พระเจ้าฮโยจง

พระเจ้าฮโยจง (#เปลี่ยนทาง พ.ศ. 2162 ถึง พ.ศ. 2202) เป็นกษัตริย์องค์ที่ 17 (พ.ศ. 2192 ถึง พ.ศ. 2202) แห่งราชวงศ์โชซ็อน ในรัชสมัยของพระองค์โชซ็อนต้องทำสงครามกับรัสเซียตามคำขอของราชวงศ์ชิง และทรงมีแผนการที่จะบุกจีนแก้แค้นสงครามกับแมนจูแต่สวรรคตเสียก่อน
องค์ประกันของราชวงศ์ชิง.
เมื่อองค์ชายนึงยางพระบิดาได้รับบัลลังก์ขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าอินโจในพ.ศ. 2166 ด้วยการยึดอำนาจของฝ่ายตะวันตก พระโอรสทั้งสองก็ได้เข้าวังและได้รับแต่งตั้งเป็นเจ้าชายรัชทายาทโซฮย็อนและเจ้าชายพงนิม แต่นโยบายที่เข้าข้างราชวงศ์หมิงของฝ่ายตะวันตกทำให้โชซ็อนต้องทำสงครามกับราชวงศ์ชิง ในพ.ศ. 2170 ถึง พ.ศ. 2179 ผลคือโชซ็อนตกเป็นเมืองขึ้นของแมนจูต้องส่งบรรณาการให้ และเจ้าชายทั้งสองต้องไปเป็นตัวประกันที่เมืองเฉิ่นหยาง บ่อยครั้งที่หวงไท่จี๋สั่งให้องค์ชายทั้งสองช่วยรบกับมองโกล แต่เจ้าชายพงนิมทรงเห็นว่าพระชนม์ชีพของเจ้าชายโซฮย็อนนั้นสำคัญ เพราะจะต้องทรงเป็นกษัตริย์ต่อไป เจ้าชายพงนิมจึงออกรบแทนพระเชษฐาอยู่หลายครั้ง
พ.ศ. 2187 ราชวงศ์ชิงยึดปักกิ่งได้ เจ้าชายทั้งสองก็ได้เดินทางไปประทับทับที่ปักกิ่ง ซึ่งเจ้าชายโซฮย็อนได้พบกับอดัมส์ แชล มิชชันนารีชาวเยอรมัน ซึ่งเป็นบุคคลสำคัญในการเผยแพร่อารยธรรมตะวันตกในจีน องค์ชายโซฮย็อนทรงประทับใจในวิทยาการตะวันตกต่าง ๆ เมื่อทรงกลับไปยังโชซ็อนในพ.ศ. 2188 ก็ทรงขัดแย้งกับพระเจ้าอินโจ ซึ่งทรงมีความคิดอนุรักษนิยม จนเจ้าชายโซฮย็อนสวรรคต พระเจ้าอินโจทรงรับสั่งให้จัดการพิธีศพอย่างรวดเร็วและกล่าวหาชายาของเจ้าชายโซฮย็อนว่าเป็นฆาตกรและสั่งประหาร นักประวัติศาสตร์คาดว่าพระเจ้าอินโจน่าจะทรงเป็นผู้สังหารเอง
ต่อมาได้รับการสถาปนาขึ้นเป็นพระรัชทายาท หรือ วังเซจา (王世子 왕세자) เมื่อพระเจ้าอินโจสวรรคตในพ.ศ. 2192 เจ้าชายพงนิมจึงกลับมาโชซ็อน ขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าฮโยจง
อิทธิพลของซงชียอล.
การเป็นองค์ประกันในจีนทำให้พระเจ้าฮโยจงทรงคิดแค้นพวกแมนจู จึงทรงวางแผนที่จะบุกราชวงศ์ชิงโดยเริ่มจากการสะสมกำลังทัพและอาวุธต่าง ๆ สร้างป้อมปราการตามริมแม่น้ำยาลู ทรงเรียงพระอาจารย์ซงชียอลจากฝ่ายตะวันตก ซึ่งเป็นตัวตั้งตัวตีในการบุกราชวงศ์ชิงมารับราชการ ซงชียอลยึดมั่นในหลักการขงจื้อของจูจื่อ ปราชญ์สมัยราชวงศ์ซ่ง ว่าเป็นหลักการที่ถูกต้องเพียงหนึ่งเดียว หากใครกล้าติเตียนหรือขัดแย้งกับหลักการของจูจื่อ จะถูกปลดจากต่ำแหน่งและเนรเทศ อิทธิพลของซงชียอลทำให้จูจื่อเป็นปราชญ์หนึ่งเดียวของโชซ็อนไปหลายร้อยปี และได้รับการนับถือมากกว่าตัวขงจื้อเองเสียอีก 
แต่ก็มีขุนนางฝ่ายใต้ที่เห็นว่าซงชียอลงมงายกับหลักการของจูจื่อมากเกินไป ภายใต้การนำของยุนฮยู ต่อต้านอำนาจของซงชียอลและฝ่ายตะวันตก
แฮ็นดริก ฮาเมิล.
ในพ.ศ. 2196 แฮ็นดริก ฮาเมิล (Hendrick Hamel) พนักงานบัญชีบริษัทอินเดียตะวันออกของฮอลันดา และลูกเรืออีก 30 กว่าคนถูกพายุพัดมาเกยฝั่งที่เกาะเชจูขณะกำลังเดินทางไปญี่ปุ่น ชาวโชซ็อนที่เห็นชาวตะวันตกเป็นครั้งแรกต่างพากันหวาดกลัว ทั้ง ๆ ที่ฝ่ายฮาเมิลน่าจะเป็นคนที่หวาดกลัวมากกว่า ขณะของฮาเมิลถูกพระเจ้าฮโยจงจับขังเป็นทาส และบังคับให้สร้างปืนเพื่อใช้รบกับแมนจู จนไม่มีวี่แววว่าจะได้รับการปล่อยตัว ในพ.ศ. 2206 หลังจากถูกขังมา 13 ปี ฮาเมิลก็หลบหนีออกมาจากอาณาจักรฤๅษีนี้ได้
สงครามกับรัสเซีย.
ในพ.ศ. 2197 ราชวงศ์ชิงขอให้โชซ็อนส่งทัพไปช่วยรบกับรัสเซีย กองทัพผสมจีนโชซ็อนชนะทัพรัสเซียในการรบที่ฮูตง และในพ.ศ. 2201 ชนะรัสเซียที่แม่น้ำซุงการี สงครามกับรัสเซียเป็นสงครามครั้งสุดท้ายที่ใช้กำลังพลเป็นจำนวนมากตลอดช่วงเวลาที่เหลือของราชวงศ์โชซ็อน พระเจ้าฮโยจงทรงวางแผนที่จะบุกจีน เป็นความใฝ่ฝันสูงสุดในพระชนม์ชีพของพระองค์ แต่เสด็จสวรรคตไปเสียก่อนในพ.ศ. 2202 บทความที่ตีพิมพ์ในวารสารการแพทย์ในมหาวิทยาลัยสตรีอีฮวา ตั้งข้อสังเกตว่าพระเจ้าฮโยจงทรงพระประชวรเป็นโรคเบาหวานและอาจเสด็จสวรรคตจากการติดเชื้อจากโรคเบาหวาน
พระนามเต็ม.
สมเด็จพระราชา ฮโยจง แทโจ ฮุมชอน ดัลโด ควางก๊ก ฮงยอล ซอนมุน จางมู ซินซอง ฮโยนิน มยองอึย จองด็อก แห่งเกาหอี