pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
บิเยิน อันเดรียเซิน

บิเยิน โยฮัน อันเดรียเซิน  เป็นนักแสดงและนักดนตรีชาวสวีเดน มีชื่อเสียงที่สุดจากการรับบทเป็นเด็กชายทัดซิโอในภาพยนตร์ "Death in Venice" ซึ่งออกฉายในปี 1971 
หลังจากที่ภาพยนตร์ดังกล่าวออกฉาย วงการภาพยนตร์ก็ตื่นตะลึงกับความงดงามของเขา นายลอเรินซ์ เจ. เควียร์ก นักประวัติศาสตร์ภาพยนตร์ ถึงขนาดกล่าวว่า บางภาพของอันเดรียเซิน "สามารถดึงออกจากเฟรมแล้วแขวนไว้บนกำแพงที่ลูฟวร์หรือที่วาติกัน" ซึ่งในเทศกาลภาพยนตร์เมืองกานในหนึ่งปีถัดมา อันเดรียเซินถูกพาดหัวข่าวในระดับนานาชาติว่าเป็น "เด็กหนุ่มที่งดงามที่สุดในโลก" ("the most beautiful boy in the world")
ไม่ปรากฏว่าบิดาของเขาเป็นใคร ส่วนมารดาของเขาก็ฆ่าตัวตายขณะที่เขามีอายุสิบขวบ หลังจากนั้น เด็กชายอันเดรียเซินก็ถูกเลี้ยงดูโดยยาย เขาเคยอยู่โรงเรียนประจำในประเทศเดนมาร์ก ก่อนที่ต่อมา จะเข้าเรียนที่โรงเรียนดนตรีในสต็อกโฮล์ม ประเทศสวีเดน
วัดป่าอารยวังสาราม

วัดป่าอารยวังสาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเชียงรากน้อย อำเภอบางไทร จังหวัดพระนครศรีอยุธยา มีเนื้อที่รวมทั้งสิ้น 41 ไร่ 3 งาน 20 ตารางวา
วัดป่าอารยวังสารามเป็นสาขาของวัดป่าพุทธพจน์หริภุญไชย จังหวัดลำพูน อยู่ในเครือข่ายการบริหารงานของพระอาจารย์อารยวังโส โดยเมื่อ พ.ศ. 2556 ตระกูลกุลละวนิชย์ได้ถวายที่ดินเพื่อให้จัดสร้างวัด พื้นที่บริเวณนี้เดิมเป็นป่าช้า ต่อมาได้รับการประกาศให้ตั้งเป็นวัดขึ้นในพระพุทธศาสนาเมื่อวันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2559
สิ่งก่อสร้างและเสนาสนะในวัด ได้แก่ ศาลาปฏิบัติธรรม ศาลาบรรยายธรรม กุฏิพระสงฆ์ 4 หลัง กุฏิรวม 2 ห้องใหญ่ เรือนประทับสมเด็จเจ้าฟ้าฯ กรมหลวงราชสาริณีสิริพัชร มหาวัชรราชธิดา และเรือนพักฆราวาส (แยกหญิง-ชาย) และอุโบสถสร้างขึ้นตามแบบของพระอุโบสถวัดพระราม 9 กาญจนาภิเษก
คานทรงตัวในโอลิมปิก

คานทรงตัว เป็นหนึ่งในรายการแข่งขันกีฬายิมนาสติกสากลที่จัดขึ้นในโอลิมปิกฤดูร้อนซึ่งมีเฉพาะผู้หญิงเท่านั้นที่เข้าแข่งขัน ผู้หญิงเริ่มเข้าแข่งขันและได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันรอบชิงชนะเลิศในปี พ.ศ. 2495
จักรวาลไรอัน

นวนิยาย.
หนังสือเล่มแรกที่กล่าวถึงแจ็ค ไรอัน คือ ล่าตุลาแดง (The Hunt for Red October)
ตามวันที่ตีพิมพ์.
นวนิยายตามลำดับที่เขียน ชื่อภาษาไทยโดยผู้แปล สุวิทย์ ขาวปลอด ประกอบไปด้วย
จักรวาลไรอันจากผู้เขียนอื่น.
นวนิยายตามลำดับที่เขียนโดยผู้เขียนท่านอื่น หลังจากทอม แคลนซีจากไป ประกอบไปด้วย
ตัวละคร.
ตัวละครหลัก.
ตัวละครหลักในจักรวาลไรอัน ประกอบไปด้วย
ตัวละครหลักบางตัวถูกใช้เป็นตัวละครในภาพยนตร์และซีรีย์โทรทัศน์ ประกอบไปด้วย:
ประธานาธิบดี.
มีประธานาธิบดีจำนวนทั้งหมด 6 คนในจักรวาลไรอัน ถึงแม้จะถูกกล่าวชื่อถึงเพียง 5 คนก็ตาม ประกอบไปด้วย
ในนวนิยายหลายเล่ม มีการอ้างอิงถึงประธานาธิบดี โรนัลด์ เรแกน และประธานาธิบดี จอร์จ เอช. ดับเบิลยู. บุช ราวกับเหตุการณ์ในนวนิยายชุดนี้เกิดขึ้นร่วมกับโลกจริง ๆ
เดอะ แคมปัส.
ในนวนิยายชุดจักรวาลของไรอัน ตั้งแต่ "คมเขี้ยวพยัคฆ์" "The Teeth of the Tiger" นำเสนอองค์กรหน่วยข่าวกรองนอกแบบชื่อว่า เดอะ แคมปัส โดยมีตัวละคร แจ็ค ไรอัน ผู้พ่อ เป็นตัวละครผู้อยู่เบื้องหลัง และติดตามแจ็ค ไรอัน ผู้ลูกและเพื่อนของพวกเขาในการปฏิบัติการต่อต้านการก่อการร้ายต่าง ๆ หลาย ๆ ครั้ง โดยมีบริษัทเฮนรี่ แอสโซสิเอส (Hendley Associates) ซึ่งเป็นบริษัทลงทุนทางการค้าของเอกชน เป็นบริษัทบังหน้าขององค์กรในการดำเนินกิจการบนดิน โดยอาศัยเงินทุนจากการเก็งกำไรในตลาดหลักทรัพย์ซึ่งอาศัยข้อมูลข่าวกรองขององค์การในการประกอบการลงทุน โดยไม่ต้องอยู่ภายใต้การกำกับดูแลของรัฐบาลกลาง และทำให้องค์กรสามารถดำเนินงานได้อย่างเป็นอิสระ
ภาพยนตร์.
ภาพสนตร์ที่สร้างมาจากจักรวาลของไรอัน ของ ทอม แคลนซี ประกอบไปด้วย
โทรทัศน์.
มีการประกาศว่า คาร์ลตัน คูส และ เกรแฮม โรแลนด์ จะร่วมงานกับ ไมเคิล เบย์ ผ่านโปรดักชั่นแพลตินัม ดูนส์ของเขา และพาราเมาต์เทเลวิชั่นใน แจ็ค ไรอัน ซีรีย์โทรทัศน์สำหรับแอมะซอน
สายลับ แจ็ค ไรอัน (Jack Ryan).
ต่อมาในวันที่ 29 เมษายน พ.ศ. 2559 เดทไลน์ได้ประกาศว่า จอห์น คราซินสกี จะรับบทเป็น แจ็ค ไรอันในซีรีย์ จากนั้นในวันที่ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2559 แอมะซอนสตูดิโอได้ประกาศว่าจะสร้างซีรีย์โทรทัศน์ในซีซันแรกจำนวน 10 ตอนในซีรีย์ แจ็ค ไรอัน ของ ทอม แคลนซี ในวันที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2559 แอ็บบี้ คอร์นิช ได้รับบทเป็น แคธี ไรอัน ในซีรีย์โทรทัศน์ดังกล่าว และในวันที่ 6 มกราคม พ.ศ. 2560 มีรายงานว่า มอร์เทน ไทล์ดัม จะเป็นคนวางโครงเรื่องภายในซีรีย์
ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560 มีการประกาศว่า แดเนียล แซกไฮม์ ผู้กำกับภาพยนตร์เรื่อง ล่าเด็ดหัวมือสังหารหนีสุดโลก (The American) จะมาร่วมกำกับและผลิตในหลาย ๆ ตอนภายในซีรีย์
ซีรีย์โทรทัศน์ชุดนี้ได้รับแรงบันดาลใจมาจากภาพยนต์ชุดแจ็ค ไรอัน ที่แฮร์ริสัน ฟอร์ดรับบทในการแสดง โดยได้ฉายรอบปฐมทัศน์เมื่อวันที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2561 โดยก่อนหน้านั้น 4 เดือน เมื่อวันที่ 24 เมษายน พ.ศ. 2561 แอมะซอนได้ประกาศจัดสร้างซีซันที่ 2 ซึ่งเล่าถึงฉากหลังในทวีปอเมริกาใต้ และประกาศการจัดสร้างซีซันที่ 3 เมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2562 โดยก่อนการเปิดตัวซีซันที่ 3 ผู้ผลิตได้ยืนยันว่าจะมีการสร้างซีซันที่ 4 และจะถือเป็นซีซันสุดท้ายของซีรีย์โทรทัศน์ชุดนี้
วีดีโอเกม.
มีการสร้างวีดีโอเกมที่มีพื้นฐานมาจากจักรวาลไรอันมากมาย โดยบางเกมสร้างอิงมาจากนวนิยาย บางเกมสร้างอิงมาจากภาพยนตร์ บางเกมสร้างมาเป็นภาคแยกออกมาจากเนื้อเรื่องหลัก
เกม "เรนโบว์ซิกส์".
นอกจากนี้ ทอม แคลนซีส์ ยังได้สร้างแฟรนไชส์มัลติมีเดียซึ่งเกี่ยวกับหน่วยต่อต้านการก่อการร้ายระหว่างประเทศ ที่มีชื่อหน่วยว่า เรนโบว์ ซึ่งมาจากนวนิยายของเขาที่ชื่อว่า "อุดมการณ์เฉียดนรก Rainbow Six" ซึ่งได้รับการดัดแปลงเป็นวีดีโอเกมยิงทางยุทธวิธีผ่านมุมมองบุคคลที่หนึ่ง
ประชาคมการเมืองยุโรป

ประชาคมการเมืองยุโรป (EPC) เป็นเวทีสำหรับการหารือทางการเมืองและอภิปรายกลยุทธ์เกี่ยวกับอนาคตของยุโรป ซึ่งก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2565 กลุ่มนี้จัดการประชุมครั้งแรกในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2565 ที่กรุงปราก โดยมีผู้เข้าร่วมจาก 44 ประเทศในยุโรป รวมทั้งประธานสภายุโรปและประธานคณะกรรมาธิการยุโรป
ประวัติ.
ประชาคมการเมืองยุโรปได้รับการเสนอจัดตั้งในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2565 โดยแอมานุแอล มาครง ประธานาธิบดีฝรั่งเศส ซึ่งดำรงตำแหน่งประธานคณะมนตรีแห่งสหภาพยุโรปในขณะนั้น และในวันที่ 23–24 มิถุนายน พ.ศ. 2565 เขาได้นำเสนออย่างเป็นทางการในที่ประชุมสภายุโรป การประชุมของกลุ่มจัดให้มีขึ้นในวันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2565 โดยมีผู้แทนจาก 44 รัฐเข้าร่วม ซึ่งประเทศรัสเซียและประเทศเบลารุสถูกกันออกจากการเข้าร่วมประชาคม
จุดมุ่งหมาย.
จุดมุ่งหมายของประชาคมการเมืองยุโรป คือการจัดให้มีเวทีของการประสานงานนโยบายของประเทศในยุโรปทั่วทั้งทวีป และเพื่อส่งเสริมการเจรจาทางการเมืองและความร่วมมือเพื่อแก้ไขปัญหาที่มีผลประโยชน์ร่วมกัน เพื่อเสริมสร้างความมั่นคง เสถียรภาพ และความเจริญรุ่งเรืองของทวีปยุโรป โดยเฉพาะในเรื่องวิกฤตการณ์พลังงานยุโรป นอกจากประเทศที่เป็นสมาชิกสหภาพยุโรปแล้ว ประชาคมการเมืองยุโรปยังรวมถึงประเทศอื่นเช่น อาร์มีเนีย อาเซอร์ไบจาน จอร์เจีย ไอซ์แลนด์ มอลโดวา ตุรกี ยูเครน และสหราชอาณาจักร 
ระหว่างการประชุมสุดยอดครั้งแรก มีความเห็นพ้องว่าจะมีภารกิจที่นำโดยสหภาพยุโรปในบริเวณพรมแดนประเทศอาร์มีเนียกับประเทศอาเซอร์ไบจานเป็นระยะเวลาสองเดือน เพื่อตรวจสอบติดตามหลังวิกฤตการณ์เขตแดนอาร์มีเนีย–อาเซอร์ไบจาน
การประชุมสุดยอด.
มีการคาดหมายว่าจะมีการจัดประชุมสุดยอดสองครั้งในแต่ละปี โดยสลับกันระหว่างประเทศในสหภาพยุโรปและนอกสหภาพยุโรป การประชุมสุดยอดครั้งแรกเกิดขึ้นที่ปรากเมื่อวันที่ 6–7 ตุลาคม พ.ศ. 2565 ซึ่งการประชุมครั้งนี้มีการถ่ายทอดสดโดยเครือข่ายยูโรวิชัน (Eurovision)
เมื่อวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2565 สหราชอาณาจักรประกาศว่าจะเข้าร่วมการประชุมและเสนอตัวเป็นเจ้าภาพการประชุมครั้งถัดไป มอลโดวายังเสนอตัวเป็นเจ้าภาพจัดการประชุมในครั้งต่อไปเช่นกัน
ผู้เข้าร่วม.
ประเทศและองค์กรระหว่างประเทศที่เข้าร่วมในประชาคมการเมืองยุโรปคือ
รัฐสมาชิกสหภาพยุโรป.
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
ประเทศอื่นในยุโรปที่เข้าร่วม.
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
ประเทศในยุโรปที่ไม่ได้เข้าร่วม.
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
ปริทัศน์.
บทความของสำนักข่าวแอสโซซิเอเต็ดเพรส (Associated Press) ระบุว่า "มีการวิจารณ์ว่าเวทีการประชุมใหม่นี้เป็นความพยายามที่จะระงับการขยายสมาชิกของสหภาพยุโรป อีกความเห็นหนึ่งเกรงว่าอาจกลายเป็นเพียงสถานที่พูดคุย ซึ่งมีการจัดประชุมปีละครั้งหรือสองครั้งแต่ไม่มีเนื้อหาหรือแรงผลักดันที่แท้จริง" บทความสรุปว่า "ไม่มีการเสนองบประมาณหรือโครงการโดยสหภาพยุโรปและจะไม่มีการแถลงอย่างเป็นทางการหลังจากการประชุมสุดยอด การพิสูจน์ความสำเร็จน่าจะวัดจากการประชุมครั้งที่สองจะสามารถเกิดขึ้นจริงหรือไม่"
มีรายงานว่าการสร้างเวทีใหม่นี้ "ทำให้เกิดความสับสน" ต่อสภายุโรป โดยโฆษกของสภาระบุว่า "ในด้านสิทธิมนุษยชน ประชาธิปไตย และหลักนิติธรรม ซึ่งประชาคมยุโรปมีอยู่แล้ว นั่นคือสภายุโรป" คุณลักษณะของเวทีใหม่นี้คือ ประเทศรัสเซียและเบลารุสถูกกีดกันการเข้าร่วมโดยเจตนา แต่นั่นไม่ได้อธิบายความจำเป็นในทันทีสำหรับหน่วยงานอื่น รัสเซียไม่ได้เป็นสมาชิกของสภายุโรปอีกต่อไป และมีเพียงเบลารุสเท่านั้นที่มีส่วนร่วมเพียงบางส่วนในฐานะที่ไม่ใช่สมาชิก
ดูเพิ่ม.
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
เซียร์เกย์ ซูโรวิคีน

พลเอกอาวุโส เซียร์เกย์ วลาดิมีโรวิช ซูโรวีคีน  เป็นนายพลของกองทัพรัสเซีย ดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการกองทัพอวกาศรัสเซีย เขาเคยเป็นผู้รับผิดชอบการจัดตั้งกรมบัญชาการใหญ่สารวัตรทหาร หน่วยงานใหม่สังกัดกระทรวงกลาโหม และเคยเป็นผู้บัญชาการมณฑลทหารตะวันออกในปี 2013 จนกระทั่งถูกโยกย้ายไปเป็นผู้บัญชาการกำลังทหารรัสเซียประจำประเทศซีเรียในปี 2017 เพื่อสนับสนุนประธานาธิบดีบัชชาร อัลอะซัด ในสงครามกลางเมืองซีเรีย
ซูโรวีคีนเป็นผู้บัญชาการกลุ่มทัพใต้ในการรุกรานยูเครน ค.ศ. 2022 ซึ่งในเดือนตุลาคมปีเดียวกัน เขาได้รับแต่งตั้งเป็นผู้บัญชาการใหญ่ของเขตสงครามยูเครน อย่างไรก็ตาม ในช่วงที่เขาบังคับบัญชาเขตสงคราม กองทัพรัสเซียในบัญชาของเขากลับถูกกองทัพยูเครนตีคืนพื้นที่อย่างต่อเนื่อง ท้ายที่สุดในเดือนมกราคม 2023 กระทรวงกลาโหมรัสเซียจึงแต่งตั้งพลเอกอาวุโสวาเลรี เกราซีมอฟ เสนาธิการใหญ่กองทัพรัสเซีย มาแทนในตำแหน่งของเขา และลดตำแหน่งเขาเป็นรองผู้บัญชาการใหญ่เขตสงคราม
ลู้ก เบรซีย์

ลู้ก เบรซีย์ (เกิด 26 เมษายน พ.ศ. 2532) เป็นนักแสดงชาวออสเตรเลีย เขามีชื่อเสียงจากผลงานในภาพยนตร์เช่น "มอนติคาร์โล", "จีไอโจ สงครามระห่ำแค้นคอบร้าทมิฬ", "เดอะโนเวมเบอรืแมน", "พอยท์เบรก", และ "แฮกซอว์ริดจ์" และสำหรับละครโทรทัศน์อย่างเรื่อง "โฮมแอนด์อะเวย์" ซึ่งเป็นการปรากฏตัวครั้งแรกทางหน้าจอ
อาชีพ.
เบรซีย์เริ่มต้นอาชีพการแสดงด้วยการปรากฏตัวในละครโทรทัศน์เรื่อง "โฮมแอนด์อะเวย์" ของออสเตรเลีย การเริ่มต้นของเขาเกิดขึ้นหลังจากได้รับเชิญให้ไปออดิชั่น เขารับบทเป็น เทรย์ ปาล์เมอร์ ในซีรีส์เรื่องนี้ในปี ค.ศ. 2009 นอกจากนี้เขายังเล่นเป็น อารอน ดีน ในหลายตอนของเรื่อง "แดนซ์อะคาเอมี" ซีซั่นแรกซึ่งออกอากาศในออสเตรเลียในปี ค.ศ. 2010 บทบาทในภาพยนตร์เรื่องแรกของเขาคือใน "มอนติคาร์โล" ซึ่งถ่ายทำในยุโรปในค.ศ. 2010 และออกในปีต่อถัดไป ในปี ค.ศ. 2012 เขาย้ายไปอเมริกาเพื่อทำงานด้านการแสดงต่อไป
หลังจากย้ายมา เขาเล่นเป็น คอบร้าคอมมานเดอร์ ในภาพยนตร์เรื่อง "จีไอโจ สงครามระห่ำแค้นคอบร้าทมิฬ" (2013) แทนที่ โจเซฟ กอร์ดอน-เลวิตต์ จาก สงครามพิฆาตคอบร้าทมิฬ|ภาพยนตร์ในภาคแรก]] ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2013 เขาเซ็นสัญญารับบทนักแสดงนำชายในละครนำทางเรื่อง "เวสต์ไซด์" ผลิตโดยแมคจี และพัฒนาโดย อิลีน ไชเก้น สำหรับบริษัทแพร่สัญญาณอเมริกัน แต่บทไม่ได้พัฒนาเป็นซีรีส์ จากนั้นเขาก็มีบทบาทนำในภาพยนตร์ปี ค.ศ. 2014 เรื่อง "เดอะโนเวมเบอรืแมน" และ "เดอะเบสต์ออฟมี" ใน ค.ศ. 2015 เบรซีย์ได้แสดงในเรื่อง "พอยท์เบรก" ในฐานะเจ้าหน้าที่เอฟบีไอ จอห์นนี่ ยูทาห์ ในภาพยนตร์ที่สร้างใหม่จากเรื่องเดิมในปี ค.ศ. 1991
จอห์น วิค (ตัวละคร)

จอห์น วิค  เป็นตัวละครที่สร้างขึ้นโดย ดีเร็ก โคลสตาด และเป็นตัวเอกของภาพยนตร์แอ็คชั่นระทึกขวัญแนวนีโอ-นัวร์ ที่รับบทโดย คีอานู รีฟส์ จอห์นเป็นนักฆ่าในตำนานที่เกษียณตัวเองไปจนกระทั่งมีแก๊งค์บุกเข้ามาในบ้าน ขโมยรถของเขา และฆ่าลูกสุนัขที่เฮเลนภรรยาผู้ล่วงลับของเขามอบให้เขา สิ่งนี้ทำให้เขาอยู่บนเส้นทางแห่งการแก้แค้น กลับสู่โลกอาชญากรใต้ดินและในที่สุดก็ขัดแย้งกับองค์กรนักฆ่าระดับนานาชาติซึ่งเขาเคยเป็นส่วนหนึ่ง
100 เมตรในโอลิมปิก

การแข่งขันกีฬากรีฑา 100 เมตรในโอลิมปิกฤดูร้อน ได้รับการจัดแข่งขันตั้งแต่การแข่งขันกีฬาหลายประเภทครั้งแรก รายการ 100 เมตรชายได้เข้าร่วมโปรแกรมกรีฑาโอลิมปิกตั้งแต่ปี พ.ศ. 2439 โดย 100 เมตรถือเป็นหนึ่งในรายการเกียรติยศสุงสุดของการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกและเป็นหนึ่งในการแข่งขันที่มีความนิยมมากที่สุดในโอลิมปิก โดยเป็นการแข่งขัน 100 เมตรที่มีชื่อเสียงที่สุดในระดับชั้นนำและเป็นการแข่งขันวิ่งระยะสั้นที่สุดในกีฬาโอลิมปิก ซึ่งเป็นตำแหน่งที่จัดในทุกๆ รุ่น ยกเว้นช่วงสั้นๆ ระหว่างปี 1900 ถึง 1904 เมื่อมีการแข่งขัน 60 เมตรชาย
แชมป์โอลิมปิกคนแรกคือ โธมัส เบิร์ก ในประเภทผู้ชายและ 32 ปีต่อมา เบ็ตตี้ โรบินสัน ชนะในประเภทผู้หญิง สถิติการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกสำหรับการแข่งขันคือ 9.63 วินาที โดย ยูเซน โบลต์ ในปี ค.ศ. 2012 และ 10.61 วินาที โดย เอเลน ทอมป์สัน-เฮอร์ราห์ ในปี ค.ศ. 2021 สถิติโลกของรายการนี้เท่ากันหรือถูกทำลายระหว่างการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกถึง 7 ครั้งในประเภทชายและ 12 ครั้งในประเภทหญิง
เขตเท็นรีว

เขตเท็นรีว  เป็นหนึ่งในสามเขตของนครฮามามัตสึ จังหวัดชิซูโอกะ ประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของฮามามัตสึ พื้นที่ส่วนใหญ่ปกคลุมไปด้วยป่าไม้
ประวัติ.
เขตเท็นรีวก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 2007 เดิมประกอบด้วยเทศบาล 5 แห่ง ได้แก่ นครเท็นรีว เมืองซากูมะ เมืองฮารูโนะ เมืองมิซากูโบะ และหมู่บ้านทัตสึยามะ ซึ่งได้ผนวกเข้ากับนครฮามามัตสึเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 2005
ภูมิศาสตร์.
เขตเท็นรีวมีพื้นที่ 943.84 ตารางกิโลเมตร ซึ่งเป็นเขตที่มีพื้นที่ใหญ่ที่สุดในบรรดาเขตทั้งเจ็ดของฮามามัตสึ ใน ค.ศ. 2009 มีประชากรจำนวน 34,936 คน และมีความหนาแน่นของประชากร 28.9 คนต่อตารางกิโลเมตร เขตเท็นรีวมีพื้นที่ป่าหนาแน่น จึงมีการทำอุตสาหกรรมป่าไม้ ซึ่งเป็นหนึ่งในอุตสาหกรรมหลักของฮามามัตสึ นอกจากนี้ ยังมีเขื่อนหลายแห่งที่ต้นน้ำของแม่น้ำเท็นรีว ซึ่งผลิตพลังงานไฟฟ้าพลังน้ำให้แก่โครงข่ายไฟฟ้าของบริษัทชูบุเด็นเรียวกุ 
ภูมิอากาศ.
เขตเท็นริวมีภูมิอากาศร้อนและชื้นในฤดูร้อน และฤดูหนาวที่ค่อนข้างอบอุ่น (เขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน "Cfa") อุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปีในเขตเท็นริวอยู่ที่ ปริมาณน้ำฝนรายปีเฉลี่ยอยู่ที่ โดยเดือนกรกฎาคมเป็นเดือนที่มีฝนตกชุกที่สุด อุณหภูมิจะสูงที่สุดโดยเฉลี่ยในเดือนสิงหาคมที่ประมาณ และต่ำสุดในเดือนมกราคมที่ประมาณ 
การขนส่ง.
รถไฟ.
เขตเท็นรีวมีรถไฟให้บริการ ได้แก่ สายอีดะของบริษัทรถไฟญี่ปุ่นตอนกลาง 13 สถานี, รถไฟเท็นรีวฮามานาโกะ สายเท็นรีวฮามานาโกะ 3 สถานี และทางรถไฟเอ็นชู 1 สถานี
การเรียนรู้ตามอัธยาศัย

การเรียนรู้ตามอัธยาศัย  มีลักษณะเฉพาะคือมีการวางแผนและการจัดการในระดับต่ำในด้านบริบทการเรียนรู้, การสนับสนุนการเรียนรู้, เวลาในการเรียนรู้ และวัตถุประสงค์ในการเรียนรู้ ซึ่งต่างจากการเรียนรู้ในระบบ, การเรียนรู้นอกระบบ เนื่องจากการเรียนรู้ตามอัธยาศัยไม่มีการกำหนดผลลัพธ์การเรียนรู้ แต่ดูจากความตั้งใจที่จะกระทำจากมุมมองของผู้เรียน เช่น การแก้ปัญหา วิธีการโดยทั่วไปของการเรียนรู้ตามอัธยาศัย เช่น การลองผิดลองถูกหรือการเรียนรู้จากการกระทำ, การแสดงตัวอย่าง, การให้ข้อมูลป้อนกลับในเชิงแก้ไขและการสะท้อนคิด การเรียนรู้ตามอัธยาศัยเป็นปรากฏการณ์ต่อเนื่องของการเรียนรู้ผ่านการมีส่วนร่วมหรือการเรียนรู้ผ่านการสร้างความรู้ ซึ่งต่างจากมุมมองดั้งเดิมของการเรียนรู้ที่มีครูเป็นศูนย์กลางผ่านการได้รับความรู้ ประมาณการว่าร้อยละ 70–90 ของการเรียนรู้ของผู้ใหญ่เกิดขึ้นในแบบตามอัธยาศัยและนอกสถาบันการศึกษา
ฟูมิเอะ

ฟูมิเอะ (; โรมาจิ: "fumi-e" "เหยียบบนภาพ") คือการให้ผู้ต้องสงสัยว่าเป็นคริสตังลับเหยียบย่ำภาพเหมือนของพระเยซูหรือพระนางมารีย์ เพื่อแสดงให้เห็นว่าเขาไม่ได้นับถือศาสนาคริสต์ บุคคลที่ไม่ยอมเหยียบภาพเหมือนดังกล่าว ถือเป็นเรื่องผิดกฎหมายในรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะ พวกเขาจะถูกทรมานอย่างสาหัส หรือร้ายกว่านั้นคือถูกฆ่าทิ้ง
ประวัติ.
"ฟูมิเอะ" ถูกใช้ครั้งแรกหลังเกิดการข่มเหงผู้ที่นับถือศาสนาคริสต์ในนางาซากิเมื่อ ค.ศ. 1629 ประชาชนทุกคนไม่ว่าจะเป็นสามัญชน ซามูไร หรือแม้แต่พระภิกษุ ก็ต้องร่วมกิจกรรมนี้ โดยวัตถุที่ถูกเหยียบจะเรียกว่า "เอะอิตะ" หรือ "อิตะเอะ" ส่วนการเหยียบจะเรียกว่า "เอะฟูมิ" โดยรัฐบาลญี่ปุ่นใช้วิธีนี้เพื่อพิสูจน์ศรัทธา เพราะเป็นภาพของพระเยซูหรือภาพของแม่พระ ผู้ที่ต้องสงสัยว่านับถือศาสนาคริสต์จะต้องเหยียบย่ำภาพเหมือนดังกล่าว แต่หากว่าผู้ต้องสงสัยนั้นไม่ยอมเหยียบหรือไม่เต็มใจที่จะเหยียบ ก็จะถูกระบุว่าเป็นคริสต์ศาสนิกชนทันที และจะถูกส่งไปเมืองนางาซากิ รัฐบาลญี่ปุ่นมีเป้าประสงค์ให้พวกเขาเลิกศรัทธาในศาสนาคริสต์ หากชาวคริสต์คนใดปฏิเสธที่จะเปลี่ยนศาสนาก็จะถูกทรมาน หลายคนถูกประหาร โดยเฉพาะการประหารชีวิตด้วยการโยนลงบ่อน้ำพุร้อนบนเขาอุนเซ็งในนางาซากิ
ฟูมิเอะถูกยกเลิกเมื่อคราวญี่ปุ่นเปิดประเทศรับชาวต่างชาติเมื่อวันที่ 13 เมษายน ค.ศ. 1856 แต่ยังมีการบังคับใช้ในบางท้องที่ กระทั่งศาสนาคริสต์ได้รับการคุ้มครองในรัชสมัยเมจิ ฟูมิเอะจึงถูกยกเลิกอย่างถาวร ชาวคริสตังลับหลายคนต้องยอมทำพิธีฟูมิเอะ หลังการเปิดประเทศและการอนุญาตให้นับถือศาสนาคริสต์ได้โดยไม่ผิดกฎหมาย มีคริสตังลับอาศัยอยู่ราว 20,000 คนในนางาซากิ ซึ่งลดลงจากเดิมที่มีมากถึง 500,000 คน ศาสตราจารย์มาร์ก มุลลินส์ แห่งมหาวิทยาลัยออกแลนด์ระบุว่า "ในแง่นโยบาย [ฟูมิเอะ] มีประสิทธิภาพ"
โดยทั่วไป "ฟูมิเอะ" ทำจากสัมฤทธิ์ มีบ้างที่ทำจากหินทาสี และบ้างก็เป็นภาพแกะจากไม้ ปัจจุบันมีฟูมิเอะหลงเหลืออยู่ค่อนข้างน้อย เพราะส่วนใหญ่ถูกทิ้ง หรือนำไปหลอมเพื่อใช้ประโยชน์อื่น สถาบันสมิธโซเนียนได้จัดนิทรรศการรอบโลก : โปรตุเกสและโลกในศตวรรษที่ 16 และ 17 (Encompassing the Globe: Portugal and the World in the 16th and 17th Centuries) เมื่อ ค.ศ. 2007 โดยได้จัดแสดงแผ่นฟูมิเอะไว้ด้วย
ทัศนะ.
นักศาสนศาสตร์ อธิบายว่า การทำฟูมิเอะนั้นสื่อถึงความรักและการให้อภัยของพระเยซูคริสต์
ศาสตราจารย์ไซมอน ฮิลล์ แห่งมหาวิทยาลัยคาทอลิกจุนชิง นางาซากิ อธิบายว่าหากคริสต์ศาสนิกชนเลือกที่จะต่อต้านไม่เหยียบฟูมิเอะ ศาสนาคริสต์ก็คงหายไปจากประเทศญี่ปุ่นแล้ว โดยกล่าวไว้ว่า "...เพราะมีบางคนที่กล้าที่จะเหยียบฟูมิเอะ...ทำให้ศาสนาคริสต์ยังคงดำรงอยู่ในประเทศญี่ปุ่น"
Ixodidae

Ixodidae เป็นวงศ์ของเห็บแข็ง (hard tick) ซึ่งเป็นหนึ่งในสามวงศ์ของเห็บ ประกอบด้วยสมาชิกกว่า 700 สปีชีส์ เห็บในวงศ์นี้มีแผ่นสคูเทลลัม (scutellum) ที่หลัง ซึ่งเห็บวงศ์ Argasidae (เห็บอ่อน) ไม่มี เห็บแข็งเป็นปรสิตภายนอกของโฮสต์หลายสปีชีส์ บางชนิดเป็นพาหะนำเชื้อก่อโรคในมนุษย์
ลักษณะ.
เห็บในวงศ์นี้ต่างจากเห็บในวงศ์ Argasidae เนื่องจากมีสคูเทลลัม ระยะตัวกลางวัย (nymph) และตัวเต็มวัยมีคาปิตูลัม (capitulum/gnathosoma) ซึ่งประกอบเป็นส่วนปากของเห็บ ชี้มาทางด้านหน้าของลำตัว แต่เห็บในวงศ์ Argasidae มีคาปิตูลัมซ่อนอยู่ใต้ลำตัว
นอกจากนี้เห็บในวงศ์ Ixodidae ยังยังแตกต่างในด้านวงจรชีวิต โดยจะเกาะติดบนตัวโฮสต์และกัดโดยที่โฮสต์มักไม่รู้สึกตัว และจะดูดเลือดไปเรื่อยๆ จนกว่าจะอ้วนพี (engorged) และพร้อมเปลี่ยนตำแหน่งบนผิวหนังของโฮสต์ กระบวนการนี้อาจกินเวลาหลายวันหรือหลายสัปดาห์ บางชนิดหลุดจากตัวโฮสต์เพื่อไปลอกคราบในที่ปลอดภัย บางชนิดยังคงเกาะอยู่บนโอสต์ตัวเดิมและจะหลุดจากโฮสต์เมื่อพร้อมวางไข่
การจัดจำแนก.
ประกอบด้วย 702 สปีชีส์ใน 17 สกุล รายชื่อสกุลมีดังต่อไปนี้:
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
ความสำคัญทางการแพทย์.
เห็บแข็งหลายชนิดมีความสำคัญทางการแพทย์เนื่องจากเป็นพาหะของโรคที่เกิดจากแบคทีเรีย โปรโตซัว และไวรัส เช่น "Rickettsia" และ "Borrelia" น้ำลายของเห็บเพศเมียเป็นพิษและทำให้เกิดอาการอ่อนแรงแบบเป็นจากปลายมาหาต้น (ascending paralysis) ในสัตว์และมนุษย์ เรียกว่า อัมพาตจากเห็บ (tick paralysis) เห็บที่มักเป็นสาเหตุของอัมพาตจากเห็บได้แก่ "Dermacentor andersoni, Dermacentor occidentalis, Dermacentor variabilis," และ "Ixodes holocyclus"
โรคอื่นที่นำโดยเห็บมีดังเช่น โรคไลม์ โรคติดเชื้อบาบีเซีย โรคติดเชื้อเออร์ลิเชีย โรคติดเชื้ออนาพลาสมา ไข้กระต่าย
ไฟร์ทรัก (วิดีโอเกม)

ไฟร์ทรัก  เป็นเกมอาร์เคดขาวดำ ค.ศ. 1978 ที่พัฒนาและเผยแพร่โดยบริษัทอาตาริ, อิงค์. ตามที่เว็บไซต์"เกมส์เรดาร์"เผย เกมนี้เป็นวิดีโอเกมแรกสุดที่มีการเล่นเกมแบบร่วมมือที่ผู้เล่นสองคนต้องทำงานร่วมกัน "ไฟร์ทรัก"สร้างขึ้นจากเทคโนโลยีการเลื่อนฉากแบบหลายทิศทางที่สร้างขึ้นสำหรับเกม"ซูเปอร์บัก"ของบริษัทอาตาริที่เปิดตัวเมื่อปีก่อน
ส่วนเวอร์ชันผู้เล่นเดี่ยวได้รับการเปิดตัวในฐานะสโมกีย์ โจ และภายในเหมือนกับเกม"ไฟร์ทรัก" ทั้งสองเกมได้รับการตั้งโปรแกรมโดยฮาวเวิร์ด เดลแมน อนึ่ง "ไฟร์ทรัก"ได้รับการจัดจำหน่ายในประเทศญี่ปุ่นโดยบริษัทนัมโค
รูปแบบการเล่น.
ผู้เล่นต้องร่วมมือกันขับรถบรรทุกฝ่าการจราจรให้ไกลที่สุดโดยไม่ชน แม้ว่าเกมนี้จะสามารถเล่นได้โดยใช้ผู้เล่นคนเดียว แต่เกมนี้ออกแบบมาสำหรับสองคนเป็นหลัก ผู้เล่นด้านหน้าควบคุมหัวลากของรถบรรทุกโดยนั่งลง, ควบคุมแก๊ส และเบรก ขณะที่ผู้เล่นด้านหลังยืน และบังคับคัดท้ายสำหรับล้อหลัง, ควบคุมการแกว่งของเทรลเลอร์ ส่วนตัวตู้เกมมีเสียงระฆังและแตรให้ผู้เล่นเช่นกัน แม้ว่าสิ่งเหล่านี้จะไม่มีประโยชน์ในเกมจริงก็ตาม
การตอบรับ.
ในสหรัฐ นิตยสาร"รีเพลย์"ระบุว่า"สโมกีย์ โจ" เป็นเกมอาร์เคดที่ทำรายได้สูงสุดอันดับเก้าเมื่อ ค.ศ. 1978 และเกม"ไฟร์ทรัก"ดั้งเดิมเป็นเกมที่ทำรายได้สูงสุดอันดับที่ 12 ของปีดังกล่าว
อู๋ อวี่เหิง

อู๋ อวี่เหิง (เกิด 11 กันยายน พ.ศ. 2539) หรือ คริสโตเฟอร์ อู๋  เป็นนักแสดง, นักร้อง และนักเต้นชาวจีน สังกัดปริ้นซ์คัลเจอร์ 
เขามีบทบาทการแสดงในละครเรื่อง "ฮูเซดไอแคนท์เกตแมริด" และ "อัมซัชอะวูแมน" ในปี พ.ศ. 2564 เขาได้เข้าร่วมการแข่งขันแสดงความสามารถพิเศษในรายการเรียลลิตี้ "พรอดิวซ์แคมป์ 2021" ของเทนเซ็นต์ วิดีโอ และคว้าอันดับที่ 18 ในการจัดอันดับรอบสุดท้าย ซึ่งเขาได้รับความสนใจอย่างมาก
กลุ่มแฟนคลับของเขามีชื่อว่า "สลอธ" (Slotch) และสีที่เป็นสัญลักษณ์คือ "บลูทูพิกอะสตาร์" (  )
ประวัติ.
อู๋ อวี่เหิงเกิดที่เมืองเฉิงตู มณฑลเสฉวน ประเทศจีน เขาสำเร็จการศึกษาระดับมัธยมจากโรงเรียนมัธยมเฉิงตูช่วงหลิวตังหู และระดับอุดมศึกษามหาวิทยาลัยเจียวตงตะวันตกเฉียงใต้ สาขาเศรษฐศาสตร์และการค้า
เขตเศรษฐกิจคอเคซัสเหนือ

เขตเศรษฐกิจคอเคซัสเหนือ (tr.: "Severo-Kavkazsky ekonomichesky rayon") เป็นหนึ่งใน 12 เขตเศรษฐกิจของประเทศรัสเซีย ประกอบด้วยเขตสหพันธ์คอเคซัสเหนือทั้งหมดและหน่วยองค์ประกอบทางตะวันตกของเขตสหพันธ์ใต้
ในบริเวณนี้ ไล่ขึ้นไปทางเหนือจากบริเวณแนวหลักของเทือกเขาคอเคซัสไปจนถึงที่ราบ จะพบแหล่งน้ำมัน ก๊าซธรรมชาติ และถ่านหินที่อุดมสมบูรณ์ เมืองใหญ่ ๆ ได้แก่ โดเนตสค์, รอสตอฟ-ออน-ดอน, ครัสโนดาร์, เซวาสโทพอล, เคอร์สัน, กรอซนี, ลูกันค์, วลาดีคาฟคาซ, ซาโปโรซีและโนโวรอสซีสค์ โซซีและยัลตาเป็นรีสอร์ทยอดนิยม เครื่องจักรการเกษตร ถ่านหิน ปิโตรเลียม และก๊าซธรรมชาติเป็นผลิตภัณฑ์หลัก ภูมิภาคริมแม่น้ำคูบัน ซึ่งเป็นพื้นที่ดินดำที่อุดมสมบูรณ์ เป็นหนึ่งในยุ้งฉางหลักของรัสเซีย มีการปลูกข้าวสาลี หัวบีตน้ำตาล ยาสูบ ข้าว และเมล็ดทานตะวัน และเลี้ยงโค แม่น้ำสายอื่น ๆ ได้แก่ ดอน, คูมา และ เตเรก และคลองวอลกา-ดอน เป็นเส้นทางคมนาคมหลัก
เขตเศรษฐกิจเหนือ

เขตเศรษฐกิจเหนือ (
tr.: "Severny ekonomichesky rayon") เป็นหนึ่งในสิบสองเขตเศรษฐกิจของประเทศรัสเซีย
องค์ประกอบ.
ทั้งหมดอยู่ใน เขตสหพันธ์ตะวันตกเฉียงเหนือ
ตัวชี้วัดทางเศรษฐกิจและสังคม.
เขตเศรษฐกิจเหนือคิดเป็นสัดส่วนเกือบ 4% ของ GRP ของประเทศในปี พ.ศ. 2551 ในเขตอาร์คติกบางส่วนของรัสเซีย ค่าจ้างรายเดือนดูสูงกว่าค่าเฉลี่ยของประเทศมาก แต่สิ่งนี้ถูกชดเชยด้วยโอกาสที่การจ่ายเงินจะต่ำกว่ามาก สัดส่วนที่มากกว่าในภูมิภาคนั้นเป็นการจ้างงานในรัฐวิสาหกิจ และสัดส่วนที่ต่ำกว่ามีความมั่นคงในการทำงาน การว่างงานในภูมิภาคนี้สูงกว่าหนึ่งในห้าของทั้งประเทศ
แม้ว่าสภาพภูมิอากาศจะดูน่ากลัว แต่อายุขัยในภาคเหนือก็เกือบเท่ากับค่าเฉลี่ยของประเทศสำหรับทั้งชายและหญิง เยาวชนที่ต้องการการศึกษาที่สูงกว่ามักจะออกจากภูมิภาค อัตราส่วนของนักเรียนต่อประชากรต่ำกว่าค่าเฉลี่ยของประเทศประมาณห้าเท่า และสำหรับผู้ที่อาศัยอยู่ในภูมิภาคนี้ ความคาดหวังในการปรับปรุงคุณภาพชีวิตก็ต่ำกว่าค่าเฉลี่ยของประเทศ
เขตเศรษฐกิจยูรัล

เขตเศรษฐกิจยูรัล  เป็นหนึ่งในสิบสองเขตเศรษฐกิจของประเทศรัสเซีย เขตอุตสาหกรรมที่โดดเด่นประกอบด้วยเขตการปกครองต่อไปนี้ (กับศูนย์กลางการปกครอง) สาธารณรัฐบัชคอร์โตสตาน (อูฟา), แคว้นเชเลียบินสค์ (เชเลียบินสค์), แคว้นคูร์กัน (คูร์กัน), แคว้นโอเรนบุร์ก (โอเรนบุร์ก), ดินแดนเปียร์ม (เปียร์ม), แคว้นสเวียร์ดลอฟสค์ (เยคาเตรินเบิร์ก) และ สาธารณรัฐอุดมูร์ต (อีเจฟสค์) ส่วนใหญ่ตั้งอยู่ในภาคกลาง และบางส่วนอยู่ในภาคใต้และตอนเหนือของยูรัล และยังรวมถึงบางส่วนของ ยุโรปตะวันออก และ ที่ราบไซบีเรียตะวันตก ขอบเขตของมันแตกต่างกันเริ่มจาก เขตสหพันธ์ยูรัล ได้แก่ สาธารณรัฐบัชคอร์โตสตาน, แคว้นโอเรนบุร์ก, ดินแดนเปียร์ม และ สาธารณรัฐอุดมูร์ต อยู่ใน เขตสหพันธ์วอลกา ในขณะที่อีกสามแห่งอยู่ในเขตสหพันธ์ยูรัล
จิล เอมอส

จิล เอ็ดวินา เอมอส  (คำเรียกตามหลังชื่อและนามสกุลของหญิงที่แต่งงานแล้ว เทอร์เนอร์, 26 สิงหาคม ค.ศ. 1927 – 19 เมษายน ค.ศ. 2017) เป็นนักการเมืองและผู้นำชุมชนชาวนิวซีแลนด์
ประวัติ.
เธอเกิดในย่านชานเมืองออกแลนด์ของเดวอนพอร์ตเมื่อวันที่ 26 สิงหาคม ค.ศ. 1927 เอมอสเป็นลูกสาวของชาลส์ เอ็ดวิน รอส เทอร์เนอร์ และลูซี แคโรไลน์ เทอร์เนอร์ (คำเรียกตามหลังชื่อและนามสกุลของหญิงที่แต่งงานแล้ว แมนส์ฟีลด์) เธอแต่งงานกับฟิล เอมอส ใน ค.ศ. 1949 และทั้งคู่เป็นครูโรงเรียน โดยสอนในชุมชนต่าง ๆ ในประเทศนิวซีแลนด์ที่ห่างไกลออกไป พวกเขามีลูกชายสองคน และลูกสาวบุญธรรมหนึ่งคน ซึ่งฟิล เอมอส เป็นสมาชิกสภาตั้งแต่ ค.ศ. 1963 ถึง 1975 และดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีรัฐบาลแรงงานที่สาม (ค.ศ. 1972–1975) ครั้นเมื่อ ค.ศ. 1977 จิล และฟิล เอมอส ได้ไปสอนที่ประเทศแทนซาเนีย แต่จิล เอมอส กลับมาที่นิวซีแลนด์ในปีต่อมา แล้วทั้งคู่ก็หย่ากัน โดยก่อนออกจากแทนซาเนีย เธอได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงตำแหน่งผู้สมัครรับเลือกตั้งพรรคแรงงานสำหรับเขตเลือกตั้งพาพาโทโท และเธอได้ประกาศผ่านเทปที่เล่นในที่ประชุมคัดเลือกแทนเธอ โดยไม่ประสบความสำเร็จในการเสนอชื่อเข้าชิง
จิล เอมอส ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้พิพากษาแห่งสันติภาพใน ค.ศ. 1980 รวมถึงดำรงตำแหน่งประธานสมาคมพลเมืองเพื่อความเท่าเทียมทางเชื้อชาติระหว่าง ค.ศ. 1980 ถึง 1981 เธอเป็นสมาชิกพรรคแรงงานมาเป็นเวลานาน รวมถึงยังได้รับเลือกให้เป็นสมาชิกสภานครมานูเกา (ค.ศ. 1974–1977; ค.ศ. 1980–1990) และสมาชิกสภาภูมิภาคออกแลนด์ (ค.ศ. 1980–1983) เธอเป็นหนึ่งในผู้ก่อตั้งมูลนิธิโรคเอดส์แห่งประเทศนิวซีแลนด์ และระหว่างการเลือกตั้งในประเทศแอฟริกาใต้ ค.ศ. 1994 เธอเป็นผู้สังเกตการณ์ขององค์การสหประชาชาติ
เอมอสได้รับบำเหน็จเหรียญครบรอบร้อยปีแห่งสิทธิออกเสียงเลือกตั้งใน ค.ศ. 1993 ส่วนในเกียรติยศเนื่องในวันปีใหม่ 2001 เธอได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์กิตติคุณสหายแห่งนิวซีแลนด์สำหรับบริการแก่ชุมชน
เอมอสเสียชีวิตที่บ้านในคาติคาติเมื่อวันที่ 19 เมษายน ค.ศ. 2017 สิริอายุ 89 ปี โดยเธอเหลือลูกไว้สองคนจากสามคนของเวลาดังกล่าว
เขตเศรษฐกิจตะวันตกเฉียงเหนือ

เขตเศรษฐกิจตะวันตกเฉียงเหนือ รู้จักกันในชื่อ เขตสหพันธ์ตะวันตกเฉียงเหนือ (tr.: "Severo-Zapadny Ekonomichesky Rayon") เป็นหนึ่งในสิบสองเขตเศรษฐกิจของประเทศรัสเซีย
ตัวชี้วัดทางเศรษฐกิจและสังคม.
เขตเศรษฐกิจตะวันตกเฉียงเหนือคิดเป็น 5% ของ GRP ของประเทศในปี ค.ศ. 2008 ด้วยท่าเรือบอลติกอยู่ใกล้กับประเทศฟินแลนด์ ภูมิภาคนี้และเมืองใหญ่อย่างเซนต์ปีเตอร์สเบิร์กจึงเป็นหน้าต่างของรัสเซียทางตะวันตกมาโดยตลอด ประวัติความเป็นมาแตกต่างจากมอสโกและส่วนอื่น ๆ ของสหพันธรัฐรัสเซียอย่างมาก สิ่งนี้สะท้อนให้เห็นในมุมมองเชิงบวกของผู้อยู่อาศัยจำนวนมาก การประเมินเศรษฐกิจในปัจจุบันนั้นสูงกว่าปกติตามมาตรฐานของรัสเซีย และความคาดหวังในการมีชีวิตที่ดีขึ้นก็เช่นกัน ภูมิภาคนี้ยังเป็นแม่เหล็กดึงดูดนักศึกษาที่ต้องการการศึกษาระดับสูงกว่าอีกด้วย
แม้ว่ารายได้จะต่ำกว่าค่าเฉลี่ยของประเทศ แต่อยู่ในขอบเขตที่มีนัยสำคัญ รายได้นี้ได้รับการทดแทนด้วยข้อเท็จจริงที่ว่าโอกาสในการใช้จ่ายนั้นสูงกว่าค่าเฉลี่ยของประเทศ ยิ่งไปกว่านั้น ประชากรที่มีชีวิตที่พึงพอใจกับการดำรงชีวิตนั้นยังสูงกว่าค่าเฉลี่ยของประเทศอีกด้วย
เขตเศรษฐกิจวอลกา-เวียตคา

เขตเศรษฐกิจวอลกา-เวียตคา (tr.: "Volgo-Vyatsky ekonomichesky rayon") เป็นหนึ่งในสิบสองเขตเศรษฐกิจของประเทศรัสเซีย คิดเป็นเกือบร้อยละ 3 ของ GRP ระดับประเทศในปี ค.ศ. 2008 ทั้งหมดอยู่ในเขตสหพันธ์วอลกา
ซิปแอร์ โตเกียว

ซิปแอร์ โตเกียว  เป็นสายการบินต้นทุนต่ำสัญชาติญี่ปุ่น ซึ่งมีฐานการบินที่ท่าอากาศยานนานาชาตินาริตะ ซิปแอร์ก่อตั้งขึ้นครั้งแรกในปีค.ศ. 2018 โดยเป็นบริษัทในเครือของเจแปนแอร์ไลน์ ซึ่งได้เช่าฝูงบินโบอิง 787 ดรีมไลเนอร์ ในช่วงแรกซิปแอร์ให้บริการขนส่งสินค้าเนื่องจากข้อจำกัดการเดินทางจากการระบาดทั่วของโควิด-19 แล้วจึงให้บริการขนส่งผู้โดยสารในเดือนตุลาคมของปีเดียวกัน
ประวัติ.
ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2018 เจแปนแอร์ไลน์ (เจเอแอล) ได้มีการประกาศเรื่องแผนการสร้างสายการบินราคาประหยัดขึ้นมาในช่วงปีค.ศ. 2022 เพื่อเป็นการแข่งขันกับสายการบินอื่น ๆ ในเอเชียที่ขยายเส้นทางเข้ามาในญี่ปุ่น เช่น แอร์เอเชียเอกซ์ เจเอแอลจึงได้จัดตั้งบริษัทลูกในชื่อ "T.B.L. Co., Ltd." โดยมีการคาดการณ์ว่าสายการบินจะเริ่มดำเนินงานทันเวลาสำหรับงานแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 
ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2019 สายการบินได้ถูกตั้งชื่อว่าซิปแอร์ โดยชื่อนี้มีการอ้างอิงถึงคำว่า "Zip" ซึ่งหมายถึงความเร็วและ "ZIP Code" ต่อมา T.B.L. เปลี่ยนชื่อเป็น "ZIPAIR Tokyo Inc." โดยในช่วงแรกมีการวางแผนเที่ยวบินระหว่างประเทศไปยังกรุงเทพมหานครและกรุงโซลจากท่าอากาศยานนานาชาตินาริตะ โดยได้เริ่มดำเนินเที่ยวบินเหล่านี้ในวันที่ 14 พฤษภาคม และ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 2020 ตามลำดับ ด้วยเครื่องบินโบอิง 787-8 ที่เช่ามาจากเจเอแอล ซิปแอร์ได้วางแผนสำหรับเที่ยวบินไปยังสหรัฐไว้ โดยจะเริ่มดำเนินเที่ยวบินในปีค.ศ. 2021 
ในช่วงที่มีการระบาดทั่วของโควิด-19 ซิปแอร์ได้รับผลกระทบอย่างหนัก ด้วยการที่ประเทศไทยห้ามเที่ยวบินขาเข้าทั้งหมดตั้งแต่วันที่ 4 เมษายน ค.ศ. 2020 และรัฐบาลญี่ปุ่นได้ออกมาตรการบังคับใช้ชายแดน แล้วจึงให้บริการขนส่งผู้โดยสารในเดือนตุลาคมของปีเดียวกัน ภายใต้สถานการณ์เหล่านี้ ซิปแอร์ได้ประกาศเมื่อวันที่ 9 เมษายน ค.ศ. 2020 ว่าการเปิดให้บริการจะถูกเลื่อนออกไปจนกว่าจะมีประกาศเพิ่มเติม แม้ว่าในเดือนนั้นสายการบินได้ยื่นคำร้องกับกระทรวงคมนาคมของสหรัฐฯ เพื่อดำเนินการเส้นทางไปโฮโนลูลูเพื่อเริ่มต้นเส้นทางในวันที่ 25 ตุลาคม ค.ศ. 2020 เมื่อวันที่ 21 พฤษภาคม ได้มีการประกาศว่าสายการบินได้ยื่นคำร้องต่อหน่วยงานญี่ปุ่นเพื่อเปิดเที่ยวบินขนส่งสินค้าระหว่างโตเกียวและกรุงเทพฯ เพื่อตอบสนองความต้องการขนส่งสินค้าทางอากาศในระหว่างการระงับเที่ยวบินโดยสาร ซิปแอร์เริ่มเปิดให้บริการในวันที่ 3 มิถุนายน ค.ศ. 2020 โดยให้บริการขนส่งสินค้าในช่วงแรก
ต่อมาในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2020 ซิปแอร์ก็เริ่มให้บริการขนส่งผู้โดยสารหลังจากให้บริการขนส่งผู้โดยสารมากว่า 4 เดือน และก็ได้เพิ่มเส้นทางบินไปยังโฮโนลูลูในหมู่เกาะฮาวาย รวมถึงเส้นทางอื่น ๆ ทั้งในเอเชียและสหรัฐ เช่น สิงคโปร์และลอสแอนเจลิส อีกทั้งยังได้รับโบอิง 787 เพิ่มเติมจากเจเอแอล
หลังจากการรุกรานยูเครนโดยรัสเซีย ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2022 ซิปแอร์ได้ประกาศเปลี่ยนลวดลายบนบริเวณแพนหางของเครื่องบิน โดยลวดลาย ณ เวลานั้นมีตัวอักษร "Z" อยู่ในบริเวณหาง เนื่องจาก "Z" เป็นสัญลักษณ์ของกองทัพรัสเซีย ซิปแอร์จึงเปลี่ยนลวดลายเป็นลายรูปเรขาคณิตสีเขียวทดแทนในเดือนมิถุนายนของปีเดียวกัน นอกจากนี้ยังได้มีการวางแผนเส้นทางใหม่ไปยังแซนโฮเซ รัฐแคลิฟอร์เนีย 
จุดหมายปลายทาง.
ณ เดือนตุลาคม ค.ศ. 2022 ซิปแอร์ โตเกียวให้บริการเที่ยวบินไปยัง 6 จุดหมายปลายทางใน 5 ประเทศ ดังนี้:
ฝูงบิน.
ณ เดือนตุลาคม ค.ศ. 2022 ซิปแอร์ โตเกียวมีเครื่องบินประจำการในฝูงบินดังนี้:
ซิปแอร์ โตเกียวมีอายุฝูงบินเฉลี่ย 8.6 ปี
วัดปราสาท (จังหวัดสิงห์บุรี)

วัดปราสาท เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา ในตำบลอินทร์บุรี อำเภออินทร์บุรี จังหวัดสิงห์บุรี ตั้งอยู่บนเนื้อที่เกือบ 30 ไร่ 
วัดปราสาทตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2305 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2474 เดิมชื่อว่า วัดโกสิทประสาท ปรากฎตามหลักฐานในศิลาจารึกในการผูกพัทธสีมา โดยพระอินทประสิทธิษร (เอม) ผู้สำเร็จราชการเมืองอินทบุรีย์ (สมัยนั้น) ร่วมกับราษฎรได้ปฎิสังขรณ์อุโบสถขึ้นใหม่ ทั้งหมดโดยเจ้าอาวาสพระครูสุขันฑ์ กิตติญาโณ และชาวบ้านวัดปราสาทจนสำเร็จเมื่อ พ.ศ. 2514
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 13.80 เมตร ยาว 25.70 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2474 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาการเปรียญ กว้าง 21 เมตร ยาว 22.50 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2529 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก วิหารกว้าง 4.50 เมตร ยาว 11.50 เมตร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก สร้างเมื่อ พ.ศ. 2552 หอสวดมนต์ กว้าง 9 เมตร ยาว 13.50 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2521 เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ กุฎิสงฆ์ จำนวน 8 หลัง เป็นอาคารไม้ 5 หลัง ครึ่งตึกครึ่งไม้ 1 หลัง อาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก 2 หลัง ศาลาอเนกประสงค์ กว้าง 4 เมตร ยาว 11 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ.2551 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน 1 หลัง ศาลาเล็ก จำนวน 1 หลัง และฌาปนสถาน 1 หลัง หอระฆัง 1 หลัง หอกลอง 1 หลัง
ปูชนียวัตถุ ได้แก่ พระประธานประจำอุโบสถ ปางมารวิชัย ขนาดหน้าตักกว้าง 2 ศอก สูง 1 ศอก 50 เซนติเมตร เป็นพระพุทธรูปปั้น เป็นพระพุทธรูปปูนปั้น เป็นพระพุทธรูปสมัยอยุธยาตอนปลาย และพระพุทธรูปขนาดใหญ่ เรียกกันว่า "หลวงพ่อขาว" ประดิษฐานอยู่ที่วิหารริมน้ำ
วัดหน้าพระธาตุ (จังหวัดสิงห์บุรี)

วัดหน้าพระธาตุ เป็นโบราณสถานร้างในตำบลจักรสีห์ อำเภอเมืองสิงห์บุรี จังหวัดสิงห์บุรี
เดิมชาวบ้านเรียกว่า วัดหัวเมือง หรือ วัดศรีษะเมือง เปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดหน้าพระธาตุ" ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว สันนิษฐานว่าสถานที่บริเวณนี้จะเป็นที่ตั้งของเมืองสิงห์บุรีเก่าและเชื่อกันว่าเป็นวัดที่ตั้งอยู่ริมลำน้ำจักรสีห์บริเวณเมืองสิงห์เก่า
กรมศิลปากรได้ขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานเมื่อวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2478 เมื่อ พ.ศ. 2542–2543 รัฐบาลได้อนุมัติงบประมาณเพื่อดำเนินการขุดแต่งและบูรณะปรับปรุงสภาพแวดล้อมวัดหน้าพระธาตุ
พื้นที่ของวัดตั้งอยู่บนลานดินยกพื้นสูง มีแผนผังเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า ขนาดประมาณ 43 x 116 เมตร ล้อมรอบด้วยกำแพงแก้ว มีพระปรางค์สูงประมาณ 8 วา ทำเป็นรูปครุฑยุดนาคขนาบด้วยอสูรถือกระบองชั้นอัสดง ประดับอยู่เหนือชั้นเชิงบาตร มีการตกแต่งเป็นสถาปัตยกรรมแบบศิลปะอยุธยาตอนต้นราวพุทธศตวรรษที่ 21 จากรูปแบบรูปปั้นครุฑและอสูรที่ถือกระบอง โดยการก่ออิฐเพิ่มเติมเป็นซุ้มจรนัมทั้งสี่ด้าน ตั้งแต่ฐานศิลาแลงขึ้นไปก่อด้วยอิฐย่อมุมทรงปรางค์ กลีบขนุนปรางค์ก่อด้วยอิฐ ทิศตะวันออกของพระปรางค์มีพระวิหารหลวง ทิศตะวันตกเป็นพระอุโบสถ และมีเจดีย์กลมเรียงรายหลายองค์ ซึ่งมีลักษณะศิลปะอยุธยาตอนปลาย ศาลาโถง เตาเผาอิฐ และ โรงผสมบูน ตั้งอยู่ภายในอีกหลายแห่ง
อาเลียช เบียเลียตสกี

อาเลียช วิกตาราวิช เบียเลียตสกี (เกิดวันที่ 25 กันยายน 1962) เป็นนักเคลื่อนไหวสนับสนุนประชาธิปไตยและนักโทษจากความคิดชาวเบลารุส เป็นที่รู้จักจากกิจกรรมที่ทำกับศูนย์สิทธิมนุษยชนเวียสนา เขาเป็นนักเคลื่อนไหวเพื่อเอกราชและประชาธิปไตยของเบลารุสมาตั้งแต่ต้นคริสต์ทศวรรษ 1980 และเป็นผู้ก่อตั้งศูนย์เวียสนาและแนวหน้าประชาชนเบลารุสซึ่งเขาเป็นผู้นำระหว่างปี 1996 ถึง 1999 นอกจากนี้เขายังเป็นสมาชิกของสภาบริหารจัดการของฝ่ายค้านเบลารุส เขาได้รับการขนานนามจาก "เดอะนิวยอร์กไทมส์" ว่าเป็น "เสาหลักแห่งการเคลื่อนไหวด้านสิทธิมนุษยชนในยุโรปตะวันออก" และได้รับการยอมรับในระดับนานาชาติว่าเป็นหนึ่งในนักเคลื่อนไหวเรียกร้องประชาธิปไตยคนสำคัญที่สุดของเบลารุส
เบียเลียตสกีเป็นเลขานุการของแนวหน้าประชาชนเบลารุสระหว่างปี 1996–1999 และเป็นรองประธานของกลุ่มระหว่างปี 1999–2001 ในปี 1996 เขาได้ก่อตั้งศูนย์สิทธิมนุษยชนเวียสนาขึ้นเพื่อดำเนินการด้านประชาธิปไตยในเบลารุส ในช่วงการประท้วงใหญ่ทั่วประเทศในปี 2020 เขากลายมาเป็นสมาชิกของศูนย์บริหารจัดการที่ชเวียตลานา ชีคาโนว์สกายา จัดตั้งขึ้น
เมื่อวันที่ 4 สิงหาคม พ.ศ. 2554 เจ้าหน้าที่ได้ควบคุมตัว Bialyatsky และถูกตั้งข้อกล่าวหาอย่างเป็นทางการว่าหลีกเลี่ยงภาษีตามมาตรา 243 วรรค 2 ของประมวลกฎหมายอาญา ซึ่งเป็นบทบัญญัติที่กำหนดบทลงโทษรุนแรงสำหรับการละเมิดทางการเงินครั้งใหญ่ และในวันที่ 24 ตุลาคม 2011 เขาถูกตัดสินจำคุกสี่ปีครึ่งและริบสินทรัพย์ เขายื่นอุทธรณ์โดยระบุว่าเงินจำนวนมากที่เขาได้รับในบัญชีส่วนตัวเป็นไปเพื่อทำกิจกรรมของศูนย์เวียสนา และได้รับการปล่อยตัวในวันที่ 21 มิถุนายน 2014 และเมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม 2021 บ้านพักของพนักงานประจำศูนย์เวียสนาทั่วประเทศถูกตำรวจเบลารุสตรวจค้น ส่วนสำนักงานใหญ่ขอบศูนย์ก็ถูกตำรวจบุกเข้าตรวจค้น เบียเลียตสกีและเพื่อนร่วมงาน Vladimir Stephanovich กับ Vladimir Labkovich ถูกจับกุม ในวันที่ 6 ตุลาคม 2021 เบียเลียตสกีถูกตัดสินว่ามีความผิดฐานหลีกเลี่ยงการจ่ายภาษีและต้องโทษจำคุกไม่เกิน 7 ปี ข้อมูล ณ วันที่ 7 ตุลาคม 2022 เขายังคงถูกคุมขังอยู่ในเรือนจำ
ในปี 2022 เขาได้รับรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพร่วมกับองค์การเมมอเรียลของรัสเซีย และศูนย์เสรีภาพพลเมืองของยูเครน ก่อนหน้านี้เขาเคยได้รับการเสนอชื่อรับรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพมาแล้วห้าครั้ง
ศูนย์เสรีภาพพลเมือง (องค์การด้านสิทธิมนุษยชน)

ศูนย์เสรีภาพลเมือง  เป็นองค์การด้านสิทธิมนุษยชนสัญชาติยูเครน นำโดยออแลกซันดรา มัตวีย์ชุก นักกฎหมายชาวยูเครน องค์การก่อตั้งขึ้นในปี 2007 โดยมีเป้าหมายเพื่อกดดันรัฐบาลของยูเครนให้นำพาประเทศให้เป็นประชาธิปไตยมากขึ้น องค์การได้รับรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพในปี 2022 ร่วมกับอาเลส เบียเลียตสกี ชาวเบลารุส และองค์การเมมมอเรียลสัญชาติรัสเซีย
ศูนย์ก่อตั้งขึ้นในเคียฟ ประเทศยูเครน เมื่อวนัมี่ 30 พฤษภาคม 2007 และมีบทบาทในการเสนอการแปรญัติกฎหมายเพื่อผลักดันยูเครนให้เป็นประชาธิปไตยมากขึ้น และปรับปรุงการควบคุมหน่วยงานบังคับใช้กฎหมาย และ หน่วยงานด้านยุติธรรมของรัฐบาลกลาง หนึ่งในเป้าหมายหลักของศูนย์คือการปรับปรุงประมวลกฎหมายอาญาของยูเครน
หลังรัสเซียผนวกไครเมียในปี 2014 และหลังสงครามในดอนบัสปะทุขึ้นในปีเดียวกันนั้น องค์การเริ่มหันมาทำการเก็บบันทึกการตัดสินลงโทษทางการเมืองต่าง ๆ ในไครเมีย และเขตแดนที่อยู่ภายใต้การควบคุมของสาธารณรัฐประชาชนลูฮันสก์และสาธารณรัฐประชาชนดอแนตสก์ซึ่งเป็นกลุ่มแบ่งแยกดินแดนรัสเซีย นอกจากนี้ องค์การยังเคลื่อนไหวเรียกร้องในระดับนานาชาติให้มีการปล่อยตัวนักโทษทางการเมืองของรัสเซีย, ไครเมีย และดอนบัส
รัสเซียตะวันตกเฉียงเหนือ

รัสเซียตะวันตกเฉียงเหนือ  หรือ รัสเซียเหนือ  เป็นตอนเหนือของรัสเซียตะวันตกหรือรัสเซียยุโรป มีพรมแดนติดกับนอร์เวย์ ฟินแลนด์ มหาสมุทรอาร์คติก เทือกเขายูรัล และส่วนที่ทอดยาวไปทางตะวันออกของแม่น้ำวอลกา พื้นที่นี้มีความเกี่ยวพันกับเขตสหพันธ์ตะวันตกเฉียงเหนือบางส่วน ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการปกครอง ในอดีตเคยเป็นพื้นที่ของสาธารณรัฐพ่อค้านอฟโกรอดและปัสคอฟ
แม้ว่าภาคตะวันตกเฉียงเหนือจะไม่เคยเป็นหน่วยการเมือง แต่ก็มีเหตุผลบางประการที่จะถือว่าภาคตะวันตกเฉียงเหนือเป็นภูมิภาคที่แตกต่างออกไป แม่น้ำวอลกาเป็นเขตแดนทางเหนือ มีการตั้งถิ่นฐานที่มีความหนาแน่นปานกลางโดยประมาณ พื้นที่ทางตอนเหนือถือเป็นแหล่งขนสัตว์เป็นหลัก ด้านตะวันตกเป็นแหล่งหลักของกระรอกซึ่งมีความต้องการสูงในช่วงยุคกลาง ขนหรูหราโดยเฉพาะเซเบิลส่วนใหญ่มาจากภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
รัสเซียเหนือ

รัสเซียเหนือ  เป็นภูมิภาคทางชาติพันธุ์ที่ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของรัสเซีย ครอบคลุมพื้นที่ของ แคว้นอาร์ฮันเกลสค์, สาธารณรัฐคาเรเลีย, สาธารณรัฐโคมี, แคว้นโวลอกดา และ เขตปกครองตนเองเนเนตส์ มีชื่อเสียงจากจากประเพณีศิลปะพื้นบ้าน โดยเฉพาะอย่างยิ่ง สถาปัตยกรรมไม้ การแกะสลักไม้และกระดูก และการทาสี เนื่องจากความห่างไกล พื้นที่ชนบทของรัสเซียเหนือจึงรักษาลักษณะโบราณของวัฒนธรรมรัสเซียไว้มากในช่วงศตวรรษที่ 19 และ 20 ทำให้นักประวัติศาสตร์ นักวัฒนธรรม และนักชาติพันธุ์วิทยาสนใจเป็นพิเศษ
สหพันธ์วอลเลย์บอลอาร์เจนตินา

สหพันธ์วอลเลย์บอลอาร์เจนตินา (ซึ่งส่วนใหญ่รู้จักกันในชื่อ FeVA) เป็นองค์กรที่ควบคุมกีฬาวอลเลย์บอลในประเทศอาร์เจนตินา สหพันธ์ควบคุมและจัดการแข่งขันระดับชาติในระดับอาวุโสและเยาวชน และรับผิดชอบทีมชาติชายและหญิง
สหพันธ์ยังควบคุมการดำเนินการของสาขากีฬาที่คล้ายคลึงกันเช่น วอลเลย์บอลชายหาด
สายพิณ มอร์

สายพิณ มอร์ (ชื่อเล่น แดง) เป็นเชฟชาวไทย–อังกฤษผู้เป็นเจ้าของร้านอาหารไทยซึ่งมีสาขาหลายแห่งในสหราชอาณาจักรร่วมกับสามี อเล็กซ์ มอร์
ชีวิตวัยเด็ก.
สายพิณเกิดและเติบโตที่อำเภอเขาค้อ จังหวัดเพชรบูรณ์ เธอเรียนรู้การทำอาหารจากแม่และป้าของเธอ เธอเติบโตในครอบครัวชาวไร่ที่ยังไม่มีไฟฟ้าใช้จนถึงเมื่อเธออายุได้ 13 ปี เธอเปิดร้านขายก๋วยเตี๋ยวให้กับชาวไร่และเพื่อนนักเรียนในหมู่บ้านขณะที่เธออายุได้ 14 ปี ก่อนจะย้ายไปอยู่ที่ฮ่องกงเพื่อไปทำงานเป็นพี่เลี้ยงเด็กเมื่อเธออายุได้ 18 ปี ซึ่งเป็นครั้งแรกที่เธอได้เห็นเครื่องใช้ไฟฟ้าต่าง ๆ เช่นหม้อหุงข้าว เครื่องดูดฝุ่น เธอทำอาหารให้แก่นายจ้างของเธอ ฝีมือของเธอเริ่มเป็นที่โจษจันในบรรดาครอบครัวที่เช่าอาศัยในอพาร์ตเมนต์เดียวกัน เธอจึงนำเงินเก็บสะสมจากการทำงานเปิดร้านขายของชำซึ่งจำหน่ายอาหารกล่องด้วย
เดินทางสู่สหราชอาณาจักร.
สายพิณขายกิจการของเธอที่ฮ่องกงก่อนจะย้ายไปยังเกาะเจอร์ซีย์ที่ซึ่งญาติของเธออาศัยอยู่ เธอยังคงปรุงอาหารไทยจำหน่ายแต่เฉพาะในแวดวงญาติมิตร และเดินทางเข้ากรุงลอนดอนเป็นบางครั้งเพื่อซื้อวัตถุดิบ สายพิณกลับมาที่ฮ่องกงอีกครั้งและพบกับอเล็กซ์ มอร์ ใน ค.ศ. 2001 เธอสมรสกับอเล็กซ์สี่ปีถัดมา ทั้งคู่ตัดสินใจเปิดร้านอาหารไทยแบบข้าวกล่อง ซึ่งเป็นร้านอาหารแห่งแรกของเธอด้วยชื่อว่าตุ๊กตุ๊กไทย 
สายพิณและสามีย้ายไปอยู่ในกรุงลอนดอนใน ค.ศ. 2006 เธอเปิดแผงขายอาหารไทยในตลาดนัดสุดสัปดาห์ย่านบริคเลน ในขณะที่วันธรรมดาเธอใช้บ้านของเธอทำธุรกิจจัดเลี้ยง ใน ค.ศ. 2008 เธอเปิดร้านอาหารชื่อว่าโรซาส์ไทยคาเฟ่  ริมถนนฮันบรีในย่านสปิทัลฟีลส์ ชื่อโรซาเป็นชื่อของเจ้าของธุรกิจคนก่อนที่เปิดคาเฟ่ขายอาหารเช้า สายพิณให้เหตุผลในการรักษาชื่อเจ้าของธุรกิจเดิมว่า "ดูขลังดีและตัวอักษรชื่อร้านก็สวย" โรซาส์ไทยคาเฟ่ประสบความสำเร็จเป็นอย่างดีและขยายสาขาไปทั่วกรุงลอนดอน เธอเปิดลาวคาเฟ่  ในย่านคอเวินท์การ์เดินจำหน่ายอาหารลาว ใน ค.ศ. 2017 โรซาส์ไทยคาเฟ่ขยายสาขาออกไปเป็น 8 สาขาในกรุงลอนดอนก่อนที่จะขยายเป็น 22 สาขาทั่วสหราชอาณาจักรใน ค.ศ. 2019
นอกจากนี้เธอยังเขียนคู่มือทำอาหารไทยสองเล่มจากเมนูที่จำหน่ายในร้านด้วย โดยเล่มหนึ่งเป็นเมนูมังสวิรัติทั้งหมด
ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2020 สายพิณและสามีซื้อกิจการร้านอาหารเครือ Andina & Ceviche ในกรุงลอนดอนซึ่งกำลังจะล้มละลาย ซึ่งเป็นร้านอาหารร้านแรกของเธอที่ไม่ได้จำหน่ายอาหารไทยหรือลาว
สมาพันธ์วอลเลย์บอลบราซิล

สมาพันธ์วอลเลย์บอลบราซิล  เป็นองค์กรปกครองของวอลเลย์บอลและวอลเลย์บอลชายหาดในประเทศบราซิล ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1954 โดยมีสำนักงานใหญ่อยู่ที่เมือง บาร์รา ดา ติชูกา เมืองริโอเดจาเนโร สมาพันธ์เป็นสมาชิกของสหพันธ์วอลเลย์บอลระหว่างประเทศ (FIVB) และสมาพันธ์วอลเลย์บอลอเมริกาใต้ (CSV) และสังกัดอยู่ในคณะกรรมการโอลิมปิกบราซิล จัดการแข่งขันวอลเลย์บอลบราซิลซูเปอร์ลีกทั้งชายและหญิง ซึ่งเป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลระดับสูงสุดในประเทศบราซิล และยังจัดซาลอนปาสคัพซึ่งเป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลชิงแชมป์สโมสรหญิงระดับนานาชาติที่จัดขึ้นทุกปีในบราซิล องค์กรยังดูแลวอลเลย์บอลชายทีมชาติบราซิลและวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติบราซิล
สหพันธ์วอลเลย์บอลเปรู

สหพันธ์วอลเลย์บอลเปรู  เป็นหน่วยงานที่กำกับดูแลวอลเลย์บอลและวอลเลย์บอลชายหาดในประเทศเปรู ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2485 โดยมีสำนักงานใหญ่อยู่ในเมืองหลวงลิมา สหพันธ์เป็นสมาชิกของสหพันธ์วอลเลย์บอลระหว่างประเทศ (FIVB) และสมาพันธ์วอลเลย์บอลอเมริกาใต้ (CSV) และสังกัด"สถาบันกีฬาเปรู" (IPD; "Spanish for Peruvian Sports Institute") และคณะกรรมการโอลิมปิกเปรู
สหพันธ์จัดการแข่งขันทั้งชายและหญิงรายการ เนชั่นแนล ซูพีเรีย วอลเล่ย์บอลลีก ("Spanish for Senior National Volleyball League") ซึ่งเป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลระดับสูงสุดในประเทศเปรู และยังจัดแข่งขันระดับนานาชาติที่จดทะเบียนกับเอฟไอวีบี เช่น โคปาลาตินา องค์กรยังดูแลวอลเลย์บอลชายทีมชาติเปรูและวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติเปรู
เมดเจด

เมดเจด  เป็นเทพเจ้าองค์หนึ่งในศาสนาอียิปต์โบราณ ปรากฏพระนามอยู่ใน "คัมภีร์มรณะ" ซึ่งเป็นเอกสารสำคัญทางศาสนาของอียิปต์โบราณ แต่ด้วยรูปร่างที่แปลกตา ละม้ายกับตัวละครหลักในอนิเมะ "ผีน้อยคิวทาโร่"  ทำให้เมดเจดได้รับความนิยมในวัฒนธรรมญี่ปุ่นสมัยใหม่ โดยปรากฏอยู่ในอนิเมะหรือวิดีโอเกม คือเรื่อง "คามิกามิโนะกิ"  ออกอากาศทางช่องฟูจิทีวี
ในคัมภีร์มรณะ.
ในคัมภีร์มรณะ คาถาที่ 17 ได้กล่าวถึงเทพเจ้าที่ยังคลุมเครือพระองค์อื่น ๆ หนึ่งในนั้นมีพระนามของ "เมดเจด" (แปลว่า ผู้โจมตี) รวมอยู่ด้วย โดยระบุไว้ ความว่า 
<templatestyles src="แม่แบบ:คำพูด/style.css" />
อี. เอ. วอลลิส บัดจ์ (E.A. Wallis Budge) ทำการแปลเนื้อหาที่เกี่ยวข้องกับเมดเจดลงในหนังสือ "นิวคิงดอมพาไพรี" (New Kingdom Papyri) หรือรู้จักในชื่อ "ทบทวนคัมภีร์มรณะของชาวทีบส์" (Theban Recension of the Book of the Dead) เอาไว้ว่า
<templatestyles src="แม่แบบ:คำพูด/style.css" />"ข้าทราบพระนามของเมดเจด ท่านเป็นวงศ์วานของโอไซริส ท่านสามารถยิงลำแสงออกจากพระเนตร แต่ไม่มีใครสามารถมองเห็นท่านได้ พระองค์เสด็จไปรอบสวรรค์โดยใช้เพลิงพ่นจากพระโอษฐ์ ท่านเป็นผู้บัญชาการฮาพี ซึ่งก็ไม่สามารถมองเห็นพระองค์ได้เช่นกัน"
จอห์น เทย์เลอร์ (John Taylor) แห่งพิพิธภัณฑ์บริติช ระบุว่า ไม่มีข้อมูลใด ๆ เกี่ยวกับเมดเจดอีก
ในวัฒนธรรมร่วมสมัย.
ในพาไพรัสกรีนฟิลด์แผ่นที่ 76 เผยให้เห็นภาพเทพเจ้าพระองค์หนึ่ง ถูกวาดในลักษณะที่ถูกครอบด้วยผ้ารูปทรงกรวย ปรากฏให้เห็นเพียงตาและเท้า เข้าใจว่าคือเทพเมดเจด หลังพาไพรัสดังกล่าวถูกจัดแสดงที่พิพิธภัณฑ์ศิลปะโมริ กรุงโตเกียว และพิพิธภัณฑ์ศิลปะฟูกูโอกะ ประเทศญี่ปุ่น ใน พ.ศ. 2555 เมดเจดก็กลายเป็นที่นิยมในโซเชียลมีเดียของญี่ปุ่นอย่างรวดเร็ว เพราะมีรูปคล้ายภาพจำของผีน้อยคิวทาโร่ จนกลายเป็นมีมในอินเทอร์เน็ต ต่อมาได้เป็นตัวละครในวิดีโอเกม และเป็นตัวเอกของอนิเมะเรื่อง "คามิกามิโนะกิ"  ออกอากาศทางช่องฟูจิทีวี เมื่อ พ.ศ. 2559
การแข่งขันสู่ทะเล

การแข่งขันสู่ทะเล  เกิดขึ้นตั้งแต่ประมาณวันที่ 17 กันยายน - 19 ตุลาคม ค.ศ. 1914 ในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ภายหลังจากยุทธการที่ชายแดน(Battle of the Frontiers) (7 สิงหาคม – 13 กันยายน) และเยอรมันรุกเข้าสู่ฝรั่งเศส การบุกครองได้ถูกหยุดชะงักในยุทธการที่มาร์นครั้งที่หนึ่ง (5–12 กันยายน) และตามมาด้วยยุทธการที่แอนครั้งที่หนึ่ง (13–28 กันยายน) การรุกตอบโต้กลับของฝรั่งเศสและอังกฤษ ชื่อนี้ได้อธิบายถึงความพยายามซึ่งกันและกันของกองทัพฝรั่งเศสและอังกฤษและกองทัพเยอรมันในการโอบล้อมปีกด้านเหนือของกองทัพฝ่ายข้าศึกผ่านทางจังหวัดปีการ์ดี อาร์ตัวส์ และฟลานเดอร์ มากกว่าความพยายามที่จะเข้ารุกไปทางเหนือสู่ทะเล คำว่า "การแข่งขัน" จะสิ้นสุดลงที่ชายฝั่งทะเลเหนือของเบลเยียม ประมาณวันที่ 19 ตุลาคม เมื่อพื้นที่เปิดโล่งล่าสุดจาก Diksmuide สู่ทะเลเหนือที่ถูกยึดครองโดยกองกำลังทหารเบลเยียมซึ่งได้ล่าถอยออกไป ภายหลังจากการล้อมที่แอนต์เวิร์ป (28 กันยายน – 10 ตุลาคม) ความพยายามที่จะโจมตีโอบล้อมด้านข้างได้ส่งผลทำให้เกิดการรบเผชิญหน้าหลายครั้ง แต่ทั้งสองฝ่ายไม่สามารถได้รับชัยชนะอย่างเด็ดขาด
ภายหลังจากกองทัพข้าศึกได้มาถึงทะเลเหนือแล้ว ทั้งสองฝ่ายได้พยายามดำเนินการรุกที่นำไปสู่ยุทธการที่แม่น้ำอีแซร์ซึ่งทั้งสองฝ่ายต่างได้รับบทเรียนราคาแพงและยังตัดสินไม่เด็ดขาด ตั้งแต่ 16 ตุลาคม ถึง 2 พฤศจิกายน และยุทธการที่แม่น้ำอิพร์ครั้งที่หนึ่ง ตั้งแต่ 19 ตุลาคม ถึง 22 พฤศจิกายน ภายหลังกลางเดือนพฤศจิกายน ปฏิบัติการในท้องถิ่นได้ถูกดำเนินการโดยทั้งสองฝ่ายและเตรียมความพร้อมเพื่อรับมือกับการรุกในช่วงฤดูใบไม้ผลิ ค.ศ. 1915 เอริช ฟ็อน ฟัลเคินไฮน์ หัวหน้าคณะเสนาธิการใหญ่ (Oberste Heeresleitung OHL) นับตั้งแต่ 14 กันยายน ได้ให้ข้อสรุปว่าแนวรบด้านตะวันตกไม่สามารถบรรลุชัยชนะอย่างเด็ดขาดได้ และด้านตะวันออกก็ไม่น่าจะเป็นไปได้เช่นกัน ฟัลเคินไฮน์ได้ละทิ้ง Vernichtungsstrategie (ยุทธศาสตร์แห่งการทำลายล้าง) และพยายามสร้างเงื่อนไขเพื่อสันติภาพกับหนึ่งในศัตรูของเยอรมนี โดย Ermattungsstrategie (ยุทธศาสตร์แห่งความอ่อนล้า) เพื่อทำให้เยอรมนีสามารถรวบรวมทรัพยากรอย่างเด็ดขาดเพื่อเอาชนะศัตรูที่เหลืออยู่
ตลอดช่วงภาวะเงียบสงบในช่วงฤดูหนาว กองทัพฝรั่งเศสได้ก่อตั้งพื้นฐานทางทฤษฏีของการทำสงครามสนามเพลาะเชิงรุก ก่อให้วิธีการมากมายซึ่งกลายเป็นมาตรฐานสำหรับส่วนที่เหลือของสงคราม กลยุทธ์การแทรกซึ่ม(Infiltration tactics) ซึ่งการก่อตัวของทหารราบที่กระจัดกระจายกันไปตามมาด้วย nettoyeurs de tranchée (นักขจัดสนามเพลาะ) เพื่อเข้ายึดจุดแข็งที่เป็นทางผ่านได้ถูกประกาศใช้ การสังเกตการณ์ปืนใหญ่จากเครื่องบินและ creeping barrages ได้ถูกนำมาใช้เป็นครั้งแรกอย่างเป็นระบบในยุทธการที่อาร์ตัวส์ครั้งที่สอง ตั้งแต่วันที่ 9 พฤษภาคม ถึง 18 มิถุนายน ค.ศ. 1915 ฟัลเคินไฮน์ได้จัดทำบันทึกเหตุการณ์ เมื่อวันที่ 7 และ 25 มกราคม ค.ศ. 1915 เพื่อควบคุมดูแลการสู้รบป้องกันบนแนวรบด้านตะวันตก ซึ่งแนวหน้าที่ดำรงอยู่จะต้องได้รับการเสริมกำลังและถูกควบคุมอย่างไม่มีกำหนดด้วยกองกำลังทหารจำนวนน้อย เพื่อทำให้สามารถส่งกองพลไปยังแนวรบด้านตะวันออกได้มากขึ้น การป้องกันแห่งใหม่จะต้องถูกสร้างขึ้นหลังแนวหน้าเพื่อให้มีการบุกทะลวงจนกว่าตำแหน่งจะถูกกอบกู้กลับคืนมาโดยการโจมตีตอบโต้กลับ กองทัพเยอรมันตะวันตกได้ริเริ่มงานใหญ่ในการสร้างป้อมปราการภาคสนาม ซึ่งยังไม่เสร็จสมบูรณ์จนถึงฤดูใบไม้ร่วง ค.ศ. 1915
สหพันธ์วอลเลย์บอลสาธารณรัฐโดมินิกัน

สหพันธ์วอลเลย์บอลสาธารณรัฐโดมินิกัน (หรือ "FEDOVOLI") เป็นองค์กรไม่แสวงหาผลกำไรซึ่งทำหน้าที่เป็นหน่วยงานกำกับดูแลวอลเลย์บอลระดับชาติในสาธารณรัฐโดมินิกัน
สหพันธ์แห่งชาติได้รับการยอมรับจากสหพันธ์วอลเลย์บอลระหว่างประเทศ (FIVB) และคณะกรรมการโอลิมปิกสาธารณรัฐโดมินิกัน (Comité Olímpico Dominicano หรือ COLIMDO)
สหพันธ์วอลเลย์บอลปวยร์โตรีโก

สหพันธ์วอลเลย์บอลปวยร์โตรีโก  เป็นองค์กรไม่แสวงหาผลกำไรซึ่งทำหน้าที่เป็นหน่วยงานกำกับดูแลวอลเลย์บอลระดับชาติในปวยร์โตรีโก สหพันธ์แห่งชาติได้รับการยอมรับจาก สหพันธ์วอลเลย์บอลระหว่างประเทศ (FIVB) และคณะกรรมการโอลิมปิกปวยร์โตรีโก
วอลเลย์บอลสหรัฐ

วอลเลย์บอลสหรัฐ (หรือ USAV) เป็นองค์กรไม่แสวงหาผลกำไรซึ่งได้รับการยอมรับว่าเป็นองค์กรที่กำกับดูแลวอลเลย์บอลระดับประเทศในสหรัฐโดยได้รับการยอมรับจากสหพันธ์วอลเลย์บอลระหว่างประเทศ (FIVB) และคณะกรรมการโอลิมปิกและพาราลิมปิกสหรัฐ (USOC) มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่เมืองโคโลราโด สปริงส์ รัฐโคโลราโด และก่อตั้งโดยวายเอ็มซีเอของสหรัฐ องค์กรมีหน้าที่รับผิดชอบในการคัดเลือกและสนับสนุนทีมชาติสหรัฐที่เข้าร่วมการแข่งขันวอลเลย์บอลและวอลเลย์บอลชายหาดระดับนานาชาติที่ FIVB อนุมัติ เช่น กีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน วอลเลย์บอลสหรัฐยังสนับสนุนการพัฒนากีฬาวอลเลย์บอลภายในสหรัฐผ่านการมีส่วนร่วมกับสมาคมวอลเลย์บอลระดับภูมิภาค (RVAs) จำนวนสี่สิบแห่ง
เขตปกครองกลาง

เขตปกครองกลาง (หรือ Tsentralny Administrativny Okrug; , "Tsentralny administrativny okrug") เป็นหนึ่งในสิบสองเขตปกครองของมอสโก มีประชากร 741,967 คน #เปลี่ยนทาง ; #เปลี่ยนทาง เป็นแกนกลางของเมืองที่มีส่วนที่เก่าแก่ที่สุดและมีคุณค่าทางประวัติศาสตร์ ได้แก่ เครมลินและเบลีโกรอดในอดีต และเซมเลียนอยโกรอด กับโบสถ์และป้อมปราการบางแห่งเก่าแก่ตั้งแต่ศตวรรษที่ 14-15 นอกจากนี้ยังเป็นที่ตั้งของสถาบันการปกครองสูงสุดของประเทศรัสเซีย เช่น ทำเนียบรัฐบาล สภาดูมา สภาสหพันธ์ และกระทรวงต่าง ๆ พื้นที่ส่วนใหญ่ของอาณาเขตเป็นที่ตั้งอาคารสำนักงาน โดยเฉพาะอย่างยิ่งในย่านธุรกิจ "เมืองมอสโก" ทางฝั่งตะวันตกของเขต
เขตปกครองเหนือ

เขตปกครองเหนือ (หรือ Severny Administrative Okrug) เป็นหนึ่งในสิบสองหน่วยงานระดับสูง (เขตปกครอง) ของนครสหพันธ์มอสโก ประเทศรัสเซีย จากการสำรวจสำมะโนประชากร พ.ศ. 2553 มีประชากร 1,100,974 คน ลดลงจาก 1,112,846 คนที่บันทึกไว้ระหว่างการสำรวจสำมะโนประชากร พ.ศ. 2545
เขตปกครองตะวันออกเฉียงเหนือ

เขตการปกครองตะวันออกเฉียงเหนือ (- "Severo-Vostochny administrativny okrug"; หรือ Severo-Vostochny Administrative Okrug เป็นหนึ่งในสิบสองหน่วยงานระดับสูง (เขตปกครอง) ของนครสหพันธ์มอสโก ประเทศรัสเซีย จากการสำรวจสำมะโนประชากร พ.ศ. 2553 มีประชากร 1,359,508 คน เพิ่มขึ้นจาก 1,240,062 คน ที่บันทึกไว้ระหว่างการสำรวจสำมะโนประชากร พ.ศ. 2545
เขตปกครองตะวันออกเฉียงใต้

เขตปกครองตะวันออกเฉียงใต้ (หรือ Yugo-Vostochny Administrative Okrug เป็นหนึ่งในสิบสองหน่วยงานระดับสูง (เขตปกครอง) ของนครสหพันธ์มอสโก ประเทศรัสเซีย จากการสำรวจสำมะโนประชากร พ.ศ. 2553 มีประชากร 1,318,885 คน เพิ่มขึ้นจาก 1,109,121 คน ที่บันทึกไว้ระหว่างการสำรวจสำมะโนประชากร พ.ศ. 2545
เขตปกครองใต้

เขตปกครองใต้ (หรือ Yuzhny Administrative Okrug; ,) เป็นหนึ่งในสิบสองหน่วยงานระดับสูง (เขตปกครอง) ของนครสหพันธ์มอสโก ประเทศรัสเซีย จากการสำรวจสำมะโนประชากร พ.ศ. 2553 มีประชากร 1,716,808 คน เพิ่มขึ้นจาก 1,593,065 คน ที่บันทึกไว้ระหว่างการสำรวจสำมะโนประชากร พ.ศ. 2545
เขตปกครองตะวันตกเฉียงใต้

เขตปกครองตะวันตกเฉียงใต้ ; หรือ Yugo-Zapadny Administrative Okrug) เป็นหนึ่งในสิบสองหน่วยงานระดับสูง (เขตปกครอง) ของนครสหพันธ์มอสโก ประเทศรัสเซีย จากการสำรวจสำมะโนประชากร พ.ศ. 2553 มีประชากร 1,362,751 คน เพิ่มขึ้นจาก 1,179,211 คนที่บันทึกไว้ระหว่างการสำรวจสำมะโนประชากร พ.ศ. 2545
เขตปกครองตะวันตก

เขตปกครองตะวันตก (หรือ Zapadny Administrative Okrug) เป็นหนึ่งในสิบสองหน่วยงานระดับสูง (เขตปกครอง) ของนครสหพันธ์มอสโก ประเทศรัสเซีย จากการสำรวจสำมะโนประชากร พ.ศ. 2553 มีประชากร 1,285,914 คน เพิ่มขึ้นจาก 1,049,104 คนที่บันทึกไว้ระหว่างการสำรวจสำมะโนประชากร พ.ศ. 2545
เขตปกครองตะวันตกเฉียงเหนือ

เขตปกครองตะวันตกเฉียงเหนือ (หรือ Severo-Zapadny Administrative Okrug) เป็นหนึ่งในสิบสองหน่วยงานระดับสูง (เขตปกครอง) ของนครสหพันธ์มอสโก ประเทศรัสเซีย จากการสำรวจสำมะโนประชากร พ.ศ. 2553 มีประชากร 942,223 คน เพิ่มขึ้นจาก 779,965 คนที่บันทึกไว้ระหว่างการสำรวจสำมะโนประชากร พ.ศ. 2545
เซเลโนกราด

เซเลโนกราด (#เปลี่ยนทาง , , lit. "green city") เป็นเมืองและเขตปกครองของมอสโก ประเทศรัสเซีย เมืองเซเลโนกราดและดินแดนภายใต้เขตปกครองของตนได้ก่อตั้งเป็น เขตปกครองเซเลโนกราดสกี (Zelenogradsky Administrative Okrug; ZelAO) ซึ่งเป็นดินแดนส่วนแยกที่ตั้งอยู่ในแคว้นมอสโก ทางตะวันตกเฉียงเหนือของใจกลางกรุงมอสโกไปตามทางหลวง Leningradskoye Shosse ด้วยระยะทาง 37 กิโลเมตร (23 ไมล์) เซเลโนกราดเป็นเขตปกครองที่มีขนาดพื้นที่เล็กที่สุดของมอสโก เป็นหนึ่งในเมืองที่มีประชากรน้อยที่สุดและเป็นดินแดนส่วนแยกของมอสโกที่มีพื้นที่และจำนวนประชากรมากที่สุดในแคว้นมอสโก 
เซเลโนกราดก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1958 โดยเป็นเมืองใหม่ในสหภาพโซเวียต ได้รับการพัฒนาให้เป็นศูนย์กลางของอิเล็กทรอนิกส์ ไมโครอิเล็กทรอนิกส์ และอุตสาหกรรมคอมพิวเตอร์ ซึ่งที่รู้จักกันในชื่อ "โซเวียต/รัสเซียซิลิคอนวัลเลย์" และยังคงเป็นศูนย์กลางอิเล็กทรอนิกส์ที่สำคัญในรัสเซียสมัยใหม่อีกด้วย สีของเมืองคือสีเขียวและมีกระรอกเป็นสัตว์สัญลักษณ์
เขตปกครองโนโวมอสคอฟสกี

เขตปกครองโนโวมอสคอฟสกี  เป็นหนึ่งในสิบสองหน่วยงานระดับสูง (เขตปกครอง) ของนครสหพันธ์มอสโก ประเทศรัสเซีย ตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 2012
ศูนย์กลางการบริหารของเขตปกครองโนโวมอสคอฟสกีคือเมืองมอสคอฟสกี
เขตปกครองโตรอิตสกี

เขตปกครองโตรอิตสกี  เป็นหนึ่งในสิบสองเขตการปกครองของนครสหพันธ์มอสโก ประเทศรัสเซีย เขตนี้ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 2012
การแบ่งเขตการปกครอง.
เขตการปกครองเป็นนิคมดังต่อไปนี้