pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
วาซีลี อาร์ฮีปอฟ

วาซีลี อเล็กซานโดรวิช อาร์ฮีปอฟ (#เปลี่ยนทาง , , 30 มกราคม ค.ศ. 1926 – 19 สิงหาคม ค.ศ. 1998) เป็นนายทหารเรือโซเวียตที่คัดค้านการโจมตีด้วยนิวเคลียร์ระหว่างวิกฤตการณ์ขีปนาวุธคิวบา อาร์ฮีปอฟเป็นนายทหารฝ่ายเสนาธิการและรองผู้บังคับการเรือดำน้ำพลังดีเซล "B-59" ที่ปฏิเสธคำอนุมัติของผู้บังคับการในการโจมตีกองทัพเรือสหรัฐด้วยตอร์ปิโดนิวเคลียร์ ซึ่งหากการโจมตีเกิดขึ้นอาจนำไปสู่สงครามนิวเคลียร์อย่างสมบูรณ์
ทอมัส แบรนตัน ผู้อำนวยการสำนักหอจดหมายเหตุความมั่นคงแห่งชาติสหรัฐกล่าวในค.ศ. 2002 ว่าอาร์ฮีปอฟนั้นได้ "ปกป้องโลกไว้"
ชีวิตช่วงต้น.
อาร์ฮีปอฟเกิดในครอบครัวชาวนาใกล้กรุงมอสโกในค.ศ. 1926 เขาเรียนที่โรงเรียนนายเรือ Pacific Higher Naval School และปฏิบัติงานบนเรือกวาดทุ่นระเบิดในสงครามโซเวียต–ญี่ปุ่นเมื่อเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1945 หลังจากนั้นเขาถูกส่งไปเรียนที่โรงเรียนนายเรือ Caspian Higher Naval School หลังเรียนจบในค.ศ. 1947 อาร์ฮีปอฟปฏิบัติงานบนเรือดำน้ำในทะเลดำ ทะเลเหนือและทะเลบอลติก ในค.ศ. 1961 เขาได้รับตำแหน่งรองผู้บังคับการเรือดำน้ำ "K-19" แต่ในการเดินทางครั้งแรกเรือประสบปัญหาระบบหล่อเย็นล้มเหลว ทำให้ผู้บังคับการนิโคไล ซาเตเยฟสั่งซ่อมแซมโดยด่วนเพื่อป้องกันการหลอมละลายนิวเคลียร์ แม้จะซ่อมแซมระบบสำเร็จแต่ลูกเรือทั้งหมดได้รับรังสี ในช่วงเวลาสองปีมีลูกเรือกว่า 20 คนเสียชีวิตด้วยรังสีจากเหตุการณ์นี้
วิกฤตการณ์ขีปนาวุธคิวบา.
วันที่ 27 ตุลาคม ค.ศ. 1962 ระหว่างวิกฤตการณ์ขีปนาวุธคิวบา กลุ่มเรือพิฆาต 11 ลำและเรือบรรทุกอากาศยาน USS "Randolph" ของกองทัพเรือสหรัฐตรวจพบเรือดำน้ำพลังดีเซล "B-59" ในน่านน้ำสากลใกล้คิวบา กองทัพเรือสหรัฐหย่อนระเบิดน้ำลึกลงไปเพื่อกดดันให้เรือดำน้ำลอยตัวขึ้นมาระบุตัวตน ด้านเรือดำน้ำไม่ได้รับคำสั่งจากมอสโกมาหลายวันและอยู่ลึกเกินกว่าจะรับสัญญาณคลื่นวิทยุได้ ลูกเรือจึงไม่ทราบว่าสงครามเริ่มขึ้นแล้วหรือไม่ วาเลนติน ซาวิตสกี ผู้บังคับการเรือดำน้ำคาดว่าสงครามเริ่มขึ้นแล้วและต้องการสั่งยิงตอร์ปิโดนิวเคลียร์
อย่างไรก็ตามการอนุมัติคำสั่งยิงต้องได้รับมติเอกฉันท์จากนายทหารอาวุโสบนเรือสามนายได้แก่ ผู้บังคับการซาวิตสกี นายทหารการเมืองมาสเลนนิคอฟและนายทหารเสนาธิการอาร์ฮีปอฟ ซึ่งมีเพียงอาร์ฮีปอฟคนเดียวที่คัดค้านคำอนุมัติ ที่สุดแล้วอาร์ฮีปอฟเกลี้ยกล่อมให้ซาวิตสกีนำเรือขึ้นสู่ผิวน้ำเพื่อรอรับคำสั่งจากมอสโกได้สำเร็จ ก่อนจะเดินทางกลับสหภาพโซเวียต
เมื่อกลับถึงสหภาพโซเวียต ผู้บังคับการต้องรายงานเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นต่อจอมพลอันเดรย์ เกรชโค ผู้ทำหน้าที่แทนรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมโซเวียต เกรชโคโกรธจัดที่ลูกเรือล้มเหลวในการทำภารกิจลับนี้ เจ้าหน้าที่คนหนึ่งรายงานว่าเกรชโคนั้น "ปาแว่นตาของตนลงบนโต๊ะอย่างเดือดดาลจนแว่นแตกละเอียด แล้วเดินออกจากห้องไปในทันที"
โรเบิร์ต แม็กนามารา รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมสหรัฐในช่วงที่เกิดวิกฤตการณ์ขีปนาวุธคิวบากล่าวในค.ศ. 2002 ว่า "เราเฉียดเข้าใกล้" สงครามนิวเคลียร์ "มากกว่าที่เรารู้ในตอนนั้น" ด้านอาร์เธอร์ เอ็ม. เชลซินเจอร์ ที่ปรึกษาประธานาธิบดีจอห์น เอฟ. เคนเนดีและนักประวัติศาสตร์กล่าวว่า "นี่ไม่ใช่แค่ช่วงเวลาที่อันตรายที่สุดในสงครามเย็น แต่ยังเป็นช่วงเวลาที่อันตรายที่สุดในประวัติศาสตร์มวลมนุษย์"
บั้นปลายและชีวิตส่วนตัว.
หลังเหตุการณ์วิกฤตการณ์ขีปนาวุธคิวบา อาร์ฮีปอฟยังคงปฏิบัติงานในกองทัพเรือโซเวียต เขาได้รับยศพลเรือตรีในค.ศ. 1975 และพลเรือโทในค.ศ. 1981 ก่อนจะเกษียณช่วงกลางคริสต์ทศวรรษ 1980 ภายหลังอาร์ฮีปอฟย้ายไปอยู่ที่เมืองคูปาฟนาจนกระทั่งเสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งไตในค.ศ. 1998 ซึ่งอาจมีส่วนมาจากรังสีที่เขาได้รับในค.ศ. 1961
ด้านชีวิตส่วนตัว อาร์ฮีปอฟแต่งงานกับโอลกา อาร์ฮีโปวา ทั้งคู่มีบุตรสาวด้วยกัน 1 คนชื่อ เยเลนา
คำปุน ศรีใส

คำปุน ศรีใส เกิดเมื่อวันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2476 เป็นช่างทอผ้าอีสาน ได้รับการยกย่องเป็นศิลปินแห่งชาติ พ.ศ. 2561 สาขาทัศนศิลป์ ประเภทประยุกต์ศิลป์ (ประณีตศิลป์-ทอผ้า)
คำปุน ศรีใส เกิดที่คุ้มวัดกลาง ตำบลยโสธร อำเภอยโสธร จังหวัดอุบลราชธานี (ปัจจุบันคือจังหวัดยโสธร) สำเร็จการศึกษาระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 จากโรงเรียนสามัคคีวัฒนา เมื่อ พ.ศ. 2485 คำปุนได้รับการปลูกฝังวัฒนธรรมการทอผ้าที่สืบทอดจากบรรพบุรุษ โดยเฉพาะจากคุณยายและคุณแม่น้อย ศรีใส นางคำปุนสมรสกับนายเตียซ้ง แซ่แต้ ซึ่งมีอาชีพค้าขาย ทำให้หยุดการทอผ้าไประยะหนึ่ง แต่ภายหลังกลับมายึดอาชีพทอผ้า โดยมีการพัฒนาการทอผ้าไหมและขยายเป็นอุตสาหกรรมในครัวเรือนอย่างจริงจังที่ถนนผาแดง พร้อมกับเปิดร้านคำปุน ขายผ้าที่หน้าตลาดใหญ่ เป็นการทอผ้าอีสาน ทั้งหมี่ ขิด ยก และ จก และ พัฒนาผ้าไหมให้มีลวดลายหลากหลายยิ่งขึ้น
ต่อมาได้ขยายโรงทอผ้าไหมด้วยกี่ 24 หลัง โดยใช้ชื่อว่า "โรงทอผ้าไหมคำปุน" ผ้าที่มีชื่อเสียงของบ้านคำปุน คือ ผ้าไหมมัดหมี่ผสมการจก (การปัก) ด้วยไหมสีต่าง ๆ มีทั้งไหมเงินไหมคำลงบนผืนลายผ้า ผ้าคำปุนได้รับความสนใจจากบุคคลที่มีชื่อเสียงและนำไปใช้ในงานพิธีการต่าง ๆ อยู่เสมอ เช่น การหมั้น การเข้าเฝ้า เป็นต้น และยังได้ใช้เป็นเครื่องแต่งกายของตัวเอกในภาพยนตร์ เรื่อง "ตำนานสมเด็จพระนเรศวรมหาราช"
นางคำปุน ศรีใส ได้รับการยกย่องเชิดชูเกียรติเป็นบุคคลผู้มีผลงานดีเด่นทางวัฒนธรรม สาขาทัศนศิลป์-ถักทอ พ.ศ. 2537 ศิลปินมรดกอีสาน สาขาทัศนศิลป์ (หัตถกรรมผ้าทอ) พ.ศ. 2558 จากมหาวิทยาลัยขอนแก่น และได้รับการยกย่องเป็นศิลปินแห่งชาติ พ.ศ. 2561 สาขาทัศนศิลป์ ประเภทประยุกต์ศิลป์
คำสอน สระทอง

คำสอน สระทอง เกิดเมื่อวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2482 ที่บ้านโพน ชุมชนชาวผู้ไทในอำเภอคำม่วง จังหวัดกาฬสินธุ์ เป็นช่างทอผ้า ได้รับการยกย่องเป็นศิลปินแห่งชาติ พ.ศ. 2559 สาขาทัศนศิลป์ ประเภทประยุกต์ศิลป์ (ประณีตศิลป์-ทอผ้า) นางคำสอนได้พัฒนารูปแบบลวดลายให้สวยงามทั้งแบบดั้งเดิมและแบบสมัยนิยม สามารถประดิษฐ์ลวดลายได้อย่างประณีตงดงาม ได้คิดลวดลายผ้าแพรวารูปแบบใหม่ ๆ ประดิษฐ์รูปแบบการทอผ้าที่เรียกว่า "เขาลาย" หรือ "ตะกรอลาย"
คำสอนเกิดมาในครอบครัวเกษตรกร แต่ในส่วนตัวมีความสนใจเรื่องทอผ้ามาตั้งแต่เด็ก ๆ เริ่มหัดทอผ้าตั้งแต่อายุ 13 ปี จบการศึกษาชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 แต่งงานเมื่อตอนอายุ 19 ปี กับสามีคือ นายบุรี สระทอง ชาวบ้านโพน ตำบลโพน อำเภอคำม่วง จังหวัดกาฬสินธุ์ โดยย่าของสามี คือ นางเบง สระทอง เป็นผู้สอนศาสตร์การทอผ้าไหมแพรวาให้ โดยเฉพาะลวดลายโบราณดั้งเดิม กับการปลูกฝังเรื่องการทอผ้าไหมแพรวา กระทั่งเมื่อ พ.ศ. 2520 พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง เยี่ยมราษฎรที่อำเภอคำม่วง จังหวัดกาฬสินธุ์ สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ฯ ได้รับผ้าไหมแพรวาเข้ามาพัฒนาส่งเสริมเข้าสู่โครงการศิลปาชีพพิเศษ
คำสอนเคยได้รับพระราชทานเงินจากสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ฯ จำนวน 40,000 บาท เพื่อเป็นทุนในการปฏิบัติหน้าที่เป็นวิทยากรสอนเทคนิคการทอผ้าไหมแพรวาให้แก่สมาชิก ได้รับรางวัลพระธาตุนาดูนทองคำ ผู้มีผลงานดีเด่นสาขาทัศนศิลป์ (ศิลปะการทอผ้าแพรวา) ได้รับคัดเลือกให้เป็นแม่ดีเด่นแห่งชาติ คนดีศรีกาฬสินธุ์ ครูภูมิปัญญาไทย นอกจากนี้ มหาวิทยาลัยราชภัฏกาฬสินธุ์ได้มอบปริญญามหาบัณฑิตกิตติมศักดิ์เมื่อ พ.ศ. 2557 ได้รับการยกย่องเป็นศิลปินแห่งชาติ พ.ศ. 2559 สาขาทัศนศิลป์ ประเภทประยุกต์ศิลป์ (ประณีตศิลป์-ทอผ้า)
สโมสรวอลเลย์บอลชายนครราชสีมา ในฤดูกาล 2021–22

การแข่งขันวอลเลย์บอลของสโมสรวอลเลย์บอลชายนครราชสีมา ประจำปี พ.ศ. 2564–พ.ศ. 2565
การแข่งขันไทยแลนด์ลีก 2021-22.
เลกแรก.
 ตารางคะแนน 
ผลการแข่งขัน.
 สัปดาห์ที่ 1 
 สัปดาห์ที่ 2 
 สัปดาห์ที่ 3 
 สัปดาห์ที่ 4 
 สัปดาห์ที่ 5 
 สัปดาห์ที่ 6 
เลกสอง.
 ตารางคะแนน 
ผลการแข่งขัน.
 สัปดาห์ที่ 7 
 สัปดาห์ที่ 8 
 สัปดาห์ที่ 9 
 สัปดาห์ที่ 10 
รอบสุดท้าย.
ตารางคะแนน.
 สัปดาห์ที่ 11 
รอบรองชนะเลิศ.
 สัปดาห์ที่ 12 
ผลการแข่งขัน.
รางวัลบุคคล.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
การแข่งขันชิงชนะเลิศแห่งเอเชีย 2022.
อันดับการแข่งขัน.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
บาทหลวงเลือดระอุ

บาทหลวงเลือดระอุ  เป็นละครแอ็คชั่นคอมเมดี้ของเกาหลีใต้ปี ค.ศ. 2019 นำแสดงโดย คิม นัม-กิล, คิม ซ็อง-คยุน, อี ฮานี, Go Jun และ Keum Seung-rok เป็นละครเรื่องแรกที่ออกอากาศในช่วงเวลาวันศุกร์และวันเสาร์ของช่องเอสบีเอส ออกอากาศตั้งแต่วันที่ 15 กุมภาพันธ์ ถึง 20 เมษายน ปี ค.ศ. 2019
บาทหลวงเลือดระอุ เป็นละครที่มีเรตติ้งสูงสุดในปี ค.ศ. 2019 ตามรายงานของ Nielsen Korea คิม นัม-กิล ได้รับรางวัลมากมายจากการแสดงเป็นบาทหลวงที่มีปัญหาในการจัดการกับความโกรธ ละครแอ็คชั่นคอมเมดี้เรื่องนี้ยังมีการล้อเลียนภาพยนตร์และละครเรื่องอื่น ๆ ด้วย โดยเฉพาะจาก Mr. Sunshine, Nameless Gangster: Rules of the Time, เดอะ เมทริกซ์, Reply วันวาน 1988 และ ฝ่า 7 นรกไปกับพระเจ้า
เนื้อเรื่องย่อ.
หลังจากหัวหน้าบาทหลวงเสียชีวิตอย่างลึกลับ อดีตเจ้าหน้าที่การสืบราชการลับแห่งชาติ หรือ NIS ที่ผันตัวมาเป็นบาทหลวง (คิม นัม-กิล) พยายามนำตัวผู้กระทำผิดมาขึ้นศาล การกำจัดพวกอันธพาลและเจ้าหน้าที่ทุจริตในเมืองจึงเริ่มต้นขึ้น แต่กลับไม่ราบรื่นเมื่ออัยการผู้ทุจริต (อี ฮานี) ไม่ยอมให้ความร่วมมือ
อดีตเจ้าหน้าที่การสืบราชการลับแห่งชาติ หรือ NIS ที่ลาออกหลังจากเหตุผิดพลาดระหว่างภารกิจสุดท้ายของเขา เขาได้พบกับบาทหลวงอี และในที่สุดเขาก็ตัดสินใจเลือกเดินทางในฐานะบาทหลวงและหวังว่าบาปของเขาจะได้รับการให้อภัย เขาสนิทสนมกับคุณพ่ออีมาก ดังนั้นเขาจึงเลือกที่จะลงโทษผู้ที่ฆ่า คุณพ่ออี เขาเป็นคนใจร้อนที่พร้อมจะพุ่งเข้าใส่หรือมีเรื่องได้ทุกนาที
นักสืบหนุ่มใหญ่ที่มักจะถูกผู้กำกับการสถานีตำรวจคอยบงการอยู่เสมอ ครั้งหนึ่งเขาเคยเป็นตำรวจ แต่ชีวิตของเขาเปลี่ยนไปหลังจากการตายของอดีตคู่หูของเขา
อัยการที่ทุจริตที่ปิดบังคดีอาชญากรรมของผู้บริหารของเขตกูดัม เธอชอบ แฮ-อิล เพราะหน้าตาที่หล่อเหลาของเขา
นักธุรกิจซึ่งเป็นน้องชายต่างพ่อ/ต่างแม่ของ จ็อง ดง-จา หัวหน้าเขตกูดัม เขาดูแล Daebum Trading และค้าของผิดกฎหมาย เขาได้รับการจัดอันดับให้เป็นนักเลงอันดับสองในยอซู เขามักจะใช้ความรุนแรงเพื่อให้บรรลุเป้าหมาย
นักสืบมือใหม่ที่สถานีตำรวจ เขตกูดัม ซึ่งอุทิศตนเพื่อช่วย แฮ-อิล เปิดเผยความจริงเบื้องหลังการเสียชีวิตของบาทหลวงอี 
หัวหน้าเขตกูดัม และพี่สาวต่างพ่อ/ต่างแม่ของ ฮวัง ช็อน-บ็อม
งานสร้าง.
บาทหลวงเลือดระอุ เดิมมีกำหนดออกอากาศเป็นในวันจันทร์-อังคาร ต่อจากMy Strange Hero แต่เนื่องจากเอสบีเอสตัดสินใจยกเลิกช่วงเวลาละครสุดสัปดาห์ (คืนวันเสาร์ เวลา 21:05 น. เวลามาตรฐานเกาหลี) และได้เพิ่มช่วงเวลาละครในวันศุกร์ ทำให้บาทหลวงเลือดระอุได้ออกอากาศต่อจาก Fates & Furies และกลายเป็นละครที่ออกอากาศในวันศุกร์-เสาร์ เรื่องแรกของช่อง
ซีรีส์นี้ถือเป็นโปรเจกต์สุดท้ายของอี มย็อง-อู กับเอสบีเอสหลังจากทำงานร่วมกันมานานถึง 12 ปี ในเดือนตุลาคม ปี ค.ศ. 2019
ดอกแก้ว ธีระโคตร

ดอกแก้ว ธีระโคตร เกิดเมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2493 เป็นช่างทอผ้า ครูช่างศิลปหัตถกรรม ชาวไทลื้อ จังหวัดเชียงราย มีความเชี่ยวชาญด้านศิลปหัตถกรรมพื้นบ้าน (ผ้าทอไทลื้อ)
ดอกแก้ว ธีระโคตร จบการศึกษาระดับมัธยมชั้นที่ 6 จากกศน. อำเภอเชียงของ จังหวัดเชียงราย ได้สืบทอดและอนุรักษ์การทอผ้าไทลื้อจากแม่วรรณ วงค์ชัย และแม่อุ้ยเลา วงศ์ชัย การทอผ้าในช่วงแรกเริ่มจากลายพื้นทั่วไปที่ไม่มีลาย จากนั้นฝึกการทอแบบมีลวดลายของไทลื้อ จนเมื่อ พ.ศ. 2532 จัดตั้ง "กลุ่มทอผ้าไตลื้อ" โดยทำหน้าที่เป็นผู้ถ่ายทอดเทคนิคการทอผ้า และการย้อมเส้นด้ายด้วยสีธรรมชาติที่หาได้ในท้องถิ่น
แม่ดอกแก้วเป็นวิทยากรอบรมเรื่องการทอผ้าของศูนย์การศึกษานอกโรงเรียนและเผยแพร่องค์ความรู้การทอผ้าไทลื้อ จนเมื่อ พ.ศ. 2544 ได้รับโล่เกียรติคุณเป็นภูมิปัญญาท้องถิ่นที่จัดการศึกษานอกโรงเรียนดีเด่น โดยกรมการศึกษานอกโรงเรียน กระทรวงศึกษาธิการ และได้รับรางวัลเชิดชูเกียรติ "คนดีศรีเชียงราย" ประจำปี 2551 ด้านภูมิปัญญาท้องถิ่น สาขาศิลปหัตถกรรม ระดับจังหวัด โดยสภาวัฒนธรรมจังหวัดเชียงราย และได้รับการเชิดชูเกียรติจากศูนย์ส่งเสริมศิลปาชีพระหว่างประเทศ (องค์การมหาชน) เป็นครูช่างศิลปหัตถกรรม เมื่อ พ.ศ. 2557
ผ้าของแม่ดอกแก้วมีเนื้อเรียบแน่น แต่ละผืนลวดลายไม่ซ้ำกัน มีการสลับการเล่นสีของเส้นฝ้ายสวยงามเป็นเอกลักษณ์ แม่ดอกแก้วได้ปรับวัสดุจากฝ้ายมาเป็นฝ้ายทอคั่นด้วยเส้นไหม ทำให้ผ้ามีความมันวาว สวยงาม มีการปรับรูปแบบผลิตภัณฑ์ เช่น เสื้อและผ้าซิ่นให้ทันมีความร่วมสมัย สินค้าของกลุ่มมีจำหน่ายบนเครื่องบินของสายการบินไทย มีสินค้าประเภทผ้าคลุมไหล่ ผ้าถุง ผัโพกหัวและผ้าตัดเสื้อ รวมทั้งมีการจำหน่ายยังต่างประเทศ
เพ็กกี วิตสัน

เพ็กกี แอนเนตต์ วิตสัน (เกิด 9 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1960) เป็นนักวิจัยชีวเคมีชาวอเมริกัน อดีตนักบินอวกาศนาซา และอดีตหัวผู้บัญชาการสถานีอวกาศนานาชาติ (ISS) 
ภารกิจอวกาศครั้งแรกของเธอคือใน ค.ศ. 2002 เธออยู่บนสถานีอวกาศนานาชาติเป็นเวลานานในฐานะสมาชิกของExpedition 5 ในภารกิจที่สองของเธอ เธอกลายเป็นผู้บัญชาการหญิงคนแรกของสถานีอวกาศนานาชาติกับ Expedition 16 ใน ค.ศ. 2017 วิตสันเป็นนักบินอวกาศหญิงคนแรกที่เป็นผู้บัญชาการสถานีอวกาศนานาชาติถึงสองครั้ง และสร้างสถิติการเป็นผู้หญิงคนเดียวที่โคจรในอวกาศเป็นเวลา 289 วันก่อนกลับมาที่โซยุซ เอ็มเอส-04 ภายหลังคริสตินา โคช จะทำลายสถิติด้วยเวลา 328 วัน
วิตสันครองสถิตินักบินอวกาศหญิงที่อายุมากที่สุดและนักบินอวกาศหญิงที่ออกปฏิบัติภารกิจนอกตัวยานนานที่สุด โดยเธอมีเวลารวมในอวกาศนาน 60 ชั่วโมง 21 นาที สูงสุดเป็นอันดับที่ 5 จากเวลารวมทั้งหมด เธออายุ 57 ปีขณะปฏิบัติภารกิจอวกาศครั้งสุดท้าย ซึ่งทำให้เธอกลายเป็นสตรีที่มีอายุมากที่สุดที่เคยขึ้นไปอยู่บนห้วงอวกาศ
วิตสันกลับมาที่โลกเมื่อวันที่ 3 กันยายน ค.ศ. 2017 และมีเวลาสะสมอยู่ในอวกาศทั้งหมด 665 วัน ทำให้เธอเป็นนักบินอวกาศที่มีประสบการณ์มากที่สุดของนาซาจนถึงปัจจุบัน ซึ่งเป็นสถิติที่มากที่สุดของชาวอเมริกันและนักบินอวกาศหญิงทั่วโลก เมื่อวันที่ 15 มิถุนายน ค.ศ. 2018 วิตสันประกาศลาออกจากนาซา โดยมีผลในวันเดียวกัน ต่อมาเธอได้กลายเป็นที่ปรึกษาของ Axiom Spaceและได้รับเลือกให้เป็นผู้บัญชาการของ Axiom Mission 2 
วิตสันมีรายชื่ออยู่ใน "100 บุคคลทรงอิทธิพลแห่งปี ค.ศ. 2018" จากการจัดอันดับของนิตยสารไทม์
แบร์ทา ฟ็อน ซุทเนอร์

แบร์ทา ฟ็อน ซุทเนอร์ ([ˈbɛʁtaː fɔn ˈzʊtnɐ]; 9 มิถุนายน ค.ศ. 1843 – 21 มิถุนายน ค.ศ. 1914) เป็นนักสันตินิยมและนักประพันธ์ชาวออสเตรีย-โบฮีเมีย ใน ค.ศ. 1905 เธอกลายเป็นผู้หญิงคนที่สองที่ได้รับรางวัลโนเบล (หลังจากมารี กูว์รี ใน ค.ศ. 1903) ผู้หญิงคนแรกที่ได้รับรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพและผู้ได้รับรางวัลจากออสเตรียคนแรก
นาเดจดา ครุปสกายา

นาเดจดา คอนสตันตีโนวา ครุปสกายา (26 กุมภาพันธ์ [ตามปฎิทินเก่า: 14 กุมภาพันธ์] ค.ศ. 1869 – 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1939) เป็นนักปฏิวัติชาวรัสเซียและเป็นภรรยาของวลาดีมีร์ เลนิน
ครุปสกายาเกิดที่เซนต์ปีเตอส์เบิร์กในตระกูลขุนนางที่สืบเชื้อสายมาจากความยากจน และเธอได้พัฒนามุมมองที่แข็งแกร่งเกี่ยวกับการปรับปรุงชีวิตคนยากจน เธอยอมรับลัทธิมากซ์และพบกับเลนินที่กลุ่มสนทนาลัทธิมากซ์ใน ค.ศ. 1894 ทั้งสองถูกจับใน ค.ศ. 1896 เนื่องด้วยกิจกรรมปฏิวัติและหลังจากที่เลนินถูกเนรเทศไปยังไซบีเรีย ครุปสกายาก็ได้รับอนุญาตให้เข้าพบกับเขาใน ค.ศ. 1898 โดยมีเงื่อนไขว่าทั้งสองจะแต่งงานกัน ทั้งสองตั้งรกรากในมิวนิกและลอนดอนหลังจากลี้ภัย ก่อนที่จะกลับไปรัสเซียช่วงสั้น ๆ เพื่อมีส่วนร่วมในการปฏิวัติที่ล้มเหลวใน ค.ศ. 1905
หลังการปฏิวัติใน ค.ศ. 1917 ครุปสกายาอยู่ในแนวหน้าของฉากการเมือง โดยเข้าเป็นสมาชิกคณะกรรมการกลางของพรรคคอมมิวนิสต์ใน ค.ศ. 1924 คั้งแต่ ค.ศ. 1922 ถึง ค.ศ. 1925 เธอเห็นด้วยกับโจเซฟ สตาลิน กรีโกรี ซีนอฟเยฟ และ เลฟ คาเมนเยฟ เพื่อต่อต้านฝ่ายค้านฝั่งซ้ายของเลออน ทรอตสกี แม้ว่าในภายหลังเธอจะแยกทางกับสตาลิน เธอเป็นรองกรรมการราษฎรฝ่ายการศึกษาตั้งแต่ ค.ศ. 1929 ถึง ค.ศ. 1939 โดยมีอิทธิพลอย่างมากต่อระบบการศึกษาของสหภาพโซเวียต รวมถึงการพัฒนาบรรณารักษ์ของสหภาพโซเวียต
โรงพยาบาลหาดใหญ่

โรงพยาบาลหาดใหญ่ เป็นโรงพยาบาลในเทศบาลนครหาดใหญ่ อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา ประเทศไทย โดยได้รับการจัดเป็นโรงพยาบาลระดับภูมิภาคสังกัดกระทรวงสาธารณสุข และเป็นหนึ่งในสองโรงพยาบาลหลักที่กระทรวงสาธารณสุขดำเนินการในจังหวัดสงขลา (อีกแห่งหนึ่งคือโรงพยาบาลสงขลา) โดยทำหน้าที่เป็นศูนย์ส่งต่อผู้ป่วยในโรงพยาบาลชุมชนที่อยู่ใกล้เคียงซึ่งส่วนใหญ่อยู่ในสงขลา แต่ยังอยู่ในบางส่วนของจังหวัดปัตตานีและจังหวัดสตูล ซึ่งในนามมีความจุ 640 เตียง แต่เช่นเดียวกับโรงพยาบาลในภูมิภาคส่วนใหญ่มักประสบปัญหาความแออัดยัดเยียด และเกินความจุเกือบตลอดเวลา
โรงพยาบาลนี้ได้รับการก่อตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2500 และค่อย ๆ ขยายตัวตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา โดยปัจจุบันยังทำหน้าที่เป็นโรงพยาบาลเพื่อการเรียนการสอนให้แก่คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ภายใต้โครงการผลิตแพทย์เพิ่มเพื่อชาวชนบท (CPIRD) และได้รับการรับรองสำหรับการฝึกอบรมแพทย์ประจำบ้านด้านอายุรศาสตร์, สูตินรีเวชวิทยา, ศัลยศาสตร์ออร์โทพีดิกส์, กุมารเวชศาสตร์ และศัลยกรรม
ศูนย์แพทยศาสตรศึกษาชั้นคลินิก.
ศูนย์แพทยศาสตรศึกษาชั้นคลินิก โรงพยาบาลหาดใหญ่ เป็นศูนย์แพทยศาสตรศึกษาชั้นคลินิก สังกัดโรงพยาบาลหาดใหญ่ กระทรวงสาธารณสุข เป็นสถาบันร่วมผลิตแพทย์กับคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ โดยก่อตั้งเมื่อปี พุทธศักราช 2549 ในเขตภาคใต้ ณ อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา
ประวัติ.
โรงพยาบาลหาดใหญ่เป็นโรงพยาบาลศูนย์ในสังกัดสำนักงานปลัดกระทรวงสาธารณสุข เดิมโรงพยาบาลหาดใหญ่เป็นสถาบันสมทบของคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ตั้งแต่คณะแพทยศาสตร์เปิดสอนนักศึกษาแพทย์รุ่นที่ 1 พ.ศ. 2515 จนถึงปัจจุบัน ดังนั้น เมื่อเกิดปัญหาการขาดแคลนแพทย์จากภาวะการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจ ทำให้แพทย์ลาออกไปอยู่โรงพยาบาลเอกชนเป็นจำนวนมาก กระทรวงสาธารณสุขและทบวงมหาวิทยาลัย ในสมัย ดร.อาทิตย์ อุไรรัตน์ เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข และ นพ.กระแส ชนะวงศ์ เป็นรัฐมนตรีว่าการทบวงมหาวิทยาลัย จึงได้มีการตกลงร่วมมือกันผลิตแพทย์เพิ่มเพื่อชาวชนบท คณะรัฐมนตรีได้อนุมัติโครงการนี้ เมื่อวันที่ 7 มิถุนายน พ.ศ. 2537 เป็นระยะเวลา 10 ปี (พ.ศ. 2538 – 2547) ต่อมา คณะรัฐมนตรีได้มีมติเพิ่มเติม เมื่อวันที่ 3 สิงหาคม 2544 เลื่อนระยะเวลาสิ้นสุดโครงการออกไปอีก 2 ปี 
ในปี พ.ศ. 2549 โรงพยาบาลหาดใหญ่ได้รับเลือกเป็น 1 ใน 12 โรงพยาบาลศูนย์ให้จัดสอนนักศึกษาแพทย์ชั้นคลินิกโดยร่วมมือคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ผลิตแพทย์เพิ่มเพื่อชาวชนบทในภาคใต้ร่วมกัน
หลักสูตรการศึกษา.
ปัจจุบัน ศูนย์แพทยศาสตรศึกษาชั้นคลินิก โรงพยาบาลหาดใหญ่ จัดการเรียนการสอนในระดับชั้นคลินิก ตามหลักสูตรแพทยศาสตรบัณฑิต ของคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ใน 1 หลักสูตร คือ
ระยะเวลาในการศึกษา.
ใช้ระยะเวลาในการศึกษาตลอดหลักสูตรรวม 6 ปี ดังนี้
การรับบุคคลเข้าศึกษาในหลักสูตรแพทยศาสตรบัณฑิต.
ศูนย์แพทยศาสตรศึกษาชั้นคลินิก โรงพยาบาลหาดใหญ่ รับสมัครบุคคลเข้าศึกษาในหลักสูตรแพทยศาสตรบัณฑิต ผ่านทางคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ในระบบรับตรงประจำปีตามประกาศมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
กาญจนา กาญจนสุต

ศาสตราจารย์ กาญจนา กาญจนสุต เป็นศาสตราจารย์ด้านวิทยาการคอมพิวเตอร์ชาวไทย ณ สถาบันเทคโนโลยีแห่งเอเชีย (AIT) เป็นผู้บุกเบิกการนำอินเทอร์เน็ตมาใช้ในประเทศไทย และเป็นคนไทยคนแรกที่ใช้อีเมล เป็นโฮสต์เซิร์ฟเวอร์แรกในประเทศไทยที่เชื่อมต่อกับอินเทอร์เน็ต และใน พ.ศ. 2531 กาญจนาเป็นผู้นำโดเมน .th ขึ้นจดทะเบียนเป็นโดเมนระดับบนสุดตามรหัสประเทศประจำประเทศไทย ศาสตราจารย์กาญจนาได้รับการเสนอชื่อเข้าหอเกียรติยศ อินเทอร์เน็ต ฮอลล์ ออฟ เฟม โดยประชาคมอินเทอร์เน็ตสากล พ.ศ. 2556 และได้รับรางวัลโจนาธาน บี โพสเทล เซอร์วิส อวอร์ด พ.ศ. 2559 ศาสตราจารย์ กาญจนา ได้รับสมญานามในวงการอินเทอร์เน็ตว่าเป็น มารดาแห่งอินเทอร์เน็ตไทย
ชีวิตในวัยเยาว์ และการศึกษา.
เมื่อ พ.ศ. 2517 กาญจนาจบการศึกษาระดับปริญญาตรีวิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาคณิตศาสตร์ พร้อมด้วยประกาศนียบัตรเพิ่มเติมด้านวิทยาการคอมพิวเตอร์ จากมหาวิทยาลัยแห่งควีนส์แลนด์ (University of Queensland) ประเทศออสเตรเลีย และใน พ.ศ. 2522 ได้ย้ายไปศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยแห่งเมลเบิร์น (University of Melbourne) จนสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโทวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต หลังจากนั้น พ.ศ. 2534 ก็ได้รับปรัชญาดุษฎีบัณฑิตที่มหาวิทยาลัยแห่งเมลเบิร์น
อาชีพ การทำงาน.
หลังจากสำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยแห่งเมลเบิร์น เมื่อ พ.ศ. 2527 กาญจนาก็ได้เริ่มทำงานที่สถาบันเทคโนโลยีแห่งเอเชีย (AIT) ในปี พ.ศ. 2529 กาญจนาได้เชื่อมต่อระบบโครงข่ายคอมพิวเตอร์เพื่อส่งอีเมลในขณะที่ทำงานที่ AIT ไปยังมหาวิทยาลัยที่เมลเบิร์นและโตเกียว นับเป็นบุคคลแรกที่นำการใช้อีเมลล์เข้ามาในประเทศไทย After establishing connections to the universities in 1987, และได้จัดตั้งการเชื่อมต่ออินเทอร์เน็ตระหว่างมหาวิทยาลัยในปี พ.ศ. 2530 และในปีถัดมากาญจนาก็เป็นคนไทยที่โฮสต์เซิร์ฟเวอร์ ซึ่งเป็นเซิร์ฟเวอร์แรกของประเทศไทยบนเครือข่ายอินเทอร์เน็ต หลังจากนั้นการใช้งานอินเทอร์เน็ต และอีเมลก็ได้ขยายวงกว้างออกไปในสังคมไทย ศาสตราจารย์กาญจนาก็ได้รับเลือกให้เป็นรองอธิการบดีฝ่ายวิจัย ประจำสถาบันเทคโนโลยีแห่งเอเชีย และเป็นอาจารย์สาขาวิทยาการคอมพิวเตอร์ที่สถาบันดังกล่าวมาจนถึงปัจจุบัน
ศาตราจารญ์กาญนาได้ก่อตั้งหน่วยงานต่าง ๆ เพื่อขับเคลื่อนการเติบโตของอินเทอร์เน็ตในประเทศไทย และภูมิภาคเอเชีย ไม่ว่าจะเป็น ศูนย์สารสนเทศเครือข่ายไทย (THNIC) ที่ดูแลบริหารโดเมน .th และ .ไทย มาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2531 ซึ่งมีศาสตราจารย์กาญจนาเป็นผู้ดูแลระบบ (แอดมิน) นำโดเมนดังกล่าวขึ้นจดทะเบียนเป็นโดเมนระดับบนสุดตามรหัสประเทศประจำประเทศไทย เป็นผู้ก่อตั้งและผู้อำนวยการห้องปฏิบัติการอินเทอร์เน็ตเพื่อการศึกษาและวิจัย (intERLab) ที่สถาบันเทคโนโลยีแห่งเอเชีย และเป็นผู้ร่วมสร้างศูนย์แลกเปลี่ยนข้อมูลอินเทอร์เน็ต (Internet exchange point) แห่งแรกของไทยที่กรุงเทพมหานคร (BKNIX) ในปี พ.ศ. 2556 
รางวัลที่ได้รับ.
ในปี พ.ศ. 2556 ประชาคมอินเทอร์เน็ตสากล ได้เสนอชื่อ กาญจนา กาญจนสุต เข้าในหอเกียรติยศ อินเทอร์เน็ต ฮอลล์ ออฟ เฟม (INTERNET HALL of FAME) ในฐานะผู้บุกเบิก (PIONEER) การใช้งานอินเทอร์เน็ตในไทย และภูมิภาคเอชียตะวันออกเฉียงใต้ ต่อมา พ.ศ. 2559 ก็ได้รับรางวัล โจนาธาน บี โพสเทล เซอร์วิส อวอร์ด (Jonathan B. Postel Service Award) ที่จัดตั้งโดยประชาคมอินเทอร์เน็ตสากล มอบให้เพื่อยกย่องผลงานการอุทิศตน การพัฒนาการขยายความแพร่หลายของอินเทอร์เน็ตในภูมิถาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ตลอดระยะเวลา 3 ทศวรรษที่ผ่านมา
โอกูอิซูโมะ

โอกูอิซูโมะ (; โรมาจิ: "Okuizumo-chō") เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในอำเภอนิตะ จังหวัดชิมาเนะ ประเทศญี่ปุ่น
ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 31 มีนาคม ค.ศ. 2005 จากการควบรวมเมืองนิตะ และเมืองโยโกตะ
ณ วันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 2017 เมืองนี้มีประชากรประมาณ 12,655 คน มีความหนาแน่นของประชากร 34 คนต่อตารางกิโลเมตร และมีพื้นที่ 368.06 ตารางกิโลเมตร
ประวัติศาสตร์.
เมืองโอกูอิซูโมะเดิมเป็นหนึ่งในศูนย์กลางการผลิตเหล็กโดยใช้เตาหลอมทาตาระ และปัจจุบันเป็นสถานที่ผลิตเหล็กเพียงแห่งเดียวที่ใช้สำหรับทำดาบญี่ปุ่นโบราณ
ในเขตของเมืองโอกูอิซูโมะมีเหมืองโคมากิซึ่งเคยใช้เป็นสถานที่ผลิตทังสเตนมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1911 จนถึงปี ค.ศ. 1984
รานีลักษมีบาอี

ลักษมีบาอี รานีแห่งฌานสี (อักษรโรมัน: Lakshmibai, Rani of Jhansi, ; 19 พฤศจิกายน 1828 — 18 มิถุนายน 1858) เป็นพระบรมราชินี มหารานีแห่งฌานสี รัฐมหาราชามราฐา จากปี 1843 ถึง 1853 ในฐานะพระราชินีในมหาราชาคงคาธร ราว พระนางเป็นหนึ่งในผู้นำการกบฎอินเดียปี 1857 และกลายมาเป็นสัญลักษณ์หนึ่งของการต่อต้านจักรวรรดิอังกฤษในอินเดีย
มหารานีสิ้นพระชนม์ราววันที่ 17 มิถุนายนใกล้กับป้อมควาลิยัร หลังกองพลฮัสซาร์ที่แปดของกองทัพจักรวรรดิอังกฤษ นำโดยกัปตันเฮเนียจ เข้าทะลวงกองพลภายใต้การนำของลักษมีบาอี และสังหารทหารอินเดียมากกว่า 5,000 นาย จากนั้นจึงพุ่งตรงไปยังจุดบัญชาการที่รานีประทับอยู่ ข้อมูลที่อ้างโดยผู้เห็นเหตุการณ์ระบุว่ารานีลักษมีบาอีนำเครื่องทรงโสวัรขึ้นสวม พยายามต่อสู้กับแต่ได้รับบาดแผลเลือดไหลนองอยู่ริมทาง ก่อนจะถูกทหารอีกนายสังหารด้วยปืนคาร์ไบน์ หลังจากนั้นสามวัน กองทัพจักรวรรดิสามารถเข้ายึดครองควาลิยัรได้ ฮิวจ์ โรส (Hugh Rose) ระบุในรายงานการรบครั้งนี้ว่ารานีลักษมีบาอีเป็นผู้ที่ "โฉมงาม, ฉลาดเฉลียว และ งดงาม" และระบุว่าเป็น "ผู้นำฝั่งอินเดียที่อันตรายที่สุด"
ในปี 2011 นิตยสารไทม์ขึ้นขื่อลักษมีบาอีเป็นหนึ่งใน "สิบอันดับภรรยาโคตรโหด" (Top Ten Badass Wives) ตลอดกาล
ไอโช

ไอโช  เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในอำเภอเอจิ ทางตะวันออกของจังหวัดชิงะ ประเทศญี่ปุ่น ณ วันที่ 1 กรกฎาคม 2021 เมืองนี้มีประชากรประมาณ 21,411 คน 8,310 ครัวเรือน มีความหนาแน่นของประชากร 940 คนต่อตารางกิโลเมตร และมีพื้นที่ทั้งหมด 
ภูมิศาสตร์.
ไอโชตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกในจังหวัดชิงะ บนที่ราบแอ่งโอมิ
ภูมิอากาศ.
ไอโชมีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้น (เขตภูมิอากาศเคิพเพิน "Cfa") มีลักษณะเป็นฤดูร้อนที่อบอุ่น และฤดูหนาวที่เย็นสบาย มีหิมะตกน้อยไปจนถึงไม่มีหิมะตก อุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปีในไอโชคือ 12.9 °C ปริมาณน้ำฝนรายปีเฉลี่ยอยู่ที่ 1,810 มิลลิเมตร โดยเดือนกันยายนเป็นเดือนที่มีฝนตกชุกที่สุด อุณหภูมิสูงสุดโดยเฉลี่ยจะอยู่ในเดือนสิงหาคมอยู่ที่ประมาณ 24.7 °C และต่ำสุดในเดือนมกราคมที่ประมาณ 1.3 °C
ประชากร.
ตามข้อมูลสำมะโนประชากรของญี่ปุ่น ประชากรของไอโชยังคงค่อนข้างคงที่ตลอด 70 ปีที่ผ่านมา
ประวัติศาสตร์.
พื้นที่ของไอโชเดิมเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นโอมิ พื้นที่แห่งนี้ในสมัยเอโดะเป็นที่ตั้งของ#เปลี่ยนทาง ซึ่งเป็นที่พักระหว่างเดินทางแห่งที่ 65 บนเส้นทาง#เปลี่ยนทาง ที่เชื่อมต่อระหว่างเกียวโตกับภาคตะวันออกของญี่ปุ่น
หมู่บ้านเอจิงาวะก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 เมษายน 1889 โดยเป็นการจัดตั้งระบบเทศบาลสมัยใหม่ ต่อมาได้รับการยกฐานะเป็นเมืองเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม 1909 และควบรวมกับหมู่บ้านโทโยกูนิที่อยู่ใกล้เคียงในปี 1955 เมืองไอโชก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2006 โดยการควบรวมเมืองเอจิงาวะและเมืองฮาตาโชเข้าด้วยกัน
ชื่อ "ไอโช" เป็นการรวมกันของคันจิตัวแรกในคำว่า "เอจิงาวะ"  และคันจิตัวที่สองในคำว่า "ฮาตาโช" 
การเมืองการปกครอง.
ไอโชมีปกครองรูปแบบนายกเทศมนตรี–สภา โดยมีนายกเทศมนตรีที่มาจากการเลือกตั้งโดยตรง และมีสภาเมืองซึ่งเป็นระบบสภาเดี่ยวและมีสมาชิก 14 คน เมืองไอโชเป็นเขตเลือกตั้งที่ให้สมาชิกสภาจังหวัดชิงะจำนวน 1 ที่นั่ง ในแง่ของการเมืองระดับชาติ เมืองนี้เป็นส่วนหนึ่งของเขตเลือกตั้งชิงะที่ 2 ของสภาผู้แทนราษฎรแห่งรัฐสภาญี่ปุ่น
เศรษฐกิจ.
เศรษฐกิจในท้องถิ่นส่วนใหญ่เป็นเกษตรกรรมมาตั้งแต่สมัยโบราณ ในปัจจุบันมีอุตสาหกรรมการผลิตที่ประกอบด้วยโรงงานแปรรูปอาหารและโรงงานแปรรูปโลหะขนาดเล็กไปจนถึงขนาดกลางหลายแห่ง
การศึกษา.
ไอโชมีโรงเรียนที่สังกัดเทศบาลเมือง ได้แก่ โรงเรียนประถม 4 แห่ง และโรงเรียนมัธยมต้น 2 แห่ง และมีโรงเรียนที่สังกัดคณะกรรมการการศึกษาจังหวัดชิงะ ได้แก่ โรงเรียนมัธยมปลาย 1 แห่ง อีกทั้งทางจังหวัดยังเปิดสอนโรงเรียนการศึกษาพิเศษสำหรับผู้พิการอีก 1 แห่งในเมืองไอโช
ไอแพด แอร์ (รุ่นที่ 5)

ไอแพด แอร์ (รุ่นที่ 5)  หรือเรียกอย่างไม่เป็นทางการว่า ไอแพด แอร์ 5 เป็นแท็บเล็ตคอมพิวเตอร์ ที่ออกแบบ พัฒนา และจัดจำหน่ายโดยแอปเปิล ประกาศอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 8 มีนาคม ค.ศ. 2022
ไอแพด แอร์ รุ่นที่ 5 เป็นรุ่นแรกในตระกูลไอแพด แอร์ ที่ใช้ชิปแอปเปิล เอ็ม 1 เช่นเดียวกับไอแพด โปร รุ่นที่ 5 และใช้พอร์ต ยูเอสบี-ซี ซึ่งมีอัตราการรับส่งข้อมูลสูงสุด 10 กิกะบิตต่อวินาที รวมถึงรองรับการเชื่อมต่อจอความละเอียดสูงสุด 4K นอกจากนี้ยังมีบลูทูธ 5.0 และไวไฟ 6 อีกด้วย กำหนดวางจำหน่ายครั้งแรกในวันที่ 18 เดือนและปีเดียวกัน โดยมี 5 สี ได้แก่ สเปซเกรย์, สตาร์ไลท์, ชมพู, ม่วง และฟ้า
ไทม์ไลน์.
ที่มา : คลังข่าวประชาสัมพันธ์ของแอปเปิล
สถานีกระทรวงสาธารณสุข

สถานีกระทรวงสาธารณสุข (รหัส: PP12) เป็นสถานีรถไฟฟ้าแบบยกระดับในเส้นทางของรถไฟฟ้ามหานคร สายฉลองรัชธรรม ตั้งอยู่เหนือถนนติวานนท์ ใกล้กับโรงพยาบาลศรีธัญญา กระทรวงสาธารณสุข และแหล่งที่พักอาศัยในพื้นที่อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี
ที่ตั้ง.
สถานีกระทรวงสาธารณสุขตั้งอยู่เหนือถนนติวานนท์บริเวณทางแยกศรีธัญญา ในพื้นที่ตำบลตลาดขวัญ อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี
รายละเอียด.
สีสัญลักษณ์.
ใช้สีม่วงตกแต่งบริเวณประตูกั้นชานชาลา ป้ายบอกทาง ป้ายชื่อสถานีทั้งบริเวณชานชาลาและบริเวณทางเข้า เพื่อบ่งบอกว่าเป็นสถานีในเส้นทางรถไฟฟ้าสายสีม่วง
รูปแบบ.
เป็นแบบชานชาลาเกาะกลาง มีประตูอัตโนมัติกั้นชานชาลาสูงประมาณ 1.50 เมตร ประกอบด้วยชั้นขายบัตรโดยสารและชั้นชานชาลา
ทางเข้า–ออก.
มีทางขึ้นลงทั้งหมด 4 แห่ง มีลิฟต์ 2 ทางขึ้น–ลง มีบันไดเลื่อนทุกทางขึ้น–ลง
ราชสมาคมภูมิศาสตร์แห่งสกอตแลนด์

ราชสมาคมภูมิศาสตร์แห่งสกอตแลนด์ (ย่อ: RSGS) เป็นองค์กรการกุศลเพื่อการศึกษาในเมืองเพิร์ท ประเทศสกอตแลนด์ ก่อตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2427 มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาวิชาทางภูมิศาสตร์ให้ก้าวหน้าไปทั่วโลก การสร้างแรงบันดาลใจให้ผู้คนเข้ามาเรียนรู้เพิ่มเติมเกี่ยวกับโลกรอบตัว และจัดหาแหล่งข้อมูลทางภูมิศาสตร์ที่เชื่อถือได้และเป็นกลาง
นอกเหนือจากนั้น สมาคมยังให้ความสำคัญต่อการเปลี่ยนแปลงทางภูมิอากาศ อาทิ มีการประชุมสุดยอดด้านสภาพอากาศแบบฉุกเฉิน, ห้า(คำถาม)เพื่ออนาคต, การรวมตัวของสมาคมภูมิศาสตร์ระหว่างประเทศ, การทำบล็อกและวิดีโอเกี่ยวการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ ซึ่งถือว่าเป็นงานหลักของสมาคมเช่นเดียวกัน
ไอโนะ คิชิ

ไอโนะ คิชิ (อักษรโรมัน: Aino Kishi; 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1988 –) เป็นนักแสดง, นักร้อง และอดีตนักแสดงเอวีชาวญี่ปุ่น โดยเริ่มต้นอาชีพของเธอใน ค.ศ. 2008 คิชิได้แสดงในภาพยนตร์สำหรับผู้ใหญ่มากกว่า 400 เรื่อง และได้รับการเสนอชื่อให้เป็นหนึ่งในนักแสดงภาพยนตร์ผู้ใหญ่ที่ได้รับความนิยมมากที่สุดในยุคของเธอ ซึ่งความนิยมของเธอก็กลายเป็นการแสดงกระแสหลักเช่นกัน เธอยังเป็นสมาชิกของกลุ่มไอดอลเอบิซุมัสแคตส์รุ่นแรกระหว่าง ค.ศ. 2008 ถึง 2013 ทั้งนี้ คิชิได้อำลาวงการจากเวทีภาพยนตร์สำหรับผู้ใหญ่ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2015 และกลับสู่ชีวิตพลเรือน
ชีวิตและอาชีพ.
ชีวิตตอนต้นและอาชีพเอวี.
คิชิเกิดเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1988 ที่โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ในการให้สัมภาษณ์ เธอจำได้ว่าการได้ดูภาพยนตร์สำหรับผู้ใหญ่ครั้งแรกของเธอคือการได้ดูเอวีไอดอลที่มีชื่อเสียงอย่างทีนา ยูซูกิ (ริโอ) ที่ห้องพักในโรงแรม โดยถึงกับตะลึงในความงามของเธอ และรู้สึกตรึงใจกับความคิดที่จะเป็นนักแสดงภาพยนตร์สำหรับผู้ใหญ่ คิชิได้รับการเปิดตัวครั้งแรกในภาพยนตร์เอวีเมื่ออายุ 20 ปี เมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2008 กับสตูดิโอเอวีที่มีชื่อเสียงอย่างอลิซเจแปน โดยสองปีแรกของคิชิในฐานะนักแสดงเอวีได้อยู่ภายใต้สัญญาพิเศษสองฉบับ ภายใต้สังกัดบริษัทอลิซเจแปนและแมกซ์-เอ แต่ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2010 เธอได้ย้ายและทำสัญญาผูกขาดสองครั้งที่คล้ายคลึงกันกับบริษัทไอเดียพอกเกต และเอสวันนัมเบอร์วันสไตล์ คิชิได้แสดงร่วมกับทั้งสองสตูดิโอจนถึงเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2011 เมื่อเธอเลือกที่จะอยู่กับบริษัทไอเดียพอกเกต และกลายเป็นหนึ่งในนักแสดงชั้นนำของสตูดิโอดังกล่าวจนอำลาวงการ โดยระหว่างทำหน้าที่ที่ไอเดียพอกเกต คิชิได้สร้างมิตรภาพที่แนบแน่นกับเอวีไอดอลคนอื่น ๆ ซึ่งรวมถึงทีนา ยูซูกิ, เจสซิกา คิซากิ, คาโฮะ คาซูมิ, มิโนริ ฮัตสึเนะ และไอริ คิจิมะ ทั้งนี้ คิชิได้อำลาวงการเอวีเมื่อปลาย ค.ศ. 2015 และภาพยนตร์อำลาวงการของเธอในชื่อ "อาบาโยะ!-แธงกิว ไอโนะ คิชิ รีไทร์เมนต์ สเปเชียล" ได้รับการจำหน่ายเมื่อวันที่ 12 ธันวาคม ค.ศ. 2015
โรงพยาบาลสงขลา

โรงพยาบาลสงขลา เป็นหนึ่งในสองโรงพยาบาลหลักของจังหวัดสงขลา ประเทศไทย ที่ดำเนินการโดยกระทรวงสาธารณสุข ส่วนอีกแห่งเป็นโรงพยาบาลหาดใหญ่ที่มีขนาดใหญ่กว่า ซึ่งโรงพยาบาลสงขลาได้รับการจัดอยู่ในประเภทโรงพยาบาลทั่วไปในสังกัดกระทรวงสาธารณสุข โดยมีศูนย์แพทยศาสตรศึกษาโครงการผลิตแพทย์เพิ่มเพื่อชาวชนบท ซึ่งจัดอบรมแพทย์ให้แก่คณะแพทยศาสตร์ของมหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์ และเป็นโรงพยาบาลในเครือคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
ประวัติ.
ใน พ.ศ. 2464–2467 สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ายุคลทิฆัมพร กรมหลวงลพบุรีราเมศวร์ ซึ่งในขณะนั้นเป็นอุปราชมณฑลปักษ์ใต้ ทรงริเริ่มการระดมทุนและการวางแผนโรงพยาบาลในใจกลางเทศบาลนครสงขลา และในวันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2468 สงขลาพยาบาลได้รับการเปิดโดยสมเด็จพระมหิตลาธิเบศร อดุลยเดชวิกรม พระบรมราชชนก ครั้นใน พ.ศ. 2478 ได้โอนย้ายสถานพยาบาลเป็นของเทศบาลนครสงขลา จึงเปลี่ยนชื่อโรงพยาบาลนี้เป็นโรงพยาบาล (เทศบาล) เมืองสงขลา ต่อมาใน พ.ศ. 2495 ได้โอนย้ายปฏิบัติการไปยังกระทรวงสาธารณสุขอีกครั้ง และโรงพยาบาลได้รับการขยายอย่างครอบคลุม อย่างไรก็ตาม เนื่องจากพื้นที่ใจกลางเมืองมีจำกัด คณะกรรมการโรงพยาบาลจึงหาที่ตั้งใหม่สำหรับโรงพยาบาล กระทั่งใน พ.ศ. 2528 ภายใต้คณะรัฐมนตรีของเปรม ติณสูลานนท์ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของ"แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 6" ได้ทำความตกลงกับกองทัพบกที่ 4 ของกองทัพบกไทย และองค์การบริหารส่วนจังหวัดสงขลา เพื่อโอนที่ดินทางตอนใต้สุดของสะพานติณสูลานนท์ สำหรับการก่อสร้างโรงพยาบาลแห่งใหม่ ซึ่งเริ่มก่อสร้างในเดือนเมษายน พ.ศ. 2538 และแล้วเสร็จในเดือนธันวาคมของปีเดียวกัน โดยเปิดโรงพยาบาลใหม่เมื่อวันที่ 31 ธันวาคมในชื่อโรงพยาบาลสงขลา ส่วนโรงพยาบาลเก่าใจกลางเมืองได้เปลี่ยนเป็น "ศูนย์แพทย์ชุมชนเมืองสงขลา"
The Collector คนประกอบผี

<ns>0</ns>
 <revision>
 <timestamp>2022-03-09T16:56:54Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Miwako Sato</username>
 </contributor>
 <comment>Miwako Sato ย้ายหน้า The Collector คนประกอบผี ไปยัง คนประกอบผี: ใช้แต่ชื่อไทย (เทียบกับบทความอังกฤษ ก็ใช้แต่ชื่ออังกฤษ และบทความภาษาไทยในกลุ่มเดียวกันบางบท ก็ใช้แต่ชื่อไทย ซึ่งทำให้ลักลั่นกันอยู่)</comment>
 <origin>9981601</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
พระสังฆมิตตาเถรี

สังฆมิตตา (บาลี: Saṅghamittā) หรือ สังฆมิตรา (สันสกฤต: Saṅghamitrā) หรือนามเดิม อยาปาลี (อักษรโรมัน: Ayapali; 282 ปี – 203 ปีก่อนคริสต์กาล) เป็นพระราชธิดาพระองค์ใหญ่ในพระเจ้าอโศก (304 ปี – 232 ปีก่อนคริสต์กาล) และพระเทวีผู้เป็นพระชายาพระองค์แรก พระนางสังฆมิตตาและพระมหินทะ พระเชษฐา ได้อุปสมบท และต่อมาเดินทางไปยังประเทศศรีลังกาเพื่อเผยแผ่พระพุทธศาสนาตามคำอาราธนาของพระเจ้าเทวานัมปิยติสสะแห่งอนุราธปุระ (250 ปี – 210 ปีก่อนคริสต์กาล) ผู้เป็นกษัตริย์ในยุคร่วมสมัยกันกับพระเจ้าอโศก ถึงแม้พระเจ้าอโศกจะไม่โปรดที่จะส่งพระราชธิดาไปยังต่างแดน แต่ท้ายที่สุดก็ทรงยอมความมุ่งมั่นของพระนางสังฆมิตตา พระนางและภิกษุณีจำนวนหนึ่งได้ตั้งภิกษุณีสงฆ์ขึ้นในศรีลังกาตามพระประสงค์ของพระเจ้าเทวานัมปิยติสสะที่ปราถนาให้พระนางอนุฬาและสตรีคนอื่น ๆ ในราชสำนักที่อนุราธปุระได้อุปสมบท
เนื่องด้วยพระนางสังฆมิตตาได้ตั้งภิกษุณีสงฆ์หรือ "เมเหนีสาสนา" (Meheini Sasna) ขึ้นในลังกา พระนามของพระนางจึงเชื่อมโยงกับคณะนักบวชหญิงเถรวาทที่จัดตั้งขึ้นในศรีลังกาและในดินแดนอื่น ๆ ทั้งพม่า จีน และไทย เชื่อกันว่าพระนางเป็นผู้นำต้นอ่อนของต้นพระศรีมหาโพธิ์อันศักดิ์สิทธิ์จากอินเดียมาปลูกในอนุราธปุระ (คือ ต้นพระชัยศรีมหาโพธิ์) มีการเฉลิมฉลองต้นพระชัยศรีมหาโพธิในอนุราธปุระทุกวันเดือนเพ็ญของเดือนธันวาคมในชื่อ "อุทุวปโปยะ" (Uduvapa Poya) หรือ "อุโบสถโปยะ" (Uposatha Poya) และในขณะเดียวกันก็เป็นวันสังฆมิตตาในศรีลังกาเช่นกัน
ชีวิตช่วงต้น.
พระนางสังฆมิตตาเป็นพระราชธิดาพระองค์ใหญ่ในพระเจ้าอโศกมหาราช (304 ปี – 232 ปีก่อนคริสต์กาล) และพระเทวีผู้เป็นพระชายาพระองค์แรก ประสูติเมื่อ 282 ปีก่อนคริสต์ศักราช เป็นพระราชบุตรพระองค์รองจากพระมหินทเถระผู้เป็นพระเชษฐา พระนางสังฆมิตตาประสูติที่เมืองอุชเชนี (ปัจจุบันเป็นนครในรัฐมัธยประเทศ ประเทศอินเดีย) พระนางอภิเษกสมรสเมื่อวัยได้ 14 ปี กับอัคคิพรหม ซึ่งในภายหลังได้บรรลุเป็นพระอรหันต์เช่นกัน ทั้งคู่มีบุตรหนึ่งคนคือสุมนสามเณร ซึ่งต่อมาก็บรรลุอรหันต์เช่นกัน พระอาจารย์ของพระนางคือพระอายุปาลิตเถรี พระนางบรรพชาเมื่ออายุได้ 18 ปีพร้อมกับพระเชษฐา โดยมีพระธัมมปาลิตเถรีเป็นพระอุปัชฌาย์ พระนางบรรลุอรหันต์และประทับอยู่ในปาฏลีบุตร (ปัจจุบันคือนครปัฏณา)
ชีวิตในศรีลังกา.
พระนางสังฆมิตตาพร้อมด้วยภิกษุณีสิบรูปเดินทางไปยังศรีลังกาเพื่อเผยแผ่พระพุทธศาสนาหตามคำอาราธนาของพระเจ้าเทวานัมปิยติสสะแห่งอนุราธปุระ (250 ปี – 210 ปีก่อนคริสต์กาล) ซึ่งร่วมสมัยกันกับพระเจ้าอโศก ถึงแม้พระเจ้าอโศกจะไม่โปรดที่จะส่งพระธิดาไปยังต่างแดน แต่ท้ายที่สุดก็ทรงยอมความมุ่งมั่นของพระนางสังฆมิตตา พระนางและภิกษุณีจำนวนหนึ่งได้ตั้งภิกษุณีสงฆ์ขึ้นในศรีลังกาตามพระประสงค์ของพระเจ้าเทวานัมปิยติสสะที่ปราถนาให้พระนางอนุฬาและสตรีคนอื่น ๆ ในราชสำนักที่อนุราธปุระได้บวชในพระพุทธศาสนา เมื่อเดินทางถึงอนุราธปุระ พระนางสังฆมิตตาได้ปลูกต้นอ่อนของต้นพระศรีมหาโพธิ์ในสวนมหาเมฆวนา (Mahāmeghavana) ที่ซึ่งปัจจุบันยังยืนต้นคงอยู่ และเป็นที่รู้จักในชื่อต้นพระชัยศรีมหาโพธิ์
ในคัมภีร์ทีปวงศ์ระบุจำนวนภิกษุณีที่เดินทางไปลังกาด้วยอยู่ที่ 3 รูป อย่างไรก็ตามโดยทั่วไปยึดถือจำนวนภิกษุณีที่เดินทางไปลังการวม 11 รูปซึ่งรวมพระนางสังฆมิตตา นามของภิกษุณีสิบรูปได้แก่: อุตตรา (Uttara), เหมา (Hema), ปสัทปาลา (Pasadpala), อัคคีมิตตา (Aggimitta), ทาสิกา (Dasika), เผคคู (Pheggu), ปัพพพตา (Pabbata), มัตตา (Matta), มัลลา (Malla) และธัมมทาสิยา (Dhammadasiya)
พระนางสังฆมิตตาเถรีได้บรรพชาพระนางอนุฬาเป็นภิกษุณีรูปแรก ตามด้วยอีก 1,000 รูปในเวลาต่อมา ภิกษุณีเหล่านี้เป็นภิกษุณีสงฆ์กลุ่มแรกในศรีลังกา" สตรีที่ได้บวชภิกษุณีนี้มีมาจากทุกชนชั้นของสังคม
บาร์บารา แมคคลินทอค

บาร์บารา แมคคลินทอค (16 มิถุนายน 1902 – 2 กันยายน 1992) เป็นนักวิทยาศาสตร์และนักพันธุศาสตร์ ชาวอเมริกัน ผู้ได้รับรางวัล โนเบลสาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์ ในปี 1983 เธอได้รับปริญญาเอกด้านพฤกษศาสตร์จากมหาวิทยาลัยคอร์เนล ในปี 1927 ที่นั่นเธอเริ่มอาชีพในฐานะผู้นำในการพัฒนาเซลล์พันธุศาสตร์ ข้าวโพด ซึ่งเป็นจุดสนใจของการวิจัยตลอดชีวิตที่เหลือของเธอ ตั้งแต่ช่วงปลายทศวรรษ 1920 แมคคลินทอคได้ศึกษาโครโมโซม และการเปลี่ยนแปลงของโครโมโซมระหว่างการสืบพันธุ์ในข้าวโพด เธอพัฒนาเทคนิคในการแสดงภาพโครโมโซมของข้าวโพดและใช้การวิเคราะห์ด้วยกล้องจุลทรรศน์เพื่อแสดงแนวคิดทางพันธุกรรมพื้นฐานมากมาย แนวคิดอย่างหนึ่งเหล่านี้คือแนวคิดเรื่อง การผสมใหม่ทางพันธุกรรม โดยการ ไขว้เปลี่ยนของโครโมโซม ระหว่าง ไมโอซิส—กลไกที่โครโมโซมใช้แลกเปลี่ยนข้อมูล เธอได้จัดทำ แผนที่ความเชื่อมโยงของพันธุกรรม ฉบับแรกสำหรับข้าวโพด โดยเชื่อมโยงบริเวณโครโมโซมกับลักษณะทางกายภาพ เธอได้แสดงให้เห็นบทบาทของเทโลเมียร์ และ เซนโทรเมียร์ ซึ่งเป็นบริเวณของโครโมโซมที่มีความสำคัญต่อการอนุรักษ์ ข้อมูลทางพันธุกรรม เธอได้รับการยอมรับว่าเป็นหนึ่งในผู้เชี่ยวชาญในสาขานี้ ได้รับรางวัลทุนอันทรงเกียรติ และได้รับเลือกเป็นสมาชิกของ National Academy of Sciences ในปี 1944
ในช่วงทศวรรษที่ 1940 และ 1950 แมคคลินทอค ค้นพบ transposon และใช้แสดงให้เห็นว่ายีนมีหน้าที่ในการเปิดและปิดลักษณะทางกายภาพ เธอพัฒนาทฤษฎีเพื่ออธิบายการซ่อนและการแสดงออกของข้อมูลทางพันธุกรรมจากพืชข้าวโพดรุ่นหนึ่งไปสู่รุ่นต่อไป เนื่องจากความกังขาในงานวิจัยของเธอ เธอจึงหยุดเผยแพร่ข้อมูลของงานวิจัยในปี 1953
ต่อมา เธอได้ทำการศึกษาเกี่ยวกับพันธุศาสตร์เซลล์และ พฤกษศาสตร์พื้นบ้าน ของพันธุ์ข้าวโพดจากอเมริกาใต้ งานวิจัยของแมคคลินทอคเป็นที่เข้าใจกันเป็นอย่างดีในช่วงทศวรรษ 1960 และ 1970 เนื่องจากนักวิทยาศาสตร์คนอื่นๆ ได้ยืนยันกลไกของการเปลี่ยนแปลงทางพันธุกรรมและการควบคุมการแสดงออกของยีนที่เธอได้แสดงให้เห็นในการวิจัยข้าวโพดของเธอในปี 1940 และ 1950 เธอได้รับรางวัลและการยอมรับผลงานรวมถึงได้รับ รางวัลโนเบลสาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์ในปี 1983 สำหรับการค้นพบการ genetic transposition ในปี 2022 เธอยังคงเป็นผู้หญิงคนเดียวที่ได้รับรางวัลโนเบลไม่รวมกับใครในสาขานั้น
สามสิบเก้า

สามสิบเก้า  เป็นซีรีส์ทางโทรทัศน์ของเกาหลีใต้ที่กำกับโดย คิม ซัง-โฮ และนำแสดงโดย ซน เย-จิน, จ็อน มี-โด และ คิม จี-ฮย็อน ซีรีส์เรื่องนี้เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับชีวิต มิตรภาพ ความโรแมนติก และความรักของเพื่อนรักสามคนที่กำลังจะอายุครบ 40 ปี ออกอากาศทางช่องเจทีบีซี เมื่อวันที่ 16 กุมภาพันธ์ ปี ค.ศ. 2022 ถึง วันที่ 31 มีนาคม ค.ศ. 2022 ออกอากาศทุกวันพุธและพฤหัสบดี เวลา 22.30 น. (เวลามาตรฐานเกาหลี) นอกจากนี้ยังสามารถสตรีมบน เน็ตฟลิกซ์ ได้อีกด้วย
เรื่องย่อ.
ชามีโจ (รับบทโดย ซน เย-จิน) บอกกับ จองชานยอง (รับบทโดย จ็อน มี-โด) และ จางจูฮี (รับบทโดย คิม จี-ฮย็อน) สองสาวเพื่อนรักว่า เธอจะลาพักร้อนยาวเป็นเวลา 1 ปี หลังจากทุ่มเทดูแลคลินิกความงาม มาถึง 5 ปี จนทุกอย่างอยู่ตัว เข้าที่ ไปได้ด้วยดี มีลูกค้ามากมาย โดยวางแผนจะให้ ชามีฮยอน (รับบทโดย คัง มัล-กึม) พี่สาวเป็นคนดูแล แต่แล้วในวันที่เธอและเพื่อนซี้กลับไปเยี่ยมสถานสงเคราะห์เด็กอนนูรี บ้านเด็กกำพร้าที่เธอเคยอยู่ตอนเด็กๆ ก่อนที่จะมีพ่อแม่บุญธรรมรับมาไปเลี้ยงดู มีโจก็ได้พบกับชายหนุ่มวัย 39 ปี คิมซอนอู (รับบทโดย ยอน อู-จิน) ที่มาสอนภาษาอังกฤษให้เด็กๆ มีโจลืมนาฬิกาข้อมือไว้ที่สถานสงเคราะห์ตอนล้างจาน ครูของที่นี่ซึ่งมักคุ้นกันอย่างดีจึงได้ไหว้วานให้คิมซอนอูที่กำลังจะกลับโซล นำนาฬิกาไปให้เธอ ชามีโจซื้อดอกโบตั๋นให้เขาแทนคำขอบคุณ ด้วยแรงดึงดูดของกลิ่นดอกโบตั๋นอันหอมหวานจับใจ การพบกันโดยบังเอิญอีกครั้งในงานคอนเสิร์ตดนตรีคลาสสิก คิมซอนอู ชวนชามีโจไปดูดอกโบตั๋นที่เธอซื้อให้ที่บ้านของเขา สองคนได้มีสัมพันธ์ลึกซึ้งต่อกันในคืนนั้น ซอนอูจะขอนัดเจอกันอีก แต่มีโจบอกว่าเธอกำลังจะไปอเมริกา และจะไปนานราวปีสองปี ทว่าสองคนก็ได้มาเจอกันอีกจนได้ เพราะที่แท้ คิมซอนอู คือหมอความงามที่ ชามีโจ นัดสัมภาษณ์ไว้เพื่อมาช่วยงานที่คลินิกระหว่างที่เธอไม่อยู่นั่นเอง ทั้งจากคำพูดแดกดันเชิงขอร้องของมีโจเพื่อนรัก ว่าทำตัวเป็นชู้กับสามีชาวบ้าน ในที่สุด จองชานยอง ก็ตัดสินใจเด็ดขาด เลิกทั้งบุหรี่ และเลิกกับรักแรกรักเดียวของเธอ คิมจินซอก (รับบทโดย อี มู-แซง) ซีอีโอแห่ง Champ Entertainment เอเจนซีดูแลนักแสดง แต่อีกฝ่ายซึ่งทั้งแต่งงานมีครอบครัวแถมมีลูกแล้ว กลับทำใจไม่ได้ที่ต้องเลิกกัน คิมจินซอกขอให้จองชานยองทบทวนความคิดใหม่ ทางด้านมีโจถึงกับใจเต้นโครมครามเมื่อถูก คิมซอนอู สารภาพความในใจที่มีต่อตัวเธอออกมา และพร้อมๆ กันนั้นเธอก็ต้องใจสลายเมื่อหมอที่พวกเธอพากันไปตรวจสุขภาพไว้โทร.มาหา มีโจต้องเจอกับ สิ่งที่ไม่เคยคิดเลยสักครั้ง ไม่แม้แต่ครั้งเดียว ว่าเพื่อนรักของเธอจะมีชีวิตอยู่ได้อีกไม่นาน ชามีโจเครียดหนักไม่รู้จะเริ่มต้นบอกกับเพื่อนรักทั้งสองคนอย่างไร โชคยังดีที่มี ซอนอู คอยเป็นกำลังใจอยู่ข้างๆ อย่างเข้าใจ
วัดตาลเอน

วัดตาลเอน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลตาลเอน อำเภอบางปะหัน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
วัดตาลเอนมีการปฏิบัติธรรมซึ่งได้นำแนวทางการสอนของพระธรรมสิงหบุราจารย์ (จรัญ ฐิตธมฺโม) แนวทางการปฏิบัติจะเป็นการฝึกแบบสติปัฏฐาน 4 (พอง-ยุบ)วัดตาลเอนเป็นสำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัดพระนครศรีอยุธยา แห่งที่ 15 มีพระครูวิสุทธิ์ภาวนาประสิทธิ์ วิ.(จิรยุทธ์ อธิฉนฺโท) เป็นเจ้าอาวาส
วัดตาลเอนเป็นวัดเก่าแก่สันนิษฐานว่าสร้างมาตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยาเป็นราชธานี สันนิษฐานว่าสร้างโดยเจ้าเทพศักดิ์ ตามเอกสารหลักฐานของสำนักงานพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่า วัดตาลเอนทำการสร้างบูรณะเมื่อ พ.ศ. 2360 สมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2371
ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระประธานเก่าแก่ในอุโบสถที่เป็นศิลปะอยุธยา เจดีย์หลังองค์อุโบสถ เจดีย์บรรจุพระบรมสารีริกธาตุ หลวงพ่อกลับ พระพุทธรูปสมัยกรุงศรีอยุธยา รัชสมัยพระเจ้าปราสาททอง ประดิษฐาน ณ ศาลา 80 ปี
สถานที่ของสำนักปฏิบัติธรรมวัดตาลเอนแยกออกเขตวัดอย่างชัดเจนโดยตั้งอยู่คนละฝั่งถนน ประกอบด้วย อาคารปฏิบัติธรรม อาคารที่พัก โรงอาหาร โรงครัว รวมทั้งร้านสวัสดิการ ในส่วนของฝั่งวัดยังคงมีความเป็นธรรมชาติประกอบด้วยความร่มรื่นของแมกไม้ มีความสัปปายะต่อการปฏิบัติธรรม ซึ่งผู้ปฏิบัติธรรมสามารถขออนุญาตข้ามมาใช้เป็นสถานที่ปฏิบัติได้ในบางโอกาส
เทศมณฑลแฟรอชแบนด์

แฟรอชแบนด์  เป็นเทศมณฑลในจังหวัดฟอร์ส ประเทศอิหร่าน โดยมีแฟรอชแบนด์เป็นเมืองหลัก จากสำมะโน พ.ศ. 2549 เทศมณฑลนี้มีประชากร 38,679 คนใน 8,474 ครัวเรือน เทศมณฑลนี้แบ่งออกเป็น 2 อำเภอคือ อำเภอกลางและอำเภอเดฮ์แรม และมีเมืองเพียง 3 เมืองคือแฟรอชแบนด์, นูจีน และเดฮ์แรม
ฟีรูซอบอด (จังหวัดฟอร์ส)

ฟีรูซอบอด (เปอร์เซียกลาง: Gōr หรือ Ardashir-Khwarrah, #เปลี่ยนทาง; หรือ แชฮ์เรกูร์) เป็นเมืองและเมืองหลักของเทศมณฑลฟีรูซอบอด จังหวัดฟอร์ส ประเทศอิหร่าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 เมืองนี้มีประชากร 58,210 คนใน 12,888 ครัวเรือน
เทศมณฑลฟีรูซอบอด

ฟีรูซอบอด  เป็นเทศมณฑลในจังหวัดฟอร์ส ประเทศอิหร่าน โดยมีฟีรูซอบอดเป็นเมืองหลัก จากสำมะโน พ.ศ. 2549 เทศมณฑลนี้มีประชากร 111,973 คนใน 24,894 ครัวเรือน เทศมณฑลนี้แบ่งออกเป็น 2 อำเภอคืออำเภอกลางและอำเภอเมย์แมนด์ และมีเมืองเพียง 2 เมืองคือฟีรูซอบอดและเมย์แมนด์
วัดพระธาตุจอมพริก

วัดพระธาตุจอมพริก เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลยม อำเภอท่าวังผา จังหวัดน่าน
วัดพระธาตุจอมพริกมีพระธาตุซึ่งเชื่อว่าบรรจุพระบรมสารีริกธาตุของสมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า เมื่อถึงคืนวันเพ็ญเดือน 6 จะเกิดแสงรัศมีพุ่งจากยอดเจดีย์ไปหาเจดีย์องค์อื่น สันนิษฐานว่าพระธาตุสร้างขึ้นราวพุทธศตวรรษที่ 18 ประมาณ พ.ศ. 1825–1991 ตั้งแต่สมัยเมืองย่าง ก่อนที่จะย้ายเมืองไปที่เมืองน่านในปัจจุบัน พระธาตุมีลักษณะศิลปะสุโขทัยผสมศิลปะล้านนาและศิลปะพื้นบ้านไทยกาว มีสภาพทรุดโทรม และมีต้นพริกโบราณที่ใหญ่ที่สุดในโลกอายุกว่า 800 ปี เคียงคู่พระธาตุ ต้นพริกได้รับการลงทะเบียนอยู่ในรุกข มรดกของแผ่นดิน
จากข้อมูลของสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ ระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2430 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 21 มกราคม พ.ศ. 2554 กรมศิลปากรประกาศขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถาน เมื่อวันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2523
วัดนิโรธรังสี

วัดนิโรธรังสี เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท้ายเหมือง อำเภอท้ายเหมือง จังหวัดพังงา มีเนื้อที่ประมาณ 36 ไร่เศษ เจ้าอาวาสรูปปัจจุบัน คือ พระอาจารย์วิชาญ ขันติญาโน
วัดนิโรธรังสี หรือ วัดควน มีประวัติการสร้างราว พ.ศ. 2490 พระกัมมัฎฐาน คณะธรรมยุติได้ออกธุดงคืประกาศธรรมวินัยฝ่ายปฏิบัติและวิปัสนา มีหัวหน้าคณะ คือ พระอาจารย์อำพันธ์ จิรวฒโก คณะสงฆ์กลุ่มนี้ได้เข้ามาพักแรมที่บ้านท้ายเหมือง จนชาวบ้านในละแวกนั้นเกิดความเลื่อมในปฏิปทา จึงมีผู้นิมนต์ท่านและคณะให้ประจำอยู่ ณ ตำบลแห่งนี้ เริ่มจัดตั้งเป็นสำนักสงฆ์ ขึ้นโดยมีนายใจ จิตใจ อดีตนายอำเภอท้ายเหมือง ขุนชินประชา เจ้าของที่ดิน (ถือกรรมสิทธิ์ตามเขตประทานบัตรทำเหมืองแร่) นายสุนทโร ณ ระนอง ผู้ดูแลจัดการที่ดินของขุนชินประชา นายสว่าง ศิริกุล และนายติ้น ศิริกุล ตั้งวัดเมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2526 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2528
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ ศาลาการเปรียญและกุฏิ ภายในพื้นที่ของวัดมีกลุ่มต้นเทพทาโรมงคล ต้นใหญ่สุดมีขนาดเส้นรอบวงวัดได้ 2.6 เมตร สูง 30 เมตร อายุกว่า 80 ปี โดยในช่วงปลายเดือนกุมภาพันธ์ถึงเดือนเมษายน วัดจะเก็บผลมาทำเป็นน้ำมันแจกจ่ายแก่ญาติโยม กลุ่มต้นไม้นี้ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นรุกข มรดกของแผ่นดิน
สถานีวงศ์สว่าง

สถานีวงศ์สว่าง (รหัส: PP14) เป็นสถานีรถไฟฟ้าลอยฟ้าในเส้นทางสายรถไฟฟ้ามหานคร สายฉลองรัชธรรม ตั้งอยู่เหนือถนนกรุงเทพฯ-นนทบุรีในพื้นที่เขตบางซื่อ กรุงเทพมหานคร
ที่ตั้ง.
สถานีวงศ์สว่างตั้งอยู่บนถนนกรุงเทพฯ-นนทบุรี ใกล้ทางแยกวงศ์สว่าง (จุดตัดระหว่างถนนกรุงเทพฯ-นนทบุรี ถนนวงศ์สว่าง และถนนรัชดาภิเษก) ในพื้นที่แขวงวงศ์สว่าง เขตบางซื่อ กรุงเทพมหานคร
รายละเอียด.
สีสัญลักษณ์.
ใช้สีม่วงตกแต่งบริเวณประตูกั้นชานชาลา ป้ายบอกทาง ป้ายชื่อสถานีทั้งบริเวณชานชาลาและบริเวณทางเข้า เพื่อบ่งบอกว่าเป็นสถานีในเส้นทางรถไฟฟ้าสายสีม่วง
รูปแบบ.
เป็นแบบชานชาลาเกาะกลาง มีประตูอัตโนมัติกั้นชานชาลาสูงประมาณ 1.50 เมตร ประกอบด้วยชั้นขายบัตรโดยสารและชั้นชานชาลา
ทางเข้า–ออก.
มีทางขึ้น–ลงทั้งหมด 4 แห่ง มีลิฟต์ 2 ทางขึ้นลง มีบันไดเลื่อนทุกทางขึ้นลง
มุช

มุช (;) เป็นเมืองและเมืองหลักของจังหวัดมุช ประเทศตุรกี ประชากรส่วนใหญ่เป็นชาวเคิร์ด
ชื่อ.
มีคำอธิบายต้นกำเนิดชื่อมุชหลายแบบ บางครั้งมีส่วนเกี่ยวโยงกับศัพท์ในภาษาอาร์มีเนียว่า "mshush"  หมายถึง หมอก ซึ่งอธิบายว่าเมืองนี้และพื้นที่รอบ ๆ มักปกคลุมด้วยหมอกในตอนเช้า Evliya Çelebi นักสำรวจในคริสต์ศตวรรษที่ 17 เชื่อมชื่อนี้กับตำนานหนูยักษ์ที่สร้างโดย Nemrud (นิมรอด) ไปทำลายเมืองและผู้อยู่อาศัย หลังจากนั้นจึงตั้งชื่อเมืองเป็น Muş ("muš" ในภาษาเปอร์เซียแปลว่า "หนู") ในขณะที่บางส่วนเสนอจุดเชื่อมโยงกับชื่อชาวอานาโตเลียโบราณ มุชกีหรือMysians จากข้อมูลของชาวอัสซีเรียและฮิตไทต์ตามลำดับ
อ่าวอูจิอูระ

อ่าวอูจิอูระ (; โรมาจิ: "Uchiura-wan") หรืออ่าวฟุงงะ (; โรมาจิ: "Funka-wan") เป็นอ่าวตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของเกาะฮกไกโดทางตอนเหนือของประเทศญี่ปุ่น ยังเป็นที่รู้จักกันในชื่ออ่าวอิบูริและอ่าวภูเขาไฟ
ประวัติ.
ชาวโจมงตั้งรกรากครั้งแรกในชายฝั่งของอ่าวอูจิอูระตั้งแต่ 4,000 ปีก่อนคริสตกาล การตั้งถิ่นฐานและการค้าถูกพบตามแนวชายฝั่งเช่นแหล่งโบราณคดีโอฟูเนะ ที่ชาวโจมงพึ่งพาแหล่งน้ำเพื่อเป็นเส้นทางการค้าไปยังที่ตั้งถิ่นฐานอื่น ๆ ของชาวโจมงทางตอนเหนือของโทโฮกุ ในประวัติศาสตร์สมัยใหม่อ่าวแห่งนี้ได้รับการจัดทำแผนที่ในระหว่างการเดินทางในช่วงปลายศตวรรษที่สิบแปดของผู้บัญชาการราชนาวีวิลเลียม โรเบิร์ต พาวตัน และลูกเรือเอชเอ็มเอส พรอวิเดนซ์ (1791) ในระหว่างการปะทุของภูเขาอูซุที่อยู่ใกล้เคียง เนื่องจากการปะทุของภูเขาไฟอ่าวแห่งนี้จึงถูกเรียกว่า "อ่าวภูเขาไฟ" ในเดือนกันยายน 1796 ผู้บัญชาการนำเรือและลูกเรือของเขาพบปะกับชาวไอนุและชาวญี่ปุ่นที่อาศัยอยู่รอบอ่าวในขณะที่เขากำลังสำรวจชายฝั่งของอ่าว และในตอนเย็นก็ได้มีการจัดงานเลี้ยงขึ้น พวกเขาแลกเปลี่ยนแผนที่กับชาวญี่ปุ่นและสนทนาโดยใช้ภาษารัสเซีย
ภูมิศาสตร์.
อ่าวอูจิอูระเป็นอ่าวตั้งอยู่ทางตะวันออกของคาบสมุทรโอชิมะที่ยื่นออกจากมุมตะวันตกเฉียงใต้ของเกาะฮกไกโดไปทางเหนือของเกาะฮนชู และไปทางทิศใต้ของกิ่งจังหวัดอิบูริทางตะวันตก เป็นส่วนหนึ่งของมหาสมุทรแปซิฟิกมีพื้นที่ทั้งหมด 2,485 ตารางกิโลเมตร (959 ตารางไมล์) ด้านเปิดสู่มหาสมุทรแปซิฟิกมีความยาว 30.2 ตารางกิโลเมตร (11.7 ตารางไมล์) ระหว่างภูเขาไฟฮกไกโด โคมะ-งะ-ทาเกะกับแหลมชิกิว เป็นที่รู้จักกันในชื่อ"อ่าวภูเขาไฟ" เนื่องจากการปะทุของภูเขาอูซุที่ถูกบันทึกไว้โดยนักสํารวจตะวันตกในช่วงปลายศตวรรษที่สิบแปด นอกจากภูเขาไฟอูซุแล้วยังมีภูเขาไฟอีกหลายลูกที่เรียงรายอยู่ตามชายฝั่งของอ่าวอูจิอูระอีกด้วย นอกจากนี้ยังถูกเรียกว่าอ่าวอิบูริเนื่องจากอยู่ใกล้กับกิ่งจังหวัดอิบูริ
ชีวภาพ.
อ่าวนี้เป็นจุดเชื่อมต่อระหว่างสิ่งมีชีวิตในทะเลอาร์กติกที่ถูกพบในน่านน้ำอยู่รอบ ๆ ฮกไกโดทางตอนเหนือและรัสเซียฝั่งตะวันออก และระบบนิเวศทางทะเลที่มีอากาศอบอุ่นซึ่งพบเห็นได้ทั่วไปในส่วนอื่น ๆ ของญี่ปุ่น ในอ่าวอูจิอูระเป็นที่อยู่ของปลาแลมป์เพรย์อาร์กติก ปลาเรนโบว์เทราต์ หอยหลายชนิด และสาหร่ายทะเล การทําฟาร์มหอยเชลล์ได้รับการพัฒนาขึ้นครั้งแรกในอ่าวโดยชาวเมืองโทโยอูระบนชายฝั่งทางตอนเหนือของอ่าว
ในตํานานชาวไอนุเชื่อว่ามีปลาหมึกยักษ์อักโกโรคามุอิอาศัยอยู่ในอ่าวอูจิอูระ ซึ่งมันมีลักษณะคล้ายคราเคน ความเชื่อนี้กระจายอยู่ในหมู่ชาวไอนุและชาวญี่ปุ่นตามลําดับ
ขุชชุตตรา

ขุชชุตตรา เป็นอัครอุบาสิกาในพระโคตมพุทธเจ้า ในอรรถกถาของพระบาลีปิฎกระบุว่าพระนางขุชชุตตราเป็นนางรับใช้ในพระนางสามาวตี หนึ่งพระสนมของกษัตริย์อุเทนะแห่งโกสัมพี เนื่องจากพระนางสามาวดีไม่สามารถเดินทางไปเข้าเฝ้าเพื่อสดับฟังพระธรรมเทศนาจากพระพุทธเจ้าได้ พระนางได้มอบหมายให้นางขุชชุตตราเข้ารับฟังและนำกลับมาถ่ายทอดต่อให้กับพระนางและสตรีอีก 500 นางในราชสำนัก เนื่องจากนางขุชชุตตราเป็นผู้มีสติปัญญาดี จากการฟังธรรมเทศนาจากพระพุทธองค์นั้นทำให้นางขุชชุตตรา พระนางสามาวตี และนางรับใช้อีก 500 คนในราชสำนัก เข้าถึงมรรคผลบรรลุโสดาบัน ในอังคุตตรนิกาย 1.14 วรรค 260 ระบุว่าพระพุทธเจ้าทรงประกาศให้นางขุชชุตตราเป็นอุบาสิกาผู้มีปัญญาเลิศที่สุด
ในขุททกนิกาย มีคัมภีร์เล่มอิติวุตตกะ เป็นเนื้อหารวมคำสอนอย่างสั้น 112 บทที่ระบุว่ามาจากการจดจำของนางขุชชุตตรา
ท้าวศรีสัจจา (มิ)

ท้าวศรีสัจจา (มิ) หรือเรียกกันว่า เจ้าคุณประตูดิน เป็นสตรีฝ่ายใน ได้ว่าราชการสิทธิขาดต่างพระเนตรพระกรรณในพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ที่ทำงานของท่านอยู่ใกล้กับประตูดิน คอยดูแลคนเข้าออก ออกนั่งว่าการ (เช่น รับพวกขอเฝ้า เป็นต้น) เป็นที่เกรงขามของบรรดานางใน มีเรื่องเล่ากันว่าเมื่อประตูนี้เปิด จะมีหนุ่มรุ่นกระทงมาดักพบสตรีชาววัง เพื่อเกี้ยวพาราสี ทำให้เกิดสำนวนว่า "เจ้าชู้ประตูดิน"
สันนิษฐานกันว่า ท้าวศรีสัจจา (มิ) อาจเป็นคนเดียวกันกับท้าวศรีสัจจา (ลิ้ม) ที่ปรากฏชื่ออยู่ในราชินิกุลรัชกาลที่ 3 ซึ่งเป็นบุตรีของพระนมรอด พระนมรอดเป็นน้องสาวสุดท้องของพระชนนีเพ็ง หรือเป็นน้าของสมเด็จพระศรีสุลาลัย พระพันปีหลวงของพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว
พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดเกล้าฯ ให้ทำรูปของท่านไว้ในคูหาใต้บันไดขึ้นพระที่นั่งบุษบกมาลามหาจักรพรรดิพิมานภายในพระที่นั่งอมรินทรวินิจฉัย ทำเป็นช่องเว้าเข้าไป ภายในช่องทำเป็นรูปปั้นนูนต่ำของท้าวศรีสัจจา (มิ) โดยมีโขลน ชื่อ บัว และ ดี หมอบรับใช้อยู่ด้านข้าง และมีโคลงที่เข้าใจว่าพระราชนิพนธ์โดยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว จารึกไว้อยู่บนรูปปั้นนูนต่ำนี้ ขึ้นต้นบาทว่า "แถลงลักษณรูปท้าว ศรีสัจ จาแฮ" ในปัจจุบันโคลงพระราชนิพนธ์ลบเลือนไปแล้ว
นอกจากนั้นยังมีเพลงสำหรับวงมโหรีหลวงฝ่ายใน มีเนื้อร้องเกี่ยวถึงเจ้าคุณประตูดินด้วยดังนี้
ฮามิลตัน (ประเทศนิวซีแลนด์)

ฮามิลตัน  เป็นเมืองตั้งอยู่ภายในภาคแผ่นดินของเกาะเหนือ ประเทศนิวซีแลนด์ ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำไวกาโต เป็นเมืองที่มีประชากรมากที่สุดในภูมิภาคไวกาโต ด้วยจำนวนประชากร 178,500 คน นับว่าเป็นเมืองที่มีประชากรมากที่สุดเป็นอันดับสี่ของประเทศ ครอบคลุมพื้นที่ประมาณ ฮามิลตันเป็นส่วนหนึ่งของเขตเมืองฮามิลตัน (Hamilton urban area; เป็นเขตการปกครองส่วนท้องถิ่นเมืองฮามิลตันที่ขยายรวมถึงเมืองใกล้เคียงของงารัววาเฮีย, เต อาวามูตู และเคมบริดจ์ เทียบได้กับกรุงเทพมหานครและปริมณฑลของไทย) ใน ค.ศ. 2020 ฮามิลตันได้รับรางวัลเมืองใหญ่ที่สวยที่สุดของนิวซีแลนด์
อาณาเขตพื้นที่ที่ปัจจุบันของฮามิลตันครอบคลุมถึงหมู่บ้านชาวเมารีที่ตั้งอยู่มาแต่เดิมหลายแห่ง ส่วนใหญ่ตั้งอยู่บนริมฝั่งแม่น้ำไวกาโต รวมถึงหมู่บ้านคิริคิริโรอา ซึ่งต่อมาได้เป็นชื่อภาษาเมารีของเมืองเมืองนี้ เมื่อผู้ตั้งถิ่นฐานชาวอังกฤษมาถึง นำไปสู่เหตุการณ์การรุกรานไวกาโต และการยึดที่ดิน ("Raupatu; เราปาตู") โดยเจ้าอาณานิคมอังกฤษ หมู่บ้านชาวเมารีเหล่านี้จึงถูกทิ้งร้างในที่สุด
ในอดีตฮามิลตันเป็นเมืองศูนย์กลางทางด้านเกษตรกรรม ปัจจุบันเป็นเมืองที่มีเศรษฐกิจที่หลากหลายและเป็นเขตเมืองที่มีอัตราการเติบโตเร็วที่สุดเป็นอันดับสามของประเทศนิวซีแลนด์ รองจากปูเกโกเฮ และออกแลนด์ ฮามิลตันการ์เดน เป็นสถานที่ท่องเที่ยวยอดนิยมของภูมิภาค การศึกษาและการวิจัยและพัฒนา เป็นภาคส่วนที่มีบทบาทสำคัญในการขับเคลื่อนเศรษฐกิจของเมืองฮามิลตัน จำนวนนักศึกษาที่กำลังศึกษาในมหาวิทยาลัยภายในเมืองฮามิลตันรวมกว่า 40,000 คนและนักวิทยาศาสตร์ที่สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาเอกกว่า 1,000 คน
มิสเตอร์โกลบอล 2021

มิสเตอร์โกลบอล 2021  เป็นการประกวดมิสเตอร์โกลบอลครั้งที่ 7 จัดขึ้นเมื่อวันที่ 15 มีนาคม ค.ศ. 2022 ณ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, มหาสารคาม, ประเทศไทย โดย มิเกล อังเฆล ลูคัส การ์รัสโก จาก ประเทศสเปน เป็นผู้ครองตำแหน่งในปีนี้ ในเวลาต่อมาการ์รัสโกไม่สามารถปฏิบัติหน้าที่ได้ทำให้ทางองค์กรได้อย่างสมบูรณ์ทำให้ ดัญ เจียว ลิญ จาก ประเทศเวียดนาม ซึ่งเป็นผู้ชนะเลิศรองอันดับ 1 ดำรงตำแหน่งเป็นมิสเตอร์โกลบอล ประจำปี 2021 แทน
รางวัลพิเศษ.
Mister Na Chuek's Favorite (ขวัญใจนาเชือก).
โหวตโดยชาวนาเชือกและแขกรับเชิญในงาน.
ผู้เข้าประกวด.
33 ผู้เข้าประกวดที่ได้รับการยืนยัน:
หมายเหตุ.
เปลี่ยนตัว.
 <id>155194</id>
 <redirect title="แม่แบบ:Country data France" />
 <revision>
 <id>1018478</id>
 <timestamp>2008-03-26T12:46:18Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Lerdsuwa</username>
 <id>436</id>
 </contributor>
 <comment>เปลี่ยนทางไปที่ </comment>
 <origin>1018478</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
แซ็ง-ดอแม็งก์

แซ็ง-ดอแม็งก์  เป็นอาณานิคมของประเทศฝรั่งเศสระหว่าง ค.ศ. 1659 ถึง 1804 ตั้งอยูบนเกาะฮิสปันโยลาในทะเลแคริบเบียน ซึ่งปัจจุบันคือประเทศเฮติและสาธารณรัฐโดมินิกัน
ประเทศฝรั่งเศสเริ่มตั้งนิคมบนภาคตะวันตกของเกาะนี้ใน ค.ศ. 1659 และมีการขนส่งทาสแอฟริกาผิวดำมายังเกาะแห่งนี้ ต่อมาใน ค.ศ. 1791 ในช่วงการปฏิวัติฝรั่งเศส บรรดาทาสผิวดำและคนพื้นเมืองก็วางแผนก่อกบฏต่อส่วนราชการฝรั่งเศส การก่อกบฏนำมาซึ่งการล้มเลิกระบบทาสบนเกาะแห่งนี้ใน ค.ศ. 1793 ส่วนราชการฝรั่งเศสสามารถประคับประคองอำนาจบนเกาะแห่งนี้ไว้ได้ อย่างไรก็ตาม การกบฏเกิดขึ้นอีกครั้งใน ค.ศ. 1802 คราวนี้ฝรั่งเศสตัดสินใจถอนกำลังทหารออกจากเกาะแห่งนี้ในปลาย ค.ศ. 1803 ชาวนิคมจึงประกาศอิสรภาพและจัดตั้งประเทศเฮติในปีถัดมา