ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2532

ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2532 เป็นฤดูกาลที่ไม่การกำหนดขอบเขตอย่างเป็นทางการ โดยดำเนินอยู่ภายในปี พ.ศ. 2532 แต่พายุหมุนเขตร้อนส่วนใหญ่มีแนวโน้มก่อตัวขึ้นภายในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกเฉียงเหนือ ระหว่างเดือนพฤษภาคมถึงเดือนพฤศจิกายน วันเหล่านี้ถือเป็นธรรมเนียมในการกำหนดขอบเขตของแต่ละฤดูกาล เมื่อพายุหมุนเขตร้อนก่อตัวขึ้นภายในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกเฉียงเหนือ
ขอบเขตของบทความนี้จำกัดเฉพาะบริเวณมหาสมุทรแปซิฟิกที่อยู่เหนือเส้นศูนย์สูตร ทางฝั่งตะวันตกของเส้นแบ่งเขตวันสากล ส่วนพายุใดที่ก่อตัวขึ้นทางฝั่งตะวันออกของเส้นดังกล่าวจะเรียกว่า พายุเฮอร์ริเคน (ดูที่ ฤดูพายุเฮอร์ริเคนแปซิฟิก พ.ศ. 2532) ในช่วงเวลานี้ พายุใดที่ทวีกำลังแรงขึ้นเป็นพายุโซนร้อนในมหาสมุทรตะวันตกจะได้รับชื่อจากศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม ส่วนพายุดีเปรสชันเขตร้อนใดที่ก่อตัวขึ้นในแอ่งนี้จะได้รับการกำหนดหมายเลขและเติมตัวอักษร "W" ต่อท้ายเป็นรหัสเรียก ส่วนพายุดีเปรสชันเขตร้อนลูกใดที่ก่อตัวขึ้นหรือเคลื่อนตัวเข้าไปภายในพื้นที่รับผิดชอบของฟิลิปปินส์ พายุลูกนั้นจะได้รับชื่อจากสำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ หรือ PAGASA ด้วย ด้วยเหตุนี้พายุเพียงหนึ่งลูก อาจมีชื่อถึงสองชื่อก็ได้
ภาพรวมฤดูกาล.
ตลอดปี พ.ศ. 2532 ปัจจัยขนาดใหญ่หลายประการในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตก ทำให้เกิดคุณลักษณะที่ผิดปกติและเฉพาะตัวขึ้น ซึ่งยากต่อการพยากรณ์ จากรายงานพายุหมุนเขตร้อนประจำปี พ.ศ. 2532 ของศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม ถือว่าฤดูกาลนี้เป็นฤดูกาลหนึ่งที่ท้าทาย และมีลักษณะเฉพาะตัวของตัวเองในประวัติการทำงานของศูนย์ฯ ในช่วงเวลาส่วนใหญ่ของปี มีร่องมรสุมขนาดกว้างเกิดขึ้นและส่งผลให้เกิดความผันผวนในกิจกรรมการพาความร้อนในแต่ละวันขึ้น ซึ่งไปยับยั้งการก่อตัวอย่างรวดเร็วของความแปรปรวน (disturbances) หลายลูก ส่วนสันกลางโทรโพสเฟียร์ที่แคบผิดปกติ และก่อให้เกิดความยากลำบากในการพยากรณ์เส้นทางเดินพายุทางตรงขึ้น นอกจากนี้ ร่องความกดอากาศต่ำระดับสูงในเขตร้อน (TUTT) ยังเข้ามามีบทบาทอย่างมากในการพัฒนาของระบบพายุเป็นจำนวนมาก ดังเช่น พายุไต้ฝุ่นกอร์ดอน ซึ่งก่อตัวขึ้นจากเมฆพายุฝนฟ้าคะนองเดี่ยว ที่แฝงตัวอยู่ภายใต้เซลล์ของร่องความกดอากาศต่ำระดับสูงในเขตร้อน
ฤดูกาลนี้เริ่มต้นด้วยการก่อตัวขึ้นอย่างผิดปกติของพายุโซนร้อนวีโนนา ทางด้านตะวันออกของเส้นแบ่งเขตวันสากลในช่วงต้นเดือนมกราคม ระบบมีพลังอยู่เป็นเวลาสองสัปดาห์ ก่อนจะเคลื่อนตัวข้ามเข้ามาในแอ่ง และสลายตัวลงเหนือบริเวณประเทศฟิลิปปินส์ นับจากนั้นเป็นเวลาถึงสามเดือน แอ่งนี้ไม่มีกิจกรรมของพายุหมุนเขตร้อนเลย กระทั่งพายุหมุนเขตร้อนลูกหนึ่งก่อตัวขึ้นในช่วงกลางเดือนเมษายน และถือเป็นพายุไต้ฝุ่นลูกที่สองในรอบเก้าปี ที่เป็นพายุซูเปอร์ไต้ฝุ่น ต่อมาในช่วงกลางเดือนพฤษภาคม ร่องมรสุมขนาดกว้างได้ก่อตัวชึ้นตั้งแต่ในอ่าวเบงกอล ทอดตัวยาวไปทางตะวันออกเข้าสู่ทะเลจีนใต้ พายุไต้ฝุ่นเบรนดา ก่อตัวขึ้นจากร่องดังกล่าวภายในทะเลจีนใต้ และเคลื่อนตัวเข้าหาแผ่นดินในบริเวณภาคใต้ของประเทศจีน ก่อนจะสลายตัวไป พายุไต้ฝุ่นลูกดังกล่าวทิ้งบริเวณของการไหลเวียนฝ่ายใต้ระดับต่ำไว้ ซึ่งไปกระตุ้นให้เกิดการก่อตัวของพายุไต้ฝุ่นซีซิลขึ้นในช่วงปลายเดือน และยังมีพายุอีกสองลูกที่ก่อตัวในเดือนมิถุนายน นั่นคือ พายุไต้ฝุ่นด็อต และ พายุโซนร้อนเอลลิส ลูกแรกเป็นพายุไต้ฝุ่นที่มีกำลัง ก่อตัวขึ้นใกล้กับหมู่เกาะแคโรไลน์ จากนั้นเคลื่อนตัวทางตะวันตก จนขึ้นฝั่งและสลายตัวเหนือบริเวณประเทศเวียดนาม ส่วนลูกที่สองเป็นระบบพายุที่การจัดระบบไม่ดีพอ โดยเคลื่อนตัวโดยทั่วไปไปทางเหนือ และพัดขึ้นฝั่งประเทศญี่ปุ่น
ในช่วงต้นเดือนกรกฎาคม การเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วของร่องมรสุมที่ปกคลุมอยู่ในแอ่ง เป็นผลให้เกิดการก่อตัวของพายุโซนร้อนเฟย์ขึ้น โดยในขณะที่พายุลูกนี้ปกคลุมอยู่เหนือบริเวณประเทศฟิลิปปินส์นั้น พายุไต้ฝุ่นกอร์ดอนได้ก่อตัวขึ้นภายใต้เซลล์ร่องความกดอากาศต่ำระดับสูงในเขตร้อนที่อยู่ทางตะวันออก จากการทวีกำลังขึ้นอย่างรวดเร็วของกอร์ดอน ทำให้พายุโซนร้อนอีกลูกก่อตัวขึ้นภายในบริเวณไดเวอร์เจนซ์ที่ถูกเร่ง ที่เกี่ยวข้องกับเซลล์ TUTT เดียวกัน หลายวันต่อมา ร่องมรสุมมีกิจกรรมที่ดีเป็นพิเศษ และก่อให้เกิดพายุหมุนเขตร้อนเป็นลำดับจำนวนหลายลูกในช่วงปลายเดือนกรกฎาคม ได้แก่ พายุเออร์วิงในทะเลจีนใต้ พายุจูดีใกล้กับหมู่เกาะมาเรียนา พายุดีเปรสชันเขตร้อน 12W ใกล้กับประเทศไต้หวัน และพายุเคน–ลอลา ใกล้กับหมู่เกาะรีวกีว การก่อตัวขึ้นของพายุหมุนเขตร้อนของพายุหมุนเขตร้อนทั้งเจ็ดลูกในเดือนกรกฎาคม ทำให้เดือนกรกฎาคม ปี พ.ศ. 2532 เป็นเดือนกรกฎาคมที่มีกิจกรรมของพายุหมุนเขตร้อนมากที่สุด นับตั้งแต่ปี พ.ศ. 2516 กิจกรรมของพายุที่สุดขีดนี้ยังต่อเนื่องมาในเดือนสิงหาคมด้วย โดยมีการก่อตัวขึ้นของพายุแม็ค, แนนซี, เพ็กกี้ และ 19W ทั้งหมดเป็นการก่อตัวขึ้นภายในร่องมรสุม การก่อตัวขึ้นมาตามต่อเนื่องกันอย่างรวดเร็วของพายุแนนซี, โอเวน และ เพ็กกี้ นำไปสู่การมีปฏิสัมพันธ์แบบสองลูก (binary interaction) ระหว่างระบบพายุแต่ละลูกทางใต้ของประเทศญี่ปุ่นเป็นเวลาหลายวัน ต่อมาพายุโซนร้อนโรเจอร์ก่อตัวขึ้นใกล้กับหมู่เกาะรีวกีว หลายวันหลังจากที่ 19W สลายตัวไปและเคลื่อนตัวไปทางตะวันออกเฉียงเหนือผ่านประเทศญี่ปุ่นอย่างรวดเร็ว ซึ่งเป็นพายุเพียงลูกเดียวในเดือนดังกล่าว ที่ไม่ได้ก่อตัวขึ้นภายในร่องมรสุม ส่วนพายุลูกสุดท้ายของเดือนสิงหาคม คือ 12W ก่อตัวขึ้นทางตะวันออกเฉียงเหนือของเกาะกวม และสลายตัวไปเนื่องจากลมเฉือนที่มีกำลังแรง
ฝนที่ตกหนักจากพายุไต้ฝุ่นหลายลูก ตั้งแต่เดือนมิถุนายนถึงกันยายน ทำให้เกิดอุทกภัยที่ีมีผู้เสียชีวิตเป็นจำนวนมากในมณฑลอานฮุย มณฑลหูเป่ย์ มณฑลเจียงซู มณฑลเจียงซี มณฑลจี๋หลิน มณฑลเสฉวน และมณฑลเจ้อเจียงของประเทศจีน โดยมีผู้เสียชีวิตจากอุทกภัยประมาณ 3,000 คน และสร้างตวามเสียหายขึ้นรวมถึง 2.7 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ
ต่อมาในเดือนพฤศจิกายน พายุไต้ฝุ่นเกย์ ก่อตัวขึ้นเป็นพายุลูกแรกของเดือน และกลายเป็นพายุหมุนเขตร้อนที่ส่งผลกระทบอย่างรุนแรงในพื้นที่คาบสมุทรมาเลย์ในรอบ 35 ปี พายุเกย์ก่อตัวขึ้นในอ่าวไทย ก่อนจะเคลื่อนตัวผ่านประเทศไทยในระดับพายุไต้ฝุ่น และเคลื่อนตัวออกนอกแอ่งเข้าสู่แอ่งพายุไซโคลนมหาสมุทรอินเดียเหนือ และมีผลกระทบกับประเทศอินเดียต่อ นับเป็นพายุที่มีลักษณะเฉพาะตัวมาก ทำให้ยากแก่การพยากรณ์ จากเหตุการณ์นี้ ในจังหวัดชุมพรมีผู้เสียชีวิตถึง 446 คน และรวมทั้งหมดถึง 833 คน ประชาชนได้รับผลกระทบกว่าหนึ่งแสนห้าหมื่นคน สร้างความเสียหายถึงประมาณ 1.1 หมื่นล้านบาท
พายุ.
พายุโซนร้อนวีโนนา.
! ระยะเวลา
 – 21 มกราคม
! ความรุนแรง
พายุไต้ฝุ่นแอนดี้.
! ระยะเวลา
! ความรุนแรง
พายุไต้ฝุ่นเบรนดา (บีนิง).
! ระยะเวลา
! ความรุนแรง
พายุโซนร้อนกำลังแรงซีซิล.
! ระยะเวลา
! ความรุนแรง
พายุไต้ฝุ่นด็อต (กูริง).
! ระยะเวลา
! ความรุนแรง
พายุโซนร้อนกำลังแรงเอลลิซ (ดาลิง).
! ระยะเวลา
! ความรุนแรง
พายุโซนร้อนกำลังแรงเฟย์ (เอลัง).
! ระยะเวลา
! ความรุนแรง
พายุไต้ฝุ่นกอร์ดอน (โกริง).
! ระยะเวลา
! ความรุนแรง
พายุโซนร้อนโฮป (ฮูลิง).
! ระยะเวลา
! ความรุนแรง
พายุโซนร้อนกำลังแรงเออร์วิง (อีเบียง).
! ระยะเวลา
! ความรุนแรง
พายุไต้ฝุ่นจูดี้.
! ระยะเวลา
! ความรุนแรง
พายุดีเปรสชันเขตร้อน 12W (มีลิง).
! ระยะเวลา
! ความรุนแรง
พายุโซนร้อนกำลังแรงเคน–ลอลา.
! ระยะเวลา
! ความรุนแรง
พายุไต้ฝุ่นแม็ก.
! ระยะเวลา
! ความรุนแรง
พายุไต้ฝุ่นแนนซี.
! ระยะเวลา
! ความรุนแรง
พายุไต้ฝุ่นโอเวน.
! ระยะเวลา
! ความรุนแรง
พายุโซนร้อนเพ็คกี้.
! ระยะเวลา
! ความรุนแรง
พายุดีเปรสชันเขตร้อน 19W.
! ระยะเวลา
! ความรุนแรง
พายุโซนร้อนกำลังแรงโรเจอร์ (นาร์ซิง).
! ระยะเวลา
! ความรุนแรง
พายุโซนร้อน 21W.
! ระยะเวลา
! ความรุนแรง
พายุไต้ฝุ่นซาราห์ (โอเปง).
! ระยะเวลา
! ความรุนแรง
พายุโซนร้อนกำลังแรงทิป.
! ระยะเวลา
! ความรุนแรง
พายุโซนร้อนกำลังแรงเวรา (ปีนิง).
! ระยะเวลา
! ความรุนแรง
พายุไต้ฝุ่นเวย์น.
! ระยะเวลา
! ความรุนแรง
พายุไต้ฝุ่นแอนเจลา (รูบิง).
! ระยะเวลา
! ความรุนแรง
พายุไต้ฝุ่นไบรอัน.
! ระยะเวลา
! ความรุนแรง
พายุไต้ฝุ่นคอลลีน.
! ระยะเวลา
! ความรุนแรง
พายุไต้ฝุ่นแดน (ซาลิง).
! ระยะเวลา
! ความรุนแรง
พายุไต้ฝุ่นเอลซี (ตาซิง).
! ระยะเวลา
! ความรุนแรง
พายุไต้ฝุ่นฟอร์เรสต์.
! ระยะเวลา
! ความรุนแรง
พายุไต้ฝุ่นเกย์.
8929 (JMA)・32W (JTWC)<br>
! ระยะเวลา
! ความรุนแรง
วันที่ 1 พฤศจิกายน ความแปรปรวนเขตร้อนก่อตัวขึ้นเหนือทะเลอ่าวไทย ระบบดังกล่าวมีการพัฒนาได้อย่างดี หย่อมความกดอากาศต่ำจึงก่อตัวขึ้นได้อย่างรวดเร็วภายในความแปรปรวนนั้น ในวันที่ 2 พฤศจิกายน พายุดีเปรสชันเขตร้อนทวีกำลังแรงขึ้นเป็นพายุโซนร้อน ต่อมาได้ทวีกำลังแรงขึ้นอย่างรวดเร็วเนื่องจากตัวพายุอยู่เหนือบริเวณน้ำอุ่น วันต่อมาพายุไต้ฝุ่นเกย์ทวีกำลังแรงขึ้นเป็นพายุซูเปอร์ไต้ฝุ่น และมีตาพายุก่อตัวขึ้นภายในบริเวณศูนย์กลางการพาความร้อน (ศูนย์กลางพายุ) ซึ่งลักษณะแบบนี้ดำเนินไปจนกระทั่งพายุพัดขึ้นฝั่งที่จังหวัดชุมพร ด้วยความเร็วลมประมาณ 235 กม./ชม. (145 ไมล์/ชม.) โดยหลังจากที่พายุพัดขึ้นฝั่งแล้ว พายุไต้ฝุ่นเกย์ได้เคลื่อนตัวข้ามเส้นเมริเดียนที่ 100 องศาตะวันออก และเข้าสู่แอ่งมหาสมุทรอินเดียเหนือ
ในขณะที่พายุปกคลุมอยู่ในอ่าวไทย เรือหลายร้อยลำไม่ทันได้ระวังพายุที่ทวีกำลังแรงขึ้นอย่างรวดเร็ว ทำให้อัปปางลงอย่างรวดเร็วในทะเลที่ลึกประมาณ 11 ถึง 14 เมตร มีผู้เสียชีวิตจากอุบัติเหตุนอกชายฝั่งอย่างน้อย 275 คน และมีรายงานผู้สูญหายอีกกว่าหนึ่งร้อยคน ในประเทศไทย ภัยพิบัติจากน้ำท่วมฉับพลันได้ทำลายบ้านเรือนประชาชนนับหมื่นหลัง โดยจังหวัดชุมพรได้รับความเสียหายอย่างหนัก มีผู้เสียชีวิตจากเหตุการณ์นี้ในประเทศไทยรวม 833 คน และความเสียหายอยู่ที่ประมาณ 1.1 หมื่นล้านบาท หรือประมาณ 496.5 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
พายุไต้ฝุ่นฮันต์ (อุนซิง).
! ระยะเวลา
! ความรุนแรง
พายุไต้ฝุ่นเออร์มา (วัลดิง).
! ระยะเวลา
! ความรุนแรง
พายุดีเปรสชันเขตร้อน 35W.
! ระยะเวลา
! ความรุนแรง
พายุไต้ฝุ่นแจ็ก.
! ระยะเวลา
! ความรุนแรง
รายชื่อพายุ.
ในฤดูกาลนี้มีชื่อถูกใช้ไปทั้งสิ้น 32 ชื่อ โดยศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วมเป็นผู้ตั้งชื่อให้กับพายุหมุนเขตร้อนเหล่านี้ เมื่อระบบดังกล่าวมีความรุนแรงถึงระดับพายุโซนร้อนแล้ว รายชื่อเหล่านี้เป็นชุดรายชื่อฉบับแก้ไข เริ่มใช้มาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2522 อย่างไรก็ตาม ศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วมได้เปลี่ยนการใช้ชุดรายชื่อในระหว่างกลางปี 2532 โดยเริ่มต้นที่ แอนเจลา เป็นต้นไป
ฟิลิปปินส์.
สำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ (PAGASA) จะใช้ชื่อของตัวเองหากมีพายุใดก่อตัวหรือเคลื่อนผ่านพื้นที่รับผิดชอบของตน โดย PAGASA จะตั้งชื่อพายุให้กับพายุดีเปรสชันเขตร้อนที่ก่อตัวขึ้นภายในพื้นที่รับผิดชอบของตน และพายุหมุนเขตร้อนใดก็ตามที่เคลื่อนตัวผ่านพื้นที่ดังกล่าว โดยชื่อที่ใช้ถูกนำมาจากรายชื่อที่เป็นรายชื่อเดียวกับที่ถูกใช้ไปในฤดูกาล ค.ศ. 1985 (พ.ศ. 2528) ซึ่งชื่อใดในชุดนี้ที่ไม่ถูกถอนจะถูกนำกลับมาใช้ใหม่อีกครั้งในปี ค.ศ. 1993 (พ.ศ. 2536) โดย PAGASA ใช้รูปแบบการตั้งชื่อของตัวเองแบบเรียงตามตัวอักษรฟิลิปิโน (A, B, K, D เป็นต้น) เป็นชื่อผู้หญิงในภาษาฟิลิปิโน ซึ่งลงท้ายด้วยอักษร "ng" โดยชื่อที่ไม่ถูกใช้จะทำเป็น อักษรสีเทา
ผลกระทบ.
ตารางนี้รวมเอาทั้งหมดของระบบพายุที่ก่อตัวภายใน หรือ เคลื่อนตัวเข้ามาในมหาสมุทรแปซิฟิกเหนือ ทางฝั่งตะวันตกของเส้นแบ่งวันสากล ภายในปี พ.ศ. 2532 ตารางนี้ยังมีภาพรวมของความรุนแรงของระบบ ระยะเวลา บริเวณที่มีผลกระทบกับแผ่นดิน และจำนวนความเสียหายหรือจำนวนผู้เสียชีวิตใด ๆ ที่เกี่ยวข้องกับระบบพายุ ส่วนตัวเลขมูลค่าความเสียหายถูกปรับเป็นค่าเงินดอลลาร์สหรัฐ ค.ศ. 1989 (พ.ศ. 2532)