pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
เดอะรีซัน

"เดอะรีซัน"  คือซิงเกิลของเซลีน ดิออน จากอัลบั้ม "เล็ตส์ทอล์กอะเบาต์เลิฟ" ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2540 ในยุโรปบางประเทศ ได้แก่ สหราชอาณาจักร ไอร์แลนด์ เบลเยี่ยม ในฝรั่งเศสบรรจุในรูปแบบหน้าดับเบิลเอพร้อมกับเพลง "มายฮาร์ตวิลโกออน"
"เดอะรีซัน" เป็นผลงานการประพันธ์ร่วมกับคาโรล์ คิง และอำนวยการผลิตโดยเซอร์ จอร์จ มาร์ติน ผู้อำนวยการสร้างเพลงให้กับวงเดอะบีทเทิลส์ คาโรล์ยังร้องเสียงพื้นหลังให้กับเพลงนี้ออกด้วย ในเบื้องต้น เพลงนี้ได้เสนอให้กับวงแอโรสมิธ แต่พวกเขาปฏิเสธ 
เพลงนี้ขึ้นอันดับสูงสุดที่ 11 ในสหราชอาณาจักร อันดับที่ 13 ในไอร์แลนด์ ส่วนในฝรั่งเศสซึ่งออกจำหน่ายร่วมกับเพลง "มายฮาร์ตวิลโกออน" ซึ่งขึ้นอันดับ 1 กว่า 13 สัปดาห์ และมียอดขายกว่า 1 ล้านชุด และได้รับรางวัลแผ่นเสียงเพชร (1,200,000 ชุด) 
มิวสิกวิดีโอถ่ายโดย Scott Floyd Lochmus และปฐมทัศน์ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2540 ซึ่งเป็นวิดีโอระหว่างการบันทึกเสียงในสตูดิโอ 
ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2541 เซลีนร้องเพลง "เดอะรีซัน" ร่วมกับคาโรล์ในคอนเสิร์ตวีเอชวัน ดีว่า ประจำปี 1998 และภายหลังคาโรล์ได้บันทึกเสียงเพลงนี้ในอัลบั้ม "เลิฟเมกส์เดอะเวิลด์" อัลบั้มของเธอเองอันออกจำหน่ายในปี พ.ศ. 2544 โดยเซลีนเป็นผู้ร้องเสียงพื้นหลังให้ 
เซลีนร้องเพลงนี้ระหว่างการจัด "คอนเสิร์ตทัวร์เล็ตส์ทอล์กอะเบาต์เลิฟ"
เพลงนี้ได้รับการบรรจุในอัลบั้ม "เดอะคอลเลกเตอส์ซีรีส์ ชุดที่ 1" ในปี พ.ศ. 2543 และอัลบั้ม "" ในปี พ.ศ. 2551 ในฉบับยุโรป
เบื้องหลังการบันทึกเสียงได้บรรจุในดีวีดีบันทึกการแสดงสด "อูเกอร์ดูสตาด" 
รูปแบบและรายชื่อเพลง.
ซีดีซิงเกิล 2 เพลง (ฝรั่งเศส) 
ซีดีซิงเกิล 2 เพลง (สหราชอาณาจักร)
ซีดีซิงเกิลแม็กซี ชุดที่ 1 (สหราชอาณาจักร)
ซีดีซิงเกิลแม็กซี ชุดที่ 2 (สหราชอาณาจักร)
สโมสรฟุตบอลแพร่ ยูไนเต็ด

สโมสรฟุตบอลแพร่ ยูไนเต็ด เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพในประเทศไทย ตั้งอยู่ที่อำเภอเมืองแพร่ จังหวัดแพร่ ปัจจุบันแข่งขันอยู่ในระดับไทยลีก 2
ประวัติสโมสร.
สโมสรฟุตบอลอาชีพจังหวัดแพร่ ก่อตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2552 ภายใต้การจดทะเบียนในนาม บริษัท ฟุตบอลแพร่ ยูไนเต็ด จำกัด ผลงานในฤดูกาลแรกไม่ค่อยดีนัก สโมสรจบอันดับในเกือบท้ายตารางของดิวิชัน 2 โซนภาคเหนือ ทำให้ฤดูกาลถัดมา สโมสรต้องเปลี่ยนแปลงการบริหาร โดยแต่งตั้งพงษ์สวัสดิ์ ศุภศิริ เป็นประธานสโมสร และประสงค์ ชุ่มเชย เป็นผู้จัดการทีม งบประมาณทำทีมของแพร่ ยูไนเต็ด ในฤดูกาล 2553 มีประมาณ 6 ล้านบาท โดยได้รับการสนับสนุนจากองค์การบริหารส่วนจังหวัดแพร่, สมาคมกีฬาจังหวัดแพร่ และการกีฬาแห่งประเทศไทย
ในวันที่ 28 กันยายน พ.ศ. 2562 แพร่ ยูไนเต็ด โดยการคุมทีมของ อานนท์ บรรดาศักดิ์ ได้เลื่อนชั้นสู่ไทยลีก 2 เป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์สโมสร หลังจากที่ทีมบุกไปเอาชนะแกรนด์ อันดามัน ระนอง ยูไนเต็ด ถึงถิ่น 1–0
ตราสโมสร.
ตราสโมสรฟุตบอลแพร่ ยูไนเต็ด เป็นรูปม้าซึ่งเป็นสัตว์ที่ปรากฏอยู่บนตราประจำจังหวัดแพร่ ขอบเป็นสีแดงเลือดหมู และด้านในเป็นสีเขียว ซึ่งเป็นสีประจำจังหวัด
สนามเหย้า.
แพร่ ยูไนเต็ด ใช้สนามห้วยม้า สเตเดียม อำเภอเมือง จังหวัดแพร่สนามเหย้า มีอัฒจันทร์สองฝั่ง ทั้งฝั่งที่มีหลังคาและไม่มีหลังคา นอกจากนี้ยังมีร้านจำหน่ายของที่ระลึกบริเวณข้างอัฒจันทร์ด้านมีหลังคา
ผู้เล่น.
ผู้เล่นชุดปัจจุบัน.
<templatestyles src="Template:Football squad player/styles.css" />
ผู้เล่นที่ถูกยืมตัว.
<templatestyles src="Template:Football squad player/styles.css" />
รายชื่อหัวหน้าผู้ฝึกสอน.
"รายชื่อหัวหน้าผู้ฝึกสอน (พ.ศ. 2562–ปัจจุบัน)"
ดยุกแห่งแลงแคสเตอร์

ดยุกแห่งแลงคาสเตอร์  เป็นบรรดาศักดิ์ดยุกที่ใช้ออกพระนามถึงสมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 3 แห่งสหราชอาณาจักร พระเจ้าแผ่นดินอังกฤษอย่างลำลอง และผู้ครอบครองดัชชีแห่งแลงคาสเตอร์ โดยถือเป็นดัชชีที่แยกออกมาจากสำนักทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์ (Crown Property) ซึ่งมีส่วนในการสร้างรายได้ให้กับพระมหากษัตริย์
ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 14 ถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 15 ได้มีการสถาปนาบรรดาศักดิ์ดยุกแห่งแลงคาสเตอร์ถึง 3 ครั้ง ได้แก่
ครั้งที่แรกเมื่อวันที่ 6 มีนาคม ค.ศ. 1351 สำหรับ เฮนรีแห่งกรอสมอนท์ เอิร์ลแห่งแลงคาสเตอร์ที่ 4 เหลนของพระเจ้าเฮนรีที่ 3 แห่งอังกฤษ รวมทั้งยังเป็นเอิร์ลแห่งเลย์เชสเตอร์ที่ 4, เอิร์ลแห่งดาร์บีที่ 1 และเอิร์ลแห่งลินโคล์นที่ 1 การสถาปนาครั้งแรกนี้สิ้นสุดลงเมื่อดยุกที่ 1 เสียชีวิตลงในปี ค.ศ. 1361
ครั้งที่สองเมื่อวันที่ 13 พฤศจิกายน ค.ศ. 1362 สำหรับ จอห์นแห่งกอนท์ เอิร์ลแห่งริชมอนด์ที่ 1 พระราชโอรสในพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 3 แห่งอังกฤษและพระราชินีฟิลลิปปาแห่งเอโนลต์ ได้อภิเษกสมรสกับธิดาของเฮนรีแห่งกรอสมอนท์ ดยุกแห่งแลงคาสเตอร์ที่ 1 หลังจากเสียชีวิตในวันที่ 4 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1399 ตำแหน่งดยุกจึงถูกส่งผ่านไปยังเฮนรี โบลิงโบรค พระโอรส ต่อมาเมื่อพระโอรสขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าเฮนรีที่ 4 แห่งอังกฤษ ตำแหน่งจึงเข้ารวมกับส่วนพระมหากษัตริย์
ครั้งที่สามเมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 1399 สำหรับเฮนรีแห่งมอนมอธ เจ้าชายแห่งเวลส์ พระราชโอรสองค์โตของพระเจ้าเฮนรีที่ 4 แห่งอังกฤษ ต่อมาในปี ค.ศ. 1413 ดยุกที่ 1 ได้ขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าเฮนรีที่ 5 แห่งอังกฤษ บรรดาศักดิ์นี้จึงผนวกเข้ากับพระอิสริยยศของพระมหากษัตริย์อีกครั้งจนถึงปัจจุบัน
เบียลารุช 24

เบียลารุช 24  เป็นสถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งชาติเบลารุสเป็นสถานีโทรทัศน์และวิทยุของรัฐเบลารุส เปิดตัวเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2548 ออกอากาศเป็นหลักในรายการภาษารัสเซีย นำรายการจากสถานีโทรทัศน์เบลารุสอื่น ๆ เช่น เบลารุส 1, เบลารุส 2, เบลารุส 3 และเบลารุส 5 ในวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2556 เปลี่ยนชื่อเป็น เบียลารุช 24 
การดำเนินการออกอากาศในเบลารุสและรัสเซีย พื้นที่ครอบคลุมครอบคลุม 174 ประเทศทั่วโลก มีจุดมุ่งหมายเพื่อสะท้อนความเป็นจริงทางการเมือง สังคม และวัฒนธรรมของเบลารุส และต่างประเทศนำเสนอข้อมูลข่าวสาร โดยกลุ่มเป้าหมายของผู้ชมชาวต่างชาติ เกี่ยวกับเหตุการณ์ที่สำคัญที่สุดในประเทศและทั่วโลก นี่คือข่าวล่าสุดโครงการโทรทัศน์ในปัจจุบัน และการฉายภาพยนตร์สุดพิเศษ พื้นฐานของช่องทีวีเบียลารุช 24 เป็นโครงการโทรทัศน์ที่ดีที่สุดของช่องแห่งชาติ
แนวคิดของช่อง.
เป้าหมายหลักของช่องทางคือการแจ้งข่าวสารเกี่ยวกับเหตุการณ์และความสำเร็จของเบลารุสในทุกด้านของชีวิตของประเทศเพื่อรักษาเพื่อนร่วมชาติในพื้นที่ชาติพันธุ์วัฒนธรรมเดียว และเพื่อเพิ่มภาพลักษณ์ของเบลารุสในสายตาของชาวโลก
เดอะดอส์

เดอะดอส์  เป็นวงดนตรีร็อกจากอเมริกา ก่อตั้งขึ้นในปี 1965 ที่ลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย พร้อมโดย จิม มอร์ริสัน - ร้องนำ , เรย์ แมนซาเรก - คีย์บอร์ด, ร็อบบี้ ครีเจอร์ - กีตาร์ และ จอห์น เดนสมอร์ - กลอง ชื่อวงนำมาจากหนังสือของอัลดัส ฮักซลีย์ "The Door Of Perception" ดนตรีของเดอะดอส์เป็นการผสมผสานเพลงการาจร็อก, บลูส์ และเอซิดร็อก รวมกัน พวกเขามักตกอยู่ในข้อพิพาทหลายกรณี อันเนื่องจากเนื้อหาของเพลงรวมถึงการแสดงบนเวทีที่คาดเดาไม่ได้ของมอร์ริสัน หลังจากที่มอร์ริสันเสียชีวิตเมื่อ 3 กรกฎาคม 1971 พวกเขายังคงมีวงต่อมากับสมาชิก 3 คนที่เหลือ จนแตกวงไปในปี 1973 จากการรายงานของ RIAA พวกเขามียอดขายอัลบั้มมากกว่า 32 ล้านชุดเฉพาะในสหรัฐอเมริกาที่เดียว
ประวัติ.
1965-68.
การก่อตั้งเดอะดอส์เกิดขึ้นจาก จิม มอร์ริสัน และ เรย์ แมนซาเรน ขณะที่พวกเขาศึกษาในมหาวิทยาลัยภาพยนตร์ UCLA School of Theater, Film and Television, ในแถบหาดเวนิส เดือนกรกฎาคม 1965 มอริสันกล่าวกับแมนซาเรนว่าเขาสามารถประพันธ์เนื้อเพลงได้ และจิมยังเป็นคนประพันธ์เนื้อเพลง "Moonlight Drive" ร่วมกับแมนซาแรด โดยสมาชิกมีพื้นทางดนตรีที่ต่างกันออกไป แจ็ส , ร็อค , บลูส์ , โฟลค์
มือคียบอร์ดแมนซาเรน ได้เป็นสมาชิกในวง "Rick & the Ravens และพี่น้องของเขา ริค และ จิม แมนซาเรน พร้อมทั้งมือกลอง John Densmore ในนามวง The Psychedelic Rangers และพี่น้องตระกูลแมนซาเรนก็ขอแยกตัวออกมาจากวง เดือนสิงหาคม , Densmore ได้เป็นสมาชิกของกลุ่ม , และเปลี่ยนชื่อเป็นเดอะดอส์ , โดยสมาชิกมี 5 คน พร้อมทั้ง Patty Sulivan มือเบส , ได้อัดเพลงเดโมจำนวน 6 เพลงในเดือนกันยายน 1965
เคต แบลนเชตต์

แคเธอรีน เอลีส แบลนเชตต์ (เกิด 14 พฤษภาคม ค.ศ. 1969) หรือเป็นที่รู้จักในนาม เคต แบลนเชตต์  เป็นนักแสดงและผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ชาวออสเตรเลีย ได้รับการยอมรับให้เป็นหนึ่งในนักแสดงแถวหน้า โดยเป็นที่รู้จักทั้งจากภาพยนตร์ทุนสร้างสูงที่ประสบความสำเร็จทางรายได้, ภาพยนตร์อิสระ, ละครโทรทัศน์, ละครเวที, การพากย์เสียงตัวละครและเป็นผู้บรรยายภาพยนตร์สารคดี เธอประสบความสำเร็จได้รับรางวัลทางด้านการแสดงหลายครั้ง เช่น รางวัลออสการ์ 2 ครั้ง, รางวัลลูกโลกทองคำ 3 ครั้ง, รางวัลแบฟตา 3 ครั้ง, รางวัลแซกอวอร์ด 3 ครั้ง , รางวัลอินดิเพนเดนต์สปิริตอะวอดส์ 3 ครั้งและได้รับรางวัลโวลปีจาก เทศกาลภาพยนตร์นานาชาติเวนิส 2 ครั้ง โดยนอกจากรางวัลทางการแสดงแล้วเธอยังได้รับรางวัลนักพากย์เสียงตัวละครหญิงยอดเยี่ยม จากผลงานการพากย์เสียงในเรื่อง "อภินิหารไวกิ้งพิชิตมังกร 2"
แบลนเชตต์จบการศึกษาศิลปบัณฑิตจากสถาบันการละครแห่งชาติออสเตรเลีย โดยเริ่มต้นอาชีพนักแสดงจากการแสดงละครเวทีและละครโทรทัศน์ในประเทศออสเตรเลีย จนกระทั่งโด่งดังและเป็นที่รู้จักในระดับนานาชาติจากการรับบท สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 1 แห่งอังกฤษ ในภาพยนตร์เรื่อง "อลิซาเบธ ราชินีบัลลังก์เลือด" (1998) ซึ่งทำให้เธอได้รับรางวัลลูกโลกทองคำและรางวัลแบฟตา ในสาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม รวมถึงได้รับการเสนอชื่อให้เข้าชิงรางวัลออสการ์เป็นครั้งแรก ก่อนจะมาประสบความสำเร็จได้รับรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยมจากการรับบทเป็น แคทารีน เฮปเบิร์น ในภาพยนตร์ชีวประวัติเรื่อง "บิน รัก บันลือโลก" (2002) ที่กำกับโดยมาร์ติน สกอร์เซซี ยังมีผลงานเป็นที่รู้จักในบทกาลาเดรียล ในภาพยนตร์ไตรภาคเดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ กำกับโดยปีเตอร์ แจ็กสัน และบทอีริน่า สปัลโก้ ใน" " เธอและสามี แอนดรูว์ อัปตัน เป็นผู้กำกับของ Sydney Theatre Company และทั้งคู่ยังมีบริษัทผลิตภาพยนตร์ที่ชื่อ "Dirty Films"
สามอาณาจักรหลัง

สมัยสามอาณาจักรหลัง  เริ่มตั้งแต่ ค.ศ. 892 เมื่ออาณาจักรชิลลาที่ปกครองทั้งคาบสมุทรเกาหลีเริ่มอ่อนแอในสมัยของราชินีจินซอง ทำให้ผู้นำทหารตั้งตนเป็นกษัตริย์ในอาณาจักรของตน ได้แก่
อาณาจักรโคกูรยอใหม่.
แทบง, ฮูโกกูรยอ หรือ อาณาจักรโคกูรยอใหม่ (เกาหลี: 태봉, ฮันจา: 泰封; ค.ศ. 901 - ค.ศ. 918) เป็นหนึ่งในสามอาณาจักรหลังของเกาหลีซึ่งประกอบไปด้วยอาณาจักรแพ็กเจใหม่ อาณาจักรรวมชิลลา และอาณาจักรโคกูรยอใหม่ได้รับการสถาปนาโดยกุง เย ในปี ค.ศ. 901 และหลังจากพระเจ้ากุงเยถูกสำเร็จโทษ วังกอนจึงขึ้นเป็นกษัตริย์องค์ต่อมาในปี ค.ศ. 935 ภายหลังวังกอนสามารถโจมตีอาณาจักรแพ็กเจใหม่และอาณาจักรรวมชิลลา ได้จึงรวมแผ่นดินแล้วเปลี่ยนชื่อเป็นอาณาจักรโครยอ แล้วเปลี่ยนพระนามเป็นพระเจ้าแทโจ
อาณาจักรแพ็กเจใหม่.
ฮูแบ็กเจ หรือ อาณาจักรแพ็กเจใหม่ (เกาหลี: 후백제, ฮันจา: 後百濟 ค.ศ. 892 – ค.ศ. 936) เป็นหนึ่งในสามอาณาจักรหลังของเกาหลี (อีกสองอาณาจักรได้แก่อาณาจักรโคกูรยอใหม่และอาณาจักรชิลลา โดยถูกก่อตั้งโดย คยอน ฮวอน ใน ค.ศ. 900 และล่มสลายลงไปอีกใน ค.ศ. 936 โดยกองทัพของวังกอนปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์โครยอมาโจมตี มีเมืองหลวงอยู่ที่ช็อนจู (ปัจจุบันอยู่ในจังหวัดช็อลลาเหนือ) โดยหนังสือซัมกุกยูซาและซัมกุกซากิกล่าวว่าเป็นอาณาจักรสืบต่อมาจากอาณาจักรแพ็กเจ
อาณาจักรรวมชิลลา.
อาณาจักรรวมชิลลา (เกาหลี: 통일 신라, อังกฤษ: Unified Silla) เป็นอาณาจักรที่สถาปนาเมื่อปี ค.ศ. 668 โดยพระเจ้ามุนมูแห่งอาณาจักรชิลลา ภายหลังจากการรวม อาณาจักรโคกูรยอ และ อาณาจักรแพ็กเจ เข้าเป็นหนึ่งเดียวกับชิลลาโดยอาณาจักรแห่งนี้มีราชธานีอยู่ที่คย็องจู ซึ่งอาณาจักรรวมชิลลาได้ล่มสลายลงในปี ค.ศ. 935 ภายหลังจากการยอมจำนนต่อวัง กอน ของพระเจ้าคยองซุน กษัตริย์องค์สุดท้าย
ฟิลิป ซีมัวร์ ฮอฟฟ์แมน

ฟิลิป ซีมัวร์ ฮอฟฟ์แมน  เกิดเมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม ค.ศ. 1967 เป็นนักแสดงภาพยนตร์และเวทีชาวอเมริกัน และเป็นผู้กำกับภาพยนตร์ 
ฮอฟฟ์แมนเริ่มมีงานการแสดงอาชีพครั้งทางโทรทัศน์ในปี 1991 จากนั้นจึงมีผลงานด้านภาพยนตร์ เขาแสดงเป็นตัวประกอบในบทหลากหลายในภาพยนตร์หลายเรื่องกว่าสิบปี จนเป็นที่รู้จัก จากนั้นประสบความสำเร็จกับการแสดงละครเวที เขาได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลโทนี สำหรับการแสดงในเรื่อง "True West" (2000) และ "Long Day's Journey into Night" (2003)
เขามีผลงานแสดงในบททรูแมน คาโพตี ในภาพยนตร์เรื่อง "Capote" ซึ่งทำให้เขาได้รับรางวัลออสการ์ รางวัลบาฟต้า รางวัลลูกโลกทองคำ และรางวัลแซกอวอร์ด จากนั้นก็มีผลงานในเรื่อง "The Savages" (2007) และ "Charlie Wilson's War" (2007) ที่ได้รับเสียงวิจารณ์ที่ดี และยังได้รับการเสนอชื่อหลายรางวัลจากการแสดงในภาพยนตร์เรื่อง "Doubt" (2008)
ในวันที่ 2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2014 มีผู้พบร่างของฮอฟฟ์แมนเสียชีวิตอยู่ในอพาร์ตเมนต์ของเขาในแมนฮัตตัน สันนิษฐานว่าเสียชีวิตจากการเสพยาเกินขนาด จากผลการสืบสวนเพิ่มเติมพบว่ามีเฮโรอีนจำนวนมากในห้องของฮอฟฟ์แมนด้วย
โอเท็ป

โอเท็ป  คือวงดนตรีนูเมทัลจากลอสแอนเจลิส ก่อตั้งวงในปี 2000 ประกอบด้วยสมาชิกคือ Shamaya (ร้องนำ), Karma Cheema (กีตาร์), "Evil" J. (เบส), Brian Wolff (กลอง) ชื่อวงยังเป็นชื่อของนักร้องนำด้วย อัลบัมแรกที่ออกในปี 2002 ชื่อ Sevas Tra มันทำให้ชื่อเสียงของพวกเขาดังที่สำคัญโชว์ของพวกเขาก็ไม่ธรรมดา เรียกว่าขึ้นชื่อเรื่องความบ้าระห่ำเหมือนกัน 
พวกเขาเคยขึ้นเวที Stage 3 ในเทศกาล Ozzfest 2001 มาแล้ว ก่อนที่พวกเขาจะเซ็นสัญญาเป็นศิลปินในสังกัด Capital 
ปี 2009 พวกเขาได้เซ็นสัญญากับค่าย VICTORY Records
คีธ มูน

คีธ จอห์น มูน  เกิดเมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม ค.ศ. 1946 เป็นนักดนตรี นักแต่งเพลงชาวอังกฤษ เคยเป็นมือกลองของวงจากเกาะอังกฤษ เดอะ ฮู มีเอกลักษณ์เด่นในเรื่องของการแสดงสดที่มีการทำลายชุดกลองและระเบิด เบสดรัม ร่วมผลงานกับ เดอะ ฮู ทั้งหมด 8 ชุด จนกระทั่งเสียชีวิตก่อนวัยเพราะ ใช้ยาเสพติดเกินขนาด เสียชีวิตเมื่อวันที่ 7 กันยายน ค.ศ. 1978 อายุ 32 ปี
เกร็ด.
หน้าปกอัลบัมของ เดอะ ฮู ชุดสุดท้าย (ชุด Who Are You) ที่ออกจำหน่ายเพียงสองสัปดาห์ก่อนมูนจะเสียชีวิตนั้น คีธ มูน ได้นั่งถ่ายปกอัลบัมโดยนั่งบนเก้าอี้เอาหน้าอกพิงกับพนักพิงเพื่อปกปิดน้ำหนักที่เพิ่มขึ้นในระยะหลัง 3 ปีก่อนที่เสียชีวิต และตรงพนักพิงได้เขียนคำว่า "NOT TO BE TAKEN AWAY." (ไม่สามารถนำไปได้)
หัวเกรียน

กลุ่มหัวเกรียน หรือ ฝ่ายรัฐสภา (ภาษาอังกฤษ: Parliamentarians หรือ Roundhead) เป็นชื่อที่ใช้เรียกกลุ่มพิวริตันผู้สนับสนุนรัฐสภาแห่งอังกฤษระหว่างสงครามกลางเมืองอังกฤษ และเป็นผู้สนับสนุนโอลิเวอร์ ครอมเวลล์ และเป็นปฏิปักษ์ต่อสมเด็จพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ ครอมเวลล์ได้รับความก้าวหน้าทางการเมือง, เป็นสมาชิกของสภาสามัญชนผู้มีบทบาทสำคัญ และเป็นนายทหารผู้มีความสามารถ และในที่สุดก็แต่งตั้งตนเองเป็นเจ้าผู้พิทักษ์ ในปี ค.ศ. 1653 ฐานะทางการเมืองและทางการศาสนาของ “ฝ่ายรัฐสภา” รวมทั้งกลุ่มเพรสไบทีเรียน (Presbyterians), กลุ่มรีพับลิกันคลาสสิก (Classical republicanism), กลุ่มเลเวลเลอร์ (Levellers) และ กลุ่มอิสระทางศาสนา (Independents) ศัตรูของ “ฝ่ายรัฐสภา” คือ “ฝ่ายกษัตริย์นิยม” ผู้สนับสนุนพระเจ้าชาร์ลส์หรือที่เรียกเล่นๆ ว่า “กลุ่มคาวาเลียร์” (Cavalier)
ที่มาและเบื้องหลัง.
ระหว่างสงครามและหลังจากสงคราม “กลุ่มหัวเกรียน” เป็นคำที่เริ่มใช้ราวปลายปี ค.ศ. 1641 เมื่อมีการโต้กันในรัฐสภาเรื่องร่างพระราชบัญญัติยกเว้นบาทหลวง (Bishops Exclusion Bill) ซึ่งเป็นร่างพระราชบัญญัติที่ห้ามไม่ให้บาทหลวงเป็นสมาชิกรัฐสภาที่ก่อให้เกิดความไม่สงบในเวสต์มินสเตอร์ กลุ่มเพียวริตันบางคนตัดเริ่มผมเกรียนเพื่อให้แยกตนเองจากอย่างชัดเจนผู้ชายในราชสำนักที่ไว้ผมยาวเป็นหลอด เจ้าหน้าที่คนหนึ่งพรรณาถึงผู้คนที่มาชุมนุมกันว่า:
“พวกเขาไว้ผมบนหัวพวกตน มีไม่กี่เส้นเท่านั้นที่ยาวเลยหูพวกตน ด้วยเหตุฉะนี้เราจึงเรียกพวกที่มานั่งตะโกนโหวกเหวกในเวสต์มินสเตอร์ด้วยฉายานามว่าพวกราวด์เฮด.”
แต่ที่ขัดกันคือหลังจากที่อัครบาทหลวงวิลเลียม ลอดออกกฎให้นักบวชไว้ผมสั้นในปี ค.ศ. 1636 กลุ่มเพียวริตันก็หันกลับไปไว้ผมยาวตามเดิมและยิ่งยาวกว่าเดิมเพื่อเป็นการประท้วงระบบ แต่ก็ยังรู้จักกันในชื่อ “กลุ่มหัวเกรียน” การไว้ผมยาวมักจะนิยมในกลุ่มอิสระทางศาสนา และ กลุ่มเพียวริตันที่มีตำแหน่งสูงที่รวมทั้งครอมเวลล์เองโดยเฉพาะในปลายสมัยรัฐบาลผู้พิทักษ์ ขณะที่กลุ่มเพรสไบทีเรียนและทหารยังคงต่อต้านการไว้ผมยาว ในปลายสมัยกลุ่มเพียวริตันอินดีเพ็นเดนท์ใช้คำว่า “กลุ่มหัวเกรียน” เป็นทำนองเหยียดกลุ่มเพรสไบทีเรียนเพียวริตัน
นักประวัติศาสตร์จอห์น รัชเวิร์ธ (John Rushworth) ใน “Historical Collections” กล่าวว่าคำนี้เริ่มใช้เป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 27 ธันวาคม ค.ศ. 1641 โดยเจ้าหน้าที่ชื่อเดวิด ไฮด์ผู้ที่ระหว่างการจลาจลชักดาบออกมาแล้วตะโกนว่าจะ “เชือดคอไอ้หมาหัวเกรียนตัวไหนที่กล้าเห่ากระโชกบาทหลวง”
เอ็ดเวิร์ด ไฮด์ เอิร์ลแห่งแคลเร็นดอนที่ 1ที่ปรึกษาของพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 2 (“History of the Rebellion”, เล่ม 4. หน้า 121) กล่าวถึงเรื่องนี้ว่า: “ผู้ที่เห็นว่าเป็นผู้รับใช้พระเจ้าแผ่นดินถูกเรียกว่า “กลุ่มคาวาเลียร์” และผู้ที่ต่อต้านเรียกว่า “กลุ่มหัวเกรียน””
ประวัติ.
“กลุ่มหัวเกรียน” ในที่สุดก็ได้รับชัยชนะในสงครามกลางเมืองอังกฤษครั้งที่สอง ในปี ค.ศ. 1648 ที่เป็นผลให้พระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1 ถูกปลงพระชนม์ในปี ค.ศ. 1649 แต่การต่อสู้ก็ยังคงมีอยู่ต่อไปในไอร์แลนด์ และสกอตแลนด์ ในที่สุดครอมเวลล์ก็ได้รับชัยชนะต่อการรุกรานของสกอตแลนด์ที่ยุทธการวูสเตอร์ ในปี ค.ศ. 1651 เมื่อพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 2 ทรงพ่ายแพ้
ลัทธิคาลวิน

ลัทธิคาลวิน  ขนบปฏิรูป (Reformed tradition) หรือ เทววิทยาปฏิรูป เป็นเทววิทยาศาสนาคริสต์นิกายโปรเตสแตนต์ ที่ถือแนวคำสอนและการปฏิบัติตามการตีความของฌ็อง กาลแว็ง และนักเทววิทยาอื่น ๆ ช่วงการปฏิรูปศาสนา ลัทธิคาลวินแตกหักกับคริสตจักรโรมันคาทอลิก จึงนับเป็นฝ่ายโปรเตสแตนต์ แต่ก็ต่างจากโปรเตสแตนต์สายอื่น ๆ เช่น ลูเทอแรน ในประเด็นต่าง ๆ เช่น พระเยซูในพิธีมหาสนิทศักดิ์สิทธิ์ หลักบังคับในการนมัสการ การบังคับใช้กฎของพระเจ้ากับคริสตชน การเรียกเทววิทยาสายนี้ว่า "ลัทธิคาลวิน" ค่อนข้างคลาดเคลื่อน เพราะในความเป็นจริง เป็นเทววิทยาที่มีแนวคิดหลากหลาย ไม่ได้จำกัดเฉพาะกับฌ็อง กาลแว็งผู้ก่อตั้งเพียงคนเดียว นักเทววิทยากลุ่มนี้ถูกฝ่ายลูเทอแรนเรียกว่า "ลัทธิคาลวิน" แต่ในภายในสายมักใช้คำว่า คณะปฏิรูป มากกว่า นับแต่มีการโต้แย้งอาร์มิเนียน ฝ่ายปฏิรูปก็แบ่งออกเป็นสองสาย คือ สายคาลวิน และ สายอาร์มิเนียน แต่ปัจจุบันมักใช้คำว่า คณะปฏิรูป ในเชิงไวพจน์กับลัทธิคาลวินมากกว่า
นักเทววิทยาสายปฏิรูปที่มีบทบาทสำคัญในยุคต้น ๆ ได้แก่ ฌ็อง กาลแว็ง มาร์ทิน บูเคอร์ ไฮน์ริช บุลลิงเงอร์ และปีเอโตร มาร์ตีเร แวร์มิกลี จุดเด่นของลัทธิคาลวินมีอยู่ 5 ประเด็น ที่เป็นที่รู้จักที่สุดคือความเชื่อเรื่องเทวลิขิตและมนุษย์เสื่อมทรามโดยสิ้นเชิง
ประเด็น 5 ข้อของลัทธิคาลวิน (5 Points of Calvinism; TULIP) ได้แก่
ปักษ์

ปักษ์ คือหน่วยของเวลาชนิดหนึ่ง มีระยะเท่ากับครึ่งเดือน (มีรากศัพท์จาก "ปักษฺ" ใน ภาษาสันสกฤต) ปักษ์นับตามปฏิทินจันทรคติ ซึ่งได้รับอิทธิพลจากปฏิทินฮินดู และปรับใช้ตามประเพณีไทย ได้แก่ ข้างขึ้นเป็นปักษ์หนึ่งเรียกว่า "ศุกลปักษ์" และข้างแรมเป็นปักษ์หนึ่งเรียกว่า "กาฬปักษ์" ซึ่งยาวนานเท่ากับ 14 หรือ 15 วัน ขึ้นอยู่กับการกำหนดให้เดือนนั้นว่ามี 29 หรือ 30 วัน ปักษ์ในทางดาราศาสตร์สามารถคำนวณได้เท่ากับ 14.77 วัน เนื่องจาก ดวงจันทร์ โคจรรอบ โลก กินเวลา 29.530588 วัน 
ปักษ์ ยังใช้เรียกงวดการตีพิมพ์นิตยสาร ได้แก่ "ปักษ์แรก" หมายถึงครึ่งเดือนแรก และ "ปักษ์หลัง" หมายถึงครึ่งเดือนหลังของปฏิทินสุริยคติ
อีนิกมา (วงดนตรี)

อีนิกมา เป็นกลุ่มดนตรีแนวอีเลกโทรนิกสัญชาติเยอรมัน ก่อตั้งโดยไมเคิล เครทู เดวิด แฟร์สไตน์ และแฟรงค์ ปีเตอร์สัน ในปี พ.ศ. 2533 โดยเครทูเป็นนักแต่งเพลงชาวโรมาเนีย และมีสตูดิโอเป็นของตนเองอยู่ที่เมืองอิบิซา ประเทศสเปน เป็นสมาชิกหลักของวงตั้งแต่เริ่มแรก จนถึงปัจจุบัน
อีนิกมามีผลงานทั้งสิ้น 7 ชุด ผลงานชุดแรกวางตลาดเมือเดือนธันวาคม พ.ศ. 2533 ชื่อว่า "MCMXC a.D." นำเสียงจากบทสวดในโบสถ์คริสต์ ประกอบกับเสียงขลุ่ย และเครื่องดนตรีพื้นบ้านของญี่ปุ่นมาใช้ อัลบั้มชุดนี้ขายได้ถึง 17 ล้านแผ่นทั่วโลก ผลงานเพลงจากชุดนี้หลายเพลง ถูกนำไปใช้เป็นดนตรีประกอบภาพยนตร์ ซีรีส์ และภาพยนตร์โฆษณา เช่นเพลง "Sadeness (Part I)" "Mea Culpa (Part II)" "Gravity Of Love" "Principles of Lust" "Return to Innocence" อัลบั้ม MCMXC a.D. นี้ติดอันดับหนึ่งในชาร์ทถึง 42 ประเทศ
ฌูเวา บือร์นาร์ดู วีไยรา

ฌูเวา บือร์นาร์ดู "นีนู" วีไยรา (27 เมษายน ค.ศ. 1939 – 2 มีนาคม ค.ศ. 2009) เป็นประธานาธิบดีแห่งประเทศกินี-บิสเซาระหว่าง ค.ศ. 1980–1999 และระหว่าง ค.ศ. 2005–2009 หลังการยึดอำนาจในปี ค.ศ. 1980 ประธานาธิบดีวีไยราได้ปกครองประเทศนานถึง 19 ปี และได้รับชัยชนะในการเลือกตั้งประธานาธิบดีระบบหลายพรรคการเมืองในปี ค.ศ. 1994 ต่อมาได้ถูกขับไล่จากตำแหน่งแหน่งประธานาธิบดีในช่วงท้ายของสงครามกลางเมืองกินี-บิสเซาระหว่างปี ค.ศ. 1998–1999 และต้องลี้ภัยทางการเมือง ในปี ค.ศ. 2005 เขาก็ได้กลับมามีบทบาททางการเมืองอีกครั้งหลังชนะการเลือกตั้งประธานาธิบดีในปีนั้น ประธานาธิบดีวีไยราถูกสังหารโดยทหารจำนวนหนึ่งในวันที่ 2 มีนาคม ค.ศ. 2009 หลังเกิดเหตุการณ์ระเบิดลอบสังหารพลเอก บาติสตา ตักเม นา วาอี (Batista Tagme Na Waie) ผู้บัญชาการทหารสูงสุดของประเทศกินี-บิสเซาได้ไม่นาน ทางกองทัพกินี-บิสเซาได้ออกมาปฏิเสธความเกี่ยวข้องในการสังหารประธานาธิบดีวีไยราอย่างเป็นทางการ หลังมีนายทหารหลายนายได้กล่าวอ้างความรับผิดชอบในเหตุการณ์ดังกล่าว
วีไยรามักกล่าวถึงตนเองว่าเป็น "ของขวัญจากพระเจ้า" ซึ่งประทานแด่ประเทศกินี-บิสเซา เนื่องจากการดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีอย่างเหนียวแน่นและยาวนานของตนเอง
บาคคัสไม่สบาย

บัคคัสไม่สบาย (ภาษาอังกฤษ: Young Sick Bacchus หรือ Self-portrait as Bacchus หรือ Bacchino Malato) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยคาราวัจโจจิตรกรสมัยบาโรกคนสำคัญชาวอิตาลีที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอศิลป์บอร์เกเซในกรุงโรมในประเทศอิตาลี 
ภาพ “บัคคัสไม่สบาย” เขียนราวระหว่างปี ค.ศ. 1593 ถึงปี ค.ศ. 1594 เป็นภาพเหมือนตนเอง ตามคำอธิบายของผู้เขียนชีวประวัติของคาราวัจโจจิโอวานนิ บากลิโอเนกล่าวว่าเป็นภาพที่วาดโดยใช้กระจกส่องให้เห็นตัวเอง
ภาพ “บัคคัสไม่สบาย” เป็นภาพที่เขียนในปีแรกที่คาราวัจโจมาถึงกรุงโรมจากมิลานในราวกลางปี ค.ศ. 1592 และเชื่อกันว่าในช่วงนี้คาราวัจโจล้มเจ็บหนักเป็นเวลาราวหกเดือนในโรงพยาบาลซานตามาเรียเดลลาคอนโซลาซิโอเน และยังมีเรื่องเล่าว่าคาราวัจโจเขียนภาพหลายภาพให้แก่โรงพยาบาลเพื่อเป็นการตอบแทนในการที่ได้ช่วยชีวิตแต่ไม่มีภาพที่ว่าหลงเหลืออยู่ให้เห็น แต่ภาพนี้เขียนราวในช่วงระยะเวลานั้น และตกไปเป็นส่วนหนึ่งของงานสะสมของจุยเซ็ปปิ เซซารินายจ้างคนแรก แต่ต่อมาถูกยึดจากเซซาริโดยนักสะสมศิลปะคาร์ดินัลสคิปิโอเน บอร์เกเซ ในปี ค.ศ. 1607 พร้อมกับภาพ “เด็กชายปอกผลไม้” และ “เด็กชายกับตะกร้าผลไม้”
นอกจากจะเป็นภาพเหมือนตนเองแล้วภาพเขียนนี้อาจจะเป็นภาพที่เขียนขึ้นเพื่อเป็นการเผยแพร่งานเขียนของตนเอง เพื่อแสดงให้เห็นความสามารถในการเขียนภาพประเภทต่างๆ เช่นจิตรกรรมภาพนิ่ง หรือภาพเหมือน และเป็นนัยยะว่าสามารถเขียนภาพของบุคคลจากสมัยคลาสสิกได้ การวางหน้าสามส่วนในภาพเหมือนเป็นที่นิยมกันในปลายสมัยเรอเนสซองซ์ แต่ที่น่าสนใจคือใบหน้าที่หมองและเอียงคอเล็กน้อยที่ทำให้ดูเหมือนไม่สบายจริงๆ 
ภาพนิ่งในภาพนี้อาจจะเปรียบได้กับภาพ “เด็กชายกับตะกร้าผลไม้” ที่เขียนต่อมาที่ผลไม้อยู่ในสภาพที่ดีกว่ามากที่สะท้อนให้เห็นว่าคุณภาพของงานดีขึ้นทั้งทางร่างกายและจิตใจ และภาพหลังที่เขียนหลังจากนั้นในภาพ “เด็กถูกจิ้งเหลนกัด” ภาพเขียนนี้ยังแสดงให้เห็นอิทธิพลของครูซิโมเน เพเทอร์ซาโนตรงการเน้นการเขียนกล้ามเนื้อที่ตึงแน่นและการเขียนแบบที่ออกไปทางแข็งของตระกูลการเขียนแบบลอมบาร์ดและเน้นรายละเอียดของความเป็นจริง แต่สิ่งที่เป็นเอกลักษณ์ของคาราวัจโจเองคือการใช้แสงเย็นที่ส่องลงมาบนตัวแบบที่ทำให้ตัวแบบแยกเด่นออกมาจากฉากหลังอย่างโดดเดี่ยว ซึ่งเป็นการสร้างบรรยากาศที่เป็นของคาราวัจโจเองโดยเฉพาะ
พญาสัตบรรณ

พญาสัตบรรณ หรือ สัตบรรณ หรือ ตีนเป็ด (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Alstonia scholaris") เป็นไม้ยืนต้นขนาดใหญ่มีความสูงประมาณ 12–20 เมตร อยู่ในวงศ์ Apocynaceae มีถิ่นดั้งเดิมในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และพบได้ทุกภาคในประเทศไทย และเป็นต้นไม้ประจำจังหวัดสมุทรสาคร
ลักษณะ.
เปลือกหนาแต่เปราะ ผิวต้นมีสะเก็ดเล็ก ๆ สีขาวปนน้ำตาลกรีดดูจะมียางสีขาวลำต้นตรง แตกกิ่งก้านสาขามากลักษณะเป็นชั้น ๆ เปลือกชั้นในสีน้ำตาล มีน้ำยางสีขาว ใบเป็นกลุ่มบริเวณปลายกิ่งช่อหนึ่งมีใบประมาณ 5–7 ใบ ก้านใบสั้น แผ่นใบรูปรีแกมรูปขอบขนานถึงรูปหอกแกมรูปขอบขนาน หรือรูปมนแกมรูปบรรทัด ปลายใบเป็นติ่งเล็กน้อย ใบด้านบนมีสีเขียวเข้ม ด้านล่างมีสีขาวนวล ถ้าเด็ดก้านใบจะมียางสีขาว ลักษณะใบยาวรีปลายใบมนโคนใบแหลม ขนาดใบยาวประมาณ 10–12 เซนติเมตร ออกดอกสีเขียวอ่อนเป็นช่อตามปลายกิ่ง ปากท่อของกลีบดอกมีขนยาวปุกปุย ดอกมีกลิ่นฉุนรุนแรง สูดดมเพียงเล็กน้อยจะรู้สึกกลิ่นหอม หากสูดดมมากจะรู้สึกวิงเวียนศีรษะ ช่วงค่ำจะส่งกลิ่นแรงกว่าเวลาอื่น ๆ ดอกเป็นกลุ่มคล้ายดอกเข็มช่อหนึ่งจะมีกลุ่มดอกประมาณ 7 กลุ่ม ดอกมีสีขาวอมเหลือง ปกติจะออกดอกในช่วงเดือนตุลาคมถึงเดือนธันวาคม ผลเป็นฝักยาว ฝักคู่หรือเดี่ยว ลักษณะเป็นเส้น ๆ กลมเรียวยาวประมาณ 20–30 เซนติเมตร เมื่อแก่จะแตก มีขุยสีขาวคล้ายฝ้ายปลิวไปตามลมได้ในฝักมีเมล็ดเล็ก ๆ ติดอยู่กับขุยนั้น
การกระจายตัว.
พญาสัตบรรณเป้นพืชที่พบในภูมิภาค ดังนี้:
ต้นไม้ประจำจังหวัด.
สัตบรรณ ถือเป็นไม้มงคลของจังหวัดสมุทรสาคร เนื่องจากเมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม พุทธศักราช 2537 ผู้ว่าราชการจังหวัดสมุทรสาคร ได้รับพระราชทานพันธุ์ไม้ดังกล่าวจากสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ ในวโรกาสที่เสด็จพระราชดำเนินเป็นองค์ประธานเปิดวันรณรงค์โครงการปลูกป่าเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงครองราชย์ ปีที่ 50 ณ ศูนย์การประชุมแห่งชาติสิริกิติ์ และเพื่อความเป็นศิริมงคลของประชาชนชาวจังหวัดสมุทรสาครผู้ว่าราชการจังหวัดสมุทรสาครจึงได้นำพันธุ์ไม้สัตบรรณพระราชทานมาปลูกเป็นปฐมฤกษ์ ในกิจกรรมวันปลูกต้นไม้ตาม โครงการปลูกป่าถาวรเฉลิมพระเกียรติ เมื่อวันที่ 9 มิถุนายน พุทธศักราช 2537 ที่บริเวณสนามหน้าศาลากลางจังหวัดสมุทรสาคร จึงถือได้ว่าต้นสัตบรรณเป็นต้นไม้มงคลของจังหวัดสมุทรสาคร นอกจากนี้ต้นพญาสัตบรรณยังเป็นต้นไม้ประจำเขตพญาไท ในกรุงเทพมหานครอีกด้วย
การใช้ประโยชน์.
ในเอเชียใต้และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ใช้เปลือกต้นพญาสัตบรรณรักษาโรคบิด ลำไส้ติดเชื้อ และมาลาเรีย ใบใช้ในการรักษาโรคระบบทางเดินหายใจเรื้อรัง ในประเทศอินเดียมีการนำส่วนต่าง ๆ ของต้น พญาสัตบรรณมาใช้เป็นพืชสมุนไพรเช่น ใช้เป็นยาสมุนไพรรักษาโรคมาลาเรียในชื่อ Ayush-64 ซึ่งมีขายทั่วไป นำยางสีขาวและใบรักษาแผล แผลเปื่อย และอาการปวดข้อ นอกจากนี้ ต้นพญาสัตบรรณยังเป็นแหล่งของสารอัลคาลอยด์ที่สาคัญ ในบอร์เนียว นำเนื้อไม้ไปทำทุ่นของแหและอวน
พญาสัตบรรณเป็นพืชที่มีฤทธิ์ทางอัลลีโลพาที สารสกัดจากใบสามารถยับยั้งการเจริญของคะน้าได้ สารสกัดจากเปลือกลำต้นสามารถยับยั้งการเจริญของข้าว ข้าวโพด คะน้า ถั่วเขียวผิวดำ ถั่วเขียวผิวมันได้
กะบามะเจ

กะบามะเจ ([ɡəbà mə t͡ɕè]; #เปลี่ยนทาง) มีชื่อทางการว่า เพลงชาติ  เป็นเพลงชาติของประเทศพม่า
ประวัติ.
พม่าสมัยก่อนอาณานิคมไม่มีเพลงชาติอย่างเป็นทางการ แต่มีเพลงสรรเสริญพระบารมี หลังการผนวกพม่าเข้ากับบริติชราชใน ค.ศ. 1886 "ก็อดเซฟเดอะคิง" จึงกลายเป็นเพลงชาติของบริติชพม่า#เปลี่ยนทาง 
เพลงนี้ประพันธ์เนื้อร้องและทำนองโดยสะหย่าติ่น (Saya Tin - สะหย่าเป็นคำเรียกนำหน้านาม หมายถึง อาจารย์ ติ่นเป็นชื่อตัว) เพื่อใช้เป็นเพลงประจำสมาคมเราชาวพม่าเมื่อ ค.ศ. 1930 โดยใช้ชื่อเพลงว่า “Dohbama” แปลว่า “พม่าของเรา”
รัฐพม่า รัฐหุ่นเชิดของญี่ปุ่น ใช้เพลงโดบะหม่าเป็นเพลงชาติอย่างเป็นทางการใน ค.ศ. 1943
ในช่วงประกาศเอกราชพม่า อู้นุถาม U Sein Mya Maung ให้แต่งเพลงชาติสำหรับประเทศที่จะเป็นเอกราช U Sein Mya Maung ใช้เพลงโดบะหม่าเป็นแม่แบบ โดยยังคงทำนองเพลง แต่ดัดแปลงเนื้อร้องบางส่วน เพลงชาตินี้จึงนำมาใช้เป็นเพลงชาติพม่าในวันที่ 22 กันยายน ค.ศ. 1947#เปลี่ยนทาง 
ในวันที่ 18 มิถุนายน ค.ศ. 1989 สภาฟื้นฟูกฎหมายและระเบียบแห่งรัฐ (รัฐบาลทหารในเวลานั้น) สั่งให้เปลี่ยนคำว่า ဗမာ (ALA-LC: Bamā) ไปเป็น မြန်မာ (ALA-LC: Mranʻmā) ในเนื้อร้องเพลงชาติ โดยยืนยันว่าคำก่อนหน้าเรียกเฉพาะชาวพม่าเท่านั้น ส่วนคำหลังใช้เรียกตัวแทนทุกชาติพันธุ์
รายงานจากรัฐธรรมนูญพม่า ฉบับ ค.ศ. 2008 เพลงชาติฉบับเต็มต้องประกอบด้วยส่วนเพลงแบบพม่าดั้งเดิมกับเพลงแบบตะวันตก
เนื้อร้อง.
คำแปล.
คำแปลต่อไปนี้ถอดความจากคำแปลภาษาอังกฤษในบทความของจอ ซีน ญุน (Kyaw Zin Nyunt) ซึ่งเผยแพร่ในหนังสือพิมพ์ The New Light of Myanmar ฉบับวันที่ 30 ธันวาคม ค.ศ. 2008
 แห่งหนที่ปรากฏทั่วซึ่งความเป็นธรรมและเอกราช
 ประเทศของเรา...แผ่นดินของเรา
 แห่งหนที่ปรากฏทั่วซึ่งสิทธิอันเท่าเทียมและแนวทางที่ถูกต้อง
 นำพาประชาชนไปสู่ชีวิตที่สงบสุข
 ประเทศของเรา...แผ่นดินของเรา
 ความเป็นสหภาพ อันเป็นมรดกตกทอดสืบมา
 เราขอปฏิญาณเพื่อพิทักษ์สิ่งนี้ไว้มั่น ตราบชั่วกัลปาวสาน
 ตราบโลกแหลกสลาย แผ่นดินพม่าจงคงอยู่ต่อไป
 เรารักและเทิดทูนบ้านเมือง เพราะนี่คือมรดกที่แท้จริงจากบรรพชน
 เราจักสละชีพ เพื่อปกป้องสหภาพของเราไว้
 นี่คือชาติของเรา แผ่นดินของเรา ซึ่งพวกเราเป็นเจ้าของ
 เราจะแบกรับภาระเพื่อปกป้องผลประโยชน์ของชาติและแผ่นดิน
 นี่คือหน้าที่ที่เราพึงทำเพื่อแผ่นดินอันทรงคุณค่าแห่งนี้
จัตุรัสบาร์เบรินี

จัตุรัสบาร์เบรินี (Piazza Barberini) เป็นจัตุรัสใหญ่บนเนิน Quirinal ในกรุงโรม สร้างเมื่อคริสต์ศตวรรษที่ 16
จัตุรัสได้ชื่อปัจจุบันนี้เมื่อปี พ.ศ. 2168 ตามชื่อของพระราชวังบาร์เบรินีที่ตั้งอยู่ใกล้เคียง จุดเด่นหนึ่งของจัตุรัสนี้คือ น้ำพุไตรตัน และยังมีน้ำพุอีกแห่งหนึ่งคือ Fontana delle Api (ผลงานของจานลอเรนโซ เบร์นินี ดำเนินการสร้างตั้งแต่ พ.ศ. 2170-2172) ตั้งอยู่ใกล้กันที่ "Via Vittorio Veneto"
ในระหว่างปี พ.ศ. 2175-2365 เคยมีเสาโอเบลิสค์ตั้งอยู่ที่จัตุรัสนี้ แต่ปัจจุบันถูกย้ายไปที่ Villa Medici
ปัจจุบันนี้ จัตุรัสแห่งนี้เป็นทางแยกสัญจรรถยนต์ที่สำคัญ และมีสถานีรถไฟ ("Barberini - Fontana di Trevi") บนทางรถไฟสาย A ของ Rome Metro มาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2523
อำเภอศรีเชียงใหม่

ศรีเชียงใหม่ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดหนองคาย
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอศรีเชียงใหม่มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังต่อไปนี้
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอศรีเชียงใหม่แบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 4 ตำบล 43 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอศรีเชียงใหม่ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่
อำเภอปากคาด

ปากคาด เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดบึงกาฬ เดิมเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดหนองคาย ต่อมาได้แยกออกมาจัดตั้งเป็นจังหวัดบึงกาฬตาม อันมีผลใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 23 มีนาคม 2554 เป็นต้นไป
ประวัติ.
หมู่บ้านปากคาด เป็นหมู่บ้านเล็กๆ ที่มีประชากรประมาณ 25 หลังคาเรือน หมู่บ้านปากคาด สมัยนั้นอยู่ในเขตปกครองของตำบลโพนแพง อำเภอโพนพิสัย มีหมู่บ้าน วัด โรงเรียน มีโรงเรียนตั้งอยู่ในวัดสว่างอุทิศ หรือวัดท่าปากน้ำ ซึ่งตั้งอยู่บริเวณปากห้วยคาด จึงเป็นที่มาของชื่อหมู่บ้าน เพราะส่วนใหญ่จะนิยมจัดตั้งตามลักษณะภูมิประเทศ
สมัยนั้น การสัญจรทางบกยังเป็นเส้นทางยุทธศาสตร์ การเดินทางทางบกจึงลำบากมาก การเดินทางส่วนใหญ่จึงนิยมเดินทางทางน้ำ บ้านปากคาดเป็นเมืองท่าชุมทาง มีท่าเรือ จึงมีการติดต่อค้าขาย และเป็นจุดรวมสินค้าการเกษตร และของป่าต่างๆ เช่น สัตว์ป่า ข้าวเปลือก ชัน ปอ หวาย น้ำมันยาง เป็นต้น ชาวบ้านจะนำสินค้าโดยการ เดิน ขน แบก ถ้ามากหน่อยก็ใช้เกวียน  สินค้าส่วนใหญ่จะมาจากดงศรีชมพู แถวบ้านนาขาม บ้านโคกกลาง สินค้าทุกอย่างจะถูกนำมารวมไว้ที่ท่าเรือปากคาด โดยวางเรียงเป็นแพยาวจากริมน้ำขึ้นมายังริมถนน บริเวณปากห้วยคาดในปัจจุบัน เพื่อรอพ่อค้า มารับซื้อใส่เรือกำปั่น เพื่อขนส่งสินค้าและผู้โดยสาร ไปยังจังหวัดต่อไป
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอปากคาดมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังต่อไปนี้
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอปากคาดแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 6 ตำบล 64 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอปากคาดประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นจำนวน 7 แห่ง ได้แก่
อำเภอสังคม

สังคม เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดหนองคาย มีชื่อเสียงด้านการท่องเที่ยวทางธรรมชาติและวิถีชีวิตความเป็นอยู่ของประชาชนในแถบนี้ และอำเภอสังคมยังเป็นอำเภอที่มีสถานที่ท่องเที่ยวมากที่สุดของจังหวัดหนองคายอีกด้วย
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอสังคมตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกสุดของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอสังคมแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 5 ตำบล 36 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอสังคมประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 6 แห่ง ได้แก่
อำเภอโซ่พิสัย

โซ่พิสัย เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดบึงกาฬซึ่งแยกออกมาจากจังหวัดหนองคายตาม อันมีผลใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 23 มีนาคม 2554 เป็นต้นไป
ประวัติ.
  คำว่า “โซ่” หมายถึง ชนเผ่าหนึ่ง ที่ได้อพยพจากทางภาคเหนือของประเทศสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว ได้เข้ามาอาศัยอยู่ในพื้นที่ปัจจุบัน ประมาณ 250 ปี โดยชนกลุ่มดังกล่าวเรียกตนเองว่าชาวโซ่หรือไทโซ่ เดิมบ้านโซ่ ขึ้นตรงต่อเมืองโพนพิสัย จนกระทั่งสมัยรัชกาลที่ 5 บ้านโซ่ได้รับยกระดับฐานะเป็นตำบล และเป็นตั้งเป็นกิ่งอำเภอโซ่พิสัยในปี พ.ศ. 2515 จนกระทั่งเป็นอำเภอโซ่พิสัย ตามลำดับ
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอโซ่พิสัยมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังนี้
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอโซ่พิสัยแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 7 ตำบล 95 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอโซ่พิสัยประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นจำนวน 8 แห่ง ได้แก่
อำเภอพรเจริญ

พรเจริญ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดบึงกาฬซึ่งแยกออกมาจากจังหวัดหนองคายตาม อันมีผลใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 23 มีนาคม 2554 เป็นต้นไป
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอพรเจริญมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังต่อไปนี้
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอพรเจริญแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 7 ตำบล 58 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอพรเจริญประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 7 แห่ง ได้แก่
การศึกษา.
โรงเรียนมัธยมศึกษา.
ท้องที่อำเภอพรเจริญประกอบด้วยโรงเรียนมัธยมศึกษา 3 แห่ง ได้แก่
ผึ้งหลวง ส.สิงห์อยู่

ผึ้งหลวง ส.สิงห์อยู่ เป็นอดีตแชมป์โลกขององค์กรมวยโลก (WBO) 2 สมัย ในรุ่นแบนตัมเวท (118 ปอนด์)
ประวัติ.
ผึ้งหลวง มีชื่อจริงว่า ปัญญา อุทก (ชื่อเล่น: บอมบ์) เกิดเมื่อวันที่ 16 เมษายน พ.ศ. 2531 ที่จังหวัดอุทัยธานี เป็นบุตรของนายวิรัตน์และนางสนิท อุทก จบการศึกษาจากโรงเรียนวัดดอนตูม ปัจจุบันอาศัยอยู่ที่อำเภอบ้านโป่ง จังหวัดราชบุรี เคยขึ้นชกมวยไทยมาก่อน แล้วจึงหันมาชกมวยสากลอาชีพภายใต้การจัดการของ ปริยากร รัตนสุบรรณ เมื่อ พ.ศ. 2547 โดยขณะนั้นผึ้งหลวงยังเป็นเพียงนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาอยู่ และได้ครองแชมป์โลกเยาวชน WBC รุ่นแบนตัมเวท เมื่อ พ.ศ. 2549 ป้องกันตำแหน่งไว้ได้หลายครั้ง จนไปเสียแชมป์ที่เบลเยียมเมื่อ พ.ศ. 2552 จากนั้น ผึ้งหลวงหันมาชิงแชมป์ WBO เอเชียเยาวชน และแชมป์ WBO เอเชียตะวันออกและได้ครองแชมป์ระหว่าง พ.ศ. 2552 - 2555 จนได้เป็นรองแชมป์โลก WBO อันดับสูงในรุ่นแบนตัมเวท
ในวันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2555 ผึ้งหลวงได้ขึ้นชิงแชมป์โลกที่ว่างของ WBO รุ่นแบนตั้มเวท กับ เอเจ บานัล นักมวยชาวฟิลิปปินส์ ถึงประเทศฟิลิปปินส์ซึ่งเป็นถิ่นของบานัลเอง ผลปรากฏว่าผึ้งหลวงสามารถเอาชนะทีเคโอได้ในยกที่ 9 นับเป็นนักมวยชาวไทยคนแรกที่ได้แชมป์โลกจากประเทศฟิลิปปินส์
ต่อมาในวันที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2556 ผึ้งหลวงป้องกันตำแหน่งครั้งแรกกับ พอลลัส อัมบุนด้า นักมวยชาวนามิเบีย ถึงประเทศนามิเบีย (ตามเวลาในประเทศนามิเบียเป็นคืนวันที่ 2 มีนาคม) ปรากฏว่าผึ้งหลวงเป็นฝ่ายแพ้คะแนนไป 115-113, 116-112 และ116-112 ทำให้เสียตำแหน่งไปในการป้องกันตำแหน่งครั้งแรกนี่เอง ซึ่งในมุมมองของทางฝั่งผึ้งหลวงเห็นว่าเป็นฝ่ายถูกปล้นชัยชนะ โดยเฉพาะในยกสุดท้ายที่อัมบุนด้าถูกหมัดของผึ้งหลวงจนออกอาการเกือบจะล้ม แต่ก็โผเข้ามากอดถ่วงเวลา จนเอาตัวรอดไปได้ แต่กรรมการบนเวทีก็ไม่ได้สั่งห้าม 
ในวันที่ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2557 ผึ้งหลวงได้มีโอกาสขึ้นชิงแชมป์โลกอีกครั้ง ในฐานะที่เป็นรองแชมป์โลกอันดับ 1 ในรุ่นและสถาบันเดิมกับ โทโมกิ คาเมดะ นักมวยชาวญี่ปุ่น ที่ประเทศเม็กซิโก ซึ่งโทโมกิ คาเมดะ ยังไม่เคยมีสถิติแพ้หรือเสมอมาก่อนด้วย แต่ต่อมาได้เปลี่ยนมาชกที่ลาสเวกัส สหรัฐอเมริกา แทน และเปลี่ยนวันที่เป็น 13 กรกฎาคม ปีเดียวกัน ผลการชกปรากฏว่า ผึ้งหลวงเป็นฝ่ายแพ้ทีเคโอในยกที่ 7 จากการถูกหมัดชกเข้าลำตัว 
ต่อมาในวันที่ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2558 ผึ้งหลวงได้มีโอกาสชิงแชมป์โลกอีกครั้ง กับ เรียว อากาโฮะ นักมวยชาวญี่ปุ่น ที่จังหวัดราชบุรี เนื่องจากคาเมดะถูกปลดแชมป์โลก ปรากฏว่าผึ้งหลวงกลับมาเป็นแชมป์โลกได้อีกครั้ง เมื่อเอาชนะน็อกอากาโฮะได้เพียงแค่ยกที่ 2 เท่านั้น
แต่ในการป้องกันตำแหน่งครั้งที่สองกับมาร์ลอน ทาปาเลส ผู้ท้าชิงรองแชมป์โลกอันดับหนึ่งชาวฟิลิปปินส์ ในวันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2559 ที่จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ผึ้งหลวงเป็นฝ่ายแพ้น็อกไปในเวลา 37 วินาที ของยกที่ 11 ทั้งที่เป็นฝ่ายชกทาปาเลสลงไปให้กรรมการนับ 8 ได้ก่อนถึง 2 ครั้ง ในยกที่ 5 แต่ไม่สามารถที่จะเอาชนะทาปาเลสได้ ซ้ำในยกที่ 6 ยังเป็นฝ่ายถูกนับ 8 บ้าง และตั้งแต่ยกที่ 9 ก็ได้รับบาดเจ็บจนกรามหัก แต่ยังคงชกต่อไปจนกระทั่งแพ้ไปในที่สุด โดยขณะนั้นคะแนนของผึ้งหลวงยังนำอยู่จากกรรมการให้คะแนน 2 ท่าน จากทั้งหมด 3 ท่าน
อำเภอเมืองหนองคาย

เมืองหนองคาย เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดหนองคาย โดยถือเป็นศูนย์กลางทางราชการ เศรษฐกิจ การศึกษา สาธารณสุข และการคมนาคมของจังหวัด
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอเมืองหนองคายมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอเมืองหนองคายแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 16 ตำบล 180 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอเมืองหนองคายประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นจำนวน 16 แห่ง ได้แก่
การขนส่ง.
ทางถนน.
จากกรุงเทพมหานคร ใช้ถนนพหลโยธินจนถึงจังหวัดสระบุรี บริเวณหลักกิโลเมตรที่ 107 แล้วแยกขวาเข้าถนนมิตรภาพ ผ่านจังหวัดนครราชสีมา จังหวัดขอนแก่น และจังหวัดอุดรธานี จนไปถึงตัวจังหวัดหนองคาย
สถานีขนส่งผู้โดยสารจังหวัดหนองคาย มีบริการรถโดยสารประจำทางทั้งรถโดยสารธรรมดาและปรับอากาศ ทั้งรถที่มาจากกรุงเทพฯ และจากหนองคายไปยังจังหวัดต่างๆ ผู้ให้บริการรถโดยสารที่สำคัญ อาทิ ชาญทัวร์, แอร์อุดร, เชิดชัยทัวร์, 407 พัฒนา, บุษราคัมทัวร์, รุ่งประเสริฐทัวร์, ชัยภูมิจงเจริญขนส่ง และนครชัยแอร์ นอกจากนี้ บริษัท ขนส่ง จำกัด ยังให้บริการรถโดยสารระหว่างประเทศอยู่สองเส้นทาง ดังนี้
ในปัจจุบัน อำเภอเมืองหนองคายมีสถานีขนส่งผู้โดยสารเทศบาลเมืองหนองคาย ซึ่งตั้งอยู่ที่ถนนประจักษ์ศิลปาคม ตำบลในเมือง ส่วนการขนส่งในตัวอำเภอ ประกอบไปด้วย รถสองแถวกับรถสามล้อเครื่อง (รถเหมา) ซึ่งคิดค่าโดยสารตามระยะทาง และแท็กซี่ ซึ่งคิดค่าโดยสารตามระยะทางบนมิเตอร์
ทางราง.
การรถไฟแห่งประเทศไทยให้บริการขบวนรถไฟจากกรุงเทพฯ มายังสถานีรถไฟหนองคายทุกวัน โดยขบวนรถไฟที่มีศักย์สูงที่สุดคือรถด่วนพิเศษอีสานมรรคา ซึ่งเป็นรถไฟกลางคืนที่ให้บริการมาตั้งแต่เดือนธันวาคม พ.ศ. 2559 นอกจากนี้ยังมีขบวนรถไฟพิเศษข้ามประเทศ หนองคาย–ท่านาแล้ง
ฮง ซู-ฮวัน

ฮง ซู-ฮวัน (เกิด 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2493) เป็นนักมวยสากลชาวเกาหลีใต้ สถิติการชก 50 ครั้ง ชนะ 41 (น็อค 14) เสมอ 4 แพ้ 5
ประวัติ.
ซูเริ่มชกมวยสากลอาชีพเมื่อ พ.ศ. 2512 ได้ครองแชมป์ OPBF รุ่นแบนตัมเวทเมื่อ พ.ศ. 2515 ป้องกันตำแหน่งไว้ได้ 4 ครั้ง รวมทั้งชนะน็อค ถนอมจิต สุโขทัย ยก 8 จากนั้นได้ครองแชมป์โลกรุ่นแบนตัมเวท WBA ด้วยการชนะคะแนน อาร์โนลด์ เทเลอร์ (แอฟริกาใต้) เมื่อ พ.ศ. 2517 ป้องกันตำแหน่งได้ครั้งเดียวก็เสียแชมป์ให้อัลฟองโซ่ ซาโมร่า เมื่อ พ.ศ. 2518
หลังจากเสียแชมป์โลก ซูกลับมาครองแชมป์ OPBF อีกครั้งด้วยการชนะคะแนน เวนิส บ.ข.ส. เมื่อ พ.ศ. 2519 ต่อมาขึ้นชิงแชมป์โลกกับซาโมร่าเป็นการแก้มือแต่ก็เป็นฝ่ายพ่ายแพ้อีกครั้ง จากนั้นซูจึงเลื่อนรุ่นขึ้นไปชกในรุ่นจูเนียร์เฟเธอร์เวทและประสบความสำเร็จได้ครองแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์เฟเธอร์เวท WBA เมื่อชิงแชมป์ที่ว่าง ชนะน็อค เฮกเตอร์ คาราสควิล (ปานามา) ยก 3 เมื่อ พ.ศ. 2520 ป้องกันตำแหน่งได้ครั้งเดียวก็เสียแชมป์ให้ริคาร์โด คาร์โดน่า เมื่อ พ.ศ. 2521 หลังจากเสียแชมป์ ซูหยุดชกไปหนึ่งปี กลับมาชกอีกครั้งใน พ.ศ. 2523 เสมอกับ ดอง ยุนยัม จากนั้นก็ประกาศแขวนนวมอย่างเป็นทางการ
คณะทรัพยากรธรรมชาติและอุตสาหกรรมเกษตร มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์

คณะทรัพยากรธรรมชาติและอุตสาหกรรมเกษตร มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ เป็นหน่วยงานระดับคณะตามประกาศสภามหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ โดยไม่แบ่งส่วนราชการ ทำการสอนด้านทรัพยากรธรรมชาติ และด้านอุตสาหกรรมเกษตร
ประวัติ.
เนื่องในวโรกาสที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช ทรงครองสิริราชสมบัติ เป็นปีที่ 50 กอปรกับเพื่อเป็นการสนองนโยบายของรัฐบาลในการขยายโอกาสทางการศึกษาไปสู่ภูมิภาคของประเทศในช่วงแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 7 (2535-3539) และฉบับที่ 8 (2540-2544) มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ร่วมกับทบวงมหาวิทยาลัยและหน่วยงานภาครัฐบาลและเอกชน ภายในจังหวัดสกลนคร จัดทำโครงการจัดตั้ง “ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตเฉลิมพระเกียรติจังหวัดสกลนคร ” ขึ้นเป็นวิทยาเขตสารสนเทศ 
ตามที่มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ได้ทำโครงการจัดตั้งวิทยาเขตเพื่อจัดการเรียนการสอนภาคตะวันออกเฉียงเหนือ โดยตั้งอยู่ที่สนามบินเก่า บ้านเชียงเครือ อยู่ห่างจากตัวจังหวัดประมาณ 19 กิโลเมตร ตามเส้นทางหมายเลข 22 (สกลนคร-นครพนม) บนเนื้อที่วิทยาเขต 4,000 ไร่ หนองหารน้อย 700 ไร่ เพื่อสนองนโยบายของรัฐบาล ในการกระจายโอกาสทางการศึกษาระดับอุดมศึกษาสู่ภูมิภาคของ ประเทศไทย และพัฒนาให้จังหวัดสกลนครเป็นศูนย์กลางด้าน การศึกษาของภูมิภาคตะวันออก เฉียงเหนือตอนบน โดยจัดให้มีคณะวิชาจัดการเรียนการสอนด้านอุตสาหกรรมการเกษตร และธรรมชาติสิ่งแวดล้อม อีกทั้งให้เป็นแหล่งศึกษา ค้นคว้าวิจัย การรวบรวมข้อมูลในการบริการวิชาการด้านเกษตร การอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติ และการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนในภูมิภาคอีสานตอนบน เพื่อพัฒนาให้ภูมิภาคแห่งนี้เป็นศูนย์กลางการพัฒนาการเกษตรครบวงจรที่ก้าวหน้า อุตสาหกรรมเกษตร และการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมของภูมิภาคอินโดจีน
คณะทรัพยากรธรรมชาติและอุตสาหกรรมเกษตรรับนิสิตและเปิดเรียน ณ วิทยาเขตเฉลิมพระเกียรติ จังหวัดสกลนคร เป็นครั้งแรก ในภาคต้น ของปีการศึกษา 2543-44 (KU60)
การจัดตั้งคณะทรัพยากรธรรมชาติและอุตสาหกรรมเกษตร เป็น 1 ใน 3 คณะที่ได้จัดตั้งตามประกาศสภามหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ เมื่อวันที่ 8 มิถุนายน2543 (ตามประกาศสภามหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ เรื่องการจัดตั้งคณะ สำนัก และ สำนักงานวิทยาเขต ที่จังหวัดสกลนคร ลงวันที่ 23 พฤษภาคม 2543)
หน่วยงาน.
ภาควิชา สำนัก สถาบัน และศูนย์ ภายในคณะทรัพยากรธรรมชาติและอุตสาหกรรมเกษตร
ไทยแลนด์พรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2551

ไทยแลนด์พรีเมียร์ลีก 2551 เป็นการแข่งขัน ไทยพรีเมียร์ลีก จัดขึ้นเป็นครั้งที่ 12 ในปี พ.ศ. 2551 โดยในฤดูกาลนี้มี 5 สโมสรที่สนามแข่งขันอยู่นอก กรุงเทพมหานคร เริ่มทำการแข่งขันตั้งแต่วันที่ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 สิ้นสุด ณ วันที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2551 โดยจัดการแข่งขันเป็นครั้งแรกหลังจากการปรับโครงสร้างลีกอย่างเป็นทางการเสร็จสิ้น
ตารางคะแนนเมื่อสี้นสุดฤดูกาล.
"สิ้นสุด ณ วันที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2551"
โลหวิทยาการละลาย

โลหวิทยาสารละลาย (Hydrometallurgy) เป็นวิชาเกี่ยวกับกระบวนการแยกสกัดและการผลิตโลหะ โดยการใช้ตัวทำละลายที่เหมาะสมชะละลายสินแร่หรือสารประกอบที่ได้จากการประกอบโลหกรรมอื่น ๆ ซึ่งแตกต่างจากโลหวิทยาความร้อนสูง (Pyrometallurgy) โลหวิทยาสารละลายแบ่งเป็น 2 กระบวนการที่แตกต่างกัน 
การเลือกกระบวนการหนึ่งกระบวนการใดขึ้นอยู่กับความยากง่ายในการละลายสิ่งที่ต้องการหรือสิ่งที่ไม่ต้องการออกมาโดยคำนึงถึงด้านค่าใช้จ่ายและกรรมวิธีเป็นหลัก โดยทั่วไปแล้วโลหวิทยาสารละลายใช้วิธีการแรกดำเนินการเป็นส่วนใหญ่
มุนี มหาสันทนะ เวชยันตรังสฤษฏ์

พลอากาศโท มุนี มหาสันทนะ เวชยันตรังสฤษฏ์ หรือ พระเวชยันตรังสฤษฏ์ (นามเดิม: มุนี มหาสันทนะ; 29 มีนาคม พ.ศ. 2436 - 10 กันยายน พ.ศ. 2527) ราชบัณฑิตกิตติมศักดิ์ ผู้บัญชาการทหารอากาศคนแรกของกองทัพอากาศไทย อดีตรองนายกรัฐมนตรี อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการสำนักนายกรัฐมนตรี, รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์, กระทรวงศึกษาธิการ, กระทรวงอุตสาหกรรม และอดีตอธิการบดีจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ประวัติ.
พลอากาศโท มุนี มหาสันทนะ เวชยันตรังสฤษฏ์ มีนามเดิมว่า มุนี มหาสันทนะ ศึกษาที่โรงเรียนราชวิทยาลัย สมัยสายสวลี จบการศึกษาจากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย เมื่อ พ.ศ. 2454 จากนั้นไปศึกษาต่อด้านวิศวกรรมที่มหาวิทยาลัยวิคตอเรีย ประเทศอังกฤษ หลังจากจบการศึกษาแล้วเริ่มรับราชการกองทัพบกไทย พร้อมกับรับพระราชทานยศร้อยตรีเมื่อวันที่ 17 เมษายน พ.ศ. 2462 สังกัดกรมอากาศยานทหารบก
รับราชการ.
วันที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2466 ร้อยเอก มุนี มหาสันทนะ ได้รับบรรดาศักดิ์เป็น"หลวงเวชยันต์รังสฤต" ถือศักดินา 800
ในปี พ.ศ. 2472 ขณะดำรงตำแหน่ง พันโท หลวงเวชยันต์รังสฤษฏ์ รั้งตำแหน่งผู้บังคับฝูงกองโรงงาน กรมอากาศยาน ท่านเป็นผู้ออกแบบเครื่องบินทิ้งระเบิด ปีก 2 ชั้น 2 ที่นั่งลำแรกของไทย ใช้ชื่อว่า "เครื่องบินทิ้งระเบิดแบบ 2" หรือ "เครื่องบินบริพัตร" ใช้ประจำการในกองทัพตั้งแต่ พ.ศ. 2472 - 2483
ต่อมากำลังทางอากาศของไทยเติบโตขึ้น และได้รับการยกฐานะเป็น "กองทัพอากาศ" เมื่อวันที่ 9 เมษายน พ.ศ. 2480 ขณะนั้นท่านมียศเป็น นาวาอากาศเอก พระเวชยันต์รังสฤษฏ์ ดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการทหารอากาศคนแรกเมื่อวันที่ 27 เมษายน พ.ศ. 2480 ดำรงตำแหน่งนี้จนถึงวันที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2484 ก่อนจะย้ายไปดำรงตำแหน่ง ที่ปรึกษาการป้องกันพระราชอาณาจักร โดยมีนายนาวาอากาศเอก หลวงอธึกเทวเดช ดำรงตำแหน่งแทน และได้รับยศทางทหารสูงสุดเป็น พลอากาศโท เมื่อวันที่ 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2496
บทบาททางการเมือง.
ในเวลาต่อมาเมื่อรัฐบาลจะยกเลิกบรรดาศักดิ์ไทย พระเวชยันตรังสฤษฏ์ในฐานะรัฐมนตรีพร้อมด้วยคณะรัฐมนตรีชุดที่ 9 จึงลาออกจากบรรดาศักดิ์ โดยเลือกใช้ราชทินนามเป็นนามสกุล และนามสกุลเดิมเป็นชื่อรองว่า มุนี มหาสันทนะ เวชยันตรังสฤษฏ์
ท่านดำรงตำแหน่งในรัฐบาล ตั้งแต่ พ.ศ. 2480 ตำแหน่งรัฐมนตรี ในรัฐบาลพระยาพหลพลพยุหเสนา รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตราธิการ (พ.ศ. 2481-2484) ในรัฐบาลจอมพล ป. พิบูลสงคราม รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ (พ.ศ. 2489, 2491, 2494) กระทรวงคมนาคม (พ.ศ. 2490) ในรัฐบาลควง อภัยวงศ์ สำนักนายกรัฐมนตรี ใน พ.ศ. 2494
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ (พ.ศ. 2500) ในรัฐบาลจอมพล ป. พิบูลสงคราม รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม (พ.ศ. 2507-2513) ในรัฐบาลจอมพลถนอม กิตติขจร นอกจากนี้แล้วยังได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส.จังหวัดพระนคร สังกัดพรรคเสรีมนังคศิลา ในการเลือกตั้งเมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 ด้วย
เครื่องราชอิสริยาภรณ์.
พลอากาศโท มุนี มหาสันทนะ เวชยันต์รังสฤษฏ์ ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ทั้งไทยและต่างประเทศ ดังนี้
ธงชาติออสเตรีย

ธงชาติออสเตรีย เป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 2 ส่วน ยาว 3 ส่วน ภายในแบ่งเป็นแถบ 3 แถบตามแนวนอน ความกว้างเท่ากันทุกแถบ แต่ละแถบเป็นแถบสีแดง ขาว และแดง เรียงตามลำดับจากบนลงล่าง ธงนี้ได้ปรากฏการใช้ตั้งแต่สมัยสงครามครูเสดครั้งที่ 3 (พ.ศ. 1732 - 1735) นับว่าเป็นธงชาติธงหนึ่งที่เก่าแก่มากที่สุดในโลก เช่นเดียวกับธงชาติเดนมาร์ก
ประวัติ.
จากหลักฐานที่ค้นพบ กล่าวว่า ดยุคเฟดเดอริกที่ 2 แห่งออสเตรีย ดยุคองค์สุดท้ายแห่งราชวงศ์เบเนนเบิร์ก ได้ปลดแอกออสเตรียเป็นอิสระจากจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ และได้เริ่มใช้ตราสัญลักษณ์ใหม่ของตนเป็นครั้งแรกเป็นตราอาร์ม แดง-ขาว-แดง ซึ่งเป็นสีของธงชาติออสเตรีย เมื่อ พ.ศ. 1773 
แต่ยังมีตำนานอีกเรื่องหนึ่งเกี่ยวกับที่มาของธงชาติออสเตรีย ซึ่งเป็นที่แพร่หลายทั่วไป เล่าไว้ว่า ในสงครามครูเสดครั้งที่ 3 ดยุคลีโอโปลด์ที่ 5 แห่งออสเตรีย ได้สวมใส่เสื้อสีขาวเข้าร่วมรบในสมรภูมิอย่างดุเดือด จนเสื้อตัวนั้นชุ่มโชกไปด้วยเลือด ยกเว้นแต่ส่วนที่ถูกเข็มขัดคาดเอาไว้เท่านั้นที่ยังคงเป็นสีขาว ท่านจึงเอาสีเสื้อดังกล่าวมาใช้ปรับใช้เป็นสีและธงประจำตัว ซึ่งต่อมาสีดังกล่าวนี้เอง ก็ได้กลายเป็นสีของธงชาติออสเตรียในเวลาต่อมา
ลันท์แดร์แบร์เกอ ลันท์อัมชโตรเมอ

เพลงชาติออสเตรีย  หรือที่รู้จักกันในนามตามวรรคแรกว่า "ลันท์แดร์แบร์เกอ ลันท์อัมชโตรเมอ" ([lant deːɐ̯ ˈbɛʁɡə lant ʔam ˈʃtʁoːmə]; "แดนแห่งขุนเขา แดนริมฝั่งแม่น้ำ") ถูกนำมาใช้ใน ค.ศ. 1946 เดิมนั้นทำนองได้รับการประพันธ์โดยว็อล์ฟกัง อมาเดอุส โมทซาร์ท แต่ในปัจจุบันยังคงเป็นที่ถกเถียงในหมู่นักประพันธ์หลายคน (โดยบางครั้งอาจเป็นของโยฮันน์ ฮ็อลแซร์ เป็นส่วนใหญ่) ทำนองถูกประกอบกับเนื้อร้องซึ่งได้รับการประพันธ์โดยเปาลา ฟ็อน เพรราดอวิช ในปีถัดมา 
ทำนองของเพลงนี้คือเพลง KV 623 "Freimaurerkantate" ผลงานชิ้นสุดท้ายที่สมบูรณ์ที่สุดของโวล์ฟกัง อะมาเดอุส โมซาร์ท คีตกวีชื่อดังของออสเตรีย ซึ่งได้ประพันธ์ไว้เมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2334 ก่อนที่เขาจะเสียชีวิตเพียง 19 วัน ต่อมาส่วนหนึ่งของบทเพลงนี้ได้ปรากฏอยู่ในผลงานชื่อ "Chain Song" ของโยฮันน์ โฮลเซอร์ (Johann Holzer) ซึ่งต่อมาทำนองเพลงนี้เองก็ได้นำมาใช้ทำนองของเพลงชาติออสเตรีย 
สำหรับเนื้อร้องนั้นเป็นผลงานของนักประพันธ์ชาวออสเตรียชื่อ พอลลา ฟอน เปรราโดวิช (Paula von Preradovic)
เพลงนี้ได้รับการรับรองให้เป็นเพลงชาติออสเตรียอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2489
คณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 45

คณะรัฐมนตรี คณะที่ 45 ของไทย (4 สิงหาคม พ.ศ. 2531 - 9 ธันวาคม พ.ศ. 2533)
พลตรี ชาติชาย ชุณหะวัณ "(ยศในขณะนั้น)" เป็นนายกรัฐมนตรี ประกาศพระบรมราชโองการ เมื่อวันที่ 4 สิงหาคม พ.ศ. 2531 พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงลงพระปรมาภิไธยในประกาศ นายอุกฤษ มงคลนาวิน เป็นผู้ลงนามรับสนองพระบรมราชโองการ
รายชื่อคณะรัฐมนตรี คณะที่ 45 ของไทย.
ในวันที่ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2531 มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งคณะรัฐมนตรี ดังนี้
การปรับคณะรัฐมนตรี.
ต่อมาได้มีการปรับปรุงคณะรัฐมนตรีอีกครั้งหนึ่ง ในวันที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2533 ดังนี้
การสิ้นสุดของคณะรัฐมนตรี คณะที่ 45.
คณะรัฐมนตรีคณะนี้สิ้นสุดลง เนื่องจาก พลเอกชาติชาย ชุณหะวัณ นายกรัฐมนตรี ได้ลาออกจากตำแหน่ง เมื่อวันที่ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2533
คณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 44

คณะรัฐมนตรี คณะที่ 44 ของไทย (5 สิงหาคม พ.ศ. 2529 – 4 สิงหาคม พ.ศ. 2531)
พลเอก เปรม ติณสูลานนท์ เป็นนายกรัฐมนตรี ประกาศพระบรมราชโองการ เมื่อวันที่ 5 สิงหาคม พ.ศ. 2529 พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงลงพระปรมาภิไธยในประกาศ นายอุกฤษ มงคลนาวิน เป็นผู้ลงนามรับสนองพระบรมราชโองการ
การสิ้นสุดของคณะรัฐมนตรีคณะที่ 44 ของไทย.
คณะรัฐมนตรีคณะนี้ สิ้นสุดลงเพราะมีพระบรมราชโองการประกาศยุบสภาผู้แทนราษฎร ต่อมาได้มีการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ทำให้คณะรัฐมนตรีที่บริหารงานอยู่ต้องพ้นจากตำแหน่งไปตามวาระ
ยูเรเนียม (วงดนตรี)

ยูเรเนียม (Uranium) เป็นวงดนตรีเฮฟวีเมทัลสัญชาติไทย มีสมาชิกทั้งหมด 5 คน และ 3 คน ในชุดที่สอง ออกอัลบั้มมาทั้งหมด 2 ชุด ระหว่างปี พ.ศ. 2534 - พ.ศ. 2536
ประวัติ.
ยูเรเนียม มีนักร้องนำคือ (ปู) อานนท์ สายแสงจันทร์ มีผลงานชุดแรกชื่อชุด ปฏิกิริยาร็อค ในปี พ.ศ. 2535 สังกัดกับค่าย เอสพี ศุภมิตร อันเป็นบริษัทของช่อง 3 มีเพลงที่ได้รับความนิยม คือ "ปฏิกิริยา" "หัวจิตหัวใจ" และ "ปรากฏการณ์ฝน" เป็นต้น ในระหว่างนี้มีข่าวออกมาว่า ปู เป็นแฟนกับ พาเมล่า เบาว์เด้น นักร้องสาวค่ายเดียวกันที่ออกอัลบั้มเป็นชุดแรกด้วย 
จากนั้นในปี พ.ศ. 2536 สมาชิกในวงเหลือเพียง 3 คน ได้ออกอัลบั้มชุดที่สอง คือ อัด-สะ-จอ-รอ-หัน มีเพลงที่ได้ความนิยมคือ "อัด-สะ-จอ-รอ-หัน" และ "สมควรตาย"
ยูเรเนียม ออกอัลบั้มมาทั้งหมด 2 ชุด ไม่ถือว่าประสบความสำเร็จมากนักเมื่อเทียบกับวงเฮฟวี่เมทัลในยุคเดียวกัน อย่าง ไฮ-ร็อก หรือ หิน เหล็ก ไฟ
จากนั้นสมาชิกในวงก็แยกย้ายกันออกไปทำงานของตัวเอง เช่น ปู และ (ต๋อง) สมทบ สมมีชัย มือเบสก็ออกไปตั้งวงแบล็คเฮด ในแนวอัลเทอร์เนทีฟ ในปี พ.ศ. 2538 ซึ่งประสบความสำเร็จกว่า
คาไลโดสโคป (วงดนตรี)

คาไลโดสโคป  เป็นวงดนตรีเฮฟวีเมทัลสัญชาติไทยวงแรก ๆ ที่เติบโตมาจากยุคดนตรีในแคมป์ทหารอเมริกัน (จีไอ) ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2512 มีสมาชิกคนสำคัญ คือ ต้อม อิราวัต บุนนาค ผู้ก่อตั้งวง โดยเป็นมือเบสของวงมาตั้งแต่แรกเริ่ม, เอ็ดเวิร์ด แวนโซ (ทุย) นักร้องนำเสียงแหบเสน่ห์ เจ้าของฉายา "ร็อด สจ๊วตเมืองไทย" และ ศิริศักดิ์ ศิริโชตินันท์ มือกีตาร์ของวง ซึ่งเป็นมือกีตาร์ระดับชั้นแนวหน้าคนหนึ่งของประเทศ ที่รู้จักดีในชื่อของ "หมู คาไลโดสโคป"
วง คาไลโดสโคป มีผลงานอัลบั้มคัฟเวอร์เพลงสากล 3 ชุด และไทยสากล 2 ชุด คือ "กระชากใจ" ในปี พ.ศ. 2535 มีเพลงที่ได้รับความนิยม ได้แก่ "กระชากใจ" เพลงร็อคมันส์ที่กลายเป็นคำฮิตติดปากวัยรุ่นในยุคนั้น กับ "เพราะเรานั้น...คู่กัน" ซึ่งเป็นเพลงประกอบโฆษณาคอฟฟี่เมต และกลายเป็นเพลงร็อกประจำวงที่ได้รับความนิยมตลอดกาล ส่วนผลงานชุดที่สอง คือ "เหนือกาลเวลา" ในปี พ.ศ. 2537 กับทางค่ายรถไฟดนตรี มีเพลง "เหนือกาลเวลา" ที่ได้รับความนิยม
ปี พ.ศ. 2559 คาไลโดสโคป ได้ออกซิงเกิลใหม่ 2 เพลง คือเพลง "อีกสักครั้ง" และเพลง "ใจไม่แพ้" โดยอิราวัติ บุนนาค หัวหน้าวงทำหน้าที่โปรดิวเซอร์ของ 2 เพลงนี้ และศรายุทธ สุปัญโญ ทำหน้าที่เอ็กเซ็กคิวทีฟโปรดิวเซอร์ แต่งเนื้อร้องโดย ภูษิต ศศิธรานนท์
ปี พ.ศ. 2560 เอ็ดเวิร์ด แวนโซ ได้เข้าร่วมแข่งขันรายการเดอะวอยซ์ไทยแลนด์ ซีซั่นที่ 6 ทางช่อง 3 แต่ไม่ผ่านในรอบ Knockout
เมื่อวันที่ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2565 เอ็ดเวิร์ด แวนโซ นักร้องนำของวง ได้เสียชีวิตอย่างสงบ ณ เวลา 00:13 น. เนื่องจากโรคมะเร็งปอดที่รักษามาอย่างยาวนาน
ภาษาปาลา

ภาษาปาลา เป็นภาษาตระกูลอินโด-ยุโรเปียนที่ตายแล้ว พบในจารึกอักษรรูปลิ่ม ชื่อในภาษาฮิตไตน์ของภาษานี้คือ palaumnili, หมายถึง "ของประชาชนแห่งปาลา" คาดว่าดินแดนปาลาอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของบริเวณที่ชาวฮิตไตน์อาศัยอยู่ ซึ่งปัจจุบันอยู่ในประเทศตุรกี บริเวณดังกล่าวถูกยึดครองโดยชาวกัสกัส เมื่อ 957 ปีก่อนพุทธศักราช ทำให้ภาษาปาลากลายเป็นภาษาตาย 
เอกสารของชาวฮิตไตน์อ้างถึงข้อความภาษาปาลาในการกล่าวถึงเทพเจ้าซาปาร์วาทั้งหมด 21 ข้อความ เทพเจ้าซาปาร์วาเป็นเทพที่ชาวปาลานับถือในฐานะเทพเจ้าแห่งท้องฟ้า โดยเรียกในภาษาของตนว่าเทพทิยัซ ส่วนในภาษาลูเวียเรียกเทพทิวัซ 
ในการเปรียบเทียบระหว่างภาษาอินโด-ยุโรเปียนโบราณ ภาษาฮิตไตน์โบราณมีการใช้ปัจจัยแสดงความเป็นเจ้าของเอกพจน์ -as ในช่วง 1057 ปีก่อนพุทธศักราช (เทียบได้กับ *-os ในภาษาอินโดขยุโรเปียนดั้งเดิม) ในขณะที่จารึกอักษรรูปลิ่มภาษาลูเวียใช้ปัจจัยคุณศัพท์ -ssa ส่วนภาษาปาลาใช้ปัจจัยแสดงความเป็นเจ้าของ -as และปัจจัยคุณศัพท์ -asa ภาษาปาลามีการแบ่งเพศแบบเดียวกับภาษาฮิตไตน์คือแบ่งเป็นนามมีชีวิตและไม่มีชีวิต รูปแบบการใช้สรรพนามก็เป็นแบบเดียวกัน
ภาษายิวเยเมน

ภาษายิวเยเมน (Yemenite Hebrew;;)หรือภาษาฮีบรูเตมานี  เป็นระบบการออกเสียงของภาษาฮีบรูในไบเบิลและวรรณคดีที่ใช้โดยชาวยิวในเยเมน ชาวยิวเยเมนนำภาษานี้เข้ามาสู่อิสราเอลโดยการอพยพ ซึ่งการอพยพครั้งแรกเกิดขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2425 นักวิชาการบางส่วนเชื่อว่า ภาษานี้ได้รับอิทธิพลจากภาษาอาหรับแบบเยเมนมาก แต่บางคนเช่น Yosef Gafih ไม่เห็นด้วย ในบรรดาภาษาฮีบรูทุกสำเนียงที่ยังใช้อยู่ในปัจจุบัน ภาษายิวเยเมนเป็นภาษาที่ยังคงลักษณะของภาษาฮีบรูโบราณไว้ได้มากที่สุด โดยออกเสียงของพยัญชนะทุกตัวแยกออกจากกันได้หมด ยกเว้น ס sāmeḵ and ש śîn ที่ออกเสียงเป็น /s/เหมือนกัน 
ภาษายิวเยเมนได้รับอิทธิพลหรือสืบทอดมาจากภาษาฮีบรูในบาบิโลเนีย เอกสารเก่าสุดของภาษานี้แสดงระบบเครื่องหมายสระของภาษาฮีบรูในบาบิโลเนียมากกว่าภาษาฮีบรูติเบอเรีย
วูล์ฟแพ็ค

วูล์ฟแพ็ค  วงดนตรีสัญชาติไทย เป็นการรวมตัวของนักดนตรีจากวงต่าง ๆ 4 คน โดยมีความหมายถึง ฝูงหมาป่าที่ออกล่าเหยื่อเป็นกลุ่ม และสามัคคีกัน มีสมาชิกคนสำคัญ ได้แก่ นล สิงหลกะ (อ๋อ) มือกลอง และ รณภพ อรรคราช (เต้ย) มือกีตาร์ จากวงอินคา ร่วมด้วย ประภาคาร วงศ์ช่างหล่อ มือเบส และ วรวิทย์ แสงสีดา (แบน) กีต้าร์/คีย์บอร์ด/เปียโน โดยมีศิริพันธ์ เจริญรัตน์ เป็นโปรดิวเซอร์ ควบคุมการผลิตผลงานของอัลบั้ม
วูล์ฟแพ็ค ออกอัลบั้มชื่อเดียวกับวงในต้นปี พ.ศ. 2539 กับค่ายเอ็มสแควร์ มีทั้งหมด 11 เพลง โดยเป็นดนตรีฮาร์ดร็อก ย้อนยุคในทศวรรษที่ 60 และ 70 มีเพลงที่ได้รับความนิยม คือ "ไม่ (ใช่ของเรา)", "คำ (บางคำ)", "เธอ (ผู้เดียว)" และในต้นปี พ.ศ. 2540 วูล์ฟแพ็คก็ได้ทำเพลงประกอบภาพยนตร์ไทยเรื่อง "2499 อันธพาลครองเมือง"
วูล์ฟแพ็ค มีอัลบั้มออกมาจำนวน 4 อัลบั้มคือ