pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
โคตรรักเอ็งเลย

โคตรรักเอ็งเลย  ผลงานกำกับภาพยนตรเรื่องแรกของภูพิงค์ พังสะอาด (พิง ลำพระเพลิง) มือเขียนบทละครและภาพยนตร์ชั้นแนวหน้าคนหนึ่งของประเทศ โดยเล่าเรื่องของความรักในอีกมุมมองหนึ่ง และนำประสบการณ์ชีวิตของตนเองมาถ่ายทอดเป็นภาพยนตร์เรื่องนี้ โดยได้เพื่อนรุ่นน้องร่วมสถาบันอย่าง โน้ส-อุดม แต้พานิช และเปิดโอกาสให้เขาเลือกนางเอกเอง โดยได้ ไหม-วิสา สารสาส มารับบทเป็นภรรยาของโน้สในภาพยนตร์
เรื่องย่อ.
รงค์ (อุดม แต้พานิช) กับแดง (วิสา สารสาส) สามีภรรยาที่ใช้ชีวิตคู่กันมาถึง 7 ปี กำลังจะต้องมีอันจบลง เมื่อการมาของมือที่สามอย่างรักษ์ (อครา อมาตยกุล) ทำให้ความรักของรงค์กับแดง ต้องมีวันหมดอายุ ทำให้รงค์ต้องใช้ชีวิตอย่างโดดเดี่ยวเพียงลำพังในระยะหนึ่ง แต่หลังจากนั้น รงค์ก็เริ่มเรียนรู้ถึงความหมายของชีวิตคู่ เขาจึงจำเป็นต้องพิสูจน์กับตัวเอง ว่าคนที่สำคัญกับเขามากที่สุดในชีวิต ก็คือภรรยาของเขาเอง
เมจิกไนท์ เรย์เอิร์ธ

เมจิกไนท์ เรย์เอิร์ธ (; โรมาจิ: "Majikkunaito Reiāsu"; : ทับศัพท์จาก Magic Knight Rayearth) เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น ผลงานของแคลมป์ ลงตีพิมพ์ในนิตยสารนากาโยชิ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2536-2539 ฉบับรวมเล่มแบ่งเป็น 2 ภาค ภาคละ 3 เล่ม เรื่องราวเกี่ยวกับเด็กสาว 3 คนที่ได้มาพบกันโดยบังเอิญบนหอโตเกียว และถูกเรียกไปยังโลกต่างมิติด้วยกัน เพราะทั้ง 3 คือนักรบที่ถูกเลือก โดยมีจุดที่น่าสังเกตคือ นอกจากตัวละครหลักทั้ง 3 คนแล้ว ชื่อของตัวละครอื่นๆ และอาณาจักรที่ปรากฏในเรื่อง ต่างเป็นชื่อรุ่นของรถยนต์ทั้งสิ้น
เมจิกไนท์ เรย์เอิร์ธ ได้ถูกสร้างเป็นอนิเมะ ออกอากาศครั้งแรกในประเทศญี่ปุ่นเมื่อปี 2537 ทางสถานีโยมิอุริทีวี จากนั้นในปี 2540 ก็ได้ถูกสร้างเป็นโอวีเอ ความยาว 3 ตอนจบ โดยเปลี่ยนผู้ออกแบบตัวละครจาก อาสึโกะ อิชิดะ มาเป็น เมงุมิ คาโดโนโซโนะ และได้ มิจิทากะ คิคุจิ มาเป็นผู้ออกแบบหุ่นยนต์
ในประเทศไทย สำนักพิมพ์วิบูลย์กิจเป็นผู้ได้รับลิขสิทธิ์ตีพิมพ์ รวม 2 ภาค 12 เล่มจบ เพราะได้ตีพิมพ์โดยนำต้นฉบับญี่ปุ่น 1 เล่ม มาแบ่งครึ่งเป็น 2 เล่ม อีกทั้งระยะเวลาการตีพิมพ์ของภาค 1 กับภาค 2 นั้นก็ห่างกันถึง 9 ปี (ภาคแรกตีพิมพ์เมื่อปี 2539 ส่วนภาค 2 ตีพิมพ์เมื่อปี 2548) สำหรับฉบับอนิเมะเคยออกอากาศทางช่อง 9 อ.ส.ม.ท. เมื่อปี พ.ศ. 2540 ในช่วงของ ช่อง 9 การ์ตูน โดยใช้ชื่อเรื่องว่า นักรบสาวเรย์เอิร์ธ เวลา 09.00-09.30 น. และออกอากาศซ้ำในปี พ.ศ. 2541 เวลา 07.30-08.00 น. ส่วนฉบับโอวีเอ ออกวางจำหน่ายในรูปแบบ VCD และ DVD โดย DEX
ฉางชา

ฉางชา  หรืออ่านตามเสียงฮกเกี้ยน เตียงสา เป็นเมืองหลวงและเมืองที่มีประชากรมากที่สุดในมณฑลหูหนาน ในภาคกลาง-ใต้ของสาธารณรัฐประชาชนจีน ครอบคลุมพื้นที่ มีอาณาเขตทางทิศเหนือติดกับเยฺว่หยางและอี้หยาง ทิศตะวันตกติดกับโหลวตี่ ทิศใต้ติดกับเซียงถันและจูโจว และทิศตะวันออกติดกับอี๋ชุนและผิงเซียงของมณฑลเจียงซี จากข้อมูลสำมะโนปี ค.ศ. 2010 ฉางชามีผู้อยู่อาศัย 7,044,118 คน คิดเป็นร้อยละ 10.72 ของประชากรทั้งหมดของมณฑล ฉางชาเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มนครหรืออภิมหานครฉางจูถัน
ประวัติศาสตร์.
การตั้งหลักปักฐานแรกที่สุดถูกค้นพบในสหัสวรรษแรกโดย 202 BC มันคือเมืองที่ตั้งป้อมระหว่างแล้ว ราชวงศ์ฮั่นคือเมืองหลวงของราชอาณาจักร ฉางชา หลุมฝังศพ Mawangdui ที่ฉลองของราชวงศ์ฮั่นแต่ถูกตั้งอยู่อีกครั้งในศตวรรษ 15 ราชวงศ์หมิงใน 1903
เศรษฐกิจ.
ในปี 2005 GDP ของฉางชาได้เติบโตที่หนึ่งเฉลี่ยของ 14% ต่อปีจาก 2001-2005 เปรียบเทียบกับชาติเฉลี่ยของ 9% ระหว่างปี 2005
เฉิงตู

เฉิงตู หรืออ่านตามเสียงแต้จิ๋ว เชงโต๋ (Sichuanese Pinyin: "Cen2-du1") เป็นนครระดับกิ่งมณฑลซึ่งเป็นเมืองหลวงของมณฑลเสฉวน เป็นหนึ่งในสามนครที่มีประชากรมากที่สุดในภาคตะวันตกของประเทศจีน โดยอีกสองแห่ง คือ ฉงชิ่งและซีอาน ในปี ค.ศ. 2014 พื้นที่เฉิงตูทั้งหมดมีประชากร 14,427,500 คน ซึ่งมากที่สุดในมณฑลเสฉวน และมีประชากรในเขตเมืองจำนวน 10,152,632 คน เฉิงตูได้รับการจัดระดับว่าเป็นนครโลกระดับเบตาบวก ตามข้อมูลของเครือข่ายวิจัยโลกาภิวัตน์และนครโลก
เฉิงตูตั้งอยู่บริเวณลุ่มแม่น้ำหมินใจกลางมณฑล ในปัจจุบันเป็นทั้งศูนย์กลางด้านการเมือง การทหาร และด้านการศึกษาของภูมิภาคตะวันตกเฉียงใต้ คำว่าเฉิงตูมีความหมายว่า ค่อย ๆ กลายเป็นเมือง เนื่องจากย้อนไปเมื่อราว 2,000 ปีที่แล้ว ในสมัยจิ๋นซีฮ่องเต้ ได้มีการจัดการชลประทานขึ้น เพื่อแก้ไขปัญหาน้ำท่วมที่เกิดเป็นประจำทุกปี เมื่อแก้ไขปัญหาน้ำท่วมได้ ชาวนาชาวไร่เพาะปลูกได้ดี ชีวิตความเป็นอยู่ดีขึ้น คนจึงเริ่มอพยพมาที่เมืองนี้มากขึ้นเรื่อย ๆ จึงได้ชื่อว่าเฉิงตู
ท้าวสุยาม

ท้าวสุยาม เป็นเทวราชผู้ปกครองสวรรค์ชั้นยามา 
ในวิสุทธชนวิลาสินีระบุว่า เมื่อเจ้าชายสิทธัตถะประสูติแล้วทรงพระดำเนินไป 7 ก้าวนั้น ท้าวสุยามได้ถือพัดวาลวีชนีตามเสด็จด้วย ส่วนมธุรัตถวิลาสินีระบุว่า เมื่อท้าววสวัตตียกกองทัพมารมาผจญพระองค์ขณะทรงบำเพ็ญเพียรใต้ต้นพระศรีมหาโพธิ์ ท้าวสุยามได้ถือจามรทิพย์ ซึ่งมีสิริราวกับดวงจันทร์ในฤดูสารท ยาวสามคาวุต ยืนถวายงานพัดอยู่ด้วย และมโนรถปูรณีระบุว่า ในคราวที่พระพุทธเจ้าเสด็จลงจากเทวโลก ท้าวสุยามก็ได้ถือพัดวาลวิชนีตามเสด็จอีก
ในปรมัตถโชติการะบุว่า เมื่อนางสิริมาเสียชีวิตแล้วไปเกิดเป็นเทวีของท้าวสุยาม
ท่าอากาศยานนานาชาติโดโมเดโดโว

ท่าอากาศยานนานาชาติดามาเดียดดาวา  ตั้งอยู่ที่ เมืองดามาเดียดดาวา เป็นท่าอากาศยานของ กรุงมอสโก ประเทศรัสเซีย ห่างจากตัวเมืองไปทางใต้ประมาณ 35 กิโลเมตร (22 ไมล์) เปิดให้บริการตั้งแต่ มีนาคม พ.ศ. 2507 เป็นท่าอากาศยานที่มีผู้ใช้บริการมากที่สุด เหนือท่าอากาศยานสำคัญอีกแห่งหนึ่งของกรุงมอสโก คือ เชเรเมเตียโว และยังเป็นท่าอากาศยานหลักของสายการบินเอสเซเว่นแอร์ไลน์, ครัสแอร์, โดโมเดโดโวแอร์ไลน์ และทรานแอโร
ท่าอากาศยานนานาชาติดามาเดียดดาวา (Domodedovo International Airport) รหัสท่าอากาศยาน DME เป็นหนึ่งในท่าอากาศยานหลักสามแห่งในกรุงมอสโก สหพันธรัฐรัสเซีย อีกทั้งเป็นท่าอากาศยานเพียงแห่งเดียวในกรุงมอสโกที่บริหารจัดการโดยภาคเอกชน เดิมทีสร้างขึ้นเพื่อรองรับเฉพาะเที่ยวบินภายในสหภาพโซเวียต ภายหลังสหภาพโซเวียตล่มสลาย บริษัทเครืออีสต์ไลน์ (East Line Group) ซึ่งเป็นเครือข่ายธุรกิจด้านโครงสร้างภายในท่าอากาศยานรายใหญ่ของรัสเซีย เข้ามาซื้อกิจการต่อ และเปลี่ยนโดโมเดโดโวให้เป็นท่าอากาศยานนานาชาตินับแต่นั้น โครงสร้างหลักประกอบด้วยอาคารผู้โดยสารเพียงหลังเดียว โดยแบ่งออกเป็นสองฟากสำหรับผู้โดยสารขาเข้าและผู้โดยสารขาออก
เมื่อวันที่ 24 มกราคม พ.ศ. 2554 ได้เกิดเหตุระเบิดท่าอากาศยานนานาชาติโดโมเดโดโว ซึ่งทำให้มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 35 คน และอีกอย่างน้อย 150 คน ได้รับบาดเจ็บ
รายชื่อประธานาธิบดีสาธารณรัฐฝรั่งเศส

สงครามโลกครั้งที่ 2.
ตำแหน่งประธานาธิบดีฝรั่งเศส ได้ว่างลงหลังจากเกิดสงครามโลกครั้งที่ 2 โดยประเทศฝรั่งเศสทางตอนเหนือและแคว้นอาลซัสและลอแรนถูกยึดครองโดยนาซีเยอรมัน ทำให้อดอล์ฟ ฮิตเลอร์เป็นประมุขแห่งรัฐในดินแดนดังกล่าวไปโดยปริยาย ส่วนประเทศฝรั่งเศสทางตอนใต้ หลังจากเจรจาสงบศึกกับนาซีเยอรมันแล้ว ฟีลิป เปแต็งได้ยกเมืองวีชีขึ้นเป็นเมืองหลวงแห่งรัฐฝรั่งเศส ยุคนี้ได้ถูกเรียกว่า ฝรั่งเศสเขตวีชี โดยมีฟีลิป เปแต็งดำรงตำแหน่งเป็นประมุขแห่งรัฐฝรั่งเศส ส่วนชาร์ล เดอ โกล หัวหน้าขบวนการเสรีฝรั่งเศส ที่อยู่ในระหว่างการลี้ภัยในสหราชอาณาจักรก็ประกาศไม่ยอมรับอำนาจและการสงบศึกกับนาซีเยอรมันของฟีลิป เปแต็งและตั้งตนเป็นประธานคณะกรรมการปลดปล่อยฝรั่งเศสแห่งชาติ ("Chef du Comité français de la Libération nationale") จนกระทั่งฝ่ายสัมพันธมิตรสามารถปลดปล่อยกรุงปารีสได้
นาซีเยอรมันยึดครอง.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
หลังการปลดปล่อยปารีส.
หลังยุทธการปลดปล่อยปารีส ชาร์ล เดอ โกลก็เข้ามาตั้งคณะรัฐบาลเฉพาะกาลแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศส ("Gouvernement provisoire de la République française") โดยมีตนเองเป็นประธาน และมีผู้ดำรงตำแหน่งนี้ต่อมาอีก 3 ท่าน ก่อนที่จะมีการประกาศใช้รัฐธรรมนูญฝรั่งเศสฉบับปี พ.ศ. 2489 เป็นการเริ่มต้นยุคสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 4
เซ็นได

<templatestyles src="Stack/styles.css"/>
เซ็นได (; โรมาจิ: "Sendai-shi") เป็นเมืองหลวงของจังหวัดมิยางิ ประเทศญี่ปุ่น และเป็นเมืองใหญ่สุดในภาคโทโฮกุ มีประชากรอาศัยอยู่ราวหนึ่งล้านคน และเป็นหนึ่งใน 19 นครใหญ่ที่รัฐกำหนด เซ็นไดก่อตั้งขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1600 โดยไดเมียวดาเตะ มาซามูเนะ และเป็นที่รู้จักกันดีในฉายา "เมืองแห่งต้นไม้" (杜の都) โดยมีต้นเซลโคว่าราว 60 ต้น บนถนนโจเซ็นจิ (定禅寺通) และถนนอาโอบะ (青葉通)
ในฤดูร้อน มีการจัดเทศกาลทานาบาตะเซ็นได ซึ่งมีขนาดใหญ่ที่สุดในประเทศญี่ปุ่น ในฤดูหนาว ต้นไม้จะได้รับการตกแต่งด้วยแสงสว่างนับพันในงานเทศกาลที่เรียกว่า Pageant of Starlight (光のページェント) เกือบตลอดเดือนธันวาคม 
วันที่ 11 มีนาคม พ.ศ. 2554 เมืองและพื้นที่โดยรอบได้รับความเสียหายอย่างหนักจากเหตุแผ่นดินไหวขนาด 9.0-9.1 โมเมนต์แมกนิจูดนอกชายฝั่ง และคลื่นสึนามิสูง 10 เมตรซึ่งพัดเข้าถล่มเมือง เป็นที่คาดการณ์ว่าจะมีผู้เสียชีวิตนับหลายพันคน แต่เป็นการยากที่จะประมาณการเนื่องจากชัดเจนว่ามีร่างจำนวนมากถูกพัดพาลงไปในมหาสมุทรแปซิฟิก
เขตการปกครอง.
เซ็นไดแบ่งการปกครองออกเป็น 5 เขต ได้แก่
ยามาโต้ พิฆาตยุทธการ

ยามาโต้ พิฆาตยุทธการ (; โรมาจิ: "Otoko-tachi no Yamato") เป็น ภาพยนตร์ญี่ปุ่น ที่สร้างมาจากประวัติศาสตร์ของ เรือรบยามาโตะ ใช้เงินในการสร้างมากกว่า 600 ล้านเยน ผลงานการเขียนนิยายของ จุง เฮ็มมิ และผลงานการกำกับโดย จุงยะ ซาโต ออกฉายในวันที่ 17 ธันวาคม ปี พ.ศ. 2548 ใน ประเทศญี่ปุ่น
โครงเรื่อง.
หลังจากจมไป 40 ปี เรือยามาโตะ ก็ถูกพบอีกครั้ง ในวันที่ 31 กรกฎาคม ค.ศ. 1985 ก่อนที่จะมีการสำรวจใหม่อีกครั้งในเดือน สิงหาคม ปี ค.ศ. 1999 ต่อมาในวันที่ 6 เมษายน ค.ศ. 2005 ก่อนวันครบรอบ 60 ปี การจมเรือยามาโตะเพียง 1 วัน ก็ได้มีผู้หญิงคนหนึ่งมาหาเรือ เพื่อที่จะไปยังจุดหมายที่เรือยามาโตะอยู่ และคนที่พร้อมจะพาเธอไปก็คือหนึ่งในลูกเรือยามาโตะ และยังเป็นเพื่อนเก่ากับพ่อของเธอเองอีกด้วย
แมกซิส

แมกซิส  เป็นบริษัทผลิตวิดีโอเกมจากสหรัฐอเมริกา ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของบริษัท อิเลคโทรนิค อาร์ต ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2530 (ค.ศ. 1987) ตั้งอยู่ที่ เอเมรีวิลล์ รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา เกมคอมพิวเตอร์ที่รู้จักกันดีของบริษัทนี้ก็คือเกมส์ชุด เดอะซิมส์ และ เกมชุดซิมซิตี
ท่าอากาศยานปุลโคโว

ท่าอากาศยานปุลโคโว  ตั้งอยู่ที่เซนต์ปีเตอส์เบิร์ก ประเทศรัสเซีย ห่างจากตัวเมืองไปทางใต้ประมาณ 16 กิโลเมตร เป็นท่าอากาศยานที่ใหญ่เป็นอันดับ 3 ของรัสเซีย (เป็นรองจากโดโมเดโดโว และเชเรเมเตียโว) เดิมมีชื่อว่าท่าอากาศยานชอสเซนายา และยังเป็นท่าอากาศยานหลักของรอสซิยาแอร์ไลน์
แคว้นลัตซีโย

ลัตซีโย  เป็นหนึ่งในยี่สิบแคว้นของประเทศอิตาลี ตั้งอยู่ทางตอนกลางของประเทศ มีอาณาเขตจรดแคว้นตอสคานา แคว้นอุมเบรีย แคว้นมาร์เค แคว้นอาบรุซโซ แคว้นโมลีเซ แคว้นคัมปาเนีย และทะเลติร์เรเนียน แบ่งเขตการปกครองออกเป็น 5 จังหวัด ได้แก่ โฟรซีโนเน (Frosinone), ลาตีนา (Latina), รีเอตี (Rieti), โรม (Roma) และวีแตร์โบ (Viterbo) เมืองหลักของแคว้นคือโรมซึ่งยังเป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของอิตาลีอีกด้วย
ลัตซีโยเป็นแคว้นที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์ ศิลปกรรม สถาปัตยกรรม ศาสนา และวัฒนธรรมของอิตาลี ในแคว้นมีสโมสรกีฬาสำคัญสองทีมคือ สโมสรกีฬาลัตซีโยและสโมสรกีฬาโรมา
เอบซีดิก

เอบซีดิก หรือ รหัสสับเปลี่ยนเลขฐานสิบเข้ารหัสฐานสองแบบขยาย  เป็นรหัสอักขระ 8 บิตที่พัฒนาโดยบริษัท IBM ซึ่งพัฒนาสำหรับระบบปฏิบัติการขนาดใหญ่ โดยเป็นรหัสสำหรับไฟล์ข้อความที่ใช้กับระบบปฏิบัติการ IBM OS-390 สำหรับเครื่องแม่ข่าย S/390 และบริษัทจำนวนมากใช้กับโปรแกรมประยุกต์ legacy application และฐานข้อมูล ในไฟล์เอบซีดิก ตัวอักษรพยัญชนะและตัวเลขได้รับการนำเสนอเป็นเลขฐานสอง 8 บิต (8 ตัวอักษรของ 0 และ 1) ทำให้สามารถสร้างรหัสได้ 256 รหัส (2 ยกกำลัง 8) ได้แก่ ตัวพยัญชนะ ตัวเลข และเครื่องหมายพิเศษ แต่ในปัจจุบันนิยมใช้รหัสแอสกี (ASCII) มากกว่า
การถนอมอาหาร

การถนอมอาหาร  รวมถึงกระบวนการเก็บและรักษาอาหาร เพื่อชะลอการเน่าเสียของอาหาร หรือป้องกันโรคอาหารเป็นพิษ ในขณะที่ยังรักษาคุณค่าทางโภชนาการ สีสัน และกลิ่นให้คงอยู่ด้วย การทอด การปิ้ง การอบ การสีข้าว
กระบวนการถนอมอาหาร.
การถนอมอาหารมักจะเกี่ยวข้องกับ การยับยั้งการเติบโตของแบคทีเรีย เชื้อรา และจุลินทรีย์อื่นๆ และการหน่วงปฏิกิริยาระหว่างไขมันกับออกซิเจนในอากาศ ซึ่งเป็นสาเหตุของการเน่าเสีย (rancidity) ของอาหาร รวมถึงการรักษาอายุตามธรรมชาติและสีสันของอาหารซึ่งเกิดจากการปรุงอาหาร เช่น การเปลี่ยนเป็นสีน้ำตาลของเนื้อแอปเปิลเมื่อสัมผัสกับอากาศ และการถนอมอาหารบางประเภทจำเป็นต้องปิดผนึกอาหารหลังจากที่ผ่านกระบวนการต่างๆ เพื่อป้องกันการเกิดปัจจัยของการเน่าเสีย ทำให้อาหารนั้นสามารถเก็บไว้ได้นานมากกว่าปกติ
กระบวนการถนอมอาหารอาจประกอบด้วย
ความเป็นมา.
การถนอมอาหารมีให้เห็นในประวัติศาสตร์ตั้งแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์จนถึงปัจจุบัน โดยแบ่งเป็นแต่ละยถคดังนี้
ยุคก่อนประวัติศาสตร์.
สมัยก่อนประวัติศาสตร์มนุษย์ยังไม่เข้าใจว่าการถนอมอาหารทำอย่างไร ในสมัยโรมันโบราณส่งนักวิ่งไปยังเทือกเขาแอลป์เพื่อเอาหิมะมาใส่ในอาหาร เพื่อให้อาหารเย็นและเก็บได้นานยิ่งขึ้น ต่อมาก็มีการพยายามหาสิธีถนอมอาหารหลังจากเก็บเกี่ยวหรือหลังจากล่าสัตว์มาเป็นอาหาร ให้เก็บใว้ได้นานและอร่อยยิ่งขึ้นโดยการใช้ความร้อนจากไฟ และทำให้มีควาทปลอดภัยต่อการบริโภคมากยิ่งขึ้น และช่วยยืดอายุการเก็บรักษาใว้ได้ในระยะเวลานึง และการเก็บใว้ในถํ้าหรือห้องใต้ดินก็เป็นอีกวิธีหนึ่งที่มนุษย์เราใช้เพื่อเก็บให้เย็นในฤดูร้อนและป้องกันไม่ให้อาหารกลายเป็นนํ้าแข็งในฤดูหนาว
อ้าวอิง.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
ภาษาวาไร

ภาษาวาไร (อักษรโรมัน: Waray), ซามาร์-เลเต หรือ ซามาร์ เป็นภาษาที่ใช้พูดในจังหวัดซามาร์, นอร์เทิร์นซามาร์, อีสเทิร์นซามาร์, เลเต และบีลีรันในฟิลิปปินส์ จัดอยู่ในภาษาตระกูลวิซายัน มีความเกี่ยวข้องกับภาษาเซบูและใกล้เคียงกับภาษาฮีลีไกโนน
ไวยากรณ์.
คำเชื่อม.
ภาษาวาไรไม่มีคำที่ตรงกับกริยา to be ในภาษาอังกฤษ ตัวอย่างเช่น ในภาษาตากาล็อก Siya ay maganda = หล่อนสวย คำ ay บอกถึงความเชื่อโดยทั่วไปแต่ไม่ได้ตรงกับ is ในภาษาอังกฤษ และเป็บคำเชื่อมบอกถึงการกลับประโยคในภาษาตากาล็อกด้วย แต่ภาษาวาไรไม่มีคำเชื่อมลักษณะนี้ คำว่า หล่อนสวยจะใช้ว่า Mahusay hiya หรือ Mahusay iton hiya โดย iton เป็นคำนำหน้านาม หรือประโยค นี่คือหมา ใช้ว่า Ayam ini คำว่าหมา (ayam) จะวางอยู่หน้าคำว่านี่ (ini) โดยไม่มีคำเชื่อม ภาษาวาไรจึงต่างจากภาษาตากาล็อกที่ไม่สามารถกลับให้ประธานขึ้นต้นประโยคได้ 
อย่างไรก็ตาม ภาษาวาไรยังมีโครงสร้างบอกถึง การเป็น จะเป็น และกลายเป็น เช่น
สัทวิทยา.
ภาษาวาไรมีพยัญชนะ 16 ตัว: p, t, k, b, d, g, m, n, ng, s, h, w, l, r และ y. มีสระหลัก 3 ตัว: [a], [/[i], และ [o]/[]. [i]/[ และ []/[o] เสียงคล้ายกันแต่ [o] เป็นเสียงของ[] ในพยางค์ท้าย. แม้ว่าจะมีเสียงแยกกันสำหรับพยัญชนะแต่ละตัว ตัว [d] และ [] มีเสียงคล้ายกันแต่ใช้แทนกันไม่ได้เช่น "palaron" (โชคดี) [จาก "palad", ปาล์ม] แต่ไม่ใช่ "paladon" และ "tagadiín" (จากที่ซึ่ง) [จาก "diín", ที่] แต่ไม่ใช่ "tagariín".
ระบบการเขียน.
ระบบการเขียนที่กำหนดโดยองค์กรวิชาการภาษาวิซายันแห่งซามาร์และเลเต ยังไม่แพร่หลาย คำเดียวกันจึงสะกดต่างกันบ้าง แต่จะต่างเฉพาะสระเท่านั้น เช่น
เวียงแว่นฟ้า

เวียงแว่นฟ้าเป็นนวนิยายที่ได้รับรางวัลคณะกรรมการพัฒนาหนังสือแห่งชาติ พ.ศ. 2545 และนวนิยายดีเด่นรางวัล 7 Books Awards พ.ศ. 2547 เป็นบทประพันธ์ของ กฤษณา อโศกสิน
เรื่องย่อ.
เจ้าม่อนฟ้า หลานขุนหอคำเมืองนาย ปลอมตัวเข้ามาเมืองเชียงใหม่ ได้พบกับบัวบุรีซึ่งเป็นคนในคุ้มเจ้าหลวง เจ้าม่อนฟ้าหลงรักบัวบุรีจึงตามเข้ามาทำงานในคุ้ม ส่วนเมืองรามเป็นไพร่ ลูกพรานป่ามาจากเมืองลำปาง ได้พบกับบัวบุรีเมื่อตามเสด็จเจ้าหลวงไปดูการลากไม้ เกิดชอบพอกัน เมืองรามจึงเลือกไปทำงานเป็นช่างไม้ในคุ้มหลวง เมื่อเจ้าม่อนฟ้ารู้ว่าบัวบุรีมีใจให้เมืองรามจึงฉุดบัวบุรีหนีกลับไปเมืองนายและแต่งงานกับนางที่นั่น
เมื่อเมืองรามรู้ว่าบัวบุรีถูกฉุดไปเมืองนาย เมื่อสบโอกาสจึงออกเดินทางตามไปและไปพบเจ้าม่อนฟ้าที่เมืองมอกใหม่ ขณะที่เจ้าม่อนฟ้าออกมาดูลาดเลาข่าวศึก เกิดทะเลาะกัน เมืองรามถูกเจ้าม่อนฟ้าแทงบาดเจ็บสาหัส แต่ได้ชาวเมืองมอกใหม่ช่วยไว้ และกลับมาเชียงใหม่เมื่อคราวทัพเมืองมอกใหม่เข้าตีเมืองเชียงใหม่
ภาพทางประวัติศาสตร์.
นวนิยายเรื่องนี้ให้ข้อมูลเกี่ยวกับสภาพของล้านนาในช่วงปลายรัชกาลที่ 4 ถึงต้นรัชกาลที่ 5 ที่เริ่มมีปัญหาจากการคุกคามของชาติตะวันตกและการเผยแผ่ศาสนาคริสต์ ขณะนั้น อังกฤษยึดครองพม่าตอนล่างได้แล้ว ส่วนพม่าตอนบนยังเป็นอิสระแต่มีปัญหากับหัวเมืองไทใหญ่ที่เป็นประเทศราชเนืองๆ ในขณะที่หัวเมืองไทใหญ่ ล้านนา เชียงตุง ก็มีปัญหาขัดแย้งกันเองเป็นระยะๆ เช่น สงครามเชียงใหม่-เชียงตุง และสงครามระหว่างเชียงใหม่-มอกใหม่
สมเด็จพระสันตะปาปายอห์น ปอลที่ 1

สมเด็จพระสันตะปาปายอห์น ปอลที่ 1  (17 ตุลาคม ค.ศ. 1912 - 28 กันยายน ค.ศ. 1978) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาในวันที่ (26 สิงหาคม ค.ศ. 1978 - 28 กันยายน ค.ศ. 1978) สมเด็จพระสันตะปาปาฟรานซิส ประกาศให้ สมเด็จพระสันตะปาปายอห์น ปอลที่ 1 เป็นบุญราศีแห่งนครรัฐวาติกัน
พระประวัติ.
สมเด็จพระสันตะปาปายอห์น ปอลที่ 1 มีพระนามเดิมว่า อัลบีโน ลูเชียนี ถือกำเนิดในครอบครัวที่ค่อนข้างขัดสน ท่านได้อุทิศตนให้กับพระผู้เป็นเจ้าในฐานะนักบวช ได้ดำรงตำแหน่งสำคัญ เช่น บิชอปแห่งวิตโตรีโอเวเนโต (ค.ศ. 1958-1969) และอัครบิดรแห่งเวนิส (ค.ศ. 1969-1978) ตามลำดับ ได้รับแต่งตั้งเป็นพระคาร์ดินัลในปี ค.ศ. 1973 ด้วยความไม่ทะเยอทะยานทำให้ท่านยิ่งเป็นที่รักใคร่ของทุกคน โดยเฉพาะองค์สมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 6 
เมื่อสมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 6 สิ้นพระชนม์ลงด้วยโรคพระหทัยวายเฉียบพลัน พระคาร์ดินัลอัลบีโน ลูเชียนี เป็นผู้ถูกเลือกด้วยฉันทามติจากที่ประชุมคณะพระคาร์ดินัล ด้วยความถ่อมพระองค์ทรงพยายามขอร้องว่า ไม่ต้องการสวมมงกุฎพระสันตะปาปา หรือนำแห่ขึ้นพระที่นั่งอันศักดิ์สิทธิ์ของพระสันตะปาปาตามสมณประเพณี แต่ก็ไร้ผลเพราะผู้ที่จะเป็นพระสันตะปาปาจำต้องผ่านพิธีศักดิ์สิทธิ์เหล่านี้ทุกอย่าง คงมีเพียงอย่างเดียวที่เป็นไปตามคำขอคือ การปฏิญาณพระองค์ที่ระเบียงพระบัญชรที่ทำขึ้นอย่างเรียบง่ายโดยมีพระคาร์ดินัลผู้ช่วยทำพิธีคือคาร์ดินัลโยเซฟ รัทซิงเงอร์
การสิ้นพระชนม์.
วันที่ 17 ตุลาคม ค.ศ. 1978 หลังจากดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาเพียง 1 เดือน 2 วัน หรือ 33 วัน พระคาร์ดินัลผู้ใกล้ชิดพบร่างของพระสันตะปาปาฟุบอยู่กับโต๊ะทรงงาน ในพระหัตถ์ยังทรงถือเอกสารค้างอยู่ ครั้นเมื่อเข้าไปถวายการปฐมพยาบาลก็ปรากฏว่าพระองค์สิ้นพระชนม์แล้ว มีข้อสันนิษฐานว่าอาจทรงถูกลอบปลงพระชนม์ หรือเกิดพระอาการเสวยยาเกินขนาด เนื่องด้วยมีโรคประจำพระองค์คือโรคพระหทัย แต่อย่างไรก็ตามไม่ได้มีการชันสูตรพระศพ เพราะถือเป็นเรื่องต้องห้ามของวาติกัน
สมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 6

สมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 6  ดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1963 ถึง ค.ศ. 1978 สืบต่อจากสมเด็จพระสันตะปาปาจอห์นที่ 23 ผู้เรียกประชุมสังคายนาวาติกันครั้งที่สอง เมื่อได้รับตำแหน่งพระสันตะปาปาก็ทรงสืบสานงานการประชุมสังคายนานั้นต่อ ซึ่งมีผลให้พระศาสนจักรโรมันคาทอลิกได้ส่งเสริมและสนับสนุนงานด้านคริสตศาสนสัมพันธ์กับนิกายโปรเตสแตนต์และอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์เรื่อยมาจนปัจจุบัน
ก่อนได้รับเลือกเป็นพระสันตะปาปา พระองค์เคยทำงานรับใช้ใกล้ชิดกับสมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 12 โดยทำงานที่สำนักเลขาธิการแห่งรัฐวาติกัน และพระสันตะปาปาปิอุสที่ 12 นี้เองได้แต่งตั้งพระองค์เป็นอัครมุขนายกแห่งมิลาน ต่อมาได้รับแต่งตั้งเป็นเลขาธิการสภามุขนายกแห่งอิตาลีอีกด้วย ต่อมาในสมณสมัยของสมเด็จพระสันตะปาปาจอห์นที่ 23 พระองค์ได้รับแต่งตั้งเป็นพระคาร์ดินัล และได้รับเลือกเป็นพระสันตะปาปาหลังจากสมเด็จพระสันตะปาปาจอห์นที่ 23 ได้สิ้นพระชนม์
พระองค์เลือกใช้พระนามว่า เปาโล เพื่อสื่อถึงการเน้นพันธกิจทางด้านการประกาศข่าวดีเหมือนนักบุญเปาโลอัครทูต นอกจากนี้หลังจากการสิ้นพระชนม์ของสมเด็จพระสันตะปาปาจอห์นที่ 23 พระองค์ยังคงสานงานการประชุมสังคายนาวาติกันครั้งที่สองนั้นต่อ ซึ่งมาแล้วเสร็จในสมณสมัยสมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 2
ในวันพฤหัสบดีที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2555 สมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 16 โดยสมณะกระทรวงการแต่งตั้งนักบุญ ได้ประกาศว่าสมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 6 ทรงเปี่ยมด้วยวีรคุณธรรม จึงเป็นผู้น่าเคารพ ซึ่งเป็นกระบวนการขั้นต้นก่อนการประกาศเป็นนักบุญในลำดับต่อไป
ต่อมาในวันที่ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2557 สมเด็จพระสันตะปาปาฟรานซิสได้ทรงลงนามรับรองในการเกิดอัศจรรย์ ตามที่พระคาร์ดินัลเอนเจโล อามาโต สมณมนตรีว่าการสมณะกระทรวงการแต่งตั้งนักบุญได้เสนอ และประกาศให้มีศาสนพิธีในวันที่ 19 ตุลาคม พ.ศ. 2557 เพื่อแต่งตั้งสมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 6 ขึ้นเป็นบุญราศี ในขั้นตอนต่อจากนี้สมณะกระทรวงการแต่งตั้งนักบุญจะต้องได้รับรายงานและพิสูจน์การเกิดอัศจรรย์อีกหนึ่งครั้ง ก่อนที่พระสันตะปาปาจะลงนามรับรองและดำเนินการประกาศเป็นนักบุญต่อไป
สมเด็จพระสันตะปาปายอห์นที่ 23

สมเด็จพระสันตะปาปายอห์นที่ 23  มีพระนามเดิมว่าอันเจโล จูเซปเป รอนกัลลี (Angelo Giuseppe Roncalli) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1958 ถึง ค.ศ. 1963
พระองค์เป็นบุตรคนที่สี่ในบรรดาพี่น้องทั้งหมดสิบสี่คนในครอบครัวเกษตรกรชาวแคว้นลอมบาร์เดีย ได้รับศีลอนุกรมเป็นบาทหลวงเมื่อวันที่ 10 สิงหาคม ค.ศ. 1904 ได้ตำรงตำแหน่งสำคัญหลายตำแหน่งในคริสตจักรโรมันคาทอลิก เช่น เอกอัครสมณทูตประจำประเทศฝรั่งเศส บัลแกเรีย กรีซ และตุรกี และในวันที่ 12 มกราคม ค.ศ. 1953 สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 12 ได้แต่งตั้งพระองค์เป็นพระคาร์ดินัลประมุขเขตอัครบิดรเวนิส
พระคาร์ดินัลรอนกัลลีได้รับเลือกเป็นพระสันตะปาปาเมื่อวันที่ 28 ตุลาคม ค.ศ. 1958 เลือกใช้พระนามยอห์น เป็นพระนามพระสันตะปาปา พระองค์ได้เรียกประชุมสังคายนาวาติกันครั้งที่สอง ซึ่งเปิดประชุมครั้งแรกวันที่ 11 ตุลาคม ค.ศ. 1962 และสิ้นพระชมน์ก่อนที่สังคายนาครั้งนี้จะสิ้นสุดลง สิริรวมสมณสมัย 4 ปีครึ่ง 
พระศพของพระองค์ถูกฝังที่ใต้มหาวิหารนักบุญเปโตรเมื่อวันที่ 6 มิถุนายน ค.ศ. 1963 และมีการเริ่มกระบวนการประกาศให้พระองค์ได้เป็นนักบุญตั้งแต่ 18 พฤศจิกายน ค.ศ. 1965 โดยสมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 6 ผู้สืบตำแหน่งพระสันตะปาปาต่อจากพระองค์ ประกาศให้พระองค์เป็นผู้รับใช้พระเป็นเจ้า ต่อมาได้เป็นผู้น่าเคารพตั้งแต่วันที่ 20 ธันวาคม ค.ศ. 1999 และได้รับการประกาศเป็นบุญราศีเมื่อวันที่ 3 กันยายน ค.ศ. 2000 โดยสมเด็จพระสันตะปาปายอห์น ปอลที่ 2 และในที่สุดพระองค์ก็ได้รับการประกาศเป็นนักบุญในวันที่ 27 เมษายน ค.ศ. 2014 โดยสมเด็จพระสันตะปาปาฟรานซิส
สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 12

สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 12  พระสันตะปาปาพระองค์ที่ 260 พระประมุขแห่งนครรัฐวาติกัน ดำรงตำแหน่งตั้งแต่วันที่ 2 มีนาคม ค.ศ. 1939 ถึงวันที่ 9 ตุลาคม ค.ศ. 1958 มีพระนามเดิมว่า เอวเจนีโอ มาเรีย จูเซปเป โจวันนี ปาเชลลี
ก่อนได้รับเลือกเป็นพระสันตะปาปา พระองค์เคยดำรงตำแหน่งเลขาธิการกรรมการคริสตจักรวิสามัญ เอกอัครสมณทูตประจำประเทศเยอรมนี (ค.ศ. 1917 - 1929) และพระคาร์ดินัลเลขาธิการแห่งรัฐ ในช่วงนี้พระองค์ได้แสดงพระปรีชาสามารถในการทำสนธิสัญญากับชาติยุโรปและละตินอเมริกา โดยเฉพาะอย่างยิ่งการทำความตกลงไรช์คอนคอร์ดัทกับรัฐบาลนาซีเยอรมนี เพื่อปกป้องคริสตจักรโรมันคาทอลิกในประเทศเยอรมนีเวลานั้น และการที่พระองค์ไม่เอ่ยถึงชะตากรรมของชาวยิวต่อสาธารณชน ก็ทำให้พระองค์ถูกวิพากษ์วิจารณ์อย่างมาก แต่นอกจากนั้นเบื้องหลัง พระสันตปาปาได้มีส่วนรู้ร่วมเห็นกับการลอบสังหารฮิตเลอร์ของเหล่าผู้บัญชาการระดับสูงเยอรมันที่มีความเกลียดต่อฮิตเลอร์ทั้งในช่วงก่อนและระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง พระองค์ได้ให้ความช่วยเหลือแก่พวกเขาว่าจะเป็นผู้ประสานงานกับอังกฤษให้ยอมรับรัฐบาลชุดใหม่หลังนาซีถูกโค่นล้ม เนื่องจากความหวังที่จะหยุดยั้งการฆ่าล้างเผ่าของนาซีในทวีปยุโรป การกระทำของพระองค์นั้นเกือบจะตกเป็นเป้าหมายของนาซี
เมื่อสงครามโลกสิ้นสุดลง พระองค์เน้นพระกรณียกิจด้านการส่งเสริมสันติภาพและการปรองดอง รวมทั้งใช้มาตรการที่อ่อนโยนต่อประเทศฝ่ายอักษะ ในสมณสมัยของพระองค์เป็นช่วงที่มีการเบียดเบียนคริสต์ศาสนิกชนนิกายโรมันคาทอลิกอย่างรุนแรงในประเทศค่ายตะวันออก ในด้านบทบาททางการเมืองในประเทศอิตาลี พระองค์มีส่วนสำคัญในการต่อต้านพรรคคอมมิวนิสต์แห่งอิตาลี และให้ตัดขาดผู้สนับสนุนพรรคนี้ออกจากศาสนจักร 
สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที 12 ยังใช้สิทธิ์การไม่ผิดพลั้งโดยอำนาจสูงสุดของพระสันตะปาปาเพื่อประกาศในสมณธรรมนูญ Munificentissimus Deus ปี ค.ศ. 1950 ว่าเรื่องแม่พระรับเกียรติยกขึ้นสวรรค์เป็นคำสอนต้องเชื่อ นอกจากนี้ยังทรงออกคำปราศรัยและกระจายเสียงทางวิทยุเกือบ 1,000 ครั้ง ออกพระสมณสาสน์ 41 ฉบับ ที่สำคัญเช่น Mystici Corporis เกี่ยวกับคริสตจักรเป็นพระกายของพระคริสต์ Mediator Dei เกี่ยวกับการปฏิรูปพิธีกรรม และ Humani generis เกี่ยวกับท่าทีของศาสนจักรต่อหลักเทววิทยาและวิวัฒนาการ
ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2009 สมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 16 ได้ประกาศให้สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 12 เป็น "ผู้น่าเคารพ" ซึ่งเป็นกระบวนการชั้นต้นของการประกาศเป็นนักบุญต่อไป
สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 7

สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 7  มีพระนามเดิมว่า บาร์นาบา นิกโกเลาะ มาเรีย ลุยจี กีอารามอนตี (Barnaba Niccolò Maria Luigi Chiaramonti)ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่วันที่ 14 มีนาคม พ.ศ. 2343 จนกระทั่งสิ้นพระชนม์ในวันที่ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2366 พระองค์เป็นนักพรตคณะเบเนดิกติน ทรงเชี่ยวชาญด้านเทววิทยา และเคยดำรงตำแหน่งบิชอปแห่งตีโวลีและบิชอปแห่งอีโมลา 
ในปี ค.ศ. 2007 สมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 16 ได้ประกาศแต่งตั้งพระองค์เป็นผู้รับใช้พระเป็นเจ้า ซึ่งเป็นกระบวนการขั้นแรกในการประกาศเป็นนักบุญต่อไป
สมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 13

สมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 13  มีพระนามเดิมว่า ปีเอโตร ฟรันเชสโก ออร์ซีนี (Pietro Francesco Orsini) ประสูติวันที่ 2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1649 ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1724 จนกระทั่งสิ้นพระชนม์วันที่ 21 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1730 รวมพระชนมายุได้ 81 พรรษา
เมื่อทรงปฏิญาณตนเป็นไฟรเออร์คณะดอมินิกัน มีพระนามฉายาว่า วินเซนโซ มาเรีย ออร์ซีนี (Vincenzo Maria Orsini) เคยดำรงตำแหน่งอาร์ชบิชอปแห่งมันเฟรโดเนีย อาร์ชบิชอปแห่งเซเซนา และอาร์ชบิชอปแห่งเบเนเวนโต ก่อนขึ้นดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปา หลังจากสิ้นพระชนม์ทรงได้รับแต่งตั้งเป็นผู้รับใช้พระเป็นเจ้า
สมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 13

สมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 13 (อังกฤษ: Gregory XIII) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1572 ถึง ค.ศ. 1585 ประสูติเมื่อ 7 มกราคม ค.ศ. 1502 สิ้นพระชนม์เมื่อ 10 เมษายน ค.ศ. 1585 เป็นชาวอิตาลี พระสันตะปาปาพระองค์นี้มีบทบาทสำคัญอย่างมากต่อชาวโลก คือเป็นผู้ทำปฏิทิน โดยปรับปรุงของเก่าที่มีอยู่เดิมคือ ปฏิทินจูเลียสของ จูเลียส ซีซาร์ แห่งโรมัน (จึงใช้ชื่อนี้ แทนในเดือน 7 - July) ที่แต่เดิมมีจำนวนเดือนเพียงแค่ 8 เดือนโดยไม่นับฤดูหนาว ทำให้มีปัญหาในการนับเวลา ดังนั้นประสันตะปาปาเกรกอรีจึงปรับปรุงใหม่ให้มี 12 เดือนจนถึงทุกวันนี้ ดังนั้นปฏิทินที่ใช้อยู่ทุกวันนี้ จึงมีชื่อว่า ปฏิทินเกรกอรี ตามพระนามของท่าน
สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 5

สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 5 หรือ นักบุญปิอุสที่ 5  ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1566 ถึง ค.ศ. 1572 เป็นผู้มีบทบาทสำคัญในการสังคายนาแห่งเทรนต์ การปฏิรูปคาทอลิก และปรับปรุงจารีตโรมันในคริสตจักรละตินให้มีมาตรฐาน
ในทางการเมือง พระองค์ได้ขับสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 1 แห่งอังกฤษ ออกจากศาสนจักร เพราะพระนางสนับสนุนให้คริสตจักรแห่งอังกฤษแยกตัวออกจากสันตะสำนัก และยังเบียดเบียนคริสตชนคาทอลิกจำนวนมากในอังกฤษ พระองค์ยังร่วมก่อตั้งสันนิบาตศักดิ์สิทธิ์ (ค.ศ. 1571) เพื่อต่อต้านทัพมุสลิมของจักรวรรดิออตโตมัน เมื่อสันนิบาตได้รับชัยชนะ พระองค์ได้ยกย่องว่าเป็นผลจากการอธิษฐานของพระนางมารีย์พรหมจารี และตั้งวันฉลองแม่พระแห่งชัยชนะขึ้นเป็นครั้งแรก (ปัจจุบันเรียกว่า "แม่พระแห่งลูกประคำ")
สมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 3

สมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 3  (29 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1468 - 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 1549) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1534 หลังจากกรุงโรมแตกในปี ค.ศ. 1527 และทรงดำรงตำแหน่งมาจนเมื่อเสด็จสวรรคตในปี ค.ศ. 1549 มีพระนามว่า อาเลสซันโดร ฟาร์เนเซ สมณสมัยของพระองค์เป็นช่วงที่คริสตจักรโรมันคาทอลิกกำลังระส่ำระสายจากการปฏิรูปศาสนาฝ่ายโปรเตสแตนต์ และเป็นช่วง “การปฏิรูปคาทอลิก” ที่เกิดคณะนักบวชคาทอลิกต่าง ๆ มากมาย เช่น คณะแห่งพระเยซูเจ้า คณะเตอาติน คณะบาร์นาไบต์ และคณะนักบุญฟีลิปโป เนรี คณะเหล่านี้ล้วนแต่มีผู้ติดตามกันอย่างกว้างขวาง และทรงเรียกประชุมสภาสังคายนาแห่งเทรนต์ในปี ค.ศ. 1545 นอกจากนั้นแล้วพระองค์ก็ยังทรงเป็นผู้อุปถัมภ์คนสำคัญของศิลปะและสถาปัตยกรรม และใช้คติเห็นแก่ญาติในการสร้างเสริมบารมีให้แก่ตระกูลฟาร์เนเซของพระองค์
สมเด็จพระสันตะปาปาเลโอที่ 10

สมเด็จพระสันตะปาปาเลโอที่ 10 (อังกฤษ: Leo X, 10 ธันวาคม ค.ศ. 1475 - 1 ธันวาคม ค.ศ. 1521) มีพระนามเดิมว่า โจวันนี ดิ ลอเรนโซ เดอ เมดิชี พระองค์ทรงเป็นพระสันตะปาปา ตั้งแต่วันที่ 9 มีนาคม ค.ศ. 1513 จนถึงสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1521 
พระองค์ประสูติในตระกูลเมดิชีที่มีชื่อเสียงทางการเมืองและการธนาคารในเมืองฟลอเรนซ์ จีโอวันนีทรงเป็นบุตรชายคนที่สองของโลเรนโซ เด เมดีชี ผู้ปกครองสาธารณรัฐฟลอเร็นทีน พระองค์ทรงได้รับเลือกเป็นพระคาร์ดินัลในปี ค.ศ. 1489 ภายหลังจากการสิ้นพระชน์มของสมเด็จพระสันตะปาปายูลิอุสที่ 2 จีโอวันนีทรงได้รับเลือกเป็นพระสันตะปาปาองค์ต่อไปหลังจากได้รับแรงสนับสนุนจากสมาชิกชั้นผู้น้อยของคณะอันศักดิ์สิทธิ ในช่วงแรกของการปกครองของพระองค์ ได้ทรงควบคุมปิดท้ายการประชุมสังคายนาลาเตรันครั้งที่ห้า แต่ได้พยายามที่จะดำเนินการที่เห็นด้วยในการปฏิรูป ในปี ค.ศ. 1517 พระองค์ทรงนำสงครามราคาแพงที่ประสบความสำเร็จในการให้ช่วยเหลือแก่พระนัดดาของพระองค์ที่เป็นดยุคแห่งอูร์บีโน แต่เงินในส่วนของพระสันตะปาปาได้ลดลง 
ในแวดวงฝ่ายนิกายโปรเตสแตนด์ เลโอที่ 10 ทรงมีส่วนเกี่ยวข้องด้วยการมอบใบไถ่บาปแก่ผู้ที่บริจาคเพื่อบูรณะมหาวิหารนักบุญเปโตร การกระทำเช่นนี้ได้ถูกท้าทายในไม่ช้าโดยญัตติ 95 ประการของมาร์ติน ลูเทอร์ พระองค์ทรงปฏิเสธที่จะยอมรับความถูกต้องตามกฎหมายของข้อเรียกร้องนี้คือสิ่งที่จะกลายเป็นการปฏิรูปศาสนาฝ่ายโปรเตสแตนต์ สารตราพระสันตะปาปา ฉบับปี ค.ศ. 1520 Exsurge Domine ทรงได้ประณามการคัดค้านของมาร์ติน ลูเทอร์ ทำให้การถ่ายทอดคำสอนอย่างต่อเนื่องเป็นเรื่องยาก อย่างไรก็ตาม, แผนกเหล่านี้ พระองค์ได้ก่อตั้ง Oratory of Divine Love 
พระองค์ทรงได้กู้ยืมเงินและใช้จ่ายอย่างสุรุ่ยสุร่าย ผู้มีอุปการะที่สำคัญในศิลปะ เมื่อได้มีการคัดเลือก ลีโอได้ถูกอ้างอิงถึงซึ่งมีคำกล่าวว่า "เนื่องจากพระเจ้าทรงประทานพระสันตะปาปาให้แก่พวกเรา ขอให้เราสนุกไปกับมันเถิด" ภายใต้การปกครองของพระองค์ได้มีความคืบหน้าในการบูรณะมหาวิหารนักบุญเปโตรและศิลปิน เช่น ราฟาเอลได้ตกแต่งห้องวาติกัน ลีโอยังได้ก่อตั้งมหาวิทยาลัยโรมันอีกครั้ง และส่งเสริมการศึกษาทางด้านวรรณคดี กวีนิพนธ์ และโบราณวัตถุ พระองค์สิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1521 และถูกฝังพระศพไว้ใน Santa Maria sopra Minerva กรุงโรม พระองค์ทรงเป็นพระสันตะปาปาองค์สุดท้ายที่ไม่ได้อยู่ในระเบียบวินัยนักบวชในช่วงเวลาที่พระองค์ได้รับเลือกเป็นพระสันตะปาปา
สมเด็จพระสันตะปาปายูลิอุสที่ 2

สมเด็จพระสันตะปาปายูลิอุสที่ 2 (ละติน: Julius II) พระสันตะปาปายูลิอุสที่ 2 มีพระฉายานามว่า “พระสันตะปาปาผู้เหี้ยมโหด” (Il Papa Terribile) พระนามเมื่อเกิดคือจูเลียโน จูลิอาโน เดลลา โรเวเร ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาระหว่างปี ค.ศ. 1503 ถึง ค.ศ. 1513 พระองค์เลือกพระนามพระสันตะปาปาไม่ใช่เพื่อเป็นเกียรติแก่สมเด็จพระสันตะปาปายูลิอุสที่ 1 แต่เป็นการนำนามของจูเลียส ซีซาร์ มาใช้ พระองค์เป็นหนึ่งในสมเด็จพระสันตะปาปาที่ทรงพลังอำนาจและอิทธิพลที่สุด สมเด็จพระสันตะปาปายูลิอุสที่ 2 พระองค์เป็นศูนย์กลางของยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาชั้นสูง และพระองค์ได้ทิ้งมรดกทางวัฒนธรรมและการเมืองที่สำคัญไว้ เนื่องด้วยนโยบายของพระองค์ในช่วงสงครามอิตาลี รัฐพระสันตะปาปายังคงมีความเป็นอิสระและเป็นศูนย์กลาง และวาติกันยังคงมีความสำคัญยิ่งต่อทางการทูตและทางการเมือง ตลอดศตวรรษที่ 16 ในอิตาลีและยุโรป
ในปี ค.ศ. 1506 สมเด็จพระสันตะปาปายูลิอุสที่ 2 ได้ก่อตั้งพิพิธภัณฑ์วาติกันและเริ่มสร้างมหาวิหารเซนต์ปีเตอร์ขึ้นใหม่ ในปีเดียวกันนั้นพระองค์ได้จัดตั้งสวิสการ์ด ที่มีชื่อเสียงในฐานะผู้คุ้มกันส่วนพระองค์และบัญชาการรบที่ประสบความสำเร็จในเมืองโรมานญา เพื่อต่อสู้กับขุนนางในท้องถิ่น พระองค์ยังสนใจเกี่ยวกับโลกใหม่ด้วย โดยพระองค์ได้ลงสัตยาบันในสนธิสัญญาตอร์เดซิยัส ก่อตั้งกลุ่มบาทหลวงกลุ่มแรกในอเมริกาและเริ่มต้นการทำให้เป็นคาทอลิกในละตินอเมริกา ในปี ค.ศ. 1508 พระองค์ได้มอบหมายให้ราฟาเอล วาดภาพในห้องราฟาเอลที่พระราชวังพระสันตะปาปา และมอบหมายให้ไมเคิลแองเจโล วาดภาพบนเพดานในโบสถ์น้อยซิสทีน
สมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 12

สมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 12  ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1406 ถึง ค.ศ. 1415 พระองค์ทรงเป็นสมเด็จพระสันตะปาปาองค์ที่ 2 ที่ทรงประกาศสละตำแหน่งพระสันตะปาปาเพื่อยุติ "ความแตกแยกครั้งใหญ่ในคริสต์ศาสนา"
อียิปต์แอร์

อียิปต์แอร์  เป็นสายการบินประจำชาติและสายการบินที่ใหญ่ที่สุดของประเทศอียิปต์ โดยมีฐานการบินหลักที่ท่าอากาศยานนานาชาติไคโร อียิปต์แอร์ให้บริการเที่ยวบินไปยังจุดหมายปลายทางกว่า 90 แห่งในแอฟริกา เอเชีย ยุโรป และอเมริกาเหนือ อียิปต์แอร์เป็นสมาชิกของกลุ่มพันธมิตรทางการบินสตาร์อัลไลแอนซ์ตั้งแต่วันที่ กรกฎาคม ค.ศ. 2008 อียิปต์แอร์เป็นหนึ่งในสมาชิกก่อตั้งขององค์การสายการบินอาหรับ
ประวัติ.
ช่วงแรก: มิศร์แอร์เวิร์ก (1932–1949).
ในการเยือยอียิปต์ของอลัน มันต์ซ ประธานเจ้าหน้าที่ของแอร์เวิร์กในปี 1931 มันต์ซได้แสดงเจตนารมณ์ในการเริ่มสายการบินใหม่ในประเทศ โดยใช้ชื่อ มิศร์แอร์เวิร์ก ("Misr Airwork)" โดย "มิศร์" ("مصر" ในภาษาอาหรับ) หมายถึงประเทศอียิปต์ในภาษาอาหรับ และได้รับการรับรองจากรัฐบาลในวันที่ 31 ธันวาคม ค.ศ. 1931 มิศร์แอร์เวิร์กได้ตั้งสายการบินลูกในชื่อ "สายการบินมิศร์" ในวันที่ 7 มิถุนายน ค.ศ. 1932 เป็นสายการบินที่เจ็ดของโลก
มีการลงทุนเริ่มแรกด้วยเงินจำนวน 20,000 ปอนด์อียิปต์ โดยกรรมสิทธิบริษัทถูกแบ่งไประหว่างมิศร์แบงก์ (85%), แอร์เวิร์ค (10%), และนักลงทุนสัญชาติอียิปต์ (5%) สายการบินมิศร์เริ่มดำเนินงานในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1933 โดยเริ่มทำการบินจากไคโรสู่อะเล็กซานเดรียและมาร์ซามาทรูห์โดยใช้เครื่องบินเดอ ฮาวิลแลนด์ ดีเอช.84 ดรากอน และได้เพิ่มความถี่ของเที่ยวบินสู่อะเล็กซานเดรียเป็นวันละ 2 เที่ยวบินในอีกหนึ่งเดือนต่อมา ในช่วงปลายปี 1933 ได้เพิ่มเที่ยวบินไคโร-อัสยุต-ลักซอร์-อัสวานสัปดาห์ละสองครั้ง และได้เพิ่มเที่ยวบินสู่ลิดดา, ไฮฟา, และกาซาผ่านพอร์ตซาอิดในปี 1934ะหว่างปี 1935 สายการบินมิศร์ได้บรรทุกผู้โดยสาร 6,990 คน และสินค้า 21,830 กิโลกรัม (48,130 ปอนด์)
สายการบินมิศร์เริ่มให้บริการเที่ยวบินฮัจญ์ในปี 1937 และได้สั่งซื้อเครื่องบินมาประจำการในฝูงบินมากมาย ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1949 รัฐบาลได้เข้าซื้อสายการบิน และได้เปลี่ยนชื่อสายการบินเป็น"มิศร์แอร์ เอสเออี"
กิจการองค์กร.
สำนักงานใหญ่.
อียิปต์แอร์มีสำนักงานใหญ่อยู่ในบริเวณท่าอากาศยานนานาชาติไคโรในกรุงไคโร
กรรมสิทธิ์และโครงสร้างบริษัท.
อียิปต์แอร์ถือหุ้นโดยรัฐบาล 100% ผ่านอียิปต์แอร์โฮลดิงคอมปะนีที่ก่อตั้งขึ้นในปี 2002 และมีบริษัทในเครืออีก 9 บริษัท ดังต่อไปนี้บริษัทอื่นๆ ที่อยู่ภายใต้อียิปต์โฮลดิง
บริษัทลูก.
สายการบินมีถือกรรมสิทธิ์ในบริษัทต่างๆ ดังนี้:
ผลประกอบการ.
ผลประกอบการของอียิปต์แอร์ ในช่วงปี 2007-2017 มีดังนี้:
อัตลักษณ์องค์กร.
โลโก้.
ลักษณะของโลโก้อียิปต์แอร์จะเป็นรูปเทพฮอรัส เทพแห่งท้องฟ้าในตำนานอียิปต์โบราณ จากการที่ในอียิปต์โบราณฮอรัสถูกเปรียบเปรยว่าเป็น "เทพเจ้าแห่งดวงอาทิตย์ที่มีปีก" และมักจะแสดงภาพเป็นเหยี่ยวหรือชายที่มีหัวเป็นเหยี่ยว อียิปต์แอร์เริ่มใช้โลโก้ฮอรัสนี้ในต้นทศวรรษ 1970 โดยเริ่มแรกหัวฮอรัสจะมีสีแดงและขนนกสีน้ำเงินด้านหน้าพื้นหลังสีทอง 
จุดหมายปลายทาง.
ณ เดือนตุลาคม ค.ศ. 2023 อียิปต์แอร์ให้บริการเที่ยวบินสู่จุดหมายปลายทาง 90 แห่งทั่วโลก
ข้อตกลงการบินร่วม.
ณ เดือนตุลาคม ค.ศ. 2023 อียิปต์แอร์ทำข้อตกลงการบินร่วมกับสายการบินดังต่อไปนี้:
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
ฝูงบิน.
ฝูงบินปัจจุบัน.
ณ เดือนตุลาคม ค.ศ. 2023 อียิปต์แอร์มีเครื่องบินประจำการในฝูงบินดังนี้:
อียิปต์แอร์มีอายุฝูงบินเฉลี่ย 9.2 ปี
ท่าอากาศยานนานาชาติมอนทรีออล พีเอร์ เอลเลียต ทรูโด

ท่าอากาศยานนานาชาติมอนทรีออล พีเอร์ เอลเลียต ทรูโด  เดิมคือ ท่าอากาศยานนานาชาติมอนทรีออล ดอร์แวล ตั้งอยู่ที่เมืองดอร์แวล เขตปริมณฑลของมอนทรีออล รัฐเกแบ็ก ประเทศแคนาดา ห่างจากตัวเมืองประมาณ 20 กิโลเมตร เป็นท่าอากาศยานหลักของแอร์แคนาดา และแอร์ทรานแซต และยังเป็น 1 ใน 8 ของท่าอากาศยานในแคนาดาที่เป็นที่ตั้งของด่านตรวจลงตราล่วงหน้าของสหรัฐอเมริกา
ท่าอากาศยานแห่งนี้เปลี่ยนมาใช้ชื่อปัจจุบัน เพื่อเป็นเกียรติต่อ พีเอร์ เอลเลียต ทรูโด อดีตนายกรัฐมนตรีคนที่ 15 ของแคนาดา เมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2547
อำเภอบึงโขงหลง

บึงโขงหลง เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดบึงกาฬซึ่งแยกออกมาจากจังหวัดหนองคายตาม อันมีผลใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2554 เป็นต้นไป
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอบึงโขงหลงตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกสุดของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ประวัติ.
บึงโขงหลงได้รับการยกฐานะขึ้นเป็น กิ่งอำเภอบึงโขงหลง เมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2529 โดยแยกตัว*ออกจากอำเภอเซกา*ออกมาเป็นกิ่งอำเภอบึงโขงหลง และยกฐานะขึ้นเป็น อำเภอบึงโขงหลง เมื่อวันที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2536 มีพื้นที่ส่วนหนึ่งติดแม่น้ำโขง แต่เดิมเป็นอำเภออยู่ในเขตการปกครองของจังหวัดหนองคาย หลังจากพระราชบัญญัติตั้งจังหวัดบึงกาฬ พ.ศ. 2554 ประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่ม 128 ตอนที่ 18 ก เมื่อวันที่ 22 มีนาคม พ.ศ. 2554 มีผลบังคับใช้ตั้งแต่วันที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2554 แยกพื้นที่ 8 อำเภอได้แก่ บึงกาฬ เซกา โซ่พิสัย บุ่งคล้า บึงโขงหลง ปากคาด พรเจริญ และศรีวิไล ออกจากการปกครองของจังหวัดหนองคายรวมตั้งขึ้นเป็นจังหวัดบึงกาฬ อำเภอบึงโขงหลงจึงกลายเป็น 1 ใน 8 อำเภอของจังหวัดบึงกาฬตั้งแต่บัดนั้นมา
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอบึงโขงหลง แบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 4 ตำบล 57 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอบึงโขงหลงประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่
แหล่งท่องเที่ยว.
บึงโขงหลง เป็นบึงน้ำขนาดใหญ่ เป็นพื้นที่ชุ่มน้ำของโลก อันดับที่ 1,098 ของโลก (Wetland of International Importance) ในปี พ.ศ. 2544 มีชายหาดคำสมบูรณ์สำหรับการพักผ่อนหย่อนใจและเล่นน้ำ อยู่ห่างจากตัวอำเภอบึงโขงหลงเพียง 3 - 4 กิโลเมตร มีบริการร้านอาหารบริเวณรอบบึง เมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2554 ได้มีปรากฏการณ์คล้ายพญานาคเล่นน้ำในบึงโขงหลง ซึ่งสื่อมวลชนจำนวนมากได้เสนอข่าวดังกล่าว และมีการทำนายว่า วันออกพรรษาจะมีปรากฏการณ์พญานาคเล่นน้ำในบึงโขงหลงอีกครั้ง และอาจจะเกิดปรากฏการณ์บั้งไฟพญานาคในบึงโขงหลง ซึ่งโดยทั่วไปบั้งไฟพญานาคจะขึ้นในแม่น้ำโขงในจังหวัดหนองคายในวันออกพรรษาของทุกปี
นอกจากนั้นยังมีภูลังกาและสถานที่สวยงามบนภูหลายแห่ง เช่น เจดีย์หลวงปู่เสาร์ กันตสีโล เจดีย์หลวงปู่วัง ฐิติสาโร พระแกะสลักบนหน้าผาภูลังกา น้ำตก และสถานที่ท่องเที่ยวทางธรรมชาติอีกหลายแห่ง
อุทยานแห่งชาติกีนาบาลู

อุทยานแห่งชาติกีนาบาลู  เป็นอุทยานแห่งชาติแห่งแรก ๆ ในมาเลเซีย ก่อตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2507 และเป็นสถานที่แห่งแรกในมาเลเซียที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2543 เนื่องจากถือว่าเป็นสถานที่ที่มีความหลากหลายทางชีวภาพมากที่สุดแห่งหนึ่งในโลก
อุทยานแห่งนี้ตั้งอยู่ที่ชายฝั่งด้านตะวันตกของรัฐซาบะฮ์บนเกาะบอร์เนียว ทางตะวันออกของมาเลเซีย มีพื้นที่ 754 ตารางกิโลเมตร หรือ 471,250 ไร่ อยู่รอบ ๆ ภูเขากีนาบาลูซึ่งสูง 4,095.2 เมตร และเป็นภูเขาที่สูงที่สุดบนเกาะบอร์เนียว
ภายในอุทยานเป็นแหล่งที่อยู่ของพันธุ์พืชและสัตว์หลากหลายชนิด โดยแบ่งเขตแหล่งที่อยู่ออกตามสภาพทางภูมิศาสตร์ออกได้เป็น 4 เขต ได้แก่ ป่า lowland dipterocarp ป่าสนเขา ทุ่งหญ้าบนที่สูง และพุ่มไม้บนยอดเขา บริเวณภูเขาเป็นแหล่งที่พบกล้วยไม้และพืชกินแมลงหลายสายพันธุ์ ที่มีชื่อเสียงคือสายพันธุ์ "Nepenthes rajah" และยังเป็นถิ่นอาศัยของสัตว์ประจำถิ่นอีกมากมาย เช่น ปลิงแดงยักษ์กีนาบาลู ไส้เดือนยักษ์กีนาบาลู นกเขียวก้านตองปีกสีฟ้ากีนาบาลู
ที่ทำการอุทยาน.
ที่ทำการอุทยานอยู่ห่างจากโกตากีนาบาลู 88 กิโลเมตร เข้าถึงได้ง่ายจากทางด่วน ตั้งอยู่ที่ชายขอบเขตอุทยานด้านทิศใต้ บนระดับความสูง 1,563 เมตร
บริการที่ทำการเป็นที่ตั้งของสถานพักตากอากาศ ร้านอาหาร และศูนย์แสดงนิทรรศการ นักปีนเขาและผู้มาเยี่ยมชมที่ต้องการค้างคืนภายในอุทยานจะต้องลงทะเบียนที่ที่ทำการเสียก่อน
เดือนอ้าย

เดือน 1 คือเดือนแรกของปี (ทางล้านนาเดิมจะเรียกว่า เดือนเกี๋ยง ซึ่งเป็นเดือน 11 ของไทย) อาจหมายถึงเดือนมกราคมตามปฏิทินกริกอเรียน หรือเดือนแรกตามปฏิทินจันทรคติ และเนื่องจากปฏิทินจันทรคติกำหนดตามดิถีจันทร์ เดือน 1 จึงไม่ตรงกันทุกปีเมื่อเทียบกับปฏิทินสุริยคติแบบกริกอเรียน แบ่งได้เป็น
ปฏิทินจันทรคติไทย.
ตามปฏิทินจันทรคติไทย เดือน 1 หรือเดือนอ้ายมักเริ่มในเดือนพฤศจิกายนหรือธันวาคม มี 29 วัน คือ ตั้งแต่ขึ้น 1 ค่ำ เดือน 1 ถึงแรม 14 ค่ำ เดือน 1 มีช่วงเวลาดังนี้
ปฏิทินจีน.
ตามปฏิทินจีน เดือน 1 มักเริ่มในเดือนมกราคมหรือกุมภาพันธ์ วันแรกของเดือนตรงกับตรุษจีน พร้อมกับเปลี่ยนปีนักษัตรตามคติจีน มีช่วงเวลาดังนี้
ท่าอากาศยานนานาชาติแวนคูเวอร์

ท่าอากาศยานนานาชาติแวนคูเวอร์ ((IATA: YVR, ICAO: CYVR)) ตั้งอยู่ที่ริชมอนด์, บริติชโคลัมเบีย ประเทศแคนาดา ห่างจากตัวเมืองแวนคูเวอร์ประมาณ 15 กิโลเมตร เป็นท่าอากาศยานหลักของแอร์แคนาดา และเป็นท่าอากาศยานรองของเวสต์เจ็ต
แวนคูเวอร์ ยังเป็น 1 ใน 8 ของท่าอากาศยานในแคนาดา ที่เป็นที่ตั้งของด่านตรวจลงตราล่วงหน้าของสหรัฐอเมริกา
สายการบินและจุดหมายปลายทาง.
Domestic terminal.
Gates: A1-A5, B11-B22, C32-42, C50-C52. (C50-C52 are gates which can be used for international flights.)
International terminal.
Gates: D50-D78 (D71-D78 are gates which can be used for transborder flights.)
Note: US-bound flights from this terminal do not go through border preclearance.
Preclearance transborder terminal.
Gates: E71-E96 (E71-E78 are gates between the international and transborder terminals.)
Note: US-bound flights from this terminal pass through border preclearance.
Proposed airlines.
NOTE: both KAL and PAL have announced increases in their services to YVR to daily.
เดือนยี่

เดือน 2 คือเดือนที่สองของปี อาจหมายถึงเดือนกุมภาพันธ์ตามปฏิทินกริกอเรียน หรือเดือนที่สองตามปฏิทินจันทรคติ และเนื่องจากปฏิทินจันทรคติกำหนดตามดิถีจันทร์ เดือน 2 จึงไม่ตรงกันทุกปีเมื่อเทียบกับปฏิทินสุริยคติแบบกริกอเรียน แบ่งได้เป็น
ปฏิทินจันทรคติไทย.
ตามปฏิทินจันทรคติไทย เดือน 2 หรือเดือนยี่มักเริ่มในเดือนธันวาคมหรือมกราคม มี 30 วัน คือ ตั้งแต่ขึ้น 1 ค่ำ เดือน 2 ถึงแรม 15 ค่ำ เดือน 2 มีช่วงเวลาดังนี้
ปฏิทินจีน.
ตามปฏิทินจีน เดือน 2 มักเริ่มในเดือนกุมภาพันธ์หรือมีนาคม มีช่วงเวลาดังนี้
เดือน 3

เดือน 3 คือเดือนที่สามของปี อาจหมายถึงเดือนมีนาคมตามปฏิทินกริกอเรียน หรือเดือนที่สามตามปฏิทินจันทรคติ และเนื่องจากปฏิทินจันทรคติกำหนดตามดิถีจันทร์ เดือน 3 จึงไม่ตรงกันทุกปีเมื่อเทียบกับปฏิทินสุริยคติแบบกริกอเรียน แบ่งได้เป็น
ปฏิทินจันทรคติไทย.
ตามปฏิทินจันทรคติไทย เดือน 3 มักเริ่มในเดือนมกราคมหรือกุมภาพันธ์ มี 29 วัน คือ ตั้งแต่ขึ้น 1 ค่ำ เดือน 3 ถึงแรม 14 ค่ำ เดือน 3 มีช่วงเวลาดังนี้
วันสำคัญในเดือนนี้คือวันมาฆบูชา ตรงกับวันขึ้น 15 ค่ำ เดือน 3 หากปีใดมีอธิกมาส (มีเดือน 8 สองหน) วันมาฆบูชาจะเลื่อนไปยังวันขึ้น 15 ค่ำ เดือน 4
ปฏิทินจีน.
ตามปฏิทินจีน เดือน 3 มักเริ่มในเดือนมีนาคมหรือเมษายน มีช่วงเวลาดังนี้
เดือน 4

เดือน 4 คือเดือนที่สี่ของปี อาจหมายถึงเดือนเมษายนตามปฏิทินกริกอเรียน หรือเดือนที่สี่ตามปฏิทินจันทรคติ และเนื่องจากปฏิทินจันทรคติกำหนดตามดิถีจันทร์ เดือน 4 จึงไม่ตรงกันทุกปีเมื่อเทียบกับปฏิทินสุริยคติแบบกริกอเรียน แบ่งได้เป็น
ปฏิทินจันทรคติไทย.
ตามปฏิทินจันทรคติไทย เดือน 4 มักเริ่มในเดือนกุมภาพันธ์หรือมีนาคม มี 30 วัน คือ ตั้งแต่ขึ้น 1 ค่ำ เดือน 4 ถึงแรม 15 ค่ำ เดือน 4 มีช่วงเวลาดังนี้
หากปีใดมีอธิกมาส (มีเดือน 8 สองหน) วันมาฆบูชา ซึ่งปกติตรงกับวันขึ้น 15 ค่ำ เดือน 3 จะถูกเลื่อนมาอยู่ในวันขึ้น 15 ค่ำ เดือน 4
ปฏิทินจีน.
ตามปฏิทินจีน เดือน 4 มักเริ่มในเดือนเมษายนหรือพฤษภาคม มีช่วงเวลาดังนี้
ท่าอากาศยานเลโอนาร์โด ดา วินชี-ฟีอูมีชีโน

ท่าอากาศยานเลโอนาร์โด ดา วินชี-ฟีอูมีชีโน  หรือที่รู้จักกันทั่วไปในชื่อ ท่าอากาศยานฟีอูมีชีโน เป็นท่าอากาศยานที่ใหญ่ที่สุดในอิตาลี ด้วยจำนวนผู้โดยสาร 35,226,351 คนใน พ.ศ. 2551 ตั้งอยู่ในเมืองฟีอูมีชีโน ห่างจากศูนย์กลางทางประวัติศาสตร์ของโรม 35 กิโลเมตร
นอกจากนี้ ยังเป็นท่าอากาศยานที่มีผู้โดยสารคับคั่งมากเป็นอันดับที่ 27 ของโลกใน พ.ศ. 2552 และเป็นท่าอากาศยานหลักของสายการบินอัลอิตาเลีย
ชื่อของท่าอากาศยานชื่อของเลโอนาร์โด ดา วินชี ผู้เชี่ยวชาญหลากหลายสาขาวิชาชาวอิตาลี ผู้ออกแบบต้นแบบของเฮลิคอปเตอร์และเครื่องจักรมีปีกบินได้เป็นคนแรกของโลก
การขนส่งภาคพื้นดิน.
ท่าอากาศยานเลโอนาร์โด ดา วินชี อยู่ห่างจากศูนย์กลางทางประวัติศาสตร์ของโรมเป็นระยะทางถนนรถยนต์ประมาณ 35 กิโลเมตร มีทางหลวงพิเศษเอ 91 โรม-ฟีอูมีชีโน ความกว้างหกช่องทางเป็นเส้นทางเข้าถึงท่าอากาศยาน และมีรถประจำทางและรถแท็กซี่คอยรับส่งเป็นจำนวนมาก
ที่อาคารผู้โดยสารมีสถานีสำหรับรถไฟด่วนเลโอนาร์โดที่ดำเนินงานโดย Trenitalia วิ่งไปยังปลายทางที่สถานีเตร์มินีในโรมโดยไม่จอดสถานีระหว่างทาง ใช้เวลา 30 นาที นอกจากนี้ยังมีรถไฟท้องถิ่นที่ออกจากท่าอากาศยานทุก 15 นาที โดยจอดทุกสถานี
เออร์ซูลา แอนเดรส

เออร์ซูลา แอนเดรส (Ursula Andress) เป็นนักแสดงชาวสวิส เกิดเมื่อวันที่ 19 มีนาคม พ.ศ. 2478 (ค.ศ. 1936) ที่กรุงแบร์น ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ เธอเริ่มเข้าสู่วงการบันเทิงจากการรับจ้างเป็นนางแบบในกรุงโรม และต่อมาก็เริ่มเข้าสู่วงการภาพยนตร์และละครอิตาลี และในที่สุดก็ได้เริ่มเข้าสู่วงการภาพยนตร์สากล แต่ก็ยังไม่ทำให้เธอโด่งดังเท่าใด บทบาทที่เป็นที่รู้จักมากที่สุดของเธอและทำให้เธอโด่งดัง คือบท ผู้หญิงของบอนด์คนแรก คือ ฮันนี ไรเดอร์ ในภาพยนตร์เรื่อง พยัคฆ์ร้าย 007 แสดงคู่กับ ฌอน คอนเนอรี่
เธอแต่งงานใน พ.ศ. 2500 กับดาราและผู้กำกับ ชื่อ จอห์น ดีเร็ค (John Derec) และหย่าใน พ.ศ. 2509
ท่าอากาศยานโบโลญญา

ท่าอากาศยานโบโลญญา  หรือ ท่าอากาศยานโบโลญญา กูกลีเอลโม มาร์โคนี  (IATA: BLQ, ICAO: LIPE) ตั้งอยู่ห่างจากเมืองโบโลญญา ในแคว้นเอมีเลีย-โรมัญญา ประเทศอิตาลี ไปทางตะวันตกเฉียงเหนือประมาณ 6 กิโลเมตร (3.75 ไมล์) โดยท่าอากาศยานแห่งนี้ตั้งชื่อตามวิศวกรไฟฟ้าชาวอิตาลี กูกลีเอลโม มาร์โคนี ผู้ซึ่งได้รับรางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์ ในปีพ.ศ. 2452
กลุบอัตเลติโกริเบร์เปลต

กลุบอัตเลติโกริเบร์เปลต หรือ ริเวอร์เพลต  เป็นทีมสโมสรฟุตบอลที่ใหญ่ทีมหนึ่งในอาร์เจนตินา ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1901 ที่ตั้งของสโมสรอยู่ในกรุงบัวโนสไอเรส ซึ่งเป็นเมืองหลวงของประเทศอาร์เจนตินา คำว่าริเบร์เปลต (ริเวอร์เพลต) ที่ใช้ในภาษาอังกฤษหมายถึงริโอเดลาปลาตาซึ่งเป็นชื่อแม่น้ำและชะวากทะเลใกล้กับกรุงบัวโนสไอเรส เป็นหนึ่งในห้าของสโมสรฟุตบอลใหญ่ในอาร์เจนตินา (อีก 4 สโมสรคือโบกายูนิออร์ส, อินเดเปนดิเอนเต, ราซิน และซานโลเรนโซ)
สโมสรริเบร์เปลต ก่อตั้งขึ้นในวันที่ 25 พฤษภาคม ค.ศ. 1901 ใกล้กับลาโบกาซึ่งเป็นที่ตั้งของสโมสรฟุตบอลโบกายูนิออร์ส แต่ในภายหลังสโมสรริเบร์เปลตได้ย้ายไปอยู่ที่ย่านนุญเญซ ทางตอนเหนือของกรุงบัวโนสไอเรส ในปี ค.ศ. 1923
โดยริเบร์เปลตมีสโมสรคู่ปรับคือ โบกายูนิออร์ส
หมายเหตุ.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
เรือหลวงธนบุรี

เรือหลวงธนบุรี เป็นเรือรบประเภทเรือปืนยามฝั่งของกองทัพเรือไทย ซึ่งมีบทบาทสำคัญในช่วงกรณีพิพาทอินโดจีน ก่อนที่ไทยเข้าร่วมสงครามโลกครั้งที่สองอย่างเต็มตัวในปี พ.ศ. 2484
ประวัติ.
เรือหลวงธนบุรีเป็นเรือรบประเภทเรือปืนยามฝั่ง จัดอยู่ในชั้นเรือเดียวกันกับเรือหลวงศรีอยุธยา ต่อขึ้นที่อู่ต่อเรือกาวาซากิ เมืองโกเบ ประเทศญี่ปุ่น เมื่อปี พ.ศ. 2479 เป็นขุมกำลังสำคัญของกองทัพเรือไทยในช่วงกรณีพิพาทระหว่างไทย - อินโดจีนฝรั่งเศส โดยเรือหลวงธนบุรีได้เข้าทำการรบอย่างกล้าหาญในยุทธนาวีเกาะช้างเมื่อวันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2484 จนสามารถขับไล่ข้าศึกได้สำเร็จ แต่เรือได้รับความเสียหายอย่างหนักมาก เรือหลวงช้างจึงลากจูงให้มาเกยตื้นในเย็นวันเดียวกันที่แหลมงอบ จังหวัดตราด
ภายหลังเมื่อมีการกู้เรือหลวงธนบุรีแล้ว กองทัพเรือได้ลากจูงเรือมาทำการซ่อมใหญ่ในวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2484 แต่เมื่อตรวจสอบแล้วพบว่าเสียหายหนักเกินกว่าจะซ่อมแซมได้ จึงปลดระวางจากการเป็นเรือรบ และใช้เป็นกองบังคับการลอยน้ำของกองเรือตรวจอ่าว กองเรือยุทธการ จนปลดระวางประจำการเมื่อวันที่ 19 มิถุนายน พ.ศ. 2502 ทางราชการจึงได้นำส่วนป้อมปืนเรือและหอบังคับการของเรือหลวงธนบุรีมาจัดตั้งเป็นอนุสรณ์สถานเรือหลวงธนบุรี เพื่อรำลึกถึงเหตุการณ์ยุทธนาวีเกาะช้าง ซึ่งปัจจุบันตั้งอยู่ภายในโรงเรียนนายเรือ จังหวัดสมุทรปราการ
ชื่อของเรือหลวงธนบุรีได้มาจากนาม "กรุงธนบุรีศรีมหาสมุทร" อันเป็นนามของราชธานีไทยในรัชสมัยสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช (พ.ศ. 2310 – 2325)
เกียรติยศ.
หลังสิ้นสุดกรณีพิพาทอินโดจีน เรือหลวงธนบุรีได้รับพระราชทานเหรียญกล้าหาญเป็นเครื่องเชิดชูเกียรติจากการปฏิบัติหน้าที่ในยุทธนาวีเกาะช้าง ปรากฏหลักฐานในแจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเหรียญกล้าหาญ ลงวันที่ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2484 ตีพิมพ์ในราชกิจจานุเบกษา เล่ม 57 หน้า 2810 ลงวันที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2484 ทั้งนี้ มีกำลังพลของกองทัพเรือที่ได้รับพระราชทานเหรียญกล้าหาญพร้อมกัน จำนวน 18 นาย ในจำนวนนี้เป็นกำลังพลของเรือหลวงธนบุรี 14 นาย ซึ่งได้แก่
กูกอล

กูกอล (อังกฤษ: googol) หมายถึง จำนวนมหาศาล (large number) จำนวนหนึ่งซึ่งมีค่าเท่ากับ 10100 นั่นคือมีเลข 1 แล้วตามด้วยเลข 0 อีก 100 ตัวในเลขฐานสิบ หรือเท่ากับ 
ศัพทมูลวิทยา.
คำนี้ถูกกำหนดขึ้นใน ค.ศ. 1920 โดยเด็กอายุ 9 ขวบชื่อว่า มิลทัน ซิรอตทา (Milton Sirotta) หลานชายของนักคณิตศาสตร์ชาวอเมริกัน เอดเวิร์ด แคสเนอร์ (Edward Kasner) ซึ่งแคสเนอร์เป็นคนเสนอแนวความคิดนี้ให้เป็นที่รู้จักในหนังสือ "Mathematics and the Imagination (คณิตศาสตร์กับจินตนาการ) "
กูกอลมีอันดับของปริมาณ (order of magnitude) เท่ากับแฟกทอเรียลของ 70 (70! ≈ 1.198 กูกอล ≈ 10100.0784) และตัวประกอบเฉพาะของกูกอลก็มีเพียง 2 กับ 5 เป็นจำนวน 100 คู่ สำหรับเลขฐานสองต้องใช้ถึง 333 บิตในการบันทึกค่านี้
กูกอลมักไม่มีนัยสำคัญในทางคณิตศาสตร์โดยเฉพาะ แต่ก็อาจมีประโยชน์เมื่อใช้เปรียบเทียบกับปริมาณมหาศาลอื่นๆ เช่น จำนวนอนุภาคภายในอะตอมในเอกภพที่มองเห็น หรือจำนวนความน่าจะเป็นทั้งหมดของการเล่นหมากรุก แคสเนอร์สร้างขึ้นเพื่อแสดงให้เห็นถึงความแตกต่างระหว่างจำนวนมหาศาลกับอนันต์
กูเกิล (Google) ที่ทำหน้าที่เป็นเครื่องมือค้นหาบนอินเทอร์เน็ต ได้รับแรงบันดาลใจจากชื่อของจำนวนนี้ แลร์รี เพจ (Larry Page) หนึ่งในผู้ก่อตั้งกูเกิลกล่าวว่า เขาหลงใหลในคณิตศาสตร์และจำนวนกูกอล แต่เขาก็ตั้งชื่อเว็บไซต์เป็น "กูเกิล" ด้วยเหตุที่ว่าเขาสะกดชื่อผิด
กูกอลที่หดเล็กลง.
ในขณะที่คำนี้ได้เผยแพร่ออกไปใน ค.ศ. 1920 กูกอลจึงดูเหมือนจำนวนมหาศาลที่หาค่าเปรียบมิได้ แต่ปัจจุบันการประดิษฐ์คอมพิวเตอร์ที่เร็วขึ้นและการคิดค้นขั้นตอนวิธีให้คำนวณเร็วขึ้น การคำนวณในระดับจำนวนกูกอลจึงสามารถทำได้เป็นนิจ แม้แต่ปัญหาที่ยากยิ่งในการแยกตัวประกอบเฉพาะของตัวเลขจำนวน 100 หลักก็สามารถทำได้ แต่อย่างไรก็ตาม การเพิ่มค่าขึ้นหรือการลดค่าลงทีละกูกอลนั้นยังไม่สามารถก้าวไปถึงได้
 "ดูบทความหลักที่ กูกอลเพลกซ์"
กูกอลเพลกซ์.
กูกอลเพลกซ์ เป็นจำนวนที่มีเลข 1 แล้วตามด้วยเลข 0 เป็นจำนวน 1 กูกอลตัว หรือหมายถึง 10 ยกกำลัง 1 กูกอล
 <math>\mbox{googolplex} = {10}^{\mbox{googol}} = {10}^{({10}^{100})}</math>
นิวออร์เดอร์

นิวออร์เดอร์  เป็นวงดนตรีร็อกจากเมืองแมนเชสเตอร์ ประเทศอังกฤษ ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1980 หลังการเสียชีวิตของเอียน เคอร์ติส นักร้องนำวงจอยดิวิชัน โดยสมาชิกที่เหลือ 3 คน ได้แก่ เบอร์นาร์ด ซัมเนอร์, สตีเฟน มอร์ริสและปีเตอร์ ฮุก ตั้งวงดนตรีนี้ขึ้นร่วมกับกิลเลียน กิลเบิร์ตในตำแหน่งมือคีย์บอร์ด
ประวัติ.
ปีเตอร์ ฮุกและเบอร์นาร์ด ซัมเนอร์ร่วมกันก่อตั้งวงจอยดิวิชัน วงดนตรีแนวโพสต์พังก์ที่มีเพลงดังอย่าง "Love Will Tear Us Apart" หลังจากเอียน เคอร์ติส นักร้องนำของวงฆ่าตัวตายในปี 1980 ฮุกและซัมเนอร์ได้ชักชวนมือกลองของวงคือ สตีเฟน มอร์ริสและกิลเลียน กิลเบิร์ต สมาชิกใหม่ในตำแหน่งมือคีย์บอร์ดตั้งวงนิวออร์เดอร์ขึ้น
ในเดือนมีนาคม 1981 นิวออร์เดอร์ออกซิงเกิลแรก "Ceremony" ซึ่งเดิมทีเป็นงานที่แต่งไว้ตั้งแต่ทำวงจอยดิวิชัน หลังจากนั้นไม่กี่เดือน วงก็ออกอัลบั้มแรก "Movement" ที่มีแนวเพลงคล้าย ๆ กับสมัยจอยดิวิชัน หลังจากนั้นได้ออกซิงเกิลใหม่คือ "Everything's Gone Green"
ซิงเกิล "Temptation" ในปี 1982 ก็ออกมาในแนวเดียวกันและได้รับความนิยมจากผู้ที่ชอบเที่ยวคลับ หลังจากนั้นนิวออร์เดอร์ก็หยุดพักไป 1 ปีและกลับมาอีกครั้งในปี 1983 ด้วยเพลงอย่าง "Blue Monday" ซึ่งเป็นซิงเกิล 12 นิ้ว ที่มียอดขายกว่า 3 ล้านแผ่นทั่วโลก ในปีเดียวกันพวกเขาออกอัลบั้มที่ 2 "Power, Corruption and Lies" และออกอัลบั้มที่ 3 "Low-Life" ในปี 1985
ปี 1986 วงออกอัลบั้มที่ 4 "Brotherhood" พร้อมซิงเกิล "Bizarre Love Triangle" ที่เจาะตลาดเพลงป็อปได้สำเร็จ ปีถัดมา นิวออร์เดอร์ออกอัลบั้มรวมเพลง "Substance" งานชุดนี้ทำให้นิวออร์เดอร์เป็นที่รู้จักทั่วไป โดยติดท็อป 40 ของอันดับประเภทอัลบั้มด้วย มีเพลงใหม่ในอัลบั้มที่ถูกตัดเป็นซิงเกิลด้วยคือ "True Faith" ซึ่งขึ้นถึงอันดับ 32 ในตารางเพลงบิลบอร์ดของอเมริกา ส่วนซิงเกิล "Blue Monday" ถูกนำมารีมิกซ์และออกจำหน่ายใหม่อีกครั้งในชื่อ "Blue Monday 1988" ส่วนในปี 1989 นิวออร์เดอร์ออกอัลบั้มที่ 5 "Technique" ซึ่งเน้นแนวดนตรีแดนซ์
นิวออร์เดอร์ได้บันทึกเสียงเพลงธีมประจำการแข่งขันฟุตบอลโลกให้ประเทศอังกฤษในปี 1990 คือ "World In Motion" (ซึ่งต่อมาในปี 2002 เพลงนี้ก็ถูกตัดเป็นซิงเกิลขายใหม่)
หลังจากความนิยมเริ่มถดถอยในยุค 90 สมาชิกหลายคนไปประสบความสำเร็จกับโปรเจกต์ส่วนตัว ซัมเนอร์ร่วมกับจอห์นนี มาร์ อดีตมือกีตาร์วง The Smiths ตั้งวงชื่อ Electronic ขณะที่ฮุกไปได้ดีกับโปรเจกต์อย่าง Revenge และ Monaco ขณะที่สองสมาชิกที่เหลือของวงก็ไปตั้งวงเฉพาะกิจอย่าง The Other Two ในปี 1993 วงออกอัลบั้มชุดที่ 6 "Republic" ที่เกือบจะติดท็อป 10 ในอเมริกา ก่อนจะแยกวง
นิวออร์เดอร์กลับมาอีกครั้งในปี 1998 และออกอัลบั้มที่ 7 "Get Ready" ในปี 2001 และอัลบั้มที่ 8 "Waiting for the Siren's Call" เมื่อปี 2005 ที่เข้าอันดับ 5 ในชาร์ตของอังกฤษ ในปี 2007 ฮุกเผยแพร่ข้อความในมายสเปซของเขาว่านิวออร์เดอร์ได้แยกวงอีกครั้ง ด้านซัมเนอร์ได้ก่อตั้งวงใหม่คือวง Bad Lieutenant และออกซิงเกิลแรก "Sink Or Swim" ในปีเดียวกัน
ในปี 2011 นิวออร์เดอร์กลับมารวมวงอีกครั้ง โดยได้ทอม แชปแมนมาเป็นมือเบสแทนฮุก ในปี 2013 พวกเขาออกอัลบั้มที่ 9 และอัลบั้มรวมเพลงชื่อ "Lost Sirens" ต่อมาในปี 2015 นิวออร์เดอร์ออกอัลบั้มที่ 10 คือ "Music Complete"
นาตาชา เบดิงฟิลด์

นาตาชา เบดิงฟิลด์  เกิดเมื่อวันที่ 26 พฤศจิกายน ค.ศ. 1981 ผลงานอัลบั้มแรก ‘Unwritten’ ที่ขายได้ 3 รางวัลแผ่นเสียงทองคำขาว (Platinum) ออกขายในปี 2004
เพลง ‘Unwritten’ เข้าชาร์ท UK Album Chart ในอันดับที่ 1 ทันทีที่ออกวางขาย มีซิงเกิลฮิตคือ ‘Single’, ‘These Words’ และ ‘Unwritten’ ก่อนที่เพลงนี้จะเป็นเพลงอันดับ 1 ในฝั่งอเมริกาบนชาร์ทบิลบอร์ด และเป็นเพลงที่ถูกเปิดมากที่สุดอีกเพลงหนึ่งทางคลื่นสถานีวิทยุที่นั่น 
เธอได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแกรมมี่ ในสาขา Best Female Pop Vocal Performance ส่วนยอดขายอัลบั้ม ‘Unwritten’ ในอเมริกานั้นมากถึง platinum เช่นกัน กับยอดขายของอัลบั้มแรกที่มากกว่า 6.5 ล้านแผ่นทั่วโลกของอัลบั้ม ‘Unwritten’ 
อัลบั้มชุดที่สองในชื่อ ‘N.B’ อัลบั้มชุดใหม่นี้ได้สะท้อนความเป็นตัวตนของเธอในหลายๆ แง่มุม แต่ละเพลงพูดถึงเรื่องราว “ความสัมพันธ์” และประสบการณ์ต่างๆ ที่ผ่านมาของเธอ ไม่ว่าจะเป็นเพลงช้าซึ้งๆ อย่าง ‘Soulmate’ ไปจนถึงเพลงที่มีจังหวะจะโคนสนุกๆ อย่าง ‘How Do You Do’ และซิงเกิลแรกติดหูอย่าง ‘I Wanna Have Your Babies’ 
อัลบั้มชุดนี้บันทึกเสียงในลอสแอนเจลิส สหรัฐอเมริกา โดย นาตาชา รับหน้าที่ร่วมแต่งและโปรดิวซ์อัลบั้มชุดนี้ ร่วมกับโปรดิวเซอร์ และ ศิลปินดังๆ หลายราย ไม่ว่าจะเป็น Mike Elizondo (โปรดิวซ์ให้ Eminem/Dre/50Cent), Adam Levine (นักร้องนำ มารูน ไฟฟ์ ที่มาร่วมร้องในเพลง “Say It Again”), ร่วมด้วยโปรดิวเซอร์ที่เคยทำงานร่วมกันมาแล้วในชุดแรกอย่าง Steve Kipner (โปรดิวซ์เพลง ‘These Words’) Danielle Brisbois (ที่โปรดิวซ์เพลง ‘Unwritten’)