pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
จักรพรรดินีมารีเยีย อะเลคซันโดรฟนาแห่งรัสเซีย

จักรพรรดินีมารีเยีย อะเลคซันดรอฟนา  หรือพระนามเดิม เจ้าหญิงมารีแห่งเฮ็สเซินและริมไรน์ (8 สิงหาคม ค.ศ. 1824 – 3 มิถุนายน ค.ศ. 1880) เป็นจักรพรรดินีแห่งรัสเซีย ในฐานะพระมเหสีองค์แรกและที่ปรึกษาทางการเมืองในจักรพรรดิอะเลคซันดร์ที่ 2 แห่งรัสเซียพระองค์เป็นหนึ่งในผู้ก่อตั้งสภากาชาดรัสเซีย
พระชนม์ชีพช่วงแรก.
มารีเป็นพระธิดาองค์สุดท้องในจำนวนพระโอรส-ธิดาเจ็ดองค์ใน ลูทวิชที่ 2 แกรนด์ดยุกแห่งเฮ็สเซิน กับเจ้าหญิงวิลเฮ็ลมีเนอแห่งบาเดิน แต่มีผู้เชื่อกันว่าบิดาที่แท้จริงของพระโอรส-ธิดาสี่องค์สุดท้ายคือ บารอนเอากุสท์ ฟ็อน เซนาร์เซลนส์ เดอ การ์ซี แต่เพื่อหลีกเลี่ยงเรื่องเอื้อฉาว แกรนด์ดยุกลูทวิชจึงทรงรับเลี้ยงดูพระองค์และพระเชษฐาคือเจ้าชายอเล็คซันเดอร์ ส่วนพระโอรส-ธิดาอีก 2 องค์นั้นสิ้นพระชนม์ตั้งแต่ทรงพระเยาว์
การอภิเสกสมรส.
ในปี ค.ศ. 1839 ซาเรวิชอะเลคซันดร์ นีโคลาเยวิชทรงสเด็จท่องเที่ยวยุโรปเพื่อทรงหาพระชายา และทรงตกหลุมรักเจ้าหญิงมารีซึ่งขณะนั้นมีพระชนมายุ 14 พรรษา พระองค์ทรงอภิเสกสมรสในวันที่ 16 เมษายน ค.ศ. 1841 ถึงแม้พระองค์จะทรงตระหนักถึงความ "ผิดปกติ" ที่เกิดขึ้นของพระชายา พระราชมารดา จักรพรรดินีอะเลคซันดรา เฟโอโดรอฟนาแห่งรัสเซีย (ชาร์ล็อทเทอแห่งปรัสเซีย) ทรงคัดค้าน แต่ซาเรวิชก็ทรงยืนยันในความต้องการของพระองค์
เจ้าหญิงมารีทรงเป็นคนขี้อาย เข้มงวด ไม่มีรสนิยมในการแต่งพระองค์ ทรงไม่โปรดการสนทนา และไร้ซึ่งเสน่ห์ สภาพอากาศของเซนต์ปีเตอส์เบิร์กนั้นไม่ดีต่อสุขภาพของพระองค์ มารีได้รับการถ่ายทอดจากพระมารดาเรื่องการไอและการเป็นไข้ที่เกิดขึ้นเป็นประจำ พระองค์เป็นพระมารดาของพระโอรส-ธิดาแปดพระองค์ ซึ่งการทรงครรภ์นั้นก็มาพร้อมกับพระพลานามัยที่ไม่สู้ดีนักของพระองค์
อะเลคซันดร์มีพระสนมลับๆ เป็นจำนวนมาก ทรงมีโอรส-ธิดาสามคนกับพระสนมที่ทรงโปรดปรานอย่าง เจ้าหญิงเยกาเจรีนา ดอลกูรูโควา ซึ่งพระองค์ได้แต่งงานกับเธอหลังจากเวลาไม่ถึงเดือนหลังการสิ้นพระชนม์ของพระมเหสี
แหล่งข้อมูลอื่น.
http://www.mariagessen.narod.ru/
 <ns>10</ns>
 <id>311477</id>
 <redirect title="แม่แบบ:คอมมอนส์-หมวดหมู่" />
 <revision>
 <id>4294190</id>
 <parentid>2467571</parentid>
 <timestamp>2012-09-23T09:50:13Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Octahedron80</username>
 <id>1803</id>
 </contributor>
 <comment>เปลี่ยนทางไปที่ </comment>
 <origin>4294190</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
วงศ์ปลากระบอก

วงศ์ปลากระบอก (วงศ์: Mugilidae (/มู-จิ-ลิ-ดี/)) เป็นปลากระดูกแข็งวงศ์หนึ่ง ที่อยู่ในอันดับ Mugiliformes นับเป็นวงศ์เดียวที่อยู่ในอันดับนี้
ปลากระบอกมีรูปร่างโดยรวมเรียวยาวค่อนข้างกลมเป็นทรงกระบอก ปากเล็ก มีครีบหลัง 2 ตอน เป็นปลาที่พบได้ทั้งในน้ำจืด, น้ำกร่อย และทะเล มีตาทรงกลมโต พบทั่วไปในทั้งในทวีปยุโรป, อเมริกาเหนือ และทวีปเอเชีย เช่น อินโด-แปซิฟิก, ฟิลิปปิน และออสเตรเลีย มีพฤติกรรมอยู่รวมเป็นฝูง มีความปราดเปรียวว่องไว เกล็ดโดยมากเป็นสีเงินเหลือบเขียวหรือเทาขนาดใหญ่
ปลากระบอก สามารถแบ่งออกได้เป็นสกุล 17 สกุล ประมาณ 80 ชนิด โดยมีชนิดที่สำคัญ ๆ เป็นที่รู้จักกันดี อาทิ ปลากระบอกท่อนใต้ ("Liza vaigiensis"), ปลากระบอกดำ ("L. parsia"), ปลากระบอกขาว ("L. seheli") เป็นต้น
เป็นปลาที่เป็นที่นิยมในการตกปลา และเป็นปลาเศรษฐกิจ มีการเพาะเลี้ยงขยายพันธุ์ในในเชิงการประมง
สกุล.
โดยที่ปลากระบอก มีชื่อเรียกใน[[ภาษาไทย]]แตกต่างออกไปตามแต่ละท้องที่ อาทิ ใน[[ภาษาใต้]]จะเรียกว่า "กระเมาะ", "ละเมาะ", "ยมก" หรือ "มก" เป็นต้น
จักรพรรดินีเยลีซาเวตา อเล็กเซเยฟนา (ลูอีเซอแห่งบาเดิน)

เจ้าหญิงลูอีเซอแห่งบาเดิน (24 มกราคม ค.ศ. 1779 – 16 พฤษภาคม ค.ศ. 1826) ภายหลังเป็นที่รู้จักในพระนาม จักรพรรดินีเยลีซาเวตา อะเลคเซยีฟนา  จักรพรรดินีแห่งรัสเซียระหว่างอภิเษกสมรสกับจักรพรรดิอะเลคซันดร์ที่ 1
ผักหวานบ้าน

ผักหวานบ้าน (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Sauropus androgynus") ภาษากะเหรี่ยงเรียก ตาเชอเด๊าะ เป็นผักพื้นเมืองที่เป็นไม้พุ่มขนาดกลาง แตกกิ่งโน้มลงด้านล่าง ใบเดี่ยว ก้านใบสั้น ดอกเดี่ยว ออกตามซอกใบ ก้านดอกห้อยลง ดอกแยกเพศ กลีบรวมอวบน้ำ ใบผักหวานบ้านนั้นมีส่วนที่คล้ายใบมะยม แต่ว่าแตกต่างจากใบมะยมตรงที่ผักหวานบ้านจะมีนวลสีขาว ๆ บนหน้าใบ 
ผักหวานบ้านเป็นผักชนิดหนึ่งที่มีคุณค่าทางโภชนาการสูงมาก นอกจากนั้น สารสกัดด้วยเอทานอลยังมีฤทธิ์ทางอัลลีโลพาที สามารถยับยั้งการเจริญของคะน้าได้ ชาวกะเหรี่ยงนำยอดอ่อนและใบอ่อนลวกหรือต้ม รับประทานกับน้ำพริก หรือใส่ในแกงปลาแห้ง
แย้

แย้ หรือ สกุลแย้ (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Leiolepis") เป็นสัตว์เลื้อยคลานจำพวกกิ้งก่าประเภทหนึ่ง จัดอยู่ในวงศ์ย่อย Leiolepidinae ในวงศ์ Agamidae พบกระจายทั่วไปในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ โดยเฉพาะภูมิภาคอินโดจีน พบทั้งหมด 9 ชนิด สำหรับในประเทศไทยพบทั้งหมด 4 ชนิด มีลักษณะเด่นคือ มีแถบหรือจุดสีสด และลำตัวไม่มีปุ่มหนาม
มีถิ่นกำเนิดในคาบสมุทรมาเลเซีย ไทย พม่า ลาว กัมพูชา อินโดนีเซีย เวียดนาม และอาจพบในหมู่เกาะรีวกีว (ญี่ปุ่น) และไหหลำ (จีน) สกุลแย้นี้มีทั้งชนิดที่สืบพันธุ์โดยการผสมพันธุ์ และสืบพันธุ์โดยไม่ผสมพันธุ์
ลักษณะ.
มีความแตกต่างจากกิ้งก่าในวงศ์ย่อย Agaminae ซึ่งเป็นวงศ์ย่อยที่มีจำนวนสมาชิกหลากหลายที่สุดของวงศ์ Agamidae คือ มีช่องเปิดบริเวณแอ่งเบ้าตาเล็ก และไม่มีช่องเปิดบริเวณกล่องหู มีขนาดลำตัววัดจากปลายปากโดยตลอดยาวประมาณ 11.5 เซนติเมตร หางยาวประมาณ 23.8 เซนติเมตร ตัวแบนหางราบ โคนหางแบนและแผ่บานออก สีข้างแผ่ขยาย ไม่มีแผงหนามที่สันหลัง ช่องหูใหญ่ เยื่อหูจมใต้ผิวหนัง หนังข้างคอมีรอยพับตามขวาง รอบลำตัวมีเกล็ดประมาณ 40 แถว หัวและหลังสีเขียวมะกอก โดยมีจุดสีเหลืองขอบดำเรียงเป็นแนวข้างตัว มีแถบดำสลับเหลืองคอมีลวดลายร่างแหดำ ประกอบสีครีม ท้องและอกสีส้มสด ตัวผู้จะมีพังผืดด้านข้างที่กางออกได้ และมีสีสดกว่าตัวเมีย โดยที่แย้ไม่สามารถปรับเปลี่ยนสีได้ตามสภาพแวดล้อมเหมือนสัตว์เลื้อยคลานชนิดอื่น ๆ
พฤติกรรมและนิเวศวิทยา.
แย้ทุกชนิดเป็นสัตว์ที่หากินและอาศัยอยู่ในพื้นดินราบ เปิดโล่ง โดยเฉพาะพื้นที่ดินปนทราย ไม่ขึ้นต้นไม้อย่างสัตว์เลื้อยคลานชนิดอื่น ที่อยู่ของแย้เป็นรู ลึกประมาณ 1 ฟุต เป็นโพรงข้างใน สามารถกลับตัวได้ ที่ปากรูจะมีรอยของหางแย้ เป็นรอยยาว ๆ และจะมีรูพิเศษอีกรูหนึ่ง ที่ใช้ป้องกันตัว เมื่อถูกศัตรูรุกรานเข้ารูด้านหนึ่ง แย้สามารถหลบรอดออกไปอีกรูหนึ่งได้อย่างแยบยล โดยรูนี้เรียกในภาษาลาว-อีสานว่า "แปว"
แย้สามารถสืบพันธุ์ได้ทุกฤดูกาล กินแมลงต่าง ๆ เป็นอาหาร แย้ไม่สามารถที่จะว่ายน้ำได้ บางครั้งกินทั้งพืชและสัตว์ขนาดเล็ก (omnivore)
นอกจากนี้แล้วในพฤติกรรมการสืบพันธุ์ แย้บางชนิดเป็นสัตว์ที่เป็นกะเทยหรือมีเพศที่ไม่แน่นอน สามารถขยายพันธุ์ได้เองโดยไม่ต้องอาศัยเพศผู้
อนุกรมวิธาน.
มีทั้งหมดอย่างน้อย 9 ชนิด แบ่งเป็น 2 ประเภท ได้แก่
ความสัมพันธ์กับมนุษย์.
แย้จัดเป็นอาหารดั้งเดิมของมนุษย์มาช้านานแล้ว โดยเฉพาะอย่างยิ่งในถิ่นอีสานของไทย ชาวอีสานจะนิยมจับแย้กินเป็นอาหาร โดยมีรสชาติคล้ายเนื้อไก่ นิยมนำไปทำเป็นเมนูได้หลากหลาย เช่น ปิ้ง หรือ ลาบ
ปัจจุบัน สถานะของแย้เมื่อเทียบกับสัตว์เลื้อยคลานชนิดอื่น ๆ แล้ว นับว่าใกล้สูญพันธุ์จากถิ่นที่อยู่ตามธรรมชาติ ในบางพื้นที่จึงมีการส่งเสริมการเลี้ยงแย้ให้เป็นสัตว์เศรษฐกิจและอนุรักษ์ไว้ด้วย เช่นที่ สวนสัตว์เปิดเขาเขียว เป็นต้น
นอกจากนี้แล้ว จากพฤติกรรมที่อาศัยอยู่ในรู จึงทำให้การละเล่นพื้นบ้านที่จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ มีการละเล่นที่เรียกว่า "แย้ลงรู"
พะยูง

พะยูง (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Dalbergia cochinchinensis") เป็นต้นไม้เนื้อแข็งที่เนื้อไม้มีลวดลายสวยงามชนิดหนึ่ง จัดเป็นไม้เศรษฐกิจที่มีราคาสูงอย่างหนึ่งและมีความเชื่อว่าเป็นไม้มงคล มีชื่อพื้นเมืองอื่น ๆ อีกคือ ขะยุง, พยุง, แดงจีน และประดู่เสน
พะยูงเป็นพันธุ์ไม้พระราชทานเพื่อปลูกเป็นมงคลจังหวัดหนองบัวลำภู ต้นไม้ชนิดนี้เป็นต้นไม้ชนิดที่มีไม้เนื้อแข็งมีราคา พบในกัมพูชา, ลาว, ไทย และเวียดนาม ใน ค.ศ. 2022 มีการเลื่อนสถานะไปเป็นเสี่ยงขั้นวิกฤติต่อการสูญพันธุ์ โดยมีสาเหตุจากการลักลอบตัดไม้และนำเข้าหรือส่งออกอย่างผิดกฎหมาย นักอนุรักษ์คาดการณ์ว่าต้นไม้ชนิดนี้จะสูญพันธุ์ภายใน 10 ปี (ใน ค.ศ. 2026)
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์.
พะยูงเป็นไม้ต้น ผลัดใบ สูง 15–25 เมตร เปลือกสีเทาเรียบ ใบเป็นช่อแบบขนนกปลายใบเดี่ยว เรียงสลับ ใบย่อยเรียงสลับจำนวน 7–9 ใบ ขนาดกว้าง 3–4 เซนติเมตร ยาว 4–7 เซนติเมตร ปลายใบแหลม โคนใบสอบ ผิวใบด้านบนสีเขียวเข้ม ท้องใบสีจาง ดอก ขนาดเล็กสีขาว กลิ่นหอมอ่อน ออกรวมกันเป็นช่อตามง่ามใบ และตามปลายกิ่ง ผล เป็นฝักรูปขอบขนานแบนบางขนาดกว้าง 1.2 เซนติเมตร ยาว 4–6 เซนติเมตร มีเมล็ด 1–4 เมล็ด
อุษามณี ไวทยานนท์

ดร.อุษามณี ไวทยานนท์ (เกิด 3 มีนาคม พ.ศ. 2531) ชื่อเล่น ขวัญ เป็นนักแสดงและนางแบบชาวไทย
ประวัติ.
อุษามณี ไวทยานนท์ ชื่อเล่น ลูกขวัญ แต่มักเรียกว่า ขวัญ มีชื่อจริงว่า อุษามณี พูลเกิด เดิมบ้านเกิดอยู่ที่จังหวัดเพชรบุรี เกิดเมื่อวันพฤหัสบดีที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2531 บิดามีอาชีพรับราชการตำรวจ ชื่อ ด.ต.เกษม พูลเกิด (เสียชีวิตแล้ว) เป็นลูกครึ่งไทย-อังกฤษ กับมารดาชื่อ ปราณี ไวทยานนท์ มีเชื้อสายไทย-มอญ-แขกขาว เธอมีพี่สาวหนึ่งคนชื่อ เขมรัสนี พูลเกิด ชื่อเล่น ลูกแก้ว ซึ่งเกิดห่างกับเธอ 6 ปี ชีวิตในวัยเด็กของเธออยู่กับพ่อแม่เป็นส่วนใหญ่ ไม่ค่อยได้ออกไปเล่นกับเพื่อน ๆ นอกบ้านมากนัก
การเข้าวงการบันเทิง.
อุษามณีได้รับการทาบทามและแนะนำจากทีมงานนักแสดงตั้งแต่อายุ 3 ขวบ โดยเริ่มจากงานเดินแบบ และเล่นละคร ละครเรื่องแรกที่เล่นคือ "พ่อจ๋า แม่ขา ลูกรัก" จนได้รับงานแสดงทั้งของช่อง 3, ช่อง5 และช่อง 7
ในปี 2547 อุษามณีได้ทำสัญญาเป็นนักแสดงของสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 โดยเรื่องแรกหลังการเซ็นสัญญานั้นคือ "สาวน้อยในตะเกียงแก้ว ภาค 2 ตอนแม่มดน้อยตัวป่วน" ซึ่งเธอรับบทนางร้ายเป็นเรื่องแรก เรื่องต่อมา "อกธรณี" เธอได้เล่นเป็นนางเอกเต็มตัวเรื่องแรก และส่งผลให้ชื่อเสียงของเธอเป็นที่รู้จักมากขึ้น เนื่องจากละครประสบความสำเร็จอย่างมาก (เรตติ้ง 22)
ต่อมาอุษามณีได้แสดงในเรื่อง "ขิงก็ราข่าก็แรง" ที่ทำให้เกิดวลีติดปากอย่าง 'แม่ไม่ปลื้ม... จบ' ส่งผลให้ละครเรื่องนี้เป็นละครที่มีเรตติ้งสูงสุดของปี 2549 โดยตอนจบเรตติ้งสูงสุดถึง 24 และเรตติ้งเฉลี่ยอยู่ที่ 17 และถือเป็นนางเอกที่อายุน้อยที่สุดคนหนึ่งที่ได้เข้าชิงรางวัล “ดารานำหญิงยอดเยี่ยม” จากเวทีประกาศรางวัลที่มีชื่อเสียงและได้รับการยอมรับสูงสุดในสมัยนั้นอย่าง Top Awards เทียบเคียงนางเอกแถวหน้าของเมืองไทยอย่าง อั้ม พัชราภา อ้อม พิยดา และแอน ทองประสม หลังจากนั้นชื่อเสียงของอุษามณีก็ก้าวขึ้นมาเป็นนางเอกเบอร์ต้นๆของเมืองไทยทันที
ต่อมาปี 2554 อุษามณีได้กลับมาพลิกบทบาทฝีมือในบทร้ายอีกครั้งกับบท อินตรา (ในร่างมนชญา สลับกับปุณยาพร พูลพิพัฒน์) จากละครเรื่อง "เพลิงพรหม" ที่สามารถทำเรตติ้งตอนจบสูงถึง 20 จนคว้ารางวัลร้ายได้ใจ จากสยามดารา อวอร์ด 2011 และในปีเดียวกันนี้ ขวัญ อุษามณี ได้รับโอกาสจากคุณแดง สุรางค์ เปรมปรีดิ์ หัวเรือใหญ่ของช่อง 7 สมัยนั้น ให้สวมบทบาทนางเอกในละครฟอร์มยักษ์ทุนสร้างกว่า 100 ล้านบาท “ฟ้าจรดทราย” และใช้เวลาในการถ่ายทำนานกว่า 3 ปี ก่อนจะออกอากาศในปี 2556 แม้ละครฟ้าจรดทรายจะไม่ประสบความสำเร็จทางด้านเรตติ้ง แต่ละครได้สร้างกระแสอย่างมาก ส่งผลให้ ขวัญ อุษามณี ได้รับรางวัล “นางเอกที่ถูกกล่าวถึงมากที่สุดแห่งปี” จากเวที MThai Top Talk 2014
ต่อมาปี 2558 เธอได้กลับมาพลิกบทบาทฝีมือในบทบาทนางเอกสุดแรงกับบท ชิดชบา จนคว้ารางวัล “นักแสดงนำหญิงเจ้าบทบาท” จากสยามบันเทิง 2015 และรางวัลเมขลา 2559 และในปี 2560 เธอได้กลับมาพลิกบทบาทฝีมือบทร้ายเต็มตัวอีกครั้งในบท "พิตะวัน สัจจามาตย์" ในละครเรื่อง "มายา"
ในปี 2561 อุษามณีตัดสินใจไม่ต่อสัญญาการเป็นนักแสดงกับช่อง 7 และผันตัวเป็นนักแสดงอิสระ เพื่อทุ่มเทเวลาในการประกอบธุรกิจส่วนตัว ผลงานละครเรื่องสุดท้ายกับช่อง 7 คือ ไฟหิมะ
ในปี พ.ศ. 2565 อุษามณีกลับมาเซ็นสัญญาเป็นนักแสดงในสังกัดช่อง 7 อีกครั้งเป็นครั้งที่ 2 พร้อมลุยงานละคร
ในปี พ.ศ. 2566 อุษามณีตัดสินใจไม่ต่อสัญญาเป็นนักแสดงช่อง 7 อีกครั้ง เนื่องจากให้เหตุผลว่า ขอเป็นนักแสดงอิสระ
อภินันท์ ปวนะฤทธิ์

อภินันท์ ปวนะฤทธิ์ (เกิด 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2489) เป็นนักการทูตและข้าราชการพลเรือนชาวไทย เคยดำรงตำแหน่งสำคัญ ๆ เช่น เอกอัครราชทูตไทยประจำศรีลังกา, มัลดีฟส์ และ นอร์เวย์, อธิบดีกรมยุโรป, รองปลัดและเอกอัครราชทูตประจำกระทรวงการต่างประเทศ และรองเลขาธิการนายกรัฐมนตรีฝ่ายบริหาร
ประวัติ.
อภินันท์ ปวนะฤทธิ์ เกิดเมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2489 เป็นบุตรของศรีอุทัย ปวนะฤทธิ์ จบการศึกษารัฐศาสตร์บัณฑิต มหาวิทยาลัยเวอร์จิเนีย สหรัฐอเมริกา อภินันท์ สมรสกับหม่อมราชวงศ์มาลินี จักรพันธุ์
การทำงาน.
อภินันท์ ปวนะฤทธิ์ รับราชการเมื่อปี พ.ศ. 2511 ในตำแหน่งเลขานุการตรี กรมการเมือง (ปัจจุบันแยกเป็น 4 กรม คือ กรมยุโรป กรมอเมริกาและแปซิฟิกใต้ กรมเอเชียตะวันออก และกรมเอเชียใต้ ตะวันออกกลางและแอฟริกา) กระทรวงการต่างประเทศ จนถึงปี พ.ศ. 2518 ได้ออกประจำการต่างประเทศครั้งแรกในตำแหน่งเลขานุการโท สถานเอกอัครราชทูต ณ กรุงโตเกียว ในปี พ.ศ. 2521 ได้กลับประเทศไทยในตำแหน่งหัวหน้ากอง กรมอาเซียน ในปี พ.ศ. 2524 ได้ออกประจำการต่างประเทศอีกครั้งในตำแหน่งอัครราชทูต รองผู้แทนถาวรแห่งประเทศไทยประจำสหประชาชาติ ณ นครนิวยอร์ก ในปี พ.ศ. 2527 กลับประเทศไทยไปดำรงตำแหน่งรองอธิบดีกรมการเมือง และปี พ.ศ. 2529 ดำรงตำแหน่งรองอธิบดีกรมอาเซียน จนกระทั่งปี พ.ศ. 2531 ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่ง เอกอัครราชทูตประจำกระทรวงต่างประเทศ รับผิดชอบภูมิภาคอเมริกา ในปี พ.ศ. 2532 ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้เอกอัครราชทูตประจำต่างประเทศครั้งแรก ที่ กรุงโคลัมโบ ประเทศศรีลังกา และดำรงตำแหน่งเอกอัครราชทูตประจำสาธารณรัฐมัลดีฟส์ อีกตำแหน่ง ในปี พ.ศ. 2535 ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งเอกอัครราชทูต ณ กรุงออสโล ประเทศนอร์เวย์ และในปี พ.ศ. 2537 ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้กลับมาประเทศไทยดำรงตำแหน่งเอกอัครราชทูตประจำกระทรวงอีกครั้งหนึ่ง จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2538 ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งอธิบดีกรมยุโรป และปี พ.ศ. 2543 ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้ดำรวตำแหน่งรองปลัดกระทรวงการต่างประเทศ ในปี พ.ศ. 2545 ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้โอนมารับราชการที่สำนักเลขาธิการนายกรัฐมนตรี ในตำแหน่งรองเลขาธิการนายกรัฐมนตรี ฝ่ายบริหาร จนกระทั่งครบเกษียณอายุราชการในปี พ.ศ. 2549
เครื่องราชอิสริยาภรณ์.
อภินันท์ ปวนะฤทธิ์ ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ทั้งไทยและต่างประเทศ ดังนี้
ซูโม่

ซูโม่ (; โรมาจิ: "sumō"; : ซูโม) หรือมวยปล้ำญี่ปุ่นเป็นกีฬาประจำชาติที่ได้รับความนิยมในญี่ปุ่น ประวัติของซูโม่สามารถย้อนกลับไปได้ไกลถึงศตวรรษที่ 8 โดยวังหลวงได้คัดเลือกนักมวยปล้ำจากกองทัพมาสู้กัน เพื่อสร้างความบันเทิงแก่ชาววังในเกียวโต และพัฒนาจนกลายเป็นกีฬาอาชีพในปัจจุบัน นอกจากนั้นยังเป็นกีฬาที่ได้รับความนิยมจากประเทศในยุโรป เช่น อังกฤษ เป็นต้น อีกด้วย
ประเพณีที่ยึดถือในกีฬาซูโม่นั้นมีความเก่าแก่มาก และยึดถือเป็นแบบปฏิบัติต่อเนื่องกันมาถึงปัจจุบัน เช่น การโปรยเกลืออันเป็นสัญลักษณ์แสดงความบริสุทธิ์ ซึ่งเป็นประเพณีที่ซูโม่ถูกนำมาใช้เป็นส่วนหนึ่งในศาสนาชินโต การใช้ชีวิตของนักปล้ำซูโม่นั้นเคร่งครัดเป็นอย่างยิ่ง และอยู่ภายใต้กฎเกณฑ์ที่กำหนดโดยสมาคมซูโม่ นักปล้ำซูโม่อาชีพจะใช้ชีวิตร่วมกันภายใต้ค่ายสังกัด ("heya") ของตนเอง โดยแบบแผนการดำเนินชีวิตในทุกด้าน นับตั้งแต่อาหารการกิน ไปจนกระทั่งการแต่งกาย นั้น ถูกกำหนดด้วยประเพณีปฏิบัติอันเคร่งครัด
ลักษณะ.
คู่ปล้ำจะมีรูปร่างอ้วนใหญ่ และจะต้องมีน้ำหนักตัวจะต้องไม่ต่ำกว่า 75 กก.ทั้งสองฝ่ายต้องพยายามทำให้อีกฝ่ายหนึ่งล้ม ทำให้อวัยวะส่วนใดส่วนหนึ่งของร่างกายนอกเหนือจากฝ่าเท้าแตะกับพื้น หรือดันคู่ต่อสู้ให้ออกจากวงกลมขนาดเล็ก การต่อสู้ใช้เวลาไม่นานและเริ่มต้นด้วยพิธีกรรมซึ่งรวมถึงการโปรยเกลือบนพื้นในกรอบวงกลม เป็นเครื่องหมายของความบริสุทธิ์ เนื่องจากซูโม่เป็นกีฬาที่มีเกียรติ ผู้ที่ก้าวไปถึงตำแหน่ง "โยโกสุนะ" ซึ่งเป็นตำแหน่งสูงสุดของซูโม่ถือว่าเป็นผู้พิชิตอุปสรรคที่ยิ่งใหญ่ที่สุด 
ฤดูกาลแข่งขันซูโม่ของนักซูโม่อาชีพ เปิดการแข่งขันปีละ 6 ครั้ง คือในเดือนมกราคม มีนาคม พฤษภาคม กรกฎาคม กันยายน และพฤศจิกายน โดยแต่ละครั้งใช้เวลานาน 15 วัน
ยู (เพลงของอายูมิ ฮามาซากิ)

ยู (; โรมาจิ: "Yu"; : YOU) เป็นซิงเกิลที่ 2 ของอายูมิ ฮามาซากิ วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2541 เปิดตัวสัปดาห์แรกในอันดับที่ 20 ของออริกอนชาร์ต มียอดขายรวม 78,000 แผ่น เพลง YOU เป็นเพลงปิดรายการอาซายัน และเป็นเพลงถูกบรรจุอยู่ในอัลบั้ม A Song for XX ของอายูมิ 
ซิงเกิล YOU ได้ทำขึ้นมาใหม่ในปี พ.ศ. 2544 โดยได้ทำในรูปของซิงเกิลขนาด 12 ซม. และเพิ่มเพลงรีมิกซ์เข้าไป โดยเปิดตัวในอันดับที่ 25 ของออริกอนชาร์ต จึงทำให้ยอดรวมทั้งหมดของซิงเกิลนี้มากกว่า 114,000 แผ่น
ในปี พ.ศ. 2546 ได้มีการรีมิกซ์ใหม่และบรรจุไว้ในอัลบั้มรวมเพลงบัลลาร์ดที่ชื่อว่า A BALLADS
ภาษาโนไก

ภาษาโนไก  หรือภาษาตาตาร์โนไก เป็นภาษาเตอร์กิกที่มีผู้พูดในรัสเซียยุโรปตะวันออกเฉียงใต้, คาซัคสถาน, อุซเบกิสถาน, ยูเครน, บัลแกเรีย, โรมาเนีย และตุรกี ถือเป็นภาษาบรรพบุรุษของชาวโนไก ในฐานะภาษาที่อยู่ในสาขาเคียปชัก ทำให้ภาษานี้มีความใกล้ชิดกับภาษาคาซัค การากัลปัก และตาตาร์ไครเมีย ใน ค.ศ. 2014 มีการตีพิมพ์วรรณกรรมภาษาโนไกเล่มแรก ("Akşa Nenem") ที่เขียนด้วยอักษรละติน
การจัดอันดับ.
โดยทั่วไปภาษาโนไกจัดให้อยู่ในสาขาเคียปชัก–โนไก จากเตอร์กิกเคียปชัก ภาษากลุ่มเตอร์กิกเคียปชักยังมีภาษาตาตาร์ไซบีเรียในประเทศรัสเซีย ภาษาคาซัคในประเทศคาซัคสถาน และภาษาการากัลปักในประเทศอุซเบกิสถาน
มีสำเนียงที่ได้รับการรับรอง 3 สำเนียง: 
บริเวณนอกคอเคซีัสใต้ มีวิธภาษาอื่นที่อาจถือเป็นภาษาย่อย หรือภาษาเฉพาะ ได้แก่:
ประวัติ.
ชาวนาไกเป็นลุกหลานของนาไกข่าน ผู้มีศักดิ์เป็นหลานของเจงกีสข่าน ซึ่งได้ขยายอาณาเขตไปจนถึงแม่น้ำดานูบในราวพุทธศตวรรษที่ 18 
ชุดตัวอักษร.
ประวัติรูปเขียนโนไกแบ่งออกเป็น 4 ขั้น:
ชุดตัวอักษรโนไกอิงจากอักษรซีริลลิกประดิษฐ์ขึ้นใน ค.ศ. 1938 โดยรวมชุดตัวอักษรรัสเซียทั้งหมด ยกเว้น Ё ё และเพิ่มทวิอักษร Гъ гъ, Къ къ, Нъ нъ จากนั้นจึงเพิ่มทวิอักษร Оь оь, Уь уь ในปีเดียวกัน แต่ใน ค.ศ. 1944 ทวิอักษร Гъ гъ, Къ къ ถูกนำออกจากชุดตัวอักษรนี้
การปฏิรูปรูปเขียนโนไกครั้งสุดท้ายเกิดขึ้นใน ค.ศ. 1960 ที่มีการเพิ่มอักษร Аь аь และ Ё ё ตามผลการอภิปรายที่ Karachay-Cherkessia Research Institute, Language and Literature หลังจากนั้น ชุดอักษรโนไกกลายเป็นรูปแบบปัจจุบัน
ทองนอร์ดิก

ทองนอร์ดิก  เป็นโลหะผสมชนิดหนึ่ง ประกอบด้วย ทองแดง 89%, อะลูมิเนียม 5%, สังกะสี 5% และดีบุก 1% ทองนอร์ดิกใช้เป็นส่วนประกอบของเหรียญ 10, 20 และ 50 เซนต์ในสกุลเงินยูโร และเหรียญ 10 โครนสวีเดน
ตาว

ตาว, ' หรือ ' (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Arenga pinnata", ชื่ออื่น ๆ เช่น "ฉก" หรือ "กาฉก" (ระนอง), มะต๋าว (ภาคเหนือ), (ลัวะ), (ม้ง), (เมี่ยน) เป็นต้น) เป็นพืชใบเลี้ยงเดี่ยวชนิดหนึ่งที่อยู่ในวงศ์ปาล์มเช่นเดียวกับตาลและมะพร้าว มีถิ่นกำเนิดในเอเชียเขตร้อนตั้งแต่ทางตะวันออกของอินเดีย ไปจนถึงมาเลเซีย, อินโดนีเซีย และฟิลิปปินส์ 
ในประเทศไทยพบมากในป่าดิบชื้น เช่น ป่าลับแล จังหวัดอุตรดิตถ์และจังหวัดน่าน 
ลำต้นตรง ใหญ่กว่าต้นตาล ไม่แตกหน่อ ใบเป็นแฉกคล้ายใบมะพร้าวแต่ใหญ่กว่า ดอกเป็นดอกช่อ แยกตัวผู้ตัวเมีย ช่อดอกตัวผู้ออกได้หลายครั้ง แต่ช่อดอกตัวเมียออกเพียงครั้งเดียว ออกผลเพียงครั้งเดียวก็ตาย ผลเป็นพวงทะลายมีผลติดอยู่มากมาย เป็นพูตื้นสามพู เมื่ออ่อนสีเขียว พอแก่เป็นสีเหลืองแดงและน้ำตาล ไม่มีก้านผล โดยกลีบเลี้ยงติดกับช่อดอกโดยตรง และติดทนจนเป็นผล
การใช้ประโยชน์.
น้ำตาลที่ปาดได้จากช่อดอกตัวผู้ ทำเป็นน้ำตาลสด น้ำตาลเมา และน้ำส้มได้ ในอินเดียปาดเอาน้ำหวานต้นตาวไปทำน้ำตาลเรียก gur และหมักเป็นน้ำส้มสายชู ทางภาคใต้ของไทยนิยมทำน้ำตาลจากต้นตาวเช่นกัน โดยเรียกว่า น้ำตาลฉก ชาวชวาและบาหลีนิยมใช้ใบมุงหลังคา ในอินโดนีเซียและฟิลิปปินส์รับประทานผลตาวทั้งผลดิบและนำไปเชื่อม 
แป้งที่สกัดได้จากลำต้นใช้ทำอาหารเช่นบักโซในอินโดนีเซีย ตัวหนอนของด้วงแรดที่อาศัยในลำต้นนำมารับประทานได้ ยอดอ่อนรับประทานได้ ดอกมีน้ำหวานใช้เลี้ยงผึ้ง ราก ลำต้นและก้านใบย่อยเป็นส่วนที่ให้เส้นใย ใช้ทำเชือก แปรงทาสี วัสดุเสริมคอนกรีต เยื่อละเอียดบริเวณกาบใบใช้ทำคบไฟและหมันเรือ สายเบ็ด สายแร้วดักนก หรือสานเสื่อ ใบอ่อนรับประทานได้ ก้านใบย่อยทำไม้กวาดและไม้เสียบสะเต๊ะ ใบใช้มวนบุหรี่ มัดสิ่งของ ก้านช่อดอกใช้ทำไม้เท้าได้ เปลือกผลอ่อนมีผลึกออกซาเลต ทำให้คัน ผลดิบตำให้ละเอียดใช้เบื่อปลา รากอ่อนใช้รักษานิ่วในไต รากแก่ใช้แก้ปวดฟัน เยื่อละเอียดในกาบใบใช้รักษาแผลไฟไหม้ น้ำตาลที่ได้มีสรรพคุณเป็นยาระบาย 
ในประเทศไทยใบตาวใช้มุงหลังคา กั้นฝาบ้าน ก้านใบทำไม้กวาด เส้นใยของลำต้นใช้ทำแปรง ยอดอ่อนนำมาทำอาหารได้เช่นเดียวกับหน่อไม้ หรือนำไปดองแบบหน่อไม้ดองก็ได้ ผลตาวใช้ทำลูกชิด โดยต้องนำผลตาวไปต้มในน้ำเดือดจนนิ่ม นำมาปาดหัวให้เห็นเนื้อในแล้วบีบเอาลูกตาวข้างในออกมา แล้วนำลูกตาวนี้ไปแช่น้ำ เปลี่ยนน้ำบ่อย ๆ จนเป็นสีขาว นำไปต้ม แล้วแช่น้ำเชื่อมไว้อีก 1 คืน จากนั้น นำไปทำเป็นลูกชิดปี๊บ ลูกชิดกระป๋อง ลูกชิดอบแห้ง ซึ่งจะนำไปทำขนมได้หลายชนิด เช่น ใส่ในไอศกรีม หวานเย็น รวมมิตร โดยแหล่งผลิตลูกตาวที่สำคัญอยู่ที่จังหวัดน่าน ซึ่งเป็นโรงงานแปรรูปตาวแห่งเดียวในเขตพื้นที่ภาคเหนือ
โพเกอร์เฟส

โพเกอร์เฟส (; โรมาจิ: "Pokafeisu"; : poker face) เป็นซิงเกิลแรกของอายูมิ ฮามาซากิ วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2541 เปิดตัวสัปดาห์แรกในอันดับที่ 20 ของชาร์ตออริกอน มียอดขายรวม 43,000 แผ่น เพลง "โพเกอร์เฟส" เป็นเพลงเปิดของรายการเคาท์ดาวน์ทีวี ทางช่องทีบีเอสในประเทศญี่ปุ่น "โพเกอร์เฟส" เป็นเพลงที่ถูกบรรจุอยู่ในอัลบั้ม "อะซองฟอร์ XX" ของอายูมิ 
ส่วนเพลงหน้าบีอย่าง "เฟรนด์" กลับไม่ได้บรรจุอยู่ในอัลบั้มนี้ แต่กลับมีเพลงภาคสองอย่าง "เฟรนด์ II" แทน
ซิงเกิลเพลง "โพเกอร์เฟส" ได้ทำขึ้นมาใหม่ในปี พ.ศ. 2544 โดยได้ทำในรูปของซิงเกิลขนาด 5 นิ้ว และเพิ่มเพลงรีมิกซ์เข้าไป โดยเปิดตัวในอันดับที่ 31 ของชาร์ตออริกอน จึงทำให้ยอดรวมทั้งหมดของซิงเกิลนี้มากกว่า 67,000 แผ่น
ประวัติการจำหน่าย.
ในประเทศญี่ปุ่น
เหรียญ 2 ยูโร

เหรียญ 2 ยูโร เป็นเหรียญของเงินสกุลยูโร มีเส้นผ่านศูนย์กลาง 25.75 มม. น้ำหนัก 8.5 กรัม ผลิตเป็นเหรียญกษาปณ์โลหะสองสี โดยส่วนของวงแหวนเป็นวัสดุคิวโปรนิเกิล ส่วนกลางใช้วัสดุประกบกันสามชั้นได้แก่ ทองเหลืองนิเกิล, นิเกิล และทองเหลืองนิเกิล เริ่มผลิตออกใช้เป็นเงินหมุนเวียนตั้งแต่ปีพ.ศ. 2545 ในเขตยูโรโซน การออกแบบเหรียญ 2 ยูโรในแต่ละประเทศจะมีภาพด้านหลังเหมือนกัน เป็นรูปแผนที่ประเทศสมาชิกสหภาพยุโรป ซึ่งรวมถึงประเทศสมาชิกที่ไม่ได้เปลี่ยนสกุลเงินมาใช้สกุลยูโร รวมทั้งเลขบอกมูลค่าหน้าเหรียญ 2 ยูโร ส่วนภาพด้านหน้านั้นจะแตกต่างกันไปในแต่ละประเทศ
เหรียญ 2 ยูโร มีสี ขนาด ลักษณะ และน้ำหนักใกล้เคียงกับเหรียญ 10 บาทของไทยมาก เครื่องขายของอัตโนมัติรุ่นเก่าจะไม่สามารถแยกความแตกต่างระหว่างเหรียญ 2 ยูโรและเหรียญดังกล่าวได้ มีผู้ลักลอบนำเหรียญจากประเทศไทยไปใช้แทนเหรียญ 2 ยูโรจำนวนมากเพราะมูลค่าต่างกันเกือบสิบเท่า นอกจากนี้ยังมีเหรียญ 1 ลีราใหม่ตุรกี, เหรียญ 0.50 มานัตอาเซอร์ไบจาน และเหรียญ 10 เปโซฟิลิปปินส์ ทีมีลักษณะ ขนาด และน้ำหนัก ใกล้เคียงกับเหรียญ 2 ยูโร
คิวโปรนิกเกิล

คิวโปรนิกเกิล  เป็นโลหะผสมชนิดหนึ่ง ประกอบด้วยทองแดง 75% และนิกเกิล 25% นิยมใช้เป็นส่วนประกอบของเหรียญในประเทศต่าง ๆ รวมถึงเหรียญ 1 บาท และ 5 บาทในประเทศไทยด้วย
ลองกอง

ลองกอง เป็นลางสาดพันธุ์หนึ่งชนิดที่เปลือกหนาและยางน้อย โดยลางสาดเป็นไม้ต้นชนิด "Lansium domesticum" Corrêa ในวงศ์ Meliaceae ผลกลม ๆ ออกเป็นพวง กินได้ เม็ดในขม
ลางสาดนั้นเชื่อว่าเป็นผลไม้ที่มีถิ่นกำเนิดมาจากบริเวณหมู่เกาะมลายู อินโดนีเซีย ฟิลิปปินส์และภาคใต้ของไทย มีหลายชื่อ อาทิ ลังสาด, ดูกู โดยชื่อ "ลางสาด" หรือ "ลังสาด" นั้นมาจากภาษามลายูว่า "langsat", ชื่อ "ดูกู" มาจากภาษาอินโดนีเซียว่า "duku" และชื่อ "ลองกอง" มาจากภาษายาวีว่า "ดอกอง"
ลองกอง ที่มีชื่อเสียง อยู่ที่บ้านซีโป ตำบลเฉลิม อำเภอระแงะ จังหวัดนราธิวาส ซึ่งรู้จักในนาม "ลองกองตันหยงมัส" ซึ่งอยู่ในพื้นที่ติดกัน รสหวาน หอม ชื่นใจ
ภาษานาไน

ภาษานาไน  เป็นภาษาที่ใช้พูดโดยชาวนาไนในไซบีเรีย และมีบางส่วนอยู่ในประเทศจีน มีผู้พูดทั้งหมดราว 5,772 คน จากชาวนาไนทั้งหมด 11,000 คน ผู้พูดภาษานี้โดยเฉพาะคนรุ่นใหม่จะพูดภาษาจีนหรือภาษารัสเซียได้ด้วย และใช้เป็นภาษาสำหรับการติดต่อสื่อสาร
การแพร่กระจาย.
ในจีน ภาษานี้เรียกว่า he zhe yu ในขณะที่ชาวนาไนเรียกตัวเองว่า nanio หรือ nanai ซึ่งแปลว่าคนท้องถิ่น ผู้พูดภาษานี้กระจายตัวอยู่ในบริเวณตั้งแต่แม่น้ำอามูร์ แม่น้ำกูร์ และแม่น้ำอุสซูรีตอนกลาง ในรัสเซีย ภาษานาไนมีใช้มากในบริเวณคาบารอฟสก์ไคร ซึ่งเป็นบริเวณที่มีการตีพิมพ์หนังสือด้วยภาษานาไน ข้อมูล พ.ศ. 2545 แสดงว่าผู้พูดภาษานาไนร้อยละ90 อยู่ในบริเวณนี้ อย่างไรก็ตาม การใช้ภาษานี้พบในหมู่คนรุ่นเก่าอายุตั้งแต่ 40 ปีขึ้นไปเป็นหลัก คนรุ่นใหม่นิยมใช้ภาษารัสเซียมากกว่า ภาษานี้มีการแพร่กระจายในหลายบริเวณ ได้แก่
โดยทั่วไปจะคิดว่าในรัสเซีย ภาษานาไนจะพบมากในตำบลนาไนของ Primorsky Krai เพราะมีชุมชนผู้พูดภาษานาไนที่มีกิจกรรมในด้านการตีพิมพ์หนังสือภาษานาไน และการมีสถานะปกครองตนเองของชุมชนชาวนาไน จากข้อมูลของ Stolyarov ทั่วโลก มีชุมชนชาวนาไน 11,883 คน โดยอยู่ใน Khabarovsk Krai 8, 940 คน อย่างไรก็ตาม มีผู้พูดเป็นภาษาแม่เพียง 100 - 150 คน ที่ยังอยู่ที่นั่น ข้อมูลการสำรวจใน พ.ศ. 2545 พบว่ามีประชากร 12,194 คน กล่าวอ้างว่าพูดภาษานี้ โดย 90% อยู่ใน Khabarovsk Krai 3.5% อยู่ใน Primorsky Krai 1.3 % อยู่ใน Sakhalin Oblast และอยู่ในที่อื่นๆไม่เกิน 0.5% ส่วนใหญ่พูดได้ 2 ภาษา โดยพูดภาษารัสเซียได้ด้วย
สถานะการใช้ภาษานาไนในรัสเซียพบว่าบุคคลอายุมากกว่า 40 ปีที่ใช้ภาษานี้ในชีวิตประจำวัน คนที่อายุน้อยกว่านี้นิยมใช้ภาษารัสเซียมากกว่า และจะใช้ภาษานาไนกับคนที่มีอายุมากกว่าเท่านั้น มีการสอนภาษานาไนในโรงเรียน ส่วนใหญ่อยู่ในหมูบ้านของชาวนาไนใน Khabarovsk Krai หนังสือภาษานาไน ส่วนมากเป็นนิทานพื้นบ้านและวรรณคดี หนังสือเรียนภาษานาไน จัดตามรูปแบบหนังสือเรียนภาษารัสเซีย
ในประเทศจีน มีผู้พูดภาษานาไนอย่างน้อย 2 สำเนียง จากการสำรวจเมื่อ พ.ศ. 2545 พบว่าผู้พูดภาษานาไนอายุน้อยสุด 55 ปี มากสุด 72 ปี ชาวนาไนใช้ภาษาจีนเป็นภาษาเขียน ผู้พูดภาษานี้ลดจำนวนลงเรื่อยๆ และการใช้ภาษาจำกัดเฉพาะสมาชิกในครอบครัว
ระบบการเขียน.
หนังสือภาษานาไนเล่มแรกเขียนด้วยอักษรซีริลลิกตีพิมพ์โดยมิชชันนารีนิกายรัสเซียนออร์ทอดอกซ์ มีการพัฒนาระบบการเขียนภาษานาไนขึ้นใหม่โดยนักภาษาศาสตร์ชาวรัสเซียในช่วง พ.ศ. 2463 – 2473
ตัวอย่างข้อความจากไบเบิลภาษานาไนตีพิมพ์เมื่อ พ.ศ. 2545
มือถือไมค์ หัวใจปิ๊งรัก 2

มือถือไมค์ หัวใจปิ๊งรัก 2  คือภาพยนตร์ภาคต่อลำดับที่ 2 ในซีรีส์ High School Musical ของภาพยนตร์ของ "Disney Channel Original Movie" โดยออกฉายเป็นครั้งแรกทางช่อง Disney Channel เมื่อวันที่ 17 สิงหาคม พ.ศ. 2550 ในประเทศสหรัฐอเมริกา
เนื้อเรื่องยังคงเกี่ยวข้องกับเหล่านักเรียนของโรงเรียนมัธยมอีสต์ไฮ นำโดย ทรอย โบลตัน (แซค เอฟรอน) และทีมบาสเกตบอล Wildcats เริ่มทำงานพิเศษภาคฤดูร้อนที่ลาวาสปริงส์ คันทรี่ คลับ โดยในภาคเกี่ยวกับแผนการของชาร์เพย์ เอวานส์ (แอชลีย์ ทีสเดล) พยายามจะแย่งทรอยไปจาก กาเบรียลล่า (วาเนสซ่า ฮัดเจนส์) ตลอดการเลือกทางเดินของทรอยระหว่างการศึกษาในอนาคตและเพื่อนๆ Wildcat
โดยในภาคต่อนี้มีผู้ชมถึง 17.24 ล้านคน มากกว่าในภาคแรกเกือบสิบล้านคน ทำให้ภาพยนตร์นี้เป็นภาพยนตร์พื้นฐานสำหรับเคเบิลที่มีคนดูมากที่สุดตลอดกาล
วงศ์ตีนเป็ด

วงศ์ตีนเป็ด หรือ วงศ์ไม้ลั่นทม หรือ วงศ์โมก (ชื่อวิทยาศาสตร์: Apocynaceae‎) หรือ เป็นชื่อวงศ์พรรณไม้ของพืชในสกุลลั่นทม หรือ ลีลาวดี, ตีนเป็ด, ลักษณะเด่นคือทุกส่วนของต้นพืชมีน้ำยางขาวมี ใบเป็นเดี่ยวติดตรงข้ามหรือติดเป็นวงรอบข้อ ขอบใบเรียบเส้นแขนงใบเป็นร่างแห กลีบดอกเชื่อมติดกัน เกสรเพศผู้มี 5 อันติดบนท่อกลีบดอก มีเกสรเพศเมีย 2 อันเชื่อมติดกัน รังไข่ติดเหนือวงกลีบ รังไข่มี 2 ช่อง ผลเป็นฝักคู่ หรือเดี่ยวแตกตามแนวเดียว เมล็ดมีขนเป็นกระจุกที่ปลาย ในวงศ์นี้เป็นไม้หวงห้าม 4 สกุล คือ สกุลตีนเป็ด สกุลไยลูตง สกุลโมกหลวง และสกุลโมกมัน ไม้ตีนเป็ด จัดเป็นไม้หวงห้ามประเภท ก ตามพระราชกฤษฎีกากำหนดไม้หวงห้าม พ.ศ. 2530
ลักษณะประจำวงศ์.
วงศ์ตีนเป็ดเป็นวงศ์ของ ไม้ต้น ไม้พุ่ม หรือไม้เลื้อย ซึ่งมียางสีขาว ใบเป็นใบเดี่ยวติดตรงข้ามหรือติดเป็นวงรอบข้อ ดอกออกเป็นช่อตามง่ามใบหรือตามปลายยอด และเป็นดอกสมบูรณ์เพศสมมาตรตามรัศมี กลีบเลี้ยงและกลีบดอกมีอย่างละ 5 กลีบ กลีบดอกเชื่อมติดกันเป็นรูปแจกัน รูปทรงกระบอก รูปกรวย รูปคนโท หรือรูปวงล้อ ปลายกลีบซ้อนกัน เกสรเพศผู้มี 5 อันติดบนท่อกลีบดอก รังไข่ติดเหนือวงกลีบ มีเกสรเพศเมีย 2 อัน เชื่อมติดกัน ยอดเกสรเพศเมียมีอันเดียว รังไข่ภายในมี 2 ช่องหรือมีช่องเดียว ผลมีลักษณะทั้ง นุ่มมีเมล็ดเดี่ยว และ แข็ง หรือหลายเมล็ด หรือผลเป็นฝักคู่ เมื่อแก่แตก หรือผลแตกตามแนวเดียว เมล็ดมีขนเป็นกระจุกที่ปลาย
การจัดจำแนก.
วงศ์ย่อย.
Apocynoideae และ Rauvolfioideae เป็นส่วนของวงศ์ Apocynaceae อย่างแคบ ส่วนอีกสามวงศ์ย่อยมาจากวงศ์นมตำเลีย
การกระจายพันธุ์.
พันธุ์ไม้ในวงศ์นี้มีประมาณ 180 สกุล 1,500 ชนิด กระจายพันธุ์ในประเทศไทย 42 สกุล 150 ชนิด โดยมีสกุลเด่น ๆ คือ
ภาวะแตกต่าง

ภาวะแตกต่าง หมายถึง ภาวะที่สิ่งใดๆ สองสิ่งหรือมากกว่า ไม่ได้เป็นสิ่งเดียวกัน ในทางคณิตศาสตร์ สิ่งใดๆ จะเกิดภาวะแตกต่าง ก็ต่อเมื่อสิ่งเหล่านั้นไม่เท่ากัน
ตัวอย่าง.
ในสมการกำลังสอง (quadratic equation) จะมีรากของสมการ 2 คำตอบเป็นจำนวนเชิงซ้อนเสมอ เช่น
"x"2 − 3"x" + 2 = 0
สามารถแยกตัวประกอบได้เป็น
("x" − 1)("x" − 2) = 0
จะได้รากของสมการคือ "x" = 1 และ "x" = 2 ในเมื่อ 1 กับ 2 ไม่เท่ากัน ดังนั้นจึงเกิดภาวะแตกต่างในรากของสมการ
ในทางตรงข้าม สมการนี้
"x"2 − 2"x" + 1 = 0
สามารถแยกตัวประกอบได้เป็น
("x" − 1)("x" − 1) = 0
จะได้รากของสมการคือ "x" = 1 และ "x" = 1 ในเมื่อ 1 กับ 1 เท่ากัน ดังนั้นจะไม่เกิดภาวะแตกต่างในรากของสมการนี้ แต่จะเรียกว่า "ทับกันสนิท"
การพิสูจน์ความแตกต่าง.
เพื่อที่จะพิสูจน์ว่าสองสิ่งมีภาวะแตกต่างหรือไม่ เรามักจะใช้คุณสมบัติที่มีในสิ่งแรกแต่ไม่มีในสิ่งหลังเป็นตัวเปรียบเทียบ ดังเช่นในสมการที่ยกตัวอย่าง เราอาจสงสัยว่า 1 กับ 2 มีภาวะแตกต่างกันหรือไม่ เราอาจพิสูจน์โดยสันนิษฐานว่า 1 เป็นจำนวนคี่ แต่ 2 เป็นจำนวนคู่ เพียงเท่านี้ก็ได้ว่า 1 กับ 2 มีภาวะแตกต่างกันแล้ว
วิสุทธิ

วิสุทธิ หมายถึง ความบริสุทธิ์ ความหมดจด ในศาสนาพุทธกล่าวถึง วิสุทธิ 7 ซึ่งหมายถึง ความบริสุทธิ์ที่สูงขึ้นไปตามลำดับ เป็นการชำระให้บริสุทธิ์ ด้วยการฝึกฝนตนเองที่เรียกว่าไตรสิกขา ไปโดยลำดับ จนบรรลุจุดมุ่งหมายคือนิพพาน มี 7 ขั้น คือ
เพราะการรักษาศีลให้บริสุทธิ์ ตั้งใจรักษา ทำให้สามารถปฏิบัติ สมาธิกับวิปัสสนาได้อย่างมีประสิทธิภาพ
ในคัมภีร์วิสุทธิมรรค ได้กล่าวถึงปาริสุทธิศีล 4 ซึ่งหมายถึง ความประพฤติบริสุทธิ์ที่จัดเป็นศีล มีสี่ข้อ ได้แก่ 
วิสุทธิ 7 กับ วิปัสสนาญาณ.
วิสุทธิ 7 เป็นปัจจัยส่งต่อกันขึ้นไปเพื่อบรรลุนิพพาน เป็นพระอริยบุคคลในพระพุทธศาสนา ดังบรรยายในรถวินีตสูตร (พระสูตรหนึ่งในพระไตรปิฎกภาษาบาลี) เปรียบวิสุทธิ 7 ว่าเสมือนรถเจ็ดผลัด ส่งต่อกันให้บุคคลถึงที่หมาย สามารถเปรียบเทียบ ไตรสิกขา, วิสุทธิ 7, ญาณ 16, ปาริสุทธิศีล 4 และสมาธิ ได้ดังนี้
ไอโนะอุตะ

ไอโนะอุตะ (; โรมาจิ: "Ainouta") เป็นซิงเกิลที่ 37 ของคุมิ โคดะ วางจำหน่ายในวันที่ 12 กันยายน พ.ศ. 2550 โดยเพลงไอโนะอุตะเป็นเพลงรักฤดูใบไม้ร่วงจนถึงฤดูหนาวซึ่งคล้ายกันกับซิงเกิล "ยูเมโนะอุตะ / ฟูตาริเดะ" ที่วางจำหน่ายเมื่อปีที่แล้วแล้วประสบความสำเร็จไปอย่างงดงาม ซิงเกิลไอโนะอุตะเปิดตัวในอันดับที่ 2 ของออริกอนชาร์ต ด้วยยอดขาย 65,276 แผ่นในสัปดาห์แรก
เพลงไอโนะอุตะเป็นเพลงแนวบัลลาดที่มีเนื้อหาเศร้า และเป็นเพลงประกอบโฆษณาของ music.jp ส่วนเพลงหน้าบีอย่าง Come Over เป็นเพลงประกอบการแข่งขันยูโด 2007 ที่ประเทศญี่ปุ่น ในซีดีซิงเกิลไอโนะอุตะล็อตแรกจะมีเพลงไอโนะอุตะเวอร์ชันรีมิกซ์รวมอยู่ด้วย
ฟรีกกี

ฟรีคกี้ (; โรมาจิ: "FREAKY") เป็นซิงเกิลที่ 36 ของคุมิ โคดะ เป็นควอดรุพเพิ้ล เอ ไซด์ซิงเกิลหลังจากปีที่แล้วได้ออกซิงเกิล 4 hot wave ที่มีลักษณะเดียวกัน วางจำหน่ายในวันที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2550 สามารถเปิดตัวสัปดาห์แรกในอันดับที่ 1 ของออริกอนชาร์ต ด้วยยอดขาย 108,349 แผ่น และยังสามารถขึ้นอันดับที่ 1 ของเดลี่ชาร์ตในสัปดาห์ที่ 2 อีกด้วย ซึ่งสามารถครองอันดับที่ 1 ของออริกอนชาร์ตประจำเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2550 หลังจากที่ซิงเกิล 4 hot wave เคยครองอันดับที่ 1 ของชาร์ตประจำเดือนสิงหาคมเมื่อปีที่แล้ว และมียอดขายรวมทั้งสิ้น 195,322 แผ่น
เพลง FREAKY เป็นเพลงประกอบโฆษณาของรถยนต์ฮอนด้า เพลง 空(โซระ)เป็นเพลงประกอบโฆษณาของโทรศัพท์มือถือซอฟต์แบงค์ เพลง Run For Your Life เป็นเพลงประกอบโฆษณาของเครื่องสำอางโคเซ่ และเพลง girls ประกอบโฆษณาคอนเสิร์ต "KODA KUMI FEVER LIVE IN HALL" ของเธอเอง
ในซีดีล็อตแรกจะมีเพลงรีมิกซ์แถมให้อีก 4 เพลง พร้อมสิทธิ์ในการชิงรางวัลโปสเตอร์ของซิงเกิลฟรีคกี้
ในตอนแรกซิงเกิลฟรีคกี้กำหนดให้มีเพลง anytime แต่ภายหลังได้เปลี่ยนเป็นเพลง Run For Your Life แทน ส่วนเพลง anytime ได้ถูกตัดเป็นซิงเกิลที่ 39 แทน
ปอนด์ต่อตารางนิ้ว

ปอนด์ต่อตารางนิ้ว  หรือชื่อที่ถูกต้องกว่าคือ แรงปอนด์ต่อตารางนิ้ว  สัญลักษณ์ psi (พีเอสไอ) หรือ lbf/sq in เป็นหน่วยวัดความดันซึ่งมีพื้นฐานจากระบบอังกฤษแบบอาวัวร์ดูปัว นิยมใช้ในสหราชอาณาจักรและสหรัฐอเมริกา หนึ่งปอนด์ต่อตารางนิ้วคือความดันซึ่งเป็นผลจากแรงหนึ่งแรงปอนด์กระทำต่อพื้นที่หนึ่งตารางนิ้ว
1 lbf/sq in ≈ 6,894.757 Pa ในระบบเอสไอ
ความสัมพันธ์กับหน่วยวัดรูปแบบอื่น ๆ.
ในการใช้งานตัวย่อ มักมีการเติมตัวอักษรลงไปหลังสัญลักษณ์ "psi" เพื่อแสดงปริมาณที่ถูกวัด อย่างไรก็ตาม สถาบันมาตรฐานและเทคโนโลยีสหรัฐอเมริกา (เอ็นไอเอสที) แนะนำว่า เพื่อเพื่อป้องกันความสับสน การเติมตัวอักษรให้เติมที่ปริมาณที่ถูกวัดแทนที่จะเป็นตัวหน่วยวัดเอง ตัวอย่างเช่น ให้ใช้ ""P"g = 100 psi" แทน ""P" = 100 psig"
พีเอสไอจี.
พีเอสไอจี (psig) ย่อจาก pound[-force] per square inch gauge เป็นหน่วยวัดความดันเทียบกับความดันบรรยากาศที่ระดับน้ำทะเล ต่างจากพีเอสไอ (psi) ซึ่งวัดความดันเทียบกับสุญญากาศ (เช่นในอวกาศ) เกจวัดความดันส่วนใหญ่ เช่นเกจวัดลมยาง มักปรับตั้งให้อ่านได้ค่าเป็นศูนย์ที่ระดับน้ำทะเลเนื่องจากการใช้งานส่วนใหญ่ต้องการวัดผลต่างความดัน
ที่ระดับน้ำทะเล ความดันเนื่องจากบรรยากาศของโลกจะมีค่า 14.7 psi มนุษย์จะไม่รู้สึกถึงความดันนี้เพราะว่าระดับความดันของของเหลวในร่างกายมนุษย์นั้นเท่ากับความดันภายนอก ถ้าเกจวัดความดันปรับตั้งไว้ให้อ่านได้ค่าความดันเป็นศูนย์ในอวกาศ เมื่อนำมาวัดที่ระดับน้ำทะเลย่อมอ่านได้ค่าเป็น 14.7 psi ดังนั้น ถ้าวัดความดันเกจของล้อรถยนต์ได้ 30 psi แสดงว่าความดันสัมบูรณ์คือ 44.7 psi นั่นเอง
มักมีการใช้ psi อย่างผิด ๆ โดยใช้ psi เมื่อต้องการหมายถึง psig
เคเอสไอและเคไอพี.
เคเอสไอ (ksi) ย่อจาก kilo-pound[-force] per square inch มีค่าเท่ากับ 1000 psi เกิดจากการเติมคำอุปสรรค kilo ข้างหน้าตัวย่อ psi มักใช้ในการคำนวณทางวัสดุศาสตร์และวิศวกรรมเครื่องกลเพื่อระบุค่าความเค้นและค่ามอดุลัสของยัง
สมุนไพร

สมุนไพร หมายถึง "ผลิตผลทางธรรมชาติ ได้จากพืชที่ใช้เป็นยา หรือผสมกับสารอื่นตามตำรับยา เพื่อบำบัดโรค บำรุง ร่างกาย หรือใช้เป็นยาพิษ" หากนำเอาสมุนไพรตั้งแต่สองชนิดขึ้นไปมาผสมรวมกันซึ่งจะเรียกว่า ยา ในตำรับยา นอกจากพืชสมุนไพรแล้วยังอาจประกอบด้วยสัตว์และแร่ธาตุอีกด้วย เราเรียกพืช สัตว์ หรือแร่ธาตุที่เป็นส่วนประกอบของยานี้ว่า เภสัชวัตถุ พืชสมุนไพรบางชนิด เช่น เร่ว กระวาน กานพลู และจันทน์เทศ เป็นต้น
ความหมาย.
คำว่า สมุนไพร ตามพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2525 หมายถึง พืชที่ใช้ทำเป็นเครื่องยา สมุนไพรกำเนิดมาจากธรรมชาติและมีความหมายต่อชีวิตมนุษย์โดยเฉพาะ ในทางสุขภาพ อันหมายถึงทั้งการส่งเสริมสุขภาพและการรักษาโรค ความหมายของยาสมุนไพรในพระราชบัญญัติยา พ.ศ. 2510 ได้ระบุว่า ยาสมุนไพร หมายความว่า ยาที่ได้จากพฤกษาชาติสัตว์หรือแร่ธาตุ ซึ่งมิได้ผสมปรุงหรือแปรสภาพ เช่น พืชก็ยังเป็นส่วนของราก ลำต้น ใบ ดอก ผล ฯลฯ ซึ่งมิได้ผ่านขั้นตอนการแปรรูปใด ๆ แต่ในทางการค้า สมุนไพรมักจะถูกดัดแปลงในรูปแบบต่าง ๆ เช่น ถูกหั่นให้เป็นชิ้นเล็กลง บดเป็นผงละเอียด หรืออัดเป็นแท่งแต่ในความรู้สึกของคนทั่วไปเมื่อกล่าวถึงสมุนไพร มักนึกถึงเฉพาะต้นไม้ที่นำมาใช้เป็นยาเท่านั้น
ลักษณะ.
พืชสมุนไพร นั้นตั้งแต่โบราณก็ทราบกันดีว่ามีคุณค่าทางยามากมายซึ่ง เชื่อกันอีกด้วยว่า ต้นพืชต่าง ๆ ก็เป็นพืชที่มีสารที่เป็นตัวยาด้วยกันทั้งสิ้นเพียงแต่ว่าพืชชนิดไหนจะมีคุณค่าทางยามากน้อยกว่ากันเท่านั้น
พืชสมุนไพร หรือวัตถุธาตุนี้ หรือตัวยาสมุนไพรนี้ แบ่งออกเป็น 5 ประการ ดังนี้
พืชสมุนไพร แบ่งตามลักษณะประเภทไม้ได้ดังนี้
ประเภทของยาเภสัชวัตถุ.
ในพระราชบัญญัติยาฉบับที่ 3 ปีพุทธศักราช 2522 ได้แบ่งยาที่ได้จากเภสัชวัตถุนี้ไว้เป็น 2 ประเภทคือ
บทบาททางเศรษฐกิจ.
สมุนไพรเป็นส่วนหนึ่งในแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ กระทรวงสาธารณสุข ได้ดำเนินโครงการ สมุนไพรกับสาธารณสุขมูลฐาน โดยเน้นการนำสมุนไพรมาใช้บำบัดรักษาโรคใน สถานบริการสาธารณสุขของรัฐมากขึ้น และ ส่งเสริมให้ปลูกสมุนไพรเพื่อใช้ภายในหมู่บ้านเป็นการสนับสนุนให้มีการใช้สมุนไพรมากยิ่งขึ้น อันเป็นวิธีหนึ่งที่จะช่วยประเทศชาติประหยัดเงินตราในการสั่งซื้อยาสำเร็จรูปจากต่างประเทศได้ปีละเป็นจำนวนมาก
การศึกษาเพิ่มเติม.
ปัจจุบันมีผู้พยายามศึกษาค้นคว้าเพื่อพัฒนายาสมุนไพรให้สามารถนำมาใช้ในรูปแบบที่สะดวกยิ่งขึ้น เช่น นำมาบดเป็นผงบรรจุแคปซูล ตอกเป็นยาเม็ด เตรียมเป็นครีมหรือยาขี้ผึ้งเพื่อใช้ทาภายนอก เป็นต้น ในการศึกษาวิจัยเพื่อนำสมุนไพรมาใช้เป็นยาแผนปัจจุบันนั้น ได้มีการวิจัยอย่างกว้างขวาง โดยพยายามสกัดสารสำคัญจากสมุนไพรเพื่อให้ได้สารที่บริสุทธิ์ ศึกษาคุณสมบัติทางด้านเคมี ฟิสิกส์ของสารเพื่อให้ทราบว่าเป็นสารชนิดใด ตรวจสอบฤทธิ์ด้านเภสัชวิทยาในสัตว์ทดลองเพื่อดูให้ได้ผลดีในการรักษาโรคหรือไม่เพียงใด ศึกษาความเป็นพิษและผลข้างเคียง เมื่อพบว่าสารชนิดใดให้ผลในการรักษาที่ดี โดยไม่มีพิษหรือมีพิษข้างเคียงน้อยจึงนำสารนั้นมาเตรียมเป็นยารูปแบบที่เหมาะสมเพื่อทดลองใช้ต่อไป
ฝัน บ้า คาราโอเกะ

ฝัน บ้า คาราโอเกะ เป็นภาพยนตร์ไทยแนว ตลก อาชญากรรม ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2540 ผลงานกำกับเรื่องแรกของเป็นเอก รัตนเรือง ภาพยนตร์เรื่องนี้ออกฉายครั้งแรก รอบ World Premiere ในเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติเบอร์ลิน ประจำปี ค.ศ. 1997 ใช้ชื่อภาษาอังกฤษว่า Fun Bar Karaoke ซึ่งทับศัพท์เสียงภาษาไทย แต่ความหมายของชื่อ เป็นคนละความหมายกัน
ภาพยนตร์เรื่องนี้ ใช้วิธีการเล่าเรื่องที่แยบคาย มีสไตล์แปลกใหม่กว่าภาพยนตร์ไทยเรื่องอื่น ทำให้ไม่ประสบความสำเร็จด้านรายได้ในประเทศไทย
เฟย์ อัศเวศน์ ได้รับรางวัลนักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม รางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์ ประจำปี พ.ศ. 2540 นอกจากนั้นภาพยนตร์ยังได้เข้าชิงในสาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยม ผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม และนักแสดงนำชายยอดเยี่ยม (ไพบูลย์เกียรติ เขียวแก้ว)
ในปี พ.ศ. 2552 มีการผลิตเป็นดีวีดีสำหรับจัดจำหน่ายในประเทศไทยในรูปแบบของ The Legend Collection ตำนานหนังกลางใจ ซึ่งเป็นการนำภาพยนตร์ไทยเก่า ๆ กลับมาผลิตเป็นดีวีดีสำหรับสะสม โดย ฝัน บ้า คาราโอเกะ อยู่ใน Vol. 4 เช่นเดียวกับ เรื่องตลก 69 ภาพยนตร์ลำดับถัดไปโดย เป็นเอก รัตนเรือง
เรื่องย่อ.
ปู (เฟย์ อัศเวศน์) ทีมงานสร้างภาพยนตร์โฆษณา เป็นหญิงสาวที่อาศัยอยู่กับพ่อ (ไพบูลย์เกียรติ เขียวแก้ว) สองคน หลังจากแม่ตายไปตั้งแต่เธอยังเล็ก เธอมักจะฝันว่า แม่ (Rae Chow) กำลังสร้างบ้านโมเดลหลังเล็ก ๆ อยู่ และฝันว่าแม่เอาปืนยิงพ่อเสียชีวิต หลังจากพบว่าพ่อไปมีความสุขกับหญิงอื่น พ่อปั๋ม เพื่อนสนิทของปู (พูนสวัสดิ์ ธีมากร) ทำนายฝันว่า วันใดที่แม่เธอสร้างบ้านโมเดลเสร็จ วันนั้นเป็นวันที่พ่อเธอจะต้องตาย
พ่อเธอเป็นคนดื่มเหล้า สูบบุหรี่จัด และชอบร้องคาราโอเกะ ทั้งยังแอบไปมีความสัมพันธ์กับ หยก (แชมเปญ เอ็กซ์) เมียน้อยของเสี่ยโต้ง (วีรดิษ วิญญรัตน์) เจ้าของร้านคาราโอเกะ ซึ่งเมื่อรู้ความสัมพันธ์ลับนั้นก็ส่งมือปืนมาตามเก็บพ่อปู
น้อย (เรย์ แมคโดนัลด์) ชายหนุ่มขี้อายที่เป็นลูกค้าร้านสะดวกซื้อที่ ปั๋ม (ณัฐณิชา ครองลาภยศ) เพื่อนปูทำงานอยู่ เวลาน้อยมาซื้อของ มักจะเจอกับปู ที่มาขลุกอยู่ที่ร้านปั๋มอยู่เสมอ ทั้งคู่ต่างมีใจให้กัน โดยที่ต่างฝ่ายต่างไม่รู้ว่าเบื้องหลังนั้น น้อยเป็นลูกน้องของเสี่ยโต้ง เป็นมือปืนที่มีหน้าที่เก็บกวาดคนที่มาเกาะแกะเมียน้อยของเจ้านาย น้อยมุ่งมั่นทำงานเก็บเงิน เพื่อเดินทางไปหาประสบการณ์ที่อเมริกา
ในฝันนั้น บ้านโมเดลใกล้จะเสร็จลงทุกวัน ปูพยายามทุกวิถีทางเพื่อช่วยต่อชีวิตพ่อ ไม่ว่าจะบริจาคโลงศพ แก้เคล็ด ฯลฯ ในขณะที่น้อยกับปู ต่างก็ค่อย ๆ สานต่อความรู้สึกดี ๆ ที่มีต่อกัน
พุดชมพู

พุดชมพู (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Kopsia rosea" D.J. Middleton; วงศ์: Apocynaceae) ตีพิมพ์เป็นพืชชนิดใหม่ (ค.ศ. 2004) เนื่องจากเคยสับสนกับ พุดใบใหญ่ "Kopsia macrophylla" Hook.f. และ พุดชมพู (เดิม) "Kopsia fruticosa" (Ker) A.DC. ส่วนที่ต่างกันเด่นชัดที่สุดคือพุดชมพูมีรังไข่เกลี้ยง และ "Kopsia macrophylla" Hook.f. มีเกสรเพศผู้ติดต่ำกว่ากึ่งกลางหลอดกลีบ และพบเฉพาะในคาบสมุทรมลายู
เวลายุโรปกลาง

เขตเวลาชาติยุโรปกลาง  เป็นชื่อของเขตเวลาที่ตรงกับมาตรฐานบบเวลาสากลเชิงพิกัดบวก 1 ชั่วโมง (UTC+1) ซึ่งใช้เป็นเวลามาตรฐานส่วนใหญ่ในประเทศยุโรป และใช้ในประเทศทางตอนเหนือของทวีปแอฟริกา
ประเทศที่ใช้.
ประเทศต่อไปนี้ที่ใช้เขตเวลาชาติยุโรปกลางตลอดทั้งปี
ประเทศหรือเขตพื้นที่ต่อไปนี้ที่ใช้เขตเวลาชาติยุโรปกลางเฉพาะช่วงฤดูหนาว เริ่มตั้งแต่ เวลา 1.00 นาฬิกาตามเวลาสากลเชิงพิกัด (UTC±0) ในวันอาทิตย์สุดท้ายของเดือนตุลาคม ไปจนถึง เวลา 1.00 นาฬิกาตามเวลาสากลเชิงพิกัด (UTC±0) ในวันอาทิตย์สุดท้ายของเดือนมีนาคม
ขนาด (คณิตศาสตร์)

ในทางคณิตศาสตร์ ขนาด  คือสมบัติอย่างหนึ่งของวัตถุที่ใช้เปรียบเทียบว่า สิ่งใดใหญ่กว่าหรือเล็กกว่าสิ่งใดในวัตถุชนิดเดียวกัน ในทางเทคนิคคือการจัดอันดับของวัตถุ ในชีวิตจริงมีการใช้ขนาดในการจัดอันดับของวัตถุต่าง ๆ เช่น ความดังของเสียง (เดซิเบล) ความสว่างของดาวฤกษ์ หรือมาตราริกเตอร์บนระดับความรุนแรงของแผ่นดินไหว เป็นต้น
ชาวกรีกได้มีการแยกแยะขนาดไว้เป็นหลายประเภท รวมทั้ง
ซึ่งชาวกรีกเคยพิสูจน์ว่าสองอย่างแรกนั้นไม่เหมือนกัน หรือแม้แต่ระบบสมสัณฐาน (isomorphism) ของขนาด และพิจารณาว่าขนาดที่เป็นจำนวนลบไม่มีความหมาย และใช้ค่าศูนย์เป็นขนาดที่ต่ำที่สุด หรือน้อยกว่าขนาดทั้งหมดที่เป็นไปได้ อย่างใดอย่างหนึ่ง
จำนวนจริง.
ขนาดของจำนวนจริงมักเรียกว่าเป็นค่าสัมบูรณ์หรือมอดุลัส (modulus) เขียนแทนด้วยสัญลักษณ์ |"x"| ซึ่งนิยามโดย
 |"x"| = "x", เมื่อ "x" ≥ 0
 |"x"| = −"x", เมื่อ "x" < 0
จะให้ผลลัพธ์เป็นระยะทางจากศูนย์ถึงจำนวนนั้นบนเส้นจำนวนจริง ซึ่งเป็นจำนวนบวกหรือศูนย์เสมอ ตัวอย่างเช่น ขนาดของ −5 เท่ากับ 5 เป็นต้น
จำนวนเชิงซ้อน.
ขนาดของจำนวนเชิงซ้อน ซึ่งเรียกว่ามอดุลัสเหมือนกัน คือ ระยะทางจากศูนย์บนระนาบเชิงซ้อน สูตรสำหรับคำนวณนั้นเหมือนกับทฤษฎีบทพีทาโกรัส
 <math> \left| z \right| = \sqrt{\Re (z) ^2 + \Im (z) ^2 }</math>
โดยที่ ℜ ("z") และ ℑ ("z") คือ ส่วนจริงและส่วนจินตภาพของ "z" ตามลำดับ ตัวอย่างเช่น ขนาดของ −3 + 4"i" เท่ากับ 5 เป็นต้น
เวกเตอร์ในปริภูมิแบบยุคลิด.
ขนาดของเวกเตอร์ x สำหรับจำนวนจริงในปริภูมิแบบยุคลิด ℝ"n" สามารถหาได้จากนอร์ม (norm) ซึ่งเป็นผลขยายมาจากระยะทางแบบยุคลิด นั่นคือรากที่สองของผลคูณจุด (dot product) ของเวกเตอร์ตัวเอง
 <math>\|\mathbf{x}\| := \sqrt{x_1^2 + \cdots + x_n^2}</math>
เมื่อ x = ("x"1, "x"2, ..., "x""n") และบางครั้งก็มีการใช้สัญกรณ์ |x| แทนนอร์ม
ตัวอย่างเช่น ขนาดของเวกเตอร์ (4, 5, 6) เท่ากับ
 <math>\| (4, 5, 6) \| = \sqrt{4^2 + 5^2 + 6^2} = \sqrt{77} \approx 8.775</math>
คอมพิซฟิวชัน

คอมพิซฟิวชัน  เป็นชุดของปลั๊กอินสำหรับคอมพิซ ซึ่งเป็นโปรแกรมจัดการหน้าต่างตัวหนึ่งของระบบเอกซ์วินโดวซิสเต็ม โครงการนี้เกิดจากการรวมตัวของโครงการ Beryl ซึ่งเดิมแยกตัวออกมาจาก Compiz แต่ได้รวมเข้ามาอีกครั้งในรูปปลั๊กอินของคอมพิซ
คอมพิซฟิวชันรุ่นแรกสุดคือ 0.5.2 โดยออกเมื่อวันที่ 13 สิงหาคม ค.ศ. 2007
ระหว่างการเลือกชื่อโครงการที่รวมตัวกัน ได้ใช้ชื่อ "CompComp" เป็นชื่อชั่วคราวไปก่อน
วงศ์แคหางค่าง

วงศ์แคหางค่าง หรือ วงศ์ไม้ปีบ (ชื่อวิทยาศาสตร์:) เป็นชื่อวงศ์พรรณไม้ของพืชในตระกูล ปีบ เพกา แคสันติสุข แคแสด ศรีตรัง ชมพูพันธุ์ทิพย์ เหลืองปรีดียาธร ลักษณะเด่นคือ สัณฐานดอกลักษณะปากแตร ส่วนลักษณะเด่นอื่น ๆ ใบเดี่ยวติดเป็นวงรอบข้อ หรือใบประกอบติดตรงข้ามแต่ละคู่ตั้งฉากกัน ใบด้านล่างมีต่อม ดอกใหญ่บานเด่นชัด เกสรเพศผู้มี 4 อัน สั้น 2 ยาว 2 มีเกสรเพศผู้ที่เป็นหมัน 1 อัน ผลแห้งแตก แข็ง ผิวเรียบ เมล็ดมีปีก และมีจำนวนมาก
เดิมทีวงศ์แคหางค่างอยู่ในอันดับ Scrophulariales แต่ภายหลังยุบรวม อันดับ Scrophulariales เข้ากับอันดับกะเพรา (Lamiales) จึงทำให้วงศ์แคหางค่างถูกจัดอยู่ในอันดับแลเมียลิส ไปด้วยโดยปริยาย
ลักษณะประจำวงศ์.
วงศ์แคหางค่าง เป็นวงศ์ของ ไม้เลื้อย หรือไม้ต้นเนื้อแข็ง ใบเป็นใบเดี่ยว หรือใบประกอบ มีเส้นใบออกจากสองข้างของเส้นกลางใบแบบขนนก ดอก ใหญ่ และบานเด่นชัด กลีบเลี้ยงเชื่อมติดกัน กลีบดอกเชื่อมติดกัน เกสรเพศผู้มี 4 อัน สั้น 2 ยาว 2 รังไข่ติดเหนือวงกลีบ มี 2 ช่อง มีไข่อ่อนหลายหน่วยต่อ 1 ช่อง ผล เป็นแบบผลแห้งแตก แข็ง ผิวเรียบ เมล็ดมีปีก
การกระจายพันธุ์.
ส่วนใหญ่กระจายพันธุ์ในเขตร้อน มีบางชนิดเท่านั้นที่กระจายไปในเขตอบอุ่น โดยในประเทศไทย มี 14 สกุล เช่น
การใช้ประโยชน์.
พืชในวงศ์แคหางค่างที่นิยมปลูกเป็นพืชประดับ เช่น น้ำเต้าต้น ("Crescentia cujete" L.) ศรีตรัง ("Jacaranda obtusifolia" Bonpl.) ไส้กรอกแอฟริกา ("Kigelia africana" (Lam.) Benth.) แคแสด ("Spathodea campanulata" P. Beauv.) ชมพูพันธุ์ทิพย์ ("Tabebuia rosea" (Bertol.) DC.) ทองอุไร ("Tecoma stans" (L.) Kunth.) เป็นต้น ดอกจะมีนก ค้างคาว มาดูดน้ำหวาน ส่วนเมล็ด มีปีกและแพร่พันธุ์โดยลม
ปิดตำนานอารยชน

"ปิดตำนานอารยชน" เป็นภาพยนตร์เกี่ยวกับชีวิตของชาวมายัน ออกฉายเมื่อ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2549 นักแสดงทั้งหมดพูดภาษามายัน เนื้อเรื่องเกี่ยวกับการเดินทางของวีรบุรุษชื่อว่า อุ้งเท้าจากัว (Jaguar Paw) ผู้เป็นนักล่าสัตว์ในภูมิภาคเมโซอเมริกา (อเมริกากลาง) ในปี ค.ศ. 1502 ที่เมืองยูกาตาน เม็กซิโก นักล่าผู้นี้ได้ผจญภัยกับนักล่าร่วมเผ่าในขณะที่ถูกกลุ่มคนต่างเผ่าเข้ามารุกรานและจับตัวไป
วงศ์นกกา

วงศ์กา เป็นวงศ์ของนกร้องเพลงจับคอน ประกอบไปด้วย นกกา, นกเรเวน, นกกาน้อย, นกกาภูเขา, นกสาลิกา และ นกกะลิงเขียด มีมากกว่า 120 ชนิด ใช้ชื่อวงศ์ว่า Corvidae
นกในวงศ์นี้เป็นนกที่เฉลียวฉลาด รู้ทราบถึงตนเองจากกระจก และรู้จักการใช้เครื่องมือเพื่อเพิ่มความสามารถ) ซึ่งจะพบในมนุษย์และสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมชั้นสูงบางชนิดเท่านั้น นกในวงศ์นี้มีขนาดกลางถึงใหญ่ ปากและขาแข็งแรงผลัดขนปีละครั้ง
นกในวงศ์นี้พบได้เกือบทั่วโลกยกเว้นปลายทวีปอเมริกาใต้และขั้วโลก โดยมากจะพบในอเมริกากลางและอเมริกาใต้ เอเชียใต้ และ ทวีปยูเรเชีย และในทวีปแอฟริกา, ออสตราเลเซีย และ อเมริกาเหนือพบแห่งละประมาณ 10 ชนิด
สกุล.
วงศ์ Corvidae
ส่วนนกกาน้อยหงอนยาว ("Platylophus galericulatus") อาจจะไม่ได้เป็นสมาชิกที่แท้จริงในวงศ์นี้ แต่ยังใกล้เคียงกับนกในวงศ์นกเฉี่ยวดง (Malaconotidae) และวงศ์นกอีเสือ (Laniidae) มากกว่า
ปรัมบานัน

จันดีปรัมบานัน  หรือ จันดีราราจงกรัง  คือเทวสถานในศาสนาฮินดูที่ใหญ่ที่สุดในประเทศอินโดนีเซีย อุทิศแด่พระตรีมูรติ ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของนครยกยาการ์ตา ตรงบริเวณเขตจังหวัดชวากลางกับจังหวัดยกยาการ์ตาประมาณ ตัววัดนั้นสร้างขื้นเมื่อราว พ.ศ. 1390 แต่หลังจากสร้างเสร็จได้ไม่นาน ตัววัดก็ถูกทอดทิ้งและถูกปล่อยให้ทรุดโทรมตามกาลเวลา เมื่อถึง พ.ศ. 2461 (ค.ศ. 1918) จึงได้มีการเริ่มบูรณะวัดขึ้นมา การบูรณะการของสิ่งก่อสร้างหลักสิ้นสุดลงเมื่อ พ.ศ. 2496 (ค.ศ. 1953)
กลุ่มวัดปรัมบานันเป็นเทวสถานฮินดูที่ใหญ่ที่สุดในประเทศอินโดนีเซีย และใหญ่เป็นอันดับสองในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เป็นรองเพียงนครวัด ตัววัดโดดเด่นด้วยสถาปัตยกรรมฮินดูและความใหญ่โตของปรางค์ซึ่งมีความสูงถึง เดิมกลุ่มวัดปรัมบานันมีโครงสร้างวิหารถึง 240 อัน แสดงถึงความยิ่งใหญ่ของศิลปะและสถาปัตยกรรมฮินดูในชวาโบราณ และยังเป็นผลงานชิ้นเอกของอินโดนีเซียสมัยคลาสสิกด้วย ปรัมบานันดึงดูดนักท่องเที่ยวจากทั่วโลก
มรดกโลก.
จันดีปรัมบานันได้รับขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกในการประชุมคณะกรรมการมรดกโลกสมัยสามัญครั้งที่ 15 ภายใต้ชื่อ "กลุ่มวัดปรัมบานัน" เมื่อปี พ.ศ. 2534 ที่เมืองคาร์เทจ ประเทศตูนิเซีย ด้วยข้อกำหนดและหลักเกณฑ์ในการพิจารณา ดังนี้
ตัวแปร (คณิตศาสตร์)

ตัวแปร คือ ลักษณะของข้อมูลที่เปลี่ยนแปลงได้ แสดงได้โดยสัญลักษณ์ เช่น X,Y เป็นต้น
สถิติศาสตร์.
ในการวัดข้อมูลตัวแปรจากกลุ่มตัวอย่าง จะแบ่งข้อมูลได้ ดังนี้
ธงชาติออสเตรเลีย

ธงชาติออสเตรเลีย มีลักษณะเป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้าพื้นสีน้ำเงิน ที่มุมธงบนด้านคันธงมีรูปธงชาติสหราชอาณาจักร ใต้ธงชาติสหราชอาณาจักรนั้นเป็นรูปดาวเจ็ดแฉกสีขาวดวงหนึ่ง มีชื่อเรียกว่า ดาราสหพันธรัฐ (The Commonwelth Star) ถัดจากรูปดังกล่าวมาทางด้านปลายธงนั้น เป็นรูปดาวเจ็ดแฉก 5 ดวง และดาวห้าแฉกอีก 1 ดวง เรียงกันเป็นรูปกลุ่มดาวกางเขนใต้
แบบธง.
 "ไม่มีข้อมูลในส่วนนี้ คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียไทยได้[ โดยการเพิ่มเติมข้อมูลในส่วนนี้]"
ข้อบังคับว่าด้วยธง.
 "ไม่มีข้อมูลในส่วนนี้ คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียไทยได้[ โดยการเพิ่มเติมข้อมูลในส่วนนี้]"
ประวัติ.
การประกวดแบบธงชาติ ค.ศ.1901.
ลักษณะของธงที่ปรากฏนี้เป็นแบบธงที่ได้รับเลือกจากการประกวดแบบธงในปี พ.ศ. 2444 โดยรัฐบาลสหพันธรัฐออสเตรเลีย (ชื่อประเทศในขณะนั้น) และในอีกไม่กี่ปีต่อมารัฐบาลสหราชอาณาจักรและรัฐบาลออสเตรเลีย ก็ได้ประกาศให้ใช้เป็นธงของออสเตรเลียอย่างเป็นทางการ แม้ว่ากำหนดของแบบธงที่แน่นอนนั้นจะมีการเปลี่ยนแปลงอยู่หลายคราว ไม่ว่าจะเป็นด้วยความตั้งใจหรือความเข้าใจผิดก็ตาม แบบธงที่กำหนดให้ใช้ในปัจจุบันนี้ได้ตีพิมพ์เผยแพร่ครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2477 และได้รับการยอมรับตามกฎหมายว่าเป็น "ธงของชาวออสเตรเลีย" ("Australian National Flag") ในปี พ.ศ. 2497 ตามพระราชบัญญัติธง ค.ศ. 1953 (Flags Act 1953) โดยมีการกำหนดธงอย่างอื่น สำหรับเป็นเครื่องหมายของประชาชนและหน่วยงานราชการของออสเตรเลียด้วย
ธงชาติฝรั่งเศส

ธงชาติฝรั่งเศส  เป็นธงไตรรงค์ที่มีริ้วธงสีน้ำเงิน ขาว และแดง เรียงกันตามแนวตั้ง โดยเริ่มใช้งานหลังการปฏิวัติฝรั่งเศส ถึงแม้ว่าจะไม่ใช่ธงไตรรงค์แรก แต่เป็นหนึ่งในธงที่ส่งอิทธิพลมากที่สุดในประวัติศาสตร์ ธงนี้เป็นธงต้นแบบที่หลาย ๆ ประเทศนำมาดัดแปลงใช้เป็นธงชาติของตนเอง รวมทั้งธงชาติไทยด้วย
แบบธง.
รัฐธรรมนูญฝรั่งเศส มาตราที่ 2 ใน ค.ศ. 1958 ระบุว่า "ธงชาติเป็นธงไตรรงค์ ประกอบด้วยสีน้ำเงิน, ขาว, แดง" โดยไม่มีการระบุเฉพาะว่าเป็นสีระดับไหน
แถบสีน้ำเงินมักเป็นสีกรมท่าเข้ม มีการเปิดตัวธงแบบสีฟ้าอ่อน (และสีแดงค่อนข้างอ่อน) ใน ค.ศ. 1974 โดยประธานาธิบดี วาเลรี ฌิสการ์ แด็สแต็ง นับแต่นั้นมาก็มีการใช้ธงทั้งสองแบบ โดยศาลากลาง อาคารสาธารณะ และค่ายทหาร มักชูธงแบบสีเข้ม แต่ในบางครั้งก็มีการใช้ธงแบบสีอ่อนด้วย
ปัจจุบัน ธงนี้มีความกว้างมากกว่าความสูงที่หนึ่งครึ่งเท่า (เช่น ในสัดส่วน 2:3) และมีความกว้างของแถบเท่ากัน (ยกเว้นในกองทัพเรือฝรั่งเศส) เดิมทีแถบบนธงมีความกว้างไม่เท่ากัน โดยมีอัตราส่วนที่ 30 (น้ำเงิน), 33 (ขาว) และ 37 (แดง) ต่อมาในสมัยนโปเลียนที่ 1 มีการเปลี่ยนรูปแบบให้แถบเท่ากัน แต่มีการเปลี่ยนระเบียบข้อบังคับอีกครั้งในวันที่ 17 พฤษภาคม ค.ศ. 1853 เมื่อกองทัพเรือหันมาใช้แบบอัตราส่วน 30:33:37 อีกครั้งจนถึงปัจจุบัน
ประวัติ.
แต่เดิมธงนี้มีที่มาจากธงสีแดงและน้ำเงินซึ่งเป็นสีธงประจำกรุงปารีส และธงสีขาว ซึ่งใช้เป็นธงประจำสภาสามัญชน มีความหมายถึงความบริสุทธิ์ และยังหมายถึงประเทศฝรั่งเศสด้วย เมื่อเกิดการปฏิวัติฝรั่งเศส ใน พ.ศ. 2332 ธงสามสี แดง-ขาว-น้ำเงิน ได้กลายเป็นสัญลักษณ์ของการปฏิวัติที่นิยมแพร่หลายโดยทั่วไป เพื่อแสดงให้เห็นถึงการล้มล้างชนชั้นสูงซึ่งมีอิทธิพลอย่างมากในการเมืองการปกครอง แต่รัฐบาลปฏิวัติฝรั่งเศสได้รับรองธงนี้ให้ใช้เป็นธงชาติจริงเมื่อ พ.ศ. 2337
ฟิฟตีเซนต์

ฟิฟตีเซนต์  มีชื่อจริงว่า เคอร์ติส เจมส์ แจ็กสัน ที่ 3  เกิดเมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม ค.ศ. 1975 เป็นแร็ปเปอร์ ที่ได้รับรางวัลใหญ่ไปครองถึง 6 รางวัล รวมทั้ง ศิลปินยอดเยี่ยม และ อัลบั้มยอดเยี่ยม ประจำปี ในงาน 
บิลบอร์ด มิวสิก อวอร์ด ในปี 2005 จากงานเพลงชุด เดอะแมสซาเคอร์
ประวัติ.
แม่ของเขาเป็นผู้ค้ายาเสพติด รายเล็กและถูกฆาตกรรม เมื่อเขา อายุได้ 8 ปี ฟิฟตีเซนต์พูดถึงแม่ อดีตเกี่ยวกับยาเสพติด และทุก ๆ เรื่องในชีวิตของเขา อย่างตรงไปตรงมาในรูปแบบ ของบันทึกส่วนตัว จากชีวิตของเขาใน จาไมกา เมืองควีนส์ ไปสู่จุดสูงสุดบนบิลบอร์ดชาร์ท ฟิฟตีเซนต์นึกย้อนไป ถึงสมัยก่อนว่าแถวบ้านเขา พ่อค้ายาคือกลุ่มคนที่มีเงินเพียง กลุ่มเดียว เท่านั้น เขาได้เข้าสู่ในวงการเพลง เมื่อมีโอกาสได้เจอ Jam Master Jay (แห่งวง Run-DMC) โดยบังเอิญ
ปี 2000 ช่วงนั้นฟิฟตีเซนต์กำลังจะมีผลงานสตูดิโออัลบั้มชุดแรก ก่อนจะปล่อยผลงานออกมาก็โดนยิงเข้า 9 นัดรวด แต่ไม่ตาย
และเขาได้มาตั้ง แก๊ง G Unit กับ ลอยด์ แบงก์ และโทนี ยาโย ทำเพลงล้อเลียนเพื่อนร่วมวงการออกมาชุดนึงมีเพลงอย่าง "Be Here" และ "Ya'll Be Warned" เป็นเพลงเด่น ส่วนเพลงที่เหลือๆ จะเน้นจิกกัดคู่แข่งตัวร้ายอย่าง Ja Rule
จากนั้น เอ็มมิเน็ม ก็ดึงไปเข้าค่าย Shady/Aftermath เขาได้ปล่อยผลงานเปิดตัว "Get Rich or Die Tryin"' มีเอ็มมิเน็ม และ Dr.Dre ช่วยกัน
โดยมี "In Da Club" เป็นซิงเกิลแรกสุดฮิตที่ติดชาร์ทบิลบอร์ดอันดับหนึ่งหลายสัปดาห์
ต่อจากนั้น Dr.Dre และ เอ็มมิเน็มก็ได้ร่วมงานกับฟิฟตีเซนต์ ไปร่วมร้องในซาวด์แทร็กประกอบ "8 Mile"
ระหว่างที่กำลังดัง ฟิฟตีเซนต์ก็ยังสร้างวีรกรรมไม่หยุดหย่อนที่ดังสุดๆ ก็คือคดียิง Jam Master Jay ในเดือนตุลาคมปี 2002
ต่อด้วยคดีมีปืนไว้ในครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาตในปีเดียวกัน สื่อต่างๆ ก็ประโคมข่าวว่า ฟิฟตีเซนต์เป็นชีวิตที่เปื้อนเลือดของจริง แต่กลายเป็นว่ายิ่งดังเข้าไปอีก ยอดขายถึง 872,000 ก๊อปปี้ ขณะที่จะดึงพวกพ้องมาออกอัลบั้มใหม่โดยมี "How We Do" เป็นซิงเกิลร่วมร้องกับเดอะ เกม
แต่อยู่ดีๆ ก็ไปประกาศออกรายการวิทยุว่า เดอะ เกม ลาออกจากจี-ยูนิต แล้วทั้งสองฝ่ายก็เลยยกพวกยิงกันหน้าสถานีวิทยุอุตลุดวุ่นวาย
ปี 2005 เขากลับมากับอัลบั้ม "The Massacre" ที่มีเพลงรั่วออกมาทางอินเทอร์เน็ต ทาง Interscope ต้นสังกัดก้เลยต้องร่นเวลาการออกจำหน่ายให้เร็วขึ้น
อัลบั้ม "The Massacre" ก็ประสบความสำเร็จโดยมีซิงเกิลแรกสุดฮิต "Candy Shop" ได้โอลิเวียมาร่วมร้อง ขึ้นอันดับ 1 ในบิลบอร์ด
และ "Disco Inferno" ที่รั่วออกมาทางอินเทอร์เน็ตจนดังไปทุกคลับ
ต่อมาในปี 2007 ฟิฟตีเซนต์ได้ออกอัลบัมใหม่ที่ชื่อว่า "Curtis" แล้วได้ลงอัลบัมแข่งดีเบทกับ คอนยี เวสต์ ซึ่ง 50 ได้กล่าวกับนิตยสาร Rolling Stone ไว้ว่าถ้า คอนยี เวสต์ขายอัลบัมได้มากกว่าเขา เขาจะวางมือจากวงการ แต่ในที่สุด 50 ก็ได้ถอนคำคืนเนื่องจากอัลบัมของเขาได้เปิดตัวขายได้ที่ 2 รองจากอัลบัม "Graduate" ของ คอนยี เวสต์ ในอัลบัมใหม่นี้เขาได้ร่วมทำงานกับ จัสติน ทิมเบอร์เลก และทิมบาแลนด์ และมีเพลงฮิตติดชาร์ตอย่าง "Ayo Technology" หรือ "Still Kill" ที่ร่วมร้องกับ เอค่อน
ในปี 2008 ฟิฟตีเซนต์ได้ออกอัลบัมกับวง G-Unit ที่มีชื่อว่า "Terminate on Sight"
บัต / ไอโช

บัท / ไอโช (; โรมาจิ: "But / Aishō") เป็นซิงเกิลที่ 35 ของคุมิ โคดะ เป็นดับเบิ้ล เอ ไซด์ซิงเกิล วางจำหน่ายในวันที่ 14 มีนาคม [[พ.ศ. 2550 เป็นซิงเกิลที่จำกัดขายในเฉพาะช่วงเดือนมีนาคมถึงเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2550 เท่านั้น สามารถเปิดตัวยอดขายในวันแรกที่อันดับ 1 ของออริกอนชาร์ต แต่ก็ครองที่ 1 ได้นาน 3 วันก่อนที่ซิงเกิล flavor of life ของ[[อุทาดะ ฮิคารุ]]จะสามารถขึ้นเป็นที่ 1 ได้ในที่สุด โดยเปิดตัวสัปดาห์แรกในอันดับที่ 2 ของออริกอนชาร์ตด้วยยอดขาย 63,692 แผ่น และมียอดขายรวมประมาณ 128,736 แผ่น 
เพลง BUT เป็นเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง[[สเต็ปโดนใจ หัวใจโดนเธอ]]ที่เข้าฉายในประเทศญี่ปุ่นเมื่อเดือนมีนาคมที่ผ่านมา ส่วนเพลง 愛証(ไอโช) เป็นเพลงประกอบละครทีวีเรื่อง "ไอโนะรุเคอิชิ" ทางช่องนิปปอนทีวี
ชาร์ต.
[[หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2550]]
[[หมวดหมู่:เพลงญี่ปุ่น]]
[[หมวดหมู่:เพลงของคูมิ โคดะ]]