pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
ชัย ราชวัตร

ชัย ราชวัตร (เกิด 19 มิถุนายน พ.ศ. 2484) เป็นนามปากกาของ สมชัย กตัญญุตานันท์ นักวาดการ์ตูนชาวไทย มีผลงานเป็นที่รู้จักกันคือ ผู้ใหญ่มากับทุ่งหมาเมิน โดย เป็นการ์ตูนรายวันตีพิมพ์ลงในหนังสือพิมพ์ไทยรัฐ มีบทบาทเป็นนักเขียนในช่วงเหตุการณ์ 14 ตุลาคม 2516
ประวัติ.
ชัย ราชวัตร เป็นชาวอำเภอเขื่องใน จังหวัดอุบลราชธานี เกิดวันที่ 19 มิถุนายน พ.ศ. 2484 ในครอบครัวคนไทยเชื้อสายจีน จบการศึกษาจากโรงเรียนเบ็ญจะมะมหาราช หลังจากจบการศึกษาที่บ้านเกิดแล้ว ก็เข้ากรุงเทพมาเรียนวิชาบัญชีที่โรงเรียนกรุงเทพการบัญชีวิทยาลัย เพราะต้องการทำงานธนาคาร เมื่อเรียนจบก็ได้เข้าทำงานที่ธนาคารกรุงศรีอยุธยา แต่ก็ออกจากงานเนื่องจากความเบื่องาน
วงการหนังสือ.
ชัยเริ่มทำงานด้านหนังสือโดยการเป็นฝ่ายศิลป์ให้หนังสือกีฬา ชื่อ เดอะเกม และเข้าสู่แวดวงข่าวการเมืองหลังจากเหตุการณ์ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2519 กับหนังสือพิมพ์การเมือง ชื่อ ธงไชย และหนังสือพิมพ์มหาราษฎร์ ซึ่งชัยได้เริ่มต้นการเขียนการ์ตูนการเมืองชิ้นแรก ชื่อ “ใครจะเอากระพรวนไปแขวนคอแมว” ซึ่งหลังเหตุการณ์ต้องลี้ภัยการเมืองไปอาศัยอยู่ที่ลอสแอนเจลิส สหรัฐอเมริกา เป็นเวลานานถึง 2 ปี จึงกลับสู่ประเทศไทยเมื่อเหตุการณ์ต่าง ๆ ได้สงบลง จากนั้นได้วาดภาพประกอบ 'งิ้วการเมือง' และสร้างผลงานผู้ใหญ่มากับทุ่งหมาเมิน ในหนังสือพิมพ์รายวัน เดลินิวส์ และ ไทยรัฐ ในปี พ.ศ. 2562 ชัย ราชวัตร ได้ลาออกจากไทยรัฐแล้ว
บทบาททางการเมือง.
มีรายงานว่า กปปส. สนับสนุนให้ชัย ราชวัตรเป็นกรรมการมูลนิธิมวลมหาประชาชน ซึ่งมูลนิธิดังกล่าวมีวัตถุประสงค์เพื่อนำเงินไปช่วยเหลือผู้สนับสนุนที่ได้รับบาดเจ็บและเสียชีวิตจากการชุมนุมทางการเมือง และเป็นทุนวิจัยการปฏิรูปประเทศ
มาทิลดา เอ็มเค I

รถถังทหารราบ เอ็มเค 1 มาทิลดา 1 (เอ 11)  เป็นรถถังทหารราบของประเทศสหราชอาณาจักรในสงครามโลกครั้งที่ 2 
ประวัติการรบ.
รถถังรุ่นมาทิลดา 1 (55) และมาทิลดา 2 ได้ถูกใช้ในการรบในประเทศฝรั่งเศสภายใต้สังกัดของกองพลน้อยทหารบกรถถังที่ 1 (British 1st Army Tank Brigade) แห่งกองกำลัง British Expeditionary Force (ฺBEF) กองทัพสหราชอาณาจักร โดยรถทั้งสองรุ่นได้มีส่วนร่วมในการป้องกันและการโต้กลับกองทัพนาซีเยอรมนีในการยุทธแห่งอาร์ราสในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1940 ซึ่งในการรบครั้งนั้นกองทัพบริเตนสามารถทำให้กองพลรถถังที่ 7 (7th Panzer Division) ภายใต้การบัญชาการของจอมพลเออร์วิน รอมเมล แตกพ่ายไปได้ชั่วขณะหนึ่ง ต่อมาเมื่อกองกำลัง BEF ถอนทำกับเกาะอังกฤษ รถถังมาทิลดา เอ็มเค 1 จึงถูกปลดประจำการเพื่อใช้การฝึกซ้อมแทน
มาทิลดา 2

รถถังทหารราบ มาร์ค 2 เป็นที่รู้จักกันดีในชื่อว่า มาทิลดา เป็นรถถังทหารราบสัญชาติบริติซในสงครามโลกครั้งที่สอง
การออกแบบได้เริ่มต้นตามข้อกำหนดเฉพาะเจาะจงของ A12 ในปี ค.ศ. 1936 ในฐานะที่เป็นรถถังที่ถูกติดตั้งด้วยอาวุธให้แก่รถถังทหารราบบริติชคันแรก ที่ติดอาวุธด้วยปืนกล พลขับรถถังสองคนจากรถถังทหารราบ มาร์ค 1 (เอ11) มาร์ค 1 ยังเป็นที่รู้จักกันคือ มาทิลดา และ A12 ที่มีขนาดใหญ่กว่านั้นแต่เดิมเป็นที่รู้จักกันคือ มาทิลดา 2 หรือ มาทิลดา ซีเนียร์ มาร์ค 1 ได้ถูกทิ้งในปี ค.ศ. 1940 และจากนั้น เอ12 ก็แทบจะเรียกกันอย่างง่าย ๆ ว่า "มาทิลดา"
ด้วยเกราะที่หนัก มาทิลดา 2 เป็นรถถังทหารราบที่ยอดเยี่ยม แต่มีความเร็วและอาวุธที่ค่อนข้างจำกัด มันเป็นเพียงแค่รถถังที่เข้าประจำการตั้งแต่ช่วงเริ่มสงครามจนถึงยุติลง แม้ว่ามันจะมีส่วนร่วมโดยเฉพาะในการทัพแอฟริกาเหนือ มันถูกแทนที่ในการประจำการในแนวหน้าโดยรถถังทหารราบ เอ็มเค 3 วาเลนไทน์ ที่น้ำหนักเบากว่าและใช้ต้นทุนต่ำกว่า ซึ่งเริ่มต้นในปลายปี ค.ศ. 1941
รถถังเชอร์ชิล

รถถัง, ทหารราบ, เอ็มเค 4 (A22) เชอร์ชิล เป็นรถถังทหารราบขนาดหนักสัญชาติบริติซที่ถูกใช้งานในสงครามโลกครั้งที่สอง เป็นที่รู้จักกันเป็นอย่างดีในเรื่องของเกราะหนัก ตัวรถถังตามความยาวขนาดใหญ่ที่มาพร้อมกับสายพานรอบด้านที่มีโบกี้หลายตัว ด้วยความสามารถในการปีนขึ้นทางลาดชัน และการใช้งานเป็นพื้นฐานของยานพาหนะผู้ชำนาญหลายคน มันเป็นหนึ่งในรถถังหนักมากที่สุดของฝ่ายสัมพันธมิตรในสงคราม
ต้นกำเนิดของการออกแบบของเชอร์ชิลโดยตั้งอยู่ในความคาดหวังว่า สงครามในยุโรปอาจจะเกิดขึ้นได้ในสภาพที่มีความคล้ายคลึงกับสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง และตอกย้ำถึงความสามารถในการข้ามพื้นดินที่ยากลำบาก เชอร์ชิลได้รีบเร่งในการผลิตในคำสั่งเพื่อสร้างแนวป้องกันของบริติซจากการบุกครองของเยอรมันที่อาจจะเกิดขึ้นได้ ยานพาหนะคันแรกที่มีจุดบกพร่องที่จะต้องพิชิตให้ได้ก่อนที่เชอร์ชิลจะให้การยอมรับในการใช้งานอย่างกว้างขวาง หลังจากหลายรุ่นได้ถูกสร้างขึ้น ด้วยสเปคของการหุ้มเกราะที่ดีกว่า มาร์ค 4 ก็ได้เข้าประจำการกับกองทัพบกบริติซ รุ่นที่ได้รับการปรับปรุงแล้วซึ่งทำได้ดีในช่วงต่อมาของสงคราม
เชอร์ชิลได้ถูกใช้งานโดยกองทัพบริติซและเครือจักรภพอื่น ๆ ในช่วงการทัพแอฟริกาเหนือ อิตาลี และยุโรปเหนือ - ตะวันตก นอกจากนี้ เชอร์ชิล 344 คันได้ถูกส่งไปเป็นการช่วยเหลือทางทหารให้กับสหภาพโซเวียตในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง และมากกว่า 250 คันที่ได้พบเห็นในการประจำการในแนวรบด้านตะวันออก
.ng

.ng เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับประเทศไนจีเรีย เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2538
ประวัติ.
โดเมนบนสุดได้รับการมอบหมายครั้งแรกใน ค.ศ. 1995 ให้กับ Ibukun Odusote ที่วิทยาลัยเทคโนโลยียาบา เธอได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้อุปถัมภ์ตลอดชีพสำหรับงานของเธอในสมาคมการลงทะเบียนอินเทอร์เน็ตไนจีเรียใน ค.ศ. 2013
ครุยเซอร์ เอ็มเค VIII ชาลเลนเจอร์

รถถัง, ครุยเซอร์, ชาลเลนเจอร์ (เอ30) เป็นรถถังสัญชาติบริติชในสงครามโลกครั้งที่สอง มันถูกติดตั้งด้วยปืนใหญ่ต่อต้านรถถัง คิวเอฟ 17-ปอนเดอร์ บนฐานรถถังที่ได้มาจากรถถังครอมเวลล์เพื่อเพิ่มอำนาจการยิงต่อต้านรถถังให้กับหน่วยรถถังลาดตระเวน การออกแบบที่ดูประนีประนามในการติดตั้งปืนขนาดใหญ่เข้ากับฐานรถถังครอมเวลล์ ซึ่งส่งผลทำให้รถถังมีอาวุธที่ทรงพลังและเกราะดูบางลง ด้วยความชื่นชมต่อรถถังเชอร์แมนไฟร์ฟรายที่ถูกติดตั้งด้วย 17-ปอนเดอร์ ซึ่งถูกประกอบด้วยตัวรถถังเชอร์แมนที่สหรัฐจัดหามาให้ซึ่งผลิตได้ง่ายกว่า และด้วยความล่าช้าในการผลิต จึงมีรถถังชาลเลนเจอร์เพียง 200 คันเท่านั้นที่ถูกสร้างขึ้น รถถังชาลเลนเจอร์สามารถติดตามรถถังครอมเวลล์ที่เร็วกว่าและถูกใช้งานกับพวกเขาได้
.rw

.rw เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับประเทศรวันดา
ประวัติ.
โดเมนระดับบนสุด .rw ของประเทศรวันดาสร้างขึ้นประมาณ ค.ศ. 1996 โดเมนเนมดังกล่าวได้รับการบริหารจัดการและดำเนินการภายใต้บริษัทสัญชาติสวิสโดยผู้ประกอบการชาวเบลเยียมชื่อ Frédéric Grégoire จากนั้นใน ค.ศ. 2005 Rwanda Internet Community and Technology Alliance (RICTA) ได้เริ่มดำเนินการทางกฎหมายเพื่อรักษาชื่อโดเมนดังกล่าวไว้และดำเนินการในพื้นที่ของรวันดา ในที่สุด RICTA ก็ดำเนินการสำเร็จใน ค.ศ. 2012
ชาร์ บี1

ชาร์ บี1 เป็นรถถังหนักสัญชาติฝรั่งเศสที่ถูกผลิตขึ้นในช่วงก่อนสงครามโลกครั้งที่สอง
ชาร์ บี1 เป็นยานพาหนะสำหรับการบุกทะลวงโดยเฉพาะ แต่เดิมได้แต่งให้เป็นปืนใหญ่อัตตาจรด้วยปืนฮาววิตเซอร์ขนาด 75 มม.ในลำตัวรถถัง รุ่นต่อมาติดตั้งด้วยปืนขนาด 47 มม.ในป้อมปืน เพื่อให้สามารถใช้งานได้ในฐานะที่เป็น Char de Bataille, "รถถังต่อสู้" ต่อสู้กับยานเกราะของฝ่ายข้าศึก ถูกเข้าประจำการในกองพลยานเกราะของกองกำลังทหารราบ ได้มีการเริ่มต้นขึ้นในต้นปีที่ยี่สิบ การพัฒนาและการผลิตได้ล่าช้าอยู่เรื่อยๆมา ส่งผลให้ยานพาหนะนั้นมีทั้งความซับซ้อนทางเทคโนโลยี และราคาแพง และล้าสมัยไปแล้ว เมื่อมีการผลิตจำนวนมากที่แท้จริงของรุ่นที่ได้รับมา, ชาร์ บี1 "บีส" ได้เริ่มต้นขึ้นในปลายปีสามสิบ แม้ว่าจะมีรุ่นที่ถูกอัพเกรดด้วยเกราะแบบที่สองคือ ชาร์ บี1 "เตอร์" ที่ถูกพัฒนาขึ้น มีเพียงสองรุ่นต้นแบบได้ถูกสร้างขึ้น
ในบรรดารถถังที่ติดด้วยเกราะและอาวุธที่ทรงพลังมากที่สุดในปัจจุบัน รถถังประเภทนี้ได้มีประสิทธิภาพอย่างมากในการเผชิญหน้าโดยตรงกับยานเกราะเยอรมันในช่วงยุทธการที่ฝรั่งเศส ปี ค.ศ. 1940 แต่เคลื่อนที่ได้ช้าและกินน้ำมันเชื้อเพลิงจำนวนมากทำให้มันไม่เหมาะกับการสู้รบแบบเคลื่อนที่ไปมา ภายหลังจากฝรั่งเศสปราชัย รถถังชาร์ บี1 (บีส)ได้ถูกยึดที่จะถูกนำมาใช้โดยเยอรมนี ด้วยการนำมันมาสร้างขึ้นมาใหม่ เช่น รถถังพ่นไฟ รถถังยกเครน(Munitionspanzer) หรือ ยานพาหนะขนปืนใหญ่
จังหวัดอิวาเตะ

จังหวัดอิวาเตะ (; โรมาจิ: "Iwate-ken") เป็นจังหวัดหนึ่งของประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่ในภูมิภาคโทโฮกุ (東北地方 "Tōhoku-chihō") หรือภาคตะวันออกเฉียงเหนือ บนเกาะฮนชู (本州 "Honshū") มีเมืองหลวงคือ นครโมริโอกะ (盛岡市 "Morioka-shi")
ประวัติศาสตร์.
ในอดีต จังหวัดอิวาเตะ เป็นส่วนหนึ่งของอดีตจังหวัดมุตสึ (陸奥国 "Mutsu no kuni") ซึ่งมีประวัติศาสตร์ยาวนานกว่า 800 ปี 
ในยุคโจมง (縄文時代 "Jōmon jidai") บริเวณนี้เป็นพื้นที่ประมงและล่าสัตว์ นอกจากนี้ยังเคยเป็นถิ่นอาศัยของชนเผ่าเอมิชิ (蝦夷 "Emishi") อันเป็นชนเผ่าโบราณที่อาศัยอยู่ในภูมิภาคโทโฮกุ จนกระทั่งสิ้นสุดคริสต์ศตวรรษที่ 8 เมื่ออิทธิพลของขุนนางในยุคนาระ (奈良時代 "Nara-jidai") แพร่ขยายมาถึง โดยมีหลักฐานคือป้อมชิวะ ที่สร้างใน ค.ศ. 803 บริเวณทางด้านเหนือของนครโมริโอกะในปัจจุบัน
เมื่อวันที่ 14 มิถุนายน ค.ศ. 2008 เกิดเหตุการณ์แผ่นดินไหวบริเวณจังหวัดอิวาเตะและจังหวัดมิยางิ มีความรุนแรงถึงแมกนิจูด 7.2 
ในเหตุแผ่นดินไหวและคลื่นสึนามิวันที่ 11 มีนาคม ค.ศ. 2011 จังหวัดอิวาเตะซึ่งตั้งอยู่ในบริเวณที่เกิดธรณีพิบัติภัยก็ได้รับความเสียหายอย่างหนักเช่นกัน
ลักษณะทางภูมิศาสตร์.
จังหวัดอิวาเตะมีพรมแดนทางทะเลติดกับมหาสมุทรแปซิฟิก ทิศเหนือติดกับจังหวัดอาโอโมริ ทิศตะวันตกติดกับจังหวัดอากิตะ ทิศใต้ติดกับจังหวัดมิยางิ
เขตการปกครอง.
จังหวัดอิวาเตะประกอบด้วย 14 นคร 10 อำเภอ 15 เมือง และ 4 หมู่บ้าน พื้นที่ที่แสดงในตารางมาจากรายงานของสำนักงานสารสนเทศภูมิศาสตร์แห่งประเทศญี่ปุ่นใน พ.ศ. 2560 และจำนวนประชากรที่แสดงในตารางมาจากรายงานสำมะโนประชากรประจำ พ.ศ. 2558 ของสำนักงานสถิติ กระทรวงกิจการภายในประเทศและการสื่อสาร โดย 10 นครในจังหวัดอิวาเตะมีพื้นที่รวมกัน 9,650.72 ตารางกิโลเมตร หรือคิดเป็นร้อยละ 63.18 ของพื้นที่จังหวัด และมีประชากรรวม 1,054,276 คน หรือคิดเป็นร้อยละ 82.39 ของประชากรทั้งจังหวัด
<templatestyles src="Template:Table alignment/tables.css" />
เศรษฐกิจ.
เศรษฐกิจของจังหวัดนี้ คืออุตสาหกรรมรอบโมริโอกะและการคมนาคม
จังหวัดมิยางิ

จังหวัดมิยางิ (; โรมาจิ: "Miyagi-ken") เป็นจังหวัดในประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่ในภูมิภาคโทโฮกุของญี่ปุ่นอยู่บนเกาะฮนชู มีเซ็นไดเป็นเมืองหลวงเป็นเมืองแห่งปราสาท และหนึ่งในนั้นเป็นปราสาทที่ไดเมียวดาเตะ มาซามูเนะ เจ้าผู้ครองแคว้นโบราณเคยสร้างเอาไว้ เด่นในด้านเกษตรกรรมและการประมง และเป็นแหล่งจุดชมวิวที่สวยงามของญี่ปุ่นที่อ่าวมัตสึชิมะ
เมื่อวันที่ 11 มีนาคม พ.ศ. 2554 ได้เกิดแผ่นดินไหวขนาด 9.0 และคลื่นสึนามิขนาดใหญ่เข้าถล่มจังหวัดมิยางิ สร้างความเสียหายใหญ่หลวงแก่พื้นที่ คลื่นสึนามิดังกล่าวประมาณว่ามีความสูงอย่างน้อย 10 เมตร
การแบ่งเขตการปกครอง.
จังหวัดมิยางิประกอบด้วย 14 นคร 10 อำเภอ 20 เมือง และ 1 หมู่บ้าน พื้นที่ที่แสดงในตารางมาจากรายงานของสำนักงานสารสนเทศภูมิศาสตร์แห่งประเทศญี่ปุ่นใน พ.ศ. 2560 และจำนวนประชากรที่แสดงในตารางมาจากรายงานสำมะโนประชากรประจำ พ.ศ. 2558 ของสำนักงานสถิติ กระทรวงกิจการภายในประเทศและการสื่อสาร โดย 14 นครในจังหวัดมิยางิมีพื้นที่รวมกัน 4,591.41 ตารางกิโลเมตร หรือคิดเป็นร้อยละ 63.05 ของพื้นที่จังหวัด และมีประชากรรวม 1,922,201 คน หรือคิดเป็นร้อยละ 82.36 ของประชากรทั้งจังหวัด
อำเภอ เมือง และหมู่บ้าน.
จังหวัดมิยางิมี 10 อำเภอ โดยแต่ละอำเภอมีเขตการปกครองต่าง ๆ ดังนี้
เศรษฐกิจ.
ถึงแม้ว่าจังหวัดมิยางิจะโดดเด่นด้านการเกษตร การประมง การทำนา และการเพาะเลี้ยงปศุสัตว์ แต่อุตสาหกรรมที่มีอยู่รอบ ๆ นครเซ็นได เช่น อิเล็กทรอนิกส์และอาหาร ก็โดดเด่นไม่แพ้กัน
.tt

.tt เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับ ประเทศตรินิแดดและโตเบโก
ศูนย์ข้อมูลเครือข่ายตรินิแดดและโตเบโก (TTNIC) อนุญาตในลงทะเบียนภายใต้ tt สำหรับโดเมนระดับสอง และโดเมนระดับสามที่อยู่ในโดเมนดังนี้: co.tt, com.tt, org.tt, net.tt, biz.tt, info.tt, pro.tt, int.tt, coop.tt, jobs.tt, mobi.tt, travel.tt, museum.tt, aero.tt, tel.tt และ name.tt การจดทะเบียนภายใต้โดเมนข้างต้นไม่มีข้อจำกัด และสำนักทะเบียนไม่จำเป็นต้องให้ผู้สมัครมีสำนักงานอยู่ในตรินิแดดและโตเบโก อย่างไรก็ตาม ผู้จดทะเบียนที่มีที่อยู่ต่างประเทศจะถูกเรียกเก็บเงินสองเท่า
นอกจากนี้ ยังมี mil.tt ที่จำกัดเฉพาะหน่วยงานในกองทัพตรินิแดดและโตเบโก edu.tt เป็นทะเบียนสำหรับสถาบันการศึกษาในประเทศตรินิแดดและโตเบโก และ gov.tt สงวนไว้สำหรับหน่วยงานรัฐบาล
โดเมนแฮ็กที่ใช้ .tt เช่น ift.tt และ mi.tt การย่อชื่อเว็บไซต์ใช้สำหรับ IFTTT และการหาเสียงประธานาธิบดีสหรัฐใน ค.ศ. 2012 ของมิตต์ รอมนีย์ ตามลำดับ
ยานรบหุ้มเกราะ E-100

ยานรบหุ้มเกราะ E-100  เป็นรถถังของนาซีเยอรมนีในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง สร้างในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1943 โดยบริษัท Adlerwerke ได้รับคำสั่งให้พัฒนารถถัง เอ-100 จากรัฐบาลนาซี แต่ในปี 1944 การพัฒนาก็ได้หยุดลง เมื่อจบสงครามก็มีเพียงส่วนตัวถังรถเท่านั้นที่เสร็จสมบูรณ์ และถูกสร้างเพียงคันเดียวเท่านั้นและถูกยึดโดยกองทัพบกสหราชอาณาจักรหลังจากเยอรมนีพ่ายแพ้
.tv

.tv เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับ ประเทศตูวาลู เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ ค.ศ. 1996 บุคคลหรือหน่วยงานใด ๆ สามารถจดทะเบียนได้ในโดเมนระดับที่สอง
โดเมน .tv เป็นที่นิยมนอกประเทศตูวาลู เพราะ tv ตรงกับคำย่อของคำว่า โทรทัศน์ หรือ Television ในภาษาอังกฤษ ในปี ค.ศ. 2010 พบว่าเกือบ 10% ของรายได้ของรัฐบาลตูวาลู มาจากโดเมน .tv
มณฑลจี๋หลิน

จี๋หลิน  เป็นหนึ่งในสามมณฑลทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศจีน เมืองหลวงและเมืองใหญ่สุดคือ ฉางชุน มณฑลจี๋หลินมีอาณาเขตทางทิศตะวันออกติดกับประเทศเกาหลีเหนือ (นครราซ็อน จังหวัดฮัมกย็องเหนือ จังหวัดรยังกัง และจังหวัดชากัง) และประเทศรัสเซีย (ดินแดนปรีมอร์เย) ทิศเหนือติดกับมณฑลเฮย์หลงเจียง ทิศใต้ติดกับมณฑลเหลียวหนิง และทิศตะวันตกติดกับเขตปกครองตนเองมองโกเลียใน ชื่อของมณฑล "จี๋หลิน" มาจากวลีภาษาแมนจู "girin ula" หมายถึง "ไปตามลำน้ำ"
ชาวแมนจูเคยอาศัยอยู่ในพื้นที่ของมณฑลจี๋หลิน จึงทำให้มณฑลจี๋หลินเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นแมนจูเรียในประวัติศาสตร์ พื้นที่แห่งนี้เคยมีการต่อสู้แย่งชิงและตกอยู่ภายใต้การปกครองของรัฐต่าง ๆ ที่ไม่ใช่ของชาวฮั่น ได้แก่ รัฐกลุ่มชนซฺยงหนู, รัฐเซียนเปย์, ราชวงศ์เหลียวของชาวชี่ตัน, ราชวงศ์จินของกลุ่มชนนฺหวี่เจิน, และราชวงศ์หยวนของชาวมองโกล ประชากรส่วนใหญ่ในมณฑลพูดภาษาจีนกลาง เนื่องด้วยการรับเอาวัฒนธรรมฮั่นและภาษาจีนมาใช้โดยชาวแมนจู ทำให้ภาษาแมนจูถือเป็นภาษาที่ใกล้สูญพันธุ์ มณฑลนี้มีชาวเกาหลีอยู่ประมาณร้อยละ 4 ของประชากรทั้งหมด เนื่องจากตั้งอยู่ใกล้กับคาบสมุทรเกาหลี
เช่นเดียวกันกับมณฑลอื่น ๆ ทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือของจีน จี๋หลินได้ผ่านช่วงแรกของการพัฒนาอุตสาหกรรม อย่างไรก็ตาม เศรษฐกิจของมณฑลจี๋หลิน ซึ่งเด่นด้านอุตสาหกรรมหนัก ได้ประสบปัญหากับการโอนกิจการของรัฐเป็นของเอกชน สิ่งนี้กระตุ้นให้รัฐบาลกลางดำเนินการรณรงค์ที่เรียกว่า "แผนฟื้นฟูพื้นที่ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ" นอกจากนี้ มณฑลจี๋หลินยังมีแหล่งหินน้ำมันเป็นจำนวนมาก
ภูมิศาสตร์.
มณฑลจี๋หลินมีพื้นที่ติดต่อดังนี้ 
ลักษณะภูมิประเทศเป็นที่ราบสูงทิศตะวันออกเฉียงใต้พื้นที่สูงบริเวณเทือกเขาฉางไป๋ซันซึ่งมีความสูงเหนือระดับน้ำทะเลมากกว่า 1,000 เมตร ส่วนทิศตะวันตกบริเวณที่ราบซงเหลียว เป็นพื้นที่ค่อนข้างต่ำจึงเหมาะเป็นเขตทำปศุสัตว์ที่สำคัญของมณฑล
ด้านตะวันออกค่อนข้างรับอิทธิพลจากทะเลหวงไห่ และทะเลญี่ปุ่น จึงมีสภาพอากาศแบบชุ่มชื้น มีฝนตกชุก ด้านตะวันตกรับอิทธิพลจากที่ราบสูงมองโกล ทำให้อากาศแห้งแล้งทั้งมณฑลมีลักษณะอากาศเฉพาะแบบมรสุม เกษตรกรรม เป็นแหล่งวัตถุดิบประเภทข้าวที่สำคัญแห่งหนึ่งของประเทศ มีผลผลิตต่าง ๆ ได้แก่ ถั่วเหลือง ข้าวโพด
เขตการปกครอง.
มณฑลจี๋หลินแบ่งออกเป็นเขตการปกครองระดับจังหวัดทั้งหมด 9 แห่ง ประกอบด้วย 8 นครระดับจังหวัด (เป็นนครระดับกิ่งมณฑล 1 แห่ง) และ 1 จังหวัดปกครองตนเอง
เขตการปกครองระดับจังหวัดทั้ง 9 แห่งนี้ แบ่งย่อยอีกเป็นเขตการปกครองระดับอำเภอ จำนวน 60 แห่ง (ประกอบด้วย 21 เขต, 20 นครระดับอำเภอ, 16 อำเภอ, และ 3 อำเภอปกครองตนเอง) ณ ปลายปี 2017 มีประชากรทั้งสิ้น 27.17 ล้านคน
การเมือง.
การเมืองของมณฑลจี๋หลินมีโครงสร้างเป็นระบบพรรค-รัฐบาล เหมือนกับสถาบันการปกครองในมณฑลอื่น ๆ ในจีนแผ่นดินใหญ่
ผู้ว่าการมณฑลจี๋หลินเป็นตำแหน่งสูงสุดในหน่วยงานบริหารมณฑลจี๋หลิน อย่างไรก็ตาม ในระบบพรรค-รัฐบาลนี้ ผู้ว่าการมณฑลมีอำนาจน้อยกว่าเลขาธิการคณะกรรมการพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศจีนประจำมณฑลจี๋หลิน หรือเรียกสั้น ๆ ว่า "หัวหน้าพรรคมณฑลจี๋หลิน"
อุตสาหกรรม.
มีฐานอุตสาหกรรมที่แข็งแกร่งและระบบอุตสาหกรรมที่สมบูรณ์มากมีบริษัทอุตสาหกรรมมากกว่า 14,000 แห่ง อุตสาหกรรมหลัก คือ อุตสาหกรรมวิศวกรรม เคมีภัณฑ์ ปิโตรเคมี อาหารและยา 
การคมนาคม.
และยังมีเส้นทางตรงถึงฮาร์บิน เซิ่นหยัง ต้าเหลียน ปักกิ่ง เทียนจิน สือเจียจวง จี่หนัน หนันจิง (นานกิง) และเซี่ยงไฮ้ เป็นต้น ทางหลวง จากสถิติเมื่อปลายปี 2004 ทั่วมณฑลจี๋หลินมีถนนหลวง 47,255 กิโลเมตร จากฉางชุนต่อไปยังเมืองสำคัญได้ทั่วมณฑล
.ws

.ws เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับ ประเทศซามัว เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2538 
ตัวแทนรับจดทะเบียนโดเมนเนม .ws มักจะสื่อว่า WS ย่อมาจาก Website, World Site, Web Service เป็นต้น มีส่วนทำให้โดเมนเนม .ws ได้รับความนิยมพอสมควร ในช่วงก่อนหน้าที่จะมีโดเมนระดับบนสุดตามหมวดแบบใหม่ ๆ เกิดขึ้นจำนวนมากตั้งแต่ พ.ศ. 2557
.yu

.yu เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับประเทศยูโกสลาเวีย ซึ่งต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น ประเทศเซอร์เบียและมอนเตเนโกร เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2532 
ต่อมาเซอร์เบียและมอนเตเนโกรได้แยกประเทศกันในวันที่ 3 มิถุนายน พ.ศ. 2549 ประเทศเซอร์เบียและประเทศมอนเตเนโกรได้มีโดเมนใหม่ คือ .rs และ .me ตามลำดับ
ปัจจุบันได้เลิกใช้ .yu แล้ว โดยไม่รับจดทะเบียนโดเมนใหม่และไม่รับต่ออายุโดเมนตั้งแต่เดือนมีนาคม พ.ศ. 2551 หลังจากนั้นโดเมนระดับบนสุด .yu ก็ถูกลบไป เมื่อวันที่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2553
ชุดว่ายน้ำ

ชุดว่ายน้ำ หมายถึง เครื่องแต่งกายที่ออกแบบมาเพื่อใช้สวมใส่สำหรับการว่ายน้ำ ชุดว่ายน้ำอาจจะเป็นประเภทแนบเนื้อหรือแบบหลวม มักผลิตจากผ้าที่เปียกน้ำแล้วจะไม่โปร่งใส ชุดว่ายน้ำส่วนใหญ่จะมีการเปิดเผยร่างกายให้มากเท่าที่จะทำได้โดยไม่เปลือย และโดยทั่วไปจะมีการปกปิดอวัยวะเพศเป็นอย่างน้อย ในบางวัฒนธรรมจะมีการปกปิดหัวนมของผู้หญิงด้วย
ชุดว่ายน้ำในภาษาอังกฤษ มีชื่อเรียกหลายอย่าง (ที่ไม่ใช่การแยกประเภท) เช่น swimsuit (swimmers), bathing suit (bathers), aqua jammies, swimming costume (cozzie), togs เป็นต้น
รถถังคลีเมนต์ โวโรชีลอฟ

รถถังคลีเมนต์ โวโรชีลอฟ(เควี) เป็นตระกูลรถถังหนักของโซเวียต ชื่อนี้มาจากผู้ตรวจการประชาชนเพื่อการป้องกันและนักการเมืองโซเวียต
คลีเมนต์ โวโรชีลอฟ และถูกใช้โดยกองทัพแดง(Red Army)
ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 ตระกูลเควีได้เป็นที่รู้จักกันจากการป้องกันด้วยเกราะหนักในช่วงแรกของสงคราม โดยเฉพาะในช่วงปีแรกของการรุกรานสหภาพโซเวียตของเยอรมัน ในบางสถานการณ์ แม้แต่เพียงเควี-1 หรือ เควี-2 ที่ได้รับการสนับสนุนจากทหารราบก็สามารถสกัดกั้นกองทัพเยอรมันขนาดใหญ่ได้ รถถังเยอรมันในช่วงเวลานั้นไม่ค่อยจะได้เผชิญหน้ากับเควีเพราะอาวุธของพวกเขานั้นค่อนข้างแย่เกินกว่าจะจัดการกับ "รัสซีเชอร์ คอลอส"(KV-2)-"รัสเซียน คอโลซัส"(KV-1)
รถถังเควีได้รับการติดตั้งอาวุธด้วยปืนขนาด 3.7 ซ.ม. เคดัมบิวเค 36 และปืนฮาววิตเซอร์ ลำกล้องสั้นของปืนขนาด 7.5 ซม. เคดัมบิวเค 37, ตามลำดับ ที่ได้เอามาจากรถถังพันเซอร์ 3 และพันเซอร์ 4 ของกองทัพเยอรมันที่เข้ารุกราน จนกระทั่งปืนที่มีประสิทธิภาพมากขึ้นได้ถูกพัฒนาขึ้นโดยเยอรมัน รถถังเควี-1 นั้นสามารถต้านทานกับอาวุธเยอรมันได้เกือบทุกชนิดยกเว้นเพียงปืนฟลัค 8.8 ซม.
ก่อนหน้าที่ปฏิบัติการบาร์บารอสซ่า รถถังประมาณ 500 ถึง 22,000 คันที่อยู่ในประจำการโซเวียตล้วนเป็นประเภทเควี-1 เมื่อสงครามได้คืบหน้า ก็เห็นได้ชัดเจนว่ามีความรู้สึกเพียงเล็กน้อยว่าการผลิตรถถังเควีนั้นค่อนข้างราคาแพง เมื่อรถถังขนาดกลาง ที-34 ทำงานได้ดีขึ้น(หรืออย่างน้อยก็เท่าเทียมกัน) ในทุกๆด้าน ในความเป็นจริงที่ว่าข้อได้เปรียบเพียงอย่างเดียวที่มีในรถถัง ที-34/76 คือป้อมปืนขนาดใหญ่ที่สามคนจะเข้าไปประจำตำแหน่งในนั้นได้ ต่อมาในสงคราม รถถังตระกูลเควีได้กลายเป็นฐานสำหรับการพัฒนารถถังตระกูลไอเอส(โยซิฟ สตาลิน) และปืนใหญ่อัตตาจร
เควี-2.
เควี-2 หรือ คลีเมนต์ โวโรชีลอฟ-2 เป็นรถถังที่ผลิตโดยสหภาพโซเวียต ใช้งานปี ค.ศ. 1940
มณฑลชิงไห่

มณฑลชิงไห่  เป็นมณฑลหนึ่งในภาคตะวันตกเฉียงเหนือของสาธารณรัฐประชาชนจีน เป็นมณฑลที่มีขนาดพื้นที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับ 4 และมีจำนวนประชากรน้อยที่สุดเป็นอันดับ 3 มีเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุด คือ ซีหนิง
มณฑลชิงไห่มีชื่อย่อ คือ ชิง (青) คำว่า "ชิงไห่" แปลว่าทะเลสีเขียว ซึ่งเป็นชื่อของทะเลสาบชิงไห่ทะเลสาบน้ำเค็มที่ใหญ่ที่สุดของจีนที่อยู่ในเขตมณฑลนี้ มีเนื้อที่ทั้งหมดรวม 721,000 ตารางกิโลเมตร
ภูมิศาสตร์.
มณฑลชิงไห่มีพื้นที่ติดต่อดังนี้ 
พื้นที่ส่วนใหญ่อยู่ในส่วนของ "หลังคาโลก" (ที่ราบสูงชิงไห่-ทิเบต) อยู่เหนือระดับน้ำทะเลราว 1,650-6,860 เมตร พื้นที่เป็น เขาสูง ทะเลสาบ ทุ่งหญ้าและทะเลทราย
เป็นสภาพอากาศแบบภาค พื้นทวีป มีฤดูหนาวยาวนาน แต่ไม่หนาวมาก ฤดูร้อนสั้นและเย็นสบาย อุณหภูมิระหว่างท้องที่ต่าง ๆ แตกต่างกันมาก ทรัพยากร แร่ธาตุที่ค้นพบปริมาณ สะสมแล้วมี 105 ชนิด ในนั้น 50 ชนิดติดอันดับ 1 ใน 10 ของประเทศ ได้แก่ โปแตสเซียม โซเดียม แมกนีเซียม
ประชากร.
ประชากร 5,390,000 (อันดับที่ 30) ความหนาแน่น 7.48/ก.ม.² จีดีพี 46.57 พันล้านเหรินหมินปี้ (อันดับที่ 29) ต่อประชากร 8640 ประชากรส่วนใหญ่เป็นชาวฮั่น
เศรษฐกิจ.
การเติบโตในภาคอุตสาหกรรม คิดเป็น 17.1% เกษตรกรรม พื้นที่เพาะปลูกลดลง 12.9%
.kp

.kp เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับประเทศเกาหลีเหนือ สร้างขึ้นในวันที่ 24 กันยายน ค.ศ. 2007 ปัจจุบันมีการใช้งานโดเมน .kp กับเฉพาะเว็บไซต์ของรัฐบาลเกาหลีเหนือเท่านั้น ยังไม่ได้เปิดให้บุคคลทั่วไปใช้งาน
.bv

.bv เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับเกาะบูเว ทะเบียนชื่อโดเมนและผู้สนับสนุนคือ Norid แต่ .bv ไม่เปิดให้ลงทะเบียน .bv จดทะเบียนครั้งแรกเมื่อวันที่ 21 สิงหาคม ค.ศ. 1997 และจัดให้อยู่ภายใต้ทะเบียน .no ของ Norid
ประวัติ.
เกาะบูเวเป็นเกาะภูเขาไฟที่ไม่มีผู้อยู่อาศัยในมหาวมุทรแอตแลนติกใต้ นอร์เวย์เข้าอ้างสิทธิ์ใน ค.ศ. 1927 โดเมนได้รับการจัดสรรเมื่อวันที่ 21 สิงหาคม ค.ศ. 1997 ในเวลาเดียวกันที่ .sj ได้รับการจัดสรรให้กับสฟาลบาร์และยานไมเอน การจัดสรรเกิดขึ้นเนื่องจากองค์การกำหนดหมายเลขอินเทอร์เน็ต (IANA) จัดสรรโดเมนระดับบนสุดตามรหัสประเทศให้แก่พื้นที่ทั้งหมดที่มีรหัส ISO 3166 ซึ่งเกาะบูเวถูกจัดให้อยู่ใน BV
.gb

.gb เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับ สหราชอาณาจักร แต่ไม่ได้นำมาใช้ และสหราชอาณาจักรใช้โดเมน .uk แทน
โดเมนนี้ปรากฏกับ RFC 920 ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1984 ซึ่งกำหนดการสร้าง ccTLD แบบทั่วไป โดยใช้รหัสประเทศที่ได้มาจากรหัสสองตัวอักษรที่สอดคล้องกันตามรายการ ISO 3166-1 อย่างไรก็ตาม โดเมน .uk ถูกสร้างแยกต่างหากไม่กี่เดือนก่อนรวบรวมรายการนี้ ทำให้ .gb ไม่ได้ใช้งานแพร่หลาย และไม่สามารถจดทะเบียนภายใต้โดเมนนี้ได้อีกต่อไป
ณ ค.ศ. 2024 มีโดเมนย่อยอย่างน้อย 3 โดเมนที่ยังใช้ผ่าน DNS (แม้ว่าไม่มีอันใเทำหน้าที่เป็นเว็บไซต์): <code>hermes.dra.hmg.gb</code>, <code>delos.dra.hmg.gb</code> และ <code>dfhnet.dra.hmg.gb</code> เดิมถือครองโดย Defence Research Agency, ซึ่งกลายเป็น Defence Evaluation and Research Agency ใน ค.ศ. 1995 และแยกออกเป็น QinetiQ และ Defence Science and Technology Laboratory ใน ค.ศ. 2001 เว็บไซต์เหล่านี้ยกเลิกการใช้งานหลังจากนั้นช่วงหนึ่ง
.sj

.sj เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับ สฟาลบาร์และยานไมเอน อันเป็นดินแดนพิเศษของนอร์เวย์ จดทะเบียนครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2541 แต่ไม่ได้นำมาใช้ โดยจะใช้ .no ของประเทศนอร์เวย์แทน
.su

.su เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับ สหภาพโซเวียต จดทะเบียนครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2533
ก่อนหน้านี้องค์การกำหนดหมายเลขอินเทอร์เน็ต (IANA) ได้เคยระบุว่าเป็นโดเมนระดับบนสุดที่เลิกใช้แล้ว แต่ในปัจจุบันได้เปลี่ยนสถานะเป็นใช้งานได้ตามปกติ และยังมีการรับจดทะเบียนโดเมนเนมใหม่ใน .su อยู่ แม้ .su จะไม่เป็นที่นิยมนักเมื่อเทียบกับ .ru ที่เป็นโดเมนตามรหัสประเทศรัสเซียในปัจจุบัน
.tp

.tp เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับประเทศติมอร์-เลสเต จดทะเบียนครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2540 ปัจจุบันเลิกใช้แล้ว 
โดเมน .tp ได้เลิกรับจดทะเบียนชื่อโดเมนใหม่เพิ่มเติม ตั้งแต่ พ.ศ. 2548 และให้ใช้โดเมน .tl แทน เนื่องจากประเทศติมอร์-เลสเตเปลี่ยนรหัสประเทศจาก TP เป็น TL ตั้งแต่หลังจากได้รับเอกราชเมื่อเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2545 แต่ยังคงอนุญาตให้เว็บไซต์ที่ใช้ชื่อโดเมนเป็น .tp อยู่ก่อนแล้วใช้งานชื่อโดเมนเดิมได้อยู่ จนกระทั่งวันที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2558 .tp ได้ถูกลบออกจากสารบบโดเมนระดับบนสุดตามรหัสประเทศ ทำให้ชื่อโดเมนที่ใช้ .tp ถูกลบไปด้วยทั้งหมดและไม่สามารถใช้ชื่อโดเมนนั้นได้อีก
.cs

.cs เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับ ประเทศเชโกสโลวาเกีย ปัจจุบันเลิกใช้แล้ว ภายหลังจากที่เชโกสโลวาเกียแยกประเทศออกเป็นสาธารณรัฐเช็กและประเทศสโลวาเกีย ซึ่งใช้โดเมน .cz และ .sk ตามลำดับ การใช้ .cs จึงค่อย ๆ ลดลง และโดเมนระดับบนสุดถูกลบในช่วงมกราคม ค.ศ. 1995
โดเมน .cs ปรากฏขึ้นครั้งแรกในตาราง Internet Assigned Numbers Authority เมื่อฤดูใบไม้ร่วง ค.ศ. 1990 และในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1991 ตามรายการ RIPE ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1991 มีการลงทะเบียนโดเมนแรก (iac.cs - Institute of Applied Cybernetics in Bratislava) และบริการโฮสต์แรกในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1992 ณ เดือนธันวาคม ค.ศ. 1992 มีโดเมนที่จดทะเบียนไป 40 โดเมน จำนวนโดเมนที่จดทะเบียนสูงสุดคือ 114 เข้าถึงจุดนั้นในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1993 ถึงกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1994
ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2003 CS กลายเป็นรหัส ISO 3166-1 ของเซอร์เบียและมอนเตเนโกร ("Srbija i Crna Gora" ในภาษาเซอร์เบีย) และคงเช่นนั้นจนถึง ค.ศ. 2006 เมื่อประเทศนี้แยกออก และสร้างโดเมน .rs และ .me อย่างไรก็ตาม เซอร์เบียและมอนเตเนโกรไม่ได้ใช้ .cs เป็นโดเมนระดับบนสุด แต่ยังคงใช้โดเมนระดับบนสุดของยูโกสลาเวีย คือ .yu จนกระทั่งหมดอายุสมบูรณ์ในวันที่ 30 มีนาคม ค.ศ. 2010
.dd

.dd เป็นโดเมนระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) ที่กำหนดไว้ให้สำหรับสาธารณรัฐประชาธิปไตยเยอรมนี (เยอรมนีตะวันออก) ซึ่งมีฐานจากรหัส ISO 3166-1 alpha-2 อักษรย่อมาจากชื่อประเทศในภาษาเยอรมันว่า "" ตามนโยบายข้อตกลงขององค์การกำหนดหมายเลขอินเทอร์เน็ต มีการมอบให้ .dd เป็นโดเมนระดับบนสุดตามรหัสประเทศของเยอรมนีตะวันออก แต่กลับไม่เคยมีการเปิดใช้งานแต่อย่างใด ทำให้ไม่มีการเพิ่ม .dd ลงใน root nameserver จุดประสงค์เดิมคือการใช้งานเฉพาะภายในเครือข่ายแยกระหว่างมหาวิทยาลัยเยนาและเดรสเดิน
หลังการรวมประเทศเยอรมนี ประเทศเยอรมนีตะวันออกกลางเป้นส่วนหนึ่งของสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี (เยอรมนีตะวันตก) ที่ใช้โดเมน .de ทำให้มีการถอนรหัส ISO 3166-1 "DD" ใน ค.ศ. 1990.
เขตปกครองตนเองหนิงเซี่ยหุย

เขตปกครองตนเองหนิงเซี่ยหุย (#เปลี่ยนทาง ชื่อย่อ "หนิง" (宁)) เป็นหนึ่งในห้าเขตปกครองตนเองของจีน ตั้งอยู่ในภาคตะวันตกเฉียงเหนือของจีน ทางตอนบนของแม่น้ำหวงเหอ (แม่น้ำเหลือง) มีเมืองหลวงชื่อ อิ๋นชวัน 
ที่ตั้งและอาณาเขต.
เขตปกครองตนเองหนิงเซี่ยหุยมีพื้นที่ติดต่อดังนี้ 
การแบ่งเขตการปกครอง.
เขตปกครองตนเองหนิงเซี่ยหุยแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 5 นครระดับจังหวัด (市) 2 นครระดับอำเภอ (市) 11 อำเภอ (县) 8 เขต (区) และ 29 อำเภอปกครองตนเอง (自治县)
ภูมิประเทศ.
ภูมิประเทศทางใต้เป็นที่ราบสูงหวงถู่ พื้นที่ทางเหนือลาดต่ำเป็นบริเวณที่ราบหนิงเซี่ย ซึ่งมีพื้นที่เป็น 1 ใน 4 ของประเทศ พื้นที่โดยทั่วไปสูงกว่าระดับน้ำทะเล 1,100–2,000 เมตร จุดสูงสุด 3,556 เมตร
ทรัพยากร.
แร่ธาตุ ที่สำรวจพบแล้วมีกว่า 50 ชนิด แร่อโลหะที่สำคัญได้แก่ ถ่านหิน ยิปซัม น้ำมันปิโตเลียม ก๊าซธรรมชาติ ดินเกาลิน
ภูมิอากาศ.
สภาพอากาศแบบภาคพื้นทวีปเขตอบอุ่นกึ่งแห้งแล้ง อุณหภูมิสูงต่ำแตกต่างอย่างมาก ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ย 200-600 มิลลิเมตร/ปี
เศรษฐกิจ.
เกษตรกรรม.
หนิงเซี่ยมีการพัฒนาการเกษตรให้เป็นแบบอุตสาหกรรม
ซึ่งกลายมาเป็นแกนหลักของเศรษฐกิจในชนบท พืชเกษตร
สำคัญได้แก่ ผลไม้ประเภทแตง แอปเปิล 
อุตสาหกรรม.
ปี พ.ศ. 2546 การเติบโตของภาคอุตสาหกรรมคิดเป็น 16.3% โดยอุตสาหกรรมขนาดใหญ่แบ่งเป็นอุตสาหกรรมเบาเติบโตขึ้น 27.4% อุตสาหกรรมหนัก 17.2%
รายชื่อผลงานของแก๊กต์

บทความนี้แสดงข้อมูลเกี่ยวกับผลงานเพลงซิงเกิล และอัลบั้มเพลงของนักร้องญี่ปุ่นแนวเจ-ร๊อก,เจ-ป็อปที่ชื่อแก๊กต์
เพลงซิงเกิล.
แสดงชื่อและยอดขายซิงเกิลของแก๊กต์ทั้งหมด
เซี่ยเหมิน

เซี่ยเหมิน (อักษรโรมัน: Xiamen) เป็นเมืองในมณฑลฝูเจี้ยน มีชื่อตามภาษาฮกเกี้ยนว่า เอ้หมึง (Ē-mn̂g) หรือ เอ้มุย ภาษาอังกฤษว่า อามอย (Amoy) หมายความว่า ประตูคฤหาสน์ เป็นเมืองที่อยู่บนเกาะ ห่างจากเกาะไต้หวันประมาณ 1 กิโลเมตร มีสัญลักษณ์เป็นนกกระยางขาว
เมืองเอ้หมึงเป็นเมืองคนที่ชาวจีนอพยพเชื้อสายฮกเกี้ยนที่อพยพมามากที่สุดแห่งหนึ่งของเมืองในบรรดาชาวจีนอพยพ
เศรษฐกิจ.
เซี่ยเหมินเป็นเมืองท่าสำคัญ และเมื่อปี พ.ศ. 2524 (ค.ศ. 1981) เซี่ยเหมินได้กลายมาเป็นเขตเศรษฐกิจพิเศษ
เกาะลอง

<templatestyles src="Stack/styles.css"/>
เกาะลอง  เป็นเกาะที่อยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของรัฐนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา เป็นเกาะที่มีประชากรหนาแน่นทางตะวันออกเฉียงใต้ของรัฐนิวยอร์ก ถือเป็นส่วนหนึ่งของเขตมหานครนิวยอร์ก ด้วยจำนวนประชากรมากกว่า 8 ล้านคน ทำให้เกาะลองเป็นเกาะที่มีประชากรมากที่สุดในสหรัฐ และมากเป็นอันดับที่ 18 ของโลก เกาะนี้มีจุดเริ่มต้นที่ท่าเรือนิวยอร์ก ซึ่งอยู่ทางตะวันออกของเกาะรูสเวลต์ประมาณ และไปทางตะวันออกประมาณ จนถึงมหาสมุทรแอตแลนติก และกว้าง 23 ไมล์จากจุดที่กว้างที่สุด เกาะนี้ประกอบด้วย 4 เทศมณฑล คือ เทศมณฑลคิงส์และควีนส์ (บะระบรุกลินและควีนส์ของนครนิวยอร์ก ตามลำดับ) กับเทศมณฑลแนซอกินพื้นที่หนึ่งในสามทางตะวันตกของเกาะ ส่วนเทศมณฑลซัฟเฟิกกินพื้นที่สองในสามทางตะวันออกของเกาะ พลเมืองนิวยอร์กมากกว่าครึ่งหนึ่ง (58.4%) อาศัยอยู่บนเกาะลองใน ค.ศ. 2020
เกาะนี้เป็นเกาะที่ยาวที่สุดและใหญ่ที่สุดในสหรัฐแผ่นดินใหญ่ เกาะนี้มีความยาว จากท่าเรือนิวยอร์ก ถึงจุดมอนทอก และระยะทางสูงสุดจากเหนือลงใต้ที่ ระหว่าง Long Island Sound ถึงมหาสมุทรแอตแลนติก ด้วยพื้นที่ ทำให้เกาะลองเป็นเกาะที่ใหญ่เป็นอันดับที่ 11 ของสหรัฐ และอันดับที่ 149 ของโลก ซึ่งใหญ่กว่ารัฐโรดไอแลนด์ รัฐที่เล็กที่สุดของสหรัฐที่มีขนาด 
ด้วยจำนวนพลเมืองแจกแจงที่ 8,063,232 คนตามสำมะโนสหรัฐ ค.ศ. 2020 เป็นจำนวนประชากรในรัฐนิวยอร์กร้อยละ 40 เกาะลองเป็นเกาะที่มีประชากรมากที่สุดในสหรัฐ ซึ่งมากเป็นอันดับสามในทวีปอเมริกา (เป็นรองเพียงเกาะฮิสปันโยลาและคิวบา) และมากเป็นอันดับที่ 18 ของโลก (มากกว่าไอร์แลนด์, จาเมกา และเกาะฮกไกโด) มีความหนาแน่นประชากรที่ 
ณ ค.ศ. 2019 เกาะลองมีผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศที่ 197,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ในช่วง ค.ศ. 2014 ถึง 2019 เกาะลองมีอัตราว่าจ้างเพิ่มขึ้นร้อยละ 4.3 รายได้เฉลี่ยบนเกาะอยู่ที่ 112,000 ดอลลาร์สหรัฐ ในจำนวนผู้ที่มีอายุมากกว่า 25 ร้อยละ 42.6 มีวุฒิการศึกษาระดับวิทยาลัยหรือสูงกว่า
สมาคมภูมิสถาปนิกประเทศไทย

สมาคมภูมิสถาปนิกประเทศไทย หรือ Thai Association of Landscape Architects (เรียกย่อๆว่า TALA) เป็นสมาคมวิชาชีพ 1 ใน 4 สาขาหลักของสภาสถาปนิก ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2530 โดยมีนายกสมาคมฯคนแรก คือ นายอภัย ผะเดิมชิต และศาตราจารย์กิตติคุณ เดชา บุญค้ำ ศิลปินแห่งชาติดำรงตำแหน่งเป็นนายกรับเลือก (อุปนายก) มีวัตถุประสงค์เพื่อจรรโลงวิชาชีพ เผยแพร่วิชาชีพต่อสังคม สร้างเครือข่ายภายในองค์กร ประสานงานองค์กรภายนอกที่เกี่ยวกับวิชาชีพ จรรยาบรรณ วิชาการที่เป็นประโยชน์ ต่อสังคม สิ่งแวดล้อม โดยรวมและต่อภูมิสถาปนิก
ตราสัญลักษณ์ของสมาคมฯ มีความหมายถึง แผ่นดิน ผื่นน้ำ พืชพันธุ์ และสิ่งก่อสร้าง ซึ่งเป็นสิ่งที่ภูมิสถาปนิกใช้เป็นหลักในการออกแบบ
ในปี พ.ศ. 2538 สมาคมภูมิสถาปนิกประเทศไทย ได้มีโอกาสเสนอตัวจัดการประชุมสมาพันธ์ภูมิสถาปนิกนานาชาติ (International Federation of Landscape Architects - IFLA World Congress)และ พ.ศ. 2554 จัดการประชุมสมาพันธ์ภูมิสถาปนิกนานาชาติ ภาคพื้นเอเซียแปซิฟิค (2011 IFLA - APR Congress)
งานประจำปีของสมาคมฯ ได้แก่ งาน TALA Expo เป็นการจัดแสดงความก้าวหน้าของวิชาชีพ มีการออกบูธของสถาบันการศึกษา องค์กรวิชาชีพในสาขาใกล้เคียง สำนักงานออกแบบ และผลิตภัณฑ์ก่อสร้างทางภูมิสถาปัตยกรรม
สมาชิกภาพ.
สมาคมมีสมาชิก 5 ประเภท คือ
กิจกรรมของสมาคม.
TALA Awards Night.
เป็นงานมอบรางวัลประจำปีที่จัดโดยสมาคมภูมิสถาปนิกประเทศไทย เริ่มจัดมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2561 โดยรางวัลมีชื่อว่า "TALA Awards" เป็นการประกวดผลงานในวิชาชีพภูมิสถาปัตยกรรม รางวัลดังกล่าวแบ่งเป็นหลายสาขา เช่น Private Residences, General Design : Hospitality, Public Space : Large Area ฯลฯ
มง-แซ็ง-มีแชล

มง-แซ็ง-มีแชล  คือวิหารที่ตั้งอยู่บนเกาะโดดเดี่ยวกลางทะเลชายฝั่งตะวันตก บริเวณจังหวัดม็องช์ แคว้นนอร์ม็องดี ประเทศฝรั่งเศส ได้รับประกาศจากยูเนสโกให้เป็นแหล่งมรดกโลกเมื่อปี พ.ศ. 2522 ภายใต้ชื่อ มง-แซ็ง-มีแชลและอ่าว 
ในปีหนึ่งจะมีนักท่องเที่ยวไปเยี่ยมเยือนมง-แซ็ง-มีแชลกว่า 3 ล้าน 2 แสนคน ซึ่งทำให้ที่นี่เป็นสถานที่ท่องเที่ยวยอดนิยมอันดับที่ 3 ของประเทศฝรั่งเศสรองลงมาจากหอไอเฟลและพระราชวังแวร์ซาย 
ตัวเกาะอันเป็นที่ตั้งของวิหารนั้นเป็นหินแกรนิต โดยมีเส้นรอบวงเกาะประมาณ 960 เมตร และสูง 92 เมตร แล้วถ้าบวกกับความสูงของตัววิหารนั้นแล้วก็จะมีความสูงถึง 155 แมตร ถือเป็นปราการธรรมชาติตั้งแต่สมัยยุคกลาง โดยตั้งชื่อตามวิหารที่ตั้งตระหง่านอยู่บนยอดเขานั่นเอง บนยอดวิหารเป็นรูปปั้นทองของอัครทูตสวรรค์มีคาเอล (นักบุญมิคาเอล) สร้างโดยแอมานุแอล เฟรมีเย (Emmanuel Frémiet) 
ในปัจจุบัน มีประชากรอยู่อาศัยบนเกาะ 50 คน จากสถิติ ณ ปี ค.ศ. 2015
ประวัติ.
ก่อนที่จะมีการสถาปนาราชวงศ์แรกของฝรั่งเศสขึ้นในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 8 เกาะนี้เคยถูกเรียกว่า มงตงบ์ (Mont Tombe) และตามตำนาน วิหารที่อยู่บนเกาะนี้ถูกสร้างโดยการแนะนำของเทวดามีแชล ที่ได้เข้าฝันนักบุญโอแบร์ บิชอปแห่งมาฟร็องช์เมื่อปี พ.ศ. 1251 แต่เขาก็มิได้ปฏิบัติตาม เนื่องจากนึกว่าปีศาจได้มาเข้าฝัน เขาจึงได้เพิกเฉยไป จนมาถึงการฝันครั้งที่ 3 มีแชลได้ใช้นิ้วของเขาจิ้มที่หัวของโอแบร์ และเมื่อเขาตื่นขึ้นมา เขาก็ได้ตะลึงว่ามีรูอยู่บนหัวจริง ๆ จากนั้นมาเขาจึงตัดสินใจสร้างวิหารบนยอดเขา 
ในช่วงการปฏิวัติฝรั่งเศส เนื่องจากไม่มีพระจำพรรษา ตัววิหารได้ถูกเปลี่ยนเป็นที่คุมขังนักโทษสำคัญการเมือง จนกระทั่งวิกตอร์ อูโก ได้มีบทบาทสำคัญในการรณรงค์เพื่อคืนความเป็นสิ่งก่อสร้างสำคัญทางสถาปัตยกรรมของชาติ และในที่สุดได้มีการยกเลิกการเป็นเรือนจำ และได้ถูกเปลี่ยนสถานะเป็นสถานที่สำคัญทางประวัติศาสตร์ในปี พ.ศ. 2417 
ในปี พ.ศ. 2522 ได้มีการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกทางวัฒนธรรม ประวัติศาสตร์ และสถาปัตยกรรม โดยองค์การยูเนสโก
การเดินทาง.
ในอดีตการเดินทางไปยังมง-แซ็ง-มีแชล จะเชื่อมต่อกับแผ่นดินใหญ่ด้วยถนนที่สามารถเดินทางได้ในช่วงน้ำลงเท่านั้น เนื่องจากระดับน้ำปกติจะท่วมและปิดกั้นผิวถนน โดยนักท่องเที่ยวและนักแสวงบุญ สามารถจอดรถได้ในช่วงที่น้ำลง และเนื่องจากมีถนนที่ตัดเชื่อมกับแผ่นดินใหญ่ ทำให้ทิศทางไหลของน้ำเกิดการผันแปร และเป็นผลทำให้ระยะทางระหว่างเกาะ กับแผ่นดินใหญ่นั้นสั้นลง อันเกิดจากการสะสมของดินตะกอนปากแม่น้ำ จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2549 นายกรัฐมนตรี และรัฐบาลได้เริ่มโครงการเพื่อช่วยคืนสภาพความเป็นเกาะให้กับมง-แซ็ง-มีแชล โดยอาศัยการไหลของน้ำเพื่อชะล้าง และลดการสะสมของดินตะกอน ส่วนหนึ่งของโครงการคือสร้างเขื่อนกั้นน้ำ รวมถึงการเปลี่ยนถนนที่เชื่อมกับแผ่นดินเป็นสะพาน เพื่อให้น้ำสามารถหมุนเวียนได้โดยรอบเกาะ รวมถึงการย้ายที่จอดรถไปยังแผ่นดินใหญ่ โดยนักท่องเที่ยวจะสามารถจอดรถได้บนฝั่ง โดยจะมีรถรับส่งบริการจากจุดจอดรถถึงบริเวณเกาะ 
เมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2557 สะพานใหม่ออกแบบโดยสถาปนิก ดิมาร์ ไฟซติงเกอร์ (Dietmar Feichtinger) เปิดใช้งาน สะพานโครงสร้างเบาช่วยให้น้ำไหลได้อย่างอิสระรอบเกาะ และปรับปรุงประสิทธิภาพของเขื่อนที่เปิดใช้งานก่อนหน้านั้น โครงการซึ่งมีราคา 209 ล้านยูโร เปิดอย่างเป็นทางการโดยประธานาธิบดี ฟร็องซัว ออล็องด์
ในโอกาสที่หายาก จะเกิดปรากฏการณ์คลื่น "Supertide" ที่สูงมาก ซึ่งสะพานใหม่นี้จมอยู่ใต้น้ำอย่างสมบูรณ์เมื่อวันที่ 21 มีนาคม พ.ศ. 2558 โดยระดับน้ำทะเลขึ้นสูงที่สุดในรอบอย่างน้อย 18 ปี ฝูงชนได้มารวมตัวกันเพื่อถ่ายรูปเป็นที่ระลึก
ฟิล คอลลินส์

ฟิล คอลลินส์ (มีชื่อเต็มว่า Philip David Charles Collins) เกิดเมื่อวันที่ 30 มกราคม ค.ศ. 1951 ในเมืองชิสิก, ลอนดอน ประเทศอังกฤษ
ประวัติ.
ฟิล คอลลินส์ เริ่มเข้าสู่วงการเพลงครั้งแรก เมื่อเข้าไปออดิชั่นสมัครเป็นมือกลองให้กับวงเจเนซิส (Genesis) โดย ฟิล คอลลินส์มีส่วนร่วมในวงอย่างเต็มที่ ทั้งการแต่งเพลงและการตีกลองที่ยอดเยี่ยม ทำให้เจเนซิส ที่มีชื่อเสียงอยู่แล้ว ดังขึ้นไปอีก ทั้งในอเมริกา และอังกฤษ 
แต่แล้วในปีค.ศ. 1974 ปีเตอร์ แกเบรียล (Peter Gabriel)นักร้องนำได้ลาออกจากวง ทางวงจึงหานักร้องใหม่ ได้ทำการออดิชั่น 400คน ไม่เข้าตาสมาชิกในวงเลยแม้แต่น้อย ฟิล คอลลินส์จึงขอลองทดสอบดู ปรากฏว่าสมาชิกในวงถึงกับตะลึง ฟิล คอลลินส์จึงได้เป็นนักร้องนำแทนปีเตอร์ แกเบรียล และเป็นมือกลองควบคู่ไปด้วย ซึ่งก็ยังคงทำหน้าที่ได้ดีอยู่เช่นเดิม แม้ว่าจะต้องตีกลองไปด้วยร้องไปด้วยก็ตาม 
อัลบั้ม A Trick Of The Tail ที่เป็นอัลบั้มแรกของวงที่ฟิล คอลลินส์ รับหน้าที่ร้องนำ ต่อมาอัลบั้ม Duke ก็ประสบความสำเร็จเช่นกัน ในช่วงนี้ฟิล คอลลินส์อัลบั้มเดี่ยวของตนเองในปี 1981 เมื่ออายุย่างเข้า30ปี เป็นอัลบั้มแรกคือ Face Value อัลบั้มชุดนี้มีเพลงฮิตอย่าง In The Air Tonight และอีกมาก 
ในยุค80 นั้น ฟิล คอลลินส์มีเพลงฮิตหลายเพลงเช่น "Sussudio,One More Night,Do You Remember,Groovy Kind Of Love,In The Air Tonight,Another Day In Paradise" และเพลงอื่นๆที่ไปร่วมงานกับคนอื่นๆอย่าง Philip Bailey นักร้องนำวง Earth Wind & Fire ในเพลง "Easy Lover" แล้วก็ได้ไปตีกลองในงาน Band Aid ในเพลง Do You Know There A Christmas? ที่มีเซอร์ บ๊อบ เกลด๊อฟ และศิลปินยุค 80 ในยุคนั้นอย่าง ดูแรน ดูแรน,Spandau Ballet,ยูทู,คัลเจอร์ คลับ เป็นคนร้อง ซึ่งฟิลเองก็มีส่วนร่วมมาก
แต่ในยุค 80 นั้นฟิล คอลลินส์ ก็ยังคงทำงานให้กับ เจเนซิสอยู่เสมอๆ ควบคู่ไปกับงานเดี่ยว ร่วมงานกับ เจเนซิสเป็นอัลบั้มสุดท้ายในปี 1992 อัลบั้ม We Can't Dance 
ฟิล คอลลินส์ออกอัลบั้มของตนเองในปี 1993 คือ Both Sides ที่ฟิล คอลลินส์เล่นดนตรีเองหมดทุกชิ้นในอัลบั้มชุดนี้ 
ในปี 1995 ฟิล คอลลินส์ก็ขอออกจากวงเจเนซิส ในปี1998 Phil ออกอัลบั้ม Dance Into The Light ซึ่งถือว่าเป็นอัลบั้มที่แย่ที่สุดและประสบความสำเร็จน้อยที่สุดในชีวิตของเขาเอง แต่การทัวร์โปรโมตอัลบั้มชุดนี้ก็ประสบความสำเร็จดี ในปี1998 ออกอัลบั้มรวมฮิตที่มีชื่อว่า Hits 
และในปี 2002 ฟิล คอลลินส์ออกอัลบั้มเดี่ยวชุดที่ 7 Testify ที่มีเพลงขายอย่าง "Can't Stop Loving You" ซึ่งก็ไม่ประสบความสำเร็จเท่าไหร่นัก แต่การทัวร์โปรโมตก็ถือว่าประสบความสำเร็จเหมือนเดิม หลังจากนั้นฟิล คอลลินส์ก็ทำเพลงให้กับภาพยนตร์หลายเรื่องอย่าง Brother Bear และในปี 2004-2005 ฟิล คอลลินส์ก็ออกทัวร์ทั่วโลก Farewell Tour และประกาศว่าทัวร์นี้เป็นทัวร์สุดท้ายในชีวิต เนื่องจากฟิล คอลลินส์ประกาศว่าเริ่มมีปัญหาในการได้ยิน
ในปี 2016 ฟิล คอลลินส์ ได้กลับมาอีกครั้งหลังจากรีไทร์นาน 5 ปี ด้วยการแสดงคอนเสิร์ตในพิธีเปิดการแข่งขันเทนนิส US Open 2016 โดยมี นิโคลัส คอลลินส์ ลูกชายของเขารับหน้าที่เป็นมือกลอง
และในปี 2017 ฟิล คอลลินส์ ก็เริ่มออกทัวร์คอนเสิร์ตอีกครั้งในชื่อคอนเสิร์ต "Not Dead Yet Tour" ซึ่งจัดในวันที่ 2-30 มิถุนายน 2017 โดยจะทำการแสดงเฉพาะที่ประเทศอังกฤษ, ประเทศเยอรมนี, ประเทศฝรั่งเศส และประเทศไอร์แลนด์
ชีวิตส่วนตัว.
คอลลินส์เป็นพ่อทางสายเลือดของนักแสดงและนางแบบชาวอังกฤษ ลิลี คอลลินส์
ภรรยาคนที่สามของเขาชื่อ Orianne Cevey เป็นลูกครึ่งไทย-สวิส ทั้งคู่พบกันที่เมืองโลซาน สวิสเซอร์แลนด์ ขณะไปทัวร์คอนเสิร์ตที่นั่น แต่งงานกันในปี 1999 มีลูกสองคน ก่อนจะแยกทางกันในเดือนมีนาคม 2006
แคดดี้

แคดดี้  คือ คนที่คอยแบกกระเป๋าอุปกรณ์ของผู้เล่นกีฬากอล์ฟ คอยให้คำแนะนำ แคดดี้ที่ดีจะทราบว่า สนามที่เล่นอยู่นั้น มีลักษณะอย่างไร รวมถึงระยะของหลุม การปักพิน และ การเลือกใช้ไม้กอล์ฟด้วย
คำถาม

คำถาม เป็น ประโยคหรือวลีที่สื่อออกมา เพื่อแสดงความต้องการคำตอบ หรือ ข้อมูลจากคู่สนทนา คำถามสามารถนำไปใช้ในการละเล่นต่าง ๆ เช่น เกมโชว์ หรือการเล่นทายปัญหากันในกลุ่ม ในบางภาษา เช่น ภาษาอังกฤษ การเขียนประโยคคำถามจะลงท้ายด้วยเครื่องหมาย ? (ปรัศนี)
กรีนลอว์น

กรีนลอว์น  อยู่ในเขตซัฟโฟล์ค นิวยอร์ก ประเทศสหรัฐอเมริกา
กรีนลอว์นตั้งอยู่พิกัด 
จากการสำรวจสำมะโนประชากรปี 2000 พบว่ามีประชากรอยู่ 13,286 คน, 4,499 ครัวเรือน, และ 3,347 ครอบครัว ความหนาแน่นประชากร 1,397.8/ตารางกิโลเมตร
บอยซ์ทูเมน

บอยซ์ทูเมน  เป็นกลุ่มนักร้องแนวอาร์แอนด์บี จากเมืองฟิลาเดลเฟีย สหรัฐอเมริกา เริ่มก่อตั้งวงในปี 1988 โดยมีสมาชิก 4 คนคือ Nathan Morris, Michael McCary, Shawn Stockman, และ Wanya Morris, สังกัดโมทาวน์เรคคอร์ดส
บอยซ์ทูเมน มีเพลงอันดับ 1 ในอเมริกา 5 เพลงคือ "End of the Road", "I'll Make Love to You", "On Bended Knee" , "4 Seasons of Loneliness" และ "One Sweet Day" (ร้องกับมารายห์ แครี) ซึ่งเพลงนี้สร้างสถิติเป็นเพลงอันดับ 1 ที่ติดชาร์ทบนอันดับ 1 นานที่สุดคือ 16 สัปดาห์
พระลานชนดำรี

พระลานชนดำรี ("พฺระลานชล̍ฎํรี" "พระลานชนช้าง") เป็นส่วนหนึ่งของกำแพงเมืองนครธมในจังหวัดเสียมเรียบ ประเทศกัมพูชา
ลานนี้มีความยาว 350 เมตร ชัยวรรมันที่ 7 พระมหากษัตริย์แห่งจักรวรรดิเขมร เคยใช้เป็นลานทอดพระเนตรขบวนทัพ จัดราชพิธี และเสด็จออกมหาสมาคม
สถานที่แห่งนี้อยู่ต่อเนื่องกับพิมานอากาศในเขตราชฐาน สิ่งก่อสร้างส่วนใหญ่ทำด้วยวัสดุธรรมชาติ จึงหลงเหลืออยู่น้อยในปัจจุบัน ที่เหลือเป็นแต่ฐานพระลาน ส่วนชื่อ "ชนดำรี" (ชนช้าง) นั้นเป็นนามที่ขึ้นใหม่ตามรูปสลักขบวนช้างพร้อมควาญซึ่งอยู่ทางฝั่งตะวันออก นอกจากนี้ ที่พระลานยังมีรูปครุฑและสิงห์ขนาดใหญ่อยู่บนกำแพง
ไลโอเนล ริชชี

ไลโอเนล บร็อคแมน ริชชี จูเนียร์ (เกิดเมื่อวันที่ 20 มิถุนายน ค.ศ. 1949) เป็นนักร้องชาวอเมริกัน , นักแต่งเพลง , นักดนตรี , โปรดิวเซอร์ , นักแสดง เริ่มต้นในปี ค.ศ. 1968 , เขาเป็นนักร้องนำภายในวง คอมโมดอร์ส และเซ็นสัญญากับค่ายเพลง โมทาวน์เรเคิดส์
ภายหลังที่ไลโอเนลออกจากวงคอมโมดอร์ส ก็ทำผลงานอัลบั้มเดี่ยวในปี ค.ศ. 1982 ในชื่ออัลบั้ม Lionel Richie โดยอัลบั้มนี้สามารถขายได้มากกว่า 100 ล้านแผ่นทั่วโลก และทำให้เขากลายเป็นศิลปินที่มียอดขายอัลบั้มที่ดีในทุกช่วงเวลา
ประวัติ.
ไลโอเนล บร็อคแมน ริชชี จูเนียร์ เกิดและเติบโตใน ทัชกีซี , แอละแบมา เป็นลูกชายกของ อัลบาต้า อาร์ (ฟอร์เตอร์) และ ไลโอเนล บร็อคแมน ริชชี เขาเรียนที่มหาวิทยาลัยทัชกีซี บ้านของปู่ของเขาอยู่ฝั่งของบ้านผู้อำนวยการในมหาวิทยาลัย ครอบครัวของเขาย้ายไปยัง โจเลียต , อิลลินอยส์ แม่ของเขาอัลบาต้าเป็นผู้อำนวยการที่โรงเรียนประถม Eliza Kelly Elementary School พ่อของเขาทำงานอยู่ที่ Armcom แต่หมดสัญญาแล้วปัจจุบันทำงานอยู่ที่ Joliet Arsenal ริชชีจบการศึกษาระดับมัธยมจากโรงเรียน Joliet Township High School และเป็นนักเทนนิสในเมืองโจลีต เขาได้รับการทุนศึกษาที่จะเรียนในสถานบัน Tuskegee Institute และออกจากสถาบัน Tuskegee Institute หลังจากเขาเรียนได้ในระดับปีที่สอง ริชชีมุ่งมั่นศึกษาเรื่องศาสนาจักรในโบสถ์ Episcopalian Church เหตุเพราะเขาอยากเป็นพระสงฆ์ แต่ท้ายที่สุดเขาก็ไม่ได้เป็นพระสงฆ์และเขาก็ตัดสินใจที่จะมุ่งมันไปเอาดีด้านเพลงแทน เขายังเป็นสมาชิกของ Kappa Kappa Psi และเป็นสมาชิก Alpha Phi Alpha
รายชื่อวัดในจังหวัดอุตรดิตถ์

รายชื่อวัดในจังหวัดอุตรดิตถ์
วัดราษฏร์ในจังหวัดอุตรดิตถ์.
วัดราษฏร์ในอำเภอบ้านโคก.
วัดราษฏร์มหานิกาย.
พระอธิการสุภี สุภทฺโท (จร.)
พระใบฎีกาบุญมี ชาคโร (จร.)
พระครูสถาพรจิตตานุยุต (จต.ชท.)
พระใบฎีกาประทีป ปิยธมฺโม (จต.จร.)
พระเดชโกมล กิตฺติสมฺปญฺโญ (รก.จร.)
พระอุทัย อิณฺทปญฺโญ (รก.จร.)
007 พยัคฆ์ร้ายดับแผนครองโลก

007 พยัคฆ์ร้ายดับแผนครองโลก  ป็นภาพยนตร์แนวสายลับฉายเมื่อปี ค.ศ. 1999 เป็นภาพยนตร์เรื่องที่สิบเก้าใน ภาพยนตร์ชุด "เจมส์ บอนด์" ที่สร้างโดย อีออนโปรดักชันส์ แสดงนำโดย เพียร์ซ บรอสแนน รับบทเป็น เจมส์ บอนด์ สายลับเอ็มไอ6 ครั้งที่สาม กำกับโดย ไมเคิล แอ็ปเต็ด ด้วยเนื้อเรื่องต้นฉบับและบทภาพยนตร์โดย นีล เพอร์วิส, รอเบิร์ต เวดและบรูซ เฟียร์สตีน อำนวยการสร้างโดย ไมเคิล จี. วิลสันและบาร์บารา บรอคโคลี ชื่อเรื่องของภาพยนตร์นำมาจาก ตราประจำครอบครัวของบอนด์ที่สร้างให้ 007 ในนวนิยาย "ออนเฮอร์แมจิสตีส์ซีคริตเซอร์วิซ" เมื่อปี ค.ศ. 1963 
ในภาพยนตร์ มหาเศรษฐี เซอร์ รอเบิร์ต คิง ถูกลอบสังหารโดยผู้ก่อการร้าย เรนาร์ด ทำให้บอนด์ได้รับมอบหมายให้ปกป้องลูกสาวของคิง อีเลกตรา ซึ่งก่อนหน้านี้เธอถูกจับเรียกค่าไถ่โดยเรนาร์ด ระหว่างภารกิจ บอนด์พบแผนการที่ทำให้ราคาน้ำมันเพิ่มสูงขึ้น ด้วยการทำให้เกิดภัยพิบัตินิวเคลียร์ในน่านน้ำของอิสตันบูล
ภาพยนตร์ถ่ายทำที่ประเทศสเปน, ฝรั่งเศส, อาเซอร์ไบจาน, ตุรกีและสหราชอาณาจักร ฉากภายในถ่ายทำที่ ไพน์วูดสตูดิโอส์ ภาพยนตร์ได้รับการตอบรับที่หลากหลายจากนักวิจารณ์ โดยโครงเรื่องและการแสดงของ เดนิส ริชาร์ดส์ มักตกเป็นเป้าหมายของการถูกวิพากษ์วิจารณ์ "007 พยัคฆ์ร้ายดับแผนครองโลก" ทำเงิน 361.8 ล้านดอลลาร์สหรัฐทั่วโลก เป็นภาพยนตร์บอนด์เรื่องแรกที่สร้างโดยอีออน ที่จัดจำหน่ายโดย เมโทร-โกลด์วิน-เมเยอร์ แทนที่ ยูไนเต็ดอาร์ตทิสต์ส ซึ่งเป็นเจ้าของและผู้จัดจำหน่ายเดิมของแฟรนไชส์ภาพยนตร์
โครงเรื่อง.
เรื่องราวการผจญภัยของ 007 ครั้งนี้ เริ่มต้นนอกพิพิธภัณฑ์กักเกนไฮม์ในบิลบาโฮ สเปน ตามด้วยการขับเรือด้วยความเร็วสูงไปตามแม่น้ำเธมส์ในกรุงลอนดอน และดำเนินต่อเนื่องไปยังที่ราบสูงในสก็อตแลนด์ ก่อนที่ เจมส์ บอนด์ (เพียร์ส บรอสแนน) จะรอดชีวิตท่ามกลางหิมะที่ทลายลงมาบนเทือกเขาคอเคซัส และระเบิดนิวเคลียร์ท่ามกลางท่อส่งน้ำมันที่มีอยู่มากมายในตุรกี
บอนด์พยายามคุ้มครอง อเล็กตร้า (โซฟี มาโซ) ลูกสาวคนสวยของ เซอร์ โรเบิร์ต คิงส์ นักธุรกิจน้ำมันผู้มีอิทธิพลที่ถูกลอบฆ่า ให้พ้นจากผู้ก่อการร้ายระดับชาติชื่อกระฉ่อน โดยมี ดร.คริสต์มาส โจนส์ (เดนิส ริชาร์ดส์) ผู้เชี่ยวชาญอาวุธนิวเคลียร์อยู่เคียงข้าง ทำให้บอนด์ต้องเดินทางไปยังทะเลสาบแคสเปียนและกรุงอิสตันบุล ซึ่งทำให้เขาพบกับศัตรูคนก่อน ที่บัดนี้กลายเป็นพันธมิตรกับเขา และต้องเผชิญกับการตกอยู่ในที่แคบ ภายในเรือดำน้ำนิวเคลียร์ใต้พื้นผิวของช่องแคบบอสฟอรัส
มะไฟ

มะไฟ (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Baccaurea ramiflora"; วงศ์: Phyllanthaceae) ภาคใต้เรียกส้มไฟ เพชรบูรณ์เรียกหัมกัง เป็นพืชพื้นเมืองของอินโดนีเซีย ต่อมาจึงแพร่หลายไปทั่วเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เป็นไม้ยืนต้นขนาดกลาง ใบเดี่ยว รูปไข่ ดอกเป็นช่อสีชมพูอ่อนหรืออมเหลือง มีกลิ่นหอมอ่อน ผลออกเป็นช่อ ผลอ่อนมีขนคล้ายกำมะหยี่ พอแก่ผิวเกลี้ยง เปลือกสีเหลือง เนื้อสีขาวขุ่นหรือขาวใสอมชมพู แล้วแต่พันธุ์ เมล็ดแบนสีน้ำตาล พันธุ์ที่นิยมปลูก ได้แก่
การใช้ประโยชน์.
มะไฟกินสุกเป็นผลไม้สด ทำน้ำผลไม้ ผลอ่อนนำไปแกง ผลมะไฟช่วยให้ชุ่มคอ ขับและละลายเสมหะ เปลือกต้มแก้โรคผิวหนัง ชาวกะเหรี่ยงนำยอดอ่อนไปใส่แกงปลา มีรสเปรี้ยว
ฟีลิกซ์ ไลเทอร์

ฟีลิกซ์ ไลเทอร์  เป็นตัวละครสมมติในชุด "เจมส์ บอนด์" สร้างโดย เอียน เฟลมมิง ตัวละครเป็นสายลับทำงานให้กับซีไอเอและเป็นเพื่อนของบอนด์ ต่อมาไลเทอร์เข้าร่วมสำนักงานนักสืบพิงเกอร์ตัน หลังสูญเสียขาและมือของเขาจากการโดนโจมตีโดยฉลาม ชื่อ "ฟีลิกซ์" นำมาจากชื่อกลางของ ไอวาร์ ไบรซ์ เพื่อนของเฟลมมิง ขณะที่ชื่อ "ไลเทอร์" นำมาจากนามสกุลของ แมเรียน โอตส์ ไลเทอร์ ชาร์ลส์ เพื่อนของเฟลมมิง ต่อมาได้เป็นภรรยาของ ทอมัส ไลเทอร์
ไลเทอร์ยังปรากฏตัวในนวนิยายบอนด์โดยนักเขียนคนอื่น ๆ เช่นเดียวกับในภาพยนตร์สิบเรื่องและละครโทรทัศน์หนึ่งตอน ชื่อว่า "คาสิโนรอยัล" ("ไคลแมกซ์!", ปีหนึ่ง, ตอนสาม) โดยตัวละครกลายเป็นสายลับอังกฤษชื่อว่า "คลาเรนซ์ ไลเทอร์" แสดงโดย ไมเคิล เพต ใน ภาพยนตร์ชุด "เจมส์ บอนด์" ที่สร้างโดย อีออนโปรดักชันส์ มีนักแสดงหลายคนแสดงเป็นไลเทอร์ ได้แก่ แจ็ก ลอร์ด, ซีก ลินเดอร์, ริก ฟาน นัตเตอร์, นอร์แมน เบอร์ตัน, เดวิด เฮดิสัน, จอห์น เทอร์รีและเจฟฟรีย์ ไรต์ ขณะที่ภาพยนตร์ "พยัคฆ์เหนือพยัคฆ์" ซึ่งไม่ได้สร้างโดยอีออนโปรดักชันส์ ตัวละครไลเทอร์แสดงโดย เบอร์นี เคซี ตัวละครไลเทอร์ยังปรากฏตัวในวิดีโอเกม "007 ลีเจนด์ส"
การวิเคราะห์.
"เดอะนิวยอร์กไทมส์" เรียกไลเทอร์ว่าเป็น "คู่หู" ของเจมส์ บอนด์และได้บันทึกพัฒนาการของตัวละครว่าคู่ขนานไปกับชื่อเสียงของบอนด์ ในฐานะที่เป็นทั้งบุคคลที่น่าจดจำในภาพยนตร์และวีรบุรุษแห่งสงครามเย็นและเหตุการณ์หลังจากนั้น
คำขวัญประจำชาติ

คำขวัญประจำชาติ  คือ สิ่งที่ใช้อธิบายประเทศต่าง ๆ โดยใช้วลีที่สั้น และกระชับ โดยเนื้อหาจะเกี่ยวกับ แนวความคิด แรงจูงใจ การปลุกใจ เอกลักษณ์ หรือความภาคภูมิใจสำหรับชาตินั้น ๆ
รายการคำขวัญประจำชาติของแต่ละประเทศ.
รายการต่อไปนี้ เรียงตามชื่อประเทศโดยลำดับตัวอักษรไทย
ต.
เตตุน: "Unidade, Asaun, Progresu")
กลิทเทอร์ (อัลบั้มมารายห์ แครี)

กลิทเทอร์  เป็นอัลบั้มเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง Glitter และเป็นสตูดิโออัลบั้มที่ 7 ของศิลปินหญิงชาวอเมริกัน มารายห์ แครี ออกวางขายในสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 11 กันยายน ค.ศ. 2001 โดยเวอร์จิ้น เรคคอร์ดส
ซาวน์ดนตรีชุดนี้จะมีลักษณะเป็นดนตรียุค 80 โดยมีเพลงเก่ามาทำใหม่อย่าง "Didn't Mean to Turn You On" และนำทำนองเพลง "Candy" ของวงCameo มาทำใหม่ในเพลง "Loverboy"
อัลบั้มนี้ยังทำงานร่วมกับแร็ปเปอร์อย่าง Busta Rhymes, Mystikal, Da Brat, Ludacris, Fabolous, Shawnna, 22, Ja Rule, Nate Dogg, Cameo และศิลปินแนวอาร์แอนด์บีอย่าง Eric Benét
อัลบั้มนี้วางขายในวันเหตุวินาศกรรม 11 กันยายน ทำให้ล้มเหลวทางด้านยอดขาย มียอดขาย 3 ล้านชุดทั่วโลกและ 630,952 ชุดในสหรัฐอเมริกา (ข้อมูลเดือนมกราคม ค.ศ. 2007)
เพลง "Loverboy" ซิงเกิลแรกจากอัลบั้มขึ้นสูงสุดอันดับ 2 ในบิลบอร์ด (เหตุเพราะการลดราคาขาย)
ข้อกำหนดทางเทคนิค

ข้อกำหนดทางเทคนิค  คือเอกสารซึ่งกล่าวถึงความประสงค์ ความต้องการของผู้ออกแบบ เจ้าของงาน หรือเจ้าของโครงการ เพื่อสื่อสารไปยังบุคลากรผู้ที่เกี่ยวข้องในงานต่าง ๆ เช่น งานก่อสร้าง งานผลิต งานพัฒนาซอฟต์แวร์ ฯลฯ โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อกำหนดขอบเขตงาน อธิบายคำจำกัดความ นิยามที่ใช้ในงานนั้น มาตรฐานที่ต้องการให้ใช้ ชนิด ขนาด และรายละเอียดของวัสดุ เครื่องจักร เครื่องมือ ตลอดจนถึงวิธีการก่อสร้างหรือวิธีการดำเนินงาน รวมถึงคุณภาพของฝีมือ แรงงาน ความละเอียดและถูกต้องในงานนั้น
ในงานก่อสร้าง.
วัตถุประสงค์และความสำคัญของข้อกำหนดทางเทคนิค.
วัตถุประสงค์ของข้อกำหนดทางเทคนิคเพื่อ ระบุรายละเอียดต่าง ๆ ที่ไม่สามารถแสดงไว้ในแบบก่อสร้าง อาทิเช่น มาตรฐานต่าง ๆ คุณสมบัติของวัสดุ วิธีการก่อสร้างหรือปฏิบัติ วิธีการทดสอบ ความคลาดเคลื่อนที่ยอมรับได้ ตลอดจนถึงวิธีการวัดปริมาณงานและการจ่ายเงิน ความสำคัญของข้อกำหนด คือเป็นส่วนหนึ่งของสัญญาในโครงการต่าง ๆ เพื่อให้ผู้รับจ้างปฏิบัติงานได้ถูกต้องตามวัตถุประสงค์และความต้องการของโครงการ การไม่ปฏิบัติตามข้อกำหนดอาจนำมาซึ่งอันตรายและความเสียหายต่อชีวิตและทรัพย์สินได้
การเขียนข้อกำหนด.
การเขียนข้อกำหนดจัดเป็นงานที่สำคัญ ผู้เขียนข้อกำหนด จะต้องเป็นผู้รอบรู้ในงานนั้นอย่างยิ่ง อีกทั้งต้องรอบคอบละเอียดถี่ถ้วน เขียนรายการชัดเจนและปฏิบัติได้ ฉะนั้น การเขียนข้อกำหนดใด ๆ ย่อมขึ้นอยู่กับ 6 C ดังนี้
การจัดทำมาตรฐานข้อกำหนด.
เมื่อเริ่มงานออกแบบโครงการ ควรจะต้องมีการประชุมปรึกษาหารือระหว่าง วิศวกรสาขาต่างๆ สถาปนิก ผู้ประมาณราคาและคำนวณปริมาณงาน ผู้จัดเตรียมข้อกำหนด นักวิชาการสิ่งแวดล้อม และผู้เกี่ยวข้องอื่นๆ เพื่อร่วมกันจัดทำ เกณฑ์การออกแบบ (Design Criteria) เพื่อให้โครงการ มีประโยชน์ใช้งานสูงสุดและมีระยะเวลาก่อสร้างตรงตามความต้องการของผู้ว่าจ้าง สะดวกต่อการดูแลและบำรุงรักษา เหมาะสมกับสภาพภูมิอากาศ ทั้งในระยะเวลาก่อสร้าง และระยะเวลาใช้งาน ใช้วัสดุในท้องถิ่นให้มากที่สุด เพื่อลดราคาค่าก่อสร้าง มีผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมน้อยที่สุด และสอดคล้องกับมาตรการป้องกันและแก้ไขผลกระทบสิ่งแวดล้อม (Mitigation Plan) ของโครงการ
รูปแบบของข้อกำหนดที่เสนอ หนึ่งบทจะครอบคลุมงานหนึ่งงาน และจะประกอบด้วยหัวข้อหลัก 4 หัวข้อ เหมือนกันทุกบทเป็นส่วนใหญ่ คือ
แจ๊ก ดอว์สัน

แจ็ก ดอว์สัน  เป็นตัวละครสมมุติในภาพยนตร์เรื่อง "ไททานิค" ตามบันทึกของบทภาพยนตร์ แจ็ก เกิดในชิพพีน่า ฟอลส์ รัฐวิสคอนซิน ใน พ.ศ. 2435 ต่อมาใน พ.ศ. 2450 พ่อและแม่ของเขาเสียชีวิต เขาจึงท่องเที่ยวไปทั่วโลก และฝึกฝนการวาดภาพ ต่อมาเขาได้ไปคบกับเพื่อนชาวอิตาลี นาม "ฟาบิซิโอ เดอ รอสซี" ต่อมา เขาและฟาบริซิโอ ได้ไปถึงเมืองเซาท์แทมป์ตัน และไปเล่นพนันโป๊กเกอร์ กับคนที่มีตั๋วโดยสารไททานิค และชนะ จึงได้ตั๋วชั้น 3 มา และในเรือไททานิก เขาได้รู้จักกับ โรส เดวิตต์ บูเคเตอร์ และสนิทสนมกันมากขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั่งกลายเป็นความรัก และเมื่อวันที่ 14 เมษายน พ.ศ. 2455 เวลา 23 นาฬิกา 40 นาที เรือไททานิคชนภูเขาน้ำแข็ง และจมมิดลำในวันที่ 15 เมษายน พ.ศ. 2455 เวลา 2 นาฬิกา 20 นาที แจ็กและโรส ขึ้นเรือชูชีพไม่ทัน แต่แจ็กก็ได้เสียสละในการช่วยเหลือโรสจนเสียชีวิตในวันนั้นเอง
ตัวละครแจ็ก ดอว์สัน เข้าใจว่ามาจากบุคคลที่มีตัวตนจริงในเรือไททานิก ชื่อ แจ็ก ฟิลิปส์ (Jack Phillips) เป็นเจ้าหน้าที่วิทยุบนเรือ และเป็นผู้ส่งสัญญาณวิทยุขอความช่วยเหลือตอนที่เรือชนภูเขาน้ำแข็ง และเสียชีวิตในครั้งนั้นด้วย
ภาพยนตร์ไททานิกในปี พ.ศ. 2540 นำแสดงโดย ลีโอนาโด ดิคาปริโอ ซึ่งก่อนหน้านั้นคนที่จะมาแสดงคือ Billy Crudup
จังหวัดยามางาตะ

จังหวัดยามางาตะ (; โรมาจิ: "Yamagata-ken") เป็นจังหวัดในประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่บริเวณภาคโทโฮกุบนเกาะฮนชู เมืองหลวงอยู่ที่นครยามางาตะ
ภูมิศาสตร์และการปกครอง.
จังหวัดยามางาตะตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของภูมิภาคโทโฮกุ ติดกับทะเลญี่ปุ่น มีอาณาเขตติดกับจังหวัดนีงาตะทางทิศตะวันตก จังหวัดฟูกูชิมะทางทิศใต้ จังหวัดมิยางิทางทิศตะวันออก และจังหวัดอากิตะทางทิศเหนือ
เขตการปกครอง.
จังหวัดยามางาตะประกอบด้วย 13 นคร 8 อำเภอ 19 เมือง และ 3 หมู่บ้าน พื้นที่ที่แสดงในตารางมาจากรายงานของสำนักงานสารสนเทศภูมิศาสตร์แห่งประเทศญี่ปุ่นใน พ.ศ. 2560 และจำนวนประชากรที่แสดงในตารางมาจากรายงานสำมะโนประชากรประจำ พ.ศ. 2558 ของสำนักงานสถิติ กระทรวงกิจการภายในประเทศและการสื่อสาร โดย 13 นครในจังหวัดยามางาตะมีพื้นที่รวมกัน 4,711.77 ตารางกิโลเมตร หรือคิดเป็นร้อยละ 50.54 ของพื้นที่จังหวัด และมีประชากรรวม 897,041 คน หรือคิดเป็นร้อยละ 79.82 ของประชากรทั้งจังหวัด
อำเภอ เมือง และหมู่บ้าน.
จังหวัดยามางาตะมี 8 อำเภอ โดยแต่ละอำเภอมีเขตการปกครองต่าง ๆ ดังนี้
เศรษฐกิจ.
จังหวัดยามางาตะคือผู้ผลิตเชอร์รีและสาลี่ที่ใหญ่ที่สุดในญี่ปุ่น และยังผลิตผลไม้ชนิดอื่น ๆ ได้แก่องุ่น แอปเปิล ลูกท้อ แตงโม ลูกพลับ และแตงโมอีกด้วย