ความเป็นส่วนหนึ่งของโรงเรียน

คำจำกัดความที่ใช้โดยทั่วไปของคำว่า ความเป็นส่วนหนึ่งของโรงเรียน  มีที่มาจากบทความวิจัยในปี 1993 ของคาโรล กูเดนาวและคัทลีน เกรดี ซึ่งพวกเขาอธิบายความเป็นส่วนหนึ่งของโรงเรียนไว้ว่า "ความรู้สึกของนักเรียนที่ได้รับการยอมรับ เคารพ เป็นส่วนหนึ่งและได้รับการสนับสนุนจากผู้อื่นในสังคมโรงเรียน" การก่อตัวของความเป็นส่วนหนึ่งของโรงเรียนเกี่ยวข้องกับความรู้สึกที่เชื่อมต่อและผูกพันกับโรงเรียนของตน นอกจากนี้ยังรวมถึงการมีส่วนร่วมและเกี่ยวเนื่องกับชุมชนโรงเรียนของตนอีกด้วย ในทางกลับกัน นักเรียนที่ไม่มีความรู้สึกความเป็นส่วนหนึ่งในสิ่งแวดล้อมของโรงเรียนมากนักมักถูกอธิบายว่าเป็นพวกแปลกแยกหรือห่างเหิน มีคำศัพท์ภาษาอังกฤษในการวิจัยทางการศึกษาที่ใช้แทนกันได้กับคำว่าความเป็นส่วนหนึ่งของโรงเรียน เช่น school connectedness, school attachment และ school engagement เป็นต้น ซึ่งล้วนมีความหมายว่าความยึดโยงกับโรงเรียนหรือความผูกพันกับโรงเรียน
ความเป็นส่วนหนึ่งของโรงเรียนถูกกำหนดโดยปัจจัยจำนวนมาก เช่น ผลสัมฤทธิ์และแรงจูงใจทางการเรียน ลักษณะส่วนบุคคล ความสัมพันธ์ในโรงเรียน ลักษณะประชากรศาสตร์ บรรยากาศโรงเรียนและการมีส่วนร่วมในกิจกรรมนอกหลักสูตร การวิจัยชี้ว่าความเป็นส่วนหนึ่งของโรงเรียนมีผลกระทบสำคัญต่อนักเรียน โดยมีความเชื่อมโยงกับ ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน การปรับตัวทางจิตวิทยา ความเป็นอยู่ การสร้างอัตลักษณ์ สุขภาพจิตและสุขภาพกาย ดังนั้น ความเป็นส่วนหนึ่งของโรงเรียนจึงถูกพิจารณาว่าเป็นปัจจัยพื้นฐานของการพัฒนาของนักเรียน ความรู้สึกเป็นส่วนหนึ่งกับโรงเรียนของตนถูกมองว่ามีความสำคัญต่อวัยรุ่น เนื่องจากพวกเขาอยู่ในช่วงของการเปลี่ยนผ่านและสร้างอัตลักษณ์ของตน และการวิจัยพบว่าความเป็นส่วนหนึ่งของโรงเรียนจะเริ่มลดลงในช่วงนี้
แบบประเมินความรู้สึกเป็นส่วนหนึ่งสถาบัน (Psychological Sense of School Membership, PSSM) ถูกพัฒนาในปี 1993 เป็นหนึ่งในการวัดเพื่อหาว่านักเรียนมีความรู้สึกเป็นส่วนหนึ่งกับโรงเรียนมากน้อยเพียงใด นักเรียนจะประเมินว่าตนเห็นด้วยหรือไม่เห็นด้วยกับข้อความนั้น ๆ ยกตัวอย่าง เช่น "ผู้คนที่นี้สังเกตเห็นว่าฉันทำได้ดีในอะไรบางอย่าง" ในปี 2003 ศูนย์ควบคุมและป้องกันโรคแห่งชาติสหรัฐจัดการประชุมนานาชาติที่ปฏิญญาวิงสเปรดว่าด้วยความยึดโยงในโรงเรียน (Wingspread Declaration on School Connections) ได้รับการพัฒนาขึ้นในฐานะกลุ่มของกลยุทธ์เพื่อเพิ่มความรู้สึกของความเป็นส่วนหนึ่งและความยึดโยงกับโรงเรียนของพวกเขา
ความแพร่หลายและแนววิถี.
การวิจัยชี้ว่านักเรียนจำนวนมากขาดความรู้สึกเป็นส่วนหนึ่งของโรงเรียน โปรแกรมประเมินสมรรถนะนักเรียนมาตรฐานสากล (PISA) ได้สำรวจความเป็นส่วนหนึ่งของโรงเรียนและความไม่พอใจของนักเรียนทั่วโลกนับแต่แต่ปี 2003 การรวบรวมข้อมูลล่าสุดของ PISA เกิดขึ้นในปี 2018 โดยมีนักเรียนกลุ่มตัวอย่างจำนวนประมาณ 600,000 คน แทนกลุ่มประชากรนักเรียนที่มีอายุ 15 ปี (อายุระหว่าง 15 ปี 3 เดือน ถึง 16 ปี 2 เดือน) จำนวน 32 ล้านคน จากประเทศที่เข้าร่วมประเมินในปี 2018 จำนวน 79 ประเทศ การวิเคราะห์ของพวกเขาพบว่ามีนักเรียนในสัดส่วนอย่างมีนัยสำคัญทั่วโลกขาดความรู้สึกเป็นส่วนหนึ่งของโรงเรียน โดยเฉลี่ยแล้วมีนักเรียนประมาณหนึ่งในสามที่สำรวจรู้สึกว่าตนไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของโรงเรียนของตน นอกจากนี้ พวกเขายังพบว่านักเรียนหนึ่งในห้ารู้สึกเป็นส่วนเกินของโรงเรียน ขณะที่หนึ่งในหกรู้สึกโดดเดี่ยว ในระบบการศึกษาเกือบทั้งหมด นักเรียนที่มีสถานะทางเศรษฐกิจและสังคมต่ำมักรู้สึกว่าตนไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของโรงเรียน โดยเฉลี่ยแล้ว ความรู้สึกเป็นส่วนหนึ่งของโรงเรียนลดลงร้อยละ 2 ระหว่างปี 2015 ถึง 2018 ขณะที่สัดส่วนของนักเรียนที่ไม่รู้สึกว่าตนเป็นส่วนหนึ่งของโรงเรียนเพิ่มขึ้นตั้งแต่ปี 2003 ซึ่งชี้ให้เห็นว่าแนวโน้มของความรู้สึกเป็นส่วนหนึ่งของโรงเรียนทั่วโลกลดลง
ความเป็นส่วนหนึ่งของโรงเรียนมีแนวโน้มจะลดลงเมื่อนักเรียนอายุมากขึ้น ซึ่งระบุได้จากการศึกษาวิจัยจำนวนมาก นักวิจัยอย่าง คารี กิลเลนโอนีลและแอนดรูว์ ฟูลีกนีได้ทำการศึกษานักเรียนจากละตินอเมริกา เอเชียและยุโรป และพบว่านักเรียนวัยเด็กมีความรู้สึกเป็นส่วนหนึ่งของโรงเรียนในระดับสูง แต่เมื่อนักเรียนเปลี่ยนผ่านเข้าสู่ระดับมัธยมศึกษาตอนต้นและวัยรุ่น การรับรู้ด้านความเป็นส่วนหนึ่งของโรงเรียนลดลงอย่างมีนัยสำคัญ ในทางเดียวกัน การศึกษาอีกงานหนึ่งพบว่าความรู้เป็นส่วนหนึ่งของโรงเรียนลดลงเมื่อเปลี่ยนผ่านจากมัธยมศึกษาตอนต้นสู่มัธยมศึกษาตอนปลาย นักเรียนกลุ่มดังกล่าวยังแสดงให้เห็นถึงภาวะซึมเศร้าที่เพิ่มขึ้นและการลดลงในการสนับสนุนทางสังคม ซึ่งอาจพิจารณาได้ว่าเป็นทั้งสาเหตุหรือผลของการลดลงของความเป็นส่วนหนึ่งของโรงเรียน แนวโน้มที่ว่านี้ถูกทำซ้ำในงานศึกษาอีกเป็นจำนวนมาก ซึ่งล้วนแต่แสดงให้เห็นว่าความเป็นส่วนหนึ่งของโรงเรียนลดลงเมื่อนักเรียนเข้าสู่ความเป็นวัยรุ่น