pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
พระอินทมิตรา

พระอินทมิตรา หรือพระนามเดิมว่า นางเกสร เป็นพระขนิษฐาร่วมพระชนก และพระมเหสีในพระอินทราชา (เอกสารไทยเรียก เจ้าพระยาแพรก หรือ แกรก) ต่อมาได้เป็นพระมเหสีฝ่ายซ้ายในเจ้าพระยาญาติ และเป็นพระญาติวงศ์ของท่านแม่นางศรีเสงี่ยม เจ้านายจากอโยธยาที่ประทับในเมืองพระนคร หลังสมเด็จพระราเมศวรเข้ายึดครองเมืองดังกล่าว ซึ่งเป็นพระมเหสีฝ่ายซ้ายด้วยกัน และเป็นญาติของพญาศรีราชเดโชไทยทั้งคู่
เจ้าพระยาญาติลอบสังหารพระอินทราชา ขึ้นปกครองเมืองพระนครเอง และได้แต่งตั้งให้นางเกสร พระมเหสีในพระอินทราชา เป็นบาทบริจาริกาในพระองค์ ก่อนสถาปนายกขึ้นเป็นพระมเหสีฝ่ายซ้ายในเวลาต่อมา ดังปรากฏเนื้อหาใน "พงศาวดารเขมรฉบับนักองค์เอง" ความว่า "...ครั้นอยู่มาปีหนึ่งพญาคามยาตแต่งกลอุบาย เอาดาบใส่ในยแงสุราผนึกปลอมเข้าไปกับของทั้งปวง เข้าไปถวายพระอินทราชา ๆ ให้เปิดแงออก ผู้ซึ่งเอาของมาถวายนั้นก็ชักเอาดาบในแงเข้าฟันพระอินทราชาตาย จับพระมเหษีย์หนึ่งพระสนมหนึ่ง พญาคามยาตได้เสวยราชณะเมืองพระนครหลวง..." และกล่าวอีกว่า "...ยกพระสนมไทยชื่อนางเกสร เปนพระมเหษีฝ่ายซ้าย ทรงพระนามพระอินทมิตรา แลพระอินทมิตรานี้ เปนน้องร่วมพระราชบิดากับพระอินทราชา..." และในพงศาวดารยังระบุอีกว่า พระอินทมิตรามีศักดิ์เป็นพระอัยยิกาของเจ้าพระยาธรรมราชา 
พระอินทมิตรามีพระชนม์ชีพผ่านมาหลายรัชกาล และมีบทบาทสำคัญในการปราบดาภิเษกของเจ้าพระยาธรรมราชา ซึ่งเป็นพระราชโอรสเลี้ยงและมีศักดิ์เป็นพระราชนัดดา โดยพระองค์ทรงรับรู้มาว่าพระศรีสุริโยไทยราชา (หรือ สมเด็จพระศรีโสไทย) ที่เพิ่งเสวยราชสมบัตินั้น ไม่ไว้วางพระราชหฤทัยในเจ้าพระยาธรรมราชาจึงมีแผนลอบปลงพระชนม์ พระอินทมิตราจึงลอบนำความไปกราบบังคมทูล หลังจากนั้นทั้งฝ่ายสมเด็จพระศรีโสไทยและฝ่ายเจ้าพระยาธรรมราชาได้ซ่องสุมผู้คนและสู้รบกันในเวลาต่อมา
หย่งเล่อ

หย่งเล่อ  เป็นนามศักราชของจักรพรรดิหย่งเล่อ จักรพรรดิองค์ที่ 3 แห่งราชวงศ์หมิง ในศักราชหย่งเล่อ ราชวงศ์หมิงมีอำนาจและเจริญรุ่งเรือง และเศรษฐกิจก็พัฒนาอย่างต่อเนื่อง เป็นที่รู้จักในประวัติศาสตร์ว่าเป็น "ยุครุ่งเรืองของหย่งเล่อ"
เดิมทีจักรพรรดิหย่งเล่อได้รับการสถาปนาเป็น เหยียนหวัง (燕王) ในปี ค.ศ. 1402 (เจี้ยนเหวินที่ 4) พระองค์ยึดราชบัลลังก์ในการกบฏจิงหนานและเปลี่ยนศักราช "เจี้ยนเหวินที่ 4" เป็นศักราช "หงอู่ที่ 35" ในขั้นต้น เดิมทีนามศักราชใหม่ของพระองค์ถูกวางแผนว่าจะใช้ชื่อ "หย่งชิ่ง" แต่ภายหลังนามศักราชได้เปลี่ยนเป็น "หย่งเล่อ"
วันที่ 7 กันยายน ค.ศ. 1424 (หย่งเล่อที่ 22 วันที่ 15 เดือน 8) จักรพรรดิหงซี พระราชโอรสองค์โตของจักรพรรดิหย่งเล่อสืบราชบัลลังก์ต่อจากพระราชบิดาและใช้นามศักราชหย่งเล่อต่อไป และเปลี่ยนศักราชเป็นหงซีในปีต่อมา
การเลือกตั้งทั่วไปในกัมพูชา พ.ศ. 2566

การเลือกตั้งทั่วไปในกัมพูชา พ.ศ. 2566 เป็นการเลือกตั้งครั้งที่ 7 ในกัมพูชาที่จะจัดขึ้นในวันอาทิตย์ที่ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2566 เพื่อเลือกตั้งสมาชิกรัฐสภากัมพูชา ปัจจุบันพรรคประชาชนกัมพูชาครองที่นั่งทั้งหมดในรัฐสภา และนายกรัฐมนตรีฮุน เซน ขอดำรงตำแหน่งอีก 5 ปี
เบื้องหลัง.
ฮุน เซน เป็นนายกรัฐมนตรีของกัมพูชาตั้งแต่เดือนมกราคม พ.ศ. 2528 (รักษาการแทนตั้งแต่เดือนธันวาคม พ.ศ. 2527) นับตั้งแต่รัฐประหาร พ.ศ. 2540 เป็นต้นมา เขาก็รวมอำนาจเข้าสู่การปกครองแบบเผด็จการ กลายเป็นระบบรัฐพรรคการเมืองเดียวโดยพฤตินัยใน พ.ศ. 2561 หลังจากศาลฎีกาของกัมพูชายุบพรรคฝ่ายค้านที่ใหญ่ที่สุดคือพรรคสงเคราะห์ชาติ ที่นำโดยสม รังสี และกึม สุขา
ฮุน เซนได้รับการรับรองให้เป็นผู้สมัครชิงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีของพรรคประชาชนกัมพูชาในการเลือกตั้งครั้งนี้ ในการประชุมพรรคครั้งที่ 43 คณะกรรมการกลางของพรรคยังมีมติเป็นเอกฉันท์ให้ฮุน มาเนต บุตรชายของฮุน เซน เป็นผู้สมัครชิงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีของพรรคในอนาคตต่อจากเขา ฮุน เซน ให้คำมั่นต่อสาธารณชนว่าจะอยู่ต่อไปจนถึงหลังการเลือกตั้งทั่วไปในปี 2571 แม้ว่าจะมีการเปลี่ยนผ่านอำนาจไปยังลูกชายของเขาก็ตาม
เรือฟริเกตชุดเรือหลวงนเรศวร

เรือฟริเกตชุด"เรือหลวงนเรศวร"  เป็นเรือรบรุ่นปรับปรุงขนาดจากเรือฟริเกต แบบ 053 ของประเทศจีน ที่สร้างโดยประเทศจีน สำหรับใช้งานโดยกองทัพเรือไทย
การออกแบบ.
เรือฟริเกตชุด"เรือหลวงนเรศวร" เป็นเรือรบชุดที่ออกแบบร่วมกันระหว่างกองทัพเรือไทยและจีน โดยปรับปรุงจากแบบเรือฟรีเกตแบบ 053 แบบย่อย 053H2 ซึ่งเป็นเรือฟรีเกตชั้นเจียงฮู 3 (Jianghu III-class) ของกองทัพเรือจีน ดำเนินการต่อโดย อู่ต่อเรือไชน่าสเตตท์ ในเซี่ยงไฮ้ และติดตั้งระบบอาวุธจากประเทศตะวันตก ซึ่งการต่อในประเทศจีนในขณะนั้นมีมูลค่าต่อลำเพียงลำละ 2 พันล้านบาท หากเทียบกับเรือฟริเกตที่ต่อจากประเทศตะวันตกซึ่งราคาลำละ 8 พันล้านบาทในขณะนั้น แต่หลังจากต่อเรือเสร็จ เรือชุดนี้ประสบปัญหาคุณภาพของเนื้องานที่ไม่เป็นที่ประทับใจของกองทัพเรือ หลังจากรับมอบจึงต้องดำเนินการปรับปรุงแก้ไขปัญหาต่าง ๆ ของตัวเรือเป็นจำนวนมาก ซึ่งรวมถึงระบบสายไฟต่าง ๆ ภายในเรือ และติดตั้งระบบใหม่เองเกือบทั้งหมด และส่งผลกระทบมาจนถึงปัจจุบันในด้านการซ่อมบำรุง
เรือฟริเกตชุด"เรือหลวงนเรศวร" ลำแรกคือเรือหลวง"นเรศวร" ต่อเรือ ณ อู่จงหัว เมืองเซี่ยงไฮ้ ประเทศจีน วางกระดูกงูในปี พ.ศ. 2534 ปล่อยเรือลงน้ำในเดือน กรกฎาคม พ.ศ. 2536 และเข้าประจำการในกองทัพเรือเมื่อวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2537 และลำต่อมาคือเรือหลวง"ตากสิน" ต่อเรือ ณ อู่จงหัว เมืองเซี่ยงไฮ้ ประเทศจีน วางกระดูกงูในปี พ.ศ. 2534 ปล่อยเรือลงน้ำในปี พ.ศ. 2536 และเข้าประจำการในกองทัพเรือเมื่อวันที่ 28 กันยายน พ.ศ. 2538 โดยมีการติดอาวุธและระบบเดินเรือ ระบบอำนวยการรบเบื้องต้นมาให้ ทำความเร็วสูงสุดมากกว่า 32 นอต ความเร็วมัธยัสถ์ 18 นอต มีรัศมีทำการ 4,000 ไมล์ทะเล (ที่ความเร็วมัธยัสถ์) ระวางขับน้ำปกติ 2,800 ตัน ระวางขับน้ำเต็มที่ 2,985 ตัน ความยาวตลอดลำตัวเรือ 120.5 เมตร ความยาวที่แนวระดับน้ำ 112.50 เมตร ความกว้างสูงสุด 13.70 เมตร ความกว้างที่แนวระดับน้ำ 12.98 เมตร ตัวเรือกินน้ำลึกเฉลี่ย 3.783 เมตร (บริเวณหัวเรือ 3.4 เมตร ท้ายเรือ 3.9 เมตร) กินน้ำลึกสูงสุดประมาณ 6 เมตร ท้ายเรือมีอุปกรณ์สนับสนุนคือดาดฟ้าบิน สำหรับเฮลิคอปเตอร์แบบ ซูเปอร์ลิงซ์ 300 พร้อมกับโรงเก็บ
การเพิ่มประสิทธิภาพ.
เมื่อวันที่ 3 มิถุนายน พ.ศ. 2554 ซ้าบได้ประกาศว่าได้รับสัญญาจ้างในการปรับปรุงเรือฟริเกตชุดเรือหลวงนเรศวร 2 ลำ ในส่วนของระบบอำนวยการรบ 9LV MK4 ของซ้าบ, Sea Giraffe AMB, เรดาร์ควบคุมการยิง CEROS 200, ระบบอิเล็กโทรออพติก EOS 500 และระบบในการเชื่อมโยงข้อมูลการสื่อสารกับเครื่องบินตรวจการณ์ Erieye ของกองทัพอากาศ
ในส่วนของกองทัพเรือ ได้วางแผนในการเพิ่มประสิทธิภาพและปรับปรุงขีดความสามารถเรือฟริเกตชุดเรือหลวงนเรศวรให้สามารถปฏิบัติการได้ 3 มิติ คือผิวน้ำ ใต้น้ำ และทางอากาศ ได้อย่างสมบูรณ์ขึ้น แบ่งออกเป็น 3 ระยะ คือ ระยะที่ 1 ระหว่างปี พ.ศ. 2554–2557 ระยะที่ 2 ระหว่างปี พ.ศ. 2555–2557 ระยะที่ 3 ระหว่างปี 2556–2558 โดยส่วนหนึ่งในการปรับปรุงมีการจัดซื้อระบบอำนวยการรบ และการจัดซื้อระบบอาวุธปล่อยนำวิถีแบบพื้นสู่อากาศ รวมไปถึงการปรับปรุงระบบเชื่อมโยงข้อมูลเข้ากับกองทัพอากาศในส่วนของเครื่องบินยาส 39 และเครื่องบินตรวจการณ์ Erieye
ภารกิจ.
เรือฟริเกตชุด"เรือหลวงนเรศวร" ถือเป็นเรือฟริเกตชุดที่มีสมรรถนะสูงที่สุดชุดหนึ่งของกองทัพเรือไทย ปัจจุบันประจำการอยู่กองเรือฟริเกตที่ 2 กองเรือยุทธการ ที่มีศักยภาพในการยิงขีปนาวุธปล่อยแบบนำวิถีรูปแบบต่าง ๆ ที่ทันสมัยได้อย่างแม่นยำ
ไชยา สุดใจดี

ไชยา สุดใจดี เป็นอดีตนักแสดงชายชาวไทย 
ประวัติ.
ไชยา (มีชื่อเล่นว่า "ยา") เกิดที่ ตำบลดอนมะสังข์ อำเภอเมือง จังหวัดสุพรรณบุรี, เป็นอดีตนักแสดงประกอบในละครโทรทัศน์หลายเรื่อง บทบาทส่วนใหญ่ที่ได้รับมักจะแสดงเป็นบทผู้ร้ายหรือลูกน้องตัวโกง โดยมีผลงานละครซึ่งเป็นที่รู้จักคือบทของ หมู่เมฆ จากละครเรื่องอังกอร์ ปี 2543 ออกอากาศทาง "ช่อง 7" อีกทั้งส่วนตัวเขามีศักดิ์เป็นเครือญาติของ เสือใบ มหาโจรชื่อดังในอดีต (อ้างอิงจากบทสัมภาษณ์ของรายการตีสิบ เมื่อปีพ.ศ.2541 ตอน ตำนานเสือใบ) นอกจากเป็นนักแสดงแล้วยังมีความชื่นชอบในเรื่อง พระเครื่อง และเลี้ยงไก่ชน, ไชยา รับงานแสดงอยู่เพียงไม่กี่ปี เขาตัดสินใจออกจากวงการบันเทิงด้วยเหตุผลบางประการ
อัตสึชิ คิซาอิจิ

อัตสึชิ คิซาอิจิ (23 กุมภาพันธ์ 1972 -) เป็นนักพากย์และผู้บรรยายชายชาวญี่ปุ่น เกิดที่เขตมินาโตะ โตเกียว สังกัดอาโอนิโปรดักชัน ส่วนสูง 168 ซม.
ซินแคลร์ ลูวิส

แฮร์รี ซินแคลร์ ลูวิส (Harry Sinclair Lewis; 7 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1885 – 10 มกราคม ค.ศ. 1951) เป็นนักเขียนและนักเขียนบทชาวอเมริกัน โดยในปี 1930 ลูวิสถือเป็นนักเขียนจากสหรัฐคนแรก (รวมถึงในทวีปอเมริกาคนแรก) ที่ได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรม ลูวิสได้เขียนนิยายที่มีชื่อเสียงหกเรื่อง คือเรื่อง "Main Street" (1920), "Babbitt" (1922), "Arrowsmith" (1925), "Elmer Gantry" (1927), "Dodsworth" (1929) และ "It Can't Happen Here" (1935)
ผลงานของเขาได้วิพากษ์เรื่องระบบทุนนิยมอเมริกันและลัทธิวัตถุนิยมในช่วงระหว่างสงคราม
ซูโซโนะ

ซูโซโนะ  เป็นนครที่ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของจังหวัดชิซูโอกะ ประเทศญี่ปุ่น มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น ข้อมูลเมื่อ ค.ศ. 2023 (2023)[ [update]] มีจำนวนประชากรประมาณ 49,197 คน และมีความหนาแน่นของประชากร 356 คนต่อตารางกิโลเมตร
ภูมิศาสตร์.
ซูโซโนะตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของจังหวัดชิซูโอกะ ประเทศญี่ปุ่น บริเวณเชิงเขาของภูเขาฟูจิ ภูเขาอาชิตากะ และภูเขาฮาโกเนะ
ภูมิอากาศ.
ซูโซโนะมีสภาพภูมิอากาศที่มีลักษณะคือ มีฤดูร้อนที่ร้อนและชื้น และฤดูหนาวที่ไม่หนาวจัด (การแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน "Cfa") อุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปีในซูโซโนะอยู่ที่ 13.8 °C ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยทั้งปีอยู่ที่ 1,916 มิลลิเมตร โดยเดือนกันยายนเป็นเดือนที่ฝนตกชุกที่สุด อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ยจะอยู่ในเดือนสิงหาคมที่ประมาณ 25.0 °C และต่ำสุดในเดือนมกราคมที่ประมาณ 3.3 °C
ประชากร.
ตามข้อมูลการสำรวจสำมะโนประชากรของญี่ปุ่น จำนวนประชากรของซูโซโนะเพิ่มขึ้นในช่วง 70 ปีที่ผ่านมา
ประวัติศาสตร์.
ในช่วงยุคเอโดะ พื้นที่แห่งนี้อยู่ภายใต้การควบคุมโดยตรงของรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะ หลังจากการฟื้นฟูเมจิ เมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1889 ได้เปิดทำการสถานีรถไฟในใจกลางเขตชนบทของอำเภอซุนโต ในชื่อ "สถานีรถไฟซาโนะ" ซึ่งต่อมาได้กลายเป็นสถานีหนึ่งบนทางรถไฟสายหลักโทไกโดที่เชื่อมต่อโตเกียวกับชิซูโอกะ เมื่อมีการประกาศใช้ระบบเทศบาลในปีเดียวกัน พื้นที่แห่งนี้ได้แบ่งการปกครองออกเป็น 24 หมู่บ้าน สถานีซาโนะได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น "สถานีรถไฟซูโซโนะ" เมื่อ ค.ศ. 1915 เมืองซูโซโนะจัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 4 เมษายน ค.ศ. 1952 โดยการควบรวมหมู่บ้านโคอิซูมิและหมู่บ้านอิซูมิ วันที่ 30 กันยายน ค.ศ. 1956 หมู่บ้านฟูการะได้รวมเข้ากับเมืองซูโซโนะ และวันที่ 1 กันยายน ค.ศ. 1957 หมู่บ้านโทมิโอกะและะหมู่บ้านซูยามะก็รวมเข้ากับเมืองซูโซโนะเช่นกัน เมืองซูโซโนะได้รับการยกฐานะเป็นนครเมื่อวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1971 สัญลักษณ์บนธงประจำเทศบาลนครแสดงถึงการรวมกันของห้าหมู่บ้านเดิม
การเมืองการปกครอง.
ซูโซโนะมีการปกครองแบบนายกเทศมนตรี–สภา โดยมีนายกเทศมนตรีที่มาจากการเลือกตั้งโดยตรง และสภานิติบัญญัติของนครซึ่งเป็นระบบสภาเดียวที่มีสมาชิก 19 คน
เศรษฐกิจ.
ซูโซโนะมีระบบเศรษฐกิจแบบผสม ในด้านอุตสาหกรรม มีโรงงานผลิตรถยนต์หรือชิ้นส่วนยานยนต์หลายแห่ง เช่น โรงงานของโตโยต้า มอเตอร์ คอร์ปอเรชัน และอีกหนึ่งแห่งของคันโตออโตเวิร์กส ซึ่งเป็นบริษัทในเครือโตโยต้า นอกจากนี้ มิตซูบิชิอะลูมิเนียมคอร์ปอเรชัน และแคนนอน ก็มีโรงงานตั้งอยู่ในซูโซโนะเช่นเดียวกัน เมื่อเดือนเมษายน ค.ศ. 2007 ยาซากิคอร์ปอเรชัน บริษัทผู้ผลิตชิ้นส่วนยานยนต์ ได้ย้ายที่ตั้งสำนักงานใหญ่จากโยโกฮามะมายังซูโซโนะ
ผลผลิตทางการเกษตร ได้แก่ สตรอว์เบอร์รี หน่อไม้ และเนื้อหมู
โตโยต้าได้เริ่มสร้างเมืองอัจฉริยะ Woven City ในซูโซโนะเมื่อ ค.ศ. 2021
การศึกษา.
ซูโซโนะมีโรงเรียนที่สังกัดเทศบาลนคร ได้แก่ โรงเรียนประถม 8 แห่ง และโรงเรีนมัธยมต้น 5 แห่ง มีโรงเรียนที่สังกัดคณะกรรมการการศึกษาจังหวัดชิซูโอกะ 1 แห่ง คือ โรงเรียนมัธยมปลายซูโซโนะ นอกจากนี้ยังมีโรงเรียนมัธยมเอกชน 1 แห่ง (รวมมัธยมต้นและมัธยมปลาย)
แมคอินทอชคลาสสิก

แมคอินทอชคลาสสิก  เป็นคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคลที่ออกแบบ ผลิต และจัดจำหน่ายโดยแอปเปิลคอมพิวเตอร์ จำหน่ายตั้งแต่เดือนตุลาคม 1990 จนถึงเดือนกันยายน 1992 แมคอินทอชคลาสสิกเป็นคอมพิวเตอร์แมคอินทอชรุ่นแรกที่มีราคาจำหน่ายต่ำกว่า 1,000 ดอลลาร์สหรัฐ
การผลิตรุ่นคลาสสิกเป็นการต่อยอดจากความสำเร็จในรุ่นแมคอินทอช 128 เค จากนั้นเป็นแมคอินทอชพลัส และท้ายสุดคือแมคอินทอชเอสอี ข้อกำหนดคุณลักษณะระบบของรุ่นคลาสสิกนั้นคล้ายกับรุ่นก่อน มีจอแสดงผลแบบซีอาร์ทีขาวดำขนาด ความละเอียด 512 × 342#เปลี่ยนทาง พิกเซล และจำกัดความจำที่ 4#เปลี่ยนทาง เมกะไบต์ (MB) เท่ากับคอมพิวเตอร์แมคอินทอชรุ่นเก่าการตัดสินใจขอแอปเปิลที่จะไม่อัปเดตรุ่นคลาสสิกด้วยเทคโนโลยีที่ใหม่กว่า เช่น ซีพียูรุ่นใหม่ ความจุแรมที่สูงขึ้น หรือหน้าจอแสดงผลแบบสี ส่งผลให้นักวิจารณ์อย่าง "แม็คเวิลด์" ที่อธิบายว่า "ไม่มีอะไรน่าภูมิใจนอกเหนือจากราคาที่ถูกเท่านั้น" และ "ไม่มีความพิเศษ" อย่างไรก็ตาม การตัดสินใจนี้ทำให้รุ่นคลาสสิกสามารถเข้ากันได้กับฐานซอฟต์แวร์ที่ดีในตอนนั้นของแมค และทำให้ขายได้ในราคาที่ถูกลงตามที่วางแผนไว้ นอกจากนี้ รุ่นคลาสสิกมีการพัฒนาขึ้นเทียบกับแมคอินทอชพลัสที่เป็นเครื่องแมครุ่นต่ำของแอปเปิล โดยมีความเร็วสูงขึ้นถึง 25 เปอร์เซ็นต์ และมาพร้อมกับแอปเปิลซูเปอร์ไดรฟ์ ช่องใส่ฟลอปปีดิสก์มาตรฐาน ขนาด ไม่เหมือนกับแมคอินทอชเอสอี/30 และเครื่องแมคแบบกะทัดรัดอื่น ๆ ก่อนหน้านี้ ที่มีช่องประมวลผลโดยตรง (Processor Direct Slot) ภายใน แต่รุ่นคลาสสิกมีช่องเสริมหน่วยความจำ/เอฟพียูแทน
รุ่นคลาสสิกเป็นการปรับเปลี่ยนแบบจากแมคอินทอช 128 เค ของเจอร์รี แมน็อก และเทอร์รี โอยามะเมื่อปี 1984 ซึ่งเป็นแบบเดียวกับแมคอินทอชเอสสี ก่อนหน้านี้แอปเปิลได้วางจำหน่ายแบบสองรุ่น ด้วยราคาและความพร้อมของซอฟต์แวร์การศึกษา ทำให้รุ่นคลาสสิกเป็นที่นิยมในสถาบันการศึกษา ซึ่งขายพร้อมกับแมคอินทอชคลาสสิก 2 ที่มีประสิทธิภาพมากกว่าเมื่อปี 1991 จนกระทั่งถูกยกเลิกจำหน่ายในปีถัดไป
อำเภอสึกูบะ

อำเภอสึกูบะ  เป็นอดีตอำเภอที่ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของจังหวัดอิบารากิ (หรือแคว้นฮิตาจิเดิม) ประเทศญี่ปุ่น
ในเวลาที่อำเภอสึกูบะมีขนาดพื้นที่กว้างขวางที่สุด หากเทียบกับพื้นที่ในปัจจุบันจะครอบคลุมเทศบาลนครหลายแห่ง ได้แก่ โจโซ, ชิมตสึมะ, โทริเดะ, สึจิอูระ, สึกูบะ และสึกูบะมิไร
เมื่อมีการประกาศใช้ระบบเทศบาล ค.ศ. 1889 ได้มีการจัดตั้งที่ว่าการอำเภอสึกูบะที่เมืองยาตาเบะ  ทำให้ยาตาเบะกลายเป็นศูนย์กลางทางการปกครองและทางวัฒนธรรมของอำเภอ ซึ่งปัจจุบันเมืองยาตาเบะเป็นส่วนหนึ่งของนครสึกูบะ
ก่อนที่อำเภอสึกูบะจะถูกยุบ ประกอบด้วยเทศบาล 2 แห่ง ได้แก่ เมืองอินะ และหมู่บ้านยาวาระ จนกระทั่งวันที่ 27 มีนาคม ค.ศ. 2006 เมืองอินะและหมู่บ้านยาวาระได้ควบรวมเข้าด้วยกันเพื่อจัดตั้งเป็นนครสึกูบะมิไร เป็นผลให้อำเภอสึกูบะถูกยุบลง
เรชัต อาเมตอฟ

เรชัต เมดาโตลู อาเมตอฟ (24 มกราคม พ.ศ. 2518 – 15 มีนาคม พ.ศ. 2557) เป็นนักเคลื่อนไหวชาวตาตาร์ไครเมียที่ได้รับรางวัลวีรบุรุษแห่งยูเครนหลังเสียชีวิต เขาเป็นพลเรือนยูเครนคนแรกที่เสียชีวิตจากสงครามรัสเซีย–ยูเครน
การลักพาตัวและการเสียชีวิต.
ในวันที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2557 เรชัตเริ่มการประท้วงอย่างโดดเดี่ยวและสันติเพื่อต่อต้านการยึดครองไครเมียโดยกองทัพรัสเซีย ระหว่างที่เขายืนประท้วงหน้าอาคารที่ทำการรัฐบาลไครเมียในเมืองซิมแฟรอปอลอยู่นั้น เขาถูกชายไม่ระบุตัวตนสามคนในเครื่องแบบสมาชิก "หน่วยป้องกันตนเองไครเมีย" (ซึ่งเป็นกองกำลังที่สนับสนุนรัสเซีย) ลักพาตัวขึ้นรถไป
ต่อมาเมื่อวันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2557 ตำรวจพบศพเรชัตในป่าแห่งหนึ่งใกล้หมู่บ้านแซมเลียนึชแนในเขตบีลอฮีสก์ ห่างจากเมืองซิมแฟรอปอลไปทางทิศตะวันออกประมาณ 60 กิโลเมตร ศพมีร่องรอยการถูกทรมาน ศีรษะและปากถูกมัดด้วยเทปกาว ดวงตาถูกควักออก ขาถูกล่าม และมีกุญแจมือตกอยู่ข้างศพ เรฟัต อาเมตอฟ พี่ชายของเรชัต ระบุว่าสาเหตุการเสียชีวิตของน้องชายมาจากบาดแผลที่ถูกมีดหรือวัตถุปลายแหลมแทงเข้าที่ดวงตา ทุกวันนี้คดีฆาตกรรมเรชัตยังไม่ได้รับการคลี่คลาย
ร่างของเรชัตได้รับการฝังเมื่อวันที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2557 ที่สุสานมุสลิมอับดัลแห่งซิมแฟรอปอล เขากับซารีนาผู้เป็นภรรยามีลูกด้วยกันสามคน
ประเทศคอสตาริกาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024

ประเทศคอสตาริกา มีกำหนดจะแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 ที่ปารีส ตั้งแต่วันที่ 26 กรกฎาคม ถึง 11 สิงหาคม พ.ศ. 2567 นับเป็นการปรากฏตัวครั้งที่ 17 ของประเทศในโอลิมปิกฤดูร้อน นับตั้งแต่เปิดตัวในโอลิมปิกฤดูร้อน 1936
นักกีฬา.
รายการต่อไปนี้เป็นจำนวนผู้เข้าแข่งขันในครั้งนี้
โต้คลื่น.
ผลการแข่งขันดังนี้
คาอิ

คาอิ (; โรมาจิ: "Kai") เป็นคำในภาษาญี่ปุ่นที่หมายถึงคุณค่าหรือความหมายในการทำอะไรบางอย่างโดยใช้ความพยายามหรือคาดหวังไว้
คำนี้ยังใช้เป็นชื่อสถานที่ และชื่อหรือนามสกุลคนญี่ปุ่นด้วย
ชื่อหรือนามสกุลของบุคคล.
คาอิ เป็นนามสกุลหนึ่งของคนญี่ปุ่น พบมากในจังหวัดมิยาซากิ
ชาคริต บุญสิงห์

ชาคริต บุญสิงห์ ชื่อเล่น โอ๊ต (เกิดเมื่อวันที่ 5 ตุลาคม 2539) เป็นนักแสดงและนายแบบชาวไทยสังกัดช่อง 7 เอชดีเกิดที่จังหวัดนครศรีธรรมราชเริ่มเข้าสู่ในวงการบันเทิงจากการเป็นนายแบบและถ่ายโฆษณาต่าง ๆ ปัจจุบันเป็นนักแสดงในสังกัดช่อง 7 เอชดีมีผลงานละครเรื่องแรกละคร "ตุ๊กตา" รับบทเป็น "ตัสสา" แสดงคู่กับ จาด้า อินโตร์เร เมื่อในปี พ.ศ. 2564 และการพลิกบทบาทร้ายครั้งแรกในละครเรื่อง "คทาสิงห์" จากนั้นมีผลงานละครหลายๆเรื่องเป็นต้น
ประวัติ.
ชาคริต เกิดเมื่อวันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2539 เป็นนักแสดงและนายแบบชาวไทยเกิดที่จังหวัดนครศรีธรรมราช สำเร็จการศึกษา คณะบริหารธุรกิจ จากมหาวิทยาลัยกรุงเทพ
วงการบันเทิง.
ชาคริต เริ่มเข้าสู่ในวงการบันเทิงจากการเป็นนายแบบและถ่ายโฆษณาต่างๆปัจจุบันเป็นนักแสดงในสังกัดช่อง 7 เอชดีมีผลงานละครเรื่องแรกละคร "ตุ๊กตา" รับบทเป็น "ตัสสา" แสดงคู่กับ จาด้า อินโตร์เร เมื่อในปี พ.ศ. 2564 และการพลิกบทบาทร้ายครั้งแรกในละครเรื่อง "คทาสิงห์" จากนั้นมีผลงานละครหลายๆเรื่องเป็นต้น
ในปี พ.ศ. 2565 ชาคริต มีผลงานละครรีเมคยอดนิยมเรื่อง "หงส์ฟ้า" ละครรีเมคใน ปี พ.ศ. 2553 และเป็นพระเอกละครก่อนข่าวเรื่องแรก นำแสดงโดย ธนพล นิ่มทัยสุข, อุษามณี ไวทยานนท์ รับบทเป็น "มานพ" แสดงคู่กับ ณัฐชา รัตน์ชยางคานนท์ ในช่วงออกอากาศได้รับกระแสตอบรับที่ดีในขณะช่วงเวลาออกอากาศประจำเดือน กรกฎาคม เรตติ้งตอนจบสูงสุด 6.6 ซึ่งเป็นละครรีเมคแจ้งเกิดและประสบความสำเร็จเป็นต้น และผลงานละครเรื่อง "สัจจะในชุมโจร" (เสือสั่งฟ้า 3) รับบทเป็น "ร.ต.ท. นที" กลับมารับบทร้ายอีกครั้ง เป็นละครแอ็คชั่น, แฟนตาซี แสดงร่วมกับ อรรคพันธ์ นะมาตร์, เฌอมาวีร์ สุวรรณภาณุโชค, และ เคลลี่ ธนะพัฒน์ และนักแสดงร่วมอีกคับคั่งทำให้ละครได้รับการตอบรับที่ดีในขณะช่วงเวลาออกอากาศตอนจบเรตติ้งอยู่ที่ 5.3
ในปี พ.ศ. 2566 ชาคริต มีผลงานละครเรื่อง "แคนสองแผ่นดิน" ได้เป็นพระเอกหลังข่าวเรื่องแรก รับบทเป็น "เคน" แสดงคู่กับ พรชดา วราพชระ
หนังสือผู้วินิจฉัย

หนังสือผู้วินิจฉัย ("Sefer Shoftim") เป็นหนังสือเล่มที่ 7 ของคัมภีร์ฮีบรูและพันธสัญญาเก่าของศาสนาคริสต์ หนังสือนี้ครอบคลุมช่วงเวลาระหว่างการพิชิตที่ระบุในหนังสือโยชูวาถึงการจัดตั้งอาณาจักรในหนังสือซามูเอล ซึ่งผู้วินิจฉัยพระคัมภีร์ถือว่าเป็นช่วงที่มีผู้นำชั่วคราว เรื่องราวต่าง ๆ เป็นไปตามรูปแบบนี้: ผู้คนไม่ศรัทธาต่อพระยาห์เวห์ พระองค์จึงส่งตัวพวกเขาให้อยู่ภายใต้น้ำมือของศัตรู ผู้คนขออภัยโทษและวิงวอนขอความเมตตาพระยาห์เวห์ ซึ่งพระองค์ส่งมาในรูปของผู้นำหรือ ("ผู้วินิจฉัย" ดูเพิ่มที่ "โชเฟต") ผู้วินิจฉัยช่วยชาวอิสราเอลให้พ้นจากการกดขี่ และพวกเขาก็เจริญรุ่งเรือง แต่ภายหลังกลับปฏิเสธศรัทธาและเกิดเป็นวัฏจักรอีกครั้ง นักวิชาการถือว่าเรื่องราวหลายเรื่องในหนังสือผู้วินิจฉัยเป็นเรื่องที่เก่าแก่ที่สุดในประวัติศาสตร์เฉลยธรรมบัญญัติ โดยส่วนหลักมีอายุถึงศตวรรษที่ 8 ก่อนคริสต์ศักราช และเนื้อหาอย่างบทเพลงของเดโบราห์มีอายุนานกว่านั้น
เนื้อหา.
หนังสือผู้วินิจฉัยแบ่งเนื้อหาออกเป็นสามส่วนหลัก: อารัมภบทคู่ (บทที่ 1:1–3:6) เนื้อหาหลัก (3:7–16:31) และปัจฉิมบทคู่ (17–21)
องค์ประกอบ.
ไม่เป็นที่กระจ่างว่าผู้คนที่กล่าวถึงในหนังสือผู้วินิจฉัยมีตัวตนจริงหรือไม่
แจ็ก ไวต์

จอห์น แอนโทนี ไวต์ (สกุลเดิม กิลลิส; เกิด 9 กรกฎาคม ค.ศ. 1975) เป็นนักดนตรี นักร้อง นักแต่งเพลง และโปรดิวเซอร์เพลงชาวอเมริกัน รู้จักกันในฐานะนักร้องนำและมือกีตาร์ของวงดนตรีร็อกคู่ เดอะไวต์สไตรปส์ ไวต์ประสบความสำเร็จทางด้านเสียงวิจารณ์และได้รับความนิยมอย่างต่อเนื่อง เขาถือเป็นหนึ่งในกุญแจสำคัญของดนตรีการาจร็อกรีไววัลในคริสต์ทศวรรษ 2000 เขาได้รับรางวัลแกรมมี 12 ครั้ง และอัลบัมเดี่ยวทั้งสามอัลบัมของเขา สามารถขึ้นอันดับหนึ่งบนชาร์ต "บิลบอร์ด" ในปี 2010 "โรลลิงสโตน" ยังจัดให้เขาอยู่อันดับที่ 70 ในรายชื่อ "100 มือกีตาร์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาล" ส่วนการจัดอันดับของเดวิด ฟริคค์ ในรายชื่อเดียวกันเขาอยู่อันดับที่ 17 ในปี 2012 "เดอะนิวยอร์กไทมส์" เรียกเขาว่า "เป็นร็อกสตาร์ที่เจ๋ง ประหลาด และมีความสามารถที่สุดในยุคนี้"
หลังจากทำงานเสริมเป็นมือกลองให้กับวงดนตรีใต้ดินหลายวงในดีทรอยต์ ไวต์ได้ก่อตั้งวงดนตรีชื่อ เดอะไวต์สไตรปส์ ในปี 1997 กับเพื่อนร่วมท้องถิ่นในดีทรอยต์และเม็ก ไวต์ ภรรยาของเขาในขณะนั้น ต่อมาได้รับความก้าวหน้าทางอาชีพในอัลบัมชุดที่สาม "ไวต์บลัดเซลล์" (2001) มีซิงเกิลฮิตอย่าง "เฟลอินเลิฟวิธอะเกิร์ล" ซึ่งทำให้วงมีชื่อเสียงในระดับนานาชาติและยังเปิดโอกาสให้ไวต์ได้ร่วมงานกับศิลปินอื่น เช่น โลเรตตา ลินน์ และบ็อบ ดิลลัน ในปี 2005 เขาร่วมตั้งวงเดอะรัคคอนเทอส์กับเบรนดัน เบนสัน และในปี 2009 ร่วมตั้งวงเดอะเดดเวทเทอร์กับอลิสัน มอสฮาร์ต แห่งวงเดอะคิลส์ ต่อมาในปี 2008 ไวต์และอลิเชีย คีส์ ออกซิงเกิลร่วมกันชื่อ "อนาเธอร์เวย์ทูดาย" เป็นเพลงหลักประกอบภาพยนตร์ "007 พยัคฆ์ร้ายทวงแค้นระห่ำโลก" และเป็นเพลงร่วมขับร้องเพียงเพลงเดียวใน "เจมส์ บอนด์" นอกจากนี้ไวต์ยังออกสตูดิโออัลบัมเดี่ยวอีกสี่ชุด ซึ่งล้วนประสบความสำเร็จทั้งเสียงวิจารณ์และในเชิงพาณิชย์อย่างกว้างขวาง
วัดเขาแก้ว (จังหวัดตรัง)

วัดเขาแก้ว เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลนาเมืองเพชร อำเภอสิเกา จังหวัดตรัง โดยมีพระครูศรีรัตนาภิวุฒิ เป็นเจ้าอาวาส
วัดเขาแก้วตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2318 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2523 ในช่วงเทศกาลสงกรานต์ มีประเพณีการตักบาตรน้ำหอมที่เชื่อกันว่าทำให้มีชื่อเสียงหอมฟุ้งกระจาย มีความสุขสดชื่นตลอดปีและตลอดไป
วัดเขาแก้วมีฆ้องและระฆัง ฆ้องมีความสูง 6 เมตรกว้างประมาณ 5 เมตร น้ำหนัก 2,000 กิโลกรัม ใหญ่ที่สุดในภาคใต้ ตั้งห่างจากระฆังประมาณ 30 เมตร ระฆังยักษ์ความสูงเกือบ 8 เมตร น้ำหนักเกือบ 3,000 กิโลกรัม ซึ่งจัดสร้างพร้อมกันโดยใช้งบประมาณจากญาติโยมที่ร่วมกันบริจาคกว่า 800,000 บาท ด้านล่างของระฆังยักษ์
กุลฑีรา ยอดช่าง

กุลฑีรา ยอดช่าง (เกิด 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2549) ชื่อเล่น อันดา เป็นนักแสดงหญิงชาวไทย โด่งดังจากการรับบท “น้องเมย์“ จากละครเรื่อง พรพรหมอลเวง (2556) และบทบาท “บัวเกี๋ยง“ (วัยเด็ก) จากละครเรื่อง กลิ่นกาสะลอง (2562)
ประวัติและการศึกษา.
กุลฑีรา ยอดช่าง มีชื่อเล่นว่า อันดา เกิดเมื่อวันพฤหัสบดีที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2549 จบการศึกษาระดับชั้นประถมศึกษาจากโรงเรียนกรพิทักษ์ศึกษา ระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นจากโรงเรียนสารสาสน์วิเทศบางบอน ในหลักสูตร Intensive English Program ระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายจากโรงเรียนอัสสัมชัญธนบุรี และปัจจุบันได้เข้าศึกษาในระดับปริญญาตรีที่มหาวิทยาลัยกรุงเทพ รุ่นเดียวกับอ๊ะอาย กรณิศ เล้าสุบินประเสริฐ มีน้องสาว 1 คนชื่อ กวิสฎ์ศรา อัศวสันติชัย หรือน้องเอวา 
เข้าสู่วงการ.
กุลฑีราเข้าสู่วงการจากการถ่ายโฆษณา จากนั้นจึงได้แสดงละครเรื่องแรกคือเรื่องธาราหิมาลัย ในซีรีส์ชุด 4 หัวใจแห่งขุนเขา เมื่อปี พ.ศ. 2553 โดยรับบทเป็น ทิพย์ธารา หรือ น้ำ นางเอกของเรื่องในวัยเด็ก จากนั้นจึงเริ่มเป็นที่รู้จักจากการรับบท เมริน หรือ น้องเมย์ ในละครเรื่องพรพรหมอลเวง เมื่อปี พ.ศ. 2556 
จากนั้นจึงมีผลงานละครเรื่อยมาโดยส่วนใหญ่เป็นผลงานละครที่ออกกับทางช่อง 3 รวมถึงบทของ บัวเกี๋ยง ในวัยเด็กจากละครเรื่องกลิ่นกาสะลอง เมื่อปี พ.ศ. 2562 ปัจจุบันเป็นนักแสดงอิสระ
ซูกันมาเลเซีย

ซูกันมาเลเซีย หรือ มาเลเซียนเกมส์ (ชื่อย่อ: SUKMA) เป็นมหกรรมกีฬาระดับชาติที่จัดขึ้นทุก 2 ปี โดยมีนักกีฬาจาก 13 รัฐสมาชิกและดินแดนสหพันธรัฐของมาเลเซียเข้าร่วมแข่งขัน การแข่งขันอยู่ภายใต้การบริหารงานของสภากีฬาแห่งชาติมาเลเซีย สภากีฬาแห่งรัฐของรัฐสมาชิก สภาโอลิมปิกมาเลเซีย และสมาคมกีฬาแห่งชาติของการแข่งขันกีฬาแต่ละประเภท
ซูกันมาเลเซียครั้งแรกจัดขึ้นที่กัวลาลัมเปอร์ ระหว่างวันที่ 19 ถึง 26 เมษายน ค.ศ. 1986 มีผู้เข้าร่วมทั้งหมด 3,849 คนจาก 13 รัฐของมาเลเซีย, ดินแดนสหพันธรัฐกัวลาลัมเปอร์, สภากีฬามหาวิทยาลัยมาเลเซีย, สำนักงานตำรวจแห่งชาติมาเลเซีย และ นักกีฬากองทัพมาเลเซียเข้าร่วมแข่งขัน การแข่งขันครั้งที่สามจัดขึ้นที่รัฐซาราวักในปี ค.ศ. 1990 และเป็นการแข่งขันครั้งแรกที่จัดขึ้นในรัฐซาราวักและมาเลเซียตะวันออก
รัฐที่เข้าร่วมแข่งขัน.
รัฐและประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันในซูกันมาเลเซีย
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
ชนิดกีฬาที่แข่งขัน.
รายการด้านล่างนี้เป็นกีฬาที่แข่งขันในซูกันมาเลเซียทั้งหมดตั้งแต่ปี ค.ศ. 1986
กีฬาหลัก.
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
กีฬาทางเลือก.
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
รายชื่อของซูกันมาเลเซีย.
ทุกรัฐได้เป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันซูกันมาเลเซีย ยกเว้น รัฐกลันตัน (รัฐกลันตันจะเป็นเจ้าภาพจัดแข่งขันครั้งแรกในปี ค.ศ. 2028)
ฮิเดกัซ ฮิมารูยะ

ฮิเดกาซุ ฮิมารูยะ (#เปลี่ยนทาง เกิดวันที่ 8 พฤษภาคม ค.ศ. 1985) บางครั้งทับศัพท์เป็น ฮิเดกัซ ฮิมารูยะ (อักษรโรมัน: Hidekaz Himaruya) เป็นศิลปินมังงะชาวญี่ปุ่นจากโคริยามะ จังหวัดฟูกูชิมะ เขาอพยพไปสหรัฐเพื่อศึกษาที่โรงเรียนดีไซน์พาร์สันส์ แต่ลาออกกลางคัน ปัจจุบันอาศัยอยู่ในประเทศญี่ปุ่น และเป็นที่รู้จักจากการเขียนและวาดภาพซีรีส์เว็บมังงะ "พลังอักษะ เฮตาเลีย" ซึ่งมีการนำไปดัดแปลงเป็นมังงะและอนิเมะที่มี 7 ฤดูกาล
ฮิงาชิมัตสึยามะ

ฮิงาชิมัตสึยามะ  เป็นนครที่ตั้งอยู่ทางตอนกลางของจังหวัดไซตามะ ประเทศญี่ปุ่น มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น ข้อมูลเมื่อ ค.ศ. 2023 (2023)[ [update]] มีจำนวนประชากรประมาณ 92,030 คน และมีความหนาแน่นของประชากร 1,408 คนต่อตารางกิโลเมตร
ภูมิศาสตร์.
ฮิงาชิมัตสึยามะตั้งอยู่ที่ศูนย์กลางทางภูมิศาสตร์ของจังหวัดไซตามะ
ภูมิอากาศ.
ฮิงาชิมัตสึยามะมีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้นกึ่งเขตร้อน (เคิพเพิน "Cfa") มีลักษณะเฉพาะคือ ฤดูร้อนที่อบอุ่น และฤดูหนาวที่เย็นสบายโดยมีหิมะตกเล็กน้อยไปจนถึงไม่มีเลย อุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปีในฮิงาชิมัตสึยามะอยู่ที่ 14.5 °C ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยทั้งปีอยู่ที่ 1,351 มิลลิเมตร โดยเดือนกันยายนเป็นเดือนที่ฝนตกชุกที่สุด อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ยจะอยู่ในเดือนสิงหาคมที่ประมาณ 26.6 °C และต่ำสุดในเดือนมกราคมที่ประมาณ 3.6 °C
ประชากร.
ตามข้อมูลการสำรวจสำมะโนประชากรของญี่ปุ่น จำนวนประชากรของฮิงาชิมัตสึยามะ เริ่มคงที่หลังจากที่เพิ่มขึ้นมาเป็นเวลานาน
ประวัติศาสตร์.
ฮิงาชิมัตสึยามะในสมัยก่อนได้รับการพัฒนาเป็นเมืองปราสาทตั้งแต่ยุคคามากูระ และถูกปกครองอยู่ภายในแคว้นศักดินาคาวาโงเอะ (ต่อมาเป็นแคว้นศักดินามาเอบาชิ) ภายใต้รัฐบาลโชกุนโทกูงาวะในยุคเอโดะ
เมื่อมีการประกาศใช้ระบบเทศบาลเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1889 ได้มีการจัดตั้งเทศบาลเมืองที่ชื่อ "มัตสึยามะ" ภายในอำเภอฮิกิ จังหวัดไซตามะ และได้รวมกับหมู่บ้านโอกะ คาราโกะ ทากาซากะ และโนโมโตะ เมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1954 และยกฐานะเป็นเทศบาลนครพร้อมทั้งเปลี่ยนชื่อเป็น "ฮิงาชิมัตสึยามะ"
การเมืองการปกครอง.
ฮิงาชิมัตสึยามะมีการปกครองรูปแบบนายกเทศมนตรี–สภา โดยมีนายกเทศมนตรีที่มาจากการเลือกตั้งโดยตรง และสภานครซึ่งเป็นสภาเดี่ยวที่มีสมาชิก 21 คน ในแง่ของการเมืองระดับจังหวัด นครฮิงาชิมัตสึยามะ รวมกับเมืองคาวาชิมะและเมืองโยชิมิ ประกอบกันเป็นพื้นที่ที่ให้สมาชิกสภาจังหวัดไซตามะจำนวน 2 คน ในแง่ของการเมืองระดับชาติ นครฮิงาชิมัตสึยามะเป็นส่วนหนึ่งของเขตเลือกตั้งไซตามะที่ 11 ในการเลือกตั้งสภาผู้แทนราษฎรของสภานิติบัญญัติแห่งชาติ
เศรษฐกิจ.
เศรษฐกิจดั้งเดิมของฮิงาชิมัตสึยามะส่วนใหญ่เป็นการปลูกหม่อนเลี้ยงไหมและการทอผ้าไหม ในปัจจุบันฮิงาชิมัตสึยามะมีสวนอุตสาหกรรมหลายแห่งที่มีทั้งอุตสาหกรรมการผลิตเบาและอุตสาหกรรมขนาดกลาง และเนื่องด้วยที่ตั้งทางภูมิศาสตร์ของฮิงาชิมัตสึยามะ ทำให้เมืองนี้เป็นชานเมืองที่อยู่อาศัยสำหรับผู้ที่ทำงานในเมืองใหญ่ใกล้เคียง
การศึกษา.
โรงเรียนประถมและมัธยม.
ฮิงาชิมัตสึยามะมีโรงเรียนที่สังกัดเทศบาลนคร ได้แก่ โรงเรียนประถม 11 แห่ง และโรงเรียนมัธยมต้น 5 แห่ง โรงเรียนที่สังกัดคณะกรรมการการศึกษาจังหวัดไซตามะ ได้แก่ โรงเรียนมัธยมปลาย 2 แห่ง โรงเรียนเอกชน ได้แก่ โรงเรียนมัธยมต้นเอกชน 1 แห่ง และโรงเรียนมัธยมปลายเอกชน 1 แห่ง นอกจากนี้ ทางจังหวัดไซตามะยังได้เปิดโรงเรียนการศึกษาพิเศษ 1 แห่งที่ฮิงาชิมัตสึยามะสำหรับผู้พิการอีกด้วย
ความสัมพันธ์บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา–เซอร์เบีย

ประเทศสมัยใหม่อย่างประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนากับประเทศเซอร์เบียมีต้นกำเนิดมาจากยูโกสลาเวีย ประชากรส่วนใหญ่ในทั้งสองประเทศพูดภาษาเซอร์เบีย-โครเอเชีย ของภาษามาตรฐาน รวมถึงเซอร์เบียเป็นหนึ่งในผู้ลงทุนรายใหญ่ที่สุดในบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา
ทั้งสองประเทศเป็นสมาชิกเต็มรูปแบบของสภายุโรป, องค์การว่าด้วยความมั่นคงและความร่วมมือในยุโรป (OSCE), ข้อตกลงการค้าเสรียุโรปกลาง (CEFTA) และเป็นรัฐผู้สมัครอย่างเป็นทางการสำหรับการเป็นสมาชิกของสหภาพยุโรป
ประวัติ.
จุดเริ่มต้นของความร่วมมืออย่างเป็นทางการสามารถโยงไปถึงสงครามบอสเนีย ซึ่งเรปูบลิกาเซิร์ปสกาได้รับการสนับสนุนจากเซอร์เบีย ที่ข้อตกลงเดย์ตัน ประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐเซอร์เบีย สลอบอดัน มีลอเชวิช เป็นตัวแทนผลประโยชน์ของชาวเซิร์บเชื้อสายบอสเนีย เนื่องจากการขาดหายไปของราดอวาน การาจิช ข้อตกลงดังกล่าวรับรองสิทธิ์สำหรับนิติบุคคลในบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนาในการสร้างความสัมพันธ์คู่ขนานพิเศษกับประเทศเพื่อนบ้านที่สอดคล้องกับอำนาจอธิปไตยและบูรณภาพแห่งดินแดนของบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา ข้อตกลงว่าด้วยความสัมพันธ์คู่ขนานพิเศษลงนามเมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1997 และมีผลบังคับใช้เมื่อวันที่ 15 ธันวาคม ค.ศ. 2010
เมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม ค.ศ. 2015 ประเทศรัสเซียได้คัดค้านข้อมติคณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติที่จะประณามการสังหารหมู่สเรเบรนิตซาว่าเป็นการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ โดยเรปูบลิกาเซิร์ปสกาและเซอร์เบีย การยับยั้งดังกล่าวได้รับการยกย่องจากประธานาธิบดีเซอร์เบีย ตอมิสลัฟ นีกอลิช โดยระบุว่ารัสเซีย "ป้องกันความพยายามที่จะทำให้ประเทศเซอร์เบียแปดเปื้อนว่าเป็นการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์" และพิสูจน์ตัวเองว่าเป็นเพื่อนแท้และซื่อสัตย์
นายกรัฐมนตรีเซอร์เบีย อาเล็กซานดาร์ วูชิช ได้รับเชิญจากรัฐบาลบอสเนียให้เข้าร่วมงานอนุสรณ์สถานการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์สเรเบรนิตซาประจำปี โดยเดินทางไปที่สเรเบรนิตซาเมื่อวันที่ 11 กรกฎาคม ค.ศ. 2015 เพื่อแสดงความเคารพ ทว่า เขาถูกโจมตีโดยม็อบในฝูงชนด้วยก้อนหิน, ขวด ตลอดจนสิ่งของอื่น ๆ และต้องหลบหนีออกจากสถานที่ดังกล่าว
ส่วนในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2021 ทางเซอร์เบียได้บริจาควัคซีนโควิด-19 จำนวน 5,000 โดสให้แก่บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา
เติงกูอาหมัด อิซมาอิล มูอัดซัม ชะฮ์

เตงกู อาหมัด อิสมาอิล มูอัดซัม ชาห์ อิบนี อัล-สุลต่าน อับดุลลาห์ ริ‘อายาตุดดิน อัล-มุสตาฟา บิลลาห์ ชาห์ (ประสูติเมื่อวันที่ 11 กันยายน พ.ศ. 2543) เป็นพระราชโอรสในสุลต่านแห่งรัฐปะหัง สมเด็จพระราชาธิบดีอับดุลละฮ์แห่งปะหัง กับรายา ประไหมสุหรี แห่งรัฐปะหัง ตุนกู ฮาจะฮ์ อาซีซะฮ์ อามีนะฮ์ ไมมูนะฮ์ อิซกันดารียะฮ์
พระองค์ทรงเป็นรัชทายาทลำดับที่ 3 ในลำดับการสืบราชสันตติวงศ์แห่งรัฐปะหัง
นอกจากนี้พระองค์ทรงเป็นฝาแฝดของ เตงกู อัฟซาน อามีนาห์ ฮาฟิดซาตุลลาห์ และเป็นพระราชบุตรองค์ที่ 3 จากจำนวนพระภาดาพระภคินี 5 พระองค์
การศึกษา.
เตงกู อาหมัด อิสมาอิล มูอัดซัม ชาห์ ได้รับการศึกษาที่โรงเรียนแห่งชาติเซนต์โทมัส เมืองกวนตัน รัฐปะหัง ก่อนทรงไปศึกษาต่อในต่างประเทศที่โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาคัลดิคอตต์ เขตฟาร์แนมรอยัล บักกิงแฮมเชอร์ สหราชอาณาจักร จากนั้นทรงศึกษาต่อที่โรงเรียนเฮลีย์บิวรี และวิทยาลัยเอ็ปซัม จากนั้นทรงสำเร็จการศึกษาปริญาตรีวิทยาศาสตร์บัณฑิต สาขาสังคมวิทยาและอาชญวิทยา วิทยาลัยรอยัลฮอลโลเวย์ มหาวิทยาลัยลอนดอน 
ด้านการทหาร.
เตงกู อาหมัด อิสมาอิล ได้รับแต่งตั้งให้ดํารงตําแหน่งนายร้อยทหารของมาเลเซียเมื่อวันที่ 7 มิถุนายน พ.ศ. 2565 พระองค์ทรงเข้าศึกษาที่โรงเรียนนายร้อยทหารบกแซนด์เฮิร์สต์ เมืองแซนด์เฮิร์สต์ สหราชอาณาจักร เป็นระยะเวลา 44 สัปดาห์ จนสำเร็จการศึกษาเมื่อวันที่ 12 สิงหาคม พ.ศ.2566
พระเจ้าอิศานวรมันที่ 2

พระเจ้าอิศานวรมันที่ 2  เป็นกษัตริย์แห่งอาณาจักรขอมที่เชื่อกันว่าครองราชย์ตั้งแต่ปี ค.ศ. 923 ถึง ค.ศ. 928 อาณาจักรของพระองค์อาจอยู่แต่ในเมืองพระนครและบริเวณรอบพระตะบองทางทิศตะวันตก
ราชตระกูล.
พระเจ้าอิศานวรมันที่ 2 เป็นพระราชโอรสของพระเจ้ายโศวรมันที่ 1 และพระมเหสี ซึ่งเป็นพระขนิษฐาของพระเจ้าชัยวรมันที่ 4 พระอัยกาและพระอัยกีของพระเจ้าอิศานวรมันที่ 2 คือ พระเจ้าอินทรวรมันที่ 1 และพระนางอินทรลักษมี พระเจ้าอิศานวรมันที่ 2 มีพระเชษฐาคือพระเจ้าหรรษวรมันที่ 1
พระราชประวัติ.
พระเจ้าอิศานวรมันที่ 2 ครองราชสมบัติต่อจากพระเจ้าหรรษวรมันที่ 1 ที่สวรรคตในปี ค.ศ. 923 ช่วงเวลาแห่งรัชสมัยของพระองค์มีความวุ่นวายเป็นอย่างมาก ในปี ค.ศ. 921 พระเจ้าชัยวรมันที่ 4 พระปิตุลาของพระองค์ได้สถาปนาเมืองขึ้นห่างจากเมืองพระนครไปทางตะวันออกเฉียงเหนือประมาณ 100 กม. ในรัชสมัยของพระองค์ มีการสร้างวัดชื่อปราสาทกระวานขึ้น พระองค์สวรรคตในปี ค.ศ. 928#เปลี่ยนทาง
ห่ง เจิว

ห่ง เจิว (;เกิด 25 มิถุนายน ค.ศ. 1979) เป็นนักแสดงชาวอเมริกันเชื้อสายเวียดนาม เป็นที่รู้จักและโด่งดังในวงกว้างจากบทบาท "หง็อก ลาน เจิ่น" ในภาพยนตร์เรื่อง "มนุษย์ย่อไซส์" (2017) ที่ทำให้เธอได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลลูกโลกทองคำและรางวัลแซกอวอร์ดส์ สาขานักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม นอกจากนี้การแสดงของเธอในบทบาท "ลิซ" นางพยาบาลในภาพยนตร์เรื่อง "เหงา เท่า วาฬ" (2022) ก็ทำให้เธอได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม
ห่ง เจิว เกิดในค่ายผู้ลี้ภัย ประเทศไทย โดยเธอเป็นบุตรสาวที่เกิดจากพ่อและแม่ชาวเวียดนามที่อพยพมาทางเรือในช่วงหลังสงครามเวียดนาม และได้รับการสนับสนุนจากโบสถ์คาทอลิกของชาวเวียดนาม ในเมืองนิวออร์ลีนส์ รัฐลุยเซียนา ให้ย้ายมายังสหรัฐอเมริกา และได้เรียนต่อด้านภาพยนตร์ศึกษาที่วิทยาลัยสื่อสารแห่งมหาวิทยาลัยบอสตัน หลังเรียนจบเธอเข้าสู่วงการบันเทิงจากการรับบทเป็นผู้หญิงเอเชียและบทตัวประกอบเล็กๆน้อยๆในละครโทรทัศน์เรื่องต่างๆ เช่น "แบบว่า กว่าพ่อจะเจอแม่" ฤดูกาลที่ 5 (2010), "" ฤดูกาลที่ 7 (2010) จนเริ่มได้รับความสนใจจากวงการบันเทิงสหรัฐจากการแสดงบท "ลิญ" ในละครโทรทัศน์เรื่อง "เทร็ม" ทางช่องเอชบีโอ (2011–2013) ต่อมาเธอได้แสดงภาพยนตร์เรื่องแรกใน "ยอดสืบจิตไม่เสื่อม" (2014) ที่นำแสดงโดยวาคีน ฟินิกซ์ จนมาโด่งดังในบท "หง็อก ลาน เจิ่น" ในภาพยนตร์เรื่อง "มนุษย์ย่อไซส์" (2017) ที่ทำให้เธอได้รับคำชื่นชมจากนักวิจารณ์ภาพยนตร์และได้รับการเสนอชื่อให้เข้าชิงรางวัลลูกโลกทองคำและรางวัลแซกอวอร์ดส์ สาขานักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม
ประวัติ.
ห่ง เจิว เกิดเมื่อวันที่ 25 มิถุนายน ค.ศ. 1979 ที่ค่ายผู้ลี้ภัยในประเทศไทย ครอบครัวของเธอเป็นชาวเวียดนามที่เป็นผู้ลี้ภัยและหนีออกนอกประเทศด้วยวิธีทางเรือในปี ค.ศ. 1979 ภายหลังจบสงครามเวียดนาม โดยขณะอพยพแม่ของเธอตั้งครรภ์ได้ 6 เดือน และพ่อของเธอถูกยิงจนเกือบเสียชีวิต ต่อมาครอบครัวของเธอได้รับการช่วยเหลือจากโบสถ์คาทอลิกของชุมชนชาวเวียดนาม ในเมืองนิวออร์ลีนส์ รัฐลุยเซียนา ให้ย้ายจากค่ายผู้ลี้ภัย ประเทศไทย มายังสหรัฐอเมริกา
หลังย้ายออกจากประเทศไทยมายังสหรัฐอเมริกา ครอบครัวของเธออาศัยอยู่ในบ้านพักที่รัฐบาลจัดหาให้ ในเมืองนิวออร์ลีนส์และได้เรียนหนังสือที่โรงเรียน โดยเธอได้รับการจัดสรรอาหารกลางวันให้โดยรัฐบาล และเริ่มหัดเรียนรู้ภาษาอังกฤษนอกเหนือจากภาษาเวียดนาม
สมเด็จพระสันทมิตรา

สมเด็จพระสันทมิตรา หรือ สันทนิตรา เป็นพระราชธิดาในเจ้าพระยาคำขัด ประสูติแต่ธิดาเจ้าเมืองบางคาง (ปัจจุบันคือจังหวัดปราจีนบุรี ประเทศไทย) อีกทั้งยังเป็นพระขนิษฐาร่วมครรโภทรของเจ้าพระยาญาติ
หลังเจ้าพระยาญาติปราบดาภิเษกขึ้นเป็นพระมหากษัตริย์ มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ตั้งขึ้นเป็นสมเด็จพระสันทมิตรา ในตำแหน่งพระมเหสีฝ่ายขวา ทั้งสองมีพระราชบุตรสามพระองค์ คือ เจ้าพญาคำขัด นางพระเกษ และนางลุดทอง
หนังสือข่าวสารรัฐบาล

หนังสือข่าวสารรัฐบาล หรือ รัฐกิจจานุเบกษา<templatestyles src="การอ้างอิง/styles.css"/>[หมายเหตุ ก]  เป็นวารสารที่ได้รับอำนาจให้เผยแพร่ประกาศสาธารณะ มักก่อตั้งโดยกฎหมายหรือโดยทางการ และเนื้อหาที่เผยแพร่ผ่านวารสารนี้มักถือว่า เป็นที่รับทราบของสาธารณชนอย่างเพียงพอแล้ว
ในบางแห่ง วารสารนี้อาจเป็นของเอกชนที่ขึ้นทะเบียนกับรัฐ หรืออาจเป็นของเอกชนที่ได้รับคำสั่งจากศาล
ตัวอย่างของวารสารเช่นนี้ คือ "คัมโป" ของประเทศญี่ปุ่น, "ฌูร์นัลออฟีเซียล" ของประเทศฝรั่งเศส, "เดอะลอนดอนกาแซต" ของสหราชอาณาจักร, "เฟเดอรัลเรจิสเตอร์" ของสหรัฐ, "ภารัตราชปัตร" ของประเทศอินเดีย, และ "ราชกิจจานุเบกษา" ของประเทศไทย
หมายเหตุ.
<templatestyles src="Refbegin/styles.css" />
<templatestyles src="การอ้างอิง/styles.css"/>หมายเหตุ ก ราชบัณฑิตยสภาบัญญัติศัพท์สำหรับ "gazette" ว่า "หนังสือข่าวสาร" (ศัพท์วรรณกรรม) และ "กิจจานุเบกษา" (ศัพท์นิติศาสตร์) และยังบัญญัติศัพท์ "government gazette" ว่า "รัฐกิจจานุเบกษา" (ศัพท์นิติศาสตร์) นอกจากนี้ สิ่งพิมพ์เช่นนี้ยังเป็นที่รู้จักด้วยชื่อ "หนังสือข่าวสารทางการ" (official gazette), "วารสารทางการ" (official journal), "หนังสือพิมพ์ทางการ" (official newspaper), ฯลฯ
อามะ

อามะ สามารถหมายถึง
<table id="
disambigbox" class="metadata plainlinks dmbox 
dmbox-disambig" style="">
<tr>
<td class="mbox-image" style="padding: 2px 0 2px 0.4em;">
 </td>
<td class="mbox-text" style="padding: 0.25em 0.4em; font-style: italic; "> หน้านี้รวมบทความที่มีชื่อเหมือนหรือใกล้เคียงกัน
 </td>
</tr>
</table>#เปลี่ยนทาง
การโจมตีฟูมิโอะ คิชิดะ

ในวันที่ 15 เมษายน ค.ศ. 2023 เกิดการโจมตี ฟูมิโอะ คิชิดะ นายกรัฐมนตรีญี่ปุ่น ขณะกำลังเยี่ยมเมืองวากายามะในภูมิภาคคันไซของประเทศญี่ปุ่น
ภูมิหลัง.
ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2022 ชูเฮ คิชิโมโตะ สมาชิกผู้แทนราษฎรวากายามะเขต 1 ตัดสินใจไม่ลงรับสมัครเลือกตั้งผู้ว่าราชการจังหวัดวากายามะ ด้วยเหตุนี้จึงกำหนดให้มีการเลือกตั้งซ่อมในวากายามะเขต 1 ในวันที่ 23 เมษายน ค.ศ. 2023 โดยที่ฮิโรฟูมิ คาโด อดีตสมาชิกผู้แทนราษฎรจากพรรคเสรีประชาธิปไตย ลงรับสมัครเลือกตั้งซ่อม คิชิดะจึงไปช่วยหาเสียงให้แก่เขาที่วากายามะในฐานะของประธานพรรคเสรีประชาธิปไตย
เหตุการณ์.
ในวันที่ 15 เมษายน ค.ศ. 2023 ขณะที่นายกรัฐมนตรีญี่ปุ่น ฟูมิโอะ คิชิดะ กำลังปราศรัยอยู่ในเมืองวากายามะเพื่อหาเสียงให้แก่นักการเมืองพรรคเสรีประชาธิปไตยที่ลงรับสมัครเลือกตั้งซ่อม เกิดระเบิดจากสิ่งที่ได้รับการระบุว่าเป็น "ไปป์บอมบ์" ห่างจากคิชิดะราว 1 เมตร เขาไม่ได้รับบาดเจ็บจากแรงระเบิดและได้รับการอพยพออกจากพื้นที่ มีเพียงเจ้าหน้าที่ตำรวจที่ได้รับบาดเจ็บ อุปกรณ์ระเบิดตกใกล้คิชิดะและใช้เวลาหลายวินาทีกว่าจะทำงาน หลังเกิดเหตุระเบิด ผู้คนหนีเมื่อคิชิดะอพยพออก ขณะที่ผู้ก่อการกำลังเตรียมที่จะขว้างระเบิดลูกที่สอง ชาวประมงท้องถิ่นจับตัวไว้ได้ก่อน ผู้ก่อการถูกจับกุม ณ ที่เกิดเหตุโดยเจ้าหน้าที่ตำรวจนอกเครื่องแบบหลังโยนอุปกรณ์อันควรสงสัยว่าจะ "ขัดขวางการประกอบกิจการ" (obstruction of business) มีการบันทึกวิดีโอด้วยกล้องตลอดเหตุการณ์ อ้างถึงชาวบ้านที่อาศัยอยู่ในละแวกที่พักของผู้ก่อการในจังหวัดเฮียวโงะ เขาเป็นคนเงียบและอ่อนโยน
หลังการเกิดเหตุการณ์ คิชิดะระบุว่า "ผมขออภัยที่ทำให้หลายคนต้องเป็นกังวล เรากำลังอยู่ในห้วงการเลือกตั้งที่สำคัญของประเทศเรา พวกเราต้องผ่านเหตุการณ์นี้ไปให้ได้" เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นไม่เกิน 1 ปีให้หลังการลอบสังหารของอดีตนายกรัฐมนตรี ชินโซ อาเบะ เมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม ค.ศ. 2022
เกาะแกร์

เกาะแกร์  เป็นแหล่งโบราณคดีทางตอนเหนือของประเทศกัมพูชา ตั้งอยู่ที่จังหวัดพระวิหาร ห่างจากเสียมราฐและโบราณสถานเมืองพระนครประมาณ พบโบราณสถานมากกว่า 180 แห่ง ในพื้นที่ นักท่องเที่ยวสามารถเยี่ยมชมพื้นที่โบราณสถานได้ประมาณ 24 แห่งเท่านั้น เนื่องจากโบราณสถานส่วนใหญ่ซ่อนตัวอยู่ในป่าและพื้นที่ทั้งหมดยังทำลายทุ่นระเบิดไม่หมด
เกาะแกร์เป็นชื่อสมัยใหม่ของเมืองสำคัญของอาณาจักรพระนคร ในจารึกกล่าวถึงเมืองลิงคปุระหรือเมืองแห่งศิวลึงค์#เปลี่ยนทาง ภายใต้รัชสมัยของพระเจ้าชัยวรมันที่ 4 และพระเจ้าหรรษวรมันที่ 2 เกาะแกร์เคยเป็นเมืองหลวงของจักรวรรดิในช่วงสั้น ๆ (ค.ศ. 928–944) พระเจ้าชัยวรมันที่ 4 มีโครงการก่อสร้างขนาดใหญ่ ได้แก่ อ่างเก็บน้ำขนาดมหึมาและมีการสร้างปราสาทประมาณ 40 หลังภายใต้การปกครองของพระองค์ เช่น ปราสาทธม ปราสาทกระจับ ปราสาทเจิน ปราสาทลึงค์ ปราสาทเนียงเขม่า
โจ มาโลน

โจแอนน์ เลสลีย์ มาโลน (เกิด 5 พฤศจิกายน ค.ศ. 1963) เป็นผู้ผลิตน้ำหอมชาวอังกฤษและเป็นผู้ก่อตั้งบริษัทโจ มาโลน ลอนดอน ในปี ค.ศ. 1990 ซึ่งต่อมาในปี ค.ศ. 1999 ได้ขายให้กับบริษัทแม่ในปัจจุบันคือ เอสเต ลอเดอร์ คอมพานี ในปี ค.ศ. 2011 มาโลนได้ก่อตั้งแบรนด์น้ำหอมโจ เลิฟ
ประวัติ.
มาโลนเกิดเมื่อวันที่ 5 พฤศจิกายน ค.ศ. 1963 และเติบโตในเบกซ์ลีย์ฮีธ เคนต์ ทางตะวันออกเฉียงใต้ของลอนดอน เธอเกิดภาวะเสียการอ่านเข้าใจอย่างรุนแรงและออกจากโรงเรียนเมื่ออายุ 13 ปีเพื่อดูแลแม่ของเธอที่เป็นโรคหลอดเลือดสมอง
ในปี ค.ศ. 1999 มาโลนได้ขาย โจ มาโลน ลอนดอน ให้กับ เอสเต ลอเดอร์ คอมพานี ในปี ค.ศ. 2011 เธอก่อตั้งบริษัทน้ำหอมแห่งใหม่ชื่อ โจ เลิฟ
ในปี ค.ศ. 2008 มาโลนได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ชั้นเอ็มบีอี จากนั้นในปี ค.ศ. 2018 ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ชั้นซีบีอี
มาโลนแต่งงานกับ แกรี วิลค็อกซ์ อดีตนักสำรวจ และทั้งคู่มีลูกชายด้วยกัน 1 คน
ในปี ค.ศ. 2003 มาโลนได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นมะเร็งเต้านมระยะลุกลาม และหลังจากรักษามาหนึ่งปี มะเร็งของเธอก็อยู่ในขั้นทุเลา
วัดศาลเจ้าไก่ต่อ

วัดศาลเจ้าไก่ต่อ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลศาลเจ้าไก่ต่อ อำเภอลาดยาว จังหวัดนครสวรรค์ ที่ดินที่ตั้งวัด มีเนื้อที่ 22 ไร่ 1 งาน 48 ตารางวา มีที่ธรณีสงฆ์ จำนวน 5 แปลง เนื้อที่ 72 ไร่ ปัจจุบันมีพระครูนิสัยวุฒิธรรม (ธมฺมจารี) เป็นเจ้าอาวาส
วัดศาลเจ้าไก่ต่อตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2484 ตั้งชื่อวัดตามชื่อหมู่บ้าน อันเนื่องจากแต่เดิมบริเวณนี้เป็นป่าไม้หนาทึบ และมีสัตว์ป่าจำนวนมากรวมถึงไก่ป่าเป็นฝูง ๆ ด้วยต่อมาเมื่อประชาชนมาตั้งถิ่นฐานมากขึ้น ได้เรียกชื่อหมู่บ้านนี้ว่าบ้านศาลเจ้าไก่ต่อ เริ่มสร้างวัดเมื่อ พ.ศ. 2475 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2524 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 49 เมตร ยาว 49 เมตร ด้านการศึกษาได้เปิดสอนโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรม เมื่อ พ.ศ. 2519
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถสร้างเมื่อ พ.ศ. 2525 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาการเปรียญ กว้าง 24 เมตร ยาว 36 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2512 เป็นอาคารไม้ทรงไทย กุฏิสงฆ์ จำนวน 12 หลัง เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ 10 หลัง เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก 2 หลัง หอสวดมนต์ กว้าง 10 เมตร ยาว 19 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2522 เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ ศาลาอเนกประสงค์ กว้าง 12.90 เมตร ยาว 25.10 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2554 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก และศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน 1 หลัง สร้างเมื่อ พ.ศ. 2529 เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระประธานประจำอุโบสถ ปางมารวิชัย มีขนาดหน้าตักกว้าง 50 นิ้ว สูง 90 นิ้ว สร้างเมื่อ พ.ศ. 2524 พระประธานประจำศาลาการเปรียญมีขนาดหน้าตักกว้าง 60 นิ้ว สูง 47 นิ้ว สร้างเมื่อ พ.ศ. 2519
วัดโพธิ์เจดีย์ลอย

วัดโพธิ์เจดีย์ลอย เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบ้านโภชน์ อำเภอหนองไผ่ จังหวัดเพชรบูรณ์
วัดโพธิ์เจดีย์ลอย แต่เดิมเป็นวัดร้างที่สร้างขึ้นมาหลายร้อยปี จนเมื่อ พ.ศ. 2385 ได้มีพระสงฆ์มาจำพรรษาอยู่ ชาวบ้านจึงร่วมกันสร้างเจดีย์ขึ้นภายในวัด ในขณะที่ชาวบ้านกำลังช่วยกันขนอิฐ ปูน ทราย จากเตาเผาที่ผลิดขึ้นเองเพื่อสร้างเจดีย์ ได้เกิดเหตุอาเพศขึ้นในอากาศ ท้องฟ้าเกิดมืดครึ้มเป็นเวลา 3 วัน 3 คืน ติดต่อกัน เสียงฟ้าร้องดังสนั่นหวั่นไหว ชาวบ้านไม่สามารถออกจากบ้านไปประกอบอาชีพได้ตามปกติ จนเมื่อท้องฟ้าแจ่มใสเป็นปกติ ชาวบ้านก็ได้เห็นองค์เจดีย์ลอยอยู่เหนือพื้นดิน ขนาดกลองเพลใบย่อมกลิ้งผ่านไปมาได้ ทำให้ชาวบ้านเชื่อว่าเทวดาได้สร้างขึ้นมา ต่อมาเจดีย์ที่ลอยอยู่นั้นเกิดภัยทางธรรมชาติ ชะล้างและดินหินทรายได้เข้าทับถม ทำให้ฐานของเจดีย์ลอยต่ำลง พอที่จะให้ไก่ฟักไข่เท่านั้น ชาวบ้านที่ยากจนได้งพากันมาอาศัยพึ่งเงินและทองที่อยู่ใต้ฐานองค์เจดีย์ ยืมไปใช้จ่าย ถึงเวลาก็นำกลับคืนเข้ายังที่เดิม แต่บางคนก็ไม่คืน นำไปใช้ในทางที่ผิด ตั้งแต่นั้นมาองค์พระเจดีย์ก็จมลงใต้ดิน จนถีงปัจจุบัน โดยในวันขึ้น 1 ค่ำ เดือน 5 ของทุกปี ชาวบ้านจะร่วมกันทำบุญตักบาตร จัดมหรสพสมโภช สรงน้ำองค์พระเจดีย์ และเปลี่ยนผ้าสามสีที่ห่มองค์เจดีย์เป็นประจำทุกปี
สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าวัดโพธิ์เจดีย์ลอยตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2385 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 11 เมษายน พ.ศ. 2548
สิ่่งก่อสร้างที่สำคัญ คือ เจดีย์ลอย เป็นเจดีย์ก่ออิฐถือปูนทรงระฆังขนาดเล็ก สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2385 ขนาดความกว้าง 4 เมตร ความ สูง 9.19 เมตร และวิหารก่ออิฐถือปูน
มีดโกน (ปรัชญา)

ในสาขาปรัชญา มีดโกน  เป็นหลักการช่วยให้คัด (โกน) เอาคำอธิบายปรากฏการณ์ที่ไม่น่าจะใช่ออก
ซึ่งอาจรวม
เชิงอรรถและอ้างอิง.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
รถไฟใต้ดินหนานจิง สาย 3

รถไฟใต้ดินหนานจิง สาย 3 （อักษรจีนตัวเต็ม：南京地鐵三號線、อักษรจีนตัวย่อ：南京地铁三号线、ภาษาอังกฤษ：Nanjing Metro Line 3）เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าในนครหนานจิง เปิดให้บริการครั้งแรกวันที่ 1เมษายน พ.ศ. 2558 มีระยะทาง 44.9 กิโลเมตร จำนวน 29 สถานี
เดอะ เมทริกซ์ เรเซอเร็คชั่นส์

เดอะ เมทริกซ์ เรเซอเร็คชั่นส์  เป็นภาพยนตร์อเมริกันแนวโลดโผนนิยายวิทยาศาสตร์ที่ออกฉายในปี ค.ศ. 2021 อำนวยการสร้าง, เขียนบทร่วมและกำกับโดย ลานา วาชอวสกี เป็นภาพยนตร์เรื่องที่สี่ในภาพยนตร์ชุด "เดอะ เมทริกซ์" แสดงนำโดย คีอานู รีฟส์, แคร์รี-แอนน์ มอสส์และเจดา พิงคิตต์ สมิท ซึ่งกลับมารับบทเดิมจากภาพยนตร์ก่อนหน้านี้ในภาพยนตร์ชุด ร่วมกับ ยาห์ยา อับดุล-มาทีน ที่ 2, เจสสิกา เฮนวิก, โจนาธาน กรอฟฟ์, นีล แพทริก แฮร์ริส, ปริยังกา โจปรา โจนาส และ คริสตินา ริชชี
ภาพยนตร์เป็นการสร้างร่วมกันระหว่าง วิลเลจโรดโชว์พิกเชอส์และวีนัสแคสตินาโปรดักชันส์ จัดจำหน่ายโดย วอร์เนอร์บราเธอร์สพิกเจอร์ส ออกฉายวันที่ 22 ธันวาคม ค.ศ. 2021 ในโรงภาพยนตร์ และบริการสตรีมมิง เอชบีโอแม็กซ์ ภาพยนตร์ทำเงิน 156 ล้านดอลลาร์สหรัฐทั่วโลก และได้รับการตอบรับแบบผสม
เกริ่นนำ.
หลังจากเหตุการณ์ใน "เดอะ เมทริกซ์ เรฟโวลูชั่นส์" ผ่านไป 20 ปี ดูเหมือนว่านีโอจะกลับไปใช้ชีวิตเป็นคนปกติ (โธมัส เอ. แอนเดอร์สัน) ในซานฟรานซิสโก จิตแพทย์ได้จ่ายยาเม็ดสีฟ้าให้เขา เพื่อระงับความรู้สึกแปลก ๆ ที่เกิดขึ้นกับนีโอเป็นระยะ ๆ ต่อมานีโอพบกับทรินิตีอีกครั้ง แต่เขาและเธอจำกันและกันไม่ได้เลย จนวันหนึ่ง มอร์เฟียสในร่างใหม่ได้มอบยาเม็ดสีแดงให้เขา เพื่อเปิดทางให้นีโอกลับเข้าไปสู่ เดอะ เมทริกซ์ ซึ่งมีระบบป้องกันที่แน่นหนาและอันตรายกว่ายุคที่สายลับสมิธเข้ายึดครอง นีโอจึงเข้าร่วมกลุ่มกบฏเพื่อสู้กับศัตรูใหม่ในโลกนั้น
สมุดข่อย

สมุดข่อย หรือ สมุดไทย เป็นสมุดเอกสารตัวเขียนแบบพับที่เคยนิยมใช้ในวัฒนธรรมพุทธ ได้แก่ ประเทศไทย, ประเทศกัมพูชา, ประเทศลาว, ประเทศพม่า และประเทศศรีลังกา เทคนิคในการผลิตน่าจะมาจากราชอาณาจักรซีลอนโบราณ (ปัจจุบันคือประเทศศรีลังกา) ส่วนใหญ่ทำมาจากข่อย โดยไม่เย็บเล่มเหมือนหนังสือตะวันตก แต่จะพับรวมกันแบบรอยพับ สมุดข่อยอาจทำมาจากกระดาษสีดำ ("สมุดไทยดำ") หรือกระดาษขาว ("สมุดไทยขาว") การใช้สมุดข่อยในประเทศไทยสามารถสืบไปได้ถึงสมัยสุโขทัย ส่วนใหญ่มักใช้เขียนตำราทางโลก เช่น พระราชพงศาวดาร เอกสารทางกฎหมาย และงานวรรณกรรม ในขณะที่เอกสารตัวเขียนใบลานมักใช้กับตำราทางศาสนา นอกจากนี้ สมุดนี้มีชื่อเรียกหลายแบบ เช่น ปะระไบ ในภาษาพม่า, สะหมุดข่อย ในภาษาลาว, พับสา ในภาษาไทยถิ่นเหนือและลาว และ ไกรง์ ในภาษาเขมร
ไทย.
การใช้ "สมุดข่อย" ในประเทศไทยสามารถสืบได้ถึงสมัยอาณาจักรอยุธยา โดยใช้ในเอกสารฆราวาสเช่นพระราชพงศาวดาร, เอกสารทางกฎหมาย และผลงานวรรณกรรม เช่นเดียวกันกับคัมภีร์ศาสนาพุทธ ถึงแม้ว่าเอกสารทางศาสนาโดยทั่วไปจะใช้เอกสารตัวเขียนใบลานมากกว่า
พม่า.
กระดาษที่ทำจากใบไผ่และใบลาน "ปะระไบ" เคยเป็นสื่อหลักในการเขียนและการวาดรูปในของพม่าสมัยใหม่ตอนต้น
มีปะระไบอยู่สองประเภท: ในอดีต ปะระไบดำ  เคยใช้ในการเขียน ในขณะที่ ปะระไบขาว  เคยใช้ในการวาดรูป นอกจากนี้ ปะระไบดำมักใช้กับผลงานที่มีความสำคัญทางวิทยาศาสตร์และทางเทคนิค เช่น แพทยศาสตร์, คณิตศาสตร์, ดาราศาสตร์, โหราศาสตร์, ประวัติศาสตร์, สังคมและเศรษฐศาสตร์วิเคราะห์, ดนตรี, ลำนำประวัติศาสตร์, นิยาย, กวีนิพนธ์ เป็นต้น ส่วน ปะระไบขาว มักมีภาพสีของกิจกรรม, เรื่องราว, ประเพณีและมารยาททางสังคม, บ้าน, เครื่องแต่งกาย, ทรงผม, เครื่องประดับ เป็นต้น ของกษัตริย์และข้าราชสำนัก พงศาวดารพม่าส่วนใหญ่ได้รับการบันทึกลงไปในปะระไบ
กัมพูชา.
กระดาษที่ทำสมุดเขมร มีชื่อว่า "ไกรง์" (kraing) ที่ทำมาจากเปลือกไม้ของต้นหม่อน เก็บไว้ในเจดีย์ทั่วประเทศ ในช่วงสงครามกลางเมืองกัมพูชาและต่อมาในสมัยของเขมรแดงในคริสต์ทศวรรษ 1960 ถึง 1970 เจดีย์กัมพูชารวมถึงห้องสมุดมากถึงร้อยละ 80 ถูกเผาทำลาย ในประเทศกัมพูชา มี "ไกรง์" ตั้งแต่สมัยจักรวรรดิเขมรจำนวนน้อยมากที่ยังคงอยู่
มัวะห์กัมและมุตะชาบิฮ์

มัวะห์กัม" และ "มุตะชาบิฮ์  เป็นคำศัพท์ภาษาอาหรับที่ใช้ในอัลกุรอาน โดย "มัวะห์กัม" หมายถึง "" และ "มุตะชาบิฮ์" คือ ""
"พระองค์คือผู้ทรงประทานคัมภีร์ลงมาแก่เจ้า โดยที่ส่วนหนึ่งจากคัมภีร์นั้นมีบรรดาโองการที่มีข้อความรัดกุมชัดเจน (มัวะห์กัม) ซึ่งโองการเหล่านั้น คือรากฐานของคัมภีร์ และมีโองการอื่นๆ อีกที่มีข้อความเป็นนัย (มุตะชาบิฮ์) ส่วนบรรดาผู้ที่ในหัวใจของพวกเขามีการเอนเอียงออกจากความจริงนั้น เขาจะติดตามโองการที่มีข้อความเป็นนัยจากคัมภีร์ ทั้งนี้ เพื่อแสวงหาความวุ่นวาย และเพื่อแสวงหาการตีความในโองการนั้น แลไม่มีใครรู้ในการตีความโองการนั้นได้นอกจากอัลลอฮฺ และบรรดาผู้ที่มั่นคงในความรู้เท่านั้น โดยที่พวกเขาจะกล่าวว่า พวกเราศรัทธาต่อโองการนั้น ทั้งหมดนั้นมาจากที่ที่พระผู้เป็นเจ้าของเราทั้งสิ้น และไม่มีใครที่จะรับคำตักเตือนนอกจากบรรดาผู้ที่มีสติปัญญาเท่านั้น"
นีโอ (เดอะเมทริกซ์)

นีโอ (เกิดในชื่อ โทมัส เอ. แอนเดอร์สัน (Thomas A. Anderson) หรือที่รู้จักกันในนาม The One, คำที่เกิดจากการสลับคำของ Neo) เป็นตัวละครและตัวเอกของแฟรนไชส์เมทริกซ์ เขาได้รับบทโดยคีอานู รีฟส์ ซึ่งเป็นอาชญากรไซเบอร์และโปรแกรมเมอร์คอมพิวเตอร์ใน "The Matrix Trilogy" รวมถึงมีผลงานแสดงในภาพยนตร์สั้นของเด็กเรื่อง "The Animatrix" Andrew Bowen ให้เสียงของนีโอใน "" ในปี ค.ศ. 2008 นีโอได้รับเลือกจาก"เอ็มไพร์"ให้เป็นตัวละครภาพยนตร์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาลลำดับที่ 68 นีโอยังเป็นแอนนาแกรมของ "one" ซึ่งเป็นการอ้างอิงถึงชะตากรรมของเขาในฐานะ "The One" ซึ่งเป็นผู้ที่จะนำสันติสุขมาให้ มีการอ้างว่าไนต์คลับแห่งหนึ่งในชิคาโกสร้างแรงบันดาลใจให้กับชื่อของตัวละคร นีโอถือได้ว่าเป็นซูเปอร์ฮีโร่
แบล็กอายด์พิลซึง

แบล็กอายด์พิลซึง (เกาหลี: ) หรือรู้จักในชื่อ แบล็กอายด์วิกทรี เป็นโปรดิวเซอร์และนักแต่งเพลง ประกอบด้วยสมาชิก 2 คน คือ ลาโด (ซง จู-ย็อง) และ ชเว คยู-ซึง พวกเขาได้แต่งเพลงฮิตหลายเพลงให้กับกลุ่มวงดนตรีทั้งเกิร์ลกรุปและบอยแบนด์ เช่น ซิสตาร์, มิสเอ, ทีนท็อป, ทไวซ์, เอพิงก์ เป็นต้น และในปี ค.ศ. 2017 แบล็กอายด์พิลซึงร่วมมือกับบริษัทซีเจ อีแอนด์เอ็มก่อตั้งค่ายเพลงไฮอัปเอนเตอร์เทนเมนต์เปิดบริษัทอย่างเป็นทางการในปีค.ศ. 2018 และปีค.ศ. 2020 ทางค่ายได้เปิดตัวเกิร์ลกรุปวงแรกของค่ายในชื่อกลุ่ม สเตย์ซี
ประวัติ.
ก่อนหน้านี้ ลาโด และ ชเว คยู-ซึง ได้ร่วมมือกับนักแต่งเพลง ชินซาดง ไทเกอร์ โดยลาโดแต่งเพลงฮิตให้กับกลุ่มดนตรี อาทิ โฟร์มินิต เพลง "วอลลุม อัพ" , เอพิงก์ เพลง "มาย มาย" และ "ฮัช" , ทรับเบิลเมกเกอร์ เพลง "ทรับเบิลเมกเกอร์" และ "นาว" ในขณะที่ ชเว คยู-ซึง แต่งเพลงฮิตให้กับกลุ่มดนตรี อาทิ ที-อารา เพลง "โลรี-โพรี" , คิม ฮย็อน-อา เพลง "บับเบิล ป็อป" , บีสต์ เพลง "ฟิกชัน"
พระกำพูฉัตร

พระกำพูฉัตร เป็นเทพยดาผู้รักษานพปฎลมหาเศวตฉัตร คอยอภิบาลรักษาพระมหากษัตริย์ และราชบัลลังก์ เชื่อว่าสิงสถิตอยู่ในกำพู ซึ่งเป็นส่วนที่ใช้ร้อยซี่ค้ำฉัตรรวมเป็นกำสู่คันของนพปฎลมหาเศวตฉัตร เดิมไม่มีรูปเคารพ แต่ต้นรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว มีพระราชดำริสร้างรูปเทพยดารับกำพูพระนพปฎลมหาเศวตฉัตรติดไว้ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา
ประวัติ.
คติการนับถือเทพยดาประจำนพปฎลมหาเศวตฉัตร คอยอภิบาลพระมหากษัตริย์ และราชบัลลังก์ คาดว่าได้รับมาจากคติอินเดีย คือเชื่อว่าฉัตรเป็นของศักดิ์สิทธิ์ ตกทอดมาแต่ศาสนาพระเวทจนถึงศาสนาพุทธสำหรับบูชาศาสนสถานหรือศาสนวัตถุ หรืออาจมาจากการนับถือพระศรีหรือพระลักษมี เทพีแห่งความมั่งคั่งและโชคลาภ ซึ่งทรงสถิตอยู่ในเศวตฉัตร ใน "อรรถกถาเตมียชาดก" กล่าวถึงเทพธิดาประจำเศวตฉัตร ซึ่งเป็นมารดาของพระเตมีย์ในชาติก่อน เป็นผู้นำให้พระเตมีย์แสร้งเป็นง่อย หูหนวก และเป็นใบ้ ในพงศาวดาร "มหาวงศ์" ของลังกา ระบุว่า พระเจ้าทุฏฐคามณีอภัยมีพระราชประสงค์จะสร้างเจดีย์เป็นพุทธบูชา แต่ไม่มีโอกาส เพราะบ้านเมืองทุกข์เข็ญจากการถูกชาวทมิฬรุกราน ครั้นเทพธิดาประจำเศวตฉัตรทราบเข้า จึงไปบอกกับเทวดาอื่น ๆ จนไปถึงสักกเทวราช สักกเทวราชจึงให้พระวิศวกรรมเนรมิตอิฐ หิน ทองแดง สำหรับก่อสร้างแก่พระเจ้าทุฏฐคามณีอภัย
เดิมพระกำพูฉัตรไม่มีรูปเคารพใด ๆ จนกระทั่ง พ.ศ. 2396 พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงปรับปรุงนพปฎลมหาเศวตฉัตรใหม่ และจากคติการนับถือว่ามีเทวดาสิงสถิตประจำอยู่ในเศวตฉัตร พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวจึงมีพระราชดำริสร้างรูปเทวดารับกำพูลักษณะเป็นเจว็ด มีรูปลักษณ์เป็นเทวดาในท่าเหาะ ทำจากทองคำลงยาราชาวดีประดับอัญมณี พระหัตถ์ข้างหนึ่งถือพระขรรค์ พระหัตถ์อีกข้างยกขึ้นเสมอพระเศียรกำก้านโลหะที่สอดตรึงไว้กับคันฉัตรใต้กำพู ในคราวเดียวกันนั้นทรงสร้างเทพยดาอีกสององค์คือ พระราชบันฦๅธารเชิญพระแสงขรรค์พิธี และพระราชมุทธาธรเชิญหีบพระราชมุทธา
ปัจจุบันรูปพระกำพูฉัตรยังถูกตรึงไว้ใต้นพปฎลมหาเศวตฉัตรในพระที่นั่งอมรินทรวินิจฉัยองค์หนึ่ง และพระที่นั่งดุสิตมหาปราสาทองค์หนึ่งตั้งแต่รัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว องค์หนึ่งตรึงไว้พระที่นั่งจักรีมหาปราสาทในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว และอีกองค์หนึ่งเคยตรึงไว้ที่พระราชวังบวรสถานมงคล แต่ปัจจุบันถูกจัดแสดงในพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ พระนคร
ความเชื่อ.
ตามธรรมเนียมราชสำนักไทย พระมหากษัตริย์จะต้องหลั่งน้ำขอพรจากเทพยดาประจำเศวตฉัตรตามแบบแผน หากประกอบเรื่องอื้อฉาวในพระบรมมหาราชวังก็จะถือเป็นการล่วงเกินเทวดารักษาเศวตฉัตรด้วย อย่างกรณีที่พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัยทรงมีความสัมพันธ์กับสมเด็จพระศรีสุริเยนทราบรมราชินีจนตั้งพระครรภ์ ซึ่งถือเป็นดูถูกเทวดาในวังหลวงทำให้ประสูติการยาก ต้องแก้ไขด้วยการทำน้ำมนต์ที่จุ่มด้วยพระอังคุฐของพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชในขันทองให้สมเด็จพระศรีสุริเยนทราบรมราชินีดื่ม จึงประสูติการพระราชบุตรในที่สุด แต่พระราชโอรสพระองค์นั้นมีพระชนม์ชีพเพียงวันเดียวก็สิ้นพระชนม์
นอกจากนี้ยังมีการกล่าวถึงพระกำพูฉัตรในนามเทพยบุตรเจ้าซึ่งรักษาเศวตฉัตรในการสบถสาบานของข้าราชการ