รางวัลฮิวโก สาขาเรื่องสั้นยอดเยี่ยม

รางวัลฮิวโก สาขาเรื่องสั้นยอดเยี่ยม  เป็นหนึ่งในรางวัลฮิวโกที่มอบให้ในแต่ละปีสำหรับเรื่องบันเทิงคดีแนววิทยาศาสตร์หรือจินตนิมิตที่ได้รับการตีพิมพ์หรือแปลเป็นภาษาอังกฤษในช่วงปีปฏิทินที่ผ่านมา รางวัลเรื่องสั้นมีให้สำหรับผลงานบันเทิงคดีที่มีความยาวน้อยกว่า 7,500 คำ นอกจากนี้ ยังมีการแจกรางวัลสำหรับผลงานที่มีความยาวมากกว่าในประเภทนวนิยายขนาดสั้น, เรื่องสั้นขนาดยาว และนวนิยาย รางวัลฮิวโกได้รับการอธิบายว่าเป็น "สิ่งที่แสดงจุดเด่นที่ดีสำหรับจินตนิยาย" และ "รางวัลเกี่ยวกับการประพันธ์ที่รู้จักกันดีที่สุดสำหรับการเขียนบันเทิงคดีแนววิทยาศาสตร์"
รางวัลฮิวโก สาขาเรื่องสั้นยอดเยี่ยม ได้มอบรางวัลทุกปีตั้งแต่ ค.ศ. 1955 ยกเว้นใน ค.ศ. 1957 โดยรางวัลนี้มีชื่อว่า "บันเทิงคดีสั้นยอดเยี่ยม" ค่อนข้างมากกว่า "เรื่องสั้นยอดเยี่ยม" ใน ค.ศ. 1960–1966 ในช่วงเวลานี้ไม่มีการมอบรางวัลประเภทนวนิยายขนาดสั้น และยังไม่มีการกำหนดประเภทของเรื่องสั้นขนาดยาว รางวัลนี้กำหนดให้เป็นผลงาน "ความยาวน้อยกว่านวนิยาย" ที่ไม่ได้ตีพิมพ์เป็นหนังสือเดี่ยว นอกเหนือจากรางวัลฮิวโกแบบปกติแล้ว รางวัลฮิวโกย้อนหลัง หรือ "รีโทรฮิวโก" ที่เริ่มตั้งแต่ ค.ศ. 1996 ยังมอบให้สำหรับผลงาน 50, 75 หรือ 100 ปีก่อนหน้านี้ โดยอาจมอบรางวัลรีโทรฮิวโกเป็นเวลาหลายปีหลังจาก ค.ศ. 1939 ซึ่งเดิมไม่มีการมอบรางวัล จนถึงปัจจุบัน ได้มีการมอบรางวัลรีโทรฮิวโกแก่เรื่องสั้นใน ค.ศ. 1939, 1941, 1943–1946, 1951, และ 1954
ในช่วงการเสนอชื่อ 73 ปี ผู้เขียน 204 คนได้รับการเสนอชื่อเข้าชิง ซึ่งในจำนวนนี้มี 56 คนที่ได้รับรางวัล รวมถึงผู้เขียนร่วมและรีโทรฮิวโก โดยฮาร์ลาน เอลลิสัน ได้รับรางวัลฮิวโกมากที่สุดสำหรับเรื่องสั้นยอดเยี่ยมสี่ครั้ง ส่วนอาร์เธอร์ ซี. คลาร์ก, แลร์รี นิเวน, ไมค์ เรสนิก, ไมเคิล สวานวิก และคอนนี วิลลิส ได้รับรางวัลสามครั้ง ขณะที่พอล แอนเดอร์สัน, โจ ฮาลเดอแมน และเคน หลิว ได้รับรางวัลสองครั้งเท่านั้นที่ชนะมากกว่าหนึ่งครั้ง ทั้งนี้ เรสนิกได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงมากที่สุดที่ 18 ครั้ง ในขณะที่สวานวิกได้รับการเสนอชื่อ 14 ครั้ง โดยไม่มีนักเขียนคนอื่นที่ได้รับการเสนอชื่อมากกว่า 7 ครั้ง ซึ่งไมเคิล เอ. เบอร์สไตน์ ได้รับการเสนอชื่อ 7 ครั้ง จึงถือเป็นผู้ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงมากที่สุดโดยที่ไม่ได้ชนะรางวัลดังกล่าว
การคัดเลือก.
ผู้ได้รับการเสนอชื่อและผู้ชนะรางวัลฮิวโกจะได้รับเลือกจากการสนับสนุนหรือเข้าร่วมสมาชิกของการประชุมนิยายวิทยาศาสตร์โลก หรือเวิลด์คอนประจำปี และช่วงเย็นของการนำเสนอถือเป็นงานสำคัญ กระบวนการคัดเลือกถูกกำหนดไว้ในระเบียบปฏิบัติของสมาคมนิยายวิทยาศาสตร์โลกว่าด้วยการลงคะแนนแบบหลายรอบในทันทีโดยมีผู้ได้รับการเสนอชื่อหกคน ยกเว้นในกรณีที่เสมอกัน เรื่องสั้นในบัตรลงคะแนนคือหกเรื่องที่สมาชิกได้รับการเสนอชื่อมากที่สุดในปีนั้น โดยไม่จำกัดจำนวนเรื่องที่เสนอชื่อได้ รางวัล ค.ศ. 1955 และ 1958 ไม่ได้รวมเอาเรื่องรองชนะเลิศมารวมไว้ด้วย แต่ตั้งแต่ ค.ศ. 1959 ได้มีการบันทึกผู้เข้าชิงทั้งหกคน การเสนอชื่อขั้นแรกจะดำเนินการโดยสมาชิกในเดือนมกราคมถึงมีนาคม ในขณะที่การลงคะแนนเสียงสำหรับการเสนอชื่อหกรายการจะดำเนินการประมาณเดือนเมษายนถึงกรกฎาคม ซึ่งอาจเปลี่ยนแปลงได้ขึ้นอยู่กับว่าจะมีการจัดเวิลด์คอนในปีนั้นเมื่อใด ก่อน ค.ศ. 2017 การลงคะแนนครั้งสุดท้ายมีห้าผลงาน ซึ่งถูกเปลี่ยนในปีนั้นเป็นหกคน โดยผู้เสนอชื่อขั้นต้นแต่ละคนจะจำกัดการเสนอชื่อห้าผลงาน โดยทั่วไปแล้ว เวิลด์คอนจะจัดขึ้นใกล้กับวันแรงงานสหรัฐ และจัดขึ้นในเมืองต่าง ๆ ทั่วโลกในแต่ละปี สมาชิกได้รับอนุญาตให้ลงคะแนนเสียง "ไม่มอบรางวัล" หากพวกเขารู้สึกว่าไม่มีผู้ได้รับการเสนอชื่อคนใดสมควรได้รับรางวัลในปีนั้น และในกรณีที่ "ไม่มอบรางวัล" ได้เสียงข้างมาก รางวัลฮิวโกจะไม่ให้ในสาขานั้น โดยสิ่งนี้ได้เกิดขึ้นในสาขาเรื่องสั้นยอดเยี่ยม ค.ศ. 2015
ผู้ชนะและผู้ได้รับการเสนอชื่อ.
ในตารางต่อไปนี้ ปีต่าง ๆ จะตรงกับวันที่จัดพิธี มากกว่าที่จะเป็นตอนที่เผยแพร่เรื่องสั้นครั้งแรก โดยในแต่ละปีจะเชื่อมไปยังบทความ "วรรณกรรมในปี" ที่เกี่ยวข้อง ผลงานที่มีพื้นหลังเป็นสีน้ำเงินได้รับรางวัล ส่วนที่มีพื้นหลังสีขาวเป็นผู้ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิง หากแต่เดิมเรื่องสั้นได้รับการตีพิมพ์ในหนังสือที่มีเรื่องอื่นมากกว่าโดยตัวมันเองหรือในนิตยสาร ชื่อหนังสือจะรวมอยู่หลังชื่อผู้จัดพิมพ์
  *   ผู้ชนะและผู้ชนะร่วม
  +   ไม่มีผู้ชนะที่ได้รับเลือก