pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
ปูซาน

ปูซาน หรือ พูซัน  หรือทางการเรียกว่า มหานครพูซัน  เป็นเมืองท่าที่ใหญ่ที่สุดในประเทศเกาหลีใต้ มีประชากรประมาณ 3.4 ล้านคน ณ ปี 2024 และปูซานยังคงเป็นเมืองที่ใหญ่อันดับ 2 ของประเทศรองจาก โซล บริเวณที่แออัดของปูซานตั้งอยู่บริเวณหุบเขาแคบระหว่างแม่น้ำนักดง และ แม่น้ำซูย็อง
ปูซานได้เคยเป็นเจ้าภาพการแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ 2002 และงานเอเปค 2005 ที่ผ่านมา และยังคงเป็นเมืองหนึ่งที่ร่วมจัดการแข่งขัน ฟุตบอลโลก 2002 นอกจากนี้ในวันที่ 14 พฤศจิกายน 2548 ปูซานได้เสนอตัวเป็นเจ้าภาพจัดงานแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 แต่สุดท้ายก็พ่ายแพ้ให้กับโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
ประวัติศาสตร์.
ภูเขาคอชิล (거칠산국, "คอชิลซันกุก") ได้รับการบันทึกในฐานะผู้นำของสมาพันธ์จินฮั่น ในศตวรรษที่ 2-4 ถูกครอบงำโดยอาณาจักรชิลลาและจัดเป็นอำเภอ (คุน) ของฝังศพที่ขุดได้จากสุสานที่พกช็อนดง ระบุว่ามีมหาอำนาจที่ซับซ้อนซึ่งปกครองโดยบุคคลที่มีอำนาจอยู่ในพื้นที่ปูซานในศตวรรษที่ 4 ในขณะที่สามราชอาณาจักรเกาหลีกำลังก่อตัวขึ้น กองฝังศพของพกช็อนดงถูกสร้างขึ้นบนสันเขาที่มองเห็นพื้นที่กว้างซึ่งประกอบขึ้นเป็นส่วนหนึ่งของเขตทงแนและเขตย็อนเจในยุคปัจจุบัน นักโบราณคดีได้ขุดพบอาวุธและแท่งเหล็กมากกว่า 250 ชิ้นจากการฝังศพหมายเลข 38 a หลุมฝังศพในห้องไม้ที่พกช็อนดง
ตั้งแต่ต้นศตวรรษที่ 15 เป็นต้นมา รัฐบาลเกาหลีกำหนดให้ปูซานเป็นท่าเรือการค้ากับญี่ปุ่นและอนุญาตให้ตั้งถิ่นฐานได้ การตั้งถิ่นฐานของญี่ปุ่นอื่น ๆ ในมหานครอุลซันและเขตจินแฮลดลงในภายหลัง แต่การตั้งถิ่นฐานในปูซานดำเนินต่อไปจนกระทั่งญี่ปุ่นบุกเกาหลีในปี ค.ศ. 1592 (พ.ศ. 2135) หลังสงครามการบุกรุก ความสัมพันธ์ทางการทูตกับโชกุนใหม่ในญี่ปุ่นก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1607 (พ.ศ. 2150) และปูซานได้รับอนุญาตให้สร้างขึ้นใหม่ การตั้งถิ่นฐานของญี่ปุ่น แวควันแม้ว่าจะย้ายไปอยู่ที่โชรยังในภายหลัง ยังคงมีอยู่จนกระทั่งเกาหลีเปิดโปงการทูตสมัยใหม่ใน ค.ศ. 1876 (พ.ศ. 2419) ในปี ค.ศ. 1876 ปูซานกลายเป็นท่าเรือระหว่างประเทศแห่งแรกในเกาหลีภายใต้เงื่อนไขของสนธิสัญญาคังฮวา
ในช่วงการปกครองของญี่ปุ่น ปูซานพัฒนาจนเป็นศูนย์กลางการค้ากับญี่ปุ่น ปูซานเป็นเมืองเดียวในเกาหลีที่ใช้รถรางไอน้ำก่อนที่จะมีการเปิดตัวรถไฟฟ้าในปี ค.ศ. 1924.
ในช่วงสงครามเกาหลี ปูซานเป็นหนึ่งในสองเมืองในเกาหลีใต้ที่กองทัพเกาหลีเหนือไม่ได้ยึดครองในช่วงสามเดือนแรกของสงคราม อีกเมืองคือแทกู ผลที่ตามมา เมืองต่าง ๆ กลายเป็นสถานที่พักพิงหรือค่ายผู้อพยพสำหรับชาวเกาหลีในช่วงสงคราม ตามรายงานของ Korea Times ผู้ลี้ภัยประมาณ 500,000 คนอาศัยอยู่ในปูซานในต้นปี ค.ศ. 1951 (พ.ศ. 2494)
เนื่องจากปูซานเป็นหนึ่งในไม่กี่พื้นที่ในเกาหลีที่อยู่ภายใต้การควบคุมของเกาหลีใต้ตลอดช่วงสงครามเกาหลี บางครั้งก็ทำหน้าที่เป็นเมืองหลวงชั่วคราวของสาธารณรัฐเกาหลี กองทหารของสหประชาชาติได้จัดตั้งแนวป้องกันรอบเมืองที่เรียกว่าปริมณฑลปูซานในฤดูร้อนและฤดูใบไม้ร่วงปี ค.ศ. 1950 ตั้งแต่นั้นมา เมืองนี้ก็กลายเป็นมหานครที่ปกครองตนเองและได้สร้างเอกลักษณ์ของเมืองที่เข้มแข็ง
ในปี ค.ศ. 1963 (พ.ศ. 2506) ปูซานแยกจากจังหวัดคย็องซังใต้กลายเป็นเมืองปกครองโดยตรง ในปี ค.ศ. 1983 (พ.ศ. 2526) เมืองหลวงของจังหวัดคย็องซังใต้ถูกย้ายจากปูซานไปยังชางวอน ในปี ค.ศ. 1995 (พ.ศ. 2538) ปูซานกลายเป็นเมืองมหานคร
เขตการปกครอง.
ปูซานมี 15 คู (เขต) และ 1 คุน (อำเภอ)
ทะเลตะวันออก<br>(ทะเลญี่ปุ่น)
ทะเลใต้
ช่องแคบเกาหลี
อุล<br>ซัน
จังหวัดคย็องซังใต้
คังซอ
ซาซัง
ซาฮา
ปูซานจิน
ทง
ชุง
ย็องโด
ปูก
คึมจอง
โทงแน
ย็อนเจ
ซูย็อง
ซอ
แฮอุนแด
นัม
คีจัง
อะธีนา

ในศาสนาและเทพปกรณัมกรีก อะธีนา (/əˈθinə/) หรือ อะธีนี  หรือ แพลลัสอะธีนา/อะธีนี (/ˈpæləs/) เป็นเทพเจ้าพรหมจรรย์แห่งปัญญา ความกล้า แรงบันดาลใจ อารยธรรม กฎหมายและความยุติธรรม การสงครามโดยชอบ คณิตศาสตร์ ความแข็งแกร่ง ยุทธศาสตร์ ศิลปะ งานฝีมือและทักษะ ภาคโรมัน คือ มิเนอร์วา 
มีการพรรณนาอะธีนาว่าทรงเป็นพระสหายร่วมทางผู้เฉลียวฉลาดของวีรบุรุษและเทพเจ้าอุปถัมภ์การผจญภัยของวีรบุรุษ พระนางทรงเป็นเทพเจ้าพรหมจรรย์ผู้อุปถัมภ์กรุงเอเธนส์ ชาวเอเธนส์ตั้งวิหารพาร์เธนอนบนอัครปุระในกรุงเอเธนส์ (อะธีนาพาร์ธีนอส) เพื่อถวายเกียรติแด่พระนาง
ปรัมปราวิทยา.
กำเนิด.
แม้อะธีนาปรากฏที่คนอสซัสในอักษรไลเนียร์บีในพระเจ้าโอลิมปัสคลาสสิกก่อนหน้าซูส ภายหลังมีการสร้างใหม่ให้พระนางทรงเป็นพระธิดาองค์โปรดของซูส ซึ่งประสูติพร้อมอาวุธเต็มยศจากพระนลาฏ (หน้าผาก) นิยายกำเนิดของพระนางมีหลายฉบับ ฉบับหนึ่งที่มีการอ้างมากที่สุดเล่าวว่า ซูสหลับนอนกับมีทิส เทพีแห่งความคิดและภูมิปัญญาช่าง แต่พระองค์ทรงกลัวผลลัพธ์ในทันที มีการทำนายก่อนหน้านั้นว่ามีทิสจะประสูติบุตรที่ทรงพลังยิ่งกว่าบิดา แม้แต่ซูสเอง เพื่อป้องกันผลลัพธ์อันตรายนี้ หลังทรงโกหกมีทิสแล้ว ซูส "ฆ่าพระนางในพระอุทรของพระองค์เอง" พระองค์ "ทรงกลืนพระนางไปในทันที" ทว่า พระองค์ช้าเกินไป เพราะมีทิสตั้งครรภ์แล้ว
ในที่สุด ซูสทรงปวดพระเศียรอย่างหนัก โพรมีเทียส ฮิฟีสตัส เฮอร์มีส แอรีสหรือพาเลมอน (แล้วแต่แหล่งข้อมูลที่พิจารณา) ผ่าเศียรของซูสด้วยขวานไมนวนสองหัว แล้วอะธีนาก็ทรงโจนออกจากเศียรของซูส โตเต็มที่และมีอาวุธ
นายหญิงแห่งเอเธนส์.
ตามตำนานกรีกเล่าว่า ที่มาของชื่อเมืองเอเธนส์ (Athens) นั้น มาจากการที่ชาวกรีกจะตั้งชื่อเมืองแต่ไม่รู้จะใช้ชื่ออะไร โพไซดอน เทพแห่งมหาสมุทร ผู้มีศักดิ์เป็นลุงของอะธีนา ใช้ตรีศูลอาวุธของตนสร้างม้าขึ้นมา (บ้างก็ว่าสร้างน้ำพุขึ้น) ชาวเมืองต่างพากันชื่นชมม้าเป็นอันมาก แต่เทพีอะธีนาได้เนรมิตต้นมะกอกขึ้นมา ซึ่งสามารถใช้ผลเป็นประโยชน์ได้ นอกจากนี้ มะกอก ยังเป็นสัญลักษณ์ของสันติภาพ ในขณะที่ม้าเป็นสัญลักษณ์ของสงคราม ชาวเมืองจึงตกลงใช้ชื่อเมืองว่า เอเธนส์ ตามชื่อของพระนาง และมะกอกก็กลายเป็นผลไม้เศรษฐกิจสำคัญอันดับหนึ่งของกรีซมาจนปัจจุบัน
อาจกล่าวได้ว่า อะธีนา เป็นเทพที่ชาวกรีกให้ความนับถือมากที่สุดก็ว่าได้ ในสมัยโบราณมีการสร้างมหาวิหารเพื่อถวายแด่พระนาง คือ วิหารพาเธนอน ซึ่งตั้งอยู่ที่เนินอัครปุระ ที่กรุงเอเธนส์ในปัจจุบัน ในการท่องเที่ยวของกรีซ จะพบรูปปั้นขนาดเล็กของอะธีนาขายเป็นที่ระลึกอยู่ทั่วไป
โพไซดอน

โพไซดอน (/poʊˈsaɪdᵊn, pəˈsaɪdᵊn,/; ,) เป็นหนึ่งในสิบสองเทพเจ้าโอลิมปัสในเทพปกรณัมกรีก พระราชอาณาเขตหลักคือมหาสมุทร และพระองค์ทรงได้รับขนานพระนามว่า "สมุทรเทพ" นอกจากนี้ พระองค์ยังทรงได้รับขนานพระนามว่า "ผู้เขย่าโลก" (Earth-Shaker) เนื่องจากบทบาทของพระองค์ในการก่อแผ่นดินไหว และ "ผู้กำราบม้า" (tamer of horses) พระองค์มักได้รับการพรรณาว่าเป็นบุรุษวัย 20 มีพระเกษาหยิก และมีรูปพรรณสัณฐานบึกบึนหล่อเหลา
แผ่นจารึกอักษรไลเนียร์บีแสดงว่า ที่ไพลอสและธีบส์กรีซยุคสำริดก่อนมีเทพเจ้าโอลิมปัสมีการบูชาโพไซดอนเป็นเทพเจ้าหลัก แต่ภายหลังมีการรวมพระองค์เข้าเป็นเทพเจ้าโอลิมปัสในฐานะพระอนุชาของเฮดีสและพระเชษฐาของซูส ตำนานพื้นบ้านบางตำนานเล่าว่า เรีย พระมารดาของพระองค์ ช่วยพระองค์ไว้โดยซ่อนพระองค์ไว้กับฝูงแกะแล้วแสร้งทำเป็นว่าให้กำเนิดลูกลาออกมา เพื่อมิให้ถูกโครนัสกลืนกิน
โฮเมอร์แต่งเพลงสวดสรรเสริญแด่โพไซดอน โพไซดอนทรงเป็นผู้พิทักษ์นครเฮเลนหลายนคร แม้พระองค์จะแพ้อะธีนาในการประชันชิงกรุงเอเธนส์ก็ตาม ส่วนในบทสนทนา "Timaeus" และ "Critias" ของเพลโตว่า เกาะแอตแลนติสเป็นพระราชอาณาเขตที่โพไซดอนทรงเลือก
เฮดีส

เฮดีส หรือ ฮาเดส  เป็นเทพเจ้าแห่งนรกของกรีกโบราณ พระนามของพระองค์จึงกลายมาเป็นชื่อเรียกถิ่นของผู้ตาย 
ในเทพปกรณัมกรีก ฮาเดสเป็นโอรสองค์โตของโครนัสและเรีย เมื่อซุสโค่นโครนัส บิดาของตนสำเร็จ ก็ได้แต่งตั้งเทพโพไซดอน ปกครองมหาสมุทร และให้ฮาเดสปกครองดินแดนยมโลก 
เทพฮาเดสเป็นผู้ปกครองนรกซึ่งมีแต่ความมืดมิดและน่ากลัว จึงไม่ได้ขึ้นไปบนเขาโอลิมปัสบ่อยนัก อีกทั้งเทพองค์อื่น ๆ ก็ไม่ชอบที่จะต้อนรับอีกด้วย ดังนั้นฮาเดสจึงไม่มีชื่อเป็นหนึ่ง ในเทพโอลิมปัส เฉกเช่นองค์อื่น
ในวัฒนธรรมสมัยนิยม.
เฮดีส ในวัฒนธรรมสมัยนิยมมักถูกสร้างให้เป็นตัวละครฝ่ายร้าย เช่น การ์ตูนญี่ปุ่นเรื่อง เซนต์เซย่า ฮาดีสเป็นเทพเจ้าที่หวังยึดครองโลกมาแต่ครั้งเทพนิยาย ภาคสุดท้ายของการ์ตูนชุดนี้เป็นเรื่องของเหล่าเซนต์ต่อสู้กับเหล่าสเป็คเตอร์ของเฮดีส เฮดีสมีรูปร่างที่งดงามและหลงใหลรูปตัวเองมาก จึงซ่อนร่างที่แท้จริงไว้ในปราสาทที่เอเริเซี่ยน จึงอาศัยอันโดรเมด้า ชุนเป็นร่างสิงสถิตย์แทน
หรือ ภาพยนตร์การ์ตูนของวอลต์ ดิสนีย์ เรื่อง Hercules ในปี พ.ศ. 2540 (ค.ศ. 1997) เฮดีสก็เป็นตัวโกงในเรื่องด้วย
ในวิดีโอเกมเพอร์โซนา 2 ในชุดเมกามิเทนเซย์ เฮดีสเป็นเพอร์โซนาของเอคิจิ มิชินะ โดยมีลักษณะเป็นชายคลุมหน้าและมีโล่ที่เป็นหัวกะโหลก
ประเทศเซเชลส์

เซเชลส์ (อังกฤษและ) หรือชื่ออย่างเป็นทางการคือ สาธารณรัฐเซเชลส์  เป็นประเทศที่เป็นกลุ่มเกาะ ประกอบด้วยเกาะ 115 เกาะในมหาสมุทรอินเดีย มีเมืองหลวงคือกรุงวิกทอเรีย อยู่ห่างจากชายฝั่งของทวีปแอฟริกาทางตะวันออก 1,500 กิโลเมตร ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของมาดากัสการ์ หมู่เกาะที่อยู่ใกล้เคียง เช่น ทางทิศใต้ ได้แก่ มอริเชียส ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ ได้แก่ คอโมโรส และมายอต และทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ได้แก่ มัลดีฟส์
เกาะหลักของเซเชลส์คือเกาะมาเอ ประเทศเซเชลส์มีจำนวนประชากรประมาณ 92,000 คน จัดให้เป็นประเทศเอกราชที่มีจำนวนประชากรอาศัยอยู่น้อยที่สุดในทวีปแอฟริกา 
ประเทศเซเชลส์ได้รับการยอมรับให้เป็นหนึ่งในสมาชิกของสหประชาชาติและสหภาพแอฟริกา รวมถึงเป็นสมาชิกของกลุ่มประชาคมเพื่อการพัฒนาภูมิภาคแอฟริกาตอนใต้ (The Southern African Development Community, SADC) และยังเป็นหนึ่งในเครือจักรภพแห่งประชาชาติ
รอเบิร์ต ฮุก

รอเบิร์ต ฮุก (18 กรกฎาคม พ.ศ. 1635 - 3 มีนาคม พ.ศ. 1703) เป็นนักวิทยาศาสตร์ชาวอังกฤษเจ้าของคำพูดที่ว่า “ความจริงเท่านั้นที่รู้” เป็นผู้ได้ใช้กล้องจุลทรรศน์ส่องพบเซลล์ในจุกไม้คอร์ก และอีกไม่นานก็พบในเนื้อเยื่อพืชที่ยังมีชีวิต เขาเป็นผู้บัญญัติคำว่า "เซลล์" ขึ้นเป็นครั้งแรก
ฮุกได้ค้นพบกฎของฮุกว่าด้วยเรื่องความยืดหยุ่นและแรงเครียดในสปริง เขาได้พัฒนาสปริงสมดุล (hairspring) ขึ้น ซึ่งต่อมานำไปใช้ในการประดิษฐ์นาฬิกา เพื่อให้ได้ความเที่ยงตรงดีพอจะยอมรับได้ ปี ค.ศ. 1665 ฮุกได้ตีพิมพ์ผลงานเรื่อง Micrographia ซึ่งมีภาพวาดจากการสังเกตการณ์ผ่านกล้องจุลทรรศน์มากมาย รวมถึงผลสังเกตการณ์ทางด้านชีววิทยาเบื้องต้น ฮุกเรียกชื่อหน่วยย่อยที่สุดของสิ่งมีชีวิตว่า "เซลล์" จากผลการสังเกตเซลล์ในพืช ซึ่งเขาเห็นว่ามีลักษณะคล้ายหัองพักของเหล่านักบวช ซึ่งเรียกกันว่า เซลลูลา (cellula)
นอกจากนี้ ฮุกยังเป็นสถาปนิกคนสำคัญ โดยได้เป็นผู้สำรวจลอนดอนอย่างเป็นทางการหลังเหตุการณ์ไฟไหม้ใหญ่ในปี ค.ศ. 1666 และนำเสนอผังเมืองใหม่ของลอนดอน ร่วมกับสถาปนิกอีกสองคนคือ แวเลนไทน์ ไนต์ และริชาร์ด นิวคอร์ต ฮุกเป็นผู้ออกแบบอาคารสำคัญหลายแห่งเช่น โรงพยาบาล Bethlem Royal, อาคารราชวิทยาลัยแห่งนักฟิสิกส์ และ Ragley Hall ในวอริกเชอร์ เป็นต้น
โครงการอะพอลโล

โครงการอะพอลโล  เป็นโครงการการบินอวกาศของมนุษย์ครั้งที่สามของสหรัฐที่ดำเนินการโดย องค์การบริหารการบินและอวกาศแห่งชาติ (นาซา) ซึ่งประสบความสำเร็จในการเตรียมและลงจอดมนุษย์คนแรกบนดวงจันทร์ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1968 ถึง 1972 โครงการนี้คิดค้นครั้งแรกในช่วงที่ ดไวต์ ดี. ไอเซนฮาวร์ เป็นประธานาธิบดี โดยออกแบบให้เป็นยานอวกาศที่มีลูกเรือสามคน เพื่อสานต่อ โครงการเมอร์คิวรี ที่เป็นยานอวกาศที่มีลูกเรือแค่คนเดียว ต่อมา โครงการอะพอลโลได้อุทิศให้เป็นเป้าหมายระดับชาติของประธานาธิบดี จอห์น เอฟ. เคนเนดี ในช่วงทศวรรษ 1960 ในการ "ส่งมนุษย์ลงจอดบนดวงจันทร์และนำเขากลับคืนสู่พื้นโลกอย่างปลอดภัย" ตามคำปราศรัยต่อรัฐสภาเมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม ค.ศ. 1961 ก่อนหน้านี้ โครงการเจมินี คิดค้นในปี ค.ศ. 1961 เป็นโครงการยานอวกาศที่มีลูกเรือสองคน เป็นการขยายขีดความสามารถในการบินอวกาศเพื่อสนับสนุนโครงการอะพอลโล
เป้าหมายของเคนเนดีประสบความสำเร็จกับภารกิจของ อะพอลโล 11 เมื่อนักบินอวกาศ นีล อาร์มสตรองและบัซซ์ ออลดริน ลงจอดอะพอลโลลูนาร์มอดูลของพวกเขาเมื่อวันที่ 20 กรกฎาคม ค.ศ. 1969 และเดินบนผิวดวงจันทร์ ขณะที่ ไมเคิล คอลลินส์ อยู่บนวงโคจรของดวงจันทร์ในโมดูลคำสั่งและบริการ ทั้งสามคนลงจอดอย่างปลอดภัยบนโลกเมื่อวันที่ 24 กรกฎาคม ห้าภารกิจต่อมาของอะพอลโลได้ลงจอดนักบินอวกาศบนดวงจันทร์ โดยครั้งสุดท้ายคือ อะพอลโล 17 เมื่อเดือนธันวาคม ค.ศ. 1972 ในการบินในอวกาศทั้งหกครั้ง มีสิบสองคนได้เดินบนดวงจันทร์
ประวัติ.
โครงการอะพอลโลเกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1961 จากการที่จอห์น เอฟ เคเนอดี้ไดัประกาศต่อสาธารณชนว่าสหรัฐฯจะต้องไปเหยียบดวงจันทร์ให้ได้ภายในสิ้นปี 1970 ทำให้NASAจึงเริ่มแผนปฏิบัติการโครงการส่งนักบินอวกาศไปยังดวงจันทร์ที่ชื่อว่า อะพอลโล แต่เริ่มต้นโครงการอะพอลโล 1 (เดิมเรียกว่า AS-201 ก่อนที่จะมาเปลี่ยนในโครงการอะพอลโล 4) ก็เกิดเหตุการณ์ไฟไหม้นักบินทั้ง 3 คนเสียชีวิต จึงได้ชะลอแผนโครงการ และมาเริ่มต้นต่อในโครงการอะพอลโล 4 จนถึงโครงการอะพอลโล 17 ก็เกิดเหตุการณ์สงครามเวียดนามจึงได้ยกเลิกโครงการอะพอลโล 18-20 ไป เพื่อลดงบประมาณลงไป
เอเชียนเกมส์ 2006

เอเชียนเกมส์ 2006  เป็นการแข่งขัน เอเชียนเกมส์ ครั้งที่ 15 จัดขึ้นที่ โดฮา ประเทศกาตาร์ ระหว่างวันที่ 1 ถึง 15 ธันวาคม พ.ศ. 2549 (แต่การแข่งขันฟุตบอลได้เริ่มแข่งตั้งแต่วันที่ 18 พฤศจิกายน) โดยมีประเทศเข้าร่วม 45 ประเทศ และมีกีฬาแข่งขันทั้งหมด 39 ชนิด
โดฮาเป็นเมืองที่สองในเขตเอเชียตะวันตกที่ได้เป็นเจ้าภาพการแข่งขันเอเชียนเกมส์ โดยก่อนหน้านี้คือเตหะรานในปี พ.ศ. 2517
การแข่งขัน.
พิธีเปิด.
พิธีเปิดการแข่งขันจัดขึ้นเมื่อวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2549 ที่สนามกีฬาแห่งชาติเคาะลีฟะฮ์ ดำเนินการโดย เดวิด แอ็ทคิ่นส์ ซึ่งเคยเป็นผู้อำนวยการพิธีเปิดการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2000 ที่ซิดนีย์ ออสเตรเลีย ใช้ผู้แสดงจำนวนถึง 8,000 คน โดยในจำนวนนี้กว่า 1,000 คน เป็นนักแสดงจากชาติสมาชิกที่ร่วมการแข่งขันจาก 45 ประเทศ ในส่วนของนักกีฬาไทย พระเจ้าหลานเธอ พระองค์เจ้าสิริวัณณวรีนารีรัตน์ทรงนำธงชาติไทยนำคณะนักกีฬาทีมชาติไทยในพิธีเปิดการแข่งขัน โดยทรงเป็นนักกีฬาแบดมินตันด้วย
ช่วงสุดท้ายของพิธีเปิดการแข่งขัน เป็นการจุดคบเพลิง โดยเจ้าชายเชคฮามัด บิน ฮามาด อัลตานี กัปตันทีมขี่ม้า โอรสวัย 18 พรรษาของเชคฮามัด บิน คอลีฟะห์ อัลตานี เจ้าผู้ครองรัฐกาตาร์ เสด็จทรงขี่ม้าอาหรับชื่อ "มาลิบู" จากกลางสนาม ขึ้นบันไดไปจุดคบเพลิงบนยอดสุดของอัฒจันทร์
สรุปเหรียญการแข่งขัน.
ด้านล่างนี้เป็นตารางการจัดอันดับของคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติ โดยแสดงรายชื่อประเทศที่ได้รับเหรียญทองมากที่สุด 10 อันดับแรก ได้แก่
รายชื่อสภานิติบัญญัติแบ่งตามประเทศ

นี่เป็นรายชื่อสภานิติบัญญัติแบ่งตามประเทศ มีทั้งระดับชาติ (national) และเหนือชาติ (supranational)
ชื่อสภานิติบัญญัตินั้นผิดแผกกันไปในแต่ละแห่ง ที่นิยม คือ สมัชชาแห่งชาติ (national assembly) และรัฐสภา (parliament หรือ congress)
เกรตริฟต์แวลลีย์

เกรตริฟต์แวลลีย์  คือหุบเขารอยเลื่อนขนาดใหญ่ เป็นรอยแยกยาวต่อเนื่องขนาดยาวที่สุดในโลก ขนาดความกว้างประมาณ 30-100 กิโลเมตร เป็นหน้าผาดิ่งจากที่ราบสูงรอบ ๆ ลึกกว่า 450-800 เมตร พาดผ่าน 19 ประเทศ ตั้งแต่เหนือจรดใต้ เรียงกันได้ดังนี้ เริ่มต้นจากประเทศซีเรีย เลบานอน อิสราเอล จอร์แดน เวสต์แบงก์ (ปาเลสไตน์) ผ่านเข้าสู่ทะเลแดง เลียบชายฝั่งอียิปต์และซูดาน ก่อนจะเข้าสู่เอริเทรีย เอธิโอเปีย เคนยา ยูกันดา สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก รวันดา บุรุนดี แทนซาเนีย แซมเบีย มาลาวี และสิ้นสุดในโมซัมบิก รวมความยาวที่พาดผ่านตั้งแต่เหนือจรดใต้ ประมาณ 6,750 กิโลเมตร คิดเป็นประมาณ 1 ใน 4 เท่าของเส้นรอบวงโลก (เส้นศูนย์สูตร) โดยที่ขอบด้านข้างของหุบเขาทรุดสูงมากกว่า 2,000 เมตร หุบเขาทรุดเกิดจากการที่แผนเปลือกโลก 2 แผ่นแยกออกจากกัน คือ แผ่นเปลือกโลกที่รองรับคาบสมุทรอาหรับและแอฟริกาตะวันออก กับแผ่นเปลือกโลกที่รอบรับทวีปแอฟริกาทั้งทวีป ซึ่งค่อย ๆ แยกตัวออกจากกันอย่างสม่ำเสมอทำให้เกิดแนวทรุดตัวเป็นแนวยาว เกิดที่ที่ราบทรุดตัวแม่น้ำ ร่องธารลึก และภายในยุคหน้าน้ำทะเลจะท่วมเข้ามาจนกระทั่งตัดทวีปแอฟริกาขาดออกจากกัน 
ลักษณะภูมิศาสตร์.
บริเวณหุบเขาทรุดตลอดแนวขอบจะเป็นที่สูง ตั้งแนวเขา ที่ราบสูง ภูเขาสูง และภูเขาไฟ
สมาพันธ์ฟุตบอลเอเชีย

สมาพันธ์ฟุตบอลเอเชีย  หรือ เอเอฟซี (AFC) เป็นองค์กรที่ควบคุมการแข่งขันฟุตบอลในทวีปเอเชีย จัดการเกี่ยวกับทีมฟุตบอล เงินรางวัล กฎระเบียบ รวมถึงลิขสิทธิ์ในการถ่ายทอดฟุตบอล เอเอฟซีเป็น 1 ใน 6 สมาคมที่จัดการแข่งขันฟุตบอลทั่วโลกของฟีฟ่า
เอเอฟซีก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2497 ที่ มะนิลา ในประเทศฟิลิปปินส์ ปัจจุบันสำนักงานใหญ่ย้ายมาอยู่ที่ กัวลาลัมเปอร์ ประเทศมาเลเซีย
สมาชิก.
เอเอฟซีมีชาติสมาชิก 47 ประเทศ แบ่งออกเป็น 5 ภูมิภาค ดังนี้
หมายเหตุ.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
สมาชิกร่วม.
เป็นสมาชิกร่วมทั้ง AFC & UAFA (สหภาพสมาคมฟุตบอลอาหรับ)
ทัวร์นาเมนต์หลัก.
ฟุตบอลโลก.
ตารางต่อไปนี้แสดงถึงตัวแทนเอเอฟซีที่เข้าแข่งขันฟุตบอลโลก เรียงตามจำนวนครั้งที่เข้าร่วม
ฟุตบอลโลกหญิง.
ตารางต่อไปนี้แสดงถึงตัวแทนเอเอฟซีที่เข้าแข่งขันฟุตบอลโลกหญิง เรียงตามจำนวนครั้งที่เข้าร่วม
เอเชียนคัพหญิง.
Notes: 
ทัวร์นาเมนต์ระดับโลกอื่นๆ.
คอนเฟเดอเรชันส์คัพ.
ตารางต่อไปนี้แสดงถึงตัวแทนเอเอฟซีที่เข้าแข่งขันคอนเฟเดอเรชันส์คัพ เรียงตามจำนวนครั้งที่เข้าร่วม
ฟุตบอลโลก รุ่นอายุไม่เกิน 20 ปี.
ตารางต่อไปนี้แสดงถึงตัวแทนเอเอฟซีที่เข้าแข่งขันฟุตบอลโลก รุ่นอายุไม่เกิน 20 ปี เรียงตามจำนวนครั้งที่เข้าร่วม
ฟุตบอลโลกหญิงอายุไม่เกิน 20 ปี.
ตารางต่อไปนี้แสดงถึงตัวแทนเอเอฟซีที่เข้าแข่งขันฟุตบอลโลกหญิงอายุไม่เกิน 20 ปี เรียงตามจำนวนครั้งที่เข้าร่วม
ฟุตบอลโลก รุ่นอายุไม่เกิน 17 ปี.
ตารางต่อไปนี้แสดงถึงตัวแทนเอเอฟซีที่เข้าแข่งขันฟุตบอลโลก รุ่นอายุไม่เกิน 17 ปี เรียงตามจำนวนครั้งที่เข้าร่วม
ฟุตบอลโลกหญิงอายุไม่เกิน 17 ปี.
ตารางต่อไปนี้แสดงถึงตัวแทนเอเอฟซีที่เข้าแข่งขันฟุตบอลโลกหญิงอายุไม่เกิน 17 ปี เรียงตามจำนวนครั้งที่เข้าร่วม
ฟุตซอลชิงแชมป์โลก.
ตารางต่อไปนี้แสดงถึงตัวแทนเอเอฟซีที่เข้าแข่งขันฟุตซอลชิงแชมป์โลก เรียงตามจำนวนครั้งที่เข้าร่วม
ฟุตบอลชายหาดชิงแชมป์โลก.
ตารางต่อไปนี้แสดงถึงตัวแทนเอเอฟซีที่เข้าแข่งขันฟุตบอลชายหาดชิงแชมป์โลก เรียงตามจำนวนครั้งที่เข้าร่วม
อันดับ.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
ระดับลีกประเทศ (โดย ไอเอฟเอฟเอชเอส).
อันดับถูกจัดโดยไอเอฟเอฟเอชเอส
Top 100 National League in 2014 
สโมสร.
อันดับถูกจัดโดยไอเอฟเอฟเอชเอส
Last updated 7 January 2016
สโมสร.
อันดับถูกจัดโดยเอเอฟซี
สภานิติบัญญัติแห่งชาติ (ประเทศไทย) พ.ศ. 2549

สภานิติบัญญัติแห่งชาติ พ.ศ. 2549 เป็นสภาที่ตั้งขึ้นเพื่อทำหน้าที่ของสภาผู้แทนราษฎร วุฒิสภา และรัฐสภา ตามมาตรา 5 ของ รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (ฉบับชั่วคราว) พุทธศักราช 2549 พระบาทสมเด็จพระปรมินทรภูมิพลอดุลยเดชเจ้าอยู่หัวมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งผู้ดำรงตำแหน่งสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ จำนวน 242 คน เมื่อวันที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2549 โดยพลเอก สนธิ บุญยรัตกลิน ประธานคณะมนตรีความมั่นคงแห่งชาติ เป็นผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
ใน พ.ศ. 2550 สื่อมวลชนประจำรัฐสภาได้ตั้งฉายาสภานี้ว่า "ขัน-ที สีเขียว" เพราะสมาชิกได้รับการคัดสรรโดยคณะมนตรีความมั่นคงแห่งชาติ (คมช.) ให้เข้ามาใช้อำนาจนิติบัญญัติ สมาชิกส่วนใหญ่มาจากข้าราชการทหาร ข้าราชการประจำ และอดีตข้าราชการชั้นผู้ใหญ่ จนถูกมองว่าเป็นสภา "สีเขียว" สภานิติบัญญัติแห่งชาติชุดนี้ออกกฎหมายที่เอื้อประโยชน์ให้กับ คมช. และเพิ่มอำนาจทหารหลายฉบับ โดยเฉพาะร่างพระราชบัญญัติการรักษาความมั่นคงภายในราชอาณาจักร โดยไม่สนใจเสียงคัดค้านอย่างหนักจากองค์กรภาคสังคม และอนุมัติกฎหมาย 70 ฉบับภายในเวลาเพียง 3 วัน ซึ่งแสดงให้เห็นว่า สนช. เปรียบได้กับ "นกเขา" เมื่อเจ้าของดีดนิ้วก็พร้อม "ขัน" ตอบรับตามสัญชาตญาณทันทีสภานี้สิ้นสุดในวันที่ 28 มกราคม พ.ศ. 2551
ศาลลูกศร

ศาลลูกศร หรือ ลูกศรพระราม ตั้งอยู่ใกล้ๆบริเวณตลาดลพบุรี ด้านหน้าใกล้ทางแยกไปวัดสามจีน(วัดพรหมมาสตร์) ทางไปอำเภอไชโย (ถนนสายบ้านเบิก) ใกล้แม่น้ำลพบุรี ด้านหลังติดกับ วัดปืน ซึ่งใกล้กับบ้านหลวงรับราชทูต (บ้านวิชาเยนทร์) ตำบลท่าหิน อำเภอเมืองลพบุรี จังหวัดลพบุรี ศาลลูกศร เป็นสถานที่ประกอบพิธีทางศาสนาของชาวไทยเชื้อสายจีนในเมืองลพบุรี และสถานที่แห่งนี้อาจจะเป็นศาลหลักเมืองลพบุรีก็ได้ ซึ่งภายในศาลแห่งนี้ จะมีหินสีดำ ที่แช่ในน้ำไว้ตลอด ซึ่งกล่าวกันว่า เป็นศรของพระรามที่ตกลงมา ซึ่งก้อนหินนี้ เมื่อน้ำที่อยู่รอบก้อนหินนี้แห้งไป ก็จะเกิดไฟไหม้ในลพบุรี 
ตำนาน.
ศาลลูกศรตามตำนานว่าไว้ว่าเมื่อพระรามรบชนะทศกัณฐ์ได้ปูนบำเหน็จความชอบแด่ขุนทหารโดยทั่วกัน และได้รับสั่งว่าให้หนุมานทหารเอกได้ครองกรุงอโยธยาร่วมกัน แต่หนุมานขอให้พระรามพระราชทานพื้นที่สร้างเมืองโดยให้พระรามแผลงศรออกไป เมื่อลูกศรไปตกณ.ที่ใดก็ให้หนุมานสร้างเมือง ณ ที่แห่งนั้น ตามตำนานว่าไว้ว่าเมื่อลูกศรตกลงมาถูกพื้นดินก็ได้เกิดไฟเผาผลาญพื้นดินนั้นจนสุกขาวเป็นที่มาของดินสอพอง และลูกหลานของหนุมานนั้นก็คือลิงที่อาศัยอยู่ที่ศาลพระกาฬและพระปรางค์สามยอด ลูกศรของพระรามนั้นเชื่อว่ายังมีฤทธิ์อยู่เมื่อใดที่ผู้ดูแลศาลปล่อยให้น้ำที่แช่อยู่แห้งลงไปจะเกิดไฟไหม้เมืองลพบุรี
วัดไชโยวรวิหาร

วัดไชโยวรวิหาร เป็นพระอารามหลวง ชั้นโท มหานิกาย ตั้งอยู่ที่ หมู่ 3 ตำบลไชโย อำเภอไชโย จังหวัดอ่างทอง เป็นสถานที่ที่ประดิษฐาน พระมหาพุทธพิมพ์ พระพุทธรูปปางสมาธิ ที่สร้างโดยสมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต พรหมรังสี) 
ประวัติ.
วัดไชโยวรวิหาร เดิมเป็นวัดราษฏร์โบราณ ซึ่งต่อมาในสมัยรัชกาลที่ 4 สมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต พรหมรังสี) แห่งวัดระฆังโฆสิตาราม ได้สร้างพระพุทธรูปปางสมาธิองค์ใหญ่เป็นปูนขาวไม่ปิดทองไว้กลางแจ้ง ณ วัดแห่งนี้ ในสมัยรัชกาลที่ 5 พระองค์ได้เสด็จมานมัสการและโปรดเกล้าฯ ให้ปฏิสังขรณ์วัดไชโย ใน พ.ศ. 2430
ระหว่างการลงรากพระวิหารทำให้องค์หลวงพ่อโตพังลงมาจึงโปรดเกล้าฯ ให้สร้างหลวงพ่อโตขึ้นใหม่ตามแบบหลวงพ่อโต วัดกัลยาณมิตรวรมหาวิหาร มีขนาดหน้าตักกว้าง 16.10 เมตร สูง 22.65 เมตร แล้วพระราชทานนามว่า "พระมหาพุทธพิมพ์" สร้างพระวิหารเป็นเรือนองค์พระพุทธรูป ความสูง 1 เส้นเศษ สร้างพระอุโบสถเป็นมุขลดยื่นออกมาข้างหน้า รวมทั้งศาลารายรอบพระวิหาร รวม 4 หลัง เสร็จสมบูรณ์เมื่อปีมะแม พ.ศ. 2438 รวมเวลาที่ปฏิสังขรณ์นาน 8 ปี พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ยกฐานะวัดไชโยขึ้นเป็นอารามหลวง 
ตั้งแต่ระยะแรกของการปฏิสังขรณ์ พร้อมกับพระราชทานนามพระพุทธรูปที่สร้างขึ้นใหม่นี้ว่า “พระมหาพุทธพิมพ์” นอกจากนี้ยังโปรดเกล้าฯ ให้มีมหกรรมเฉลิมฉลองพระอารามวัดไชโยเป็นงานใหญ่ 3 วัน 3 คืน เมื่อวันที่ 5–7 ตุลาคม พ.ศ. 2438 พระราชทานของช่วยงาน ได้แก่ ละคร 1 โรง หนัง 1 โรง ดอกไม้เพลิง 1 ต้น กัลปพฤกษ์ 2 ต้น ต่อมาปี พ.ศ. 2531 ได้เริ่มปิดทององค์พระมหาพุทธพิมพ์ โดยดำเนินการภายใต้การควบคุมดูแลของกรมศิลปากร
โลมาแม่น้ำจีน

โลมาแม่น้ำจีน หรือ โลมาแม่น้ำแยงซี หรือ โลมาครีบขาว (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Lipotes vexillifer" หรือ "ไป๋จี้ถุน" , #เปลี่ยนทาง) เป็นโลมาน้ำจืด อาศัยอยู่ในแม่น้ำแยงซีตอนกลางและตอนล่างของประเทศจีน รวมทั้งแม่น้ำเฉียนถัง (钱塘江, qián táng jiāng) ที่อยู่ใกล้เคียง จัดเป็นโลมาเพียงชนิดเดียวเท่านั้น ที่อยู่ในสกุล "Lipotes"
ลักษณะ.
โลมาแม่น้ำจีน มีลำตัวสีขาว จะงอยปากแคบและยาว ครีบหลังต่ำ ตัวผู้ยาว 2.3 เมตร ตัวเมียยาว 2.5 เมตร น้ำหนักประมาณ 135-230 กิโลกรัม อายุยืนประมาณ 24 ปี
ชาวจีนเรียกโลมาแม่น้ำจีนว่า "เทพธิดาแห่งแม่น้ำแยงซี" (จีนตัวย่อ: 长江女神; จีนตัวเต็ม: 長江女神; พินอิน: Cháng Jiāng nǚshén) 
การสูญพันธุ์.
มีผู้เห็นโลมาแม่น้ำจีนครั้งสุดท้ายเมื่อเดือนกันยายน ปี ค.ศ. 2004 ก่อนหน้านั้นโลมาแม่น้ำจีนตัวผู้ชื่อ "ฉีฉี" (淇淇, qíqí) ที่สถาบันไฮโดรไบโอโลยีแห่งอู่ฮั่น เลี้ยงไว้ตายลงเมื่อเดือนกรกฎาคม ปี ค.ศ. 2002 ซึ่งฉีฉีเป็นโลมาแม่น้ำจีนที่ชาวประมงจับได้โดยบังเอิญในเดือนมกราคม ปี ค.ศ. 1980 มีความพยายามของนักวิทยาศาสตร์แห่งสถาบันแห่งนี้ที่จะผสมพันธุ์กับโลมาแม่น้ำจีนตัวเมียหลายต่อหลายครั้ง แต่ยังไม่ประสบความสำเร็จ จนกระทั่งได้มีการเก็บรักษาเซลล์ของฉีฉีไว้เพื่อที่จะทำการโคลน
และเมื่อปี ค.ศ. 2007 มีนักสำรวจกลุ่มหนึ่งได้ล่องเรือสำรวจโลมาแม่น้ำจีน ไม่ปรากฏพบเจอหรือร่องรอยเลย จึงเชื่อว่าได้สูญพันธุ์เป็นที่เรียบร้อยแล้วจากโลกนี้
การเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐ พ.ศ. 2551

การเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา พ.ศ. 2551 เป็นการเลือกตั้งประธานาธิบดีทุกสี่ปีครั้งที่ 56 และมีขึ้นในวันที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551 บารัก โอบามา จากรัฐอิลลินอย และโจ ไบเดน จากรัฐเดลาแวร์ ผู้สมัครจากพรรคเดโมแครต เอาชนะจอห์น แมคเคน จากรัฐแอริโซนา และแซราห์ เพลิน รัฐอะแลสกาไปได้ โอบามาเป็นชาวอเมริกันเชื้อสายแอฟริกาคนแรกที่ถูกเลือกให้ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดี และเป็นสมาชิกวุฒิสภาที่กำลังดำรงตำแหน่งอยู่คนที่สามที่ถูกเลือกให้ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดี (สองคนแรกคือวาร์เรน จี. ฮาร์ดิง และจอห์น เอฟ. เคนเนดี) ในขณะเดียวกัน นี่เป็นเพียงครั้งที่สองที่ผู้สมัครซึ่งประกอบด้วยสมาชิกวุฒิสภาทั้งสองคนชนะการเลือกตั้ง (ครั้งแรกเกิดขึ้นในปี) และเป็นการเลือกตั้งเพียงครั้งเดียวที่แคนดิเดตประธานาธิบดีของทั้งสองพรรคใหญ่กำลังดำรงตำแหน่งสมาชิกวุฒิสภา นี่เป็นการเลือกตั้งครั้งแรกตั้งแต่ปี ที่ประธานาธิบดีหรือรองประธานาธิบดีที่ดำรงตำแหน่งอยู่ไม่ลงเลือกตั้ง
ประธานาธิบดีจอร์จ ดับเบิลยู. บุช ดำรงตำแหน่งครบวาระและไม่สามารถลงเลือกตั้งสมัยที่สามได้เนื่องจากที่กำหนดโดย แมคเคนชนะในเดือนมีนาคม 2551 โดยเอาชนะอดีตผู้ว่ารัฐอย่างมิตต์ รอมนีย์ และผู้ท้าชิงคนอื่น ๆ มีการแข่งขันอย่างดุเดือดระหว่างโอบามากับตัวเต็งในช่วงแรกอย่างสมาชิกวุฒิสภาฮิลลารี คลินตัน รวมถึงผู้ท้าชิงคนอื่นที่ออกจากการแข่งขันก่อนการเลือกตั้งไพรมารี่เริ่มต้น ซึ่งรวมถึงสมาชิกวุฒิสภาอย่าง และโจ ไบเดนที่กลายมาเป็นแคนดิเดตรองประธานาธิบดีคู่กับโอบามา ชัยชนะของคลินตันในเป็นครั้งแรกที่ผู้หญิงชนะไพรมารี่ในพรรคใหญ่ หลังจากการแข่งขันที่ยาวนาน โอบามาชนะการเลือกตั้งไพรมารี่พรรคเดโมแครตในเดือนมิถุนายน 2551 นี่เป็นการเลือกตั้งครั้งแรกตั้งแต่ปี ที่ประธานาธิบดีหรือรองประธานาธิบดีที่ดำรงตำแหน่งอยู่ไม่ได้ถูกเสนอชื่อให้เป็นแคนดิเดต
การหาเสียงช่วงแรกเน้นไปที่สงครามอิรักและ แมคเคนสนับสนุนสงครามอิรัก รวมถึงซึ่งเริ่มต้นในปี 2550 ในขณะที่โอบามามีจุดยืนต่อต้านสงครามอิรัก บุชสนับสนุน (endorse) แมคเคน แต่ทั้งสองคนไม่ได้หาเสียงด้วยกัน และบุชไม่ได้ปรากฏตัวต่อหน้าฝูงชน (แต่ปรากฏตัวผ่านทางดาวเทียม) ที่ โอบามาหาเสียงในธีม "วอชิงตันต้องเปลี่ยน" ขณะที่แมคเคนเน้นย้ำถึงประสบการณ์ของเขา การหาเสียงช่วงหลังได้รับผลกระทบจากวิกฤตการณ์การเงิน พ.ศ. 2550–2551 ซึ่งหนักสุดในเดือนกันยายน 2551 การตัดสินใจหยุดหาเสียงของแมคเคนในช่วงพีคของวิกฤตส่งผลตรงกันข้ามกับที่ตั้งใจเอาไว้เนื่องจากโหวตเตอร์มองว่าเป็นการตัดสินใจที่แปลกประหลาด
โอบามาชนะแมคเคนอย่างถล่มทลายทั้งคะแนนและ รวมถึงรัฐที่ไม่ได้โหวตให้ผู้สมัครพรรคเดโมแครตตั้งแต่ปี 2519 (นอร์ทแคโรไลนา) และปี 2507 (อินดีแอนา เวอร์จิเนีย และเขตที่ 2 ของแนบราสกา) โอบามาได้รับเปอร์เซ็นต์คะแนนมหาชนในฐานะผู้ชนะจากพรรคเดโมแครตสูงที่สุดตั้งแต่ลินดอน บี. จอห์นสันในปี และเป็นเดโมแครตคนแรกที่ได้รับคะแนนมหาชนเกิน 50% ตั้งแต่จิมมี คาร์เตอร์ในปี โอบามาพลิกเอาชนะในเก้ารัฐที่โหวตพรรครีพับลิกันในปี 2547 : และ รวมถึง นี่เป็นการเลือกตั้งครั้งสุดท้ายที่พรรคเดโมแครตชนะในรัฐอินดีแอนาและนอร์ทแคโรไลนาในการเลือกตั้งประธานาธิบดี
ผู้สมัครชิงตำแหน่ง.
พรรคอื่น ๆ.
ผู้สมัครชิงตำแหน่ง จากพรรครัฐธรรมนูญ
ผู้สมัครชิงตำแหน่ง จากพรรคกรีน
ผู้สมัครชิงตำแหน่ง จากพรรคเสรีนิยม
วิปัสสนูปกิเลส

วิปัสสนูปกิเลส 10 หมายถึง อุปกิเลสแห่งวิปัสสนา เป็นธรรมารมณ์ที่เกิดแก่ผู้ได้วิปัสสนาอ่อน ๆ (ตรุณวิปัสสนา) สภาพน่าชื่นชมแต่ที่แท้เป็นโทษเครื่องเศร้าหมองแห่งวิปัสสนา ทำให้เข้าใจผิดว่าตนบรรลุมรรคผลแล้ว เป็นเหตุขัดขวางไม่ให้ก้าวหน้าต่อไปในวิปัสสนาญาณ มี 10 อย่าง คือ
เมื่อผู้ปฏิบัติวิปัสสนาสามารถยกเอารูปธรรมและนามธรรมทั้งหลาย ขึ้นมาพิจารณาเป็นหมวด ๆ ตามแนวไตรลักษณ์ที่ละอย่าง ๆ จนเริ่มมองเห็นความเกิดขึ้น และความเสื่อมไปแห่งสังขารทั้งหลาย เกิดเป็นวิปัสสนาญาณอ่อน ๆ (หรือตรุณวิปัสสนา เช่น ในช่วงอุทยัพพยานุปัสสนาญาณ) ในช่วงนี้ก็จะเกิดวิปัสสนูปกิเลสขึ้นมา
วิปัสสนูปกิเลสทั้งสิบนี้ เป็นภาวะที่น่าชื่นชมอย่างยิ่ง และไม่เคยเกิดมี ไม่เคยประสบมาก่อน จึงชวนให้ผู้ปฏิบัติเข้าใจผิด คิดว่าตนบรรลุมรรคผลแล้ว หรือหลงยึดเอาคิดว่าวิปัสสนูปกิเลสนั้นเป็นทางที่ถูก ถ้าหลงไปตามนั้นก็เป็นอันพลาดจากทาง เป็นอันปฏิบัติผิดไป คือพลาดทางวิปัสสนา แล้วก็จะทิ้งกรรมฐานเดิมเสีย นั่งชื่นชมอุปกิเลสของวิปัสสนาอยู่นั่นเอง
แต่ถ้ามีสติสัมปชัญญะแก้ไขได้ ก็จะกำหนดได้ว่าวิปัสสนูปกิเลสนั้นไม่ใช่ทาง รู้เท่าทัน เมื่อมันเกิดขึ้น ก็กำหนดพิจารณาด้วยปัญญาว่า โอภาสนี้ ญาณนี้ ฯลฯ หรือนิกันตินี้ เกิดขึ้นแล้วแก่เรา แต่มันเป็นของไม่เที่ยง เกิดจากปัจจัยปรุงแต่ง จะต้องเสื่อมสิ้นไปเป็นธรรมดา แล้วกำหนดวิปัสสนาญาณที่ดำเนินถูกทาง ซึ่งจะพึงเดินต่อไป
ผู้ที่ไม่เกิดวิปัสสนูปกิเลส.
ในทางพระอภิธรรมและตามคำสอนของพระอรรถกถาจารย์ ผู้ที่จะไม่เกิดวิปัสสนูปกิเลสมี 2 กลุ่มหลัก
อย่างไรก็ตาม สำหรับผู้ปฏิบัติทั่วไป การเกิดวิปัสสนูปกิเลสถือเป็นเรื่องปกติ และไม่ใช่อุปสรรคร้ายแรง หากรู้เท่าทันและได้รับคำแนะนำที่ถูกต้อง สิ่งสำคัญคือการมีครูบาอาจารย์ที่เชี่ยวชาญคอยชี้แนะ และการรักษาความเพียรในการปฏิบัติอย่างต่อเนื่อง
ความยึดถือวิปัสสนูปกิเลส.
อุปกิเลสแห่งวิปัสสนานี้มี 10 อย่าง แต่ละอย่างมีความยึดถือได้อย่างละ 3 แบบ (รวมเป็น 30) ได้แก่
ผึ้ง

"สำหรับผึ้งในความหมายอื่น ดูที่: ผึ้ง"
ผึ้ง จัดอยู่ในประเภทสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลัง ไฟลัมอาร์โธรพอด จัดเป็นแมลงชนิดหนึ่งอาศัยรวมกันอยู่เป็นฝูง โดยส่วนใหญ่จะออกหาอาหารเป็นน้ำหวานจากเกสรของดอกไม้ ซึ่งเป็นประโยชน์ต่อพืชในการผสมพันธุ์ ผึ้งทำงานกันเป็นระบบ มีผึ้งนางพญาเป็นหัวหน้าใหญ่
มนุษย์รู้จักผึ้งมานาน 7000 ปีแล้ว ฟาโรห์เมเนสของอียิปต์โปรดให้ผึ้งเป็นสัญลักษณ์แห่งอาณาจักรของพระองค์ คาดว่าผึ้งมีมากกว่า 30,000 ชนิด ซึ่งมากกว่าสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนม ปลา และสัตว์เลื้อยคลานรวมกันเสียอีก
ลักษณะทั่วไปของผึ้ง แบ่งออกได้เป็น 3 ส่วน คือ
ผีเสื้อแดง

ผีเสื้อแดง "(Red Admiral Butterfly)" เป็นผีเสื้อขนาดกลางที่มีลักษณะโดดเด่น มีปีกสีดำ แถบสีแดง และจุดสีขาว ขนาดปีกประมาณ ผีเสื้อแดงกระจายกระจายพันธุ์อย่างกว้างขวางในเขตอบอุ่นของแอฟริกาเหนือ, ทวีปอเมริกา, ยุโรป, เอเชีย และแคริบเบียน
จากัวร์ XJ 2008

จากัวร์ XJ 2008 หรือ จากัวร์ XJ รุ่นปี 2008 เป็นรถยนต์ยี่ห้อ จากัวร์ มีโครงสร้างตัวถังแบบอะลูมิเนียมโมโนค็อก ใช้ระบบเกียร์อัตโนมัติ 6 สปีด
เครื่องยนต์.
เครื่องยนต์ที่มีทั้งเบนซินและดีเซล
อันดับย่อยเม่น

เม่น เป็นอันดับย่อยของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม ในอันดับสัตว์ฟันแทะ (Rodentia) ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Hystricomorpha
โดยคำว่า Hystricomorpha นั้นมาจากภาษาละตินคำว่า hystrix หมายถึง "เม่น" และภาษากรีกคำว่า morphē หมายถึง "ลักษณะ"
โดยสัตว์ที่รู้จักกันเป็นอย่างดีของอันดับย่อยนี้ คือ เม่น ซึ่งเป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดกลางค่อนข้างไปทางใหญ่ ที่มีจุดเด่น คือ ขนบนตัวที่เป็นหนามแหลม ใช้สำหรับป้องกันตัว กระจายพันธุ์ไปในเขตร้อนและเขตอบอุ่นทั่วทั้งโลก คือ ทวีปเอเชีย, แอฟริกา, อเมริกาเหนือและอเมริกาใต้ ซึ่งสามารถแบ่งออกได้อีกเป็น 2 วงศ์
เม่น เป็นสัตว์ที่มีความเชื่อว่าสามารถสะบัดขนเข้าใส่ศัตรูได้แต่ความจริงไม่ได้เป็นเช่นนั้น เมื่อเม่นพบศัตรูจะรีบหันหลังให้แล้ววิ่งหนีไปพร้อมทั้งสั่นขนให้เกิดเสียงดังกราว ๆ เป็นการเตือน ไม่ให้ศัตรูเข้าใกล้ แต่ถ้าศัตรูยังวิ่งไล่อยู่เม่นจะรีบหยุดทันที พร้อมทั้งพองขนให้ตั้งชัน และวิ่งถอยหลังเข้าหา ศัตรูที่วิ่งตามไม่สามารถจะหยุดได้ทันจึงถูกขนเม่นทิ่มตำ ขนเม่นจะหลุดจากตัวเม่นได้ง่ายมาก มักจะติดไปกับสัตว์ที่เข้ามาทำอันตรายเสมอและอาจทำให้ศัตรูตายได้ ในอดีต พรานป่าที่เข้าไปล่าสัตว์มักจะนำสุนัขไปด้วยเพื่อช่วยดมกลิ่นและค้นหาสัตว์ป่าถ้าพบเห็นเม่นมันจะวิ่งไล่ทันที เมื่อเม่นหยุดวิ่ง สุนัขจะวิ่งชนเม่นทันทีจึงมักได้รับบาดเจ็บและมีขนเม่นติดตามตัว เมื่อเจ้าของสุนัขพบเข้าจึงคิดว่าเม่นสะบัดขนเข้าใส่ ทำให้เกิดความเชื่อผิด ๆ ตามกันมา
สำหรับในประเทศไทย พบเม่นได้ 2 ชนิด คือ เม่นใหญ่แผงคอยาว ("Hystrix brachyura") และเม่นหางพวง ("Atherurus macrourus") ซึ่งทั้งหมดจัดอยู่ใน วงศ์เม่นโลกเก่า (Hystricidae)
การจำแนก.
สำหรับสัตว์ที่ได้ชื่อว่า เม่น จะมีอยู่ด้วยกัน 2 วงศ์ คือ
นอกจากนี้แล้ว ยังมีสัตว์ฟันแทะที่อยู่ในวงศ์อื่นอีก ที่ไม่มีหนามแหลมแบบเม่น แต่ก็ถูกจัดอยู่ในวงศ์ย่อยนี้ ได้แก่
ภาษาเบลารุส

ภาษาเบลารุส (ในอักษรละติน: biełaruskaja mova, [bʲɛɫaruskaja mɔva]) เป็นภาษากลุ่มสลาฟตะวันออกที่พูดโดยชาวเบลารุส และเป็นหนึ่งในภาษาทางการสองภาษาของประเทศเบลารุสคู่กับภาษารัสเซียตามรัฐธรรมนูญฉบับปัจจุบัน (มาตรา 17) นอกจากนี้ยังมีผู้พูดภาษานี้ในประเทศรัสเซีย, ลิทัวเนีย, ลัตเวีย, โปแลนด์ และยูเครน
ก่อนที่เบลารุสจะได้รับเอกราชใน พ.ศ. 2534 ภาษานี้เคยเป็นที่รู้จักในภาษาอังกฤษว่า "ภาษาเบียโลรัสเซีย"  หรือ "ภาษาเบโลรัสเซีย"  รวมทั้งในชื่อ "ภาษารูธีเนียขาว"  และ "ภาษารัสเซียขาว"  หลังได้รับเอกราชแล้วจึงมีชื่อเรียกเพิ่มเติมว่า "ภาษาเบลารุส"
จากสำมะโนประชากรครั้งแรกของเบลารุสใน พ.ศ. 2542 ภาษาเบลารุสถือเป็น "ภาษาที่พูดกันในบ้าน" ของพลเมืองเบลารุสประมาณ 3,686,000 คน (ร้อยละ 36.7 ของประชากรทั้งหมด) และประมาณ 6,984,000 คน (ร้อยละ 85.6) ของชาวเบลารุสระบุว่าภาษาเบลารุสเป็น "ภาษาแม่" ในขณะที่ข้อมูลอื่นอย่างเอ็ทนอล็อกระบุว่าภาษานี้มีผู้พูดเชิงส่งสารประมาณ 2.5 ล้านคน
งานวิจัยของรัฐบาลเบลารุสใน พ.ศ. 2552 พบว่าร้อยละ 72 ของชาวเบลารุสพูดภาษารัสเซียที่บ้าน ในขณะที่ชาวเบลารุสที่ใช้ภาษาเบลารุสอย่างสม่ำเสมอมีเพียงร้อยละ 11.9 ชาวเบลารุสประมาณร้อยละ 29.4 สามารถเขียน พูด และอ่านภาษาเบลารุสได้ ในขณะที่ร้อยละ 52.5 สามารถอ่านและเขียนได้เท่านั้น
ใน "แผนที่โลกว่าด้วยภาษาใกล้สูญของยูเนสโก" ภาษาเบลารุสถูกจัดอยู่ในกลุ่มภาษาที่มีภาวะเสี่ยงใกล้สูญ (vulnerable)
ชุดตัวอักษร.
ชุดตัวอักษรเบลารุสเป็นรูปแบบหนึ่งของอักษรซีริลลิกซึ่งในครั้งแรกใช้เป็นชุดตัวอักษรสำหรับภาษาสลาวอนิกคริสตจักรเก่า ชุดตัวอักษรเบลารุสสมัยใหม่ได้รับการกำหนดไว้ใน พ.ศ. 2461 และประกอบด้วยตัวอักษร 32 ตัว ก่อนหน้านั้นภาษาเบลารุสยังเขียนด้วยชุดตัวอักษรละตินเบลารุส  ชุดตัวอักษรอาหรับเบลารุส (โดยชาวตาตาร์ลิปกา) และชุดตัวอักษรฮีบรู (โดยชาวยิวเบลารุส) มีการใช้อักษรกลาโกลิติกประปรายจนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 11 หรือ 12
ระบบการเขียนข้อความภาษาเบลารุสเป็นอักษรละติน (โรมัน) มีหลายระบบ ชุดตัวอักษรละตินเบลารุสมีใช้กันน้อย
หอยทาก

หอยทาก จัดอยู่ในประเภทสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลัง ไฟลัมมอลลัสคา เป็นสัตว์โบราณที่มีกำเนิดมาในราวตอนกลางยุคคาร์บอนิเฟอรัส (Carboniferous Period) ราวๆประมาณ เกือบสี่ร้อยล้านปีที่ผ่านมา วิวัฒนาการถึงปัจจุบัน พบมีหอยทาก มากกว่า 500 ชนิด ชอบกินผักเป็นอาหาร
เต่าดาวพม่า

เต่าดาวพม่า (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Geochelone platynota") เป็นเต่าบกที่มีขนาดลำตัวยาวประมาณ 11 นิ้ว มีลวดลายบริเวณกระดองหลังเป็นรูปดาว ความเข้มของสีกระดองจะผันแปรไปตามสภาพแวดล้อม มีช่วงวัยเจริญพันธุ์ 10-15 ปี ฤดูผสมพันธุ์อยู่ในช่วงฤดูฝน มักวางไข่ใต้พื้นทรายหรือทรายที่ปนดิน ระยะเวลาฟักไข่ 130-148 วัน 
มีถิ่นอาศัยในป่าผลัดใบ, ป่าดิบแล้ง ทุ่งหญ้าทางตอนเหนือของประเทศพม่า อาหารที่เต่าดาวพม่าชอบคือ ผักชนิดต่าง ๆ อาทิ คะน้า, กะหล่ำปลี, ผักโขม, ตำลึง, หน่อไม้ และมะเขือเทศ 
ปัจจุบันเต่าดาวพม่าได้ถูกขึ้นบัญชีอนุสัญญา CITES ห้ามล่า ห้ามซื้อขายในตลาดค้าสัตว์ ทำให้เต่าดาวพม่าเป็นสัตว์เฉพาะถิ่นและเป็นสัตว์หายาก ในประเทศไทยสวนสัตว์นครราชสีมา หรือสวนสัตว์โคราช ที่สามารถเพาะขยายพันธุ์ เต่าดาวพม่า ได้เป็นครั้งแรกในโลก
คิงคอง

คิงคอง  เป็นชื่อของตัวละครสมมุติที่เป็นลิงยักษ์ ชื่อ "คอง" อาศัยอยู่บน "เกาะหัวกะโหลก" เกาะลึกลับกลางมหาสมุทรอินเดีย
คิงคองปรากฏอยู่ในผลงานภาพยนตร์, นิยาย, การ์ตูน จำนวนมากตั้งแต่ พ.ศ. 2476 เป็นต้นมา มีการสร้างเป็นภาพยนตร์ฟอร์มใหญ่ครั้งแรกในปี พ.ศ. 2476 โดย แมเรียน ซี.คูเปอร์ นำมาสร้างใหม่ในปี พ.ศ. 2519 และ 2529 (King Kong Lives) สร้างโดย John Guillermin โดยค่าย ดิโน เดอ ลอเรนติส และ พ.ศ. 2548 โดย ปีเตอร์ แจ็คสัน
นอกจากนี้ยังมีนำไปสร้างเป็นภาพยนตร์ญี่ปุ่นโดย โทโฮสตูดิโอ นำคิงคองมาต่อสู้กับกิ้งก่ายักษ์ ก็อตซิลล่า สร้างเทคนิคพิเศษโดยเออิจิ ซึบูรายา ในปี พ.ศ. 2505 ประสบความสำเร็จเป็นอย่างสูง และมีการสร้างภาคต่ออีกหลายภาค
ในภาพยนตร์ต้นฉบับกล่าวถึงคิงคองว่าเป็นลิงกอริลลาที่มีความผิดปกติทางพันธุกรรม จนมีขนาดใหญ่โตผิดปกติ อาศัยอยู่บนเกาะหัวกะโหลก ซึ่งมีสิ่งมีชีวิตขนาดใหญ่ผิดปกติจำนวนมาก ไม่ว่าจะเป็นไดโนเสาร์ แมลงยักษ์ ต้นไม้ขนาดยักษ์ มีนักสำรวจกลุ่มหนึ่งเดินทางไปพบเกาะหัวกะโหลกโดยบังเอิญ และจับคิงคองใส่เรือบรรทุกกลับมาสหรัฐอเมริกาเพื่อไปจัดแสดงว่าเป็น "สิ่งมหัศจรรย์อันดับที่แปด" ต่อจากเจ็ดสิ่งมหัศจรรย์ของโลก
ฉากในภาพยนตร์ที่เป็นที่จดจำ คือฉากคิงคองหลุดออกจากกรงขัง และจับนางเอกปีนขึ้นไปบนยอดตึกเอ็มไพร์สเตต (ฉบับ พ.ศ. 2476 และ 2548) และตึกเวิลด์เทรดเซ็นเตอร์ (ฉบับ พ.ศ. 2519) ในนิวยอร์ก ต่อสู้กับทหารกองกำลังป้องกันประเทศ ก่อนที่จะถูกเฮลิคอปเตอร์และเครื่องบินรบยิงตกลงมาตาย
ไมท์ตี้โจยัง.
ภาพยนตร์อีกเรื่องหนึ่งที่เกี่ยวข้องกับลิงยักษ์ ไมท์ตี้โจยัง (Mighty Joe Young) เป็นผลงานของผู้แต่ง แมเรียน ซี.คูเปอร์ สร้างครั้งแรกปี 1949 และภาคปี 1998 ภาพยนตร์ของ วอลท์ ดิสนี่ย์
เรื่องย่อ.
จิล ยัง หญิงสาวผู้เติบโตมาพร้อมกับ โจ กอริลายักษ์พันธุ์หายาก ที่ร่วมมือกับนักสัตววิทยา เพื่อหาทางออกในการรักษาชีวิตของ โจ ให้รอดพ้นภัยร้ายจากน้ำมือของนักล่าสัตว์ผิดกฎหมาย โดยนำมันไปอยู่ในการดูแลของศูนย์พิทักษ์สัตว์ป่าในแคลิฟอร์เนีย การมาของจิลและโจสร้างความสนใจให้กับบรรดาสื่อมวลชน รวมทั้งนักล่าสัตว์จอมโหดที่วางแผนจะลักพาตัวโจไปแยกชิ้นส่วนขาย
เมื่อ โจ หลุดออกจากสวนสัตว์ ออกอาละวาดกลางนครลอสแอนเจลิส ผู้คนแตกตื่นและสร้างความเสียหายไปทั่วเมือง ตำรวจเชื่อว่าทางเดียวที่จะหยุด โจ ได้คือความตาย แต่ จิล ก็พยายามพิสูจน์ให้เห็นว่าการที่โจ เป็นแบบนี้เพราะถูกแรงกระตุ้นบางอย่าง และเธอสามารถควบคุมสถานการณ์เลวร้ายนั้นได้
สังข์ทอง

สังข์ทอง เดิมทีนั้นเป็นบทเล่นละครในมีมาแต่กรุงสุโขทัยยังเป็นราชธานีถึงกรุงรัตนโกสินทร์ ต่อมาในพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัยทรงตัดเรื่องสังข์ทองตอนปลาย (ตั้งแต่ตอนพระสังข์หนีนางพันธุรัต) มาทรงพระราชนิพนธ์ให้ละครหลวงเล่น มีตัวละครที่เป็นรู้จักกันเป็นอย่างดี คือ เจ้าเงาะซึ่งคือพระสังข์ กับนางรจนา เนื้อเรื่องมีความสนุกสนานและเป็นนิยม จึงมีการนำเนื้อเรื่องบางบทที่นิยม ได้แก่ บทพระสังข์ได้นางรจนา เพื่อนำมาประยุกต์เป็นการแสดงชุด รจนาเสี่ยงพวงมาลัย
ในคำนำหนังสือ"พระราชนิพจน์บทละครเรื่องสังข์ทอง" ของสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพได้กล่าวไว้ว่า
<templatestyles src="แม่แบบ:คำพูด/style.css" />...นิทานเรื่องสังข์ทองนี้มีในคัมภีร์ปัญญาสชาดก เรียกว่าสุวัณณสังขชาดก ถึงเชื่อถือกันว่าเป็นเรื่องจริง พวกชาวเมืองเหนืออ้างว่าเมืองทุ่งยั้งเป็นเมืองท้าวสามนต์ ยังมีลานศิลาแลงแห่ง ๑ ว่าเป็นสนามคลีของพระสังข์ อยู่ไมห่างวัดพระมหาธาตุนัก ที่ในวิหารหลวงวัดพระมหาธาตุ ฝาผนังก็เขียนเรื่องสังข์ทอง เป็นฝีมือช่างครั้งกรุงเก่ายังปรากฏอยู่จนทุกวันนี้ ทางหัวเมืองฝ่ายตะวันตงว่า เมืองตะกั่วป่าเป็นเมืองท้าวสามนต์อีกแห่ง ๑ เรียกภูเขาลูก ๑ ว่าเขาขมังม้า…
สังข์ทองเป็นเรื่องที่ได้มาจากสุวัณณสังขชาดก เป็นหนึ่งใน ชาดกพุทธประวัติ เป็นนิทานพื้นบ้านในภาคเหนือและภาคใต้โดยที่สถานที่ที่กล่าวถึงเนื้อเรื่องในสังข์ทอง กล่าวคือเล่ากันว่า
ระบำดาวดึงส์.
ระบำดาวดึงส์ เป็นการแสดงมาตรฐานชุดหนึ่ง ซึ่งสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัตติวงศ์ได้ทรงนิพนธ์บทร้องประกอบการแสดงเรื่องสังข์ทอง ตอนที่ 2 ตอนตีคลี ฉากดาวดึงส์ มีการจัดแสดงที่ดรงละครดึกดำบรรพ์ ริมถนนอัษฎางค์ (วังบ้านหม้อ) ปลายสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยมีหม่อมเข็ม กุญชร ณ อยุธยา เป็นผู้ควบคุมฝึกหัดคิดท่ารำ
ท่ารำจะไม่มีความหมายตรงกับเนื้อร้อง แต่จะเป็นท่ารำที่มีความสอดคล้องกลมกลืนกันตลอดทั้งเพลง ข้อสังเกตอีกประการหนึ่งคือ ท่ารำบางท่าได้ปรับปรุงเลียนแบบท่าเต้นในพิธีแขกเจ้าเซ็น ได้แก่ การใช้ท่ารำยกมือขึ้นประสานไขว้กันไว้ที่อก และขยับฝ่ามือตบอกเบา ๆ ตามจังหวะพร้อมการเคลื่อนเท้าไปด้วย
ฟิชเชอร์

ฟิชเชอร์ (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Martes pennanti") จัดอยู่ในไฟลัมสัตว์มีแกนสันหลัง ชั้นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม ในวงศ์เพียงพอน (Mustelidae)
ฟิชเชอร์จัดอยู่ในสกุลหมาไม้ ("Martes" spp.) มีความยาวลำตัวและส่วนหัวเมื่อโตเต็มที่ประมาณ 32-40 นิ้ว หางยาว 13-16 นิ้ว น้ำหนัก 1.3-5.4 กิโลกรัม มีอายุขัยประมาณ 10 ปี ทั้งในธรรมชาติและสถานที่เลี้ยง
จัดเป็นหมาไม้ที่มีขนาดใหญ่ชนิดหนึ่ง มีสีขนสีดำและน้ำตาลเข้ม หางเรียวยาว สีขนจะเปลี่ยนไปในช่วงฤดูหนาว โดยปลายขนจะเปลี่ยนเป็นสีขาว
พบกระจายพันธุ์ค่อนข้างกว้างขวางในทวีปอเมริกาเหนือ (แบ่งออกเป็น 3 ชนิดย่อย-ดูในตาราง) ในป่าที่หนาทึบเช่น ไม้เนื้อแข็งและโกเฟอร์ นอกจากนี้ยังอาศัยอยู่ใกล้แหล่งน้ำอีกด้วย
ฟิชเชอร์ ผสมพันธุ์ในช่วงตอนต้นฤดูใบไม้ผลิ มีระยะเวลาตั้งท้องราว 353 วัน ออกลูกครั้งละ 1-5 ตัว (โดยเฉลี่ย 3) ซึ่งตัวเมียกว่าจะผสมพันธุ์และออกลูกได้อีกครั้งต้องเว้นเป็นระยะเวลานาน ลูกที่เกิดใหม่จะมีร่างกายและขนเบาบาง ตาจะยังปิดอยู่จะกระทั่งอายุได้ 7 สัปดาห์ จะอาศัย
อยู่ในรังกับพ่อแม่จนอายุได้ 3 เดือน จึงจะแยกตัวออกไป
ฟิชเชอร์ ถูกมนุษย์ล่าเพื่อเอาหนังและขนทำเป็นเสื้อขนสัตว์ เช่นเดียวกับสัตว์ในวงศ์นี้สกุลและชนิดอื่น ๆ
นกฟลอริแคนเบงกอล

นกฟลอริแคนเบงกอล  เป็นนกหายากที่สุดสายพันธุ์หนึ่ง ทั่วโลกมีนกฟลอริคันเบงกอลหลงเหลืออยู่เพียงไม่ถึง 1,000 ตัว โดยแหล่งที่อยู่อาศัยใหญ่ที่สุดคือ บริเวณทุ่งหญ้ารอบทะเลสาบโตนเลสาบ (Tonle Sap) ในกัมพูชา และประเทศอินเดีย
ลิซา (นักดนตรีชาวญี่ปุ่นเกิด พ.ศ. 2517)

ลิซา  หรือชื่อจริง ซากูระ เอลิซาเบธ นาริตะ  เป็นนักร้องสาวลูกครึ่งญี่ปุ่น-โคลัมเบีย และเป็นโปรดิวเซอร์ชื่อดังในนาม "LISA" และเป็นอดีตนักร้องวง m-flo
ประวัติ.
ในปี 1999 เธอได้ร่วมกับเวอร์บอลและทาคุ ทาคาฮาชิก่อตั้งวง m-flo ขึ้น โดยเซ็นสัญญาภายใต้สังกัดริทึม โซนในเครือของเอเว็กซ์ แทร็กซ์โดยเดบิวกับซิงเกิลแรก "the tripod e.p" ไปเมื่อวันที่ 7 กรกรฎาคม 1999 และออกอัลบั้ม 5 อัลบั้ม กับ 11 ซิงเกิล ก่อนที่ลิซาจะแยกตัวออกไปเมื่อปี 2002 โดยเธอได้เซ็นสัญญาเป็นนักร้องเดี่ยวภายใต้สังกัดเดิม คือ ริทึม โซน และออกอัลบั้มแรก "JUICY MUSIC" ก็ประสบความสำเร็จไปด้วยดี
ต่อมาเธอได้ร่วมมือเข้าร่วมกับวง "TRIPOD BABY" ซึ่งมีโปรดิวเซอร์คือ m-flo โดยได้ออกอัลบั้ม "BEAT SPACE NINE" เมื่อปี 2005 และในปีเดียวกันเธอได้ร้องเพลงประกอบเกม "Shadow the Hedgehog" 
ในปี 2006 เธอได้ออกอัลบั้มที่ 5 ที่มีชื่อว่า "ELIZABETH" โดยมีซิงเกิลดังอย่าง "I,Rhythm" และ "SHOW TIME" แต่ก็ไม่ประสบความสำเร็จมากนัก 
ผลงานของเธอได้ร่วมมือกับศิลปินหลายคนไม่ว่าจะเป็น m-flo, คุมิ โคดะ, ฮาร์ทสเดลส์ และ โตเกียว สกา พาราไดซ์ แต่งานอดิเรกที่เธอถนัด คือ การวาดภาพและเล่นดนตรี อีกทั้งเธอยังเป็นนักกีฬาวอลเลย์บอลอีกด้วย
จนกระทั่งในปี 2007 เธอได้ออกอัลบั้มรวมซิงเกิลของเธอที่มีชื่อว่า "LISABEST -mission on earth 9307-" ซึ่งกลับมาประสบความสำเร็จอีกครั้งหลังจากล้มเหลวกับอัลบั้มของเธอที่ผ่านมา
แหล่งข้อมูลอื่น.
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ[]
มกุฎราชกุมารบ๋าว ล็อง

มกุฎราชกุมารเหงียน ฟุก บ๋าว ล็อง  (4 มกราคม พ.ศ. 2479 – 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2550) เป็นพระราชโอรสในสมเด็จพระจักรพรรดิบ๋าว ดั่ย แห่งเวียดนาม พระองค์ทรงเป็นผู้อ้างสิทธิ์ในราชบัลลังก์เวียดนาม ต้นราชวงศ์เหงียน ตั้งแต่วันที่ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2540 จนกระทั้งสิ้นพระชนม์ 
พระราชประวัติ.
มกุฎราชกุมารบ๋าว ล็อง ประสูติ ณ พระราชวังเกี๊ยนจุง  ในเมืองหลวงเก่าเว้ (Hue) เมื่อวันที่ 4 มกราคม พ.ศ. 2479 เป็นพระราชโอรสในสมเด็จพระจักรพรรดิบ๋าว ดั่ย แห่งเวียดนาม ต้นราชวงศ์เหงียน และสมเด็จพระจักรพรรดินีนาม เฟือง แห่งเวียดนาม เมื่อวันที่ 7 มีนาคม พ.ศ. 2482 พระองค์ได้รับการสถาปนารัชทายาทและประกาศเป็นมกุฎราชกุมารอย่างเป็นทางการที่พระราชวังในเมืองเว้ โดยเป็นราชพิธีตามธรรมเนียมลัทธิขงจื๊อ
ในปี พ.ศ. 2490 สมเด็จพระจักรพรรดินีนาม เฟือง แห่งเวียดนามเสด็จออกจากเวียดนามพร้อมกับมกุฎราชกุมาร พระขนิษฐาและพระอนุชา โดยประทับที่ชาโตทอเรนซ์ ("Château Thorenc") นอกเมืองกาน ประเทศฝรั่งเศส พระองค์ทรงหันมานับถือศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิก
การศึกษา.
พระองค์ทรงสำเร็จการศึกษาชั้นมัธยมจากโรงเรียนร็อช (Roches School) ในนอร์ม็องดี หลังจากนั้นจึงเสด็จไปศึกษาต่อทางด้านกฎหมายและรัฐศาสตร์การเมืองการปกครอง ณ กรุงปารีส เพื่อเตรียมเข้ารับราชการ
ในปี พ.ศ. 2496 มกุฎราชกุมารบ๋าว ล็อง เข้าร่วมพิธีราชาภิเษกสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 ณ กรุงลอนดอน ในฐานะตัวแทนของพระราชวงศ์เวียดนาม
การรับราชการทหาร.
พระองค์ทรงเข้าร่วมในกองทหารต่างด้าวของฝรั่งเศส (French Foreign Legion) ในสงครามแอลจีเรีย และพระองค์ทรงสร้างชื่อเสียงอย่างดีเยี่ยม หลังจากรับราชการในกองทหารต่างด้าวของฝรั่งเศสเป็นเวลา 10 ปี พระองค์เสด็จกลับกรุงปารีส และทรงทำงานในธนาคารแห่งหนึ่ง พระองค์ใช้ชีวิตที่เหลืออยู่ในฐานะคนธรรมดา
ผู้อ้างสิทธิ์ในราชบัลลังก์.
ในปี พ.ศ. 2540 เมื่อสมเด็จพระจักรพรรดิบ๋าว ดั่ย แห่งเวียดนาม สวรรคต มกุฎราชกุมารบ๋าว ล็องได้รับตำแหน่งเป็นผู้อ้างสิทธิ์ในราชบัลลังก์ราชวงศ์เหงียน พระองค์ไม่ยุ่งการเมืองและใช้ชีวิตอย่างสงบสุขในปารีส
หลังจากการสวรรคตของสมเด็จพระจักรพรรดิบ๋าว ดั่ย แห่งเวียดนาม มกุฎราชกุมารบ๋าว ล็องถูกกล่าวหาว่าขายดาบที่มอบให้ในการสละราชสมบัติในปี พ.ศ. 2488
มกุฎราชกุมารเหงียน ฟุก บ๋าว ล็องสิ้นพระชนม์ในประเทศฝรั่งเศสเมื่อวันที่ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2550 มีพระชนมายุ 71 พรรษา และมีการจัดพิธีฝังพระศพในวันที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2550
เลือด

เลือด เป็นของเหลวชนิดหนึ่งในร่างกาย ประกอบด้วย น้ำเลือด เกล็ดเลือด เซลล์เม็ดเลือดแดง เซลล์เม็ดเลือดขาว ร่างกายเรามีเลือดอยู่ประมาณ 5 ลิตรหรือคิดเทียบกับน้ำหนักตัวเท่ากับร้อยละ 7-8 ของน้ำหนักตัว
ส่วนประกอบของเลือด.
เมื่อนำเลือดไปปั่นเหวี่ยงเพื่อทำการแยกชั้น จะพบส่วนประกอบของเลือดต่าง ๆ ดังนี้
น้ำเลือด (พลาสมา).
น้ำเลือดหรือพลาสมา เป็นส่วนประกอบส่วนใหญ่มีอยู่ร้อยละ 55 ของเลือดทั้งหมดมีสภาวะเป็นเบส ค่าพีเอช 7.4 ประกอบด้วย น้ำ 91% สารอื่น ๆ เช่น โปรตีน 7% วิตามิน เกลือแร่ เอ็นไซม์ ฮอร์โมน ก๊าซ 2% (ทำหน้าที่ลำเลียงเอมไซม์ ฮอร์โมน แก๊ส แร่ธาตุ วิตามิน และสารอาหารประเภทต่าง ๆ ที่ผ่านการย่อยมาแล้วไปให้เซลล์และรับของเสียจากเซลล์ส่งไปกำจัดออกนอกร่างกาย) 
เกล็ดเลือด.
เกล็ดเลือดไม่ใช่เซลล์ แต่เป็นชิ้นส่วนของเซลล์ รูปร่างไม่แน่นอน มีขนาดเล็ก ไม่มีนิวเคลียส มีอายุประมาณ 7-10 วัน ถูกสร้างมาจากไขกระดูก มีปริมาณประมาณ 150,000-300,000 ชิ้น/เลือด 1 ลูกบาศก์เซนติเมตร นอกจากนี้เกล็ดเลือดจะหลั่งสารเคมี (ไฟบริน) ช่วยให้เลือดแข็งตัวเมื่อเกิดแผล
ครอสบี, สติลส์, แนช แอนด์ ยัง

ครอสบี, สติลส์ แอนด์ แนช  หรือบางครั้งมีสมาชิกคนที่สี่ ร่วมด้วย ใช้ชื่อว่า ครอสบี, สติลส์, แนช แอนด์ ยัง  เป็นวงดนตรีร็อก และโฟล์ก-ร็อก จากสหรัฐอเมริกา รู้จักกันในชื่อย่อของอักษรนำหน้าชื่อสมาชิกในวง CSN หรือ CSNY
อูเวอ บ็อล

อูเวอ บ็อล  เป็นผู้กำกับภาพยนตร์ ผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ และผู้เขียนบทภาพยนตร์ชาวเยอรมัน เกิดวันที่ 22 มิถุนายน ค.ศ. 1965 ในเมืองแวร์เมิลส์เคียร์เชิน ประเทศเยอรมนี
บ็อลเป็นที่รู้จักและจดจำจากการกำกับภาพยนตร์ที่ดัดแปลงมาจากวิดีโอเกม โดยทุกเรื่องที่เขากำกับนั้นได้รับเสียงวิพากษ์วิจารณ์ในด้านลบทุกเรื่อง และได้รับการกล่าวขานว่าเป็น "ผู้กำกับยอดแย่" ซึ่งภาพยนตร์จากวิดีโอเกมหลาย ๆ เรื่องที่เขากำกับล้วนได้รับรางวัลภาพยนตร์ยอดแย่ทั้งสิ้น
เคยมีข่าวลือว่าบ็อลมีโครงการจะสร้างภาพยนตร์เรื่องเมทัลเกียร์โซลิด แต่ไม่นาน ฮิเดโอะ โคจิมะ ก็รีบออกมาประกาศผ่านทางบล็อกของเขาว่าไม่เคยคิดจะทำภาพยนตร์ร่วมกับบ็อล
จุดหมายปลายทางของมาดากัสการ์แอร์ไลน์

จุดหมายสายการบินมาดากัสการ์แอร์ไลน์
มาดากัสการ์แอร์ไลน์ ก่อตั้งขึ้นในชื่อ "Madair" ในวันที่ 1 ค.ศ. 1962 (1962--) (พ.ศ.2505) โดย แอร์ฟรานซ์ ในชื่อเดิม แอร์มาดากัสการ์ ในปี ค.ศ. 1947 (พ.ศ. 2490) #เปลี่ยนทาง เมื่อเข้าครอบครองเส้นทางภายในประเทศของทั้งสองสายการบินนี้ ในตอนแรก แอร์ฟรานซ์ และ แอร์มาดากัสการ์ ถือหุ้นใน Madair 44% และ 36% ตามลำดับ ในขณะที่รัฐบาลมาลากาซีถือหุ้นอยู่ ในวันที่ 20 ตุลาคม ค.ศ. 1961 (พ.ศ. 2504), เริ่มให้บริการข้ามทวีป บินสัปดาห์ละครั้ง ทานานารีฟ–จิบูตี–นิส–โดยใช้บริการปารีสเพื่อยืมเครื่องบิน Douglas DC-7 จาก TAI
ต่อมา Madair ได้ทำการเปลี่ยนชื่อเป็น แอร์มาดากัสการ์ ในปี ค.ศ. 1963 (พ.ศ. 2506) ในปีนั้นมีการเปิดตัวบริการระดับภูมิภาคสำหรับ ประเทศคอโมโรส โดยใช้อุปกรณ์จากเครื่องบิน Douglas DC-4 ข้อตกลงกับแอร์ฟรานซ์อนุญาตให้บริษัทเริ่มเที่ยวบิน โบอิง 707 ไปยังปารีสผ่านจิบูตี เริ่มในเดือน ค.ศ. 1964 (1964-) (พ.ศ. 2507). โจฮันเนสเบิร์ก ถูกรวมเป็นส่วนหนึ่งของเครือข่ายเส้นทางเมื่อวันที่ 6 สิงหาคม ค.ศ. 1967 (พ.ศ. 2510)
โดยในเดือน ค.ศ. 1970 (1970-) (พ.ศ. 2513), สายการบินดังกล่าวให้บริการเครือข่ายภายในประเทศที่กว้างขวางพร้อมเส้นทางระดับภูมิภาคไปยังหมู่เกาะโคโมโร, โจฮันเนสเบิร์กและ เรอูว์นียง และบริการเที่ยวบินข้ามทวีป 707 ไปยังปารีสทุกสัปดาห์ผ่านจิบูตีและ มาร์แซย์. 30 ปี ต่อมา ซาอูซี, โจฮันเนสเบิร์ก, มอริเชียส, โมโรนี, ไนโรบี, ปารีส, โรม, สิงคโปร์ และ แซ็ง-เดอนี (เรอูว์นียง) ประกอบด้วยรายชื่อจุดหมายปลายทางระหว่างประเทศ, ในทางตรงกันข้าม Ambanja, Ambatomainty, Ambatondrazaka, Analalava, Ankavandra, Antalaha, Antsalova, Antsiranana, Antsohihy, Belo, Besalampy, Farafangana, Fianarantsoa, Fort Dauphin, Mahanoro, Maintirano, Majunga, Mampikony, Manakara, Mananara, Mananjary, Mandritsara, Manja, Maroansetra, Miandrivazo, Morafenobe, Morombe, Morondava, Nossi-Be, Port Berge, Sambava, Soalala, Ste Marie, Tamatave, Tambohorano, Tsaratanana, Tsiroanomandidy, Tulear, Vatomandry และ Vohemar ประกอบโครงข่ายเส้นทางภายในประเทศ แอร์มาดากัสการ์ เปิดตัวเส้นทางการบินไป กว่างโจว ในวันที่ 6 กรกฎาคม ค.ศ. 2009 (พ.ศ. 2552).
รายการ.
ข้อมูลเมื่อ 2019[ [update]], แอร์มาดากัสการ์ ดำเนินการไปยังจุดหมายปลายทางดังต่อไปนี้:
References.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
ธงชาติไอซ์แลนด์

ธงชาติไอซ์แลนด์  มีรูปแบบคล้ายธงชาติกลุ่มประเทศสแกนดิเนเวีย คือ มีรูปกางเขนอยู่ในธงชาติ รูปกางเขนแดงในธงชาติไอซ์แลนด์สะท้อนให้เห็นถึงอดีตที่เคยเป็นอาณานิคมของประเทศเดนมาร์ก และ ศาสนาคริสต์ ธงชาติสำหรับใช้ทั่วไปนั้นเป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า ส่วนธงราชการและธงทหารนั้น มีลักษณะคล้ายธงชาติ แต่ด้านปลายธงตัดเป็นหางนกแซงแซว 2 แฉก หากธงดังกล่าวมีตราแผ่นดินอยู่ตรงกลางเครื่องหมายกากบาทนั้น แสดงว่าเป็นธงประจำตำแหน่งประธานาธิบดี
ประวัติ.
ไอซ์แลนด์เป็นอาณานิคมของพวกไวกิ้งที่มาจากนอร์เวย์ซึ่งโจมตีดินแดนในสมัยศตวรรษที่ 9 ไอซ์แลนด์ได้จัดตั้งรัฐสภาเป็นครั้งแรกในยุโรปเมื่อ ค.ศ. 930 หรือ พ.ศ. 1473 และกษัตริย์นอร์เวย์ได้เข้ายึดปกครองใน ศตวรรษที่ 13-14 ต่อมาเดนมาร์กได้เข้ายึดการปกครองทั้งไอซ์แลนด์และนอร์เวย์ โดยธงชาติผืนปัจจุบันของไอซ์แลนด์ได้รับการประกาศใช้ให้เป็นธงชาติประจำรัฐอิสระแยกการปกครองออกจากเดนมาร์กในปี พ.ศ. 2461 และเป็นธงชาติเมื่อได้รับเอกราชและอิสรภาพอย่างสมบูรณ์เมื่อปี พ.ศ. 2487
พระพุทธรูปเล่อชาน

พระพุทธรูปเล่อชาน เป็นพระพุทธรูปองค์ใหญ่ที่สุดในโลก ตั้งอยู่ในภูเขาเล่อ (เล่อชาน) เมืองเฉิงตู มณฑลเสฉวน ประเทศจีน ได้รับลงทะเบียนเป็นมรดกโลกร่วมกับภูเขาเอ๋อเหมย์เมื่อปี พ.ศ. 2539
ประวัติ.
พระพุทธรูปเล่อชานเริ่มสร้างตั้งแต่สมัยราชวงศ์ถัง คือคริสต์ศักราช 700 กว่าปี เริ่มต้นโดยมีพระชื่อไห่ทงเดินทางมาถึงเสฉวน และพบว่าเขาเล่อชานตั้งอยู่บนทางผ่านของแม่น้ำสามสาย จึงมักเกิดอุบัติเหตุเรือล่มทำให้มีผู้คนเสียชีวิตบ่อย ๆ พระไห่ทงจึงตั้งใจสร้างพระพุทธรูปองค์ใหญ่ขึ้นตรงจุดนี้เพื่อให้พระคุ้มครองแก่ผู้เดินทาง
ต่อมา มีชาวพุทธผู้มีจิตศรัทธาใช้ความพยายามและใช้เวลาอีก 70 ปี สร้างพระพุทธรูปองค์นี้จนสำเร็จ พุทธศาสนิกชนจากท้องที่ต่างๆพากันมานมัสการเพื่อความสงบสุขแห่งจิตใจ
ขนาดของพระพุทธรูป.
มีความสูงกว่า 70 เมตร ไหล่กว้างกว่า 20 เมตร พระเศียรสูงเท่าภูเขา พระบาทวางอยู่ริมแม่น้ำ พระหัตถ์วางบนเข่า พระพักตร์อิ่มเอิบสงบ
ภาษาเฟลมิช

""ภาษาฟลามส์" เปลี่ยนทางมาที่นี่ สำหรับภาษา "ฟลามส์" ในมาตรฐานไอเอสโอ ดู ภาษาฟลามส์ตะวันตก"
ภาษาฟลามส์  หรือภาษาเฟลมิช (อังกฤษ: "Flemish") เป็นภาษาถิ่นของชาวฟลามส์ ในแฟลนเดอส์หรือเขตฟลามส์ของ ประเทศเบลเยียม ฟลามส์ไม่เชิงเป็นภาษา แต่เป็นสำเนียงหนึ่งของ ภาษาดัตช์มาตรฐาน (Algemeen Nederlands) ภาษาดัตช์เป็นหนึ่งใน 3 ภาษาราชการของเบลเยียม ใช้สื่อสารทั่วไปใน แฟลนเดอส์ และบรัสเซลส์ เมืองหลวงของประเทศเบลเยียม
ตราแผ่นดินของอินโดนีเซีย

ตราแผ่นดินของอินโดนีเซีย มีชื่อว่า "ตราครุฑปัญจศีล" ลักษณะเป็นรูปครุฑมีขนปีกข้างละ 17 ขน หาง 8 ขน โคนหาง 19 ขน และคอ 45 ขน หมายถึง วันที่ 17 สิงหาคม ค.ศ. 1945 ซึ่งเป็นวันประกาศเอกราช กลางตัวครุฑนั้นมีรูปโล่ ภายในโล่แบ่งเป็นสี่ส่วน และมีโล่ขนาดเล็กช้อนทับอีกชั้นหนึ่ง ดังบรรยายต่อไปนี้
เบื้องล่างของตราที่เท้าของครุฑนั้นจับแพรแถบสีขาว บรรจุคำขวัญประจำชาติซึ่งเขียนเป็นภาษาอินโดนีเซียอย่างเก่า ความว่า "Bhinneka Tunggal lka" (ในภาษาอินโดนีเซียเรียกว่า "บีเนก้า ตุงเกา อิกา") แปลได้ว่า "เอกภาพท่ามกลางความหลากหลาย" 
เหตุที่เรียกว่าตราครุฑปัญจศีล เพราะในโล่กลางตรานี้ได้บรรจุสัญลักษณ์ของหลักการทางการเมือง 5 ข้อของอินโดนีเซีย (ปัญจศีล - ชื่อพ้องกับหลักปัญจศีลของพระพุทธศาสนา) ตรานี้ออกแบบโดยสุลต่านฮามิดที่ 2 แห่งปนตียานัก (Sultan Hamid II of Pontianak) และได้ประกาศใช้เป็นตราแผ่นดินของอินโดนีเซียเมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2493
ธงชาติอินโดนีเซีย

ธงชาติอินโดนีเซีย หรือ ซังเมระฮ์ ปูติฮ์ (สีแดง-ขาว) เป็นธงที่มีต้นแบบมาจากธงประจำอาณาจักรมัชปาหิตในคริสต์ศตวรรษที่ 13 ลักษณะเป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 2 ส่วน ยาว 3 ส่วน พื้นธงแบ่งเป็นสองส่วนตามแนวนอน ครึ่งบนสีแดง หมายถึงความกล้าหาญและอิสรภาพ ครึ่งล่างสีขาว หมายถึงความบริสุทธิ์ยุติธรรม
ธงนี้มึความคล้ายคลึงกับธงชาติโปแลนด์และธงชาติสิงคโปร์ และเหมือนกับธงชาติโมนาโกเกือบทุกประการ แต่ต่างกันที่สัดส่วนธงเท่านั้น
ธงฉานอินโดนีเซียซึ่งธงผืนนี้ใช้โดยกองทัพเรืออินโดนีเซีย จากภาพธงนี้ชักขึ้นที่เสาธงฉานหน้าหัวเรือรบ ธงผืนนี้มีลักษณะเป็นธงลายแถบแดงและขาว9แถบ. ธงนี้มีชื่อว่า Ular-ular Perang (ธงผู้บังคับการเรือ หรือ "ธงหางจระเข้"), มีลักษณะเป็นธงแถบสองแถบ ซึ่งความยาวของธงนี้ขึ้นอยู่กับระยะเวลาการประจำการของเรือลำนั้นๆ ธงฉานอินโดนีเซียมีต้นกำเนิดจากอาณาจักรมัชปาหิต โดยธงใช้เป็นธงเรืออันยิ่งใหญ่ของอาณาจักรมัชปาหิต, ปัจจุบันนี้ใช้เป็นธงฉาน ชักขึ้นที่หน้าหัวเรือรบ
ความหมาย.
สัญลักษณ์ในธงชาติอินโดนีเซียมีความหมายดังนี้
ประวัติ.
สีแดงและสีขาวของธงชาติอินโดนีเซียมีที่มาจากสีธงของอาณาจักรมัชปาหิต ซึ่งเป็นอาณาจักรชวาโบราณในสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 13 ต่อมาในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 ขบวนการชาตินิยมในอินโดนีเซียได้ฟื้นฟูธงนี้ขึ้นใช้เป็นสัญลักษณ์ต่อต้านการกดขี่ของเนเธอร์แลนด์ในอาณานิคมอินเดียตะวันออกของดัตช์ โดยธงสีแดง-ขาวได้โบกสะบัดครั้งแรกบนเกาชวาในปี ค.ศ. 1928 ภายใต้การปกครองของเนเธอร์แลนด์ในระยะนั้นทำให้ธงนี้มีสถานะเป็นธงต้องห้าม ต่อมาเมื่ออินโดนีเซียได้ประกาศเอกราชในวันที่ 17 สิงหาคม ค.ศ. 1945 ธงสีแดง-ขาว จึงได้ถูกชักขึ้นในฐานะสัญลักษณ์ของประเทศอินโดนีเซียครั้งแรก และมีฐานะเป็นธงชาติอย่างแท้จริงนับแต่นั้นเป็นต้นมา
นอกจากนี้ยังมีประวัติของธงชาติอินโดนีเซียอีกทางหนึ่ง ซึ่งมีความเกี่ยวข้องอย่างสำคัญต่อธงชาติเนเธอร์แลนด์ ประวัติศาสตร์สายนี้กล่าวว่า ในสมัยภายใต้การปกครองของเนเธอร์แลนด์นั้น ทุกพื้นที่การปกครองของอินเดียตะวันออกของดัตช์ จะต้องชักธงสามสีของเนเธอร์แลนด์เป็นเครื่องหมายสำคัญ ธงใด ๆ ก็ตามที่หมายถึงอินโดนีเซียจะเป็นธงต้องห้ามทั้งหมด เพื่อเป็นการแสดงออกถึงความต้องการขับไล่ชาวดัตช์ นักชาตินิยมและขบวนการเรียกร้องเอกราชของอินโดนีเซียกลุ่มต่าง ๆ จึงทำลายธงชาติเนเธอร์แลนด์โดยการฉีกเอาส่วนล่างสุดที่เป็นสีน้ำเงินออก คงไว้แต่เฉพาะสีแดงกับสีขาวเท่านั้น เหตุผลสำคัญคือสีน้ำเงินของธงชาติเนเธอร์แลนด์ในความคิดของพวกชาตินิยมคือเครื่องหมายของ "พวกอภิชนเลือดน้ำเงิน" ผู้กดขี่คนพื้นเมือง ในทางกลับกัน สีแดงได้กลายเป็นสัญลักษณ์เลือดในการต่อสู้เรียกร้องเอกราช ส่วนสีขาวนั้นอาจมีความหมายถึงความบริสุทธิ์ของชาวอินโดนีเซีย
ชื่อธง.
ธงชาติอินโดนีเซียมีชื่อเรียกต่างๆ ดังนี้