pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
กำปั้นอสูร โทคิตะ

กำปั้นอสูร โทคิตะ (ภาษาญี่ปุ่น: ケンガンアシュラ) เป็นชุดการ์ตูนมังงะภาษาญี่ปุ่นที่เขียนโดย Yabako Sandrovich และวาดโดย Daromeon ต่อมามีการสร้างเป็นอนิเมะซึ่งดำเนินเนื้อเรื่องในส่วนแรกและออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2562 บน Netflix และเนื้อเรื่องในส่วนที่สองเริ่มออกอากาศเมื่อวันที่ 31 ตุลาคม พ.ศ. 2562 ซีซันสองเริ่มออกอากาศเมื่อวันที่ 21 กันยายน พ.ศ. 2566
เรื่องย่อ.
สังเวียนนักรบได้ถือกำเนิดขึ้นในหลากหลายรูปแบบทั่วทุกมุมโลกตั้งแต่สมัยเอโดะของญี่ปุ่น เจ้าของธุรกิจและพ่อค้าที่ร่ำรวยทั้งหลายจะว่าจ้างนักรบให้แข่งขันกันการต่อสู้ด้วยมือเปล่าในสังเวียนเหล่านี้ ซึ่งผู้ชนะจะได้เงินพันเดิมทั้งหมด โทคิตะ โอมะ ผู้มีฉายา “อสูร” เข้าร่วมสังเวียนการต่อสู้นี้และเอาชนะคู่ต่อสู้ของเขา ความสามารถอันน่าทึ่งที่เขาใช้โจมตีฝ่ายตรงข้ามเป็นที่น่าจับตามองของโนกิ ฮิเดกิ ซึ่งเป็นเจ้าของธุรกิจรายใหญ่และประธานบริษัท Nogi Group
ตัวละคร.
นักสู้หน้าตาดีในช่วงปลายอายุ 20 หลังจากที่เอาชนะนักสู้คนหนึ่งที่ตรอกมืดในคืนหนึ่ง ซึ่งนักสู้ที่โอมะเอาชนะได้นั้นเป็นตัวแทนของบริษัท Nogi Group แห่งสมาคมเคนกัน ภายหลังโอมะได้ถูกเลือกให้เป็นตัวแทนของบริษัท Nogi Group คนใหม่และมียามาชิตะ คาสึโอะเป็นพี่เลี้ยง ความสัมพันธ์ระหว่างสองคนนี้ก็ได้เกิดขึ้นเมื่อพวกเขาเข้าร่วมศึกเคนกัน และภายหลังได้มีส่วนร่วมในศึกสังเวียนเลือดเคนกัน โอมะได้รับฉายาว่า "อสูร" ในศึกเคนกัน 
มนุษย์เงินเดือนประจำบริษัท Nogi Group วัย 56 ปี ชะตากรรมนำพาให้เขามาพบกับโอมะ โทคิตะ คาสึโอะได้รับมอบหมายให้เป็นพี่เลี้ยงของโอมะจากคำสั่งของประธานบริษัท Nogi Group มีบางอย่างกำลังตื่นขึ้นในตัวเขาขณะที่เขาดำดิ่งสู่การแข่งขันของเคนกันลึกขึ้นเรื่อย ๆ รวมถึงความสัมพันธ์ของเขากับโอมะ ภายหลังคาสึโอะกลายเป็นประธานบริษัท Yamashita Trading Co. ซึ่งเป็นบริษัทบังหน้าให้กับบริษัท Nogi Group
ประธานบริษัท Nogi Group เขายื่นคำท้ากับสมาคมเคนกันเพื่อชิงตำแหน่งประธานสมาคมด้วยการเดิมพันที่ว่าหากบริษัท Nogi Group พ่ายแพ้ บริษัทจะถูกยุบและสมาคมเคนกันจะเข้ายึดกิจการ เขาได้ก่อตั้งบริษัทบังหน้าไว้สองแห่ง บริษัทแห่งแรกคือบริษัท Yamashita Trading Co. ซึ่งมีคาสึโอะ ยามาชิตะเป็นประธานและโอมะ โทคิตะเป็นตัวแทนนักสู้ และบริษัทแห่งที่สองคือบริษัท SF Cold Storage ซึ่งมีลิฮิโตะเป็นทั้งประธานและตัวแทนนักสู้ 
เลขาส่วนตัวของฮิเดกิ โนกิ ภายหลังได้รับมอบหมายให้ช่วยคาสึโอะและโอมะขณะที่พวกเขาฝ่าฟันเข้าสู่ศึกการแข่งขัน 
ฉายา “จอมบ้าพลัง” เขาเป็นคู่ต่อสู่คนที่สองของโอมะในศึกเคนกัน เดิมทีเป็นตัวแทนนักสู้ของบริษัท Yoshitake Real Estate ภายหลังฮิเดกะ โนกิมอบหมายให้เขาเป็นประธานบริษัทบังหน้า SF Cold Storage ซึ่งทำให้เขาเป็นทั้งประธานและนักสู้ในเวลาเดียวกันคนแรกในประวัติศาสตร์ของศึกการแข่งขัน ฉายาของเขามาจากเทคนิคประจำตัวซึ่งนิ้วมือของเขามีความคมพอที่จะเฉือนผิวหนังได้ ชื่อจริงของเขาคืออิจิโระ นากาตะ 
นักมวยปล้ำมืออาชีพ ตัวแทนจากบริษัท Gandai มีฉายาว่า “เทวดาจากขุมนรก” 
นักสู้ผู้เชี่ยวชาญศิลปะการต่อสู่บราซิลเลียนยิวยิตสู เขาเป็นนักสู้ที่มีอายุน้อยที่สุดในศึกสังเวียนเลือดเคนกัน ตัวแทนจากบริษัท Nishihonji Security Services มีฉายาว่า “ราชาแห่งการจับล็อก” 
ตัวแทนนักสู้จากบริษัท Koyo Academy Group เขามีความหลงใหลในตัวโอมะอย่างบ้าคลั่งจนเป็นแรงขับเคลื่อนให้เขาฆ่าครูฝึกของตนเอง และเขาได้สังหารครูฝึกของโอมะในช่วงก่อนเริ่มต้นเนื้อเรื่อง เขาเข้าร่วมศึกการแข่งขันเพื่อหวังที่จะได้ต่อสู้กับโอมะและถูกโอมะปลิดชีพเนื่องจากเป็นความต้องการขั้นสูงสุดของตน
ร็อบ มาร์แชลล์

โรเบิร์ต ดอยล์ มาร์แชลล์ จูเนียร์  เกิดเมื่อวันที่ 17 ตุลาคม ค.ศ. 1960 เป็นผู้กำกับภาพยนตร์และละครเวที ผู้อำนวยการสร้าง และนักออกแบบท่าเต้นชาวอเมริกัน ผลงานที่โดดเด่นที่สุดของเขาคือภาพยนตร์ที่ได้รับรางวัลออสการ์เรื่อง "ชิคาโก" (2002) ซึ่งเขาได้รับรางวัล ดีจีเอ อวอร์ดส์ นอกเหนือจากนั้นเขายังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิง รางวัลออสการ์ สาขาผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม รางวัลลูกโลกทองคำ สาขาผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม และ บริติช อะคาเดมี่ ฟิล์ม อวอร์ดส์ สาขาผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม เขายังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิง รางวัลโทนี ถึงห้าครั้ง เขายังได้รับ ไพรม์ไทม์ เอ็มมี อวอร์ดส สำหรับการออกแบบท่าเต้นของเขาในภาพยนตร์โทรทัศน์เรื่อง "Annie" (1999)
ประเทศมองโกเลียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020

ประเทศมองโกเลีย เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ที่โตเกียว เดิมกำหนดให้จัดการแข่งขันระหว่างวันที่ 24 กรกฎาคม ถึง 9 สิงหาคม 2020 แต่ถูกเลื่อนออกไปเป็นวันที่ 23 กรกฎาคม ถึง 8 สิงหาคม 2021 เนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19 นับตั้งแต่การเปิดตัวประเทศในปี 1964 นักกีฬาชาวมองโกเลียได้ปรากฏตัวในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้ง ยกเว้นโอลิมปิกฤดูร้อน 1984 ที่ลอสแอนเจลิส เนื่องจากมีการสนับสนุนการคว่ำบาตรของสหภาพโซเวียต
หม่อมเจ้ากาฬวรรณดิศ ดิศกุล

พลเรือเอก หม่อมเจ้ากาฬวรรณดิศ ดิศกุล (5 มีนาคม พ.ศ. 2454 – 25 มกราคม พ.ศ. 2527) เป็นทหารเรือและนักการเมืองชาวไทย อดีตสมุหราชองครักษ์ อดีตสมาชิกวุฒิสภา อดีตสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ อดีตสมาชิกสภาร่างรัฐธรรมนูญ อดีตราชองครักษ์เวร อดีตผู้บัญชาการกรมนาวิกโยธิน
พระประวัติ.
พล.ร.อ. ม.จ.กาฬวรรณดิศ ดิศกุล ประสูติเมื่อวันที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2453 ที่วังวรดิศ เป็นโอรสในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ที่ประสูติแต่หม่อมอบ ดิศกุล ณ อยุธยา พระองค์มีพระนามลำลองว่า ท่านชายดำ
หม่อมเจ้ากาฬวรรณดิศ สมรสกับหม่อมฉวีทิพย์ ดิศกุล มีบุตร-ธิดาทั้งสิ้น 3 คนคือ
พลเรือเอก หม่อมเจ้ากาฬวรรณดิศ ดิศกุล สิ้นชีพิตักษัยด้วยพระโรคพระหทัยวาย ณ โรงพยาบาลศิริราช เมื่อวันที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2527 สิริพระชันษาได้ 72 ปี 10 เดือน ในการนี้ พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร โปรดเกล้าฯ ให้ พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว (ขณะดำรงพระอิสริยยศเป็น สมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิราลงกรณ สยามมกุฎราชกุมาร) เสด็จพระราชดำเนินแทนพระองค์ไปวางพวงมาลาและพระราชทานน้ำหลวงสรงศพ และในการนี้ยังได้โปรดเกล้าฯ พระราชทานโกศมณฑป ฉัตรเครื่องสูงทองแผ่ลวด เป็นเครื่องประดับพระเกียรติยศ
ต่อมาในวันอังคารที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2527 พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เสด็จพระราชดำเนินพร้อมด้วย สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าโสมสวลี กรมหมื่นสุทธนารีนาถ และ นาวาอากาศเอก วีระยุทธ ดิษยะศริน ไปยังเมรุหลวงหน้าพลับพลาอิสริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาสราชวรวิหาร ในการพระราชทานเพลิงศพ พลเรือเอก หม่อมเจ้ากาฬวรรณดิศ ดิศกุล
พระเกียรติยศ.
พลเรือเอก หม่อมเจ้ากาฬวรรณดิศ ดิศกุล ทรงได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ทั้งไทยและต่างประเทศ ดังนี้
เมิงสแตร์ชีส

เมิงสแตร์ ([mœ̃stɛʁ]), เมิงสแตร์-เจโรเม  หรือในภาษาแอลเซเชียนเรียกว่า Minschterkaas (เมนชเตอร์กาส) เป็นชีสนุ่มที่มีกลิ่นแรง และมีรสบาง ผลิตหลัก ๆ จากนมจากจังหวัดโวฌระหว่างแคว้นอาลซัส ในแคว้นลอแรน และ แคว้นฟร็องช์-กงเต ประเทศฝรั่งเศส โดยชื่อเมิงสแตร์ นั้นมาจากเมือง เมิงสแตร์ในแคว้นอาลซัส ซึ่งนักบวชผลิตชีสชนิดนี้ในแอบบีย์และโบสถ์สัญชาติโวฌ โดยบ่มในกุฏิของตน
เซจดาร์บี

เซจดาร์บี  เป็นชนิดย่อยหนึ่งของดาร์บีชีส เป็นชีสประเภทกึ่งแข็ง มีรอยด่างสีเขียวในเนื้อ มีรสชาติจืด และมีรสของ Salvia officinalis (เสจ) สีเขียวนั้นได้มาจากพืชเสจ (sage) หรือบางครั้งอาจเติมสีผสมอาหารสีเขียวลงไปในเคิร์ด ส่งผลให้ชีสมีลักษณะลวดลายมาร์เบิล และมีรสจาง ๆ ของสมุนไพร สีเขียวอาจมาจากเสจ ผักโขมคั้น ใบแมรีโกลด์ หรือข้าวโพดเขียว ซึ่งหากไม่ได้ใช้สีเขียวจากเสจ จะใช้รสสกัดเสจที่ไม่มีสีผสมลงไปเพื่อให้เกิดรสเสจจาง ๆ ผสมลงไปในเคิร์ด จากนั้นนำไปบ่มโดยใช้เวลาหนึ่งถึงสามเดือน
ประวัติ.
การผลิตครั้งแรกมีในราวศตวรรษที่ 17 ในประเทศอังกฤษ ดั้งเดิมมักผลิตในโอกาสพิเศษเช่นฤดูกาลเก็บเกี่ยว คริสต์มาส แต่ในปัจจุบันมีการผลิตเพื่อบริโภคตลอดทั้งปี
การคว่ำบาตรเผ่าบนูฮาชิมของชาวมักกะฮ์

การคว่ำบาตรเผ่าบนูฮาชิมของชาวมักกะฮ์ เป็นการคว่ำบาตรทางสาธารณะต่อเผ่าบนูฮาชิมที่ประกาศใช้ในปีค.ศ. 616 (ปีที่ 7 ของการเป็นศาสดาของมุฮัมมัด) โดยหัวหน้าเผ่าบนูมัคซูม และบนูอับดุชชัมส์ สองเผ่าสำคัญของชนเผ่ากุเรช. รายงานจากธรรมเนียมขอมมุสลิม การคว่ำบาตรนี้มีไว้เพื่อเพิ่มความกดดันของบนูฮาชิมให้หยุดปกป้องมุฮัมมัด. 
สัญญานี้มีผลต่อเผ่าบนูฮาชิมเท่านั้น ตามรายงานของอิบน์ อิสฮักไว้ว่า "ห้ามไม่ให้ใครนำผู้หญิงจากเผ่าตนเองไปแต่งงานกับพวกเขา และพวกเขาไม่ควรนำผู้หญิงของตนแต่งงานกับพวกเรา; และห้ามใครก็ตามซื้อหรือขายของแก่พวกเขา และพวกเขาต้องยอมรับในสิ่งนี่พวกเราทำสัญญา" การคว่ำบาตรนี้มีผลแค่สามปี แต่ได้ถูกยกเลิกลง เพราะมันไม่เป็นไปตามสิ่งที่พวกเขาต้องการ; การคว่ำบาตรทำให้เกิดความขาดแคลนและมีผู้เห็นอกเห็นใจในเผ่ากุเรช จนกระทั่งทำให้สัญญาเป็นโมฆะ
ภาพรวม.
มันกลายเป็นปัญหาใหญ่ของมุสลิม โดยพวกเขาถูกบังคับให้ย้ายไปอยู่ในบริเวณที่เรียกว่าชิบ อบีฏอลิบหรือชิบ อบีฮาชิม และทำให้พวกเขาประสบความหิวโหย. การคว่ำบาตรสิ้นสุดลงในปีค.ศ.619 ซึ่งเป็นปีแห่งความเศร้าโศก.
ประวัติ.
...พวกกุเรชได้รวมตัวหารือกันและตัดสินใจทำตราสารที่ถูกเขียนไว้ว่า พวกเขาจะไม่แต่งงานกับผู้หญิงที่มาจากเผ่าบนูฮาชิมและบนูมุฏฏอลิบ หรือนำผู้หญิงของพวกเขาไปแต่งงานกับสองเผ่านี้ และขายหรือซื้อของทุกอย่างจากสองเผ่านี้ ... จากนั้นจึงนำสัญญาไปแขวนภายในกะอ์บะฮ์เพื่อทำให้สัญญามีผลมากขึ้น เมื่อพวกกุเรชทำเช่นนี้แล้ว บนูฮาชิมและบนูมุฏฏอลิบจึงต้องร่วมกับอบูฏอลิบไปที่หุบเขาของเขา และอาศัยอยู่ที่นั่น; แต่อบูละฮับ อับดุลอุซซา บิน อับดุลมุฏฏอลิบ ได้ไปเข้าร่วมกับเผ่ากุเรช สถานการณ์นี้อยู่ไปราวสองสามปี จนกระทั่งสองเผ่านั้นเหน็ดเหนี่อย เพราะไม่มีอะไรมาถึงพวกเขานอกจากข้าวของที่แอบส่งโดยชาวกุเรชที่มีความสัมพันธ์กัน".
...ในช่วงนั้นพวกเขาอาศัยอยู่อย่างยากลำบากมาก จนถึงขั้นต้องกินใบต็อลฮ์หรือใบกล้าย" 
ดังนั้น การคว่ำบาตรนี้ได้รวมถึงชาวบนูฮาชิมที่ไม่ได้เข้ารับอิสลามด้วย
สิ้นสุดการคว่ำบาตร.
รายงานจากหลักฐานของมุสลิม กระดาษที่มีรายละเอียดเกี่ยวกับการคว่ำบาตรถูกปลวกกัดกินหมด ยกเว้นที่พระนามของอัลลอฮ์.
ลิเมอริก

ลิเมอริก (,) เป็นเมืองในเทศมณฑลลิเมอริก ประเทศไอร์แลนด์ ตั้งอยู่ในภูมิภาคตะวันตกกลางและเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดมันสเตอร์ ในการสำรวจสำมะโนประชากร 2016 มีประชากร 94,192 คน ลิเมอริกเป็นเมืองที่มีประชากรมากเป็นอันดับสามในประเทศและเป็นอันดับสี่ของเกาะไอร์แลนด์ เมืองนี้ตั้งอยู่บนแม่น้ำแชนนอน มีศูนย์กลางประวัติศาสตร์ของเมืองตั้งอยู่บนเกาะคิงส์ซึ่งล้อมรอบด้วยแม่น้ำแชนนอนและแม่น้ำแอบบี
พระสุนทรีวาณี

พระสุนทรีวาณี หรือที่รู้จักกันในอีกพระนามหนึ่งว่า นางสุนทรีวาณี เป็นเทพธิดาตามคติในศาสนาพุทธในประเทศไทย มีหน้าที่คุ้มครองดูแลรักษาพระธรรมและพระไตรปิฎก มีต้นกำเนิดจากวัดสุทัศนเทพวรารามราชวรมหาวิหาร ลักษณะเป็นเทพธิดามีพระวรกายสีขาวบริสุทธิ์ ฉลองพระองค์ดั่งนางกษัตรีย์ในศิลปะไทย อาภรณ์สีขาว มีสองกร หัตถ์ขวาแสดงอาการกวักเรียก (ต่อมาเปลี่ยนเป็นวิตรรกมุทรา) หัตถ์ซ้ายทรงดวงแก้วไว้ในหัตถ์วางบนเพลา (ตัก)
โดยลักษณะและคติความเชื่อของนางพระสุนทรีวาณีนี้ คล้ายคลึงกับคติการบูชาพระสรัสวดีในศาสนาฮินดู ศาสนาเชน ศาสนาพุทธแบบทิเบต ศาสนาพุทธแบบพม่า และเบ็นไซเต็งในพุทธศาสนาแบบญี่ปุ่น พุทธศาสนาแบบจีน และลัทธิชินโต 
ประวัติของพระสุนทรีวาณี.
แต่เดิมนั้นเป็นภาพพระสุนทรีวาณี อันเป็นเทพธิดาสถิตอยู่บนดอกบัว สมเด็จพระวันรัต (แดง สีลวฑฺฒโน) วัดสุทัศนเทพวราราม ทรงคิดแบบขึ้นจากพระสูตรสัททาวิเสส แล้วทรงให้หมื่นศิริธัชสังกาศ (แดง) เจ้ากรมขอเฝ้าในพระเจ้าน้องยาเธอ พระองค์เจ้าศรีสิทธิธงไชย กรมหมื่นศิริธัชสังกาศ (พระอิสริยยศสุดท้ายเป็นที่ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมขุน) จัดการเขียนขึ้นเอาไว้ในพระตำหนักของสมเด็จฯ ปรากฏว่าเป็นที่สนพระทัยและนับถือยิ่งของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อทรงโปรดให้สร้างโรงเรียนวัดเบญจมบพิตร จึงให้ออกแบบพระสุนทรีวาณีเพื่อเป็นสัญลักษณ์ประจำเป็นต้น
พระสุนทรีวาณีในปัจจุบัน.
เนื่องในวันเฉลิมพระชนมพรรษา 28 กรกฎาคม 2562 พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมให้จัดพิมพ์หนังสือ “พระสุนทรีวาณี” พระราชทานเป็นพระราชกุศลธรรมทาน ทรงพระอนุสรณ์ถึง “คาถาพระสุนทรีวาณี” ที่โบราณบัณฑิตสรรเสริญว่าหากบริกรรมสม่ำเสมอจะเกิดปัญญา โดยพระเถระผู้ใหญ่มักแนะนำให้นวกภิกษุผู้เริ่มศึกษาพระธรรม บริกรรมคาถานี้เป็นนิตย์ ก่อให้เกิดสมาธิจิตตั้งมั่น บันดาลให้เข้าถึงถ่องแท้ในพระพุทธศาสนาโดยง่าย และนำไปสู่ความกระจ่างลึกซึ้งถึงแก่นพระพุทธศาสนายิ่งขึ้นตามลำดับ พร้อมน้อมนำความใฝ่รู้ใฝ่เรียนมาเป็นทางประพฤติของตน ทั้งอำนวยผลเป็นสติปัญญาแก่ผู้หมั่นศึกษา และพากเพียรดำเนินตามรอยพระราชจริยาอันเป็นแบบอย่างที่พระราชทานไว้นับแต่อดีตสมัย และทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมพระราชทานภาพวาดฝีพระหัตถ์มาจัดพิมพ์เป็นปก พร้อมบทพระราชปรารภพระราชทานไว้ในตอนต้นของเล่ม ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมให้ประมวลเนื้อหาประกอบด้วยพระราชหัตถเลขาในรัชกาลที่ 5 และลายพระหัตถ์ของพระบรมวงศ์ ลิขิตของพระเถระ จดหมายกราบทูลของข้าราชการ และเรื่องสืบเนื่องซึ่งเกี่ยวกับพระสุนทรีวาณี อีกทั้งรูปพระสุนทรีวาณีซึ่งถ่ายจากต้นฉบับของสมเด็จพระวันรัต (แดง สีละวัฑฒะโน) อดีตเจ้าอาวาสวัดสุทัศนเทพวราราม และพระบรมฉายาลักษณ์รัชกาลที่ 5
ปัญจภูต

ปัญจภูต หรือ ปัญจมหาภูต (หรือ ,), ห้าธาตุอันเป็นองค์ประกอบที่ยิ่งใหญ่, ห้าธาตุอันเป็นองค์ประกอบทางกายภาพ เป็นกลุ่มของธาตุองค์ประกอบพื้นฐานห้าในคติ ศาสนาฮินดูซึ่งเป็นพื้นฐานของการสร้างจักรวาลทั้งหมด 
ซึ่งห้าธาตุที่เป็นองค์ประกอบเหล่านี้ คือ พระแม่ปฤถวี, พระภูเทวี (, โลก-ดิน), วรุณ (, อาปา), อัคนี (, ไฟ), วาโย (, ลม), อากาศ, ทโยส  
ในอายุรเวทและในความเชื่อของศาสนาฮินดู ร่างกายมนุษย์ถูกสร้างขึ้นจากองค์ประกอบธาตุทั้งห้าอย่างนี้ อย่างไรก็ตามในธรรมเนียมจารวาก ไม่ยอมรับ อากาศเป็นองค์ประกอบพื้นฐาน เนื่องจากไม่สามารถมองเห็นด้วยตาเปล่าและไม่ปรากฏรูปร่าง โดยถือว่ามีเพียงองค์ประกอบพื้นฐานเพียงสี่ธาตุเท่านั้น 
ในคติของพระพุทธศาสนายังยอมรับองค์ประกอบพื้นฐานของธาตุทั้งสี่ประการและอากาศถูกตัดละทิ้งไป โดยห้าองค์ประกอบของระบบจักรวาลวิทยาของอินเดียโบราณมีความคล้ายคลึงกัน แต่ไม่เหมือนกับทฤษฎีองค์ประกอบห้าอย่างในบางท้องถิ่นที่ใช้ในเอเชียตะวันออก
เทวดาของธาตุทั้งห้า.
" ปัญจภูตเทวตา" เทพเจ้าที่รักษาธาตุทั้งห้าในคติของศาสนาฮินดู
คติความเชื่อในไทย.
ในคติการบูชาเทพเจ้าฮินดูประจำธาตุของศาสนาฮินดูเข้าสู่เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ได้มีการปรับเปลี่ยนเทพเจ้าฮินดูจากคติดั้งเดิมใหม่และรวมรวมกับความเชื่อท้องถิ่นซึ่งมีลักษณะเฉพาะ ได้แก่
สวาหา

สวาหา  เป็นคำศัพท์ที่พบในศาสนาฮินดูแปลว่า "กล่าวดีแล้ว" ("well said") เป็นคำกล่าวเมื่อจบมนตร์ ในภาษาทิเบต แปลคำว่าสวาหาว่า "แล้วจึงเป็นสิ่งนั้น" ("so be it") และมักออกเสียงว่า "โซฮา" (soha) มากกว่า นอกจากนี้ในฤคเวทยังแปลว่า "การถวายบูชา" (แด่พระอัคนีหรือพระอินทร์) ในทางบุคลาธิษฐาน (personification) ในศาสนาฮินดู ยังถือเป็นเทวีองค์หนึ่งในศาสนาฮินดู เป็นชายาของพระอัคนี เทพเจ้าแห่งไฟ
ในศาสนาฮินดู.
ในฐานะที่เป็นเทวี พระนาม สวาหา ในฤคเวทอาจหมายถึง "เครื่องบูชา" ที่ส่งผ่านไป ในบางปุราณะ พระนางเป็นหนึ่งในเทพมารดาผู้ดูและอุมถัมป์ของพระขันทกุมารก่อนส่งถวายคืนพระปารวตี และยังเป็นเทพมารดาของนางอาคเนยี (आग्नेयी) ธิดาของพระอัคนี และได้รับการยกย่องว่าเป็นบุตรีของท้าวทักษะและนางประสูติ และเป็นภคินีต่างมารดาของพระสตี (อดีตชาติของพระปารวตี) นอกจากนี้พระนางถือเป็นประธานในการบูชาในพิธีโดยเฉพาะพิธีโหมกูณฑ์และยัชญะ โดยคำว่า 'สวาหา' นั้นถูกเปล่งออกมาในระหว่างการสังเวย
นอกเหนือจากวัฒนธรรมอินเดีย.
ในศาสนาฮินดูในประเทศไทยโดยปกติเรียกนางว่า แม่พระเพลิง ซึ่งหมายถึง เทพีแห่งไฟ ในภาษาไทย โดยทั่วไปนางมักจะได้การบูชาและกล่าวถึงหรืออ้างอิงเป็นสักขีพยานในการบุญต่าง ๆ กับแม่พระคงคา และ แม่พระพาย (ชายาของพระวายุ) จากคติในศาสนาฮินดู และ พระแม่ธรณี และ พระแม่โพสพ จากศาสนาพื้นเมืองเดิมของไทย โดยกล่าวถึงร่วมกันห้าองค์เรียงตามลำดับ เทวรูปของนางที่มีชื่อเสียงเป็นอย่างในไทย ได้แก่ อุทยานศาสนาพระโพธิสัตว์กวนอิม ตำบลพุสวรรค์ อำเภอแก่งกระจาน จังหวัดเพชรบุรี ในแดนห้าแม่ผู้ยิ่งใหญ่ และ บ้านสุขาวดี พัทยา ถนนสุขุมวิท อำเภอบางละมุง จังหวัดชลบุรี เป็นต้น
แม่พระพาย

พระนางภารตี หรือ เป็นที่รู้จักและเคารพบูชาในไทยในชื่อของ แม่พระพาย  หรือ พระนางสวาตี  หรือ พระนางลหรี  เป็นเทพธิดาในศาสนาฮินดู โดยเป็นเทพีแห่งลม และเป็นเทพชายาของพระวายุเทพเจ้าแห่งลมในศาสนาฮินดู 
นอกจากนี้ พระนางยังได้รับการกล่าวถึงชื่อในฐานะสักขีพยานในการทำบุญและกรวดน้ำต่าง ๆ ของชาวพุทธ ร่วมกับเทพบุตร และเทพธิดาต่าง ๆ ของคติฮินดู เช่น พระนางสวาหา พระนางคงคา ด้วย
ในศาสนาฮินดู.
ในฐานะที่เป็นเทพธิดาพระนางถือเป็นศักติของพระพาย ในคัมภีร์ ปุราณะและมหาภารตะ ของศาสนาฮินดู พระนางเป็นผู้อวตารเป็นพระนางเทราปตี ชายาของห้าพี่น้องราชวงศ์ปาณฑพ
หอแก้วศาลพระภูมิ

หอแก้ว หรือ หอแก้วศาลพระภูมิ เป็น ศาลพระภูมิประจำพระบรมมหาราชวัง
ประวัติ.
หอแก้วในปัจจุบันเป็นหอใหม่ ของเดิมสร้างในรัชกาลที่ 4 ตั้งอยู่นอกกำแพงแก้วของพระ
พุทธรัตนสถานด้านตะวันออก หลังพระที่นั่งบรมพิมาน สำหรับเป็นที่ประดิษฐานเทวรูปแก้วผลึก
เทพารักษ์สำหรับพระราชฐาน ชั้นในและเจว็ดมุกเจ้ากรุงพาลี เป็นต้น ในรัชกาลปัจจุบันเมื่อมีพระราชดำริให้
บูรณะต่อเติมพระที่นั่งบรมพิมานฝ่ายตะวันออก โดยให้องค์พระที่นั่งที่ต่อใหม่ทอดยาวไปทางใต้
นั้นต้องรื้อหอแก้วหลังเดิมลง โปรดให้ย้ายไปสร้างใหม่ ณ ที่ว่างตรงริมกำแพงพระบรมมหาราชวัง
ด้านตะวันออกตรงกับประตูเหล็กกล้าซึ่งเป็นประตูรั้วด้านหน้าของพระที่นั่งบรมพิมาน สร้างเสร็จ
ในพุทธศักราช 2504 ทำพิธีสังเวยและอัญเชิญเทวรูป เจว็ดมุข และปูชนียวัตถุที่เคยอยู่ในหอเก่าเข้า
ประดิษฐานเมื่อวันที่ 16 กุมภาพันธ์ พุทธศักราช 2504
สถาปัตยกรรม.
หอแก้วที่สร้างขึ้นใหม่นี้เป็นอาคารทรงไทยชั้นเดียวยกพื้นสูง มีระเบียงเดินได้รอบ 3 ด้าน
ระเบียงด้านเหนือและใต้มีบันไดลงสู่ระเบียงด้านตะวันตกซึ่งเป็นระเบียงด้านหน้าและมีบันไดขึ้นลง
จากด้านเหนือและใต้ของหออีกด้านละหนึ่งบันได
มัสยิดชาห์ (เอสแฟฮอน)

มัสยิดชาห์  รู้จักกันในชื่อ มัสยิดอับบาซีแห่งใหม่ ("Masjed-e Jadid-e Abbasi") หรือ มัสยิดหลวง เป็นมัสยิดที่ตั้งอยู่ในเอสแฟฮอน, ประเทศอิหร่าน โดยอยู่บริเวณทางตอนใต้ของจตุรัสนักช์อี ญะฮัน (Naghsh-e Jahan Square) มันถูกสร้างในสมัยราชวงศ์ซาฟาวิดภายใต้คำสั่งของชาห์อับบาสที่ 1 แห่งเปอร์เซีย และกลายเป็นที่รู้จักในชื่อ มัสยิดอิหม่าม ตั้งแต่หลังเหตุการณ์การปฏิวัติอิหร่าน. 
เนื่องจากว่ามันเป็นหนึ่งในผลงานสำคัญของสถาปัตยกรรมเปอร์เซียในสมัยอิสลาม จึงทำให้มัสยิดหลวง กับจัตุรัสนักช์อี ญะฮัน กลายเป็นแหล่งมรดกโลกของยูเนสโก
ตัวมัสยิดได้ปรากฏอยู่บนธนบัตร 20,000 เรียลของอิหร่าน.
เออีดับเบิลยู ฟูลล์เกียร์

เออีดับเบิลยู ฟูลล์เกียร์  เป็นรายการมวยปล้ำอาชีพที่จัดโดยออลอีลิตเรสต์ลิง (AEW) ซึ่งเป็นคึกรายการใหญ่ครั้งที่ 5 ของสมาคม AEW จัดในสนามRoyal Farms Arena ในเมืองBaltimore, Maryland ในวันที่ 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 2019
หนังสือค้ำประกันโดยธนาคาร

หนังสือค้ำประกันโดยธนาคาร (Bank guarantee) เป็นหลักประกันทางการเงินประเภทหนึ่งซึ่งออกโดยธนาคาร เพื่อให้ลูกค้าธนาคารใช้วางเป็นหลักประกันต่อบุคคลหรือองค์กรคู่สัญญา กรณีที่ลูกค้าธนาคารเผชิญความรับผิดในมูลหนี้ใดและไม่สามารถชำระมูลหนี้นั้นได้ไม่ว่าเหตุผลใดก็ตาม ธนาคารในฐานะผู้ค้ำประกันจะชดใช้มูลหนี้ที่ค้างอยู่แก่เจ้าหนี้ ทั้งนี้ไม่เกินจำนวนเงินค้ำประกันของธนาคารที่ระบุในหนังสือ 
หนังสือค้ำประกันโดยธนาคารไม่มีการตั้งเงื่อนไขการชำระเงิน ธนาคารจะชำระให้แก่เจ้าหนี้ทันทีเมื่อถูกทวงถาม จึงต่างกับ ตราสารประกันเครดิต (Standby Letter of Credit) ซึ่งมีการตั้งเงื่อนไขชำระเงิน ธนาคารในฐานะผู้ค้ำประกันจะชำระหนี้ก็ต่อเมื่อพิสูจน์ว่าเจ้าหนี้และลูกหนี้มีการปฏิบัติตามสัญญาครบถ้วนแล้ว
หนังสือค้ำประกันโดยธนาคารมักใช้ในการเข้าประมูลงานจัดซื้อและจัดจ้างกับหน่วยงานภาครัฐ พึงระวังว่าหนังสือค้ำประกันฯไม่ใช่หนังสือรับรองโดยธนาคาร (Bank Certificate) สถานทูตบางแห่งไม่รับหนังสือค้ำประกันฯเพื่อประกอบคำร้องขอวีซ่า
การแข่งขันอวกาศ

การแข่งขันอวกาศ เป็นการแข่งขันระหว่างสหรัฐกับสหภาพโซเวียตเพื่อบรรลุความก้าวหน้าด้านการสำรวจอวกาศในช่วงสงครามเย็น การแข่งขันนี้มีที่มาจากการพัฒนาขีปนาวุธนิวเคลียร์ของทั้งสองชาติหลังสงครามโลกครั้งที่สอง และการพัฒนาเทคโนโลยีเพื่อความมั่นคงแห่งชาติ รวมถึงเป็นการโฆษณาถึงอุดมการณ์ที่แตกต่างกันของสองประเทศ การแข่งขันอวกาศนำไปสู่การคิดค้นดาวเทียม ยานสำรวจอวกาศ และการบินอวกาศของมนุษย์ในวงโคจรต่ำของโลกและดวงจันทร์
การแข่งขันอวกาศเริ่มต้นอย่างจริงจังเมื่อวันที่ 2 สิงหาคม 1955 เมื่อสหภาพโซเวียตตอบรับคำประกาศสหรัฐที่จะส่งดาวเทียมขึ้นสู่อวกาศให้ทันภายในปีแห่งธรณีฟิสิกส์สากล (1957–1958) และสหภาพโซเวียตประกาศจะส่งดาวเทียมขึ้นสู่อวกาศเช่นกัน ปี 1957 สหภาพโซเวียตประสบความสำเร็จในการส่งดาวเทียมสปุตนิก 1 ขึ้นไปโคจรในอวกาศ ตามด้วยการส่งยูรี กาการิน ขึ้นไปเป็นมนุษย์คนแรกในอวกาศในปี 1961 และวาเลนตีนา เตเรชโควา สตรีคนแรกในอวกาศในปี 1963 ขณะที่หลักฐานฝ่ายสหรัฐระบุว่าการแข่งขันอวกาศมาถึงจุดสูงสุดในวันที่ 20 กรกฎาคม 1969 เมื่ออะพอลโล 11 ลงจอดบนดวงจันทร์ได้สำเร็จ ต่อมาเมื่อมีการผ่อนคลายความตึงเครียด สหรัฐและสหภาพโซเวียตจึงร่วมมือกันในโครงการทดสอบอะพอลโล–โซยุซในปี 1975 ซึ่งบางแหล่งถือว่าโครงการนี้เป็นจุดสิ้นสุดของการแข่งขันอวกาศ
การแข่งขันอวกาศนำมาซึ่งเทคโนโลยีที่เป็นประโยชน์จำนวนมาก เช่น กายอุปกรณ์ เลสิก เซลล์แสงอาทิตย์ การถ่ายภาพรังสีส่วนตัดอาศัยคอมพิวเตอร์ โทรศัพท์มีกล้องถ่ายรูป และแล็ปท็อป เป็นต้น
เดเจมวรีอานา

เดเจมวรีอานา ("เหตุการณ์เดือนธันวาคม") หมายถึงหนึ่งในการสู้รบปะทะกันในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองในกรุงเอเธนส์ ตั้งแต่วันที่ 3 ธันวาคม ค.ศ. 1944 ถึง 11 มกราคม ค.ศ. 1945 ความขัดแย้งคือการถึงสิ้นสุดของเดือนแห่งความตึงเครียดระหว่างฝ่ายคอมมิวนิสต์ แนวร่วมปลดปล่อยชาติ (EAM) บางส่วนหนึ่งของปีกทหาร, กองทัพปลดปล่อยประชาชนชาวกรีก (ELAS) ประจำการอยู่ในกรุงเอเธนส์ พรรคคอมมิวนิสต์กรีซ (KKE) และองค์กรเพื่อปกป้องการต่อสู้ของประชาชน (OPLA) จากฝ่ายหนึ่งและจากอีกฝ่ายหนึ่ง รัฐบาลกรีซ บางส่วนหนึ่งของกองทัพเฮลเลนิก กองกำลังตำรวจภูธรเฮลเลนิก ตำรวจเมือง องค์กรเอ็กซ์ที่เป็นฝ่ายขวาจัด พร้อมทั้งกลุ่มอื่น ๆ และกองทัพบกบริติซ
ความที่่คาดไม่ถึงความตึงเครียดระหว่างฝ่ายซ้ายกับฝ่ายขวาในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1944 มันเป็นเรื่องที่ได้ตกลงกันไว้ในการประชุมเลบานอนว่าฝ่ายที่ไม่ได้ให้ความร่วมมือทั้งหมดจะมีส่วนร่วมในรัฐบาลแห่งชาติ ท้ายที่สุดในวันที่ 6 ถึง 24 รัฐมนตรีได้รับการแต่งตั้งจากแนวร่วมปลดปล่อยชาติ ยิ่งไปกว่านั้นไม่กี่สัปดาห์ก่อนที่กองทัพเยอรมันจะถอนกำลังออกไป เมื่อเดือนตุลาคม ค.ศ. 1944 ได้มีการรับรองใหม่ในข้อตกลงเคเซอร์ตาว่ากองกำลังที่ให้ความร่วมมือทั้งหมดจะต้องขึ้นศาลและถูกลงโทษตามที่ได้กระทำเอาไว้ และกองกำลังฝ่ายต่อต้านทั้งหมดจะเข้าร่วมในการก่อตั้งกองทัพกรีกใหม่ ภายใต้บัญชาการของบริติช แต่ในวันที่ 1 ธันวาคม ผู้บัญชาการบริติช Ronald Scobie ได้ออกคำสั่งให้ปลดอาวุธแต่ฝ่ายเดียวต่อแนวร่วมปลดปล่อยชาติและกองทัพปลดปล่อยประชาชนชาวกรีก รัฐมนตรีของฝ่าย EAM ได้ลาออก เมื่อวันที่ 2 ธันวาคม และ EAM ได้เรียกร้องให้มีการชุมนุมในใจกลางกรุงเอเธนส์ในวันที่ 3 เพื่อเป็นการเรียกร้องให้ลงโทษทันทีต่อกองพันรักษาความปลอดภัยของฝ่ายที่ให้ความร่วมมือและให้ถอน "คำสั่ง Scobie" การชุมนุมของประชนชนกว่า 200,000 คน ได้ถูกยิงโดยตำรวจกรีกและกองกำลังตำรวจภูธร ได้มีผู้เสียชีวิตโดยผู้ประท้วง 28 คนและบาดเจ็บ 148 คน การสังหารเหล่านี้ได้นำไปสู่การเผชิญหน้าทางอาวุธแบบเต็มรูปแบบระหว่างฝ่ายแนวร่วมปลดปล่อยชาติและกองกำลังของฝ่ายรัฐบาลในช่วงแรก (ซึ่งรวมถึงกองพันรักษาความปลอดภัย) และในช่วงที่สองครึ่งหลังเดือนธันวาคม ได้เข้าปะทะกับกองทหารบริติชที่อ่อนแรงเต็มที่ 
การปะทะกันนั้นได้จำกัดอยู่ที่กรุงเอเธนส์ ในขณะที่แห่งอื่น ๆ ในกรีซ สถานการณ์ยังคงตึงเครียด แต่กลับเงียบสงบ ยกเว้นที่อิไพรัส เมื่อ Aris Velouchiotis ได้เข้าโจมตีต่อกองกำลังของ Napoleon Zervas
เดเจมวรีอานาจบลงด้วยความปราชัยของฝ่ายแนวร่วมปลดปล่อยชาติ-กองทัพปลดปล่อยประชาชนชาวกรีก นำไปสู่การปลดอาวุธในข้อตกลงวาร์กิซาซึ่งเป็นจุดสิ้นสุดของกองทัพปลดปล่อยประชาชนชาวกรีก ความพ่ายแพ้ครั้งแรกนี้ได้ทำลายอำนาจของแนวร่วมปลดปล่อยชาติ พร้อมด้วยแนวร่วมปลดปล่อยชาติได้กระตุ้น "ความหวาดกลัวแดง" ตามมาด้วยช่วงเวลาของ "ความหวาดกลัวขาว" ปะทะกับฝ่ายซ้าย ซึ่งมีส่วนทำให้เกิดการระบาดของสงครามกลางเมืองกรีซในปี ค.ศ. 1946 การปะทะของเดเจมวรีอานาอยู่ท่ามกลางการสู้รบนองเลือดในประวัติศาสตร์กรีซยุคใหม่ ที่มีอัตราการเสียชีวิตของพลเรือนสูง
สงครามกองโจรในรัฐบอลติก

สงครามกองโจรในรัฐบอลติกหรือขบวนการต่อต้านของภราดรชาวป่า เป็นการต่อสู้รบแบบติดอาวุธปะทะกับอำนาจปกครองโซเวียตที่ทอดข้ามจากปี ค.ศ. 1940 ถึงกลางปี ค.ศ. 1950 ภายหลังจากการยึดครองดินแดนบอลติกโดยโซเวียต ในปี ค.ศ. 1944 การก่อความไม่สงบได้เริ่มขึ้น ตามที่ได้มีการประมาณบางส่วน พลพรรค 10,000 นายในเอสโตเนีย พลพรรค 10,000 นายในลัตเวีย และพลพรรค 30,000 นายในลิทัวเนีย และผู้สนับสนุนอีกหลายคนได้เข้าร่วมด้วย สงครามครั้งนี้ยังคงดำเนินต่อไปซึ่งเป็นการต่อสู้แบบเป็นระบบจนถึงปี ค.ศ. 1956 เมื่อกองทัพโซเวียตมีอำนาจสูงสุดทำให้ประชาชนพื้นเมืองใช้การต่อต้านในรูปแบบอื่น ในขณะที่ได้ประเมินที่เกี่ยวข้องกับขอบเขตของขบวนการพลพรรคที่แตกต่างกันไป แต่ดูเหมือนจะมีความเป็นเอกฉันท์ท่ามกลางหมู่นักวิจัยว่าตามมาตรฐานสากล ขบวนการกองโจรบอลติกนั้นกว้างขวาง ตามส่วนนั้น, ขบวนการพลพรรคในรัฐบอลติกหลังสงครามมีขนาดใกล้เคียงกับขบวนการเวียดกงในเวียดนามใต้
พระราชพงศาวลีพระจักรพรรดิญี่ปุ่น

พระราชพงศาวลีข้างล่างคือพระราชพงศาวลีพระจักรพรรดิญี่ปุ่น ตั้งแต่จักรพรรดิจิมมุในตำนานจนถึงสมเด็จพระจักรพรรดินารูฮิโตะในปัจจุบัน
นักวิชาการในปัจจุบันหลายคนตั้งคำถามถึงการมีตัวตนของจักรพรรดิ 9 พระองค์แรก โดยจักรพรรดิซูจิง (98  – 30 ปีก่อน ค.ศ.?) ลูกหลานของจักรพรรดิโคเง็ง เป็นจักรพรรดิพระองค์แรกที่หลายคนยืนยันว่าอาจมีตัวตนจริง นักประวัติศาสตร์เรียกจักรพรรดิเหล่านี้ว่า "จักรพรรดิในตำนาน" เนื่องจากมีข้อมูลสำหรับการตรวจสอบและศึกษาเพิ่มเติมไม่เพียงพอ
รัชสมัยจักรพรรดิคิมเม (ป. ค.ศ. 509 – 571) จักรพรรดิองค์ที่ 29 เป็นจักรพรรดิองค์แรกที่สามารถกำหนดวันที่ที่สามารถตรวจสอบกับประวัติศาสตร์นิพนธ์ร่วมสมัยได้ อย่างไรก็ตาม พระนามและวันที่ของจักรพรรดิยุคแรกที่ยอมรับกันโดยทั่วไปนั้น ไม่ได้รับการยืนยันว่าเป็นไปตาม "ธรรมเนียม" จนกระทั่งรัชสมัยจักรพรรดิคัมมุ (ค.ศ. 737 – 806) จักรพรรดิองค์ที่ 50 แห่งราชวงศ์ญี่ปุ่น
พระราชพงศาวลีนี้เน้นประวัติศาสตร์ราชวงศ์ญี่ปุ่นตั้งแต่สมัยกลางจนถึงปัจจุบัน สำหรับข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับลำดับเครือญาติของบุคคลสำคัญในก่อนหน้านั้น ดูพงศาวลีเทพเจ้าญี่ปุ่น
พระราชพงศาวลี.
<templatestyles src="Legend/styles.css" />  หญิง
<templatestyles src="Legend/styles.css" />  ชาย
<templatestyles src="Legend/styles.css" />  อื่น ๆ หรือไม่ทราบเพศ
<templatestyles src="Legend/styles.css" />  กลุ่มคน
ตานะฮ์ไอร์กู

ตานะฮ์ไอร์กู  แปลว่า ปิตุภูมิของฉัน เป็นเพลงสรรเสริญประเทศอินโดนีเซีย ประพันธ์ขึ้นโดยอีบู ซุด และขับร้องโดยรีตา เอ็ฟเฟ็นดี (Rita Effendy) เพลงนี้อธิบายถึงความงดงามตามธรรมชาติของอินโดนีเซีย
บากีมูเนอเกอรี

บากีมูเนอเกอรี  แปลว่า แด่แผ่นดินของเจ้า เป็นชื่อของเพลงแห่งการต่อสู้ ผู้ประพันธ์โดยกุซบีนีในปี ค.ศ. 1942 เป็นเพลงบังคับและก่อตั้งขึ้นเป็นเพลงสรรเสริญประเทศอินโดนีเซียในปี ค.ศ. 1960
ความนิยม.
เพลง บากีมูเนอเกอรี ถูกนำไปใช้เป็นเพลงปิดสถานีในบางช่อง เช่น CNBC Indonesia, Jawa Pos TV, INews TV, Bekasi TV, Wadi FM, Elshinta TV, ANTV, Megaswara TV, MPM Cemerlang Radio, Kis FM Jakarta, Radio El Gangga Bekasi และ Megaswara FM
รายูวันปูเลาเกอลาปา

รายูวันปูเลาเกอลาปา  เป็นเพลงสรรเสริญอินโดนีเซีย ประพันธ์โดยอิซมาอิล มาร์ซูกี (ค.ศ. 1914-1958) ผู้แต่งเพลง เป็นเพลงยอดนิยมหลายเพลงในช่วงยุคหลังเอกราชของประเทศ เนื้อเพลงยกย่องความงามตามธรรมชาติของอินโดนีเซีย เช่น พืชพรรณบนเกาะ ชายหาด และยอมรับความรักอมตะของประเทศ.
เพลงนี้เป็นเพลงโปรดในหมู่ชาวชาวอินโดนีเซียโดยเฉพาะผู้ที่เดินทางออกนอกประเทศ ในสมัยอาณานิคมประเทศเนเธอร์แลนด์ในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1940 และ 1950 หลังจากได้รับอิสรภาพ ในยุคก่อนระบอบประชาธิปไตยภายใต้ประธานาธิบดีซูฮาร์โต ในเครือข่ายโทรทัศน์แห่งชาติ TVRI จะเล่นเพลงเมื่อเพลงดังกล่าวปิดสถานีทุกคืน ใน ค.ศ. 2014 สถานีใช้เพลงนี้อีกครั้งในตอนปิดสถานี (แทนที่บากีมูเนอเกอรีโดยกุซบีนี) นอกจากนี้ยังใช้ในการปิดสถานี เช่น Trans7 และ Rajawali Televisi
การบันทึกเพลงโดย Gordon Tobing กำลังได้รับความนิยมในสหภาพโซเวียตในคริสต์ทศวรรษ 1950 เพลงนี้ได้รับความนิยมอย่างมากในหมู่ชาวรัสเซีย จัดโดยนักแต่งเพลงโซเวียต Vitaly Geviksman และผู้ประพันธ์ในรัสเซียโดยนักร้อง Maya Golovnya (ข้อความภาษารัสเซียโดย V. Korchagin) The song was extremely popular among Russians, was arranged by the Soviet Composer Vitaly Geviksman and performed in Russian by the singer Maya Golovnya (Russian text by V. Korchagin).
มัสยิดใหญ่แห่งเจนเน

มัสยิดใหญ่แห่งเจนเน  เป็นสิ่งก่อสร้างที่ถูกวิเคราะห์โดยสถาปนิกหลายคนว่าเป็นหนึ่งในความสำเร็จของสถาปัตยกรรมซูดาน-ซาเฮล ตั้งอยู่ในเมืองเจนเน ประเทศมาลี บนที่ราบน้ำท่วมถึงของแม่น้ำบานี มัสยิดแรกสร้างขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 13 แต่สิ่งก่อสร้างปัจจุบันถูกสร้างใน ค.ศ.1907 มัสยิดนี้ถูกรวมกับ "เมืองเก่าแห่งเจนเน" ในแหล่งมรดกโลกของยูเนสโกใน ค.ศ. 1988
ประวัติ.
มัสยิดหลังแรก.
วันที่มัสยิดหลังแรกถูกสร้างนั้น ยังไม่ทราบที่แน่ชัด แต่สันนิษฐานว่ามันถูกสร้างในระหว่างช่วงต้น ค.ศ. 1200 ถึงปลาย ค.ศ. 1330 หลักฐานที่กล่าวถึงมัสยิดหลังแรกอยู่ใน "ตาริค อัสซูดาน" ของอับดุซซาดี ซึ่งถูกบันทึกในช่วงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 17 ได้กล่าวว่าสุลต่านคุนบูรูเข้ารีตกลายเป็นมุสลิมและรื้อพระราชวังของพระองค์พร้อมกับสร้างเป็นมัสยิด แล้วค่อยสร้างพระราชวังใหม่ใกล้มัสยิดอยู่ทางด้านตะวันออก หลังจากนั้นผู้สืบทอดได้สร้างหอคอยของมัสยิดในขณะที่สุลต่านองค์ต่อไปได้สร้างกำแพงล้อมรอบ
ไม่มีหลักฐานอื่นเกี่ยวกับมัสยิดนี้ที่ถูกบันทึกอีกเลย จนกระทั่งเรอเน กาเย (René Caillié) นักสำรวจชาวฝรั่งเศสได้มาเยี่ยมเมืองเจนเนใน ค.ศ.1828 และเขียนว่า "ที่เจนเนมีมัสยิดที่สร้างด้วยดิน โดยมันมีหอที่ไม่ค่อยสูงอยู่สองอัน มันถูกปล่อยร้างจนมีนกนางแอ่นมาทำรังกว่าพันตัว ทำให้มีโอกาสเกิดกลิ่นที่ไม่พรึงประสงค์ได้ จึงทำให้ผู้คนต้องละหมาดข้างนอก"
มัสยิดของเซกู อามาดู.
สิบปีก่อนที่เรอเนจะมาเยี่ยมที่นี่ เซกู อามาดู (Seku Amadu) ผู้นำชาวฟูลา ได้ทำการญิฮาดและครอบครองเมืองนี้ พระองค์ไม่พอพระทัยกับมัสยิดหลังเก่าและปล่อยให้มันผุพัง และพระองค์ทรงสั่งให้ปิดมัสยิดเล็กที่อยู่โดยรอบให้หมด ในช่วงระหว่าง ค.ศ. 1834 ถึง ค.ศ. 1836 พระองค์ได้สั่งสร้างมัสยิดใหม่อยู่ทางตะวันออกของพระราชวังเก่า
กองทัพฝรั่งเศสที่นำทัพโดยหลุยส์ อาร์ชีนาร์ (Louis Archinard) ได้ยึดเมืองเจนเนในเดือนเมษายน ค.ศ. 1893 จากนั้น เฟลิกซ์ ดูว์บัว (Félix Dubois) ได้มาที่เมืองนี้แล้วอธิบายถึงมัสยิดหลังเก่า ในช่วงที่เขามา ด้านในของมัสยิดที่พังแล้วถูกใช้เป็นสุสาน และในหนังสือ "Tombouctou la Mystérieuse" ("ทิมบักตูที่ลึกลับ") ของเขาใน ค.ศ.1897 เขาได้วาดภาพจำลองว่ามัสยิดเป็นอย่างไรก่อนที่มันจะถูกทิ้งร้าง
มัสยิดหลังปัจจุบัน.
ดูว์บัวได้มาที่เจนเนอีกรอบใน ค.ศ. 1910 และรู้สึกตะลึงกับอาคารใหม่ เขาเชื่อว่าพวกฝรั่งเศสได้ออกแบบและทำให้มัสยิดดูเหมือนกับการผสมกันระหว่างเม่นกับออร์แกนในโบลถ์ เขาคิดว่าตรงกรวยทำให้สิ่งก่อสร้างดูเหมือนกับวิหารบาโรก แต่ฌ็อง-หลุยส์ บูร์ฌัว (Jean-Louis Bourgeois) ได้โต้แย้งว่าพวกฝรั่งเศสไม่ค่อยรู้ถึงรายละเอียด ยกเว้นตรงบริเวณโค้งที่ยังคง "เป็นแบบแอฟริกา"
มีแชล แลริส (Michel Leiris) นักชาติพันธุ์วิทยาชาวฝรั่งเศส ได้เดินทางมาที่มาลีใน ค.ศ. 1931 ได้กล่าวว่ามัสยิดใหม่นี้เป็นผลงานของชาวยุโรป และกล่าวด้วยว่าชาวบ้านรู้สึกไม่มีความสุุขกับมัสยิดใหม่ และไม่ยอมทำความสะอาด เว้นเสียว่าพวกเขาจะใช้นักโทษทำความสะอาดเท่านั้น
ที่ระเบียงด้านหน้าทางฝั่งกำแพงตะวันออกมีสุสานสองที่ สุสานอันใหญ่คือที่ฝังของอัลมานี อิสไมลา (Almany Ismaïla) "อิหม่าม" คนสำคัญในคริสต์ศตวรรษที่ 18 ในช่วงต้นของสมัยอาณานิคมฝรั่งเศส บ่อน้ำที่ตั้งทางฝั่งตะวันออกของมัสยิดถูกถมเพื่อสร้างพื้นที่ว่าง และในปัจจุบันมันได้กลายเป็นตลาดที่ขายทุกสัปดาห์
ใน ค.ศ. 1996 ทางนิตยสาร "โว้ก" ได้จัดงานแฟชันโชว์ในมัสยิด ซึ่งทำให้ชาวบ้านในท้องถิ่นโมโห และทำให้คนที่ไม่ใช่มุสลิมถูกสั่งห้ามเข้ามัสยิดนับตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นไป ตัวมัสยิดได้ปรากฏในภาพยนตร์ "พิชิตขุมทรัพย์หมื่นฟาเรนไฮต์"
ดอมินุสอิลลูมินาติโอเมอา

ดอมินุสอิลลูมินาติโอเมอา  เป็นคำขวัญของมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ดและเป็นบทนำของสดุดี 27 ซึ่งหมายถึง "องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงเป็นความสว่าง...ของข้า" ใช้มาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 16 และปรากฏบนตราอาร์มของมหาวิทยาลัย
ในบทความโดยอีวาน อิลลิช (Ivan Illich) อาจช่วยอธิบายถึงคำขวัญของมหาวิทยาลัยนี้ โดยในช่วงเวลานั้น นักวิทยาศาสตร์ได้ใช้มุมมองของลูกศิษย์ในรูปแบบของแสงสะท้อน:
"เพื่ออธิบาย "เดออกูโลโมราลี" (De oculo morali) ความสัมพันธ์ของบางสิ่งต่อพระผู้เป็นเจ้า "ผู้ทรงเป็นแสงสว่าง" ต้องตีความให้เข้าใจ นี่คือศตวรรษ [ป.ล. คริสต์ศตวรรษที่ 13] ที่ตีความอย่างแพร่หลายในความคิดที่ว่าโลกอยู่ในพระหัตถ์ของพระเจ้า...นั่นคือแสงที่นำทางโดยพระผู้เป็นเจ้าที่ทำให้ความจริงของพวกเขาเรืองแสง"
สำนักงานคณะกรรมการกำกับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย

สำนักงานคณะกรรมการกำกับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย (อักษรย่อ: "คปภ." "OIC") เป็นหน่วยงานของรัฐที่ไม่เป็นส่วนราชการและไม่เป็นรัฐวิสาหกิจ มีฐานะเป็นนิติบุคคลทำหน้าที่ดำเนินงานตามนโยบายที่กำหนด โดยคณะกรรมการกำกับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย มีหน้าที่กำกับและพัฒนาธุรกิจประกันภัย และคุ้มครองสิทธิประโยชน์ของประชาชนด้านการประกันภัย
ประวัติความเป็นมา.
พ.ศ. 2472 มีการจัดตั้งกองควบคุมบริษัทประกันภัย ภายใต้กรมทะเบียนการค้า กระทรวงพาณิชย์และคมนาคม ได้เปลี่ยนชื่อเป็น แผนกควบคุมประกันภัย กองหุ้นส่วนบริษัท กรมทะเบียนการค้า กระทรวงเศรษฐการ เมื่อปี พ.ศ. 2484 และได้ยกฐานะขึ้นเป็น กองประกันภัย กรมทะเบียนการค้า กระทรวงเศรษฐการ เมื่อปี พ.ศ. 2495 จากนั้นย้ายมาสังกัดสำนักงานปลัดกระทรวงเศรษฐการ ในปี พ.ศ. 2511 และได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น สำนักงานประกันภัย สำนักงานปลัดกระทรวงพาณิชย์ ต่อมายกฐานะเทียบเท่ากรมหนึ่งในกระทรวงพาณิชย์ เมื่อปี พ.ศ. 2522 และได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น กรมการประกันภัย กระทรวงพาณิชย์ ในปี พ.ศ. 2533 จนเปลี่ยนสถานะเป็นองค์กรอิสระ ภายใต้ชื่อปัจจุบัน เมื่อปี พ.ศ. 2550
รถล้อหุ้มเกราะเบาอิรัก

รถล้อหุ้มเกราะเบาอิรัก  หรือ รถล้อหุ้มเกราะเบาระหว่างประเทศ  เป็นยานรบหุ้มเกราะที่มีฐานรากจากคูการ์ และผลิตโดยฟอร์ซโปรเทกชันอินดัสทรีส์, บีเออี ซิสเต็มส์ และเจเนรัลไดนามิกส์
ชื่อเล่นของรถคือแบดเจอร์ รถล้อหุ้มเกราะเบาระหว่างประเทศนี้มีรากฐานจากคูการ์ ซึ่งสามารถบรรทุกผู้โดยสารได้สิบนาย (รุ่นหกล้อสามารถบรรทุกได้สิบหกนาย) รถยนต์คูการ์หรือรถล้อหุ้มเกราะเบาระหว่างประเทศนี้ใช้การออกแบบแคปซูลเพื่อปกป้องผู้โดยสารและส่วนประกอบยานพาหนะสำคัญจากทุ่นระเบิดและระเบิดข้างถนน แบดเจอร์มีราคาประมาณ 432,000 ดอลลาร์สหรัฐ เช่นเดียวกับรถเกราะป้องกันทุ่นระเบิดอื่น ๆ แบดเจอร์สามารถติดตั้งด้วยแขนหุ่นยนต์เพื่อวัตถุประสงค์ในการตรวจสอบที่เป็นไปได้ต่อระเบิดแสวงเครื่องและสรรพาวุธที่ยังไม่ระเบิด
ประวัติปฏิบัติการ.
กองทัพบกอิรัก.
กองทัพบกอิรักเริ่มจัดให้มีรถล้อหุ้มเกราะเบาระหว่างประเทศในปี ค.ศ. 2007 และเป็นผู้ใช้หลักของรถล้อหุ้มเกราะเบาระหว่างประเทศ กองพลที่สองกองทัพบกอิรักเป็นหนึ่งในหน่วยแรกที่ได้รับรถล้อหุ้มเกราะเบาระหว่างประเทศ สมาชิกของกองพลระบุว่ารถล้อหุ้มเกราะเบาระหว่างประเทศจะช่วยให้ผู้จัดหาได้ปรับปรุงการป้องกันสำหรับทหารของกองทัพบกอิรัก ส่วนกองพลที่แปดได้รับรถล้อหุ้มเกราะเบาระหว่างประเทศสองคัน และการฝึกจากกองพลน้อยทหารช่างที่ 555 ในปี ค.ศ. 2008 ทหารช่างกองทัพบกอิรักในปัจจุบันกำลังได้รับการฝึก และติดตั้งชุดควบคุมแขนแบบรีโมต
กองทัพบกสหรัฐ.
รถล้อหุ้มเกราะเบาระหว่างประเทศได้รับการส่งไปยังฟอร์ตแจ็กสัน รัฐเซาท์แคโรไลนา ในปี ค.ศ. 2009 เพื่อฝึกอบรมในการต่อต้านระเบิดแสวงเครื่อง โดยมีการวางแผนที่จะใช้รถล้อหุ้มเกราะเบาระหว่างประเทศในโครงการ "เทรนนิงเดอะเทรนเนอร์" เพื่อช่วยผู้ปฏิบัติการใหม่ในการขับรถเกราะป้องกันทุ่นระเบิด ขณะนี้ กระทรวงกลาโหมจำกัดการใช้งานรถล้อหุ้มเกราะเบาระหว่างประเทศ สำหรับการฝึกอบรมเท่านั้น เนื่องจากเกราะไม่เป็นไปตามข้อกำหนดกระทรวงกลาโหมสหรัฐที่จะนำไปใช้ในภาคสนาม
นิเกอ อาร์ดิลลา

ระเด่น รารา นิเกอ รัตนาดิลลา กุสนาดี  (27 ธันวาคม พ.ศ. 2518 – 19 มีนาคม พ.ศ. 2538) หรือ นิเกอ อาร์ดิลลา  เป็นนักร้อง นักแสดง และนางแบบชาวอินโดนีเซีย
ประวัติ.
นิเกอ อาร์ดิลลา เกิดเมื่อวันที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2518 ที่เมืองบันดุง ประเทศอินโดนีเซีย นิเกอ เกิดมาในครอบครัวชาวซุนดา เธอมีเชื้อสายดัตช์และเยอรมันอีกด้วย ปู่ของเธอเคยเป็นนักร้องของวงกาเมลัน หรือวงเครื่องฆ้องอินโดนีเซีย โดยเธอเริ่มฉายแววศิลปินเมื่ออายุ 5 ปี ในช่วงวัยเด็กนั้น เธอเข้าร่วมแข่งร้องเพลงหลายรายการและก็ได้คว้ารางวัลมาหลายรายปี เมื่อ 10 ปี จึงได้เริ่มเซ็นสัญญากับสมาคมศิลปินอินโดนีเซีย โดยช่วงเวลานั้น เธอเริ่มต้นอาชีพด้วยการร้องเพลงเปิดให้กับศิลปินรุ่นพี่ และมักร้องเพลงโคฟเวอร์เพลงฝรั่งเป็นส่วนใหญ่ โดยใช้ชื่อว่า นิเกอ อัสตินา ต่อมา นิเกอ ได้ออกซิงเกิลเป็นของตัวเอง "ลูปา ดิริ" (Lupa Diri) ต่อมาได้อัดอัลบั้มเพลง แต่ทว่าไม่ได้จำหน่ายเพราะตัวเธอยังอายุน้อยเกินไป
ต่อมา นิเกอ ได้เล่นหนังเป็นเรื่องแรกชื่อว่า "กาดิส โฟโต้ โมเดล" (Gadis Foto Model) รวมถึงได้ร้องเพลงประกอบหนังด้วยคือ OST Gadis Foto Model ต่อมา นิเกอ ได้เซ็นสัญญากับ Q Records Project โดยได้ออกอัลบั้มชื่อว่า ซะเบอร์กัส ซินาร์ พร้อมทั้งได้เปลี่ยนชื่อการแสดงเป็น นิเกอ อาร์ดิลลา หลังจากนั้นคือช่วงเวลาที่รุ่งเรืองของนิเกอ เธอได้เข้ามาแทนที่ดาราและนักร้องรุ่นพี่ รับงานร้องเพลงถ่ายแบบทั่วประเทศโดยแทบไม่มีวันว่างเลย อัลบั้มทีทำให้เธอโด่งดังสุดขีดก็คือ บินตัง เกอะฮิดุปัน (ดาวแห่งชีวิต) ที่ออกจำหน่ายในปี พ.ศ. 2533 ซึ่งทำยอดขายถึง 2 ล้านตลับ นอกจากนี้ เธอยังได้รับเลือกให้เป็นโมเดลคนโปรดของนิตยสาร Gadis ทั้งยังมีผลงานมากมายทั้งในวงการเพลง หนังละคร และถ่ายแบบต่างๆ
เสียชีวิต.
ช่วงเช้าของวันที่ 19 มีนาคม 1995 นิเกอประสบอุบัติเหตุรถชนกับคอนกรีตถนน เสียชีวิตในที่เกิดเหตุทันที มีเสียงวิจารณ์แง่ลบถึงสาเหตุของอุบัติเหตุว่าเธอดื่มสุรา อย่างไรก็ตาม มีคนบอกว่าเธอไม่เคยดื่มสุรา และเธอเองก็ดื่มแต่น้ำส้มเพียงเท่านั้น โดยอะตุน ผู้ที่นั่งรถไปกับนิเกอด้วยบอกว่า นิเกอพยายามขับรถแซงรถที่อยู่ข้างหน้า แต่เร็วเกินไปจนทำให้รถเกิดเสียหลักและเกิดอุบัติเหตุดังกล่าว ข่าวการเสียชีวิตของนิเกอ โด่งดังและเกิดความโศกเศร้าไปทั่วประเทศอินโดนีเซีย ศพของเธอถูกฝังภายในวันเดียวกันตามประเพณีของอิสลาม ในภายหลัง มีการนำเอาอัลบั้มของนิเกอมาออกจำหน่ายย้อนหลังจากที่เธอเสียชีวิต
จอร์จ ควิน (George Quinn) คณบดีแห่งคณะเอเชียศึกษา มหาวิทยาลัยแห่งชาติออสเตรเลีย กล่าวไว้ว่า สุสานของเธอเป็นสุสานที่มีผู้เคารพพอๆ กับนักบุญชวา โดยเมื่อเทียบกับการท่องเที่ยวแสวงบุญตามธรรมเนียมชาวชวาแล้วนั้น จอร์จ กล่าวว่า นิเกอเป็นคนเดียวในยุควัฒนธรรมนิยมที่ได้รับเกียรติเช่นนั้น แฟนคลับจำนวนนับพันคนหรือมากกว่านั้น มักจะมารวมตัวกัน ณ หลุมศพของเธอในวันเกิดและวันที่เธอเสียชีวิต ณ เมืองบันดุง นอกจากนี้ ยังมีภัตตาคารและแกลอรี่ในสุลาเวสี ที่ใช้ชื่อเธอและรวบรวมสิ่งของของเธอมาทำเป็นร้านอาหาร ทั้งยังมีพิพิธภัณฑ์ของเธอในเมืองบันดุง และโปสเตอร์ของเธอปรากฏอยู่ทั่วประเทศจนถึงทุกวันนี้
ชีวิตส่วนตัว.
ไอดอลของเธอคือ มาริลิน มอนโร และเธอยังเป็นผู้หญิงที่ชื่นชอบเพลงร็อกและเมทัลเป็นพิเศษ ดาราคนโปรดคือ จอห์นนี เดปป์ คีอานู รีฟ และจูเลีย โรเบิร์ตส์ นักร้องโปรดคือ เอ็ดดี้ เวดเดอร์ นักร้องนำวงเพิร์ลแจม อาหารที่ชอบคือ บะหมี่ และลูกเนียงทอด ภาพยนตร์ที่ชอบดูก็คือ หนังของดิสนีย์
กงซอเม

ในการปรุงอาหาร กงซอเม  คือซุปใสประเภทหนึ่ง มาจากน้ำต้มกระดูกสัตว์ (สต็อก) หรือน้ำต้มเนื้อสัตว์หรือผัก (บรอท) ที่มีรสชาติเข้มข้นซึ่งผ่านกระบวนการทำให้ใสโดยใช้ไข่ขาวดักจับไขมันและตะกอนแล้วตักออก
กงซอเมทำได้โดยการเติมส่วนผสมของเนื้อสัตว์บด พร้อมกับมีร์ปัว (ตัวเพิ่มความหอมหวานจากแคร์รอต ขึ้นฉ่ายฝรั่ง และหัวหอม) มะเขือเทศ และไข่ขาวลงไปในน้ำต้มกระดูกหรือน้ำต้มเนื้อหรือผัก กุญแจสำคัญในการทำกงซอเมที่มีคุณภาพสูงคือการเคี่ยวด้วยไฟอ่อนร่วมกับการหมั่นคนซึ่งจะนำเศษและตะกอนขึ้นสู่ผิวหน้าของซุป โดยเศษและตะกอนจะถูกดึงออกมาเพิ่มเติมเนื่องจากกรดในมะเขือเทศ ในที่สุดโปรตีนในไข่ขาวจะจับตัวกับเศษและตะกอน แล้วลอยขึ้นสู่ผิวหน้าของซุปโดยก่อตัวเป็น "แพ" เมื่อ "แพ" เริ่มก่อตัวขึ้น ความร้อนจะลดลง กงซอเมจะถูกเคี่ยวโดยใช้ความร้อนที่ต่ำลงอีกจนกว่าจะมีรสชาติตามต้องการ มักใช้เวลาระหว่าง 45 นาทีถึงหนึ่งชั่วโมง ซุปที่ได้จะเป็นของเหลวใสซึ่งอาจมีสีอำพัน (กรณีที่เป็นกงซอเมเนื้อวัวหรือเนื้อลูกวัว) หรือสีเหลืองซีด (กรณีที่เป็นกงซอเมเนื้อสัตว์ปีก) จากนั้นจะเทกงซอเมออกจากหม้ออย่างระมัดระวังแล้วนำไปกรองอีกครั้งเพื่อให้แน่ใจว่ามีความใสบริสุทธิ์อย่างแท้จริง
คนทา

คนทา หรือ สีฟันคนทา (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Harrisonia perforata") เป็นพืชในวงศ์ส้ม (Rutaceae) ลักษณะเป็นไม้พุ่มกึ่งเลื้อย มีหนามแข็งตามลำต้น ใบเป็นใบประกอบแบบขนนกเรียงสลับกัน ใบย่อยรูปไข่หรือรูปรี มี 1–15 ใบ ขนาด 1–1.5 เซนติเมตร × 2–2.5 เซนติเมตร ขอบใบหยัก ใบอ่อนมีสีแดง ดอกออกเป็นช่อที่ซอกใบ มีดอกย่อยสีม่วงแดงขนาด 5–8 มิลลิเมตร กลีบดอกและกลีบเลี้ยงมีอย่างละ 4–5 กลีบ ออกดอกช่วงเดือนมีนาคมถึงกรกฎาคม ผลค่อนข้างกลม ภายในมีเมล็ดขนาด 1–2 เซนติเมตร
คนทามีถิ่นกำเนิดทางตอนใต้ของจีนและอินโดจีน รากมีรสขมใช้ต้มดื่มแก้ท้องเสีย แก้บิด แก้ร้อนใน กระหายน้ำ และเป็นส่วนประกอบหนึ่งในยาเบญจโลกวิเชียร หรือยาห้าราก ซึ่งเป็นยาแผนไทยสำหรับแก้ไข้ กระทุ้งพิษ
เฉ่าอัน

เฉ่าอัน  เป็นศาสนสถานแห่งหนึ่งตั้งอยู่ในนครจิ้นเจียง มณฑลฝูเจี้ยน ประเทศจีน เดิมเป็นศาสนสถานของศาสนามาณีกีหรืออาจรู้จักในชื่อลัทธิเม้งก่า ภายหลังจึงถูกแปลงเป็นพุทธสถาน กล่าวกันว่าที่นี่เป็น "วัดมาณีกีที่พรางเป็นวัดพุทธ" บ้างก็ว่า "เป็นวัดมาณีกีเพียงแห่งเดียวในประเทศจีน" และ "เป็นสิ่งก่อสร้างของศาสนามาณีกีที่สมบูรณ์ที่สุด และอยู่รอดมาจนถึงปัจจุบัน"
ค.ศ. 2021 เฉ่าอันได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกโดยยูเนสโก พร้อมกับสถานที่สำคัญอื่น ๆ ในเมืองเฉวียนโจว เพราะเป็นหลักฐานของการแลกเปลี่ยนความคิดและวัฒนธรรมทางศาสนาในช่วงยุคกลางของจีน 
ประวัติ.
เฉ่าอันถูกสร้างขึ้นกลางคริสต์ศตวรรษที่ 12 ในรัชสมัยจักรพรรดิซ่งเกาจง ปฐมจักรพรรดิแห่งซ่งใต้ เบื้องต้นมีลักษณะเป็นกระท่อมมุงจาก ก่อนก่อสร้างเป็นถาวรวัตถุเมื่อ ค.ศ. 1882 ในรัชสมัยจักรพรรดิยฺเหวียนฮุ่ยจง
ศาสนามาณีกีค่อย ๆ สูญไปจากแผ่นดินจีนในยุคราชวงศ์หมิง ในช่วงศตวรรษสุดท้ายของการดำรงอยู่ของศาสนามาณีกี มีกวีชื่อ Huang Fengxiang กล่าวถึงวัดเฉ่าอันที่ถูกทิ้งให้โรยรา และกล่าวถึงสิ่งที่เกี่ยวข้องกับทางพุทธและเต๋าภายในวัด หาได้กล่าวถึงมาณีกีซึ่งเป็นศาสนาดั้งเดิมของวัดเฉ่าอัน
เหอ เฉียวยฺเหวี่ยน  นักประวัติศาสตร์ชาวเมืองเฉวียนโจว บันทึกชื่อศาลเจ้าบนเขาหฺวาเปี่ยวของศาสนามาณีกีลงใน "หนังสือแห่งฝูเจี้ยน"  และเขาได้สรุปสิ่งที่เขารู้เกี่ยวกับศาสนามาณีกีไว้ด้วย ถือเป็นหนึ่งในเอกสารเพียงไม่กี่ชิ้นที่กล่าวถึงลัทธิมาณีกีในจีน นายเหอได้บันทึกไว้ว่าในช่วงเวลานั้นอาจยังมีผู้ที่นับถือ "ศาสนาแห่งแสง" อยู่ แต่มีไม่มากนัก
วัดเฉ่าอันถูกบูรณะปรับปรุงเป็นพุทธสถานเมื่อ ค.ศ. 1922 อุทิศแด่บรรพาจารย์ของอินเดียและจีน แต่ต่อมาวิหารนั้นถูกทิ้งให้ทรุดโทรมอีก แซมูเอล เอ็น. ซี. เหลียว (Samuel N.C. Lieu) ระบุไว้ว่าศาสนิกชนในท้องถิ่นเข้าใจว่า คำว่า "หมอหนี"  ที่ถูกจารึกในวัดเฉ่าอัน คือ "[ศากย]มุนี"  ที่หมายถึงพระโคตมพุทธเจ้า ศาสดาในศาสนาพุทธ หลังจากนั้นไม่กี่ปี อู๋ เหวินเหลียง  นักโบราณคดีที่เดินทางไปเฉ่าอัน ก็ได้รับคำอธิบายเช่นนี้จากคนท้องถิ่น
วัดเฉ่าอันขึ้นเป็นมรดกทางวัฒนธรรมที่ได้รับการปกป้องของมณฑลฝูเจี้ยนใน ค.ศ. 1961 และขึ้นเป็นสถานที่สำคัญทางประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมแห่งชาติจีนในมณฑลฝูเจี้ยนเมื่อ ค.ศ. 1996
อนุสาวรีย์วิตโตรีโอ เอมานูเอเลที่ 2

อนุสาวรีย์แห่งชาติ วิตโตรีโอ เอมานูเอเลที่ 2  เรียกอย่างสั้นว่า วิตโตรีอาโน  อนุสาวรีย์แห่งชาติในกรุงโรม ประเทศอิตาลี เพื่อถวายพระเกียรติแด่พระเจ้าวิตโตรีโอ เอมานูเอเลที่ 2 กษัตริย์องค์แรกที่ผนวกรวมแว่นแคว้นน้อยใหญ่เข้าด้วยกันจนเป็นประเทศอิตาลีในคริสต์ศตวรรษที่ 19 อนุสาวรีย์นี้ได้รับการยอมรับเป็นหนึ่งในสัญลักษณ์ของชาติอิตาลี บางคนเรียกอนุสาวรีย์แห่งนี้ว่า แท่นบูชาปิตุภูมิ  เพื่อสื่อถึงแท่นบูชาแรกของเทพีโรมา ซึ่งเป็นเพียงส่วนหนึ่งในอนุสาวรีย์
อนุสาวรีย์นี้ใช้เวลาก่อสร้างกว่า 50 ปี เริ่มสร้างในปีค.ศ. 1885 และสร้างแล้วเสร็จในปีค.ศ. 1935 ใช้สถาปัตยกรรมฟื้นฟูคลาสสิก ออกแบบโดยจำลองถึงสภาพดั้งเดิมของจัตุรัสโรมันที่อยู่ใกล้เคียง อนุสาวรีย์แห่งชาติมีความกว้าง 135 เมตร ความลึก 130 เมตร ความสูง 70 เมตร มีพื้นที่ภายในมโหฬารถึง 717,000 ตารางเมตร ระเบียงด้านบนสุดของอนุสาวรีย์สามารถมองเห็นกรุงโรมได้รอบทิศ สามารถขึ้นไปได้โดยลิฟท์หรือบันได 196 ขั้น
ชิโปตเล

ชิโปตเล  คือพริกฆาลาเปญโญสุกที่ผ่านการรมควันและอบจนแห้ง ใช้สำหรับปรุงรสอาหาร โดยเป็นพริกที่ใช้เป็นหลักในอาหารเม็กซิโกและอาหารที่ได้รับอิทธิพลจากตำรับอาหารเม็กซิโกอย่างเท็กซ์-เม็กซ์หรืออาหารทางภาคตะวันตกเฉียงใต้ของสหรัฐ ชิโปตเลมาในรูปแบบที่แตกต่างกัน เช่น "ชิโปตเลสเอนอาโดโบ" (ชิโปตเลตุ๋นในซอสอาโดโบ) เป็นต้น
ชื่อ "ชิโปตเล" แผลงมาจากคำภาษานาวัตล์ว่า "ชีลโปก-ตลี"  แปลว่า "พริกรมควัน" ชิโปตเลมีระดับความเผ็ดร้อนใกล้เคียงกับพริกแอ็สเปอแล็ต, ฆาลาเปญโญ, พริกกัวฆิโย, พริกหยวกฮังการี, พริกแอนะไฮม์ และซอสตาบัสโก
พริกตาบัสโก

พริกตาบัสโก  เป็นพันธุ์ปลูกพันธุ์หนึ่งของพริกชนิด "Capsicum frutescens" มีถิ่นกำเนิดในเม็กซิโก เป็นที่รู้จักกันมากที่สุดจากการเป็นวัตถุดิบในซอสตาบัสโกและพริกตาบัสโกดองน้ำส้มสายชู ชื่อพันธุ์พริกตั้งตามชื่อรัฐตาบัสโกของเม็กซิโก
เช่นเดียวกับพันธุ์ปลูกพันธุ์อื่น ๆ ของพริกชนิด "C. frutescens" ต้นพริกตาบัสโกมีการเจริญเติบโตเป็นพุ่ม โดยในการเพาะปลูกในเชิงพาณิชย์จะมีการตัดแต่งกิ่งเพื่อให้ต้นพริกแข็งแรงขึ้น ผลพริกมีลักษณะเรียว ยาวประมาณ 4 เซนติเมตร เริ่มแรกมีสีเขียวอมเหลืองอ่อน ๆ จากนั้นจะเปลี่ยนเป็นสีเหลืองและส้ม ก่อนจะเปลี่ยนเป็นสีแดงสดเมื่อสุกแก่ พริกตาบัสโกมีความเผ็ดร้อนอยู่ในระดับ 30,000 ถึง 50,000 ตามมาตราสกอวิลล์ เช่นเดียวกับพันธุ์อื่น ๆ ของพริกชนิด "C. frutescens" ผลพริกตาบัสโกจะยังคงชี้ขึ้นเมื่อสุก แทนที่จะห้อยลงอย่างพริกชนิดอื่นบางชนิด
ต้นพริกตาบัสโกส่วนใหญ่ติดเชื้อไวรัสโมเสกยาสูบในคริสต์ทศวรรษ 1960 พันธุ์ที่มีความทนทานต่อโรค ("ตาบัสโกใบเขียว") ไม่ได้รับการนำมาปลูกจนกระทั่งประมาณคริสต์ทศวรรษ 1970
อาบาเนโร

อาบาเนโร  เป็นพันธุ์ปลูกพันธุ์หนึ่งของพริกชนิด "Capsicum chinense" ชื่อ "อาบาเนโร" เป็นคำภาษาสเปนแปลว่า "จากฮาวานา" (เมืองหลวงของประเทศคิวบา)
ผลพริกอาบาเนโรมีลักษณะป้อม ผลที่ยังไม่สุกมีสีเขียวและจะเปลี่ยนสีไปตามระยะการสุกแก่ สีที่พบมากที่สุดคือสีส้มและแดง แต่ผลพริกยังอาจมีสีขาว น้ำตาล เหลือง เขียว หรือม่วงก็ได้ โดยปกติผลสุกจะมีความยาวระหว่าง 2–6 เซนติเมตร (0.8–2.4 นิ้ว)
อาบาเนโรเป็นพริกพันธุ์หนึ่งที่มีความเผ็ดมาก โดยมีหน่วยความเผ็ดสกอวิลล์อยู่ระหว่าง 100,000 ถึง 350,000 ความเผ็ดร้อน รสชาติ และกลิ่นหอมอย่างดอกไม้ของพริกพันธุ์นี้ทำให้มันเป็นส่วนผสมยอดนิยมในซอสพริกและอาหารรสเผ็ดอื่น ๆ
การคว่ำบาตรโอลิมปิกฤดูร้อน 1980

การคว่ำบาตรโอลิมปิกฤดูร้อน ค.ศ. 1980 เป็นส่วนหนึ่งของจำนวนการกระทำที่ริเริ่มโดยสหรัฐอเมริกาเพื่อเป็นการประท้วงต่อสหภาพโซเวียตเข้ารุกรานอัฟกานิสถาน สหภาพโซเวียตซึ่งได้รับเลือกเป็นเจ้าภาพโอลิมปิกฤดูร้อนในปี ค.ศ. 1980 และกลุ่มประเทศพันธมิตรได้ร่วมมือกันในการคว่ำบาตรโอลิมปิกฤดูร้อน ค.ศ. 1984 ในเวลาอีก 4 ปีต่อมา ณ เมืองลอสแอนเจลิส ซึ่งสหรัฐได้เป็นเจ้าภาพโอลิมปิกฤดูร้อนในปี ค.ศ. 1984
พระยาพายัพพิริยกิจ (เป้า จารุเสถียร)

อำมาตย์เอก พระยาพายัพพิริยกิจ (8 พฤษภาคม 2424–10 กุมภาพันธ์ 2470) ขุนนางชาวไทย ต้นตระกูลจารุเสถียรโดย ได้ขอพระราชทานจาก พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ขณะมียศและบรรดาศักดิ์เป็น อำมาตย์โท พระบุรีสราธิการ ผู้ว่าราชการเมืองสระบุรี และได้รับพระราชทานมาเมื่อวันที่ 16 มกราคม พ.ศ. 2456 เป็นลำดับที่ 889 อดีตผู้ตรวจการ มณฑลนครราชสีมา อดีตผู้ว่าราชการ เมืองสระบุรี, จังหวัดพระประแดง อดีตปลัด มณฑลกรุงเก่า, มณฑลภูเก็ต, มณฑลพายัพ และเป็นบิดาของ พล.อ. จำเป็น จารุเสถียร อดีตนายก สมาคมกีฬาฟุตบอลแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ และ จอมพล ประภาส จารุเสถียร อดีตรองนายกรัฐมนตรี
ประวัติ.
อำมาตย์เอก พระยาพายัพพิริยกิจ มีนามเดิมว่า เป้า จารุเสถียร เกิดเมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2424 เป็นบุตรชายของ ขุนศรีพลภักดิ์ จบการศึกษาจาก โรงเรียนมหาดเล็กหลวง และได้เดินทางไปฝึกราชการที่ มณฑลกรุงเก่า ก่อนจะเดินทางกลับมายังกรุงเทพมหานครและได้เข้าเฝ้าทูลละอองธุลีพระบาท พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2445
ด้านชีวิตครอบครัวมีภรรยาทั้งสิ้น 2 ท่านคือ คุณหญิงแช่ม จารุเสถียร และ เจ้าบัวตอง โดยมีบุตรธิดาที่เกิดจาก คุณหญิงแช่ม 4 คนและที่เกิดจาก เจ้าบัวตอง 6 คน
พระยาพายัพพิริยกิจถึงแก่กรรมเนื่องจากถูกคนร้ายลอบยิงเมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2470 และได้จัดพิธีพระราชทานเพลิงศพที่ วัดจักรวรรดิราชาวาสวรมหาวิหาร เมื่อวันที่ 9 กันยายน ปี พ.ศ. 2473 โดยได้พระราชทานเงิน 1000 สตางค์ ผ้าขาว 4 พับ
ไทม์ไครซิส 5

ไทม์ไครซิส 5  เป็นเกมอาร์เคดแนวไลต์กันชูตเตอร์ที่สร้างโดยบันไดนัมโกะเกม (ภายหลังเป็นบันไดนัมโกะอัมยูสเมนต์) นับเป็นการเปิดตัวครั้งแรกในรอบเก้าปีนับจาก"ไทม์ไครซิส 4" ที่เป็นภาคก่อน โดยเริ่มดำเนินการเมื่อวันที่ 12 มีนาคม ค.ศ. 2015 เกมนี้เป็นเกมสุดท้ายบันไดนัมโกะเกมก่อนเปลี่ยนชื่อบริษัทเป็นบันไดนัมโกะเอนเตอร์เทนเมนต์ในหมวดเอเอ็มของเวลาดังกล่าว
ในภาคห้าของซีรีส์"ไทม์ไครซิส" หากรวมภาคคู่ขนานจะเป็นผลงานลำดับที่ 8 ของทุกภาครวมกัน ซึ่งมีคำขวัญคือ "เพื่อทำการรักษาเวลา ไปจนถึงการทำลายเวลา" นอกเหนือจากระบบดั้งเดิมที่ซ่อนอยู่เบื้องหลังเพื่อหลีกเลี่ยงการโจมตีและสิ่งกีดขวางของศัตรู ระบบคันเหยียบคู่ (ดับเบิลเพดัลซิสเต็ม) ก็ได้รับการนำมาใช้
โดยโปรดิวเซอร์ โนริฮิโระ นิชิมูระ ได้ให้ความเห็นเกี่ยวกับการสร้างผลงานนี้ว่า "ผมต้องการให้เกมประเภทกันชูตเตอร์ได้รับความนิยมอีกครั้ง"
เรื่องย่อ.
สามเดือนก่อนเหตุการณ์ของเกม ผู้ตรวจสอบของวีเอสเอสอี (V.S.S.E.) ถูกฆ่าตาย โดยกระเป๋าหิ้วของผู้ตรวจสอบมีข้อมูลเกี่ยวกับคนทรยศภายในตำแหน่งวีเอสเอสอี แต่เนื่องจากการฆาตกรรมผู้ตรวจสอบ กระเป๋าหิ้วใบนั้นก็ไม่เคยกลับไปที่การครอบครองชองวีเอสเอสอีเพื่อดึงข้อมูล ลุค โอนีล และมาร์ก โกดาร์ต จึงได้รับการส่งตัวไปเอากระเป๋าหิ้วคืนมา กับโรเบิร์ต แบ็กซ์เตอร์ ในฐานะผู้ดูแลการเรียกค้นกระเป๋าหิ้ว โดยมีแคทเธอรีน ริชชี ทำหน้าที่เป็นตัวแทนสนับสนุนทางอากาศ ซึ่งเป็นที่น่าสงสัยว่าไวลด์ ด็อก น่าจะเป็นคนนำกระเป๋าหิ้วไปหลังจากที่ผู้ตรวจสอบถูกสังหาร
รูปแบบการเล่น.
รูปแบบการเล่นยังคงเอกลักษณ์เดียวกับซีรีส์ภาคก่อน ๆ โดยผู้เล่นใช้ไลต์กันเล็งยิงศัตรูบนหน้าจอ พร้อมหลบกระสุนของศัตรูด้วยการเหยียบแป้นที่อยู่ติดกับพื้น ในภาคนี้ได้เพิ่มแป้นเหยียบซ้ายและขวา ซึ่งสามารถทำให้ตัวละครของผู้เล่นขยับไปด้านข้าง เพื่อโจมตีศัตรูในทิศอื่นได้ ส่วนไลต์กันจะมีปุ่มด้านข้างเพิ่มขึ้น เพื่อให้ผู้เล่นเปลี่ยนอาวุธเป็นปืนพก, ปืนลูกซอง หรือเครื่องยิงลูกระเบิด เกมนี้สามารถเล่นได้สองคนพร้อมกัน บนหน้าจอขนาด 55 นิ้ว
การตลาด.
เกมภาคนี้ เริ่มเปิดให้เล่นในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2015 โดยมีเพียง 3 ด่านให้เล่นในช่วงแรก แต่ทางบันไดนัมโกะยืนยันว่าจะทำการเพิ่มด่านมากขึ้นอีกเท่าตัวภายในสิ้นปีดังกล่าว
การตอบรับ.
เว็บไซต์"เกมมิงโดส"ได้แสดงความสนใจต่อแป้นเหยียบที่เพิ่มขึ้น แต่วิจารณ์ถึงตัวละครที่มีลักษณะเหนือความจริงมากเกินไป อย่างไรก็ตาม ก็ได้ชื่นชมในส่วนของบอส ซึ่งมีรูปแบบการต่อสู้ที่น่าสนใจกว่าภาคก่อน ๆ
ทรัสต์โซน

ทรัสต์โซน  เป็นเทคโนโลยีต้นทุนต่ำที่ทำหน้าที่เป็นส่วนขยายความปลอดภัยให้แก่สถาปัตยกรรมชุดคําสั่งและโครงสร้างอาร์ม (ARM) ซึ่งเพิ่มความปลอดภัยให้แก่ชิพอเนกประสงค์ (SoC) โดยการแบ่งหน่วยความจำของไมโครคอนโทรลเลอร์ในชิพเดียวกันออกเป็นสองฝั่ง ซึ่งได้แก่ฝั่งปกติ (normal world) และฝั่งที่มีความปลอดภัยสูง (secure world) โดยแต่ละฝั่งจะไม่สามารถเข้าถึงข้อมูลในหน่วยความจำของกันและกันได้ และสามารถทำงานคู่กันได้อย่างปกติภายใต้ระบบประมวลผลตัวเดียวกัน
โดยปกติแล้ว ระบบปฏิบัติการหลักจะทำงานอยู่ในฝั่งที่มีความปลอดภัยน้อยกว่า มีหน้าที่ประมวลผลโปรแกรมที่มีความเสี่ยงต่ำ ส่วนระบบปฏิบัติการที่เชื่อถือได้จะทำงานอยู่ในฝั่งที่มีความปลอดภัยสูง ซึ่งรับผิดชอบต่อโปรแกรมที่ต้องการเข้าถึงข้อมูลที่มีความเสี่ยงในการถูกโจมตี ระบบตรวจสอบความปลอดภัย (secure monitor) ทำหน้าที่เป็นตัวดูแลและสับเปลี่ยนทั้งสองสถานะ ซึ่งการเปลี่ยนสถานะนั้นสามารถทำได้จากทั้งฝั่งปกติและฝั่งที่มีความปลอดภัยสูง นอกจากนี้ทรัสต์โซนยังได้เพิ่มบิตบางตัวในเรจิสเตอร์เข้าไปใน Advanced Microcontroller Bus Architecture (AMBA) เพื่อควบคุมการเปลี่ยนสถานะ
คุณลักษณะ.
มีการนำทรัสต์โซนไปประยุกต์ใช้ด้วยเหตุผลดังต่อไปนี้
กรรมสิทธิ์.
ในทางปฏิบัตินั้น ทรัสต์โซนถือเป็นกรรมสิทธิ์ของ ARM ซึ่งไม่มีการเปิดเผยต่อสาธารณชนถึงระบบภายในและการพัฒนา และยังไม่เป็นที่แน่ชัดว่าระบบดังกล่าวสามารถป้องกันการโจมตีได้กี่ประเภท
เอเอ็มดี ได้ซื้อลิขสิทธิ์และนำเทคโนโลยีทรัสต์โซนเข้ามาประยุกต์ใช้กับ AMD Platform Security Processor ซึ่งปรากฏอยู่ในโปรเซสเซอร์คอร์เท็กซ์เอไฟฟ์ (Cortex-A5) ที่ทำหน้าที่ประมวลผลคำสั่งที่มีความปลอดภัยสูง
ซัมซุงน็อกซ์ (Samsung Knox) ใช้ทรัสต์โซนในการตรวจสอบและเฝ้าระวังการเปลี่ยนแปลงเคอร์เนล ซึ่งมีหน้าที่รับผิดชอบต่อการดูแลบริหารทรัพยากรของระบบ
อัลละฮ์เซอลามัตกันซุลตันมะฮ์โกตา

อัลละฮ์เซอลามัตกันซุลตันมะฮ์โกตา  เป็นเพลงสรรเสริญแห่งรัฐเกอดะฮ์ ประเทศมาเลเซีย คำร้องประพันธ์โดย Almarhum Abdullah Syed Hussain Shahabuddin และทำนองประพันธ์โดย J. A. Redhill (Reutenberg) มันถูกนำมาใช้อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 22 มีนาคม 1937
ประวัติ.
Reuternberg ผู้อำนวยการชมรมวงออร์เคสตราของรัฐเซอลาโงร์ได้รับคำสั่งให้แต่งเพลงชาติสำหรับรัฐเกอดะฮ์ด้วยเงินรางวัล 1,000 ดอลลาร์สหรัฐ เขาแต่งเพลงจนเสร็จในเวลา 25 นาที แผนการสร้างนั้นริเริ่มโดย S.L. Jones ที่ปรึกษาชาวอังกฤษของรัฐเกอดะฮ์
เพลงนี้ได้รับการแต่งเพลงใหม่โดย Tunku Yakob พร้อมกับเพิ่มเนื้อเพลงที่เขียนโดย Hj Mohammad Sheriff Menteri Besar และทำนองเพลงเป็นของ JF. Agustin ในปี พ.ศ.2492