pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
รูเบอัส แฮกริด

ศาสตราจารย์ รูเบอัส แฮกริด  ผู้รักษากุญแจและแผ่นดินฮอกวอตส์ เป็นลูกครึ่งยักษ์-พ่อมด ลักษณะและบุคลิกทางกายภาพของเขามีขนาดความสูงมากกว่าผู้ชายธรรมดาถึง 2 เท่า เคยเรียนที่ฮอกวอตส์ แต่ถูกไล่ออกตอน ปี 3
เขาเป็นคนนำตัวแฮรรี่ออกจากบ้านที่ ก็อดดริก ฮอลโล่ หลังจากโวลเดอมอร์สูญเสียพลัง และเป็นคนพาแฮร์รี่ ไปฮอกวอตส์ และพูดถึงประวัติของแฮร์รี่บางส่วนรูเบอัส แฮกริด ศาสตราจารย์สอนวิชาดูแลสัตว์วิเศษ หลัง ซิลวาล์นัส เค็ตเทิลเบลิน
ประวัติ.
แฮกริดมีบทบาทสำคัญตั้งแต่ภาคแรกจนถึงภาคสุดท้าย 
ในภาคแรก เขาปรากฏตัวในการทำภารกิจพาแฮร์รี่ออกมาจากซากบ้านพวกพอตเตอร์ที่ได้รับมอบหมายจากดัมเบิลดอร์ แฮกริดเป็นอีกคนหนึ่งที่ดัมเบิลดอร์ไว้วางใจที่จะปฏิบัติงานที่ต้องปกปิดความลับ ภายหลังจากที่แฮกริดพาแฮร์รี่ออกมาจากซากบ้านของพวกพอตเตอร์ในก็อดดริก ฮอลโล่ว์แล้วเขานำตัวแฮร์รี่มาฝากไว้กับพวกเดอสลีย์ 10 ปีต่อมาพวกเดอสลีย์ได้รับจดหมายจากฮอกวอตส์เรื่องพาแฮร์รี่ไปเรียนที่ฮอกวอตส์ แต่พวกเดอสลีย์ไม่ยอมให้แฮร์รี่อ่านจดหมาย นอกจากนั้นยังทำลายจดหมายทั้งหมดอีกด้วย จนวันหนึ่งแฮกริดได้รับมอบหมายจากดัมเบิลดอร์ให้มาพาตัวแฮร์รี่ไป ภายหลังแฮกริดจึงพังประตูบ้านพวกเดอสลีย์และพาตัวแฮร์รี่ไปซื้อของที่ตรอกไดแอกอน ที่ฮอกวอตส์ในวันที่แข่งควิดดิชแฮกริดเผลอหลุดปากออกไปเรื่องนิโคลรัส แฟรมเมล ทำให้พวกแฮร์รี่สืบหาข้อมูลและพบภายหลังว่าแฮกริดนำศิลาอาถรรพ์ออกจากตู้นิรภัยเนื่องจากมีคนพยายามจะขโมยมัน และในที่สุดพวกแฮร์รี่สามารถป้องกันศิลาไว้ได้
ในภาคสอง แฮกริดมีบทบาทในการพาตัวแฮร์รี่ออกจากตรอกนอกซ์เทริน ที่โรงเรียนห้องแห่งความลับถูกเปิดออก แฮร์รี่พบสมุดบันทึกลึกลับของทอม ริ้ดเดิ้ลและพบว่าแฮกริดคือคนที่เปิดห้องแห่งความลับเมื่อ 50 ปีก่อน แฮกริดจึงโดนไล่ออกจากฮอกวอตส์เมื่ออยู่ปี 3 ภายหลังแฮร์รี่เข้าไปในห้องแห่งความลับและพบว่าริ้ดเดิ้ลใส่ความแฮกริดในที่สุดแฮร์รี่จัดการกับริ้ดเดิ้ลได้และแฮกริดพ้นผิดในที่สุด 
ในภาคสาม แฮกริดได้รับการแต่งตั้งให้เป็นอาจารย์สอนวิชาดูแลสัตว์วิเศษและนำ "บัคบีค" ฮิปโปกริฟมาสอนในชั้นเรียนแต่บัคบีคเกิดไปทำร้าย เดรโก มัลฟอย จนบาดเจ็บทำให้บัคบีคถูกตัดสินประหาร แต่แฮร์รี่สามารถช่วยบัคบีคและพามันหนีไปได้
ในภาคสี่ ฮอกวอตส์เป็นเจ้าภาพการประลองเวทไตรภาคี แฮกริดได้เริ่มทำความรู้จักมาดามมักซิมจากโรงเรียนฝ่ายตรงข้ามและช่วยแฮร์รี่ให้รู้ถึงภารกิจนั่นคือภารกิจต่อสู้กับมังกรจนแฮร์รี่สามารถผ่านภารกิจมาได้ และในงานเลี้ยงเต้นรำแฮกริดได้พูดกับมาดามมักซิมว่าเธอเป็นลูกครึ่งยักษ์เหมือนกับเขา ทำให้มาดามมักซิมโกรธและเลิกคบกับแฮกริด แต่ภายหลังริต้า สกีตเตอร์นักข่าวจอมยุ่งจากเดลี่พรอเฟ็ตมาขอข้อมูลเรื่องเชื้อสายของแฮกริด แฮกริดจึงบอกไป และสกีตเตอร์จึงนำเรื่องทั้งมาใส่ความแฮกริดและประจานไว้ในหนังสือพิมพ์ ทำให้แฮกริดไม่กล้าจะพบหน้าใคร แต่เมื่อได้รับคำแนะนำจากแฮร์รี่ แฮกริดจึงดีขึ้นและคืนดีกับมาดามมักซิม 
ในภาคห้า ดัมเบิลดอร์ส่งแฮกริดไปเจรจากับพวกยักษ์เรื่องการร่วมเป็นพรรคพวกกับโวลเดอมอร์ ภายหลังแฮกริดกลับมาสอนที่ฮอกวอตส์แต่อัมบริดจ์ครอบงำฮอกวอตส์และแฮกริดเป็นอีกคนหนึ่งที่มีสิทธิโดนไล่ออก แต่ภายหลังเมื่อหมดจากสงครามในกระทรวงฮอกวอตส์จึงสงบสุขอีกครั้ง
ในภาคหก บทบาทของแฮกริดไม่ค่อยมีมากเท่าไหร่นักมีกล่าวถึงในตอนที่แฮร์รี่ไปช่วยแฮกริดฝังศพอาราก็อกและในงานศพของดัมเบิลดอร์ ในภาคสุดท้ายแฮร์กริดมีบทบาทในตอนที่พาแฮร์รี่หนีผู้เสพความตายกลางอากาศและยังใช้มอเตอไซร์ของซีเรียสเล่นงานผู้เสพความตายไปหลายคน ในปีนี้ฮอกวอตส์ถูกครอบงำแต่แฮกริดจัดงานเลี้ยงร่วมเชียร์แฮร์รี่ พอตเตอร์อย่างลับ ๆ แต่ถูกพวกผู้เสพความตายจับได้ แต่แฮกริดสามารถหนีไปได้ในวันที่มีสงครามฮอกวอตส์ แฮกริดกลับมาและช่วยสู้ในสงครามจนฮอกวอตส์สงบสุข
คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ ศิลปะและการออกแบบ มหาวิทยาลัยนเรศวร

คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ ศิลปะและการออกแบบ มหาวิทยาลัยนเรศวร (อังกฤษ : Faculty of Architecture art and design, Naresuan University) ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2544 ตั้งอยู่ในเขตภาคเหนือตอนล่าง ณ อำเภอเมืองพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลก
ประวัติ.
มหาวิทยาลัยนเรศวรได้เสนอขออนุมัติหลักสูตร "สถาปัตยกรรมศาสตรบัณฑิต" เพิ่มเติมไว้ในแผนพัฒนาการศึกษาระดับอุดมศึกษา ฉบับที่ 7 (2535 - 2539) ดังปรากฏตามบันทึกข้อความ ที่ ทม .1901/ กท .390 ลงวันที่ 7 ธันวาคม 2538 สำนักนโยบายและแผนอุดมศึกษาได้พิจารณาเห็นสมควรให้ความเห็นชอบ โดยระยะเริ่มต้นการสอนสาขาวิชานี้ จะอยู่ในความดูแลของ ภาควิชาวิศวกรรมโยธา คณะวิศวกรรมศาสตร์ และหลักสูตรดังกล่าวทางสภามหาวิทยาลัยได้รับทราบ และให้ความเห็นชอบหลักสูตรนี้แล้ว เมื่อวันที่ 17 กุมภาพันธ์ พ . ศ .2539
สาขาวิชาสถาปัตยกรรมได้รับการยกฐานะเป็น"คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์" ตั้งแต่วันที่ 1 ตุลาคม 2544 ประกอบด้วยหน่วยงานหลัก 3 หน่วยงาน คือ สำนักงานเลขานุการคณะ ภาควิชาสถาปัตยกรรม ศูนย์บริการวิชาชีพสถาปัตยกรรม และเนื่องจากมหาวิทยาลัยนเรศวรได้มีมติอนุมัติให้โอนย้ายสาขาวิชาการออกแบบบรรจุภัณฑ์ จากคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์(ในสมัยนั้น) มาสังกัดอยู่กับคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ ในวันที่ 1 ตุลาคม 2546 ทางคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จึงได้ปรับเปลี่ยนหน่วยงานภายในคณะฯ โดยเพิ่มหน่วยงานขึ้นอีก 1 หน่วยงาน คือภาควิชาศิลปะและการออกแบบ และได้เปลี่ยนชื่อคณะเป็น "คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ ศิลปะและการออกแบบ"
ภาควิชา.
คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ ศิลปะและการออกแบบ มหาวิทยาลัยนเรศวรแบ่งภาควิชาออกเป็น 2 ภาควิชา ดังต่อไปนี้
หลักสูตรการศึกษา.
ปัจจุบัน คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ ศิลปะและการออกแบบ มหาวิทยาลัยนเรศวร จัดการเรียนการสอน 6 หลักสูตร ใน 8 สาขาวิชา ได้แก่
ศูนย์.
คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ ศิลปะและการออกแบบ มหาวิทยาลัยนเรศวร ประกอบด้วยศูนย์ต่างๆ ได้แก่
คณะบริหารธุรกิจ เศรษฐศาสตร์และการสื่อสาร มหาวิทยาลัยนเรศวร

คณะบริหารธุรกิจ เศรษฐศาสตร์และการสื่อสาร มหาวิทยาลัยนเรศวร (อังกฤษ : Faculty of Business, Economics and Communications, Naresuan University) ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2546 โดยเดิมใช้ชื่อว่า "คณะวิทยาการจัดการและสารสนเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร" ก่อนที่จะเปลี่ยนเป็น "คณะบริหารธุรกิจ เศรษฐศาสตร์และการสื่อสาร" ในปี 2555
ประวัติ.
คณะบริหารธุรกิจ เศรษฐศาสตร์และการสื่อสาร มหาวิทยาลัยนเรศวร เริ่มดำเนินการตั้งแต่วันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2546 โดยความเห็นชอบของคณะกรรมการสภามหาวิทยาลัย ในคราวประชุมครั้งที่ 107(3/2546) เมื่อวันที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2546 ให้มีการจัดตั้งคณะวิชาที่ทำการเรียนการสอนในสาขาวิชาทางด้านธุรกิจ เศรษฐศาสตร์ บัญชี และนิเทศศาสตร์ โดยใช้ชื่อว่า "คณะวิทยาการจัดการและสารสนเทศศาสตร์" โดยแยกออกจากคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์เดิม โดยมีการแบ่งโครงสร้างเป็นสำนักงานเลขานุการคณะ และ 8 สาขาวิชา ได้แก่ สาขาวิชาการจัดการธุรกิจ สาขาวิชาการท่องเที่ยว สาขาวิชาคอมพิวเตอร์ธุรกิจ สาขาวิชาการบัญชี สาขาวิชาเศรษฐศาสตร์ สาขาวิชาสารสนเทศเพื่อการสื่อสาร สาขาวิชาการสื่อสารมวลชน และสาขาวิชาการประชาสัมพันธ์ 
วันที่ 7 กันยายน 2548 คณะกรรมการบริหารมหาวิทยาลัย มีมติในการประชุมครั้งที่ 14/2548 ให้คณะฯ ที่จัดตั้งใหม่ปรับโครงสร้างการบริหารจัดการภายในคณะ เพื่อให้เกิดความกระชับและคล่องตัว คณะฯ จึงจัดกลุ่ม 8 สาขาวิชา รวมเป็น 3 ภาควิชา ได้แก่
ต่อมาในการประชุมสภามหาวิทยาลัยครั้งที่ 173(7/2555) เมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2555 คณะอนุกรรมการสถาบันประจำมหาวิทยาลัย (อ.ก.ม.) ได้อนุมัติให้เปลี่ยนชื่อคณะวิทยาการจัดการและสารสนเทศศาสตร์ เป็น "คณะบริหารธุรกิจ เศรษฐศาสตร์และการสื่อสาร (Faculty of Business, Economic and Communications)" อักษรย่อ B.E.C
ภาควิชา.
ปัจจุบัน คณะบริหารธุรกิจ เศรษฐศาสตร์และการสื่อสาร มหาวิทยาลัยนเรศวร ประกอบด้วย 5 ภาควิชา ดังต่อไปนี้
หลักสูตรการศึกษา.
ปัจจุบัน คณะบริหารธุรกิจ เศรษฐศาสตร์และการสื่อสาร มหาวิทยาลัยนเรศวร จัดการเรียนการสอนหลักสูตรในสาขาวิชา ได้แก่
ปูร์เกอตูว์แมม็องกอร์

ปูร์เกอตูว์แมม็องกอร์ ("เพื่อให้เธอยังรักฉัน") เป็นซิงเกิลแรกของเซลีน ดิออนจากอัลบัม "เดอ"  ซึ่งออกจำหน่ายเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2538 
เพลงนี้เป็นผลงานการประพันธ์ของฌ็อง-ฌัก กอลด์มาน  และเป็นเพลงหนึ่งอันเป็นที่รู้จักมากที่สุดของเซลีน ดิออน 
มิวสิกวิดีโอเพลงนี้ อำนวยการสร้างโดยมีแชล แมแยร์  ใน พ.ศ. 2538 โดยมิวสิกวิดีโอดังกล่าวได้รับการบรรจุในบันทึกการแสดงสดของเซลีน ดิออนชุด "เดอะคัลเลอร์ออฟมายเลิฟคอนเสิร์ต" แบบวิดีโอ และในดีวีดีรวมผลงานเพลงภาษาฝรั่งเศสชุด "องเนอช็องฌ์ปา"  ซึ่งวางจำหน่ายเมื่อ พ.ศ. 2550
เพลงนี้ยังมีฉบับภาษาอังกฤษอีกด้วย โดยชื่อว่า "อีฟแดตส์วอตอิตเทกส์"  ขับร้องโดยเซลีน ดิออนเช่นกัน และบรรจุลงในอัลบั้ม "ฟอลลิงอินทูยู" 
เพลง "ปูร์เกอตูว์แมม็องกอร์" ได้รับรางวัลเฟลิกซ์ (โรมัน. Felix) สาขาเพลงยอดนิยมแห่งปีรางวัลวิกตัวร์เดอลามูว์ซิก ("ชัยชนะแห่งดนตรี") สำหรับเพลงที่ดีที่สุดแห่งปี กับทั้งรางวัลทรอเฟราดีโยฟร็องแซ็งแตร์นาซียอนาล  โดยสภาการดนตรีภาษาฝรั่งเศส 
บันทึกการแสดงสดของเพลงนี้ยังได้รับการบรรจุในอัลบัม "ลายวาปารี"  และ "โอเกอร์ดูว์สตาด"  กับทั้งในอัลบัม "เดอะคอลเลคเตอส์ซีรีส์ ชุดที่ 1"  และอัลบัมรวมเพลงยอดนิยมภาษาฝรั่งเศสที่วางจำหน่ายใน พ.ศ. 2548 "องเนอช็องฌ์ปา" 
ฉบับที่เซลีน ดิออนร้องกับคณะประสานเสียงห้าร้อยคนได้รับบรรจุในอัลบัม "แซ็งซ็องกอริสต์อาแว็ก..."  ในปี พ.ศ. 2549
นอกจากนี้ เซลีนยังได้แสดงเพลงนี้ในมหรสพ "อะนิวเดย์..." ทุกคืนที่ลาสเวกัสอีกด้วย
เพลง "ปูร์เกอตูว์แมม็องกอร์"ได้รับความนิยมมากในประเทศฝรั่งเศส โดยอยู่อันดับที่หนึ่งในรายการเพลงกว่าสิบสองสัปดาห์โดยมียอดขายมากกว่า 955,000 แผ่น และอยู่อันดับที่หนึ่งกว่าสิบห้าสัปดาห์ในรายการเพลงเบลเยียมวอลโลนี  กับทั้งอีกสี่สัปดาห์ในรายการเพลงของรัฐเกแบ็ก อนึ่ง เพลงนี้ยังติดหนึ่งในสิบเพลงยอดนิยมตลอดกาลที่จัดอันโดยรายการเพลงในสหราชอาณาจักรและไอร์แลนด์อีกด้วย
ฉบับนำมาร้องใหม่.
ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2548 วงป๊อปโอเปราอิลดิโวนำมาร้องใหม่ในอัลบัม "อังโกรา"
เกาะลังกาวี

ลังกาวี  เป็นเกาะที่ตั้งอยู่ในทะเลอันดามันใกล้ฝั่งทะเลตะวันตกเฉียงเหนือของมาเลเซียตะวันตก มีฐานะเป็นอำเภอขึ้นกับรัฐเกอดะฮ์ ประเทศมาเลเซีย มีสมญานามว่า "อัญมณีแห่งเกอดะฮ์" ("เปอร์มาตาเกอดะฮ์")
ลังกาวีตั้งอยู่ห่างจากเกาะตะรุเตา จังหวัดสตูลของประเทศไทยเพียง 4 กิโลเมตร อยู่ห่างจากเมืองกัวลาปะลิสประมาณ 30 กิโลเมตร และเมืองกัวลาเกอดะฮ์ 51 กิโลเมตร ประกอบด้วยกลุ่มเกาะเขตร้อนจำนวน 99 เกาะ และเป็นที่รู้จักของชาวไทยและมาเลเซียจากตำนานของมะห์สุหรี สตรีผู้ถูกประหารด้วยความอยุติธรรม โดยนางได้สาปแช่งเกาะลังกาวีไว้ก่อนสิ้นใจ และการนำทายาทรุ่นที่ 7 ของเธอมาถอนคำสาป
ที่มาของชื่อ.
ชื่อของเกาะลังกาวี โดย "ลัง" ย่อมาจากคำว่า "ฮลัง"  ที่แปลว่า "นกอินทรีสีน้ำตาลแดง" ส่วนนาม "ลังกาวี อัญมณีแห่งเกอดะฮ์"  ได้รับพระราชทานจากสมเด็จพระราชาธิบดีสุลต่านอับดุล ฮาลิม อันเป็นส่วนหนึ่งในพระราชพิธีกาญจนาภิเษกส่วนพระองค์ โดยตั้งนามเพื่อสร้างความประทับใจแก่นักท่องเที่ยวว่าลังกาวีเป็นส่วนหนึ่งของรัฐเกอดะฮ์
ประวัติ.
มีตำนานมุขปาฐะว่าในอดีตเกาะลังกาวีเคยมีสุลต่านปกครอง ว่ามีสตรีนามมะห์สุหรีมาเป็นชายารองของสุลต่าน (บ้างว่าของอนุชา) และได้ให้กำเนิดโอรสนาม "วันฮาเกม" ด้วยเหตุนี้มะห์สุหรีจึงมีสิทธิเป็นประไหมสุหรีได้เพราะมีบุตรเป็นชาย เป็นที่ริษยาของประไหมสุหรีชายาหลวง ครั้นเมื่อมีการใส่ร้ายว่ามะห์สุหรีคบชู้ องค์สุลต่านสดับเช่นนั้นก็พิโรธ มีบัญชาให้ประหารมะห์สุหรีเสีย ด้วยเหตุนี้นางจึงอธิษฐานว่าหากนางไม่มีความผิดขอให้โลหิตเป็นสีขาว และให้ลังกาวีไม่เจริญไปเจ็ดชั่วอายุคน ครั้นเมื่อเพชฌฆาตแทงกริช สายโลหิตของมะห์สุหรีก็พวยพุ่งเป็นสีขาวดังคำสัตย์และสิ้นใจ ญาติของมะห์สุหรีจึงนำวันฮาเกมไปตั้งรกรากยังภูเก็ต
เมื่อครั้งที่ไทรบุรีเป็นส่วนหนึ่งราชอาณาจักรสยาม เกาะลังกาวีเป็นตำบลหนึ่งของมณฑลไทรบุรี ชื่อตำบลเกาะลังกอวี ภายหลังลังกอวีได้พ้นจากการเป็นส่วนหนึ่งของสยามโดยได้ตกเป็นส่วนหนึ่งของอาณานิคมอังกฤษเช่นเดียวกับไทรบุรี (เกอดะฮ์) ครั้นเมื่อรับเอกราชแล้วลังกาวีก็ยังเป็นส่วนหนึ่งของรัฐเกอดะฮ์อยู่
ในปี พ.ศ. 2529 มหาเธร์ โมฮัมหมัด ได้ริเริ่มที่จะเปลี่ยนแปลงเกาะลังกาวีที่เชื่อว่ามีคำสาปของมะห์สุหรี โดยพัฒนาให้ที่นี่เป็นแหล่งท่องเที่ยวและรีสอร์ต โดยเขาเองได้มีส่วนช่วยในการออกแบบและวางแผนอาคารบนเกาะ และได้นำศิรินทรา ยายี สตรีชาวไทยที่สืบเชื้อสายทายาทรุ่นที่เจ็ดของมะห์สุหรีมาถอดคำสาป
จตุพร รัตนวราหะ

จตุพร รัตนวราหะ (ต้อย) เกิดวันพุธที่ 9 พ.ศ. 2479 ( ปี) เป็นศิลปินกรมศิลปากร ผู้ได้รับพระราชทานครอบและรับมอบกระบวนท่ารำเพลงหน้าพาทย์องค์พระพิราพ, ได้กราบทูลสอนโขนถวายพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว และมีผลงานการแสดงเป็นตัวเอกในเรื่องรามเกียรติ์ บทยักษ์ใหญ่ทศกัณฐ์เป็นบทที่อยู่ในความทรงจำของคนรักโขนกรมศิลปากรมานานกว่า 40 ปี เป็นผู้ร่วมงานเคียงข้าง ศาสตราจารย์ หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมชในการก่อตั้งและสร้างสรรค์โขนธรรมศาสตร์ เป็นผู้อำนวยการสถานศึกษาที่มีการเรียนการสอนด้านศิลปะการแสดงของรัฐ นอกจากนี้มีผลงานโดดเด่นอื่น ๆ ทางด้านโขนและละครทั้งด้านการเป็นศิลปินผู้แสดง เป็นผู้สอน ผู้เผยแพร่ทั้งทางด้านปฏิบัติและทฤษฎี ปัจจุบันแม้จะเกษียณอายุราชการแล้ว ก็ยังทำงานด้านการเผยแพร่ศิลปการแสดงอยู่อย่างต่อเนื่องสม่ำเสมอ และได้รับการยกย่องเชิดชูเกียรติเป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (นาฏศิลป์-โขน) พุทธศักราช 2552
ประวัติ.
นาย จตุพร รัตนวราหะ เป็นบุตรของนายเจิมและนางประวงษ์ รัตนวราหะ สมรสกับนางชุมศรี รัตนันท์ รัตนวราหะ มีบุตรด้วยกัน 4 คน คือ นาย เรืองฤทธิ์ รัตนวราหะ, น.ส. อติวรรณ รัตนวราหะ, นาย พีรพล รัตนวราหะ, นาย ณวพร รัตนวราหะ บุตรสาวคนเดียวได้สืบทอดศิลปการแสดงทางนาฏศิลป์เหมือนบิดา และปัจจุบันรับราชการอยู่ที่ วิทยาลัยนาฏศิลป กรุงเทพฯ
นาย จตุพร รัตนวราหะ จบจากโรงเรียนนาฏศิลป วิทยาลัยนาฏศิลปกรุงเทพฯ ปัจจุบันและครุศาสตร์บัณฑิต และได้อุปสมบทเป็นพระภิกษุที่ วัดบวรนิเวศวิหาร กรุงเทพมหานคร พุทธศักราช 2507
เกียรติยศที่ภาคภูมิใจ.
การต่อกระบวนรำหน้าพาทย์องค์ พระพิราพ หน้าพระที่นั่ง.
พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้กรมศิลปากร ทำการคัดเลือกศิลปินที่มีความสามารถฝ่ายพระ 5 คนคือ นาย ธีรยุทธ ยวงศรี นายธงไชย โพธยารมย์ นายทองสุข ทองหลิม, นายอุดม อังศุธร และนายสมบัติ แก้วสุจริต และศิลปินโขนฝ่ายยักษ์ 7 คนคือนายราฆพ โพธิเวส นายไชยยศ คุ้มมณี นายจตุพร รัตนวราหะ นาย จุมพล โชติทัตต์ นายสุดจิตต์ พันธ์สังข์ นาย สมศักดิ์ ทัดติ [] และ นาย ศิริพันธ์ อัฏฏะวัชระ [] รวมทั้งสิ้น 12 คน เข้ารับพระราชทานครอบประธานพิธีใหว้ครูโขนละคร และการต่อกระบวนรำเพลงหน้าพาทย์องค์พระพิราพ ณ.ศาลาดุสิดาลัย พระตำหนักจิตรลดารโหฐาน ในวันพฤหัสบดีที่ 25 ตุลาคม พ.ศ. 2527
ศิลปินแห่งชาติ ปีพุทธศักราช 2552.
สำนักงานคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติ ได้ดำเนินการสรรหาศิลปินผู้สร้างสรรค์งานศิลปะให้เป็นมรดกอันล้ำค่าของแผ่นดิน มายกย่องเชิดชูเกียรติเป็นศิลปินแห่งชาติ ตั้งแต่ปีพุทธศักราช 2528 เป็นต้นมา และในปีพุทธศักราช 2552 นี้ คณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติได้พิจารณาแล้วมีมติเห็นชอบให้ประกาศยกย่องเชิดชูเกียรติ นาย จตุพร รัตนวราหะ ศิลปินผู้มีความสามารถและอุทิศตนสร้างสรรค์ ผลงานศิลปะจนโดดเด่นเป็นที่ประจักษ์ชัดต่อสาธารณชน เป็นศิลปินแห่งชาติ ปี พุทธศักราช 2552 สาขาศิลปะการแสดง (นาฏศิลป์-โขน)
ประสบการณ์ด้านการแสดง.
สรุปผลงาน.
นายสมรัตน์ ทองแท้ นาฏศิลปินโขนพระ นักวิชาการละครและดนตรี 7 สำนักการสังคีต กรมศิลปากร ได้สรุปผลงานของ อาจารย์ จตุพร รัตนวราหะ ไว้ในบทรำอวยพรการแสดงชุด “ 72 ปี จตุพร นามขจรทศกัณฐ์ ” ในวันอาทิตย์ที่ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2550 ณ อุทยานประวัติศาสตร์เมืองสิงห์ ตำบลสิงห์ อำเภอไทรโยค จ.กาญจนบุรี
ผลงานสร้างสรรค์ด้านการแสดง.
เมื่อสมัยที่ นายจตุพร รัตนวราหะ ดำรงตำแหน่งเป็นผู้อำนวยการ วิทยาลัยนาฏศิลปสุโขทัย ได้สร้างสรรค์การแสดงชุดใหม่ที่สอดคล้องกับวิถีชีวิตและขนบธรรมเนียมประเพณีของชาวสุโขทัยให้กับชาว วิทยาลัยนาฏศิลปสุโขทัย ได้นำออกแสดงและเป็นที่ชื่นชอบของผู้ที่ได้รับชมมาจนกระทั่งทุกวันนี้คือ
คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร

คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร (อังกฤษ : Faculty of Engineering, Naresuan University) ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2537 ตั้งอยู่ในเขตภาคเหนือตอนล่าง ณ อำเภอเมืองพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลก
ประวัติ.
  คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร ได้เริ่มจัดตั้งขึ้นโดยกำหนดเป็นโครงการในแผนพัฒนาการศึกษาระดับอุดมศึกษา ตามแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ระยะที่ 7 
     เมื่อวันที่ 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2537 ได้จัดตั้งเป็นคณะวิศวกรรมศาสตร์ พร้อมกับการจัดตั้งสำนักงานเลขานุการคณะ ฯ ภาควิชาวิศวกรรมโยธาและวิศวกรรมอุตสาหการ ทั้งนี้ได้เปิดทำการสอน 2 หลักสูตร คือ หลักสูตรวิศวกรรมศาสตรบัณฑิต สาขาวิศวกรรมโยธาและหลักสูตรวิศวกรรมศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาวิศวกรรมอุตสาหการ 
     ในปี พ.ศ. 2538 ได้จัดตั้งภาควิชาวิศวกรรมเครื่องกลและเปิดทำการสอนหลักสูตรวิศวกรรมศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาวิศวกรรมเครื่องกล 
     ในปี พ.ศ. 2539 ได้เปิดทำการสอนหลักสูตรสถาปัตยกรรมศาสตร์ขึ้น โดยขึ้นอยู่กับภาควิชาวิศวกรรมโยธา 
     ในปี พ.ศ. 2540 ได้จัดตั้งภาควิชาวิศวกรรมไฟฟ้าและคอมพิวเตอร์ขึ้นและเปิดทำการสอนวิศวกรรมศาสตรบัณฑิต สาขาวิศวกรรมไฟฟ้าและหลักสูตรวิศวกรรมศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์ 
     ในปี พ.ศ. 2541 ได้จัดตั้งโครงการปริญญาตรีภาคพิเศษ เปิดทำการสอนหลักสูตรวิศวกรรมศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาวิศวกรรมโยธา หลักสูตรวิศวกรรมศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาอุตสาหการ และหลักสูตรวิศวกรรมศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาคอมพิวเตอร์ 
     ในปี พ.ศ. 2543 ได้เปิดทำการสอนหลักสูตรวิศวกรรมศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาวิศวกรรมสิ่งแวดล้อม (แผน ก) 
     ในปี พ.ศ. 2544 ได้เปิดทำการสอนหลักสูตรวิศวกรรมศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาวิศวกรรมโยธา (แผน ก) และหลักสูตรสถาปัตยกรรมศาสตรได้แยกออกไปเป็นคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ 
     ในปี พ.ศ. 2545 ได้เปิดทำการสอนหลักสูตรวิศวกรรมศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาวิศวกรรมการผลิตและอัตโนมัติ (นานาชาติ) (แผน ก) 
     ในปี พ.ศ. 2547 ได้เปิดทำการสอนหลักสูตรวิศวกรรมศาสตรมหาบัณฑิตสาขาวิชาการบริหารงานก่อสร้าง (แผน ข) 
     ในปี พ.ศ. 2548 ได้เปิดทำการสอนหลักสูตรวิศวกรรมศาสตรมหาบัณฑิตสาขาวิชาวิศวกรรมการจัดการ (แผน ก) วิศวกรรมศาสตรมหาบัณฑิตสาขาวิชาวิศวกรรมเครื่องกล (แผน ก) วิศวกรรมศาสตรมหาบัณฑิตสาขาวิชาวิศวกรรมไฟฟ้า (แผน ก) หลักสูตรวิศวกรรมศาสตรบัณฑิตสาขาวิชาสิ่งแวดล้อม และหลักสูตรวิศวกรรมศาสตรบัณฑิตสาขาวิชาวัสดุ 
     ในปี พ.ศ. 2550 ได้เปิดทำการสอนหลักสูตรปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาวิศกรรมการจัดการ (แผน ก) 
     ในปี พ.ศ. 2551 ได้เปิดทำการสอนหลักสูตรวิศวกรรมศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการโครงสร้างและการพัฒนาผังเมือง (แผน ข) และหลักสูตรปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิศวกรรมโยธา (แผนก) 
     ในปี พ.ศ. 2552 ได้เปิดทำการสอนหลักสูตรวิศวกรรมศาสตรบัณฑิตสาขาวิชาวิศวกรรมเคมี 
     ในปี พ.ศ. 2556 ได้เปิดทำการสอนหลักสูตรปรัชญาดุษฎีบัณฑิตสาขาวิชาวิศวกรรมสิ่งแวดล้อม และหลักสูตรปรัชญาดุษฎีบัณฑิตสาขาวิชาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์ 
     ในปี พ.ศ. 2558 ได้เปิดทำการสอนหลักสูตรวิทยาศาสตร์มหาบัณฑิตสาขาวิชาการจัดการภับพิบัติ (หลักสูตรนานาชาติ) 
     ในปี พ.ศ. 2560 ได้เปิดทำการสอนหลักสูตรวิศวกรรมศาสตร์มหาบัณฑิตสาขาวิชาวิศวกรรมเคมี และหลักสูตรปรัชญาดุษฎีบัณฑิตสาขาวิชาวิศวกรรมเครื่องกล   
ภาควิชา.
คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร ประกอบด้วย 4 ภาควิชา ได้แก่
หลักสูตรการศึกษา.
ปัจจุบัน คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร เปิดทำการเรียนการสอนในหลักสูตรและสาขาวิชา ดังต่อไปนี้
ศูนย์.
คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร ประกอบด้วยศูนย์ต่าง ๆ ดังนี้
มหาวิทยาลัยลีดส์

มหาวิทยาลัยลีดส์  เป็นมหาวิทยาลัยสำคัญของเมืองลีดส์ในแคว้นยอร์กเชอร์ตะวันตก นับเป็นหนึ่งในมหาวิทยาลัยที่ใหญ่ที่สุดในสหราชอาณาจักร มีนักศึกษาทั้งสิ้นมากกว่า 32,000 คน และได้รับการจัดอันดับเป็นหนึ่งในสิบของมหาวิทยาลัยในประเทศอังกฤษที่ได้รับเงินทุนอุดหนุนการวิจัยมากที่สุด มหาวิทยาลัยลีดส์ตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1904 โดยเป็นหนึ่งในหกมหาวิทยาลัยประจำเมืองอุตสาหกรรม ในปี ค.ศ. 2006 มหาวิทยาลัยลีดส์ได้รับใบสมัครเข้าเรียนมากที่สุดเป็นอันดับสองของมหาวิทยาลัยทั้งประเทศ
รูปสามเหลี่ยมฮีโรเนียน

รูปสามเหลี่ยมฮีโรเนียน (Heronian triangle) หมายถึงรูปสามเหลี่ยมที่มีความยาวของด้านและพื้นที่เป็นจำนวนตรรกยะทั้งหมด ตั้งชื่อตามเฮโรแห่งอะเล็กซานเดรีย นักคณิตศาสตร์ชาวอียิปต์โบราณ
รูปสามเหลี่ยมใดๆ ที่มีความยาวของด้านเป็นสามสิ่งอันดับพีทาโกรัส (Pythagorean triple) ก็จะเป็นรูปสามเหลี่ยมฮีโรเนียนด้วย เนื่องจากในสามสิ่งอันดับ ความยาวของด้านเป็นจำนวนเต็ม และพื้นที่ก็เป็นครึ่งหนึ่งของรูปสี่เหลี่ยมมุมฉากที่กว้างยาวเท่ากับด้านประกอบมุมฉากในรูปสามเหลี่ยม
ตัวอย่างหนึ่งของรูปสามเหลี่ยมฮีโรเนียนที่ไม่เป็นมุมฉากเช่น รูปสามเหลี่ยมที่มีความยาวด้านเท่ากับ 5, 5, 6 หน่วย ซึ่งมีพื้นที่ 12 ตารางหน่วย รูปสามเหลี่ยมนี้เกิดจากการนำรูปสามเหลี่ยมมุมฉากขนาด 3, 4, 5 หน่วยมาต่อกัน บนด้านที่ยาว 4 หน่วย สำหรับกรณีทั่วไป การนำรูปสามเหลี่ยมมุมฉากที่มีความยาวของด้านเป็นสามสิ่งอันดับพีทาโกรัสสองรูปมาต่อกัน บนด้านประกอบมุมฉากด้านหนึ่งซึ่งยาวเท่ากัน รูปสามเหลี่ยมที่เกิดขึ้นใหม่จะเป็นรูปสามเหลี่ยมฮีโรเนียนด้วย (แต่อาจไม่เป็นรูปสามเหลี่ยมมุมฉาก) ดังตัวอย่างในรูปทางขวามือ เมื่อสามเหลี่ยม ("a", "b" ,"c") รวมกับสามเหลี่ยม ("a", "d", "e") บนด้าน "a" จะได้รูปสามเหลี่ยมที่มีความยาวด้านเป็น "c", "e" และ "b" + "d" หน่วย และมีพื้นที่เป็นจำนวนตรรกยะเท่ากับ <math>\tfrac{1}{2}(b+d)a</math> ตารางหน่วย
แต่ในทางกลับกัน รูปสามเหลี่ยมฮีโรเนียนบางรูปอาจไม่สามารถประกอบขึ้นมาจากรูปสามเหลี่ยมที่มีความยาวของด้านเป็นสามสิ่งอันดับพีทาโกรัสได้อย่างลงตัว ถ้าความยาวด้านหรือส่วนสูงของรูปสามเหลี่ยมมุมฉากไม่เป็นจำนวนเต็ม เช่น รูปสามเหลี่ยมขนาด 0.5, 0.5, 0.6 หน่วย (0.012 ตารางหน่วย) หรือ 5, 29, 30 หน่วย (72 ตารางหน่วย) เมื่อแบ่งพื้นที่ออกเป็นรูปสามเหลี่ยมมุมฉากโดยใช้ด้านใดๆ เป็นฐาน ความยาวด้านหรือส่วนสูงของรูปสามเหลี่ยมมุมฉากจะไม่เข้ากับหลักเกณฑ์ของสามสิ่งอันดับพีทาโกรัส ซึ่งต้องเป็นจำนวนเต็ม
อาสนวิหารอีลี

อาสนวิหารอีลี  มีชื่อเป็นทางการว่า The Cathedral Church of the Holy and Undivided Trinity of Ely เป็นอาสนวิหารนิกายอังกลิคันของสังฆมลฑลของบาทหลวงแห่งอีลี ตั้งอยู่ที่เมืองอีลี, เคมบริดจ์เชอร์, ในสหราชอาณาจักร สถาปัตยกรรมที่เห็นอยู่ในปัจจุบันเป็นแบบกอธิค อาสนวิหารเป็นที่รู้จักกันในท้องถิ่นว่า “เรือแห่งเฟ็น” เพราะอาสนวิหารตั้งเด่นอยู่บนบริเวณที่ราบที่เห็นได้แต่ใกล 
คริสต์ศาสนสถานเดิมที่สุดก่อตั้งโดยเอเธลเดรดา (Etheldreda) พระธิดาของพระเจ้าแผ่นดินแองโกล-แซ็กซอน เอเธลเดรดาได้ที่ดินมาจากทอนดเบิร์คท์ (Tondberct) สามีคนแรกผู้เป็นหัวหน้ากีเวียนส์ใต้ (South Gyrvians) และหลังจากการแต่งงานครั้งที่สองกับเอกรฟริด (Eegrfrid) เจ้าชายจากนอร์ทธัมเบรียสิ้นสุดลงก็ได้ก่อตั้งสำนักสงฆ์ที่นั่นเมื่อ ค.ศ. 673 เมื่อเอเธลเดรดาสิ้นชีวิต ก็มีการสร้างอนุสรณ์ให้ในวัดแซ็กซอนที่เดียวกัน สำนักสงฆ์และเมืองอีลีถูกทำลายโดยการรุกรานของชาวเดนส์ระหว่างปี ค.ศ 869 ถึง 870 สำนักสงฆ์เบ็นเนดิคตินถูกสร้างขึ้นแทนที่ วัดเดิมได้รับเลื่อนขึ้นเป็นอาสนวิหารเมื่อ ค.ศ 1109 เมื่ออีลีได้รับเลื่อนเป็นสังฆมลฑลอิสระจากสังฆมลฑลลิงคอล์น
อาสนวิหารอีลีเป็นสถานที่ท่องเที่ยวหลัก โดยมีผู้เข้าชมประมาณ 250,000 คนต่อปี และสนับสนุนการบริการตอนเช้าและตอนเย็น
ตูร์เฟิสต์

ตูร์เฟิสต์  เดิมเรียกว่า ตูร์อาอิกซ์อา  เป็นตึกระฟ้าตั้งอยู่บนบริเวณลาเดฟ็องส์ ซึ่งเป็นย่านเศรษฐกิจที่สำคัญของประเทศฝรั่งเศส ทางทิศตะวันตกของกรุงปารีส
ตึกดังกล่าวสร้างในปี พ.ศ. 2517 มีชื่อว่า "ตูร์อูว์อาเป" ("Tour UAP") ก่อสร้างโดยบริษัทประกันชีวิตอูว์อาเป ("UAP") โดยมีความสูง 159 เมตร (522 ฟุต) โดยมีลักษณะเป็นรูปดาวสามแฉก โดยแต่ละข้างจะมีมุม 120 องศา ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของบริษัทประกันชีวิตแรกเริ่ม 3 บริษัทที่เป็นจุดเริ่มต้นของอูว์อาเป ตูร์อูว์อาเปได้ถูกเปลี่ยนชื่อเป็น "ตูร์อาอิกซ์อา" ("Tour AXA") เมื่อบริษัทประกันชีวิตอาอิกซ์อาซื้อบริษัทอูว์อาเปในปี พ.ศ. 2539 
การปรับปรุงซ่อมแซมตึกครั้งใหญ่เริ่มต้นในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2550 โดยลักษณะรูปร่างภายนอกจะเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง และจะมีการเพิ่มความสูงของตึกอีกด้วย โดยมีความสูงจากหลังคา 225 เมตร (738 ฟุต) และ 240 เมตร (787 ฟุต) จากยอดเสาอากาศ มีพื้นที่ใช้สอย 86,707 เมตร² (933,306 ฟุต²) และเมื่อการปรับปรุงของตึกเสร็จแล้ว จะทำให้ตูร์เฟิสต์เป็นตึกระฟ้าที่สูงที่สุดในประเทศฝรั่งเศสอีกด้วย
อย่างไรก็ตาม การครองตำแหน่งตึกระฟ้าที่สูงที่สุดในประเทศฝรั่งเศสของตูร์เฟิสต์คงอยู่ได้ไม่นาน เพราะเมื่อตูร์เฌอเนอราลี ("Tour Generali") ที่มีความสูง 318 เมตร และตูร์ฟาร์ ("Tour Phare") สูง 300 เมตร ก่อสร้างเสร็จสมบูรณ์ ตำแหน่งดังกล่าวจะไปตกอยู่กับทั้งสองตึกไปตาม ๆ กัน
ในนครนิวยอร์กมีตึกเอเอกซ์เอ ("AXA Tower") ซึ่งสูง 229 เมตร (751 ฟุต) อีกด้วย
สุดจิตต์ พันธ์สังข์

สุดจิตต์ พันธ์สังข์ (Mr. Soodjit Phunsang) เป็นศิลปินกรมศิลปากร และเป็นผู้เชี่ยวชาญนาฏศิลป์ไทยของกรมศิลปากร มีผลงานที่สำคัญเป็นผู้ที่ได้รับพระราชทานครอบและการต่อกระบวนรำเพลงหน้าพาทย์องค์พระพิราพ ณ ศาลาดุสิดาลัย พระตำหนักจิตรลดารโหฐาน ในวันพฤหัสบดีที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2527
ประวัติ.
เกิด วันเสาร์ที่ 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2488 บิดาชื่อนายสวัสดิ์ พันธ์สังข์ มารดา ชื่อนางเจรียง พันธ์สังข์ 
สมรสกับนางมาลีนี พันธ์สังข์ มีบุตรสาวด้วยกัน 2 คน คือ นางสาวนนทรส พันธ์สังข์ และ นางสาวธิตาภา พันธ์สังข์
การศึกษา ประกาศนียบัตรวิชาชีพนาฎศิลปชั้นสูง และปริญญาครุศาสตร์บัณฑิต 
ปัจจุบันอาศัยอยู่ที่ แขวงท่าแร้ง เขตบางเขน กรุงเทพมหานคร
เกียรติยศที่ภาคภูมิใจ.
พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลดุลยเดชมหาราช ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้กรมศิลปากร ทำการคัดเลือกศิลปินที่มีความสามารถฝ่ายพระ 5 คนคือ นาย ธีรยุทธ ยวงศรี นายธงไชย โพธยารมย์ นายทองสุข ทองหลิม นายอุดม อังศุธร และนาย สมบัติ แก้วสุจริต
และศิลปินโขนฝ่ายยักษ์ 7 คนคือนายราฆพ โพธิเวส นายไชยยศ คุ้มมณี นายจตุพร รัตนวราหะ นาย จุมพล โชติทัตต์ นาย สุดจิตต์ พันธ์สังข์ นาย สมศักดิ์ ทัดติ[] และ นาย ศิริพันธ์ อัฏฏะวัชระ [] รวมทั้งสิ้น 12 คน เข้ารับพระราชทานครอบประธานพิธีใหว้ครูโขนละคร และการต่อกระบวนรำเพลงหน้าพาทย์องค์พระพิราพ ณ ศาลาดุสิดาลัย พระตำหนัก จิตรลดารโหฐาน ในวันพฤหัสบดีที่ 25 ตุลาคม พ.ศ. 2527
การรับราชการในกรมศิลปากร.
เริ่มเข้ารับราชการเมื่อ 11 มกราคม พุทธศักราช 2511 ตำแหน่งศิลปินจัตวา กองการสังคีต กรมศิลปากร ปัจจุบันดำรงตำแหน่งผู้เชี่ยวชาญทางด้านนาฏศิลป์ไทย สาขาโขนยักษ์ สำนักการสังคีต
ประสบการณ์ด้านศิลปการแสดง.
การฝึกหัด.
เริ่มฝึกหัดโขนเป็นตัวยักษ์ กับครูอร่าม อินทรนัฏ ครูหยัด ช้างทอง ครูราฆพ โพธิเวสครูจตุพร รัตนวราหะ ครูชิน สีปู่ ต่อมาได้รับการฝึกหัดละครเพิ่มเติมจากท่านผู้หญิง แผ้ว สนิทวงศ์เสนี ครู สุวรรณี ชลานุเคราะห์ ครูอบเชย ทิพย์โกมุท
ผลงานด้านการแสดง
เป็นผู้แสดงโขน – ละคร ให้ประชาชนชม ณ. โรงละครแห่งชาติ ทำเนียบรัฐบาล และ ตามหน่วย ราชการต่าง ๆ ทั้งส่วนกลางและส่วนภูมิภาค
ด้านการแสดงโขน
เป็นตัวเอกในเรื่องรามเกียรติ์ เช่น พระพิราพ ทศกัณฐ์ สหัสะเดชะ กุมภกรรณ มังกรกัณฐ์ เป็นต้น
ด้านการแสดงละคร 
แสดงเป็นชาละวันตัวมนุษย์ ในละครนอกเรื่องไกรทอง 
แสดงเป็นพระยาเดโช ในเรื่องพระร่วง 
แสดงเป็นพระเจ้าอชาติศัตรู ในละครเรื่องสามัคคีเภท 
แสดงเป็นพระเจ้ากูโลตน ในละครเรื่องศรีธรรมาโศกราช 
แสดงเป็นเจ้าพระยาพระคลัง (หน) ในละครเรื่องศึกเก้าทัพ ฯลฯ
การเผยแพร่ศิลปวัฒนธรรม ในต่างประเทศ.
 นอกจากการปฏิบัติหน้าที่ราชการในประเทศทั้งในส่วนกลางและส่วนภูมิภาค ยังได้รับมอบหมายให้เดินทางไปเผยแพร่ศิลปวัฒนธรรม ณ ต่างประเทศ เช่น ญี่ปุ่น จีน ฟิลิปปินส์ มาเลเซีย อินโดนีเซีย ลาว พม่า เกาหลี สวีเดน เดนมาร์ค อังกฤษ ฝรั่งเศส อิตาลี เนเธอแลนด์ เบลเยี่ยม เยอรมัน ออสเตรีย ฮังการี ยูโกสลาเวีย รัสเซีย สหรัฐอเมริกา
ศิรชัช เจียรถาวร

ศิรชัช เจียรถาวร (Sirachuch Chienthavorn) ชื่อเล่น ไมเคิล (Michael) เกิดเมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2535 เป็นนักแสดงชาวไทย ประมาณเดือนตุลาคม-พฤศจิกายน พ.ศ. 2539 เริ่มเข้าสู่วงการโดยมีแมวมองสังกัด Jim’s Modeling ได้ติดต่อผ่านทางขวัญฤทัย เจียรถาวร แม่ ของไมเคิล เพื่อแสดงในงานโฆษณาผงซักฟอกเปาแฮนด์ฟอซ จนเข้าสู่วงการบันเทิงเมื่ออายุ 4 ขวบ มีผลงานที่เป็นที่รู้จักจากภาพยนตร์เรื่อง เด็กหอ ซึ่งจากบทบาทนี้ทำให้เขาได้รับรางวัลนักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม จากเวที "คม ชัด ลึก อวอร์ด" ครั้งที่ 4 นอกจากนี้ยังเป็นวีเจทางช่องแชนนอลวีไทยแลนด์
ชีวิตส่วนตัว.
การศึกษา.
จบชั้นอนุบาล 1 - ประถมศึกษาปีที่ 4 ที่โรงเรียนกอบวิทยา (ห้วยขวาง) หลังจากนั้นไปศึกษาชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 จนจบการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายที่โรงเรียนประภามนตรี ๒ จังหวัดสมุทรปราการ ปัจจุบันจบการศึกษาจาก วิทยาลัยนานาชาติเพื่อศึกษาความยั่งยืน มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ
สมาชิกในครอบครัว.
คุณพ่อ- อำนวยศักดิ์ เจียรถาวร ประกอบธุรกิจส่วนตัว ส่วนคุณแม่ - ขวัญฤทัย เจียรถาวร เป็นแม่บ้านและผู้จัดการส่วนตัวของไมเคิล ไมเคิลมีพี่น้อง 4 คน มีพี่ชาย 1 คน น้องชาย 2 คน พี่ชาย - ศักรัช เจียรถาวร (แม็ก) จบชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนราชวินิต บางแก้ว (หลังจากเข้าร่วมโครงการนักเรียนแลกเปลี่ยนที่ Oxford High School ประเทศสหรัฐอเมริกา เป็นเวลา 1 ปี ในพ.ศ. 2548-2549) ปัจจุบันเป็นนักศึกษาคณะวิศวกรรมศาสตร์ สาชาวิศวกรรมเคมี สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าคุณทหารลาดกระบัง น้องชาย - ศิวรัช เจียรถาวร (มาร์ค) กำลังศึกษาอยู่แผนกภาษาอังกฤษ (English Program) โรงเรียนประภามนตรี 2 และศิรัช เจียรถาวร (มิ๊กซ์)
สมเด็จพระเจ้าวิลเลียมที่ 4 แห่งสหราชอาณาจักร

สมเด็จพระเจ้าวิลเลียมที่ 4  (21 สิงหาคม ค.ศ. 1765 – 20 มิถุนายน ค.ศ. 1837) เป็นพระมหากษัตริย์แห่งสหราชอาณาจักรและราชอาณาจักรฮันโนเฟอร์ ระหว่างปี ค.ศ. 1830 ถึงปี ค.ศ. 1837
พระราชประวัติ.
พระเจ้าวิลเลียมที่ 4 ทรงพระราชสมภพเมื่อวันที่ 21 สิงหาคม ค.ศ. 1765 ณ พระราชวังบักกิงแฮม กรุงลอนดอน เป็นพระราชโอรสลำดับที่ 3 ในพระเจ้าจอร์จที่ 3 และสมเด็จพระราชินีชาร์ล็อทเทอแห่งสหราชอาณาจักร เข้าพิธีบัพติศมาเมื่อวันที่ 18 กันยายน ทรงเสกสมรสกับดัชเชสแอเดเลดแห่งเมคเลินบวร์ค-ชเตรลิทซ์ ครองราชย์ระหว่างวันที่ 26 มิถุนายน ค.ศ. 1830 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 20 มิถุนายน ค.ศ. 1837 ที่พระราชวังวินด์เซอร์ บาร์คเชอร์ พระบรมศพประดิษฐานในโบสถ์น้อยเซนต์จอร์จ พระราชวังวินด์เซอร์
พระเจ้าวิลเลียมที่ 4 เป็นพระอนุชาของพระเจ้าจอร์จที่ 4 และเป็นพระมหากษัตริย์องค์สุดท้ายของราชวงศ์แฮโนเวอร์ในสหราชอาณาจักร เมื่อยังทรงพระเยาว์ทรงทำราชการในราชนาวี จึงทรงได้รับพระนามเล่นว่า “พระราชากะลาสี” รัชสมัยของพระองค์มีการปฏิรูปหลายอย่างเช่นการปรับปรุง “กฎหมายประชาสงเคราะห์” (Poor Law) รัฐบาลท้องถิ่นเปลื่ยนแปลงเป็นระบอบประชาธิปไตย การจำกัดการใช้แรงงานเด็กและการเลิกทาสทั่วจักรวรรดิอังกฤษ การปฏิรูปที่สำคัญที่สุดในรัชสมัยของพระองค์คือ กฎหมายผู้แทนราษฎร ค.ศ. 1832 (Representation of the People Act 1832) หรือ “กฎหมายปฏิรูป ค.ศ. 1832” ซึ่งเป็นกฎหมายที่เปลี่ยนแปลงระบบการเลือกตั้งของอังกฤษ พระเจ้าวิลเลียมที่ 4 มิได้เข้าไปเกี่ยวข้องทางการเมืองมากเท่าพระเจ้าจอร์จที่ 3 หรือ พระเจ้าจอร์จที่ 4 แต่ก็แต่งตั้งนายกรัฐมนตรีที่ไม่ตรงกับความต้องการของรัฐสภาในปี ค.ศ. 1834 พระราชทานรัฐธรรมนูญต่อราชอาณาจักรฮันโนเฟอร์ที่เป็นอีกราชอาณาจักรหนึ่งที่ทรงเป็นประมุข
พระเจ้าวิลเลียมที่ 4 เสด็จสวรรคตโดยไม่มีพระราชโอรสธิดา ราชบัลลังก์จึงตกไปเป็นของเจ้าหญิงวิกตอเรีย ผู้เป็นพระราชภาติยะและราชอาณาจักรฮันโนเฟอร์ไปเป็นของพระเจ้าแอนสท์ เอากุสท์ที่ 1 แห่งฮันโนเฟอร์
ปัญหาลูกนอกสมรส.
ทรงประสบปัญหาเช่นเดียวกันคือ มีบุตรมากถึง 10 คน ซึ่งล้วนแต่เป็นลูกนอกสมรส ที่เกิดจากโดโรธี จอร์แดน นักแสดงผู้หนึ่ง ตั้งแต่เมื่อครั้งที่พระองค์ยังไม่ได้ขึ้นครองราชย์ บัลลังก์จึงตกทอดมายังเจ้าหญิงวิกตอเรีย ซึ่งเป็นพระราชภาติยะ
ปีพิธีกรรม

วันสำคัญในศาสนาคริสต์  ส่วนใหญ่กำหนดตามปฏิทินสุริยคติแบบเกรกอเรียน มีบ้างที่กำหนดโดยอิงปฏิทินจันทรคติ สำหรับวันสำคัญที่มีมาแต่ศาสนายูดาห์ 
เรียงตามวันที่.
วันสำคัญของนิกายโรมันคาทอลิก.
นิกายโรมันคาทอลิก มีวันฉลองอีกหลายวัน ซึ่งถูกบรรจุไว้ในปฏิทินโรมันคาทอลิก 
วันสำคัญของนิกายอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์.
นิกายออร์ทอดอกซ์มีวันสำคัญ อีกหลายวันตามปฏิทินจูเลียน ดังนี้
อาสนวิหารนักบุญออลบัน

อาสนวิหารนักบุญออลบัน  เป็นอาสนวิหารนิกายอังกลิคันตั้งอยู่ที่เมืองนักบุญออลบัน ทางตะวันตกเฉียงเหนือของลอนดอนในสหราชอาณาจักร อาสนวิหารตั้งตามชื่อของนักบุญออลบันผู้เป็นนักบุญผู้พลีชีพองค์แรกของอังกฤษ สถาปัตยกรรมที่เห็นอยู่ในปัจจุบันเป็นแบบกอทิก อาสนวิหารนักบุญออลบันมีทางเดินกลางยาว 348 ฟุตซึ่งเป็นทางเดินกลางที่ยาวที่สุดในอาสนวิหารในอังกฤษสถาปัตยกรรมส่วนใหญ่เป็นแบบโรมาเนสก์ อาสนวิหารนักบุญออลบันได้เลื่อนขึ้นเป็นอาสนวิหารเมื่อปี ค.ศ. 1877 และเป็นอาสนวิหารที่ยาวที่สุดเป็นที่สองของอังกฤษ อาสนวิหารเป็นที่รู้จักกันในท้องถิ่นว่า “แอบบี” แม้ว่าอาสนวิหารปัจจุบันจะเป็นแต่เพียงส่วนของแอบบีลัทธิเบ็นนาดิคตินเดิม
อาสนวิหารนักบุญออลบันแตกต่างจากอาสนวิหารอื่นตรงที่เป็นอาสนวิหารที่ใช้เป็นวัดประจำท้องถิ่นด้วย โดยมีดีนเป็นเร็คเตอร์ของวัด เป็นผู้ที่มีอำนาจ, ความรับผิดชอบ, และ หน้าที่เช่นหน้าที่ของพระประจำวัดประจำท้องถิ่น
นักบุญผู้พลีชีพคนแรกของอังกฤษ.
ออลบันส์เป็นผู้นอกศาสนาผู้พำนักอยู่ในเมืองเวรูลาเมียมในโรมันอังกฤษที่เป็นที่ตั้งของเมืองนักบุญออลบันในฮาร์ทฟอร์ดเชอร์ในอังกฤษราว 35 กิโลเมตรเหนือกรุงลอนดอนบนถนนวัตลิง (Watling Street) ซึ่งเป็นถนนโรมันโบราณ ก่อนที่คริสต์ศาสนาจะกลายมาเป็นศาสนาทางการของจักรวรรดิโรมัน ผู้นับถือคริสต์ศาสนาก็ถูกไล่ประหัตประหารโดยชาวโรมัน ออลบันส์ให้ที่หลบภัยจากอันตรายในบ้านของตนเองต่อนักบวชแอมฟิบาลัสผู้เป็นผู้เป็นผู้นับถือคริสต์ศาสนาผู้กำลังถูกโรมันติดตาม และได้รับการเปลี่ยนไปนับถือคริสต์ศาสนาโดยแอมฟิบาลัส เมื่อทหารมาถึงบ้านของออลบันส์เพื่อหาตัวแอมฟิบาลัส ออลบันส์ก็แลกเสื้อคลุมกับแอมฟิบาลัสและให้จับตัวไปแทน ออลบันส์ถูกนำตัวไปต่อหน้าผู้พิพากษาและประกาศตนว่าผู้นับถือคริสต์ศาสนาที่เป็นผลทำให้ถูกลงโทษโดยการตัดคอตรงจุดที่สร้างอาสนวิหาร ที่ตั้งของอาสนวิหารอยู่บนเนิน ตำนานกล่าวว่าหัวของออลบันส์กลิ้งลงไปหลังจากถูกตัดและที่ที่ไปหยุดลงก็มีน้ำพุธรรมชาติผุดขึ้นมา
น้ำพุธรรมชาติยังมีอยู่จนถึงปัจจุบันนี้ และถนนที่ขึ้นไปถึงอาสนวิหารชื่อถนนโฮลีเวลฮิลล์ (เนินบ่อน้ำศักดิ์สิทธิ์) แต่บ่อน้ำในปัจจุบันอายุไม่เก่าไปกว่าคริสต์ศตวรรษที่ 19 และนอกจากนั้นก็ยังเชื่อกันว่าชื่อถนนมาจากชื่อแม่น้ำ "Halywell" และ สะพาน "Halywell" ไม่ใช่มาจากชื่อบ่อน้ำพุ
เดือนปีที่นักบุญออลบันถูกสังหารก็ยังไม่ทราบแน่นอนแต่ประมาณกันว่าราวปี ค.ศ. 250—นักวิชาการเชื่อว่าอาจจะเป็นปี ค.ศ. 209, ค.ศ. 254 หรือ ค.ศ. 304
ที่เก็บศพของแอมฟิบาลัสก็อยู่ในอาสนวิหารนี้ด้วย
พระราชวังซ็องซูซี

พระราชวังซ็องซูซี  หรือ พระราชวังไกลกังวล เป็นอดีตพระราชวังฤดูร้อนของพระเจ้าฟรีดริชมหาราช ตั้งอยู่ที่เมืองพ็อทซ์ดัมในประเทศเยอรมนี สร้างโดยพระราชประสงค์ของพระเจ้าฟรีดริชระหว่าง ค.ศ. 1745–1747 ใช้สถาปัตยกรรมเป็นแบบโรโกโก
ซ็องซูซีมักได้รับการเปรียบให้เป็นคู่แข่งของพระราชวังแวร์ซายในประเทศฝรั่งเศส แต่ซ็องซูซีมีลักษณะที่เป็นส่วนตัวแบบโรโกโกและเล็กกว่าพระราชวังแวร์ซายที่เป็นสถาปัตยกรรมแบบบาโรกมาก นอกจากนั้นยังประกอบด้วยวัดและสิ่งก่อสร้างตกแต่ง (follies) มากมายในสวนแบบภูมิทัศน์ เกออร์ค เว็นท์เซิสเลาส์ ฟ็อน คโนเบิลส์ดอร์ฟออกแบบวังเพื่อให้เป็นที่ประทับพักผ่อนส่วนพระองค์ของพระเจ้าฟรีดริช เป็นที่หลบจากราชสำนักเบอร์ลิน ที่เต็มไปด้วยพิธีรีตองต่าง ๆ ซึ่งจะเห็นได้จากชื่อของวังที่แปลว่า "ไกลกังวล" ชื่อที่เป็นการเน้นว่าเป็นสถานที่สำหรับพักผ่อนมิใช่สถานที่สำหรับการใช้อำนาจ ตัวพระราชวังไม่ใหญ่ไปกว่าคฤหาสน์ชั้นเดียว—คล้ายวังมาร์ลี (Château de Marly) ใกล้ปารีสมากกว่าจะคล้ายพระราชวังแวร์ซาย ห้องหลักของซ็องซูซีมีเพียงสิบห้อง ตัววังสร้างบนเนินกลางอุทยาน เพราะความที่ทรงมีอิทธิพลต่อการตกแต่งมากจนเป็นเอกลักษณ์ที่เรียกกันว่า "โรโกโกแบบฟรีดริช" พระเจ้าฟรีดริชทรงมีส่วนเกี่ยวข้องที่ทรงสร้างซ็องซูซีเพื่อเป็น "ที่ที่จะตายกับพระองค์" คโนเบิลส์ดอร์ฟถูกปลดเมื่อ ค.ศ. 1746 เมื่อมีความเห็นไม่ตรงกันเรื่องที่ตั้งของวังเมื่อมองจากอุทยาน ยัน เบามัน (Jan Bouman) สถาปนิกชาวดัตช์สร้างต่อจนเสร็จ
ระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 19 พระราชวังซ็องซูซีเป็นที่ประทับของพระเจ้าฟรีดริช วิลเฮ็ล์มที่ 4 พระเจ้าฟรีดริช วิลเฮ็ล์มทรงจ้างสถาปนิกลูทวิช แพร์ซีอุส (Ludwig Persius) ให้บูรณะและขยายพระราชวัง ขณะที่แฟร์ดีนันท์ ฟ็อน อาร์นิม (Ferdinand von Arnim) เป็นผู้รับผิดชอบในการปรับปรุงพื้นที่และทิวทัศน์จากพระราชวัง เมืองพ็อทซ์ดัมและพระราชวังซ็องซูซีเป็นที่โปรดปรานของเจ้านายเยอรมันจนเมื่อราชวงศ์โฮเอินท์ซ็อลเลิร์นมาสิ้นสุดลงเมื่อ ค.ศ. 1918 
หลังสงครามโลกครั้งที่สอง พระราชวังนี้กลายเป็นสิ่งดึงดูดนักท่องเที่ยวที่สำคัญแห่งหนึ่งของประเทศเยอรมนีตะวันออก หลังจากการรวมตัวระหว่างเยอรมนีตะวันออกกับเยอรมนีตะวันตกใน ค.ศ. 1990 ร่างของพระเจ้าฟรีดริชที่ 2 ก็ถูกนำกลับมาฝังบนเนินที่ซ็องซูซีตามพระราชประสงค์เดิมของพระองค์ก่อนที่จะเสด็จสวรรคต พระราชวังซ็องซูซีและอุทยานได้รับเลือกโดยองค์การยูเนสโกให้ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกใน ค.ศ. 1990 ภายใต้ชื่อว่า พระราชวังและอุทยานแห่งพ็อทซ์ดัมและเบอร์ลิน ใน ค.ศ. 1995 ก็ได้มีการก่อตั้งสถาบันเพื่อวังปรัสเซียและอุทยานในเบอร์ลิน-บรันเดินบวร์คขึ้นเพื่อดูแลรักษาพระราชวังซ็องซูซีและพระราชวังต่างในบริเวณเบอร์ลิน พระราชวังเหล่านี้ในปัจจุบันมีผู้เข้าชมมากกว่าปีละสองล้านคนจากทั่วโลก
ดีสแลม

อุปกรณ์รวมส่งสัญญาณเพื่อเข้าถึงสายผู้เช่าดิจิทัล หรือ ดีสแลม  ใช้ในการแยกสัญญาณจากสายทองแดง จากส่วนที่ให้บริการสัญญาณโทรศัพท์และอินเทอร์เน็ต (ส่วนใหญ่จะเป็นที่ให้บริการโทรศัพท์ เช่น ทีโอที) ซึ่ง DSLAM จะแยกสัญญาณออกเป็นสองสัญญาณคือ สัญญาณโทรศัพท์ และสัญญาณอินเทอร์เน็ต เพื่อให้หน่วยงานที่รับผิดชอบ เช่นสัญญาณโทรศัพท์ DSLAM จะส่งสัญญาณผ่าน ATM แล้วส่งไปให้องค์การโทรศัพท์ทำการเชื่อมต่อเลขหมายปลายทาง ส่วนสัญญาณอินเทอร์เน็ต DSLAM ก็จะส่งไปยังผู้ให้บริการอินเทอร์เน็ตผ่านเครื่องส่งสัญญาณแบบ ATM ไปยังหน่วยงานบริการอินเทอร์เน็ต (ISP) เพื่อทำการเชื่อมต่ออินเทอร์เน็ตและให้บริการ
ATM ย่อมาจาก Asynchronous Transfer Mode ซึ่งเป็นหนึ่งในเทคโนโลยีของระบบ WAN ใช้กันทั่วไปในองค์กรที่บริการเกี่ยวกับการสื่อสาร
ยูลีอุส ฟ็อน ไมเออร์

ยูลีอุส โรแบร์ท ฟ็อน ไมเออร์ (25 พฤศจิกายน ค.ศ. 1814 – 20 มีนาคม ค.ศ. 1878) เป็นนักฟิสิกส์ชาวเยอรมัน หนึ่งในผู้วางรากฐานของอุณหพลศาสตร์ มีชื่อเสียงในฐานะผู้กำหนดหลักเกณฑ์ขั้นต้นของกฎการอนุรักษ์พลังงาน หรือพัฒนาต่อมาเป็นกฎข้อที่หนึ่งของอุณหพลศาสตร์ หลักเกณฑ์นั้นได้แก่
"พลังงานไม่สามารถเกิดขึ้นใหม่หรือถูกทำลายลงได้"
"Energy can be neither created nor destroyed."
ปี ค.ศ. 1842 ไมเออร์อธิบายกระบวนการทางเคมีที่สำคัญอย่างยิ่งยวดข้อหนึ่ง ซึ่งเกี่ยวข้องกับการสันดาปหรือการเผาผลาญออกซิเจนไปเป็นแหล่งพลังงานของสิ่งมีชีวิต เขายังค้นพบอีกด้วยว่า ต้นไม้สามารถแปลงแสงอาทิตย์ไปเป็นพลังงานทางเคมี แต่การคิดค้นของเขาถูกกลบบังไปจากผลสำเร็จของทฤษฎีสมมูลกลของความร้อน (mechanical equivalent of heat) ของเจมส์ จูล
ทฤษฎีแคลอริก

ทฤษฎีแคลอริก  เป็นทฤษฎีทางวิทยาศาสตร์ยุคเก่าซึ่งปัจจุบันใช้การไม่ได้แล้ว ทฤษฎีนี้กล่าวว่า ความร้อน ประกอบด้วยของไหลที่มีชื่อว่า "แคลอริก" ที่สามารถไหลจากที่ร้อนกว่าไปยังที่เย็นกว่า ข้อสมมุติฐานเดิมคือ แคลอริกเป็นก๊าซซึ่งไม่มีน้ำหนัก และสามารถเคลื่อนที่ผ่านเข้าออกได้ทั้งในของเหลวและของแข็ง ทฤษฎีแคลอริกถูกล้มล้างไปในช่วงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 19 หลังการนำเสนอทฤษฎีของความร้อน แต่ก็ยังคงปรากฏอยู่ในบทความวิทยาศาสตร์อีกมากมายจนกระทั่งถึงปลายคริสตศตวรรณที่ 19
ผู้นำเสนอทฤษฎีแคลอริกคือ อองตวน ลาวัวซิเยร์ (Antoine Lavoisier) ซึ่งเป็นผู้ค้นพบหลักการเผาไหม้ที่อาศัยออกซิเจนในช่วงทศวรรษ 1770 ในบทความเรื่อง "Réflexions sur le phlogistique" (ค.ศ. 1783) ลาวัวซิเยร์เห็นว่า ทฤษฎี phlogiston ขัดแย้งกับผลการทดลองของเขา จึงได้นำเสนอว่ามี "ของไหลบางๆ" ชนิดหนึ่ง ชื่อว่า แคลอริก เป็นตัวแทนของความร้อน ตามทฤษฎีนี้กล่าวว่า ปริมาณของแคลอริกมีค่าคงที่ตลอดทั้งจักรวาล และจะไหลจากที่ร้อนกว่าไปยังที่เย็นกว่าเสมอ
ตะพาบสวน

ตะพาบสวน, ตะพาบธรรมดา หรือ ตะพาบไทย (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Amyda cartilaginea") เป็นตะพาบชนิดหนึ่ง เป็นตะพาบชนิดที่พบได้บ่อยและทั่วไปที่สุดในประเทศไทย นอกจากนั้นยังพบในประเทศเพื่อนบ้าน เช่น ลาว, เวียดนาม, กัมพูชา, พม่า, สิงคโปร์, มาเลเซีย, บรูไน, อินโดนีเซีย 
จัดเป็นตะพาบเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล "Amyda" ที่ยังคงดำรงเผ่าพันธุ์อยู่จนถึงปัจจุบัน
มีลักษณะสีกระดองสีเขียว ใต้ท้องสีขาว ขนาดกระดองเมื่อโตเต็มที่ประมาณ 75 เซนติเมตร น้ำหนักประมาณ 35 กิโลกรัม โดยมีบันทึกว่ามีน้ำหนักสูงสุดถึง 40 กิโลกรัมที่เวียดนาม เมื่อยังเล็กกระดองมีสีเทาเข้มหรือเกือบดำ และมีจุดสีเหลืองเล็ก ๆ ประปรายทั้งกระดอง บนกระดองยังมีลายคล้ายดาว 4 - 5 แห่ง ท้องมีสีขาว มีขนาดเล็กและอ่อนนุ่ม 
พบได้ทั่วไปในทุกภาค ในแม่น้ำลำคลองและในท้องร่องสวน ในภาษาอีสานเรียกว่า "ปลาฝา" ("Amyda ornata")
สถานภาพปัจจุบัน หาได้น้อยมาก ได้ถูกจัดให้เป็นสัตว์น้ำคุ้มครองตามประกาศของกรมประมง และถูกเลี้ยงเป็นสัตว์เศรษฐกิจ ที่ผู้คนโดยเฉพาะคนจีนนิยมบริโภคมาก เนื่องจากเชื่อว่าเป็นอาหารที่บำรุงร่างกาย แต่การเลี้ยงตะพาบสวนนั้นยังให้ผลผลิตไม่ดีสู้ ตะพาบไต้หวันไม่ได้ เนื่องจากโตช้ากว่า 
นอกจากนี้แล้วยังนิยมเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยงสวยงามเพื่อความเพลิดเพลิน โดยเฉพาะในตัวที่มีจุดกระเหลืองเป็นจำนวนมาก จะถูกเรียกว่า "ตะพาบข้าวตอก" หรือ "ตะพาบดาว" ซึ่งอาจจะมีจุดเหลืองเหล่านี้จวบจนโตโดยไม่หายไป ซึ่งตะพาบที่มีลักษณะเช่นนี้ จะถูกเรียกชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Trionyx nakornsrithammarajensis" (วิโรจน์, 1979) ซึ่งมีรายงานว่าพบในภาคใต้ของไทย เช่นที่ จังหวัดนครศรีธรรมราช
ตะพาบไต้หวัน

ตะพาบไต้หวัน (พินอิน: zhōnghuá biē; ชื่อวิทยาศาสตร์: "Pelodiscus sinensis") ตะพาบชนิดหนึ่ง ไม่ใช่ตะพาบพันธุ์พื้นเมืองของไทย แต่เป็นตะพาบที่พบได้ในภูมิภาคเอเชียตะวันออก เช่น จีน, ไต้หวัน, ญี่ปุ่น, เกาหลีเหนือ, เกาหลีใต้ ตลอดจนรัสเซีย และเวียดนาม มีรูปร่างคล้ายตะพาบสวน ("Amyda cartilaginea") ที่พบได้ในประเทศไทย แต่ตะพาบไต้หวันมีขนาดเล็กกว่า โตเต็มมีขนาดกระดองประมาณ 25 เซนติเมตร มีนิสัยดุร้าย 
ลักษณะกระดองเป็นทรงรีเล็กน้อย ลักษณะโครงร่างแบบผิวกระดองเรียบมีกระดองส่วนที่นิ่มหรือเชิงค่อนข้างมาก มีหัวใหญ่ คอ ยาวมาก ปากแหลม ฟันคมและแข็งแรง เมื่อยังเล็กกระดองเป็นสีเขียวเข้มด้านท้องจะมีสีส้มและสีดำสลับ 5-6 ตำแหน่ง ใต้ท้องมีสีขาว เมื่อโตเต็มวัยกระดองจะเป็นสีเขียวอมเหลือง บริเวณขอบตาจะมีสีเหลืองเห็นได้ชัดเจน ตรงกลางกระดองจะมีรอยขีดขวางลำตัว 6-7 ขีด ส่วนท้องอ่อนนุ่มมีสีขาวอมชมพูหรือสีเหลืองอ่อน ๆ 
นิยมรับประทานโดยทำเป็นซุป นิยมกันมากในแบบอาหารจีนและอาหารญี่ปุ่น ทำให้นิยมเลี้ยงเป็นสัตว์เศรษฐกิจ ที่ปัจจุบันนิยมเลี้ยงมากกว่าตะพาบสวน เพราะโตได้เร็วและแพร่ขยายพันธุ์ได้เร็วกว่า และยังนิยมเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยงสวยงามอีกด้วย โดยเฉพาะในตัวที่เป็นเผือก แต่ในด้านสิ่งแวดล้อมขณะนี้พบเป็นเผ่าพันธุ์ต่างถิ่น ที่รุกรานที่อยู่อาศัยและที่วางไข่ของตะพาบและเต่าพื้นเมืองของไทย 
ปัจจุบัน มีฟาร์มเพาะเลี้ยงกันในประเทศไทยแถบจังหวัดภาคตะวันออก เช่น ระยอง, ชลบุรี, ตราด และเพชรบุรี
ความเชื่อ.
ในความเชื่อของญี่ปุ่น ตะพาบไต้หวันมีชื่อเรียกว่า "ซึปปง" (ญี่ปุ่น: すっぽん) เป็นสัตว์น้ำที่พบได้ทั่วไปในแหล่งน้ำของญี่ปุ่น โดยในบางครั้งจะมีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Pelodiscus japonica" (ซึ่งถือเป็นชนิดย่อย) เชื่อกันว่าซึปปงเป็นสาเหตุที่ทำให้เด็กจมน้ำเสียชีวิตเช่นเดียวกับ กัปปะ ซึ่งเป็นพรายน้ำ
เรื่องราวของซึปปงถูกรวบรวมไว้ในหนังสือรวบรวมเรื่องแปลกเหนือธรรมชาติของญี่ปุ่นในปี ค.ศ. 1812 เกี่ยวกับพ่อค้าคนหนึ่งชื่อ คิโระกุ (亀六) อาศัยอยู่ที่นิอิกะตะ ทำการค้าขายซุปตะพาบน้ำ ด้วยการฆ่าขายเป็นจำนวนร้อย ๆ ตัว เป็นเวลานาน คืนหนึ่ง ขณะที่นอนหลับอยู่เขาฝันว่าที่นอนซึ่งเขานอนอยู่นั้นก็เปลี่ยนสภาพเป็นสิ่งที่อ่อนหยุ่นคล้ายน้ำ และรอบตัวก็มีแต่ตะพาบน้ำคืบคลานมาทำร้ายเขา และกัดเข้าที่คอ จนเขาสะดุ้งตื่น ภรรยาเขาถามว่าเกิดอะไรขึ้น และคืนต่อ ๆ มาก็ฝันในลักษณะเช่นนี้ทุกคืน จนท้ายที่สุดเขาต้องยุติอาชีพนี้และออกบวช
ชื่อพ้อง.
ชื่อพ้องของตะพาบชนิดนี้มีจำนวนมาก โดยมีตัวอย่างดังนี้:
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
แอนโทนีอธิการ

นักบุญแอนโทนี (หรืออันตน) อธิการ  เกิดเมื่อประมาณปี ค.ศ. 251 และถึงแก่มรณกรรมประมาณปี ค.ศ. 356 หรือที่รู้จักกันว่าแอนโทนีผู้ยิ่งใหญ่ (Anthony the Great) แอนโทนีแห่งอียิปต์ (Anthony of Egypt) แอนโทนีแห่งทะเลทราย (Anthony of the Desert) แอนโทนีแองคอไรต์ (Anthony the Anchorite) คุณพ่ออันโตนีอุส (Abba Antonius) และบิดาแห่งนักพรตทั้งปวง (Father of All Monks)
นักบุญแอนโทนีอธิการเป็นนักบุญในศาสนาคริสต์ชาวอียิปต์ ที่เป็นผู้นำของนักพรตในศาสนาคริสต์ที่ใช้ชีวิตอย่างสันโดษในทะเลทราย (ปิตาจารย์ทะเลทราย) ในประเทศอียิปต์ ท่านใช้ชีวิตส่วนใหญ่ที่เมืองอะเล็กซานเดรีย และเป็นอธิการอารามอะเล็กซานเดรีย ชีวประวัติของนักบุญแอนโทนีเขียนโดยนักบุญอะทาเนเชียสแห่งอะเล็กซานเดรีย ซึ่งช่วยเผยแพร่การใช้ชีวิตอารามวาสีแบบนักบุญแอนโทนีไปยังยุโรปตะวันตกโดยแปลเป็นภาษาละติน ซึ่งยึดถือคติความสันโดษและยากจนเป็นหลักในการขัดเกลาตนเอง และเป็นต้นแบบนักพรตคาทอลิกในยุโรปในเวลาต่อมา
นักบุญแอนโทนีอธิการเป็นนักบุญองค์อุปถัมภ์ผู้ป่วยโรคติดต่อโดยเฉพาะโรคงูสวัด ฉะนั้นบางทีที่ประเทศอิตาลีหรือประเทศมอลตาจึงเรียกโรคนี้ว่า “ไฟแอนโทนี” (Anthony's fire)
กลุ่มศาสนาอับราฮัม

กลุ่มศาสนาอับราฮัม  ประกอบด้วยสามศาสนาสำคัญ ที่ถือกำเนิดในภูมิภาคเอเชียตะวันตก และมีความเชื่อร่วมกันว่าพระเป็นเจ้ามีหนึ่งเดียว ได้แก่ ศาสนายูดาห์ ศาสนาคริสต์ และศาสนาอิสลาม ทั้งสามศาสนาถือว่าบุคคลที่มีนามว่าอับราฮัม เป็นส่วนหนึ่งของประวัติศาสตร์ศาสนาตน นอกจากนั้นก็ยังมีศาสนาย่อยที่บางครั้งถือว่าหนึ่งในกลุ่มศาสนาอับราฮัมด้วย เช่น ศาสนาบาไฮ 
ผู้นับถือกลุ่มศาสนาอับราฮัมมีอยู่มากกว่าครึ่งของประชากรโลก ในปัจจุบันมีผู้นับถือทั้งหมดประมาณ 3.8 พันล้าน คน
มัสยิดต้นสน

มัสยิดต้นสน หรือ กุฎีบางกอกใหญ่ หรือเรียกสั้น ๆ ว่า กุฎีใหญ่ และเคยถูกเรียกว่า สุเหร่าคลองนางหงษ์ เป็นมัสยิดซุนนีที่เก่าแก่ที่สุดในกรุงเทพมหานคร ประมาณกันว่าเป็นมัสยิดที่เริ่มมีขึ้นตั้งแต่ก่อนสมัยสมเด็จพระเจ้าทรงธรรม (พ.ศ. 2153–2171) ในช่วงสมัยกรุงศรีอยุธยา
ชื่อกุฎีบางกอกใหญ่ หรือกุฎีใหญ่นั้น ก็เพราะมัสยิดตั้งอยู่ปากคลองบางกอกใหญ่ ส่วนชื่อมัสยิดต้นสนนั้น ได้มาจากต้นสนคู่ที่ปลูกใหม่ในสมัย รัชกาลที่ 3 หน้าประตูกำแพงหลังเสร็จสิ้นการก่อสร้างอาคารหลังใหม่ จึงเรียกชื่อดังกล่าวสืบมา
ประวัติ.
มัสยิดต้นสน เป็นศาสนสถานที่สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชเสด็จพระราชดำเนินมาประกอบพิธีศาสนกิจฝังศพ เจ้าพระยาจักรีศรีองครักษ์ (หมุด) นายทหารคู่พระทัยและโปรดเกล้าฯให้ปฏิสังขรณ์และพระราชทานที่ดินขยายพื้นที่จากเดิมที่เจ้าพระยาราชวังสันเสนีย์ (ม๊ะหมูด) บุตรเจ้าพระยารามเดโชชัยสร้างไว้ในแผ่นดินสมเด็จพระนารายณ์มหาราช
ในอดีตมุสลิมชีอะฮ์ไม่มีมัสยิดสำหรับประกอบศาสนกิจ ก็ได้ใช้มัสยิดต้นสนในการปฏิบัติศาสนกิจทั่วไป รวมทั้งกิจในเดือนมะหะหร่ำของชีอะฮ์ หรือแม้แต่การใช้กุโบร์ร่วมกัน
นอกจากการปฏิบัติศาสนกิจแล้ว มัสยิดต้นสนยังเปิดสอนวิชาศาสนาและภาษาอาหรับสำหรับเยาวชนช่วงวันหยุด
พรรคแนวรัฐธรรมนูญ

พรรคแนวรัฐธรรมนูญ เป็นพรรคการเมืองในประเทศไทย เกิดขึ้นหลังการสลายตัวของ ขบวนการเสรีไทย หลังสงครามโลกครั้งที่สอง โดยสมาชิกส่วนใหญ่เป็นบุคคลที่ในขบวนการเสรีไทยและบุคคลในคณะราษฎร พ.ศ. 2475 ที่สนับสนุนปรีดี พนมยงค์ อาทิ พลเรือตรี ถวัลย์ ธำรงนาวาสวัสดิ์, สงวน จูฑะเตมีย์, ทองเปลว ชลภูมิ, ดิเรก ชัยนาม, หม่อมหลวงกรี เดชาติวงศ์ และพันเอก ช่วง เชวงศักดิ์สงคราม เป็นต้น 
โดยมี ถวัลย์ ธำรงนาวาสวัสดิ์ เป็นหัวหน้าพรรค และทองเปลว ชลภูมิ เป็นเลขาธิการพรรค
ประวัติ.
ภายหลัง การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเพิ่มเติม สิงหาคม พ.ศ. 2489 พรรคแนวรัฐธรรมนูญมี สส. ในสภาทั้งสิ้น 28 คน ภายหลังจากที่ ควง อภัยวงศ์ ลาออกจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรี พรรคได้สนับสนุน ปรีดี พนมยงค์ ให้ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี จนเมื่อหลังสิงหาคม พ.ศ. 2489 ปรีดีลาออกจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรีเนื่องด้วยปัญหาสุขภาพ พรรคแนวรัฐธรรมนูญจึงเสนอชื่อพลเรือตรี ถวัลย์ ธำรงนาวาสวัสดิ์ ให้ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี และด้วยเสียงสนับสนุนจากพรรคสหชีพและพรรคอิสระ ทำให้ถวัลย์ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีในเวลาต่อมา
ถูกยุบพรรค.
พรรคแนวรัฐธรรมนูญถูกยุบพรรคหลังการรัฐประหารในปี พ.ศ. 2494 ตามคำสั่งของคณะรัฐประหารที่ให้ยกเลิกรัฐธรรมนูญ ปี พ.ศ. 2492 ที่ใช้อยู่ขณะนั้น และนำรัฐธรรมนูญ ปี พ.ศ. 2475 กลับมาใช้อีกครั้ง
พรรคสหชีพ

พรรคสหชีพ พรรคการเมืองในประเทศไทยในอดีต มีแนวทางการก่อตั้งพรรคและอุดมการณ์คล้ายคลึงกับพรรคแนวรัฐธรรมนูญ คือเป็นสังคมนิยม แต่ทั้งสองพรรคนี้มิได้ดำเนินการเกี่ยวข้องกัน
ประวัติ.
พรรคสหชีพเป็นพรรคการเมืองที่จัดตั้งโดยที่ยังมิได้มีพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยพรรคการเมืองแต่อย่างใด จึงมิได้เป็นพรรคการเมืองที่จดทะเบียนอย่างถูกต้องตามกฎหมาย หากแต่มีรัฐธรรมนูญให้การรับรอง ซึ่งพรรคสหชีพจัดตั้งเป็นพรรคการเมืองพรรคที่สองในประเทศไทย โดยมีพรรคแรกคือ พรรคก้าวหน้า ซึ่งจัดตั้งโดย หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช 
หม่อมเจ้าสกลวรรณากร วรวรรณ ได้ทรงอธิบายถึงความหมายของสหชีพว่า ความรู้สึกหรือสัญชาติญาณว่าคนเรามีชีวิตเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน
นโยบายของพรรคมีหลักการสำคัญคือ การสร้างประชาธิปไตยอันสมบูรณ์ ต่อต้านเผด็จการฟาสซิสต์ และยึดความคิดสังคมนิยมประชาธิปไตยในการดำเนินการทางเศรษฐกิจที่ให้ความสำคัญกับสหกรณ์
สมาชิกและผู้ก่อตั้งพรรคสหชีพส่วนใหญ่เป็นสมาชิกขบวนการเสรีไทยสายอีสาน ที่ให้การสนับสนุน ปรีดี พนมยงค์ เช่น 
และกลุ่มอื่น เช่น จรูญ สืบแสง, สงวน ตุลารักษ์, เดือน บุนนาค, พันเอก กาจ กาจสงคราม เป็นต้น โดยมี พลตำรวจเอก อดุล อดุลเดชจรัส เป็นหัวหน้าพรรค และนายเดือน บุนนาค เป็นเลขาธิการพรรค
ภายหลัง การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเพิ่มเติม สิงหาคม พ.ศ. 2489 พรรคสหชีพมี สส. ในสภาทั้งสิ้น 58 คน รองจาก พรรคประชาธิปัตย์ และเป็นพรรคจัดตั้งรัฐบาล ภายหลังจากที่ ควง อภัยวงศ์ ลาออกจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรี พรรคได้เสนอชื่อ ปรีดี พนมยงค์ ให้ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี จนเมื่อหลังสิงหาคม พ.ศ. 2489 ปรีดีลาออกจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรีเนื่องด้วยปัญหาสุขภาพ พรรคแนวรัฐธรรมนูญจึงเสนอชื่อพลเรือตรี ถวัลย์ ธำรงนาวาสวัสดิ์ ให้ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี และด้วยเสียงสนับสนุนจากพรรคสหชีพและพรรคอิสระ ทำให้ถวัลย์ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีในเวลาต่อมา
การเสียชีวิตของสมาชิกพรรค.
ภายหลังเหตุการณ์กบฏวังหลวง ในปี พ.ศ. 2492 สมาชิกพรรคสหชีพหลายคนถูกลอบสังหาร เช่น จำลอง ดาวเรือง , ถวิล อุดล และทองอินทร์ ภูริพัฒน์ ถูกสังหารอย่างมีปริศนาที่ถนนพหลโยธิน กิโลเมตรที่ 13 ยามดึก ต่อมาไม่นาน เตียง ศิริขันธ์ ก็ถูกสังหารอีกคนหนึ่ง
ถูกยุบพรรค.
พรรคสหชีพถูกยุบพรรคหลังการรัฐประหารใน พ.ศ. 2494 ตามคำสั่งของคณะรัฐประหารที่ให้ยกเลิกรัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2492 ที่ใช้อยู่ขณะนั้น และนำรัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2475 กลับมาใช้อีกครั้ง
พรรคสหชีพ พ.ศ. 2537.
พรรคสหชีพ ถูกจัดตั้งขึ้นอีกครั้งในปี พ.ศ. 2537 โดยมี สถาปน์ ศิริขันธ์ อดีต สส.สกลนคร เป็นหัวหน้าพรรค แต่ไม่ประสบความสำเร็จ และยุบพรรคไปเนื่องจากไม่ส่งผู้สมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2538
ธงแดง

ธงแดง  มักมีความหมายถึงธงต่างๆ ที่เป็นสีแดงโดยทั่วไป อาจใช้เป็นสัญลักษณ์ ลัทธิคอมมิวนิสต์ เตือนภัย การประกาศกฎอัยการศึก หรือการต่อต้านท้าทาย หรือแม้แต่การใช้เป็นสีธงชาติต่างๆ ในยุคเริ่มแรกของหลายประเทศ เพราะเป็นสีที่สามารถสังเกตเห็นได้ง่ายที่สุด แต่ในทางประวัติศาสตร์แล้ว คำนี้เป็นสัญลักษณ์สากลอย่างหนึ่งที่ใช้หมายถึงแนวคิดหรือลัทธิการเมืองฝ่ายซ้ายเป็นหลัก ในพจนานุกรม "Oxford English Dictionary" ระบุถึงการใช้ "ธงแดง" ("red flag") เท่าที่มีการอ้างถึงครั้งแรกสุดว่า คำนี้เริ่มปรากฏในปี ค.ศ. 1602 โดยกองทหารในยุคนั้นใช้ในความหมายที่แสดงถึงการเตรียมพร้อมที่จะรบพุ่งกับศัตรู 
ธงแดงได้ถูกจัดให้กลายเป็นเครื่องหมายของแนวคิดการเมืองฝ่ายซ้ายนับตั้งแต่การปฏิวัติฝรั่งเศสใน ค.ศ. 1789 เป็นต้นมา และได้กลายเป็นสัญลักษณ์ของลัทธิคอมมิวนิสต์จากการใช้ธงนี้ในคอมมูนแห่งปารีส (La Commune de Paris) เมื่อปี ค.ศ. 1871 ดังปรากฏว่า บรรดาพรรคคอมมิวนิสต์และรัฐคอมมิวนิสต์ต่าง เช่น ประเทศจีน เวียดนาม และอดีตสหภาพโซเวียต ต่างเลือกใช้สีแดงเป็นพื้นสีธงพรรคและธงชาติของตนเอง 
สำหรับการใช้ธงแดงในความหมายของการเตือนภัยเริ่มปรากฏครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 1777 โดยใช้ในการเตือนภัยน้ำท่วม
วัดรามพงศาวาส

วัดรามพงศาวาส ตั้งอยู่เลขที่ 3 หมู่ 10 ตำบลท่าหลวง อำเภอท่าเรือ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา สังกัดคณะสงฆ์ธรรมยุต มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 9 ไร่ 30 ตารางวา อาณาเขตทิศเหนือติดต่อกับแม่น้ำแควป่าสัก ทิศใต้และทิศตะวันออกติดต่อกับที่ดินของเอกชน ทิศตะวันตกติดต่อกับถนนเข้าหมู่บ้าน พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบลุ่มอยู่ริมแม่น้ำแควป่าสัก
ประวัติ.
วัดรามพงศาวาส ชาวบ้านมักเรียกสั้น ๆ ว่า "วัดราม" หรือ "วัดมอญ" สร้างขึ้นเป็นวัดนับตั้งแต่ พ.ศ. 2390 เดิมมีชาวมอญตั้งถิ่นฐานอยู่ ได้ร่วมใจกันสร้างแล้วเรียก "วัดรามัญประสิทธิ์" ต่อมาในปี พ.ศ. 2483 ได้เปลี่ยนนามวัดใหม่เป็น "วัดรามพงศาวาส" ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังวันที่ 5 กันยายน พ.ศ. 2521 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร ได้ผูกพัทธสีมาวันที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2523
รายชื่อเจ้าอาวาส.
วัดรามพงศาวาสมีเจ้าอาวาสมาแล้ว 6 รูป คือ
ตะพาบแก้มแดง

ตะพาบแก้มแดง (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Dogania subplana") เป็นตะพาบชนิดหนึ่งที่พบได้ในประเทศไทย จัดเป็นตะพาบขนาดเล็กที่สุดเป็นอันดับสองที่พบในประเทศไทย (เล็กที่สุด คือ ตะพาบหับพม่า ("Lissemys scutata")) กระดองสีเทาเข้มมีจุดสีดำทั่วไป หัวสีเทานวลมีรอยเส้นสีดำตลอดตามแนวกระดูกสันหลังจนถึงส่วนท้ายกระดอง มีสีแดงที่แก้มและข้างคอ เมื่อยังเล็กมีจุดสีดำคล้ายดวงตากระจายไปทั่วกระดองเห็นชัดเจน ตะพาบที่พบที่จังหวัดตากและกาญจนบุรีมีสีเข้มกว่าและไม่มีสีแดงที่แก้ม มีจมูกยาว หางสั้น และมีขาเล็ก
จัดเป็นตะพาบเพียงชนิดเดียวที่อยู่ในสกุล "Dogania"
ขนาดโตเต็มที่กระดองยาวประมาณ 1 ฟุต หนักประมาณ 15 กิโลกรัม 
ถิ่นที่อยู่อาศัย พบในพม่า, มาเลเซีย, บรูไน, สุมาตรา, อินโดนีเซีย และฟิลิปปินส์ สำหรับประเทศไทยพบบ้างที่จังหวัดตาก, กาญจนบุรี และพบมากทางภาคใต้ แถบจังหวัดชุมพร และจังหวัดนครศรีธรรมราช ชอบอยู่ในห้วยหนอง คลองบึงทั่วไป และมีชุกชุมตามลำธารบนภูเขา การสืบพันธุ์ออกไข่ครั้งละ 3-7 ฟอง
ปัจจุบันเป็นสัตว์น้ำคุ้มครองตามประกาศของกรมประมง และสัตว์ป่าคุ้มครอง ตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535 โดยมีชื่อเรียกในภาษาอีสานว่า "ปลาฝาดำ"
ตะพาบหับพม่า

ตะพาบหับพม่า  เป็นตะพาบชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Lissemys scutata" 
ลักษณะ.
มีรูปร่างกลม กระดองโค้งนูนสูงกว่าตะพาบน้ำอื่น ๆ ลักษณะพิเศษของตะพาบหับคือ ด้านท้อง มีแผ่นหนังปิดขาทั้ง 4 ขา ซึ่งสามารถพับปิดได้สนิทเหมือนเต่าในสกุล "Cuora" หรือ เต่าหับ ซึ่งลักษณะตรงนี้นับว่าแตกต่างไปจากตะพาบชนิดอื่น ๆ กระดองสีเทาหรือสีชมพู ใต้ท้องสีขาว เมื่อยังเล็กอยู่กระดองจะมีจุดสีเหลืองกระจายอยู่ทั่ว กระดองสีเข้ม ใต้ท้องสีแดงเข้ม มีขีดสีดำระหว่างตาและหางตาไปทางด้านหลังทั้ง 2 ข้าง
แหล่งอาศัย.
เป็นตะพาบที่หายาก พบเฉพาะในลุ่มน้ำสาละวิน บริเวณชายแดนไทย-พม่า เท่านั้น และอาจมีพบในมณฑลยูนาน ประเทศจีน ด้วย จัดเป็นตะพาบขนาดเล็กที่สุดที่พบในประเทศไทย ขนาดโตเต็มที่ไม่เกินฝ่ามือ เมื่อโตขึ้นมามีอุปนิสัยไม่ดุ ซึ่งต่างไปจากตะพาบชนิดอื่น ๆ
สถานภาพ.
เป็นตะพาบชนิดที่ใกล้สูญพันธุ์ในธรรมชาติ เนื่องจากถูกจับไปเป็นสัตว์เลี้ยง ปัจจุบันกรมประมงพยายามศึกษาเพื่อเพาะขยายพันธุ์อยู่ โดยพบว่าไข่ของตะพาบหับพม่าใช้เวลาฟักนานกว่าเต่าหรือตะพาบพื้นเมืองหลายชนิดมาก และอัตราการฟักก็ไม่แน่นอน