pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
ยากอบบุตรเศเบดี

"ดูความหมายอื่นของ นักบุญเจมส์ ที่ นักบุญเจมส์"
ยากอบบุตรเศเบดี (หรือ Yaakov Ben-Zebedee) หรือนักบุญยากอบองค์ใหญ่ (James the Greater) เป็นนักบุญและมรณสักขีในศาสนาคริสต์ เสียชีวิตราว ค.ศ. 44 เป็นอัครทูตของพระเยซู เป็นบุตรของเศเบดีกับนางสะโลเม และเป็นพี่ชายของยอห์นอัครทูต การเติมสร้อยชื่อ “องค์ใหญ่” ก็เพื่อให้แตกต่างจากยากอบ บุตรอัลเฟอัส หรือที่เรียกว่า “องค์เล็ก” นักบุญยากอบบุตรเศเบดี เป็นสาวกคนแรก ๆ ของพระเยซู พระวรสารสหทรรศน์กล่าวว่าเมื่อพระเยซูทรงเรียกเขามาเป็นสาวก ยากอบ ยอห์น และพ่อกำลังอยู่ริมทะเล ตามพระวรสารนักบุญมัทธิวและพระวรสารนักบุญมาระโก พระเยซูให้สมญาทั้งยากอบและยอห์นว่า “ลูกฟ้าร้อง” (Boanerges "โบอาเนอเย") หนังสือกิจการของอัครทูต 12:1-2 บันทึกว่าพระเจ้าเฮโรด อากริปปา ทรงสั่งประหารยากอบด้วยดาบ
กล่าวกันว่าร่างของยากอบถูกฝังไว้ที่ซานเตียโกเดกอมโปสเตลาในกาลิเซีย (ประเทศสเปน) นักบุญยากอบเป็นนักบุญองค์อุปถัมภ์ประเทศสเปน เมืองที่เป็นที่ฝังร่างจึงถือว่าเป็นเมืองที่มีความสำคัญเป็นที่สามของคริสตจักรโรมันคาทอลิก (ถัดจากเยรูซาเลมและโรม) เส้นทางเซนต์เจมส์ (Way of St. James) เป็นถนนที่ไปจากเมืองต่าง ๆ ในยุโรปไปสุดที่ซานเตียโกเดกอมโปสเตลาเป็นถนนสำหรับนักแสวงบุญสายที่สำคัญที่สุดตั้งแต่สมัยกลางเป็นต้นมา นักบุญยากอบจึงถือว่าเป็นนักบุญองค์อุปถัมภ์นักแสวงบุญด้วย
นักบุญคริสโตเฟอร์

นักบุญคริสโตเฟอร์  เป็นชาวคานาอัน ต่อมาได้นับถือศาสนาคริสต์และพลีชีพเป็นมรณสักขีในรัชสมัยจักรพรรดิเดซิอุสแห่งจักรวรรดิโรมันราวคริสต์ศตวรรษที่ 3 และเป็นหนึ่งในนักบุญผู้ช่วยศักดิ์สิทธิ์สิบสี่องค์
คริสตจักรโรมันคาทอลิกถือว่านักบุญคริสโตเฟอร์เป็นนักบุญองค์อุปถัมภ์ผู้เดินทางและนักกีฬา แต่เมื่อปี ค.ศ. 1969 ทางสันตะสำนักก็ยกเลิกวันฉลองนักบุญคริสโตเฟอร์จากปฏิทินศาสนาที่เป็นทางการ เพราะขาดหลักฐานทางประวัติศาสตร์ว่านักบุญคริสโตเฟอร์มีตัวตนหรือเป็นผู้เคร่งครัดทางศาสนาจริงหรือไม่ แต่การฉลองก็ยังทำกันตามท้องถิ่น
ตำนานของนักบุญคริสโตเฟอร์.
ตามตำนานกล่าวว่าในสมัยของจักพรรดิเดซิอุสแห่งจักรวรรดิโรมันมีชายคนหนึ่งชื่อ เรเพรบัส หรือ เรโพรบัส (ภาษาอังกฤษ รีโพรเบท) ถูกจับเป็นเชลยศึกจากสงครามกับชนเผ่าทางตะวันตกของอียิปต์และถูกส่งไปทำงานในหน่วย “Marmaritae” ซึ่งสันนิษฐานว่าอาจจะเป็นชนเผ่าเบอร์เบอร์แห่งไซเรไนคา เรเพรบัสมีลักษณะสูงใหญ่และท่าทางน่าเกรงขามมีหัวเป็นสุนัข  และเป็นผู้กินเนื้อมนุษย์เช่นชน Marmaritae ไม่ว่าจะอย่างไรก็ตามในที่สุดเรเพรบัสก็หันมานับถือศาสนาคริสต์และเข้าพิธีบัพติศมาและเริ่มเผยแพร่ศาสนา ในที่สุดเจ้าเมืองแอนติออก (หรือบางเรื่องก็ว่าพระจักพรรดิเอง) ประกาศสั่งประหารชีวิตเรเพรบัสเพราะความเชื่อในศาสนาคริสต์ แต่เรเพรบัสก็รอดการปองชีวิตมาได้หลายครั้งอย่างปาฏิหาริย์ แต่ในที่สุดก็อนุญาตให้ประหารตนเองหลังจากที่เปลึ่ยนศาสนาคนเป็นจำนวนมาก ร่างของเรเพรบัสถูกนำกลับไปอะเล็กซานเดรียโดยปีเตอร์แห่งอัตตาเลีย
นักปราชญ์แห่งคริสตจักร

นักปราชญ์แห่งคริสตจักร  (คำว่า “docere” หรือ “doctor” ในภาษาละตินหมายถึง “สอน”) เป็นตำแหน่งที่คริสตจักรแต่งตั้งให้ผู้ที่มีความสำคัญด้านคำสอนหรือเทววิทยาศาสนาคริสต์เป็นพิเศษ
ก่อนคริสต์ศตวรรษที่ 16.
ในคริสตจักรตะวันตก มีปิตาจารย์แห่งคริสตจักรที่ได้รับยกย่องเป็นนักปราชญ์อยู่ 4 องค์ ได้แก่ นักบุญเกรกอรีผู้ยิ่งใหญ่ นักบุญแอมโบรสแห่งมิลาน นักบุญออกัสตินแห่งฮิปโป และนักบุญเจอโรม ขณะที่คริสตจักรตะวันออกมีนักปราชญ์ที่โดดเด่นเป็นพิเศษ 3 องค์ ได้รับยกย่องเป็น "ไฮเออราร์คผู้ศักดิ์สิทธิ์ทั้งสาม" ได้แก่ นักบุญจอห์น คริสซอสตอม นักบุญแบซิลแห่งซีซาเรีย และนักบุญเกรกอรีแห่งนาเซียนซัส 
คริสตจักรโรมันคาทอลิก.
ในคริสตจักรโรมันคาทอลิกตำแหน่งนี้จะมอบให้แก่นักบุญผู้เป็นเจ้าของงานประพันธ์ที่คริสตจักรถือว่ามีคุณค่าต่อการศึกษา โดยการประกาศจากพระสันตะปาปาหรือจากสภาสังคายนาสากล การแต่งตั้งนี้นาน ๆ จึงทำกันครั้งหนึ่งและเป็นการแต่งตั้งหลังจากที่ผู้ได้รับการแต่งตั้งเสียชีวิตไปแล้วและหลังจากที่ได้รับประกาศให้เป็นนักบุญแล้วเท่านั้น
ในคริสตจักรละติน หลังจากที่นักปราชญ์ฝ่ายละตินทั้ง 4 องค์ได้รับยกย่องเป็นนักปราชญ์แห่งคริสตจักรไปแล้ว สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 5 ได้ประกาศยกย่องนักปราชญ์อีก 4 องค์เป็นนักปราชญ์แห่งคริสตจักรตะวันออกในปี ค.ศ. 1568 ได้แก่ นักบุญจอห์น คริสซอสตอม นักบุญแบซิลแห่งซีซาเรีย นักบุญเกรกอรีแห่งนาเซียนซัส และนักบุญอะทานาเชียสแห่งอะเล็กซานเดรีย
นักปราชญ์แห่งคริสตจักรแต่ละองค์ก็มีความเชี่ยวชาญในสาขาต่าง ๆ กัน เช่น นักบุญเกรกอรีหรือพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 1 และนักบุญแอมโบรสเป็นนักเขียนจดหมายและศาสตรนิพนธ์ นักบุญกาเตรีนาแห่งซีเอนาและนักบุญยอห์นแห่งไม้กางเขนจะเขียนเกี่ยวกับเทววิทยาเชิงรหัสยะ (mystical theology) นักบุญออกัสตินแห่งฮิปโปและนักบุญโรแบร์โต เบลลาร์มีโน เน้นงานเขียนปกป้องคริสตจักรจากพวกนอกรีต นักบุญบีดเขียน “ประวัติศาสตร์คริสตจักรของชนอังกฤษ” ซึ่งเป็นเอกสารที่ดีที่สุดในทางประวัติศาสตร์อังกฤษสมัยกลาง ส่วนนักบุญแอนเซล์มแห่งแคนเทอร์เบอรี นักบุญอัลแบร์ตุส มาญุส และนักบุญทอมัส อไควนัส เป็นทั้งนักเทววิทยาระบบ
ในปี ค.ศ. 1970 ได้มีการแต่งตั้งนักบุญหญิงเป็นนักปราชญ์แห่งคริสตจักรเป็นครั้งแรก คือ นักบุญเตเรซาแห่งอาบีลาและนักบุญกาเตรีนาแห่งซีเอนา ต่อมามีนักบุญเตแรซแห่งลีซีเยอและนักบุญฮิลเดการ์ดแห่งบิงเงิน ได้รับแต่งตั้งเพิ่มมาอีกตามลำดับ
คริสตจักรโรมันคาทอลิกได้แต่งตั้ง “นักปราชญ์แห่งคริสตจักร” ทั้งหมดด้วยกัน 35 องค์ ในจำนวนนี้ 18 องค์ถึงแก่กรรมก่อนจะเกิดศาสนเภทตะวันออก-ตะวันตกในปี ค.ศ. 1054 ซึ่งทางนิกายอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ก็ยังนับถือนักปราชญ์ทั้ง 17 องค์นี้ ในบรรดา 35 องค์นี้ 25 องค์มาจากศาสนาคริสต์ตะวันตก และอีก 8 มาจากศาสนาคริสต์ตะวันออก ประกอบด้วยนักบุญหญิง 4 องค์ มุขนายก 18 องค์ บาทหลวง 12 องค์ พันธบริกร 1 องค์ นักพรตหญิง 3 องค์ พรหมจารี 1 องค์ และเป็นชาวยุโรป 26 องค์ ชาวแอฟริกา 3 องค์ และอีก 6 องค์เป็นชาวเอเชีย
อันโตนีโอ ดา กอร์เรจโจ

อันโตนิโอ อัลเลอกริ ดา คอร์เรจจิโอ หรือ อันโทนิโอ ดา คอร์เรจจิโอ (หรือ Antonio da Correggio; ชื่อเมื่อแรกเกิด:) (สิงหาคม ค.ศ. 1489 - 5 มีนาคม ค.ศ. 1534) เป็นจิตรกรสมัยศิลปะเรอเนซองส์ คนสำคัญจากปาร์มาในประเทศอิตาลีในคริสต์ศตวรรษที่ 16 มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนจิตรกรรมฝาผนังและภาพสีน้ำมันทึ่เต็มไปด้วยความรู้สึกสัมผัส (sensuous) การวางองค์ประกอบของภาพเต็มไปด้วยความเคลื่อนไหว ความลวงตาทางทัศนียภาพ และการใช้ความลึก (foreshortening) คอร์เรจจิโอเป็นผู้มาก่อนศิลปะโรโคโคของคริสต์ศตวรรษที่ 18
ชีวิต.
อันโตนิโอ อัลเลอกริเกิดที่เมืองเล็กๆ ชื่อคอร์เรจจิโอไม่ใกลจากเรจจิโอ เอมิเลีย พ่อของอันโทนิโอ อัลเลอกริเป็นพ่อค้า นอกจากนั้นก็ไม่มีหลักฐานอะไรอื่นเกี่ยวกับชีวิตหรือการฝึกงาน ระหว่างปี ค.ศ. 1503 ถึงปี ค.ศ. 1505 อันโตนิโอ อัลเลอกริฝึกงานกับฟรานเชสโก บิอันชิ เฟอร์รารา (Francesco Bianchi Ferrara) จากเมืองโมดีนา ที่โมดีนาอาจจะได้ทำความรู้จักกับจิตรกรเช่นลอเร็นโซ คอสตา (Lorenzo Costa) และ ฟรานเชสโก ฟรานเชีย (Francesco Francia) ซึ่งอิทธิพลของจิตรกรสองคนนี้จะพบในงานเขียนแรกๆ ของอันโทนิโอ อัลเลอกริ หลังจากเดินทางไปมานทัวในปี ค.ศ. 1506 อันโตนิโอ อัลเลอกริก็กลับมาคอร์เรจจิโอและมาอยู่จนปี ค.ศ. 1510 ระหว่างนี้ก็เขียนภาพ “การชื่นชมพระบุตรกับนักบุญอลิซาเบธและนักบุญจอห์นแบ็พทิสต์” ซี่งจะเห็นอิทธิพลจากทั้งคอสตาและอันเดรีย มานเทนยา ในปี ค.ศ. 1514 อันโตนิโอ อัลเลอกริอาจจะเขียนภาพกลม (tondo) สามภาพที่หน้าประตูวัดซานอันเดรียที่มานทัว หลังจากนั้นอันโทนิโอ อัลเลอกริก็กลับไปคอร์เรจจิโออีกครั้ง และเป็นศิลปินมีชื่อเสียง ได้รับสัญญาจ้างให้วาดฉากแท่นบูชาพระแม่มารีที่สำนักสงฆ์ท้องถิ่นเซนต์ฟรานซิส ปัจจุบันอยู่ที่เดรสเด็น ประเทศเยอรมนี
ความเร็วหลุดพ้น

ในวิชาฟิสิกส์ ความเร็วหลุดพ้น คือ อัตราเร็วที่พลังงานจลน์บวกกับพลังงานศักย์โน้มถ่วงของวัตถุแล้วมีค่าเป็นศูนย์ ความเร็วหลุดพ้น คือ ความเร็วที่จะพาวัตถุไปได้ไกลจนพ้นจากอิทธิพลของแรงโน้มถ่วงของโลกได้พอดี (โดยการส่งแรงผลักเพียงครั้งเดียว และในสูตรนี้ยังไม่รวมเรื่องแรงเสียดทานเข้าไป) ความเร็วหลุดพ้นมีค่าประมาณ 11.2 km/s หรือ 40,320 km/h
สำหรับวัตถุทรงกลมสมมาตร ความเร็วหลุดพ้นที่ระยะทางค่าหนึ่งคำนวณได้จากสูตร 
<math>v_e = \sqrt{\frac{2GM}{r}},</math>
เมื่อ "G" คือ ค่าคงที่โน้มถ่วงสากล (the universal gravitational constant) (G = 6.67×10−11 m3 kg−1 s−2), M คือมวลของดาวเคราะห์, ดวงดาว หรือ วัตถุอื่น ๆ, และ r คือระยะทางจากศูนย์กลางของแรงโน้มถ่วง 
ในสมการนี้แรงเสียดทานในชั้นบรรยากาศ (แรงฉุดของอากาศ) จะไม่ถูกนำมาพิจารณา จรวดนั้นจะสามารถเคลื่อนที่ออกมาจากปล่องแห่งแรงโน้มถ่วง (gravity well) ได้อย่างแท้จริงโดยไม่จำเป็นต้องใช้ความเร็วหลุดพ้นเพื่อการทำเช่นนั้น แต่สามารถบรรลุผลอย่างเดียวกันได้ที่ความเร็วใด ๆ กับโหมดที่เหมาะสมของเครื่องยนต์และเชื้อเพลิงที่เพียงพอ ความเร็วหลุดพ้นจะถูกนำไปประยุกต์ใช้กับแนววิถีการเคลื่อนที่ของวัตถุในอากาศ (ballistic trajectories) แต่เพียงเท่านั้น
ถ้าต้องการส่งยานอวกาศออกไปให้พ้นจากสนามโน้มถ่วงของโลก ต้องทำความเร็วหลุดพ้นหรือไม่? คำตอบคือ ไม่ใช่ เพราะไม่มียานอวกาศลำไหนเคลื่อนที่จากโลกด้วยความเร็วขนาดนั้น (32.9 มัค) โดยใช้วิธีส่งแรงผลักจากเครื่องยนต์ด้วยความเร่งที่สม่ำเสมอเพื่อสะสมความเร็วขึ้นเรื่อยๆ เช่น กระสวยอวกาศ "ดิสคัฟเวอรี" ของสหรัฐฯ มีการส่งกำลัง โดยหลังจากทะยานตัวขึ้นจากพื้นดินจะปรับความเร็วตั้งแต่ 160 ก.ม. ต่อชั่วโมงเป็น 1,600 ก.ม.ต่อชั่วโมง นำพานักบินขึ้นและอุปกรณ์ที่หนักกว่า 2,000 ตันส่งสู่ห้วงอวกาศได้ในเวลาไม่ถึง 9 นาที
คำว่า ความเร็วหลุดพ้น อันที่จริงแล้วเรามักเรียกชื่อกันผิด ๆ และมันก็มักจะถูกต้องมากขึ้นถ้าจะเรียกว่า อัตราเร็วหลุดพ้น (escape speed) เนื่องจากค่าอัตราเร็วนี้ เป็นปริมาณสเกลาร์ซึ่งมีความเป็นอิสระจากทิศทาง (สมมติว่าดาวเคราะห์ไม่หมุนและไม่สนใจแรงเสียดทานในบรรยากาศหรือผลทางสัมพัทธภาพ)
แมนนี่ เมลชอร์

แมนนี่ เมลชอร์ (Manny Melchor) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 14 มีนาคม พ.ศ. 2512 สถิติการชก 79 ครั้ง ชนะ 38 (น็อค 6) เสมอ 6 แพ้ 35 
ประวัติ.
เมลชอร์ขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2530 แพ้ทีเคโอ โรเกว วีญานวยวา ยก 3 จากนั้น ในช่วง พ.ศ. 2530 – 2531 เมลชอร์ชกแพ้เป็นส่วนใหญ่ จนหลังจากที่ชกชนะคะแนน โจ คอนสแตนติโนเมื่อ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2531 แล้วก็ชกชนะบ่อยขึ้น เมลชอร์ชกชนะนักมวยที่มีชื่อเสียงที่ฟิลิปปินส์หลายคน เช่น ชนะคะแนน ริค มากราโม อีริค ชาเวช และพริตตี้ บอย ลูกัส เคยเดินทางมาชกในไทย แพ้คะแนน ชนะ ป.เปาอินทร์ เมื่อ พ.ศ. 2533 และในปีเดียวกันนี้ได้เดินทางไปชกที่ออสเตรเลีย เสมอกับ ปีเตอร์ มิตเรฟสกี และเมื่อชกแห้มือกันอีกครั้ง คราวนี้เมลชอร์เป็นฝ่ายชนะน็อคในยกที่ 5 ต่อมา เมลชอร์มีโอกาสได้ขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นมินิฟลายเวท IBF เมื่อ 6 กันยายน พ.ศ. 2535 ซึ่งเป็นฝ่าบชนะคะแนน ฟ้าลั่น ศักดิ์กรีรินทร์ไปอย่างไม่เป็นเอกฉันท์ ได้แชมป์มาครอง แต่เมื่อขึ้นป้องกันตำแหน่งครั้งแรกเมื่อ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2535 ก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนน รัตนพล ส.วรพินอย่างไม่เป็นเอกฉันท์ เสียแชมป์ไป
หลังจากเสียแชมป์โลก เมลชอร์ยังขึ้นชกอย่างต่อเนื่อง โดยไปชกแพ้ที่เกาหลีใต้ 2 ครั้ง มาชกแพ้คะแนน โตโต้ ป.พงษ์สว่างในไทย นอกนั้นขึ้นชกชนะรวด รวมทั้งชนะคะแนน เจอรี่ ปาฮายาไฮ และชนะคะแนนอัศวิน ศิษย์หลักเมืองที่ ฟิลิปปินส์ด้วย จากนั้น เมลชอร์ได้ชิงแชมป์โลกรุ่นสตรอเวท WBC ในฐานะรองแชมป์โลกอันดับ 6 เมื่อ 18 ธันวาคม พ.ศ. 2536 แพ้น็อค ริคาร์โด โลเปซ ยก 11 จากนั้นขึ้นชิงแชมป์เงารุ่นรุ่นสตรอเวท WBC เมื่อ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2537 ก็เป็นฝ่ายแพ้ทีเคโอ ออสวานโด เกอเรโร ยก 7 ไปอีก จากนั้น เมลชอร์มาชกในไทย แพ้คะแนน สงคราม ป.เปาอินทร์ สิน ส.เพลินจิต ห้าดาว ซีพียิม และแพ้น็อค พะเนียง พูนธรัตน์ ยก 3 จากนั้น ขึ้นชิงแชมป์ WBA Fedelatin รุ่นฟลายเวทเมื่อ 1 มีนาคม พ.ศ. 2540 แพ้ทีเคโอ กิลเบอร์โต กอนซาเลซ ยก 6 จากนั้น เมลชอร์ยังชกชนะอย่างต่อเนื่องจนได้ครองแชมป์เงารุ่นมินิมัมเวท WBC เมื่อ 18 ธันวาคม พ.ศ. 2522 ชนะคะแนน เออร์เนสโต รูบิลลา ที่ฟิลิปปินส์ ป้องกันตำแหน่งไว้ได้ 1 ครั้ง ก่อนจะเสียแชมป์ไปเมื่อ 14ตุลาคมพ.ศ. 2543แพ้คะแนน ซาร์ลิต โรดริโก แต่หลังจากนั้น ก็ได้ชิงแชมป์โลกรุ่นมินิมัมเวท WBC เมื่อ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2544 แพ้คะแนน อันโตนีโอ อากวิวเร ที่ เม็กซิโก 
หลังจากที่ชิงแชมป์ไม่สำเร็จ เมลชอร์มาชกในไทยเมื่อ พ.ศ. 2541 แพ้คะแนน ฟ้าลั่น ศักดิ์กรีรินทร์คู่ปรับเก่าที่เคยชกชนะเมื่อ 6 ปีก่อน จากนั้น เมลชอร์ชกแพ้รวดจนมาชกแพ้ทีเคโอ กาเบรียล เอลซอนโด ยก 7 เมื่อ 3 มีนาคม พ.ศ. 2545 ที่สหรัฐ เมลชอร์ก็แขวนนวมไป
พริตตี้ บอย ลูกัส

พริตตี้ บอย ลูกัส  หรือ โดมิงโก ลูกัส นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2508 ที่เมืองบาลูกัน สถิติการชก 43 ครั้ง ชนะ 34 (น็อค 10) เสมอ 2 แพ้ 7 
ประวัติ.
ลูกัสเริ่มชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2526 ชนะคะแนน อเล็ก เดลลาฟอร์ ที่ฟิลิปปินส์ จากนั้นขึ้นชกชนะรวด จนได้ชิงแชมป์ฟิลิปปินส์เมื่อ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2529 ชนะคะแนน จูน อะฟาเบิล ได้แชมป์มาครอง ป้องกันตำแหน่งไว้ได้ 1 ครั้ง ก็ได้ชิงแชมป์โลกรุ่นมินิฟลายเวท IBF ที่ว่าง ปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้ทีเคโอ สมุทร ศิษย์นฤพนธ์ ไปในยกที่ 11 เมื่อ 24 มีนาคม พ.ศ. 2531 ไม่ได้แชมป์ จากนั้น ลูกัสยังขึ้นชกป้องกันแชมป์ฟิลิปปินส์ได้อีกสองครั้ง และยังชนะน็อค วิษณุชัย เกียรติสนธยา ยก 2 ที่ฟิลิปปินส์ด้วย จากนั้น ลูกัสมีโอกาสได้ชิงแชมป์โลกรุ่นมินิฟลายเวท IBF อีกครั้งกับฟ้าลั่น ลูกมิ่งขวัญ เมื่อ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2533 ปรากฏว่าเสมอกันไปโดยเสียงส่วนใหญ่
จากนั้น ลูกัสขึ้นชกชนะที่ฮาวาย สหรัฐอเมริกาอีกสองครั้ง ก่อนจะชกแพ้คะแนนแมนนี่ เมลชอร์ แต่จากนั้น ลูกัสก็ได้ชิงแชมป์โลกรุ่นสตรอเวท WBC เมื่อ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2534 ที่เม็กซิโก โดยลูกัสเป็นฝ่ายแพ้คะแนนริคาร์โด โลเปซ ไปอย่างเป็นเอกฉันท์ ลูกัสประสบความสำเร็จได้ครองแชมป์ระดับนานาชาติเมื่อ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2535 เมื่อขึ้นชิงแชมป์ WBC Mundo Hispano รุ่นไลท์ฟลายเวท ชนะคะแนน อันเฟรโด เซกิว ที่ เม็กซิโก และป้องกันตำแหน่งได้ 1 ครั้งเมื่อ 20 มีนาคม พ.ศ. 2536 ชนะคะแนน ฆาเวียร์ วาร์เกวซ ที่ เม็กซิโก จากนั้น ลูกัสยังขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ จนได้ชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท WBO ที่แอฟริกาใต้เมื่อ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2537 แพ้คะแนน จาคอบ แมตลาลา จากนั้น ลูกัสขึ้นชกอีกเพียงครั้งเดียว เมื่อ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2538 แพ้ทีเคโอ กวอน ชางแจ ยก 9 จากนั้นก็แขวนนวมไป
จาง ปั๋วจือ

จาง ปั๋วจือ  นักร้องและนักแสดงสาวชาวฮ่องกง เกิดเมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม ค.ศ. 1980 ที่ฮ่องกง บิดาของเธอเป็นชาวจีน กับมารดาลูกครึ่งจีน-อังกฤษ เธอเริ่มแสดงโฆษณาเครื่องดื่มชามะนาวยี่ห้อ หยางกวาง ในปี ค.ศ. 1998 ขณะที่เดินทางกลับฮ่องกงจากการสำเร็จการศึกษาระดับมัธยมต้น โรงเรียนสอนภาษาสตรีจาก ออสเตรเลีย
จากนั้นในปี ค.ศ. 1999 ได้มีโอกาสแสดงในภาพยนตร์ใหญ่เป็นเรื่องแรกโดยแสดงคู่กับ โจว ซิงฉือ ซึ่งเป็นทั้งนักแสดงและผู้กำกับเองด้วย ในเรื่อง "The King of Comedy" ซึ่งเป็นภาพยนตร์ตลกชวนหัว จากนั้นก็ได้มีผลงานตามมาทันทีในแนวดราม่าโรแมนติก "Fly Me to Polaris" ประกบคู่กับ เยิ่น เสียนฉี นักแสดงหนุ่มชาวไต้หวัน ซึ่งในเรื่องนี้ทำให้เธอได้รับรางวัลนักแสดงดางรุ่งยอดเยี่ยม ทำให้มีชื่อเสียงขึ้นมา
จากนั้นจึงได้มีผลงานตามมาอีกเรื่อย ๆ ทั้ง "Wu Yen" จากการกำกับของ ตู้ ฉีเฟิง และ"The Legend of Zu" ในปี ค.ศ. 2001 ภาพยนตร์กำลังภายในแฟนตาซี จากการกำกับของสฺวี เค่อ ที่ร่วมแสดงกับนักแสดงชั้นนำอีกหลายคน เช่น เจิ้ง อีเจี้ยน, กู่ เทียนเล่อ, ถัน เย่าเหวิน และ "The Lion Roars" ในปี ค.ศ. 2002 ที่ได้ร่วมแสดงกับ กู่ เทียนเล่อ อีกครั้ง
ทางด้านผลงานเพลงได้ออกอัลบั้มชุดแรกในแนวคันโตป็อปในปี ค.ศ. 1999 และเรื่อยมาจนถึงปี ค.ศ. 2008 มีทั้งหมด 11 ชุด
ชีวิตส่วนตัว เธอสมรสกับ เซี่ย ถิงเฟิง นักแสดงหนุ่มรุ่นราวคราวเดียวกัน ในปี ค.ศ. 2006 ทั้งคู่มีบุตรชายด้วยกัน 2 คน ชื่อ ลูคัส กับ ควินตัส แต่แล้วจู่ ๆ ในกลางปี ค.ศ. 2008 เธอก็มีข่าวคราวฉาวเมื่อปรากฏรูปถ่ายในชุดค่อนข้างเปลือยในสภาพที่หน้าแดงเหมือนเมาเหล้าโดยการถ่ายเก็บไว้ของ เฉิน กวานซี นักแสดงหนุ่มชื่อดังอีกคนของวงการบันเทิงฮ่องกง พร้อมกับนักแสดงชาวอีกราย คือ อาเจียว แห่งวงทวินส์ นั่นหมายความว่าเธอได้นอกใจสามีของเธอ แต่เซี่ย ถิงเฟิงก็ได้อยู่ร่วมกับเธอต่อมาอีกสักพักแต่ก็มีความตึงเครียดกันมาโดยตลอด จนกระทั่งในกลางปี ค.ศ. 2011 ทั้งคู่ถึงได้หย่าร้างกัน พร้อมกับมีคลิปวิดีโอว่าเธอถูกจับมัดมือและเท้าซึ่งเกี่ยวข้องกับภาพถ่ายก่อนหน้านั้น
ไฟเยอโนร์ด

ไฟเยอโนร์ด  เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพตั้งอยู่ที่เมืองรอตเทอร์ดาม ประเทศเนเธอร์แลนด์ ไฟเยอโนร์ดเป็นหนึ่งในสามสโมสรแห่งเนเธอร์แลนด์ที่ใหญ่ที่สุดหรือ "บิ๊ก 3" อีกสองทีมก็ได้แก่ อาเอฟเซ อายักซ์ และเปเอสเฟ ไอนด์โฮเฟิน ทั้งสามสโมสรนี้ผลัดกันคว้าแชมป์ลีกสูงสุดแห่งดัตช์ตั้งแต่ปี 1965 ยกเว้นปี 1981 ที่อาเซต อัลก์มาร์ (AZ Alkmaar) ได้แชมป์ไปครอง และทั้งสามสโมสรรวมไปถึงเอฟเซ อือแตร็คท์ (FC Utrecht) เป็นสโมสรที่ไม่เคยตกชั้นดิวิชันหนึ่งของเนเธอร์แลนด์เลย ไฟเยอโนร์ดคว้าแชมป์ลีกสูงสุด 16 ครั้ง, ฟุตบอลถ้วยดัตช์ 14 ครั้ง, ซูเปอร์คัพดัตช์ 2 ครั้ง, ยูฟ่าคัพ 2 ครั้ง เช่นเดียวกับยูโรเปียนคัพและอินเตอร์คอนทิเนนทัลคัพ
วัดสุทธิวาตวราราม

วัดสุทธิวาตวราราม หรือ วัดช่องลม ตั้งอยู่ตำบลท่าฉลอม อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร มีโบสถ์ที่มีชื่อเสียงที่นกนางแอ่นเข้ามาทำรัง มีหลวงปู่แก้วเป็นพระที่ประชาชนให้ความเคารพ เป็นที่ตั้งอนุสรณ์สถานสถานที่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จพระราชดำเนินเยือนท่าฉลอม และทรงตั้งเป็นสุขาภิบาลแห่งแรกของประเทศไทย เมื่อ พ.ศ. 2448
ประวัติ.
วัดช่องลม พระอารามหลวงแห่งนี้นับเป็นวัดสำคัญคู่บ้านคู่เมืองของจังหวัดสมุทรสาครที่มีอายุเกือบ 200 ปี เป็นวัดที่พำนักของพระราชสาครมุนี เจ้าคณะจังหวัดสมุทรสาครและเจ้าอาวาสวัดช่องลม ในสมัยก่อนชาวบ้านเรียกว่า "วัดท้ายบ้าน" เห็นจะเป็นวัดอยู่สุดหมู่บ้านจึงเรียกเช่นนั้น เพื่อความเหมาะสมในเวลาต่อมาจึงพากันเรียก "วัดช่องลม" 
ชัยภูมิที่ตั้งของวัดช่องลมด้านหน้าวัดหันสู่ทิศใต้ตรงกับปากน้ำท่าจีนมองเห็นทัศนียภาพปากอ่าวไทย ส่วนทางด้านหลังวัดหันหลังสู่แม่น้ำท่าจีนเช่นกัน กล่าวคือวัดช่องลมตั้งตรงคอคอดปากแม่น้ำท่าจีน หากที่ดินมิได้เป็นที่ตั้งวัด และขาดการถมเสริมเติมต่อไว้เสมอ ๆ ก็น่าจะขาดออกและเปลี่ยนทางเดินของกระแสน้ำบริเวณปากน้ำท่าจีนใหม่ ตำบลท่าฉลอมอาจกลายเป็นเกาะหลุดออกจากแผ่นดินใหญ่ โดยผู้ดำริให้สร้างวัดคือ พระราชสาครมุนี (หลวงปู่แก้ว)
คุณปู่และคุณย่าอ่วม แซ่เล้า ได้บริจาคที่ดินสร้างวัดช่องลม ที่แปลงนี้ตามสันนิฐานแล้วกว้างประมาณ 60 ไร่ ตามคำบอกเล่ากล่าวว่า โรงเรียนเทศบาลวัดช่องลม (เปี่ยมวิทยาคม) ตั้งอยู่หน้าพระอุโบสถหลังเก่า นอกจากนั้นแล้ว หน้าโรงเรียนยังมีสนามฟุตบอลอีกหนึ่งสนาม โรงเรียนหลังนี้เป็นโรงเรียนประจำจังหวัดแห่งแรก ต่อมาได้ย้ายไปตั้งอยู่หน้าพระอุโบสถหลังใหม่เพราะตลิ่งพังรุกเข้ามา แม้ว่าจะย้ายไปอยู่ที่ใหม่นี้แล้วก็ยังไม่พ้นอันตราย เพราะภัยธรรมชาติรบกวนเช่นเคย จึงย้ายมาตั้งอยู่ข้างหลังวัดด้านเหนือเท่าที่เห็นอยู่ทุกวันนี้ ที่ตั้งวัดแปลงเก่าเหลืออยู่ประมาณ 5 ไร่ นอกนั้นพังลงน้ำหมดแล้ว เท่าที่เห็นอยู่เป็นที่ของนายเต๋าบิดาของนายบุญศรี นุตตาลัย และผู้ใหญ่จรูญ จันทร์ภักดี ซึ่งได้ถวายไว้มีเนื้อที่ 22 ไร่ 49 วา และต่อมานายบุญศรี นุตาลัย และผู้ใหญ่จรูญ จันทร์ภักดี ได้ร่วมกันถวายเพิ่มอีกแปลงหนึ่งมีเนื้อที่ 27 ไร่ เมื่อวันที่ 13 มกราคม 2496 ที่ดินแปลงนี้ติดกับแม่น้ำท่าจีนด้านหลังวัดและติดกับทางรถไฟสายแม่กลอง รวมเป็นเนื้อที่ทั้งสิ้น 47 ไร่ 40 วา รวมทั้งของเก่าที่เหลืออยู่ 5 ไร่ รวมเป็น 52 ไร่ 40 วา
พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช ได้พระกรุณาโปรดเกล้า ฯ พระราชทานพระบรมราชานุญาตให้ยกวัดช่องลมเป็นพระอารามหลวง เมื่อวันพุธที่ 26 พฤษภาคม 2508 และถัดจากนั้นเป็นเวลาอีก 5 เดือนเต็ม ก็ได้เสด็จพระราชดำเนินพร้อมด้วยสมเด็จพระนางเจ้า ฯ พระบรมราชินีนาถและสมเด็จพระเจ้าลูกยาเธอเจ้าฟ้าชาย พระเจ้าลูกเธอเจ้าฟ้าหญิงทุกพระองค์ มาทรงบำเพ็ญพระราชกุศลถวายผ้าพระกฐิน ณ วัดช่องลมเมื่อวันที่ 26 ตุลาคม พ.ศ. 2508
ตราแผ่นดินของเม็กซิโก

ตราแผ่นดินกลางธงชาติเม็กซิโก ได้รับแรงบัลดาลใจในการออกแบบจากตำนานชาวอัซเตก เกี่ยวกับตำนานสร้างเมืองเตนอชตีตลัน (Tenochtitlán) ตามเรื่องราวที่เล่าขานกันทั่วไปกล่าวกันว่า ชาวอัซเตกได้ออกเดินทางไปทั่วบริเวณที่เป็นประเทศเม็กซิโกในปัจจุบัน เพื่อแสวงหาที่ตั้งเมืองหลวงของพวกตน ตามนิมิตที่เทพเจ้าวิตซิลโลปอชตลี (Huitzilopochtli) ผู้เป็นเทพแห่งสงครามของชาวอัซเตกระบุไว้ว่า ที่ตั้งของเมืองหลวงใหม่นั้นจะมีนกอินทรีคาบและจับอสรพิษเกาะอยู่บนต้นกระบองเพชร ซึ่งตั้งอยู่บนโขดหินกลางทะเลสาบ 200 ปีต่อมาพวกเขาจึงพบนกอินทรีตามนิมิตดังกล่าวบนเกาะเล็กๆ ในทะเลสาบเท็กโกโก้ พวกเขาจึงสร้างเมืองเตนอชตีตลันขึ้น ณ ที่นี้ ซึ่งในเวลาต่อมาคือกรุงเม็กซิโกซิตี เมืองหลวงของประเทศเม็กซิโกในปัจจุบัน 
แบบของตราที่ใช้อยู่ในปัจจุบันนี้ เป็นการปรับปรุงแบบตราใหม่เมื่อ พ.ศ. 2511 โดย ฟรานซิสโก เอปเปนส์ เฮลเกรา (Francisco Eppens Helguera) ภายใต้คำสั่งของประธานาธิบดีกุสตาโว ดิแอซ ออร์ดาซ (Gustavo Díaz Ordaz)
วรรณกรรมเยาวชน

วรรณกรรมเยาวชน (บางครั้งเรียกย่อว่า YA fiction หรือ YA) เป็นนวนิยาย หรือ เรื่องสั้น ที่เขียนขึ้นสำหรับกลุ่มผู้อ่านที่มีอายุโดยประมาณระหว่าง 12-18 ปี ซึ่งมีลักษณะเฉพาะตัวที่แตกต่างจากวรรณกรรมสำหรับวัยอื่น คือวรรณกรรมสำหรับผู้ใหญ่ วรรณกรรมยุวชน และวรรณกรรมเด็ก ตัวละครหลักของวรรณกรรมเยาวชนมักเป็นวัยรุ่น มีส่วนน้อยที่ใช้ตัวเอกเป็นผู้ใหญ่หรือเด็ก เนื้อหามักเกี่ยวข้องกับสิ่งที่พึงประสบด้วยวัยและประสบการณ์ของตัวเอกของนวนิยายนั้น ๆ ส่วนเนื้อหาของเรื่องอาจครอบคลุมลักษณะของนวนิยายหลากหลายประเภท แต่มักเน้นไปที่ประเด็นซึ่งท้าทายความเป็นวัยรุ่น รวมไปถึงนวนิยายประเภทการเปลี่ยนผ่านของวัย (coming of age) นอกเหนือจากนี้แล้ว วรรณกรรมเยาวชนก็มีลักษณะพื้นฐานเช่นเดียวกับนวนิยายประเภทอื่น ๆ ทั้งเรื่องของตัวละคร พล็อต ฉาก แนวทางของเรื่อง และวิธีการเล่าเรื่อง
ประวัติ.
ผู้ให้ความสำคัญแก่กลุ่ม "วัยรุ่น" เป็นคนแรก เห็นจะได้แก่ ซาราห์ ทริมเมอร์ ซึ่งเขียนอธิบายความถึง "ผู้ใหญ่ในวัยเยาว์" (Young Adulthood) อันเป็นกลุ่มคนที่มีอายุระหว่าง 14 ถึง 21 ปี แต่วงการวรรณกรรมในยุคคริสต์ศตวรรษที่ 19 ยังไม่ได้ให้ความสำคัญแก่กลุ่มผู้อ่านในวัยนี้มากนัก ถึงกระนั้นก็มีหนังสือหลายเล่มที่เขียนขึ้นในยุคคริสต์ศตวรรษที่ 19 ที่ดึงดูดผู้อ่านกลุ่มนี้ เช่น ครอบครัวโรบินสัน โอลิเวอร์ ทวิสต์ อลิซท่องแดนมหัศจรรย์ สี่ดรุณี ทอม ซอเยอร์ เกาะมหาสมบัติ และ เมาคลีลูกหมาป่า เป็นต้น 
การจัดกลุ่มผู้อ่านวรรณกรรมยุคใหม่เริ่มเห็นความสำคัญของกลุ่มเยาวชน ในราวคริสต์ทศวรรษที่ 1950 ซึ่งบรรดาสำนักพิมพ์และนักเขียนเริ่มผลิตงานเพื่อกลุ่มผู้อ่านกลุ่มนี้ ขณะเดียวกันก็มีการแบ่งแยกวรรณกรรมสำหรับผู้ใหญ่ และสำหรับเด็ก ชัดเจนขึ้น
รางวัลด้านวรรณกรรมเยาวชน.
มีการมอบรางวัลสำหรับวรรณกรรมเยาวชนเป็นการเฉพาะหลายรายการ เช่น Michael L. Printz Award ซึ่งเริ่มตั้งแต่ปี ค.ศ. 1930 ดำเนินการโดย Young Adult Library Services Association (YALSA), รางวัล Margaret A. Edwards Award โดย YALSA เช่นกัน แต่เป็นรางวัลสำหรับนักเขียนวรรณกรรมเยาวชนยอดเยี่ยม เริ่มตั้งแต่ปี ค.ศ. 1988 , รางวัล William C. Morris YA Debut Award และ Boston Globe-Horn Book Award ที่ถือว่าเป็นรางวัลที่ทรงเกียรติที่สุดสำหรับผลงานในสหรัฐอเมริกา
นอกจากนี้มีการประกวดรายการอื่นๆ ที่มีสาขาวรรณกรรมเยาวชนด้วย ได้แก่
คณะเกษตรศาสตร์ ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม มหาวิทยาลัยนเรศวร

คณะเกษตรศาสตร์ ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม มหาวิทยาลัยนเรศวร (อังกฤษ : Faculty of Agriculture, Natural Resources and Environment, Naresuan University) ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2536 โดยใช้ชื่อว่า "คณะเกษตรศาสตร์" และได้เปลี่ยนชื่อเป็น "คณะเกษตรศาสตร์ ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม" เมื่อปี พ.ศ. 2539
ประวัติ.
คณะเกษตรศาสตร์ ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม มหาวิทยาลัยนเรศวร เดิมชื่อ คณะเกษตรศาสตร์ ได้จัดตั้งขึ้น เมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2536 ตามพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งส่วนราชการในมหาวิทยาลัยนเรศวร ทบวงมหาวิทยาลัย (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2536
ทั้งนี้เพื่อให้สอดคล้องกับแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 7 โดยมุ่งเน้นจะเพิ่มคุณภาพประชากรทางด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีให้เหมาะสมกับความต้องการทางสังคมและท้องถิ่น ซึ่งต้องการบุคลากรที่มีความรู้ความสามารถทางด้านวิทยาศาสตร์การเกษตรในการพัฒนาประเทศและท้องถิ่นมากขึ้น โดยเฉพาะในเขตภูมิภาคภาคเหนือตอนล่าง
ต่อมาในวันที่ 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2539 ได้มีพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งส่วนราชการในมหาวิทยาลัยนเรศวร ทบวงมหาวิทยาลัย พ.ศ. 2539 โดยได้เปลี่ยนชื่อคณะจาก คณะเกษตรศาสตร์ เป็น คณะเกษตรศาสตร์ ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม
คณะเกษตรศาสตร์ ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม มหาวิทยาลัยนเรศวร มุ่งเน้นพัฒนาผลิตบัณฑิตด้านเกษตรศาสตร์ ทรัพยากรธรรมชาติ และสิ่งแวดล้อม โดยเปิดสอนในหลักสูตรการศึกษาทั้งในระดับปริญญาตรี โท และเอก
ภาควิชา.
คณะเกษตรศาสตร์ ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม มหาวิทยาลัยนเรศวร แบ่งภาควิชาออกเป็น 3 ภาควิชาดังต่อไปนี้
หน่วยงาน.
คณะเกษตรศาสตร์ ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม มหาวิทยาลัยนเรศวร ประกอบด้วยหน่วยงานอื่น ๆ ดังนี้
หลักสูตรการศึกษา.
ปัจจุบัน คณะเกษตรศาสตร์ ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม เปิดการเรียนการสอนในหลักสูตร อันได้แก่
พ่อมด (นวนิยาย)

พ่อมด (The Eyes of the Dragon) เป็นนวนิยายของ สตีเฟน คิง ตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1987 ซึ่งฉีกแนวไปจากนวนิยายชุดก่อนๆ ของคิง ผู้มีชื่อเสียงโด่งดังในฐานะนักประพันธ์นวนิยายสยองขวัญ แต่หนังสือเล่มนี้เป็นนวนิยายแฟนตาซีคลาสสิก เนื้อหาเกี่ยวกับการต่อสู้ระหว่างธรรมะกับอธรรม โดยมีเวทมนตร์เป็นส่วนสำคัญในการเดินเรื่อง ทว่าจุดที่ทำให้นวนิยายเรื่องนี้โดดเด่นกว่านวนิยายแฟนตาซีทั่วไป คือวิธีการเล่าเรื่องของผู้ประพันธ์
เนื้อเรื่องของ "พ่อมด" เกิดในอาณาจักรแห่งหนึ่งชื่อ อาณาจักรดีเลน การนำเสนอเรื่องผ่านทางสายตาของผู้เล่าเรื่องซึ่งไม่ปรากฏชื่อ ที่มักพูดคุยกับผู้อ่านแบบกวนๆ แต่จริงใจ และมักเติมความคิดเห็นส่วนตัวลงไปวิจารณ์การปฏิบัติตัวของตัวละคร กับความชอบไม่ชอบส่วนตัว
โครงเรื่อง.
ตัวละครหลักในเรื่องได้แก่ พระราชาโรแลนด์ ราชินีซาช่า เจ้าชายปีเตอร์ เจ้าชายโธมัส และพ่อมดกับที่ปรึกษาส่วนพระองค์ของพระราชา คือ แฟลกก์ แฟลกก์พยายามลอบสังหารพระราชินีผู้เฉลียวฉลาดและเป็นที่รักใคร่ของพลเมืองหลายต่อหลายครั้ง จนทำได้สำเร็จเมื่อทรงให้กำเนิดโอรสองค์ที่สอง ทำให้ดูเหมือนว่า ระหว่างการคลอดเจ้าชายโทมัส พระนางตกโลหิตจนถึงแก่ชีวิต
ปีเตอร์เป็นเจ้าชายที่เฉลียวฉลาด ซื่อสัตย์ และมีรูปงาม เพียงยังเป็นวัยรุ่นก็สามารถครองใจประชาชนไว้ได้ ขณะที่โธมัสเป็นคนหัวช้า งุ่มง่ามเงอะงะ มักโทษและเกลียดตัวเองเสมอที่เกิดมา ผู้บรรยายเอ่ยถึงโธมัสว่า เขามักเศร้าสร้อยและสับสน "แต่ไม่ใช่คนไม่ดี" ผู้บรรยายแสดงความแตกต่างของเจ้าชายทั้งสองอย่างชัดเจน โดยเล่าถึงเหตุการณ์ที่ปีเตอร์ช่วยเหลือม้าขาหักตัวหนึ่งไว้ พยาบาลมันจนหายดี แล้วฝึกให้เป็นม้าส่วนพระองค์ ต่อมาโธมัสแกะสลักเรือไม้เล็กๆ ลำหนึ่งเพื่อเป็นของขวัญแด่พระบิดา แต่โรแลนด์กลับไม่สนใจของขวัญ แล้วด่าว่าโธมัสให้ทำตัวเป็นประโยชน์เหมือนอย่างปีเตอร์ผู้พี่ชายบ้าง โธมัสกะโผลกกะเผลกออกจากวังไปร่ำไห้อยู่ผู้เดียว ครั้นเมื่อเขาเห็นสุนัขป่วยหนักตัวหนึ่ง ก็กลับเอาหินขว้างจนมันตาย
ยิ่งปีเตอร์เติบโตขึ้น พ่อมดแฟลกก์ก็ยิ่งรู้สึกว่า ปีเตอร์เป็นตัวอันตรายเสียยิ่งกว่าพระราชินีเสียอีก และไม่อาจปล่อยให้เขาขึ้นเป็นกษัตริย์ได้ แต่โรแลนด์รักโอรสองค์ใหญ่มาก หากทำให้ปีเตอร์เสียชีวิต จะต้องมีการสอบสวนใหญ่เพื่อหาสาเหตุ แฟลกก์จึงวางแผนใหม่ว่า ลอบสังหารพระราชาโรแลนด์เสีย แล้วป้ายความผิดว่าปีเตอร์เป็นฆาตกร
เหตุการณ์เป็นไปตามแผน โรแลนด์ดื่มไวน์ที่มียาพิษและเสียชีวิตไปในสามวัน โดยที่โธมัสมองเห็นเหตุการณ์ทั้งหมดด้วยความตื่นตระหนกผ่านช่องลับ ปีเตอร์ถูกใส่ความโดยไม่อาจแก้ตัว และถูกนำตัวไปขังไว้บนหอคอยกลางเมือง โธมัสได้ขึ้นเป็นกษัตริย์ด้วยวัยเพียง 12 ปี และจำต้องยกให้แฟลกก์เป็นหัวหน้าคณะที่ปรึกษา แต่แผนทั้งหมดนี้ แฟลกก์พลาดไปสองอย่าง อย่างที่หนึ่งคือมีคนมองเห็นแฟลกก์ถวายไวน์ผสมยาพิษให้โรแลนด์ และอย่างที่สองคือ ปีเตอร์ขอให้นำบ้านตุ๊กตาของแม่มาให้เขา พร้อมกับขอให้มีผ้าเช็ดปากส่งมาพร้อมสำรับกับข้าวทุกมื้อ
ปีเตอร์ดึงด้าย 5 เส้นออกจากผ้าเช็ดปากทีละผืน แล้วใช้เครื่องมือเย็บผ้าที่มีในบ้านตุ๊กตาของแม่ ถักเส้นด้ายให้กลายเป็นเชือก แต่เชือกขาดระหว่างที่เขาพยายามหนีออกมา แต่ก็ได้รับความช่วยเหลือจากเพื่อนวัยเด็กและข้ารับใช้ผู้ซื่อสัตย์ คือเบน นาโอมิ และเดนนิส ทั้งสี่เข้าไปชิงธนูกับคันศรที่โรแลนด์เคยใช้ฆ่ามังกร แต่แฟลกก์จับตัวพวกเขาได้เสียก่อน ขณะที่พ่อมดกำลังจะฆ่าพวกเขา โธมัสก็เปิดโปงว่าเขามองเห็นทุกอย่างขณะที่แฟลกก์วางยาพิษโรแลนด์ แล้วโธมัสจึงยิงธนูถูกที่ตาของแฟลกก์ แต่เขาหนีรอดไปได้
ตอนจบเรื่อง ปีเตอร์ได้ขึ้นเป็นพระราชา เบนกับนาโอมิได้แต่งงานกัน ส่วนเดนนิสกับโธมัสออกไปตามหาแฟลกก์
พระราชกฤษฎีกามิลาน

พระราชกฤษฎีกามิลาน  เป็นจดหมายเวียนลงชื่อโดยจักรพรรดิคอนสแตนตินที่ 1 และจักรพรรดิลิกินิอุส ซึ่งประกาศให้เสรีภาพในการนับถือศาสนาต่อประชาชนในจักรวรรดิโรมัน จดหมายฉบับนี้ออกเมื่อปี ค.ศ. 313 หลังจากสมัยของการปราบปรามผู้นับถือศาสนาคริสต์โดยจักรพรรดิไดโอคลีเชียน
จดหมายที่ลงชื่อโดยจักรพรรดิสององค์เป็นจดหมายเวียนในกลุ่มเจ้าเมืองทางจักรวรรดิโรมันตะวันออก ซึ่งประกาศว่าจักรวรรดิจะเป็นทำตัวเป็นกลางในการนับถือศาสนาของประชาชน ซึ่งเป็นการยกเลิกอุปสรรคต่าง ๆ ในการนับถือคริสต์ศาสนาและศาสนาอื่น ๆ จดหมาย “ประกาศอย่างจะแจ้งว่าผู้ลงชื่อของกฎนี้ไม่มีความประสงค์จะลงโทษผู้นับถือลัทธินิยมที่ไม่ใช่คริสต์ศาสนา”
พระราชกฤษฎีกาน็องต์

พระราชกฤษฎีกาน็องต์  เป็นพระราชกฤษฎีกาที่พระเจ้าอ็องรีที่ 4 แห่งฝรั่งเศส ทรงตราขึ้นเมื่อวันที่ 13 เมษายน ค.ศ. 1598 เพื่อให้ชาวโปรเตสแตนต์แบบคาลวิน (หรือที่เรียก อูว์เกอโน) มีสิทธิสำคัญบางประการในประเทศที่โดยเนื้อแท้แล้วยังถือเป็นคาทอลิกอยู่ ในพระราชกฤษฎีกานี้ พระเจ้าอ็องรีมีพระราชประสงค์เบื้องต้นที่จะทรงส่งเสริมความสามัคคีของชนในชาติ โดยพระราชกฤษฎีกาได้แยกฝ่ายอาณาจักรออกจากศาสนจักร และให้ปฏิบัติกับชาวโปรเตสแตนต์อย่างมีสถานะมากกว่าพวกเดียรถีย์และมิจฉาทิฐิเป็นครั้งแรก กับทั้งส่งเสริมให้ลัทธิฆราวาสนิยมมีที่ในสังคมและส่งเสริมความอดทนอดกลั้นมากขึ้น และเพื่อให้ประชาชนมีเสรีภาพในการคิด พระราชกฤษฎีกาจึงมีการผ่อนปรนหลายประการต่อชาวโปรเตสแตนต์ เป็นต้นว่า ประทานอภัยโทษ และคืนสิทธิพลเมืองให้ ซึ่งรวมถึงสิทธิที่จะทำงานในที่ดินใด ๆ หรือที่จะทำงานราชการ ตลอดทั้งสิทธิที่จะถวายฎีกาต่อพระมหากษัตริย์โดยตรง เป็นเหตุให้สิ้นสงครามศาสนาที่ได้สร้างความเสียหายให้แก่ประเทศฝรั่งเศสมาตลอดช่วงครึ่งหลังของคริสต์ศตวรรษที่ 16
อย่างไรก็ดี พระเจ้าหลุยส์ที่ 14 พระราชนัดดาพระเจ้าอ็องรีที่ 4 ได้ทรงยกเลิกพระราชกฤษฎีกาน็องต์เสียในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1685 ส่งผลให้ชาวโปรเตสแตนต์ต้องอพยพลี้ภัย และทวีความเป็นปฏิปักษ์ต่อประเทศโปรเตสแตนต์ทั้งหลายที่อยู่รายรอบฝรั่งเศสด้วย
คีตา เรคคอร์ดส

คีตา เป็นชื่อของอดีตค่ายเพลงค่ายหนึ่งในประเทศไทย ก่อตั้งเมื่อวันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2529 โดยบุคลากรจากเจเอสแอล 3 คน คือ สมพงษ์ วรรณภิญโญ, ลาวัลย์ ชูพินิจ และจำนรรค์ อัษฎามงคล และยังมีวรชัย ธรรมสังคีติ จากบริษัท เมโทรแผ่นเสียงและเทป และประภาส ชลศรานนท์ มาร่วมเป็นหุ้นส่วน บริหารงานโดยสมพงษ์และประภาส ขณะนั้นใช้ชื่อว่า บริษัท คีตา แผ่นเสียงและเทป จำกัดโดยมีสัญลักษณ์ของบริษัทเป็นรูปนาฬิกาทราย ซึ่งอัลบั้มชุดแรกของค่ายออกวางแผงเมื่อเดือนมกราคม พ.ศ. 2530 คืออัลบั้ม ดนตรีออกเดิน ของหนุ่มเสก - เสกสรร ชัยเจริญ และสำนักงานแห่งแรกตั้งอยู่ที่อาคารสยามคอนโดมิเนียม ก่อนจะย้ายไปอยู่ที่สตูดิโอแอคทีฟของเจเอสแอลเมื่อต้นปี พ.ศ. 2530 
ในช่วงต้นเดือนตุลาคม พ.ศ. 2532 คีตาแยกตัวจากเจเอสแอล มาบริหารเอง และย้ายสำนักงานไปอยู่ที่ซอยศูนย์วิจัย 2 ใกล้กับโรต้ากรุ๊ป จึงได้เปลี่ยนชื่อเป็น คีตา เรคคอร์ดส ในยุคของประภาสและสมพงษ์ ภายหลังทั้งคู่ลาออกไปก่อตั้งเวิร์คพอยท์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ ร่วมกับปัญญา นิรันดร์กุล ที่ลาออกจากเจเอสแอลมาเช่นกัน ก่อนที่สมพงษ์จะแยกไปก่อตั้งทีวี ธันเดอร์ ในภายหลัง จึงเปลี่ยนชื่ออีกครั้งเป็น คีตา เอ็นเทอร์เทนเม้นท์ ในยุคแสงชัย อภิชาติวรพงษ์ และ คีตามิวสิค ในยุควิโรจน์ ปรีชาว่องไวกุล และ ไพวงษ์ เตชะณรงค์ ในช่วงสั้น ๆ ไม่กี่เดือน ก่อนจะปิดกิจการไปตามลำดับ (ในสมัยนั้นประเทศไทยจะมีค่ายเพลงใหญ่ อยู่ 4 ค่าย คือ แกรมมี่ คีตา อาร์เอส และ นิธิทัศน์)
และในวันที่ 1-3 เมษายน พ.ศ. 2537 คีตา เอ็นเทอร์เทนเม้นท์ ได้จัดการแสดงรถบิ๊กฟุตขึ้นมาเป็นครั้งแรกในประเทศไทย ที่สนามกีฬากองทัพบก และมีการแสดงคอนเสิร์ตโดยศิลปินร็อกในสังกัด คือ พงษ์พัฒน์ วชิรบรรจง และ บิลลี่ โอแกน
ปัจจุบัน คีตามิวสิค ได้ปิดกิจการลงไปแล้วเมื่อปี พ.ศ. 2541,2542 โดยได้ขายลิขสิทธิ์เพลงของคีตาให้กับ บริษัท ไรท์บียอนด์ จำกัด เป็นผู้จัดแทน
ศิลปินในค่ายที่มีชื่อเสียง.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
มหาวิทยาลัยฮิตตสึบาชิ

มหาวิทยาลัยฮิตตสึบาชิ (; โรมาจิ: "Hitotsubashi Daigaku") หรือย่อว่า (; โรมาจิ: "Hitotsubashidai") เป็นมหาวิทยาลัยในจังหวัดโตเกียวที่เปิดสอนเฉพาะวิชาด้านสังคมศาสตร์ ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2418 ปัจจุบันมีนักศึกษาประมาณ 6,500 คน ประกอบด้วยสามศูนย์ คือคูนิตาจิ โคไดระ และคันดะ 
ถึงแม้จะเป็นเพียงมหาวิทยาลัยขนาดเล็กที่มีคณะเพียง 4 คณะ แต่ก็ถือว่าเป็นหนึ่งในมหาวิทยาลัยชั้นนำที่มีชื่อเสียงมากที่สุดแห่งหนึ่งของประเทศญี่ปุ่น จึงทำให้จัดอันดับจากโรงเรียนกวดวิชาต่าง ๆ ให้เป็นหนึ่งในมหาวิทยาลัยรัฐที่สอบเข้าได้ยากที่สุด
การศึกษาจะเน้นระบบเซมินาร์ซึ่งเปิดโอกาสให้นักศึกษาอภิปรายภายในกลุ่มเล็ก ๆ จำนวน 10-15 คน มหาวิทยาลัยฮิตตสึบาชิเป็นมหาวิทยาลัยแห่งแรกในประเทศญี่ปุ่นที่นำระบบเซมินาร์มาใช้ และยังให้เป็นวิชาบังคับจนปัจจุบัน
ประวัติ.
เริ่มก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2418 โดยแต่เดิมชื่อสถาบันฝึกอบรมธุรกิจ (; โรมาจิ: "Shoho Koshujo") โดยมีจุดประสงค์เพื่อการสร้างทรัพยากรมนุษย์ที่จะสามารถเป็นผู้นำในอุตสาหกรรมต่าง ๆ ดั่งปรัชญาของมหาวิทยาลัยว่า "Captains of Industry" ต่อมาได้เปลี่ยนเป็นมหาวิทยาลัยฮิตตสึบาชิในปี พ.ศ. 2472 ประกอบด้วย 3 คณะ ได้แก่ คณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี คณะเศรษฐศาสตร์ และ คณะนิติสังคมศาสตร์ ในปี พ.ศ. 2494 คณะนิติสังคมศาสตร์จึงแยกออกเป็นคณะนิติศาสตร์และสังคมศาสตร์ 
ภายหลังมีการก่อตั้งบัณฑิตวิทยาลัยภาษาและสังคมวิทยา (พ.ศ. 2539), ศูนย์วิจัยนวัตกรรม (พ.ศ. 2540), บัณฑิตวิทยาลัยบริหารธุรกิจนานาชาติ (พ.ศ. 2541), บัณฑิตวิทยาลัยเพื่อการวางนโยบายสาธารณะ (พ.ศ. 2548) ตามลำดับ
สัญลักษณ์.
สัญลักษณ์ของมหาวิทยาลัยฮิตตสึบาชิคือไม้เท้าของเทพเมอร์คิวรี่ซึ่งเป็นเทพเจ้าแห่งการค้า มีตัวอักษร ซี 2 ตัว ซึ่งย่อมาจาก “Commercial College” และงูซึ่งแสดงถึงความฉลาดเฉลียว
อธิชาติ ชุมนานนท์

อธิชาติ ชุมนานนท์ (เกิด 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2524) ชื่อเล่น อั้ม เป็นนักแสดงชาวไทย อดีตนักแสดงสังกัดสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ปัจจุบันหมดสัญญากับทางต้นสังกัดแล้วผันตัวเป็นนักแสดงอิสระ เข้าสู่วงการโดยเริ่มจากได้รับตำแหน่ง "ดัชชี่บอย" จากการประกวดดัชชี่บอยแอนด์เกิร์ล ในปี 2540 รุ่นที่ 2 คู่กับ เจี๊ยบ-ชมพูนุช ปิยธรรมชัย จากนั้นก็มาเล่นละครเรื่อง แชมเปี้ยนสะบัดช่อ, ทับตะวัน, ดาวหลงฟ้า จนเป็นที่รู้จักในละครเรื่อง ท่านชายในสายหมอก, เลดี้เยาวราช และตามมาอีกหลายเรื่อง 
นอกจากงานทางด้านการแสดงแล้ว ยังมีธุรกิจสร้างหนังชื่อบริษัท "ไว้ลายโซไซตี้" และจัดเวทีประกวดค้นหานักแสดงหน้าใหม่ของเมืองไทยในรายการ ดิ ไอดอล โปรเจ็คท์ (The Idol Project) คนดีมีจริง ผู้ที่ผ่านเข้ารอบสุดท้ายรับโอกาสร่วมงานกับ ช่อง 3 ซึ่งได้ทำการจัดประกวดทุกปี อีกด้วย
ประวัติ.
อธิชาติ ชุมนานนท์ ชื่อเล่น อั้ม เกิดเมื่อวันที่ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2524 เป็นบุตรของวีระพงษ์ ชุมนานนท์ กับบุญญาพร หรือ พัชรีภรณ์ สาคริก ต่อมาบิดาและมารดาได้เลิกรากันและมารดาได้สมรสใหม่
อธิชาติจบการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นและตอนปลายจากโรงเรียนทวีธาภิเศก
อธิชาติมีพี่น้องสามคน อั้มเป็นคนกลางโดยมีพี่สาวและน้องสาวอย่างละคน น้องสาวชื่อ ณัฐกานต์ ชื่อเล่น อ้อม ด้วยอายุห่างกันคนละสองปีทำให้ทั้งสามมีความสนิทสนมกัน อีกทั้งเป็นเครือญาติกับ อภิรดี ภวภูตานนท์ นักแสดง โดยอภิรดีได้เปิดเผยเป็นครั้งแรกในรายการ แฉ ออกอากาศทางช่อง จีเอ็มเอ็ม 25 ว่าเธอมีศักดิ์เป็นอา หรือลูกพี่ลูกน้องของบิดาอธิชาตินั่นเอง 
ด้านชีวิตส่วนตัว เคยแต่งงานกับนักร้องและนักแสดง นัท มีเรีย เมื่อวันที่ 14 เมษายน พ.ศ. 2557 ซึ่งตรงกับวันสงกรานต์และวันครอบครัว หลังจากที่ทั้งคู่คบหาดูใจกันมา 5 ปี ปัจจุบันเลิกรากันแล้ว หลังจากที่ทั้งคู่อยู่ด้วยกันมา 10 ปี (ไม่มีการจดทะเบียนสมรส)
วิลลี่ แมคอินทอช

เริงฤทธิ์ แมคอินทอช (เกิด 4 เมษายน พ.ศ. 2513) ชื่อเล่น ฤทธิ์, วิลลี่ เป็นนักแสดง นายแบบ นักร้อง พิธีกรลูกครึ่งไทย-อังกฤษ-จีน อดีตผู้ร่วมก่อตั้งและประธานบริษัท ลักษ์ 666
ประวัติ.
มีคุณพ่อชาวสก็อตแลนด์ ชื่อคุณวิลเลียม แมคอินทอชซึ่งเมื่อครั้งยังหนุ่มเป็นนักรบสมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 ประจำฝ่ายบิน เมื่อหมดสงคราม จึงไปสมัครเข้าสายการบินเอส.เอ.เอสของเดนมาร์ก การบินไทยเช่าเครื่องบินจากบริษัทนี้ และยังเป็นหุ้นส่วนกันด้วย ต่อมามิสเตอร์วิลเลี่ยม แมคอินทอชจึงถูกส่งตัวมาทำงานกับการบินไทย และได้เจอกับคุณแม่ของเขาเป็นชาวไทยเชื้อสายจีนคือคุณยุรภรณ์ หอประสาทสุข มีน้องสาวเป็นนักแสดง พิธีกร คือ คัทลียา แมคอินทอช สมรสกับนางแบบชื่อดัง เยลหลี ริคอร์เดล มีผลงานชิ้นแรกคือ ธัญญา แม่มดยอดยุ่ง (คู่กับ หมิว ลลิตา)
ชีวิตครอบครัว.
ชีวิตครอบครัววิลลี่ เขานับถือศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิก สมรสกับเยลหลี ริคอร์เดล เมื่อวันที่ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2549 ณ วัดแม่พระลูกประคำกรุงเทพมหานคร มีลูกชายด้วยกัน 1 คนคือธาดาฤทธิ์ แมคอินทอช หรือ วิน คลอดที่โรงพยาบาลบำรุงราษฎร์ เมื่อเวลา 06.40 น. เกิดเมื่อวันที่ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2554
การศึกษา.
วิลลี่จบการศึกษาด้านวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยอีสต์เทิร์นมิชชิแกน สหรัฐอเมริกา
สัญญา คุณากร

สัญญา คุณากร ชื่อเล่น อู๋ (แต่นิยมเรียกว่า ดู๋) เป็นพิธีกร นักแสดงชายชาวไทย
ประวัติ.
สัญญาเกิดวันที่ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2506 ที่อำเภอกุดจับ จังหวัดอุดรธานี ในครอบครัวคนไทยเชื้อสายจีน จบการศึกษาระดับประถมศึกษาจากโรงเรียนดอนบอสโกวิทยา จังหวัดอุดรธานี ระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย และระดับอุดมศึกษาจากคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
เริ่มเข้าสู่วงการบันเทิงจากการเล่นเป็นตัวประกอบในรายการโทรทัศน์ "เพชฌฆาตความเครียด" เริ่มงานพิธีกรครั้งแรกรายการ "เฉียบ" คู่กับ ดี๋ ดอกมะดัน และผลงานเป็นที่รู้จักครั้งแรก คือ การเป็นพิธีกรรายการ เจาะใจ ทางช่อง 5 คู่กับ ดำรง พุฒตาล อย่างยาวนานถึง 17 ปี (เฉพาะส่วนของสัญญาคนเดียว) จนทั้งคู่กลายเป็นเสมือนสัญลักษณ์ของรายการ
ผลงานละครเรื่องแรกคือ ยุทธจักรนักคิด และผลงานละครเรื่องต่อๆ มา อาทิ คู่ชื่นชุลมุน, เก็บใจไว้ใกล้เธอ, สนทนาประสาจน, ลอดลายมังกร, ซอยปรารถนา 2500, ชายไม่จริง หญิงแท้, เทวดาตกสวรรค์, เจ้าแม่จำเป็น, เมืองมายา The Series ฯลฯ มีผลงานภาพยนตร์ คือ ลูกบ้าเที่ยวล่าสุด (พ.ศ. 2536) และ ท้าฟ้าลิขิต (พ.ศ. 2540) อีกทั้งยังเคยเป็นผู้กำกับการแสดงละครเรื่อง เจ้าพ่อจำเป็น ของเอ็กแซ็กท์ 
ส่วนผลงานการเป็นพระเอกมิวสิกวิดีโอ เช่น เพลง "อีกหน่อยเธอคงเข้าใจ" ของ ธเนศ วรากุลนุเคราะห์, "กลับไม่ได้ไปไม่ถึง" ของ เบิร์ด ธงไชย แมคอินไตย์, "อยากถามก็ตอบ" ของ เบิร์ด ธงไชย แมคอินไตย์ ส่วนผลงานด้านพิธีกรที่นอกจากเจาะใจแล้ว มีรายการ ที่นี่หมอชิต, 07 โชว์, พลิกล็อกรีเทิร์น, ดับเบิลพลิกล็อก, เกมล่ามหาสมบัติ, เกมล่ามหาสนุก, สัญญามหาชน, ดิ ไอคอน, ตาสว่าง
ทั้งนี้ ชื่อเล่นจริง ๆ ของสัญญา คือ อู๋ เป็นภาษาจีนแต้จิ๋ว แปลว่า มี แต่เมื่อเข้าเรียนสวนกุหลาบเป็นคนตลกประกอบคณะตลกเด่นเด๋อเทพเป็นที่นิยม จึงใช้คำพ้องจากกลุ่มตลก แทนตัวเองว่า ”ดู๋” และกลายเป็นชื่อเรียกจนถึงปัจจุบัน
สัญญา เคยเป็นผู้บริหาร บริษัท ดีทอล์ค จำกัด ในเครือ จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่
ชีวิตส่วนตัว.
สัญญา สมรสกับ อาทิตยา เลาหวัฒนะ (ชื่อเล่น: อุ๋ย) เข้ารับน้ำสังข์พระราชทาน จากสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เมื่อวันพุธที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2540 เวลา 15:30 น. งานฉลองวิวาห์ จัดขึ้นเมื่อวันอาทิตย์ที่ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2540 ที่ห้องวิภาวดีบอลรูม โรงแรมเซ็นทรัลพลาซา และมีบุตร 1 คน คือ สรรเพชญ์ คุณากร นักแสดงสังกัดช่องวัน 31 เกิดวันพฤหัสบดีที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2543 ที่โรงพยาบาลสมิติเวช 
ผลงานการแสดง.
ภาพยนตร์.
มิวสิควิดีโอ
ไทรเบกา

ไทรเบกา (ย่อมาจาก "Triangle Below Canal Street") เป็นย่านหนึ่งบนเกาะแมนฮัตตันในมหานครนิวยอร์ก ตั้งอยู่ไม่ไกลจากไชน่าทาวน์ โซโห หรือลิตเติ้ลอิตาลี จากเหนือจรดใต้อยู่ระหว่างถนนแชมเบอรส์ จนถึงถนนคาแนล และด้านตะวันตกจรดตะวันออกอยู่ระหว่างแม่น้ำฮัดสันถึงถนนบรอดเวย์
ไทรเบกาเป็นย่านอุตสาหกรรมอาหารมาก่อน จนใน ค.ศ. 1995 สภาเมืองอนุมัติให้ดัดแปลงตึกบริเวณนี้เพื่อประโยชน์ด้านที่พักอาศัย ธุรกิจ และศิลปะได้ อาคารเก็บสินค้าจำนวนมากจึงถูกเปลี่ยนเป็นบ้านแบบลอฟต์ ซึ่งก็มีคนดังหลายคนอาศัยอย่างเช่น เมอรีล สตรีพ, กวินเน็ธ พัลโทรว์, มารายห์ แครี และ เอ็ม ไนต์ ชยามาลอน ผู้กำกับ ปัจจุบันไทรเบค่ามีทั้งร้านค้าและภัตตาคารหรู
มาร์กาเรตแห่งแอนติออก

นักบุญมาร์กาเรตแห่งแอนติออก  หรือนักบุญมาร์กาเรตพรหมจารี (Margaret the Virgina) เป็นนักบุญ พรหมจารี และมรณสักขีในศาสนาคริสต์ เสียชีวิตเมื่อราว ค.ศ. 304 นักบุญมาร์กาเรตแห่งแอนติออกเป็นหนึ่งในนักบุญผู้ช่วยศักดิ์สิทธิ์สิบสี่องค์
ที่มาของนักบุญมาร์กาเรตไม่เป็นที่ทราบแน่นอนหรือเป็นที่สงสัยกันว่ามีตัวตนจริงหรือไม่ เมื่อปี ค.ศ. 494 สมเด็จพระสันตะปาปาเกลาซิอุสที่ 1 ทรงประกาศว่าเรื่องของนักบุญมาร์การเรตเป็นเรื่องจากคัมภีร์นอกสารบบ (Apocrypha) แต่ความนิยมของนักบุญมาร์กาเรตไม่ได้หายไปและมารุ่งเรืองขึ้นอีกทางตะวันตกในสมัยสงครามครูเสด กล่าวกันว่าถ้าใครเขียนหรืออ่านเรื่องราวชีวิตของท่าน ก็จะมอบพระคุณการุญ (indulgence) แก่ผู้นั้น หรืออาจจะมาช่วยขวางอันตรายที่เกิดขึ้น ความเชื่อเช่นนี้ทำให้ลัทธิบูชาของนักบุญมาร์การเรตเป็นที่แพร่หลายกันมาก
ตามตำนานทองนักบุญมาร์กาเร็ตเป็นชาวแอนติออก เป็นลูกสาวของนักบวชนอกศาสนาชื่อเอเดเซียส และอาศัยอยู่กับแม่เลึ้ยงโดยเลึ้ยงแกะ พ่อเยาะเย้ยในความเชื่อในคริสต์ศาสนาของนักบุญมาร์การเร็ต โอลิเบรียสขอแต่งงานกับมาร์กาเรตแต่มีข้อแม้ว่ามาร์กาเรตต้องเลิกนับถือคริสต์ศาสนาแต่มาร์กาเรตไม่ยอม จึงถูกทรมานระหว่างการทรมานก็เกิดปาฏิหาริย์ขึ้นหลายอย่างเช่นเรื่องหนึ่งกล่าวว่านักบุญมาร์กาเรตถูกซาตานในรูปของมังกรกลืนแต่ก็หนีมาได้ เพราะกางเขนที่ถือไว้ในมือระคายท้องมังกร ในที่สุดก็ถูกสังหารเมื่อราว ค.ศ. 304 แม้แต่ตำนานทองก็ยังแสดงความไม่น่าเชื่อถือในเรื่องที่กล่าวโดยบรรยายเหตุการณ์สุดท้ายว่าให้ผู้อ่านฟังหูไว้หู(trans. Ryan, 1.369)
ทางคริสตจักรออร์ทอดอกซ์รู้จักมาร์กาเรตในชื่อมารีนา และวันฉลองตรงกับวันที่ 17 กรกฎาคม และอาจจะเป็นคนคนเดียวกับนักบุญเพลาเกีย เพราะชื่อ “มารีนา” ในภาษากรีกเป็นชื่อเดียวกับ “เพลาเกีย” และเพลาเกียกล่าวตามตำนานว่าชื่อ มาร์การิโต แต่ไม่มีหลักฐานอะไรที่สามารถบอกความสัมพันธ์ของนักบุญสององค์นี้ มารินาของกรีกมาจากแอนติออก แต่เมื่อความตอนนี้หายไปจากทางตะวันตก 
ลัทธิบูชานักบุญมาร์การเร็ตมีความนิยมกันมากในอังกฤษโดยจะเห็นได้จากโบสถ์ถึง 250 โบสถ์ตั้งตามชื่อมาร์การเร็ต ผู้ที่เลื่อมใสเชื่อกันว่าเป็นนักบุญองค์อุปถัมภ์สตรีมีครรภ์ ในศิลปะภาพของนักบุญมาร์การเรตมักจะเป็นผู้หญิงหนีมังกร 
นักบุญมาร์กาเรตเป็นนักบุญในคริสตจักรโรมันคาทอลิกและมีชื่อในรายการ “มรณสักขีของโรมัน” สำหรับวันที่ 20 กรกฎาคม และเป็นนักบุญองค์หนึ่งที่มาปรากฏตัวต่อนักบุญโยนออฟอาร์ค
วังสะพานขาว

วังสะพานขาว ตั้งอยู่ริมถนนหลานหลวงตัดกับถนนกรุงเกษม เคยเป็นที่ทำการกรมประชาสงเคราะห์ ปัจจุบันเป็นกรมพัฒนาสังคมและสวัสดิการ กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์
วังสะพานขาวเคยเป็นวังที่ประทับของพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงสิงหวิกรมเกรียงไกร พระราชโอรสองค์ที่ 42 ในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 5) โดยทรงสร้างพระราชทานให้แก่พระองค์เจ้าวุฒิไชยเฉลิมลาภ เมื่อทรงสำเร็จการศึกษาวิชาการทหารเรือจากประเทศอังกฤษแล้ว ซึ่งสร้างเสร็จทำพิธีขึ้นตำหนักเมื่อวันพฤหัสบดีที่ 16 มกราคม พ.ศ. 2450 ทรงใช้เป็นที่ประทับและที่ทรงงานราชการ
ภายหลังที่พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงสิงหวิกรมเกรียงไกรสิ้นพระชนม์ ในปี พ.ศ. 2490 แล้ว ต่อมาในปี พ.ศ. 2493 กระทรวงมหาดไทยได้ขอซื้อที่ดินพร้อมอาคารจากทายาท เพื่อเป็นที่ตั้งของกรมประชาสงเคราะห์ ซึ่งเดิมอาศัยพื้นที่พระราชวังสราญรมย์อยู่
ปัจจุบัน ตำหนักกรมหลวงสิงหวิกรมเกรียงไกร วังสะพานขาว ได้รับการอนุรักษ์เป็นโบราณสถาน
สถาปัตยกรรม.
ตำหนักที่ประทับ (ซึ่งปัจจุบันใช้เป็นอาคารที่ทำการของรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์) มีลักษณะเป็นสถาปัตยกรรมตะวันตกเป็นอาคารสองชั้น ด้านหลังมีหอคอยเพิ่มขึ้นเป็นสามชั้น มีการใช้ศิลปะลายปูนปั้นประดับตามซุ้มหน้าต่าง ตามรอยต่อนอกอาคารระหว่างชั้นบน ชั้นล่าง มุมอาคาร เหนือคูหาโค้งที่มุขหน้า และคูหาโค้งตามช่องเฉลียงชั้นล่าง ชั้นบนด้านหลังมีระเบียงแล่นไปจดกับส่วนหอคอย
ภายในตัวตำหนักมีห้องต่าง ๆ 10 ห้อง ชั้นล่าง 4 ห้อง ชั้นบน 6 ห้อง (ไม่นับโถงบันได โถงกลางชั้นบน และห้องน้ำ ซึ่งอยู่ด้านหลัง) ห้องทุกห้องในแต่ละชั้น มีประตูเปิดทะลุถึงกันหมด ประตูและหน้าต่างแต่ละบานมีขนาดสูงใหญ่ ล้อมด้วยกรอบไม้สีเข้ม เหนือประตูและหน้าต่างมีทับหลังเป็นแผ่นไม้ฉลุลายละเอียด บนผนังห้องประดับด้วยศิลปะปูนปั้น แบบเดียวกับภายนอกตำหนัก สอดรับกับลายฉลุบนเพดานห้อง
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมขุนภูวนัยนฤเบนทราธิบาล

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมขุนภูวนัยนฤเบนทราธิบาล มีพระนามเดิมว่า พระองค์เจ้าสุบรรณ ประสูติเมื่อวันอังคาร แรม 1 ค่ำ เดือน 11 ปีจอ ตรงกับวันที่ 17 ตุลาคม พ.ศ. 2369 ทรงเป็นราชโอรสลำดับที่ 46 ในพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว กับเจ้าจอมมารดาขำ ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดเกล้าฯ ให้ทรงกำกับช่างและทรงสถาปนาเป็น กรมหมื่นภูวนัยนฤเบนทราภิบาล ต่อมาในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดเกล้าฯ เลื่อนเป็น กรมขุนภูวนัยนฤเบนทราธิบาล สิ้นพระชนม์เมื่อวันจันทร์ แรม 12 ค่ำ เดือนยี่ ปีวอก พ.ศ. 2427 ในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ด้วยพระชันษา 59 ปี พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานให้เจ้าพนักงานเชิญพระศพบรรจุโกศมณฑป ขึ้นตั้งบนชั้นแว่นฟ้า ณ ท้องพระโรง มีฉัตรเบญจา 9 คัน กลองชนะ 10 คู่ จ่าปี 1 จ่ากลอง 1 สังข์ 1 แตรงอน 2 แตรฝรั่ง 2 ประโคมพระศพ และพระสงฆ์สวดพระอภิธรรม 16 รูป ประจำพระศพทั้งกลางวันกลางคืน จนกว่าจะได้พระราชทานเพลิงพระศพ และมีหมายกำหนดการไว้ทุกข์ ในวันอังคาร เดือนยี่ แรมสิบสามค่ำ ปีวอก พ.ศ. 2427 พระราชทานเพลิงพระศพเมื่อวันที่ 20 มิถุนายน พ.ศ. 2429 ณ พระเมรุ ท้องสนามหลวง 
พระองค์ทรงเป็นต้นราชสกุล สุบรรณโดยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าฯ พระราชทานนามสกุลให้แก่ หม่อมเจ้าเทโพ ผู้ขอพระราชทานเมื่อวันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2456 เป็นนามสกุลอันดับที่ 933 ตามประกาศวันที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2456
พระโอรสธิดา.
พระองค์ทรงมีพระโอรสและพระธิดา ดังนี้
แดเนียล ดิโอลัน

แดเนียล ดิโอลัน หรือ แดเนียล จูลัน (Daniel Julan) เป็นนักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ สถิติการชก 50 ครั้ง ชนะ 19 (น็อค 6) เสมอ 2 แพ้ 29 
ประวัติ.
ดิโอลันขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 12 กันยายน พ.ศ. 2541 ชนะคะแนนโดยเทคนิค อีกิง ฟอร์เมนเตรา ที่ ฟิลิปปินส์ จากนั้น ขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ จนได้ครองแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นซุเปอร์ฟลายเวทเมื่อ 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2544 ชนะคะแนน ลีโอ รามิเรซ จากนั้น ป้องกันตำแหน่งได้ 1 ครั้ง ก่อนจะเดินทางมาชิงแชมป์ PABA รุ่นซูเปอร์ฟลายเวทในไทยเมื่อ 12 ตุลาคม พ.ศ. 2544 แพ้คะแนน เมจิ ซีพียิม ไม่ได้แชมป์ จากนั้นก็เสียแชมป์ฟิลิปปินส์เมื่อ 26 มกราคม พ.ศ. 2545 แพ้คะแนน อีริค บาร์เซโลนา 
ดิโอลันยังคงขึ้นชกอย่างต่อเนื่อง แต่ส่วนใหญ่จะแพ้มากกว่าชนะ มาชกในไทยเมื่อ พ.ศ. 2547 แพ้คะแนน ธีรพงษ์ ไดสตาร์ยิม และมาชกแพ้คะแนน เดวิด ลูกมหานาคเมื่อ พ.ศ. 2550 ได้ชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์ฟลายเวทอีกครั้งเมื่อ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 แต่เป็นฝ่ายแพ้น็อค นีโน ซูอีโล ยก 6 จากนั้น ดิโอลันขึ้นชกแพ้รวด เขาขึ้นชกครั้งสุดท้ายเมื่อ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552 แพ้คะแนน เอลมาร์ ฟรานซิสโก จากนั้นก็แขวนนวมไป
อาร์เนล ทิคัมเปย์

อาร์เนล ทินัมเปย์ (Arniel Tinampay) หรือ อาร์เนล คานิโอล ทิคัมเปย์ นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์เกิดเมื่อ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2527 ที่โบฮอล ประเทศฟิลิปปินส์ สถิติการชก 40 ครั้ง ชนะ 22 (น็อค 8)เสมอ 1 แพ้ 17 
ประวัติ.
ทิคัมปายขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2546 เสมอกับ แอนโทนี โรซัล ที่ ฟิลิปปินส์จากนั้น ขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ ได้เดินทางมาชกในไทยเมื่อ พ.ศ. 2548 แพ้คะแนน คมพยัคฆ์ เกียรติสิงห์น้อย และศิริมงคล สิงห์มนัสศักดิ์ ต่อมา ได้ครองแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์ไลท์เวทเมื่อ 18 ธันวาคม พ.ศ. 2548 ชนะคะแนน คูรี โนดา ป้องกันตำแน่งได้ 1 ครั้ง ก็เดินทางมาชกในไทย แพ้คะแนน ยอดสนั่น ส.นันทชัย และชิงแชมป์ PABA รุ่นไลท์เวท เมื่อ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2549 แพ้คะแนน สมชาย นักบาลี จากนั้นชิงแชมป์ WBC เอเชียรุ่นไลท์เวทเมื่อ 25 กันยายน พ.ศ. 2549 แพ้คะแนน ซัดดัม เกียรติยงยุทธ ไม่ได้แชมป์
เมื่อกลับไปฟิลิปปินส์ ทิคัมปายก็เสียแชมป์ฟิลิปปินส์ แพ้คะแนน เฟอร์นันโด มอลทิญญ่า เมื่อ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550 ทิคัมปายจึงเลื่อนขึ้นไปชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นเวลเตอร์เวท เมื่อ 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 ปรากฏว่าเป็นฝ่ายชนะคะแนน ดอนดอน สุลต่าน ได้แชมป์มาครอง จากนั้น ทิคัมปายไปชิงแชมป์ WBC เอเชียและ PABA รุ่นเวลเตอร์เวทที่คาซักสถาน แพ้คะแนน วิตาลี เดมยาเนนโก ไม่ได้แชมป์ ทิคัมปายป้องกันแชมป์ฟิลิปปินส์ไว้ได้อีก 3 ครั้ง ก็ได้ไปชิงแชมป์ PABA และแชมป์ IBF ออสเตรเลียรุ่นมิดเดิลเวทเมื่อ 20 เมษายน พ.ศ. 2555 แพ้คะแนน รอบบี ไบรยาน ไม่ได้แชมป์ ทิคัมปายยังชกต่อเนื่องมาจนถึง พ.ศ. 2558 หลังจากที่ชกแพ้คะแนน อากิโนริ วาตานาเบะ ที่ ญี่ปุ่น เมื่อ 16 เมษายน ก็ไม่ได้ขึ้นชกมวยอีก
ไฮเมย์ อาเซอร์ดา

ไฮเม่ อาร์เซอร์ดา (Jaime Acerda) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 21 มกราคม พ.ศ. 2524ที่ เมืองบูกิดนอน ประเทศฟิลิปปินส์ สถิติการชก 62 ครั้ง ชนะ 13 (น็อค 4) เสมอ 2 แพ้ 47 
ประวัติ.
อาเซดาขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2542 ชนะน็อค จูน ราโซนาเบิล ที่ ฟิลิปปินส์ ต่อมาได้ขึ้นชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์ฟลายเวทเมื่อ 21 เมษายน พ.ศ. 2543 แต่เป็นฝ่ายแพ้คะแนน ลีโอ รามิเรซ ไม่ได้แชมป์ จากนั้น ขึ้นชกแพ้บ้างชนะบ้าง โดยเคยชกชนะคะแนนเรย์ ลีกัสและดอนดอน ลาปุสเมื่อ พ.ศ. 2545 ต่อมาได้มาชิงแชมป์ PABA รุ่นแบนตัมเวทในไทยเมื่อ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2545 แพ้น็อค พูนสวัสดิ์ กระทิงแดงยิม ยก 5 ไม่ได้แชมป์ จากนั้น อาเซดายังคงขึ้นชกอย่างต่อเนื่องแต่ไม่ได้ชิงแชมป์ใดๆอีกเลย เคยมาชกในไทยเมื่อ พ.ศ. 2546 แพ้คะแนน พยัคฆ์ทมิฬ ว.สกลฤทธิ์ แพ้น็อค พงษ์ศักดิ์เล็ก ศิษย์คนองศักดิ์ ยก 9 ใน พ.ศ. 2547 มาชกแพ้คะแนน ฟ้าสั่ง พ.ธวัชชัย และธีรพงษ์ ไดสตาร์ยิม อาเซดาขึ้นชกต่อเนื่องมาจนถึง พ.ศ. 2549 โดยชกแพ้เป็นส่วนใหญ่ หลังจากที่ชกแพ้คะแนน เรย์ อันตอน โอลาร์เตเมื่อ 29 กันยายน พ.ศ. 2549 แล้ว เขาหยุดชกไป 2 ปี กลับมาชกอีก 2 ครั้งใน พ.ศ. 2551 และแพ้ทั้งสองครั้ง เขาหยุดชกไปอีก 3 ปี กลับมาชกอีกใน พ.ศ. 2554 แต่ขึ้นชกเพียง 3 ครั้งเท่านั้น หลังจากชกแพ้คะแนน เจอร์รี นาร์โด เมื่อ 25 กันยายน พ.ศ. 2554 แล้วอาเซดาก็แขวนนวมไป
โดเซร์ โตบิง

โดเซอร์ โทปิง (Dozer Tobing) นักมวยสากลชาวอินโดนีเซีย สถิติการชก 16 ครั้ง ชนะ 2 (น็อค 1) เสมอ 1 แพ้ 13 
ประวัติ.
โทปิงขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 16 มีนาคม พ.ศ. 2544 โดยขึ้นชิงแชมป์อินโดนีเซียรุ่นแบนตัมเวท แพ้น็อค ราชแมน กีลี กีลี ชิงแชมป์ไม่สำเร็จ โทปิงขึ้นชกอีก 5 ครั้ง แต่ก็แพ้คะแนนคู่ชกทุกครั้ง จนขึ้นชกครั้งที่ 7 จึงชกชนะเป็นครั้งแรก โดยชนะคะแนน โกศล ส.วรพิน เมื่อ พ.ศ. 2546 จากนั้น จึงเดินทางมาชิงแชมป์ PABA ที่ นครสวรรค์เมื่อ 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2546 แต่เป็นฝ่ายแพ้น็อค พูนสวัสดิ์ กระทิงแดงยิม ยก 6 หลังจากนั้น โทปิงขึ้นชิงแชมป์อินโดนีเซียรุ่นแบนตัมเวทกับราชแมน กีลี กีลีอีกครั้ง ปรากฏว่าคราวนี้เป็นฝ่ายชนะน็อคในยกที่ 5 ได้ครองแชมป์
หลังจากได้ครองแชมป์อินโดนีเซียแล้ว การชกของโทปิงแย่ลง ชกแพ้เป็นส่วนใหญ่ รวมทั้งไปชกนอกรอบที่ออสเตรเลีย แพ้น็อค วิค ดาร์ชิเนียน ยก 1 ใน พ.ศ. 2546 และแพ้น็อค ฮุสเซน ฮุสเซน ยก 5 ใน พ.ศ. 2547 จน พ.ศ. 2548 เขาจึงเสียแชมป์อินโดนีเซีย แพ้น็อค ลา อาเมียร์ ไลลา ยก 7 หลังจากนั้น เขาเดินทางมาชกที่นครนายก แพ้น็อค รัตนชัย ส.วรพิน ยก 2 เมื่อ 8 มีนาคม พ.ศ. 2549 แล้วจึงแขวนนวมไป
วังมหานาค

วังมหานาค ตั้งอยู่ริมคลองมหานาค บริเวณสะพานกษัตริย์ศึก วังมหานาค รัชกาลที่ 5 โปรดฯ ให้สร้างพระราชทานแก่ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงนครไชยศรีสุรเดช (ต้นตระกูล จิรประวัติ) พระโอรสองค์ที่ 17 ในเจ้าจอมมารดาทับทิม เพื่อใช้เป็นที่ประทับ หลังจากที่เสด็จกลับจากการศึกษาวิชาการทหารที่ประเทศ เดนมาร์ก ในปี พ.ศ. 2440 โดยทรงเรียกวังที่ประทับนี้อย่างง่ายๆ ว่า วัง มหานาค ตามชื่อคลองที่ไหลผ่านหน้าวังแห่งนี้
เมื่อพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจิรประวัติวรเดช สิ้นพระชนม์ เมื่อมีพระชนมายุเพียง 38 พรรษา วังมหานาคนี้จึงตกแก่ทายาท และเมื่อถึงช่วงสงครามมหาเอเชียบูรพา วังนี้ก็ถูกตัดแบ่งขายจนเหลือเพียงตำหนักของ พระธิดาทางปีกซ้ายเท่านั้น 
วังมหานาค ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของตลาดมหานาค และ โรมแรมปริ๊นซ์พาเลช ริม คลองมหานาค โดยตัวโรงแรมในปัจจุบัน และอาคารโบ๊เบ้ทาวเวอร์คือ อดีตของตำหนักใหญ่ ในอดีตบริเวณวังประกอบไปด้วย ตำหนักใหญ่ ตำหนักพระโอรส ตำหนักพระธิดา โรงม้า ปัจจุบัน คงเหลือเพียงตำหนักพระธิดา ซึ่งอยู่ทางปีกซ้ายของวังซ่อนตัวอยู่ในบริเวณ ตลาดมหานาค โดยเป็นที่พำนักของทายาทในราชสกุลจิรประวัติ เช่น ม.ล.จิราธร จิรประวัติ เป็นต้น
พระราชวังเดิม

พระราชวังกรุงธนบุรี หรือ พระราชวังเดิม เป็นพระราชวังหลวงในสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยา บริเวณปากคลองบางกอกใหญ่ ภายในกองบัญชาการกองทัพเรือ ถนนวังเดิม แขวงวัดอรุณ เขตบางกอกใหญ่ กรุงเทพมหานคร ในเขตที่เคยเป็นที่ตั้งของป้อมวิไชยประสิทธิ์ ที่สร้างขึ้นในสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช ตำแหน่งของพระราชวังเดิมเป็นจุดสำคัญทางยุทธศาสตร์ สามารถสังเกตการณ์ได้ในระยะไกล อีกทั้งยังใกล้กับเส้นทางคมนาคม และเส้นทางการเดินทัพที่สำคัญ
สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีได้ทรงโปรดให้สร้างพระราชวังนี้ขึ้นในปี พ.ศ. 2310 ภายหลังจากที่ทรงกอบกู้เอกราชให้ชาติไทย เพื่อใช้เป็นที่ประทับและว่าราชการ เมื่อทรงสถาปนากรุงธนบุรีเป็นราชธานี พร้อมกับปรับปรุงป้อมวิไชยเยนทร์ และเปลี่ยนชื่อใหม่เป็นป้อมวิไชยประสิทธิ์ 
เดิมพระราชวังแห่งนี้มีอาณาเขต ตั้งแต่ป้อมวิไชยประสิทธิ์ขึ้นมาจนถึงคลองเหนือวัดอรุณราชวราราม (คลองนครบาล) และวัดท้ายตลาด (วัดโมลีโลกยาราม) เข้าไปในเขตพระราชวังเดิม ต่อมาเมื่อพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชเสด็จขึ้นครองราชย์สมบัติ ได้ทรงย้ายราชธานีมาอยู่ฝั่งพระนคร โดยสร้างพระบรมมหาราชวังขึ้นเป็นที่ประทับ พระราชวังกรุงธนบุรีจึงได้ชื่อว่า "พระราชวังเดิม" ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา
พระราชวังเดิมในสมัยกรุงรัตนโกสินทร์.
ครั้นรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ได้ทรงกำหนดเขตวังให้แคบกว่าเดิม โดยให้วัดทั้งสองที่กล่าวแล้วคือ วัดอรุณราชวราราม (วัดแจ้ง) และวัดโมลีโลกยาราม (วัดท้ายตลาด) อยู่ภายนอกพระราชวัง นอกจากนี้ทรงแต่งตั้งพระราชวงศ์ชั้นสูงที่ได้รับความไว้วางพระราชหฤทัยมาประทับที่นี่ อันเนื่องจากเห็นว่าพระราชวังนี้มีความสำคัญทางด้านทำเลที่ตั้ง ได้แก่
มาในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว หลังจากสมเด็จพระบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าจาตุรนต์รัศมี กรมพระจักรพรรดิพงษ์ สิ้นพระชนม์ ได้พระราชทานพระราชวังเดิมให้เป็นที่ตั้งของโรงเรียนนายเรือ ตามคำกราบบังคมทูลขอพระราชทานจากนายพลเรือตรี พระเจ้าลูกยาเธอ กรมหมื่นชุมพรเขตรอุดมศักดิ์ เมื่อ พ.ศ. 2449 หลังจากโรงเรียนนายเรือย้ายออกไปอยู่สัตหีบ และย้ายมาอยู่ที่สมุทรปราการ กองทัพเรือจึงได้ใช้ พระราชวังเดิมแห่งนี้เป็นที่ตั้งกองบัญชาการกองทัพเรือ
สถานที่สำคัญบริเวณพระราชวังกรุงธนบุรี.
ศาลพระเจ้าตากสิน พระราชวังเดิม.
ศาลพระเจ้าตากสินในพระราชวังเดิม มีมาตั้งแต่สมัยพระเจ้ากรุงธนบุรี สมัยแรกเป็นแต่เพียงศาลพระภูมิสมัยรัชกาลที่ 4 ได้มีการสร้างบูรณะพระราชวังเดิมของสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี สมัยรัชกาลที่ 5 เรียกว่า "ศาลพระเจ้าตาก" ภายในศาลพระเจ้าตาก ประดิษฐานเป็นพระบรมรูปสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี ลักษณะประทับยืนทรงพระแสดงดาบ ขนาดเท่าองค์จริง พระบรมรูปประทับนั่งขนาดสูงประมาณ 1 ฟุต 1 องค์ และเทวรูปจีนแกะสลักด้วยไม้ปิดทองอีก 1 องค์ มีปืนโบราณพร้อมฐาน 2 กระบอกประดับเชิงบันไดชั้นล่าง