pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
จันทโครพ

จันทโครพ เป็นตัวเอกในนิทานเรื่องจันโครพ มีฐานะเป็นเจ้าชาย ถูกโจรป่าทำร้ายระหว่างการเดินทางกลับเมือง เหตุเพราะไม่เชื่อฟังคำสั่งของอาจารย์
เรื่องย่อ.
เจ้าชายจันทโครพแห่งเมืองพาราณสี เมื่อเขาเติบโตเป็นหนุ่ม ได้ออกแสวงหาอาจารย์เพื่อรำเรียนวิชา แล้วได้เจอกับพระฤๅษี ได้ร่ำเรียนวิชาจากท่านจนสำเร็จ จากนั้น จึงได้เดินทางกลับบ้านเมืองของตน แต่ก่อนที่จะออกเดินทางฤๅษีได้มอบผอบแก้วให้แล้วสั่งกำชับว่าห้ามเปิดจนกว่าจะถึงบ้านเมือง แต่จันทโครพได้เสียสัตย์แอบเปิดผอบนั้นเสียก่อน ซึ่งในผอบมีนางโมราได้ปรากฏตัวออกมา จันทโครพก็ได้พานางโมราเดินทางต่อไปแต่ ระหว่างทางได้พบกับโจรป่า ซึ่งเห็นนางโมราเข้าจึงคิดแย่งชิง จันทโครพก็ถูกโจรป่าฆ่าตาย (นางโมราเห็นจันทโครพตาย ก็ย่อมไม่ได้ตำแหน่งอัครมเหสีจึงไปอยู่กับโจรป่า เพราะจันทโครพสัญญาว่าจะมอบตำแหน่งอัครมเหสีให้)
แต่จันทโครพยังไม่ถึงความตายพระอินทร์จึงมาชุบชีวิตให้จันทโครพ แล้วบอกว่าเนื้อคู่ที่แท้จริงอยู่ทางทิศเหนือ แล้วพระอินทร์ก็สาปนางโมราให้เป็นชะนี (โจรป่าคิดว่าวันหนึ่งถ้านางโมราได้เจอคนอื่นที่ดีกว่าตน จะต้องทิ้งตนไปแน่ เพราะขนาดจันทโครพผู้ที่เป็นถึงองค์ชายนางยังทิ้งได้ ดังนั้นโจรป่าจึงหนีไป นางโมราจึงออกตามหาโจรป่า) จันทโครพได้เดินทางไปทางที่พระอินทร์บอก ก็พบถ้ำหนึ่งที่มียักษ์คอยเฝ้าอยู่จันทโครพจึงคิดว่าในถ้ำนั้นมีเนื้อคู่ของตนอยู่จึงฆ่ายักษ์ตนนั้น แล้วเดินเข้าไปก็พบผู้หญิงคนหนึ่งชื่อนางมุจลินทร์จึงอยู่กินกัน แล้วจันทโครพคิดถึงพ่อแม่จึงพานางมุจลินทร์หนี (ตอนนั้นนางมุจลินทร์ท้องอ่อนๆด้วย) แล้วเดินไปสักพักก็เหนี่อยแล้วเผลอหลับไปทั้งคู่ นางยักษ์เกาศิกีซึ่งอาศัยอยู่ลุ่มน้ำบริเวณนั้น เมื่อเห็นเจ้าชายจันทโครพก็เกิดหลงรัก เลยคิดกำจัดนางมุจลินทร์ นางยักษ์เกาศิกีจึงนำตัวนางมุจลินทร์ไปฟาดกับต้นไม้แล้วเหวี่ยงไปสุดแรง จากนั้นก็ปลอมตัวเป็นนางมุจลินทร์ไปนอนข้างจันทโครพ รวมถึงเป่ามนต์สะกดใส่จันทโครพเพื่อให้ไม่ต้องสงสัยในตน เมื่อจันโครพเดินทางมาถึงเมืองก็ขอนอนพักผ่อน แล้วพอตอนกลางคืนนางยักษ์เกาศิกีก็ไปกินวัวของชาวบ้าน โดยหารู้ไม่ว่าเจ้าของวัวดูอยู่ เจ้าของวัวจึงไปบอกพระราชา (พ่อของจันทโครพ) (นางยักษ์ได้นำเสื้อผ้าที่เลอะเลือดไปซ่อนไว้) แต่ตอนนั้นดึกมากแล้วจึงพูดกันพรุ่งนี้เช้า
เมื่อเช้าแล้วจันทโครพได้ปลุกนางมุจลินทร์ปลอม โดยไม่บอกเรื่องคดีแปลกประหลาด แต่นางยักษ์ไม่ได้นอนมาทั้งคืนเลยแสร้งบอกว่าไม่สบาย จันทโครพออกมาเข้าเฝ้าคนเดียว แล้วพระโหราธิบดีก็ตรวจดูดวงให้จันทโครพแล้วบอกว่าพรุ่งนี้ให้จันทโครพพานางมุจลินทร์มาด้วย พอวันรุ่งขึ้นพระโหราธิบดีถามนางมุจลินทร์เกี่ยวกับเวลาที่เกิด แต่นางยักษ์ไม่รู้จึงบอกวันผิด ๆ ไปพระโหราจึงบอกว่า บัดนี้ความจริงเปิดเผยแล้วเจ้าไม่ใช่คนแต่เจ้าเป็นนางยักษ์ นางยักษ์หน้าถอดสี จันทโครพจึงฆ่านางยักษ์เกาศิกีตายแล้วออกตามหานางมุจลินทร์จนพบ และตอนนั้นนางมุจลินทร์ได้คลอดบุตรชายชื่อจันทวงศ์ทั้งสามจึงอยู่กันอย่างมีความสุข
นิราศเมืองแกลง

นิราศเมืองแกลง เป็นผลงานกวีนิพนธ์แบบกลอนประพันธ์โดยสุนทรโวหาร เป็นนิราศเรื่องแรกของเขาที่ได้แต่งขึ้นในปี พ.ศ. 2349 มีใจความกล่าวถึงการเดินทางโดยเรือเพื่อไปยังเมืองแกลง โดยมีศิษย์ 5 คนร่วมโดยสารไปด้วยกัน คือ น้อยกับพุ่ม และมีผู้นำทางชื่อนายทิตเป้าหมายการเดินทางของสุนทรภู่ไม่ปรากฏแน่ชัด บ้างว่าเขาต้องการไปบวชกับบิดา บ้างว่าเขาเดินทางไปขอเงินเพื่อกลับมาแต่งงาน นักวิชาการยังไม่สามารถหาข้อสรุปได้ว่าสุนทรภู่กลับไปทำไม แต่ทางจังหวัดระยองได้นำเรื่องราวอิงประวัติศาสตร์ในช่วงนั้นไปสร้างเป็นอนุสาวรีย์สุนทรภู่ที่เมืองแกลง
เนื้อหาโดยย่อ และเส้นทางการเดินทาง.
ปีพ.ศ. 2349 หลังจากกรมพระราชวังหลังเสด็จทิวงคต สุนทรภู่ซึ่งถูกจองจำอยู่เหตุจากการลอบรักใคร่กับแม่จัน จึงได้รับการปล่อยตัวเป็นการถวายพระกุศล สุนทรภู่เขียนในส่วนขึ้นต้นของนิราศว่า
"จะพลัดพรากจากกันไม่ทันลา"
"ใช้แต่ตาต่างถ้อยสุนทรวอน" 
เป็นอันว่าสุนทรภู่ถูกใช้ไปราชการด่วนจนถึงกับไม่มีเวลาไปบอกลาแม่จันได้เลย เหตุที่ว่าสุนทรภู่ต้องไปด้วยราชการก็เนื่องจากความท่อนหนึ่งว่า
"จะกรวดน้ำคว่ำขันจนวันตาย"
"แม้เจ้านายท่านไม่ใช้แล้วไม่มา"
ผู้ร่วมทางของสุนทรภู่ในการเดินทางคราวนี้ ได้แก่ นายแสง เป็นผู้นำทาง และน้อยกับพุ่ม ศิษย์น้องสองคน ทั้งหมดล่องเรือไปตามแม่น้ำเจ้าพระยา ลัดเลาะคลองสำโรงไปออกมาแม่น้ำบางปะกงแล้วลงสู่ทะเล เลียบริมทะเลไปขึ้นฝั่งที่บริเวณหาดบางแสน จากนั้นจึงเดินเท้าต่อ สุนทรภู่ได้แวะพักที่บ้านขุนรามอยู่เป็นหลายวัน ก่อนจะออกเดินทางต่อไปเมืองแกลง ซึ่งในเวลานั้นเป็นบ้านป่าเมืองเถื่อนอยู่ในป่าทึบ หนทางจะไปถึงนั้นแสนกันดารและเต็มไปด้วยอันตราย ทั้งคณะเดินทางกันต่อจนไปถึงเมืองระยอง ถึงตรงนี้ นายแสงมิได้ร่วมเดินทางต่อไปด้วย
สุนทรภู่กับน้องทั้งสองเดินทางต่อไปอีกจนถึงบ้านกร่ำ เมืองแกลง ได้พบบิดาของตนซึ่งบวชเป็นพระมาตลอดนับแต่สุนทรภู่เกิด สุนทรภู่ได้ถือศีลกินเจอยู่กับบิดาพักหนึ่ง แล้วเกิดล้มป่วยเป็นไข้ ต้องพักรักษาตัวอยู่นานหลายเดือนกว่าจะเดินทางกลับมาถึงพระนครศรีอยุธยาของบันชา
หมุดกวี.
จังหวัดระยองมีการทำหมุดกวี มีลักษณะเป็นป้ายหินอ่อนตั้งอยู่ในตำแหน่งของสถานที่ที่ถูกกล่าวถึงในนิราศเมืองแกลง มีการสร้างจำนวน 28 หมุด ตามตำแหน่งที่กล่าวถึงในนิราศ 28 จุด ตั้งแต่บางไผ่จนถึงแหลมแม่พิมพ์
เจ้าจอมมารดาเขียน ในรัชกาลที่ 4

เจ้าจอมมารดาเขียน (พ.ศ. 2385 – 14 เมษายน พ.ศ. 2484) เจ้าจอมมารดาในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เป็นธิดาของท่านอ้น และท่านอิ่ม จากสกุลสิริวันต์ เป็นหลานของเจ้าจอมมารดางิ้ว ในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าลักขณานุคุณ ซึ่งเป็นพระมารดาของสมเด็จพระนางเจ้าโสมนัสวัฒนาวดี
เจ้าจอมมารดาเขียนมีนามเรียกขานทั่วไปว่า "เขียนอิเหนา" ด้วยเป็นละครหลวงที่รำเป็นตัวอิเหนาได้งดงามไม่มีใครสู้ เป็นเจ้าจอมมารดาที่พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดมากท่านหนึ่ง เมื่อพระราชโอรสคือ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระนราธิปประพันธ์พงศ์ประสูตินั้น พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว พระราชทานกริชให้ นอกเหนือจากพระแสงดาบที่พระราชทานพระราชโอรสทุกพระองค์ โดยมีรับสั่งว่า "เป็นลูกอิเหนา"
เจ้าจอมมารดาเขียน ถึงแก่อสัญกรรม เมื่อวันที่ 14 เมษายน พ.ศ. 2484 รวมอายุ 99ปี พระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 22 เมษายน ปีเดียวกัน ณ วัดไตรมิตรวิทยารามวรวิหาร นับเป็นเจ้าจอมมารดาในรัชกาลที่ 4 ซึ่งอสัญกรรมเป็นลำดับสุดท้าย
เลซิทิน

เลซิทิน  เป็นไขมันชนิดฟอสโฟลิพิด (phospholipid) ที่มีความจำเป็นต่อเซลล์ทุกชนิดในร่างกาย เยื่อหุ้มเซลล์ (cell membrane) ซึ่งเป็นส่วนที่ควบคุมการเข้าออกของสารอาหาร ถ้าไม่มีเลซิทินจะมีลักษณะแข็งและขาดความยืดหยุ่น นอกจากนี้ยังพบว่าเลซิทินเป็นส่วนประกอบของเยื่อหุ้มสมอง กล้ามเนื้อ และเซลล์ประสาท เลซิทินยังมีคุณสมบัติเป็น emulsifier หรือสารที่ทำให้น้ำกับน้ำมันเข้ากันได้ ดังนั้นจะพบว่าได้มีการนำมาใช้ในการควบคุมคอเลสเตอรอลในเลือดอย่างแพร่หลาย
เลซิทินพบได้มากในถั่วเหลือง แต่แหล่งอาหารอื่น ๆ ที่ให้เลซิทินยังมีอีกมากมาย อาทิ ไข่แดง ตับ ข้าวโอ๊ต กะหล่ำปลี กะหล่ำดอก เนื้อสัตว์ ปลา บริวเวอร์ยีสต์ และพืชบางชนิด ทั้งนี้อาจจะรวมถึงผลิตภัณฑ์ Multi-Vitamin ที่มีเลซิทินผสมอยู่ด้วย เลซิทินที่วางจำหน่ายในท้องตลาดมีอยู่สองชนิด คือ แกรนูล และแคปซูล ชนิดแกรนูลนิยมรับประทาน โดยผสมกับเครื่องดื่มชนิดต่าง ๆ เช่น นม นมเปรี้ยว น้ำผลไม้ ฯลฯ และยังนิยมให้ผสมหรือโปรยบนอาหารประเภทต่าง ๆ อีกด้วย
สารสำคัญที่พบในเลซิทิน ได้แก่ ฟอสฟาทิดิลโคลีน (phosphatidylcholine) ซึ่งสารนี้จะให้วิตามินบีชนิดหนึ่ง เรียกว่า โคลีน สารโคลีนเป็นสารต้นตอในการสังเคราะห์สารสื่อประสาท อะซีทิลโคลีน (acetylcholine) ส่วนประกอบอื่น ๆ ของเลซิทิน ได้แก่ ฟอสฟาทิดิลอิโนซิทอล ฟอสฟาทิดิลเอททาโนลามีน กรดลิโนเลอิก ฯลฯ
อุทยานประวัติศาสตร์สุโขทัย

อุทยานประวัติศาสตร์สุโขทัย เป็นอุทยานประวัติศาสตร์แห่งหนึ่งของประเทศไทยภายใต้การดูแลของกรมศิลปากร กระทรวงวัฒนธรรม ครอบคลุมพื้นที่โบราณสถานกรุงสุโขทัย ศูนย์กลางการปกครองของอาณาจักรสุโขทัยซึ่งมีอำนาจอยู่บริเวณภาคเหนือตอนล่างของประเทศไทยในช่วงพุทธศตวรรษที่ 18–19 ตั้งอยู่ที่ตำบลเมืองเก่า (เขตเทศบาลตำบลเมืองเก่า) อำเภอเมืองสุโขทัย จังหวัดสุโขทัย ห่างจากตัวเมืองสุโขทัยปัจจุบัน (เขตเทศบาลเมืองสุโขทัยธานี) ไปทางทิศตะวันตกประมาณ 12 กิโลเมตร ตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 12 (ถนนจรดวิถีถ่อง)
ผังเมืองสุโขทัยมีลักษณะเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า มีความยาวประมาณ 2 กิโลเมตร กว้างประมาณ 1.6 กิโลเมตร มีประตูเมืองอยู่ตรงกลางกำแพงเมืองแต่ละด้าน ภายในยังเหลือร่องรอยพระราชวังและวัดอีก 26 แห่ง วัดที่ใหญ่ที่สุดคือวัดมหาธาตุ อุทยานแห่งนี้ได้รับการบูรณปฏิสังขรณ์โดยกรมศิลปากรด้วยความช่วยเหลือจากยูเนสโก มีผู้เยี่ยมชมหลายแสนคนต่อปี ซึ่งสามารถเดินเท้าหรือขี่จักรยานเที่ยวชมได้
อุทยานประวัติศาสตร์สุโขทัยได้รับการประกาศคุ้มครองครั้งแรกตามประกาศราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 92 ตอนที่ 112 ลงวันที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2504 ต่อมาใน พ.ศ. 2519 โครงการฟื้นฟูอุทยานแห่งนี้ก็ได้รับการอนุมัติ และเปิดอย่างเป็นทางการในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2531 โดยในวันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2534 ยูเนสโกได้ประกาศให้อุทยานแห่งนี้เป็นแหล่งมรดกโลกร่วมกับอุทยานประวัติศาสตร์ที่กำแพงเพชรและศรีสัชนาลัยภายใต้ชื่อว่า "เมืองประวัติศาสตร์สุโขทัยและเมืองบริวาร"
รายชื่อโบราณสถานในเขตอุทยาน.
อุทยานประวัติศาสตร์สุโขทัย มีโบราณสถานทั้งสิ้น 193 เเห่ง ได้ประกาศขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานแล้วจำนวน 58 แห่ง คือ
วาสนา วีระชาติพลี

วาสนา วีระชาติพลี หรือ ป้าแต๋ว เกิดวันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2495 เป็นดีเจชื่อดัง จบการศึกษาจากคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จบด้วยคะแนนเกียรตินิยม สมัยที่เธอเรียนอยู่ที่จุฬาฯ เธอเคยเป็นทั้งนักดนตรีจากสถาบันศึกษาเดิม และเป็นนักร้องของสโมสรนิสิตจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย (ส.จ.ม.) อีกด้วย จึงมีพื้นฐานของความรู้ในเรื่องของเพลงสากลเป็นอย่างดี ทั้งยังเป็นผู้ที่มีพื้นฐานภาษาอังกฤษอย่างดีเยี่ยม ต่อมาได้เป็นดีเจหญิงคนแรกของรายการ nite spot จากการชักชวนของอิทธิวัฒน์ เพียรเลิศ เธอได้จัดรายการ Together Again และ Radioactive ทางคลื่น 99 เม็กกะเฮิร์ตซ ก่อนที่จะมีการเปลี่ยนแปลงอีกหลายครั้งภายในชื่อ Radioactive การจัดรายการเพลงในช่วงนั้น เป็นการปฏิวัติวงการรายการวิทยุด้วยการเลิกเปิดเพลงร็อกเก่า ๆ และเพลงป๊อป แต่เปิดเพลงแนวโมเดิร์นร็อกที่เป็นซาวนด์ดนตรีจากอังกฤษยุค 80 แทน แล้วก็มีการเลือกเพลงจากยุค 70 เข้ามาเปิดด้วย
เธอเป็นผู้ผลักดันแนวอัลเทอร์เนทีฟในประเทศไทย ได้นำหลาย ๆ วงเข้ามาเปิดคอนเสิร์ตในประเทศไทยเช่น เดวิด โบวี่, ซูเอด, แมนิค สตรีท พรีชเชอร์ส ในปี 2536 หลังจากนั้นเธอได้ใช้ชีวิตอยู่ที่ประเทศอังกฤษกว่าสิบปี โดยเธอได้จัดรายการ London Express จัดแบบบันทึกเทปและส่งมาออกอากาศที่ประเทศไทย นอกจากนี้เธอยังมีผลงานหนังสือที่ชื่อ "ลุยเดี่ยว เที่ยวแบบวาสนา วีระชาติพลี" กับสำนักพิมพ์สามสี เธออยู่ที่ประเทศอังกฤษโดยทำงานอยู่ Goldman Sachs แผนก Event Organization ในลักษณะการจัดงาน มีทติง จัดปาร์ตี้ต่าง ๆ ทำได้อยู่หกปี
5 ตุลาคม พ.ศ. 2549 เธอได้เป็นดีเจ ในงานปาร์ตี้ Dude/sweet ที่คลับ Astra จากนั้นจัดรายการที่ yesindie.com ทุกวันพุธ บ่ายสองโมง และทุกวันศุกร์ ตั้งแต่สามทุ่มครึ่งหรือสี่ทุ่ม จนถึง ปี2560 เป็นระยะเวลา 11 ปี กับการจัดรายการที่ yesindie.com และปัจจุบันได้ย้ายมาจัดรายการที่ http://www.wassieradio.com/ ออกอากาศผ่าน internet ครั้งแรกในเดือนตุลาคม 2560 จนถึงปัจจุบัน ทุกวันอังคาร และวันพฤหัสบดี เวลาสี่ทุ่ม ถึงห้าทุ่มครึ่ง และทาง thisiscat.com ทุกวันเสาร์ ตั้งแต่เวลา สี่ทุ่มถึงเที่ยงคืน
รูปแบบการจัดรายการ.
แนวคิดในการจัดรายการที่จะอัปเดตศิลปินและแนวดนตรีใหม่ ๆ และ ล้ำ ให้ผู้ฟัง (หรือ ล้างสมอง ตามทรรศนะของป้าแต๋ว) การจัดรายการต่อ ๆ มาเธอได้นำความเป็นตัวของตัวเองมาใช้ ตั้งแต่การนำเอาชื่ออัลบั้ม มาอ่านประกอบการพูด การตอบคำถามจากแฟนเพลงที่โทรฯเข้ามาของเพลง เธอเข้มงวดกับการออกเสียงภาษาอังกฤษ
เธอมักใช้เพลงโปรดที่เธอต้องการ ”ดัน” โดยเฉพาะ มาใช้โปรยหัวรายการเป็นประจำ จนคนฟังถูกชักนำให้ชอบเพลงดังกล่าวไปโดยปริยาย และทั้งเธอยังสรรหาเรื่องราวต่าง ๆ ของเพลงหรือนักร้องคนนั้นมาเล่าซึ่งเป็นข้อมูลลึกและละเอียด
การเลือกเพลงเพื่อมาเล่นในช่วงรายการ วาสนา ยังเลือกเพลงที่ไม่เหมือนใคร ไม่ใช่เป็นเพลงที่กำลังเป็นที่นิยม เธอกลับต่อต้านเพลงแนวนี้ มิใยดีกับแฟนเพลงที่โทรฯ เข้ามาขอเพลงหากไม่ถูกใจ แต่ยังแนะนำให้ไปหาฟังที่รายการอื่น การฟังเพลงแนวที่เธอชอบในปัจจุบันเรียกว่าเพลงแนว "อินดี้"
เธอยังเป็นต้นแบบ ให้ดีเจรุ่นหลัง ๆ ไม่ว่าจะเป็น วงศ์สุภา วีระชาติพลี, เดือนเพ็ญ สีหรัตน์, นิมิตร ลักษมีพงษ์, อาทิตย์ พรหมประสิทธิ์ และ อลิศรา ศิริชุมแสง ได้ยึดเป็นแนวทางในการจัดรายการเพลงในยุคต่อ ๆ มา
สารก่อมะเร็ง

สารก่อมะเร็ง  หมายถึง สาร วัตถุ นิวไคลด์กัมมันตรังสี หรือการแผ่รังสีใดๆ ที่เป็นตัวกระตุ้นที่ก่อให้เกิดมะเร็ง ซึ่งเกิดจากการเปลี่ยนแปลงเสถียรภาพของจีโนม หรือการรบกวนกระบวนการสร้างและสลายในระดับเซลล์ ธาตุกัมมันตรังสีบางชนิดก็ถูกจัดให้เป็นสารก่อมะเร็ง ซึ่งการกระตุ้นนั้นจะมาจากรังสีที่แผ่ออกมา อาทิ รังสีแกมมาหรืออนุภาคแอลฟา สารก่อมะเร็งอย่างหนึ่งที่รู้จักโดยทั่วไปคือ ควันบุหรี่
ถนนเฉลิมพระเกียรติ 80 พรรษา 5 ธันวาคม 2550

ถนนเฉลิมพระเกียรติ 80 พรรษา 5 ธันวาคม 2550 เป็นเส้นทางในความรับผิดชอบของกรมทางหลวงชนบท โดยใช้ชื่อรหัสสายทาง พท.3037 เปิดใช้งานเมื่อวันที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2550 เป็นสายทางที่สร้างตามแนวระหว่างทะเลน้อยกับทะเลหลวงของทะเลสาบสงขลา ซึ่งชาวบ้านได้ร่วมกันสร้างถนนลูกรังกันมาก่อน แต่มีปัญหาถนนพังชำรุดง่ายและเมื่อถึงฤดูน้ำหลากก็ยังเป็นแนวขวางทางระบายน้ำระหว่างทะเลน้อยกับทะเลหลวง คณะรัฐมนตรีจึงมีมติ เมื่อวันที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2546 ดำเนินการก่อสร้างสายทางตามโครงการภายใต้แผนบูรณาการงบประมาณพัฒนาลุ่มน้ำทะเลสาบสงขลา โดยให้กรมทางหลวงชนบทเร่งรัดดำเนินการก่อสร้างถนนดังกล่าวเฉพาะส่วนที่จำเป็นเร่งด่วนในปีงบประมาณ พ.ศ. 2546 จำนวน 50 ล้านบาท และใช้งบประมาณจากปีงบประมาณ พ.ศ. 2547 ถึง พ.ศ. 2549 ในการดำเนินก่อสร้างต่อไปอีก 549 ล้านบาท โดยเส้นทางในช่วงที่ 2 เป็นทางยกระดับระยะทาง 5.450 กิโลเมตร 
เดิมถนนสายนี้ชื่อ “ถนนสายบ้านไสกลิ้ง – บ้านหัวป่า ภายหลังเปิดการใช้งานสำนักงานทางหลวงชนบทจังหวัดพัทลุง ได้ขอความเห็นจากทุกภาคส่วนให้ร่วมเสนอชื่อถนนสายดังกล่าว เพื่อให้เกิดการมีส่วนร่วมและเป็นชื่อที่ไดรับการยอมรับในการเรียกใช้ ซึ่งผลการรับฟังเสียงส่วนใหญ่มีความเห็นร่วมกันให้ตั้งชื่อถนนใหม่จากเดิม “ถนนสายบ้านไสกลิ้ง อำเภอควนขนุน จังหวัดพัทลุง – บ้านหัวป่า อำเภอระโนด จังหวัดสงขลา” เปลี่ยนเป็น “ถนนเฉลิมพระเกียรติ 80 พรรษา 5 ธันวาคม 2550” เพื่อให้เหมาะสมกับปีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 80 พรรษา ของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว
แผนพัฒนาพื้นที่ภาคตะวันตกของจีน

<table border="0" align="right">
<tr><td colspan="3" align="center" align="center">เขตเศรษฐกิจใหญ่ทั้งสี่ของจีน</td></tr>
<tr><td colspan="3" align="center"></td></tr> 
<tr><td width="50" bgcolor="#FFBFBF"></td><td>ตะวันออก </td><td></td></tr>
<tr><td width="50" bgcolor="#FF8080"></td><td>ตะวันตก </td><td></td></tr>
<tr><td width="50" bgcolor="#FF80FF"></td><td>ตะวันออกเฉียงเหนือ </td><td></td></tr>
<tr><td width="50" bgcolor="#FFBF80"></td><td>กลาง </td><td></td></tr>
</table>
แผนพัฒนาพื้นที่ภาคตะวันตกของจีน (#เปลี่ยนทาง "ซีปู้ต้าไคฟา") คือนโยบายที่เสนอโดยรัฐบาลสาธารณรัฐประชาชนจีนเพื่อพัฒนาพื้นที่ภาคตะวันตกของจีน โดยกินพื้นที่ร้อยละ 71.4 ประชากรร้อยละ 28.8 และเศรษฐกิจร้อยละ 16.8 ของประเทศ ปกคลุมอาณาเขตของ 6 มณฑล (กานสู้ กุ้ยโจว ชิงไห่ ฉ่านซี เสฉวน ยูนนาน) 5 เขตปกครองตนเอง (กวางสี มองโกเลียใน หนิงเซี่ย ทิเบต) และ 1 เทศบาลนคร (นครฉงชิ่ง) 
รถไฟใต้ดินนครฉงชิ่ง และทางรถไฟชิงไห่ คือตัวอย่างของโครงการนี้
ดีเจ

ดีเจ  หมายถึงผู้จัดรายการเพลงประกอบความรู้เกี่ยวกับเพลงหรือเรื่องอื่นๆ ซึ่งอยู่ในความสนใจของผู้ฟัง ในสถานที่ฟังเพลง ในที่นี้มี 2 ความหมายคือ ดีเจที่จัดรายการเพื่อออกอากาศทางสถานีวิทยุกระจายเสียง และดีเจที่เปิดเพลงตามไนต์คลับ หรือตามงานบันเทิงต่าง ๆ โดยในขณะทำหน้าที่ดีเจ อาจมีการเล่นแผ่นหรือปรับเสียงในลักษณะต่าง ๆ เพื่อดัดแปลงให้ได้เสียงที่แปลกใหม่ไปจากเดิม
ดีเจที่มีความหมายถึงนักจัดรายการวิทยุ รูปแบบการจัดรายการอาจเป็นรายการที่มีกำหนดเวลาแน่นอน หรือเป็นรายการที่ให้บริการตลอดวัน หรือรายการอยู่เป็นเพื่อนคุยกับนักศึกษาที่ดูหนังสือดึก ๆ หรือรายการโชว์ดึก โดยมีหัวข้อคุยเป็นประเด็นเรื่องราวตามกระแสเหตุการณ์บ้านเมืองและโลกแทรกไว้ในรายการ หรือรายการเพื่อสุขภาพ รายการเพื่อผู้บริโภค รายการเพื่อการศึกษา การทบทวนข้อสอบของนักเรียนเพื่อเตรียมสอบเข้ามหาวิทยาลัย การตอบปัญหาสุขภาพจิตสำหรับผู้ฟังที่มีปัญหาคับข้องใจ หรืออาจเป็นรายการสายด่วน เพื่อช่วยเหลือความเดือดร้อน โดยนักจัดรายการวิทยุจะเปิดเพลง สลับการให้ความรู้หรือการตอบปัญหา หรือสนทนากับผู้ฟังตามช่วงเวลาที่เหมาะสม เพื่อมิให้เกิดความเบื่อหน่ายแก่ผู้ฟังทั่วไป
การออกแบบกราฟิก

กราฟิกดีไซน์  คือการออกแบบสื่อสัญลักษณ์ที่มองเห็นด้วยตา (เป็นทัศนศิลป์อย่างหนึ่ง) ทำหน้าที่เพื่อสื่อความหมาย 
"กราฟิกดีไซน์" เป็นการทับศัพท์มาจากภาษาอังกฤษ "Graphic Design"" คำว่า "Graphic" มีคำในภาษาไทยที่ใช้แทนได้คือ "เรขศิลป์", "เลขนศิลป์" หรือ "เรขภาพ" ส่วน "Design" แปลว่า "การออกแบบ" เมื่อรวมกันแล้ว กราฟิกดีไซน์จึงมีความหมายว่า "การออกแบบเรขศิลป์" หรือ "การออกแบบเลขนศิลป์
ผู้ออกแบบกราฟิกจะทำการสร้าง และ/หรือ รวมส่วนประกอบทางศิลป์อย่าง สัญลักษณ์ รูปภาพ ตัวอักษร มาผ่านกระบวนการทางการออกแบบอย่างหนึ่งอย่างใดหรือมากกว่าหนึ่งกระบวนการทางการออกแบบ เช่น การออกแบบตัวอักษร การวาดภาพประกอบ การจัดองค์ประกอบ เพื่อใช้ในการสื่อสารบางอย่าง
มักมีการเข้าใจผิดว่ากราฟิกดีไซน์เป็นงานที่ทำด้วยคอมพิวเตอร์หรือเป็นการสร้างแอนิเมชันสามมิติเพียงอย่างเดียว ซึ่งในความเป็นจริง คอมพิวเตอร์เป็นเพียงเครื่องมือชิ้นหนึ่งที่ช่วยในการสร้างงานกราฟิกดีไซน์ได้ เช่นเดียวกับ ดินสอ ปากกา พู่กัน
พระครูวิสุทธิวงศาจารย์ญาณมุนี (แช่ม)

พระครูวิสุทธิวงศาจารย์ญาณมุนี หรือ หลวงพ่อแช่ม อดีตเจ้าอาวาสวัดไชยธารารามหรือวัดฉลอง และเป็นที่เคารพเลื่อมใสอย่างมากของชาวจังหวัดภูเก็ต
ประวัติ.
พระครูวิสุทธิวงศาจารย์ญาณมุนี (แช่ม) เกิดเมื่อปีกุน พ.ศ. 2370 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ที่ตำบลบ่อแสน อำเภอทับปุด จังหวัดพังงา ไม่ปรากฏหลักฐานเกี่ยวกับนามของโยมบิดามารดาของท่าน เมื่อเจริญวัยขึ้นโยมบิดามารดาได้ให้ท่านมาอยู่ที่วัดฉลอง ตำบลฉลอง อำเภอทุ่งคา (ปัจจุบันคืออำเภอเมืองภูเก็ต) จังหวัดภูเก็ต โดยฝากตัวเป็นลูกศิษย์ของพ่อท่านเฒ่า เจ้าอาวาสวัดฉลองในเวลานั้น หลวงพ่อแช่มได้บรรพชาเป็นสามเณรและอุปสมบทเป็นพระภิกษุ ศึกษาเล่าเรียนด้านวิปัสสนาธุระอยู่ที่วัดฉลองมาตลอดจนมีความเชี่ยวชาญ 
หลวงพ่อแช่มเป็นผู้เคร่งครัดในพระธรรมวินัยเป็นอย่างยิ่ง จึงเป็นที่เคารพศรัทธาเลื่อมใสของชาวบ้านโดยทั่วไป ต่อมาในปี พ.ศ. 2393 พ่อท่านเฒ่ามรณภาพ หลวงพ่อแช่มได้รับการแต่งตั้งให้เป็นเจ้าอาวาสวัดฉลองสืบต่อมา
ในปี พ.ศ. 2419 เกิดการจลาจลขึ้นในเมืองภูเก็ตจากฝีมือของกลุ่มอั้งยี่กรรมกรขุดแร่ดีบุกชาวจีน ชาวบ้านฉลองที่เคยเป็นลูกศิษย์ของหลวงพ่อแช่มได้ชักชวนให้หลวงพ่อแช่มหนีภัยพวกอั้งยี่ไปซ่อนตัวอยู่ที่อื่น แต่หลวงพ่อแช่มไม่ยอมทิ้งวัดหนีไป ลูกศิษย์ของหลวงพ่อแช่มจึงตัดสินใจรวมกลุ่มกันสู้เพื่อปกป้องหลวงพ่อแช่มและขอผ้าประเจียดจากท่านเพื่อเป็นขวัญกำลังใจ ซึ่งท่านได้อนุโลมตามที่บรรดาลูกศิษย์ขอร้อง ลูกศิษย์ชาวบ้านฉลองกลุ่มนี้ต่อมารบพวกอั้งยี่ชนะ ทำให้คนที่หนีภัยอั้งยี่กลับเข้ามารวมกลุ่มกันสู้พวกจีนอั้งยี่มากขึ้นและอาศัยผ้าประเจียดที่หลวงพ่อแช่มทำขึ้นเป็นเครื่องปลุกใจสำคัญ จนกระทั่งสามารถไล่พวกจีนอั้งยี่ไม่ให้เข้ามาปล้นหมู่บ้านฉลองได้อีก ในปีต่อมา (พ.ศ. 2420) เมื่อทางการปราบปรามจีนอั้งยี่ภูเก็ตจนราบคาบแล้ว คณะกรมการเมืองภูเก็ตได้ยกความดีความชอบส่วนหนึ่งในการปราบกบฏอั้งยี่ครั้งนี้ให้แก่หลวงพ่อแช่ม และเวลานั้นตำแหน่งพระครูสังฆปาโมกข์เมืองภูเก็ตยังว่างอยู่ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวจึงทรงพระกรุณาโปรดแต่งตั้งให้หลวงพ่อแช่มเป็นพระครูสังฆปาโมกข์เมืองภูเก็ต สมณศักดิ์ที่ "พระครูวิสุทธิวงศาจารย์ญาณมุนี" และได้พระราชทานนามวัดฉลองใหม่ว่า "วัดไชยธาราราม" อนึ่งจากเหตุจลาจลอั้งยี่ดังกล่าว ทำให้ชาวเมืองภูเก็ตเชื่อว่า ที่ชาวบ้านฉลองรบชนะพวกจีน เพราะท่านพระครูวัดฉลองมีอิทธิฤทธิ์ในทางวิทยาคม จึงนับถือกันว่าท่านเป็นเกจิอาจารย์สำคัญคนหนึ่งมานับแต่นั้น
พระครูวิสุทธิวงศาจารย์ญาณมุนี (แช่ม) ถึงแก่มรณภาพด้วยอาการอาพาธเป็นอุจจาระธาตุพิการ เมื่อวันที่ 18 เมษายน พ.ศ. 2451 ได้มีการส่งหีบเพลิงไปพระราชทานเพลิงศพที่ภูเก็ต พร้อมเงิน 100 เฟื้อง ผ้าขาว 2 พับ เพื่อใช้ในการพระราชทานเพลิงศพตามธรรมเนียมเมื่อวันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2452
เอนโทรปี

เอนโทรปี  มาจากภาษากรีก εν (en) แปลว่าภายใน รวมกับ τρέπω (trepo) แปลว่า "หมุนกลับ กลับหลังหัน หรือ หนี" ถือเป็นหัวใจของกฎข้อที่สองของอุณหพลศาสตร์ ซึ่งเกี่ยวข้องกับกระบวนการทางกายภาพที่เกิดขึ้นเองทางธรรมชาติ การเปลี่ยนแปลงดังกล่าวมีแนวโน้มที่จะทำให้ความแตกต่างของ ไม่ว่าจะเป็น อุณหภูมิ แรงดัน ความหนาแน่น หรือค่าอื่น ๆ ในระบบค่อย ๆ น้อยลงจนกลืนเป็นเนื้อเดียวกัน ซึ่งต่างจากกฎข้อที่หนึ่งของอุณหพลศาสตร์ ซึ่งกล่าวถึงการอนุรักษ์พลังงาน 
เอนโทรปีเป็นจำนวนซึ่งใช้อธิบายระบบอุณหพลศาสตร์ เมื่อมองในระดับโมเลกุล กระบวนการทางกายภาพที่เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติทำให้โมเลกุลมีการเรียงตัวที่ไม่เป็นระเบียบมากขึ้น สามารถแทนได้ด้วยค่าเอนโทรปีที่เพิ่มขึ้น ในการคำนวณ นิยมใช้สัญลักษณ์ "S" ซึ่งนิยามจากสมการดิฟเฟอเรนเซียล "<math>dS = \delta Q/T</math>" โดยที่ "<math>\delta Q</math>" แทนพลังงานความร้อนที่ถูกดูดเข้าสู่ระบบที่ย้อนกลับได้ ส่วน "T" คือ อุณหภูมิสัมบูรณ์
หนึ่งในสมการสำคัญของโลกที่เกี่ยวข้องกับเอนโทรปีคือ สมการของลูทวิช บ็อลทซ์มัน
การเปลี่ยนแปลงในเอนโทรปี (ΔS) ของระบบหนึ่งเดิมจะถูกกำหนดไว้สำหรับกระบวนการอุณหพลศาสตร์ที่ย้อนกลับได้ดังนี้
<math>\Delta S = \int \frac{\delta Q_\text{rev}}T</math>
เมื่อ "T" เป็น อุณหภูมิสัมบูรณ์ ของระบบนำไปหาร ความร้อน ที่ถ่ายโอนเข้าสู่ระบบนั้นแบบย้อนกลับได้และเพิ่มขึ้นด้วยปริมาณ ("δQ"rev) (ถ้าความร้อนถูกโอนออก เครื่องหมายจะกลับกัน หมายถึงการลดลงของเอนโทรปีของระบบ) นิยามข้างต้นบางครั้งเรียกว่านิยามมหภาคของเอนโทรปีเพราะมันสามารถนำมาใช้ได้โดยไม่คำนึงถึงคำอธิบายขนาดจุลภาคใด ๆ ของเนื้อหาของระบบ แนวคิดของเอนโทรปีถูกพบว่ามีประโยชน์โดยทั่วไปและมีอีกหลายสูตรมาก เอนโทรปีถูกค้นพบเมื่อมันถูกสังเกตเห็นว่าเป็นปริมาณที่จะมีพฤฒิกรรมเป็น ฟังก์ชันของสถานะ ที่เป็นผลมาจากกฎข้อที่สองของอุณหพลศาสตร์
เอนโทรปีเป็น คุณสมบัติแบบกว้างขวาง  มันมี มิติ ของ พลังงาน หารด้วย อุณหภูมิ จึงมีหน่วยเป็น จูล ต่อ เคลวิน (J K−1) ใน ระบบ SI (หรือ kg m2 s−2 K−1 ในแง่ของหน่วยพื้นฐาน) แต่เอนโทรปีของสารบริสุทธิ์มักจะเป็น คุณสมบัติแบบเข้มข้น  - โดยเป็นได้ทั้งเอนโทรปีต่อหน่วย มวล (หน่วย SI: J K−1 kg−1) หรือเอนโทรปีต่อหน่วย ปริมาณของสาร (หน่วย SI: J K−1 mol−1)
ค่าเอนโทรปี "สมบูรณ์" ("S" แทนที่ Δ"S") ถูกกำหนดในภายหลัง โดยใช้ กลศาสตร์ทางสถิติ หรือ กฎข้อที่สามของอุณหพลศาสตร์
ในการแปลความหมายแบบจุลภาคที่ทันสมัยของเอนโทรปีในกลศาสตร์ทางสถิติ เอนโทรปีคือปริมาณของข้อมูลเพิ่มเติมที่จำเป็นในการระบุสภาวะทางกายภาพที่แน่นอนของระบบ จะได้เป็นข้อมูลจำเพาะทางอุณหพลศาสตร์ของมัน การเข้าใจบทบาทของเอนโทรปีด้านอุณหพลศาสตร์ในกระบวนการต่าง ๆ ต้องมีความเข้าใจในวิธีการและเหตุผลของข้อมูลที่เปลี่ยนแปลงเมื่อระบบมีการวิวัฒนาการจากจุดเริ่มต้นของมันไปสู่สภาพขั้นสุดท้ายของมัน มันมักจะพูดได้ว่าเอนโทรปีคือการแสดงออกของความผิดปกติหรือ การสุ่ม ของระบบหนึ่ง หรือการที่เราขาดข้อมูลเกี่ยวกับมัน กฎข้อที่สองตอนนี้มักจะมองว่าเป็นแสดงออกของ สมมติฐานด้านพื้นฐานของกลศาสตร์สถิติ ผ่านนิยามที่ทันสมัยของเอนโทรปี
กฎของพลังค์

กฎของพลังค์  เป็นกฎที่อธิบายสเปคตรัมการแผ่รังสี (spectral radiance) คลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าที่ทุกความยาวคลื่นจากวัตถุดำที่อุณหภูมิหนึ่ง ๆ กฎนี้ค้นพบโดย มักซ์ พลังค์ นักฟิสิกส์ชาวเยอรมัน
กฎของพลังค์เขียนในรูปฟังก์ชันของความถี่ <math>\nu</math> ได้เป็น
 <math>I(\nu,T) =\frac{2 h\nu^{3}}{c^2}\frac{1}{ e^{\frac{h\nu}{kT}}-1}</math>   
หรือเขียนในรูปฟังก์ชันของความยาวคลื่น λ ได้เป็น
 <math>I(\lambda,T) =\frac{2 hc^2}{\lambda^5}\frac{1}{ e^{\frac{hc}{\lambda kT}}-1}</math>   
โปรดสังเกตว่าสองสมการมีหน่วยต่างกัน สมการแรกหน่วยของสเปคตรัมการแผ่รังสีเป็นต่อความถี่ ส่วนสมการที่สองคิดต่อความยาวคลื่น สมการทั้งสองไม่สามารถแปลงกลับไปมาโดยการแทนตัวแปรตรง ๆ แต่ต้องอาศัยความสัมพันธ์
 <math>I(\nu,T)d\nu=-I(\lambda,T)d\lambda.\,</math>
ความหมายและหน่วยในระบบเอสไอของแต่ละตัวแปรสรุปในตารางข้างล่างนี้
ทางหลวงชนบท ชย.3007

ทางหลวงชนบท ชย.3007 หรือ ถนนแยกทางหลวงหมายเลข 225 - บ้านโปร่งคลองเหนือ เป็นสายทางในจังหวัดชัยภูมิ เริ่มจากทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 225 ถึงบ้านโปร่งคลองเหนือ ตัดกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2159 ปัจจุบันอยู่ในความรับผิดชอบของกรมทางหลวงชนบท โดยใช้ชื่อรหัสสายทาง ชย.3007
ทางหลวงชนบท ชย.3011

ทางหลวงชนบท ชย.3011 หรือ ถนนแยกทางหลวงหมายเลข 225 - บ้านใหม่สุขประเสริฐ เป็นสายทางในจังหวัดชัยภูมิ เริ่มจากทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 255 ถึงบ้านใหม่สุขประเสริฐ ตัดกับทางหลวงชนบท ชย.4006 ณ กม.ที่ 9 ปัจจุบันอยู่ในความรับผิดชอบของกรมทางหลวงชนบท โดยใช้ชื่อรหัสสายทาง ชย.3011
1234 (เกมไพ่)

1234 เป็นเกมไพ่ชนิดหนึ่ง ที่ไม่ใช้สำหรับการพนัน ใช้ไพ่ 52 ใบ ผู้เล่น 2-4คน (หรือมากกว่านั้น)
วิธีเล่น.
แจกไพ่ให้ผู้เล่นคนละ 5 ใบในตอนเริ่มเกม
เมื่อแจกครบ เปิดไพ่ใบถัดมาเป็นใบเริ่มต้น
ผู้ที่ชนะตาก่อนหน้า (หรือตามแต่ตกลง) จะได้เริ่มก่อน และวนขวา
การลงไพ่.
การลงไพ่ ต้อง ลงไพ่ที่ผลรวมค่าของทุกใบมากกว่า ผลรวมไพ่ก่อนหน้า 1 หรือ 2 หรือ 3 หรือ 4 (+1 +2 +3 +4)
เช่น เปิดใบแรก ได้ 2 คนต่อไปจะลง 3 4 5 6 เท่านั้น
โดย
2 มีค่า 2
3 มีค่า 3
10 มีค่า 10
J = 11
Q = 12
K = 13
ส่วน A = 1 ยกเว้นถ้าลง A ใบเดียวจะหมายถึง -4 การลง A ใบเดียวสามารถลบแต้มรวม 4 และผ่านตาได้ (ห้ามลง A ขณะที่ไพ่ต่ำกว่า 4 : ใช้ A ได้เมื่อไพ่รวมเป็น 4 ขึ้นไป)
การจั่วไพ่.
เกมนี้ ห้ามมีไพ่ในมือเกิน 5 ใบ
ห้ามจั่วเกินทีละ 3
แต่จะลงเท่าใดก็ได้เช่น
ลง 4 ใบ ก็ได้ แต่หยิบไพ่คืนได้เพียง 3 ใบ ฯลฯ
การจบเกม.
ถ้าอีกฝ่ายไม่สามารถลงไพ่ได้ ก็จะคว่ำมือไป
คนที่เหลือสุดท้ายก็จะชนะ
หรือ
ถ้ายังตัดสินไม่ได้ จนไพ่ใบสุดท้ายในกองถูกจั่ว
จะหยุดเล่น แล้วหยิบใบสูงสุดในมือออกมา
ใครมากกว่าก็ชนะ
ถ้าชนกันคือเสมอ (ไม่ดูดอก)
ตัวอย่าง.
1.
ใบแรกเปิดมาได้ Q (=12) [ไพ่ในมือคือ 2 3 4 4 5]
เราสามารถลง 4 4 5 (รวม=13=12+1) จั่ว 3 ใบ
2.
สมมติตาก่อนหน้า อีกฝ่ายลง K J 5 (=29)
เรามี [10 10 7 3 2]
เราสามารถลง 10 10 7 3 (=30) ได้ แต่ควรพูดว่า (30 ลงสี่ใบ) เพื่อให้ผู้อื่นรู้ว่าตานี้ลงไปสี่ใบจึงหยิบได้แค่อีกสามใบเท่านั้น
(ถ้าตาต่อไปใช้ไพ่เพียงสองใบก็สามารถ จั่วขึ้นมือได้ ห้าใบดังเดิม
3.
สมมติตาก่อนหน้า รวม 38
เรามี [K J 9 2 A]
ถ้าลงหมดมือ (คือมากสุดแล้ว รวมเพียง 36 เท่านั้น) ก็ลงไม่ได้
เราสามรถใช้ A แล้วบอกว่า 34 ได้
ฮิเดโอะ ซาซากิ

ประวัติ.
ฮิเดโอะ ซาซากิ เกิดที่เมืองรีดเลย์ รัฐแคลิฟอร์เนีย และมีอายุยืนยาวถึง 80 ปี ด้วยความสำเร็จในชีวิตด้านวิชาชีพอย่างงดงาม ซาซากิเริ่มเรียนระดับมหาวิทยาลัย ที่
มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เบิร์กลีย์ ระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 2 แต่เนื่องจากการมีเชื้อสายญี่ปุ่น ซาซากิจึงถูกบังคับเข้าไปอยู่ในค่ายกักกันที่รัฐแอริโซนา ซาซากิได้รับอนุญาตให้ออกจากค่ายกันกันได้โดยอาสาสมัครเป็นคนงานทำฟาร์มที่สเตอร์ลิง รัฐโคโลราโด 
หลังสงคราม ซาซากิได้ย้ายไปอยู่ที่เมืองเดนเวอร์ที่ซึ่งเขาได้พบกับภรรยา คือไคซะ นักศึกษาระดับบัณฑิตศึกษามหาวิทยาลัยโคโลราโด ซึ่งเป็นมหาวิทยาลัยเดียวกับที่ซาซากิเรียนจบศิลปศึกษา และ ภูมิสถาปัตยกรรมศาสตรบัณฑิต เมื่อ พ.ศ. 2489 และในปี พ.ศ. 2491 ซาซากิเรียนจบ ภูมิสถาปัตยกรรมศาสตรมหาบัณฑิตจากมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด และได้มาเป็นอาจารย์ผู้บรรยายที่มหาวิทยาลัยอิลลินอยเป็นเวลา 2 ปี หลังนั้นจากนั้นซาซากิ ได้ย้ายมาสอนที่ภาควิชาภูมิสถาปัตยกรรม วิทยาลัยการออกแบบ มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ดเป็นเวลานานถึง 18 ปี โดยได้ดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์และหัวหน้าภาควิชา
เมื่อปี พ.ศ. 2496 ซาซากิได้ก่อตั้งสำนักงานออกแบบภูมิสถาปัตยกรรม “"ซาซากิแอสโซซิเอทส์"” บริษัทที่ซาซากิเป็นประธานบริหารและประธานกรรมการต่อเนื่องมาถึง พ.ศ. 2523 ซึ่งที่สำนักงานนี้เอง ที่ซาซากิได้ผลิตผลงานโครงการภูมิสถาปัตยกรรมออกมาเป็นจำนวนมากจนมีชื่อเสียงทั้งในระดับชาติและระดับนานาชาติ ซาซากิได้รับการยกย่องทั้งในฐานะนักวิชาชีพและนักการศึกษาด้านภูมิสถาปัตยกรรม
แนวทางการออกแบบ.
ซาซากิเป็นผู้บุกเบิกและปูทางการออกแบบภูมิสถาปัตยกรรมแนวใหม่โดยได้สร้างสรรค์วิธีการเข้าถึงในการออกแบบภูมิทัศน์ที่ปฏิบัติได้จริง ซาซากิได้นำลักษณะเฉพาะจากหลายๆ แง่มุมมาเป็นปัจจัยในงานออกแบบ รวมทั้งปัจจัยทางประวัติศาสตร์ วัฒนธรรม สิ่งแวดล้อมและการใช้ที่ดินของสังคม ซาซากิได้รับการยอมรับและมีชื่อเสียงจากการพัฒนาวิธีการเข้าสู่การออกแบบในแนวการวางแผนเชิงสหสาขา ในเกือยทุกบริเวณโครงการทั้งหมดที่ซาซากิออกแบบ จะปรากฏให้เห็นถึงความสมดุลของสหสาขาเกิดขึ้นในแบบ 
มุมหนึ่งที่ซาซากิแอสโซซิเอทส์ให้ความเอาใจใส่และให้ความสำคัญมากได้แก่การพิจารณาด้านสิ่งแวดล้อมของผืนแผ่นดิน ซึ่งยังไม่ได้รับการพิจารณาเท่าที่ควรในขณะนั้น ซาซากิและคณะได้สร้างสรรค์ “"งานออกแบบ
เป็นจำนวนมาก ซึ่งแนวการออกแบบของงานเหล่านี้ได้ "เอื้อให้เกิดและรักษาไว้" ซึ่ง “"สุขภาพของสิ่งแวดล้อม"” ตัวอย่างงานที่เด่นได้แก่โครงการ 
สีเขียว"” "วิทยาเขตก้าวหน้า"ของ "มหาวิทยาลัยยูทาห์สเตต " โครงการเวอร์จิเนียร์ไบโอสเฟียร์ ที่วอลเดนวูดส์ และโครงการมานูไลฟ์ ไฟแนนเชียล 
อีกด้านหนึ่งที่ซาซากิได้ชื่อเสียงได้แก่ การปลุกสำนึกและใส่แนวโมเดิร์นนิสม์เข้าไปในโครงการภูมิทัศน์ วิทยาเขตต่าง ๆ ของสหรัฐอเมริกา เป็นจำนวนมากดังที่ปรากฏให้เห็นในปัจจุบัน งานของซาซากิได้รับการยอมรับว่าให้การดลใจด้านการรังสรรค์ที่ตอบสนองต่อมวลชนที่เพิ่มจำนวนมากขึ้น ทำให้มองเห็นคุณค่าทางสุนทรียภาพมากกว่าสมัยก่อนหน้านั้น งานสมัยใหม่ของซาซากิได้รับการยอมรับในระดับนานาชาติ 
ซาซากิแอสโซซิเอทส์ได้รับการเชิญไปออกแบบงานภูมิทัศน์ในแนวดังกล่าวจากประเทศต่างๆ ทั่วโลก รวมทั้งงานผังหลักภูมิทัศน์สถานแข่งขันโอลิมปิก ณ นครปักกิ่ง
รางวัลและความสำเร็จ.
ซาซากิ ได้รับการยกย่องและได้รับรางวัลจากผลงานที่ประสบความสำเร็จเป็นจำนวนมาก
ปฏิภาณ ปฐวีกานต์

ปฏิภาณ ปฐวีกานต์ (เกิด 23 มีนาคม พ.ศ. 2516) ชื่อเล่น มอส เป็นนักร้องและนักแสดงชาวไทยเชื้อสายจีน จากค่ายจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ โด่งดังจากภาพยนตร์ กลิ้งไว้ก่อนพ่อสอนไว้ และละครซิตคอม 3 หนุ่ม 3 มุม
ประวัติ.
ปฏิภาณ ปฐวีกานต์ มีชื่อเดิมว่า สาธิต ตั้งโสภณ ต่อมาเปลี่ยนนามสกุลเป็น ปฏิภาณ ปฐวีกานต์ เมื่ออายุ 15 ปี ในปี พ.ศ. 2531 เกิดเมื่อวันศุกร์ที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2516 เกิดที่ กรุงเทพมหานคร ที่โรงพยาบาลวชิรพยาบาล เป็นบุตรของนายกฤษณ์ และนางบุษฎี ปฐวีกานต์ มีพี่น้อง 2 คน เป็นคนสุดท้อง มีพี่สาว 1 คน ชื่อ ดุสิตา ปฐวีกานต์ (หม่อน) ส่วนสูง 178 จบการศึกษาระดับประถมศึกษาจากโรงเรียนพันธะศึกษา มัธยมศึกษาตอนต้นจากโรงเรียนโยธินบูรณะ ปวช.1-ปวส. ที่ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลตะวันออก วิทยาเขตอุเทนถวาย ปริญญาตรีครุศาสตร์อุตสาหกรรมบัณฑิต สาขาวิชาวิศวกรรมโยธา จาก มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ ได้ประกาศนียบัตรจากโรงเรียนการดนตรี สาขา VIT ENCORE จาก Musicians Institute in Hollywood ณ แคลิฟอร์เนีย ประเทศสหรัฐอเมริกา และ Web Design เมลเบิร์น ออสเตรเลีย
เข้าวงการ.
เริ่มเข้าวงการเมื่ออายุ 16 ปี จากการชักนำของ "พจน์ อานนท์" โดยการถ่ายแบบในนิตยสาร "เธอกับฉัน" ในปี 2533 แสดงภาพยนตร์เรื่องแรก "กลิ้งไว้ก่อนพ่อสอนไว้" โด่งดังจนทำลายสถิติรายได้ภาพยนตร์สูงสุดในประวัติศาสตร์ในขณะนั้น และได้ร่วมงานกับเอ็กแซ็กท์เป็นครั้งแรกโดยรับบทเป็น "พีรพล" ในละครเรื่อง "3 หนุ่ม 3 มุม"
เริ่มเป็นที่รู้จัก.
ต่อมาในปี 2535 แกรมมี่ได้จับเซ็นสัญญาเป็นนักร้องมีผลงานอัลบั้มแรกในชีวิต คือชุด "เอ้อเฮอ" และประสบความสำเร็จสูงสุดได้ 1 ล้าน 5 แสนแผ่นจากอัลบั้ม Mr.Mos จนปัจจุบันมีอัลบั้มรวม 9 อัลบั้ม และ 10 อัลบั้มพิเศษ ตอนเด็ก ๆ มอส มีความใฝ่ฝันอยากตั้งวงดนตรีของตัวเอง วงดนตรีที่มอสร่วมตั้งกับเพื่อน ชื่อวง "หมึกหกเลอะมุ้ง" ต่อด้วยผลงานด้านการแสดงมีผลงานละครเวทีเรื่องแรกคือ บางกอก 2485 เดอะมิวสิคัล ต่อด้วยละครเวทีที่ประสบความสำเร็จด้านยอดผู้ชมอย่าง ฟ้าจรดทราย เดอะมิวสิคัล นอกจากนี้ยังมีผลงานละครกับ เอ็กแซ็กท์ และ ช่อง 7 อีกหลายเรื่อง อาทิ หัวใจช็อกโกแลต, อุบัติเหตุหัวใจ, รักเกินพิกัดแค้น และ ด้วยแรงแห่งรัก
ปัจจุบันเป็นศิลปินและนักแสดงในสังกัด เอ็กแซ็กท์ ของ จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ มีผลงานละครดราม่าให้ชมทุกปี ละครซิตคอม ผู้กองเจ้าเสน่ห์ มีการฉายต่อเนื่องมาหลายปี และเป็นพิธีกรร่วมกับ ทรงสิทธิ์ รุ่งนพคุณศรี และ ศักดิ์สิทธิ์ แท่งทอง ในรายการ "3 หนุ่ม 3 มุม ทูไนท์"
ในวันที่ 28 กันยายน 2566 เขาได้ปล่อยซิงเกิลใหม่ในรอบ 15 ปีชื่อ โรแมนติก ซินโดรม ภายใต้สังกัดใหม่อย่าง Hello Entertainment ที่เจ้าตัวเป็นเจ้าของและผู้บริหาร
ชีวิตส่วนตัว.
มอส ปฏิภาณ สมรสกับดวงพร ลือกิตินันท์ แฟนสาวนอกวงการ และอดีตประชาสัมพันธ์ค่ายแกรมมี่ หลังจากทั้งคู่คบหาดูใจกันมา 9 ปีเต็ม โดยได้มีพิธีหมั้นเมื่อวันที่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2554 ณ โรงแรม เดอะ ไทด์ รีสอร์ท จังหวัดชลบุรี และจัดงานฉลองสมรสวันที่ 3 เมษายน พ.ศ. 2554 ที่โรงแรมเซ็นทาราแกรนด์ แอท เซ็นทรัลเวิลด์
ปัจจุบันทั้งคู่มีบุตรด้วยกันสองคน เป็นบุตรหญิงทั้งคู่ คนแรกชื่อ ด.ญ. สิสราญ ปฐวีกานต์ (ชื่อเล่น : โสน) (สะโหฺน) เกิดเมื่อวันที่ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555.และคนที่สอง ชื่อ ด.ญ. ธานธาดา ปฐวีกานต์ (ชื่อเล่น : บัวสวรรค์) เกิดเมื่อวันที่ 12 มิถุนายน พ.ศ. 2558
มหาวิทยาลัยริไจนา

มหาวิทยาลัยริไจนา  เป็นมหาวิทยาลัยของรัฐบาลในรัฐซัสแคตเชวัน ประเทศแคนาดา มีนักศึกษาประมาณ 12,800 คน
ประวัติ.
มหาวิทยาลัยริไจนามีต้นกำเนิดจากวิทยาลัยริไจนา (Regina College) ซึ่งเป็นโรงเรียนระดับมัธยมที่ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2454 แรกเริ่มมีนักเรียนเพียง 27 คน ต่อมามีการเปิดหลักสูตรในระดับประกาศนียบัตร โดยเป็นวิทยาเขตหนึ่งของมหาวิทยาลัยซัสแคตเชวัน (University of Saskatchewan) และได้แยกตัวออกเป็นมหาวิทยาลัยในปี พ.ศ. 2517 เงินทุนของมหาวิทยาลัยประจำปี 2550-2551 เป็นจำนวนเงินประมาณ 4,200,000,000 บาท
คณะที่เปิดสอน.
ปัจจุบันมหาวิทยาลัยริไจนาประกอบด้วย 9 คณะ 25 ภาควิชา มีศูนย์วิจัยและวิทยาเขตรวม 13 แห่ง เปิดสอนทั้งในระดับปริญญาตรี ปริญญาโทและปริญญาเอก
สมาคมนักเรียนไทยแห่งมหาวิทยาลัยริไจนา.
สมาคมนี้ก่อตั้งขึ้นมาเพื่อเป็นศูนย์กลางให้นักเรียนไทยหรือผู้สนใจในวัฒนธรรมไทย ได้มีโอกาสมาทำกิจกรรมร่วมกัน รวมทั้งยังเป็นการเผยแพร่วัฒนธรรมไทย โดยสมาคมได้ดำเนินการจัดกิจกรรมเพื่อเผยแพร่วัฒธรรมเป็นประจำทุก ๆ ปี และได้รับการตอบรับที่ดีจาก นักศึกษาและบุคลากรใน มหาวิทยาลัยรวมทั้งชาวเมืองริไจนา ปัจจุบันมีนักเรียนไทยอยู่ประมาณ 30 คน ศึกษาในระดับปริญญาตรี ปริญญาโทและปริญญาเอก
อนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์เกียวโตโบราณ

อนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์เกียวโตโบราณ  เป็นแหล่งมรดกโลกที่ตั้งอยู่ในนครเกียวโตและเมืองอูจิ จังหวัดเกียวโต และเมืองโอตสึ จังหวัดชิงะ ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกเมื่อ พ.ศ. 2537
มรดกโลก.
อนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์เกียวโตโบราณขึ้นทะเบียนให้เป็นแหล่งมรดกโลกในการประชุมคณะกรรมการมรดกโลกสมัยสามัญครั้งที่ 18 เมื่อ พ.ศ. 2537 (ค.ศ. 1994) ที่จังหวัดภูเก็ต ประเทศไทย โดยผ่านเกณฑ์การพิจารณาดังนี้
ไฮโดรโฟบิก

ไฮโดรโฟบิก (hydrophobic) ซึ่งหมายถึง ไม่ชอบน้ำ สารเหล่านี้ไม่สามารถแตกตัวให้ไอออนได้หรือเป็นโมเลกุลที่ไม่มีขั้วจึงไม่สามารถยึดติดกับโมเลกุลของน้ำได้
ไฮโดรโฟบิก มีที่มาจากคำว่า ไฮโดร แปลว่าน้ำ และ โฟบิก แปลว่า กลัว
อำเภอแวงน้อย

แวงน้อย เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดขอนแก่น
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอแวงน้อย มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ประวัติ.
"แวงน้อย" เมื่อร้อยกว่าปีก่อนเป็นหมู่บ้านตั้งอยู่ริมหนองน้ำซึ่งมีต้นแวง ลักษณะคล้ายต้นกกขึ้นอยู่เป็นจำนวนมาก ชาวบ้านจึงตั้งชื่อหมู่บ้านว่า “บ้านแวงน้อย” ในตำบลแวงน้อย ต่อมามีความเจริญขึ้นและได้เปลี่ยนสภาพจากหมู่บ้านเล็ก เป็นหมู่บ้านที่มีขนาดใหญ่และเป็นศูนย์กลางการค้าและการคมนาคมของหลายหมู่บ้าน ในปี พ.ศ. 2492 เมื่อทางราชการเห็นว่าตำบลแวงน้อยมีพื้นที่กว้างขวาง จึงแบ่ง 4 หมู่บ้านไปรวมกับบางส่วนของตำบลคอมฉิม ตั้งเป็นตำบลโนนทองและแบ่ง 18 หมู่บ้านของตำบลแวงน้อย ตั้งเป็นตำบลโคกสง่า ในปี พ.ศ. 2501 ได้แยกพื้นที่ 6 หมู่บ้านจากตำบลแวงน้อยกับ 6 หมู่บ้านจากตำบลโคกสง่า ตั้งเป็นตำบลละหานนา
ในปี พ.ศ. 2508 ได้แยกพื้นที่บางส่วนของตำบลละหานนา ตั้งเป็นตำบลท่าวัด และจัดตั้งตำบลอีกครั้งโดยตั้งตำบลก้านเหลือง โดยแบ่งจาก 11 หมู่บ้านของตำบลแวงน้อย ในปี พ.ศ. 2511 ปี พ.ศ. 2513 ได้แยก 6 หมู่บ้านจากตำบลโนนทอง ตั้งเป็นตำบลท่านางแนว กับแยก 8 หมู่บ้านจากตำบลโคกสง่า ตั้งเป็น ตำบลทางขวาง
วันที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2514 ทางราชการเห็นว่าพื้นที่ทั้ง 6 ตำบล ได้แก่ ตำบลแวงน้อย ตำบลโคกสง่า ตำบลละหานนา ตำบลท่าวัด ตำบลท่านางแนว และตำบลทางขวาง เป็นพื้นที่ห่างไกลจากอำเภอพล จึงได้แยกตั้งขึ้นเป็น กิ่งอำเภอแวงน้อย ตั้งที่ว่าการกิ่งที่บ้านโคกสี ตำบลแวงน้อย รวมทั้งตั้งสุขาภิบาลแวงน้อย เพื่อการทะนุบำรุงท้องถิ่น และได้รับการยกฐานะเป็น อำเภอแวงน้อย ในวันที่ 21 สิงหาคม พ.ศ. 2518
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอแวงน้อยแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 6 ตำบล 74 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอแวงน้อยประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 7 แห่ง ได้แก่
อำเภอผักไห่

ผักไห่ เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา เดิมชื่อ อำเภอเสนาใหญ่ ต่อมาในปี พ.ศ. 2460 ได้เปลี่ยนชื่อมาเป็นชื่ออำเภอดังเช่นปัจจุบัน
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอผักไห่ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
ประวัติ.
อำเภอผักไห่ เป็นอำเภอที่อยู่เขตปกครองของจังหวัดพระนครศรีอยุธยามาตั้งแต่สมัยขอมเรืองอำนาจในแคว้นทวาราวดีทั้งหมด และจากหลักฐานที่ค้นพบจากหนังสือ "“400 ปี แห่งการสวรรคต สมเด็จพระนเรศวรมหาราช (พ.ศ. 2148 – 2548)… ”" ในเส้นทางการเดินทัพของทหารพม่าที่ยกเข้ามาโจมตีกรุงศรีอยุธยา ในรัชสมัยของพระองค์ท่านนั้น ปรากฏข้อความตอนหนึ่งว่า….."“ฝ่ายกองทหารพม่าของพวกหงสาวดีเที่ยวเล็ดลอดสอดแนมเข้ามาได้จนถึงบางกะทิง ใกล้บ้านผักไห่ในแขวงจังหวัดพระนคร”….." ทั้งหมดนี้ แสดงว่าอำเภอผักไห่นั้นประวัติความเป็นมาอันยาวนาน ตั้งแต่สมัยก่อนกรุงสุโขทัย แต่ก็เป็นชุมชนที่ไม่ใหญ่โตและมีบทบาททางการเมืองมากมายนัก 
จวบจนกระทั่งสมัยรัตนโกสินทร์ พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ได้ทรงแบ่งเขตการปกครองจังหวัดพระนครศรีอยุธยาออกเป็น 4 แขวง ได้แก่ แขวงนครใน แขวงอุทัย แขวงรอบกรุง และแขวงเสนา อำเภอผักไห่ แต่เดิมไม่ได้ชื่อว่า อำเภอผักไห่ แต่เป็นเพียงซึ่งชุมชนเล็ก ๆ แห่งหนึ่งเท่านั้น หากแต่รวมอยู่ในแขวงเสนา ซึ่งมีอาณาเขตรวมอำเภอผักไห่ อำเภอเสนา อำเภอบางบาล และอำเภอบางไทรทั้งหมด ต่อมาในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 3 ทรงเห็นว่าแขวงเสนา มีประชาชนอาศัยกันอยู่อย่างหนาแน่นและมีอาณาเขตกว้างขวางมากยากแก่การปกครอง จึงได้แบ่งแยกเขตเสนาตอนเหนือเป็นแขวงเสนาใหญ่ และตอนใต้เป็นแขวงเสนาน้อย
ในปี พ.ศ. 2438 ได้จัดรูปการปกครองแบบมณฑลเทศาภิบาล ได้แบ่งเสนาใหญ่ออกเป็น 2 ตอน ตอนบน ให้เป็นเสนาใหญ่ (อำเภอผักไห่) ตอนใต้ ให้เป็นแขวงอำเภอเสนากลาง (อำเภอเสนา) และแบ่งส่วนเสนาน้อย ออกเป็น 2 แขวง คือ แขวงเสนาใน (อำเภอบางบาล) และแขวงเสนาน้อย (อำเภอบางไทร) สำหรับที่ว่าการแขวงอำเภอเสนาใหญ่ (อำเภอผักไห่) ครั้งแรกตั้งอยู่ที่ตำบลอมฤต หมู่ที่ 3 เหนือคลองบางทอง โดยมีหลวงวารีโยธารักษ์ (อ่วม) เป็นนายอำเภอคนแรกซึ่งเป็นต้นตระกูลญาณวารี ต่อมาในปี พ.ศ. 2440 ได้ย้ายที่ว่าการแขวงอำเภอเสนาใหญ่ไปตั้งชั่วคราวที่ศาลาท่าน้ำวัดตาลานเหนือ และต่อมาก็ได้ย้ายมาตั้งที่หมู่ที่ 4 ตำบลผักไห่ และได้เปลี่ยนชื่อเป็นอำเภอผักไห่ เพื่อให้สอดคล้องกับชื่อตำบลที่ตั้งอยู่ เมื่อวันที่ 29 เมษายน พ.ศ. 2460 และก็ได้ใช้ชื่ออำเภอผักไห่ มาจนทุกวันนี้ 
นอกจากนี้ จากหลักฐานจดหมายเหตุฯ ยังกล่าวถึงอำเภอผักไห่ ดังนี้ "ตำบลผักไห่นี้บริบูรณ์ ครึกครื้นกว่าเมืองสุพรรณบุรีเป็นอย่างมาก" แสดงให้เห็นว่าอำเภอผักไห่ในอดีตมีความเจริญรุ่งเรืองเป็นชุมชนที่มีวัฒนธรรม ประเพณี และเป็นเส้นทางคมนาคมทางน้ำที่สำคัญสายหนึ่ง อุดมไปด้วยพืชพันธุ์ธัญญาหาร สัตว์น้ำนานาชาติ เช่น ปลาพันธุ์ต่าง ๆ สมกับคำว่า "ในน้ำมีปลา ในนามีข้าว" จากคำบอกเล่าของผู้เฒ่าผู้แก่กล่าวว่าในสมัยก่อน "จะต้องแหวกปลาหากุ้ง" มีคำกล่าวว่า "บ้านเรือนคนติดต่อกันอย่างหนาแน่นตลอดเหมือนอย่างในกรุงเก่า" นี่เป็นข้อความหนึ่งที่บันทึกอยู่ในจดหมายเหตุฯ ประพาสต้น มองให้เห็นว่าผู้คนในผักไห่สร้างบ้านเรือนติดกันและเป็นชุมชนที่เข้มแข็งต่างจากปัจจุบัน ริมแม่น้ำน้อยที่เคยหนาแน่นไปด้วยผู้คน ปัจจุบันเหลือแต่เพียงซากทิ้งรกร้าง เนื่องจากประชากรวัยทำงานหนีไปทำงานต่างถิ่นหมดเหลือแต่เด็กและคนแก่
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอผักไห่แบ่งเขตการปกครองย่อยเป็น 16 ตำบล แต่ละตำบลแบ่งออกเป็น หมู่บ้าน รวม 128 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอผักไห่ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 10 แห่ง ได้แก่
อำเภอภาชี

ภาชี เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา อยู่ทางทิศตะวันออกของศูนย์กลางจังหวัด เป็นอำเภอที่มีอาณาเขตติดต่อกับจังหวัดสระบุรี
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอภาชีตั้งอยู่ทางตะวันออกของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอภาชีแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 8 ตำบล 72 หมู่บ้าน
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอภาชีประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 8 แห่ง ได้แก่
อำเภอบางซ้าย

บางซ้าย เป็นอำเภอที่ตั้งอยู่ทางตะวันตกของจังหวัดพระนครศรีอยุธยา เดิมพื้นที่อำเภอบางซ้ายเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอเสนา ต่อมาเมื่อวันที่ 1 มกราคม 2491 กระทรวงมหาดไทยได้ประกาศให้ยกฐานะตำบลบางซ้ายนอกขึ้นเป็นกิ่งอำเภอบางซ้าย มีเขตการปกครองครอบคลุมตำบลบางซ้ายนอก ตำบลบางซ้ายใน ตำบลปลายกลัดนอก และตำบลเต่าเล่า ขึ้นกับอำเภอเสนา ต่อมาได้มีพระราชกฤษฎีกาให้ยกฐานะกิ่งอำเภอบางซ้ายขึ้นเป็นอำเภอบางซ้ายเมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม 2501 พร้อมกับกิ่งอำเภออื่นอีก 26 แห่ง พื้นที่ส่วนใหญ่ของอำเภอบางซ้ายเป็นทุ่งนา อาชีพส่วนใหญ่ของคนอำเภอบางซ้าย คือเกษตรกรรม
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอบางซ้ายตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังนี้
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
พื้นที่อำเภอบางซ้ายแบ่งเขตการปกครองย่อยเป็น 6 ตำบล 53 หมู่บ้าน
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่
อำเภออุทัย

อุทัย เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา เดิมชื่อ อำเภออุไทยใหญ่ ต่อมาในปี พ.ศ. 2460 ได้เปลี่ยนชื่อมาเป็นชื่ออำเภอดังเช่นปัจจุบัน
ประวัติ.
พื้นที่อำเภออุทัย ภายหลังการสถาปนากรุงศรีอยุธยาแล้ว พระยาตากได้กลับมายังหมู่บ้านที่เคยนำทัพผ่าน โดยให้ชื่อหมู่บ้านที่ทำอาวุธว่า "บ้านธนู" หมู่บ้านทีให้เสบียงว่า "บ้านข้าวเม่า" หมู่บ้านที่นางโพ และนายพรานกับพรรคพวกร่วมใจกันสู้กับพม่าว่า "บ้านโพสาวหาญ"  และ "บ้านพรานนก" บริเวณที่นำทัพมาถึงตอนสว่าพอดีให้ชื่อว่า "อุทัย" หมายความว่า "แสงอาทิตย์ยามรุ่งอรุณ" ซึ่งก็คือบริเวณตำบลอุทัย ในปัจจุบันนี้ และคลองแยกเป็นสามง่ามที่สู้รบกับพม่าจนได้ชัยชนะชื่อว่า "คลองชนะ" เมื่อก่อนนั้นอำเภออุทัยอยู่นอกกำแพงเมืองได้แบ่งเขตออกเป็นแขวง เรียกว่า "แขวงขุนอุทัย" มีขุนอุทัยเป็นขุนแขวง อาณาเขตตั้งแต่ทิศเหนือต่อจากแขวงขุนนครางทิศใต้จดแม่น้ำเจ้าพระยา ต่อมาในสมัยรัชกาลที่ 3 ได้แบ่งแขวงนครซีกซ้ายออกเป็นนครใหญ่ นครซีกขวาเป็นนครน้อย แบ่งแขวงเสนาตอนเหนือเป็นเสนาใหญ่ ตอนใต้เป็นเสนาน้อย แขวงอุทัยคงเดิมไว้ ครั้งสมัยพระยาชัยวิชิต เป็นผู้รักษากรุง แบ่งแขวงอุทัยตอนเหนือ เรียกว่า "อุทัยใหญ่" ตอนใต้เรียกว่า "อุทัยน้อย"
    ในปี พ.ศ. 2430 กรมพระยาดำรงราชานุภาพ เสนาบดี กระทรวงมหาดไทยได้จัดระเบียบการปกครองเสียใหม่ โดยแบ่งการปกครองเป็นมณฑลเทศาภิบาลกรุงศรีอยุธยา เป็นมณฑลอยุธยา และในปี พ.ศ. 2450 ได้แบ่งแขวงอุทัยเป็นอำเภอ เรียกว่า "อำเภออุทัยใหญ่" ตอนใต้ เป็น "อุทัยน้อย" และในปี พ.ศ. 2460 ได้มีการเปลี่ยนชื่ออำเภอต่าง ๆ มาเป็นชื่ออำเภอในปัจจุบัน โดย อำเภออุทัยน้อยเป็นอำเภอวังน้อย และอำเภออุทัยใหญ่ เป็น อำเภออุทัย 
ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภออุทัยตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง<br>ดังนี้
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภออุทัยแบ่งเขตการปกครองย่อยเป็น 11 ตำบล 107 หมู่บ้าน
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภออุทัยประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 12 แห่ง ได้แก่
เศรษฐกิจ.
อำเภออุทัย เป็นเขตที่มีเศรษกิจภาคอุตสาหกรรมมีสวนอุตสาหกรรมอยู่ 2 แห่งคือ
สถานศึกษา.
= เขตการปกครองคณะสงฆ์อำเภออุทัย =
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
รางวัลเพื่อระลึกถึงอัลเฟรด โนเบล สาขาเศรษฐศาสตร์

รางวัลเพื่อระลึกถึงอัลเฟรด โนเบล สาขาเศรษฐศาสตร์  มักรู้จักทั่วไปว่า รางวัลโนเบลสาขาเศรษฐศาสตร์ เป็นรางวัลประจำปี มอบให้กับผู้ที่มีผลงานโดดเด่นในสาขาเศรษฐศาสตร์ รางวัลนี้ก่อตั้งโดยธนาคารชาติสวีเดน ในวาระเฉลิมฉลอง 300 ปีของธนาคารในปี พ.ศ. 2511 รางวัลนี้มอบโดยราชบัณฑิตยสถานสวีเดนตามกระบวนการเดียวกับรางวัลโนเบลห้าสาขาดั้งเดิม ผู้ได้รับรางวัลสาขานี้ จะได้รับใบประกาศและเหรียญทองจากกษัตริย์สวีเดนในพิธีวันที่ 10 ธันวาคม เช่นเดียวกับผู้ได้รับรางวัลสาขาฟิสิกส์ เคมี แพทยศาสตร์และสรีรวิทยา และวรรณกรรม และได้รับเงินรางวัลจำนวนเดียวกับผู้ได้รับรางวัลสาขาอื่น ๆ โดยมีพิธีมอบรางวัลครั้งแรกในปี 1969
ข้อขัดแย้ง.
การที่ศักดิ์ศรีของรางวัลนี้มาจากความเกี่ยวข้องกับรางวัลที่ก่อตั้งโดยอัลเฟร็ด โนเบล มักทำให้เกิดข้อขัดแย้ง ปีเตอร์ โนเบล หลานของอัลเฟร็ด โนเบล ได้แสดงความไม่เห็นด้วยกับรางวัลนี้ โดยกล่าวว่าเป็นการประชาสัมพันธ์เพื่อพัฒนาชื่อเสียงของนักเศรษฐศาสตร์
การระบุรางวัลนี้ว่าเป็นรางวัลโนเบลเคยเป็นเรื่องราวในศาล ในปี พ.ศ. 2547 มีผู้ฟ้องสำนักพิมพ์ของหนังสือฉบับแปลภาษาเบงกอลของอมาตยา เซน ที่ระบุว่าเซนเป็นผู้ชนะรางวัลโนเบล โดยผู้ยื่นฟ้องกล่าวว่า ไม่มีรางวัลโนเบลสาขาเศรษฐศาสตร์ ดังนั้นการระบุว่าเซนได้รางวัลโนเบลจึงผิด
กระดูกอ่อน

กระดูกอ่อน  เป็นเนื้อเยื่อเกี่ยวพันชนิดหนึ่งพบได้ทั่วร่างกายมนุษย์และสัตว์อื่น ๆ โดยเฉพาะบริเวณข้อต่อต่าง ๆ ซี่โครง หู จมูก หลอดลม และ กระดูกข้อต่อสันหลังประกอบไปด้วย เยื่อใยคอลลาเจน และ/ หรือ เยื่อใยอีลาสติน และเซลล์ที่เรียกว่า คอนโดรไซต์ซึ่งจะหลั่งสารออกมาห่อหุ้มเซลล์ที่มีคอลลาเจนเป็นองค์ประกอบ โดยองค์ประกอบที่อยู่ภายในจะมีลักษณะ คล้ายเจล เรียกว่า แมททริกซ์ กระดูกอ่อนจะไม่มีหลอดเลือดมาเลี้ยง คอนโดรไซต์จะแลกเปลี่ยนสารอาหารโดยแพร่ผ่านคอลลาเจนมาสู่เส้นเลือดด้านนอก เมตาบอลิซึมของเซลล์เหล่านี้ต่ำ ถ้าถูกทำลายจะซ่อมแซมตัวเองได้แต่ช้า
กระดูกอ่อนมีหน้าที่หลายอย่าง ประกอบไปด้วย การเตรียมโครงร่างของการสะสมการสร้างกระดูก และช่วยสร้างพื้นที่หน้าเรียบสำหรับรองรับการเคลื่อนไหวของกระดูกข้อต่อ เป็นกระดูกที่เกิดขึ้นก่อนในระยะเอ็มบริโอก่อนที่จะถูกแทนที่ด้วยกระดูกแข็ง เป็นโครงสร้างของกล่องเสียง หลอดลมในระบบหายใจ เป็นองค์ประกอบของข้อต่อตามหัวเข่าและข้อศอก
กระดูกอ่อนแบ่งตามองค์ประกอบได้ 3 ชนิด ดังนี้ ไฮยาลินคาร์ทีเลจ (hyaline cartilage) อีลาสติกคาร์ทีเลจ (elastic cartilage) ไฟโบรคาร์ทีเลจ (fibrocartilage)
ซาไก (เมือง)

ซาไก (; โรมาจิ: "Sakai-shi") เป็นนครที่ตั้งอยู่ในจังหวัดโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น ในอดีตซาไกเคยเป็นเมืองท่าที่ใหญ่และสำคัญที่สุดของญี่ปุ่นตั้งแต่ยุคกลาง นครซาไกในปัจจุบันก่อตั้งขึ้นในวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1889 ตามกฎหมายของจักรวรรดิญี่ปุ่น ต่อมาในปี ค.ศ. 2006 ซาไกได้รับการยกฐานะเป็นนครใหญ่ที่รัฐกำหนด เพื่อความคล่องตัวในการบริหารและปกครองโดยรัฐบาลท้องถิ่นของตัวเอง ในปี พ.ศ. 2548 ซาไกเป็นเมืองที่มีอัตราการเจริญเติบโตอันดับที่ 14 ของญี่ปุ่น 
ซาไกเป็นที่ตั้งของสุสานรูปรูกุญแจที่มีชื่อเสียง หรือเรียกว่า "โคฟุง" สุสานที่ใหญ่ที่สุดเชื่อว่าเป็นของจักรพรรดินินโตกุ ซึ่งถือเป็นสุสานที่มีขนาดพื้นที่ใหญ่ที่สุดในโลก อีกสิ่งหนึ่งที่มีชื่อเสียงของซาไกคือดาบซามูไร หรือรู้จักในชื่อว่า "คาตานะ" ซาไกมีชื่อเสียงในการผลิตมีดทีมีคุณภาพสูง ซึ่งถือเป็นอุตสาหกรรมสำคัญประจำเมือง
ภูมิศาสตร์.
ซาไกตั้งอยู่ทางตอนใต้ของจังหวัดโอซากะ ริมอ่าวโอซากะ และทิศเหนือของนครซาไกอยู่ติดกับนครโอซากะ
เขตการปกครอง.
<templatestyles src="Stack/styles.css"/>
ซาไกแบ่งการปกครองออกเป็น 7 เขต ได้แก่
กลศาสตร์เมทริกซ์

กลศาสตร์เมทริกซ์  เป็นวิธีการที่คิดค้นโดย แวร์เนอร์ ไฮเซนแบร์ก (Werner Heisenberg), แมกซ์ บอร์น (Max Born), และ ปาสควาล จอร์ดาน (Pascual Jordan) เมื่อ ค.ศ. 1925 เพื่อมาใช้อธิบายกลศาสตร์ควอนตัม
กลศาสตร์เมทริกซ์ มีที่มาจากการค้นพบว่า ตำแหน่งและโมเมนตัมของอนุภาค แทนด้วยสัญลักษณ์ <math>X(t)</math> และ <math>P(t)</math> ตามลำดับ สามารถเขียนอยู่ในรูปเมทริกซ์ ไม่จำกัด (infinite matrix) <math>X</math> และ <math>P</math> โดยที่ตัวเลขในเมทริกซ์ <math>X_{nm}</math> และ <math>P_{nm}</math> แทนกรณีที่อนุภาคในวงโคจร <math>m</math> ปลดปล่อยโฟตอนและย้ายไปอยู่ในวงโคจร <math>n</math>
กลศาสตร์เมทริกซ์ได้รับการพิสูจน์ภายหลังว่าสมมูลกับสมการของชเรอดิงเงอร์
พัฒนาการของกลศาสตร์เมทริกซ์.
ในปี ค.ศ. 1925 แวร์เนอร์ ไฮเซนแบร์ก (Werner Heisenberg), แมกซ์ บอร์น (Max Born), และปาสควาล จอร์ดาน (Pascual Jordan) ได้คิดค้นกลศาสตร์เมทริกซ์ขึ้นเพื่อเป็นตัวแทนของกลศาสตร์ควอนตัม
ความศักดิ์สิทธิ์ที่เฮลโกลันด์.
ในปี 1925 แวร์เนอร์ ไฮเซนแบร์กกำลังทำงานอยู่ในเมืองก็อททิงเง็น (Göttingen) กับปัญหาในการคำนวณเส้นสเปกตรัมของไฮโดรเจน โดยในเดือนพฤษภาคม ปี ค.ศ. 1925 เขาเริ่มพยายามที่จะอธิบายระบบอะตอมที่สังเกตเห็นได้ (observables) โดยเฉพาะ และเมื่อวันที่ 7 มิถุนายน, เพื่อที่จะหลีกหนีผลกระทบที่เลวร้ายของ โรคเยื่อจมูกอักเสบจากภูมิแพ้ (hay fever), ไฮเซนเบิร์กได้พยายามหลีกหนีอาการแพ้ละอองเกสรดอกไม้ไปอยู่ที่เกาะทางแถบทะเลเหนือของเฮลโกลันด์ ในขณะนั้น, ระหว่างการปีนเขาและการเรียนรู้บทกวีแห่งหัวใจจากเกอเธ่ จากหนังสือที่รวบรวมของบทกวีโคลงสั้น ๆ โดยกวีเยอรมันที่มีชื่อว่า ดีวานแห่งตะวันตก-ตะวันออก (West-östlicher Diwan) เขายังคงไตร่ตรองปัญหาสเปกตรัมและตระหนักในที่สุดว่าการนำเอาหลักการของการไม่แปรเปลี่ยนเป็นอย่างอื่นที่สามารถสังเกตเห็นได้อาจจะเป็นวิธีการแก้ปัญหาได้และเขาได้เขียนบันทึกไว้ว่า 
 <templatestyles src="แม่แบบ:คำพูด/style.css" />"It was about three o' clock at night when the final result of the calculation lay before me. At first I was deeply shaken. I was so excited that I could not think of sleep. So I left the house and awaited the sunrise on the top of a rock."
<templatestyles src="แม่แบบ:คำพูด/style.css" />"มันเป็นเวลาประมาณตีสามในคืนหนึ่ง เมื่อผลสุดท้ายของการคำนวณก่อนที่จะเสร็จสิ้นลงของผม ตอนแรกผมเกิดความสั่นสะท้านอย่างลึกซึ้ง. ผมตื่นเต้นมากที่ผมไม่สามารถคิดถึงการนอนหลับของผมในคืนนั้นลงได้ ดังนั้นผมจึงออกจากบ้านและปีนขึ้นไปนั่งบนโขดหินเพื่อรอคอยพระอาทิตย์ขึ้นบนด้านบนสุดของก้อนหินก้อนหนึ่ง "
สามเอกสารวิจัยขั้นมูลฐาน.
หลังจากที่ไฮเซนแบร์กกลับไปที่ก็อททิงเง็น, เขาได้แสดงให้ โวล์ฟกัง เพาลี (Wolfgang Pauli) เห็นการคำนวณของเขา, ที่ได้แสดงความคิดเห็นไว้เมื่อถึงจุดหนึ่ง <templatestyles src="แม่แบบ:คำพูด/style.css" />"Everything is still vague and unclear to me, but it seems as if the electrons will no more move on orbits."
<templatestyles src="แม่แบบ:คำพูด/style.css" />"ทุกอย่างยังคงคลุมเครือและไม่ชัดเจนสำหรับผม แต่ดูเหมือนว่าอิเล็กตรอนจะไม่เคลื่อนที่บนวงโคจรอีกต่อไป"
9 กรกฎาคม ไฮเซนเบิร์กได้มอบสิ่งที่เหมือนกับเอกสารงานวิจัยเกี่ยวกับการคำนวณของเขาให้แก่แมกซ์ บอร์น, และกล่าวว่า, " ... เขาเขียนเอกสารงานวิจัยนั้นอย่างบ้าคลั่งและไม่กล้าที่จะส่งไปลงตีพิมพ์และกล่าวว่าบอร์นควรอ่านมันและแนะนำเขาเกี่ยวกับมัน ... " ก่อนที่จะมีการตีพิมพ์ ไฮเซนเบิร์กกล่าวแล้วออกไป, ในขณะที่บอร์นกำลังนั่งวิเคราะห์เอกสารนั้นอยู่
อำเภอพรหมพิราม

พรหมพิราม เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดพิษณุโลก อยู่ห่างจากตัวจังหวัดประมาณ 28 กิโลเมตร และมีประชากรมากเป็นอันดับ 4 ของจังหวัด
คำว่า "พรหมพิราม" หมายถึง เมืองที่งดงามเป็นที่อยู่แห่งพรหมหรือพระเจ้าผู้สร้างโลก เดิมเรียกว่า เมืองพรหมพิราม ในอดีตดั้งเดิมนั้น พื้นที่อำเภอพรหมพิรามปรากฏร่องรอยของเมืองโบราณเก่าแก่มาตั้งแต่สมัยสุโขทัย แต่ในสมัยอยุธยานั้นเรียกเมืองในพื้นที่ดังกล่าวว่า “เมืองพรหมพิราม” และ "เมืองศรีภิรมย์" ซึ่งปรากฏชื่ออยู่ในพระไอยการนาหัวเมืองฉบับอยุธยา แต่การเผชิญสภาวะของสงครามในตลอดหน้าประวัติศาสตร์ อยุธยา ธนบุรีและต้นรัตนโกสินทร์นั้น ทำให้สถานะของความเป็นเมืองไม่อาจดำรงอยู่อย่างถาวรต่อเนื่อง  การดำรงอยู่ของพรหมพิรามในสภาวะเช่นนี้จึงอยู่ในลักษณะของการเป็นชุมชนท่าการค้า ที่ค่อยๆ ฟื้นฟูขึ้นเป็นเมืองอีกครั้งตามนโยบายจัดบ้านแปงเมืองเพื่อฟื้นฟูหัวเมืองเหนือในสมัยรัชกาลที่ 3 ทำให้ศรีภิรมย์และพรหมพิรามกลับมามีสถานะเป็นเมืองขึ้นมาอีกครั้งหนึ่ง
โดยศูนย์กลางของเมืองเฉพาะที่พรหมพิรามในระยะฟื้นฟูนั้น คงตั้งอยู่ริมแม่น้ำน่าน บ้านหางไหล มาจนกระทั่งถึง พ.ศ.2430 เป็นอย่างน้อย
ต่อมา เมื่อเกิดการควบรวมเมืองศรีภิรมย์ เมืองพรหมพิรามและเปลี่ยนฐานะเป็นอำเภอพรหมพิรามใน ปี พ.ศ. 2440 ก็ปรากฏการย้ายที่ตั้งที่ว่าการอำเภอ จากพื้นที่ตัวเมืองเดิมคือริมฝั่งแม่น้ำน่านบ้านหางไหล มาตั้งอยู่ที่ฝั่งขวาของแม่น้ำน่าน ณ บ้านย่านขาด ภายหลังจากเกิดการควบรวมเมืองและตั้งขึ้นเป็นอำเภอที่มีนายอำเภอมาประจำการ
จนเมื่อมีการสร้างทางรถไฟผ่าน จึงได้มีการย้ายที่ว่าการอำเภออีกครั้ง โดยย้ายมาตั้งอยู่ใกล้ทางรถไฟ ณ บ้านกรับพวงกลาง ตำบลพรหมพิราม ซึ่งน่าจะเป็นช่วงหลัง พ.ศ.2451 เรื่อยมา โดยในสมัยของพระยาอินทภูติภักดีและขุนจงใจหาญนั้น ก็ยังคงทำงานอยู่ในที่ว่าการอำเภอ ซึ่งตั้งอยู่ที่บ้านกรับพวงกลางนี้สำหรับอาคารนั้นแต่เดิมเป็นไม้ชั้นเดียว ในปี พ.ศ. 2503 จึงได้ปรับปรุงขึ้นเป็น 2 ชั้น โดยเทพื้นคอนกรีตใต้ถุนอาคารเดิมและตีฝาโดยรอบ ซึ่งใช้เป็นที่ทำการของส่วนราชการต่าง ๆ ปัจจุบันได้สร้างที่ว่าการอำเภอใหม่ ณ สถานที่เดิมเป็นอาคารคอนกรีต 2 ชั้น และเปิดทำการเมื่อ ปี พ.ศ. 2519
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอพรหมพิรามห่างจากตัวจังหวัดประมาณ 30 กิโลเมตร ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังต่อไปนี้
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอพรหมพิรามแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 12 ตำบล 123 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอพรหมพิรามประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 14 แห่ง ได้แก่
อาชญากรรม.
อำเภอนี้เป็นที่รู้จักจากคดีข่มขืนแล้วฆ่าเมื่อ พ.ศ. 2520