pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
ลาบูม

ลาบูม La Boum (The Party, ชื่อไทย: ลาบูมที่รัก) เป็นภาพยนตร์วัยรุ่นจากประเทศฝรั่งเศส ออกฉายครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2523 เป็นภาพยนตร์เรื่องแรกของโซฟี มาร์โซ นักแสดงหญิงชาวฝรั่งเศส ซึ่งเล่นเรื่องนี้ขณะอายุ 14 ปี ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นที่นิยมไปทั่วโลก และสร้างชื่อเสียงให้กับเธอ และมีภาคสองในสองปีต่อมา
เพลงประกอบภาพยนตร์ แต่งโดย Vladimir Cosma มีเพลงที่มีชื่อเสียงคือเพลง Reality ร้องโดย Richard Sanderson 
เรื่องย่อ.
ภาพยนตร์กล่าวถึง วิค เด็กสาววัย 13 ปี คุณพ่อเป็นทันตแพทย์ คุณแม่เป็นนักเขียนการ์ตูน คุณย่าเป็นนักดนตรี ครอบครัวของวิคเพิ่งย้ายมาจากเมืองอื่น ที่โรงเรียนใหม่เธอจึงไม่รู้จักใคร วันหนึ่งเธอไปงานปาร์ตี้ (ภาษาฝรั่งเศส: "boum") และมีความรักเป็นครั้งแรกกับเพื่อนชายจากโรงเรียนเดียวกัน ภาพยนตร์กล่าวถึงความรักแบบใสบริสุทธิ์ของวัยรุ่น และปัญหาชีวิตคู่ของพ่อแม่ที่แต่งงานกันมานาน 15 ปี
ไซเบอร์จายา

ไซเบอร์จายา (ประกอบขึ้นจาก "ไซเบอร์" กับ "ปูตราจายา") เป็นเมืองในประเทศมาเลเซีย อยู่ทางใต้ของกัวลาลัมเปอร์ ทางทิศตะวันตกของปูตราจายา บริษัทข้ามชาติและศูนย์ข้อมูลหลายแห่งมีสำนักงานอยู่ที่นี่
มีพิธีเปิดไซเบอร์จายาอย่างเป็นทางการในวันที่ 17 พฤษภาคม ค.ศ. 1997 โดยนายกรัฐมนตรีมาฮาดีร์ บิน โมฮามัด
เพชร โพธิ์ทอง

เพชร โพธิ์ทอง มีชื่อจริงว่า เพชร เนียมแผน (พ.ศ. 2488-26 เมษายน พ.ศ. 2555) เมื่อ พ.ศ. 2520 ได้ตั้งคณะตลกขึ้นชื่อว่า เพชร โพธิ์ทอง มี เด่น ดอกประดู่ เด๋อ ดอกสะเดา เทพ โพธิ์งาม สีหนุ่ม เชิญยิ้ม ได้เล่นตามห้องอาหารทั่วไป และ พ.ศ. 2523 ได้ตั้งตลกคณะเชิญยิ้มขึ้นมาและได้ปั้นตลกให้ดังหลายคนอาทิเช่น โน้ต เชิญยิ้ม ได้ให้มาเล่นในคณะเชิญยิ้ม พ.ศ. 2523 เพชร โพธิ์ทองได้ตั้งตลกคณะ เก้ายอดให้ ดู๋ ดอกกระโดน และ ดี๋ ดอกมะดัน เพชร โพธิ์ทองได้ชวนให้มาเล่นโดยอยู่กับกับ เด๋อ ดอกสะเดา ใช้ชื่อคณะว่า เด๋อ ดู๋ ดี๋ และยังมีอีกหลายคนเช่น ยาว อยุธยา เป็ด เชิญยิ้ม เพชร ดาราฉาย เป็นต้น
เพชร โพธิ์ทอง เสียชีวิตเมื่อวันที่ 26 เมษายน 2555 ด้วยโรคมะเร็ง ด้วยวัย 67 ปี
ภาษาตาตาร์ไครเมีย

ภาษาตาตาร์ไครเมีย  หรือภาษาไครเมีย ,ภาษาตุรกีไครเมีย เป็นภาษาของชาวตาตาร์ไครเมีย ใช้พูดในไครเมีย เอเชียกลาง โดยเฉพาะในอุซเบกิสถาน และผู้อพยพชาวตาตาร์ ไครเมียในตุรกี โรมาเนีย บัลแกเรีย เป็นคนละภาษากับภาษากวาซัน ตาตาร์
ประวัติ.
ภาษานี้เกิดขึ้นในยุคที่ตุรกีแผ่อำนาจเข้าไปในแหลมไครเมียและเป็นการสิ้นสุดอำนาจของไครเมียข่าน ภาษาเขียนหลักในยุคไครเมีย ข่านคือภาษาชะกะไตและภาษาตุรกีแบบออตโตมัน เมื่อเปลี่ยนมานับถือศาสนาอิสลาม ภาษาตาตาร์ ไครเมีย เขียนด้วยอักษรอาหรับแบบเปอร์เซีย พ.ศ. 2319 มีการจัดมาตรฐานภาษาเขียนของภาษาตาตาร์ ไครเมียแต่ละสำเนียงให้เป็นแบบเดียวกันโดย Ismail Gaspirali
ใน พ.ศ. 2471 เปลี่ยนมาเขียนด้วยอักษรละตินแบบภาษาตุรกี และเปลี่ยนเป็นอักษรซีริลลิก ในอีกสิบปีต่อมา เริ่มหันมาใช้อักษรละตินอีกครั้งเมื่อ พ.ศ. 2533 แต่ยังคงมีการใช้อักษรซีริลลิกอยู่ ภาษานี้เคยเป็นภาษาราชการในสาธารณรัฐปกครองตนเองโซเวียตไครเมีย
จำนวนผู้พูด.
ปัจจุบัน มีชาวตาตาร์ไครเมียมากกว่า 260,000 คนในไครเมีย มีประมาณ 150,000 คนอาศัยในเอเชียกลาง (ส่วนใหญ่อยู่ในอุซเบกิสถาน) โดยมีบรรพบุรุษที่ถูกทางสหภาพโซเวียตเนรเทศในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองใน ค.ศ. 1944 อย่างไรก็ตาม ในจำนวนคนเหล่านี้ เฉพาะคนรุ่นเก่าส่วนใหญ่เท่านั้นที่พูดภาษาตาตาร์ไครเมีย ใน ค.ศ. 2013 มีการประมาณการว่าภาษานี้มีความเสี่ยงต่อการสูญหาย โดยีการสอนภาษานี้ในไครเมียประมาณ 15 แห่ง ตุรกีให้การสนับสนุนยูเครน เพื่อช่วยนำโรงเรียนสอนด้วยภาษาตาตาร์ไครเมียมาใช้ในรัฐสมัยใหม่
มีผู้ที่มีบรรพบุรุษจากไครเมียในตุรกีประมาณ 5 ล้านคนอาศัยอยู่ในประเทศตุรกี ในจำนวนนี้มีผู้พูดภาษานี้ประมาณ 2,000 คน และยังมีชุมชนชาวตาตาร์ไครเมียขนาดเล็กในโรมาเนีย (22,000), บัลแกเรีย (6,000) และสหรัฐ ภาษาตาตาร์ไครเมียเป็นหนึ่งในภาษาในทวีปยุโรปที่มีความเสี่ยงต่อการสูญหายอย่างมาก
สำเนียง.
มีสามสำเนียงคือ โนคายส์ (ต่างจากภาษาโนไก) กำเนิดจากภาษาเคียปชัก สำเนียงโอคุซซึ่งใกล้เคียงกับภาษาตุรกี และสำเนียงตัตส์ซึ่งมีลักษณะผสมระหว่างสำเนียงทั้งสอง สำเนียงเหล่านี้พัฒนามาจากภาษาคูมันโดยตรง แต่ได้รับอิทธิพลจากภาษาตุรกีแบบโอคุซ การเขียนในปัจจุบันยึดตามสำเนียงตัตส์ โดยผู้พูดสำเนียงนี้มี 55% ของผู้พูดภาษาตาตาร์ ไครเมีย ทั้งหมด
องค์การเอกราชกะชีน

องค์การเอกราชกะชีน  จัดตั้งขึ้นเมื่อ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2504 เพื่อปฏิเสธอำนาจของรัฐบาลพม่าที่เข้ามาแทรกแซงกิจการภายในรัฐกะชีน ผู้ก่อตั้งชุดแรกได้แก่ ซอตูและซอดิน ซึ่งเคยเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยย่างกุ้ง ส่วนที่เป็นกองกำลังติดอาวุธขององค์กรนี้คือกองทัพเอกราชกะชีน
เขตอิทธิพลขององค์กรนี้อยู่บริเวณชายแดนจีน-พม่า กองกำลังของกะชีนเข้มแข็งใน พ.ศ. 2505 จนสามารถควบคุมรัฐกะชีนได้เกือบหมดเมื่อ พ.ศ. 2507 ความผันแปรในองค์กรเริ่มขึ้นเมื่อซอดินถูกฆ่าตายในการสู้รบกับพรรคคอมมิวนิสต์พม่าเมื่อ พ.ศ. 2514 ซอเส็งและซอตูถูกทหารกะชีนรุ่นใหม่ที่ไม่พอใจนโยบายของเขาฆ่าตาย ผู้นำองค์กรรุ่นต่อมาคือปราง เส็ง และซอมาย
องค์การเอกราชกะชีนให้การสนับสนุนพรรคคอมมิวนิสต์พม่าและรับความช่วยเหลือจากจีนในช่วง พ.ศ. 2520–2522 รัฐบาลพม่าพยายามเปิดการเจรจากับองค์กรตั้งแต่ พ.ศ. 2536 และมีการลงนามในข้อตกลงหยุดยิงเมื่อ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2537
พรรครัฐมอญใหม่

พรรครัฐมอญใหม่  เป็นกลุ่มการเมืองที่แยกตัวออกมาจากแนวร่วมมอญนำโดยนายชเวจีน เนื่องจากไม่พอใจที่ทางพรรคยอมวางอาวุธเมื่อ พ.ศ. 2501 พรรครัฐมอญใหม่เคลื่อนไหวต่อต้านรัฐบาลพม่าในเขตรัฐมอญมายาวนาน ฝ่ายรัฐบาลพม่าพยายามจัดให้มีการเจรจาเพื่อยุติการสู้รบ การเจรจามีขึ้น 4 ครั้ง ตั้งแต่วันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2536 จนถึงการเจรจาครั้งสุดท้ายเมื่อวันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2538 จึงสามารถตกลงกันได้และได้ลงนามในข้อตกลงหยุดยิงกับรัฐบาลพม่าเมื่อ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2538 รวมเวลาต่อสู้ทางหารถึง 38 ปี
ภาษาราชสถาน

ภาษาราชสถาน (อักษรเทวนาครี:) หมายถึงกลุ่มของภาษาและภาษาถิ่นกลุ่มหนึ่งในกลุ่มภาษาอินโด-อารยันที่มีผู้พูดหลักในรัฐราชสถานและพื้นที่ข้างเคียงในรัฐหรยาณา รัฐคุชราต และรัฐมัธยประเทศของประเทศอินเดีย รวมทั้งในแคว้นปัญจาบและแคว้นสินธ์ของประเทศปากีสถาน วิธภาษาในกลุ่มราชสถานมีความใกล้ชิดและสามารถเข้าใจกันได้บางส่วนกับภาษาคุชราตและภาษาสินธี ความเข้าใจซึ่งกันและกันระหว่างภาษากลุ่มราชสถานกับภาษาคุชราตอยู่ระหว่างร้อยละ 60 ถึง 85 ขึ้นอยู่กับขอบเขตทางภูมิศาสตร์ของแต่ละภาษาถิ่น
ประวัติศาสตร์.
ภาษาที่เป็นบรรพบุรุษของภาษาราชสถานและภาษาคุชราตคือภาษาคุชราตโบราณ หรือภาษามรุ-คุรชาร์หรือภาษามรุวนี หรือภาษาคุชชาร์ ภขา เป็นภาษาที่ใช้พูดโดยชาวคุรชาร์ในรัฐคุชราตและราชสถาน เอกสารในยุคนี้แสดงลักษณะของภาษาคุชราต การปรับมาตรฐานของภาษาเกิดขึ้นเมื่อ 757 ปีก่อนพุทธศักราช นอกจากจะใช้คำว่าภาษาคุชราตโบราณแล้ว ยังมีผู้ใช้ว่าภาษาราชสถานตะวันตกโบราณ เนื่องจากในเวลานั้น ยังไม่มีการแบ่งแยกระหว่างภาษาราชสถานกับภาษาคุชราต ไวยากรณ์ของภาษาโบราณนี้ เขียนโดยนักบวชในศาสนาเชน
การแพร่กระจายทางภูมิศาสตร์.
สำเนียงส่วนใหญ่ของภาษาคุชราต ใช้พูดในรัฐราชสถาน และมีบางส่วนใช้พูดในรัฐคุชราต ปัญจาบ และหรยาณา นอกจากนั้น ภาษาราชสถานยังใช้พูดในพหวัลปุรและมุลตาน ในจังหวัดปัญจาบของปากีสถาน และบางส่วนในจังหวัดสินธ์
สถานะการเป็นภาษาราชการ.
ในอดีต จัดให้ภาษาที่ใช้พูดในรัฐราชสถานเป็นสำเนียงของภาษาฮินดีตะวันตก George Abraham Grierson เป็นนักวิชาการคนแรกที่ใช้คำว่าภาษาราชสถานใน พ.ศ. 2451 ในปัจจุบัน ภาษาราชสถานถือเป็นภาษาเอกเทศ ที่มีหลายสำเนียงและมีการเรียนการสอนในมหาวิทยาลัย โดยมีการสอนภาษาราชสถานในฐานะภาษาต่างหากตั้งแต่ พ.ศ. 2516 รัฐบาลของรัฐราชสถาน กำหนดให้เป็นภาษาประจำรัฐ แต่ยังมีเส้นทางอีกยาวไกลในการยกระดับให้เป็นภาษาระดับชาติ มีพจนานุกรมและตำราไวยากรณ์สำหรับภาษาราชสถาน
ระบบการเขียน.
ในอินเดีย ภาษาราชสถานเขียนด้วยอักษรเทวนาครี การใช้อักษรมุริยาใช้เฉพาะในทางธุรกิจเท่านั้น ในปากีสถาน ภาษาราชสถานถือเป็นภาษาของชนส่วนน้อย และใช้ระบบการเขียนของภาษาสินธีในการเขียนภาษาราชสถาน
แนวร่วมมอญ

แนวร่วมมอญ  เป็นกลุ่มการเมืองของชาวมอญที่รวมตัวกันเนื่องจากไม่พอใจรัฐบาลพม่าหลังได้รับเอกราช จึงหันไปร่วมมือกับชาวกะเหรี่ยงที่กำลังต่อสู้เพื่อแยกตัวออกจากพม่า ผู้ก่อตั้งกลุ่มคือนายชเวจีน กลุ่มนี้ก่อตั้งเมื่อเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2490 ที่เมืองเมาะลำเลิง และออกหนังสือพิมพ์ชื่อ "ตะนาวศรี" ทางรัฐบาลประกาศให้การเคลื่อนไหวของชาวมอญผิดกฎหมาย นายชเวจีนถูกจับกุม
เมื่อนายชเวจีนพ้นโทษจากการถูกจับกุมเมื่อ พ.ศ. 2497 เขาได้กลับเข้าร่วมกับแนวร่วมมอญทำการสู้รบในป่า และพยายามหาความร่วมมือกับกลุ่มชาวมอญต่าง ๆ ต่อมาใน พ.ศ. 2500 แนวร่วมมอญ รวมตัวกับสหภาพแห่งชาติกะเหรี่ยงและพรรคคอมมิวนิสต์พม่าเป็นคณะกรรมการร่วมแห่งไตรพรรค
รัฐบาลพม่าพยายามติดต่อกับฝ่ายมอญเพื่อหาทางประนีประนอม ในที่สุดได้บรรลุข้อตกลงโดยรัฐบาลยอมให้จัดตั้งรัฐมอญแลกกับการวางอาวุธ แนวร่วมมอญยอมวางอาวุธเมื่อวันที่ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2501 กลุ่มที่ไม่เห็นด้วยกับการวางอาวุธซึ่งนำโดยนายชเวจีน แยกตัวออกไปตั้งพรรครัฐมอญใหม่สู้กับรัฐบาลพม่าต่อไป
องค์การรัฐฉาน

องค์การรัฐฉาน  เป็นองค์การของชาวไทใหญ่โพ้นทะเล มีสำนักงานที่ประเทศแคนาดา ประธานคือเจ้าสิงหะหรือขุนปู้ องค์การนี้ทำหน้าที่ประสานงานกับสมาคมชาวไทโพ้นทะเลในสหรัฐอเมริกา และชาวไทใหญ่ที่ลี้ภัยอยู่ในตะวันตก แนวนโยบายหลักขององค์กรเพื่อสร้างความเป็นเอกภาพในหมู่ชาวไทใหญ่ ฟื้นฟูวัฒนธรรมและประวัติศาสตร์ของรัฐฉาน รวมทั้งเรียกร้องเอกราชจากพม่า มีกิจกรรมประสานกับองค์กรเคลื่อนไหวเพื่อประชาธิปไตยอื่น ๆ ในพม่าด้วย
เมริคุริ

เมริคุริ (; โรมาจิ: "Merikuri") เป็นซิงเกิลภาษาญี่ปุ่นลำดับที่ 14 ของโบอา เป็นซิงเกิลที่ 3 ของโบอาที่เป็นภาษาเกาหลีโดยใช้ชื่อว่า "메리-크리" วางขายเมื่อวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2547 เปิดตัวสัปดาห์แรกที่อันดับ 5 ของออริกอนชาร์ต และมียอดขายรวม 136,725 แผ่น โดยเพลง メリクリ ถูกบรรจุอยู่ในอัลบั้ม BEST OF SOUL และดิจิทัลอัลบั้ม Merry Christmas from BoA
เพลง メリクリ(เมริคุริ) เป็นซิงเกิลที่เป็นเพลงในแนวบัลลาร์ดซิงเกิลที่สองต่อจากซิงเกิล JEWEL SONG โดยเป็นเพลงประกอบโฆษณาโทรศัพท์มือถือของ au CDMA 1X WIN W21T ส่วนเพลงหน้าบีอย่าง MEGA STEP เป็นเพลงประกอบโฆษณารองเท้ายี่ห้อสเก็ตเชอรส์ และมีเพลงพิเศษอย่าง THE CHRISTMAS SONG รวมอยู่ด้วย
ล่าสุดในปี ค.ศ. 2008 วงร็อคชื่อดัง Weezer ได้นำเพลงเมริคุริไปคัฟเวอร์ใหม่ในอัลบั้มล่าสุด Weezer(Red Album)
อ็อบบลิเวียส

อ็อบบลิเวียส  คือสมาชิก 5 คนที่รวมตัวกันขึ้นเมื่อประมาณเดือนเมษายน ปี พ.ศ. 2548 ที่เล่นแนวเพลง อัลเทอร์เนทีฟเมทัล โดย อาท (ร้องนำ) อุ้ย (กีต้าร์) ร็อก (กีต้าร์) บอย (เบส) 
ซึ่งเคยเป็นเพื่อนสมัยเรียนไทยวิจิตรศิลปกันมาก่อน แต่ตอนนั้นต่างคนต่างมีวงของตัวเอง จังหวะนั้น อุ้ย ซึ่งเปิดห้องซ้อมดนตรี Home Music ต่างคนก็ต่างพาวงของตัวเองมาซ้อมที่ห้องซ้อมของอุ้ย และทุกครั้งที่เลิกซ้อม ก็มักจะลงมานั่งคุยกันเสมอ และก็ขึ้นไปซ้อมแจมกันอยู่บ่อยครั้ง จนมาวันหนึ่ง 
มานั่งคุยกันเล่นๆว่ารวมวงเล่นเพลง cover แต่ตอนนั้นขาดมือกลอง ร็อกได้ชวนเมย์ (มือกลอง) ซึ่งเรียนอยู่ที่มหาวิทยาลัยรังสิต (คณะวิทยาลัยดนตรี) ด้วยกัน ซึ่งเมย์ก็ตอบตกลง แล้วหลังจากนั้นก็เริ่มซ้อมกันอย่างจริงจัง 
ทั้ง Cover และแต่งเพลงไปด้วยพร้อมๆกัน ซึ่งระหว่างนั้น พวกเขาก็ตระเวนเล่นตามงาน Underground ต่างๆไปด้วย 
ในเร็ววันนี้ อัลบั้มแรกของพวกเขาที่ใช้ชื่อว่า "More Sugar Extra Tatto" ภายใต้สังกัดมิวสิก บักส์ กำลังจะคลอดออกมาให้เราได้ฟังและได้มันส์ แต่กว่าจะมาเป็นความดุดันอันสวยงามของพวกเขาอย่างทุกวันนี้ คงต้องบอกว่า ที่มาที่ไปกว่าจะมาเป็น อ็อบบลิเวียส ก็ถือว่าโชกโชนและโลดโผนไม่น้อย นั่นหมายความว่า อัลบั้มชุดนี้จะต้องมีอะไรน่าสนใจที่เราเองก็คงไม่อาจมองข้ามได้
จนมาวันหนึ่ง มีทีมงานของทาง Music Bugs ได้มาเจอพวกเราที่งาน Underground งานหนึ่ง จึงได้ชักชวนให้ลองส่ง Demo เข้าไปที่ Music Bugs ซึ่งทาง Music Bugs ก็ให้โอกาสพวกเราได้เข้ามาทำงานกัน หลังจากที่อัลบั้มที่ 2 ออกมาได้ไม่นาน วงก็ประกาศแยกทางกัน โดยที่ เมย์ มือกลองได้ไปเป็นมือกลองให้กับวงลาบานูน และ อาร์ต ได้ย้ายไปตั้งวงใหม่ชื่อ Last Fight for Finish
วันฮาร์ต (เพลง)

"อัลบั้มในชื่อเดียวกันนี้ ดูบทความที่ วันฮาร์ต"
"วันฮาร์ต "  คือซิงเกิลที่ 3 จากอัลบั้ม "วันฮาร์ต" ของเซลีน ดิออน วางจำหน่ายวันที่ 16 มิถุนายน พ.ศ. 2546 จำหน่ายนอกสหรัฐอเมริกา
"วันฮาร์ต" เป็นผลงานการประพันธ์และอำนวยการสร้าง John Shanks และ Kara DioGuardi.
มิวสิกวิดีโอเพลง "วันฮาร์ต" อำนวยการสร้างโดย Antti Jokinen ซึ่งแพร่ภาพครั้งแรก 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2546 ซึ่งรวมอยู่ในแผ่นซิงเกิลเอไซด์ของสหราชอาณาจักร ในซิงเกิล "วันฮาร์ต/ไอโดรฟออลไนต์" เบื้องหลังการสร้างสื่อวิดิทัศน์นี้อยู่ใน "อะนิวเดย์... ไลฟ์อินลาสเวกัส" ส่วนดีวีดีพิเศษ
DioGuardi และ Shanks ยังเป็นผู้ประพันธ์และอำนวยการซิงเกิลใหม่ปี พ.ศ. 2550 นี้ "เทกกิงแชนเซส"
รูปแบบจัดจำหน่ายและรายชื่อเพลง.
ซิงเกิลซีดี 2 เพลง - (ยุโรป)
ซิงเกิลซีดี 4 เพลง - (ยุโรป)
ซิงเกิลซีดี 4 เพลง (สหราชอาณาจักร) 
ซิงเกิลซีดี 4 เพลง (สหราชอาณาจักร)
วินัย สมพงษ์

พันเอก วินัย สมพงษ์ (เกิด
16 มกราคม พ.ศ. 2486) ที่ปรึกษาพรรคชาติพัฒนา อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ พรรคประชาธิปัตย์ อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม ในรัฐบาลชวน หลีกภัย และเป็นนักการเมืองที่มีความซื่อสัตย์ จนได้รับฉายาจากสื่อมวลชนว่า นายไม้บรรทัด และริเริ่มโครงการรถไฟความเร็วสูงในประเทศไทย เมื่อปี พ.ศ. 2537
ประวัติ.
พันเอกวินัย สมพงษ์ เกิดเมื่อวันที่ 16 มกราคม พ.ศ. 2486 จบการศึกษาจากโรงเรียนสูงเนิน อำเภอสูงเนิน จังหวัดนครราชสีมา จบการศึกษาจากโรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า (จ.ป.ร.) รุ่นที่ 14 จบการศึกษารัฐศาสตร์มหาบัณฑิต ด้านการเมือง จากมหาวิทยาลัยแคนซัส สหรัฐอเมริกา โรงเรียนเสนาธิการทหารบกไทย รุ่นที่ 54 และโรงเรียนเสนาธิการทหารบกประเทศสหรัฐอเมริกา
การทำงาน.
พันเอกวินัย เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร (ส.ส.) ของกรุงเทพมหานคร มาโดยตลอดโดยสังกัดพรรคพลังธรรม ในการเลือกตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2535 ทั้ง 2 ครั้ง และเป็น รองผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร (ฝ่ายบริหารและการคลัง) ในสมัย พล.ต.จำลอง ศรีเมือง เป็น ผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร 
พันเอกวินัย เคยดำรงตำแหน่ง รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม ในยุครัฐบาล ชวน หลีกภัย สมัยแรก มีผลงานที่โดดเด่นคือ การยกเลิกโครงการโฮปเวลล์ และการริเริ่มโครงการรถไฟความเร็วสูงในประเทศไทย 
ต่อมาในปี พ.ศ. 2543 ได้ลงสมัครรับเลือกตั้ง ผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร ในนามผู้สมัครอิสระไม่สังกัดพรรคการเมือง ได้เบอร์ 2 แม้ไม่ชนะการเลือกตั้ง แต่ก็ได้รับคะแนนเสียงเป็นลำดับที่ 4 ซึ่งมากที่สุดในกลุ่มผู้สมัครอิสระทั้งหมด
จากนั้นในปี พ.ศ. 2544 ได้เป็น ส.ส.สังกัด พรรคชาติพัฒนา ต่อมาเมื่อพรรคชาติพัฒนาได้ยุบรวมกับ พรรคไทยรักไทย ได้เป็น ส.ส.ระบบบัญชีรายชื่อพรรคไทยรักไทย ในการเลือกตั้งปี พ.ศ. 2548 
พ.อ.วินัย สมพงษ์ มีภาพลักษณ์ที่เป็นนักการเมืองที่ สมถะ ซื่อสัตย์สุจริต จนได้รับฉายาจากสื่อมวลชนว่า "นายไม้บรรทัด" ในระหว่างที่เกิด วิกฤตการณ์การเมืองในประเทศไทย พ.ศ. 2548-2549 พ.อ.วินัย ได้แสดงความเห็นวิพากษ์วิจารณ์การดำรงตำแหน่ง นายกรัฐมนตรี ของ พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร และได้ลาออกจากการเป็นสมาชิกพรรคไทยรักไทยพร้อมกับได้ขึ้นปราศรัยบนเวที พันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย
พ.อ.วินัย สมพงษ์ ได้สมัครเข้าเป็นสมาชิก พรรคประชาธิปัตย์ ในการเลือกตั้งวันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2550 ลงสมัครรับการเลือกตั้งในระบบสัดส่วน กลุ่ม 5 (ประกอบด้วยจังหวัด นครราชสีมา ปทุมธานี นครนายก ปราจีนบุรี ฉะเชิงเทรา สระแก้ว ระยอง จันทบุรี ชลบุรี และตราด) และได้รับการเลือกตั้ง
ภายหลังการเลือกตั้ง 23 ธันวาคม พ.ศ. 2550 และมีการจัดตั้งรัฐบาลนายสมัคร สุนทรเวช พรรคประชาธิปัตย์ที่เป็นฝ่ายค้านพรรคเดียวได้ประกาศจัดตั้ง รัฐบาลเงา หรือ ครม.เงา ขึ้น ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 และ พันเอกวินัย สมพงษ์ ได้รับเลือกจากที่ประชุมพรรค ให้ทำหน้าที่ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมเงา
ต่อมาในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ และได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส.อีกสมัย
ใน พ.ศ. 2561 พันเอกวินัยได้ย้ายเข้ามาร่วมงานกับ พรรคพลังธรรมใหม่ ต่อมาในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2562 ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งแบบบัญชีรายชื่อในนามพรรคชาติพัฒนา
ประวัติการดำรงตำแหน่ง.
ด้านการทำงาน
ด้านสังคมและการเมือง
ริเอะ ทานากะ

ริเอะ ทานากะ (; โรมาจิ: "Tanaka Rie") เป็นนักพากย์หญิงชาวญี่ปุ่น เริ่มเข้าสู่วงการเมื่อปี พ.ศ. 2542 และมีผลงานเรื่องแรกคือ บทของ ซานาดะ มิตสึกิ ในเรื่อง Dual! Parallel Trouble Adventure ส่วนผลงานเด่นที่สร้างชื่อเสียงให้กับเธอคือ บทของ ชี กับ เฟรย่า จากเรื่องดิจิทัล เลดี้ และ ลักซ์ ไคลน์ จากเรื่องกันดั้มซี้ด นอกจากนี้ยังมีผลงานอัลบั้มเพลงของตนเองด้วย
ภาษาพีต

ภาษาพีต  คือภาษาโปรแกรมเชิงความลับที่ออกแบบโดยเดวิด มอร์แกน-มาร์ (David Morgan-Mar) โดยใช้ภาพบิตแมปซึ่งดูคล้ายศิลปะนามธรรมเป็นสื่อกลางสำหรับการเขียนโปรแกรม ภาษาพีต‌ได้รับการตั้งชื่อตามศิลปินชาวดัตช์ชื่อ พีต มอนดรีออน (Piet Mondrian) ผู้ซึ่งสร้างผลงานศิลปะนามธรรมด้วยเส้นและบล็อกสี่เหลี่ยม
รูปแบบการเขียน.
โปรแกรมที่เขียนด้วยภาษาพีตจะใช้ภาพบิตแมปที่อยู่ในรูปแบบ GIF ขนาดกว้างยาวใดๆ ก็ได้เป็นสื่อกลาง (เทียบเท่ากับซอร์สโค้ด) พิกเซลแต่ละช่องใช้แทนคำสั่งหนึ่งคำสั่งและมีชื่อเรียกว่า "โคเดล (โค้ด+พิกเซล)" สีที่สามารถใส่ได้ในแต่ละโคเดลของภาพบิตแมปมีได้เพียง 20 สีต่อไปนี้ สำหรับสีอื่นๆ ที่ปรากฏนอกเหนือจากนี้จะมีความหมายเป็นสีขาว
ความหมายและการทำงาน.
ความหมายของคำสั่งสามารถแปลได้จากความต่างของค่าสี (hue) และความสว่าง (lightness) ระหว่างโคเดลก่อนหน้ากับโคเดลปัจจุบันในขณะทำงาน โดยการวนรอบ (cycle) เพื่อพิจารณาความต่างของค่าสีจะเรียงลำดับจาก แดง→เหลือง→เขียว→ฟ้า→น้ำเงิน→ม่วง→แดง และความสว่างเรียงตาม อ่อน→กลาง→เข้ม→อ่อน ส่วนสีขาวและสีดำไม่อยู่ในการวนรอบใดๆ ซึ่งคำสั่งทุกอย่างจะแปลผลด้วยอินเทอร์พรีเตอร์และเก็บทุกสิ่งที่คำนวณได้ไว้ในสแต็ก (stack) หากคำสั่งใดไม่สามารถกระทำได้ คำสั่งนั้นจะถูกข้ามไป เช่น คำสั่ง pop ออกจากสแต็กว่างเปล่า เป็นต้น
การทำงานจะเริ่มจากโคเดลที่มุมซ้ายบนสุดของภาพและเดินต่อไปบนโคเดลที่อยู่ติดกัน ทิศทางของการเดินถูกกำหนดด้วย "พอยเตอร์ทิศทาง (DP)" โดยมีทิศทางไปทางขวาเป็นค่าเริ่มต้น ซึ่งพอยเตอร์ทิศทางนี้สามารถเปลี่ยนให้เป็นค่าบน ล่าง ซ้าย ขวา ได้ตามต้องการ และยังมีตัวแปรหนึ่งเรียกว่า "ตัวเลือกโคเดล (CC)" ใช้สำหรับพิจารณาเปลี่ยนการเดินไปทางซ้ายหรือทางขวาเมื่อโคเดลถัดไปนั้นเดินต่อไปไม่ได้หรือไม่มี กล่าวคือ เป็นโคเดลสีดำหรืออยู่ที่สุดขอบภาพ ซึ่งโคเดลสีดำเปรียบเสมือน "กำแพง" ที่ไม่สามารถเดินผ่านไปได้ ส่วนโคเดลสีขาวจะไม่ทำงานใดๆ (เดินผ่านไป) โปรแกรมจะสิ้นสุดการทำงานเมื่อไม่มีทางอื่นให้เดินต่อไป ทั้งพอยเตอร์ทิศทางและตัวเลือกโคเดลอาจมีการเปลี่ยนแปลงบ่อยในโปรแกรมหนึ่งๆ และทุกโคเดลในภาพไม่จำเป็นต้องเดินผ่านทั้งหมด
เลแซ็งดิสป็องซาบล์

<ns>10</ns>
 <id>369535</id>
 <revision>
 <id>10245376</id>
 <parentid>6729231</parentid>
 <timestamp>2022-08-13T03:23:15Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>RidJasper</username>
 <id>361203</id>
 </contributor>
 <origin>10245376</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
เลแซ็งดิสป็องซาบล์  เป็นอัลบั้มรวมรวมเพลงฝรั่งเศสยุคแรก ๆ ของเซลีน ดิออน ซึ่งวางจำหน่ายเมื่อวันที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2544 ในฝรั่งเศส
ข้อมูลอัลบั้ม.
อัลบั้มนี้จัดจำหน่ายโดย SMM โดยไม่มีการประชาสัมพันธ์ใด ๆ ทั้งสิ้น เพลงที่รวบรวมไว้ก็เป็นเพลงเช่นเดียวกับอัลบั้มรวมเพลงก่อนหน้า ซึ่ง ซีดีนี้ ได้ออกขายในรูปแบบ ดิจิแพ็ก
อัลบั้มนี้ขายได้ประมาณ 100,000 แผ่นทั่วโลก
ดิเออร์ลีซิงเกิล

<ns>10</ns>
 <id>369535</id>
 <revision>
 <id>10245376</id>
 <parentid>6729231</parentid>
 <timestamp>2022-08-13T03:23:15Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>RidJasper</username>
 <id>361203</id>
 </contributor>
 <origin>10245376</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
ดิเออร์ลีซิงเกิล  คืออัลบั้มรวบรวมเพลงฝรั่งเศสยุคแรก ๆ ของเซลีน ดิออน วางจำหน่ายเมื่อ 8 มีนาคม พ.ศ. 2542 ในเนเธอร์แลนด์
ข้อมูลอัลบั้ม.
หนังสือแนวกับซีดีได้บรรจุเนื้อร้องของเพลงไว้ ซึ่งเป็นการร่วมรวมเพลงยุค 1980 - 1989 อย่าง "Ce n'était qu'un rêve," "L'amour viendra," และ "Ne partez pas sans moi" (บรรเลงเพลง) อัลบั้มนี้จำหน่ายโดย BR Music โดยไม่มีการส่งเสริมใดๆ
ยอดขายประมาณ 100,000 แผ่นทั่วโลก
ซีลซูว์ฟีแซแดเม

ซีลซูว์ฟีแซแดเม  เป็นอัลบั้มเพลงภาษาฝรั่งเศสของเซลีน ดิออน วางแผงเมื่อวันที่ 7 กันยายน พ.ศ. 2541ซึ่งเป็นอัลบั้มภาษาฝรั่งเศสที่ 19 และอัลบั้มที่ 24 ในทั้งหมด ในสหรัฐอเมริกาใช้ชื่ออัลบั้มว่า "S'il suffisait d'aimer / If Only Love Could Be Enough" 
ข้อมูลอัลบั้ม.
โครงการของเซลีน ดิออน และฌ็อง-ฌัก โกลด์แมน ผู้ทำงานร่วมกันในอัลบั้มที่ประสบความสำเร็จอย่าง "เดอ"  ได้กลับมาร่วมงานกันอีกครั้งในอัลบั้มนี้ อัลบั้มประกอบไปด้วยซิงเกิลเพลงป๊อปเรียบง่ายอย่าง "โซราซูรี" และ "Je chanterai" 
"ซีลซูฟีเซเดเม" ได้รับรางวัลจูโน่ในสาขาอัลบั้มฝรั่งเศสยอดขายดีเด่น
เซลีน ดิออน แสดงเพลง "Terre" สดระหว่าง Gala de l'ADISQ ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2541 เธอประเชาสัมพันธ์อัลบั้มนี้ระหว่าง "คอนเสิร์ตทัวร์เล็ตส์ทอล์กอะเบาต์เลิฟ" ซึ่งแสดงที่ สนามกีฬาแห่งฝรั่งเศส ในปารีส บันทึกเสียงและวางจำหน่ายในอัลบั้ม "โอเกอร์ดูสตาด"  ประกอบด้วย 5 เพลงจากอัลบั้ม " ซีลซูว์ฟีแซแดเม"
บางเพลงในอัลบั้ม "ซีลซูว์ฟีแซแดเม" ได้บรรจุในอัลบั้ม "องเนอช็องช์ปา" อัลบั้มรวมเพลงฮิตภาษาฝรั่งเศสของเธอในปี พ.ศ. 2548 นอกจากนี้วิดีโอเบื้องหลังการทำงานของอัลบั้ม "ซีลซูว์ฟีแซแดเม" ได้บรรจุในส่วนพิเศษของ ดีวิดีโอเกอร์ดูสตาด 
อัลบั้มนี้วางจำหน่ายอีกครั้งเมื่อเดือนมกราคม พ.ศ. 2547 แบบซีดี 2 แผ่นคู่กับอัลบั้ม "เดอ" และวางจำหน่ายอีกเมื่อเดือนกันยายน พ.ศ. 2549 แบบซีดี 3 แผ่น พร้อมกับ "เดอ" และ "อูว์นฟีย์เอกัทร์ติป" และในวันที่ 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2550 อัลบั้ม "ซีลซูว์ฟีแซแดเม" วางจำหน่ายอีกครั้งในสวิตเซอร์แลนด์แบบดิจิแพ็ก
ชาร์ต.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
รายชื่อสาขาการศึกษาระดับปริญญาเอก (สหรัฐอเมริกา)

รายชื่อสาขาการศึกษาระดับปริญญาเอก (List of fields of doctoral studies) นี้จัดทำขึ้นโดย "ศูนย์วิจัยความเห็นแห่งชาติ" (หรือ NORC) ที่ตั้งอยู่ที่มหาวิทยาลัยชิคาโก สหรัฐอเมริกาจากการสำรวจปริญญาเอกที่มีผู้จบการศึกษารายปี โดยจัดทำให้กับมูลนิธิวิทยาศาสตร์แห่งชาติ และหน่วยงานของรัฐบาลกลางอีกหลายหน่วยงานในสหรัฐฯ
ทั้งหมดนี้คือสายวิชาการศึกษาระดับปริญญาเอกที่เน้นการวิจัยที่มุ่งสู่ปริญญาดุษฎีบัณฑิตปรัชญา (หรือ Ph.D.) และการศึกษาศาสตร์ดุษฎีบัณฑิต (Ed.D 1หรือ D.Ed) ที่เปิดสอนในสหรัฐฯ ซึ่งในปีการศึกษา 2547-2548 พบว่าร้อยละ 90.3 ของปริญญาเอกที่เน้นการวิจัยจำนวน 43,354 ปริญญาในสหรัฐฯ ปริญญาเป็น Ph.D. และร้อยละ 7.0 เป็น Ed.D. การศึกษาระดับปริญญาเอกสาขาวิชาชีพ  เช่น แพทยศาสตร์ (- M.D.) และปริญญาเอกด้านกฎหมาย (- J.D.) ไม่นับรวมในรายชื่อนี้
รายชื่อสาขาการศึกษาระดับปริญญาเอก (List of fields of doctoral studies) นี้จัดทำโดยศูนย์วิจัยความเห็นแห่งชาติ (Opinion Research Center หรือ NORC) ซึ่งตั้งอยู่ที่มหาวิทยาลัยชิคาโก ประเทศสหรัฐอเมริกา โดยอ้างอิงจากการสำรวจข้อมูลจำนวนผู้สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาเอกในแต่ละปี เพื่อสนับสนุนงานวิจัยและนโยบายของมูลนิธิวิทยาศาสตร์แห่งชาติ (NSF) รวมถึงหน่วยงานรัฐบาลกลางหลายแห่งของสหรัฐอเมริกา รายชื่อนี้ครอบคลุมสาขาวิชาระดับดุษฎีบัณฑิตที่เน้นการวิจัย (research doctoral degrees) โดยเฉพาะปริญญาดุษฎีบัณฑิตปรัชญา (Doctor of Philosophy หรือ Ph.D.) และการศึกษาศาสตร์ดุษฎีบัณฑิต (Doctor of Education หรือ Ed.D.) ซึ่งในปีการศึกษา 2547-2548 มีสัดส่วนผู้สำเร็จการศึกษาปริญญาเอกที่เป็น Ph.D. สูงถึงร้อยละ 90.3 จากทั้งหมด 43,354 ปริญญา ขณะที่ Ed.D. มีสัดส่วนประมาณร้อยละ 7.0 อย่างไรก็ตาม รายชื่อนี้ไม่รวมปริญญาเอกในสายวิชาชีพ (professional doctorates) เช่น แพทยศาสตร์ (Doctor of Medicine - M.D.) และกฎหมาย (Juris Doctor - J.D.) เนื่องจากมีลักษณะและวัตถุประสงค์ในการศึกษาแตกต่างจากดุษฎีบัณฑิตสายวิชาการโดยตรง
อาบดูลาย ดียาญ-ฟาย

อาบดูลาย ดียาญ-ฟาย (เกิดวันที่ 26 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1978 ที่กรุงดาการ์ ประเทศเซเนกัล) เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวเซเนกัล ตำแหน่งกองหลัง
ดียาญ-ฟาย เป็นที่จดจำจากการเล่นฟุตบอลที่ประเทศอังกฤษ เคยเล่นในระดับพรีเมียร์ลีกให้กับโบลตัน วอนเดอเรอส์, นิวคาสเซิล ยูไนเต็ด, สโตก ซิตี และ ฮัลล์ ซิตี รวมถึงเคยเล่นในอีเอฟแอลแชมเปียนชิปให้กับเวสต์แฮม ยูไนเต็ดและฮัลล์ ซิตี 
โดยเขาเคยเป็นผู้เล่นยอดเยี่ยมแห่งปีของสโตก ซิตี ในฤดูกาล 2008–2009 และช่วยให้สโมสรได้ตำแหน่งรองแชมป์เอฟเอคัพ ในฤดูกาล 2010–2011 นอกจากนี้เขายังเคยได้ตำแหน่งรองแชมป์อีเอฟแอลแชมเปียนชิปกับฮัลล์ ซิตี ในฤดูกาล 2012–2013 และช่วยให้สโมสรเลื่อนชั้นกลับขึ้นมาในพรีเมียร์ลีก
เอาท์ไซเดอร์

เอาท์ไซเดอร์  เป็นวงดนตรีร็อกสัญชาติไทย-ออสเตรเลีย ในช่วงทศวรรษ 1990s มีผลงานเพลงเป็นที่รู้จักจากเพลง 'ทิ้ง'
ความเป็นมาของวงเอาท์ไซเดอร์.
ปลายปี พ.ศ. 2534 แทน ปัณฑุรอัมพร หนุ่มไทยจากประเทศออสเตรเลีย พร้อมด้วยเพื่อนชาวออสเตรเลียนอีก 3 คน คือ จอห์นนี่ สจ๊วร์ท (กีตาร์ลีด), กอร์ดอน เบลค (เบส และ โปรดิวเซอร์) และ คาร์ล มานูเอลล์ (กลอง) รวมกันเป็น "เอาท์ไซเดอร์" โดยออกอัลบั้มเดียวกันกับชื่อวงในสังกัด อาร์.เอส.โปรโมชั่น ของไทย งานเพลงชุด เอาท์ไซเดอร์ ไม่ประสบความสำเร็จทางด้านการตลาดมากนัก แต่ก็เป็นที่รู้จักในหมู่นักฟังเพลงกลุ่มหนึ่ง เพลง 'ทิ้ง' กับ 'รู้สึกดี ๆ' ของพวกเขา เป็นสองเพลงฮิตซึ่งยังคงได้ยินได้ฟังกันอยู่เสมอ โดยเฉพาะเพลง ทิ้ง มีการนำไปร้องต่อในสตูดิโออัลบั้มของ พัชริดา วัฒนา, อริสมันต์ พงศ์เรืองรอง และอีกมากมาย
หลังจากชุดแรก สมาชิกทั้งสี่บินกลับไปออสเตรเลีย และเงียบหายไปเกือบ 3 ปี ก่อนจะบินกลับมาอีกครั้งในปี พ.ศ. 2537 และออกงานอัลบั้มชุดที่สอง ใช่ กับค่ายเอ็มสแควร์ โดยการนำเสนอตัวงานคราวนี้เน้นไปที่การทำงานร่วมกัน ระหว่าง แทน กับ จอห์นนี่ จัสติน (โปรดิวเซอร์) โดยแทนรับหน้าที่แต่งทั้งคำร้องและทำนอง
ปัจจุบัน แทน ประกอบธุรกิจส่วนตัวอยู่ใน เมลเบิร์น ออสเตรเลีย
ผลงาน.
Outsider (ธันวาคม พ.ศ. 2534).
คำร้อง/ทำนอง: แทน ปัณฑุรอัมพร ยกเว้น รักในอากาศ,เก็บไว้คนเดียว โดย ธนพล อินทฤทธิ์, Shed no tears โดย กอร์ดอน เบลคและจอห์นนี่ สจ๊วร์ท
พายุโซนร้อนกำลังแรงเลกีมา

ลากีมา  ชื่อพายุที่พัดเข้าเอเซียตะวันออกเฉียงใต้ ช่วงปลายเดือนกันยายน พ.ศ. 2550 ถึง ตุลาคม พ.ศ. 2550 ผ่านทางประเทศฟิลิปปินส์ 
เวียดนาม ลาว และไทย ตามลำดับและสร้างคววมเสียหายแก่ประชาชนจำนวนหนึ่ง
ความเสียหาย.
ฟิลิปปินส์.
มีผู้เสียชีวิต 9 คนและสูญหาย 1 คน และบาดเจ็บจำนวนมาก
เวียดนาม.
ลากีมา เข้าสู่ เวียดนาม ด้วยความเร็ว 117 กม.ต่อชั่วโมง มีผู้เสียชีวิต 3 คนและรับบาดเจ็บอย่างน้อย 58 คน ในจังหวัดฮา ทินห์ และ กว่าง บินห์ 
ไทย.
เคลื่อนตัวเข้าใกล้ประเทศไทยแนวจังหวัดหนองคายและนครพนมประมาณเวลา 10.00 น. 4 ตุลาคม พ.ศ. 2550 ความเร็ว 80 กิโลเมตรต่อชั่วโมง
ภาษามิงเกรเลีย

ภาษามิงเกรเลีย  หรือ ภาษาเมเกรเลีย  เป็นภาษาที่ใช้พูดทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศจอร์เจีย ภาษานี้เคยเรียกว่าภาษาไอเวอเรียนในช่วงพุทธศตวรรษที่ 25 
ทางยูเนสโกจัดให้ภาษานี้อยู่ใน "ภาษาใกล้สูญแน่นอน"
ประวัติศาสตร์.
ภาษามิงเกรเลียอยู่ในกลุ่มภาษาคอเคซัสใต้ ใกล้เคียงกับภาษาลาซ ซึ่งเริ่มแตกต่างกันเมื่อราว 500 ปีที่ผ่านมา หลังจากชุมชนของชาวมิงเกรเลียทางเหนือและชาวลาซทางใต้ ถูกแยกออกจากกันเนื่องจากการรุกรานของตุรกี ใกล้เคียงกับภาษาจอร์เจียน้อยและห่างไกลจากภาษาสวาน ภาษามิงเกรเลียไม่สามารถเข้าใจกันได้กับภาษาในกลุ่มเดียวกันเลย แม้จะมีการกล่าวว่าผู้พูดภาษานี้ยังจำคำศัพท์ภาษาลาซได้บ้าง นักภาษาศาสตร์บางคนจัดให้ภาษามิงเกรเลียและภาษาลาซเป็นสำเนียงของภาษาซันซึ่งเป็นภาษาก่อนที่จะแยกออกจากกัน ในทางปฏิบัติ ไม่มีใครพูดภาษาซานแล้ว ผู้พูดภาษามิงเกรเลียยังมีอยู่ราว 100,000–400,000 คน
หนังสือภาษามิงเกรเลียเก่าสุดตีพิมพ์ในพุทธศตวรรษที่ 24 หนังสือพิมพ์ภาษามิงเกรเลียเริ่มตีพิมพ์เมื่อ พ.ศ. 2473–2481 ปัจจุบันมีการพยายามฟื้นฟูการใช้ภาษานี้ เช่นมีการสร้างพจนานุกรมมิงเกรเลีย–จอร์เจีย และมิงเกรเลีย–เยอรมัน
พยัญชนะ.
ภาษามิงเกรเลียเขียนด้วยอักษรจอร์เจีย
ภาษาไอนุ

ภาษาไอนุ หรือ ไอนู (ไอนุ: アイヌ イタㇰ "ไอนู อีตัก"; "ไอนูโงะ") เป็นภาษาของชาวไอนุ ชนกลุ่มน้อยในเกาะฮกไกโด ครั้งหนึ่งเคยใช้พูดในหมู่เกาะคูริล ทางภาคเหนือของเกาะฮนชูและภาคใต้ของเกาะซาฮาลิน คำหลายคำของภาษาไอนุก็ได้กลายเป็นคำในภาษาญี่ปุ่นเลยด้วย เช่นชื่อเมืองซัปโปโระบนเกาะฮกไกโด และคำว่ารักโกะ ที่แปลว่าแมวน้ำ
ไวยากรณ์.
ภาษาไอนุเรียงประโยคแบบประธาน - กรรม - กริยา ใช้ปรบท ประธานและกรรมระบุด้วยปรบทคำนามสามารถจับกลุ่มกันเพื่อขยายกันเอง คำหลักอยู่ข้างท้าย ลักษณะทางไวยากรณ์ทั่วไปใกล้เคียงกับภาษาญี่ปุ่นและภาษาเกาหลี
สัทศาสตร์.
เสียงสระ.
ภาษาไอนุมีสระอยู่ 5 เสียง โดยในสำเนียงฮกไกโดจะไม่มีการแยกความยาวเสียงสระ แต่สำเนียงซาฮารินจะมีการแยกความแตกต่างระหว่างเสียงสั้นกับเสียงยาว
เสียงพยัญชนะต้น.
ภาษาไอนุมีเสียงพยัญชนะต้นอยู่ 12 เสียง โดยจะไม่มีการแยกเสียงพ่นลมกับเสียงไม่พ่นลม และเสียงก้องกับเสียงไม่ก้อง โดยพื้นฐานแล้ว k, t, c, p จะออกเสียงเป็นแบบไม่ก้องไม่พ่นลม [k], [t], [t͡ʃ], [p] (เทียบเท่ากับเสียง ก, ต, จ, ป ในภาษาไทย) แต่ก็สามารถออกเสียงเป็น [g], [d], [d͡ʒ], [b] ได้เช่นกัน โดยถือเป็นหน่วยเสียงเดียวกัน
s [s] กับ sh [ʃ] ถือเป็นหน่วยเสียงเดียวกัน ไม่มีการแยกความแตกต่าง แต่อาจออกเสียงต่างไปตามสำเนียงหรือผู้พูดหรือตำแหน่งในคำ
เสียงตัวสะกด.
ภาษาไอนุมีเสียงตัวสะกดทั้งหมด 10 เสียง อย่างไรก็ตาม เสียงตัวสะกด h จะมีในสำเนียงซาฮารินเท่านั้น ไม่มีในสำเนียงฮกไกโด
ในการเขียนด้วยอักษรคาตากานะ อักษรตัวเล็กจะถูกใช้แทนตัวสะกด เช่น ㇰ, ㇷ゚, ㇺ เป็นอักษรตัวเล็กของ ク, プ, ム ใช้แทนตัวสะกด ก, ป, ม เป็นต้น
สำหรับ r นั้นจะใช้ ㇻ, ㇼ, ㇽ, ㇾ, ㇿ (อักษรตัวเล็กของ ラ, リ, ル, レ, ロ) ขึ้นอยู่กับเสียงสระที่นำหน้า
ผู้พูด.
ภาษาไอนุถือเป็นภาษาใกล้ตายหรือใกล้สูญพันธุ์อย่างวิกฤต ในปี ค.ศ. 1960 ชาวไอนุในญี่ปุ่นกว่า 15,000 คน ใช้ภาษาญี่ปุ่นเป็นภาษาแม่เพียงภาษาเดียว ปี ค.ศ. 1980 ในเมืองนิบูตานิยังเหลือผู้ใช้ภาษาไอนุกว่าร้อยคนแต่มีเพียง 15 คนเท่านั้นที่ใช้พูดกันในชีวิตประจำวัน และในปี พ.ศ. 2550 มีผู้พูดเหลืออยู่เพียง 10 คน ซึ่งผู้พูดมีอายุมากกว่า 80 ปี และผู้ใช้ที่พูดเป็นภาษารองหรือพอพูดได้บ้างก็มีอายุกว่า 60 ปี
ทือโก ปราเออ

ทือโก ปราเออ  เป็นนักดาราศาสตร์ผู้หนึ่งที่มีบทบาทสำคัญในการแสดงว่าดวงอาทิตย์เป็นศูนย์กลางของระบบสุริยะ เป็นอาจารย์ของโยฮันเนส เคปเลอร์ ผู้สร้างกฎของเคปเลอร์ และได้จดบันทึกข้อมูลสำคัญ ๆ ทางดาราศาสตร์เอาไว้มากมาย เช่น มหานวดารา ตำแหน่งดาวเคราะห์เป็นต้น ซึ่งข้อมูลส่วนหนึ่งนั้นเองที่เป็นรากฐานสำคัญให้เคปเลอร์สร้างกฎของเคปเลอร์ต่อไป
ประวัติ.
ทือโก ปราเออ เดิมชื่อ ทือเยอ ออเตอเซิน ปราเออ  เกิดที่ปราสาทคนูดสโตรป เดนมาร์ก–นอร์เวย์ บิดาชื่อโอเตอ ปราเออ มารดาชื่อปีเอเตอ ปีเลอ มีพี่ชายฝาแฝดอีกคนหนึ่งซึ่งเสียชีวิตลงขณะอายุยังน้อย มีพี่สาวหนึ่งคนชื่อเคียร์สตีเนอ ปราเออ และน้องสาวอีกหนึ่งคนชื่อ โซฟีเออ ปราเออ ราชตระกูลปราเออเป็นราชตระกูลสำคัญราชตระกูลหนึ่งในราชวงศ์เดนมาร์ก ตอนเด็ก ๆ ปราเออได้อาศัยอยู่กับลุงและป้าของเขาและศึกษาเล่าเรียนภาษาละติน
ในปี พ.ศ. 2102 เขาได้เรียนต่อในมหาวิทยาลัยโคเปนเฮเกนทางด้านกฎหมายและได้ศึกษาความรู้ด้านอื่น ๆ อีกด้วย ณ จุดนี้เองเขาก็เริ่มสนใจทางด้านดาราศาสตร์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งการเกิดเหตุการณ์สุริยุปราคาในวันที่ 21 สิงหาคม พ.ศ. 2103 ซึ่งทำให้เขาประทับใจในปรากฏการณ์ทางดาราศาสตร์มาก
เขาเริ่มสนใจในวัตถุท้องฟ้าต่าง ๆ เช่น จักรราศี และพบว่าการเก็บข้อมูลทางดาราศาสตร์ในสมัยนั้นยังไม่ละเอียดพอ ทือโก ปราเออ ได้สนใจการเก็บข้อมูลทางดาราศาสตร์ อาทิ การหาใช้เทคนิคความเหลื่อมล้ำในการหาระยะห่างระหว่างดาว การใช้กล้องโทรทรรศน์แบบหักเหแสงของ กาลิเลโอ เป็นต้น และเก็บข้อมูลดาราศาสตร์อย่างมากมายที่ปราสาทคนูดสโตรป โดยมีโยฮันเนส เคปเลอร์เป็นลูกมือนั้นเอง
ในปี พ.ศ. 2115 ทือโก ปราเออ ได้แต่งงานกับเคียร์สเติน เยอร์เอินส์แตตอร์ (Kirsten Jørgensdatter) มีลูกด้วยกันแปดคน และย้ายไปอยู่ที่โคเปนเฮเกน และเสียชีวิตลงที่นั่นในวันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2144 เนื่องจากพิษของสารเคมีซึ่งเขาทดลอง ศพของเขาได้ถูกฝังไว้ที่เมืองปราก
ปีเตอร์ ชาน

ปีเตอร์ ชาน  ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวฮ่องกง-ไทย เจ้าของรางวัลผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยมจากงานประกาศรางวัลของฮ่องกง และมีผลงานเป็นโปรดิวเซอร์ให้กับภาพยนตร์ไทยมากมาย
ผลงานภาพยนตร์ที่มีชื่อเสียงในระดับนานาชาติ ของ ปีเตอร์ ชาน ได้แก่ Perhaps Love อยากร้องบอกโลกว่ารัก (2005), The Warlords อหังการ์ เจ้าสุริยา (2007) และ Wuxia นักฆ่าเทวดาแขนเดียว (2011) ภาพยนตร์ที่ได้รับการเปิดตัวในเทศกาลภาพยนตร์เมืองคานส์ ประเทศฝรั่งเศส โดยผู้ชมกว่าสองพันคนปรบมือให้กับภาพยนตร์ อีกทั้งภาพยนตร์เรื่องนี้ได้คว้ารางวัลเอเชียนฟิล์มอวอร์ด ครั้งที่ 6 (ถ่ายภาพยอดเยี่ยม, กำกับศิลป์ยอดเยี่ยม และดนตรีประกอบยอดเยี่ยม), รางวัลฮ่องกงฟิล์มอวอร์ด ครั้งที่ 31 (กำกับภาพยอดเยี่ยมและดนตรีประกอบยอดเยี่ยม)
อีกทั้งได้ร่วมเป็นโปรดิวเซอร์ให้กับ ภาพยนตร์โรแมนติกคอมเมดี้ เรื่อง "This Is Not What I Expected เมนูรัก หอมกรุ่นหัวใจ" ในปี 2017 
ปีเตอร์ ชาน มีโครงการอีกมากมาย ที่พยายามจะสร้างตลาดให้หนังเอเชียให้ได้ โดยเลือกผู้กำกับภาพยนตร์ที่มีความสามารถของเอเชีย มาร่วมกันสร้างผลงาน
ประวัติ.
ปีเตอร์ ชาน เกิดที่ฮ่องกงของบริเตน เมื่อวันที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2505 มีบิดามารดาเป็นชาวไทย ชื่อ "ชาญ ทองมั่น" และ "อารี ทองมั่น" บิดาของ ปีเตอร์ ชาน เป็นอดีตหัวหน้าแผนกโฆษณาของบริษัทหนังยักษ์ใหญ่ของ ชอว์ บราเธอร์ส และเคยสร้างหนังไทยหลายเรื่องเมื่อหลายสิบปีก่อน ปัจจุบันคุณพ่อคุณแม่ของ ปีเตอร์ ชาน อาศัยอยู่ที่สาธร กรุงเทพฯ 
เมื่อ ปีเตอร์ ชาน อายุ 11 ขวบ เขาติดตามครอบครัวมาอยู่ที่ประเทศไทย เติบโตในเมืองไทย สามารถพูดภาษาไทยได้คล่องแคล่ว เมื่อเขาอายุ 18 ปี ได้เดินทางไปเรียนสาขาภาพยนตร์ที่สหรัฐอเมริกา ต่อมาเขาได้เข้าสู่วงการภาพยนตร์ฮ่องกง เมื่อได้พบกับ จอห์น วู ผู้กำกับหนังบู๊มือหนึ่งของฮ่องกงที่เดินทางมาถ่ายหนังในเมืองไทย และต้องการล่ามที่พูดได้สามภาษา คือ ไทย จีน และอังกฤษ ปีเตอร์จึงรับงานนั้น เขาเริ่มต้นทำงานในวงการภาพยนตร์ และไม่เดินทางกลับไปเรียนต่อที่สหรัฐอเมริกาอีกเลย
ชีวิตส่วนตัว.
ปีเตอร์ ชาน มีภรรยา คือ นักแสดงสาวอารมณ์ดี อู๋ จวินหรู ทั้งคู่มีลูกสาวด้วยกัน 1 คน ชื่อ จิลเลี่ยน ชาน
ภาษาฉุ่ย

ภาษาฉุ่ย  หรือ ภาษาไอซุย (ai33 sui33) พูดโดยชาวฉุ่ยในมณฑลกุ้ยโจว ประเทศจีน มีผู้พูดในจีนประมาณ 300,000 คน (พ.ศ. 2550) จัดอยู่ในตระกูลภาษาขร้า-ไท กลุ่มกัม-ฉุ่ย ภาษานี้มีระบบพยัญชนะซับซ้อน สำเนียงซานต้ง (三洞) มีเสียงพยัญชนะถึง 70 เสียง มีอักษรเป็นของตนเองเรียก ฉุ่ยชู (水書/水书) สำหรับใช้ในทางพิธีกรรม ในชีวิตประจำวันจะเขียนด้วยอักษรละตินหรืออักษรจีน
อะนิวเดย์แฮสคัม (เพลง)

"อัลบั้มในชื่อเดียวกันนี้ ดูบทความที่ อะนิวเดย์แฮสคัม"
"อะนิวเดย์แฮสคัม"  คือซิงเกิลแรกจากอัลบั้มการกลับมาของเซลีน ดิออน จากอัลบั้ม "อะนิวเดย์แฮสคัม" ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 6 มีนาคม พ.ศ. 2545
เพลงนี้เป็นผลงานการประพันธ์ของ Aldo Nova และ Stephan Moccio เพลงนี้บรรจุอยู่ในอัลบั้มถึง 2 แบบ คือแบบบัลลาร์ด และ แบบเรดิโอรีมิกซ์ซึ่งแบบเรดิโอรีมิกซ์ได้วางจำหน่ายในฐานะเป็นเพลงหลัก
มิวสิกวิดีโอเพลง "อะนิวเดย์แฮสคัม" (ปี พ.ศ. 2545) อำนวยการสร้าง โดย Dave Meyers และ premiere ในวันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2545
ซิงเกิลนี้ประสพความสำเร็จอย่างมาก ด้วยการขึ้นสู่อันดับ 1 เป็นเวลา 1 สัปดาห์ในชาร์ตโลก และชาร์ตเพลงร่วมสมัยของสหรัฐอเมริกา เพลงนี้ได้ทำลายสถิติขึ้นสู่อันดับ 1 ในชาร์ตนี้ เป็นเวลาถึง 21 สัปดาห์ ซึ่งสถิติเดิมเป็นเพลงของ ฟิล โคลิน ในเพลง "ยูล์บีอินมายฮาร์ต" และเพลงเก่าของเธอเอง "บีคอสยูเลิฟด์มี" ทั้งสองครองอันดับ 1 เป็นเวลา 19 สัปดาห์ อย่างไรก็ตาม สถิตินี้ได้ถูกทำลายแล้วในเพลง "ดริฟท์อะเวย์"  ของอังเคิล แครกเกอร์ ซึ่งครองที่ 1 ถึง 28 สัปดาห์ในปี พ.ศ. 2547 และเนื่องจากที่ประเทศสหรัฐอเมริกา ไม่ได้วางจำหน่ายซิงเกิล "อะนิวเดย์แฮสคัม" อย่างเป็นทางการ ทำให้เพลงนี้ขึ้นสู่ชาร์ตบิลบอร์ด 100 เพียงอันดับที่ 22 เท่านั้น โดยอาศัยกระแสทางสถานีวิทยุเท่านั้น
ซิงเกิลรูปแบบดีวีดีจำหน่าย 4 เดือนหลังจากซิงเกิลแบบปกติวางแผง ขึ้นสู่อันดับที่ 16 ในชาร์ต Hot 100 Singles Sales และขึ้นชาร์ต Top Music Video อันดับที่ 11 ได้โกลด์ (42,000 แผ่น) "อะนิวเดย์แฮสคัม" ซีดีซิงเกิลได้รับโกลด์ในออสเตรเลีย (35,000 แผ่น), กรีซ (30,000 แผ่น) และนอร์เวย์ (10,000 แผ่น) และในสหราชอาณาจักรสามารถทำยอดขายได้ถึง 110,000 แผ่น
รูปแบบจำหน่ายและรายชื่อเพลง.
ซิงเกิลซีดีสามเพลง- (สหราชอาณาจักร, ไทย) 
ซิงเกิลซีดีสี่เพลง - (สหราชอาณาจักร) 
ซิงเกิลเทปสองเพลง - (สหราชอาณาจักร) / ซิงเกิลซีดีสองเพลง - (ยุโรป) 
ซิงเกิลเทปสี่เพลง - (ไทย)/ซิงเกิลซีดีสี่เพลง - (ยุโรป, ออสเตรเลีย) 
ซิงเกิลซีดีสองเพลง - (ญี่ปุ่น) 
ซิงเกิลแผ่นเสียงสองเพลง - (สหรัฐอเมริกา) 
ซิงเกิลดีวีดี - (สหรัฐอเมริกา)
3 อหังการ์ เจ้าสุริยา

3 อหังการ์ เจ้าสุริยา  เป็นภาพยนตร์จีน ที่พูดถึง ความรักและเกียรติยศ นำแสดงโดย เจ็ต ลี, หลิวเต๋อหัว, ทาเคชิ คาเนชิโร่ และ สวี่ จิงเล่ย ผลงานกำกับโดยปีเตอร์ ชานและลงทุนสร้าง 1360 ล้านบาท 
The Warlords เป็นผลงานรีเมกภาพยนตร์อมตะ ชอว์บราเธอร์สและผู้กำกับ จางเชอะ เรื่อง The Blood Brothers ที่ต้นฉบับนำแสดงโดย เดวิด เจียง, ตี้หลุง, เฉินกวนไท่ ซึ่ง จอห์น วู เคยนำแรงบันดาลใจไปสร้างเป็นภาพยนตร์เรื่อง Bullet in the Head (กอดคอไว้อย่าให้ใครเจาะกะโหลก) ที่กลายเป็นผลงานที่ยอดเยี่ยมเรื่องหนึ่งของ จอห์น วู ภาพยนตร์นำแสดงโดย จาง เซี๊ยะโหย่ว, เหลียง เฉาเหว่ย
เนื้อเรื่อง.
ในปี ค.ศ. 1850 ประเทศจีนแตกแยกเป็นก๊กเป็นเผ่าต่างสู้รบเพื่อแย่งชิงความเป็นใหญ่ ประชาชนทั่วประเทศกว่า 430 ล้านคน ถูกปกครองภายใต้ฮ่องเต้แห่งราชวงศ์ชิง ท่ามกลางความยากจน กลุ่มกบฏไท่ผิงได้รวมตัวกันเพื่อต่อต้านทรราช เป็น การต่อสู้ที่ยาวนานนับ 20 ปีและได้คร่าชีวิตพลเมืองไปกว่า 50 ล้านคน
ในปี ค.ศ. 1870 เบื้องหลังยุคแห่งกบฏไท่ผิง แผ่นดินจีนก้าวสู่ยุคแห่งการปลดปล่อย จอมพลหม่าซิงอี่ (เจทลี) คือ 1 ในผู้นำกองทัพชิง ที่ตั้งปณิธานอันแรงกล้าที่จะรวมประเทศจีนให้เป็นหนึ่งเดียว หม่าซิงอี่ เป็นจอมทัพที่เหล่าทหารกล้านับถือมากที่สุด เขาออกเดินทางไปทั่วประเทศจีนเพื่อรวบรวมกองทัพและมองหาขุนศึกคู่ใจ การเดินทางทำให้ หม่าซิงอี่ ได้พบกับ เฉาอี้หู (หลิวเต๋อหัว) หัวหน้าหมู่บ้านกองโจร ที่คอยดักปล้นสะดมศัตรูและดูแลหมู่บ้านให้รอดพ้นจากรุกรานของสงคราม เฉาอี้หู มีน้องชายร่วมสาบาน จังเหวินเฉียง (ทาเคชิ คาเนชิโร่) เป็นนักรบคู่ใจ จังเหวินเฉียง คือชายหนุ่มหน้าตาหมดจดที่มีหัวใจของนักฆ่าที่เลือดเย็น เขาไม่เคยปล่อยให้ศัตรูคนใดรอดชีวิตไปได้จากสมรภูมิ แต่เหนือกว่าความเลือดเย็น คือความภักดีที่เขามีต่อพี่ชายร่วมสาบาน
หม่าซิงอี่ ติดใจในฝีมือการรบของ จังเหวินเฉียงและเฉาอี้หู จึงได้ชักชวนพวกเขาและทหารกองโจรเข้าร่วมกองทัพต่อต้านกบฏไท่ผิง และเพื่อรวบรวมแผ่นดินจีนให้เป็นหนึ่งเดียว ด้วยศรัทธาที่มีต่อกัน หม่าซิงอี่ , เฉาอี้หู และ จังเหวินเฉียง ได้หลั่งเลือดให้คำมั่นร่วมเป็นพี่น้องร่วมสาบานที่จะร่วมเป็นและพลีชีวิตเพื่อกันและกันตลอดไป
ครั้งหนึ่งในการรบที่ชายแดน หม่าซิงอี่ ตกอยู่ในวงล้อมของพวกกบฏ เฉาอี้หู และ จังเหวินเฉียง ได้บุกฝ่าวงล้อมเข้าไปเพียงลำพังเพื่อช่วยพี่ชายร่วมสาบานของพวกเขา ในศึกครั้งนั้น เฉาอี้หู ต้องฆ่าศัตรูกว่า 4,000 คนเพื่อพาหม่าซิงอี่ ตีฝ่าวงล้อมออกมา ภายหลังชัยชนะ หม่าซิงอี่ได้กลายเป็นจอมทัพที่มีอำนาจมากที่สุดในแผ่นดินจีน แต่แทนที่จะยึดถือคำมั่นที่จะนำสันติสุขมาแก่แผ่นดิน หม่าซิงอี่ ได้วางแผนสังหาร เฉาอี้หู อย่างเลือดเย็น เพื่อแย่งชิง อาเหลียน (ซู จิง เล่ย) ภรรยาแสนสวยของเฉาอี้หูมาเป็นของเขา
ด้วยหัวใจที่แหลกสลายที่เห็นพี่ชายถูกคนที่พวกเขาภักดีที่สุดฆ่าตายต่อหน้า และบาดแผลจากการลอบทำร้ายทำให้ จังเหวิน เฉียง ได้หลบหนีออกจากกองทัพและรอวันที่จะกลับมาแก้แค้นต่อ หม่าซิงอี่ พี่ชายผู้ทรยศต่อเลือดแห่งคำมั่นที่พวกเขาหลั่งร่วมกัน
ภาษาเมห์รี

ภาษาเมห์รี หรือ มะฮ์รีต  เป็นภาษากลุ่มเซมิติกใช้พูดโดยชนกลุ่มน้อยทางตะวันออกของเยเมนและทางตะวันตกของโอมาน และเป็นภาษาที่เคยใช้พูดในคาบสมุทรอาระเบียก่อนการแพร่กระจายของภาษาอาหรับที่มาพร้อมกับศาสนาอิสลาม เมื่อพุทธศตวรรษที่ 12 มีผู้พูดในคูเวตซึ่งเป็นกลุ่มผู้ใช้แรงงานที่อพยพเข้าไป เป็นภาษาที่ใกล้ตาย ไม่มีการใช้เป็นภาษาเขียน จัดอยู่ในภาษากลุ่มเซมิติกใต้สาขาอาระเบียใต้ มีความสัมพันธ์กับภาษาอัมฮาราในเอธิโอเปีย มีผู้พูดในเยเมน 70,643 คน ในโอมาน 50,763 คนและในคูเวต 14,358 คน เมื่อ พ.ศ. 2543
ภาษาบัชกอร์ต

ภาษาบัชกอร์ต (, [bɑʃˈqort tɘˈlɘ]) เป็นภาษากลุ่มเตอร์กิก มีผู้พูดเป็นภาษาแม่ในรัสเซียมากกว่า 1,047,000 คน เมื่อ พ.ศ. 2532 มีผู้พูดเป็นภาษาที่สอง 26,737 คน โดยมีชาวบัชกอร์ตราว 300,000 กล่าวว่าพวกตนใช้ภาษาตาตาร์เป็นภาษาแม่ ผู้พูดส่วนใหญ่อยู่ในสาธารณรัฐบัชคอร์โตสตานของรัสเซีย รวมทั้งในสาธารณรัฐข้างเคียงคือสาธารณรัฐตาตาร์สตานและสาธารณรัฐอุดมูร์ต และมีที่เป็นชนกลุ่มน้อยในคาซัคสถานและอุซเบกิสถาน
ตัวอักษรและสำเนียง.
เริ่มแรกชาวบัชกอร์ตเป็นชนเผ่าอูกริกหรือฟินนิก ใช้ภาษาโบลการ์ หลังการรุกรานของชาวมองโกล ภาษาคิปชากกลายเป็นภาษาที่มีอิทธิพลในบริเวณนี้ไป ภาษาบัชกอร์ตในปัจจุบันมีรากฐานมาจากภาษาคิปชากมากเช่นเดียวกับภาษาตาตาร์ ภาษานี้ใกล้เคียงกับภาษาตาตาร์ ในอดีตชาวบัชกีร์ใช้ภาษาตาตาร์เป็นภาษาเขียน จนถูกแทนที่ด้วยภาษาชะกะไตเมื่อพุทธศตวรรษที่ 20 และใช้มาจนถึง พ.ศ. 2466 ทั้งภาษาตาตาร์และภาษาชะกะไตเขียนด้วยอักษรอาหรับ
พ.ศ. 2466 มีการออกแบบระบบการเขียนสำหรับภาษาบัชกอร์ต มีการเขียนวรรณคดีด้วยภาษาบัชกอร์ต เริ่มแรกภาษานี้เขียนด้วยอักษรอาหรับดัดแปลง พ.ศ. 2473 เปลี่ยนมาเขียนด้วยอักษรละติน และเปลี่ยนเป็นอักษรซีริลลิก เมื่อ พ.ศ. 2481 อักษรซีริลลิกที่ใช้เป็นแบบเดียวกับภาษารัสเซีย มีอักษรเพิ่มเติมคือ: Ә ә [æ], Ө ө [œ], Ү ү [y], Ғ ғ [ɣ], Ҡ ҡ [q], Ң ң [ŋ], Ҙ ҙ [ð], Ҫ ҫ [θ], Һ һ [h]
ปีบทอง

ปีบทอง, อ้อยช้าง หรือ กาซะลองคำ (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Mayodendron igneum (Kurz)"; ชื่ออื่น: กากี, สำเภาหลามต้น, จางจืด, สะเภา) เป็นไม้ต้นผลัดใบในวงศ์แคหางค่าง (Bignoniaceae) สูงประมาณ 10 เมตร เรือนยอดเป็นพุ่มทึบ ใบเป็นประเภทใบประกอบแบบ 2-3 ชิ้น ใบย่อยรูปไข่ปลายใบแหลม ขึ้นตามธรรมชาติบนเทือกเขาหินปูนที่ค่อนข้างชื้น พบตั้งแต่พม่าตอนใต้ไปจนถึงเกาะไหหลำ 
ดอกมีสีเหลืองอมส้มหรือสีส้ม ออกเป็นกระจุกตามกิ่งและลำต้น กระจุกละ 5-10 ดอก บานไม่พร้อมกัน กลีบเลี้ยงรูปถ้วยสีม่วงแดง กลีบดอกเชื่อมกันเป็นหลอด ยาว 4-7 เซนติเมตร ปลายเป็นแฉกสั้น ๆ 5 แฉก ผลเป็นฝัก ยาว 26-40 เซนติเมตร เมื่อแก่จะแตกเป็น 2 ซีก
ปีบทองเป็นพรรณไม้พระราชทานเพื่อปลูกเป็นมงคลประจำจังหวัดเชียงราย และเป็นเป็นพรรณไม้ประจำมหาวิทยาลัยสองแห่ง คือ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย (เรียกว่า "กาซะลองคำ") และมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี (เรียกว่า "ปีบทอง") อนึ่งปีบทองเป็นพรรณไม้คนละชนิดกับต้นกอกกัน ที่มีอีกชื่อหนึ่งว่าต้นอ้อยช้างเหมือนกัน
แอมอะไลฟ์

"แอมอะไลฟ์"  คือซิงเกิลทางการค้าที่ 2 ของอัลบั้ม "อะนิวเดย์แฮสคัม" ของเซลีน ดิออน วางจำหน่ายเมื่อ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2545
เพลง "แอมอะไลฟ์" เป็นผลงานการประพันธ์และอำนวยการสร้างโดย Kristian Lundin และ Andreas Carlsson ผู้ทำงานให้กับเซลีนมาแล้วในปี พ.ศ. 2542 ในเพลง "แดทส์เดอะเวย์อิทอิส" เพลงนี้เป็นเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง "Stuart Little 2"
มิวสิกวิดีโอเพลง "แอมอะไลฟ์" อำนวยการสร้างโดย Dave Meyers ระหว่างวันที่ 24-25 พฤษภาคม พ.ศ. 2545 แพร่ภาพเมื่อ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2545 ซึ่งมี 2 แบบ คือ มี/ไม่มีภาพจากภาพยนตร์เรื่อง Stuart Little 2 
"แอมอะไลฟ์" กลายเป็นเพลงนิยมระดับโลก คว้าอันดับ 1 ในโปแลนด์ (5 สัปดาห์), ฮ่องกง และ แคนาดาชาร์ตเพลงผู้ใหญ่ร่วมสมัยเบลเยี่ยม 50,000 แผ่น (สถานะ:พลาตตินัม) แผ่นและฝรั่งเศส 250,000 แผ่น (สถานะ:โกลด์)
เซลีน เคยแสดงสดเพลงนี้ในมหรสพชุด "อะนิวเดย์..." ณ โรงอุปรากรเดอะโคลอสเซียม โรงแรมซีซาส์พาเลซ ต่อมาได้บรรจุในอัลบั้มบันทึกการแสดงสด "อะนิวเดย์... ไลฟ์อินลาสเวกัส" และในดีวีดีบันทึกการแสดงสด "ไลฟ์อินลาสเวกัส - อะนิวเดย์..." นอกจากนี้เพลงนี้ยังได้นำมาแสดงใน "คอนเสิร์ตทัวร์เทกกิงแชนเซส" ฉบับรีมิกซ์ และบรรจุในอัลบั้ม "" อัลบั้มเพลงฮิตในปี พ.ศ. 2551 อีกด้วย
รูปแบบจำหน่ายและรายชื่อเพลง.
 ซิงเกิลซีดี 3 เพลง - (สหราชอาณาจักร) 
 ซิงเกิลซีดี 4 เพลง - (สหราชอาณาจักร) 
 ซิงเกิลเทป 3 เพลง - (สหราชอาณาจักร) 
 ซิงเกิลซีดี 2 เพลง - (ยุโรป) 
 ซิงเกิลซีดี 5 เพลง - (ยุโรป) 
 ซิงเกิลซีดี 4 เพลง - (ออสเตรเลีย)
แซปูร์วีฟวร์

<ns>10</ns>
 <id>369535</id>
 <revision>
 <id>10245376</id>
 <parentid>6729231</parentid>
 <timestamp>2022-08-13T03:23:15Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>RidJasper</username>
 <id>361203</id>
 </contributor>
 <origin>10245376</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
แซปูร์วีฟวร์  เป็นอัลบั้มรวมเพลงยุคแรก ๆ ของเซลีน ดิออน วางแผงเมื่อ 27 มกราคม พ.ศ. 2540 ในบางประเทศ
ข้อมูลอัลบั้ม.
การรวบรวมเพลงครั้งนี้วางจำหน่ายโดยไม่มีการโปรโมทใด ๆ มีหลากหลายชื่ออัลบั้มและหน้าปก และจำหน่ายโดยค่ายเพลงต่าง ๆ มากมาย
ชื่ออื่น ๆ :
ความสำเร็จในชาร์ต.
C'est pour vivre ขึ้นชาร์ทสูงสุดในสหราชอาณาจักรได้อันดับที่ 49 แม้ว่าอัลบั้มนี้ไม่ได้โปรโมทใด ๆ และอันดับที่ 32 ในเบลเยียม ยอดขายกว่า 200,000 แผ่นทั่วโลก
ชาวจีนในอินเดีย

ชาวจีนในอินเดีย (Chinese in India) หรือชาวอินเดียเชื้อสายจีน เป็นกลุ่มชนที่สืบเชื้อสายมาจากชาวจีนที่อพยพเข้ามาตั้งหลักแหล่งในอินเดียเมื่อราว พ.ศ. 2313 ส่วนใหญ่เข้ามาที่กัลกัตตาซึ่งเป็นเมืองหลวงในบริติชอินเดียในขณะนั้น การเดินทางของชาวจีนจะเข้ามากับเรือสินค้าจากจีน ชาวจีนเหล่านี้ บางส่วนเข้ามาทำงานในโรงงานน้ำตาล บางส่วนเข้าไปตั้งรกรากในย่านถนนโบว์บาร์ซาร์ ต่อมาในพุทธศตวรรษที่ 24 มีชาวจีนจากกวางตุ้ง ส่วนใหญ่เป็นช่างไม้อพยพเข้ามาอีกกลุ่มหนึ่ง ส่วนใหญ่ทำงานเป็นช่างไม้ ช่างรองเท้า และเป็นคนงานในโรงงานฟอกหนัง ยิ่งเมื่อประเทศจีนประสบปัญหาความไม่สงบ ชาวจีนจึงอพยพเข้ามามากขึ้น ส่วนใหญ่จะแบ่งแยกอาชีพอย่างชัดเจน เช่นชาวฮกเกี้ยนทำธุรกิจฟอกหนัง ชาวกวางตุ้งเป็นช่างไม้ ชาวหูเป่ยเปิดร้านทันตกรรม ชาวเซี่ยงไฮ้เปิดร้านซักรีด และชาวจีนยังเปิดโรงฝิ่นอย่างถูกกฎหมายจนถึง พ.ศ. 2490
ต่อมาเมื่อเกิดสงครามจีน-อินเดียใน พ.ศ. 2505 ทำให้ชาวจีนในอินเดียถูกมองเป็นศัตรู บางส่วนถูกริบทรัพย์และส่งตัวเข้าค่ายกักกัน บางส่วนอพยพออกนอกประเทศไปตั้งหลักแหล่งในแคนาดาและออสเตรเลีย
วัฒนธรรม.
ชาวจีนเหล่านี้ยังคงพูดภาษาจีนได้ แม้ว่าจะพูดภาษาฮินดีและภาษาเบงกอลได้ด้วย แต่เด็กรุ่นใหม่จะนิยมเรียนในโรงเรียนที่สอนเป็นภาษาอังกฤษและภาษาฮินดีมากกว่า วัฒนธรรมโดดเด่นของชาวอินเดียเชื้อสายจีนคืออาหารจีนที่เป็นที่นิยมในท้องถิ่นด้วย เช่น ฮักกา เป็นบะหมี่ผัดลักษณะคล้ายราดหน้า เขาว์เมน เป็นบะหมี่ผัดแห้ง ซึ่งเป็นอาหารจานเด่นที่พบได้ทั่วไปในกัลกัตตา และยังคงมีการเฉลิมฉลองในวันตรุษจีน สารทจีนและวันไหว้พระจันทร์อยู่
ธวัช บุญเฟื่อง

พลตำรวจตรี ธวัช บุญเฟื่อง (เกิด 15 มกราคม พ.ศ. 2492) อดีตรองเลขาธิการนายกรัฐมนตรี ฝ่ายการเมือง อดีตผู้รักษาการเลขาธิการนายกรัฐมนตรี ในรัฐบาลยิ่งลักษณ์ ชินวัตร อดีตรองผู้บัญชาการตำรวจภูธร ภาค 8 และเป็นนักเรียนเตรียมทหาร 10 รุ่นเดียวกับ ทักษิณ ชินวัตร
การทำงาน.
ธวัช บุญเฟื่อง เข้ารับราชการตำรวจจนกระทั่งได้รับแต่งตั้งเป็นรองผู้บัญชาการตำรวจภูธร ภาค 8 ต่อมาได้สมัครเข้าเป็นสมาชิกพรรคเพื่อไทย โดยถูกจัดอยู่ในผู้สมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ ลำดับที่ 90 และได้รับแต่งตั้งเป็นรองเลขาธิการนายกรัฐมนตรี ฝ่ายการเมือง ในรัฐบาลของนางสาวยิ่งลักษณ์ ชินวัตร ซึ่งในช่วงเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555 ได้รับแต่งตั้งให้รักษาการเลขาธิการนายกรัฐมนตรี แทนนายบัณฑูร สุภัควณิช ที่ลาออกจากตำแหน่ง จนกระทั่งมีการแต่งตั้งนายสุรนันทน์ เวชชาชีวะ ดำรงตำแหน่งดังกล่าวในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2555
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2557 เขาได้สมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคเพื่อไทย ลำดับที่ 92 แต่การเลือกตั้งในครั้งนั้นถูกศาลรัฐธรรมนูญวินิจฉัยให้เป็นโมฆะ
ต่อมาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 เขาได้สมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคเพื่อไทย ลำดับที่ 83 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง เนื่องจากพรรคเพื่อไทยมีจำนวนสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมากกว่าจำนวนสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรพึงมีตามที่กำหนดไว้ในรัฐธรรมนูญ
กรมพลร่ม (สหราชอาณาจักร)

กรมพลร่ม เป็นทหารราบส่งทางอากาศของกองทัพบกอังกฤษ หนึ่งกองพันขึ้นตรงต่อผู้อำนวยการกำลังพิเศษในกลุ่มสนับสนุนกำลังพิเศษอย่างถาวร ส่วนกองพันอื่น ๆ เป็นหน่วยย่อยทหารพลร่มของขบวนเคลื่อนที่เร็วของกองทัพบกอังกฤษ กองพลน้อยจู่โจมส่งทางอากาศที่ 16 กรมพลร่มเป็นเพียงกรมทหารราบสามัญเพียงกรมเดียวที่ไม่เคยถูกรวมกับหน่วยอื่นนับแต่สิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สอง
ลัลณ์ลลิน เตจะสา เวศซ์

ลัลณ์ลลิน เตจะสา เวศซ์ ชื่อเล่น เฌอเบลล์ (เกิด 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2535) เป็นนางแบบชาวไทย อดีตนักแสดงสังกัด เดอะ วัน เอ็นเตอร์ไพรส์ ผลงานละครเรื่องแรกคือ "ลิขิตฟ้าชะตาดิน" รับบทเป็นเทเรซ่า ซึ่งเป็นนางเอกร่วม ออกอากาศทางททบ.5 เอชดี ส่วนละครที่ทำให้มีชื่อเสียงคือ "ดอกโศก" และบทร้ายในละครเรื่อง "สื่อริษยา" ปัจจุบันเป็นนักแสดงอิสระ
ประวัติ.
ลัลณ์ลลิณ เกิดที่จังหวัดเชียงใหม่ แต่เติบโตที่จังหวัดภูเก็ต เธอมิได้เป็นลูกครึ่งแม้มีทั้งชื่อเล่นและนามสกุลคล้ายคนต่างชาติ ทั้งนี้นามสกุลเวศซ์นั้นเป็นของบิดาบุญธรรมซึ่งเป็นชาวเบลเยียม ส่วนชื่อเฌอเบลล์มาจากการนำคำภาษาฝรั่งเศส 2 คำมาประสมกัน คือ "เชรี"  แปลว่า ผู้เป็นที่รัก กับ "แบล"  แปลว่า สวย ปัจจุบัน เฌอเบลล์สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีจากคณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต
มีผลงานละครเรื่องแรก "ลิขิตฟ้าชะตาดิน" ทางช่อง 5 รับบท เทเรซ่า นางเอกของเรื่อง ตามด้วยผลงานละคร "ดอกโศก" ที่ทำให้เธอได้รับรางวัลนักแสดงดาวรุ่งหญิง จากงาน Daradaily the Great Award 2012 และแสดงเรื่อง "แผนรัก แผนร้าย", "ภาพอาถรรพณ์", "อนิลทิตา"‬, และ "สื่อริษยา"‬ รับบท ดารินกานต์ หรือ ดาว ปี 2562 ลัลณ์ลลิน ไปทำศัลยกรรมจมูกที่ประเทศเกาหลีใต้
ปลากะรังลายจุด

ปลากะรังลายจุด หรือ ปลากะรังน้ำกร่อย (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Epinephelus malabaricus") ปลาทะเลและปลาน้ำกร่อยขนาดใหญ่ชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลากะรัง (Serranidae)
มีรูปร่างทั่วไปคล้ายกับปลากะรังทั่วไป พบกระจายพันธุ์อยู่ทั่วไปในบริเวณชายฝั่งหรือปากแม่น้ำที่เป็นน้ำกร่อย ตั้งแต่ทะเลแดง, อินโด-แปซิฟิก จนถึงทะเลญี่ปุ่น และออสเตรเลีย กินปลาและสัตว์น้ำขนาดเล็กกว่าเป็นอาหาร
มีขนาดโตเต็มที่ได้มากกว่า 120 เซนติเมตร และมีน้ำหนักมากกว่า 150 กิโลกรัม นับเป็นปลาที่มีขนาดใหญ่ที่สุดชนิดหนึ่งในวงศ์นี้ โดยลูกปลาขนาดเล็กจะเลี้ยงตัวเองในบริเวณที่เป็นปากแม่น้ำหรือป่าชายเลน โดยปลาที่โตเต็มวัยจะผสมพันธุ์และวางไข่ในทะเล และที่สำคัญยังสามารถเปลี่ยนเพศได้อีกตามวัย โดยลูกปลาที่อยู่ในวัยไม่เกิน 3 ปี น้ำหนักตัวประมาณ 3 กิโลกรัม จะเป็นเพศเมียทั้งหมด และเมื่อเติบโตขึ้นมาจนน้ำหนักเกิน 7 กิโลกรัมขึ้นไป จะกลายเป็นเพศผู้ การผสมพันธุ์จะเกิดจากปลาเพศผู้ที่มีขนาดใหญ่กว่าปลาเพศเมีย
เป็นปลาเศรษฐกิจที่สำคัญชนิดหนึ่ง ที่มีการนิยมเพาะเลี้ยงกันอย่างกว้างขวางในกระชังหรือบ่อดินริมทะเบหรือบริเวณน้ำกร่อยในหลายพื้นที่
ปลาเก๋าเสือ

ปลาเก๋าเสือ หรือ ปลากะรังลายน้ำตาล (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Epinephelus fuscoguttatus")
เป็นปลาทะเลขนาดใหญ่ชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลากะรัง (Serranidae) มีลักษณะทั่วไปคล้ายกับปลากะรังทั่วไป สีพื้นลำตัวเป็นสีเหลืองน้ำตาล มีจุดสีน้ำตาลเข้ม ส่วนหัวและแผ่นปิดเหงือกมีจุดสีน้ำตาลขนาดเล็ก ไปจนถึงครีบต่าง ๆ และครีบหาง
มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 120 เซนติเมตร แต่ขนาดโดยเฉลี่ยประมาณ 50 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์อย่างกว้างขวางตั้งแต่ทะเลแดงในแอฟริกาตะวันออก, อ่าวเปอร์เซีย, ซามัว, ทะเลญี่ปุ่น, นิวแคลิโดเนีย, อินโด-แปซิฟิก จนถึงออสเตรเลีย
เป็นปลาเศรษฐกิจชนิดหนึ่ง ที่มีการเพาะเลี้ยงอย่างปลากะรังชนิดอื่น ๆ โดยมีราคาขายตัวละ 400–600 บาท รวมถึงมีการผสมข้ามสายพันธุ์กับปลาหมอทะเล หรือปลาเก๋ายักษ์ ("E. lanceolatus") ซึ่งเป็นปลาในสกุลเดียวกันแต่ตัวใหญ่กว่า เพื่อให้ได้ปลาลูกผสมที่เรียกว่า  ปลาเก๋ามุกมังกร ที่เนื้อมีความนุ่มอร่อยกว่า และราคาถูกกว่า
ธานินทร์ ใจสมุทร

ธานินทร์ ใจสมุทร (เกิด 11 ตุลาคม พ.ศ. 2503) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสตูล 5 สมัย และอดีตนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดสตูล
ประวัติ.
ธานินทร์ ใจสมุทร เกิดเมื่อวันที่ 11 สิงหาคม พ.ศ. 2503 สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนการไปรษณีย์และโทรคมนาคม 
การทำงาน.
ธานิทร์ เริ่มต้นทำงานไปรษณีย์ที่อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา ในตำแหน่งนายไปรษณีย์ กระทั่งเลื่อนเป็นหัวหน้าแผนก ก่อนจะย้ายเข้าไปปฏบัติหน้าที่ที่การสื่อสารแห่งประเทศไทย
ในปี พ.ศ. 2535 นายธานินทร์ ได้เข้าร่วมต่อสู้ในเหตุการณ์พฤษภาทมิฬ ในฐานะเลขาธิการสมาพันธ์แรงงานรัฐวิสาหกิจภาคใต้ หลังจากนั้นจึงได้ลาออกจากการสื่อสารแห่งประเทศไทย เพื่อลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดสตูล สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ ในการเลือกตั้งเดือนกันยายน พ.ศ. 2535 และได้รับเลือกตั้งหลายสมัยเรื่อยมา จากนั้นจึงได้ลาออกไปสมัครเป็นนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัด
ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2549 นายธานินทร์ ถูกตัดสิทธิทางการเมืองเป็นเวลา 2 ปี เนื่องจากการใช้เทปบันทึกภาพเหตุการณ์ตากใบ หาเสียงในการเลือกตั้งและเป็นการโจมตีฝ่ายตรงกันข้าม ต่อมาหลังได้รับเลือกตั้งเป็นนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัด ได้ถูก กกต. ตัดสิทธิทางการเมืองอีกครั้ง จากกรณีนโยบาย 1 ตำบล 1 ฮัจย์
ต่อมาในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 ได้ลงสมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ในสังกัดพรรคชาติไทยพัฒนา โดยการชักชวนของนายประดิษฐ์ ภัทรประสิทธิ์ และได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเพียงคนเดียวของพรรคในพื้นที่ภาคใต้
ปัจจุบัน ธานินทร์ วางมือทางการเมืองแล้ว จากกรณีที่ศาลจังหวัดตรัง ได้มีการอ่านคำพิพาษาตัดสินคดีกระทำความผิด พระราชบัญญัติการเลือกตั้งท้องถิ่น มาตรา 57 เมื่อพ.ศ. 2558 โดยมีโทษจำคุก 8 เดือน ปรับแปดหมื่นบาท แต่เจ้าตัวรับสารภาพ จึงให้รอลงอาญา 1 ปี และสั่งเพิกถอนสิทธิเลือกตั้งโดยมีกำหนดสิบปี 
ในปี 2563 เขามีชื่อเสียงอีกครั้งเนื่องจากเป็นผู้ประสานงานให้เกิดเที่ยวบิน SL117 ซึ่งเดินทางมาจากจาการ์ตามาลงที่หาดใหญ่พร้อมผู้โดยสารติดเชื้อโควิด19
มาเซอร์กา

มาเซอร์กา  หรือ มาซูเรก  เป็นเพลงเต้นรำพื้นเมืองของชาวโปแลนด์ จากภูมิภาคมาโซเวีย ประเทศโปแลนด์ ปกติจะอยู่ในจังหวะ m หรือ k โดยทั่วไปเขียนในลักษณะเพลงสองส่วนหรือ 4 ส่วน และแต่ละส่วนจะมีการย้อนและให้เน้นเสียงที่จังหวะ 2 หรือ 3
ปอลอแนซ

ปอลอแนซ  เป็นบทเพลงเต้นรำของชาวโปแลนด์ ในจังหวะ k (เดิมเป็นเพลงเต้นรำที่มีลักษณะโอ่อ่าและสง่างาม) ใช้แสดงในงานพระราชพิธีและเพื่อการเฉลิมฉลอง เฟรเดริก ชอแป็ง เป็นผู้แต่งบทเพลงเต้นรำนี้เพื่อเป็นตัวแทนแห่งความเป็นชาตินิยมของชาวโปแลนด์
มะปี๊ด

มะปี๊ดหรือส้มจี๊ด คนจีนแต้จิ๋วเรียกกำกั๊ดหรือกิมกิก เชื่อกันว่ามีต้นกำเนิดในประเทศจีนแล้วจึงแพร่กระจายมายังเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ อินเดีย ฮาวาย หมู่เกาะเวสต์อินดีส อเมริกากลาง และอเมริกาเหนือ ลักษณะเป็นไม้ทรงพุ่มขนาดเล็ก ออกดอกตลอดปี ดอกเดี่ยว สีขาว ผลอ่อนสีเขียว เมื่อแก่เป็นสีส้มอมเขียว น้ำเยอะ รสเปรี้ยวจัด ใช้ปรุงรสน้ำพริก เพิ่มรสเปรี้ยวให้น้ำผลไม้ ในเวียดนามและฟิลิปปินส์นิยมนำไปแปรรูปโดยการแช่อิ่ม ดองเค็ม ตากแห้งและใช้ปรุงอาหาร
แพ ดูนา

แพ ดูนา (11 ตุลาคม ค.ศ. 1979 –) เป็นทั้งนักแสดงหญิง และช่างภาพชาวเกาหลีใต้ เธอเป็นที่รู้จักนอกประเทศเกาหลีเป็นอย่างดีในบทบาทแฟนสาวของตัวเอก ในบท ชา ยองมี ในภาพยนตร์ "Sympathy for Mr. Vengeance" ของ ปาร์ค ชานวุค ใน ค.ศ. 2002 และในบทของนักยิงธนูชื่อ ปาร์ค นัมจู ใน "อสูรนรกกลายพันธุ์" ค.ศ. 2006
ประวัติ.
แพ เกิดเมื่อวันที่ 11 ตุลาคม ค.ศ. 1979 ในโซล ประเทศเกาหลีใต้ เมื่อเติบโตขึ้น เธอมีความปรารถนาที่จะเจริญรอยตามแม่ของเธอ คิม ฮวายอง ซึ่งเป็นนักแสดงละครเวทีที่มีชื่อเสียงตามโรงละครและฮอลล์ฝึกซ้อม โดยการเรียนรู้บทสนทนาตามเส้นทางที่เธอไป
ใน ค.ศ. 2005 แพได้ปรากฏตัวในภาพยนตร์ญี่ปุ่นเรื่อง "Linda Linda Linda" และใน ค.ศ. 2006 เธอได้ทำงานร่วมกับ บอง จุนโฮ อีกครั้งในภาพยนตร์ "อสูรนรกกลายพันธุ์" ซึ่งเป็นภาพยนตร์ที่ทำรายได้อย่างมากในประวัติศาสตร์บ็อกซ์ออฟฟิศของเกาหลี ณ ขณะนี้
แพได้เปิดตัวในวงการฮอลลีวูดกับภาพยนตร์ "คลาวด์ แอตลาส หยุดโลกข้ามเวลา" ในบทของ ซันมี~451 ซึ่งเป็นร่างโคลนในอาณาจักรดิสโทเปียเกาหลี ร่วมกำกับโดยเดอะวาฮอฟสกีส์ และทอม ไทเกวอร์ ซึ่งเป็นภาพยนตร์งบ 150 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ที่ดัดแปลงจากนวนิยายของ เดวิด มิทเชล ซึ่งเริ่มการถ่ายทำโดยวอร์เนอร์บราเธอร์ส และคาดว่าจะได้รับการเปิดตัวในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2012