pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
อุดม ตันติประสงค์ชัย

อุดม ตันติประสงค์ชัย (พ.ศ. 2498-16 มกราคม 2564) เป็นนักธุรกิจชาวไทย ซีอีโอของอดีตสายการบิน โอเรียนท์ ไทย แอร์ไลน์ และ วัน-ทู-โก
ประวัติ.
อุดม ตันติประสงค์ชัย เกิดเมื่อปี พ.ศ. 2498 ที่คลองเตย กรุงเทพมหานคร 
ในธุรกิจครอบครัวที่มีกิจการโรงฟอกหนังเล็กๆ ที่ปากน้ำ ไปเรียนที่ไต้หวันตั้งแต่อายุ 13 ปี โดยมีชื่อจีนว่า "เฉิน สวย จิ่น" ต่อมาได้ไปเรียนที่โรงเรียนช่างกลเครื่องบินที่ฮ่องกง อายุ 17 ปี อุดม กลับเมืองไทยและดำเนินธุรกิจส่งออกหนังฟอกไปฮ่องกง เนื่องจากมีหัวการค้าขายเก่ง ได้แปรรูปเศษหนังที่ไม่มีค่า ไขมันไขวัวขายไปทำสบู่ และส่งออกน้ำมันปาล์ม ทำสบู่ให้กับไต้หวัน และทำถุงมือส่งออกด้วย 
เขาตั้งบริษัทเทรดดิ้งส่งออกชื่อ Fuldaa (ตามชื่อเมือง Fuldaa ในประเทศเยอรมนี) เริ่มแรกส่งออกหนังฟอกไปต่างประเทศ พอวัตถุดิบหนังเริ่มขาดแคลนในไทย เขาจึงเสาะแสวงหาไปซื้อจากพม่า และขยายกิจการไปที่เวียดนาม ระหว่างปี พ.ศ. 2527 - พ.ศ. 2528 และในปี พ.ศ. 2531 เขาก็เริ่มธุรกิจค้าหนังและสิ่งทอในประเทศกัมพูชา
วันที่ 17 มกราคม 2564 พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมฯพระราชทานหีบเชิงชาย ณ วัดเทพศิรินทร์
ต่อมาวันที่ 24 มกราคม 2564 พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมฯให้จัดพิธีพระราชทานเพลิงศพ ณ วัดสระเกศ เวลา 17.00 นาฬิกา
ธุรกิจสายการบิน.
ตุลาคม พ.ศ. 2533 อุดม เริ่ม สายการบิน แคมโบเดีย อินเตอร์เนชั่นแนล แอร์ไลน์ (CIA) ซึ่งเป็นสายการบินแห่งชาติของกัมพูชา ในนามของบริษัท Fuldaa ที่ได้รับสัมปทานจากคณะรัฐมนตรีกัมพูชา เริ่มเปิดบินเที่ยวแรก เมื่อ พฤษภาคม พ.ศ. 2535 บินระหว่างกรุงเทพฯ-พนมเปญ และปิดลงเมื่อปี พ.ศ. 2537 และนำเครื่องบิน 3 ลำที่ต้องกลับมาตั้งหลักที่ประเทศไทย แต่ไม่มีใบอนุญาต ระหว่างที่รอใบอนุญาตในปี พ.ศ. 2537 นั้น อุดม ก็ได้รับการติดต่อจาก William Gatchalian ซึ่งเป็นเจ้าของโรงงานพลาสติกของฟิลิปปินส์ ให้ร่วมหุ้น 60-40% ทำสายการบิน แอร์ ฟิลิปปินส์ หลังจากรัฐบาลฟิลิปปินส์เปิดเสรีการบินในปี พ.ศ. 2537 และในปี พ.ศ. 2538 อุดม เริ่ม สายการบิน โอเรียนท์ ไทย แอร์ไลน์ เดิมใช้ชื่อว่า สายการบิน โอเรียนท์ เอ็กซ์เพรส แอร์ ให้บริการเที่ยวบินภายในประเทศระหว่างภูมิภาค บินจากเชียงใหม่ ไปยัง อุบลราชธานี อุดรธานี ขอนแก่น ฯลฯ จนกระทั่ง วันที่ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2546 เริ่ม วัน ทู โก โดย สายการบิน โอเรียนท์ ไทย แอร์ไลน์ ซึ่งเป็นสายการบินราคาประหยัดสายการบินแรกของประเทศไทย ภายหลังวันที่ 16 กันยายน 2550 เครื่องบินสายการบิน วันทู โก ของนายอุดม เกิดอุบัติเหตุลื่นไถลออกนอกรันเวย์ที่สนามบินภูเก็ต ส่งผลให้ผู้โดยสารและนักบิน 90 คนเสียชีวิต และล่าสุด ศาลฝรั่งเศสมีคำตัดสินว่า นายอุดม มีความผิดฐานฆ่าผู้อื่นโดยเจตนา ให้ลงโทษจำคุกเป็นเวลา 4 ปี และ ปรับเป็นเงิน 2,517,000 บาท แต่แม้มีการออกหมายจับสากล แต่ที่ผ่านมา นายอุดม ไม่เคยถูกจับกุม และไม่ไปปรากฏตัวตามหมายเรียกของศาลฝรั่งเศส
กรวด

กรวด เป็นหินประเภทหินตะกอนซึ่งถูกกระแสน้ำพัดพาไปอยู่รวมกัน เนื่องจากการเสียดสีกันทำให้ผิวมีความเรียบมน ลื่น มี 2 ประเภท คือกรวดแม่น้ำ และกรวดทะเล
โลกดนตรี

รายการโลกดนตรี หรือ Pop on Stage เป็นรายการโทรทัศน์ถ่ายทอดสดการแสดงของวงดนตรี ศิลปินนักร้อง โดยมีคุณ เสกสรรค์ ภู่ประดิษฐ์ เป็นพิธีกร และ บุญชาย ศิริโภคทรัพย์ กับทีมงานคณะ "“72 โปรโมชั่น”" เป็นผู้ผลิตรายการ ออกอากาศครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2514 ทางสถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบกช่อง 5 (ททบ.5) เดิมชื่อรายการว่า "Studio 7" (คำว่า 7 มาจาก ช่อง 7 ขาว-ดำ ซึ่งตอนนั้นยังไม่เป็นช่อง 5 สี) ต่อมาเปลี่ยนเป็น "Pop On Stage" โดยแสดงสดเดือนละครั้งในบ่ายวันเสาร์ ครั้งละ 1 ชั่วโมง จนเมื่อ พล.ต.ประทีป ชัยปาณี ซึ่งขณะนั้นดำรงตำแหน่งหัวหน้าฝ่ายรายการของสถานี ได้มีนโยบายกำหนดให้ทุกรายการของ ททบ.5 ใช้ชื่อเป็นภาษาไทย รายการจึงเปลี่ยนชื่อเป็น "โลกดนตรี" ในที่สุด
จุดเริ่มสู่ความนิยม.
รายการโลกดนตรีในยุคแรก (2514 - 2524) ยังเป็นการแสดงสดของคณะดนตรีที่เล่นอยู่ตามไนท์คลับ ทั้งชาวไทยและชาวต่างชาติ โดยออกอากาศเพียงเดือนละครั้ง และสองครั้งตามลำดับ ต่อมาเมื่อวงการธุรกิจเพลงเป็นระบบ จึงรับศิลปินที่เพิ่งมีผลงานเพลงออกสู่ท้องตลาดมาแสดงสดกันในห้องส่งของสถานี โดยมีเงื่อนไขว่านักดนตรีทุกคนต้องแสดงสด ห้ามอาศัยการเปิดเทปแล้วทำท่าทางเสมือนจริง (Lip Sync) ปรากฏว่ามีนักร้อง นักดนตรี เข้ามาแสดงในรายการมากมายหลายคณะ 
รายการได้รับความนิยมมากขึ้นเรื่อย ๆ เมื่อแฟนเพลงหันมายอมรับผลงานเพลงไทยสากลหรือ "สตริง" จากศิลปินไทยมากขึ้น ทางรายการจึงได้เปลี่ยนแปลงวันและเวลาออกอากาศมาเสนอเป็นประจำทุกเที่ยงวันอาทิตย์ จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2526 ได้มีการย้ายเวทีจากห้องส่งซึ่งจุแค่ 600 คน มาอยู่ในที่กลางแจ้ง บริเวณลานจอดรถหน้าสถานี เพื่อรองรับผู้เข้าชมอีกจำนวนมากกว่า 5,000 คน ประเดิมด้วยฟรีคอนเสิร์ตของวงชาตรี
ในปี พ.ศ. 2527 รายการใช้งบประมาณกว่า 5 แสนบาทปรับเปลี่ยนการจัดเวทีกลางแจ้งให้เป็นเวทีถาวร โดยย้ายมาอยู่ข้างหลังอาคารห้องส่งของ ททบ.5 และเรียกสถานที่ใหม่ว่า "ลานโลกดนตรี" โดยเริ่มทำการแสดงวันที่ 22 มกราคม พ.ศ. 2527 ด้วยการแสดงของคณะ พิงค์แพนเตอร์ และ นันทิดา แก้วบัวสาย อีกทั้งยังได้ออกแบบสัญลักษณ์พร้อมตัวหนังสือรายการโลกดนตรีขึ้นมาใหม่ ซึ่งใช้กันเรื่อยมาจนกระทั่งทุกวันนี้ ส่วนเวทีจะมีการปรับเปลี่ยนตกแต่งตามรูปแบบของศิลปินที่มาแสดงแต่ละครั้ง รายการในยุคนี้ได้รับความนิยมติด 1 ใน 20 รายการโทรทัศน์ที่มีผู้ชมสูงสุด จึงเป็นรายการคอนเสิร์ตทางโทรทัศน์ยอดนิยมซึ่งเป็นต้นแบบของรายการคอนเสิร์ตจากทางช่องอื่นตามมา
ตุ๊กแกบินหางเฟิน

ตุ๊กแกบินหางเฟิน (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Ptychozoon lionotum") เป็นสัตว์เลื้อยคลานชนิดหนึ่งจำพวกตุ๊กแกและจิ้งจก อยู่ในวงศ์ Gekkonidae มีรูปร่างและสีสันคล้ายจิ้งจกบ้านทั่วไป แต่มีขนาดใหญ่กว่า สามารถโตเต็มที่ได้ 8 นิ้ว ลำตัวแบนราบ ที่นิ้วเท้ามีลักษณะแบนราบและมีพังผืดต่อติดกันไปตลอดทั้งลำตัว ใช้ในการร่อนจากที่สูงลงสู่ที่ต่ำ หางมีลักษณะแบนยาวและมีแขนงแตกออกเป็นหยัก ๆ แลดูคล้ายใบของต้นเฟิน อันเป็นที่มาของชื่อ สามารถปรับสีสันของลำตัวให้เข้ากับสภาพแวดล้อมได้อย่างดี เมื่อถูกรบกวนมักจะมุดหนีเข้าไปในซอกไม้หรือโพรงไม้ แล้วขดหางเป็นวงกลมแนบไว้กับลำตัว และหากถูกรบกวนอีกก็จะมุดลงไปลึกขึ้นอีก
หากินในเวลากลางคืน มีความว่องไวมาก พบในประเทศพม่าตอนใต้, ประเทศไทย (Ramri จังหวัดพังงา, Bangnon จังหวัดระนอง), มาเลเซียตะวันตก: ปูเลาซีบู; อินเดีย และบังกลาเทศ. สถานภาพในปัจจุบันเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พ.ศ. 2535 แต่กระนั้น ตุ๊กแกบินหางเฟิน ก็ยังเป็นที่นิยมของผู้ที่ชื่นชอบการเลี้ยงสัตว์เลื้อยคลานอีกด้วย
ตุ๊กแกบินหางเฟิน ยังมีชื่อเรียกอื่นอีก เช่น "ตุ๊กแกบินหางหยัก" เป็นต้น
อับดุลละฮ์ อะฮ์มัด บาดาวี

<ns>0</ns>
 <revision>
 <parentid>12282666</parentid>
 <timestamp>2025-04-29T04:29:41Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Iamike</username>
 </contributor>
 <comment>ย้อนการแก้ไขที่ 12282666 สร้างโดย </comment>
 <origin>12283090</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
ตุน ดาโตะก์ ซรี ฮาจี อับดุลละฮ์ บิน ฮาจี อะฮ์มัด บาดาวี (26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2482 – 14 เมษายน พ.ศ. 2568) เป็นอดีตนายกรัฐมนตรีประเทศมาเลเซีย รับตำแหน่งต่อจากมาฮาดีร์ บิน โมฮามัด เมื่อ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2546 เป็นผู้นำพรรคอัมโนคนที่ 6 และกลุ่มพรรคแนวร่วมแห่งชาติ Barison Nasional (BN) และชนะการเลือกตั้งเมื่อ 21 มีนาคม พ.ศ. 2547
ประวัติ.
อับดุลละฮ์ อะฮ์มัด บาดาวี เกิดในเมืองบายันเลอปัซ รัฐปีนัง ในครอบครัวเคร่งครัดในศาสนา บิดาของนายบาดาวีเป็นคนที่เคร่งครัดในศาสนามาก และเป็นสมาชิกพรรคอัมโน ส่วนปู่ของเขาคือชีคอับดุลละฮ์ บาดาวี ฟาฮิม ซึ่งมีเชื้อสายอาหรับ ซึ่งเป็นผู้ก่อตั้งฮิสบูลมุสลิมีน (Hizbul Muslimin) หรือที่รู้จักในปัจจุบันในนามพรรคพาส (PAS) ปู่ของเขามีชื่อเสียงในการต่อสู้เพื่อเอกราช และเป็นผู้นำศาสนาคนแรกของปีนังก่อนได้รับเอกราช ส่วนตาของเขามีนามว่า ฮา ซูเฉียง (Ha Su-chiang) หรือรู้จักกันว่า ฮัสซัน (Hassan) เป็นชาวจีนมุสลิมที่อพยพมาจากเมืองซานย่า ในมณฑลไหหลำ
อับดุลละฮ์ อะฮ์มัด บาดาวี ได้ศึกษาจากโรงเรียนมัธยมบูกิต เมอร์ตายัม (Bukit Mertajam High School) หลังจากที่ล้มเหลวในการสมัครเข้าในเส้นทางที่เขาเลือกคือเศรษฐศาสตร์ บาดาวีได้ปริญญาตรีจากสาขาศิลปะ ในอิสลามศึกษาจากมหาวิทยาลัยมาลายาใน ค.ศ. 1964
ชีวิตส่วนตัว.
ภรรยาคนแรกของนายอับดุลละฮ์ คือ นางเอนดน มะห์มุด อัมบะก์ (Endon Mahmood Ambak) ซึ่งเป็นชาวมลายูเชื้อสายญี่ปุ่น ทั้งสองมีบุตรธิดาด้วยกันสองคน คนแรกเป็นชายชื่อ กามาลุดดิน อับดุลละฮ์ คนที่สองเป็นหญิงชื่อโนรี อับดุลละฮ์ ซึ่งภายหลังนางเอนดน มะห์มุด อัมบะก์ได้เสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งทรวงอกในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2548 
และต่อมาอับดุลละฮ์ อะฮ์มัด บาดาวีได้แต่งงานใหม่กับนางจีน ดันเกอร์ อดีตน้องสะใภ้ของภรรยาเขา ซึ่งเป็นชาวมลายูเชื้อสายโปรตุเกส เมื่อวันที่ 6 มิถุนายน พ.ศ. 2550
ทรงลูกบาศก์ปลายตัด

ทรงลูกบาศก์ปลายตัด หรือ ทรงหกหน้าปลายตัด  เป็นทรงหลายหน้า (polyhedron) ที่ประกอบด้วยหน้ารูปแปดเหลี่ยมปรกติ 6 หน้า และหน้ารูปสามเหลี่ยมด้านเท่า 8 หน้า รวม 14 หน้า มี 24 จุดยอด 36 ขอบ และเป็นหนึ่งในทรงตันอาร์คิมิดีส (Archimedean solid) รูปทรงนี้เกิดจากการนำทรงลูกบาศก์ (cube) มาตัดปลายที่จุดยอดทั้ง 8 จุด ให้หน้ารูปสี่เหลี่ยมจัตุรัสกลายเป็นรูปแปดเหลี่ยม และหน้าที่ตัดนั้นก็จะเป็นรูปสามเหลี่ยม
พื้นที่ผิวและปริมาตร.
พื้นที่ผิว "A" และปริมาตร "V" ของทรงลูกบาศก์ปลายตัด ที่มีความยาวขอบทุกด้านเท่ากับ a สามารถคำนวณได้ดังนี้
<math>A = 2 (6+6\sqrt{2}+\sqrt{3}) a^2 \approx 32.4346644a^2</math>
<math>V = \frac{1}{3} (21+14\sqrt{2}) a^3 \approx 13.5996633a^3</math>
พิกัดคาร์ทีเซียน.
พิกัดคาร์ทีเซียนของจุดยอดของทรงลูกบาศก์ปลายตัด สามารถกำหนดพิกัดได้ดังนี้
 (±ξ, ±1, ±1)
 (±1, ±ξ, ±1)
 (±1, ±1, ±ξ) 
เมื่อ ξ = √2 - 1
ข้อต่อ

ข้อ หรือ ข้อต่อ  ในทางกายวิภาคศาสตร์ หมายถึงบริเวณที่กระดูกตั้งแต่สองชิ้นขึ้นไปมีการติดต่อกัน ทำให้กระดูกมีการทำงานร่วมกันเป็นระบบเพื่อการค้ำจุนปกป้องร่างกายและการเคลื่อนไหวในรูปแบบต่างๆที่เหมาะสม ข้อต่อในร่างกายมนุษย์มีหลายแบบ และสามารถจัดจำแนกได้ตามลักษณะโครงสร้าง และคุณสมบัติในการเคลื่อนไหว
ข้อต่อจัดจำแนกตามโครงสร้าง.
เราสามารถแบ่งชนิดของข้อต่อในร่างกายได้ตามลักษณะการติดต่อกันของกระดูกแต่ละชิ้น โดยแบ่งได้เป็นสามแบบ คือ ข้อต่อ(ชนิด)เส้นใย (fibrous joints) ข้อต่อ(ชนิด)กระดูกอ่อน (cartilaginous joints) และข้อต่อ(ชนิด)มีไขข้อหรือข้อต่อ(ชนิด)ซินโนเวียล (synovial joints)
ข้อต่อชนิดเส้นใย (Fibrous joints).
ในข้อต่อลักษณะนี้ กระดูกจะเชื่อมติดกันโดยเนื้อเยื่อเกี่ยวพันชนิดหนาแน่น (dense connective tissue) ซึ่งทำให้ข้อต่อชนิดนี้เคลื่อนไหวไม่ได้ หรือเคลื่อนไหวได้น้อยมาก ข้อต่อในลักษณะนี้ยังแบ่งได้เป็นสามแบบ คือ
ข้อต่อชนิดกระดูกอ่อน (Cartilaginous joint).
ข้อต่อในแบบนี้จะมีการเชื่อมติดกันโดยมีกระดูกอ่อนคั่นอยู่ตรงกลาง เนื่องจากกระดูกอ่อนมีความยืดหยุ่น จึงทำให้ข้อต่อในลักษณะนี้มีการเคลื่อนไหวได้มากกว่าข้อต่อแบบเส้นใย แต่น้อยกว่าข้อต่อแบบซินโนเวียล ข้อต่อแบบกระดูกอ่อนสามารถจำแนกออกได้เป็นสองแบบ ตามลักษณะของกระดูกอ่อน คือ
ข้อต่อ(ชนิด)มีไขข้อ หรือข้อต่อ(ชนิด)ซินโนเวียล (Synovial joint).
ข้อต่อ(ชนิด)ซินโนเวียลจะไม่ได้มีการเชื่อมติดต่อกันของกระดูกโดยตรง แต่จะมีโครงสร้างที่เรียกว่า ปลอกหุ้มข้อต่อ (articular capsule) เป็นตัวกลาง และภายในแคปซูลข้อต่อนี้จะเป็นโพรงข้อต่อ (articular space) ซึ่งจะมีของเหลวคือ น้ำไขข้อ (synovial fluid) ที่สร้างจากเนื้อเยื่อโดยรอบปลอกหุ้มข้อต่อ ช่วยในการเคลื่อนไหวของข้อต่อ ข้อต่อ(ชนิด)ซินโนเวียลนี้จึงเป็นข้อต่อที่เคลื่อนไหวได้มาก และพบได้ในเกือบทุกข้อต่อของทั้งรยางค์บนและรยางค์ล่าง
ข้อต่อจัดจำแนกตามคุณสมบัติในการเคลื่อนไหว.
ข้อต่อยังสามารถจำแนกได้ตามลักษณะและระดับของในการเคลื่อนไหว ซึ่งโดยทั่วไปก็จะสอดคล้องกับลักษณะทางโครงสร้างของข้อต่อนั้นๆ โดยสามารถจำแนกได้เป็นสามแบบ คือข้อต่อที่เคลื่อนไหวไม่ได้ (Synarthrosis) ข้อต่อที่เคลื่อนไหวได้น้อย (Amphiarthrosis) และข้อต่อที่เคลื่อนไหวได้มาก (Diarthrosis)
ข้อต่อที่เคลื่อนไหวไม่ได้ หรือข้อต่อติดแน่น (Synarthrosis) และข้อต่อที่เคลื่อนไหวได้น้อย หรือข้อต่อกึ่งติดแน่น (Amphiarthrosis).
ข้อต่อในทั้งสองแบบนี้มักมีการเชื่อมต่อกันโดยตรง หรือมีกระดูกอ่อนเป็นตัวเชื่อม จึงทำให้การเคลื่อนไหวจำกัดอย่างมาก อย่างไรก็ตาม ข้อต่อในลักษณะนี้จะมีความเสถียรสูง โดยส่วนใหญ่ข้อต่อที่มีการเคลื่อนไหวที่จำกัดนี้จะเป็นข้อต่อ(ชนิด)เส้นใย หรือเป็นข้อต่อ(ชนิด)กระดูกอ่อน
ข้อต่อที่เคลื่อนไหวได้มาก หรือข้อต่ออิสระ (Diarthrosis).
ข้อต่อในลักษณะนี้มักจะเป็นข้อต่อแบบซินโนเวียล และมีการเคลื่อนไหวได้ทั้งในสองมิติและสามมิติ ข้อต่อในกลุ่มนี้ยังสามารถแบ่งออกได้ตามรูปร่างลักษณะของข้อต่อเป็น 6 แบบ ได้แก่
เดอะเวสต์วิง

เดอะเวสต์วิง  เป็นละครชุดเกี่ยวกับคณะทำงานของประธานาธิบดีแห่งสหรัฐอเมริกาในทำเนียบขาว (พื้นที่ทำงานของฝ่ายบริหารของสหรัฐอเมริกาอยู่บริเวณปีกตะวันตกของทำเนียบขาว) สร้างโดยบริษัทวอร์เนอร์บราเดอร์ โทรทัศน์  ออกอากาศครั้งแรกทางช่อง เอ็น บี ซี ในปี พ.ศ. 2542 ออกอากาศต่อเนื่องจนจบลงในปี พ.ศ. 2549 รวมทั้งสิ้น 7 ฤดูกาล 156 ตอน ถูกนำไปออกอากาศในอีกหลายประเทศ รวมถึงประเทศไทย
เดอะ เวสต์ วิง สร้างสรรค์โดย อารอน ซอร์กิน (อังกฤษ: Aaron Sorkin) อำนวยการสร้างโดย จอห์น เวลส์ เดอะ เวสต์ วิง ได้รับการตอบรับเป็นอย่างดีจากสาธารณชนและนักวิจารณ์ เห็นได้จากการได้รับรางวัลลูกโลกทองคำ 2 รางวัล และรางวัลเอมมีทั้งสิ้น 26 รางวัล รวมไปถึงรางวัลละครชุดชีวิตยอดเยี่ยม (อังกฤษ: Outstanding Drama Series) 4 ปีติดต่อกันระหว่างปี พ.ศ. 2543 ถึง ค.ศ. 2546 นั่นคือทั้ง 4 ฤดูกาลแรกของเรื่อง 
ตลอดระยะเวลาการออกอากาศ เดอะ เวสต์ วิง มีเนื้อหาทั้งวิพากษ์วิจารณ์ปัญหาภายในประเทศ ทั้งเศรษฐกิจ สังคม ศาสนา เชื้อชาติ เพศสถานะ ปัญหาความขัดแย้งระหว่างประเทศและการก่อการร้าย ผ่านบทสนทนาที่เฉียบคม การแสดงอันน่าติดตาม และรูปแบบการนำเสนอที่แปลกใหม่
เดอะ เวสต์ วิง ออกอากาศตอนสุดท้ายในประเทศสหรัฐอเมริกาในวันอาทิตย์ที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2549 
กลุ่มตัวละครหลัก.
ตำแหน่งที่ระบุเป็นตำแหน่งตอนเริ่มต้นฤดูกาลที่หนึ่ง 
การเปลี่ยนแปลงตัวละครหลัก
ตัวละคร แมนดี แฮมป์ตัน ไม่ปรากฏตัวอีกหลังจากจบฤดูกาลแรก 
ในฤดูกาลที่สี่ มีการเปลี่ยนแปลงตัวรองผู้อำนวยการสื่อสารจาก แซม ซีบอร์น เป็น วิล เบลีย์ แสดงโดย โจชัว มาลินา 
ในฤดูกาลที่ห้า มีการเพิ่มตัวละคร ผู้ช่วยที่ปรึกษาด้านความมั่งคงแห่งรัฐ เคท ฮาร์เปอร์แสดงโดย แมรี แมคอแมค ในฤดูกาลที่หก เพิ่มที่ปรึกษาด้านการสื่อสาร แอนนาเบธ ชอทท์ แสดงโดย คริสติน ชีโนเวธ ตัวละครคู่แข่งการเลือกตั้งเพื่อดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีคนต่อจากบาร์ตเลตคือ สมาชิกสภาผู้แทนฯ แมทธิว ซานโตส ตัวแทนพรรคเดโมแครต แสดงโดย จิมมี สมิท และ วุฒิสมาชิก อาร์โนลด์ วินิค ตัวแทนพรรครีพับลิกัน แสดงโดย อลัน อัลดา
เนื้อเรื่อง.
คณะทำงานของประธานาธิบดีในเรื่องระบุอย่างชัดเจนว่ามาจากพรรคเดโมแครต ทำให้ทัศนคติของตัวละครหลักจะเป็นแบบเสรีนิยม อย่างไรก็ตามมุมมองอนุรักษนิยมก็ได้รับการถ่ายทอดผ่านทางดารารับเชิญ และตัวละครรองที่มาจากพรรครีพับริกัน แม้ว่าเนื้อหาในบางตอนจะเกี่ยวกับสถานการณ์สมมุติหรือความสัมพันธ์ภายในกลุ่มตัวละคร ทว่าปัญหาที่เกิดขึ้นจริงถูกนำมาถ่ายทอดผ่านบทละครหลายๆตอน ปัญหาภายในประเทศสหรัฐฯ เช่น ปัญหาความขัดแย้งระหว่างสีผิว ปัญหาเศรษฐกิจและการว่างงาน ภัยธรรมชาติ นอกจากนั้น เดอะ เวสต์ วิง ยังนำปัญหานานาชาติมาเป็นเนื้อหาในบทละครอีกด้วย เช่น ปัญหากลุ่มผู้ก่อการร้าย ปัญหาความขัดแย้งในตะวันออกกลาง ปัญหาการแพร่ระบาดของโรคเอดส์ในทวีปแอฟริกา หรือแม้กระทั่งปัญหาสภาวะโลกร้อน
ก่อนเป็น เดอะ เวสต์ วิง
อารอน ซอร์กิน เขียน เดอะ เวสต์ วิง ขึ้นจากเนื้อหาส่วนที่เหลือจากการทำวิจัยเพื่อเขียนบทภาพยนตร์เรื่อง "เดอะ อเมริกัน เพรสซิเดนท์" (อังกฤษ: The American President) ของผู้กำกับ รอบ ไรเนอร์ ซึ่งนักแสดงหลายคนร่วมแสดงในทั้งสองเรื่อง
ตุ๊ดตู่

ตุ๊ดตู่ (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Varanus dumerilii") เป็นสัตว์เลื้อยคลานชนิดหนึ่งในวงศ์เหี้ย (Varanidae) มีรูปร่างทั่วไปคล้ายเหี้ย ("V. salvator") ซึ่งเป็นสัตว์ในวงศ์เดียวกัน เมื่อเล็กตั้งแต่ปลายปากถึงคอจะมีสีส้มหรือสีแดงเข้ม เมื่อโตสีจะจางลง มีขีดสีดำตั้งแต่ขอบตาถึงคอ ลำตัวมีขวั้นสีเหลืองตั้งแต่คอถึงปลายหาง เป็นสัตว์ที่มีความเชื่องช้า ไม่ค่อยออกไปหากินไกลจากที่อาศัย เมื่อหิวจึงจะออกหากิน แล้วก็กลับเข้าหลับนอนตามเดิม การวางไข่ วางไข่ครั้งละ 23 ฟอง ระยะฟักไข่ 203–230 วัน
ถือได้ว่าเป็นสัตว์ที่เล็กที่สุดในวงศ์นี้ที่พบในประเทศไทย เป็นสัตว์ไม่มีพิษ โดยเต็มที่จะมีขนาด 50–125 เซนติเมตรเท่านั้น โดยชื่อสามัญในภาษาอังกฤษและชื่อวิทยาศาสตร์ตั้งขึ้นเป็นเกียรติแก่ อองเดรย์ มารี คอนสแตนต์ ดูเมรีล นักวิทยาสัตว์เลื้อยคลานและสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกชาวฝรั่งเศส 
เป็นสัตว์ขี้อาย มักอาศัยอยู่ในโพรงไม้ จนมีเอ่ยถึงในบทสร้อยสุภาษิตว่า <templatestyles src="แม่แบบ:คำพูด/style.css" />ตุ๊ดเอ๋ยตุ๊ดตู่ ในเรี่ยวในรูช่างอยู่ได้...
ในประเทศไทยจะพบตั้งแต่จังหวัดกาญจนบุรีไปจนถึงคอคอดกระในภาคใต้ และพบไปจนถึงมาเลเซียและอินโดนีเซีย อาศัยอยู่ในป่าที่มีความชื้นสูงหรือป่าชายเลน กินอาหารโดยเฉพาะ ปู เป็นพิเศษ และก็สามารถกินสัตว์อย่างอื่น เช่น หอย, แมลง, ปลา, กบ และสัตว์ฟันแทะขนาดเล็ก โดยรวมแล้วเป็นสัตว์ที่มีข้อมูลทางวิชาการน้อยมากเมื่อเทียบกับสัตว์ชนิดอื่นในวงศ์เดียวกัน โดยจำแนกออกเป็น 2 ชนิดย่อย
 (ดูในตาราง โดยนักวิทยาศาสตร์บางท่านจัดให้ชนิด "V. d. heteropholis" เป็นชื่อพ้องของ "V. d. dumerilii") สถานะทางกฎหมายในประเทศไทยเป็นสัตว์คุ้มครองตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พ.ศ. 2535
โมเอโระ! เนคเคทสึริธึมดามาชี่ โอ๊ทส์! ทาทาคาเอะ! โอเอนดัน 2

โมเอโระ! เนคเคทสึริธึมดามาชี่ โอ๊ทส์! ทาทาคาเอะ! โอเอนดัน 2 (; โรมาจิ: "จงลุกไหม้! จิตวิญญาณแห่งดนตรีอันเร่าร้อน โอ้! สู้! ทีมเชียร์ 2") (โรมาจิ: "Moero! Nekketsu Rhythm Damashii Osu! Tatakae! Ouendan 2") เป็นเกมดนตรีของเครื่องนินเทนโด ดีเอส ซึ่งถือเป็นภาคต่ออย่างเป็นทางการของโอ๊ทส์! ทาทาคาเอะ! โอเอนดัน โดยมีเนื้อเรื่องต่อจากภาคแรก
ในภาคที่สองนี้เนื้อเรื่องยังคงเกิดขึ้นในเมืองเดิมในฝั่งตะวันตก โดยมีทีมเชียร์เดิม 4 ทีม (ฮาจิเมะ, เรียวตะ, ไค, สาวเชียร์) โดยในภาคนี้จะมีการปรากฏของทีมเชียร์ฝั่งตะวันออก โดยเป็นทีมเชียร์เสื้อสีฟ้า มีสัญลักษณ์ภาษาอังกฤษ OEN ลักษณะจะเป็นลูกผู้ดี ตะโกนคำว่า "โอ๊ทส์!" สั้นๆ ออกเสียงเป็น "อุ๊ส!" โดยทีมฝั่งตะวันออกก็จะมี 4 ทีมเช่นเดียวกับตะวันตก โดยพวกเขาจะปรากฏเป็นคู่แข่งกับตัวละครนั้นๆ โดยจะแบ่งเนื้อเรื่องกันเล่น (กล่าวคือด่านต่างๆในเกมจะถูกแบ่งออกเป็นสองฝั่ง ซึ่งถ้าเป็นด่านจะวันตกก็จะเป็นทีมเชียร์เก่า แต่ถ้าฝั่งตะวันออกจะเป็นทีมเชียร์ใหม่)
ระบบเกมโดยรวมเกือบทั้งหมดได้รับการปรับปรุงจากอีลีทบีทเอเจนท์ส แต่ก็ยังมีการเสริมระบบใหม่ๆสำหรับภาคนี้เข้าไปด้วย
รูปแบบการเล่น.
ระบบโดยรวมของเกมจะคล้ายๆกับเกม"โอ๊ทส์! ทาทาคาเอะ! โอเอนดัน"ในภาคแรก โดยก่อนจะเริ่มเข้าแต่ละด่าน ผู้เล่นจะอยู่ตรงฉากแผนที่ ซึ่งจะมีจุดต่างๆในแผนที่เพื่อแสดงว่ามีด่านอะไรและเพลงอะไรให้เล่นบ้าง และเมื่อเข้าไปในด่านนั้นๆ เพลงก็จะถูกบรรเลงขึ้นมาหน้าที่ของผู้เล่นคือกดปุ่มต่างๆให้เข้ากับจังหวะในขณะที่วงกลมรอบนอกจะถูกบีบลงเข้ามาในปุ่ม ซึ่งแต่ละปุ่มจะมีตัวเลขกำกับไว้ซึ่งก็คือลำดับการกด โดยปุ่มจะมีสีต่างกันออกไป ซึ่งผู้เล่นต้องกดปุ่มตามลำดับของสีนั้นๆถึงจะข้ามไปสีต่อไปได้
ในระหว่างเล่นผู้เล่นจะสะสม คอมโบ ซึ่งคอมโบนั้นจะทำหน้าที่ทวีคณูคะแนนไปเรื่อยๆ นอกจากนั้นเมื่อผู้เล่นกดครบจำนวนของสีนั้นๆ ถ้าในระหว่างกดสีนั้นผู้เล่นได้ 300 คะแนนตลอดคะแนนทวีคูณขึ้นไปอีก ถ้าได้ 100 เป็นบางตัวแคะแนนที่ทวีคณูจะน้อยลงและถ้าได้ 50 คะแนนในสีนั้นๆจะไม่ได้รับคะแนนทวีคูณ
ในระหว่างเล่นเกมผู้เล่นต้องรักษาเกจกำลังใจด้านบนไม่ให้ลดลงจนหมด เมื่อผู้เล่นเล่นด่านนั้นๆไปซักพักหนึ่งเกมจะตัดเข้าสู่เนื้อเรื่องของด่านนั้นๆ ถ้าเกจกำลังใจของผู้เล่นเกินครึ่ง ตัวละครจะกระทำการสำเร็จ แต่เกจลดลงมากเกินไป ตัวละครจะกระทำการนั้นๆล้มเหลว ซ่งเกจกำลังใจโดยปกติจะลดลงอยู่ตลอดเวลา (โดยความเร็วขึ้นอยู่กับระดับความยากของเกมและด่าน) ถ้ากดปุ่มผิดจังหวะจะทำให้เสียเกจมากขึ้น แต่ในทางตรงกันข้ามถ้ากดจังหวะถูกต้องก็จะได้เกจกำลังใจเพิ่มขึ้น
ทีมเชียร์.
เช่นเดียวกับ"โอ๊ทส์! ทาทาคาเอะ! โอเอนดัน" ในภาคแรก ตัวละครต่างๆในเกมที่ผู้เล่นสามารถเลือกได้นั้น เป็นสมาชิกของทีมเชียร์ ซึ่งแต่ละคนจะเปรียบเสมือนระดับความยากของเกม ซึ่งจะแปรตามในแต่ละด่านคือ จำนวนปุ่มกดและเวลาในการกด โดยยิ่งระดับความยากสูงขึ้น จำนวนปุ่มจะมากขึ้นและมีเวลาในการกดน้อยลง อีกทั้งในภาคนี้ได้มีการปรากฏตัวของทีมเชียร์ฝั่งตะวันออกเพิ่มเข้ามาด้วย
ระบบที่เพิ่มเข้ามา.
นอกเหนือจากระบบทั่วๆไปใน "โอ๊ทส์! ทาทาคาเอะ! โอเอนดัน" เกมนี้ยังได้เพิ่มระบบต่างๆขึ้นมาอีก แต่อย่างไรก็ดี ระบบบางตัวได้นำมาจากเกมอีลีทบีทเอเจนท์สมาใช้
เพลงที่ใช้ในเกมและด่านต่างๆ.
เช่นเดียวกับ "อีลีทบีทเอเจนท์ส" สามเพลงลับในเกมจะปลดล็อกได้เมื่อเล่นถึงระดับหนึ่งและจะเข้าเล่นได้เมื่อผ่านเพลงจนถึงจุดหนึ่ง
ฟินเว

ฟินเว  เป็นตัวละครตัวหนึ่งในปกรณัมเรื่อง ซิลมาริลลิออน ของเจ. อาร์. อาร์. โทลคีน เขาเป็นผู้นำของเอลฟ์ชาวโนลดอร์ ซึ่งได้เป็นตัวแทนไปเยือนทวีปอามัน แล้วกลับมาชักชวนพวกพ้องให้ยินยอมออกเดินทางจากมิดเดิลเอิร์ธไปสู่แผ่นดินอมตะ หลังจากชาวโนลดอร์เดินทางไปถึงอามันแล้ว ฟินเวได้ขึ้นเป็นกษัตริย์ของชาวโนลดอร์ทั้งปวง
ฟินเวเป็นจอมกษัตริย์แห่งโนลดอร์ พระองค์มีชายาองค์แรกนามว่า มีริเอล ทรงมีโอรสองค์หนึ่ง ชื่อว่า 'คูรูฟินเว' ซึ่งเป็นที่รู้จักกันในชื่อว่า 'เฟอานอร์' หลังจากเฟอานอร์ประสูติ มีริเอลก็สิ้นพระชนม์ ฟินเวจึงอภิเษกชายาอีกองค์หนึ่งนามว่า อินดิส ชาววันยาร์ มีโอรสธิดาสี่องค์คือ ฟิงโกลฟิน ฟินาร์ฟิน ฟินดิส และอิริเม
เมื่อเมลคอร์พ้นจากการจองจำ เขาคิดแก้แค้นเหล่าวาลาร์และทำลายพวกเอลฟ์ ยุแยงจนทำให้เฟอานอร์ต้องถูกเนรเทศออกจากทิริออน เมืองหลวงของพวกเอลฟ์ ไปอยู่ที่นครฟอร์เมนอสทางเหนือของอามัน ฟินเวซึ่งรักลูกชายคนโตมากที่สุด จึงตามไปอยู่กับเฟอานอร์ที่นั่นด้วย แต่แล้วพระองค์ก็ถูกเมลคอร์สังหารที่ฟอร์เมนอส หลังจากที่เขาทำลายทวิพฤกษาและมาขโมยซิลมาริลที่นี่ ส่วนเอลฟ์คนอื่น ๆ ไปร่วมงานเลี้ยงที่ยอดเขาทานิเควทิลกันหมด
การสิ้นพระชนม์ของฟินเวครั้งนี้เป็นเหตุผลสำคัญข้อหนึ่งที่ทำให้เฟอานอร์และชาวโนลดอร์จำนวนมากโกรธแค้นเมลคอร์ จนตั้งชื่อให้เขาใหม่ว่า 'มอร์กอธ' แล้วยกทัพออกตามล่าเขากลับมายังมิดเดิ้ลเอิร์ธ
ฟิงกอน

ฟิงกอน (Fingon) เป็นตัวละครตัวหนึ่งในปกรณัมเรื่อง ซิลมาริลลิออน ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน พระองค์เป็นเอลฟ์ชาว โนลดอร์ เป็นโอรสองค์ใหญ่ของฟิงโกลฟิน ซึ่งเป็นโอรสของฟินเว จอมกษัตริย์แห่งโนลดอร์ ทรงมีน้องชายสององค์และน้องสาวหนึ่งองค์ คือ ทัวร์กอน ผู้ครองกอนโดลิน อาเรเดล ท่านหญิงขาว และอาราคาโน (หรืออาร์กอน)
ชื่อ 'ฟิงกอน' เป็นภาษาซินดาริน แผลงมาจากคำเควนยาว่า ฟินเดคาโน (Findekáno) มีความหมายว่า 'เจ้าชายแห่งราชวงศ์ฟินเว'
ประวัติ.
ฟิงกอนเดินทางมามิดเดิลเอิร์ธพร้อมกับฟิงโกลฟินพระบิดา และกองทัพชาวโนลดอร์จำนวนมาก เมื่อครั้งที่เฟอานอร์นำทัพไล่ล่ามอร์กอธ ซึ่งสังหารกษัตริย์ฟินเวและชิงซิลมาริลหนีไปในช่วงยุคที่หนึ่งของอาร์ดา เขาได้สร้างวีรกรรมเกริกเกียรติครั้งแรกในการฝ่าเข้าไปช่วยเหลือมายดรอส โอรสองค์โตของเฟอานอร์ ที่ถูกมอร์กอธจับตัวไปแขวนทรมานไว้บนยอดภูธังโกโรดริม วีรกรรมครั้งนั้นทำให้มายดรอสสละสิทธิ์ในราชสมบัติโนลดอร์ ทำให้ฟิงโกลฟินได้เป็นจอมกษัตริย์ของชาวโนลดอร์พลัดถิ่นบนมิดเดิ้ลเอิร์ธ
ฟิงกอนได้สร้างอาณาจักรของตนเองขึ้นบนแผ่นดินดอร์-โลมิน อันเป็นดินแดนตอนเหนือของเทือกเขาเงา หรือเอเร็ดเวธริน ทางทิศตะวันตกของฮิธลุม อาณาจักรตอนเหนือแห่งนี้ได้ต่อสู้ต้านทานการบุกของพวกออร์คหลายครั้งหลายหนไม่ให้ล่วงเข้าไปในแผ่นดินเบเลริอันด์ได้
หลังจากกษัตริย์ฟิงโกลฟินสิ้นพระชนม์ในการดวลกับมอร์กอธที่หน้าทวารอังก์บันด์หลังสงครามดากอร์บราโกลลัค ฟิงกอนได้ขึ้นเป็นจอมกษัตริย์ของชาวโนลดอร์พลัดถิ่นต่อจากบิดา เขาร่วมมือกับมายดรอสเพื่อนรักเพื่อบุกโจมตีอังก์บันด์พร้อมทัพพันธมิตรมากมาย สงครามครั้งนั้นเรียกว่า เนียร์นายธ์อาร์นอยดิอัด ซึ่งทัพผสมเอลฟ์-มนุษย์เกือบได้รับชัยชนะ แต่ก็ต้องพ่ายแพ้เนื่องจากการทรยศหักหลังของพวกมนุษย์เผ่าอีสเตอร์ลิง ฟิงกอนสิ้นพระชนม์ในสนามรบจากการดวลกับก็อธม็อก เจ้าแห่งบัลร็อก
หลังจากสงครามนั้น ทัวร์กอนพระอนุชาได้ขึ้นเป็นจอมกษัตริย์แห่งโนลดอร์องค์ต่อไป เนื่องจากโอรสของฟิงกอน คือ เอเรย์นิออน ยังเยาว์อยู่มาก และเวลานั้นถูกส่งตัวไปอยู่ในอารักขาของคีร์ดัน นายนาวากรแห่งแคว้นฟาลัส
ความแตกต่างในต้นฉบับ.
ต้นฉบับงานเขียนของโทลคีนมีการจัดทำและตรวจแก้หลายครั้งหลายหน และยังไม่ได้ข้อยุติโทลคีนก็เสียชีวิตไปเสียก่อน จากการเรียบเรียงงานเขียนโดยคริสโตเฟอร์ โทลคีน ที่ตีพิมพ์เผยแพร่ใน ซิลมาริลลิออน ฟิงกอนเป็นโอรสองค์ใหญ่ของฟิงโกลฟิน มีน้องเพียงสองคนคือทัวร์กอนและอาเรเดล ไม่ปรากฏชื่ออาร์กอน ส่วนกิลกาลัดในต้นฉบับเก่าของโทลคีนเป็นโอรสของโอโรเดร็ธซึ่งเป็นโอรสของอังกร็อดแห่งวงศ์ฟินาร์ฟิน ฟิงกอนในต้นฉบับดั้งเดิมไม่มีบุตร
เจ้าชายฮันส์-อาดัมที่ 2 เจ้าผู้ครองลีชเทินชไตน์

เจ้าชายฮันส์-อาดัมที่ 2 (ประสูติ 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1945) เป็นเจ้าผู้ครองลีชเทินชไตน์ ตั้งแต่วันที่ 13 พฤศจิกายน ค.ศ. 1989 พระองค์เป็นพระโอรสในเจ้าชายฟรันทซ์ โยเซ็ฟที่ 2 และเกออร์กีนา ฟ็อน วิลเช็ค
พระราชประวัติ.
เจ้าชายฮันส์-อาดัมที่ 2 ทรงดำรงพระอิสริยยศเป็นเจ้าชายรัชทายาทแห่งลีชเทินชไตน์ หลังจากที่เจ้าชายฟรันทซ์ โยเซ็ฟที่ 2 เสด็จขึ้นครองราชย์เป็นเจ้าชายพระประมุข ก่อนจะเสด็จขึ้นครองราชย์เป็นเจ้าชายพระประมุขเมื่อปี ค.ศ. 1989
พระองค์ทรงมีพระราชทรัพย์กว่า 7.6 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยส่วนใหญ่มาจากหุ้นส่วนในห้างสรรพสินค้า ภาษีประชาชน และธนาคารทุกแห่งในประเทศ โดยในปัจจุบันทรงเป็นประมุขแห่งรัฐที่ร่ำรวยที่สุดในยุโรป
ทรงตันอาร์คิมิดีส

ทรงตันอาร์คิมิดีส (Archimedean solid) หมายถึงทรงหลายหน้า (polyhedron) ที่เป็นทรงนูน (convex) โดยจุดยอดจุดหนึ่งจะประกอบด้วยหน้ารูปหลายเหลี่ยมปรกติ (regular polygon) ตั้งแต่สองชนิดขึ้นไป และเป็นชุดเดียวกันทุกจุด แตกต่างจากทรงตันเพลโต (Platonic solid) ตรงที่มีรูปหลายเหลี่ยมปรกติเพียงชนิดเดียว และแตกต่างจากทรงตันจอห์นสัน (Johnson solid) ตรงที่ไม่ได้มีรูปหลายเหลี่ยมบรรจบกันเป็นชุดเหมือนกันทุกจุด
ประเภท.
ทรงตันอาร์คิมิดีส มีทั้งหมด 13 รูปทรง (หรืออาจนับเป็น 15 รูปทรงเนื่องจากเกลียวซ้ายขวาที่แตกต่างกัน) ตามตาราง
ธนาคารเพื่อความร่วมมือระหว่างประเทศแห่งญี่ปุ่น

ธนาคารเพื่อความร่วมมือระหว่างประเทศแห่งญี่ปุ่น  หรือ เจบิค เป็นสถาบันการเงินของรัฐและเป็นหน่วยงานสินเชื่อเพื่อการส่งออกของญี่ปุ่น ก่อตั้งเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2542 จากการควบรวมธนาคารเพื่อการส่งออกและนำเข้าแห่งญี่ปุ่น (JEXIM) กับกองทุนเพื่อความร่วมมือทางเศรษฐกิจต่างประเทศ (OECF) โดยเจบิคมีการทำงานร่วมกับองค์การความร่วมมือระหว่างประเทศแห่งญี่ปุ่น (ไจก้า)
ประเทศไทยได้กู้เงินจากธนาคารเพื่อความร่วมมือระหว่างประเทศแห่งประเทศญี่ปุ่นมาลงทุนในหลายโครงการเช่น สนามบินสุวรรณภูมิ รถไฟฟ้าสายสีน้ำเงิน รถไฟฟ้าชานเมืองสายสีแดง
P53

P53 : tumor protein 53 หรือชื่อทางการคือ Cellular tumor antigen p53 เป็น transcription factor ที่ควบคุม cell cycle และยังมีหน้าที่เป็น tumor suppressor ด้วย ทำให้ p53 มีความสำคัญในการยับยั้งมะเร็งของสิ่งมีชีวิตหลายเซลล์ จึงมีการกล่าวถึง p53 ว่าเป็น "the guardian of the genome", "the guardian angel gene", หรือ "master watchman" เนื่องด้วยบทบาทในการป้องกันการผ่าเหล่าของสารพันธุกรรม
P53 มีมวลโมเลกุล 53 kilodalton (kDa) เมื่อวิเคราะห์ด้วยวิธี SDS-PAGE แต่ในทางมวลโมเลกุลทฤษฏีนั้นจะเป็น 43.7 kilodalton ความแตกต่างที่เกิดขึ้นในทางทฤษฏี กับการวิเคราะห์ด้วย SDS-PAGE เกิดจาก p53 มี กรดอะมิโน Proline ในบริมาณสูงทำให้การ migration บน SDS-PAGE เปลี่ยนไป
ยีนส์.
ยีนของมนุษย์ที่เป็นรหัสของโปรตีน p53 คือ TP53 โดยยีนนี้อยู่บนโครโมโซมที่ 17 (17p13.1)
p53 Pathway.
p53 อยู่ในระห่างเส้นทางการส่งสัญญาณที่จำเป็นต่อการควบคุมการเจริญเติบโตของเซลล์และ เกิดการเสื่อมสลายของเซลล์ ซึ่งถูกเหนี่ยวนำโดย genotoxic และ non-genotoxic stress (Melino et al., 2002; Vogelstein et al., 2000; Vousden & Lu, 2002)
ในภาวะปกติ ระดับของโปรตีน p53 อยู่ในระดับต่ำ โดยจะจับอยู่กับ binding protein เช่น MDM2, COP1, PIRH2 หรือ JNK ซึ่งจะส่งเสริมการทำลาย p53 ผ่านกระบานการ ubiquitin/proteasome และ p53 จะเพิ่มระดับยีนที่ควบคุมกระบวนนี้ ทำให้ระดับของ p53 ในเซลล์ปกติอยู่ในระดับต่ำ หลังจากเซลล์ได้รับ genotoxic และ non-genotoxic stress โปรตีน p53 จะถูกกระตุ้น กระบวนการนี้มี 2 ขั้นตอน ขั้นแรกเกิดการยับยั้งการจับกันของ p53 กับ mdm2 ทำให้ระดับของ p53 เพิ่มขึ้น และจะเกิดการ overtranslation ของ p53 RNA ด้วย ขั้นที่สอง อนุกรมของตัวควบคุม (kinase, acetylase) จะเพิ่มระดับการ transcription ของ p53
ไม่ว่า cell จะได้รับ stress แบบใด p53 ก็จะถูกกระตุ้น ส่งผลให้เกิดการยับยั้ง cell cycle และการซ่อมแซม DNA หรือ เกิดการเสื่อมสลายของเซลล์ แต่การบวนการเลือกว่าจะเกิดผลอะไรนั้นยังไม่ทราบแน่ชัด
กระบวนการทำงานของ p53 แบ่งเป็น 5 ขั้นตอน (Levine et al., Cell Death and Diffrentiation (2006) , 1-10).
ชัยยง เอื้อวิริยานุกูล

นายชัยยง เอื้อวิริยานุกูล (19 มีนาคม พ.ศ. 2492 —) อธิการบดีมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนาคนแรก สมรสกับนางปราณี เอื้อวิริยานุกูล มีบุตร 2 คน คือ ดร.ขวัญชัย เอื้อวิริยานุกูล และ ดร.สุนิตา เอื้อวิริยานุกูล เริ่มต้นชีวิตราชการ เมื่อปีการศึกษา 2516 เป็นอาจารย์ประจำแผนกวิชาช่างไฟฟ้า คณะวิชาไฟฟ้า วิทยาเขตเทคนิคภาคพายัพ จังหวัดเชียงใหม่
ประวัติการศึกษา.
นายชัยยง เอื้อวิริยานุกูล สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีครุศาสตรอุตสาหกรรมบัณฑิต (ค.อ.บ.) สาขาวิศวกรรมไฟฟ้า จากสถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ และระดับปริญญาโทครุศาสตรอุตสาหกรรมมหาบัณฑิต (ค.อ.ม.) สาขาการบริหารอาชีวและเทคนิคศึกษา สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ และได้เข้ารับการอบรมประกาศนียบัตร สาขาไฟฟ้ากำลัง จากสถาบัน Deutsche Stiftung fur Entwicklung (DSE) ประเทศเยอรมัน
ประวัติการทำงาน.
นายชัยยง เอื้อวิริยานุกูล เริ่มรับราชการเมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2516 ในตำแหน่งครูตรี สังกัดวิทยาลัยเทคโนโลยีและอาชีวศึกษา วิทยาเขตเทคนิคภาคพายัพ อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ ด้านการบริหาร นายชัยยง เอื้อวิริยานุกูล ได้รับตำแหน่งในการบริหารเป็นรองคณบดีฝ่ายวางแผนและพัฒนา คณะวิศวกรรมและเทคโนโลยีการเกษตร สถาบันเทคโนโลยีราชมงคล (คลองหก) ผู้อำนวยการวิทยาเขตเชียงราย ผู้อำนวยการวิทยาเขตภาคพายัพ ผู้ช่วยอธิการบดี ดูแลกิจการหน่วยงานของสถาบันในกลุ่มภาคเหนือ รองอธิการบดีมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา ฝ่ายบริหาร
ต่อมาในปี พ.ศ. 2548 ได้มีการจัดตั้งมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา ซึ่งนายชัยยง เอื้อวิริยานุกูล ได้รับการโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งเป็นอธิการบดีคนแรก 
ด้านการวิจัยนายชัยยง เอื้อวิริยานุกูล ได้รับการแต่งตั้งเป็นที่ปรึกษาคณะกรรมการบริหารงานวิจัย สำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ
ผลงาน รางวัล.
นายชัยยง เอื้อวิริยานุกูล ได้รับรางวัลศิษย์เก่าดีเด่นของสถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ ประจำปีการศึกษา 2547 นอกจากนั้นยังได้รับพระบรมราชโองการ แต่งตั้งเป็นสมาชิกสมัชชาแห่งชาติ เมื่อวันที่ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2549
อะกาเว

อะกาเว (หรือ) เป็นสกุลของพืชใบเลี้ยงเดี่ยว อยู่ในวงศ์ย่อย Agavoideae วงศ์ Asparagaceae แต่นักพฤกษศาสตร์บางกลุ่มแยกออกมาเป็นวงศ์ Agavaceae เป็นไม้อวบน้ำ ทรงพุ่มแผ่เป็นวงกว้าง สูงประมาณ 2 เมตร พุ่มกว้าง 0.3-1 เมตร ผิวสัมผัสหยาบ ใบจะมีสีเขียวอมเทา ขอบใบจะมีหนามแข็ง บางชนิดคล้ายหนวด เรียงตัวเหมือนกลีบกุหลาบ ดอกออกเป็นช่อสูงถึง 6 เมตร ดอกสีเหลือง ออกดอกครั้งเดียวแล้วจะตาย
ในต่างประเทศ พืชในสกุลนี้ใช้ทำเครื่องดื่ม อาหาร และเส้นใย ส่วนในประเทศไทย ใช้เป็นไม้ประดับ
ดอก : ใช้ผลิตนํ้าผึ้ง รู้จักกันในชื่อ นํ้าผึ้งดอกอะกาเว 
ใบ : ใช้ทําเป็นเส้นใยนํามาเป็นเชือก มีความเเข็งเเรงสูง
ลําต้น : นํามาทําเป็นอาหาร เเต่เฉพาะสายพันธุ์ เเต่ต้องลอกเปลือกลําต้นเเละเอาเเค่เนื้อในที่เป็นสีขาว โดย วิธีการทําควรทําให้สุก เพื่อไม่ให้สารพิษตกค้าง 
เนื่องจากอะกาเวมีพิษ เมื่อโดนพิษจะทําให้ปวดท้อง อาเจียนหรือปวดหัว
เครื่องดื่ม : อะกาเวใช้ทําเครื่องดื่ม เรียกว่า เตกิลา (tequila) โดยชนิดสายพันธุ์ที่นํามาผลิต คือ blue agave (agave azul) ("Agave tequilana)" ซึ่งพบเห็นได้ในเม็กซิโกเป็นส่วนใหญ่ โดยสำคัญต่อเศรษฐกิจของรัฐฮาลิสโกของเม็กซิโก
ตะกวดเหลือง

ตะกวดเหลือง (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Varanus flavescens") เป็นสัตว์เลื้อยคลานในวงศ์ตะกวด (Varanidae) ชนิดหนึ่ง 
มีรูปร่างคล้ายสัตว์ในวงศ์นี้ทั่วไป แต่มีนิ้วเท้าที่สั้น และพื้นลำตัวสีเหลือง อีกทั้งมีพฤติกรรรมไม่ชอบอาศัยอยู่ใกล้แหล่งน้ำหรือที่ชื้นแฉะเหมือนเหี้ย ("V. salvator") โดยจะอยู่เฉพาะที่แห้งแล้งหรือพื้นทราย มีขนาดประมาณ 70-100 เซนติเมตร วางไข่จำนวน 30 ฟอง ใช้เวลาฟักเป็นตัวราว 149-155 วัน
สถานภาพปัจจุบันพบมากใน อินเดีย, เนปาล, บังกลาเทศ และปากีสถาน
ยังมีชื่อเรียกอื่น อีก เช่น "แลนดอน" เป็นต้น
งูเขียวหัวจิ้งจก

งูเขียวหัวจิ้งจก หรือ งูเขียวปากจิ้งจก (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Ahaetulla prasina") เป็นงูที่มีพิษอ่อนมากชนิดหนึ่งในวงศ์ Colubridae มีลักษณะลำตัวเรียวยาว หัวหลิม ปลายปากแหลม ขนาดเมื่อโตเต็มที่ได้ถึง 2 เมตร พื้นลำตัวโดยมากเป็นสีเขียว มักจะมีเส้นสีขาวข้างลำตัวบริเวณแนวต่อระหว่างเกล็ดตัวกับเกล็ดท้อง เส้นขาวยาวตั้งแต่บริเวณคอ จนถึงโคนหาง ท้องขาว ส่วนหางตั้งแต่โคนหางถึงปลายหางจะมีสีน้ำตาลหรือสีชมพู ตามีขนาดใหญ่ ม่านตาอยู่ในแนวนอน อาศัยอยู่ตามต้นไม้ พบทั่วไปในภูมิภาคเอเชียใต้จนถึงเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ในประเทศไทยพบได้ทุกภาค ในป่าทุกประเภท แม้กระทั่งสวนสาธารณะหรือสวนในบริเวณบ้านเรือนของผู้คนที่อยู่ในเมือง
มีพิษอ่อนมาก โดยพิษจะสามารถทำอันตรายได้เฉพาะสัตว์เล็กที่เป็นอาหาร เช่น จิ้งจก, กิ้งก่า, นก และสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดเล็ก เป็นต้น ขณะที่ลูกงูจะกินแมลงเป็นอาหาร โดยเป็นงูที่ออกลูกเป็นตัว ระยะเวลาการตั้งท้อง 4 เดือน ออกลูกได้ครั้งละ 6-10 ตัว การผสมพันธุ์จะเริ่มขึ้นในช่วงต้นฤดูฝน
งูเขียวหัวจิ้งจก มีลักษณะทางกายภาพคล้ายคลึงกับงูอีก 2 ชนิด ที่อยู่ในสกุลเดียวกัน คือ งูเขียวปากแหนบ ("A. nasuta") และงูเขียวหัวจิ้งจกมลายู ("A. mycterizans") โดยงูทั้ง 3 ชนิด นี้ จะมีความหลากหลายทางสีสันมาก โดยจะมีสีสันแตกต่างหลากหลายออกไป ทั้งสีเขียว, สีส้ม, สีเหลือง, สีน้ำตาล, สีเทา, สีฟ้า หรือ สีเหล่านี้ผสมกัน เป็นต้น โดยงูที่มีโทนสีส้ม จะถูกเรียกว่า "กล่อมนางนอน" ขณะที่งูที่มีโทนสีเทาจะถูกเรียกว่า "ง่วงกลางดง" ซึ่งชาวบ้านโดยทั่วไปเชื่อว่าเป็นงูที่มีพิษร้ายแรง แต่แท้จริงแล้วมิได้เป็นเช่นนั้นแต่อย่างใด 
นิยมเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยงของผู้นิยมเลี้ยงสัตว์เลื้อยคลาน ซึ่งมีราคาซื้อขายที่ไม่แพง
งูผ้าขี้ริ้ว

งูผ้าขี้ริ้ว เป็นงูในจำพวกงูทะเลชนิดเดียวที่พบในประเทศไทยที่ไม่มีพิษ โดยที่มิได้อยู่ในวงศ์งูพิษเขี้ยวหน้า (Elapidae) เหมือนงูทะเลทั่วไป 
มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Acrochordus granulatus" ในวงศ์งูงวงช้าง (Acrochordidae) ตัวสีเทาลายเทาเข้มปนน้ำเงินหรือสีเทาดำสลับกับสีขาว เกล็ดที่หนังมีลักษณะเป็นตุ่มเล็ก ๆ ที่ท้องไม่มีเกล็ด ลักษณะลำตัวเหมือนงูงวงช้าง ("A. javanicus") ซึ่งเป็นงูในวงศ์เดียวกัน ลำตัวนุ่มนิ่มเหมือนผ้าขี้ริ้ว อันเป็นที่มาของชื่อ หนังย่นได้มาก สามารถพับงอตัวได้ดี ขณะยังเล็กอยู่จะมีลายสีเข้มและสีจางลง เมื่อโตขื้น ขนาดยาวเต็มที่ประมาณ 1.6 เมตร
อาศัยอยู่ในเขตน้ำตื้นตามพื้นโคลนตามชายฝั่งทะเล, ป่าชายเลน หรือปากแม่น้ำ ชอบอาศัยอยู่ตามพื้นโคลนมากกว่าอยู่ในน้ำใส กินปลาเป็นอาหาร พบกระจายพันธุ์กว้างขวางในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ไปจนถึงทวีปออสเตรเลีย ในประเทศไทยพบทั้งฝั่งอ่าวไทยและอันดามัน เป็นงูชนิดที่เคลื่อนไหวได้ดีในน้ำ แต่จะเชื่องช้าเมื่อขึ้นมาอยู่บนบก มีพฤติกรรมผสมพันธุ์ในเดือนกรกฎาคมไปจนถึงปลายปี ออกลูกเป็นตัว ลูกงูจะเกิดมาในช่วงเดือนมิถุนายนปีถัดมา โดยงูตัวเมียจะมีขนาดใหญ่กว่าและสามารถกินอาหารที่มีขนาดใหญ่กว่าตัวผู้ มีอุปนิสัย ไม่ดุ มักติดอวนของชาวประมงอยู่บ่อย ๆ เมื่อถูกจับได้และขดตัวอยู่นิ่ง ๆ แสร้งทำเป็นตาย
นิยมเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยง พบขายตามร้านขายปลา มีชื่อเรียกเฉพาะว่า "งูม้าลาย"
ภาษาจิ่งเผาะ

ภาษาจิ่งเผาะ (ภาษาจิ่งผ่อ ภาษาจิ่งเปา ภาษาฉิ่งโป /) หรือ ภาษากะชีน ([kə.t͡ɕɪ̀ɰ̃ bà.ðà]) ใช้พูดในรัฐกะชีน ประเทศพม่า และในประเทศจีน จนบางครั้งมีผู้เรียกว่าภาษากะชีน เนื่องจากเป็นภาษาของชนชาติจิ่งเผาะซึ่งเป็นชนชาติหลักของกลุ่มชนชาติกะชีน นอกจากนี้มีผู้พูดในจีนอีกราว 40.000 คน เมื่อ พ.ศ. 2542 โดยเฉพาะที่เขตเต๋อหง รวมมีผู้พูดทั้งหมดราว 900,000 คน 
ภาษาจิ่งเผาะเป็นตระกูลภาษาย่อยทิเบต-พม่า สาขาจิ่งเผาะ-โบโด-โกนยัก เป็นภาษามีวรรณยุกต์ ชาวไทตุรงในรัฐอัสสัมพูดภาษาจิ่งเผาะสำเนียงที่ผสมกับภาษาไทซึ่งเรียกว่าภาษาสิ่งเผาะ ระบบกริยาในภาษาจิ่งเผาะมีการแสดงเครื่องหมายของประธานและกรรมตรง
ภาษาซัมบัล

ภาษาซัมบัล  เป็นภาษากลุ่มซัมบัล ใน พ.ศ. 2543 มีผู้พูดราว 70,000 คน ส่วนใหญ่อยู่ในเมืองซันตาครุซ, คันเดลารียา, มาซินโลก, ปาลาวิก และอีบาในจังหวัดซัมบาเลส ประเทศฟิลิปปินส์ มีผู้พูดบางส่วนอยู่ในเมืองเคโซนของจังหวัดปาลาวันด้วย
ทรงสี่หน้าปลายตัด

ทรงสี่หน้าปลายตัด  เป็นทรงหลายหน้า (polyhedron) 
คำจำกัดความ.
ทรงสี่หน้าปลายตัด ประกอบด้วยหน้ารูปหกเหลี่ยมปรกติ 4 หน้า และหน้ารูปสามเหลี่ยมด้านเท่า 4 หน้า รวม 8 หน้า มี 12 จุดยอด 18 ขอบ และเป็นหนึ่งในทรงตันอาร์คิมิดีส (Archimedean solid) รูปทรงนี้เกิดจากการนำทรงสี่หน้าปรกติ (regular tetrahedron) มาตัดปลายที่จุดยอดทั้ง 4 จุด ให้หน้ารูปสามเหลี่ยมกลายเป็นรูปหกเหลี่ยม และหน้าที่ตัดนั้นก็จะเป็นรูปสามเหลี่ยมแทน
พื้นที่ผิวและปริมาตร.
พื้นที่ผิว "A" และปริมาตร "V" ของทรงสี่หน้าปลายตัด ที่มีความยาวขอบทุกด้านเท่ากับ a สามารถคำนวณได้ดังนี้
<math>A = 7\sqrt{3}a^2 \approx 12.1243557a^2</math>
<math>V = \frac{23}{12}\sqrt{2}a^3 \approx 2.71057599a^3</math>
การคำนวณ.
พิกัดคาร์ทีเซียนของจุดยอดของทรงสี่หน้าปลายตัด สามารถกำหนดพิกัดได้ดังนี้
 (+3,+1,+1) , (+1,+3,+1) , (+1,+1,+3)
 (−3,−1,+1) , (−1,−3,+1) , (−1,−1,+3)
 (−3,+1,−1) , (−1,+3,−1) , (−1,+1,−3)
 (+3,−1,−1) , (+1,−3,−1) , (+1,−1,−3)
จะได้ทรงสี่หน้าปลายตัดที่มีความยาวขอบทุกด้านเท่ากับ √8 หน่วย
พระสมเด็จนางพญา สก.

พระสมเด็จนางพญา สก..
คณะกรรมาธิการการศาสนา ศิลปะและวัฒนธรรม สภาผู้แทนราษฎร ร่วมกับคณะกรรมการจัดงานนิทรรศการการบินนานาชาติเฉลิมพระเกียรติ ได้สร้าง พระพุทธรัชมงคลประชานาถ สมเด็จนางพญา ส.ก. พระกริ่งจักรตรี 72 พรรษาประชาภักดี ประกอบพิธีพุทธาภิเษกมวลสาร และโลหะ ณ อุโบสถ วัดห้วยมงคล ตำบลทับใต้ อำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์
พระสมเด็จนางพญา สก. (สก. หมายถึง พระนามาภิไธยย่อของสมเด็จพระนางเจ้า ฯ พระบรมราชินีนาถ)วัดถ้ำสิงห์โตทอง หลวงปู่โต๊ะสร้างขึ้นเนื่องในโอกาสมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 5 รอบ (พระชนมายุ 60 พรรษา) สมเด็จพระนางเจ้า ฯ พระบรมราชินีนาถ 
พระสมเด็จนางพญา สก. มี 2 ชนิด ได้แก่
พระสมเด็จนางพญา สก. ผงพระพิมพ์ มี 7 สี ได้แก่ สีเหลือง สีดำ สีแดง สีอิฐ สีเทา สีขาว สีเขียว ทำพิธีพุทธาภิเษก 7 เสาร์ 7 อังคาร 15 วัด รวมพุทธาภิเษก 16 ครั้ง
พระสมเด็จนางพญา สก.โลหะ ทองคำ น้ำหนัก 1 บาท และน้ำหนัก 2 สลึง
พิธีมหาพุทธาภิเษก.
พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว และสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ ทรงประกอบพิธีมหาพุทธาภิเษก ณ อุโบสถวัดถ้ำสิงห์โตทอง (หลวงปู่โต๊ะ) อำเภอจอมบึง จังหวัดราชบุรี พระสมเด็จนางพญา สก. เนื้อทองคำ น้ำหนักสองสลึง และพระพุทธสิริกิตติพิพัฒน์จำลองในวันที่ 28 สิงหาคมพ.ศ. 2535
วัตถุประสงค์.
สร้างอาคารพิพิธภัณฑ์ไม้สักทอง วัดเทวราชกุญชร กรุงเทพฯ 
สร้างตึก สก. โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ พ.ศ. 2535
พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว และสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ ได้ทรงพระมหากรุณาเสด็จพระราชดำเนินในพิธีพุทธาภิเษก และพระสมเด็จพระนางพญา สก. ณ พระอุโบสถวัดถ้ำสิงโตทอง อำเภอจอมบึง จังหวัดราชบุรี 
พระสมเด็จพระนางพญา สก.วัดถ้ำสิงห์โตทอง (หลวงปู่โต๊ะ)สร้างด้วยทองคำหนัก 1 บาท จำนวน 7,500 องค์ 
พระสมเด็จพระนางพญา สก. สร้างด้วยทองคำหนักสองสลึง จำนวน 17,500 องค์ สมเด็จพระนางพญา สก. ผู้มีจิตศรัทธาร่วมทำบุญ 20,000 บาท รับพระสมเด็จนางพญา สก. ทองคำ 1 องค์
พระสมเด็จนางพญา สก..
สร้างปี พ.ศ. 2519 พิมพ์เล็ก ขนาด 2.3 x 1.7 x 2.3 เซนติเมตร 
สภาการศึกษามหากุฏราชวิทยาลัยได้จัดสร้างพระสมเด็จนางพญา สก. โดยใช้กระเบื้องเก่าที่มุงหลังคาพระอุโบสถวัดบวรนิเวศวิหาร เนื่องจากเป็นของเก่า และสมเด็จพระสังฆราชเคยประทับอยู่วัดนี้ถึง 3 พระองค์ เป็นมวลสาร ผงศักดิ์สิทธิ์พระราชทาน และผงวิเศษ 199 ชนิด เช่น ผงดอกไม้พระราชทาน ผงธูปพระราชทาน ผงพระ และทองที่เข้าพิธี ปี13 วัดเทพศิรินทร์(ปลุกเสกโดยท่านเจ้าคุณนรฯ) ผงพระสมเด็จโต วัดระฆัง ผงพระสมเด็จบางขุนพรหม ผงพระสมเด็จสังฆราชสุก(ไก่เถื่อน) วัดราชสิทธาราม ผงพระหลวงปู่โต๊ะ ผงพระวัดสามปลื้ม 
พิธีพุทธาภิเษก ตั้งแต่วันที่ 5-11 ก.ค.2519 ณ พระอุโบสถวัดบวรนิเวศวิหารถึง 7 วันเต็ม
สิทธารถะ

""สิทธารถะ" เป็นคำในภาษาสันสกฤตสำหรับ "สิทธัตถะ" สำหรับศาสดาองค์ปัจจุบันของพุทธศาสนา ดู "พระโคตมพุทธเจ้า"
สิทธารถะ  เป็นวรรณกรรมภาษาเยอรมันที่ประพันธ์โดยแฮร์มัน เฮ็สเซอ ขณะเดินทางมาที่ประเทศอินเดีย โดยเป็นที่รู้จักกันดีว่าเขาเป็นผู้ที่ลุ่มหลงและแตกฉานในหลักคิดแนวปรัชญาตะวันออก นวนิยายเรื่องนี้มีเนื้อหามุ่งไปสู่การค้นหาสัจธรรมของการเวียนว่ายตายเกิด หรือนั่นหมายถึงความเพียรที่จะใฝ่รู้ว่า "อัตตา" คือสิ่งใด ชีวิตมนุษย์เกิดขึ้นมาทำไมและเพื่ออะไร และนิพพานคืออะไร โดยในเรื่องนี้สื่อภาพของสังคมของอินเดียในยุคสมัยที่สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้ายังมีพระชนม์ชีพอยู่และเสด็จออกเผยแผ่ศาสนาพุทธไปทั่วชมพูทวีป
เนื้อเรื่องย่อ.
เนื้อเรื่องมีขนาดความยาวแบ่งออกเป็น 2 ภาค 12 บท โดยมี สิทธารถะ เป็นชื่อของตัวละครหลักในท้องเรื่อง เขาเป็นบุตรแห่งพราหมณ์ที่ใช้ชีวิตในวัยหนุ่มเคียงข้างกับเพื่อนรักที่เป็นประหนึ่งเงาตามตัวกันและกันชื่อ โควินท์ ทั้งคู่ได้ดั้นด้นออก "แสวงหา" สัจจะในชีวิตว่าคือสิ่งใด รอนแรมไปกับกลุ่มนักพรต บำเพ็ญเพียรนานาประการ จนในที่สุดมาพบเข้ากับ พระผู้มีพระภาคเจ้า ณ วัดพระเชตวันมหาวิหาร ในเมืองสาวัตถี หลังสดับธรรมเทศนาจากพระพุทธองค์แล้ว โควินท์ สหายรักของสิทธารถะ เลือกที่จะขอบวช ขณะที่สิทธารถะกลับเลือกที่จะเดินต่อไปเพื่อแสวงหาสิ่งที่ตัวเองยังค้นไม่พบ นวนิยายที่เหลือจากนั้นว่า ด้วยการแสวงหาสัจจะของสิทธารถะ ตั้งแต่พบหญิงคนรัก การกำเนิดบุตร เช้าค่ำวันเดือนที่ล่วงไป หากแต่สัจจะที่ต้องการค้นหากลับยิ่งอยู่ห่างออกไปเรื่อยๆ จนเมื่อความตายมาพรากสิ่งอันเป็นที่รักของสิทธารถะไป ทุกอย่างเริ่มคลี่คลาย เมื่อวาสุเทพ ชายแจวเรือจ้างปรากฏขึ้นมาในท้องเรื่อง คำตอบที่สิทธารถะวิ่งไล่กวดมาทั้งชีวิตก็อุบัติขึ้นพร้อมกับ การกลับมาของเพื่อนรัก พระโควินท์ ณ กลางแม่น้ำ เป็นอันว่ามรรคาแห่งวิมุตติสุข ได้บังเกิดขึ้น
บทต่าง ๆ ในหนังสือ.
เนื้อเรื่องทั้ง 12 บทมีดังนี้
ฉบับภาษาไทย.
"สิทธารถะ" ฉบับภาษาไทยมี 4 สำนวน ได้แก่ ฉบับของฉุน ประภาวิวัฒน์ ฉบับของสดใส ฉบับของสีมน (แปลโดยตรงจากภาษาเยอรมัน) และฉบับของวีรจิต กลัมพะสุต
อำเภอของประเทศญี่ปุ่น

ในประเทศญี่ปุ่น อำเภอ  เป็นเขตการปกครองประเภทหนึ่งภายในจังหวัด แต่ละอำเภอจะประกอบด้วยเทศบาลเมืองหรือเทศบาลหมู่บ้าน ซึ่งในอำเภอหนึ่งอาจมีเทศบาลเพียงหนึ่งแห่งหรือมากกว่านั้นก็ได้ ในปัจจุบันอำเภอไม่มีหน่วยงานการบริหาร มีอยู่เพียงเพื่อวัตถุประสงค์ทางภูมิศาสตร์หรือสถิติเท่านั้น เช่น ใช้เป็นที่อยู่ทางไปรษณีย์ ส่วนเทศบาลนครจะแยกเป็นอิสระไม่เป็นส่วนหนึ่งของอำเภอใด ๆ
ในอดีต อำเภอเคยมีหน่วยงานการบริหารมาตั้งแต่ ค.ศ. 1878 มาจนถึง ค.ศ. 1921 ซึ่งมีลักษณะคล้ายคลึงกับอำเภอในประเทศไทย แต่ก็ได้ถูกยุบไปทั้งหมดเมื่อ ค.ศ. 1926
เทศบาลของประเทศญี่ปุ่น

เทศบาลของประเทศญี่ปุ่น เป็นระดับเขตการปกครองรองจากระดับจังหวัด ประเทศญี่ปุ่นแบ่งออกเป็น 47 จังหวัด แต่ละจังหวัดประกอบด้วยเทศบาลจำนวนมาก ทั้งประเทศมีเทศบาลรวม 1,719 แห่ง (ข้อมูลเดือนมกราคม ค.ศ. 2013) เทศบาลมีอยู่ด้วยกัน 4 ประเภท ได้แก่ นคร เมือง หมู่บ้าน และเขตพิเศษของโตเกียว ซึ่งในภาษาญี่ปุ่นเรียกระบบนี้ว่า "ชิกุโจซง"  โดยที่คันจิแต่ละตัวแทนเทศบาลแต่ละประเภท นครใหญ่จะแบ่งเป็นหลายเขต แต่ไม่เหมือนกับเขตพิเศษของโตเกียว เนื่องจากเขตของนครใหญ่ไม่มีสถานะเป็นเทศบาล
สถานะ.
สถานะของเทศบาล ถ้าเป็นหมู่บ้าน เมือง หรือนคร จะได้รับการจัดตั้งโดยจังหวัด โดยทั่วไป หมู่บ้านหรือเมืองสามารถเลื่อนสถานะเป็นนครได้เมื่อมีประชากรมากกว่าห้าหมื่นคน และนครก็สามารถลดสถานะเป็นเมืองหรือหมู่บ้านได้เมื่อมีประชากรลดลงน้อยกว่าห้าหมื่นคน (แต่ไม่จำเป็น) นครที่มีประชากรน้อยที่สุด คือ อูตาชิไน จังหวัดฮกไกโด มีประชากรเพียงสามพันกว่าคน ในขณะที่เมืองที่อยู่ในจังหวัดเดียวกันอย่าง โอโตฟูเกะ มีประชากรกว่าสี่หมื่นคน และหมู่บ้านที่มีประชากรมากที่สุดของประเทศ คือ โยมิตัน มีประชากร 40,517 คน
โตเกียวมีสถานะเป็น "มหานคร"  ซึ่งประกอบด้วยเทศบาล 62 แห่งได้แก่ 23 เขตพิเศษ, 26 นคร, 5 เมือง และ 8 หมู่บ้าน ซึ่งตั้งอยู่ทั้งในแผ่นดินใหญ่และหมู่เกาะห่างไกล แต่ละเทศบาลมีการเลือกตั้งนายกเทศมนตรีและสภาเทศบาลของตนเอง
ตัวอย่าง.
ต่อไปนี้เป็นตัวอย่างของนครในประเทศญี่ปุ่น
ตุ๊กกาย

ตุ๊กกาย หรือ ตุ๊กแกป่า  สัตว์เลื้อยคลานจำพวกหนึ่ง มีรูปร่างคล้ายตุ๊กแก แต่มีขนาดเล็กกว่า อยู่ในวงศ์ Gekkonidae เช่นเดียวกับตุ๊กแกและจิ้งจก โดยอยู่ในสกุล "Cyrtodactylus" 
คำอธิบาย.
ตุ๊กกายมีลักษณะสำคัญ คือ มีนิ้วเท้าและเล็บที่แหลมยาว ไม่มีปุ่มดูดจึงไม่สามารถดูดติดเกาะผนังได้เหมือนจิ้งจกและตุ๊กแก ใช้ได้เพียงแค่ปีนป่ายเหมือนกิ้งก่าเท่านั้น อาศัยอยู่ในถ้ำและป่าของทวีปเอเชีย ไม่พบในเมือง ในปี 2020 นักวิจัยเผยว่าพบสายพันธุ์ตุ๊กกายบนโลกแล้วไม่ต่ำกว่า 300 ชนิด และพบในประเทศไทยไม่ต่ำกว่า 30 ชนิด หลายชนิดเป็นสัตว์เฉพาะถิ่นไม่พบที่ใดในโลก เช่น ตุ๊กกายอุ้มผาง, ตุ๊กกายปล้องทอง, ตุ๊กกายถ้ำสระบุรี เป็นต้น 
สถานะปัจจุบันของตุ๊กกายเป็นสัตว์หายากชนิดหนึ่ง เคยเป็นสัตว์ที่ถูกบรรจุชื่อไว้ในพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พ.ศ. 2535 แต่เมื่อมีการปรับปรุงใหม่ในปี พ.ศ. 2546 ถูกถอดชื่อออกไป โดยคำว่า "ตุ๊กกาย" ผู้ที่บัญญัติชื่อนี้ขึ้นมาคือนายแพทย์บุญส่ง เลขะกุล อดีตนักอนุรักษ์ธรรมชาติที่มีชื่อเสียงของไทย 
คนมักเข้าใจตุ๊กกายผิดว่าเป็นจิ้งจกหรือตุ๊กแกบ้าน เนื่องจากมีผู้ศึกษาสัตว์กลุ่มนี้น้อยจึงยังขาดข้อมูลในการจำแนกชนิดและนิเวศวิทยา ตุ๊กกายมีลักษณะคล้ายจิ้งจกและตุ๊กแกบ้าน บางครั้งถูกเรียกว่า ตุ๊กแกป่า ซึ่งอนุมานได้ว่าเป็นตุ๊กกาย แต่มีส่วนสำคัญที่แตกต่างกันคือ ตุ๊กกายมีนิ้วเท้าและเล็บที่แหลมยาว ใช้ในการปีนป่ายคล้ายกับกิ้งก่า และไม่มีแผ่นดูด (Synthetic setae) เหมือนตุ๊กแกบ้านหรือจิ้งจก จึงไม่สามารถดูดติดเกาะผนังได้ ลำตัวมีสีสันและลวดลายสวยงามแตกต่างกันไป มีตั้งแต่ขนาดเล็กจนถึงขนาดใหญ่ประมาณ 30 เซนติเมตร เช่นตุ๊กกายมลายู สามารถพบทางภาคใต้ของประเทศไทย กินแมลงเป็นอาหาร พบเห็นได้ในเฉพาะในเวลากลางคืน และแต่ละชนิดมีที่อยู่อาศัยที่แตกต่างกันไป บางชนิดพบได้บริเวณต้นไม้ใกล้ ๆ กับแหล่งน้ำ เช่น ตุ๊กกายตะวันออก บางชนิดพบในถ้ำ หรือใต้ก้อนหินซอกหินต่าง ๆ บางชนิดพบได้เฉพาะภูเขาสูงเท่านั้น เช่น ตุ๊กกายอยสุเทพ บางชนิดที่ปรับตัวได้ดีสามารถอาศัยในพื้นที่เกษตรกรรม ในสวนยางพาราที่มีความชื้นสูงได้ เช่น ตุ๊กกายตุ่มใหญ่ บางชนิดอาศัยอยู่บริเวณภูเขาหินปูน เช่น ตุ๊กกายกันยา เป็นต้น
รายชื่อตุ๊กกายที่อาจพบได้ในประเทศไทย.
รอรายงานอย่างเป็นทางการ
อายาเมะ (เก็นโซซุยโคเด็น)

อายาเมะ (อังกฤษ: Ayame) เป็นตัวละครจากเกมเก็นโซซุยโคเด็น ปรากฏตัวออกมาในภาค III
ข้อมูลส่วนตัว.
ชื่อ: อายาเมะ <br>
ดวงดาวประจำตัว: จิเคียว (Chikyou) <br>
บ้านเกิด: ไม่ปรากฏ <br>
อายุ: 25 ปี <br>
เผ่าพันธุ์: มนุษย์ <br>
รูนที่ถือครอง: ไม่ปรากฏ <br>
ครอบครัว: ไม่ปรากฏ <br>
สถานะ: นินจา <br>
สถานที่อยู่ปัจจุบัน: ไม่ปรากฏ <br>
สงครามที่เข้าร่วม: สงครามทูตแห่งเพลิงครั้งที่สอง <br>
ประวัติ.
อายาเมะเป็นนินจา และเป็นสมาชิกขององค์กรเงา (Dark Wind Organization) ได้ติดตามไล่ล่าวาทาริ ผู้ทรยศตามคำสั่งขององค์กรเงา เธอพบกับวาทาริอีกครั้งในกองทัพ ทั้งคู่ได้ทำการประลองฝีมือกันโดยที่วาทาริเป็นผู้ชนะ เขาจึงทำการตกลงกับอายาเมะว่าจะต้องไม่ยุ่งกับเขาจนว่าสงครามจะสิ้นสุดลง
ภายหลังสงครามสิ้นสุดลง อายาเมะได้หายตัวไปอย่างลึกลับ คาดว่ายังตามไล่ล่าวาทาริตามคำสั่งขององค์กรเงาอยู่
รูบีออนเรลส์

รูบีออนเรลส์  หรือนิยมเรียกสั้นๆ ว่า เรลส์ (Rails) เป็นระบบเฟรมเวิร์กสำหรับเว็บแอปพลิเคชันแบบโอเพนซอร์ส ที่พัฒนาด้วยภาษารูบี โดยอิงแนวความคิดแบบ Model-View-Controller (MVC) เป็นสถาปัตยกรรมพื้นฐาน
รูบีออนเรลส์ มีชื่อเสียงจากความง่ายในการใช้งาน โดยใช้การเขียนโปรแกรมจำนวนน้อยบรรทัดกว่า และมีการระบุค่าตั้งน้อยกว่าเฟรมเวิร์กที่ออกมาก่อนหน้าตัวอื่นๆ การติดตั้งรูบีออนเรลส์ทำได้โดยผ่านระบบ RubyGems ซึ่งเป็นระบบการจัดการส่วนประกอบในภาษารูบี้อย่างเป็นทางการ
รูบีออนเรลส์ เริ่มพัฒนาโดย David Heinemeier Hansson เพื่อใช้กับเครื่องมือจัดการโครงการชื่อ Basecamp ของบริษัท 37 Signals ที่เขาทำงานอยู่รูบีออนเรลส์ได้เผยแพร่สู่สาธารณชนเมื่อเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2004 โดยรุ่นปัจจุบันนั้นคือรุ่น 2.3 ออกเมื่อวันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2552
สมเด็จพระราชินีซิลเวียแห่งสวีเดน

สมเด็จพระราชินีซิลเวียแห่งสวีเดน (ซิลเวีย เรนาเทอ ซอมแมร์ลัธ; 23 ธันวาคม พ.ศ. 2486) เป็นสมเด็จพระราชินีแห่งราชอาณาจักรสวีเดน พระองค์ปัจจุบัน และยังเป็นพระราชชนนีในเจ้าหญิงวิกตอเรีย มกุฎราชกุมารีแห่งสวีเดน รัชทายาทแห่งราชบัลลังก์ พระองค์ทรงดำรงพระอิสริยยศเป็น สมเด็จพระราชินี และประชาชนชาวสวีเดนเรียกพระองค์ว่า พระราชินีซิลเวีย
พระราชประวัติ.
พระองค์เสด็จพระราชสมภพเป็นสามัญชนโดยมีพระนามเดิมว่า ซิลเวีย เรนาเทอ ซอมแมร์ลัธ ทรงเป็นธิดาคนเดียวของวอลเธอร์ ซอมแมร์ลัธ และอลิซ ซอมแมร์ลัธ (สกุลเดิม ซัวเรซ ดือ โตเลดู) บิดาเป็นชาวเยอรมัน มารดาเป็นชาวบราซิล ครอบครัวของพระองค์พำนักในประเทศบราซิล ตั้งแต่ พ.ศ. 2490 ถึง พ.ศ. 2500 ก่อนที่พระองค์จะสมรส ทรงพำนักใน ประเทศอาร์เจนตินา ทรงทำงานเป็นกงสุลในมิวนิก ซึ่งเป็นเวลาสั้น ๆ ก่อนจะทำงานเป็นแอร์โฮสเตส
อภิเษกสมรส.
ใน พ.ศ. 2515 ระหว่างการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก ซิลเวียพบกับเจ้าชายคาร์ลกุสตาฟ มกุฎราชกุมารแห่งสวีเดน ซึ่งพระองค์ได้พระราชทานสัมภาษณ์ในภายหลังว่าทรง "คลิก" อย่างไรเมื่อทั้งสองพระองค์ทรงพบกันครั้งแรก
เมื่อสมเด็จพระราชาธิบดีกุสตาฟที่ 6 เสด็จสวรรคตในวันที่ 14 กันยายน พ.ศ. 2516 และเจ้าชายคาร์ลเสด็จขึ้นครองราชย์ในวันที่ 19 กันยายน ปีเดียวกัน ซึ่งใน พ.ศ. 2519 ทั้งสองพระองค์จึงได้ทรงเสกสมรสกัน นับเป็นสมเด็จพระราชาธิบดีพระองค์แรกของสวีเดนที่ทรงอภิเษกสมรสระหว่างครองราชย์อยู่ และเหตุผลที่ทั้งสองพระองค์เสกสมรสกันหลังจากที่เจ้าชายคาร์ลเสด็จขึ้นครองราชย์นั้น เนื่องจากหากพระองค์ทรงเสกสมรสกับซิลเวียก่อนทรงราชย์อาจทำให้พระองค์ทรงสูญเสียพระราชสิทธิ์ในการเสด็จขึ้นครองราชย์สมบัติได้
สมเด็จพระราชาธิบดีและสมเด็จพระราชินีแห่งสวีเดนมีพระราชโอรสและพระราชธิดา 3 พระองค์ดังนี้
ขนมไข่หงส์

ไข่หงส์ เดิมชื่อ ขนมไข่เหี้ย เป็นของหวาน ที่ทำจากแป้งข้าวเหนียวผสมมันเทศ สอดไส้ด้วย ถั่วเขียวผัดเค็มและมีน้ำตาลเคลือบด้านนอก
ที่มา.
ขนมนี้มีตำนานเล่าต่อ ๆ กันว่าเป็นขนมที่เจ้าจอมแว่น (หรือสมัญญาที่พระเจ้าลูกยาเธอและพระเจ้าลูกเธอ เรียกว่า คุณเสือ) พระสนมเอกในรัชกาลที่ 1 คิดทำขึ้นถวายพระองค์ เพราะครั้งหนึ่งทรงพระประสงค์จะเสวยไข่เหี้ย แต่ระยะนั้นไข่เหี้ยหายาก เจ้าจอมแว่นจึงประดิษฐ์ขนมไข่เหี้ยขึ้นถวายแทน ในสมัยก่อนขนมนี้ยังใช้ในพิธีขันหมากหรือติดกัณฑ์เทศน์ด้วย ปัจจุบันคนส่วนใหญ่เห็นว่าชื่อขนมไม่ไพเราะจึงเปลี่ยนเป็นขนมไข่หงส์ ทำให้ลักษณะของขนมเปลี่ยนไปด้วย จากที่เคยฟองใหญ่ คล้ายไข่เป็ด เนื้อแป้งหนา กลายเป็นฟองกลม ๆ เล็ก ๆ แป้งบางลง
ขนมที่คล้ายขนมไข่หงส์ คือ ขนมฟองแลน รูปร่างคล้ายไข่ ใช้แป้งข้าวเหนียวผสมกับแป้งข้าวเจ้า นวดผสมกับฟักทอง แล้วนำไปหุ้มไส้ที่ทำจากถั่วเขียวนึ่งผัดกับหอม พริกไทยและเกลือ เสร็จแล้วนำไปทอด เคลือบด้วยน้ำตาลมะพร้าวเคี่ยวกับกะทิ อีกชนิดหนึ่งคือ ขนมไข่นกกระสา ไส้เหมือนขนมไข่หงส์ แต่หุ้มด้วยสาคูแล้วนำไปนึ่ง
ขั้นตอนการทำ.
ส่วนประกอบหลักของแป้งขนมแต่เดิมจะใช้แป้งข้าวเหนียวผสมมันเทศต้ม นวดเข้าด้วยกันแล้วใส่หัวกะทิเล็กน้อย พอนวดจนนุ่มก็นำมาหุ้มไส้ขนมที่ปั้นเป็นลูกเล็ก ๆ รอไว้ ไส้ของขนมไข่หงส์ประกอบด้วยกระเทียม พริกไทย รากผักชีโขลกรวมกันเอาไปผัดกับถั่วเขียวนึ่งและเกลือป่น จากนั้นนำไปทอดให้เหลือง เคลือบด้วยน้ำตาลที่เคี่ยวในกระทะทอง คาดว่าขนมชนิดนี้ได้รับอิทธิพลจากขนมเทียน ซึ่งไส้เป็นถั่วเขียวนึ่งผัดกับพริกไทย เกลือ น้ำตาลและหอม
ขนมเทียน

ขนมเทียน หรือ ขนมนมสาว ทางภาคเหนือเรียกว่า ขนมจ็อก ทางภาคใต้เรียกว่า ขนมเถ้าเป้า ส่วนภาษาอีสานเรียกว่า ขนมหมก เป็นขนมที่ทำจากแป้งข้าวเหนียว มีไส้ ห่อด้วยใบตองเป็นทรงสามเหลี่ยมหรือทรงพีระมิด ไส้ทำด้วยถั่วทองนึ่ง พริกไทย เกลือ และน้ำตาลทราย ผัดให้เข้ากัน เป็นขนมที่นิยมใช้ในงานบุญ โดยเฉพาะเทศกาลสงกรานต์ แต่เดิมมีไส้มะพร้าวและไส้ถั่วเขียว แต่ในปัจจุบันมีการดัดแปลงไส้ออกไปหลากหลายมาก 
ขนมเทียนมีกล่าวไว้ในกาพย์เห่ชมเครื่องคาวหวานของพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัยว่า
เหตุที่เรียกว่าขนมเทียน สันนิษฐานว่าเป็นเพราะเนื้อแป้งของขนมเทียนมีลักษณะเนียนเป็นมันคล้ายเนื้อของเทียน ในภาษาจีนกลางไม่มีคำเรียกขนมเทียน ส่วนในภาษาจีนแต้จิ๋วเรียกด้วยคำภาษาไทยว่า หนุมเทียน สันนิษฐานว่าคนจีนในประเทศไทยคงผสมผสานวัฒนธรรม นำขนมซึ่งเป็นขนมในงานบุญของไทยมาใช้เป็นขนมไหว้ผีในเทศกาลสารทจีนและตรุษจีน จนขนมเทียนกลายมาเป็นขนมประจำเทศกาลทั้งสองนี้ คู่กับขนมเข่งซึ่งป็นขนมประจำเทศกาลตรุษจีนมาแต่เดิม
ชาวไทยเชื้อสายจีนนิยมใช้ขนมเทียนในการไหว้บรรพบุรุษช่วงวันตรุษและวันสารท ไส้เป็นถั่วเขียวกวนบด ถ้าแบบเค็มจะใส่พริกไทยและเกลือ แบบหวานใส่มะพร้าวและน้ำตาลลงไปเพิ่ม ตัวแป้งทำด้วยแป้งถั่วและเห็นไส้ด้วยเรียกขนมเทียนแก้ว
ในพิธีกรรมของชาวชอง จะใช้ขนมเทียนในพิธีไหว้ผีหิ้งด้วย
โลกี

โลกี  เป็นเทพเกเรในเทพปกรณัมนอร์ส โลกีมีความขี้เล่นและซุกซน ในช่วงแรกนั้นโลกีได้ช่วยเหลือเหล่าเทพแห่งอาสการ์เดอร์ในการต่อสู้กับเหล่ายักษ์ แต่เมื่อเวลาผ่านไป ความซุกซนของโลกีก็ยิ่งกลายเป็นความโหดร้ายยิ่งขึ้น เทพโลกีมีบุตร 3 ตน คือ หมาป่าเฟ็นรีร์, พญางูยอร์มุงกันเดอร์ และเฮ็ล เทวีแห่งอาณาจักรคนตาย ในวันรักนาร็อก (วันสงครามสิ้นโลก) บุตรทั้งสามของโลกีจะมีส่วนร่วมต่อสู้ในสงครามด้วย โลกียังเป็นผู้ให้กำเนิดม้าสเลย์ปนีร์ของโอดินน์
โลกีเป็นผู้สังหารบัลเดอร์ เทพแห่งความสุข โดยใช้กิ่งของต้นมิสเซิลโทซึ่งเป็นสิ่งเดียวที่ไม่เคยสาบานว่าจะไม่ทำร้ายบัลเดอร์ ทำเป็นลูกดอกแล้วหลอกให้เทพฮอเดอร์ผู้ตาบอดขว้างใส่บัลเดอร์ และเมื่อเทพเฮร์โมเดอร์ได้ไปตกลงกับเฮ็ลซึ่งจะยอมให้บัลเดอร์กลับจากยมโลกถ้าทุกชีวิตบนโลกร่ำไห้แก่บัลเดอร์ ยักษิณีซ็อกก์ปฏิเสธที่จะร่ำไห้ตามคำขอร้องของแอซีร์ผู้ส่งสาร ซึ่งเชื่อว่าซ็อกก์นั้นก็คือโลกีปลอมตัวมานั่นเอง เหตุการณ์นี้เป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้โลกีเป็นศัตรูกับเหล่าเทพแห่งอาสการ์เดอร์และถูกจับล่ามโซ่ไว้จนถึงวันรักนาร็อก