pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
รายชื่อธงในประเทศโรดีเชีย

นี้คือรายการภาพธงที่เคยใช้ในเซาเทิร์นโรดีเชีย ระหว่างปี พ.ศ. 2439 - พ.ศ. 2507 และ โรดีเชีย ระหว่าง พ.ศ. 2507 - 2522 ประเทศนี้มีจุดกำเนิดจากการเข้ามาในแอฟริกา ของบริษัทแอฟริกาใต้ของอังกฤษ ซึ่งก่อตั้งโดย เซซิล โรดส์ (Cecil Rhodes) นักล่าอาณานิคมคนสำคัญของอังกฤษในทวีปแอฟริกา และการเข้ายึดครองดินแดนที่กลายเป็นประเทศซิมบับเวในปัจจุบันโดยบริษัทดังกล่าว และได้ชื่อว่าประเทศโรดีเชีย ตามชื่อของเซซิล โรดส์ ต่อมาดินแดนนี้ได้ตกเป็นอาณานิคมของอังกฤษ และเป็นประเทศสมาชิกของสหพันธรัฐแอฟริกากลาง ซึ่งในที่สุดก็ได้ประกาศเอกราชจากอังกฤษและมีพัฒนาการต่อมาเป็นประเทศซิมบับเวในปัจจุบัน 
สำหรับข้อมูลเกี่ยวกับธงในยุคหลังช่วงเวลาข้างต้น โปรดดูที่บทความ ธงชาติซิมบับเว และ ธงในประเทศซิมบับเว
อึมวาอี กีบากี

อึมวาอี กีบากี  เป็นอดีตประธานาธิบดีของประเทศเคนยา ดำรงตำแหน่งระหว่าง พ.ศ. 2545–2556 และเคยดำรงตำแหน่งรองประธานาธิบดีในปี พ.ศ. 2521–2531 จากการเลือกตั้งประธานาธิบดีเคนยาเมื่อวันที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2550 นายกีบากีได้รับเลือกให้ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีต่ออีกสมัยด้วยคะแนน 4,584,721 เสียง (ร้อยละ 46.64)
สุมาเต๊กโช

สุมาเต๊กโช  เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊ก นักปราชญ์เต๋าผู้ได้รับการนับถืออย่างมากของนักปราชญ์คนสำคัญ ๆ ในสามก๊ก เช่น จูกัดเหลียง, ชีซี, ซุยเป๋งและบังทอง เป็นเพื่อนสนิทกับบังเต็กกง ซึ่งมีศักดิ์เป็นอาของบังทอง เป็นผู้ให้ฉายา "ฮองซู" แก่บังทอง และ "ฮกหลง" แก่ขงเบ้ง เป็นผู้ที่สามารถอ่านผู้คนและสถานการณ์ในอนาคตได้อย่างแม่นยำ จนได้ฉายาว่า "ซินแสคันฉ่องวารี" และยังได้สมญานามจากยาขอบว่า "ผู้ชาญอาโปกสิณ" อาศัยในเขตเมืองซงหยง เป็นปราชญ์ที่ยึดติดกับธรรมชาติ ไม่ข้องเกี่ยวกับการเมือง
ประวัติ.
สุมาเต๊กโช ปรากฏตัวครั้งแรกเมื่อเล่าปี่โผนม้าเต๊กเลาหนีการตามล่าของชัวมอและเตียวอุ๋น ลูกน้องของเล่าเปียวจากเมืองเกงจิ๋ว ระหว่างที่เดินทางหนี เล่าปี่ได้พบเห็นวิถีชีวิตชาวนาธรรมดา เล่าปี่จึงถอดถอนหายใจว่า เหตุใดเราจึงไม่มีชีวิตอยู่อย่างเรียบง่ายเช่นคนเหล่านี้ ขณะนั้นมีเด็กชายคนหนึ่งเป่าขลุ่ยขี่ควายผ่านมา เด็กคนนั้นทักเล่าปี่ว่า ท่านใช่เล่าปี่หรือไม่ จนเล่าปี่รู้สึกประหลาดใจว่า เหตุใดเด็กธรรมดา ๆ คนหนึ่งถึงรู้จักตน เด็กชายขี่ควายจึงบอกว่า อาจารย์ของตนคือ ท่านสุมาเต๊กโช บอกว่า ผู้ที่ขี่ม้าสีขาวผ่านมาคือ เล่าปี่และอีกไม่นานจะต้องผ่านมาทางนี้ จึงให้ข้าพเจ้าออกมาต้อนรับ
เมื่อเล่าปี่ได้พบกับสุมาเต๊กโช ในกระท่อม สุมาเต๊กโชแกล้งแหย่ถามเล่าปี่ว่า ท่านก็ทรงคุณธรรม เหตุใดถึงยังตั้งตัวไม่ได้ เล่าปี่ตอบว่า เพราะไม่มีเมืองอาศัยเป็นของตนเอง สุมาเต๊กโชจึงว่า ที่ท่านยังไม่มีเมือง ไม่อาจตั้งตนได้ เห็นเป็นเพราะยังไม่มีที่ปรึกษาคอยให้คำแนะนำมากกว่า เล่าปี่ตอบว่า ก็ข้าพเจ้ามีซุนเขียนและบิต๊กอยู่แล้ว แต่สุมาเต๊กโชแย้งว่า ซุนเขียนและบิต๊กเป็นเพียงบัณฑิตผู้รู้หนังสือธรรมดา ๆ ยังไม่อาจเป็นปราชญ์ผู้พลิกฟ้าคว่ำแผ่นดินได้ เล่าปี่จึงสำนึกขึ้นได้และถามสุมาเต๊กโชว่า แล้วจะหาปราชญ์ที่ปรึกษาได้ที่ใด สุมาเต๊กโชตอบว่า ในแผ่นดินขณะนี้มีเพียงปราชญ์ 2 คนเท่านั้นที่จะช่วยท่านพลิกฟ้าคว่ำแผ่นดินได้ เมื่อเล่าปี่ถามว่าใคร สุมาเต๊กโชหัวเราะไม่ตอบ แต่เทน้ำจากกาเขียนตัวอักษรลงบนโต๊ะ คำว่า "ฮกหลง" กับ "ฮองซู" พอให้เล่าปี่เห็น แล้วลบออก
หลังจากที่ชีซีจากเล่าปี่ไปแล้ว และแนะนำขงเบ้งให้เล่าปี่ พร้อมเฉลยปริศนาของคำว่า ฮกหลง ฮองซู แก่เล่าปี่แล้ว สุมาเต๊กโชแวะมาหาเล่าปี่ และถามถึงชีซี เล่าปี่เล่าว่า ชีซีต้องไปอยู่กับโจโฉ เพราะแม่ของชีซีถูกบังคับจากโจโฉ สุมาเต๊กโชอุทานว่า ชีซีโดนหลอกเข้าให้แล้ว นี่เป็นอุบายของโจโฉ ถ้าชีซีไม่ไปแม่เขาจะไม่ตาย แต่ถ้าชีซีไปแม่เขาต้องตายแน่นอน เพราะนางนั้นเกลียดโจโฉมาก เมื่อรู้ว่าลูกชายตนต้องอุบายโจโฉ นางจะเกิดความอับอายจนฆ่าตัวตาย พร้อมกับอุทานว่า "เสียดายที่ชีซีไม่ได้นายที่ดี น่าเสียดาย...น่าเสียดาย" ซึ่งทุกอย่างก็เป็นไปตามคำที่สุมาเต๊กโชกล่าวทุกประการ
ขณะที่สุมาเต๊กโชจะกลับนั้น ได้เงยหน้าขึ้นฟ้าหัวเราะแล้วพูดว่า "ฮกหลงจะได้นายบัดนี้ก็สมควรอยู่ แต่เราคิดเสียดายด้วยเป็นคนอาภัพหาบุญยิ่งนัก"
การทรงกลด

การทรงกลด หรือ เฮโล  เป็นชื่อเรียกปรากฏการณ์ทางทัศนศาสตร์ซึ่งเกิดขึ้นในชั้นบรรยากาศโทรโพสเฟียร์ส่วนบน อันเป็นที่อยู่ของกลุ่มเมฆจำนวนมาก ละอองน้ำในชั้นบรรยากาศนี้สามารถเย็นตัวจัดจนกลายเป็นอนุภาคน้ำแข็งที่ลอยอยู่ในชั้นบรรยากาศ เมื่อมีแสงมาส่องกระทบก็จะเกิดการหักเหของแสง และเกิดการกระจายเป็นแถบสีรุ้งเหมือนเมื่อแสงผ่านปริซึม แถบสีรุ้งอาจมีลักษณะแตกต่างกันไปในแต่ละสภาพแวดล้อม
โดยมากแล้วการหักเหนี้มักทำให้เกิดปรากฏเป็นวงล้อมรอบแหล่งกำเนิดแสงทำมุม 22 องศารอบ ซึ่งจะเรียกปรากฏการณ์นี้ว่า พระอาทิตย์ทรงกลด เมื่อเกิดขึ้นกับดวงอาทิตย์ และอาจเกิดขึ้นกับดวงจันทร์ได้ เรียกว่า พระจันทร์ทรงกลด นอกจากนี้ยังเกิดที่มุม 46 องศาได้ด้วย นอกจากรูปแบบวงกลมแล้วก็ยังอาจเกิดในรูปแบบอื่น ๆ อีก ได้แก่ เสาแสง ซันด็อก เป็นต้น
คำว่า halo ซึ่งเป็นชื่อในภาษาอังกฤษมีที่มาจากคำว่า "ฮาลอส" (ἅλως) ในภาษากรีกโบราณ ซึ่งมีความหมายว่า "แผ่นจาน"
เคาทู

เคาทู (เสียชีวิต ป. ค.ศ. 230) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า สฺวี ฉู่  ชื่อรอง จ้งคาง (#เปลี่ยนทาง เป็นขุนพลผู้มีชีวิตในช่วงปลายยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออกและยุคสามก๊กของจีน เคาทูเริ่มรับราชการในฐานะองครักษ์ของขุนศึกโจโฉและภายหลังได้ขึ้นเป็นขุนพลของรัฐวุยก๊กในยุคสามก๊ก เคาทูได้รับการระบุว่าเป็นชายที่ร่างใหญ่และแข็งแรง แต่เป็นคนเรียบง่ายและจริงใจ จึงได้รับฉายาจากลูกน้องว่า "เสือโง่" หลังเคาทูเสียชีวิตได้รับสมัญญานามว่า "จว้างโหว" มีความหมายว่า "เจ้าพระยาผู้แข็งแกร่ง"
ประวัติช่วงต้น.
เคาทูเป็นชาวอำเภอเจากุ๋น (譙縣 "เฉียวเซี่ยน") เมืองไพก๊ก (沛國 "เพ่ย์กั๋ว") ซึ่งปัจจุบันคือนครปั๋วโจว มณฑลอานฮุย เคาทูมีร่างสูงกว่า 8 "ฉื่อ" (ประมาณ 186 เซนติเมตร) และมีเอวกว้าง มีรูปร่างสง่าและดูแข็งแกร่ง เป็นที่รู้จักในเรื่องพละกำลังและความกล้าหาญ
คำวิจารณ์.
ตันซิ่ว (陳壽 "เฉิน โช่ว") ผู้เขียนบทชีวประวัติเคาทูใน"สามก๊กจี่" มีความเห็นว่าเคาทูและเตียนอุยเป็นองครักษ์ผู้ทรงพลังและเทียบได้กับห้วนกุ๋ยหรือห้วนโก้ย (樊噲 "ฝาน ไคว่") ขุนพลผู้รับใช้เล่าปัง (劉邦 "หลิว ปัง") จักรพรรดิผู้ก่อตั้งราชวงศ์ฮั่น
เพลงชาติแอฟริกาใต้

นับตั้งแต่ พ.ศ. 2540 เป็นต้นมา เพลงชาติแอฟริกาใต้ ได้ใช้เนื้อร้องที่ผสมกันระหว่าง เนื้อเพลงที่ตัดตอนจากเพลง "อึงโกซีซีเกเลลอีอาฟรีกา" (Nkosi Sikelel' iAfrika : เพลงชาติแอฟริกาใต้ฉบับเดิม) กับเพลง "ดีสแต็มฟันเซยด์-อาฟรีกา" (Die Stem van Suid-Afrika : เพลงชาติสหภาพแอฟริกาใต้) และเนื้อร้องที่แต่งเพิ่มเติมขึ้นใหม่เป็นภาษาอังกฤษ
โครงสร้าง.
ในความเป็นจริงแล้ว ทำนองดนตรีช่วงขึ้นเพลง (บันไดเสียง) และ จบเพลงในทำนองเพลงที่แตกต่าง, ซึ่งมีความคล้ายคลึงกับ เพลงชาติอืตาลี, ได้มีการได้ใช้ผสมเนื้อร้องทั้ง 5 ภาษา ซึ่งเป็นภาษาที่นิยมใช้กันในแอฟริกาใต้. จากภาษาที่ใช้ในทางราชการทั้งหมด 11 ภาษา - ภาษาคอซา (สองวรรคแรกของบทที่ 1), ภาษาซูลู (สองวรรคสุดท้ายของบทที่ 1), ภาษาเซโซโท (บทที่ 2), ภาษาแอฟริคานส์ (บทที่ 3), และ ภาษาอังกฤษ (บทที่ 4).
มุงกูอีบารีกีอาฟรีกา

มุงกูอีบารีกีอาฟรีกา (– ขอพระเจ้าทรงอวยพรแด่แอฟริกา) เป็นเพลงชาติของประเทศแทนซาเนีย เพลงนี้เป็นบทเพลงฉบับภาษาสวาฮีลี ของเพลง "อึงโกซีซีเกเลลอีอาฟรีกา" ซึ่งเป็นเพลงสรรเสริญ ที่ประพันธ์โดย อีนอค ซอนตอนกา ซึ่งได้รับความนิยมโดยทั่วไป บทเพลงนี้เคยใช้เป็นเพลงชาติซิมบับเว ส่วนทำนองของเพลงนี้ก็ได้ใช้เป็นเพลงชาติแซมเบีย (มีบทร้องที่ต่างกันออกไป) และปรากฏในส่วนหนึ่งของเพลงชาติแอฟริกาใต้ด้วย
ประวัติ.
"มุงกูอีบารีกีอาฟรีกา" ได้ถูกแปลในหลายภาษา และ เป็นเพลงชาติของประเทศแทนกันยีกา. โดยนำบทกวีที่ประพันธ์โดย อีนอค ซอนตอนกา มาขับร้องเป็นเพลงชาติ ภายหลังการเสียชีวิตของเขาเมื่อ ค.ศ. 1905. บทร้องที่ใช้อยู่ในปัจจุบัน ประพันธ์โดย Samuel Mqhayi ต่อมาจึงได้นำเพลงดังกล่าวสำหรับใช้เป็นเพลงประจำพรรคสมัชชาแห่งชาติแอฟริกา. ได้ขอบทประพันธ์ของ โจเซฟ แพรรี ไปใช้ขับร้องในเวลาต่อมา.
บทร้อง.
หมายเหตุ: คำว่า Mungu ใน ภาษาสวาฮีลี หมายถึง พระเจ้า
วัดสามชุก

วัดสามชุก ตั้งอยู่เลขที่ 3 หมู่ 1 ตำบลสามชุก อำเภอสามชุก จังหวัดสุพรรณบุรี มีพื้นที่ 20 ไร่ 1 งาน 58 ตารางวา อยู่เหนือที่ว่าการจังหวัดสุพรรณบุรี 34 กิโลเมตร ห่างจากถนนสุพรรณบุรี - ชัยนาท 600 เมตร เจ้าอาวาสปัจจุบัน พระครูสุวรรณวิจิตร สมจิตโต เป็นเจ้าคณะตำบลสามชุก และพระอุปัชฌาย์ 
วัดสามชุกเป็นวัดเก่าแก่ ไม่ปรากฏหลักฐานว่าสร้างมาแต่สมัยใด สิ่งที่เป็นหลักฐานว่าเป็นวัดเก่า คือ
ประวัติวัดสามชุก.
ทะเบียนวัดของสำนักงานศึกษาการอำเภอสามชุก ประมาณว่าสร้างราว พ.ศ. 2300 เดิมชาวบ้านเรียกว่า "วัดอัมพวัน" มาเปลี่ยนเป็น "วัดสามชุก" ภายหลัง เมื่อได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2481
ต่อมามีทายกชื่อ ก๋งกวย ซึ่งมีศรัทธาช่วยเหลือวัดอย่างแข็งแรงได้นำสร้างมณฑป เพื่อเป็นที่ประดิษฐานรอยพระพุทธบาท และทุกปีจะมีงานปิดทองรอยพระพุทธบาท มีการตามประทีปโคมไฟกันอย่างสว่างมากมาย โดยใช้ตะเกียงเจ้าพายุและตะเกียงสมัยโบราณ เมื่อ 25 ปี ก่อนที่จะบูรณะกุฎิยังมีปรากฏอยู่ แต่ปัจจุบันได้สูญหายไป
โรงเรียนวัดสามชุก (หรือ ณ. ราษฎร์วิริยานุกูล) เป็นโรงเรียนหลังแรกของอำเภอสามชุก ผู้ริเริ่มการสร้าง คือ พระมหาสมุน และกรรมการวัด ได้ดำเนินการก่อสร้างอุโบสถขึ้นใหม่ โดยสร้างที่เดิมของอุโบสถหลังเก่าที่ชำรุด ผนังอุโบสถใช้เทปูน ไม่ใช่ก่ออิฐ
พระมหาสมุน โอภาสี เป็นพระนักเทศน์ที่มีชื่อเสียง เป็นที่รู้จักของชาวบ้านส่วนมาก
ในปี พ.ศ. 2498 พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร และสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง ได้เสด็จทางเรือจะไปประทับที่ประตูน้ำสามชุก เมื่อผ่านมาถึงวัดสามชุก ได้เสด็จขึ้นทรงเยี่ยมวัดสามชุก ปัจจุบัน วัดสามชุก บูรณะซ่อมแวม มณฑปแล้ว และขอเชิญชวนท่านเที่ยวชมความงดงามที่ หลวงพ่อ สุวรรณวิจิตร และชาวสามชุกได้ช่วยกันพัฒนา ข้อมูลนี้ จาก ผู้ทำการศึกษาวัดสามชุก เพื่อทำปริญญานิพนธ์ ชื่อ นาย พอเพียง ทรัพย์อินทร์
ดอกเบี้ย

ในวิชาการเงินและเศรษฐศาสตร์ ดอกเบี้ย  เป็นการชำระเงินจากผู้กู้หรือสถาบันการเงินที่เอาเงินฝาก ให้แก่ผู้ให้กู้หรือผู้ฝากเป็นปริมาณที่มากกว่าเงินต้น (คือปริมาณที่ยืมมา) โดยมีอัตราหนึ่ง อัตราดอกเบี้ยเท่ากับปริมาณดอกเบี้ยที่จ่ายหรือได้รับในช่วงเวลาหนึ่งหารด้วยเงินต้นที่กู้หรือให้กู้ (ปกติแสดงเป็นร้อยละ)
ตัวอย่างเช่น ลูกค้าปกติจะจ่ายดอกเบี้ยในการกู้ยืมจากธนาคาร ฉะนั้นเมื่อจ่ายคืนจะต้องจ่ายเงินมากกว่าที่ยืมมา หรือลูกค้าอาจได้รับดอกเบี้ยจากเงินฝาก ฉะนั้นเมื่อถอนคืนจะได้รับมากกว่าเงินที่ฝากไปตอนแรก ในกรณีของเงินฝาก ลูกค้าเป็นผู้ให้กู้ และธนาคารจะมีบทบาทเป็นผู้กู้
ดอกเบี้ยทบต้น (compound interest) หมายความถึง ดอกเบี้ยที่ได้รับจากดอกเบี้ยก่อนหน้านอกเหนือไปจากเงินต้น เมื่อทบต้น ปริมาณหนี้จะเติบโตขึ้นแบบชี้กำลัง และการศึกษาดอกเบี้ยทบต้นในทางคณิตศาสตร์นำไปสู่การค้นพบจำนวน "e" ในทางปฏิบัติ ดอกเบี้ยมักคำนวณเป็นรายวัน รายเดือนหรือรายปี และผลกระทบจะได้รับอิทธิพลอย่างมากจากอัตราทบต้น
สูตรการคำนวณดอกเบี้ย.
<math>A = P+ P\cdot\left(\frac{r}{100}\right)\cdot n</math>
เมื่อ "A" คือเงินรวมที่ได้รับ "P" คือเงินต้น "r" คืออัตราดอกเบี้ยต่อช่วงเวลา และ "n" คือจำนวนของระยะช่วงเวลา
เมนเฟรมคอมพิวเตอร์

เมนเฟรมคอมพิวเตอร์  คือคอมพิวเตอร์ขนาดใหญ่ที่ใช้ในองค์กรเพื่อประมวลผลข้อมูลจำนวนมาก เช่น สำมะโนประชากร สถิติผู้บริโภค การบริหารทรัพยากรขององค์กร เป็นต้น
ประวัติ.
เครื่องเมนเฟรมเป็นเครื่องที่ได้รับความนิยมใช้ในองค์กรขนาดใหญ่ทั่วไปจัดเป็นเครื่องที่มีประสิทธิภาพรองลงมาจากซูเปอร์คอมพิวเตอร์ ซึ่งในช่วงปลาย ค.ศ 1950 บริษัท IBM จัดเป็นบริษัทยักษ์ใหญ่ในวงการอุตสาหกรรมคอมพิวเตอร์โดยเกิดจากการมีส่วนแบ่งตลาดในการขายเครื่องระดับเมนเฟรมถึง 2 ใน 3 ของผู้ใช้เครื่องเมนเฟรมทั้งหมด เครื่องเมนเฟรมจะเป็นเครื่องที่มีขนาดใหญ่ต้องอยู่ในห้องที่ได้รับการอุณหภูมิและปราศจากฝุ่นละอองเช่นเดียวกับซูเปอร์คอมพิวเตอร์
เครื่องเมนเฟรมนิยมมาใช้ในงานที่มีการรับและแสดงผลข้อมูลจำนวนมาก ๆ เครื่องรุ่นใหม่ ๆ จะได้การพัฒนาให้มีหน่วยประมวลผลหลายหน่วยทำงานพร้อม ๆ กันเช่นเดียวกับซูเปอร์คอมพิวเตอร์ แต่มีจำนวณประมวลผลน้อยกว่าหน่วยเมนเฟรมจัดอยู่ในความเร็วของหน่วยเมกะฟรอป (megaflop) หรือการคำนวณหนึ่งล้านครั้งในหนึ่งวินาที
ประเภทของเมนเฟรม.
ระบบคอมพิวเตอร์ของเครื่องเมนเฟรมส่วนมากจะมีหน่วยคอมพิวเตอร์ย่อย ๆ ประกอบอยู่ด้วยเพื่อช่วยในการทำงานบางประเภทให้กับเครื่องหลัก สามารถแยกตามหน้าที่ได้ดังนี้
โปรเซสเซอร์ส่วนต่าง ๆ บนเมนเฟรม.
ระบบคอมพิวเตอร์ของเครื่องเมนเฟรมมีประสิทธิภาพเพียงพอที่จะรองรับผู้ใช้ได้หลายร้อยคนพร้อม ๆ กันซึ่งผู้ใช้เหล่านั้นอาจจะนั่งทำงานอยู่ใกล้เครื่องเมนเฟรมหรืออาจจะอยู่ที่อื่นซึ่งไกลออกไปก็ได้เครื่องเมนเฟรมจะเก็บโปรแกรมของผู้ใช้เหล่านั้นไว้ในหน่วยความจำหลักและมีการสับเปลี่ยนหรือสวิทซ์การทำงานระหว่างโปรแกรมต่าง ๆ เหล่านั้นอย่างรวดเร็วโดยที่ผู้ใช้จะไม่รู้สึกเลยว่ามีการสับเปลี่ยนการทำงานไปทำงานของคนอื่นอยู่ตลอดเวลาเนื่องจากคอมพิวเตอร์ทำงานได้เร็วกว่ามนุษย์มากหลักการที่เครื่องเมนเฟรมสามารถทำงานหลายโปรแกรมพร้อมๆกันนั้น เรียกว่า "มัลติโปรแกรมมิง" (multiprogramming)
อาสนวิหารโคโลญ

อาสนวิหารโคโลญ  เป็นโบสถ์โรมันคาทอลิกระดับอาสนวิหารในเมืองโคโลญ เป็นวิหารประจำมุขนายกแห่งโคโลญ สถานที่นี่มีชื่อเสียงในฐานะเป็นที่ศาสนสถาน นิกายโรมันคาทอลิก สถานที่แห่งสร้างขึ้นมาเพื่อเป็นสถานที่ประพิธีกรรมของสามมหากษัตริย์แห่งจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์และเป็นสถานที่เก็บหีบสามกษัตริย์ไว้ ณ ที่แห่งนี้ด้วย ปัจจุบันเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่สำคัญของเมืองแห่งนี้ มีผู้เยี่ยมชมราวๆ 20,000 คนต่อวัน 
อาสนวิหารโคโลญได้ก่อสร้างมาตั้งแต่ปี 1248 แต่มีปัญหาให้ต้องหยุดพักการก่อสร้างไปบ้าง จึงต้องใช้เวลากว่าหกร้อยปีจึงสร้างเสร็จสมบูรณ์ และ สร้างเสร็จในปี 1880 พร้อมกับมีพีธีวางหลักหินบันทึกข้อมูลการก่อสร้าง อาสนวิหารโคโลญเป็นศาสนสถานของคริสต์ศาสนาโรมันคาทอลิก นับเป็นวิหารที่ใหญ่และเป็นอาคารที่สูงที่สุดในโลกในเป็นเวลา 4 ปี (ปี ค.ศ 1880-1884) ต่อมาในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เมืองโคโลญ ถูกทิ้งระเบิดทางอากาศทั้งหมด 14 ลูก แม้วิหารจะได้รับความเสียหายบางส่วน แต่ก็ไม่พังทลายลงมา ซึ่งเชื่อว่าเป็นปาฏิหาริย์ บ้างก็เชื่อว่า เพราะวิหารเป็นจุดสังเกตที่สำคัญของนักบิน จึงไม่ต้องการจะระเบิดทำลายทิ้งไปเสียทีเดียว จากความเสียหายดังกล่าว จึงมีการซ่อมแซมภายในต่อมาตั้งแต่ ปี ค.ศ.1945 - 1948
แต่ถึงอย่างไรก็ดีปัจจุบันก็ยังคงติดอันดับสิ่งก่อสร้างที่สูงที่สุดในโลกอยู่ด้วย และปัจจุบันก็ได้ถูกจัดอันดับให้อยู่อันดับ 4 วิหารที่สูงที่สุดในโลกลักษณะสถาปัตยกรรมแบบโกธิก เป็นหอคอยแฝดสูง 157.38 เมตร กว้าง 86 เมตร ยาว 144 เมตร สร้างเพื่ออุทิศให้นักบุญซีโมนเปโตรและพระนางมารีย์พรหมจารี ปัจจุบันอาสนวิหารโคโลญนับจุดหมายสำคัญของเมืองโคโลญและประเทศเยอรมนี และได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกจากองค์การยูเนสโกในปี 2536 (จากเหตุผลที่ i, ii, iv)
ปัจจุบัน อาสนวิหารเปิดให้เข้าชมภายในได้โดยไม่เสียค่าใช้จ่าย และสามารถเข้าชมในส่วนพิพิธภัณฑ์ของมีค่าที่ขุดค้นพบเกี่ยวกับศาสนาคริสต์ นิกายโรมันคาทอลิกสมัยโรมันในราคา 5 ยูโร และ การเดินจุดชมวิวบนหอคอยสูง ในราคา 3 ยูโร
สามารถเดินทางด้วยรถไฟที่สถานีกลาง รหัส HBF (Köln Hauptbahnhof หรือ Cologne Central Station)
พระราชาชาวนา

พระราชาชาวนา  เป็นงานประพันธ์ประเภทเรื่องสั้น ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ซึ่งเขียนขึ้นเมื่อปี ค.ศ.1937 และได้ตีพิมพ์เมื่อปี ค.ศ.1949 เป็นงานเขียนชิ้นหนึ่งที่ไม่มีความเกี่ยวข้องกับ ปกรณัมชุดมิดเดิลเอิร์ธ ของโทลคีน เนื้อเรื่องหลักเกี่ยวกับการขับเคี่ยวกันระหว่างชาวนาไจลส์ (Giles) กับมังกรเจ้าเล่ห์ชื่อ คริโซฟิแล็กซ์ (Chrysophylax) โดยดำเนินเรื่องบนพื้นเพแบบแฟนตาซีอังกฤษยุคกลาง ซึ่งมีสิ่งมีชีวิตลึกลับ และเหล่าอัศวิน วิธีการเล่าเรื่องเป็นแบบนิทานพื้นบ้าน โดยสมมุติว่าเป็นตำนานเก่าแก่เรื่องหนึ่งของประเทศอังกฤษ 
ผู้วาดภาพประกอบหนังสือคือ พอลลีน เบย์นส์ (Pauline Baynes) การตีพิมพ์เรื่องนี้ในฉบับภาษาอังกฤษมักพิมพ์รวมเล่มกับเรื่องสั้นอื่นๆ ของโทลคีน เช่นในหนังสือ Tolkien Reader หรือ Tales from the Perilous Realm
ฉบับภาษาไทยแปลครั้งแรกโดย 'สุธัชริน' ใช้ชื่อเรื่องว่า กษัตริย์ชาวไร่ ต่อมาในปี พ.ศ. 2550 สำนักพิมพ์แพรวเยาวชน ได้จัดพิมพ์ใหม่ ใช้ชื่อว่า พระราชาชาวนา แปลโดย 'ฤดูร้อน'
ทอม บอมบาดิล

ทอม บอมบาดิล เป็นตัวละครตัวหนึ่งในปกรณัมชุด มิดเดิลเอิร์ธ ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ปรากฏในหนังสือ เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ซึ่งตีพิมพ์เมื่อปี ค.ศ.1954-1955 นอกจากนี้ยังเป็นตัวเอกในหนังสือ การผจญภัยของทอม บอมบาดิล ซึ่งเป็นงานกวีนิพนธ์ชิ้นหนึ่งของโทลคีน ตีพิมพ์ครั้งแรกเมื่อ ค.ศ.1962
ในวรรณกรรม.
ทอม บอมบาดิล ปรากฏใน เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ตอน มหันตภัยแห่งแหวน เขามีภรรยาชื่อ โกลด์เบอร์รี่ ธิดาแห่งสายน้ำ ซึ่งได้พบกับโฟรโด แบ๊กกิ้นส์ และเพื่อนฮอบบิทในป่าดึกดำบรรพ์ ได้ช่วยพวกเขาเอาไว้จากผู้เฒ่าหลิว เมื่อโฟรโดสวมแหวนเอก ทอมก็ยังมองเห็นเขาอยู่ แต่เมื่อทอมสวมแหวนบ้างปรากฏว่า แหวนไม่สามารถส่งผลอะไรต่อทอมเลย พวกฮอบบิทพักที่บ้านของทอมสองคืนจึงเดินทางจากไป แต่พวกเขาถูกปีศาจจับตัวไว้อีกระหว่างเดินทางผ่านเขาสุสาน ต้องเรียกให้ทอมมาช่วยไว้อีกครั้ง ทอมเดินทางไปส่งพวกฮอบบิทจนถึงชายอาณาเขตป่าดึกดำบรรพ์ และชี้ทางให้พวกเขาเดินทางต่อจนถึงเมืองบรี
เรื่องของ ทอม บอมบาดิล ถูกตัดออกไปทั้งใน เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ฉบับปี 1978 ของราล์ฟ บัคชิ และจาก ภาพยนตร์ไตรภาคเดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ของปีเตอร์ แจ็คสัน ผู้เขียนบทของทั้งสองเรื่องมีความเห็นเหมือนกันว่า เรื่องของทอม บอมบาดิล แทบไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับเนื้อเรื่องหลัก
ชื่ออื่นๆ.
พวกเอลฟ์เรียกทอมในภาษาซินดารินว่า ยาร์ไวน์ เบน-อดาร์ (Iarwain Ben-adar) หมายถึง แก่ที่สุดและปราศจากบิดา พวกคนแคระเรียกเขาว่า ฟอร์น (Forn) (มาจากคำในภาษาสแกนดิเนเวียน หมายถึง โบราณ) ส่วนพวกมนุษย์เรียกว่า โอรัลด์ (Orald) ซึ่งหมายถึง แก่ที่สุด แกนดัล์ฟเคยพูดถึงทอมว่า เป็น "ผู้อาวุโสที่สุดในบรรดาสรรพชีวิตบนโลกนี้"
ทอม บอมบาดิล คือใคร.
ไม่มีงานเขียนชิ้นใดของโทลคีนพูดถึงชาติพันธุ์ของทอมว่าเขาคือใคร เขาไม่ใช่มนุษย์ ไม่ใช่คนแคระ ไม่ใช่ฮอบบิท และยังไม่ใช่เอลฟ์ จากคำพูดของทอม บอมบาดิล เอง บอกว่า เขาเป็น "คนที่แก่ที่สุดในโลก" และ "เป็นนายเหนือทุกอย่าง" (เห็นชัดจากแหวนเอกไม่มีอำนาจเหนือเขา) ทอมยังบอกอีกว่า เขาได้เห็น "สายฝนหยดแรกตกลงบนโลก และต้นไม้ต้นแรกงอกขึ้นมา" เขายังเคย "อยู่ในความมืดใต้แสงดาวเมื่อครั้งโลกยังไม่รู้จักความกลัว ก่อนที่เจ้าแห่งความมืดจะมาจากโลกภายนอก" 
บางทฤษฎีคิดว่าทอมน่าจะเป็นหนึ่งในเหล่าไอนัวร์ คือจิตวิญญาณหรือปวงเทพผู้สร้างโลกอาร์ดา ซึ่งอยู่บนโลกนี้ "ก่อนที่เจ้าแห่งความมืดจะมาจากโลกภายนอก" บ้างก็ว่าเขาเป็น เอรู อิลูวาทาร์ (หรือ "พระผู้เป็นหนึ่ง" ตามที่เรียกในหนังสือ เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์) พระผู้เป็นเจ้าสูงสุดของโลกในจินตนิยายแห่งนั้น เมื่อมีผู้อ่านเขียนไปถามว่า ทอมคือ พระผู้เป็นหนึ่ง ใช่หรือไม่ โทลคีนตอบแค่ว่า ไม่ใช่
โทลคีนไม่เคยอธิบายเรื่องของทอม บอมบาดิล ให้ชัดเจนมากไปกว่าที่เป็นอยู่ นอกจากเรื่องของทอม บอมบาดิล ก็ยังมีความลับเกี่ยวกับการหายตัวไปของพวกเอนท์ไวฟ์ หรือสิ่งมีชีวิตลี้ลับในมอเรียที่มีอายุเก่าแก่ยิ่งกว่าเซารอน ในจดหมายฉบับหนึ่งของโทลคีน เขาเคยบอกว่า มีบางสิ่งบางอย่างที่ยังคงเป็นความลับ เป็นเรื่องที่ไม่กระจ่างแม้แต่กับตัวผู้เขียนเอง และนั่นเป็นส่วนที่ดีที่สุดของแฟนตาซี
โปรแกรมประมวลคำ

โปรแกรมประมวลคำ  หรือระบบจัดเตรียมเอกสาร ("document preparation system") เป็นโปรแกรมคอมพิวเตอร์ประยุกต์ ใช้ในการผลิตเอกสารที่พิมพ์ออกมาได้ ซึ่งรวมถึงกระบวนการเขียน จัดรูปแบบ และพิมพ์ การประมวลคำอยู่ในการทำงานยุคแรก ๆ ของคอมพิวเตอร์สำนักงาน
โปรแกรมประมวลคำเชิงพานิชย์ที่เป็นที่นิยมได้แก่ ไมโครซอฟท์ เวิร์ด เวิร์ดเพอร์เฟกต์ โปรแกรมโอเพนซอร์ส เช่น โอเพนออฟฟิศดอตอ็อก ไรเตอร์ และเคเวิร์ด และโปรแกรมประมวลคำออนไลน์ เช่น กูเกิลดอกส์
ต้องรอด

ต้องรอด (; โรมาจิ: "Sabaibaru ทับศัพท์จาก Survival") เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น วาดโดยทาคาโอะ ไซโต เริ่มตีพิมพ์เป็นรายสัปดาห์ในนิตยสารโชเน็นซันเดย์ เมื่อปี พ.ศ. 2519 ถึง พ.ศ. 2520 ฉบับรวมเล่มตีพิมพ์และจำหน่ายครั้งแรกโดยสำนักพิมพ์โชกะคุคัง มีความยาวทั้งสิ้น 22 เล่มจบ
ต่อมาในปี พ.ศ. 2544 สำนักพิมพ์ลีดส์ ได้นำกลับมาพิมพ์รวมเล่มอีกครั้ง โดยจัดพิมพ์ให้มีความยาว 10 เล่มจบ และมีฉบับพิเศษเพิ่มขึ้นอีก 1 เล่ม ส่วนในประเทศไทยยุคก่อนระบบลิขสิทธิ์ สำนักพิมพ์วิบูลย์กิจเคยนำมาแปลและตีพิมพ์รวมเล่มในชื่อเรื่อง ผู้รอดตาย ก่อนที่ต่อมาเมื่อเข้าสู่ระบบลิขสิทธิ์ทางสำนักพิมพ์วิบูลย์กิจได้ซื้อลิขสิทธิ์มาแปลและตีพิมพ์ในชื่อเรื่อง ต้องรอด โดยตีพิมพ์มีความยาวทั้งสิ้น 16 เล่มจบ และมีเล่มพิเศษ 1 เล่ม
ในปัจจุบันบริษัทสยามอินเตอร์มัลติมีเดีย ได้เป็นผู้ถือลิขสิทธิ์การตีพิมพ์และจัดจำหน่ายในประเทศไทย ต่อจากสำนักพิมพ์วิบูลย์กิจ โดยตีพิมพ์ทั้งสิ้น 18 เล่มจบ
เนื้อเรื่อง.
เรื่องราวของซาโตรุ เด็กหนุ่มนักสำรวจมือสมัครเล่นที่กำลังสำรวจถ้ำกับเพื่อนๆ แต่จู่ๆ ก็เกิดแผ่นดินไหวขึ้นอย่างรุนแรง เมื่อซาโตรุรอดออกมาก็พบว่าโลกที่เขาอาศัยอยู่ พังพินาศเสียหายอย่างหนักและไม่กลับมาเป็นเหมือนเดิมอีกแล้ว แต่เพื่อตามหาครอบครัว เขาจึงต้องมีชีวิตรอดต่อไปให้ได้ 
ตัวเอกของเรื่อง เป็นเด็กหนุ่มอายุราว 14 ปี ประสบกับเหตุการณ์แผ่นดินไหวครั้งใหญ่ในระหว่างที่กำลังสำรวจถ้ำกับเพื่อนๆ ผลจากมหันตภัยครั้งนี้ทำให้อารยธรรมของโลกเกือบจะสูญสลาย ตึกรามบ้านช่องพังพินาศ แผ่นดินส่วนใหญ่จมอยู่ใต้น้ำทะเล รวมไปถึงประเทศญี่ปุ่นของเขาด้วย ซาโตรุสามารถเอาชีวิตรอดออกมาจากถ้ำได้ โดยที่เหลือเพียงตัวคนเดียว ไม่มีอาหาร และแทบไม่มีอุปกรณ์ในการดำรงชีวิตเลย แต่เขาก็ตั้งใจอย่างแน่วแน่ว่า ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เขาก็ต้องอยู่รอดต่อไปให้ได้เพื่อตามหาครอบครัว (พ่อ แม่ พี่สาว) 
ในช่วงแรกๆ ซาโตรุยังเป็นคนที่ยึดติดในอารยธรรมมนุษย์อยู่บ้าง แต่หลังจากได้ใช้ชีวิตอยู่ในธรรมชาติแบบยุคหิน และพบเหตุการณ์เสี่ยงตายมาหลายต่อหลายครั้ง เขาก็เติบโตขึ้นเป็น "ลูกแห่งธรรมชาติ" ผู้เข้มแข็ง
"มนุษย์" คนแรกที่ซาโตรุได้พบหลังจากเกิดเหตุการณ์แผ่นดินไหว เธอใช้เรือเล็กข้ามทะเลมาจากเกาะอีกฟาก และอาศัยอยู่กับซาโตรุ แต่ด้วยความที่ยังเป็นคนยึดติดในอารยธรรมมนุษย์ เธอจึงไม่สามารถปรับตัวให้เข้ากับการใช้ชีวิตท่ามกลางธรรมชาติอย่างอดอยากและยากลำบากได้ ถึงซาโตรุจะพยายามจับปลามาให้กิน เธอก็ไม่สามารถกินได้มากนักเพราะเป็นโรคแพ้ปลา ส่งผลให้สภาพร่างกายและจิตใจค่อยๆ ทรุดโทรมลง วันหนึ่งอาคิโกะได้พลัดตกจากเนินผา ทำให้เธอมีอาการประสาทหลอนอยู่พักใหญ่ อีกทั้งยังต้องเจอกับความลำบากหลายๆ อย่างทั้งที่สภาพร่างกายอ่อนแอ ในที่สุดอาคิโกะก็ล้มป่วยหนัก แม้ว่าจะหายจากอาการป่วยในเวลาต่อมา แต่สุดท้ายเธอก็ไม่อาจเอาชีวิตรอดจากความโหดร้ายของโลกนี้ไปได้
ลูกสุนัขที่ซาโตรุพบในป่าฟูจิ และร่วมเดินทางไปด้วยกัน ระหว่างทางชิโร่เกิดพลัดหลงกับซาโตรุ แต่ภายหลังมันก็ได้พบกับซาโตรุอีกครั้ง ในฐานะของจ่าฝูงของเหล่าสุนัขจรจัด
สถาปัตยกรรมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา

สถาปัตยกรรมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา หรือ สถาปัตยกรรมเรอแนซ็องส์  เป็นคำที่บรรยายลักษณะสถาปัตยกรรมตะวันตกที่เริ่มขึ้นเมื่อราวต้นคริสต์ศตวรรษที่15 และรุ่งเรืองไปจนถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 17 เมื่อบางประเทศในทวีปยุโรปหันมาฟื้นฟูความสนใจเกี่ยวกับปรัชญากรีก และ โรมันโบราณ และวัตถุนิยม 
สถาปัตยกรรมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาจะเน้นความมีความสมมาตร (symmetry) ความได้สัดส่วน (proportion) การใช้รูปทรงเรขาคณิต และลักษณะที่ปรากฏในสถาปัตยกรรมคลาสสิก เช่นสถาปัตยกรรมสมัย โรมัน การวางโครงสร้างจะเป็นไปอย่างมีแบบแผนไม่ว่าจะเป็นเสา หรือ คานรับเสา และการใช้ซุ้มโค้งครึ่งวงกลม การใช้โดม มุข (niche) หรือ aedicule ซึ่งสิ่งต่าง ๆ เหล่านี้เข้ามาแทนที่จะเป็นแบบตรงกันข้ามกับรูปทรงที่ซับซ้อนและไม่เป็นระเบียบ (irregular profile) ที่เป็นที่นิยมของสิ่งก่อสร้างแบบกอทิก 
สถาปนิกคนแรกที่เริ่มแบบแผนของสถาปัตยกรรมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาคือ ฟีลิปโป บรูเนลเลสกีหลังจากนั้นไม่นานลักษณะสถาปัตยกรรมที่ว่านี้ก็แพร่หลายไปทั่วประเทศอิตาลี และต่อไปยังฝรั่งเศส เยอรมนี อังกฤษ รัสเซีย และประเทศอื่นๆ
จ้อย เหล็กแท้

นายจ้อย เหล็กแท้ เป็นผู้ตั้งค่ายมวยวงค์ไชยา
ประวัติ.
เริ่มชกที่อำเภอไชยา บ้านเกิดก่อน เพราะฝึกหัดมวยมาตั้งแต่เด็ก หลังจากบวชเรียนก็เดินทางไปทำการประมงในเขตชุมพร เมื่อมีรายการชกมวย จึงขึ้นประลองกับเขาบ้าง ได้รับชัยชนะติดต่อกัน 4 ครั้ง พอดีกับคุณนายชื่น ศรียาภัยลงมาจากกรุงเทพฯ มาธุระที่เมืองชุมพร และได้ให้คุณหลวงศรี (เป็นผู้แทนในสมัยนั้น) เรียกตัวนักมวยเมืองชุมพรเข้าพบ นายจ้อย ถูกกำนันที่นั่นเรียกตัวให้เข้าพบด้วย เมื่อคุณนายชื่น ทราบประวัติการชกที่เมืองชุมพร รวมทั้งทราบว่า เป็นนักมวยจากไชยาบ้านเกิด จึงนำตัวนายจ้อยเข้ากรุงเทพฯแต่เพียงผู้เดียว และเปลี่ยนชื่อในการชกมวยมาเป็น “นายเนียม วงค์ไชยา”
ครั้นวันเปรียบคู่มวยครั้งแรก ได้คู่กับนายแก้ว นักมวยชาวอุตรดิตถ์ แต่ถูกสบประมาทจากนายวร พระประแดง จึงจับเอานายวรด้วยโดยชกกันคนละอาทิตย์ ซึ่งทางสนามก็ยอมตกลง ผลการชกทั้งสองครั้งได้รับชัยชนะ ในช่วงนั้นมีการชกมวยเพื่อที่จะนำเงินไปบำรุงกองทัพ จึงเสนอตัวเข้าทำการชกโดยไม่ขอเงินรางวัล จนเพื่อนนักมวยด้วยกันต้องออกปากถามว่า “ชกทำไมไม่เอาเงิน” นายจ้อยตอบอย่างภาคภูมิใจเสมอว่า “นายเนียม วงค์ไชยา เป็นเด็กของแม่ชื่น เมื่อแม่ชื่นให้กินให้ใช้ ให้ที่อยู่ เงินรางวัลจึงไม่จำเป็น โดยเฉพาะอย่างยิ่งเป็นการชกเพื่อนำเงินบำรุงกองทัพ” และรางวัลทุกครั้งที่ขึ้นชกเพื่อเป็นเกียรติ จะได้เหรียญหรือเข็มเชิดชูเกียรติเท่านั้นเอง 
นายจ้อยอยู่ตระเวนชกในกรุงเทพฯ เป็นเวลา 3 ปี 5 เดือน ซึ่งส่วนใหญ่ไม่เคยเพลี่ยงพล้ำ มีอยู่ครั้งหนึ่งที่ถูกตัดสินให้แพ้ฟาล์ว เพราะใช้หัวขวิดคู่ต่อสู้จนเป็นแผลแตกฉกรรจ์แต่มีการโต้เถียงกันขึ้น จนปรมาจารย์กิมเส็ง ทวีสิทธิ์ ต้องขึ้นมาตัดสินเอง หลังจากที่ได้พูดเรื่องแม่ไม้มวยไทยกันจนเพียงพอ ก็ได้กลับคำตัดสินให้นายจ้อยเป็นผู้ชนะได้
ครั้นกลับมาบ้านเกิดเมืองไชยา ก็ได้ตั้งคณะมวย “วงค์ไชยา” ฝึกหัดศิษย์ให้รู้แม่ไม้มวยไทยเป็นต้นมา ปัจจุบันจ้อย เหล็กแท้ มีบ้านพักอยู่บ้านเลขที่ 78 หมู่ที่ 1 ตำบลทุ่ง อำเภอไชยา
ปุ่มใหญ่ของกระดูกต้นแขน

ปุ่มใหญ่ของกระดูกต้นแขน  เป็นปุ่มกระดูกที่อยู่ด้านข้างต่อหัวกระดูกและปุ่มเล็กของกระดูกต้นแขน
พื้นผิว.
พื้นผิวด้านบน (upper surface) มีลักษณะกลม และมีรอยประทับแบนๆ 3 รอย ได้แก่
พื้นผิวด้านข้าง (lateral surface) ของปุ่มกระดูกใหญ่มีลักษณะนูน ขรุขระ และต่อเนื่องกับพื้นผิวด้านข้างของตัวกระดูก
ปุ่มเล็กของกระดูกต้นแขน

ปุ่มเล็กของกระดูกต้นแขน  เป็นปุ่มกระดูกบนกระดูกต้นแขน (humerus) แม้ว่าจะมีขนาดเล็กกว่าปุ่มใหญ่ของกระดูกต้นแขน (greater tubercle) แต่ก็ยื่นออกมามากกว่า ตั้งอยู่ด้านหน้า และชี้ไปทางใกล้กลางลำตัวและไปด้านหน้า 
เหนือต่อและหน้าต่อปุ่มกระดูกนี้เป็นรอยประทับซึ่งเป็นจุดเกาะปลายของเอ็นกล้ามเนื้อใต้กระดูกสะบัก (Subscapularis)
เมอร์เมด เททีส

เมอร์เมด เททีส มารีนเนอร์คนเดียวที่เป็นหญิงสาว เททิสเป็นผู้รับใช้คนสนิทของโพไซดอน และเป็นคนที่ทำให้ "จูเลี่ยน โซโล" ระลึกชาติได้ว่าเขาก็คือเจ้าสมุทรโพไซดอน เททีสเริ่มต้นขึ้นที่การพาจูเลี่ยน โซโล ลงไปสู่วิหารใต้สมุทร เพื่อประทับร่างเป็นโพไซดอน และเธอยังเป็นผู้ที่อธิบายวิธีการที่จะช่วยอาเทน่าออกจากเสาเมนเบรดวินเนอร์ให้พวกเซย่าได้รับรู้ นั่นก็คือต้องโค่นเสาค้ำมหาสมุทรทั้ง 7 ซึ่งมีขุนพลมารีนเนอร์คอยคุ้มกันอยู่ให้ได้เสียก่อน 
บทบาท.
ภาคโปไซดอน.
เททีสได้พา จูเลี่ยน โซโล ลงไปสู่วิหารใต้สมุทร เพื่อประทับร่างเป็นโพไซดอน และเธอยังเป็นผู้ที่อธิบายวิธีการที่จะช่วยอาเทน่าออกจากเสาเมนเบรดวินเนอร์ให้พวกเซย่าได้รับรู้ นั่นก็คือต้องโค่นเสาค้ำมหาสมุทรทั้ง 7 ซึ่งมีขุนพลมารีนเนอร์ เมื่อไชน่านำไลบร้าคล็อธมาเธอได้เข้าต่อสู้กับไชน่าอย่างดุเดือด ในตอนท้ายหลังจากที่ดวงวิญญาณของโพไซดอน ออกจากร่างของจูเลี่ยนไปแล้ว เธอได้สละชีวิตตนเองนำพาจูเลี่ยนซึ่งหมดสติ กลับขึ้นสู่โลกมนุษย์อย่างปลอดภัย และเธอก็เสียชีวิตในร่างของปลาน้อย แต่ในตอนท้ายของฉบับแอนิเมชั่น หลังจากช่วยจูเลี่ยนแล้ว ร่างของเธอก็กลายเป็นนางเงือกไปซะเฉยๆ และไม่ตายอีกด้วย
ร่องไบซิพิทัล

ร่องไบซิพิทัล  หรือ ร่องระหว่างปุ่มกระดูก  เป็นร่องลึกบนกระดูกต้นแขน (humerus) ที่แบ่งระหว่างปุ่มใหญ่ (greater tubercle) และปุ่มเล็กของกระดูกต้นแขน (lesser tubercle) ซึ่งเป็นช่องสำหรับเอ็นของปลายจุดเกาะต้นด้านยาวของกล้ามเนื้อไบเซ็ปส์ เบรคิไอ (Biceps brachii) และเป็นทางผ่านของแขนงหลอดเลือดแดงรอบต้นแขนด้านหน้า (anterior humeral circumflex artery) ไปยังข้อต่อไหล่ (shoulder-joint)
ร่องนี้วิ่งลงมาในแนวเฉียง และสิ้นสุดประมาณ 1/3 ด้านบนของกระดูกต้นแขน
ร่องนี้ยังเป็นผนังด้านข้างของรักแร้อีกด้วย
ร่องสไปรัล

ร่องสไปรัล, ร่องเรเดียล หรือ ร่องมัสคิวโลสไปรัล  เป็นร่องที่อยู่ตรงกลางของขอบด้านข้างของกระดูกต้นแขน (humerus) มีลักษณะกว้าง ตื้น วิ่งในแนวเฉียง เป็นร่องสำหรับเส้นประสาทเรเดียล (radial nerve)
ภาพอาถรรพณ์

ภาพอาถรรพณ์ เป็นผลงานการประพันธ์ของ หม่อมหลวงศรีทอง ลดาวัลย์ เป็นนวนิยายลึกลับสยองขวัญที่เกี่ยวกับวิญญาณคุณประยงค์ ความแค้นจากอดีตชาติในสมัยรัชกาลที่ 5 ที่เกิดจากความรักไม่ลงตัวของตัวละครสำคัญ 3 ตัวละครคือ เชษฐา ประยงค์ และ อนงค์วดี จึงทำให้วิญญาณที่เฮี้ยนของคุณประยงค์ สิงสถิตย์อยู่ในรูปถ่ายของบ้านหลังหนึ่งซึ่งในอดีตเคยเป็นของท่านพระยา ซึ่งภาพถ่ายที่ติดอยู่ในบ้านมีทั้งสิ้น 3 ภาพด้วยกันคือ ภาพของท่านพระยาผู้เป็นเจ้าของบ้าน ภาพของคุณประยงค์ และภาพของคุณน้อย ชื่อนวนิยายสะกดว่า "อาถรรพณ์" แต่ชื่อละครใช้คำว่า "อาถรรพ์" ในฉากตอนอวสานมีการนำภาพของคุณประยงค์ไปเผาเพื่อให้พ้นจากอาถรรพณ์ที่เกิดขึ้นโดยปู่กลับเป็นคนนำไปเผาไฟพร้อมๆกับกระดูกของนางทิ้ง เมียของตน
สำหรับนวนิยายภาคสองของ "ภาพอาถรรพณ์" มีชื่อว่า "อาถรรพณ์ภาพ" ซึ่งในตอนจบของภาคแรกจบลงที่การเผารูปของคุณประยงค์ เพื่อล้างอาถรรพณ์ทั้งปวง แต่ในภาคสอง ผู้เขียนได้ทำให้คุณประยงค์กลับมาใหม่อีกครั้ง โดยเขียนต่อจากภาคแรกว่า "ไฟไม่สามารถทำลายภาพวาดของคุณประยงค์ได้ ทำให้คุณประยงค์กลับมาอาละวาดต่อในภาคสองได้อีก"
ละครโทรทัศน์.
ภาพอาถรรพ์ เคยสร้างเป็นละครโทรทัศน์มาหลายครั้ง ได้แก่
วัดพระธาตุสุโทนมงคลคีรีสามัคคีธรรม

วัดพระธาตุสุโทนมงคลคีรี หรือ วัดพระธาตุสุโทนมงคลคีรีสามัคคีธรรม เป็นวัดสร้างขึ้นใหม่ในปี พ.ศ. 2520 ตั้งอยู่บนถนนสายแพร่-ลำปาง ช่วงอำเภอเด่นชัย จังหวัดแพร่ มีจุดเด่นคือเป็นวัดที่รวบรวมศิลปกรรมล้านนาประยุกต์ที่สวยงามมากที่สุดแห่งหนึ่ง ภาพจิตรกรรมบนฝาผนังระเบียงคตเป็นเรื่องราวของชาดกพื้นบ้านและภาพพุทธประวัติ ในบริเวณวัดมีเจดีย์ทรงล้านนากว่า 30 องค์ ด้านหน้าบันไดทางขึ้นทิศตะวันออกมีรูปปั้นสิงห์ขนาดใหญ่ มีอาคารพิพิธภัณฑ์ไม้สักทรงล้านนา ที่เก็บรวบรวมเรื่องราวของล้านนาและเมืองแพร่ จัดแสดงเครื่องใช้ อาวุธของนักรบโบราณ รวมทั้งภาพถ่ายของเจ้านายฝ่ายเหนือและภาพเหตุการณ์ต่าง ๆ ในล้านนา
ปัจจุบันวัดพระธาตุสุโทนมงคลคีรี มีครูบาน้อยหรือพระอธิการมนตรี ธมฺมเมธี (พระครูวิฑิตพิพัฒนาภรณ์) เป็นเจ้าอาวาส
เม็ก ไรอัน

เม็ก ไรอัน  เกิดเมื่อวันที่ 19 พฤศจิกายน ค.ศ. 1961 เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน
ไรอันเกิดในคอนเน็กติกัส ชื่อเดิมคือ มาร์กาเร็ต แมรี่ เอมีลี่ แอนนา ไฮร่า เติบโตในนิวยอร์ก เข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยเอกหนังสือพิมพ์ และหารายได้พิเศษสำหรับการเรียนภาคค่ำ เธอได้รับบทในหนังตอนเรื่องหนึ่ง จากนั้นก็ปรากฏอยู่บนภาพยนตร์เรื่องแรกในเรื่อง "Rich and Famous" ในปี 1981 ซึ่งต่อมาก็ได้แสดงในละครช่วงกลางวันเรื่อง "As the World Turns" ในปี 1982-1984 และในช่วงปี 1983 เธอเล่นเรื่อง "Amityville 3-D" ทำให้เธอเป็นที่รู้จักมากขึ้น และยิ่งเป็นที่รู้จักในภาพยนตร์เรื่อง "Top Gun" ในปี 1986 และในปีต่อมาเธอเป็นตัวเอกในเรื่อง Innerspace แสดงคู่กับ เดนนิส เควด ซึ่งทั้งคู่ได้แต่งงานในเวลาต่อมา ในปี 1991 และทั้งคู่ยังได้เล่นหนังร่วมกันเรื่อง "D.O.A" ในปี 1988
ไรอันได้รับบทเด่นของผู้กำกับร็อบ ไรเนอร์ ในเรื่อง "When Harry Met Sally" ในปี 1989 และยังได้เล่นร่วมกับ ทอม แฮงค์ส ในเรื่อง "Joe Versus the Volcano" หลังจากนั้นเธอได้รับเสียงชื่นชมในภาพยนตร์ เรื่อง "The Doors" ของผู้กำกับโอลิเวอร์ สโตน หนังชีวประวัติ โดยเล่นบทเป็น Pamela ภรรยาขี้ยาของ จิม มอร์ริสัน จากนั้นเธอก็พิสูจน์ความสามารถให้เห็นอีกในละครเรื่อง "Flesh and Bone" ในปี 1993 ในปีเดียวกันเล่นคู่กับแฮงค์ส ในเรื่อง "Sleepless in Seattle" และได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลลูกโลกทองคำ ในปี 1994 และในปีเดียวกัน แสดงภาพยนตร์ดราม่าเรื่อง "Restoration" และเรื่อง "When a Man Loves a Woman" 
ในปี 1996 เธอได้รับบทเป็นทหารหญิงในเรื่อง "Courage Under Fire" และในปี 1997 แสดงใน "Addicted to Love" จนในปี 1998 แสดงร่วมกับแฮงค์สอีกครั้งในเรื่อง "You’ve Got Mail" และในปีเดียวกันกับภาพยนตร์ที่ประสบความสำเร็จมากใน "City of Angels" แสดงร่วมกับ นิโคลัส เคจ และในปี 2000 กลับมาอีกครั้งในหนังแนวคอเมดี้ เรื่อง "Hanging Up" และจากนั้นตามมาด้วยภาพยนตร์เรื่อง "Proof of Life" และ "Kate and Leopold" ที่ประกบคู่กับฮิวจ์ แจ็คแมน
อนุสรณ์ วงศ์วรรณ

อนุสรณ์ วงศ์วรรณ (เกิด 7 มกราคม พ.ศ. 2495) อดีตนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดลำพูน อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ ในรัฐบาลสมชาย วงศ์สวัสดิ์ อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัฒนธรรม ในรัฐบาลสมัคร สุนทรเวช อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลำพูน สังกัดพรรคพลังประชาชน
ประวัติ.
อนุสรณ์ วงศ์วรรณ เกิดมื่อวันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2495 ที่อำเภอร้องกวาง จังหวัดแพร่ มีชื่อเล่นว่า "โอน" หรือที่นิยมเรียกกันว่า "เสี่ยโอน" เป็นบุตรชายของนายณรงค์ หรือพ่อเลี้ยงณรงค์ วงศ์วรรณ (บุตรพ่อเจ้าแสน วงศ์วรรณ สืบเชื้อสายมาจากแสนเสมอใจ กับแม่เจ้าพิมพา พระญาติเจ้าหลวงเทพวงศ์ เจ้าผู้ครองนครแพร่องค์ที่ 2 แห่งราชวงศ์แสนซ้าย) อดีตหัวหน้าพรรคสามัคคีธรรม และนางอุไร หรือแม่เลี้ยงอุไร วงศ์วรรณ สำเร็จการศึกษามัธยมต้นจากโรงเรียนมงฟอร์ตวิทยาลัย จ.เชียงใหม่ ระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย จากวิทยาลัยบางแสน จ.ชลบุรี ระดับปริญญาตรีจากวิทยาลัยไวด์เนอร์ รัฐเพนซิลเวเนีย ประเทศสหรัฐอเมริกา และระดับปริญญาโท (ด้านวิศวกรรมอุตสาหการ) จากมหาวิทยาลัยนอร์ทแคโรไลนาสเตต ประเทศสหรัฐอเมริกา
การเมือง.
อนุสรณ์ วงศ์วรรณ เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลำพูน 4 สมัย เคยดำรงตำแหน่งรัฐมนตรี 4 กระทรวง ได้แก่ รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย (รัฐบาลนายบรรหาร ศิลปอาชา) รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม (รัฐบาล นายชวน หลีกภัย) รัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัฒนธรรม (รัฐบาลนายสมัคร สุนทรเวช) และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ (รัฐบาลนายสมัคร สุนทรเวช)
ในปี พ.ศ. 2551 อนุสรณ์ ถูกตัดสิทธิ์ทางการเมืองเป็นเวลา 5 ปี เนื่องจากเป็นกรรมการบริหารพรรคพลังประชาชน
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2557 เขาได้สมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคเพื่อไทย ลำดับที่ 27
ต่อมาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 เขาได้สมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคเพื่อไทย ลำดับที่ 19 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง เนื่องจากพรรคเพื่อไทยมีจำนวนสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมากกว่าจำนวนสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรพึงมีตามที่กำหนดไว้ในรัฐธรรมนูญ
ในการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดในประเทศไทย พ.ศ. 2563 เขาได้รับเลือกตั้งเป็นนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดลำพูน
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมหลวงศรีสุนทรเทพ

สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมหลวงศรีสุนทรเทพ (พ.ศ. 2313 — 7 สิงหาคม พ.ศ. 2351) เป็นพระราชธิดาพระองค์ที่ 5 ในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ประสูติแต่สมเด็จพระอมรินทราบรมราชินี เป็นพระโสทรกนิษฐภคินีในพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย พระองค์ประสูติในรัชสมัยกรุงธนบุรี เมื่อปีขาล โทศก จุลศักราช 1132 ตรงกับ พ.ศ. 2313 มีนามเดิมว่า "แจ่ม" ในรัชกาลที่ 1 ทรงสถาปนาขึ้นเป็น สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้า และทรงกรมเป็น กรมขุนศรีสุนทรเทพ
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมหลวงศรีสุนทรเทพ สิ้นพระชนม์ในรัชกาลที่ 1 เมื่อวันอาทิตย์ เดือน 9 แรม 1 ค่ำ ปีมะโรง สัมฤทธิศก จ.ศ. 1170 ตรงกับวันที่ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2351 สิริพระชนมายุ 38 พรรษา ได้รับพระราชทานพระโกศทองใหญ่ทรงพระศพ (แต่พงศาวดารบางเล่มระบุว่า ได้รับพระราชทานพระโกศไม้สิบสอง) ในการพระศพครั้งนั้นพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชทรงพระภูษาลายพื้นขาวทุกวัน ดำรัสว่า "ลูกคนนี้รักมากต้องนุ่งขาวให้" พระราชพิธีพระราชทานเพลิงพระศพจัดขึ้นเมื่อวันอาทิตย์ เดือน 3 ขึ้น 7 ค่ำ จ.ศ. 1170 ตรงกับวันที่ 22 มกราคม พ.ศ. 2352 ณ พระเมรุ ท้องสนามหลวง ครั้นเสร็จการพระศพแล้ว โปรดเกล้าฯ ให้เลื่อนพระอัฐิขึ้นเป็น กรมหลวงศรีสุนทรเทพ
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมหลวงเทพยวดี

สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมหลวงเทพยวดี (14 มกราคม พ.ศ. 2320 - 23 สิงหาคม พ.ศ. 2366) มีนามเดิมว่า "เอี้ยง" เป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชกับสมเด็จพระอมรินทราบรมราชินี เป็นพระโสทรกนิษฐภคินีในพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ประสูติในรัชสมัยกรุงธนบุรี เมื่อวันอังคาร เดือน 7 ขึ้น 7 ค่ำ ปีระกา นพศก จ.ศ. 1139 ตรงกับวันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2320 เมื่อพ.ศ. 2325 หลังจากสถาปนาอาณาจักรรัตนโกสินทร์ พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช พระราชทานนามใหม่ว่า "สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าประไพวดี" (แต่พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงออกพระนามว่า "ประภาวดี") ต่อมาพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช สถาปนาขึ้นเป็น สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้า และทรงกรมเป็น กรมหลวงเทพยวดี เมื่อปีมะโรง สัมฤทธิศก จุลศักราช 1170 ตรงกับปี พ.ศ. 2351 
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมหลวงเทพยวดี สิ้นพระชนม์ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย เมื่อเมื่อวันศุกร์ เดือน 9 แรม 2 ค่ำ ปีมะแม เบญจศก จ.ศ. 1185 ตรงกับวันที่ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2366 สิริพระชนมายุ 46 ปี พระราชพิธีพระราชทานเพลิงพระศพจัดขึ้นเมื่อวันจันทร์ เดือน 6 ขึ้น 13 ค่ำ ปีวอก ฉศก จ.ศ. 1186 ตรงกับวันที่ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2367 ณ พระเมรุ ท้องสนามหลวง
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นอินทรพิพิธ

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นอินทรพิพิธ (พ.ศ. 2326 - 2 มิถุนายน พ.ศ. 2363) มีพระนามเดิมว่า พระองค์เจ้าชายทับทิม ประสูติเมื่อปีเถาะ เบญจศก จุลศักราช 1145 ตรงกับ พ.ศ. 2326 เป็นพระราชโอรสในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาจันทา และเป็นองค์ต้นราชสกุล อินทรางกูร
ในปี พ.ศ. 2356 พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ สถาปนาเป็น "กรมหมื่นอินทรพิพิธ" และทรงได้ว่าการกรมคชบาล และกรมช่างแสงใหญ่
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นอินทรพิพิธ สิ้นพระชนม์เมื่อวันศุกร์ เดือน 7 แรม 6 ค่ำ ปีมะโรง โทศก จุลศักราช 1182 ตรงกับวันที่ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2363 สิริพระชันษา 37 ปี พระราชทานเพลิง ณ วัดระฆังโฆสิตารามวรมหาวิหาร
แคปปิทูลัม

แคปปิทูลัมของกระดูกต้นแขน  เป็นส่วนด้านข้างของพื้นผิวข้อต่อของกระดูกต้นแขน มีลักษณะเป็นเนินเรียบ และกลม ส่วนนี้เป็นข้อต่อกับส่วนหัวของกระดูกเรเดียสซึ่งเป็นพื้นผิวรูปถ้วยคว่ำ เรียกว่าข้อต่อฮิวเมอโรเรเดียล (humeroradial joint)
ซันเหอ

ซันเหอ ตามสำเนียงกลาง หรือ ซาฮะ ตามสำเนียงฮกเกี้ยน  หรือในภาษาไทยนิยมเรียกกันว่า อั้งยี่ (#เปลี่ยนทาง "หงจื้อ"; "อักษรสีชาด") เป็นสมาคมลับของชาวจีนในต่างประเทศที่แตกแขนงมาจากสมาคมเทียนตี้ (天地, "Tiān Dì") ซึ่งในภาษาไทยก็เรียกว่า "อั้งยี่" เช่นกัน
สมาคมเทียนตี้นั้นพระสงฆ์ห้ารูปจากวัดเส้าหลินที่เรียกกันว่า "บุรุษทั้งห้า" (五祖, "Wǔ Zǔ") ก่อตั้งขึ้นในสมัยพระเจ้าคังซี ครั้งนั้น ราชวงศ์ชิงเคลือบแคลงพฤติกรรมของวัดเส้าหลินจึงเผาฆ่าล้างวัด สมาชิกวัดที่เหลือรอดมีเพียงพระสงฆ์ทั้งห้ารูปดังกล่าว จึงพากันก่อตั้งสมาคมลับเพื่อ "โค่นชิงฟื้นหมิง" (反清復明, "Fǎn Qīng Fù Míng") แต่พอแตกแขนงไปยังประเทศอื่นแล้วก็ไม่ได้ตั้งใจจะล้มราชวงศ์ชิง เดิมมีวัตถุประสงค์จะช่วยเหลือกันในหมู่ชาวจีนที่อยู่ต่างด้าว แต่ภายหลังก่อความวุ่นวายในประเทศที่ตนอยู่จนถูกปราบปรามเรื่อยมา และปัจจุบันกลายเป็นองค์กรอาชญากรรมข้ามชาติซึ่งยังดำรงอยู่ในหลาย ๆ ประเทศ กับทั้งมีส่วนพัวพันการค้ามนุษย์ ค้าประเวณี ฟอกเงิน กรรโชกทรัพย์ ปลอม แปลง และรับจ้างฆ่า
ชื่อ.
"ซันเหอ" แปลว่า องค์สาม สื่อถึงฟ้า ดิน และมนุษย์ ส่วนชื่อ "Triad" ในภาษาอังกฤษนั้นแปลว่า องค์สาม เช่นกัน แต่รัฐบาลอังกฤษซึ่งเข้ายึดครองฮ่องกงตั้งให้เพราะเห็นว่า พวกอั้งยี่มักใช้ยันต์รูปสามเหลี่ยม
ประเทศไทย.
อั้งยี่เป็นสมาคมลับที่เกิดขึ้นมาตั้งแต่สมัยรัตนโกสินทร์ ตั้งขึ้นด้วยวัตถุประสงค์จะช่วยเหลืออนุเคราะห์กลุ่มชาวจีนด้วยกันเอง ต่อมาสมาคมเหล่านี้ดำเนินงานอย่างไร้ระเบียบ ก่อปัญหารุนแรงขึ้นหลายครั้งจนทางการต้องใช้อำนาจขั้นเด็ดขาดเข้าจัดการ
สมาคมอั้งยี่ลักลอบนำฝิ่นเข้ามาขายในประเทศไทย ซึ่งในเวลานั้นมีคนไทยและจีนติดฝิ่นเป็นจำนวนมาก ในปี พ.ศ. 2390 พวกอั้งยี่ก่อเหตุขึ้นครั้งแรก ซึ่งทำให้ฝ่ายไทยเริ่มไม่ไว้ใจคนจีนตั้งแต่นั้นมา ต่อมาก่อนจะสิ้นรัชกาลที่ 4 ในปี พ.ศ. 2410 อั้งยี่ในเมืองภูเก็ตสองก๊กคือ ก๊กงี่หิน มีกำลังประมาณ 3,500 คนกับ อั้งยี่ก๊กปูนเถ้าก๋ง มีกำลังประมาณ 4,000 คน เกิดปะทะกัน สาเหตุจากการแย่งชิงสายน้ำแร่ดีบุก ทางการในเมืองภูเก็ตเข้าระงับเหตุไม่สำเร็จ ต้องขอกำลังจากกรุงเทพฯ ไปปราบ พวกอั้งยี่เกรงกำลังจากกรุงเทพฯ จึงอ่อนน้อมโดยดี เหตุการณ์จึงได้สงบลง
โทรเคลียร์

บริเวณตรงกลางของพื้นผิวข้อต่อของกระดูกต้นแขน (humerus) เรียกว่า โทรเคลียร์  มีลักษณะเป็นร่องลึกระหว่างขอบยกทั้งสอง มีลักษณะนูนในแนวหน้า-หลัง และเว้าในแนวข้าง และกินพื้นที่ด้านหน้า ด้านล่าง และด้านหลังของส่วนปลายกระดูกต้นแขน (lower extremity of humerus) 
ส่วนนี้เป็นข้อต่อกับกระดูกอัลนา (ulna)
ปุ่มแลทเทอรัล อีพิคอนไดล์ของกระดูกต้นแขน

ปุ่มแลทเทอรัล อีพิคอนไดล์ของกระดูกต้นแขน  เป็นปุ่มกระดูกขนาดเล็ก โค้งเล็กน้อยทางด้านหน้า เป็นจุดเกาะของเอ็นเรเดียลคอลแลทเทอรัล (radial collateral ligament) ของข้อศอก และจุดเกาะของเอ็นกล้ามเนื้อร่วมของกล้ามเนื้อสุพิเนเตอร์ (Supinator) และกลุ่มกล้ามเนื้อเหยียดนิ้วบางมัด 
ในสัตว์จำพวกนกซึ่งรยางค์มีการเปลี่ยนแปลงโดยมีการหมุนเมื่อเทียบกับสัตว์สี่เท้าชนิดอื่นๆ ปุ่มนี้จะเรียกว่า ปุ่มดอร์ซัล อีพิคอนไดล์ (dorsal epicondyle of the humerus)
ปุ่มมีเดียล อีพิคอนไดล์ของกระดูกต้นแขน

ปุ่มมีเดียล อีพิคอนไดล์ของกระดูกต้นแขน  เป็นปุ่มกระดูกบนกระดูกต้นแขน มีขนาดใหญ่กว่าและยื่นออกมามากกว่าปุ่มแลทเทอรัล อีพิคอนไดล์ ยื่นไปทางด้านหลังเล็กน้อย ในสัตว์จำพวกนกซึ่งรยางค์มีการเปลี่ยนแปลงโดยมีการหมุนเมื่อเทียบกับสัตว์สี่เท้าชนิดอื่นๆ ปุ่มนี้จะเรียกว่า ปุ่มเวนทรัล อีพิคอนไดล์ (ventral epicondyle of the humerus)
ปุ่มนี้เป็นจุดเกาะของเอ็นอัลนาคอลแลทเทอรัล (ulnar collateral ligament) ของข้อศอก, กล้ามเนื้อโปรเนเตอร์ เทเรส (Pronator teres) , และจุดเกาะต้นของเอ็นกล้ามเนื้อร่วมของกลุ่มกล้ามเนื้องอของปลายแขน (เอ็นคอมมอนเฟล็กเซอร์ (common flexor tendon))
เส้นประสาทอัลนา (ulnar nerve) วิ่งอยู่ในร่องที่อยู่ด้านหลังของปุ่มกระดูกนี้ ถ้ามีกระดูกหักบริเวณมีเดียล อีพิคอนไดล์จะทำให้มีอันตรายต่อเส้นประสาทอัลนา
อาร์ชดัชเชสโซฟีแห่งออสเตรีย

อาร์ชดัชเชสโซฟีแห่งออสเตรีย  (พระนามเต็ม: โซฟี เฟรเดอริคเก้ โดโรเธีย มาเรีย โจเซฟ่า, Sophie Friederike Dorothea Maria Josepha von Habsburg-Lothringen) เป็นพระราชธิดาพระองค์แรกในสมเด็จพระจักรพรรดิฟรานซ์ โจเซฟที่ 1 และสมเด็จพระจักรพรรดินีเอลิซาเบธแห่งออสเตรีย
พระองค์ประสูติเมื่อวันที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2398 ณ กรุงเวียนนา ประเทศออสเตรีย พระองค์ทรงได้รับพระราชทานพระนามจากสมเด็จพระราชอัยกีของพระองค์ อาร์ชดัชเชสโซฟี เมื่อปีพ.ศ. 2400 จักรพรรดิและจักรพรรดินีเสด็จพระราชดำเนินไปยังกรุงบูดาเปสต์ ประเทศฮังการี โดยทรงพาพระองค์ และอาร์ชดัชเชสกิเซล่า พระขนิษฐาเสด็จพระราชดำเนินด้วย โดยระหว่างการเสด็จพระราชดำเนิน พระองค์และพระขนิษฐามีพระอาการประชวรด้วยพระกระยาหารเป็นพิษ และพระนาภีเสีย พระอาการของอาร์ชดัชเชสกิเซล่า พระขนิษฐาทรงดีขึ้น แต่พระองค์มีพระอาการประชวรร้ายแรงขึ้น ทำให้สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2400 สิริพระชันษาได้เพียง 2 ชันษา แต่หลังจากสิ้นพระชนม์แล้ว มีการสันนิษฐานว่าพระองค์ไม่ได้ทรงสิ้นพระชนม์ด้วยโรคพระกระยาหารเป็นพิษ และพระนาภีเสีย หากแต่เป็นโรคไข้รากสาดใหญ่ ซึ่งร้ายแรงมากในยุคนั้น
ทรัพยากรสิ้นเปลือง

ทรัพยากรสิ้นเปลือง  คือ ทรัพยากรที่ใช้แล้วหมดไป ธรรมชาติไม่สามารถสร้างขึ้นมาใหม่เพื่อทดแทนของเก่าที่หมดไปเองได้ เช่น ป่าไม้ น้ำมัน สัตว์ป่า เป็นต้น
การเสนอขายหุ้นครั้งแรกให้แก่สาธารณชน

การเสนอขายหุ้นครั้งแรกให้แก่สาธารณชน หรือ การเสนอขายหุ้นครั้งแรกให้แก่ประชาชนทั่วไป (ย่อ: IPO) เป็นการเปิดขายหุ้นครั้งแรกของบริษัทเอกชนสู่สาธารณชน โดยมีจุดมุ่งหมายเพื่อให้บริษัทหาทุนเพื่อขยายกิจการ หรือเพื่อกระจายการถือครองหุ้นให้ประชาชนทั่วไป โดยนำไปจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์
เมนโลพาร์ก

เมนโลพาร์ก ("-loh") เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ทางขอบด้านตะวันออกของเทศมณฑลแซนแมทีโอในบริเวณอ่าวซานฟรานซิสโกของรัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา เมืองนี้มีอาณาเขตติดกับอ่าวซานฟรานซิสโกทางทิศเหนือและทิศตะวันออก, ติดกับอีสต์พาโลอัลโต, พาโลอัลโต, และสแตนฟอร์ด ทางทิศใต้, ติดกับแอเทอร์ตัน, นอร์ทแฟร์โอกส์ และเรดวูดซิตี ทางทิศตะวันตก เมืองนี้มีประชากร 33,780 คนตามสำมะโนประชากร ค.ศ. 2020 ของสหรัฐอเมริกา เมืองนี้เป็นที่ตั้งของสำนักงานใหญ่ของบริษัทเมตา และเป็นที่ก่อตั้งของบริษัทกูเกิล, โรบล็อกซ์คอร์ปอเรชัน และราวนด์เทเบิลพิซซา สถานีรถไฟเมนโลพาร์กถือเป็นสถานีรถไฟที่เปิดดำเนินการต่อเนื่องมาอย่างยาวนานที่สุดในแคลิฟอร์เนีย เมนโลพาร์กเป็นหนึ่งในเมืองที่พลเมืองมีการศึกษาสูงที่สุดในแคลิฟอร์เนียและสหรัฐอเมริกา โดยประชากรเกือบ 70% ที่มีอายุมากกว่า 25 ปีสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีหรือสูงกว่า
ฟอร์ชูน

ฟอร์ชูน (Fortune) เป็นนิตยสารธุรกิจจัดพิมพ์โดยไทม์ ก่อตั้งโดยเฮนรี ลูซ (Henry Luce) ในปีค.ศ. 1930 ปัจจุบันมีเว็บไซต์อยู่ที่ CNNMoney.com 
ฟอร์ชูนมีคู่แข่งหลักคือนิตยสารฟอบส์ และบิซิเนสวีก ฟอร์ชูนยังเป็นที่รู้จักที่มีการจัดทำรายชื่อบริษัทประจำปี ได้แก่
กาสิโน

กาสิโน  เป็นสถานบันเทิงที่มีกิจกรรมการพนันเป็นกิจกรรมหลัก โดยปกติแล้วกาสิโนมักจะสร้างร่วมกับโรงแรม, ร้านอาหาร, แหล่งชอปปิง หรือบางครั้งกาสิโนจะสร้างอยู่บนเรือนำเที่ยว ปัจจุบันมีกาสิโนมากกว่า 4,750 แห่งทั่วโลก
คำว่า "casino" มาจากภาษาอิตาลี อ่านว่า "กาซีโน" แปลว่าบ้านพักหลังเล็กใช้สำหรับพักผ่อนหย่อนใจ (casa = บ้าน) ซึ่งต่อมาได้มีการนำมาใช้ในสถานที่ที่เล่นการพนัน
กาสิโนในประเทศไทย.
ปัจจุบันในไทยไม่มีกาสิโนอย่างถูกกฎหมาย ซึ่งในอดีตเคยมีบ่อนถูกกฎหมายเปิดขึ้นในสมัยรัชกาลที่ 2 จนกระทั่งในสมัยรัชกาลที่ 5 เนื่องด้วยปัญหาประชาชนติดการพนัน ได้มีการยกเลิกบ่อนการพนัน จาก 403 ตำบล เหลือ 9 ตำบล และในสมัยรัชกาลที่ 6 ได้มีการประกาศปิดบ่อนทั่วประเทศในวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2460
ในปี 2551 สมัคร สุนทรเวชนายกรัฐมนตรีประเทศไทยได้มีการกล่าวว่า "ถ้าได้เป็นนายกครบ 4 ปีจะมีการเปิดคาสิโนในประเทศไทยใน 5 จังหวัดท่องเที่ยว" ซึ่งทางดร. เจิมศักดิ์ ปิ่นทอง ได้มีการเขียนค้านในหนังสือพิมพ์ว่าการเปิดกาสิโนในไทยจะก่อให้เกิดปัญหามากขึ้น ซึ่งรวมถึงปัญหาการซักฟอกเงินที่เป็นปัญหาในหลายประเทศ
ในบางมุมมองกลับบอกว่า การเปิดบ่อนกาสิโนในประเทศไทยจะได้ประโยชน์มากกว่า เพราะไม่ว่าจะยังไงก็ตามก็จะมีคนเล่นการพนันอยู่ดี และเงินเหล่านี้ก็จะไปอยู่กับกลุ่มคนที่มีอำนาจหรือไม่ก็นายทุนผู้มีอิทธิพล อีกทั้งประเทศเพื่อนบ้านก็เปิดกาสิโนหมดแล้ว เงินจำนวนไม่น้อยที่ไหลออกนอกประเทศ ประชาชนในประเทศไทยไม่ได้รับผลประโยชน์ใด ๆ เป็นมุมมองเดียวกันกับที่รัฐบาลที่นำเอา หวยใต้ดิน มาสร้างเป็น หวยบนดิน ทำให้มีเม็ดเงินจำนวนมากมายมหาศาลมาพัฒนาการศึกษา เก็บรายได้เข้ารัฐแทนที่จะไปอยู่ในมือเจ้ามือผู้มีอิทธิพล
เอริก ชมิดต์

เอริก เอเมอร์สัน ชมิดต์ (Eric Emerson Schmidt) (เกิด 27 เมษายน พ.ศ. 2498 ที่วอชิงตัน ดี.ซี.) เป็นผู้บริหารบริษัทกูเกิล และอดีตคณะกรรมการผู้บริหาร ของบริษัทแอปเปิล และยังคงเป็นกรรมการมหาวิทยาลัยของมหาวิทยาลัยพรินซ์ตัน
ประวัติ.
เอริกเกิดเมื่อ 27 เมษายน พ.ศ. 2498 ที่วอชิงตัน ดี.ซี. หลังจากจบการศึกษาจากโรงเรียนยอร์กทาวน์ไฮสคูล ในรัฐเวอร์จิเนีย เขาได้รับการศึกษาในระดับปริญญาตรีจาก มหาวิทยาลัยพรินซ์ตัน ในสาขาวิศวกรรมไฟฟ้า และศึกษาต่อระดับปริญญาโทและเอกจากมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เบิร์กลีย์
รูดี อีดาโน

รูดี้ อีดาโน่ (Rudy Idanio) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2509 สถิติการชก 81 ครั้ง ชนะ 33 (น็อค 13) เสมอ 10 แพ้ 38 
ประวัติ.
อีดาโน่ขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 18 กรกฎาคมพ.ศ. 2530 เสมอกับ ลิตเติล ตีโมตีโอ จากนั้น ขึ้นชกแพ้บ้างชนะบ้าง จน 19 ธันวาคม พ.ศ. 2535 จึงได้เดินทา งไปชิงแชมป์ OPBF รุ่นมินิมัมเวทที่ว่าง ที่เกาหลีใต้ ซึ่งอีดาโน่เป็นฝ่ายแพ้ทีเคโอ คิม จินโฮ ยก 8 หลังจากนั้น อีดาโน่ขึ้นชกที่ฟิลิปปินส์อีกหลายครั้ง ชกชนะเป็นส่วนใหญ่ และได้เดินทางมาชกในไทยครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2536 แพ้คะแนน เอกวิทย์ สิงห์ชัชวาลย์ หลังจากนั้น ได้ขึ้นชิงแชมป์ OPBF กับคิม จินโฮอีกครั้ง ซึ่งอีดาโน่เป็นฝ่ายแพ้คะแนนอีก จากนั้น อีดาโน่ได้ขึ้นชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นมินิมัมเวทที่ว่างเมื่อ 9 เมษายน พ.ศ. 2537 ปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้คะแนน โจมา แกมบัว ไม่ได้แชมป์ 
อีดาโน่ยังคงขึ้นชกอย่างต่อเนื่องและมาชกในไทย แพ้คะแนน สุรชัย แสงมรกตสองครั้ง ชนะน็อค วันพิเชษฐ์ สิงห์ตาลเดี่ยว ยก 10 แพ้คะแนน เอกภพ ผลเจริญ ก่อนจะได้ชิงแชมป์โลกรุ่นมินิมัมเวท WBU เมื่อ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2538 ปรากฏว่าแพ้น็อคสุรชัย แสงมรกต ยก 2 ไม่ได้แชมป์ ต่อมาได้ชิงแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์ฟลายเวท WBF ที่ว่างเมื่อ 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2539 ปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้คะแนน มงคล จ.เจริญจากนั้นได้ชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท IBO ที่อังกฤษ ปรากฏว่าทำได้แค่เสมอกับสกอตตี้ โอลสันเมื่อ 22 มกราคม พ.ศ. 2539 
จากนั้น อีดาโน่มาชกชนะคะแนนฟ้าใหม่ ศักดิ์กรีรินทร์ และจากนั้นได้ครองแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นไลท์ฟลายเวทเมื่อขึ้นชิงแชมป์ที่ว่าง ชนะน็อต เอกปง ไนโต ยก 5 เมื่อ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2539 จากนั้นมาชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท WBU เมื่อ 18 เมษายน พ.ศ. 2540 แพ้น็อค ศรพิชัย พิษณุราชันย์ ยก 8 และมาชกนอกรอบในไทย แพ้คะแนน มาพิชิต อุทัยเทวี และพะเนียง พูนธรัตน์ ก่อนจะเสียแชมป์ฟิลิปปินส์ แพ้คะแนน ลีโอ รามิเรซไปเมื่อ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2540 หลังจากนั้น อีดาโน่ยังคงขึ้นชกอย่างต่อเนื่องแต่ชกแพ้เป็นส่วนใหญ่ รวมทั้งแพ้คะแนนฟ้าลั่น ศักดิ์กรีรินทร์ด้วย อีดาโน่ขึ้นชกครั้งสุดท้ายเมื่อ 26 กันยายน พ.ศ. 2542 แพ้น็อค ฮิเดยาสุ อิชิฮาระ ยก 4 จากนั้นก็แขวนนวมไป
กรมหลวงเทวินทรสุดา

กรมหลวงเทวินทรสุดา หรือ กรมหลวงเทพินทรสุดา เป็นสมเด็จพระมาตุจฉาในสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี มีนามเดิมว่า อั๋น หรือ ฮั้น สันนิษฐานว่าเป็นธิดาของขุนนางในรัชสมัยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ แห่งกรุงศรีอยุธยา เป็นน้องสาวของนกเอี้ยง (ต่อมาคือ กรมพระเทพามาตย์ พระราชชนนีของสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี) สันนิษฐานว่าพระองค์อาจมีเชื้อสายจีนแซ่โหงว และมีถิ่นฐานเดิมอยู่บ้านแหลม เขตจังหวัดเพชรบุรี และได้อพยพเข้ามาพำนักอยู่ในกรุงศรีอยุธยาเป็นเวลาช้านาน 
ทั้งนี้พระองค์เสกสมรสกับใครหรือพระภัสดาเสียชีวิตไปก่อนหน้านั้น ไม่เป็นที่ปรากฏ ครั้นเมื่อสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี เสด็จเถลิงถวัลย์ราชสมบัติแล้ว ได้ทรงสถาปนาอั๋นพระมาตุจฉาขึ้นทรงกรมเป็น กรมหลวงเทวินทรสุดา หรือ เทพินทรสุดา
เมื่อเกิดการผลัดแผ่นดินสิ้นรัชสมัยสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี พระองค์ได้รับโปรดเกล้าฯ ลดพระยศเป็น "หม่อมอั๋น" ด้วยเป็นพระบรมวงศานุวงศ์ฝ่ายหญิงก็จึงต้องโทษจองจำไว้ ขณะที่พระบรมวงศานุวงศ์ที่เป็นชายมักถูกประหารพร้อมกับขุนนาง ดังปรากฏในพระราชพงศาวดารฉบับพระราชหัตถเลขา ความว่า
"ยังเหลืออยู่แต่พระราชบุตร และบุตรีน้อย ๆ มีเจ้าฟ้าสุพันธุวงศ์ [เจ้าฟ้าเหม็น] อันเป็นพระราชนัดดาของพระองค์นั้นเป็นต้น และเจ้าฮั้น [กรมหลวงเทวินทรสุดา] ซึ่งเป็นน้าของเจ้าตากสิน และเจ้าส่อนหอกลางซึ่งเป็นกรมหลวงบาทบริจาอัครมเหสี กับญาติวงศ์ซึ่งเป็นหญิงนั้นให้จำไว้ทั้งสิ้น"
หลังจากการผลัดแผ่นดิน พระองค์ดำรงพระชนม์อย่างสงบสุขในธนบุรีนั้นเอง ซึ่งยังมีผู้คอยอุปถัมภ์ค้ำชูอยู่ซึ่งหนึ่งในนั้นก็คือ สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระยาเทพสุดาวดี พระเชษฐภคินีพระองค์ใหญ่ในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชด้วยมีความสนิทสนมคุ้นเคย และสิ้นชีพลงในรัชสมัยดังกล่าว
พอลิกล็อต

พอลิกล็อต  ในทางคอมพิวเตอร์ หมายถึง โปรแกรมคอมพิวเตอร์หรือสคริปต์ที่เขียนขึ้นในรูปแบบที่ถูกต้องของภาษาโปรแกรมหลายภาษาด้วยรหัสต้นฉบับอันเดียวกัน ซึ่งโปรแกรมจะทำงานหรือให้ผลลัพธ์เหมือนกันจากการแปลด้วยคอมไพเลอร์หรืออินเทอร์พรีเตอร์ของภาษานั้นอย่างอิสระ
โดยทั่วไปแล้วพอลิกล็อตเขียนขึ้นจากการผสานภาษาซี ซึ่งอนุญาตให้มีการจำกัดความ (define) วลีต่าง ๆ ได้ด้วยตัวประมวลผลก่อน (preprocessor) รวมกับภาษาสคริปต์อื่น ๆ เช่น ภาษาลิสป์ ภาษาเพิร์ล หรือ sh
เทคนิคที่ใช้เป็นปกติที่สุดสองอย่างสำหรับการสร้างโปรแกรมพอลิกล็อตคือ การใช้ประโยชน์จากอักขระแทนหมายเหตุ (comment) ที่แตกต่างกัน และการจำกัดความวลีด้วยการทำงานในภาษาอื่น และเทคนิคที่ใช้ได้ดีอีกอย่างหนึ่งคือ การพลิกแพลงไวยากรณ์ของภาษา จากตัวอย่างต่อไปนี้เป็นพอลิกล็อตที่เขียนขึ้นเพื่อทำงานบน ภาษาซีแบบแอนซี (ANSI C) ภาษาพีเอชพี และ bash
โปรแกรมดังกล่าวจะแสดงข้อความ <code>Hello, world!</code> พร้อมทั้งขึ้นบรรทัดใหม่บนจอภาพ สามารถอธิบายได้ดังนี้
สปอร์ (วิดีโอเกม)

สปอร์  เป็นวิดีโอเกมแนวจำลองสถานะการณ์ที่พัฒนาโดยแมกซิส ออกแบบโดยวิลล์ ไรต์ และเผยแพร่โดยอิเล็กทรอนิก อาตส์ ในเกมผู้เล่นจะได้ควบคุมและกำหนดความเป็นไปของสายพันธุ์สิ่งมีชีวิต ตั้งแต่เป็นสิ่งมีชีวิตเซลล์เดียว วิวัฒนาการเป็นสิ่งมีชีวิตที่ซับซ้อนขึ้น พัฒนาระบบสังคม ไปจนถึงออกสำรวจอวกาศในฐานะจักรวรรดิ วางจำหน่ายครั้งแรก 4 กันยายน 2551 ในออสตราเลเชีย 5 กันยายน 2551 ในยุโรป และ 7 กันยายน 2551 ในอเมริกาเหนือ
เนื้อหาเกมกล่าวถึงการกำเนิด การวิวัฒนาการ การพัฒนาและความเป็นไปของสิ่งมีชีวิตสายพันธ์ุหนึ่ง โดยเกมจะแบ่งเป็นช่วงตามการวิวัฒนาการหรือพัฒนาการนั้น ซึ่งแต่ละช่วงจะมีรูปแบบการเล่นแตกต่างกันอย่างชัดเจน และเมื่อจบช่วงจะได้ผลลัพธ์ 1 แบบจากผลลัพธ์ที่เป็นไปได้ 3 แบบ ซึ่งผลลัพธ์เหล่านี้จะกำหนดปัจจัยต่าง ๆ ในช่วงถัด ๆ ไป เช่น ความเป็นมิตรของสิ่งมีชีวิตสายพันธ์ุอื่น ความสามารถพิเศษของเผ่า ฯลฯ สปอร์แบ่งเป็น 5 ช่วงดังนี้
ฮาแอร์ กีเกอร์

ฮันส์ รือดี กีเกอร์  เป็นที่รู้จักในชื่อ ฮาแอร์ กีเกอร์  เป็นจิตรกรและนักออกแบบศิลปะชาวสวิสที่มีชื่อเสียงจากการออกแบบสัตว์ประหลาดจากต่างดาวในภาพยนตร์ไซไฟเรื่อง "เอเลียน" (1979) ซึ่งได้รับรางวัลออสการ์ในสาขาเทคนิคพิเศษด้านภาพ 
กีเกอร์เกิดที่เมืองคูร์ สวิตเซอร์แลนด์ เมื่อวันที่ 5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1940 ในระยะแรกผลิตผลงานด้วยสีน้ำมัน ต่อมาจึงหันมาใช้เทคนิคแอร์บรัช ผลงานของเขามีเอกลักษณ์เป็นภาพร่างกายมนุษย์ผสมผสานกับเครื่องจักร และมักจะสื่อถึงสัญลักษณ์ทางเพศ โดยได้รับอิทธิพลมาจากผลงานของแอ็นสท์ ฟุคส์ และซัลบาโด ดาลี จิตรกรลัทธิเหนือจริง
กีเกอร์ยังมีชื่อเสียงจากการออกแบบหน้าปกแผ่นเสียงและงานศิลป์ต่าง ๆ ให้กับวงดนตรี เช่น หน้าปกอัลบั้ม "Brain Salad Surgery" ของอีเมอร์สัน, เลค แอนด์ พาล์มเมอร์, ขาตั้งไมโครโฟนของนักร้องนำวงคอร์น เป็นต้น
กีเกอร์เสียชีวิตเมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม ค.ศ. 2014 ที่โรงพยาบาลในซูริก เนื่องจากอุบัติเหตุจากการหกล้ม
อาร์ชดัชเชสกีเซอลาแห่งออสเตรีย

อาร์ชดัชเชสกีเซอลา ลูอีเซอ มารีแห่งออสเตรีย (12 กรกฎาคม ค.ศ. 1856 – 27 กรกฎาคม ค.ศ. 1932) เป็นพระราชธิดาพระองค์ที่ 2 และพระราชบุตรองค์โตในจักรพรรดิฟรันทซ์ โยเซ็ฟที่ 1 และจักรพรรดินีเอลีซาเบ็ทแห่งออสเตรีย
พระประวัติ.
อาร์ชดัชเชสกีเซอลา ประสูติเมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม ค.ศ. 1856 ณ เมืองลาเซินบวร์ค ประเทศออสเตรีย เป็นพระราชธิดาองค์ที่ 2 ในจักรพรรดิฟรันทซ์ โยเซ็ฟที่ 1 แห่งออสเตรีย และดัชเชสเอลิซาเบธในบาวาเรีย เมื่อทรงพระเยาว์ พระองค์แทบจะไม่ได้ประทับอยู่กับพระมารดาเลย เนื่องจากอาร์ชดัชเชสโซฟี ทรงนำพระองค์ไปเลี้ยง โดยทรงไม่ให้พระองค์ได้ทอดพระเนตรเห็นพระมารดาเลย โดยพระองค์ทรงมีความสัมพันธ์สนิทสนมกับพระอนุชาของพระองค์ มกุฎราชกุมารรูด็อล์ฟ และอาร์ชดัชเชสมารี-วาเลอรี พระขนิษฐาอีกด้วย ถึงแม้ว่าทุกพระองค์จะทรงไม่ได้ประทับด้วยกันก็ตาม
อภิเษกสมรส.
เมื่อวันที่ 20 เมษายน ค.ศ. 1873 พระองค์ทรงอภิเษกสมรสกับพระญาติของพระองค์ เจ้าชายเลโอพ็อลท์แห่งบาวาเรีย พระโอรสในลูอิทพ็อลท์ เจ้าชายผู้สำเร็จราชการแห่งบาวาเรีย โดยทั้ง 2 พระองค์มีพระธิดา 2 พระองค์ และพระโอรส 2 พระองค์ ดังนี้
ช่วงสุดท้ายของพระชนม์ชีพ.
ในช่วงสุดท้ายของพระชนม์ชีพ พระองค์ทรงอุทิศพระองค์แด่มูลนิธิช่วยเหลือพสกนิกรที่ยากจน ไม่ว่าจะช่วยเหลือประชาชนผู้บาดเจ็บจากสงครามโลกครั้งที่ 1 โดยมีพระบัญชาให้พระตำหนักของพระองค์เป็นโรงพยาบาลเลยทีเดียว
อาร์ชดัชเชสกีเซอลาสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 27 กรกฎาคม ค.ศ. 1932 สิริพระชันษา 76 ชันษา พระศพถูกฝังไว้ที่วิหารนักบุญมิชชาเอล เมืองมิวนิก ประเทศเยอรมนี