อาชีพทางทหารของอดอล์ฟ ฮิตเลอร์

อาชีพทางทหารของอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ สามารถแบ่งออกเป็นสองส่วน ได้แก่ส่วนแรก: การปฏิบัติหน้าที่ในยศพลรบตรี (Gefreiter สองชั้นต่ำกว่าสิบตรี) ประจำกองทัพบาวาเรียในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง และส่วนที่สอง: การปฏิบัติหน้าที่ในตำแหน่ง "ผู้บัญชาการสูงสุดแห่งแวร์มัคท์" (ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง
ลำดับเหตุการณ์.
ก่อนรับราชการทหาร.
ในเวียนนาซึ่งเขาใช้ชีวิตอย่างยากจนมาตั้งแต่ปี 1907 ฮิตเลอร์ได้รับส่วนสุดท้ายของมรดกของพ่อในเดือนพฤษภาคม 1913 และย้ายไปมิวนิกซึ่งเขาหารายได้ด้วยการวาดภาพสถาปัตยกรรม เขาอาจออกจากเวียนนาเพื่อหลบเลี่ยงการเกณฑ์ทหารในกองทัพออสเตรีย แต่ ตำรวจบาวาเรีย ก็ส่งเขากลับไปที่ซัลซ์บูร์กเพื่อเข้ารับราชการในกองทัพออสเตรีย แต่เขาสอบร่างกายไม่ผ่านเมื่อวันที่ 5 กุมภาพันธ์ 1914 และกลับไปมิวนิก
ในสงครามโลกครั้งที่ 1.
เมื่อเขาอายุ 25 ปีในเดือนสิงหาคมปี 1914 ออสเตรีย-ฮังการีและจักรวรรดิเยอรมันเข้าสู่สงครามโลกครั้งที่หนึ่งเนื่องจากสัญชาติออสเตรียของเขา เขาจึงต้องขออนุญาตเข้ารับราชการในกองทัพบาวาเรียและได้รับอนุมัติจากหลักฐานรายงานของทางการบาวาเรียในปี 1924 ซึ่งตั้งคำถามว่าฮิตเลอร์ได้รับอนุญาตให้เข้ารับราชการในกองทัพบาวาเรียได้อย่างไร แทบจะแน่นอนว่าฮิตเลอร์ถูกเกณฑ์เข้ากองทัพเนื่องจากความผิดพลาดของรัฐบาล ทางการไม่สามารถอธิบายได้ว่าทำไมเขาไม่ถูกเนรเทศกลับออสเตรียในปี 1914 หลังจากที่เขาสอบร่างกายไม่ผ่านสำหรับกองทัพออสเตรีย พวกเขาไม่ได้คำนึงถึงเรื่องสัญชาติของฮิตเลอร์ ดังนั้นเขาจึงได้รับอนุญาตให้เข้ารับราชการในกองทัพบาวาเรียในกองทัพ ฮิตเลอร์ยังคงแสดง แนวคิด ชาตินิยมเยอรมัน ของเขา ซึ่งเขาพัฒนามาตั้งแต่ยังเด็ก
ในช่วงสงคราม ฮิตเลอร์รับราชการในกองทหารราบสำรองบาวาเรียที่ 16 (กองร้อยที่ 1 ของกรมทหารราบ) ในฝรั่งเศสและเบลเยียม ฮิตเลอร์ถือว่าสงครามเป็นปีที่ดีที่สุดในชีวิตของเขา ทหารคนอื่นๆ บรรยายเขาว่าเป็นคนห่างเหิน เงียบขรึม และชอบอยู่คนเดียว เขาไม่เคยรับจดหมายจากบ้าน แต่ชอบอ่านแผ่นพับและวรรณกรรมเป็นประจำ ฮิตเลอร์มักจะแสดงความไม่พอใจที่เพื่อนทหารของเขาไปเยี่ยมโสเภณีฝรั่งเศส ทั้งเพราะสัญชาติของพวกเขาและการกระทำที่ผิดศีลธรรม อย่างไรก็ตาม แม้ว่าพวกเขาจะคิดว่าเขาแปลก แต่ฮิตเลอร์ก็เป็นที่ชื่นชอบและยอมรับจากเพื่อนร่วมงาน
เขาเป็นทหารราบในกองร้อยที่ 1 ในยุทธการที่อิเปร์ครั้งแรก (ตุลาคม 1914) ซึ่งชาวเยอรมันจำได้ว่าเป็นเหตุการณ์ คินเดอร์มอร์ด ไบ อิเปร์น (การสังหารผู้บริสุทธิ์ที่อิเปร์) เนื่องจากมีทหารประมาณ 40,000 นาย (ประมาณหนึ่งในสามถึงครึ่ง ส่วนใหญ่เป็นนักศึกษา) จากกองพลทหารราบที่เพิ่งเข้าประจำการใหม่ 9 กองพลเสียชีวิตในยี่สิบวันแรก กองทหารของฮิตเลอร์เข้าสู่การสู้รบด้วยทหาร 3,600 นาย แต่เมื่อสิ้นสุดการสู้รบ กลับมีทหารเพียง 611 นายในเดือนธันวาคม กองร้อยของฮิตเลอร์เองซึ่งมีอยู่ 250 นายก็ลดลงเหลือ 42 นายจอห์น คี แกน นักเขียนชีวประวัติ อ้างว่าประสบการณ์นี้ทำให้ฮิตเลอร์กลายเป็นคนห่างเหินและเก็บตัวในช่วงที่เหลือของสงครามหลังจากการต่อสู้ ฮิตเลอร์ได้รับการเลื่อนตำแหน่งจากชุทเซ (พลทหาร) เป็นเกเฟรเทอร์ (สิบเอก) เขาได้รับมอบหมายให้เป็นผู้ส่งสารของกองพัน
บางคนมองว่าภารกิจนี้เป็น "งานที่ค่อนข้างปลอดภัย" เนื่องจากกองบัญชาการของกรมทหารมักอยู่ห่างจากแนวหน้าหลายไมล์ตามที่โทมัส เวเบอร์กล่าว นักประวัติศาสตร์ในยุคก่อนๆ ไม่ได้แยกแยะระหว่างทหารที่ประจำการในกรมทหาร ซึ่งประจำการอยู่ห่างจากแนวหน้า "อย่างสะดวกสบาย" กับทหารที่ประจำการในกองร้อยหรือกองพัน ซึ่งเคลื่อนที่ไปตามสนามเพลาะและมักถูกยิงถล่ม
หน้าที่ของผู้ส่งสารเปลี่ยนไปเมื่อกองทัพเยอรมันบนแนวรบด้านตะวันตกตั้งรับในตำแหน่งป้องกันอันเป็นผลจากภาวะชะงักงันที่เกิดขึ้น การส่งสารด้วยเท้าหรือจักรยานลดลง และการส่งสารด้วยโทรศัพท์เพิ่มขึ้น สหายร่วมอุดมการณ์ของฮิตเลอร์ยังทำหน้าที่ที่สำนักงานใหญ่ด้วย
ในช่วงต้นปี ค.ศ. 1915 เกไฟรเตอร์ฮิตเลอร์ รับสุนัขจรจัดตัวหนึ่งมาเลี้ยงและตั้งชื่อมันว่า ฟุชเซิล (จิ้งจอกน้อย) สุนัขตัวนี้ได้รับการสอนกลอุบายมากมายและกลายมาเป็นเพื่อนของเขา ฮิตเลอร์บรรยายถึงฟุชเซิลว่าเป็น "สุนัขละครสัตว์ตัวจริง" ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1917 กองทหารรายชื่อได้ย้ายไปยังพื้นที่เงียบสงบของแนวรบในอาลซัสระหว่างการเดินทาง ทั้งผลงานสเก็ตช์และภาพวาดของฟุชเซิลและฮิตเลอร์ก็ถูกขโมยไปถึงแม้ว่าฮิตเลอร์จะเสียใจกับการสูญเสียครั้งนี้ แต่เขาก็ลาพักร้อนครั้งแรก ซึ่งประกอบด้วยการเยือน[[เบอร์ลิน เป็นเวลา 18 วัน โดยพักอยู่กับครอบครัวของสหายร่วมรบคนหนึ่ง
ค.ศ. 1916-1919.
กองทหารรายชื่อได้ต่อสู้ในสมรภูมิหลายครั้ง รวมทั้ง[[ยุทธการที่อิเปร์]]ครั้งแรก (ค.ศ. 1914) [[ยุทธการที่แม่น้ำซอมม์]] (ค.ศ. 1916) [[ยุทธการที่อาร์รัส]] (ค.ศ. 1917) และ[[ยุทธการที่พาสเซินเดล]] (ค.ศ. 1917) ระหว่าง[[ยุทธการที่โฟรมาลส์]]เมื่อวันที่ 19–20 กรกฎาคม ค.ศ. 1916 ชาว[[ออสเตรีย]]ได้เปิดฉากโจมตีฝรั่งเศสเป็นครั้งแรกและบุกโจมตีตำแหน่งของ[[บาวาเรีย]] ชาวบาวาเรียได้ขับไล่ฝ่ายโจมตีซึ่งสูญเสียทหารไปมากเป็นอันดับสองใน[[แนวรบด้านตะวันตก]] โดยมีจำนวนทหารราว 7,000 นายประวัติศาสตร์ของกองทหารรายชื่อยกย่องการป้องกันที่ยอดเยี่ยมนี้ว่าเป็น "ตัวแทนของกองทัพเยอรมันในแนวรบด้านตะวันตก"
ในการพิจารณาคดีที่เมือง[[นูเรมเบิร์ก]]อดีตหัวหน้าของเขาสองคนให้การเป็นพยานว่าฮิตเลอร์ปฏิเสธที่จะพิจารณาเลื่อนตำแหน่ง ฮิตเลอร์ได้รับการประดับยศสำหรับความกล้าหาญถึงสองครั้ง เขาได้รับ เหรียญ [[กางเขนเหล็กชั้นสอง]]ในปี 1914 และเหรียญกางเขนเหล็กชั้นหนึ่งในปี 1918 ซึ่งเป็นเกียรติที่ไม่ค่อยได้รับจากสิบเอก[[เหรียญกางเขนเหล็กชั้นหนึ่ง]]ของฮิตเลอร์ได้รับการแนะนำโดย[[ร้อยโทฮูโก กุทมันน์]]ซึ่งเป็นผู้ช่วยชาวยิวในกรมทหารราบตามที่เวเบอร์กล่าว รางวัลหายากนี้มักมอบให้กับผู้ที่ประจำการอยู่ที่สำนักงานใหญ่ของกรมทหาร เช่น ฮิตเลอร์ ซึ่งมีการติดต่อกับเจ้าหน้าที่อาวุโสมากกว่าทหารรบ[[เหรียญกางเขนเหล็กชั้นหนึ่ง]]ของฮิตเลอร์ได้รับรางวัลหลังจาก การโจมตีในสงครามเปิดซึ่งผู้ส่งสารมีความจำเป็นอย่างมาก และในวันนั้นกรมทหารมีจำนวนลดลงอย่างมาก สูญเสียผู้เสียชีวิต 60 รายและบาดเจ็บ 211 ราย
ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 1918 เขาตาบอดจากการโจมตีด้วยแก๊สมัสตาร์ดและถูกส่งไปโรงพยาบาล ขณะอยู่ที่นั่น เขาได้ทราบข่าวการยอมแพ้ของเยอรมนีในวันที่ 11 พฤศจิกายน และรู้สึกเศร้าโศกและโกรธแค้นอย่างมาก
เมื่อวันที่ 19 พฤศจิกายน 1918 ฮิตเลอร์ได้รับการปลดประจำการจากโรงพยาบาล Pasewalk และเดินทางกลับมิวนิก เมื่อมาถึงในวันที่ 21 พฤศจิกายน เขาได้รับมอบหมายให้ไปประจำในกองร้อยที่ 7 ของกองพันทดแทนที่ 1 ของกรมทหารราบที่ 2 ในเดือนธันวาคม ฮิตเลอร์ถูกย้ายไปยังในค่ายเชลยศึกที่ Traunstein ในฐานะทหารรักษาการณ์ ฮิตเลอร์อยู่ที่นั่นจนกระทั่งค่ายนั้นถูกยุบในเดือนมกราคม 1919
เขาเดินทางกลับไปยังมิวนิคและใช้เวลาหลายเดือนในค่ายทหารเพื่อรอการมอบหมายงานใหม่ มิวนิคซึ่งในขณะนั้นเป็นส่วนหนึ่งของรัฐบาวาเรียก็เกิดความวุ่นวาย มีการลอบสังหารเกิดขึ้นหลายครั้ง รวมทั้งการลอบสังหาร [[เคิร์ต ไอส์เนอร์]] นักสังคมนิยม ซึ่งถูกยิงเสียชีวิตในมิวนิคโดยชาตินิยมชาวเยอรมันเมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ 1919 [[เออร์ฮาร์ด เอาเออร์]] คู่แข่งของเขาได้รับบาดเจ็บจากการโจมตีเช่นกัน การกระทำรุนแรงอื่นๆได้แก่ การสังหาร[[พันตรีพอล ริตเตอร์]] [[ฟอน ยาห์ไรส์]] และ[[ไฮน์ริชโอเซล]] ส.ส. อนุรักษ์นิยม ในความวุ่นวายทางการเมืองครั้งนี้ เบอร์ลินส่งกองทหารเข้าไป ซึ่งคอมมิวนิสต์เรียกว่า "หน่วยพิทักษ์ขาวแห่งทุนนิยม" เมื่อวันที่ 3 เมษายน 1919 ฮิตเลอร์ได้รับเลือกให้เป็นผู้ประสานงานกองพันทหารของเขา และอีกครั้งในวันที่ 15 เมษายน ในช่วงเวลานี้ เขาเรียกร้องให้หน่วยของเขาอยู่ห่างจากการสู้รบและอย่าเข้าร่วมฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง สาธารณรัฐโซเวียตบาวาเรียถูกปราบปรามได้สำเร็จเมื่อวันที่ 6 พฤษภาคม 1919 เมื่อพลโท[[เบิร์กฮาร์ด ฟอน โอเวน]]และกองกำลังทหารของเขาประกาศว่าเมืองนี้ปลอดภัย หลังจากถูกจับกุมและประหารชีวิต ฮิตเลอร์ได้ประณามเพื่อนร่วมงานคนหนึ่งชื่อเกออร์ก ดุฟเตอร์ว่าเป็น "ผู้ก่อความวุ่นวายสุดโต่ง" ของโซเวียต คำให้การอื่นๆที่เขามอบให้กับคณะกรรมการสอบสวนทางทหารทำให้คณะกรรมการสามารถกำจัดสมาชิกคนอื่นๆ ของกองทัพที่ต้องการการปฏิวัติ ได้เนื่องจากทัศนคติต่อต้านคอมมิวนิสต์ของเขา เขาจึงได้รับอนุญาตให้หลีกเลี่ยงการปลดประจำการเมื่อหน่วยของเขาถูกยุบในเดือนพฤษภาคม 1919