pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
ภาษาสูญแล้ว

จากคำนิยามจำนวนหนึ่ง ภาษาสูญแล้ว  คือภาษาที่ปัจจุบันไม่มีผู้พูดแล้ว ในขณะที่ ภาษาตายแล้ว  คือภาษาที่ไม่มีผู้พูดในฐานะภาษาหลักแล้ว 
โดยปกติแล้วกระบวนการที่จะนำไปสู่การเป็นภาษาสูญนั้นจะเกิดขึ้นเมื่อภาษาหนึ่ง ๆ ได้ผ่านการตายของภาษาในระหว่างที่ถูกแทนที่ด้วยภาษาอื่น ตัวอย่างเช่น ภาษาคอปติกที่ถูกแทนที่ด้วยภาษาอาหรับ และภาษาชนพื้นเมืองอเมริกันจำนวนมากที่ถูกแทนที่ด้วยภาษาอังกฤษ ฝรั่งเศส สเปน หรือโปรตุเกส
ในหลายกรณี ภาษาสูญแล้วยังถูกใช้เพื่อประโยชน์ทางวิทยาศาสตร์ กฎหมาย หรือศาสนาเช่น ภาษาสลาวอนิกคริสตจักรโบราณ อเวสตะ คอปติก ทิเบตโบราณ กีเอซ นั้นเป็นภาษาในภาษากลุ่มสูญ
สัญญาอนุญาตสาธารณะทั่วไปแบบผ่อนปรนของกนู

สัญญาอนุญาตสาธารณะทั่วไปแบบผ่อนปรนของกนู หรือ แอลจีพีแอล  เป็นสัญญาอนุญาตของซอฟต์แวร์เสรีรูปแบบหนึ่ง คล้ายคลึงกับสัญญาอนุญาตสาธารณะทั่วไปของกนิวหรือจีพีแอล ซึ่งจัดทำโดยมูลนิธิซอฟต์แวร์เสรีเช่นกัน แอลจีพีแอลถูกเขียนขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2534 และดัดแปลงเมื่อ พ.ศ. 2542 โดย ริชาร์ด สตอลล์แมน โดยได้รับคำปรึกษาจาก อีเบน โมเกลน
แอลจีพีแอลใช้งานส่วนใหญ่กับไลบรารีมากกว่าตัวซอฟต์แวร์ โดยข้อแตกต่างระหว่างกับจีพีแอลคือ ตัวแอลจีพีแอลสามารถเชื่อมเข้ากับซอฟต์แวร์ทั่วไปได้ ไม่จำเป็นต้องเป็นแอลจีพีแอลหรือจีพีแอลเหมือนกัน นั่นคือ "การผ่อนปรน" กว่าตามชื่อสัญญาอนุญาตนั่นเอง
ซอฟต์แวร์ของมอซิลลาและโอเพนออฟฟิศดอตอ็อกใช้สัญญาอนุญาตแอลจีพีแอล
กล้ามเนื้อฟรอนทาลิส

กล้ามเนื้อฟรอนทาลิส (Frontalis muscle) เป็นกล้ามเนื้อบางๆ ตั้งอยู่บริเวณด้านหน้าของศีรษะ รูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า และเกาะกับพังผืดชั้นผิว (superficial fascia) มีลักษณะกว้างกว่ากล้ามเนื้อออกซิปิตาลิส (Occipitalis) และใยของกล้ามเนื้อนี้ยังยาวและสีซีดกว่ากล้ามเนื้อออกซิปิตาลิส กล้ามเนื้อนี้ไม่มีจุดเกาะอยู่กับกระดูก
ใยกล้ามเนื้อส่วนใกล้กลาง (medial) ต่อเนื่องกับใยของกล้ามเนื้อโปรเซอรัส (Procerus) ใยกล้ามเนื้อตรงกลางร่วมไปกับกล้ามเนื้อคอร์รูเกเตอร์ ซูเปอร์ซิลิไอ (Corrugator supercilii) และกล้ามเนื้อหลับตา (Orbicularis oculi) ยึดเกาะกับผิวหนังของคิ้ว และใยกล้ามเนื้อด้านข้างรวมกับกล้ามเนื้อหลับตาเหนือส่วนยื่นกระดูกหน้าผากจดกระดูกโหนกแก้ม (zygomatic process of the frontal bone)
จากจุดเกาะดังกล่าว ใยกล้ามเนื้อทอดตัวขึ้นไปด้านบน และเชื่อมกับกาเลีย อโพนิวโรติกา (galea aponeurotica) ใต้ต่อรอยประสานคร่อมขม่อมหน้า (coronal suture)
ขอบด้านใกล้กลางของกล้ามเนื้อฟรอนทาลิสาเชื่อมร่วมกันเหนือต่อสันจมูก แต่ระหว่างกล้ามเนื้อออกซิปิตาลิสเป็นช่องว่างที่มีความผันแปร เป็นที่อยู่ของกาเลีย อโพนิวโรติกา
ในตำราบางเล่มจัดกล้ามเนื้อนี้เป็นส่วนหนึ่งของกล้ามเนื้อออกซิปิโตฟรอนทาลิส (occipitofrontalis muscle)
หน้าที่หลักของกล้ามเนื้อนี้ต่อคิ้ว คือการยกหรือเลิกคิ้ว (ทำหน้าที่ตรงข้ามกับส่วนเบ้าตาของกล้ามเนื้อหลับตา (orbital portion of the orbicularis)) โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อมองขึ้นไปด้านบน และยังทำหน้าที่เมื่อวัตถุที่มองอยู่ไกลหรือมัวมาก
กล้ามเนื้อดีเพรสเซอร์ ซูเปอร์ซิลิไอ

กล้ามเนื้อดีเพรสเซอร์ ซูเปอร์ซิลิไอ (Depressor Supercilii) เป็นกล้ามเนื้อตาของร่างกายมนุษย์ ธรรมชาติของกล้ามเนื้อนี้ยังคงเป็นที่ถกเถียงกันในปัจจุบัน ตำราทางกายวิภาคศาสตร์บางเล่มนับกล้ามเนื้อนี้เป็นกล้ามเนื้อมัดหนึ่ง (เช่น Netter, et al) แต่ผู้เขียนส่วนใหญ่นับกล้ามเนื้อนี้เป็นส่วนหนึ่งของกล้ามเนื้อหลับตา (orbicularis oculi) 
ในทางตรงกันข้าม ตจแพทย์, จักษุแพทย์, และศัลยแพทย์พลาสติกจำนวนมากนับกล้ามเนื้อดีเพรสเซอร์ ซูเปอร์ซิลิไอเป็นกล้ามเนื้อมัดหนึ่งแยกออกมา และทำหน้าที่เฉพาะในการเคลื่อนไหวคิ้วและผิวหนังบริเวณแสกหน้า.
จุดเกาะต้นและจุดเกาะปลาย.
กล้ามเนื้อดีเพรสเซอร์ ซูเปอร์ซิลิไอมีจุดเกาะต้นที่ขอบเบ้าตาด้านใกล้กลาง (medial orbital rim) ใกล้กับกระดูกแอ่งถุงน้ำตา (lacrimal bone) และมีจุดเกาะปลายบนมุมด้านใกล้กลางของกระดูกเบ้าตา ใต้ต่อกล้ามเนื้อคอร์รูเกเตอร์ ซูเปอร์ซิลิไอ (corrugator supercilii) ในบางครั้งอาจพบปลายจุดเกาะมี 2 อัน แต่โดยทั่วไปแล้วจะมีเพียง 1 จุด
กล้ามเนื้อคอร์รูเกเตอร์ ซูเปอร์ซิลิไอ

กล้ามเนื้อคอร์รูเกเตอร์ ซูเปอร์ซิลิไอ (Corrugator supercilii) เป็นกล้ามเนื้อขนาดเล็ก แคบ รูปร่างเป็นพีระมิด ตั้งอยู่ที่หัวคิ้ว ใต้ต่อกล้ามเนื้อฟรอนทาลิส (Frontalis) และกล้ามเนื้อหลับตา (Orbicularis oculi)
กล้ามเนื้อนี้เริ่มจากปลายด้านใกล้กลางของโหนกคิ้ว (superciliary arch) และใยกล้ามเนื้อทอดไปทางด้านบนและด้านข้าง ระหว่างส่วนหนังตา (palpebral portion) และส่วนเบ้าตา (orbital portion) ของกล้ามเนื้อหลับตา และเข้าเกาะปลายที่พื้นผิวชั้นลึกของผิวหนัง เหนือต่อกึ่งกลางของโค้งเบ้าตา (orbital arch)
หน้าที่.
กล้ามเนื้อคอร์รูเกเตอร์ทำหน้าที่ดึงหัวคิ้วลงและเข้ากึ่งกลาง ทำให้เกิดรอยย่นในแนวตั้งของหน้าผาก เป็นกล้ามเนื้อหลักที่ทำให้หน้าบึ้งเมื่อเกิดความรู้สึกไม่พึงพอใจ
กล้ามเนื้อโปรเซอรัส

กล้ามเนื้อโปรเซอรัส (Procerus) เป็นแผ่นกล้ามเนื้อรูปพีระมิดขนาดเล็ก ลึกต่อเส้นประสาทซุพีเรียร์ออบิทัล (superior orbital nerve) , หลอดเลือดแดงซุปปราออบิทัล (Supra-orbital artery) , และหลอดเลือดดำซุปปราออบิทัล (Supraorbital vein)
จุดเกาะต้นและจุดเกาะปลาย.
จุดเกาะต้นของกล้ามเนื้อโปรเซอรัสเป็นเส้นใยเอ็นกล้ามเนื้อจากพังผืดที่คลุมเหนือส่วนล่างของกระดูกจมูก และส่วนบนของกระดูกอ่อนแลทเทอรัลนาซัล (lateral nasal cartilage)
กล้ามเนื้อนี้มีจุดเกาะปลายที่ผิวหนังเหนือต่อส่วนล่างของหน้าผากระหว่างคิ้วทั้งสอง เส้นใยของกล้ามเนื้อนี้ทอดรวมกับใยกล้ามเนื้อฟรอนทาลิส (Frontalis)
หน้าที่.
กล้ามเนื้อโปรเซอรัสทำหน้าที่ช่วยดึงส่วนของผิวหนังระหว่างหัวคิ้วลง ช่วยดึงให้รูจมูกกว้างขึ้น นอกจากนี้ยังช่วยทำหน้าที่ในการแสดงสีหน้าโกรธ
กล้ามเนื้อนาซาลิส

กล้ามเนื้อนาซาลิส (nasalis) (กล้ามเนื้อคอมเพรสเซอร์ นาริส (compressor naris)) เป็นกล้ามเนื้อที่เหมือนหูรูดของจมูกซึ่งทำหน้าที่ในการหดหรือกดกระดูกอ่อนจมูก (nasal cartilage) ประกอบด้วย 2 ส่วน คือ ส่วนทรานสเวอร์ส และ ส่วนเอลาร์
ในตำราบางเล่มแบ่งกล้ามเนื้อออกเป็น กล้ามเนื้อคอมเพรสเซอร์ นาริส และ ไดเลเตอร์ นาริส (dilator naris)
วัลเทอร์ โกรพีอุส

วัลเทอร์ อาด็อล์ฟ เกออร์ค โกรพีอุส (18 พฤษภาคม ค.ศ. 1883 – 5 กรกฎาคม ค.ศ. 1969) หรือที่เรียกกันโดยทั่วไปว่า วัลเทอร์ โกรเพียส เป็นสถาปนิกชาวชาวเยอรมันและเป็นผู้ก่อตั้งเบาเฮาส์ ในไวมาร์ เมื่อปี ค.ศ. 1919 ซึ่งถือเป็นโรงเรียนด้านการออกแบบและศิลปะสมัยใหม่แห่งแรก ๆ ของโลก ที่เริ่มผสานความสวยงามเข้ากับการใช้สอยในชีวิตประจำวัน
โกรพีอุส ถือเป็นหนึ่งในมาสเตอร์คนสำคัญด้านสถาปัตยกรรมที่ได้รับการยกย่องเช่นเดียวกับอัลวาร์ อาลโต ลูทวิช มีส ฟัน แดร์ โรเออ แฟรงก์ ลอยด์ ไรต์ และเลอกอร์บูซีเย ว่าเป็นผู้บุกเบิกสถาปัตยกรรมสมัยใหม่ ซึ่งได้กลายเป็นรากฐานการเรียนและการออกแบบมาจนถึงปัจจุบัน หรือที่เรียกว่า สถาปัตยกรรมสากล
เขาเกิดและเติบโตในตระกูลที่ค่อนข้างมีฐานะในราชอาณาจักรปรัสเซีย จักรวรรดิเยอรมัน โดยมีญาติหลายคนเป็นสถาปนิกรวมถึงนักการเมือง เขาได้รับใช้ชาติโดยการเป็นทหารในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 1 จนเมื่อสงครามยุติเขาได้หันมาสนใจในสถาปัตยกรรม จนได้มาเปิดโรงเรียนเบาเฮาส์ขึ้นในปี 1919 และในเวลาต่อมาในกลายเป็นโรงเรียนการออกแบบที่มีชื่อเสียงที่สุดแห่งหนึ่งของโลก ต่อมาในช่วงที่นาซีเยอรมนีได้เข้ามามีอิทธิพลมากขึ้น ซึ่งมีแนวคิดด้านสถาปัตยกรรมต่างจากของโกรพีอุสอย่างรุนแรง จึงทำให้เขาต้องปิดโรงเรียนเบาเฮาส์ลง แล้วลี้ภัยออกจากเยอรมนีภายใต้การช่วยเหลือจากเพื่อนสถาปนิกชาวอังกฤษ จากนั้นโกรพีอุส ก็ได้เดินทางไปปูรากฐานด้านสถาปัตยกรรมสมัยใหม่ที่สหรัฐอเมริกา ที่รัฐแมสซาชูเซตส์ โดยเขาได้เป็นอาจารย์และคณบดีประจำบัณฑิตวิทยาลัยการออกแบบ มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด ตั้งแต่ปี 1937-1952 นอกจากนี้เขายังเป็นอาจารย์พิเศษในช่วงท้าย ๆ ของชีวิตที่ MIT ก่อนจะเสียชีวิตลงเมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม ค.ศ. 1969
กล้ามเนื้อดีเพรสเซอร์ เซปไต นาไซ

กล้ามเนื้อดีเพรสเซอร์ เซปไต นาไซ (Depressor septi หรือ Depressor alœ nasi) เป็นกล้ามเนื้อบนใบหน้าที่มีจุดเกาะต้นที่แอ่งเพดานปากหลังฟันตัด (incisive fossa) ของกระดูกขากรรไกรบน ใยของกล้ามเนื้อทอดขึ้นไปเกาะปลายที่ผนังกลางจมูก (nasal septum) และส่วนหลังของส่วนปีกของกล้ามเนื้อนาซาลิส (nasalis muscle) กล้ามเนื้อนี้วางตัวระหว่างเยื่อเมือก (mucous membrane) และโครงสร้างกล้ามเนื้อของริมฝีปาก
หน้าที่.
กล้ามเนื้อดีเพรสเซอร์ เซปไต นาไซเป็นกล้ามเนื้อต้านโดยตรงของกล้ามเนื้ออื่นๆ ของจมูก ทำหน้าที่ดึงปีกจมูกลง และหดรูจมูก
กล้ามเนื้อลีเวเตอร์ เลบิไอ ซุพีเรียริส อลีควี นาไซ

กล้ามเนื้อลีเวเตอร์ เลบิไอ ซุพีเรียริส อัลลีค นาไซ (levator labii superioris alaeque nasi muscle) เป็นกล้ามเนื้อที่อยู่บนใบหน้า ชื่อของกล้ามเนื้อเป็นภาษาละตินแปลว่า กล้ามเนื้อที่ยกริมฝีปากบนและยกปีกจมูก กล้ามเนื้อนี้เป็นกล้ามเนื้อที่มีชื่อยาวที่สุดในบรรดากล้ามเนื้อในร่างกายของสัตว์
จุดเกาะ.
กล้ามเนื้อนี้มีจุดเกาะต้นที่ส่วนบนของส่วนยื่นขากรรไกรบนจดกระดูกหน้าผาก (frontal process of the maxilla) และมีจุดเกาะปลายที่ผิวหนังของส่วนข้างของรูจมูกและริมฝีปากบน
หน้าที่.
กล้ามเนื้อลีเวเตอร์ เลบิไอ ซุพีเรียริส อัลลีค นาไซทำหน้าที่ขยายรูจมูกและยกริมฝีปากบน ทำให้เกิดเสียงขู่คำราม
ชารีเท

ชารีเท  เป็นโรงพยาบาลมหาวิทยาลัยที่ใหญ่ที่สุดในยุโรป ตามที่อ้างในปี พ.ศ. 2546 หลังจากการรวมวิทยาเขตสี่แห่งเข้าด้วยกัน "Charité - Universitätsmedizin Berlin" (ชารีเท - โรงพยาบาลมหาวิทยาลัย เบอร์ลิน) เป็นวิทยาลัยแพทย์ของมหาวิทยาลัยเสรีแห่งเบอร์ลินและมหาวิทยาลัยฮุมบ็อลท์แห่งเบอร์ลิน
ปากกาลูกลื่น

ปากกาลูกลื่น  เป็นปากกา ที่มีส่วนปลายคือลูกลื่น ทำจากโลหะเล็ก ๆ มีเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 1 ม.ม. ลูกลื่นหมุนได้รอบทิศ และมีขอบเบ้าที่กันไม่ให้ลูกลื่นหลุดออกมา น้ำหมึกจะไหลผ่านท่อแคบ ๆ นี้ ส่วนลูกลื่นที่หมุนไปบนผิวกระดาษ สันที่อยู่ในเบ้าโลหะจะจ่ายน้ำหมึกไปหล่อเลี้ยงลูกลื่น จนเป็นเส้นหมึก ส่วนใหญ่ปากกาลูกลื่นจะเขียนได้ราว 2.5-3.5 กิโลเมตร 
ประวัติ.
ในปี ค.ศ. 1938 ลาสโล บีโร จิตรกรและนักหนังสือพิมพ์ชาวฮังการี ได้คิดค้นประดิษฐ์ปากกาลูกลื่นขึ้น ต่อมาเกิดสงครามโลกครั้งที่สอง บีโรลี้ภัยไปอยู่ที่อาร์เจนตินา ก่อตั้งบริษัทปากกาที่เขากับน้องชายร่วมกันคิดขึ้น และขายเป็นสิ่งประดิษฐ์ในปี ค.ศ. 1944 จากนั้นก็ได้รับความนิยม เนื่องจากสะดวกในการพกพาและถูกน้ำแล้วน้ำหมึกก็ไม่เลือนหาย
ประเภทของปากกาลูกลื่น.
ปากกาลูกลื่นที่เรารู้จักกันทั่วไปนั้น ยังสามารถออกเป็นอีกอย่างน้อย 2 ประเภท คือ แบบหัวลูกบอล และหัวลูกกลิ้ง ข้อแตกต่างที่สำคัญระหว่างทั้งสองประเภทนี้ คือ ปากกาแบบหัวลูกบอลนั้น นั้นใช้น้ำหมึกที่มีน้ำมันเป็นส่วนผสมหลัก ซึ่งทำให้มีอายุการใช้งานที่นานกว่า ขณะที่ปากกาลลูกลื่นหัวลูกกลิ้งนั้นจะใช้หมึกที่มีลักษณะเหลวกว่า ซึ่งเชื่อกันว่าช่วยให้ปากกาเขียนได้ลื่นและนุ่มนวลกว่า
กล้ามเนื้อลีเวเตอร์ แองกูไล ออริส

กล้ามเนื้อลีเวเตอร์ แองกูไล ออริส (levator anguli oris) เป็นกล้ามเนื้อใบหน้าที่อยู่บริเวณปาก เริ่มจากแอ่งฟันเขี้ยว (canine fossa) ซึ่งอยู่ใต้ต่อรูใต้เบ้าตา (infraorbital foramen)
ใยของกล้ามเนื้อเข้าเกาะปลายที่มุมของปาก ร่วมกับกล้ามเนื้อไซโกมาติคัส (zygomaticus) , ดีเพรสเซอร์ แองกูไล ออริส (depressor anguli oris) , และกล้ามเนื้อหูรูดปาก (Orbicularis oris)
กล้ามเนื้อไซโกมาติคัส เมเจอร์

กล้ามเนื้อไซโกมาติคัส เมเจอร์ (Zygomatic major) เป็นกล้ามเนื้อในร่างกายมนุษย์ ซึ่งทำหน้าที่ดึงมุมปากไปทางด้านบนและด้านข้าง กล้ามเนื้อนี้มีเส้นประสาทเฟเชียล (facial nerve, CN VII) เลี้ยงเช่นเดียวกับกล้ามเนื้อในการแสดงสีหน้ามัดอื่นๆ
กล้ามเนื้อไซโกมาติคัสเกาะจากโค้งกระดูกโหนกแก้ม (zygomatic arch) ไปยังมุมปาก กล้ามเนื้อนี้ทำหน้าที่ยกมุมปากในขณะที่ยิ้ม
เกิดมาลุย

เกิดมาลุย  เป็นภาพยนตร์ไทยที่เน้นการแสดงศิลปะการต่อสู้ ที่กำกับโดย พันนา ฤทธิไกร ออกฉายในปี พ.ศ. 2547 สร้างหลังจากความสำเร็จของภาพยนตร์เรื่อง องค์บาก ในปี พ.ศ. 2546 โดยชื่อ "เกิดมาลุย" เคยเป็นชื่อภาพยนตร์แอคชั่นเกรดเอ ถ่ายทำที่ จังหวัดขอนแก่น กำกับโดย ประพนธ์ เพชรอินทร์ นำแสดงโดย พันนา ฤทธิไกร ในปี พ.ศ. 2529 ในขณะนั้น "เกิดมาลุย" หรือ ชื่อเดิม "มือล่าระหัสเชน" เริ่มถ่ายทำปลายปี พ.ศ. 2527 และได้ออกฉายใน โรงภาพยนตร์เครือเอเพ็กซ์ เมื่อวันที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2529 แต่ภาพยนตร์ทั้งสองเรื่องไม่มีเนื้อหาเกี่ยวข้องกันเลย
เนื้อเรื่อง.
โดยเรื่องราวพูดถึงการเผชิญหน้า กับเหตุการณ์ร้ายแรงที่สุดในชีวิต ที่อยู่นอกเหนือจากความควบคุม อันนำมาซึ่งความเป็นความตายของผู้คนจำนวนมาก เมื่อตกอยู่ภายใต้การจับกลุ่มของผู้ก่อการร้าย ซึ่งเป็นชนกลุ่มน้อย ที่ตั้งใจสร้างความปั่นป่วนให้กับประเทศไทย พร้อมกับชาวบ้านในหมู่บ้านแห่งหนึ่งริมชายแดน ที่พวกเขาและเธอตั้งใจนำข้าวของมาบริจาค และช่วยพัฒนาหมู่บ้าน วิธีเดียวที่จะรักษาชีวิตของพวกพ้องและชาวบ้าน คือต้องนำเอาความสามารถเฉพาะตัวทางด้านกีฬาในแต่ละประเภท มาผสมผสานในการต่อสู้ด้วยมือเปล่า โดยมีเงื่อนไขของเวลา ในการแก้ไขปัญหาเฉพาะหน้าที่เกิดขึ้นให้ได้
วิลเลียม เบลก

วิลเลียม เบลก (28 พฤศจิกายน ค.ศ. 1757 - 12 สิงหาคม ค.ศ. 1827) เป็นกวีและนักวาดภาพชาวอังกฤษ ไม่ค่อยมีชื่อเสียงมากนักในระหว่างที่มีชีวิตอยู่ แต่งานของเขาได้รับการยอมรับทั่วไปในแวดวงประวัติศาสตร์ทั้งบทกวีนิพนธ์และภาพวาด ผลงานการวาดภาพนิมิตของเขาได้รับยกย่องว่า "โดดเด่นและก้าวหน้ากว่าศิลปินผู้ยิ่งใหญ่ที่สุดของบริเตนจะสามารถสร้างขึ้นได้" แม้ว่าเขาแทบไม่เคยเดินทางไปไหน และเคยออกไปพ้นจากกรุงลอนดอนเพียงครั้งเดียวในชีวิต แต่ผลงานของเขาแสดงให้เห็นพลังจินตนาการอันยิ่งใหญ่อย่างมาก
ผลงานของเบลกแสดงให้เห็นถึงลักษณะเฉพาะของศิลปินในยุคโรแมนติก หรืออาจจะก่อนยุคโรแมนติกด้วยซ้ำ เพราะงานของเขาส่วนมากสร้างขึ้นในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 18 ลักษณะของผลงานแม้จะเคารพยำเกรงในพระคัมภีร์ไบเบิล แต่แสดงความเป็นปฏิปักษ์ต่อคริสตจักร เบลกได้รับแรงบันดาลใจจากอุดมการณ์และความทะเยอทะยานของกลุ่มนักปฏิวัติฝรั่งเศสและอเมริกัน รวมถึงอิทธิพลจากนักคิดผู้โด่งดังเช่น เจค็อบ โบเฮ็ม และ เอ็มมานูเอล สวีเดนบอร์ก
แม้จะทราบถึงแรงบันดาลใจของเขา แต่งานของเบลกก็มีเอกลักษณ์ไม่เหมือนใคร มีความเป็นอัตลักษณ์สูงจนไม่สามารถจัดประเภทได้ นักวิชาการในคริสต์ศตวรรษที่ 19 คนหนึ่งอธิบายลักษณะของเบลกว่า เป็นเหมือน "ดวงประทีปอันโชติช่วง" "บุรุษผู้ซึ่งบรรพบุรุษยังไม่อาจนำหน้า เกินกว่าสหายร่วมยุคสมัย และไม่อาจแทนที่ได้โดยชนรุ่นหลัง"
วันบัสตีย์

วันบัสตีย์ เป็นวันชาติของฝรั่งเศส ซึ่งตรงกับวันที่ 14 กรกฎาคมของทุกปี ในประเทศฝรั่งเศส วันดังกล่าวถูกเรียกอย่างเป็นทางการว่า "งานเฉลิมฉลองแห่งชาติ"  และเรียกโดยทั่วไปว่า "สิบสี่กรกฎา"  วันดังกล่าวเป็นการรำลึกถึงวันหยุดสหพันธรัฐ  ในปี ค.ศ. 1790 ซึ่งตรงกับวันครบรอบการทลายคุกบัสตีย์เมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม ค.ศ. 1789 หนึ่งปีพอดี วันครบรอบการทลายคุกบัสตีย์ถูกมองว่าเป็นสัญลักษณ์การลุกฮือของชาติสมัยใหม่ และการปรองดองชาวฝรั่งเศสด้วยราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญ สมัยก่อนสาธารณรัฐที่ 1 ระหว่างการปฏิวัติฝรั่งเศส งานฉลองและพิธีการทางการถูกจัดขึ้นทั่วประเทศฝรั่งเศส การเดินสวนสนามประจำปีที่เก่าแก่ที่สุดและมีขนาดใหญ่ที่สุดในยุโรปถูกจัดขึ้นเมื่อเช้าวันที่ 14 กรกฎาคม บนถนนช็องเซลีเซในปารีส ต่อหน้าประธานาธิบดีฝรั่งเศส เจ้าหน้าที่ของรัฐ และแขกต่างประเทศ
เหตุการณ์และประเพณี.
การเดินสวนสนามเริ่มจากนักเรียนทหารจากโรงเรียนทหารหลายแห่ง จากนั้นจึงเป็นทหารราบ ทหารยานยนต์ อากาศยานจากปาทรูยเดอฟร็องส์บินอยู่บนท้องฟ้า ในปัจจุบัน ได้กลายมาเป็นธรรมเนียมปฏิบัติที่จะเชิญหน่วยทหารจากประเทศพันธมิตรของฝรั่งเศสร่วมเดินสวนสนามด้วย ในปี ค.ศ. 2004 อันเป็นปีครบรอบหนึ่งร้อยปีความตกลงฉันทไมตรี  ทหารอังกฤษได้นำการเดินสวนสนามวันบัสตีย์เป็นครั้งแรก โดยมีเรดแอโรวส์บินอยู่เหนือศีรษะ ในปี ค.ศ. 2007 กองพลน้อยพลร่มที่ 26 ของเยอรมนีนำหน้าการเดินสวนสนาม ตามด้วยนาวิกโยธินอังกฤษ
ในวันนี้ยังเป็นวันที่ประธานาธิบดีฝรั่งเศสจะให้สัมภาษณ์แก่สื่อ โดยอภิปรายสถานการณ์ของประเทศ เหตุการณ์ปัจจุบัน และโครงการในอนาคต แต่นีกอลา ซาร์กอซี ประธานาธิบดีฝรั่งเศสคนที่ 23 ปฏิเสธจะให้สัมภาษณ์
รัฐธรรมนูญแห่งฝรั่งเศส มาตรา 17 ให้อำนาจแก่ประธานาธิบดี ในการอภัยโทษแก่ผู้กระทำความผิด และตั้งแต่ ค.ศ. 1991 เป็นต้นมา ประธานาธิบดีฝรั่งเศสได้ใช้อำนาจนี้ในการอภัยโทษผู้กระทำความผิดเล็ก ๆ น้อย ๆ เช่นผู้กระทำผิดกฎจราจร ในวันที่ 14 กรกฎาคมของทุกปี แต่หลังจากปี ค.ศ. 2007 เป็นต้นมา อดีตประธานาธิบดีซาร์กอซีประกาศให้ยกเลิกธรรมเนียมปฏิบัติดังกล่าว
การเดินสวนสนาม.
การเดินสวนสนามวันบัสตีย์นั้นเป็นการเดินสวนสนามฝรั่งเศสที่จัดขึ้นเป็นประจำทุกปีในกรุงปารีสนับตั้งแต่ ค.ศ. 1880 ในตอนเช้าวันที่ 14 กรกฎาคม แต่ก่อนการเดินสวนสนามดังกล่าวจัดขึ้นที่อื่นในหรือใกล้กับกรุงปารีส แต่หลังจากปี ค.ศ. 1918 ได้ย้ายมาจัดที่ถนนช็องเซลีเซ ด้วยการเห็นพ้องอย่างชัดเจนของฝ่ายสัมพันธมิตรที่เป็นตัวแทนในการประชุมสันติภาพแวร์ซาย ยกเว้นช่วงที่เยอรมนียึดครองฝรั่งเศสจาก ค.ศ. 1940 ถึง 1944 ขบวนสวนสนามเคลื่อนลงมาตามถนนช็องเซลีเซ จากประตูชัยฝรั่งเศสไปถึงจัตุรัสกงกอร์ด ที่ซึ่งประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศส คณะรัฐบาลและเอกอัครราชทูตต่างประเทศประจำประเทศฝรั่งเศสยืนอยู่ การเดินสวนสนามวันบัสตีย์ได้รับความนิยมในฝรั่งเศส มีการถ่ายทอดทางโทรทัศน์ และเป็นการเดินสวนสนามเป็นปกติที่เก่าแก่ที่สุดและมีขนาดใหญ่ที่สุดในยุโรป ในบางปียังได้มีการเชิญทหารต่างประเทศเข้าร่วมในขบวนสวนสนามและเชิญรัฐบุรุษต่างประเทศเข้าร่วมในฐานะแขก
นอกจากนี้ ยังมีการเดินขบวนสวนสนามขนาดเล็กกว่าตามเมืองที่มีกองทหารประจำอยู่ของฝรั่งเศส อันประกอบด้วยทหารในท้องถิ่นนั้น
ฮุมาตุลฮิมา

ฮุมาตุลฮิมา  มีความหมายว่า "ผู้พิทักษ์แห่งมาตุภูมิ" เป็นชื่อของเพลงชาติตูนีเซียในปัจจุบันที่เริ่มใช้มาตั้งแต่ พ.ศ. 2530 โดยก่อนหน้านั้น เพลงนี้เป็นที่รู้จักกันดีในฐานะเพลงปฏิวัติที่นิยมขับร้องในการประชุมของพรรคเนโอเดสตูร์ ซึ่งเป็นพรรคการเมืองที่เคลื่อนไหวเพื่อการเรียกร้องเอกราชของตูนีเซียจากฝรั่งเศส
ประวัติ.
เพลงนี้ประพันธ์ขึ้นในลักษณะบทกวีในช่วงคริสต์ทศวรรษที่ 1930 โดยมุศเฏาะฟา ศอดิก อัรรอฟิอี กวีชาวอียิปต์ผู้เกิดในประเทศเลบานอน ส่วนทำนองเพลงนั้น แหล่งข้อมูลบางแห่งกล่าวว่าผลงานนี้เป็นงานประพันธ์ของมุฮัมมัด อับดุลวะฮาบ แต่ผู้เชี่ยวชาญด้านดนตรีของตูนีเซียกล่าวว่า ทำนองของเพลงนี้เป็นผลงานของอาห์เหม็ด เคียเรดดีน (Ahmed Kheireddine) และเรียบเรียงโดยซะกะริยา อะห์มัด (ทั้งสองสองคนที่กล่าวถึงล้วนเป็นชาวอียิปต์)
ในตอนท้ายของเพลงนี้ได้มีการเพิ่มบทกวี 2 ตอน จากบทกวีชื่อ "La volonté de vivre" ("ความปรารถนาจะมีชีวิต") อันเป็นผลงานของและอาบู เอล กาเซ็ม เช็บบี (Abou el Kacem Chebbi) (นับตั้งแต่ตอนที่แปลความไว้ว่า "ยามเมื่อผองชนต้องการมีชีวิตอยู่...") สันนิษฐานว่าเนื้อหาส่วนนี้เพิ่มเข้ามาในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2498
เพลงฮุมาตุลฮิมาได้ใช้เป็นเพลงชาติชั่วคราวหลังการโค่นล้มรัฐบาลระบอบกษัตริย์ของตูนีเซียลงเมื่อวันที่ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2500 จนกระทั่งมีการรับรองเพลง "อะลาค็อลลิดี" เป็นเพลงชาติตูนีเซียในวันที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2501 ต่อมาหลังเกิดการรัฐประหารในวันที่ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2530 จึงได้มีการนำเอาเพลงนี้กลับมาใช้เป็นเพลงชาติตูนีเซียอีกครั้ง โดยมีการรับรองเมื่อวันที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2530
เนื้อร้อง.
เพื่อให้กระชับกับเวลา จะมีการร้องเพลงชาติแบบสั้น โดยประกอวด้วยบทประสานเสียง บทที่ 3 (ไม่ร้องซ้ำ) และบทประสานเสียงอีกครั้ง
ฉบับดั้งเดิม.
<br style="clear:left;">
ยำหนังฮิต สะกิตต่อมฮา

ยำหนังฮิต สะกิตต่อมฮา (ภาษาอังกฤษ:Epic Movie) เป็นภาพยนตร์แนวตลกล้อเลียนหนังดังหลายเรื่อง ออกฉายในประเทศสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 26 มกราคม ค.ศ. 2007 ในประเทศไทย ออกฉายเมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2550 เรื่องนี้เป็นเรื่องราวของ กลุ่มวัยรุ่นหลายคน ที่ชื่นชอบหนังดังๆหลายเรื่องไม่ว่าจะเป็น ไพเรทส์ออฟเดอะแคริบเบียน , ฅนเหล็ก 2029 , เดอะ เมทริกซ์ , ชาร์ลี กับ โรงงานช็อกโกแลต และอื่นๆอีกหลายเพียบ เลยรีบไปทำหนังล้อเลียนหนังดัง ความฮาของพวกวัยรุ่นเกิดบังเกิดฮาและกวนๆขึ้นมา
เรื่องย่อ.
เรื่องราวของกลุ่มวัยรุ่นหลายคนที่ชื่นชอบหนังดังๆ ที่พวกเขาชอบดูหนังดังไม่ว่าจะเป็น ไพเรทส์ออฟเดอะแคริบเบียน , ฅนเหล็ก 2029 , เดอะ เมทริกซ์ , ชาร์ลี กับ โรงงานช็อกโกแลต , ซุปเปอร์แมน รีเทิร์น และอื่นๆอีกหลายเพียบ พวกเขาทั้งหลายคนได้ตัดสินใจชื่อชุดคอสเพลย์และทำหนังล้อเลียนขึ้นมา ความฮาของพวกวัยรุ่นบังเกิดวุ่นวายและกวนๆขึ้นมาอย่างใหญ่
ปลาซิวเจ้าฟ้า

ปลาซิวเจ้าฟ้า หรือ ปลาซิวเจ้าฟ้าจุฬาภรณ์ ปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Amblypharyngodon chulabhornae" อยู่ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) มีสีโปร่งใส เห็นแกนดำของกระดูกสันหลังชัดเจน ตาโต หลังค่อม ท้องเป็นสีเงินแวววาว บริเวณส่วนหัวด้านบนมีสีเขียวเหลือบทอง
มีความยาวเต็มที่ 4 เซนติเมตร พบอาศัยอยู่เป็นฝูงใหญ่ในแหล่งน้ำขนาดใหญ่ของภาคเหนือ ภาคกลาง และพบโดยมากในภาคอีสานของประเทศไทย กินตัวอ่อนของแมลงน้ำ และพืชหรือตะไคร่น้ำ เป็นอาหาร
เป็นปลาที่ใช้บริโภคในท้องถิ่น มีรสชาติไม่ขม จึงนิยมทำเป็นปลาจ่อม มีชื่อเรียกในท้องถิ่นว่า "ปลาแตบแก้ว" เป็นปลาที่เพิ่งค้นพบใหม่ในปี พ.ศ. 2533 ที่บึงบอระเพ็ด และให้ชื่อสายพันธุ์เพื่อถวายเป็นพระเกียรติแด่ สมเด็จพระเจ้าน้องนางเธอ เจ้าฟ้าจุฬาภรณวลัยลักษณ์ อัครราชกุมารี กรมพระศรีสวางควัฒน วรขัตติยราชนารี 
นอกจากนี้แล้วยังนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม
วิทยาลัยการจัดการ กรุงเทพมหานคร มหาวิทยาลัยพะเยา

วิทยาลัยการจัดการ กรุงเทพมหานคร มหาวิทยาลัยพะเยา  ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2554 เพื่อเสริมสร้างศักยภาพและเพิ่มพูนความรู้ให้กับผู้สนใจศึกษาต่อที่ไม่สามารถมาเรียนโดยตรงที่มหาวิทยาลัยได้ เป็นหน่วยงานในสังกัดสำนักงานอธิการบดีมหาวิทยาลัยพะเยา ตั้งอยู่ ณ อาคารศิวาเทล ต่อ อาคารเวฟเพลส ถนนวิทยุ แขวงลุมพินี เขตปทุมวัน กรุงเทพมหานคร
ประวัติ.
เมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม 2553 พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช ได้มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยพะเยา พ.ศ. 2553 ขึ้น และประกาศใน ราชกิจจานุเบกษา เมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม 2553 มหาวิทยาลัยพะเยา ซึ่งเดิมเป็นวิทยาเขตสารสนเทศมหาวิทยาลัยนเรศวร ได้เป็นมหาวิทยาลัยในกำกับของรัฐ โดยการบริหารของ ศาสตราจารย์ (พิเศษ) ดร. มณฑล สงวนเสริมศรี อธิการบดี อธิการบดีและคณะผู้บริหารที่มีความรู้และประสบการณ์ สร้างมหาวิทยาลัยพะเยาเป็นมหาวิทยาลัยสมบูรณ์แบบอย่างแท้จริง
ที่ประชุมสภามหาวิทยาลัยพะเยาได้มีมติจัดตั้งวิทยาลัยการจัดการ กรุงเทพมหานคร มหาวิทยาลัยพะเยา เป็นคณะวิชาเพื่อจัดการเรียนการสอนหลักสูตรที่มีความจำเป็นต่อการพัฒนาประเทศ เปิดดำเนินการเรียนการสอน หลักสูตรดังนี้
มหาวิทยาลัยพะเยากำหนดวัตถุประสงค์เป็น core purpose เน้นร่วมกันในการจัดการเรียนการสอนที่มุ่งให้นิสิตอยู่และเรียน (Live and Learn) อย่างมีความสุข จบไปมีงานทำและเป็นคนดีของสังคม ดังนั้นวิทยาลัยการจัดการ กรุงเทพมหานคร มหาวิทยาลัยพะเยา จึงเพิ่มโอกาสการทำงานทั่วโลก โดยการส่งเสริมการเรียนรู้ให้แก่นิสิตทั้งด้านองค์ความรู้และทักษะการใช้ภาษาอังกฤษ นิสิตสามารถเลือกกลุ่มเรียนได้ทั้งกลุ่มเรียนที่ใช้ภาษาไทยเป็นสื่อการสอน และกลุ่มเรียนที่ใช้ภาษาอังกฤษเป็นสื่อการสอนตามระดับความสามารถการใช้ภาษาของผู้เรียน เพื่อเตรียมความพร้อมนิสิตเข้าสู่ตลาดแรงงานของประเทศ ของประชาคมอาเซียน และประชาคมโลก โดยวิทยาลัยการจัดการได้สร้างความสัมพันธ์กับมหาวิทยาลัยต่างประเทศ ในการรับรองมาตรฐานคุณภาพการศึกษาเท่าเทียมกัน
วิทยาลัยการจัดการ กรุงเทพมหานคร มหาวิทยาลัยพะเยา มีอัตตลักษณ์ เป็นดั่ง“อัญญปัญญ์” 
หมายถึงปัญญาสร้างสรรค์ที่มีความแตกต่างที่สามารถสร้างความมั่งคั่งและมั่นคงให้ตัวบุคคลและประเทศชาติ โดยสื่อความหมายเป็นภาษาอังกฤษว่า
CREATIVE WISDOM TO CREATE WEALTH
หลักสูตรการศึกษา.
ปัจจุบัน วิทยาลัยการจัดการ กรุงเทพมหานคร มหาวิทยาลัยพะเยา จัดการเรียนการสอนหลักสูตรในสาขาวิชา ได้แก่
คณะสหเวชศาสตร์ มหาวิทยาลัยพะเยา

คณะสหเวชศาสตร์ มหาวิทยาลัยพะเยา  เป็นหน่วยงานวิชาการระดับคณะวิชา ของมหาวิทยาลัยพะเยา ทำการจัดการศึกษาด้านเทคนิคการแพทย์และกายภาพบำบัด
ประวัติและความเป็นมา.
คณะสหเวชศาสตร์ มหาวิทยาลัยพะเยา ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2550 ในชื่อสำนักวิชาสหเวชศาสตร์ ในคราวเดียวกันกับที่สภามหาวิทยาลัยนเรศวร มีมติให้เปลี่ยนชื่อวิทยาเขตสารสนเทศพะเยา เป็นมหาวิทยาลัยนเรศวร พะเยา ในคราวประชุมสภามหาวิทยาลัยนเรศวร ครั้งที่ 13 (4/2550) มีอาจารย์ประสิทธิ์ ชนะรัตน์ ดำรงตำแหน่งหัวหน้าสำนักวิชาฯ (1 ตุลาคม 2550 จนถึง 12 กรกฎาคม 2553) โดยให้มีหน้าที่รับผิดชอบในการจัดการศึกษาระดับปริญญาตรี 3 หลักสูตร ได้แก่ 1) หลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาเทคนิคการแพทย์ 2) หลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาวิชากายภาพบำบัด และ 3) หลักสูตรสาธารณสุขศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาสาธารณสุขศาสตร์ ซึ่งโอนย้ายมาจากสำนักวิชาวิทยาศาสตร์การแพทย์ และเปิดหลักสูตรใหม่อีกหนึ่งหลักสูตร คือ หลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีการกีฬา
ต่อมาในวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2551 สาขาวิชาสาธารณสุขศาสตร์ได้แยกตัวไปจัดตั้งเป็นสำนักวิชาใหม่ คือ สำนักวิชาแพทยศาสตร์ และในราวเดือนเมษายน พ.ศ. 2552 สาขาวิชาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีการกีฬา ได้ย้ายไปอยู่ในความดูแลของสำนักวิชาวิทยาศาสตร์การแพทย์ เพื่อให้เหมาะสมกับการจัดกลุ่มสาขาวิชามากขึ้น
และเนื่องจากเมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 ได้มีการตราพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยพะเยา พ.ศ. 2553 ขึ้นและประกาศในราชกิจจานุเบกษา เมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 และมีผลบังคับใช้ตั้งแต่วันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 เป็นต้นไปนั้น สภามหาวิทยาลัยพะเยา ในคราวประชุมครั้งที่ 5/2553 เมื่อวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2553 มีมติให้ออกประกาศมหาวิทยาลัยพะเยา เรื่อง การจัดตั้งส่วนงานวิชาการ ของมหาวิทยาลัยพะเยา พ.ศ. 2553 จึงเป็นผลให้สำนักวิชาสหเวชศาสตร์ เปลี่ยนเป็นคณะสหเวชศาสตร์ ตั้งแต่วันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2553 เป็นต้นไป
ยุคน้ำแข็ง

ยุคน้ำแข็ง เป็นช่วงเวลาที่มีการลดลงของอุณหภูมิอย่างยาวนานบนพื้นผิวและชั้นบรรยากาศโลกและโลกเกือบถึงจุดจบ
ทำให้เกิดการขยายตัวของแผ่นน้ำแข็งในผืนทวีป แผ่นน้ำแข็งขั้วโลก และธารน้ำแข็งอัลไพน์ เมื่อเริ่มเข้าสู่ยุคน้ำแข็ง จะมีหิมะตกลงมาอย่างหนักทั่วผืนผิวโลก ทั้งพื้นดิน และพื้นน้ำ เช่น มหาสมุทรแปซิฟิก เป็นต้น
เมื่อพื้นผิวมหาสมุทรถูกปกคลุมด้วยหิมะ ทำให้ใต้ท้องมหาสมุทรไม่ได้รับแสงอาทิตย์ หรือได้รับน้อยมาก และหลังจากนั้นได้มีการระเบิดของภูเขาไฟครั้งใหญ่ขึ้น และพ่นเถ้าถ่านออกมาจากปล่องภูเขาไฟจำนวนมาก ทำให้โลกเกิดปรากฏการณ์โลกร้อน(Global warming)แล้วน้ำแข็ง และหิมะที่ปกคลุมทั่วโลกนั้นได้ละลายกลายเป็นน้ำ เมื่อน้ำแข็งละลายกลายเป็นน้ำ ทำให้น้ำที่ละลายไปนั้นไหลย้อนกลับขึ้นมาสู่พื้นดินดังเดิม
แอนตาร์กติก

แอนตาร์กติก  เป็นเขตขั้วโลกรอบขั้วโลกใต้ของโลกตรงข้ามอาร์กติกที่เป็นเขตครอบขั้วโลกเหนือ แอนตาร์กติกประกอบด้วยทวีปแอนตาร์กติกา ที่ราบสูงแกร์เกแลน และ ดินแดนเกาะ อื่น ๆ ที่ตั้งอยู่บนแผ่นแอนตาร์กติกหรือทางใต้ของการบรรจบแอนตาร์กติก (Antarctic Convergence) ภูมิภาคแอนตาร์กติกประกอบด้วยหิ้งน้ำแข็ง น่านน้ำ และพื้นที่เกาะทั้งหมดในมหาสมุทรใต้ ซึ่งตั้งอยู่ทางใต้ของการบรรจบแอนตาร์กติก ซึ่งเป็นโซนที่กว้างประมาณ ที่แตกต่างกันในละติจูดตามฤดูกาล ครอบคลุมพื้นที่ 20 เปอร์เซ็นต์ของซีกโลกใต้ ซึ่ง 5.5 เปอร์เซ็นต์ (14 ล้านกม.2) เป็นพื้นที่ผิวของทวีปแอนตาร์กติกเอง พื้นดินและชั้นน้ำแข็งทั้งหมด ทางใต้ของละติจูด 60°S อยู่ภายใต้ระบบสนธิสัญญาแอนตาร์กติก ในทางชีวภูมิศาสตร์ เขตชีวภาพแอนตาร์กติกเป็นหนึ่งในแปดดินแดนทางชีวภูมิศาสตร์ของพื้นผิวโลก
รายชื่อหมู่เกาะนอกชายฝั่ง.
เรือสําราญนอร์เวย์ที่เกาะปีเตอร์มันน์โดยโดยมีคาบสมุทรเคียฟแห่งเกรแฮมแลนด์อยู่เบื้องหลัง
ยุทธนา ภาระนันท์

ดร.นพ.ยุทธนา ภาระนันท์ แพทย์ นักจิตวิทยาให้คำปรึกษา นักพูด นักบริหารจัดการองค์กร คอลัมนิตส์ ฯลฯ เขียนบทความประจำให้กับกรุงเทพธุรกิจ Bizweek ในชื่อ พอเพียง Managemang และ บริหารเชิงบวก นักเขียนประจำนิตยสาร แม่และเด็ก ที่ปรึกษาศูนย์ให้คำปรึกษา Hope of Thai People Foundation 
งานวิจัยและผลงาน.
รายงานการวิจัย เรื่อง “ปัจจัยด้านจิตสังคมที่เกี่ยวกับพฤติกรรมป้องกันการติดเชื้อโรคเอดส์ทางเพศสัมพันธ์ในทหารเกณฑ์” ได้รับทุนอุดหนุนประเภทการวิจัยและพัฒนาระบบพฤติกรรมไทย สำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ
วิทยานิพนธ์ระดับปริญญาเอก สาขาจิตวิทยาการให้คำปรึกษา มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ เรื่อง “การศึกษาและการสร้างโมเดลการพัฒนาความเข้มแข็งของครอบครัว” ได้รับทุนวิจัยจาก สสส. (สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ)
อีสต์ไซด์แกลเลอรี

อีสต์ไซด์แกลเลอรี ("ห้องภาพฝั่งตะวันออก") เป็นอนุสรณ์สถานนานาชาติสำหรับเสรีภาพ
มันเป็นส่วนยาว 1.3 กิโลเมตรของกำแพงเบอร์ลินตั้งอยู่ใกล้กับศูนย์กลางของเบอร์ลิน บนถนนมือเลินชตราเซอในเขตฟรีดริชส์ไฮน์-คร็อยทซ์แบร์ค
แกลเลอรีดังกล่าวมีภาพวาดประมาณ 106 ภาพ โดยศิลปินจากทั่วโลก วาดลงบนกำแพงฝั่งตะวันออกของกำแพงเบอร์ลิน
เป็นไปได้ที่มันจะเป็นห้องแสดงภาพกลางแจ้งที่ใหญ่และคงทนที่สุดในโลก ภาพแรกนั้นเริ่มวาดโดย Christine Mac Lean ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1989 หลังการล่มสลายของกำแพง จากนั้นภาพวาดจาก Kasra Alavi, Kani Alavi, Jim Avignon, Thierry Noir, Ingeborg Blumenthal, Ignasi Blanch i Gisbert, และคนอื่น ๆ ก็ตามมา
นวยุคนิยม

นวยุคนิยม หรือ นวนิยม  หมายถึง ชุดขบวนการเคลื่อนไหวทางวัฒนธรรม ซึ่งมีรากฐานมาจากการเปลี่ยนแปลงในสังคมตะวันตก
ในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 และต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 คำดังกล่าวครอบคลุมชุดต่อเนื่องของขบวนการปฏิรูปในศิลปะ, สถาปัตยกรรม, ดนตรี, วรรณกรรม, และศิลปะประยุกต์ซึ่งอุบัติขึ้นในระหว่างช่วงนี้
สำเนาว์ ขจรศิลป์

ศาสตราจารย์ ดร.สำเนาว์ ขจรศิลป์ นักการศึกษาชาวไทย เป็นศาสตราจารย์ สาขาบริหารการศึกษา อดีตรองอธิการบดีฝ่ายกิจการนิสิต มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ มีผลงานทางวิชาการด้านกิจการนักศึกษาเป็นที่ยอมรับ ผลงานที่สำคัญ คือ หนังสือมิติใหม่ของกิจการนักศึกษา ศาตราจารย์ ดร.สำเนาว์ เป็นบุคคลสำคัญแห่งวงการกิจการนักศึกษาของไทย
ศาสตราจารย์ ดร.สำเนาว์ ขจรศิลป์ สมรสกับ ศาสตราจารย์เกียรติคุณ ดร.บุญเรียง ขจรศิลป์ อดีตผู้ช่วยอธิการบดี มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
การศึกษา.
ศาสตราจารย์ ดร.สำเนาว์ ขจรศิลป์ สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี กส.บ. สาขาพืชไร่ และระดับปริญญาโท ศศ.ม. สาขาการพัฒนาชุมชน จากมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ในระดับปริญญาเอก Ph.D (Student Personnal and Guidance) จากมหาวิทยาลัยมิชิแกนสเตต สหรัฐอเมริกา
การทำงาน.
สำเนาว์ ขจรศิลป์ เริ่มรับราชการเป็นอาจารย์ประจำมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ และเคยดำรงตำแหน่งหน้าที่ในฝ่ายบริหารของมหาวิทยาลัย คือ หัวหน้ากองกิจการนิสิต ระหว่างปี พ.ศ. 2523 ถึง พ.ศ. 2526 เป็นรองอธิการบดีฝ่ายกิจการนิสิต ในปี พ.ศ. 2529 ถึง พ.ศ. 2533 และเป็นที่ปรึกษามหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ในปี พ.ศ. 2533 ถึง พ.ศ. 2534
ในด้านวิชาการดำรงตำแหน่งเป็นศาสตราจารย์ สาขาวิชาการบริหารการศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
นอกจากนี้ ศาสตราจารย์ ดร.สำเนาว์ ขจรศิลป์ ยังได้รับการแต่งตั้งเป็นที่ปรึกษาคณะกรรมการประสานงานกิจกรรมนิสิตนักศึกษา สำนักงานคณะกรรมการอุดมศึกษา ที่ปรึกษาอธิการบดี มหาวิทยาลัยเกษมบัณฑิต ฝ่ายกิจการนักศึกษา เป็นที่ปรึกษาคณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเซนต์จอห์น และประธานหลักสูตรปริญญาโท-เอก สาขาวิชาการบริหารการศึกษาและภาวะผู้นำ คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเซนต์จอห์น
ผลงานตำรา-หนังสือ.
ศาสตราจารย์ ดร.สำเนาว์ ขจรศิลป์ มีผลงานเขียนตำราทางวิชาการที่โดดเด่น อาทิ
ฟิลาเดลเฟีย

ฟิลาเดลเฟีย  หรือที่เรียกกันโดยทั่วไปว่า ฟิลลี (Philly) เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในเครือรัฐเพนซิลเวเนีย ในอดีตเคยเป็นเมืองหลวงแห่งแรกของสหรัฐ ฟิลาเดลเฟียเป็นเมืองที่มีประชากรหนาแน่นที่สุดเป็นอันดับ 6 ของสหรัฐ และเป็นเมืองที่มีพื้นที่เมืองต่อประชากรเป็นอันดับ 5 นอกจากนี้ ยังมีผู้บริโภคสื่อมากเป็นอันดับ 4 จากการสำรวจของนีเซน มีเดีย รีเสิร์ช และเป็นเมืองที่มีพลเมืองหนาแน่นเป็นอันดับที่ 49 ของโลก 
การคมนาคม.
เซ็ปตา เป็นระบบขนส่งมวลชนในตัวเมือง ซึ่งประกอบไปด้วย SEPTA buses, trolleys, subways และ trains
แพ็คโค เป็นระบบขนส่งมวลชนระหว่างรัฐนิวเจอร์ซีย์และรัฐเพนซิลเวเนีย ซึ่งเชื่อมต่อกับนิวเจอร์ซีย์ทรานซิสของนิวเจอร์ซีย์ ไปสู่เมืองหลวงของนิวเจอร์ซีย์อย่างเทรนตันและต่อไปยังนครนิวยอร์กได้
อัมทรัค เป็นระบบขนส่งมวลชนของรัฐบาล เป็นรถไฟที่เชื่อมต่อระหว่างรัฐซึ่งกระจายอยู่ทั่วสหรัฐ ซึ่งสามารถเดินทางไปได้ทั้งนครแอตแลนติก, วอชิงตัน ดี.ซี.และนครนิวยอร์ก ซึ่งสถานีของฟิลาเดลเฟีย ตั้งอยู่ที่สถานีสตรีต 30 หรือติดกับมหาวิทยาลัยเดรเซล
กีฬา.
ฟิลาเดลเฟีย เป็นเมืองที่มีลีกกีฬามืออาชีพอยู่หลากหลายซึ่งเป็น 1 เมืองใน 13 เมืองที่มีสมาชิกเล่นอยู่ใน 4 ลีกกีฬาหลักของประเทศสหรัฐอเมริกา ได้แก่ Major League Baseball (MLB), National Hockey League (NHL), National Football League (NFL), และ National Basketball Association (NBA)
สถาบันทรัพยากรมนุษย์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

สถาบันทรัพยากรมนุษย์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ (สทม.) ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2524 เป็นสถาบันในกลุ่มวิจัยเฉพาะด้านและฝึกอบรมของมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ มีบทบาท ภาระหน้าที่ ในการดำเนินการวิจัย การฝึกอบรม สัมมนา เผยแพร่ข้อมูลทางวิชาการ และผลงานวิจัย รวมทั้ง การให้บริการด้านการให้คำปรึกษาแนะนำแก่หน่วยงานต่าง ๆ โดยเน้นถึงปัญหาทางด้านทรัพยากรมนุษย์ ผู้อำนวยการสถาบันคนปัจจุบัน คือ รองศาสตราจารย์ ดร.ไตรรัตน์ โภคพลากรณ์
รางวัลนักทรัพยากรมนุษย์ดีเด่นแห่งประเทศไทย.
สถาบันทรัพยากรมนุษย์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ได้ริเริ่ม รางวัลนักทรัพยากรมนุษย์ดีเด่นแห่งประเทศไทย (Thailand Top 100 HR) ขึ้นเป็นครั้งแรก ในปี พ.ศ. 2550 โดยจะจัดให้มีการมอบรางวัลนี้เป็นประจำทุก 2 ปี เพื่อยกย่องนักทรัพยากรมนุษย์ตัวอย่างของประเทศซึ่งมีผลงานเป็นที่ประจักษ์ ในเรื่องการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ขององค์การและสังคม พร้อมที่จะถ่ายทอดประสบการณ์สู่สาธารณะ เพื่อกระตุ้นให้สังคมไทยตระหนักถึงบทบาทและหน้าที่ในการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ ขององค์การและประเทศ ในปีแรกได้จัดพิธีมอบรางวัลนี้แก่นักทรัพยากรมนุษย์ดีเด่นแห่งประเทศไทย จำนวน 45 ท่าน ณ หอประชุมศรีบูรพา มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ท่าพระจันทร์ เมื่อวันที่ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2550 โดยมีผู้ได้รับรางวัล ได้แก่ นายบัณฑูร ล่ำซำ นายประเสริฐ บุญสัมพันธ์ พล.ต.อ.วสิษฐ เดชกุญชร นายสถิตย์ ลิ่มพงศ์พันธุ์ นายพารณ อิศรเสนา ณ อยุธยา เป็นต้น
ในปี พ.ศ. 2552 สถาบันทรัพยากรมนุษย์กำหนดที่จะจัดพิธีมอบรางวัลนักทรัพยากรมนุษย์ดีเด่นแห่งประเทศไทยครั้ง ที่ 2 โดยจะมีการมอบรางวัลแก่นักทรัพยากรมนุษย์ดีเด่นอีก 55 ท่าน เพื่อมีนักทรัพยากรมนุษย์ดีเด่นครบ 100 ท่านตามโครงการที่วางไว้ 
ผู้อำนวยการสถาบัน.
นับแต่มีการจัดตั้งสถาบันทรัพยากรมนุษย์ถึงปัจจุบัน มีผู้อำนวยการสถาบัน จำนวน 6 คน คือ
โครงสร้างของสถาบันทรัพยากรมนุษย์.
สถาบันฯ มีโครงสร้างการบริหารตามแนวทางโครงสร้างสถาบันวิจัยของมหาวิทยาลัย ดังนี้ 
สถาบันฯ มีบุคลากรทั้งสิ้น 18 คน เป็นข้าราชการ จำนวน 14 คน พนักงานตำแหน่งนักวิจัย 1 คน และลูกจ้างประจำ 3 คน ในจำนวนนี้มีนักวิจัย 4 คน 
สถาบันทรัพยากรมนุษย์ เป็นแหล่งข้อมูลทางวิชาการ ข่าวสาร เอกสารการวิจัย และสิ่งพิมพ์ต่าง ๆ มากมาย และหลากหลาย จึงได้จัดตั้งโครงการสมาชิกสถาบันทรัพยากรมนุษย์ขึ้น ทั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเผยแพร่ความรู้ทางวิชาการอันเกี่ยวข้องกับการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ รวมทั้งเพื่อเผยแพร่ข้อมูลข่าวสารด้านการวางแผน และการวิจัยด้านทรัพยากรมนุษย์ ตลอดจน เพื่อประชาสัมพันธ์กิจกรรมต่าง ๆ ของสถาบัน โดยรับสมัครสมาชิกเป็นรายปีจากฝ่ายบุคคล และฝ่ายต่าง ๆ ของหน่วยงานภาคเอกชน สถาบันการศึกษา ส่วนราชการ รัฐวิสาหกิจ และบุคคลทั่วไป
สถาบันฯ จะจัดส่งเอกสารให้แก่สมาชิกทุก ๆ 2 เดือน ได้แก่ เอกสารทางวิชาการต่าง ๆ จดหมายข่าวสถาบัน และคำปรึกษาแนะนำทางด้านข้อมูล การวางแผน รวมทั้งข่าวสารกิจกรรมของสถาบันฯ ปัจจุบันสถาบันฯ มีสมาชิกอยู่มากกว่า 150 ราย
หม่อมเล็ก ภาณุพันธุ์ ณ อยุธยา

หม่อมเล็ก ภาณุพันธุ์ ณ อยุธยา (พ.ศ. 2425 – 24 กันยายน พ.ศ. 2461) เป็นหม่อมคนสุดท้าย ในสมเด็จพระราชปิตุลา บรมพงศาภิมุข เจ้าฟ้าภาณุรังษีสว่างวงศ์ กรมพระยาภาณุพันธุวงศ์วรเดช
หม่อมเล็ก ภาณุพันธุ์ ณ อยุธยา (ยงใจยุทธ) เป็นบุตรีของนายกองนา (ทองดำ ยงใจยุทธ) ข้าหลวงในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เป็นตระกูลชาวสวนแถบตำบลศาลายา จังหวัดนครปฐม กับคุณถม มีพี่สาวคนโตชื่อแจ่ม ยงใจยุทธ และมีน้องชายชื่อร้อยเอก ชั้น ยงใจยุทธ (บิดาของพลเอกชวลิต ยงใจยุทธ)
หม่อมเล็กถวายตัวเป็นหม่อมห้ามในสมเด็จพระเจ้าน้องยาเธอ เจ้าฟ้าภาณุรังษีสว่างวงศ์ เมื่อ พ.ศ. 2445 ให้ประสูติพระโอรส-พระธิดา 7 พระองค์ คือ
หม่อมเล็กเป็นที่โปรดปรานของสมเด็จเจ้าฟ้าภาณุรังษีสว่างวงศ์ และกำลังจะได้รับพระราชทานตราตั้ง สถาปนาเป็นพระชายา ในสมัยรัชกาลที่ 6 แต่ได้ถึงแก่กรรมไปเสียก่อน พร้อมกับพระธิดาองค์สุดท้องที่สิ้นชีพิตักษัยในวันประสูติ เมื่อวันที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2461 สมเด็จเจ้าฟ้าภาณุรังษีสว่างวงศ์ ทรงโทมนัสเป็นอย่างมาก จนถึงกับทรงขังพระองค์เองอยู่ในวังบูรพาภิรมย์เพียงพระองค์เดียวถึง 7 วัน 7 คืน
เฮลล์บอย 2 ฮีโร่พันธุ์นรก

เฮลล์บอย 2 ฮีโร่พันธุ์นรก  เป็นภาพยนตร์แนวซูเปอร์ฮีโร ในปี 2008 สร้างมาจากตัวละครการ์ตูนเรื่องเฮลล์บอย ภาพยนตร์กำกับโดย Guillermo del Toro และเป็นภาพยนตร์ภาคต่อของ "เฮลล์ บอย ฮีโร่พันธุ์นรก" ออกฉายเมื่อวันที่ 11 กรกฎาคม ค.ศ. 2008 ในสหรัฐอเมริกาและแคนาดาโดยยูนิเวอร์แซลพิกเจอร์ส
โรเบิร์ต เบเดน โพเอลล์ บารอนที่ 1 เบเดน โพเอลล์

พลโท โรเบิร์ต สตีเฟนสัน สไมธ์ เบเดน โพเอลล์ หรือ บี.พี. (22 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1857 - 8 มกราคม ค.ศ. 1941) เป็นผู้ให้กำเนิดกิจการลูกเสือ
ลูกเสือ.
ค.ศ. 1912 บี.พี. เดินทางรอบโลกไปพบปะกับลูกเสือในประเทศต่าง ๆ และเริ่มต้นเสริมสร้างการเป็นพี่น้องกันของลูกเสือทั่วโลก น่าเสียดายที่สงครามโลกครั้งที่ 1 ทำให้งานนี้ต้องหยุดชงักลงชั่วขณะ แต่ก็เริ่มสานต่อหลังจากสงครามสิ้นสุดลง จนกระทั่ง ค.ศ. 1920 ก็ได้จัดให้มีการชุมนุมลูกเสือระหว่างประเทศขึ้นในกรุงลอนดอน ซึ่งถือเป็นการชุมนุมลูกเสือโลกเป็นครั้งแรก และในคืนวันสุดท้ายของการชุมนุม บรรดาลูกเสือที่เข้าร่วมชุมนุมก็ร่วมกันประกาศให้ บี.พี. ดำรงตำแหน่งประมุขของคณะลูกเสือโลก และเมื่อกิจการลูกเสือดำเนินมาครบ 21 ปี สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 ก็ได้พระราชทานบรรดาศักดิ์ให้ท่านเป็นขุนนาง มีชื่อยศว่า Lord Baden Powell of Gilwell เมื่อ บี.พี. มีอายุครบ 80 ปี กำลังของท่านก็เริ่มทรุดลง ท่านได้กลับไปพักผ่อนในช่วงบั้นปลายชีวิตในแอฟริกาที่ท่านรัก และถึงแก่กรรมในวันที่ 8 มกราคม ค.ศ. 1941 เมื่อมีอายุ 84 ปี
ประวัติ.
เบเดน โพเอลล์ เกิดเมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1857 ที่กรุงลอนดอน ประเทศสหราชอาณาจักร เขาเป็นลูกของ เอช.จี.เบเดน และ เฮนริเอทต้า เกรซ โพเอลล์ (สไมธ์) เป็นธิดาของดับเบิลยู.ที.สไมธ์ พลเรือเอกแห่งราชนาวี
เมื่อ โพเอลล์อายุ 11-12 ปี เขาได้เข้าศึกษาที่โรงเรียนประถมชื่อโรวฮิลล์และเข้าเรียนในโรงเรียนมัธยมชื่อชาเตอร์เฮาส์ ได้ 2 ปี ต่อมาโรงเรียนได้ย้ายไปตั้งอยู่ในชนบท ณ เมืองโกคาลมิง เขามักใช้เวลาว่างเข้าไปใช้ชีวิตและศึกษาธรรมชาติในป่าโดยลำพัง
ชีวิตวัยเด็กของโพเอลล์ได้รับความรู้เรื่องการว่ายน้ำ เล่นสเกต ขี่ม้า วัดแดดและดูดาว และนอกจากนี้เขายังชอบการวาดรูป ร้องเพลงและแสดงละคร
ปีสุดท้ายที่โพเอลล์เรียนอยู่ที่ชาเตอร์เฮาส์ เขาได้ไปสมัครสอบเข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ดถึงสองครั้ง แต่สอบไม่ได้ ใน ค.ศ. 1876 เขาสอบเข้าโรงเรียนนายร้อยแซนด์เฮิสต์ ได้ที่ 5 และได้รับแต่งตั้งเป็นนายร้อยตรีในกองทัพบกสหราชอาณาจักร และถูกส่งไปประจำการที่บริติชราช เมื่ออายุ 19 ปี
ชีวิตราชการทหารของโพเอลล์ส่วนใหญ่อยู่ในบริติชราชและทวีปแอฟริกา มีสิ่งที่ประทับใจที่เกี่ยวกับกิจการลูกเสือ ในการล่าอาณานิคมของบริเตนหลายครั้ง เช่น
ใน ค.ศ. 1908 โพเอลล์ได้ริเริ่มก่อตั้งกองลูกเสือขึ้นสำหรับเด็กชาย ต่อมาเขาได้สมรสกับโอลาฟ เบเดน โพเอลล์ ซึ่งมีอายุอ่อนกว่ากัน 32 ปี ใน ค.ศ. 1912 ต่อมาเขาได้มีส่วนสำคัญในก่อตั้งกิจการผู้บำเพ็ญประโยชน์ สำหรับเด็กหญิง ร่วมกับน้องสาวของ บี.พี. คือ แอกเนส 
เมื่อโพเอลล์มีอายุ 80 ปี ได้เดินทางกลับไปใช้ชีวิตอยู่ในแอฟริกา เพื่อพักผ่อนในช่วงสุดท้ายของชีวิต ที่บริติชเคนย่า เสียชีวิตเมื่อวันที่ 8 มกราคม ค.ศ. 1941 สิริอายุ 83 ปี
นักล่าล้างเผ่าพันธุ์ปีศาจ

นักล่าล้างเผ่าพันธุ์ปีศาจ  เป็นภาพยนตร์อเมริกันออกฉายเมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม ค.ศ. 2004
เนื้อเรื่องย่อ.
แกเบรียล แวน เฮลซิง (ฮิว แจ็กแมน) คือชายผู้ต้องคำสาป ด้วยอดีตที่เขาไม่สามารถจดจำได้ และต้องถูกผลักดันด้วยภารกิจที่เขามิอาจปฏิเสธ แวน เฮลซิงที่ได้รับมอบหมายจากองค์กรลับแห่งหนึ่ง ให้ออกตามค้นหาและจัดการกับความชั่วร้ายบนโลกใบนี้ ความพยายามของเขา ในการกำจัดโลกของเหล่าสิ่งมีชีวิตในฝันร้าย กลับได้รับการตอบแทนด้วยฉายา ที่บัดนี้ได้ติดตามเขาไปเป็นเงา นั่นก็คือ 'ฆาตกร' แวน เฮลซิงเดินทางท่องไปทั่วโลก ในฐานะบุคคลที่ไม่มีเพื่อนฝูง เป็นผู้ต้องหลบหนี เป็นชายผู้โดดเดี่ยว และต้องถูกตามล่า โดยคนที่ไม่เข้าใจถึงธรรมชาติที่แท้จริงของหน้าที่ที่เขาต้องทำ เมื่อถูกส่งตัวมายังโลกที่แสนมืดมนของทรานซิลวาเนีย แวน เฮลซิงได้พบดินแดนแห่งหนึ่งที่ซึ่งสิ่งมีชีวิตแห่งความมืดในตำนานมีชีวิตโลดแล่น เป็นที่ที่ปกครองโดยแวมไพร์ที่ชั่วร้าย มีเสน่ห์ล่อลวง และมิอาจเอาชนะได้อย่าง เคานต์แดร็กคิวลา (ริชาร์ด ร็อกซ์เบิร์ก)
แอนนา วาเลอเรียส (เคต เบ็คคินเซล) คือหนึ่งในสมาชิกกลุ่มสุดท้าย ของตระกูลขุนนางที่มีอำนาจ และปัจจุบันถูกแดร็กคิวล่าทำลายจนเกือบหมดสิ้น แอนนา ซึ่งเป็นนักล่าที่ไร้ความกลัว พยายามแก้แค้นแทนบรรพบุรุษ และต้องการยุติคำสาปโบราณ ด้วยการสังหารแดร็กคิวล่า เมื่อมีศัตรูร่วมกัน แวน เฮลซิงและแอนนา จึงร่วมมือกันวางแผนเพื่อทำลายแดร็กคิวล่า รวมไปถึงอาณาจักรที่น่าหวั่นเกรงของเขา แต่ในการท้าทายศัตรูที่ไม่มีวันตายผู้นี้ แวน เฮลซิงต้องเผยความลับที่เขาไม่เคยคิดฝัน และต้องเผชิญหน้ากับปริศนาแห่งอดีตที่ถูกปกปิดเอาไว้ของเขาเอง
กิจการนักศึกษา

กิจการนักศึกษา  ในความหมายเดิมใช้คำว่า “งานบุคลากรนิสิตนักศึกษา” (Student Personnel Work) หรืองาน “บริการนิสิตนักศึกษา” (Student Personnel Services) ซึ่งมีความหมายอย่างเดียวกัน คือ งานหรือกิจกรรมทั้งหมดที่กระทำอย่างเป็นระบบ เพื่อกระตุ้นให้นักศึกษาได้พัฒนาตนเอง ทั้งด้านร่างกาย จิตใจ อารมณ์ สังคมและบุคลิกภาพให้เต็มตามศักยภาพ
ขอบข่ายของงานกิจการนักศึกษา.
ศาสตรจารย์ ดร.สำเนาว์ ขจรศิลป์ ให้นิยามของขอบข่ายงานกิจการนักศึกษาว่า คือ
โรงเรียนสุพรรณภูมิ

โรงเรียนสุพรรณภูมิ เดิมชื่อโรงเรียนวัดสุวรรณภูมิ ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2465 ตั้งอยู่ที่ถนนหมื่นหาญ ตำบลอำเภอเมืองสุพรรณบุรี จังหวัดสุพรรณบุรี มีการเรียนการสอนระดับชั้นอนุบาลจนถึงชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ซึ่งใน ครั้งแรกได้ใช้ศาลาการเปรียญวัดไชนาวาสเป็นสถานที่เรียน  จัดการสอนระดับประถมศึกษา  และต่อมาได้ย้ายมาอยู่ที่ศาลาการเปรียญวัดสุวรรณภูมิ
        พ.ศ.  ๒๔๘๕    วัดสุวรรณภูมิและเทศบาลเมืองสุพรรณบุรีได้ร่วมกันสร้างอาคารเรียนแบบมุขกลาง ใต้ถุนโปร่งขึ้นที่บริเวณหลังวัดริมถนนพระพันวษาและย้ายนักเรียนจากศาลาการเปรียญวัดไชนาวาส มาเรียนที่อาคารนี้ ในสังกัดของเทศบาลเมืองสุพรรณบุรี
       ๑  มกราคม  ๒๔๘๗   ย้ายมาสังกัดในแผนกศึกษาธิการอำเภอเมืองสุพรรณบุรี
         พ.ศ. ๒๕๐๑   ได้รับเลือกเป็นโรงเรียนปรับปรุงอำเภอ ต่อมาได้รับเลือกเป็นโรงเรียนประชาสงเคราะห์ของจังหวัดฝ่ายประถมขึ้นอยู่กับโครงการพัฒนาการศึกษาในส่วนภูมิภาค เขตการศึกษา ๕
       พ.ศ.  ๒๕๐๔    เปิดทำการสอนในระดับประถมศึกษาตอนปลาย (ป.๕)  เป็นปีแรก
         พ.ศ.  ๒๕๐๖   หนังสือวารสารมิตรครูบริจาคเงินเป็นปีแรก จำนวน  ๑๐,๐๐๐  บาท   คุณหญิงอัมพร  มีสุข  เป็นผู้จับสลากได้จังหวัดสุพรรณบุรี   ทำการก่อสร้างอาคารเรียนให้แก่โรงเรียนวัดสุวรรณภูมิ  โดยกรมสามัญศึกษาให้งบประมาณเพิ่มเติมอีกจำนวน   ๑๐๐,๐๐๐  บาท  ผู้ปกครองนักเรียนบริจาค  ๓๖,๐๐๐  บาท รวมเป็นเงินทั้งสิ้น  ๒๓๖,๐๐๐  บาท  ก่อสร้างอาคารแบบ  ๐๐๘    ขนาด  ๖  ห้องเรียน    ใช้สถานที่ก่อสร้างภายในโรงเรียนกรรณสูตศึกษาลัย   โดยทำพิธีเปิดป้ายชื่ออาคาร  เมื่อวันที่  ๑๘  มกราคม  พ.ศ.  ๒๕๐๗   โดยนายอภัย  จันทวิมล  ปลัดกระทรวงศึกษาธิการเป็นประธาน  ใช้ชื่อว่า   “อาคารมิตรครู”  ได้ย้ายนักเรียนชั้นประถมปลายมาเรียนสถานที่แห่งนี้
        พ.ศ. ๒๕๐๘   โรงเรียนกรรณสูตศึกษาลัยย้ายไปสถานที่ใหม่  ได้มอบที่ดินและอาคารทั้งหมดให้แก่โรงเรียนวัดสุวรรณภูมิ เป็นอาคารไม้สองชั้นแบบตัวอี  กว้าง  ๙  เมตร  ยาว  ๔๖  เมตร ขนาด ๑๘  ห้องเรียน อาคารนี้สร้างเมื่อ  พ.ศ. ๒๔๘๓  ในราคา  ๖,๕๐๐ บาท ในปีนี้ทางโรงเรียนทำการย้ายนักเรียนทั้งหมดจากวัดสุวรรณภูมิมายังสถานที่แห่งนี้ ซึ่งเป็นสถานที่ในปัจจุบัน
แม่น้ำท่าจีน

แม่น้ำท่าจีน เป็นแม่น้ำที่แยกจากแม่น้ำเจ้าพระยาที่อำเภอวัดสิงห์ จังหวัดชัยนาท ขนานไปกับแม่น้ำเจ้าพระยา ไหลผ่านจังหวัดชัยนาท จังหวัดสุพรรณบุรี จังหวัดนครปฐม และจังหวัดสมุทรสาคร ก่อนจะไหลออกสู่อ่าวไทยที่อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร มีความยาวทั้งสิ้นประมาณ 315 กิโลเมตร แม่น้ำท่าจีนมีชื่อเรียกหลายชื่อ ตอนที่ไหลผ่านจังหวัดชัยนาทเรียกว่า "คลองมะขามเฒ่า" ตอนที่ผ่านจังหวัดสุพรรณบุรีเรียกว่า "แม่น้ำสุพรรณบุรี" ตอนที่ผ่านจังหวัดนครปฐมเรียกว่า "แม่น้ำนครชัยศรี" ส่วนตอนที่ไหลผ่านจังหวัดสมุทรสาครลงสู่อ่าวไทยเรียกว่า "แม่น้ำท่าจีน"
ลำน้ำสาขา.
จังหวัดสมุทรสาคร
จังหวัดนครปฐม
จังหวัดสุพรรณบุรี
การนำน้ำมาผลิตน้ำประปา.
แม่น้ำท่าจีนเป็นแหล่งผลิตน้ำประปาสำคัญของบริษัท น้ำประปาไทย จำกัด (มหาชน) ซึ่งจำหน่ายน้ำประปาให้แก่การประปาส่วนภูมิภาค (กปภ.) ในพื้นที่อำเภอนครชัยศรี อำเภอสามพราน และอำเภอพุทธมณฑล จังหวัดนครปฐม กับอำเภอเมืองสมุทรสาครและอำเภอกระทุ่มแบน จังหวัดสมุทรสาคร โดยใช้แหล่งน้ำดิบบริเวณที่ตั้งของโรงผลิตน้ำประปาบางเลน หมู่ที่ 9 ตำบลบางระกำ อำเภอบางเลน จังหวัดนครปฐม ก่อนจะส่งจ่ายน้ำประปาที่ผ่านการผลิตไปยังสถานีจ่ายน้ำพุทธมณฑล ตำบลไร่ขิง อำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม และสถานีจ่ายน้ำมหาชัย ตำบลนาดี อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร ก่อนจะจ่ายน้ำไปยังผู้ใช้ต่อไป
น้ำในแม่น้ำท่าจีนมิได้ใช้สำหรับผลิตน้ำประปาสำหรับเขตกรุงเทพมหานคร แต่เป็นน้ำจากแม่น้ำแม่กลองที่บริเวณเขื่อนแม่กลอง อำเภอท่าม่วง จังหวัดกาญจนบุรี (เดิมชื่อเขื่อนวชิราลงกรณ เปลี่ยนชื่อเป็นเขื่อนแม่กลองเมื่อ พ.ศ. 2544) ซึ่งดำเนินการโดยการประปานครหลวง โดยได้ก่อสร้างคลองประปาตะวันตกหรือคลองส่งน้ำดิบฝั่งตะวันตกซึ่งเรียกว่า "คลองประปามหาสวัสดิ์" เพื่อผันน้ำจากแม่น้ำแม่กลองไปยังโรงงานผลิตน้ำมหาสวัสดิ์ อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี รวมเป็นระยะทาง 106 กิโลเมตร ช่วงตัดกับแม่น้ำท่าจีนมีการสร้างอุโมงค์ลอดใต้แม่น้ำท่าจีน ที่ตำแหน่งพิกัดจีพีเอส 14.011195, 100.17856 เพื่อมิให้แหล่งน้ำทั้งสองสัมผัสกันและเพื่อคงคุณภาพน้ำ โดยมีสถานีสูบน้ำดิบบางเลน ตำบลบางเลน อำเภอบางเลน จังหวัดนครปฐม เพื่อคงคุณภาพน้ำดิบมิให้สัมผัสแหล่งน้ำอื่น ก่อนเข้าสู่โรงผลิตน้ำ ยังมีตำแหน่งการขุดอุโมงค์ลอดอื่นอีก เช่น ที่ตำแหน่ง 13.845466, 100.379736
อาร์ชดัชเชสชาร์ลอตแห่งออสเตรีย

อาร์ชดัชเชสชาร์ลอตแห่งออสเตรีย (พระนามเต็ม: ชาร์ลอต เฮ็ดวิก ฟรานซิสก้า โจเซฟ่า มาเรีย แอนโตเนีย โรเบิร์ตต้า อ๊อตโตเนีย ปีอา แอนนา อิกเนเชีย; Charlotte Hedwig Franzisca Josepha Maria Antonia Roberta Ottonia Pia Ignatia von Habsburg-Lorraine) ทรงเป็นอาร์ชดัชเชสแห่งออสเตรีย และเจ้าฟ้าหญิงแห่งฮังการี ("Her Imperial and Royal Highness" Archduchess Charlotte, The Princess Imperial of Austria, and the Princess Royal of Hungary)
พระราชประวัติ.
อาร์ชดัชเชสชาร์ลอต ประสูติเมื่อวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2464 ณ เมืองแพร็งกิ้นส์ ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ เป็นพระราชธิดาองค์ที่ 2 และพระราชบุตรองค์ที่ 7 ใน สมเด็จพระจักรพรรดิคาร์ลที่ 1 และพระมเหสี เจ้าหญิงซีต้าแห่งบูร์บอง-ปาร์มา 
พระองค์ประสูติขณะที่พระราชวงศ์อิมพีเรียลกำลังลี้ภัยมาประทับในประเทศสวิตเซอร์แลนด์ หลังจากที่มีการยุบจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี ภายหลังแพ้สงครามโลกครั้งที่ 1 เมื่อปีพ.ศ. 2461 จากนั้น พระองค์และพระราชวงศ์ได้อพยพต่อไปยังเกาะมาไดร่า ประเทศโปรตุเกส ซึ่งเป็นที่ที่สมเด็จพระจักรพรรดิ พระราชบิดา เสด็จสวรรคตด้วยพระอาการไข้ไทฟอยด์ เมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2465
หลังจากที่สมเด็จพระราชบิดาเสด็จสวรรคต พระเชษฐาของพระองค์ อาร์ชดยุกอ๊อตโต้ ได้ทรงสืบราชสมบัติต่อจากพระราชบิดา เป็นองค์พระประมุขแห่งราชวงศ์ฮาพส์บวร์ค เป็นสมเด็จพระจักรพรรดิแห่งออสเตรีย ส่วนสมเด็จพระจักรพรรดินีซีต้า พระราชมารดาก็ทรงพาพระองค์ รวมทั้งพระเชษฐา พระเชษฐภัคินี และพระขนิษฐาอพยพไปยังประเทศเบลเยียม หลังจากนั้น พอเริ่มต้นสงครามโลกครั้งที่ 2 พระบรมวงศานุวงศ์ทุกพระองค์ก็อพยพออกจากยุโรปไปยังประเทศสหรัฐอเมริกา เพื่อหลบหนีการตามล่าจากกลุ่มนาซี
อภิเษกสมรส.
เมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2499 อาร์ชดัชเชสชาร์ลอตทรงเข้าพิธีหมั้นกับแกรนด์ดยุกจอร์ชที่ 2 แห่งเม็คเคลนบวร์ก-สเตรอลิตส์ องค์ประมุขแห่งราชรัฐเม็คเคลนบวร์ก-สเตรอลิตส์ หลังจากนั้น ในวันที่ 21 กรกฎาคม ในปีเดียวกัน ทั้ง 2 พระองค์ก็ทรงเข้าพิธีอภิเษกสมรส ในพระตำหนักเพิ๊กกิ้ง บาวาเรีย ประเทศเยอรมนี 
หลังจากนั้น เมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2506 แกรนด์ดยุกจอร์ชเสด็จสวรรคต ทั้ง 2 พระองค์จึงไม่มีพระราชโอรส หรือพระราชธิดาด้วยกันเลย
สิ้นพระชนม์.
อาร์ชดัชเชสชาร์ลอตทรงสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2532 ด้วยโรคไข้ป่า ณ เมืองมิวนิก ประเทศเยอรมนี ซึ่งทรงสิ้นพระชนม์ 3 เดือนหลังจากที่สมเด็จพระจักรพรรดินีซีต้า พระราชมารดาทรงสิ้นพระชนม์ เมื่อวันที่ 14 มีนาคม พ.ศ. 2532
คอ

คอ เป็นส่วนหนึ่งของร่างกายในสัตว์มีกระดูกสันหลังที่มีรยางค์หลายชนิด เป็นโครงสร้างที่แยกศีรษะออกจากลำตัว
กายวิภาคศาสตร์ของคอมนุษย์.
เนื้อเยื่อกระดูก: กระดูกสันหลังส่วนคอ.
กระดูกสันหลังส่วนคอมีทั้งหมด 7 ชิ้น เรียงตามลำดับตั้งแต่บนลงล่าง C-1 ถึง C-7 โดยมีแผ่นกระดูกอ่อนอยู่ระหว่างกระดูกสันหลังแต่ละชิ้น คอทำหน้าที่รับน้ำหนักของศีรษะและปกป้องเส้นประสาทซึ่งนำข้อมูลรับความรู้สึกและสั่งการจากสมองลงไปยังส่วนต่างๆ ของร่างกาย นอกจากนี้คอยังมีความยืดหยุ่นซึ่งทำให้สามารถหมุนและงอได้ในหลายทิศทาง กระดูกสันหลังส่วนคอทั้งเจ็ดชิ้นจะเรียงตัวโค้งแอ่นมาทางด้านหน้าเล็กน้อย ส่วนโค้งของกระดูกสันหลังบริเวณคอนี้มีลักษณะโค้งน้อยที่สุดเมื่อเทียบกับส่วนโค้งของกระดูกสันหลังอื่นๆ
กายวิภาคศาสตร์เนื้อเยื่ออ่อน.
เมื่อคลำในแนวกลางใต้ต่อคางจะสามารถสัมผัสตัวของกระดูกไฮออยด์ (hyoid bone) ใต้ลงไปจะเป็นส่วนนูนของกระดูกอ่อนไทรอยด์ (thyroid cartilage) ซึ่งเรียกว่า "ลูกกระเดือก" (Adam's apple) ซึ่งจะเด่นชัดในผู้ชายมากกว่าผู้หญิง ใต้ลงไปเป็นกระดูกอ่อนไครคอยด์ (cricoid cartilage) ซึ่งสามารถคลำได้ ระหว่างกระดูกอ่อนไครคอยด์และรอยเว้าซุปปราสเตอร์นัล (suprasternal notch) คือท่อลม (trachea) และส่วนคอดของต่อมไทรอยด์ (isthmus of the thyroid gland) ด้านข้างเป็นแนวของกล้ามเนื้อสเตอร์โนไคลโดมาสตอยด์ (Sternocleidomastoid muscle) ซึ่งเป็นจุดหลักที่สำคัญที่แบ่งระหว่างพื้นที่สามเหลี่ยมลำคอด้านหน้า (anterior triangle of neck) และพื้นที่สามเหลี่ยมลำคอด้านหลัง (posterior triangle of neck) ส่วนบนของพื้นที่สามเหลี่ยมลำคอด้านหน้ามีต่อมน้ำลายใต้ขากรรไกรหรือต่อมซับแมนดิบูลาร์ (submandibular gland) ซึ่งวางตัวอยู่ใต้ครึ่งหลังของตัวขากรรไกรล่าง การหาแนวของหลอดเลือดแดงคอมมอนคาโรติด (common carotid artery) และหลอดเลือดแดงเอกซ์เทอร์นัลคาโรติด (external carotid artery) ทำได้โดยลากเส้นเชื่อมระหว่างข้อต่อสเตอร์โนคลาวิคิวลาร์ (sterno-clavicular articulation) ไปยังมุมกรามล่าง
เส้นประสาทสมองคู่ที่ 11 หรือเส้นประสาทแอคเซสซอรี (accessory nerve) สัมพันธ์กับเส้นที่ลาก จากจุดกึ่งกลางระหว่างมุมของขากรรไกรล่างและปุ่มกกหู ไปยังกึ่งกลางของขอบด้านหลังของกล้ามเนื้อสเตอร์โนไคลโดมาสตอยด์ แล้วลากข้ามพื้นที่สามเหลี่ยมลำคอด้านหลังไปยังพื้นผิวชั้นลึกของกล้ามเนื้อทราพีเซียส (trapezius) หลอดเลือดดำคอชั้นนอก (external jugular vein) สามารถเห็นได้ง่ายจากผิวหนัง หลอดเลือดดำนี้จะทอดตัวในแนวเส้นที่ลากจากมุมขากรรไกรล่างไปยังกึ่งกลางของกระดูกไหปลาร้า (clavicle) ใกล้ๆ กันนั้นจะมีต่อมน้ำเหลืองขนาดเล็ก ส่วนหลอดเลือดดำแอนทีเรียร์จูกูลาร์ (anterior jugular vein) จะมีขนาดเล็กกว่า วิ่งลงมาประมาณครึ่งนิ้วห่างจากเส้นกึ่งกลางคอ กระดูกไหปลาร้าเป็นขอบเขตล่างสุดของคอ ส่วนด้านข้างของคอจะมีลักษณะโค้งชันออกด้านนอกเล็กน้อยไปยังไหล่เนื่องจากมีกล้ามเนื้อทราพีเซียสอยู่
การบาดเจ็บที่คอ.
ความผิดปกติของคอเป็นสาเหตุหลักของการปวดคอ คอเป็นโครงสร้างที่ทำหน้าที่หลากหลายแต่ก็รับความเค้นสูง สาเหตุหลักๆ ของอาการปวดคอ (และอาการปวดบริเวณอื่นที่เกี่ยวข้อง เช่น การปวดที่ลามมาที่แขน) ได้แก่
คามิโน่ (สตาร์ วอร์ส)

คามิโน่  เป็นดาวเคราะห์ที่ปกคลุมด้วยน้ำในภาพยนตร์ หนังสือการ์ตูน นวนิยาย และเกมชุดสตาร์ วอร์ส ในภาพยนตร์ คามิโน่ปรากฏตัวครั้งแรกใน
ดาวคามิโน่ถูกเรียกว่า "ดาวแห่งพายุ" เป็นดาวน้ำที่กองทัพโคลนของสาธารณรัฐกาแลกติกถูกสร้างขึ้น, เช่นเดียวกับกองยานคามิโน่ มีผู้อยู่อาศัยเป็นเผ่าที่ตัวสูง, มักถูกเรียกว่าชาวคามินอนส์ (kaminoans), มีนิสัยเก็บตัวและเชี่ยวชาญเทคโนโลยีการโคลนนิ่ง คามิโน่อยู่ทางเหนือของริชิเมซ ถูกปกครองโดยสภาปกครองซึ่งมีนายกรัฐมนตรีลามา ซูเป็นผู้นำ
ช่องคอ

ในทางกายวิภาคศาสตร์ ช่องคอ  เป็นส่วนหน้าของคอ ด้านหน้าต่อกระดูกสันหลัง ประกอบด้วยคอหอย (pharynx) และกล่องเสียง (larynx) โครงสร้างที่สำคัญของช่องคอคือฝาปิดกล่องเสียง (epiglottis) ซึ่งเป็นแผ่นที่แยกหลอดอาหาร (esophagus) และท่อลม (trachea) และป้องกันไม่ให้อาหารหรือเครื่องดื่มตกลงไปในท่อลม
ช่องคอประกอบด้วยหลอดเลือดและกล้ามเนื้อคอหอยจำนวนมาก รวมทั้งท่อลมและหลอดอาหาร กระดูกไฮออยด์ (hyoid bone) และกระดูกไหปลาร้า (clavicle) เป็นกระดูกเพียง 2 ชิ้นที่ตั้งอยู่ในช่องคอของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนม
อีวีเอส เอ็นเทอร์เทนเมนท์

อีวีเอส เอ็นเทอร์เทนเมนท์ หรือ EVS Entertainment เป็นบริษัทผลิตสินค้าประเภท ซีดีและดีวีดีภาพยนตร์ ในประเทศไทย ปัจจุบันยุติกิจการแล้ว
การยุติกิจการ.
วันที่ 21 ต.ค. พ.ศ. 2560 เจ้าของบริษัท อีวีเอส เอนเตอร์เทนเมนท์ จำกัด ได้โพสต์ข้อความอำลาลงเฟซบุ๊กเพจ “Evs thailand” ระบุว่า “แม้ว่าการอำลา จะโศกเศร้า แต่ความทรงจำยังงดงามเสมอ ขอขอบคุณแฟนหนังผู้ให้การสนับสนุนเราด้วยดีมาโดยตลอดระยะเวลาสามสิบกว่าปี ก่อนความสุขจะหลงเหลือไว้แค่ความทรงจำ แต่จะยังเป็นความทรงจำที่มีคุณค่าสำหรับพวกเราตลอดไป
ลำตัว

ลำตัว (Torso หรือ trunk) เป็นศัพท์ที่เรียกส่วนตรงกลางของร่างกายสัตว์หลายชนิด (รวมถึงมนุษย์) ซึ่งมีรยางค์และลำคอที่ยื่นออกไป ลำตัวประกอบด้วยอก (thorax) และท้อง (abdomen)
กายวิภาคศาสตร์.
อวัยวะที่สำคัญ.
อวัยวะที่สำคัญหลายชิ้นอยู่ภายในลำตัว ในช่องอกจะมีหัวใจและปอดซึ่งมีกระดูกซี่โครงคอยปกป้องอยู่ และส่วนช่องท้องจะมีอวัยวะที่สำคัญต่อการย่อยอาหาร เช่น ตับทำหน้าที่ผลิตน้ำดีซึ่งมีประโยชน์ในการช่วยย่อยอาหาร ลำไส้เล็กและลำไส้ใหญ่ซึ่งทำหน้าที่ดูดซึมสารอาหาร ทวารหนักซึ่งทำหน้าที่ขับถ่ายอุจจาระ ไส้ตรง (rectum) ทำหน้าที่กักอุจจาระก่อนขับถ่าย ถุงน้ำดีซึ่งเก็บน้ำดีและช่วยให้น้ำดีเข้มข้นขึ้น ท่อไต (ureter) เป็นทางผ่านของปัสสาวะไปยังกระเพาะปัสสาวะที่ทำหน้าที่เก็บปัสสาวะ และท่อปัสสาวะ (urethra) ซึ่งเป็นทางผ่านของปัสสาวะและน้ำอสุจิผ่านถุงน้ำอสุจิ (seminal vesicle) และเชิงกรานซึ่งเป็นที่อยู่ของอวัยวะเพศชายและหญิง
กลุ่มกล้ามเนื้อหลัก.
ลำตัวเป็นที่อยู่ของกล้ามเนื้อกลุ่มสำคัญๆ ของร่างกาย เช่น
เส้นประสาทที่เลี้ยง.
อวัยวะและกล้ามเนื้อต่างๆ ถูกเลี้ยงด้วยเส้นประสาทหลายเส้น ซึ่งส่วนใหญ่มาจากเส้นประสาทกระดูกสันหลังส่วนอก ตัวอย่างเช่นเส้นประสาทชั้นผิวหนังมาจาก
ช่องท้อง

ช่องท้อง (abdominal cavity) เป็นช่องลำตัวในร่างกายมนุษย์และสัตว์อื่นๆ ซึ่งบรรจุอวัยวะภายใน ตั้งอยู่ใต้ช่องอก (thoracic cavity) และเหนือช่องเชิงกราน (pelvic cavity)
อวัยวะที่อยู่ในช่องท้อง เช่น กระเพาะอาหาร, ตับ, ตับอ่อน, ม้าม, ถุงน้ำดี, กระเพาะปัสสาวะ, ลำไส้เล็ก, และลำไส้ใหญ่ (ไตเป็นอวัยวะที่ไม่ได้อยู่ในช่องท้อง แต่อยู่หลังช่องท้อง เรียกว่าเป็นอวัยวะหลังเยื่อบุช่องท้อง (retroperitoneal organs))
ช่องท้องถูกบุด้วยเยื่อแผ่นที่เรียกว่า เยื่อบุช่องท้อง (peritoneum) และอวัยวะภายในก็ถูกคลุมด้านหน้าด้วยแผ่นไขมันที่เรียกว่าโอเมนตัม (omentum หรือ omental apron)
ด้วงเสือ

ด้วงเสือ จัดอยู่ในอันดับโคลีออปเทอรา วงศ์ซิซินเดลิดี (Cicindelidae) ด้วงเสือมีหลายชนิด มีสีสันฉูดฉาดสะดุดตา บางชนิดมีสีแดง น้ำเงิน เขียว บางชนิดมีสีเหลืองและดำ ดัวงเสือเป็นแมลงนักล่าที่น่ากลัว มันมีเขี้ยวยาวโค้ง นิสัยดุร้าย ขายาว วิ่งได้เร็ว ตัวอ่อนของด้วงเสือก็ดุร้ายไม่แพ้ตัวเต็มวัย ด้วงเสือวางไข่ในดิน ตัวอ่อนที่ฟักออกมาจะขุดโพรงลึกลงไปถึง 60 เซนติเมตร และรอเหยื่ออยู่ในโพรง เมื่อพื้นดินสั่นสะเทือนแม้เพียงเล็กน้อยมันจะรีบพุ่งออกมา และลากเหยื่อลงไปกินในโพรง
ด้วงเสือถือเป็นสุดยอดสิ่งมีชีวิตที่มีความเร็วมากที่สุด นักวิทยาศาสตร์ประเมินว่าถ้าด้วงเสือมีขนาดเท่ากับมนุษย์จะวิ่งได้เร็วประมาณ 494 กม./ชม.