เทศมณฑลมหานครและเทศมณฑลนอกมหานครของอังกฤษ

เทศมณฑลมหานครและเทศมณฑลนอกมหานครของอังกฤษ เป็นระดับการปกครองหนึ่งของสี่ระดับของระดับการปกครองของอังกฤษที่ใช้สำหรับรัฐบาลระดับท้องถิ่นนอกนครลอนดอนและปริมณฑล ตามความหมายเดิมเทศมณฑลมหานครและเทศมณฑลนอกมหานครแต่ละมณฑลประกอบด้วยกลุ่มอำเภอ (District), เมืองเทศมณฑล และเป็นมณฑลผู้แทนพระองค์ (Ceremonial counties of England) แต่ต่อมาคำจำกัดความนี้ก็เปลี่ยนไปโดยกฎหมายระหว่างคริสต์ทศวรรษ 1980 ถึงคริสต์ทศวรรษ 1990 ที่อนุญาตให้รวมมณฑลที่ไม่มีเทศบาลมณฑลและ “เทศบาลระดับเดียว” ของตำบลเดียว มณฑลผู้แทนพระองค์ในปัจจุบันได้รับความหมายใหม่โดยพระราชบัญญัติมณฑลผู้แทนพระองค์ ค.ศ. 1997 (Lieutenancies Act 1997) ที่จำลองมาจากเทศมณฑลมหานครและเทศมณฑลนอกมหานคร และคาดกันว่าจะมีการเปลี่ยนแปลงระบบการปกครองระดับท้องถิ่นอีกครั้งในปี ค.ศ. 2009
เทศมณฑลมหานครและเทศมณฑลนอกมหานครของอังกฤษปัจจุบัน.
<templatestyles src="Refbegin/styles.css" />
 † เทศมณฑลมหานคร (ไม่มีสภาเทศมณฑล)
 ‡ เทศมณฑลนอกมหานครที่ไม่มีสภาเทศมณฑล
 ** เทศมณฑลนอกมหานครที่มีสภาเทศมณฑล
 * เทศมณฑลนอกมหานครที่มีฐานะเป็นเทศบาลระดับเดียวด้วย
 ¹ พื้นที่ที่ไม่มีเทศมณฑล
เทศมณฑลมหานคร.
เทศมณฑลมหานครคือนครแมนเชสเตอร์และปริมณฑล, เมอร์ซีย์ไซด์, เซาท์ยอร์คเชอร์, ไทน์และเวียร์, มณฑลเวสต์มิดแลนด์ และเวสต์ยอร์คเชอร์ มณฑลเหล่านี้มักจะมีประชากร 1.2 ถึง 2.8 ล้านคน
นครลอนดอนและปริมณฑล.
เขตบริหารของนครลอนดอนและปริมณฑลและเทศบาลนครลอนดอนและปริมณฑลก่อตั้งในปี ค.ศ. 1965 ภายใต้พระราชบัญญัติรัฐบาลลอนดอน ค.ศ. 1963 เทศบาลนครลอนดอนและปริมณฑลถูกยุบเลิกในปี ค.ศ. 1986 ในเวลาเดียวกับการยุบเทศบาลเทศมณฑลมหานคร ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2000 นครลอนดอนและปริมณฑลมีสภาการปกครองลอนดอน (London Assembly) ที่ต้องได้รับเลือกตั้งและนายกเทศมนตรีนครลอนดอนและก่อตั้งเป็นหนึ่งในเก้าภาคการปกครองของอังกฤษ
เทศมณฑลนอกมหานคร.
มณฑลไชร์.
“มณฑลไชร์” คือ “เทศมณฑลนอกมหานครของอังกฤษ” ที่มีกลุ่มอำเภอนอกมหานคร ชื่อของมณฑลไชร์ไม่จำเป็นต้องมีคำว่า “ไชร์” อยู่ในชื่อ คำว่า “มณฑลไชร์” เป็นคำที่ใช้อย่างไม่เป็นทางการ
มณฑลไชร์มีด้วยกัน 35 มณฑล:
เบดฟอร์ดเชอร์ บาร์กเชอร์ บักกิงแฮมเชอร์ เคมบริดจ์เชอร์ เชสเชอร์ คอร์นวอลล์ คัมเบรีย ดาร์บิเชอร์ เดวอน ดอร์เซต เดอรัม อีสต์ซัสเซกซ์ เอสเซกซ์ กลอสเตอร์เชอร์ แฮมป์เชอร์ ฮาร์ทฟอร์ดเชอร์ เคนต์ แลงคาเชอร์ เลสเตอร์เชอร์ ลิงคอล์นเชอร์ นอร์ฟอล์ก นอร์แทมป์ตันเชอร์ นอร์ทัมเบอร์แลนด์ นอร์ทยอร์กเชอร์ นอตทิงแฮมเชอร์ ออกซฟอร์ดเชอร์ ชรอปเชอร์ ซัมเมอร์เซต สแตฟฟอร์ดเชอร์ ซัฟฟอล์ก เซอร์รีย์ วอริกเชอร์ เวสต์ซัสเซกซ์ เวสต์ยอร์กเชอร์ วิลต์เชอร์ และวุร์สเตอร์เชอร์
เทศบาลระดับเดียว.
เทศบาลระดับเดียวคือเขตการปกครองที่มีเทศบาลเดียว เขตการปกครอง 40 เขตที่ว่านี้เป็นระดับการปกครองที่เท่าเทียมกับเทศมณฑลนอกมหานคร: 
บาธและนอร์ธอีสต์ซอมเมอร์เซ็ท, แบล็คเบิร์นกับดาร์เว็น, แบล็คพูล, บอร์มัธ, ไบรตันและโฮฟ, บริสตอล, ดาร์ลิงตัน, ดาร์บี, อีสต์ไรดิงแห่งยอร์คเชอร์, ฮาลตัน, ฮาร์เติลพูล, แฮรฟอร์ดเชอร์, ไอล์ออฟไวท์, ฮัลล์, เลสเตอร์, ลูตัน, เม็ดเวย์, มิดเดิลบะระห์, มิลตัน คีนส์ , นอร์ธอีสต์ลิงคอล์นเชอร์, นอร์ธลิงคอล์นเชอร์, นอร์ธซอมเมอร์เซ็ท, น็อตติงแฮม, ปีเตอร์บะระห์, พลิมัธ, พูล, พอร์ทสมัธ, เรดคาร์และคลีฟแลนด์, รัทแลนด์, เซาท์กลอสเตอร์เชอร์, เซาท์แธมป์ตัน, เซาเธ็นด์-ออน-ซี, สต็อคตัน-ออน-ทีส, สโตค-ออน-เทรนท์, สวินดัน, เทลฟอร์ดและเรคิน, เธอร์ร็อค, ทอร์เบย์, วอร์ริงตัน, และยอร์ค
ในจำนวนนี้ 39 เป็นมณฑลที่มีเทศบาลอำเภอ (district council) เทศบาลเดียวและไม่มีเทศบาลมณฑล (county council) ไอล์ออฟไวท์ตามทฤษฎีแล้วเป็นมณฑลที่มีเทศบาลมณฑลและไม่มีเทศบาลอำเภอแต่อันที่จริงแล้วก็เหมือนกัน
อำเภอของบาร์กเชอร์เป็น เทศบาลระดับเดียวแต่มิได้รับฐานะเป็นมณฑล
ไอลส์ออฟซิลลิมิได้เป็นส่วนหนึ่งของคอร์นวอลล์ในด้านการบริหารแต่ก็มิได้เป็นมณฑล