pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
กิลอัด ชาลิต

กิลอัด ชาลิต ("Gilˁad Šaliṭ" ; เกิด 28 สิงหาคม พ.ศ. 2529) เป็นพลเมืองอิสราเอล-ฝรั่งเศส และทหารกองกำลังป้องกันอิสราเอล (IDF) เมื่อวันที่ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2549 เขาถูกจับตัว ในอิสราเอลโดยกลุ่มติดอาวุธฮามาสในการตีโฉบฉวยข้ามพรมแดนผ่านอุโมงค์ใต้ดินใกล้กับพรมแดนที่ติดต่อกับกาซา กลุ่มฮามาสจับตัวเขาอยู่นานกว่าห้าปี กระทั่งเขาได้รับการปล่อยตัวเมื่อวันที่ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2554
ชาลิตถูกลักพาตัวใกล้กับจุดผ่านแดนเคเล็มชาลอมในอิสราเอล และถูกจับเป็นตัวประกันโดยฮามาส ณ ตำแหน่งที่ไม่ทราบในฉนวนกาซา วันที่ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2554 เขาได้รับการปล่อยตัวในข้อตกลงให้อิสรภาพแก่เขาหลังถูกโดดเดี่ยวและควบคุมตัวนานกว่าห้าปี แลกกับนักโทษชาวปาเลสไตน์รวม 1,027 คน ซึ่งในจำนวนนี้มีหลายคนถูกตัดสินว่าฆาตกรรมและดำเนินการก่อการร้ายต่อพลเรือนอิสราเอล
ระหว่างการถูกควบคุมตัว ฮามาสปัดคำร้องจากคณะกรรมาธิการกาชาดสากล (ICRC) ที่ขออนุญาตเยี่ยมชาลิต โดยอ้างว่า ผู้ช่วยเหลือทางมนุษยธรรมและแพทย์กาชาดอาจทรยศบอกตำแหน่งที่ฮามาสควบคุมตัวชาลิตไว้เป็นตัวประกัน ด้านผู้อำนวยการใหญ่กาชาด ยีฟส์ ดัคคอร์ ยืนกรานว่า "ครอบครัวชาลิตมีสิทธิตามกฎหมายมนุษยธรรมระหว่างประเทศที่จะติดต่อกับบุตรชาย"
องค์การสิทธิมนุษยชนหลายแห่งว่า เงื่อนไขและข้อกำหนดการกักขังชาลิตนั้นขัดต่อกฎหมายมนุษยธรรมระหว่างประเทศ คณะผู้แทนศึกษาข้อเท็จจริงว่าด้วยความขัดแย้งกาซาสหประชาชาติ (United Nations Fact Finding Mission on the Gaza Conflict) ออกรายงานในเดือนกันยายน พ.ศ. 2552 ซึ่งยังได้เรียกร้องการปล่อยตัวชาลิต ในแถลงการณ์โดวิลล์วันที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2554 กลุ่มจี 8 ต้องการให้ปล่อยตัวกิลอัด ชาลิต
เพื่อแลกเปลี่ยนกับการปล่อยตัวเขา ฮามาสเรียกร้องให้ปล่อยตัวนักโทษมากกว่า 1,000 คน ซึ่งเป็นชาวปาเลสไตน์ที่กำลังรับโทษจำคุกอยู่ในอิสราเอล เช่นเดียวกับชาวปาเลสไตน์ผู้ถูกพิพากษาและกำลังรับโทษที่เป็นสตรีและที่อายุน้อยทั้งหมด สองปีถัดมา จุดติดขัดสำคัญในการเจรจา คือ การยืนกรานของฮามาสให้ปล่อยตัวมัรวาน บาร์กูฮ์ติ ซึ่งปัจจุบันกำลังรับโทษห้าปีในอิสราเอลข้อหาฆาตกรรม
ชาลิตซึ่งมียศสิบโทเหล่ายานเกราะของ IDF เมื่อครั้งที่เขาถูกลักพาตัวนั้น ได้รับการเลื่อนยศเป็นจ่าสิบตรี จ่าสิบโท และจ่าสิบเอกเมื่อถึงวันก่อนหน้าการปล่อยตัวของเขา การติดต่อทางเดียวระหว่างชาลิตกับโลกภายนอกหลังการจับกุมและก่อนการปล่อยตัว มีจดหมายสามฉบับ เทปเสียง และดีวีดี ซึ่งอิสราเอลได้รับโดยแลกเปลี่ยนกับการปล่อยตัวนักโทษปาเลสไตน์หญิง 20 คน
การแลกเปลี่ยนนักโทษกิลัด ชาลิต

การแลกเปลี่ยนนักโทษกิลัด ชาลิต หลังความตกลงระหว่างอิสราเอลกับกลุ่มฮามาส ในการปล่อยตัวทหารอิสราเอล กิลัด ชาลิต แลกกับการปล่อยตัวนักโทษ 1,027 คน ซึ่งส่วนใหญ่เป็นชาวปาเลสไตน์และอาหรับ-อิสราเอล แม้ในบรรดานักโทษที่ปล่อยตัวมานั้นจะมีนักโทษชาวยูเครน ชาวจอร์แดน และชาวซีเรีย อย่างละคนด้วยก็ตาม นักโทษจำนวนนี้ 280 คนถูกตัดสินจำคุกตลอดชีวิตในข้อหาวางแผนและเตรียมการก่อการร้ายต่อเป้าหมายอิสราเอล ความตกลงดังกล่าวออกมาหลังกลุ่มติดอาวุธปาเลสไตน์จับตัวชาลิตทางตอนใต้ของอิสราเอลตามแนวชายแดนติดกับกาซาห้าปีสี่เดือน
ข้อตกลงดังกล่าว ซึ่งมีนายหน้าเป็นผู้ไกล่เกลี่ยชาวเยอรมันและชาวอียิปต์ ตลอดจนได้รับการประสานงานจากเจ้าหน้าที่บุนเดสนัชริชเทนไดแอนสท์ (หน่วยสืบรัฐการลับเยอรมนี) แกร์ฮาร์ด คอนรัด มีการลงนามในอียิปต์เมื่อวันที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2554 ระยะแรกดำเนินการเมื่อวันที่ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2554 โดยอิสราเอลปล่อยตัวนักโทษชาวปาเลสไตน์ 477 คน และฮามาสส่งตัวชาลิตไปยังกรุงไคโร ในระยะที่สอง เกิดขึ้นระหว่างเดือนธันวาคม พ.ศ. 2554 นักโทษอีกอย่างน้อย 550 คนจะถูกปล่อยตัว
ความตกลงนี้นับเป็นความตกลงแลกเปลี่ยนนักโทษครั้งใหญ่ที่สุดที่อิสราเอลเคยทำมา โดยเป็นความตกลงที่อิสราเอลตกลงปล่อยตัวนักโทษ 1,027 คนแลกกับทหารอิสราเอลที่ถูกจับตัวไปคนเดียว นับเป็นราคาสูงสุดที่อิสราเอลเคยจ่ายไปแลกกับทหารนายหนึ่ง
อิทธิพัทธ์ กุลพงษ์วณิชย์

อิทธิพัทธ์ พีระเดชาพันธ์ ชื่อเล่น ต๊อบ (ชื่อ-ชื่อสกุลเดิม อิทธิพัทธ์ กุลพงษ์วณิชย์) นักธุรกิจชาวไทย ผู้ก่อตั้งบริษัท เถ้าแก่น้อย ฟู๊ดแอนด์มาร์เก็ตติ้ง จำกัด ซึ่งผลิตสาหร่ายทะเลทอดกรอบ และขนมขบเคี้ยวภายใต้ตราสินค้า "เถ้าแก่น้อย" เมื่อปี พ.ศ. 2546 ขณะที่เขาอายุ 19 ปี โดยมียอดจำหน่ายกว่า 1,500 ล้านบาท ในปี พ.ศ. 2553 จึงเป็นเหตุให้จีทีเอช ได้นำเค้าโครงชีวประวัติของเขาไปสร้างเป็นภาพยนตร์ไทยเรื่อง "ท็อป ซีเคร็ต วัยรุ่นพันล้าน" ในปี พ.ศ. 2554
ประวัติ.
อิทธิพัทธ์ พีระเดชาพันธ์ (ชื่อ-ชื่อสกุลเดิม ต่อพงศ์ กุลพงษ์วณิชย์) เกิดเมื่อวันที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2527 ในครอบครัวชาวไทยเชื้อสายจีนนักธุรกิจการศึกษา โดยมีพี่ชายทำงานอยู่ที่สาธารณรัฐประชาชนจีน อิทธิพัทธ์จบการศึกษาชั้นอนุบาลและประถมศึกษาจากโรงเรียนปานะพันธ์วิทยา มัธยมศึกษาตอนต้นจากโรงเรียนเซนต์ฟรังซีสเซเวียร์ เมืองทองธานี และมัธยมศึกษาตอนปลายจากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย นนทบุรี ปัจจุบันสำเร็จการศึกษา ระดับปริญญาตรี คณะบริหารธุรกิจ สาขาวิชาผู้ประกอบการ มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย
อตีตา

อตีตา เป็นชื่อหนึ่งในบทประพันธ์ของ ทมยันตี ที่นำเสนอเรื่องราวของการเดินทางต่างภพระหว่างอดีตและปัจจุบันมาบรรจบกัน โดยมีเรื่องของประวัติศาสตร์ศึกบางระจัน สมัยปลายกรุงศรีอยุธยา (ก่อนเสียกรุงครั้งที่ 2)
เพลงประกอบละคร.
เพลง เลือดไทย ขับร้องโดย ชิตพงษ์ ตรีมาศ
เพลง อตีตา ขับร้องโดย ธรรพ์ณธร ปาลกะวงศ์ ณ อยุธยา
เพลง เธอคือความรัก ขับร้องโดย ปิ่นประภา วินสน
แซนดร้า แมฟโร

ศิริลักษณ์ มาฟโร จิระสถิตย์ หรือ แซนดร้า มาฟโร (Sandra Mavro) เป็นนักร้องหญิงสังกัดอาร์เอส โปรโมชั่น มีผลงานเพลงในช่วงปี 2545-2548 มีเพลงฮิตเช่น "บันทึกสีเทา" "ทิ้งทะเล" "โทรหากันหน่อย" "น้ำผึ้งหยดสุดท้าย" เป็นต้น
ประวัติ.
ศิริลักษณ์ มาฟโร จิระสถิตย์ หรือชื่อในวงการ แซนดร้า มาฟโร เกิดเมื่อวันที่ 5 สิงหาคม พ.ศ. 2527 เป็นลูกครึ่งไทย-อเมริกัน เข้าวงการในปี 2545 โดยเป็นหนึ่งในนักร้องในอัลบั้ม "World: The International Music Album" ร่วมกับนักร้องหน้าใหม่อีก 10 คนของ อาร์เอส ซึ่งเพลงแต่ละเพลงในอัลบั้มดังกล่าวจะเป็นตัวแทนของดนตรีสไตล์ของประเทศต่าง ๆ ทั่วโลก 10 ประเทศ โดยแซนดร้าเป็นตัวแทนของนักร้องที่ร้องเพลงในสไตล์ดนตรีอังกฤษ ในเพลง "น้ำผึ้งหยดสุดท้าย (England) "
แซนดร้ามีอัลบั้มเพลงซึ่งเป็นอัลบั้มเดี่ยวทั้งหมดสองชุดคืออัลบั้มชุดแรก "BLUE SEASON" พ.ศ. 2545 มีเพลงโปรโมท ได้แก่ "บันทึกสีเทา", "ทิ้งทะเล", "ไม่เคยมีใครอยู่ตรงนั้น" และอัลบั้มชุดที่ 2 "My Sign" พ.ศ. 2547 กับการเปลี่ยนภาพลักษณ์ในสไตล์เพลงโมเดิร์นร็อก มีเพลงฮิตเช่น จากกันด้วย(ไม่)ดี
และแซนดร้ายังมีอัลบั้มพิเศษ อัลบั้ม "Heart 2 Heart โทรหากันหน่อย" พ.ศ. 2548 ร่วมกับนิ้ง เปี่ยมปีติ หัถกิจโกศล ซึ่งเป็นอัลบั้มที่นำเพลงเก่าที่ได้รับความนิยมของนักร้องรุ่นพี่ในสังกัดมาร้องใหม่ โดยเพลงเดี่ยวที่แซนดร้าร้องมีสามเพลงได้แก่ "อยากให้เธอเหงา" "นายใจร้าย" (ต้นฉบับ แนนซี่) และ "สัญญาว่าจะรักเธอ" (ต้นฉบับ Jiwa)
นอกจากนี้ แซนดร้ายังได้ร้องเพลงประกอบภาพยนตร์อีกด้วย ได้แก่เพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง Sexphone คลื่นเหงา สาวข้างบ้าน ในเพลง "When I Fall in Love" (เพลงดังกล่าวมีสองเวอร์ชัน อีกเวอร์ชันขับร้องโดยแมทธิว ดีน) และภาพยนตร์เรื่อง "ผีเสื้อสมุทร" ในเพลง "ไม่อาจรักกัน"
ปัจจุบัน สมรสกับ นายศุภชา จิระสถิตย์ เมื่อวันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2556 และปัจจุบันเธอเป็น ผู้ช่วยแผนกธุรกิจดิจิทัล บริษัท ซีพี แอ็กซตร้า จำกัด (มหาชน) กทม.
ผลงานเพลง.
อัลบั้มพิเศษ.
เพลงที่ขับร้อง น้ำผึ้งหยดสุดท้าย (England)
เปี่ยมปีติ หัตถกิจโกศล

เปี่ยมปีติ หัถกิจโกศล หรือ นิ้ง เป็นนักร้องภายใต้สังกัดบั๊คทาวน์ เร็คคอร์ด ในเครืออาร์เอส เจ้าของเพลงฮิต "มีอาการ" และ "สิ่งที่ดีที่สุด"
ประวัติ.
เปี่ยมปีติ หัถกิจโกศล (มักเขียนเป็น: เปี่ยมปิติ หัตถกิจโกศล) หรือ นิ้ง เกิดเมื่อวันที่ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2534 มีพี่น้อง 2 คน นิ้งเป็นคนที่ 2 มีพื่สาวซึ่งเป็นนักร้องเช่นกันคือ เปี่ยมรัก หัตถกิจโกศล (ปิ๊ง) นิ้งเป็นนักร้องหญิงชาวไทย สังกัดอาร์เอส เป็นที่รู้จักจากเพลง "มีอาการ" และเพลง "สิ่งที่ดีที่สุด"
กลุ่มอาการการทำหน้าที่ผิดปกติของหลายอวัยวะ

กลุ่มอาการการทำหน้าที่ผิดปกติของหลายอวัยวะ  หรือเดิมชื่อภาวะอวัยวะล้มเหลวหลายอวัยวะ  หรือภาวะอวัยวะล้มเหลวหลายระบบ  คือภาวะซึ่งมีการเปลี่ยนแปลงของการทำหน้าที่ของอวัยวะต่าง ๆ ในผู้ป่วยที่มีอาการป่วยเฉียบพลันจนต้องได้รับการให้การรักษาทางการแพทย์เพื่อให้สามารถคงภาวะธำรงดุลเอาไว้ได้ คำว่า multiple organ failure และ multisystem organ failure ถูกแนะนำให้เลิกใช้เพราะคำเหล่านี้สื่อว่าต้องดูว่าที่วัดได้ทางสรีรวิทยา เพื่อประเมินว่าอวัยวะนั้น ๆ ทำงานล้มเหลว
อุทกภัยในโซล พ.ศ. 2554

ฝนตกหนักในเกาหลีใต้ในช่วงปลายเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2554 ส่งผลให้เกิดน้ำท่วมฉับพลันและแผ่นดินถล่ม ซึ่งได้คร่าชีวิตของผู้คนไปอย่างน้อย 49 ราย โดยในวันที่ 27 กรกฎาคม มียอดผู้เสียชีวิตหรือสูญหายรวมกว่า 77 ราย วันที่ 27 กรกฎาคม ยอดผู้เสียชีวิตเพิ่มขึ้นเป็น 69 ราย อุทกภัยเกิดขึ้นรอบๆโซลซึ่งเป็นเมืองหลวงของประเทศ และใกล้เคียงกับแถบซิแฮง ไฟฟ้าดับอย่างน้อย 86 แห่งจากเหตุแผ่นดินถล่ม ซึ่งส่งผลกระทบต่อชีวิตประชาชน 125,000 รายในวันที่ 27 กรกฎาคม โดยชาวเกาหลีใต้กว่า 11,000 รายถูกบังคับให้อพยพออกไป
สาเหตุ.
ในวันที่ 25 กรกฎาคม พายุฝนฟ้าคะนองได้เคลื่อนตัวมายังคาบสมุทรเกาหลี
ภัยคุกคามทุ่นระเบิด.
ทุ่นระเบิดประมาณสิบลูกจากสงครามเกาหลี ในบริเวณใกล้เคียงกับภูเขาอุมยอนได้ถูกฝังเนื่องด้วยแผ่นดินถล่มในวันที่ 26 กรกฎาคม และยังไม่ได้รับการกู้คืนจนถึงวันที่ 28 กรกฎาคม
น้ำท่วมเกาหลีเหนือ.
ในประเทศเพื่อนบ้านอย่างเกาหลีเหนือ เกือบ 100 ตารางกิโลเมตร (39 ตารางไมล์) ของพื้นที่ถูกน้ำท่วม ด้วยผลกระทบร้ายแรงที่สุดเกิดที่ฮวางแฮใต้ โดยยอดผู้เสียชีวิตและความเสียหายไม่เป็นที่แน่ชัด
โรดวอริเออร์ฮอว์ก

ไมเคิลส์ เจมส์ เฮคสแตรนด์ (Michael James Hegstrand) เกิด 12 กันยายน ค.ศ. 1957 เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกันอดีตนักมวยปล้ำของสมาคม WWF/E ในชื่อที่รู้จักกันดี โรดวอร์ริเออร์ ฮอว์ก (Road Warrior Hawk) เคยจับคู่แทกทีมกับโรดวอริเออร์แอนิมอล ในนามของเดอะโรดวอร์ริเออส์ หรือ เลเจียนออฟดูม ปัจจุบันได้เสียชีวิตลงเมื่อวันที่ 19 ตุลาคม ค.ศ. 2003 และได้รับบรรจุชื่อเข้าสู่หอเกียรติยศดับเบิลยูดับเบิลยูอี ประจำปี 2011 ในนามโรดวอร์ริเออส์
ดิ อะเมซิ่ง สไปเดอร์แมน

ดิ อะเมซิ่ง สไปเดอร์แมน  เป็นภาพยนตร์ซูเปอร์ฮีโร มีต้นฉบับมาจากตัวละครมาร์เวลคอมิกส์ ชื่อ สไปเดอร์แมน เข้าฉายในสหรัฐอเมริกา วันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2555 ในระบบ 3 มิติ และ ไอแมกซ์ 3 มิติ
โดยภาคนี้เป็นเรื่องราวที่ย้อนกลับไปสู่ชีวิตในวัยเรียนของ ปีเตอร์ ปาร์คเกอร์ กับช่วงเวลาที่ต้องพบว่าตัวเองนั้นมีความสามารถพิเศษที่ไม่เหมือนใคร การใช้ชีวิต ความรักครั้งแรก และเรื่องราวของพ่อแม่ที่หายตัวไป ซึ่งเขาไม่เคยรู้มาก่อน
เรื่องย่อ.
ปีเตอร์ ปาร์คเกอร์ (แอนดรูว์ การ์ฟิลด์) นักเรียนไฮสคูลระดับหัวกะทิ ที่ถูกพ่อแม่ทิ้งไว้ให้ลุงเบน และป้าเมย์ เลี้ยงดูตั้งแต่ยังเป็นเด็ก ตัวเขาก็เหมือนกับวัยรุ่นทั่วไปที่พยายามค้นหาตัวตนที่แท้จริงของตัวเองและ ที่มาที่ไปของชีวิต ปีเตอร์ยังคงต้องใช้ชีวิตอยู่กับรักแรกของเขากับ กวิน สเตซี่ (เอมมา สโตน) ที่ทั้งคู่ต่างเต็มไปด้วยความรัก คำสัญญา และความลับ ครั้นเมื่อปีเตอร์ได้ค้นพบกระเป๋าเอกสารที่มีเงื่อนงำลึกลับและรู้ว่าครั้ง นึงมันเคยเป็นของพ่อเขา ปีเตอร์จึงตั้งต้นค้นหาสาเหตุของการหายตัวไปของพ่อและแม่ ซึ่งนำพาให้เขาได้ไปพบกับ องค์กร Oscorp และห้องทดลองของ ดร. เคิร์ท คอนเนอร์ส (รีส อีวันส์) ผู้เป็นเพื่อนเก่าของพ่อของเขา แต่เมื่อไอ้แมงมุมได้เป็นศัตรูกับปีศาจกิ้งก่า ซึ่งมันก็คือ ดร. เคิร์ท คอนเนอสร์นั่นเอง ปีเตอร์จึงต้องตัดสินใจใช้พลังที่ได้มาและเปลี่ยนเส้นทางชีวิตของเด็กหนุ่ม ธรรมดาไปสู่ทางเดินของวีรบุรุษ
วันกองทัพ

<ns>0</ns>
 <revision>
 <parentid>7769802</parentid>
 <timestamp>2019-01-10T10:39:30Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Narutzy</username>
 </contributor>
 <origin>8058850</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
วันกองทัพ คือวันที่หลายประเทศให้เกียรติแก่กองทัพของตน
ไทย.
วันกองทัพของประเทศไทยคือวันที่ 18 มกราคม ของทุกปี เพื่อระลึกถึงวาระที่สมเด็จพระนเรศวรมหาราชทรงกระทำยุทธหัตถีกับพระมหาอุปราชาของพม่า โดยถือเอาวันที่ 18 มกราคม ของทุกปีเป็นวันกองทัพไทย วันกองทัพเรือคือ 20 พ.ย.ตรงกับวันที่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงเสด็จพระราชดำเนินเปิดโรงเรียนนายเรือ
อาร์มีเนีย.
วันการเฉลิมฉลองของกองทัพอาร์มีเนียมีในวัน 28 มกราคม
ออสเตรเลียและนิวซีแลนด์.
วันการเฉลิมฉลองกองทัพออสเตรเลียและนิวซีแลนด์มีขึ้นทุกวันที่ 25 เมษายน ของทุกปี
อาเซอร์ไบจาน.
มีการเฉลิมฉลองทุกวันที่ 26 มิถุนายน
บังกลาเทศ.
บังกลาเทศมีการเฉลิมฉลองวันกองทัพทุกวันที่ 21 พฤศจิกายนของทุกปี
บราซิล.
มีการเฉลิมฉลองทุกวันที่ 25 สิงหาคม
บัลแกเรีย.
วันของความกล้าหาญเป็นที่จัดงานฉลองทุกปีในวันที่ 6 พฤษภาคม, งานฉลองของเซนต์จอร์จผู้เป็นนักบุญอุปถัมภ์ของกองทัพบัลแกเรีย .
แคนาดา.
วันกองทัพของแคนาดาจัดขึ้นในวันอาทิตย์แรกของเดือนมิถุนายน
ชิลี.
วันกองทัพของชิลีเป็นวันหยุดแห่งชาติเฉลิมฉลองทุกวันที่ 19 กันยายน
สาธารณรัฐจีน (ไต้หวัน).
วันกองทัพของสาธารณะจันมีขึ้นทุกวันที่ 13 กันยายน ซึ่งเป็นวันที่มีชัยชนะเหนือญี่ปุ่น
สาธารณรัฐประชาชนจีน (จีนแผ่นดินใหญ่).
มีการเฉลิมฉลองทุกวันที่ 1สิงหาคม
โครเอเซีย.
มีการเฉลิมฉลองทุกวันที่ 28 พฤษภาคม เริ่มขึ้นเมื่อปี 1991
อียิปต์.
ในอียิปต์มีการเฉลิมฉลองวันกองทัพทุกวันที่ 6 ตุลาคม
ฟินแลนด์.
มีการเฉลิมฉลองทุกวันที่ 4 มิถุนายน
กัวเตมาลา.
มีขึ้นทุกวันที่ 30 มิถุนายน
ฮังการี.
เป็นวันที่รักชาติและทหารมีขึ้นทุก 21 พฤษภาคม
อินเดีย.
ในประเทศอินเดีย วันกองทัพบกบก,วันทหารเรือ,Coast Guard และวันกองทัพอากาศ ฉลองวันกองทัพบก (15 มกราคม) วันกองทัพเรือ(4 ธันวาคม)
อินโดนีเซีย.
มีการเฉลิมฉลองทุกวันที่ 5 ตุลาคม
อิหร่าน.
มีการเฉลิมฉลองวันที่ 18 เมษายน
อิรัก.
มีการเฉลิมฉลองวันที่ 6 มกราคม
อิสราเอล.
มีขึ้นในวันที่ 4 เดือนIyar ตามปฏิทินฮิบรู
อิตาลี.
มีการเฉลิมฉลองวันที่ 4 พฤศจิกายน
ญี่ปุ่น.
มีการเฉลิมฉลองทุกวันที่ 1 พฤศจิกายน
เลบานอน.
กองทัพเลบานอน มีการเฉลิมฉลองวันที่ 1 สิงหาคม
มอริเตเนีย.
มีการเฉลิมฉลองทุกวันที่ 10 กรกฎาคม
เม็กซิโก.
มีการเฉลิมฉลองที่ 19 กุมภาพันธ์ตั้งแต่ปี 1950
มอนเตเนโกร.
มีการเฉลิมฉลองที่ 6 ตุลาคม
พม่า.
มีการเฉลิมฉลองวันที่ 27 มีนาคมในพิธีฉลองการเริ่มต้นทีกองทัพพม่าต่อต้านกองทัพญี่ปุ่นที่ยึดครองที่จะยึดครองพม่าในปี 1945
ไนจีเรีย.
มีการเฉลิมฉลองที่ 15 มกราคม 
ปากีสถาน.
กองทัพปากีสถานมีการสถาปนาขึ้นเมื่อวันที่ 14 สิงหาคม 1947 หลังจากที่ปากีสถานแยกตัวออกจากอินเดียและมีวันเฉลิมฉลองกองทัพบก กองทัพเรือและกองทัพอากาศ ทุกวันที่ 6กันยายน
เปรู.
มีการเฉลิมฉลองวันที่ 24 กันยายน
โปแลนด์.
วันกองทัพมีการเฉลิมฉลองวันที่ 15 สิงหาคม
โรมาเนีย.
มีการเฉลิมฉลองเมื่อวันที่ 25 ตุลาคม
รัสเซีย.
มีการเฉลิมฉลองวันที่ 23 กุมภาพันธ์
สิงคโปร์.
วันกองทัพตรงกับวันที่ 1 กรกฎาคมของทุกปี
สโลวีเนีย.
วันที่ 15 พฤษภาคมในแต่ละปี
เกาหลีใต้.
ตรงกับวันที่ 1 ตุลาคม
ยูเครน.
วันกองทัพบกมีการเฉลิมฉลองวันที่ 6 ธันวาคม
เวเนซุเอลา.
ฉลองวันกองทัพบกเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน
เวียดนาม.
วันกองทัพทหารมีการเฉลิมฉลองวันที่ 22 ธันวาคม
แทนกันยีกา

แทนกันยีกา  หรือชื่ออย่างเป็นทางการในภายหลัง สาธารณรัฐแทนกันยีกา เป็นรัฐเอกราชในแอฟริกาตะวันออกตั้งแต่ปี ค.ศ. 1961 ถึง ค.ศ. 1964 แทนกันยีกาตั้งอยู่ระหว่างมหาสมุทรอินเดียและแอฟริกาเกรตเลกส์ ได้แก่ ทะเลสาบวิกตอเรีย, ทะเลสาบมาลาวี และทะเลสาบแทนกันยีกา ได้รับเอกราชจากสหราชอาณาจักรเป็นดินแดนเครือจักรภพในวันที่ 9 ธันวาคม ค.ศ. 1961 กลายเป็นสาธารณรัฐในเครือจักรภพแห่งชาติในปีถัดมาเมื่อวันที่ 9 ธันวาคม ค.ศ. 1962 ในวันที่ 26 เมษายน ค.ศ. 1964 แทนกันยีกาได้ร่วมกับหมู่เกาะแซนซิบาร์จัดตั้ง "สหสาธารณรัฐแทนกันยีกาและแทนซาเนีย" และเปลี่ยนชื่อเป็น "สหสาธารณรัฐแทนซาเนีย" ในปีนั้น
เดิมแทนกันยีกาประกอบด้วยอาณานิคมของอังกฤษและเยอรมนีในนามของเยอรมันแอฟริกาตะวันออก (German East Africa) ซึ่งภายหลังอังกฤษนำไปอยู่ใต้อาณัติของสันนิบาตชาติเมื่อ ค.ศ. 1922 ภายหลังเปลี่ยนไปเป็นเขตแดนในความดูแลของสหประชาชาติหลังสงครามโลกครั้งที่สอง ส่วนอื่นของเยอรมันแอฟริกาตะวันออกกลายเป็นดินแดนในอารักขาของเบลเยียม ในที่สุดก็กลายเป็นประเทศรวันดาและประเทศบุรุนดีในที่สุด
ยูเอสเอส จอร์จ วอชิงตัน (CVN-73)

ยูเอสเอส "จอร์จ วอชิงตัน" (CVN-73)  เป็นเรือบรรทุกเครื่องบินพลังงานนิวเคลียร์ลำดับที่ 6 ในกลุ่มเรือบรรทุกเครื่องบินชั้นนิมิตซ์ และเรือรบลำที่ 4 ของกองทัพเรือ ที่ตั้งชื่อตามประธานาธิบดีคนแรกของสหรัฐ จอร์จ วอชิงตัน เรือลำนี้เข้าประจำการเมื่อวันที่ 4 กรกฎาคม 1992
ในปี 2011 เรือลำนี้ได้เป็นหนึ่งในเรือที่เข้าช่วยเหลือในสึนามิที่ประเทศญี่ปุ่น และได้เคลื่อนออกจากญี่ปุ่นภายหลังจากที่จอดที่โยโกซึกะ และตรวจพบสารกัมมันตรังสีที่รั่วไหลมาจากโรงไฟฟ้านิวเคลียร์ฟุกุชิมะไดอิชิ 
ในปี 2011 ในเหตุการณ์อุทกภัยในประเทศไทย พ.ศ. 2554 เรือลำนี้ได้วางแผนเข้ามาช่วยเหลือผู้ประสบภัยในประเทศไทย แต่ได้ถอนตัวออกเนื่องจากความสับสนของคำสั่งจากทางรัฐบาลไทย
โรงเรียนแก่งคอย

โรงเรียนแก่งคอย เป็นโรงเรียนรัฐบาลประเภทโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่พิเศษ ในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสระบุรี สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ ตั้งอยู่บริเวณถนนสุดบรรทัด ตำบลแก่งคอย อำเภอแก่งคอย จังหวัดสระบุรี เปิดสอนในระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นและตอนปลายแบบสหศึกษา และเป็นโรงเรียนประจำอำเภอแก่งคอย
ประวัติ.
โรงเรียนแก่งคอย ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2494 โดยอาศัยวัดแก่งคอยเป็นสถานที่เรียนชั่วคราว และมีนายฉ่ำ ทองคำ รักษาการในตำแหน่งครูใหญ่ ซึ่งต่อมาได้รับการบริจาคที่ดินจำนวน 6 ไร่จากพระพายัพพิริยกิจให้เป็นสถานที่ตั้งโรงเรียน โดยยกให้เป็นกรรมสิทธิ์ของกรมวิสามัญศึกษาและก่อสร้างอาคารเรียนในปีเดียวกัน
ในปี พ.ศ. 2497 พระพายัพพิริยกิจได้ยกที่ดินจำนวน 22 ไร่ 2 งาน บริเวณจุดตัดของถนนสุดบรรทัด และถนนอุไรรัตน์ ซึ่งเป็นที่ดินของพระพายัพพิริยกิจรวมกับที่ดินที่ได้รับการบริจาคจากประชาชน และเงินบริจาคจากจอมพล ป. พิบูลสงคราม จัดตั้งโรงเรียนและก่อสร้างอาคารเรียน โดยใช้ชื่อว่า โรงเรียนแก่งคอยประชาศึกษา มีสถานะเป็นโรงเรียนราษฎร์ อยู่ในความอุปการะของสมาคมวัฒนธรรมฝ่ายหญิงจังหวัดสระบุรี
ในปี พ.ศ. 2509 จังหวัดสระบุรีและกรมวิสามัญศึกษาได้รวมกิจการของโรงเรียนแก่งคอยและโรงเรียนแก่งคอยประชาศึกษา และย้ายมายังสถานที่เรียนของโรงเรียนแก่งคอยประชาศึกษา และใช้ชื่อว่า โรงเรียนแก่งคอย มีสถานะเป็นโรงเรียนรัฐบาลและเป็นโรงเรียนประจำอำเภอแก่งคอย
เทวดาหน้าโฉด

เทวดาหน้าโฉด  เป็นหนังสือการ์ตูนญี่ปุ่น ประพันธ์โดย "โนริฮิโร่ ยากิ" (Norihiro Yagi) ตีพิมพ์ครั้งแรก(ญี่ปุ่น)ในปี ค.ศ. 1992 โดยสำนักพิมพ์ชูเอชะ ตีพิมพ์ครั้งแรก(ไทย)ในปี ค.ศ. 2003 โดยสำนักพิมพ์เนชั่นเอ็ดดูเทนเมน์ (Nation Group)ออกวางจำหน่ายแล้ว (ไทย) 15 เล่ม เทวดาหน้าโฉดยังไม่มีการสร้างเป็นอนิเมะ 
เนื้อเรื่องโดยย่อ.
เทวดาหน้าโฉดเป็นเรื่องราวของเด็กหนุ่มจิตใจดีแต่หน้าตาราวกับปีศาจ จึงมักสร้างความเข้าใจผิดให้คนรอบข้างเสมอ เวลาโกรธ คิตาโน่ จะมีพลังบ้ามากและด้วยพลังนี้เองทำให้สามารถโค่นโคจิมะ แห่งโรงเรียน ม.ปลาย ฮาคุอุน ลงได้ ชื่อเสียงจึงลือกระฉ่อนและได้รับการยอมรับให้เป็นหัวโจกแห่งเฮคิคู แบบไม่ได้ตั้งใจ
รายชื่อตอน.
1
2
3
4
โทกูงาวะ อิเอชิเงะ

โทกูงาวะ อิเอชิเงะ (; โรมาจิ: "Tokugawa Ieshige"; 28 มกราคม ค.ศ. 1717 - 13 กรกฎาคม ค.ศ. 1761) เป็น โชกุน ลำดับที่ 9 ของ รัฐบาลเอโดะ ของ ญี่ปุ่น
เป็นบุตรชายคนโตของ โทกูงาวะ โยชิมูเนะ มารดาของเขาเป็นบุตรสาวของ โอกูโบะ ทาดานาโอะ รู้จักในชื่อ โอซูมะ โนะ กาตะ มารดาของเขาเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1713 เมื่อเขาอายุเพียง 2 ขวบ เขาจึงได้รับการเลี้ยงดูโดย โอกอน โนะ กาตะ ภรรยาน้อยของโยชิมูเนะ แต่ต่อมาโอกอนได้ให้กำเนิด โทะกุงะวะ มุเนะตะเกะ ดังนั้นเขาจึงได้รับการเลี้ยงดูจากภรรยาน้อยของโยชิมูเนะอีกคนหนึ่งคือ โอกูเมะ โนะ กาตะ ในฐานะ บุตรชายแท้ ๆ ของเธอ
ชื่อในวัยเด็กของเขาคือ นางาโตมิมารู (長福丸) เขาเข้าพิธี เก็มปูกุ ในปี ค.ศ. 1725 ภรรยาเอกของเขาเป็นพระธิดาของ เจ้าชายคูนินางะ ภรรยาน้อยของเขา โอโก เป็นบุตรสาวของข้าราชสำนักที่ได้ติดตามภรรยาเอกของเขาจากราชสำนักมายังรัฐบาลโชกุนใน เอโดะ ภรรยาน้อยที่มีอัธยาศัยดีที่มีชื่อเสียงคนนี้คือมารดาของอิเอฮารุ ที่จะกลายเป็นทายาทของอิเอชิเงะ
โทกูงาวะ อิเอฮารุ

โทะกุงะวะ อิเอะฮะรุ (; โรมาจิ: "Tokugawa Ieharu"; 22 พฤษภาคม ค.ศ. 1737 - 17 กันยายน ค.ศ. 1786) เป็นโชกุนลำดับที่ 10 ของ รัฐบาลเอโดะ ซึ่งดำรงตำแหน่งตั้งแต่ปี ค.ศ. 1760 ถึงปี ค.ศ. 1786
ในสมัยของโชกุนอิเอะฮะรุ อำนาจการปกครองส่วนใหญ่ตกอยู่ที่ ทะนุมะ โอะกิสึงุ (Tanuma Okitsugu, 田沼意次) และเรียกว่า สมัยของทะนุมะ (Tanuma-jidai, 田沼時代) ทะนุมะได้ทำการปฏิรูปเศรษฐกิจของญี่ปุ่น แต่ได้ชื่อว่าเป็นขุนนางที่ทุจริตฉ้อฉลและชั่วร้ายที่สุดในสมัยเอโดะ ใครก็ตามที่ต้องการตำแหน่งสูงส่งใน"บะกุฟุ"จำเป็นที่จะต้องติดสินบนทะนุมะ โอะกิสึงุ
ในสมัยของโชกุนอิเอะฮะรุเกิดภัยพิบัติขึ้นถึงสองครั้งในญี่ปุ่น ได้แก่ ไฟไหม้ครั้งใหญ่ปีเมวะ (Meiwa-no-daika, 明和の大火) ใน ค.ศ. 1772 และทุพภิกขภัยปีเท็นเม (Tenmei-no-daikikin, 天明の大飢饉) ใน ค.ศ. 1782 ถึง 1787 ในสมัยของโชกุนอิเอะฮะรุ หัวหน้าสถานีการค้า (Opperhoofd) ของฮอลันดาที่เกาะเดะจิมะชื่อว่า ไอแซค ทิตซิงฮ์ (Isaac Titsingh) ได้เข้าพบโชกุนอิเอะฮะรุ เป็นสมัยที่"รังงะกุ" (Rangaku, 蘭学) หรือศิลปวิทยาการตะวันตกนั้นเจริญรุ่งเรืองมากในญี่ปุ่น
โทะกุงะวะ อิเอะโมะโตะ (Tokugawa Iemoto, 徳川家基) บุตรชายเพียงคนเดียวของโชกุนอิเอะฮะรุ ได้เสียชีวิตลงในค.ศ. 1779 ด้วยอายุสิบแปดปี ใน ค.ศ. 1781 บะกุฟุได้เลือกโทะกุงะวะ อิเอะนะริ (Tokugawa Ienari, 徳川家斉) จากตระกูลโทะกุงะวะสาขาฮิโตะสึบะชิ (Hitotsubashi-Tokugawa-ke, 一橋徳川家) มาเป็นบุตรบุญธรรมและทายาทของโชกุนอิเอะฮะรุ โชกุนอิเอะฮะรุถึงแก่อสัญกรรมใน ค.ศ. 1786
จัง เหิง (นักบวช)

จัง เหิง (ค.ศ. 78, มณฑลเหอหนาน - ค.ศ. 139, ลั่วหยาง) ปราชญ์ชาวจีน นักพรต สังฆราชศาสนาเต๋า ในราชวงศ์ฮั่นตะวันออก เป็นบุคคลผู้มีความรู้ในหลายๆ ด้านสาขา ไม่ว่าจะเป็นคณิตศาสตร์ วิทยาศาสตร์หรือวรรณคดี
ด้านธรณีวิทยา.
ผลงานที่ผู้คนยกย่องเขามากที่สุด คือด้านภูมิศาสตร์และธรณีวิทยา ซึ่งประเทศจีนมักจะประสบภัยพิบัติทางแผ่นดินไหวอยู่เสมอ จังได้สร้างสิ่งประดิษฐ์ของเขาที่มีชื่อว่า "ตี้ตงอี" (Earth Motion Instrument) ซึ่งเป็นเครื่องวัดแรงสั่นสะเทือนชิ้นแรกของโลก มีลักษณะทั่วไป คือ มีเส้นผ่านศูนย์กลาง 2 เมตรทำจากทองสัมฤทธิ์ มีก้านทองแดงบางๆ 8 อัน ปลายข้างหนึ่งของก้านติดกับแกนกลางรูปไข่ อีกข้างหนึ่งติดกับมังกร 8 หัว ซึ่งเท่ากับจำนวนก้านทองแดง (หันไปยังทิศทั้งแปด) โดยมังกรแต่ละหัวจะคาบลูกบอลทำจากทองแดงไว้ในปาก ใต้หัวมังกรมีกบอ้าปากรับลูกบอล เมื่อเกิดเหตุแผ่นดินไหวทางทิศที่อยู่ใกล้กับลูกบอลทั้ง 8 ทิศ (ทิศใดทิศหนึ่ง) ลูกบอลก็จะหล่นจากปากมังกร และลงไปยังปากกบ และทำให้กระดิ่งดังขึ้นแจ้งเตือนให้ราชสำนักได้รับรู้ และมีอยู่ครั้งหนึ่งเมื่อปี ค.ศ. 138 ลูกบอลทางทิศตะวันตกได้ทำให้กระดิ่งดัง ซึ่งจังได้กราบทูลพระจักรพรรดิทรงทราบถึงการค้นพบของเขาและ 2 วันต่อมา ความสงสัยเรื่องเครื่องมือของจังเริ่มก่อตัวขึ้น และวันที่ 3 มีม้าเร็วมาส่งข่าวว่าห่างออกไป 500 กิโลเมตรเกิดแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ จึงทำให้จางรอดจากโทษ
ด้านดาราศาสตร์.
จังเป็นคนที่มีความเก่งกาจสูงมาก เขาได้สร้างสรรค์สิ่งดีๆ เอาไว้ให้วงการดาราศาสตร์จากการสังเกตท้องฟ้า จังอนุมานอย่างถูกต้องว่าดวงอาทิตย์ทำให้ดวงจันทร์ส่องสว่าง และจันทรคราสเกิดจากเงาของโลกเคลื่อนผ่านผิวดวงจันทร์ เขาทำแผนที่ท้องฟ้าอย่างละเอียด บันทึกดาวที่สุกสว่างอยู่บนท้องฟ้ารวมทั้งสิ่งที่มีขนาดเล็กจำนวน 2,500 ดวงใน 124 กลุ่มดาวและตั้งชื่อดาว 320 ชื่อ เขารวมดาวบนท้องฟ้าว่ามี 11,520 ดวง นอกจากนี้จังยังได้เขียนหนังสือเกี่ยวกับดาราศาสตร์ไว้จำนวนหนึ่ง เล่มที่โด่งดังที่สุดชื่อว่า Lin Xian 
ในหนังสืออีกเล่มชื่อว่า Hun-i-chu เขาได้วาดโครงสร้างจักรวาลและตำแหน่งของโลกตามความรู้สึกของเขา เขาบรรยายว่า "ท้องฟ้าเหมือนไข่ไก่" กลมเหมือนลูกปลายหน้าไม้ โลกเหมือนไข่แดงในฟองไข่ ทอดตัวโดยลำพังอยู่ตรงกลาง ท้องฟ้านั้นกว้างใหญ่ แต่โลกเล็กนิดเดียว
ทานูมะ โอกิตสึงุ

ทานูมะ โอกิตสึงุ (11 กันยายน ค.ศ. 1719 ที่เอโดะ ประเทศญี่ปุ่น – 25 สิงหาคม ค.ศ. 1788 ที่เอโดะ) เป็นมหาดเล็ก ("โซบาชู") และที่ปรึกษาอาวุโส ("โรจู") ของ"โชกุน"โทกูงาวะ อิเอฮารุในรัฐโชกุนเอโดะ ยุคเอโดะ ทานูมะกับลูกของเขามีอำนาจมหาศาล โดยเฉพาะในช่วง 14 ปีสุดท้ายของรัชสมัยโชกุนอิเอฮารุ เขายังเป็นที่รู้จักจากการปฏิรูปเศรษฐกิจในศักราชเท็มเมและการทุจริตอย่างหนัก และดำรงตำแหน่ง"ไดเมียว"ประจำแคว้นซางาระ ซึ่งใช้ยศนำหน้าว่า โทโนโมะ-โนะ-คามิ
การปฏิรูปของทามูระมีจุดมุ่งหมายที่จะแก้ไขปัญหาระบบเศรษฐกิจญี่ปุ่น โดยเฉพาะความไม่ทรงตัวทางการค้าระหว่างจังหวัด ("ฮัง") กับพื้นที่โชกุน ("เท็นเรียว") โทกูงาวะ โยชิมูเนะ โชกุนองค์ที่แล้ว เคยพยายามที่จะแก้ไขปัญหาเศรษฐกิจรัฐโชกุนด้วยความประหยัดและเน้นการเกษตร แต่ทานูมะไปลดค่าเงิน ขายสิทธิผูกขาดให้กับผู้ค้า และเก็บภาษีสมาคมผู้ค้าแทน เขาสั่งให้ส่งออกสินค้าให้ต่างชาติมากขึ้น เพื่อสกัดกั้นดุลการค้าและทองคำที่เสียเปรียบ และตั้งมาตรการส่งออกเหมืองทองแดงในอากิตะ (ทองแดงเป็นเหล็กหลักที่ทำเงินในสมัยนั้น)
ถึงแม้ว่าความตั้งใจของทานูมะคือการให้บริการสาธารณประโยชน์ เขาก่อความทุจริตอย่างมากและมีความทุตริตในรัฐบาลรุนแรงขึ้น จากภัยแล้งตามมาด้วยอุทกภัย ทำให้ไม่สามารถปลูกพืชได้ใน ค.ศ. 1783 ถึง 1787 ก่อให้เกิดสภาวะความอดอยากและมีการจลาจลบ่อยครั้ง
ในศักราชเท็มเมที่ 4 (ค.ศ. 1784) "วากาโดชิโยชิ" (รองที่ปรึกษา) ทานูมะ โอกิโตโมะ ลูกชายของเขา ถูกลอบสังหารในปราสาทเอโดะต่อหน้าพ่อ เพราะทั้งคู่กำลังขึ้นบน"โนริโมโนะ" หลังประสบความล้มเหลวจากการประชุมที่ปรึกษาของรัฐ โอกิโมโตะถูกฆ่าโดย"ฮาตาโมโตะ"ซาโนะ มาซาโกโตะ ภายหลังมือสังหารถูกลงโทษตามกฎหมาย
สภาวะอดอยากทำให้มีการประท้วงและการก่อกบฏมากขึ้น โดยถึงจุดสูงสุดในการจลาจลเอโดะใน ค.ศ. 1787 ฝ่ายค้านอนุรักษนิยมกล่าวถึงการปฏิรูปว่าเป็น "เสียงสวรรค์" ที่ตามมาด้วย "เสียงผู้คน" หลังการลอบสังการลูกชายของเขากับโทกูงาวะ อิเอฮารุ ทำให้ทานูมะถูกถอดถอนจากอำนาจ และการปฏิรูปและการผ่อนคลายความเคร่งครัดของ"ซาโกกุ"จึงถูกปิดกั้น
ภารกิจแซตเทิร์น-อะพอลโล 1

ภารกิจแซตเทิร์น-อะพอลโล 1  เป็นภารกิจปล่อยจรวดแซตเทิร์น 1 ซึ่งเป็นจรวดแบบแรกในตระกูลจรวดแซตเทิร์น ภารกิจนี้เป็นส่วนหนึ่งของโครงการอะพอลโลของประเทศสหรัฐอเมริกา ยานแซตเทิร์น-อะพอลโล 1 ถูกส่งขึ้นอวกาศเมื่อ 27 ตุลาคม ค.ศ. 1961 ณ แหลมคานาเวอรัล รัฐฟลอริดา 
จุดประสงค์.
จรวดแซตเทิร์น 1 เป็นจรวดที่มีนาดใหญ่ที่สุดทั้งในแง่ของขนาดและกำลังในการเคลื่อนที่เท่าที่เคยมีการสร้างกันมา โดยหากเปรียบเทียบกับจรวดรุ่น ซึ่งเป็นจรวดที่ใช้ในการปล่อยดาวเทียม อันเป็นดาวเทียมดวงแรกของสหรัฐแล้ว จรวดแซตเทิร์น 1 มีความสูงมากกว่าถึงสามเท่า และใช้เชื้อเพลิงมากกว่าถึงหกเท่าและให้แรงขับมากกว่าถึงสิบเท่า
ในขณะนั้นทางนาซ่าได้ตัดสินใจที่จะไม่ทดสอบระบบจรวดทั้งระบบพร้อมกัน (all-up testing) แต่จะแยกทดสอบแต่ในส่วนของจรวดในการปล่อยแต่ละครั้ง และในภารกิจ SA - 1 นี้ เป็นการทดสอบจรวดท่อนล่างสุดของจรวด (ส่วน เอส - 1) การปล่อยครั้งนั้นถูกออกแบบมาเพื่อทดสอบโครงสร้างของตัวจรวดในระหว่างทำการบินในระดับที่ต่ำกว่าระดับวงโคจร (suborbital flight) โดยใช้ส่วนของหัวจรวด (nose cone) จากรุ่นจูปีเตอร์
อุทกภัยในประเทศจีน พ.ศ. 2554

อุทกภัยในประเทศจีน พ.ศ. 2554 เป็นเหตุการณ์อุทกภัยตั้งแต่เดือนมิถุนายน ถึงเดือนกันยายน พ.ศ. 2554 ที่เกิดขึ้นในภาคกลางและภาคใต้ของสาธารณรัฐประชาชนจีน ซึ่งเกิดจากฝนตกหนักส่งผลให้มีน้ำท่วมใน 12 จังหวัด ในขณะที่จังหวัดอื่นๆยังคงประสบภัยแห้งแล้งเป็นระยะเวลาที่ยาวนาน ประชากรรวมกว่า 36 ล้านคนต่างได้รับผลกระทบ มีผู้สูญเสียชีวิตไปอย่างน้อย 355 ราย และเกิดความเสียหายทางเศรษฐกิจโดยตรงเกือบ 6.5 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ
ผลกระทบ.
รายงานที่ขัดแย้งกันชี้ให้เห็นว่าเป็นจำนวน 12 หรือ 13 จังหวัด และเขตการปกครองตนเองต่างได้รับผลจากอุทกภัยอย่างหนัก พยากรณ์อากาศคาดการว่าปริมาณน้ำฝนจะยังคงมีอยู่อย่างต่อเนื่อง และรัฐบาลได้เตือนถึงความเป็นไปได้ของการเกิดโคลนถล่ม
วันที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2554 สำนักงานควบคุมอุทกภัยของจีนได้รายงานว่าพายุโซนร้อนสาริกาได้ขึ้นฝั่งที่ระหว่างซ่านเว่ยในมณฑลกวางตุ้ง และจางปู่ในพื้นที่ใกล้เคียงมณฑลฝูเจี้ยน เมื่อวันที่ 11 มิถุนายน ส่งผลให้เกิดอุทกภัยที่รุนแรงยิ่งกว่าเดิม
กระทรวงอุตุนิยมวิทยาของจีนแจ้งเตือนกรณีฉุกเฉินระดับ 3 สำหรับแม่น้ำแยงซีในวันที่ 12 มิถุนายน ส่วนวันที่ 17 มิถุนายน การแจ้งเตือนระดับน้ำท่วมได้มาอยู่ในระดับที่ 4 (ซึ่งเป็นระดับการแจ้งเตือนสูงสุด) ประชากร 555,000 รายได้อพยพข้ามลุ่มแม่น้ำแยงซีเกียง
พายุโซนร้อนรุนแรงมิอะริได้ทำให้เกิดน้ำท่วมในมณฑลเหลียวหนิง, มณฑลเจ้อเจียง และมณฑลซานตง โดยในวันที่ 27 อุทกภัยได้ส่งผลให้เกิดการอพยพผู้คน 7,500 รายออกจากพื้นที่, ที่อยู่อาศัย 400 หลังคาเรือนถูกทำลาย และครอบคลุมพื้นที่ 17 มณฑล รวมถึงพื้นที่เพาะปลูก 33,000 เฮกเตอร์ ผู้คนจำนวน 164,000 รายต่างได้รับผลกระทบ
พร ธนะภูมิ

พลเอก พร ธนะภูมิ อดีตรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี และเลขาธิการนายกรัฐมนตรี ในรัฐบาลของพลเอกเกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์ และเป็นบิดาของนางเกสรา ณ ระนอง ภริยาของนายกิตติรัตน์ ณ ระนอง รองนายกรัฐมนตรี
ประวัติ.
พร ธนะภูมิ เกิดเมื่อวันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2460 เข้าศึกษาที่โรงเรียนเซนต์คาเบรียล ต่อจากนั้นได้เข้าศึกษาต่อเป็นนักเรียนเทคนิคทหารบก เมื่อปี พ.ศ. 2477 ในปี พ.ศ. 2479 เข้าศึกษาในโรงเรียนนายร้อยทหารบก ในปี พ.ศ. 2481 และโรงเรียนเสนาธิการทหารบก รุ่น 29
พร สมรสกับนางเรณี ธนะภูมิ มีบุตรคือ นางเกสรา ธนะภูมิ สมรสกับนายกิตติรัตน์ ณ ระนอง
การทำงาน.
พร ธนะภูมิ เข้ารับราชการทหารในตำแหน่งผู้บังคับหมวด กองพันทหารราบที่ 3 เมื่อปี พ.ศ. 2483 กระทั่งได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้ช่วยผู้บัญชาการทหารบก ในปี พ.ศ. 2519 และเป็นรองปลัดกระทรวงกลาโหมในปีเดียวกัน
พร ธนะภูมิ ได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ในปี พ.ศ. 2516 และได้รับการแต่งตั้งเป็นเลขาธิการนายกรัฐมนตรี (พลเอก เกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์) ในปี พ.ศ. 2520 ต่อมาเป็นรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ในปี พ.ศ. 2522 ควบคู่กับตำแหน่งเลขาธิการนายกรัฐมนตรี
ต่อมาในปี พ.ศ. 2526 ได้เข้าร่วมเป็นกรรมการบริหารพรรคชาติประชาธิปไตย
การกักกันชาวอเมริกันเชื้อสายญี่ปุ่น

การกักกันชาวอเมริกันเชื้อสายญี่ปุ่น เป็นการที่รัฐบาลแห่งสหรัฐอเมริกาย้ายที่และการกักกันชาวอเมริกันเชื้อสายญี่ปุ่นและชาวญี่ปุ่นผู้อาศัยอยู่ตามแนวชายฝั่งแปซิฟิกของสหรัฐอเมริกาอย่างน้อย 110,000 คน ไปยังค่ายที่เรียกว่า "ค่ายย้ายที่สงคราม" ในช่วงที่กระตุ้นเตือนจากการโจมตีเพิร์ลฮาร์เบอร์ของจักรวรรดิญี่ปุ่น ใน ค.ศ. 1942 การกักกันชาวอเมริกันเชื้อสายญี่ปุ่นนี้นำมาใช้อย่างไม่เท่ากันทั่วสหรัฐอเมริกา ชาวอเมริกันเชื้อสายญี่ปุ่นผู้อาศัยตามชายฝั่งตะวันตกของสหรัฐอเมริกาถูกกักกันทั้งหมด ขณะที่ในฮาวาย ซึ่งมีชาวอเมริกันเชื้อสายญี่ปุ่นมากกว่า 150,000 คน หรือมากกว่าหนึ่งในสามของประชากร มีเพียง 1,200 ถึง 1,800 คนเท่านั้นที่ถูกกักกัน ในบรรดาผู้ที่ถูกกักกันทั้งหมดนั้น เป็นพลเมืองอเมริกัน 62%
ประธานาธิบดี แฟรงกลิน ดี. โรสเวลต์ อนุมัติการกักกันด้วยคำสั่งฝ่ายบริหารที่ 9066 ลงวันที่ 19 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1942 ซึ่งอนุญาตให้ผู้บังคับบัญชาทหารท้องถิ่นกำหนด "พื้นที่ทหาร" เป็น "เขตการกีดกัน" โดย "ทุกคนอาจถูกแยกออกไป" อำนาจนี้ใช้เพื่อประกาศว่าบุคคลใดก็ตามที่มีบรรพบุรุษชาวญี่ปุ่นจะถูกกันออกไปจากทั่วชายฝั่งแปซิฟิก รวมทั้งในรัฐแคลิฟอร์เนียทั้งหมด และส่วนใหญ่ของรัฐออริกอนและรัฐวอชิงตัน ยกเว้นผู้ที่อยู่ในค่ายกักกัน ใน ค.ศ. 1944 ศาลสูงสุดได้สนับสนุนความถูกต้องตามรัฐธรรมนูญของคำสั่งแยก ขณะที่ให้ความเห็นว่า บทบัญญัติที่เลือกเฉพาะผู้ที่มีบรรพบุรุษเป็นชาวญี่ปุ่นนั้นเป็นอีกประเด็นแยกต่างหากนอกขอบเขตแห่งกระบวนพิจารณา สำนักงานสำรวจประชากรสหรัฐอเมริกาสนับสนุนความพยายามกักกันโดยการจัดข้อมูลย่านที่เป็นความลับของชาวอเมริกันเชื้อสายญี่ปุ่น บทบาทของสำนักงานนั้นถูกปฏิเสธมาหลายทศวรรษ กระทั่งมีข้อพิสูจน์ใน ค.ศ. 2007
ใน ค.ศ. 1988 รัฐสภาคองเกรสผ่านและประธานาธิบดี โรนัลด์ เรแกน ลงนามในกฎหมายซึ่งขอโทษสำหรับการกักกันในนามของรัฐบาลสหรัฐอเมริกา ตัวกฎหมายนั้นกล่าวว่า พฤติการณ์ของรัฐบาลนั้นตั้งอยู่บน "อคติแห่งเชื้อชาติ หวาดผวาสงคราม และล้มเหลวในภาวะผู้นำทางการเมือง" รัฐบาลเบิกจ่ายเงินมากกว่า 1,600 ล้านดอลล่าร์สหรัฐ เพื่อชดใช้ค่าเสียหายแก่ชาวอเมริกันเชื้อสายญี่ปุ่นที่ถูกกักกันและทายาท
ดีด้า วิดีโอ โปรดักชั่น

บริษัท ดีด้า วิดีโอ โปรดักชั่น จำกัด (อังกฤษ: Dida Video Production Company Limited ชื่อย่อ: DIDA VDO) เป็นบริษัทค่ายละครไทย ที่ก่อตั้งขึ้นโดย "สยม สังวริบุตร" และเป็นบริษัทที่ผลิตละครโทรทัศน์ให้กับสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 ตั้งแต่พ.ศ. 2538 แต่เดิมเป็นบริษัทในเครือของดาราวิดีโอ ต่อมาจึงแยกตัวผลิตละคร โดยมี ไพรัช สังวริบุตร เป็นประธานบริษัท และ สยม สังวริบุตร ปัจจุบันบริหารงานโดย สยม สังวริบุตร บุตรชายซึ่งเป็นกรรมการผู้จัดการบริษัท ละครที่ผลิตออกอากาศเรื่องแรกคือ พันหนึ่งราตรี (ออกอากาศในตอนเย็น) ละครของดีด้าส่วนใหญ่ล้วนทำเรตติ้งดีและได้รับการตอบรับเป็นอย่างดี เช่น นายฮ้อยทมิฬ, อตีตา, สาวน้อยในตะเกียงแก้ว, เปรตวัดสุทัศน์, ปู่โสมเฝ้าทรัพย์, คมแฝก, รุกฆาต, ธิดาวานร, บ่วงหงส์, เพลงรักข้ามภพ, สะใภ้ใจเด็ด, คือหัตถาครองพิภพ, สะใภ้หัวแดง และแจ้งเกิดนักแสดงหน้าใหม่ไว้มากมาย นอกจากนี้ยังดูแลการผลิตละครจักรๆ วงศ์ๆ ร่วมกับบริษัท สามเศียร ออกอากาศช่วงเช้าวันเสาร์และวันอาทิตย์อีกด้วย
ประวัติ.
ดีด้า วิดีโอ โปรดักชั่น ก่อตั้งเมื่อวันที่ 3 ธันวาคม พ.ศ.2539 ซึ่งแต่เดิมเป็นบริษัทในเครือของดาราวิดีโอ ต่อมาจึงแยกตัวผลิตละคร โดยมี ไพรัช สังวริบุตร เป็นประธานบริษัท และ สยม สังวริบุตร บุตรชายเป็นกรรมการผู้จัดการบริษัท
ดีด้าเริ่มผลิตละครทางช่อง 7 สี ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2539 โดยเรื่องแรกคือ พันหนึ่งราตรี เป็นละครออกอากาศช่วงเย็น ต่อมาจึงผลิตละครหลังข่าวภาคค่ำอีกหลายเรื่อง ซึ่งส่วนใหญ่ล้วนทำเรตติ้งดีและได้รับการตอบรับเป็นอย่างดี เช่น เจ้าสัวน้อย, นายฮ้อยทมิฬ, อตีตา, สาวน้อยในตะเกียงแก้ว, เปรตวัดสุทัศน์, ฟ้าใหม่, อกธรณี, หลงเงาจันทร์, ขิงก็รา ข่าก็แรง, ปู่โสมเฝ้าทรัพย์, คมแฝก, รุกฆาต, ธิดาวานร, บ่วงหงส์, เพลงรักข้ามภพ, นางแบบโคกกระโดน, แสบสลับขั้ว, โดมทอง, แม่ค้า, คือหัตถาครองพิภพ, สะใภ้หัวแดง ฯลฯ แถมยังแจ้งเกิดนักแสดงหน้าใหม่ไว้มากมาย
นอกจากนี้ยังดูแลการผลิตละครจักรๆ วงศ์ๆ ร่วมกับบริษัท สามเศียร ออกอากาศช่วงเช้าวันเสาร์และวันอาทิตย์อีกด้วย 
สำนักงานบริษัทตั้งอยู่ในซอยติวานนท์ 40 ถนนติวานนท์ ตำบลท่าทราย อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี และโรงถ่ายอยู่ที่อำเภอลาดหลุมแก้ว จังหวัดปทุมธานี
ละครจักร ๆ วงศ์ ๆ.
สร้างโดย บริษัท สามเศียร จำกัด นับตั้งแต่ปี 2530 ช่อง 7 สี ได้ย้ายช่วงเวลาของละครจักร ๆ วงศ์ ๆ จากคืนวันจันทร์-อังคาร หลังข่าวภาคค่ำ มาเป็นช่วงเช้าวันเสาร์และอาทิตย์ เวลา 08.15-09.15 น.จนถึงปัจจุบัน ละครเรื่องสุดท้ายที่ฉายหลังข่าวคือ พระอภัยมณี โดยยังไม่ทันอวสาน ก็ถูกย้ายมาฉายช่วงเช้าแทน และภายหลังดำเนินงานโดย บริษัท ดาราวิดีโอ จำกัด แทน
กรมหมื่นพิทักษ์ภูเบศร์

กรมหมื่นพิทักษ์ภูเบศร์ พระนามเดิม เจ้าอาทิตย์ เป็นพระราชโอรสในเจ้าฟ้าธรรมธิเบศไชยเชษฐ์สุริยวงศ์
ตัวตนในพระราชพงศาวดาร.
ในพระราชพงศาวดารฉบับพระราชหัตถเลขา ปรากฏ ชื่อ "เจ้าฟ้าอาทิตยวงศ์" ว่าเป็นพระราชโอรสในกรมพระราชวังบวรเสนาพิทักษ์ (เจ้าฟ้ากุ้ง) ครั้งแรกช่วงปลายรัชสมัยของสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวพระบรมโกศว่าได้เป็นผู้ไปเชิญกรมขุนอนุรักษ์มนตรีมาเฝ้าพระบิดาขณะประชวรหนัก โดยมีข้อความปรากฏว่า
"ฝ่ายเจ้าฟ้ากรมขุนอนุรักษ์มนตรีซึ่งผนวชอยู่ ณ วัดละมุด ได้ทราบว่าทรงพระประชวรหนัก ก็ลาผนวชมาอยู่ ณ พระตำหนักสวนกระต่าย และ "เจ้าอาทิตย์" ราชบุตรกรมพระราชวังซึ่งทิวงคตนั้นออกไปเชิญเสด็จเข้ามา ณ พระที่นั่งทรงปืน แย้มฉากทอดพระเนตรดูสักครู่หนึ่ง ก็เสด็จกลับไปยังสวนกระต่าย" 
หลังจากที่พระเจ้าอยู่หัวพระบรมโกศเสด็จสวรรคตแล้ว เจ้าสามกรม ได้แก่ กรมหมื่นจิตรสุนทร กรมหมื่นสุนทรเทพและกรมหมื่นเสพภักดี ก่อการคิดกบฏต่อสมเด็จพระเจ้าอุทุมพร เมื่อเจ้าสามกรมมาเฝ้าพระเจ้าอุทุมพรสั่งให้วางคนไว้พร้อม แล้วจึงจับเจ้าสามกรมไปจำไว้ แล้วมีพระราชบัณฑูรแก่เจ้าอาทิตย์ ให้ลงพระราชอาญาสำเร็จโทษ โดยปรากฏความตอนหนึ่งว่า
"ครั้นถึง ณ วันแรม ๑๑ ค่ำ เพลาบ่าย กรมหมื่นจิตรสุนทร กรมหมื่นสุนทรเทพ และ กรมหมื่นเสพภักดี เสด็จมาเฝ้ากรมพระราชวังและกรมขุนอนุรักษ์มนตรี ณ พระตำหนักตึก ขณะนั้นมีพระราชบัณฑูรเป็นความลับกับกรมขุนอนุรักษ์มนตรี สั่งให้วงคนไว้พร้อม และเจ้าสามกรมมิทันรู้พระองค์ จึงให้กุมเอากรมหมื่นสุนทรเทพ ไปจำไว้ ณ หอพระมณเฑียรธรรม ให้กุมเอากรมหมื่นเสพภักดี ไปจำไว้ ณ ตึกพระคลังศุภรัต ให้กุมเอากรมหมื่นจิตรสุนทร ไปจำไว้ ณ ตึกพระคลังวิเศษ แล้วตรัสสั่ง "เจ้าอาทิตย์" ว่าเขาทำแก่ฉันใด จงกระทำตอบแทนฉันนั้น" และ ""เจ้าฟ้าอาทิตยวงศ์" จึงสั่งเจ้าพนักงานให้ลงท่อนจันทน์สำเร็จโทษเจ้าสามกรมสิ้นพระชนม์แล้ว ให้เอาพระศพไปฝัง ณ วัดโคกพระยา ตามโบราณราชประเพณี"
การสถาปนาให้ทรงกรม.
เจ้าอาทิตย์ได้รับการสถาปนาให้ทรงกรมในแผ่นดินสมเด็จพระที่นั่งสุริยาศน์อัมรินทร์โดยปรากฏความตอนหนึ่งว่า
"สมเด็จพระพุทธเจ้าอยู่หัว จึงมีพระบรมราชโองการให้ตั้งกรมหลวงพิพิธมนตรี พระราชมารดา เป็นสมเด็จพระพันปีหลวงกรมพระเทพามาตย์ แล้วโปรดตั้ง "เจ้าอาทิตยวงศ์" เป็น "กรมหมื่นพิทักษ์ภูเบศร""
นอกจากนี้ ยังได้เป็นแม่กองในการปฏิสังขรณ์เครื่องบนของพระที่นั่งสุริยาศอมรินทร์ เมื่อคราวที่ยอดพระมหาปราสาทพังทลายลงเพราะปืนใหญ่ของพระเจ้าอลองพญา
ท่านชายอาทิตยวงศ์ กรมพระราชวังบวรสถานมงคล เป็นผู้นำกำลังทหารต่อสู้กับกองทัพพม่าอย่างสุดกำลังที่บริเวณป้อมมหาชัย ในคืนที่เสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่ 2 ท่านชายสิ้นพระชนม์ในชุดทหาร สวมหมวกทรงประพาส บริเวณเจดีย์เจ้าอ้ายเจ้ายี่พระยา เยื้องกับวัดมหาธาตุและวัดราชบูรณะ
โคนามิไวไวเวิลด์

โคนามิไวไวเวิลด์ (คาตากานะ: コナミワイワイワールド; อักษรโรมัน: "Konami Wai Wai World"; คำว่า "ไวไว" เป็นสัทพจน์ภาษาญี่ปุ่นสำหรับพื้นที่ที่มีเสียงดังและพลุกพล่าน) เป็นวิดีโอเกมแพลตฟอร์มแฟมิลีคอมพิวเตอร์ ค.ศ. 1988 ซึ่งเปิดตัวในประเทศญี่ปุ่นเท่านั้นโดยบริษัทโคนามิ เกมนี้มีตัวเอกเป็นตัวละครที่สร้างโดยบริษัทโคนามิ รวมถึงไมกีย์ (จาก"กูนี่ส์ ขุมทรัพย์ดำดิน") และคิงคอง ซึ่งปรากฏตัวในเกมที่สร้างจากภาพยนตร์ที่ผลิตโดยโคนามิทั้งสองเกม
รูปแบบการเล่น.
ผู้เล่นเริ่มเกมในฐานะโคนามิแมน และสามารถสลับระหว่างโคนามิแมนกับโคนามิเลดี หากผู้เล่นสองคนกำลังเล่นเกม คนหนึ่งจะเล่นเป็นโคนามิแมน และอีกคนจะเล่นเป็นโคนามิเลดี โดยผู้เล่นทั้งสองไม่สามารถสลับตัวละครได้จนกว่าพวกเขาจะกู้ภัยตัวละครอย่างน้อยหนึ่งตัวจากหนึ่งในหกด่าน ผู้เล่นจะต้องเล่นผ่านหกด่านที่เลือกได้ ซึ่งเกิดขึ้นในเกมโคนามิที่แตกต่างกัน ต่อจากนั้น ผู้เล่นจะใช้กุญแจเพื่อช่วยชีวิตตัวละครเอกของเกมนั้น จากนั้นจึงจะสามารถเล่นได้ โดยตัวละครแต่ละตัวมีความสามารถที่แตกต่างกันตั้งแต่เริ่ม เช่นเดียวกับสิ่งที่พวกเขาสามารถได้รับในที่สุด อนึ่ง ผู้เล่นผจญภัยผ่านหกด่านแรกในรูปแบบที่ไม่เป็นเชิงเส้น โดยมีรูปแบบการเล่นที่คล้ายกับเกม"คาสเซิลวาเนีย"ดั้งเดิมมาก หลังจากเสร็จสิ้นด่านเหล่านี้ ผู้เล่นจะเล่นผ่านด่านยิงตะลุยอวกาศแบบเลื่อนแล้วจึงลุยด่านสุดท้ายแบบเป็นเส้นตรง
ผู้เล่นสามารถไปเยือนห้องทดลองของ ดร.ซีนอามัน ได้โดยปกติ (จากซีรีส์"ทวินบี") ซึ่งจะให้โปรไฟล์ตัวละครของเกมนี้แก่ผู้เล่นและเติมพลังงานเมื่อจำเป็น ผู้เล่นสามารถพูดคุยกับซีมัน ผู้เป็นน้องชายของ ดร.ซีนอามัน ผ่านทางห้องทดลองของเขา ซึ่งสามารถชุบชีวิตตัวละครที่ถูกกำจัดให้ฟื้นคืนชีพได้โดยใช้กระสุน 100 นัดต่อตัวละครในระหว่างเกม
ดนตรี.
ดนตรีระหว่างการเล่นเกมขึ้นอยู่กับตัวละครที่ผู้เล่นเล่นเป็นตัวละครนั้น โดยตัวละครแต่ละตัวมีดนตรีของตัวเอง ซึ่งทำหน้าที่เป็นดนตรีประกอบ นอกจากโคนามิแมน, โคนามิเกิร์ล และโมไอแล้ว ตัวละครอื่น ๆ ทั้งหมดยังใช้ดนตรีจากเกมบริษัทโคนามิที่พวกเขาได้เป็นตัวเอกเช่นกัน และดนตรีสำหรับบอสต่าง ๆ ในเกมก็นำมาจากเกมของบริษัทโคนามิซึ่งจะขึ้นอยู่กับด่านนั้นเป็นหลัก
เวอร์ชันโทรศัพท์เคลื่อนที่.
"ไวไวเวิลด์"เวอร์ชันโทรศัพท์เคลื่อนที่ได้แทนที่ไมกีย์และคิงคองด้วยอูปา (จากเกม"ไบโอมิราเคิลโบกุตเตะอูปา") และเพนตายักษ์ (ตัวเอกจากเกม"แอนตาร์กติกแอดเวนเจอร์" และเป็นพ่อของเพนตาโร) โดยแต่ละด่านเป็นด่านลูกกวาด และด่านแอนตาร์กติก ซึ่งตัวละครสองตัวจากเวอร์ชันแฟมิคอมแรกเริ่มได้ถูกเอาออกเนื่องจากปัญหาด้านลิขสิทธิ์
ซาวด์แทร็ก.
โคนามิไวไวเวิลด์วันแอนด์ทูซาวด์คอลเลกชัน (คาตากานะ: ワイワイワールド1＆2　サウンドコレクション; อักษรโรมัน: "Wai Wai Wārudo 1&2 Saundo Korekushon") ได้รับการเปิดตัวในรูปแบบซีดีซาวด์แทร็กเมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม ค.ศ. 2014 ในประเทศญี่ปุ่น และเผยแพร่โดยอีจี มิวสิกเรเคิดส์ กับดีโฟร์ เอนเทอร์ไพรส์
โทกูงาวะ อิเอนาริ

โทะกุงะวะ อิเอะนะริ (; โรมาจิ: "Tokugawa Ienari"; 5 ตุลาคม ค.ศ. 1773 - 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1841) เป็น โชกุน ลำดับที่ 11 และดำรงตำแหน่งยาวนานที่สุดของ รัฐบาลเอโดะ ของ ญี่ปุ่น ซึ่งดำรงตำแหน่งตั้งแต่ปี ค.ศ. 1787 ถึงปี ค.ศ. 1837 เขาเป็นเหลนของโชกุนลำดับที่ 8 โทกูงาวะ โยชิมูเนะ ผ่านบุตรชายของเขา มูเนตาดะ (1721-1764) หัวหน้าตระกูลสาขาฮิโตสึบาชิ และหลานชายของเขา ฮารูซาดะ (1751-1827)
โทะกุงะวะ อิเอะนะริ เป็นบุตรชายคนโตของ โทะกุงะวะ ฮะรุซะดะ (Tokugawa Harusada, 徳川治済) บุตรชายของโทะกุงะวะ มุเนะตะดะ เท่ากับว่าอิเอะนะริเป็นเหลนของโชกุนโทะกุงะวะ โยะชิมุเนะนั่นเอง หลังจากที่บุตรชายเพียงคนเดียวของโชกุนโทะกุงะวะ อิเอะฮะรุได้เสียชีวิตลง ทำให้โชกุนอิเอะฮะรุไม่มีทายาทสืบทอดตำแหน่งโชกุน ในค.ศ. 1781 โชกุนอิเอะฮะรุและขุนนางในบะกุฟุจึงตัดสินใจเลือกโทะกุงะวะ อิเอะนะริ ให้เป็นทายาทและบุตรบุญธรรมของโชกุนอิเอะฮะรุ โชกุนอิเอะฮะรุถึงแก่อสัญกรรมใน ค.ศ. 1786 ในปีต่อมา ค.ศ. 1787 อิเอะนะริจึงได้สืบทอดตำแหน่งเป็นโชกุนคนต่อมา ในค.ศ. 1789 เกิดกบฏของชาวไอนุบนแคว้น Menashi บนเกาะฮกไกโด และบนเกาะ Kunashir (Menashi-Kunashir Rebellion)
ในสมัยของโชกุนอิเอะนะริ การปกครองของญี่ปุ่นอยู่ภายใต้อิทธิพลของขุนนางหลายคนในแต่ละช่วง;
ในค.ศ. 1837 โชกุนอิเอะนะริสละตำแหน่งโชกุนให้แก่บุตรชายคนที่สอง คือ โทะกุงะวะ อิเอะโยะชิ (Tokugawa Ieyoshi, 徳川家慶) และดำรงตำแหน่ง"โอโงโช" (Ōgōshō, 大御所) ไปอีกเป็นเวลาสี่ปีจนกระทั่ง"โอโงโช"อิเอะนะริถึงแก่อสัญกรรมในค.ศ. 1841
เหลือบ

เหลือบเป็น แมลงดูดเลือดอันดับDiptera, วงศ์ Tabanidae ที่กัดและสร้างความเจ็บปวดมาก มีลักษณะคล้ายแมลงวันที่มีขนาดใหญ่ บินเสียงดัง และยังเป็นแมลงผสมเกสรที่มีความสำคัญต่อดอกไม้อีกด้วย โดยเฉพาะใน แอฟริกาใต้ เหลือบพบได้ทั่วโลก ไม่พบเฉพาะละติจูดเหนือมากและใต้มาก บางครั้งเรียก gadflies, breeze flies, zimbs หรือ clegs. ในออสเตรเลียเรียก "March Flies" บางพื้นที่ในแคนาดาพวกมันถูกเรียกว่า Bull Dog Flies. 
เหลือบถูกค้นพบแล้วประมาณ 4,500 ชนิดทั่วโลก มากกว่า 1000 ชนิด อยู่ในสกุล Tabanus แบ่งออกเป็น 3 วงศ์ย่อย:
อาหาร.
ตัวเต็มวัยเหลือบม้ากินน้ำหวานและบางครั้งเกสรดอกไม้ ตัวเมียปกติต้องกินเลือดในการขยายพันธุ์ ตัวผู้ส่วน (กราม) ที่ไม่จำเป็นต้องใช้ของปากลดรูป เหลือบม้าตัวเมียส่วนมากกินเลือดสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนม รวมถึงคน แต่บางชนิดกินเลือดนก สัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำ หรือสัตว์เลื้อยคลาน ตัวอ่อน ของเหลือบม้าเป็นตัวห้ำ ของ สัตว์ไม่มีกระดูกสันหลัง อื่น ๆ โดยขุดดินอยู่ในสภาพแวดล้อมที่มีความชื้น
พฤติกรรมการกัด.
การกัดจากแมลงที่มีขนาดใหญ่เจ็บมาก เหลือบม้าส่วนใหญ่ทีมีลิ้น สั้น ใช้กรามที่เหมือนมีดฉีกและ/หรือตัด เนื้อออกจากกัน แมลงกัดที่มีลิ้นยาว เช่น ยุง ปากของมันจะเจาะผิวหนังเหมือนเข็ม
การขยายพันธุ์.
วางไข่บนก้อนหิน หรือ พืช ที่ใกล้น้ำ เมื่อฟัก ตัวอ่อนจะตกลงในน้ำหรือดินที่ชื้นๆ กินสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลัง เช่น หอยทาก ไส้เดือน และ แมลงอื่นเป็นอาหาร
การนำโรค.
เหลือบเป็นพาหะนำโรคมาสู่สัตว์ และมนุษย์ เหลือบเป็นพาหะนำโรค , และ ขนิดในสกุล ' เป็นพาหะของ ', โดยนำ ปรสิต มาสู่คน และโรค สู่วัว ควาย และแกะ และโรค จากกระต่ายมาสู่คน
เมื่อมีเหลือบเป็นจำนวนมาก การเสียเลือดเป็นปัญหาทั่วไปในสัตว์ สัตว์บางตัวเสียเลือดถึง 300 มล. ในวันเดียวจากเหลือบกัด ซึ่งทำให้มันอ่อนแอหรือตายได้
เทศบาลเมืองสิงหนคร

เทศบาลเมืองสิงหนคร เป็นเทศบาลเมืองที่ตั้งอยู่ในอำเภอสิงหนคร จังหวัดสงขลา เป็นชุมชนเมืองโบราณ เคยเป็นที่ตั้งและเป็นชื่อเมืองสงขลา ในอดีตก่อนที่จะย้ายตัวเมืองสงขลา มาอยู่ด้านตะวันออกของปากอ่าวทะเลสาบสงขลาซึ่งเห็นที่ตั้งของเทศบาลนครสงขลา ในปัจจุบัน โดยกระทรวงมหาดไทยได้ประกาศเปลียนแปลงฐานะเทศบาลตำบลสิงหนครมาเป็นเทศบาลเมืองสิงหนคร และมีผลบังคับใช้แล้ว ตั้งแต่วันที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2548
ประวัติ.
สมัยโบราณเมืองแห่งนี้เป็นเมืองท่าสำคัญของภาคใต้ ที่มีการติดต่อค้าขายกับชาวต่างประเทศชาวเปอร์เซีย ชาวอาหรับ และชาวอินเดียจำนวนมาก พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระบรมวินิจฉัยว่าคำว่า "สงขลา" มาจากชื่อเดิมคือ "สิงหนคร" อ่านเป็น สิง-หะ-นะ-คะ-ระ แต่ชาวไทยภาคใต้และชาวไทยเชื้อสายมลายูพูดเสียงรัวสั้นเร็วมาก จึงออกเสียงเป็นซิงหะราและกลายเป็นสิงหนครในที่สุด เดิมพื้นที่ของเทศบาลเมืองสิงหนครทั้งหมดเป็นพื้นที่อยู่ในเขตปกครองของอำเภอเมืองสงขลา ต่อมาเมื่อวันที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2531 กระทรวงมหาดไทยได้ประกาศแบ่งเขตท้องที่อำเภอเมืองสงขลาตั้งเป็นกิ่งอำเภอสิงหนคร แล้วได้ยกฐานะเป็นอำเภอสิงหนครในวันที่ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2534
ตามนโยบายรัฐบาลในการส่งเสริมการปกครองท้องถิ่นกระทรวงมหาดไทยได้พิจารณาเห็นว่าท้องถิ่นของตำบลหัวเขา ตำบลสทิงหม้อ ตำบลชิงโคและตำบลทำนบ มีสภาพความเจริญพอสมควรยกฐานะเป็นสุขาภิบาลซึ่งเป็นหน่วยการปกครองท้องถิ่นรูปแบบหนึ่ง จึงได้มีประกาศกระทรวงมหาดไทยจัดตั้งสุขาภิบาลสิงหนครขึ้นในอำเภอสิงหนคร วันที่ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2535
ต่อมาได้มีพระราชบัญญัติยกฐานะเปลี่ยนแปลงท้องถิ่นสุขาภิบาลสิงหนคร ตำบลหัวเขา (หมู่ที่ 1–8 รวม 8 หมู่บ้าน), ตำบลสทิงหม้อ (หมู่ที่ 1–6 รวม 6 หมู่บ้าน), ตำบลชิงโค (หมู่ที่ 1–4 และบางส่วนของหมู่ที่ 5 และ 6), และตำบลทำนบ (บางส่วนของหมู่ที่ 1 หมู่ 3) รวมเนื้อที่ทั้งหมด 33.9 ตารางกิโลเมตร (พื้นที่เดิมของสุขาภิบาลสิงหนคร) จัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลสิงหนคร วันที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2542 และล่าสุดได้ประกาศเปลียนแปลงฐานะเทศบาลตำบลสิงหนครมาเป็นเทศบาลเมืองสิงหนคร ในวันที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2548
ที่ตั้งและอาณาเขต.
เทศบาลเมืองสิงหนครตั้งอยู่ที่ หมู่ที่ 5 ตำบลสทิงหม้อ อำเภอสิงหนคร จังหวัดสงขลา โดยมีอาณาเขตที่ตั้ง ดังนี้
สภาพโดยทั่วไป.
สภาพความเป็นเมืองของเทศบาลเมืองสิงหนครยังมีไม่มากนัก พื้นที่ส่วนใหญ่ยังเป็นพื้นที่ใช้สอยเพื่อการเกษตรกรรม โดยพื้นที่ที่นับว่าเป็นพื้นที่เมืองมีการกระจุกตัวของสิ่งปลูกสร้าง ผู้คน และกิจกรรมประเภทเมืองมี 4 บริเวณ คือ
รายพระนามพระมหากษัตริย์บัลแกเรีย

พระมหากษัตริย์แห่งบัลแกเรีย ทรงปกครองประเทศอย่างเป็นอิสระทั้งสิ้น 3 ระยะ คือ ระยะแรกตั้งแต่การก่อตั้งจักรวรรดิบัลแกเรียที่ 1 จนถึงช่วงของการพิชิตบัลแกเรียของไบแซนไทน์ (ค.ศ. 681–1018) ระยะที่ 2 ตั้งแต่เหตุการณ์การก่อการกำเริบของอาแซนและแปเตอร์ ซึ่งก่อให้เกิดการจัดตั้งจักรวรรดิบัลแกเรียที่ 2 จนถึงช่วงของการยึดครองส่วนที่เหลือของราชรัฐในดินแดนบัลแกเรียเข้าเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิออตโตมัน (ค.ศ. 1185–1396) และช่วงที่ 3 เมื่อมีการจัดตั้งรัฐอิสระบัลแกเรีย จนถึงช่วงของการล้มล้างระบบกษัตริย์ด้วยการลงประชามติว่าด้วยสาธารณรัฐบัลแกเรีย ค.ศ. 1946 (ค.ศ. 1878–1946)
ผู้ปกครองบัลแกเรียระยะแรกใช้พระอิสริยยศ "กานัสอูบีกี" (ข่าน) และในเวลาต่อมาในตำแหน่ง "กเนียส" (เจ้าชาย) ซึ่งใช้ในระยะเวลาสั้น ๆ และต่อมาในตำแหน่ง "ซาร์" (จักรพรรดิ) สำหรับพระอิสริยยศ "ซาร์" นั้น มีที่มาจากคำว่าไกซาร์ในภาษาละติน ซึ่งใช้พระอิสริยยศนี้เป็นครั้งแรกในรัชสมัยของซาร์ซีแมออนที่ 1 แห่งบัลแกเรียหลังจากที่ได้รับชัยชนะเหนือจักรวรรดิไบแซนไทน์ใน ค.ศ. 913 และหลังจากนั้นผู้ปกครองบัลแกเรียจะใช้พระอิสริยยศนี้จนกระทั่งบัลแกเรียตกเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิออตโตมันใน ค.ศ. 1396 หลังจากมีการก่อตั้งบัลแกเรียขึ้นมาใหม่ในฐานะประเทศราชของออตโตมันใน ค.ศ. 1878 ผู้ปกครองพระองค์แรกของบัลแกเรียยุคใหม่อย่างเจ้าชายอาแลกซันเดอร์ที่ 1 ทรงเลือกใช้พระอิสริยยศ "กเนียส" (เจ้าชาย) และเมื่อบัลแกเรียได้รับอิสรภาพโดยนิตินัยใน ค.ศ. 1908 ผู้ปกครองบัลแกเรียในขณะนั้นอย่างแฟร์ดีนันต์ที่ 1 ทรงเลือกใช้พระอิสริยยศซาร์อีกครั้ง รวมทั้งพระทายาทของพระองค์ คือ ซาร์บอริสที่ 3 และซาร์ซีแมออนที่ 2 จนกระทั่งเกิดการล้มล้างสถาบันพระมหากษัตริย์ใน ค.ศ. 1946 ในช่วงสมัยจักรวรรดิบัลแกเรียที่ 1 และที่ 2 ตำแหน่งซาร์นั้นมีความหมายว่า "จักรพรรดิ" ในขณะที่ในภาษาบัลแกเรียสมัยใหม่ตำแหน่งนี้มีความหมายว่า "พระมหากษัตริย์"
สำหรับรายพระนามในหน้านี้ไม่รวมผู้ปกครองชนบัลการ์ของเกรตบัลแกเรียเก่าและผู้อ้างสิทธิ์ที่ไม่ประสบความสำเร็จในการแย่งชิงราชบัลลังก์
โทกูงาวะ อิเอโยชิ

โทกูงาวะ อิเอโยชิ (; โรมาจิ: "Tokugawa Ieyoshi"; 22 มิถุนายน ค.ศ. 1793 - 27 กรกฎาคม ค.ศ. 1853) เป็นโชกุนคนที่ 12 แห่งตระกูลโทกูงาวะ (ช่วงสมัย: ค.ศ. 1837 ถึง ค.ศ. 1853) เป็นบุตรชายคนที่สองของโชกุนโทกูงาวะ อิเอนาริ ที่เกิดกับนางโครินอิน (Korin-in, 香琳院) เกิดในปีเดียวกับที่พี่ชายคนโตต่างมารดาเสียชีวิต จึงได้เป็นทายาทสืบทอดตำแหน่งโชกุน ในปี ค.ศ. 1837 โชกุนอิเอะนะริจึงได้สละตำแหน่งโชกุนให้แก่อิเอโยชิ โดยบิดาคืออิเอนาริยังคงดำรงตำแหน่งเป็น"โอโงโช" (Ōgōshō, 大御所) จนกระทั่งถึงแก่อสัญกรรมในค.ศ. 1841
ในสมัยของโชกุนอิเอโยชิการปกครองอยู่ภายใต้อิทธิพลของ"โรจู"มิซูโนะ ทาดากูนิ (Mizuno Tadakuni, 水野 忠邦) ผู้นำในการปฏิรูปปีเท็นโป (Tenpo-no-kaikaku, 天保の改革) ในปี ค.ศ. 1841 เป็นความพยายามที่จะจัดระเบียบสังคมญี่ปุ่นให้เรียบง่ายลงและเคร่งครัดมากขึ้น ยกตัวอย่างเช่นการห้ามการแต่งตัวและการประดับประดาที่หรูหรา การห้ามการพิมพ์ภาพสี และการกดขี่ละครคาบูกิ หลังจากเหตุการณ์มอร์ริสัน (Morrison Incident) ในปี ค.ศ. 1837 ทำให้ "บากูฟุ" มีทัศนคติที่เลวร้ายต่อชาวตะวันตกลงอย่างมาก ส่งผลให้เกิดการกวาดล้างขุนนางใน "บากูฟุ" ในค.ศ. 1839 ด้วยข้อหาข้องแวะกับ"รังงากุ" (Rangaku, 蘭学) หรือศิลปวิทยาการตะวันตกมากเกินไป เรียกว่า การกวาดล้างขุนนางตะวันตก (Bansha-no-guku, 蛮社の獄) แต่ทว่าการปฏิรูปปีเท็นโปเป็นที่ต่อต้านอย่างมากมาย ทำให้การปฏิรูปในครั้งนี้ล้มเหลวและ"โรจู"ทะดะกุนิต้องออกจากตำแหน่งไปในค.ศ. 1843 ช่วงสมัยของโชกุนอิเอโยชิตรงกับสมัยของ"ไดเมียว"ชิมาสึ นาริอากิระ (Shimazu Noriakira, 島津斉彬) แห่งแคว้นซัตสึมะ 
ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1853 พลเรือจัตวา แมทธิว ซี. เพร์รี จากสหรัฐอเมริกา ได้นำเรือรบ (ซึ่งชาวญี่ปุ่นเรียกว่า เรือดำ Kurofune, 黒船) จำนวนสี่ลำเข้ามาจอดปิดอ่าวอุระงะ (Uraga, 浦賀) ของเมืองเอโดะ โดยข่มขู่ว่าจะยิงปืนใหญ่โจมตีเมืองเอะโดะหากไม่ยอมเปิดประเทศทำการค้ากับสหรัฐอเมริกา เป็นการใช้นโยบายทางการทูตแบบเรือปืนบังคับ (Gunboat diplomacy) "โรจู"อาเบะ มาซาฮิโระ (Abe Masahiro, 阿部 正弘) เป็นตัวแทนฝ่ายญี่ปุ่นเจรจากับพลเรือจัตวาเพอร์รี่ ยอมรับสาส์นจากประธานาธิบดีของสหรัฐอเมริกา พลเรือจัตวาเพอร์รี่จึงนำเรือรบไปเทียบท่าที่เมืองคุริฮะมะ (Kurihama, 久里浜) เพื่อรอคอยคำตอบ
เพียงสิบสามวันหลังจากที่เรือดำของพลเรือจัตวาเพอร์รี่ได้ย้ายไปจอดที่เมืองคุริฮะมะ โชกุนอิเอโยชิก็ได้ถึงแก่อสัญกรรมลงในค.ศ. 1853 มีโทกูงาวะ อิเอซาดะ (Tokugawa Iesada, 徳川家定) บุตรชายคนที่สี่เป็นผู้สืบทอดตำแหน่งโชกุนต่อมา ท่ามกลางบ้านเมืองที่กำลังสับสนวุ่นวายจากการคุกคามของชาวตะวันตก
อูเอะคาระมาริโกะ

อูเอะคาระมาริโกะ (; โรมาจิ: "Ue kara Mariko" #เปลี่ยนทาง) เป็นซิงเกิลลำดับที่ 24 ของเอเคบีโฟร์ตีเอต ออกจำหน่ายวันที่ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2554
ข้อมูลเพลง.
สมาชิกที่ถูกเลือกในซิงเกิลนี้ได้จากการแข่งขันเป่ายิ้งฉุบ "AKB48 24th Single Senbatsu Janken Tournament" เมื่อวันที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2554 ที่ สนามกีฬาต่อสู้ญี่ปุ่น
ชื่อซิงเกิลถูกประกาศที่งานอีเวนต์จับมือซิงเกิล Flying Get ที่ อายิโนะโมะโต๊ะ สเตเดียม และผ่านทาง Official Site ของ KING RECORDS ในวันที่ 29 ตุลาคม พ.ศ. 2554
ชื่อ Mariko ในชื่อซิงเกิล Ue kara Mariko สื่อถึง ชิโนดะ มาริโกะ คนที่ได้เป็นเซ็นเตอร์ของซิงเกิล AKB48 ครั้งแรก ได้รับตำแหน่งเซ็นเตอร์จากการได้รับชัยชนะจากการเป่ายิ้งฉุบ นอกจากนี้ยังเป็นเพลงแรกของ AKB48 ที่มีชื่อสมาชิกอยู่ในชื่อเพลง
ชื่อซิงเกิลเดิมทีจะใช้ "Hashire! Penguin" แต่เปลี่ยนเพื่อที่ต้องการจะให้เห็นภาพลักษณ์ของชิโนดะ มาริโกะ อย่างไรก็ตาม เพลง Hashire! Penguin จะถูกร้องโดยทีม 4 และจะอยู่ใน Theatre Edition เท่านั้น
อย่างไรก็ตามซิงเกิลนี้ทำให้ มาเอดะ อัตสึโกะ ไม่ติดซิงเกิลนี้เป็นซิงเกิลแรกจากทั้งหมด 23 ซิงเกิล (และ 2 อินดี้ซิงเกิล) แต่ยังมีสมาชิกอยู่ 1 คนที่ติดซิงเกิลนี้ และยังคงสภาพเป็นเซ็นบัตสึครบทุกซิงเกิลคือ โคจิมะ ฮารุนะ
ซิงเกิลนี้จะออกจำหน่ายทั้งหมด 4 อีดิทชั่น: Type-A, Type-K, Type-B, และ Theatre Edition
* รูปสุ่ม 1 ใบจาก 36 ใบ
* บัตรลุ้นเข้าอีเวนท์พูดคุยและจับมือซิงเกิลที่ 24
* รูปสุ่ม 1 ใบจาก 36 ใบ
* บัตรลุ้นเข้าอีเวนท์พูดคุยและจับมือซิงเกิลที่ 24
* รูปสุ่ม 1 ใบจาก 36 ใบ
* บัตรลุ้นเข้าอีเวนท์พูดคุยและจับมือซิงเกิลที่ 24
* บัตรเข้างานอีเว้นท์จับมือ "Ue kara Mariko"
* รูปสุ่ม 1 ใบจากสมาชิกทั้งหมด
อุลตร้าแมนซาก้า

อุลตร้าแมนซาก้า (; โรมาจิ: "Urutoraman Sāga") เป็นภาพยตร์โทคุซัทสึจากซีรีส์อุลตร้าซีรีส์ ผลิตโดย สึบุรายะโปรดักชัน ฉายเมื่อวันที่ 24 มีนาคม ค.ศ. 2012 (พ.ศ. 2555) ที่โรงภาพยนตร์ในประเทศญี่ปุ่น
ประวัติ.
เป็นผลงานการฉลองครบรอบ 45 ปีของ อุลตร้าซีรีส์ โดยบริษัท สึบุราย่าโปรดักชั่น เป็นภาพยนตร์ในรูปแบบ 3 มิติ และเป็นภาพยนตร์ที่ต่อจากเรื่อง อุลตร้าแมนซีโร่ THE MOVIE ศึกตัดสินครั้งใหญ่! จักรวรรดิทางช้างเผือก เบเรียล อุลตร้าแมนที่ปรากฏในเรื่อง ได้แก่ อุลตร้าแมนซีโร่, อุลตร้าแมนไดน่า และ อุลตร้าแมนคอสมอส
สมาชิกทีม Super GUTS ผู้เป็นร่างสถิตย์ของเซโร่บนโลกมนุษย์ มีนิสัยหัวดื้อ ขี้โม้ และไม่ยอมเปิดใจรับพลังของอุลตร้าแมนซีโร่
สมาชิกทีม Super GUTS ผู้ซึ่งได้กลายเป็นแสงและเป็นร่างสถิตย์ถาวรของไดน่า
อดีตสมาชิกทีม EYES ผู้ซึ่งได้พบกับคอสมอสในวัยเยาว์และเป็นร่างสถิตย์ของคอสมอสเมื่ออยู่บนโลกมนุษย์
หัวหน้าทีม U อายุ 22 ปี มีชื่อจริงว่า โอซากิ อันนะ (尾崎杏奈)
รองหัวหน้าทีม U อายุ 22 ปี มีชื่อจริงว่า โฮโจ มิซาโตะ (放生ミサト)
สมาชิกทีม U แผนกฝ่ายรบ อายุ 20 ปี มีชื่อจริงว่า ทาคายามะ ซาวาโกะ (高山咲和子)
สมาชิกทีม U แผนกฝ่ายการบำรุงรักษา อายุ 19 ปี มีชื่อจริงว่า อาคะโฮชิ โนโนโกะ (赤星野乃子)
สมาชิกทีม U แผนกทางการแพทย์ อายุ 18 ปี มีชื่อจริงว่า โอซากิ ริสะ (尾崎理沙)
สมาชิกทีม U แผนกซ่อมบำรุง อายุ 19 ปี มีชื่อจริงว่า โอซึมิ มาโอมิ (大澄マオミ)
สมาชิกทีม U แผนกโอเปอเรเตอร์ อายุ 18 ปี มีชื่อจริงว่า ฮามามัตสึ ฮินะ (浜松ヒナ)
หัวหน้าทีม Super GUTS โดยเข้ามาแทนตำแหน่งของฮิบิคิที่เลื่อนยศเป็นกรรมาธิการ
รองหัวหน้าของทีม Super GUTS
นักวิทยาศาสตร์ของทีม Super GUTS
อดีตหัวหน้าทีม Super GUTS ปัจจุบันได้เลื่อนตำแหน่งเป็นกรรมาธิการของ TPC
อดีตหัวหน้าทีม Super GUTS ปัจจุบันได้มีตำแหน่งเป็นเจ้าหน้าที่พัฒนาสำนักงานของ TPC
มูนริเวอร์

มูนริเวอร์  เป็นเพลงที่แต่งคำร้องโดยจอห์นนี เมอร์เซอร์ และทำนองโดยเฮนรี แมนซีนี ในปี ค.ศ. 1961 เพื่อใช้ขับร้องโดยออเดรย์ เฮพเบิร์น ประกอบภาพยนตร์เรื่อง "Breakfast at Tiffany's" เพลงนี้ได้รับรางวัลออสการ์ สาขาเพลงประกอบภาพยนตร์ยอดเยี่ยม ประจำปี 1961 และรางวัลแกรมมี สาขาบันทึกเสียงแห่งปี ประจำปี 1962
เพลงนี้ถูกนำมาบันทึกเสียงใหม่หลายครั้ง แต่ฉบับที่ขับร้องโดยแอนดี วิลเลียมส์ถูกยอมรับว่าได้รับความนิยมที่สุด จนถูกนำมาใช้เป็นเพลงประจำตัวของเขาในการแสดงดนตรีตลอดมา แม้ว่าซิงเกิลของวิลเลียมส์จะไม่ติดอันดับใดๆ ก็ตาม