pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
กรณีพิพาทหมู่เกาะเซ็งกากุ

กรณีพิพาทหมู่เกาะเซ็งกากุ ว่าด้วยกรณีพิพาทดินแดนเหนือกลุ่มเกาะร้าง ซึ่งเรียกว่าหมู่เกาะเซ็งกากุในญี่ปุ่น เตียวหยูในจีนแผ่นดินใหญ่ หรือ หมู่เกาะเตียวหยูไท ในไต้หวัน ประเทศญี่ปุ่นปกครองกลุ่มเกาะดังกล่าวตั้งแต่ ค.ศ. 1895 นอกเหนือจากระหว่าง ค.ศ. 1945 ถึง 1972 ที่สหรัฐอเมริกาปกครองหมู่เกาะดังกล่าว สาธารณรัฐประชาชนจีน (จีนแผ่นดินใหญ่) โต้แย้งการเสนอการส่งมอบอธิปไตยคืนให้แก่ญี่ปุ่นใน ค.ศ. 1971 และได้อ้างสิทธิ์เหนือหมู่เกาะมานับแต่นั้น สาธารณรัฐจีน (ไต้หวัน) เองก็คัดค้านเช่นกัน ดินแดนดังกล่าวอยู่ใกล้กับเส้นทางเดินเรือสำคัญ แหล่งประมงอันอุดมสมบูรณ์ และอาจมีน้ำมันสำรองอยู่ในพื้นที่
จีนได้กล่าวอ้างถึงความเป็นเจ้าของหมู่เกาะดังกล่าว โดยมีจุดยืนดังนี้
ญี่ปุ่นกล่าวอ้างว่า ได้สำรวจหมู่เกาะดังกล่าวช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19 และพบว่าเป็นดินแดนที่ไม่มีเจ้าของ (terra nullius) และต่อมาจีนก็มิได้คัดค้านอธิปไตยของญี่ปุ่นบนหมู่เกาะดังกล่าวจนกระทั่งคริสต์ทศวรรษ 1970 ทั้งจีนแผ่นดินใหญ่และไต้หวันอ้างถึงหลักฐานเอกสารก่อนสงครามจีน-ญี่ปุ่นครั้งที่หนึ่ง ซึ่งระบุว่าดินแดนดังกล่าวเป็นของจีน ดินแดนดังกล่าวจึงควรคืนแก่จีนเช่นเดียวกับดินแดนอื่นที่จักรวรรดิญี่ปุ่นได้ส่งมอบคืนเมื่อ ค.ศ. 1945
แม้ว่าสหรัฐอเมริกาจะไม่มีท่าทีอย่างเป็นทางการกับกรณีพิพาทนี้ หมู่เกาะดังกล่าวปรากฏอยู่ใน U.S. Japan Security Treaty ซึ่งญี่ปุ่นอาจได้รับความช่วยเหลือทางการทหารจากสหรัฐอเมริกาเพื่อปกป้องดินแดนดังกล่าว
เมื่อเดือนกันยายน ค.ศ. 2012 รัฐบาลญี่ปุ่นได้ซื้อเกาะที่เหลือสามเกาะในหมู่เกาะดังกล่าวจากผู้ครอบครองเอกชน จนทำให้เกิดการประท้วงต่อต้านญี่ปุ่นครั้งใหญ่ในจีน
หมู่เกาะเซ็งกากุ

หมู่เกาะเซ็งกากุ (ญี่ปุ่น: 尖閣諸島, โรมาจิ: Senkaku-shotō; จีน: 釣魚島, พินอิน: Diàoyúdǎo) เป็นกลุ่มเกาะร้างขนาดเล็กในทะเลจีนตะวันออก ตั้งอยู่ทางตะวันออกของจีนแผ่นดินใหญ่ ทางตะวันออกเฉียงเหนือของไต้หวัน และทางตะวันตกของเกาะโอกินาวะ
หมู่เกาะนี้ปัจจุบันอยู่ภายใต้การควบคุมของญี่ปุ่น แต่จีนและไต้หวันต่างก็อ้างสิทธิ์เหนือหมู่เกาะดังกล่าว ส่งผลให้เป็นดินแดนพิพาทระหว่างทั้งสามฝ่าย
ประวัติศาสตร์.
ญี่ปุ่น.
ตามข้อมูลของฝ่ายญี่ปุ่น ในปี พ.ศ. 2427 (ค.ศ. 1884) นักธุรกิจชาวญี่ปุ่นชื่อ โคงะ ทัตสึชิโร่ ได้เดินทางไปสำรวจหมู่เกาะดังกล่าว]]
ตั้งแต่ พ.ศ. 2428 (ค.ศ. 1885) เป็นต้นมา รัฐบาลญี่ปุ่นได้ส่งเจ้าหน้าที่เข้าตรวจสอบหลายครั้งผ่านทางจังหวัดโอกินาวะ โดยระบุว่าได้ยืนยันอย่างรอบคอบว่าเป็น “ดินแดนที่ไม่มีเจ้าของ”]
ต่อมาเมื่อวันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2438 (ค.ศ. 1895) ญี่ปุ่นได้มีมติคณะรัฐมนตรีให้นำหมู่เกาะเซ็งกากุเข้าเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดโอกินาวะ
ในปี พ.ศ. 2439 (ค.ศ. 1896) โคงะ ทัตสึชิโร่ ได้รับอนุญาตในการประกอบกิจการ เช่น การเก็บขนนกอาโฮโดริ การประมง และการผลิตปลาโอแห้ง โดยในปี พ.ศ. 2452 (ค.ศ. 1909) มีชาวญี่ปุ่นอาศัยอยู่บนเกาะสูงสุดถึง 248 คน
ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2567 (ค.ศ. 2024) มีรายงานว่าชายชาวเม็กซิกันที่เดินทางมาเที่ยวโอกินาวะโดยคายัคได้หลงไปถึงหมู่เกาะดังกล่าว และได้รับความช่วยเหลือจากฝ่ายญี่ปุ่น
จีน.
ฝ่ายจีนได้ประกาศอ้างสิทธิ์อย่างเป็นทางการต่อหมู่เกาะเซ็งกากุครั้งแรกเมื่อเดือนธันวาคม พ.ศ. 2514 (ค.ศ. 1971) ผ่านแถลงการณ์ของกระทรวงการต่างประเทศ
ก่อนหน้านั้น แผนที่อย่างเป็นทางการของจีนที่จัดทำในปี พ.ศ. 2512 (ค.ศ. 1969) ได้ระบุชื่อหมู่เกาะว่า “尖閣群島” (ชื่อภาษาญี่ปุ่น) และระบุชื่อ “魚釣島” เป็นภาษาญี่ปุ่นเช่นเดียวกัน
หนังสือพิมพ์เหรินหมินรึเป้าเคยใช้ชื่อ “尖閣列島” (เซ็งกากุเร็ตโตะ) ก่อนที่จีนจะอ้างสิทธิ์อย่างเป็นทางการ และมีรายงานว่าก่อนหน้านี้จีนถือว่าหมู่เกาะดังกล่าวเป็นส่วนหนึ่งของเมืองอิชิงากิ จังหวัดโอกินาวะ
ในเชิงประวัติศาสตร์ จีนอ้างว่าในปี พ.ศ. 2077 (ค.ศ. 1534) เฉิน คาน (陳侃) ทูตราชวงศ์หมิงได้สำรวจหมู่เกาะและตั้งชื่อว่า “釣魚嶼” (เตียวหยู่) ในหนังสือ "使琉球錄" และในปี พ.ศ. 2105 (ค.ศ. 1562) หูจงเซี่ยน (胡宗憲) และเจิ้งรั่วเจิง (鄭若曽) ได้บันทึกชื่อ “釣魚嶼” ในหนังสือ “籌海圖編” ด้วย
สถานะปัจจุบัน.
ปัจจุบัน หมู่เกาะเซ็งกากุอยู่ภายใต้การควบคุมของญี่ปุ่น โดยเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดโอกินาวะ
อย่างไรก็ตาม ทั้งสาธารณรัฐประชาชนจีนและสาธารณรัฐจีน (ไต้หวัน) ยังคงอ้างสิทธิ์ในหมู่เกาะนี้ ส่งผลให้เกิดความขัดแย้งทางการทูตและเป็นประเด็นพิพาทระหว่างประเทศ
ชายข้ามเพศ

ชายข้ามเพศ หรือ ทรานส์แมน (Trans male, Transsexual man, Transsexual male) คือคนที่แปลงเพศหรือคนข้ามเพศจากหญิงเป็นชาย หรือเรียกอีกอย่างว่า Female-to-male (FTM, F2M) หมายถึง คนที่มีเพศกำเนิดเป็นหญิง กฎหมายจึงระบุให้เป็นเพศหญิง แต่เนื่องจากเขารับรู้อัตลักษณ์ทางเพศว่าตนเป็นชาย จึงมีความต้องการที่จะเปลี่ยนเพศเพื่อให้สอดคล้องกับจิตใจที่เป็นชาย
ผู้ชายข้ามเพศ (Transsexual male) กับ ทอม (Butch) มีความหมายที่ต่างกัน 
ข้อแตกต่างก็คือ ผู้ที่เป็นทอม (Butch) นั้นยังคงนิยามตนเองว่าเป็นหญิงและยังมีความพึงพอใจที่จะเป็นเพศหญิง พึงพอใจกับร่างกายของตน และไม่รู้สึกว่าตนจำเป็นจะต้องเปลี่ยนแปลงอะไรในร่างกายตัวเอง 
ในขณะที่ผู้ชายข้ามเพศ (Transsexual male) นั้นรับรู้ว่าตนเป็นชายและมีความต้องการที่จะเปลี่ยนสภาพทางร่างกายเพื่อให้ตรงกับจิตใจภายในของตน
การข้ามเพศ.
กระบวนการข้ามเพศแต่เดิมคำว่า "ผู้ชายข้ามเพศ" (Transman, Transsexual male) จะใช้เรียกเฉพาะผู้ที่ข้ามเพศจากหญิงเป็นชายที่มีการเปลี่ยนแปลงร่างกายด้วยฮอร์โมนและ/หรือการผ่าตัด แต่ในระยะหลังมานี้ คำจำกัดความของ "กระบวนการข้ามเพศ" (Transition) นั้นขยายกว้างรวมไปถึงการพัฒนาทางด้านจิตใจ การยอมรับและเข้าใจตนเอง
ผู้ชายข้ามเพศ (Transsexual male) โดยส่วนมากนั้น จะต้องการเข้าสู่ขั้นตอนทางการแพทย์ เช่น การบำบัดด้วยฮอร์โมนทดแทนและการผ่าตัดเพื่อให้ร่างกายของพวกเขานั้นสอดคล้องกับการแสดงออกทางเพศให้มากที่สุด
อย่างไรก็ตาม ยังมีผู้ชายข้ามเพศ (Transsexual male) อีกจำนวนมากที่ไม่สามารถเข้าถึงกระบวนการทางการแพทย์ หรือ ไม่เลือกที่จะเข้ารับการผ่าตัดและบำบัดด้วยฮอร์โมนเช่นกัน
ไมโครบอดี

ไมโครบอดี หรือ ไซโทโซม  เป็นชนิดของออร์แกเนลล์ชนิดหนึ่งที่พบในเซลล์ของพืช โพรโทซัว และสัตว์ ออร์แกเนลล์ที่จัดเป็นไมโครบอดีได้แก่ เพอรอกซิโซม ไกลออกซิโซม ไกลโคโซม และไฮโดรเจโนโซม ในสัตว์มีกระดูกสันหลังพบไมโครบอดีเป็นจำนวนมากในเซลล์ตับและเซลล์ไต
ประวัติศาสตร์.
ไมโครบอดีถูกค้นพบและตั้งชื่อครั้งแรกในปี ค.ศ. 1954 โดย Rhodin สองปีต่อมา Rouiller และ Bernhard ได้นำเสนอภาพไมโครบอดีในเซลล์ตับซึ่งเป็นที่ยอมรับทั่วโลกเป็นครั้งแรก จากนั้นในปี 1965 Christian de Duve และคณะได้แยกไมโครบอดีจากเซลล์ตับของหนู De Duve เชื่อว่าชื่อ"ไมโครบอดี"นั้นมีความหมายกว้างเกินไปและเลือกชื่อ"เพอรอกซิโซม"แทน เนื่องจากพบความสัมพันธ์กับไฮโดรเจนเปอร์ออกไซด์ ในปี 1967 Breidenbach และ Beevers แยกไมโครบอดีออกจากพืชได้เป็นครั้งแรก ซึ่งพวกเขาตั้งชื่อว่า"ไกลออกซิโซม" เนื่องจากพบว่าภายในบรรจุเอนไซม์สำหรับวัฏจักรไกลออกซีเลต
โครงสร้าง.
ไมโครบอดีมักเป็นเวสิเคิลที่มีรูปร่างเป็นทรงกลม มีเส้นผ่านศูนย์กลางตั้งแต่ 0.2-1.5 ไมโครเมตร สามารถมองเห็นได้ด้วยการใช้กล้องจุลทรรศน์อิเล็กตรอนเท่านั้น ล้อมรอบด้วยฟอสโฟลิพิดไบแลร์ชั้นเดียว และมีเมทริกซ์ของสารต่าง ๆ ภายในเซลล์รวมทั้งเอนไซม์และโปรตีนอื่น ๆ แต่ไม่มีสารพันธุกรรมใด ๆ ที่จะทำให้ไมโครบอดีสามารถจำลองตัวเองได้
การทำงาน.
ไมโครบอดีบรรจุเอนไซม์ที่เข้าทำปฏิกิริยาในขั้นเตรียมพร้อม (preparatory stage) หรือขั้นกลาง (intermediate stage) ของปฏิกิริยาทางชีวเคมีภายในเซลล์ ซึ่งช่วยในการสลายไขมัน แอลกอฮอล์ และกรดอะมิโน โดยทั่วไปไมโครบอดีมีส่วนเกี่ยวข้องกับการหายใจแสงในพืชและการกำจัดความเป็นพิษของสารเปอร์ออกไซด์ ไมโครบอดีประเภทต่าง ๆ เช่น:
เพอรอกซิโซม.
เพอรอกซิโซม เป็นไมโครบอดีชนิดหนึ่งที่ทำหน้าที่ช่วยให้ร่างกายสลายโมเลกุลขนาดใหญ่และกำจัดสารพิษที่เป็นอันตราย ประกอบด้วยเอนไซม์เช่นออกซิเดส ซึ่งทำปฏิกิริยาแล้วได้ไฮโดรเจนเปอร์ออกไซด์อันเป็นผลพลอยได้จากปฏิกิริยาของเอนไซม์ ภายในเพอรอกซิโซม ไฮโดรเจนเปอร์ออกไซด์สามารถเปลี่ยนเป็นน้ำได้ด้วยเอนไซม์เช่น คาตาเลส และ เปอร์ออกซิเดส
ไกลออกซิโซม.
ไกลออกซิโซมเป็นเพอรอกซิโซมที่ถูกพัฒนาขึ้นมาเป็นพิเศษในพืชและรา ทำหน้าที่เปลี่ยนไขมันที่เก็บไว้เป็นคาร์โบไฮเดรตสำหรับใช้ในการเจริญเติบโต ในไกลออกซิโซม กรดไขมันจะถูกไฮโดรไลซ์เป็น acetyl-CoA โดยเอนไซม์ peroxisomal β-oxidation นอกเหนือจากมีการทำงานคล้ายเพอรอกซิโซมแล้ว ไกลออกซิโซมยังบรรจุเอนไซม์สำคัญของวัฏจักรไกลออกซีเลตอีกด้วย
หน่วยด็อบสัน

หน่วยด็อบสัน คือหน่วยที่ใช้วัดโอโซนในชั้นบรรยากาศของโลกเรา โดยวัดเป็นความหนาเหนือพื้นที่คอลัมน์ ที่อุณหภูมิ 0 องศาเซลเซียสและที่ความกดอากาศ 1 บรรยากาศ หน่วยเป็น มิลลิ-บรรยากาศ-เซนติเมตร (milliatmosphere centimetre หรือ m atm cm) หรือ หน่วยด็อบสัน โดยที่
1 m atm cm = 1 D.U
=10**-3 cm ของโอโซนบริสุทธิ์ที่ STP
=2.687x10**16 โมเลกุลต่อตารางเซนติเมตร
=2.141 มิลลิกรัมต่อเซนติเมตร
1 ไมโครเมตร ที่ STP = 0.1 D.U. 
=2.687x10**15 โมเลกุลต่อตารางเซนติเมตร 
=1 part per million metre(1.0 ppmm at STP)
เกาะหมาก

เกาะหมาก เป็นเกาะในจังหวัดตราด อยู่ระหว่าง เกาะช้างกับเกาะกูด ห่างจากฝั่งประมาณ 38 กิโลเมตร มีพื้นที่ 8,500 ไร่ หรือ 12.398 ตารางกิโลเมตร มีรูปร่างคล้ายดาวสี่แฉก มีความยาวชายหาด 27 กม. มีชายหาด เช่น บริเวณอ่าวตานิด อ่าวไผ่ อ่าวโปร่ง อ่าวผาด อ่าวแดง บริเวณชายฝั่งรอบเกาะและเกาะใกล้เคียงจะพบแนวปะการังที่สมบูรณ์
แบเรียมเพอร์ออกไซด์

แบเรียมเพอร์ออกไซด์  มีสูตรทางเคมีว่า BaO2 เป็นสารประกอบเพอร์ออกไซด์ (ประกอบด้วยไอออน O2-2) พื้นฐานชนิดหนึ่ง มีสภาพเป็นของแข็งลักษณะผง สีขาวเหลือง ไม่มีกลิ่น มีคุณสมบัติเป็นตัวออกซิไดซ์ มักนำมาใช้ในกระบวนการฟอกสี ใช้เป็นส่วนผสมของดอกไม้ไฟ ซึ่งให้สีเขียวสดใสเช่นเดียวกับสารประกอบแบเรียมทั้งหลาย ในภาคอุตสาหกรรม สารชนิดนี้ใช้ในกระบวนการผลิตสารโครเมียม และใช้เป็นส่วนประกอบของขั้วแคโทดในหลอดฟลูออเรสเซนต์
แบเรียมเพอร์ออกไซด์ในสถานะของแข็งจะมีโครงสร้างเหมือนกับแคลเซียมคาร์ไบด์ (CaC2) กล่าวคือมีลักษณะเป็นผลึกทรงเตตระโกนอล (Tetragonal)
แบเรียมเพอร์ออกไซด์เป็นสารประกอบเพอร์ออกไซด์ชนิดแรกที่ถูกค้นพบ โดยนักธรรมชาติวิทยาและนักสำรวจชาวเยอรมันนามว่า อเล็กซานเดอร์ ฟอน ฮุมโบลด์ (Alexander von Humboldt) เมื่อ ค.ศ. 1799
การสังเคราะห์.
เราสามารถสังเคราะห์แบเรียมเพอร์ออกไซด์ได้จากการทำปฏิกิริยาระหว่างแบเรียมออกไซด์และออกซิเจน ในทางกลับกัน เมื่อเพิ่มความดันและเพิ่มความร้อนให้กับแบเรียมเพอร์ออกไซด์ จนมีอุณหภูมิสูงประมาณ 700 °C สารดังกล่าวจะสลายตัวได้ผลิตภัณฑ์เป็นแบเรียมออกไซด์และออกซิเจน ซึ่งปฏิกิริยานี้เรียกว่า "กระบวนการบริน" (Brin process) เป็นการแยกเอาออกซิเจนออกจากบรรยากาศ แต่ไม่เป็นที่นิยมแล้วในปัจจุบัน กระบวนการดังกล่าวมีสมการดังนี้
<math>\mathrm{ \ 2 \ BaO + O_2 \rightleftharpoons \ 2 \ BaO_2}</math>
ซึ่งสามารถนำแบเรียมเพอร์ออกไซด์ไปทำปฏิกิริยากับกรดซัลฟิวริกเจือจางที่เย็นจัด เพื่อให้ได้ผลิตภัณฑ์เป็น ไฮโดรเจนเพอร์ออกไซด์ ได้ ดังสมการ
<math>\mathrm{ \ BaO_2 (aq) + H_2SO_4 (aq) \longrightarrow \ BaSO_4 (s) + H_2O_2 (aq)}</math>
อันตราย.
ต่อสุขภาพ.
แบเรียมเพอร์ออกไซด์สามารถทำให้เกิดอาการเจ็บป่วยรุนแรงต่อผู้สัมผัสได้ การหายใจเข้าไป จะทำให้เกิดการระคายเคืองต่อระบบทางเดินหายใจ ทำให้รู้สึกคลื่นไส้ เจ็บคอ ไอ หายใจติดขัด ปวดศีรษะ มีอาการกล้ามเนื้อกระตุก อักเสบ กล่องเสียง หลอดลม ปอดบวม และอาจมีน้ำท่วมปอด เมื่อสัมผัสผิวหนัง จะเกิดการระคายเคือง มีผื่นแดง รู้สึกปวดแสบปวดร้อน เมื่อรับประทานเข้าไป จะทำให้เกิดการระคายเคืองต่อเยื่อเมือก ทำให้คลื่นไส้ อาเจียน น้ำลายไหล เวียนศีรษะ ปวดเสียดท้อง กล้ามเนื้ออ่อนแรง ในกรณีป่วยหนัก จะเกิดภาวะการขับน้ำลายออกมามาก กล้ามเนื้อหดเกร็งอย่างรุนแรง แขนและขาอาจเป็นอัมพาตได้ ชีพจรเต้นช้าหรือเร็วเกินไป มีเลือดออกในกระเพาะอาหาร ลำไส้ และไต โดยรวมแล้ว อวัยวะที่จะได้รับผลกระทบได้แก่ หัวใจ ระบบประสาท ไต ระบบทางเดินอาหาร ไขกระดูก ม้าม ตับ
หากได้รับสารโดยการหายใจเข้าไป ให้เคลื่อนย้ายผู้ป่วย ออกสู่บริเวณที่มีอากาศบริสุทธิ์ หากรับประทานเข้าไป ถ้าผู้ป่วยยังมีสติอยู่ให้บ้วนปากด้วยน้ำ จากนั้นจึงนำส่งไปพบแพทย์ หากสัมผัสถูกผิวหนัง ให้ล้างด้วยน้ำปริมาณมาก อย่างน้อย 15 นาที พร้อมถอดเสื้อผ้าและรองเท้าที่เปรอะเปื้อนสารเคมีออก ทำความสะอาดเสื้อผ้าก่อนนำกลับมาใช้ใหม่ และทิ้งรองเท้าที่เปรอะเปื้อน และหากสัมผัสถูกดวงตาให้ล้างด้วยน้ำเช่นเดียวกับกรณีสัมผัสถูกผิวหนัง แต่ต้องนำส่งไปพบแพทย์
ต่อสิ่งแวดล้อม.
แบเรียมเพอร์ออกไซด์เมื่อทำปฏิกิริยากับน้ำ เช่น ในแหล่งน้ำต่าง ๆ จะเป็นพิษต่อสิ่งมีชีวิตในน้ำทั้งพืชและสัตว์
อะโทรพีน

อะโทรพีน (Atropine) เป็นสารธรรมชาติชนิด tropane alkaloid สกัดจาก "Atropa belladonna", "Datura stramonium", "Mandragora officinarum" และพืชอื่นๆ ในวงศ์มะเขือ เป็น secondary metabolite ของพืชเหล่านี้ และมีประโยชน์เป็นยาที่มีฤทธิ์สำคัญหลายอย่าง สารนี้เป็น competitive antagonist ของ muscarinic acetylcholine receptor ชนิด M1, M2, M3, M4 และ M5 จัดเป็นยาต้านโคลีเนอร์จิก (พาราซิมพาโธไลติก) ชื่อสปีชีส์พืช "belladonna" มาจากที่ใช้ดั้งเดิมของสารนี้ซึ่งใช้ในการแต้มตาให้สตรีมีรูม่านตาโตดูสวยงาม ยานี้เป็นยาหลักในรายการบัญชียาสำคัญขององค์การอนามัยโลก
ฤทธิ์ทางสรีรวิทยาและที่ใช้.
ในการกู้ชีพ.
อะโทรพีนแบบฉีดมีบทบาทในการรักษาภาวะหัวใจเต้นช้า โดยยับยั้งการทำงานของเส้นประสาทเวกัสซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของระบบประสาทพาราซิมพาเธติกของหัวใจที่มีหน้าที่ลดอัตราการเต้นของหัวใจ ดังนั้นอะโทรพีนจึงมีฤทธิ์ทำให้หัใจเต้นเร็วขึ้น ในแนวทางปฏิบัติเดิมนั้นมีการบรรจุอะโทรพีนเอาไว้ในแนวทางการช่วยกู้ชีพสำหรับผู้ป่วยหัวใจหยุดเต้นชนิดที่ไม่มีคลื่นไฟฟ้าและชนิดที่มีคลื่นไฟฟ้าแต่ไม่มีการเต้นของหัวใจ แต่เมื่อมีการวิเคราะห์ข้อมูลใหม่พบว่าไม่มีหลักฐานสนับสนุนจึงถูกถอดออกจากแนวทางปฏิบัติฉบับปี 2010
กรดอาร์เซนัส

กรดอาร์เซนัส  มีสูตรทางเคมีว่า H3AsO3 เป็นสารประกอบอนินทรีย์ที่ประกอบด้วยสารหนูและไฮดรอกไซด์ไอออน ปรากฏในสภาพสารละลายเท่านั้น ยังไม่สามารถทำให้อยู่ในสภาพบริสุทธิ์ได้ เป็นสารละลายไม่มีสี มีคุณสมบัติเป็นกรดอ่อน เมื่อทำปฏิกิริยากับเบสจะได้เกลืออาร์เซไนต์ กรดอาร์เซนัสเป็นสารประกอบของสารหนูที่มีพิษและเป็นสารก่อมะเร็ง ทั้งยังมีฤทธิ์กัดกร่อนอีกด้วย
กรดอาร์เซนัสสามารถเตรียมได้โดยการละลายอาร์เซนิกไตรออกไซด์ (As2O3) ในน้ำ (ปฏิกิริยาไฮโดรไลซิส) ดังสมการ
 <math>\mathrm{As_2O_3 + 3 \ H_2O \longrightarrow \ 2 \ H_3AsO_3}</math>
หรืออาจเตรียมได้โดยการละลายอาร์เซนิกไตรคลอไรด์ (AsCl3) ในน้ำ ดังสมการ
 <math>\mathrm{AsCl_3 + 3 \ H_2O \longrightarrow \ H_3AsO_3 + 3 \ HCl}</math>
แบด (เพลงไมเคิล แจ็กสัน)

"แบด"  เป็นเพลงของนักร้องชาวอเมริกัน ไมเคิล แจ็กสัน วางจำหน่ายโดย Epicในวันที่ 7 กันยายน ค.ศ. 1987 เป็นซิงเกิลที่ 2 จากอัลบั้มสตูอืโอชุดที่ 7 แบด ในชื่อเดียวกัน เพลงแต่งโดยไมเคิล แจ็กสัน ผลิตโดยควินซี โจนส์ร่วมกับแจ็กสัน แจ็กสันกล่าวไว้ว่าเพลงนี้ได้รับอิทธิพลมาจากเรื่องราวในชีวิตจริงที่เขาได้อ่านเกี่ยวกับชายหนุ่มที่พยายามหลบหนีความยากจนโดยการเข้าเรียนในโรงเรียนเอกชนแต่จบลงด้วยการถูกฆ่าเมื่อเขากลับบ้าน
"แบด" ได้รับการตอบรับอย่างดีจากนักวิจารณ์เพลงร่วมสมัย นักวิจารณ์บางคนบอกว่า "Bad" ช่วยสนับสนุนภาพลักษณ์ของแจ็กสันให้กลายเป็นเอ็ดเกอร์ เพลงขึ้นถึงอันดับหนึ่งในชาร์ต Billboard Hot 100 และคงอยู่เป็นเวลาสองสัปดาห์ กลายเป็นซิงเกิลที่สองจากอัลบั้มที่ขึ้นอันดับหนึ่ง เพลงนี้ประสบความสำเร็จในเชิงพาณิชย์ทั่วโลกโดยอยู่ในอันดับต้น ๆ จาก 11 ประเทศ และยังอยู่ในชาร์ตท็อป 5 ในสหราชอาณาจักร, ฝรั่งเศส, อิตาลี, นอร์เวย์, สวิสเซอร์แลนด์และสวีเดน เพลงยังขึ้นอันดับหนึ่งในเนเธอร์แลนด์และชาร์ตยุโรป
มิวสิกวิดีโอเวอร์ชันเต็มของ "Bad" ได้รับการปล่อยตัวในเดือนสิงหาคมปี 1987 และออกอากาศเป็นช่วงเวลาพิเศษอย่างยิ่งของซีบีเอส กำกับโดย Martin Scorsese และร่วมแสดงโดยเวสลีย์ สไนป์ในการปรากฏตัวครั้งแรกของเขา วิดีโอที่ได้รับแรงบันดาลใจมาจากภาพยนตร์ West Side Story แสดงให้เห็นถึงแจ็กสันและกลุ่มนักเต้นที่วางภาพเป็นพวกแก๊งนักเต้นข้างถนนอยู่ในสถานีรถไฟใต้ดิน
รายชื่อเพลงและรูปแบบ.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
ชาร์ต.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
หมายเหตุ.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
ไรขาว

ไรขาว ชื่อวิทยาศาสตร์ คือ "Polyphagotarsonemus latus" (Banks)  มีขนาดเล็กสามารถมองเห็นไรขาวได้โดยการมองผ่านกล้องจุลทรรศน์ เป็นศัตรูพืชชีวภาพอย่างหนึ่ง มักพบระบาดหนักในฤดูฝนช่วงเดือนกรกฎาคมถึงกันยายน ทำให้เกิดการหยุดเจริญในพืช ได้แก่ พริก กะเพรา แตงกวา ส้มโอ ฯลฯ ส่งผลกระทบต่อพืชเศรษฐกิจจำนวนมาก
ลักษณะรูปร่างและโครงสร้าง.
ไข่.
เป็นรูปทรงรี ยาวประมาณ 94 ไมครอน กว้างประมาณ 69 ไมครอน โปร่งใส มีตุ่มเรียงเป็นแถว 6-7 แถวโดยรอบ ประมาณ 36-43 ตุ่ม
ตัวอ่อนเกิดใหม่.
เป็นรูปทรงรี มีสีขาวขุ่นคล้ายนม มีขา 3 คู่ มีส่วนท้ายลำตัวแหลมเรียกว่า tegula เมื่อเริ่มโตจะมีสีสว่างกว่าตอนเกิดใหม่
ระยะหยุดนิ่ง.
ยาวประมาณ 165 ไมครอน กว้าง 83 ไมครอน โปร่งใส กลางหลังมีรูป dumble
เพศเมียตัวเต็มวัย.
มีขา 4 คู่ เป็นรูปทรงรี ยาวประมาณ 200 ไมครอน มีลำตัวตอนท้ายกว้าง โปร่งใสเมื่ออายุมากขึ้นจะเริ่มมีสีเหลืองค่อยๆเข้มขึ้น มีแถบกลางหลัง
เพศผู้ตัวเต็มวัย.
มีขา 4 คู่ เป็นรูปทรงรี ยาวประมาณ 175 ไมครอน กว้างประมาณ 93 ไมครอน
โดยทั่วไปเพศเมียมีขนาดใหญ่กว่าเพศผู้
ลักษณะความเสียหาย.
ไรขาวมีอวัยวะส่วนปากไม่ค่อยแข็งแรง เช่นในพริก พบไรขาวที่ส่วนยอดของต้นพริก โดยพบว่าการกินดูดกินน้ำเลี้ยงที่พื้นผิวของใบอ่อนด้านใต้ใบ และวงจรชีวิตของไรขาวอยู่ที่พื้นผิวใบอ่อนด้านใต้ใบ พื้นผิวใต้ใบจะส่องแสงระยิบเมื่อนำมาส่องกระทบกับแสงอาทิตย์ จากนั้นจะพบว่าใบเริ่มมีสีเหลืองซีดเกิดอาการหงิก ขอบใบม้วนลง และเกิด necrosis ที่ยอดทำให้เกิดการแคระแกร็น อย่างไรก็ตาม แม้ว่าจะพบไรขาวหรือไข่ของมัน ที่อยู่บนกิ่งไม้ ตาดอก ดอก และผลของพริก แต่ไม่พบอาการเสียหายใด
วิธีการป้องกันและกำจัด.
ตรวจดูไรขาวบนใบพืชตั้งแต่เริ่มปลูกอย่างสม่ำเสมอ ถ้าเริ่มตรวจพบให้รีบกำจัดโดยการใช้สารฆ่าเฉพาะไร อาจเป็นสารสกัดจากพืช สารเคมีกำจัดไร เช่น เคลเทน คลอโรเบนไซเลท และพลิคแทรน หรือศัตรูทางชีวภาพของไรขาวเช่นไรตัวห้ำ
เตราโม

เตราโม (Interamnia) เป็นเมืองและเทศบาลทางตอนกลางของแคว้นอาบรุซโซ เป็นเมืองหลวงของจังหวัดเตราโม อยู่ห่างจากกรุงโรม 150 กม. (93 ไมล์) ตั้งอยู่ระหว่างเทือกเขาแอเพนไนน์กับชายฝั่งของทะเลเอเดรียติก เศรษฐกิจของเมืองเกี่ยวข้องกับเกษตรกรรมและการค้า เช่น สิ่งทอ อาหาร วิศวกรรม วัสดุก่อสร้าง และเซรามิก
ในอดีตอยู่ใต้การปกครองของจักรวรรดิไบแซนไทน์ในคริสต์ศตวรรษที่ 6 และภายใต้การปกครองของอาณาจักรนอร์มันแห่งซิซิลีในคริสต์ศวรรษที่ 12
ออสตรอวีแยตส์ชฟีแยนตอกชึสกี

ออสตรอวีแยตส์ชฟีแยนตอกชึสกี  เป็นเมืองทางตอนใต้-กลาง ของประเทศโปแลนด์ มีประชากร 74,211 คน (ค.ศ. 2006) มีอุตสาหกรรมโลหกรรม ผลิตวัสดุก่อสร้างเหล็กและเหล็กกล้า
ไฮโดรเจนแอสทาไทด์

ไฮโดรเจนแอสทาไทด์  หรือ แอสทาเทน  มีสูตรทางเคมีว่า HAt เป็นสารประกอบอนินทรีย์ที่เกิดจากอะตอมของธาตุแอสทาทีนเชื่อมกับอะตอมไฮโดรเจนด้วยพันธะโคเวเลนต์ สารประกอบชนิดนี้จัดอยู่ในประเภทไฮโดรเจนแฮไลด์ (hydrogen halide) ซึ่งประกอบด้วยสาร 5 ชนิดที่มีคุณสมบัติใกล้เคียงกัน โดยไฮโดรเจนแอสทาไทด์มีสภาพเป็นกรดสูงสุดในกลุ่มดังกล่าว แต่สารชนิดนี้ยังใช้ประโยชน์ได้ในวงจำกัด เนื่องจากสามารถสลายตัวออกเป็นไฮโดรเจนกับแอสทาทีนได้อย่างรวดเร็ว เช่นเดียวกับไอโซโทปของแอสทาทีนที่มีครึ่งชีวิตสั้น สาเหตุที่สลายตัวเร็วเนื่องจากทั้งไฮโดรเจนและแอสทาทีนมีค่าอิเล็กโตรเนกาทิวิตีเกือบเท่ากัน ปฏิกิริยาการสลายตัวของไฮโดรเจนแอสทาไทด์อาจเกิดได้ตามสมการดังต่อไปนี้
<math>\mathrm{2 \ HAt \longrightarrow \ H^+ + At^- + H^- + At^+ \longrightarrow H_2 + At_2}</math>
โดยผลิตภัณฑ์ที่ได้คือ แก๊สไฮโดรเจนและตะกอนแอสทาทีน เนื่องจากธาตุแอสทาทีนไม่มีไอโซโทปใดเลยที่เสถียร โดยโอโซโทปที่เสถียรที่สุดคือ แอสทาทีน-210 ซึ่งมีครึ่งชีวิตเพียงประมาณ 8.1 ชั่วโมง ทำให้ยากต่อการศึกษาในเรื่องสารประกอบที่เกิดจากแอสทาทีน ธาตุชนิดนี้จะสลายตัวได้อย่างรวดเร็วกลายเป็นธาตุชนิดอื่นแทน
รามใหญ่

รามใหญ่ (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Ardisia elliptica"Thunb) มีชื่อเรียกอื่นๆ ว่า กระดูกไก่ ก้างปลา ก้างปลาเขา เหมือด อ้ายรามใบใหญ่ มีถิ่นกำเนิดมาจากแถบทวีปอเมริกาใต้ ในประเทศไทยพบตามริมชายฝั่งแม่น้ำ ด้านในของป่าชายเลน ที่มีอิทธิพลของน้ำขึ้น-น้ำลง ขยายพันธุ์ด้วยการเพาะเมล็ด ชอบความชื้นสูง แสงแดดปานกลาง
ลักษณะทั่วไป.
เป็นไม้พุ่ม สูง 1.5 -3 เมตร ดกิ่งอ่อนสีแดงอมน้ำตาล ใบเป็นใบเดี่ยว ใบหนา ผิวเรียบ เรียงเวียนรอบกิ่ง แผ่นใบรูปรีถึงรูปไข่กลับ ขนาด 3-5.5×6-14 ซม. ปลายใบกลมหรือป้านมน ฐานใบรูปลิ่ม ขอบใบเรียบ เนื้อใบคล้ายหนัง ใบเกลี้ยงทั้ง 2 ด้าน เส้นใบบางไม่เด่นชัด อกช่อ ออกที่ปลายกิ่ง ออกเป็นช่อซี่ร่มตามง่ามใบ แต่ละช่อมี 5-8 ดอก สีชมพู ก้านช่อดอกยาว 1.8-2.4 ซม. ก้านดอกย่อยเรียงยาว 1-1.4 ซม. ดอกตูมยาว 0.5-0.7 ซม. รูปกรวยแหลม กลีบเลี้ยง 5 กลีบ รูปวงกลม บิดเวียนฐาน วงกลีบดอกเชื่อมติดกันเป็นหลอดสั้น ๆ มีต่อมเล็ก ๆ หนาแน่น กลีบดอกแหลม 5 กลีบ ผลเมล็ดเดี่ยว รูปเกือบกลม ด้านแนวนอนยาวกว่าแนวตั้ง เส้นผ่านศูนย์กลาง 0.6 ซม. ที่ปลายผลมีติ่งแหลม สั้น ผลสดมีสีแดงก่อนจะเปลี่ยนเป็นผลสุกสีดำ ออกดอกและผล ระหว่างเดือนมิถุนายน-กันยายน
การใช้ประโยชน์.
รามใหญ่เป็นพืชที่รับประทานได้ นำใบ-ยอดมาปรุงอาหาร รวมทั้งเป็นผักสดจิ้มกับน้ำพริกและมีสรรพคุณเป็นยาสมุนไพร ใบ แก้โรคตับพิการ ดอก แก้พยาธิ ฆ่าเชื้อโรค แก้ลม ผล แก้ไข้ แก้ท้องเสีย ตานขโมย รากแก้กามโรคและหนองใน
ลำต้น เป็นยาแก้โรคเรื้อน พบรงควัตถุสีส้มทองเรียกชื่อว่า Rapanone ในเปลือกต้น ซึ่งเมื่อใช้ทดลองกับหนูที่ติดเชื้อโรคเรื้อน โดยให้ยาติดต่อกัน 6 เดือน ถึง 1 ปี สามารถลดการเพิ่มจำนวนของเชื้อดังกล่าวได้
ชื่อท้องถิ่น.
ชื่อของรามใหญ่จะเรียกแตกต่างกันไปตามแต่ละท้องถิ่น ดังนี้
มิดเดิลส์เบรอ

มิดเดิลส์เบรอ  เป็นเมืองใหญ่ เมืองท่าบริเวณปากแม่น้ำทีส์ ทางตะวันออกเฉียงเหนือของอังกฤษ ในมณฑลนอร์ทยอร์กเชียร์ ผลิตเหล็กและเหล็กกล้า เคมีภัณฑ์ ปุ๋ย
กริสเตียน เตโย

กริสเตียน เตโย เอร์เรรา ([ˈkɾistjan ˈteʎo eˈreɾa]; เกิดวันที่ 11 สิงหาคม ค.ศ. 1991) เป็นนักฟุตบอลชาวสเปน ปัจจุบันลงเล่นในตำแหน่งกองหน้า และปีก ให้กับลอสแอนเจลิส สโมสรในเมเจอร์ลีกซอกเกอร์
เขาเริ่มต้นอาชีพนักฟุตบอลกกับทีมเยาวชนของอัสปัญญ็อลและบาร์เซโลนา โดยเล่นให้กับทีมสำรองของทั้งสองสโมสรก่อนที่จะได้ลงเล่นกับทีมชุดใหญ่ของบาร์เซโลนาถึง 6 ปี เขาอยู่ในชุดที่ชนะเลิศโกปาเดลเรย์ ฤดูกาล 2011–12 รวมถึงลาลิกา และซูเปร์โกปาเดเอสปัญญา ในปี ค.ศ. 2013 นอกจากนี้ เขายังใช้เวลาหนึ่งฤดูกาลครึ่งในโปรตุเกสกับโปร์ตู และอีกหนึ่งปีในอิตาลีกับฟีออเรนตีนา โดยกลับไปสเปนกับเบติสในปี ค.ศ. 2017 และช่วยให้ทีมชนะเลิศโกปาเดลเรย์ ในปี ค.ศ. 2022 และย้ายออกจากทีมไปยังลอสแอนเจลิสหลังจบฤดูกาล
เตโบ เป็นตัวแทนของทีมชาติสเปนในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกปี ค.ศ. 2012 ที่สหราชอาณาจักร โดยเขาได้ลงสนามทุกนัดโดยสเปนตกรอบแบ่งกลุ่ม หลังไม่ชนะทีมใดตลอดสนามนัด เขายังเป็นส่วนหนึ่งของทีมรุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี ที่คว้าแชมป์ยุโรปในปี ค.ศ. 2013 โดยเขาได้ลงสนามทุกนัด เช่นกัน
 "ณ วันที่ 20 พฤษภาคม ค.ศ. 2022"
สถิติอาชีพ.
สโมสร.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
เกียรติประวัติ.
บาร์เซโลนา
เรอัลเบติส
สเปน อายุไม่เกิน 21 ปี
ส่วนบุคคล
กระต่ายยุโรป

กระต่ายยุโรป หรือ กระต่ายบ้าน (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Oryctolagus cuniculus") เป็นกระต่ายพื้นเมืองของแถบยุโรป (สเปน และ โปรตุเกส) และตะวันตกเฉียงเหนือของแอฟริกา (โมร็อกโกและแอลจีเรีย) เป็นเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล "Oryctolagus" ที่ยังสืบเผ่าพันธุ์มาจนถึงปัจจุบัน แบ่งออกได้เป็นชนิดย่อยต่าง ๆ ได้ 6 ชนิด
จุดกำเนิด.
กระต่ายยุโรปก็มีจุดเริ่มต้นเช่นเดียวกับสัตว์เลี้ยงอื่น ๆ คือเริ่มจากมนุษย์จับกระต่ายยุโรปมาเลี้ยง แต่ระยะเวลาในการเริ่มต้นนำกระต่ายยุโรปมาเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยง เมื่อเปรียบเทียบกับสัตว์เลี้ยงเศรษฐกิจชนิดอื่น ๆ แล้วนับว่ามีอายุสั้นกว่ามาก ประวัติการเริ่มต้นนำกระต่ายยุโรปมาเลี้ยง พึ่งเกิดขึ้นเมื่อประมาณ 2,000 ปีมานี้ โดยเริ่มในยุคต้นของอาณาจักรโรมัน ประมาณ 100 ปีก่อนคริสต์ศักราช (116-27 ก่อนคริสต์ศักราช)
กระต่ายยุโรป ซึ่งมีถิ่นกำเนิดอยู่ในแถบรอยต่อระหว่างทวีปแอฟริกาหนือและยุโรปตอนใต้ ได้ถูกจับมาเลี้ยงแบบจำกัดเขตตามสวนหรืออุทยานที่มีรั้วหรือกำแพงล้อมรอบแบบกึ่งเลี้ยงกึ่งกระต่ายป่า เพื่อเป็นเกมการล่าสัตว์ของกษัตริย์หรือขุนนาง และเพื่อใช้เป็นอาหารของพวกพระหรือนักบวชชาวโรมันในระหว่างถือบวชก่อน หลังจากนั้นการเลี้ยงกระต่ายก็ค่อย ๆ แพร่หลายไปเรื่อยและมีการพัฒนาขึ้น ทั้งวิธีการเลี้ยงและสายพันธุ์ จากจุดเริ่มต้นของการเลี้ยงในยุโรปตอนใต้ (แถบสเปนและอิตาลีในปัจจุบัน) กระต่ายยุโรปก็ถูกนำไปเลี้ยงแพร่หลายทั่วยุโรป รวมทั้งข้ามไปถึงเกาะอังกฤษ และในยุคกลาง (ราวกลางศตวรรษที่ 17) พวกนักเดินเรือก็นำกระต่ายติดเรือไปด้วย เพื่อใช้เป็นอาหารในเรือและนำไปปล่อยตามเกาะหรือแผ่นดินใหม่ที่ค้นพบ เพื่อใช้เป็นแหล่งอาหาร จึงทำให้กระต่ายแพร่ขยายพันธุ์ไปอย่างรวดเร็ว และกลายเป็นสัตว์พื้นบ้านของแต่ละท้องถิ่น ตัวอย่างที่เห็นชัดคือ ในช่วงประมาณปี ค.ศ. 1859 กระต่ายเพียงไม่กี่คู่ได้ถูกนำไปปล่อยตามชายฝั่งของประเทศออสเตรเลีย และในระยะเวลาอีกประมาณ 30 ปี ต่อมากระต่ายเหล่านั้นก็แพร่ขยายพันธุ์ เพิ่มจำนวนมากมายเป็นหลายสิบล้านตัว เนื่องจากสภาพภูมิอากาศเหมาะสม มีอาหารเหลือเฟือ และไม่มีศัตรูตามธรรมชาติคอยลดจำนวนประชากร จนกระต่ายกลายเป็นศัตรูสำคัญของการปลูกพืช ที่รัฐบาลออสเตรเลียปัจจุบันต้องค้นคิดหาวิธีการต่าง ๆ มาลดจำนวนกระต่ายในประเทศลง หรืออย่างประเทศสหรัฐอเมริกา เข้าใจกันว่ากระต่ายถูกนำติดตัวไปกับกลุ่มผู้อพยพจากยุโรปสมัยแรกเพื่อใช้เนื้อเป็นอาหาร และแม้จะมีรายงานว่ากระต่ายที่นำติดตัวไปจากยุโรป จะแพร่พันธุ์ในสภาพป่าเขาธรรมชาติของทวีปอเมริกาไม่ดีนัก แต่จำนวนกระต่ายในอเมริกาก็เพิ่มขึ้นเช่นกัน ดังนั้น ในแง่ของการเลี้ยงกระต่าย จึงถือว่ากระต่ายยุโรป เป็นต้นสายพันธุ์ของกระต่ายที่พัฒนามาเป็นกระต่ายเลี้ยงสวยงามต่าง ๆ หลากหลายสายพันธุ์เช่นในปัจจุบัน 
ลักษณะทางกายภาพ.
กระต่ายยุโรปเป็นกระต่ายที่มีขนสีน้ำตาลเทา (บางครั้งอาจมีสีดำ) เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม จัดเป็นกระต่ายขนาดกลาง โดยการจัดมาตรฐาน กระต่ายยุโรปก็ยังจัดอยู่ในช่วง 34 ถึง 50 เซนติเมตร มีน้ำหนักตั้งแต่ 1.1 ถึง 2.5 กิโลกรัม มีหูยาว ขาหลังขนาดใหญ่และ หางสั้นขนปุย เคลื่อนที่โดยการกระโดด ด้วยขาหลังที่ยาวและมีประสิทธิภาพ เพื่ออำนวยความสะดวกในการเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว ขาด้านหลังมีช่องว่างภายใน มีขนหนาเพื่อรองรับการกระแทกเมื่อกระโดดอย่างรวดเร็ว เท้าที่ยาวและมีพังผืดเพื่อกระจายแรงขณะกระโดด และมีเปลือกตาหรือหนังตาถึง 3 ชั้น
การดำรงชีวิต.
เป็นสัตว์สังคม อาศัยในโพรงขนาดย่อม หากินในช่วงเวลาพลบค่ำเป็นส่วนใหญ่ และทำกิจกรรมต่าง ๆ เมื่อฟ้ามืด เพราะประสิทธิภาพในการมองเห็นของกระต่ายจะลดลงในเวลากลางวัน ส่วนเวลากลางวันนั้นจะไม่ทำกิจกรรมใด ๆ จะอาศัยอยู่ในโพรงที่สร้างไว้ และเพื่อหลบภัยจากศัตรูอีกด้วย
กกดอกขาว

กกดอกขาว (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Cyperus brevifolius") เป็นพืชจำพวกหญ้าเป็นกกที่มีอายุยืนหลายปี มีลำต้นอยู่ใต้ดิน (rhizome) เลื้อยทอดขนานไปกับดิน ชูส่วนที่เป็นยอดและช่อดอก สูง 15–20 เซนติเมตร มีกาบหุ้มลำต้นสีน้ำตาลอมแดง ลำต้นมีเส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ 1.5–2 มิลลิเมตร ระบบรากเป็นระบบรากฝอยออกตามข้อของลำต้นใต้ดิน ใบ เป็นใบเดี่ยวออกจากส่วนโคนของลำต้น ใบมีรูปร่างเรียว ยาวประมาณ 5–15 เซนติเมตร ขอบใบเรียว มีปลายใบที่แหลม ฐานใบมีสีน้ำตาลแดงแผ่ห่อหุ้มลำต้น ดอกออกเป็นช่อแบบเฮด (head) มีดอกย่อยเป็นจำนวนมากอัดแน่นอยู่ที่ปลายยอดของลำต้น ส่วนของลำต้นที่ชูช่อดอกจะมีรูปร่างเป็นสามเหลี่ยมที่ฐานของช่อดอกมีแผ่นรองดอกสีเขียวคล้ายใบ (bracts) จำนวน 3 ใบ เป็นใบยาว 1 ใบ และใบสั้น 2 ใบ ในช่อดอกประกอบด้วยดอกย่อย 2 ดอก คือดอกด้านล่างจะมีกาบ (glume) สีเขียวใส พับงอเข้าหากัน ปลายแหลม ดอกด้านบนจะมีกาบยาวกว่าด้านล่าง มีเกสรตัวผู้ 3 อัน อับละอองเกสร 2 อัน ส่วนเกสรตัวเมียมีรังไข่อยู่เหนือฐานรองดอก ปลายยอดเกสรตัวเมียแยกเป็น 2 แฉก ช่อดอกดูเป็นสีเขียวอ่อน เปลี่ยนเป็นสีน้ำตาลเมื่อแก่ ผล เป็นชนิดอะคีน (achene) รูปร่างแบบไข่กลับหัว มีสีน้ำตาล
ลักษณะทั่วไป.
ต้น เป็นพรรณไม้ประเภทเดียวกับหญ้า ลำต้นมีลักษณะเป็นเส้นเล็กยาวและเป็นเหลี่ยม ผิวเรียบ มีสีเขียว ลำต้นมีความสูงประมาณ 4–20 นิ้ว ลำต้นมีรากมาก เมื่อขยี้ดม มีกลิ่นหอม
ใบ ใบมีลักษณะเป็นเส้น ยาวแคบ ปลายใบแหลม โคนใบเป็นสีม่วง ขนาดของใบกว้างประมาณ 1.5–3 มม. ยาวประมาณ 1–4 นิ้ว
ดอก ดอกออกเป็นช่อ มีรูปทรงกลม ติดกันเป็นกลุ่มแน่น สีเขียวออกขาว ยาวประมาณ 4–8 มม. ดอกออกบริเวณปลายยอด โคนดอกมีกลีบรองช่อดอก 3 กลีบ มีลักษณะคล้ายใบยาวประมาณ 1.6–5 นิ้ว ดอกเมื่อแก่เต็มที่จะหลุดร่วงไป
ผล ผลมีลักษณะค่อนข้างแบน กลมรี
ส่วนที่ใช้ ทั้งลำต้น และรากเหง้า
แหล่งที่พบ.
พบขึ้นอยู่ทั่วไปตามธรรมชาติ โดยเฉพาะอย่างยิ่งบริเวณที่มีความชุ่มชื้นหรือในนาข้าว ซึ่งไม่จำเป็นต้องเป็นที่ที่มีน้ำขัง แพร่กระจายพันธุ์ด้วยเมล็ด
การขยายพันธุ์.
ขยายพันธุ์ด้วยการใช้เมล็ด แพร่กระจายพันธุ์ด้วยเมล็ด และส่วนของลำต้นใต้ดิน ซึ่งจะเลื้อยแผ่ขยายออกไป
สรรพคุณ.
ราก มีรสฝาด แก้ผดผื่น คันตามผิวหนัง แก้ลมพิษ แก้พิษภายใน แก้ตับไตพิการ บำรุงกำลัง ขับระดู ขับปัสสาวะ
หัว รสหอมร้อน ต้มเอาน้ำดื่ม แก้ไข้ แก้ไอ แก้เจ็บคอ แก้บิดมูกเลือด แก้ปวดกระดูก แก้หลอดลมอักเสบ ขับลมในกระเพาะอาหาร ถ่ายเป็นมูกเลือด ไอกรน ไข้มาลาเรีย ปวดข้อ ปวดกระดูก โรคดีซ่าน ตับอักเสบ อืดแน่นท้อง ขับเสมหะ หรือใช้ภายนอก นำมาต้มเอาน้ำ หรือตำพอกบริเวณแผลมีหนองบวมอักเสบ ผิวหนังเป็นผดผื่นคัน แผลเจ็บจากการหกล้ม แผลมีดบาด กระดูกหัก และพิษงูกัด
ชื่ออื่น ๆ.
หญ้ากกตุ้มหู, หญ้ากกดอกขาว, หญ้าขนหนู, หญ้าหน่วยฝ้าย, หญ้าแห้วหมูเล็ก หญ้าหัวโม่ง (สุราษฏร์ธานี) , จุยโงวซัง (จีน-แต้จิ๋ว)
วอลเลย์บอลชายหาด

วอลเลย์บอลชายหาด  เป็นกีฬากลางแจ้งชนิดหนึ่ง โดยใช้ผู้เล่นประเภททีม แต่ละทีมจะมีผู้เล่นเพียง 2 คน ไม่มีผู้เล่นสำรอง ไม่มีการเปลี่ยนตัวผู้เล่น เล่นบนพื้นสนามทราย บริเวณริมชายหาดทะเล โดยมีตาข่ายกั้นกลางระหว่างทีมแข่งขัน อาศัยการเล่นด้วยมือเป็นส่วนใหญ่ ห้ามพักลูก หรือเล่นลูกสองจังหวะ ยกเว้นเป็นการรับลูกตบที่มาด้วยความรุนแรง จึงจะอนุญาตให้ผู้เล่นสามารถพักลูกได้เพียงเล็กน้อย ส่งลูกบอลให้ทีมที่ร่วมแข่งโดยการตีลูกบอลด้วยมือหรือแขนเพียงข้างเดียว เพื่อให้ลูกบอลข้ามตาข่ายไปลงยังแดนของคู่แข่งขัน ทีมใดตบลูกให้ฝั่งตรงข้ามรับไม่ได้ ทีมนั้นจะเป็นฝ่ายชนะ
ประวัติ.
ในทศวรรษที่ 50 รัฐแคลิฟอร์เนียได้มีการจัดการแข่งขันแบบทีมละ 2 คน ขึ้นอย่างเป็นทางการ ณ ชายหาดสเตท ได้จัดระบบการแข่งขันรูปแบบเซอร์กิต ครั้งแรกในสหรัฐอเมริกา และบราซิลได้จัดการแข่งขันทัวร์นาเมนต์แรกขึ้น ต่อมาทศวรรษที่ 60 ได้มีการกำหนดกติกาเกี่ยวกับเรื่องการตบ และการสกัดกั้นใหม่ แต่ยังไม่มีการประกาศใช้อย่างเป็นสากล
ในปี ค.ศ. 1976 ที่ชายหาดสเตท และแปซิฟิก พาริซาเดส ได้จัดการแข่งขันชิงแชมป์โลกอย่างไม่เป็นทางการ ซึ่งเป็นการแข่งขันระดับมืออาชีพ
จนมาถึงปี ค.ศ. 1982 วอลเลย์บอลชายหาดเป็นกีฬาที่เล่นกันบริเวณชายหาดที่ได้รับความนิยม โดยเฉพาะที่โคปาคาบานา และอิปานิมา เมืองริโอเดอจาเนโร ประเทศบราซิล และสหพันธ์วอลเลย์บอลนานาชาติได้เปลี่ยนชื่อการแข่งขันเป็น "Beach Volleyball Word Tour" เมื่อปี ค.ศ. 1997
ดูเพิ่มเติม.
"วอลเลย์บอลในร่ม"
วอลเลย์บอลชายหาด กับ วอลเลย์บอลในร่ม
ยานพาหนะสีเขียว

ยานพาหนะสีเขียว  หมายถึงที่ยานพาหนะปล่อยมลพิษและแก๊สเรือนกระจกในการเดินทางออกมาน้อยกว่ายานพาหนะทั่วไป เปรียบเทียบได้กับรถยนต์ที่ใช้น้ำมันเบนซินและน้ำมันดีเซล โดยสีเขียวเป็นสัญลักษณ์แสดงถึงความเป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม นั่นก็คือรถยนต์ที่ปล่อยมลพิษและแก๊สเรือนกระจกออกมาน้อยกว่ารถยนต์ทั่วไปที่ใช้น้ำมันเบนซินและน้ำมันดีเซล ซึ่งเป็นยานพนะที่ได้รับการพัฒนาและปรับปรุงให้ประหยัดน้ำมันเชื้อเพลิงมากขึ้น หรือให้ปล่อยมลพิษออกมาน้อยลง
การใช้ยาพาหนะสีเขียว เป็นยาพาหนะที่จะช่วยลดผลกระทบที่เกิดจากมลพิษและแก๊สเรือนกระจกได้ นอกจากนี้ยังช่วยลดการใช้พลังงานเชื้อเพลิง และสำหรับประเทศไทยที่ยังต้องนำเข้าเชื้อเพลิงที่ใช้กับรถยนต์เป็นส่วนใหญ่ จะทำให้ลดการพึ่งพาน้ำมันดิบและน้ำมันสำเร็จรูปจากต่างประเทศน้อยลง ส่งผลดีต่อความมั่นคงด้านพลังงานและต่อเศรษฐกิจโดยรวมของประเทศ
กรันตูริสโม 2

กรันตูริสโม 2  เป็นเกมจำลองการขับรถยนต์เสมือนจริง ออกแบบโดยคาซูโนริ ยามาอูจิ กรันตูริสโม 2 ได้รับการพัฒนาโดย โพลีโฟนีดิจิตัล และได้วางจำหน่ายในปี 1999 โดยโซนี่คอมพิวเตอร์เอ็นเตอร์เทนเมนต์ ได้รับการเปิดเผยต่อสาธารณะและการวิจารณ์ได้เป็นอย่างดี รวมยอดขายได้ 1.71 ล้านชุดในประเทศญี่ปุ่น 20,000 ชุดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ 3.96 ล้านชุดในอเมริกาเหนือ และ 3.68 ล้านชุดในยุโรปรวมทั้งหมด 9.37 ล้านชุดของวันที่ 30 เมษายน ปี 2008 และในที่สุดกลายเป็นเกมที่ฮิตที่สุดของของโซนี่ ได้คะแนนเฉลี่ย 93% ของ Metacritic ที่ได้รวบรวม กรันตูริสโม 2 ยังเป็นครั้งแรกของเกมพีเอสวันที่ถูกเลียนแบบในการใช้งานบนเครื่องเล่นดรีมแคสต์ผ่านทาง Bleemcast
บัวหลวง (แก้ความกำกวม)

บัวหลวง อาจหมายถึง 
ดูเพิ่ม.
<table id="
disambigbox" class="metadata plainlinks dmbox 
dmbox-disambig" style="">
<tr>
<td class="mbox-image" style="padding: 2px 0 2px 0.4em;">
 </td>
<td class="mbox-text" style="padding: 0.25em 0.4em; font-style: italic; "> หน้านี้รวมบทความที่มีชื่อเหมือนหรือใกล้เคียงกัน
 </td>
</tr>
</table>#เปลี่ยนทาง
เจฟฟรีย์ ดูม็อง

เจฟฟรีย์ ดูม็อง  เกิดวันที่ 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1980 ที่นาร์บอนน์ เป็นนักฟุตบอลกองกลางชาวฝรั่งเศส ผู้ซึ่งเล่นให้แก่สโมสรฟุตบอลชลบุรี ในไทยพรีเมียร์ลีก และโตโยต้า ลีกคัพ 2555
ประวัติ.
เจฟฟรีย์ ดูม็อง เป็นนักฟุตบอลชาวฝรั่งเศสที่มีประสบการณ์การแข่งขันในลีกเอิง กว่า 100 แมตช์กับกับสโมสรมงต์เปลลิเยร์เอชเอสซี, เอเอสน็องซี, วาล็องเซียนส์เอฟซี, อาร์ซีล็องส์ และตูร์เอฟซี และในวันที่ 22 ธันวาคม ค.ศ. 2011 เว็บไซต์ทางการของสโมสรฟุตบอลชลบุรี ได้รายงานถึงการร่วมทีมของ เจฟฟรีย์ ดูม็อง ซึ่งเป็นอดีตกองกลางจากตูร์เอฟซี ซึ่งเป็นทีมในลีกเดอซ์ ของประเทศฝรั่งเศส และสามารถทำผลงานได้อย่างยอดเยี่ยม รวมทั้งสามารถประสานกับ พิภพ อ่อนโม้ และ เทิดศักดิ์ ใจมั่น ได้เป็นอย่างดี โดยเป็นนักฟุตบอลคนแรกที่ วิทยา เลาหกุล ตัดสินใจให้เซ็นสัญญาร่วมทีมในการแข่งขันไทยพรีเมียร์ลีกฤดูกาลหน้า
การแข่งขันของเขาที่ได้รับการกล่าวขานในไทยพรีเมียร์ลีก 2555 อาทิ เป็นผู้ทำประตูนำ 1-0 ให้แก่สโมสรฟุตบอลชลบุรี ก่อนที่ทีมดังกล่าวจะชนะสโมสรฟุตบอลการท่าเรือไทย 4-0 ในวันที่ 17 มีนาคม ค.ศ. 2012 และวิทยา เลาหกุล ได้มีแผนการให้ เจฟฟรีย์ ดูม็อง เข้าแข่งขันในฐานะกองหน้า ในรายการเอเอฟซีคัพ 2555 เมื่อครั้งที่พบกับ ซิตี้เซนต์ แอธแลนติก ซึ่งมีขึ้นในวันที่ 11 เมษายน ค.ศ. 2012 ที่สนามมงก๊อกสเตเดี้ยม เจฟฟรีย์ ดูม็อง ยังเป็นหนึ่งในนักเตะที่ทาง วิทยา เลาหกุล ได้คาดหมายให้เป็นนักเตะหลักในการแข่งขันเอเอฟซีคัพ 2555 เมื่อครั้งที่สโมสรฟุตบอลชลบุรี พบกับ ย่างกุ้ง ยูไนเต็ด ในวันที่ 24 เมษายน ค.ศ. 2012 และเขาได้เข้าแข่งขันในวันที่ 14 กรกฎาคม ค.ศ. 2012 ในฐานะนักเตะคนสำคัญของทีม เมื่อครั้งที่พบกับสโมสรฟุตบอลเจนิฟู้ด สมุทรสงคราม
ในวันที่ 11 กันยายน ค.ศ. 2012 เขาได้รับเลือกให้เป็นตัวหลักของทีมตั้งแต่เริ่มเกมในนัดที่พบกับสโมสรฟุตบอลบางกอกกล๊าส และในการแข่งขันเอเอฟซีคัพ 2555 รอบ 8 ทีมสุดท้าย ซึ่งจัดขึ้นในวันที่ 18 กันยายน ค.ศ. 2012 ที่ชลบุรีสเตเดียม ทางสโมสรได้ส่งเขาเป็นตัวหลักในช่วงครึ่งหลัง เมื่อครั้งที่พบกับสโมสรกีฬาอัลชอร์ตา จากซีเรีย
ศูนย์ฝึกเบสบอลซอซัน

ศูนย์ฝึกเบสบอลซอซัน  เป็นสนามเบสบอล และเป็นสนานที่ดำเนินกิจกรรมของทีมฮันฮวาอีเกิล ในซอซัน ประเทศเกาหลีใต้ ซึ่งปัจจุบันกำลังอยู่ในระหว่างการก่อสร้าง โดยตั้งอยู่ในบริเวณซอซันเทคโนวัลเลย์ ศูนย์ฝึกซ้อมจะมีสนามเล่นกีฬาแบบเต็มรูปแบบสำหรับสองทีมที่เข้าร่วมแข่งขัน ตลอดจนมีพื้นที่ฝึกซ้อมและอำนวยความสะดวกด้านการฟื้นฟูสมรรถภาพ เมื่อแล้วเสร็จ สนามแห่งนี้จะใช้เป็นสนามเหย้าสำหรับทีมที่สองของฮันฮวาอีเกิล
การประกาศเลิกทาส

การประกาศเลิกทาส  เป็นคำสั่งของฝ่ายบริหารที่เอบราแฮม ลิงคอล์น ประธานาธิบดีสหรัฐ ออกเมื่อวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1863 ในช่วงสงครามกลางเมืองอเมริกัน โดยใช้อำนาจยามสงครามของตน จึงมิใช่กฎหมายที่รัฐสภาสหรัฐอนุมัติ คำสั่งดังกล่าวประกาศให้เสรีภาพแก่ทาสในรัฐสิบแห่งซึ่งเป็นกบฏอยู่ขณะนั้น มีผลต่อทาส 3.1 ล้านคนจากทั้งหมด 4 ล้านคนในสหรัฐในเวลานั้น การประกาศดังกล่าวปลดปล่อยทาสทันที 50,000 คน และเกือบทั้งหมด (จาก 3.1 ล้านคน) ได้รับการปลดปล่อยเมื่อกองทัพสหภาพรุกหน้า คำประกาศดังกล่าวมิได้ให้เงินชดเชยแก่เจ้าของทาส มิได้ประกาศให้สถานะทาสเป็นความผิดต่อกฎหมาย และมิได้ทำให้อดีตทาสที่ได้รับการปลดปล่อยแล้วได้สถานะพลเมือง
วันที่ 22 กันยายน ค.ศ. 1862 ลิงคอล์นออกการประกาศเบื้องต้นว่า ตนจะสั่งการเลิกทาสในรัฐทุกแห่งของสมาพันธรัฐอเมริกาที่ไม่กลับคืนสู่การควบคุมของสหภาพภายในวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1863 เนื่องจากไม่มีรัฐใดกลับคืนสู่การควบคุมของสหภาพ คำสั่งซึ่งลงนามและอนุมัติเมื่อวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1863 จึงมีผลใช้บังคับ ยกเว้นในสถานที่ซึ่งฝ่ายสหภาพกลับเข้าควบคุมได้เป็นส่วนใหญ่แล้ว คำประกาศดังกล่าวทำให้การเลิกทาสตกเป็นเป้าหมายศูนย์กลางของสงคราม (นอกเหนือจากการรวมประเทศ) สร้างความโกรธแก่ชาวใต้ผิวขาวซึ่งหวังทำสงครามเชื้อชาติ และนักประชาธิปไตยทางเหนือบางส่วน กระตุ้นกองกำลังที่ต่อต้านระบบทาส และทำให้กำลังในยุโรปที่ต้องการแทรกแซงโดยเข้าช่วยเหลือสมาพันธรัฐอ่อนแอลง
การแก้ไขรัฐธรรมนูญครั้งที่สิบสาม ซึ่งมีผลใช้บังคับเมื่อเดือนธันวาคม ค.ศ. 1865 ทำให้ความเป็นทาสกลายเป็นความผิดต่อกฎหมายทั่วสหรัฐ
ดินแดนที่ไม่มีเจ้าของ

ดินแดนที่ไม่มีเจ้าของ  เป็นศัพท์ซึ่งมีที่มาจากกฎหมายโรมัน หมายความว่า ดินแดนที่ไม่เป็นของผู้หนึ่งผู้ใด หรือดินแดนไร้ผู้ครอบครอง (no mans' land) ศัพท์นี้ใช้ในกฎหมายระหว่างประเทศแผนกคดีเมือง หมายความว่า ดินแดนที่ไม่เคยตกอยู่ในอำนาจอธิปไตยของรัฐใด ๆ หรือซึ่งไม่มีรัฏฐาธิปัตย์ใด ๆ เคยสละอำนาจอธิปไตยไม่ว่าโดยตรงหรือโดยอ้อม
อำนาจอธิปไตยเหนือดินแดนที่ไม่มีเจ้าของนั้นอาจได้มาโดยการยึดครอง แต่ในบางกรณี การยึดครองดินแดนเช่นนั้นอาจเป็นการละเมิดกฎหมายระหว่างประเทศหรือสนธิสัญญาได้
วอลเลย์บอลชายเอวีซีคัพ 2012

วอลเลย์บอลชายเอวีซีคัพ 2012 จัดขึ้นที่ เมืองVinh Phuc ประเทศเวียดนาม ทีมที่ชนะเลิศในการแข่งขันคือ วอลเลย์บอลชายทีมชาติจีน
อันดับการแข่งขัน.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
ตาบอดสี

ตาบอดสี  หรือ การพร่องการเห็นสี  เป็นภาวะที่ความสามารถในการมองเห็นสีลดลงหรือการเห็นสีที่แตกต่างไปจากปกติ ภาวะนี้อาจทำให้ความสามารถบางอย่างลดลง เช่น การเลือกผลไม้ที่แก่หรือสุก การเลือกเสื้อผ้า และการอ่านสัญญาณไฟจราจร นอกจากนี้ ตาบอดสีอาจทำให้กิจกรรมทางการศึกษาบางอย่างยากขึ้น เช่น การเรียนศิลปะ อย่างไรก็ตาม ปัญหาโดยทั่วไปบางอย่างมักเป็นเพียงเรื่องเล็กน้อยที่คนตาบอดสีส่วนใหญ่สามารถปรับตัวเข้ากับภาวะนี้ได้ ส่วนใหญ่จะแยกระหว่างสีเขียวและสีแดงไม่ได้
สาเหตุ.
โดยทั่วไปมนุษย์จะมีเซลล์รับแสงอยู่ด้วยกัน 2 กลุ่ม กลุ่มแรกทำหน้าที่รับรู้ถึงความมืด หรือ สว่าง ไม่สามารถแยกแยะสีสันได้ แต่จะมีความไวในการกระตุ้นแม้ในที่ที่มีแสงเพียงเล็กน้อย เช่น เวลากลางคืน ส่วนเซลล์กลุ่มที่สองจะทำหน้าที่บอกสีต่าง ๆ ที่เรามองเห็น โดยจะแยกได้อีกเป็น 3 ชนิด ตามระดับคลื่นแสง หรือสี ที่กระตุ้น ได้แก่ เซลล์รับแสงสีแดง เซลล์รับแสงสีน้ำเงิน และเซลส์รับแสงสีเขียวสำหรับการรับแสงสีอื่น โดยให้สมองเราแปลภาพออกมาเป็นสีต่าง ๆ
โรคตาบอดสี เกิดขึ้นจากเซลล์ประสาทชนิดหนึ่ง ในม่านตาที่มีการตอบสนองความไวต่อสีต่าง ๆ ทำงานผิดปกติ จนเกิดเป็นความบกพร่องหรือความพิการ ส่งผลให้ดวงตาไม่สามารถที่จะมองเห็นสีบางสีได้ แต่ทั้งนี้ ตาบอดสีไม่ได้มีเพียงแต่ข้อเสียเท่านั้น แต่ผู้ที่ตาบอดสีจะมีความสามารถในการแยกสีเฉดเดียวกันที่มีความแตกต่างกันเพียงเล็กน้อยได้ดีกว่าคนปกติ ตัวอย่างเช่น คนตาบอดสีเขียวจะแยกสีที่คล้ายกัน เช่น เขียวอ่อน เขียวอมเหลือง ได้ละเอียด และในประเทศอิสราเอลมีการรับ คนที่ตาบอดสีเข้าประจำในกองทัพบก เพราะคนเหล่านี้จะมองเห็นรถถังที่ทาสี พรางตัวอยู่ในภูมิประเทศ ได้ดีกว่าคนที่มีดวงตาเป็นปกติ
อาการ.
อาการที่แสดงถึงความผิดปกตินั้นมักเกิดขึ้นจากจอประสาทตาเส้นประสาทตา หรือส่วนรับรู้ในสมองถูกทำลาย สาเหตุต่าง ๆ เช่น การอักเสบ ภาวะขาดเลือด อุบัติเหตุเนื้อ งอก การเสื่อมลงของจอประสาทตา และผลข้างเคียงจากใช้ยาหรือสารเคมีอื่น ๆ โดยผู้ป่วยจะมีอาการเรียกชื่อสีหรือเห็นสีผิดไปจากเดิม เช่น ความผิดปกติของตาทั้ง 2 ข้างไม่เท่ากัน อาจเป็นตาเดียวหรือทั้ง 2 ตา มีการเปลี่ยนแปลงมากขึ้นหรือลดลงได้ ขึ้นอยู่กับสาเหตุและความรุนแรงของโรคที่เป็นอยู่นั้น
การรักษาและการป้องกัน.
ผู้ที่เป็นโรคนี้มาตั้งแต่กำเนิด ยังไม่พบวิธีรักษาที่ได้ผล ทั้งนี้ ควรปรึกษาแพทย์เพื่อรับคำแนะนำถึงโอกาสการถ่ายทอดทางพันธุกรรมและโอกาสหลีกเลี่ยงเพื่อไม่ให้เกิดภาวะตาบอดสีในหมู่ญาติ ส่วนผู้ที่มีภาวะตาบอดสีภายหลัง ควรรับการตรวจวินิจฉัยถึงสาเหตุ เพื่อการวางแผนรักษาที่เหมาะสมต่อไป ส่วนประเภทที่เกิดจากโรคต่าง ๆ ที่มีผลต่อจอประสาทและเส้นประสาทตา อาจป้องกันไม่ให้เกิดความผิดปกติแบบถาวร ควรได้รับคำแนะนำจากแพทย์ที่ถูกต้อง
วิทยาศาสตร์สิ่งแวดล้อม

วิทยาศาสตร์สิ่งแวดล้อม  หมายถึง การศึกษาทางวิทยาศาสตร์ ที่เกี่ยวข้องกับพฤติกรรมของสิ่งแวดล้อมต่อมนุษย์ และมนุษย์ต่อสิ่งแวดล้อม ในเรื่องของชนิด ปริมาณ และสัดส่วนของการอยู่ร่วมกันภายในระบบสิ่งแวดล้อมนั้น ๆ ที่มีบทบาท และความสำคัญต่อมนุษย์เป็นหลักสำคัญ โดยจะเน้นถึงปัญหาเกี่ยวกับสิ่งแวดล้อมที่มนุษย์สร้างขึ้น ใช้หลักการประยุกต์หลักการทางวิทยาศาสตร์ มาเพื่อการศึกษาสิ่งแวดล้อมอย่างมีขั้นตอนและมีเงื่อนไข สำหรับการค้นคว้าหาความจริงต่าง ๆ ซึ่งขั้นตอนเหล่านั้นได้แก่ การสังเกต, การบันทึก, การทดลอง และขบวนการให้เหตุผล แต่ยังคงพิจารณาถึง ชนิด ปริมาณ และสัดส่วนของสิ่งแวดล้อมอื่น ๆ ในสภาพธรรมชาติที่ไม่มีมนุษย์ยุ่งเกี่ยวโดยตรงด้วย หรืออยู่เป็นระบบที่จะมีบทบาทโดยตรง หรือต่อมนุษย์ไม่มีทางใดก็ทางหนึ่ง สามารถรวมถึง พืช สัตว์ ทะเล น้ำ ดิน อากาศได้ เป็นต้น จนสามารถนำความรู้ไปใช้ในการกำหนดมาตรฐานสิ่งแวดล้อมได้ และสามารถนำไปใช้ปฏิบัติได้กับแบบฉบับของชีวิต หรือนำไปปรับปรุงสิ่งแวดล้อมที่ตนเองอาศัยอยู่ให้เหมาะต่อคุณภาพชีวิตที่ดีได้
ชาจิโฮโกะ

ชาจิโฮโกะ  หรือ พยัคฆ์มัสยา เป็นสัตว์ในตำนานของคติชนญี่ปุ่น มีหัวเป็นเสือและร่างเป็นปลาคาร์ฟที่ปกคลุมไปด้วยหนามแหลมมีพิษ เมื่ออยู่บนบกชาจิโฮโกะสามารถแปลงตนเป็นเสือได้อย่างสมบูรณ์ เชื่อกันว่าชาจิโฮโกะมีอำนาจที่สามารถดลบันดาลให้ฝนตกได้ ด้วยความเชื่อนี้เอง ตามจั่ว (鴟尾 "ชิบิ") บนหลังคาของสิ่งก่อสร้างแบบสถาปัตยกรรมญี่ปุ่น เช่น ปราสาท มักจะประดับด้วยรูปปั้นชาจิโฮโกะ เพื่อให้เป็นเทพผู้พิทักษ์ที่ช่วยดับไฟเวลาเกิดเพลิงไหม้
ตามอักษรคันจิ 鯱 แล้ว สามารถอ่านออกเสียงได้สองวิธี คือ "ชาจิโฮโกะ" ซึ่งจะหมายถึงสัตว์ในตำนานญี่ปุ่น และอีกวิธีหนึ่งคือ "ชาจิ" ซึ่งจะหมายถึงวาฬเพชฌฆาต
ยูธอารีนา

ยูธอารีนา  เป็นชื่อของสนามกีฬาในร่ม ซึ่งปัจจุบันอยู่ในช่วงดำเนินการก่อสร้างที่ดีโอโดโร รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ซึ่งจะจัดเป็นสถานที่สำหรับการแข่งขันฟันดาบสากลในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 รวมถึงวีลแชร์ฟันดาบในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2016
การก่อสร้างเริ่มใน ค.ศ. 2009 และจะแล้วเสร็จใน ค.ศ. 2011 โดยมีค่าใช้จ่ายสำหรับสนามกีฬาแห่งนี้ร่วม 41 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
มงโตบ็อง

มงโตบ็อง  หรือ มุนตัลบา  เป็นเทศบาลในจังหวัดตาร์เนการอน ประเทศฝรั่งเศส เป็นเมืองหลักของจังหวัด ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของประเทศ บนฝั่งแม่น้ำตาร์น ห่างจากเมืองตูลูซไปทางทิศเหนือ 50 กม. เมืองผลิตสิ่งทอ เครื่องเรือน และการแปรรูปอาหาร เมืองนี้สร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1144 เป็นฐานที่มั่นของพวกอูเกอโนซึ่งถูกปิดล้อมหลายครั้งในคริสต์ศตวรรษที่ 16 และ 17
มูซาชิมูรายามะ

มูซาชิมูรายามะ  เป็นนครที่ตั้งอยู่ในส่วนตะวันตกของมหานครโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น จัดตั้งขึ้นเป็นเทศบาลนครเมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 1970 มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น มีจำนวนประชากร ณ วันที่ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2025 ประมาณ 69,439 คน และมีความหนาแน่นของประชากร 4,533 คนต่อตารางกิโลเมตร
ภูมิศาสตร์.
นครมูซาชิมูรายามะตั้งอยู่ในพื้นที่ตอนกลางเหนือของมหานครโตเกียว ทิศเหนือติดกับจังหวัดไซตามะ มีแม่น้ำอารากาวะและแม่น้ำทามะไหลผ่าน มีเนินเขาซายามะทอดยาวจากตะวันตกไปตะวันออกในพื้นที่ตอนเหนือของเมือง ส่วนด้านใต้ของเนินเขาอยู่บริเวณขอบทางฝั่งตะวันตกของที่ราบสูงมูซาชิโนะ
ภูมิอากาศ.
นครมูซาชิมูรายามะมีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้นกึ่งเขตร้อน (การแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน "Cfa") มีลักษณะเด่นคือฤดูร้อนที่อบอุ่นและฤดูหนาวที่เย็นสบาย มีหิมะตกเล็กน้อยถึงไม่มีเลย อุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปีในมูซาชิมูรายามะอยู่ที่ ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยทั้งปีอยู่ที่ โดยเดือนกันยายนเป็นเดือนที่มีฝนตกชุกที่สุด อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ยอยู่ในเดือนสิงหาคมอยู่ที่ประมาณ และต่ำสุดในเดือนมกราคมอยู่ที่ประมาณ 
สถิติประชากร.
ตามข้อมูลสำมะโนประชากรของญี่ปุ่น จำนวนประชากรของมูซาชิมูรายามะเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วในช่วงหลายทศวรรษหลังสงคราม แต่ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา อัตราการเติบโตได้ชะลอตัวลงอย่างมาก
ฮิงาชิกูรูเมะ

ฮิงาชิกูรูเมะ  เป็นนครที่ตั้งอยู่ในส่วนตะวันตกของมหานครโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 12.92 ตารางกิโลเมตร มีจำนวนประชากร 114,355 คน ในปี ค.ศ. 2012
พัฒนาการความต้องการทางเพศ

ในจิตวิทยาของฟรอยด์ พัฒนาการความต้องการทางเพศ  เป็นองค์ประกอบใจกลางของทฤษฎีแรงขับทางเพศของสำนักคิดจิตวิเคราะห์ ที่ว่ามนุษย์มีความต้องการทางเพศตามสัญชาตญาณตั้งแต่เกิดซึ่งพัฒนาในห้าขั้น ได้แก่ ขั้นปาก ขั้นทวารหนัก ขั้นอวัยวะเพศ ขั้นแฝงและขั้นสนใจเพศตรงข้าม ซึ่งแบ่งตามลักษณะของอีโรจีเนียสโซน ซึ่งเป็นแหล่งที่มาของแรงขับความต้องการทางเพศ ซิกมุนด์ ฟรอยด์เสนอว่า หากเด็กประสบความคับข้องใจทางเพศสัมพันธ์กับขั้นพัฒนาการความต้องการทางเพศขั้นใด เด็กจะประสบความวิตกกังวลซึ่งจะติดตัวไปถึงวัยผู้ใหญ่เป็นโรคประสาท ซึ่งเป็นความผิดปกติของจิตอย่างหนึ่ง
หมู่เกาะเซาท์ออร์กนีย์

หมู่เกาะเซาท์ออร์กนีย์  เป็นหมู่เกาะในมหาสมุทรใต้ ทางตอนใต้ของทะเลสโกเชีย ห่างจากปลายสุดของคาบสมุทรแอนตาร์กติกไปทางตะวันออกเฉียงเหนือ 604 กม. (375 ไมล์) หมู่เกาะมีพื้นที่ 620 ตร.กม. เกาะใหญ่สุดคือ เกาะคอโรเนชัน
เกาะนี้เคยเป็นส่วนหนึ่งของอาณานิคมหมู่เกาะฟอล์กแลนด์จนกระทั่ง ค.ศ. 1962 จึงโอนไปเป็นส่วนหนึ่งของบริติชแอนตาร์กติกเทร์ริทอรี
หมู่เกาะเรบิยาฆิเฆโด

หมู่เกาะเรบิยาฆิเฆโด ([reβiʝaxiˈxeðo]) หรือ กลุ่มเกาะเรบิยาฆิเฆโด  เป็นกลุ่มเกาะภูเขาไฟ 4 เกาะในมหาสมุทรแปซิฟิก เป็นที่รู้จักในด้านระบบนิเวศที่เป็นเอกลักษณ์ เป็นส่วนหนึ่งของเทศบาลมันซานิโยของรัฐโกลิมา ประเทศเม็กซิโกตั้งแต่ ค.ศ. 1861 ตั้งอยู่ห่างจากเมืองกาโบซานลูกัสและปลายสุดของคาบสมุทรบาฆากาลิฟอร์เนียไปทางตะวันตกเฉียงใต้ 386 กิโลเมตร
เลสิก

เลสิก หรือ LASIK ย่อมาจากคำว่า (Laser In-Situ Keratomileusis) คือเทคโนโลยีการรักษาสายตาโดยการใช้แสงเลเซอร์ในการรักษา สายตาสั้น ,สายตายาว,หรือสายตาเอียง ซึ่งถือเป็นนวัตกรรมที่สร้างประวัติศาสตร์อันโดดเด่นของการรักษาสายตา เนื่องจากเป็นวิธีที่ง่าย สะดวก ปลอดภัยและรวดเร็ว โดยใช้เวลาเพียง 15 นาทีต่อการรักษา 1 ข้างและให้ผลอย่างถาวร ทำให้ผู้ที่ได้รับการรักษาไม่ต้องใส่แว่นหรือคอนแทคเลนส์
ในปัจจุบันการรักษาด้วยการใช้แสงเลเซอร์ด้วยเครื่องเอ็กไซเมอร์เลเซอร์ (Excimer Laser) แก้ไขความผิดปกติของสายตามีความแม่นยำสูงมาก 
สามารถแก้ไขปรับเปลี่ยนรูปร่างของกระจกตาให้เหมาะสมเพื่อให้แสงที่ผ่านเข้าตาสามารถโฟกัสได้พอดีที่จอประสาทตา
คุณสมบัติพิเศษของเอ็กไซเมอร์เลเซอร์ คือ เป็นแสงที่ให้พลังงานสูงมาก มีความแม่นยำสูง สามารถขัดผิวกระจกตาได้เรียบ ไม่ทำให้เกิดรอยไหม้เกรียม และไม่ทำอันตรายต่อเนื้อเยื่อใกล้เคียง ที่สำคัญที่สุดคือ ไม่สามารถผ่านทะลุเข้าไปในลูกตาได้ จึงไม่ทำอันตรายต่ออวัยวะภายในลูกตา
คาบสมุทรบาฆากาลิฟอร์เนีย

คาบสมุทรบาฆากาลิฟอร์เนีย  หรือ คาบสมุทรกาลิฟอร์เนีย  เป็นคาบสมุทรทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศเม็กซิโก อยู่ระหว่างมหาสมุทรแปซิฟิกกับอ่าวกาลิฟอร์เนีย คาบสมุทรมีความยาว 1,247 กม. (775 ไมล์) เริ่มตั้งแต่เมืองเมฆิกาลิของรัฐบาฮากาลิฟอร์เนียทางตอนเหนือ ไปถึงเมืองกาโบซานลูกัสของรัฐบาฮากาลิฟอร์เนียซูร์ทางใต้
คาบสมุทรมีพื้นที่ 143,390 ตร.กม. (55,360 ตร.ไมล์) โดยถูกแยกออกจากแผ่นดินใหญ่ของเม็กซิโกโดยอ่าวกาลิฟอร์เนียและแม่น้ำโคโลราโด คาบสมุทรนี้ยังมีทะเลทรายขนาดใหญ่ 4 แห่ง
จักรพรรดินีเซี่ยวจฺวังเหวิน

เซี่ยวจฺวังไท่หวงไท่โฮ่ว (จีน: 孝莊太皇太后; พินอิน: Xiào zhuāng tài huáng tàihòu; พระราชสมภพ: 26 มีนาคม ค.ศ.1613; สวรรคต: 27 มกราคม ค.ศ.1688) เป็นราชนิกุลชาวแมนจูในประวัติศาสตร์จีนสมัยต้นราชวงศ์ชิง ซึ่งมีบทบาทในฐานะพระราชมารดาในจักรพรรดิชุ่นจื้อ และพระราชอัยยิกาในจักรพรรดิคังซี 
เซี่ยวจฺวังเหวินไท่หวงไท่โฮ่วมีพระนามเดิมว่า ปูมู่ปูไท่ เป็นพระราชธิดาของเหอซั่วจงชินหวาง (和硕忠亲王) หัวหน้ามองโกลเผ่าเคอร์ฉิน ราชตระกูลสายบิดาของเซี่ยวจฺวังเหวินไท่หวงไท่โฮ่วนั้น เป็นตระกูลป๋อจื่อจิน ที่สืบเชื้อสายมาแต่เจงกีสข่าน (หัวหน้ามองโกลในสมัยนั้น มาจากตระกูลนี้หรือไม่ก็อ้างว่าสืบสายมาแต่เจงกีสข่านกันทั้งสิ้น) อย่างไรก็ตามเผ่าเคอร์ฉินนั้นมีอิทธิพลจำกัดอยู่ทางตะวันออกของทุ่งหญ้าเท่านั้น ไม่ได้ถือว่าทรงอำนาจอะไรมากมาย ในยุคที่นูร์ฮาร์ชีกำลังเรืองอำนาจในเจี้ยงโจวนั้น ปู่ของเซี่ยวจฺวังเหวินไท่หวงไท่โฮ่วชื่อว่า หนูว์เอี้ยน เป็นหัวหน้าเผ่าเคอร์ฉินอยู่ เขาก็เห็นว่าควรจะผูกมิตรกับสกุลอ้ายซินเจี๋ยหรอเอาไว้ เพื่ออาศัยอิทธิพลของนูร์ฮาร์ชีด้วย เลยส่งลูกสาวคือ เจอเจอ มาแต่งงานกับหวงไท่จี๋เพื่อผูกสมัครเป็นญาติกันในปี 1614 ต่อมาเมื่อบิดาของพระพันปีเซี่ยวจฺวังขึ้นเป็นหัวหน้าเผ่าแทนปู่ของนาง ก็เลยส่งลูกสาวคือ ปูมู่ปูไท่มาแต่งกับหวงไท่จี๋อีกคนในปี 1625 เพื่อผูกเป็นญาติกันสองชั้น
เซี่ยวจฺวังเหวินไท่หวงไท่โฮ่วทรงประสูติพระราชธิดา 3 พระองค์แก่หวงไท่จี๋ และพระราชโอรส 1 พระองค์คือฝูหลิน ส่วนฮองเฮาเจอเจอ ที่เป็นอาหญิงของนางนั้นมีแต่พระราชธิดากับหวงไท่จี๋ เมื่อจักรพรรดิหวงไถจี๋สวรรคต เจ้าชายฝูหลินได้ครองราชย์เป็นจักรพรรดิซุ่นจื้อในปี 1643 ทั้งฮองเฮาเจอเจอและพระมเหสีปูไท่จึงขึ้นเป็นสมเด็จพระพันปีพร้อม ๆ กัน แต่อำนาจปกครองประเทศจะอยู่ในมือของตัวเอ่อร์กุนเสียมาก ตัวเอ่อร์กุนก็ครองอำนาจอยู่หลายปีจนเขาตาย และพอดีกับที่จักรพรรดิซุ่นจื้อ ทรงเจริญพระชันษาพอดี พระองค์จึงทรงปกครองประเทศเอง พระพันปีเซี่ยวจฺวังจะเริ่มเข้ามามีบทบาทในช่วงหลัง ๆ ของรัชกาล จักรพรรดิซุ่นจื้อ และก็มีส่วนอย่างมากตอนเปลี่ยนรัชกาลเป็นคังซี ในการสนับสนุนให้องค์ชายเสียนเยี่ย ขึ้นเป็นฮ่องเต้ และร่วมดูแลราชกิจกับ 4 ผู้สำเร็จราชการ พอจักรพรรดิคังซีเริ่มว่าราชการเอง พระนางก็หยุดการข้องเกี่ยวราชกิจไป และใช้ชีวิตบั้นปลายอย่างสงบจนเสด็จสวรรคตในปี 1688
ฮิงาชิมูรายามะ

ฮิงาชิมูรายามะ  เป็นนครที่ตั้งอยู่ในส่วนตะวันตกของมหานครโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 17.17 ตารางกิโลเมตร มีจำนวนประชากร 151,279 คน ในปี ค.ศ. 2010
จักรพรรดินีเซี่ยวจิ้งเฉิง

จักรพรรดินีเซี่ยวจิ้งเฉิง(จีน: 孝静成皇后; พินอิน:Xiaojingcheng) (19 มิถุนายน 1812 - 21 สิงหาคม 1855) เดิมเป็นพระมเหสี (หวงกุ้ยเฟย์)ในจักรพรรดิเต้ากวงแห่งราชวงศ์ชิง ต่อมาพระนางก็ได้รับเฉลิมพระราชอิสริยยศเป็น ฮองไทเฮา ในปี 1855 โดยจักรพรรดิเสียนเฟิง ก่อนพระนางจะสวรรคตเพียง 8 วัน
พระราชประวัติ.
จักรพรรดินีเสี้ยวจิ้งเฉิง ประสูติในรัชสมัยของจักรพรรดิเจียชิ่ง เป็นบุตรีของนายฮังกียา (花良阿) เลขาธิการของชั้นสอง (员外郎) ในกระทรวงยุติธรรม ในราชสกุล เบอร์จิกิต จากมองโกล พระนางเสี้ยวจิงได้รับการคัดเลือกเข้าเป็นพระสนมของจักรพรรดิเต้ากวง และได้รับพระราชทานยศศักดิ์เป็นพระสนมจิง (静贵人) ในวันที่ 22 พฤศจิกายน 1826 ต่อมาให้กำเนิดเจ้าชายยี่กง (奕纲) พระราชโอรสพระองค์ที่สองในจักรพรรดิเต้ากวง พระนางได้รับการเลื่อนตำแหน่งเป็นจิงเฟย (静嫔)
ในเดือนธันวาคม 1835 พระนางเบอร์จิกิตได้เลื่อนยศเป็นจิงกุ้ยเฟย (静贵妃) ในปี 1840 ก่อนการสรรคตของจักรพรรดิเต้ากวง พระนางก็รับการสถาปนาเป็นจิงหวงกุ้ยเฟย 
เมื่อจักรพรรดิเต้ากวงเสด็จสวรรคตในปี ค.ศ. 1850 เจ้าชายอี้จู่ได้ขึ้นครองราชสมบัติเฉลิมพระนามเป็นจักรพรรดิเสียนเฟิง พระนางทรงได้รับการการเฉลิมพระนามเป็น คังฉินหวงกุ้ยไท่เฟยเนื่องจากหลังจากจักรพรรดินีเซี่ยวฉวนเฉิงเสด็จสิ้นพระชนม์ พระมเหสีจิงฮองกุ้ยเฟย ได้ทรงทำการอภิบาลองค์มกุฎราชกุมารและทำการดูแลพระราชวังฝ่ายใน ซึ่งที่จริงควรได้รับการสถาปนาเป็น สมเด็จพระพันปีหลวง ซึ่งสร้างความไม่พอพระทัยแก่องค์ชายหกยิ่งนัก และในปี ค.ศ.1852 ทรงดูแลการคัดเลือกบุตรีขุนนางแมนจูที่จะเป็นพระสนมของจักรพรรดิเสียนเฟิง ในบรรดาที่ถูกเลือกฮองเฮาและพระสนม ต่อมามีบทบาทเป็นจักรพรรดินีเจินและพระสนมอี้
สมเด็จพระพันปีหลวงในจักรพรรดิเสียนเฟิง.
ในเดือน สิงหาคม 1855 พระพันปีหลวงคังฉินทรงพระประชวรหนัก และด้วยแรงกดดันทางการเมืองจักรพรรดิเสียนเฟิงจึงทรงสถาปนาพระพันปีหลวงคังฉินขึ้นเป็น สมเด็จพระจักรพรรดินี พระพันปีหลวง ในวันที 13 สิงหาคม ค.ศ.1855 และอีกแปดวันต่อมาพระนางทรงสิ้นพระชนม์โดยพระศพของพระนางถูกฝังไว้ในสุสานหลวงติงหลิงและได้รับการสถาปนาเป็น สมเด็จพระจักรพรรดินีเสี้ยวจิง(孝静皇后) ซึ่งแตกต่างจากจักรพรรดินีองค์อื่นๆของจักรพรรดิเต้ากวงได้รับพระนามเพิ่มเติมต่อท้ายนามว่า เฉิง (成) ต่อมาในรัชสมัยจักรพรรดิถงจื้อองค์ชายหกได้เป็นที่ปรึกษาผู้สำเร็จราชการของยุวฮ่องเต้ จึงได้มีการเติมพระราชทินนานามต่อท้ายให้พระมารดาในสุสาน โดยการเติมคำว่า เฉิง (成) และสถาปนาพระนามเป็นเป็น "สมเด็จพระจักรพรรดินีเสี้ยวจิงเฉิง พระพันปีหลวง" ตามคำขอของเจ้าชายกงชินหวัง
ดูเพิ่ม.
! style="width: 26%; | ก่อนหน้า
! style="width: 4%; |
! style="width: 40%; | จักรพรรดินีเซี่ยวจิ้งเฉิง
! style="width: 4%; |
! style="width: 26%; | ถัดไป
 <br>
เอิร์ธซอง

"เอิร์ธซอง"  เป็นเพลงของนักร้องชาวอเมริกัน ไมเคิล แจ็กสัน เขียนโดยไมเคิล แจ็กสัน โดยมีโปรดิวเซอร์ ได้แก่ไมเคิล แจ็กสัน ,เดวิด ฟอสเตอร์ และบิลล์ บอททรีลล์เป็นโปรดิวเซอร์ร่วม สำหรับรวมอัลบั้มของไมเคิล แจ็กสัน โดยไดวางจำหน่ายในวันที่ 27 พฤศจิกายน ค.ศ. 1995 โดยเป็นครั้งแรกที่มีฉากสภาพแวดล้อมเกิดมลพิษตัดไม้ทำลายป่าและการเกิดใหม่ของโลกที่เกิดขึ้น
ฮิงาชิยามาโตะ

ฮิงาชิยามาโตะ  เป็นนครที่ตั้งอยู่ในส่วนตะวันตกของมหานครโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 13.54 ตารางกิโลเมตร มีจำนวนประชากร 82,195 คน ในปี ค.ศ. 2010
ฮิโนะ (โตเกียว)

ฮิโนะ  เป็นนครที่ตั้งอยู่ในส่วนตะวันตกของมหานครโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 27.55 ตารางกิโลเมตร มีจำนวนประชากร ณ วันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 2023 ประมาณ 190,623 คน
มอนสเตอร์ (เพลงไมเคิล แจ็กสัน)

"มอนสเตอร์"  เป็นเพลงของนักร้องชาวอเมริกัน ไมเคิล แจ็กสัน เขียนโดยไมเคิล แจ็กสัน ,เอ็ดดี้ แคสชิโอ และเจมส์ พอร์ท โดยมีบทแร็ปโดยเคอร์ติส แจ็กสัน และเป็นโปรดิวเซอร์ร่วมกับเท็ดดี้ ไรลี่ และเอ็ดดี้ แคสชิโอ เป็นเพลงสำหรับรวมอัลบั้มสะสมของไมเคิล แจ็กสัน ไมเคิล โดยได้วางจำหน่ายในวันที่ 10 ธันวาคม ค.ศ. 2010
เทียนนกแก้ว

เทียนนกแก้ว (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Impatiens psittacina") อยู่ในวงศ์ Balsaminaceae อันดับ Ericales เป็นพรรณไม้เฉพาะถิ่นพบได้ในรัฐมณีปุระของอินเดีย, พม่า และภาคเหนือของไทย แถบจังหวัดเชียงใหม่ จัดอยู่ในกลุ่มเดียวกับวงศ์เทียน มีรูปทรงของดอกที่สวยงามเหมือนนกแก้วที่โดนแมวกัดไปครึ่งตัว เรียกชื่อตามลักษณะรูปทรงว่า “ดอกเทียนนกแก้ว” จัดอยู่ในกลุ่มพืชล้มลุกและเป็นพรรณไม้เมืองหนาว
ดาวหางซีซาร์

ดาวหางซีซาร์ (การตั้งชื่อทางวิทยาศาสตร์ C/-43 K1) หรือดาวหางใหญ่ 44 ปีก่อนคริสตกาล บางทีอาจเป็นดาวหางที่เลื่องลือที่สุดในสมัยโบราณ สามารถมองเห็นได้เจ็ดวัน ซึ่งชาวโรมันถือเป็นสัญญาณของการยก[[จูเลียส ซีซาร์]] (100-44 BC) [[ผู้เผด็จการ]]โรมันที่เพิ่งเสียชีวิต ให้เป็นพระเจ้า
ดาวหางซีซาร์เป็นหนึ่งในห้า[[ดาวหาง]]ที่ทราบกันว่ามี[[โชติมาตรสัมบูรณ์]]ติดลบ และอาจเป็นดาวหางยามกลางวันที่สว่างที่สุดในประวัติศาสตร์เท่าที่บันทึก ดาวหางนี้ไม่เป็นคาบและอาจแตกสลายไปแล้ว
ออกญาสุตตันตปรีชา (อินทร์)

ออกญาสุตตันตปรีชา (อินทร์) เป็นกวีที่มีชื่อเสียงของกัมพูชา เกิดเมื่อ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2402 ที่จังหวัดกันดาล เป็นบุตรของบัญจงและนางมุม ได้บวชเป็นสามเณรเมื่ออายุ 15 ปีที่วัดแพรกโพธิ์ จากนั้น ลาสิกขาไปเรียนกับพระภิกษุที่เป็นอาจารย์ชื่อดังในกัมพูชาขณะนั้น ได้แก่ พระอาจารย์เพช พระพุทธโฆสาจารย์ปรัก และพระอาจารย์สุข เมื่ออายุครบบวช ได้บวชที่วัดแก้ว จังหวัดพระตะบอง 1 พรรษา จากนั้นเดินทางมาศึกษาในประเทศไทยนาน 7 ปี จึงกลับสู่กัมพูชาและลาสิกขาเมื่ออายุได้ 38 ปี 
ท่านเป็นผู้ที่มีความรู้ทางภาษาบาลี ได้เข้ารับราชการเป็นหลวงวิจิตรโวหาร มีหน้าที่ในการแต่งและแปลภาษาบาลี บรรดาศักดิ์สุดท้ายของท่านคือเป็น ออกญาสุตตันตปริยชาหรือออกญาสุตตตันตปรีชา ผลงานทางวรรณคดีที่โดดเด่นได้แก่ นิราศนครวัด สุภาษิตสำหรับสรี คติโลก และกาพย์เรื่องโลกนิติปกรณ์ ที่แต่งไว้ทั้งภาษาบาลีและภาษาเขมร ถึงแก่อนิจกรรมเมื่อ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2467 รวมอายุได้ 65 ปี