่านดังกล่าว ส่วนใหญ่จะใช้กับบัตรเก็บเงินทางด่วน บัตรโดยสารของรถไฟฟ้า บีทีเอสและรถไฟฟ้าใต้ดิน และบัตรชำระเงินย่อยเช่นบัตร Smart Purse เป็นต้น
สวนสมเด็จพระศรีนครินทร์ ปัตตานี

สวนสมเด็จพระศรีนครินทร์ ปัตตานี คือ สวนสาธารณะเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี 80 พรรษา ลำดับที่ 12 ตั้งอยู่ที่ชายหาดทะเล ตำบลรูสะมิแล อำเภอเมืองปัตตานี จังหวัดปัตตานี มีเนื้อที่เดิม 155 ไร่ ปัจจุบันสืบเนื่องจากการเจริญงอกงามของป่าชายเลนทำให้ชายหาดงอกได้เนื้อที่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ที่ละน้อย สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ เสด็จเป็นประธานเปิดสวนเมื่อวันที่ 21 สิงหาคม พ.ศ. 2537
หน่วยงานรับผิดชอบในการดูแลรักษา คือ เทศบาลเมืองปัตตานี ต้นไม้ประจำสวน คือ สารภีทะเล
ลักษณะของสวน.
ลักษณะพื้นที่เดิมเมื่อแรกสร้าง พื้นที่มีลักษณะเปิดโล่งมองเห็นชายหาดที่เป็นเลนที่อยู่ใกล้ได้ชัดเจน มีต้นแสม โกงกางและพืชป่าชายเลนขึ้นประปราย มีสัตว์ทะเลเล็ก ๆ น้อย ๆ พอให้ได้แลเห็น ทะเลมีลักษณะเปิดโล่ง หากมีพายุรุนแรงหรือคลื่นสูงจะไม่มีสิ่งใดช่วยบรรเทา
ปัจจุบัน จากการสร้างให้เป็นสวน ต้นไม้ป่าชายเลนต่าง ๆ ได้เจริญงอกงามและเติมโตขยายอาณาเขตจับดินเลนให้ตื้นเขินทำให้แผ่นดินงอกเกิดประโยชน์ด้านนิเวศวิทยาเป็นอย่างดียิ่ง สวนสมเด็จพระศรีนครินทร์ ปัตตานีจึงเป็นสวนที่สามารถใช้เป็นที่ศึกษาระบบนิเวศป่าชายเลนและเป็นที่พักพิงและอยู่อาศัยของนกและสัตว์ป่าชายเลนนานาชนิด สวนสมเด็จพระศรีนครินทร์ ปัตตานีในปัจจุบันได้กลายเป็นที่พักผ่อนหย่อนใจของชาวเมืองตั้งแต่ยามเช้าจนถึงยามเย็น มีผู้คนจำนวนมากมาออกกำลังกายรับอากาศบริสุทธิ์และเพลิดเพลินกับแสงอาทิตย์สีทองยามขึ้นจากขอบฟ้าและสีแดงส้มยามลาลับในตอนเย็น
สวนในพื้นที่ใกล้เคียง.
บริเวณใกล้เคียงสวนสมเด็จพระศรีนครินทร์แห่งนี้ยังมีสวนอีก 2 แห่งประชิดอยู่ ได้แก่สวนสาธารณะชื่อ "เจ้าทะเล" ขนาด 23 ไร่ และ "สวนแม่-สวนลูก" ซึ่งเป็นสวนที่สร้างเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ในวาระฉลงพระชนมายุ 80 พรรษา
พระราชานุสาวรีย์.
ภายในสวนมีพระราชานุสาวรีย์สมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี โดยพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรโปรดเกล้าฯ ให้สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินเป็นประธานในพิธีเปิดเมื่อวันที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2537
วิธีวิทยา

วิธีวิทยา  หมายถึง ขั้นตอนวิธี, กฎ, และการคาดการณ์อย่างมีหลักการ หรือชุดของสิ่งเหล่านั้น
วิธีวิทยา เป็นสิ่งที่เกี่ยวข้องกับตรรกะของการแสวงหาความรู้ในศาสตร์ โดยเฉพาะการตรวจสอบศักยภาพและข้อจำกัดของเทคนิคหรือกระบวนการศึกษา (Grix, 2010) หรือระเบียบวิธีที่นักวิชาการในแต่ละสาขาใช้แสวงหาความรู้ (Guba & Lincoln, 1994) เช่น วิธีตั้งคำถามการวิจัย วิธีการหาหลักฐานข้อมุล และวิธีการวิเคราะห์ข้อมูล วิธีวิทยาในศาสตร์มี 4 ประเภทหลักคือ การทดลองแบบควบคุม (experiment and manipulation) การทดลองแบบควบคุมที่ได้รับการดัดแปลง (modified experiment and manipulation) วิภาษวิธีและการสนทนา (dialectic and dialogue) และอรรถปริวรรตและวิภาษวิธี (hermeneutic and dialectic)
แดน บราวน์

แดน บราวน์  นักเขียนชาวอเมริกัน มีชื่อเสียงกว้างขวางจากผลงานนิยายสืบสวนสอบสวนอิงประวัติศาสตร์อย่าง "รหัสลับดาวินชี"
ประวัติ.
แดน บราวน์เกิดเมื่อวันที่ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2507 โตในเมืองเอ็กซีเตอร์ รัฐนิวแฮมป์เชียร์ สหรัฐอเมริกา เป็นบุตรคนโตในพี่น้อง 3 คน คอนสแตนซ์ บราวน์ (นามสกุลเดิม เกอร์ฮาร์ด) มารดาเป็นนักดนตรีอาชีพ เล่นดนตรีในโบสถ์ ส่วนริชาร์ด จี. บราวน์ บิดาเป็นครูสอนคณิตศาสตร์ในโรงเรียนมัธยม Phillips Exeter Academy
เนื่องจาก Phillips Exeter Academy ต้องการให้อาจารย์ใหม่อาศัยในตัวโรงเรียนด้วย ครอบครัวของเขาจึงอาศัยที่โรงเรียนนั้น และเป็นสถานศึกษาระดับมัธยมของบราวน์
บราวน์สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีจาก Amherst College ในปี พ.ศ. 2529 หลังจบการศึกษาเขาผันตัวมาเป็นนักดนตรีสมัครเล่น ทำอัลบั้มเพลงสำหรับเด็กขายได้ไม่กี่ร้อยแผ่น ต่อมาในปี พ.ศ. 2534 เขาก็ย้ายไปลอสแอนเจลิส เข้าทำงานกับวิทยาลัยประพันธ์เพลงแห่งชาติ และได้พบกับไบลธ์ นิวลอน (Blythe Newlon) รุ่นพี่หญิงที่มีอายุกว่าเขา 12 ปี ซึ่งเป็นผู้อำนวยการแผนกพัฒนาศิลปินของวิทยาลัย แม้งานไม่เกี่ยวข้องกันโดยตรง แต่นิวลอนก็ช่วยโปรโมตงานต่าง ๆ ของบราวน์ จนพัฒนาความสัมพันธ์กลายเป็นความรักโดยคนรอบตัวไม่ทราบ บราวน์แต่งงานกับนิวลอนในปี พ.ศ. 2540 ก่อนจะหย่าร้างในปี พ.ศ. 2562
พ.ศ. 2536 บราวน์ย้ายกลับมานิวแฮมป์เชียร์บ้านเกิดพร้อมนิวลอน ที่นั่นบราวน์เป็นครูสอนภาษาอังกฤษ ณ โรงเรียนเก่าและสอนภาษาสเปนให้นักเรียนเกรด 6-8 จน พ.ศ. 2537 เขาหันมาเป็นนักเขียน เมื่อเขาไปพักผ่อนที่ตาฮิติ และได้อ่านนิยายเรื่อง "แผนโลกาวินาศ" ("The Doomsday Conspiracy") ผลงานของซิดนีย์ เชลดอน (Sidney Sheldon) นั่นเป็นจุดกำเนิดให้เขาลงมือเขียนนิยายเรื่องแรกของเขา "ล่ารหัสมรณะ" ("Digital Fortress") และในปีเดียวกันบราวน์ได้ออกซีดีเพลงในชื่อ "Angels & Demons" ซึ่งภาพหน้าปกอัลบั้มเป็นภาพแอมบิแกรม ฝีมือศิลปินนามจอห์น แลงดอน (John Langdon) ที่ภายหลังชื่ออัลบั้มกลายเป็นชื่อนิยายเล่มที่สองของเขา "เทวากับซาตาน" ("Angels & Demons") และได้นำเอาชื่อศิลปินที่วาดภาพปกอัลบั้มมาเป็นชื่อตัวละครเอกของเรื่อง
พ.ศ. 2539 บราวน์เลิกสอนและกลายมาเป็นนักเขียนอาชีพเต็มตัว ปีต่อมาผลงานนิยายเล่มแรกของเขา "ล่ารหัสมรณะ" ก็เสร็จสมบูรณ์และได้จัดพิมพ์ จากนั้นเขาออก "เทวากับซาตาน" ในปี พ.ศ. 2543 และ "แผนลวงสะท้านโลก" ("Deception Point") ในปี พ.ศ. 2544
ผลงาน 3 เรื่องแรก "ล่ารหัสมรณะ", "เทวากับซาตาน" และ "แผนลวงสะท้านโลก" ขายได้น้อยกว่าหมื่นเล่มในการพิมพ์ครั้งแรก จนออก "รหัสลับดาวินชี" ("The Da Vinci Code") ในปี พ.ศ. 2546 หนังสือนี้กลายเป็นหนังสือติดอันดับหนังสือขายดีของนิวยอร์กไทมส์ตั้งแต่สัปดาห์แรกที่วางจำหน่าย และเป็นหนังสือขายดีตลอดกาลเล่มหนึ่ง ด้วยยอดขาย 81 ล้านเล่มทั่วโลกในปี พ.ศ. 2552 และมีการสร้างเป็นภาพยนตร์ ซึ่งส่งผลให้ผลงาน 3 เรื่องแรกของบราวน์กลับมามียอดจำหน่ายสูงอีกครั้ง และผลงานเรื่อง "เทวากับซาตาน" ก็ถูกสร้างเป็นภาพยนตร์ตามมา ออกฉายในปี พ.ศ. 2552 ต่อมาบราวน์ได้ออกผลงานเรื่องใหม่ชื่อ "สาส์นลับที่สาบสูญ" ("The Lost Symbol") วางจำหน่ายในเดือนกันยายน ปีเดียวกัน
ในปี พ.ศ. 2556 บราวน์ออกผลงานในชุด "โรเบิร์ต แลงดอน" เล่มที่ 4 ชื่อ "สู่นรกภูมิ" ("Inferno") ต่อมาในปี พ.ศ. 2560 บราวน์ออกผลงานชื่อ "ออริจิน" ("Origin") ซึ่งเป็นนิยายเล่มที่ 5 ในชุด "โรเบิร์ต แลงดอน"
วังวิทยุ

วังวิทยุ หรือ วังสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาชัยนาทนเรนทร เป็นวังที่ประทับของสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาชัยนาทนเรนทร กับหม่อมเอลิซาเบท รังสิต ณ อยุธยา ตั้งอยู่ริมถนนวิทยุ ตรงข้ามกับปากซอยร่วมฤดี 3
หลังจากสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาชัยนาทนเรนทร สิ้นพระชนม์เมื่อ พ.ศ. 2494 หม่อมเอลิซาเบทได้ย้ายไปอยู่ที่เจนีวา วังนี้จึงตกทอดสู่หม่อมเจ้าปิยะรังสิต รังสิต และหม่อมเจ้าวิภาวดี รังสิต ปัจจุบันวังนี้อยู่ในความดูแลของ หม่อมราชวงศ์ปรียนันทนา รังสิต
เอนไซโคลปิเดีย กาแลคติกา

เอนไซโคลปิเดีย กาแลคติกา  เป็นสารานุกรมสมมติที่ถูกอ้างถึงในนิยายวิทยาศาสตร์หลายเรื่อง สารานุกรมมีเนื้อหาเกี่ยวกับอารยธรรมของมนุษย์ในอนาคตที่ครอบครองกาแลกซี่
เอนไซโคลปิเดีย กาแลคติกาถูกเอ่ยถึงครั้งแรกในนิยายเรื่องสถาบันสถาปนาของไอแซค อาซิมอฟ โดยเกี่ยวข้องกับเนื้อเรื่องหลักในช่วงแรกของหนังสือ จากนั้นถูกใช้ในนิยายเล่มถัดๆ มาของชุดสถาบันสถาปนา โดยมีรูปแบบการอ้างในตอนเริ่มต้นของบท
นอกจากนั้น เอนไซโคลปิเดีย กาแลคติกา ยังถูกนำไปใช้ในนิยายวิทยาศาสตร์เรื่องอื่นๆ ด้วย เช่น The Hitchhiker's Guide to the Galaxy ของดักลาส อดัมส์ เป็นต้น
ฉบับที่จัดพิมพ์.
เนื้อหาในเรื่องระบุว่าเอนไซโคลปิเดีย กาแลคติกานั้นจัดพิมพ์โดย "บริษัทการพิมพ์เอนไซโคลปิเดีย กาแลคติกา แห่งพิภพเทอร์มินัส"
ในนิยายชุดสถาบันสถาปนาที่เขียนโดยอสิมอฟเองนั้น อ้างอิงเอนไซโคลปิเดีย กาแลคติกาฉบับที่ 114 ส่วนนิยายชุดสถาบันสถาปนา ไตรภาคที่สอง อ้างอิงฉบับที่ 116 จัดพิมพ์ในปีสถาปนศักราชที่ 1020
จอร์โจ อาร์มานี

จอร์โจ อาร์มานี (11 กรกฎาคม พ.ศ. 2477-) เกิดที่ เอมิเลีย-โรแมกนา ประเทศอิตาลี เป็นนักออกแบบเสื้อผ้า ชาวอิตาลี เจ้าของผลิตภัณฑ์ จอร์โจ อาร์มานี
ประวัติ.
ก่อนที่อาร์มานีจะมาออกแบบเสื้อผ้านั้น อาร์มานีได้ทำงานที่ห้างสรรพสินค้า ลา รีนาเซ็นเต โดยเป็นผู้ออกแบบหน้าต่าง , ตั้งแต่ พ.ศ. 2504-พ.ศ. 2513 อาร์มานีได้เริ่มเป็นดีไซน์เนอร์ออกแบบเสื้อผ้า จนถึงปี พ.ศ. 2517 อาร์มานีและพันธมิตร เซอร์จิโอ กาเลล็อตติ ได้ก่อตั้ง จอร์โจ อาร์มานี เอสพีเอ เพื่อทำเครื่องแบบสำหรับผู้ชายเป็นหลัก ส่วนเครื่องแบบสำหรับผู้หญิงได้ทำขึ้นในปีถัดมา
รอสซานน่า อาร์มานี ผู้เป็นลูกสาว ได้เป็นพันธมิตรของจอร์โจ แทนกาเลล็อตติที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2528
มรดกศาสตราจารย์

มรดกศาสตราจารย์ (- 1993) เขียนโดย นักเขียนชาวอังกฤษดิ๊ค คิง-สมิธ แปลและเรียบเรียงโดย วัชรินทร์ อำพัน จัดพิมพ์ครั้งที่ 1 โดย สำนักพิมพ์แพรวเยาวชน
เนื้อเรื่องย่อ.
ฮาร์รี่เป็นลูกชายคนเดียวของบ้านโฮลด์สเวิร์ธ และในเช้าวันหนึ่งเค้าได้รับพินัยกรรมจากอเมริกา มาจากญาติซึ่งเค้าไม่เคย รู้จัก มร.โฮลด์สเวิร์ธคาดว่าคงมาจากปู่ที่เป็นศาสตราจารย์ด้านภาษาศาสตร์อยู่ที่นั่น ฮาร์รี่ฝันถึงมรดกที่จะได้รับทั้งวัน แต่เมื่อสิ่งนั้นมาถึงกลับเป็นแค่นกแก้ว พันธุ์อัฟริกันสีเทา หางแดง 1 ตัว ในช่วงแรกที่แมดิสัน (ชื่อนกแก้ว) มาอยู่ที่บ้านของฮาร์รี่ มันไม่ พูดอะไรเลย แต่หลังจากฮาร์รี่ค้นพบว่าแมด (ชื่อเล่นของแมดิสัน) มีความสามารถมากแค่ไหน และกลายเป็นเพื่อนสนิทของฮาร์รี่ แมดช่วยฮาร์รี่ทำการบ้าน และเล่นเกมส์ต่างๆ ทั้งครอบครัวต่างมีความสุข ที่มีแมดมาเป็นส่วนหนึ่งของบ้าน จนกระทั่งวันหนึ่งก็เกิด เหตุการณ์ไม่คาดฝัน บ้านถูกงัดและแมดหายตัวไป บ้านโฮลด์สเวิร์ธทั้งแจ้งความ และตามหาตามสวนสัตว์และคลีนิคสัตว์ แต่ไม่ เจอนกแก้วอัฟริกันสีเทา หางแดง ที่ฉลาดอย่างแมดเลย ส่วนแมดหลังจากโดนโจรจับตัวไปก็หนีออกมาได้ ด้วยอาการสบักสบอม และได้ไปพบกับคนแก่ใจบุญ เอาแมดไปรักษาจนแข็งแรงดี หลังจากนั้นแมดก็หนีออกมาจากบ้านของชายแก่ และโทรศัพท์กลับ ไปที่บ้านของฮาร์รี่ และในที่สุดแมดได้กลับมาที่บ้านโฮลด์สเวิร์ธอีกครั้ง แต่สมาชิกในบ้านได้เปลี่ยนแปลงไปแล้ว มีนกแก้ว อัฟริกันสีเทา หางแดง อีก 1 ตัวอยู่ในห้อง
โกโก ชาแนล

กาบรีแยล บอเนอร์ "โกโก" ชาแนล (19 สิงหาคม พ.ศ. 2426-10 มกราคม พ.ศ. 2514) เป็นนักออกแบบเสื้อผ้า เครื่องแต่งกาย และเครื่องประทินความงามชาวฝรั่งเศส เป็นตัวอย่างนักแฟชั่นในศตวรรษที่ 20 และเป็นผู้ก่อตั้งผลิตภัณฑ์ "ชาเนล" ของฝรั่งเศส เดิมชื่อ กาเบรียล บอเนอร์ ชาแนล เมื่อเธอเริ่มโตเกิดปัญหาการเงินในครอบครัวเธอจึงต้องไปร้องเพลงในคาเฟ่เพื่อหาเงินเลี้ยงชีพ วันหนึ่งเธอร้องเพลง กิตาวู โกโก เป็นที่ถูกใจของผู้ฟัง และเรียกร้องให้เธอร้องอีกโดยตะโกนว่า "โกโก ชาแนล" ตั้งแต่บัดนั้นคนก็รู้จักเธอในนาม "โกโก ชาแนล" เธอเริ่มเปิดร้านขายหมวกแห่งแรกในแคว้นนอร์ม็องดีในปี ค.ศ. 1909 และเริ่มคิดค้นน้ำหอมทั้ง 10 กลิ่นโดยกลิ่นที่เธอชอบและเป็นกลิ่นที่ขายดีที่สุดคือ “ชาแนลนัมเบอร์ไฟว์” ชาแนลเป็นผู้ริเริ่มให้ผู้หญิงใส่กางเกงเป็นคนแรก และเธอก็คิดค้นสูทของผู้หญิงมีชื่อเรียกว่า “ชาแนลสูท” สัญลักษณ์ของชาแนลคือรูปดอกคามีเลียสีขาว เพราะเป็นดอกไม้ที่ชาแนลชอบนำติดตัวไปในงานแสดงเสื้อของเธอโดยเธอมักจะนำมาทัดไว้ที่ผม
ทอมมี ฮิลฟิเกอร์

โทมัส เจคอบ ฮิลฟิเกอร์ (เกิด 24 มีนาคม ค.ศ. 1951) เป็นนักออกแบบแฟชันชาวอเมริกัน ผู้ก่อตั้งบริษัททอมมี ฮิลฟิเกอร์
ประวัติ.
ฮิลฟิเกอร์เกิดที่เมืองเอลมีรา (Elmira)ในรัฐนิวยอร์ก ในครอบครัวชาวไอร์แลนด์ที่นับถือศาสนาคริสต์ นิกายโรมันคาทอลิก ฮิลฟิเกอร์เป็นลูกคนที่สองจากพี่น้องทั้งหมดเก้าคน ชีวิตในวัยเด็กฝันอยากจะเป็นนักออกแบบ ในปี พ.ศ. 2512 ขณะที่ยังเรียนอยู่ชั้นมัธยม เขาเริ่มอาชีพขายกางเกงยีนส์ขาบาน 20 ตัวด้วยเงิน 150 ดอลลาร์ เมื่อมีอายุ 18 ปี ฮิลฟิเกอร์เรียนรู้ด้วยตัวเองด้วยการก่อตั้งร้าน "เดอะ พีเพิล เพลส" ในนิวยอร์ก แต่เนื่องจากร้านนั้นไม่ได้มียอดขายตามที่ตั้งเป้าและไม่มีใครสนใจแล้ว อีก 7 ปีต่อมา "เดอะ พีเพิล เพลส" ได้ล้มละลายลง
หลังจากนั้นในปี พ.ศ. 2527 ฮิลฟิเกอร์ได้ก่อตั้ง "ทอมมี ฮิลฟิเกอร์" ขึ้นมา เขาเริ่มวางจำหน่ายชุดเสื้อผ้าสำหรับผู้ชายที่โดดเด่นของเขาเป็นครั้งแรกในปี พ.ศ. 2527 เสื้อที่มีกระดุมติดที่ปก ผ้าฝ้ายเนื้อหยาบ และเสื้อผ้าแบบคลาสสิกอื่น ๆ ที่เขานำมาปรับปรุงให้ทันสมัยได้รับการตอบรับทันทีจากผู้บริโภค และสร้างยอดขายได้ถึง 11 ล้านดอลลาร์ในเวลาไม่ถึง 2 ปี ปัจจุบันชุดเสื้อผ้าของเขาประกอบด้วยผลิตภัณฑ์ประเภทต่าง ๆ ที่เหมาะกับความต้องการในการดำเนินชีวิตของผู้บริโภคที่ทันสมัย แบรนด์ทอมมี ฮิลฟิเกอร์ ได้กลายเป็นสัญลักษณ์แห่งจิตวิญญาณของอเมริกันแท้ ๆ และยังคงได้รับการยกย่องให้เป็นหนึ่งในยี่ห้อที่เป็นที่ยอมรับกันมากที่สุดระดับโลก
ในปี พ.ศ. 2522 ฮิลฟิเกอร์ย้ายเข้ามาอยู่ในนครนิวยอร์กเพื่อดำเนินอาชีพเป็นนักออกแบบแฟชัน เขาได้แนะนำเสื้อผ้าชุดใหม่ที่โดดเด่นชุดแรกของเขาในปี พ.ศ. 2527 หลังจากนั้นก็ได้ขยายผลิตภัณฑ์และการจัดจำหน่ายออกไป รวมถึงออกผลิตภัณฑ์เสื้อผ้าบุรุษ เสื้อผ้าสตรี เสื้อผ้ายีนส์ เสื้อผ้าเด็ก ผลิตภัณฑ์ต่าง ๆ ที่เกี่ยวเนื่องกันที่ได้รับอนุญาต น้ำหอม และเครื่องประดับบ้านด้วย
เขายังได้รับอีกหลายรางวัลจาก FiFi Awards ซึ่งเป็นรางวัลที่มีชื่อเสียงที่สุดในวงการน้ำหอม เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2545 เขาได้รับรางวัลนักออกแบบนานาชาติแห่งปีจากนิตยสารจีคิวในเยอรมนี และในเดือนเดียวกันนั้นเอง
จานนี เวอร์ซาเช

จานนี เวอร์ซาเช (Gianni Versace) (2 ธันวาคม พ.ศ. 2489-15 กรกฎาคม พ.ศ. 2540) นักออกแบบเสื้อผ้าชาวอิตาลี เป็นดีไซน์เนอร์ชื่อดังรายหนึ่งของโลก ผู้ก่อตั้งผลิตภัณฑ์เวอร์ซาเช
ชีวิตและการงาน.
เวอร์ซาเชมีความฝันอยากเป็นนักตัดเย็บเสื้อผ้า แล้วอยากเป็นนักดีไซน์เนอร์ เวอร์ซาเชก็เริ่มตัดและปักเสื้อด้วยตนเอง โดยเวอร์ซาเชเป็นสัญลักษณ์แห่งความสวยงามสำหรับผู้หญิง ความดูดีมีระดับ
ในตลอด 10 ปี เวอร์ซาเชใช้เงินกว่า 807 ล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยเพื่อเฉลิมฉลอง บุคคลที่มีชื่อเสียงที่ใช้เสื้อผ้าที่เวอร์ซาเชทำเองเช่น มาดอนน่า จอน โบวี่ ทีน่า เทอร์เนอร์ ฯลฯ นอกจากนี้ ยังดีไซน์เสื้อผ้าสำหรับประเภทร็อคแอนด์โรลแก่ อีริค แคลปตัน เอลตัน จอห์น ไมเคิล แจ็คสัน ฯลฯ
เสียชีวิต.
เดือน กรกฎาคม ปี พ.ศ. 2540 เวอร์ชาเช ถูกยิงเสียชีวิต หน้าบ้านพักที่หาดไมอามี่ โดย แอนดรูว์ คูนาแนน โดยได้ ดอนนาเทลลา เวอร์ซาเช ผู้เป็นน้องสาว ดีไซน์เสื้อผ้าแทนจานนี่ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา
แก๊สธรรมชาติ

แก๊สธรรมชาติ  เป็นสารประกอบไฮโดรคาร์บอนชนิดหนึ่งที่ประกอบด้วยไฮโดรเจนและคาร์บอนที่เกิดจากการทับถมของซากพืชซากสัตว์ประเภทจุลินทรีย์ที่มีอายุหลายร้อยล้านปี ซึ่งสามารถแยกส่วนประกอบได้ เป็นมีเทน อีเทน โพรเพน บิวเทน เพนเทน เป็นต้น หรือ หมายถึง ปิโตรเลียมที่มีสภาพเป็นแก๊ส ณ ที่อุณหภูมิและความดันมาตรฐาน 15.6 องศาเซลเซียส และ 101 กิโลปาสคาล
โดยในแหล่งธรรมชาติอาจมีเฉพาะ มีเทน หรือ อีเทนล้วนหรืออาจ เจือปนโพรเพน และบิวเทนในบางแหล่ง ซึ่งถ้าแยกโพรเพน และบิวเทน ออกมาบรรจุลงในถังแก๊ส เรียกว่า แก๊สปิโตรเลียมเหลว (Liquefied Petroleum Gas) หรือ LPG หรือ แก๊สหุงต้ม 
แก๊สธรรมชาติไม่มีสี ไม่มีกลิ่น ไม่มีสารพิษ ถือว่าเป็นผลิตภัณฑ์ที่ปลอดภัยสูงสุดผลิตภัณฑ์หนึ่งในปัจจุบัน เมื่อเผาไหม้แล้วจะเป็นเชื้อเพลิงสะอาดและส่งผลกระทบแก่สิ่งแวดล้อมน้อยมาก เมื่อเปรียบเทียบกับน้ำมันเตาและแก๊สหุงต้ม ด้วยเหตุนี้หลายประเทศจึงนิยมใช้แก๊สธรรมชาติ
โดยทั่วไปสามารถแบ่งออกตามสมบัติทางเทคนิคได้ 4 ประเภท ดังนี้
แก๊สธรรมชาติเป็นเชื้อเพลิงฟอสซิลที่สำคัญในลำดับต้น ๆ ในโลกปัจจุบันและถือเป็นเชื้อเพลิงที่ปลอดภัย และสะอาด ซึ่งโดยธรรมชาติ ไม่มีสี และไม่มีกลิ่น และไม่มีรูปแบบ แก๊สธรรมชาติมีสัดส่วนทั่วไปดังนี้
การเกิดก๊าซธรรมชาติ.
การเกิดก๊าซธรรมชาติ
เกิดจากการสะสมและทับถมซ้อนทับของซากพืชซากสัตว์สะสมเป็นเวลานาน จนเกิดการรวมตัวกันเป็นก๊าซธรรมชาติมี่ที่ไฮโดรคาร์บอนต่าง ๆ เป็นส่วนประกอบ ได้แก่มีเทนอีเทน โพรเพน เพนเทน เฮกเซน เฮปเซนและสารประกอบไฮโดรคาร์บอนอื่น ๆ อีกทั้งสิ่งเจือปนอื่น ๆ เช่นแก๊สคาร์บอนไดออกไซด์ ไฮโดรเจนซัลไฟด์ ฮีเลียม ไนโตรเจนและไอน้ำ เป็นต้น
ก๊าซธรรมชาติจากแหล่งกำเนิดจะประกอบด้วยแก๊สมีเทนล้วน ๆ หรืออาจจะมีก๊าซไฮโดรคาร์บอนชนิดอื่น ๆ ปนอยู่บ้างทั้งนี้ขึ้นอยู่กับสภาพแวดล้อมของแหล่งธรรมชาติแต่ละแห่งเป็นสำคัญแต่โดยทั่วไปแล้วก๊าซธรรมชาติจะประกอบด้วยแก๊สมีเทนตั้งแต่ 70 เปอร์เซนต์ขึ้นไปและมีก๊าซไฮโดรคาร์บอนชนิดอื่นปนอยู่บ้าง ก๊าซธรรมชาติที่ประกอบด้วยมีเทนเกือบทั้งหมดเรียกว่า " ก๊าซแห้ง (dry gas)" แต่ถ้ามีพวกโพรเพนบิวเทนและพวกไฮโดรคาร์บอนเหลวหรือก๊าซโซลีนธรรมชาติ เช่นเพนเทน เฮกเทน ฯลฯ ปนอยู่ในอัตราที่ค่อนข้างสูงเรียกก๊าซธรรมชาตินี้ว่า "ก๊าซชื้น (wet gas)" 
ก๊าซธรรมชาติที่ประกอบด้วยมีเทนหรืออีเทนหรือที่เรียกว่าก๊าซแห้งนั้นจะมีสถานะเป็นก๊าซที่อุณหภูมิและความดันบรรยากาศ ดังนั้นการขนส่งจึงจำเป็นต้องวางท่อส่งก๊าซส่วนก๊าซชื้นที่มีโพรเพนและบิวเทนซึ่งทั่วไปมีปนอยู่ประมาณ 4 – 8 เปอร์เซ็นต์จะมีสถานะเป็นก๊าซที่อุณหภูมิและความดันบรรยากาศเช่นกันเราสามารถแยกโพรเพนและบิวเทนออกจากก๊าซธรรมชาติได้แล้วบรรจุลงในถังก๊าซเรียกแก๊สนี้ว่าแก๊สปิโตรเลียมเหลวหรือ LPG (Liquefied Petroleum Gas) ส่วนก๊าซธรรมชาติเหลวหรือก๊าซโซลีนธรรมชาติซึ่งเรียกกันว่า "คอนเดนเซท" (Condensate) คือพวกไฮโดรคาร์บอนเหลวได้แก่เพนเทนเฮกเซนเฮปเทนและอ๊อกเทนซึ่งมีสภาพเป็นของเหลวเมื่อผลิตขึ้นมาถึงปากบ่อบนแท่นผลิตสามารถแยกออกจากก๊าซธรรมชาติได้บนแท่นผลิตการขนส่งอาจลำเลียงทางเรือหรือส่งไปตามท่อได้
ดิ๊ค คิง-สมิธ

ดิ๊ค คิง-สมิธ (27 มีนาคม ค.ศ. 1922 - 4 มกราคม ค.ศ. 2011) เป็นนักเขียนวรรณกรรมเด็ก เรื่องหนึ่งที่รู้จักกันอย่างแพร่หลายคือ "เบ๊บ หมูเลี้ยงแกะ" (The Sheep-Pig - 1983) ซึ่งต่อมาได้นำมาสร้างเป็นภาพยนตร์ เรื่อง "Babe the Gallant Pig" (1988) เขาเป็นเกษตรกร มาถึง 20 ปีก่อนที่จะมาเป็นครูและเป็นนักเขียนในที่สุด
แฮนนิบัล

แฮนนิบัล ("Ḥannibaʿl"; 247 ปีก่อนคริสตกาล – ระหว่าง 183 และ 181 ปีก่อนคริสตกาล) เป็นขุนพลชาวคาร์เธจโบราณ (Ancient Carthage) ซึ่งถือกันว่า เป็นหนึ่งในผู้นำทางทหารที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ เขาเป็นบุตรของแฮมิลการ์ บาร์กา (Hamilcar Barca) นายทหารชาวคาร์เธจช่วงสงครามพิวนิกครั้งแรก (First Punic War) เขายังเป็นพี่ชายของมาโก บาร์กา (Mago Barca) กับแฮสดรูบัล บาร์กา (Hasdrubal Barca) และเป็นพี่เขยหรือน้องเขยของแฮสดรูบัลคนรูปงาม (Hasdrubal the Fair)
แฮนนิบัลมีชีวิตอยู่ในช่วงที่เกิดความตรึงเครียดขนานใหญ่ในลุ่มเมดิเตอร์เนียน (Mediterranean Basin) ฝั่งตะวันตก เนื่องด้วยโรม (Rome) ตั้งตนเป็นใหญ่เหนือมหาอำนาจอื่น ๆ อย่างคาร์เธจโบราณ, อีทรูเรีย (Etruria), แซมเนียม (Samnium), และซีราคิวส์ (Syracuse) หนึ่งในผลงานที่เลื่องลือที่สุดของแฮนนิบัล คือ การนำทัพในช่วงสงครามพิวนิกครั้งที่สอง (Second Punic War) โดยเป็นการนำทัพที่มีช้างศึกอยู่ด้วย ข้ามจากคาบสมุทรไอบีเรีย (Iberian Peninsula) ผ่านเทือกเขาพิรินี (Pyrenees) และเทือกเขาแอลป์ (Alps) เข้าสู่อิตาลี ช่วงแรกที่เขาอยู่อิตาลีนั้น เขามีชัยในการยุทธ์หลายสนาม เช่น เทรบเบีย (Trebbia), แทรซิมีน (Trasimene), และแคนนี (Cannae) ที่ซึ่งเขาสร้างความโดดเด่นให้แก่ตนเองด้วยความสามารถในการกำหนดจุดแข็งจุดอ่อนของตนและศัตรูแล้วจึงวางแผนการยุทธ์ตามนั้น ชัยชนะดังกล่าวยังทำให้เขาได้สมัครพรรคพวกเป็นอันมากในโรม แฮนนิบัลยึดครองดินแดนส่วนใหญ่ในอิตาลีเป็นเวลา 15 ปี แต่ไม่สามารถยกทัพไปบุกโรม และเมื่อถูกศัตรูรุกรานแอฟริกาเหนือกลับ เขาก็จำต้องถอยร่นคืนไปยังคาร์เธจบ้านเกิดที่ซึ่งเขาพ่ายแพ้ยับเยินต่อซิปพิโอ แอฟริกานัส (Scipio Africanus) ในยุทธการที่ซามา (Battle of Zama)
เมื่อสิ้นสงครามแล้ว แฮนนิบัลได้รับตำแหน่งชอเฟต (shophet) และได้ริเริ่มปฏิรูปทางการคลังและการเมืองหลายประการเพื่อเอื้อการชำระค่าปฏิกรรมสงครามที่โรมเรียกร้อง แต่การปฏิรูปของเขาไม่เป็นที่สบอารมณ์ของกลุ่มชนชั้นนำในคาร์เธจและโรม เขาจึงลี้ภัยไปราชสำนักจักรวรรดิซิลูซิด (Seleucid Empire) ที่ซึ่งเขาได้เป็นกุนซือทหารของแอนไทโอคัสที่ 3 มหาราช (Antiochus III the Great) ในการศึกต่อต้านโรม แต่แอนไทโอคัสปราชัยในยุทธการที่แมกนีเชีย (Battle of Magnesia) จึงต้องยอมตามคำเรียกร้องของโรม ส่วนแฮนนิบัลก็ลี้ภัยอีกครั้ง โดยแวะพัก ณ อาณาจักรอาร์มีเนีย (Kingdom of Armenia) แล้วไปพำนักเป็นการถาวร ณ ราชสำนักบีทิเนีย (Bithynia) ที่ซึ่งเขาได้นำทัพเรือต่อต้านเพอร์กามัน (Pergamon) และได้ชัยอย่างดงาม แต่ภายหลัง เขาถูกบีทิเนียหักหลังโดยมอบตัวเขาให้แก่โรม แล้วเขาก็เสียชีวิต สาเหตุว่ากันไปหลายอย่าง พอซิเนียสแห่งดาแมสกัส (Pausanias of Damascus) บันทึกว่า เขาเสียชีวิตหลังจากชักดาบขณะอยู่บนหลังม้าแล้วดาบบาดนิ้วจนติดเชื้อและเป็นไข้นำไปสู่ความตายในสามวันถัดมา แต่จูเวอนัล (Juvenal) อ้างว่า เขากินยาฆ่าตัวตายที่ลิบิสซา (Libyssa) บนฝั่งตะวันออกของทะเลมาร์มารา (Sea of Marmara) โดยยาพิษนั้นเขาบรรจุไว้ในหัวแหวนมานานแล้ว
ถือกันว่า แฮนนิบัล ตลอดจนฟิลิปแห่งแมซิดอน (Philip of Macedon), อะเล็กซานเดอร์มหาราช (Alexander the Great), จูเลียส ซีซาร์ (Julius Caesar), และซิปพิโอ แอฟริกานัส เป็นนักยุทธศาสตร์ทางทหารที่ยิ่งใหญ่ในประวัติศาสตร์ ทั้งเป็นขุนศึกผู้ยิ่งใหญ่ที่สุดของแว่นแคว้นเมดิเตอร์เรเนียโบราณ ปรัชญาเมธีพลูทาร์ก (Plutarch) ระบุว่า ซิปพิโอเคยถามแฮนนิบัลว่า ใครบ้างเป็นแม่ทัพที่ยิ่งใหญ่ที่สุด แฮนนิบัลตอบว่า ไม่อะเล็กซานเดอร์ก็พิรัสแห่งอีไพรัส (Pyrrhus of Epirus) แล้วจึงเป็นตัวเขาแฮนนิบัลเอง แต่บางบันทึกก็ว่า เขาตอบว่า ได้แก่ พิรัส, ซิปพิโอ, แล้วตัวเขาเอง ตามลำดับ
เลฟ เอริกสัน

เลฟ เอริกสัน (ค.ศ. 970– ค.ศ. 1020) เป็นนักสำรวจชาวนอร์สจากไอซ์แลนด์ เชื่อว่าเป็นชาวยุโรปคนแรกที่เดินทางไปถึงทวีปอเมริกาเหนือ ก่อนหน้าคริสโตเฟอร์ โคลัมบัสเกือบ 500 ปี โดยเขาได้ทำการสำรวจเกาะกรีนแลนด์สืบต่อจากเอริกผมแดง พ่อของเขา และเขายังเคยเข้าร่วมขบวนเดินทางสำรวจที่พ่อของเขาส่งไปยังทวีปอเมริกาเหนือ เมื่อประมาณปี ค.ศ. 1000 เขาได้ไปถึงส่วนที่เป็นชายฝั่งอเมริกาเหนือ ระหว่างแลบราดอร์และเคปค้อด เขาเรียกดินแดนนี้ว่าวินแลนด์ หรือแดนเหล้าองุ่น เนื่องจากพ่อของเขาพบผลองุ่นป่างอกงามที่นั่น
โมโตโรลา

โมโตโรลา อิงค์  เป็นบริษัทด้านการสื่อสารข้ามชาติ เป็นที่รู้จักในฐานะผู้ผลิตวิทยุสื่อสาร เซมิคอนดักเตอร์ โทรศัพท์มือถือ สำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ เมืองชามเบิร์ก รัฐอิลลินอย สหรัฐอเมริกา
ประวัติ.
โมโตโรลาเริ่มกิจการเมื่อ ค.ศ. 1928 ในชื่อ Galvin Manufacturing Corporation และเปลี่ยนชื่อมาเป็นโมโตโรลาในปี ค.ศ. 1947 ผู้ก่อตั้งคือนาย Paul Galvin ได้คิดชื่อโมโตโรลาเมื่อบริษัทของเขาเริ่มทำธุรกิจวิทยุติดรถยนต์ ช่วงแรกนั้นบริษัททำธุรกิจด้านวิทยุ, อุปกรณ์ทางเสียง โดยมีชื่อผลิตภัณฑ์ลงท้ายด้วยคำว่า "-ola" เช่น Victrola, Moviola เป็นต้น ชื่อ Motorola นั้นมาจากคำว่า "Motor" ซึ่งหมายถึงการที่บริษัททำธุรกิจอุปกรณ์ของรถยนต์นั่นเอง
ผลิตภัณฑ์ส่วนมากของโมโตโรลาเกี่ยวข้องกับวิทยุ เช่น วิทยุสื่อสารแบบ Walkie-Talkie, อุปกรณ์สื่อสารทางการทหาร, โทรศัพท์มือถือ และอุปกรณ์เครือข่ายของโทรศัพท์มือถือ โมโตโรลายังเข้มแข็งในธุรกิจเซมิคอนดักเตอร์ เช่น แผงวงจรรวม (Integrated Circuit) และเป็นผู้ผลิตไมโครโพรเซสเซอร์รายใหญ่สำหรับคอมพิวเตอร์ในตระกูล Commodore Amiga และแมคอินทอชตั้งแต่รุ่นแรก - รุ่นที่ขายในปี 1994 นอกจากนี้ยังมีธุรกิจโมเด็ม, อุปกรณ์รับสัญญาณดาวเทียม และเคเบิลทีวี
โมโตโรลาได้ประกาศแยกธุรกิจเซมิคอนดักเตอร์ออกเป็นบริษัทลูกในชื่อ Freescale Semiconductor เมื่อวันที่ 6 ตุลาคม ค.ศ. 2003
ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2007 เป็นต้นมา บริษัทประสบภาวะขาดทุนสะสมต่อเนื่องถึง 4.3 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ จึงได้แยกหน่วยธุรกิจเป็นสองบริษัท มีผลตั้งแต่เดือนมกราคม ค.ศ. 2011 คือ หน่วยงานโทรศัพท์เคลื่อนที่ แยกเป็นบริษัทโมโตโรลาโมบิลิตี และหน่วยงานที่เหลือแยกเป็นบริษัทโมโตโรลาโซลูชัน จากนั้นโมโตโรลาโมบิลิตีได้เข้าเจรจากับกูเกิล เกี่ยวกับสิทธิบัตรหลายรายการของโมโตโรลา ซึ่งมีผลต่อการพัฒนาระบบปฏิบัติการแอนดรอยด์ของกูเกิล กูเกิลประกาศเข้าซื้อกิจการโทรศัพท์มือถือโมโตโรลาโมบิลิตีเป็นผลสำเร็จเมื่อเดือนมีนาคม ค.ศ. 2012
ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2014 เลอโนโวประกาศเข้าซื้อกิจการโมโตโรลาโมบิลิตีจากกูเกิล การซื้อขายสำเร็จลงในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2014 ด้วยมูลค่า 2.91 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ
เอเซอร์

เอเซอร์  เป็นบริษัทผลิตฮาร์ดแวร์คอมพิวเตอร์สัญชาติไต้หวัน ปัจจุบันเป็นหนึ่งในหกอันดับแรกของผู้ผลิตพีซีในโลก
ประวัติ.
เอเซอร์เริ่มกิจการในชื่อบริษัท Multitech เมื่อ ค.ศ. 1976 และเปลี่ยนชื่อมาเป็นเอเซอร์ในปี ค.ศ. 1981 โดยมีสำนักงานใหญ่อยู่ที่นครซินจู๋ในไต้หวัน เอเซอร์มีพนักงานมากกว่า 39,000 คน และมีสาขาอยู่มากกว่า 100 ประเทศ มีรายได้มากกว่า 12,900 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ในประเทศไทย เอเซอร์มียอดขายในระดับที่ดี เทียบเท่ากับ Toshiba
อินทิรา คานธี

อินทิรา ปริยทรรศินี คานธี ("Indira Priyadarsini Gandhi", 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2460 - 31 ตุลาคม พ.ศ. 2527) เป็นอดีตประธานมนตรีอินเดียที่ดำรงตำแหน่งถึง 3 วาระติดต่อกัน และเป็นประธานมนตรีหญิงคนแรกในประเทศอินเดีย
อินทิรา คานธี มีชื่อเดิมว่า อินทิรา ปรียทรศินี เนห์รู เป็นบุตรสาวของชวาหระลาล เนห์รู ประธานมนตรีคนแรกของอินเดีย กับกมลา เนห์รู นางอินทิราสมรสกับผิโรช คานธี ซึ่งมีนามสกุลเดียวกับมหาตมา คานธี แต่ไม่ได้มีความสัมพันธ์เป็นเครือญาติกัน 
อินทิรามีบุตรชายสองคน คือ ราชีพ คานธีและสัญชัย คานธี โดยบุตรทั้งสองต่างดำเนินกิจกรรมทางการเมืองสืบต่อจากมารดา
อินทิรา คานธีถึงแก่อสัญกรรมเมื่อวันที่ 31 ตุลาคม พ.ศ. 2527 หลังจากถูกองครักษ์สองคนใช้อาวุธปืนกระหน่ำยิงกว่า 30 นัด ที่บริเวณสวนในทำเนียบประธานมนตรี และถึงแก่อสัญกรรมระหว่างถูกนำตัวส่งโรงพยาบาล สาเหตุเนื่องจากเหตุการณ์ความขัดแย้งระหว่างชาวฮินดูกับชาวซิกข์หลังปฏิบัติการดาวน้ำเงิน
พระธาตุเก้าจอม

พระธาตุเก้าจอม คือพระธาตุเจดีย์สำคัญที่ตั้งอยู่ในจังหวัดเชียงราย เชื่อว่าหากสักการะครบทั้ง 9 จอมภายใน 1 วัน จะเกิดศิริมงคลเช่นเดียวกับการปิดทอง 7 วัดภายใน 1 วัน ประกอบด้วย
รีดเดอร์ส ไดเจสท์

รีดเดอร์ส ไดเจสท์  เป็นนิตยสารครอบครัวทั่วไปของสหรัฐอเมริกา ตีพิมพ์ปีละ 10 ครั้ง เดิมมีสำนักงานใหญ่อยู่ที่เมืองแชปปาควา รัฐนิวยอร์ก ปัจจุบันมีสำนักงานใหญ่ในย่านมิดทาวน์แมนฮัตตัน นิตยสารก่อตั้งใน ค.ศ. 1922 โดยเดอวิตต์ วอลเลซ และ ไลลา เบล อาชีสัน ภรรยาของเขา เป็นเวลาหลายปีที่ "รีดเดอร์ส ไดเจสท์" เป็นนิตยสารสำหรับผู้บริโภคที่ขายดีที่สุดในสหรัฐอเมริกา แต่ใน ค.ศ. 2009 นิตยสารนี้เสียตำแหน่งนี้ให้กับ "เบตเตอร์โฮมส์แอนด์การ์เดนส์" จากข้อมูลของมีเดียมาร์ครีเสิร์ช (ค.ศ. 2006) พบว่า "รีดเดอร์ส ไดเจสท์" เข้าถึงผู้อ่านได้มากขึ้นโดยมีรายได้ครัวเรือนมากกว่า 100,000 ดอลลาร์สหรัฐ มากกว่า "ฟอร์ชูน" "เดอะวอลล์สตรีทเจอร์นัล" "บิสซิเนสวีค" และ "อิงค์" รวมกัน
นิตยสาร "รีดเดอร์ส ไดเจสท์" ฉบับทั่วโลกมีผู้อ่านเพิ่มขึ้น 40 ล้านคนในกว่า 70 ประเทศ ผ่านฉบับต่าง ๆ 49 ฉบับใน 21 ภาษา นอกจากนี้ นิตยสารยังตีพิมพ์ในรูปแบบอักษรเบรลล์ ดิจิทัล และเสียง และในฉบับพิมพ์ใหญ่ที่เรียกว่า "รีดเดอร์สไดเจสท์ลาร์จพรินต์" นิตยสารนี้มีขนาดเล็ก โดยหน้ากระดาษมีขนาดประมาณครึ่งหนึ่งของนิตยสารอเมริกันส่วนใหญ่ ด้วยเหตุนี้ ในช่วงฤดูร้อน ค.ศ. 2005 บริษัทจึงได้นำสโลแกน "อเมริกาในกระเป๋าของคุณ" มาใช้กับฉบับสหรัฐอเมริกา อย่างไรก็ตาม ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2008 บริษัทได้เปลี่ยนสโลแกนเป็น "ชีวิตที่ดีร่วมกัน"
เม็ดเงิน กระทิงแดงยิม

เม็ดเงิน กระทิงแดงยิม มีชื่อจริงว่า บุญใส สังสุราช (ชื่อเล่น: เตี้ย) เกิดเมื่อวันที่ 12 มิถุนายน พ.ศ. 2521 ที่อำเภอเมืองร้อยเอ็ด จังหวัดร้อยเอ็ด มีสถิติการชกทั้งหมด 80 ครั้ง ชนะ 74 (น็อก 51) แพ้ 6
เม็ดเงิน ได้แชมป์โลกมาจากการเอาชนะน็อก แมนนี่ ปาเกียว นักมวยชาวฟิลิปปินส์ชื่อดังระดับโลก หลังจากปาเกียวได้แชมป์โลกของสภามวยโลก (WBC) ในรุ่นฟลายเวท มาอย่างไม่คาดฝันในปลายปี พ.ศ. 2541 ด้วยการเอาชนะน็อกยก 8 ฉัตรชัย สาสกุล เจ้าของตำแหน่งชาวไทยถึงในประเทศไทย ซึ่งถือว่าเป็นตำแหน่งแชมป์โลกครั้งแรกของปาเกียว จากนั้นปาเกียวก็ป้องกันตำแหน่งแชมป์โลกไว้ได้ครั้งหนึ่งด้วยการเอาชนะน็อก กาบริเอล มิรา นักมวยชาวเม็กซิกัน ได้ที่ประเทศฟิลิปปินส์
เม็ดเงิน ซึ่งเป็นนักมวยในสังกัดเดียวกับฉัตรชัย จึงได้ขึ้นชกที่เป็นเสมือนการล้างตาแทน และสามารถเอาชนะน็อกปาเกียวไปได้ในยกที่ 3 ในกลางปี พ.ศ. 2542 ซึ่งก่อนหน้านั้นปาเกียวได้สูญเสียแชมป์โลกไปแล้ว เพราะไม่อาจทำน้ำหนักให้อยู่พิกัด 112 ปอนด์ได้ หลังจากชั่งน้ำหนักมาแล้วถึง 5 ครั้ง
หลังจากที่ปาเกียวได้แพ้เม็ดเงินไปแล้ว ก็เลื่อนรุ่นขึ้นไปชกในรุ่นที่ใหญ่กว่าเรื่อย ๆ จนกระทั่งได้ไปชกที่สหรัฐอเมริกา จนกระทั่งมีชื่อเสียงโด่งดังในเวลาต่อมา กลายเป็นนักมวยที่มีค่าตัวหลายล้านดอลลาร์สหรัฐ ขณะที่เม็ดเงินในช่วงเวลาเดียวกัน กลับเป็นนักมวยชกเพียงคู่ประกอบรายการใหญ่ ได้ค่าตัวเพียงครั้งละ 15,000 หมื่นบาทเท่านั้น
อักษรมันดาอิก

ชุดตัวอักษรมันดาอิก เป็นระบบการเขียนโดยหลักใช้เขียนภาษามันดาอิก คากว่าพัฒนาขึ้นในช่วงระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 2 ถึง 7 จากรูปเขียนของแอราเมอิก (เช่นเดียวกันกับซีรีแอก) หรือจากอักษรพาร์เทียนจารึก เป็นเรื่องยากที่จะระบุที่มาของอักษรอย่างชัดเจน
อักษรนี้พัฒนาโดยผู้นับถือความเชื่อมันดาอีในเมโสโปเตเมียตอนล่าง เพื่อเขียนภาษามันดาอิกด้วยจุดประสงค์ทางศาสนา ภาษามันดาอิกคลาสสิกกับภาษามันดาอิกใหม่ยังคงมีผู้ใช้งานเพียงจำกัด อักษรนี้มีการเปลี่ยนแปลงรูปร่างน้อยมากตลอดหลายศตวรรษ
ชื่ออักษรในภาษามันดาอิกคือ "Abagada" หรือ "Abaga" ตามอักษรแรกของชุดตัวอักษร โดยรู้จักกันในฐานะ "a", "ba", "ga", ฯลฯ แทนที่จะเป็นชื่ออักษรเซมิติกแบบดั้งเดิม ("aleph", "beth", "gimel") 
อักษรนี้เป็นตัวเขียนที่เขียนจากขวาไปซ้ายตามแนวนอน แต่ใช่ว่าอักษรทั้งหมดในคำศัพท์จะเชื่อมกัน มีการใช้ช่องว่างในการแบ่งคำ
ในช่วงทศวรรษที่ผ่านมา Majid Fandi al-Mubaraki ชาวมันดาอีที่อาศัยอยู่ในออสเตรเลีย นำเข้าข้อความภาษามันดาอิกไปแปลงเป็นดิจิทัลด้วยการใช้การเรียงพิมพ์อักษรมันดาอิก
อักษร.
ชุดตัวอักษรมันดาอิกมีอักษรทั้งหมด 22 ตัว (เรียงตามลำดับเดียวกันกับชุดตัวอักษรแอราเมอิก) กับทวิอักษร "adu" อักษรทุกตัวมักปิดด้วยการสะกดอักษรแรก "a" ซ้ำ ทำให้มีการนับเชิงสัญลักษณ์เป็น 24 ตัว:
สระ.
สระส่วนใหญ่เขียนในรูปเต็ม ซึ่งต่างจากชุดตัวอักษรเซมิติกอื่น ๆ ส่วนใหญ่ อักษรแรก "a" (เทียบเท่า "alaph") ใช้แทนขอบเขตของสระลิ้นลดต่ำ อักษรตัวที่ 6 "wa" ใช้เป็นสระปิด หลัง ("u" กับ "o") และอักษรตัวที่ 10 "ya" ใช้เป็นสระปิด หน้า ("i" กับ "e") อักษรสองตัวท้ายที่กล่าวไปสามารถเป็นพยัญชนะ "w/v" กับ "y" ได้
สัญลักษณ์ที่คล้ายกับรูปขีดเส้นใต้  ใช้แยกคุณภาพเสียงสระ (vowel quality) ของสระมันดาอิกสามอัน โดยใช้ในสื่อการสอนแต่อาจละไว้ในข้อความทั่วไป สัญลักษณ์นี้ใช้เฉพาะกับสระ "a", "wa" และ "ya" ดังตัวอย่างกับอักษร "ba":
สัญลักษณ์ซ้ำ.
จุดใต้พยัญชนะ  สามารถใช้ระบุรูปซ้ำที่ผู้เขียนภาษาแม่เรียกว่ารูปสะกด "หนัก"
ตัวอย่างคำศัพท์ ได้แก่ ࡀࡊ࡛ࡀ‎ (ekka) 'นี่คือ', ࡔࡉࡍ࡛ࡀ‎ (šenna) 'ฟัน', ࡋࡉࡁ࡛ࡀ‎ (lebba) 'หัวใจ' และ ࡓࡁ࡛ࡀ‎ (rabba) 'เยี่ยม'
รูปอักขระแฝด.
อักษรตัวที่ 23 เป็นรูปอักขระแฝด "adu" ("da" + "ya") (เทียบกับ ตาอ์มัรบูเฏาะฮ์ในภาษาอาหรับ, อักษรคอปติก "ti" และแอมเพอร์แซนด์ในภาษาอังกฤษ)
นอกจากเชื่อมอักษรในแบบทั่วไปแล้ว อักษรมันดาอิกบางตัวสามารถผสมให้เป็นรูปอักขระแฝดหลายแบบ:
ทั้ง "adu"  กับรูปอักขระแฝดเก่า kḏ  ถือเป็นอักษรเดียวกันในยูนิโคด
อักษรที่คล้ายกัน.
เนื่องจากอักษรมันดาอิกบางตัวมีรูปร่างคล้ายกัน ทำให้บางครั้งสร้างความสับสนทั้งอาลักษณ์มันดาอิกในอดีตกับนักวิชาการสมัยใหม่ โดยเฉพาะในเอกสารตัวเขียนที่เป็นรูปเขียนมือ โดยตัวอย่างมีดังนี้
ชุดตัวอักษรฟินิเชีย

ชุดตัวอักษรฟินิเชีย พัฒนามาจากชุดตัวอักษรเคนันยุคแรกเริ่ม ซึ่งปรากฏครั้งแรกราว 1,800–1,700 ปีก่อนคริสต์ศักราช จารึกเก่าสุดมาจากเมืองโบราณบิบลัส อายุราว 1,000 ปีก่อนคริสต์ศักราช มีอักษร 22 ตัว ไม่มีเครื่องหมายสระ ชื่อตัวอักษรเหมือนที่ใช้เรียกอักษรฮีบรู
เชิงอรรถและอ้างอิง.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
อักษรสะมาริตัน

อักษรสะมาริตัน พัฒนามาจากอักษรฮีบรูโบราณโดยชาวสะมาริตัน ซึ่งตามคัมภีร์ไบเบิล อพยพจากเมโสโปเตเมียมาสู่ปาเลสไตน์ในช่วง 1,000 ปีก่อนคริสต์ศักราช และพัฒนาวัฒนธรรมและศาสนายิวขึ้น อักษรนี้ยังคงใช้โดยชาวสะมาริตันกลุ่มเล็กๆ ในเมืองนับลุสและในจตุรัสของโฮโลน
อักษรสะมาริตันเป็นที่รู้จักในโลกตะวันตกครั้งแรกผ่านการตีพิมพ์เอกสารตัวเขียนโทราห์สะมาริตันใน ค.ศ. 1631 โดยฌ็อง มอแร็ง ใน ค.ศ. 1616 Pietro della Valle นักเดินทาง ซื้อเอกสารฉบับสำเนาที่ดามัสกัส และเอกสารตัวเขียนนี้ (ปัจจุบันรู้จักกันในชื่อ Codex B) ถูกนำไปฝากไว้ในห้องสมุดแถวปารีส
การพัฒนา.
ตารางข้างล่างแสดงการพัฒนาของอักษรสะมาริตัน โดยเทียบกับอักษรฮีบรูด้านซ้าย แถวแนวตั้ง X แสดงรูปอักษรในสมัยใหม่ 
อักษร.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
นอร์ธรอป F-20 ไทเกอร์ชาร์ค

นอร์ธรอป F-20 ไทเกอร์ชาร์ค (Northrop F-20 Tigershark) เริ่มแรกใช้ชื่อ F-5G เป็นเครื่องบินขับไล่เบาที่ออกแบบและสร้างโดยนอร์ธรอปคอร์ปอเรชัน การพัฒนาเริ่มขึ้นในปี 1975 เพื่อพัฒนา F-5E ไทเกอร์ทู ด้วยการเพิ่มเครื่องยนต์ใหม่ที่ทรงพลัง ติดตั้งระบบเอวิโอนิกส์และเรดาร์รุ่นใหม่ F-20 มีความเร็วกว่า F-5E สามารถยิงเป้าหมายที่เกินระยะมองเห็นได้ และมีรูปแบบโจมตีอากาศสู่พื้นที่ดีกว่า ด้วยความสามารถเหล่านี้ F-20 จึงกลายมาเป็นคู่แข่งของ F-16 ไฟทิงฟอลคอน แต่มีราคาถูกกว่าทั้งในการซื้อและการใช้งาน 
การพัฒนาของ F-20 ส่วนใหญ่เป็นส่วนหนึ่งของโครงการ FX ของกระทรวงกลาโหมสหรัฐ ซึ่งพยายามที่จะขายเครื่องบินขับไล่ที่ล้าสมัยของสหรัฐ ให้กับมิตรประเทศเพื่อจำกัดโอกาสที่เทคโนโลยีของสหรัฐจะตกไปอยู่ในมือของสหภาพโซเวียต ถึงแม้ว่านอร์ธรอปหวังไว้สูงที่จะนำ F-20 เข้าทำตลาด แต่ด้วยการเปลี่ยนแปลงนโยบายของประธานาธิบดีโรนัลด์ เรแกน ทำให้ F-20 พ่ายแพ้ต่อ F-16 ส่งผลให้ไม่มี F-20 ลำใดถูกสั่งซื้อโดยต่างชาติและในที่สุดโครงการก็ถูกละทิ้งในปี 1986 หลังจากที่ต้นแบบสี่ลำได้ถูกสร้างขึ้นมา 2 ลำได้ประสบอุบัติเหตุตกขณะทำการบินทดลองและนักบินเสียชีวิต ส่วนอีก 2 ลำได้ถูกนำไปแสดงไว้ที่ Smithsonian Washington DC และอีกลำได้เก็บไว้ที่ Natural History Museum of Los Angeles
เฮคเลอร์แอนด์คอช เอชเค 33

เฮคเลอร์แอนด์คอช เอชเค 33 (Heckler & Koch HK33) เป็นปืนเล็กยาว พัฒนาโดยบริษัทเฮคเลอร์แอนด์คอช ประเทศเยอรมนี ตั้งแต่ทศวรรษ 1960 โดยพัฒนามาจากปืนเล็กยาวเฮคเลอร์แอนด์คอช จี3 ซึ่งเป็นขนาด 7.62x51 มม. มีประจำการในกองทัพบราซิล ไอร์แลนด์ ตุรกี และได้รับสิทธิ์ผลิตใช้ในกองทัพไทย และมาเลเซีย
กองทัพไทยได้ขออนุญาตใช้สิทธิบัตรเพื่อนำมาผลิตเองโดยกรมสรรพาวุธทหารบก (สพ.ทบ.) และเข้าประจำการในปี พ.ศ. 2511 โดยใช้ชื่อ ปืนเล็กยาว แบบ 11 หรือตัวย่อ ปลย.11 สำหรับทหารบก หรือ ปืนเล็กยาวอัตโนมัติ ขนาด 5.56 มม. เอชเค 33 หรือตัวย่อ ปลยอ.5.56-3 สำหรับทหารอากาศ
ปัจจุบันยังประจำการอยู่ในบางหน่วยของกองทัพไทย และใช้สำหรับฝึกยิงปืนด้วยกระสุนจริงของนักศึกษาวิชาทหาร เพื่อให้เกิดความคุ้นเคย ตามศูนย์ฝึกนักศึกษาวิชาทหารต่าง ๆ
อกาธา คริสตี

อกาธา (มิลเลอร์) คริสตี (Agatha Christie, ชื่อเต็ม: Agatha Mary Clarissa, บรรดาศักดิ์ Lady Mallowan, 15 กันยายน 2433 - 12 มกราคม 2519, อายุ 86 ปี) เกิดที่เมืองทอร์คีย์ มณฑลเดวอน ครอบครัวมีฐานะปานกลางมีบิดาเป็นชาวอเมริกัน มารดาเป็นชาวอังกฤษเป็นลูกคนเล็กของครอบครัว โดยคริสตีเลือกถือสัญชาติอังกฤษ เธอมีชื่อเสียงโด่งดังในฐานะนักเขียนนิยายแนวสืบสวนสอบสวน ได้รับสมญานามว่า "ราชินีแห่งนวนิยายอาชญากรรม" และเป็นผู้ที่ได้รับการบันทึกจากกินเนสต์บุ๊คว่า เป็นนักเขียนที่มียอดขายหนังสือมากที่สุดในโลก ตัวละครนักสืบที่โด่งดังของเธอ อาทิเช่น แอร์กูล ปัวโร, เจน มาร์เปิ้ล นอกจากนี้ องค์การยูเนสโก ยังได้ระบุว่า คริสตี เป็นนักเขียนที่มีผลงานแปลมากที่สุดในโลก เป็นรองแต่เพียงงานของวอลต์ ดิสนี่ย์ โปรดักชั่น เท่านั้น คริสตียังมีผลงานนวนิยายโรแมนติกในนามปากกาว่า Mary Westmacott
บทละครเวทีของเธอเรื่อง "The Mousetrap" เป็นการแสดงที่ได้บันทึกสถิติว่าออกแสดงนานที่สุดในโลก โดยเปิดการแสดงที่โรงละครแอมบาสซาเดอร์ในกรุงลอนดอน เมื่อวันที่ 25 พฤศจิกายน ค.ศ. 1952 และยังคงมีการแสดงอยู่จนถึงปัจจุบัน (ปี ค.ศ. 2008) รวมการแสดงไปแล้วกว่า 20,000 รอบ ปี ค.ศ. 1955 คริสตีได้รับรางวัลเกียรติยศสูงสุดของสมาคมนักเขียนเรื่องลึกลับแห่งสหรัฐอเมริกา (Mystery Writers of America) เป็นคนแรก คือรางวัล Grand Master Award ผลงานของเธอได้ดัดแปลงไปเป็นภาพยนตร์จำนวนมาก รวมถึงรายการโทรทัศน์ วิทยุ วิดีโอเกม และการ์ตูนด้วย
ปี ค.ศ. 1998 บริษัท ชอเรียน (Chorion) ได้ซื้อหุ้นจำนวนกว่า 64% ของ Agatha Christie Limited และได้เข้าควบคุมการถือลิขสิทธิ์ผลงานทั้งหมดของอกาธา คริสตี
ฉบับภาษาไทยมี สำนักพิมพ์ที่ได้ลิขสิทธิ์ในการแปลได้แก่ สำนักพิมพ์สร้างสรรค์บุ๊คส์ สำนักพิมพ์ดอกหญ้าวิชาการ สำนักพิมพ์ทีเอสจี และ แพรวสำนักพิมพ์ (พิมพ์สำนวนใหม่ออกมาวางขาย 7 เรื่อง ในปี พ.ศ. 2558 เนื่องในวาระ 125 ปีชาตกาลของอกาธา คริสตี)
ผลงาน.
นวนิยาย.
สำนวนที่แปลฉบับพิมพ์ล่าสุด ใช้ชื่อฉบับสำนวนของแปลของ สำนักพิมพ์ Word หรือ แพรวสำนักพิมพ์
เรื่องสั้น.
เป็นหนังสือชุดสะสมเรื่องสั้นที่เคยนำมาตีพิมพ์ในนิตยสารของประเทศอังกฤษ และอเมริกา ในไทยมีแปลครบทุกเรื่องแล้วโดยสำนักพิมพ์สร้างสรรค์บุ๊คส์ โดยมีทั้งหมด 155 ตอน ซึ่งบางเล่มในรายชื่อนี้อาจจะมีเรื่องซ้ำกัน เรื่องสั้นที่รวบรวมเป็นเล่มฉบับที่วางขายในอังกฤษ และ อเมริกา ใช้ชื่อเรื่อง และคัดเรื่องสั้นที่มารวมในเล่มต่างกัน เรื่องสั้นฉบับแปลไทย ก็แปลมาจากฉบับที่วางขายในอังกฤษ และอเมริกาทั้งสองแบบคละกันไป ไม่ได้ยึดแบบไหนเป็นหลัก มีการเพิ่มและลดเรื่องในบางเล่มจึง ทำให้ รวมเรื่องสั้นต่างๆฉบับแปลไทย ไม่เหมือนกับต้นฉบับแบบอังกฤษหรืออเมริการ้อยเปอร์เซ็นต์ ทางสำนักพิมพ์สร้างสรรค์บุ๊คส์ รวบรวมเรื่องที่ตกหล่นทั้งหมดรวมกัน วางขายในชื่อเรื่องว่า บนขอบเหว (The Edge) ตีพิมพ์วางขายในปี พ.ศ. 2551
มหาวิทยาลัยโอคลาโฮมา

มหาวิทยาลัยโอคลาโฮมา (University of Oklahoma ย่อว่า OU) เป็นมหาวิทยาลัยรัฐตั้งอยู่ที่เมืองนอร์มัน ในรัฐโอคลาโฮมา สหรัฐอเมริกา ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2433 (ค.ศ. 1890) โดยมีนักศึกษาประมาณ 30,000 คน (พ.ศ. 2548) มีคณาจารย์และนักวิจัย 2,000 คน นอกจากวิทยาเขตหลักในนอร์มัน มหาวิทยาลัยมีวิทยาเขตอยู่ในเมือง โอคลาโฮมาซิตี และ ทัลซา
มหาวิทยาลัยโอคลาโฮมาประกอบด้วย 15 คณะ และมีชื่อเสียงในด้าน อุตุนิยม ธรณีวิทยา วิศวกรรมศาสตร์ปิโตรเลียม สถาปัตยกรรมศาสตร์ นิติศาสตร์ และแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเปิดสอนในระดับปริญญาตรี 153 ภาควิชา ในระดับปริญญาโท 152 ภาควิชา และ 75 ภาควิชาในระดับปริญญาเอก นอกจากนี้ยังมีเปิดสอนในด้านอื่นสำหรับปริญญาประกาศนียบัตร 
นอกจากทางการสอนและการวิจัย มหาวิทยาลัยมีชื่อเสียงในด้านอย่างมากในด้านกีฬา โดยกีฬายิมนาสติกชนะระดับประเทศหลายครั้ง นอกจากนี้ทีมอเมริกันฟุตบอล เป็นทีมหนึ่งที่ประสบความสำเร็จสูง ทีมกีฬามหาวิทยาลัยใช้ชื่อว่า ซูนเนอร์ (Sooners)
มาซากิ ไอบะ

มาซากิ ไอบะ (; โรมาจิ: "Aiba Masaki"; เกิด 24 ธันวาคม ค.ศ. 1982) เป็นนักร้องและนักแสดงชาวญี่ปุ่น เขาเป็นสมาชิกของบอยแบนด์ อาราชิ 
ประวัติ.
ไอบะเกิดวันที่ 24 ธันวาคม พ.ศ. 2526 ในฮะนะมิงะวะ จังหวัดชิบะ เขาเป็นลูกคนแรกของบ้าน เขามีน้องชายที่อายุน้อยกว่า 4 ปีชื่อยูซุเกะ ไอบะถูกเลี้ยงโดยคุณตาถึงอายุ 4 ขวบ เพราะ พ่อแม่ของไอบะยุ่งกับการเตรียมเปิดร้านอาหารจีน
ผลงานการแสดง.
ละครโทรทัศน์.
ในปี 1997 ไอบะได้แสดงละครเรื่องแรก ในบทอากิระ หนึ่งในเด็กที่อยู่ในเมืองที่รัฐบาลไม่สนใจหลังจากการปกปิดความลับอะไรบางอย่าง ในละครเรื่อง "Bokura no Yūki: Miman Toshi"  หลังจากการประกาศเดบิวต์ของวงอะระชิในเดือนกันยายน ปี 1999 ไอบะก็ได้แสดงเรื่อง "V no Arashi"  เกี่ยวกับวอลเลย์บอล 
ในวันที่ 2 สิงหาคม ปี 2009 มีการประกาศว่าไอบะจะได้แสดงนำเป็นครั้งแรกในเรื่อง "My Girl" ไอบะเล่นเป็นหนุ่มคนหนึ่งที่ได้รับเด็กหญิง 5 ขวบจากแฟนเก่า ในปี 2010 ไอบะได้แสดงบท ริว ซาซากุระ  บาร์เทนเดอร์อัจฉริยะ ในเรื่อง "Bartender"ซึ่งดัดแปลงมาจากมังงะ นอกจากนั้นไอบะได้ร่วมแสดงในละครตอนสุดท้ายของเพื่อนร่วมวงคะซุนะริ นิโนะมิยะ "Freeter, Ie o Kau"  และได้ออกอากาศในวันที่ 21 ธันวาคม ปี 2010
ในปี 2012 ไอบะได้แสดงบทนำอีกครั้ง ใน "คาตายามะ โยชิทาโร่" ชายคนหนึ่งซึ่งมีนิสัยเหมือนผู้หญิง แต่ด้วยกฏของทางบ้านที่ว่า "1 รุ่น 1 ตำรวจ" ทำให้เขาต้องเป็นตำรวจแทนพี่น้อง ในเรื่อง " Mikeneko Holmes no Suiri"  ซึ่งดัดแปลงจากนิยายสืบสวน
ในปี 2013 ไอบะได้แสดงเป็นหมอในเรื่อง "Last hope" และในปี 2015 ไอบะได้แสดงเป็นคุราตะ เคน ในเรื่อง "Youkoso Wakaya e" ซึ่งมีเนื้อหาเกี่ยวกับครอบครัวธรรมดาๆครอบครัวหนึ่งที่ถูกสตอล์กเกอร์
ยุทธการที่ทะเลสาบอีรี

ยุทธการที่ทะเลสาบอีรี หรือ ยุทธการอ่าวพุท-อิน เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 10 กันยายน ค.ศ. 1813 ในทะเลสาบอีรี นอกชายฝั่งรัฐโอไฮโอของสหรัฐอเมริกา เรือรบ 9 ลำของกองทัพเรือสหรัฐเอาชนะเรือรบ 6 ลำของสหราชอาณาจักรได้อย่างเด็ดขาด ผลการรบทำให้ทั้งสองฝ่ายสูญเสียทหารไปมากกว่า 100 คน
ชัยชนะครั้งนี้ทำให้อเมริกาสามารถควบคุมน่านน้ำทะเลสาบได้ตลอดสงครามและยึดดีทรอยท์กลับคืนเป็นผลสำเร็จ นอกจากนี้ยังทำให้ได้ชนะใน "ยุทธการที่แม่น้ำเธมส์" ซึ่งเป็นการสลายการจัดตั้งรัฐอิสระของชนเผ่าอินเดียนแดงโดย "เทคัมเช" หัวหน้าเผ่าชอว์นี (Shawnee) ซึ่งไปเข้ากับฝ่ายอังกฤษและเสียชีวิตในการรบครั้งนี้ นอกจากนี้ยังช่วยให้อเมริกาประสบความสำเร็จที่แหลมไนแอกราในปีถัดมา สร้างความมั่นคงจากการการคุกคามของอังกฤษแถบมิชิแกน โอไฮโอ เพนซิลเวเนียรวมทั้งด้านตะวันตกของนิวยอร์กไปได้ตลอดสงคราม
หมายเหตุ.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
มิกกี แมนเทิล

มิกกี ชาลส์ แมนเทิล (- 20 ตุลาคม พ.ศ. 2474 — 13 สิงหาคม พ.ศ. 2538) นักเบสบอลอเมริกันผู้รับการบรรจุชื่อไว้ใน "หอเกียรติยศเบสบอลแห่งชาติ" เมื่อ พ.ศ. 2517 แมนเติลเล่นในฐานะนักกีฬาอาชีพในสโมสรนิวยอร์กแยงกีตลอดเป็นเวลาต่อเนื่องรวม 18 ปี ได้รับการยกย่องเป็นนักเบสบอลออลสตาร์ 16 ครั้ง รางวัล อเมริกันลีก เอ็มพีวี (MVP, most valuable player) 3 ครั้ง สโมสรที่เขาเล่นได้เข้ารอบเพลย์ออฟ 12 ครั้ง และได้เป็นแชมป์ 3 ครั้ง 
นอกจากนี้แมนเติลยังครองสถิติโฮมรันของ "เวิลด์ซีรี" 18 ครั้ง อาร์บีไอ 40 ครั้ง สถิติการวิ่ง 42 ครั้ง ตีลูกเอกซ์ตราเบส 26 ครั้ง เบสปกติ 123 ครั้ง
มิกกี แมนเทิล เกิดที่เมืองสปาวินาว รัฐโอคลาโฮมา ได้รับการตั้งชื่อจากบิดาตาม "มิกกี คอแชรน" ซึ่งเป็นนักเบสบอลผู้มีชื่อเสียงอยู่ในระดับหอเกียรติยศแห่งดีทรอยต์ เมื่อเข้าโรงเรียนก็ได้เป็นนักกีฬาเกือบทุกชนิดของโรงเรียน โดยเฉพาะเบสบอล การเล่นอเมริกันฟุตบอลทำให้แมนเทิลเกือบถูกตัดขา การบาดเจ็บนี้ทำให้แมนเติลได้รับยกเว้นจากการเกณฑ์ทหารในสงครามเกาหลี ซึ่งกลายเป็นจุดอ่อนที่ทำให้ "แฟน" ไม่ค่อยพอใจในระยะแรกๆ
สโมสรแยงกีติดต่อเซ็นสัญญากับแมนเทิลแต่พบว่าแมนเติลอายุเพียง 16 ปีและยังเรียนชั้นมัธยม จึงรอและกลับมาเซ็นสัญญาอีกครั้ง เมื่อ พ.ศ. 2490 ในทีม "ดี (D)" แมนเทิลเล่นได้ดีเป็นลำดับ รวมทั้งการเป็นนักเบสบอลที่ตีลูกไกลที่สุด คือตีข้ามหลังคาอัฒจันทร์ออกไปไกล วัดได้ถึง 196 เมตร
มิกกี แมนเทิล ประกาศแขวนไม้เมื่อวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2512 หลังมีผลการเล่นเข้าเกณฑ์เข้าหอเกียรติยศ หลังเลิกเล่น แมนเทิลได้เปิดภัตตาคารอาหารพื้นถิ่นประมาณ พ.ศ. 2516 ไม่ประสบสำเร็จนัก ในปี พ.ศ. 2531 จึงเปิดภัตตาคารใหม่โดยตั้งชื่อตนเอง ซึ่งนับเป็นภัตตาคารที่ได้รับความนิยมมากที่สุดในย่านถนน 42 
มิกกี แมนเทิล มีชีวิตครอบครัวที่ไม่ราบรื่นนัก เขาแต่งงานเมื่อ พ.ศ. 2494 มีบุตร 4 คน แมนเทิลเสียชีวิตเมื่ออายุ 63 ปีจากมะเร็งตับจากการติดสุรามานานปี ในปี พ.ศ. 2549 รัฐบาลอเมริกันได้ออกไปรษณียากรเป็นรูปของแมนเทิล
แฟนพันธุ์แท้ 2006

รายการแฟนพันธุ์แท้ในปี 2006 ใช้รูปแบบเช่นเดียวกันกับรูปแบบของปี 2005 แต่มีการเปลี่ยนแปลงในเกม 3 วินาที จากเดิมในปี 2005 ที่เล่นทั้งหมด 5 รอบ ให้เหลือเพียง 3 รอบ ซึ่งในปี 2006 นี้ รายการแฟนพันธุ์แท้ทั้งหมด 24 เรื่อง เป็นเรื่องใหม่ 23 เรื่อง เรื่องเก่าที่นำมาจัดแข่งขันใหม่ 1 เรื่อง มีสุดยอดแฟนพันธุ์แท้ทั้งหมด 27 ท่าน จาก 24 เรื่อง ตอบคำถามสุดยอดแฟนพันธุ์แท้ผิด 1 ท่าน (โดยสามารถกลับมาได้ตำแหน่งสุดยอดแฟนพันธุ์แท้ในการแข่งขันอีกครั้งหนึ่ง) โดยในการชิงชัยสุดยอดแฟนพันธุ์แท้แห่งปี 2006 ได้มีสุดยอดแฟนพันธุ์แท้ร่วมเข้าชิงชัยทั้งหมด 26 ท่าน และสุดยอดแฟนพันธุ์แท้แห่งปี 2006 ก็คือ ดนัย สมุทรโคจร สุดยอดแฟนพันธุ์แท้ SUPER HEROES, เอก ฮิมสกุล สุดยอดแฟนพันธุ์แท้ฟุตบอลโลก 2006 และ รักษ์ ศรีเกตุ สุดยอดแฟนพันธุ์แท้พระพุทธรูป นอกจากนี้ แฟนพันธุ์แท้ปี 2006 ยังย้ายสถานที่ถ่ายทำจากสตูดิโอกรุงเทพ ถนนแจ้งวัฒนะ มาถ่ายทำที่เวิร์คพอยท์สตูดิโอ จังหวัดปทุมธานี และถ่ายทำที่สตูดิโอนี้จนกระทั่งยุติการออกอากาศ
แฟนพันธุ์แท้ 2001

แฟนพันธุ์แท้ปี 2001 เป็นรายการโทรทัศน์ไทย ผลิตโดย บริษัท เวิร์คพอยท์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ จำกัด ออกอากาศทุกคนวันศุกร์ เวลา 22:20 – 23:30 น. ทางสถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบก ออกอากาศตอนแรกเมื่อวันศุกร์ที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2544
ประวัติ.
รายการแฟนพันธุ์แท้ในปี 2001 นั้น ออกอากาศครั้งแรกแรกเมื่อวันศุกร์ที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2544 ในตอน สตาร์วอร์ส โดยรูปแบบและฉากของรายการแฟนพันธุ์แท้ในปี 2001 นี้ ยังคงรูปแบบการแข่งขันจากปี 2000 เหมือนเดิม รวมทั้งเป็นปีแรกที่มีการจัดการแข่งขันสุดยอดแฟนพันธุ์แท้แห่งปีอีกด้วย โดยในการค้นหาชิงชัยสุดยอดแฟนพันธุ์แท้แห่งปี 2001 นั้น เริ่มต้นตั้งแต่วันที่ 26 ตุลาคม พ.ศ. 2544 โดยผู้ที่ลงแข่งขันเป็นคนแรก คือ ป๋อง สุพรรณ สุดยอดแฟนพันธุ์แท้ พระเครื่อง (ครั้งที่ 1) และสิ้นสุดลงในวันที่ 4 มกราคม พ.ศ. 2545 โดยผู้ที่เป็นสุดยอดแฟนพันธุ์แท้แห่งปี 2001 ได้แก่ วัชรพันธุ์ ลวันยานนท์ สุดยอดแฟนพันธุ์แท้อุลตร้าแมน และ ราม วัชรประดิษฐ์ สุดยอดแฟนพันธุ์แท้พระเครื่อง
รายชื่อสุดยอดแฟนพันธุ์แท้ในปี 2001.
สำหรับแฟนพันธุ์แท้ประจำสัปดาห์ปี 2001 มีทั้งหมด 36 เรื่อง มีสุดยอดแฟนพันธุ์แท้ที่ตอบคำถามสุดท้ายถูก 19 เรื่อง ตอบผิด 17 เรื่อง มีผู้เข้าแข่งขันสุดยอดแฟนพันธุ์แท้แห่งปีทั้งหมด 21 คน โดยมีอยู่ 2 เรื่องที่มีสุดยอดแฟนพันธุ์แท้ถึง 2 คน คือ พระเครื่อง (ครั้งที่ 1) ออกอากาศเมื่อวันที่ 16 และ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2544 และ สุริโยทัย ออกอากาศเมื่อวันที่ 7 และ 14 กันยายน พ.ศ. 2544
ผลคะแนนแฟนพันธุ์แท้แห่งปี 2001.
รอบคัดเลือก.
เริ่มแข่งขันตั้งแต่วันที่ 26 ตุลาคม ถึง 21 ธันวาคม พ.ศ. 2544 โดยกติกาการแข่งขันนั้น คือ จะมีทั้งหมด 4 หมวดในการแข่งขัน ดังนี้
โดยในแต่ละหมวดจะมีคะแนนเต็มหมวดละ 25 คะแนน หากผู้แข่งขันทำคะแนนเต็มใน 1 หมวด จะได้รับเงินรางวัลพิเศษ 10,000 บาท และหากสามารถทำคะแนนเต็ม 100 คะแนน จะได้รับเงินรางวัลพิเศษ 100,000 บาท โดยผู้สนับสนุนเงินรางวัลพิเศษนี้ คือ กระเบื้อง COTTO
หมายเหตุ
รอบชิงชนะเลิศ.
ในรอบชิงชนะเลิศจะแข่งทั้งหมด 2 นัด คือ วันศุกร์ที่ 28 ธันวาคม พ.ศ. 2544 และ วันศุกร์ที่ 4 มกราคม พ.ศ. 2545 โดยผู้ที่ได้ตำแหน่งสุดยอดแฟนพันธุแท้แห่งปี จะได้รับของรางวัลต่างๆ รวมมูลค่ากว่า 2,000,000 บาท จากผู้สนับสนุนหลัก คือ เบียร์ช้าง ดังนี้ 
หมายเหตุ
แฟนพันธุ์แท้ 2000

แฟนพันธุ์แท้ปี 2000 เป็นรายการโทรทัศน์ไทยผลิตโดย เวิร์คพอยท์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ ออกอากาศทุกวันศุกร์ เวลา 22.20 น. – 23.30 น. ทางสถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบก ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2543
ประวัติ.
แฟนพันธุ์แท้ปี 2000 เป็นรายการโทรทัศน์ไทยผลิตโดย เวิร์คพอยท์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ ออกอากาศทุกวันศุกร์ เวลา 22.20 น. – 23.30 น. ทางสถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบก ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2543 แต่ที่จริงแล้วรายการแฟนพันธุ์แท้เคยออกอากาศเมื่อวันที่ 18 สิงหาคม พ.ศ. 2543 ในตอน สายัณห์ สัญญา โดยแฟนพันธุ์แท้ในตอนนั้นใช้ชื่อว่า "สกูป แฟนพันธุ์แท้" เป็นแนวทอล์คโชว์ผสมเกมโชว์ โดยมี ศัลย์ อิทธิสุขนันท์ และ โหน่ง ชะชะช่า เป็นพิธีกร ซึ่งถือเป็นการเปิดตัวครั้งแรกของรายการแฟนพันธุ์แท้ ก่อนที่จะออกอากาศจริงในอีก 2 สัปดาห์
รายการแฟนพันธุ์แท้ในปีนี้ มีแฟนพันธุ์แท้ที่แข่งขันทั้งหมด 13 เรื่อง มีผู้ที่ได้เป็นสุดยอดแฟนพันธุ์แท้ 9 คน และตอบคำถามสุดยอดแฟนพันธุ์แท้ผิด 4 คน โดยในตอนแรกที่ออกอากาศ มีพิธีกร 2 คน คือ ปัญญา นิรันดร์กุล และ ธีรวัฒน์ อนุวัตรอุดม (สังข์ 108 มงกุฎ) พอมาถึงตอน แมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด ก็เหลือเพียงปัญญาคนเดียวตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา โดยเป็นปีเดียวที่ไม่มีการแข่งขันสุดยอดแฟนพันธุ์แท้แห่งปี (เนื่องจากเริ่มออกอากาศในช่วงปลายปี) และสุดยอดแฟนพันธุ์แท้ทั้ง 9 คน จึงถือเป็นสุดยอดแฟนพันธุ์แท้ 9 คนแรก ที่ไม่ได้เข้าร่วมการชิงชัยสุดยอดแฟนพันธุ์แท้แห่งปีนั่นเอง แต่ถ้าหากสุดยอดแฟนพันธุ์แท้ตอบคำถามสุดยอดแฟนพันธุ์แท้ถูก จะได้รับเงินรางวัลจากผู้สนับสนุนหลัก 100,000 บาท และยุติการแจกเงินรางวัลใน แฟนพันธุ์แท้ 2001 เป็นต้นมา
รายชื่อสุดยอดแฟนพันธุ์แท้ในปี 2000.
สำหรับแฟนพันธุ์แท้ประจำสัปดาห์ปี 2000 มีทั้งหมด 13 เรื่อง มีสุดยอดแฟนพันธุ์แท้ที่ตอบคำถามสุดท้ายถูก 9 เรื่อง ตอบผิด 4 เรื่อง และเป็นปีเดียวที่ไม่มีการจัดการแข่งขันค้นหาสุดยอดแฟนพันธุ์แท้แห่งปี เนื่องจากเริ่มออกอากาศในช่วงท้ายปี โดยสุดยอดแฟนพันธุ์แท้ทั้ง 9 คนนี้ ถือเป็นสุดยอดแฟนพันธุ์แท้ 9 คนแรก ที่ไม่ได้เข้าร่วมการชิงชัยสุดยอดแฟนพันธุ์แท้แห่งปี
เมลวิน มากราโม

เมลวิน มากราโม นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 28 เมษายน พ.ศ. 2514 สถิติการชก 59 ครั้ง ชนะ 36 (น็อค 20) เสมอ 2 แพ้ 21
ประวัติ.
มากราโมขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2533 ชนะคะแนน กาเบรียล ตอร์เรวีญา ที่ ฟิลิปปินส์ จากนั้น ขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ เคยชกชนะคะแนน อีริค ชาเวซ ก่อนจะเดินทางมาชกในไทยใน พ.ศ. 2535 แพ้คะแนน แสน ส.เพลินจิต และในช่วง พ.ศ. 2536 – 2538 มาชกแพ้พิชิตน้อย ศิษย์บางพระจันทร์ 2 ครั้ง แพ้คะแนน สิน ส.เพลินจิต โลตัส ซีพียิม จ้าวสิงห์ทอง เฉลิมศรี และยังได้ชิงแชมป์เงารุ่นซูเปอร์ฟลายเวท WBC เมื่อ 26 มีนาคม พ.ศ. 2538 แพ้น็อค วีรพล นครหลวงโปรโมชัน ไม่ได้แชมป์ จากนั้น มากราโมได้ครองแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นฟลายเวทเมื่อ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2539 ชนะน็อค ลี เอสโคปิโด ยก 8 แล้วได้มาชิงแชมป์ OPBF รุ่นฟลายเวทเมื่อ 22 มีนาคม พ.ศ. 2539 แพ้คะแนน โชคชัย โชควิวัฒน์ ได้ชิงแชมป์ PABA รุ่นฟลายเวทกับเด่นเก้าแสน เก้าวิชิต 2 ครั้ง เมื่อ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2539 และ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2540 แต่ก็แพ้คะแนนทั้งสองครั้ง จากนั้น มากราโมได้ครองแชมป์เงารุ่นฟลายเวท WBO เมื่อ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2540 ชนะน็อค ฤทธิชัย เกียรติประภัสร์ ยก 7 ป้องกันตำแหน่งไว้ได้ 1 ครั้ง แล้วจึงขึ้นชิงแชมป์ OPBF รุ่นฟลายเวทที่ว่าง เมื่อ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2542 ชนะน็อค คัตสุฮิโร อากีตะ ที่ฟิลิปปินส์ ได้แชมป์มาครอง แต่พอป้องกันแชมป์ครั้งแรกก็เสียแชมป์ แพ้คะแนน ฮิโรชิ นากาโน เมื่อ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2542 ที่ ญี่ปุ่น มากราโมขึ้นชิงแชมป์ OPBF คืนจากนากาโนอีกครั้ง แต่ก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนนโดยเทคนิคเมื่อ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2543
หลังจากนั้น มากราโมยังคงขึ้นชกต่อมา ได้มาชิงแชมป์ PABA รุ่นซูเปอร์ฟลายเวทเมื่อ 30 เมษายน พ.ศ. 2544 แพ้คะแนน เมจิ ซีพียิม จากนั้น เสียแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นฟลายเวท แพ้คะแนน แอนโทนี่ วิลลามอร์ ในปีเดียวกันนี้ แต่ก็แก้มือ ชนะน็อคแอนโทนี วิลลามอร์ ชิงแชมป์คืนมาได้ก่อนจะเสียแชมป์ฟิลิปปินส์ไปอีกครั้งเมื่อ 20 เมษายน พ.ศ. 2545 แพ้คะแนน รอลลี่ ลูนาส มากราโมขึ้นชกครั้งสุดท้ายเมื่อ 10 มกราคม พ.ศ. 2546 แพ้น็อค คมฤทธิ์ สามเคแบตเตอรี ยก 5 ชิงแชมป์ PABA รุ่นฟลายเวทไม่สำเร็จหลังจากนั้นก็แขวนนวมไป
แรนดี้ แมนกูบัท

แรนดี้ แมนกูบัท (Randy Mangubat) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2519 สถิติการชก 67 ครั้ง ชนะ 32 (น็อค 14) เสมอ 12 แพ้ 23
ประวัติ.
แมนกูบัทขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 19 มีนาคม พ.ศ. 2537 ชนะน็อค อาร์โนลด์ โซลิส ยก 1 จากนั้นขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ และเคยมาชกแพ้คะแนน ฤทธิชัย เกียรติประภัสร์ในไทยเมื่อ พ.ศ. 2539 จากนั้น แมนกูบัทได้ชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นมินิมัมเวทเมื่อ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2539 แพ้คะแนน เรย์ วีญามอร์ จากนั้นมาชกในไทย แพ้น็อค พงษ์ศักดิ์เล็ก ศิษย์คะนองศักดิ์ ยก 3 ต่อมาใน พ.ศ. 2540มาชกนอกรอบ ชนะคะแนนโดยเทคนิค พยัคฆ์ นครหลวงโปรโมชั่น ยก 7 และมาชิงแชมป์ PABA รุ่นมินิมัมเวท ชนะน็อค ขวัญใจ สามเคแบตเตอรีเมื่อ 6 มิถุนายน พ.ศ. 2540 แมนกูบัทป้องกันแชมป์ไว้ได้ 1 ครั้ง ก่อนจะเสียแชมป์ แพ้คะแนน สงคราม ป.เปาอินทร์ เมื่อ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2540 หลังจากนั้น แมนกูบัทยังคงขึ้นชกอย่างต่อเนื่อง ไปชนะคะแนนโดยเทคนิค ยูยีน กอนซาเลซและ เสมอกับ อัตซูชิ ซาอิ ที่ ญี่ปุ่น มาชิงแชมป์ PABA รุ่นซุเปอร์ฟลายเวทเมื่อ 3 มีนาคม พ.ศ. 2543 เสมอกับเมจิ ซีพียิม ไม่ได้แชมป์
แมนกูบัทประสบความสำเร็จในการชิงแชมป์เมื่อ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2543 เมื่อชิงแชมป์เงารุ่นฟลายเวท WBC ชนะน็อค คิม จองวาน ยก 1 ที่ฟิลิปปินส์ แมนกูบัทชกป้องกันตำแหน่งไว้ได้ 3 ครั้ง ก็ขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท WBC เมื่อ 5 มิถุนายน พ.ศ. 2546 แพ้คะแนน พงษ์ศักดิ์เล็ก ศิษย์คะนองศักดิ์ จากนั้น ก็เสียแชมป์เงาในรุ่นเดีวกันเมื่อ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2546 แพ้คะแนนโดยเทคนิค ดิออสกาโด กาบี จากนั้น แมนกูบัทมีโอกาสได้ชิงแชมป์อีก 2 ครั้ง โดยชิงแชมป์ PABA รุ่นฟลายเวทเมื่อ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2548 แพ้น็อค เด่นเก้าแสน เก้าวิชิต ยก 7 และชิงแชมป์ PABA รุ่นแบนตัมเวทเมื่อ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2549 แพ้น็อค ทับทิมแดง ณ ราชวัตร ยก 5 จากนั้น แมนกูบัทก็แขวนนวมไป
มหาวิทยาลัยเสรีแห่งเบอร์ลิน

มหาวิทยาลัยเสรีแห่งเบอร์ลิน (FU Berlin ; เยอรมัน: Freie Universität Berlin ; อังกฤษ: The Free University of Berlin) เป็นมหาวิทยาลัยที่ใหญ่ที่สุดในเบอร์ลิน ประเทศเยอรมนี
ก่อตั้งใน ค.ศ. 1948 โดยนักศึกษาและอาจารย์ที่ถูกไล่ออก เพราะมุมมองทางการเมืองของพวกเขา จากมหาวิทยาลัยฮุมโบลด์ทแห่งเบอร์ลิน (ก่อนหน้านี้ชื่อ Friedrich-Wilhelms-Universität) ซึ่งในตอนนั้นควบคุมดูแลโดยผู้มีอำนาจในเขตดูแลของโซเวียต (เบอร์ลินตะวันออก) ใน ค.ศ. 1968 มหาวิทยาลัยเป็นศูนย์กลางของขบวนการนักศึกษาฝ่ายซ้าย พร้อม ๆ กับนักศึกษาในปารีส ลอนดอน และเบิร์กลีย์