อะเลคซันดร์ เคเรนสกี

อะเลคซันดร์ ฟิโอโดโรวิช เคเรนสกี (4 พฤษภาคม [ตามปฎิทินเก่า: 22 เมษายน] 1881 – 11 มิถุนายน 1970) เป็นนักกฎหมายและนักปฏิวัติชาวรัสเซีย เขาเป็นผู้นำของรัฐบาลชั่วคราวรัสเซียและสาธารณรัฐรัสเซียที่มีอายุสั้นเพียงสามเดือน นับตั้งแต่ปลายเดือนกรกฎาคมจนถึงต้นเดือนพฤศจิกายน 1917
ภายหลังจากการปฏิวัติเดือนกุมภาพันธ์ในปี 1917 เคเรนสกีได้เข้าร่วมกับรัฐบาลชั่วคราวที่พึ่งก่อตั้งขึ้นใหม่ ในช่วงแรกเขาได้ดำรงตำแหน่งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม ต่อมาก็ดำรงตำแหน่งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสงคราม และภายหลังจากเดือนกรกฎาคมจึงดำรงตำแหน่งเป็นประธานรัฐมนตรีคนที่สองและเป็นผู้นำฝ่ายสังคมนิยมประชาธิปไตย ทรูโดวิค ของพรรคสังคมนิยมปฏิวัติ เคเรนสกียังเป็นรองประธานของสภาโซเวียตเปโตรกราดอีกด้วย ซึ่งเป็นหนึ่งในตำแหน่งสำคัญที่มีอำนาจเป็นอย่างมาก เคเรนสกีกลายเป็นนายกรัฐมนตรีของรัฐบาลชั่วคราว อย่างไรก็ตาม การดำรงตำแหน่งของเขาต้องสูญเสียไปกับการมีส่วนร่วมของสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ถึงแม้ว่าตัวเขาจะต่อต้านสงครามอยู่หลายต่อหลายครั้ง แต่เคเรนสกียังคงเลือกที่จะให้รัสเซียมีส่วนร่วมในสงครามต่อไป รัฐบาลของเขากระทำการปราบปรามผู้ที่ไม่เห็นด้วยหรือต่อต้านสงคราม ซึ่งทำให้เขาถูกขับออกจากตำแหน่งในปี 1917
รัฐบาลเคเรนสกีถูกโค่นล้มเมื่อวันที่ 7 พฤศจิกายน ในการปฏิวัติเดือนตุลาคม นำไปสู่การเถลิงอำนาจของบอลเชวิค ซึ่งนำโดย วลาดีมีร์ เลนิน จึงเป็นการแทนที่จากรัฐบาลเคเรนสกีเป็นรัฐบาลคอมมิวนิสต์ เคเรนสกีหลบหนีออกจากรัสเซียและใช้ชีวิตอย่างยากลำบากในขณะที่เขาลี้ภัย เขาใช้ชีวิตที่เหลือของเขาในปารีสและนครนิวยอร์ก เคเรนสกีทำงานให้กับสถาบันฮูว์เวอร์ที่มหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด
ชีวประวัติ.
ปฐมวัยและการงาน.
อะเลคซันดร์ เคเรนสกี เกิดในเมืองซิมบีรสค์ (ปัจจุบันคืออุลยานอฟสค์) บริเวณแม่น้ำวอลกา เมื่อวันที่ 4 พฤษภาคม ค.ศ. 1881 โดยตัวเขาเป็นบุตรคนโตสุดในครอบครัว พ่อของเขา ฟิโอดอร์ มีไฮโลวิช เคเรนสกี เป็นคุณครู และผู้อำนวยการโรงเรียมเตรียมอุดมศึกษาท้องถิ่น ต่อมาได้รับการเลื่อนตำแหน่งให้เป็นผู้อำนวยการโรงเรียนของรัฐ ปู่ของเขา มีฮาอิล อีวาโนวิช เป็นนักบวชที่หมู่บ้านเคเรนคาในเขตโกโรดิชเชนสกี แคว้นเปนซา ตั้งแต่ ค.ศ. 1830 ซึ่งชื่อ "เคเรนสกี" ก็มีที่มาจากชื่อหมู่บ้านนี้เอง ตาของเขาเป็นหัวหน้าสำนักภูมิประเทศของมณฑลทหารคาซัน แม่ของเขา นาเดจดา อะเลคซันดรอฟนา เป็นหลานสาวของอดีตทาสที่ซื้ออิสรภาพตนเองก่อนการเลิกทาสใน ค.ศ. 1861 ซึ่งต่อมาได้เริ่มประกอบอาชีพค้าขายจนเจริญรุ่งเรือง ส่งผลให้ครอบครัวของเขาสามารถย้ายกิจการธุรกิจไปยังมอสโกได้ ถึงกระนั้นพวกเขาก็ยังคงประสบความสำเร็จเช่นเคยและกลายเป็นครอบครัวที่มั่งคั่งที่สุดในมอสโก
พ่อของเคเรนสกีเคยเป็นอาจารย์ของวลาดีมีร์ อุลยานอฟ (เลนิน) มาก่อน และสมาชิกครอบครัวของทั้งสองก็เคยเป็นเพื่อนกันอีกด้วย ใน ค.ศ. 1889 เมื่อเคเรนสกีอายุแปดปี ครอบครัวของเขาได้ย้ายไปยังทาชเคนต์ เนื่องจากพ่อของเขาได้รับการเลื่อนตำแหน่งเป็นผู้อำนวยการโรงเรียนของรัฐ อะเลคซันดร์สำเร็จการศึกษาด้วยเกียรตินิยมใน ค.ศ. 1899 ซึ่งในปีเดียวกันนั้น เขาได้เข้าเรียนต่อที่มหาวิทยาลัยเซนต์ปีเตอร์สเบิร์กในสาขาวิชาประวัติศาสตร์และนิรุกติศาสตร์ ปีถัดมาเขาเปลี่ยนไปเรียนวิชากฎหมาย ซึ่งเขาได้รับปริญญาในสาขาวิชากฎหมายเมื่อ ค.ศ. 1904 และในปีเดียวกัน เขาได้แต่งงานกับออลกา ลวอฟนา บารานอฟสกายา บุตรสาวของนายพลชาวรัสเซีย เคเรนสกีเข้าร่วมขบวนการนารอดนิคและทำงานเป็นทนายความให้แก่เหยื่อในการปฏิวัติ ค.ศ. 1905 ในช่วงปลาย ค.ศ. 1904 เขาถูกจับกุมจากการสงสัยว่าเป็นสมาชิกของกลุ่มติดอาวุธ หลังจากนั้น เขาได้รับชื่อเสียงจากการทำงานของเขาในฐานะทนายความฝ่ายจำเลยในการพิจารณาคดีทางการเมืองของนักปฏิวัติอยู่หลายครั้ง
ใน ค.ศ. 1912 เคเรนสกีกลายเป็นที่รู้จักกันอย่างกว้างขวางเมื่อเขาเดินทางไปยังเหมืองทองคำในแถบแม่น้ำเลนา และตีพิมพ์ข้อมูลเกี่ยวกับการสังหารหมู่เลนา ในปีเดียวกัน เคเรนสกีได้รับเลือกเป็นผู้แทนแห่งสภาดูมาชุดที่สี่ในฐานะสมาชิกของกลุ่มทรูโดวิค ซึ่งเป็นพรรคแรงงานสังคมนิยมที่ไม่นิยมลัทธิมากซ์ที่ก่อตั้งขึ้นโดยอะเลคซิส อะลาดิน โดยกลุ่มนี้มีความสัมพันธ์ที่เชื่อมโยงกับพรรคสังคมนิยมปฏิวัติ และเขาได้เข้าร่วมสมาคมฟรีเมสัน โดยมีอุดมการณ์ต่อต้านระบอบกษัตริย์และพยายามฟื้นฟูประชาธิปไตยของรัสเซีย ในความเป็นจริงแล้ว พรรคสังคมนิยมปฏิวัติได้รวมกลุ่มของเคเรนสกีไว้เป็นส่วนหนึ่งของตน เนื่องจากเคเรนสกีไม่มีสิทธิ์ได้รับการเลือกตั้งในสภาดูมาตามกฎหมายกรรมสิทธิ์รัสเซีย ในไม่ช้าเขาก็กลายเป็นสมาชิกคนสำคัญของกลุ่มก้าวหน้า (Progressive Bloc) ซึ่งรวมถึงพรรคสังคมนิยมอื่น ๆ เมนเชวิค และฝ่ายเสรีนิยม (ยกเว้นเพียงบอลเชวิค) ในสภาดูมา เคเรนสกีเป็นผู้มีวาทะศิลป์ยอดเยี่ยมและเป็นผู้นำของฝ่ายต่อต้านรัฐบาลซาร์นิโคลัสที่ 2 ที่มีทักษะเป็นอย่างยิ่ง
ระหว่างการประชุมครั้งที่สี่ของสภาดูมาชุดที่สี่ในฤดูใบไม้ผลิ ค.ศ. 1915 เคเรนสกีได้ยื่นอุทธรณ์ต่อมีฮาอิล โรดเซียนโค พร้อมคำร้องขอจากสภาอาวุโส (Council of elders) เพื่อแจ้งให้พระเจ้าซาร์ทราบว่าการจะประสบความสำเร็จในสงครามนั้น พระองค์จะต้องทำเช่นนี้:
เคเรนสกีเป็นสมาชิกนอกกฎเกณฑ์ของฟรีเมสันในฝ่ายแกรนด์โอเรียนท์แห่งประชาชนชาวรัสเซีย (Grand Orient of Russia's Peoples) ซึ่งมีที่มาจากแกรนด์โอเรียนท์แห่งฝรั่งเศส (Grand Orient of France) เคเรนสกีเป็นเลขาธิการใหญ่ของแกรนด์โอเรียนท์แห่งประชาชนชาวรัสเซียและยุติการปฏิบัติงานในตำแหน่งนี้เมื่อเขาเข้าทำงานในรัฐบาลชั่วคราวเมื่อเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1917 ซึ่งตำแหน่งเลขาธิการใหญ่ก็ถูกแทนที่โดยสมาขิกเมนเชวิคอะเลคซันดร์ ฮัลเปียร์น
หมายเหตุ.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />