พระเจ้าฟือร์นังดูที่ 2 แห่งโปรตุเกส

พระเจ้าฟือร์นังดูที่ 2 (29 ตุลาคม พ.ศ. 2359 – 15 ธันวาคม พ.ศ. 2428) เป็นพระมหากษัตริย์โปรตุเกสและเป็นพระราชสวามีในสมเด็จพระราชินีนาถมารีอาที่ 2 แห่งโปรตุเกสนับตั้งแต่การประสูติกาลพระราชโอรสองค์แรกใน พ.ศ. 2380 จนถึงการสวรรคตของพระนางในปีพ.ศ. 2396 
ตามกฎหมายของโปรตุเกส เพียงหลังจากการประสูติของพระราชโอรสพระองค์แรกในปีพ.ศ. 2380 พระองค์ทรงได้รับพระอิสริยยศในฐานะพระมหากษัตริย์พระราชสวามี รัชกาลของพระองค์สิ้นสุดด้วยการสวรรคตของพระมเหสีในปีพ.ศ. 2396 แต่พระองค์ก็ทรงดำรงเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ในรัชกาลของพระราชโอรสคือ พระเจ้าเปดรูที่ 5 แห่งโปรตุเกสจนถึงปีพ.ศ. 2398 พระองค์ทรงประสูติในฐานะราชนิกุลเยอรมันสายซัคเซิน-โคบูร์กและโกทา
ช่วงต้นพระชนม์ชีพ.
พระนามเมื่อประสูติของพระองค์คือ แฟร์ดีนันท์ เอากุสท์ ฟรันทซ์ อันโทน เป็นพระราชโอรสในเจ้าชายแฟร์ดีนันท์แห่งแซ็กซ์-โคบูร์กและก็อตธากับเจ้าหญิงมารีอา แอนโตนีอา คอฮารี เดอ คซาบราก เจ้าชายแฟร์ดีนันท์ทรงเติบโตขึ้นมาในหลายสถานที่ ไม่ว่าจะเป็นดินแดนของพระราชวงศ์ซึ่งปัจจุบันคือ ประเทศสโลวาเกีย, ราชสำนักแห่งออสเตรียและเยอรมนี พระองค์ทรงเป็นพระราชนัดดาในสมเด็จพระเจ้าเลโอโปลด์ที่ 1 แห่งเบลเยียมและทรงเป็นพระญาติชั้นหนึ่งของพระโอรสของพระองค์ซึ่งก็คือ สมเด็จพระเจ้าเลโอโปลด์ที่ 2 แห่งเบลเยียมและจักรพรรดินีชาร์ลอตแห่งเม็กซิโก อีกทั้งและสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักรกับเจ้าชายอัลเบิร์ต พระราชสวามีของพระนาง
พระมหากษัตริย์แห่งโปรตุเกส.
ตามกฎหมายของโปรตุเกส พระราชสวามีในสมเด็จพระราชินีนาถจะได้รับพระอิสริยยศ "พระมหากษัตริย์" หลังจากสมเด็จพระราชินีนาถทรงมีพระสูติกาลบุตรพระองค์แรกจากการอภิเษกสมรสครั้งนี้ (นั่นเป็นเหตุผลที่พระราชสวามีพระองค์แรกของสมเด็จพระราชินีนาถคือ โอกุสต์ เดอ โบอาร์แน ไม่ได้รับพระอิสริยยศ "พระมหากษัตริย์") หลังจากการประสูติของพระราชโอรสซึ่งต่อมาคือ พระเจ้าเปดรูที่ 5 แห่งโปรตุเกส เจ้าชายแฟร์ดีนันท์จึงได้รับการเฉลิมพระนามว่า พระเจ้าฟือร์นังดูที่ 2 แห่งโปรตุเกส
ถึงแม้ว่าสมเด็จพระราชินีนาถมารีอาที่ 2 จะทรงมีพระราชอำนาจในการปกครองแต่เพียงผู้เดียว แต่ทั้งสองพระองค์ทรงประกอบพระกรณียกิจร่วมกันอย่างดีและทรงร่วมกันแก้ไขปัญหาวิกฤตต่างๆในรัชกาลของสมเด็จพระราชินีนาถมารีอาที่ 2 พระเจ้าฟือร์นังดูทรงมีบทบาทสำคัญในประวัติศาสตร์การเมืองโปรตุเกส โดยทรงบริหารราชการด้วยพระองค์เองในระหว่างที่พระมเหสีทรงพระครรภ์
แต่ในที่สุด สมเด็จพระราชินีนาถมารีอาที่ 2 เสด็จสวรรคตจากการมีพระประสูติกาลบุตรพระองค์ที่ 11 ทำให้รัชกาลของพระเจ้าฟือร์นังดูต้องสิ้นสุดลง แต่ก็ทรงดำรงเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ในช่วงปีพ.ศ. 2396 จนถึงพ.ศ. 2398 ในช่วงระหว่างที่พระเจ้าเปดรูที่ 5 ยังไม่ทรงบรรลุนิติภาวะ
บั้นปลายพระชนม์ชีพ.
ในปีพ.ศ. 2412 พระองค์ทรงปฏิเสธที่จะรับราชบัลลังก์สเปน
ในบั้นปลายพระชนม์ชีพพระเจ้าเฟอร์นานโดที่ 2 ทรงสมรสกับนักร้องอุปรากรคือ เอลิซา ฮันสเลอร์ และได้บรรดาศักดิ์เป็นเคานท์เตสแห่งเอ็ดลา
พระเจ้าเฟอร์นานโดที่ 2 ทรงเป็นผู้มีสติปัญญาและมีพระทัยใฝ่ทางด้านศิลปะเช่นเดียวกับพระทัยที่นิยมความทันสมัยและแนวคิดเสรีนิยม พระองค์ทรงเป็นผู้เชี่ยวชาญในด้านการแกะสลัก, เครื่องปั้นดินเผาและภาพสีน้ำ
ในปีพ.ศ. 2381 พระองค์ทรงสร้างพระราชวังเปนาใกล้ซินทรา เป็นสถาปัตยกรรมในจินตนาการป่าในสไตล์ที่ผสมผสานในรูปแบบสัญลักษณ์ที่อาจเทียบเคียงได้กับปราสาทนอยชวานชไตน์ของสมเด็จพระเจ้าลุดวิกที่ 2 แห่งบาวาเรีย พระองค์ทรงใช้พระชนม์ชีพในบั้นปลายที่ปราสาทนี้ร่วมกับพระมเหสีพระองค์ที่สอง โดยทรงรับอุปถัมภ์จิตรกรที่ยิ่งใหญ่ตลอดเวลาของพระองค์
อภิเษกสมรสและรัชทายาท.
พระเจ้าฟือร์นังดูที่ 2 ทรงอภิเษกสมรสกับสมเด็จพระราชินีนาถมารีอาที่ 2 แห่งโปรตุเกส พระราชธิดาในพระเจ้าเปดรูที่ 4 แห่งโปรตุเกส (ยังทรงเป็นจักรพรรดิเปดรูที่ 1 แห่งบราซิลด้วย) ในภายหลัง หลังจากการสวรรคตของพระราชินีนาถมารีอา พระองค์ก็อภิเษกสมรสอีกครั้งในกรุงลิสบอน วันที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2412 กับนักแสดงหญิงคือ เอลิซา ฮันสเลอร์ (เกิดที่นูชาเตล 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2379 - เสียชีวิตที่ ลิสบอน 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2472) ได้รับการสถาปนาเป็นกราฟิน ฟอน เอ็ดลา การอภิเษกสมรสครั้งนี้ไม่มีโอรสธิดา
พระองค์กับพระมเหสีพระองค์แรกทรงมีพระราชโอรสธิดาร่วมกัน 11 พระองค์ ได้แก่