สุมาเตี้ยม

สุมาเตี้ยม (ค.ศ. 227 – 12 มิถุนายน ค.ศ. 283) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า ซือหม่า โจ้ว  ชื่อรอง จื่อเจียง  เป็นที่รู้จักในสมัญญานามว่า อ๋องอู่แห่งลองเอี๋ย (琅琊武王 "หลางหยาอู่หวาง") เป็นเจ้าชายและขุนพลของราชวงศ์จิ้นของจีน เดิมรับราชการในรัฐวุยก๊ก พระนัดดาของสุมาเตี้ยมคือซือหม่า รุ่ย (司馬睿) เป็นจักรพรรดิผู้ก่อตั้งราชวงศ์จิ้นตะวันออก
ประวัติในวุยก๊ก.
สุมาเตี้ยมเป็นบุตรชายของสุมาอี้ (司馬懿 "ซือหม่า อี้") และฝูชื่อ (伏氏) อนุภรรยา สุมาเตี้ยมเป็นบุตรชายคนที่ 2 ของฝูชื่อ สุมาเตี้ยมมีพี่ชายและน้องชายร่วมบิดามารดาทั้งหมด 3 คน ได้แก่ ซือหม่า เลี่ยง (司馬亮), ซือหม่า จิง (司馬京) และซือหม่า จฺวิ้น (司馬駿) สุมาเตี้ยมเริ่มรับราชการในฐานะนายทหารของรัฐวุยก๊กในยุคสามก๊ก 
สุมาเตี้ยมมีชื่อเสียงในเรื่องความสามารถตั้งแต่วัยเยาว์ และยังได้รับการนับถือเนื่องด้วยภูมิหลังครอบครัวด้วย เพราะตระกูลสุมาเป็นผู้ปกครองโดยพฤตินัยของวุยก๊กตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 249 (หลังอุบัติการณ์สุสานโกเบงเหลง) สุมาเตี้ยมรับราชการครั้งแรกในตำแหน่งขุนพลหนิงชั่ว (寧朔將軍 "หนิงชั่วเจียงจฺวิน") และได้รับมอบหมายให้ดูแลความปลอดภัยให้ขุนนางวุยก๊กที่อาศัยในเงียบกุ๋น (鄴城 "เย่เฉิง") 
ในช่วงศักราช"เจิ้งฉื่อ" (正始; ค.ศ. 240-249) ในรัชสมัยของโจฮอง (曹芳 "เฉา ฟาง") สุมาเตี้ยมได้รับการตั้งให้มีบรรดาศักดิ์เตงเฮาแห่งลำอั๋น (南安亭侯 "หนานอานถิงโหว") ภายหลังสุมาเตี้ยมได้รับการเลื่อนตำแหน่งเป็นนายทหารม้ามหาดเล็ก (散騎常侍 "ซานฉีฉางชื่อ") และได้เลื่อนบรรดาศักดิ์จากเฮา (侯 "โหว") ระดับหมู่บ้านเป็นเฮาระดับตำบลว่า "ตงอู่เซียงโหว" (東武鄉侯) 
ในเดือนเมษายน ค.ศ. 258 จูกัดเอี๋ยน (諸葛誕 "จูเก่อ ต้าน") พ่อตาของสุมาเตี้ยมถูกสังหารหลังก่อกบฏไม่สำเร็จ จูเก่อชื่อ (諸葛氏) ภรรยาของสุมาเตี้ยมและบุตรสาวของจูกัดเอี๋ยนได้รับการละเว้นโทษ ในขณะที่ญาติคนอื่น ๆ ของจูกัดเอี๋ยนถูกสังหาร
ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 260 โจมอ (曹髦 "เฉา เหมา") จักรพรรดิวุยก๊กทรงพยายามยึดอำนาจคืนจากตระกูลสุมาโดยการก่อรัฐประหารเพื่อโค่นอำนาจผู้สำเร็จราชกานแทนพระองค์สุมาเจียว (พี่ชายต่างมารดาของสุมาเตี้ยม) ในเวลานั้นสุมาเตี้ยมดำรงตำแหน่งนายกองพันทหารม้าประจำการ (屯騎校尉 "ถุนฉีเซี่ยวเว่ย์") ได้นำกำลังพลมาสกัดโจมอ แต่ทหารของสุมาเตี้ยมแตกกระเจิงไปด้วยความหวาดกลัวเมื่อโจมอทรงตะโกนใส่ ท้ายที่สุดโจมอถูกปลงพระชนม์ด้วยฝีมือของเซงเจ (成濟 "เฉิง จี้") ผู้ใต้บังคับบัญชาของกาอุ้น (賈充 "เจี่ย ชง") ที่ปรึกษาของสุมาเจียว
เมื่อ ค.ศ. 263 ในรัชสมัยของโจฮวน (曹奐 "เฉา ฮฺว่าน") สุมาเตี้ยมได้รับการแต่งตั้งเป็นขุนพลขวา (右將軍 "โย่วเจียงจฺวิน") และข้าหลวงมณฑล (刺史 "ชื่อฉื่อ") ของมณฑลกุนจิ๋ว (兗州 "เหยี่ยนโจว") หนึ่งปีต่อมา หลังสุมาเจียวฟื้นฟูระบบบรรดาศักดิ์ห้าขั้นที่เคยถูกยกเลิกไป สุมาเตี้ยมได้รับการตั้งให้มีบรรดาศักดิ์เป็นปั๋วแห่งลำพี้ (南皮伯 "หนานผีปั๋ว") และยังได้รับการแต่งตั้งเป็นขุนพลโจมตีอนารยชน (征虜將軍 "เจิงหลู่เจียงจฺวิน") และได้รับอาญาสิทธิ์
พระประวัติในยุคราชวงศ์จิ้น.
ในวันที่ 8 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 266 ไม่กี่เดือนหลังการเสียชีวิตของสุมาเจียว สุมาเอี๋ยน (司馬炎 "ซือหม่า เหยียน") บุตรชายของสุมาเจียวชิงบัลลังก์จากโจฮวนและก่อตั้งราชวงศ์จิ้นแทนที่รัฐวุยก๊ก โดยตัวสุมาเอี๋ยนขึ้นเป็นจักรพรรดิพระองค์ใหม่ หนึ่งวันหลังการขึ้นครองราชย์ จักรพรรดิสุมาเอี๋ยนทรงแต่งตั้งสุมาเตี้ยมผู้เป็นพระปิตุลา (อา) ของพระองค์เป็นอ๋องแห่งตงกว่าน (東莞王 "ตงกว่านหวาง") มีศักดินา 10,600 ครัวเรือน พระองค์ยังทรงอนุญาตให้อ๋องทุกพระองค์สามารถแต่งตั้งนายอำเภอสำหรับอำเภอในเขตศักดินาของตนเอง สุมาเตี้ยมทรงถวายฎีกาเพื่อขอยกเลิกเอกสิทธิ์นี้ แต่จักรพรรดิสุมาเอี๋ยนทรงปฏิเสธ
ในวันที่ 17 มีนาคม ค.ศ. 268 จักรพรรดิสุมาเอี๋ยนทรงแต่งตั้งสุมาเตี้ยมเป็นรองราชเลขาธิการฝ่ายขวา (尚書右僕射 "ช่างชูโย่วผูเช่อ") และขุนพลสงบทัพ (撫軍將軍 "ฝู่จฺวินเจียงจฺวิน") 
ประมาณเดือนเมษายน ค.ศ. 269 จักรพรรดิสุมาเอี๋ยนทรงแต่งตั้งสุมาเตี้ยมเป็นมหาขุนพลพิทักษ์ภาคตะวันออก (鎮東大將軍 "เจิ้นตงต้าเจียงจฺวิน") และพระราชทานอาญาสิทธิ์ให้กำกับดูแลราชการทหารในมณฑลชีจิ๋ว (徐州 "สฺวีโจว") แทนที่อุยก๋วน (衛瓘 "เว่ย์ กว้าน") ในช่วงเวลาที่สุมาเตี้ยมดำรงตำแหน่ง สุมาเตี้ยมทรงปลูกฝังวินัยที่ดีในหมู่กำลังพลและทรงได้รับความนับถืออย่างสูงในหมู่กำลังพล เหล่าผู้นำทางการทหารของง่อก๊กที่เป็นรัฐอริของราชวงศ์จิ้นต่างเฝ้าระวังสุมาเตี้ยมอย่างมาก
ในวันที่ 5 ตุลาคม ค.ศ. 277 จักรพรรดิสุมาเอี๋ยนทรงรับฟังข้อเสนอของเสนาบดี (และอาเขย) หยาง เหยา (楊珧) และเริ่มการปรับเปลี่ยนตำแหน่งอ๋องและเขตศักดินา สุมาเตี้ยมทรงประทับอยู่ในมณฑลชีจิ๋วในเวลานั้น สุมาเตี้ยมทรงแต่งตั้งให้สุมาเตี้ยมเป็นอ๋องแห่งลองเอี๋ย (琅邪王 "หลางหยาหวาง") ขณะเดียวกันก็ทรงอนุญาตให้สุมาเตี้ยมยังคงครอบครองเขตศักดินาเดิมในเมืองตงกว่าน เขตศักดินาของสุมาเจี้ยมจึงประกอบด้วยพื้นที่ของทั้งเมืองตงกว่านและลองเอี๋ย
ช่วงปลาย ค.ศ. 279 สุมาเตี้ยมเข้าร่วมในการศึกที่ราชวงศ์จิ้นรบกับง่อก๊ก และนำกำลังพลหลายพันนายเข้าโจมตีจุดยุทธศาสตร์ของง่อก๊กที่อิต๋ง (塗中 "ถูจง")
ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 280 ซุนโฮ (孫皓 "ซุน เฮ่า") จักรพรรดิองค์สุดท้ายของง่อก๊กยอมจำนนต่อราชวงศ์จิ้น แผ่นดินจีนจึงรวมเป็นหนึ่งเดียวภายใต้การปกครองของราชวงศ์จิ้น จักรพรรดิสุมาเอี๋ยนทรงตอบแทนความดีความชอบของสุมาเตี้ยมในการศึกโดยทรงแต่งตั้งโอรส 2 พระองค์ของสุมาเตี้ยมให้เป็นเตงเฮา (亭侯 "ถิงโหว") หรือเฮาระดับหมู่บ้าน แต่ละพระองค์ได้ศักดินา 3,000 ครัวเรือน นอกจากนี้ยังพระราชทานผ้าไหม 6,000 พับให้กับสุมาเตี้ยม ไม่กี่เดือนต่อมา สุมาเตี้ยมทรงได้รับมอบหมายให้กำกับดูแลราชการทหารในมณฑลเฉงจิ๋ว (青州 "ชิงโจว") และได้รับตำแหน่งเพิ่มเติมเป็นขุนนางมหาดเล็ก (侍中 "ชื่อจง") ต่อมาพระองค์ทรงได้เลื่อนตำแหน่งเป็นมหาขุนพล (大將軍 "ต้าเจียงจฺวิน") และทรงได้รับอนุญาตให้ก่อตั้งสำนักบริหารของพระองค์เอง
เมื่อสุมาเตี้ยมประชวรหนักเมื่อ ค.ศ. 283 จักรพรรดิสุมาเอี๋ยนพระราชทานของกำนัลจำนวนมากให้กับครอบครัวของสุมาเตี้ยม และยังส่งขุนนางมาเยี่ยมพระองค์เพื่อถามอาการ สุมาเตี้ยมสิ้นพระชนม์ในเดือนมิถุนายนปีนั้นขณะมีพระชนอายุ 57 พรรษา (ตามการนับอายุแบบเอเชียตะวันออก) จักรพรรดิสุมาเอี๋ยนพระราชทานสมัญญานามว่า "อู่หฺวาง" (武王) ก่อนที่สุมาเตี้ยมจะสิ้นพระชนม์ พระองค์ทรงขอให้ฝังพระศพของพระองค์เคียงข้างพระมารดาคือฝูชื่อ และให้แบ่งเขตศักดินาของพระองค์ให้กับโอรส 4 องค์ ได้แก่ ซือหม่า จิ้น (司馬覲), ซือหม่า ต้าน (司馬澹), ซือหม่า เหยา (司馬繇) และซือหมา ฉุ่ย (司馬漼) จักรพรรดิสุมาเอี๋ยนทรงอนุมัติคำขอของสุมาเตี้ยม ในบรรดาโอรส 4 องค์ของสุมาเตี้ยม ซือหม่า จิ้น ผู้เป็นโอรสองค์โตได้สืบทอดฐานันดรศักดิ์อ๋องแห่งลองเอี๋ยถัดจากพระบิดา