pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
ซูเปอร์แบนตัมเวท

ซูเปอร์แบนตัมเวท  ชื่อเรียกรุ่นมวยที่อยู่ระหว่างรุ่นแบนตัมเวทกับรุ่นเฟเธอร์เวท โดยนักมวยที่จะชกในรุ่นนี้ต้องมีน้ำหนักมากกว่า 118 ปอนด์ (53.524 กิโลกรัม) และไม่เกิน 122 ปอนด์ (55.338 กิโลกรัม) สถาบันแรกที่ก่อตั้งรุ่นนี้ขึ้นมา คือ สภามวยโลก (WBC) ในปี ค.ศ. 1976 โดยเรียกชื่อรุ่นนี้ว่า ซูเปอร์แบนตัมเวท ทางสมาคมมวยโลก (WBA) สหพันธ์มวยนานาชาติ (IBF) และองค์กรมวยโลก (WBO) รวมทั้งในวงการมวยไทยจะเรียกชื่อรุ่นนี้ว่า จูเนียร์เฟเธอร์เวท (junior featherweight) โดยพิกัดนี้ไม่มีบรรจุไว้ในการแข่งขันมวยสากลสมัครเล่น (ในปัจจุบัน สมาคมมวยโลกเปลี่ยนการเรียกชื่อรุ่นเป็นซูเปอร์แบนตัมเวทร่วมกันกับสภามวยโลก ตั้งแต่ปี ค.ศ.1998)
สำหรับนักมวยไทยที่เคยครองแชมป์โลกในรุ่นนี้ มีทั้งหมด 4 คน ได้แก่ สามารถ พยัคฆ์อรุณ, ยอดดำรงค์ ศิษย์ยอดธง, สมศักดิ์ ศิษย์ชัชวาลย์ และ พูนสวัสดิ์ กระทิงแดงยิม
และนักมวยต่างชาติที่มีชื่อเสียง ที่เคยชกในพิกัดนี้ อาทิ วิลเฟรโด โกเมซ, ลูเป ปินตอร์, ฆวน เมซา, เจฟฟ์ เฟเนค, อซูม่าห์ เนลสัน, เอริก โมราเลส, แมนนี ปาเกียว, โทชิอากิ นิชิโอกะ เป็นต้น
เฟเธอร์เวท

เฟเธอร์เวท  ชื่อเรียกพิกัดน้ำหนักมวยรุ่นเล็กรุ่นหนึ่ง นักมวยที่จะชกในรุ่นนี้ต้องมีน้ำหนักมากกว่า 122 ปอนด์ (55.338 กิโลกรัม) และไม่เกิน 126 ปอนด์ (57.153
กิโลกรัม) โดยทุกสถาบันจะเรียกชื่อนี้เหมือนกันหมด สำหรับนักมวยไทยยังไม่เคยมีใครเป็นแชมป์โลกในรุ่นนี้ (เคยมีหนึ่งคน คือ ก้องธวัช ส.กิตติ แต่เป็นแชมป์โลกในสถาบันสหพันธ์มวยโลก (WBF) ซึ่งเป็นสถาบันที่ไม่ได้รับการยอมรับ) แต่สำหรับมวยสากลสมัครเล่นแล้ว เคยมีนักมวยไทยครองเหรียญทองโอลิมปิกมาแล้ว ในปี ค.ศ. 1996 คือ สมรักษ์ คำสิงห์
สำหรับนักมวยต่างชาติที่มีชื่อเสียง ที่เคยชกหรือชกในพิกัดนี้ อาทิ ซัลบาดอร์ ซันเชซ, วิลเฟรโด บัซเกซ, หลุยส์ ซีโต้ เอสปิโนซา, นาซีม ฮาเหม็ด, แมนนี่ ปาเกียว, เอริก โมราเลส, คริส จอห์น , โฮซูมิ ฮาเซงาวะ เป็นต้น
Щ

Shcha หรือ Shta (Щ, щ) เป็นอักษรซีริลลิกตัวหนึ่ง ใช้แทนเสียง // หรือ // ในภาษารัสเซีย, // หรือ // ในภาษายูเครน และ // ในภาษาบัลแกเรีย เริ่มแรกอักษรตัวนี้เป็นอักษรรวมระหว่าง Ш กับ Т ที่มี descender อยู่ตรงกลาง และมีพัฒนาการมาจากอักษรกลาโกลิต Shta (รูปภาพ:)
อักษรตัวนี้ค่อนข้างมีความยุ่งยากในการทับศัพท์ ในทางภาษาศาสตร์จะถ่ายอักษรเป็น šč ในภาษาอังกฤษจะเปลี่ยนเป็น shch และในภาษาเยอรมันจะเปลี่ยนเป็น schtsch ซึ่งต้องใช้มากถึง 7 ตัวเพื่อแปลงอักษรเพียงตัวเดียว
ซูเปอร์เฟเธอร์เวท

ซูเปอร์เฟเธอร์เวท  ชื่อเรียกพิกัดน้ำหนักมวยรุ่นเล็กที่อยู่ระหว่างรุ่นเฟเธอร์เวทกับรุ่นไลท์เวท โดยนักมวยที่จะชกในรุ่นนี้ต้องมีน้ำหนักมากกว่า 126 ปอนด์ (57.153 กิโลกรัม) และไม่เกิน 130 ปอนด์ (58.967 กิโลกรัม) ครั้งแรกทางสภามวยโลก (WBC) และ สมาคมมวยโลก (WBA) จะเรียกชื่อรุ่นนี้ว่า "จูเนียร์ไลท์เวท" (Junior Lightweight) ต่อมาใน ค.ศ. 1998 เปลี่ยนมามาเรียกเป็น "ซูเปอร์เฟเธอร์เวท" แต่ทาง สหพันธ์มวยนานาชาติ (IBF) กับ องค์กรมวยโลก (WBO) และในวงการมวยไทยยังเรียกชื่อรุ่น "จูเนียร์ไลท์เวท" 
นักมวยไทยที่เคยเป็นแชมป์โลกในรุ่นนี้ มีทั้งหมด 2 คน คือ ยอดสนั่น 3เคแบตเตอรี่ กับ ศิริมงคล สิงห์มนัสศักดิ์
สำหรับนักมวยชาวต่างชาติที่มีชื่อเสียงที่ชกหรือเคยชกในพิกัดนี้ ได้แก่ แฟลซ อีลอสเด้, อาเลกซิส อาร์เกวโย, อซูม่าห์ เนลสัน, ฆูลิโอ เซซาร์ ชาเบซ, ฟลอยด์ เมย์เวทเธอร์ จูเนียร์, เอริก โมราเลส, ฆวน มานูเอล มาร์เกซ, แมนนี ปาเกียว, ออสการ์ เดอ ลา โฮยา, อาเซลีนู เฟรย์ตัส เป็นต้น
ไลท์เวท

ไลท์เวท  ชื่อเรียกพิกัดน้ำหนักมวยรุ่นเล็กรุ่นหนึ่ง โดยนักมวยที่จะชกในรุ่นนี้ต้องมีน้ำหนักมากกว่า 130 ปอนด์ (58.967 กิโลกรัม) และไม่เกิน 135 ปอนด์ (61.235
กิโลกรัม) โดยทุกสถาบันจะเรียกชื่อนี้เหมือนกันหมด สำหรับนักมวยไทยยังไม่เคยมีใครได้เป็นแชมป์โลกในรุ่นนี้ และยังไม่เคยประสบความสำเร็จในแบบมวยสากลสมัครเล่นระดับโลก เช่น กีฬาโอลิมปิก เป็นต้น
สำหรับนักมวยต่างชาติที่มีชื่อเสียง ที่ชกในพิกัดนี้ ได้แก่ อาเลกซิส อาร์เกวโย, คิม ด็อก-กู, โรเบร์โต ดูรัน, เจฟฟ์ เฟเนค, อซูม่าห์ เนลสัน, มิเกล อังเฆล กอนซาเลซ, ฆูลิโอ เซซาร์ ชาเบซ, ออสการ์ เดอ ลา โฮยา, แมนนี ปาเกียว, อาเมียร์ ข่าน เป็นต้น
สำหรับประวัติศาสตร์ของรุ่นไลท์เวท ถือว่าเป็นพิกัดน้ำหนักมวย 3 รุ่นแรกของโลกด้วย โดยถือกำเนิดขึ้นมาในปี ค.ศ. 1850 พร้อมกับรุ่นมิดเดิลเวท และเฮฟวีเวท
ซูเปอร์ไลท์เวท

ซูเปอร์ไลท์เวท  ชื่อเรียกพิกัดน้ำหนักมวยรุ่นเล็กรุ่นหนึ่งที่อยู่ระหว่างรุ่นไลท์เวทกับรุ่นเวลเตอร์เวท นักมวยที่จะชกในรุ่นนี้ต้องมีน้ำหนักมากกว่า 135 ปอนด์ (61.235 กิโลกรัม) และไม่เกิน 140 ปอนด์ (63.503 กิโลกรัม) โดยสถาบันสภามวยโลก (WBC) และสมาคมมวยโลก (WBA) ก่อตั้งรุ่นนี้ขึ้นมาพร้อมกันในปี ค.ศ. 1967 โดยเริ่มแรกเรียกว่า ไลท์เวลเตอร์เวท (light welterweight) ต่อมาทางสภามวยโลกและสมาคมมวยโลกได้เปลี่ยนชื่อรุ่นเป็น "ซูเปอร์ไลท์เวท" ตั้งแต่ ค.ศ. 1998 ส่วนทางสหพันธ์มวยนานาชาติ (IBF) และองค์กรมวยโลก (WBO) เรียกว่า จูเนียร์เวลเตอร์เวท (junior welterweight) แต่ในวงการมวยสากลสมัครเล่นยังคงเรียกว่า ไลท์เวลเตอร์เวท อยู่
สำหรับนักมวยไทยเคยครองแชมป์โลกในรุ่นนี้มาแล้ว 1 คน คือ แสนศักดิ์ เมืองสุรินทร์ ซึ่งเป็นแชมป์โลกรุ่นใหญ่สุดที่นักมวยไทยเคยเป็นแชมป์มาด้วย และมีนักมวยสากลสมัครเล่นเคยได้ครองเหรียญทองโอลิมปิกมาแล้วในปี ค.ศ. 2004 คือ มนัส บุญจำนงค์ และได้เหรียญเงินโอลิมปิก 2 คน คือ ทวี อัมพรมหา ในปี ค.ศ. 1984 และ มนัส บุญจำนงค์ ในปี ค.ศ. 2008
สำหรับนักมวยชาวต่างชาติที่มีชื่อเสียง ที่ชกหรือเคยชกในพิกัดน้ำหนักนี้ ได้แก่ กัตส์ อิชิมัตสึ, อันโตนิโอ เซร์บันเตส, ชูการ์ เรย์ เลนเนิร์ด, โธมัส เฮิร์นส์, โรเบร์โต ดูรัน, ฆูลิโอ เซซาร์ ชาเบซ, ออสการ์ เดอ ลา โฮยา, มิเกล อังเฆล กอนซาเลซ, มีเกล กอตโต, แมนนี ปาเกียว, เอริก โมราเลส, ฟลอยด์ เมย์เวทเธอร์ จูเนียร์, อาร์ตูโร กัตติ, อาเมียร์ ข่าน, รุสลัน โปรวอดนิคอฟ, จอช เทย์เลอร์ เป็นต้น
อารูบา

<ns>0</ns>
 <revision>
 <parentid>9976755</parentid>
 <timestamp>2025-08-08T09:54:40Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Narutzy</username>
 </contributor>
 <comment>/* อ้างอิง */</comment>
 <origin>12463930</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
อารูบา (ดัตช์และปาเปียเมนตู:) เป็นเกาะหนึ่งมีความยาว 32 กิโลเมตร ตั้งอยู่ในหมู่เกาะเลสเซอร์แอนทิลลีสในทะเลแคริบเบียน อยู่ห่างจากคาบสมุทรปารากัวนา (รัฐฟัลกอน ประเทศเวเนซุเอลา) ไปทางเหนือ 27 กิโลเมตร อารูบาเป็นหนึ่งในสี่ประเทศองค์ประกอบ (constituent country) ของราชอาณาจักรเนเธอร์แลนด์ เกาะแห่งนี้มีความแตกต่างจากดินแดนส่วนใหญ่ในแถบแคริบเบียน กล่าวคือ มีอากาศแห้ง ภูมิอากาศเช่นนี้สนับสนุนการท่องเที่ยวเนื่องจากผู้มาเยือนสามารถคาดหวังว่าจะได้พบอากาศอบอุ่นและแสงแดดจัดได้แน่นอน เกาะนี้มีเนื้อที่ 193 ตารางกิโลเมตร เป็นส่วนหนึ่งของหมู่เกาะเอบีซี (ABC islands)
ภูมิศาสตร์.
อารูบาเป็นส่วนหนึ่งของหมู่เกาะเลสเซอร์แอนทิลลีส หรือเจาะจงลงไปอีกก็คือแนวลูกโซ่ลีเวิร์ดแอนทิลลีส โดยทั่วไปมีลักษณะราบเรียบ ไม่มีแม่น้ำ แต่ก็มีชื่อเสียงจากหาดทรายสีขาวที่ส่วนใหญ่จะอยู่ทางชายฝั่งทางใต้และตะวันตกของตัวเกาะ ซึ่งเป็นบริเวณที่ได้รับการกำบังจากกระแสน้ำอันรุนแรงจากมหาสมุทร ส่วนชายฝั่งทางเหนือและตะวันออกไม่ได้รับการป้องกัน จึงได้รับผลกระทบจากทะเลมากกว่าและมนุษย์ก็ไม่ได้เข้าไปแตะต้องมากนัก ภายในเกาะมีเนินเขาบางแห่งที่มีความสำคัญ เช่น โฮยแบร์ค (Hooiberg) มีความสูง 165 เมตร (541 ฟุต) และเมานต์ยามาโนตา (Mount Jamanota) ซึ่งเป็นจุดสูงสุดของเกาะ มีความสูง 188 เมตร (617 ฟุต) เหนือระดับน้ำทะเล
อารูบาเป็นดินแดนสมาชิกต่างหากของราชอาณาจักรเนเธอร์แลนด์ ตัวเกาะไม่มีเขตการปกครองย่อยลงไปอีก ทางทิศตะวันออกได้แก่ กือราเซาและโบแนเรอ ทั้งสองเกาะเดิมเป็นดินแดนส่วนตะวันตกเฉียงใต้ของเนเธอร์แลนด์แอนทิลลีส อารูบาและอดีตเกาะของเนเธอร์แลนด์แอนทิลลีสทั้งสองเกาะนี้เป็นที่รู้จักกันในชื่อ หมู่เกาะเอบีซี
ภูมิอากาศของเกาะเป็นแบบร้อนภาคพื้นสมุทร ปรากฏความหลากหลายทางอุณหภูมิในแต่ละฤดูเล็กน้อย ซึ่งช่วยดึงดูดนักท่องเที่ยวตลอดทั้งปี อุณหภูมิโดยทั่วไปมีลักษณะเกือบสม่ำเสมอที่ประมาณ 28 องศาเซลเซียส (82 องศาฟาเรนไฮต์) และมีลมสินค้าจากมหาสมุทรแอตแลนติกพัดผ่าน ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยรายปีเกือบ 500 มิลลิเมตร (20 นิ้ว) ส่วนใหญ่จะตกในปลายฤดูใบไม้ร่วง
อัฐ

อัฐ เป็นหน่วยเงินของประเทศไทยในสมัยโบราณตั้งแต่กรุงสุโขทัย มีค่าเท่ากับ 1/64 บาท หรือ 1/8 เฟื้อง หรือ 1/16 สลึง หรือ 1/64 บาท คำว่า "อัฐ" แปลว่า แปด เนื่องจากเงินจำนวน 8 อัฐ จะเท่ากับ 1 เฟื้อง จึงทำให้เรียกเช่นนั้น (บาลี: อฏฺฐ)
โสฬส

โสฬส (โส-ลด) เป็นหน่วยเงินของประเทศไทยในสมัยโบราณตั้งแต่กรุงสุโขทัย มีค่าเท่ากับ 1/128 บาท หรือ 1/16 เฟื้อง หรือ 1/32 สลึง คำว่า "โสฬส" แปลว่า สิบหก เนื่องจากเงินจำนวน 16 โสฬส จะเท่ากับ 1 เฟื้อง จึงทำให้เรียกเช่นนั้น (บาลี: โสฬส sōlasa)
ตำนานน้ำท่วมโลก

ตำนาน น้ำท่วมโลกครั้งใหญ่ ที่ทำให้เกิดโดยพระเจ้าหรือเทพเจ้า เพื่อทำลายล้างอารยธรรม โดยเป็นการลงโทษความบาปของมนุษย์ เพื่อเริ่มต้นอารยธรรมใหม่ ๆ ที่ส่งผลมายังปัจจุบัน ซึ่งเกิดขึ้นบริเวณอารยธรรมเมโสโปเตเมีย เป็นประเด็นที่ปรากฏอยู่แพร่หลายในตำนานของวัฒนธรรมต่าง ๆ ทั่วโลก เช่น 
ทั้งยังปรากฏร่องรอยใน เพลงกล่อมเด็ก หรือ เพลงปลอบเด็ก ที่มีเนื้อร้องว่า "โยกเยกเอย น้ำท่วมฝ้า กระต่ายลอยคอ หมาหางงอ ขี่คอโยกเยก"
ตำนานต่าง ๆ เหล่านี้ เป็นเรื่องที่มนุษย์ทั่วโลกคุ้นเคยที่สุด วัฒนธรรมในโลกนี้ทั้งในอดีตและปัจจุบันจำนวนมาก ต่างมีเรื่องราวบันทึกเกี่ยวกับ "น้ำท่วมโลกครั้งใหญ่" ที่ทำลายล้างอารยธรรมโลกสมัยโบราณจนสิ้น
มิโคยัน มิก-27

มิโคยัน มิก-27  (นาโต้ ใช้ชื่อรหัสว่าฟลอกเกอร์-ดี/เจ) เป็นเครื่องบินโจมตีภาคพื้นดินที่สร้างโดยสำนักงานออกแบบมิโคยันของสหภาพโซเวียตและต่อมาถูกผลิตใต้ใบอนุญาตโดยอินเดียใช้ชื่อว่า บาฮาดูร ("Bahadur") แปลว่าผู้กล้า อย่างไรก็ตามมันไม่เหมือนมิก-23 มิก-27 นั้นไม่ถูกใช้อย่างแพร่หลายนักนอกจากรัสเซีย ประเทศส่วนมากใช้กลับใช้มิก-23บีเอ็นและซุคฮอย ซู-25 แทน ในปัจจุบันมันประจำการอยู่ในอินเดียและศรีลังกาเท่านั้น ส่วนของรัสเซียและยูเครนนั้นได้ปลดประจำการแล้ว
เจนนิเฟอร์ เฮล

เจนนิเฟอร์ เฮล (Jennifer Hale) เกิดเมื่อวันที่ 30 มกราคม 2515 ในตอนเหนือของแคนาดา เป็นนักพากย์วิดีโอเกม ภาพยนตร์ การ์ตูน และวิทยุมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2536 เรื่องที่พากย์ได้แก่
ซุคฮอย ซู-24

ซุคฮอย ซู-24  (นาโต้ใช้ชื่อรหัสว่าเฟนซ์เซอร์) เป็นเครื่องบินโจมตีและขัดขวางในทศวรรษที่ 1970 และ 1980 มันเป็นเครื่องบินสองที่นั่ง สองเครื่องยนต์ที่ใช้ระบบนำร่อง/โจมตีแบบดิจิทัลลำแรกของสหภาพโซเวียต ในหลายแง่มุมโครงสร้างภายนอกของมันคล้ายคลึงกับเอฟ-111 มันยังคงอย่ในประจำการในกองทัพอากาศโซเวียตและชาติอื่นๆ
วันนักข่าว

วันนักข่าว หรือวันสื่อสารมวลชนแห่งชาติ ในประเทศไทย ตรงกับวันที่ 5 มีนาคม ของทุกปี ซึ่งตรงกับ วันสถาปนา สมาคมนักข่าวแห่งประเทศไทย (สมาคมนักข่าวนักหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทย ในปัจจุบัน)
ประวัติ.
สมาคมนักข่าวแห่งประเทศไทย ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2498 โดยนักข่าวรุ่นบุกเบิก จำนวน 15 ท่าน คือโชติ มณีน้อย, เท่ห์ จงคดีกิจ, ประจวบ อัมพะเสวต, วิเชียร โรจนวงศานนท์, ถาวร มุ่งการดี, สนิท เอกชัย, เชาว์ รูปเทวินทร์, จรัญ โยบรรยงค์, กุศล ประสาร, ชลอ อาภาสัตย์, อนงค์ เมษประสาท, วิสัย สุวรรณผาติ, นพพร ตุงคะรักษ์, วิภา สุขกิจ และเลิศ อัศเวศน์ นัดหมายกันที่ศาลานเรศวร ในสวนลุมพินี โดยมีชาญ สินศุข จากสยามนิกร เป็นประธานการประชุม
โดยหนังสือพิมพ์แทบทุกฉบับ ต่างก็ให้ความสำคัญกับวันสำคัญของพวกตนเป็นอย่างยิ่ง โดยเป็นประเพณีที่ทราบกัน ระหว่างหนังสือพิมพ์กับผู้อ่านว่า วันที่ 6 มีนาคม ของทุกปี จะไม่มีหนังสือพิมพ์วางจำหน่าย เนื่องจากเป็นวันหยุดงานประจำปีของบรรดานักหนังสือพิมพ์ทั้งหลาย แต่แล้วหนังสือพิมพ์ก็แอบออกวางจำหน่ายในวันที่ 6 มีนาคม เนื่องจากประชาชนในฐานะผู้อ่านเกิดความตื่นตัว และมีความต้องการที่จะบริโภคข่าวสารที่มากขึ้น จึงทำให้หนังสือพิมพ์ฉบับอื่นต้องเลิกประเพณีดังกล่าวไป
สมาคมนักข่าวแห่งประเทศไทย ได้กำหนดให้ วันที่ 4 มีนาคม ของทุกปี เป็นวันที่จัดให้มีการประชุมใหญ่สามัญประจำปี เพื่อให้วันรุ่งขึ้นเป็นวันหยุดเฉลิมฉลองกันอย่างเต็มที่ ในงานเลี้ยงสังสรรค์ประจำปี แต่เดิมมา งานทั้งสองจัดขึ้น ณ ที่ทำการสมาคมฯ อาคาร 8 ถนนราชดำเนิน ซึ่งบริเวณริมฟุตบาทใกล้เคียง ก็เป็นสถานที่ซึ่งบรรดาเหยี่ยวข่าว นัดพบปะสังสรรค์กันเป็นปกติอยู่แล้ว แต่ในช่วงหลัง จำนวนสมาชิกเพิ่มขึ้นอย่างมาก และถนนราชดำเนินยังเป็นถนนสายหลัก มีผู้ใช้รถใช้ถนนเป็นจำนวนมาก รวมถึงสถานที่ยังคับแคบ ส่งผลให้สร้างความเดือดร้อนรำคาญแก่ผู้สัญจรไปมา จึงได้ย้ายสถานที่จัดการประชุมไปยังโรงแรมต่าง ๆ ตามความเหมาะสม
ต่อมา สมาคมนักข่าวแห่งประเทศไทย เข้ารวมกับ สมาคมนักหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทย กลายเป็น “สมาคมนักข่าวนักหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทย” เมื่อวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2542 แต่ยังคงกำหนดให้วันที่ 5 มีนาคม เป็นวันคล้ายวันสถาปนาสมาคมฯ และวันนักข่าว จนถึงปัจจุบัน
บาเลนเซีย

บาเลนเซีย ([baˈlen.θi̯a]) มีชื่อทางการและชื่อท้องถิ่นว่า วาเล็นซิอา (บาเลนเซีย: , [vaˈlen.si.a]) เป็นเมืองหลักของแคว้นบาเลนเซียและจังหวัดบาเลนเซีย เป็นเมืองที่มีขนาดใหญ่เป็นอันดับที่ 3 ของประเทศสเปนและเป็นย่านอุตสาหกรรมใหญ่ริมชายฝั่งโกสตาเดลอาซาอาร์ (Costa del Azahar) บาเลนเซียมีประชากรประมาณ 825,948 คน โดยพื้นที่ในเมืองของวาเลนเซียมีประชากรประมาณ 1.5 ล้านคน ขณะที่เขตมหานครมีประชากรราว 2.5 ล้านคน
เมืองบาเลนเซียมีภูมิอากาศแบบเมดิเตอร์เรเนียน มีฤดูร้อนที่แห้งอบอุ่นและอากาศหนาวที่ไม่รุนแรง มีสโมสรฟุตบอลที่มีชื่อเสียงคือ สโมสรฟุตบอลบาเลนเซีย
ชื่อเมือง.
ชื่อดั้งเดิมของเมืองในภาษาละตินคือ "วาแล็นติอา" (Valentia) หมายถึง "ความแข็งแกร่ง" (Vigour) ต่อมาในสมัยการปกครองของพวกมัวร์ เมืองนี้เป็นที่รู้จักในชื่อ "บะลันซียะฮ์" (Balansiya) ในภาษาอาหรับ
เนื่องจากการเปลี่ยนแปลงทางเสียง ชื่อเมืองนี้จึงกลายเป็น "บาเลนเซีย" ไปในภาษาสเปนแบบคาสตีล และเป็น "วาเล็นซิอา" หรือ "วาแล็นซิอา" ในภาษาบาเลนเซีย
อุลตร้าแมน VS มาสค์ไรเดอร์

ซูเปอร์แบทเทิล อุลตร้าแมน VS มาสค์ไรเดอร์ (; โรมาจิ: "Sūpā Batoru Urutoraman Tai Kamen Raidā"; : Super Battle Ultraman VS Kamen Rider) เป็นออริจินอลวิดีโอวางจำหน่ายเมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม ค.ศ. 1993
ภาพรวม.
เป็นผลงานครอสโอเวอร์แฟรนไชส์ละครชุดโทรทัศน์โทคุซัทสึ อุลตร้าแมน และ คาเมนไรเดอร์ ซึ่งในอดีตอุลตร้าแมนและคาเมนไรเดอร์แทบไม่มีโอกาสที่จะทำผลงาน ครอสโอเวอร์ร่วมกันบริษัทผู้ผลิต แต่ในช่วงต้นทศวรรษ 1990 แม้ว่าละครทีวีทั้งสองเรื่องจะยุติการออกอากาศไป แต่ยังมีการเคลื่อนไหวใหม่ๆ ก็เกิดขึ้น เช่น การเปิดตัวภาพยนตร์และวิดีโอเรื่องใหม่ในช่วงระยะเวลาหนึ่ง
นอกจากนี้ สึบุรายะโปรดักชัน ยังเป็นบริษัทคู่แข่งของโตเอะซึ่งได้ถอนตัวจากบริษัทโตโฮ (การยุติความสัมพันธ์ด้านทุน) ซึ่งภายใต้สถานการณ์ดังกล่าว ผลงานเรื่องนี้ถูกผลิตโดย บันไดวิชชัวล โดยเป็นตัวกลางให้กับ สึบุรายะโปรดักชัน และ โตเอะ ซึ่งเป็นผู้ถือสิทธิ์ของผลงาน 2 แฟรนไชส์ โดยทั้งสองบริษัทต่างก็เห็นพ้องต้องกันโดยมีข้อตกลงว่าจะไม่มีการเผยแพร่ซ้ำหรือออกอากาศทางโทรทัศน์เพื่อเคลียร์ด้านลิขสิทธิ์ที่ซับซ้อน แต่จะใช้วิธีการวางจำหน่ายในรูปแบบวิดีโอ นอกเหนือจากการแนะนำการเปรียบเทียบโดยใช้ฉากที่มีชื่อเสียงจากผลงานที่ผ่านมาของซีรีส์ทั้ง 2 แฟรนไชส์ ได้มีการสัมภาษณ์ทีมงานและนักแสดง รวมถึงหนังสั้นที่ได้รับการถ่ายทำใหม่
เรื่องย่อ.
เนื้อหานั้นเป็นเกี่ยวกับประวัติของอุลตร้าแมนและคาเมนไรเดอร์ต่างๆโดยบางฉากจะตัดต่อภาพแปลงร่างของอุลตร้าแมนไรคาเมนไรเดอร์ ในฉากสุดท้ายอุลตร้าแมนที่กำลังลำบากคาเมนไรเดอร์ได้ขยายร่างมาช่วยการต่อสู้
จอมคนแผ่นดินเดือด

จอมคนแผ่นดินเดือด (พินอิน: Biān huāng chuánshuō; คำแปล - "ตำนานแผ่นดินร้าง") เป็นนิยายกำลังภายใน แต่งโดยหวงอี้ ฉบับภาษาไทยแปลและเรียบเรียงโดย น.นพรัตน์ จัดพิมพ์โดย สำนักพิมพ์สยามอินเตอร์บุ๊คส์ เริ่มตีพิมพ์ในประเทศไทย พ.ศ. 2549 มีความยาวทั้งสิ้น 23 เล่ม
เนื้อเรื่องจับความช่วงปลายของราชวงศ์จิ้นตะวันตก และก่อนช่วงราชวงศ์เหนือ-ใต้ของประเทศจีน ตัวเอกเอี้ยนเฟยซึ่งอาศัยอยู่ในเมืองเปียนฮวน ซึ่งเป็นเขตแดนร้างกันชนระหว่างแผ่นดินเหนือของเผ่านอกด่าน และแผ่นดินใต้ของชาวฮั่น
เนื้อเรื่องย่อ.
เนื้อหาเกี่ยวกับเหตุการณ์ที่ดำเนินไปในประวัติศาสตร์ที่เริ่มจับความช่วงสงครามแม่น้ำเฝยสุ่ย โดยการรุกรานลงใต้ของราชวงศ์เฉียนฉินของฝูเจียนต่อราชวงศ์จิ้น โดยผู้ที่รับมือศึกครั้งนี้คือผู้นำกองกำลังเป่ยฝู่ เซี่ยเสียน ซึ่งผู้ที่วิเคราะห์กลยุทธสงครามครั้งนี้จนได้ชัยคือเซี่ยอานแห่งราชวงศ์จิ้น การศึกครั้งนี้ส่งผลให้การรวมประเทศจีนให้เป็นปึกแผ่นต้องใช้เวลายาวนานถึง 270 ปี โดยสุยเหวินตี้ได้เป็นผู้รวบรวมแผ่นดินจีนให้เป็นปึกแผ่นในปีค.ศ.583 (พ.ศ. 1126) ความพ่ายแพ้ของฝูเจียนเป็นจุดเริ่มต้นของการก่อร่างสร้างตัวของผู้ก่อตั้งราชวงศ์เหนือและใต้ในอนาคตทั้งสองคนคือทัวปากุยและหลิวอวี้
โดยมีเขตแดนร้างเมืองเปียนฮวนเป็นจุดศูนย์กลางในการดำเนินเรื่อง และมีเอี้ยนเฟยผู้เป็นสหายของทั้งสองเป็นคนดำเนินเรื่อง
สมมาส ราชสีมา

สมมาส ราชสีมา นักร้องเพลงลูกทุ่งชายชาวไทย สังกัดค่าย อาร์สยามในเครืออาร์เอส เจ้าของฉายาหนุ่มโคราชเสียงหวาน เป็นนักร้องลูกทุ่งที่มีชื่อเสียงโด่งดังในปัจจุบันจากผลงานเพลง จำใจชั่ว, จดหมายจากลูก, ทหารห่วงแฟน, เมาอ้อนเมีย, ลืมไม่ลง, เหมือนเดิมได้ไหม, ไม่รู้จักพอ, รักพี่หรือยัง, ขอสิทธิ์แค่คิดฮอด ฯลฯ
ประวัติ.
สมมาส ราชสีมา มีชื่อจริงว่า บำรุง บุญสูงเนิน มีชื่อเล่นว่า เป้ เป็นชาวอำเภอด่านขุนทด จังหวัดนครราชสีมา ครอบครัวมีอาชีพทำนาทำไร่ และมีฐานะยากจน สมมาสชอบการร้องเพลงมาตั้งแต่เด็ก และเริ่มเข้าสู่การประกวดร้องเพลงลูกทุ่งตามงานต่าง ๆตั้งแต่อยู่ชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โดยเขาชอบเสียงของ สายัณห์ สัญญา, ยอดรัก สลักใจ และ เสรี รุ่งสว่าง และก็เป็นเพลงของเสรี รุ่งสว่าง ที่เขาหยิบมาร้องในการประกวดมากที่สุด แต่สมมาสก็ไม่ค่อยประสบความสำเร็จในการประกวดสักเท่าใดนัก เพราะเขาไม่ได้ขึ้นแท่นเป็นผู้ชนะเลยแม้แต่ครั้งเดียว
หลังจากจบการศึกษาจากโรงเรียน ด้วยความยากจน สมมาสก็หันไปทำงานหลาก ทั้งทำนาทำไร่ กรรมกรแบกหาม เด็กเสิร์ฟ บ๋อย ต่อมาโชคเริ่มเข้าข้างเขาบ้าง เมื่อเขาสมัครประกวดร้องเพลงในรายการใหญ่ ที่จัดโดยวงดนตรียิ่งยง ยอดบัวงาม และสามารถคว้าชัยชนะได้เป็นครั้งแรก และได้รับรางวัลใหญ่ที่สุดในชีวิตมาครอง นั่นคือทองคำหนัก 2 สลึง
เข้าวงการ.
ระหว่างที่ทำงานร้องเพลงอยู่ที่ห้องอาหารแห่งหนึ่ง ปรากฏว่ามีแมวมองมาพบเขา จึงชักชวนมาเป็นนักร้องอัดแผ่นเสียง โดยหนึ่งในแมวมองที่ว่านั้นก็คือไพฑูรย์ ขันทอง หรือ ดาร์กี้ ขี้เมา ตลก และครูเพลงที่คร่ำหวอดอยู่ในวงการเจ้าของผลงานประพันธ์เพลง "รักน้องเมีย", "ชวนน้องแต่งงาน" ของ ยอดรัก สลักใจ และ "มีเมียเด็ก" ของพรศักดิ์ ส่องแสง ผลงานชุดแรกในชีวิตการเป็นนักร้องอาชีพของสมมาส ราชสีมา คือ "จดหมายจากลูก" และ ผลงานสร้างชื่อ ที่จุดประกายความดังของเขาก็คือเพลง "จดหมายจากลูก" และ "จำใจชั่ว" ซึ่งเป็นเพลงแรกที่เขาบันทึกเสียง
สมมาส ราชสีมา เป็นนักร้องลูกทุ่งชายที่มีหน้าตาดี น้ำเสียงไพเราะ เขาอยู่ในวงการเพลงมาหลายปี และผลิตผลงานออกมาอย่างต่อเนื่อง เขาโด่งดังมาจากเพลง "จำใจชั่ว" 
สมมาส ราชสีมา ไม่ได้มีความเกี่ยวข้องกับ สุนารี ราชสีมา นักร้องลูกทุ่งหญิงชื่อดังแห่งวงการลูกทุ่งไทยแต่อย่างใด
ผลงานเพลง.
สังกัดค่าย เอสเอส มิวสิค.
อัลบั้มรวมเพลง.
รวมเพลงฮิต สมมาส ราชสีมา.
เป็นการนำบทเพลงที่โด่งดังและฮิตที่สุดของ สมมาส ราชสีมา มารวมไว้ในอัลบั้มนี้
รวมเพลงฮิต คู่รักพักร้อน.
เป็นการนำบทเพลงในชุด คู่รักพักร้อน 1-2 ของ สมมาส ราชสีมา ร้องคู่ ลาวัณย์ จันทร์เพ็ญ มารวมไว้ในอัลบั้มนี้
สังกัดค่าย กรุงไทยออดิโอ.
ผลงานร่วมกับศิลปินอื่น.
หย่าวคักคัก เมดเลย์อีสาน (2545).
อัลบั้มพิเศษ หย่าวคักคัก เป็นการนำบทเพลงลูกทุ่งหมอลำที่เคยโด่งดังและได้รับความนิยมในอดีตกลับมาถ่ายทอดใหม่ผ่านน้ำเสียงศิลปินเลือดอีสานทั้งหมด 7 ศิลปิน นำโดย สาธิต ทองจันทร์,เดือนเพ็ญ อำนวยพร,ปฤษณา วงศ์ศิริ,แมน มณีวรรณ,สมมาส ราชสีมา,ลาวัณย์ จันทร์เพ็ญ และ ฟ้า สุภาวี
สังกัดค่าย อาร์สยาม.
ซิงเกิ้ล.
ขอสิทธิ์แค่คิดฮอด(2558) 
แฟนเก่ายังเฝ้ารอ(2559)
ยาโกเลฟ ยัค-28

ยาโกเลฟ ยัค-28  ยาโกเลฟ ยัค-28 เป็นเครื่องบินความเร็วเหนือเสียงเอนกประสงค์ องค์การนาโตกำหนดรหัสว่า ไฟร์บาร์ บริวเวอร์ และ เมสโตร บินครั้งแรกในวันที่ 5 มีนาคม ค.ศ. 1958 ปรากฏตัวเป็นครั้งแรกในงานสดงการบินตูชิโน ในปี ค.ศ. 1961
บิลบาโอ

บิลบาโอ  บางครั้งเรียกว่า บิลโบ  ตั้งอยู่ทางภาคเหนือของประเทศสเปน เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในแคว้นประเทศบาสก์และเป็นเมืองหลักของจังหวัดบิซกายา ตั้งขึ้นในวันที่ 15 มิถุนายน ค.ศ. 1300 (พ.ศ. 1843) โดยดอนดิเอโก โลเปซ เด อาโรที่ 5 (Don Diego Lopez de Haro V) ลอร์ดแห่งบิซกายา
เมืองบิลบาโอเป็นบริเวณที่มีความคล่องตัวทางเศรษฐกิจและอุตสาหกรรมมากที่สุดของมหานครบิลบาโอซึ่งเป็นบริเวณที่มีประชากรจำนวนเกือบครึ่งของแคว้นประเทศบาสก์อาศัยอยู่ เฉพาะตัวเมืองมีประชากร 351,629 คน (ค.ศ. 2012) ส่วนในเขตมหานครบิลบาโอและปริมณฑลมีจำนวนประชากรประมาณ 950,000 คน โดยอาศัยอยู่หนาแน่นตลอดความยาวของแม่น้ำเนร์บิออน (Nervión) สองฝั่งของแม่น้ำสายนี้ยังเป็นที่ตั้งของโรงงานและธุรกิจจำนวนมาก ซึ่งได้นำความเจริญมั่งคั่งมาสู่พื้นที่ในช่วงการปฏิวัติอุตสาหกรรม
ฆิฆอน

ฆิฆอน  หรือ ชิชอง  เป็นเมืองอุตสาหกรรมชายฝั่งในแคว้นปกครองตนเองอัสตูเรียสในประเทศสเปน เอกสารในยุคกลางตอนต้นอ้างถึงเมืองนี้ในชื่อ "กีเกีย" (Gigia) ฆิฆอนเป็นหนึ่งในเมืองระดับภูมิภาคที่มีความสำคัญของจักรวรรดิโรมัน แม้ว่าจะมีการตั้งถิ่นฐานในเมืองนี้ในสมัยประวัติศาสตร์ยุคแรก ๆ ก็ตาม ท่าเรือหลักของเมืองซึ่งเป็นหนึ่งในท่าเรือที่ใหญ่ที่สุดทางภาคเหนือของประเทศมีชื่อว่า "เอลมูเซล" (El Musel) ฆิฆอนมีจำนวนประชากรประมาณ 275,000 คนในปี พ.ศ. 2548
ภูมิศาสตร์.
เมืองฆิฆอนตั้งอยู่ตอนกลางของชายฝั่งอัสตูเรียส ทิศตะวันตกติดกับเมืองการ์เรญโญ (Carreño) ทิศตะวันออกติดกับเมืองบิยาบิซิโอซา (Villaviciosa) และทางทิศใต้ติดกับเมืองซิเอโร (Siero) และเมืองยาเนรา (Llanera)
ตัวเมืองซึ่งตั้งอยู่ตามชายฝั่งอัสตูเรียสถูกแบ่งแยกโดยคาบสมุทรซีมาเดบียา (ถิ่นฐานดั้งเดิม) ซึ่งแยกหาดซาน โลเรนโซ (San Lorenzo) และบริเวณข้างเคียงทางทิศตะวันออกออกจากหาดโปนิเอนเต (Poniente) หาดอาร์เบยัล (Arbeyal) อู่ต่อเรือ และท่าเรือเอลมูเซลทางทิศตะวันตก ฆิฆอนยังอยู่ใกล้กับเมืองหลักเมืองอื่น ๆ ของแคว้นอัสตูเรียส คือ โอบิเอโด (Oviedo) และอาบิเลส (Avilés)
ทิวทิศน์ 180º ของบริเวณที่จอดเรือใบของเมืองฆิฆอนและเขตซิมาเดบิยา ("Cimadevilla")
ท่าอากาศยานไทย

บริษัท ท่าอากาศยานไทย จำกัด (มหาชน)  เดิมใช้ชื่อว่า การท่าอากาศยานแห่งประเทศไทย หรือ ทอท. เป็นรัฐวิสาหกิจสังกัดกระทรวงคมนาคม เป็นองค์กรบริหารงานท่าอากาศยานระดับแห่งชาติของไทย โดยเริ่มดำเนินการตั้งแต่วันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2522 เพื่อดำเนินกิจการท่าอากาศยานต่าง ๆ ให้มีมาตรฐานและประสิทธิภาพ และรับโอนกิจการท่าอากาศยานดอนเมือง ซึ่งเคยสังกัดกรมการบินพลเรือน (กองทัพอากาศ) โดยอาศัยตามความบทเฉพาะกาล มาตรา 50 ของพระราชบัญญัติการท่าอากาศยานแห่งประเทศไทย พุทธศักราช 2522 ต่อมา ทอท. ได้แปลงสภาพเป็นบริษัทภายใต้นโยบายการแปรรูปรัฐวิสาหกิจไทย โดยได้จดทะเบียนเป็นนิติบุคคลในนาม "บริษัท ท่าอากาศยานไทย จำกัด (มหาชน)" ตั้งแต่วันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2545 เป็นต้นมา โดยกระทรวงการคลัง ถือหุ้นร้อยละ 70
บริษัท ท่าอากาศยานไทย จำกัด (มหาชน) ยังถือหุ้นใน บริษัท โรงแรมท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ จำกัด 60%, บริษัท ไทยเชื้อเพลิงการบิน จำกัด 10%, บริษัท ครัวการบินภูเก็ต จำกัด 10%, บริษัท ดอนเมือง อินเตอร์เนชั่นแนล แอร์พอร์ต โฮเต็ล จำกัด 9%, บริษัท บริการเชื้อเพลิงการบินกรุงเทพ จำกัด 4.94%, บริษัท ไทยแอร์พอร์ต กราวด์ เซอร์วิสเซส จำกัด อีก 28.50%
ใน พ.ศ. 2561 ท่าอากาศยานภูเก็ตมีจำนวนประเทศที่ให้บริการรวม 25 ประเทศ ไม่รวม ฮ่องกง และ มาเก๊า ท่าอากาศยานดอนเมืองให้บริการจำนวนประเทศรวม 15 ประเทศ ท่าอากาศยานนานาชาติเชียงใหม่ให้บริการรวม 9 ประเทศ ไม่รวม ฮ่องกง และ มาเก๊า ท่าอากาศยานหาดใหญ่ให้บริการ 3 ประเทศ ได้แก่ ประเทศสิงคโปร์ ประเทศจีน และ ประเทศมาเลเซีย ท่าอากาศยานแม่ฟ้าหลวง เชียงรายให้บริการ 1 ประเทศ ได้แก่ประเทศจีน ไม่นับรวม ฮ่องกง ซึ่งเป็นเขตบริหารพิเศษของจีนซึ่งให้บริการในปีดังกล่าวด้วย ในปีเดียวกันคณะรัฐมนตรีมีมติให้โอน ท่าอากาศยานชุมพร ท่าอากาศยานอุดรธานี ท่าอากาศยานสกลนคร และ ท่าอากาศยานตาก
ใน พ.ศ. 2562 ที่ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิตลอดทั้งปี มีสายการบินทำการบินทั้งหมด 118 สายการบิน แบ่งเป็นขนส่งผู้โดยสาร 105 สายการบินขนส่งอากาศยานอย่างเดียว 13 สายการบิน 
มีสายการบินเที่ยวบิน สายการบินเช่าเหมาลำระหว่างประเทศ 2 สายการบิน สายการบินเช่าเหมาลำภายในประเทศ ทำการบินไปสนามบินเกาะไม้ซี้ 1 สายการบิน รวม 121 สายการบิน 
จำนวนประเทศที่ให้บริการสายการบินประจำรวม 55 ประเทศ ไม่รวม ฮ่องกง และ มาเก๊า ตลอดปี พ.ศ. 2562 
สำหรับปีสิ้นสุดงบประมาณวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2561 ปริมาณการจราจรทางอากาศของท่าอากาศยานทั้ง 6 แห่งของบริษัท มีจำนวนเที่ยวบินรวม 874,999 เที่ยวบิน เพิ่มขึ้นร้อยละ 6.24 เมื่อเทียบกับปีก่อน แบ่งเป็นเที่ยวบินระหว่างประเทศ 462,225 เที่ยวบิน เที่ยวบินภายในประเทศ 412,774 เที่ยวบิน ส่วนจำนวนผู้โดยสารรวมมีทั้งหมด 139.52 ล้านคน เพิ่มขึ้นร้อยละ 7.99 เมื่อเทียบกับปีก่อน แบ่งเป็นผู้โดยสารระหว่างประเทศ 80.49 ล้านคนและผู้โดยสารภายในประเทศ 59.03 ล้านคน โดยการเพิ่มขึ้นส่วนใหญ่มาจากเที่ยวบินและผู้โดยสารระหว่างประเทศ
บริษัทมีกำไรสุทธิงวดปี 2562 (1 ตุลาคม 2561- 30 กันยายน 2562) จำนวน 25,026.36 ล้านบาท
ท่าอากาศยานภายใต้การบริหาร.
ทอท. บริหารงานท่าอากาศยาน 6 แห่ง ดังต่อไปนี้
ท่าอากาศยานที่ให้บริการเชิงพาณิชย์เครื่องบินขนาดใหญ่.
ท่าอากาศยานเชียงใหม่, ท่าอากาศยานแม่ฟ้าหลวง เชียงราย, ท่าอากาศยานภูเก็ต, ท่าอากาศยานหาดใหญ่ และท่าอากาศยานดอนเมือง สามารถรองรับเที่ยวบินของเครื่องบินขนาดใหญ่ ชนิด โบอิง 747 
ท่าอากาศยานดอนเมือง และ ท่าอากาศยานเชียงใหม่ สามารถรองรับเที่ยวบิน แอร์บัส เอ380 ได้ แต่ไม่มีการทำการบินเชิงพาณิชย์ มีเพียงเที่ยวบินพิเศษเท่านั้น
ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิเป็นที่เดียวที่ให้บริการเที่ยวบิน แอร์บัส เอ380 เชิงพาณิชย์
อาโกรุญญา

อาโกรุญญา , ลาโกรุญญา  หรือ โครันนา  เป็นเมืองที่สำคัญที่สุดของแคว้นปกครองตนเองกาลิเซียทางภาคตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศสเปน เมืองนี้ยังเป็นเมืองหลักของจังหวัดอาโกรุญญาอีกด้วย ปัจจุบันชื่อทางการของเมืองนี้ใช้รูปสะกดในภาษากาลิเซียเพียงรูปเดียวคือ "อาโกรุญญา" แต่ "ลาโกรุญญา" ซึ่งเป็นรูปสะกดในภาษาสเปนยังคงใช้กันแพร่หลาย
อาโกรุญญาเป็นเมืองท่าที่พลุกพล่านบนฝั่งมหาสมุทรแอตแลนติกและเป็นจุดขนส่งสินค้าเกษตรกรรมจากภูมิภาครอบ ๆ แม้ว่าอุตสาหกรรมหนักส่วนใหญ่จะอยู่บนพื้นฐานของการต่อเรือและโลหการในเมืองเฟร์รอลซึ่งเป็นเมืองข้างเคียง แต่ในเมืองอาโกรุญญาเองก็มีโรงกลั่นน้ำมันอยู่หนึ่งแห่ง
ชาวโรมันมาถึงบริเวณเมืองนี้ในศตวรรษที่ 2 ก่อนคริสตกาล ผู้อาศัยในนิคมนี้ได้สร้างตำแหน่งทางยุทธศาสตร์ไว้ และในไม่ช้าเมืองนี้ก็มีความสำคัญขึ้นในการค้าทะเล และในปีที่ 62 ก่อนคริสตกาล จูเลียส ซีซาร์ได้มาที่เมืองนี้ (ขณะนั้นมีชื่อว่า บรีกันติอุม - Brigantium) เพื่อหาลู่ทางการค้าโลหะ และได้สถาปนาการค้ากับดินแดนที่ในปัจจุบันคือประเทศฝรั่งเศส อังกฤษ และโปรตุเกส อาโกรุญญายังเป็นที่ตั้งของประภาคารเฮอร์คิวลีส (Tower of Hercules) ซึ่งเป็นประภาคารที่เปิดทำการต่อเนื่องมาเป็นเวลาเกือบ 1,900 ปี 
ในช่วงยุคกลาง เมืองนี้เป็นท่าเรือสำคัญแห่งหนึ่งและเป็นศูนย์กลางการผลิตสิ่งทอ ในปี ค.ศ. 1598 เมืองนี้ถูกกองทัพอังกฤษที่นำโดยฟรานซิส เดรก (Francis Drake) เข้ายึดครองในช่วงสงครามอังกฤษ-สเปน (Anglo-Spanish War) และยังเป็นสนามรบในช่วงสงครามคาบสมุทร (Peninsular War) ในวันที่ 16 มกราคม ค.ศ. 1809 และในคริสต์ศตวรรษที่ 19 เมืองนี้กลายเป็นศูนย์กลางของพวกต่อต้านระบบกษัตริย์
ปลาฉลามครีบดำ

ปลาฉลามครีบดำ หรือ ปลาฉลามหูดำ (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Carcharhinus melanopterus") เป็นปลาฉลามชนิดหนึ่ง มีรูปร่างเพรียวยาว ปากกว้าง มีแถบดำที่ครีบหลัง ครีบไขมัน ครีบก้น และครีบหางตอนล่าง เป็นที่มาของชื่อ กินปลาและสัตว์น้ำขนาดเล็กเป็นอาหาร มีนิสัยไม่ดุร้ายเมื่อเทียบกับปลาฉลามชนิดอื่น ๆ นิยมอยู่รวมเป็นฝูงบริเวณใกล้ชายฝั่ง และอาจเข้ามาในบริเวณน้ำกร่อย หรือปากแม่น้ำ โดยสามารถเข้ามาหากินใกล้ชายฝั่ง แม้กระทั่งในพื้นที่ ๆ มีน้ำสูงเพียง 1 ฟุต เป็นปลาหากินในเวลากลางคืน ในเวลากลางวันจะหลบซ่อนตัวพักผ่อนตามแนวปะการัง โดยจะหากินอยู่ในระดับน้ำความลึกไม่เกิน 100 เมตร ขนาดโตเต็มที่ประมาณ 2 [[เมตร]] ตัวเมียตั้งท้องนาน 18 [[เดือน]] ออกลูกเป็นตัว ครั้งละ 2-4 ตัว เมื่อโตขึ้นมาแล้วสีดำตรงที่ครีบหลังจะหายไป คงเหลือไว้แต่ตรงครีบอกและครีบส่วนอื่น
ปลาฉลามครีบดำ นับเป็นปลาฉลาม[[สปีชีส์|ชนิด]]ที่พบได้บ่อยที่สุดในทะเล และเป็น[[ชนิดต้นแบบ|ต้นแบบ]]ของปลาฉลามในสกุล[[ปลาฉลามปะการัง]] มีนิสัยเชื่องคน สามารถว่ายเข้ามาขออาหารได้จากมือ เป็นที่ชื่นชอบของบรรดาผู้ที่นิยมการดำน้ำ พบทั้งฝั่ง[[อ่าวไทย]]และ[[ทะเลอันดามัน]] นิยมใช้บริโภคโดยเฉพาะปรุงเป็น[[หูฉลาม]] เมนูอาหารจีนราคาแพง และนิยมเลี้ยงเป็น[[ปลาตู้]]สวยงามอีกด้วย
ชฎิล เทพวัลย์

นายชฎิล เทพวัลย์ เป็นนักหนังสือพิมพ์ อดีตบรรณาธิการข่าวของหนังสือพิมพ์บางกอกโพสต์ เป็นผู้ได้รับการยกย่องจากสมาคมนักข่าวนักหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทย เป็น นักข่าวเกียรติยศ ประจำปี 2549 เนื่องในวันนักข่าว ครั้งที่ 52 เมื่อวันที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2550
ชฎิล เป็นบรรณาธิการข่าวผู้รับผิดชอบ กรณีข่าวที่เขียนโดยเสริมสุข กษิติประดิษฐ์ ซึ่งรายงานว่าผู้เชี่ยวชาญจากสหรัฐอเมริกา ยืนยันว่ารันเวย์ของสนามบินสุวรรณภูมิแตกร้าว ตีพิมพ์ในหนังสือพิมพ์บางกอกโพสต์ ฉบับวันที่ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2548 และเป็นข่าวไปทั่วโลก ส่งผลให้กระทรวงคมนาคม ในรัฐบาลทักษิณ ชินวัตร ยื่นฟ้องหมื่นประมาทหนังสือพิมพ์บางกอกโพสต์ เรียกค่าเสียหายหนึ่งพันล้านบาท 
ผลจากการฟ้องร้องของกระทรวงคมนาคม ส่งผลให้ทางหนังสือพิมพ์กดดันให้ ชฎิลและเสริมสุข ลาออกจากงานเพื่อเป็นการรับผิดชอบ
ยรรยง โอฬาระชิน

ยรรยง โอฬาระชิน (ศิลปินแห่งชาติ) เกิดเมื่อวันที่ 28 ธันวาคม พ.ศ. 2481 สำเร็จการศึกษาระดับประกาศนียบัติวิชาชีพชั้นสูง จากแผนกวิชาการถ่ายภาพและภาพยนตร์ วิทยาลัยเทคนิคกรุงเทพ (ปัจจุบันคือมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลกรุงเทพ) เมื่อพุทธศักราช 2506 (ช่างภาพรุ่นที่ 6) เป็นศิษย์ที่เรียนจากอาจารย์ที่มีชื่อเสียงหลายท่าน เช่น อาจารย์ระบิล บุนนาค อาจารย์รัตน์ เปสตันยี ศาสตราจารย์พูน เกษจำรัส ศาสตราจารย์กิตติคุณ ชะอุ่ม ประเสริฐสกุล อาจารย์จำรัส เอี่ยมพินิจ และอาจารย์ชูศักดิ์ ดิษยนันท์
การทำงาน.
หลังจบการศึกษาได้เข้าทำงานที่กองบัตรประชาชน กรมการปกครอง กระทรวงมหาดไทย เป็นที่แรก หลังจากนั้นได้ย้ายไปทำงานในตำแหน่ง Photo Technician ที่องค์การอาหารและเกษตรแห่งสหประชาติ (FAO) ในปีพุทธศักราช 2512 ได้เข้าทำงานที่ธนาคารทหารไทย เป็นผู้ชำนาญการถ่ายภาพ จนเกษียณอายุงานในปีพุทธศักราช 2542
เกียรติคุณ.
ยรรยง โอฬาระชิน ได้รับการเชิดชูเกียรติให้เป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาทัศนศิลป์ (ศิลปะภาพถ่าย) ในปีพุทธศักราช 2550 และได้เข้ารับพระราชทานเข็มเชิดชูเกียรติศิลปินแห่งชาติ จากสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ เมื่อ 24 กุมภาพันธ์ 2551 (วันศิลปินแห่งชาติ) นับเป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาทัศนศิลป์ (ศิลปะภาพถ่าย) คนที่ 4 ต่อจากศาสตราจารย์ พูน เกษจำรัส จิตต์ จงมั่นคง และไพบูลย์ มุสิกโปดก
ผลงานด้านการถ่ายภาพ.
ยรรยง โอฬาระชิน เริ่มส่งภาพเข้าประกวดทั้งภายในประเทศและต่างประเทศตั้งแต่ปีพุทธศักราช 2509 จนถึงปัจจุบันได้รับรางวัลและเลือกนำออกแสดงทั้งประเภทภาพขาวดำ ภาพสี และสไลด์สี มากกว่า 100 ภาพ ผลงานภาพขาวดำได้รางวัลยอดเยี่ยม ถ้วยพระราชทานของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวที่ทรงพระกรุณาฯ คัดเลือกภาพรางวัลยอดเยมด้วยพระองค์เอง จำนวน 2 ภาพ คือภาพที่ชื่อ "บินเดี่ยว" และภาพที่ชื่อ "ธารน้ำใส"
ยรรยง โอฬาระชิน เป็นหนึ่งในผู้ร่วมก่อตั้งสมาคมสยามคัลเลอร์สไลด์ขึ้นในปีพุทธศักราช 2517 ปัจจุบันเป็นที่ปรึกษาของสมาคมถ่ายภาพกรุงเทพ 
ยรรยง โอฬาระชิน ได้รับเกียรตินิยมทางการถ่ายภาพจากสมาคมถ่ายภาพต่าง ๆ ดังนี้
โป๊กเกอร์

โป๊กเกอร์  เป็นเกมไพ่ที่มีผู้เล่นนิยมเล่นมากที่สุดอันดับหนึ่งของโลก เนื่องจากความไม่ซับซ้อน และประกอบกับการที่ต้องใช้ความคิดในการประกอบการตัดสินใจ ดังนั้นจึงเกิดอาชีพนักเล่นโป๊กเกอร์มืออาชีพขึ้นในหลายประเทศในยุโรปและอเมริกา รวมทั้งมีการจัดการแข่งขันเวิลด์ซีรีส์  ซึ่งผู้ชนะจะได้รับรางวัลเป็นสร้อยข้อมือเวิลด์ซีรีส์ และเงินรางวัลกลับบ้านอย่างน้อย 1 ล้านเหรียญ
จึงสามารถกล่าวได้ว่าโป๊กเกอร์เป็นเกมที่อาศัยทั้งโชค ศาสตร์แห่งความน่าจะเป็น จิตวิทยา และความเชี่ยวชาญในการเล่นเพื่อที่จะได้กำไรในการเล่นก็ว่าได้
ในบทความนี้ ขอกำหนดคำย่อไว้ดังนี้ (เป็นคำย่อสากล ของผู้ที่ศึกษาและเล่นโป๊กเกอร์)
A คือ Ace (เอซ)
K คือ คิง
Q คือ ควีน หรือ แหม่ม
J คือ แจ๊ค
T คือ สิบ
และอันดับของไพ่ในโป๊กเกอร์จากมากไปหาน้อยจะเรียงได้จาก A K Q J T 9 8 7 6 5 4 3 2 โดย A สามารถแทนเลข 1 ได้เหมือนกัน
ประวัติ.
มีหลายเรื่องราวเกี่ยวกับไพ่โป๊กเกอร์ และยังไม่มีหลักฐานแน่ชัดว่าใครเป็นผู้ริเริ่มเกมไพ่โป๊กเกอร์ แต่เรื่องราวที่เป็นที่ยอมรับคือ โป๊กเกอร์เป็นส่วนนึงในเกมการพนันอื่น แล้วดัดแปลงมาเป็นเกมไพ่โป๊กเกอร์ในปัจจุบัน
หลายคนเชื่อว่า โป๊กเกอร์ เริ่มต้นมาจากประเทศจีน ช่วง ค.ศ. 900 เหมือน ๆ กับเกมกาสิโนชนิดอื่น ๆ คนจีนเริ่มต้นคิดค้นหลักการเล่นโป๊กเกอร์โดยเริ่มจากการเล่นโดยการทำสัญลักษณ์ไว้ที่ไม้ชิ้นเล็ก ๆ ต่อมา จักรพรรดิ มู ซุง เริ่มต้นคิดค้นไพ่โดมิโน่เป็นคนแรกในปี ค.ศ. 969 และ จากหลักฐานทางประวิติศาสตร์แล้ว เชื่อว่านี่คือเกมไพ่โป๊กเกอร์ครั้งแรกของโลก และในอีกมุมนึงของโลก ที่ประเทศเยอรมัน ก็มีเกมที่เรียกว่า “Poshspiel” คล้ายกับการเล่นโป๊กเกอร์เหมือนกัน และมีอีกนึงทฤษฏี เชื่อว่าการเล่นโป๊กเกอร์มาจากประเทศอินเดีย เป็นเกมไพ่ที่เรียกว่า “” ก็มีกฏกติกาคล้ายการเล่นโป๊กเกอร์เหมือนกัน
สุดท้ายแล้ว ความเชื่อที่มีหลักฐานใกล้เคียงกันปัจจุบันมากที่สุด คือ ไพ่โป๊กเกอร์ เริ่มต้นที่ประเทศฝรั่งเศส จากเกมที่มีชื่อว่า “Pogue” เป็นเกมไพ่ที่เริ่มต้นเล่นใน ศตวรรษที่ 15 และมีจำนวนไพ่เริ่มต้นเหมือนในปัจจุบัน คือ 52 ใบ และ มีดอกเหมือนกัน 4 ดอก และมันเป็นเกมไพ่ที่ต้องใช้ความคิด มีการวางเดิมพัน และ มีการลักไก่ (Bluff) เหมือนเกม ไพ่โป๊กเกอร์ในปัจจุบัน
หลังจากนั้นเกมไพ่นี้ก็ได้เริ่มเผยแพร่ไปถึงประเทศแคนาดาและสหรัฐในศตวรรษที่ 17 จนกระทั่งเกมไพ่นี้เริ่มเป็นที่โด่งดังมากที่สุดในศตวรรษที่ 18 ในเมืองนิวออร์ลีนส์ สหรัฐ โดยเป็นเกมที่ทหารอเมริกันเล่นเดิมพันกันในเวลาว่างระหว่างสงครามโลก หลังจากในปี ค.ศ. 1834 ชาวอเมริกันก็ได้เปลี่ยนชื่อเกมไพ่ชนิดนี้ เป็นเกมไพ่โป๊กเกอร์ และ คนที่เป็นผู้ริเริ่มชื่อใหม่ คือ คนนี้คือผู้ที่ทำให้เกมไพ่โป๊กเกอร์เป็นโด่งดังในสหรัฐ
อันดับของไพ่ (Hand Rankings).
ความแข็งแกร่งของไพ่จะเรียงจากมากไปหาน้อย (บนลงล่าง)
ไมเคิล คาร์บาฮาล

ไมเคิล คาร์บาฮาล  เกิดวันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2510 ที่เมืองฟีนิกซ์ รัฐแอริโซนา สหรัฐอเมริกา คาร์บาฮาลได้เหรียญเงินจากการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก ปี พ.ศ. 2531 ที่ประเทศเกาหลีใต้ ครองแชมป์โลกครั้งแรกในรุ่นจูเนียร์ฟลายเวท IBF ด้วยการเอาชนะทีเคโอเมืองชัย กิตติเกษม ในปี พ.ศ. 2533 ในยกที่ 7 
ไมเคิล คาร์บาฮาล เป็นนักมวยที่ความว่องไว ออกหมัดได้เร็ว ชกสนุก มักจะน็อกคู่ต่อสู้อยู่เสมอ ๆ ต่อมาคาร์บาฮาลได้ชกเดิมพันตำแหน่งแชมป์รุ่นนี้กับยอดแชมป์ของ WBC คือ อุมเบร์โต กอนซาเลซ ในปี พ.ศ. 2536 ซึ่งคาร์บาฮาลได้ถูกชกล้มในยกที่ 2 และยกที่ 5 แต่สามารถพลิกกับมาเอาชนะน็อกได้ในยกที่ 7 แต่ภายหลังเมื่อได้แก้มือกันอีกถึง 2 ครั้ง กลับเป็นฝ่ายกอนซาเลซที่เอาชนะคะแนนไปได้ โดยเฉพาะในการพบกันครั้งที่ 3 การชกทั้ง 12 ยก ดำเนินไปอย่างจืดชืด เมื่อครบยกผู้ชมทั่วสนามถึงกลับเขวี้ยงเบาะปูรองนั่งด้วยความไม่พอใจ แต่ต่อมา คาร์บาฮาลก็ยังกลับมาครองแชมป์ของ IBF ได้ด้วยการเอาชนะคะแนน เมลชอร์ กอป กัสโตร นักมวยชาวเม็กซิกัน ไปได้
จากนั้นในปี พ.ศ. 2539 คาร์บาฮาลได้แพ้คะแนนแก่นักมวยโนเนมชาวโคลัมเบีย เมาริซิโอ ปัสตรานา เสียแชมป์ IBF และจากนั้นการชกของคาร์บาฮาลก็ตกต่ำลงเรื่อย ๆ การชกมวยครั้งสุดท้ายของคาร์บาฮาลคือการได้ชิงแชมป์ WBO กับฆอร์เฆ อาร์เช นักมวยชาวเม็กซิโก ในปี พ.ศ. 2542 และเป็นฝ่ายชนะทีเคโอไปในยกที่ 11 จากนั้นคาร์บาฮาลก็แขวนนวมในเวลาต่อมา
ไมเคิล คาร์บาฮาล มีเชื้อสายเม็กซิกันกับอินเดียนแดง นับได้ว่าเป็นนักมวยรุ่นเล็กที่มีชื่อเสียงโด่งดังมาก และเป็นนักมวยรุ่นเล็กคนแรกที่ได้ค่าตัวมากกว่า 1 ล้านดอลล่าร์สหรัฐในการชกที่พบกับอุมเบร์โต กอนซาเลซ ครั้งแรก จึงได้ฉายาว่า "เจ้าหนูเงินล้าน" (Million Dollar Baby)
กะพ้อ

กะพ้อ (ชื่อวิทยาศาสตร์ : "Licuala paludosa" Griff.) เป็นปาล์มลำต้นเตี้ย สูง 1-3 ม. ลำต้นแตกหน่อเป็นกอ ใบมีลักษณะคล้ายฝ่ามือ เรียงเวียนสลับ รูปกลม ก้านใบรูปสามเหลี่ยม มีหนามแหลมสีดำ ใบประกอบด้วยกลุ่มใบย่อย 6-9 กลุ่ม แต่ละกลุ่มมีใบย่อย 3-4 ใบ ใบย่อยรูปแถบ ปลายเบี้ยว และเว้าเป็นหางปลา โคนสอบ ออกเป็นกลุ่มชิดกันที่ปลายก้านใบ โคนก้านใบมีเส้นใยประสานกันหุ้มหนาแน่น กาบใบเล็กเป็นหลอดสีเขียว ช่อดอกแบบช่อแยกแขนงสั้น แยกแขนงเป็นช่อเชิงลด 5-7 ช่อ ห้อยลง ดอกไม่มีก้าน กลีบเลี้ยงติดกันเป็นรูปถ้วย เมื่อดอกเจริญขึ้นกลีบเลี้ยงจะฉีกออกทางด้านข้าง กลีบดอกรูปคนโท โคนติดกัน ปลายแยกเป็น 3 แฉก เกสรเพศผู้ 6 อัน ติดกันเป็นวงรอบกลีบดอก เกสรเพศเมียเล็ก รังไข่ตอนบนตัดแบน ผลกลม แก่จัดสีส้ม เนื้อบาง เมล็ดกลม
การใช้ประโยชน์.
ยอดอ่อนต้มจิ้มน้ำพริก ใบที่เป็นยอดอ่อนใช้ห่อข้าวเหนียวต้มจนสุกเป็น "ต้ม" ใช้เป็นขนมเดือนสิบ ก้านใบ เอาหนามออกผ่าเป็นตอกใช้มัดข้าวกล้าทนทานดีนัก ปัจจุบันนิยมนำมาจัดเป็นไม้ประดับให้สวยงามด้วย
ระกำ

ระกำ (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Salacca wallichiana") เป็นพืชวงศ์ปาล์ม ซึ่งมีต้นหรือเหง้าเตี้ย ยอดแตกเป็นกอ ใบมีลักษณะยาวเป็นทาง ยาวประมาณ 2-3 เมตร ลำต้นมีหนามแหลมยาวประมาณ 1 นิ้ว ออกผลเป็นทะลาย ทะลายหนึ่งมีตั้งแต่ 2-5 กระปุก เปลือกผลมีหนามแข็งเล็ก ๆ อุ้มไปทางท้ายผล ผลหนึ่ง ๆ มี 2-3 กลีบ เป็นส่วนมากเมื่อดิบมีรสฝาดและเปรี้ยว เมื่อสุกจะมีรสหวานอมเปรี้ยว เนื้ออ่อน บาง กลิ่นหอม ฉ่ำน้ำ ลักษณะใกล้เคียงกับสละ แต่ผลป้อมกว่า เมล็ดใหญ่กว่า สีจางกว่า เนื้อจะออกสีอมส้มมากกว่า 
ระกำเป็นพืชที่สามารถปรับตัวเข้ากับสภาพแวดล้อมได้ดี เจริญเติบโตและให้ผลผลิต ได้ทั่วไปในที่ดอนและชุ่มชื้น ระกำเป็นพืชที่ชอบร่มเงาปกคลุม ดังนั้นชาวสวนจึงนิยม ปลูกพืชขนาดใหญ่อื่น ๆ ให้ร่มเงาแก่ระกำ ระกำจะให้ผลผลิตมากในช่วงเดือนพฤษภาคม - มิถุนายน ระกำเป็นพืชขึ้นทั่วไป ในพื้นที่ป่าของจังหวัดตราด จันทบุรี และระยอง ต่อมาได้มีการนำระกำมาปลูกในสวน และปรับปรุงพันธุ์ให้เป็นพันธุ์ดีขึ้น โดยเฉพาะ จังหวัดตราด เกษตรกรนิยมปลูกระกำกันมาก จนเป็นที่รู้จักโดยทั่วไปว่า คือ "ระกำหวานเมืองตราด" ซึ่งจะมีการจัดงานเทศกาลระกำหวานเป็นประจำทุกปี 
การใช้ประโยชน์.
ระกำรับประทานเป็นผลไม้สด และนำมาปรุงรสเปรี้ยวในอาหาร เช่น น้ำพริก ต้มยำ ต้มส้ม ข้าวยำ และอาหารหวาน เช่น น้ำระกำ ระกำลอยแก้ว ไม้ของต้นระกำเมื่อลิดเอาหนามออกใช้กั้นทำเป็นฝาบ้าน ปอกเปลือกไม้ระกำออก เนื้อของไม้ระกำ ใช้ทำจุกขวดน้ำได้ ผิวระกำนำมาสกัดน้ำมันระกำได้
ความสำคัญทางเศรษฐกิจ.
ระกำเป็นพืชที่ทำรายได้ให้แก่เกษตรกรค่อนข้างสูง ราคาของระกำต่อกิโลกรัม ขึ้นอยู่กับคุณภาพ ของระกำ ระกำที่มีรสหวานหอม มีเนื้อมาก ราคาจะเหลือกิโลกรัมละ 30-50 บาท ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับปริมาณผลผลิตในแต่ละปีด้วย จึงนับได้ว่า ระกำเป็นพืชที่มีความสำคัญทางเศรษฐกิจของจังหวัดตราด
โรงเรียนนวมินทราชินูทิศ สตรีวิทยา 2

โรงเรียนนวมินทราชินูทิศ สตรีวิทยา ๒ หรือ โรงเรียนสตรีวิทยา 4 เป็นโรงเรียนในโครงการเฉลิมพระเกียรติ<br>ในกลุ่มโรงเรียน 9 นวมินทราชินูทิศ 
ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2535 บนที่ดินซึ่งนางทองสุข สุขทุม และนายเกษม คงสามสี คหบดีสองพี่น้อง มอบให้แก่กรมสามัญศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ เมื่อวันที่ 10 เมษายน ปีนั้น เพื่อเป็นที่ศึกษาเล่าเรียนของเยาวชนในย่านมีนบุรีและคลองสามวาโดยเฉพาะ ซึ่งภายหลังสถาปนาอาคารต่าง ๆ แล้ว กระทรวงศึกษาธิการได้ประกาศจัดตั้งเป็นโรงเรียนสหศึกษา ชื่อ "โรงเรียนสตรีวิทยา 4" สังกัดกรมสามัญศึกษา โดยมอบให้โรงเรียนสตรีวิทยา 2 เป็นพี่เลี้ยง และให้นางสาวสมภาพ คมสัน ผู้อำนวยโรงเรียนสตรีวิทยา ๒ รักษาการตำแหน่งผู้อำนวยโรงเรียนไปพลางก่อน
ต่อมา วันที่ 10 สิงหาคม ปีเดียวกัน กรมสามัญศึกษาประกาศเปลี่ยนชื่อโรงเรียนตามที่ได้รับพระราชทานพระบรมราชานุญาต และเพื่อให้สอดคล้องกับโรงเรียนพี่เลี้ยง เป็น "โรงเรียนนวมินทราชินูทิศ สตรีวิทยา ๒ มีนบุรี" อักษรย่อว่า "นมร.ส.ว.๒" และวันที่ 15 มิถุนายน ปีนั้นเอง กรมสามัญศึกษาได้แต่งตั้งให้นางวิลาวัณย์ สิทธิ์วงศ์ ผู้ช่วยผู้อำนวยโรงเรียนสตรีวิทยา ๒ เป็นผู้อำนวยการโรงเรียน นมร.ส.ว.๒ พร้อมได้อนุมัติงบประมาณ 95.3 ล้านบาท เพื่อก่อสร้างอาคารเรียนแบบพิเศษ 6 ชั้น 3 อาคารติดต่อกัน และอาคารอเนกประสงค์อีก 1 หลัง ใช้เวลาก่อสร้าง 680 วันจึงแล้วเสร็จ
ครั้นปีการศึกษา 2539 กรุงเทพมหานครได้แบ่งเขตการปกครองใหม่ โดยได้แบ่งเขตมีนบุรีออกเป็น 2 เขต คือ เขตมีนบุรี และเขตคลองสามวา ซึ่งเดิมที่ตั้งของโรงเรียนเดิมอยู่ในเขตมีนบุรีจึงได้ชื่อ "โรงเรียนนวมินทราชินูทิศ สตรีวิทยา ๒ มีนบุรี" แต่เมื่อแบ่งเขตใหม่แล้ว ไปอยู่ในเขตคลองสามวาแทน จึงได้ชื่อใหม่เป็น "โรงเรียนนวมินทราชินูทิศ สตรีวิทยา ๒"
ปัจจุบัน อยู่ในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษากรุงเทพมหานคร เขตที่ ๒
"นวม" แปลว่า ลำดับที่เก้า
"อินทร์" แปลว่า ผู้เป็นใหญ่
"ราชินี" แปลว่า พระมเหสี
"อุทิศ" แปลว่า ทำเพื่อ หรือ สละให้อย่างเจาะจง
คณะสี.
โรงเรียนนวมินทราชินูทิศ สตรีวิทยา ๒ มีทั้งหมดคณะ 5 สีดังนี้
กรัมแมน E-2 ฮอว์กอาย

กรัมแมน E-2 ฮอว์กอาย (Grumman E-2 Hawkeye) เป็นเครื่องบินเตือนภัยล่วงหน้าและควบคุมทางอากาศ (AEW&C) แบบเครื่องยนต์เทอร์โบพร็อพคู่ ออกแบบสำหรับปฏิบัติการจากเรือบรรทุกเครื่องบินของกองทัพเรือสหรัฐ บินครั้งแรกต้นทศวรรษ 1960 และเข้าประจำการในปี 1964 จุดเด่นคือจานเรดาร์ทรงกลม เหนือลำตัว ปีกพับได้ ระบบตะขอเกี่ยวเชือกสกัด และโครงสร้างที่รองรับแรงจากเครื่องยิงส่งขึ้น (CATOBAR) ทำให้ขึ้นลงเรือบรรทุกเครื่องบินได้อย่างปลอดภัย มันได้รับฉายาว่า “ดวงตาลอยฟ้าประจำกองเรือ”
บทบาทหลักของฮอว์กอายคือ การเตือนภัยทางอากาศ การเฝ้าตรวจทางทะเล และการบังคับบัญชาและการควบคุม (C2) โดยทำหน้าที่เป็น “ดวงตาลอยฟ้า” ตรวจจับภัยคุกคามระยะไกล เช่น เครื่องบิน มิสไซล์ต่อต้านเรือ และเรือผิวน้ำ พร้อมทั้งคัดกรองเป้าหมาย ระบุฝ่าย และถ่ายทอดภาพสถานการณ์ร่วม (Common Operational Picture) ไปยังเรือบรรทุกเครื่องบิน หมู่เรือคุ้มกัน และฝูงบินขับไล่ที่ปฏิบัติการร่วมกัน ความสามารถนี้ทำให้กองเรือมีการรับรู้สถานการณ์เชิงลึกและตัดสินใจตอบโต้ได้รวดเร็ว
ตลอดการพัฒนาฮอว์กอายมีหลายระยะสำคัญ ตั้งแต่ E-2A/B รุ่นต้นแบบ ไปจนถึง E-2C ที่อัปเกรดเรดาร์ ระบบเอวิโอนิกส์ และเดต้งลิงก์หลายครั้ง ทำให้เพิ่มพิสัยตรวจจับและความทนทานต่อการรบกวนสัญญาณ รุ่นล่าสุดคือ E-2D Advanced Hawkeye ซึ่งติดตั้งเรดาร์สมัยใหม่อย่าง AESA แพลตฟอร์มภารกิจและคอมพิวเตอร์ประมวลผลที่ทรงพลังขึ้น ห้องนักบินแบบดิจิทัล และความสามารถเชื่อมต่อทางยุทธวิธีขั้นสูง เช่น การทำงานสอดประสานกับเครือข่ายยิงร่วม (CEC/NIFC-CA) บางลำติดตั้ง หัวเติมเชื้อเพลิงกลางอากาศ เพื่อยืดเวลาปฏิบัติการ
ฮอว์กอายมีลูกเรือโดยทั่วไป 5 นาย (นักบิน 2 + เจ้าหน้าที่ 3) ทำงานบนคอนโซลภารกิจด้านหลังห้องนักบิน เครื่องบินมีพิสัยบินและเวลาปฏิบัติการนาน เหมาะกับภารกิจคุมอากาศยานและเรือหลากแบบในพื้นที่กว้าง ด้วยต้นทุนต่อชั่วโมงต่ำกว่า AEW&C แบบไอพ่น ทำให้มีความคุ้มค่าทางยุทธศาสตร์ นอกจากกองทัพเรือสหรัฐแล้ว E-2 ยังถูกใช้งานโดยพันธมิตรหลายประเทศ เช่น ฝรั่งเศส ญี่ปุ่น ไต้หวัน อียิปต์ เม็กซิโก และสิงคโปร์
ค้อ

ค้อ (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Livistona speciosa") หรือบะก๊อ ภาษากะเหรี่ยงเรียก โลหล่า มีถิ่นกำเนิดที่เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เป็นปาล์มต้นเดี่ยว ชอบขึ้นอยู่บนภูเขา ขนาดของลำต้นประมาณ 30 เซนติเมตร สูงได้ถึง 25 เมตร ใบเป็นรูปพัด จักเว้าลึกไม่ถึงครึ่งตัวใบ จีบเวียนรอบใบสวยงาม ใบอ่อนสีเขียวเข้มเป็นมัน ดอกช่อดอกออกระหว่างกาบใบ ช่อยาว 1.50 เมตร ผลกลมรี ขนาด 2 เซนติเมตร ผลแก่สีเขียวคล้ำ ผลสุกรับประทานได้ ใบตากแห้งใช้มุงหลังคา
ความรับผิดชอบทางสังคมเชิงบรรษัท

ความรับผิดชอบทางสังคมเชิงบรรษัท หรือ ซีเอสอาร์  เป็นเครื่องมือที่โลกตะวันตกคิดขึ้นสำหรับใช้ควบคุมหรือถ่วงดุลลัทธิทุนนิยมสุดขั้ว มุ่งกำไรสูงสุด จนหย่อนด้านคุณธรรม จริยธรรม และความรับผิดชอบทางสังคม เป็นกลไกควบคุมธุรกิจขนาดใหญ่ โดยเฉพาะอย่างยิ่งธุรกิจข้ามชาติ ให้ต้องประพฤติปฏิบัติในลักษณะที่แสดงความรับผิดชอบทางสังคมในหลากหลายมิติ
หลักการของธุรกิจกับความรับผิดชอบทางสังคม จึงอยู่บนฐานความเชื่อว่า ธุรกิจ กับสังคม จะต้องอยู่ร่วมกัน อย่างช่วยเหลือเกื้อกูลเอื้อประโยชน์ซึ่งกันและกัน ช่วยกันลดจุดอ่อนต่อกัน
ความรับผิดชอบทางสังคมหลากหลายมิติ.
ความรับผิดชอบทางสังคมเชิงบรรษัทมีหลากหลายด้าน ดังต่อไปนี้
ธุรกิจกับความรับผิดชอบทางสังคมในมิติของความเป็นมนุษย์.
มิติของความเป็นมนุษย์ คือความเคารพ เห็นคุณค่า ซึ่งกันและกัน สร้างความสัมพันธ์ในลักษณะมนุษย์สัมผัสมนุษย์ อย่างคนที่เท่าเทียมกัน เห็นอกเห็นใจกัน
นี่คือสัมผัสที่ธุรกิจขนาดใหญ่ ที่มีภาพของความยิ่งใหญ่และทันสมัย ควรได้สร้างขึ้น ผ่านกิจกรรม ธุรกิจกับความรับผิดชอบทางสังคม (CSR)
แก่นดาว

แก่นดาว  เป็นแกนกลางของดาวเคราะห์ แก่นดาวอาจจะเป็นของเหลวล้วน ของแข็งล้วน หรืออาจเป็นแบบผสม คือเป็นชั้นของของเหลวกับของแข็งเหมือกับในกรณีของโลก ในระบบสุริยะขนาดของแก่นดาวมีตั้งแต่ 20% ของรัศมีดาว (ดวงจันทร์) จนถึง 85% ของรัศมีดาว (ดาวพุธ)
ดาวแก๊สยักษ์ก็มีแก่นดาวเช่นกัน เพียงแต่ว่ายังเป็นที่ถกเถียงกันอยู่ว่าแก่นดาวเหล่านี้มีสิ่งใดเป็นองค์ประกอบ มีการคาดกันว่าอาจเป็นหิน เหล็ก น้ำแข็ง หรือไฮโดรเจนโลหะ แก่นดาวของดาวแก๊สยักษ์มีสัดส่วนที่เล็กกว่าสัดส่วนของแก่นดาวเคราะห์คล้ายโลก ถึงแม้ว่าแก่นดาวเหล่านั้นจะใหญ่กว่าโลกก็ตาม ดาวพฤหัสบดีมีแก่นดาวที่หนักกว่าโลก 10–30 เท่า และดาวเคราะห์นอกระบบเอชดี 149026 บีอาจมีแก่นดาวขนาดใหญ่เป็น 100 เท่าของมวลโลก
การศึกษาแก่นดาวเป็นเรื่องที่ท้าทายมาก เพราะไม่สามารถที่จะขุดเจาะสำรวจหรือหาตัวอย่างได้เลย ทำให้จำเป็นต้องใช้เทคนิคทางเลือกอื่น ๆ อย่างวิทยาแผ่นดินไหว ฟิสิกส์แร่ พลศาสตร์ดาวเคราะห์มาเชื่อมโยงกันเพื่อให้นักวิทยาศาสตร์ทำความเข้าในเกี่ยวกับแก่นดาว
แก่นโลก.
แก่นโลก เป็นชั้นที่ลึกที่สุดยู่ถัดเข้าไปจากเนื้อโลก สามารถแบ่งได้สองส่วนคือ
ดักลาส ซี-47 สกายเทรน

ดักลาส ซี-47 สกายเทรน  ซี-47 สกายเทรน เป็นรุ่นที่ได้รับการพัฒนามาจาก ดีซี-3 เป็นเครื่องบินที่ใช้งานทางทหาร และทำสถิติสร้างมากที่สุดลำหนึ่งของโลกกว่า 10,926 เครื่อง และเป็นเครื่องบินที่ใช้งานนานมากที่สุดเป็นที่รู้จักกันมากที่สุดแบบหนึ่งของโลก เครื่องต้นแบบ ซี-47 บินเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 17 ธันวาคม ค.ศ. 1935 
รายละเอียด ซี-47 สกายเทรน.
โดยสาร อัตราผู้โดยสารสูงสุด 36 ที่นั่ง เจ้าหน้าที่ 3 นาย
ล็อกฮีด C-141 สตาร์ลิฟเตอร์

ล็อกฮีด C-141 สตาร์ลิฟเตอร์ (Lockheed C-141 Starlifter) เป็นเครื่องบินเจ๊ตลำเลียงแบบแรกของกองทัพอากาศสหรัฐ บินเป็นครั้งแรกในวันที่ 17 ธันวาคม 1963 และประจำกองทัพอากาศสหรัฐในปี 1965
รายละเอียด C-141 สตาร์ลิฟเตอร์.
ข้อมูลจำเพาะของ ซี-141
การประมวลผลแบบกลุ่ม

การประมวลผลแบบกลุ่ม  เป็นวิธีการประมวลผลที่ทำการเก็บรวบรวมข้อมูลในแต่ละช่วงเวลาไว้ จนกว่าจะมีข้อมูลที่ประมวลผลจำนวนหนึ่ง จึงทำการประมวลผลพร้อมกัน หรืออาจรอจนกว่าครบตามเวลาที่กำหนด จึงทำการประมวลผลไม่ว่าจะมีจำนวนเท่าใดก็ตาม เช่น เวลาเข้าออกของพนักงานอาจจะพิมพ์เก็บไว้ทุกสัปดาห์ และนำมาประมวลผลเดือนละครั้งเท่านั้น และจะแก้ไขตัวหนังสือไว้ทุกสัปดาห์
เทือกเขาชิรากามิ

เทือกเขาชิรากามิ (; โรมาจิ: "Shirakami-sanchi") เป็นเทือกเขาที่ทอดตัวอยู่ตามแนวแบ่งเขตจังหวัดอากิตะ และจังหวัดอาโอโมริ บริเวณเทือกเขามีพื้นที่ประมาณ 1,300 ตร.กม. หรือ 812,500 ไร่ มียอดเขาที่สูงกว่า 1,000 เมตรเป็นจำนวนมาก ยอดที่สูงที่สุดคือ ยอดเขามูกาอิชิรากามิ มีความสูง 1,243 เมตร รอบ ๆ เทือกเขามีคนอาศัยอยู่มาเป็นเวลาช้านานแล้ว และมีความผูกพันอย่างแน่นแฟ้นกับผืนป่าบีชที่พวกเขาถือว่าเป็นป่าศักดิ์สิทธิ์ ใน พ.ศ. 2525 (ค.ศ. 1982) มีการวางแผนก่อสร้างถนนบริเวณเทือกเขา แต่เนื่องจากตามแผนนี้จะต้องตัดถนนผ่านใจกลางของเทือกเขา ทำให้ถูกคัดค้านจากกลุ่มผู้อนุรักษ์ธรรมชาติกระทั่ง พ.ศ. 2526 (ค.ศ. 1983) ได้มีการค้นพบนกหัวขวานดำสายพันธุ์หายากในป่าบีช และได้ยกสถานะให้เป็นอนุสรณ์ทางธรรมชาติ งานด้านการอนุรักษ์จึงมีความสำคัญมากขึ้น และแผนการก่อสร้างถนนก็ถูกยกเลิกไปในที่สุดใน พ.ศ. 2532 (ค.ศ. 1989)
มรดกโลก.
เทือกเขาชิรากามิได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกในการประชุมคณะกรรมการมรดกโลกสมัยสามัญครั้งที่ 17 พร้อมกับเกาะยากุ ปราสาทฮิเมจิ และวัดโฮรีว เมื่อ พ.ศ. 2536 ที่เมืองการ์ตาเฮนา ประเทศโคลอมเบีย ด้วยข้อกำหนดและหลักเกณฑ์ในการพิจารณา ดังต่อไปนี้
การยับยั้ง

การยับยั้ง  เป็นอำนาจฝ่ายเดียวที่จะหยุดยั้งการกระทำใด ๆ ในการบริหารรัฐกิจ ในกรณีส่วนใหญ่ อำนาจนี้เป็นของประมุขแห่งรัฐ เช่น ประธานาธิบดีหรือพระมหากษัตริย์ ที่จะหยุดยั้งมิให้ประกาศใช้ร่างกฎหมายเป็นกฎหมาย และมีการรับรองไว้ในรัฐธรรมนูญ อำนาจนี้ยังอาจพบได้ในการปกครองระดับอื่นนอกเหนือจากระดับชาติ เช่น ระดับท้องถิ่น และระดับระหว่างประเทศ
การยับยั้งในบางกรณีอาจถูกลบล้างได้ด้วยคะแนนเสียงข้างมากพิเศษ เช่น ในสหรัฐ สภาผู้แทนราษฎรและวุฒิสภาอาจลบล้างการยับยั้งของประธานาธิบดีได้ด้วยคะแนนเสียง 2 ใน 3 ของสมาชิกทั้งหมดของตน แต่ในบางกรณี การยับยั้งก็มีผลเด็ดขาด ซึ่งมิอาจถูกลบล้างได้ เช่น ในระดับระหว่างประเทศ สมาชิกถาวรของคณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติมีอำนาจยับยั้งข้อมติของคณะมนตรีความมั่นคงได้โดยเด็ดขาด นอกจากนี้ ในบางกรณี อำนาจยับยั้งมีไว้ใช้หยุดยั้งมิให้เกิดความเปลี่ยนแปลงต่อสถานะที่เป็นอยู่ แต่ในบางกรณี อำนาจยับยั้งสามารถใช้ไปในทางริเริ่มความเปลี่ยนแปลงก็ได้ ดังในกรณีของประเทศอินเดียซึ่งประธานาธิบดีสามารถยับยั้งร่างกฎหมายด้วยการกำหนดให้แก้ไขเพิ่มเติมร่างนั้นอีกที
ในระบบประธานาธิบดีหรือกึ่งประธานาธิบดี อำนาจยับยั้งร่างกฎหมายเป็นเครื่องมือหลักเครื่องมือหนึ่งที่ฝ่ายบริหารมีในกระบวนการนิติบัญญัติ นอกเหนือไปจากอำนาจเสนอร่างกฎหมาย แต่ในระบบอื่น อำนาจยับยั้งของประมุขแห่งรัฐมักมีอยู่แบบเบาบาง หรือไม่มีเลย
คำว่า "veto" ในภาษาอังกฤษนั้น มีที่จากภาษาละติน แปลว่า "ข้าห้าม" (I forbid) แนวคิดเรื่องอำนาจยับยั้งมีต้นกำเนิดมาจากอารยธรรมโรมโบราณ ซึ่งผู้ดำรงตำแหน่งกงสุลโรมันคนหนึ่งสามารถยับยั้งการดำเนินการทางทหารหรือพลเรือนของอีกคนหนึ่ง และผู้ดำรงตำแหน่งในทรีบูนมีอำนาจฝ่ายเดียวที่จะยับยั้งการดำเนินการใด ๆ ของแมจิสเตรตโรมัน หรือยับยั้งกฎหมายผ่านความเห็นชอบของวุฒิสภาโรมันแล้วได้
อำเภอธวัชบุรี

ธวัชบุรี เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดร้อยเอ็ด และเป็นสถานที่ตั้งของท่าอากาศยานร้อยเอ็ด ตั้งอยู่ห่างจากตัวจังหวัดประมาณ 13 กิโลเมตร ในอดีตมีพื้นที่ขนาดใหญ่ ปัจจุบันพื้นที่อำเภอธวัชบุรีถูกแบ่งออกไปตั้งเป็น อำเภอเชียงขวัญ อำเภอทุ่งเขาหลวง และบางส่วนของอำเภอโพนทอง
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอธวัชบุรีตั้งอยู่ทางตอนกลางของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ประวัติ.
อำเภอธวัชบุรี เป็นอำเภอเก่าแก่ของจังหวัดร้อยเอ็ด สมัยก่อนมีพื้นที่อำเภอ 2 อำเภอ คือ อำเภอดินแดง และ อำเภออุไทยร้อยเอ็ด ซึ่งที่ตั้งของเมืองธวัชบุรีนั้น เดิมอยู่ที่บ้านธวัชดินแดง ตำบลดินแดง อำเภอธวัชบุรี (ตำบลธงธานีในปัจจุบัน) ในปี พ.ศ. 2456 อำเภออุไทยร้อยเอ็ด ได้เปลี่ยนชื่อเป็น อำเภอแซงบาดาล โดยยกชื่อมาจากตำบลหมูม้น อำเภอสหัสขันธ์ 
ส่วนอำเภอธวัชบุรี ได้เปลี่ยนชื่อเป็น อำเภอดินแดง ในปี พ.ศ. 2460 ก่อนที่ต่อมาทางกระทรวงมหาดไทยจะประกาศยุบอำเภอดินแดง รวมเข้ากับอำเภอแซงบาดาล และโอนพื้นที่ตำบลในอำเภอดินแดง 1 ตำบล ไปรวมกับพื้นที่ตำบลที่แบ่งจาก อำเภอเสลภูมิ จังหวัดร้อยเอ็ด และ อำเภอกมลาไสย อำเภอกุฉินารายณ์ จังหวัดกาฬสินธุ์ รวมจัดตั้งเป็นอำเภอโพนทอง
ต่อมาในปี พ.ศ. 2482 สมัยนายวาสนา วงศ์สุวรรณ มาเป็นนายอำเภอแซงบาดาล ได้เปลี่ยนชื่ออำเภอแซงบาดาล ให้เป็นชื่ออำเภอธวัชบุรี โดยถือนิมิตมงคลจากอำเภอธวัชบุรีเก่าที่ได้สูญชื่อไปได้ 22 ปี ส่วนบ้านดินแดงนั้นก็เปลี่ยนนามใหม่ให้ชื่อว่า “บ้านธวัชบุรี” ตามชื่อเดิม จนถึงปัจจุบัน 
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอธวัชบุรีแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 12 ตำบล 147 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอธวัชบุรีประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 13 แห่ง ได้แก่
การสูญพันธุ์

การสูญพันธุ์  ในทางชีววิทยาและนิเวศวิทยา คือการสิ้นสุดของการดำรงอยู่ของสปีชีส์หรือของสิ่งมีชีวิต ซึ่งทำให้ความหลากหลายทางชีวภาพลดลง โดยทั่วไปแล้ว ถือว่าชั่วขณะของการสูญพันธุ์คือชั่วขณะความตายของสิ่งมีชีวิตตัวสุดท้ายในสปีชีส์นั้น แม้ว่าความสามารถในการผสมพันธุ์และฟื้นตัวอาจจะสูญเสียไปแล้วก่อนหน้านั้นก็ตามแต่ในบางกรณีสัตว์บางชนิดที่เคยถูกจัดให้สูญพันธุ์บางครั้งจะมีการค้นพบใหม่อีกครั้งเช่น เต่าป่าอาระกัน หมูป่าเปคคารีชาโคอัน นกนางแอ่นบาเรา นกทาคาเฮเกาะใต้ เป็นต้น
นกหัวขวานดำ

นกหัวขวานดำ (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Dryocopus martius") เป็นนกหัวขวานขนาดใหญ่ชนิดหนึ่ง ลำตัวมีความยาว 40-46 เซนติเมตร ความยาวจากปลายปีกข้างหนึ่งจรดปีกอีกข้างหนึ่งเมื่อกางเต็มที่จะยาว 67-73 เซนติเมตร
นกหัวขวานดำอาศัยอยู่ในป่าทั่วภูมิภาคพาลีอาร์กติกทางตอนเหนือ เป็นชนิดเดียวในสกุล "Dryocopus" ที่อาศัยอยู่ในภูมิภาคนี้ ถิ่นอาศัยมีอาณาเขตครอบคลุมตั้งแต่ทวีปเอเชียทางตอนเหนือและตะวันออกจนถึงยุโรป เป็นนกอยู่ประจำถิ่นที่ไม่อพยพ
ขนของนกหัวขวานดำ มีสีดำเกือบทั้งตัว ยกเว้นบริเวณด้านบนส่วนหัวที่เป็นขนสีแดง ในเพศผู้ ขนที่ส่วนหัวบริเวณนี้จะเป็นสีแดงทั้งหมด
นกหัวขวานดำจะบินเป็นเส้นตรง ไม่บินลดเลี้ยวเหมือนนกหัวขวานชนิดอื่น สร้างรังโดยเจาะลำต้นต้นไม้ให้เป็นรู เพศเมียจะวางไข่อย่างน้อยครั้งละ 4 ฟอง
นกกระเรียนมงกุฎแดง

นกกระเรียนมงกุฎแดง หรือ นกกระเรียนญี่ปุ่น หรือ นกกระเรียนแมนจูเรีย (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Grus japonensis") 
ลักษณะ.
เป็นนกกระเรียนขนาดใหญ่ที่หายากเป็นอันดับ 2 ของโลกในบรรดานกกระเรียนทุกชนิด ในภูมิภาคเอเชียตะวันออก นกชนิดนี้ถือเป็นสัญลักษณ์แห่งโชคลาภและความซื่อสัตย์ มีความสูงถึง 55 นิ้ว ทำให้ไม่ตกเป็นเหยื่อของนักล่าได้ง่าย เมื่ออยู่ในถิ่นอาศัยธรรมชาติตามหนองบึง จะพบเห็นตัวได้ง่ายและเด่นชัด เมื่อโตเต็มวัย ขนทั้งตัวจะเป็นสีขาวหิมะ ด้านบนส่วนหัวจะเป็นผิวหนังสีแดง ผิวหนังส่วนนี้จะเป็นสีแดงสว่างขึ้นเวลาโกรธหรือตื่นเต้น เพศผู้มีน้ำหนักประมาณ 15 กิโลกรัม จัดว่าเป็นนกกระเรียนที่มีน้ำหนักมากที่สุด
ในฤดูใบไม้ผลิและฤดูร้อน นกกระเรียนมงกุฎแดงจะอาศัยอยู่ในไซบีเรีย ช่วงนี้ไข่ที่วางไว้จะฟักออกมาเป็นตัว ปกติแล้วนกกระเรียนมงกุฎแดงนี้จะวางไข่ 2 ฟอง และมักจะเหลือรอดจนฟักเป็นตัวได้เพียงฟองเดียว และเป็นนกที่จับคู่เพียงคู่เดียวตลอดชีวิต เป็นนกที่มีอายุยืนได้ถึง 50-60 ปี เมื่อถึงฤดูใบไม้ร่วง จะอพยพเป็นฝูงลงใต้สู่เกาหลี, จีน และประเทศอื่น ๆ ในภูมิภาคเอเชียตะวันออก เพื่อหาถิ่นอาศัยในระหว่างฤดูหนาว แต่มีนกกระเรียนฝูงหนึ่งที่จะอาศัยอยู่ในเกาะฮกไกโด ประเทศญี่ปุ่น ตลอดทั้งปี
นกกระเรียนมงกุฎแดงกินสัตว์เลื้อยคลานขนาดเล็ก, สัตว์น้ำไม่มีกระดูกสันหลัง, แมลง และพืชที่มีอยู่ในหนองบึงเป็นอาหาร ถิ่นอาศัยอาจมีทั้งหนอง, บึง, ริมฝั่งแม่น้ำ, ทุ่งนา หรือที่ใดก็ตามที่มีแหล่งน้ำและอาหาร เมื่อกินอาหารอิ่มแล้ว อาจจะเกี้ยวพากันด้วยการเต้นระบำอันเป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัว
จำนวนประชากร.
นกกระเรียนชนิดนี้มีจำนวนประชากรในธรรมชาติเพียง 1,700-2,000 ตัว จึงถือว่าเป็นนกชนิดหนึ่งที่อยู่ในภาวะถูกคุกคาม สถานเพาะเลี้ยงนกในเมืองพิตส์เบิร์ก รัฐเพนซิลเวเนีย ได้ริเริ่มโครงการรับบริจาคไข่ของนกกระเรียนชนิดนี้จากสวนสัตว์ในสหรัฐอเมริกา เพื่อนำไปฟักและเพาะเลี้ยงในเขตอนุรักษ์ธรรมชาติ คินกันสกี ในรัสเซีย แล้วปล่อยกลับคืนสู่ธรรมชาติ ในระหว่างปี ค.ศ. 1995-2005 โครงการนี้ได้รับบริจาคไข่แล้วจำนวน 150 ฟอง
ตำนานและความเชื่อ.
ในญี่ปุ่น นกกระเรียนมงกุฎแดงมีชื่อในภาษาญี่ปุ่นว่า "丹頂" ("Tancho") เชื่อกันว่ามีอายุขัยยาวนานถึง 1,000 ปี โดยชาวญี่ปุ่นเชื่อว่าการมาถึงของนกกระเรียนมงกุฎแดงจะนำมาซึ่งความภักดีและโชคลาภ ในช่วงฤดูหนาวจะมีผู้คนออกไปยังทุ่งน้ำแข็งที่เป็นที่อพยพเพื่อนำปลาไปให้เป็นอาหาร โดยถือว่าเป็นนกที่ชาวญี่ปุ่นให้ความเมตตาและเคารพสูงสุด โดยในปี ค.ศ. 1952 มีจำนวนนกกระเรียนมงกุฏแดงเพียง 33 ตัว เท่านั้น และได้ขยายพันธุ์เป็น 1,200 ตัว ในปัจจุบัน
ในจีน นกกระเรียนมงกุฎแดงมักปรากฏอยู่ในตำนานเทพนิยาย ปกติแล้วมักปรากฏคู่กับเทพหรือเหล่าเซียนผู้เป็นอมตะ มีชื่อในภาษาจีนว่า "丹顶鹤" ("Dāndǐnghè") ซึ่งแปลว่า "นกกระเรียนนางฟ้า"