สวนเอเดน

สวนเอเดน (ภาษาฮิบรู: גַּן עֵדֶן) คัมภีร์บางเล่มเรียก อุทยานของพระ‍เจ้า เป็นสถานที่บรรยายไว้ในพระธรรมปฐมกาลว่าเป็นสถานที่พักอาศัยของอาดัมกับเอวา มนุษย์สองคนแรกที่พระเจ้าทรงสร้าง
การสร้างโลกในพระธรรมปฐมกาลจะกล่าวถึงที่ตั้งของสวนเอเดนว่าอยู่ในบริเวณแม่น้ำสำคัญสี่สาย : แม่น้ำพิชอน แม่น้ำกิฮอน แม่น้ำไทกริส และแม่น้ำยูเฟรทีสซึ่งอยู่ในบริเวณอาร์มีเนีย, ยอดเขาอารารัต, เยเรวาน หรือที่ราบสูงอาร์มีเนีย) (พระธรรมปฐมกาล บทที่ 2 ข้อที่ 10-14) ซึ่งอยู่ในบริเวณประเทศอิรักในปัจจุบัน ซึ่งน่าจะเป็นบริเวณคอเคซัสโบราณโดยเฉพาะบริเวณใกล้กับอาร์มีเนีย
ที่ตั้งของแม่น้ำทั้งสี่ยังเป็นที่ถกเถียงกันและยังไม่มีหลักฐานเป็นที่แน่นอนที่สนับสนุนที่ตั้งทางภูมิศาสตร์ของแม่น้ำนอกจากที่กล่าวในพระธรรมปฐมกาลเอง และ วรรณกรรมยิว-คริสเตียนเช่น “จูบิลี” สมมุติฐานอื่นก็ว่าตั้งอยู่ที่เมโสโปเตเมีย ทวีปแอฟริกา หรือ อ่าวเปอร์เซีย สมมุติฐานหลังมาจากหลักฐานของลุ่มแม่น้ำสี่สายที่มาพบกันที่เป็นที่ผลิตทองคำ และยางไม้หอม Bdellium แต่ก็ยังต้องมีการตีความหมายของเนื้อหาของพระธรรมปฐมกาลเพิ่มเพื่อยืนยัน
ตำนานจากพระคัมภีร์.
 ส่วนที่สองอของเรื่องเล่าการทรงสร้างในปฐมกาล (Genesis) 2:4 – 3:24 กล่าวเริ่มต้นถึงพระนามของพระผู้เป็นเจ้า ในฐานะผู้สร้างมนุษย์คนแรก และให้เขาอาศัยอยู่ที่สวนเอเดน
 <templatestyles src="Template:Blockquote/styles.css" />...พื้นพิภพที่นามของพระผู้เป็นเจ้าได้เสกสรรค์ขึ้น เป็นอุทยานที่เต็มไปด้วยต้นไม้นานาพันธุ์ ที่กลางของอุทยานนั้นมีต้นไม้แห่งชีวิต ต้นไม้แห่งสรรพปัญญาที่เก็บความรู้ทุกอย่างเอาไว้ ไม่ว่าจะความดีหรือความชั่ว..
 อาดัม และ อีฟ มนุษย์คู่แรกของโลกที่พระเจ้าได้สร้างขึ้น ได้รับอิสระในการกินของทุกอย่างในสวนเอเดนแห่งนี้ ยกเว้นผลไม้จากต้นไม้แห่งสรรพปัญญา ที่พระเจ้าทรงห้ามเอาไว้ อย่างไรก็ตามในเจเนซิส ตอนที่ 3 ชายหญิงคู่นี้ถูกลวงโดยงูให้ขโมยผลไม้ต้องห้ามจากต้นไม้แห่งสรรพปัญญา และกินมันเข้าไป ท้ายที่สุดเมื่อพระเจ้าได้รู้ว่าอาดัมและอีฟได้กินผลไม้จากต้นไม้แห่งสรรพปัญญาเข้าไป จึงเนรเทศพวกเขาออกจากสวนเอเดน และให้เทวทูตทำลายทุกทางเข้าออกเพื่อไม่ให้ใครเขามาที่แห่งนี้อีก
ที่ตั้งของสวนเอเดน.
 สำหรับตำแหน่งที่ตั้งของสวนเอเดน มีการบรรยายในเจเนซิส 2:10 – 14
 <templatestyles src="Template:Blockquote/styles.css" />สายน้ำที่ไหลออกไปจากสวนแห่งเอเดน ไหลผ่านเป็นเส้นทางและแบ่งออกเป็นสี่สาย สายแรกที่แยกออกไปมีชื่อว่าไฟชอน (Pishon) ลำน้ำสายนี้ครอบคลุมพื้นที่ส่วนมากของฮาวิราห์ ดินแดนที่เต็มไปด้วยทองคำและสินแร่เป็นจำนวนมาก สายน้ำสายที่สองมีชื่อว่ากิออน (Gihon) ครอบคลุมดินแดนที่ชื่อว่าคุช สายน้ำสายที่สามมีชื่อว่าไทกริส (Tigris) และสายน้ำสายที่สี่คือยูเฟรทีส (Euphrates)
 จากความในเจเนซิส ทำให้มีหลายคนพยายามจะหาที่ตั้งของสวนเอเดนแห่งนี้ นักวิชาการและนักประวัติศาสตร์หลายคนเชื่อว่าตำแหน่งของสวนเอเดนนั้นตั้งอยู่บริเวณตอนเหนือของอ่าวเปอร์เซีย ซึ่งเป็นจุดบรรจบกันระหว่างแม่น้ำไทกริสและยูเฟรทีสตามตำนานของสวนเอเดน นอกจากนี้ยังมีบางแหล่งเชื่อว่าสวนเอเดนน่าจะตั้งอยู่ในบริเวณที่ราบสูงอาร์เมเนีย ไม่ก็อิหร่าน ได้เช่นเดียวกัน
 บางทฤษฎีเชื่อว่า ภูมิภาคเมโสโปเตเมีย คือที่ตั้งของสวนแห่งนี้ โดยพิจารณาจากเนื้อความใน อิสยาห์ 37:12 ที่ให้เหตุผลอ้างถึงสวนเอเดนว่าครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของพระจันทร์เสี้ยวอันอุดมสมบูรณ์ อย่างไรก็ตาม ในคัมภีร์ของเอเสเคียล ระบุว่าสวนเอเดนน่าจะอยู่ในเลบานอน มากกว่าเมื่ออาศัยจากทั้งตำนานของชาวสุเมเรียนและความสัมพันธ์เชิงพื้นที่ 
 อย่างไรก็ตามมีนักการศาสนาอีกกลุ่มหนึ่ง เชื่อว่าสวนเอเดนน่าจะอยู่แยกต่างหากออกไปจากตะวันออกกลางเลย กลุ่มลัทธิมอรมอนเชื่อว่า พื้นที่เอเดนในปัจจุบันนั้นแตกต่างจากความเข้าใจเดิม และอยู่ที่เบดฟอร์ด (Bedford) ประเทศอังกฤษ บ้างก็เชื่อว่าอยู่ที่ฟลอริดา หรือ บริสตัน 
 ซึ่งการตีความเรื่องที่ตั้งของสวนเอเดนนั้น มีอยู่มากมายและขึ้นอยู่กับการตีความของแต่ละคน ชวเอเชียบางส่วนในปัจจุบันก็เชื่อว่าที่ตั้งของสวนเอเดนนั้น อาจจะอยู่ในเยรูซาเลมไม่ก็ซินเจียงก็ได้