pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
หมวกแม่มด

หมวกแม่มด  เป็นรูปแบบหมวกที่แม่มดสวมใส่ในวัฒนธรรมประชานิยม โดยมียอดทรงกรวยและปีกกว้าง
ที่มาและการออกแบบ.
ที่มาของหมวกแม่มดที่มุ่งเสนอในปัจจุบันนี้เป็นที่ถกเถียงกันอยู่
ทฤษฎีหนึ่งคือภาพติดตาที่เกิดขึ้นจากการต่อต้านยิว ซึ่งใน ค.ศ. 1215 สภาสังคายนาลาเตรันครั้งที่สี่ได้ออกคำสั่งว่าชาวยิวทุกคนต้องสวมเครื่องสวมศีรษะที่ระบุตัวตน โดยหมวกแหลมที่รู้จักกันในชื่อ"ยูเด็นฮัต" อาจเป็นไปได้ว่าหมวกลักษณะนี้มีความเกี่ยวข้องกับมนต์ดำ, การบูชาซาตาน และการกระทำอื่น ๆ ที่ชาวยิวถูกกล่าวหา
ทฤษฎีก่อนหน้านี้คือซากมัมมี่ของ “แม่มด” แห่งซูเบชิ ที่สวมหมวกสีดำทรงแหลมสูงมาก ซึ่งคล้ายกับหมวกที่เป็นสัญลักษณ์พี่น้องของพวกเธอในยุโรปยุคกลาง ทั้งนี้ ซูเบชิ ซึ่งมีอายุระหว่างศตวรรษที่ 4 และ 2 ก่อนสากลศักราช ตั้งอยู่ในหุบเขาสูงทางตะวันออกของเมืองตูร์ปันที่สำคัญ
ทฤษฎีที่คล้ายคลึงกันระบุว่าภาพติดตาของหมวกแม่มดซึ่งเป็นตัวอย่าง ได้เกิดจากอคติในการต่อต้านเควกเกอร์ แม้ว่าหมวกที่เควกเกอร์สวมตามประเพณีจะไม่ถูกชี้ให้เห็น หมวกเควกเกอร์เป็นจุดสนใจของการโต้เถียงทางวัฒนธรรมพิวริตัน แต่หมวกเควกเกอร์เป็นจุดสนใจของการโต้เถียงทางวัฒนธรรม และเป็นไปได้ว่าปฏิกิริยาที่รุนแรงของพิวริตันต่อพวกเควกเกอร์ในช่วงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 18 ได้มีส่วนทำให้หมวกกลายเป็นส่วนหนึ่งของการเขียนรูปลักษณ์ของปีศาจ
สมมติฐานอีกข้อหนึ่งเสนอว่าหมวกแม่มดมีต้นกำเนิดมาจากหมวก"หญิงขายเหล้า" ซึ่งเป็นหมวกที่สวมใส่โดยผู้หญิงที่จำหน่ายเบียร์ที่ชงเองที่บ้าน ตามข้อเสนอนี้ หมวกเหล่านี้ได้รับความหมายเชิงลบเมื่ออุตสาหกรรมการผลิตเบียร์ซึ่งถูกครอบงำโดยผู้ชาย กล่าวหาว่าเป็นผู้ขายเบียร์ที่เจือจางหรือปนเปื้อน ซึ่งได้กล่าวหาว่าหญิงขายเหล้าเป็นผู้ขายเบียร์ที่เจือจางหรือมีมลทิน ร่วมกับความสงสัยทั่วไปว่าสตรีที่มีความรู้ด้านสมุนไพรศาสตร์กำลังทำงานในอาณาเขตลึกลับ โดยที่หมวกหญิงขายเหล้าอาจมีความเกี่ยวข้องกับแม่มด
"พ่อมดมหัศจรรย์แห่งเมืองออซ"ซึ่งเป็นนวนิยาย ค.ศ. 1900 ของลีแมน แฟรงก์ บอม มีภาพประกอบที่แสดงให้เห็นแม่มดชั่วร้ายแห่งทิศตะวันตกสวมหมวกทรงกรวยสูง เครื่องประดับแฟชันชิ้นนี้ได้รับการนำมาใช้ในภาพยนตร์ดัดแปลงใน ค.ศ. 1939 ซึ่งแม่มดชั่วร้ายรับบทโดยนักแสดงหญิงที่ชื่อมาร์กาเรต แฮมิลตัน
ในสื่อ.
หมวกนี้ได้รับการสวมโดยตัวละครต่อไปนี้:
ทั้งนี้ ขึ้นอยู่กับวัสดุที่ใช้ทำหมวก ยอดดังกล่าวอาจถูกสังเกตเป็นประจำในสภาพที่งอ, โค้ง หรือยู่ยี่
แอ่งดานาคิล

แอ่งดานาคิล  เป็นแอ่งซึ่งเกิดจากการแยกตัวของเปลือกโลกสามแผ่นซึ่งอยู่ในเขตจะงอยแอฟริกา บริเวณแอ่งดานาคิลประกอบด้วยหินตะกอนทับด้วยหินอัคนี (เช่น หินบะซอลต์) ซึ่งเกิดจากการแยกตัวของแผ่นเปลือกโลกจนหินหลอมเหลวแทรกตัวขึ้นมา
แอ่งดานาคิลเป็นสถานที่ที่ร้อนที่สุดบนโลก ถือตามอุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปี และนอกจากนี้ยังเป็นสถานที่ต่ำที่สุดบนโลก ยิ่งไปกว่านั้นยังมีฝนตกไม่มากอีกด้วย แม่น้ำอาวัช (Awash River) ซึ่งไหลผ่านแอ่งก็มักเหือดแห้งหมดจนไม่เหลือให้ไหลลงมหาสมุทรอินเดีย แอ่งดานาคิลเป็นที่ตั้งของภูเขาไฟเอร์ทาเล ภูเขาไฟอายาลู และน้ำพุร้อนดาลอล ซึ่งทั้งหมดเป็นสถานที่ที่มีความร้อนและมีกรดรุนแรง
นักวิทยาศาสตร์ได้พยายามศึกษาว่า มีสิ่งมีชีวิตชนิดใดบ้างที่อาศัยในแอ่งดานาคิลได้ เพื่อที่จะเข้าใจว่าสิ่งมีชีวิตบนดาวดวงอื่นเกิดได้อย่างไร โดยค้นพบว่า สิ่งมีชีวิตส่วนมากมักเป็นจุลชีพที่ชอบสภาวะรุนแรงเช่นเดียวกับนักดาราชีววิทยาศึกษา อย่างไรก็ตาม นักวิทยาศาสตร์บางกลุ่มก็พบว่ามีสิ่งมีชีวิตในพื้นที่แอ่งดานาคิลไม่มากนัก
แอ่งดานาคิลเป็นสถานที่ท่องเที่ยวโดยเฉพาะนักท่องเที่ยวที่ชื่นชอบแหล่งท่องเที่ยวทางธรณีวิทยาอย่างน้ำพุร้อน และทะเลสาบกำมะถันเป็นอาทิ
ซูเปร์โกปาเดเอสปัญญา 2022 นัดชิงชนะเลิศ

ซูเปร์โกปาเดเอสปัญญา 2022 นัดชิงชนะเลิศ เป็นการแข่งขันฟุตบอลเพื่อตัดสินหาผู้ชนะของซูเปร์โกปาเดเอสปัญญา ฤดูกาล 2021–22 ซึ่งเป็นการแข่งขันฟุตบอลประจำปีซูเปร์โกปาเดเอสปัญญา ครั้งที่ 38 ระหว่างเรอัลมาดริด และอัตเลติกบิลบาโอ หรือเรียกการพบกันของทั้งสองทีมว่าเอลบิเอโฆกลาซิโกเป็นครั้งที่ 239 โดยแข่งขันเมื่อวันที่ 16 มกราคม ค.ศ. 2022 ณ สนามกีฬาแห่งชาติคิงฟะฮัด ในริยาด ประเทศซาอุดีอาระเบีย
นัด.
รายละเอียด.
<onlyinclude></onlyinclude>
หมายเหตุ.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
พระมหากษัตริย์คาทอลิกแห่งสเปน

ศัพท์ พระมหากษัตริย์คาทอลิก หมายถึงสมเด็จพระราชินีนาถอิซาเบลที่ 1 แห่งกัสติยาและพระเจ้าเฟร์นันโดที่ 2 แห่งอารากอน การอภิเสกสมรสของทั้งสองพระองค์นั้นถือเป็นการรวมชาติสเปนโดยพฤตินัย โดยทั้งสองพระองค์เป็นสมาชิกในราชวงศ์ตรัสตามาราและยังเป็นพระญาติกันผ่านทางพระเจ้าฆวนที่ 1 แห่งกัสติยา เนื่องจากถือเป็นการแต่งงานในหมู่พระญาติซึ่งผิดกฎหมายศาสนาในสมัยนั้น จึงได้รับพระราชานุญาตจากสมเด็จพระสันตะปาปาซิกตัสที่ 4 เป็นกรณีพิเศษ นักวิชาการส่วนใหญ่เห็นต้องกันว่าการอภิเษกสมรสนี้ถือเป็นการรวมสเปนเป็นหนึ่งอาณาจักร
เนื่องจากการกำเนิดสเปนนั้นมีลักษณะเป็นการรวมสองราชวงศ์เข้าด้วยกันมากกว่าจะมีลักษณะเป็นรัฐเดี่ยว โดยกัสติยาและอารากอนยังคงแยกเป็นอาณาจักรของตนมาโดยตลอดจนกระทั่งมีพระราชกฤษฎีกานูเอบาปลันตาใน ค.ศ. 1707–1716 ราชสำนักของทั้งสองพระองค์ในสมัยนั้นย้ายเมืองอยู่บ่อยครั้งเนื่องจากมีความจำเป็นในการเรียกแรงสนับสนุนจากเหล่าขุนนางศักดินาทั้งหลาย พระราชอิสริยยศ "พระมหากษัตริย์และพระราชินีคาทอลิก"  เป็นพระราชสมัญญาที่ได้รับถวายจากสมเด็จพระสันตะปาปาอเล็กซานเดอร์ที่ 6 ใน ค.ศ. 1494 ในฐานะของกษัตริย์ผู้พิทักษ์ความเชื่อในนิกายโรมันคาทอลิก
เสียงเสี่ยงและอาไฉ

เสียงเสี่ยง  และ อาไฉ  ทั้งสองตัวนี้ เป็นแมวของไช่ อิงเหวิน ประธานาธิบดีของประเทศไต้หวัน โดย "เสียงเสี่ยง" เป็นแมวเพศเมียสีเทา ส่วน "อาไฉ" เป็นแมวเพศผู้สีเหลืองแดง ทั้งนี้ไช่ อิงเหวิน ถือเป็นสตรีคนแรกที่ได้รับเลือกให้เป็นประธานาธิบดีของประเทศไต้หวัน และเป็นสตรีผู้ปกครองประเทศที่พูดภาษาจีนคนแรก นับตั้งแต่รัชกาลของบูเช็กเทียน จักรพรรดินีคนแรกและคนเดียวของจีนเมื่อคริสต์ศตวรรษที่ 8
ประวัติ.
"เสียงเสี่ยง" เกิดเมื่อ พ.ศ. 2554 ถูกไช่เก็บมาเลี้ยงตั้งแต่ พ.ศ. 2555 เดิมเป็นลูกแมวจรจัดที่เซียว เม่ย์ฉิน สมาชิกสภานิติบัญญัติจากพรรคประชาธิปไตยก้าวหน้า พบข้างสถานีรถไฟใกล้เมืองฮวาเหลียน ในสภาพเปื้อนโคลน หลังเกิดพายุซาวลาในปีนั้น ส่วน "อาไฉ" เป็นแมวฟาร์มซึ่งไช่ได้รับเป็นของขวัญจากเพื่อน เมื่อคราวหาเสียงเพื่อชิงตำแหน่งประธานาธิบดี แมวตัวนี้ถูกพบในไร่สับปะรด เทศมณฑลไถตง ทางตะวันออกเฉียงใต้ของไต้หวัน
ก่อนไช่จะขึ้นรับตำแหน่งประธานาธิบดี เธออาศัยอยู่ในห้องชุดขนาดเล็กร่วมกับแมวทั้งสองตัว เดิมเสียงเสี่ยงมีสภาพผอมโซ และป่วยเป็นโรคผิวหนังเพราะเนื้อตัวเคยเต็มไปด้วยโคลน แต่เมื่อได้รับการเลี้ยงดูจากไช่ได้ไม่นาน เสียงเสี่ยงก็มีสุขภาพดี ไช่กล่าวว่าแมวสองตัวนี้เข้ากันได้ดี แต่ก็ทะเลาะกันบ้างในบางครั้ง
นอกจาก "เสียงเสี่ยง" และ "อาไฉ" แล้ว ไช่ยังรับเลี้ยงหมานำทางที่เกษียณแล้วไปเลี้ยงที่บ้านของเธอ สื่อมวลชนไต้หวันสอบถามไช่ว่าแมวของเธอจะมีปัญหากับหมาที่เธอรับเลี้ยงหรือไม่ ไช่ตอบว่า "[หมาเหล่านี้] ได้รับการฝึกฝนมาอย่างดีแล้วและเข้ากันได้กับแมวแน่นอนค่ะ" ไช่รับหมาสามตัวไปเลี้ยงในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2559 ได้แก่ เบลลา บันนี และมารุ โดยไช่กล่าวถึงหมาของเธอว่า "เบลลา" เป็นหมาตัวโปรดของเธอ "บันนี" เป็นหมาที่สง่างาม และ "มารุ" เป็นหมาขี้อาย ต่อมาเธอรับเลี้ยงหมาอีกตัวหนึ่งชื่อ เล่อเล่อ  เป็นหมาค้นหาและกู้ภัยเกษียณอายุ
การปรากฏในสื่อ.
ระหว่างที่ไช่ อิงเหวิน ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดี เธอมักอัปเดตเรื่องราวต่าง ๆ ลงในสื่อสังคมออนไลน์เป็นประจำ โดยเฉพาะแมวของเธอ ซึ่งได้รับความนิยมมาก ในช่วงการแพร่ระบาดของโควิด-19 มีการห้ามไม่ให้ชาวไต้หวันเล่นตลกเกี่ยวกับข่าวลือเรื่องเท็จเกี่ยวกับการแพร่โรคช่วงวันเมษาหน้าโง่ ไช่จึงโพสต์ภาพของตนเองกับแมวตัวหนึ่งว่า "เราแสดงอารมณ์ขันได้...แต่เราไม่สามารถเล่นมุกตลกที่เกี่ยวกับโรคแพร่ระบาดนี้ได้ เพื่อหลีกเลี่ยงการกระทำผิดกฎหมาย" และ "ฉันขอให้ทุกท่านมีแต่ความสนุกสนาน มีสุขภาพดีและปลอดภัยในวันเมษาหน้าโง่นะคะ"
มีการจัดการแข่งขันเบสบอลระหว่างไชนาทรัสต์บราเดอส์กับยูนิ-เพรซิเดนต์เซเว่นอีเลฟเว่นไลออนส์ หลังยกเลิกการล็อกดาวน์ในไต้หวัน ไช่โพสต์ภาพตนเองรับชมการแข่งขันที่บ้านร่วมกับแมวตัวหนึ่ง ในทวิตเตอร์ มีการตั้งแฮชแท็ก #ThisAttackComeFromTaiwan มีเป้าประสงค์เพื่อต้อนรับนักท่องเที่ยวจากต่างประเทศให้มาเยือนไต้หวันหลังยกเลิกล็อกดาวน์ และลงภาพทิวทัศน์ของไต้หวัน ชานมไข่มุก และแมวของไช่
พ.ศ. 2562 ไช่โพสต์ภาพอาไฉที่กำลังตั้งใจดูโทรทัศน์ลงโซเชียลมีเดีย โดยวันวาเลนไทน์ปีเดียวกันนั้น ไช่ส่งข้อความถึงประชาชนพร้อมกับแมวทั้งสองตัว ก่อนการเลือกตั้งที่จะมีขึ้นใน พ.ศ. 2563 ไช่แนะนำกับผู้สนับสนุนของเธอว่าอย่าสนใจ "ข่าวปลอม" เรื่องสุขภาพของแมว และแมวของเธอยังมีสุขภาพดี
เดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2563 ไช่เยี่ยมชมอุทยานการศึกษาเพื่อคุ้มครองสัตว์ซินจู๋ เธอกล่าวแถลงการณ์เรียกร้องให้ประชาชนผู้ต้องการเลี้ยงสัตว์ นำสัตว์จรจัดไปเลี้ยงแทนการซื้อ
พระราชพิธีถือน้ำพระพิพัฒน์สัตยา

พระราชพิธีถือน้ำพระพิพัฒน์สัตยา หรือที่โบราณเรียกว่า พระราชพิธีศรีสัจจปานกาล เป็นพิธีกรรมที่จัดขึ้นให้พระบรมวงศานุวงศ์และข้าราชการฝ่ายหน้าและฝ่ายใน ดื่มน้ำสาบานว่าจะจงรักภักดีและซื่อตรงต่อพระมหากษัตริย์ กำหนดให้ประกอบขึ้นปีละ 2 ครั้ง ได้แก่ วันขึ้น 3 ค่ำ เดือนห้า และแรม 13 ค่ำ เดือนสิบ เหตุเพราะวันขึ้น 3 ค่ำ เดือนห้า เป็นพิธีอันเนื่องมาแต่พระราชพิธีสัมพัจฉรฉินท์ (พระราชพิธีตรุษสิ้นปี) ส่วนในวันแรม 13 ค่ำ เดือนสิบ เนื่องมาแต่พระราชพิธีสารท
พิธีการ.
พิธีการนั้น พราหมณ์จะนำคมศาสตราวุธต่าง ๆ มาทำพิธีสวดหรืออ่านโองการแช่งน้ำแล้วแทงศาสตราวุธลงในน้ำที่จะให้พระบรมวงศานุวงศ์และข้าราชการทั้งหลายดื่ม เมื่อถือน้ำเสร็จแล้วกำหนดให้นำข้าวตอก ดอกไม้ และเทียน ไปกราบถวาย บังคมพระบรมรูปของสมเด็จพระเชษฐบิดร สมเด็จพระรามาธิบดีที่ 1 แล้วจึงจะไปกราบบูชาพระรัตนตรัย 
สมัยกรุงรัตนโกสินทร์ พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ต้องไปกราบนมัสการพระพุทธมหามณีรัตนปฏิมากร พระสารีริกธาตุเจดีย์ และพระรัตนตรัย ในพระอุโบสถวัดพระศรีรัตนศาสดารามก่อน จากนั้นจึงพากันไปเข้าเฝ้าทูลละอองธุลีพระบาท และรับพระราชทานน้ำพระพิพัฒน์สัตยาในพระบรมมหาราชวังต่อไป ในสมัยอยุธยาเป็นพิธีของพราหมณ์ล้วน ๆ ครั้นมาในรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ให้เพิ่มพิธีพุทธเข้าไปควบคู่กับพิธีพราหมณ์ และเปลี่ยนแปลงรายละเอียดปลีกย่อยต่าง ๆ เช่น งดการถวายภัตตาหารเช้าแด่พระสงฆ์ที่มาเจริญพระพุทธมนต์
ในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เป็นครั้งแรกที่พระมหากษัตริย์ได้ร่วมเสวยน้ำพระพิพัฒน์สัตยาด้วย โดยทรงถือว่าน้ำชำระพระแสงศรนั้นเป็นสวัสดิมงคลและเพื่อแสดงพระราชหฤทัยเมตตากรุณาโดยเที่ยงธรรมให้พระบรมวงศานุวงศ์และข้าราชการได้ทราบ การประกอบพระราชพิธีจะกำหนดไว้ 2 วัน วันแรกเป็นการเสกน้ำที่พระอุโบสถวัดพระศรีรัตนศาสดาราม วันที่ 2 พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ และดื่มน้ำพระพิพัฒน์สัตยาที่ท้องพระโรงกลาง พระที่นั่งจักรีมหาปราสาท
ที่มา.
จิตร ภูมิศักดิ์ สันนิษฐานว่าต้นกำเนิดพระราชพิธีมาจากมีต้นเค้ามาจากราชสำนักเขมร โดยอ้างถึงข้อความในจารึกบนกรอบประตูปราสาทพิมานอากาศว่าด้วยพิธีกรรม "กัดไดถวายอายุ" เป็นการเชือดแขนให้เลือดไหลลงผสมกับน้ำแล้วดื่มเพื่อเป็นการกระทำสัตย์สาบาน
ในประเทศไทยสันนิษฐานว่ากระทำกันมาตั้งแต่ก่อนสมัยกรุงศรีอยุธยา ปรากฏหลักฐานใน "พงศาวดารเหนือ" เรื่อง พญาโคตรตะบอง กล่าวถึงพระเจ้าสินธพอำมรินทร์มีรับสั่งให้ข้าราชการทั้งส่วนกลางและหัวเมืองต่าง ๆ มารับพระราชทาน "น้ำพระพิพัฒนสัจจา" หลังจากพระองค์เสด็จขึ้นครองราชย์ได้ 3 ปี
ในสมัยอยุธยาพิธีประกอบที่วัดพระศรีสรรเพชญ์จากนั้นย้ายมาเป็นวิหารพระมงคลบพิตร ในสมัยรัตนโกสินทร์ประกอบขึ้นที่วัดพระศรีรัตนศาสดาราม ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวจะมีการเปลี่ยนชื่อเรียก "พระราชพิธีถือน้ำพระพิพัทธ์สัตยา" เป็น "พระราชพิธีถือน้ำพระพิพัฒน์สัตยา" หรือ "พระราชพิธีถือน้ำพระพิพัฒน์สัจจา"
จนกระทั่งเปลี่ยนแปลงการปกครองของประเทศไทย จากระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์ไปเป็นระบอบประชาธิปไตย เมื่อ พ.ศ. 2475 พิธีนี้จึงยกเลิกไป รื้อฟื้นขึ้นอีกครั้งเมื่อ พ.ศ. 2512 ในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ประกอบพระราชพิธีนี้ในพระราชพิธีพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีศักดิ์รามาธิบดี โดยมอบให้ทหารและตำรวจที่ได้ประกอบวีรกรรมด้วยความกล้าหาญ เสียสละ และมีความจงรักภักดีต่อประเทศชาติ เมื่อวันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2512 ณ พระอุโบสถวัดพระศรีรัตนศาสดาราม
เฌโวด็อง

เฌโวด็อง ([ʒevodɑ̃]) คือดินแดนในประวัติศาสตร์ซึ่งปัจจุบันตั้งอยู่ในจังหวัดลอแซร์ของประเทศฝรั่งเศส โดยมีที่มาของชื่อจากชาวกาบาลี (Gabali) ซึ่งเป็นหนึ่งในชนเผ่าชาวกอล
ประวัติศาสตร์.
ภายหลังจากการยึดครองดินแดนมาจากชาวกอล ชาวโรมันได้เก็บรักษาเมืองหลวงของชาวกาบาลี ซึ่งชื่อว่า "อันเดริตูง"  และต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น "กาบาลูง"  และได้กลายเป็นฌาวอลเป็นต้นมา
สมัยกลาง.
ในช่วงต้นสมัยกลาง เฌโวด็องได้อยู่ภายใต้การปกครองของเคาน์ตีตูลูซ ในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 10 ม็องด์ได้กลายเป็นเมืองหลวงทางศาสนาและการปกครองของเฌโวด็องแทนที่ฌาวอล โดยทางทิศตะวันตกของเฌโวด็องนั้นคือไวเคาน์ตีแกรซ ต่อมาใน ค.ศ. 1096 เคานต์แห่งตูลูซซึ่งได้เข้าร่วมในสงครามครูเสดได้โอนสิทธิ์บริเวณดินแดนฝั่งตะวันออกของเฌโวด็องให้แก่มุขนายกแห่งม็องด์ ต่อมาใน ค.ศ. 1166 ได้ตกเป็นของพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 2 แห่งอารากอน
เคาน์ตีบาร์เซโลนา

เคาน์ตีบาร์เซโลนา  ในอดีตเคยเป็นดินแดนช่วงพรมแดนภายใต้การปกครองของราชวงศ์การอแล็งเฌียง ในคริสต์ศตวรรษที่ 10 เคานต์แห่งบาร์เซโลนาล้วนมีเอกสิทธิ์เป็นของตนเองในการปกครอง โดยมีผู้ปกครองสืบทอดหลายชั่วคนซึ่งมักจะรบกับรัฐเคาะลีฟะฮ์กุรฏุบะและไตฟาอื่น ๆ ต่อมา โดยเหล่าเคานต์ที่เคยปกครองนั้นมักใช้การเสกสมรสเพื่อเข้าเป็นพันธมิตรกับเคาน์ตีกาตาลาอื่น ๆ และเพิ่มพูนอิทธิพลของตนในอุตซิตาญอ ในปีค.ศ. 1164 เคาน์ตีบาร์เซโลนาได้เข้าเป็นรัฐร่วมประมุขกับราชอาณาจักรอารากอน ตั้งแต่บัดนั้นประวัติศาสตร์ของเคาน์ตีบาร์เซโลนาจึงได้ผนึกเข้ากับราชบัลลังก์อารากอนไปโดยปริยาย แต่เมืองบาร์เซโลนานั้นยังคงมีความสำคัญเฉพาะตนอยู่ โดยภายใต้การปกครองของราชบัลลังก์ฯ เคาน์ตีบาร์เซโลนาและเคาน์ตีกาตาลาอื่น ๆ ได้พัฒนาร่วมกันกลายเป็นราชรัฐกาตาลุญญาในเวลาต่อมา
ราชวงศ์บูร์บง-อ็องฌู

ราชวงศ์บูร์บง-อ็องฌู หรือเรียกอย่างสั้นว่า ราชวงศ์บูร์บง  คือราชวงศ์ที่ปกครองราชอาณาจักรสเปน โดยพระราชวงศ์สเปนในปัจจุบันประกอบด้วยสมเด็จพระราชาธิบดีเฟลิเปที่ 6 สมเด็จพระราชินีเลติเซีย เลโอนอร์ เจ้าหญิงแห่งอัสตูเรียส และอินฟันตาโซฟิอา รวมถึงสมเด็จพระราชาธิบดีฆวน การ์โลสที่ 1 พระราชบิดา และสมเด็จพระราชินีโซเฟีย พระราชมารดา ราชวงศ์บูร์บง-อ็องฌูนั้นเป็นสาขาของราชวงศ์บูร์บงซึ่งสืบเชื้อสายมาจากพระเจ้าเฟลิเปที่ 5 แห่งสเปน
พระอิสริยยศ.
พระอิสริยยศแห่งพระราชวงศ์สเปนได้แก่
วัดอ่างศิลา (จังหวัดชลบุรี)

วัดอ่างศิลา เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลอ่างศิลา อำเภอเมืองชลบุรี จังหวัดชลบุรี
วัดอ่างศิลาตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2377 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2382 ได้ปฏิสังขรณ์ขึ้นใหม่ในสมัยรัชกาลที่ 4 เดิมชื่อ วัดอ่างศิลานอก ตั้งอยู่ใกล้กับวัดอ่างศิลาในซึ่งภายหลังรวมกันเป็นวัดเดียวกันเมื่อ พ.ศ. 2459 กรมศิลปากรได้ขึ้นทะเบียนวัดอ่างศิลาเป็นโบราณสถานสำคัญของชาติ มาตั้งแต่ พ.ศ. 2542 เริ่มมีการบูรณะอุโบสถเมื่อ พ.ศ. 2558 บูรณะมณฑปเมื่อ พ.ศ. 2560 บูรณะวิหารเมื่อ พ.ศ. 2561 และ บูรณะเจดีย์ด้านหน้าวิหารเมื่อ พ.ศ. 2562
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถมีรูปแบบสถาปัตยกรรมพระราชนิยมในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว เครื่องบนไม่มีช่อฟ้าและใบระกา มีเสาพาไลสี่เหลี่ยมล้อมรอบ เครื่องลำยองเป็นปูนปั้น หน้าบันประดับเครื่องถ้วยลายคราม ซุ้มประตูและหน้าต่างประดับปูนปั้นลายพันธุ์พฤกษา ภายในประดิษฐานพระพุทธรูปปางมารวิชัย มีภาพฝาผนังเขียนเรื่องราวพุทธประวัติ ฝีมือของขรัวอินโข่ง มณฑปมีหลังคาเป็นเรือนยอด ประดิษฐานรอยพระพุทธบาท ฝาผนังภายในมณฑปเขียนภาพอดีตพระพุทธเจ้า และเจดีย์ทรงเครื่อง ฐานสิงห์สามชั้นรองรับบัวปากระฆังที่มีลักษณะเป็นกลีบบัวซ้อนชั้น เรียกว่าบัวกลุ่มหรือบัวคลุ่ม ถัดขึ้นไปเป็นองค์ระฆัง รองรับบัลลังก์ บัวคลุ่มเถา ปลี ลูกแก้วและเม็ดน้ำค้าง
วัดเสม็ด (จังหวัดชลบุรี)

วัดเสม็ด เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเสม็ด อำเภอเมืองชลบุรี จังหวัดชลบุรี มีเนื้อที่ทั้งหมด 31 ไร่ 2 งาน 20 ตารางวา
วัดเสม็ดมีผู้มอบที่ดินถวายสร้างวัด จำนวน 6 ไร่ 1 งาน 20 ตารางวา คือ นางไท ได้รับอนุญาตให้สร้างวัดเมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2398 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ วันที่ 12 เมษายน พ.ศ. 2402 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 16 ยาว 28 เมตร
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถสร้างเมื่อ พ.ศ. 2421 ในสมัยที่สมภารจั่นเป็นเจ้าอาวาส ช่างผู้สร้าง คือ หลวงปลัดชู กว้าง 16 เมตร ยาว 28 เมตร อุโบสถก่ออิฐถือปูน หลังคาเครื่องไม้มุงกระเบื้องดินเผา รอบอาคารมีพาไล หน้าบันประดับปูนปั้นลายพันธุ์พฤกษา ภายในมีภาพจิตรกรรมฝาผนัง การปลงกรรมฐานของพระภิกษุด้วยวิธีพิจารณาอสุภ 10 หรือการทำกรรมฐานด้วยการพิจารณาร่างกายซากศพที่ถูกสัตว์ยื้อแย่งกัดกิน และมีภาพเทวดา พญาครุฑ พญานาค พญายักษ์ พญาวานร ภาพพระอรหันตสาวกซึ่งสูงด้วยญาณสมาบัติ ภาพทวยเทพร่ายรำแสดงความยินดีในชัยชนะของพระพุทธเจ้าต่อพญามาร ภาพของชาวตะวันตก ปรากฏรูปทหารขี่ม้า และเรือกลไฟแบบฝรั่ง สำหรับการใช้สีและเส้นค่อนข้างน้อย สีที่ใช้ก็อยู่ในกลุ่มสีค่อนข้างหม่น เช่น น้ำตาล เทา เป็นต้น วิหารกว้าง 6 เมตร ยาว 8 เมตร สร้างเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2480 ศาลาการเปรียญ กว้าง 16 เมตร ยาว 28 เมตร สร้างเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2521 กุฏิ กว้าง 10 เมตร ยาว 14 เมตร สร้างเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2510 และหอระฆัง กว้าง 6 เมตร สูง 10 เมตร สร้างเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2500
ปฏิเสธนิยม

ในจิตวิทยาพฤติกรรมมนุษย์ ปฏิเสธนิยม  เป็นทางเลือกในการปฏิเสธความเป็นจริงของปัจเจกบุคคล เพื่อหลีกเลี่ยงความจริงที่ไม่สบายทางจิตใจ โดยหลักมักไม่มีเหตุผลในการปฏิเสธทั้งในด้านประสบการณ์หรือเหตุการณ์ เมื่อบุคคลหนึ่งไม่ยอมรับความเป็นจริงเชิงประจักษ์
ในวิทยาศาสตร์ ปฏิเสธนิยมเป็นการปฏิเสธข้อเท็จจริงและแนวคิดพื้นฐานที่ไม่มีปัญหาและได้รับการสนับสนุนอย่างดีจากความเห็นพ้องทางวิทยาศาสตร์ในเรื่องใดเรื่องหนึ่ง เพื่อสนับสนุนแนวคิดที่รุนแรงและเป็นที่ถกเถียง คำว่า"ปฏิเสธนิยมฮอโลคอสต์"และ"แนวคิดปฏิเสธเอดส์"สื่อถึงการปฏิเสธข้อเท็จจริงและความเป็นจริงของเรื่อง และคำว่า"การปฏิเสธการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ" สื่อถึงการปฏิเสธความเห็นพ้องทางวิทยาศาสตร์ที่ว่าการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศของโลกเป็นความจริงและเหตุการณ์ที่เกิดโดยหลักมาจากกิจกรรมของมนุษย์ รูปแบบของปฏิเสธนิยมจะนำเสนอลักษณะทั่วไปของบุคคลที่ปฏิเสธหลักฐานจำนวนมาก และก่อให้เกิดความขัดแย้งทางการเมืองผ่านการพยายามปฏิเสธการดำรงอยู่ของความเห็นพ้องต้องกัน
แรงจูงใจและสาเหตุของปฏิเสธนิยมมีทั้งศาสนา, ผลประโยชน์ของตนเอง (เศรษฐกิจ, การเมือง หรือการเงิน) และกลไกป้องกันตนที่ป้องกันจิตใจจากข้อเท็จจริงและความคิดที่รบกวนจิตใจ
บทนิยามและยุทธวิธี.
Didier Fassin นักมานุษยวิทยา ได้จำแนกระหว่าง "การปฏิเสธ" ที่ระบุเป็น "การสังเกตเชิงประจักษ์ว่าความจริงและความเป็นจริงถูกปฏิเสธ" และ "ปฏิเสธนิยม" ที่เขาระบุเป็น "อุดมการณ์ด้วยปฏิกริยาผ่านการปฏิเสธความจริงและความเป็นจริงอย่างเป็นระบบ" บุคคลและกลุ่มสังคมที่ปฏิเสธข้อเสนอที่มีกระแสหลักและความเห็นพ้องทางวิทยาศาสตร์ ถ้าไม่มีหลักฐาน ก็จะมีส่วนร่วมในการปฏิเสธผ่านการใช้กลวิธีทางวาทศาสตร์ที่ให้ภาพลักษณ์ของข้อโต้แย้งและอภิปรายนั้นถูกต้อง นักปฏิเสธนิยมจะใช้กระบวนการที่ดำเนินการโดยใช้กลวิธีอย่างน้อยหนึ่งอย่างจากห้ากลวิธีต่อไปนี้ เพื่อรักษารูปลักษณ์ของข้อโต้แย้งด้วยกฎหมาย:
ยุทธวิธีหลักของปฏิเสธนิยมมีทั้งบิดเบือนหลักฐาน, ความเท่าเทียมกันเท็จ, ความจริงครึ่งหนึ่ง และแต่งเรื่องทั้งหมด Taner Akçam นักประวัติศาสตร์กล่าวว่านักปฏิเสธนิยมมักถูกเชื่อว่าเพิกเฉยต่อข้อเท็จจริง แต่ที่จริงแล้ว "มันอยู่ในอาณาเขตที่คลุมเครือระหว่างข้อเท็จจริงและความจริงที่ปฏิเสธนิยมเจริญงอกงาม ปฏิเสธนิยมรวบรวมข้อเท็จจริงของตัวเองและมีความจริงในแบบตนเอง"
Alex Gillespie (2020) จากวิทยาลัยเศรษฐศาสตร์และรัฐศาสตร์แห่งลอนดอน ได้มุ่งเน้นไปที่กลวิธีเชิงวาทศิลป์ซึ่งบรรลุการปฏิเสธในภาษา โดยได้ทบทวนกลยุทธ์การป้องกันทางภาษาและเชิงปฏิบัติเพื่อปฏิเสธข้อมูลที่ก่อกวนผ่านการแบ่งยุทธวิธีเป็นแนวป้องกัน 3 ระดับ:
ใน ค.ศ. 2009 Michael Specter ระบุกลุ่มปฏิเสธนิยมเป็น "เมื่อส่วนสังคมทั้งหมด มักดิ้นรนจากการเปลี่ยนแปลงที่กระทบกระเทือนจิตใจ หันหลังให้กับความเป็นจริงเพื่อสนองต่อคำโกหกที่สะดวกสบายมากกว่า"
นครฮวาเหลียน

นครฮวาเหลียน  เป็นนครภายใต้เทศมณฑล และศูนย์กลางการปกครองของเทศมณฑลฮวาเหลียน ประเทศไต้หวัน ตั้งอยู่บนชายฝั่งทะเลตะวันออกของเกาะไต้หวันบนมหาสมุทรแปซิฟิก และมีประชากรจำนวน 106,368 คน
ชื่อ.
จากบันทึกทางประวัติศาสตร์ของเทศมณฑลฮวาเหลียน  บันทึกว่าเมืองนี้เดิมเรียก "กีไหล" [Kiray]  มาจนถึงต้นศตวรรษที่ 20 ซึ่งชื่อนี้เกี่ยวข้องกับชาวพื้นเมืองไต้หวันที่ชื่อว่า ชาว Sakiraya
หลังจากที่ไต้หวันตกอยู่ใต้การปกครองของญี่ปุ่นในปี 1895 ผู้สำเร็จราชการไต้หวันได้พยายามเปลี่ยนชื่อเพราะคำว่า "กีไหล" นั้นออกเสียงเหมือนกับคำภาษาญี่ปุ่นที่แปลว่า "ไม่ชอบ"  และในท้ายที่สุดก็ได้เปลี่ยนชื่อเป็น "คาเร็งโก" หรือท่าเรือคาเร็ง  ต่อมาหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 สาธารณรัฐจีนที่นำโดยก๊กมินตั๋ง ได้รับเอาตัวอักษรคันจิมาใช้เป็นชื่อ แต่ย่อให้สั้นลงเหลือแค่ "คาเร็ง"  หรือในภาษาจีนกลางอ่านว่า "ฮวาเหลียน"
ประวัติศาสตร์.
มีชาวสเปนมาสร้างเหมืองทองคำในฮวาเหลียนเมื่อปี 1622 ต่อมาเริ่มมีการตั้งรกรากถาวรเมื่อปี 1851 ชาวนาชาวจีนฮั่นราว 2,200 คนนำโดย หวง อาเฟิ่ง (黃阿鳳) เดินทางจากไทเปมายังเฟิงชวัน (ปัจจุบันเป็นพื้นที่ใกล้กับสถานีรถไฟฮวาเหลียน) ในปี 1875 มีชาวนาจำนวนที่มากขึ้นซึ่งนำโดย หลิน ชางอัน (林蒼安) เดินทางจากอี๋หลานมาตั้งรกรากที่เฟิงชวัน
เมื่ออยู่ภายใต้การปกครองของญี่ปุ่น ได้มีการก่อตั้ง เมืองคาเร็งโก  ขึ้นในปี 1920 ต่อมาในปี 1940 เมืองนี้ก็ได้ยกฐานะขึ้นเป็น นครคาเร็งโก ขึ้นกับจังหวัดคาเร็งโก
เมื่อวันที่ 25 ตุลาคม 1945 ญี่ปุ่นได้ส่งมอบไต้หวันให้กับสาธารณรัฐจีนที่อยู่ภายใต้การนำของรัฐบาลก๊กมินตั๋ง ต่อมาในเดือนมกราคม 1946 รัฐบาลก๊กมินตั๋งได้กำหนดให้นครฮวาเหลียนมีฐานะเป็นนครที่อยู่ภายใต้ปกครองของเทศมณฑลฮวาเหลียน และกำหนดให้เป็นศูนย์กลางการปกครองของเทศมณฑล
เมื่อวันที่ 3 เมษายน 2024 เกิดแผ่นดินไหวใหญ่ใกล้นครฮวาเหลียน
เมืองแฝดและเมืองพี่น้อง.
นครฮวาเหลียนเป็นเมืองแฝดกับ
นครฮวาเหลียนมีความสัมพันธ์ฉันมิตรกับ
พงค์พิพัฒน์ คงนาค

พงค์พิพัฒน์ คงนาค ชื่อเล่น บิว เป็นนักร้องลูกทุ่งชาวไทย หนึ่งในผู้เข้าประกวดร้องเพลง ในรายการเดอะสตาร์ ค้นฟ้าคว้าดาว ปีที่ 1 อดีตนักร้องสังกัดค่ายแกรมมี่โกลด์และอาร์สยาม ปัจจุบันเป็นศิลปินอิสระ
ประวัติ.
พงค์พิพัฒน์ เกิดเมื่อวันที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2527 เป็นบุตรของนายโสภณ คงนาค และนางเรวดี คงนาค สำเร็จการศึกษาระดับมัธยม จากโรงเรียนสุราษฎร์พิทยา ต่อมาเข้าประกวดในรายการ เดอะสตาร์ ค้นฟ้าคว้าดาว ปี 1 โดยเลือกร้องเพลงลูกทุ่ง และได้รับตำแหน่งรองชนะเลิศอันดับที่ 2 หลังจากนั้น เข้ารับการประสาทปริญญานิเทศศาสตรบัณฑิต (เกียรตินิยมอันดับ 1) ในสาขาวิชาวิทยุกระจายเสียงและวิทยุโทรทัศน์ ของมหาวิทยาลัยรังสิต 
บิว พงค์พิพัฒน์ อยู่ในสังกัดแกรมมี่โกลด์ ในเครือจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ มีผลงานเพลงออกมาหลายผลงาน เช่น ผลงานอัลบั้มเดี่ยว 2 ชุด และอัลบั้มพิเศษอีกมากมาย ในกลางปี 2559 บิวหมดสัญญากับแกรมมี่โกลด์ และปัจจุบันเซ็นสัญญากับเป็นนักร้องในสังกัดค่ายอาร์สยาม แล้ว
บิว พงค์พิพัฒน์ อยู่ในสังกัดอาร์ สยาม ในเครืออาร์เอส มีผลงานเพลงออกมาหลายผลงาน เช่น ผลงานซิงเกิ้ลเดี่ยวอีกมากมาย ในกลางปี 2567 บิวหมดสัญญากับอาร์สยาม และปัจจุบันเซ็นสัญญากับเป็นนักร้องอิสระ แล้ว
พระครูประกาศธรรมวัตร (สาย ปาโมกโข)

หลวงปู่สาย ปาโมกโข เดิมชื่อสาย บุตะเคียน เกิดเมื่อวันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2483 ณ บ้านตะเคียนตะวันตก ตําบลปรือใหญ่ อำเภอขุขันธ์จังหวัดศรีสะเกษ ปัจจุบันคือตำบลตะเคียนราม อำเภอภูสิงห์ จังหวัดศรีสะเกษ บิดาชื่อนายพรหม บุตะเคียน มารดาชื่อนางเว็ด บุตะเคียน เรียนจบชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 หลวงปู่สายบรรพชาเป็นสามเณรเมื่อปี พ.ศ. 2500 ที่วัดปราสาทใต้ ตำบลห้วยเหนือ (ปัจจุบันคือตำบลห้วยใต้) อำเภอขุขันธ์ จังหวัดศรีสะเกษ พักจำพรรษาที่วัดตะเคียนราม ในระหว่างที่บวชเป็นสามเณรอยู่นั้นมีความเพียรพยายามหาความรู้เช่นศึกษาบทสวดเจ็ดตำนาน ศึกษาคัมภีร์ใบลานอักษรขอม จนสามารถอ่านออกเขียนได้จนแตกฉาน
หลวงปู่สาย ปาโมกโข อุปสมบทเป็นพระภิกษุ เมื่อปี พ.ศ. 2503 ณ พัทธสีมาวัดปราสาทใต้ ตำบลห้วยเหนือ อำเภอขุขันธ์ จังหวัดศรีสะเกษ โดยมีพระครูโสภิธรรมขันธ์ (เอี้ยง ภคุโณ) วัดกลางขุขันธ์ เป็นพระอุปัชฌาย์ หลังจากอุปสมบทได้กลับมาจำพรรษาอยู่ที่วัดตะเคียนราม หลวงปู่สาย ปาโมกโข ได้ศึกษาวิชาอาคมจากอาจารย์จอมขมังเวทย์ที่เป็นฆราวาสชาวไทยและพระสงฆ์ชาวกัมพูชาและหลวงปู่สรวง เทวดาเดินดิน นอกจากศึกษาวิทยาอาคมแล้ว ท่านยังได้ศึกษาสมถะกรรมฐานและวิปัสสนากรรมฐาน และได้ออกธุดงค์ในสถานที่ต่างๆ ทั้งในประเทศไทยและประเทศกัมพูชา ต่อมาหลวงปู่ได้สร้างเหรียญและวัตถุมงคลหลายรายการเพื่อหาทุนสร้างศาสนวัตถุไว้ในพระพุทธศาสนาซึ่งวัตถุมงคลของหลวงปู่ล้วนเป็นที่กล่าวขานเรื่องประสบการณ์เรื่องแคล้วคลาดและโชคลาภ หลวงปู่สาย ปาโมกโข ละสังขารเมื่อวันที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2558 เวลา 02.00 น. สิริอายุ 75 ปี 55 พรรษา ทางวัดได้สร้างมณฑปปราสาทศิลปะขอมเพื่อตั้งสรีระสังขาร และจัดเป็นพิธภัณฑ์แสดงเครื่องอัฐบริขาร ที่วัดตะเคียนราม อำเภอภูสิงห์ จังหวัดศรีสะเกษ โดยเปิดให้ศิษยานุศิษย์เข้ากราบสรีระสังขารทุกวัน
คนอีสาน

คนอีสาน  หรือ ชาวอีสาน หรือ ชาวไทยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ หรือ ชาวไทยภาคอีสาน เป็นกลุ่มชาติพันธุ์-ภูมิภาคในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ("อีสาน") ที่มีประชากรประมาณ 22 ล้านคน<ref name="CERD/C/THA/1-3"></ref> ชื่ออื่น ๆ ของกลุ่มชนนี้ได้แก่ "ไท(ย)อีสาน", "ไท(ย)ลาว", "ลาวอีสาน" หรือ "อีสานลาว" โดยอยู่ในกลุ่มชนชาวไทเหมือนกับคนไทยภาคกลาง (ชาวสยาม) และชาวลาว
ในความหมายกว้าง ๆ ทุกคนที่มาจาก 20 จังหวัดในภาคตะวันออกเฉียงเหนืออาจเรียกเป็น "คนอีสาน" ส่วนในความหมายแคบกว่า คำนี้สื่อเฉพาะผู้มีเชื้อชาติลาวที่เป็นประชากรส่วนใหญ่ในพื้นที่ส่วนใหญ่ของภูมิภาค หลังการก่อกบฏที่ล้มเหลวใน พ.ศ. 2369 ทำให้เกิดการบังคับถ่ายโอนประชากรผู้มีเชื้อชาติลาวจำนวนมากมายังภาคอีสาน หลังการแยกภาคอีสานออกจากอาณาจักรของลาวในอดีต การบูรณาการเข้ากับรัฐชาติไทยและนโยบาย"การแผลงเป็นไทย"ของรัฐบาล พวกเขาพัฒนาเอกลักษณ์ประจำภูมิภาคให้แตกต่างไปจากทั้งชาวลาวในประเทศลาวและชาวไทยในภาคกลางของประเทศไทย การบูรณาการเอกลักษณ์นี้เข้ากับเอกลักษณ์ประจำชาติไทยเริ่มขึ้นประมาณ พ.ศ. 2443 แล้วเพิ่มความเข้มข้นมากขึ้นในช่วงสมัยฟาสซิสต์ ตลอดไปถึงช่วงสงครามเย็น และยังคงมีอยู่ในปัจจุบัน ถึงแม้ว่าใน พ.ศ. 2554 ทางการไทยยอมรับอัตลักษณ์ลาวให้กับสหประชาชาติ แม้แต่ในช่วงสูงสุดของสงครามเย็น ระดับการบูรณาการสิ่งนี้ยังคงอยู่ในระดับสูงมาก โดยวัดจากการแสดงออกถึงความรู้สึกชาตินิยม แม้แต่ปัจจุบัน ชาวอีสานเป็นหนึ่งในกลุ่มที่ชาตินิยมที่สุดในประเทศไทย ซึ่งมีความชาตินิยมมากกว่าชาวไทยภาคกลาง ด้วยเหตุนี้ ในช่วงสูงสุดของ 'สงครามสี' ในประเทศไทยในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 2000 ถึงต้นคริสต์ทศวรรษ 2010 กลุ่มเสื้อแดงที่มีฐานหลักในภาคอีสาน จึงมิได้เรียกร้องให้มีการแบ่งแยกดินแดน แต่เรียกร้องให้นำประชาธิปไตยกลับมาผ่านการสนับสนุนพรรคเพื่อไทย
ผู้อยู่อาศัยเกือบทั้งหมดในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของไทยมีสัญชาติไทย ถึงกระนั้นประชากรส่วนใหญ่ (ประมาณ 80%) มีเชื้อชาติลาวและพูดสำเนียงหนึ่งของภาษาลาวตอนอยู่บ้าน (สำเนียงหลักของภาษาลาวสามภาษาที่พูดกันในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของไทยถูกสรุปเป็นภาษาอีสาน) เพื่อหลีกเลี่ยงทัศนคติแบบเหมารวมและการรับรู้ที่เกี่ยวข้องกับคนที่พูดภาษาลาวแบบเสื่อมเสีย พวกเขาส่วนใหญ่จึงเรียกตนเองเป็น "คนอีสาน"
เซี่ยตู

เซี่ยตู  เป็นหนึ่งในเมืองหลักของรัฐเยียน ระหว่างยุครณรัฐของจีนโบราณ อาจเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในโลกตั้งแต่ 400 ถึง 300 ปีก่อนคริสตกาล โดยมีประชากรสูงสุดประมาณ 300,000 คน เยียนจ้าวหวาง  เจ้าผู้ครองรัฐเยียน (ประมาณปี 311–279 ก่อนคริสต์ศักราช) ได้ย้ายเมืองหลวงของรัฐเยียนไปยังเมืองจี้  (ปัจจุบันคือปักกิ่ง) และก่อตั้งเซี่ยตูเป็นเมืองหลวงรองของรัฐ
ราวปี พ.ศ. 2472 กลุ่มนักโบราณคดีชาวจีนภายใต้การนำของหม่าเหิง  นักโบราณคดีที่มีชื่อเสียงจากมหาวิทยาลัยปักกิ่ง ได้ค้นพบซากเมืองโบราณแห่งนี้ในพื้นที่ขนาดใหญ่ตั้งอยู่ห่าง 7 กิโลเมตร ทางตะวันออกเฉียงใต้ของเขตเทศมณฑลอี้ , นครเป่าติ้ง ตอนกลางของมณฑลเหอเป่ย์ ซึ่งห่าง 100 กิโลเมตร ทางตะวันตกเฉียงใต้จากใจกลางกรุงปักกิ่ง การขุดค้นเต็มรูปแบบดำเนินการโดยทีมวิจัยด้านวัฒนธรรมในปี พ.ศ. 2504 ซากที่ขุดพบเผยให้เห็นกลุ่มสิ่งก่อสร้างในพื้นที่สี่เหลี่ยมสองกลุ่มที่มีอายุย้อนไปถึงสองช่วงเวลาทางประวัติศาสตร์ที่แตกต่างกันคือ กลุ่มหนึ่งจากยุคชุนชิว และอีกกลุ่มจากยุครณรัฐ
เมืองถูกแบ่งออกเป็นสองส่วนคือ ส่วนตะวันออกและตะวันตก โดยคั่นด้วยกำแพง
สิ่งก่อสร้างกลุ่มแรกทางทิศตะวันออกประกอบด้วยกำแพงและลำคลองที่ไหลไปทางเหนือและใต้ผ่านใจกลางเมืองไปสู่แม่น้ำอี้ ขนาดของเมืองครอบคลุมพื้นที่ 32 ตารางกิโลเมตร ล้อมรอบด้วยคูเมืองและกำแพงดิน ฐานกำแพงเมืองกว้างที่สุด 40 เมตร ส่วนหนึ่งของกำแพงเมืองเก่าที่มีความสูงถึง 6.8 เมตร ยังคงหลงเหลืออยู่จนถึงทุกวันนี้ เมืองเซี่ยตูมีห้าเขตประกอบด้วยพระราชวัง, โรงปฏิบัติงาน, ย่านที่อยู่อาศัย, สุสาน และแม่น้ำ การขุดค้นได้พบโครงสร้างอันใหญ่โตประกอบด้วยอาคารไม้ที่มีหลังคาเซรามิก, ร้านงานฝีมือ, โรงหล่อเพื่อผลิตสัมฤทธิ์และเหล็ก และโรงกษาปณ์เพื่อผลิตเหรียญสัมฤทธิ์, โรงปฏิบัติงานผลิตวัสดุเซรามิกและอาวุธ
นอกจากนี้ยังพบโครงสร้างสำหรับพิธีกรรมทางศาสนา รวมทั้งหลุมที่ใช้สำหรับบูชายัญสัตว์ พบสุสานที่สำคัญในพื้นที่ตอนเหนือของแหล่งขุดค้น ประกอบด้วยสุสานขนาดใหญ่ 13 แห่งที่ตกแต่งด้วยแจกันเซรามิกและของประดับตกแต่งต่าง ๆ พบอาวุธจำนวนมากอยู่ในสุสานบางแห่ง วังและสุสานหลวงก็ตั้งอยู่ในเมืองส่วนทิศตะวันออกเช่นกัน มีการค้นพบสุสานหลวงสองแห่งซึ่งมีการฝังรถศึกและม้า มีการค้นพบที่สำคัญในปี พ.ศ. 2508 คือพบหลุมศพขนาดใหญ่ซึ่งมีอายุในช่วงต้นทศวรรษของปี 200 ก่อนคริสตกาล ภายในกำแพงเมืองเซี่ยตู หลุมศพประกอบด้วยร่างทหารของรัฐเยียนอย่างน้อย 22 นายพร้อมอาวุธ หมวก และอุปกรณ์
เมืองถูกสร้างขึ้นในเทือกเขาไท่หาง ขนาบข้างด้วยแม่น้ำเป่ย์อี้ทางทิศเหนือและแม่น้ำจงอี้ทางทิศใต้ ภูมิประเทศที่ทุรกันดารทำให้ง่ายต่อการป้องกันจากการถูกโจมตี เมืองมีผังเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า แสดงให้เห็นว่ามีการวางแผนอย่างรอบคอบ โดยพิจารณาจากตำแหน่งทางยุทธศาสตร์ซึ่งได้รับการปกป้องสามด้าน และเปิดโล่งไปทางทิศใต้สู่ที่ราบภาคกลางของจีน
ซูเปอร์เซ็นไต VS ซีรีส์เธียร์เตอร์

ซูเปอร์เซ็นไต VS ซีรีส์เธียร์เตอร์ หรือ ซูเปอร์เซ็นไต VS ซีรีส์เกคิโจ (; โรมาจิ: "Sūpā Sentai Bāsasu Shirīzu Gekijō") (English:Super Sentai Versus Series Theater) เป็นรายการโทรทัศน์ที่นำซูเปอร์เซ็นไต วีซินีม่า จาก ซูเปอร์เซ็นไตซีรีส์ มาออกอากาศทางโทรทัศน์ ออกอากาศทุกวันอาทิตย์เวลา 6:30 น. - 7:00 น. ทางสถานีโทรทัศน์ทีวีอาชาฮิ ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 23 พฤษภาคม ค.ศ. 2010 จนถึงวันที่ 26 ธันวาคม ปีเดียวกัน มีจำนวนตอนทั้งหมด 29 ตอน
ภาพรวม.
เป็นรายการที่นำซูเปอร์เซ็นไต วีซินีม่า จาก ซูเปอร์เซ็นไตซีรีส์ มาออกอากาศทางโทรทัศน์ด้วยการนำไปตัดต่อใหม่ โดยแบ่งตอนละ 2 - 3 ตอน นอกจากนี้เป็นการครบรอบ 15 ปีของซูเปอร์เซ็นไต VS ซีรีส์ที่นำมาฉายตั้งแต่โอเรนเจอร์ และในกาโอเรนเจอร์ VS ซูเปอร์เซ็นไตได้มีการตัดต่อฉากการแปลงร่างทั้ง 7 แบบของฮีโร่หญิงด้วยการนำภาพนิ่งและตัวอักษรรายละเอียดแทน
ด้านตัวรายการมีพิธีกรคือสมาชิกจาก ขบวนการเทพสวรรค์ โกเซย์เจอร์ ทั้ง 5 คนมาเป็นนาวิเกเตอร์ให้กับผู้ชม และยังใช้องค์ประกอบเสียงเอฟเฟกต์มาจากเรื่องเดียวกันเข้ามาใช้ในตอนทึ่ออกอากาศ นอกจากนี้ในช่วงย่อยได้มีการแต่งตัวชุดต่างๆ ตามตอนที่ออกอากาศไว้ ซึ่งมีจุดคล้ายกับช่วงย่อยของโบเคนเจอร์ นอกจากนี้ยังมีการเล่าเรื่องเนื้อหาเกี่ยวข้องกับเรื่องราวเนื้อหาหลักของโกเซย์เจอร์เข้ามาแทรกด้วย
ร้องโดย Project.R (ทาคาโทริ ฮิเดอากิ, YOFFY, ทานิโมโตะ ทาคาโยชิ)
ไถ เจิ้งเซียว

ไถ เจิ้งเซียว (#เปลี่ยนทาง , กวางตุ้ง: ถ่อย แจงซิ้ว; , เกิด 6 พฤศจิกายน ค.ศ. 1966) เป็นนักร้องชาย เกิดที่ฮ่องกงเรียนที่ไต้หวัน ปัจจุบันอาศัยอยู่ในไต้หวันเป็นหลัก และมีผลงานในจีนแผ่นดินใหญ่ด้วย
ผลงานของเขาที่รู้จักดีไปทั่วและถูกนำไปแปลเป็นภาษาต่าง ๆ มากมายคือเพลง 九佰九拾九朵玫瑰 (กุหลาบเก้าร้อยเก้าสิบเก้าดอก) ในอัลบั้ม 找一個字代替 (หาหนึ่งอักษรมาแทนที่) ปี 1993 ซึ่งฉบับภาษาไทยคือเพลง "กุหลาบแดง" ร้องโดย ไก่ พรรณนิภา เพลงนี้ทำให้เขาเป็นที่รู้จักในฉายาว่า "เจ้าชายกุหลาบ" (玫瑰王子)
1-800-273-8255 (เพลง)

"1-800-273-8255" (หรือเรียกอย่างง่ายว่า "1-800") เป็นเพลงของแร็ปเปอร์ชาวอเมริกัน ลอจิก ร้องรับเชิญโดยนักร้อง-นักแต่งเพลง อเลสเซีย คารา และคาลิด ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 27 เมษายน ค.ศ. 2017 ผ่านสังกัดวิชันนารีและเดฟแจม เป็นซิงเกิลที่สามจากสตูดิโออัลบั้มที่สามของลอจิก "เอฟรีบอดี" ชื่อเพลงเป็นหมายเลขโทรศัพท์ขององค์กรป้องกันการฆ่าตัวตายแห่งชาติ (NSPL) ผลิตโดยลอจิก และซิกส์ เขียนเพลงโดยศิลปินทั้งสามคน ร่วมกับซิกส์ และแอนดรูว์ แทกการ์ต จากเดอะเชนสโมเกอส์ "1-800-273-8255" ขึ้นสูงสุดที่อันดับสาม บนชาร์ต"บิลบอร์ด"ฮอต 100 และยังถูกเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลเพลงแห่งปีและมิวสิกวิดีโอยอดเยี่ยม ในงานประกาศรางวัลแกรมมีครั้งที่ 60
มิวสิกวิดีโอเพลง "1-800-273-8255" กำกับโดยแอนดี ไฮนส์ เผยแพร่ครั้งแรกเมื่อวันที่ 17 สิงหาคม ค.ศ. 2017 ทางช่องวีโวของลอจิกบนยูทูบ
ราชวงศ์บูร์บง-บรากังซา

ราชวงศ์บูร์บง-บรากังซา  เป็นราชวงศ์ในคาบสมุทรไอบีเรียซึ่งมีที่มาจากการเสกสมรสใน ค.ศ. 1785 ระหว่างอินฟันเตกาบริเอลแห่งสเปนกับอิงฟังตามารียานา วีตอรียาแห่งโปรตุเกส โดยผู้สืบตระกูลมีบรรดาศักดิ์เป็นดยุกแห่งมาร์เชนา, ดูร์กัล, เอร์นานิ และอันโซลา
วัดร่องช้าง

วัดร่องช้าง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท่าตุ้ม อำเภอป่าซาง จังหวัดลำพูน ที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 10 ไร่ 1 งาน 30 ตารางวา
วัดร่องช้างเดิมชื่อว่า วัดสาระภีชัยร่องช้าง ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2347 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2515 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร เดิมบริเวณที่ตั้งวัดเป็นป่าทึบ มีช้างมาอาศัยอยู่เป็นจำนวนมาก เมื่อถึงเวลาหากินจะพากันเดินไปเป็นโขลงใหญ่ตามกันไป ทางที่โขลงช้างใช้เดินตามกันนี้ นานเข้าก็กลายเป็นร่องน้ำที่มีน้ำไหลตลอดปี ต่อมามีชาวบ้านอพยพมาตั้งถิ่นฐานแผ้วถางป่าเป็นที่อยู่อาศัยแล้วตั้งเป็นหมู่บ้าน ชื่อว่า "บ้านร่องช้าง" ภายหลังสร้างวัดโดยใช้นามตามชื่อหมู่บ้าน วัดร่องช้างได้มีการจัดศูนย์สายใยชุมชนซึ่งมีอาดีประกอบ 8 อย่าง เช่น ด้านคว้าสมอง ด้านหอสมุดพิชิพันณ์ ด้านอบรมจริยธรรม และด้านภูมิปัญญาชาวบ้าน
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ วิหาร ศาลาการเปรียญ กุฏิสงฆ์ และศาลาบาตร ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระพุทธรูปปูน พระพุทธรูปไม้ปางมารวิชัย พระพุทธรูปยืนไม้ พระนอนไม้ พระเทวรูปขอฝน และพระพม่าปางมารวิชัย
ราชวงศ์บูร์บง-ปาร์มา

ราชวงศ์บูร์บง-ปาร์มา  เป็นสาขารองของราชวงศ์สเปน สมาชิกในพระราชวงศ์นี้เคยเป็นกษัตริย์แห่งอิทรูเรีย และดยุกแห่งปาร์มา ปียาเชนซา กวัสตัลลา และลุกกา ราชวงศ์นี้สืบตระกูลมาจากราชวงศ์กาเปเซียงผ่านทางสายบุรุษ โดยมีชื่อราชวงศ์นั้นมาจากชื่อหลัก (ราชวงศ์บูร์บง) และอีกราชวงศ์ (ปาร์มา) ซึ่งเป็นอิสสริยยศของดยุกแห่งปาร์มาโดยตรง โดยอิสสริยยศนี้เป็นของราชวงศ์สเปนเนื่องจากต้นตระกูลนั้นเป็นเหลนของรานุชโช ฟาร์เนเซที่ 2
วัดผาบ่องเหนือ

วัดผาบ่องเหนือ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลผาบ่อง อำเภอเมืองแม่ฮ่องสอน จังหวัดแม่ฮ่องสอน ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 5 ไร่ 3 งาน 91 ตารางวา
วัดผาบ่องเหนือเดิมชื่อว่า วัดจองผาบ่องเหนือ ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2450 ตามประวัติวัดสร้างเมื่อ พ.ศ. 2418 โดยมีกำนันอูดีถ่าง พร้อมด้วยคณะศรัทธาชาวบ้านร่วมใจกันสร้างขึ้นเป็นวัด วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2491 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 50 เมตร ยาว 60 เมตร
ลักษณะของสถาปัตยกรรมและศิลปกรรมมีศิลปะแบบไทใหญ่เป็นส่วนมาก เช่น ศาลาการเปรียญ และเจดีย์ที่มีศิลปะแบบไทใหญ่ พระประธานในศาลาการเปรียญเป็นพระประธานศิลปะของไทใหญ่ ยังพบพระพุทธรูปปางพระพุทธเจ้าทีปังกรโปรดสุเมธดาบสหรือปางพุทธพยากรณ์
ราชวงศ์บูร์บง-ซิซิลีทั้งสอง

ราชวงศ์บูร์บง-ซิซิลีทั้งสอง  เป็นราชวงศ์สาขารองของราชวงศ์สเปนซึ่งปกครองอิตาลีตอนใต้และซิซิลีอย่างยาวนานกว่าร้อยปีในคริสต์ศตวรรษที่ 18 และ 19 โดยเป็นราชวงศ์ที่สืบต่อมาจากราชวงศ์กาเปเซียงผ่านทางสายบุรุษฝั่งฟีลิปแห่งบูร์บง ดยุกแห่งอ็องฌู พระราชนัดดาพระองค์เล็กในพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 แห่งฝรั่งเศส (ค.ศ. 1638–1715) ซึ่งเป็นต้นกำเนิดของราชวงศ์บูร์บงในสเปนใน ค.ศ. 1700 ในพระปรมาภิไธยว่าพระเจ้าเฟลิเปที่ 5 (ค.ศ. 1683–1746) ต่อมาใน ค.ศ. 1759 พระราชนัดดาพระองค์เล็กในพระเจ้าเฟลิเปที่ 5 ได้รับพระราชทานราชอาณาจักรเนเปิลส์และราชอาณาจักรซิซิลีไปปกครองเป็นพระเจ้าแฟร์ดีนันโดที่ 4 และ 3 (ค.ศ. 1751–1825) ตามลำดับ โดยต่อมารัชทายาทที่ปกครองสองอาณาจักรร่วมกันได้เรียกรวมกันเป็น "ราชอาณาจักรซิซิลีทั้งสอง" ใน ค.ศ. 1816 จนถึง ค.ศ. 1861
วัดศาลาลำดวน

วัดศาลาลำดวน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลศาลาลำดวน อำเภอเมืองสระแก้ว จังหวัดสระแก้ว โดยมีพระครูสถิตสีลาภรณ์ ฐิตญาโณ (สมหวัง อินทโชติ) เป็นเจ้าอาวาส
วัดศาลาลำดวน เดิมชื่อ วัดหนองกก เนื่องจากบริวณดังกล่าวมีต้นกกอยู่จำนวนมาก ตัั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2469 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2508 มีผู้บริจาคที่ดินให้สร้างวัด คือ นายยูง เจนพานิช ผู้ดำเนินการขออนุญาตสร้างวัด คือนายดำ ทองแก้ว ผู้ขออนุญาตตั้งวัด คือนายถมยา แก้วดี ในยุคแรกวัดขาดความดูแล จนต่อมาประชาชนเริ่มมีกำลังทรัพย์จึงหันกลับมาบำรุงวัด โดยไปกราบอาราธนา พระปลัดบุญเลี้ยง ฐานธัมโม (ต่อมาคือพระครูธรรมยานประยุต) จากวัดสระแก้ว มาจำพรรษา ท่านได้พัฒนาวัดจนมีความเจริญก้าวหน้า ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2527 ในสมัยพระครูปัญญารัตนสาร (แสวง สมศรี) เป็นเจ้าอาวาส ท่านได้พัฒนาวัดศาลาลำดวน และดำรงตำแหน่งเจ้าคณะอำเมืองสระแก้วจนได้รับรางวัลจากกรมการศาสนา ให้เป็นวัดพัฒนาตัวอย่าง เมื่อ พ.ศ. 2548
ภายในวัดมีโรงเรียนปริยัติธรรมแผนกธรรม เป็นหน่วยอบรมประชาชนประจำตำบล หน่วยสงเคราะห์พุทธมามกะ ศูนย์ศึกษาพระพุทธศาสนาวันอาทิตย์ และโครงการลานบุญลานปัญญา
วัดกะทู้

วัดกะทู้ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลกะทู้ อำเภอกะทู้ จังหวัดภูเก็ต มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 26 ไร่ 3 งาน 78 ตารางวา มีที่ธรณีสงฆ์ 3 แปลง เนื้อที่ 45 ไร่
วัดกะทู้ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2426 ไม่ปรากฏหลักฐานผู้ใดสร้างขึ้น เดิมที่ตั้งวัดเป็นที่ลุ่มน้ำท่วมและประกอบกับมีแร่ดีบุกเป็นจำนวนมากพอสมควร จึงได้ย้ายวัดมาสร้างในที่ตั้งปัจจุบันในสมัยหลวงอำนาจนรารักษ์ เป็นกำนัน วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2494 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 20 เมตร ยาว 30 เมตร ด้านการศึกษาได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมเริ่มมาตั้งแต่ พ.ศ. 2499 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2528
วัดตั้งอยู่บนที่ราบสูงลาดตามไหล่เขามีลักษณะเป็น 3 ชั้น ชั้นสูงเป็นเขตพุทธาวาส ชั้นกลางเป็นเขตสังฆาวาส และชั้นล่างเป็นเขตจัดประโยชน์ทำสวน อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถหลังใหม่สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก กว้าง 10.50 เมตร ยาว 24 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2524 มีหลังคา 3 ชั้น อุโบสถหลังเก่าเป็นอาคารไม้ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2492 ศาลาการเปรียญกว้าง 22 เมตร ยาง 36 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2519 โครงสร้างคอนกรีตเสริมเหล็ก หลังคา 2 ชั้น หอฉันกว้าง 12 เมตร ยาว 25 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2515 โครงสร้างคอนกรีตเสริมเหล็กหลังคาชั้นเดียว กุฏิสงฆ์จำนวน 5 หลัง เป็นอาคารไม้และคอนกรีต ชั้นล่างของวัดมีการสร้างศาลาบำเพ็ญกุศลและโรงครัว เป็นศาลาบาตรและที่พักคนเดินทางและเป็นที่อยู่ของคนวัด ปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ "หลวงพ่อไม้เรียบ"
ญาณิศา ธีราธร

ญาณิศา ธีราธร (เกิด 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2541) ชื่อเล่น แก้ม เป็นนักแสดงและนางแบบชาวไทย สังกัดช่อง 7 เอชดี เริ่มเข้าสู่วงการบันเทิงจากเวทีการประกวดไทยซุปเปอร์โมเดลคอนเทสต์ 2018 และเป็น 1 ในผู้เข้ารอบ 10 คนสุดท้ายในฐานะตำแหน่งผิวสวยใสสุขภาพดี มีผลงานละครเรื่อง "ตะกรุดโทน", "กู้ภัยอาสารัก" และ "เผาขน" เป็นต้น
ประวัติ.
ญาณิศา ธีราธร (นามสกุลเดิม คำเนียม) ตามลำดับ เกิดเมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2541 เป็นนักแสดงและนางแบบชาวไทยเกิดที่กรุงเทพมหานคร
ประวัติการศึกษา ระดับประถมศึกษาที่ ยุวทูตศึกษาระดับมัธยมต้น ที่ โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัยรังสิต ระดับมัธยมปลายที่ Heathfield International School สำเร็จการศึกษาคณะศิลปกรรมศาสตร์ เกียรตินิยมอันดับ 2 จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ความสามารถพิเศษ กีฬายิมนาสติก เล่นมาตั้งแต่เด็กคือเรียนมาตั้งแต่อายุ 4 ขวบ เคยผ่านการคัดเลือก 25 คน เพื่อแข่งขันออมสินยิมนาสติกลีลา ชิงถ้วยพระราชทานสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา รุ่นเยาวชนไม่เกิน 12 ปี รวมถึงเคยเรียนบัลเล่ต์มาก่อน สามารถร้องเพลง ขี่ม้า เต้น ยิงปืน เดินแบบ รวมถึงการสื่อสารได้ 2 ภาษา อังกฤษ และไทย 
ในวงการบันเทิง.
ญาณิศาเริ่มเข้าสู่วงการบันเทิงจากเวทีการประกวดไทยซุปเปอร์โมเดลปี2018 และเป็น 1 ในผู้เข้ารอบ 10 คนสุดท้าย ในฐานะตำแหน่งผิวสวยใสสุขภาพดีภายหลังเธอได้ลงนามสัญญาเป็นนักแสดงในสังกัด บริษัท โคลีเซียม อินเตอร์ กรุ๊ป จำกัด และมีผลงานละครเรื่อง "ตะกรุดโทน" และ "คนเหนือฅน" เป็นต้น ปัจจุบันญาณิศาเป็นนักแสดงในสังกัดช่อง 7HD
ใน พ.ศ. 2564 ญาณิศา เธอกำลังมีผลงานละครซิทคอมเป็นนักแสดงนำเรื่องแรก "กู้ภัยอาสารัก" แสดงคู่กับ อัครพรรฒ บุนนาค ผลิตโดย บริษัท ปรากฏการณ์ดี จำกัดได้รับการตอบที่ดีและเธอมีผลงานละครหลังข่าวเรื่อง "เผาขน"ในบทบาท ร.ต.ท. มุทิตา แสดงคู่กับ ชนะพล สัตยา ผลิตโดย บริษัท โคลีเซียม อินเตอร์กรุ๊ป จำกัด และได้รับกระแสตอบที่ดีจนถึงเรตติ้งละครตอนจบ 6.70 เฉลี่ยในช่วงละครประจำเดือนมิถุนายนในช่วงไพรม์ไทม์ เรตติ้งเฉลี่ย 5.16
ใน พ.ศ. 2565 ญาณิศา เธอกำลังมีผลงานละครหลังข่าวเป็นนักแสดงหญิงคู่รองเรื่อง ชาติพยัคฆ์คมนักเลง และละครเย็นก่อนข่าวเป็นนักแสดงนำเรื่อง "พยัคฆ์ยี่เก"แสดงคู่กับ ริส วิชญพงศ์ เอี่ยมสะอาด พระเอกน้องใหม่ ผลิตโดย บริษัท โคลีเซียม อินเตอร์กรุ๊ป จำกัด ในขณะอยู่ช่วงในการถ่ายทำ
ผลงาน.
พิธีกร.
ออนไลน์
วัดทองนพคุณ (จังหวัดฉะเชิงเทรา)

วัดทองนพคุณ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท่าข้าม อำเภอบางปะกง จังหวัดฉะเชิงเทรา เนื้อที่ตั้งวัด 38 ไร่ 3 งาน 28 ตารางวา
วัดทองนพคุณ หรือประชาชนนิยมเรียกว่า วัดบางแสม ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2479 มีนายชื้น นางขำ ทองนพคุณ เป็นผู้บริจาคที่ดินสร้างวัด ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2522 มีเจ้าอาวาสรูปแรก คือ พระอธิการจ้อย ปุญฺญสุวณฺโณ เจ้าอาวาสรูปปัจจุบัน คือ พระครูจันทสุวรรณสาร ทางวัดได้เปิดสอนโรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกธรรม ตั้งแต่ พ.ศ. 2520 เป็นที่ตั้งของสำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัดฉะเชิงเทรา แห่งที่ 18 จัดตั้งเมื่อ พ.ศ. 2543
อาคารเสนาสนะภายในวัดประกอบด้วย อุโบสถ ศาลาการเปรียญ หอสวดมนต์ กุฏิสงฆ์ ศาลาอเนกประสงค์ และหอระฆังสร้างเมื่อ พ.ศ. 2500 มีลักษณะก่ออิฐถือปูน หลังคาทรงบุษบก สองชั้น ยกพื้นโปร่ง สูงประมาณ 1.70 เมตร มีมังกรพันรอบเสาทั้งสี่ต้น หัวมังกรจะอยู่ด้านหน้าของหอระฆัง รวมถึงมีระฆังอยู่โดยรอบเสาทั้งสี่ต้น จำนวน 4 ใบ เป็นฝีมือช่างในท้องถิ่น ชั้นบนของหอระฆังมีพระพุทธรูปปางห้ามญาติประดิษฐานอยู่ มีนามว่า "สักยะมุณีศรีนพคุณ"
วัดทองนพคุณ (จังหวัดเพชรบุรี)

วัดทองนพคุณ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางจาก อำเภอเมืองเพชรบุรี จังหวัดเพชรบุรี มีที่ตั้งวัดเนื้อที่ 12 ไร่เศษโดยประมาณ มีเนื้อที่ทั้งหมด 31 ไร่เศษ โดยประมาณ (รวมที่ตั้งวัดและที่ธรณีสงฆ์) 
วัดทองนพคุณ ชื่อเดิมที่ชาวบ้านเรียกว่า วัดตาขุน หรือ วัดนพพ่อขุน ตามคำบอกเล่าว่า มีอุบาสก 2 คนชื่อตานพ กับตาขุน ตานพเป็นบิดาของตาขุน มีความศรัทธาให้ที่ดินสร้างวัดมีเนื้อที่ประมาณ 12 ไร่เศษ โดยตั้งชื่อวัดว่า "วัดนพพ่อขุน" เพื่อเป็นอนุสรณ์ ตั้งเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2325 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2337 ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2464 วัดนพพ่อขุนได้เปลี่ยนชื่อเป็น "วัดทองนพคุณ" วัดมีเกจิอาจารย์ คือ หลวงพ่อเจริญพระครูปัญญาโชติวัฒน์ (เจริญ ธมฺมโชติ) 
บริเวณวัดยังเป็นที่ตั้งของ "ตลาดริมน้ำวัดทองนพคุณ" ที่วัดทองนพคุณสร้างร่วมกับชุมชนรอบวัด มีจุดเด่นสะพานข้ามคลอง เรือ และแพที่สร้างจากขวดพลาสติก และแกลลอนน้ำมันพลาสติกรีไซเคิล
เจ้าชายแห่งกงเด

ราชวงศ์บูร์บง-กงเด (, [buʁbɔ̃.kɔ̃de]) ตั้งชื่อตามเมืองกงเด-อ็อง-บรี ซึ่งในปัจจุบันอยู่ในจังหวัดแอน เป็นราชวงศ์ของเจ้าชายฝรั่งเศส และยังเป็นสายรองของราชวงศ์บูร์บง โดยตั้งชื่อราชวงศ์ตามอิสสริยยศของ เจ้าชายแห่งกงเด  ซึ่งเริ่มใช้ใน ค.ศ. 1557 โดยผู้นำนิกายโปรเตสแตนต์ในฝรั่งเศสนามว่า หลุยส์แห่งบูร์บง (ค.ศ. 1530–1569) ผู้เป็นพระปิตุลาในพระเจ้าอ็องรีที่ 4 แห่งฝรั่งเศส และได้ผ่านสืบตระกูลผ่านทางทายาทชาย
ราชวงศ์นี้สิ้นสุดลงใน ค.ศ. 1830 โดยทายาทรุ่นที่แปด หลุยส์ อ็องรี เจ้าชายแห่งกงเด ซึ่งสิ้นพระชนม์โดยปราศจากทายาทชายสืบตระกูล อิสริยยศนี้ต่อมาถูกนำมาใช้อีกครั้งเป็นครั้งสุดท้ายโดยหลุยส์ ออร์เลอ็อง เจ้าชายแห่งกงเด ซึ่งสิ้นพระชนม์ลงใน ค.ศ. 1866
สาขารอง.
ราชวงศ์บูร์บง-กงตี.
"ราชวงศ์บูร์บง-กงตี" (The House of Bourbon-Conti) ก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1581 โดยฟร็องซัวแห่งบูร์บง เจ้าชายแห่งกงตี ซึ่งเป็นโอรสพระองค์รองในหลุยส์ที่ 1 แห่งบูร์บง เจ้าชายแห่งกงเด โดยสายมาสิ้นสุดลงใน ค.ศ. 1814 พร้อมกับการสิ้นพระชนม์ของหลุยส์ฟร็องซัวที่ 2 แห่งบูร์บง เจ้าชายแห่งกงตี
อิสสริยยศ "เจ้าชายแห่งกงตี" ได้แก่
"ต่อมาอิสริยยศนี้ได้สิ้นสุดลงเนื่องจากสิ้นพระชนม์โดยปราศจากทายาทชาย ต่อมาได้นำมาใช้อีกครั้งใน ค.ศ. 1629 โดย"
วัดพุทธบาทสุทธาวาส

วัดพุทธบาทสุทธาวาส เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุต ตั้งอยู่ในตำบลวิเชตนคร อำเภอแจ้ห่ม จังหวัดลำปาง
วัดพุทธบาทสุทธาวาส หรือชื่อเดิมคือ วัดเฉลิมพระเกียรติพระจอมเกล้าราชานุสรณ์ หรือชาวบ้านนิยมเรียกว่า วัดพระพุทธบาทปู่ผาแดง บางคนเรียกกันง่าย ๆ ว่า วัดล่าง ตั้งวัดเมื่อวันที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2553 แต่ก่อนบริเวณนี้มีแต่เพียงรอยพระพุทธบาทอยู่ดอยปู่ยักษ์หรือดอยพระบาทปู่ผาแดง เมื่อก่อนยังไม่มีการสร้างถนนขึ้นเขา ชาวบ้านใช้การเดินเท้าจากตีนเขาเพื่อขึ้นไปสักการะรอยพระพุทธบาทเป็นประจำทุกปี ต่อมาหลวงพ่อไพบูลย์ สุมังคโล (พระเทพวิสุทธิญาณ) เจ้าอาวาสวัดอนาลโยทิพยาราม จังหวัดพะเยา ได้เดินทางมาสักการะรอยพระพุทธบาทโดยการเดินเท้า แล้วเกิดศรัทธา จนทางคณะสงฆ์จึงมีมติให้สร้างวัดขึ้นที่บริเวณใกล้กับรอยพระพุทธบาท สร้างขึ้นอันเนื่องในวันพระบรมราชสมภพ 200 ปีแห่งพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว 
บริเวณวัดแบ่งออกเป็น 3 ระดับ ชั้นแรกเป็นที่ตั้งของอุโบสถและเจดีย์ ภายในอุโบสถเป็นที่ประดิษฐานพระพุทธรูปที่จำลองมาจากพระนิรันตราย ซึ่งถือเป็นพระพุทธรูปประจำพระองค์ของรัชกาลที่ 4 หลังคาอุโบสถทรงล้านนาลดหลั่นสองชั้น และมีสิงห์คู่ยืนเฝ้าอยู่บริเวณทางเข้าสู่ลานอุโบสถ บริเวณชั้น 2 เป็นที่ประดิษฐานรอยพระพุทธบาท ทุก ๆ ปี ในวันขึ้น 15 ค่ำ เดือน 8 จะมีการจัดงานนมัสการรอยพระพุทธบาทขึ้นเป็นประจำ ภายในศาลาจะมีรอยพระพุทธบาทจำลอง และมีรอยพระพุทธบาทอยู่ในพื้นหินบริเวณใกล้เคียง ชั้นที่ 3 คือ ดอยพระบาท เป็นที่ประดิษฐานขององค์พระธาตุสีทอง มีเจดีย์สีขาว 5 องค์อยู่ริมชะง่อนผา
การสละราชสมบัติที่บายอน

การสละราชสมบัติที่บายอน เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม ค.ศ. 1808 ที่ปราสาทมารักในบายอน โดยจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 ได้บังคับกษัตริย์สเปนทั้งสองพระองค์ ได้แก่ พระเจ้าการ์โลสที่ 4 และพระเจ้าเฟร์นันโดที่ 7 พระราชโอรส ให้สละราชสมบัติให้ตกเป็นของจักรวรรดิฝรั่งเศส 
ต่อมาจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 ได้พระราชทานพระราชบัลลังก์สเปนแก่โฌแซ็ฟ โบนาปาร์ต พระอนุชา ส่งผลให้เกิดการต่อต้านของชาวสเปนต่อฝรั่งเศสซึ่งกระตุ้นให้เกิดสงครามคาบสมุทร (ค.ศ. 1808–1814) จักรพรรดินโปเลียนถูกบังคับให้คืนราชบัลลังก์ให้แก่พระเจ้าเฟร์นันโดที่ 7 ซึ่งกลับมาครองราชสมบัติเป็นพระมหากษัตริย์สเปนเมื่อวันที่ 11 ธันวาคม ค.ศ. 1813
มิโฮโยะ

บริษัท มิโฮโยะ จำกัด  เป็นบริษัทผู้พัฒนาวิดีโอเกมและสตูดิโออนิเมชั่นประเทศจีน ตั้งอยู่ที่เซี่ยงไฮ้ ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2555 โดยนักศึกษาทั้ง 3 คนจากมหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้เจียวทง ปัจจุบันบริษัทนี้มีพนักงาน 2,400 คน 
บริษัทนี้เป็นผู้สร้างเกมเก็นชินอิมแพกต์ เกมสวมบทบาทแอคชั่นเปิดโลกที่เปิดตัวในปี พ.ศ. 2563 และหนึ่งในเกมมือถือที่ทำรายได้สูงสุด บริษัทนี้ยังได้พัฒนาเกมอย่างเช่น โฮไคกาคุเอ็นทู (Houkai Gakuen 2) และ ฮนไคอิมแพกต์เทิร์ด (Honkai Impact 3rd)
บริษัทมิโฮโยะยังดำเนินการภายใต้บริษัทอื่นอีกสองแห่งคือ บริษัท เซี่ยงไฮ้มิโฮโยะแฟนทอมไอรอนเทคโนโลยี จำกัด  ซึ่งจัดการเว็บไซต์ โฆษณา สิ่งพิมพ์ ใบอนุญาต โทรคมนาคม ฯลฯ และ บริษัท เซี่ยงไฮ้มิโฮโยะชิคซอลเทคโนโลยี จำกัด  ชื่อบริษัททั้งสองนี้อ้างอิงถึงเกมฮนไคอิมแพกต์เทิร์ดของตนเอง บริษัทในเครือของมิโฮโยะก็คือ ค็อกโนสเฟียร์ (Cognosphere Pte. Ltd) ซึ่งตั้งอยู่ในประเทศสิงคโปร์และประกอบธุรกิจเป็น โฮโยเวิร์ซ (HoYoverse) จัดการการดำเนินงานของบริษัทมิโฮโยะทั่วโลกทั้งหมดนอกประเทศจีนตั้งแต่วันที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565
ผู้ถือหุ้นที่มีอำนาจควบคุม ผู้ควบคุมที่แท้จริง ประธานกรรมการและกรรมการผู้จัดการใหญ่ของบริษัทมิโฮโยะคือ ไช่ ฮ่าวหฺยวี่ (Cai Haoyu) กรรมการและซีอีโอคือ หลิว เหว่ย (Liu Wei) และรองประธานบริษัทคือ หลัว หฺยวี่ฮ่าว (Luo Yuhao)
ประวัติ.
บริษัทนี้ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2555 โดยเหล่านักศึกษา 3 คนจากมหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้เจียวทง ที่ตัดสินใจพัฒนาเกมจากความรักในอนิเมะ เมื่อหนึ่งปีก่อน เหล่านักศึกษาได้พัฒนาเกมแรกของบริษัทคือ ฟลายมีทูเดอะมูน (FlyMe2TheMoon)
ผู้ก่อตั้งของบริษัทนี้ก็คือ ไช่ ฮ่าวหฺยวี่ (蔡浩宇) หลิว เหว่ย (刘伟) และหลัว หฺยวี่ฮ่าว (罗宇皓) เป็นเพื่อนร่วมชั้นของมหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้เจียวทง ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555 นักศึกษาทั้ง 3 คนและเพื่อนร่วมชั้นอีกคนคือ จิน จือเฉิง ได้ร่วมกันระดมทุนในการก่อตั้งบริษัทมิโฮโยะ แต่หนึ่งเดือนหลังจากก่อตั้งบริษัท จิน จือเฉิง ได้ลาออกจากบริษัทเพราะได้รับข้อเสนอจากบริษัทซิสโก ไชนา หลังจากหลายปีของการพัฒนา บริษัทมิโฮโยะมีกำไรสุทธิ 440 ล้านหยวนในครึ่งแรกของปี พ.ศ. 2560
ปัจจุบัน ผู้ถือหุ้นที่มีอำนาจควบคุมและผู้ควบคุมที่แท้จริงซึ่งระบุโดยบริษัทคือ ไช่ ฮาวยวี่ ซึ่งควบคุมโดยตรงหรือโดยอ้อม 41.72% ของหุ้นของบริษัท หลิ่ว เว่ย และลัว ยวี่หาว ผู้ก่อตั้งอีกสองคน เป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่อันดับสองและสามของบริษัทตามลำดับ และควบคุมโดยตรงหรือโดยอ้อม 44.78% ของจำนวนหุ้นของบริษัท ทั้ง 3 คนเป็นกรรมการบริษัท
ชื่อเกมเด่นแรกของพวกเขาคือ "กันส์เกิร์ลซี (Guns Girl Z)" (แล้วเปลี่ยนชื่อเป็น "โฮไคกาคุเอ็นทู (Houkai Gakuen 2)") ออกจำหน่ายเมื่อปี พ.ศ. 2557 ตั้งแต่นั้นมา พวกเขาก็ได้ประสบความสำเร็จในการปล่อยเกมสไตล์อนิเมะที่ดึงดูดนักเล่นเกมมือถือเป็นหลัก ตำแหน่งแรก ๆ ของพวกเขาประสบความสำเร็จในเอเชีย อย่างไรก็ตามพวกเขาจะไม่ถึงความสำเร็จระดับโลกจนกว่าจะมีการเปิดตัวของเกม "ฮนไคอิมแพกต์เทิร์ด (Honkai Impact 3rd)"
ในปี พ.ศ. 2563 "เก็นชินอิมแพกต์ (Genshin Impact)" ได้ออกจำหน่ายเมื่อเดือนกันยายน พ.ศ. 2563 ซึ่งเป็นเกมที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดของบริษัทมิโฮโยะจนถึงปัจจุบัน
"เทียร์ออฟธีมิส (Tears of Themis)" ซึ่งเป็นเกมของบริษัทมิโฮโยะล่าสุดจนถึงปัจจุบัน วางจำหน่ายทั่วโลกในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2564 แต่วางจำหน่ายในประเทศจีนตั้งแต่เดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2563
เมื่อวันที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2564 ทางบริษัทมิโฮโยะได้รับการเลื่อนตำแหน่งเป็นคณะกรรมการพรรคคอมมิวนิสต์จีนอย่างเป็นทางการ
ทางบริษัทได้ประกาศเมื่อ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565 ที่กำลังนำเสนอแบรนด์ระดับโลกในชื่อว่า โฮโยเวิร์ซ (HoYoverse) เพื่อสร้างและมอบประสบการณ์โลกเสมือนจริงที่ดื่มด่ำ
การปฏิวัติเดือนกรกฎาคม

การปฏิวัติฝรั่งเศส ค.ศ. 1830, การปฏิวัติฝรั่งเศสครั้งที่สอง, การปฏิวัติเดือนกรกฎาคม  หรือ สามวันอันรุ่งโรจน์  เป็นการปฏิวัติฝรั่งเศสครั้งที่สองหลังจากครั้งแรกใน ค.ศ. 1789 โดยส่งผลให้มีการล้มล้างการปกครองของพระเจ้าชาร์ลที่ 10 ซึ่งเป็นพระมหากษัตริย์จากราชวงศ์บูร์บง และการขึ้นเสวยราชสมบัติของพระเจ้าหลุยส์-ฟีลิปที่ 1 จากราชวงศ์ออร์เลอ็องซึ่งถูกล้มล้างหลังจากครองราชย์ได้ 18 ปี ใน ค.ศ. 1848 โดยถือเป็นการเปลี่ยนผ่านจากระบอบราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญของราชวงศ์บูร์บงฟื้นฟูไปสู่ราชาธิปไตยเดือนกรกฎาคม โดยเป็นการเปลี่ยนผ่านพระราชอำนาจจากราชวงศ์บูร์บงไปสู่สาขารอง กล่าวคือ ราชวงศ์ออร์เลอ็อง และการแทนที่หลักการสืบราชบัลลังก์ตามสิทธิ์ด้วยหลักการอำนาจอธิปไตยของปวงชน กลุ่มผู้สนับสนุนราชวงศ์บูร์บงมีชื่อเรียกว่า "เลฌีตีมิสต์" และผู้สนับสนุนราชวงศ์ออร์เลอ็องมีชื่อเรียกว่า "ออร์เลอานิสต์"
ดัชชีลักเซมเบิร์ก

ดัชชีลักเซมเบิร์ก (;) เป็นรัฐในจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งเป็นต้นกำเนิดของราชวงศ์ลักเซมเบิร์ก ซึ่งในปัจจุบันคือ ดยุกแห่งลิมเบิร์ก ได้กลายเป็นหนึ่งในพลังขับเคลื่อนทางการเมืองในคริสตศตวรรษที่ 14 โดยแข่งขันกับราชวงศ์ฮาพส์บวร์คเพื่อมีอำนาจในยุโรปกลาง
ใน ค.ศ. 1443 ดัชชีลักเซมเบิร์กได้ตกไปอยู่ภายใต้การปกครองของฟิลิปที่ 3 ดยุกแห่งบูร์กอญจากราชวงศ์วาลัว และใน ค.ศ. 1477 ผ่านทางการเสกสมรสกับมัคซีมีลีอานที่ 1 แห่งออสเตรียจากราชวงศ์ฮาพส์บวร์ค กลุ่มสิบเจ็ดมณฑลได้ก่อตั้งขึ้นจากเนเธอร์แลนด์ของบูร์กอญในอดีต โดยร่วมเป็นสหราชวงศ์กับจักรพรรดิคาร์ลที่ 5 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ใน ค.ศ. 1549 และสิ้นสุดลงใน ค.ศ. 1795 โดยการปฏิวัติฝรั่งเศส
ดยุกแห่งปาร์มา

ดยุกแห่งปาร์มา  คือผู้ปกครองของดัชชีปาร์มา ซึ่งเป็นดินแดนในอดีตตั้งอยู่ในอิตาลีตอนเหนือในช่วง ค.ศ. 1545 ถึง ค.ศ. 1802 และอีกครั้งในระหว่าง ค.ศ. 1814 ถึง ค.ศ. 1859
ดยุกแห่งปาร์มายังมีอิสริยยศเป็นดยุกแห่งปียาเชนซา ยกเว้นในสมัยแรกของการปกครองของออตตาวีโย ฟาร์เนเซ (ค.ศ. 1549–1556) และในระหว่างสงครามนโปเลียนซึ่งทั้งสองดัชชีนั้นแยกกันปกครองโดยผู้ปกครองคนละคนกัน