pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
ไนโตรโซลีน

ไนโตรโซลีน  เป็นอนุพันธ์ของ 8-hydroxyquinoline จัดเป็นยาปฏิชีวนะชนิดหนึ่งที่ใช้รักษาโรคติดเชื้อแบคทีเรียในแถบยุโรปมาเป็นระยะเวลากว่า 50 ปีแล้ว ยานี้ได้รับการพิสูจน์ทางคลิินิกแล้วว่ามีประสิทธิภาพค่อนข้างสูงในการรักษาโรคที่เกิดจากการติดเชื้อแบคทีเรียไบโอฟิล์ม นอกจากนี้การศึกษาในห้องทดลองยังพบว่า ไนโตรโซลีนสามารถลดความหนาแน่นของไบโอฟิล์มจากแบคทีเรีย "Pseudomonas aeruginosa" ได้เป็นอย่างดี ซึ่งอาจจะช่วยให้ภูมิคุ้มกันของร่างกายเข้าไปต้านแบคทีเรียก่อโรคดังกล่าวได้เพิ่มมากขึ้น โดยไนโตรโซลีนจะออกฤทธิ์โดยการเกิดคีเลชันกับไอออน Fe2+ และ Zn2+ ของชั้นไบโอฟิล์ม ซึ่งไอออน Fe2+ และ Zn2+ นี้มีความจำเป็นยิ่งต่อกระบวนการสร้างไบโอฟิล์มของแบคทีเรีย ทั้งนี้ เมื่อเปรียบเทียบความสามารถในการยับยั้งการสร้างไบโอฟิล์มของไนโตรโซลีนพบว่ามีประสิทธิภาพเทียบเท่ากับกรดเอทิลีนไดอามีนเตตราอาเซติก ซึ่งเป็นสารที่นิยมนำมาใช้ในทางคลินิกเพื่อต้านจุลชีพก่อโรคที่มีการสร้างไบโอฟิล์ม นอกจากนี้ ไนโตรโซลีนยังสามารถยับยั้งการสังเคราะห์ดีเอ็นเอของแบคทีเรีย พร้อมกับลดการยึดเกาะของสายพันธุ์ของ "E. coli" กับเยื่อบุของ MAP และพื้นผิวของท่อปัสสาวะได้ด้วย
จัณฑีครห์แคปิตอลคอมเพล็กซ์

จัณฑีครห์แคปิตอลคอมเพล็กซ์  ตั้งอยู่ที่เซ็กเตอร์ 1 (sector-1) ของเมืองจัณฑีครห์ ประเทศอินเดีย เป็นกลุ่มอาคารที่ทำการของรัฐบาลออกแบบโดยสถาปนิก เลอกอร์บูซีเย และเป็นแหล่งมรดกโลกของยูเนสโก หมู่อาคารกินพื้นที่ทั้งหมด 100 เอเคอร์ และถือเป็นตัวแทนเอก (prime manifestation) ของสถาปัตยกรรมในจัณฑีครห์ ในหมู่อาคารประกอบด้วยสามอาคาร คือ พาเลซออฟอัสเซมบลี, อาคารสำนักเลขาธิการ และศาลสูงปัญจาบและหรยาณา รวมถึงอนุสาวรีย์ (โอเพนแฮนด์, จีโอเมตริกฮิลล์, ทาวเวอร์ออฟชาโดวส์ และอนุสาวรีย์วีรชนผู้สละชีพ) และทะเลสาบหนึ่งแห่ง
จัณฑีครห์แคปิตอลคอมเพล็กซ์กับอาคารอีกสิบหกแห่งที่ออกแบบโดยเลอกอร์บูซีเยได้รับขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลก ภายใต้ชื่อ "งานสถาปัตยกรรมของเลอกอร์บูซีเย" เมื่อเดือนกรกฎาคม 2016
เขตผู้ว่าการซานา

ซานา  เป็นเขตผู้ว่าการของประเทศเยเมน โดยมีซานาเป็นเมืองหลวงของอำเภอและประเทศ อย่างไรก็ตาม ตัวเมืองซานาไม่ได้อยู่ในเขตผู้ว่าการ แต่เป็นรูปแบบรัฐบาลแยกของอะมานะตุลอาศิมะฮ์ ตัวเขตกินพื้นที่ไป 13,850 ตารางกิโลเมตร (5,350 ตารางไมล์) ใน ค.ศ. 2004 มีประชากร 2,918,379 คน เขตนี้มีญะบะลุนนะบีชุอัยบ์หรือญะบัลฮะฎูร เป็นภูเขาที่สูงที่สุดในประเทศและคาบสมุทรอาหรับ
การแข่งขันระหว่างสโมสรฟุตบอลอาร์เซนอลกับสโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด

แม้ว่าอาร์เซนอลจะพบกับแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดหลายครั้งในลีกระดับเดียวกันในฟุตบอลอังกฤษตั้งแต่ ค.ศ. 1919 การเป็นคู่ปรับของสองสโมสรมีช่วงที่ดุเดือดในช่วงปลายทศวรรษ 1990 ถึงต้นทศวรรษ 2000 เมื่อทั้งสองทีมแข่งขันกันเพื่อแย่งชิงตำแหน่งแชมป์พรีเมียร์ลีกและเอฟเอคัพ นอกจากนี้ ยังมีความเป็นปรปักษ์กันระหว่างอาร์แซน แวงแกร์ ผู้จัดการทีมอาร์เซนอล (คุมทีม ค.ศ. 1996–2018) กับเซอร์ อเล็กซ์ เฟอร์กูสัน ผู้จัดการทีมยูไนเต็ด (คุมทีม ค.ศ. 1986–2013) และปาทริก วีเยรากับรอย คีน กัปตันทีมของทั้งสองสโมสร มีความวุ่นวายเกิดขึ้นในการแข่งขันระหว่างสองทีม โดยมีใบแดงเกิดขึ้นถึง 7 ใบในนัดการแข่งขันระหว่างเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1997 ถึงเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2005 การแข่งขันในลีกเมื่อเดือนกันยายน ค.ศ. 2003 หรือรู้จักกันในชื่อ "ศึกแห่งโอลด์แทรฟฟอร์ด" ถูกกล่าวขานในเชิงลบจากการที่ผู้เล่นอาร์เซนอลรู้สึกว่ากองหน้าของยูไนเต็ดอย่างรืด ฟัน นิสเติลโรย ใช้เล่ห์เหลี่ยมจนทำให้วีเยราถูกไล่ออกจากสนาม ฤดูกาลถัดมา แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดหยุดสถิติไร้พ่ายของอาร์เซนอลโดยเกิดเหตุการณ์วุ่นวายขึ้นในอุโมงค์
การเป็นคู่ปรับระหว่างเฟอร์กูสันและแวงแกร์สิ้นสุดลงในเอฟเอคัพ รอบชิงชนะเลิศ 2005 และใน ค.ศ. 2008 อดีตผู้เล่นอาร์เซนอล ลี ดีซอง กล่าวว่าการเป็นคู่ปรับของทั้งคู่นั้นไม่มีแล้ว เฟอร์กูสันยังกล่าวถึงการพบกันของทั้งสองทีมในช่วงหลังว่าผ่อนคลายลงจากการพบกันที่ "ดุเดือด" ในช่วงก่อนหน้า ปัจจัยอื่นที่ทำให้การเป็นคู่ปรับของทั้งคู่มีความสำคัญน้อยลงในช่วงทศวรรษ 2010 คือการพัฒนาขึ้นของสโมสรอื่น ซึ่งรวมถึงคู่ปรับร่วมเมืองของทั้งคู่ (เชลซี, ทอตนัมฮอตสเปอร์ และแมนเชสเตอร์ซิตี)
อาร์เซนอลพบกับแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดในเกมการแข่งขันครั้งแรกเมื่อเดือนตุลาคม ค.ศ. 1894 ณ เดือนเมษายน ค.ศ. 2022 ทั้งสองสโมสรพบกันทั้งหมด 237 ครั้ง ยูไนเต็ดเอาชนะได้ 98 ครั้ง อาร์เซนอลเอาชนะได้ 86 ครั้ง และเสมอกัน 53 ครั้ง เวย์น รูนีย์เป็นผู้ทำประตูสูงสุดในการพบกันของทั้งคู่ที่ 12 ประตู ในขณะที่ไรอัน กิกส์เป็นผู้ที่ลงเล่นมากที่สุดในการพบกันของทั้งคู่ที่ 50 นัด มีผู้เล่นหลายคนที่เคยลงเล่นให้กับทั้งสองสโมสร ได้แก่ ไบรอัน คิดด์, แอนดี โคล, เดวิด เพลตต์ , โรบิน ฟัน แปร์ซี, แดนนี เวลเบก และอดีตผู้จัดการทีมอย่างจอร์จ เกรแฮม
อูงาจิง

อูงาจิง หรือ อูงะโนะคามิ (; โรมาจิ: "Ugajin") เป็นคามิหรือเทพแห่งการเก็บเกี่ยวและความอุดมสมบูรณ์ตามคติปรัมปราวิทยาญี่ปุ่น อูงาจิงมีทั้งเพศชายและเพศหญิง มีลักษณะคือมีศีรษะเป็นมนุษย์แต่มีร่างกายเป็นงู หากเป็นแบบเพศหญิงจะมีหัวเป็นผู้หญิง แต่หากเป็นเพศชายจะมีหัวเป็นชายแก่ไว้เครายาว
ในศาสนาพุทธนิกายเท็นได มีการผสานความเชื่อระหว่างอูงาจิงกับเทพีเบ็นไซเต็ง เรียกว่าอูงะเบ็นไซเต็ง หรืออูงะเบ็นเต็ง บางครั้งก็ปรากฏเทวรูปเทพีองค์นี้มีอูงาจิงทูนอยู่บนพระเศียร และเป็นหนึ่งในคามิที่ปรากฏตามพุทธสถานในประเทศญี่ปุ่น
โดโซจิง

โดโซจิง หรือ โดโซชิง ("เทพบรรพชนริมทาง") เป็นชื่อเรียกของคามิประเภทหนึ่ง ได้รับการปฏิบัติบูชาในแถบคันโตและพื้นที่ใกล้เคียง เชื่อว่าเป็นเทพารักษ์ประจำถนนหนทาง ปกป้องนักเดินทาง ผู้แสวงบุญ และชาวบ้านที่กำลังเดินทางข้ามเขตแดน ให้ปลอดภัยจากโรคระบาดและวิญญาณชั่วร้าย บ้างเรียก ซาเอโนะคามิ , ไซโนะคามิ , โดโรกูจิง  หรือ ชากูจิง ("ศิลาเทพ") เป็นรูปแกะสลักหินหรือเสาตั้งอยู่ริมถนน มีรูปลักษณ์ค่อนข้างหลากหลาย เป็นต้นว่า เป็นรูปคนคู่ชายหญิง ได้รับการเคารพเป็นเทพแห่งการสมรสและภาวะเจริญพันธุ์ บ้างเป็นรูปอวัยวะเพศ สื่อถึงการให้กำเนิด และชีวิตสมรสที่สมบูรณ์
โดโซจิงบางแห่งตั้งอยู่ภายในศาลเจ้าชินโตขนาดน้อยริมถนนเรียกว่าโฮโกระ  สามารถพบโดโซจิงทั่วไป ตามชนบทจะพบได้บริเวณเขตหมู่บ้านและเส้นทางแถบภูเขา ส่วนเขตชุมชนเมืองจะพบได้ตามมุมถนนและบริเวณหัวสะพาน
หลังการรับศาสนาพุทธผ่านภูมิภาคเอเชียตะวันออก ก็ได้รับความเชื่อเรื่องพระกษิติครรภโพธิสัตว์ หรือที่เรียกว่า จิโซ  ไปด้วย โดยเชื่อกันว่าโพธิสัตว์พระองค์นี้จะคุ้มครองนักเดินทางและผู้แสวงบุญ และเริ่มมีการตั้งรูปปั้นพระกษิติครรภะทางเส้นทางแสวงบุญและเส้นทางบนภูเขาในอินเดียและในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
กรดนิฟลูมิก

กรดนิฟลูมิก  เป็นยาที่ใช้สำหรับระงับอาการปวดข้อและกล้ามเนื้อ จัดอยู่ในกลุ่มยาแก้ปวดที่ออกฤทธิ์ยับยั้งเอนไซม์ cyclooxygenase-2 นอกจากใช้เป็นยาระงับอาการปวดแล้ว ยังมีรายงานการใช้ยานี้เพื่อยับยั้งช่องขนส่งคลอไรด์ (chloride channel) ในการทดลองทางชีววิทยา นอกเหนือจากกลไกข้างต้น ในการทดลองทางเภสัชวิทยาพบว่ากรดนิฟลูมิกสามารถออกฤทธิ์ยับยั้งตัวรับ GABA-A, ตัวรับ NMDA (NMDA receptor) และปิดกั้นช่องแคลเซียมชนิดที (T-type calcium channel) ได้อีกด้วย
กองรบพิเศษที่ 3 (สหรัฐ)

กองรบพิเศษที่ 3 (ส่งทางอากาศ) (อักษรย่อ: 3rd SFG(A)) – มักเรียกกันง่าย ๆ ว่ากองที่ 3 – เป็นหน่วยรบพิเศษกองทัพบกสหรัฐ (SF) ซึ่งมีบทบาทในสมัยสงครามเวียดนาม (ค.ศ. 1963–1969) โดยได้หยุดปฏิบัติการ และกลับมาปฏิบัติการใหม่ในปี ค.ศ. 1990 กองที่ 3—ตามที่เรียกกันในบางครั้ง—ได้รับการออกแบบมาเพื่อกรีธาพลและปฏิบัติภารกิจทั้งเก้า ได้แก่ การสงครามนอกแบบ, การป้องกันภายในให้กับมิตรประเทศ, การปฏิบัติภารกิจโดยตรง, การปราบปรามการก่อกบฏ, การลาดตระเวนพิเศษ, การต่อต้านการก่อการร้าย, ยุทธการทางข้อมูลข่าวสาร, การต่อต้านการแพร่ขยายอาวุธอานุภาพทำลายล้างสูง และการสนับสนุนกองกำลังรักษาความมั่นคง กองรบพิเศษที่ 3 มีหน้าที่หลักในการดำเนินงานภายในพื้นที่รับผิดชอบของแอฟริคอม โดยเป็นส่วนหนึ่งของหน่วยปฏิบัติการพิเศษ ทวีปแอฟริกา (SOCAFRICA) อันมีพื้นที่ปฏิบัติการหลัก (AO) คือทวีปแอฟริกาซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของคำสั่งโซคอมปี ค.ศ. 2015 แต่กองที่ 3 ก็ยังมีส่วนร่วมในแคริบเบียนและดินแดนตะวันออกกลางที่ยิ่งใหญ่ ทั้งนี้ กองรบพิเศษที่ 3 ได้ปฏิบัติการรบอย่างกว้างขวางในสงครามต่อต้านการก่อการร้าย และสมาชิกของกองรบนี้มีความโดดเด่นบนสมรภูมิในประเทศอัฟกานิสถาน
ประวัติ.
คริสต์ทศวรรษ 1960.
กองรบพิเศษที่ 3 เคลื่อนพลครั้งแรกเมื่อวันที่ 5 ธันวาคม ค.ศ. 1963 ที่ค่ายแบรกก์ รัฐนอร์ทแคโรไลนา สี่สีของเสี้ยวหนึ่งของวงกลมที่เครื่องหมายหน้าหมวกเบอเรต์ของกองรบพิเศษที่ 3 นั้นมาจากเครื่องหมายหน้าหมวกของหน่วยรบพิเศษที่มีอยู่ก่อน ซึ่งสมาชิกกองรบพิเศษที่ 3 ถูกดึงออกมาในตอนแรก (ด้วยเหตุนี้ คำขวัญดั้งเดิมจึงเป็น "จากที่เหลือมาเป็นดีที่สุด") สีเหล่านี้ ได้แก่ สีเหลือง (กองรบพิเศษที่ 1 (ส่งทางอากาศ)), สีแดง (กองรบพิเศษที่ 7 (ส่งทางอากาศ)), สีดำ (กองรบพิเศษที่ 5 (ส่งทางอากาศ)) และสีขาว (กองฝึกรบพิเศษ (ส่งทางอากาศ)) ซึ่งกองรบพิเศษที่ 3 เดิมทีมุ่งเน้นไปที่ตะวันออกกลางและทวีปแอฟริกาในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1960 หน่วยนี้ได้ฝึกกองกำลังติดอาวุธของประเทศมาลี, ประเทศอิรัก, ประเทศเอธิโอเปีย, ประเทศคองโก และประเทศจอร์แดน – นอกเหนือจากการสนับสนุนการปล่อยยานอวกาศอย่างยานเจมินี 6 และ 7 ใน ค.ศ. 1965 กองรบพิเศษที่ 3 ยังปฏิบัติงานร่วมกับกองรบพิเศษที่ 5 (ส่งทางอากาศ) ในสงครามเวียดนาม ส่วนใน ค.ศ. 1966 กองรบพิเศษที่ 3 ได้โอนอำนาจควบคุมชุดปฏิบัติการพิเศษสำนักงานความมั่นคงกองทัพบกที่ 403 และกองร้อยปฏิบัติการจิตวิทยาที่ 19 ไปยังกองรบพิเศษที่ 5 ด้วย "การแผลงเป็นเวียดนาม" ของความขัดแย้ง กองรบพิเศษที่ 3 (ส่งทางอากาศ) ได้ถูกหยุดยั้งการปฏิบัติงานใน ค.ศ. 1969 และเหล่าสมาชิกถูกย้ายกลับไปยังกองรบพิเศษอื่น ๆ (นายทหารกองรบพิเศษที่ 3 นายหนึ่งซึ่งอยู่ในเวียดนามใต้—พันตรี จอร์จ ดับเบิลยู. พีพรี—ได้เป็นทหารนายแรกบนภาคพื้นดินในการตีโฉบฉวยเซินเต็ย (ค.ศ. 1970) และต่อมาช่วยวางแผนการถอนทัพที่ไซ่ง่อน (30 เมษายน ค.ศ. 1975) และกลายเป็นทหารหน่วยรบพิเศษนายสุดท้ายที่ออกจากประเทศ)
เดห์ราดูน

เดห์ราดูน (Dehradun) หรือบางทีเขียนเป็น เดราดูน (Dera Doon) เป็นเมืองหลวงฤดูหนาวและเมืองที่มีประชากรมากสุดในรัฐอุตตราขัณฑ์ ประเทศอินเดีย และเป็นที่ทำการสำนักงานอำเภอของอำเภอเดห์ราดูน รัฐบาลผู้บริหารคือองค์การเทศบาลเดห์ราดูน เดห์ราดูนเป็นส่วนหนึ่งของมณฑลครหวาล เข้าถึงได้โดยทางด่วนสาย 7 ราว ทางเหนือของนิวเดลี และมีแหล่งคมนาคมสำคัญของเมืองคือสถานีรถไฟเดห์ราดูน และ ท่าอากศยานโจลลีกรันต์ เดห์ราดูนเป็นหนี่งใน "เคาน์เตอร์แม็กเน็ต" ของภูมิภาคเมืองหลวงแห่งชาติ (National Capital Region; NCR) และได้รับการพัฒนาให้เป็นสมาร์ทซิทีเพื่อรองรับการขยายตัวของเมืองหลวง
อุธม สิงห์

อุธม สิงห์ (Udham Singh; 26 ธันวาคม 1899 – 31 กรกฎาคม 1940) เป็นนักปฏิวัติชาวอินเดียเหมือนกับ บากาต ซิงห์ จากพรรคฆาทาร์ เป็นที่รู้จักจากการลอบสังหารไมเคิล โอไดวเยอร์ อดีตร้อยโทผู้ว่าการจังหวัดปัญจาบในบริติชอินเดีย เมื่อวันที่ 13 มีนาคม 1940 ที่กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร เหตุจูงใจต่อการลอบสังหารนั้นเป็นเพื่อการแก้แค้นต่อกรณีสังหารหมู่ที่จัลเลียนวลาบาฆในอมฤตสระเมื่อปี 1919 ที่ซึ่งโอไดวเยอร์เป็นผู้รับผิดชอบ อุธมได้ถูกตัดสินประหารชีวิตด้วยความผิดฐานฆาตกรรม และถูกประหารชีวิตด้วยการแขวนคอในเดือนกรกฎาคม 1940 ขณะถูกดำเนินคดี เขาใช้ชื่อ ราม โมฮัมหมัด สิงห์ อะซาด (Ram Mohammad Singh Azad) ซึ่งเป็นชื่อที่ประกอบด้วยตัวแทนของศาสนาสามศาสนาหลักในปัญจาบ (ราม: ศาสนาฮินดู, โมฮัมหมัด: ศาสนาอิสลาม และ สิงห์: ศาสนาซิกข์) และมีความหมายแสดงการต่อต้านอาณานิคมในคำว่า “อะซาด” อันแปลว่า อิสระเสรี
อุธม สิงห์ เป็นบุคคลที่เป็นที่รู้จักมากในการเคลื่อนไหวเรียกร้องเอกราชของอินเดีย เขาถูกเรียกขานด้วยชื่อ ชาฮีด-อี-อะซาม สรทาร อุธม สิงห์ (Shaheed-i-Azam Sardar Udham Singh; การนำหน้าชื่อว่า "Shaheed-i-Azam" เป็นการเรียกว่าเป็น "ผู้พลีชีพผู้ยิ่งใหญ่"; the great martyr) ในรัฐอุตตราขัณฑ์ได้มีอำเภอหนึ่งที่ตั้งชื่อตามเขา (อำเภออุธมสิงห์นคร) เพื่อระลึกถึงวีรกรรมของเขา ในเดือนตุลาคม 1995 โดยรัฐบาลมายาวตี
เหตุยิงที่คากซ์เทินฮอลล์.
ในวันที่ 13 มีนาคม 1940 ไมเคิล โอไดวเยอร์มีตารางงานต้องเดินทางไปร่วมงานเวนาร่วมระหว่างสมาคมอีสต์อินเดียกับเซนทรอลเอเชียนโซไซที (ปัจจุบันคือ ราชสมาคมกิจการเอเชีย) ที่คากซ์เทินฮอลล์ ลอนดอน สิงห์ได้ซ่อนปืนรีโวล์เวอร์ซึ่งไปซื้อได้มาจากทหารนายหนึ่งที่ผับ ไว้ในกระเป๋าเสื้อคลุมของเขา จากนั้นจึงเข้าไปในฮอลล์และหาที่นั่ง หลังการสัมมนาสิ้นสุดลง สิงห์ชักปืนขึ้นมายิงโอไดวเยอร์สองครั้งขณะที่เขากำลังรุดหน้าไปยังโพเดียมพูด หนึ่งกระสุนที่เขายิงเจาะทะลุหัวใจปอดข้างขวาของโอไดวเยอร์ ส่งผลให้เขาเสียชีวิตทันที บุคคลอื่น ๆ ที่ได้รับบาดเจ็บในเหตุการณ์ครั้งนั้นมี เซอร์หลุยส์ เดน, ลอวเรนซ์ ดูนดาส มาร์เกสที่สองแห่งเซทลันด์, และชารลส์ คอนช์เรน-เบลลี บารอนที่สองแห่เลมิงทัน สิงห์ยอมให้ตำรวจจับแต่โดยดีทันทีหลังเขาก่อเหตุเสร็จ
การตอบรับ.
ถึงแม้ชาวอินเดียจำนวนมากจะมองว่าการกระทำของสิงห์เป็นไปเพื่อตอบกลับต่อความรุนแรงและทารุณของบริติชอินเดีย แต่ในทางการของประเทศอินเดียแล้ว การกระทำของเขาถูกตำหนิอย่างหนัก โดยมหาตมะ คานธีระบุว่าการกระทำของสิงห์นั้นเป็น "การกระทำไปด้วยความบ้าคลั่ง", รุบว่า: "การกระทำอันรุนแรง (outrage) นี้ได้ทำให้ข้าพเจ้าเจ็บปวดอย่างมาก ข้าพเจ้าขอเรียกมันว่าเป็นการกระทำของความบ้าคลั่ง ... ข้าพเจ้าวาดหวังว่าสิ่งนี้จะไม่ถูกยินยอมให้ไปกระทบต่อการตัดสินทางการเมือง" ส่วนกองทัพสาธารณรัฐสังคมนิยมฮินดูสถานได้ตำหนิข้อความของคานธี โดยถือว่าสิ่งนี้เป็นอุปสรรคนักต่อเยาวชนของอินเดีย ปัณฑิต ชวาหรลาล เนห์รูจี เขียนไว้ใน"เดอะเนชั่นนอลเฮอรอลด์" ว่า "การลอบสังหาร[ของอุธม สิงห์]นั้นเป็นเรื่องที่ข้าพเจ้าเสียใจ แต่ข้าพเจ้าหวังเป็นอย่างยิ่งยวดว่ามันจะไม่นำไปสู่การสะท้อนกลับทางการเมืองในอนาคตของอินเดีย"
ฤษีเกศ

ฤษีเกศ (Rishikesh) หรือ หฤษีเกศ (Hrishikesh) เป็นเมืองและเตห์สิลในอำเภอเดห์ราดูน รัฐอุตตราขัณฑ์ ตั้งอยู่บริเวณเชิงเขาหิมาลัย และเป็นที่รู้จักในชื่อ ""ประตูสู่ครหวาลหิมาลัย" และ "เมืองหลวงโยคะโลก"" เมืองนี้ตั้งอยู่ ทางเหนือของหริทวาร และ ตะวันออกเฉียงใต้ของcapital เดห์ราดูน ประชากรในปี 2011 มี 102,138 คน หนาแน่นเป็นอันดับเจ็ดของรัฐ ที่นี่เป็นที่รู้จักในฐานะแหล่งแสวงบุญของชาวฮินดู นักบวชและสันตะชาวฮินดูได้เดินทางมาเพื่อแสวงหาสัจธรรมและทำสมาธิที่นี่เป็นเวลายาวนาน
การหมอบกราบ

การหมอบกราบ  เป็นการวางกายในท่าคว่ำเพื่อเป็นการแสดงออกซึ่งความบูชาหรือยอมจำนน ทั้งนี้การหมอบกราบแยกได้จากการโค้งคำนับหรือการคุกเข่าตรงที่มีส่วนใดส่วนหนึ่งของร่างกายเหนือเข่าแตะพื้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งมือ
ศาสนาใหญ่ของโลกใช้ท่าหมอบกราบเพื่อแสดงความยอมจำนนหรือเทิดทูนบูชาแก่พระเป็นเจ้าหรือเทวดาที่บูชา แต่เดิมถือเป็นส่วนสำคัญของพิธีกรรมและงานพิธีทางศาสนา งานพลเมืองและประเพณี และยังมีใช้อยู่ในหลายวัฒนธรรม
ตัวอย่าง.
เบญจางคประดิษฐ์.
เบญจางคประดิษฐ์ แปลว่า "ตั้งไว้เฉพาะซึ่งองค์ห้า" คือการกราบโดยให้อวัยวะ 5 ส่วนจดลงให้ติดกับพื้น คือเข่าทั้งสอง ฝ่ามือทั้งสอง และหน้าผาก เป็นการกราบที่แสดงความเคารพอย่างสูงสุดต่อบุคคลที่ควรเคารพนับถือสูงสุด การกราบที่ใช้สำหรับกราบพระ เรียกว่า กราบแบบเบญจางคประดิษฐ์
การกราบแบบนี้ผู้ชายให้นั่งคุกเข่า เรียกว่านั่งท่าพรหมหรือท่าเทพบุตร ผู้หญิงให้นั่งคุกเข่าราบ คือนั่งทับฝ่าเท้าทั้งสอง เรียกว่านั่งท่าเทพธิดา ประนมมือไหว้ที่หน้าอกแล้วยกมือขึ้นไหว้โดยให้หัวแม่มืออยู่ระดับหว่างคิ้ว ปลายนิ้วชี้อยู่ระดับตีนผม แล้วหมอบลง ทอดฝ่ามือไว้บนพื้น ให้ฝ่ามือทั้งสองห่างกันเล็กน้อย วางหน้าผากลงจดพื้นระหว่างฝ่ามือ เมื่อหน้าผากถึงพื้นแล้วเงยหน้า ตั้งตัวตรงแล้วเริ่มกราบใหม่ครั้งที่สอง ครั้งที่สามก็เหมือนกัน
อาแลกส์ แตลิส

อาแลกส์ นีโกเลา แตลิส (เกิดวันที่ 15 ธันวาคม ค.ศ. 1992) เป็นนักฟุตบอลชาวบราซิล ปัจจุบันลงเล่นในตำแหน่งแบ็กซ้ายให้แก่โบตาโฟโก และทีมชาติบราซิล
สโมสรอาชีพ.
แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด.
วันที่ 5 ตุลาคม ค.ศ. 2020 แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดบรรลุข้อตกลงในการเซ็นสัญญาอาแลกส์ แตลิส ด้วยค่าตัวประมาณ 15.4 ล้านปอนด์จากโปร์ตู การย้ายตัวเสร็จสมบูรณ์และแตลิสประกาศว่าเขาเป็นผู้เล่นของยูไนเต็ดในวันนั้น
 "ณ วันที่ 3 ตุลาคม 2020"
สถิติอาชีพ.
สโมสร.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
 "ณ วันที่ 21 พฤศจิกายน 2020"
เกียรติประวัติ.
สโมสร.
ฌูเว็งตูจี
กาลาทาซาไร
โปร์ตู
แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด
เซบิยา 
โบตาโฟโก
ตับอักเสบซี

โรคตับอักเสบซี  เป็นโรคติดต่อที่ก่อโดยไวรัสตับอักเสบซี (HCV) ซึ่งหลัก ๆ แล้วส่งผลต่อตับ; เป็นหนึ่งในชนิดของตับอักเสบจากไวรัส ในการติดต่อระยะแรกผู้ป่วยจะไม่มีอาการหรือมีอาการที่เบามาก อาจมีบ้างที่พบไข้, ปัสสาวะสีเข้ม, ปวดท้อง หรือดีซ่าน ไวรัสจะคงอยู่ในตับราว 75% ถึง 85% จากที่ติดเชื้อแรกเริ่มผู้ที่ติดเชื้อ อย่างไรก็ตามในกรณีที่ผ่านไปเป็นปี มันมักนำไปสู่โรคตับ และบางครั้ง ตับแข็ง ที่ซึ่งในบางกรณีตับแข็งนี้อาจนำไปสู่ตับวาย, มะเร็งตับ หรือ วาริกซ์ในหลอดอาหาร และ กระเพาะ
HCV ติดต่อหลัก ๆ ผ่านทางการติดต่อจากเลือดสู่เลือด (blood-to-blood contact) อันเกี่ยวเนื่องจากการฉีดยา, อุปกรณ์การแพทย์ที่ไม่ได้ทำความสะอาดให้ดี, การบาดเจ็บจากเข็มฉีดยาในเจ้าหน้าที่การแพทย์ และจาก การถ่ายเลือด เมื่อมีการตรวจสกรีนเลือดแล้ว ความเสี่ยงที่จะเกิดในการถ่ายเลือดนั้นต่ำลงกว่าหนึ่งในสองล้าน และอาจติดต่อจากมารดาสู่ทารกขณะคลอดได้ และไม่ได้ติดต่อผ่านทางผิวเผิน ไวรัสตับอีกเสบซีเป็นหนึ่งในห้าตับอักเสบจากไวรัสที่เป็นที่รู้จัก: เอ, บี, ซี, ดี และ อี 
ในปัจจุบันยังไม่มีวัคซีนที่ใช้รักษาตับอักเสบซี
ในวันที่ 5 ตุลาคม 2020 ฮาร์วีย์ เจ. ออลเทอร์ (Harvey J. Alter), ไมเคิล ฮอว์ทัน (Michael Houghton) และ ชาลส์ เอ็ม. ไรซ์ (Charles M. Rice) ได้รับรางวัลโนเบิลสาขาการแพทย์และสรีรวิทยาสำหรับการค้นพบไวรัสตับอักเสบซีซึ่งก่อโรคนี้
ชาลส์ เอ็ม. ไรซ์

ชาลส์ โมน ไรซ์ (Charles Moen Rice; เกิดเมื่อ 25 สิงหาคม 1952) เป็นนักไวรัสวิทยาชาวอเมริกัน ผู้ได้รับรางวัลโนเบล เขาเป็นนักวิจัยที่ทำงานอยู่ในประเด็นของไวรัสตับอักเสบซีเป็นหลัก ปัจจุบันเขาเป็นศาสตราจารย์ด้านไวรัสวิทยาที่มหาวิทยาลัยร็อกเกอะเฟลเลอร์ นิวยอร์กซิตี
ไรซ์เป็นเฟลโลว์ (Fellow) ของสมาคมการพัฒนาวิทยาศาสตร์อเมริกัน, สมาชิกของสถาบันวิทยาศาสตร์แห่งชาติ และเคยเป็นประธานสมาคมไวรัสวิทยาอเมริกัน ในปี 2002 ถึง 2003 เมื่อปี 2016 เขาได้รับรางวัลรางวัลวิจัยการแพทย์ทางคลินิก เลสเคอร์-เดอบาเคย์ร่วมกับราล์ฟ เอ็ฟ. ดับเบิลยู. บาร์เทนชเลเกอร์ และ ไมเคิล เจ. ซอเฟีย ในปี 2020 เขาร่วมกับไมเคิล ฮอกทัน และ ฮาร์วีย์ เจ. แอลเทอร์ได้รับรางวัลโนเบิลสาขาการแพทย์และสรีรวิทยา "สำหรับการค้นพบไวรัสตับอักเสบซี"
มัสยิดโตเกียว

มัสยิดโตเกียว  หรืออีกชื่อหนึ่งว่า โตเกียวจามี เป็นมัสยิดที่ตั้งอยู่ในย่านโอยามะโจ เขตชิบูยะ โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น โดยเป็นมัสยิดที่ใหญ่ที่สุดในประเทศญี่ปุ่น ซึ่งเคยสร้างติดกับโรงเรียนในวันที่ 12 พฤษภาคม ค.ศ. 1938 โดยผู้อพยพชาวบัชกีร์และตาตาร์จากรัสเซียหลังการปฏิวัติเดือนตุลาคม มันถูกสร้างภายใต้การควบคุมของอับดุรเรชิด อิบราฮิม อิหม่ามคนแรกของมัสยิด กับอับดืลเฮย์ กูรบัน อาลี
ใน ค.ศ. 1986 ได้รื้อมัสยิดลง เพราะโครงสร้างเสียหาย แล้วสร้างอาคารหลังใหม่ใน ค.ศ. 1998 ภายใต้การควบคุมของฮิลมี เชนัลป์ และสนับสนุนโดยผู้อำนวยการด้านศาสนาของประเทศตุรกี ลวดลายตกแต่งต่าง ๆ นำมาจากสถาปัตยกรรมออตโตมัน โดยใช้ช่างฝีมือชาวตุรกีประมาณ 70 คนในการตกแต่งลวดลาย และนำหินอ่อนมาจากประเทศตุรกี จึงแล้วเสร็จใน ค.ศ. 2000 ด้วยงบประมาณ 1.5 พันล้านเยน และเปิดพิธีในวันที่ 30 มิถุนายน ค.ศ. 2000
มัสยิดโตเกียวมีพื้นที่ 734 ตารางเมตร มีชั้นใต้ดินหนึ่งชั้นและตัวอาคารสามชั้น รวมพื้นที่ไป 1,477 ตารางเมตร มีเสาหกอันคุ้นยันโดมหลักที่สูง 23.25 เมตร ในขณะที่มินาเรตสูง 41.48 เมตร
ฮาร์วีย์ เจ. ออลเทอร์

ฮาร์วี เจมส์ ออลเทอร์ (Harvey James Alter; เกิดเมื่อ 12 กันยายน 1935) เป็นนักวิจัยทางการแพทย์, นักวิทยาไวรัส, แพทย์ และผู้รับรางวัลโนเบลชาวอเมริกัน เขาเป็นที่รู้จักดีที่สุดจากงานของเขาที่นำไปสู่การค้นพบไวรัสตับอักเสบซี ออลเทอร์เป็นอดีตหัวหน้าแผนกโรคติดต่อ และผู้ช่วยกำกับดูแลด้านการวิจัย แผนกวิทยาการถ่ายเลือด (Department of Transfusion Medicine) ศูนย์วิทยาการคลินิกวอร์เรน แกรนท์ แม็กนิวนัส ในสถาบันสุขภาพแห่งชาติ (NIH) ที่ เบเธสดา รัฐแมรีแลนด์ ในช่วงกลางทศวรรษ 1970s ออลเทอร์และทีมวิจัยของเขาได้แสดงให้เห็นว่ากรณีตับอักเสบภายหลังการถ่ายเลือดนั้นส่วนใหญ่ไม่ได้เกิดจากไวรัสตับอักเสบเอหรือบี จากนั้นออลเทอร์และเอ็ดเวิร์ด เทเบอร์ (Edward Tabor) นักวิทยาศาสตร์ที่สำนักควบคุมอาหารและยา ได้ทำงานแยกกันและแสดงให้เห็นว่าจากการศึกษาการถ่ายเลือดในชิมแพนซีว่าตับอักเสบชนิดใหม่ ที่แรกเริ่มเรียกว่าเป็น "ตับอักเสบชนิดไม่ใช่เอและไม่ใช่บี (non-A, non-B hepatitis)" ทำให้เกิดการติดเชื้อ และเป็นไปได้ว่าก่อโรคโดยไวรัส งานชิ้นนี้ได้ท้ายที่สุดนำไปสู่การค้นพบ ไวรัสตับอักเสบซี ในปี 1988 ที่ซึ่งเขาได้รับรางวัลโนเบลสาขาการแพทย์จากงานของเขาในปี 2020 ร่วมกัยไมเคิล ฮูกทัน และ ชาลส์ เอ็ม. ไรซ์
ไมเคิล ฮอว์ทัน (นักวิทยาไวรัส)

ไมเคิล ฮอว์ทัน (Michael Houghton; เกิดปี 1949) เป็นนักวิทยาศาสตร์ชาวบริเตนและผู้รับรางวัลโนเบล ฮอว์ทันร่วมกับกูยลิม ชู, จอร์จ คูโอ และ เดเนียล ดับเบิลยู. แบรดลีย์ ได้ร่วมกันค้นพบตับอักเสบซี ในปี 1989 เขายังมีส่วนร่วมในการร่วมค้นพบจีโนมของตับอักเสบดีในปี 1986 การค้นพบของไวรัสตับอักเสบซี (HCV) ได้นำไปสู่การพัฒนาอย่างรวดเร็วในการสร้างรีเอเจนต์เชิงตรวจโรคเพื่อตรวจจับ HCV ในธนาคารเลือด ซึ่งได้นำไปสู่การลดความเสี่ยงของการติด HCV ผ่านการถ่ายเลือดลงจากหนึ่งในสามไปต่ำกว่าหนึ่งในสองล้าน มีการประมาณการว่าการตรวจด้วยแอนติบอดีนี้ช่วยป้องกันการติดเชื้อใหม่ 40,000 รายต่อปีในสหรัฐอเมริกา และอีกมากมายทั่วโลก
วชิรวิชญ์ เรืองวิวรรธน์

วชิรวิชญ์ เรืองวิวรรธน์ (เกิด 15 มกราคม พ.ศ. 2543) ชื่อเล่น " ชิม่อน "เป็นนักแสดงชายชาวไทย ปัจจุบันเป็นนักแสดงในสังกัด จีเอ็มเอ็มทีวี 
ประวัติ.
วชิรวิชญ์ เรืองวิวรรธน์ ชื่อเล่น ชิม่อน เกิดวันที่ 15 มกราคม พ.ศ.2543 ที่โรงพยาบาลศิริราช เป็นบุตรคนโตของครอบครัว มีพี่น้อง 2 คน มีน้องสาว 1 คน จบการศึกษาระดับประถมและมัธยมจากโรงเรียนอัสสัมชัญ ชิม่อนเป็นหนึ่งนักกีฬาโรงเรียน จบการศึกษาระดับปริญญาตรีสาขาเอกภาพยนตร์ คณะดิจิทัลมีเดียและศิลปะภาพยนตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ
ผลงาน.
ล่าสุด ชิม่อน ประกาศป่วยซึมเศร้า ขอถอนตัวจากคอนเสิร์ตใหญ่เพื่อไปรักษาตัวให้อาการดีขึ้น แล้วจะกลับมาทำงานต่อ
แอปเปิลอาเขต

แอปเปิลอาเขต  เป็นบริการสมัครสมาชิกวิดีโอเกมโดย แอปเปิล สำหรับอุปกรณ์ ไอโอเอส, ไอแพดโอเอส, ทีวีโอเอส และ แมคโอเอสเท็น เปิดตัวในวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2562
เอดัวร์ แมนดี

เอดัวร์ ออซอกี แมนดี (เกิดวันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 1992) เป็นนักฟุตบอลที่เล่นในตำแหน่งผู้รักษาประตูให้กับอัลอะฮ์ลี ในซาอุดิ โปรเฟสชั่นแนล ลีกและทีมชาติเซเนกัล เขาเกิดที่ฝรั่งเศสแต่เลือกเล่นให้กับทีมชาติเซเนกัล
สโมสรอาชีพ.
เชลซี.
วันที่ 24 กันยายน ค.ศ. 2020 เชลซีประกาศว่าพวกเขาได้เซ็นสัญญาแมนดีเป็นระยะเวลาห้าปีด้วยค่าตัว 22 ล้านปอนด์ หัวหน้าผู้ฝึกสอนของสโมสรอย่างแฟรงก์ แลมพาร์ดเปิดเผยว่าปีเตอร์ เช็ก อดีตผู้รักษาประตูของเชลซีและที่ปรึกษาทางเทคนิคในปัจจุบัน (ผู้บังเอิญย้ายจากแรนส์ไปเชลซีเช่นกัน) มีบทบาทสำคัญในการเซ็นสัญญาแมนดี ต่อมาในวันที่ 29 กันยายน ค.ศ. 2020 แมนดีลงเล่นนัดแรกให้กับสโมสรในนัดที่พบกับทอตนัมฮอตสเปอร์ในอีเอฟแอลคัพรอบที่สี่ ซึ่งเชลซีแพ้การยิงลูกโทษ 5–4 หลังจากที่เสมอกันในเวลา 1–1 ต่อมาในวันที่ 3 ตุลาคม ค.ศ. 2020 แมนดีลงเล่นในพรีเมียร์ลีกเป็นครั้งแรก เขาเก็บคลีนชีตส์ช่วยให้เชลซีเอาชนะคริสตัลพาเลซ 4–0
เกียรติประวัติ.
แร็งส์
เชลซี
อัลอะฮ์ลี
เซเนกัล
SERPINB9

เซอร์ปิน บี9 (หรือ SERPINB9) เป็นโปรตีนในมนุษย์ที่ถูกถอดรหัสโดยยีน "SERPINB9" บนโครโมโซมคู่ที่ 6
เป็นโปรตีนสมาชิกของมหาวงศ์เซอร์ปิน (serine proteinase inhibitors;serpins) ที่ทำหน้าที่เข้าจับและยับยั้งการทำงานของเอนไซม์ซีรีนโปรตีเอส (serine proteinase) ซึ่งส่งผลต่อกระบวนการต่างๆภายในเซลล์หลายอย่าง อาทิ การจับลิ่มของเลือด, ปฏิกิริยาการตรึงคอมพลีเมนต์, การสร้างเมทริกซ์, การเกิดอะพอพโทซิสของเซลล์
คณะแทรปพิสต์

คณะแทรปพิสต์  มีชื่ออย่างเป็นทางการว่า คณะซิสเตอร์เชียนผู้ปฏิบัติตามวินัยอย่างเคร่งครัด  เป็นคณะนักบวชอารามิกสาขาหนึ่งของคณะซิสเตอร์เชียน แต่รักษาวินัยของนักบุญเบเนดิกต์อย่างเคร่งครัดกว่า จนแยกตัวจากคณะซิสเตอร์เชียนดั้งเดิมตั้งแต่ ค.ศ. 1664 เพราะคณะดั้งเดิมผ่อนปรนการรักษาวินัย ส่วนชื่อ "แทรปพิสต์" ตั้งตามชื่ออารามลาทรัป ซึ่งเป็นต้นกำเนิดของคณะนี้ สมาชิกมีทั้งนักพรตชายและนักพรตหญิง
SERPINB8

เซอร์ปิน บี8 (หรือ SERPINB8) เป็นโปรตีนของมนุษย์ และเป็นโปรตีนสมาชิกลำดับที่ 8 ในเคลดบีของมหาวงศ์เซอร์ปิน (Serpin family B member 8) ถูกถอดรหัสได้โดยยีน "SERPINB8" บนโครโมโซมคู่ที่ 18
SERPINB13

เซอร์ปิน บี13 (หรือ SERPINB13) เป็นโปรตีนของมนุษย์ และเป็นโปรตีนสมาชิกลำดับที่ 13 ในเคลดบีของมหาวงศ์เซอร์ปิน (Serpin family B member 13) ถูกถอดรหัสได้โดยยีน "SERPINB13" บนโครโมโซมคู่ที่ 18
SERPINB7

เซอร์ปิน บี7 (หรือ SERPINB7) เป็นโปรตีนของมนุษย์ และเป็นโปรตีนสมาชิกลำดับที่ 7 ในเคลดบีของมหาวงศ์เซอร์ปิน (Serpin family B member 7) ถูกถอดรหัสได้โดยยีน "SERPINB7" บนโครโมโซมคู่ที่ 18
เฮพารินโคแฟกเตอร์ II

เฮพารินโคแฟกเตอร์ II (หรือ HCII) เป็นโปรตีนที่พบในมนุษย์ ถูกถอดรหัสได้จากยีน SERPIND1 บนโครโมโซมคู่ที่ 22 ถูกจัดอยู่มหาวงศ์เซอร์ปิน เคลดดี ลำดับที่ 1 มีฤทธิ์เป็นสารยับยั้งซีรีนโปรตีเอส (serine proteinase inhibitor) ทั้งนี้ HCII เป็นสารตัวกลางที่มีความจำเป็นต่อกระบวนการการจับลิ่มของเลือด โดยจะออกฤทธิ์ยับยั้งแฟกเตอร์ IIa และเป็นโคแฟกเตอร์ต่อเฮพารินและเดอมาแตนซัลเฟต นอกจากนี้ยังสามารถต้านทรอมบินได้เล็กน้อย โดย HCII จะสามารถออกฤทธิ์ยับยั้งการทำงานของทรอมบินได้อย่างรวดเร็วเมื่อมีการแตกออกของเฮพารินจากแมสต์เซลล์หรือมีการฉีกขาดของเดอมาแตนซัลเฟตที่ผนังหลอดเลือด
ยีน SERPIND1 ที่ควบคุมการถอดรหัส HCII นั้น มีส่วนประกอบที่สำคัญเป็น 4 เอ็กซอน และ 5 อินตรอน การวิเคราะห์หลักฐานกายวิภาคเปรียบเทียบพบว่า HCII มีการพัฒนาโครงสร้างมาจากจุดกำเนิดเดียวกันกับแอนติทรอมบินและโปรตีนสมาชิกอื่นในกลุ่มแอลฟา-1 แอนติทริปซิน แต่ทำหน้าที่ต่างกัน (homology) โดยการกลายพันธุ์ของยีนนี้มีความสัมพันธ์กับการเกิดภาวะพร่องเฮพารินโคแฟกเตอร์ II (heparin cofactor II deficiency) ซึ่งจะทำให้มีการสร้างทรอมบินที่มากเกินและเกิดภาวะเลือดแข็งตัวเร็วกว่าปกติได้ (Hypercoagulable state)
SERPINB4

เซอร์ปิน บี4 (หรือ SERPINB4, Squamous cell carcinoma antigen-2; SCCA2) เป็นโปรตีนของมนุษย์ และเป็นโปรตีนสมาชิกลำดับที่ 4 ในเคลดบีของมหาวงศ์เซอร์ปิน (Serpin family B member 4) ถูกถอดรหัสได้จากยีน "SERPINB4" บนโครโมโซมคู่ที่ 18
นิวโรเซอร์ปิน

นิวโรเซอร์ปิน หรือ เซอร์ปิน ไอ1 (SERPINI1 หรือ Serpin I1) เป็นโปรตีนของมนุษย์ และเป็นโปรตีนสมาชิกลำดับที่ 1 ในเคลดไอของมหาวงศ์เซอร์ปิน (Serpin family I member 1) ถูกถอดรหัสได้จากยีน "SERPINI1" บนโครโมโซมคู่ที่ 3 ออกฤทธิ์ต้านการทำงานของเอนไซม์ซีรีนโปรตีเอส ซึ่งเกี่ยวเนื่องกับกระบวนการของเซลล์หลายอย่าง นิวโรเซอร์ปินถูกค้นพบครั้งแรกในปี ค.ศ. 1989 จากกลุ่มสารที่ถูกหลั่งออกมาจากแอกซอนของปมประสาทรากหลัง โดยโปรตีนชนิดนี้จะแสดงออกในขั้นท้ายของการกำเนิดประสาท (neurogenesis) ระหว่างกระบวนการสร้างจุดประสานประสาท (Synaptogenesis)
การกลายพันธุ์ของยีน SERPINI1 ที่ทำหน้าที่ควบคุมการแสดงออกของนิวโรเซอร์ปิน มีความสัมพันธ์กับการเกิดโรคสมองฝ่อสาเหตุกรรมพันธุ์จากการสะสมของนิวโรเซอร์ปิน (Familial encephalopathy with neuroserpin inclusion bodies; FENIB) ซึ่งจะทำให้เกิดความบกพร่องทางสติปัญญาและอาการชักได้
อันตรกิริยา.
การทดสอบในหลอดทดลองพยว่านิวโรเซอร์ปินสามารถเกิดอันตรกิริยากับตัวกระตุ้นพลาสมิโนเจนจากเนื้อเยื่อ (Tissue plasminogen activator; tPA หรือ PLAT) ได้ดี ซึ่งแตกต่างสารยับยั้งตัวกระตุ้นพลาสมิโนเจนชนิดอื่นๆ ที่มักมีประสิทธิภาพในการยับยั้งตัวกระตุ้นพลาสมิโนเจนชนิดยูโรไคเนส (Urokinase หรือ urokinase-type plasminogen activator; uPA) มากกว่า
SERPINB3

เซอร์ปิน บี3 (หรือ SERPINB3, Squamous cell carcinoma antigen-1; SCCA1) เป็นโปรตีนของมนุษย์ และเป็นโปรตีนสมาชิกลำดับที่ 3 ในเคลดบีของมหาวงศ์เซอร์ปิน (Serpin family B member 3) ถูกถอดรหัสได้จากยีน "SERPINB3" บนโครโมโซมคู่ที่ 18
โกณารักสูรยมนเทียร

โกณารักสุรยมนเทียร (Konark Surya Mandir) หรือ เทวสถานพระอาทิตย์โกณารัก (Konark Sun Temple) เป็นมนเทียรบูชาพระสูรยะ สร้างขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 13 ตั้งอยู่ที่เมืองโกณารัก ราว ทางนะวันออกเฉียงเหนือของปุรี บนชายฝั่งของรัฐโอฑิศา ประเทศอินเดีย ผู้มีดำรัสสร้างคือพระเจ้านรสิงหเทวะที่หนึ่งแห่งจักรวรรดิคงคาตะวันออก ในราวปี 1250
หนึ่งลงในสิ่งก่อสร้างที่ยังคงเหลือในหมู่อาคารคือสูรยรถ (ราชรถพระสูรยะ) ความสูง ที่ซึ่งมีล้อและม้าสลักจากหินขนาดใหญ่ ที่ซึ่งในอดีตเคยมีความสูงถึง ปัจจุบันส่วนใหญ่ของหมู่อาคารเหลือเพียงซากปรักหักพัง โดยเฉพาะศิขรเหนือมนเทียรหลัก ที่ซึ่งในอดีตเคยสูงกว่ามณฑปที่เหลืออยู่ สิ่งก่อสร้างและองค์ประกอบที่เหลืออยู่แสดงให้เห็นถึงงานศิลปะ ประติมานวิทยา และการแกะสลักที่วิจิตรตระการตา เช่นฉากที่แสดง กามะ และ มิถุน ในรูปอีโรติก อีกชื่อหนึ่งของมนเทียรนี้คือ "สูรยเทวาลัย" สถาปัตยกรรมของสูรยเทวาลัยนี้เป็นรูปแบบหนึ่งของแบบโอฑิศา ที่เรียกว่าสถาปัตยกรรมกลึงคะ
สิ่งที่ทำให้สูรยเทวาลัยถูกทำลายจนเหลือเพียงทุกวันนี้ยังไม่เป็นที่ประจักษ์และยังคงเป็นที่ถกเถียง มีผู้เสนอแนวคิดตั้งแต่ผลจากภัยพิบัติทางธรรมชาติไปจนถึงการทำลายของกองทัพมุสลิมในศตวรรษที่ 15 ถึง 17 นักเดินทางชาวยุโรปได้เรียกเทวาลัยนี้ว่า "เจดีย์ดำ" (Black Pagoda) มีหลักฐานเก่าแก่ถึงปี 1676 ด้วยหอหลักเป็นสีดำ ควบคู่ไปกับชคันนาถเทวาลัยที่ปุรีซึ่งถูกเรียกว่า "เจดีย์ขาว" (White Pagoda) เจดีย์ทั้งสองนี้เป็นจุดสังเกตสำคัญของผู้ล่องเรือมาตามอ่าวเบงกอล
หมู่เทวาลัยที่เห็นอยู่ในปัจจุบันนั้นได้รับการบูรณะบางส่วนโดยนักโบราณคดีชาวบริเตนในยุคอาณานิคม ในปี 1984 สูรยเทวาลัยโกณารักได้รับการยกย่องเป็นแหล่งมรดกโลกของยูเนสโก ในปัจจุบันที่นี่ยังคงเป็นแหล่งจาริกแสวงบุญสำคัญของชาวฮินดูและเป็นหนึ่งในจุดหมายของเส้นทางจาริกที่มีขึ้นทุก ๆ ปีที่เรียกว่า จันทรภาคเมลา ในช่วงเดือนกุมภาพันธ์
ศัพทมูล.
คำว่า "โกณารัก" (Konark) มาจากการรวมคำภาษาสันสกฤตสองคำคือ "โกณ" (Kona; มุม/เทวดา) และ "อารก" (Arka; พระอาทิตย์) ความหมายของ "โกณ" ในที่นี้นั้นยังไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด แต่อาจสื่อถึงตำแหน่งที่เป็นตะวันออกเฉียงใต้ของมนเทียรหรืออาจของสูรยมนเทียรอื่น ๆ ในอนุทวีป ส่วนคำว่า "อรกะ" หมายถึงเทพเจ้าแห่งพระอาทิตย์ของฮินดู พระสูรยะ
ตำบลหนองบัวใหญ่

หนองบัวใหญ่ เป็นตำบลในอำเภอจัตุรัส จังหวัดชัยภูมิ เป็นย่านเศรษฐกิจรอง และเป็นที่ตั้งของหน่วยงานราชการบางส่วนของอำเภอจัตุรัส องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในพื้นที่ คือ เทศบาลตำบลหนองบัวใหญ่ ครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของตำบล ซึ่งเป็นหนึ่งในเทศบาลตำบลทั้งสามแห่งของอำเภอจัตุรัส อันประกอบไปด้วย เทศบาลตำบลจัตุรัส เทศบาลตำบลหนองบัวโคก และเทศบาลตำบลหนองบัวใหญ่ ตำบลหนองบัวใหญ่เป็นชุมชนเมืองสี่มุมเก่า ก่อนจะย้ายเมืองไปอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ห่างจากที่ตั้งเดิมประมาณ 1 กิโลเมตร ที่ บ้านกอก ซึ่งเป็นสถานที่ตั้ง ที่ว่าการอำเภอจัตุรัสปัจจุบัน
ภูมิศาสตร์.
ที่ตั้งและอาณาเขต.
ตำบลหนองบัวใหญ่ อยู่ในเขตการปกครองอำเภอจัตุรัส จังหวัดชัยภูมิ ห่างจากที่ว่าการอำเภอจัตุรัสไปทางทิศตะวันออกประมาณ 1 กิโลเมตร ห่างจากจังหวัดชัยภูมิ  37  กิโลเมตร บนทางหลวงแผ่นดินหมายเลข   201   มีพื้นที่ทั้งหมด  52  ตารางกิโลเมตร หรือประมาณ 32,500 ไร่ มีอาณาเขตติดต่อดังนี้
ภูมิประเทศและภูมิอากาศ.
ลักษณะภูมิประเทศโดยทั่วไปของตำบลหนองบัวใหญ่เป็นที่ราบและที่ราบสูง เป็นบางส่วน ทางทิศใต้ไม่มีภูเขา
ลักษณะภูมิอากาศเป็นแบบมรสุม มี 3 ฤดู
การปกครอง.
ตำบลหนองบัวใหญ่ มีหมู่บ้านที่อยู่ในการปกครองทั้งสิ้น 10 หมู่บ้าน จำนวนครัวเรือน 2,915 ครัวเรือน จํานวนประชากร 7,254 คน ประกอบด้วย
หมายเหตุ ข้อมูลทะเบียนราษฎร์ อำเภอจัตุรัส ณ เดือนสิงหาคม พ.ศ. 2565
การคมนาคม.
ตำบลหนองบัวใหญ่ ห่างจากที่ว่าการอำเภอจัตุรัสประมาณ  1  กิโลเมตร อยู่ห่างจากตัวเมืองชัยภูมิ 37 กิโลเมตร อยู่ห่างจากกรุงเทพมหานคร 293 กิโลเมตร และอยู่ห่างจากจังหวัดนครราชสีมา 82 กิโลเมตร มีการคมนาคมทางบกเป็นเส้นทางที่ติดต่อสำคัญ มีทางหลวงแผ่นดินผ่าน 2 สาย ได้แก่ ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 201 และทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2170 
เศรษฐกิจ.
ส่วนการพาณิชยกรรมในเขตตำบลหนองบัวใหญ่ เป็นกิจการค้าปลีกและค้าส่ง สินค้าต่าง ๆ ได้แก่ เครื่องใช้ไฟฟ้า เครื่องเขียนแบบเรียน เสื้อผ้าและเครื่องนุ่งห่ม เครื่องยนต์การเกษตร พันธุ์พืช และวัสดุการเกษตร สังฆภัณฑ์และเวชภัณฑ์ สถานประกอบอาหาร และสินค้าอุปโภคบริโภค
วัฒนธรรม.
ในเขตตำบลหนองบัวใหญ่มีภาษาถิ่นหลากหลายที่ใช้สื่อสารในชีวิตประจำวัน ทั้งภาษาอีสาน ภาษากลาง แต่แม้ว่าจะมีภาษาถิ่นไทยต่างกัน แต่ก็ยังมีประเพณีและวัฒนธรรมเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน ดังนี้
หัมปี

หัมปี (Hampi) หรือ หัมเป (Hampe) หรือเรียกว่า กลุ่มอนุสรณ์สถานที่หัมปี (Group of Monuments at Hampi) เป็นแหล่งมรดกโลกของยูเนสโก ตั้งอยู่ทางตะวันออกตอนกลางของรัฐกรณาฏกะ ประเทศอินเดีย
ในอดีต หัมปีเคยเป็นเมืองหลวงของจักรวรรดิวิชัยนคร ในศตววรณที่ 14 บันทึกเหตุการณ์ของนักเดินทางชาวเปอร์เซียและยุโรปโดยเฉพาะชาวโปรตุเกส ระบุว่าหัมปีเป็นเมืองที่เจริญรุ่งเรือง, มั่งคั่ง และยิ่งใหญ่ ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำตุงคภัทร ในเมืองเต็มไปด้วยวิหาร บ้านเรือน และตลาด ในช่วงปี 1500 หัมปีวิชัยคร เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในโลกเป็นอันดับสองในบรรดาเมืองยุคกลาง เป็นรองเพียงปักกิ่ง และเป็นไปได้ว่าเป็นเมืองที่ร่ำรวยที่สุดในอินเดียในยุคนั้น มีทั้งผู้ค้าจากเปอร์เซียและโปรตุเกสจักรวรรดิวิชัยนครสิ้นสุดลงหลังพ่ายแพ้ภายหลังการปะทะกับรัฐสุลต่านมุสลิม เมืองหลวงหัมปีถูกยึดครอง ทุบทำลายและลักเอาของมีค่าไปโดยกองทัพของสุลต่านในปี 1565 หลังจากนั้นหัมปีก็อยู่ในสภาพเป็นซากปรักหักพังมาโดยตลอด
ปัจจุบันหัมปีตั้งอยู่ในรัฐกรณาฏกะ ใกล้กับเมืองโหสปีตี ซากปรักหักพังของหัมปีกินพื้นที่มากกว่า และยูเนสโกได้ยกย่องให้หัมปีเป็น "แหล่งที่ขึงขังและยิ่งใหญ่ (austere, grandiose site)" ที่มี 1,600 อาคารที่ยังหลงเหลือมาถึงในปัจจุบัน ของอาณาจักรฮินดูอันยิ่งใหญ่อาณาจักรสุดท้ายของอินเดียใต้ ประกอบไปด้วยทั้ง "ป้อมปราการ, พื้นที่ริมแม่น้ำ, หมู่อาคารหลวงและศาสนสถาน, เทวาลัย, ศาล, หอที่มีเสา, มณฑป, อนุสาวรีย์, สิ่งก่อสร้างเพื่อขนส่งน้ำและอื่น ๆ" 
หัมปีมีอายุเก่าแก่กว่าอาณาจักรวิชัยนคร มีหลักฐานแสดงในจารึกยุคพระเจ้าอโศกมหาราชและมีปรากฏใน "รามายณะ" และบรรดาปุราณะในศาสนาฮินดูด้วยชื่อปัมปา (ปารวตี) เทวีตีรถะเกษตร ในปัจจุบัน หัมปียังคงมีความสำคัญในทางศาสนา เช่นวิรูปักษะมนเทียร ซึ่งเป็นเทวาลัยของอาทิศังการะ และยังคงมีผู้เข้ามาสักการะรวมถึงมีพิธีกรรมอยู่ตลอด
คำว่าหัมปีมาจากภาษากันนาดาเก่า "ปัมปา" (Pampaa) อันแปลว่าใหญ่หรือยิ่งใหญ่
เพลงชาติโบลิเวีย

เพลงชาติโบลิเวีย  หรือที่เรียกว่า Bolivianos, el Hado Propicio ('โบลิเวีย โชคชะตาอันเป็นมงคล') ถูกนำมาใช้ในปี พ.ศ. 2394 โฆเซ อิกนาซิโอ เดอ ซานฆีเนส (José Ignacio de Sanjinés) เป็นผู้ลงนามในคำประกาศอิสรภาพของโบลิเวีย และรัฐธรรมนูญฉบับแรกของโบลิเวียเขียนเนื้อเพลง เพลงนี้ประพันธ์โดย เลโอโปลโด เบเนเดทโต วินเซนตี (Leopoldo Benedetto Vincenti) นักแต่งเพลงชาวอิตาลี
ไทใต้คง

ไทใต้คง อาจหมายถึง
<table id="
disambigbox" class="metadata plainlinks dmbox 
dmbox-disambig" style="">
<tr>
<td class="mbox-image" style="padding: 2px 0 2px 0.4em;">
 </td>
<td class="mbox-text" style="padding: 0.25em 0.4em; font-style: italic; "> หน้านี้รวมบทความที่มีชื่อเหมือนหรือใกล้เคียงกัน
 </td>
</tr>
</table>#เปลี่ยนทาง
วัดบางไกรใน

วัดบางไกรใน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่บริเวณสามแยกคลองขวางบางขุนกองตัดกับคลองวัดบางไกรใน ในหมู่ที่ 4 บ้านบางนายไกร ตำบลบางขุนกอง อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี เจ้าอาวาสองค์ปัจจุบันคือ พระครูสถิตวิสุทธิวงศ์ (ศักดา ฐิตวํโส)
ประวัติ.
วัดบางไกรในตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2310 เดิมชื่อ วัดนายไกร สร้างขึ้นเพื่อเป็นอนุสรณ์แก่นายไกรทอง ผู้ปราบชาละวัน อีกแหล่งข้อมูลระบุเดิมชื่อ วัดบางนายไกร ซึ่งที่ตั้งวัดบางนี้ชื่อ "บางนายไกร" มีเรื่องเล่าว่านายไกรทองเป็นชาวสวน เรียนวิชาอาคมต่างที่วัดลิงขบ นายไกรทองนำผลไม้ลงในเรือ ล่องเรือไปตามหัวเมืองต่าง ๆ ทั้งทางเหนือและทางใต้ จนไปถึงเมืองพิจิตร ได้พบประกาศการปราบจระเข้ ผู้ใดปราบได้จะได้รางวัลเป็นที่นา ได้ผู้หญิง ได้ทรัพย์สมบัติ เมื่อนายไกรทองปราบจระเข้ได้จึงตั้งหลักปักฐานอยู่ที่พิจิตรจนสิ้นบุญ ชาวนนทบุรีได้ทราบเรื่องราวว่าเป็นลูกหลานของนายไกรทองจึงได้ประกาศตามหาลูกหลานที่เมืองพิจิตรด้วยแต่ไม่พบ ลูกหลานที่นนทบุรีจึงได้สร้างวัดเพื่อเป็นอนุสรณ์ เดิมโครงสร้างวัดสร้างด้วยไม้สักทอง แกะสลักลายไม้สักทองเขียนด้วยจิตรกรรมสีลายต่าง ๆ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2526 ปัจจุบันใช้ชื่อว่า "วัดบางไกรใน" เพื่อไม่ให้สับสนกับ "วัดบางไกรนอก" ที่ตั้งอยู่ต้นคลองบางนายไกร
อาคารเสนาสนะ.
อุโบสถหลังเก่ามีมุขพาไลโครงสร้างไม้ทั้งหน้าและหลัง หน้าบันเป็นไม้สักฉลุลวดลาย บานประตูด้านหน้ามีภาพเขียนสีรูปทวารบาลถืออาวุธด้ามยาว ภายในโบสถ์มีภาพฉากหลังเขียนภาพสีรูปทวารบาลถืออาวุธด้ามยาว ฉากหลังเขียนภาพช่อดอกพุดตานใบเทศ นอกจากนี้ยังเป็นที่ประดิษฐานพระพุทธไกรรัตนนายก (หลวงพ่อโต) เป็นพระพุทธรูปปูนปั้นปางสมาธิ มีพระอัครสาวกซ้ายขวาและพระพุทธรูปปางมารวิชัยข้างละองค์ กรมศิลปากรได้เข้ามาบูรณะวัดและขึ้นทะเบียนอุโบสถหลังนี้เป็นโบราณสถานเมื่อวันที่ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2544
ข้างอุโบสถหลังเก่ามีศาลนายไกรทองและวิหารหลังเขียวซึ่งเป็นที่ประดิษฐานพระพุทธรูปหลวงพ่ออู่ทอง หลวงพ่อทอง หรือหลวงพ่อแหน ได้รับการอัญเชิญมาจากอุโบสถวัดตะระเก (ในขณะนั้นเป็นวัดร้าง) มีเรื่องเล่าว่าพระพุทธรูปองค์นี้สร้างขึ้นเมื่อครั้งที่พระเจ้าอู่ทองมาตั้งทัพไปรบเมืองราชบุรี เหตุที่มีชื่อเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า "หลวงพ่อแหน" เนื่องมาจากระหว่างที่อัญเชิญมาได้ตกลงไปในคลอง เมื่อนำขึ้นมาแหนก็ติดอยู่ตามองค์พระ
วัดเอนกดิษฐาราม

วัดเอนกดิษฐาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 3 บ้านเจ้า ตำบลบางใหญ่ อำเภอบางใหญ่ จังหวัดนนทบุรี วัดมีเนื้อที่ 4 ไร่ 1 งาน
วัดเอนกดิษฐารามสร้างขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2240 ไม่ปรากฏนามผู้สร้าง เดิมชื่อ วัดบ้านใหม่ ต่อมาเกิดเพลิงไหม้อุโบสถและวิหาร ได้พระรูปหนึ่งที่มาจากสุพรรณบุรีมาบูรณะซ่อมแซมใหม่ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 2 เมษายน พ.ศ. 2415 ในปี พ.ศ. 2450 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวได้เสด็จมาทรงพักแรมที่วัดนี้ และได้พระราชทานนามวัดให้ใหม่ว่า "วัดเอนกดิษฐาราม" 
พระอุโบสถกว้าง 8.67 เมตร ยาว 20.67 เมตร มีมุขพาไลทางด้านหน้าอุโบสถ ตัวอาคารเป็นฐานปัทม์ ฐานเฉลียงเป็นฐานเขียง หลังคาทรงจั่วแบบมีไขรา มีชั้นซ้อน 2 ชั้น และมุขลดด้านหน้า หลังคาซ้อน 2 ตับ หน้าบันประดับลวดลายซึ่งสันนิษฐานว่าบูรณะใหม่ ภายในไม่มีภาพจิตรกรรมฝาผนัง
วัดละมุดใน

วัดละมุดใน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ที่หมู่ที่ 1 บ้านบางคูเวียง ตำบลบางคูเวียง อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี
สันนิษฐานว่าวัดนี้สร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2329 (สมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช) แต่ไม่ปรากฏหลักฐานที่ระบุชื่อและประวัติผู้สร้าง วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2345
อาคารเสนาสนะที่โดดเด่นของวัดละมุดใน คือ หอไตรกลางน้ำ มีลักษณะเป็นเรือนไม้กลางสระน้ำขนาดสองห้อง สัดส่วนสวยงาม บานประตูลงรักปิดทองลายพรรณพฤกษา หน้าบันจำหลักไม้ปิดทอง ประดับกระจกลายดอกพุดตาน เครื่องลำยองเป็นไม้จำหลักงดงาม ได้รับการบูรณะเมื่อปี พ.ศ. 2483 โดยเปลี่ยนเสาไม้ช่วงล่างเป็นเสาคอนกรีต อาคารเสนาสนะอื่น ได้แก่ เจดีย์รอบพระอุโบสถ ศาลาริมน้ำศิลปกรรมอยุธยา เป็นศาลาสองห้อง ระเบียงสองข้าง ลวยลายเครื่องประดับเป็นไม้จำหลักปิดทอง ประดับกระจกอย่างประณีต ศาลพ่อปู่มุจรินทร์ นาคราชมหาบารมี และศาลหลวงปู่วิง กรมศิลปากรได้เข้ามาบูรณะวัดและขึ้นทะเบียนหอไตร พระอุโบสถ เจดีย์ ศาลาริมน้ำ และศาลาการเปรียญเป็นโบราณสถานเมื่อวันที่ 10 กันยายน พ.ศ. 2540
กองรบพิเศษที่ 5 (สหรัฐ)

กองรบพิเศษที่ 5 (ส่งทางอากาศ) (อักษรย่อ: 5th SFG(A)) เป็นหนึ่งในกลุ่มกองกำลังพิเศษกองบกทัพสหรัฐที่ปฏิบัติหน้าที่ประจำการที่ได้รับการประดับเครื่องอิสรยาภรณ์มากที่สุดในกองทัพสหรัฐ กองรบพิเศษที่ 5 ได้ปฏิบัติการรบอย่างกว้างขวางในสงครามเวียดนาม และมีบทบาทสำคัญในช่วงเดือนแรก ๆ ของปฏิบัติการเสรีภาพยั่งยืน กองที่ 5—ตามที่เรียกกันในบางครั้ง—ได้รับการออกแบบมาเพื่อกรีธาพลและปฏิบัติภารกิจทั้งเก้า ได้แก่ การสงครามนอกแบบ, การป้องกันภายในให้กับมิตรประเทศ, การปฏิบัติภารกิจโดยตรง, การปราบปรามการก่อกบฏ, การลาดตระเวนพิเศษ, การต่อต้านการก่อการร้าย, ยุทธการทางข้อมูลข่าวสาร, การต่อต้านการแพร่ขยายอาวุธอานุภาพทำลายล้างสูง และการสนับสนุนกองกำลังรักษาความมั่นคง ในปี ค.ศ. 2016 กองที่ 5 มีหน้าที่หลักในการปฏิบัติงานในพื้นที่รับผิดชอบของเซนต์คอมโดยเป็นส่วนหนึ่งของกองปฏิบัติการพิเศษกองบัญชาการกลาง (ซอกเซนต์) กองนี้เชี่ยวชาญในการปฏิบัติการในตะวันออกกลาง, อ่าวเปอร์เซีย, เอเชียกลาง และจะงอยแอฟริกา (HOA) ซึ่งกองที่ 5 และสองกองพันของหน่วยใช้เวลาประมาณหกเดือนจากทุก ๆ สิบสองเดือนที่กรีธาพลสู่ประเทศอิรักในฐานะหน่วยเฉพาะกิจปฏิบัติการพิเศษร่วม – คาบสมุทรอาหรับ
ประวัติ.
พื้นเพหน่วย.
กองรบพิเศษที่ 5 (ส่งทางอากาศ) มีเค้าเดิมมาจากกองพันที่ 1 กรมที่ 3 กองกำลังปฏิบัติการพิเศษที่ 1 อันเป็นการจัดตั้งระหว่างแคนาดา-อเมริกัน โดยก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม ค.ศ. 1942 และได้เคลื่อนพลสี่วันต่อมาในวันที่ 9 กรกฎาคม ณ ค่ายวิลเลียม เฮนรี แฮร์ริสัน รัฐมอนแทนา ซึ่งระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง กองกำลังปฏิบัติการพิเศษที่ 1 ถูกยุบเมื่อวันที่ 5 ธันวาคม ค.ศ. 1944 ในวิลเนิฟ-ลูเบต์ ประเทศฝรั่งเศส
วัดจตุรมิตรประดิษฐาราม

วัดจตุรมิตรประดิษฐาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงบางยี่ขัน เขตบางพลัด กรุงเทพมหานคร วัดมีมีเนื้อที่ 9 ไร่
วัดสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2365 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย เดิมชื่อ วัดสี่จีน เพราะผู้สร้างวัดเป็นชาวจีน 4 คนพี่น้อง แต่ในเอกสารบางฉบับเรียก วัดสามจีน วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2370 ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2482 ได้เปลี่ยนชื่อใหม่เป็น "วัดจตุรมิตรประดิษฐาราม" 
อุโบสถกว้าง 6.88 เมตร ยาว 33 เมตร ลักษณะเป็นทรงจีน เป็นโบสถ์มหาอุด คือ มีแต่ประตูหน้า ไม่มีประตูหลัง มีหน้าบันปั้นเป็นรูปค้างคาวซึ่งคนจีนถือว่าเป็นสัตว์มงคล แสดงถึงความสุข สีมาอยู่ติดผนังอุโบสถ บานประตูหน้าต่างสลักลวดลายมังกรล่อแก้วทุกบาน ทาสีแดงและปิดทอง ภายในประดิษฐานพระพุทธรูปปางมารวิชัย ขนาดหน้าตักกว้าง 40 นิ้ว สูง 58 นิ้ว เป็นพระประธาน ศาลาการเปรียญกว้าง 9 เมตร ยาว 22.50 เมตร มีพระพุทธรูปปางมารวิชัย ขนาดหน้าตัก กว้าง 30 นิ้ว สูง 56 นิ้ว เป็นพระประธาน หอสวดมนต์กว้าง 15 เมตร ยาว 30 เมตร กุฏิสงฆ์สร้างแบบเรือนไทย
วัดโชติการาม (จังหวัดนนทบุรี)

วัดโชติการาม [โช-ติ-กา-ราม] เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 3 บ้านบางไผ่ใหญ่ ตำบลบางไผ่ อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี
วัดโชติการามเดิมมีชื่อว่า วัดสามจีน สร้างเมื่อประมาณ พ.ศ. 2350 สันนิษฐานว่าอาจเป็นพี่น้องชาวจีน 3 คน เป็นผู้สร้าง ต่อมาเจ้าพระยาโชฎึกราชเศรษฐี (ไม่ปรากฏหลักฐานว่าเป็นเจ้าพระยาโชฎึกฯ คนใด) เป็นผู้ดำเนินการบูรณะและก่อสร้างเพิ่มเติม วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2460 ต่อมาใน พ.ศ. 2483 ได้เปลี่ยนนามวัดใหม่เป็น "วัดโชติการาม" ตามราชทินนามของเจ้าพระยาโชฎึกฯ ในด้านการศึกษา วัดได้จัดให้มีการสอนพระปริยัติธรรมตั้งแต่ปี พ.ศ. 2480 นอกจากนั้นยังให้ราชการเปิดโรงเรียนและสถานีอนามัยในวัด
พระอุโบสถของวัดมีฐานอ่อนโค้งทรงสำเภา ไม่มีช่อฟ้าใบระกา ด้านหน้ามีพาไล หน้าบันปั้นเป็นรูปภูริทัตชาดกท่ามกลางลายปูนปั้น ไม้ดอกไม้ประดับ เครื่องถ้วยชาม ซุ้มจระนำประดับถ้วยชามด้วยเช่นกัน วิหารทรงโรงก่ออิฐถือปูน 3 ห้อง ภายในมีพระประธานปางมารวิชัยประดิษฐานอยู่บนฐานชุกชี นามว่า หลวงพ่อสุโขทัย มีภาพจิตรกรรมฝาผนังเป็นภาพพุทธประวัติตอนต่าง ๆ ประตูด้านหน้าวิหารสลักเป็นภาพทวารบาลอย่างจีน วัดยังมีธรรมาสน์ คาดว่าน่าจะอยู่ในช่วงอยุธยาตอนต้น สันนิษฐานว่าเก่าแก่ที่สุดในย่านนี้ นอกวิหารมีกำแพงแก้วโดยปรางค์ขนาดเล็กประดับกระเบื้องเหลืองอยู่ที่มุมกำแพงทั้งสี่ มีเจดีย์ย่อมุมไม้ยี่สิบอยู่ระหว่างโบสถ์กับวิหาร กรมศิลปากรได้ประกาศขึ้นทะเบียนพระอุโบสถ วิหาร เจดีย์ และศาลาการเปรียญหลังเก่าของวัดเป็นโบราณสถานเมื่อวันที่ 10 กันยายน พ.ศ. 2540
เซาท์ซูดานโอยี!

" South Sudan Oyee! " เป็นเพลงชาติของ ซูดานใต้ ได้รับเลือกจากคณะกรรมการเพลงชาติซูดานใต้ ของ ขบวนการปลดปล่อยประชาชนซูดาน หลังจากการเปิดตัวการประกวดเพื่อค้นหาเพลงชาติในเดือนสิงหาคม 2553 ก่อนหน้าการ ลงประชามติเอกราช ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2554 ซึ่งทำให้ซูดานใต้กลายเป็นรัฐอธิปไตย ในวันที่ 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2554 “ Oyee!” เทียบเท่ากับ "Hurray!" 
เนื้อเพลง.
اللهم نحمدك ونمجدك على نعمتك على جنوب السودان ، أرض الوفرة العظيمة ، اتحدنا بسلام ووئام ، يا وطن نرفع الراية مع النجم الهادي ، ونغني أغاني الحرية بفرح ، من أجل العدل والحرية والازدهار ، سيحكم إلى الأبد. يا أيها الوطنيون العظماء ، فلنقف في صمت واحترام ، ونحيي شهدائنا الذين رسخت دماؤهم مؤسستنا الوطنية ، ونتعهد بحماية أمتنا ، اللهم بارك في جنوب السودان.
คริสทีอัน ก็อทฟรีท เอเรินแบร์ค

คริสทีอัน ก็อทฟรีท เอเรินแบร์ค  เป็นนักธรรมชาติวิทยา, นักสัตววิทยา, นักธรณีวิทยา, นักกายวิภาคศาสตร์ และนักจุลทรรศน์วิทยาชาวเยอรมัน และเป็นหนึ่งในนักวิทยาศาสตร์แถวหน้าของโลกในยุคของเขา 
เอเรินแบร์คเป็นอาจารย์ในมหาวิทยาลัยฟรีดรีช-วิลเฮ็ล์มแห่งเบอร์ลิน เขาเป็นผู้ก่อตั้งวิชาจุลบรรพชีวินวิทยาและวิชาจุลชีววิทยา เขาเป็นคนแรกที่เริ่มใช้คำว่าแบคทีเรียในปี 1838 และได้จำแนกแบคทีเรียเป็นหมวดๆอย่างน้อย 16 สปีชีส์ใน 4 สกุล ตลอดชีวิตของเขาได้สะสมจุลินทรีย์หลายหมื่นสปีชีส์ งานของเขาจัดแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ธรรมชาติวิทยากรุงเบอร์ลิน
เอเรินแบร์คเกิดที่เมืองเดลิทช์ ใกล้กับนครไลพ์ซิช ตอนแรกเขาเรียนวิชาเทววิทยาที่มหาวิทยาลัยไลพ์ซิช จากนั้นจึงย้ายมาเรียนแพทยศาสตร์และธรรมชาติวิทยาในเบอร์ลิน และได้กลายเป็นเพื่อนกับนักผจญภัยชื่อดังอย่างอเล็คซันเดอร์ ฟ็อน ฮุมบ็อลท์ เอเรินแบร์คในวัยหนุ่มเดินทางไปยังตะวันออกกลางระหว่างปี 1820–1825 และสามารถเก็บตัวอย่างพืชและสัตว์ได้หลายพันตัวอย่าง
เศรษฐศาสตร์ครอบครัว

เศรษฐศาสตร์ครอบครัว  ใช้แนวคิดทางเศรษฐกิจ เช่น การผลิต, การแบ่งแยกแรงงาน, การกระจาย และการตัดสินใจในการศึกษาของครอบครัว โดยพยายามอธิบายผลลัพธ์ที่มีลักษณะเฉพาะของครอบครัว เช่น การแต่งงาน, การตัดสินใจมีบุตร, ภาวะเจริญพันธุ์, การมีคู่ครองหลายคน, เวลาที่ทุ่มเทให้กับการผลิตในประเทศ และการจ่ายสินสอดโดยใช้การวิเคราะห์ทางเศรษฐศาสตร์
ครอบครัว แม้ว่าแม้ว่าจะได้รับการยอมรับว่าเป็นพื้นฐานจากอดัม สมิธ เป็นต้นไป แต่ก็ได้รับการปฏิบัติอย่างเป็นระบบเพียงเล็กน้อยในทางเศรษฐศาสตร์ก่อนคริสต์ทศวรรษ 1960 ข้อยกเว้นที่สำคัญคือแบบจำลองการเติบโตของประชากรของทอมัส โรเบิร์ต มาลธัส และงานบุกเบิกโครงสร้างของครอบครัวของฟรีดริช เอ็งเงิลส์ ซึ่งมักได้รับการกล่าวถึงในเศรษฐศาสตร์แนวมาร์กซ์และแนวสตรีศึกษา ตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1960 เป็นต้นมา เศรษฐศาสตร์ครอบครัวได้พัฒนาขึ้นในเศรษฐศาสตร์กระแสหลัก โดยได้รับแรงหนุนจากคหเศรษฐศาสตร์แบบใหม่ที่เริ่มโดยแกรี เบกเกอร์, เจคอบ มินเซอร์ และนักเรียนของพวกเขา สาระสำคัญมาตรฐาน ได้แก่:
ซึ่งมีการสำรวจศาสตรนิพนธ์ และหนังสือคู่มือหลายเล่มในหัวข้อนี้
การสอนในประเทศไทย.
วิชาเศรษฐศาสตร์ครอบครัวเป็นวิชาที่ไม่มีสอนในมหาวิทยาลัยของรัฐและเอกชนในประเทศไทยต่อมา คณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ได้ทำการเปิดสอนวิชานี้ในปี พ.ศ. 2522 เป็นที่แรก ต่อมาในปี พ.ศ. 2562 ผศ.ดร.อรรถสุดา เลิศกุลวัฒน์ คณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ได้ผลิตตำรามาตรฐานสำหรับวิชาเศรษฐศาสตร์ครอบครัว ในโอกาสครบรอบ 40 ปีของการสอนวิชานี้ โดยใช้ตำราของ รศ.จีรพรรณ ชีรานนท์ ผู้สอนตั้งแต่ปี พ.ศ. 2522 ประกอบ 
ปัจจุบันมีคณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และที่อื่นๆ ได้ทำการเปิดสอน
หมายเหตุ.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
เวาบูลัน

เวาบูลัน, ว่าวบุหลัน, วาบูแล หรือ ว่าววงเดือน  เป็นว่าวรูปพระจันทร์เสี้ยวแบบมาเลเซีย (มักมีลายดอก) ที่เป็นหนึ่งในสัญลักษณ์แห่งชาติมาเลเซีย (สัญลักษณ์อีกอย่างคือชบา) ข้างหลังเหรียญ 50 เซนต์มาเลเซีย (รุ่น ค.ศ. 1989) แสดงภาพเวาบูลันที่มีฮัมมิงเบิร์ดอยู่ข้างบน ตราสัญลักษณ์ของมาเลเซียแอร์ไลน์มาจากเวากูจิง (ว่าวแมว)
รูปลักษณ์.
เวาบูลันได้ชื่อมาจากส่วนล่างของตัวว่าวที่มีรูปร่างคล้ายพระจันทร์เสี้ยว ("บูลัน" ในภาษามลายูแปลว่า "พระจันทร์") ถ้าใส่สีถูก เวาบูลันจะดูเหมือนพระจันทร์เสี้ยวขณะลอยอยู่บนฟ้า ขนาดของเวาบูลันใหญ่กว่าว่าวมาเลเซียชนิดอื่น ๆ โดยมีความกว้าง 2.5 เมตร และมีความยาว 3.5 เมตร
ทอมัส พาร์ทีย์

โธมัส เทเย ปาร์เตย์ (เกิดวันที่ 13 มิถุนายน ค.ศ. 1993) เป็นนักฟุตบอลชาวกานาที่เล่นในตำแหน่งกองกลางตัวรับให้กับบิยาร์เรอัล สโมสรฟุตบอลในลาลิกาและทีมชาติกานา
โธมัสเริ่มต้นอาชีพกับอัตเลติโกมาดริดในสเปนใน ค.ศ. 2013 และถูกปล่อยยืมตัวให้กับมายอร์กาและอัลเมริอา ก่อนที่จะกลับสู่ต้นสังกัดอย่างอัตเลติโกใน ค.ศ. 2015 เขาพาทีมชนะเลิศยูฟ่ายูโรปาลีกและยูฟ่าซูเปอร์คัพใน ค.ศ. 2018 ต่อมาใน ค.ศ. 2020 เขาย้ายร่วมอาร์เซนอลด้วยค่าตัว 45 ล้านปอนด์ (50 ล้านยูโร) กลายเป็นผู้เล่นชาวกานาที่มีค่าตัวแพงที่สุดตลอดกาล
โธมัสเล่นให้กับทีมชาติกานาในแอฟริกาคัพออฟเนชันส์สองครั้ง เขามีชื่อติดทีมยอดเยี่ยมของซีเอเอฟประจำปี 2018 และได้รับรางวัลผู้เล่นกานาประจำปี 2018 และ 2019
เกียรติประวัติ.
อัตเลติโกมาดริด
รางวัลส่วนตัว
การเรียนรู้เชิงรับ

การเรียนรู้เชิงรับ  เป็นวิธีการจัดการเรียนรู้ที่ผู้เรียนได้รับข้อมูลจากผู้สอน โดยป็นวิธีที่ผู้เรียนไม่ได้รับการตอบกลับจากผู้สอน ศัพท์คำนี้มักใช้ร่วมกับคำว่าการสอนทางตรงและการบรรยาย ซึ่งการเรียนรู้เชิงรับเป็นผลที่ได้จากกระบวนการสอนในลักษณะนั้น ลักษณะของการเรียนรู้นี้เน้นไปที่ครูเป็นศูนย์กลางและตรงกันข้ามกับการเรียนรู้เชิงรุก ซึ่งเน้นผู้เรียนเป็นศูนย์กลาง ที่ผู้เรียนมีบทบาทเชิงรุกหรือมีส่วนร่วมในกระบวนการจัดการเรียนการสอน รวมถึงต่างจากวิธีการโสกราตีสที่ผู้เรียนและผู้สอนมีส่วนร่วมในบทสนทนาเชิงโต้แย้งแบบร่วมมือกัน การเรียนรู้เชิงรับเป็นวิธีการแบบดั้งเดิมที่ใช้ในโรงเรียนแบบโรงงานและโรงเรียนสมัยใหม่ รวมทั้งการให้บริการทางศาสนาทั้งในอดีตและร่วมสมัย
การเรียนรู้เชิงรับไม่ได้เป็นผลลัพธ์ของรูปแบบการศึกษาเพียงเท่านั้น ผู้เรียนเชิงรับอาจซึมซับข้อมูลและความรู้โดยไม่ต้องมีส่วนร่วมกับการได้รับข้อมูลหรือประสบการณ์การเรียนรู้ พวกเขาอาจไม่ต้องมีปฏิสัมพันธ์กับผู้อื่น แบ่งปันความรู้หรือมีส่วนร่วมในการสนทนา คาดว่าประชากรประมาณร้อยละ 60 เป็นผู้เรียนเชิงรับ
ยุทธศิลป์

ในวิชาทฤษฎีทหาร ยุทธศิลป์  คือกระบวนการการประยุกต์การใช้ความคิดของ ผู้บัญชาการรบและฝ่ายเสนาธิการในการวางแผนจากประสบการณ์ ความรู้ และทักษะ เป็นตัวเชื่อมสำคัญระหว่างกลยุทธ์ (strategy) กับยุทธวิธี (tactics) โดยทั่วไปแล้วเป็นการใช้วิจารณญาณของผู้บัญชาการรบ โดยอาศัยประสบการณ์ การศึกษาข้อมูล การตกลงตัดสินใจ คณะฝ่ายเสนาธิการ และผู้มีความรู้เกี่ยวกับการยุทธ์ที่จะเกิดขึ้น ยุทธศิลป์ประกอบด้วยปัจจัยทางยุทธการสี่ประการ ได้แก่ เวลา พื้นที่ กำลัง และจุดประสงค์ 
ในหลักนิยมทางทหารของกองทัพสหรัฐ ได้ระบุว่า "ยุทธศิลป์เปรียบเสมือนการใช้กำลังทหารเพื่อให้บรรลุวัตถุประสงค์ทางยุทธศาสตร์หรือทางยุทธการด้วยการวางแผนแบบ การจัดองค์กร การประสานเชื่อมต่อ และการดำเนินการทางยุทธศาสตร์ ด้วยการทำสงคราม ด้วยปฏิบัติการทางทหารขนาดใหญ่ และด้วยการยุทธย่อยประกอบกัน ยุทธศิลป์เป็นสิ่งที่แปลความหมายยุทธศาสตร์ของ ผบ.กำลังรบร่วมฯ ออกมาในรูปแบบการวางแผนแบบระดับยุทธการ" และมีอีกคำนิยามคือ "ยุทธศิลป์เป็นส่วนประกอบที่เกี่ยวข้องกับการวางแผน การเตรียมการ การอำนวยการ และการดำรงสภาพกำลังทหารฝ่ายตนและฝ่ายเดียวกัน เพื่อให้บรรลุวัตถุประสงค์ทางยุทธการหรือทางยุทธศาสตร์ในเขตสงครามที่กำหนดให้ โดยการใช้ปฏิบัติการทางทหารขนาดใหญ่จนถึงการทำสงคราม"
องค์ประกอบของยุทธศิลป์มีขอบเขตกว้างมากและยังไม่มีการกำหนดตายตัว แต่เป็นที่ยอมรับว่ายุทธศิลป์มีความเกี่ยวพันกับทุกเรื่องที่เอื้ออำนวยให้สัมฤทธิ์เป้าหมายทางยุทธการทั้งทางตรงและทางอ้อม ซึ่งประกอบด้วยปัจจัยทางยุทธการ หน้าที่ทางยุทธการ, หลักการสงคราม องค์ประกอบของสงครามระดับยุทธการ วิธีใช้กำลังรบ การวางแผนและฝึกทางยุทธการ และภาวะผู้นำ
ฮามิดา บานุ บีกัม

ฮามิดา บานุ บีกัม (อักษรโรมัน: Hamida Banu Begum, ป. 1527 – 29 สิงหาคม 1604,) เป็นพระมเหสีองค์ที่สองของ จักรพรรดิหุมายูง พระมารดาของ มหาราชอัคบาร์ ซึ่งเป็นที่รู้จักในชื่อ มาร์ยัม มาคานี เมื่อครั้งที่ประสูติพระเจ้อัคบาร์ ผู้เป็นพระราชโอรส
ฮามิดา บานุ บีกัม ประสูติในปี ป. 1527 เป็นพระราชธิดาของชีค อลี อัคบาร์ จามิ ชิเอะฮ์ชาวเปอร์เซีย พระพี่เลี้ยงของเจ้าชาย ฮินดัล เมอร์ซา พระราชโอรสพระองค์เล็กของ จักรพรรดิบาบูร์ พระมารดาคือ มาห์ อาฟรอส บีกัม ทรงเข้าพิธีวิวาห์กันที่เมือง Paat, Sindh. ตามคำแนะนำของตระกูลของเธอ ฮามิดาเป็นคนนับถือมุสลิม.
เจ้าหญิงสุภัทรา

เจ้าหญิงสุภัทรา (อักษรโรมัน: Subhadra, ไอเอเอสที: Subhadrā) เป็นตัวละครสำคัญในวรรณกรรมมหากาพย์ "มหาภารตะ" และยังปรากฏในพระคัมภีร์ฮินดูโบราณอื่น ๆ ในตำนานระบุว่าพระองค์เป็นพระขนิษฐาของ พระกฤษณะ และ พระพลราม เป็นพระชายาของ อรชุน พระโอรสของพระองค์คือ อภิมันยุ เป็นพระอัยยิกา (ย่า) ของ ปรีกษีต พระองค์เป็นพระธิดาของ วาสุเทพ กับพระนางโรหินี ชายาคนแรกของวาสุเทพ พระองค์เป็นที่รู้จักในฐานะ วีรสตรี และ วีรปัตนิ (ชายาผู้กล้าหาญ) และ วีรมาตา (แม่ผู้กล้าหาญ) เนื่องจากความสัมพันธ์ของเธอกับพระกฤษณะ, อรชุนและ อภิมันยุ ตามลำดับ สุภัทราเป็นหนึ่งในสามเทพที่บูชาในวัดจากันนาถที่ ปุรี คู่กับ พระกฤษณะ (ในฐานะ จากันนาถา) และ พระพลราม (หรือ พลภัทร)
ตำนาน.
การวิวาห์.
จากมหากาพย์ "มหาภารตะ" ของฤๅษีวยาสเล่าว่า เมื่อ อรชุน ต้องเดินป่าเพื่อ แสวงบุญ อรชุนนั้นกลับมีข้อขัดแย้งกับ พี่น้องปาณฑพ เกี่ยวกับเวลาที่จะอยู่ร่วมกับ พระนางเทราปตี เขาได้เดินทางไปเมือง ทวารกา เพื่อไปพบกับ พระกฤษณะ เขาใช้เวลากับพระกฤษณะ ต่อมาเขาเข้าร่วมเทศกาลที่จัดขึ้นที่ภูเขาไรวตะข้างพระกฤษณะ ผู้หญิงชาวยาทพคนอื่น ๆ รวมทั้งองค์หญิงสุภัทราก็มาดูงานนี้เช่นกัน เมื่อได้เห็นเจ้าหญิงสุภัทรา อรชุนตกหลุมรักของเธอและปรารถนาที่จะแต่งงานกับเธอ อรชุนพบกับกฤษณะในเวลากลางคืนเพื่อขอคบหาเจ้าหญิงสุพัตรา และสิ่งที่เขาควรทำ พระกฤษณะแนะนำให้อรชุนลักพาตัวองค์หญิงสุภัทราไป โดยระบุว่า "ในกรณีของกษัตริย์ที่กล้าหาญ การลักพาตัวแบบบังคับจะได้รับการยกย่อง" ดังนั้น อรชุนจึงตกลงที่จะลักพาตัวและหนีไปกับองค์หญิงสุภัทรา โดยในคัมภีร์มหาภารตะไม่ได้เล่าถึงความเห็นเกี่ยวกับความยินยอมขององค์หญิงสุภัทรา
ภายหลังใน "ภควัตปุรณะ" บรรยายว่า พระพลราม ทรงเลือก ทุรโยธน์ เป็นเจ้าบ่าวให้วิวาห์กับสุภัทรา โดยที่นางไม่ได้ยินยอมพร้อมใจ หลังจากได้ข่าวการลักพาตัวขององค์หญิงสุภัทรา พระพลรามจึงตัดสินใจทำสงครามกับอรชุน พระกฤษณะจึงตัดสินใจว่าเขาจะเป็นคนขับรถศึกให้กับอรชุน อรชุนดำเนินการลักพาตัวองค์หญิงสุภัทรา โดยมีพระกฤษณะช่วยเหลือ หลังจากได้ข่าวว่าอรชุนลักพาตัวองค์หญิงสุภัทรา และเห็นองค์หญิงสุภัทรา ถูกเก็บไว้บนรถม้า พระพลราม และ ยาทพ คนอื่น ๆ ก็โกรธและตัดสินใจที่จะไล่ตามอรชุนเพื่อช่วยองค์หญิงสุภัทรา หลังจากกฤษณะพาหนีสำเร็จก็เสด็จกลับมาก็ได้ห้ามปรามพวกเขา ในที่สุดพระพลรามก็ยินยอมและจัดพิธีสยุมพรให้องค์หญิงสุภัทรากับอรชุนในทวารกา
ดูเพิ่ม.
 <ns>10</ns>
 <id>311477</id>
 <redirect title="แม่แบบ:คอมมอนส์-หมวดหมู่" />
 <revision>
 <id>4294190</id>
 <parentid>2467571</parentid>
 <timestamp>2012-09-23T09:50:13Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Octahedron80</username>
 <id>1803</id>
 </contributor>
 <comment>เปลี่ยนทางไปที่ </comment>
 <origin>4294190</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>