pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
วอลเลย์บอลชายไทยแลนด์ลีก 2020

วอลเลย์บอลชายไทยแลนด์ลีก 2020 หรือ วอลเลย์บอลชายไทยแลนด์ลีก ฤดูกาล 2563 (เป็นที่รู้จักกันในชื่อ ซีพี วอลเลย์บอลไทยแลนด์ลีก ตามชื่อของผู้สนับสนุนหลัก) โดยครั้งนี้จัดขึ้นเป็นครั้งที่ 15 ของการแข่งขัน ซึ่งมีทีมเข้าร่วมการแข่งขันทั้งหมด 8 ทีม โดยกำหนดเริ่มเปิดฤดูกาลทำการแข่งขันในวันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2563 และสิ้นสุดฤดูกาลการแข่งขันในวันที่ 29 มีนาคม พ.ศ. 2563
เมื่อวันที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2563 ฝ่ายจัดการแข่งขันได้มีการเลื่อนการแข่งขันออกไปอย่างไม่มีกำหนด เนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19 ตามการประชุมของคณะรัฐมนตรีเรื่องสั่งปิดสถานที่เป็นการชั่วคราว เพื่อเป็นการควบคุมสถานการณ์การแพร่ระบาดของโรคติดเชื้อโคโรนาไวรัส 2019 (COVID-19) ต่อมาทางสมาคมฯ ได้กำหนดตารางการแข่งขันรอบสุดท้ายใหม่โดยจะเริ่มการแข่งขันในช่วงปลายเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2563
สโมสรที่เข้าร่วมแข่งขัน.
ในฤดูกาลนี้มีทีมที่เข้าร่วมแข่งขันทั้งหมด 8 ทีม โดยมี 2 ทีมที่ได้รับการเลื่อนชั้นจากวอลเลย์บอลโปรชาเลนจ์ ซึ่งมาแทนที่ 2 อันดับสุดท้ายของฤดูกาล 2018-19 ที่หมดสิทธิ์แข่งขันในไทยแลนด์ลีก
สโมสรราชบุรี วีซี และขอนแก่น วีซี เมื่อจบฤดูกาล 2018-19 อยู่ในสองอันดับสุดท้ายของตาราง จึงหมดสิทธิ์แข่งขันต่อในไทยแลนด์ลีก โดยที่มีสโมสรปริ้นซ์ ไฟแนนซ์ และเกาะกูดคาบาน่า ราชบุรี 2 ทีมที่ได้เลื่อนชั้นจากวอลเลย์บอลโปรชาเลนจ์ ขึ้นมาลงเล่นในฤดูกาลนี้
รูปแบบการแข่งขัน.
รูปแบบการแข่งขันในฤดูกาลนี้มีทีมร่วมแข่งขัน 8 ทีม ซึ่งแบ่งออกเป็น 2 รอบ คือรอบคัดเลือก (เลกแรกและเลกสอง) และรอบสุดท้าย จะแข่งขันในระบบพบกันหมด เมื่อการแข่งขันในเลกแรกเสร็จสิ้น 7 อันดับแรกจะผ่านเข้าแข่งขันในเลกสอง ส่วนอันดับที่ 8 จะหมดสิทธิ์แข่งขันในไทยแลนด์ลีก จากนั้นในเลกสองทั้ง 7 ทีม จะแข่งขันแบบพบกันหมดอีกครั้ง เมื่อการแข่งขันในเลกสองเสร็จสิ้น 4 อันดับแรกจะผ่านเข้ารอบสุดท้าย โดยในรอบสุดท้ายจะแข่งขันแบบพบกันหมด 2 ครั้ง เพื่อหาทีมชนะเลิศต่อไป
รอบสุดท้าย.
ผลการแข่งขัน.
สัปดาห์ที่ 11.
สนามแข่งขัน: เอ็มซีซีฮอลล์ เดอะมอลล์ บางกะปิ กรุงเทพมหานคร
อันดับการแข่งขัน.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
รางวัล.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
เชนมู

เชนมู  เป็นชุดวิดีโอเกมแนวแอ็กชันผจญภัยที่พัฒนา, กำกับ และ อำนวยการสร้างโดยยู ซูซูกิ เกม "เชนมู" และ "เชนมู 2" นั้นถูกพัฒนาโดย Sega AM2 และจัดจำหน่ายโดยเซก้า สำหรับเครื่องดรีมแคสต์ ใน ค.ศ. 1999 และ ค.ศ. 2001 ตามลำดับ เกม "เชนมู 2" ยังได้รับการพอร์ดลงเครื่องเอกซ์บอกซ์ ใน ค.ศ. 2002 เกม "เชนมู 3" พัฒนาโดย Ys Net บริษัทของซูซูกิ โดยมีกำหนดเปิดตัวใน ค.ศ. 2019 สำหรับเครื่องเพลย์สเตชัน 4 และ ไมโครซอฟท์ วินโดวส์
ชุดเกม "เชนมู" นั้นประกอบไปด้วยสภาพแวดล้อม 3 มิติแบบเปิดโลกกว้างสลับกับการต่อสู้ที่ดุเดือดและการกดควิกไทม์อีเวนต์ รวมถึงองค์ประกอบของเกมสวมบทบาท, เกมจำลองชีวิต และ จำลองสังคม เช่นระบบกลางวันและกลางคืน, เอฟเฟกต์สภาพอากาศที่แปรปรวน, ตัวละครที่ผู้เล่นไม่ได้ควบคุมที่มีตารางเวลาประจำวัน และองค์ประกอบแบบเชิงโต้ตอบเช่นตู้หยอดเหรียญ เกมตู้ และมินิเกม โดยเนื้อเรื่องของเกมจะเล่าเกี่ยวกับศิลปินศิลปะการต่อสู้หนุ่มนาม Ryo Hazuki ที่เดินทางผ่านไประหว่างญี่ปุ่นและจีนเพื่อตามหาคนที่ฆ่าพ่อของเขา
เกม "เชนมู" ดั้งเดิมเป็นวิดีโอเกมที่มีทุนสร้างสูงที่สุดในเวลานั้นโดยมีค่าใช้จ่ายในการผลิตและการตลาดประมาณ 47 ถึง 70 ล้านดอลลาร์สหรัฐซึ่งการพัฒนาบางส่วนจะครอบคลุมถึงเกม "เชนมู 2" แม้ตัวเกมจะได้รับเสียงวิจารณ์ชื่นชมจากนักวิจารณ์และกลายเป็นการตามเกินวิสัย (cult following) ตัวเกมกลับประสบความล้มเหลวในเชิงพาณิชย์และทำให้เกมภาคต่อมาประสบกับการพัฒนาที่นานเกินไป (development hell)
ใน ค.ศ. 2004 เซก้าได้ประกาศเปิดตัวเกมภาคแยกแนวออนไลน์แบบเล่นตามบทบาทชื่อ "เชนมูออนไลน์" แต่ไม่ได้มีการวางจำหน่าย ใน ค.ศ. 2010 เกมโซเชียลชื่อ "เชนมูซิตี้" ได้เปิดให้บริการในประเทศญี่ปุ่นและได้ปิดตัวลงในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2011 ใน ค.ศ. 2015 Ys Net เริ่มพัฒนา เกม "เชนมู 3" หลังจากแคมเปญระดมทุนประสบความสำเร็จ ตัวเกมเวอร์ชันพอร์ตความละเอียดสูงของ "เชนมู" และ "เชนมู 2" สำหรับเครื่องเพลย์สเตชัน 4 เอกซ์บอกซ์วัน และ ไมโครซอฟท์ วินโดวส์ ได้วางจำหน่ายใน ค.ศ. 2018
ผลตอบรับ.
ชุดเกม "เชนมู" ได้รับการวิจารณ์ในเชิงบวกเป็นส่วนใหญ่และได้กลายเป็นการตามเกินวิสัย โดยทั้งสองเกมถูกยกย่องว่าเป็นหนึ่งในวิดีโอเกมที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาล "เชนมู" ได้รับการยกย่องให้เป็นผู้บุกเบิกเทคโนโลยีให้หลาย ๆ เกม สภาพแวดล้อมขนาดใหญ่ ความสมบูรณ์ของตัวเลือก และระดับของรายละเอียดได้ถูกนำมาเปรียบเทียบกับเกมเปิดโลกกว้างต่อมาประกอบไปด้วยชุดเกม "แกรนด์เธฟต์ออโต" ชุดเกม "ยากูซ่า" ของเซก้า, "ฟอลล์เอาท์ 3" (2008), และ "Deadly Premonition" (2010)
เกมอาร์เคด

เกมอาร์เคด  หรือ เกมหยอดเหรียญ  เป็นเครื่องความบันเทิงแบบหยอดเหรียญที่ปกติติดตั้งในธุรกิจสาธารณะ เช่น ร้านอาหาร, บาร์ และอาร์เคดสันทนาการ เกมอาร์เคดส่วนใหญ่จะนำเสนอเป็นเกมแห่งทักษะเป็นหลัก และรวมถึงวิดีโอเกมอาร์เคด, เครื่องพินบอล, เกมในทางกลไกไฟฟ้า, เกมอาร์เคดลุ้นแลกรางวัล และเกมอาร์เคดเมอร์แชนไดเซอร์
ประเภท.
โดยทั่วไปแล้ว เกมอาร์เคดมักถูกมองว่าเป็นเกมแห่งทักษะ โดยมีเพียงบางองค์ประกอบของเกมแห่งโอกาสเท่านั้น ส่วนเกมที่เป็นเพียงเกมเสี่ยงโชค เช่น สล็อตแมชชีนและปาจิงโกะ มักจัดอยู่ในประเภทอุปกรณ์การพนันอย่างถูกกฎหมาย และเนื่องจากข้อจำกัด อาจไม่เปิดให้ผู้เยาว์หรือไม่มีการกำกับดูแลที่เหมาะสมในเขตอำนาจศาลหลายแห่ง
วิดีโอเกมอาร์เคด.
วิดีโอเกมอาร์เคดได้รับการเปิดตัวครั้งแรกในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1970 โดย"ป็อง"เป็นเกมแรกที่ประสบความสำเร็จในเชิงพาณิชย์ วิดีโอเกมอาร์เคดใช้วงจรอิเล็กทรอนิกส์หรือวงจรคอมพิวเตอร์เพื่อรับอินพุตจากเครื่องเล่น และแปลสิ่งนั้นเป็นจอแสดงผลอิเล็กทรอนิกส์ เช่น จอภาพ หรือจอโทรทัศน์
ต็อกโปกี

ต็อกโปกี  หรือ เค้กข้าว-ผัด เป็นอาหารเกาหลียอดนิยมที่ทำจากแป้ง "คาแรต็อก" ขนาดเล็กซึ่งเรียกว่า "ต็องมย็อน" ("เส้นแป้งข้าวเจ้า") นำไปผัด โดย "ออมุก" (ลูกชิ้นปลา), ไข่ต้ม และต้นหอมเป็นส่วนผสมที่นิยมใส่เพิ่มมากที่สุด จะปรุงรสด้วยซอสแบบเผ็ดที่ทำจาก "โคชูจัง" (น้ำพริก) หรือซอสแบบไม่เผ็ดที่ทำจาก "คันจัง" (ซีอิ๊วเกาหลี) ก็ได้ แต่แบบแรกเป็นแบบที่พบบ่อยที่สุด 
ในขณะที่แบบหลังพบได้น้อยกว่า และบางครั้งเรียกว่า "คุงจุงต็อกโปกี" ("ต็อกโปกีชาววัง")
ในปัจจุบัน ต็อกโปกีมีรูปแบบหลากหลาย รวมไปถึงต็อกโปกีแกงกะหรี่, ต็อกโปกีครีมซอส, ต็อกโปกีชาจัง, ต็อกโปกีซีฟูด, ต็อกโปกีคัลบี และอื่น ๆ โดยทั่วไป ผู้คนมักซื้อและกินต็อกโปกีที่ "พุนชิกจิบ" (ร้านอาหารว่างหรืออาหารจานเดียว) เช่นเดียวกับ "โพจังมาชา" (แผงลอยริมถนน) นอกจากนี้ยังมีร้านอาหารเฉพาะสำหรับต็อกโปกีอีกด้วย
ประวัติ.
ต็อกโปกีปรากฏชื่อเป็นครั้งแรกในตำราอาหารสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 19 ชื่อ "ชีอึยจ็อนซอ" โดยมีตัวสะกดแบบโบราณว่า "สต็อกบกกี" (steokbokgi) จากหนังสือดังกล่าว ต็อกโปกียังเป็นที่รู้จักกันในชื่อต่าง ๆ รวมถึง "ต็อกจิม" (เค้กข้าว-ตุ๋น), "ต็อกจับแช" (เค้กข้าว-ผัด) และ "ต็อกจ็อนกล" (เค้กข้าวหม้อไฟ) ตามรูปแบบของราชสำนักเกาหลี ต็อกโปกีทำจาก "ต็อก" (เค้กข้าว), เซอร์ลอยน์, น้ำมันงา, ซีอิ๊ว, ต้นหอม, ไลเคนชนิด "Umbilicaria esculenta", เมล็ดสน และเมล็ดงาคั่วบด ในขณะที่ต็อกโปกีที่ใช้ซีอิ๊วเป็นส่วนผสมได้รับการทำขึ้นในบ้านหลังใหญ่ของตระกูลพาพย็องยุน ซึ่งเป็นสถานที่ผลิตซีอิ๊วคุณภาพดี ในรูปแบบนี้ เนื้อส่วนซี่โครงส่วนปลายยังเป็นวัตถุดิบที่นิยมใช้อีกด้วย ชื่อของต็อกโปกียังปรากฏในหนังสือฉบับปรับปรุงและแก้ไขเพิ่มเติมชื่อ "โชซ็อนโยรีเจบ็อบ" ซึ่งอธิบายอาหารชนิดนี้ว่าเป็นอาหารคาวที่ใช้ซีอิ๊วเป็นส่วนผสม
สะพาน–อุโมงค์

สะพาน–อุโมงค์  คือการเชื่อมต่อถนนหรือทางรถไฟอย่างต่อเนื่องข้ามแหล่งน้ำที่ใช้การรวมสะพานและอุโมงค์ไว้ด้วยกัน และมีทางหลวงเป็นบางครั้ง โดยไม่เกี่ยวข้องกับการเชื่อมต่อเป็นช่วง ๆ เช่น สะพานชักหรือเรือข้ามฟาก
สะพาน–อุโมงค์ คือ รูปแบบทั่วไปของการเชื่อมต่อกันหรือการข้ามโดยเฉพาะซึ่งแทนที่การให้บริการเรือข้ามฟาก การเชื่อมต่อนี้บ่อยครั้งเป็นการเชื่อมระหว่างทวีปหรือข้ามมหาสมุทรสู่เกาะที่ห่างไกลจากชายฝั่ง
สะพานวีเซิน

สะพานวีเซิน  คือสะพานรถไฟทางเดี่ยว สร้างจากบล็อกคอนกรีตด้วยการโค้งหิน (สะพานแบบโค้ง) สะพานทอดข้ามแม่น้ำลันท์วัสเซอร์ทางตะวันตกเฉียงใต้ของหมู่บ้านวีเซินในรัฐเกราบึนเดินของประเทศสวิตเซอร์แลนด์
สะพานได้รับการออกแบบโดยวิศวกรหลักของบริษัท Rhaetian Railway นามว่า เฮ็นนิง ฟรีดริช สร้างระหว่าง ค.ศ. 1906–1909 โดยผู้รับเหมา G. Marasi (Westermann & Cie, Zürich) ภายใต้การจัดการของ P. Salaz and Hans Studer (RhB) บริษัท Rhaetian Railway ยังคงเป็นเจ้าของและใช้สะพานสำหรับการให้บริการจนถึงปัจจุบัน สะพานเป็นองค์ประกอบสำคัญของทางรถไฟสาย Davos–Filisur สะพานแห่งนี้สูง 88.9 เมตร (292 ฟุต) และยาว 210 เมตร (690 ฟุต) และช่วงกลาง (main span) 55 เมตร (180 ฟุต)
สมุดภาพ.
สะพานวีเซินในมุมมองและช่วงเวลาที่แตกต่างกัน
สวีหนิง

สวีหนิง (จีนตัวเต็ม : 徐寧 / อังกฤษ : Xu Ning) สำเนียงแต้จิ๋วคือ ซือเหล็ง เป็นตัวละครสมมุติจากซ้องกั๋ง มีฉายาว่า ทวนทอง (จีน : 金槍手 / อังกฤษ : Gold Lancer) เป็นผู้กล้าอันดับที่ 18 ของเขาเหลียงซาน เขารับราชการเป็นครูฝึกพลทวนตะขอในเมืองไคฟง เมื่อตอนที่ฝ่ายเขาเหลียงซานกำลังเผชิญศึกหนักกับฮูเหยียนจั๋ว เฉาไก้ได้ส่งทังหลง ไต้จง และสือเซียน ให้ไปเชิญตัวสวีหนิง สือเซียนได้ทำการขโมยเกราะทองขนห่านป่าของสวีหนิงออกไป พอรุ่งเช้า สวีหนิงหาเกราะทองของเขาไม่พบก็โกรธ บังเอิญไปเจอกับทังหลงพอดี ก็เลยชวนกันไปหาคนโขมยเกราะทอง ระหว่างทาง ทังหลงได้วางยาให้สวีหนิงเผลอหลับ และได้พาขึ้นเขาเหลียงซาน หลังจากที่เขาฟื้นขึ้นมา เขาก็ได้รับการเกลี้ยกล่อมจากซ่งเจียง เขามีข้อแลกเปลี่ยนว่าถ้าอยากให้เขาร่วมทำการ ก็ต้องพาครอบครัวของเขามาด้วย ซึ่งซ่งเจียงได้จัดทำตามความประสงค์ของเขา เขาจึงยอมช่วยฝ่ายเหลียงซานจนสามารถเอาชนะฮูเหยียนจั๋ว
หลังการประชุมใหญ่ของผู้กล้า 108 ดาวแห่งโชคชะตา เขาได้เป็น 1 ใน 8 ขุนพลแนวหน้าของเหลียงซาน ในการรบกับฟางล่า เขากับห่าวซือเหวินได้เข้าโจมตีเมืองฮั่งจิวที่มี ฟางเทียนติ้ง (方天定 ท.ฮองเทียนเต๋ง) เป็นเจ้าเมือง ห่าวซือเหวินถูกจับ เขาจึงรีบเข้าไปช่วยแต่ก็ถูกลูกธนูอาบยาพิษของศัตรูยิงเข้าที่ซอกคอ และเสียชีวิตในเวลาต่อมา
เทศบาลตำบลยะหา

เทศบาลตำบลยะหา เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นแห่งหนึ่งในอำเภอยะหา จังหวัดยะลา ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลยะหา ตั้งอยู่ห่างจากเทศบาลนครยะลา 20 กิโลเมตร ใน พ.ศ. 2562 เทศบาลตำบลยะหามีประชากรทั้งหมด 2,601 คน
ประวัติ.
เดิมเทศบาลตำบลยะหาเป็นส่วนหนึ่งของตำบลยะหา ในยุครัฐบาลจอมพล แปลก พิบูลสงครามได้ประกาศยกฐานะพื้นที่บางส่วนของตำบลยะหาจัดตั้งเป็นสุขาภิบาลยะหา เมื่อวันที่ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2499 ต่อมาพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้เปลี่ยนแปลงฐานะสุขาภิบาลเป็นเทศบาลเมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2542 มีผลบังคับใช้เมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2542 ด้วยเหตุนี้สุขาภิบาลยะหา จึงเปลี่ยนเป็นเทศบาลตำบลยะหา มาแต่นั้น
ทั้งนี้ชื่อ "ยะหา" มาจากคำว่า "ยาฮา" เป็นภาษามลายูปัตตานีแปลว่า "ขี้เหล็ก" ด้วยเหตุนี้ตราสัญลักษณ์ของเทศบาลตำบลยะหาจึงเป็นรูปดอกขี้เหล็กตามนามเมือง
ที่ตั้งและอาณาเขต.
เทศบาลตำบลยะหาตั้งอยู่ห่างจากเทศบาลนครยะลา 20 กิโลเมตร ตั้งอยู่ในเขตตำบลยะหา มีพื้นที่ 1.89 ตารางกิโลเมตร
เขตการปกครอง.
เทศบาลตำบลยะหาแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 5 ชุมชน ดังนี้
ประชากร.
ใน พ.ศ. 2562 เทศบาลตำบลยะหามีประชากรทั้งหมด 2,601 คน ประชากรส่วนใหญ่เป็นชาวไทยเชื้อสายมลายูนับถือศาสนาอิสลามร้อยละ 80 นอกนั้นเป็นชาวไทยเชื้อสายจีนและชาวไทยพุทธร้อยละ 20
สิทธารถะแห่งกุนทครามะ

พระเจ้าสิทธารถะ  เป็นพระบิดาของพระมหาวีระ ตีรถังกรลำดับที่ 24 และสุดท้ายของศาสนาเชน เป็นบุคคลวรรณะกษัตริย์จากราชวงศ์อิกษวากุ ทรงปกครองกุนทครามะชานเมืองเวสาลี (ปัจจุบันตั้งอยู่ในรัฐพิหาร ประเทศอินเดีย) ข้อมูลบางแห่งอ้างว่าพระองค์มีภรรยาจากวรรณะพราหมณ์ชื่อเทวนันทา และเอกสารบางแหล่งระบุว่าเขามีภรรยาวรรณะกษัตริย์ชื่อตฤศลา (บ้างว่าชื่อวิเทหทินนา)
ผู้ที่นับถือศาสนาเชนให้การเคารพบูชาพระองค์ในฐานะพระบิดาของพระตีรถังกร
เชิงอรรถ.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
ตฤศลา

ตฤศลา หรือ ปริยการิณี เป็นพระมารดาของพระมหาวีระ ตีรถังกรลำดับที่ 24 และสุดท้ายของศาสนาเชน เป็นพระมเหสีของสิทธารถะแห่งกุนทครามะ (ปัจจุบันอยู่ในรัฐพิหาร ประเทศอินเดีย) เรื่องราวของพระองค์ปรากฏอยู่ในเอกสารเชน
พระประวัติ.
ตฤศลาประสูติในวรรณะกษัตริย์ ใน "อุตตรปุราณะ" และ "ศลากาปุรุษะ" กล่าวถึงกษัตริย์เชฏกะแห่งเวสาลี มีพระราชโอรสสิบพระองค์ และพระราชธิดาเจ็ดพระองค์ พระราชธิดาพระองค์ใหญ่ชื่อปริยการิณี (คือตฤศลา) เสกสมรสกับสิทธารถะ แต่แฮร์มัน จาโกบี นักภารตวิทยาชาวเยอรมัน ระบุว่าตฤศลาน่าจะเป็นพระขนิษฐาของเชฏกะมากกว่า ทั้งนี้ภรรยาคนที่สามของเชฏกะชื่อเกษมะ เป็นธิดาของผู้นำตระกูลมัทระแห่งปัญจาบ พระขนิษฐาของตฤศลาส่วนใหญ่ไปเป็นมเหสีกษัตริย์หัวเมืองใหญ่ต่าง ๆ มีพระองค์หนึ่งเป็นมเหสีพระเจ้าพิมพิสาร และมีพระขนิษฐาคนหนึ่งออกบำเพ็ญพรตตามคติเชน
ทั้งตฤศลาและสิทธารถะนับถือพระปารศวนาถ ตีรถังกรลำดับที่ 23 เอกสารเชนระบุว่าตฤศลาทรงครรภ์ได้เก้าเดือนกับอีกเจ็ดวันครึ่งจึงประสูติกาลพระโอรสตรงกับคริสต์ศตวรรษที่ 8 ส่วนเอกสารฝ่ายเศวตามพรระบุว่าเทวนันทา มเหสีวรรณะพราหมณ์ทรงครรภ์มาแต่เดิม พระอินทร์จึงใช้อำนาจวิเศษย้ายพระกุมารไปสู่พระครรภ์ตฤศลาแทน สาเหตุก็เพราะตีรถังกรทุกพระองค์ล้วนบังเกิดในวรรณะกษัตริย์เท่านั้น
สุบินนิมิตอันเป็นมงคล.
ก่อนประสูติกาลตฤศลามีสุบินนิมิตถึงสิ่งมงคล เอกสารว่าทิคัมพรระบุว่ามี 16 ประการ ส่วนเอกสารเศวตามพรระบุว่ามีเพียง 14 ประการเท่านั้น เมื่อตฤศลาตื่นบรรทม ก็ได้ทูลสวามีถึงนิมิตมงคล ในวันถัดมาสิทธารถะจึงเรียกให้โหรหลวงเข้าเฝ้าเพื่อทำนายนิมิตของตฤศลา ซึ่งโหรทั้งหลายจึงกราบทูลว่าพระราชโอรสที่จะประสูติจะเป็นผู้เข้มแข็งกล้าหาญ และเปี่ยมด้วยคุณธรรม
โดยสิ่งมงคลที่ปรากฏในสุบินนิมิตของตฤศลามีดังนี้
เชิงอรรถ.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
วอลเลย์บอลหญิงในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 รอบคัดเลือก โซนยุโรป

การแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงในโอลิมปิกรอบคัดเลือกโซนยุโรป 2020 เป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลในทวีปยุโรปเพื่อคัดเลือกทีมวอลเลย์บอลหญิงเข้าแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ซึ่งอยู่ภายใต้การดูแลของสหพันธ์วอลเลย์บอลระหว่างประเทศ และสมาพันธ์วอลเลย์บอลยุโรป โดยจะมีเพียงหนึ่งทีมที่ผ่านการคัดเลือกเข้าแข่งขันรอบสุดท้ายในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 จะมีกำหนดจัดขึ้นที่อาเพลโดร์น ประเทศเนเธอร์แลนด์ ระหว่างวันที่ 5–12 มกราคม ค.ศ. 2020
การแบ่งกลุ่ม.
เนเธอร์แลนด์ประเทศเจ้าภาพและอีกเจ็ดอันดับแรกจากการจัดอันดับทวีปยุโรป ณ วันที่ 9 กันยายน ค.ศ. 2019 ซึ่งยังไม่ผ่านคัดเลือกเข้าโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 จะได้สิทธิ์เข้าร่วมในการแข่งขันรอบคัดเลือกนี้ การแบ่งกลุ่มของแต่ละกลุ่มโดยใช้วิธีสลับฟันปลาจากอันดับทวีปยุโรป โดยตัวเลขในวงเล็บเป็นลำดับจากอันดับทวีปยุโรป
การตัดสินลำดับจากผลการแข่งขัน.
แมตช์ที่แข่งขัน 3–0 หรือ 3–1 ทีมที่ชนะจะได้ 3 คะแนน ทีมที่แพ้ได้ 0 คะแนน ส่วนแมทช์ที่แข่งขัน 3–2 ทีมที่ชนะจะได้ 2 คะแนน ทีมที่แพ้ได้ 1 คะแนน
อันดับการแข่งขัน.
<onlyinclude></onlyinclude>
ไก่ทอดเกาหลี

ไก่ทอดเกาหลี  มักเรียกว่า ชีคิน ("ชิกเกน" ในภาษาอังกฤษ) หมายถึงไก่ทอดหลากหลายชนิดจากเกาหลีใต้รวมถึง ไก่ทอดแบบทั่วไป ฮูราอีดือชีคิน ("ไก่ทอด" ในภาษาอังกฤษ) และแบบเผ็ด ยังนย็อมชีคิน ("ไก่ปรุงรส") ในเกาหลีใต้ ไก่ทอดเป็นทั้งเมนูเรียกน้ำย่อย "อันจู" (อาหารที่เสิร์ฟและทานพร้อมเครื่องดื่ม) หรือกินเป็นของว่างหลังอาหาร
ไก่ทอดเกาหลีแตกต่างจากไก่ทอดทั่วๆไป เพราะทอดสองครั้ง หนังจึงกรอบและมันเยิ้มน้อย ไก่ปรุงรสด้วยเครื่องเทศ น้ำตาล และเกลือทั้งก่อนและหลังการทอด ร้านไก่ทอดเกาหลีมักใช้ไก่ขนาดเล็กหรือกลาง และใช้ไก่ที่อายุน้อยซึ่งจะมีเนื้อนุ่มมากขึ้น หลังจากการทอดไก่แล้ว มักจะทาซอสโดยใช้แปรงเคลือบไก่ให้ทั่วหนัง ของที่มักจะเสิร์ฟพร้อมไก่ทอดเกาหลีคือ หัวไชเท้าดอง เบียร์ และโชจู
ประวัติ.
การทอดไก่ในเกาหลีเริ่มต้นในช่วงสงครามเกาหลี เมื่อทหารอเมริกันที่ประจำการในเกาหลีใต้ช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1940 และต้นคริสต์ทศวรรษ 1950 เดิมทีชาวเกาหลีมักบริโภคไก่ด้วยการนึ่ง และจะมาในน้ำซุป โดยรูปแบบนี้เปลี่ยนไปเมื่อชาวอเมริกันเริ่มวางแผงขายไก่ทอดอาหารอเมริกัน โดยเน้นขายที่สี่พื้นที่ ได้แก่ โซล, ปูซาน, พย็องแท็ก และซงทัน
การกินไก่ทอดแบบสมัยใหม่ เริ่มขึ้นในเกาหลีช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1960 เมื่อมีการขายไก่ย่างบนเตาอบไฟฟ้าที่มย็องดงย็องยังเซ็นเตอร์ในโซล
แฟรนไชส์ไก่ทอดเกาหลีร้านแรกก่อตั้งโดย ยู ซ็อก-โฮ ใน ค.ศ. 1997 ชื่อ ลิมส์ชิกเกน ตั้งอยู่ในห้างสรรพสินค้าชินเซแก โซล ยูกล่าวว่าแนวคิดของเขาในการขายไก่ทอดชิ้นเล็กเริ่มใน ค.ศ. 1975 เมื่อเขาไปศึกษาต่อที่ต่างประเทศในสหรัฐ 
เขาเริ่มทอดไก่ที่นั่น และได้รับรางวัลจากการสร้างเมนู 'ไก่โสม' เขาเริ่มต้นธุรกิจในเกาหลีด้วยการขายไก่ทอดหกชิ้นในระหว่าง 280 ถึง 330 วอน และขายได้มากกว่า 900 ชิ้นตลอดการงานของเขา
การเคลือบซอสเผ็ดหรือที่รู้จักกันในชื่อ "ยังนย็อมชีคิน" เริ่มต้นขึ้นใน ค.ศ. 1982 โดย ยัง ฮี-คว็อน ซึ่งขณะนั้นเปิดร้านเพลีคานาชิกเกน ที่แทจ็อน เขาสังเกตเห็นว่าลูกค้าในร้านอาหารของเขา กำลังเผชิญกับการเคี้ยวไก่ที่แข็ง และหนังไก่ที่ขูดเพดานปาก หยางจึงตัดสินใจเปลี่ยนไก่ทอดแบบดั้งเดิม โดยทำให้หนังของไก่นิ่มและเอาใจลูกค้าเกาหลีมากขึ้นโดยทำซอสหวานและเผ็ด ยังกล่าวว่า แรกเริ่ม "ยังนย็อมชีคิน" มีรสเผ็ดก็จริง แต่เขาไม่ได้ใส่โคชูจังเป็นหนึ่งในส่วนผสมที่หมักไว้
เนื่องจากความอิ่มตัวของตลาดในเกาหลี ทำให้ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา ร้านไก่ทอดรายใหญ่หลายแห่งของเกาหลี เช่น เม็กซิกันชิกเกน, เจเนซิสบีบีคิว, เคียวโชนชิกเกน และเพลีคานาชิกเกน ได้ขยายร้านไปยังสหรัฐ, จีน, แคนาดา และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก 2019

ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก 2019 หรือ ฟีฟ่าคลับเวิลด์คัปกาตาร์ 2019 พริเซ็นทิดบายอาลีบาบาคลาวด์ ตามชื่อของผู้สนับสนุน เป็นการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลกครั้งที่ 16 จัดขึ้นโดยฟีฟ่า ซึ่งจะมีทีมที่เป็นแชมป์ของการแข่งขันฟุตบอลถ้วยของทวีปทั้ง 6 ทวีปมาแข่งขัน เช่นเดียวกับทีมแชมป์ลีกจากประเทศเจ้าภาพ โดยครั้งนี้จัดขึ้นที่ประเทศกาตาร์ ระหว่างวันที่ 11 และ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2562 ในสนามแข่งขันสามแห่งในกรุงโดฮา
สโมสรที่เข้าแข่งขัน.
ด้านล่างนี้คือทีมเจ็ดทีมที่ได้สิทธิ์เข้าแข่งขันรายการนี้
หมายเหตุ
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
สนามแข่งขัน.
ฟีฟ่าได้ประกาศชื่อสนามสามแห่งที่ใช้สำหรับการแข่งขันเมื่อวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2562 สนามกีฬาทั้งสามตั้งอยู่ในกรุงโดฮา โดยสนามกีฬาญาซิม บิน ฮะมัดและสนามกีฬานานาชาติเคาะลีฟะฮ์เคยเป็นสถานที่จัดการแข่งขันเอเชียนคัพ 2011 (สนามหลังใช้จัดนัดชิงชนะเลิศ) ส่วนสนามกีฬาเอ็ดดูเคชันซิตีซึ่งสร้างขึ้นใหม่และจะเป็นสถานที่จัดการแข่งขันนัดชิงชนะเลิศ จะเป็นสถานที่จัดการแข่งขันแห่งหนึ่งของฟุตบอลโลก 2022 ด้วย เช่นเดียวกับสนามกีฬานานาชาติเคาะลีฟะฮ์ เมื่อวันที่ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2562, ฟีฟ่าได้ย้ายสามนัดทั้งหมด (รอบรองชนะเลิศนัดที่สองในวันที่ 18 ธันวาคม และนัดชิงอันดับ 3 และนัดชิงชนะเลิศในวันที่ 21 ธันวาคม) นั้นเป็นเนื่องจากจะลงเล่นที่ สนามกีฬาเอ็ดดูเคชันซิตี เปลี่ยนเป็น สนามกีฬานานาชาติเคาะลีฟะฮ์ หลังจากเปิดใช้งานของสนามกีฬาเอ็ดดูเคชันซิตีนั้นถูกเลื่อนไปเป็นช่วงต้นปี 2020.
นัด.
เวลาทั้งหมดเป็นเวลามาตรฐานอาระเบีย 
อันดับดาวซัลโว.
1 การทำเข้าประตูตัวเอง
รางวัล.
รางวัลด้านล่างนี้ได้รับเมื่อสิ้นสุดการแข่งขัน. มุฮัมมัด เศาะลาห์ ของ ลิเวอร์พูล ชนะรางวัล ลูกบอลทองคำ, จากผู้สนับสนุนโดย อาดิดาส, ซึ่งได้รับรางวัลร่วมกับรางวัลผู้เล่นยอดเยี่ยมประจำทัวร์นาเมนต์ อาลีบาบา คลาวด์.
โอวเผิง

โอวเผิง (จีนตัวเต็ม : 歐鵬 / อังกฤษ : Ou Peng) สำเนียงแต้จิ๋วคือ อาวเผ็ง เป็นตัวละครสมมุติจากซ้องกั๋ง มีฉายาว่า อีนทรีทองผยองเมฆ (จีน : 摩雲金翅 / อังกฤษ : Golden Wings Brushing Against the Clouds) เป็นผู้กล้าอันดับที่ 48 ของเขาเหลียงซาน และเป็นคนที่ 12 ในตำแหน่ง 72 สหายดิน
เขาเกิดในตระกูลทหารที่เมืองหวงโจว (黃州 ท.อึงจิว ; ปัจจุบันคือเมืองหวงกัง มณฑลเหอเป่ย) บรรพบุรุษของเขารับราชการเป็นทหารรักษาพระองค์มาหลายชั่วอายุคน แม้ว่าในตอนแรก เขาได้ทำงานตามรอยบรรพบุรุษของเขา แต่แล้วเขาก็ทิ้งอาชีพทหารหลังจากทะเลาะกับหัวหน้าของเขา เขาตัดสินใจไปเป็นหัวหน้าโจรที่เขาประตูเหลือง (黃門山 ท.เขาอึงบุนซัว) ร่วมกับ เจี่ยงจิ้ง หม่าหลิน และ เถาจงว่าง
หลังจากที่เฉาไก้และพวก ได้ทำการช่วยซ่งเจียง ให้รอดตายจากการประหารที่เมืองกังจิว (江州 ; ปัจจุบันคือเมืองจิ่วเจียง มณฑลเจียงซี) และได้เดินทางผ่านเขาอึงบุนซัว โอวเผิงและอีก 3 คน ได้ขอเข้าร่วมกับเหลียงซาน ซึ่งซ่งเจียงก็อนุมัติตามคำขอ ในช่วงการรบที่บ้านสกุลจู้ (祝家村 ท.จอกเกจึง) เขาได้เข้ารบกับนางหู่ซานเหนียงอย่างดุเดือด แม้ว่าเขาจะเอาชนะนางไม่ได้ แต่ก็ได้แสดงฝีมือการรบให้ซ่งเจียงได้เห็น
ในช่วงการรบกับฟางล่า เขาเป็นหนึ่งในขุนพลภายใต้สังกัดของหลูจุ้นอี้ ในตอนที่เข้าโจมตีเมืองฮิมจิวนั้น เขาถูกผังว่านชุน (龐萬春 ท.พังบวนขุน) ยิงธนูใส่จนถึงแก่ความตาย
เหลยเหิง

เหลยเหิง (จีนตัวเต็ม : 雷橫 / อังกฤษ : Lei Heng) สำเนียงแต้จิ๋วคือ ลุยเหง เป็นตัวละครสมมุติจากซ้องกั๋ง มีฉายาว่า เสือติดปีก (จีน : 插翅虎 / อังกฤษ : Winged Tiger) เป็นผู้กล้าอันดับที่ 25 ของเขาเหลียงซาน แต่เดิมเป็นมือปราบที่อำเภอยิ้นเฉิง (運城 ท.หุนเสียกุ้ย) และมีความสนิทสนมกับซ่งเจียงและจูถง
ต่อมา มีนางคณิกาคนหนึ่งมาจากเมืองตงจิง ชื่อ ไป๋ซิ่วอิง (白秀英 ท.แป๊ะสิวเอ็ง) ได้กลายมาเป็นนางบำเรอของนายอำเภอ นางเป็นคนที่พูดจาไม่ค่อยดีนัก วันหนึ่งนางได้พูดจาหยาบคายใส่แม่ของเหลยเหิง ทำให้เขาโกรธและฆ่านางตาย จึงต้องโทษเนรเทศ โชคดีที่จูถงปล่อยตัวไป เขาจึงพาแม่ไปขึ้นเขาเหลียงซาน และได้เป็นแม่ทัพทหารราบ แต่น่าเสียดายที่เขาตายในช่วงศึกฟางล่า
สาธารณรัฐโมลอสเซีย

สาธารณรัฐโมลอสเซีย เป็น ประเทศจำลอง มีพรมแดนติดกับสหรัฐอเมริกา ก่อตั้งโดย เควิน บาห์ (เกิด 30 กรกฎาคม 1962) และมีสำนักงานใหญ่อยู่ที่บ้านของเขาใกล้ Dayton, เนวาดา 
สาธารณรัฐโมลอสเซียอ้างสิทธิ์ในตัวเองว่าเป็นประเทศ แต่ไม่ได้รับการยอมรับว่าเป็นประเทศโดย สหประชาชาติ หรือรัฐบาลหลัก ๆ เมื่อวันที่ 16 เมษายน 2559 Baugh ได้จัดทัวร์ โมลอสเซีย ซึ่งได้รับการสนับสนุนจากเว็บไซต์ "Atlas Obscura" 
เควิน บาห์ ยังคงจ่ายภาษีทรัพย์สินในที่ดินไปยัง สตอรีย์เคาน์ตี้ (รัฐบาลท้องถิ่นที่ได้รับการยอมรับ) แม้ว่าเขาจะเรียกมันว่า "การช่วยเหลือจากต่างประเทศ" การใช้ที่ดินของทรัพย์สินที่ระบุว่าอยู่ภายในเขตนั้นผลิตขึ้นเป็นบ้านที่แปลงเป็นอสังหาริมทรัพย์ เควิน บาห์ กล่าวว่า "เราทุกคนต้องการที่จะคิดว่าเรามีประเทศของเราเอง แต่คุณรู้ว่าสหรัฐฯยิ่งใหญ่กว่านี้มาก" เควิน บาห์ ก็ยังจ่ายเงินให้ รัฐบาลท้องถิ่น เช่นกัน.
ประวัติศาสตร์.
ต้นกำเนิดของสาธารณรัฐโมลอสเซียมาจากโครงการประเทศจำลองเรียกว่า สาธารณรัฐวูลด์สตีน ก่อตั้งโดย บาห์ และ เจมส์ สเปียลแมน เมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม 1977 โดยสาธารณรัฐวูลด์สตีนได้ถูกก่อตั้งขึ้นและมีผู้พำนักคือ สมเด็จพระราชาเจมส์ที่หนึ่ง (สเปียลแมน) และนายกรัฐมนตรีคือ บาห์ แม้ว่าเจมส์ได้ออกจากสาธารณรัฐวูลด์สตีนไป แต่บาจ์ก็ยังคงใช้สัญชาติในนามของสาธารณรัฐวูลด์สตีนในขณะที่เขาเรร่อนในยุโรปตั้งแต่ปี 1998 - 1999 
โมลอสเซียเคยเป็นสมาชิกสหมณฑลยูโทเปีย 3 
เมื่อ 3 กันยายน 1999 บาห์สร้างสาธารณรัฐโมลอสเซียเป็นประเทศที่สืบต่อจากวูลด์สตีน และประกาศตัวประธานาธิบดี 
เมื่อวันที่ 13 พฤศจิกายน 2012 เควิน บาห์ได้สร้างคำร้องบนเว็บไซต์ 'Whitehouse.gov เพื่อที่จะได้รับการยอมรับ 
ในการเป็นประเทศจำลองอย่างเป็นทางการ (คำร้อง "We the People"[]) เขาได้ประกาศการสำรวจสำมะโนประชากรครั้งสุดท้าย เมื่อ 18 มีนาคม 2012 มีประชากรรวม 27 คน (Newsbites Molossia) 
สัญลักษณ์ประจำชาติ.
ธงของสาธารณรัฐโมลอสเซียเป็นธงไตรรงค์แนวนอนประกอบด้วยสีฟ้า ขาว และเขียว แถบสีฟ้าแสดงถึงความแข็งแกร่งของประเทศและท้องฟ้าที่เป็นทะเลทราย แถบสีขาวแสดงถึงความบริสุทธิ์และภูเขาโดยรอบ และแถบสีเขียวแสดงถึงความเจริญรุ่งเรืองและภูมิประเทศ 
สัญลักษณ์ประจำชาติอื่น ๆ 
สัตว์ประจำชาติ คือ ม้ามัสแตง และนกกระทาทะเลทราย
ต้นไม้ประจำชาติ คือ ต้นจูนิเปอร์สามัญ และต้นบรัช
โรงเรียนโคราชพิทยาคม

โรงเรียนโคราชพิทยาคม (Korat Pittayakhom School) ก่อตั้งเมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม 2519 เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาประเภทโรงเรียนสหศึกษา ตั้งอยู่ 234 ซอยมิตรภาพ 8 ถนนมิตรภาพ ตำบลในเมือง อำเภอเมือง จังหวัดนครราชสีมา 30000 
ประวัติโรงเรียน.
โรงเรียนโคราชพิทยาคมนั้น เดิมชื่อโรงเรียนปรุใหญ่พิทยาคม เป็นโรงเรียนประจำตำบลปรุใหญ่ เนื่องจากในสมัยก่อนนั้นการเดินทางไม่ได้มีความสะดวกสบายเหมือนในสมัยนี้ ทำให้ชาวบ้านปรุใหญ่ได้เรียกร้องให้มีการตั้งโรงเรียนขึ้นในเขตชุมชน เพื่อให้บุตรหลานได้มีที่เล่าเรียนและไม่ต้องเดินทางไกลเพื่อเข้าไปศึกษาในตัวเมือง และในปี 2518 ทางกระทรวงศึกษาธิการได้เห็นสมควรให้ก่อตั้งโรงเรียนขึ้นในบริเวณตำบลปรุใหญ่ โดยได้ที่ดินว่างเปล่าจำนวน 40 ไร่ 1 งาน 12 ตารางวา ซึ่งเป็นที่สาธารณประโยชน์ที่ชาวบ้านเรียกว่า “โนนโคกโจม” เพื่อจัดตั้งโรงเรียนมัธยมศึกษาขึ้น
ในปี พ.ศ. 2519 นายสวัสดิ์ สายขุนทด ศึกษาธิการอำเภอเมืองนครราชสีมาได้เสนอเรื่องขอตั้งโรงเรียนมัธยมศึกษาบนพื้นที่ดังกล่าว ใช้ชื่อว่า “โรงเรียนปรุใหญ่พิทยาคม” ทางกระทรวงศึกษาธิการได้อนุมัติให้จัดตั้งโรงเรียนอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่วันที่ 2 พฤษภาคม 2519 และเปิดทำการสอนอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2519 โดยใช้โรงเรียนบ้านหลักร้อย องค์การบริหารส่วนจังหวัดนครราชสีมา เป็นสถานที่ชั่วคราวในการทำการเรียนการสอน ในปีแรกที่เปิดทำการสอนนั้นมีนักเรียนทั้งหมด 91 คน ครูช่วยราชการ 1 คน คือ นายเชียร ศิลนะชัย ตำแหน่งอาจารย์ 1 โรงเรียนบุญวัฒนา และครูอาสาช่วยสอนอีก 1 คนคือนางสาวนิทรา นัดพบสุข และนายเชียร ศิลนะชัย เป็นผู้บริหารคนแรกของโรงเรียนจนถึงปีการศึกษา พ.ศ. 2532 ตั้งแต่ก่อตั้งโรงเรียนขึ้นทางโรงเรียนก็ได้มีการพัฒนาทั้งในเรื่องของหลักสูตรและการพัฒนาในเรื่องของสถานศึกษาให้ได้มาตรฐานยิ่งขึ้น
เมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2520 โรงเรียนได้ย้ายมาตั้งที่ถนนมิตรภาพ ซอย 8 และใช้เป็นที่ตั้งโรงเรียนมาจนถึงปัจจุบัน
ในปี พ.ศ. 2525 ทางโรงเรียนได้เปลี่ยนชื่อจาก “โรงเรียนปรุใหญ่พิทยาคม” มาเป็น “โรงเรียนโคราชพิทยาคม” 
ปัจจุบันโรงเรียนโคราชพิทยาคมเปิดสอนตั้งแต่ระดับมัธยมศึกษาปีที่ 1 – ปีที่ 6 ระดับชั้นละ 3 ห้องเรียน ภายใต้การบริหารงานของ นายประเสริฐ ศรีแสนปาง ผู้อำนวยการสถานศึกษา
การเดินทาง.
การเดินทางสามารถเดินทางได้โดยใช้รถสองแถว
ทะเลสาบเบรา

ทะเลสาบเบรา หรือ ทะเลสาบเบเร (/bˈɐjɾɐ/; Sinhalese: බේරේ වැව, "Bērē væva"; Tami: பேரே ஏரி, "Pērē ēri") เป็นทะเลสาบกลางเมืองโคลัมโบ ประเทศศรีลังกา ทะเลสาบนี้ล้อมรอบด้วยธุรกิจใหญ่หลายแห่งของเมือง บริเวณทะเลสาบมีพื้นที่ราว เมื่อร้อยปีก่อน ในปัจจุบันลดขนาดลงเหลือเพียง ด้วยสาเหตุหลายประการ ระหว่างยุคอาณานิคมซีลอนโปรตุเกส, ดัตช์ซีลอน และ บริทิชซีลอน ทะเลสาบนี้ถูกใช้ประโยชน์หลายด้าน ชื่อ "เบรา" นี้มาจากชื่อโปรตุเกส ทะเลสาบเบราเชื่อมต่อกับคลองหลายสายอย่างซับซ้อน ทำให้สามารถขนส่งสินค้าในเขตเมืองกับเมืองในแถลชานเมืองได้อย่างสะดวกสบาย
สถานที่ท่องเที่ยวริมขอบของทะเลสาบนี้ เช่น ตลาดน้ำเปตตาห์, สีมามาลักในวัดคงคารามยะ เป็นต้น
โลทัสทาวเวอร์

โลทัสทาวเวอร์ (Lotus Tower;) หรือ โคลัมโบโลทัสทาวเวอร์ (Colombo Lotus Tower) เป็นหอคอยสูง 356 เมตร ตั้งอยู่ในเมืองโคลัมโบ ประเทศศรีลังกา ถือเป็นแลนด์มาร์กและสัญลักษณ์สำคัญของประเทศศรีลังกา เมื่อเปิดตัวหอคอยในวันที่ 16 กันยายน 2019 หอคอยนี้กลายเป็นสิ่งก่อสร้างเดี่ยวที่สูงที่สุดในเอเชียใต้ และเป็นสิ่งก่อสร้างที่สูงที่สุดเป็นอันดับสองในเอเชียใต้รองลงมาจาก INS Kattabomman ในประเทศอินเดีย หอคอยนี้ถือว่าเป็นหอคอยที่สูงที่สุดเป็นอันดับที่ 11 ในเอเชีย และอันดับที่ 19 ของโลก ในตอนแรกมีแผนจะสร้างหอคอยนี้ในย่านชานเมืองของเปลิญะโกฑา (Peliyagoda) แต่สุดท้ายรัฐบาลย้ายมาสร้างในย่านกลางเมืองโคลัมโบแทน หอคอยทรงดอกบัวนี้ใช้งานเป็นหอคอยสำหรับการสื่อสาร เป็นหอสังเกตการณ์ และมีบริการและร้านค้าต่าง ๆ มากมาย ด้วยค่าใช้จ่ายก่อสร้างรวม 104.3 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ซึ่งสนับสนุนด้านเงินทุนโดยธนาคารเพื่อการนำเข้าและส่งออกแห่งชาติ ประเทศจีน
หอคอยนี้เปิดสู่สาธารณชนเมื่อวันที่ 16 กันยายน 2019 โดยประธานาธิบดีศรีลังกา ไมตรีปาละ สิริเสนะ ใช้เวลาก่อสร้างรวม 7 ปี
วิหารมหาเทวีอุทยาน

วิหารมหาเทวีอุทยาน (ชื่อเดิม: สวนวิกตอเรีย) เป็นสวนสาธารณะในโคลัมโบ ประเทศศรีลังกา โดยตั้งอยู่ถัดจากพิพืธภัณฑ์แห่งชาติโคลัมโบ เป็นสวนสาธารณะที่เก่าแก่ที่สุดและมีพื้นที่ใหญ่ที่สุดในย่านท่าเรือโคลัมโบ ตั้งอยู่ด้านหน้าของศาลาว่าการโคลัมโบ อาคารยุคอาณานิคม ชื่อของอุทยานตั้งเทิดพระเกียรติพระนางวิหารมหาเทวี พระราชมารดาของพระเจ้าทุฏฐคามณีอภัย ที่ดินของอุทยานได้รับบริจาคจาก Charles Henry de Soysa ในยุคอาณานิคมอังกฤษ และตั้งชื่อว่า "สวนวิกตอเรีย" ตามพระนามของสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักร กองทัพอังกฤษเข้ายึดพื้นที่สวนในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง โดย Australian 17th Brigade ตั้งฐานอยู่ที่นี่ หลังสงครามจบลงสวนสาธารณะได้รับการปรับปรุงและเปิดสู่สาธารณชนอีกครั้งในปี 1951
ภายในสวนประกอบด้วยพระพุทธรูปขนาดใหญ่และน้ำตกจำนวนมาก ภายในยังมีสวนสัตว์ขนาดย่อม ลานเด็กเล่น และ BAC Jet Provost ในสวนมีสระซึ่งมีเป็ดเทศว่ายน้ำอยู่
รถด่วนราชธานี

รถด่วนราชธานีเป็นชุดรถไฟด่วนที่เปิดให้บริการสำหรับผู้โดยสารโดยการรถไฟอินเดียในประเทศอินเดีย เชื่อมโยงระหว่างเมืองหลวงและเมืองสำคัญของรัฐต่าง ๆ ในประเทศอินเดียเข้ากับกรุงนิวเดลี รถด่วนราชธานีเป็นรถด่วนที่มีศักดิ์สูงสุดในระบบรถไฟของประเทศอินเดีย
ประวัติ.
รถด่วนราชธานีขบวนแรกที่เปิดให้บริการได้แก่รถด่วนฮาวราราชธานี (Howrah Rajdhani Express) ซึ่งเปิดให้บริการเมื่อวันที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2512 รถด่วนฮาวราราชธานีเดินรถจากสถานีฮาวราในโกลกาตา รัฐเบงกอลตะวันตกถึงสถานีนิวเดลีเป็นระยะทาง โดยใช้เวลาเพียง 17 ชั่วโมง 20 นาทีเท่านั้น รถด่วนราชธานีเป็นรถไฟขบวนแรกในอินเดียที่มีระบบปรับอากาศตลอดทั้งขบวน และครองสถิติรถไฟที่เร็วที่สุดในประเทศอินเดีย  จนกระทั่งถูกทำลายสถิติโดยรถด่วนโภปาลศตาพที  ใน พ.ศ. 2531
รถด่วนราชธานีมีต้นทางและปลายทางจากเมืองสำคัญของรัฐส่วนใหญ่ในประเทศอินเดีย โดยในรัฐทั้ง 28 ของประเทศอินเดียและดินแดนสหภาพชัมมูและกัศมีร์ มีเพียง 7 รัฐที่ไม่มีต้นทางหรือปลายทางของรถด่วนราชธานี ได้แก่ปัญจาบ มัธยประเทศ ราชสถาน หรยาณา อานธรประเทศ อุตตรประเทศ และอุตตราขัณฑ์
การให้บริการ.
รถด่วนราชธานีเป็นขบวนรถที่มีศักดิ์สูงสุดในระบบรถไฟอินเดีย เป็นรถปรับอากาศตลอดทั้งขบวน และมีอาหารและชาสำหรับผู้โดยสาร โดยราคาอาหารและเครื่องดื่มจะรวมอยู่ในค่าโดยสารแล้ว รถด่วนราชธานีมีตู้โดยสารสามแบบได้แก่รถนอนปรับอากาศชั้นหนึ่ง รถนอนปรับอากาศเตียงสองชั้น และรถนอนปรับอากาศเตียงสามชั้น
เส้นทาง.
รถด่วนราชธานีเปิดให้บริการ 25 เส้นทาง โดยสถานีต้นทางในกรุงนิวเดลีมีอยู่ด้วยกัน 3 สถานี ได้แก่นิวเดลี ฮัซรัตนิซามุดดีน และอานันทวิหาร ชื่อของรถด่วนราชธานีที่เดินรถในเส้นทางต่าง ๆ จะมีชื่อแตกต่างกันตามต้นทางจากรัฐนั้น ๆ เส้นทางรถด่วนราชธานีที่เปิดให้บริการมีดังนี้
เมทัลเกียร์โซลิด

เมทัลเกียร์โซลิด  เป็นวิดีโอเกมแนวลอบเร้นที่พัฒนาและจัดจำหน่ายโดยโคนามิ ตัวเกมวางจำหน่ายสำหรับเครื่องเพลย์สเตชันใน ค.ศ. 1998 ตัวเกมถูกกำกับ, อำนวยสร้าง และเขียนโดยฮิเดโอะ โคจิมะ ตัวเกมได้เปิดตัวในงานโตเกียวเกมโชว์ใน ค.ศ. 1996 และแสดงในงานอิเล็กทรอนิกเอ็นเตอร์เทนเมนต์เอ็กซ์โปใน ค.ศ. 1997
"เมทัลเกียร์โซลิด" ได้รับการตอบรับอย่างดี โดยทำยอดขายไปมากกว่า 6 ล้านชุด พร้อมกับทำยอดเดโมไปมากกว่า 12 ล้านชุด ตัวเกมได้คะแนนโดยเฉลี่ย 94/100 บนเว็บไซต์เมทาคริติก และถูกยกย่องว่าเป็นหนึ่งในวิดีโอเกมที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาล และช่วยสร้างความนิยมให้กับประเภทลอบเร้นและฉากคัตซีนในเอนจิน ความสำเร็จของเกมทำให้มีการเปิดตัวเวอร์ชันขยายสำหรับเพลย์สเตชันและพีซี "Metal Gear Solid: Integral" และ ' ตัวเกมรีเมคของเกมนี้บนเกมคิวบ์ ตัวเกมยังได้ออกภาคต่อตามมาด้วย ' และภาคต่ออื่น ๆ อีกมากมายและสื่ออื่น ๆ รวมถึงละครวิทยุ การ์ตูน และนวนิยาย
วัดคงคาราม (ประเทศศรีลังกา)

วัดคงคาราม เป็นหนึ่งในวัดที่สำคัญที่สุดในโคลัมโบ ประเทศศรีลังกา สร้างขึ้นด้วยสถาปัตยกรรมผสมผสานทั้งสมัยใหม่และวัฒนธรรมดั้งเดิม วัดแห่งนั้ตั้งอยู่ริมทะเลสาบเบรา และสร้างขึ้นในราวปลายศตวรรษที่ 19
สถาปัตยกรรมในวัดผสมผสานทั้งศรีลังกา, ไทย, อินเดีย และจีน
วัดนี้มีอาคารต่าง ๆ คือวิหาร, เจดีย์, ต้นพระศรีมหาโพธิ, วิหารมันทิรัย (Vihara Mandiraya), สีมมามาลัก (Seema Malaka; โถงรวมของสงฆ์) และห้องประดิษฐานพระบรมสารีริกธาตุ นอกจากส่วนทางศาสนาแล้ว ยังมีพิพิธภัณฑ์, ห้องสมุด, กุฏิพระ, ปิริเวนา (โรงเรียนสอนเณร) สูงสามชั้น และห้องอื่น ๆ สำหรับทำกิจกรรม
เกเนอราลเฟ็ลท์มาร์ชัล

เกเนอราลเฟ็ลท์มาร์ชัล  เป็นยศทหารชั้นจอมพลในเหล่าทัพบกของบรรดารัฐชาติเยอรมัน ซึ่งรวมถึงของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์, จักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี รวมถึงเป็นยศจอมพลของเหล่าทัพอากาศลุฟท์วัฟเฟอ ยศทหารนี้เทียบเท่าได้กับยศจอมพลเรือ  แห่งกองทัพเรือจักรวรรดิและครีคส์มารีเนอ
โอเบอร์โฮเฟินอัมทูเนอร์เซ

โอเบอร์โฮเฟิน  หรือชื่อเต็มคือ โอเบอร์โฮเฟินอัมทูเนอร์เซ ("โอเบอร์โฮเฟินบนทะเลสาบทูน") เป็นเทศบาลในรัฐแบร์น ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ตั้งอยู่ชายฝั่งด้านทิศตะวันออกเฉียงเหนือของทะเลสาบทูน ราว 32 กิโลเมตรทางใต้ของกรุงแบร์น เศรษฐกิจท้องถิ่นของเทศบาลนี้คือการทำไร่องุ่นเพื่อทำไวน์
เมืองนี้ถูกกล่าวถึงครั้งแรกในเอกสาร ค.ศ. 1133 ในชื่อ "Obrenhoven" มีการสร้างปราสาทโอเบอร์โฮเฟินซึ่งมีน้ำล้อมรอบในคริสต์ศตวรรษที่ 13 โดยตระกูลเอ็ชเชินบัค ต่อมาตระกูลนี้ถูกบังคับให้ขายปราสาทแก่ราชวงศ์ฮาพส์บวร์คแห่งออสเตรียใน ค.ศ. 1306 ต่อมาเมื่อราชวงศ์ฮาพส์บวร์คพ่ายแพ้ในยุทธการที่เซ็มพัคใน ค.ศ. 1386 กรุงแบร์นก็เริ่มแผ่อิทธิพลเข้าครอบงำภูมิภาคแบร์เนอร์โอเบอร์ลันท์แทนที่ออสเตรีย พวกเขาเข้ายึดโอเบอร์โฮเฟินในปีเดียวกันนั้น และยังได้กว้านซื้อที่ดินทั้งหมดจากขุนนางศักดินาทั้งหลายแถบนี้จนแล้วเสร็จใน ค.ศ. 1397
ตั้งแต่นั้นมา โอเบอร์โฮเฟินก็กลายเป็นเมืองบริวารของกรุงแบร์น ถูกปกครองโดยตระกูล "ฟ็อน แอร์ลัค" (von Erlach) เชื้อสายแบร์น จนเมื่อตระกูลนี้หมดสายผู้สืบทอด โอเบอร์โฮเฟินก็ถูกปกครองโดยตรงจากกรุงแบร์นอีกครั้ง
คีตภัทร อันติมานนท์

คีตภัทร อันติมานนท์ (เกิด 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2527) ชื่อเล่น จิ๊บ เป็นนักแสดงหญิงลูกครึ่งไทย-อังกฤษ สังกัดดาราวิดีโอและสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 มีชื่อเสียงจากละครโทรทัศน์เรื่อง "กว่าจะรู้เดียงสา" (2543)
ประวัติ.
คีตภัทร อันติมานนท์ ชื่อเล่น จิ๊บ เกิดเมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2527 
เป็นนักแสดงในสังกัดดาราวิดีโอและสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 คีตภัทรเป็นลูกครึ่งไทย-อังกฤษ เป็นลูกสาวคนเล็กของครอบครัวอันติมานนท์ คีตภัทรเป็นนักแสดงสาวชาวไทยซึ่งเป็นน้องสาวของนักแสดงชายคือ จิม เจจินตัย แวนดิว 
การทำงาน.
คีตภัทรเริ่มเข้าสู่วงการบันเทิงเป็นนักแสดงในสังกัดดาราวิดีโอและสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 และมีผลงานเรื่องแรก คือ กว่าจะรู้เดียงสา แสดงคู่กับ วี วีรภาพ สุภาพไพบูลย์ เป็นที่รู้จักในบทบาท แว่นทิพย์ ซึ่งเป็นนางเอกในละครหลังข่าวเรื่องแรกเมื่อในปี 2543 และละครเรื่อง เจ้าสัวน้อย และผลงานที่แสดงคู่กับ วี วีรภาพ สุภาพไพบูลย์ อีกหนึ่งเรื่องละครเรื่อง ลูกหลง ทำให้คีตภัทรเป็นนักแสดงที่รู้จักและมีชื่อเสียงในยุคนั้นต่อมาคีตภัทรรับงานละครหลาย ๆ เรื่องและเป็นการพลิกบทบาทเป็นนางร้ายและเป็นนักแสดงที่มีคุณภาพและมีความสามารถด้านการแสดงอีกคับคั่ง
ติงเต๋อซุน

ติงเต๋อซุน (จีนตัวเต็ม : 丁得孫 / อังกฤษ : Ding Desun) สำเนียงแต้จิ๋วคือ เต็งติดซุน เป็นตัวละครสมมุติจากซ้องกั๋ง มีฉายาว่า เสือต้องธนู (จีน : 中箭虎 / อังกฤษ : Arrow-hit Tiger) เป็นผู้กล้าอันดับที่ 79 ของเขาเหลียงซาน และเป็นคนที่ 43 ในตำแหน่ง 72 สหายดิน ใช้หอกง่ามเป็นอาวุธ
เมื่อตอนที่เหล่ากองทัพเหลียงซานเข้าโจมตีเมืองตงชัง (東昌府 ท.ตังเซียงฮู้) จางชิงสามารถใช้ก้อนหินปราบเหล่าขุนพลของเหลียงซานไปได้ถึง 15 คน ในขณะที่จางชิงเข้ารบกับต่งผิงนั้น เขากับกงว่างก็ขับม้าเพื่อจะมาช่วยจางชิง เขาเข้ารบกับหลวี่ฟางและกัวเซิ่ง แต่ถูกเยี่ยนชิงยิงธนูไปถูกเท้าม้าของเขาล้มลง และถูกจับกุม ภายหลังจึงยอมเข้าร่วมกับเหลียงซาน
ต่อมา เขาได้เป็นหนึ่งในแม่ทัพทหารราบ ในช่วงการรบกับฟางล่า เขาเป็นหนึ่งในนายกองในสังกัดหลูจุ้นอี้ แต่ระหว่างทาง เขาถูกงูกัดและเสียชีวิตจากพิษงู
โปเกมอน เดอะมูฟวี่ ตอน ความแค้นของมิวทู อีโวลูชัน

โปเกมอน เดอะมูฟวี่ ตอน ความแค้นของมิวทู อีโวลูชัน  เป็นภาพยนตร์โปเกมอนเดอะมูฟวี่ที่ 22 มีเนื้อหาเดียวกันกับเดอะมูฟวี่ภาคแรก และ เดอะมูฟวี่นี้เป็นครั้งแรกเสนอในรูปแบบ 3D โดยใช้ CGI animation ตลอดทั้งเรื่อง ผู้กำกับโดย คุนิฮิโกะ ยูยามะ และ โมะโตะโนะริ ซะกะคิบะระ สำหรับโปเกมอนเดอะมูฟวี่ที่ 22 นี้มีการร่วมมือผู้กำกับ 2 คนครั้งแรกในรอบ 21 ปี เคยร่วมมือผู้กำกับเป็นครั้งที่ 2 ในเรือง รูดอล์ฟ เหมียวน้อยผจญเมืองอีกด้วย ออกฉายในโรงภาพยนตร์ในประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2562 อย่างไรก็ตามได้ออกฉายในเน็ตฟลิกซ์ทั่วโลกเมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2563 เป็นครั้งแรกที่มีการฉายภาพยนตร์โปเกมอนเรื่องนี้นอกประเทศญี่ปุ่นและประเทศเกาหลีใต้
มีนาเรปากิสตาน

มีนาเรปากิสตาน  เป็นหอคอยอนุสรณ์สถานสาธารณะในลาฮอร์ แคว้นปัญจาบ ประเทศปากีสถาน สร้างขึ้นในช่วง ค.ศ. 1960–1968 ณ จุดที่สันนิบาตมุสลิมแห่งอินเดียผ่านร่างข้อมติลาฮอร์เมื่อวันที่ 23 มีนาคม 1940 ซึ่งเป็นการเรียกร้องอย่างเป็นทางการครั้งแรกให้จัดตั้งมาตุภูมิเอกเทศและเอกราชสำหรับมุสลิมในบริติชอินเดียตามทฤษฎีสองเชื้อชาติ (two-nation theory) ข้อมติดังกล่าวได้นำไปสู่การจัดตั้งรัฐปากีสถานเอกราชเมื่อปี 1947 ในที่สุด
หอคอยนี้ตั้งอยู่ที่ใจกลางสวนสาธารณะในเมืองที่มีชื่อว่า Greater Iqbal Park
อาร์ทีวีไอ

RTVI (Russian Television International) เป็นเครือข่ายสถานีโทรทัศน์เอกชนของรัสเซีย ที่ใช้ภาษารัสเซียในการออกอากาศ โดยสถานีหลักตั้งอยู่ที่นิวยอร์ก โดยมีผู้ชมหลักคือชุมชนที่พูดภาษารัสเซีย ในประเทศ อิสราเอล เยอรมนี และ สหรัฐอเมริกา RTVI ไม่ได้ออกอากาศในประเทศรัสเซีย แต่ให้บริการแก่ผู้ชมทีวีออนไลน์ในประเทศรัสเซีย
ห้องส่งตั้งอยู่ในนิวยอร์กซิตี้ เทลอาวีฟ เบอร์ลิน และ ริกา สำนักข่าว RTVi ตั้งอยู่ใน กรุงวอชิงตัน ดี.ซี. ลอนดอน มอสโก เคียฟ ทบิลิซิ เยเรวาน และ คีชีเนา ออกอากาศครั้งแรกเมื่อ วันที่ 1 มกราคม 1997 ชื่อเดิมคือช่อง NTV International ก่อนที่จะเปลี่ยนชื่อเป็น RTVi ในปี พ.ศ. 2545
มีรายการพิเศษที่เน้นเรื่องการเมือง ในอิสราเอล และ ชุมชนที่ใช้ภาษารัสเซีย (ตัวอย่างเช่น "Week in Israel") ในอิสราเอลและเยอรมนี (โดยใช้ชื่อรายการนี้ว่า "This Week in Germany")
อนุสัญญาว่าด้วยเสรีภาพในการสมาคมและการคุ้มครองสิทธิในการรวมตัว

อนุสัญญาว่าด้วยเสรีภาพในการสมาคมและการคุ้มครองสิทธิในการรวมตัว  (1948) No 87 เป็นอนุสัญญาขององค์การแรงงานระหว่างประเทศ และเป็นหนึ่งในแปดอนุสัญญาซึ่งประกอบขึ้นเป็นแกนกลางของกฎหมายแรงงานระหว่างประเทศ ตามที่ปฏิญญาว่าด้วยหลักการและสิทธิขั้นพื้นฐานในการทำงาน (Declaration on Fundamental Principles and Rights at Work) ตีความ
เนื้อหา.
อนุสัญญาว่าด้วยเสรีภาพในการสมาคมและการคุ้มครองสิทธิในการรวมตัวประกอบด้วยอารัมภบทและเนื้อหาสี่ส่วน รวมทั้งสิ้น 21 มาตรา อารัมภบทประกอบด้วยบทนำอย่างเป็นทางการของตราสารนี้ ในสมัยประชุมที่ 31 ของการประชุมใหญ่องค์การแรงงานระหว่างประเทศ เมื่อวันที่ 17 มิถุนายน ค.ศ. 1948 ถ้อยแถลง "ข้อพิจารณา" นำไปสู่การจัดตั้งเอกสารดังกล่าว ข้อพิจารณาเหล่านี้ประกอบด้วยอารัมภบทของธรรมนูญแห่งองค์การแรงงานระหว่างประเทศ การยืนยันปฏิญญาฟิลาเดลเฟียที่เกี่ยวข้องกับประเด็นนี้ และตำขอของสมัชชาสหประชาชาติ เมื่อรับรองรายงานที่ได้รับก่อนหน้านี้เมื่อ ค.ศ. 1947 เพื่อ "ดำเนินการทุกความพยายามซึ่งอาจเป็นไปได้ในการรับอนุสัญญาระหว่างประเทศตั้งแต่หนึ่งฉบับขึ้นไปต่อ" ในข้อความปิดท้าย อารัมภบทระบุวันที่รับ คือ 9 กรกฎาคม ค.ศ. 1948
ส่วนที่ 1 ประกอบด้วย 10 มาตราซึ่งวางเค้าโครงสิทธิของทั้งแรงงานและนายจ้างให้ "เข้าร่วมองค์การตามที่ตนเลือกโดยไม่ต้องขออนุญาตก่อน" นอกจากนี้ สิทธิยังขยายไปถึงองค์การต่าง ๆ เองในการร่างกฎและธรรมนูญ ออกเสียงเลือกผู้ดำรงตำแหน่ง และจัดระเบียบการทำหน้าที่บริหารโดยปลอดการแทรกแซงจากรัฐบาล นอกจากนี้ยังมีความคาดหมายอย่างชัดเจนต่อองค์การเหล่านี้ โดยได้รับกำหนดให้เคารพกฎหมายแผ่นดินในการใช้สิทธิเหล่านี้ ในทางกลับกัน กฎหมายแผ่นดัน "จะต้องไม่ลดทอน หรือมีการใช้บังคับเพื่อลดทอน การรับประกันที่อนุสัญญานี้ให้ไว้" สุดท้าย มาตรา 9 ระบุว่า บทกฎหมายเหล่านี้ใช้บังคับกับทั้งกองทัพและกำลังตำรวจตามที่กฎหมายและระเบียบของชาติกำหนด และไม่ใช้แทนกฎหมายของชาติซึ่งสะท้อนสิทธิเดียวกันของกำลังทั้งสอง
ส่วนที่ 2 ระบุว่า สมาชิก ILO ทุกประเทศจะต้องดำเนินการเพื่อรับประกัน "มาตรการทั้งหมดที่จำเป็นและเหมาะสมเพื่อรับประกันว่าแรงงานและนายจ้างสามารถใช้สิทธิในการรวมตัวอย่างเสรี" ต่อมามีการขยายความประโยคนี้ในอนุสัญญาสิทธิในการรวมตัวและการร่วมเจรจาต่อรอง ค.ศ. 1949 (Right to Organise and Collective Bargaining Convention, 1949)
ส่วนที่ 3 ซึ่งประกอบด้วยมาตรา 12 และ 13 ว่าด้วยปัญหาเทคนิคที่เกีย่วข้องกับอนุสัญญาฯ วางเค้าโครงนิยามของผู้ที่อาจยอมรับ (ทั้งที่มีการดัดแปรหรือไม่) หรือปฏิเสธข้อผูกพันของอนุสัญญานี้ว่าด้วย "ดินแดนที่มิใช่มหานคร" ซึ่งอำนาจปกครองตนเองขยายเข้าไปสู่พื้นที่นี้ นอกจากนี้ ยังอภิปรายถึงกระบวนวิธีพิจารณาการรายงานสำหรับการดัดแปรปฏิญญาก่อนหน้าว่าด้วยการยอมรับข้อผูกพันเหล่านี้
ส่วนที่ 4 วางเค้าโครงกระบวนวิธีพิจารณาสำหรับการให้สัตยาบันอนุสัญญาฯ อย่างเป็นทางการ
จ้าว จินม่าย

จ้าวจินม่าย (Zhaojinmai) (จีน: 赵今麦) หรือชื่อในการแสดงว่า แองเจิล จ้าว (Angel Zhao) เป็นนักแสดงชาวจีน เริ่มเป็นที่รู้จักจากการแสดงนำในละครโทรทัศน์เรื่อง Growing Pain บทบาท หลิน เหมียวเหมี่ยว และเริ่มเป็นที่รู้จักมากขึ้นจากการเป็นนักแสดงนำในละครโทรทัศน์เรื่อง A Little Thing Called First Love ในบทบาท เซี่ย เหมียวเหมี่ยว ซึ่งเป็นละครที่รีเมคจากภาพยนตร์ไทยเรื่อง สิ่งเล็กๆที่เรียกว่ารัก
ประวัติ.
ชีวิตช่วงแรก.
จ้าว จินม่าย เกิดเมื่อวันที่ 29 กันยายน ค.ศ.2002 ณ เฉิ่นหยาง มณฑลเหลียวหนิง ประเทศจีน เธอเริ่มเข้าสู่วงการโดยการเป็นนักแสดงช่วงต้นปี พ.ศ. 2555 และในปี พ.ศ. 2559 จินม่ายได้รับบทเป็นนักแสดงสมทบในละครโทรทัศน์เรื่อง A Love For Separation และเรื่อง My! Physical Education Teacher ซึ่งทำให้เธอเริ่มเป็นที่รู้จัก
ในปี 2019 จินม่ายได้รับบทเป็นนักแสดงนำร่วมในภาพยนตร์วิทยาศาสตร์จีนเรื่อง "The Wandering Earth" ซึ่งเป็นหนังไซไฟอวกาศเรื่องแรกของจีน และเป็นภาพยนตร์ทำเงินสูงสุดทั่วโลกอันดับที่ 3 ของปีนั้น นอกจากนี้เธอยังถูกจัดอยู่ในฐานะ คนดังที่ทรงอิทธิพลที่สุดของจีนปี 2019 จัดโดยนิตยสารฟอบส์ 
อื่นๆ.
</br> https://www.instagram.com/jinmai_z/
</br> https://weibo.com/u/6670517617
</br> https://weibo.com/n/%E8%B5%B5%E4%BB%8A%E9%BA%A6angel
</br> https://mydramalist.com/people/21969-angel-zhao
เผยเชวียน

เผยเชวียน (จีนตัวเต็ม : 裴宣 / อังกฤษ : Pei Xuan) สำเนียงแต้จิ๋วคือ ปวยชวน เป็นตัวละครสมมุติจากซ้องกั๋ง มีฉายาว่า ตุลาการหน้าเหล็ก (จีน : 鐵面孔目 / อังกฤษ : Iron Faced Magistrate's Clerk) เป็นผู้กล้าอันดับที่ 47 ของเขาเหลียงซาน และเป็นคนที่ 11 ในตำแหน่ง 72 สหายดิน
เป็นชาวเมืองเก็งเตียวฮู้ (京兆府 ; ปัจจุบันคือเมืองซีอาน มณฑลส่านซี) เคยรับราชการเป็นเลขานุการศาลที่มีความซื่อสัตย์และยุติธรรม แต่โดนเจ้าเมืองใส่ความจนต้องถูกโทษเนรเทศ โชคดีที่เขาได้เติ้งเฟยและเมิ่งคังมาช่วยไว้ ทั้งสองคนจึงพาเขาขึ้นไปเป็นหัวใหญ่ที่ริมน้ำอิ๋นหม่า (飲馬川 ท.อิมเบชวน) เขาเข้าร่วมกับเหลียงซานหลังจากที่ได้รับคำเชิญชวนจากไต้จงและหยางหลิน และได้เป็นหัวหน้าผู้พิพากษา ซึ่งเขามีหน้าที่ในการตัดสินใจเกี่ยวกับการให้รางวัลคนที่ทำดีและการลงโทษคนที่ทำผิด
ในช่วงการปราบกบฏหวังชิ่ง เขาถูกจับพร้อมด้วยเซียวย่างและจินต้าเจียน ทั้งสามคนปฏิเสธที่จะยอมแพ้และเปิดเผยข้อมูลด้านกองกำลังของเหลียงซาน ทั้งสามคนได้รับอิสระเมื่อมีขุนนางคนหนึ่งของหวังชิ่งได้ทำการก่อกบฏ เขาเป็นหนึ่งในผู้กล้าของเหลียงซานที่รอดตายจากศึกฟางล่า และได้กลับไปยังริมน้ำอิมเบชวนพร้อมกับหยางหลิน
หลิงเจิ้น

หลิงเจิ้น (จีนตัวเต็ม : 凌振 / อังกฤษ : Ling Zhen) สำเนียงแต้จิ๋วคือ เลงจิ้น เป็นตัวละครสมมุติจากซ้องกั๋ง มีฉายาว่า พสุธากัมปนาท (จีน : 轟天雷 / อังกฤษ : Heaven Shaking Thunder) เป็นผู้กล้าอันดับที่ 52 ของเขาเหลียงซาน และเป็นคนที่ 16 ในตำแหน่ง 72 สหายดิน ใช้ปืนใหญ่เป็นอาวุธ เป็นทหารใต้สังกัดของฮูเหยียนจั๋ว เขาได้ใช้ปืนใหญ่สร้างความเสียหายให้แก่ฝ่ายเหลียงซานไปหลายครั้ง วันหนึ่งเขาได้เอาปืนใหญ่ลงเรือเพื่อหวังจะโจมตีเขาเหลียงซานทางอ้อม อู๋ย่งได้วางอุบายให้หยวนเสี่ยวเอ้อกับหยวนเสี่ยวอู่ไปผลักเรือของเขาให้โคลงเคลงไปมา จนทำให้เขาพลัดจมน้ำ เขายอมเข้าร่วมกับเหลียงซานหลังจากการเชิญชวนของซ่งเจียง
หลังการประชุมใหญ่ของผู้กล้า 108 ดาวแห่งโชคชะตา เขาได้เป็นหัวหน้าหน่วยปืนใหญ่ของเหลียงซาน และได้สร้างความเสียหายให้แก่ฝ่ายศัตรูในช่วงการปราบฟางล่า เขาเป็นหนึ่งในผู้กล้าเหลียงซานที่รอดตายมาได้ทุกสมรภูมิ จากนั้น เขาก็ได้รับตำแหน่งอย่างเป็นทางการจากจักรพรรดิ ให้เป็นเจ้าหน้าที่หน่วยปืนใหญ่ประจำราชสำนัก
หยางสง

หยางสง (จีนตัวเต็ม : 楊雄 / อังกฤษ : Yang Xiong) สำเนียงแต้จิ๋วคือเอียหยง เป็นตัวละครสมมุติจากซ้องกั๋ง มีฉายาว่า กวนสกป่วย (จีน : 病關索 / อังกฤษ : Sick Guan Suo) เป็นผู้กล้าอันดับที่ 32 ของเขาเหลียงซาน แต่เดิมเขาเคยเป็นพัศดีในเมืองกีจิว (薊州) เนื่องจากนางพานเฉี่ยวหยิน (潘巧雲 ท.พัวคาหุน) ซึ่งเป็นเมียของเขา ได้คบชู้กับหลวงจีนเผยหยูไห่ (裴如海 ท.ปวยยิไฮ้) ทำให้เขาได้รู้ความจริงและสังหารนางเสีย จากนั้นได้เดินทางไปยังเขาเหลียงซานพร้อมกับสือซิ่วและสือเซียน ระหว่างทางไปมีเรื่องกับพวกคนของหมู่บ้านสกุลจู้ (祝家村 ท.จอกเกจึง) ทำให้สือเซียนถูกจับตัวไป เขากับสือซิ่วต้องไปขอความช่วยเหลือจากหลี่อิงแห่งหมู่บ้านสกุลหลี่ (李家村 ท.ลิเกจึง) จนทำให้เกิดการยุทธ์บ้านสกุลจู้
ต่อมา เขาได้เป็นหนึ่งในแม่ทัพทหารราบของเหลียงซาน และรอดตายจากสมรภูมิครั้งสุดท้ายในช่วงการปราบกบฏเมืองกังหนำ แต่แล้วเขาก็มีเนื้องอก และป่วยตาย ในขณะที่กำลังเดินทางกลับเมืองหลวง
โยอาคิม กรัสซี

โยอาคิม กรัสซี (พ.ศ. 2380-19 สิงหาคม พ.ศ. 2447) หรือชื่อทับศัพท์แบบอื่น โจอาคิม แกรซี, โจอาคิม กราซี สถาปนิกชาวอิตาเลียนเชื้อสาย ออสเตรีย-ฝรั่งเศส ทำงานให้กับรัฐบาลสยามในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 เป็นสถาปนิกชาวยุโรปคนแรกที่ได้รับการว่าจ้างโดยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
ประวัติ.
โยอาคิม กรัสซีเกิดที่เมืองกาโปดิสเตรียของจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี (ปัจจุบันคือเมืองโคเพอร์ ประเทศสโลวีเนีย) เคยทำงานที่เมืองเซี่ยงไฮ้ระยะหนึ่งให้กับรัฐบาลฝรั่งเศส จากนั้นเดินทางสู่สยามโดยเริ่มทำงานกับห้างค้าไม้ของนายเอดวิน บอนเนอวิลล์ (Edwin Bonneville) ซึ่งห้างนี้ตั้งอยู่ย่านบางคอแหลม ต่อมาโยอาคิมเห็นว่าห้างค้าไม้ไม่รุ่งเรืองนักจึงคิดจะกลับยุโรป แต่ช่วงดังกล่าวมีคนว่าจ้างโยอาคิมให้ออกแบบก่อสร้างคองคอร์เดียคลับ (Concordia Club) เป็นสโมสรสำหรับชาวตะวันตกที่พำนักอยู่ในบางกอก จากนั้นใช้ชีวิตต่อในสยามประกอบอาชีพเป็นสถาปนิก เปิดบริษัทรับเหมาทำตึกเรือนต่าง ๆ และยังรับจ้างต่อเรือ รวมถึงมีกิจการวิ่งเรือกลไฟ โยอาคิม กรัสซี สมรสครั้งแรกกับ หลุยส์ นีโฮ มีบุตรด้วยกัน 3 คน สมรสครั้งสองกับ อเมเรีย สโต๊คเกอร์ มีบุตรด้วยกัน 2 คน
เขาตั้งบริษัทเอกชนต่างด้าวขึ้นเพื่อรับงานรับเหมาก่อสร้างโดยเฉพาะในนามของ Grassi Brothers and Co. ในบางกอก เมื่อ พ.ศ. 2418 
พ.ศ. 2436 นายโยอาคิมเปลี่ยนสัญชาติเป็นฝรั่งเศสเพื่ออาศัยช่องทางในการทำธุรกิจที่สยาม ลงทุนโครงการสร้างทางรถไฟกับมาเลเซีย ต่อมาอีก 10 ปี อันเนื่องจากสยามขัดแย้งกับฝรั่งเศส ทำให้โยอาคิมต้องเดินทางออกจากสยาม รวมเวลาทำงานในสยาม 23 ปี
ฮีโร ไฟนส์-ทิฟฟิน

ฮีโร โบร์การ์ด ฟอกเนอร์ ไฟนส์-ทิฟฟิน (อังกฤษ: Hero Beauregard Faulkner Fiennes-Tiffin) หรือชื่อในการแสดงว่า ฮีโร ไฟนส์-ทิฟฟิน เป็นนักแสดง, นายแบบ และโปรดิวเซอร์ชาวอังกฤษ เขาเป็นที่รู้จักจากบทบาท ฮาร์ดิน สก็อตต์ จากภาพยนตร์ของเน็ตฟลิกซ์เรื่อง "อาฟเตอร์" (After) ในปี พ.ศ. 2562 และบทบาท ทอม ริดเดิ้ล อายุ 11 ปีในภาพยนตร์เรื่อง "แฮร์รี่ พอตเตอร์กับเจ้าชายเลือดผสม" (ซึ่งบทบาท "ลอร์ดโวลเดอมอร์" แสดงโดย เรล์ฟ ไฟนส์ น้าชายของเขา)
ประวัติ.
ฮีโร ไฟนส์-ทิฟฟิน เกิดเมื่อวันที่ 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2540 ณ ลอนดอน ประเทศอังกฤษ เป็นบุตรชายของ จอร์จ ทิฟฟิน ผู้กำกับภาพยนตร์ และ มาร์ธา ไฟนส์ ผู้กำกับภาพยนตร์, นักเขียน และผู้ผลิต โดยเขามีพี่น้องทั้งหมด 3 คน มีพี่ชายชื่อ ไททัน ไฟนส์-ทิฟฟิน และน้องสาวชื่อ เมอร์ซี ไฟนส์-ทิฟฟิน ซึ่งฮีโรเป็นสมาชิกคนหนึ่งของครอบครัว Twisleton-Wykeham-Fiennes และเขายังเป็นเหลนของ มอริซ ไฟนส์ เป็นหลานของ เรล์ฟ ไฟนส์ และโจเซฟ ไฟนส์ นักแสดงที่มีชื่อเสียง
การเข้าสู่วงการบันเทิง.
ฮีโร ไฟนส์-ทิฟฟิน ได้ปรากฏตัวในบทบาทแสดงนำในภาพยนตร์เรื่อง "Bigga than Ben" ในปีพ.ศ. 2551 หลังจากนั้นเขาได้ทำการแคสติงบท ทอม ริดเดิ้ล พร้อมกับผู้อื่นอีกหลายพันคนที่มาแคสติงบทนี้และเขาถูกคัดเลือก ทำให้สำนักข่าวเขียนข่าวว่า 'เขาได้แสดงบทนี้เพราะความสัมพันธ์ทางครอบครัว' แต่ทาง เดวิด เยตส์ ผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์เรื่อง "แฮร์รี่ พอตเตอร์กับเจ้าชายเลือดผสม" ได้ออกมากล่าวว่า ฮีโร ไฟนส์-ทิฟฟิน สามารถค้นหา 'พื้นที่ของความมืด' ในการอ่านบทแต่ละบรรทัดได้ นอกจากนี้เขายังกล่าวเพิ่มอีกว่า 'เขาไม่ได้คัดเลือกเพราะความสัมพันธ์ของเขากับ เรล์ฟ ไฟนส์ ฮีโรเป็นนักแสดงที่มีสมาธิและมีวินัย รวมถึงมีมุมและอารมณ์มืด แสดงจิตวิญญาณของตัวละครที่สามารถทำให้บทบาท ทอม ริดเดิ้ล มีชีวิตขึ้นมาได้'
ในปี พ.ศ. 2561 ฮีโรถูกเปิดเผยผ่านทางเดอะนิวยอร์กไทมส์ว่าจะเป็นนักแสดงนำในภาพยนตร์เรื่อง "After" ในบทบาท ฮาร์ดิน สก็อตต์ ซึ่งถูกสร้างจากหนังสือที่ขายดีที่สุดอย่าง "After" และมีภาคต่อคือเรื่อง "After We Collided" ในปี พ.ศ. 2562 ได้มีประกาศออกมาว่า ฮีโร ไฟนส์-ทิฟฟิน จะทำการแสดงคู่กับนักแสดงหญิง โจฟีน แลงฟอร์ด ในบทบาทเดิม นอกจากนี้เขายังได้รับรางวัล 'Choice Drama Movie Actor' ในปี พ.ศ. 2562 อีกด้วย
โฮเบี้ยว

โฮเบี้ยว (
) หรือ เหอเหมียว ในภาษาจีนกลางชื่อรอง ฉู่ต๋า  บุคคลที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ ยุคสิ้นราชวงศ์ฮั่น เป็นน้องชายของ โฮจิ๋น แม่ทัพใหญ่ในคราวปราบ กบฏโพกผ้าเหลือง และ พระนางโฮเฮา จักรพรรดินีใน พระเจ้าเลนเต้ 
เมื่อพระเจ้าเลนเต้เสด็จสวรรคตในวันที่ 13 พฤษภาคม ค.ศ. 189 และโฮจิ๋นได้ยก หองจูเปียน ขึ้นสืบราชบัลลังก์ตามคำแนะนำของ โจโฉ นายทหารคนสนิทเหล่า สิบขันที ก็เกรงว่าโฮจิ๋นจะกำจัดพวกตนเพื่อไม่ให้เป็นเสี้ยนหนามจึงได้ติดสินบนโฮเบี้ยวให้ไปเกลี้ยกล่อมโฮจิ๋นจนเป็นผลสำเร็จ แต่หลังจากนั้นไม่นานเหล่าสิบขันทีก็ได้สังหารโฮจิ๋นจนทำให้เหล่าลูกน้องผู้ติดตามเกิดความโกรธแค้นและสังหารหมู่เหล่าขันที โฮเบี้ยวถูกอู๋ควง(吳匡) ลูกน้องผู้ติดตามของโฮจิ๋นสังหารเพราะมีความเห็นอกเห็นใจแก่พวกขันทีที่ได้ลอบสังหารโฮจิ๋นในปี ค.ศ. 189
เดอะเกรตเกม

เดอะเกรตเกม  เป็นการเผชิญหน้าทางการเมืองและการทูตช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19 ระหว่างจักรวรรดิบริติชและจักรวรรดิรัสเซีย รัสเซียซึ่งในขณะนั้นยึดครองรัฐข่านคาซัคเกรงว่าบริติชจะใช้อิทธิพลทางทหารและการค้ารุกเข้ามาในเอเชียกลาง ขณะที่บริติชกังวลว่ารัสเซียจะเข้าแทรกแซงอินเดียอันเป็นอาณานิคมสำคัญของตนในเอเชียใต้ ทั้งสองฝ่ายจึงพยายามแผ่อำนาจเข้ามาในอัฟกานิสถาน ซึ่งเป็นพื้นที่สำคัญทางยุทธศาสตร์มาตั้งแต่สมัยโบราณ นำไปสู่ความตึงเครียดและคำขู่ว่าจะเกิดสงครามระหว่างสองจักรวรรดิ ชื่อ "เดอะเกรตเกม" ที่นิยามถึงช่วงเวลานี้มีใช้มาก่อนศตวรรษที่ 19 เพื่อหมายถึงเกมที่ต้องชิงไหวชิงพริบ ก่อนจะแพร่หลายทั่วไปโดยนวนิยายเรื่อง "คิม" ของรัดยาร์ด คิปลิง ซึ่งมีฉากหลังในช่วงเวลาดังกล่าว
ต้นศตวรรษที่ 19 อนุทวีปอินเดียซึ่งอุดมไปด้วยทรัพยากรเป็นที่สนใจของทั้งจักรวรรดิบริติชที่กำลังรุกคืบเข้ามาด้วยบริษัทอินเดียตะวันออก และจักรวรรดิรัสเซียที่กำลังขยายอำนาจลงมาทางเอเชียกลาง จุดเริ่มต้นของ "เดอะเกรตเกม" ยังคงเป็นที่ถกเถียง บางส่วนเชื่อว่าเริ่มขึ้นเมื่อรัสเซียชนะสงครามรัสเซีย-เปอร์เซียในปี ค.ศ. 1813 ปีเตอร์ ฮอปเคิร์ก นักเขียนและนักประวัติศาสตร์ชาวบริติชเสนอความเห็นว่าเริ่มในปี ค.ศ. 1836 เมื่อบริติชสนับสนุนชาวเซอร์คัสเซียให้ลุกฮือต่อรัสเซียในคอเคซัส ในบริติชเชื่อว่า "เดอะเกรตเกม" เริ่มขึ้นเมื่อวันที่ 12 มกราคม ค.ศ. 1830 เมื่อลอร์ดเอลเลนโบโรห์ ประธานกรรมการการค้าในอินเดียมอบหมายให้ลอร์ดวิลเลียม เบนทิงค์ ข้าหลวงต่างพระองค์แห่งอินเดียจัดตั้งเส้นทางการค้าใหม่กับเอมิเรตบูคารา บริติชวางแผนจะยึดเอมิเรตอัฟกานิสถานเป็นรัฐในอารักขา และใช้อาณาจักรราชวงศ์กอญัรและรัฐข่านบูคาราเป็นรัฐกันชนเพื่อขวางไม่ให้รัสเซียเข้าถึงมหาสมุทรอินเดีย ในขณะที่รัสเซียต้องการใช้อัฟกานิสถานเพื่อประโยชน์ทางการค้าฝ่ายตน ในปี ค.ศ. 1839 บริติชซึ่งกลัวว่ารัสเซียอาจใช้อัฟกานิสถานในการเดินทัพมาบริติชอินเดียตัดสินใจบุกอัฟกานิสถานและคุมตัวเอมีร์ดอสต์ มุฮัมมัด ข่าน จนเกิดเป็นสงครามอังกฤษ–อัฟกานิสถานครั้งที่หนึ่ง ในช่วงแรกบริติชประสบชัยชนะอย่างง่ายดายก่อนจะถูกตีโต้จนลอร์ดเอลเลนโบโรห์ต้องยอมสงบศึกและส่งตัวดอสต์ มุฮัมมัด ข่านกลับไปปกครองอัฟกานิสถานตามเดิม ถึงแม้ว่าจะเอาชนะอัฟกานิสถานแบบเด็ดขาดไม่ได้ในสงครามครั้งต่อ ๆ มา แต่การพิชิตจักรวรรดิซิกข์และการทำสนธิสัญญากับเปอร์เซียในปี ค.ศ. 1857 รวมถึงการได้ทิเบตมาเป็นรัฐในอารักขาหลังบุกครองทิเบตในปี ค.ศ. 1903 ก็ทำให้บริติชสร้างรัฐกันชนเพื่อป้องกันไม่ให้รัสเซียเข้าถึงบริติชอินเดียได้สำเร็จ
จุดสิ้นสุดของ "เดอะเกรตเกม" ยังคงเป็นที่ถกเถียงเช่นกัน บางส่วนเชื่อว่ายุติในปี ค.ศ. 1907 เมื่อมีความตกลงอังกฤษ-รัสเซีย ขณะที่บางส่วนเชื่อว่าจบลงเมื่อวันที่ 10 กันยายน ค.ศ. 1895 เมื่อบริติชและรัสเซียร่วมลงนามในพิธีสารปามีร์เพื่อกำหนดเขตแดนระหว่างอัฟกานิสถานและรัสเซียด้วยเทือกเขาปามีร์และแม่น้ำอามูดาร์ยา ปัจจุบันมีสื่อบางแห่งใช้ "เดอะเกรตเกม" ในการอธิบายความขัดแย้งด้านผลประโยชน์ของมหาอำนาจยุคใหม่ในดินแดนเอเชียกลาง