pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
กีฬาสเกตความเร็วระยะสั้นในโอลิมปิกฤดูหนาว 2018

กีฬาสเกตความเร็วระยะสั้นในโอลิมปิกฤดูหนาว 2018 เป็นการแข่งขันกีฬาสเกตความเร็วระยะสั้น ที่จัดขึ้นในเมือง พย็องชัง, ประเทศเกาหลีใต้ กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 10–22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561 โดยได้จัดขึ้นที่ สนามกีฬาสเกตน้ำแข็งคังนึง 
ซึ่งการแข่งขันกีฬาสเกตความเร็วระยะสั้นครั้งนี้มีการแข่งขันทั้งหมด 8 รายการ คือ ชาย 4 รายการ และหญิง 4 รายการ โดยทั้ง 8 รายการจะมีนักกีฬาทั้งหมด 115 คน จาก 22 ประเทศ
ตารางการแข่งขัน.
ตารางข้างล่างนี้เป็นตารางการแข่งขันทั้งหมด 8 รายการ
ประเทศที่เข้าร่วม.
มีนักกีฬาทั้งหมด 115 คนจาก 22 ประเทศเข้าร่วมแข่งขัน (รวมถึงคณะนักกีฬาจากนักกีฬาโอลิมปิกจากรัสเซีย)
<templatestyles src="การอ้างอิง/styles.css"/>ก ประเทศที่เข้าร่วมครั้งแรก
สรุปเหรียญรางวัล.
ประเภทชาย.
<templatestyles src="การอ้างอิง/styles.css"/>ข นักสเกตที่ไม่ได้แข่งขันรอบชิงชนะเลิศ แต่ได้รับรางวัล
ประเภทหญิง.
<templatestyles src="การอ้างอิง/styles.css"/>ค นักสเกตที่ไม่ได้แข่งขันรอบชิงชนะเลิศ แต่ได้รับรางวัล
"† นักกีฬาจากประเทศเนเธอร์แลนด์ได้สร้างสถิติโลกในรอบจัดอันดับ (รอบชิงชนะเลิศ ประเภทบี) แต่ไม่มีสิทธิ์ที่จะได้รางวัลชนะเลิศเหรียญทอง แต่หลังจากที่นักกีฬาจากประเทศจีน และประเทศแคนาดา ได้ถูกปรับแพ้จากการฟาล์วในรอบชิงเหรียญ (รอบชิงชนะเลิศ ประเภทเอ) ทำให้รอบชิงเหรียญมีแค่ 2 ประเทศที่ได้เหรียญรางวัล คือ เหรียญทอง (เกาหลีใต้) และเงิน (อิตาลี) จากเหตุการณ์นี้ทำให้ประเทศเนเธอร์แลนด์ได้รับเหรียญทองแดงโดยอัตโนมัติ ในฐานะผู้ชนะเลิศในรอบจัดอันดับ (รอบชิงชนะเลิศ ประเภทบี)
สถิติ.
สถิติโลกและสถิติโอลิมปิก.
การทำลายสถิติกีฬาสเกตความเร็วระยะสั้นในโอลิมปิกฤดูหนาว 2018 มีทั้งหมด 13 รายการ แบ่งเป็นสถิติโอลิมปิก (OR) 8 รายการ และสถิติโลก ณ ระดับน้ำทะเล (WB)
สถิติทั่วไป.
ประเทศเนเธอแลนด์ได้รับรางวัลทั้งเหรียญทอง เหรียญเงิน และเหรียญทองแดง ในรายการ 3000 เมตร บุคคลหญิง
อัดมีรัลอูชาคอฟ (ภาพยนตร์)

อัดมีรัลอูชาคอฟ  เป็นภาพยนตร์อิงประวัติศาสตร์และสงครามของสหภาพโซเวียต กำกับโดยมีฮาอิล โรมม์ นำแสดงโดย Ivan Pereverzev, Boris Livanov และ Sergey Bondarchuk
ภาพยนตร์เล่าเรื่องราวเกี่ยวกับอัตชีวประวัติของฟิโอดอร์ อูชาคอฟ นายทหารเรือชาวรัสเซีย และเฉลิมฉลองเกียรติให้กับนายทหารเรือชาวอังกฤษโฮราชิโอ เนลสัน ไวเคานต์เนลสันที่ 1 นอกจากนีภาพยนตร์ยังสร้างภาคต่อในชื่อ "โคราบลีชตูรมูตูย์บาซตีโอนืย"
ปาลายัน

ปาลายัน เป็นนครและเป็นเมืองหลักของจังหวัดนูเอวาเอซีฮา ประเทศฟิลิปปินส์ ในปี ค.ศ. 2015 มีประชากร 41,041 คน นับเป็นนครแห่งหนึ่งที่มีประชากรเบาบางที่สุดของประเทศ ปาลายันก่อตั้งในปี ค.ศ. 1965 โดยคองเกรซแห่งฟิลิปปินส์ และเป็นหนึ่งในเจ็ดนครที่มีการวางแผน ได้แก่ มะนิลา, บาเกียว, เกซอนซิตี, เทรเซมาร์ติเรส, โคโรนาดัล, ซามัล และปาลายัน
สหพันธ์เขมรกัมปูเจียกรอม

สหพันธ์เขมรกัมปูเจียกรอม (Khmers Kampuchea-Krom Federation; KKF) (1985) เป็นองค์กรที่ประกาศเป็นตัวแทนของชาวแขมร์กรอมในที่ราบลุ่มแม่น้ำโขงของประเทศเวียดนาม เพื่อสิทธิมนุษยชน เสรีภาพทางศาสนา และการกำหนดอัตถลักษณ์ของตนเอง 
ก่อตั้ง.
องค์กรนี้ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2528 หลังจากที่มีการจัดงานเกี่ยวกับขแมร์กรอมครั้งแรกที่นิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา ต่อมา ใน พ.ศ. 2539 ในการจัดงานครั้งที่ 5 ที่โตรอนโต แคนาดา จึงได้เปลี่ยนมาใช้ชื่อปัจจุบันนี้
เศรษฐกิจ.
องค์กรนี้ดำเนินการโดยเงินบริจาคของชาวแขมร์กรอมที่ลี้ภัยไปยังสหรัฐอเมริกา แคนาดา ออสเตรเลีย นิวซีแลนด์ ยุโรป และอื่นๆ 
ธง.
ธงของแขมร์กรอมมีสามสีคือน้ำเงิน เหลือง และแดง ขนาดของธงคือ 3 นิ้วต่อ 5 นิ้ว ความหมายของแต่ละสีคือ 
สัญลักษณ์.
สัญลักษณ์ขององค์กรคือราหูอมจันทร์ ราหูหรือเรียฮูในภาษาเขมรเป็นตัวละครในเรียมเกอร์หรือรามายณะภาคภาษาเขมร ในตำนานของเขมร การอมจันทร์ของราหูทำให้เกิดจันทรุปราคา
ซันเฟร์นันโด (จังหวัดปัมปังกา)

นครซันเฟร์นันโด (กาปัมปางัน: Lakanbalen ning San Fernando) เป็นนครและเมืองหลักของจังหวัดปัมปังกา ประเทศฟิลิปปินส์ ใน ค.ศ. 2015 มีประชากร 306,659 คน ซันเฟร์นันโดเป็นศูนย์กลางของเขตกิตนางลูโซน อยู่ห่างจากมะนิลาไปทางทิศเหนือ 
ชื่อของนครตั้งชื่อตามพระเจ้าเฟร์นันโดที่ 6 แห่งสเปน และอยู่ภายใต้พระบรมราชูปถัมภ์ของนักบุญเฟอร์ดินันที่ 3 แห่งแคว้นกัสติยาและเลออน โดยวันเฉลิมฉลองของเขาคือวันที่ 30 พฤษภาคม นครซันเฟร์นันโดมักเป็นที่รู้จักกันในสมญา "เมืองหลวงคริสต์มาสแห่งฟิลิปปินส์" เนื่องจากมีเทศกาลตะเกียงยักษ์ในเดือนธันวาคมของทุกปี และซีเอ็นเอ็นยกย่องให้เมืองนี้เป็น 'เมืองหลวงคริสต์มาสแห่งเอเชีย'
เฟร์นันโดได้รับการแต่งตั้งเป็นนครเมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2001 ตามคำอนุมัติของ Republic Act 8990 จากการลงคะแนนของประชาชนในวันที่ผ่านมา ทำให้เฟร์นันโดกลายเป็นนครลำดับที่ 99 ของประเทศ โดยมี Dr. Rey B. Aquino เป็นนายกเทศมนตรีคนแรก
บารังไกย์.
ซันเฟร์นันโด แบ่งการปกครองออกเป็น 35 บารังไกย์
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
ประชากร.
ศาสนา.
ส่วนใหญ่นับถือศาสนาคริสต์นิกายคาทอลิก คิดเป็นร้อยละ 80 นอกจากนี้ยังนับถือคริสต์นิกายโปรเตสแตนต์, คริสต์อิสระ และศาสนาอิสลาม
โครงสร้างพื้นฐาน.
ซันเฟร์นันโด มีสถานีโทรทัศน์ 4 แห่ง ได้แก่
นอกจากนี้ยังมีสถานีวิทยุอีกสองแห่ง ได้แก่
บริษัทหนังสือพิมพ์ในตัวเมือง ได้แก่ ซันสตาร์ปัมปังกา, เดอะโพรบ, คอฟฟีพันช์, ปัมปังกาไทม์ และดิออบเซิร์ฟเวอร์
การศึกษา.
สถาบันอุดมศึกษา.
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
โรงเรียนมัธยม.
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
โยอาคิม ไพเพอร์

โยอาคิม ไพเพอร์  ชื่อเล่น ย็อคเคิน (Jochen) เป็นเจ้าหน้าที่สัญญาบัตรของวัฟเฟิน-เอ็สเอ็ส เคยเป็นผู้ช่วยประจำตัวของไฮน์ริช ฮิมเลอร์ ผู้นำองค์การเอ็สเอ็ส เขาถูกกล่าวหาว่าก่ออาชญากรรมสงครามจากการที่เขาเป็นผู้รับผิดชอบการสังหารหมู่เชลยชาวอเมริกันที่มาลเมดีย์
ประวัติ.
ย็อคเคินเกิดเมื่อวันที่ 30 มกราคม 1915 ที่กรุงเบอร์ลิน ครอบครัวเป็นชนชั้นกลางซึ่งมีพื้นเพอยู่ในภูมิภาคไซลีเชียของจักรวรรดิเยอรมัน เป็นบุตรชายคนที่สามของร้อยเอกวัลเดอมาร์ ไพเฟอร์ (Waldemar Peiper) นายทหารบกซึ่งเข้าร่วมรบในแอฟริกาตะวันตกและตุรกีระหว่างสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง 
ในปี 1926 ย็อคเคินตามพี่ชายของเขาที่ชื่อว่าฮอสท์ (Horst) เข้าร่วมกิจการลูกเสือ ในช่วงนี้พวกเขาเริ่มมีความสนใจทางด้านทหาร ในปี 1933 ย็อคเคินเข้าสมัครเข้าร่วมองค์การยุวชนฮิตเลอร์ และสมัครเข้าร่วมองค์การเอ็สเอ็สในปลายปีเดียวกัน และเข้าร่วมเป็นสมาชิกพรรคนาซีในปี 1938
พี่ชายของย็อคเคินเข้าร่วมกับเอ็สเอ็สเช่นกัน ฮอสท์ทำหน้าที่ทหารยามของค่ายกักกันจากนั้นจึงเข้าร่วมในยุทธการที่ฝรั่งเศส พี่ชายของเขาเสียชีวิตอย่างมีเงื่อนงำในปี 1941 ทางการไม่เคยอธิบายการตาย มีข่าวลือว่าฮอสท์เป็นเกย์และถูกบังคับโดยคนในหน่วยให้ฆ่าตัวตาย
เจ้าหน้าที่เอ็สเอ็ส.
ระหว่างการชุมนุมที่เนือร์นแบร์คในปี 1934 แม้ย็อคเคินตัวไม่สูงและกำยำเท่ากับเจ้าหน้าที่เอ็สเอ็สคนอื่น แต่เขามีใบหน้าที่หล่อเหลามากพอเป็นที่สะดุดตาไฮน์ริช ฮิมเลอร์ ผู้นำองค์การเอ็สเอ็ส ฮิมเลอร์มองว่าย็อคเคินเป็นดั่งภาพเสมือนของชายอารยันในอุดมคติ หลังจากวันนั้น ย็อคเคินถูกส่งตัวเข้าหลักสูตรปั้นบุคลากรชั้นนำขององค์การเอ็สเอ็ส
ในปี 1935 ย็อคเคินถูกโอนตัวไปสังกัดกองพลไลพ์ชตันดาร์เทอ เอ็สเอ็ส อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ หน่วยอารักขาส่วนตัวของฮิตเลอร์และเป็นหน่วยทหารระดับแถวหน้าสุดของวัฟเฟิน-เอ็สเอ็ส ย็อคเคินเป็นเจ้าหน้าที่ที่ฉายแววรุ่งมาก เขาถูกส่งให้ไปโรงเรียนเอ็สเอ็ส-ยุงเคอร์ในเมืองเบราน์ชไวค์ เพื่อฝึกสอนให้เป็นผู้นำแถวหน้าขององค์การเอ็สเอ็สในอนาคต ในปี 1936 ย็อคเคินได้ติดยศเป็นอุนเทอร์ชตวร์มบันน์ฟือเรอร์ (เทียบเท่าร้อยตรี) และในปี 1938 เขาได้เป็นเจ้าหน้าที่ฝ่ายเสนาธิการประจำตัวไฮน์ริช ฮิมเลอร์ และเลื่อนเป็นผู้ช่วยของฮิมเลอร์ในปีถัดมา
ย็อคเคินเข้าร่วมต่อสู้ทั้งบนแนวรบด้านตะวันออกซึ่งปะทะกับกองทัพแดงและแนวรบด้านตะวันตกซึ่งปะทะกับกองทัพฝ่ายสัมพันธมิตรตะวันตกและได้รับบำเหน็จเป็นเหรียญกางเขนอัศวินประดับด้วยใบโอ๊คและดาบ กองพลยานเกราะของย็อคเคินถูกจับกุมโดยหน่วยทหารสหรัฐเมื่อวันที่ 22 พฤษภาคม 1945
หลังสงคราม.
หลังสิ้นสุดสงคราม ในวันที่ 16 กรกฎาคม ค.ศ. 1946 ไพเพอร์ถูกพิพากษาโดยศาลอาชญากรรมสงครามว่ามีความผิดและถูกตัดสินประหารชีวิตโดยการแขวนคอ อย่างไรก็ตาม ทางการสหรัฐพิจารณาโทษใหม่เหลือเพียงโทษจำคุก ไพเพอร์ติดคุกจริงเพียงสิบเอ็ดปีเศษและถูกปล่อยตัวเมื่อเดือนธันวาคม 1956 
หลังจากที่เขาได้รับการปล่อยตัวจากเรือนจำ ไพเพอร์ได้ทำงานให้กับทั้งบริษัทพอร์เชอและฟ็อลคส์วาเกิน ก่อนที่จะย้ายไปอาศัยยังเมืองชนบทในจังหวัดโอต-โซน ประเทศฝรั่งเศสเมื่อค.ศ. 1972 ที่นั้นเขาได้แปลหนังสือจากภาษาอังกฤษเป็นภาษาเยอรมันภายใต้ชื่อว่า "Rainer Buschmann" เขาใช้ชีวิตในฝรั่งเศสอย่างระมัดระวังและไม่เปิดเผยอดีตของตัวเอง อย่างไรก็ตาม ในค.ศ. 1976 เขาถูกอดีตแนวร่วมปลดปล่อยฝรั่งเศสจดจำได้ และถูกสังหารด้วยระเบิดมือในบ้านพักเมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม 1976 ตรงกับวันบัสตีย์
ฟรันทซ์ ฮัลเดอร์

พลเอกอาวุโส ฟรันทซ์ ฮัลเดอร์  เป็นนายทหารบกเยอรมันและเป็นเสนาธิการกองทัพบก ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1938 จนกระทั่งเดือนกันยายน ค.ศ. 1942 เมื่อเขาถูกปลดออกภายหลังจากเกิดความไม่ลงรอยหลายครั้งกับอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ จนกระทั่งเดือนธันวาคม ค.ศ. 1941 ตำแหน่งทางทหารของฮัลเดอร์ได้ตรงกับตำแหน่งหัวหน้าของนายพลเสนาธิการเก่า ซึ่งในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง เป็นสำนักงานทางทหารระดับสูงสุดในกองทัพจักรวรรดิเยอรมัน "อนุทินฮัลเดอร์" ซึ่งเขาเขียนในช่วงเวลาที่เป็นหัวหน้าเสนาธิการทหารบกของกองบัญชาการสูงสุดกองทัพบกเยอรมัน กลายเป็นแหล่งที่มาของงานเขียนเกี่ยวกับฮิตเลอร์ สงครามโลกครั้งที่สอง และพรรคนาซีเป็นต้น ในหนังสือชื่อ "ความรุ่งเรืองและการล่มสลายของไรช์ที่สาม" ("The Rise and Fall of the Third Reich") ของวิลเลียม แอล. ไชเรอร์ "อนุทินฮัลเดอร์" ได้ถูกอ้างอิงเป็นร้อยครั้ง
สะพานสมมตอมรมารค

สะพานสมมตอมรมารค [สม-มด-อะ-มอน-มาก] เป็นสะพานข้ามคลองรอบกรุงในส่วนของคลองบางลำพู ตั้งอยู่บนถนนบำรุงเมือง ในพื้นที่แขวงสำราญราษฎร์ เขตพระนคร และแขวงบ้านบาตร เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย กรุงเทพมหานคร
เดิมเป็นสะพานไม้ที่มีโครงเหล็กรองรับพื้นที่ชักเลื่อนออกจากกัน มีชื่อเรียกโดยผู้คนที่อาศัยอยู่แถบนี้ว่า "สะพานเหล็กประตูผี" เนื่องจากตั้งอยู่ด้านทิศตะวันตกของประตูพระบรมมหาราชวัง หรือที่นิยมเรียกกันว่า "ประตูผี" อันเป็นทางที่ใช้สำหรับขนถ่ายศพของผู้เสียชีวิตในพระบรมมหาราชวังออกมาปลงศพด้านนอก ในช่วงต้นกรุงรัตนโกสินทร์ ต่อมาในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว สะพานแห่งนี้มีความทรุดโทรมมาก จึงทรงโปรดเกล้าฯ ให้มีการบูรณะใหม่ พร้อม ๆ กับการสร้างถนนและสะพานอีกหลายแห่งเพื่อรองรับความเจริญของบ้านเมือง โดยเป็นสะพานปูนปั้นเสริมโครงเหล็กเหมือนแบบเก่า และพระราชทานชื่อให้ว่า "สะพานสมมตอมรมารค" เมื่อแล้วเสร็จเมื่อปี พ.ศ. 2455 เพื่อเป็นเกียรติแก่พระองค์เจ้าสวัสดิประวัติ พระอนุชา ต้นราชสกุลสวัสดิกุล (ภายหลังสถาปนาเป็นพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสวัสดิประวัติ กรมพระสมมตอมรพันธุ์ ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว) โดยมีความหมายว่า "สะพานของพระราชา" เป็นสะพานที่มีความยาว 23 เมตร กว้าง 7.50 เมตร ลูกกรงเป็นสถาปัตยกรรมแบบไอโอนิก มีฐานเสาเซาะร่องตลอดแนว
และหลังจากมีการสร้างสะพานใหม่แล้ว พร้อมกับเปลี่ยนย่านนี้จากประตูผีเป็น "สำราญราษฎร์" เพื่อความเป็นสวัสดิมงคล ผู้คนจึงย้ายมาอยู่อาศัยมากขึ้นจนถึงปัจจุบัน มีชุมชนเก่าแก่ คือ "ชุมชนบ้านบาตร" ซึ่งเป็นชุมชนที่ชาวชุมชนมีอาชีพทำบาตรพระด้วยมือ และยังคงอยู่จนถึงปัจจุบัน 
บริเวณที่ตั้งของสะพานสมมตอมรมารคใกล้กับแยกสำราญราษฎร์ เป็นแหล่งรวมของร้านอาหารที่ได้รับความนิยมและมีความคึกคักอย่างมาก โดยเฉพาะในช่วงเวลาค่ำคืน และเชิงสะพานฝั่งเขตป้อมปราบศัตรูพ่ายติดกับแยกเมรุปูน อันเป็นทางแยกที่ตัดกันระหว่างถนนบำรุงเมืองกับถนนบริพัตร ซึ่งในช่วงต้นกรุงรัตนโกสินทร์ เคยเป็นที่ตั้งของเมรุเผาศพที่สร้างขึ้นด้วยปูน สำหรับปลงศพเจ้านายชั้นรองและขุนนางต่าง ๆ ต่อมาได้รื้อออก เนื่องจากมีการสร้างเมรุหลวงหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส และที่ตั้งของเมรุปูนนั้นได้กลายมาเป็นที่โรงเรียนสารพัดช่างพระนคร และวิทยาลัยสารพัดช่างพระนคร ในปัจจุบัน
ระเบิดเวลา

ระเบิดเวลา คือ ระเบิดที่ทำงานด้วยเครื่องจับเวลา ใช้เพื่อหลายวัตถุประสงค์ เช่น การโกงประกัน การก่อการร้าย การลอบสังหาร การบ่อนทำลาย และการสงคราม ทั้งยังมักปรากฏในภาพยนตร์ตื่นเต้นหรือต่อสู้ เพราะมักก่อให้รู้สึกถึงความฉุกเฉินแบบละคร
การสร้าง.
ประจุระเบิดเป็นส่วนหลักของระเบิดทุกประเภท และมีขนาดกับน้ำหนักใหญ่ที่สุดในบรรดาส่วนประกอบ โดยเป็นองค์ประกอบของระเบิดที่มีไว้สร้างความเสียหาย (ถ้าใส่เศษกระสุน ลูกระเบิดก็อาจทำงานโดยอาศัยภาชนะหรือวัตถุอื่นข้างเคียง) ประจุนี้ทำงานด้วยตัวจุดระเบิด (detonator)
ส่วนกลไกกำกับเวลาของระเบิดเวลานั้นอาจสร้างขึ้นอย่างมืออาชีพ ไม่ว่าเป็นหนึ่งเดียวกับหรือแยกต่างหากจากตัวอุปกรณ์ หรืออาจสร้างขึ้นแบบมือสมัครเล่นจากอุปกรณ์ตามบ้านเรือน เช่น นาฬิกาไขลาน นาฬิกาข้อมือ และคอมพิวเตอร์แบบวางตัก เครื่องจับเวลานี้อาจกำหนดคำสั่งให้นับไปข้างหน้าหรือนับถอยหลัง (แต่มักเป็นการนับถอยหลัง เพราะระเบิดมักทำงานเมื่อหมดเวลาที่กำหนด)
ชนิด.
ระเบิดเวลาแบ่งชนิดได้ดังนี้
พระเจ้าตราพระยาแห่งตองอู

พระเจ้าตราพระยาแห่งตองอู ([tàʊ̯ɰ̃.ŋù tə.ɹə.bjá]) อุปราชแห่งเมือง ตองอู ระหว่าง ค.ศ. 1440 - 1446 พระเจ้าตราพระยา เป็นพระอนุชาของพระนาง ซอมินลา พระอัครมเหสีใน พระเจ้าฝรั่งมังศรี กษัตริย์องค์ที่ 5 แห่ง อาณาจักรอังวะ และเป็นบรรพบุรุษของ พระเจ้าบุเรงนอง กษัตริย์แห่ง ราชวงศ์ตองอู 
พระเจ้าตราพระยาสวรรคตเมื่อเที่ยงคืนของวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1446 ระหว่างสรงน้ำ (อาบน้ำ) ตามคำทำนายที่พระโหราธิบดีประจำราชสำนักตองอูได้เคยทำนายเอาไว้เมื่อ ค.ศ. 1442 ว่าพระองค์จะสวรรคตในเวลาเที่ยงคืนวันที่ 1 ถึงวันที่ 2 มกราคม ค.ศ. 1446 แต่พระเจ้าตราพระยาไม่เชื่อและได้จับพระโหราธิบดีไปขัง เมื่อพระโอรสของพระองค์ มังฆ้องที่ 1 แห่งตองอู ได้ขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อมาก็ได้ปล่อยพระโหราธิบดีออกจากที่คุมขัง
พระเจ้ากะเล่เจ้ตองโญ

พระเจ้ากะเล่เจ้ตองโญ ([kə.lé t͡ɕé.dàʊ̯ɰ̃.ɲò]; ค.ศ. 1385–1426) เป็นกษัตริย์พระองค์ที่ 7 แห่งอาณาจักรอังวะ ครองสิริราชสมบัติเพียง 6 เดือนจากเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1425 ถึงเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1426 พระองค์ก้าวขึ้นสู่พระราชอำนาจด้วยการโค่นราชบัลลังก์ของพระเจ้ามี่นละแง (กษัตริย์พระองค์ที่ 6 ผู้เป็นพระราชนัดดา) ด้วยความช่วยเหลือจากพระนางชีนโบ่แมชู้รัก แต่พระองค์เองก็ถูกโค่นราชบัลลังก์ในอีก 6 เดือนต่อมาโดยพระเจ้าโม่ญี่นตะโด้
ตาร์ลัก (เมือง)

นครตาร์ลัก, (กาปัมปางัน: Lakanbalen ning Tarlac; ปังกาซีนัน: Siyudad na Tarlac; อีโลกาโน: Siudad ti Tarlac, ตากาล็อก: Lungsod ng Tarlac) เป็นเมืองศูนย์กลางของจังหวัดตาร์ลัก ประเทศฟิลิปปินส์ ในปี ค.ศ. 2015 มีประชากร 342,493 คน ตาร์ลักเคยถูกเสนอให้เป็น"นครที่มีประชากรอาศัยจำนวนสูง" โดยประธานาธิบดี กลอเรีย มาคาปากัล-อาร์โรโย แต่ถูกคัดค้านโดยรัฐบาลประจำจังหวัด
ภูมิศาสตร์.
ตาร์ลักตั้งอยู่ที่ศูนย์กลางของจังหวัด ติดกับเทศบาลกีโรนาและซันตาอิกนาเซียทางทิศเหนือ, ซันโฮเซทางทิศตะวันตก, คาปัสทางและคอนเซปซันทางทิศใต้ และเทศบาลวิกตอเรียและลาปาซทางทิศตะวันออก ตาร์ลักตั้งอยู่ริมแม่น้ำตาร์ลัก และอยู่ห่างจากมะนิลา ตาร์ลักอยู่ที่ความสูง จากระดับน้ำทะเล แต่ในบางพื้นที่ทางตะวันตก อาจมีความสูงถึง 
การขนส่ง.
ตาร์ลักเป็นจุดจอดรถโดยสารที่จะไปยังจังหวัดในเขตอีโลโคสและเขตบริหารคอร์ดิลเยรา บริษัทรถโดยสารที่สำคัญได้แก่ ฟิลิปปินแรบบิท, วิกตอเรียไลเนอร์, ไฟว์สตาร์, ปาร์ตัส, บาลิวักแทรนสิต, ฟารินัสแทรนสิต, กีนีซิส, ซันทรานส์, เดอลีออนเอ็กซ์เพรส, จีวีฟลอริดา และอื่น ๆ สถานีขนส่งจะอยู่บนทางหลวงแม็คอาร์เทอร์
ทางหลวงแม็คอาร์เทอร์ผ่านตัวเมืองในแนวทิศใต้-เหนือ และมีถนนหลายสายที่มุ่งหน้าไปยังจังหวัดซัมบาเลส, ปังกาซีนัน (ใช้ทางหลวงโรมูโลซึ่งผ่านเมืองคามิลิง) และบาเกียว
ทางพิเศษซูบิค-คลาร์ก-ตาร์ลัก เชื่อมต่อระหว่างทางพิเศษตาร์ลัก-ปังกาซีนัน-ลาอูนีโยน (TPLEx) กับเมืองหลักของจังหวัด โดยทางพิเศษทั้ง 2 สามารถใช้เดินทางไปยังจังหวัดในเขตฮีลากังมินดาเนา อาทิ ปังกาซีนัน, ลาอูนีโยน และบาเกียว
อีบา (จังหวัดซัมบาเลส)

เทศบาลอีบา เป็นเทศบาลศูนย์กลางประจำจังหวัดซัมบาเลส ประเทศฟิลิปปินส์ เมื่อปี ค.ศ. 2015 มีประชากร 50,506 คน อีบาเป็นเมืองหลักประจำจังหวัดที่มีพื้นที่มากเป็นอันดับที่สองในเขตกิตนางลูโซน รองจากตาร์ลักซิตี
อีบาเป็นเมืองเกิดของอดีตประธานาธิบดีฟิลิปปินส์ รามอน แมกไซไซ อีบาเป็นเทศบาลที่มีการเติบโตทางเศรษฐกิจ และมีการแข่งขันสูง
ภูมิศาสตร์.
เทศบาลอีบา อยู่ติดกับเทศบาลโบโตลันทางทิศใต้, เทศบาลปาลาอูอิกทางทิศเหนือ, จังหวัดตาร์ลักทางทิศตะวันออก และทะเลจีนใต้ทางทิศตะวันตก เทศบาลอีบาเหมือนกับเทศบาลอื่น ๆ ในจังหวัด ตรงที่ติดทะเลจีนใต้ทางทิศตะวันตก และมีแนวเทือกเขาซัมบาเลสทางทิศตะวันออก
บารังไกย์.
อีบาแบ่งการปกครองออกเป็น 14 บารังไกย์
ภูมิอากาศ.
อีบามีภูมิอากาศแบบมรสุมเขตร้อน โดยฤดูฝนเริ่มตั้งแต่เดือนมิถุนายนจนถึงกันยายน ฤดูแล้งเริ่มตั้งแต่เดือนตุลาคมถึงพฤษภาคม ปริมาณน้ำฝนแต่ละปีคือ อุณหภูมิในฤดูฝนอยู่ที่ อุณหภูมิสูงสุดที่เคยบันทึกไว้อยู่ที่ ส่วนอุณหภูมิต่ำสุดอยู่ที่ 
การขนส่ง.
อีบาอยู่ห่างจากมะนิลา สามารถเดินทางได้โดยใช้ทางพิเศษนอร์ทลูซอน ซึ่งเชื่อมต่อระหว่างซันเฟร์นันโด และโอลองกาโป ซึ่งอีบาอยู่ห่างจากโอลองกาโป 
อีบามีท่าอากาศยานอีบา มีทางวิ่ง บริเวณชายฝั่งทะเล
กู่

กู่  หรือ จินฉาน ("หนอนไหมทอง") เป็นพิษซึ่งได้มาจากสัตว์พิษตามความเชื่อทางภาคใต้ของประเทศจีนโดยเฉพาะแถบหนานเยฺว่ ทำขึ้นโดยนำสัตว์พิษชนิดต่าง ๆ (เช่น ตะขาบ งู แมลงป่อง) ใส่ลงในภาชนะ แล้วปิดผนึก ปล่อยให้สัตว์เหล่านั้นบริโภคกันเอง ตัวสุดท้ายที่รอดมาเพียงหนึ่งเดียวเชื่อว่า มีพิษร้ายแรงที่สุด มักนำมาใช้ในกิจกรรมทางไสยศาสตร์ เช่น ฆ่าคน ทำร้ายคน หรือก่อโรคภัยไข้เจ็บ คติชนจีนยังเชื่อว่า วิญญาณของกู่สามารถกลายร่างเป็นสัตว์หลายชนิด เช่น หนอน บุ้ง ตะขาบ งู กบ สุนัข หรือสุกร
ศัพทมูล.
กู่.
อักษรจีนนั้นเป็นแผนภูมิรูปภาพ (pictogram) กล่าวคือ อักษรแต่ละตัวเกิดจากการวาดรูปแทนสิ่งหนึ่ง ๆ สำหรับคำว่า "กู่" นั้น เกี่ยวข้องกับคำว่า "ฉง" (蟲) ที่แปลว่า สิ่งมีชีวิตชั้นต่ำ เช่น แมลง หนอน บุ้ง ฯลฯ และอักษร "ฉง" ในภาษาจีนนั้นเป็นรูปงูหรือหนอน ส่วนอักษร "กู่" (蠱) เป็นการรวมอักษร "ฉง" เข้ากับอักษร "หมิ่น" (皿) ที่แปลว่า โหล ตุ่ม ไห ฯลฯ ฉะนั้น ความหมายดั้งเดิมของ "กู่" ก็คือ ฉงที่อยู่ในไห
เอกสารเก่าแก่ที่สุดที่พบคำว่า "กู่" คือ จารึกคำพยากรณ์ในสมัยราชวงศ์ชาง อายุราว 140 ปีก่อน ค.ศ.
จินฉาน.
คำว่า "จินฉาน" เป็นไวพจน์ของคำว่า "กู่" พบครั้งแรกในเอกสารสมัยราชวงศ์ถัง เขียนขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 7 เป็นพระนิพนธ์ซึ่งหลี่ เสียน (李賢) โอรสของจักรพรรดิถังเกาจง (唐高宗) เขียนอธิบายหนังสือ "โฮ่วฮั่นชู" (後漢書; "หนังสือฮั่นสมัยหลัง") โดยใช้คำ "จินฉาน" เป็นชื่อเครื่องประดับงานศพที่ทำขึ้นจากทองคำ ต่อมาในคริสต์ศตวรรษที่ 9 ซู เอ้อ (蘇鶚) เขียนหนังสือพรรณนาว่า "จินฉาน" เป็นตัวหนอนสีทองที่ผู้คนร่ำลือกัน ได้มาจากแคว้นกัศมีร์ของอินเดีย
โวลแฟรม อีเบอร์ฮาร์ด (Wolfram Eberhard) กล่าวว่า การทำกู่เป็นประเพณีของชาวเหมียว (苗族) โดยในวัน 15 ค่ำ เดือน 5 พวกเขาจะจับสัตว์มีพิษชนิดต่าง ๆ ใส่ลงในหม้อ และขังปล่อยให้สัตว์เหล่านั้นกัดกินกันเอง ตัวใดรอดมาก็เอาไว้ใช้ฆ่าคน พวกเขาเรียกสัตว์นี้ว่า "กู่" แต่ในยุคของอีเบอร์ฮาร์ด นิยมเรียกว่า "จินฉาน" แล้ว ยิ่งกู่เป็นที่นิยมนำไปใช้ฆ่าคนมากเท่าไร เจ้าของกู่ก็ยิ่งร่ำรวยมากเท่านั้น จนกู่ได้ชื่อว่า สัตว์ที่สร้างทอง จึงเกิดการทำกู่โดยทั่วไป แต่ผู้เลี้ยงกู่ต้องหาคนมาสังเวยเลี้ยงกู่ มิฉะนั้น ตัวเขาเองจะถูกกู่ทำร้าย
ส่วนหลุยซา เชน (Louisa Schein) ระบุว่า คนทั่วไปกลัวชาวเหมียว โดยเฉพาะสตรีชาวเหมียว มานานหลายร้อยปี เพราะพวกเขาเลี้ยงกู่ไว้ใช้ฆ่าคน ใครถูกพิษกู่ จะทำค่อย ๆ ตายอย่างทุกข์ทรมาน
เจ.เจ.เอ็ม. ดี กรูต (J.J.M. de Groot) อ้างถึงหนังสือฉบับหนึ่งในสมัยราชวงศ์ซ่งที่พรรณนาว่า จินฉานเป็นตัวหนอนสีทอง เลี้ยงด้วยไหมที่ได้จากดินแดนฉู่ มูลของหนอนจินฉานนี้ถ้าใส่ลงในอาหาร ใครกินเข้าไปก็จะตายอย่างประหลาด หนอนเช่นนี้ทำให้ผู้เลี้ยงร่ำรวยมาก แต่กำจัดยาก ไม่ว่าน้ำ ไฟ ดาบ หรืออาวุธอื่น ก็ไม่อาจทำอันตรายหนอนนี้ได้
กรูตยังอ้างถึงหนังสือเรื่อง "เถี่ยเหวย์ชานฉงถาน" (鐵圍山叢談) ที่ไช่ เทา (蔡絛) แต่งขึ้นในคริสต์วรรษที่ 12 ว่า จินฉานเกิดขึ้นครั้งแรกในรัฐฉู่ (蜀國) ซึ่งปัจจุบันคือมณฑลเสฉวน แล้วภายหลังแพร่ไปในหูเป่ย์ หูหนาน ฝูเจี้ยน กว่างตง และกว่างซี
นอกจากนี้ กรูตอ้างถึงหนังสือที่เฉิน ฉางชี่ (陳藏器) เภสัชกรสมัยราชวงศ์ถัง ประพันธ์ขึ้น ว่า กู่แมลงหรือสัตว์เลื้อยคลานที่บริโภคไหมเป็นอาหารนั้น เอาไหมเช่นนั้นเผาไฟใช้เป็นยาแก้พิษกู่ดังกล่าวได้ ทั้งพรรณนาว่า ยามกลางวัน กู่ดูคล้ายตัวหนอนสีทอง มักขดตัวเหมือนแหวนสวมนิ้ว และมักบริโภคผ้าไหมลายดอกไม้หรือผ้าไหมแดงเหมือนหนอนกินใบไม้
กีฬาสกีกระโดดไกลในโอลิมปิกฤดูหนาว 2018

กีฬาสกีกระโดดไกลในโอลิมปิกฤดูหนาว 2018 เป็นการแข่งขันกีฬาสกีกระโดดไกล ที่จัดขึ้นในเมือง พย็องชัง, ประเทศเกาหลีใต้ กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 8–19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561 โดยได้จัดขึ้นที่ สนามกีฬาสเกตน้ำแข็งคังนึง 
ซึ่งการแข่งขันกีฬาสกีกระโดดไกลครั้งนี้มีการแข่งขันทั้งหมด 4 รายการ คือ ชาย 3 รายการ และหญิง 1 รายการ โดยทั้ง 4 รายการจะมีนักกีฬาทั้งหมด 100 คน จาก 21 ประเทศ
ตารางการแข่งขัน.
ตารางข้างล่างนี้เป็นตารางการแข่งขันทั้งหมด 4 รายการ
รอบคัดเลือก.
สรุปผลการคัดเลือก.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
ประเทศที่เข้าร่วม.
มีนักกีฬาทั้งหมด 100 คนจาก 21 ประเทศเข้าร่วมแข่งขัน (รวมถึงคณะนักกีฬาจากนักกีฬาโอลิมปิกจากรัสเซีย)
<templatestyles src="การอ้างอิง/styles.css"/>ก ประเทศที่เข้าร่วมครั้งแรก
กีฬาสกีนอร์ดิกผสมในโอลิมปิกฤดูหนาว 2018

กีฬาสกีนอร์ดิกผสมในโอลิมปิกฤดูหนาว 2018 เป็นการแข่งขันกีฬาสกีนอร์ดิกผสม ที่จัดขึ้นในเมือง พย็องชัง, ประเทศเกาหลีใต้ กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 14–22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561 โดยได้จัดขึ้นที่ ศูนย์สกีนอร์ดิกผสมอัลเพนเซีย และศูนย์กีฬาครอสคันทรีแอลเพนเซีย
ซึ่งการแข่งขันกีฬาสกีนอร์ดิกผสมครั้งนี้มีการแข่งขันทั้งหมด 3 รายการ ซึ่งเป็นการแข่งขันเฉพาะประเภทชายเท่านั้น โดยทั้ง 3 รายการจะมีนักกีฬาทั้งหมด 55 คน จาก 16 ประเทศ
ตารางการแข่งขัน.
ตารางข้างล่างนี้เป็นตารางการแข่งขันทั้งหมด 4 รายการ
รอบคัดเลือก.
สรุปผลการคัดเลือก.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
ประเทศที่เข้าร่วม.
มีนักกีฬาทั้งหมด 55 คนจาก 16 ประเทศเข้าร่วมแข่งขัน (รวมถึงคณะนักกีฬาจากนักกีฬาโอลิมปิกจากรัสเซีย)
<templatestyles src="การอ้างอิง/styles.css"/>ก ประเทศที่เข้าร่วมครั้งแรก
อูมาร์ นีอัซ

อูมาร์ นีอัซ (เกิดวันที่ 18 เมษายน ค.ศ. 1990) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวเซเนกัล ปัจจุบันลงเล่นตำแหน่งกองหน้าให้กับสโมสรฟุตบอลเอฟเวอร์ตัน และทีมชาติเซเนกัล
เขาได้เล่นฟุตบอลในลีกสูงสุดของประเทศเซเนกัล, นอร์เวย์, ตุรกี, รัสเซีย และอังกฤษ นีอัซคว้าแชมป์เซเนกัลพรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2011 กับสโมสร Ouakam และยิงประตูให้กับโลโคโมติฟมอสโกในนัดชิงชนะเลิศ รัสเซียนคัพ 2015 เขาย้ายเข้าร่วมทีมเอฟเวอร์ตัน ด้วยค่าตัว 13.5 ล้านปอนด์ในปี ค.ศ. 2016 นีอัซลงเล่นทีมชาติเซเนกัลครั้งแรกในปี ค.ศ. 2013
ทีมชาติ.
นีอัซติดทีมชาติเซเนกัลครั้งแรกในเดือนมกราคม ค.ศ. 2013 เขาลงเล่นนัดแรกในนัดกระชับมิตรที่แพ้ชิลี 2–1 ที่ลาเซเรนา ต่อมาวันที่ 25 พฤษภาคม ค.ศ. 2015 เขายิงประตูแรกในนัดที่ชนะคอซอวอ 3–1 ที่สนาม Stade de Genève
"อัปเดตล่าสุดเมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม ค.ศ. 2016"
ภูมิประเทศแบดแลนด์

แบดแลนด์  เป็นภูมิประเทศที่เกิดจากหินตะกอนหรือชั้นดินเหนียวอ่อนนุ่มที่โดนน้ำและลมกัดเซาะ มีลักษณะคล้ายภูมิประเทศแบบแมลไพซ์ (Malpaís) หรือภูมิประเทศแบบหินภูเขาไฟ ภูมิประเทศจะประกอบด้วย เนินยอดป้าน เหว เป็นหลุม รอง หลืบ เสาหิน รูโพรง หรือลักษณะทางธรณีทั่ว ๆ ไป ไม่มีพืชปกคลุมและมักพบทางน้ำไหลผ่านบริเวณส่วนล่างของสัณฐาน ภูมิประเทศชนิดนี้สามารถพบได้บริเวณภูเขาริมน้ำ หรือ ที่ลาดเชิงเขาที่เกิดจากตะกอนเศษหินเชิงเขาที่ถูกกัดเซาะเป็นบริเวณกว้างจากลมและน้ำในลักษณะแนวราบและแนวลึก
อีดรีซา แกย์

อีดรีซา กานา แกย์ (เกิด 26 กันยายน ค.ศ. 1989) เป็นนักฟุตบอลชาวเซเนกัล ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองกลางตัวรับให้กับปารีแซ็ง-แฌร์แม็งและทีมชาติเซเนกัล
ทีมชาติ.
แกย์ลงเล่นให้กับทีมชาติเซเนกัลตั้งแต่ปี ค.ศ. 2011 และได้ลงเล่นในการแข่งขันรอบคัดเลือกของฟุตบอลโลกอยู่หลายนัด เขายังได้เข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2012, แอฟริกาคัพออฟเนชันส์ 2015 และแอฟริกาคัพออฟเนชันส์ 2017
"อ้างอิง:"
เกียรติประวัติ.
ล็อสก์ลีล
แพน (ภาพยนตร์)

แพน  เป็นภาพยนตร์ที่กล่าวถึงเรื่องราวของวรรณกรรมชิ้นเอกของ เจมส์ แมตทิว แบร์รี เรื่อง ปีเตอร์แพน เวอร์ชันใหม่ล่าสุด
เนื้อเรื่องย่อ.
เรื่องราวของปีเตอร์ เด็กชายจอมซน วัย 12 ปีที่ดื้อจนยากจะควบคุมได้ แต่ในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าแสนอ้างว้างที่ลอนดอนเขาต้องใช้ชีวิตแบบบินไม่ได้มาโดยตลอด จนกระทั่งคืนมหัศจรรย์คืนหนึ่ง ปีเตอร์รีบหนีออกจากสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า และใช้ชีวิตอยู่ในโลกของโจรสลัด นักรบ และเทพธิดาสุดอัศจรรย์ที่เรียกกันว่า "เนเวอร์แลนด์" ซึ่งที่นั่นเขาได้พบกับการผจญภัยสุดทึ่งและการต่อสู้เสี่ยงตาย
ขณะเดียวกันก็ต้องค้นหาความลับเกี่ยวกับแม่ที่ทิ้งเขาไว้ที่สถานเลี้ยงเด็กกำพร้าเมื่อนานมาแล้ว และดินแดนแห่งความมหัศจรรย์ที่เป็นของเขา เขาได้ร่วมทีมไปกับนักรบไทเกอร์ ลิลลี่ และเพื่อนใหม่ที่ชื่อเจมส์ ฮุค ปีเตอร์ต้องเอาชนะโจรสลัดแบล็คเบียร์ดผู้โหดเหี้ยม เพื่อปกป้องเนเวอร์แลนด์และเผชิญกับลิขิตชีวิตที่แท้จริงของเขา ซึ่งเขาจะต้องกลายเป็นฮีโร่ที่ถูกจดจำในนามของปีเตอร์แพนไปตลอดกาล
ผู้สำเร็จราชการ

ในปัจจุบัน ผู้สำเร็จราชการ หรือ ข้าหลวงใหญ่  บางแห่งเรียกว่าข้าหลวงต่างพระองค์ (ในอดีตภาษาไทยใช้ว่า เกาวนาเยเนราล) หมายถึง ผู้แทนพระองค์พระประมุขแห่งรัฐเอกราชรัฐหนึ่งที่ได้รับแต่งตั้งให้ปกครองรัฐเอกราชอีกรัฐหนึ่ง ในอดีตตำแหน่งนี้ใช้กับผู้สำเร็จราชการแทนพระมหากษัตริย์หรือประธานาธิบดีก็ได้ เช่น ผู้สำเร็จราชการอินโดจีนของฝรั่งเศส
สันเขา

สันเขาคือลักษณะทางธรณีวิทยาที่มีลักษณะเป็นภูเขาที่มีจุดสูงสุดยาวเป็นแนวต่อกันเป็นระยะทางหนึ่งโดยสันเขาจะเรียกว่าเนินเขาหรือเทือกเขาก็ขึ้นอยู่กับขนาดของสันเขานั้น ๆ 
สันเขาใหญ่ๆส่วนมากสามารถทำเป็นเส้นแบ่งเขตแดนทางธรรมชาติและสามารถสร้างหรือกำหนดสภาพอากาศในบริเวณนั้น ๆ ได้อีกด้วย
โรงเรียนบัวงามวิทยา

โรงเรียนบัวงามวิทยา  เป็นโรงเรียนสหศึกษาระดับมัธยมศึกษาในอำเภอเดชอุดม จังหวัดอุบลราชธานี สังกัดองค์การบริหารส่วนจังหวัดอุบลราชธานี ก่อตั้งเมื่อวันที่ 21 มีนาคม พ.ศ. 2528 จัดตั้งตามประกาศกระทรวงศึกษาธิการ ซึ่งหลัง พ.ศ. 2546 อยู่ภายใต้สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน เขตพื้นที่การศึกษาอุบลราชธานี เขต 5 ต่อมาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 29 ใน พ.ศ. 2553 และต่อมาได้ถูกถ่ายโอนเข้าสังกัดองค์การบริหารส่วนจังหวัดอุบลราชธานีเมื่อ พ.ศ. 2554 
ปัจจุบันโรงเรียนบัวงามวิทยามีนักเรียนรวมทั้งสิ้น 835 คน แบ่งเป็นนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนต้นจำนวน 400 คน และมัธยมศึกษาตอนปลาย 435 คน
ประวัติ.
โรงเรียนบัวงามวิทยาก่อตั้งขึ้นตามประกาศกระทรวงศึกษาธิการ เมื่อวันที่ 21 มีนาคม พ.ศ. 2528 เนื่องมาจากในขณะนั้นในพื้นที่ตำบลบัวงามและตำบลโดยรอบยังไม่มีโรงเรียนที่เปิดทำการเรียนการสอนในระดับมัธยมศึกษา โดยโรงเรียนระดับมัธยมศึกษาที่เปิดสอนอยู่ใกล้ที่สุด ณ ขณะนั้นมีเพียง 2 แห่ง คือ โรงเรียนเดชอุดม (ก่อตั้ง พ.ศ. 2509) และโรงเรียนบุณฑริกวิทยาคาร (ก่อตั้ง พ.ศ. 2514) ซึ่งอยู่ห่างออกไปมากกว่า 20 กิโลเมตร แต่ด้วยการเดินทางที่ยากลำบากในสมัยนั้น ทำให้วัยรุ่นในพื้นที่ไม่มีโอกาสได้เข้ารับการศึกษาต่อหลังจากจบการศึกษาระดับประถมศึกษา คณะกรรมการสภาตำบลบัวงามจึงนำปัญหาดังกล่าวเข้าปรึกษากับนายเสรีศรี สำอางค์ ซึ่งดำรงตำแหน่งศึกษาธิการอำเภอเดชอุดมในขณะนั้น จนนำไปสู่การจัดตั้งโรงเรียนบัวงามวิทยาขึ้นมาในที่สุด โดยพื้นที่ที่ใช้ในการก่อสร้างโรงเรียนนั้นได้รับการบริจาคจากชาวบ้านชุมชนบ้านหนองสนมจำนวนทั้งสิ้น 36 ไร่ โดยชุมชนดังกล่าวนั้นตั้งอยู่ทางตอนเหนือของตำบลบัวงาม
หลัง พ.ศ. 2546 โรงเรียนบัวงามวิทยาอยู่ภายใต้สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน เขตพื้นที่การศึกษาอุบลราชธานี เขต 5 ต่อมาใน พ.ศ. 2554 ได้ถูกถ่ายโอนเข้าสังกัดองค์การบริหารส่วนจังหวัดอุบลราชธานี
การจัดการเรียนการสอน.
โรงเรียนบัวงามวิทยาเปิดสอนในระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1–6
ชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย ม.4–6.
การแบ่งประเภทการเรียนการสอนของระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายในแต่ละปีการศึกษานั้นจะขึ้นอยู่กับความพร้อมของโรงเรียนฯ ในการจัดการเรียนการสอนในแผนนั้น ซึ่งในบางปีการศึกษาอาจไม่มีเปิดรับสมัครนักเรียนในแผนที่โรงเรียนขาดความพร้อม ทั้งนี้สามารถแบ่งแผนการเรียนการสอนในระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายของโรงเรียนบัวงามวิทยา ได้ดังนี้
ถนนบริพัตร

ถนนบริพัตร (อักษรโรมัน: Thanon Paribatra) ถนนสายหนึ่งของกรุงเทพมหานคร เป็นถนนที่ตัดตรงในลักษณะขวางตัดกับถนนสายอื่น ๆ เริ่มต้นตั้งแต่ที่ถนนดำรงรักษ์ บริเวณด้านข้างพิพิธภัณฑ์พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว และเชิงสะพานผ่านฟ้าลีลาศ พื้นที่แขวงคลองมหานาค เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย ทอดผ่านสะพานมหาดไทยอุทิศ ข้ามคลองมหานาค ผ่านวัดสระเกศราชวรมหาวิหาร ผ่านแยกเมรุปูนจุดตัดกับถนนบำรุงเมือง ในพื้นที่แขวงบ้านบาตร จากนั้นตัดผ่านถนนหลวง ที่เชิงสะพานระพีพัฒนภาค ข้ามคลองรอบกรุง จากนั้นผ่านเชิงสะพานดำรงสถิต ข้ามคลองโอ่งอ่าง บริเวณคลองถม และไปสิ้นสุดที่ถนนเยาวราช บริเวณเชิงสะพานภาณุพันธ์ ใกล้กับเวิ้งนาครเขษม ที่แขวงสัมพันธวงศ์ เขตสัมพันธวงศ์
ชื่อ "บริพัตร" นั้นตั้งขึ้นเพื่อเป็นพระเกียรติแก่ สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าบริพัตรสุขุมพันธุ์ กรมพระนครสวรรค์วรพินิต หรือทูลกระหม่อมบริพัตร พระราชโอรสของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว และสมเด็จพระปิตุจฉาเจ้าสุขุมาลมารศรี พระอัครราชเทวี องค์ผู้ทรงเป็นผู้สำเร็จราชการในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว และทรงเป็นต้นราชสกุลบริพัตร
พระเจ้าโม่ญี่นตะโด้

พระเจ้าโม่ญี่นตะโด้ ([móɲ̥ɪ́ɰ̃ ðədó]; ค.ศ. 1379–1439) เป็นกษัตริย์พระองค์ที่ 8 แห่งอาณาจักรอังวะ ระหว่าง ค.ศ. 1426–1439 พระองค์เป็นเชื้อสายเจ้าฟ้าจากเมืองโม่ญี่น (ปัจจุบันอยู่ในรัฐกะชีน ประเทศพม่า) พระองค์ขึ้นสู่พระราชอำนาจภายหลังจากโค่นล้มราชบัลลังก์ของพระเจ้ากะเล่เจ้ตองโญ กษัตริย์พระองค์ที่ 7 และพระนางชีนโบ่แม พระมเหสี เมื่อ ค.ศ. 1426 รัชสมัยของพระองค์เป็นจุดเริ่มต้นแห่งการเสื่อมอำนาจของอังวะหลังจากสิ้นสุดสงครามสี่สิบปีกับอาณาจักรหงสาวดีที่อยู่ทางใต้และสงครามที่ดำเนินมาอย่างยาวนานกับไทใหญ่ที่อยู่ทางเหนือ ทำให้อาณาจักรอังวะไม่อาจขยายอาณาเขตออกไปได้ ตลอด 12 ปีในรัชสมัยพระเจ้าโม่ญี่นตะโด้จึงปกครองบริเวณอังวะให้เป็นปึกแผ่นเท่านั้น และพระองค์ไม่เคยได้ปกครองตองอูอย่างเต็มที่ พระองค์มักยอมให้ผู้ปกครองเมืองเหล่านั้นซึ่งอาวุโสกว่าปกครองเมืองอย่างอิสระ ทำให้อาณาจักรหงสาวดีได้สนับสนุนตองอูก่อกบฏขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1426 และยึดครองดินแดนแถบนี้ในปี ค.ศ. 1436 แต่ตองอูและอังวะยังไม่ทำสงครามกันแบบเต็มรูปแบบ
พระเจ้าโม่ญี่นตะโด้สวรรคตเมื่อเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1439 ที่อังวะ ขณะพระชนมายุได้ 59 พรรษา พระเจ้าอลองพญา (ปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์อลองพญา) ได้อ้างว่าพระองค์สืบเชื้อสายจากพระเจ้าโม่ญี่นตะโด้
ฟุตบอลทีมชาติตาฮีตี

ฟุตบอลทีมชาติตาฮีตี  เป็นทีมฟุตบอลสัญชาติฝรั่งเศส และเป็นทีมตัวแทนของเฟรนช์พอลินีเชีย อยู่ภายใต้การควบคุมของสหพันธ์ฟุตบอลตาฮีเตียน ทีมประกอบด้วยผู้เล่นจากเฟรนช์พอลินีเชีย และได้เข้าร่วมสมาพันธ์ฟุตบอลโอเชียเนีย (OFC) ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1990
ตาฮีตีเป็นหนึ่งในทีมชาติที่แข็งแกร่งในแถบหมู่เกาะมหาสมุทรแปซิฟิก มีสถิติที่ดีเป็นอันดับที่สองในเซาท์แปซิฟิกเกมส์ ด้วยชัยชนะ 5 นัด พวกเขายังได้อันดับรองชนะเลิศในการแข่งขันโอเอฟซีเนชันส์คัพถึง 3 ครั้ง (1973, 1980 และ 1996) หลังจากนั้นก็ว่างเว้นจากความสำเร็จไปพักใหญ่ จนกระทั่งผ่านรอบคัดเลือกไปเล่นฟุตบอลโลกเยาวชนอายุไม่เกิน 20 ปี 2009 ที่ประเทศอียิปต์ ต่อมาก็คว้าแชมป์โอเอฟซีเนชันส์คัพ 2012 กลายเป็นทีมแรกนอกเหนือจากออสเตรเลียกับนิวซีแลนด์ที่คว้าแชมป์ระดับภูมิภาคนี้
เบชิกทัชฌิมนัสติกคูลือบือ

เบชิกทัชฌิมนัสติกคูลือบือ  หรือ เบชิกทัช  เป็นสโมสรกีฬาตุรกี ก่อตั้งใน ค.ศ. 1903 ตั้งอยู่ที่เขตเบชิกทัช อิสตันบูล ประเทศตุรกี สโมสรฟุตบอลเบชิกทัชเป็นหนึ่งในสโมสรที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในประเทศ และไม่เคยตกชั้นจากลีกสูงสุด
สนามเหย้าของเบชิกทัช คือ โวดาโฟน พาร์ค มีความจุ 41,903 ที่นั่ง ที่ตั้งของสนามอยู่ข้างพระราชวังโดลมาบาเช
นอกจากฟุตบอล ยังมีสโมสรกีฬาประเภทอื่น ๆ ได้แก่ บาสเกตบอล, วอลเลย์บอล, แฮนด์บอล, กรีฑา, มวยสากล, มวยปล้ำ, หมากรุก, บริดจ์, ยิมนาสติก, พายเรือ, เทเบิลเทนนิส, พาราลิมปิก, อีสปอร์ต และฟุตบอลชายหาด
สนาม.
เบชิกทัชใช้ โวดาโฟน พาร์ค เป็นสนามเหย้า สนามแห่งนี้สร้างเสร็จในปี ค.ศ. 2016 โดยสร้างขึ้นเพื่อใช้แทนสนามเหย้าเดิม นั่นคือ สนามกีฬา BJK İnönü
 "ณ วันที่ 12 ธันวาคม ค.ศ. 2017"
บุพเพสันนิวาส (นวนิยาย)

บุพเพสันนิวาส เป็นนวนิยายของรอมแพง ที่เป็นนิยายที่สร้างชื่อเสียงให้กับรอมแพงมากที่สุด มีการสร้างเป็นละครโทรทัศน์ชื่อเดียวกันในปี 2561 และเป็นรายการโทรทัศน์ที่มีผู้ชมมากที่สุดนับแต่ปี 2561
โครงเรื่อง.
เกศสุรางค์ หญิงสาวเจ้าเนื้อจำต้องทะลุมิติไปในแผ่นดินกรุงศรีอยุธยาในรัชสมัยขุนหลวงนารายณ์ (สมเด็จพระนารายณ์มหาราช) โดยได้เข้าร่างของแม่หญิงการะเกด สตรีสูงศักดิ์ผู้แสนร้ายกาจที่กำลังหมดวาสนา โดยเกศสุรางค์ผู้มาจากอนาคตได้รับรู้ชะตากรรมบ้านเมืองในสมัยนั้นจากสิ่งที่ตนเคยเรียน อีกทั้งยังได้พบและใกล้ชิดกับบุคคลผู้มีตัวตนจริงในหน้าประวัติศาสตร์ เช่น พระโหราธิบดี เจ้าพระยาโกษาธิบดี เจ้าพระยาวิไชเยนทร์ ท้าวทองกีบม้า หลวงสรศักดิ์ รวมทั้งเหตุการณ์ผลัดไปสู่แผ่นดิน สมเด็จพระเพทราชา ที่วุ่นวายเพราะชาวต่างชาติมีอิทธิพลมาก
โดยเฉพาะเรื่องหัวใจที่เธอเริ่มมีให้กับ ออกขุนศรีวิสารวาจา ขุนนางราชทูตหนุ่มท่าทีสุขุมและเก่งกาจในงานราชการ ซึ่งเขาก็เริ่มหลงรักแม่การะเกดคนใหม่นี้เข้าทุกวัน แต่ด้วยภาระหน้าที่ต่อราชอาณาจักรอยุธยา
"เกศสุรางค์" จะใช้ความรู้จากอนาคตแก้ไขเปลี่ยนแปลงประวัติศาสตร์หรือไม่ 
หรือ "บุพเพสันนิวาส" ที่นำพาครั้งนี้จะทำให้ทั้งคู่ต้องพรากจากกันไปตลอดกาล... โปรดติดตาม
การดัดแปลงเป็นสื่ออื่น.
มีการนำโครงเรื่องไปสร้างเป็นละครโทรทัศน์ชื่อ "บุพเพสันนิวาส" ในปี 2561 ผลิตโดย บริษัท บรอดคาซท์ ไทย เทเลวิชั่น จำกัด เขียนบทโทรทัศน์โดย ศัลยา กำกับการแสดงโดย ภวัต พนังคศิริ นักแสดงนำ ได้แก่ ธนวรรธน์ วรรธนะภูติ รับบท พ่อเดช, ราณี แคมเปน รับบท แม่หญิงการะเกดและเกศสุรางค์, หลุยส์ สก๊อต รับบท เจ้าพระยาวิชเยนทร์ (คอนสแตนติน ฟอลคอน), สุษิรา แอนจิลีน่า แน่นหนา รับบท ท้าวทองกีบม้า, ปรมะ อิ่มอโนทัย รับบท พ่อเรืองและเรืองฤทธิ์ และ กัญญ์ณรัณ วงศ์ขจรไกล รับบท แม่หญิงจันทร์วาด
ฮิโรชิมะบิกอาร์ก

ฮิโรชิมะบิกอาร์ก  ภายใต้ผู้สนับสนุนปัจจุบันคือ สนามกีฬาเอเดียนฮิโรชิมะ  เป็นสนามกีฬาอเนกประสงค์ ตั้งอยู่ที่ ฮิโรชิมะ, ประเทศญี่ปุ่น
ในปี พ.ศ. 2537 สนามกีฬาแห่งนี้เคยจัดการแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ 1994
พัน จินเหลียน

พัน จินเหลียน ("ดอกบัวทอง") ตามสำเนียงกลาง หรือ พัวกิมเหลียน ตามสำเนียงฮกเกี้ยน เอกสารไทยบางทีเรียก นางบัวคำ หรือ นางบัวทอง เป็นตัวละครหลักในนวนิยายจีนเรื่อง "บุปผาในกุณฑีทอง" (金瓶梅) ประพันธ์ขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 17 ช่วงราชวงศ์หมิง และเป็นตัวละครรองในนวนิยายจีนเรื่อง "ซ้องกั๋ง" (宋江) ประพันธ์ขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 14 ช่วงราชวงศ์ยฺเหวียน เป็นหนึ่งในตัวร้ายที่มีชื่อเสียงที่สุดในวัฒนธรรมจีน จนกลายเป็นตัวอย่างของแม่ยั่วเมือง (femme fatale) ทั้งกลายเป็นเทพีประจำโสเภณีและโรงโสเภณี
ชื่อ.
เชื่อกันว่า นามของพัน จินเหลียน นั้นได้รับแรงบันดาลใจจากพัน ยฺวี่หนู (潘玉奴) นางสนมของเซียว เป่าเจฺวี้ยน (蕭寶卷) กษัตริย์แห่งราชวงศ์ฉีใต้ (南齊) ผู้คลั่งใคล้ฝ่าเท้าของนางซึ่งบีบรัดจนเล็กผิดรูปเหมือนดอกบัว
เรื่อง.
พัน จินเหลียน เป็นภริยาของอู่ ต้าหลาง (武大郎; "พี่ใหญ่อู่") หรือ บู๊ตัวหนึง ตามสำเนียงฮกเกี้ยน ผู้เป็นพี่ชายของอู่ ซง (武松) หรือ บู๊สง ตามสำเนียงฮกเกี้ยน
พัน จินเหลียน เป็นหญิงสาวรูปโฉมงดงามเป็นหนึ่ง แต่อู่ ต้าหลาง เป็นชายร่างเตี้ยอัปลักษณ์ ทำให้ผู้คนโจษจันว่า เป็นคู่ที่ผิดฝาผิดตัว
พัน จินเหลียน ไม่พอใจในชีวิตสมรส และลักลอบมีความสัมพันธ์กับซีเหมิน ชิ่ง (西門慶) หรือ ไซบุนเข่ง ตามสำเนียงฮกเกี้ยน
วันหนึ่ง อู่ ต้าหลาง จับได้ว่า พัน จินเหลียน คบชู้สู่ชาย นางกับชายชู้จึงช่วยกันฆ่าอู่ ต้าหลาง ด้วยยาพิษ และติดสินบนให้เจ้าหน้าที่ชันสูตรอำพรางสาเหตุการตาย
อู่ ซง เกิดสงสัยในการตายของพี่ จึงออกสืบสวนด้วยตนเองจนรู้ความจริง
เรื่อง "ซ้องกั๋ง" ระบุว่า อู่ ซง สังหารพัน จินเหลียน และซีเหมิน ชิ่ง อย่างโหดเหี้ยม โดยมีการพรรณนาการฆ่าจนได้ชื่อว่า เป็นฉากโดดเด่นฉากหนึ่งในวรรณกรรมจีน
ส่วนเรื่อง "บุปผาในกุณฑีทอง" ว่า พัน จินเหลียน หนีไปสมรสกับซีเหมิน ชิ่ง แต่เมื่อซีเหมิน ชิ่ง เสียชีวิตเพราะการร่วมเพศอย่างหักโหม อู่ ซง จึงตามไปฆ่าพัน จินเหลียน
การดัดแปลง.
โอวหยาง ยฺหวี่เชี่ยน (歐陽予倩) นำเรื่องของนางไปแต่งเป็นบทละครสมัยใหม่เรื่อง "พัน จินเหลียน" เมื่อ ค.ศ. 1928 โดยให้นางเป็นหญิงที่เป็นตัวของตัวเองสูง แต่ตกเป็นเหยื่อของระบบสังคมแบบอนุรักษนิยมที่ชายเป็นใหญ่ โอวหยาง ยฺหวี่เชี่ยน ยังรับบทพัน จินเหลียน ด้วยตนเอง
เรื่องราวของพัน จินเหลียน ยังเป็นที่นิยมในภาพยนตร์และละครโทรทัศน์ทั้งในจีนและญี่ปุ่น นับแต่คริสต์ทศวรรษ 1950 เป็นต้นมา มีภาพยนตร์และละครโทรทัศน์แล้วอย่างน้อย 20 เรื่องที่มีนางเป็นตัวละครหลัก
รายพระนามและชื่อผู้ได้รับพระราชทานเหรียญดุษฎีมาลา

เนื้อหาในหน้านี้เป็นบัญชีรายพระนามและรายนามผู้ได้รับพระราชทานเหรียญดุษฎีมาลาประเภทต่าง ๆ ตามที่ปรากฏหลักฐานในราชกิจจานุเบกษา ตั้งแต่รัชกาลพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเป็นต้นมาจนถึงแต่รัชกาลปัจจุบัน โดยแบ่งเป็น 2 ระยะ คือระยะที่พระราชทานตามพระราชบัญญัติเครื่องราชอิสสริยาภรณ์สำหรับความดีความชอบเหรียญดุษฎีมาลา ปีมะเมีย จัตวาศก ศักราช 1244 และระยะที่พระราชทานตามพระราชบัญญัติเหรียญดุษฎีมาลา พุทธศักราช 2484
พระราชทานตามพระราชบัญญัติเหรียญดุษฎีมาลา พุทธศักราช 2484.
ตามพระราชบัญญัติเหรียญดุษฎีมาลา พุทธศักราช 2484 ได้กำหนดให้ปรับเปลี่ยนลักษณะเหรียญบางส่วน และพระราชทานเฉพาะเหรียญดุษฎีมาลา เข็มศิลปวิทยา เท่านั้น
เวชศาสตร์ป้องกัน

เวชศาสตร์ป้องกัน  หรือมาตรการป้องกันโรค  ประกอบด้วยมาตรการที่ใช้สำหรับป้องกันโรค ซึ่งตรงข้ามกับการรักษาโรค สุขภาพมีสถานะทางกายภาพและจิตใจเช่นเดียวกับโรคและความพิการซึ่งได้รับผลกระทบจากปัจจัยสิ่งแวดล้อม ความโน้มเอียงรับโรคทางกรรมพันธุ์ เชื้อก่อโรคและทางเลือกวิถีชีวิต สุขภาพ โรคและความพิการเป็นกระบวนการพลวัตซึ่งเริ่มตั้งแต่ก่อนปัจเจกบุคคลรู้สึกตัว การป้องกันโรคอาศัยการกระทำล่วงหน้าที่สามารถจำแนกได้เป็นการป้องกันปฐมภูมิ ทุยติภูมิและตติยภูมิ
มีประชากรหลายล้านคนเสียชีวิตจากสาเหตุที่ป้องกันได้ทุกปี การศึกษาในปี 2547 พบว่า การเสียชีวิตประมาณครึ่งหนึ่งของทั้งหมดในสหรัฐในปี 2543 เกิดจากพฤติกรรมและการสัมผัสที่ป้องกันได้ สาเหตุการเสียชีวิตอันดับต้น ๆ ได้แก่ โรคหัวใจแลแหลอดเลือด โรคทางเดินหายใจเรื้อรัง การบาดเจ็บที่ไม่เจตนา เบาหวานและโรคติดเชื้อบางอย่าง การศึกษาเดียวกันประมาณการว่ามีประชากร 400,000 คนเสียชีวิตในสหรัฐทุกปีเนื่องจากอาหารเลวและวิถีชีวิตแบบนั่งนอนมาก ตามประมาณการขององค์การอนามัยโลก มีผู้เสียชีวิตประมาณ 55 ล้านคนทั่วโลกในปี 2554 ซึ่งสองในสามของกลุ่มนี้เสียชีวิตจากโรคไม่ติดต่อ รวมทั้งมะเร็ง เบาหวาน โรคหัวใจและหลอดเลือดเรื้อรัง และโรคปอดเรื้อรัง จำนวนนี้เพิ่มขึ้นจากปี 2543 ซึ่งผู้เสียชีวิตร้อยละ 60 มีสาเหตุจากโรคเหล่านี้ เวชศาสตร์ป้องกันมีความสำคัญเป็นพิเศษเนื่องจากทั่วโลกมีความชุกของโรคเรื้อรังและการเสียชีวิตจากโรคเหล่านี้มากขึ้น
มีวิธีป้องกันโรคหลายวิธี แนะนำให้ผู้ใหญ่และเด็กไปพบแพทย์เพื่อตรวจสุขภาพเป็นประจำ แม้รู้สึกว่าตนสุขภาพดี เพื่อตรวจคัดโรค ระบุปัจจัยเสี่ยงสำหรับโรค อภิปรายข้อแนะนำสำหรับวิถีชีวิตที่สุขภาพดีและสมดุล การฉีดวัคซีนล่าสุด และรักษาสัมพันธภาพที่ดีกับผู้ให้บริการสุขภาพ การตรวจคัดโรคที่พบบ่อยบางโรคเช่น การตรวจหาความดันโลหิตสูง ภาวะน้ำตาลสูงในเลือด (ปัจจัยเสี่ยงต่อเบาหวาน) ภาวะคอเลสเตอรอลสูงในเลือด โรคซึมเศร้า เอชไอวีและโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์ชนิดที่พบบ่อย เช่น โรคหนองในเทียม ซิฟิลิสและโรคหนองใน การถ่ายภาพรังสีเต้านม (เพื่อตรวจคัดโรคมะเร็งเต้านม) การตรวจคัดโรคมะเร็งลำไส้ใหญ่และไส้ตรง การทดสอบแพปเพื่อทดสอบมะเร็งปากมดลูก และการตรวจคัดโรคกระดูกพรุน สามารถทำการทดสอบทางพันธุกรรมเพื่อตรวจคัดการกลายพันธุ์ที่ก่อให้เกิดโรคทางกรรมพันธุ์หรือความโน้มเอียงรับโรคบางโรค เช่น มะเร็งเต้านมและมะเร็งรังไข่ ทว่า ปัจเจกบุคคลทุกคนไม่สามารถจ่ายค่ามาตรการเหล่านี้ได้ และประสิทธิผลราคาของเวชศาสตร์ป้องกันยังเป็นหัวข้อถกเถียงกันอยู่
ฝูงแมงมุมยักษ์ถล่มโลก

ฝูงแมงมุมยักษ์ถล่มโลก (อังกฤษ: Spider, Spider 3D) เป็นภาพยนตร์แอคชั่น-แฟนตาซีสัญชาติอเมริกา ที่ออกฉายในปี ค.ศ. 2013 กำกับโดย เบร็ต ซิลเบอร์ลิง นำแสดงโดย แพทริค มัลดูน, คริสต้า แคมป์เบลล์, วิลเลียม โฮป
เนื้อเรื่องย่อ.
เมื่อสถานีอวกาศของรัสเซียประสบปัญหาตกลงกลางมหานครนิวยอร์ค แรงปะทะสร้างความเสียงหายจนเศษชิ้นส่วนจมลึกลงไปถึงอุโมงค์รถไฟใต้ดิน โมเลกุลแปลกปลอมบางอย่างจากอวกาศได้ทำปฏิกิริยากับเซลล์ของแมงมุม จนทำให้มันมีขนาดใหญ่โตกว่าตึก 30 ชั้น เจ้าแมงมุมกลายพันธุ์ออกอาละวาดทำลายเมืองอย่างบ้าคลั่ง และมันกำลังเริ่มต้นที่จะแพร่พันธุ์ทายาทออกมาอย่างล้นหลาม ทำเอาผู้คนพากันแตกตื่นและหวาดผวาไปกับกองทัพสัตว์ประหลาด 8 ขาที่น่ารังเกียจและสยดสยอง
ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นหนึ่งในผลงานที่อยู่ในแนวภาพยนตร์สัตว์ประหลาด (creature feature) ซึ่งได้รับความนิยมในช่วงต้นทศวรรษ 2010 โดยเน้นการนำเสนอสัตว์ขนาดยักษ์ที่เกิดจากการกลายพันธุ์หรืออุบัติเหตุทางวิทยาศาสตร์ที่ไม่คาดคิด ตัวภาพยนตร์ผสมผสานระหว่างฉากแอ็กชัน การทำลายล้างเมือง และบรรยากาศตื่นตระหนกของมนุษย์ในเมืองใหญ่ ซึ่งเป็นองค์ประกอบหลักที่พบได้ในภาพยนตร์ประเภทเดียวกัน เช่น "Godzilla", "Cloverfield" และ "Eight Legged Freaks" ทั้งนี้ Spider 3D ยังมีการถ่ายทำโดยใช้เทคนิคภาพสามมิติเพื่อเพิ่มความรู้สึกสมจริงและสร้างประสบการณ์ระทึกขวัญให้กับผู้ชม
ใหญ่เต็มฟัด

ใหญ่เต็มฟัด (อังกฤษ: Who Am I?) เป็นภาพยนตร์แอคชั่น สัญชาติอเมริกา-จีน ที่ออกฉายในปี ค.ศ. 1998 กำกับโดย เฉินหลง, เฉิน มู่เซิ่ง นำแสดงโดย เฉินหลง, มิเชลล์ เฟอร์เร่, มิเรอิ ยามาโมโต้, รอน สเมอร์คซัค, เอ็ด เนลสัน, วอชิงตัน ซิโซโล
เนื้อเรื่องย่อ.
แร่ธาตุชนิดใหม่ในดินแดนแอฟริกาใต้ได้ถูกค้นพบโดยนักวิทยาศาสตร์ มันเต็มไปด้วยความร้ายแรง ซีไอเอหนุ่มชื่อแจ๊กกี้ ซึ่งร่วมกับหน่วยคอมมานโดลับได้รับคำสั่งให้บุกเข้าแย่งชิง ในระหว่างที่มีการขนย้าย เมื่อภายหลังจากที่ภารกิจเสร็จหน่วยคอมมานโดถูกหักหลัง ทั้งหมดจบชีวิตกลางป่า โดยมีเขาเพียงผู้เดียวที่รอดตายจากเหตุการณ์นั้น แต่เขาไม่สามารถจำอะไรได้เลย เขาได้รับความช่วยเหลือจากคนป่าแอฟริกาใต้ แต่เมื่อไม่รู้แม้แต่ความเป็นมาของตนเอง เขาจึงออกค้นหาความจริงซึ่งเต็มไปด้วยอันตราย
ลูซี่ สวยพิฆาต

ลูซี่ สวยพิฆาต (อังกฤษ: Lucy) เป็นภาพยนตร์แอคชั่น สัญชาติอเมริกา ที่ออกฉาย 25 กรกฎาคม ค.ศ. 2014 กำกับโดย ลุค เบสสัน นำแสดงโดย สการ์เลตต์ โจแฮนสัน, มอร์แกน ฟรีแมน, โชย มิน-ซิก, อามร์ เวคร์
เนื้อเรื่องย่อ.
ลูซี่ นักศึกษาสาวธรรมดาๆคนหนึ่ง ที่มาศึกษาต่อที่ไต้หวัน แต่ดันไปพัวพันกับกลุ่มธุรกิจมืดที่ทำการค้าสารสังเคราะห์อันตรายที่ชื่อ CTH4 และพวกมาเฟียได้ผ่าท้องของลูซี่และยัดสารสังเคราะห์เหล่านั้นซ่อนไว้ในท้องลูซี่เพื่อรอส่งมอบเป็นสินค้าต่อไป
ระหว่างที่กำลังรอส่งตัว ลูซี่โดนพวกนักเลงซ้อม ทำให้สารสังเคราะห์ที่ซ่อนไว้ในท้องแตก และซึมเขาสู่ร่างกาย มีผลทำให้ลูซี่สามารถเปิดการใช้งานของสมองได้มากกว่าคนปกติ กลายเป็นดั่งยอดมนุษย์ผู้มีพลังจิต โทรจิต ความรู้มหาศาล และการควบคุมวัตถุสสารต่างๆ แถมเจ้าสารตัวนั้นมันคงปลุกพลังของเธอให้สูงขึ้นอีกเรื่อยๆ
ลูซี่ต้องการพบตัว ดร.นอร์แมน ผู้มีความเชี่ยวชาญด้านสมอง เพื่อหวังว่าเขาจะสามารถช่วยเธอได้ แต่พวกมาเฟียเจ้าของสารสังเคราะห์ยังคงตามล่าตัวเธอ ยังดีที่มี สารวัตรปิแอร์ เดล ริโอ นายตำรวจฝรั่งเศสที่ยังมองเห็นความเป็นมนุษย์ในตัวลูซี่ และคอยให้ควมช่วยเหลือให้เธอบรรลุเป้าหมาย
รัชพงศ์ ทิวะธนเศรษฐ์

รัชพงศ์ ทิวะธนเศรษฐ์ (ชื่อเล่น : เซิน) (เกิด 18 กุมภาพันธ์ 2533) เป็นนักแสดงชาวไทย สังกัดเอ็กแซ็กท์
ประวัติ.
รัชพงศ์ ทิวะธนเศรษฐ์ มีชื่อเล่นว่า เซิน เกิดวันที่ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2533 เกิดที่ กาญจนบุรี มีพี่น้องทั้งหมด 3 คน มีน้องชาย 1 คน และน้องสาว 1 คน เซินมีความสนใจในเรื่องการตัดผม โดยเริ่มต้นหลังจากที่เขาสำเร็จการศึกษาระดับมัธยมจากประเทศนิวซีแลนด์ เมื่อกลับมาประเทศไทยกับทรงผมรากไทรที่คุณพ่อของเจ้าตัวไม่ปลื้มเลยมีโอกาสได้เล็มผมเป็นครั้งแรก และเมื่อคุณพ่อเห็นในความสนใจเลยอนุญาตให้เขาไปเรียนเรื่องการตัดผมแบบจริงจังมากขึ้น เซินได้ไปเปิดร้านตัดผมที่เชียงใหม่เพราะครอบครัวของเขาชอบที่นั่นมาก 
จนร้านที่เชียงใหม่ปิดตัวลง โมเดลลิ่งที่เชียงใหม่ถามความสมัครใจของเขาแล้วส่งต่อให้โมเดลลิ่งที่กรุงเทพจนได้มาแคสติ้งที่ช่องวัน และมีผลงานเรื่องแรกคือ จุดนัดฝัน ส่วนผลงานที่ทำให้เป็นที่รู้จักมากขึ้นคือ “ชาญชาย พัชรวนนท์ หรือ ชาย” จากละคร ชายไม่จริง หญิงแท้
ปัจจุบัน นอกจากงานในวงการบันเทิงแล้ว เซินเป็นช่างทำผมอยู่ที่ร้าน The Lounge Hair Salon
มีนาฏจิโกยิล

มีนาฏจิจุนตเรจุวรรรโกยิล  เรียกโดยย่อว่า มีนาฏจิโกยิล  เป็นโบสถ์พราหมณ์เก่าแก่ ตั้งอยู่บนฝั่งทิศใต้ของแม่น้ำไวไก (Vaigai River) ในเมืองมตุไร รัฐทมิฬนาฑู ประเทศอินเดีย สร้างถวายพระแม่มีนากษี ซึ่งเป็นอวตารปางหนึ่งของพระปารวตี และถวายพระสุนทเรศวร อวตารปางหนึ่งของพระศิวะ สวามีของพระองค์
แม้โบสถ์มีที่มาเก่าแก่ แต่สิ่งก่อสร้างส่วนใหญ่ในปัจจุบันสร้างขึ้นหลังคริสต์ศตวรรษที่ 14 ทั้งมีการบูรณะและต่อเติมอีกในคริสต์ศตวรรษที่ 17 ตามบัญชาของติรุมาลัย นายก (Thirumalai Nayak) เจ้าเมืองมตุไร เพราะช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 14 กองทัพมุสลิมจากรัฐสุลต่านเดลี (Delhi Sultanate) เข้าโจมตีโบสถ์ แล้วปล้นเอาของมีค่า ก่อนทำลายศาสนสถานแห่งนี้ลงพร้อมกับแห่งอื่น ๆ ทั่วภาคใต้ของอินเดีย โบสถ์ที่เห็นในบัดนี้เป็นผลมาจากการสร้างขึ้นใหม่ภายใต้ดำริของกษัตริย์หลายพระองค์แห่งจักรวรรดิวิชัยนคร การต่อเติมครั้งสำคัญเกิดขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 16 ตามคำสั่งของวิศวนาถ นายก (Vishwanatha Nayak) และผู้สืบต่อตำแหน่งของเขา ปัจจุบัน ในเทวสถานประกอบด้วยโคปุระหรือซุ้มประตู 14 หลัง สูงราว 45–50 เมตร โคปุระหลังใต้มีความสูงมากที่สุด คือ 51.9 เมตร นอกจากนี้ ในโบสถ์ยังมีอาคารเสาสลักหลายหลัง และมีศาลอีกมากมายซึ่งสร้างถวายเทวดาในศาสนาพราหมณ์-ฮินดู ในศาลเหล่านี้มีวิมานตั้งอยู่เหนือครรภคฤห์หรือหอศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งปิดทอง เป็นที่ประทับของพระมีนากษีกับพระสุนทเรศวร
โบสถ์แห่งนี้เป็นจุดมุ่งหมายหลักในการแสวงบุญตามประเพณีลัทธิไศวะ ซึ่งถือพระศิวะเป็นใหญ่ แต่ก็มีสิ่งหลายสิ่งเกี่ยวข้องกับลัทธิไวษณพ ซึ่งถือพระวิษณุเป็นใหญ่ ทั้งนี้ เพราะถือว่าพระวิษณุเป็นพระภราดาของพระมีนากษี ในโบสถ์ยังมีเทวรูปของเทพองค์อื่น เช่น พระลักษมี ชายาพระวิษณุ, พระกฤษณะทรงขลุ่ย, นางรุกมินี ชายาพระกฤษณะ, พระพรหม, พระสรัสวดี ชายาพระพรหม, และเทพตามคัมภีร์ปุราณะ พร้อมด้วยงานศิลปะเกี่ยวข้องกับวรรณกรรมฮินดู นับเป็นที่หมาย (landmark) สำคัญที่สุดในเมืองมตุไร แต่ละวันมีผู้เข้าชมหลักหมื่น และเฉพาะช่วงสิบวันแห่งเทศกาลมีนากษีติรุกัลยาณัง (Meenakshi Tirukalyanam) ในเดือนจิตระ ซึ่งตกราวเดือนเมษายนหรือพฤษภาคมตามปฏิทินสุริยคติ จะมีผู้เข้าเยี่ยมชมเทวสถานรวมหลักล้าน
ยุทธการที่อันดง

ยุทธการที่อันดง เป็นยุทธการของกองกำลังประเทศเกาหลีเหนือกับประเทศเกาหลีใต้เมื่อปลายเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2493 ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของยุทธการในสงครามเกาหลี
เมื่อกองกำลังเกาหลีเหนือที่ 12 ได้นำกองกำลังบุกยึดเมืองทั้งหมดในปริมณฑลปูซาน แต่กองกำลังเกาหลีใต้ที่ 8 และ กองกำลังเมืองหลวงเกาหลีใต้ได้ปกป้องเมืองทั้งหมดในปริมณฑลปูซาน มีการรบอยู่ระหว่างสองกำลัง ได้แก่ กองกำลังเกาหลีเหนือที่ 12 และ กองกำลังเกาหลีใต้ที่ 8 แต่กองกำลังที่ได้รับความเสียหายที่สุดคือ กองกำลังเกาหลีเหนือที่ 12 โดยกองกำลังถูกโจมตีทางอากาศทำให้ทหารในกองกำลังเสียชีวิต 600 คน, รถถังถูกทำลาย 11 คัน จาก 30 คัน, ผู้บัญชาการกองกำลังเกาหลีเหนือที่ 12 ถูกสังหาร ในเวลาต่อมากองกำลังเกาหลีเหนือที่ 12 ถูกโจมตีอย่างมากจึงทำให้ขอยอมจำนน
เมธ รัตนประสิทธิ์

เมธ รัตนประสิทธิ์ หรือ หลวงวิลาสวันวิท อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงใหม่ 1 สมัย อดีตหัวหน้าพรรคเสรีประชาธิปไตย และเป็นผู้อำนวยการคนแรกของโรงเรียนการป่าไม้ จังหวัดแพร่ จนได้รับการกล่าวถึงว่าเป็น "ผู้เริ่มงานโรงเรียนการป่าไม้"
ประวัติ.
เมธ รัตนประสิทธิ์ เกิดเมื่อวันที่ 12 ตุลาคม พ.ศ. 2440 เป็นบุตรของนายนิล กับนางตุ่น รัตนประสิทธิ์ มีพี่น้อง 6 คน อาศัยอยู่บ้านพักแถวถนนวิชยานนท์ อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ เริ่มเข้าเรียนชั้นประถมที่โรงเรียนเชลยศักดิ์ จังหวัดเชียงใหม่ ต่อมาย้ายไปเข้าเรียนที่โรงเรียนยุพราชวิทยาลัย จนถึงชั้นมัธยมปีที่ 2 จึงย้ายไปเรียนต่อที่โรงเรียนอัสสัมชัญ กรุงเทพมหานคร เมื่อจบชั้นมัธยมแล้วจึงสอบชิงทุนไปศึกษาวิชาการป่าไม้ ที่ประเทศพม่า ใช้เวลา 3 ปี จึงกลับมารับราชการในสังกัดกรมป่าไม้
เมธ รัตนประสิทธิ์ สมรสกับนางบุญยวง รัตนประสิทธิ์ (สกุลเดิม วุฒิรัตน์) มีบุตร 5 คน
การทำงาน.
เมธ รัตนประสิทธิ์ เข้ารับราชการในสังกัดกรมป่าไม้ ได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งสำคัญ เช่น เจ้าพนักงานป่าไม้ภาคแพร่ และผู้อำนวยการโรงเรียนการป่าไม้คนแรก ในปี พ.ศ. 2478 เป็นหัวหน้ากองค้นคว้าและของป่า ในปี พ.ศ. 2485-2487 และตำแหน่งสุดท้ายก่อนจะลาออกจากราชการ ในปี พ.ศ. 2488 คือ หัวหน้ากองคุ้มครอง กรมป่าไม้
เมื่อลาออกจากราชการ เขาได้เข้าทำงานกับบริษัท วนการ จำกัด และร่วมงานกับสมาคมชาวเหนือในกรุงเทพมหานคร ซึ่งมีพิสุทธิ์ นิมมานเหมินท์ เป็นเหรัญญิก และเป็นผู้มีส่วนในการระดมทุนเพื่อสนับสนุนให้นายเมธ ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงใหม่ จนเขาได้รับเลือกตั้งในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2495
ในปี พ.ศ. 2498 เขาได้ร่วมกับนักการเมืองหลายคน จัดตั้งพรรคเสรีประชาธิปไตย โดยนายเมธ รัตนประสิทธิ์ รับตำแหน่งหัวหน้าพรรค และมีนายบุญคุ้ม จันทรศรีสุริยวงศ์ เป็นเลขาธิการพรรค ซึ่งพรรคดังกล่าวมีแนวนโยบายโน้มเอียงไปในทางสังคมนิยมเสรี
ถึงแก่อนิจกรรม.
เมธ รัตนประสิทธิ์ เสียชีวิตในวันที่ 2 มกราคม พ.ศ. 2512 ด้วยโรคหัวใจล้มเหลว โดยมีพิธีพระราชทานเพลิงศพ ณ เมรุวัดธาตุทอง ในวันที่ 31 ตุลาคม พ.ศ. 2513
อนุสาวรีย์.
โรงเรียนการป่าไม้แพร่ ได้จัดสร้างอนุสาวรีย์หลวงวิลาสวันวิท ณ โรงเรียนการป่าไม้ จังหวัดแพร่ เมื่อปี พ.ศ. 2523
โจโจ้ โจ๋ซ่าส์ ล่าข้ามศตวรรษ

โจโจ้ โจ๋ซ่าส์ ล่าข้ามศตวรรษ (; โรมาจิ: "JoJo ก็แบบโคตรตุ๊ด") เป็นภาพยนตร์แนวต่อสู้ กำกับและเขียนบทโดย ทาคาชิ มิอิเกะ ดัดแปลงจากหนังสือการ์ตูนเรื่อง"โจโจ้ ล่าข้ามศตวรรษ" ภาค 4 "เพชรแท้ไม่มีวันสลาย" ผลงานของฮิโรฮิโกะ อารากิ ภาพยนตร์นำแสดงโดย เคนโตะ ยามาซากิ, ริวโนะสุเกะ คามิกิ, นานะ โคมัตซึ, มาซากิ โอคาดะ, มักเก็นยู อาราตะ, ทาคายูกิ ยามาดะ และ ยูสุเกะ อิเซยะ เผยแพร่ในประเทศญี่ปุ่นโดยบริษัทโทโฮและวอร์เนอร์บราเธอส์ เข้าฉายในโรงภาพยนตร์ที่ประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 4 สิงหาคม พ.ศ. 2560 
ในประเทศไทย ภาพยนตร์เป็นลิขสิทธิ์ของบริษัท เอ็ม พิคเจอร์ส เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด (มหาชน) เข้าฉายในโรงภาพยนตร์เมื่อวันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2560
รีเมมเบอร์มี

"รีเมมเบอร์มี"  เป็นเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง "วันอลวน วิญญาณอลเวง" ภาพยนตร์แอนิเมชันของพิกซาร์แอนิเมชันสตูดิโอส์ในปี พ.ศ. 2560 เพลงแต่งโดยโรเบิร์ต โลเปซ และ คริสเทน แอนเดอร์สัน-โลเปซ เพลงได้รับการขับร้องในภาพยนตร์โดย เบนจามิน แบร็ต, Gael García Bernal, Anthony Gonzalez, และ Ana Ofelia Murguía รวมถึง Miguel และ Natalia Lafourcade ที่ร้องเพลงเวอร์ชันเพลงป็อบในเครดิตท้ายภาพยนตร์ Carlos Rivera ได้บันทึกเพลงเวอร์ชันโคเวอร์ โดยใช้ชื่อว่า "Recuerdame" ในอัลบั้มซาวน์แทร็คภาษาสเปนของภาพยนตร์ เพลง ""รีเมมเบอร์มี" ชนะเลิศรางวัลออสการ์ สาขาเพลงประกอบภาพยนตร์ยอดเยี่ยม ในงานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 90 ในปี พ.ศ. 2561
บริบท.
เพลง "รีเมมเบอร์มี" ถูกใช้ในหลายบริบทตลอดภาพยนตร์ "วันอลวน วิญญาณอลเวง" เพลงเป็นที่รู้จักในฐานะเพลงยอดนิยมที่สุดของเออร์เนสโต เดอะ ลา ครูซ (พากย์โดย เบนจามิน แบร็ต) ที่เขียนโดยเพื่อนนักดนตรี เฮกเตอร์ ริเวอร่า (พากย์โดย Gael García Bernal) เพลงถูกร้องครั้งแรกในภาพยนตร์โดยบรรเลงแบบ mariachi ในฐานะคำขอจากเออร์เนสโต้ถึงแฟนเพลงให้ยังคงจำเขาไว้ในใจแม้เขาจะต้องออกเดินทางไกล ต่อมาเพลงปรากฏในรูปแบบเพลงกล่อมซึ่งเฮกเตอร์ร้องให้กับลูกสาวคือโคโค่ เมื่อเขาจะออกเดินทางเพื่อเป็นนักดนตรี จากนั้นเพลงได้นำมาร้องโดยมิเกล ริเวอรา (พากย์โดย Anthony Gonzalez) ให้กับโคโค่ผู้เป็นทวดเพื่อให้โคโค่ได้ระลึกถึงเฮกเตอร์ จากนั้นเพลงได้ปรากฏในรูปแบบเพลงป็อบในเครดิตท้ายภาพยนตร์ ร้องโดยนักร้อง Miguel และ Natalia Lafourcade.
ประวัติ.
ผลกระทบ.
เพลง "รีเมมเบอร์มี" ถูกนำมาประยุกต์ในหลายครอบครัวในการช่วยเหลือเด็กๆในการรับมือกับความตาย การสูญเสีย หรือความเปลี่ยนแปลง วิดีโอหนึ่งของเด็กชายอายุสี่ขวบที่ร้องเพลง "รีเมมเบอร์มี" เพื่อการระลึกถึงน้องสาวที่เสียชีวิต ได้กลายเป็นกระแสโด่งดัง
รางวัล.
เพลง "รีเมมเบอร์มี"" ได้รับการเสนอชื่อในหลายรางวัล เช่น รางวัลลูกโลกทองคำ สาขาเพลงประกอบภาพยนตร์ยอดเยี่ยม และรางวัลออสการ์ สาขาเพลงประกอบภาพยนตร์ยอดเยี่ยม โดยชนะเลิศในรายการหลัง นอกจากนี้ยังชนะเลิศในรางวัล Critics' Choice Movie Awards สาขาเพลงยอดเยี่ยม
ถนนมังกร

ถนนมังกร (อักษรโรมัน: Thanon Mangkon) ถนนสายหนึ่งในพื้นที่กรุงเทพมหานคร เป็นถนนที่ตัดผ่านถนนสายอื่น ๆ ในลักษณะของซอย ถนนมังกรมีจุดเริ่มต้นจากถนนกรุงเกษม เลียบคลองผดุงกรุงเกษม บริเวณใกล้กับสถานีรถไฟหัวลำโพง ในพื้นที่แขวงป้อมปราบ เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย จากนั้นตัดโค้งลงมาทางใต้ผ่านถนนมิตรพันธ์ บริเวณใกล้กับวงเวียน 22 กรกฎาคม จากนั้นตัดผ่านถนนยี่สิบสองกรกฎาคม เลียบข้างวัดพลับพลาชัย และตัดผ่านถนนไมตรีจิตต์ จากนั้นทอดผ่านถนนพลับพลาไชย และตัดผ่านถนนเจ้าคำรบ ผ่านวัดคณิกาผล ตัดผ่านถนนยมราชสุขุม ออกถนนเจริญกรุง และผ่านหน้าวัดกันมาตุยาราม ในพื้นที่แขวงสัมพันธวงศ์ เขตสัมพันธวงศ์ ในย่านเยาวราช จากนั้นตัดผ่านถนนเยาวราช ทอดตัดกับตรอกอิสรานุภาพและซอยผลิตผล ที่ย่านสำเพ็ง พื้นที่แขวงจักรวรรดิ เขตสัมพันธวงศ์ ไปสิ้นสุดที่ถนนทรงวาด
ถนนมังกร เป็นหนึ่งในถนนหกสายที่ถูกตัดขึ้นในสมัยรัชกาลที่ 6 หลังจากเหตุเพลิงไหม้ครั้งใหญ่ที่ตำบลตรอกเต้าหู้ เมื่อปี พ.ศ. 2464 เช่นเดียวกับ ถนนเสือป่า หรือถนนเจ้าคำรบ ซึ่งในเอกสารเรื่องตัดถนนในที่เพลิงไหม้ตรอกเต้าหู้ พบแนวถนนสายที่หกที่ตัดขึ้นโดยการถมคลองวัดพลับพลาไชย มีลักษณะเหมือนกับถนนมังกรในปัจจุบัน จึงสันนิษฐานว่าถนนมังกรช่วงตอนบนของถนนเจริญกรุง อาจจะตัดขึ้นบนพื้นที่ของคลองวัดพลับพลาไชยที่ถูกถม ส่วนถนนมังกรช่วงตอนล่างของถนนเจริญกรุง ยังไม่พบข้อมูลว่าตัดขึ้นในช่วงเวลาใด
ถนนมังกร โดยเฉพาะในช่วงที่ตัดผ่านถนนเยาวราชและย่านสำเพ็ง เป็นย่านการค้าที่คึกคักมาก มีสินค้านานาชนิดจำหน่าย และเป็นที่ตั้งของห้างทองตั้งโต๊ะกัง ห้างทองหรือร้านค้าทองแห่งแรกในประเทศไทย ซึ่งตัวอาคารมีสถาปัตยกรรมที่สวยงามในรูปแบบจีน-โปรตุเกส และชั้นบนสุดเป็นที่ตั้งของพิพิธภัณฑ์ทองคำ อีกทั้งในฝั่งตรงข้ามเป็นที่ตั้งของธนาคารกรุงเทพ สาขาสำเพ็ง ตัวอาคารมีสถาปัตยกรรมที่สวยงามเช่นเดียวกับห้างทองตั้งโต๊ะกัง ซึ่งอาคารทั้งสองได้รับรางวัลอาคารอนุรักษ์ศิลปสถาปัตยกรรมดีเด่น จากสมาคมสถาปนิกสยาม ในพระบรมราชูปถัมภ์ และเป็นโบราณสถานในกรุงเทพมหานคร นอกจากนั้นแล้วยังมีบริษัทเซ่งเชียงไถ่ ซึ่งนำเข้าสินค้าในตำนาน ไม่ว่าจะเป็น กระติกน้ำตราอูฐ หรือเสื้อยืดตราห่านคู่ (Double Goose)
วอร์ ออฟ เดอะ เวิลด์ส อภิมหาสงครามล้างโลก

วอร์ ออฟ เดอะ เวิลด์ส อภิมหาสงครามล้างโลก  เป็นภาพยนตร์แอคชั่น-ไซไฟอเมริกัน สร้างขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 2005 กำกับโดย สตีเว่น สปีลเบิร์ก และเขียนบทโดย Josh Friedman และ David Koepp เป็นภาพยนตร์ที่สร้างมาจากนิยายเรื่อง เดอะวอร์ออฟเดอะเวิลด์ส ในปี ค.ศ. 1898 ของ เอช. จี. เวลล์ส และร่วมกันผลิตและเผยแพร่โดย Paramount Pictures และ DreamWorks Pictures นำแสดงโดย ทอม ครูซ ร่วมกับ Dakota Fanning, Justin Chatwin, Miranda Otto และ Tim Robbins ในบทบาทสมทบ
เนื้อเรื่องย่อ.
เรย์ เฟอร์เรียร์ คนงานท่าเรือที่ตกพุ่มม่ายและเป็นคุณพ่อที่ไม่สมบูรณ์แบบ ไม่นานหลังจากอดีตภรรยาของเขา และสามีใหม่ของเธอพา ร็อบบี้ ลูกชายวัยรุ่น และ เรเชล ลูกสาวตัวน้อยของเขา มาแวะเยี่ยม และอาศัยในช่วงสุดสัปดาห์ ก็เกิดเหตุการณ์แปลกประหลาดที่จะเปลี่ยนแปลงชีวิตพวกเขาไปตลอดกาล
เมื่อเครื่องจักรสงครามลักษณะเหมือนหอคอยสามขาโผล่มาจากใต้พื้นโลก และทำลายทุกสิ่งทุกอย่างบนโลก นั่นคือการบุกโจมตีโลกครั้งแรกของพวกมนุษย์ต่างดาว เรย์ ต้องพยายามตะเกียกตะกายเพื่อช่วยลูกๆเของเขา ให้พ้นจากความหายนะจากศัตรูที่ไร้ความปราณีเหล่านี้ แต่ไม่ว่าจะหนีไปทางใด ก็ไร้ซึ่งความปลอดภัยและที่พักพิง มีเพียงความมุ่งมั่นที่ยากจะทำลายได้ของเรย์เท่านั้น ที่จะปกป้องคนที่เขารักได้!!