ฉือหางเต๋าเหริน

ฉือหางเต๋าเหริน หรือ ฉือปุยเนี้ยเนี้ย หรือ ฉือหางเจินเหริน  เป็นหนึ่งในเซียนคุนหลุน เป็นเทพแห่งความเมตตามากที่สุดในลัทธิเต๋า และเป็นองค์เดียวกันกับเจ้าแม่กวนอิมในความเชื่อพุทธศาสนานิกายมหายาน
ประวัติ.
ฉือหางเต๋าเหริน หรือ ฉือปุยเนี้ยเนี้ย หรือ ฉือหางเจินเหริน แท้จริงแล้ว พระนางคือ เจ้าแม่กวนอิม เทพแห่งความเมตตากรุณา ในภาษาจีนกลางคือ  อังกฤษคือ Cihang Daoren, Cihang Zhenren เป็นหนึ่งในเซียนคุนหลุน เป็นเทพแห่งความเมตตามากที่สุดในลัทธิเต๋า
ก่อนที่ท่านจะเป็นเซียนนั้น ท่านเคยเป็นศิษย์ของ หยวนซือเทียนจุ้น จนกลายมาเป็นเซียน อาวุธของท่าน คือ กิ่งหลิว, แจกันหยก, น้ำเต้า, กระจกคันฉ่อง และคฑาขนสัตว์ และมีสัตว์ขี่เป็น กิเลนเป็นยานพาหนะคู่ใจของท่าน
จนมีวันหนึ่ง ท่านเผลอฆ่าเซียนตนหนึ่งแบบไม่ได้เจตนาอะไรทั้งสิ้น จนท่านขอลาจากเต๋าแล้วท่านก็ได้ไปมหายาน ตอนนั้น พระอมิตาภพุทธะ ได้ประทานนามให้ท่านว่า เจ้าแม่กวนอิม
ลูกศิษย์.
พระโพธิสัตว์กวนอิมมักจะมีเด็กชายและเด็กหญิงหรือพุทธสาวกเบื้องซ้าย-ขวา อยู่เคียงข้างเสมอ โดยถูกเรียกว่า “กุมารทอง (กิมท้ง)” คือเด็กชาย บางตำนานว่า กิมท้งคือ บุตรชายคนรองแห่งแม่ทัพหลี่จิ้ง (เทพถือเจดีย์บิดาแห่งนาจา) นามว่า “ซ่านไฉ่” ซึ่งถวายตัวเป็นพุทธสาวกแห่งพระโพธิสัตว์กวนอิม และ “ธิดาพญามังกร (เง็กนึ้ง)” คือเด็กสาวใช้ผู้ปวารณาเป็นข้ารับใช้พระองค์ บางตำนานกล่าวว่า เง็กนึ้งคือ เจ้าหญิงมังกร นามว่า “หลงหนี่” ซึ่งเป็นพระธิดาแห่งเจ้าสมุทรผัวเจี๋ยหลัว ปวารณาตนเป็นพุทธสาวกพระโพธิสัตว์กวนอิม 
แต่บางตำนานกล่าวว่า ซ่านไฉ่ กับ หลงหนี่เป็นพระโพธิสัตว์เลยทีเดียว โดยมีเทวตำนานดังนี้ ตอนที่เจ้าหญิงหลงหนี่อายุได้ 8 พรรษาได้มีโอกาสฟังพระธรรมเทศนาจากพระโพธิสัตว์เหวินซู (พระมัญชุศรีโพธิสัตว์) บังเกิดเห็นดวงตาเห็นธรรมจึงเสด็จขึ้นจากวังบาดาล ยังชมพูทวีปเข้าเฝ้าพระพุทธองค์ และถวายตัวเป็นพุทธสาวก และต่อมาไม่นานสำเร็จมรรคผลเป็นพระโพธิสัตว์ ส่วนซ่านไฉ่นั้นเป็นบุตร 1 ใน 500 คน แห่งผู้เฒ่าฝูเฉิง เกิดเห็นว่าทุกสรรพสิ่งเป็นสิ่งไม่เที่ยง ด้วยเหตุนี้จึงสนใจศึกษาพระธรรมโดยได้รับคำชี้แนะจากพระโพธิสัตว์เหวินซู (พระมัญชุศรีโพธิสัตว์) และได้รับการสั่งสอนจากพระภิกษุสงฆ์ถึง 53 รูป ผ่านอุปสรรคต่าง ๆ จนบรรลุสู่การเป็นพระโพธิสัตว์
บางตำนานของท่าน.
ฉือหางเจินเหริน วันที่ 19 มิถุนายนตามปฏิทินจันทรคติเป็นวันครบรอบที่สําคัญมากของสังคมจีนแบบดั้งเดิม วันนี้พุทธศาสนิกชนได้จัดพิธีบวงสรวงเพื่อรําลึกถึงลัทธิเต๋า ของพระโพธิภาพเจ้าแม่กวนอิม ในขณะเดียวกันผู้ศรัทธาลัทธิเต๋าก็จัดพิธีรําลึกถึงพระมหากรุณาธิคุณแต่ผู้ที่ระลึกได้เปลี่ยนเป็นนักพรตเต๋าฉือหางหรือนักพรตฉือหาง ความสัมพันธ์ระหว่างพวกเขาคืออะไร?
ในความเชื่อทางพุทธศาสนาพระโพธิการกวนอิมและพระโพธิภูมิได้ปรนนิบัติพระโพธิ์ทั้งซ้ายและขวาของพระโพธิ์อามิตตาพุทธในโลกตะวันตก "พระโพธิการกวนอิม" อธิบายตามตัวอักษรคือพระโพธิ์ที่ "สังเกตเสียงของโลก" "พระโพธิสัตว์กวนอิม" ในคัมภีร์เมี่ยวฟาเหลียนหัวกล่าวว่า "หากมีสิ่งมีชีวิตมากมายมีตัณหามากกว่ากาม มักสวดมนต์ให้นมัสการพระโพธิสัตว์น้ํากวนอิมก็จะตัณหาหากดูหมิ่นมาก ก็มักจะสวดมนต์เคารพพระโพธิการกวนอิมก็จะพลัดพรากจากกัน หากโง่เง่ามาก ก็มักจะสวดมนต์เคารพพระโพธิการกวนอิมโลกบ่อย ๆ ก็จะหลุดพ้นจากเงื้อมมือ" "หรือแม้แต่" ตั้งพระโพธิญาณเพื่อแสวงหาบุรุษ สักการะพระโพธิญาณของกวนอิมในสัปดาห์หน้า จึงให้กําเนิดบุรุษผู้ฉลาดหลักธรรม และปรารถนาจะแสวงหาสตรี ก็ให้กําเนิดบุตรสาวที่ชอบมีศีล "เพราะพระโพธิการกวนอิมเป็นหน้าที่ของตนในการช่วยผู้ยากยากลําบาก นางมักใช้ความดีและความสะดวกในการเปลี่ยนแปลงสรรพชีวิต สรรพชีวิตควรวัดพระธรรมกายและเจ้าแม่กวนอิมจึงมีคํากล่าวที่ว่า เจ้าแม่กวนอิมได้แสดงตัวตนให้เหมาะสมและช่วยเหลือตามวาสนา จึงมีคํากล่าวที่ว่า "สามสิบสองควร" เป็นเวลากว่า 1,000 ปีแล้วที่พระโพธิสัตว์น้ํากวนอิมได้ปรากฏรูปพระโพธิ์มากขึ้น: เจ้าแม่กวนอิมพันมือ, เจ้าแม่กวนอิมส่งบุตร, เจ้าแม่กวนอิมถือกิ่งหลิว, เจ้าแม่กวนอิมหัวม้า, เจ้าแม่กวนอิมปางอุ้มบุตร, เจ้าแม่กวนอิมชุดขาว, เจ้าแม่กวนอิมปางนอน, เจ้าแม่กวนอิมปางไภษัชยคุรุ, เจ้าแม่กวนอิมถือตะกร้า, เจ้าแม่กวนอิมปางจันทราวารี, เจ้าแม่กวนอิมปางขี่ม้า, เจ้าแม่กวนอิมถือผ้า, เจ้าแม่กวนอิมโปรยน้ํา เป็นต้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังจากราชวงศ์ซ่งใต้พระโพธิการกวนอิมส่วนใหญ่มีลักษณะเป็นผู้หญิงและเป็นที่นิยมในหมู่ประชาชน เบื้องหลังรูปเจ้าแม่กวนอิมเหล่านี้ล้วนมีเรื่องราวและตํานานอันน่าประทับใจ ด้วยความช่วยเหลือของเรื่องราวเหล่านี้พระโพธิการกวนอิมได้รับชื่อเสียงสูงในหมู่ประชาชนของเราและได้รับ
อิทธิพลทางสังคมที่ดีในสังคมของเรา "พระพุทธเจ้าของบ้าน, กวนอิมปกป้องครอบครัว" เกือบจะกลายเป็นสัญลักษณ์ของความเชื่อทางพุทธศาสนาของประชาชนในประเทศของเรา