ความสัมพันธ์ไทย–ฝรั่งเศส

ความสัมพันธ์ไทย–ฝรั่งเศส มีระยะเวลาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 16 จนถึงยุคปัจจุบัน โดยความสัมพันธ์เริ่มต้นอย่างจริงจังในรัชสมัยของพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 แห่งฝรั่งเศส กับสถานทูตซึ่งกันและกันหลายแห่ง และเป็นความพยายามครั้งสำคัญของฝรั่งเศสในการทำให้เป็นคริสเตียนในราชอาณาจักรไทย (หรือที่รู้จักในฐานะสยาม) ตลอดจนจัดตั้งรัฐในอารักขาของฝรั่งเศส ซึ่งล้มเหลวเมื่อประเทศได้ลุกฮือต่อต้านการบุกรุกจากต่างชาติใน ค.ศ. 1688 ครั้นเพียงหนึ่งศตวรรษครึ่งต่อมา ฝรั่งเศสได้กลับมาอีกในฐานะมหาอำนาจอาณานิคมที่ทันสมัย โดยมีส่วนร่วมในการแย่งชิงดินแดนและมีอิทธิพลในการปะทะกับไทยในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้แผ่นดินใหญ่ ซึ่งจะคงอยู่จนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 20 ด้านการเดินทางในปี พ.ศ. 2568 มีเที่ยวบินจาก ท่าอากาศยานปารีส ออร์ลี่ เรอูว์นียง นิวแคลิโดเนีย และท่าอากาศยานนานาชาติปารีส-ชาร์ล เดอ โกล เดินทางมายังท่าอากาศยานสุวรรณภูมิและมีเที่ยวบินระหว่าง ท่าอากาศยานนานาชาติปารีส-ชาร์ล เดอ โกลกับท่าอากาศยานภูเก็ต
ประวัติศาสตร์.
ภารกิจคาทอลิกฝรั่งเศสครั้งแรก.
ด้วยคณะบาทหลวงคริสเตียนฝรั่งเศษได้เดินทางเข้ามาเห็นว่าอย่างนั้นกรุงศรีอยุธยาเป็นเมืองท่าคึกคักแห่งหนึ่งในภูมิภาคตะวันออกเฉียงใต้ มีเรือมากมายที่บรรทุกสินค้าเข้ามาค้าขายแลกเปลี่ยน ผู้คนจึงเดินทางเข้ามายังกรุงศรีอยุธยาทั้งพ่อค้าภาคเอเชียด้วยกันและกลุ่มนักเดินเรือชาวตะวันตกซึ่งบางส่วนได้ปักหลักพักอาศัยในเมืองต่างๆ บ้างก็เข้ารับราชการในราชสำนัก
ตัวอย่างแรกของการติดต่อระหว่างฝรั่งเศส–ไทย ยังเป็นบันทึกประวัติศาสตร์ครั้งแรก ของความพยายามที่จะแนะนำศาสนาคริสต์สู่สยาม อ้างอิงจากโจวันนี ปีเอโตร มาเฟอี ระบุว่าประมาณ ค.ศ. 1550 คณะฟรันซิสกันฝรั่งเศสที่ชื่อบงแฟร์ ได้ยินถึงอาณาจักรที่ยิ่งใหญ่ของชาวพุกามและไทยในโลกตะวันออก จึงได้ขึ้นเรือโปรตุเกสจากรัฐกัวไปคอสเม (พะโค) ซึ่งเขาได้ประกาศพระกิตติคุณเป็นเวลาสามปีโดยที่ไม่มีผลใด ๆ
การติดต่อครั้งสำคัญระหว่างทั้งสองประเทศเกิดขึ้นหลังจากที่ประเทศไทยได้รับการแต่งตั้งให้เป็นเขตผู้แทนพระสันตะปาปาโดยสมเด็จพระสันตะปาปาอเล็กซานเดอร์ที่ 7 เมื่อวันที่ 22 สิงหาคม ค.ศ. 1662 ซึ่งภารกิจนี้ได้มอบหมายให้คณะมิสซังต่างประเทศแห่งกรุงปารีสที่ก่อตั้งขึ้นใหม่เพื่อเผยแพร่ศาสนาในเอเชีย และสยามกลายเป็นประเทศแรกที่ได้รับรู้ความพยายามเหล่านี้ ตามด้วยภารกิจใหม่ในอีก 40 ปีต่อมาในโคชินไชนา, ตังเกี๋ย และบางส่วนของประเทศจีน เนื่องจากสยามมีความใจกว้างต่อศาสนาอื่น ๆ อย่างมาก และเป็นประเทศเดียวในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ที่คุณพ่อคาทอลิกสามารถสถาปนาได้อย่างปลอดภัย
พระคุณเจ้า ปีแยร์ ล็องแบร์ เดอ ลา ม็อต มุขนายกแห่งเบรุต เขตผู้แทนพระสันตะปาปาโคชินไชนา และสมาชิกคณะมิสซังต่างประเทศแห่งกรุงปารีส พร้อมด้วยบาทหลวง เดอ บูร์ฌ และเดดิเยร์ ได้ออกจากมาร์แซย์ในวันที่ 26 พฤศจิกายน ค.ศ. 1660 และถึงเมอร์กวีใน 18 เดือนต่อมา ซึ่งท่านได้เดินทางมาถึงอาณาจักรอยุธยาใน ค.ศ. 1662
ใน ค.ศ. 1664 มิชชันนารีกลุ่มหนึ่งนำโดยฟร็องซัว ปาลูว์ มุขนายกแห่งเฮลิโอโปลิส รวมถึงคณะมิสซังต่างประเทศแห่งกรุงปารีสได้เข้าร่วมกับล็องแบร์ ในเมืองหลวงอยุธยาหลังจากเดินทางบนบก 24 เดือน และเริ่มงานเผยแผ่ศาสนา กระทั่งใน ค.ศ. 1665–1666 พวกเขาได้สถาปนาสามเณราลัยในอยุธยาโดยได้รับพระบรมราชานุญาตจากสมเด็จพระนารายณ์มหาราช ซึ่งคือสามเณราลัยนักบุญยอแซฟ (ต่อมาคือ"สามเณราลัยแห่งเทวาศักดิ์สิทธิ์" ที่กำเนิดของวิทยาลัยทั่วไป ปัจจุบันอยู่ที่รัฐปีนัง ประเทศมาเลเซีย)
เริ่มการค้าขาย.
ในช่วงเวลานี้มีชาวต่างชาติเดินทางเข้ามาค้าขายกับสยาม ทั้งโปรตุเกส เนเธอร์แลนด์ และอังกฤษ เมื่อครั้งสมเด็จพระนารายณ์มหาราชเสด็จขึ้นครองราชย์นั้นบ้านเมืองต้องผ่านสงครามแย่งชิงบัลลังก์มาหลายครั้ง มีสงครามภายในประเทศ จนต้องสูญเสียไพร่พลขุนนางข้าราชการไปมากมายถึงขนาดที่ภายในราชสำนักสยามนั้นยังขาดแคลนบุคลากรที่จะเข้ามารับตำแหน่งในงานราชการต่างๆและต้องว่าจ้างชาวต่างชาติเข้ามาแทน
ในส่วนการค้าขายกับชาวต่างชาติเมื่อแรกๆนั้นก็ดำเนินไปได้ด้วยดีภายหลังมีการทำสนธิสัญญาการค้าขายขึ้น บางประเทศจึงเสียผลประโยชน์ก็เกิดไม่พอใจถึงขนาดขึ้นเรือมาปิดปากอ่าวบ้าง ปล้นชิงทำลายเรือสินค้าคู่แข่งบ้าง ภายหลังสมเด็จพระนารายณ์มหาราชทรงมีพระราชดำริว่ากรุงศรีอยุธยานั้นเป็นเมืองท่าและมีผู้คนต่างชาติต่างภาษาเดินทางเข้ามาอยู่อาศัยทำการค้าก็มาก ชาวต่างชาติก็สามารถเดินทางผ่านมาได้สะดวกหากมีเรื่องที่ไม่ดีเกิดขึ้นข้าศึกอาจจะเข้าถึงตัวได้ง่ายพระองค์จึงทรงมีพระราชประสงค์ที่จะสร้างพระราชวังและเมืองใหม่ขึ้นที่ลพบุรีซึ่งห่างจากอยุธยาไปชั่วระยะทางหนึ่ง โดยในครั้งนั้นราชสำนักสยามได้รับความช่วยเหลือจากคณะบาทหลวงฝรั่งเศสที่มีความเชี่ยวชาญในการออกแบบป้อมปราการเข้ามาดูแลในการก่อสร้างทั้งพระยาวิชาเยนทร์เสนาบดีว่าการต่างประเทศซึ่งเป็นชาวกรีกมีความสามารถในการก่อสร้างตึกอาคารเป็นอย่างดีจึงช่วยดำเนินการก่อสร้างพระราชวังป้อมปราการกำแพงเมืองที่ลพบุรีจนแล้วเสร็จ
การเจริญความสัมพันธ์.
ในช่วงนี้พระนารายณ์มหาราชทรงแต่งคณะทูตไปเจริญพระราชไมตรีกับฝรั่งเศส ทางฝรั่งเศสก็แต่งทูลเชิญพระราชสาส์นพร้อมส่งวิศวกร นักวิชาการแขนงต่างๆเข้ามาช่วยเหลือฝั่งสยาม
ภายหลังขุนนางข้าราชการสยามเกิดความน้อยใจที่สมเด็จพระนารายณ์มหาราชทรงโปรดปรานพระยาวิชาเยนทร์ และให้ความสำคัญแก่ชาวต่างชาติมากโดยเฉพาะในช่วงที่มีปัญหาการค้ากับอังกฤษทางอังกฤษส่งเรือรบมาที่เมืองมะริดและปิดประกาศให้คนอังกฤษที่เข้ามารับราชการในราชสำนักสยามทุกคนลาออก เจ้าเมืองตะนาวศรีเห็นว่าชาวอังกฤษข่มเหงไทยมากเกินไปจึงเกณฑ์กำลังไพร่พลเข้าต่อสู้และค่าทหารอังกฤษที่กำลังพักผ่อนอยู่ที่เมืองมะริดจนหมดสิ้น ครั้งนั้นสมเด็จพระนารายณ์มหาราชจึงได้ทรงประกาศสงครามกับอังกฤษแม้ในตอนนั้นสยามจะไม่มีอาวุธยุทโธปกรณ์ที่ทันสมัยแต่ความสัมพันธ์ทางพระราชไมตรีที่ดีระหว่างประเทศสยามกับฝรั่งเศสก็ทำให้ฝรั่งเศสจัดทหารมาช่วยเหลือ
ความสัมพันธ์ไทย-ฝรั่งเศษ สมัยรัชกาลที่ 4.
หลังจากที่ไทยได้ทำสัญญาการค้ากับอังกฤษและอเมริกาแล้วฝรั่งเศสได้ส่ง มองซิเออร์ เดิน มองติคนี (Monsieur de mon tigny) เป็นข้าราชทูตเข้ามาเจรจาทำสนธิสัญญาทางพระราชไมตรีและการค้ากับไทยในปีค.ศ. 1856