รายพระนามพระมหากษัตริย์อินเดีย

ต่อไปนี้เป็นบทความเกี่ยวกับรายพระนามพระมหากษัตริย์อินเดีย เป็นหนึ่งในหลาย ๆ รายชื่อผู้ดำรงตำแหน่งที่เป็นพระมหากษัตริย์ รวมถึงผู้ที่กล่าวว่าได้ปกครองส่วนหนึ่งของอนุทวีปอินเดีย รวมถึงประเทศศรีลังกาอีกด้วย
พระมหากษัตริย์ชาวอินเดียยุคแรกรู้จักเฉพาะจากวรรณคดีสันสกฤตเท่านั้น โดยเฉพาะมหากาพย์มหาภารตะและรามายณะ ซึ่งทั้งสองได้ให้รายละเอียดของพระมหากษัตริย์มากมาย และปฏิสัมพันธ์ระหว่างกัน นักประวัติศาสตร์หลายคนถือว่าสิ่งเหล่านี้เป็นแหล่งที่เกี่ยวข้องมากที่สุดของยุคประวัติศาสตร์ตอนต้น และมหากาพย์เหล่านี้ได้รับการพัฒนาหลายศตวรรษหลังจากช่วงเวลาหลัก
เอกสารทางประวัติศาสตร์ประเภทแรก ๆ ได้แก่ เหรียญโลหะหรือกหาปณะที่มีไม้บรรทัด หรืออย่างน้อยราชวงศ์ ในเวลานั้น เหรียญที่มีเครื่องหมายเจาะเหล่านี้ออกประมาณ 600 ปีก่อนคริสตศักราช และอุดมสมบูรณ์ภายใต้ราชวงศ์โมริยะใน 300 ปีก่อนคริสตศักราช นอกจากนี้ยังมีศิลาจารึกและบันทึกสารคดีจากวัฒนธรรมต่างประเทศในช่วงเวลานี้
นักปกครองจักรพรรดิหลักหรือปกครองจักรพรรดิกัวซีของอินเดียเหนือค่อนข้างชัดเจนตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป แต่นักปกครองท้องถิ่นจำนวนมาก และสถานการณ์ในที่ราบสูงเดกกันและอินเดียใต้มีจารึกหินที่ชัดเจนน้อยกว่าตั้งแต่ช่วงต้นศตวรรษแรก แหล่งที่มาหลักของประวัติศาสตร์อินเดียใต้คือวรรณคดีสังคม (Sangam) ที่มีอายุตั้งแต่ 300 ปีก่อนคริสตศักราช วันที่สำหรับนักปกครองหลายคนเป็นการเก็งกำไรหรืออย่างน้อยก็ไม่แน่นอน ประวัติสมัยต้นของหลายราชวงศ์ของอินเดียโบราณและปัจจุบันยังไม่แน่นอน
อาณาจักรไหเหยะ.
ต่อมาถูกแบ่งแยกตามวรรณะย่อยต่างๆ ได้แก่ กันสรา กเสรา ตมระกร ฐาเฐระ ตัมบัต และอีกมากมาย
อาณาจักรไหเหยะยุคกลาง.
หลายราชวงศ์ในยุคกลางตอนต้น ซึ่งรวมถึงราชวงศ์กลจุรีและอาณาจักรมูษิกแห่งเกรละ อ้างว่าสืบเชื้อสายมาจากไหเหยะ
ราชวงศ์มคธ.
ราชวงศ์หรยังกะ (544 – 413 ปีก่อนคริสตกาล).
ราชวงศ์หารยังกะเป็นราชวงศ์ที่ปกครองแคว้นมคธ มีศูนย์กลางอยู่ที่เมืองราชคฤห์ต่อมาพระเจ้าอุทัยภัทรย้ายเมืองหลวงไปยังเมืองปาฏลีบุตร ราชวงศ์นี้ปกครองตั้งแต่ 544 ปีก่อนคริสตกาล–413 ปีก่อนคริสตกาล ราชวงศ์หารยังกะสิ้นสุดลงเมื่ออำมาตย์ศิศุนาครัฐประหารยึดอำนาจพระเจ้านาคทาสกะ เนื่องราชวงศ์หารยังกะเป็นราชวงศ์ปิตุฆาตโดยตลอด จึงทำรัฐประหารเพื่อมิให้เป็นเสนียดแก่อาณาจักรอีก
ราชวงศ์ศิศุนาค (413 – 345 ปีก่อนคริสตกาล).
"(พระเจ้ามหานันทินสูญเสียอาณาจักรของพระองค์โดยพระเจ้ามหาปัทมนันทะ พระโอรสนอกสมรส ในปี 345 ปีก่อนคริสตกาล)"
ราชวงศ์นันทะ (345 – 322 ปีก่อนคริสตกาล).
"(พระเจ้าธนานันทะสูญเสียอาณาจักรของพระองค์ไปยังพระเจ้าจันทรคุปตเมารยะหลังจากพ่ายแพ้โดยเขาในปี 322 ปีก่อนคริสตกาล)"
ราชวงศ์โมริยะ (322 – 184 ปีก่อนคริสตกาล).
"(พระเจ้าพฤหทรถะเมารยะเป็นกษัตริย์องค์สุดท้ายของราชวงศ์ ถูกโค่นล้มโดยพระเจ้าปุษยมิตรศุงคะในปี 185 ปีก่อนคริสตกาล)"
จักรวรรดิศุงคะ (185 – 73 ปีก่อนคริสตกาล).
"(พระเจ้าเทวภูติเป็นกษัตริย์องค์สุดท้ายของราชวงศ์ ถูกโค่นล้มโดยพระเจ้าวสุเทวะกันวะ ในปี 73 ปีก่อนคริสตกาล)"
ราชวงศ์กันวะ (73 – 28 ปีก่อนคริสตกาล).
"(พระเจ้าสุสารมันเป็นกษัตริย์องค์สุดท้ายของราชวงศ์ ถูกโค่นล้มโดยพระเจ้าสิมุกแห่งราชวงศ์สาตวาหนะ)"
อาณาจักรกลิงคะ.
อาณาจักรกลิงคะ"ยุคแรก" (1700 – 700 ปีก่อนคริสตกาล).
ตามคำกล่าวของมหาภารตะและปุราณะบางส่วน พระเจ้ากลิงคะทรงสถาปนาอาณาจักรกลิงคะ ในภูมิภาคปัจจุบันของชายฝั่งโอริศา (โอฑิศา) รวมทั้งเซอร์คาร์เหนือ มหาภารตะยังกล่าวถึงพระศรุตยุธองค์หนึ่งว่าเป็นกษัตริย์แห่งอาณาจักรกลิงคะที่เข้าร่วมค่ายเการพ ในพระไตรปิฎกว่า พระเจ้ามหาโควินท์สุตตังต์, พระเจ้่ากลิงคะ และผู้ปกครอง พระเจ้าสัตตาภูได้รับการกล่าวถึง.
อาณาจักรกลิงคะ"ยุคที่สอง" (700 – 550 ปีก่อนคริสตกาล).
ราชวงศ์นี้ถูกกล่าวถึงใน"จุลกลิงคะชะตะกะ" และ "กลิงคโพธิชตกะ" "and" มีการกล่าวกันว่ากษัตริย์องค์แรกของกลิงคะที่ 1 ได้แยกตัวออกจากอาณาจักรทัณฑะพร้อมกับกษัตริย์แห่งอัศมกะและวิทรภะในฐานะรัฐศักดินา
ราชวงศ์สุริยะแห่งกลิงคะ (410 – 380 ปีก่อนคริสตกาล).
พระราชโอรสของพระองค์ เจ้าชายสูรุทัศรุณ-อทีตติยะ ถูกเนรเทศและตามประวัติศาสตร์ของมัลดีฟส์ ได้สถาปนาอาณาจักรเทวามาอารีขึ้นเป็นครั้งแรกและวางรากฐานราชวงศ์อทีตตะ
อาณาจักรโคนันทะแห่งกัศมีร์.
ราชวงศ์โคนันทะที่ 1 (1700 – 1182 ปีก่อนคริสตกาล).
พระเจ้ากัลหณาทรงตรัสว่าพระเจ้าโคนันทะที่ 1 เสด็จขึ้นครองราชย์ในสมัยปฏิทินกาลี 653 จากการคำนวณของโชเกศ จันเทร ดุต ปีนี้ตรงกับระหว่างปี 1800 ปีก่อนคริสตกาล – 1700 ปีก่อนคริสตกาล
ราชวงศ์โคนันทิตยะ (1182 – 246 ปีก่อนคริสตกาล).
ราชวงศ์โคนันทิตยะปกครองแคชเมียร์เป็นเวลา 1002 ปี
หัวหน้ากัศมีร์แห่งอาณาจักรอุชนี (246 ปีก่อนคริสต์กาล – 25 ปีหลังคริสต์กาล).
ไม่มีการกล่าวถึงกษัตริย์ในหนังสือเล่มนี้ในแหล่งประวัติศาสตร์อื่นใด กษัตริย์เหล่านี้ปกครองกัศมีร์มา 192 ปี
อาณาจักรคันธาระ (1500 – 518 ปีก่อนคริสตกาล).
แคว้นคันธาระที่มีศูนย์กลางอยู่รอบหุบเขาเปศวาร์และหุบเขาแม่น้ำสวัต แม้ว่าอิทธิพลทางวัฒนธรรมของมหาคันธาระขยายข้ามแม่น้ำสินธุไปยังแคว้นตักศิลาในที่ราบสูงโปโฐหร (โปโตฮาร์) และไปทางทิศตะวันตกสู่หุบเขาคาบูลและบามิยันในอัฟกานิสถาน และทิศเหนือขึ้นไปถึงเทือกเขาการาโกรัม
อาณาจักรโกศล (1100 – 345 ปีก่อนคริสตกาล).
พระเจ้าสุมิตราเป็นผู้ปกครององค์สุดท้ายของอาณาจักรโกศล ที่พ่ายแพ้โดยผู้ปกครองของพระเจ้ามหาปัทมนันทะแห่งราชวงศ์นันทะในช่วงปี 340 ปีก่อนคริสตกาล อย่างไรก็ตาม พระองค์ถูกสังหารและหนีไปที่โรห์ตัส ในปัจจุบันคือรัฐพิหาร
ราชวงศ์วิเทหะแห่งมิถิลา (1100 – 700 ปีก่อนคริสตกาล).
ราชวงศ์นี้มี 52 "ชนกะ" (องค์) ปกครองโดยราชวงศ์วิเทหะแห่งมิถิลา-
ในช่วงการล่มสลายของราชวงศ์วิเทหะ สาธารณรัฐลิจฉวีอันเลื่องชื่อกำลังรุ่งเรืองในเวสาลีและแคว้นมิถิลามาอยู่ภายใต้การควบคุมของชนเผ่าลิจฉวีแห่งแคว้นวัชชีในรอบ ทศวรรษที่ 8 ก่อนคริสตกาล
อาณาจักรปัญจาล (1100 ปีก่อนคริสตกาล – 350 ปีหลังคริสตกาล).
พระเจ้าอชามิทาที่ 2 มีพระโอรสชื่อว่าฤษิณ มีโอรสชายสององค์คือพระเจ้าสัมวารณะที่ 2 ซึ่งมีบุตรคือกุรุและพฤหัทวาสุ ซึ่งมีรัชทายาทเป็นปัญจาล