pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
โดกาปองรอบโลก

โดกาปองรอบโลก (; โรมาจิ: "Dokapon Za wārudo"; : ทับศัพท์จาก Dokapon the World) วางจำหน่ายเมื่อ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2547
เป็นเกมในซีรีส์ Dokapon โดยกราฟิกในเกมภาคนี้ ตัวละครต่างๆจะเป็นลักษณ์ 2D คล้ายๆเหมือนตัววาดละครต่างลงกระดาษแล้วตัดให้เป็นรูปร่างของตัวละครนั้นๆ
ทวีปในเกม.
ระบบการเล่นของภาคนี้ตัวละครจะเดินทางในทวีปต่างๆบนโลกของเรา เช่น เอเชีย ยุโรป ออสเตรเลีย อเมริกาเหนือ อเมริกาใต้ และนอกจากนี้ยังมีดินแดนลึกลับ โดยเริ่มจากทวีปเอเชียเป็นทวีปแรก 
โดยการผ่านไปยังทวีปอื่นๆได้นั้น จำเป็นจะต้องปราบบอสตามเนื้อเรื่องของทวีปนั้นให้สำเร็จเสียก่อน จึงจะสามารถผ่านไปยังทวีปต่อไปได้
อาชีพในเกม.
Dokapon ภาคนี้เป็นภาคที่มีอาชีพหลายอาชีพมาก ได้แก่ Novice, Fighter, Mage, Priest, Knight, Archmage, Necromancer, Sword Master, High Priest, Exorcist, Thief, Ninja, Dancer, Wrestler, Carpenter, Nurse, Alien, Queen, Devil man, Cyborg, 
อาชีพในเกม เริ่มต้นคือ Mage Priest Theif Fighter และยังสามารถupgradeอาชีพนั้นได้โดยเมื่อเราทำการต่อสู้กับมอนเตอร์ จะมีโอกาสสุ่มได้ดาว 1 ดวง เมื่อครบ 5 ดาว
(สามารถCheck ดาวของอาชีพได้โดยคำสั่งOption แล้วดูข้อมูลของตัวละคร จะปรากฏดาวในช่อง Job)ก็สามารถupgradeอาชีพขั้นสูงต่อไปได้ ดังนี้
Fighter > Knight > Sword Master
เป็นอาชีพที่เน้นหนักไปทางค่าของAT และDF ที่สูง ซึ่งได้เปรียบในปราบมอนเตอร์ที่มีLVสูง 
ความสามารถและAbilityของ Fighter มีโอกาสเพิ่มค่าAT ชั่วขณะหนึ่ง
ความสามารถและAbilityของ Knight มีโอกาสเพิ่มค่าAT และDF พร้อมกันชั่วขณะหนึ่ง
ความสามารถและAbilityของ Sword Master มีโอกาสเพิ่มค่าAT, DFและSP พร้อมกันชั่วขณะหนึ่ง
Mage > Archmage > Necromancer
เป็นอาชีพที่เน้นหนักไปทางค่าของMG สามารถใช้หนังสือเวทมนตร์ได้อย่างมีประสิทธิภาพ
ความสามารถของ Mage N/A
ความสามารถของ ArcMage N/A
ความสามารถของ Necromancer โจมตีใส่ผู้เล่นด้วยเวทมนตร์ที่รุนแรง ,Ability สุ่มสาปเวทมนตร์ซึ่งสร้างความปั่นป่วนอย่างมากใส่ศัตรู
Priest > HighPriest > Exorcist
เป็นอาชีพที่เน้นหนักไปทางค่าของHP มีความสามารถในการฟื้นฟูHP
ความสามารถของ Priest มีโอกาสฟื้นฟูHPเล็กน้อยหากได้รับความเสียหาย
ความสามารถของ HighPriest มีโอกาสฟื้นฟูHPจำนวนมากหากได้รับความเสียหาย
ความสามารถของ Exorcist มีโอกาสฟื้นฟูHPจนเต็มหากได้รับความเสียหาย และยังสามารถแก้สถานะผิดปกติต่างๆทันที
Thief > (Ninja)
เป็นอาชีพที่เน้นหนักไปทางSP และความสามารถก่อกวนตัวละครอื่นๆได้
ความสามารถของ Theif จะสุ่มขโมยItem 1 ชิ้น โดยสุ่มจากตัวละคร 1 ตัวที่ไม่ใช่ตัวเอง ,Ability สุ่มขโมยitem 1 ชิ้นจากศัตรู
เมื่อสามารถเคลียร์เนื้อเรื่องไป3-6ทวีป จะมีเหตุการณ์เงินจากปราสาทDokaponถูกขโมย ส่งผลให้เงินของตัวละครทุกตัวโดนหักเป็นจำนวนมาก ให้นำตัวละครเดินทางไปยังปราสาทDokapon
จะได้รับคำสั่งไปปราบนินจา(ガママル)ซึ่งหลบซ่อนอยู่ในถ้ำที่เป็นที่อยู่ของบอสแห่งทวีปเอเชีย เมื่อปราบนินจาเสร็จก็จะผ่านเนื้อเรื่องนี้ไปโดยที่ไม่มีอะไรเกิดขึ้น เมื่อเล่นเกมไปสักระยะหนึ่งปราสาทก็ถูกขโมยเงินอีกครั้ง
ซึ่งครั้งนี้ถ้าเราสามารถปราบนินจาในถ้ำเดิมได้สำเร็จ เราก็สามารถเปลื่ยนเป็นอาชีพNinjaทันทีที่ปราบบอสลง
เครื่องหมาย!
Iทุกครั้งที่เราเดินลงช่องสีเทาปกติ จะมีโอกาสที่จะเจอบุคคลและเหตุการณ์ต่างๆดังนี้
2.นกส่งสารจะอาสาสุ่มเก็บเงินกำไรจะเมืองที่เรายึด 1 เมืองมาให้เราทันที โดยแลกกับค่าเดินทางเล็กน้อย
แมกซ์ทอน

แมกซ์ทอน (Maxthon: ['mækstən] "th อ่านเป็น t") เดิมชื่อ มายไออี2 (MyIE2) เป็นเว็บเบราว์เซอร์ของจีนประเภทฟรีแวร์ หรือระบุให้เจาะจงคือซอฟต์แวร์รับบริจาค (donateware) เริ่มต้นพัฒนาโดยชาวจีนชื่อ ช่างโหยว (畅游 "Chàngyóu") ปัจจุบันแมกซ์ทอนพัฒนาถึงรุ่นที่ 2 เบตา แมกซ์ทอนใช้ตัววาดหน้าเว็บ Trident เหมือนอินเทอร์เน็ตเอกซ์พลอเรอร์ แต่ในขณะเดียวกันก็สามารถเปลี่ยนไปใช้ตัววาดหน้าเว็บ Gecko ที่ใช้ในไฟร์ฟอกซ์ได้เช่นกัน
แมกซ์ทอนเป็นเว็บเบราว์เซอร์ที่ได้รับความนิยมเป็นอันดับสองในประเทศจีน และมีการดาวน์โหลดไปใช้งานมากกว่า 85.8 ล้านครั้ง
ที-26

รถถัง ที-26  เป็นรถถังเบาสัญชาติโซเวียตที่ถูกใช้งานในช่วงความขัดแย้งหลายครั้งในช่วงสมัยระหว่างสงครามและสงครามโลกครั้งที่สอง มันถูกพัฒนาขึ้นมาจากรถถัง วิคเกอร์-6 ตัน ของอังกฤษ และเป็นหนึ่งในการออกแบบรถถังที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในช่วงปี ค.ศ. 1930 จนกระทั่งเกราะที่บางเบาของมันที่มีความเสี่ยงต่อปืนต่อต้านรถถังแบบใหม่ มันถูกผลิตในจำนวนที่มากกว่ารถถังคันอื่นๆ ในช่วงเวลานั้น โดยมีการผลิตที่มากกว่า 11,000 คัน ในช่วงปี ค.ศ. 1930 สหภาพโซเวียตได้พัฒนารถถัง ที-26 จำนวน 53 แบบ รวมทั้งรถถังที่สามารถพ่นไฟได้ ยานพาหนะวิศวกรในการรบ รถถังที่ถูกควบคุมจากระยะไกล ปืนใหญ่อัตตาจร รถแทรกเตอร์ลากจูงปืนใหญ่ และยานหุ้มเกราะลำเลียงพล ยี่สิบสามรายการเป็นแบบรุ่นที่ถูกผลิต ส่วนรุ่นอื่นๆ ล้วนเป็นต้นแบบที่ถูกทดลอง
ที-26 และบีที เป็นรถถังหลักของกองกำลังยานเกราะของกองทัพแดงในช่วงสมัยระหว่างสงคราม ที-26 เป็นรถถังที่มีความสำคัญที่สุดในสงครามกลางเมืองสเปนและมีบทบาทที่สำคัญในช่วงยุทธการทะเลสาบคาซานในปี ค.ศ. 1938 เช่นเดียวกับในสงครามฤดูหนาวในปี ค.ศ. 1939-40 แม้ว่าเกือบที่จะล้าสมัยไปแล้วในช่วงต้นของสงครามโลกครั้งที่สอง ที-26 เป็นรถถังที่มีจำนวนมากที่สุดในกองกำลังยานเกราะของกองทัพแดงในช่วงที่เยอรมันบุกครองสหภาพโซเวียตในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1941 ที-26 ต้องต่อสู้รบกับเยอรมันและประเทศพันธมิตรในช่วงยุทธการที่มอสโกในปี ค.ศ. 1941-42 ยุทธการที่สตาลินกราดและยุทธการที่คอเคซัสในปี ค.ศ. 1942-1943 หน่วยรถถังบางส่วนของแนวรบเลนินกราดซึ่งพวกเขาใช้งานรถถัง ที-26 จนถึงปี ค.ศ. 1944 รถถังเบา ที-26 ของโซเวียตซึ่งแสดงให้เห็นถึงการใช้งานครั้งสุดท้ายในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1945 ในช่วงการเอาชนะกองทัพคันโตของญี่ปุ่นในแมนจูเรีย
ที-26 ได้ถูกส่งออกนอกประเทศและถูกใช้งานอย่างกว้างขวางโดยสเปน จีน และตุรกี รถถัง ที-26 ที่ถูกยึดครองมาซึ่งถูกใช้งานโดยกองทัพฟินแลนด์ เยอรมัน โรมาเนีย และฮังการี รถถังคันนี้มีความน่าเชื่อถือและดูแลรักษาง่าย และมีการออกแบบให้ทันสมัยอย่างต่อเนื่องในช่วงระหว่างปี ค.ศ. 1931 - ค.ศ. 1941 ไม่มีรุ่นใหม่ของที-26 ที่ถูกพัฒนาขึ้นในช่วงหลังปี ค.ศ. 1940
ลิฟแอนด์เล็ตดาย

ลิฟแอนด์เล็ตดาย  เป็นนวนิยายเรื่องที่ 2 ในนวนิยายชุด เจมส์ บอนด์ ที่ เอียน เฟลมมิ่ง แต่งขึ้น พิมพ์จำหน่ายครั้งแรกใน พ.ศ. 2497 และจนถึงปัจจุบัน มีการตีพิมพ์จำหน่ายไปแล้วหลายครั้ง จากหลายสำนักพิมพ์ที่ซื้อลิขสิทธิ์ต่อกันเป็นทอดๆ เช่น โจนาธาน เคป (Jonathan Cape) ที่เป็นบริษัทและสำนักพิมพ์ที่พิมพ์จำหน่ายเป็นสำนักพิมพ์แรก และตามด้วย แม็คมิลลัน (Macmillan) , เปอร์มาบุ๊คส์ (Permabooks) , แพนบุ๊คส์ (Pan Books) , ไทรแอด/แพนเทอร์ (Triad/Panther) , ไทรแอด/แกรนาด้า (Triad/Granada) , โคโรเน็ตบุ๊คส์ (Coronet Books) , วิคิง/เพ็นกวิน (Viking/Penguin) และ เพนกวินบุ๊คส์ (Penguin Books) ตามลำดับ
โรเบิร์ต บราวน์ (นักแสดง)

โรเบิร์ต บราวน์  เป็นนักแสดงชาวอังกฤษ มีชื่อเต็มว่า โรเบิร์ต เจมส์ บราวน์ (Robert James Brown) เกิดเมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม ค.ศ. 1921 ที่เมืองสวอเนจ (Swanage), เทศมณฑลดอร์เซต (Dorset), สหราชอาณาจักร
ก่อนจะมาเข้าวงการภาพยนตร์เจมส์ บอนด์ เขาเคยแสดงภาพยนตร์ที่โด่งดังมา 2 เรื่อง คือ The Third Man ใน ค.ศ. 1949 และ Ben-Hur ใน ค.ศ. 1959 และเคยแสดงในละครโทรทัศน์ที่โด่งดังเรื่องหนึ่ง คือ Ivanhoe ใน ค.ศ. 1958
บทที่เป็นที่รู้จักกันมากที่สุดในชีวิตของเขา คือบท เอ็ม ในภาพยนตร์ชุด เจมส์ บอนด์ เป็นจำนวน 4 ตอน ตั้งแต่ตอน เพชฌฆาตปลาหมึกยักษ์ ซึ่งเป็นเรื่องที่ 13 ไปจนถึงตอน รหัสสังหาร ซึ่งเป็นตอนที่ 16
แต่โรเบิร์ต เริ่มเข้าสู่วงการภาพยนตร์เจมส์ บอนด์ครั้งแรกในตอน พยัคฆ์ร้ายสุดที่รัก ซึ่งเป็นเรื่องที่ 10 โดยรับบทเป็น แอดไมรัล ฮาร์เกรฟส์ และต่อมาเมื่อ เบอร์นาร์ด ลี เสียชีวิตไปหลังจากที่ตอน พยัคฆ์ร้ายเหนือเมฆ ออกฉายเล็กน้อย ทำให้ตอน เจาะดวงตาเพชฌฆาต ไม่มีเอ็ม และในช่วงเวลานั้นเอง เขาก็ได้รับคัดเลือกให้รับบทเป็น เอ็ม ต่อจาก เบอร์นาร์ด ลี เขาแสดงไปได้ 4 ตอน แต่เมื่อถึงตอน พยัคฆ์ร้าย 007 รหัสลับทลายโลก บท เอ็ม ก็ถูกแทนที่โดย จูดี้ เด็นช์ และเขาก็ไม่ได้มีผลงานเด่น ๆ ชิ้นอื่นอีกนัก จนเสียชีวิตในวันที่ 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 2003
โก๊ะตี๋ อารามบอย

ชัยกฤต อ่อนละม้าย (เกิด 31 ธันวาคม พ.ศ. 2523 ชื่อเล่น โก๊ะ หรือ โก๊ะตี๋ อารามบอย) เป็นนักแสดงชาวไทย จุดเด่นคือรูปร่างอ้วนและเหมือนเด็ก แทนตัวเองว่า "หนู" มีผลงานการแสดงหลายด้าน ทั้งตลก ภาพยนตร์ และละคร
ประวัติ.
โก๊ะตี๋ เป็นบุตรของนายบุญยัง (เสียชีวิตแล้ว) และนางดาวเรือง อ่อนละม้าย มีพี่ชายชื่อ สยาม อ่อนละม้าย ในวัยเด็ก เรียนชั้นประถมที่ โรงเรียนวัดท่าอิฐ จังหวัดอ่างทอง มีผลการเรียนดีมาก และเรียนถึงมัธยมศึกษาปีที่ 2 ที่โรงเรียนโพธิ์ทองจินดามณี จังหวัดอ่างทอง แต่ด้วยความเกเรตามเพื่อนจึงไม่ได้สอบ และหนีออกจากบ้านไปอยู่กับคณะลิเกอยู่พักนึง ก่อนจะไปช่วยพี่สาวขายผักที่พิจิตร และได้ร้องลิเกขายผักจนมีคนแนะนำให้ไปหาพระที่เป็นที่นับถือของนักร้องนักแสดงเพื่อให้ช่วยเหลือ
โก๊ะตี๋ เริ่มเข้าสู่วงการเมื่ออายุประมาณ 13-14 ปี โดยร่วมงานกับคณะตลก เอ็ดดี้ ผีน่ารัก ตอนนั้นใช้ชื่อในการแสดงว่า โก๊ะตี๋ ผีน่ารัก เพราะไว้ผมโก๊ะ และเปลี่ยนชื่อเป็น โก๊ะตี๋ อารามบอย ภายหลังจากมีชื่อเสียงจากภาพยนตร์เรื่อง โก๊ะตี๋ วีรบุรุษอารามบอย และแยกออกมาตั้งคณะตลกของตัวเอง และเคยมีธุรกิจข้าวมันไก่ โก๊ะตี๋ เป็นของตัวเอง
ด้านชีวิตส่วนตัว เคยสมรสกับ สุภัค จรุตานันท์ ชื่อเล่น กวาง แฟนสาวนอกวงการ เมื่อวันที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2566 ปัจจุบันเลิกรากันแล้ว โดยโก๊ะตี๋ ออกมาประกาศข่าวผ่านทางอินสตราแกรมของตนเอง เมื่อช่วงค่ำของวันที่ 2 มกราคม พ.ศ. 2568
จังหวัดทตโตริ

จังหวัดทตโตริ (; โรมาจิ: "Tottori-ken") เป็นจังหวัดหนึ่งในประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่บริเวณภูมิภาคชูโงกุ มีเมืองหลวงอยู่ที่นครทตโตริ
ภูมิศาสตร์.
จังหวัดทตโตริตั้งอยู่ทางตะวันตกของเกาะฮนชู ทิศเหนือติดต่อกับทะเลญี่ปุ่น ทิศตะวันออกติดต่อกับจังหวัดเฮียวโงะ ทิศใต้ติดต่อกับจังหวัดโอกายามะและจังหวัดฮิโรชิมะ และทิศตะวันตกติดต่อกับจังหวัดชิมาเนะ
การปกครอง.
จังหวัดทตโตริประกอบด้วย 4 นคร 5 อำเภอ 14 เมือง และ 1 หมู่บ้าน ได้แก่
แหล่งข้อมูลอื่น.
 <ns>10</ns>
 <id>311477</id>
 <redirect title="แม่แบบ:คอมมอนส์-หมวดหมู่" />
 <revision>
 <id>4294190</id>
 <parentid>2467571</parentid>
 <timestamp>2012-09-23T09:50:13Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Octahedron80</username>
 <id>1803</id>
 </contributor>
 <comment>เปลี่ยนทางไปที่ </comment>
 <origin>4294190</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
จังหวัดโอกายามะ

จังหวัดโอกายามะ  ตั้งอยู่บริเวณภาคชูโงกุบนเกาะฮนชู ประเทศญี่ปุ่น มีเมืองหลวงอยู่ที่นครโอกายามะ
ภูมิศาสตร์.
จังหวัดโอกายามะอยู่ทางตะวันตกของเกาะฮนชู ทิศเหนือติดต่อกับจังหวัดทตโตริ ทิศตะวันออกติดต่อกับจังหวัดเฮียวโงะ ทิศใต้ติดต่อกับทะเลในเซโตะซึ่งกั้นระหว่างจังหวัดโอกายามะและจังหวัดคางาวะบนเกาะชิโกกุ และทิศตะวันตกติดต่อกับจังหวัดฮิโรชิมะ
การปกครอง.
จังหวัดโอกายามะประกอบด้วย 15 นคร 10 อำเภอ 10 เมือง และ 2 หมู่บ้าน ได้แก่
สโมสรกีฬา.
จังหวัดโอกายามะมีสโมสรฟุตบอลอาชีพได้แก่ฟาเจียโน โอกายามะในเจลีก ดิวิชัน 2 และมิตซูบิชิ มิซูชิมะในชูโงกุซ็อกเกอร์ลีก และมีสโมสรวอลเลย์บอลอาชีพได้แก่โอกายามะซีกัลส์ในวี.ลีก 1
จังหวัดยามางูจิ

จังหวัดยามางูจิ (; โรมาจิ: "Yamaguchi-ken") เป็นจังหวัดในประเทศญี่ปุ่นในภูมิภาคชูโกกุบนเกาะฮนชู ยามางูจิเป็นเมืองหลวงของจังหวัด แต่เมืองใหญ่ที่สุดคือชิโมโนเซกิ
ภูมิศาสตร์.
จังหวัดยามางูจิตั้งอยู่ทางด้านตะวันตกสุดของเกาะฮนชู โดยทิศเหนือของจังหวัดติดต่อกับทะเลญี่ปุ่น จังหวัดชิมาเนะ และจังหวัดฮิโรชิมะ ทิศตะวันตกติดต่อกับทะเลญี่ปุ่น ส่วนทิศใต้และทิศตะวันออกติดต่อกับทะเลในเซโตะ ทางตะวันตกเฉียงใต้ของจังหวัดติดต่อกับช่องแคบคัมมงซึ่งกั้นระหว่างเกาะฮนชูและเกาะคีวชู โดยมีสะพานแขวนคัมมงทอดข้ามระหว่างชิโมโนเซกิและคิตะกีวชู
การปกครอง.
จังหวัดยามางูจิประกอบด้วย 13 นคร 4 อำเภอ และ 6 เมือง ได้แก่
จังหวัดโทกูชิมะ

จังหวัดโทกูชิมะ (; โรมาจิ: "Tokushima-ken") ตั้งอยู่บริเวณภาคชิโกกุ ของญี่ปุ่น มีเมืองหลวงอยู่ที่โทกูชิมะ
ภูมิศาสตร์.
จังหวัดโทกูชิมะตั้งอยู่ทางตะวันออกของเกาะชิโกกุ มีอาณาเขตติดต่อกับบริเวณต่าง ๆ ดังนี้
การปกครอง.
จังหวัดโทกูชิมะประกอบด้วย 8 นคร 8 อำเภอ 15 เมือง และ 1 หมู่บ้าน ได้แก่
กีฬา.
จังหวัดโทกูชิมะเคยเป็นเจ้าภาพการแข่งขันบาสเกตบอลชิงแชมป์เอเชียใน พ.ศ. 2550 นอกจากนี้จังหวัดโทกูชิมะยังมีสโมสรฟุตบอลอาชีพได้แก่โทกูชิมะ วอร์ติส ซึ่งแข่งขันในเจลีก ดิวิชัน 2 ในฤดูกาล 2018 และมีสโมสรเบสบอลอาชีพได้แก่โทกูชิมะ อินดิโกซ็อกซ์
จังหวัดเอฮิเมะ

จังหวัดเอฮิเมะ (; โรมาจิ: "Ehime-ken") ตั้งอยู่บนเกาะชิโกกุ มีมัตสึยามะเป็นเมืองหลวง เป็นแหล่งต่อเรือที่สำคัญ รวมไปถึงอุตสาหกรรมสิ่งทอ กระดาษ เคมีภัณฑ์ และขุดเจาะน้ำมัน และมีส้มเป็นสินค้าขึ้นชื่อ
ภูมิศาสตร์.
จังหวัดเอฮิเมะตั้งอยู่ทางตะวันตกของเกาะชิโกกุ มีพรมแดนติดต่อกับจังหวัดอื่นอีกสามจังหวัดบนเกาะชิโกกุได้แก่จังหวัดคางาวะและจังหวัดโทกูชิมะทางทิศตะวันออกและจังหวัดโคจิทางทิศใต้ ในขณะที่ด้านทิศเหนือและทิศตะวันตกเป็นชายฝั่งทะเล ทิศเหนือติดกับทะเลในเซโตะ ทิศตะวันตกติดกับช่องแคบบุงโงะ โดยทางตะวันตกของจังหวัดมีซึ่งเป็นคาบสมุทรที่แคบที่สุดในญี่ปุ่น
การปกครอง.
จังหวัดเอฮิเมะประกอบด้วย 11 นคร 7 อำเภอ และ 9 เมือง ได้แก่
จังหวัดโคจิ

จังหวัดโคจิ (; โรมาจิ: "Kōchi-ken") เป็นจังหวัดของประเทศญี่ปุ่นตั้งอยู่บริเวณชายฝั่งตอนใต้ของเกาะชิโกกุ มีจำนวนประชากร 657,955 คน (ณ วันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 2024) และมีขนาดพื้นที่ทั้งหมด จังหวัดโคจิมีอาณาเขตทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือติดกับจังหวัดเอฮิเมะ และทิศตะวันออกเฉียงเหนือติดกับจังหวัดโทกูชิมะ
นครโคจิเป็นเมืองหลวงของจังหวัดโคจิ รวมทั้งเป็นเมืองที่มีประชากรมากที่สุดในจังหวัดด้วย เมืองที่สำคัญอื่น ๆ เช่น นครนังโกกุ นครชิมันโตะ และนครโคนัง จังหวัดโคจิตั้งอยู่บนชายฝั่งมหาสมุทรแปซิฟิกของญี่ปุ่น ล้อมรอบอ่าวขนาดใหญ่ทางตอนใต้ของเกาะชิโกกุ โดยจุดใต้สุดของเกาะตั้งอยู่ที่แหลมอาชิซูริในนครโทซาชิมิซุ จังหวัดโคจิเป็นที่ตั้งของปราสาทโคจิ ซึ่งถือเป็นปราสาทญี่ปุ่นที่ยังสมบูรณ์ที่สุด และแม่น้ำชิมันโตะ ซึ่งเป็นหนึ่งในแม่น้ำไม่กี่สายในญี่ปุ่นที่ไม่มีเขื่อน
ประวัติศาสตร์.
บริเวณที่เป็นจังหวัดโคจิในปัจจุบันนั้นเคยเป็นแคว้นชื่อแคว้นศักดินาโทซะ ซึ่งปกครองโดยตระกูลโชโซกาเบะในยุคเซ็งโงกุ และตระกูลยามาอูจิในยุคเอโดะ ก่อนที่ระบบแคว้นจะถูกยกเลิกภายหลังการฟื้นฟูเมจิ
จังหวัดโคจิเป็นบ้านเกิดของซากาโมโตะ เรียวมะ ซามูไรที่มีบทบาทสำคัญในการล้มล้างรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะ และอิวาซากิ ยาตาโร ผู้ก่อตั้งบริษัทมิตซูบิชิ
ภูมิศาสตร์.
จังหวัดโคจิตั้งอยู่ทางใต้ของเกาะชิโกกุและมีพื้นที่มากที่สุดในเกาะ พื้นที่ของจังหวัดโคจิเป็นลักษณะโค้งไปตามชายฝั่งด้านใต้ของเกาะ โดยมีอาณาเขตติดต่อกับจังหวัดโทกูชิมะและจังหวัดเอฮิเมะทางด้านเหนือ และติดต่อกับมหาสมุทรแปซิฟิกทางด้านใต้
ณ วันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 2012 พื้นที่ร้อยละ 7 ของจังหวัดได้รับการกำหนดให้เป็นอุทยานทางธรรมชาติ ได้แก่ อุทยานแห่งชาติอาชิซูริ-อูวาไก กึ่งอุทยานแห่งชาติอิชิซูจิ กึ่งอุทยานแห่งชาติมูโรโตะ-อานังไคงัง และกึ่งอุทยานแห่งชาติสึรูงิซัง และอุทยานธรรมชาติประจำจังหวัดอีก 18 แห่ง
การเมืองการปกครอง.
เทศบาล.
จังหวัดโคจิแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 34 เทศบาล ประกอบด้วย 11 เทศบาลนคร, 17 เทศบาลเมือง และ 6 เทศบาลหมู่บ้าน
<templatestyles src="Template:Table alignment/tables.css" />
จังหวัดฟูกูโอกะ

จังหวัดฟูกูโอกะ (; โรมาจิ: "Fukuoka-ken") เป็นจังหวัดในประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่บริเวณภาคคีวชู มีเมืองหลวงอยู่ที่ฟูกูโอกะ นอกจากนี้ยังมีความสัมพันธ์เป็นเมืองพี่น้องกับกรุงเทพมหานคร
ภูมิศาสตร์.
จังหวัดฟูกูโอกะมีพื้นที่ติดกับทะเลด้านเหนือติดต่อกับจังหวัดยามางูจิบนเกาะฮนชู และมีอาณาเขตติดต่อกับ 3 จังหวัดบนเกาะคีวชู ได้แก่ จังหวัดซางะ จังหวัดโออิตะ และจังหวัดคูมาโมโตะ
จังหวัดฟูกูโอกะเป็นที่ตั้งของ 2 เมืองใหญ่ ๆ บนเกาะคีวชู ได้แก่ฟูกูโอกะและคิตะกีวชู โดยเป็นเมืองอุตสาหกรรมที่มีความสำคัญบนเกาะคีวชู นอกจากนี้ยังรวมถึงเกาะขนาดเล็กจำนวนหนึ่งใกล้กับชายฝั่งทางเหนือของเกาะคีวชู
วัฒนธรรม.
จังหวัดฟุกุโอกะ (福岡県) มีวัฒนธรรมดั้งเดิมที่หลากหลาย งานหัตถกรรมแบบดั้งเดิม เช่น ผ้าโอะริแห่งฮากาตะ ("博多織", ฮากาตะโอริ) และตุ๊กตาฮากาตะ ("博多人形", ฮากาตะนิงเงียว) เป็นตัวอย่างที่เด่นชัด นอกจากนี้ เมืองฟุกุโอกะยังขึ้นชื่อว่าเป็นเมืองที่มีวัฒนธรรมอาหารอันลึกซึ้งอีกด้วย
ฟุกุโอกะมีบทบาทสำคัญในฐานะเป็นประตูทางทะเลของญี่ปุ่นมาตั้งแต่สมัยโบราณ มีความสัมพันธ์อย่างลึกซึ้งกับเกาหลี อาณาจักรริวกิว และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ในยุคกลาง ฟุกุโอกะเป็นหนึ่งในไม่กี่เมืองเสรี ของญี่ปุ่น ซึ่งส่งผลให้ผู้คนในฟุกุโอกะมีลักษณะของนักพาณิชย์ และโดยเปรียบเทียบกับพื้นที่อื่น ๆ ในคิวชู ("九州") พวกเขามีความเปิดกว้างต่อชาวต่างชาติมากกว่า
ฟุกุโอกะยังมีชื่อเสียงในระดับประเทศว่าเป็นเมืองแห่งอาหาร. อาหารญี่ปุ่นที่มีชื่อเสียงหลายชนิด เช่น ราเม็ง ("ラーメン") และยากิโทริ ("焼き鳥") ล้วนมีต้นกำเนิดจากฟุกุโอกะ
นอกจากนี้ ฟุกุโอกะยังให้ความสำคัญกับความเชื่อทางทะเลมาตั้งแต่สมัยโบราณมากกว่าพื้นที่อื่น ๆ ในคิวชู ตัวอย่างที่โดดเด่นคือ ศาลเจ้ามุนากาตะ ("宗像大社", มุนากาตะไทฉะ) ซึ่งสะท้อนถึงความเชื่อเรื่องทะเลและเทพเจ้าแห่งท้องทะเล ความเชื่อนี้มีความใกล้เคียงกับความเชื่อของริวกิวเกี่ยวกับ "นิไรคานาอิ" ("ニライカナイ") โลกแห่งวิญญาณที่อยู่ขอบฟ้าในทะเล
การปกครอง.
จังหวัดฟูกูโอกะประกอบด้วย 29 นคร, 11 อำเภอ, 29 เมือง และ 2 หมู่บ้าน ได้แก่
นคร.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
อำเภอ เมือง และหมู่บ้าน.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
เศรษฐกิจ.
จังหวัดฟูกูโอกะมีสินค้าที่มีความสำคัญทางเศรษฐกิจ จัดเป็นสินค้าส่งออกอันดับหนึ่ง คือ หอยนางรม ที่มีการเลี้ยงกันในน่านน้ำแถบนี้ โดยเนื้อหอยจะมีรสชาตินุ่มละมุนกว่าหอยนางรมจากที่อื่น เนื่องจากอุณหภูมิของน้ำที่ค่อนข้างเย็น
จังหวัดคูมาโมโตะ

จังหวัดคูมาโมโตะ (; โรมาจิ: "Kumamoto-ken") เป็นจังหวัดที่ตั้งอยู่ในภาคคีวชูของประเทศญี่ปุ่น มีเมืองหลวง คือ คูมาโมโตะ
ประวัติศาสตร์.
จังหวัดคูมาโมโตะในอดีตใช้ชื่อว่า แคว้นฮิโงะ (; โรมาจิ: "Higo no kuni") ก่อนจะเปลี่ยนชื่อมาเป็นจังหวัดคูมาโมโตะหลังจากการยกเลิกระบบแคว้น
ใน พ.ศ. 2559 เกิดเหตุการณ์แผ่นดินไหวขนาด 7.0 แมกนิจูด มีผู้เสียชีวิต 42 คน
ภูมิศาสตร์.
จังหวัดคูมาโมโตะตั้งอยู่ทางตะวันตกของเกาะคีวชูและมีอาณาเขตครอบคลุมหมู่เกาะอามากูซะที่อยู่ทางตะวันตกด้วย ชายฝั่งด้านตะวันตกของจังหวัดคูมาโมโตะส่วนที่อยู่บนเกาะคีวชูติดต่อกับทะเลอาริอาเกะ ทิศเหนือติดต่อกับจังหวัดฟูกูโอกะและจังหวัดโออิตะ ทิศตะวันออกติดต่อกับจังหวัดโออิตะและจังหวัดมิยาซากิ ทิศใต้ติดต่อกับจังหวัดคาโงชิมะ
เขตการปกครอง.
จังหวัดคูมาโมโตะประกอบด้วย 14 นคร, 9 อำเภอ, 23 เมือง และ 8 หมู่บ้าน ได้แก่
นคร.
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
เมืองและหมู่บ้าน.
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
จังหวัดโออิตะ

จังหวัดโออิตะ  ตั้งอยู่บริเวณภาคคีวชูของประเทศญี่ปุ่น มีเมืองหลวงอยู่ที่นครโออิตะ
ภูมิศาสตร์.
จังหวัดโออิตะตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของเกาะคีวชู ทิศตะวันตกติดต่อกับจังหวัดฟูกูโอกะในขณะที่ทิศใต้ติดต่อกับจังหวัดคูมาโมโตะและจังหวัดมิยาซากิ ชายฝั่งด้านทิศเหนือและทิศตะวันออกติดต่อกับช่องแคบบุงโงะ
การปกครอง.
จังหวัดโออิตะประกอบด้วย 14 นคร 3 อำเภอ 3 เมือง และ 1 หมู่บ้าน ได้แก่
นคร.
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
วัฒนธรรม.
กีฬา.
จังหวัดโออิตะมีสโมสรกีฬาต่าง ๆ ดังนี้
จังหวัดมิยาซากิ

จังหวัดมิยาซากิ ตั้งอยู่บริเวณภาคคีวชูของญี่ปุ่น มีเมืองหลวงคือมิยาซากิ
ภูมิศาสตร์.
จังหวัดมิยาซากิตั้งอยู่ทางตะวันออกของเกาะคีวชู มีอาณาเขตติดต่อกับจังหวัดโออิตะทางทิศเหนือ จังหวัดคูมาโมโตะทางทิศตะวันตก และจังหวัดคาโงชิมะทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ ชายฝั่งด้านตะวันออกของจังหวัดมิยาซากิติดต่อกับมหาสมุทรแปซิฟิก
การปกครอง.
จังหวัดมิยาซากิประกอบด้วย 9 นคร 6 อำเภอ 14 เมือง และ 3 หมู่บ้าน ได้แก่
นคร.
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
ผู้รับจ้างก่อสร้าง

ผู้รับจ้างก่อสร้าง หรือชื่อเรียกทั่วไปว่า ผู้รับเหมา  หมายถึง ผู้ชนะการประกวดราคา หรือผู้ที่เจ้าของงาน (ผู้ว่าจ้าง) เลือกให้เป็นผู้ทำงานก่อสร้างตามที่ระบุไว้เอกสารสัญญา
สิ่งสำคัญสำหรับผู้รับจ้างก่อสร้าง.
ผู้รับจ้างก่อสร้างจะต้องปฏิบัติงานทุกอย่างให้เป็นไปตามเอกสารสัญญา ด้วยวัสดุและฝีมือแรงงาน ตามที่กำหนดไว้ในเอกสารสัญญา โดยเฉพาะอย่างยิ่งต้องเป็นไปตาม ข้อกำหนดทางเทคนิค และแบบ
จังหวัดคาโงชิมะ

จังหวัดคาโงชิมะ ตั้งอยู่บนเกาะคีวชูทางภาคตะวันตกเฉียงใต้ของญี่ปุ่น มีคาโงชิมะเป็นเมืองหลวง ซึ่งในอดีตนั้นก็เป็นเมืองหลวงของแคว้นซัตสึมะ และเป็นบ้านเกิดของท่านเท็นโชอิง ที่นี้นั้นมี มันเทศ หัวไชเท้า ข้าว ถ้วยชามดินเผา เป็นสินค้าขึ้นชื่อ นอกจากนั้นยังมีแหล่งมรดกโลกอีกแห่งหนึ่งที่ตั้งอยู่ในจังหวัดนี้ คือ เกาะยากุ
ภูมิศาสตร์.
จังหวัดคาโงชิมะตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของเกาะคีวชู โดยมีพื้นที่อยู่บนคาบสมุทรสองคาบสมุทร ได้แก่และ และมีตั้งอยู่ระหว่างคาบสมุทรทั้งสอง ทิศเหนือของจังหวัดติดต่อกับจังหวัดคูมาโมโตะ ทิศตะวันออกของจังหวัดติดต่อกับจังหวัดมิยาซากิ ส่วนทิศใต้และทิศตะวันตกติดต่อกับทะเลจีนตะวันออก
นอกจากนี้เขตการปกครองของจังหวัดคาโงชิมะยังครอบคลุมหมู่เกาะนอกชายฝั่งของเกาะคีวชูด้วย ซึ่งบางส่วนของเกาะเหล่านี้อยู่ในการปกครองของกิ่งจังหวัดสองกิ่งจังหวัดได้แก่และ
ในอ่าวคาโงชิมะมีภูเขาไฟซากูราจิมะซึ่งเป็นภูเขาไฟที่มีพลังมากที่สุดในญี่ปุ่น ซากูราจิมะเคยเป็นเกาะแยกกับแผ่นดินใหญ่ของเกาะคีวชู แต่การปะทุใน พ.ศ. 2457 ทำให้ลาวาไหลออกมาเชื่อมต่อกับเกาะคีวชูเป็นแผ่นดินผืนเดียวกัน
ประวัติศาสตร์.
จังหวัดคาโงชิมะเคยเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นซัตสึมะซึ่งเป็นแคว้นไดเมียวที่ทรงอิทธิพลที่สุดแคว้นหนึ่งในยุคเอโดะ
ใน พ.ศ. 2405 เกิดเหตุการณ์กรณีนามามูงิ เมื่อชาลส์ เลนน็อกซ์ ริชาร์ดสัน พ่อค้าชาวอังกฤษถูกสังหาร ซึ่งนำไปสู่การปะทะทางทหารระหว่างแคว้นซัตสึมะและสหราชอาณาจักร
การปกครอง.
จังหวัดคาโงชิมะประกอบด้วย 19 นคร 8 อำเภอ 20 เมือง และ 4 หมู่บ้าน ได้แก่
นคร.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
อำเภอ เมือง และหมู่บ้าน.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
ถนนอังรีดูนังต์

ถนนอังรีดูนังต์ (อักษรโรมัน: Thanon Henri Dunant) เป็นถนนในท้องที่แขวงปทุมวัน เขตปทุมวัน กรุงเทพมหานคร เริ่มต้นจากถนนพระรามที่ 1 (สามแยกเฉลิมเผ่า) ถึงถนนพระรามที่ 4 (สี่แยกอังรีดูนังต์) เดิมเรียกถนนสายนี้ว่า "ถนนสนามม้า" เนื่องจากผ่านสนามม้าปทุมวัน (ปัจจุบันคือราชกรีฑาสโมสร) ตัดผ่านสถานที่สำคัญ คือ สถานเสาวภา สภากาชาดไทย โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย (คณะรัฐศาสตร์, คณะวิศวกรรมศาสตร์, คณะอักษรศาสตร์, คณะสัตวแพทยศาสตร์ และคณะทันตแพทยศาสตร์) โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ปทุมวัน สยามสแควร์ โรงพยาบาลตำรวจ และ สำนักงานตำรวจแห่งชาติ
ประวัติ.
ในวันที่ 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2508 ซึ่งตรงกับวันกาชาดสากล ทางการได้เปลี่ยนชื่อถนนสนามม้าเป็นถนนอังรีดูนังต์ หลังจากที่สภากาชาดสากลได้เสนอให้ประเทศสมาชิกจัดทำอนุสรณ์เนื่องในโอกาสครบรอบ 100 ปีกาชาดสากล และระลึกถึงอ็องรี ดูว์น็อง (Henri Dunant) ชาวสวิส ผู้ริเริ่มกิจการกาชาดสากล
แต่เดิมถนนสายนี้จะมี "คลองอรชร" ขนานอยู่ด้านตะวันตกหน้าจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ซึ่งเป็นคลองที่เชื่อมระหว่างคลองหัวลำโพง (โดยมีถนนหัวลำโพงนอกตัดข้ามคลองอรชรที่สะพานเฉลิมศักดิ์ 43 ปัจจุบันคือสี่แยกอังรีดูนังต์ ถนนพระรามที่ 4) และคลองบางกะปิ หรือคลองแสนแสบ (ส่วนบริเวณสุดถนนอังรีดูนังต์ ยังมีถนนพระรามที่ 1 ข้ามคลองอรชร ที่สะพานเฉลิมเผ่า 52 ปัจจุบันคือสามแยกเฉลิมเผ่า) แต่ปัจจุบันได้ถมคลองตลอดช่วงถนนอังรีดูนังต์ไปแล้ว และขยายเป็นพื้นที่การจราจรแทน
บนถนนสายนี้มีท่าปล่อยรถประจำทาง สาย 16, 21 และ 141 บริเวณหน้าสถานเสาวภา และช่วงจากประตูรัฐศาสตร์ ถึงสามแยกเฉลิมเผ่ายังเป็นเส้นทางรถโดยสารภายในจุฬาฯ สาย 1, 3 และ 4
สถานที่สำคัญ.
เรียงลำดับจากแยกอังรีดูนังต์ถึงแยกเฉลิมเผ่า
หลวงบรรณสารประสิทธิ์ (สิทธิ โรจนวิภาต)

พระภิกษุ หลวงบรรณสารประสิทธิ์ ปรฺณสาโร ชื่อจริง สิทธิ โรจนวิภาต (นามเดิม"เนื่อง") อดีตขุนนางและข้าราชการชาวไทย เคยดำรงตำแหน่งผู้ว่าราชการหลายจังหวัด รวมถึงได้เข้าไปดูแลรักษาในพระราชวังและคอยรับและดูแลรับใช้พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวอยู่เสมอ
ประวัติ.
สิทธิเป็นบุตรของหลวงพิจารณาคดีราษฎร์ (สมบุญ โรจนวิภาต) และนางอั๊ว โรจนวิภาต(เกิดศร) (นางอั๊วเป็นลูกพี่ลูกน้องกับนางพิจารณาคดีราษฎร์(วรรณ โรจนวิภาต)มารดาพระยาอาชญาจักร์ (บุญมา โรจนวิภาต)) เกิดเมื่อวันพฤหัสบดีขึ้น 4 ค่ำ เดือนยี่ ปีมะโรง ตรงกับวันที่ 22 ธันวาคม พ.ศ. 2435 ที่จังหวัดอ่างทอง มีพี่น้องรวม 8 คน
การศึกษา.
ท่านได้รับเบื้องต้นที่จังหวัดตัวอย่างกรุงเก่าฯ (จังหวัดพระนครศรีอยุธยา) ต่อมาบิดาได้ส่งเข้าเรียนที่กรุงเทพฯที่โรงเรียนวัดเบญจมบพิตร (โรงเรียนมัธยมวัดเบญจมบพิตรในปัจจุบัน) สอบไล่วิชาปกครองชั้นสำรองปลัดอำเภอ ได้ที่ 1 ต่อมาได้เรียนวิชากฎหมายและ สอบไล่เนติบัณฑิตไทย
รับราชการ.
เมื่อพระยาบรรหารทัณฑกิจ (ลำใย โรจนวิภาต) รับราชการเป็นผู้ช่วยอธิบดีกรมราชทัณฑ์ได้เอาตัวหลวงบรรณสารประสิทธิ์มาใช้สอยใกล้ชิดและได้ฝากให้รับราชการในกระทรวงนครบาล 
ต่อมาท่านได้ลาออกจากราชการ เพราะรับราชการนาน
ปัจฉิมวัย.
ภายหลังที่ได้ได้ลาออกจากราชการแล้ว หลวงบรรณสารประสิทธิ์ ได้พิจารณาเห็นว่าถ้าไปอุปสมบทแล้ว จะทำให้ความเป็นอยู่ในชีวิตสงบราบรื่น จึงได้อุปสมบท ณ วัดเบ็ญจมบพิตร เมื่อ 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2490 และระหว่าง 2-3 ปีที่แล้วมา พระภิกษุหลวงบรรณสารประสิทธิ์ได้อาพาธ ซึ่งเป็นไปตามวาระของผู้มีอายุสูง อาการหนักบ้าง จนถึงแก่มรณภาพเมื่อวันที่ 12 ธันวาคม 2513 เวลาประมาณ 04.00 น. ด้วยโรคหัวใจ รวมอายุได้ 74 ปีเศษ
ครอบครัว.
หลวงบรรณสารประสิทธิ์ มีบุตรธิดาต่างมารดากันรวม 6 คน
พาราเวิลด์

พาราเวิลด์  เป็นเกมส์ชนิด Real-Time Strategy ของเกมส์คอม ผลิตเมื่อ 25 กันยายน ค.ศ. 2006 (2549) เป็นเกมส์จากประเทศเยอรมนี ตัวเกมส์ของพาราเวิลด์นี้เป็นเกมส์คนขี่ไดโนเสาร์หรือสู่รบกันเองตัวต่อตัว มีให้เลือก 3 เผ่าพันธุ์ ด้วยกันคือ 
โซนของเกมส์ Paraworld.
โซนป่า (Jungle).
ป่าเต็มไปด้วยพืชพรรณมากมาย มีสิ่งมีชีวิตอาศัยอยู่และเป็นที่ตั้งของหมู่บ้านเผ่ามังกร
โซนทุ่งซาวันน่า (Savannah).
เป็นโซนทะเลทราย และเป็นที่อยู่ของเผ่า dustrider
โซนหิมะ (Northland).
ดินแดนทางตอนเหนือ มีสัตว์ที่อยู่ในนี้ เช่น ช้างแมมมอธ กวางตัวผู้ แมวเขี้ยวดาบ ไทรันโนซอรัส เป็นที่ตั้งของ norsemen
ที-28

ที-28 เป็นรถถังขนาดกลางที่มีป้อมปืนหลายป้อมของโซเวียต รุ่นต้นแบบได้เสร็จสมบูรณ์ในปี ค.ศ. 1931 และเริ่มต้นการผลิตในปลายปี ค.ศ. 1932 มันเป็นรถถังสนับสนุนทหารราบที่มีเป้าหมายในการบุกทะลวงผ่านแนวป้องกัน ที-28 เป็นการออกแบบมาเพื่อเสริมเข้ากับรถถังที-35 ที่มีน้ำหนักมาก(แถมยังมีป้อมปืนหลายป้อม) ซึ่งได้มีแบ่งกันในการออกแบบป้อมปืน รถถังประเภทนี้ไม่ประสบความสำเร็จอย่างมากในการสู้รบ แต่มันมีบทบาทที่สำคัญในโครงการการพัฒนาสำหรับนักออกแบบรถถังโซเวียต หนึ่งในแนวคิดใหม่และทางแก้ปัญหาที่ได้พยายามที่จะลองใช้กับที-28 ที่จะถูกรวมเข้ากับรุ่นโมเดลในอนาคต
นันโทปนันทะ

นันโทปนันทะ เป็นพญานาคตนหนึ่งซึ่งอาศัยอยู่บนสวรรค์ชั้นจาตุมหาราชิกา มีพลพรรคมากเป็นหนึ่งในสัตว์ในตำนานอ้างอิงของพระพุทธศาสนาตนหนึ่งซึ่งมีมิจฉาทิฐิ แต่ภายหลังถูกพระมหาโมคคัลลานะปราบ จึงละมิจฉาทิฐิ และนับถือพระพุทธเจ้าเป็นสรณะ
พระมหาโมคคัลลานะปราบพญานาค.
นันโทปนันทะ เป็นพญานาคผู้มีมิจฉาทิฐิ และมีฤทธิ์มาก ครั้งหนึ่งพระผู้มีพระภาคพร้อมพระสาวกเหาะไปในอากาศด้วยกำลังอภิญญาผ่านเศียรของนันโทปนันทนาคราช ด้วยความโกรธพญานาคตนนี้จึงแสดงฤทธิ์ พระพุทธองค์จึงมีพุทธบัญชาให้พระมหาโมคคัลลานะไปปราบ พระมหาโมคคัลลานะจึงแปลงเป็นนาคราช อันมีอัตภาพใหญ่โตกว่านันโทปนันทนาคราชถึงสองเท่า ทั้งสองได้แสดงฤทธิ์สู้กัน แต่นันโทปนันทนาคราชสู้ไม่ได้ในที่สุดจึงยอมแพ้ นันโทปนันทนาคราชทราบว่าพญานาคแปลงนี้ คือพระอรหันต์สาวกของพระบรมศาสดา จึงมีอานุภาพมากเกินที่ตนจะต้านทานได้
นันโทปนันทนาคราชเข้าสู่พระพุทธศาสนา.
เมื่อนันโทปนันทนาคราชสำนึกผิด พระเถระจึงคลายฤทธิ์เนรมิตกลับกลายเป็นร่างเดิม นันโทปนันทนาคราชได้แปลงกายเป็นมาณพหนุ่มยืนถวายอัญชลีด้วยความเคารพ พระมหาโมคคัลลานะจึงนำพญานาคผู้คลายมิจฉาทิฐิไปเข้าเฝ้าพระผู้มีพระภาคเจ้า นันโทปนันทนาคราชได้นับถือพระรัตนตรัยและตั้งอยู่ในธรรม งดการกระทำปาณาติบาต ล่วงซึ่งชีวิตของสัตว์อื่น และพระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า ท่านจงเป็นสุขเถิด นาคราช
ประวัติศาสตร์เพชรบุรี

สมัยฟูนัน.
นักโบราณคดีไทยได้แบ่งสมัยแห่งประวัติศาสตร์ในประเทศไทยไว้เป็น 3 ยุคคือ
สมัยหัวเลี้ยวประวัติศาสตร์ คือ ยุคสุวรรณภูมิซึ่งมีอาณาจักรฟูนาน เริ่มแต่พุทธศตวรรษที่ 6 - 12 นั้น หนังสือ “สมุดเพชรบุรี” กล่าวว่ามีความเชื่อตาม ดร.จัง บัวเซอร์ ลิเอร์ (Jean Boisselier) ว่าอาณาจักรนี้มีอาณาเขตตั้งแต่แถบลุ่มน้ำเจ้าพระยาตลอดไปถึงลุ่มแม่น้ำโขงตอนกลางและเวียดนามใต้ทั้งนี้ เพราะได้ขุดพบโบราณวัตถุหลายอย่างแสดงว่าเป็นแหล่งและสมัยเดียวกัน และยังเชื่อว่าอาณาจักรนี้จะต้องคลุมถึงราชบุรี เพชรบุรี ตลอดไปจนถึงชุมพรโดยได้สันนิษฐานว่าเมื่อปี พ.ศ. 2518 ชาวบ้านได้ขุดพบโบราณวัตถุต่าง ๆ เช่น ลูกปัด ศิวลึงค์ ฐานตั้งศิวลึงค์ ที่เขาสามแก้ว อำเภอเมืองชุมพร โดยเฉพาะลูกปัดเป็นชนิดเดียวกัน นอกจากนี้ได้พบลูกปัดสมัยทวารวดีอีกเป็นจำนวนมาก จึงได้สันนิษฐานว่าเมืองเพชรบุรีคงอยู่ในอาณาจักร ดังกล่าวว่าดังงงงงงง
สมัยทวารวดี.
อาณาจักรทวารวดีอยู่ในสมัยพุทธศตวรรษที่ 11 - 16 อาณาจักรนี้มีกล่าวไว้ใน จดหมายเหตุจีนและจดหมายเหตุการเดินทางของหลวงจีน เรียกอาณาจักรนี้ว่า ตุยลอปาตี หรือ สุ้ยล้อปึ๊งตี๋ ซึ่งรวมเมืองราชบุรี เพชรบุรี คูบัว พงตึก นครปฐมกำแพงแสน ลพบุรี นครสวรรค์ ลำพูน ฯลฯ นักโบราณคดีเชื่อกันว่า ชนชาติที่อาศัยอยู่ในแถบนี้เป็นชนชาติมอญ ศิลปวัฒนธรรมที่ได้พบในภาคกลางโดยเฉพาะที่เพชรบุรี ราชบุรี นครปฐม ส่วนใหญ่เป็นศิลปะที่มีฝีมือดีกว่าแถบอื่น (ผู้เขียนเชื่อว่าอาณาจักรนี้เลยลงไปถึงเมืองปราณบุรี และชุมพรดังหลักฐานที่ได้กล่าวมาแล้ว) สำหรับเมืองหลวงของอาณาจักรนี้ บ้างก็ว่าเป็นนครปฐม บ้างก็ว่าเป็นเมืองอู่ทอง เพราะทั้งสองแห่งได้พบโบราณสถานขนาดใหญ่
จากคำให้การของชาวกรุงเก่าได้กล่าวถึงพระเจ้าอู่ทองสร้างเมืองเพชรบุรีไว้ว่า พระอินทราชาซึ่งเป็นเชื้อพระวงศ์ของพระเจ้าชาติราชาได้ครองเมืองสิงห์บุรี พระอินทราชาไม่มีโอรส จึงทรงมอบราชสมบัติให้พระราชอนุชาครองราชสมบัติแทน พระนามว่าพระเจ้าอู่ทอง ส่วน พระองค์ได้เสด็จไปซ่อมแปลงเมืองเพชรบุรีเป็นเมืองหลวง บ้างก็กล่าวว่าพระองค์ถูกพระอนุชาและพระมเหสีคบคิดกันจะลอบปลงพระชนม์ พระองค์จึงหนีไปสร้างเมืองเพชรบุรี ต่อมาทรงได้พระราชโอรสองค์หนึ่งทรงพระนามว่า พระอู่ทอง ตามชื่อพระเจ้าอา พระโอรสองค์นี้ประสูติแต่พระมเหสีชื่อ มณีมาลา เมื่อพระอู่ทองมีพระชนม์ได้ 16 พรรษา พระอินทราชาสวรรคต พระองค์จึงได้ขึ้นครองราชย์ ทรงพระนามว่า พระเจ้าอู่ทอง มเหสีทรงพระนามว่า พระนางภูมมาวดีเทวี
ชาลเลนเจอร์ 1

เอฟวี 4030/4 ชาลเลนเจอร์ 1  เป็นรถถังที่เคยประจำการอยู่ในกองทัพสหราชอาณาจักรระหว่างปี ค.ศ. 1983 ถึงกลางทศวรรษ 1990 ปัจจุบันปลดประจำการในกองทัพสหราชอาณาจักทั้งหมดแล้ว และถูกแทนที่ด้วยรถถังชาลเลนเจอร์ 2 และยังคงมีประจำการในกองทัพจอร์แดน
กอนดอร์

กอนดอร์  คือชื่ออาณาจักรมนุษย์แห่งหนึ่งบนทวีปมิดเดิลเอิร์ธ ในจินตนิยายของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ปรากฏในนวนิยายแฟนตาซีเรื่อง เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ก่อตั้งโดย อิซิลดูร์ และ อนาริออน โอรสของ เอเลนดิล เมื่อปีที่ 3320 ของยุคที่สอง หลังจากการล่มสลายของอาณาจักรนูเมนอร์ มีอาณาจักรอาร์นอร์ ทางเหนือ (ซึ่งก่อตั้งโดยเอเลนดิลเอง) เป็นอาณาจักรคู่กัน
ชื่อ กอนดอร์ เป็นคำภาษาซินดาริน มาจากคำว่า "กอนดฺ (gond)" หมายถึง ก้อนหิน และ "(น)ดอร์ ((n)dor)" หมายถึง แผ่นดิน ชื่อรวมจึงหมายถึง ดินแดนแห่งศิลา เข้าใจว่าเป็นเพราะภูมิประเทศส่วนใหญ่ของอาณาจักรที่ตั้งอยู่บนเทือกเขาเอเร็ดนิมไรส์ (Ered Nimrais) และเทือกเขาอื่นๆ ที่ต่อเนื่องกันนั่นเอง ส่วนในภาษาเควนยาจะเรียกว่า "ออนโดโนเร (Ondonórë)"
ทั้งอาณาจักรกอนดอร์และอาร์นอร์ บางครั้งเรียกรวมกันว่าเป็น "อาณาจักรแห่งชาวดูเนไดน์ผู้ลี้ภัย"
แว่นแคว้นต่างๆ ในกอนดอร์.
กอนดอร์ประกอบด้วยแว่นแคว้นต่างๆ ดังต่อไปนี้
ดินแดนตลอดแหลมอันดรัสต์ไม่ค่อยมีประชากรอาศัยอยู่ ส่วนแคว้นศักดินาต่างๆ ปกครองโดยบรรดาเจ้านายและขุนนางชั้นสูง ในยุคที่สี่ เจ้านายชั้นสูงสุดในกอนดอร์มีสององค์คือ เจ้าชายแห่งอิธิลิเอน และ เจ้าชายแห่งโดลอัมรอธ
นอกจากนี้ยังมีดินแดนอื่นๆ ที่เคยอยู่ใต้อาณัติของกอนดอร์ คือ
เมืองและสถานที่สำคัญในกอนดอร์.
เมืองสำคัญในกอนดอร์ประกอบด้วย
นอกจากนี้ยังมีสถานที่น่าสนใจอื่นๆ อีก คือ
ทาเกชิ โคโนมิ

ทาเกชิ โคโนมิ (; โรมาจิ: "Konomi Takeshi") เกิดวันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2513 ที่จังหวัดโอซากะ เป็นนักวาดการ์ตูนชาวญี่ปุ่น เริ่มต้นอาชีพการวาดการ์ตูนในปี พ.ศ. 2540 กับเรื่อง Cool และผลงานที่เป็นที่รู้จักดีคือ ปริ๊นซ์ ออฟ เทนนิส ในปี พ.ศ. 2542
ทอล์กโชว์

ทอล์กโชว์  หรือ แชตโชว์  เป็นรายการโทรทัศน์หรือทางวิทยุที่มีรูปแบบการสนทนาในหัวข้อที่หลากหลาย โดยมีพิธีกรเป็นผู้ดำเนินรายการและซักถาม โทนของโชว์ถูกออกแบบตามบุคลิกภาพของพิธีกร ซึ่งถือเป็น "เครื่องหมายการค้า" ของโชว์ด้วย โดยส่วนใหญ่ทอล์กโชว์จะมีแขกรับเชิญซึ่งเป็นกลุ่มคนที่มีความรู้หรือมีประสบการณ์ในประเด็นต่าง ๆ ที่สนทนา โดยบางรายการมีการรับสายโทรศัพท์จากทางบ้าน
รายการรูปแบบทอล์กโชว์ได้มีการออกอากาศมานานแล้ว โดยทอล์กโชว์ช่วงค่ำที่เก่าแก่ที่สุดรายการหนึ่งคือ "RTÉ's The Late Late Show" ในไอร์แลนด์ ทอล์กโชว์ช่วงค่ำในสหรัฐอเมริกา เช่น "The Tonight Show", "Late Show with David Letterman" ที่ได้ออกอากาศมาแล้วหลายปี รูปแบบเป็นการเชิญคนดังมาสนทนา
ในสหรัฐอเมริกา ทอล์กโชว์ที่มีชื่อเสียงเช่น "The Oprah Winfrey" โดย โอปราห์ วินฟรีย์, "The Jerry Springer Show" โดย เจอร์รี สปริงเกอร์ เป็นต้น
สำหรับในประเทศไทย ทอล์กโชว์รายการแรก คือ "คืนนี้... ที่ช่อง 9" ออกอากาศทางช่อง 9 ในปี พ.ศ. 2528 และรายการที่ออกอากาศยาวนานที่สุดคือ "เจาะใจ" ทางช่อง 5 ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2534 เช่นเดียวกัน และยังคงออกอากาศอย่างต่อเนื่องมาถึงปัจจุบันด้วย จนนับเป็นรายการโทรทัศน์ที่ออกอากาศยาวนานที่สุดในประเทศไทย
อุทยานแห่งชาติเขาค้อ

อุทยานแห่งชาติเขาค้อ เป็นอุทยานแห่งชาติในท้องที่อำเภอหล่มเก่า อำเภอหล่มสัก อำเภอเขาค้อ และอำเภอเมืองเพชรบูรณ์ จังหวัดเพชรบูรณ์
ประวัติ.
อุทยานแห่งชาติเขาค้อจัดตั้งอย่างไม่เป็นทางการเมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2538 อยู่ในพื้นที่ของจังหวัดเพชรบูรณ์ บริเวณเขตป่าสงวนแห่งชาติป่าเขาโปลกหล่น ซึ่งเดิมนั้นเป็นวนอุทยานน้ำตกธารทิพย์ เดิมมีเนื้อที่ประมาณ 14 ตารางกิโลเมตร หรือ 8,750 ไร่
ลักษณะภูมิประเทศ.
มีลักษณะเป็นภูเขาทอดยาวตามแนวทิศเหนือไปทิศใต้ ตอนบนสุดเป็นภูเขาสูงชัน มีความสูง จากระดับน้ำทะเลปานกลาง ตั้งแต่ 155 เมตร จนถึง จุดสูงสุด 1,593 เมตร และเนื่องจากภูเขาในแถบนี้เป็นภูเขาที่การจากการยกตัวในอดีตทำให้มีลักษณะเป็นภูเขาหินทรายยอดราบ หรือมีที่ราบอยู่บานยอดเขา เช่น แหล่งท่องเที่ยวของเพชรบูรณ์ “ภูทับเบิก” เป็นภูสูงจากระดับน้ำทะเลปานกลาง 1,786 เมตร และบริเวณตอนใต้ของพื้นที่สำรวจในเขตอำเภอเขาค้อ และอำเภอเมืองเพชรบูรณ์ (บริเวณเขาย่า) จะมีลักษณะเป็นสันเขายาวลาดลงทางทิศเหนือ – ตะวันตก แต่บริเวณเชิงเขาค้อ ในเขตอำเภอหล่มเก่า อำเภอหล่มสัก อำเภอเขาค้อ (ทางส่วนตะวันตก) จะเป็นหน้าผาสลับซับซ้อน อันเนื่องมาจากการกัดเซาะ เพราะบริเวณขอบเขานั้น เป็นหินทรายที่ยังจับตัวกันไม่แน่น ทำให้ง่ายต่อการกัดเซา
เขาค้อเป็นแหล่งกำเนิดของแม่น้ำลำธาร มากมายหลายสายซึ่งทางด้านทิศตะวันออก จะไหลลงสู่แม่น้ำป่าสัก ส่วนทางด้านทิศตะวันตกจะไหลลงสู่ แม่น้ำยม และแม่น้ำน่าน
ลักษณะภูมิอากาศ.
ฤดูหนาว ประมาณเดือนพฤศจิกายน-กลางเดือนกุมภาพันธ์ อุณหภูมิค่อนข้างหนาวเย็น
ฤดูร้อน ประมาณกลางเดือนกุมภาพันธ์-กลางเดือนพฤษภาคม มีอุณหภูมิเฉลี่ยตลอดปีประมาณ 21.93 องศาเซลเซียส อากาศค่อนข้างร้อนช่วงกลางวัน
ฤดูฝน ประมาณกลางเดือนพฤษภาคม-เดือนตุลาคม ปริมาณน้ำฝนค่อนข้างสูง ถึงประมาณ 1,425.75 มิลิเมตรต่อปี มีฝนตกปีละ 126 วัน จะมีฝนตกชุก 70% ของทั้งปี 
ทรัพยากรป่าไม้และสัตว์ป่า.
อุทยานแห่งชาติเขาค้อมีทั้งป่าธรรมชาติและป่าปลูก (เป็นป่าปลูกกว่าร้อยละ 50 ของพื้นที่) ประกอบด้วยป่าเบญจพรรณ ป่าเต็งรังหรือป่าแดง ป่าดงดิบ ทุ่งหญ้า มีพันธุ์ไม้มีค่าทางเศรษฐกิจหลายชนิด เช่น ยาง สัก ประดู่ แดง มะค่าโมง เต็ง รัง ตะเคียนทอง สนเขา ก่อ สมุนไพร กล้วยไม้ป่าต่างๆ นอกจากนี้ยังพบสัตว์ป่า เช่น ช้างป่า เสือไฟ หมูป่า กระจง เม่น กระต่ายป่า ค่าง อีเห็น ตะกวด ไก่ป่า ลิงลมหรือนางอาย งูชนิดต่าง ๆ และนกชนิดต่าง ๆ มากกว่า 100 ชนิด
เซ็ตสึนะ

เซ็ตสึนะ หรือ เซสึนะ (หรืออาจสะกดทับศัพท์ในแบบอื่น ๆ) (; โรมาจิ: "setsuna") เป็นชื่อบุคคลญี่ปุ่น สามารถหมายความถึง "สักครู่" หรือ "หิมะสงบ"
ชื่อนี้มีการออกเสียง ภาษา ญี่ปุ่น ระยะ เดียวกัน ของ พุทธ: หมายถึง "แยก ที่ สอง" ซึ่งนำเข้าจาก ประเทศจีน (ใน รูป แบบ ตัว อักษร ตัวอักษรจีน: 刹那 chànà) แต่ มา ใน ประเทศอินเดีย (ใน ภาษาสันสกฤต: क्षण ksana).
ชื่อดังกล่าวอาจหมายความถึง
แขวงหลวงน้ำทา

หลวงน้ำทา  เป็นหนึ่งในแขวงของประเทศลาว ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือสุดของประเทศ ทิศเหนือติดกับประเทศจีน ทิศใต้ติดกับแขวงบ่อแก้ว ทิศตะวันออกติดกับแขวงอุดมไซ และทิศตะวันตกติดกับประเทศพม่า
ประวัติ.
พื้นที่แขวงนี้เดิมเป็นส่วนหนึ่งของแขวงหัวของ ต่อมาแขวงหัวของถูกยุบลงและแยกออกเป็น 2 แขวง บริเวณศูนย์กลางของแขวงหัวของเดิมได้เปลี่ยนชื่อเป็นแขวงบ่อแก้ว ส่วนพื้นที่ทางเหนือของแขวงหัวของเดิมกลายเป็นแขวงใหม่คือแขวงหลวงน้ำทาในปัจจุบัน
ประชากรส่วนใหญ่ของแขวงหลวงน้ำทาเป็นชาวไทลื้อ เดิมเป็นส่วนหนึ่งของอาณาจักรเชียงแขง (เชียงลาบ) ซึ่งเป็นอาณาจักรของชาวไทลื้อ มีพื้นที่ครอบคลุมสองฝั่งของแม่น้ำโขง คือบริเวณเมืองยอง รัฐฉาน ประเทศพม่า กับเมืองสิงห์ แขวงหลวงน้ำทาของลาวในปัจจุบัน เมื่อฝรั่งเศสขยายอิทธิพลเข้ามาบริเวณนี้ จึงได้ตกลงกับอังกฤษแบ่งเมืองเชียงแขงออกเป็นสองส่วน ฝั่งขวาแม่น้ำโขงเป็นของอังกฤษ ส่วนฝั่งซ้ายแม่น้ำโขงเป็นของฝรั่งเศสและตกเป็นของประเทศลาวในเวลาต่อมา
ระหว่าง พ.ศ. 2498–2518 พื้นที่แถบนี้เคยเป็นสมรภูมิรบระหว่างขบวนการปะเทดลาวและกลุ่มกองโจรของพวกชาวเขา ส่วนใหญ่เป็นชาวม้งที่ได้รับการหนุนหลังจากสำนักข่าวกรองกลางของสหรัฐอเมริกา ส่งผลให้ตัวเมืองถูกทำลายจนไม่สามารถซ่อมแซมได้ ต้องย้ายไปสร้างเมืองใหม่ที่ริมฝั่งแม่น้ำทา ห่างจากที่ตั้งเดิมไปทางเหนือ 7 กิโลเมตร ใกล้กับทางหลวงที่ใช้ไปยังเมืองสิงห์ อุดมไซ และบ่อเต็น
การแบ่งเขตการปกครอง.
แขวงนี้แบ่งออกเป็น 5 เมืองดังนี้:
ประชากร.
ประชากรในแขวงตามสำมะโน พ.ศ. 2558 มี 175,753 คน กลุ่มชาติพันธุ์ในอยู่ในบริเวณนี้คือม้ง ขมุ อาข่า ไทเหนือ ไทดำ ไทแดง ไทขาว ไทยวน ไทลื้อ ละวิด ละเมด สีดา อีก้อ มูเซอ กะลอม ไทใหญ่ ฯลฯ 
การท่องเที่ยว.
แม้ว่าทางการจะย้ายเมืองหลวงใหม่ไปแล้วก็ตาม แต่สถานที่ท่องเที่ยวส่วนใหญ่จะอยู่ในเมืองเก่า ชาวหลวงน้ำทาเรียกเขตนี้ว่า "เมือง" และเรียกเขตที่สร้างใหม่ว่า "แขวง" นักท่องเที่ยวส่วนใหญ่จะเข้ามาแวะพักเพื่อเดินทางต่อไปยังเมืองสิงห์ แขวงบ่อแก้ว หรือไม่ก็ไปจีน ภายตัวเมืองหลวงน้ำทามีที่พักค่อนข้างมาก ปัจจุบันหลวงน้ำทามีถนนสายกว้าง ถ้าเดินมาทางเชิงสะพานด้านตะวันออกของถนนสายหลักในยามเช้า จะเห็นผู้คนออกมาจับจ่ายซื้อของที่ตลาดซึ่งอยู่ทางตอนใต้ของสถานีขนส่ง ถัดจากเมืองประมาณ 2 กิโลเมตรไปตามเส้นทางเมืองสิงห์ จะพบศูนย์หัตถกรรมหลวงน้ำทาซึ่งสหภาพยุโรปเป็นผู้ออกเงินสร้างเพื่อให้เป็นที่จำหน่ายสินค้าหัตถกรรมของชาวบ้าน
การเดินทาง.
การเดินทางมายังหลวงน้ำทา มีรถประจำทางไว้บริการจากหลวงพระบางและห้วยทรายทุกวัน และจากหลวงน้ำทาก็มีรถประจำทางมายังเมืองสิงห์เช่นกัน ระยะทางประมาณ 59 กิโลเมตร ใช้เวลา 1 ชั่วโมง 30 นาที
สวนสัตว์ลพบุรี

สวนสัตว์ลพบุรี หรือชื่อเดิมว่า สวนสัตว์สระแก้ว ตั้งอยู่ด้านหลังของโรงภาพยนตร์ทหารบก หรืออยู่จากอนุสาวรีย์จอมพล ป.พิบูลสงคราม ประมาณ 100 เมตร สวนสัตว์นี้สร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2483 สมัยจอมพล ป.พิบูลสงคราม สัตว์ดาวเด่นขวัญใจคือลิงอุรังอุตัง
พิธีกระทำสัตย์ปฏิญาณตนต่อธงชัยเฉลิมพล

พิธีกระทำสัตย์ปฏิญาณตนต่อธงชัยเฉลิมพล หรือภาษาปากว่า พิธีสาบานธง เป็นพิธีการทางทหารซึ่งจัดขึ้นเป็นประจำทุกปีในวันกองทัพไทย และวันสำคัญของแต่ละเหล่าทัพ ผู้ที่เป็นทหารทุกคนจะต้องผ่านการเข้าร่วมพิธีดังกล่าว เพื่อแสดงถึงความเป็นทหารอย่างสมบูรณ์ พิธีนี้เรียกชื่อเป็นภาษาอังกฤษว่า "The Ceremony of Taking the Oath of Allegiance to the Colours"
ประวัติ.
พิธีกระทำสัตย์ปฏิญาณตนต่อธงชัยเฉลิมพล สันนิษฐานว่ามีขึ้นครั้งแรกเท่าที่ปรากฏหลักฐานเมื่อวันที่ 9 ตุลาคม พ.ศ. 2470 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยจัดขึ้นที่พระลานพระราชวังดุสิต ในครั้งนั้นเป็นการประกอบพิธีของหน่วยทหารบก ทหารรักษาวัง และทหารเรือ ที่ประจำอยู่ในกรุงเทพ ฯ ซึ่งพระองค์ได้เสด็จพระราชดำเนินเป็นองค์ประธานพิธีสวนสนามครั้งนี้ 
การจัดหน่วยสวนสนามในครั้งนั้นประกอบด้วย
ต่อมาในปี พ.ศ. 2493 กระทรวงกลาโหมได้สั่งการให้แต่ละเหล่าทัพแยกกันทำพิธีกระทำสัตย์ปฏิญาณตนต่อธงชัยเฉลิมพล สำหรับกองทัพบกได้จัดให้มีขึ้นในวันที่ 8 พฤศจิกายน ของทุกปี 
พ.ศ. 2500 ได้มีการประกอบพิธี กระทำสัตย์ปฏิญาณตนต่อธงชัยเฉลิมพลของทหารทั้งสามเหล่าทัพ ในเขตพระนครและธนบุรีร่วมกันอีกครั้งหนึ่ง และต่อมาก็ได้กำหนดให้หน่วยทหารในแต่ละพื้นที่จัดทำพิธี ฯ ภายในหน่วย เพื่อลดปัญหาการจราจร 
พิธีกระทำสัตย์ปฏิญาณตนฯ เดิมกระทำในวันที่ 25 มกราคม ของทุกปี เนื่องจากวันดังกล่าวเป็นวันกองทัพไทย และในวันดังกล่าวทหารใหม่ได้ฝึกเสร็จสิ้นแล้วตามหลักสูตร และพร้อมที่จะทำการรบได้ นอกจากนี้ยังเป็นวันระลึกถึงวีรกรรมที่ยิ่งใหญ่ที่สมเด็จพระนเรศวรมหาราช ทรงกระทำยุทธหัตถีได้รับชัยชนะต่อข้าศึกด้วย ต่อมาเมื่อนักประวัติศาสตร์ได้ตรวจสอบวันกระทำยุทธหัตถีของสมเด็จพระนเรศวรมหาราชใหม่จึงพบว่า วันกระทำยุทธหัตถีที่ถูกต้องนั้น ตรงกับวันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2135 กองบัญชาการทหารสูงสุดจึงมีคำสั่งเปลี่ยนแปลงวันกองทัพไทยมาเป็นวันที่ 18 มกราคม ของทุกปีแทน โดยเริ่มตั้งแต่ พ.ศ. 2550 เป็นต้นไป
สถานที่ทำพิธีฯ ของแต่ละเหล่าทัพ (พ.ศ. 2568).
สำหรับหน่วยทหารอื่นที่มีที่ตั้งนอกเขตจังหวัดทหารบกกรุงเทพฯ ซึ่งตั้งอยู่ในจังหวัดใกล้เคียงกัน กระทำพิธีรวมกันหรือจะกระทำพิธี ณ ที่ตั้งหน่วยทหาร หรือพื้นที่ที่เหมาะสม
เขตพิเศษไชยสมบูรณ์

เขตพิเศษไชยสมบูรณ์ (สะกด "เขดพิเสดไซสมบูน") เป็นเขตการปกครองในประเทศลาว แต่ถูกยุบเมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2549 ตามดำรัสนายกรัฐมนตรี (คำสั่งนายกรัฐมนตรี) เลขที่ 10/ນຍ. ลงวันที่ 13 มกราคม 2549 โดยเมืองท่าโทมถูกรวมกับแขวงเชียงขวาง และเมืองไชยสมบูรณ์ถูกรวมกับแขวงเวียงจันทน์
มฤตยู มูนแรคเกอร์

มฤตยู มูนแรคเกอร์  ในที่นี้หมายถึง ชื่อนวนิยายเรื่องที่ 3 ในนวนิยายชุด เจมส์ บอนด์ ที่ เอียน เฟลมมิ่ง เป็นผู้ประพันธ์ขึ้น เป็นนวนิยายประเภทสายลับ/จารกรรม ตีพิมพ์ออกจำหน่ายครั้งแรกในวันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2498 โดยสำนักพิมพ์ โจนาธาน เคป และตามด้วยอีกมากมายหลายสำนักพิมพ์ มีการพิมพ์ออกจำหน่ายครั้งแล้วครั้งเล่า ลิขสิทธิ์ในการพิมพ์จำหน่ายถูกซื้อขายเป็นทอดๆไปหลายสำนักพิมพ์ จนถึงปัจจุบันนี้สำนักพิมพ์ที่ถือลิขสิทธิ์คือสำนักพิมพ์ เพนกวินบุ๊คส์ เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับภารกิจของบอนด์ที่ให้ไปสืบราชการลับจากการที่อังกฤษถูกขโมยยานกระสวยอวกาศชื่อ มูนเรเกอร์ ไป
ภาษาโอริยา

<ns>10</ns>
 <id>27914</id>
 <redirect title="แม่แบบ:กล่องข้อมูล ภาษา" />
 <revision>
 <id>115907</id>
 <timestamp>2006-02-24T08:29:34Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Manop</username>
 <id>513</id>
 </contributor>
 <minor />
 <origin>115907</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
ภาษาโอริยา (Oriya, ଓଡ଼ିଆ "oṛiā") หรือ ภาษาโอเดีย (Odia) เป็นภาษาที่ใช้ในรัฐโอริศาของอินเดีย และเนื่องจากมีการอพยพของแรงงาน รัฐคุชราต ก็มีคนพูดภาษาโอริยาพอสมควรด้วย (เมืองสุรัตเป็นเมืองที่มีคนพูดภาษาโอริยามากที่สุดเป็นอันดับ 2 ของอินเดีย) และเป็นภาษาราชการของอินเดียด้วย ภาษาโอริยาเป็นภาษาตระกูลอินโด-ยุโรเปียน สาขาอินโด-อารยัน และคาดว่าน่าจะพัฒนามาจากภาษาปรากฤตที่ใช้พูดในอินเดียเมื่อ 1,500 ปีก่อน มีลักษณะคล้ายกับภาษาเบงกอล ภาษาไมถิลี และภาษาอัสสัม เป็นภาษาที่ได้รับอิทธิพลจากภาษาอาหรับและภาษาเปอร์เซียน้อยที่สุดในบรรดาภาษาในอินเดียเหนือด้วยกัน แต่ได้รับอิทธิพลจากศาสนาพุทธและศาสนาเชนมาก เขียนด้วยอักษรโอริยา
รถถังพันเทอร์

พันเทอร์  หรือเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า พันท์เซอร์ 5 (Panzer V) ชื่ออย่างเป็นทางการคือ Panzerkampfwagen V Panther เป็นรถถังขนาดกลางของนาซีเยอรมนีที่ถูกใช้ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เป็นหนึ่งในรถถังที่ต่อสู้กับยานเกราะสัมพันธมิตรได้อย่างดี เพราะทั้งเกราะหนาและปืนขนาด75มิลเมตรทำให้ได้เปรียบในการต่อสู้ ซึ่งถูกออกแบบในช่วงปี ค.ศ. 1941 
ภูมิหลัง.
ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เยอรมันทำให้โปแลนด์และฝรั่งเศสยอมคุกเข่าลงโดยการทำสงครามแบบสายฟ้าแลบและบุกสหภาพโซเวียตในเดือนมิถุนายน1941ในเวลานั้นเยอรมันคิดว่ากองทัพโซเวียตจะมีเฉพาะรถถังเบาเช่นT26และBTแต่โดยไม่คาดคิดกับได้พบกับรถถังT-34และKV-1ในสนามรบ โดยรถถังอย่างPANZER4ไม่สามารถสร้างความเสียหายให้กับT-34ได้มากนัก ในขณะที่T-34สามารถทำลายPANZER4ได้อย่างง่ายดายในระยะ1กิโลเมตร เมื่อเห็นดังนี้เยอรมันจึงจะพัฒนารถถังกลางแบบใหม่ที่เหนือกว่าT-34
การผลิต.
พันเทอร์เริ่มการผลิตในปีค.ศ. 1943 แต่เนื่องจากต้องเร่งรีบผลิตออกสู่สมรภูมิ เพราะโซเวียตเริ่มการตีโต้กองทัพเยอรมัน และกำลังรบรถถังของโซเวียตที่มีจำนวนอันประมาณไม่ได้ ได้ถาโถมเข้าสู่แนวรบของเยอรมันอย่างหนัก เยอรมันจึงต้องรีบผลิตพันเทอร์ออกสู่สนามรบโดยเร็ว ทำให้มีปัญหาด้านเครื่องยนต์ รถถังบางคันเครื่องยนต์เสียหายทันทีหลังออกสู่สมรภูมิไม่นาน และในยุทธการเคิสก์ ปีค.ศ. 1943 รถถังพันเทอร์จำนวนมากเกิดเครื่องยนต์ขัดข้อง ทำให้แสดงความสามารถในการรบไม่ดีนัก แต่ปัญหาเรื่องเครื่องยนต์ก็ถูกแก้ไขในภายหลัง
แต่ในแนวรบด้านตะวันตกพันเทอร์กลับมีประสิทธิภาพสูงมาก โดยรถถังหลักของสัมพันธมิตรไม่อาจต้านทานได้เลย โดยในการรุกรานนอร์ม็องดีฝรั่งเศสในปีค.ศ. 1944 รถถังพันเทอร์ของเยอรมันได้ทำลายรถถังเอ็ม4 เชอร์แมนของสหรัฐอเมริกาไปเป็นจำนวนมากไม่แพ้รถถังทีเกอร์ 1 เลยทีเดียว
การรบ.
แต่เนื่องจากรถถังพันเทอร์เป็นรถถังที่ออกแบบดีมากทำให้ต้องการใช้ช่างเทคนิคที่มีความชำนาญสูงทำให้ผลิตรถถังพันเทอร์ได้ไม่มากนัก อีกทั้งช่วงปลายสงคราม กองทัพอากาศสัมพันธมิตรยังได้ทิ้งระเบิดโจมตีโรงงานผลิตอาวุธของเยอรมันอย่างหนักทำให้ผลิตรถถังพันเทอร์ออกมาได้น้อย และแล้วเวลาต่อมานาซีเยอรมนีกลายเป็นฝ่ายแพ้สงคราม พันเทอร์ก็ได้ถูกปลดประจำการในกองทัพเยอรมันไปแต่ด้วยการออกแบบอันยอดเยี่ยมทำให้พันเทอร์กลายมาเป็นต้นแบบในการผลิตรถถังของโลกเสรีและโลกคอมมิวนิสต์ในช่วงยุคสงครามเย็นเป็นเวลาต่อมา ในปัจจุบันนี้ มีพันเทอร์ไม่กี่คันเท่านั้นที่ยังคงเหลืออยู่ให้โดยถูกนำมาแสดงในพิพิธภัณฑ์และงานแสดงทั่วโลก ตัวอย่างของยานเกราะที่ยังคงมีสภาพสมบูรณ์ที่สุด คือ พิพิธภัณฑ์ Canadian War ใน Ottawa
ท่าอากาศยานนานาชาติไต้หวันเถา-ยฺเหวียน

ท่าอากาศยานนานาชาติไต้หวันเถา-ยฺเหวียน (จีนตัวเต็ม: 台灣桃園國際機場 หรือ 臺灣桃園國際機場, ไต้หวันพินอิน: Táiwan Táoyuán Gúojì Jicháng, พินอิน: Táiwān Táoyuán Gúojì Jīcháng) เดิมคือท่าอากาศยานนานาชาติเจียงไคเช็ก (จีนตัวเต็ม: 中正國際機場, ไต้หวันพินอิน: Jhongjhèng Gúojì Jicháng, พินอิน: Zhōngzhèng Gúojì Jīcháng) ตั้งอยู่ที่เมืองเถา-ยฺเหวียน ในประเทศไต้หวัน เป็นท่าอากาศยานที่ใหญ่ที่สุดของสาธารณรัฐจีน และเป็นท่าอากาศยานหลักของไชน่าแอร์ไลน์ และอีวีเอแอร์ โดยอาคาร 1 รองรับผู้โดยสารได้ 15 ล้านคน อาคาร 2 รองรับผู้โดยสารได้ 17 ล้านคน รวมกันได้ 32 ล้านคนต่อปี
แผนพัฒนาสนามบินในอนาคต.
ปัจจุบันอาคารผู้โดยสารของท่าอากาศยานไต้หวันเถาหยวนรองรับรวมได้ 32 ล้านคน โดยในอนาคตจะมีแผนจะสร้างอาคาร 4 เป็นแบบอาคารขนาดเล็กที่สามารถรองรับได้ 5 ล้านคน ก่อนที่จะมีการก่อสร้างอาคารผุ้โดยสารอาคาร 3 โดยสามารถรองรับเพิ่มเติมได้ อีก 8 ล้านคน เมื่อโครงการเสร็จสิ้นจะสามารถรองรับได้มากถึง 45 ล้านคนในอนาคต และในปี พ.ศ. 2576 (ค.ศ. 2042) จะสามารถพัฒนาได้มากถึง 86 ล้านคนพร้อมกับการสร้างรันเวย์ที่ 3
ที-62

การพัฒนาของรถถังขนาดกลางของโซเวียตเริ่มขึ้นในปี 1951 ซึ่งได้พัฒนามาจากรถถังที-54/55แต่ในปี 1961 รถถัง ที-62 และในขณะเดียวกันรถถัง ที-54/55 ก็ยังเข้าประจำการเช่นกัน รถถัง ที-62 นั้นถูกผลิตตั้งแต่ปี 1961 ถึง 1975 โดยถูกแทนที่โดยรถถังที-72โดยมียอดผลิตรวมทั้งหมดสองหมื่นคัน 
การจัดหารถถังใหม่.
ในช่วงปี 1950 สหภาพโซเวียตได้ใช้งานรถถัง ที-54/55 ปืนขนาด 100 มิลลิเมตร แต่มันก็ไม่สามารต่อกรกับรถถังชาติตะวันตกเช่น เอ็ม 48 แพทตัน เซ็นจูเรี่ยน ซึ่งใช้ปืนลำกล้องเรียบไร้เกลียว สหภาพโซเวียตจึงจัดตั้งโครงการจัดหารถถังขนาดคันใหม่ในปี 1951 ของโซเวียตเริ่มขึ้น ซึ่งได้พัฒนามาจากรถถังที-54/55และในปี 1951 รถถัง ที-62เอ รุ่นแรกได้ถูกสร้างขึ้นมาพร้อมปืนลำกล้องเกลียว 100 มิลลิเมตร แต่ในปี 1961 รถถัง ที-62 พร้อมด้วยปืนใหญ่ลำกล้องเรียบขนาด 115 มิลลิเมตร ก็ได้ถูกใช้งานแทน และในขณะเดียวกัน ที-62เอ ที่เป็นรุ่นแปลงของรถถังรุ่นนี้ก็ได้รับเข้าประจำการเช่นกัน ในเดือนมีนาคมปี 1962 สายการผลิตจำนวนมากของ ที-62 ก็หยุดลง รถถัง ที-62 นั้นถูกผลิตตั้งแต่ปี 1961 ถึง 1975 โดยถูกแทนที่โดยรถถังที-72โดยมียอดผลิตรวมทั้งหมดสองหมื่นคันด้วยกัน และปัจจุบันรถถังรุ่นนี้ยังคงประจำการในกองทัพบางประเทศอยู่อยู่เช่นอัฟกานิสถาน อิรัค ยูเครน ซึ่งได้รับการอัพเกรดให้มีความทันสมัยมากยิ่งขึ้น
ที-72

T-72 เป็นตระกูลของรถถังหลักโซเวียตที่เข้าสู่การผลิตครั้งแรกในปี 1971. มีการสร้างรถถัง T-72 ประมาณ 20,000 คันรุ่น , T-72A ที่เปิดตัวในปี 2522 ถือเป็นรถถังหลักรุ่นที่สอง มันถูกส่งออกอย่างกว้างขวางและเห็นมันได้ใน 40 ประเทศและในความขัดแย้งมากมาย รุ่น T-72B3 ที่เปิดตัวในปี 2010 ถือเป็นรถถังต่อสู้รุ่นที่สาม
ที-80

ที-80  เป็นรถถังหลักที่ใช้ระบบเครื่องยนต์กังหันแก๊สเป็นรุ่นที่ 2 ของโลก (ถัดจาก Strv-103 จากสวีเดน) เริ่มเข้าประจำการตั้งแต่ปี ค.ศ. 1976 
T-80 รุ่นแรกใช้เครื่องยนต์แบบ GTD-1000 ขนาด 1000 แรงม้า รุ่นที่สองใช้ชื่อ T-80B เครื่องยนต์แบบ GTD- 1000TF ด้วยกำลังม้าเท่าเดิม และ รุ่นล่าสุด T-80U เครื่องยนต์แบบ GTD- 125. 
รถถัง T-80 ติดตั้งปืนใหญ่รถถังขนาด 125 มม. ลำกล้องเรียบ มีระบบทรงตัวของป้อมปืน ทั้งสองทิศทาง พร้อมด้วยปืนกลร่วมแกนขนาด 7.62 มม. สองกระบอก และปืนกลหนักแบบ PKT ขนาด 12.7มม.หนึ่งกระบอก
ด้วยระบบควบคุมการยิงอันทันสมัยทำให T-80 สามารถทำลายเป้าหมายในระยะไกลสุดได้ถึง 5000 เมตร กล้องเล็งกลางคืนช่วยให้พลยิงสามารถมองเห็นเป้าหมายในความมืดได้ไกลถึง 1300 เมตรเมื่อใช้แสงอินฟราเรด และไกลถึง 850 เมตรเมื่อไม่ใช้แสงอินฟราเรด
กลุ่มนักร้องผสมของเฮลโล! พรอเจกต์

กลุ่มนักร้องผสมของเฮลโล! พรอเจกต์  คือ ประเพณีการตั้งกลุ่มนักร้องพิเศษในสังกัดเพลง "เฮลโล! พรอเจกต์" ของประเทศญี่ปุ่น ที่เกิดขึ้นเป็นประจำทุกปี โดยจะตั้งปีละ 3 กลุ่ม เริ่มตั้งแต่ปี พ.ศ. 2543 เป็นต้นมา จนถึงปี พ.ศ. 2548 แนวคิดหลักในการก่อตั้งกลุ่มผสมนี้คือการนำเอาสมาชิกปัจจุบันที่อยู่ในสังกัดทั้งเดี่ยวและกลุ่ม (เช่น มอร์นิงมุซุเมะ, คันทรีมุซุเมะ, อายะ มัตสึอูระ, เมลอนคิเน็มบิ ฯลฯ) มาคละจำนวนกันและนำไปบรรจุไว้ในแต่ละกลุ่ม โดยสมาชิกทั้ง 3 กลุ่มนี้จะต้องทำงานร่วมกันเป็นเวลา 1 ฤดูกาล เพื่อแข่งขันกันว่ากลุ่มใดจะสามารถสร้างยอดขายตลอดทั้งฤดูกาลนั้นได้มากที่สุด
ในแต่ละปีจะมีการตั้งหัวข้อหลักเอาไว้เพื่อใช้เป็นแนวทางในการสร้างกลุ่มทั้ง 3 กลุ่ม เช่น ในปี พ.ศ. 2543 หัวข้อหลักคือ "สี" กลุ่มผสมทั้ง 3 กลุ่มที่ตั้งขึ้นมาในปีนั้นก็จะตั้งชื่อให้เกี่ยวข้องกับสีต่าง ๆ ได้แก่ "อากางูมิ 4" (อากางูมิ แปลว่า สีแดง), "คีโระ 5" (คีโระ แปลว่า สีเหลือง) และ "อาโออิโระ 7" (อาโออิโระ แปลว่า สีน้ำเงิน) เป็นต้น
งานอัลบั้มเพลงในแต่ละกลุ่มจะแบ่งเป็น 2 หน้า คือหน้าเอและหน้าบี โดยเพลงหน้าบี จะเป็นเพลงที่ทั้ง 3 กลุ่มร้องเหมือนกันหมด ส่วนเพลงในหน้าเอ จะเป็นเพลงที่ร้องเฉพาะแต่ละกลุ่ม ซึ่งจะมีแนวเพลงที่แตกต่างกันออกไป
ปัจจุบัน ปี พ.ศ. 2548 ถือเป็นปีสุดท้ายที่มีการสร้างกลุ่มนักร้องผสมขึ้น เนื่องจากว่าในปีถัดมา (พ.ศ. 2549) ทางเฮลโล! พรอเจกต์ ก็ไม่ได้สร้างกลุ่มนักร้องประเภทนี้ขึ้นมาอีก
เพลงของกลุ่มนักร้องผสมฯ ที่นำกลับมาร้องใหม่.
ถึงแม้ว่ากลุ่มนักร้องผสมของเฮลโล! พรอเจกต์ จะมีอายุของกลุ่มที่สั้น แต่เพลงหลาย ๆ เพลงของกลุ่มเหล่านั้นก็ยังคงมีศิลปินในสังกัดเดียวกันนำมาร้องใหม่ในแนวของตนเองอยู่หลายต่อหลายครั้ง ทั้งในการแสดงคอนเสิร์ตและบันทึกลงอัลบั้มของตัวเอง
ตารางนี้จะกล่าวถึงเพลงของกลุ่มนักร้องผสมฯ ต่าง ๆ ทั้งหมดที่ถูกนำกลับมาร้องใหม่
ไทป์ 90

Type 90 หรือรถถังแบบ 90 เป็นรถถังหลักที่กองกำลังป้องกันตนเองทางบกญี่ปุ่น เลือกใช้เข้าประจำการอยู่ในปัจจุบันโดยผู้ผลิตคือ Mitsubishi Heavy industries Type90 ถูกออกแบบมาเพื่อทดแทน รถถัง Type61 เดิมที่เก่าและต้องปลดประจำการ Type90 จะทยอยเข้าประจำการทดแทนทั้งหมดรวมถึง รถถัง Type74 ด้วย Type90เข้าประจำการในปี 1990 Type มีราคาราวๆ 790 ล้านเยนหรือประมาณ 7.4 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ตามค่าเงินเมื่อปี 2008
ที่มาของการพัฒนาเริ่มต้นหลังจากการรับรถถัง Type74 เข้าประจำการผู้บังคับการกองกำลังป้องกันตนเองญี่ปุ่นก็เริ่มมองหาหรือพินิจพิจารณารถถังใหม่ต่อไปที่มีขีดความสามารถในการเอาชนะรถถัง T-72 ของโซเวียต ได้อย่างสิ้นเชิงผลของโครงการที่เริ่มตั้งแต่ครั้งนั้น ออกมาเป็นรถต้นอบบในรหัส TK-X MBTซึ่งดำเนินอยู่ในช่วงระหว่างปี 1977-1979 การพัฒนาโครงการดังกล่าวได้รับความร่วมมือจาก Mitsubishi Heavy industries และ เจ้าหน้าที่ระดับแนวหน้าของสถาบันวิจัยและพัฒนาอุตสาหกรรมเพื่อการป้องกันประเทศแห่งประเทศญี่ปุ่น (TRDI)โดยมีผู้เข้าร่วมโครงการอีกจำนวนหนึ่งได่แก่บริษัทอุตสาหกรรมโลหะแห่งประเทศญี่ปุ่น (Japan Steelwork Limited) บริษัทไดกิ้น (Daikin industries Limited) มิตซูบิชิ อิเล็กทริค(mitsubishi electric) ฟูจิสิคอมพิวเตอร์ (Fujisu) และ NEC
โครงการถูกกำหนดให้เสร็จสมบูรณ์ในปี 1980 ซึ่งก็เสร็จตามคาดด้วยรถต้นแบบ 2 คันทั้ง 2 คันติดอาวุธหลักเป็นปืนใหญ่ 120 มม. (ผลิตโดยกลุ่มบริษัท อุตสาหกรรมโลหะญี่ปุ่น) และกระสุนของญี่ปุ่นเอง(ผลิตโดยบริษัทไดกิ้น) เสร็จสมบูรณ์ในปี 1982-1984 แต่สำหรับการทดสอบในส่วนของโลหะผสม การทดสอบยิง การแก้ไขและปรับปรุงต่างๆจะยังคงดำเนินต่อเนื่องจนถึงปี 1986
Type90 ต้นแบบชุดทที่ 2จะประกอบขึ้นระหว่างปี 1986-1988 ซึ่งมีการเปลี่ยนแปลงส่วนหลักๆหลายจุดเช่นเปลี่ยนปืนใหญ่หลักเป็นปืนใหญ่ลำกล้องเรียบขนาด 120 มม. จาก Rheinmetall ซึ่งเป็นแบบเดียวกับที่ใช้ติดตั้งบนรถถัง Leopard2 ของเยอรมันรวมถึงรถถังรุ่นปรับปรุงของรถถังหลัก M1A2 Abrams ของ สหรัฐ ด้วย
สำหรับ Type90 ชุดที่ 2 ทางญี่ปุ่นยังไม่ได้ผลิตเพื่อใช้งานเป็นทางการแต่เพื่อการทดสอบ สมรรถนะต่อไปอีกเกือบ 10ปี จนถึงปี 1989 และมอบชื่อรหัสให้มันอย่างเป็นทางการในปี 1990 ในชื่อรหัส Type90
สำหรับปืน 120มม. ของ Rheinmetall แห่งเยอรมนี เพื่อผลิตใช้เองในประเทศไม่เพียงแต่ตัวปืนเท่านั้นยังรวมไปถึงระบบภายในทั้งหมด ก็ถูกผลิตขึ้นเองในญี่ปุ่นเช่นกัน จึงพอจะกล่าวได้ว่ารถถังคันนี้ทั้งคัน ผลิต Made in Japan ทั้งสิ้นก็ไม่ผิดเท่าไหร่นัก ในด้านระดับอาวุธดังที่ได้รับไปญี่ปุ่นใช้ระบบการทำงานของปืนหลักด้วยปืนใหญ่ Rheinmetall L44 ขนาด 120มม.ซึ่งซื้อลิขสิทธิ์มาผลิตโดยบริษัทอุตสาหกรรมโลหะประเทศญี่ปุ่น(ในเอเชีย ยังมีรถถังอีกแบบที่ใช้ปืนรุ่นนี้คือ K1A1 ของกองทัพเกาหลีใต้) ก่อนหน้านี้ในชุดทดสอบชุดแรกทางญี่ปุ่นได้ประสบความสำเร็จในการทำปืนใหญ่ลำกล้องเรียบของตัวเองมาแล้วแต่กระนั้นศักยภาพของ L44 ก็ยังสูงกว่ารุ่นที่ทำเองอยู่ดีญี่ปุ่นจึงแก้ปัญหาด้วยการซื้อลิขสิทธิ์มาผลิตเองหลังจากผลิตออกสู่สายตาชาวโลกก็มีการปรับปรุงระบบควบคุมการยิงและระบบการเล็งเป้าด้วยเลเซอร์แบบ Yttrium-Aluminium Garnet ซึ่งสามารถเล็งเป้าหมายได้ไกล 3,000 - 5,000 เมตร และมีระบบคํนวณกระสุนตกแสดงผลก้วยจอ 32บิท ติดตั้งระบบค้นหา และ มองทศันวิสัยด้วยความร้อน พร้อมระบบติดตามค้นหาเป้าหมายโดยอัตโนมัติในส่วนของปืนยังเพิ่ม