pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
เลี่ยว เฉิงหลาน

เลี่ยว เฉิงหลาน  เกิดเมื่อวันที่ 3 สิงหาคม เป็นที่รู้จักกันในชื่อ เลี่ยว เชิ่งหราน (จีน: 廖圣然; พินอิน: Liào Shèng Rán), นามปากกา ฉือกงจึ (จีน: 食公子; พินอิน: Shí gōngzǐ) เขาเป็นนักเขียนอาหารมืออาชีพชื่อดังจากประเทศมาเลเซีย, นักชิมอาหาร, กรรมการตัดสินการประกวดการทำอาหารระดับนานาชาติ และยังเป็นชาวมาเลเซียคนแรกที่มีชื่อเสียงโด่งในฐานะนักชิมอีกด้วย
ประวัติ.
เลี่ยว เฉิงหลาน (Liao Cheng Lan) เกิดในมาเลเซีย มีพื้นเพมาจากมณฑลกวางตุ้ง ประเทศจีน เคยเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านธุรกิจระดับประเทศ อาจารย์วิทยาลัยเกษตร และที่ปรึกษาของหนังสือพิมพ์ธุรกิจหนันยางชางเป้า (Nanyang Siang Pau)
ในปี ค.ศ. 2008 ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์จากสุลต่านแห่งมาเลเซีย ด้านการบริการดีเด่นต่อชุมชน และรางวัล "World Gourmet Master" จากสมาคม French World Gourmet Association
ในปี ค.ศ. 2011 ได้รับรางวัล "Excellent Paper Award of China International Symposium (中国国际研讨会优秀论文奖)"
ในปี ค.ศ. 2012 นามปากกา ฉือกงจึ (Shi Gong Zi) ได้ถูกบันทึกไว้ในนิตยสารที่ระลึก "Who's Who" จากสื่อบ้านเกิดของเขา
ผลงาน.
ในปี ค.ศ. 1996 ได้เขียนนิตยสารอาหารและการท่องเที่ยว โดยใช้นามปากกา เลี่ยว เชิ่งหราน (Liao Shen Ran)
ในปี ค.ศ. 2000 ได้มีการเขียนรีวิวอาหารในสไตล์ "Feminine" (风采) และ "Oriental Cuisines" (美味风采). 
ในปี ค.ศ. 2007 ได้มีการเพิ่มองค์ประกอบทางการเมืองลงในคอลัมน์อาหารของเขา นอกจากนี้ ยังได้พบปะกับชาวมาเลเซีย นักการเมืองต่างชาติ และนักการทูต ทั้ง 119 คนอีกด้วย
ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2013 จนถึงปัจจุบัน เขาได้ศึกษาวิทยาศาสตร์ข้อมูลและประยุกต์ใช้เทคโนโลยีอินเทอร์เน็ต เพื่อกำหนดเกณฑ์การประเมินอาหารของมาเลเซียใหม่
งานเขียน.
" Truly Nyonya Malacca" (ปี ค.ศ. 2010, Haibin Press) ภายในหนังสือเล่มนี้ ได้มีการเสนอแนวคิดแรกที่ว่าอาหารมาเลเซียนั้นมีต้นกำเนิดมาจากหมู่เกาะมาเลย์ และมีการจำแนกอาหารมาเลเซียออกเป็น 3 ชนชั้นทางสังคม และ 5 กลุ่มชาติพันธุ์
ตำนานตระกูลไทระ

ตำนานตระกูลไทระ หรือ เรื่องของเฮเกะ  เป็นซีรีส์ออริจินอลเน็ตแอนิเมชันญี่ปุ่น ดัดแปลงจาก"ตำนานเฮเกะ" วรรณกรรมมหากาพย์อิงประวัติศาสตร์ในศตวรรษที่ 13 เกี่ยวกับความรุ่งเรืองและการล่มสลายของตระกูลไทระ โดยอนิเมะดัดแปลงจากฉบับที่แปลเป็นภาษาญี่ปุ่นยุคปัจจุบันโดยฮิเดโอะ ฟูรูกาวะในปี ค.ศ. 2016 อนิเมะผลิตโดยสตูดิโอไซเอ็นซ์ซารุ และกำกับโดยนาโอกะ ยามาดะ ฉายตั้งแต่วันที่ 16 กันยายน ถึง 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2564 ทางบริการสตรีมมิงฟูจิทีวีออนดีมานด์ (ดำเนินการโดยฟูจิทีวี), ฟันนิเมชัน และ ปีลีปีลี ก่อนจะออกอากาศทางผังรายการ +Ultra ของช่องฟูจิทีวีตั้งแต่เดือนมกราคม พ.ศ. 2565
เนื้อเรื่อง.
เรื่องราวอยู่ในช่วงสงครามเก็มเป (ค.ศ. 1180–1185) เล่าจากมุมมองของบิวะ เด็กสาวและนักดนตรีพเนจรผู้เล่นเครื่องดนตรี"บิวะ" เมื่อบิวะผู้สามารถมองเห็นอนาคตได้พบกับไทระ โนะ ชิเงโมริ ทายาทตระกูลไทระผู้ทรงอิทธิพลที่กำลังต่อสู้เพื่อความเป็นใหญ่ในสงคราม บิวะจึงรู้ว่าชิเงโมริมีดวงตาที่สามารถมองเห็นวิญญาณ บิวะได้ทำนายถึงการล่มสลายของตระกูลไทระ
ให้เสียงโดย: อาโออิ ยูกิ
บุตรสาวของพระนักเล่นบิวะ (บิวะโฮชิ)
ให้เสียงโดย: ทากาฮิโระ ซากูไร
บุตรชายคนโตของคิโยโมริผู้นำตระกูลไทระ
ให้เสียงโดย: ซาโอริ ฮายามิ
น้องสาวต่างแม่ของชิเงโมริ
ให้เสียงโดย: เท็ชโช เก็นดะ
ผู้นำตระกูลไทระ
ภรรยาของคิโยโมริ
บุตรชายคนโดของชิเงโมริ
น้องชายต่างมารดาของชิเงโมริ
จักรพรรดิแห่งญี่ปุ่นพระองค์ที่ 77 
จักรพรรดิแห่งญี่ปุ่นพระองค์ที่ 80 พระโอรสของอดีตจักรพรรดิโกชิรากาวะ
การผลิต.
ซีรีส์อนิเมะกำกับโดยนาโอโกะ ยามาดะ เขียนบทโดยเรโกะ โยชิดะ และรับผิดชอบดนตรีประกอบโดยเค็นซูเกะ อูชิโอะ ทั้งสามเคยร่วมงานในภาพยนตร์อนิเมะ "รักไร้เสียง" และ "ลิซแอนด์เดอะบลูเบิร์ด" ที่สตูดิโอเกียวโตแอนิเมชัน ฮิตซึจิบุงงากุร้องเพลงเปิดชื่อเพลงว่า "ฮิคารุ โทกิ" ส่วน Agraph และ Ani จากวง Scha Dara Parr ร้องเพลงปิดชื่อเพลงว่า "unified perspective."
ยุย โองูริ

ยุย โองูริ (เกิดวันที่ 26 ธันวาคม ค.ศ. 2001 โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น) เป็นไอดอล สมาชิกวงดนตรีญี่ปุ่น AKB48 ทีม 8 และยังเป็นสมาชิกยูนิตIxR ภายใต้สังกัด Zest เธอเป็นสมาชิก AKB48 ตั้งแต่ 2014 ถึง ปัจจุบัน ชื่อเล่น ยุยยุย ส่วนสูง 163 เซนติเมตร 
เธอเข้าร่วม AKB48 ทีม 8 เมื่อปี 2014 เปิดตัวในโรงละครในฐานะนักเต้นประกอบ เธอติดเซ็มบัตสึครั้งแรกในเพลง ไฮเทนชัน เธอยังปรากฏตัวครั้งแรกในรายการ AKBINGO! ในปี 2015 ในการเลือกตั้งครั้งที่ 9 เธอได้ลำดับที่ (#51) (สาวในอนาคต,Future Girls) เป็นครั้งแรก และการเลือกตั้งครั้งที่ 10 เธอได้ลำดับที่ (#25) ติดอันดับ อันเดอร์เกิร์ล เป็นครั้งแรก
 Classmate
 Kanojo
 Enjou Rousen
 Junjou Soda Sui
 Sakki Made wa Ice Tea (เซ็นเตอร์)
ผลงาน.
คอนเสิร์ต.
AKB48 9th Anniversary.
Team 8 National Tour 〜47 no Suteki na Machi e〜
Kojimatsuri ～Kojima Haruna Kanshasai～
AKB48 Team 8 Senbatsu Concert ~Bokutachi wa Nekkyou Suru~
AKB48 Tandoku Concert ~Jabajatte Nani?~
AKB48 Group Asia Festival 2019 in Bangkok
AKB48 Zenkoku Tour 2019
AKB48 Group Asia Festival 2019 in Shanghai
Minegishi Minami Graduation Concert ~Sakura no Sakanai Haru wa Nai~
AKB48 Group Asia Festival 2021 ONLINE
รายการโทรทัศน์.
มิไร ☆ มอนสเตอร์ (Mirai ☆ Monster) (ミライ☆モンスター) (2014)
ตรีพล เจาะจิตต์

ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ตรีพล เจาะจิตต์ (เกิด 25 มิถุนายน พ.ศ. 2488) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครศรีธรรมราช 5 สมัย และอดีตสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดนครศรีธรรมราช
ประวัติ.
ตรีพล เกิดเมื่อวันที่ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2488 เป็นบุตรสิบตำรวจเอก ลาบ กับ นางเล็ก เจาะจิตต์ 
สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี กสิกรรมและสัตวบาลบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ระดับปริญญาโท 2 สาขา คือ กสิกรรมและสัตวบาลมหาบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ และสาขาวิทยาศาสตร์ทางด้านโคนม และการผลิตภัณฑ์นม จาก University of Tennessee ประเทศสหรัฐอเมริกา
การทำงาน.
หลังจากจบการศึกษาในระดับปริญญาตรี ตรีพลได้รับคัดเลือกเป็นอาจารย์พิเศษของภาควิชาสัตวบาล คณะเกษตร มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ควบคู่ไปกับการศึกษาในระดับปริญญาโทใบแรก จนเมื่อจบการศึกษา ตรีพลได้เข้ารับตำแหน่งเป็นผู้อำนวยการวิทยาเขตเกษตรศาสตร์ นครศรีธรรมราช รวมไปถึงรับราชการเป็นอาจารย์ โดยตำแหน่งสุดท้ายก่อนมาทำงานด้านการเมือง ในตำแหน่งผู้ช่วยศาสตราจารย์
พ.ศ. 2515-2517 ตำแหน่ง หัวหน้าแผนกโคนม วิทยาเขตเกษตรพิษณุโลก
พ.ศ.2517-2518 ตำแหน่ง หัวหน้าแผนกโคนม วิทยาเขตเกษตรนครศรีธรรมราช
พ.ศ.2518-2519 ตำแหน่ง หัวหน้าคณะวิชาสัตว์ศาสตร์ วิทยาเขตเกษตรนครศรีธรรมราช
พ.ศ.2519-2520 ตำแหน่ง รองผู้อำนวยการ วิทยาเขตเกษตรนครศรีธรรมราช มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล
พ.ศ.2521-2522 ตำแหน่ง ผู้อำนวยการ วิทยาเขตเกษตรนครศรีธรรมราช มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล
พ.ศ.2523-2525 ตำแหน่ง ผู้อำนวยการ วิทยาเขตลำปาง มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล
พ.ศ.2525-2534 ตำแหน่ง คณบดี คณะเกษตรศาสตร์นครศรีธรรมราช มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล
พ.ศ.2535 ตำแหน่ง รองอธิการบดี มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล
พ.ศ.2544-2552 ตำแหน่ง อธิการบดี วิทยาลัยเทคโนโลยีภาคใต้
พ.ศ.2564-ปัจจุบัน ตำแหน่ง นายกสภาสถาบันการอาชีวศึกษาเกษตรภาคใต้
งานการเมือง.
ตรีพล ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2535 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ ก่อนที่จะได้รับเลือกติดต่อกันรวม 5 สมัย
พ.ศ. 2549 ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภา และได้รับเลือกตั้ง แต่ทำหน้าที่ได้เพียง 5 เดือนเท่านั้นก็ต้องพ้นจากตำแหน่งด้วยการถูกรัฐประหาร
- เป็น ส.ส. ที่เสนอกฎหมายทางการเกษตรมากที่สุดในช่วงปี 2535-2548
- เป็น ส.ส. ที่เสนอ พ.ร.บ.จัดตั้งมหาวิทยาลัยมากที่สุดคือ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล 9แห่ง สถาบันเทคโนโลยีปทุมวัน 1สถาบัน
- รองประธานคณะกรรมาธิการการเกษตร 1 สมัย
- ประธานคณะกรรมาธิการเศรษฐกิจสภาผู้แทนราษฎร 1 สมัย
- ประธานที่ปรึกษารัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์
- คณะกรรมการนโยบายปศุสัตว์แห่งชาติ (รัฐบาล นายชวน หลีกภัย 2)
- คณะกรรมการนโยบายยางพาราแห่งชาติ
- ประธานอนุกรรมการโครงการนมโรงเรียน
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร.
ตรีพล เจาะจิตต์ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทั้งหมด 5 สมัย คือ
สมาชิกวุฒิสภา.
ตรีพล เจาะจิตต์ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภาทั้งหมด 1 สมัย คือ
ปฐมสมโพธิ

ปฐมสมโพธิ [ปะถมมะสมโพด, ปะถมสมโพด] เป็นคัมภีร์พุทธศาสนาหรือวรรณกรรมพุทธประวัติ ไม่ปรากฏหลักฐานว่าใครแต่ง แต่งเมื่อใด และแต่งที่ไหน มีบันทึกไว้หลายภาษาทั้งภาษาบาลี ภาษามอญ ภาษาเขมร และกลุ่มภาษาไท ปฐมสมโพธิฉบับที่เก่าแก่ที่สุด คือ ภาษาบาลีอักษรธรรมล้านนา แต่งขึ้นที่เมืองท่าส้อยของอาณาจักรล้านนา จารเมื่อ พ.ศ. 2013 สำนวนฉบับนี้ยังเป็นที่มาของปฐมสมโพธิภาษาไทหลายภาษา อย่างไรก็ดีฉบับที่เก่าที่สุดอาจแต่งขึ้นในพม่าหรือลังกา ซึ่งต้นฉบับได้สูญหายไปแล้ว
เนื้อเรื่องดั้งเดิมเป็นประวัติของพระสิทธัตถโพธิสัตว์ เนื้อหามีความสอดคล้องกับวรรณกรรมพุทธประวัติสายบาลีและนอกสายบาลี ในสำนวนล้านนาแบ่งออกเป็น 4 ช่วง คือ ช่วงพระโพธิสัตว์ประทับอยู่บนสวรรค์ชั้นดุสิต แล้วเสด็จมาปฏิสนธิในพระครรภ์ของพระพุทธมารดา จนถึงประสูติ ช่วงเสวยความสุขในความเป็นฆราวาสจนอภิเษกสมรส รวมเป็นระยะเวลา 29 ปี ช่วงเสด็จออกบวช แสวงหาสัจธรรม บำเพ็ญเพียร ทุกรกิริยา จนถึงตรัสรู้พระอนุตรสัมมาสัมโพธิญาณ รวมเป็นระยะเวลา 6 ปี และช่วงเหตุการณ์หลังตรัสรู้พระอนุตรสัมมาสัมโพธิญาณ เนื้อเรื่องจบที่การแสดงพระธัมมจักกัปปวัตตนสูตรและผลเกิดจากการแสดงธรรมนั้น
ภายหลังเนื้อเรื่องปฐมสมโพธิได้วิวัฒนาการจนกลายเป็นวรรณกรรมที่มีทั้งพุทธประวัติและพุทธศาสนประวัติ จนมีความยาวมากกว่า 1 เท่าจากของเดิม แต่เนื้อเรื่องปฐมสมโพธิภาษาบาลีสำนวนล้านนายังคงเป็นแกนปฐมสมโพธิของทุกฉบับ โดยมีเพียง 9 ปริจเฉท นักปราชญ์ด้านภาษาและวรรณกรรมกรมศิลปากรสันนิษฐานว่า สมัยอยุธยามีคัมภีร์ที่เป็นต้นเค้าให้แก่ปฐมสมโพธิ์ยุครัตนโกสินทร์มาก่อนแล้ว ชื่อ "ชินมหานิทานกถา" เขียนเป็นตัวอักษรขอมบนใบลาน จนในสมัยรัตนโกสินทร์สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระปรมานุชิตชิโนรสได้อาศัยคัมภีร์หลักในพระไตรปิฎกและอรรถกถาเป็นต้น เทียบเคียง แต่งขึ้นมากเป็น 29 ปริจเฉท โดยใช้ชื่อว่า "ปฐมสมโพธิกถา" เริ่มชำระเมื่อเดือนยี่ พ.ศ. 2387 เสร็จสมบูรณ์ในวันแรม 15 ค่ำ เดือน 7 ปีมะเส็ง พ.ศ. 2388 แม้คำว่า "ปฐมสมโพธิกถา" จะมีความหมายถึง "เรื่องราวเกี่ยวแก่การตรัสรู้โดยแจ่มแจ้งและเลิศล้ำของพระพุทธเจ้าซึ่งเพิ่งจะบังเกิดผ่านพ้นไป" แต่เนื้อเรื่องไม่ได้เน้นพุทธประวัติตอนตรัสรู้
ชาวแอย์มอฆ

แอย์มอฆ  หรือ แชฮอร์แอย์มอฆ  เป็นชนร่อนเร่และกึ่งร่อนเร่ ที่ส่วนใหญ่พูดภาษาเปอร์เซียและนับถือศาสนาอิสลามนิกายซุนนี ส่วนใหญ่อาศัยอยู่ในที่ราบสูงทางภาคกลางและตะวันตกของประเทศอัฟกานิสถาน เดิมทีชาวแอย์มอฆมีชื่อเรียกว่า "แอย์มอฆทั้งสี่" คือ "ทอยแมนี" (เป็นองค์ประกอบหลักของประชากรจังหวัดฆอร์), "ฟีโรซโคฮี" (ส่วนใหญ่อยู่ที่จังหวัดบาดฆีส), "แจมชีดี" และ"ทีมูรี" ข้อมูลบางส่วนบันทึกว่าแอย์มอฆแฮซอเรเป็นหนึ่งในแอย์มอฆทั้งสี่ โดยกลุ่มทีมูรีอยู่ในส่วน "แอย์มอฆน้อย" หรือ "แอย์มอเฆดีกอร์" ("แอย์มอฆอื่น")
ชาวแอย์มอฆพูดภาษาเปอร์เซียแบบแอย์มอฆ แต่กลุ่มชนทอยแมนีกับฟีโรซโคฮีทางใต้บางส่วนกับชาวทีมูรีทางตะวันออกเฉียงเหนือหันมาใช้ภาษาปาทาน
ประชากรศาสตร์.
มีการประมาณการว่ามีประชากรแอย์มอฆประมาณ 250,000 ถึง 500,000 คน ส่วนใหญ่นับถือศาสนาอิสลามนิกายซุนนี (ยกเว้นกลุ่มแจมชีดีที่ส่วนใหญ่นับถือนิกายชีอะฮ์อิสมาอีลียะฮ์) ซึ่งตรงข้ามกับกลุ่มแฮซอเรที่ส่วนใหญ่นับถือศาสนาอิสลามนิกายชีอะฮ์
วัดป่าเป้า (อำเภอเมืองเชียงใหม่)

วัดป่าเป้า เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมถนนมณีนพรัตน์ ในตำบลศรีภูมิ อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 10 ไร่ 81 ตารางวา และเขตภายนอกกำแพงวัดเป็นเขตธรณีสงฆ์อีก 1 ไร่ 2 งาน 73 ตารางวา เป็นวัดไทใหญ่แห่งแรกของเชียงใหม่
วัดป่าเป้าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2429 โดยเมื่อ พ.ศ. 2426 หม่อมบัวไหล (แม่นางไหล) พระสนมเชื้อสายไทใหญ่ในพระเจ้าอินทวิชยานนท์ ได้นำชาวไทใหญ่พัฒนาพื้นที่คุ้มเก่า ซึ่งเป็นวังเก่าของพระเจ้ากือนาธรรมิกราช ตั้งเป็นวัด และเมื่อ พ.ศ. 2432 พระเจ้าอินทวิชยานนท์ ได้เป็นองค์ประธานสร้างเจดีย์และวิหารไม้ ศิลปะแบบไทใหญ่ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2449
ภายในวัดป่าเป้ามีพระธาตุที่มีลักษณะแบบไทใหญ่ และพิพิธภัณฑ์ชาวเงี้ยว วัดเป็นที่ร่ำลือกันมากกับประเพณีงานปอยส่างลองที่เริ่มจัดเมื่อ พ.ศ. 2537 เป็นงานประเพณีปีใหม่ของชาวไทใหญ่ ช่วง 26–27 พฤษภาคมของทุกปี โดยภายในงานจะมีการจำลองวัฒนธรรมไทใหญ่ในรูปแบบต่าง ๆ เช่น การแต่งกาย การฟ้อนดาบ ฟ้อนโต ฟ้อนกิ่งกะหล่า การสาธิตการทำอาหาร เป็นต้น และยังมีโรงเรียนสอนภาษาไทใหญ่ให้แก่เด็ก ๆ ในละแวกนั้นอีกด้วย
วัดปลักคล้า

วัดปลักคล้า เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลโคกม่วง อำเภอคลองหอยโข่ง จังหวัดสงขลา มีเนื้อที่ 10 ไร่ มีธรณีสงฆ์ 3 แปลง เนื้อที่ 9 ไร่ 2 งาน ปัจจุบันมีพระครูวีระเขมคุณ (พ่อท่านกล่อม เขมวิโร) เป็นเจ้าอาวาส
วัดปลักคล้าสร้างเป็นวัด พ.ศ. 2429 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2442 อุโบสถสร้างเมื่อ พ.ศ. 2462 กว้าง 8 เมตร โครงสร้างไม้เนื้อแข็ง หลังคามุงด้วยกระเบื้องดินเผา ศาลาการเปรียญ กว้าง 17 เมตร ยาว 14 เมตร วิหารประธาน กว้าง 45 ยาว 35 เมตร ปูชนียวัตถุมี "พระพุทธลาภดำรงค์" ที่เคารพบูชาของชาวพุทธ ศาสนิกชนทั้งชาวไทยและชาวมาเลเซีย ประเทศเพื่อนบ้านที่เดินทางแวะมาเป็นประจำต่างมากราบไหว้ขอพร พระพุทธลาภดำรงค์สร้างเมื่อ พ.ศ. 2529 ขนาดองค์พระหน้าตักกว้าง 8 เมตร สูง 12 เมตร เครื่องรางของวัด คือ พระปิดตาหลวงพ่อกล่อม
วัดเขารูปช้าง (จังหวัดสงขลา)

วัดเขารูปช้าง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลปาดังเบซาร์ อำเภอสะเดา จังหวัดสงขลา ห่างจากตลาดปาดังเบซาร์ประมาณ 13 กิโลเมตร ปัจจุบันมีพระอธิการโฮชี ฉนฺทโก เป็นเจ้าอาวาสวัด ซึ่งเป็นชาวสิงคโปร์
วัดเขารูปช้าง หรือ วัดถ้ำเขารูปช้าง เริ่มสร้างเมื่อต้นปี พ.ศ. 2511 โดยเจ้าอาวาสรูปแรกพระมงคลญาณคุณ หรือ จวงเจีย ยสโร และศิษย์ยานุศิษย์จากประเทศสิงคโปร์ ได้รับอนุญาตตั้งวัดเมื่อวันที่ 18 สิงหาคม พ.ศ. 2536 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2541 
สถาปัตยกรรมภายในวัดมีลักษณะจีนและไทย ตั้งอยู่บนเชิงเขาเทือกเขาแก้ว โดยเป็นที่นิยมในหมู่นักท่องเที่ยว ทั้งชาวไทยและต่างประเทศ มีบรรยากาศร่มรื่น มีบริเวณกว้างขวาง และมีลำธารน้ำไหลผ่าน มีถ้ำซึ่งประดิษฐานพระพุทธรูปปางต่าง ๆ เช่น พระพุทธรูปปางไสยาสน์ เจ้าแม่กวนอิม
เจดีย์จำลองจากพุทธคยา ประเทศอินเดีย สร้างจากหินอ่อน วัดเขารูปช้างมี 2 ชั้น ชั้นที่ 1 มีพระพุทธรูปประดิษฐานอยู่ภายใน มีการปั้นเสาเป็นรูปมังกร ฝาผนังมีการวาดลวดลายงดงาม บริเวณรอบฝาผนังเจดีย์มีองค์พระขนาดไม่ใหญ่มากนักประดิษฐานเต็มทั้งสองฝั่งผนัง ชั้นที่ 2 มีบันไดขึ้นไป และด้านบนยังมีจุดชมวิว
ตำบลวังกระแจะ (อำเภอไทรโยค)

วังกระแจะ เป็น 1 ใน 7 ตำบลของอำเภอไทรโยค จังหวัดกาญจนบุรี พื้นที่ส่วนใหญ่อยู่ในเขตป่าสงวนแห่งชาติของอุทยานแห่งชาติไทรโยค และเป็นพื้นที่ภูเขาสูงสลับซับซ้อน ราษฎรส่วนใหญ่อยู่บริเวณที่ราบริมแม่น้ำแควน้อย ตั้งขึ้นเป็นตำบลในปี พ.ศ. 2518
ที่ตั้งและอาณาเขต.
ตำบลวังกระแจะมีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอและจังหวัดใกล้เคียงดังนี้
ประวัติ.
วังกระแจะ เดิมเป็นพื้นที่หมู่บ้านในเขตตำบลลุ่มสุ่ม อำเภอไทรโยค ในปี พ.ศ. 2512 ทางราชการได้มีประกาศกระทรวงมหาดไทยแยกพื้นที่หมู่ 8 บ้านเขาพัง หมู่ 10 บ้านหาดงิ้ว รวมกับอีก 4 หมู่บ้านในเขตตำบลลุ่มสุ่ม ไปตั้งขึ้นเป็นตำบลท่าเสา
ก่อนที่ในปี พ.ศ. 2518 ทางราชการได้เห็นว่าพื้นที่ 5 หมู่บ้านของตำบลท่าเสามีพื้นที่ห่างไกล และติดต่อกับชายแดนสหภาพพม่า สมควรจะจัดตั้งขึ้นเป็นตำบล จึงแยกพื้นที่หมู่ 4 บ้านเขาพัง หมู่ 6 บ้านหาดงิ้ว หมู่ 7 บ้านหนองปลา หมู่ 8 บ้านแก่งระเบิด และหมู่ 9 บ้านเขาช้าง ของตำบลท่าเสา จัดตั้งเป็น "ตำบลวังกระแจะ"
แต่เดิมพื้นที่ตำบลไม่มีถนนสัญจรไปมาภายในตำบล ประชาชนใช้การเดินทางโดยเรือ จึงมีท่าเรือ (ท่าเท้ง) ที่ประชาชนใช้ประจำซึ่งบริเวณดังกล่าวมี "ต้นกระแจะจันทร์"ขนาดใหญ่ ประกอบกับแม่น้ำแควน้อยบริเวณท่าเท้งมีความลึก ชาวบ้านเรียกกันว่า "วัง" เมื่อตั้งเป็นตำบลจึงใช้ชื่อว่า "วังกระแจะ"
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
ตำบลวังกระแจะแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 9 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่ตำบลวังกระแจะมีองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นเพียงแห่งเดียว คือ องค์การบริหารส่วนตำบลวังกระแจะ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลวังกระแจะทั้งหมด ซึ่งเป็นสภาตำบลวังกระแจะที่จัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2518 และยกฐานะขึ้นเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลวังกระแจะในวันที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2539
ประชากร.
พื้นที่ตำบลวังกระแจะประกอบด้วยหมู่บ้านทั้งสิ้นจำนวน 9 หมู่บ้าน มีจำนวนประชากร 9,748 คน แบ่งเป็นชาย 5,114 คน หญิง 4,634 คน (เดือนธันวาคม 2565) เป็นตำบลที่มีประชากรมากเป็นอันดับ 4 ในอำเภอไทรโยค
       หมายถึงจำนวนประชากรได้เพิ่มขึ้นเมื่อเทียบกับปีก่อน
       หมายถึงจำนวนประชากรได้คงเดิมเมื่อเทียบกับปีก่อน
       หมายถึงจำนวนประชากรได้ลดลงเมื่อเทียบกับปีก่อน
นกตะขาบหัวหงอก

นกตะขาบหัวหงอก หรือ นกตะขาบทุ่งท้องสีน้ำเงิน (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Coracias cyanogaster") เป็นนกในวงศ์นกตะขาบซึ่งกระจายพันธุ์ทั่วแอฟริกาในแถบละติจูดแคบ ๆ จากเซเนกัลไปจนถึงทางตะวันออกเฉียงเหนือของสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก เป็นนกไม่อพยพตามฤดูกาลและมักอาศัยในท้องถิ่นที่มีทุ่งหญ้าสะวันนาในภูมิอากาศแบบชื้นโดยเฉพาะที่มีต้นไม้ในสกุล "Isoberlinia" ขึ้นหนาแน่น
อนุกรมวิธาน.
นกตะขาบหัวหงอกได้รับชื่อทวินาม "Coracias cyanogaster" ในปี ค.ศ. 1816 โดยจอร์จ คูวิเยร์ (Georges Cuvier) นักธรรมชาติวิทยาชาวฝรั่งเศสที่มีพื้นฐานมาจากภาพ "นกตะขาบทุ่งท้องสีน้ำเงิน (Le Rollier à ventre bleu)" ซึ่งฟรองซัวส์ เลอเวลลอง (François Levaillant) วาดและให้คำอธิบายไว้ในปี ค.ศ. 1806 ชื่อลักษณะเฉพาะเป็นภาษากรีกโบราณคือ "kuanos" แปลว่า "สีน้ำเงินเข้ม" กับ "gastēr" แปลว่า "ท้อง" ทั้งนี้เลอเวลลองเข้าใจผิดคิดว่าตัวอย่างดังกล่าวถูกเก็บได้จากเกาะชวา โดยความเป็นจริงแล้วนกชนิดนี้มีถิ่นที่อยู่ในแอฟริกาตะวันตก ซึ่งต่อมาได้ระบุพื้นที่เก็บตัวอย่างต้นแบบเป็นเซเนกัล นกตะขาบหัวหงอกเป็นแบบโมโนไทป์ (monotypic species) คือ ไม่มีการระบุชนิดย่อย
ลักษณะ.
เป็นนกขนาดใหญ่ ซึ่งมีขนาดเกือบเท่านกหัวขวาน ยาว 28–30 เซนติเมตร (11–12 นิ้ว) ขนหลังสีน้ำตาลเข้มหรือน้ำตาลดำ ขนหัว คอ และอกเป็นขนสีขาวนวลหรือน้ำตาลซีด (สีครีม) ขนส่วนที่เหลือส่วนใหญ่เป็นสีน้ำเงินเข้ม
ตัวเต็มวัยมีแถบหางยาว 6 เซนติเมตร (2.4 นิ้ว) ทั้งสองเพศมีความคล้ายคลึงกัน (แทบไม่มีภาวะทวิสัณฐานทางเพศ) ลูกนกและนกรุ่นเยาวชนมีสีคล้ายตัวเต็มวัยแต่สีอ่อนและมอ ๆ 
นกตะขาบหัวหงอกมีความโดดเด่นในขณะบินโดยเฉพาะการโฉบพุ่งตรง (ร่อนแบบไม่กระพือปีก) จากปีกสีน้ำเงินเข้มสด หลังสีน้ำตาลเข้ม ตัดกับหัวและอกสีขาวนวล และหางที่ยาวตรง
มักร้องเสียงดังแหบเป็นจังหวะคล้าย "กา-กา-กา"
การกระจายพันธุ์และถิ่นอาศัย.
เป็นนกอาศัยทั่วไปในทุ่งโล่งเขตอบอุ่น อาจมีต้นไม้ประปราย นกตะขาบหัวหงอกมักชอบเกาะโดด ๆ นาน ๆ บนกิ่งไม้ เสา หรือสายไฟเหนือศีรษะ แบบเดียวกับนกอีเสือ เพื่อเฝ้าดูเหยื่อเช่น ตั๊กแตนและแมลงขนาดใหญ่อื่น ๆ
พฤติกรรมและนิเวศวิทยา.
นกตะขาบหัวหงอกมีพฤติกรรมการบินแบบนกกระต้อยตีวิด มักบินผาดแผลงโดยมีการบิดและหมุนตัว ซึ่งเป็นที่มาชองชื่อภาษาอังกฤษของนกชนิดนี้ว่า "roller" 
มักทำรังอยู่ในโพรงต้นไม้
สถานะ.
มีเขตการแพร่กระจายพันธุ์ที่กว้าง และมักพบได้ทั่วไปในวงกว้าง ได้รับการประเมินว่าเป็นสิ่งมีชีวิตที่มีความเสี่ยงต่ำต่อการสูญพันธุ์ในบัญชีแดงไอยูซีเอ็น
ในกรงเลี้ยง.
สามารถเลี้ยงนกตะขาบหัวหงอกในกรงเลี้ยงได้ และบางครั้งพบเห็นได้ในสวนสัตว์ กรงเลี้ยงนกขนาดใหญ่ และอาคารทางการปักษีวิทยาที่คล้ายคลึงกัน
มาโยนากะโนะโดอะ

มาโยนากะโนะโดอะ ~ สเตย์วิธมี (ญี่ปุ่น: 真夜中のドア〜Stay with Me หรือรู้จักในชื่อ Mayonaka no Door (Stay with Me)) เป็นซิงเกิลเดบิวต์ของนักร้องชาวญี่ปุ่น มิกิ มัตซูบาระ ปล่อยเมื่อ 5 พฤศจิกายน 1979 ก่อนจะได้รับความนิยมใหม่อีกครั้งในปี 2020 หรือ 41 ปีให้หลัง 
การประพันธ์และการปล่อย.
มัตซูบาระอัดเพลง "มาโยนากะโนะโดอะ" ครั้งแรกเมื่อเธออายุ 19 ปี สองปีก่อนที่เธอจะเดบิวต์ เธอย้ายออกจากบ้านเกิดที่โอซากะ ไป โตเกียว ผู้ประพันธ์ดนตรี เท็ตซูจิ ฮายาชิ แต่งทำนองขึ้นโดยใช้รูปแบบ "แนวใหม่" (new music) ที่ได้รับอิทธิพลมาจากดนตรีตะวันตก แนวเพลงใหม่นี้ต่อมาเป็นที่รู้จักในชื่อ ซิตีป็อป ในบทสัมภาษณ์กับ "เดอะเจแปนไตมส์" ฮายาชิชื่นชมเสียงร้องของนักร้องหน้าใหม่คนนี้ ระบุว่า: "เราไม่ได้คาดหวังว่าเธอจะร้องเพลงออกมาด้วยน้ำเสียงที่เป็นผู้ใหญ่อย่างมาก (a very mature voice) ไปไกลกว่าอายุของเธอ แต่ก็ยังคงความแจ๊ซ (jazzy)... และอาจถึงขั้นเซ็กซี (sexy)"
เพลงนี้ถือว่าประสบความสำเร็จในเชิงพาณิชย์ด้วยอันดับสูงสุดที่ 28 บนออริคอนซิงเกิลส์ชาร์ต รวมถึงช่วยสร้างความนิยมและชื่อเสียงให้กับทั้งมัตซูบาระและฮายาชิ ถึงแม้ต่อมามัตซูบาระจะมีผลงานเพลงอีกมากมายตลอดชีวิตในวงการดนตรีของเธอ แต่เพลง "มาโยนากะโนะโดอะ" ก็ได้รับการยกย่องให้เป็นผลงานชิ้นที่ดีที่สุดของเธอตลอดกาล
ความนิยมระลอกใหม่.
ในปลายปี 2020 "มาโยะนากาโนะโดอะ" ได้รับความนิยมระลอกใหม่จากผู้ฟังนานาชาติ นิตยสาร "บิลบอร์ด" ระบุว่าคลื่นลูกใหม่นี้มาจากนักร้องชาวอินโดนีเซีย Rainych ผู้ทำดนตรีคัฟเวอร์เพลงญี่ปุ่นเป็นปกติอยู่แล้ว ได้ปล่อยคัฟเวอร์เพลง "มาโยนากะโนะโดอะ" บนช่องยูทูบเมื่อเดือนตุลาคม ทำให้เพลงกลับมาเป็นที่นิยมอีกครั้งในอินโดนีเซีย ก่อนจะแพร่กระจายไปทั่วโลก จากนั้นเพลงปรากฏบนชาร์ตยอดนิยมของบริการสตรีมดนตรี ทั้งสปอติฟาย และ แอปเปิลมิวสิก ในช่วงเวลาเดียวกัน เพลงนี้ยังถูกนำไปใช้ประกอบเทรนด์บนสื่อติ๊กต็อก ซึ่งแสดงวิดีโอผู้คนเปิดเพลงนี้ขึ้นและมีคุณแม่ชาวญี่ปุ่นร้องตามโดยทันทีเมื่อได้ยิน
โภง

โภง (อูรดู และ ; Bhong) เป็นเมืองขนาดเล็กในอำเภอราฮีม ยาร์ ข่าน ในแคว้นปัญจาบ ประเทศปากีสถาน เป็นยูเนียนเคาน์ซประจำซาดีกาบาดเตหสิล เมืองตั้งอยู่ห่างไปราว 200 กิโลเมตรจากภวัลปุระ
นกตะขาบทุ่งหางบ่วง

นกตะขาบทุ่งหางบ่วง (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Coracias spatulatus") เป็นนกในวงศ์นกตะขาบซึ่งพบในแอฟริกาตอนใต้ตั้งแต่แองโกลา สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโกตะวันออกเฉียงใต้ และแทนซาเนียตอนใต้ไปจนถึงบอตสวานาตอนเหนือ ซิมบับเว มาลาวี และโมซัมบิก มีลักษณะเด่นต่างจากนกในสกุลเดียวกันคือ หางยายาวและมีแถบหาง 2 เส้นที่เรียก "หางบ่วง"
อนุกรมวิธาน.
โรล็องด์ ทริเมน (Roland Trimen) นักธรรมชาติวิทยาระบุชนิดอย่างเป็นทางการในปี ค.ศ. 1880 ในชื่อทวินาม "Coracias spatulatus" จากตัวอย่างที่เก็บได้ใกล้กับแม่น้ำซัมเบซีทางตอนใต้ของแอฟริกา ชื่อลักษณะเฉพาะ spatulatus เป็นภาษาละตินสมัยใหม่ หมายถึง "ไม้พาย" หรือ "รูปช้อน" ("spatulate" หรือ "spoon-shaped") นกชนิดนี้เป็นชนิดโมโนไทป์ (monotypic species) คือไม่มีการระบุชนิดย่อย
จากผลการศึกษาสายวิวัฒนาการระดับโมเลกุลที่ตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 2018 พบว่านกตะขาบทุ่งหางบ่วงเป็นญาติใกล้ชิดกับนกตะขาบม่วงมากที่สุด ("Coracias naevius") 
ชื่ออื่นของนกตะขาบทุ่งหางบ่วง ได้แก่ นกตะขาบทุ่งหางบ่วงแองโกลา (Angola racket-tailed roller) และนกตะขาบทุ่งไวกัล (Weigall's roller)
ลักษณะ.
นกตะขาบทุ่งหางบ่วงได้รับการตั้งชื่อตามขนหางชั้นนอกที่ยาวและมองเห็นได้ชัดเจน และมีริ้วยาวที่ปลายเป็นรูปช้อนหรือไม้พาย ในภาษาไทยเรียกลักษณะนี้ว่า "หางบ่วง"
นกตะขาบทุ่งหางบ่วง ยาว 28–30 เซนติเมตร (11 ถึง 12 นิ้ว) ไม่รวมหางบ่วงที่ขยายออกไปอีก 8 เซนติเมตร (3 นิ้ว)
หน้าผากและคิ้วสีขาว กระหม่อมสีเขียวมะกอกหม่น หลังเป็นสีน้ำตาลแดง และหางสีน้ำเงิน มีคอ แก้ม อกและท้องเป็นสีฟ้าอ่อนที่มีริ้วสีขาว จะงอยปากมีสีดำ ตาสีน้ำตาลและขามีสีเหลืองหม่น 
ขณะกางปีกบินสามารถมองเห็นปีกด้านบนสีม่วงที่มีแถบสีฟ้าคาด ใต้ปีกเป็นสีฟ้าอ่อน ขอบปลายปีกเป็นสีม่วงอมดำ 
นกรุ่นดูคล้ายกับตัวเต็มวัยแต่มีสีทึมกว่า และไม่มีขนหางบ่วง
เสียงร้องเปล่งออกมาต้นเสียงดังกังวาล ปลายเสียงคล้ายกลืนลงไปในลำคอ
นกตะขาบทุ่งหางบ่วงค่อนข้างคล้ายกับนกตะขาบยุโรป ("Coracias garrulus") และนกตะขาบทุ่งอกสีม่วง ("Coracias caudatus") แต่นกชนิดนี้ไม่มีแพนหางที่โดดเด่น 
พฤติกรรมและนิเวศวิทยา.
เช่นเดียวกับนกชนิดอื่น ๆ ในสกุลนกตะขาบทุ่ง ("Coracias") นกตะขาบทุ่งหางบ่วงล่าเหยื่อจากคอนของกิ่งไม้ในกลางพุ่มในพื้นที่ป่าไม้ เมื่อเห็นสิ่งที่กินได้บนพื้นป่ามันจะพุ่งลงไปจับเหยื่อ อาหารส่วนใหญ่ประกอบด้วยตั๊กแตน ด้วง หนอนแมลง แมงป่อง และกิ้งก่าขนาดเล็ก
นกตะขาบทุ่งหางบ่วงมักจะอยู่โดดเดี่ยวหรือเป็นคู่ แต่อาจสร้างฝูงเล็ก ๆ ที่มีจำนวนหกหรือเจ็ดตัว เป็นนกหวงถิ่น ขับไล่ผู้บุกรุกโดยพุ่งจากที่สูงพร้อมกับเสียงร้องดัง และมักร่อนพลิกตัวจากด้านหนึ่งไปอีกด้านหนึ่งขณะที่มันลดระดับลง ก่อนจะร่อนโดยแรงเหวี่ยงนั้นเพื่อขึ้นไปเกาะคอน
การทำรัง.
มักทำรังอยู่ในโพรงในลำต้นของต้นไม้ หรือกิ่งก้านสูงจากพื้นประมาณ 7 เมตร (23 ฟุต) มักใช้รังที่เลิกใช้แล้วของนกหัวขวานหรือนกโพระดก วางไข่อยู่ในโพรงที่ไม่มีเส้นใยรองรับ และแต่ละคลอกมักมีไข่สามหรือสี่ฟอง แต่ยังไม่ค่อยมีการศึกษานิสัยการทำรังของนกชนิดนี้
สถานะ.
นกตะขาบทุ่งหางบ่วงเป็นนกที่พบได้ทั่วไปและมีพื้นที่การกระจายพันธุ์ที่หลากหลายมาก ทั้งนี้แนวโน้มของประชากรกำลังลดลงเนื่องจากการสูญเสียแหล่งที่อยู่อาศัยของป่า โดยเฉพาะอย่างยิ่งป่าโปร่ง (miombo และ mopane) ได้รับการประเมินว่าเป็นสิ่งมีชีวิตที่มีความเสี่ยงต่ำต่อการสูญพันธุ์ในบัญชีแดงไอยูซีเอ็น
สโมสรฟุตบอลสมุทรปราการ ซิตี้ ในฤดูกาล 2564–2565

การแข่งขันฟุตบอลของสโมสรฟุตบอลสมุทรปราการ ซิตี้ ในฤดูกาล 2564–2565 เป็นฤดูกาลที่ 3 ของสโมสรในการแข่งขันฟุตบอลลีกอาชีพของสโมสร และเป็นฤดูกาลที่ 3 ต่อเนื่องในการแข่งขันไทยลีก
 "ณ วันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2565"
การแข่งขัน.
ไทยลีก.
แมตช์.
      ชนะ
      เสมอ
      แพ้
 "ณ วันที่ 4 พฤษภาคม 2565"
 "ณ วันที่ 4 พฤษภาคม 2565"
#เปลี่ยนทาง ผู้เล่นที่ย้ายออกจากสโมสรระหว่างฤดูกาล.
 "ณ วันที่ 4 พฤษภาคม 2565"
Rotundiclipeus

Rotundiclipeus เป็นสกุลของสัตว์พวกกุ้งกั้งปูที่อยู่ในวงศ์ Rotundiclipeidae มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Rotundiclipeus canariensis.
สปีชีส์ที่พบในกานาเรียส
วัดสิงขรวราราม

วัดสิงขรวราราม หรือ วัดไทยสิงขร เป็นวัดไทย ตั้งอยู่ในบ้านสิงขร อำเภอตะนาวศรี จังหวัดมะริด ภาคตะนาวศรี ประเทศพม่า จากข้อมูล พ.ศ. 2563 มีเจ้าอาวาส คือ หลวงพ่อสงวน มีพระ 7 รูป เป็นพระเชื่อสายไทยสิงขร 6 รูป เป็นเชื้อสายกะเหรี่ยง จำนวน 1 รูป วัดยังเปิดสอนโรงเรียนภาษาไทย อย่างไรก็ดีวัดสิงขรวรารามมิได้ขึ้นอยู่กับมหาเถรสมาคมเช่นวัดไทยในต่างแดน อย่างในอินเดียหรือมาเลเซีย
วัดสิงขรวราราม ได้ย้ายที่ตั้งวัดมาแล้ว 2 ครั้ง แห่งแรกเป็นวัดสมัยอยุธยา ตั้งอยู่ในกำแพงเมืองสิงขรเก่า มีแม่น้ำสิงขรไหลผ่าน ตั้งอยู่ตรงนี้นานราว 200 ปี แห่งที่ 2 ตั้งอยู่ในส่วนท้ายหมู่บ้าน และแห่งที่ 3 เป็นที่ตั้งปัจจุบัน ย้ายมาตั้งอยู่ริมถนนเนื่องจากเป็นนโยบายรัฐบาลด้านความมั่นคง วัดสิงขรวรารามเป็นศูนย์กลางของชาวไทยสิงขร พิธีกรรมการบวชไม่แตกต่างจากวัดไทย คือ ผู้บวชต้องอาศัยอยู่ทีวัดก่อน 15 วัน เพื่อท่องบทสวดมนต์และคำอาราธนาศีล ซึ่งหนังสือมนต์พิธีใช้ภาษาไทย ชาวพม่าไม่นิยมมาบวชวัดนี้เพราะมีวัตรปฏิบัติแบบไทย เน้นตำราพุทธมนต์พิธีแบบไทย ซึ่งพระพม่าจะเน้นการท่องพระไตรปิฎกมากกว่า ส่วนการทอดกฐินในหมู่บ้านสิงขรจะทำที่วัดสิงขรวรารามเท่านั้น และยังมีประเพณีวันสารทเดือนสิบ
ปูชนียวัตถุทีสำคัญในวัด คือ พระพุทธรูปสำริดสมัยอยุธยาตอนต้น ศิลปะอู่ทองสาม คือ มีลักษณะแบบอู่ทองผสมกับสุโขทัย พระพุทธรูปองค์นี้มีประวัติว่าเดิมอยู่ในเจดีย์ที่ตัวเมืองตะนาวศรี และมีชิ้นส่วนพระพุทธรูปหินทรายแดงนำไปจากแม่น้ำบริเวณวัด ยังมีพระพุทธรูปไม้แกะฝีมือช่างพื้นบ้านเป็นจำนวนมาก มีสมุดข่อย ใบลาน ภาษาไทยเป็นจำนวนมาก ซึ่งบันทึกความรู้เกี่ยวกับพระพุทธศาสนา คาถาอาคม โหราศาสตร์ ยา วรรณคดี และวรรณกรรม ต่าง ๆ เช่น พระรถเมรี พระอภัยมณี กฎหมายตราสามดวง มีเล่มหนึ่งมีเนื้อหาเกี่ยวกับการให้คำสัตย์สาบานของคู่กรณี
ไอโฟน 13

ไอโฟน 13 และ ไอโฟน 13 มินิ  เป็นสมาร์ตโฟนที่ออกแบบและพัฒนาโดยบริษัทแอปเปิล เป็นรุ่นที่สิบห้า และไอโฟนราคาถูกกว่า ต่อจากไอโฟน 12 เปิดตัวครั้งแรกที่งานแอปเปิลสเปเชียลอีเวนต์ที่แอปเปิลพาร์ก เมืองคูเปอร์ติโนในรัฐแคลิฟอร์เนีย เมื่อ 14 กันยายน พ.ศ. 2564 เปิดตัวพร้อมกับรุ่นเรือธงที่สูงกว่าคือ ไอโฟน 13 โปรและ ไอโฟน 13 โปรแมกซ์ เริ่มต้นสั่งซื้อไอโฟน 13 และไอโฟน 13 มินิ ล่วงหน้าเมื่อ 17 กันยายน พ.ศ. 2564 และเริ่มจัดส่งใน 24 กันยายน พ.ศ. 2564
เส้นเวลาของไอโฟนแต่ละรุ่น.
Sources: Apple press release library
ไอโฟน 13 โปร

ไอโฟน 13 โปร และ ไอโฟน 13 โปร แม็กซ์  เป็นสมาร์ตโฟนที่ออกแบบและพัฒนาโดยบริษัทแอปเปิล เป็นไอโฟนรุ่นเรือธงรุ่นที่สิบห้า และไอโฟนราคาถูกกว่า ต่อจากต่อจากไอโฟน 12 โปร และ ไอโฟน 12 โปรแม็กซ์ ได้รับการประกาศเมื่อวันที่ 14 กันยายน พ.ศ. 2564 ที่งานแอปเปิลสเปเชียลอีเวนต์ที่แอปเปิลพาร์ก เมืองคูเปอร์ติโนในรัฐแคลิฟอร์เนีย และจะจำหน่ายในวันที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2564 อุปกรณ์ดังกล่าวได้รับการเปิดตัวพร้อมกับ ไอโฟน 13 และ ไอโฟน 13 มินิ
การอัพเกรดครั้งสำคัญจากรุ่นก่อน ได้แก่ กล้องที่ได้รับการปรับปรุงและการถ่ายภาพด้วยคอมพิวเตอร์ (โดยเฉพาะเลนส์มุมกว้างพิเศษ) ระบบบนชิบรุ่นใหม่ เอ15 ไบโอนิก และจอแสดงผลอัตราการรีเฟรชที่ปรับเปลี่ยนได้ 120 Hz ซึ่งวางตลาดในชื่อ ProMotion
ทั้ง ไอโฟน 13 โปร และ ไอโฟน 13 โปร แม็กซ์ นั้นได้รับการออกแบบมาเพื่อลดผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมให้เหลือน้อยที่สุด ไม่ว่าจะเป็นการใช้แร่โลหะหายากที่ผ่านการรีไซเคิลทั้งหมด 100% ในแม่เหล็กอย่างที่ใช้ในแม็กเซฟ (MagSafe) รวมถึงการใช้ดีบุกรีไซเคิล 100% ในบัดกรีของแผงวงจรหลัก และในบัดกรีของหน่วยจัดการแบตเตอรี่ ซึ่งอย่างหลังถือเป็นครั้งแรก
เส้นเวลาของไอโฟนแต่ละรุ่น.
Sources: Apple press release library
ช่องเขาคุนเจราบ

ช่องเขาคุนเจอราบ Khunjerab Pass) เป็นช่องเขาความสูง ในเทือกเขาการาโกรัม เป็นจุดยุทธศาสตร์บนพรมแดนตอนเหนือของประเทศปากีสถาน (แคว้นกิลกิต-บัลติสตาน อำเภอฮุนซาและอำเภอนคร) และบนพรมแดนทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศจีน (ซินเจียง)
ชื่อ "คุนเจราบ" มาจากสองคำในภาษาวาคี: "khun" แปลว่าเลือด และ "jerab" แปลว่าลำคลอง
ช่องเขาฝั่งประเทศปากีสถานเป็นที่ตั้งของตู้เอทีเอ็มหนึ่งที่ให้บริการโดนธนาคารแห่งชาติปากีสถาน กับ วันลิงค์ ซึ่งยอมรับกันว่าเป็นตู้เอทีเอ็มที่ตั้งอยู่สูงที่สุดในโลก
ทะเลสาบแชงกรีลา

ทะเลสาบกาชูราล่าง (Lower Kachura Lake) หรือรู้จักในชื่อ ทะเลสาบแชงกรีลา (Shangrila Lake) เป็นทะเลสาบในหมู่บ้านกาชูรา ในเมืองสการ์ดู ตั้งอยู่ที่ความสูง เป็นที่รู้จักดีจากรีสอร์ตซึ่งสร้างขึ้นริมทะเลสาบในปี 1983
ชื่อ "แชงกรีลา" (Shangrila) นั้นตั้งตามหนังสือ "ลอสต์ฮอไรเซิน" ของ เจมส์ ฮิลทัน ที่ซึ่งเนื้อความตอนหนึ่งของนิยายระบุเรื่องเล่าของเครื่องบินที่ดิ่งลงชนบนพื้นที่ใกล้กับฝั่งแม่น้ำในต้นทศวรรษ 1920s ผู้โดยสารที่รอดชีวิตได้เดินทางมาพบกับภิกษุสงฆ์ของศาสนาพุทธโดยบังเอิญและได้ร้องขอความช่วยเหลือ ผู้โดยสารเหล่านี้ถูกพาไปยังพุทธารามที่เต็ไปด้วยดอกไม้และผลไม้นานาพันธุ์ ภิกษุเหล่านี้อ้างว่ามีอายุเป็นร้อยปี แต่ภายนอกกลับดูไม่แก่เลย สถานที่เหนือจริงนี้ในนิยายตั้งชื่อไว้ว่า แชงกรี-ลา (Shangri-la) ซึ่งเป็นคำภาษาทิเบตมาตรฐานแปลว่า "สวรรค์บนดิน" (Heaven on earth)
มักบะเรบีบีจาวินดี

มักบะเรบีบีจาวินดี  หรือ ที่ไว้ศพบีบี จาวินดี  เป็นโบราณสถานในทางตะวันตกเฉียงใต้ของเมืองอูจชารีฟ อดีตนครเก่าแก่ที่ตั้งขึ้นโดยอะเล็กซานเดอร์มหาราช แคว้นปัญจาบ ประเทศปากีสถาน ปัจจุบันอยู่ในรายชื่อแหล่งมรดกโลกเบื้องต้นของยูเนสโก และเป็นศาลเจ้าในศาสนาอิสลามนิกายซูฟี สร้างขึ้นในราวคริสต์ศตวรรษที่ 15
มักบะรา (ที่ไว้ศพ) นี้สร้างขึ้นด้วยอิฐเคลือบกระเบื้องบนฐานรูปแปดเหลี่ยม มักบะเรบีบีจาวินดีถือเป็นโบราณสถานที่ประดับประดาอย่างงดงามที่สุดแห่งหนึ่งในอูจชารีฟ
การอนุรักษ์.
มักบะราความเสียหายอย่างมากตลอดหลายศตวรรษที่ผ่านมาจากสภาวะทางภูมิอากาศที่โหดร้าย โดยเฉพาะในปี 1817 ซึ่งโครงสร้างกว่าครึ่งหนึ่งถูกพัดทำลายไปในอุทกภัยใหญ่ในพื้นที่ ซากที่เห็นในปัจจุบันจึงเป็นเพียงครึ่งกนึ่งของโครงสร้างที่เคยมีเท่านั้น ในปี 1999 หน่วยงานที่เกี่ยวข้องกับการอนุรักษ์ได้นำผู้เชี่ยวชาญและความช่วยเหลือจากนานาชาติเข้ามาเพื่อช่วยอนุรักษ์ อย่างไรก็ตาม ด้วยสภาวะความชื้น, การแทรกเข้ามาของเกลือ และการกัดกร่อนรุนแรง โครงสร้างของมักบะรายังคงค่อย ๆ แตกสลายอยู่ตลอด รวมถึงมีความพยายามอนุรักษ์ที่ไม่ถูกต้องตามหลักยิ่งทำลายโครงสร้างไปมากกว่าเก่า กองทุนเวิลด์มอนูเมนท์ระบุให้มักบะราเป็นหนึ่งในโราณสถานเฝ้าระวังสามครั้ง ในรายชื่อปี 1998, 2000 และ 2002
มักบะเรชาห์รุกเนอาลัม

มักบะเรชาห์รุกเนอาลัม  หรือ ที่ไว้ศพชาห์ รุกเนอาลัม  เป็นที่ไว้ศพและศาลเจ้าในศาสนาอิสลามนิกายซูฟี ตั้งอยู่ในเมืองมุลตาน ประเทศปากีสถาน เป็นที่ไว้ศพสันตะของซูฟี เชคห์ รุกเนอูดดีน อาบูล ฟาเตห์ สถาปัตยกรรมที่ใช้ก่อสร้างมักบะรา (ที่ไว้ศพ) นี้ ถือเป็นตัวอย่างชิ้นแรก ๆ ของสถาปัตยกรรมตุฆลุก ในยุคก่อนการเข้ามาของสถาปัตยกรรมโมกุล และหนึ่งในศาลเจ้าซูฟีที่งดงามที่สุดในอนุทวีปอินเดีย มีศาสนิกชนจาริกมายังที่นี่มากกว่า 100,000 คนทุก ๆ ปีระหว่างเทศกาลประจำปี "อูร์ส" ซึ่งจัดขึ้นเพื่อระลึกถึงมรณกาลของท่าน
ฆัณฏาฆร (มุลตาน)

หอนาฬิกามุลตาน หรือ ฆัณฏาฆร  เป็นอาคารของรัฐบาลนครมุลตาน ในแคว้นปัญจาบ ประเทศปากีสถาน<br>
หอนาฬิกานี้สร้างขึ้นในปี 1884 ในสมัยบริติชราช ภายหลังประกาศใช้พระราชบัญญัติการปกครองเทศบาลในปี 1883 ชาวอังกฤษจำเป็นต้องสร้างอาคารที่ทำการรัฐขึ้น ซึ่งคือฆัณฏาฆร โดยสร้างขึ้นทับซากเดิมของหาเวลีบองอาห์เมด ข่าย ซาโดซาอี ซึ่งถูกทำลายสิ้นระหว่างการยึดนครมุลตาน แรกเริ่มอาคารนี้ตั้งชื่อว่า 'อาคารริพเพิน' (Ripon Building) ตามชื่อของริพเพิน ข้าหลวงประจำอินเดียในเวลานั้น ส่วนตัวหอนาฬิกาตั้งชื่อว่า นอร์ธบรูค (Northbrook Tower) ตามชื่อนอร์ธบรูค อดีตข้าหลวงประจำอินเดีย ต่อมาในสมัยการได้รับเอกราชของปากีสถาน อาคารเปลี่ยนขื่อเป็น 'จินนาห์ฮอลล์' (Jinnah Hall) ตามชื่อของมูฮัมหมัด อาลี จินนาห์ บิดาแห่งชาติปากีสถาน
เซร์โรตอร์เร

เซร์โรตอร์เร  เป็นภูเขาลูกหนึ่งในทุ่งน้ำแข็งปาตาโกเนียใต้ในทวีปอเมริกาใต้ ตั้งอยู่ในดินแดนพิพาทปาตาโกเนียใต้ระหว่างประเทศอาร์เจนตินากับชิลี ทางตะวันตกของฟิตซ์รอย ภูเขาลูกนี้มีความสูงที่สุดในบรรดาเขาสี่ลูก ซึ่งที่เหลือได้แก่ตอร์เรเอเกร์ (2,685 เมตร / 8,809 ฟุต), ปุนตาเอร์รอน (Punta Herron) และเซร์โรเอสตันด์ฆาร์ต (Cerro Standhardt)
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ดาวขั้วโลก

เครื่องราชอิสริยาภรณ์ดาวขั้วโลก  เป็นเครื่องราชอิสริยาภรณ์ของประเทศสวีเดน สร้างขึ้นในปี พ.ศ. 2291 โดยพระเจ้าเฟรเดอริกที่ 1 แห่งสวีเดน ซึ่งสร้างมาพร้อมกันกับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ดาบและเครื่องราชอิสริยาภรณ์เซราฟีม
เครื่องราชอิสริยาภรณ์นี้มอบให้กับชาวสวีเดนและชาวต่างประเทศที่อุทิศให้กับวิทยาศาสตร์ วรรณกรรม การศึกษา และการกระทำคุณความดีอื่นๆ อันเป็นประโยชน์อย่างยิ่งยวดต่อประเทศวสีเดนและชาวสวีเดน ซึ่งมอบให้กับชาวสวีเดนมาจนกระทั่ง พ.ศ. 2518 เครื่องราชอิสริยาภรณ์นี้มิได้มอบให้กับชาวสวีเดน แต่มอบให้กับชาวต่างประเทศเสียส่วนใหญ่ โดยเฉพาะอย่างยิ่งสมาชิกราชวงศ์ หรือบุคคลสำคัญจากต่างประเทศ (อาทิ นายกรัฐมนตรีหรือรัฐมนตรี) และมอบให้กับสมาชิกราชวงศ์ของสวีเดนที่ไม่ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์เซราฟีม จนกระทั่งใน พ.ศ. 2562 รัฐสภาสวีเดนได้มีมติแก้ไขพระราชบัญญัติเครื่องราชอิสริยาภรณ์ของสวีเดนใหม่ และนำเครื่องราชอิสริยาภรณ์นี้มามอบให้แก่ชาวสวีเดนอีกครั้ง
คำขวัญของเครื่องราชอิสริยาภรณ์นี้คือ "เนสคิตออกัสซึม" เดิมมีทั้งสิ้น 4 ชั้น และใช้แพรแถบแบบสีดำ จนกระทั่ง พ.ศ. 2518 ได้เปลี่ยนมาใช้แพรแถบสีฟ้าขนาบด้วยแถบสีเหลืองทั้งสองข้างซึ่งเป็นสีของธงชาติประเทศสวีเดนและเพิ่มขึ้นมาเป็น 5 ชั้น
ลำดับชั้น.
เครื่องราชอิสริยาภรณ์นี้มีทั้งสิ้น 5 ชั้น ได้แก่
Pontoeciella

Pontoeciella เป็นสกุลของสัตว์พวกกุ้งกั้งปูที่อยู่ในวงศ์ Pontoeciellidae มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Pontoeciella abyssicola.
สปีชีส์นี้พบได้ในมหาสมุทรแปซิฟิกและมหาสมุทรแอตแลนติก
เอลิซาเบธ โฮล์ม

เอลิซาเบธ แอนน์ โฮล์ม (เกิดวันที่ 3 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1984) เป็นอดีตนักธุรกิจหญิงชาวอเมริกันที่เป็นผู้ก่อตั้งและผู้บริหารระดับสูงของเธราโนส บริษัทเทคโนโลยีสุขภาพที่ถูกยุบแล้ว โดยมีการประเมินมูลค่าเธราโนสพุ่งสูงขึ้นหลังบริษัทอ้างว่าได้ทำการปฏิวัติการตรวจเลือดผ่านการทดสอบที่ใช้เลือดเพียงน้อยนิด เช่นเลือดเจาะจากปลายนิ้ว ใน ค.ศ. 2015, "ฟอบส์"ยกให้โฮล์มเป็นเศรษฐีนีที่เด็กสุดและร่ำรวยที่สุดในสหรัฐจากมูลค่าบริษัทของเธอที่ 9 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ ในปีถัดมา หลังการพบการฉ้อโกงที่อาจเป็นไปได้ในข้ออ้างของบริษัท "ฟอบส์" จึงแก้ไขมูลค่าสินทรัพย์สุทธิโดยประมาณของโฮล์มไปเป็นศูนย์ และ"ฟอร์ชูน"ยกให้เธอเป็นหนึ่งใน"ผู้นำที่น่าผิดหวังที่สุดในโลก"
จุดเสื่อมถอยของเธราโนสเริ่มต้นใน ค.ศ. 2015 เมื่อชุดการสอบสวนด้านวารสารศาสตร์และกฎระเบียบเปิดเผยข้อสงสัยเกี่ยวกับข้ออ้างทางเทคโนโลยีของบริษัท และไม่ว่าโฮล์มส์จะหลอกนักลงทุนและรัฐบาลหรือไม่ก็ตาม ใน ค.ศ. 2018 สำนักงานคณะกรรมการกำกับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์สหรัฐได้ตั้งข้อหาเธราโนสกับโฮล์มว่าหลอกลวงนักลงทุนผ่าน"การฉ้อโกงครั้งใหญ่"ด้วยข้ออ้างอันเป็นเท็จหรือเกินจริงเกี่ยวกับความถูกต้องของเทคโนโลนีตรวจเลือดของบริษัท โดยโฮล์มต้องจ่ายค่าปรับ 500,000 ดอลลาร์สหรัฐ คืนหุ้นของบริษัท 18.9 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ปลดเธอจากการควบคุมบริษัท และห้ามดำรงตำแหน่งข้าราชการหรือผู้อำนวยการของบริษัทสาธารณะเป็นเวลา 10 ปี
ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2018 คณะลูกขุนของรัฐบาลกลางฟ้องโฮล์มและราเมศ บัลวานี อดีตประธานฝ่ายปฏิบัติการเธราโนสต่อเก้าศาลในข้อหาการฉ้อโกงทางสาย และสองศาลในข้อหาสมรู้ร่วมคิดในการฉ้อโกงทางสายเพื่อจำหน่ายผลตรวจเลือดที่มีผลเป็นเท็จแก่ผู้บริโภค คดี "สหรัฐ ปะทะ โฮล์ม และอื่น ๆ" เริ่มต้นขึ้นในวันที่ 31 สิงหาคม ค.ศ. 2021 ซึ่งจะใช้เวลาถึง 13 สัปดาห์หรือมากกว่า ถ้ามีความผิดจริง จะทำให้โฮล์มถูกจำคุกในเรือนจำกลางสูงถึง 20 ปี และอาจชดใช้ค่าเสียหายและค่าปรับหลายล้านดอลลาร์สหรัฐ
อาชีพ จุดรุ่งเรืองและเสื่อมถอยของบริษัท และผลกระทบที่ตามมาของโฮล์มถูกกล่าวถึงในหนังสือ'โดยจอห์น แคร์รีรู ผู้สื่อข่าวจาก"เดอะวอลล์สตรีทเจอร์นัล " และภาพยนตร์สารคดี'ของHBO
เจนเซน (นามสกุล)

เจนเซน (อักษรโรมัน: Jensen) เป็นนามสกุลที่มีต้นกำเนิดจากสแกนดิเนเวีย มีความหมายตรงตัวเป็น "บุตรของเจนส์" โดยนามสกุลนี้เคยเป็นนามสกุลยอดนิยมในประเทศเดนมาร์กใน ค.ศ. 2001 แต่ปัจจุบันเป็นนามสกุลทั่วไปที่มีผู้ใช้มากเป็นอันดับ 2 ของประเทศเดนมาร์ก โดยมีประชากรที่ใช้นามสกุลนี้ประมาณร้อยละ 5 นามสกุลยี้ยังสามารถพบในกลุ่มประเทศสแกนดิเนเวียอื่น ๆ เช่น นอร์เวย์ที่มีผู้ใช้นามสกุลนี้มากเป็นอันดับ 9 และในหมู่เกาะแฟโร
เหตุผลที่ไม่มีคำว่า"ตระกูลเจนเซน" น่าจะมาจากการปรับปรุงระบบนามสกุลในคริสต์ศตวรรษที่ 19 เมื่อระบบราชการต้องการใช้นามสกุลในเอกสารของตน ก่อนหน้านั้นผู้คนมักนำชื่อมาจากชื่อของพ่อ
เกาะปังโกร์

เกาะปังโกร์  เป็นเกาะตากอากาศในอำเภอมันจุง รัฐเปรัก ประเทศมาเลเซีย มีประชากรประมาณ 25,000 คน เกาะใกล้ ๆ กันคือปังโกร์เลาต์, เกาะกียัม, เกาะเมินตาโกร์, เกาะซิมปัน และเกาะตูกุนเตอรินดัก อุตสาหกรรมหลักของเกาะคือการท่องเที่ยวและการประมง
ภูมิศาสตร์.
ปังโกร์มีพื้นที่ 18 ตารางกิโลเมตร และอยู่ห่างจากมาเลเซียตะวันตก ข้างในเกาะเต็มไปด้วยป่าและเป็นที่อยู่อาศัยของสัตว์เลื้อยคลานและสัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำ (herpetofauna) รวม 82 สายพันธุ์ (สัตว์เลื้อยคลาน 65 ชนิด, สัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก 17 ชนิด)
ตืร์กเมนาบัต

ตืร์กเมนาบัต  ในอดีตและยุคกลางมีชื่อว่า แชร์เจว ("Chardzhou"; ,) ("แชฮอร์จูย" หมายถึง 'ลำธารสี่แห่ง') และในสมัยโบราณว่า อามุล (Āmul) เป็นเมืองที่มีขนาดใหญ่เป็นอันดับสองในประเทศเติร์กเมนิสถานและเป็นเมืองหลักของจังหวัดเลบัป ประมาณการในปี ค.ศ. 2004 เมืองนี้มีประชากร 256,000 คน ใน ค.ศ. 1924 ถึง 1927 เมืองนี้เคยเปลี่ยนชื่อเป็นเลนินสก์ เพื่อเป็นเกียรติแก่วลาดีมีร์ เลนิน
วัดพังลา

วัดพังลา เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลพังลา อำเภอสะเดา จังหวัดสงขลา ปัจจุบัน พระครูศรีสุวรรณคุณ ป.ธ.๖ ,พธ.บ,กศ.ม.ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส
วัดพังลาตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2405 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2482 เป็นวัดที่มีความเกี่ยวข้องกับศึกสงครามปราบกบฎไทรบุรี เมื่อสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ซึ่งต้องมีการเตรียมสร้างเรือและแพไว้เพื่อขนทหารและเสบียง ดังปรากฏสร้างเรือในบริเวณนี้ ชื่อของวัดพังลามาจากเรื่องราวของช้างคู่หนึ่งที่ต้องนำไปทำศึกสงครามจึงต้องพลัดพลากจากกันไป ชาวบ้านและนายทหารนายกองต่างรับรู้และสงสาร จึงตั้งนามหมู่บ้าน ณ ที่แห่งนี้ว่า "บ้านพังลา" ช้างพังบอกลาช้างพลาย แต่นั้นมา เรื่องราวเหล่านั้นเป็นเพียงตำนานที่เล่าขานต่อกันมา จนเมื่อสร้างวัดจึงได้ชื่อว่า "วัดพังลา"
วัดมีอุโบสถสร้างเมื่อ พ.ศ. 2482 ศาลพ่อท่านในเขื่อน พระพุทธลีลายืนหนึ่ง ปางลีลา บนพระเกตุมาลาบรรจุพระธาตุศักดิ์สิทธิ์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2539 โดย พระปลัดประเสริฐ ชุติมนฺโต
วัดหนองใหญ่ (จังหวัดชลบุรี)

วัดหนองใหญ่ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลนาเกลือ อำเภอบางละมุง จังหวัดชลบุรี
วัดหนองใหญ่ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2449 มีเรื่องเล่าว่า วัดหนองใหญ่สร้างมาตั้งแต่ก่อนกรุงศรีอยุธยาแตก โดยมีพระผู้ใหญ่องค์หนึ่งชื่อท่าน เจ้าคุณใหญ่ หนีออกจากกรุงศรีอยุธยามากับมหาดเล็กสองผัวเมียมีชื่อว่า ตาเพ่งกับยายมูล สองตายายนี้เป็นมหาดเล็กของสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช โดยหนีมาทางเรือและได้นำเอาระฆังมาด้วย 1 ลูกแล้วมาแยกกันโดยท่านเจ้าคุณใหญ่ แล้วขึ้นฝั่งที่คลองปึกโบสถ์แล้วทำมาหากินอยู่ที่นาเกลือ ส่วนอท่านเจ้าคุณใหญ่ได้เดินทางมาพบวัดร้างแห่งหนึ่ง จึงได้สร้างวัดนี้ขึ้นชื่อ "วัดหนองใหญ่" เพราะว่าวัดนี้ตั้งอยู่ในที่ต่ำมีหนองใหญ่น้ำท่วมบริบูรณ์ ท่านได้สร้างอุโบสถไม้ หอระฆังที่ท่านำระฆังติดตัวมาด้วย ต่อมาเมื่อมีพระมาอยู่อาศัยด้วยหลายรูป ท่านก็ได้แต่งตั้งให้ท่านพระอาจารย์จันทร์เป็นเจ้าอาวาสแทนท่านและท่านก็ได้ย้ายไปสร้างวัดใหม่ที่ชื่อ วัดหนองเกตุใหญ่ ซึ่งท่านก็นำระฆังติดตัวไปด้วย ต่อมาพระครูตู่ เตชะปัญโญ ได้รับการแต่งตั้งมาเป็นเจ้าอาวาสวัดหนองใหญ่ ได้บูรณะถาวรวัตถุ ต่อมาเกิดน้ำท่วมทำให้อุโบสถชำรุด จึงได้สร้างอุโบสถหลังใหม่ ภายหลังได้มีการยกอุโบสถหลังนี้ให้สูงขึ้นเพราะบริเวณวัดเป็นที่ต่ำ มีน้ำท่วมบ่อย วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2512
วัดหนองใหญ่ประดิษฐานหลวงพ่อโสธรองค์ใหญ่ที่สุดในโลก โดยก่อสร้างมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2537 ขนาดหน้าตักกว้าง 10 เมตร สูง 14 เมตร ตั้งอยู่ด้านหลังอุโบสถ โดยตั้งอยู่บนฐานสูงจากพื้นประมาณ 14 เมตร บันไดทางขึ้นมี 2 ด้าน เป็นบันไดเงินและบันไดทอง ประดับตกแต่งด้วยพญานาคสีเขียวทองมรกตอยู่บนบริเวณราวบันได ฝั่งละ 2 รูป ปากทางขึ้นบันได มีรูปปั้นท้าวเวสสุวรรณยืนเฝ้าบันไดข้างละ 1 องค์
วัดป่าสว่างบุญ

วัดป่าสว่างบุญ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลชะอม อำเภอแก่งคอย จังหวัดสระบุรี
วัดป่าสว่างบุญ หรือนักท่องเที่ยวมักเรียกว่า วัดพระเจดีย์ 500 ยอด ตั้งวัดเมื่อวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2534 สร้างโดยพระครูวิสุทธิ สุตวัฒน์ บนเนื้อที่กว่า 400 ไร่ ซึ่งเป็นที่ดินของโยมพ่อพระครูวิสุทธิ สุตวัฒน์ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2553
จุดเด่นของวัด คือ มหาเจดีย์สีทองนับรวมกันได้ 500 ยอด มีชื่อเต็มว่า "พระมหารัตนโลหะเจดีย์ศรีศาสนโพธิสัตว์สว่างบุญ" มีเจดีย์องค์ประธาน เส้นผ่าศูนย์กลาง 50 เมตร มีทั้งหมด 9 ชั้น มีบริวาร 500 องค์ เจดีย์ประธานองค์ใหญ่อยู่ตรงกลางและมีองค์เจดีย์รายองค์เล็กตั้งลดหลั่นกันลงมาอยู่รอบทิศตัวองค์เจดีย์ องค์เจดีย์เคลือบสีทอง ทั้งหมดทุกองค์ผนังด้านในของเจดีย์องค์ประธานประดับกระจกทับทิม มีภาพพระธาตุเจดีย์สำคัญของประเทศไทยประดับไว้ด้านบนภายในองค์เจดีย์ ได้อัญเชิญพระบรมสารีริกธาตุจากประเทศเนปาล อินเดีย และศรีลังกา
วัดถ้ำสิงขร

วัดถ้ำสิงขร เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลถ้ำสิงขร อำเภอคีรีรัฐนิคม จังหวัดสุราษฎร์ธานี
มีตำนานเล่าสืบต่อกันมาว่าครั้งสมัยอยุธยาพระเจ้าแผ่นดินองค์หนึ่งได้สาวชาวบ้านแถบนี้เป็นชายา ต่อมาน้องชายของสาวผู้นั้นบวชเป็นพระภิกษุ เดินทางไปเมืองหลวงแล้วได้เข้าไปเทศน์ในวังที่พี่สาวอยู่และจำกันได้เป็นที่ปลื้มปิติกันทั้งสองฝ่าย พระเจ้าแผ่นดินได้จัดขบวนมาส่งพระภิกษุที่เป็นน้องชายพระชายาซึ่งต่อมาเรียกวาท่านเจ้าฟ้าและโปรดฯ ให้สร้างวัดขึ้นสามวัดคือ วัดถ้ำสิงขร วัดน้ำรอบและวัดเขาพระอานนท์ ท่านเจ้าฟ้าจำพรรษาเป็นเจ้าอาวาสรูปแรกอยู่ที่วัดเขาอานนท์ ส่วนถ้ำสิงขรได้รับการตกแต่งประดับประดาประหนึ่งวิหารที่สำคัญของวัด กรมการศาสนาระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2371 ปัจจุบันประกาศขึ้นทะเบียนโบราณสถานในราชกิจจานุเบกษาเล่ม 54 หน้า 2287 เมื่อวันที่ 3 มกราคม พ.ศ. 2480 
วัดถ้ำสิงขรตั้งอยู่บนภูเขาหินปูนลูกโดด ด้านใต้เป็นถ้ำน้ำมีสายน้ำไหลผ่านทะลุไปลำคลองบางนารายณ์ มีหินงอกหินย้อยที่สวยงามมาก ภายในวัดมีถ้ำแบ่งออกได้หลายคูหา คูหาแรกเป็นที่ประดิษฐานพระประธานปูนปั้นลงรักปิดทองปางป่าเลไลยก์ มีช้างและลิงหมอบอยู่ เพดานส่วนกลางตกแต่งด้วยลายปูนปันลายก้านขดพันธุ์พฤกษา และภาพจิตรกรรม ได้แก่ ภาพภิกษุ เทวดาและยักษ์ พนมมือบูชาพระ ตรงเพดานปากทางเข้ามีภาพรูปเทวดาเหาะ ประดับด้วยเครื่องถ้วยชาม ดูคล้ายดวงดาวบนท้องฟ้า ภายในถ้ำยังได้มีการขุดค้นพบชิ้นส่วนหม้อสามขา และขวานหินขัดสมัยก่อนประวัติศาสตร์
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ คือ เจดีย์ก่ออิฐถือปูน เลียนแบบพระบรมธาตุไชยา ประดับตกแต่งด้วยเครื่องถ้วยชามทั่วทั้งองค์ เรือนฐานเจดีย์มีซุ้มทิศ (ซุ้มจระนำ) ประดิษฐานพระพุทธรูปยืนปางประทานห้ามสมุทร ปางห้ามญาติ และปางห้ามแก่นจันทร์ ภายในประดิษฐานพระพุทธบาทจำลอง และอุโบสถทำจากไม้
วัดเม็งรายมหาราช

วัดเม็งรายมหาราช เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลรอบเวียง อำเภอเมืองเชียงราย จังหวัดเชียงราย มีพื้นที่ 48 ไร่ 1 งาน 81 ตารางวา 
วัดเม็งรายมหาราช เดิมเป็นวัดร้างชื่อ วัดดอยฮ่องลี่ เพราะตั้งบนภูเขาลูกเล็ก ๆ มีหลักฐานว่าเคยเป็นวัดร้างมาก่อนเพราะมีเจดีย์เก่า กุฏิไม้ที่เชิงเขาทิศเหนือของวัด เป็นฌาปนกิจสถานของชาวบ้าน แวดล้อมด้วยป่ารกทึบซึ่งส่วนมากเป็นไม้ไผ่ ต่อมาได้นามว่า สำนักสงฆ์จอมเวฬุวัน (เวฬุ แปลว่า ไม้ไผ่) ต่อมา พ.ศ. 2506 ชาวบ้านได้นิมนต์พระครูสมุห์ดวงจันทร์ กันตสีโล จากวัดเจดีย์หลวงวรวิหารมาเป็นเจ้าอาวาส ท่านและคณะศรัทธาทำการฟื้นฟูบูรณะวัด ปลูกต้นไม้ต่าง ๆ อาทิ ไม้สัก ไม้เต็ง ไม้รัง ในทุกปี รวมถึงสร้างเสนาสนะต่าง ๆ สร้างถนนขึ้นวัด สร้างถนนรอบเขตพุทธาวาส สร้างอาคารเอนกประสงค์ บูรณะเจดีย์ และอีกมากมาย 
จนได้ขออนุญาตตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2513 ผู้ยื่นขอสร้างวัดคือ พลตรี
ยรรยง หงษ์ศรีทอง ผู้บังคับการจังหวัดทหารบกเชียงราย และยัง
ได้ยื่นขอพระราชทานชื่อวัดใหม่ ซึ่งต่อมา พ.ศ. 2515 ได้รับการประกาศตั้งเป็นวัดในพระพุทธศาสนาและเปลี่ยนชื่อ "วัดเม็งรายมหาราช" ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2516
วัดดอนสีนนท์

วัดดอนสีนนท์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหนองบัว อำเภอบ้านโพธิ์ จังหวัดฉะเชิงเทรา
วัดดอนสีนนท์ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2442 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 22 มกราคม พ.ศ. 2550
อาคารและเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถทรงไทยโบราณ เสาไม้ ฝาผนังก่ออิฐถือปูน หลังคามุงกระเบื้องสีหน้าบันประดับด้วยลายไม้แกะสลักประดับกระจกสี หน้าบันสลักด้วยไม้สักที่อยู่ในสภาพที่สมบูรณ์มาก และหอระฆังสร้างด้วยไม้เรือนสูงใต้ถุนโปร่ง หลังคาทรงมงกุฎ มีเสมาหน้าอุโบสถหลังเดิม เป็นประติมากรรมสมัยโบราณ ซุ้มประตูทางเข้าวัดสร้างเมื่อ พ.ศ. 2534 ประดิษฐานตราในรัชกาลที่ 9 คราวครองราชย์ 50 ปี
พระเกจิสำคัญ ได้แก่ หลวงปู่เย็น นารโท (พระครูอนุทัยธนานุกูล) ท่านได้พัฒนาถาวรวัตถุภายในวัดดังที่เห็นในปัจจุบัน ท่านปกครองตั้งแต่ปี พ.ศ. 2493 เป็นต้นมา
Parkius

Parkius เป็นสกุลของสัตว์พวกกุ้งกั้งปูที่อยู่ในวงศ์ Parkiidae มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Parkius karenwishnerae.
สปีชีส์นี้พบได้ในมหาสมุทรแอตแลนติกและมหาสมุทรแปซิฟิก
ฮารัลด์ เคสจา

เจ้าชายฮารัลด์ เคสจา หรือ "ฮารัลด์ผู้ใช้หอก" (ค.ศ. 1080 - 1135) เป็นพระโอรสนอกสมรสในพระเจ้าอีริคที่ 1 แห่งเดนมาร์ก และเป็นผู้อ้างต้นเป็นพระมหากษัตริย์เดนมาร์ก
พระประวัติ.
เจ้าชายฮารัลด์เป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ในช่วงที่พระราชบิดาเสด็จไปแสวงบุญที่เยรูซาเลม ช่วงค.ศ. 1103 - 1104 โดยทรงดำรงตำแหน่งร่วมกับอาร์คบิชอปอัสเชอร์แห่งลุนด์ ในขณะที่ทรงเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ เจ้าชายฮารัลด์ทรงเป็นผู้กล้าหาญ แต่มีความรุนแรง โหดเหี้ยมและเสเพล เจ้าชายฮารัลด์ทรงออกปล้นสะดมประชาชนตามพื้นที่ของพระองค์คือ ฮารัลด์บอร์กในรอสคิลด์ ซึ่งการกระทำเช่นนี้มีส่วนอย่างมากที่ทำให้พระองค์ไม่ได้รับการเลือกให้เป็นพระมหากษัตริย์ หลังจากที่พระราชบิดาสวรรคต ค.ศ. 1103 สมเด็จอาของพระองค์ได้รับเลือกแทนคือ พระเจ้านีลส์แห่งเดนมาร์ก ในค.ศ. 1104
ในค.ศ. 1132 เจ้าชายฮารัลด์ทรงร่วมมือกับพระอนุชาต่างมารดาคือ เจ้าชายอีริค เพื่อล้างแค้นให้พระอนุชาอีกพระองค์คือ เจ้าชายคนุต ลาวาร์ดที่ถูกปลงพระชนม์ แต่ในภายหลังเจ้าชายฮารัลด์กลับไปร่วมมือกับศัตรูที่ปลงพระชนม์พระอนุชาอย่าง พระเจ้ามักนุสที่ 1 แห่งสวีเดน เพราะเจ้าชายทรงปรารถนาในราชบัลลังก์เดนมาร์กให้เป็นของพระองค์เอง ตามที่มักนุสได้สัญญาไว้ พระองค์พยายามสถาปนาตนเองขึ้นเป็นพระมหากษัตริย์ในฐานะ พระเจ้าฮารัลด์ที่ 4 และทรงประสบความสำเร็จในการควบคุมพื้นที่จัตแลนด์ แต่พระองค์และอดีตกษัตริย์มักนุสแห่งสวีเดนได้พ่ายแพ้ในยุทธการฟอเตอวิคในแคว้นสคาเนีย ค.ศ. 1134 พระองค์พยายามหลบหนีแต่ถูกจับกุมเป็นเชลยที่เมืองไวเลในจัตแลนด์ และพระอนุชาของเจ้าชายซึ่งได้รับชัยชนะและครองราชย์เป็นกษัตริย์อีริคที่ 2 ทรงมีพระบัญชาให้ประหารเจ้าชายฮารัลด์ พระเชษฐา พร้อมโอรสของเจ้าชายทั้ง 8 พระองค์ด้วยการตัดพระเศียร
พระโอรสธิดา.
เจ้าชายฮารัลด์ เคสจาเสกสมรสกับเจ้าหญิงรังน์ฮิลด์ มักนุสด็อทเทอร์ พระธิดาในพระเจ้ามักนุสที่ 3 แห่งนอร์เวย์ มีโอรสจำนวน 4 - 6 พระองค์ ได้แก่
เจ้าชายฮารัลด์ เคสจายังมีบุตรนอกสมรสอีก 9 คน ซึ่งมีบันทึกชื่อเพียงหกคนเท่านั้น ได้แก่
เครื่องอิสริยาภรณ์กู๊ดโฮป

เครื่องอิสริยาภรณ์กู๊ดโฮป  เป็นเครื่องอิสริยาภรณ์ในอดีตของประเทศแอฟริกาใต้ เครื่องอิสริยาภรณ์นี้ถูกสร้างขึ้นโดยรัฐบาลฝ่ายสาธารณรัฐของแอฟริกาใต้ใน พ.ศ. 2516 มอบให้กับผู้ที่กระทำคุณประโยชน์และผู้ที่ส่งเสริมความสัมพันธ์ระหว่างประเทศต่อประเทศแอฟริกาใต้
ประธานาธิบดีเนลสัน แมนเดลาได้ปรับเปลี่ยนการมอบเครื่องอิสริยาภรณ์นี้ใหม่ อย่างไรก็ดี รัฐบาลแอฟริกาใต้เห็นว่าเครื่องอิสริยาภรณ์นี้เป็นมรดกจากรัฐบาลคนผิวขาวและการเหยียดสีผิว ทั้งนี้ ลักษณะของเครื่องอิสริยาภรณ์ยังมีลักษณะเช่นเดียวกันกับเครื่องอิสริยาภรณ์และเครื่องราชอิสริยาภรณ์ในทวีปยุโรป จึงมีการสร้างเครื่องอิสริยาภรณ์ โอ. อาร์. แทมโบขึ้นมาแทนที่ และยกเลิกการมอบเครื่องอิสริยาภรณ์นี้ไปตั้งแต่ พ.ศ. 2545 มีผู้ได้รับเครื่องอิสริยาภรณ์นี้ประมาณ 11,000 คน
ลำดับชั้นของเครื่องอิสริยาภรณ์.
เครื่องอิสริยาภรณ์นี้มักจะมอบให้แก่ชาวต่างประเทศที่ส่งเสริมความสัมพันธ์ระหว่างประเทศและกระทำคุณความดีอันเป็นประโยชน์สูงสุดต่อประเทศแอฟริกาใต้ ซึ่งใน พ.ศ. 2516-2531 เครื่องอิสริยาภรณ์นี้มีลำดับชั้นทั้งสิ้น 5 ชั้น ได้แก่
ต่อมาใน พ.ศ. 2531 มีการเปลี่ยนแปลงดังนี้
แพรแถบย่อของเครื่องอิสริยาภรณ์นี้เป็นแพรแถบสีเขียว มีแถบสีเหลืองขนาบทั้งสองข้าง
ประเทศมอลโดวาในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020

ประเทศมอลโดวา จะได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 16 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 24 สิงหาคม - 5 กันยายน พ.ศ. 2564 คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งประเทศมอลโดวาได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านรอบคัดเลือกพาราลิมปิกแล้วทั้งหมด 6 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 3 ชนิดกีฬา
เมรีแอนด์แฮปปี

"เมรีแอนด์แฮปปี" (Merry & Happy) เป็นการออกอัลบั้มใหม่ของสตูดิโออัลบั้มแรกของ ทไวซ์ (ทไวซ์ตาแกรม) อัลบั้มที่ได้รับแรงบันดาลใจจากคริสต์มาส อัลบั้มเปิดตัวเมื่อวันที่ 11 ธันวาคม 2017 นอกเหนือจากรายการเพลงดั้งเดิมแล้ว ยังมีเพลงใหม่อีกสองเพลง เพลงแรกมีชื่อว่า "ฮาร์ตเชกเกอร์" และเพลงที่สองในชื่อเดียวกัน "เมรีแอนด์แฮปปี" แต่งโดย พัก จิน-ยอง. อัลบั้มและเพลงนำ "ฮาร์ตเชกเกอร์" เปิดตัวที่อันดับ 1 ในสี่ชาร์ตของ แกออนชาร์ต ได้แก่ แกออนอัลบั้มชาร์ต และ แกออนดิจิทัลชาร์ต, แกออนดาวน์โหลดชาร์ต และ แกออนโชเชียลชาร์ต ตามลำดับ ขณะที่ "เมรีแอนด์แฮปปี" เข้าสู่อันดับที่ 24 ใน ดิจิทัลชาร์ต
ทไวซ์ แสดงทั้ง "ฮาร์ตเชกเกอร์" และ "เมรีแอนด์แฮปปี" ในรายการเพลงของเกาหลีใต้อย่าง "มิวสิกแบงก์", "โชว์! มิวสิกคอร์" และ "อินกีกาโย" ในวันที่ 15-17 ธันวาคม ตามลำดับ มิวสิกวิดีโอเพลง "เมรีแอนด์แฮปปี" กำหนดฉายวันที่ 21 ธันวาคม แต่ถูกอัปโหลดออนไลน์ในวันรุ่งขึ้นแทน เนื่องจากพิธีศพของ Kim Jong-hyun ซึ่งจัดขึ้นเมื่อวันที่ 21 ธันวาคม
ชาร์ตเพลง.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
วัดพระนางสร้าง

วัดพระนางสร้าง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเทพกระษัตรี อำเภอถลาง จังหวัดภูเก็ต มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 19 ไร่ 1 งาน 79 ตารางวา มีที่ธรณีสงฆ์ 8 แปลง เนื้อที่ 84 ไร่ 1 งาน 21 ตารางวา
วัดพระนางสร้างตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2301 ตามตำนานพระนางเลือดขาว เล่าสืบมาว่า มเหสีของกษัตริย์เมืองใดไม่ปรากฏแน่ชัด ถูกกล่าวหาว่าเป็นชู้กับมหาดเล็ก จึงถูกสั่งประหารชีวิต ก่อนถึงวันประหาร พระนางได้ขอผ่อนผันไปนมัสการพระบรมธาตุที่ศรีลังกาก่อน เมื่อกลับมาได้แวะที่เกาะถลาง และได้สร้างวัดขึ้น ปลูกต้นประดู่และต้นตะเคียน พร้อมทั้งนำของมีค่าทางพุทธศาสนาเช่นพระพุทธรูปฝังไว้ในเจดีย์ด้วย แล้วเดินทางกลับ ต่อมาจึงได้เรียกชื่อวัดนี้ว่า "วัดพระนางสร้าง" ชาวบ้านเรียกสั้น ๆ ว่า วัดนางสร้าง วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2531 
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 9.50 เมตร ยาว 17.50 เมตร เป็นอุโบสถหลังเก่าสร้างโดยใช้อิฐและปูนขาว บูรณะมาหลายครั้ง ต่อมาได้สร้างอุโบสถหลังใหม่ ศิลปะของไทยและจีน ผนังด้านนอกเป็นสีชมพูและฟ้า ที่ระเบียงคดประดับด้วยสัตว์หิมพานต์สีทอง เหนือระเบียงคดเป็นกลีบบัวคว่ำบัวหงายรอบด้าน โดยมีพญานาค 5 เศียรเลื้อยอยู่บนกลีบบัว ประตูเข้าระเบียงคดด้านหน้าทำเป็นพระพุทธรูปบิณฑบาต เหนือซุ้มประตูมีหน้าบันรูปช้างสามเศียรสีทอง เสาภายในระเบียงคดแต่ละต้นทำเป็นมังกรสีทองพันเสา มีทวารบาลอยู่ด้านนอกอุโบสถ ศาลาการเปรียญกว้าง 16 เมตร ยาว 24 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2512 กุฏิสงฆ์จำนวน 3 หลัง เป็นอาคารตึกและครึ่งตึกครึ่งไม้ หอฉัน หอระฆัง และฌาปนสถาน 
ปูชนียวัตถุทีสำคัญ ได้แก่ พระประธานปางสมาธิจำนวน 3 องค์ เรียกว่า "พระในพุง" หรือ "พระสามกษัตริย์" ภายนอกหุ้มด้วยปูนขาว พระเพลากว้าง 3 เมตร ภายในองค์พระทั้งสามมีพระสมัยศรีวิชัยสร้างด้วยโลหะผสมอายุกว่า 1300 ปี ที่ทำเช่นนี้เพื่อซ่อนไว้ วัดเพิ่งทราบเรื่องนี้เมื่อ พ.ศ. 2526 ด้านหลังพระประธานมีพระพุทธไสยาสน์ยาว 3.50 เมตร เล่ากันว่ามีพระพุทธรูปทองคำอยู่ภายในองค์พระ แต่ยังไม่สามารถพิสูจน์ได้
บัตรลงคะแนน

บัตรลงคะแนน  เป็นอุปกรณ์ชนิดหนึ่งที่ใช้ในการออกเสียงลงคะแนนในการเลือกตั้ง และอาจเป็นกระดาษหรือลูกบอลขนาดเล็กที่ใช้ในการลงคะแนนแบบลับ โดยในตอนแรกนั้นเริ่มมาจากลูกบอลขนาดเล็ก (ดู แบล็กบอล) ที่ใช้ในการบันทึกการตัดสินใจของผู้ลงคะแนนในอิตาลีช่วงศตวรรษที่ 16
ผู้ลงคะแนนใช้บัตรลงคะแนนหนึ่งใบ โดยบัตรลงคะแนนนั้นจะไม่สามารถใช้ร่วมกันได้ ในการเลือกตั้งแบบง่ายนั้น บัตรลงคะแนนอาจเป็นกระดาษเปล่าซึ่งผู้ลงคะแนนนั้นเพียงแค่เขียนชื่อของผู้สมัคร แต่การเลือกตั้งรัฐบาลนั้นใช้บัตรลงคะแนนที่พิมพ์ไว้แล้วเพื่อป้องกันความลับในการลงคะแนน โดยผู้ลงคะแนนออกเสียงลงคะแนนด้วยบัตรลงคะแนนและหย่อนบัตรลงคะแนนลงกล่องที่จัดไว้ให้ที่หน่วยเลือกตั้ง
นอกจากนี้คำว่า "บัตรลงคะแนน" ยังใช้ในขั้นตอนการเลือกตั้งภายในองค์กร (เช่น การเลือกตั้งกรรมการสหภาพแรงงาน เป็นต้น)