pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
ประเทศเบนินในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020

ประเทศเบนิน จะได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 16 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 24 สิงหาคม - 5 กันยายน พ.ศ. 2564 คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งประเทศเบนินได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านรอบคัดเลือกพาราลิมปิกแล้วทั้งหมด 2 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 1 ชนิดกีฬา
ประเทศบอตสวานาในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020

ประเทศบอตสวานา จะได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 16 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 24 สิงหาคม - 5 กันยายน พ.ศ. 2564 คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งประเทศบอตสวานาได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านรอบคัดเลือกพาราลิมปิกแล้วทั้งหมด 2 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 1 ชนิดกีฬา
ประเทศบูร์กินาฟาโซในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020

ประเทศบูร์กินาฟาโซ จะได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 16 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 24 สิงหาคม - 5 กันยายน พ.ศ. 2564 คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งประเทศบูร์กินาฟาโซได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านรอบคัดเลือกพาราลิมปิกแล้วทั้งหมด 2 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 1 ชนิดกีฬา
ประเทศบุรุนดีในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020

ประเทศบุรุนดี จะได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 16 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 24 สิงหาคม - 5 กันยายน พ.ศ. 2564 คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งประเทศบุรุนดีได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านรอบคัดเลือกพาราลิมปิกแล้วทั้งหมด 2 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 1 ชนิดกีฬา
ประเทศแคเมอรูนในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020

ประเทศแคเมอรูน จะได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 16 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 24 สิงหาคม - 5 กันยายน พ.ศ. 2564 คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งประเทศแคเมอรูนได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านรอบคัดเลือกพาราลิมปิกแล้วทั้งหมด 3 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 2 ชนิดกีฬา
ประเทศกาบูเวร์ดีในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020

ประเทศกาบูเวร์ดี จะได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 16 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 24 สิงหาคม - 5 กันยายน พ.ศ. 2564 คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งประเทศกาบูเวร์ดีได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านรอบคัดเลือกพาราลิมปิกแล้วทั้งหมด 2 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 1 ชนิดกีฬา
สาธารณรัฐแอฟริกากลางในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020

สาธารณรัฐแอฟริกากลาง จะได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 16 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 24 สิงหาคม - 5 กันยายน พ.ศ. 2564 คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติสาธารณรัฐแอฟริกากลางได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านรอบคัดเลือกพาราลิมปิกแล้วทั้งหมด 1 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 1 ชนิดกีฬา
สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโกในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020

สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก จะได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 16 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 24 สิงหาคม - 5 กันยายน พ.ศ. 2564 คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งประเทศสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโกได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านรอบคัดเลือกพาราลิมปิกแล้วทั้งหมด 2 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 1 ชนิดกีฬา
ประเทศกาบองในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020

ประเทศกาบอง จะได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 16 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 24 สิงหาคม - 5 กันยายน พ.ศ. 2564 คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งประเทศกาบองได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านรอบคัดเลือกพาราลิมปิกแล้วทั้งหมด 2 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 1 ชนิดกีฬา
ประเทศกินีในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020

ประเทศกินี จะได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 16 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 24 สิงหาคม - 5 กันยายน พ.ศ. 2564 คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งประเทศกินีได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านรอบคัดเลือกพาราลิมปิกแล้วทั้งหมด 2 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 1 ชนิดกีฬา
สลับร่าง ล้างบัลลังก์

สลับร่าง ล้างบัลลังก์ (เกาหลี: ) เป็นละครชุดทางโทรทัศน์ของเกาหลีใต้ปี พ.ศ. 2562 นำแสดงโดย ยอ จิน-กู, คิม ซัง-กย็อง และ อี เซ-ย็อง ที่สร้างใหม่จากภาพยนตร์เรื่อง "Masquerade" ในปี พ.ศ. 2555 ละครเรื่องนี้มีเนื้อหาเกี่ยวกับเรื่องราวของกษัตริย์ราชวงศ์โชซ็อนและตลกหนุ่มหน้าเหมือนของเขา ซึ่งเป็นตัวตลกที่ต้องสวมรอยทำหน้าที่นั่งบัลลังก์แทนราชาแห่งโชซอนผู้เพ้อคลั่ง เพื่อหนีจากการต่อสู้แย่งชิงอำนาจอันรุนแรงที่สร้างความทุกข์ให้กับราชสำนักและราชวงศ์ ออกอากาศตั้งแต่วันที่ 7 มกราคม ถึง 4 มีนาคม พ.ศ. 2562 ทางช่องทีวีเอ็น
เรื่องย่อ.
เป็นเรื่องราวที่เกิดขึ้นในช่วงกลางของยุคโชซ็อนเมื่อความวุ่นวายและการแย่งชิงอำนาจรอบราชบัลลังก์ได้ทำลายล้างอย่างรุนแรง กษัตริย์แห่งโชซ็อน (ยอ จิน-กู) ที่วิตกกังวลว่าจะมีคนลอบสังหาร จึงคิดหาวิธีการต่าง ๆ เพื่อไม่ให้ตัวเองถูกฆ่า แต่แล้ววันหนึ่งมีตัวตลกชื่อว่าฮา-ซ็อน ที่มีหน้าตาคล้ายกับเขา จึงให้ตัวตลกสวมรอยเป็นกษัตริย์เพื่อรับเคราะห์แทน เมื่อพระราชาตัวปลอมฮา-ซ็อนทำหน้าที่ปกครองบ้านเมืองในฐานะที่เขายืนอยู่เคียงข้างเพื่อเข้าใจและรับรู้ปัญหาของราษฎร เขาหลงรักพระมเหสี (อี เซ-ย็อง) ตั้งแต่แรกเห็น วังก็กลับตาลปัตรเพราะศัตรูของพระราชารู้สึกสับสน อี-กยู (คิม ซัง-กย็อง) ผู้ใกล้ชิดกับกษัตริย์และต้องการที่จะได้เห็น "ราชา" กลายเป็นผู้ปกครองในแบบที่พวกเขาต้องการมาตลอดในที่สุด
เจ้าฟ้าสุริยา

เจ้าฟ้าสุริยา พระราชธิดาในสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศกับกรมหลวงอภัยนุชิต เป็นพระเชษฐภคินีในสมเด็จพระเจ้าอุทุมพรและสมเด็จพระที่นั่งสุริยาศน์อมรินทร์ 
พระประวัติ.
เจ้าฟ้าสุริยา เป็นพระราชธิดาในสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ ประสูติแต่กรมหลวงอภัยนุชิต "คำให้การขุนหลวงหาวัด" ระบุว่าพระชนนีสืบเชื้อสายพราหมณ์จากเมืองเพชรบุรี พระองค์มีพระโสทรเชษฐาและพระโสทรภคินีรวมเจ็ดพระองค์ ได้แก่ เจ้าฟ้าหญิงบรม (ต่อมาได้รับการสถาปนาเป็น "กรมขุนเสนีนุรักษ์"), เจ้าฟ้าธรรมธิเบศไชยเชษฐ์สุริยวงศ์, เจ้าฟ้าหญิงสุริยวงศ์, เจ้าฟ้าหญิงสุริยา, เจ้าฟ้าหญิงธิดา, เจ้าฟ้าหญิงรัศมี, เจ้าฟ้าหญิงอินทสุดาวดี 
หลังการเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่สอง พม่าได้ทำการกวาดต้อนเจ้านายอยุธยา 869 องค์ และผู้สืบเชื้อสายพระราชวงศ์อีก 2,000 คนเศษ แต่ปรากฏว่าเหลือเจ้านายบางส่วนตกค้างที่ค่ายโพธิ์สามต้น และบางส่วนหนีรอดออกไป เจ้าฟ้าสุริยาถูกกุมขังในค่ายโพธิ์สามต้นไม่ได้ถูกกวาดไปพม่า โดยถูกจองจำพร้อมกับเจ้านายฝ่ายในจำนวนหนึ่ง ดังปรากฏใน "พระราชพงศาวดารฉบับพระราชหัตถเลขา" ความว่า 
"...ในเขตแดนแว่นแคว้นสยามประเทศ เหตุว่าหาเจ้าแผ่นดินจะปกครองบมิได้ เหมือนดุจสัตถันดรกัล์ปและทุพภิกขันดรกัล์ป และพระราชวงศานุวงศ์ ซึ่งเหลืออยู่พม่ามิได้เอาไปนั้น ตกอยู่ ณ ค่ายโพธิ์สามต้นก็มีบ้าง ที่หนีไปเมืองอื่นนั้นก็มีบ้าง และเจ้าฟ้าสุริยา 1 เจ้าฟ้าพินทวดี 1 เจ้าฟ้าจันทวดี 1 พระองค์เจ้าฟักทอง 1 ทั้ง 4 พระองค์นี้ เป็นราชบุตรีพระพุทธเจ้าหลวงในพระบรมโกศ และเจ้ามิตรบุตรีกรมพระราชวัง 1 หม่อมเจ้ากระจาดบุตรีกรมหมื่นจิตรสุนทร 1 หม่อมเจ้ามณีบุตรีกรมหมื่นเสพภักดี 1 หม่อมเจ้าฉิมบุตรีเจ้าฟ้าจีด 1 เจ้าทั้งนี้ตกอยู่กับพระนายกอง ณ ค่ายโพธิ์สามต้น อนึ่งพระองค์เจ้าทับทิมบุตรีสมเด็จพระอัยกานั้น พวกข้าไทพาหนีออกไป ณ เมืองจันทบูร เจ้าตากก็สงเคราะห์รับเลี้ยงดูไว้..."
ภายหลังสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรียกทัพตีค่ายโพธิ์สามต้นแตก อันเป็นที่สิ้นสุดสงครามกู้กรุงศรีอยุธยา พระองค์ก็ทรงอุปการะเจ้าหญิงอยุธยามาไว้ในราชสำนักธนบุรี แต่เจ้าฟ้าสุริยา สิ้นพระชนม์ไปก่อนหน้านั้นแล้ว ดังปรากฏใน "พระราชพงศาวดารฉบับพระราชหัตถเลขา" ความว่า
"...อนึ่ง ซึ่งพระขัตติยวงศ์ครั้งกรุงเก่านั้น บรรดาเจ้าหญิงทรงพระกรุณาโปรดเลี้ยงไว้ในพระราชวัง และเจ้าฟ้าสุริยา เจ้าฟ้าจันทวดี สองพระองค์นั้นดับสูญสิ้นพระชนม์ ยังอยู่แต่เจ้าฟ้าพินทวดี พระองค์เจ้าฟักทอง พระองค์เจ้าทับทิม ซึ่งเรียกว่าเจ้าครอกจันทบูรนั้น และเจ้ามิตร บุตรีกรมพระราชวัง โปรดให้ชื่อ เจ้าประทุม หม่อมเจ้ากระจาด บุตรีกรมหมื่นจิตรสุนทร โปรดให้ชื่อ เจ้าบุปผา กับหม่อมเจ้าอุบล บุตรีกรมหมื่นเทพพิพิธ หม่อมเจ้าฉิม บุตรีเจ้าฟ้าจีด ทั้งสี่องค์นี้ทรงพระกรุณาเลี้ยงเป็นห้าม..."
จักรพรรดิเซี่ยเหรินจง

จักรพรรดิเซี่ยเหรินจง (仁宗) (1124–1193) พระนามเดิม หลี่ เหรินเซี่ยว (李仁孝) จักรพรรดิพระองค์ที่ 4 แห่งราชวงศ์เซี่ยตะวันตก
จักรพรรดิเซี่ยเหรินจงเป็นพระราชโอรสองค์โตขอจักรพรรดิเซี่ยชงจง และสืบราชบัลลังก์เมื่อพระชนมายุได้สิบหกพรรษา หลังจากขึ้นสู่บัลลังก์ จักรพรรดิเซี่ยเหรินจงได้เจริญสัมพันธไมตรีกับราชวงศ์จิน ในด้านภายในประเทศ จักรพรรดิเซี่ยเหรินจงได้สร้างโรงเรียนหลายแห่งและใช้การสอบเพื่อคัดเลือกขุนนาง พระองค์เคารพลัทธิขงจื๊อ และสร้างอารามหลายแห่งเพื่อบูชาขงจื๊อ นอกจากนี้จักรพรรดิเซี่ยเหรินจงยังทรงจ้างลามะทิเบตเป็นที่ปรึกษาทางศาสนาและพิมพ์คำสอนทางพุทธศาสนาหลายฉบับ
ในปี 1170 จักรพรรดิเซี่ยเหรินจงทรงค้นพบแผนการที่จะลอบปลงพระชนม์พระองค์ พระองค์ประหารนายพลที่อยู่เบื้องหลังแผนการ ผลก็คือจักรพรรดิเซี่ยเหรินจงไม่ไว้วางใจนายพลกองทัพของพระองค์ และกองทัพก็เริ่มตกอยู่ในความไร้ความสามารถ ในช่วงหลายปีที่ผ่านมาราชวงศ์เซี่ยตะวันตกเริ่มทำสงครามกับศัตรูต่างๆ
รัชสมัยของจักรพรรดิเซี่ยเหรินจงเป็นจุดสูงสุดของราชวงศ์เซี่ยตะวันตก หลายเผ่าทางทิศเหนือและทิศตะวันตกกลายเป็นรัฐบรรณาการของเซี่ยตะวันตก และการมุ่งเน้นของจักรพรรดิเซี่ยเหรินจงเกี่ยวกับการเมืองภายในทำให้รัฐบาลกลางมีประสิทธิภาพมากขึ้น รัชสมัยของพระองค์ตรงกับจุดสูงสุดของราชวงศ์ซ่งใต้และราชวงศ์จิน และมีความขัดแย้งกันค่อนข้างน้อยระหว่างสามอาณาจักรนี้
พระองค์สวรรคตในปี ค.ศ. 1193 โดยทรงครองราชย์มานานกว่าครึ่งศตวรรษเหมือนพระราชบิดาของพระองค์
จักรพรรดิเซี่ยหฺวันจง

จักรพรรดิเซี่ยหฺวันจง (桓宗) (ค.ศ. 1177–1206) พระนามเดิม หลี่ ฉุนโย่ว (李純佑) จักรพรรดิพระองค์ที่ 6 แห่งราชวงศ์เซี่ยตะวันตก
พระองค์เป็นพระราชโอรสของจักรพรรดิเซี่ยเหรินจง และทรงพยายามปฏิบัติตามนโยบายที่พระราชบิดากำหนด อย่างไรก็ตามขุนนางระดับสูงในราชสำนักเซี่ยตะวันตกเริ่มทุจริตมากขึ้นเมื่อเวลาผ่านไป เริ่มเกิดการเสื่อมถอยของเซี่ยตะวันตก ที่ไม่สามารถย้อนกลับได้ การเพิ่มขึ้นของชาวมองโกลภายใต้เจงกีสข่านเริ่มคุกคาม ในขณะที่มองโกลเริ่มบุกเข้าไปในหมู่บ้านชายแดน ในปี 1205 จักรพรรดิเซี่ยหฺวันจงได้เปลี่ยนชื่อเมืองหลวงของราชวงศ์เซี่ยตะวันตกเป็นจงซิง (ปัจจุบันคืออิ๋นชวน) นอกจากนี้ในปี 1205 ชาวมองโกลเริ่มบุกโจมตีเซี่ยตะวันตกครั้งแรก การปล้นสะดมและเผาหมู่บ้านและเมืองชั้นนอกหลายแห่ง ในปี 1206 ลูกพี่ลูกน้องของพระองค์ หลี่อันฉวนก่อรัฐประหารและได้รับอำนาจจากจักรพรรดิเซี่ยหฺวันจง จักรพรรดิเซี่ยหฺวันจงสวรรคตในปีเดียวกัน
กีฬาโรลเลอร์ในเอเชียนเกมส์ 2010

กีฬาโรลเลอร์ในเอเชียนเกมส์ 2010  จัดขึ้นที่กวางโจว เวโลโดรม เมืองกวางโจว สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 23-26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553 โรลเลอร์สเกตความเร็วประเภทลู่จัดขึ้นระหว่างวันที่ 23 ถึง 24 พฤศจิกายน ขณะที่โรลเลอร์สเกตลีลาจัดขึ้นระหว่างวันที่ 25-26 พฤศจิกายน
ประเทศที่เข้าร่วม.
นักกีฬาทั้งหมด 62 คนจาก 7 ประเทศเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโรลเลอร์ในเอเชียนเกมส์ 2010:
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
จักรพรรดิเซี่ยเซียงจง

จักรพรรดิเซี่ยเซียงจง 襄宗 (ค.ศ. 1170–1211) พระนามเดิม หลี่ อันฉฺวัน (李安全) เป็นจักรพรรดิพระองค์ที่ 7 แห่งราชวงศ์เซี่ยตะวันตก
หลี่ อันฉฺวันเป็นพระราชนัดดาของจักรพรรดิเซี่ยเหรินจง หลังจากการสิ้นพระชนม์ของเหรินโหย่ว พระบิดาของพระองค์หลี่ อันฉฺวันได้ขอให้จักรพรรดิเซี่ยหฺวันจงอนุญาตให้เขาสืบทอดตำแหน่งบิดา หลังจากที่ จักรพรรดิเซี่ยหฺวันจงไม่เห็นด้วยและมอบตำแหน่งเจ้าชายแห่งเจิ้นอี๋ (镇夷郡王) ให้กับเขา หลี่ อันฉฺวันก็มีความตั้งใจที่จะยึดบัลลังก์ของจักรพรรดิ จักรพรรดิเซี่ยเซียงจงเข้ามามีอำนาจหลังจากการรัฐประหารร่วมกับกับลูกพี่ลูกน้องของพระองค์ พระมารดาของจักรพรรดิเซี่ยหฺวันจง จักรพรรดินีโหล่วตรงข้ามกับจักรพรรดิเซี่ยหฺวันจง นักประวัติศาสตร์หลายคนมองว่าพระองค์ไร้ความสามารถ จักรพรรดิเซี่ยเซียงจงโจมตีราชวงศ์จิน ทำลายปีแห่งสันติภาพระหว่างสองอาณาจักรนี้ พระองค์พยายามที่จะเป็นพันธมิตรกับจักรวรรดิมองโกล แต่เจงกิสข่านถือว่าเซี่ยตะวันตกเป็นสิ่งกีดขวางบนถนนสู่จีนและบุกโจมตีเซี่ยตะวันตกซ้ำแล้วซ้ำเล่า ในปี 1211 พระราชนัดดาของจักรพรรดิเซี่ยเซียงจง หลี่ จุนซูก่อรัฐประหารกับจักรพรรดิเซี่ยเซียงจงและเข้ายึดอำนาจ จักรพรรดิเซี่ยเซียงจงสวรรคตในอีกหนึ่งเดือนต่อมา
จักรพรรดิเซี่ยเสินจง

จักรพรรดิเซี่ยเสินจง (ค.ศ. 1163–1226) พระนามเดิม หลี่ จุนซู (李遵頊) เป็นจักรพรรดิพระองค์ที่ 8 แห่งราชวงศ์เซี่ยตะวันตก
พระองค์เข้ายึดอำนาจหลังก่อรัฐประหารและดำเนินนโยบายของจักรพรรดิเซี่ยเสียงจงในการบุกรุกอาณาจักรจินต่อไป พระองค์เริ่มการนำทัพทำศึกจินหลายครั้งก่อนที่จักรพรรดิจินจะตอบโต้ สังหารทหารเซี่ยตะวันตกจำนวนมาก อย่างไรก็ตามจักรพรรดิเซี่ยเสินจงยังคงโจมตีจินต่อแม้ว่าเศรษฐกิจจะย่ำแย่ ทำให้เกิดความไม่พอใจอย่างมากในหมู่ประชาชนของพระองค์ที่บ่นเรื่องภาษีที่สูง พระองค์ไม่ฟังผู้ที่แนะนำสันติภาพกับราชวงศ์จิน นำไปสู่การเร่งการเสื่อมถอยของเซี่ยตะวันตก พระองค์สละบัลลังก์ให้พระราชโอรสหลี่ เต๋อวั่งในปี 1223 และสวรรคตในปี 1226
อัตโกร์กามุย

อัตโกร์กามุย  หรือ อักโกโรคามูอิ (; โรมาจิ: "Akkorokamui") เป็นสัตว์ประหลาดขนาดใหญ่ที่มีลักษณะคล้ายหมึกยักษ์สีแดง จากนิทานพื้นบ้านชาวไอนุ ซึ่งคาดว่าน่าจะอยู่ในอ่าวอูจิอูระบนเกาะฮกไกโด ลักษณะลำตัวของมันนั้นมีขนาดใหญ่ถึง 120 เมตร ชื่อของมันแปลได้ว่า "หมึกสาย" ชาวไอนุมักจะกลัว "อัตโกร์กามุย" โดยเชื่อว่ามันเป็นสัตว์ดุร้ายที่มีแนวโน้มที่จะโจมตีเรือที่แล่นในทะเล ชาวประมงมักจะพกเคียวขนาดใหญ่ขึ้นเรือเพื่อป้องกันตนเองจากอัตโกร์กามุย
จักรพรรดิเซี่ยเสี้ยนจง

จักรพรรดิเซี่ยเสี้ยนจง (ค.ศ. 1181–1226) พระนามเดิม หลี่ เต๋อวั่ง  เป็นจักรพรรดิพระองค์ที่ 8 แห่งราชวงศ์เซี่ยตะวันตก ทรงเป็นพระราชโอรสพระองค์ที่สองของจักรพรรดิเซี่ยเสินจง ผู้ทรงสละราชสมบัติ
จักรพรรดิเซี่ยเสี้ยนจง สืบทอดอาณาจักรในช่วงที่กำลังอ่อนแอเนื่องจากจักรพรรดิเซี่ยเซียงจงและจักรพรรดิเซี่ยเสินจง บรรพบุรุษของพระองค์ล้มเหลวในการทำศึกกับราชวงศ์จินและความพยายามที่จะเป็นพันธมิตรกับจักรวรรดิมองโกล ทำให้เศรษฐกิจถดถอย จักรพรรดิเซี่ยเสี้ยนจงทำการเปลี่ยนแปลงนโยบายของจักรพรรดิองค์ก่อนและตัดสินพระทัยที่จะพันธมิตรกับราชวงศ์จิน อย่างไรก็ตามราชวงศ์จินอยู่ภายใต้การโจมตีของจักรวรรดิมองโกลและไม่สามารถช่วยเซี่ยตะวันตกได้ จักรพรรดิเซี่ยเสี้ยนจงก็เปลี่ยนนโยบายสำหรับชาวมองโกลเช่นกัน พระองค์ตัดสินพระทัยที่จะต่อสู้กับผู้รุกรานมองโกลแทนที่จะเป็นพันธมิตรกับพวกเขา อย่างไรก็ตาม กองทัพเซี่ยตะวันตกเหนื่อยล้าจากการทำสงครามกับราชวงศ์จินที่ยืดเยื้อ ไม่หยุดหย่อน และมีค่าใช้จ่ายสูง และไม่สามารถขับไล่การโจมตีของชาวมองโกลได้ จักรพรรดิเซี่ยเสี้ยนจงสวรรคตในปี 1226
จักรพรรดิเซี่ยโม่

จักรพรรดิเซี่ยโม่ หรือ จักรพรรดิเซี่ยองค์สุดท้าย (สวรรคต ค.ศ. 1227) พระนามเดิม หลี่ เซี่ยน เป็นจักรพรรดิพระองค์ที่ 10 และพระองค์สุดท้ายแห่งราชวงศ์เซี่ยตะวันตก ตลอดรัชสมัยของพระองค์ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1226 ถึงปี ค.ศ. 1227 ต้องทนเห็นการทำลายล้างของราชวงศ์เซี่ยตะวันตก ในขณะที่กองกำลังมองโกลภายใต้เจงกีสข่านบุกยึดครองและเอาชนะได้หลังจากการต่อต้านและการกบฏของจักรพรรดิองค์ก่อน
พระองค์เป็นพระราชนัดดาของบรรพบุรุษของจักรพรรดิเซี่ยเซียนจงเมื่อต้องเผชิญกับการคุกคามของมองโกล หลี่ เซี่ยนและขุนนางของพระองค์จึงได้รวมตัวกันรอบ ๆ เมืองหลวงจงซิง พยายามใช้กำแพงขนาดใหญ่เพื่อปราบทหารม้ามองโกล อย่างไรก็ตาม จงซิงได้รับความเสียสายจากแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ซึ่งส่งผลให้เกิดโรคระบาดและการขาดแคลนอาหาร ในปี ค.ศ. 1227 ในที่สุดพระองค์ก็ยอมจำนนต่อจักรวรรดิมองโกล แต่ชาวมองโกลปลงพระชนม์พระองค์และครอบครัวทั้งหมดของพระองค์ด้วยความกลัวว่าเซี่ยตะวันตกจะกบฏต่อจักรวรรดิมองโกล การสวรรคตของพระองค์เป็นจุดสิ้นสุดของราชวงศ์เซี่ยตะวันตก
ชาวมองโกลได้ถวายพระนามให้ผู้ปกครองพระองค์สุดท้ายของเซี่ยตะวันตกว่า Shidurghu ᠱᠢᠳᠤᠷᠭᠤ มีความหมาย "เรียบง่าย ถูกต้อง ยุติธรรม" และในศตวรรษที่ 18 แหล่งข้อมูลในยุโรปเรียกว่า Schidascou หรือ Shidaskû จากพระนามภาษามองโกเลียของพระองค์
จินตามณี

จินตามณี หรือ จินดามณี (สันสกฤต; เทวนาครี: चिंतामणि; จีน: 如意寶珠; พินอิน: "Rúyì bǎozhū"; โรมาจิ: "Nyoihōju") หมายถึงรัตนชาติที่สามารถประทานพรให้สมหวังได้ ปรากฏในธรรมเนียมต่าง ๆ ของทั้งศาสนาพุทธและศาสนาฮินดู บ้างเปรียบจินตามณีกับหินนักปราชญ์ในวิชาเล่นแร่แปรธาตุของตะวันตก
ในคติศาสนาพุทธเชื่อว่าผู้ครอบครองจินตามณีคือพระโพธิสัตว์สององค์ พระอวโลกิเตศวร และ พระกษิติครรภะ ในจารีตทิเบตปรากฏจินตามณีอยู่บนหลังของม้าวายุในธงสวดมนต์ของทิเบต และปรากฏอยู่ในครอบครองของพระพุทธเจ้าองค์ต่าง ๆ
ในศาสนาฮินดูมักปรากฏเชื่อมโยงกับพระวิษณุและพระคเณศ หากปรากฏในครอบครองของพระวิษณุจะเรียกว่ากาวสตูภมณี (Kaustubha Mani) หรือหากปรากฏบนหน้าผากของนาคจะเรียก นาคมณี (Naga Mani) ใน "โยควสิสถะ" ซึ่งเขียนขึ้นในราวคริสต์ศตวรรษที่ 10 มีบรรยายถึงเรื่องราวของจินตามณี ส่วน "วิษณุปุราณะ" มีการเอ่ยถึง "สยมันตกามณี" ซึ่งเป็นมณีที่จะนำความรุ่งโรจน์มาแก่ผู้ถือครอง
คิชโชเต็งหรือพระลักษมีในคติญี่ปุ่นและชินโตมักปรากฏถือจินตามณีในมือเช่นกัน
เซบิลย์

เซบิลย์ (Sebilj) เป็นน้ำพุแบบออตโตมัน ("เซบิล") ใจกลางจัตุรัสบาชชาร์ชิยาในซาราเยโว สร้างขึ้นโดยเมห์เม็ด ปาชา คูคาวีซา (Mehmed Pasha Kukavica) ในปี 1753 ต่อมาถูกย้ายที่ตั้งโดยสถาปนิก อาเล็กซานเดอร์ วิตเต็ก ในปี 1891
ของจำลอง.
ปรากฏเซบิลย์แห่งซาราเยโวจำลองในเบอร์มิงแฮม ซึ่งสร้างขึ้นโดยโครงการร่วมของศิลปินและผู้เขี่ยวชาญด้านงานช่างแบบบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนาผสมผสานเทคโนโลยียุคใหม่ ที่เบลเกรด เมืองหลวงของประเทศเซอร์เบีย มีเซบิลย์จำลองซึ่งนครซาราเยโวเคยมอบให้ในปี 1989 และอีกชิ้นหนึ่งมอบให้เมืองโนวีปาซาร์ ส่วนเซบิลย์จำลองที่เซนท์ลูอิส รัฐมิสซูรี ในสหรัฐ มีเซบิลย์จำลองที่มอบให้โดยชมุชนชาวบอสเนียในเซนท์ลูอิส เนื่องโอกาสครบรอบ 250 ปีของการก่อตั้งเมืองเซนท์ลูอิส
อับดุลบาซิฏ อับดุศเศาะมัด

อับดุลบาซิฏ อับดุศเศาะมัด (ค.ศ. 1927 – 30 พฤศจิกายน ค.ศ. 1988) เป็นนักอ่านอัลกุรอานชาวอียิปต์ และถือเป็นหนึ่งในนักอ่านอัลกุรอานที่ดีที่สุดที่เคยมีมา
กองพลน้อยออซ

กองพลน้อย "ออซ" ที่ 89 (ออซมีความหมายว่า "กล้าหาญ" ในภาษาฮีบรู) เป็นกองพลน้อยที่มีหน้าที่เฉพาะด้านการปฏิบัติการพิเศษ ของกองกำลังป้องกันอิสราเอล (IDF) ถูกสถาปนาเมื่อวันที่ 27 ธันวาคม ค.ศ. 2015 มีสมญาว่า "กองพลน้อยคอมมานโด" โดยประกอบด้วยกำลังทหารราบปฏิบัติการพิเศษ ที่ถูกย้ายโครงสร้างสายการบังคับบัญชา เพื่อการสร้างรูปขบวนทางยุทธวิธีแบบใหม่ กองพลน้อยนี้ดำเนินปฏิบัติการภายใต้ส่วนหนึ่งกับกองพลพลร่มที่ 98.
โครงสร้างกำลังรบ.
กองพลน้อยออซที่ 89 ประกอบด้วยหน่วยปฏิบัติการพิเศษ 3 หน่วย (เดิมมี 4 หน่วย) ของกองกำลังป้องกันอิสราเอล (IDF) โดยหน่วยที่ถูกยุบเลิกคือ หน่วย 845 หรือ"" เป็นหน่วยรบที่ชำนาญการสงครามทะเลทราย ถูกรวมเข้ากับหน่วยมักลันเมื่อวันที่ 27 มิถุนายน ค.ศ. 2018
ตราสัญลักษณ์.
ตราสัญลักษณ์สำหรับกองพลน้อยใหม่ที่ได้รับเลือกมา เป็นภาพตัวอักษรในฮีบรูคือ "กุฟ" (ק) เป็นอักษรขึ้นต้นประโยคจากศัพท์คำว่า "คอมมานโด" (קומנדו) ในภาษาฮีบรู โดยประกอบด้วยมีดคอมมานโดที่ลอยขึ้นมาจากทะเล และหัวลูกธนูคู่ที่คล้ายตัวอักษรกุฟอยู่สูงขึ้นไป ตราสัญลักษณ์นี้ถูกใช้เป็นเครื่องแสดงความสามารถของกองพลน้อยที่พิเศษ และมีความคล่องแคล่วในการเคลื่อนที่ทางบก ทางทะเล และทางอากาศ
เก็นโตกุ

เก็นโตกุ  เป็นศักราชของญี่ปุ่นที่อยู่ถัดจาก"คาเรียกุ"และก่อน"เก็นโก" ซึ่งอยู่ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1329 ถึงเมษายน ค.ศ. 1331 ในราชสำนักใต้ แต่ราชสำนักเหนือยังคงใช้ต่อถึง ค.ศ. 1332 จักรพรรดิที่ครองราชย์ในศักราชนี้คือ จักรพรรดิโกไดโงะ
มุศฮัฟอะลี

มุศฮัฟอะลี หรือ กุรอานของอะลี เป็นอัลกุรอานโบราณที่เขียนด้วยลายมือ ซึ่งรวบรวมโดยอะลี อิบน์ อะบี ฏอลิบ โดยเขาเป็นหนึ่งในผู้รวบรวมอัลกุรอานยุคแรก และเรียงมันตามวันที่ประทานลงมา ข้อมูลชีอะฮ์กล่าวว่าหลังศาสดามุฮัมมัดเสียชีวิต อะลีเสนออัลกุรอานฉบับนี้ไปให้กลุ่มราชการที่ทำหน้าที่รวบรวมกุรอาน แต่ไม่เป็นที่ตอบรับ
ถึงแม้ว่ายังมีความมั่นใจกุรอานฉบับนี้มีอยู่จริง มันไม่ค่อยแพร่หลายเหมือนกับมุศฮัฟของเศาะฮาบะฮ์ ในขณะที่ชีอะฮ์บางกลุ่มเชื่อว่ากุรอานกับฉบับเขียนดั้งเดิมนั้นแตกต่างกัน อิหม่ามชีอะฮ์และนักวิชาการอัลกุรอานหลายคนปฏิเสธแนวคิดนี้
วัดอมรญาติสมาคม

วัดอมรญาติสมาคม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมคลองมอญในตำบลท่านัด อำเภอดำเนินสะดวก จังหวัดราชบุรี
วัดอมรญาติสมาคมตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2437 เดิมชื่อว่า วัดมอญ เนื่องจากคนไทยเชื้อสายมอญเป็นผู้สร้าง โดยนายเกาะ เจริญทรัพย์ ที่เป็นเสมียนของบริษัทฝรั่ง ท่านได้ไม้สักจากกรุงเทพมหานครมาเป็นจำนวนมาก เพื่อปลูกบ้าน และยุ้งข้าว จึงได้นำไม้ที่เหลือจำนวนหนึ่งมาสร้างวัด ครั้งแรกได้สร้างกุฏิ 1 หลัง อุโบสถสร้างด้วยไม้สักทั้งหลังยกเว้นหลังคาซึ่งมุงด้วยสังกะสี อุโบสถหลังดังกล่าวยังปรากฏอยู่ทุกวันนี้ เมื่อสร้างวัดเสร็จจึงได้อาราธนาหลวงพ่อน้อย จากวัดคงคาราม ตำบลคลองตาคต อำเภอโพธาราม จังหวัดราชบุรี มาเป็นเจ้าอาวาสรูปแรก หลวงพ่อน้อยพัฒนาวัดนี้เรื่อยมา โดยสร้างเสาหงส์คู่ไว้หน้าวัด เจดีย์แบบชเวดากองแต่สร้างไม่เสร็จ ปัจจุบันยังปรากฏรากฐานเจดีย์
หลวงพ่อเฟื่อง ธมฺมปาโล เป็นเจ้าอาวาสรูปที่ 2 มีการก่อสร้างกุฏิเพิ่มขึ้นอีก พร้อมทั้งศาลาการเปรียญขนาดใหญ่ และโรงเรียนประชาบาลอมรวิทยาคาร แบบเรือนไม้ 2 ชั้น 9 ห้องเรียน พร้อมทั้งได้เปลี่ยนชื่อใหม่เป็น "วัดอมรญาติสมาคม" เมื่อ พ.ศ. 2501 ได้สร้างอุโบสถหลังใหม่ปูด้วยหินอ่อน ประตูหน้าต่างฝังมุก ภายในประดิษฐาน "หลวงพ่อพระศรีโสพิศ" พระพุทธรูปสมัยอยุธยา เนื้อศิลาแลง วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2505
วัดถ้ำน้ำ

วัดถ้ำน้ำ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลนางแก้ว อำเภอโพธาราม จังหวัดราชบุรี บริเวณวัดมีเนื้อที่ประมาณ 10 ไร่
วัดถ้ำน้ำตั้งวัดเมื่อวันที่ 18 กันยายน พ.ศ. 2532 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2538
วัดถ้ำน้ำเป็นสถานที่ท่องเที่ยว มีถ้ำน้ำซึ่งมีน้ำอยู่ในถ้ำเกือบเต็มพื้นที่ทั้งหมด เป็นน้ำที่ไหลมาจาก ลำคลองที่ติดกับวัดและไหลออกไปอีกทางหนึ่ง ซึ่งเรียกว่า "ปล่องน้ำ" ในน้ำมีพันธุ์ปลาน้ำจืดจำนวนมากอาศัยอยู่ ส่วนใหญ่ในช่วงหน้าน้ำจะมีประมาณน้ำที่สูงมาก ในช่วงหน้าแล้งน้ำจะลดลงไม่มาก มีการทำทางเดินที่ทางวัดสร้างขึ้นมาเป็นทางปูน สำหรับเดินชมหินงอกหินย้อนภายในถ้ำน้ำ และเข้ามานมัสการพระพุทธรูปภายในถ้ำน้ำ ภายนอกถ้ำเป็นก้อนชิ้นเดียวตันทั้งก้อน หินภายในถ้ำเป็นหินแกรนิตซึ่งมีโพรงอากาศเป็นรอยหลุมอยู่ในเนื้อหิน และมีเสาสินที่เกิดนี้ขนาดใหญ่มาก
วัดอ่างทองวรวิหาร

วัดอ่างทองวรวิหาร เป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดวรวิหาร สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางแก้ว อำเภอเมืองอ่างทอง จังหวัดอ่างทอง อยู่ข้างศาลากลางจังหวัดอ่างทอง หรือตรงข้ามโรงเรียนอนุบาลวัดอ่างทอง
กรมการศาสนาระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2400 เดิมเป็นวัดราษฎร์ 2 วัด คือวัดโพธิ์ทองและวัดโพธิ์เงิน ต่อมา พ.ศ. 2443 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จทางชลมารคได้ทอดพระเนตรเห็นวัดทั้งสองนี้จึงมีพระราชดำริให้รวมเป็นวัดเดียวกัน พระราชทานนามว่า "วัดอ่างทอง"
อาคารและเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ พระอุโบสถซึ่งสร้างขึ้นใหม่ระหว่าง พ.ศ. 2499–2500 แทนอุโบสถหลังเดิมที่สร้างตั้งแต่ พ.ศ. 2445 พระอุโบสถหลังใหม่เป็นอาคารก่ออิฐถือปูน พระเจดีย์ทรงระฆังแปดเหลี่ยมประดับกระจกสี บรรจุพระบรมสารีริกธาตุประดิษฐานอยู่บริเวณพระอุโบสถ หมู่กุฏิทรงไทย หอระฆังคู่อยู่หน้ากุฏิไม้สักทรงไทย และอาคารโรงเรียนปริยัติธรรมสโมสร เป็นสถาปัตยกรรมประยุกต์แบบตะวันตกทรงปั้นหยา ก่ออิฐถือปูน 2 ชั้น สร้างเมื่อ พ.ศ. 2461 โดยพระโพธิวงศาจารย์ (แผ้ว)
ปูชนียวัตถุ คือ พระประธานในพระอุโบสถสร้างด้วยก่ออิฐถือปูน เป็นพระปางมารวิชัย สร้างมาคู่กับวัดมาแต่แรก มีลักษณะที่ไม่ถูกสัดส่วน เอนไปทางตะวันตกเฉียงเหนือจนใกล้โค่น ภายหลังชาวบ้านได้ร่วมกันหล่อพระประธานขึ้นใหม่ด้วยโลหะเป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย ขนาดหน้าตักกว้าง 1.42 เมตร สูง 2.00 เมตร แต่ภายหลังที่หล่อพระประธานองค์ใหม่เสร็จ พระประธานองค์เก่ากลับตั้งตรงขึ้นได้อย่างน่าอัศจรรย์ ตั้งตรงได้ดิ่งกับฉัตรที่เหนือพระเศียรพอดี ประชาชนต่างพาเลื่อมใสมากยิ่งขึ้น จนทำการปฏิสังขรณ์ขึ้นอีก โดยทำแท่นให้แข็งแรงและลงรักปิดทองจนเป็นที่เรียบร้อย ส่วนพระประธานองค์ใหม่ ได้นำขึ้นประดิษฐานไว้ตอนหน้าพระองค์เดิม
เพลงชาติสาธารณรัฐอัฟกานิสถาน

"ตโซเชดา-ดซเมอกาฮ์ออสมานวี"  เป็นเพลงชาติของสาธารณรัฐอัฟกานิสถานใน ค.ศ. 1973 ถึง 1978 โดยใน ค.ศ. 1973 ราชอาณาจักรอัฟกานิสถานถูกโค่นล้มในรัฐประหารและสถาปนาสาธารณรัฐโดยโมฮัมเหม็ด ดาวูด ข่าน ทำให้ต้องใช้เพลงชาติใหม่ เนื่องจากเพลงชาติที่สองมีการถวายพระพรแด่พระเจ้าโมฮัมเหม็ด ซาเฮียร์ ชาห์ ใน ค.ศ. 1978 กองทัพอัฟกันก่อการปฏิวัติเซาร์เพื่อโค่นล้มสาธารณรัฐ และเพลงชาตินี้เป็นอันยกเลิกไปหลังใช้เพียง 5 ปี
สาลี่พลิมัท

แพร์พลิมัท หรือ สาลี่พลิมัท (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Pyrus cordata") เป็นสาลี่ป่าหายาก ในวงศ์กุหลาบ ได้ชื่อมาจากเมืองพลิมัทในเดวอน ที่ถูกพบในปี พ.ศ. 2413 สาลี่พลิมัทเป็นหนึ่งในต้นไม้พื้นถิ่นของอังกฤษที่ได้รับทุนในการฟื้นฟูพันธุ์ภายใต้ "โครงการฟื้นฟูพันธุ์ธรรมชาติของอังกฤษ" เป็นไม้ต้นขนาดเล็กที่ขึ้นตามพุ่มไม้หรือตามริมป่า สาลี่พลิมัทอาจจัดอยู่เป็นชนิดย่อยของ "Pyrus pyraster" (สาลี่ป่ายุโรป) หรือเป็นชนิดที่แยกต่างหาก ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นหนึ่งในพันธุ์ไม้ที่หายากที่สุดในสหราชอาณาจักรและได้รับการคุ้มครองภายใต้ประเภทที่ 8 ตาม"พระราชบัญญัติสัตว์ป่าและชนบท" และเมล็ดพันธุ์ของสาลี่พลิมัทได้รับการฝากไว้ที่ธนาคารเมล็ดพันธุ์มิลเลนเนียมของคิว
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์.
เป็นไม้พุ่มหรือไม้ต้นผลัดใบขนาดเล็กสูงได้ถึง 10 เมตร มีความทนทานและไม่เปื่อยยุ่ยในสภาพอากาศหนาวเมื่อเกิดน้ำค้างแข็ง ต้นมีสีครีมอ่อนอมชมพูบางส่วน
ความสามารถในการให้ผลและเมล็ดขึ้นอยู่กับสภาพอากาศที่เอื้ออำนวย ออกดอกตั้งแต่เดือนเมษายนถึงพฤษภาคม ดอกกะเทยและผสมเกสรโดยแมลง กลิ่นของดอกบานจาง ๆ คล้ายกลิ่นกุ้งเน่า หรือ ผ้าที่ไม่แห้ง ซึ่งดึงดูดแมลงวันเป็นหลัก รวมถึงแมลงบางชนิดที่ถูกดึงดูดด้วยกลิ่นเน่า เช่น แมลงวันซานจา ("Bibio marci") 
พบได้ทั่วไปในบริตตานี โปรตุเกสตอนเหนือ และกาลิเซีย ซึ่งเกิดขึ้นที่ชายขอบป่าบนดินที่เป็นกรด
การกระจายพันธุ์.
แพร์พลิมัธมีการกระจายพันธุ์ในภูมิชายฝั่งมหาสมุทรแอตแลนติกและพบได้ในยุโรปตะวันตกเช่นฝรั่งเศส (โดยเฉพาะในบริตตานี) สเปน (โดยเฉพาะอย่างยิ่งในกาลิเซีย) โปรตุเกส และมีอยู่เล็กน้อยในสหราชอาณาจักร (ในเดวอนและคอร์นวอลล์) ซึ่งปัจจุบันเชื่อกันว่าเป็นพืชนำเข้าแต่โบราณ 
นิเวศวิทยา.
มักพบสาลี่พลิมัทเติบโตขึ้นในพุ่มไม้ทึบและป่าเปิด ที่มีสภาพอากาศหนาวเย็นในที่ราบลุ่มและเนินเขา 
ประชากรในอังกฤษ.
สาลี่พลิมัทได้รับชื่อภาษาอังกฤษจากพื้นที่ที่พบครั้งแรกในพลิมัทในปี พ.ศ. 2414 โดยนักธรรมชาติวิทยาในท้องถิ่น ที.อาร์.อาร์เชอร์ บริกส์ 
ในสหราชอาณาจักร พืชชนิดนี้หายากมากและพบเฉพาะในสองพื้นที่ – พลิมัทและทรูโร ความหลากหลายทางพันธุกรรมของสปีชีส์ในสหราชอาณาจักรนั้นต่ำมาก โดยที่ประชากรสองกลุ่มที่กระจัดกระจายอย่างกว้างขวางนั้นมีความเหมือนกันทางพันธุกรรม ซึ่งบ่งชี้ว่าประชากรกลุ่มหนึ่งถูกสร้างขึ้นจากการโคลนที่นำมาจากอีกกลุ่มหนึ่ง (ด้วยการปักชำหรือตอนกิ่ง)
อย่างไรก็ตามการขาดความหลากหลายทางพันธุกรรมนี้เป็นภัยคุกคามต่อประชากร เนื่องจากยากต่อการแพร่พันธุ์ด้วยเมล็ด (เมล็ดลีบ) ปัจจุบันมีความพยายามอนุรักษ์ประชากรโดยการจัดการพันธุ์ในสวนพฤกษศาสตร์ เพื่อทำให้เกิดการกลายพันธุ์และการแปรผันของตัวอย่างพันธุ์ที่ปลูก การอนุรักษ์สายพันธุ์สาลี่พลิมัทนี้เกี่ยวข้องกับการเพิ่มความหลากหลายทางพันธุกรรม โดยหลีกเลี่ยงการผสมกับวัสดุทางพันธุกรรมพืชจากส่วนอื่น ๆ ของยุโรปแผ่นดินใหญ่ และเพื่อต้องการให้เกิดการกลายพันธุ์เพียงเพื่อให้สายพันธุ์ในสหราชอาณาจักรเองมีึความสามารถในการผสมพันธุ์ได้เองมากขึ้น (ต้นสาลี่เป็นพืชที่เป็นหมัน (self-sterile) ในตัวเอง ต้นที่เกิดจากการโคลนไม่สามารถผสมพันธุ์ได้ง่าย กับต้นที่เกิดจากการโคลนต้นอื่น ๆ) 
นักพฤกษศาสตร์ที่สวนคิว ในโครงการการอนุรักษ์ได้สรุปว่า สาลี่พลิมัทน่าจะถูกนำเข้ามาจากบริตตานีเพื่อเป็นพืชไม้พุ่มสำหรับปลูกเป็นแนวรั้วเมื่อหลายร้อยปีก่อน
อาเรปา

อาเรปา  เป็นของกินชนิดหนึ่งที่ทำจากแป้งโดข้าวโพดปิ้ง จี่ หรือทอด มีต้นกำเนิดมาจากตอนเหนือของทวีปอเมริกาใต้ในสมัยก่อนโคลัมบัสและมีความโดดเด่นในตำรับอาหารของโคลอมเบียและเวเนซุเอลาเป็นหลัก แต่ยังปรากฏในตำรับอาหารของโบลิเวียและประเทศอื่น ๆ ด้วย
อาเรปาเป็นอาหารที่นิยมกินกันในชีวิตประจำวันในประเทศดังกล่าว โดยอาจกินเปล่า ๆ หรือผ่าครึ่ง (แบบไม่ตลอด) เพื่อใส่ไส้เข้าไปอย่างแซนด์วิช เช่น เนยแข็งขูด กัวฆาดา (ลิ่มน้ำนม) เนื้อวัว เนื้อไก่ อาโวคาโด หรือ "เดียบลิโต" (แฮมและเนื้อหมูบดสำหรับทาขนมปัง) ขนาดของอาเรปา พันธุ์ข้าวโพดที่ใช้ และส่วนผสมที่เพิ่มเข้ามานั้นแตกต่างกันไปตามสูตร อาเรปามีลักษณะคล้ายกับกอร์ดิตาของเม็กซิโก ปูปูซาของเอลซัลวาดอร์ ตอร์ติยาเดมาอิซของเอกวาดอร์ และตอร์ติยาหรือชังกาของปานามา
เอมปานาดา

เอมปานาดา (กาลิเซียและ) คืออาหารชนิดหนึ่งที่ทำจากแป้งพายห่อไส้ที่ปรุงรสไว้ ปิดริมแป้ง แล้วนำไปอบหรือทอด ไส้ของเอมปานาดาอาจประกอบด้วยเนื้อสัตว์ ปลาทูน่า ไข่ต้ม เนยแข็ง มะเขือเทศ ข้าวโพด หรือส่วนผสมอื่น ๆ
ที่มาของเอมปานาดายังไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด แต่คาดกันว่าน่าจะมาจากแคว้นกาลิเซียซึ่งเป็นภูมิภาคทางตะวันตกเฉียงเหนือของสเปน โดยชื่ออาหารนี้มีที่มาจากกริยา ในภาษากาลิเซีย ซึ่งแปลว่า "ห่อด้วยขนมปัง" หรือ "ชุบเกล็ดขนมปัง" ตำราอาหาร "ยิบราดัลก็อก" ซึ่งตีพิมพ์เป็นภาษากาตาลาใน ค.ศ. 1520 กล่าวถึงเอมปานาดาที่ใส่ไส้อาหารทะเลในตำรับอาหารกาตาลา อิตาลี ฝรั่งเศส และอาหรับ ในปัจจุบันสามารถพบเอมปานาดาได้ทั่วไปในวัฒนธรรมยุโรปใต้ ลาตินอเมริกา และฟิลิปปินส์
ตามัล

ตามัล  เป็นอาหารมีโซอเมริกาดั้งเดิมชนิดหนึ่ง ทำจากมาซา (แป้งโดที่ทำจากเมล็ดข้าวโพดแช่น้ำปูนใส) นึ่งในใบข้าวโพดหรือตองกล้วย โดยสามารถแกะเอาใบห่อทิ้งก่อนกินหรือใช้เป็นที่รองขณะกินก็ได้ อาจสอดไส้เนื้อสัตว์ เนยแข็ง ผลไม้ ผัก พริกที่ปรุงรสแล้ว หรืออื่น ๆ ตามต้องการ
ตามัลมีต้นกำเนิดในมีโซอเมริกาตั้งแต่ 8,000 ถึง 5,000 ปีก่อนคริสต์ศักราช การทำตามัลน่าจะแพร่กระจายจากวัฒนธรรมพื้นเพดั้งเดิมในเม็กซิโกและกัวเตมาลาไปยังส่วนอื่นของลาตินอเมริกา นักโบราณคดีคาร์ล เทาเบอ, วิลเลียม แซเทิร์น และเดวิด สจวร์ต เห็นว่าตามัลอาจมีอายุย้อนไปถึง ค.ศ. 100 พวกเขาพบภาพอาหารชนิดนี้ในจิตรกรรมฝาผนังที่แหล่งโบราณคดีซานบาร์โตโลในจังหวัดเปเตนของกัวเตมาลา
เช่นเดียวกับในอารยธรรมโอลเมกและทอลเทกที่เจริญรุ่งเรืองมาก่อนหน้า ตามัลในอารยธรรมแอซเทกและมายาถือเป็นอาหารที่พกพาได้สะดวกทั้งในการออกล่าสัตว์ การเดินทางไกล หรือการส่งเสบียงเลี้ยงกองทัพของตน ในสมัยนั้นตามัลยังถือเป็นอาหารศักดิ์สิทธิ์ในฐานะอาหารของเหล่าเทพ ชาวแอซเทก, มายา, โอลเมก และทอลเทกต่างถือว่าตนเองเป็น "คนของข้าวโพด" ดังนั้นตามัลจึงมีบทบาทสำคัญในพิธีกรรมและเทศกาลต่าง ๆ ของพวกเขา
ชิลิกอนการ์เน

ชิลิกอนการ์เน  เป็นสตูรสเผ็ดที่มีพริก (บางครั้งอยู่ในรูปของพริกป่น) เนื้อสัตว์ (มักใช้เนื้อวัว) มะเขือเทศ และถั่วแดงเป็นส่วนประกอบ เครื่องปรุงรสอื่น ๆ อาจรวมถึงกระเทียม หัวหอม และยี่หร่า อาหารชนิดนี้มีต้นกำเนิดในภาคเหนือของเม็กซิโกหรือภาคใต้ของรัฐเท็กซัสในสหรัฐ
รสนิยมตามท้องถิ่นและส่วนบุคคลทำให้มีการใช้เนื้อสัตว์ ส่วนผสม และอัตราส่วนที่แตกต่างกัน และสูตรที่หลากหลายส่งผลให้เกิดการโต้เถียงกันในหมู่ผู้ที่ชื่นชอบชิลิกอนการ์เน บางคนยืนกรานว่าคำ "ชิลิ" ("พริก") ใช้ได้กับสูตรพื้นฐานที่ไม่ใส่ถั่วและมะเขือเทศเท่านั้น ชิลิกอนการ์เนเป็นอาหารชนิดหนึ่งที่พบได้ในการแข่งขันทำอาหาร และอาจใช้เป็นเครื่องเคียง เครื่องตกแต่ง หรือส่วนผสมในอาหารอื่น ๆ อย่างซุปหรือซัลซาเป็นต้น
ฟาฆิตา

ฟาฆิตา  ในตำรับอาหารเท็กซ์-เม็กซ์หมายถึง เนื้อสัตว์ที่นำไปย่างจากนั้นผัดกับพริกหวานและหัวหอม มักเสิร์ฟบนแผ่นตอร์ติยาแป้งข้าวโพดหรือแป้งสาลี ศัพท์นี้แต่เดิมใช้เรียกเนื้อชายพื้นท้อง (skirt steak) ซึ่งเป็นส่วนของเนื้อวัวที่ใช้ทำอาหารชนิดนี้ในช่วงแรก เนื้อสัตว์ที่นิยมใช้คือเนื้อไก่และเนื้อวัวส่วนอื่น ๆ หรืออาจใช้ผักแทนเนื้อสัตว์ ในร้านอาหารทั่วไปมักปรุงเนื้อสัตว์กับหัวหอมและพริกหวานโดยมีเครื่องปรุงรสยอดนิยมคือผักกาดหั่นฝอย, ครีมเปรี้ยว, กัวกาโมเล, ซัลซา, ปิโกเดกาโย, เนยแข็งขูด, ถั่วบด และมะเขือเทศหั่นสี่เหลี่ยมลูกเต๋า
นาโช

นาโช  เป็นอาหารประจำภูมิภาค จากตอนเหนือของประเทศเม็กซิโก ประกอบด้วยทอร์ทียาชิปหรือโตโตโปราดด้วยเนยแข็งที่อุ่นให้ละลาย (หรือซอสที่มีเนยแข็งเป็นส่วนผสมหลัก) มักเสิร์ฟเป็นอาหารว่างหรืออาหารเรียกน้ำย่อย รูปแบบที่พิถีพิถันยิ่งขึ้นจะใส่ส่วนผสมอื่นเพิ่มเติมและอาจเพียงพอที่จะกินเป็นอาหารจานหลัก
อิกนาซิโอ "เอลนาโช" อานายา เป็นผู้คิดค้นอาหารชนิดนี้ที่ร้านอาหารแห่งหนึ่งในรัฐโกอาวีลาเมื่อ ค.ศ. 1940 สูตรในครั้งนั้นประกอบด้วยทอร์ทียาชิป ราดด้วยเนยแข็งโคลบีที่อุ่นให้ละลายและพริกฆาลาเปญโญซอย
ทอร์ทียาชิป

ทอร์ทียาชิป  หรือ ชิปเดตอร์ติยา  เป็นของขบเคี้ยวชนิดหนึ่ง ทำจากแผ่นแป้งตอร์ติยาข้าวโพดที่ตัดเป็นสามเหลี่ยมแล้วนำไปทอดหรืออบ แป้งตอร์ติยาข้าวโพดได้จากการนำเมล็ดข้าวโพดบ่มในน้ำปูนใส แล้วผสมกับน้ำมันพืช เกลือ และน้ำ แม้จะมีการผลิตทอร์ทียาชิปในเชิงพาณิชย์เป็นครั้งแรกในลอสแอนเจลิสในปลายคริสต์ทศวรรษ 1940 แต่ทอร์ทียาชิปก็เติบโตมาจากตำรับอาหารเม็กซิโกซึ่งยังมีอาหารในรูปแบบใกล้เคียงที่รู้จักกันดีอย่างโตโตโปและโตสตาดา
โดยทั่วไปทอร์ทียาชิปจะทำมาจากข้าวโพดสีเหลือง แต่อาจทำจากข้าวโพดสีขาว สีน้ำเงิน หรือสีแดงได้เช่นกัน ในการทำทอร์ทียาชิปสำหรับจิ้มซอสต่าง ๆ มักใส่เกลือเพียงเล็กน้อยเท่านั้น นอกเหนือจากนั้นอาจแต่งกลิ่นรสทอร์ทียาชิปด้วยรสชาติที่หลากหลาย
ตอร์ติยาข้าวโพด

ในอเมริกาเหนือ ตอร์ติยาข้าวโพด  หรือที่มักเรียกสั้น ๆ ว่า ตอร์ติยา  คือขนมปังแผ่นบางชนิดหนึ่งที่ไม่ใส่สารช่วยให้ขึ้นฟู โดยใช้แป้งที่ได้จากเมล็ดข้าวโพดแห้งบ่มในน้ำปูนใส ผสมกับเกลือ น้ำ และบางครั้งน้ำมันพืช ในเม็กซิโกมีแป้งข้าวโพดสามสีสำหรับทำตอร์ติยา ได้แก่ ข้าวโพดขาว ข้าวโพดเหลือง และข้าวโพดน้ำเงิน (หรือข้าวโพดดำ)
ขนมปังที่คล้ายคลึงกันจากอเมริกาใต้ที่เรียกว่าอาเรปา (ทำจากข้าวโพดบดโดยตรง ไม่ใช่จากข้าวโพดบ่มน้ำปูนใส และโดยทั่วไปมีความหนากว่าตอร์ติยามาก) มีอยู่ก่อนที่ชาวยุโรปจะเดินทางมาถึงทวีปอเมริกา และถูกชาวสเปนเรียกว่า "ตอร์ติยา" เนื่องจากมีหน้าตาคล้ายคลึงกับเค้กไร้สารช่วยให้ฟูและไข่เจียวสเปนดั้งเดิม (แต่เดิมไม่มีมันฝรั่งซึ่งมีถิ่นกำเนิดในอเมริกาใต้) ชาวแอซเทกและกลุ่มชนอื่น ๆ ที่พูดภาษานาวัตล์เรียกตอร์ติยาว่า ตลัชกัลลี  และอาหารเหล่านี้ได้กลายเป็นรูปลักษณ์ต้นแบบของตอร์ติยาในปัจจุบัน
เมล็ดข้าวโพดตามธรรมชาติมีหลายสีขึ้นอยู่กับพันธุ์ปลูก ตั้งแต่สีขาวซีด สีเหลือง ไปจนถึงสีแดงและสีม่วงอมน้ำเงิน ในทำนองเดียวกัน ข้าวโพดบดหยาบและตอร์ติยาที่ทำจากข้าวโพดบดหยาบอาจมีสีใกล้เคียงกัน อย่างไรก็ตาม แผ่นตอร์ติยาสีขาวและสีเหลืองนั้นพบได้บ่อยที่สุด
ชิงงง

นิกายชิงงง  เป็นนิกายหนึ่งของศาสนาพุทธในประเทศญี่ปุ่นสายวัชรยาน ที่มีต้นกำเนิดในประเทศอินเดีย ต่อมาพระภิกษุชาวอินเดีย เช่น พระวัชรโพธิ พระอโมฆวัชระ ได้นำจากมาเผยแผ่ในประเทศจีนตั้งแต่สมัยราชวงศ์ถัง และพระคูไกชาวญี่ปุ่นนำมาเผยแผ่ในประเทศญี่ปุ่นเป็นครั้งแรก 
คำว่า ชิงงง เขียนด้วยอักษรจีนเป็น 真言 ("zhēnyán"),ซึ่งเป็นการถอดเสียงคำว่า มันตระ ในภาษาสันสกฤต
ความสัมพันธ์กับวัชรยาน.
เมื่อพุทธศาสนาสายคุยหยานเข้าสู่ประเทศญี่ปุ่น ในประเทศอินเดียคุยหยานก็ยังอยู่ในระยะเริ่มแรกเช่นกัน จึงยังไม่มีคำว่า วัชรยาน ใช้เป็นชื่อสายในขณะนั้น แต่เรียกว่า มนตรยาน เป็นหลัก ศาสตราจารย์พอล วิลเลียมส์ มีความเห็นว่าควรเรียกพุทธศาสนาสายคุยหยานระยะแรกว่า "มนตรยาน" จะถูกต้องเหมาะสมกว่า
มิเกล โอยาร์ซาบัล

มิเกล โอยาร์ซาบัล อูการ์เต (เกิด 21 เมษายน ค.ศ. 1997) เป็นนักฟุตบอลชาวสเปนที่เล่นในตำแหน่งปีกหรือกองหน้าให้แก่เรอัลโซซิเอดัดในลาลิกาและทีมชาติสเปน
เขาลงเล่นให้แก่เรอัลโซซิเอดัดมากกว่า 200 นัดและยิงได้มากกว่า 60 ประตู เขามีส่วนช่วยให้ทีมชนะเลิศโกปาเดลเรย์ 2020 ซึ่งเขาทำประตูในนัดชิงชนะเลิศ
โอยาร์ซาบัลลงเล่นให้แก่ทีมชาติสเปนชุดใหญ่ครั้งแรกใน ค.ศ. 2016 เขาเป็นตัวแทนของประเทศในการแข่งขัน[ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป และกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ในปี ค.ศ. 2021 ซึ่งช่วยให้สเปนได้รับเหรียญเงินที่โตเกียว และฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2024 เขาเป็นผูัทำประตูซึ่งทำให้สเปนเอาชนะอังกฤษในนัดชิงชนะเลิศ ทำให้ชาติของเขาคว้าแชมป์ยุโรปเป็นสมัยที่ 4
ทีมชาติ.
สเปน.
โอยาร์ซาบัลเคยเล่นให้แก่ทีมชาติสเปนรุ่นอายุไม่เกิน 18 ปี, 19 ปี และ 21 ปี วันที่ 17 พฤษภาคม ค.ศ. 2016 เขาในวัย 19 ปีถูกเรียกติดทีมชาติชุดใหญ่ในเกมกระชับมิตรที่พบกับบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา ซึ่งในนัดนั้น เขาได้ลงเล่นแทนที่โนลิโต (ซึ่งทำประตูได้) ประมาณนาทีที่ 60 ช่วยให้ทีมเอาชนะไปได้ 3–1
วันที่ 10 มิถุนายน ค.ศ. 2019 โอยาร์ซาบัลทำประตูแรกให้นามทีมชาติ ช่วยให้ทีมเอาชนะสวีเดน 3–0 ในรอบคัดเลือกของฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2020 เดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2021 เขามีชื่อติดทีมชาติชุด 24 คนภายใต้การคุมทีมของลุยส์ เอนริเกในการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรปรอบสุดท้าย เขาได้ลงเล่นเป็นตัวสำรองและทำประตูสุดท้ายช่วยให้ทีมเอาชนะโครเอเชียในช่วงต่อเวลาพิเศษ 5–3 ในรอบ 16 ทีมสุดท้าย และในรอบถัดมา เขายิงลูกโทษเป็นคนสุดท้าย ช่วยให้ทีมเอาชนะสวิตเซอร์แลนด์หลังจากที่เสมอกัน 1–1 ใน 120 นาที
โอยาร์ซาบัลมีชื่อติดทีมชาติสเปนชุดโอลิมปิกสำหรับการแข่งขันที่โตเกียวในปี 2021 เขาทำสามประตูในรายการ ช่วยให้ทีมจบอันดับรองชนะเลิศ ซึ่งหนึ่งในสามประตูที่เขาทำได้นั้นเกิดขึ้นในรอบชิงชนะเลิศที่แพ้บราซิล 2–1
เกียรติประวัติ.
สโมสร.
เรอัลโซซิเอดัด
ทีมชาติ.
สเปน อายุไม่เกิน 21 ปี
สเปน อายุไม่เกิน 23 ปี
สเปน
ฟุตบอลยูโร 2024
ดาเดอบาโตราโนโกร์

ดาเดอบาโตราโนโกร์ แปลว่า นี่คือบ้านของผู้กล้า  เป็นอะนาชีดภาษาปาทาน เป็นเพลงอะแคปเปลลา ซึ่งหมายความว่าไม่มีเครื่องดนตรี เนื่องจากเครื่องดนตรีถือเป็นฮะรอม (ต้องห้ามทางศาสนาหรือผิดกฎหมาย) โดยตอลิบาน นะชีดนี้อิงจากเพลงสมัยคอมมิวนิสต์ชื่อ "Da De Azadi Khawra"
รัฐอิสลามแห่งอัฟกานิสถาน (อัฟกานิสถานภายใต้การปกครองของตอลิบาน) มีกฎหมายที่เป็นทางการได้ระบุธงและตราสัญลักษณ์ของตน แต่ไม่ได้ระบุเพลงสรรเสริญ อะนาชีดนี้มักใช้ในการเปิดหลักฐานการออกอากาศโดย Da Shariat Zhagh ("เสียงจากชะรีอะฮ์") สถานีวิทยุอย่างเป็นทางการของตอลิบานตั้งแต่ปลายทศวรรษ 1990 เมื่อกลุ่มได้ควบคุมอาณาเขตส่วนใหญ่ของอัฟกานิสถาน วิดีโอที่เผยแพร่โดยคณะกรรมาธิการกิจการวัฒนธรรมของกลุ่มตอลิบาน นอกจากนี้ยังใช้ในพิธีการอย่างเป็นทางการ เช่น ในปี ค.ศ. 2013 เมื่อรัฐอิสลามเอมิเรตเปิดสำนักงานทางการเมืองในโดฮา ประเทศกาตาร์ เพลงนี้ถูกนำไปเล่นในระหว่างพิธีชักธง ด้วยเหตุนี้ จึงถือเป็นเพลงชาติโดยพฤตินัยของเอมิเรตอิสลามแห่งอัฟกานิสถานและตอลิบาน
การบันทึกเสียงที่ใช้บ่อยที่สุดสำหรับเพลงนี้ประกอบด้วยเป็นเสียงของ Mullah Faqir Muhammad Darwesh ซึ่งเป็นกลุ่ม Taliban 'munshid" (นักร้องอะนาชีด) ที่ได้รับความนิยม
ประเทศจาเมกาในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020

ประเทศจาเมกา จะได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 16 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 24 สิงหาคม - 5 กันยายน พ.ศ. 2564 คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งประเทศจาเมกาได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านรอบคัดเลือกพาราลิมปิกแล้วทั้งหมด 1 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 1 ชนิดกีฬา
ประเทศคีร์กีซสถานในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020

ประเทศคีร์กีซสถาน จะได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 16 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 24 สิงหาคม - 5 กันยายน พ.ศ. 2564 คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งประเทศคีร์กีซสถานได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านรอบคัดเลือกพาราลิมปิกแล้วทั้งหมด 2 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 2 ชนิดกีฬา
ประเทศลิเบียในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020

ประเทศลิเบีย จะได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 16 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 24 สิงหาคม - 5 กันยายน พ.ศ. 2564 คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งประเทศลิเบียได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านรอบคัดเลือกพาราลิมปิกแล้วทั้งหมด 1 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 1 ชนิดกีฬา
ประเทศลิทัวเนียในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020

ประเทศลิทัวเนีย จะได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 16 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 24 สิงหาคม - 5 กันยายน พ.ศ. 2564 คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งประเทศลิทัวเนียได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านรอบคัดเลือกพาราลิมปิกแล้วทั้งหมด 24 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 8 ชนิดกีฬา
ประเทศลักเซมเบิร์กในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020

ประเทศลักเซมเบิร์ก จะได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 16 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 24 สิงหาคม - 5 กันยายน พ.ศ. 2564 คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งประเทศลักเซมเบิร์กได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านรอบคัดเลือกพาราลิมปิกแล้วทั้งหมด 1 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 1 ชนิดกีฬา
ประเทศมาเลเซียในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020

ประเทศมาเลเซีย จะได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 16 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 24 สิงหาคม - 5 กันยายน พ.ศ. 2564 คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งประเทศมาเลเซียได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านรอบคัดเลือกพาราลิมปิกแล้วทั้งหมด 29 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 9 ชนิดกีฬา
ประเทศเม็กซิโกในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020

ประเทศเม็กซิโก จะได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 16 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 24 สิงหาคม - 5 กันยายน พ.ศ. 2564 คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งประเทศเม็กซิโกได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านรอบคัดเลือกพาราลิมปิกแล้วทั้งหมด 31 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 29 ชนิดกีฬา
จำนวนผู้เข้าแข่งขัน.
จำนวนดังนี้
ประเทศมองโกเลียในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020

ประเทศมองโกเลีย จะได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 16 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 24 สิงหาคม - 5 กันยายน พ.ศ. 2564 คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งประเทศมองโกเลียได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านรอบคัดเลือกพาราลิมปิกแล้วทั้งหมด คน เข้าร่วมการแข่งขันใน ชนิดกีฬา
ยิงปืน.
ผลการแข่งขันดังนี้
ประเทศมอนเตเนโกรในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020

ประเทศมอนเตเนโกร จะได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 16 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 24 สิงหาคม - 5 กันยายน พ.ศ. 2564 คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งประเทศมอนเตเนโกรได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านรอบคัดเลือกพาราลิมปิกแล้วทั้งหมด 1 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 1 ชนิดกีฬา
ประเทศโมร็อกโกในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020

ประเทศโมร็อกโก จะได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 16 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 24 สิงหาคม - 5 กันยายน พ.ศ. 2564 คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งประเทศโมร็อกโกได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านรอบคัดเลือกพาราลิมปิกแล้วทั้งหมด 25 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 3 ชนิดกีฬา
ประเทศนามิเบียในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020

ประเทศนามิเบีย จะได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 16 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 24 สิงหาคม - 5 กันยายน พ.ศ. 2564 คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งประเทศนามิเบียได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านรอบคัดเลือกพาราลิมปิกแล้วทั้งหมด 1 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 1 ชนิดกีฬา
ประเทศเนปาลในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020

ประเทศเนปาล จะได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 16 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 24 สิงหาคม - 5 กันยายน พ.ศ. 2564 คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งประเทศเนปาลได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านรอบคัดเลือกพาราลิมปิกแล้วทั้งหมด 1 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 1 ชนิดกีฬา
ประเทศเนเธอร์แลนด์ในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020

ประเทศเนเธอร์แลนด์ จะได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 16 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 24 สิงหาคม - 5 กันยายน พ.ศ. 2564 คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งประเทศเนเธอร์แลนด์ได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านรอบคัดเลือกพาราลิมปิกแล้วทั้งหมด 74 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 12 ชนิดกีฬา
ประเทศนิวซีแลนด์ในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020

ประเทศนิวซีแลนด์ จะได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 16 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 24 สิงหาคม - 5 กันยายน พ.ศ. 2564 คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งประเทศนิวซีแลนด์ได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านรอบคัดเลือกพาราลิมปิกแล้วทั้งหมด 45 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 7 ชนิดกีฬา
ประเทศไนจีเรียในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020

ประเทศไนจีเรีย จะได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 16 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 24 สิงหาคม - 5 กันยายน พ.ศ. 2564 คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งประเทศไนจีเรียได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านรอบคัดเลือกพาราลิมปิกแล้วทั้งหมด 22 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 4 ชนิดกีฬา
ซุรูเดมิลลี

ซุรูเดมิลลี หรือแปลได้ว่า ป้อมปราการอิสลาม หัวใจแห่งเอเชีย  ถูกใช้เป็นเพลงชาติของรัฐอิสลามอัฟกานิสถานระหว่าง ค.ศ. 1992 ถึง 1999 และใน ค.ศ. 2002 ถึง 2006
ประวัติ.
ในช่วงปลายทศวรรษ 1990 เอมิเรตอิสลามอัฟกานิสถานภายใต้การปกครองของกลุ่มตาลีบันซึ่งยึดครองอาณาเขตส่วนใหญ่ของประเทศอัฟกานิสถานและปกครองจนถึงปลายปี ค.ศ.2001 ได้ออกกฎหมายห้ามมีการเล่นดนตรีทั่วดินแดนที่กลุ่มตาลิบันยึดครองไว้ได้ ทำให้ประเทศอัฟกานิสถานส่วนใหญ่ไม่มีเพลงชาติในช่วงเวลานั้น แต่ก็มีการถือเพลงดะเดอะบาโตะราโนะโกร์เป็นเพลงชาติเอมิเรตอิสลามอัฟกานิสถานโดยพฤตินัย จนกระทั่งปลายปี ค.ศ.2001 เมื่อสหรัฐอเมริกาและชาติพันธมิตรบุกอัฟกานิสถาน เนื่องมาจากเหตุการณ์ 9/11 และทำการโค่นล้มอำนาจรัฐบาลของเอมิเรตอิสลามอัฟกานิสถาน ทำให้เพลงนี้ถูกนำกลับมาใช้อีกครั้งจนถึงปี ค.ศ.2006 จากนั้นจึงใช้เพลงมิลลีซุรูดเป็นเพลงชาติของสาธารณรัฐอิสลามอัฟกานิสถาน
ประเทศมาซิโดเนียเหนือในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020

ประเทศมาซิโดเนียเหนือ จะได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 16 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 24 สิงหาคม - 5 กันยายน พ.ศ. 2564 คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งประเทศมาซิโดเนียเหนือได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านรอบคัดเลือกพาราลิมปิกแล้วทั้งหมด 1 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 1 ชนิดกีฬา
ยิงปืน.
ผลดังนี้
ประเทศนอร์เวย์ในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020

ประเทศนอร์เวย์ จะได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 16 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 24 สิงหาคม - 5 กันยายน พ.ศ. 2564 คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งประเทศนอร์เวย์ได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านรอบคัดเลือกพาราลิมปิกแล้วทั้งหมด 15 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 7 ชนิดกีฬา
กรีฑา.
ผลดังนี้
ประเทศปากีสถานในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020

ประเทศปากีสถาน จะได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 16 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 24 สิงหาคม - 5 กันยายน พ.ศ. 2564 คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งประเทศปากีสถานได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านรอบคัดเลือกพาราลิมปิกแล้วทั้งหมด 1 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 1 ชนิดกีฬา
กรีฑา.
ผลดังนี้
ประเทศเปรูในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020

ประเทศเปรู จะได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 16 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 24 สิงหาคม - 5 กันยายน พ.ศ. 2564 คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งประเทศเปรูได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านรอบคัดเลือกพาราลิมปิกแล้วทั้งหมด คน เข้าร่วมการแข่งขันใน ชนิดกีฬา
กรีฑา.
ผลการแข่งขันดังนี้
ประเทศฟิลิปปินส์ในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020

ประเทศฟิลิปปินส์ จะได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 16 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 24 สิงหาคม - 5 กันยายน พ.ศ. 2564 คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งประเทศฟิลิปปินส์ได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านรอบคัดเลือกพาราลิมปิกแล้วทั้งหมด 5 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 3 ชนิดกีฬา
ดาบิด รายา

ดาบิด รายา มาร์ติน (เกิด 15 กันยายน ค.ศ. 1995) เป็นนักฟุตบอลชาวสเปนที่เล่นในตำแหน่งผู้รักษาประตูให้แก่อาเซนอลในพรีเมียร์ลีก เขาเริ่มต้นอาชีพกับแบล็กเบิร์นโรเวอส์และย้ายมาเบรนต์ฟอร์ดใน ค.ศ. 2019
สโมสรอาชีพ.
แบล็กเบิร์นโรเวอส์.
รายาเริ่มเล่นให้แก่ทีมเยาวชนของกอร์เนลญาในสเปน ก่อนที่จะได้รับทุนการศึกษาและย้ายมาแบล็กเบิร์นโรเวอส์ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2012 เขาเล่นให้แก่ทีมเยาวชนของสโมสรและได้เซ็นสัญญาอาชีพฉบับแรกเมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2014 เขาถูกปล่อยยืมตัวเป็นระยะเวลาสี่เดือนให้แก่เซาท์พอร์ตในคอนเฟอเรนซ์พรีเมียร์ในช่วงครึ่งแรกของฤดูกาล 2014–15 เขาได้ลงเล่นให้แก่เซาท์พอร์ตทั้งสิ้น 24 นัด ต่อมาเมื่อหมดสัญญายืมตัว เขาได้ลงเล่นให้แก่แบล็กเบิร์นทั้งสิ้นสองนัดในช่วงครึ่งฤดูกาลหลังของแชมเปียนชิป เดือนเมษายน ค.ศ. 2015 เขาตัดสินใจขยายสัญญากับสโมสรไปอีกสามปี
แม้ว่าจะได้ลงเล่นรวม 13 นัดจากในฤดูกาล 2015–16 และ 2016–17 แต่รายายังคงเป็นเพียงผู้รักษาประตูมือสองของทีมรองจากเจสัน สตีล รายาได้กลายเป็นผู้รักษาประตูมือหนึ่งหลังจากที่ทีมตกชั้นสู่ลีกวันหลังจบฤดูกาล 2016–17 ต่อมาในฤดูกาล 2017–18 เขาลงเล่นให้แก่สโมสร 47 นัดและช่วยให้ทีมเลื่อนชั้นกลับสู่แชมเปียนชิปได้สำเร็จ และในฤดูกาล 2018–19 เขาได้ลงเล่นในแชมเปียนชิปครบ 46 นัด รายาออกจากสโมสรในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2019 เขาลงเล่นให้แก่สโมสรทั้งสิ้น 108 นัด
เบรนต์ฟอร์ด.
วันที่ 6 กรกฎาคม ค.ศ. 2019 รายาเซ็นสัญญาสี่ปีกับเบรนต์ฟอร์ดในแชมเปียนชิปแบบไม่เปิดเผยค่าตัว อย่างไรก็ตาม มีการรายงานค่าตัวอยู่ที่ 3 ล้านปอนด์ ผลงานของเขาในครึ่งแรกของฤดูกาล 2019–20 ทำให้เขาได้รับรางวัลผู้รักษาประตูยอดเยี่ยมแห่งปีจากงานประกาศรางวัลฟุตบอลลอนดอน 2020 นอกจากนี้ เขาเก็บคลีนชีตส์ 16 นัดตลอดฤดูกาล ทำให้เขาได้รับรางวัลถุงมือทองคำจากอีเอฟแอลร่วมกับ Bartosz Białkowski จบฤดูกาล รายาลงเล่นให้แก่สโมสร 49 นัด ซึ่งนัดสุดท้ายคือการแพ้ฟูลัมในนัดชิงชนะเลิศเพลย์ออฟแชมเปียนชิป 2–1
รายาได้รับบาดเจ็บจนไม่ได้ลงเล่นในเกมกระชับมิตรก่อนเปิดฤดูกาลและช่วงต้นของฤดูกาล เขากลับมาลงเล่นในอีเอฟแอลคัพสองนัดและทำหน้าที่เป็นกัปตันในทั้งสองนัดนั้นด้วย เขาตัดสินใจขยายสัญญากับสโมสรอีกสี่ปีเมื่อวันที่ 2 ตุลาคม ค.ศ. 2020 จบฤดูกาล 2020–21 รายาลงเล่นให้แก่สโมสร 48 นัด เก็บได้ 17 คลีนชีตส์ และมีส่วนช่วยให้ทีมเลื่อนชั้นสู่พรีเมียร์ลีก หลังจากที่เอาชนะสวอนซีซิตีในรอบเพลย์ออฟ 2–0
ชีวิตส่วนตัว.
รายาเป็นแฟนบอลเรอัลมาดริด
เกียรติประวัติ.
เบรนต์ฟอร์ด
รางวัลส่วนตัว
อาสนวิหารพระหฤทัย (ซาราเยโว)

อาสนวิหารพระหฤทัย (ภาษาเซอร์เบีย-โครเอเชีย: "Katedrala Srca Isusova/Катедрала Срца Исусова") หรือ อาสนวิหารซาราเยโว ("Sarajevska katedrala/Сарајевска катедрала") เป็นอาสนวิหารของโรมันคาทอลิกในซาราเยโว ประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา และเป็นอาสนวิหารที่ใหญ่ที่สุดในประเทศ อาสนวิหารประจำอัครสังฆมณฑลเวอร์ฮบอสนา และศูนย์กลางของคาทอลิกในซาราเยโว อาสนวิฟารตั้งอยู่ในย่านเมืองเก่าซาราเยโว
บลูพีเรียด

บลูพีเรียด (; โรมาจิ: "Burū Piriodo") เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น เขียนเรื่องและวาดภาพโดยสึบาซะ ยามางุจิ ซีรีส์ตีพิมพ์ในนิตยสาร"อาฟเตอร์นูนรายเดือน"ของสำนักพิมพ์โคดันชะตั้งแต่เดือนมิถุนายน พ.ศ. 2560 และรวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือการ์ตูนรวมเล่ม ("ทังโกบง") ถึงเล่มที่ 11 เมื่อเดือนกันยายน พ.ศ. 2564 ได้รับการดัดแปลงเป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์โดยสตูดิโอ Seven Arcs ออกอากาศตั้งแต่เดือนตุลาคมถึงธันวาคม พ.ศ. 2564 เมื่อวันที่ 2 เมษายน พ.ศ. 2567 ภาพยนตร์เรื่องนี้กำกับโดยเคนทาโร ฮากิวาระ เขียนบทโดยเรอิโกะ โยชิดะ และดนตรีแต่งโดยYūki "Yaffle" Kojima มีกำหนดฉายในโรงภาพยนตร์ญี่ปุ่นวันที่ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2567
ให้เสียงโดย: ฮิโรมุ มิเนตะ
ให้เสียงโดย: ยุมิริ ฮานาโมริ
ให้เสียงโดย: ไดกิ ยามาชิตะ
ให้เสียงโดย: เค็งโงะ คาวานิชิ
ให้เสียงโดย: ยุเมะ มิยาโมโตะ
ให้เสียงโดย: มายุ อาโอยางิ
ให้เสียงโดย: ฟุมิ ฮิราโนะ
ให้เสียงโดย: มาซายะ ฟุกุนิชิ
ให้เสียงโดย: ชินอิจิโร คามิโอะ
ให้เสียงโดย: ทัตสึมารุ ทาจิบานะ
ให้เสียงโดย: มิกุ ฮิรัตสึกะ
ให้เสียงโดย: อิกุมิ ฮาเซงาวะ
ให้เสียงโดย: ยุนะ เนโมโตะ
ให้เสียงโดย: อาโออิ โคงะ
ให้เสียงโดย: ยูกิ คาซึ
ให้เสียงโดย: เอมิริ สึยามะ
ให้เสียงโดย: ไทชิ มุราตะ
ให้เสียงโดย: ซาโอริ โอนิชิ
ศาสนาอิสลามในประเทศอิรัก

ศาสนาอิสลามในอิรักมีประวัติศาสตร์อันยาวนานและซับซ้อนมาเกือบ 1,400 ปี นับตั้งแต่ศาสดามุฮัมมัดมีชีวิตจนเสียชีวิตใน ค.ศ. 632 เนื่องจากเป็นหนึ่งในสถานที่แรกของโลกที่รับอิสลาม อิรักเป็นชาติที่มีมุสลิมเป็นส่วนใหญ่ที่ประชากรประมาณร้อยละ 98 ระบุตนเองเป็นมุสลิม อิสลามในอิรักแบ่งออกเป็นสองนิกาย: ชีอะฮ์ที่มีผู้นับถือประมาณร้อยละ 50-60 และซุนนีที่มีผู้นับถือประมาณร้อยละ 35-45
แบกแดด ซึ่งเคยเป็นเมืองหลวงของรัฐเคาะลีฟะฮ์อับบาซียะฮ์และศูนย์กลางวิชาการอิสลาม เป็นหนึ่งในเมืองทางศาสนาที่สำคัญที่สุดในประเทศอิรัก ถือเป็นสถานที่สำคัญมากต่อชุมชนชีอะฮ์และซุนนี ย่านกาซิมียะฮ์ในแบกแดดมีชื่อเสียงจากการมีศาลเจ้าอิหม่ามชีอะฮ์ที่สำคัญสองคน ส่วนกัรบะลาอ์ได้รับเกียรติจากการเป็นที่ตั้งยุทธการที่กัรบะลาอ์ใน ค.ศ. 680 ที่มีผลกระทบต่อความเชื่อและการปฏิบัติของชีอะฮ์อย่างมีนัยยะสำคัญ สุสานของอะลี อิหม่ามชีอะฮ์คนแรกและเคาะลีฟะฮ์คนที่ 4 ตั้งอยู่ที่นาจาฟ ซึ่งเป็นอีกเมืองสำคัญ ทำให้เมืองนี้เป็นจุดแสวงบุญสำคัญ
อะบูฮะนีฟะฮ์ นักคิดซุนนีผู้มีชื่อเสียง ได้รับการสอนที่กูฟะฮ์ และอิบน์ ฮันบัลสอนในกรุงแบกแดด ตลอดทั้งประวัติศาสตร์ อิรักเป็นแหล่งที่ตั้งของฟิตนะฮ์ (การแตกแยกทางศาสนา) หลายครั้งที่ทำให้วิธีการติดต่อสื่อสารระหว่างนิกายต่าง ๆ เปลี่ยนแปลงไป ทำให้ที่นี่เป็นสถานที่สำคัญสำหรับการศึกษาประวัติศาสตร์อิสลามและความสัมพันธ์ระหว่างนิกายต่าง ๆ
ประชากรศาสตร์.
ข้อมูลผู้นับถือศาสนาในประชากรอิรักยังคงคลุมเครือ โดยร้อยละ 95–99 ของประชากรเป็นมุสลิม เดอะเวิลด์แฟกต์บุ๊กใน ค.ศ. 2015 ประมาณการว่าร้อยละ 29–34 นับถือนิกายซุนนี และร้อยละ 64–69 นับถือนิกายชีอะฮ์ รายงานจากผลสำรวจของสำนักวิจัยพิวใน ค.ศ. 2011 ร้อยละ 51 บอกว่าตนนับถือชีอะฮ์ และร้อยละ 42 นับถือซุนนี
กัวลาเปอญู

กัวลาเปอญู  เป็นเมืองหลักในอำเภอกัวลาเปอญู เขตภายใน รัฐซาบะฮ์ ประเทศมาเลเซีย ใน พ.ศ. 2553 เมืองนี้มีประชากรประมาณ 659 คน
ภูมิอากาศ.
กัวลาเปอญูมีภูมิอากาศแบบป่าดิบชื้น (Af) โดยมีฝนตกหนักถึงหนักมากตลอดทั้งปี
พระราชพิธีโสกันต์

พระราชพิธีโสกันต์ เป็นพระราชพิธีสำคัญในประเทศสยาม (ปัจจุบันคือประเทศไทย) รวมถึงกัมพูชา เป็นพิธีหลวงของพิธีโกนจุก โดยมีไว้เฉพาะเชื้อพระวงศ์ชั้นพระองค์เจ้าขึ้นไป เจ้านายชั้นรอง ๆ ลงมา เรียกว่า "เกศากันต์" ซึ่งต่างกันที่การแต่งองค์ทรงเครื่อง ตลอดจนพิธีแห่บางอย่างอาจเพิ่มลดตามลำดับพระเกียรติยศของเจ้านายพระองค์นั้น ๆ
พิธีโสกันต์ในยุครัตนโกสินทร์ได้สืบทอดแบบแผนมาจากกรุงศรีอยุธยาตอนปลาย โดยมีเจ้าฟ้าพินทวดี ซึ่งเป็นพระเจ้าลูกเธอชั้นเจ้าฟ้าในพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศเพียงพระองค์เดียวที่ยังทรงมีพระชนม์อยู่เมื่อแรกตั้งกรุงรัตนโกสินทร์และทรงทราบขนบธรรมเนียมในวัง พระองค์เกรงว่าพิธีโสกันต์ตามแบบโบราณราชประเพณีจะสูญหายไป จึงได้ทรงบันทึกและทรงแจกแจงรายละเอียดไว้เป็นตำรา โดยมีเจ้านายพระองค์แรกที่ทรงเข้าพิธีโสกันต์ตรงตามตำราที่เจ้าฟ้าพินทวดีทรงบันทึกไว้คือ เจ้าฟ้ากุณฑลทิพยวดี ส่วนพระราชพิธีโสกันต์พระองค์เจ้าอินทุรัตนาเมื่อ พ.ศ. 2474 นับเป็นองค์สุดท้ายของประเทศไทย
ฤกษ์ยามพระราชพิธีโสกันต์จะมีโหรหลวงกำหนดวันเวลาที่จะเริ่มพระราชพิธีโสกันต์ ซึ่งจะมีพิธีสงฆ์และพิธีพราหมณ์พร้อมกัน ส่วนใหญ่มักจะประกอบ ณ พระที่นั่งดุสิตมหาปราสาท ในสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ตอนต้นมักจะประกอบพิธีนี้ร่วมกับพระราชพิธีสัมพัจฉรฉินท์ (พิธีตรุษไทย พระราชพิธีเดือน 4) ซึ่งต่อมาจะประกอบร่วมกับพระราชพิธีตรียัมปวาย (โล้ชิงช้า)
ประเทศอัฟกานิสถานในพาราลิมปิก

ประเทศอัฟกานิสถาน ได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกครั้งแรกในพาราลิมปิกฤดูร้อน 1996 ที่แอตแลนตา โดยนักปั่นจักรยาน Gul Afzal และ Zabet Khan เป็นตัวแทน
ประเทศอัฟกานิสถานไม่ได้เข้าร่วมในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2000 ที่ซิดนีย์ โดยถูกแบนจากการแข่งขันเนื่องจากการปฏิบัติต่อผู้หญิงภายใต้การปกครองของกลุ่มตอลิบาน
สองนักกีฬาตัวแทนของประเทศอัฟกานิสถานในการแข่งขันที่เอเธนส์ในปี ค.ศ. 2004 คือนักกรีฑาหญิง Mareena Karim และนักปั่นจักรยานชาย Qaher Hazrat แต่ไม่ได้เหรียญรางวัล
ประเทศอัฟกานิสถานเข้าแข่งขันในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2008 ที่ปักกิ่ง ซึ่งมีตัวแทนเพียงผู้เดียวคือนักกีฬายกน้ำหนัก โมฮัมหมัด ฟาฮิม ราฮิมี จากนั้นราฮิมีได้กลับมาแข่งอีกครั้งในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2012 ที่ลอนดอน ราฮิมีจึงเป็นเป็นนักกีฬาเพียงคนเดียวอีกครั้งที่ส่งเข้าร่วม
อัฟกานิสถานมีกำหนดจะแข่งขันในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020 โดยมีนักกีฬาเทควันโด ซาเกีย คุดาดาดี และผู้ติดตาม ฮอสเซน ราซูลี เป็นตัวแทน อย่างไรก็ตาม ประเทศอัฟกานิสถานถูกบังคับให้ถอนตัวหลังจากการยึดกรุงคาบูลของกลุ่มตอลิบาน คุดาดาดีจะกลายเป็นนักกีฬาหญิงคนแรกในพาราลิมปิกของอัฟกานิสถาน
ปัจจุบัน ประเทศอัฟกานิสถานยังไม่เคยได้รับเหรียญพาราลิมปิก และยังไม่เคยเข้าร่วมในพาราลิมปิกฤดูหนาว
ตารางเหรียญรางวัล.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>