pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
ข้ารู้ว่าข้าไม่รู้สิ่งใดเลย

"ข้ารู้ว่าข้าไม่รู้สิ่งใดเลย"  เป็นคำพูดของโสกราตีสจากรายงานของเพลโต มีอีกชื่อว่า ปฏิทรรศน์ของโสกราตีส ซึ่งไม่มีใครบันทึกว่าโซกราตีสเคยพูดนอกจากเพลโต
ประโยคนี้ถูกเชื่อมหรือรวมในคำตอบจากคำถามที่โสกราตีส (รายงานจากซีโนโฟน) หรือเคราโฟน (รายงานจากเพลโต) ถามพีเธีย เทพยากรณ์แห่งเดลฟี ซึ่งเขาตอบในสิ่งที่มีคำตอบว่า "โสกราตีสคือผู้ที่ฉลาดที่สุด"
ศัพทมูลวิทยา.
ประโยคดั้งเดิมมาจากภาษาละตินว่า ("'"), ซึ่งน่าจะเป็นการถอดความจากข้อความภาษากรีกโบราณ บางครั้งก็กล่าวเป็น "'" หรือ """ ต่อมาประโยคนี้ถูกแปลย้อนกลับในภาษากรีกบริสุทธิ์ว่า "", ["hèn oîda hóti"] "oudèn oîda"
โอมอส

โทลูโลป "จอร์แดน" โอมอกเบฮิน (Tolulope "Jordan" Omogbehin) นักมวยปล้ำอาชีพชาวไนจีเรียและอดีตนักบาสเก็ตบอลของวิทยาลัยที่เซ็นสัญญากับ WWE ภายใต้ชื่อ โอมอส (Omos) เขาเล่นให้กับมหาวิทยาลัยเซาท์ฟลอริดาและมหาวิทยาลัยแห่งรัฐมอร์แกน อาชีพบาสเก็ตบอลของวิทยาลัยของเขาครอบคลุมตั้งแต่ปี 2012 ถึง 2015 ต่อมาได้รับการเซ็นสัญญากับ WWE ตั้งแต่เดือนตุลาคม 2018
ฮิโรชิ นางาอิ

ฮิโรชิ นางาอิ (22 ธันวาคม 1947 -) เป็นนักวาดภาพประกอบและนักออกแบบกราฟิกชาวญี่ปุ่น เขาเกิดที่เมืองโทกูชิมะ จังหวัดโทกูชิมะ เขาเป็นที่รู้จักจากการสร้างสรรค์ชิ้นงานแสดงภูมิทัศน์เขตร้อนที่ดูเรียบและสะอาดตา ซึ่งได้รับแรงบันดาลใจเริ่มแรกจากภูมิทัศน์ของกวม
ชีวประวัติ.
ฮิโรชิ นางาอิ เกิดที่เมืองโทกูชิมะ จังหวัดโทกูชิมะ และเริ่มทำงานออกแบบนับตั้งแต่ปี 1970 ในฤดูร้อนปี 1973 เขาได้เดินทางไปเที่ยวสหรัฐอเมริกาเป็นเวลา 40 วัน และประทับใจกับภูมิทัศน์ของกวมเป็นอย่างมากในปี 1974 ซึ่งเป็นที่มาของรูปแบบงานศิลปะของเขาในเวลาต่อมา นับตั้งแต่ทศวรรษ 1980s เขาได้เริ่มสร้างสรรค์ผลงานภาพภูมิทัศน์แบบเขตร้อนที่สะอาดตา (tropical and clear) ให้กับปกอัลบัมเพลงต่าง ๆ เช่น "A LONG VACATION" และ "NIAGARA SONG BOOK" ของเออิจิ โอทากิ โดยผลงานปกอัลบัมของ "A LONG VACATION" ได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำในฐานะ "ปกอัลบัมยอดเยี่ยม" โดย CBS Sony
หลังผลงานของเขาที่สร้างให้กับโอทากิได้รับการยอมรับมากมาย เขาได้เป็นที่รู้จักจากผลงานในรูปแบบเฉพาะของเขา และได้ออกแบบปกอัลบัมให้กับศิลปินและสร้างสรรค์งานโฆษณาอีกจำนวนมาก นอกจากนี้เขายังได้จัดแสดงนิทรรศการศิลปะของตัวเองในหลายโอกาส 
เขาเคยร่วมงานกับศิลปิน ฮิเดกิ ไซโจ โดยเคยสร้างสรรค์ปกอัลบัม "นิวยอร์กเกิร์ล" และจัดนิทรรศการร่วมที่อูเมดะลอฟต์ โอซากะ ในเดือนกันยายน 2020
ทะเลสาบเรเซีย

เรสเกนซี (Reschensee; [ˈrɛʃn̩ˌseˑ]) หรือ ทะเลสาบเรเซีย  หรือ ทะเลสาบเรสเชน (Lake Reschen) เป็นทะเลสาบมนุษย์สร้างในภูมิภาคตีโรลใต้ ประเทศอิตาลี ราว ทางใต้ของเรสเชนพาสส์ ที่ซึ่งเป็นเส้นแบ่งเขตแดนกับประเทศออสเตรีย และราว ทางตะวันออกของเทือกเขาที่เป็นพรมแดนกับประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ทะเลสาบมีความจุ 120 ล้านลูกบาศก์เมตร (97,000 ac·ft) ขึงเป็นทะเลสาบที่ใหญ่ที่สุดในจังหวัด และด้วยพื้นที่ผิวน้ำ จึงเป็นทะเลสาบที่มีขนาดใหญ่ที่สุดที่ตั้งอยู่สูงกว่า ในเทือกเขาแอลป์ แม่น้ำหล่อเลี้ยงสายหลักคือแม่น้ำอะดีจ
ทะเลสาบนี้เป็นที่รู้จักจากหอระฆังจากศตวรรษที่ 14 ที่ถูกท่วมอยู่ในทะเลสาบนี้ มีตำนานเล่าขานกันว่ายังคงได้ยินเสียงระฆังจากหอระฆังนี้ในช่วงฤดูหนาว ถึงแม้ว่าในความเป็นจริง ระฆังของหอคอยนี้ถูกถอดออกตั้งแต่ปี 1950 ราวหนึ่งสัปดาห์ก่อนการรื้อถอนโบสถ์และการสร้างทะเลสาบ
อีวัน วลาดิสลัฟแห่งบัลแกเรีย

ซาร์อีวัน วลาดิสลัฟ  เป็นซาร์แห่งจักรวรรดิบัลแกเรียที่ 1 ครองราชย์ระหว่างเดือนกันยายน 1015 ถึงเดือนกุมภาพันธ์ 1018 ปีประสูติไม่ชัดแจ้ง โดยพระองค์น่าจะประสูติอย่างน้อยทศวรรษก่อนปี 987 แต่ไม่น่าจะนานไปมากกว่านั้น
แม้จะเคยได้รับความช่วยเหลือให้พ้นจากความตายโดยซาร์กาวริล ราดอมีร์ ซาร์รัชกาลก่อนหน้าในปี 976 ทว่าซาร์อีวัน วลาดิสลัฟได้ปลงพระชนม์พระญาติของพระองค์เองในเดือนตุลาคม 1015 และปราบดาภิเษกขึ้นเป็นซาร์แห่งบัลแกเรีย ด้วยสถานการณ์ที่ล่อแหลมของประเทศจากการทำสงครามเป็นเวลานานกว่าทศวรรษกับจักรวรรดิไบแซนไทน์ และความพยายามที่จะทำให้ตำแหน่งของพระองค์มั่นคงยิ่งขึ้น พระองค์ได้พยายามเจราจาเพื่อยุติสงครามกับจักรพรรดิบาซิลที่ 2 แต่ไม่ประสบความสำเร็จ พระองค์ได้พยายามต่อต้าน แต่ไม่สามารถที่จะขับไล่กองทัพไบแซนไทน์ออกไปได้ ในรัชสมัยนี้ พระองค์ได้พยายามที่จะเสริมสร้างความแข็งแกร่งให้กับกองทัพบัลแกเรีย บูรณะป้อมปราการเป็นจำนวนมาก รวมไปถึงการนำทัพเพื่อโต้กลับ แต่พระองค์สวรรคตในการรบเมื่อปี 1018 หลังจากการสวรรคตของพระองค์ ซารีนามารียา พระมเหสีของพระองค์, อัครบิดรและขุนนางแทบทั้งหมดยอมแพ้ต่อจักรพรรดิบาซิลที่ 2 ผู้ซึ่งนำกองทัพปราบปรามผู้ต่อต้านที่ยังเหลืออยู่ และถือเป็นจุดสิ้นสุดของจักรวรรดิบัลแกเรียที่ 1 
ซาร์อีวัน วลาดิสลัฟเป็นที่รู้จักในหลากหลายแง่มุม ทั้งในฐานะฆาตกรเหี้ยมโหดและวีรบุรุษผู้ปกป้องประเทศเท่าที่พระองค์จะสามารถทำได้ พระราชบุตรของพระองค์ต่อมาเข้ารับราชการในราชสำนักไบแซนไทน์ และขึ้นสู่จุดสูงสุดของชนชั้นทางสังคม สตรีจำนวนสองพระองค์จากตระกูลซาร์อีวัน วลาดิสลัฟได้ดำรงตำแหน่งเป็นจักรพรรดินีแห่งไบแซนไทน์ ส่วนบุคคลอื่นมีทั้งที่เป็นผู้นำทางการทหารหรือขุนนางระดับสูง และตัวพระองค์เองยังเป็นบรรพบุรุษของจักรพรรดิจอห์นที่ 2 โคมเนนอสอีกด้วย
ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานควีนสคัพ ครั้งที่ 30

การแข่งขันฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานควีนส์คัพ ครั้งที่ 30 ประจำปี พ.ศ. 2546 เป็นการจัดการแข่งขันฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานควีนสคัพครั้งที่สามสิบ โดยจัดแข่งขันระหว่างวันที่ 18 ตุลาคม - 2 พฤศจิกายน 2546 โดยจะแบ่งสายตามจังหวัด และทำการแข่งขันในแต่ละสายที่ สนามกีฬาพระราชวังสนามจันทร์, สนามกีฬาสิรินธร, สนามกีฬาจังหวัดพระนครศรีอยุธยา, สนามกีฬาโรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า, และแข่งขันรอบสุดท้ายที่ สนามกีฬาธูปะเตมีย์
ผลการแข่งขัน.
สาย เอ.
"แข่งขันที่ สนามกีฬาพระราชวังสนามจันทร์ จ.นครปฐม"
สาย บี.
"แข่งขันที่ สนามกีฬาสิรินธร จ.ชลบุรี"
สาย ซี.
"แข่งขันที่ สนามกีฬาจังหวัดพระนครศรีอยุธยา จ.พระนครศรีอยุธยา"
สาย ดี.
"แข่งขันที่ สนามกีฬาโรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า จ.นครนายก"
เกอเรจาอายัม

เกอเรจาอายัม  ซึ่งแปลว่า โบสถ์ไก่  เป็นโบสถ์รูปร่างประหลาดที่ก่อสร้างไม่เสร็จและถูกทิ้งร้าง ตั้งอยู่ในย่านมาเกอลัง จังหวัดชวากลาง ประเทศอินโดนีเซีย ชื่อเรียกขานว่าโบสถ์ไก่นั้นได้มาจากรูปร่างของโครงสร้างที่คล้ายไก่ อย่างไรก็ตาม จุดมุ่งหมายแท้จริงนั้นสร้างขึ้นเพื่อให้เป็นรูปนกพิราบ
อาคารเริ่มก่อสร้างขึ้นในคริสต์ทศวรรษ 1990 โดยดาเนียล อาลัมชะฮ์ (Daniel Alamsjah) ผู้กล่าวอ้างว่าได้รับแรงบันดาลใจจากพระเป็นเจ้าให้สร้างสักการสถานในฝันของเขาขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1989 อาลัมชะฮ์เป็นคริสตชน แต่มีเป้าหมายว่าจะให้เกอเรจานี้เป็นสถานที่ซึ่งต้อนรับศาสนิกชนจากทุกความเชื่อ
ภายหลังถูกต่อต้านจากชุมชนท้องถิ่นและความยากลำบากทางการเงิน การก่อสร้างจึงหยุดชะงักและถูกล้มเลิกกลางคัน การก่อสร้างหยุดลงอย่างเป็นทางการในปี ค.ศ. 2000 และอาคารได้ถูกทิ้งร้างให้เสื่อมสลายไปตามกาลเวลา นับแต่นั้นได้มีนักท่องเที่ยวเข้าออกสถานที่แห่งนี้เพื่อถ่ายภาพอยู่เป็นครั้งคราว และในภายหลังโบสถ์นี้ปรากฏในภาพยนตร์หลายเรื่องจึงทำให้ที่นี่กลายเป็นสถานที่ท่องเที่ยวขึ้นมากระทั่งถึงปัจจุบัน
ภาพยนตร์สารคดี "อินทูดิอินเฟอร์โน" (2016) มีส่วนหนึ่งที่กล่าวเกี่ยวกับโบสถ์นี้โดยเฉพาะ ในภาพยนตร์ได้อ้างว่าโบสถ์นี้สร้างขึ้นโดยจงใจให้ติดต่อกับภูเขาไฟท้องถิ่นลูกหนึ่ง จากที่ปรากฏว่าหัวของนกพิราบนั้นหันไปทางทิศของภูเขาไฟนั้น
พิศุทธ์เสียงสำเนียงสวรรค์

พิศุทธ์เสียงสำเนียงสวรรค์ (; โรมาจิ: "Mashiro no Oto") เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น เขียนเรื่องและวาดภาพโดยมาริโมะ รางาวะ ตีพิมพ์ในนิตยสาร"โชเน็งแมกกาซีนรายเดือน"ของสำนักพิมพ์โคดันชะตั้งแต่เดือนธันวาคม พ.ศ. 2552 ได้รับการตีพิมพ์เป็นหนังสือการ์ตูนรวมเล่ม ("ทังโคบง") แล้ว 27 เล่ม ได้รับการดัดแปลงเป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์โดยสตูดิโอชินเอแอนิเมชัน ออกอากาศเมื่อวันที่ 3 เมษายนถึง 19 มิถุนายน พ.ศ. 2564 บนผังรายการ Animeism
ให้เสียงโดย: โนบุนางะ ชิมาซากิ
ให้เสียงโดย: โยชิมาสะ โฮโซยะ
ให้เสียงโดย: ยูเมะ มิยาโมโตะ
ให้เสียงโดย: เรนะ คนโด
ให้เสียงโดย: โนบูฮิโกะ โอกาโมโตะ
ให้เสียงโดย: ทัตสึฮิสะ ซูซูกิ
ให้เสียงโดย: ทากาโกะ ฮนดะ
ให้เสียงโดย: ยูอิจิโร อูเมฮาระ
ให้เสียงโดย: ทาซูกุ ฮาตานากะ
ให้เสียงโดย: ชิโอริ มิกามิ
ให้เสียงโดย: ริกาโกะ ไอดะ
ให้เสียงโดย: ฟูกูชิ โอจิไอ
ให้เสียงโดย: ยูกิ คาจิ
ให้เสียงโดย: ยูนะ ทานิงูจิ
ให้เสียงโดย: โทโมฮิสะ อาโซ
ให้เสียงโดย: โทโมโยะ ทากายานางิ
ให้เสียงโดย: เคียวยะ คิมูระ
ให้เสียงโดย: เท็ตสึยะ คากิฮาระ
รูปแบบต่าง ๆ.
มังงะ.
มังงะเขียนเรื่องและวาดภาพโดยมาริโมะ รางาวะ เริ่มตีพิมพ์ในนิตยสาร"โชเน็งแมกกาซีนรายเดือน"ของสำนักพิมพ์โคดันชะ ฉบับที่ 1 ประจำปี พ.ศ. 2553 ซึ่งวางจำหน่ายในวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2552 สำนักพิมพ์โคดันชะได้รวมตอนมาตีพิมพ์เป็นหนังสือการ์ตูนรวมเล่ม ("ทังโคบง") เล่มแรกจำหน่ายเมื่อวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2553 ปัจจุบันวางจำหน่ายถึงเล่มที่ 26 เมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2563
ในประเทศไทย มังงะ"พิศุทธ์เสียงสำเนียงสวรรค์"ถือครองลิขสิทธิ์โดยสำนักพิมพ์วิบูลย์กิจ
อนิเมะ.
ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ดัดแปลงได้มีการประกาศสร้างในนิตยสาร"โชเน็งแมกกาซีนรายเดือน"ฉบับเดือนกันยายน พ.ศ. 2563 ซึ่งวางจำหน่านเมื่อวันที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2563 ผลิตโดยสตูดิโอ Shin-Ei Animation กำกับโดยฮิโรอากิ อากางิ เขียนบทโดยโยอิจิ คาโต ออกแบบตัวละครโดยจิโร มาชิมะ พี่น้องโยชิดะเป็นผู้กำกับดนตรีสึงารุ-จามิเซนในอนิเมะ เพลงเปิด 2 เพลงคือเพลง "Blizzard" และ "กินเซไก" (โลกสีเงิน) จะร้องโดยวง Burnout Syndromes ส่วนเพลงปิดคือเพลง "โคโนะ ยูเมะ งะ ซาเมรุ มาเดะ" (กระทั่งตื่นจากฝัน) จะร้องและบรรเลงโดย มิลิยาห์ คาโต และพี่น้องโยชิดะ อนิเมะมีกำหนดออกอากาศในวันที่ 3 เมษายน พ.ศ. 2564 บนผังรายการ Animeism ทางช่อง MBS, TBS และ BS-TBS.
วัดทองธรรมิการาม

วัดทองธรรมิการาม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท่าทราย อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 11 ไร่ 2 งาน 41 ตารางวา
วัดทองธรรมิการามตั้งเมื่อ พ.ศ. 2521 เดิมวัดนี้ได้สร้างมานานแล้วมีชื่อว่า วัดโพธิสุรินทร์ ต่อมาวัดร้างมาหลายปี จนกระทั่งนายเนื่องและนางตลับ วัจนะรัตน์ ได้ขอซื้อที่ดินเพิ่มเติมประมาณ 8 ไร่เศษ และบูรณะสร้างวัดขึ้นใหม่และเปลี่ยนชื่อเป็น "วัดทองธรรมิการาม" ได้อาราธนาพระทองบุญ จากจังหวัดเพชรบุรีมาจำพรรษาและได้พัฒนาวัดมาจนถึงปัจจุบัน ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2521 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร ด้านการศึกษา มีโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรมเปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2523
อาคารเสนาสนะ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 12 เมตร ยาว 28 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2523 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ภายในประดิษฐานพระประธาน ลักษณะคล้ายพระพุทธชินราชมีนามว่า "พระพุทธโพธินิมิต" เป็นพระเก่าอายุประมาณ 200 กว่าปี ศาลาการเปรียญกว้าง 24 เมตร ยาว 24 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2528 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก หอสวดมนต์กว้าง 10 เมตร ยาว 18 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2534 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก กุฏิสงฆ์จำนวน 10 หลัง เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาอเนกประสงค์กว้าง 4 เมตร ยาว 7 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2513 เป็นอาคารไม้ และศาลาบำเพ็ญกุศลจำนวน 2 หลัง สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก
พระครูสาครธรรทัต อดีตเจ้าอาวาส ได้รับการยกย่องว่าเป็นพระเกจิอาจารย์สายวิปัสสนากรรมฐานที่มีลูกศิษย์ทั้งประเทศให้ความเคารพเลื่อมใส มีการจัดสร้างเหรียญเสมาหลวงพ่อทองบุญเป็นหนึ่งในวัตถุมงคลที่ได้รับการกล่าวถึงกันมาที่สุดของจังหวัดสมุทรสาคร
วัดโกเมศรัตนาราม

วัดโกเมศรัตนาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 4 บ้านศาลาพัน ตำบลเชียงรากน้อย อำเภอสามโคก จังหวัดปทุมธานี
ผู้ริเริ่มสร้างวัดคือนางตวงรัตน์ โกเมศ ได้กราบเรียนปรึกษากับสมเด็จพระวันรัต (จับ ฐิตธมฺโม) เจ้าอาวาสวัดโสมนัสราชวรวิหาร กรุงเทพมหานคร ท่านได้มอบหมายให้พระธรรมเมธาจารย์ (อิ่ม อรินฺทโม) เป็นผู้ควบคุมดูแลการสร้างวัดฝ่ายสงฆ์ มีการตรวจดูสถานที่ที่จะสร้างวัดเมื่อวันที่ 16 มีนาคม พ.ศ. 2527 ที่ดินมีเนื้อที่จำนวน 42 ไร่เศษ ทั้งหมดเป็นของนางตวงรัตน์ แต่ขณะนั้นที่ดินยังอยู่กลางทุ่งนา ไม่มีทางเข้าออก จึงได้ติดต่อกับเจ้าหน้าที่ท้องถิ่นทั้งกำนันและผู้ใหญ่บ้านหมู่ที่ 4 และชาวบ้านในละแวกนั้น เพื่อขอที่ดินบางส่วนทำถนนเข้าวัด ได้สร้างถนนเลียบคลองเปรมประชากรเข้าไป ถนนกว้าง 8 เมตร ยาว 1,300 เมตร เมื่อ พ.ศ. 2528 ใช้เวลา 8 เดือน
พระธรรมเมธาจารย์ได้กำหนดการวางศิลาฤกษ์ในวันที่ 27 มีนาคม พ.ศ. 2529 โดยมีสมเด็จพระวันรัต (จับ ฐิตธมฺมเถร) เป็นประธานในพิธี เพื่อสร้างวัดและโรงเรียนพระปริยัติธรรมสำหรับให้เป็นที่ศึกษาศิลปวิทยาการทั้งทางโลกและทางธรรมของพระภิกษุสามเณร
วันที่ 16 เมษายน พ.ศ. 2529 ได้เริ่มก่อสร้างหอสวดมนต์ โดยได้ตั้งชื่อว่า "ศาลาสวาสดิ์โกเมศ" เพื่อเป็นที่ระลึกแก่นางสวาสดิ์ โกเมศ มารดาของผู้สร้างวัด ศาลาสวาสดิ์โกเมศเป็นอาคาร 2 ชั้น มีกุฏิ 5 หลังทรงไทยคล้ายคุ้มขุนแผน ขนาดกว้าง 28 เมตร ยาว 29 เมตร ชั้นบนหอกลางใช้สำหรับสวดมนต์ไหว้พระและทำสังฆกรรม ชั้นล่างใช้เป็นห้องเรียนชั่วคราวของพระภิกษุสามเณรนักเรียน ต่อมาใน พ.ศ. 2553 ทางวัดได้เปิดการเรียนการสอนระดับอุดมศึกษา (ปริญญาตรี) สาขารัฐศาสตร์การปกครองขึ้น โดยรับทั้งภิกษุสามเณรและประชาชนทั่วไปเข้ามาศึกษา
จากข้อมูลของกรมการศาสนา วัดโกเมศรัตนารามตั้งวัดเมื่อวันที่ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2532 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2538
วัดเปรมประชา

วัดเปรมประชา เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 2 บ้านคลองเปรมประชากร ตำบลบางพูน อำเภอเมืองปทุมธานี จังหวัดปทุมธานี มีที่ดินที่ตั้งวัดเนื้อที่ 25 ไร่ โฉนดเลขที่ 55
วัดเปรมประชามีประวัติความเป็นมาอย่างไรนั้นไม่ปรากฏแน่ชัด สันนิษฐานว่าสร้างวัดขึ้นในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว แต่ข้อมูลจากกรมการศาสนาระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2460 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ชาวบ้านเรียกว่า วัดใหม่ และในเวลาต่อมาได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดเปรมประชา" วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2461 และได้ดำเนินการผูกพัทธสีมาเมื่อ พ.ศ. 2462 ด้านการศึกษา ทางวัดได้เปิดการเรียนการสอนพระปริยัติธรรมมาตั้งแต่ พ.ศ. 2520 
สันนิษฐานว่าอุโบสถสร้างก่อน พ.ศ. 2460 เล็กน้อย อุโบสถกว้าง 7.50 เมตร ยาว 23 เมตร เสนาสนะและสิ่งก่อสร้างอื่น ๆ ได้แก่ ศาลาการเปรียญ 2 หลัง กุฏิสงฆ์ 14 หลัง วิหาร 1 หลัง หอสวดมนต์ 1 หลัง ฌาปนสถาน (เมรุ) และศาลาบำเพ็ญกุศล ปูชนียวัตถุที่สำคัญคือพระประธานในอุโบสถ และรูปหล่อ "หลวงพ่อใหญ่มงคลศรีวิชัย" ในวิหาร
วัดช้างเผือก (จังหวัดสมุทรสงคราม)

วัดช้างเผือก เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางช้าง อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม
ประวัติ.
วัดช้างเผือกเป็นวัดโบราณไม่ทราบว่าใครเป็นผู้สร้าง เริ่มประกาศตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2235 เรียกชื่อว่า "วัดช้างเผือก" มาแต่เดิม ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2531 แต่เดิมบริเวณตำบลบางช้างเป็นป่าทึบเป็นที่อาศัยของโขลงช้างจำนวนมาก มีเรื่องเล่ากันว่า บริเวณที่ตั้งวัดนี้เป็นที่หลบซ่อนอาศัยของช้างเผือกและช้างธรรมดาในสมัยโบราณที่ทำสงครามต้องอาศัยช้างด้วย ปรากฏหลักฐาน คือ บริเวณที่ตั้งอุโบสถเดิม (ทรงไทยไม้สัก) มีเสาตะลุงช้างสำหรับผูกช้าง ปัจจุบันดินได้ทับถมจมอยู่แถวหน้าอุโบสถ มีคลองช้าง มีทางเดินช้างที่มาอาบน้ำและดื่มน้ำในลำแม่น้ำ มีความยาวประมาณ 600 เมตร (15 เส้น) ตั้งแต่หน้าอุโบสถเก่า ปัจจุบันได้ถูกถมไปหมดแล้ว เป็นบ้านเรือน ถนนปลายคลองช้างจรดคลองบางพรหม 
อาคารเสนาสนะและวัตถุมงคล.
หอไตรกลางน้ำอาคารไม้ทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้า หลังคาจัตุรมุขเครื่องไม้มุงกระเบื้องลดชั้น 2 ชั้น วิหารไม้สักเดิมคือพระอุโบสถหลังเก่า ลักษณะเป็นอาคารไม้รูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า หลังคาเครื่องไม้มุงกระเบื้อง 
ปูชนียวัตถุ ได้แก่ พระประธานในอุโบสถของเก่าเป็นพระปูนปั้นปางมารวิชัยและพระพุทธรูปหล่อปางอุ้มบาตรหุ้มด้วยทองขาว (อุโบสถหลังเก่ายังอนุรักษ์ไว้) ตู้พระธรรมขาสิงห์ตู้พระธรรมไม้มีลายรดน้ำจำนวน 2 ใบ ใบแรกมีลายรดน้ำแสดงการอัญเชิญพระบรมสารีริกธาตุโดยเรือสำเภา ใบที่สองเป็นภาพเรื่อง รามเกียรติ์ ศิลปะรัตนโกสินทร์ตอนต้น ใบเสมาหินทรายแดง ลักษณะส่วนบนโค้งแหลมและเรียวเล็กลงด้านบนมีลายประจำยามด้านล่างเป็นลายประจำยามครึ่งดอก ธรรมาสน์ไม้ด้านล่างเป็นฐานสี่เหลี่ยมทึบ มีภาพจิตรกรรมรูปนักดนตรีและวิถีชีวิตชาวบ้าน เรือนธาตุสูงโปร่ง
เกจิอาจารย์.
วัดช้างเผือกมีความเจริญรุ่งเรืองมากสมัยพระอธิการคุณ เป็นเจ้าอาวาส ท่านเป็นอาจารย์ที่เชี่ยวชาญในทางวิปัสสนากรรมฐาน อาจารย์ธุดงค์ และราชมูล เล่ากันว่าท่านรักษาเด็กเจ็บไข้ด้วยการเสกด้านผูกข้อมือเด็กและเสกข้าวปั้นให้หญิงมีครรภ์รับประทาน เพื่อคลอดง่ายเป็นที่เสื่อมใสและนิยม บรรดาสานุศิษย์ และผู้เคารพนับถือได้ปั้นรูปของท่านไว้เป็นอนุสรณ์ วัดยังมีวัตถุมงคลสร้างโดยหลวงพ่อรุณ ที่โด่งดัง คือ พระปิดตาสูญญัง
วัดบางแพรกเหนือ

วัดบางแพรกเหนือ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสวนใหญ่ อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 12 ไร่ 3 งาน 46 ตารางวา และมีที่ธรณีสงฆ์จำนวน 2 แปลง เนื้อที่ 7 ไร่ 3 งาน 21 ตารางวา ปัจจุบันมีพระครูสุตวชิรวงศ์ (อุทิศ กวิวํโส) เป็นเจ้าอาวาส
วัดบางแพรกเหนือสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2267 ไม่ทราบว่าผู้ใดสร้าง เดิมเส้นทางคมนาคมไม่สะดวก ตั้งแต่ พ.ศ. 2478 เป็นต้นมาได้เริ่มดำเนินการบูรณะพัฒนาวัด ถนนหนทางการคมนาคมสะดวกสบาย ประชาชนมาทำบุญที่วัดนี้มากขึ้น วัดก็เจริญรุ่งเรืองมาตามลำดับตราบเท่าทุกวันนี้ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2490
อาคารเสนาสนะสำคัญของวัดได้แก่ อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2504 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ภายในมีพระพุทธรูปสร้างด้วยศิลาแลงภายนอกพอกปูนเอาไว้ เป็นพระพุทธรูปปูนปั้นศิลปะสมัยอยุธยาตอนกลาง ศาลาการเปรียญ เป็นอาคารไม้ชั้นเดียวใต้ถุนสูง ฝาไม้สักแบบลูกฟูก และหอสวดมนต์ เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้สองชั้น ฝาไม้สัก
วัดต้นเชือก

วัดต้นเชือก เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 4 บ้านวัดต้นเชือก ตำบลบ้านใหม่ อำเภอบางใหญ่ จังหวัดนนทบุรี
วัดต้นเชือกสร้างเมื่อ พ.ศ. 2324 ไม่ทราบนามและประวัติผู้สร้าง ในอดีตการพัฒนาบูรณะวัดเป็นไปอย่างช้า ๆ เนื่องจากประชาชนส่วนใหญ่มีฐานะไม่มั่นคงนัก พระสงฆ์ที่จะอยู่จำพรรษาก็หายาก บางปีแทบจะกลายเป็นวัดร้าง วัดเพิ่งจะมาเจริญรุ่งเรืองเมื่อประมาณ พ.ศ. 2490 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2493 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 15 เมตร ยาว 30 เมตร และได้ผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2493
อาคารเสนาสนะสำคัญได้แก่ อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2491 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กลักษณะทรงไทย ศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2525 หอสวดมนต์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2476 วิหารซึ่งภายในประดิษฐาน "หลวงพ่อวิหาร" และกุฏิสงฆ์ วัดยังมีพิพิธภัณฑ์ที่จัดแสดงกุฏิ 3 เจ้าอาวาส และภาพเก่าเล่าเรื่อง เนื้อหาส่วนใหญ่นำมาจากหนังสือหลายเล่มจากหอสมุดแห่งชาติ เช่น "ชีวิตและงานของสุนทรภู่" เป็นต้น 
ปัจจุบัน มีพระเดชพระคุณ หลวงพ่อพ่อพระปลัดวันชัย ธมมชูโก เป็นเจ้าอาวาส
วัดป่ายาง (อำเภอบ้านธิ)

วัดป่ายาง เป็นวัดราษฎร์ สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลห้วยยาบ อำเภอบ้านธิ จังหวัดลำพูน มีเนื้อที่ 3 ไร่ 3 งาน 51 ตารางวา ที่ธรณีสงฆ์จำนวน 1 แปลง เนื้อที่ 1 ไร่ 3 งาน 50 ตารางวา 
ประวัติ.
วัดป่ายาง เดิมมีชื่อว่า วัดสันพระเจ้าแดง สร้างเมื่อ พ.ศ. 2405 ตามประวัติวัดแจ้งว่าเดิมเป็นที่วัดร้าง ต่อมามีชาวบ้านมาอาศัยอยู่มากขึ้น จึงร่วมใจกันสร้างวัด โดยในขั้นแรกได้สร้างวิหารก่อน จากนั้นจึงได้มีการอาราธนาพระพุทธรูปองค์หนึ่งซึ่งทาชาดสีแดงมาเป็นพระประธานในวิหาร จึงให้ชื่อวัดว่า "วัดสันพระเจ้าแดง" ในเวลาต่อมามีชาวบ้านเพิ่มขึ้นอีกหลายหลังคาเรือน ประกอบกับบริเวณหมู่บ้านมีต้นยางขึ้นหนาแน่น จึงได้เปลี่ยนชื่อวัดจากเดิมมาเป็น "วัดป่ายาง" ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 27 กันยายน พ.ศ. 2481 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 50 เมตร ยาว 60 เมตร
วัดเริ่มเป็นที่รู้จักกันในวงกว้างในสมัยพระครูอุดมขันติธรรม (ขันแก้ว อุตฺตโม) เป็นเจ้าอาวาส (พ.ศ. 2464–2526) ภายหลังจากสิ้นครูบาขันแก้ว วัดป่ายางได้ตกอยู่ในสภาพทรุดโทรม จวบจนครูบากฤษดา สุเมโธ เข้ามารักษาการแทนเจ้าอาวาสในปี พ.ศ. 2539 ท่านจึงเริ่มปรับปรุงและพัฒนาวัดเรื่อยมาจนถึงทุกวันนี้
อาคารเสนาสนะและปูชนียวัตถุ.
อุโบสถหลังปัจจุบัน กว้าง 10 เมตร ยาว 20 เมตร ลักษณะทรงล้านนา เป็นอาคารก่ออิฐถือปูนทั้งหลัง ภายในอุโบสถมีพระประธานศิลปะเชียงแสน พระนามว่า "พระเจ้าแดง" ขนาดหน้าตักกว้าง 7 ศอก ลงรักปิดทองทั้งองค์ วิหารพระปัจเจกโพธิกว้าง 3 เมตร ยาว 3 เมตร ลักษณะทรงล้านนา เป็นอาคารก่ออิฐถือปูนทั้งหลัง ภายในวิหารมีภาพจิตรกรรมฝาผนังรูปเทวดาและพระสงฆ์น้อมโมทนาคุณของพระปัจเจกพุทธเจ้า วิหารพระอุปคุตกว้าง 4 เมตร ยาว 6 เมตร ลักษณะทรงล้านนา เป็นอาคารก่ออิฐถือปูนทั้งหลัง ภายในมีภาพจิตรกรรมฝาผนังจำลองสถานที่ใต้ท้องทะเล ซึ่งมีความเชื่อกันว่าสถานที่จำพรรษาของท่านนั้นอยู่ในปราสาทแก้ว กลางมหาสมุทร
เจดีย์พระธาตุโมลีศรีหริภุญชัยกว้างด้านละ 4 ศอก มีความสูง 12 เมตร ด้านบนเจดีย์ในส่วนของระฆังคว่ำบรรจุพระธาตุของพระพุทธเจ้า และพระอรหันต์สาวกเพิ่มจากเดิมเข้าไปด้วย วิหารพระพุทธไสยาสน์กว้าง 6 เมตร ยาว 12 เมตร ลักษณะทรงล้านนา เป็นอาคารก่ออิฐถือปูนทั้งหลัง
นักรบสายป่วน ออกปฏิบัติกวน!

นักรบสายป่วน ออกปฏิบัติกวน! (; โรมาจิ: "Sentōin, Hakenshimasu!") เป็นซีรีส์ไลต์โนเวลญี่ปุ่น เขียนเรื่องโดยนัตสึเมะ อากัตสึกิ และวาดภาพโดยคาเคา แลนทานัม สำนักพิมพ์คาโดกาวะโชเต็งตีพิมพ์เป็นหนังสือในเครือคาโดกาวะสนีกเกอร์บุงโกะ ตั้งแต่วันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560 ปัจจุบันจำหน่ายแล้ว 6 เล่ม ได้รับการดัดแปลงเป็นมังงะวาดโดยมาซาอากิ คิอาสะ ตีพิมพ์ในนิตยสาร"คอมิกอะไลฟ์รายเดือน" นิตยสารการ์ตูนแนว"เซเน็ง"ของสำนักพิมพ์เมเดียแฟกทอรี ตั้งแต่เดือนมีนาคม พ.ศ. 2561 ได้รับการรวบรวมเป็นหนังสือการ์ตูนรวมเล่ม ("ทังโคบง") แล้ว 5 เล่ม ได้รับการดัดแปลงเป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์โดยสตูดิโอ เจซีสตาฟ เริ่มออกอากาศตั้งแต่วันที่ 4 เมษายนถึง 20 มิถุนายน พ.ศ. 2564
ให้เสียงโดย: 
ให้เสียงโดย: 
ให้เสียงโดย: 
ให้เสียงโดย: 
ให้เสียงโดย: 
ให้เสียงโดย: 
ให้เสียงโดย: 
ให้เสียงโดย: 
รูปแบบต่าง ๆ.
ไลต์โนเวล.
ไลต์โนเวลเล่มแรกตีพิมพ์ตจำหน่ายในวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560 โดยสำนักพิมพ์คาโดกาวะ โชเต็งในเครือหนังสือคาโดกาวะ สนีกเกอร์ บุงโกะ ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2565 วางจำหน่ายถึงเล่มที่ 7 ไลต์โนเวลฉบับภาษาไทยตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์ฟีนิกซ์
ฮิโรยูกิ ซากาโมโตะ

ฮิโรยูกิ ซากาโมโตะ  นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น อดีตแชมป์ OPBF รุ่นไลท์เวท เป็นนักมวยที่มีโอกาสชิงแชมป์โลกรุ่นไลท์เวทถึง 4 ครั้ง แต่ไม่เคยประสบความสำเร็จแม้แต่ครั้งเดียว
วันนักบุญแพทริก

วันนักบุญแพทริก  เป็นการเฉลิมฉลองทางศาสนาที่จัดขึ้นในวันที่ 17 มีนาคม ซึ่งเป็นวันถึงแก่กรรมของนักบุญแพทริก (ป. 385 –  461) นักบุญองค์อุปถัมภ์ที่สำคัญที่สุดของไอร์แลนด์
วันนักบุญแพทริกถูกกำหนดให้เป็นวันเฉลิมฉลองของศาสนาคริสต์อย่างเป็นทางการในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 17 และมีการเฉลิมฉลองโดยโรมันคาทอลิก แองกลิคันคอมมิวเนียน (โดยเฉพาะเชิร์ชออฟไอร์แลนด์) อีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ และลูเทอแรน วันนี้เป็นการระลึกถึงนักบุญแพทริกและการเข้ามาของศาสนาคริสต์ในประเทศไอร์แลนด์ และเป็นเฉลิมฉลองทางมรดกและวัฒนธรรมของชาวไอริชกันโดยทั่วไป การฉลองจัดขึ้นในรูปแบบของขบวนแห่ งานเทศกาล การชุมนุมแบบ céilí และการสวมชุดสีเขียวหรือชุดที่ตกแต่งด้วยดอกแชมร็อก ชาวคริสต์บางส่วนก็จะเข้าโบสถ์ ข้อจำกัดสำหรับมหาพรตอย่างการอดอาหารและการบริโภคเครื่องดื่มแอลกอฮอลล์ถูกงดสำหรับวันนี้ ทำให้เกิดธรรมเนียมที่จะบริโภคแอลกอฮอลล์ในวันหยุด
วันนักบุญแพทริกเป็นวันหยุดนักขัตฤกษ์ในไอร์แลนด์ นอร์เทิร์นไอร์แลนด์ รัฐนิวฟันด์แลนด์และแลบราดอร์ของแคนาดา (สำหรับข้าราชการ) และดินแดนโพ้นทะเลของบริติชอย่างมอนต์เซอร์รัต วันนี้ยังมีการฉลองอย่างกว้างขวางในสหราชอาณาจักร แคนาดา สหรัฐ บราซิล อาร์เจนตินา ออสเตรเลีย และนิวซีแลนด์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในกลุ่มชาวไอริชพลัดถิ่น ซึ่งวันนักบุญแพทริกมีการเฉลิมฉลองในหลายประเทศมากกว่าวันชาติเสียอีก การเฉลิมฉลองแบบยุคใหม่ซึ่งได้รับอิทธิพลจากชาวไอริชพลัดถิ่นพัฒนาขึ้นในทวีปอเมริกาเหนือ อย่างไรก็ตาม การเฉลิมฉลองนักบุญแพทริกในปัจจุบันถูกวิพากษ์วิจารณ์ว่าเป็นเชิงพาณิชย์มากเกินไปและทำลายแบบแผนเดิมของชาวไอริช
สถานีรถไฟพระตะบอง

สถานีรถไฟพระตะบอง  เป็นสถานีรถไฟหลักของเมืองพระตะบอง จังหวัดพระตะบอง ประเทศกัมพูชา อยู่ในเส้นทางรถไฟสายตะวันตกของประเทศ เปิดให้บริการตั้งแต่ พ.ศ. 2496 ดำเนินกิจการโดยรถไฟหลวงกัมพูชา  ปัจจุบันดำเนินกิจการโดยรอยัลเรลเวย์  สถานีรถไฟนี้เป็นจุดเชื่อมระหว่างสถานีรถไฟพนมเปญกับสถานีรถไฟกรุงเทพของประเทศไทย
ประวัติ.
เส้นทางรถไฟของสถานีรถไฟพระตะบองสร้างโดยรัฐบาลไทยในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เป็นส่วนต่อขยายของทางรถไฟสายอรัญญประเทศ–มงคลบุรี ที่ขยายเข้าเมืองพระตะบอง รัฐบาลไทยได้ทำการเวนคืนที่ดินในจังหวัดปราจีนบุรี จังหวัดพิบูลสงคราม และจังหวัดพระตะบองเพื่อก่อสร้างเส้นทางใน พ.ศ. 2485–2487 โดยมีทหารญี่ปุ่นทำหน้าที่บุกเบิกเส้นทางให้ แต่ครั้นสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สองเมื่อ พ.ศ. 2489 รัฐบาลไทยต้องคืนดินแดนและเส้นทางที่เคยสร้างไว้คืนแก่ฝรั่งเศส ในช่วงสงครามกลางเมืองกัมพูชา ทางรถไฟเส้นนี้ได้รับความเสียหายหนักจากปืนใหญ่ และถูกทำลายอีกครั้งในยุคเขมรแดง
ช่วงคริสต์ทศวรรษ 1980 การเดินทางระหว่างพนมเปญ–พระตะบองมีระยะทางราว 300 กิโลเมตร ใช้เวลาเดินทาง 14 ชั่วโมง แต่การเดินทางโดยรถไฟนี้จะใช้เวลาเดินทาง 2-3 วัน และอันตรายมากกว่า การเดินรถหยุดลงใน พ.ศ. 2552 เพราะสภาพรางรถไฟทรุดโทรมเกินไป และเปิดให้บริการอีกครั้งในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2561 ปัจจุบันมีการเดินรถไปชายแดนไทยที่สถานีรถไฟปอยเปต และมีแผนที่จะเชื่อมโยงการเดินรถระหว่างกรุงเทพฯ–พนมเปญ
สิ่งก่อสร้าง.
ตัวอาคารสถานีได้รับการบูรณะและทาสีใหม่ ส่วนนาฬิกาเหนือประตูทางเข้าตายตั้งแต่เมื่อไรไม่ปรากฏ และเข็มนาฬิกาหยุดไว้ในเวลา 08.02 น. ส่วนรางรถไฟในเขตสถานีถูกซ่อมแซมใหม่เมื่อ พ.ศ. 2561 นอกจากนี้ยังมีซากโกดัง และกระท่อมสัญญาณรถไฟที่พังเสียหายตามกาลเวลา ซึ่งบางส่วนมีคนบุกรุกเข้าไปอาศัย เก็บของ หรือทำพาณิชยกรรมในนั้น
ประเทศโมนาโกในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020

ประเทศโมนาโก เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ที่โตเกียว ซึ่งเดิมกำหนดให้จัดขึ้นระหว่างวันที่ 24 กรกฎาคม ถึง 9 สิงหาคม 2020 แต่ได้เลื่อนการแข่งขันออกไปเป็นวันที่ 23 กรกฎาคม ถึง 8 สิงหาคม 2021 เนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19 นับตั้งแต่มีการเปิดตัวอย่างเป็นทางการของประเทศในปี 1920 นักกีฬาโมนาโกได้เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้งตลอดยุคปัจจุบัน ยกเว้นสามครั้ง โมนาโกไม่ได้เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนปี 1932 ที่ลอสแอนเจลิสในช่วงภาวะเศรษฐกิจตกต่ำครั้งใหญ่ทั่วโลก ไม่ได้ลงทะเบียนนักกีฬาคนใดเลยในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1956 ที่เมลเบิร์น และยังเข้าร่วมการคว่ำบาตรที่นำโดยสหรัฐอเมริกาเมื่อกรุงมอสโกเป็นเจ้าภาพการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1980
จำนวนนักกีฬา.
จำนวนนักกีฬาในแต่ละชนิดกีฬามีดังต่อไปนี้
กรีฑา.
โมนาโกได้รับสิทธิ์สากลจากสหพันธ์กรีฑาโลก เพื่อส่งนักกรีฑาหญิงไปแข่งขันโอลิมปิก
ตัวย่อ:
ยูโด.
โมนาโกส่งนักยูโดชายหนึ่งคนเข้าสู่การแข่งขันโอลิมปิก หลังจากที่สหพันธ์ยูโดนานาชาติ ได้มอบโควตาคำเชิญสามฝ่ายให้แก่พวกเขา
เรือพาย.
โมนาโกได้รับคำเชิญจากคณะกรรมาธิการไตรภาคีให้ส่งนักพายเรือในประเภทเรือกรรเชียงเดี่ยวชายไปแข่งขันที่โตเกียว ซึ่งถือเป็นการกลับมาสู่กีฬาชนิดนี้ของชาติเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่ลอนดอน 2012
ว่ายน้ำ.
โมนาโกได้รับคำเชิญจาก FINA ให้ส่งนักว่ายน้ำอันดับต้นๆ สองคน (เพศละคน) ในรายการประเภทบุคคลของตนไปแข่งขันโอลิมปิก โดยยึดตามระบบคะแนนของ FINA เมื่อวันที่ 28 มิถุนายน 2021
เทเบิลเทนนิส.
โมนาโกส่งนักกีฬาหนึ่งคนลงแข่งขันปิงปองเป็นครั้งแรกในโอลิมปิก เชียวซิน หยาง นักกีฬาที่เกิดในจีนคว้าชัยชนะในแมตช์ที่สี่ในรอบชิงชนะเลิศ และคว้าหนึ่งในห้าตำแหน่งที่ว่างในการแข่งขันเทเบิลเทนนิสหญิงเดี่ยวของการแข่งขันรอบคัดเลือกชิงแชมป์โลก 2021 ที่โดฮา ประเทศกาตาร์
เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก 2021 รอบแบ่งกลุ่ม

รอบแบ่งกลุ่ม ของการแข่งขันเอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก 2021 จะลงเล่นตั้งแต่วันที่ 14 เมษายน ถึง 7 พฤษภาคม 2564. มีทีมที่เข้าร่วมการแข่งขันทั้งสิ้น 32 ทีมในรอบแบ่งกลุ่มเพื่อที่จะค้นหา 16 ทีมในการแข่งขัน รอบแพ้คัดออก ของ เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก 2021.
การจับสลาก.
<section begin=Draw />
การจับสลากสำหรับรอบแบ่งกลุ่มจะจัดขึ้นในวันที่ 27 มกราคม พ.ศ. 2564, 16:30 MYT ,ที่ เอเอฟซี เฮาส์ ใน กัวลาลัมเปอร์, ประเทศมาเลเซีย. 40 ทีมได้ถูกจับสลากอยู่ในสิบกลุ่มจากสี่ทีม: แต่ละห้ากลุ่มในโซนตะวันตก (กลุ่ม เอ–อี) และโซนตะวันออก (กลุ่ม เอฟ–เจ). สำหรับแต่ละโซน, ทีมที่เป็นทีมวางที่อยู่ในสี่โถและถูกจับสลากอยู่ในตำแหน่งที่สัมพันธ์กันภายในแต่ละกลุ่ม, ขึ้นอยู่กับพวกเขา การจัดอันดับสมาคม และทีมวางของพวกเขานอกเหนือจากสมาคมของพวกเขา, โดยคำนึงถึงความสมดุลทางเทคนิคระหว่างกลุ่มต่างๆ. ทีมที่มาจากสมาคมเดียวกันจะไม่สามารถจับสลากอยู่ในกลุ่มเดียวกันได้.<section end=Draw />
ตารางการแข่งขัน.
ตารางการแข่งขันของแต่ละแมตช์เดย์ .
สถานที่จัดแข่งขันสนามกลาง.
เมื่อวันที่ 11 มีนาคม 2564, เอเอฟซี ยืนยันเจ้าภาพสำหรับรอบแบ่งกลุ่ม, ยกเว้นสำหรับกลุ่ม เอช และ ไอ ซึ่งเจ้าภาพจะถูกตัดสินในภายหลัง.
หมายเหตุ.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
อัสตีเย นีกอลา

อัสตีเย นีกอลา (19 มกราคม ค.ศ. 1989 –) เป็นนักกีฬาขี่ม้าชาวฝรั่งเศส เขาเป็นตัวแทนประเทศของเขาในการแข่งโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 ซึ่งเขาได้รับรางวัลเหรียญทองในการแข่งอีเวนติงประเภททีม และเหรียญเงินในการแข่งประเภทบุคคล
ประวัติ.
อัสตีเย นีกอลา ฝึกขี่ม้าตั้งแต่อายุ 7 ขวบภายใต้การแนะนำของแม่ สามปีต่อมา เขาเริ่มการแข่งโพนี และเข้าร่วมการแข่งโพนีของทีมฝรั่งเศสเมื่ออายุ 15 ปี ซึ่งเขาได้รับรางวัลจำนวนมากด้วยม้าที่ชื่อฌาวาเบลอลาเบร โดยได้รับรางวัลต่อไปในรุ่นเยาวชน และหลังจากนั้นก็เป็นยังไรเดอร์ ในปี ค.ศ. 2009 เขาได้เป็นรองแชมป์ในการแข่งอีเวนติงยังไรเดอร์ของยุโรป
การแข่งขันชิงแชมป์อาวุโสครั้งแรกของอัสตีเยคืออีเวนติงชิงแชมป์ยุโรป 2013 ในการแข่งขันที่จัดขึ้น ณ มัลเมอ ประเทศสวีเดน อัสตีเยได้รับรางวัลเหรียญทองแดงในประเภททีม และได้อันดับที่ 24 ในประเภทบุคคล ส่วนในปี ค.ศ. 2015 อัสตีเยได้รับชัยชนะในการแข่งเลเซตวลเดอโป 4* อันทรงเกียรติ
เมจีดีแยมาร์ชือ

เมจีดีแยมาร์ชือ  เป็นเพลงชาติของจักรวรรดิออตโตมันในรัชสมัยสุลต่านอับดุล เมจิดที่ 1 (ค.ศ. 1839–1861) จักรวรรดิออตโตมันมีเพลงชาติแตกต่างกันไปตามแต่ละสมัยของสุลต่าน
เหตุกราดยิงสปาในแอตแลนตา พ.ศ. 2564

เมื่อวันที่ 16 มีนาคม 2021 ได้เกิดชุดการกราดยิงหมู่ขึ้นที่ร้านนวดรวมสามแห่งในพื้นที่เขตมหานครแอตแลนตา รัฐจอร์เจีย สหรัฐอเมริกา ส่งผลให้มีผู้เสียชีวิตแปดราย ในจำนวนนี้ หกรายเป็นสตรีชาวอเมริกันเชื้อสายเอเชีย และมีหนึ่งรายได้รับบาดเจ็บ ผู้ต้องสงสัยคือชายวัย 21 ปี ชื่อ รอเบิร์ท แอรอน ลอง (Robert Aaron Long) ถูกจับกุมและดำเนินคดีในวันเดียวกัน
มหิดล จันทรางกูร

มหิดล จันทรางกูร (เกิด 21 เมษายน พ.ศ. 2483) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ อดีตสมาชิกวุฒิสภา อดีตปลัดกระทรวงคมนาคม อดีตประธานกรรมการบริษัทการบินไทย จำกัด (มหาชน) อดีตอธิบดีกรมไปรษณีย์โทรเลข และอดีตกรรมการผู้ช่วยรัฐมนตรีประจำกระทรวงคมนาคมและกระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร (ปัจจุบันคือ กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม)
ประวัติ.
มหิดล จันทรางกูร เกิดวันที่ 21 เมษายน พ.ศ. 2483 จบการศึกษาจากโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา รุ่น 18 ต่อมาได้เข้าศึกษาจนจบปริญญาตรีรัฐศาสตร์ จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จากนั้นได้รับทุนการศึกษาจากรัฐบาลในสังกัด กรมไปรษณีย์โทรเลข เพื่อเข้าศึกษาจนจบปริญญาโท จาก สถาบัน École nationale supérieure des télécommunications (ENST ในปัจจุบัน) รวมทั้งจบการศึกษาจากวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร (รุ่นที่ 28) มหิดล สมรสกับ นางราศรี จันทรางกูร (ถึงแก่กรรม) มีบุตร 4 คน คือ นางธันยพร โชติชนาภิบาล นางจันทรจรัส บุญคุณ นายภูเดศ จันทรางกูร (ถึงแก่กรรม) และ นายธราดล จันทรางกูร
การทำงาน.
มหิดล จันทรางกูร รับราชการในสังกัดกระทรวงคมนาคม มีความรู้และประสบการณ์ในการทำงานและบริหารด้านการสื่อสารโทรคมนาคมและด้านกิจการคมนาคมขนส่งโดยเฉพาะอุตสาหกรรมการบินเป็นอย่างดี ด้วยเป็นหนึ่งในกลุ่มข้าราชการทุนรัฐบาล ผู้บุกเบิกวงการโทรคมนาคมไทยในยุคแรกๆ ของการเริ่มเปิดเสรีของโลก (Global Liberalization) และภายหลังเป็นตัวแทนรัฐบาลไทยในฐานะหัวหน้าคณะเจรจาด้านสิทธิการบินของประเทศไทยมาโดยตลอดระยะเวลาที่ดำรงตำแหน่งปลัดกระทรวงคมนาคม 
มหิดลเคยดำรงตำแหน่งอธิบดีกรมไปรษณีย์โทรเลข กระทรวงคมนาคม เป็นรองประธานกรรมการการสื่อสารแห่งประเทศไทย (กสท.) กรรมการองค์กรโทรศัพท์แห่งประเทศไทย (ทศท.) และได้รับแต่งตั้งเป็นปลัดกระทรวงคมนาคม ในปี 2534 ถึงปี 2543 ได้รับการแต่งตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภาแบบแต่งตั้ง ในปี 2535 และในปี 2539 รวม 2 สมัย
มหิดล ได้รับแต่งตั้งเป็นประธานกรรมการบริษัท การบินไทย จำกัด ในปี 2539 ถึงปี 2543 และเคยเป็นกรรมการธนาคารเอเชีย
มหิดล ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 ในสังกัดพรรคประชาธิปัตย์ แบบบัญชีรายชื่อ ลำดับที่ 14 และได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส.สมัยแรก ต่อมาได้ลาออกจากสมาชิกสภาพ ส.ส. ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2547 และต่อมา ได้รับแต่งตั้งเป็นกรรมการผู้ช่วยรัฐมนตรีประจำกระทรวงคมนาคม และกระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร ควบ 2 กระทรวง ในปี 2548 ในสมัยพรรคไทยรักไทยเป็นรัฐบาล
ปี 2555 เขาได้รับแต่งตั้งเป็นผู้ทรงคุณวุฒิด้านเทคโนโลยีสารสนเทศ ในคณะกรรมการคดีพิเศษ (กคพ.)
วัดเกตุมดีศรีวราราม

วัดเกตุมดีศรีวราราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางโทรัด อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร
ประวัติ.
วัดเกตุมดีศรีวรารามตั้งเมื่อวันที่ 28 สิงหาคม พ.ศ. 2506 โดยท่านพ่อบัณฑูรสิงห์ (เจิม คุณาบุตร) มาพบสถานที่นี้ซึ่งมีเจดีย์เล็ก ๆ ปรักหักพังอยู่ ท่านก่อเจดีย์สวมทับองค์เก่ากำหนดเป็นศูนย์กลางของวัดและขอที่ดินญาติโยมเป็นผืนสี่เหลี่ยมด้านละ 4 เส้น สมัยนั้นเรียกว่า "พุทธเจดีย์กลางทุ่ง" เพราะรายรอบวัดมีสภาพเป็นป่าเป็นทุ่ง ปัจจุบันเจดีย์นี้มีขนาดใหญ่สูง 80 เมตร วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2543 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร ชื่อของวัดนั้นมีความหมายว่า "เป็นที่อยู่ของผู้มีความปรารถนาอันสูงสุด" ด้านการศึกษา มีโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรมเปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2507
อาคารเสนาสนะ.
อุโบสถกว้าง 7 เมตร ยาว 15 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2511 เป็นอาคารไม้ทรงไทย ศาลาการเปรียญกว้าง 52 เมตร ยาว 53 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2520 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก หอสวดมนต์กว้าง 24 เมตร ยาว 41.40 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2514 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก กุฏิสงฆ์จำนวน 15 หลัง เป็นอาคารไม้ วิหารกว้าง 3.70 เมตร ยาว 4 เมตร เป็นอาคารไม้ทรงไทย สร้างเมื่อ พ.ศ. 2512 ศาลาอเนกประสงค์กว้าง 20 เมตร ยาว 45 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2530 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาบำเพ็ญกุศลจำนวน 1 หลัง เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ปูชนียวัตถุมี พระประธานประจำอุโบสถ แบบพระพุทธชินราช (จำลอง) ซึ่งได้รับพระราชทานจากพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว พระพุทธสิหิงค์สัมฤทธิ์ พระพุทธสิหิงค์หยก พระสีวลี พระพุทธรูปสมัยอู่ทอง พระพุทธรูปมหาแสน และพระพุทธรูปทองคำ 
จุดเด่นของวัด คือ องค์พระบรมธาตุเกตุมวดีย์แก้วมรกต ยอดองค์ประดิษฐานมหาสุวรรณฉัตร 9 ชั้น ที่มีความสูงประมาณ 9 เมตร เป็นเนื้อโลหะทำมาจากไททาเนียม ลงสีน้ำทองเหลืองอร่าม มีการแกะสลักลวดลายเป็นองค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้าและลายไทย ขณะที่ความสูงตลอดช่วงตั้งแต่ฐานองค์พระบรมธาตุเกตุมวดีย์แก้วมรกตที่มีเส้นผ่าศูนย์กลาง 52 เมตรครึ่ง จนถึงปลายยอดมหาสุวรรณฉัตรนั้น มีความสูงโดยรวมประมาณ 109.09 เมตร ใช้งบประมาณในการจัดสร้างทั้งสิ้น 589 ล้านบาท
วัดอู่ข้าว

วัดอู่ข้าว เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 8 ตำบลคลองเจ็ด อำเภอคลองหลวง จังหวัดปทุมธานี
วัดอู่ข้าวสร้างเมื่อ พ.ศ. 2453 โดยนายจั่นและนางอิ่มเป็นผู้ถวายที่ดินและดำเนินการสร้าง เรียกกันว่า วัดอู่เข้า ต่อมาได้เรียกเพี้ยนมาเป็น "วัดอู่ข้าว" และใช้มาจนถึงปัจจุบัน วัดอู่ข้าวได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 4 สิงหาคม พ.ศ. 2465 กว้าง 80 เมตร ยาว 120 เมตร ได้ผูกพัทธสีมาเมื่อ พ.ศ. 2470 ภายหลังได้สร้างอุโบสถและขอวิสุงคามสีมาใหม่เมื่อวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2551 กว้าง 22 เมตร ยาว 40 เมตร และได้ดำเนินการผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2546 และได้ใช้มาจนถึงปัจจุบัน ทางวัดแบ่งที่ดินเนื้อที่ 5 ไร่ ให้ทางราชการสร้างโรงเรียนระดับประถมศึกษาพร้อมด้วยบ้านพักครู โรงอาหาร และสนามกีฬา คือโรงเรียนวัดอู่ข้าว
อาคารเสนาสนะสำคัญได้แก่ อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2497 มีพระประธานหน้าตักกว้าง 49 นิ้ว และหลวงพ่อโต๊ะ หน้าตักกว้าง 26 นิ้ว ซึ่งร้อยตรี โต๊ะ รัตนเดชา ได้สร้างเมื่อ พ.ศ. 2473 และมอบให้แก่วัด กุฏิสงฆ์ จำนวน 9 หลัง ส่วนมากเป็นอาคารไม้ หอสวดมนต์ และฌาปนสถาน
วัดโคกเขมา

วัดโคกเขมา [โคก-ขะ-เหฺมา] เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 5 บ้านโคกเขมา ตำบลแหลมบัว อำเภอนครชัยศรี จังหวัดนครปฐม
วัดโคกเขมาเดิมมีชื่อว่า วัดสร้อยนกเขา กรมการศาสนาระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2439 เดิมเป็นที่รกร้างว่างเปล่า จนกระทั่งมีพระภิกษุชื่อพระพัดเข้ามาบุกเบิกโดยได้รับมอบที่ดินจำนวน 15 ไร่ 1 งาน 86 ตารางวา จากปู่นุ้ยและย่าเชื่อม สนสาขา ตลอดจนชาวบ้านได้ร่วมกันบริจาคทรัพย์ จึงได้สร้างโบสถ์ด้วยจากขึ้นมาเป็นหลังแรก แต่ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2493 และยังได้สร้างกุฏิสงฆ์จำนวนหนึ่ง ต่อมาพระพัดได้ย้ายไปอยู่ที่วัดท้องไทร ทางวัดได้ให้พระเปลื้องรักษาการอยู่พักหนึ่งจึงได้แต่งตั้งให้หลวงพ่อเผือกมาดำรงตำแหน่งเป็นเจ้าอาวาสเรื่อยมาจนถึงพระอธิการสุนทร (ฮะ) สุนฺทโร เป็นเจ้าอาวาสเมื่อประมาณ พ.ศ. 2476 ท่านเห็นว่าโบสถ์หลังเก่าทรุดโทรมจึงได้สร้างโบสถ์หลังใหม่เมื่อ พ.ศ. 2486 แล้วเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2493
หอสวดมนต์ที่จัดว่าอยู่คู่กับวัดมาแต่โบราณสร้างขึ้นเมื่อราว พ.ศ. 2476 ในปัจจุบันหากหอสวดมนต์แห่งนี้ไม่ได้รับการบูรณะก็คงชำรุด วัดมีพระสังกระจายสร้างเมื่อ พ.ศ. 2516 ในสมัยพระอุดมประชานาถ (เปิ่น ฐิตคุโณ) เป็นเจ้าอาวาส เป็นรูปปั้นปูนและหินทรายหล่อรวมกัน
วัดคลองขุดเล็ก

วัดคลองขุดเล็ก เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลแพรกหนามแดง อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม พื้นที่หลังวัดติดคลองขุดซึ่งมีตำนานเรื่องพญานาค ปัจจุบันมีพระครูปลัดมงคลวรวัฒน์ ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส
วัดคลองขุดเล็ก แต่เดิมตั้งเป็น สำนักสงฆ์ชื่อว่า สำนักสงฆ์ศรีทองใบ ตั้งเมื่อ พ.ศ. 2526 ผู้ริเริ่มก่อตั้งวัด คือ พระปลัด บุญเลิศ จนฺทโสภโณ และนายช้วน ขุนนุช โดยมีประชาชนบริจาคที่ดินให้ จำนวน 10 ไร่ 16 ตารางวา และได้รับอนุญาตให้ตั้งเป็นวัดเมื่อวันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2537 กรรมการมหาเถรสมาคมพิจารณาให้ชื่อวัดว่า "วัดคลองขุดเล็ก" ตามชื่อของหมู่บ้าน และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2542
สภาพเดิมของวัดคลองขุดเล็ก เป็นสวนมะพร้าว หน้าวัด คือ คลองขุดสมบูรณ์ ติดต่อกับคลองแขก สถานที่ตั้งวัดค่อนข้างกันดาร หมู่บ้านน้อย และอยู่ใกล้กับสุเหร่าของศาสนาอิสลาม ประชาชนนับถือพุทธมีจำนวนน้อย ต้องอาศัยพุทธศาสนิกชนต่างถิ่นมาช่วยเหลือบูรณปฏิสังขรณ์ วัดมีเจ้าอาวาสรูปแรก คือ พระปลัดบุญเลิศ จนฺทโสภโณ ท่านเป็นเจ้าของน้ำมันนวดสมุนไพร "น้ำมันทิพย์มนต์" แก้ปวด แก้เมื่อย
วัดสิงห์ทอง (จังหวัดนนทบุรี)

วัดสิงห์ทอง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 2 บ้านวัดสิงห์ทอง ตำบลอ้อมเกร็ด อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 8 ไร่ 2 งาน และมีที่ธรณีสงฆ์จำนวน 2 แปลง เนื้อที่ 3 ไร่ 3 งาน 86 ตารางวา
วัดสิงห์ทองสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2400 ชาวบ้านเรียกว่า วัดมอญ ไม่ทราบนามผู้สร้าง สันนิษฐานว่าชาวมอญเป็นผู้สร้างขึ้นจึงได้ชื่อเช่นนั้น การบูรณะพัฒนาวัดได้เริ่มตั้งแต่ พ.ศ. 2463 เป็นต้นมา และทำให้วัดเจริญขึ้นมากในระยะหลัง วัดนี้ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2504 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 51 เมตร ยาว 54 เมตร ทางวัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมมาตั้งแต่ พ.ศ. 2522
อาคารเสนาสนะสำคัญได้แก่ อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2500 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2530 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก 2 ชั้น หอสวดมนต์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2544 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กทรงไทย 2 ชั้น และกุฏิสงฆ์ เป็นอาคารไม้และอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ ส่วนปูชนียวัตถุสำคัญได้แก่ พระประธานประจำอุโบสถปางมารวิชัย สร้างเมื่อ พ.ศ. 2500 และพระประธานประจำศาลาการเปรียญปางมารวิชัย สร้างเมื่อ พ.ศ. 2529
วัดสำโรง (จังหวัดนนทบุรี)

วัดสำโรง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 8 บ้านบางกรวย ตำบลบางกรวย อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 6 ไร่ 1 งาน และมีที่ธรณีสงฆ์จำนวน 1 แปลง เนื้อที่ 8 ไร่ 2 งาน 96 ตารางวา
วัดสำโรงสร้างขึ้นเมื่อวันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2395 ไม่ทราบนามและประวัติผู้สร้างวัด วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 20 เมษายน พ.ศ. 2501 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 15 เมตร ยาว 30 เมตร และประกอบพิธีผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2503 ด้านการศึกษา วัดได้แบ่งที่ดินเนื้อที่ 1 ไร่ 2 งาน 60 วา ให้ทางราชการสร้างโรงเรียนประชาบาล ปัจจุบันคือโรงเรียนวัดสำโรง (หิรัญราษฎร์ภักดีวิทยา)
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2520 ลักษณะทรงไทย มีช่อฟ้าใบระกา หางหงส์ หลังคาลดหลั่น 3 ชั้น เป็นอุโบสถหลังใหม่ที่สร้างแทนหลังเก่า กุฏิสงฆ์ เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ 2 ชั้น ศาลาการเปรียญ และวิหาร ส่วนปูชนียวัตถุสำคัญมีพระประธานประจำอุโบสถปางสมาธิ สมัยสุโขทัย หน้าตักกว้าง 3 ศอก 1 คืบ นอกจากนี้ในวิหารยังมีพระพุทธรูปปางมารวิชัย สมัยสุโขทัย หน้าตักกว้าง 2 ศอก 1 คืบ
แย้สงขลา

แย้สงขลา (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Leiolepis boehmei") เป็นสัตว์เลี้อยคลานเฉพาะถิ่นของประเทศไทย จัดอยู่ในวงศ์กิ้งก่า มีถิ่นอาศัยอยู่ตามชายฝั่งทะเลของจังหวัดนครศรีธรรมราช สงขลา และไปทางใต้สุดถึงจังหวัดปัตตานี มีลักษณะเฉพาะคือ มีเพียงเพศเมียล้วน ซึ่งสันนิษฐานว่าเกิดจากการผสมข้ามสายพันธุ์ของแย้สองชนิด และแย้สงขลาเป็นแย้ชนิดเดียวในประเทศไทยที่สืบพันธุ์โดยไม่ผสมพันธุ์ ลักษณะโดยทั่วไปของแย้สงขลาคือ ผิวสีน้ำตาลอ่อน ลายจุด กลางหลังมีแถบสีเหลืองอ่อน 2 แถบ และที่สีข้างอีกข้างละ 1-2 แถบ สีข้างที่แบนออกและมีสีิค่อนข้างสด 
อนุกรมวิธาน.
แย้สงขลา ("Leiolepis" "boehmei") ได้รับการขึ้นทะเบียนในปี พ.ศ. 2536 โดยนักสัตววิทยาชาวรัสเซียอิลยา เซอกีวิช ดาเรฟสกี (Ilya Sergeevich Darevsky) และละริสา อันดรีฟนา คูปริยาโนวา (Larisa Andreevna Kupriyanova) จากมหาวิทยาลัยเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก เพื่อเป็นเกียรติแก่ Wolfgang Böhme นักสัตววิทยาชาวเยอรมัน สกุลแย้ ("Leiolepis") 4 ชนิดที่พบในประเทศไทย คือ แย้ใต้ ("L. belliana"), แย้มลายู ("L. triploida"), แย้อีสาน ("L. rubritaeniata") และ "แย้สงขลา" ("L." "boehmei") จากทั้งหมดอย่างน้อย 9 ชนิดทั่วโลก จากข้อมูลในปัจจุบันแย้สงขลาเป็นแย้ชนิดเดียวในประเทศไทยที่เป็นสัตว์เฉพาะถิ่นและมีการสืบพันธุ์โดยไม่ผสมพันธุ์ (asexual spicies - การสืบพันธุ์ภายในตัวเอง) 
จากการวิเคราะห์ mtDNA พบว่าแย้สงขลา น่าจะเป็นแย้ที่เกิดจากการผสมข้ามสายพันธุ์ (Hybridization) ของ 2 สายพันธุ์ที่เป็นญาติใกล้ชิดกัน คือ "Leiolepis" "guttata" (ต้วเมีย) กับ "Leiolepis" "reevesii" (ต้วผู้) และมีไมโครโครโมโซมเพียง 11 คู่ (แย้ทั่วไปมี 12 คู่) แย้สงขลาอาจสนับสนุนสมมติฐานของการเปลี่ยนแปลงลักษณะทางภูมิศาสตร์ของภูมิภาคลุ่มแม่น้ำโขง เมื่อ 10,500 ปีก่อน ที่สันนิษฐานว่าอ่าวไทยเคยมีขนาดแคบกว่าในปัจจุบัน และสันนิษฐานว่าเกาะไหหลำมีแผ่นดินเชื่อมต่อกับตอนกลางของเวียดนามเมื่อ 18,000 ปีก่อน การเชื่อมต่อของแผ่นดินเหล่านี้อาจทำให้เกิดการเคลื่อนย้ายถิ่นที่อยู่ของแย้ 2 สายพันธุ์ข้างต้นและเกิดการผสมข้ามสายพันธุ์เป็น "Leiolepis" "boehmei" ซึ่งอพยพข้ามฝั่งอ่าวไทยไปถึงบริเวณที่เป็นสงขลาในปัจจุบัน และเป็น "Leiolepis guentherpetersi" ที่พบในชายฝั่งทะเลของเวียดนามตอนกลาง ผลของการผสมข้ามสายพันธุ์เกิดเป็น 2 สายพันธุ์หลังซึ่งมีลักษณะใกล้เคียงกับโดยเฉพาะการเป็นสัตว์ที่สืบพันธุ์โดยไม่ผสมพันธุ์
การแพร่กระจายพันธุ์และถิ่นที่อยู่.
พบได้ในประเทศไทยเท่านั้น แพร่กระจายพันธุ์ในช่วงบริเวณภาคใต้ตั้งแต่ นครศรีธรรมราช สงขลา และเขตรอยต่อกับปัตตานี อาศัยตามพื้นที่ชายฝั่งทะเล หรือพื้นที่ราบที่มีดินปนทราย โดยเฉพาะตามพื้นทรายที่ดอนในป่าเสม็ดใกล้ทะเล
ลักษณะทางชีววิทยาและพฤติกรรม.
แย้สงขลา มีลำตัวแบน หางราบ สีข้างที่แบนออกและมีสีิค่อนข้างสด แต่เนื่องจากเป็นเพศเมียล้วน ทำให้ดูทึม ๆ เมื่อเทียบกับแย้ชนิดอื่น ผิวสีน้ำตาลอ่อน ลายจุดสีเหลืองขอบดำ กลางหลังมีแถบสีเหลืองอ่อน 2 แถบ และที่สีข้างอีกข้างละ 1-2 แถบ ความยาวลำตัวประมาณ หางยาวกว่าลำตัวเกินกว่า 2 เท่า โคนหางแบนและแผ่บานออก สีข้างแผ่ขยาย ไม่มีแผงหนามที่สันหลัง
แย้สงขลา เป็นแย้ที่มีเพศเดียว คือ ตัวเมีย เท่านั้น (unisexual) ทำให้ไม่มีพังผืดด้านข้างที่กางออกได้ แบบในแย้ตัวผู้ชนิดอื่น
นิเวศวิทยาและการอนุรักษ์.
มีช่วงการแพร่กระจายพันธุ์ที่แคบ (ประมาณ 17447 ตร.กม.) และเฉพาะถิ่น อีกทั้งจำนวนที่ลดลงจากการสูญเสียถิ่นอาศัยโดยการพัฒนาอุตสาหกรรมการท่องเที่ยว และการถูกนำไปบริโภคในท้องถิ่น ทำให้ถูกจัดสถานะสิ่งมีชีวิตที่เกือบอยู่ในข่ายใกล้การสูญพันธุ์ (VU)
ศูนย์กีฬาในร่มอเนกประสงค์เขตโอตะ

ศูนย์กีฬาในร่มอเนกประสงค์เขตโอตะ (#เปลี่ยนทาง ,) เป็นสนามกีฬาในร่ม ตั้งอยู่ที่เขตโอตะ มหานครโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ใช้เป็นที่จัดการแข่งขันนัดเหย้า ของทีมบาสเกตบอลของสโมสร เอิร์ธ เฟรนด์ โตเกียว ซี (Earth Friends Tokyo Z) ของการแข่งขันบาสเกตบอลบีลีก (B. League)
วัดป่าขาม (จังหวัดแม่ฮ่องสอน)

วัดป่าขาม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเวียงใต้ อำเภอปาย จังหวัดแม่ฮ่องสอน ที่ดินที่ตั้งวัดมีเนื้อที่ 3 ไร่ 1 งาน
วัดป่าขามเริ่มสร้างราว พ.ศ. 2412 มีพระแคะ ไม่ทราบฉายา นำคณะศรัทธาสร้างขึ้น โดยมีพ่อเฒ่าบุก อุดทาเรือน พ่อเฒ่าติ๊บ มาตา พ่อเฒ่าจองแสน ศรีปาวิน พ่อเฒ่าจองซอย พ่อลุงสิงห์แก้ว พ่อเฒ่าน้อยทุน อุดทาเรือน พ่อเฒ่าดวงแก้ว มานันตา พ่อเฒ่าแสน มะริด มีนายเรือง อุดทาเรือน ร่วมกับชาวบ้านร่วมกันปลูกสร้างวัด เมื่อพระแคะมรณะภาพไป พระปัญญา ไม่ทราบฉายา เป็นเจ้าอาวาสสืบต่อมา พระปัญญามรณะภาพไป พระพรหม พรหมสาร เป็นเจ้าอาวาสแทนสืบต่อมา อยู่ได้ 3 พรรษาสมัยนั้น พระพรหม พรหมสาร ได้ชักชวนคณะศรัทธาสร้างกุฏิถาวรขึ้น เมื่อ พ.ศ. 2462 สร้างแบบทรงไทใหญ่ รวมกุฏิที่สร้างใหม่นี้ จำนวน 6 หลัง วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2480
อาคารเสนาสนะ ประกอบด้วย อุโบสถ ศาลาการเปรียญ ศาลาบำเพ็ญกุศล และโรงครัว มีปูชนียวัตถุ ได้แก่ พระพุทธรูปต่าง ๆ ระฆังและกลอง 1 ชุด
วัดพุทธาธิวาส

วัดพุทธาธิวาส เป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดสามัญ คณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเบตง อำเภอเบตง จังหวัดยะลา
วัดพุทธาธิวาสได้รับอนุญาตให้ตั้งเป็นวัดเมื่อวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2460 โดยมีคณะผู้เริ่มดำเนินการ คือ พระพิทักษ์ธานี (เล็ก) นายอำเภอเบตงในสมัยนั้น นายพุ่ม คชฤทธิ์ นายกิมซุ้ย ฟุ้งเสถียรและนายผล สุภาพ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2496 ได้ผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2510 วัดพุทธาธิวาสเป็นอารามหลวงชั้นตรีชนิดสามัญตั้งแต่วันที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2546
พื้นที่ตั้งวัดเป็นเนินเขาสูงเอียงลาดลงไปทางทิศเหนือ จัดแบ่งพื้นที่วัดออกเป็นชั้นรวม 5 ชั้น มีพระธาตุเจดีย์พระพุทธธรรมประกาศตั้งเด่นอยู่บนเนินเขา ศิลปกรรมแบบศรีวิชัยประยุกต์ โดยในองค์มหาธาตุเจดีย์บรรจุพระบรมสารีริกธาตุ สร้างขึ้นจากความคิดและการดำเนินการของอดีตประธานศาลฎีกา นายสวัสดิ์ โชติพานิช เพื่อเป็นการเฉลิมฉลองถวายแด่สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง ในวโรกาสพระชนมายุครบ 60 พรรษา ออกแบบโดยหม่อมราชวงศ์มิตรารุณ เกษมศรี เจดีย์มีสีทองอร่าม สูง 39.9 เมตร มีเจดีย์องค์ประธาน 4 องค์อยู่ตรงกลางรายรอบด้วยเจดีย์บริวาร และมีเจดีย์องค์เล็กขนาดเท่ากับเจดีย์องค์บริวาร ซึ่งเป็นเรือนธาตุซ้อนกันอยู่ภายในเจดีย์องค์ประธาน วัดยังมีพระพุทธธรรมกายมงคลประยุรเกศานนท์สุพพิธาน พระพุทธรูปทองสัมฤทธิ์องค์ใหญ่ที่สุดในประเทศไทย วิหารหลวงปู่ทวดเหยียบน้ำทะเลจืด และวิหารพระครูพิศิษฐ์อรรถการ
ไข้ลาสซา

ไข้ลาสซา  หรือ ไข้เลือดออกลาสซา (Lassa hemorrhagic fever, LHF) เป็นชนิดของไข้เลือดออกจากไวรัสที่เกิดจากไวรัสลาสซา ไวรัสในวงศ์ Arenaviridae ผู้ติดเชื้อไวรัสจำนวนมากไม่แสดงอาการ เมื่อแสดงอาการ ผู้ป่วยมักมีไข้ อ่อนเพลีย ปวดศีรษะ อาเจียน และปวดกล้ามเนื้อ อาการที่พบได้น้อยกว่าปกติรวมถึงมีเลือดออกในปากและทางเดินอาหาร ความเสี่ยงในการเสียชีวิตหลังติดเชื้ออยู่ที่ประมาณ 1 เปอร์เซ็นต์ และมักเกิดขึ้นภายในสองสัปดาห์เมื่อเริ่มมีอาการ ผู้ป่วยที่หายดีประมาณ 1 ใน 4 มีภาวะสูญเสียการได้ยิน ซึ่งประมาณครึ่งหนึ่งของผู้ป่วยกลุ่มนี้มีอาการดีขึ้นภายในสามเดือน
ผู้ป่วยไข้ลาสซาจะแสดงอาการในช่วง 7 ถึง 21 วันหลังติดเชื้อ โดยร้อยละ 80 ของผู้ติดเชื้อจะไม่แสดงอาการหรือแสดงอาการน้อย อาการที่ไม่รุนแรงประกอบด้วยไข้, เหนื่อยหอบ, อ่อนแรง และปวดศีรษะ
โดยปกติไข้ลาสซาเริ่มติดต่อสู่คนผ่านทางการสัมผัสปัสสาวะหรืออุจจาระของ Natal multimammate mouse ("Mastomys natalensis") สัตว์ฟันแทะจำพวกหนูที่ติดเชื้อ หลังจากนั้นเชื้อสามารถติดต่อจากคนสู่คนได้โดยตรง การวินิจฉัยจากการสอบถามอาการทำได้ยาก การยืนยันโรคใช้วิธีตรวจทางห้องปฏิบัติการเพื่อหาอาร์เอ็นเอของไวรัส แอนติบอดีสำหรับไวรัส หรือตัวไวรัสเองในการเพาะเลี้ยงเซลล์ สาเหตุที่การวินิจฉัยเป็นไปได้ยากเนื่องจากอาการของไข้ลาสซาคล้ายกับโรคอื่น เช่น โรคไวรัสอีโบลา มาลาเรีย ไข้รากสาดน้อย และไข้เหลือง
ยังไม่มีวัคซีนสำหรับรักษาไข้ลาสซา การป้องกันโรคใช้การแยกผู้ติดเชื้อและลดการสัมผัสกับหนู ความพยายามอื่น ๆ ในการควบคุมการแพร่กระจายของโรครวมถึงการใช้แมวจับหนู และการเก็บอาหารในภาชนะปิดสนิท การรักษามุ่งไปที่ภาวะขาดน้ำและการรักษาตามอาการ มีการแนะนำยาต้านไวรัสไรบาวิรินในการรักษา แต่หลักฐานที่สนับสนุนการใช้ยานี้ยังไม่ชัดเจน
มีการบรรยายถึงไข้ลาสซาเป็นครั้งแรกช่วงคริสต์ทศวรรษ 1950 และมีการระบุไวรัสที่ก่อโรคในปี ค.ศ. 1969 จากรายงานผู้ป่วยในเมืองลาสซา รัฐบอร์โน ประเทศไนจีเรีย ไข้ลาสซาเป็นโรคที่พบได้ทั่วไปในประเทศแถบแอฟริกาตะวันตก เช่น ไนจีเรีย ไลบีเรีย เซียร์ราลีโอน กินี และกานา มีรายงานผู้ป่วย 300,000–500,000 ราย และเสียชีวิต 5,000 รายต่อปี
 <ns>10</ns>
 <id>311477</id>
 <redirect title="แม่แบบ:คอมมอนส์-หมวดหมู่" />
 <revision>
 <id>4294190</id>
 <parentid>2467571</parentid>
 <timestamp>2012-09-23T09:50:13Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Octahedron80</username>
 <id>1803</id>
 </contributor>
 <comment>เปลี่ยนทางไปที่ </comment>
 <origin>4294190</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
รูริโกะ อาโอกิ

รูริโกะ อาโอกิ (; โรมาจิ: "Aoki Ruriko", 24 มีนาคม 1990 -) เป็น นักพากย์หญิงชาวญี่ปุ่น เกิดที่จังหวัดไซตามะ สังกัดอะตอมมิกมังกี จบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยโฮเซคณะ สังคมวิทยา ภาควิชาสารสนเทศศาสตร์สังคม
สุชานุช ธรรมวงศ์

สุชานุช ธรรมวงศ์ (เกิด 18 มิถุนายน พ.ศ. 2542) เป็นนักแสดงหญิงชาวไทย แพมสุชานุชได้คว้าตำแหน่ง Miss Motor Show Thailand 2020 ต่อมาได้เริ่มเข้าสู่วงการบันเทิงจากเวทีประกวด 7HD NEW STARS 2022 และเข้ารอบ 14 คนสุดท้าย ปัจจุบันเป็นนักแสดงในสังกัดช่อง 7 เอชดี
ประวัติ.
แพม สุชานุช ธรรมวงศ์ เกิดเมื่อวันที่ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2542 เป็นนักแสดงชาวไทยในสังกัดช่อง 7 เอชดี ภูมิลำเนาเดิมจังหวัดเชียงราย จบการศึกษาที่คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง
สุชานุชได้คว้าตำแหน่ง Miss Motor Show Thailand 2020 ต่อมาเริ่มเข้าสู่วงการบันเทิงจากการประกวดเวที 7HD NEW STARS 2022 และเข้ารอบ 14 คนสุดท้ายจึงได้เซ็นสัญญาเป็นนักแสดงในสังกัดช่อง 7 เอชดี มีผลงานละครเรื่องแรก คือ "หงส์ในกรงกา" รับบท "ภัคพร" แสดงคู่กับ พีรวัศ กุลนันท์วัฒน์ รวมทั้งละคร "ละอองเทศ" รับบท "นาถนรี" และมีผลงานละครกับทางช่อง 7 เอชดีอีกคับคั่ง
แคเรียร์ โกลบอล

แคเรียร์ โกลบอล คอร์ปอเรชั่น  เป็นบริษัทข้ามชาติด้านเครื่องปรับอากาศ อุปกรณ์ดับเพลิง และอุปกรณ์รักษาความปลอดภัยสัญชาติอเมริกันที่ตั้งอยู่ในปาล์มบีชการ์เดนส์ รัฐฟลอริดา แคเรียร์ก่อตั้งขึ้นประเทศสหรัฐอเมริกาในปี ค.ศ. 1915 ในฐานะบริษัทที่ผลิตและจำหน่ายเครื่องปรับอากาศ และตั้งแต่นั้นมาก็ได้ขยายการผลิตไปสู่การผลิตตู้เย็นเพื่อการพาณิชย์ อุปกรณ์ดับเพลิงและอุปกรณ์รักษาความปลอดภัย
ในปี ค.ศ. 2020 บริษัทมีมูลค่า 18,600 ล้านเหรียญดอลลาร์สหรัฐ โดยมีพนักงานมากกว่า 53,000 คนให้บริการลูกค้าใน 160 ประเทศใน 6 ทวีป
แคเรียร์ถูกซื้อโดยยูไนเต็ดเทคโนโลยี ในปี ค.ศ. 1979 แต่แยกตัวออกมาเป็นบริษัทอิสระในอีก 41 ปีต่อมาคือในปี ค.ศ. 2020 เช่นเดียวกับโอทิส เอเลเวเทอร์ หลังจากที่ยูไนเต็ดเทคโนโลยี เลิกกิจการ
ประวัติ.
วิลลิส แคเรียร์ได้รับการยกย่องจากการประดิษฐ์เครื่องปรับอากาศสมัยใหม่ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1902
ในปี ค.ศ. 1908 Carrier Air Conditioner Company of America ก่อตั้งขึ้นในฐานะบริษัทในเครือของ Buffalo Forge Company โดยมี วิลลิส แคเรียร์ เป็นรองประธาน
เมื่อสงครามโลกครั้งที่ 1 เริ่มก่อตัวขึ้นในปลายปี ค.ศ. 1914 บริษัท Buffalo Forge ซึ่งแคเรียร์ทำงานอยู่เป็นเวลา 12 ปีได้ตัดสินใจเลิกกิจการ ผลที่ได้คือในปี ค.ศ. 1915 แคเรียร์และวิศวกรอีก 6 คนได้รวบรวมเงิน 32,000 ดอลลาร์เพื่อก่อตั้ง Carrier Engineering Corporation พวกเขาซื้อโรงงานแห่งแรกในปี ค.ศ. 1920 ในเมืองนวร์ก รัฐนิวเจอร์ซีย์
แอร์แคเรียร์ในประเทศไทย.
แอร์แคเรียร์ คือ เครื่องปรับอากาศเครื่องแรกของไทย ถูกติดตั้งที่โรงมหรสพหลวง ศาลาเฉลิมกรุง ในปี พ.ศ. 2473 หลังจากนั้นแคเรียร์ได้พัฒนาและเป็นผู้นำเรื่องเครื่องปรับอากาศในประเทศไทย
แคเรียร์แอร์เฟอร์ฯ.
จากการพัฒนานวัตกรรมความเย็นอย่างต่อเนื่อง มีฟีเจอร์ที่ตอบโจทย์การใช้ชีวิตของทุกคน เช่น ประหยัดไฟ ด้วยฉลากประหยัดไฟเบอร์ 5 สูงสุด 5 ดาว, มีระบบฟอกอากาศ, สั่งการผ่าน WIFI ซึ่งสะท้อนให้เห็นถึงความใส่ใจและเข้าใจความต้องการของผู้บริโภคนอกจากฟีเจอร์ที่คิดถึงผู้บริโภคแล้ว แอร์แคเรียร์ยังคิดถึงดีไซน์ของตัวเครื่องที่ต้องเข้ากับห้องหรือบ้านอย่างลงตัว เพราะ แคเรียร์มีมุมมองว่า "แอร์ คือ เฟอร์นิเจอร์ 1 ชิ้นในบ้าน"
แอร์เฟอร์ฯ รุ่นที่โดดเด่นและเป็นที่นิยม 2 รุ่น คือ แอร์เฟอร์ฯ รุ่น XInverter Plus ที่มีสีให้เลือก 5 สี (สีดำ, สีขาว, สีเขียว, สีชมพู, สีส้ม) และแอร์เฟอร์ฯ รุ่น Color Smart ที่มีลายหน้ากากให้เปลี่ยนมากถึง 40 แบบ เพื่อให้ผู้บริโภคได้เลือกตามสไตล์ที่เป็นตัวเอง เปรียบเสมือนเฟอร์นิเจอร์ 1 ชิ้น ที่ช่วยเติมเต็มและเพิ่มสไตล์ให้กับห้องอย่างลงตัว
โพลพริ้นเซส เต้นคว้าฝัน !!

โพลพริ้นเซส เต้นคว้าฝัน !! (; โรมาจิ: "Pōru Purinsesu!!") เป็นซีรีส์ออริจินัลเน็ตแอนิเมชันญี่ปุ่นเกี่ยวกับโพลแดนซ์ สร้างแอนิเมชันโดยสตูดิโอทัตสึโนโกะโปรดักชันและอำนวยการผลิตโดยเอเว็กซ์พิกเชอส์ กำกับโดยฮิโตมิ เอโซเอะ เขียนบทโดยโทโกะ มาจิดะ กำกับคอมพิวเตอร์กราฟิกโดยโยชิฮิโระ โอโตเบะ แต่งดนตรีประกอบที่เอเว็กซ์พิกเชอส์โดยชูจิ คาตายามะและเค็นตะ ฮิงาชิโอจิ ออกแบบตัวละครต้นฉบับโดยโทมาริ ดูแลเรื่องโพลแดนซ์โดย KAORI แห่ง STUDIO TRANSFORM ตอนบทนำฉายทางยูทูบในวันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2565 ซีรีส์ฉายทางยูทูบตั้งแต่เดือนมกราคมถึงเมษายน พ.ศ. 2566 ภาพยนตร์อนิเมะออกฉายที่ประเทศญี่ปุ่นในวันที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2566 ภาพยนตร์มีกำหนดฉายในประเทศไทยในเทศกาลภาพยนตร์แจมนิเมะเฟสติวัล 2024 ระหว่างวันที่ 3-4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2567
ให้เสียงโดย: ริโอะ สึจิยะ
ให้เสียงโดย: อันนะ ซูซูกิ
ให้เสียงโดย: ยูอิ โองูระ
ให้เสียงโดย: มินามิ ฮินาตะ
ให้เสียงโดย: โยชิโนะ นันโจ
ให้เสียงโดย: รินะ ฮิดากะ
ให้เสียงโดย: ซาโอริ ฮายามิ
ให้เสียงโดย: ริเอะ คูงิมิยะ
ทะเลสาบบือเลอา

ทะเลสาบบือเลอา (หรือ ,) เป็นทะเลสาบธารน้ำแข็งตั้งอยู่ที่ความสูง 2,034 เมตรจากระดับน้ำทะเล ในทิวเขาเฟอเกอรัช ตอนกลางของประเทศโรมาเนีย ในเขตกืร์ตซีชออารา เทศมณฑลซีบิว ริมทะเลสาบเป็นที่ตั้งของชาแลสองหลังที่เปิดให้บริการตลอดทั้งปี, สถานีอุตุนิยมวิทยาหนึ่งแห่ง และสถานีกู้ภัยทางภูเขา (ซัลวามอนต์) หนึ่งแห่ง ทะเลสาบสามารถเข้าถึงได้จากทางรถยนต์ ผ่านทางเส้นทางตรันส์เฟอเกอเรอชันเฉพาะในฤดูร้อน ส่วนในฤดูอื่นสามารถเข้าถึงได้ผ่านทางรถเคเบิลจากชาแล "บือเลอากัสกาเดอ"
ในวันที่ 17 เมษายน 1977 เกิดเหตุหิมะถล่ม เป็นผลให้มีนักสกีเสียชีวิต 23 ราย ใกล้กับทะเลสาบ ในจำนวนนี้มี 19 รายเป็นนักเรียนมัธยมจากวิทยาลัยแห่งชาติซามูเอล ฟ็อน บรุคเคินทาล ในซีบิว ถือเป็นเหตุหิมะถล่มครั้งที่ร้ายแรงที่สุดในประวัติศาสตร์ของโรมาเนีย และเป็นครั้งที่มีผู้เสียชีวิตสูงที่สุดเป็นอันดับที่ 42 ของโลก
ในปี 2006 มีการสร้างโรงแรมน้ำแข็งแห่งแรกของยุโรปตะวันออกขึ้นที่ไม่ไกลจากทะเลสาบนี้ โรงแรมเปิดให้บริการมาเป็นเวลา 15 ปี แต่ปิดไปในช่วงปี 2019–2020 เนื่องมาจากสภาพอากาศที่ร้อนกว่าปกติ