pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
มะเร็งเต้านม

มะเร็งเต้านม  เป็นโรคมะเร็งที่พัฒนาจากเนื้อเยื่อเต้านม อาจมีอาการแสดง ได้แก่ มีก้อนในเต้านม มีการเปลี่ยนแปลงรูปทรงของเต้านม ผิวหนังมีรอยบุ๋ม มีสารน้ำไหลจากหัวนม หรือมีปื้นผิวหนังมีเกล็ดแดง ในผู้ที่มีการแพร่ของโรคไปไกล อาจมีปวดกระดูก ปุ่มน้ำเหลืองโต หายใจลำบาก
มะเร็งเต้านมทั่วโลกเป็นมะเร็งที่พบมากที่สุดในหญิง โดยคิดเป็น 25% ของผู้ป่วยมะเร็งทั้งหมด ในปี 2563 โรคนี้มีผู้ป่วย 2.2 ล้านคน และผู้เสียชีวิต 685,000 คน พบมากกว่าในประเทศพัฒนาแล้ว และพบในหญิงมากกว่าชาย 100 เท่า
อาการเริ่มต้นที่อาจจะเป็นมะเร็ง.
มะเร็งระยะเริ่มต้นนั้นมักจะไม่มีอาการเจ็บ แต่อาจจะตรวจพบความผิดปกติเกิดขึ้นที่เต้านม ซึ่งอาจจะเป็นอาการเริ่มต้นของโรคมะเร็งเต้านม ดังนี้
การตรวจเต้านมตนเอง.
การตรวจมะเร็งเพื่อหาการเปลี่ยนแปลงที่อาจเกิดขึ้น พบว่าร้อยละ 80 ของเนื้องอกที่เต้านมผู้หญิงนั้นถูกตรวจพบครั้งแรกด้วยตนเอง การตรวจเต้านมด้วยตนเอง ควรทำทุกเดือนตั้งแต่วัยสาวถึงวัยสูงอายุ เวลาที่ดีที่สุดที่จะทำการตรวจ คือ หลังหมดระดูแล้ว 3-10 วัน เพราะเป็นช่วงที่เต้านมไม่คัดตึงทำให้ตรวจได้ง่ายสำหรับผู้หญิงที่หมดระดูหรือได้รับการตัดมดลูก จะเป็นการดีถ้าได้ทำการตรวจเต้านมตนเองทุกวันที่หนึ่งของทุกเดือน
วิธีการตรวจ 3 ท่า.
ทุกท่าจะต้องบิดลำตัวไปทั้งทางซ้ายและขวาสังเกตรูปร่าง ลักษณะ ความผิดปกติของผิวหนังรอยบุ๋ม รอยนูนของเต้านมหรือสิ่งผิดปกติอื่น ๆ ของเต้านมทั้ง 2 ข้าง โดยมีท่า ดังนี้
ไฟนอลแฟนตาซี I-II

ไฟนอลแฟนตาซี 1-2 คือ เป็นชุดสะสมที่รวมเกมซีรี่ไฟนอลแฟนตาซี I และภาค II ลงในเครื่องเพลย์สเตชันและเกมบอยแอดวานซ์ โดยของเกมบอยแอดวานซ์จะใช้ชื่อไฟนอลแฟนตาซีดอว์นออฟโซลส์
การผลิตซ้ำ.
เกมบอยแอดวานซ์.
ส่วนที่เพิ่มเติม
โรงเรียนฤทธิยะวรรณาลัย

โรงเรียนฤทธิยะวรรณาลัย เป็นโรงเรียนรัฐบาลประเภทสหศึกษา เปิดสอนในระดับมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ ตั้งอยู่ในพื้นที่ของกองทัพอากาศ ถนนพหลโยธิน แขวงคลองถนน เขตสายไหม กรุงเทพมหานคร
ประวัติ.
โรงเรียนฤทธิยะวรรณาลัย ก่อตั้งโดย พลอากาศโท หลวงเทวฤทธิ์พันลึก อดีตผู้บัญชาการทหารอากาศ คนที่ 3 และได้รับอนุญาตจากกระทรวงศึกษาธิการ ให้เปิดทำการสอนได้ ตั้งแต่วันที่ 18 กันยายน พ.ศ. 2490 ภายในหน่วยที่ตั้งของกองทัพอากาศ สถานที่ตั้งเดิมอยู่บริเวณช่องทางกองบินน้อยที่ 6 (บน.6) มีอาคารเป็นเรือนไม้ชั้นเดียว 6 ห้องมีชั้น เรียนตั้งแต่ประถมศึกษาปีที่ 1 ถึงมัธยมศึกษาปีที่ 3 ในปี พ.ศ. 2491 ขยายมัธยมศึกษาปีที่ 4 เพิ่มขึ้น และโรงเรียนได้รับเงินอุดหนุนประเภท "โรงเรียนดี" จากกระทรวงฯ เป็นต้นมา จึงได้ขยายชั้นเรียนเพิ่มขึ้นตามลำดับจนถึงมัธยมศึกษาปีที่ 6
ไฟนอลแฟนตาซีคริสตัลโครนิเคิลส์

ไฟนอลแฟนตาซีคริสตัลโครนิเคิลส์ (; โรมาจิ: "Fainaru Fantajī Kurisutaru Kuronikuru"; : ทับศัพท์จาก Final Fantasy Crystal Chronicles) คือ เกมอาร์พีจีในซีรีส์"ไฟนอลแฟนตาซี" ซึ่งเป็นเกมภาคแรกของซีรี่ที่ถูกทำลงเครื่องเกมคิวบ์ของนินเท็นโด สร้างโดยบริษัทสแควร์เอนิกซ์ในปี ค.ศ. 2003 แต่ด้วยตัวเกมที่ทำออกมาได้ไม่สนุกเท่าซีรีส์หลัก จึงสร้างความผิดหวังให้แก่นักเล่นเกมทั่วโลกไม่น้อย แต่ในงานอีทรีที่ประเทศญี่ปุ่นปี ค.ศ. 2006 เกมไฟนอลแฟนตาซีคริสตัลโครนิเคิลส์ ก็ได้มีการวางแผนสร้างภาคต่อให้แก่เครื่องเล่นเกมวีของทางบริษัทนินเท็นโดอีกครั้ง ด้วยระบบที่แปลกใหม่ของเครื่องเล่นเกมตัวนี้ ทำให้ได้รับความสนใจไม่น้อย โดยภาคต่อนี้มีชื่อว่า"ไฟนอลแฟนตาซีคริสตัลโครนิเคิลส์ เดอะคลิสตัลแบเรียส"
ไฟนอลแฟนตาซี II

ไฟนอลแฟนตาซี II  เป็น วิดีโอเกมอาร์พีจี ผลิตโดยบริษัทสแควร์ (ปัจจุบันคือ สแควร์เอนิกซ์) ลงให้แก่เครื่องเล่นเกมแฟมิคอม ของบริษัทนินเทนโด เป็นครั้งแรกที่ตัวละครของเกมซีรี่นี้ ถูกกำหนดให้มีชื่อและเรื่องราวความเป็นมาเป็นของตนเอง และยังมีเนื้อเรื่องมากมายที่ต้องสลับตัวเพื่อนในกลุ่มอยู่ตลอดเวลา ทำให้ประสบความสำเร็จในยุคนั้น นอกจากนี้ยังเป็นการปรากฏตัวของตัวละครประจำซีรีส์ไฟนอลแฟนตาซีอย่าง ซิด และ โจโคโบะ อีกด้วยต่อมาจึงได้มีการรีเมคใหม่มาลงเครื่องเกมบอยแอดวานซ์ (GBA) คู่กับภาคแรกในชื่อเกม ไฟนอลแฟนตาซี I-II แอดวานซ์ ในปี ค.ศ. 2004 กับค.ศ. 2006 และสำหรับเพลย์สเตชันพอร์เทเบิล ในค.ศ. 2007 รวมทั้งรุ่นล่าสุดสำหรับระบบวีเวอร์ฌวลคอนโซลในวันที่ 16 มิถุนายน ค.ศ. 2009 
ระบบเกมส์.
ระบบเกมส์ในภาคนี้ยังคงไว้เหมือนใน ไฟนอลแฟนตาซี I ทั้งระบบการซื้อขายอาวุธ เครื่องป้องกัน เวทมนตร์ยังคงได้จากการใช้เงินซื้อเช่นเคย ระบบการต่อสู้ก็ยังผลัดกันโจมตีคนละหนึ่งตากับทางศัตรูเหมือนเดิม สิ่งที่เปลี่ยนไปคือการเพิ่มระดับของตัวละคร ในภาคนี้ได้ตัดเลเวลออกไป แต่ตัวละครจะสามารถพัฒนาได้ด้วยระบบความถนัดแทน โดยถ้าตัวละครกระทำอะไรบ่อยๆ ความถนัดนั้นก็จะเพิ่มขึ้น เช่นถ้าใช้ดาบบ่อยๆ ความสามารถในการใช้ดาบก็จะเพิ่ม ถ้าใช้เวทมนตร์บ่อยๆ ค่าจิตใจก็จะเพิ่ม (ซึ่งต่อมาระบบนี้ได้ถูกนำไปใช้ในเกมส์ตระกูลซาก้าฟรอนเทียร์ในเวลาต่อมา)
คำตอบรับ.
รายงานจากฝ่ายประชาสัมพันธ์ของสแควร์ เกมฉบับแฟมิคอมขายได้ 800,000 ฉบับ ณ วันที่ 31 มีนาคม ค.ศ. 2003 ทั้งเกมนี้กับรุ่นที่เผยแพร่ใหม่ขายไป 1.28 ล้านฉบับทั่วโลก ในจำนวนนี้มี 1.08 ล้านอันขายในญี่ปุ่นและ 200,000 อันที่ต่างประเทศ ส่วนรุ่น PlayStation Portable ขายได้ 90,000 อันในญี่ปุ่น และ 70,000 อันในอเมริกาเหนือ ณ เดือนกันยายน ค.ศ. 2007 แม้ว่าจะเผยแพร่ในเดือนมิถุนายนของปีนั้นก็ตาม ถึงแม้ว่าจะมียอดขายสูง เกมนี้กลับเป็นเกมที่ขายได้น้อยที่สุดในบรรดาสิบเกมหลักแรกของเกมชุด "ไฟนอลแฟนตาซี"
โจโคโบะ

โจโคโบะ (; โรมาจิ: "Chokobo") เป็นสิ่งมีชีวิตในจินตนาการในชุดเกม "ไฟนอลแฟนตาซี" ของ Square และ Square Enix มีลักษณะเป็นนกขนาดใหญ่สีเหลืองที่บินไม่ได้ สามารถขี่มันเป็นพาหนะหรือจะใช้มันทำอย่างอื่นได้หลายอย่าง โจโคโบะปรากฏครั้งแรกใน Final Fantasy II และให้ถูกให้ความสำคัญในภาคต่อๆมา ทำให้โจโคโบะกลายเป็นตัวละครสัญลักษณ์ประจำเกม Final Fantasy คู่กับโมกลี และด้วยความนิยมทำให้มันยังถูกนำไปสร้างเป็นชุดเกมของตัวเอง 
การปรากฏตัว.
ในชุดเกม "Final Fantasy".
โจโคโบะส่วนใหญ่อาศัยอยู่ในป่า (แม้ว่าใน Final Fantasy VII จะอาศัยอยู่ในทุ่งหญ้าและทุ่งหิมะ) พวกที่อยู่ในป่าจะมีนิสัยดุร้ายเมื่อรู้สึกว่าถูกคุกคาม แต่ก็สามารถทำให้เชื่องเพื่อที่จะมาใช้เป็นพาหนะได้เสมือนทหารม้าที่สามารถเดินทางอย่างรวดเร็วและมีประสิทธิภาพ ซึ่งในบทบาทนี้โจโคโบะสามารถที่จะข้ามน้ำตื้นได้ และโดยส่วนมากแล้ว เมื่อผู้เล่นขี่โจโคโบะจะสามารถเดินทางได้โดยปลอดจากการถูกโจมตี และโจโคโบะจะไม่หนีไปไหนถึงแม้ว่าถูกเล่นจะปล่อยมันไว้เพียงลำพังก็ตาม อาหารโปรดของโจโคโบะคือ "Gysahl Green" ซึ่งตั้งชื่อตามเมืองหนึ่งใน Final Fantasy III
ในชุดเกม "Chocobo".
ชุดเกม "Chocobo" เป็นชุดเกมที่แยกออกจากเกม Final Fantasy โดยมีเนื้อเรื่องแตกต่างกันโดยสิ้นเชิง ถูกพัฒนาขึ้นโดย Square ในตอนแรก และต่อมาด้วย Square Enix
โมกลี

ม๊อกกุริ (; โรมาจิ: "Mōguri, ทับศัพท์จาก Moogle, หรือ Moglie ตามตัวสะกดในต้นฉบับ, อ่านว่า โม-กลี") เป็นชื่อเผ่าพันธุ์ของสิ่งมีชีวิตชนิดหนึ่งในเกมชุด ไฟนอลแฟนตาซี ที่มีบทบาทแตกต่างกันในแต่ละภาค เช่น เป็นพรรคพวกใน ไฟนอลแฟนตาซี VI เป็นจุดเซฟเกมใน ไฟนอลแฟนตาซี IX และเป็นชุดสวมใส่ใน ไฟนอลแฟนตาซี X-2 เป็นต้น ลักษณะโดยทั่วไปทุกภาคคือ เป็นสัตว์คล้ายแมว ตัวเล็กๆ เหมือนตุ๊กตา ขนสีขาว จมูกใหญ่สีแดง และมีปีกสีม่วงเล็กๆ คล้ายกับปีกค้างคาว 2 ข้าง
ชื่อ ม๊อก หรือ ม๊อกกุริ ตามการออกเสียงในภาษาญี่ปุ่น มาจากการผสมคำระหว่าง โมะกุระ (; โรมาจิ: "mogura") ที่แปลว่าตัวตุ่น กับ โคโมะริ (; โรมาจิ: "kōmori") ที่แปลว่าค้างคาว
ซิด

ซิด  (; โรมาจิ: "Shido") คือ ตัวละครในเกมชุด ไฟนอลแฟนตาซี ที่ปรากฏแทบทุกภาค ซิดมักมีความเชี่ยวชาญด้านวิทยาศาสตร์ เครื่องยนต์กลไก หรือสิ่งประดิษฐ์ บางภาคเป็นเจ้าของเรือเหาะ และบางภาคก็มีสัมพันธ์กับสตรี โดยแต่ละภาคจะมีบทแตกต่างกันดังนี้
ปลาตะลุมพุก

"บทความนี้หมายถึงปลา ส่วนตะลุมพุกในความหมายอื่นดูที่: ตะลุมพุก"
ปลาตะลุมพุก หรือ ปลากระลุมพุก หรือ ปลาหลุมพุก (ใต้) เป็นปลาทะเลชนิดหนึ่งที่เข้ามาวางไข่ในน้ำจืด มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Tenualosa toli" ในวงศ์ปลาหลังเขียว (Clupeidae)
ลักษณะ.
ปลาตะลุมพุกมีรูปร่างคล้ายปลาในวงศ์ปลาตะเพียน แต่ลำตัวเพรียวกว่า และส่วนครีบหลังหางยาวเว้าลึกกว่ามาก ปากกว้าง ลูกตามีเยื่อไขมันคลุม ครีบอก ครีบท้อง และครีบก้นเล็ก เกล็ดใหญ่แต่บางคลุมทั้งลำตัว เกล็ดท้องเป็นสันคม ลำตัวด้านหลังมีสีคล้ำอมฟ้าอ่อนหรือเขียวอ่อน เช่นเดียวกับหัว ด้านข้างเป็นสีเงินอมฟ้าหรือเหลืองอ่อนไปจนถึงท้อง ในปลาที่ไม่สดนักมักมีสีแดงเรื่อ ๆ ที่ข้างลำตัว ครีบมีสีเหลืองอ่อน ครีบหางสีเหลืองอ่อนเหลือบฟ้า ขอบสีคล้ำ มีขนาดโตเต็มที่ได้ราว 35–45 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์ในชายฝั่งทะเลตั้งแต่อ่าวเบงกอลจนถึงทะเลจีนใต้และอินโด-แปซิฟิก
พบในประเทศไทย.
สำหรับในประเทศไทย ในอดีตราว 60 ปีก่อน เคยพบชุกชุมในแม่น้ำเจ้าพระยา โดยจะว่ายเข้ามาวางไข่ถึงตำบลบางยี่ขัน อำเภอบางพลัด เชื่อกันว่าปลาชนิดนี้ชอบมากินกากส่าเหล้าที่โรงสุราบางยี่ขัน (ปัจจุบัน คือ ที่ตั้งของมูลนิธิชัยพัฒนา ภายในสวนหลวงพระราม 8 บริเวณเชิงสะพานพระราม 8 ฝั่งธนบุรี) กลั่นทิ้ง โดยแหล่งขึ้นชื่อการวางไข่ของปลาตะลุมพุก พบได้ตั้งแต่ตำบลสามเสน ขึ้นไปวางไข่ไกลถึงอำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี รวมถึงพบชุกชุมที่แหลมตะลุมพุก อำเภอปากพนัง จังหวัดนครศรีธรรมราช อันเป็นที่มาของชื่อสถานที่ด้วย ซึ่งในปัจจุบันมีอนุสาวรีย์ปลาตะลุมพุกสีเหลืองแสดงไว้อยู่
ในปี ค.ศ. 1935 ซึ่งในเวลานั้นจำนวนปลาก็ลดลงมากแล้ว ฮิว แมคคอร์มิค สมิธ อธิบดีกรมประมงคนแรกรายงานว่า 
<templatestyles src="แม่แบบ:คำพูด/style.css" />เป็นปลาที่มีความนิยมมากในหมู่คนจีน และมีผู้มารอรับซื้อจากชาวประมงอวนลอย ให้ราคาตัวละ 1-3 บาท
ปัจจุบัน ปลาตะลุมพุกสูญพันธุ์ไปแล้วจากแม่น้ำเจ้าพระยา และหายากมากที่ทะเลสาบสงขลาและระนอง แต่ยังมีพบบ้างที่แม่น้ำราจังที่รัฐซาราวัก ในมาเลเซีย แต่ก็ลดจำนวนลงมากแล้ว ปลาตะลุมพุกที่พบวางขายในตลาดสดในกรุงเทพมหานคร หรือภาคใต้ นั้นนำเข้ามาจากประเทศอื่นในภูมิภาคเอเชียอาคเนย์ ได้แก่ พม่า, อินโดนีเซีย, มาเลเซีย เข้าใจว่าน่าจะเป็นปลาตะลุมพุกชนิด "T. ilisha" ซึ่งเป็นปลาคนละชนิดมากกว่า เป็นปลาที่ชาวจีนนิยมบริโภคมาก แม้ว่าเนื้อจะมีก้างมาก แต่ต้องรู้วิธีการปรุงและบริโภคจึงไม่ถูกก้างตำ เนื้อมีรสชาติดี มีราคาขายที่แพงมาก
ในกลางปี ค.ศ. 2010 ทางกรมประมงได้ทำโครงการปะการังเทียมขึ้นทั้งทางอ่าวไทยและทะเลอันดามัน ปรากฏว่า มีปลาหลายชนิดที่หายากหวนกลับคืนมา รวมถึงปลาตะลุมพุกด้วย
นางสาวสยาม

นางสาวสยาม  เครื่องบินพลเรือนลำแรกของประเทศไทย ทะเบียน HS-IAM เป็นชื่อของเครื่องบิน OX-5 Travel Air 2000 เครื่องยนต์เคอติส 10 แรงม้า ความเร็วเต็มที่ 75 ไมล์ต่อชั่วโมง ปีก 2 ชั้น 2 ที่นั่ง โครงเหล็กห่อหุ้มด้วยผ้า ปีกโครงสร้างภายในเป็นไม้ หุ้มด้วยผ้าแฟบริค เป็นเครื่องบินส่วนตัวของนาวาอากาศเอกเลื่อน พงษ์โสภณ ซื้อมาเมื่อ พ.ศ. 2475 ในราคา 6000 บาท
เมื่อวันที่ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2475 เครื่องบินนางสาวสยามได้ทำการบินไปเชื่อมสัมพันธไมตรีกับประเทศจีน โดย นาวาอากาศเอกเลื่อน พงษ์โสภณ เป็นผู้ทำการบินจากกรุงเทพฯ ผ่านประเทศลาว ประเทศเวียดนาม ไปสิ้นสุดที่เมืองซัวเถา ประเทศจีน ใช้เวลาเดินทาง 5 วัน 
เมื่อ พ.ศ. 2545 เครื่องบินนางสาวสยามได้รับการปรับปรุงและอนุรักษ์ โดยสร้างขึ้นมาใหม่ ใช้เครื่องยนต์เดิม ภายใต้การดูแลของ มูลนิธิอนุรักษ์และพัฒนาอากาศยานไทย ในพระบรมราชูปภัมภ์ และมีความพยายามที่จะบินย้อนเส้นทางของนาวาอากาศเอกเลื่อน พงษ์โสภณ เพื่อเป็นการเฉลิมฉลอง 70 ปีครบรอบการบินครั้งประวัติศาสตร์ เมื่อ พ.ศ. 2475 โดยใช้นักบินจำนวน 6 คน นำโดย น.อ. วีระยุทธ ดิษยะศริน
จิตรกรรมตะวันออก

จิตรกรรมตะวันออก หรือ ภาพเขียนของศิลปะสายอินเดีย เป็นงานศิลปะที่มีลักษณะเด่นอยู่ที่การแสดงเนื้อเรื่องใช้ภาพคนเป็นสิ่งดำเนินเรื่อง จึงได้รับการเอาใจใส่เป็นพิเศษที่ประดิษฐ์ภาพคนให้เด่น และประกอบด้วยทิวทัศน์ ปราสาทราชวัง ตามที่ปรากฏในเนื้อเรื่อง ความกลมกลืนและหลักการจัดตัวภาพมีส่วนคล้ายกัน 
เฉพาะในกลุ่มประเทศในสายศิลปะอินเดีย นอกจากนั้นก็มีการเน้นภาพคนสำคัญให้เด่นกว่าคนอื่น ๆ ในภาพเดียวกัน ซึ่งเท่ากับใช้ภาพช่วยเล่าเรื่องให้เข้าใจนั่นเอง การใช้สีก็จะผสมสีให้เป็นไปตามความต้องการแล้วระบายสีจนเรียบแบบไม่เน้นแสงเงา และไม่แสดงกาลเวลาด้วย การตัดเส้นเป็นสิ่งสำคัญมาก ส่วนพื้นที่ในการเขียนภาพนั้น 
มีทั้งเป็นแผ่นผนังอาคาร เขียนเป็นภาพประกอบในหนังคัมภีร์ เช่น หนังสือธรรม และหนังสือสวด เป็นต้น สำหรับการเขียนตกแต่งก็จะมีสีที่สดใสประกอบกับการตัดเส้นจนเด่นชัดยิ่งขึ้น 
ส่วนจิตรกรรมหรือภาพเขียนในสายศิลปะจีน มีลักษณะเด่นอยู่ที่การแสดงแนวปรัชญาสิ่งปรากฏในภาพจึงเป็นธรรมชาติมีป่า เขา แม่น้ำ ลำธาร นก ดอกไม้ ใบไม้ โดยเฉพาะใบไม้ไผ่ของจีน ศิลปินสามารถวาดด้วยสีดำที่ผสมน้ำให้บังเกิดความอ่อนแก่ได้อย่างกลมกลืนยิ่ง สีดำเรียกว่า “ หมึกจีน ” เป็นหลักในการเขียนภาพ ส่วนสีอื่น ๆ ก็ใช้อย่างเจือจางมากและภาพส่วนมากจะมีตัวอักษรประกอบเพื่อให้เกิดแง่คิดทางปรัชญาธรรมะ สำหรับภาพที่ใช้คัมภีร์พระไตรปิฎกเขียนเป็นภาพคน เพื่อเล่าเรื่องหรืออธิบายเรื่องด้วย แต่จิตรกรรมของญี่ปุ่นมีสีมากขึ้น การใช้สีที่ค่อนข้างสดใสแต่ก็เจือจางเป็นสีบาง ๆ เท่านั้น 
การจัดวางภาพจิตรกรรมในสายศิลปะจีน จะเห็นได้ว่าพยายามเน้นจินตนาการอัน ประกอบด้วยธรรมชาติต่าง ๆ ดังกล่าวว่า สำหรับการใช้สีนั้น เฉพาะงานวิจิตรกรรมมักจะเป็นสีเจือจาง แต่ถ้าเป็นการใช้สีตกแต่งก็จะเป็นสีที่สดใส
สถาปัตยกรรมตะวันออก

งานสถาปัตยกรรมตะวันออก อาจแบ่งออกได้ตามประโยชน์ช่วงใช้ จึงมีทั้งที่อยู่อาศัยและสิ่งก่อสร้างในศาสนา และเนื่องจากประเทศในตะวันออกส่วนใหญ่อยู่ในโซนร้อน มีฝนชุกบ้าง มีอากาศแปรปรวนหนาวร้อนจัดบ้าง หลังคาของอาคารส่วนใหญ่จะมีจั่วสูง ซึ่งแตกต่างกับอินเดีย เพราะแม้ว่าจะเป็นประเทศแม่บทบาททางศิลปะและวัฒนธรรมของเอเซีย แต่ก็มิได้มีสิ่งก่อสร้างเฉพาะ ที่อยู่อาศัยเช่นเดียวกับประเทศอื่น ๆ ทั้งนี้เป็นเพราะอากาศตามปกติของอินเดียออกจะแห้งแล้งและหนาวจัดในบางฤดู ที่อยู่อาศัยจึงสร้างขึ้นเพื่อป้องกันอากาศที่แปรปรวน แต่ประเทศทางตะวันออกไกลมีฝนตกชุก มีอากาศร้อน ที่อยู่อาศัยจึงหลังคาสูง และปลูกอยู่บนเสาสูง 
ลักษณะของสถาปัตยกรรมตะวันออกเป็นไปตามฐานะของบุคคลอย่างเห็นได้ชัด เช่น ปราสาทราชวังของกษัตริย์ หรือคฤหาสน์อันโอ่อ่าของคหบดี หรือกระท่อมไม้ไผ่ มุงหญ้าคาของคนในชนบท สิ่งเหล่านี้มิได้เป็นสิ่งแปลกประหลาด เพราะดูจะเหมือนกันทุกแห่งในโลก
พิจารณาในด้านการศึกษารูปแบบการตกแต่งแล้ว จะเห็นความคิดสร้างสรรค์ตามความเหมาะสมยิ่งขึ้น เช่น ในถิ่นที่มีไม้มากก็จะใช้ไม้หรือในถิ่นที่มหาไม้ได้ยากกว่า ก็จะใช้วัสดุอย่างอื่น การสร้างที่อยู่อาศัยจึงขึ้นกับสิ่งแวดล้อมหลายอย่าง เช่น อุปกรณ์ ดินฟ้าอากาศ และพื้นเพสภาพความเป็นอยู่ของผู้คน 
สำหรับศาสนสถาน หรือ สิ่งก่อสร้างในศาสนานั้น แตกต่างกันออกไปจากที่อยู่อาศัย บ้างมีความมุ่งหมายให้เกิดความถาวรมั่นคง มีอายุยืนนาน จึงมักจะก่อสมร้างด้วยหิน หรือ อิฐปูนตามกำลังศรัทธา เช่น ในประเทศอินเดีย สมัยราชวงค์คุปตะ มีการเจาะภูเขาสร้างเป็น 
“ วิหารถ้ำ ” เช่น ถ้ำอาจันตะ มีอยู่ถึง 20 กว่าถ้ำ แต่ถ้าถ้ำประดิษฐ์สิ่งตกแต่งอย่างวิจิตรบรรจง จนเหนือความสามารถของมนุษย์ในปัจจุบันที่จะทำเช่นนั้นได้ การสร้างศาสนาสถานในลักษณะต่าง ๆ
ของประเทศตะวันออก แม้ว่ามีแม่บทคือ อินเดีย แต่ก็ยังสามารถประดิษฐ์ให้เป็นแบบอย่างเฉพาะของแต่ละประเทศได้ นับว่าเป็นความคิดสร้างสรรค์ซึ่งคนสมัยก่อน ๆ ได้ฝากความคิด และฝีมือไว้เป็นอุทาหรณ์ 
การตกแต่งประดับประดาสิ่งก่อสร้างเฉพาะที่อยู่อาศัยย่อมแตกต่างกับศาสนสถานเพราะ ที่อยู่อาศัยนั้น มุ่งแสดงฐานะความสะดวกสบาย และความสุขของผู้อยู่อาศัยที่เป็นเจ้าของ แต่ศาสนสถานนั้นมุ่งจรรโลงศาสนา ทุ่มเทพลังความคิดและฝีมือเพื่อเสริสร้างความศรัทธาแก่มหาชน อาจทำตามผู้มีอำนาจบงการก็จริงอยู่ แต่ส่วนใหญ่แล้วเป็นสถานที่ทำให้เกิดความวิเวกจิตสงบ จึงมีการตกแต่งที่แตกต่างกันออกไปบ้าง เรื่องราวที่นำมาประกอบกับความเข้าใจในการตกแต่งอาจมีทั้งจิตรกรรมและประติมากรรม ซึ่งล้วนแล้วแต่เพื่อประโยชน์สุขทางศาสนาร่วมกันของมหาชนทั้งสิ้น
ปืนลูกซอง

ปืนลูกซอง หรือ ช็อทกัน  คือปืนลำกล้องเรียบ ที่ใช้ยิงกระสุนลูกปราย ปืนลูกซองมีประวัติยาวนานตั้งแต่สมัยใช้ยิงด้วยการจุดชนวน เป็นการนำเอาเม็ดกระสุนตะกั่วจำนวนมากกว่า 1 นัด ใส่ในปืนเพื่อให้มีโอกาสยิงถูกเป้าหมายได้ง่ายขึ้น มักจะใช้ในการยิงเป้าเคลื่อนที่เป็นหลัก เช่น การยิงนกที่บินในอากาศ การวัดขนาดลำกล้องใช้การนำเอาตะกั่วน้ำหนัก 1 ปอนด์ มาแบ่งเป็นส่วน ๆ เท่ากัน แล้วปั้นเป็นลูกกลม และลูกกลมขนาดนั้นจะลอดผ่านลำกล้องได้พอดี ยกตัวอย่าง ถ้าแบ่งเป็น 12 ส่วน เอา 1 ส่วนมาปั้นเป็นลูกกลมแล้วผ่านลำกล้องได้ เราเรียกว่า ลูกซองขนาด 12 หรือ 12 เกจ ขนาดเม็ดลูกปรายที่บรรจุไว้ในกระสุนลูกซอง จะมีต่าง ๆ กันไปตามวัตถุประสงค์ที่ใช้ โดยมีมาตรฐานอยู่หลายแบบ แต่ที่เป็นแบบใหญ่ ๆ ได้แก่ มาตรฐานอเมริกา มาตรฐานอังกฤษ และมาตรฐานยุโรป
อุปกรณ์เก็บเสียงปืน

ปืนลดเสียง คือปืนที่มีเครื่องบังคับเสียง  ให้เสียงลดลงมากกว่าปกติ หรือปืนที่ใช้กระสุนที่ออกแบบมาให้มีเสียงเบากว่าปกติ
เพื่อป้องกันให้เสียงในการยิงปืนดังน้อยลง และป้องกันอันตรายที่เกิดจากเสียงดังของปืน อุปกรณ์ลดเสียงปืน"จะแตกต่าง"จากอุปกรณ์เก็บเสียงปืน เพราะเป็นเพียงแค่การลดเสียงเท่านั้นเอง
ปืนเก็บเสียง คือปืนที่มีเครื่องดับเสียง  ให้ปืนที่ใช้กระสุนที่ออกแบบมาให้มีเสียงเบามาก
ซึ่งจะถูกใช้ในการปฏิบัติการลับ เพื่อยิงปืนสู่เป้าหมายโดยไม่ให้เกิดเสียงเลย
ปืนสั้น

ปืนสั้น หรือ ปืนพก  ปืนที่สามารถถือยิงได้ด้วยมือเดียว แต่โดยมากเรียกรวมกันว่าปืนสั้น มีสองชนิดแบ่งตามลักษณะของการเก็บกระสุน ได้แก่ ลูกโม่ (revolver) และแบบที่มีการเก็บกระสุนต่อรวมเข้ากับลำกล้อง (pistol) ซึ่งยังจำแนกต่อไปได้อีก
นอกจากนี้แล้ว ปืนสั้นยังหมายรวมถึงปืนสั้นยิงทีละนัด (single-shot pistols) ปืนลูกโม่ ปืนสั้นกึ่งอัตโนมัติ (semi-automatic pistols) และปืนสั้นอัตโนมัติ (machine pistols)
สำหรับทางขวามือ เป็นปืนสั้นชนิดที่มีการเก็บกระสุนต่อรวมเข้ากับลำกล้อง "โคลท์ M1911"
ศิลปะก่อนประวัติศาสตร์

ศิลปะก่อนประวัติศาสตร์ คืองานศิลปะที่ได้เริ่มทำก่อนที่มนุษย์จะรู้จักการบันทึกเรื่องราวที่เรียกว่ายุคก่อนประวัติศาสตร์ โดยนับตั้งแต่ยุคหินเก่าตอนปลาย ซึ่งอยู่ในช่วงเวลาประมาณ 30,000–10,000 ปีมาแล้ว โดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วง 15,000–10,000 ปีมานั้น มนุษย์ได้เขียนภาพสี และขูดขีดบนผนังถ้ำและเพิงผา เป็นภาพสัตว์ การล่าสัตว์และภาพลวดลายเรขาคณิต โดยมีจุดมุ่งหมายเพื่อแสดงออกเกี่ยวกับวิถีชีวิตประจำวันและแสดงความสามารถในการล่าสัตว์ 
ภาพเหล่านี้มักระบายด้วยถ่านไม้และสีที่ผสมกับไขมันสัตว์ พบได้ทั่วไปในประเทศฝรั่งเศสและภาคเหนือของสเปน ที่มีชื่อเสียงมากได้แก่ ถ้ำลัสโกในฝรั่งเศส ถ้ำอัลตามิราในสเปน งานศิลปะในยุคเก่าไม่มีเพียงแต่การเขียนภาพเท่านั้น ยังมีการปั้นรูปด้วยดินเหนียวหรือแกะสลักบนกระดูก เขาสัตว์และงาช้าง
เรื่องราวที่นิยมทำกันได้แก่เรื่อง "การล่าสัตว์" หรือบางก็มีรูปคน เป็นรูปสตรี ซึ่งอาจมีความหมายถึงการให้กำเนิดเป็นการเพิ่มความอุดมสมบูรณ์ให้กับชนเผ่า
ศิลปะอียิปต์โบราณ

ศิลปะอียิปต์ อยู่ในช่วงเวลา 3,000 ปี ก่อนคริสต์ศักราชถึงคริสต์ศักราชที่ 1000 ชาวอียิปต์มีศาสนาและพิธีกรรมอันซับซ้อน แทรกซึมอยู่เป็นวัฒนธรรมอยู่ในสังคมเป็นเวลานาน มีการนับถือเทพเจ้าที่มีลักษณะอันหลากหลาย ดังนั้น งานจิตรกรรม ประติมากรรม และ สถาปัตยกรรมส่วนมากจึงเป็นเรื่องเกี่ยวกับศาสนา พิธีกรรม โดยเฉพาะพิธีฝังศพ ซึ่งมีความเชื่อว่าเมื่อตายแล้วจะยังมีชีวิตอยู่ในโลกใหม่ได้อีก จึงมีการรักษาศพไว้อย่างดี และนำสิ่งของเครื่องใช้ที่มีค่าของผู้ตายบรรจุตามลงไปด้วย 
จิตรกรรม.
งานจิตรกรรมของอียิปต์ เป็นภาพที่เขียนไว้บนฝาผนังสุสานและวิหารต่าง ๆ สีที่ใช้ เขียนภาพทำจากวัสดุทางธรรมชาติ ได้แก่เขม่าไฟ หรือสีจากดินแล้วนำมาผสมกับน้ำและยางไม้ ลักษณะของงานจิตรกรรมเป็นงานที่เน้นให้เห็นรูปร่างแบน ๆ มีเส้นรอบ นอกที่คมชัด จัดท่าทางของคนแสดงอิริยาบถต่าง ๆ ในรูปสัญลักษณ์มากกว่าแสดงความเหมือนจริงตามธรรมชาติ มักเขียนอักษรภาพลงในช่องว่างระหว่างรูปด้วย และเน้นสัดส่วนของสิ่งสำคัญในภาพให้ใหญ่โตกว่าส่วนประกอบอื่น ๆ เช่นภาพของกษัตริย์หรือฟาโรห์ จะมีขนาดใหญ่กว่า มเหสี และคนทั้งหลาย นิยมระบายสีสดใส บนพื้นหลังสีขาว 
ประติมากรรม.
งานประติมากรรมของอียิปต์ จะมีลักษณะเด่นกว่างานจิตรกรรม มีตั้งแต่รูปแกะสลักขนาดมหึมาไปจนถึงผลงานอันประณีตบอบบางของพวกช่างทอง ชาวอิยิปต์นิยมสร้างรูปสลักประติมากรรมจากหินชนิดต่าง ๆ เช่น หินแกรนิต หินดิโอไรด์ และหินบะซอลท์ หรือบางทีก็ เป็นหินอะลาบาสเตอร์ ซึ่งเป็นหินเนื้ออ่อนสีขาว ถ้าเป็นประติมากรรมขนาดใหญ่ก็มักเป็นหินทราย นอกจากนี้ยังมีการทำจากหินปูน และไม้ซึ่งมักจะพอกด้วยปูนและระบายสีด้วย งานประติมากรรมขนาดเล็กมักจะทำจากวัสดุมีค่า เช่น ทองคำ เงิน อิเลคตรัม หินแลพิสแลซูลี เซรามิค ฯลฯ 
ประติมากรรมของอียิปต์มีทั้งแบบนูนต่ำ แบบลอยตัว แบบนูนต่ำมักจะแกะสลักลวดลายภาพบนผนัง บนเสาวิหาร และประกอบรูปลอยตัว ประติมากรรมแบบลอยตัวมักทำเป็น รูปเทพเจ้าหรือรูปฟาโรห์ ที่มีลักษณะคล้ายกับเทพเจ้า นอกจากนี้ยังทำเป็นรูปข้าทาสบริวาร สัตว์เลี้ยง และ สิ่งของเครื่องใช้ต่าง ๆ เพื่อใช้ประกอบในพิธีศพอีกด้วย ในที่นี้ทางเราจึงให้ข้อมูลครบถ้วน
สถาปัตยกรรม.
สถาปัตยกรรมอียิปต์ ใช้ระบบโครงสร้างเสาและคาน แสดงรูปทรงที่เรียบง่ายและ แข็งทื่อ ขนาดช่องว่างภายในมีเล็กน้อยและต่อเนื่องกันโดยตลอด สถาปัตยกรรมสำคัญของชาวอียิปต์ได้แก่ สุสานที่ฝังศพ ซึ่งมีตั้งแต่ของประชาชนธรรมดาไปจนถึงกษัตริย์ ซึ่งจะมีความวิจิตร พิสดาร ใหญ่โตไปตามฐานะ และอำนาจ ลักษณะของการสร้างสุสานที่เป็นสถาปัตยกรรมสำคัญแห่งยุคก็คือ พีระมิด พีระมิดในยุคแรกเป็นแบบขั้นบันได หรือเรียกว่า มัสตาบา ต่อมามีการพัฒนา รูปแบบวิธีการก่อสร้างจนเป็นรูปพีระมิดที่เห็นในปัจจุบัน นอกจากนี้ ยังมีการสร้างวิหารเทพเจ้า เพื่อใช้ประกอบพิธีกรรมของนักบวช และวิหารพิธีศพ เพื่อใช้ประกอบพิธีศพ ในสมัยอาณาจักรใหม่ วิหารเหล่านี้มีขนาดใหญ่โต และสวยงาม ทำจากอิฐและหิน ซึ่งนำรูปแบบวิหารมาจากสมัยอาณาจักรกลางที่เจาะเข้าไปในหน้าผา บริเวณหุบผากษัตริย์และ หุบผาราชินี ซึ่งเป็นบริเวณที่มีสุสานกษัตริย์และราชินีฝังอยู่เป็นจำนวนมาก
วังสวนผักกาด

วังสวนผักกาด เดิมเป็นสวนผักกาด เป็นวังที่ประทับของพระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหมื่นนครสวรรค์ศักดิพินิต และหม่อมราชวงศ์พันธุ์ทิพย์ บริพัตร (เทวกุล) ตั้งอยู่บนพื้นที่ 6 ไร่ บนถนนศรีอยุธยา เขตราชเทวี กรุงเทพมหานคร โดยสร้างเพื่อประทับในช่วงสุดสัปดาห์ และเปิดให้บุคคลภายนอกเข้าชมศิลปะและโบราณวัตถุ โดยที่เจ้าของบ้านยังใช้เป็นที่พำนักอยู่ ตั้งแต่ พ.ศ. 2495 ภายหลังจากพระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหมื่นนครสวรรค์ศักดิพินิต สิ้นพระชนม์เมื่อ พ.ศ. 2502 พระชายา คือ หม่อมราชวงศ์พันธุ์ทิพย์ บริพัตร ได้มอบให้วังสวนผักกาดอยู่ในความดูแลของมูลนิธิจุมภฏ-พันธุ์ทิพย์ และเปิดเป็นพิพิธภัณฑ์วังสวนผักกาดตั้งแต่นั้นมา
วัตถุโบราณที่จัดแสดงในพิพิธภัณฑ์ที่น่าสนใจนั้นได้แก่ ประติมากรรมพระอุมาเทวีศิลปะลพบุรี หอเขียนลายรดน้ำสมัยอยุธยาตอนปลาย และโบราณวัตถุจากแหล่งโบราณคดีบ้านเชียง จังหวัดอุดรธานี
อาคารและบ้าน.
วังสวนผักกาดมีอาคารและบ้านหลายแห่งด้วยกันดังนี้
ศิลปะโรมันโบราณ

ศิลปะโรมัน (พ.ศ. 340 - พ.ศ. 870) แบบอย่างศิลปะโรมันปรากฏลักษณะชัดเจนในช่วงพุทธศตวรรษที่ 4 เรื่อยมาจนกระทั่งประมาณ พ.ศ. 1040 โดยในช่วงเวลาหลังได้เปลี่ยนสาระเรื่องราวใหม่เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับศาสนาคริสต์ สืบต่อมาเป็นเวลาอีกนานมาก จนกระทั่งเมื่อกรุงคอนสะแตนติโนเปิลได้กลายเป็นเมืองหลวงใหม่ของจักรวรรดิโรมัน ในปี พ.ศ. 870 ทำให้สมัยแห่งโรมันต้องสิ้นสุดลง แหล่งอารยธรรมสำคัญของโรมัน คือ 
อารยธรรมกรีกและอีทรัสกัน 
จิตรกรรม.
จิตรกรรม อาศัยจากการค้นคว้าข้อมูลจากเมืองปอมเปอี สตาบิเอ และ เฮอร์คิวเลนุม ซึ่งถูกถล่มทับด้วยลาวาจากภูเขาไฟวิสุเวียส เมื่อ พ.ศ. 622 และถูกขุดค้นพบในสมัยปัจจุบัน จิตรกรรมฝาผนังประกอบด้วยแผงรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า ซึ่งมักเลียนแบบหินอ่อน เป็นภาพทิวทัศน์ ภาพคน และภาพเกี่ยวกับสถาปัตยกรรม มีการใช้แสงเงา และกายวิภาคของมนุษย์ชัดเจน เขียนด้วยสีฝุ่นผสมกับกาวน้ำปูน และสีขี้ผึ้งร้อน นอกจากการวาดภาพ ยังมีภาพประดับด้วยเศษหินสี (งานโมเสก) ซึ่งใช้กันอย่างกว้างขวาง ทั้งบนพื้นและผนังอาคาร
ประติมากรรม.
ประติมากรรมโรมันรับอิทธิพลมากจากชาวอีทรัสกันและกรีกยุคเฮเลนิสติก แสดงถึงลักษณะที่ถูกต้องทางกายภาพ เป็นแบบอุดมคติที่เรียบง่าย แต่ดูเข้มแข็งมาก ประติมากรรมอีกชนิดหนึ่งที่เป็นที่นิยมคือประติมากรรมรูปนูนเรื่องเกี่ยวกับประวัติศาสตร์ มีรายละเอียดของเรื่องราว เหตุการณ์ถูกต้อง ชัดเจน ประติมากรรมโรมันในยุคหลัง ๆ เริ่มเป็นเรื่องราวเกี่ยวกับพิธีกรรมทางศาสนามากเป็นพิเศษ วัสดุที่ใช้สร้างประติมากรรมของโรมันมักสร้างขึ้นจาก ขี้ผึ้ง ดินเผา หิน และสำริด
สถาปัตยกรรม.
สถาปัตยกรรมโรมัน ได้แก่อาคารต่าง ๆ ส่วนมากเป็นรูปทรงพื้นฐาน วัสดุที่ใช้สร้างอาคารได้แก่ ไม้ อิฐ ดินเผา หิน ปูน และคอนกรีต ซึ่งชาวโรมันเป็นชาติแรกที่ใช้คอนกรีตอย่างกว้างขวาง และพัฒนารูปแบบออกจากระบบเสาและคาน ไปสู่ระบบโครงสร้างวงโค้ง หลังคาทรงโค้ง หลังคาทรงกลมลอยได้ และหลังคาทรงโค้งกากบาท มีการนำสถาปัตยกรรมที่สำคัญของกรีกทั้ง 3 แบบ มาเปลี่ยนแปลงและปรับปรุงให้วิจิตรบรรจงขึ้น ชาวกรีกใช้เสาเป็นส่วนหนึ่งของโครงสร้าง แต่ชาวโรมันมักจะเพิ่มการตกแต่งลงไป โดยไม่คำนึงถึงประโยชน์ทางโครงสร้างเท่าไรนัก ลำเสาของกรีกจะเป็นท่อน ๆ นำมาวางซ้อนต่อกันขึ้นไป แต่เสาของโรมันจะเป็นเสาหินแข็งสูงใหญ่ท่อนเดียวตลอด รูปแบบอนุสาวรีย์ที่พบมากของโรมันคือ ประตูชัย เป็นสิ่งก่อสร้างตั้งอิสระประดับตกแต่งด้วยคำจารึก และรูปนูนบรรยายเหตุการณ์ที่เป็นอนุสรณ์ สถาปัตยกรรมที่สำคัญอีกอย่างหนึ่งของโรมัน คือสะพานส่งน้ำ ซึ่งใช้เป็นทางส่งน้ำจากภูเขามาสู่เมืองต่าง ๆ ของชาวโรมันเป็นสิ่งก่อสร้างที่แสดงถึงความก้าวหน้าทางวิศวกรรมของโรมันอย่างเห็นได้ชัดสถาปัตยกรรมโรมันในช่วง พ.ศ. 600 - 873 ได้สะท้อนให้เห็นความมั่งคั่งและ อำนาจของจักรวรรดิโรมัน อาคารสถาปัตยกรรมมีขนาดกว้างใหญ่ และมีการตกแต่งอย่างฟุ่มเฟือย มีการควบคุมทำเลที่ตั้ง การจัดภูมิทัศน์อย่างพิถีพิถัน มีการสร้างลานชุมนุมชาวเมือง โรงมหรสพหรือสนามกีฬา โรงอาบน้ำสาธารณะ และ อาคารที่พักอาศัยต่าง ๆ เป็นจำนวนมาก ภายในอาคารมักประดับด้วยหินอ่อน หินสีชมพู และประติมากรรมแกะสลักตกแต่งอย่างสวยงาม
ศิลปะไบแซนไทน์

ศิลปะคริสเตียนยุคแรก (พ.ศ. 640–1040) และ ศิลปะไบแซนไทน์ (พ.ศ. 1040–1996) ศิลปะคริสเตียนยุคแรก รับอิทธิพลมาจากศิลปะกรีกโบราณ 
ศิลปะไบแซนไทน์ หมายถึงศิลปะของรัฐที่นับถือนิกายอีสเติร์นออร์โธด็อกซ์ซึ่งอยู่ในระยะเวลาเดียวกับอาณาจักรไบแซนไทน์แต่มิได้เป็นอยู่ใต้การปกครองของอาณาจักรไบแซนไทน์ เช่น ประเทศบัลแกเรีย เซอร์เบีย หรือรุส รวมทั้งศิลปะของรัฐอาณาจักรเวนิส และราชอาณาจักรซิซิลี ศิลปะของผู้นับถือนิกายอีสเติร์นออร์โธด็อกซ์ที่อาศัยอยู่ในจักรวรรดิออตโตมันมักจะเรียกว่า ศิลปะหลังไบแซนไทน์ ศิลปะไบแซนไทน์บางลักษณะที่เริ่มจากอาณาจักรไบแซนไทน์โดยเฉพาะการเขียนภาพแบบที่เรียกว่า "รูปสัญลักษณ์" (icon) และสถาปัตยกรรมการสร้างศาสนสถานยังคงทำกันอยู่จนถึงปัจจุบันนี้ในประเทศกรีซ ประเทศรัสเซีย และบางประเทศที่อยู่ในเครืออีสเติร์นออร์โธด็อกซ์ 
สถาปัตยกรรม.
สถาปัตยกรรมไบแซนไทน์ อาคารในสมัยแรกนั้นจะเป็นเรื่องราวเกี่ยวกับผู้ถูกฆ่าเรื่องศาสนา วิหาร พิธีเจิมน้ำมนต์ ผนังภายนอกอาคารจะถูกปล่อยไว้เรียบ ๆ ทื่อ ๆ ผนังภายในอาคารจะประดับด้วยเศษหินสีแวววาว ส่วนต่าง ๆ ของอาคาร เช่น เสารายแบบโรมัน เสาก่ออิฐ หลังคาทรงโค้ง แผนผังอาคารมี 2 แบบ คือ แบบชนิดตามยาว และแบบชนิดศูนย์กลาง ซึ่งมีรากฐานมาจากสถาปัตยกรรมโรมัน อาคารที่มีแนวยาวเหมาะสำหรับขบวนพิธีการที่สง่างาม อาคารชนิดมีศูนย์กลาง สำหรับเป็นสถูปสถานของนักบุญคนสำคัญ แต่ต่อมานิยมสร้างโบสถ์แบบมีศูนย์กลางกันมาก อาคารแบบมีศูนย์กลางอาจมี หลายรูปทรง เช่น ทำเป็นรูปทรงไม้กางเขนกรีก อยู่ภายในรูปจัตุรัส หรือไม่ก็รูปวงกลม โบสถ์ที่มีผังชนิดมีศูนย์กลางมักทำหลังคาทรงโค้ง หรือทรงกลมด้วย อิฐหรือหิน อาคารทรงเรือนโถงขนาดใหญ่มักทำเครื่องบนหลังคาด้วยไม้ท่อน
จิตรกรรม.
ทำบนฝาผนังและแผงไม้ ตลอดจนทำเป็นภาพประกอบเรื่องในหนังสือ เขียนด้วยสีฝุ่น สีขี้ผึ้งร้อน และสีปูนเปียกอย่างแห้ง แสดงรูปคนกำลังสวดมนต์ และภาพปาฏิหาริย์ตอนสำคัญของพระผู้เป็นเจ้าที่นำมาจากพระคัมภีร์เก่าและใหม่ หนังสือในสมัยแรก ๆ ทำมาจากหนังสัตว์และเป็นหนังสือม้วน ภาพประกอบเรื่องในหนังสือแสดงให้เห็นความเป็นธรรมชาติ โดยแก้ไขให้เป็นเชิงสัญลักษณ์มากกว่าจะเป็นธรรมชาติแท้ ๆ ลักษณะของภาพเป็นรูปแบนและเป็นการใช้สีอย่างประหลาด ๆ 
งานประติมากรรม.
ในยุคคริสเตียนถูกลดความสำคัญ อันเนื่องมากจากบทบัญญัติในพระคัมภีร์ เกี่ยวกับรูปเคารพบูชาประติมากรรมมักจำกัดอยู่กับงาน ขนาดเล็ก ๆ ได้แก่งานแกะสลักรูปคนบนโลงศพ ถ้วยและจานโลหะ งาแกะ สลักงาช้าง โกศบรรจุธาตุศักดิ์สิทธิ์ 
คำว่า "ไบแซนไทน์ " เรียกตามชื่อจักรวรรดิไบแซนไทน์ ที่มีกรุงคอนสแตนติโนเปิลเป็นเมืองหลวง (ปัจจุบันคือนครอิสตันบูลในประเทศตุรกี) ลักษณะศิลปะไบแซนไทน์ มีลักษณะคาบเกี่ยวกับศิลปะคริสเตียนอยู่มาก และยังมีสืบเนื่องกันต่อมาเป็นเวลาอีกยาวนาน โดยมีลักษณะศิลปะแบบตะวันออกมาผสมผสานอยู่ด้วย
ศิลปะยุคกรีก

ศิลปะกรีกโบราณ หรือ ศิลปะกรีซโบราณ (750 ปีก่อน ค.ศ. - 300 ปีก่อนค.ศ.) ชาวกรีกมีความเชื่อว่า "มนุษย์เป็นมาตรวัดสรรพสิ่ง" ซึ่งความเชื่อนี้เป็นรากฐาน ทางวัฒนธรรมของชาวกรีก เทพเจ้าของชาวกรีกจะมีรูปร่างอย่างมนุษย์ และไม่มีความเชื่อเกี่ยวกับชีวิตหลังความตายเหมือนชาวอียิปต์ ดังนั้น จึงไม่มีสุสานหรือพิธี ฝังศพที่ซับซ้อนวิจิตรเหมือนกับชาวอียิปต์
จิตรกรรม.
จิตรกรรม รู้จักกันดีก็มีแต่ภาพวาดระบายสีตกแต่งผิวแจกันเท่านั้น ที่ ชาวกรีกนิยมทำมาจนถึงพุทธศตวรรษที่ 1 เป็นภาพที่มีรูปร่างที่ถูกตัดทอนรูปจน ใกล้เคียงกับรูปเรขาคณิต มีความเรียบง่ายและคมชัด สีที่ใช้ได้แก่ สีดินคือเอาสีดำ อมน้ำตาลผสมบาง ๆ ระบายสีเป็นภาพบนพื้นผิวแจกันที่เป็นดินสีน้ำตาลอมแดง แต่บางทีก็มีสีขาว และสีอื่น ๆ ร่วมด้วย เทคนิคการใช้รูปร่างสีดำ ระบายพื้นหลัง เป็นสีแดงนี้ เรียกว่า "จิตรกรรมแบบรูปตัวดำ" และทำกันเรื่อยมาจนถึงสมัยพุทธ ศตวรรษที่ 1 มีรูปแบบใหม่ขึ้นมา คือ "จิตรกรรมแบบรูปตัวแดง"โดยใช้สีดำอม น้ำตาลเป็นพื้นหลังภาพ ตัวรูปเป็นสีส้มแดง หรือสีน้ำตาลไม้ ตามสีดินของพื้น แจกัน เป็นต้น 
ประติมากรรม.
 ประติมากรรม ส่วนมากเป็นเรื่องศาสนา ซึ่งสร้างถวายเทพเจ้าต่าง ๆ วัสดุที่นิยใช้สร้างงานได้แก่ ทองแดง และดินเผา ในสมัยต่อมานิยมสร้างจาก สำริด และหินอ่อนเพิ่มขึ้น ในสมัยแรก ๆ รูปทรงยังมีลักษณะคล้ายรูปเรขาคณิต อยู่ต่อมาในสมัยอาร์คาอิก (200 ปีก่อน พ.ศ.) เริ่มมีลักษณะคล้ายกับมนุษย์มากขึ้น เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับ เทพเจ้า รูปนักกีฬา รูปวีรบุรุษ รูปสัตว์ต่าง ๆ ในยุคหลัง ๆ รูปทรงจะมีความเป็น มนุษย์มากขึ้น แสดงท่าทางการเคลื่อนไหวที่สง่างาม มีการ ขัดถูผิวหินให้เรียบ ดูคล้ายผิวมนุษย์ มีลีลาที่เป็นไปตามธรรมชาติมากขึ้น ทำให้ ประติมากรรมกรีก จัดเป็นยุคคลาสสิก ที่ให้ความรู้สึกในความงามที่เป็นความจริงตามธรรมชาตินั่นเอง 
สถาปัตยกรรม.
 สถาปัตยกรรม ใช้ระบบโครงสร้างแบบเสาและคาน เช่นเดียวกับอียิปต์ มีแผนผังเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า จากฐานอาคารซึ่งยกเป็นชั้น ๆ ก็จะเป็นฝาผนัง โดยปราศจากหน้าต่าง ซึ่งจะกั้นเป็นห้องต่าง ๆ 1 - 3 ห้อง ปกติสถาปนิกจะสร้างเสารายล้อมรอบอาคารหรือสนามด้วย มีการสลับช่วงเสากันอย่างมีจังหวะ ระหว่างเสากับช่องว่างระหว่างเสา ทำให้พื้นภายนอกรอบ ๆ วิหารมีความสว่าง และมีรูปทรงเปิดมากกว่าสถาปัตยกรรมอียิปต์ และมีขนาดเหมาะสม ไม่ใหญ่โตจนเกินไป มีรูปทรงเรียบง่าย สถาปัตยกรรมกรีกแบบพื้นฐาน 2 ใน 3 แบบ เกิดในสมัยอาร์เคอิก คือ แบบดอริก และแบบไอโอนิก ซึ่งแบบหลังพบแพร่หลายทั่วไป ในแถบเอเชียไมเนอร์ เสาหล่านี้แต่ละต้นจะมีคานพาดหัวเสาถึงกันหมด ในสมัยต่อมา เกิดสถาปัตยกรรมอีกแบบหนึ่งคือ แบบโครินเธียน หัวเสาจะมีลายรูปใบไม้ ชาวกรีกนิยมสร้างอาคารโดยใช้สถาปัตยกรรมทั้งสามชนิดนี้ผสมผสานกัน โดยมีการตกแต่งประดับประดาด้วยการแกะสลักลวดลายประกอบ บางทีก็แกะสลักรูปคนประกอบไปด้วย นอกจากนี้ยังมีการใช้สีระบายตกแต่งโดยสีน้ำเงินได้รับความนิยมใช้ระบายฉากหลังรูปลวดลายที่หน้าจั่ว และสีแดงใช้ระบายฉากหลังสำหรับประติมากรรมที่หัวเสาและลายคิ้วคาน
ศิลปะสมัยใหม่

ศิลปะสมัยใหม่ เป็นคำที่ใช้เรียกการสร้างงานศิลปะตั้งแต่ช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 จนถึงประมาณคริสต์ทศวรรษ 1970 (สำหรับการสร้างงานศิลปะเมื่อไม่นานมานี้ มักจะเรียกว่า ศิลปะร่วมสมัย หรือ ศิลปะหลังสมัยใหม่) โดยการเป็นงานที่มีลักษณะเป็นสากล และเป็นแบบอย่างของแต่ละบุคคลมากว่าที่จะเป็นแบบอย่างศิลปะแห่งแคว้นซึ่งเป็นแบบที่มีความแตกต่างกันจนยากที่จะกล่าวอย่างผิวเผินได้ วัสดุและเทคนิคใหม่ ๆ รวมทั้งการเปลี่ยนแปลงโลกทัศน์อย่างรวดเร็ว พร้อมทั้งผลผลิตของเครื่องจักรกลได้สะท้อนไปสู่งานศิลปะทำให้รูปแบบของศิลปะมีความหลากหลายมากยิ่งขึ้น ในขณะเดียวกัน ความรู้ทางด้านจิตวิทยาและฟิสิกส์ได้จัดแจงรูปแบบความคิดของศิลปินที่มีต่อมนุษย์ และโลกทางกายภาพขึ้นใหม่ 
อย่างไรก็ตาม ปรากฏการณ์ต่าง ๆ เหล่านี้ไม่สามารถที่จะอธิบายให้เข้าใจอย่างง่าย ๆ ได้ แม้ว่าแนวโน้มศิลปะหลาย ๆ แบบในสมัยพุทธศตวรรษที่ 25 จะได้พยายามลดคุณค่าแบบอย่างศิลปะส่วนตนไปบ้าง แต่แนวโน้มที่แพร่หลายไปนี้ก็เน้นหนักที่ความคิดริเริ่มเป็นสำคัญ ลักษณะสำคัญของงานศิลปะสมัยใหม่ จึงเป็นปฏิกิริยาที่ศิลปินแต่ละคนแสดงออกต่อโลกรอบตัว "การค้นหาอาณาจักรความฝันเฟื่องของแต่ละคน" "การสร้างโลกทัศน์ใหม่ของตัวเองจากวัสดุและเทคนิควิธีการที่แปลกใหม่ไปจากเดิม" เหล่านี้เป็นลักษณะสำคัญของงานจิตรกรรม ประติมากรรมแห่งพุทธศตวรรษที่ 25 แต่ในขณะเดียวกันก็ยังมีความสนใจในศิลปวัฒนธรรมแบบดั้งเดิมและได้รับอิทธิพลจากศิลปะในแบบดั้งเดิมอีกด้วย 
ศิลปะสมัยใหม่ โดยสรุป จึงเป็นรูปแบบเฉพาะของศิลปินแต่ละคนเน้นความเป็นตัวของตัวเองของศิลปินแต่ละกลุ่มซึ่งมีมากมายหลายกลุ่ม แต่ละกลุ่มก็มีแนวคิดเทคนิค วิธีการที่แตกต่างกันออกไปอย่างหลากหลาย บ้างก็ "สะท้อนสภาพสังคม" บ้างก็ "แสดงมุมมองบางอย่างที่แตกต่างออกไป" บ้างก็ "แสดงภาวะทางจิตของศิลปินและกลุ่มชน" บ้างก็ "แสดงความประทับใจในความงามตามธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม" ซึ่งได้มีการนำเอาวัสดุอุปกรณ์แบบใหม่ ๆ รวมถึงเครื่องจักรกลเข้ามาใช้ในการสร้างสรรค์งานมากขึ้น การบริโภค หรือการสนับสนุนงานศิลปะ ไม่จำกัดอยู่ที่ชนชั้นสูง ขุนนาง หรือผู้ร่ำรวยอย่างแต่ก่อนเท่านั้น แต่ยังตอบสนองต่อประชาชนทั่วไปอีกด้วย ไม่เพียงแต่รูปแบบที่หลากหลายทางศิลปะเท่านั้นที่เกิดขึ้น รูปแบบศิลปะสมัยดั้งเดิมก็ยังได้รับความนิยมและสืบทอดต่อกันมาจนถึงสมัยปัจจุบันด้วย
วิงแมน (การบิน)

"สำหรับความหมายอื่นของ วิงแมน ดูที่ วิงแมน (แก้ความกำกวม)"
วิงแมน (Wingman) เป็นศัพท์ทางการบินและการทหาร หมายถึง นักบินที่ขับเครื่องบินลูกฝูง มีหน้าที่สนับสนุนและคุ้มกันเครื่องบินของหัวหน้าฝูง ในการบินเป็นกลุ่ม ทั้งในภารกิจบินลาดตระเวนและทำการรบ 
โดยทั่วไป เครื่องบินของวิงแมน จะบินอยู่ด้านข้าง หรือด้านหลัง ของเครื่องหัวหน้าฝูง
สมเด็จพระเจ้าหลานเธอ เจ้าฟ้าพิกุลทอง กรมขุนศรีสุนทร

สมเด็จพระเจ้าหลานเธอ เจ้าฟ้าพิกุลทอง กรมขุนศรีสุนทร (พ.ศ. 2320—2353) เป็นพระราชธิดาในสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาสุรสิงหนาท ประสูติแต่เจ้าศรีอโนชา พระองค์ดำรงพระอิสริยศเป็น "เจ้าฟ้าวังหน้า" พระองค์แรกจากทั้งหมดสองพระองค์ที่ปรากฏในยุคกรุงรัตนโกสินทร์
พระประวัติ.
สมเด็จพระเจ้าหลานเธอ เจ้าฟ้าพิกุลทอง กรมขุนศรีสุนทรประสูติเมื่อ พ.ศ. 2320 เป็นพระราชธิดาพระองค์เดียวในสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาสุรสิงหนาท ที่ประสูติแต่เจ้าศรีอโนชา พระขนิษฐาในพระเจ้ากาวิละ เมื่อครั้งพระบิดายังดำรงพระยศเป็น "เจ้าพระยาสุรสีห์พิษณุวาธิราช (บุญมา)" แม่ทัพมณฑลฝ่ายเหนือและผู้สำเร็จราชการเมืองพิษณุโลก ในรัชสมัยสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี
หลังจากที่เจ้าพระยามหากษัตริย์ศึกได้ปราบดาภิเษกขึ้นเป็นปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์จักรี ทรงได้รับพระมหากรุณาธิคุณจากพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชที่พระราชทานพระฐานันดรศักดิ์เป็น "เจ้าฟ้าทรงกรม" เป็นกรณีพิเศษเพียงพระองค์เดียวในจำนวนพระราชโอรสธิดาในกรมพระราชวังบวรมหาสุรสิงหนาท และเป็น "เจ้าฟ้าวังหน้า" พระองค์แรก (ส่วนพระองค์ที่สุดท้ายคือพระเจ้าราชวรวงศ์เธอ เจ้าฟ้าอิศราพงศ์)
สมเด็จพระเจ้าหลานเธอ เจ้าฟ้าพิกุลทอง กรมขุนศรีสุนทร สิ้นพระชนม์ในปี พ.ศ. 2353 สิริพระชันษาได้ 34 ปี ได้รับพระราชทานเพลิงพระศพ ณ พระเมรุผ้าขาว ท้องสนามหลวง
ซุเปอร์ออดิโอซีดี

ซุเปอร์ออดิโอซีดี (ตัวย่อ "SACD") เป็นสื่อออพติคอลแบบอ่านอย่างเดียว (Read-Only) ที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อเก็บข้อมูลเสียงที่มีคุณภาพสูงกว่าออดิโอซีดีมาก ถูกคิดค้นขึ้นโดย โซนี่ และฟิลิปส์ (กลุ่มที่เป็นผู้คิดค้น CD) เปิดตัวในปีพ.ศ. 2542 (ค.ศ. 1999) ขณะนี้กำลังต่อสู้ทางด้านฟอร์แมตอยู่กับ DVD-Audio ซึ่งให้เสียงคุณภาพสูงพอกัน
ไฟนอลแฟนตาซี แทกติกส์ แอดวานซ์

ไฟนอลแฟนตาซี แทกติกส์ แอดวานซ์  คือ เกมชุดไฟนอลแฟนตาซีอีกภาคหนึ่ง ซึ่งได้รับการนำลงเครื่องเกมบอยแอดวานซ์เป็นครั้งแรกของซีรีส์ ผลิตโดยบริษัทสแควร์เอนิกซ์ และวางจำหน่ายในปี 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2546
เนื้อเรื่อง.
เรื่องราวในเกมเกิดขึ้นในโลกแห่งความจริง ตัวเอกของเรื่อง มาร์ช ซึ่งอยู่ในเมืองที่ชื่อ เซนท์ไอวาลิซ กับเพื่อนๆของเขา คือ มิวท์, ลิซ และดอน น้องชายของเขาเอง วันหนึ่งมิวท์นำหนังสือประหลาดมาให้ทั้งสี่ดูและทำให้โลกที่อยู่ในหนังสือเป็นจริงขึ้นมา มาร์ชตื่นขึ้นและพบว่าเขาอยู่ในประเทศที่ชื่อไอวาลิซ ประเทศที่อยู่ในหนังสือ เขาได้พบว่าทางเดียวที่จะได้กลับบ้านคือต้องทำลายคริสตัลทั้ง 4 ที่ค้ำจุนโลกอยู่ แต่ทว่าเพื่อนๆของเขา ทั้งลิซและดอน ต่างต้องการที่จะอยู่ในโลกนี้ต่อไปและมิวท์เองซึ่งต้องการให้โลกนี้คงอยู่ตลอดกาล เพราะเขาได้มีแม่และพ่อที่แสนดี ส่วนลิซสาเหตุที่ไม่อยากกลับก็คือ เธอไม่อยากให้ผมของเธอเป็นสีขาวในโลกแห่งความจริง
อิวาลิซ.
โลกอิวาลิซเป็นชื่อโลกเดียวกันกับในเกมไฟนอลแฟนตาซี แทกติกส์ และไฟนอลแฟนตาซี XII โดยจะประกอบด้วยเผ่าพันธุ์ทั้งหมด 5 เผ่าพันธุ์อันได้แก่ มนุษย์, มูเกิล, อึงโม, วิเอรา และบังกา
โลกอิวาลิซเป็นโลกที่ขับเคลื่อยด้วยกฎ ในทุก ๆ วันและทุก ๆ การต่อสู้จะมีกฎบังคับใช้และผู้ที่กระทำผิดจะต้องถูกให้ใบเหลืองและใบแดงขึ้นอยู่กับความรุนแรงของกฎ และต้องถูกส่งไปอยู่เรือนจำ ในช่วงท้าย ๆ เกมกฎจะมีต่อวันเพิ่มขึ้น แต่ผู้เล่นก็สามารถเปลี่ยนกฎได้โดยใช้การ์ด
ระบบอาชีพ.
ในเกมภาคนี้ใช้ระบบอาชีพที่คล้ายคลึงกับภาค V โดยผู้เล่นจะสามารถนำอะบิลิตี้ของอาชีพอื่นมาใส่ให้กับอาชีพใหม่ได้ โดยแต่ละอาชีพจะสามารถเรียนรู้อะบิลิตีใหม่ผ่านอาวุธแต่ละชนิด เมื่อใช้อะบิลิตีซ้ำ ๆ จนเกิดชำนาญ ก็จะสามารถเอาอะบิลิตีไปใส่ให้กับอาชีพอืน่ ๆ ได้ แต่ละอาชีพจะสงวนให้กับแต่ละเผ่าพันธุ์ด้วย
เจ้าไชยสงคราม (สมพมิตร ณ เชียงใหม่)

นายพันตำรวจเอก เจ้าไชยสงคราม (สมพมิตร ณ เชียงใหม่)  (พ.ศ. 2408 - พ.ศ. 2474) เป็นเจ้านายฝ่ายเหนือผู้สืบสายโลหิตจากพระยาธรรมลังกา เจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่ องค์ที่ 2 และพระยาคำฟั่น เจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่ องค์ที่ 3 อดีตผู้บัญชาการตำรวจมณฑลพายัพ และเป็นตาทวดของทักษิณ ชินวัตร อดีตนายกรัฐมนตรีไทยคนที่ 23 ของประเทศไทย และยิ่งลักษณ์ ชินวัตร อดีตนายกรัฐมนตรีไทยคนที่ 28 ของประเทศไทย
พระประวัติ.
เจ้าไชยสงคราม หรือ เจ้าสมพมิตร ณ เชียงใหม่ เกิดปี พ.ศ. 2408 เป็นโอรสในเจ้าน้อยรศ ณ เชียงใหม่ (โอรสในเจ้าอุปราช (หน่อคำ ณ เชียงใหม่), เจ้าอุปราชนครเชียงใหม่ และเจ้าหญิงบุนนาค) กับ เจ้าเอื้องผึ้ง ณ เชียงใหม่ 
เจ้าไชยสงคราม สืบเชื้อสายโดยตรงจากพระยาธรรมลังกา เจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่องค์ที่ 2 และพระยาคำฟั่น เจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่องค์ที่ 3 และมีศักดิ์เป็นราชปนัดดา (เหลน-ปู่ทวด) ในพระเจ้ามโหตรประเทศ เจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่องค์ที่ 5
การปฏิบัติภารกิจ.
เจ้าไชยสงคราม ได้รับฉายาว่าเป็น "มือปราบแห่งเวียงพิงค์" เป็นเจ้านายผู้มีบทบาทสำคัญในการปราบปรามโจรผู้ร้ายในมณฑลฝ่ายเหนือและรับราชการสนองพระเดชพระคุณถวายความปลอดภัยแก่เจ้าอินทวโรรสสุริยวงษ์ เจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่ องค์ที่ 8 และ เจ้าแก้วนวรัฐ เจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่องค์ที่ 9 ตลอดสองรัชสมัย
เจ้าไชยสงคราม ได้รับความไว้วางพระทัยจากเจ้าแก้วนวรัฐและเจ้านายฝ่ายเหนือ ให้ปฏิบัติหน้าที่ควาญช้างพระที่นั่งและถวายความปลอดภัยแก่พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวและสมเด็จพระนางเจ้ารำไพพรรณี พระบรมราชินี ในคราวเสด็จพระราชดำเนินประพาสหัวเมืองฝ่ายเหนือ และจากการปฏิบัติภารกิจรับใช้สนองเบื้องพระยุคลบาทดังกล่าว เป็นที่ต้องพระราชหฤทัยในพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวยิ่งนัก ต่อมาจึงมีพระมหากรุณาธิคุณโปรดเกล้าฯ รับโอรสของเจ้าไชยสงคราม ไว้ในพระบรมราชูปถัมภ์ ให้ได้รับการศึกษาในกรุงเทพมหานคร โดยโปรดฯ ให้พำนักในวังศุโขทัย
เจ้าไชยสงคราม เคยได้เข้าเฝ้าถวายเครื่องบรรณาการ พร้อมกับเจ้าอินทวโรรสสุริยวงษ์ พร้อมกับ เจ้าราชภาคินัย เจ้าน้อยเลาแก้ว เจ้าน้อยเมืองชื่น และเจ้าน้อยวุฒิวงษ์ ในวันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2447 ตามราชประเพณีที่ประเทศราชต้องส่งต้นไม้เงินต้นไม้ทอง และเครื่องราชบรรณาการไปยังกรุงเทพฯ ทุกๆ 3 ปี หรือทุกปี เพื่อแสดงความสวามิภักดิ์และการยอมเป็นเมืองขึ้น ซึ่งนับเป็นการถวายเครื่องราชบรรณาการครั้งสุดท้าย 
เจ้าไชยสงคราม ป่วยเป็นลม ถึงแก่อนิจกรรม เมื่อวันที่ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2474 สิริอายุได้ 66 ปี
ครอบครัว.
เจ้าไชยสงคราม มีชายา 1 ท่าน และหม่อม 2 ท่าน มีบุตรรวมทั้งหมด 11 คน ดังนี้
สแควร์เอนิกซ์

สแควร์เอนิกซ์ หรือ บริษัท สแควร์เอนิกซ์ โฮลดิงส์ มหาชนจำกัด  คือ ชื่อของบริษัทผลิตเกม โดยเกมที่มีชื่อเสียงคือเกมชุด ไฟนอลแฟนตาซี ดราก้อนเควสต์ และ คิงดอมฮาร์ต สำนักงานใหญ่อยู่ที่ โยโยงิ ในชิบุยะ โตเกียว
สแควร์เอนิกซ์ เป็นบริษัทที่เกิดจากการควบรวมกิจการระหว่าง บริษัทสแควร์ และ เอนิกซ์ ซึ่งมีผลตั้งแต่วันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2546 โดยการควบรวมกันครั้งนี้ผู้ถือหุ้นในบริษัทสแควร์ได้รับส่วนแบ่งทางการตลาดเป็นสัดส่วน 0.81 และเอนิกซ์ได้รับในอัตรา 1:1 แต่นอกเหนือจากเรื่องส่วนแบ่งของผู้ถือหุ้น ในส่วนของผู้บริหาร เจ้าหน้าที่ระดับสูงหลายคนของบริษัทสแควร์ได้รับบทบาทในฐานะผู้นำในสแควร์เอนิกซ์ รวมทั้งประธานบริษัทสแควร์ซึ่งก็คือนายโยอิจิ วาดะ ที่ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นประธานของสแควร์เอนิกซ์นั่นเอง
รายชื่อเกมของสแควร์เอนิกซ์.
รายชื่อเกมส่วนหนึ่ง
คุริโบ

คุริโบ หรือในชื่อภาษาอังกฤษ กูมบา (; โรมาจิ: "Kuribō") เป็นตัวละครในเกมชุดมาริโอ คุริโบะเป็นศัตรูที่ออกมาเป็นตัวแรกในเกม และสามารถจัดการโดยการกระโดดเหยียบหัว คุริโบออกมาครั้งแรกในเกม ซูเปอร์มาริโอบราเธอร์ส ของเครื่องแฟมิคอม และเป็นตัวละครหลักในเกมมารีโอต่อเนื่องกันมา หลายภาค เช่นเดียวกับ คุปปะ พืชปิรันญา
คำว่า คุริ ในภาษาญี่ปุ่นหมายถึง เกาลัด และ โบ หมายถึงคน
และคุริโบหมายถึงการ์ดใบหนึ่งในเกมการ์ดยูกิ
คุริโบยังปรากฏในเดอะเลเจนด์ออฟเซลดา ลิงส์อะเวกเคนนิงของเกมบอยอีกด้วย
ปรัชญาการเมือง

ปรัชญาการเมือง  เป็นสาขาวิชาหนึ่งขององค์ความรู้ในวิชารัฐศาสตร์ ปรัชญาการเมืองเป็นวิชาที่เก่าแก่ที่สุดเนื่องจากเป็นวิชาที่เกิดขึ้นมาตั้งแต่ราวศตววษที่ 5 ก่อนคริสตกาลในดินแดนคาบสมุทธเพลอพอนเนซุส หรือดินแดนของประเทศกรีซในปัจจุบัน จุดเริ่มต้นของวิชาปรัชญาการเมืองเกิดขึ้นในนครรัฐที่ชื่อว่าเอเธนส์ในช่วงที่เอเธนส์เริ่มเปลี่ยนรูปแบบการปกครองจากระบบอภิสิทธ์ชนธิปไตย (Aristocracy) มาเป็นประชาธิปไตยโบราณ (Demokratia) 
นิยาม.
สารานุกรมปรัชญาของรูธเลท (Routledge Internet Encyclopedia of Philosophy) นิยามวิชาปรัชญาการเมืองว่าเป็นกระบวนการสะท้อนความคิดทางปรัชญา ในเรื่องการจัดการชีวิตสาธารณะให้มีความเหมาะสม เหมาะควร ผ่านการครุ่นคิดว่าสถาบันทางการเมืองแบบใดที่ดีที่สุด กิจกรรมทางการเมืองแบบใดที่ดีที่สุด ฯลฯ ส่วนสารานุกรรมปรัชญา (Internet Encyclopedia of Philosophy) อธิบายว่า ปรัชญาการเมืองคือการแสวงหาชีวิตที่ดี แสวงหาชีวิตที่ควรจะเป็น แสวงหาค่านิยมที่ดีในการปกครอง สถาบันทางสังคมที่ดีในการปกครอง 
เมื่อแยกพิจารณาคำว่าปรัชญาการเมืองในภาษาอังกฤษโดยทางนิรุกติศาสตร์แล้ว จะพบว่า Philosophy มีรากศัพท์มาจากภาษากรีกโบราณว่า Φιλοσοφος (philosophos) เกิดจากการสนธิของคำว่า philos (มิตรภาพ) และ sophia (ปัญญา) ที่แปลตรงตัวว่า “มิตรภาพกับปัญญา” หรือแปลเทียบเคียงได้ว่า “การไฝ่รู้หรือความไฝ่รู้” อย่างไรก็ดีในวงวิชาการไทยมักแปลผิดเป็น "ความรักในความรู้" ทั้งที่คำว่าความรักในภาษากรีกนั้นคือ 'ερως ('eros) หรือ αγάπη (aga'pe) ซึ่งมักเป็นคำที่ถูกใช้แสดงอารมณ์ ส่วนคำว่าความรู้นั้นคือ επιστήμη (episte'me) ซึ่งหมายถึงความรู้ที่แท้จริงที่มนุษย์อาจเข้าถึงหรือเข้าไม่ถึงก็ได้ ปรัชญาจึงไม่ใช่ความรอบรู้ นักปรัชญาจึงไม่ใช่ผู้รู้หรือครู (sophist) การแปลคำว่าปรัชญาในภาษาอังกฤษว่า "ความรักในความรู้" จึงถือว่าแปลไม่ถูกต้องตามรากศัพท์ เพราะไม่ได้ครอบคลุมนิยามที่ว่าปรัชญาเป็นความรักที่จะเรียนรู้หรือแสวงหาความรู้ นักปรัชญาจึงมีลักษณะแบบนักสงสัย (sceptic) และนักแสวงหาความรู้ ว่าไปแล้วนักปรัชญาจึงมีลักษณะของนักเรียนตลอดชีพมากกว่าผู้รู้ที่ทรงภูมิตามความหมายแบบตะวันออก
ส่วนคำว่าการเมืองในทางรัฐศาสตร์เป็นเรื่องทางสังคมศาสตร์ของการกำหนดมุมมองของผู้คนให้มองเห็น หรือเข้าใจในสิ่งต่างๆ ที่เกิดขึ้นในสังคม ในทางรัฐศาสตร์การเมืองนั้นมีความหมายอย่างน้อย 2 ระดับ (senses) คือ 
นอกจากนี้การเมืองยังได้สร้างสำนึกในเรื่องความรับผิดชอบขึ้นด้วยเพราะการเมืองพยายามสร้างการรับผิดชอบต่อสิ่งที่เป็นส่วนรวม/สาธารณะ (public affairs) อาทิ การเมือง ธุรกิจ การค้า การทำงาน ศิลปะ ฯลฯ) ไม่ใช่เพียงคิดถึงเรื่องส่วนตัว (private sphere) ในขณะเดียวกันพื้นที่ส่วนตัว อาทิ ครอบครัว เรื่องในบ้าน ความสัมพันธ์ส่วนตัว ฯลฯ ควรเป็นเรื่องของเสรีภาพของคน รัฐไม่ควรเข้าไปแทรกแซง
ดังนั้นหากกล่าวโดยสรุป "ปรัชญาการเมืองจึงเป็นวิชาที่เป็นการแสวงหาความเข้าใจในแนวคิดต่างๆที่นำเสนอกระบวนการทางอำนาจในการกำหนดมุมมองของผู้คนให้มองเห็น หรือเข้าใจในสิ่งต่างๆ ที่เกิดขึ้นในสังคม"
จี-สตริง

จี-สตริง  เป็นรูปแบบหนึ่งของธอง เป็นกางเกงชั้นในประเภทหนึ่ง มีลักษณะเป็นเส้นแคบแคบ โดยส่วนมากยึดติดกับสายบริเวณรอบเอว และในบางครั้งจะมีการสวมใส่เป็นส่วนหนึ่งของชุดบิกินี
รอยขอบกางเกงใน.
ในปัจจุบันความนิยมในชุดเข้ารูปมีมากขึ้น แต่กางเกงในส่วนมากยังมีขอบยางยืดอยู่ ทำให้เวลาใส่ชุดเหล่านี้แล้วจะเห็นรอยขอบกางเกงใน หรือตัวกางเกงในในกรณีที่ผ้าเนื้อบาง ซึ่งไม่เหมาะสมและไม่งาม โดยเฉพาะผู้ที่ต้องออกงานสังคมที่ต้องใส่ชุดราตรี นักศึกษาหรือสาวออฟฟิศที่ใส่กระโปรงเข้ารูป รวมทั้งชุดไปรเวทด้วย
จีสตริงเริ่มมา ตั้งแต่ยุค 70 โดยรูดี้ แกนริช ดีไซเนอร์ ได้นำจีสตริงเข้าสู่วงการ ช่วงแรกในแถบอเมริกาไม่เป็นที่นิยม แต่กลับเป็นที่นิยมมากในหมู่สาวใจกล้าแถบเฟรนช์ ริเวียร่า และบราซิลในปี 1981 ทั้งนี้ Fredericks of Hollywood ร้านขายชุดชั้นในแบบแหวกแนวได้เปิดตัวจีสตริงในฐานะชุดชั้นใน และเชื่อมั่นว่าชั้นในจิ๋วจะทำเงินมหาศาล แต่ยอดขายทั้งหมดของบริษัทไม่ดีอย่างที่คาด
และต่อมาจีสตริงได้รับความนิยมมากขึ้น โดยเฉพาะสาวที่ต้องแต่งชุดแนบเนื้อเข้ารูปบ่อย เพราะการใส่กางเกงในแบบจีสตริงจะทำให้ไม่เห็นขอบรอยของกางเกงในดังเช่นกางเกงในแบบเดิม
ธอง

ธอง หรือ ทอง หรือ ตอง  เป็นลักษณะของกางเกงสำหรับชุดชั้นใน หรือชุดว่ายน้ำ มีลักษณะแถบที่บางในด้านหลัง เมื่อใส่แล้วจะมีการเผยแก้มก้นออกมา ธองนั้นมีหลายรูปแบบขึ้นอยู่กับความหนา วัสดุ และชนิด โดยมีการสวมใส่ทั้งผู้ชายและผู้หญิง 
ในประเทศบราซิลกางเกงลักษณะนี้เรียกว่า ตังกา (tanga)
ธองมีหลายประเภทไม่ว่า จี-สตริง วี-สตริง ที-สตริง
ลิลิธ

ลิลิธ  เป็นสตรีในเรื่องปรัมปราเมโสโปเตเมียและยิว มีทฤษฎีว่า นางเป็นภริยาคนแรกของอาดัม และน่าจะเป็นปีศาจเพศเมียในยุคดึกดำบรรพ์ นางถูกขับออกจากสวนอีเดนเพราะไม่เชื่อฟังและไม่ทำตามคำสั่งของอาดัม
ยูน่า

ยูน่า  เป็นตัวละครหญิงจากเกมไฟนอลแฟนตาซี 10 ("Final Fantasy X") และเป็นตัวเอกหญิงในเกมไฟนอลแฟนตาซี 10-2 ("Final Fantasy X-2") ของสแควร์เอนิกซ์ ถูกออกแบบโดย นายเท็ตสึยะ โนมูระ ซึ่งเป็นผู้ออกแบบตัวละครในเกมซึรีย์ไฟนอลแฟนตาซีมาหลายต่อหลายภาค
ยูน่าเป็นลูกสาวของบราสก้าซึ่งเป็นผู้อัญเชิญที่ยิ่งใหญ่และเป็นผู้ปราบ "ซิน"ลงเมื่อ 10 ปีก่อน เมื่อพ่อของยูน่าได้ออกเดินทางไปปราบซิน เธอก็ได้ย้ายจากนครเบเวลมาอยู่ที่หมู่บ้านบีไซด์ และถูกเลี้ยงดูโดยวักก้าและลูลู่ เธอมีความมุ่งมั่นที่จะเป็นผู้อัญเชิญที่ยิ่งใหญ่เหมือนพ่อ
นิสัยและบุคลิกภาพ.
ยูน่าเป็นคนที่มีหน้าตาน่ารักชอบช่วยเหลือผู้อื่นและเป็นคนที่มีนิสัยดี กริยามารยาทดี เป็นคนที่ร่าเริงตลอดเวลา เธอเป็นคนที่มีความเสียสละสูง ดูได้จากการที่เธอนั้นตัดสินใจออกเดินทางไปปราบซิน เพราะเมื่อเธอจะอัญเชิญสัตว์อสูรตัวสุดท้ายเพื่อปราบซิน เธอจะต้องตายหลังการอัญเชิญ และเมื่อทีดัสรู้จึงพยายามหาหนทางอื่นเพื่อกำจัดซิน แทนการอัญเชิญสัตว์อสูรตัวสุดท้าย
ยูน่าในไฟนอลแฟนตาซี X-2.
ในไฟนอลแฟนตาซี X-2 นั้นยูน่าจะเปลี่ยนลักษณะต่างๆไปอย่างเห็นได้ชัด เช่น ทรงผมและเครื่องแต่งกายใหม่รวมถึงอาวุธที่ใช้ด้วย โดยในเนื้อเรื่องของภาค 10-2 นี้เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับการตามหาคนรักของยูน่า ซึ่งก็คือทีดัส (พระเอกไฟนอล 10) ที่ได้ตายไปเมื่อ 2 ปีก่อน โดยริคคุได้นำสเฟียร์ที่คิมาริได้เจอที่ภูเขากากาเซ่ ซึ่งได้บันทึกภาพของชายคนหนึ่งซึ่งมีลักษณะคล้ายทีดัส ทั้งการแต่งกายและน้ำเสียง ถูกขังอยู่ที่ไหนสักแห่ง
การเดินทางของยูน่าจึงเริ่มต้นด้วยการรวบรวมสเฟียร์ที่เกี่ยวกับชายคนนี้ให้มากที่สุด โดยร่วมมือกับกลุ่มนักล่าสเฟียร์ชื่อ กัลวิงส์ โดยมี ยูน่า ริคคุ และไพน์ รวมออกเดินทางไปด้วยกัน ซึ่งในภาคนี้หากเราดำเนินเนื้อเรื่องถูกต้องเราจะได้เจอทีดัสอีกครั้ง แต่ถ้าหากเดินเนื้อเรื่องไม่ถูกเนื้อเรื่องจะเปลี่ยนไปอีกแบบหนึ่ง
นักอาหรับคดี

นักอาหรับคดี  คือบุคคลที่อาจไม่ได้เกิดหรือเติบโตในประเทศอาหรับ แต่ศึกษาภาษาและวรรณกรรมอาหรับจนเชี่ยวชาญ อีกทั้งยังเข้าใจในขนบธรรมเนียมประเพณีอาหรับอย่างลึกซึ้ง จนสามารถแปลหนังสือวรรณกรรมอาหรับได้ เช่นอัลกุรอาน และบทกวี บางคนเขียนพจนานุกรมอาหรับแปลเป็นภาษาของตน
นักอาหรับคดีทุกคนเป็นนักบูรพคดี แต่ไม่ใช่ว่านักบูรพคดีทุกคนเป็นนักอาหรับคดี ผู้ที่เรียนรู้ภาษาอาหรับในระดับสูงยังเรียกว่านักอาหรับคดีไม่ได้ หากยังไม่ได้มีงานเขียนหรืองานแปล
นักอาหรับคดีที่มีชื่อเสียงในอดีตได้แก่ Richard Francis Burton และ Hans Wehr
กวินิท แพลโทรว์

กวินิท เคต แพลโทรว์ (เกิด 27 กันยายน ค.ศ. 1972) เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน ผู้ได้รับรางวัลมากมาย รวมถึงรางวัลลูกโลกทองคำ, รางวัลออสการ์, รางวัลสมาคมนักแสดงภาพยนตร์และโทรทัศน์ และรางวัลไพรม์ไทม์เอมมี 
แพลโทรว์แจ้งเกิดอย่างรวดเร็วจากผลงานภาพยนตร์ของเธอหลายเรื่อง เช่น "Seven" (2538) เธอได้รับเสียงชื่นชมจากการแสดงของเธอในฐานะ "Viola de Lesseps" ในภาพยนตร์โรแมนติกอิงประวัติศาสตร์ "Shakespeare in Love" (2541) ซึ่งทำให้เธอได้รับรางวัลมากมาย รวมถึงรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม
ในปี พ.ศ. 2554 เธอยังได้รับรางวัลไพรม์ไทม์เอมมี สาขานักแสดงรับเชิญยอดเยี่ยมในซีรีส์ตลกจากบทบาทแขกรับเชิญของเธอในฐานะ "ฮอลลี ฮอลลิเดย์" ในซีรีส์โทรทัศน์แนวมิวสิคัล-คอมเมดี-ดราม่า เรื่อง "Glee" ตั้งแต่ปี 2551 ถึงปี 2562 พัลโทรว์ได้รับบทบาท "เปปเปอร์ พอตส์" ใน"จักรวาลภาพยนตร์มาร์เวล"
ชีวิตในวัยเด็ก.
พ่อของแพลโทรว์เป็นชาวยิว ในขณะที่แม่ของเธอมาจากครอบครัวที่เป็นคริสต์ศาสนิกชน เธอถูกเลี้ยงดูให้เฉลิมฉลองทั้งวันหยุดของชาวยิวและชาวคริสเตียน ครอบครัวพ่อของเธอเป็นชาวยิวอัชเคนาซิ โดยอพยพมาจากประเทศเบลารุสและประเทศโปแลนด์ ในขณะที่แม่ของเธอมีเชื้อสายเยอรมัน, ไอริช และอังกฤษ
แพลโทรว์เติบโตที่แซนตามอนิกา รัฐแคลิฟอร์เนีย ก่อนที่จะย้ายไปเรียนที่นครนิวยอร์ก ต่อมาเธอศึกษาต่อคณะมานุษยวิทยา ที่มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย แซนตาบาร์บารา ก่อนที่จะออกไปเอาดีด้านการแสดง เธอเคยไปเรียนแลกเปลี่ยนที่ตาลาเบราเดลาเรย์นา ประเทศสเปน ตอนอายุ 15 ปี และได้เรียนภาษาสเปน เธอยังสามารถสนทนาเบื้องต้นในภาษาฝรั่งเศสได้อีกด้วย
ชีวิตส่วนตัว.
ตอนอายุ 24 ปี แพลโทรว์หมั้นกับนักแสดงชาวอเมริกัน แบรด พิตต์ ซึ่งทั้งคู่คบหากันแต่ปี 2537 ถึง 2540 ทั้งคู่ยกเลิกการหมั้น โดยแพลโทรว์ให้เหตุผลว่าเธอยังไม่พร้อมสำหรับการแต่งงาน 
แพลโทรว์มีความสัมพันธ์แบบไม่มั่นคงกับนักแสดงชาวอเมริกัน เบน แอฟเฟล็ก ตั้งแต่ปี 2540 ถึงปลายปี 2543 
ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2545 แพลโทรว์ได้พบกับ คริส มาร์ติน นักร้องชาวอังกฤษ จากวงโคลด์เพลย์ สามสัปดาห์หลังจากการตายของพ่อของเธอ ทั้งคู่แต่งงานกันในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2546 ที่รัฐแคลิฟอร์เนีย โดยแพลโทรว์ตั้งท้องลูกคนแรกในช่วงที่ทั้งคู่แต่งงานกัน
แพลโทรว์และมาร์ตินมีลูกสองคนด้วยกัน คนแรกคือลูกสาว ชื่อว่า แอปเปิล เกิดในเดือนพฤษภาคม 2547 และลูกชาย โมเสส เกิดในเดือนเมษายน 2549 ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2558 พัลโทรว์ฟ้องหย่าสามีของเธอ และทั้งคู่หย่าร้างกันในวันที่ 14 กรกฎาคม 2559
เฮย์เดน คริสเตนเซน

เฮย์เดน คริสเตนเซน  เป็นนักแสดงชาวแคนาดา เริ่มผลงานด้านบันเทิงจากรายการโทรทัศน์ในแคนาดาตั้งแต่ยังเด็ก จากนั้นก็ได้มีผลงานกับรายการโทรทัศน์ในอเมริกาช่วงปลายทศวรรษที่ 90 และได้รับบทบาทในภาพยนตร์เรื่อง "Life as a House" จากนั้นก็ได้แสดงในภาพยนตร์เรื่องสตาร์ วอรส์ ในบท อนาคิน สกายวอล์กเกอร์
ประวัติ.
เฮย์เดน คริสเตนเซ่น เกิดวันที่ 19 เมษายน พ.ศ. 2524 ที่เมืองแวนคูเวอร์ ประเทศแคนาดา แต่เติบโตที่กรุงโทรอนโต ซึ่งยังอาศัยอยู่ในปัจจุบัน เป็นลูกชายของเดวิด กับ แอลลี คริสเตนเซน นักธุรกิจด้านโทรคมนาคม เฮย์เดนมีพี่สาวชื่อ "เฮจซา" เป็นแชมป์แทรมโพลีนรุ่นเยาว์ระดับโลกและได้รับทาบทามไปถ่ายโฆษณาขนมขบเคี้ยว และได้ชักชวนเฮย์เดนถ่ายโฆษณาด้วย เขาได้เป็นนายแบบโฆษณาหลายชิ้น 
เมื่อตอนอายุ 13 ปี เขาได้เริ่มต้นการแสดงอย่างจริงจัง ในละครชุดทางทีวีที่แคนาดาทำร่วมกับเยอรมันเรื่อง "Macht Der Leidenschaft/Family Passions" จากนั้นจึงได้บทเล็กบทน้อยในละครหลายเรื่องของแคนาดา รวมถึงภาพยนตร์เรื่อง Stateside และเขายังโด่งดังในสหรัฐอเมริกาในผลงานเรื่อง "Higher Ground" ที่รับบทเป็นเด็กติดยาที่ถูกแม่เลี้ยงล่วงละเมิด และยังมีผลงานอื่นในเวลาต่อมา ได้แก่เรื่อง "A Purple Haze" รับบทเป็นคนติดยาเสพติด ในช่วงที่หนังทีวีเรื่องนี้ออกอากาศ เฮย์เดนจบการศึกษาระดับมัธยมปลายที่ยูเนียนวิลล์ ออนแทรีโอ และเตรียมเข้ามหาวิทยาลัยในทุนนักกีฬาเทนนิส
ในเดือน มี.ค. 2543 เฮย์เดนได้รับคัดเลือกให้รับบท อนาคิน สกายวอล์กเกอร์ จากผู้เข้าคัดเลือก 400 คนรวมถึงลีโอนาร์โด ดิคาปริโอ หลังจากทีมงานลงมติว่า ฝีมือและรูปร่างหน้าตาขึ้นกล้องเวลาประกบนางเอก นาตาลี พอร์ตแมน หลังจากนั้นเขาแสดงในภาพยนตร์เรื่อง "Life As A House" รับบทเป็นลูกชายที่มีปมปัญหากับพ่อแม่ แสดงร่วมกับ เควิน ไคลน์ รับบทพ่อ คริสเตียน โธมัส สกอต รับบทแม่ ซึ่งจากบทนี้ทำให้เขาได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลลูกโลกทองคำ
รางวัลแบฟตา

รางวัลสถาบันศิลปะภาพยนตร์และโทรทัศน์บริติช  หรือ แบฟตา  เป็นรางวัลการแจกรางวัลประจำปีของสหราชอาณาจักร ที่มอบรางวัลให้กับภาพยนตร์ โทรทัศน์ รายการสำหรับเด็ก และสื่อเชิงโต้ตอบ
การแจกรางวัลเริ่มมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1947 ในฐานะเดอะบริติชฟิล์มอะแคเดมี โดย เดวิด ลีน, อเล็กซานเดอร์ คอร์ดา, คาโรล รีด, ชาลส์ ลอตัน, โรเจอร์ แมนเวลล์ และคนอื่น ๆ ต่อมาในปี ค.ศ. 1958 สถาบันได้รวมกับ The Guild of Television Producers and Directors และก่อตั้งเป็น The Society of Film and Television ซึ่งต่อมาก็ได้เปลี่ยนมาเป็น The British Academy of Film and Television Arts (BAFTA) ในปี 1976
สัญลักษณ์รางวัลที่มองเป็นรูปหน้ากากออกแบบโดย Mitzi Cunliffe ประติมากรชาวอเมริกัน
รางวัลสิงโตทองคำ

รางวัลสิงโตทองคำ  เป็นรางวัลสูงสุดที่มอบให้ในเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติเวนิส เริ่มมีการมอบรางวัลในปี ค.ศ. 1949 โดยในครั้งนั้นใช้ชื่อว่า Golden Lion of St. Mark โดยก่อนหน้านี้ในปี 1947 และ 1948 ได้มีการมอบรางวัล Grand International Prize of Venice ในเทศกาลนี้ 
ในปี ค.ศ. 1969-1979 รางวัลได้ถูกระงับไป
ต้นไม้ของพ่อ

เพลงต้นไม้ของพ่อ จัดทำขึ้นเพื่อร่วมเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เนื่องในโอกาสพระราชพิธีกาญจนาภิเษก พ.ศ. 2539
ความหมายของบทเพลง.
หากว่าราชอาณาจักรไทยเปรียบเหมือนต้นไม้ พ่อของเราก็ทรงห่วงใยบำรุงรักษาด้วยน้ำจากพระทัย จนต้นไม้เติบโตยิ่งใหญ่ ตลอดระยะเวลา 50 ปี ต้นไม้ของพ่อต้นนี้เราจะช่วยกันรักษาให้ยิ่งใหญ่และยังคงเติบโตต่อไป นับพัน นับหมื่นปี
การเผยแพร่บทเพลง.
ผู้ประพันธ์เพลง ตลอดจนผู้เรียบเรียงคำร้องทำนอง และผู้ขับร้อง ยินดีให้นำเพลงดังกล่าวไปแจกจ่าย ดาวน์โหลด ทำซ้ำ ขับร้องใหม่ ด้วยเจตนาที่ดีโดยไม่ต้องขออนุญาตทั้งสิ้น รวมถึงรายการโทรทัศน์และสื่อทุกสื่อไม่ต้องขออนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษร