pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
อ่าวจอดเรือ

อ่าวจอดเรือ  หรือ ท่าจอดเรือ  เป็นแหล่งน้ำที่ใช้จอดเรือ เรือกำปั่น และเรือลำเลียงเพื่อหลบคลื่นลมพายุหรือเพื่อเก็บไว้ใช้ในอนาคต ในภาษาอังกฤษ คำ (ซึ่งแต่เดิมหมายถึงแหล่งน้ำที่มีที่กำบัง) มักใช้สลับกับคำ ("ท่าเรือ") ซึ่งเป็นสิ่งอำนวยความสะดวกที่มนุษย์สร้างขึ้นสำหรับการบรรจุและขนถ่ายสินค้าหรือการรับ-ส่งผู้โดยสาร โดยทั่วไปท่าเรือท่าหนึ่ง ๆ จะมีอ่าวจอดเรืออย่างน้อยหนึ่งอ่าว ท่าเรืออะเล็กซานเดรียในประเทศอียิปต์เป็นตัวอย่างหนึ่งของท่าเรือที่มีอ่าวจอดเรือสองอ่าว
อ่าวจอดเรืออาจเป็นอ่าวที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติหรืออ่าวที่มนุษย์สร้างขึ้น อ่าวที่สร้างขึ้นนั้นอาจเป็นอ่าวที่มีการสร้างเขื่อนกั้นคลื่น กำแพงกั้นคลื่น หรือสะพานเทียบเรือโดยเจตนา หรือเป็นอ่าวที่เกิดจากการขุดลอกซึ่งต้องได้รับการบำรุงรักษาด้วยการขุดลอกเพิ่มเติมเป็นระยะ ๆ ตัวอย่างอ่าวจอดเรือที่สร้างขึ้นคือ ลองบีชฮาร์เบอร์ รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐ เดิมเป็นที่ลุ่มน้ำเค็มและที่ลุ่มราบน้ำขึ้นถึงซึ่งตื้นเกินไปสำหรับเรือสินค้าสมัยใหม่ ก่อนที่จะได้รับการขุดลอกในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 ในทางตรงกันข้าม อ่าวจอดเรือที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติจะถูกโอบล้อมหลายด้านด้วยแผ่นดินที่ยื่นออกมา ตัวอย่างอ่าวจอดเรือธรรมชาติ ได้แก่ ซิดนีย์ฮาร์เบอร์ในประเทศออสเตรเลีย และทริงโคมาลีฮาร์เบอร์ในประเทศศรีลังกา
วัลท์ชตาดีอ็อน (แฟรงก์เฟิร์ต)

วัลท์ชตาดีอ็อน  หรือชื่อตามชื่อผู้สนับสนุนในปัจจุบันว่า ค็อมแมทซ์บังค์-อาเรนา  เป็นสนามกีฬาที่มีหลังคาเปิด-ปิดได้ ตั้งอยู่ที่เมืองแฟรงก์เฟิร์ต รัฐเฮ็สเซิน ประเทศเยอรมนี ชื่อเดิมของสนามแห่งนี้คือ สนามเปิดใช้งานในปี ค.ศ. 1925 และได้รับการปรับปรุงหลายครั้ง จนในที่สุด ได้มีการปรับปรุงให้เป็นสนามฟุตบอลอย่างเต็มรูปแบบ เพื่อรองรับการแข่งขันฟีฟ่าคอนเฟเดอเรชันส์คัพ 2005 และฟุตบอลโลก 2006 สนามมีความจุ 51,500 ที่นั่งสำหรับนัดลีก และลดลงเหลือ 48,500 ที่นั่ง สำหรับนัดอเมริกันฟุตบอลและฟุตบอลทีมชาติ สนามแห่งนี้ติด 1 ใน 10 อันดับสนามฟุตบอลที่ใหญ่ที่สุดของประเทศ และเป็น 1 ใน 9 สนามที่ใช้จัดแข่งขันฟุตบอลโลกหญิง 2011 ซึ่งใช้จัดการแข่งขันไป 4 นัด รวมไปถึงนัดชิงชนะเลิศ
ศูนย์กีฬาแฟรงก์เฟิร์ต ซึ่งมีนครแฟรงก์เฟิร์ตเป็นเจ้าของ ประกอบด้วยสนามฟุตบอล และสิ่งอำนวยความสะดวกต่าง ๆ ได้แก่ สระว่ายน้ำ, ศูนย์เทนนิส, สนามวอลเลย์บอลชายหาด และห้องกีฬาฤดูหนาว นอกจากนี้สนามยังมีสถานีรถไฟในตัว คือ สถานีรถไฟฟรังค์ฟวร์ทชตาดีอ็อน
วัลท์ชตาดีอ็อน (ค็อมแมทซ์บังค์-อาเรนา) เป็นสนามเหย้าของสโมสรฟุตบอลไอน์ทรัคท์ฟรังค์ฟวร์ท
แคว้นมิกาวะ

แคว้นมิกาวะ  อดีตแคว้นศักดินาในประเทศญี่ปุ่นซึ่งปัจจุบันตั้งอยู่ทางฝั่งตะวันออกของจังหวัดไอจิ แคว้นมิกาวะมีพื้นที่ติดกับอีก 4 แคว้นคือ แคว้นมิโนะ แคว้นโอวาริ แคว้นโทโตมิ และแคว้นชินาโนะ
รอนดา ราวซีย์

รอนดา ยีน ราวซีย์ (Ronda Jean Rousey; ; เกิด 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1987) เป็นนักมวยปล้ำอาชีพ, นักแสดง, นักยูโด และนักต่อสู้แบบผสม ชาวอเมริกัน
ประวัติ.
ช่วงแรกเริ่ม.
รอนดาเกิดที่เมืองริเวอร์ไซด์, แคลิฟอร์เนีย แม่ของเธอเคยเป็นนักยูโดที่มีชื่อเสียง ดังนั้นเธอจึงได้เป็นนักยูโดตามแม่ เพราะเธอคิดว่ากีฬานี้ทำให้เธอมีความมั่นใจเพิ่มขึ้น เธอได้เริ่มเล่นยูโดเมื่อตอนอายุ 11 และเมื่อเธอมีอายุ 17 ปี เธอได้กลายเป็นนักยูโดที่มีอายุน้อยที่สุดในการแข่งขันโอลิมปิคที่เมืองเอเธนส์ ในปี 2004 ในปีเดียวกัน เธอได้รับเหรียญทองจากการแข่งขันยูโดชิงแชมป์โลกที่เมืองบูดาเบส ในปี 2006 เธอยังคงได้เหรียญทองจาก Birmingham World Cup อีกด้วย
รอนดาเลิกเล่นยูโดเมื่อเธออายุ 21 ปี เนื่องจากเธออยากทำงานในหลากหลายอาชีพ ทำให้เธอตัดสินใจที่จะเริ่มเล่นศิลปะป้องกันตัวแบบผสมตอนอายุ 22 ปี รอนดาได้เริ่มชีวิตในวงการด้วยการถ่ายแบบให้กับ ESPN ในปี 2012 เธอได้มีชื่ออยู่อันดับที่ 29 จาก Maxim Hot 100 ในเดือนพฤษภาคม 2013 และหลังจากนั้นไม่นาน ซิลเวสเตอร์ สตอลโลน ได้ประกาศทางทวิตเตอร์ว่า รอนดาจะร่วมเล่นในภาพยนตร์ภาคต่อเรื่อง The Expendables 3 นอกจากนั้นแล้ว ดเวย์น จอห์นสัน ได้ประกาศออกมาอีกว่า รอนดาจะร่วมเล่นใน Fast & Furious 7 เธอยังมีผลงานอีกหลายเรื่องเช่น Athena Project และ Entourage
มวยปล้ำอาชีพ.
ปี 2018 รอนดาได้เซ็นสัญญาฟูลไทม์เป็นนักมวยปล้ำให้กับสมาคม WWE เปิดตัวขึ้นปล้ำแมตช์แรกในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 34 จับคู่กับ Kurt Angle ชนะ Triple H และ Stephanie McMahon ไปได้
ในศึก Money in the Bank รอนดาได้มีแมตช์เดี่ยวครั้งแรกโดยชิงแชมป์หญิง Raw กับ Nia Jax เจ้าของแชมป์ แต่ Alexa Bliss เจ้าของกระเป๋าสิทธิ์ Money in the Bank ได้ออกมาก่อกวนระหว่างแมตช์และใช้สิทธิ์กระเป๋าคว้าแชมป์จาก Jax ไปได้
วันที่ 5 กรกฎาคม 2018 รอนดาได้เป็นนักสู้หญิงคนแรกที่เข้ารับตำแหน่ง UFC Hall of Fame
ในซัมเมอร์สแลม 2018 รอนดาได้เอาชนะอเล็กซา บลิสพร้อมกับคว้าแชมป์หญิง Raw สมัยแรกและยังเป็นแชมป์เส้นแรกในวงการมวยปล้ำอาชีพของเธอ ก่อนจะเสียแชมป์ให้เบกกี ลินช์ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 35
ในรอยัลรัมเบิล 2022 รอนดาได้เซอร์ไพรส์เข้าร่วมแมตช์ 30 คนฝั่งหญิงและเป็นผู้ชนะคว้าสิทธิ์ชิงแชมป์หญิง Raw หรือ SmackDown เส้นไหนก็ได้ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 38 โดยรอนดาเลือกชิงเส้น SmackDown กับชาร์ลอตต์แต่ไม่สำเร็จ ก่อนจะคว้าได้ใน Backlash กติกา I Quit Match เดือนต่อมา และได้คว้าอีกสมัยจากลิฟ มอร์แกนในกติกา Extreme Rules ก่อนเสียแชมป์คืนให้กับชาร์ลอตต์ในสแมคดาวน์ส่งท้ายปี 2022
ในปี 2023 ได้คว้าแชมป์แท็กทีมหญิงร่วมกับเชย์นา เบสซเลอร์ ก่อนจะถูกเชย์นาหักหลังจนเสียแชมป์แท็กทีม ทำให้ทั้งคู่ได้ท้าเจอกันในกติกา MMA ที่ศึกซัมเมอร์สแลม 2023 ซึ่งรอนดาเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ไป
แยกกษัตริย์ศึก

แยกกษัตริย์ศึก (อักษรโรมัน: Kasat Suek Intersection) เป็นทางแยกหนึ่งในพื้นที่แขวงคลองมหานาคและแขวงวัดเทพศิรินทร์ เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย และแขวงรองเมือง เขตปทุมวัน กรุงเทพมหานคร เป็นสี่แยกที่เป็นจุดกันระหว่างถนนพระรามที่ 1, ถนนกรุงเกษม และถนนบำรุงเมือง
ชื่อทางแยกมาจาก "สะพานกษัตริย์ศึก" หรือ สะพานพระราม 1 ซึ่งเป็นสะพานข้ามคลองผดุงกรุงเกษม ที่อยู่ตรงทางแยกฝั่งถนนพระรามที่ 1 เดิมสะพานนี้มีชื่อที่เรียกกันว่า "สะพานยศเส" ซึ่งเป็นสะพานไม้ ต่อมาสะพานยศเสมีความชำรุด ในปี พ.ศ. 2471 พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวจึงโปรดเกล้าฯ ให้มีการซ่อมแซมใหม่เป็นสะพานคอนกรีตเสริมเหล็ก มีบาทวิถีสองข้าง เช่นเดียวกับสะพานข้ามทางรถไฟ ในเส้นทางรถไฟจากสถานีรถไฟหัวลำโพงทางถนนพระรามที่ 1 ที่อยู่ใกล้เคียงซึ่งใช้ชื่อว่าสะพานกษัตริย์ศึกเช่นเดียวกัน โดยชื่อ "กษัตริย์ศึก" ซึ่งเป็นนามพระราชทาน มีที่มาจากราชทินนามในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช องค์ปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์จักรี เมื่อครั้งที่ทรงรับราชการและมีบรรดาศักดิ์เป็นสมเด็จเจ้าพระยามหากษัตริย์ศึก และสัมพันธ์กับความหมายของชื่อถนนพระรามที่ 1 ซึ่งหมายถึงรัชกาลที่ 1 และมีการสันนิษฐานว่า เส้นทางสร้างสะพานแห่งนี้เป็นเส้นทางเดินทัพกลับของสมเด็จเจ้าพระยามหากษัตริย์ศึกเมื่อคราวศึกกัมพูชา พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จฯ ทรงเปิดสะพานวันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2472 
จากที่เดิมสะพานกษัตริย์ศึกเคยใช้ชื่อว่า สะพานยศเส ทำให้ย่านนี้ถูกเรียกกันติดปากว่า "ยศเส" มีซอยต่าง ๆ ที่ใช้ชื่อตามนี้ โดยเป็นแหล่งของร้านอาหารที่มีชื่อเสียงจำนวนมาก เช่น ราดหน้า, สุกี้ ที่ได้รับการแนะนำเป็นบีบกูร์ม็องจากมิชลินไกด์ด้วย
นอกจากนี้แล้วในปี พ.ศ. 2450 ที่นี่ยังเป็นจุดแรกที่มีการให้บริการรถโดยสารประจำทาง หรือรถเมล์ เป็นครั้งแรกในประเทศไทย โดยนายเลิศ เศรษฐบุตร โดยวิ่งจากสะพานยศเสไปจนถึงประตูน้ำสระปทุม (บริเวณแยกประตูน้ำในปัจจุบัน) แต่ในครั้งนั้นยังไม่ได้ใช้รถยนต์ หากแต่ใช้รถม้า จึงยังไม่ค่อยประสบความสำเร็จนัก
อายส์โอเพน (เพลง)

"อายส์โอเพน"  เป็นเพลงที่แต่งและบันทึกเสียงโดยนักร้องนักแต่งเพลงชาวอเมริกัน เทย์เลอร์ สวิฟต์ จากอัลบั้มเพลงประกอบภาพยนตร์ "" แต่ไม่ได้ปรากฏในภาพยนตร์ เพลงผลิตโดยสวิฟต์และนาธาน แชปแมน เป็นซิงเกิลนำจากอัลบั้มและถูกส่งไปตามคลื่นวิทยุในวันที่ 27 มีนาคม ค.ศ. 2012 มิวสิกวิดีโอเป็นแอนิเมชันกับเนื้อเพลง ออกเผยแพร่ทางวีโวในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2012
อยู่ดี ๆ ก็

"อยู่ดีๆก็..." เป็นซิงเกิลของ WONDERFRAME ร่วมกับ YOUNGOHM ในปี พ.ศ. 2560 ประพันธ์เนื้อร้อง-แต่งทำนองโดย WONDERFRAME ร่วมกับ YOUNGOHM และเรียบเรียงโดย ธันวา เกตุสุวรรณ (ฮาย Paper Planes ออกจำหน่ายครั้งแรกในวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2560
เนื้อหาของเพลงพูดถึง การบอกเล่าอารมณ์ของความเซ็งและสับสน ในความสัมพันธ์ที่ไม่แน่นอน จะรักจะเลิกก็ไม่รู้ อยู่ดีๆก็หายไลน์ไม่ตอบ
การตอบรับ.
เพลง "อยู่ดีๆก็..." ติดอันดับสูงสุดที่ 1 จากการจัดอันดับของ Joox ในชาร์ต จูกซ์ท็อป 50 ชาร์ต เพลงไทย ประจำวันที่ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561 และติดอันดับสูงสุดที่ 10 จากการจัดอันดับของ Joox ในชาร์ต จูกซ์ท็อป 100 ชาร์ต ประจำวันที่ 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561
ฟร็องแซ็งโฟ (ช่องโทรทัศน์)

ฟร็องแซ็งโฟ  เป็นช่องข่าวโทรทัศน์ที่มีรัฐบาลฝรั่งเศส เป็นเจ้าของ โดยการร่วมทุนของฟร็องส์เตเลวีซิอง, ราดิโอฟร็องส์, ฟร็องส์เมดิอามงด์ (ร่วมกับฟร็องส์แว็งต์-กัทร์) และสถาบันโสตทัศนูปโภคแห่งชาติฝรั่งเศส
ฟร็องแซ็งโฟได้ทดลองออกอากาศผ่านระบบออนไลน์เมื่อวันที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2559 ก่อนที่จะเริิ่มออกอากาศผ่านโทรทัศน์ภาคพื้นดินระบบดิจิทัลและโทรทัศน์เคเบิลในวันที่ 1 กันยายน ปีเดียวกัน เวลา 20:00 น.
โดยฟร็องแซ็งโฟ ออกอากาศรายการสดตั้งแต่เวลา 06:00–24:00 น. โดยมีรายการข่าวทุกชั่วโมงช่วงละ 12 นาที และมีสรุปข่าวทุก ๆ 20, 40 และ 50 นาทีของชั่วโมง นอกจากนี้ยังมีการนำรายการวิทยุจากสถานีวิทยุฟร็องแซ็งโฟมาออกอากาศคู่ขนานผ่านโทรทัศน์ ส่วนเวลา 24:00–06:00 น. จะรับสัญญาณรายการจากฟร็องส์แว็งต์-กัทร์ ภาคภาษาฝรั่งเศส
จังหวัดนูเอวาเอซีฮา

จังหวัดนูเอวาเอซีฮา (, กาปัมปางัน: "Lalawigan ning Nueva Ecija", ปังกาซีนัน: "Luyag na Nueva Ecija") (#เปลี่ยนทาง : 034900000) เป็นจังหวัดที่ไม่มีทางออกสู่ทะเล ตั้งอยู่ในเขตกิตนางลูโซน ประเทศฟิลิปปินส์ เมืองหลักคือปาลายัน อาณาเขตติดต่อกับจังหวัดบูลาคัน, ปัมปังกา, ตาร์ลัก, ปังกาซีนัน, นูเอวาวิซคายา และเอาโรรา โดยจังหวัดนูเอวาเอซีฮามีแหล่งปลูกข้าวที่ใหญ่ที่สุดในประเทศ จึงได้รับสมญาว่า "ชามข้าวแห่งฟิลิปปินส์"
จังหวัดปัมปังกา

จังหวัดปัมปังกา (กาปัมปางัน: Lalawigan ning Pampanga) เป็นจังหวัดในเขตกิตนางลูโซน ประเทศฟิลิปปินส์ ตั้งอยู่บนชายฝั่งทางตอนเหนือของอ่าวมะนิลา ปัมปังกามีอาณาเขตติดต่อกับจังหวัดตาร์ลักทางทิศเหนือ, จังหวัดตาร์ลักทาง
ทิศตะวันออกเฉียงเหนือ, จังหวัดบูลาคันทางทิศตะวันออก, อ่าวมะนิลาทางทิศใต้, จังหวัดบาตาอันทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ และจังหวัดซัมบาเลสทางทิศตะวันตก มีเมืองหลักคือ ซันเฟร์นันโด และมีนครอิสระคือ แอนเจลิส
จังหวัดปัมปังกา มีท่าอากาศยานนานาชาติคลาร์ก ซึ่งอยู่ในเขตเมืองท่าปลอดภาษีคลาร์ก ห่างจากเมืองหลักของจังหวัดไปทางทิศเหนือ จังหวัดนี้ยังเป็นที่ตั้งของฐานทัพกองทัพอากาศฟิลิปปินส์ 2 แห่ง ได้แก่ ฐานทัพอากาศบาซา และฐานทัพอากาศคลาร์ก ในปี ค.ศ. 2015 จังหวัดปัมปังกามีประชากรประมาณ 2,198,110 คน แต่ผู้มีสิทธิ์เลือกตั้งมีประมาณ 1,079,532 คน
ณ ที่นั่นเรารักกัน

ณ ที่นั่นเรารักกัน  เป็นภาพยนตร์อเมริกันแนวรัก ตลก-ชีวิต ในปี ค.ศ. 2016 เขียนบทและกำกับโดย วูดดี อัลเลน นำแสดงโดย เจสซี ไอเซนเบิร์ก, คริสเตน สจ๊วต, สตีฟ คาเรล, เบลก ไลฟ์ลี, พาร์กเกอร์ โพซี, จีนนี เบอร์ลิน, คอรีย์ สโตลล์ และเคน สตอตต์ เป็นเรื่องเกี่ยวกับชายหนุ่มผู้ย้ายไปอยู่ที่ฮอลลีวูดในคริสต์ทศวรรษ 1930 แต่เขาตกหลุมรักกับเลขาส่วนตัวของลุงซึ่งเป็นผู้จัดการดารา
"ณ ที่นั่นเรารักกัน" ฉายรอบปฐมทัศน์เมื่อวันที่ 11 พฤษภาคม ค.ศ. 2016 ที่เทศกาลภาพยนตร์กาน และออกฉายอย่างเป็นทางการในสหรัฐตั้งแต่วันที่ 15 กรกฎาคม ค.ศ. 2016 โดยแอมะซอนสตูดิโอส์และไลออนส์เกต ภาพยนตร์ได้รับเสียงวิจารณ์ในเชิงบวกและทำรายได้รวม 43 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
เจ้าหญิงชาร์ล็อต ดัชเชสแห่งวาล็องตีนัว

เจ้าหญิงชาร์ล็อต ดัชเชสแห่งวาล็องตีนัว (พระนามเต็มใน; 30 กันยายน ค.ศ. 1898 – 16 พฤศจิกายน ค.ศ. 1977) เป็นพระราชธิดาในเจ้าชายหลุยส์ที่ 2 องค์อธิปัตย์แห่งโมนาโกและพระราชมารดาแก่เจ้าชายแรนีเยที่ 3 องค์อธิปัตย์แห่งโมนาโก
พระประวัติ.
เจ้าหญิงชาร์ล็อต ดัชเชสแห่งวาล็องตีนัว ประสูติเมื่อวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2441 เป็นพระราชธิดานอกสมรสเพียงพระองค์เดียวในเจ้าชายหลุยส์ที่ 2 องค์อธิปัตย์แห่งโมนาโก ประสูติแด่พระวรชายานอกสมรส มารี ฌูว์เลียต ลูแว แม้พระองค์จะประสูติจากพระวรชายานอกสมรส แต่ด้วยเป็นสายพระโลหิตเพียงพระองค์เดียวในเจ้าชายองค์อธิปัตย์ พระองค์จึงได้รับการสันนิฐานว่าจะได้ครองบัลลังก์โมนาโก แต่อย่างไรก็ตามรัฐสภาของโมนาโก ก็ไม่ได้อนุญาตให้เจ้าหญิงชาร์ล็อตขึ้นครองราชย์ได้ ด้วยทั้งหมดนี้ ความหวังในราชบัลลังก์โมนาโก จึงตกไปเป็นของเจ้าชายแรนีเย พระโอรสของพระองค์ ซึ่งจะได้ทรงราชย์เป็นเจ้าชายอธิปัตย์องค์ต่อไป
แต่ในอีกแง่มุมหนึ่งของสาธารณชน ทางราชวงศ์กรีมัลดีของโมนาโก ก็ไม่เคยมีเจ้าองค์อธิปัตย์ของราชวงศ์ที่เป็นสตรี ซึ่งตามโบราณกาลกล่าวไว้ว่า หากเจ้าพระประมุขแห่งโมนาโก มีราชบุตรเป็นสตรี ก็จะไม่มีสิทธิ์ในการครองราชย์ แต่จงยกบัลลังก์ให้กับพระอนุชาขององค์ประมุขพระองค์นั้น
การเป็นพระราชธิดาที่ถูกต้อง.
ด้วยเหตุผลดังกล่าวที่ประสูติแด่พระวรชายานอกสมรสนั้น พระองคืถูกกังขาในการครองบัลลังก์ถัดจากพระราชบิดา จากรัฐสภาโมนาโก เจ้าชายหลุยส์ พระราชบิดาทรงยืนยันในการมีสิทธิของพระราชธิดา จนในที่สุด พระองค์ได้รับการยอมรับในโมนาโก และได้รับการสถนาปนาที่ ดัชเชสแห่งวาล็องตีนัว
เษกสมรส.
พระองค์ทรงเษกสมรสกับเจ้าชายปีแยร์ ดยุกแห่งวาล็องตีนัวเมื่อวันที่ 18 มีนาคมตามศาสนา และวันที่ 19 มีนาตม พ.ศ. 2463 เป็นพระราชพิธีตามพระราชอัธยาศัย โดยเจ้าชายหลุยส์ ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมพระราชทานพระอิสริยยศให้พระชามาดา (ลูกเขย) เป็น เจ้าชายแห่งโมนาโก ดยุกแห่งวาล็องตีนัว และเป็นพระราชวงศ์กรีมัลดี ทั้ง 2 มีพระราชบุตรดังนี้
โดยชีวิตอภิเษกสมรสของทั้ง 2 ไม่ได้มีความสุขเลย โดยพระสวามีได้ไปพบรักใหม่กับพยาบาลชาวอิตาลี ทั้ง 2 ทรงหย่าเมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2476 ซึ่งบางแห่งเล่ากันว่า เป็นเพราะพระราชประสงค์ของเจ้าชายหลุยส์ที่ 2 ที่ทรงมีข้อแม้ว่าหากทรงหย่า ก็จะไม่ปลดออกจากพระอิสริยยศ เจ้าชายปีแยร์จึงทรงยอม
บั้นปลายพระชนม์ชีพ.
เจ้าชายหลุยส์ พระราชบิดา มีพระราชประสงค์ว่า
<templatestyles src="แม่แบบ:คำพูด/style.css" />ข้าพเจ้าขอสละสิทธิราชบัลลังก์ให้แก่แรนีแย หลานของข้าพเจ้า ลูกชายของชาร์ล็อต ธิดาของข้าพเจ้า
เจ้าหญิงชาร์ล็อตสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2520 สิริพระชันษา 79 ชันษา
สะพานวิศุกรรมนฤมาณ

สะพานวิศุกรรมนฤมาณ หรือ สะพานวิศสุกรรมนฤมาณ [ชื่อที่สะกดตามป้ายชื่อบนสะพาน] สะพานข้ามคลองผดุงกรุงเกษมแห่งหนึ่ง ตั้งอยู่ในพื้นที่แขวงบางขุนพรหม เขตพระนคร และแขวงดุสิต เขตดุสิต กรุงเทพมหานคร เป็นสะพานเชื่อมระหว่างถนนนครราชสีมาและถนนประชาธิปไตย สะพานวิศุกรรมนฤมาณเป็นหนึ่งในห้าสะพานข้ามคลองผดุงกรุงเกษม ที่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าฯ ให้สร้างขึ้น และได้ชื่อที่คล้องจองกัน คือ สะพานเทเวศรนฤมิตร, สะพานวิศุกรรมนฤมาณ, สะพานมัฆวานรังสรรค์, สะพานเทวกรรมรังรักษ์ และสะพานจตุรภักตร์รังสฤษดิ์ โดยพระราชเลขานุการซึ่งเชี่ยวชาญภาษามคธ มีความหมายโดยรวมว่า "สะพานที่เทพยดาทรงสร้าง" ซึ่งในส่วนของสะพานวิศุกรรมนฤมาณนั้นมีความหมายว่า "สะพานที่พระวิสสุกรรมทรงสร้าง"
สะพานวิศุกรรมนฤมาณ เดิมเป็นสะพานโครงเหล็กพื้นไม้ มีราวสะพานเป็นรูปกรงเหล็กหล่อ ต่อมาได้มีการปรับปรุงใหม่เป็นสะพานคอนกรีตเสริมเหล็กขนาดกว้างกว่าเดิม ลักษณะราวสะพานเป็นรูปกรงคอนกรีตโปร่ง มีโค้งออกด้านข้าง ได้รับการบูรณะในปี พ.ศ. 2510
สะพานนริศดำรัส

สะพานนริศดำรัส หรือที่นิยมเรียกกันว่า สะพานดำ เป็นสะพานแห่งหนึ่งในพื้นที่กรุงเทพมหานคร เป็นสะพานข้ามคลองมหานาค ตั้งอยู่ในแขวงคลองมหานาคและแขวงบ้านบาตร เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย บนถนนจักรพรรดิพงษ์ ใกล้เคียงกับวัดสระเกศราชวรมหาวิหารและโรงเรียนวัดสระเกศ
สะพานนริศดำรัสสร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2442 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว พร้อมกับสะพานอาวาศวิจิตรข้ามคลองวัดสระเกศ และสะพานโสมนัสนาคราข้ามคลองวัดโสมนัส และได้รับชื่อพระราชทานเมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2443 สะพานทั้งสามนี้มีชื่อคล้องจองกัน โดยพระราชทานนามสะพานนริศดำรัสเพื่อเป็นเกียรติแก่สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์ สมเด็จพระอนุชา และเสด็จพระราชดำเนินไปทรงเปิดสะพานเมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2443 พร้อมกับสะพานและถนนอื่น ๆ อีกหลายแห่ง เช่น สะพานเทวกรรมรังรักษ์, สะพานเฉลิมวัง 47, ถนนจักรพรรดิพงษ์, ถนนอุณากรรณ เป็นต้น
สะพานนริศดำรัสได้รับการบูรณะเมื่อปี พ.ศ. 2513 และจารึกชื่อสะพานใหม่เป็น "สะพานนริศดำรัส" จากเดิมที่เคยจารึกว่า "สะพานนริศรดำรัส"
แคว้นมิโนะ

แคว้นมิโนะ  หนึ่งในอดีตแคว้นศักดินาของญี่ปุ่นปัจจุบันคือทางตอนใต้ของจังหวัดกิฟุ ซึ่งบางครั้งเรียก โนชู  แคว้นมิโนะมีพรมแดนติดกับ แคว้นเอจิเซ็ง แคว้นฮิดะ แคว้นอิเซะ แคว้นมิกาวะ แคว้นโอมิ แคว้นโอวาริ และแคว้นชินาโนะ ซึ่งเมืองเอกของแคว้นมิโนะคือกิฟุ อันเป็นที่ตั้งของปราสาทอินาบายามะหรือปราสาทกิฟุในปัจจุบัน
ระหว่างยุคคามากูระและยุคมูโรมาจิ แคว้นมิโนะถูกปกครองโดยตระกูลโทกิ ในภายหลังพอมาถึงยุคอาซูจิ–โมโมยามะ ตกอยู่ภายใต้การปกครองของโอดะ โนบูนางะ เมื่อโนบูนางะเสียชีวิตใน ค.ศ. 1582 แคว้นมิโนะได้ตกอยู่ภายใต้การปกครองของโทโยโตมิ ฮิเดโยชิ 
ยุทธการที่เซกิงาฮาระ ที่เกิดขึ้นเมื่อเดือนตุลาคม ค.ศ. 1600 เกิดขึ้นในทุ่งหญ้าทางตะวันตกของกิฟุซึ่งอยู่ใกล้ภูเขาที่เป็นเส้นแบ่งระหว่างภูมิภาคชูบุและภูมิภาคคิงกิ
แยกตึกชัย

แยกตึกชัย (อักษรโรมัน: Tuek Chai Intersection) เป็นสี่แยกเป็นจุดตัดระหว่างถนนราชวิถีกับถนนพระราม 6 ในพื้นที่แขวงทุ่งพญาไท เขตราชเทวี กรุงเทพมหานคร โดยมีทางพิเศษศรีรัชผ่านอยู่ด้านบน
ชื่อ "ตึกชัย" นั้นมาจากชื่อของตึกแห่งหนึ่งของสถานสงเคราะห์เด็กหญิงบ้านราชวิถี หรือบ้านราชวิถี ที่ตั้งอยู่ใกล้บริเวณแยก มีชื่อว่า "ตึกชัย" ซึ่งมีชื่อมาจากอนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิที่อยู่ใกล้เคียง เนื่องด้วยตึกชัยตั้งอยู่ในที่โล่งและกว้างขวาง มองเห็นได้ชัดเจน ผู้คนจึงนิยมเรียกชื่อทางแยกนี้ว่า แยกตึกชัย ตราบจนปัจจุบัน
ฮนโนจิ

ฮนโนจิ  เป็นวัดในพระพุทธศาสนานิกายนิจิเร็งซึ่งเป็นนิกายย่อยของนิกายมหายาน ตั้งอยู่ในเมืองเกียวโต
ฮนโนจิเป็นที่รู้จักจากเหตุการณ์ที่เรียกว่าการล้อมฮนโนจิหรือ "กบฏฮนโนจิ" เนื่องจากโอดะ โนบูนางะ ขุนศึกผู้ทรงอำนาจและอิทธิพลแห่งยุคอาซูจิ–โมโมยามะได้มาพำนักที่นี่ก่อนจะถูกโจมตีจากทางฝั่งตะวันตกในช่วงเช้ามืดของวันที่ 21 มิถุนายน ค.ศ. 1582 โดยกองทัพกบฏภายใต้การนำของอาเกจิ มิตสึฮิเดะหนึ่งในขุนพลของโนบูนางะได้เข้าล้อมและจุดไฟเผาวัด ทำให้โนบูนางะไม่มีทางออก จึงตัดสินใจกระทำเซ็ปปูกุในกองเพลิง ขณะที่ขุนพลคู่ใจของโนบูนางะคือโมริ รัมมารุพร้อมพี่ชายถูกสังหาร ต่อมาได้มีการสร้างฮนโนจิขึ้นมาใหม่แต่ได้ย้ายมาสร้างในที่ปัจจุบันซึ่งอยู่ไม่ไกลจากที่เดิม
ยุทธการที่ยามาซากิ

ยุทธการที่ยามาซากิ  สงครามการรบที่เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 2 กรกฎาคม ค.ศ. 1582 ที่ ยามาซากิ ประเทศญี่ปุ่นที่ปัจจุบันตั้งอยู่ในเขตจังหวัดเกียวโต การรบครั้งนี้บางครั้งเรียก ยุทธการที่เขาเท็นโน  
ในการล้อมฮนโนจิ อาเกจิ มิตสึฮิเดะขุนพลข้ารับใช้ของโอดะ โนบูนางะเข้าโจมตีโนบูนางะที่กำลังพำนักอยู่ที่วัดฮนโน และบีบให้โนบูนางะกระทำเซ็ปปูกุ และมิตสึฮิเดะได้ขึ้นมามีอำนาจแทนโนบูนางะโดยมีเขตอำนาจรอบเขตนครหลวงเกียวโต สิบสามวันต่อมาฮิเดโยชิที่เพิ่งเสร็จศึกจากการล้อมทากามัตสึทราบข่าวดังกล่าวจากการจับม้าเร็วของมิตสึฮิเดะที่กำลังไปส่งจดหมายให้ตระกูลโมริ เพื่อขอเป็นพันธมิตรช่วยโจมตีฮิเดโยชิ เขาจึงรีบเดินทางกลับและปะทะกับมิตสึฮิเดะที่ยามาซากิและสังหารมิตสึฮิเดะที่กำลังหนีกลับไปยังปราสาทของตนได้สำเร็จ ทำให้ฮิเดโยชิสามารถแก้แค้นให้กับโนบูนางะและได้ก้าวขึ้นมาปกครองญี่ปุ่น
มูซา ซีซอโก

มูซา ซีซอโก (เกิดวันที่ 16 สิงหาคม ค.ศ. 1989) เป็นนักฟุตบอลชาวฝรั่งเศส ปัจจุบันลงเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลวอตฟอร์ด และฟุตบอลทีมชาติฝรั่งเศส เขาลงเล่นในตำแหน่งกองกลาง ทั้งกองกลางตัวรับ, กองกลางตัวรุก และปีกขวา ซีซอโกได้รับการบรรยายว่าเป็นกองกลางที่สูง ใหญ่ และแข็งแรง
เขาเริ่มต้นฟุตบอลอาชีพกับสโมสรเยาวชนในแคว้นอีล-เดอ-ฟร็องส์ อย่าง Espérance Aulnay และเอเอส เรดสตาร์ 93 ในปี ค.ศ. 2002 เขาย้ายไปเข้าร่วมสโมสรอาชีพอย่างตูลูส และใช้เวลาลงเล่น 4 ปีกับชุดเยาวชน จนกระทั่งได้ลงเล่นชุดใหญ่ในฤดูกาล 2007–08 เขายังได้เข้าร่วมแข่งขันยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกเป็นครั้งแรกอีกด้วย ในฤดูกาลถัดมา เขาได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลเนื่องจากผลงานส่วนตัวอันโดดเด่น และช่วยให้ต้นสังกัดของเขาผ่านรอบคัดเลือกยูฟ่ายูโรปาลีก
ซีซอโกเคยลงเล่นในทีมชาติชุดเยาวชนทุกรุ่นอายุ ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2009 เขามีชื่อติดทีมชาติฝรั่งเศสชุดใหญ่เป็นครั้งแรก และได้ลงเล่นนัดแรกในฟุตบอลโลก 2010 รอบคัดเลือก นัดพบกับหมู่เกาะแฟโร และในอีกสี่วันถัดมา เขาลงเล่นตัวจริงนัดแรก พบกับออสเตรีย
อ็องรี แบร์กซอน

อ็องรี หลุยส์ แบร์กซอน ([bɛʁksɔn]; 18 ตุลาคม ค.ศ. 1859 – 4 มกราคม ค.ศ. 1941) เป็นนักปรัชญาและนักเขียนชาวฝรั่งเศสเชื้อสายโปแลนด์-ยิว เกิดที่ปารีส
มิตรภาพ

มิตรภาพ เป็นความสัมพันธ์ความชอบซึ่งกันระหว่างหลายคน มิตรภาพเป็นพันธะระหว่างบุคคลรูปแบบที่แข็งแรงกว่าการรวมกลุ่ม (association) มีการศึกษามิตรภาพในสาขาวิชาการต่าง ๆ เช่น การสื่อสาร สังคมวิทยา จิตวิทยาสังคม มานุษยวิทยาและปรัชญา มีการเสนอทฤษฎีวิชาการเรื่องมิตรภาพมากมาย รวมทั้งทฤษฎีการแลกเปลี่ยนทางสังคม ทฤษฎีความเที่ยงธรรม ปฏิพัฒนาการเชิงสัมพันธ์และสไตล์การยึดติด
แม้มีมิตรภาพอยู่หลายรูปแบบซึ่งแตกต่างกันไปในแต่ละที่ แต่ลักษณะแน่นอนบางอย่างปรากฏในพันธะดังกล่าวหลายชนิด อย่างเช่น ความชอบ ความเมตตา ความรัก คุณธรรม ความเห็นอกเห็นใจ ความซื่อสัตย์ ปรัตถนิยม ความภักดี ความเข้าใจและเห็นอกเห็นใจซึ่งกัน ความชอบให้อีกคนอยู่ด้วย ความเชื่อใจ และความสามารถเป็นตัวของตัวเอง การแสดงความรู้สึกของคนหนึ่งต่อผู้อื่น และทำพลาดได้โดยไม่ต้องกลัวมิตรพิพากษา
โกซูดาร์สตเวนนายากรานิตซา

โกซูดาร์สตเวนนายากรานิตซา  เป็นภาพยนตร์โทรทัศน์อิงประวัติศาสตร์ของสหภาพโซเวียตซึ่งผลิตโดยสตูดิโอภาพยนตร์เบลารุสฟิล์ม มีเนื้อเรืองเกี่ยวกับวิวัฒนาการของกองกำลังพิทักษ์ชายแดนโซเวียต จากระหว่างปี ค.ศ. 1917 ถึงปลายทศวรรษที่ 1980 ซึ่งวางกำลังในพรมแดนของสหภาพโซเวียตจากชายแดนตะวันออกไกลไปจนถึงชายแดนด้านตะวันตก
"โกซูดาร์สตเวนนายากรานิตซา" ได้รับรางวัลจากคณะกรรมการความมั่นคงแห่งรัฐ ของสหภาพโซเวียต ในปี 1981 และได้รับรางวัล USSR State Prize ในปี 1989
ที่ลุ่มชื้นแฉะ

ที่ลุ่มชื้นแฉะ  เป็นพื้นที่ชุ่มน้ำที่เปิดโล่งมีไม้ล้มลุกขึ้นปกคลุมอยู่มากกว่าไม้ต้น มีน้ำท่วมขังอยู่ตลอดหรือมีน้ำท่วมขังตามฤดูกาล มีความลึกไม่มาก มักพบที่ลุ่มชนิดนี้บริเวณริมทะเลสาบและลำธารต่าง ๆ โดยเป็นพื้นที่รอยต่อระหว่างระบบนิเวศน้ำและบก ที่ลุ่มชื้นแฉะโดยทั่วไปมักมีพืชตระกูลหญ้า ขนาก หรือกกขึ้นปกคลุม หากมีพืชไม้เนื้อแข็งมักเป็นไม้พุ่มเตี้ย ลักษณะพืชพรรณเช่นนี้เป็นตัวจำแนกที่ลุ่มชื้นแฉะให้แตกต่างจากพื้นที่ชุ่มน้ำชนิดอื่น ๆ เช่น ที่ลุ่มน้ำขัง (มาบ) ซึ่งมีไม้ต้นขนาดกลางและใหญ่ขึ้นปกคลุม หรือไมร์ซึ่งมีการทับถมสะสมของซากพืชและมีสภาพเป็นกรด เป็นต้น
ความแตกต่างระหว่างที่ลุ่มชื้นแฉะและที่ลุ่มน้ำขัง.
ที่ลุ่มน้ำขังและที่ลุ่มชื้นแฉะ เป็นพื้นที่ชุ่มน้ำที่ก่อตัวขึ้นตามแหล่งน้ำที่มีดินอุดมสมบูรณ์และเป็นดินน้ำท่วมขัง ที่ลุ่มชื้นแฉะ (marsh) เป็นพื้นที่ชุ่มน้ำซึ่งถูกน้ำท่วมอย่างต่อเนื่องหรือสม่ำเสมอโดยมีแหล่งน้ำอยู่ใกล้เคียง ซึ่งปกคลุมด้วยพืชพรรณประเภทไม้ล้มลุก หรือไม้พุ่มเตี้ย ที่ลุ่มน้ำขังเป็นพื้นที่ชุ่มน้ำที่ประกอบด้วยดินอิ่มตัวหรือน้ำนิ่ง และถูกปกคลุมด้วยไม้ยืนต้นที่ทนต่อน้ำ รวมทั้งไม้พุ่มต่าง ๆ 
ประเภท.
ประเภทของที่ลุ่มชื้นแฉะแตกต่างกันตามสภาพแวดล้อมทางภูมิศาสตร์ (ที่ตั้ง) และระดับความเค็มเป็นหลัก ปัจจัยทั้งสองมีอิทธิพลอย่างมากต่อช่วงและขอบเขตของชีวิตสัตว์และพืชที่สามารถอยู่รอดและขยายพันธุ์ในสภาพแวดล้อมนี้ ที่ลุ่มชื้นแฉะแบ่งเป็น 3 ประเภทหลัก ได้แก่ ที่ลุ่มชื้นแฉะชายฝั่ง, ที่ลุ่มชื้นแฉะน้ำจืด และที่ลุ่มชื้นแฉะน้ำท่วมถึง ทั้งสามประเภทนี้สามารถพบได้ทั่วโลกและแต่ละชนิดมีสิ่งมีชีวิตที่แตกต่างกัน 
ที่ลุ่มชื้นแฉะชายฝั่ง.
พบได้ทั่วโลกในละติจูดกลางถึงสูง ในทุกแนวชายฝั่งที่ได้รับการอนุรักษ์ และตั้งอยู่ใกล้กับแนวชายฝั่งมากพอที่จะผลกระทบจากการขึ้นลงของน้ำ มักถูกปกคลุมด้วยน้ำเป็นหย่อม ๆ ที่ลุ่มชื้นแฉะชายฝั่งก่อตัวเมื่ออัตราการสะสมของตะกอนมากกว่าอัตราที่ระดับการทรุดตัวของดิน พืชพรรณที่ขึ้นในพื้นที่มักเป็นพืชที่มีรากที่ปรับตัวอย่างเป็นพิเศษกับความเค็ม โดยเฉพาะจำพวกหญ้าที่ทนดินเค็ม
ที่ลุ่มชื้นแฉะชายฝั่งมักพบในลากูน ชะวากทะเล และสันดอนจะงอยด้านที่มีกำบัง (ด้านในอ่าว) โดยกระแสน้ำพัดพาอนุภาคเล็ก ๆ ไปรอบ ๆ ด้านดังกล่าวของสันดอนและตะกอนเริ่มก่อตัวขึ้น สภาพแวดล้อมทางภูมิศาสตร์แบบนี้ช่วยให้ที่ลุ่มชื้นแฉะชายฝั่งสามารถดูดซับสารอาหารส่วนเกินจากน้ำที่ไหลผ่านได้ก่อนที่จะถึงมหาสมุทรและชะวากทะเล ปัจจุบันที่ลุ่มชื้นแฉะชายฝั่งค่อย ๆ ลดจำนวนลงจากการพัฒนาชายฝั่งและการแผ่ขยายของเมืองอย่างมีนัยสำคัญ 
ที่ลุ่มชื้นแฉะน้ำจืดท่วมถึง.
แม้ว่าอาจจัดให้จะเป็นที่ลุ่มชื้นแฉะน้ำจืด แต่ที่ลุ่มชื้นแฉะประเภทนี้มักได้รับผลกระทบจากกระแสน้ำขึ้นลงจากทะเล อย่างไรก็ตามหากไม่นับผลจากความเครียดจากความเค็มแล้วความหลากหลายของพืชและสัตว์ที่อาศัยในที่ลุ่มชื้นแฉะน้ำจืดท่วมถึงจะสูงกว่าที่ลุ่มชื้นแฉะชายฝั่งมาก ภัยคุกคามที่ร้ายแรงที่สุดต่อที่ลุ่มชื้นแฉะน้ำจืดท่วมถึงคือขนาดที่เพิ่มขึ้นและมลภาวะของเมืองที่อยู่รายรอบ 
ที่ลุ่มชื้นแฉะน้ำจืด.
เป็นพื้นที่ชุ่มน้ำที่พบเห็นได้ทั่วไปในทวีปอเมริกาเหนือ ทั้งความหลากหลายของขนาดและที่ตั้งทางภูมิศาสตร์ 
ในประเทศไทย พบได้ที่บึงบอระเพ็ด
สะพานเทเวศรนฤมิตร

สะพานเทเวศรนฤมิตร เป็นสะพานข้ามคลองผดุงกรุงเกษม ตั้งอยู่บนถนนสามเสน กรุงเทพมหานคร เป็นสะพานที่สร้างขึ้นตามพระราชดำริของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวที่มีพระราชประสงค์สร้างสะพานข้ามคลองผดุงกรุงเกษมทั้งหมดห้าสะพาน และทรงโปรดเกล้าฯ พระราชทานนามให้มีชื่อคล้องจองกันทั้งหมด โดยทรงปรึกษากับพระราชเลขานุการที่เชี่ยวชาญภาษามคธ ได้นามเป็นมงคลคล้องจองกันและมีความหมายโดยรวมว่า "สะพานที่เทวดานฤมิตร" คือ สะพานเทเวศรนฤมิตร, สะพานวิศสุกรรมนฤมาณ, สะพานมัฆวานรังสรรค์, สะพานเทวกรรมรังรักษ์ และสะพานจตุรภักตร์รังสฤษดิ์ โดยในส่วนของสะพานเทเวศรนฤมิตร นั้นมีความหมายถึง "สะพานที่เทวดาผู้เป็นใหญ่สร้าง" หรือ "สะพานที่พระอิศวรเป็นผู้สร้าง" เมื่อสร้างเสร็จแล้ว พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวได้เสด็จทำพิธีเปิดเมื่อวันที่ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2442 เป็นสะพานข้ามคลองผดุงกรุงเกษมแห่งแรกที่ทรงเปิด
มีโครงสร้างเป็นสะพานคอนกรีตเสริมเหล็ก มีราวพนักสะพานเป็นคอนกรีตทึบทั้งสองข้าง ปลายสะพานเป็นเสาหัวเม็ด มุมสะพานทั้งสี่เป็นเสาตั้งหัวไฟทั้งสี่มุม ได้รับการบูรณะเมื่อปี พ.ศ. 2518
เชิงสะพานเทเวศรนฤมิตร เป็นสี่แยกจุดตัดของถนนสามเสนกับถนนกรุงเกษมและถนนลูกหลวง และเป็นจุดตัดของเขตดุสิตกับเขตพระนคร เป็นตลาดและชุมชนเก่าแก่ คือ ตลาดเทเวศร์ หรือ ตลาดเทวราช ซึ่งขึ้นชื่ออย่างในการเป็นตลาดค้าไม้ดอกไม้ประดับ และทำให้ย่านนี้ได้ชื่อว่า "เทเวศร์" ไปด้วย
สะพานจตุรภักตร์รังสฤษดิ์

สะพานจตุรภักตร์รังสฤษดิ์ หรือที่นิยมเรียกกันว่า สะพานขาว เป็นหนึ่งในสะพานที่สร้างข้ามคลองผดุงกรุงเกษม เชื่อมระหว่างถนนหลานหลวง ตั้งอยู่ในพื้นที่แขวงสี่แยกมหานาค เขตดุสิต กับแขวงคลองมหานาคและแขวงวัดโสมนัส เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย กรุงเทพมหานคร ถือกำเนิดขึ้นโดยพระราชดำริของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ที่ทรงโปรดเกล้าฯ ให้มีการสร้างสะพานข้ามคลองผดุงกรุงเกษม หลังจากพื้นที่พระนครและประชาชนริมคลองมีการขยายตัวขึ้น โดยการสร้างขึ้นมาทั้งหมดห้าแห่ง และมีการพระราชทานนามอันเป็นมงคลที่คล้องจองกันทั้งหมด คือ สะพานเทเวศรนฤมิตร, สะพานวิศสุกรรมนฤมาณ, สะพานมัฆวานรังสรรค์, สะพานเทวกรรมรังรักษ์ และสะพานจตุรภักตร์รังสฤษดิ์ ซึ่งมีความหมายโดยรวมว่า "สะพานที่เทวดาเนรมิตร" และในส่วนของสะพานจตุรภักตร์รังสฤษดิ์มีความหมายว่า "สะพานที่พระพรหมเป็นผู้สรรค์สร้าง" ได้รับการบูรณะเมื่อปี พ.ศ. 2496 รวมถึงมีการสร้างสะพานลักษณะแบบเดียวกันอีกสองแห่งขนานคู่กันอีกด้วย
ที่เชิงสะพานจตุรภักตร์รังสฤษดิ์ทั้งสองฝั่ง เป็นทางแยก ลักษณะเป็นสี่แยก คือ แยกสะพานขาว ซึ่งได้ชื่อตามชื่อที่นิยมเรียกกันของสะพาน เป็นจุดตัดของถนนหลานหลวงกับถนนลูกหลวงและถนนกรุงเกษม บริเวณนี้เป็นแหล่งการค้าที่คึกคักและมีประวัติเก่าแก่ยาวนานมา ซึ่งได้แก่ ตลาดโบ๊เบ๊ ตลาดค้าส่งและปลีกเสื้อผ้าราคาถูก, ตลาดมหานาค หรือตลาดสะพานขาว ตลาดค้าส่งและปลีกผลไม้แห่งใหญ่ รวมถึงยังเป็นที่ตั้งของกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ด้วย
ถนนนครสวรรค์

ถนนนครสวรรค์ (อักษรโรมัน: Thanon Nakhon Sawan) เป็นถนนสายหนึ่งในพื้นที่กรุงเทพมหานคร มีจุดเริ่มต้นที่สะพานผ่านฟ้าลีลาศ บริเวณทางแยกผ่านฟ้าลีลาศจากส่วนปลายของถนนราชดำเนินกลาง ทอดผ่านทางแยกจักรพรรดิพงษ์ ผ่านทางแยกเทวกรรมข้ามสะพานเทวกรรมรังรักษ์ พื้นที่เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย และไปสิ้นสุดที่ทางแยกนางเลิ้ง จุดตัดกับถนนพิษณุโลก บริเวณด้านหน้าอุทยานเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ฝั่งทิศใต้ (ประตูทางเข้าสนามม้านางเลิ้งเดิม) ในพื้นที่แขวงสวนจิตรลดา เขตดุสิต รวมระยะทางทั้งสิ้น 1.31 กิโลเมตร 
ถนนนครสวรรค์เดิมมีชื่อว่า "ถนนตลาด" สร้างขึ้นมาในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว และได้เปลี่ยนชื่อมาเป็นถนนนครสวรรค์ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อวันที่ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2462 เพื่อเป็นการเฉลิมพระเกียรติของสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าบริพัตรสุขุมพันธุ์ กรมพระนครสวรรค์วรพินิต หรือทูลกระหม่อมบริพัตร พระบรมวงศานุวงศ์องค์สำคัญ
บริเวณถนนนครสวรรค์เป็นที่ตั้งของตลาดนางเลิ้ง ตลาดบกแห่งแรกของประเทศไทย เป็นชุมชนที่มีความเก่าแก่ยาวนาวนานและมีสินค้ามากมายจำหน่าย โดยเฉพาะอาหารนานาชนิด เช่น กล้วยแขก, ขนมถ้วย และขนมไทยอีกหลายอย่าง อีกทั้งอาคารบ้านเรือนแถบนี้ยังมีความเก่าแก่และมีสถาปัตยกรรมที่สวยงามอีกด้วย
หลักฐานทางโบราณคดี.
เมื่อ พ.ศ. 2557 การประปานครหลวงได้ดำเนินโครงการก่อสร้างท่อประปาขนาดเส้นผ่าศูนย์กลาง 1,000 มิลลิเมตร โดยการดันท่อลอดในถนนนครสวรรค์ช่วงถนนจักรพรรดิพงษ์ถึงถนนราชดำเนินกลาง พร้อมทั้งก่อสร้างบ่อดัน–บ่อรับจำนวน 8 บ่อ ซึ่งมีงานบางส่วนต้องขุดเปิดหน้าดินในเขตโบราณสถานป้อมมหากาฬและพื้นที่ใกล้เคียง ซึ่งพบหลักฐานทางโบราณคดีในเขตโบราณสถานป้อมมหากาฬและพื้นที่ใกล้เคียง
พบแนวถนนที่คาดว่าน่าจะเป็นทางเดินเท้าระหว่างป้อมมหากาฬกับสะพานผ่านฟ้าลีลาศ น่าจะมีอายุในช่วงต้นรัตนโกสินทร์ มีลักษณะปูด้วยอิฐ เรียงกัน 1 ชั้นอิฐ โดยใช้อิฐขนาด 15×30×7 เซนติเมตร วางเรียงแบบสานคู่ และใช้อิฐขนาด 20×40×10 เซนติเมตร ก่อเป็นขอบถนนโดยใช้สันอิฐตั้งขึ้น มีความกว้างของถนน 1 เมตร ถนนอยู่ต่ำกว่าระดับผิวดินปัจจุบัน 100 เซนติเมตร รวมถึงยังพบทางระบายน้ำสองแนว กำหนดอายุราวรัชกาลที่ 4–5 แนวแรกก่อด้วยอิฐขนาด 11×22×6 เซนติเมตร ทำเป็นร่องขนาด 10 เซนติเมตร แนวที่สองก่อด้วยอิฐขนาด 15×30×7 เซนติเมตร วางตัวในแนวขนานกับแนวแรก โดยทั้งสองแนววางห่างกัน 10 เซนติเมตร
พบส่วนพื้นและฐานของอาคาร พื้นปูด้วยกระเบื้อง กระเบื้องมีขนาด 30×30 เซนติเมตร น่าจะมีอายุก่อน พ.ศ. 2486 เพราะคล้ายกับอาคารในภาพถ่ายของวิลเลียม ฮันต์ ถ่ายเมื่อราว พ.ศ. 2486
ถนนเจ้าคำรบ

ถนนเจ้าคำรบ (อักษรโรมัน: Thanon Chao Khamrop) เป็นถนนสายหนึ่งในพื้นที่แขวงป้อมปราบ เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย กรุงเทพมหานคร เป็นถนนสายสั้น ๆ ลักษณะเป็นซอย มีจุดเริ่มต้นที่ถนนวรจักรด้านตรงข้ามกับวัดพระพิเรนทร์ ไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ ผ่านจุดตัดกับถนนมหาจักรและถนนศรีธรรมาธิราชในย่านคลองถม จากนั้นตัดกับถนนเสือป่าบริเวณใกล้กับทางแยกเสือป่า ผ่านจุดตัดกับถนนมังกร ก่อนไปสิ้นสุดที่ถนนพลับพลาไชยบริเวณหน้าศาลเจ้าไต้ฮงกง
ถนนเจ้าคำรบเกิดขึ้นในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อ พ.ศ. 2464 หลังจากเกิดเพลิงไหม้ครั้งใหญ่ในตำบลตรอกเต้าหู้ ทำให้บ้านเรือนของราษฎรมีความเสียหายครั้งใหญ่ และก่อให้เกิดความเสียหายอยู่บ่อยครั้ง กอปรกับมีการเจ็บไข้ได้ป่วย เจ้าพระยายมราช (ปั้น สุขุม) เสนาบดีกระทรวงนครบาล ได้กราบทูลฯ ขอพระบรมราชานุญาตสร้างถนนเส้นนี้ขึ้นมา และขอกราบทูลฯ ขอพระราชทานชื่อถนน ได้รับการพระราชทานนามว่า "ถนนเจ้าคำรพ" (ในระยะแรกสะกดด้วย พ พาน) เนื่องจากมีวังที่ประทับของพระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าคำรบ พระบิดาของหม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมชและหม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช ตั้งอยู่บริเวณนั้น
พลภัคค์ วัชรพงศ์หิรัญ

ประวัติ.
“เพลิง” มีชื่อจริงว่า “พลภัคค์ วัชรพงศ์หิรัญ” เกิดวันที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2533 เขาเป็นคนที่มีทักษะการเล่นกีฬาหลายประเภทด้วยกัน เช่น กังฟู, กระบี่, ทวน, หมัดเมา, เทควันโด, มวยไทย, ดาบไทย และยิงธนู สำเร็จการศึกษาในระดับปริญญาตรี จากคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
เพลิงเริ่มเข้าวงการจากการสมัครเข้าประกวด เดอะสตาร์ ค้นฟ้าคว้าดาว ปี 6 แต่ไม่ติดเป็นตัวแทนภาค ด้วยความสามารถทางด้านดนตรี กัน นภัทร ที่เป็นเพื่อนสนิทจึงชวนเพลิงขึ้นไปเล่นดนตรีบนเวทีคอนเสิร์ตของตัวเองอยู่หลายครั้ง จนเข้าตาของ บอย ถกลเกียรติ จึงได้ชักชวนเข้ามาเป็นนักแสดงในสังกัด เดอะ วัน เอ็นเตอร์ไพรส์ เริ่มต้นผลงานด้านละครจากเรื่อง เรือนร้อยรัก และผลงานที่ทำให้ชื่อของเพลิงเป็นที่รู้จักไปทั่วคือ “เต๋า” 1 ใน 7 ทรชนจากละครเรื่อง ล่า เวอร์ชัน หมิว ลลิตา
จังหวัดตาร์ลัก

จังหวัดตาร์ลัก (กาปัมปางัน: Lalawigan ning Tarlac; อีโลกาโน: Probinsia ti Tarlac; ปังกาซีนัน: Luyag na Tarlac) เป็นจังหวัดไม่มีทางออกสู่ทะเลในเขตกิตนางลูโซน ประเทศฟิลิปปินส์ มีอาณาเขตติดต่อกับจังหวัดปังกาซีนันทางทิศเหนือ, จังหวัดนูเอวาเอซีฮาทางทิศตะวันออก, จังหวัดซัมบาเลสทางทิศตะวันตก และจังหวัดปัมปังกาทางทิศใต้ ภายในจังหวัดแบ่งเขตการปกครองออกเป็น เขตรัฐสภา 3 เขต, เทศบาล 17 แห่ง และเมืองตาร์ลัก ซึ่งเป็นเมืองหลัก
ตัวจังหวัดตั้งอยู่ใจกลางเกาะลูซอน มีพื้นที่
พันล้านปี

พันล้านปี (109 ปี) เป็นหน่วยของเพตาวินาที มีค่าเท่ากับ 3.16×1016 วินาที.
บางครั้งจะอยู่ในแบบ Gy, Ga ("giga-annum"), Byr ฯลฯ. ส่วน Gya หรือ bya คือ "พันล้านปีก่อน" ปล. พันล้านปีก่อนปัจจุบัน. ใช้กันในประเภทธรณีวิทยา, บรรพชีวินวิทยา, ธรณีฟิสิกส์, ดาราศาสตร์ และจักรวาลวิทยาเชิงกายภาพ.
มีการวัดปีของดาว และปีจูเลียนได้ดังนี้
J= จูเลียน S=ดาว:
 1 Gaj=3.15576×1016 s,
 1 Gas=3.15581×1016 s (epoch J2000.0).
1 Gas=#เปลี่ยนทาง 
 y
Byr ถูกใช้ในภาษาอังกฤษ, ธรณีวิทยา และดาราศาสตร์ เป็นหน่วยของหนึ่งพันล้านปี. ส่วนนักดาราศาสตร์ใช้ Gyr หรือ Gy ในรูปแบบของ gigayear.
การฝึกโดยใช้น้ำหนัก

การฝึกโดยใช้น้ำหนัก  คือ รูปแบบการฝึกแบบหนึ่งของการฝึกเพื่อสร้างความแข็งแกร่ง (strength training) เพื่อพัฒนาความแข็งแกร่งของรายการและขนาดของกล้ามเนื้อโครงร่าง โดยใช้ประโยชน์จากแรงโน้มถ่วงในรูปแบบของบาร์น้ำหนัก, ดัมเบลล์ หรือกองน้ำหนัก (weight stack) เพื่อต้านแรงกล้ามเนื้อ ด้วยการยืดหดทั้งผ่านแกนกลางและด้านข้าง การฝึกโดยใช้น้ำหนักนั้นสามารถทำได้หลากหลายวิธี ทั้งจากอุปกรณ์เฉพาะต่อกลุ่มกล้ามเนื้อนั้น และจากรูปแบบของการเคลื่อนไหวต่าง ๆ
กีฬาที่เป็นการฝึกเพื่อสร้างความแข็งแกร่ง เช่น การเพาะกาย ยกน้ำหนัก พาวเวอร์ลิฟติง กีฬาสตรองแมน กีฬาไฮแลนด์ ทุ่มน้ำหนัก ขว้างจักร พุ่งเหลน มีกีฬาบางประเภทที่ใช้การฝึกเพื่อสร้างความแข็งแกร่งเป็นส่วนประกอบ เช่น อเมริกันฟุตบอล เบสบอล บาสเกตบอล ฟุตบอล ฮอกกี ลาครอส ศิลปะการต่อสู้แบบผสม พายเรือ รักบี้ลีก รักบี้ยูเนียน ลู่และลาน และมวยปล้ำ
การเตรียมตัวก่อนและหลังการฝึกโดยใช้น้ำหนัก.
การเตรียมตัวก่อนการฝึกแบบใช้น้ำหนัก ควรมีการยืดเหยียดร่างกายโดยการออกกำลังกายเบาๆ ก่อน เพื่อเป็นการเตรียมและผ่อนคลายกล้ามเนื้อ เช่น วิ่ง เดินเร็ว ในเวลาประมาณ 10-15 นาที และเตรียมพร้อมก่อนการฝึกโดนใช้น้ำหนัก โดยการวอร์มอัพและยืดเหยียดร่างกาย รวมถึงหลักจากการฝึก ควรมีการพักผ่อนร่างกายก่อนการหยุดฝึก เพื่อให้ร่างกายปรับสภาพสมดุลและลดอาการบาดเจ็บ เพื่อให้ร่างกายผ่อนคลายและปรับเข้าสู่โหมดการทำงานปกติในท้ายสุด
จังหวัดซัมบาเลส

จังหวัดซัมบาเลส (ตากาล็อก: Lalawigan ng Zambales; ซัมบัล: Probinsya nin Zambales; กาปัมปางัน: Lalawigan ning Zambales; ปังกาซีนัน: Luyag na Zambales) เป็นจังหวัดในเขตกิตนางลูโซน เกาะลูซอน ประเทศฟิลิปปินส์ เมืองหลักคืออีบา มีอาณาเขตติดต่อกับจังหวัดปังกาซีนันทางทิศเหนือและตะวันออกเฉียงเหนือ, จังหวัดตาร์ลักทางทิศตะวันออก,
จังหวัดปัมปังกาทางทิศตะวันออกเฉียงใต้, จังหวัดบาตาอันทางทิศใต้ และทะเลจีนใต้ทางทิศตะวันตก จังหวัดมีพื้นที่ (รวมนครอิสระโอลองกาโป) ซึ่งมากเป็นอันดับที่ 2 ของเขตกิตนางลูโซน รองจากจังหวัดนูเอวาเอซีฮา จังหวัดซัมบาเลสมีชื่อเสียงในด้านมะม่วง ซึ่งเพาะปลูกในช่วงเดือนมกราคม-เมษายน
จังหวัดซัมบาเลสไม่มีสนามบินพาณิชย์ แต่สนามบินที่ใกล้ที่สุดคือท่าอากาศยานนานาชาติคลาร์กในจังหวัดปัมปังกา ส่วนท่าอากาศยานนานาชาติซูบิกเบย์ ซึ่งตั้งอยู่ที่จุดซูบิ เขตเมืองท่าปลอดภาษีซูบิกเบย์ ไม่มีการใช้งานเชิงพาณิชย์แล้ว
เคียรัน ทริปเปียร์

เคียรัน จอห์น ทริปเปียร์ (เกิด 19 กันยายน ค.ศ. 1990) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวอังกฤษ ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองหลังให้แก่นิวคาสเซิล ยูไนเต็ดและทีมชาติอังกฤษ
ทริปเปียร์เริ่มต้นเส้นทางอาชีพกับชุดเยาวชนของแมนเชสเตอร์ซิตี แต่ไม่สามารถเบียดขึ้นมาเล่นตัวจริงในชุดใหญ่ได้ ดังนั้นในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2010 เขาถูกปล่อยยืมตัวให้กับบาร์นสลีย์ในลีกแชมเปียนชิป และต่อสัญญายืมตัวอีกครั้งในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2010 ต่อมาเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2011 เขาถูกปล่อยยืมตัวอีกครั้งให้กับเบิร์นลีย์ และถูกซื้อขาดในเดือนมกราคม ค.ศ. 2012 ด้วยสัญญา 3 ปีครึ่ง เขามีชื่อติดทีมยอดเยี่ยมของแชมเปียนชิปสองฤดูกาลติดต่อกัน (2012–13 และ 2013–14) และในปี ค.ศ. 2014 เขาเลื่อนชั้นสู่พรีเมียร์ลีกพร้อมกับเบิร์นลีย์ หลังจากที่ต้นสังกัดของเขาจบอันดับรองชนะเลิศ ปีต่อมา เขาเซ็นสัญญากับ ทอตนัมฮอตสเปอร์ ด้วยค่าตัว 3.5 ล้านปอนด์ หลังจากสี่ปีในลอนดอนเหนือ ในระหว่างนั้นเขากลายเป็นส่วนหนึ่งของทีมที่เป็นรองชนะเลิศในยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก 2019 ทริปเปียร์เข้าร่วมทีมจากสเปน อัตเลติโกมาดริด เขาช่วยให้ทีมต้นสังกัดคว้า
แชมป์ ลาลิกา ฤดูกาล 2020–21
ส่วนในนามทีมชาติ เขาได้ลงเล่นให้ทุกรุ่นอายุ ตั้งแต่รุ่นอายุไม่เกิน 18 ปี จนถึง 21 ปี เขาได้เข้าร่วมแข่งขันใน ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป รุ่นอายุไม่เกิน 19 ปี และฟุตบอลโลกเยาวชนอายุไม่เกิน 20 ปี ในปี ค.ศ. 2009
 "ณ วันที่ แมตช์ล่าสุด 21 มกราคม ค.ศ. 2018"
 "ณ วันที่ แมตช์ล่าสุด 11 กรกฎาคม ค.ศ. 2018"
 "ณ วันที่ match played 11 July 2018. England score listed first, score column indicates score after each his goal."
เกียรติประวัติ.
แมนเชสเตอร์ซิตี
เบิร์นลีย์
 นิวคาสเซิลยูไนเต็ด
ประเภทบุคคล
ดาบินซอน ซันเชซ

ดาบินซอน ซันเชซ มินา (เกิดวันที่ 12 มิถุนายน ค.ศ. 1996) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวโคลอมเบีย ปัจจุบันลงเล่นตำแหน่งเซ็นเตอร์แบ็กให้กับสโมสรฟุตบอลทอตนัมฮอตสเปอร์และทีมชาติโคลอมเบีย
 "ณ วันที่ 2 มกราคม ค.ศ. 2018" 
สถิติอาชีพ.
สโมสร.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
แซร์ฌ โอรีเย

แซร์ฌ อาแล็ง สเตฟาน โอรีเย (เกิด 24 ธันวาคม ค.ศ. 1992) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวโกตดิวัวร์ ปัจจุบันลงเล่นในตำแหน่งแบ็คขวาให้กับบิยาร์เรอัล สโมสรในลาลิกา และทีมชาติโกตดิวัวร์
โอรีเยย้ายไปประเทศฝรั่งเศสตั้งแต่วัยเด็ก เขาเข้าร่วมทีมเยาวชนของล็องส์ ก่อนย้ายไปตูลูซ และปารีแซ็ง-แฌร์แม็ง ตามลำดับ เขาได้ถ้วยรางวัลหลัก 11 ถ้วย เขาลงเล่นทั้งหมด 169 นัดในลีกเอิง และมีชื่อติดทีมยอดเยี่ยมของลีกเอิงถึงสองครั้ง ในปี ค.ศ. 2017 เขาย้ายไปเข้าร่วมทอตนัมฮอตสเปอร์ ด้วยค่าตัวประมาณ 23 ล้านปอนด์ ก่อนที่จะหมดสัญญาในปี ค.ศ 2021 จึงย้ายไปบิยาร์เรอัล ในสเปน
โอรีเยลงเล่นทีมชาตินัดแรกในปี ค.ศ. 2013 และลงเล่นไปกว่า 40 นัด เขาได้เข้าร่วมแข่งขันฟุตบอลโลก 2014 และแอฟริกาคัพออฟเนชันส์ 3 ครั้ง ทีมชาติของเขาคว้าแชมป์แอฟริกาคัพออฟเนชันส์ได้ในปี ค.ศ. 2015
 "ณ วันที่ 19 เมษายน ค.ศ. 2022"
สถิติอาชีพ.
สโมสร.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
 "ณ วันที่ 19 เมษายน ค.ส. 2022"
"ณ วันที่ 19 เมษายน ค.ศ. 2022 ผลคะแนนของโกตติวัวร์จะขึ้นก่อน คอลัมน์ คะแนน หมายถึงผลคะแนนหลังจากโอรีเยทำประตูได้"
เนตเจราเพเรฟ

เนตเจราเพเรฟ เป็นพระนามของเจ้าชายและเป็นมหาปุโรหิตแห่งอียิปต์โบราณ พระองค์มีพระชนม์ชีพและทรงงานอยู่ในระหว่างการเปลี่ยนแปลงระหว่างราชวงศ์ที่สามถึงราชวงศ์ที่สี่ ในช่วงระยะเวลาของยุคอาณาจักรเก่า
ประวัติ.
ด้านครอบครัว.
เจ้าชายเนตเจราเพเรฟเป็นพระราชโอรสของฟาโรห์สเนเฟรู (สันนิษฐานเป็นไปได้มากที่สุด) อย่างไรก็ตามข้อสันนิษฐานเหล่านี้ถูกโต้แย้งเนื่องจากพระนาม "โอรสของกษัตริย์" เป็นพระนามที่ได้รับการยกย่องในสมัยยุคราชอาณาจักรเก่าให้แก่เจ้าหน้าที่ที่มีอำนาจโดยชอบธรรม
ตำแหน่ง.
พระองค์มีตำแหน่งเป็นพะรราชโอรสของฟาโรห์สเนฟรู และยังเป็นพระมหาปุโรหิต (นักบวชชั้นสูง)
สุสาน.
พระองค์ได้ถูกฝังอยู่ใน มาสตาบา หมายเลข 1 ที่ดาห์ชูร์ ซึ่งถูกขุดค้นพบขึ้นมาโดยชาวเยอรมันโบราณคดี หลุมฝังพระศพทำมาจากดินโคลนและมีความยาวด้านละ 35 เมตร x 18 เมตร โครงสร้างภายในประกอบไปด้วยบันไดที่มีบันไดไม่กี่ก้าวที่ทอดเข้าสู่ทางเดินตรง ทางเดินหันไปทางเดินเลี้ยวซ้ายและขวาสร้างห้องรูปตัวที มันเป็นเรื่องสำคัญที่จะพูดถึงว่าภูมิประเทศของเมืองดาห์ชูร์ ที่ให้พื้นดินค่อนข้างไม่คงทน อาคารห้องใต้ดินลึกและทำให้บังคับผู้สร้างหลุมฝังศพที่จะสร้างห้องภายในมาสตาบาและอาจจะต่ำกว่าระดับพื้นดิน กรณีคล้าย ๆ กันนี้เกิดขึ้นระหว่างการก่อสร้างพีระมิดหักงอ เมื่อผนังและเพดานของห้องใต้พื้นดินเริ่มก่อให้เกิดรอยร้าว ที่ห้องส่วนกลางของสุสานของพระองค์มีแท่นบูชาถูกวางไว้ในห้องสวดมนต์ รอบข้างทั้งสองด้านของแท่นบูชาจะมีแผ่นแกะสลัก ซึ่งอยู่ในรูปแบบอย่างสมบูรณ์ และบรรยาเกี่ยวกับวิหารที่ปิรามิดของฟาโรห์สเนฟรูที่ไมดุมและดาห์ชูร์ แผ่นแกะสลักทั้งสองเคยมีพระนามของพระองค์ หนึ่งในทั้งสองแผ่นแกะสลักนั้นได้ถูกขโมยในระหว่างการบูรณะในช่วงของราชอาณาจักรกลางและใช้เป็นกรอบประตูสำหรับวิหารในหุบเขาของฟาโรห์สเนฟรูที่ไมดุม
ราโฮเทป (พระราชโอรสในฟาโรห์สเนฟรู)

ราโฮเทป เป็นเจ้าชายแห่งอียิปต์โบราณในสมัยราชวงศ์ที่สี่ พระองค์อาจจะเป็นพระราชโอรสของฟาโรห์สเนฟรู กับพระมเหสีพระองค์แรกของพระองค์ แม้ว่า ดร.ซาฮี ฮาวาสส์ มีข้อคิดเห็นว่าพระบิดาของพระองค์ คือ ฟาโรห์ฮูนิ
"ราโฮเทป (R 'htp)" หมายถึง "ความพึงพอใจแห่งรา" รา เป็นพระเจ้าของดวงอาทิตย์ "โฮเทป" หมายถึง "ความพึงพอใจ" (ความหมายอีกอย่างคือ 'ความสงบแห่งรา', 'ความสำราญใจแห่งรา') 
D21:D36-R4:X1*Q3
ชีวประวัติ.
ชื่อของพระองค์ได้ถูกจารึกไว้บนรูปปั้นอันงดงามซึ่งมีรูปปั้นภรรยาของพระองค์ ซึ่งถูกขุดขึ้นมาจากมาสตาบาของพระองค์ที่ไมดุม ในปีค.ศ.1871 โดยออกัส มาเรต อธิบายว่าพระองค์เป็นนักบวชชั้นสูงของเทพราที่เมิองเฮลิโอโพลิส นอกจากนี้พระองค์ยังได้รับการยกย่องให้เป็นขุนนางชั้นสูง "พระราชโอรสของฟาโรห์"
พระเชษฐาของพระองค์ คือ เจ้าชายเนเฟอร์มาอัตที่ 1 และพระอนุชาของพระองค์ คือ ราเนเฟอร์ พระองค์ได้สิ้นพระชนม์เมื่อวัยหนุ่ม และพระเชษฐาร่วมพระบิดาคือ เจ้าชายคูฟูก็กลายเป็นฟาโรห์หลังจากการสิ้นพระชนม์ของฟาโรห์สเนฟรู 
พระชายาของเจ้าชายราโฮเทป คือ โนเฟรต โดยไม่ทราบว่าใครคือบิดาและมารดา
พระองค์กับพระชายามีบุตรชายทั้งหมดสามพระองค์คือ ดเจดิ, อิทู และเนเฟอร์คาอู และมีบุตรสาวสามพระองค์คือ เมเรเรต, เนดเจมอิบ และเซตเทต โดยทั้งหมดได้ปรากฏบนภาพสลักในหลุมฝังพระศพของพระองค์
ราเนเฟอร์

ราเนเฟอร์ (หรือ ราโนเฟอร์) เป็นเจ้าชายแห่งอียิปต์โบราณในสมัยราชวงศ์ที่สี่ (ราชอาณาจักรอียิปต์เก่า) พระนามของพระองค์ หมายถึง "ความงามแห่งรา"
ราเนเฟอร์เป็นพระราชโอรสของฟาโรห์สเนฟรู เป็นผู้ปกครองพระองค์แรกของราชวงศ์ที่สี่ พระมารดาของพระองค์ อาจจะเป็นพระมเหสีหรือพระสนมของฟาโรห์สเนเฟรู ซึ่งยังไม่ทราบพระนามของพระมารดาของพระองค์ พระเชษฐาของราเนเฟอร์คือ เจ้าชายเนเฟอร์มาอัตที่หนึ่ง และเจ้าชายราโฮเทป พระองค์ได้สิ้นพระชนม์ในรัชสมัยของพระบิดาของพระองค์ และก่อนที่ฟาโรห์คูฟู (พระเชษฐาร่วมพระบิดา) ขึ้นครองราชย์ต่อจากฟาโรห์สเนฟรู
ราเนเฟอร์มีหน้าที่เป็นผู้ดูแลพระบิดาของพระองค์ และพระองค์ได้ถูกฝังอยู่ภายในสุสานมาสตาบาที่ไมดุม ในหลุมฝังพระศพได้มีการค้นพบซากศพที่ยังเหลืออยู่ในผ้าลินิน มัมมี่ของพระองค์เป็นตัวอย่างที่ดีที่สุดของเทคนิคการทำมัมมี่ที่เกิดขึ้นในช่วงสมัยอาณาจักรเก่า ร่างมัมมี่ของพระองค์หันหน้าไปทางทิศตะวัน ซึ่งมีการตกแต่งมัมมี่ โดยผมของมัมมี่ถูกทาสีดำ คิ้วและดวงตาเป็นสีเขียว ขณะที่ปากทาเป็นสีแดง สมองยังคงอยู่ในกะโหลกศีรษะและอวัยวะภายในถูกพบในโถคาโนปิกในหลุมฝังพระศพ
ไอย์เนเฟอร์ที่หนึ่ง

ไอย์เนเฟอร์ที่หนึ่ง "(i (i) -nfr", "ความงาม/ความดีที่ได้มา" เป็นเจ้าชายแห่งอียิปต์โบราณในช่วงราชวงศ์ที่สี่ ซึ่งเป็นพระราชโอรสของฟาโรห์สเนฟรู พระองค์เป็นพระเชษฐาของเจ้าหญิงเนเฟอร์คาอูที่หนึ่ง และเจ้าชายคูฟู 
ไอย์เนเฟอร์มีสุสานในดาห์ชูร์ และบางส่วนของหลุมฝังพระศพในขณะนี้อยู่ในพิพิธภัณฑ์อียิปต์ ตรงกันข้ามกับต้องการของเหล่าขุนนางในราชวงศ์ที่สาม ขุนนางจำนวนมากในช่วงเวลาการปกครองของฟาโรห์สเนฟรู โดยเฉพาะอย่างยิ่งและน่าพอใจและไอย์เนเฟอร์เป็นหนึ่งในขุนนางเหล่านั้น
พายุหมุนนอกเขตร้อน

พายุหมุนนอกเขตร้อน  บางทีเรียก พายุหมุนละติจูดปานกลาง  หรือ พายุหมุนคลื่น  เป็นบริเวณความกดอากาศต่ำซึ่งขับเคลื่อนลมฟ้าอากาศในพื้นที่ส่วนใหญ่ของโลกร่วมกับแอนไทไซโคลนในเขตละติจูดสูง พายุหมุนนอกเขตร้อนสามารถทำให้เกิดท้องฟ้ามีเมฆมากและมีฝนตกปรอย ๆ ไปจนถึงพายุเกลหนัก พายุฝนฟ้าคะนอง พายุหิมะและทอร์เนโด พายุหมุนเหล่านี้นิยามเป็นระบบลมฟ้าอากาศความกดอากาศต่ำขนาดใหญ่ที่เกิดในละติจูดปานกลางของโลก พายุหมุนนอกเขตร้อนทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงอุณหภูมิและจุดน้ำค้างอย่างรวดเร็วตามแนวปะทะอากาศ ซึ่งอยู่ประมาณใจกลางของพายุหมุน นับว่าตรงข้ามกับพายุหมุนเขตร้อน
เนเฟอร์นีซู

เนเฟอร์นิซู ("เนเฟอร์" = "ความงาม") เป็นเจ้าหญิงแห่งราชวงศ์ที่สี่ของอียิปต์โบราณ
พระองค์เป็นพระราชธิดาของฟาโรห์สเนฟรู ซึ่งพระนางเนเฟอร์นิซูอาจจะเป็นหนึ่งในพระมเหสีในพระบิดาของพระองค์เอง และพระองค์เป็นพระขนิษฐาร่วมพระมารดากันกับฟาโรห์คูฟู พระนางเนเฟอร์นิซูเป็นที่รู้จักจากประตูหลอกที่สุสานของบุตรชายของพระองค์นามว่า คาเอมเคต
ประชากรศาสตร์

ประชากรศาสตร์  เป็นการศึกษาทางสถิติของประชากร โดยเฉพาะอย่างยิ่งมนุษย์ จัดเป็นวิทยาศาสตร์ทั่วไปแขนงหนึ่ง ศาสตร์นี้สามารถใช้วิเคราะห์ประชากรมีชีวิตพลวัตใด ๆ ก็ได้ คือ ประชากรที่เปลี่ยนแปลงตามเวลาหรือสถานที่ ประชากรศาสตร์ครอบคลุมการศึกษาขนาด โครงสร้าง และการกระจายของประชากรเหล่านี้ และการเปลี่ยนแปลงเชิงพื้นที่หรือเวลาในประชากรเมื่อมีการเกิด การย้ายถิ่น การเปลี่ยนตามวัยและการเสียชีวิต สามารถประมาณการประชากรของโลกได้โดยอาศัยการวิจัยทางประชากรศาสตร์ 
การวิเคราะห์ทางประชากรศาสตร์สามารถครอบคลุมทั้งสังคมหรือกลุ่มที่ใช้เกณฑ์นิยาม เช่น การศึกษา เชื้อชาติ ศาสนาและชาติพันธุ์ สถาบันการศึกษาปกติมักถือว่าเป็นสาขาหนึ่งของสังคมวิทยา แต่บางที่ก็มีแผนกประชากรศาสตร์แยกออกมาต่างหาก
ประชากรศาสตร์รูปนัยจำกัดวัตถุการศึกษาเฉพาะการวัดกระบวนการประชากร ส่วนสาขาประชากรศาสตร์สังคมหรือประชากรศึกษาที่กว้างกว่ายังวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างกระบวนการทางเศรษฐกิจ สังคม วัฒนธรรมและชีววิทยาที่มีผลต่อประชากรด้วย
เมริตเทสที่ 1

เมริตเตสที่หนึ่ง เป็นพระมเหสีและสมเด็จพระราชินีแห่งอียิปต์โบราณในช่วงราชวงศ์ที่สี่ พระนามของพระองค์หมายถึง "ผู้เป็นที่รักของพระบิดา" หลายพระนามของพระองค์เป็นที่รู้จักจากแผ่นหินสลักที่พบในกีซา พระองค์ถูกฝังอยู่ในพีระมิดของพระราชินีในกิซ่า (พีรามิด จี 1บี)
พระองค์เป็นพระราชธิดาของฟาโรห์สเนฟรู พระองค์ทรงอภิเษกสมรสกับพระเชษฐา (ร่วมพระบิดา) ฟาโรห์คูฟู พระองค์เป็นพระราชมารดาของเจ้าชายกาวาบ (มกุฎราชกุมาร) และอาจจะเป็นมารดาของฟาโรห์เจดีเฟร รวมทั้งสมเด็จพระราชินีเฮเตเฟอร์เรสที่สอง และฟาโรห์คาเฟร ได้รับการสันนิษฐานว่าเป็นพระราชบุตรและธิดาของพระองค์กับฟาโรห์คูฟูเช่นกัน และเป็นไปได้ว่าพระนางเมริตเตสที่สอง เป็นพระราชธิดาของพระองค์เช่นกัน
พีระมิด.
ปิรามิด จี 1บี ถูกสันนิษฐานว่าเป็นสุสานของพระนางเมริตเตสที่หนึ่ง ปิรามิดของพระองค์ถูกสร้างขึ้นทางตอนใต้ของปิรามิดของฟาโรห์ แต่เหมืองหินที่ตั้งอยู่ทางใต้ของปิรามิดของฟาโรห์คูฟู ทำให้ตำแหน่งของปิรามิดเล็กๆ เปลี่ยนไปทางทิศตะวันออก คุณเรสเนอร์สันนิษฐานว่าวางการก่อสร้างของปิรามิดของพระนางเมริตเตสที่หนึ่ง ในเมือ่ประมาณปีที่ 15 ของรัชสมัยของฟาโรห์คูฟู การก่อสร้างพีระมิดของพระองค์จะเริ่มขึ้นในไม่ช้าหลังจากการก่อสร้างปิรามิด จี 1เอ ปิรามิดพระองค์เป็นส่วนหนึ่งของทุ่งที่ราบกิซาซึ่งรวมถึงมาสตาบาบางส่วน
ปิรามิด จี 1เอ (อยู่ทางตอนเหนือสุดของสามปิรามิดเล็ก ๆ ทางตะวันออกของมหาพีระมิดแห่งกิซ่า) เป็นที่แรกที่คิดว่าเป็นปิรามิดของพระนางเมริตเตสที่หนึ่ง แต่ในตอนนี้คิดว่าจะเป็นพระราชมารดาของฟาโรห์คูฟู พระนางเฮเตเฟอร์เรสที่หนึ่ง เมื่อเร็ว ๆ นี้ปิรามิด จี 1บี ถูกคิดว่าเป็นหลุมฝังพระศพของพระนางเมริตเตสที่หนึ่ง มีวิหารในที่ฝังพระศพเล็ก ๆ และมีส่วนเกี่ยวข้องกับหลุมเรือ เรือไม่พบในหลุมหินสำหรับเรืออย่างไรก็ดี วิหารในที่ฝังพระศพได้รับการตกแต่งด้วยฉากต่างๆ เศษจากประตูหลอกและผนังถูกซ่อมแซมระหว่างการขุดค้น พระนามของพระองค์ถูกเก็บรักษาไว้ในส่วนที่ตอนนี้ในพิพิธภัณฑ์วิจิตรศิลป์บอสตัน นอกจากนี้ยังมีชิ้นส่วนสัตว์และเรือพาย
อันเดรย์ วืยชินสกี

อันเดรย์ ยันอูราเยวิช วืยชินสกี  เป็นนักการเมือง, นักกฎหมาย และนักการทูตชาวโซเวียต
วืยชินสกีเป็นที่รู้จักในตำแหน่งอัยการสูงสุดแห่งสหภาพโซเวียต ของ โจเซฟ สตาลิน ในช่วง การพิจารณาคดีมอสโก และ การพิจารณาคดีเนือร์นแบร์ก เขายังเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศสหภาพโซเวียต ตั้งแต่ปี 1949 ถึงปี 1953 หลังจากเป็นรองรัฐมนตรีของวยาเชสลาฟ โมโลตอฟ ตั้งแต่ปี 1940 นอกจากนี้เขายังเป็นผู้อำนวยการสถาบันกฎหมายรัฐสหภาพโซเวียต และ วิทยาลัยวิทยาศาสตร์แห่งสหภาพโซเวียต และตำแหน่งสุดท้ายของวืยชินสกีก่อนเสียชีวิตคือตำแหน่งเอกอัครราชทูตโซเวียตประจำสหประชาชาติ
เฮนุตเซน

เฮนุตเซน เป็นพระนามของพระมเหสีและสมเด็จพระราชินีของราชวงศ์อียิปต์โบราณที่อาศัยและปกครองในช่วงราชวงศ์ที่สี่ ของยุคราชอาณาจักรเก่า พระองค์เป็นพระมเหสีพระองค์ที่สองหรือสามของฟาโรห์คูฟู และพระศพอาจจะถูกฝังอยู่ที่กีซา
ชีวประวัติ.
พระชนม์ชีพ.
ไม่ค่อยมีใครรู้จักเกี่ยวกับพระชนม์ชีพของพระองค์ นักวิชาการบางคนเชื่อว่าพระองค์เป็นพระราชธิดาของฟาโรห์สเนฟรู แต่ข้อมูลนี้ไม่เป็นที่ยอมรับโดยทั่วไป ซึ่งชื่อดังกล่าวจะระบุว่าพระองค์เป็นเจ้าหญิง เอกสารเดียวที่อธิบายว่าพระองค์เป็นเจ้าหญิงคือ แผ่นหินสลักที่มีชื่อเสียงจากราชวงศ์ที่ 26 เป็นบันทึกที่ระบุโดยนักวิชาการในปัจจุบันเป็นของปลอมโดยนักบวช ทำให้ข้อมูลเกี่ยวกับสถานะเป็นเจ้าหญิงเฮนุตเซนยังคงเป็นปริศนา แต่พระองค์ได้รับการพิสูจน์แล้วว่าเป็นพระมเหสีของฟาโรห์
พระโอรสและธิดา.
พระองค์เป็นที่รู้กันว่าได้ให้ประสูติอย่างน้อยสองเจ้าชาย จะมีเจ้ามีคูฟูคาฟ กับเจ้าชายมินคาฟ ซึ่งเจ้าชายคูฟูคาฟไม่ใช่พระองค์เดียวกับฟาโรห์คาเฟร พระนางเฮนุตเซนเป็นมารดาของฟาโรห์คาเฟรด้วย พระโอรสทั้งหมดของพระองค์ถูกฝังไว้ที่กิซ่า ที่ฝังพระศพของคูฟูคาฟอยู่ในมาสตาบาที่ถูกทำลายในช่วงยุคของราชอาณาจักรกลาง เพื่อที่จะสร้างเทวสถานของเทพีไอซิส
สุสานที่ฝังพระศพ.
พระองค์อาจถูกฝังอยู่ในพีระมิด จี 1-ซี เชื่อกันว่าปิรามิดแห่งนี้ไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของปิรามิดของฟาโรห์คูฟู แต่ภายหลังได้เพิ่มไว้เนื่องจากด้านทิศใต้ของมันไม่สอดคล้องกับที่ของมหาพีระมิด ในความเป็นจริงด้านใต้ของพีระมิดสอดคล้องกับสุสานมาสตาบาของคูฟูคาฟที่อยู่ใกล้เคียง นอกจากนี้เชื่อว่าเจ้าชายคูฟูคาฟอาจจะเป็นพระองค์เดียวกันกับฟาโรห์คาเฟร และสร้างคาเฟร จี 1-ซี เป็นหลุมฝังศพของพระมารดา และพีระมิด จี 1-ซี ถูกระบุว่าเป็นปิรามิดที่ยังไม่เสร็จซึ่งสร้างขึ้นโดยรีบร้อน
ฟูจิวาระ โนะ โยชิมิ

ฟูจิวาระ โนะ โยชิมิ (ค.ศ. 813 – 9 พฤศจิกายน 867) ชนชั้นสูงและขุนนางชาวญี่ปุ่นในช่วงต้น ยุคเฮอัง เขาเป็นบุตรชายคนที่ 5 ของ "ซาไดจิง" ฟูจิวาระ โนะ ฟูยุตสึงุแห่งตระกูลฮกเกะ (ฟุจิวะระ) และเป็นพระมาตุลา (น้า) ของจักรพรรดิมนโตะกุ จักรพรรดิองค์ที่ 55
ฟูจิวาระ โนะ โคเรจิกะ

ฟูจิวาระ โนะ โคเรจิกะ (#เปลี่ยนทาง , 974 – 14 กุมภาพันธ์ 1010) บุตรชายคนที่ 2 ของ "เซ็สโซ" ฟุจิวะระ โนะ มิชิตะกะ เป็น คุเงียว หรือชนชั้นสูงและขุนนางในช่วง ยุคเฮอัง มารดาของเขาคือ ทะกะชินะ โนะ ทะกะโกะ
แผ่นดินไหวในจังหวัดบันเติน พ.ศ. 2561

แผ่นดินไหวในจังหวัดบันเติน พ.ศ. 2561 เมื่อวันที่ 23 มกราคม พ.ศ. 2561 เวลา 13.34:50 น. ตามเวลาอินโดนีเซียตะวันตก (06:34:54 ตามเวลาสากลเชิงพิกัด) แผ่นดินไหวเกิดขึ้นที่เกาะชวา ประเทศอินโดนีเซีย ใกล้อำเภอเลอบัก แผ่นดินไหวมีขนาด 6.0 #เปลี่ยนทาง ระดับความลึกประมาณ 40 กิโลเมตร ระดับความแรงอยู่ในระดับ V ("ปานกลาง") แผ่นดินไหวนี้ได้จัดอยู่ในหมวดหมู่ "แผ่นดินไหวขนาดปานกลางแต่อยู่ในระดับลึก"
แผ่นดินไหวในครั้งนี้มีเมืองได้รับแรงสั่นสะเทือน 5 แห่ง ได้แก่ จังหวัดลัมปุง, จังหวัดบันเติน, จังหวัดชวาตะวันตก, จังหวัดชวากลาง และจาการ์ตา จาการ์ตาเป็นเมืองที่ได้รับแรงสั่นสะเทือนมากที่สุดกว่าเมืองอื่น ตามพลังของรอยเลื่อนอินโด-ออสเตรเลียนไม่สามารถให้แรงสั่นสะเทือนได้มากมายขนาดนั้น มีผู้เสียชีวิต 2 คนจากแผ่นดินไหวในครั้งนี้
ผลกระทบ.
มีรายงานว่าทรัพย์สินได้รับความเสียหายในจังหวัดบันเตินและจังหวัดชวาตะวันตก มีบ้านเรือนในเลอบักได้รับความเสียหาย 2,760 หลังคา และในซูกาบูมี 3,669 หลังคา ตามลำดับ มีผู้เสียชีวิต 2 คนเนื่องจากหัวใจวาย และอีก 35 คนได้รับบาดเจ็บ ศาลากลางนครเดอปกก็ได้รับความเสียหายจากแผ่นดินไหวด้วย
พระเจ้าซัมกึนแห่งแพ็กเจ

พระเจ้าซัมกึน (465 – 479, ครองราชย์ 477 – 479) พระราชาลำดับที่ 23 แห่ง อาณาจักรแพ็กเจ หนึ่งใน สามก๊กแห่งเกาหลี พระองค์เป็นพระราชโอรสองค์ใหญ่ใน พระเจ้ามุนจู พระราชาลำดับที่ 22