โจว เสวียน

โจว เสวียน (1 สิงหาคม ค.ศ. 1918 — 22 กันยายน ค.ศ. 1957) เป็นนักร้องและดารานักแสดงหญิงชาวจีนที่ได้รับความนิยม จนถึงคริสต์ทศวรรษ 1940 เธอได้กลายมาเป็นหนึ่งใน "เจ็ดดาวจรัสแสงเซี่ยงไฮ้" (great singing star) ของจีน เป็นไปได้ว่าเธอจะเป็นที่รู้จักกันมากที่สุดในบรรดาทั้งเจ็ดคน เพราะเธอยังมีอาชีพดารานักแสดงพร้อมกับนักร้องกระทั่ง ค.ศ. 1953
ประวัติ.
โจวมีชื่อเมื่อเกิดว่า ซู ผู  ตั้งแต่ยังเด็กถูกแยกจากบิดามารดาบังเกิดเกล้าและเลี้ยงดูขึ้นโดยบิดามารดาเลี้ยง เธอใช้เวลาทั้งชีวิตหาบิดามารดาบังเกิดเกล้าของตน แต่วงศ์ตระกูลของเธอไม่เคยปรากฏขึ้นกระทั่งหลังเธอเสียชีวิต
ตามการวิจัยครอบครัวในภายหลัง ญาติของเธอซึ่งติดฝิ่นนำเธอไปยังเมืองอื่นขณะมีอายุได้ 3 ขวบ และขายให้กับครอบครัวหวัง และตั้งชื่อเธอว่า หวัง เสี่ยวหง ต่อมาถูกเลี้ยงดูขึ้นโดยครอบครัวโจว และเปลี่ยนชื่อเธอเป็น โจว เสี่ยวหง
เมื่ออายุได้ 13 ปี เธอใช้ชื่อโจว เสวียนเป็นชื่อแสดงของเธอ "เสวียน" (璇) ในภาษาจีนหมายถึง หยกงาม
การงาน.
ในปี 1932 โจวเริ่มงานแสดงโดยเป็นสมาชิกของคณะนักเต้นหมิงเยว่เกออู่ถวน (อังกฤษ: Bright Moon Song and Dance Troupe จีน: 明月歌舞团)
ของหลีจิ่นฮุย เมื่ออายุได้ 14 ปี เธอได้รับรางวัลรองชนะเลิศจากการประกวดร้องเพลงในเซี่ยงไฮ้ และได้รับฉายา "เสียงทอง" (金嗓子) จากความสามารถในการร้องเสียงสูงที่เป็นธรรมชาติ
โจวเริ่มงานในวงการภาพยนตร์ในปี 1935 และเริ่มประสบความสำเร็จในปี 1937 เมื่อผู้กำกับหยวนมู่จือเลือกเธอให้แสดงบทนำเป็นนักร้องหญิงในภาพยนตร์เรื่องหม่าลู่เทียนสื่อ (อังกฤษ: Street Angel จีน: 馬路天使) โจวกลายเป็นนักร้องที่มีชื่อเสียงและได้รับความนิยมจากตลาดเพลงในยุคเครื่องเล่นแผ่นเสียงกระทั่งเสียชีวิต โดยร้องเพลงส่วนใหญ่ที่มาจากภาพยนตร์ที่เธอนำแสดงเอง
ระหว่างปี 1946-1950 โจวมักจะเดินทางไปถ่ายทำภาพยนตร์ที่ฮ่องกงบ่อยครั้ง เช่น "จั่งเซี่ยงซือ" (อังกฤษ: All-Consuming Love จีน: 長相思), "ฮวาไว่หลิวอิง" (จีน: 花外流鶯), "ชิงกงมี่สื่อ" (จีน: 清宮秘史) และ"ไฉ่หงฉวี่" (อังกฤษ: Rainbow Song จีน: 彩虹曲) หลังจากการถ่ายทำภาพยนตร์เรื่อง"เย่ซั่งไห่" (อังกฤษ: Shanghai Nights จีน: 夜上海) ในปี 1949 แล้ว โจวกลับมายังเซี่ยงไฮ้ อีกสองสามปีถัดมาเธอเข้าออกสถาบันทางจิตจากความเจ็บป่วยทางอารมณ์และจิตใจ (nervous breakdown) ที่เกิดขึ้นบ่อยครั้ง ตลอดเวลาที่ผ่านมา โจวนำชีวิตอันยุ่งยากซับซ้อนและไม่มีความสุข ซึ่งเกิดจากการสมรสที่ล้มเหลว บุตรนอกกฎหมายและความพยายามอัตวินิบาตกรรม
ในบรรดาภาพยนตร์ทั้งหมด 43 เรื่องที่โจวแสดงนั้น เรื่องที่เธอชื่นชอบที่สุดคือเรื่องหม่าลู่เทียนสื่อ ซึ่งมีเพลงประกอบภาพยนตร์สองเพลง ได้แก่ "ซื่อจี้เกอ" (อังกฤษ: Four Seasons Song จีน: 四季歌) และ"เทียนหยาเกอหฺนวี่" (อังกฤษ: The Wandering Songstress จีน: 天涯歌女) โดยทั้งสองเพลงได้รับความนิยมต่อเนื่องเป็นเวลานาน ส่วนเพลงอื่น ๆ ที่มีชื่อเสียงของโจว เช่น "เหอยรื่อจวินไจ้ไหล" (อังกฤษ: When Will You Return? จีน: 何日君再來), "เย่ซั่งไห่" (เป็นเพลงประกอบภาพยนตร์ชื่อเดียวกัน), "หวงเย่อู่ชิวเฟิง" (อังกฤษ: Yellow Leaves Dancing in Autumn Wind จีน: 黃葉舞秋風), "หยงเหฺยวี่ยนเตอเหวย์เซี่ยว" (อังกฤษ: Forever Smile จีน: 永遠的微笑), "ไป่ฮวาเกอ" (อังกฤษ: Hundred Flower Song จีน: 百花歌), "ติงหนิง" (อังกฤษ: Advice จีน: 叮嚀), "จืออินเหอชู่สวิน" (อังกฤษ: Where Can the Soul Mate be Found จีน: 知音何處尋) และ"ไฉ่ปินหลัง" (อังกฤษ: Picking Betal Nuts จีน: 採檳榔)
เสียชีวิต.
ใน ค.ศ. 1957 เธอเสียชีวิตในเซี่ยงไฮ้ในสถานพยาบาลจิตเวช (mental asylum) ขณะมีอายุได้ 39 ปี ระหว่างความเคลื่อนไหวต่อต้านฝ่ายขวา (Anti-Rightist Movement) สาเหตุการเสียชีวิตที่เป็นไปได้อาจเป็นภาวะสมองอักเสบ (encephalitis) ที่เกิดหลังความเจ็บป่วยทางอารมณ์และจิตใจ
โจว เสวียนมีบุตรชายสองคน ชื่อ โจว เหวินกับโจว เว่ย โดยเกิดกับบิดาคนละคนกัน ตามชีวประวัติของโจว เหวิน บุตรชายคนเล็ก โจว เว่ย เป็นบุตรของถังตี้ (唐棣) แต่ไม่ทราบบิดาของโจว เหวิน