pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
สุเทพ สีใส

สุเทพ สีใส (เกิด 9 มกราคม พ.ศ. 2503 ที่ อำเภออู่ทอง จังหวัดสุพรรณบุรี) นักร้อง นักแสดง และนักแสดงตลกชายชาวไทย เป็นน้องชายแท้ ๆ ของนักร้องลูกทุ่งและนักแสดงระดับตำนานผู้ล่วงลับ สังข์ทอง สีใส เจ้าของฉายา เทพบุตรหน้าผี
ประวัติ.
สุเทพเกิดเมื่อ 9 มกราคม พ.ศ. 2503 ที่ ตำบลจระเข้สามพัน อำเภออู่ทอง จังหวัดสุพรรณบุรี มีชื่อเมื่อแรกเกิดว่า สุเทพ ศรีเหรา ปัจจุบันเปลี่ยนชื่อเป็น กสิณพจน์ ศรีเหรานุกูล มีอายุห่างจากสังข์ทองถึง 12 ปีเริ่มต้นเข้าสู่วงการจากการชักชวนของสังข์ทองหรือเปี๊ยกผู้เป็นพี่ชายที่กำลังโด่งดังมีชื่อเสียงทั้งการร้องเพลงและการแสดงให้เข้ามาอยู่ที่ วงดนตรีจุฬารัตน์ ของครู มงคล อมาตยกุล ด้วยกันในตำแหน่งตัวตลกจากนั้นจึงได้มีผลงานในวงการชิ้นแรกคือได้ร่วมแสดงในภาพยนตร์เรื่อง แม่ศรีไพร เมื่อ พ.ศ. 2514 ขณะอายุเพียง 11 ปีนอกจากนี้ยังเป็นผลงานการแสดงชิ้นแรกเช่นกันของ นาท ภูวนัย โดยแสดงร่วมกับ เพชรา เชาวราษฎร์ จากการกำกับของผู้กำกับชั้นบรมครูผู้ล่วงลับเจ้าของฉายา เศรษฐีตุ๊กตาทอง ครู วิจิตร คุณาวุฒิ จากการชักชวนของสังข์ทองที่ได้ร่วมแสดงในภาพยนตร์เรื่องนี้อีกเช่นกัน
หลังจากวงจุฬารัตน์ยุบวงไปเมื่อ พ.ศ. 2516 สุเทพในวัย 13 ปีจึงได้ย้ายไปอยู่วงดนตรีของสังข์ทองในตำแหน่งตัวตลกและนักร้องกระทั่งสังข์ทองเสียชีวิตจากอุบัติเหตุทางรถยนต์ที่ จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ เมื่อวันที่ 22 มกราคม พ.ศ. 2527 ทำให้สุเทพในวัย 24 ปีต้องขึ้นมาดูแลวงแทนพี่ชายอยู่ช่วงหนึ่งก่อนจะประกาศยุบวงไปในที่สุดจากนั้นจึงได้กลับมาร้องเพลงตามสวนอาหารที่บ้านเกิด
ในเวลาต่อมาสุเทพได้กลับมาแสดงตลกอีกครั้งตามคำชักชวนของ จุ๋มจิ๋ม เข็มเล็ก ดาวตลกระดับตำนานผู้ล่วงลับและหัวหน้าคณะตลกคณะ ซุปเปอร์โจ๊ก
เมื่อจุ๋มจิ๋มเสียชีวิตอย่างกะทันหันในเดือนกันยายน พ.ศ. 2536 สุเทพจึงขึ้นมาเป็นหัวหน้าคณะซุปเปอร์โจ๊กอยู่หลายปีก่อนจะลาออกจากคณะซุปเปอร์โจ๊กมาก่อตั้งคณะตลกของตนเองระหว่างนั้นก็ได้รับการติดต่อให้มาร่วมแสดงตลกในรายการ ก่อนบ่ายคลายเครียด มาจนถึงปัจจุบัน
ชีวิตส่วนตัว.
สุเทพแต่งงานกับคุณ ธณัฏฐ์ภรณ์ ศรีเหรานุกูล หรือ ป๊อป (ชื่อเดิม: ดวงฤทัย ศรีเหรา) ที่อายุห่างกันถึง 15 ปี และมีบุตรสาวด้วยกัน 1 คนชื่อน้องฟลุ๊ค (ชัญญ์ณิฏฐ์ ศรีเหรานุกูล)
วัดภูมินทร์

วัดภูมินทร์ ตั้งอยู่ ณ ถนนผากอง บ้านภูมินทร์ ตำบลในเวียง อำเภอเมืองน่าน จังหวัดน่าน เป็นวัดราษฎร์ ฝ่ายมหานิกาย และเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่สำคัญและมีชื่อเสียงของจังหวัดน่าน ภาพของวัดเคยปรากฏบนธนบัตรไทย รุ่นที่ 2 ราคา 1 บาท
ประวัติวัด.
ประวัติความเป็นมา 
 วัดภูมินทร์ สร้างขึ้นเมื่อราวปี พ.ศ. 2139 โดยเจ้าเจตบุตรพรหมมินทร์ เจ้าผู้ครองนครน่าน องค์ที่ 40 (พ.ศ. 2134 - พ.ศ. 2146) เดิมมีชื่อ “วัดพรหมมินทร์” ซึ่งเป็นพระนามของเจ้าเจตบุตรพรหมมินทร์ผู้สร้างวัด สันนิษฐานว่าในภายหลังได้เรียกชื่อกันเพี้ยนมาเป็นวัดภูมินทร์ในปัจจุบัน และได้รับการบูรณปฏิสังขรณ์ครั้งใหญ่ เมื่อ พ.ศ. 2410 ในรัชสมัยเจ้าอนันตวรฤทธิเดช เจ้าผู้ครองนครน่าน องค์ที่ 62 และองค์ที่ 12 แห่งราชวงศ์ติ๋นมหาวงศ์ (พ.ศ. 2395 - พ.ศ. 2435) โดยใช้เวลาในการบูรณปฏิสังขรณ์ยาวนานถึง 8 ปี (พ.ศ. 2410 - พ.ศ. 2418) ซึ่งสันนิษฐานว่าในการบูรณะครั้งนี้เจ้าอนันตวรฤทธิเดชได้ทรงมีรับสั่งให้วาดภาพจิตรกรรมฝาผนัง (คำเมือง: ฮูบแต้ม) ภายในพระอุโบสถจตุรมุข ซึ่งรวมทั้งภาพที่มีชื่อเสียงเช่น ปู่ม่านย่าม่าน หรือ กระซิบรักบันลือโลกของ หนานบัวผัน ซึ่งตรงกับปลายรัชกาลที่ 4 ถึงต้นรัชกาลที่ 5 แห่งราชวงศ์จักรี
สิ่งที่น่าสนใจภายในวัดภูมินทร์.
 สิ่งสำคัญอย่างหนึ่งของวัดภูมินทร์ ก็คือ พระอุโบสถและพระวิหาร ซึ่งเป็นอาคารหลังเดียวกัน โดดเด่นในด้านสถาปัตยกรรม โดยพระอุโบสถและพระวิหารมีลักษณะเป็นอาคารทรงจตุรมุข มีผังเป็นรูปกากบาท อาคารหลังนี้สันนิษฐานว่าอาจได้รับอิทธิพลของสถาปัตยกรรมจากอานันทเจดีย์ที่เมืองพุกาม ประเทศพม่า กรมศิลปากรได้สันนิษฐานว่าสร้างขึ้นเป็นหลังแรกของประเทศไทย โดยประตูทั้ง 4 ด้านแกะสลักลวดลายงดงามอ่อนช้อย โดยฝีมือของช่างพื้นเมืองน่านในสมัยนั้น โครงสร้างของหลังคาถูกค้ำด้วยเสาไม้สัก 12 ต้น ลงรักปิดทองเคลือบเงาเป็นรูปดอกไม้และช้างสวยวิจิตรตระการตา
 โดยบริเวณประตูด้านหน้าพระอุโบสถทางด้านทิศเหนือ มีรูปปั้นพญานาคขนาบข้างบันไดทั้ง 2 ข้าง โดยมีลำตัวทอดยาวไปรับกับตัวพระอุโบสถและพระวิหาร คล้ายเอาหลังหนุนไว้ คนโบราณจะกล่าวว่า นาคสะดุ้ง แห่แหนพระอุโบสถเทินไว้บนกลางลำตัว ตามความเชื่อที่ว่า "เมื่อพระพุทธเจ้าเสด็จลงจากสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ พระองค์ได้เสด็จผ่านบันไดแก้วที่เทวดาเนรมิตขึ้นและมีพญานาค 2 ตัวหนุนหลังเอาไว้" โดยส่วนกลางของบันไดนาคจะมีช่องทรงโค้งทั้ง 2 ด้าน ผู้เฒ่าผู้แก่จะบอกกันว่า หากคู่รักได้ลอดวนตามเข็มนาฬิกา 3 รอบ จะสมหวังดังตั้งใจ และยังเชื่ออีกว่าหากคนต่างถิ่นมาลอดจะได้กลับไปเยือนเมืองน่านอีกครั้ง
 ใจกลางพระอุโบสถ ประดิษฐานพระประธานจตุรพักตร์ พระพุทธรูปศักดิ์สิทธิ์ที่ชาวน่านต่างให้ความเคารพศรัทธา เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย ศิลปะสุโขทัย สีทองอร่าม 4 องค์ ซึ่งหันพระพักตร์ออกไปทางด้านประตูทั้งสี่ทิศ และหันเบื้องพระปฤษฏางค์ (หลัง) เข้าหากันตรงกลางของพระอุโบสถ ประทับนั่งบนฐานชุกชี ซึ่งพระกรรณ (หู) และพระนาสิก (จมูก) ของพระพุทธรูปได้รับอิทธิพลมาจากศิลปะลาว นักโบราณคดีบางส่วนสันนิษฐานว่าแสดงถึงพระพุทธเจ้าองค์ต่างๆ คือ พระกกุสันธพุทธเจ้า พระโกนาคมนพุทธเจ้า พระกัสสปพุทธเจ้า และพระโคตมพุทธเจ้า (พระพุทธเจ้าองค์ปัจจุบัน) ในขณะที่บางส่วนสันนิษฐานว่าสร้างขึ้นเลียนแบบลักษณะของพระพรหมสี่พักตร์ ซึ่งปรากฏในพระนามของผู้สร้างวัด คือ พระเจ้าเจตบุตรพรหมมินทร์ และกลุ่มสุดท้ายมองว่าสื่อถึงพรหมวิหาร 4 มีความเชื่อกันว่าหากจะขอพรควรเดินวนชมทั้ง 4 องค์ก่อน 1 รอบ หากรู้สึกว่าพระพุทธรูปองค์ไหนยิ้มหรือพระพักตร์เป็นมิตรไมตรีกับเรามากที่สุด ให้ขอพรกับองค์นั้น แล้วจะสมดังใจปรารถนา
แฮร์มัน มึลเลอร์ (นักการเมือง)

แฮร์มัน มึลเลอร์  เป็นนักการเมืองชาวเยอรมันจากพรรคประชาธิปไตยสังคมแห่งเยอรมนี(SPD) ผู้ทำหน้าที่เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงต่างประเทศ(ค.ศ. 1919-20) และเป็นนายกรัฐมนตรีเยอรมนีสองครั้ง(ค.ศ. 1920, ค.ศ. 1928-1930)ในสาธารณรัฐไวมาร์ ในฐานะที่เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงต่างประเทศ เขาเป็นหนึ่งในผู้ลงนามตัวแทนฝ่ายเยอรมันในสนธิสัญญาแวร์ซายในปี ค.ศ. 1919
ฟิลลิพ ไชเดอมัน

ฟิลลิพ ไฮน์ริช ไชเดอมัน  เป็นนักการเมืองชาวเยอรมันสังกัดพรรคสังคมประชาธิปไตยเยอรมนี (SPD) ซึ่งในช่วงแรกของศตวรรษที่ 20 เขามีบทบาทสำคัญทั้งในระดับพรรคการเมืองและในระดับประเทศในยุคที่พึ่งเปลี่ยนผ่านเป็นสาธารณรัฐ ในระหว่างที่ประเทศเยอรมนีอยู่ในช่วงการปฏิวัติเยอรมัน ค.ศ. 1918 ไชเดอมันเป็นผู้ป่าวประกาศสถาปนาสาธารณรัฐเยอรมันจากระเบียงของอาคารไรชส์ทาค ความว่า "...ระบอบเก่าและผุพัง ซึ่งก็คือราชวงศ์ ได้ล่มสลายลงแล้ว ระบอบใหม่จงเจริญ! สาธารณรัฐเยอรมันจงเจริญ!"
ในปี 1919 เขาได้รับเลือกเป็นมุขมนตรีเยอรมนีโดยมติของสภาร่างรัฐธรรมนูญแห่งชาติ ณ เมืองไวมาร์ อย่างไรก็ตาม เขาดำรงตำแหน่งได้ไม่กี่เดือนก็ลาออกเนื่องจากขาดความสมานฉันท์ในคณะรัฐมนตรีของเขา ในประเด็นเกี่ยวกับว่าจะยอมรับหรือไม่ยอมรับสนธิสัญญาแวร์ซาย ซึ่งหลังลาออกจากหัวหน้ารัฐบาล ไชเดอมันก็ยังคงเป็นสมาชิกไรชส์ทาคต่อเนื่อง และเมื่ออดอล์ฟ ฮิตเลอร์ ขึ้นสู่อำนาจเบ็ดเสร็จในปี 1933 เขาก็ลี้ภัยไปยังประเทศออสเตรีย เพราะตัวเองเป็นหนึ่งในบุคคลที่ถูกพรรคนาซีประกาศว่าเป็น "อาชญากรพฤศจิกายน" 
ภายหลังลี้ภัยออกจากเยอรมนีได้ไม่นาน ไชเดอมันถูกถอดสัญชาติเยอรมันในเดือนสิงหาคมของปีนั้น ระหว่างนี้เขาก็ได้เดินทางเยือนหลายประเทศ ได้แก่เชโกสโลวาเกีย, สวิตเซอร์แลนด์, ฝรั่งเศส, สหรัฐอเมริกา และท้ายที่สุดก็ตัดสินใจปักหลักในกรุงโคเปนเฮเกน ประเทศเดนมาร์กในปี 1935 แม้ว่าในช่วงนี้ สุขภาพของเขาจะทรุดลงตามลำดับ แต่เขาก็ยังติดตามการเมืองเยอรมันอย่างใกล้ชิดและตีพิมพ์บทความอย่างต่อเนื่อง เขาเสียชีวิตในเดือนพฤศจิกายน 1939 ซึ่งเพียงสี่เดือนหลังการเสียชีวิต เยอรมนีก็ส่งทหารเข้ายึดครองประเทศเดนมาร์ก
วอลเลย์บอลชายในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 รอบคัดเลือก

การแข่งขันวอลเลย์บอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 รอบคัดเลือก จะจัดขึ้นระหว่างวันที่ 9 สิงหาคม ค.ศ. 2019 ถึง เดือนมกราคม ค.ศ. 2020 จะมีสิบสองทีมที่ผ่านการคัดเลือกได้แก่: เจ้าภาพ, ทีมชนะเลิศในแต่ละกลุ่มของรอบคัดเลือกระดับโลก และทีมชนะเลิศจากการแข่งขันรอบคัดเลือกระดับทวีปห้าทวีป
การตัดสินลำดับจากผลการแข่งขัน.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
ประเทศเจ้าภาพ.
เอฟไอวีบีได้กำหนดที่ว่างสำหรับประเทศเจ้าภาพในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2020
วอลเลย์บอลหญิงในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 รอบคัดเลือก

การแข่งขันวอลเลย์บอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 รอบคัดเลือก จะจัดขึ้นระหว่างวันที่ 2 สิงหาคม ค.ศ. 2019 ถึง เดือนมกราคม ค.ศ. 2020 จะมีสิบสองทีมที่ผ่านการคัดเลือกได้แก่: เจ้าภาพ, ทีมชนะเลิศในแต่ละกลุ่มของรอบคัดเลือกระดับโลก และทีมชนะเลิศจากการแข่งขันรอบคัดเลือกระดับทวีปห้าทวีป
การตัดสินลำดับจากผลการแข่งขัน.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
ประเทศเจ้าภาพ.
เอฟไอวีบีได้กำหนดที่ว่างสำหรับประเทศเจ้าภาพในกีฬาโอลิมปิกเกมส์ 2020
สนามกีฬาชาร์จาห์ (ฟุตบอล)

สนามกีฬาชาร์จาห์  เป็นสนามกีฬาอเนกประสงค์ตั้งอยู่ในเมืองชาร์จาห์ สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ โดยเป็นสนามเหย้าของสโมสรกีฬาอัล ชาร์จาห์ สโมสรฟุตบอลที่แข่งขันอยู่ใน ยูเออีโปร-ลีก และเป็นสนามที่ใช้ในการแข่งขันเอเชียนคัพ 2019
พระเจ้าการ์ซิอาที่ 1 แห่งเลออน

การ์ซิอาที่ 1 เสด็จพระราชสมภพ ค.ศ. 870 สิ้นพระชนม์ ค.ศ. 914 เป็นปฐมกษัตริย์ของราชอาณาจักรเลออน ครองราชย์ในช่วงปี ค.ศ. 910 ถึง ค.ศ. 914 ทรงเป็นพระโอรสของพระเจ้าอัลฟอนโซมหาราช กษัตริย์แห่งอัสตูเรียส กับพระราชินีฆีเมนาแห่งอัสตูเรียส
พระองค์เป็นพระเชษฐาของพระเจ้าออร์ดอญโญที่ 2 และพระเจ้าฟรูเอลาที่ 2 แห่งเลออน ที่สืบทอดต่อบัลลังก์เลออนหลังพระเจ้าการ์ซิอาที่ 1 สิ้นพระชนม์โดยไร้ซึ่งทายาท
พระราชประวัติ.
พระเจ้าการ์ซิอาเป็นพระโอรสคนแรกของพระเจ้าอัลฟอนโซมหาราชกับพระมเหสี พระราชินีฆีเมนาแห่งอัสตูเรียส พระอัยกาและพระอัยกีทางฝั่งบิดาของพระองค์คือพระเจ้าออร์ดอญโญที่ 1 แห่งอัสตูเรียสกับพระมเหสี พระราชินีนูญญา ในช่วงที่พระบิดาครองราชย์อยู่ ทรงปฏิบัติหน้าที่ด้านการบริหารปกครองร่วมกันพระบิดา
ในปี ค.ศ. 909 พระเจ้าอัลฟอนโซทรงจับได้ว่าอินฟันเตการ์ซิอา พระโอรสคนโตของพระองค์ กับพระราชินีฆีเมนา พระมเหสี และพระโอรสคนอื่นๆ สมคบคิดกันวางแผนปลดพระองค์ออกจากตำแหน่ง โดยมีมูนีโอ นูญเญซ เคานต์แห่งกัสติยา บิดาของมูเนียโดนา พระชายาของอินฟันเตการ์ซิอา ให้การสนับสนุน ทว่าอินฟันเตการ์ซิอาถูกจับกุมตัวได้และพระเจ้าอัลฟอนโซสั่งให้ขังพระองค์ไว้ในปราสาทเกาซอน แต่หลังจากนั้นไม่นานพระโอรสทั้งสามของกษัตริย์ก็บีบบังคับให้พระองค์สละราชสมบัติและแบ่งราชอาณาจักรกัน ราชอาณาจักรเลออนตกเป็นของอินฟันเตการ์ซิอา พระโอรสคนโต, ราชอาณาจักรอัสตูเรียสตกเป็นของอินฟันเตฟรูเอล และราชอาณาจักรกาลิเซียตกเป็นของอินฟันเตออร์ดอญโญ ตำแหน่งที่การ์ซิอาได้นั้นใหญ่กว่าพระโอรสคนอื่นๆ พระเจ้าอัลฟอนโซสิ้นพระชนม์ในเมืองซาโมราในวันที่ 20 ธันวาคม ค.ศ. 910 หลังนำกองทัพออกศึกจนได้ชัยชนะเหนือชาวมุสลิม
พระเจ้าการ์ซิอาที่ 1 สถาปนาราชสำนักของพระองค์ขึ้นมาในนครเลออน ในช่วงที่ครองราชย์ ทรงมีความสัมพันธ์ที่เหินห่างและไม่ลงรอยกันกับพระเจ้าออร์ดอญโญผู้เป็นพระอนุชา ในมุมมองของนักประวัติศาสตร์หลายคน ราชอาณาจักรเลออนถูกมองว่าเป็นราชอาณาจักรหลักในมรดกตกทอดของพระเจ้าอัลฟอนโซมหาราช พระอนุชาทั้งสองของพระเจ้าการ์ซิอาจึงถูกมองว่าเป็นข้าราชบริวารของพระองค์
ในรัชสมัยของพระองค์ พระเจ้าการ์ซิอาที่ 1 นำประชากรกลุ่มใหม่มาตั้งถิ่นฐานในเมืองหลายๆ แห่ง เพื่อรักษาดินแดนตามแนวแม่น้ำดูเอโร ซึ่งจะกลายเป็นหนึ่งในกุญแจสำคัญในระบบป้องกันตนเองของราชอาณาจักรเลออน พระราชินีฆีเมนาแห่งอัสตูเรียส พระมารดาของพระเจ้าการ์ซิอาสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 912
พระเจ้าการ์ซิอาที่ 1 แห่งเลออนสิ้นพระชนม์ในเมืองซาโมราโดยไม่ทราบวันสิ้นพระชนม์ที่แน่นอน ร่างของพระองค์ถูกนำไปที่ราชอาณาจักรอัสตูเรียสที่พระเจ้าฟรูเอลา พระอนุชาของพระองค์ปกครองอยู่ ศพของพระองค์ถูกฝังในอาสนวิหารโอบิเอโด
พระเจ้าออร์ดอญโญที่ 2 พระอนุชาของพระองค์ประกาศตนเป็นกษัตริย์แห่งเลออน ด้วยพระเจ้าการ์ซิอาไม่มีทายาททิ้งไว้
การอภิเษกสมรส.
พระองค์แต่งงานกับมูเนียโดนา บุตรสาวของมูนีโอ นูญเญซ เคานต์แห่งกัสติยา ทั้งคู่ไม่มีพระโอรสธิดาด้วยกัน
ทากิงาวะ คาซุมาสึ

ทากิงาวะ คาซุมาสึ (滝川 一益,ค.ศ.1525 – 21 ตุลาคม ค.ศ. 1586) เป็นที่รู้จักในนาม ซากอนโชเง็น (左近将監) เป็นซามูไรในสังกัดของโอดะ โนบุนากะ ลูกชายที่แท้จริงของเขา คือ โทชิมาสึ ซึ่งต่อมาได้ถูกเลี้ยงดูโดย มาเอดะ โทชิฮิสะ และ มาเอดะ โทชิอิเอะ
บ้านเกิดของเขาอยู่ในจังหวัดโอมิ เมื่อโนบุนากะได้เข้าเมืองเกียวโตก็ได้แต่งตั้งให้ทากิงาวะเป็นคันโตคันเร และเป็นเจ้าเมืองที่จังหวัดโคสุเกะ ดังนั้นเขาจึงได้เป็นหูเป็นตาสองส่องเกี่ยวกับตระกูลโฮโจ 
บั้นปลายชีวิต.
ทากิงาวะตัดสินใจละทิ้งสงครามแล้วออกบวช เขาเสียชีวิตในปี ค.ศ.1586
มาลายาเซมเลีย

มาลายาเซมเลีย (แปล: "แผ่นดินน้อย") เป็นเนินเขาซึ่งเป็นด่านหน้าของโซเวียตบนแหลมมึสฮาโค  ที่ยึดคืนจากการสู้รบอย่างดุเดือดและนองเลือดกับกองทัพเยอรมันในช่วงยุทธการที่คอเคซัส เมื่อคืนวันที่ 4 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1943 ซึ่งเป็นการปูทางสำหรับการโจมตีของกองทัพโซเวียตต่อกองทัพเยอรมันในนครโนโวรอสซีสค์
แหลมมึสฮาโคยังคงเกี่ยวข้องกับการยืนยัดสู้อันกล้าหาญโดยกองกำลังนาวิกโยธินโซเวียตกว่า 800 นายเพื่อต่อต้านทหารเยอรมันในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง กองกำลังพิเศษถูกทิ้งในช่วงฤดูหนาวที่มีพายุรุนแรงโดยกองเรือทะเลดำโซเวียตหลังจากความพยายามยกพลขึ้นบกที่ Malajia Ozereevka ประสบความส้มเหลว การยกพลขึ้นบกที่มาลายาเซมเลียนั้นควรจะเป็นการลวง แต่หลังจากการยกพลขึ้นบกที่ Bolshaia Ozereevka ส้มเหลวไปในการซุ่มโจมตี แผนการรุกถูกปรับเปลี่ยนใหม่และพื้นที่ยกพลขึ้นบกที่มาลายาเซมเลียเป็นสถานที่ยกพลขึ้นบกหลัก เมื่อยกพลขึ้นบกเพื่อยึดหัวหาด พวกเขาอยู่ภายใต้การตอบโต้ของฝ่ายเยอรมันอย่างรุนแรงด้วยการสนับสนุนทางอากาศ
กองกำลังนาวิกโยธินยึดพื้นที่คืนได้ ผู้บัญชาการกลุ่มกองทัพพันตรี เซซาร์ คูนีคอฟ ได้รับบาดเจ็บสาหัส และได้รับบำเหน็จหลังมรณกรรมในรายการวีรชนแห่งสหภาพโซเวียต ซึ่งเป็นบำเหน็จสูงสุดของสหภาพโซเวียตสำหรับความกล้าหาญ
การต่อสู้ยังเป็นส่วนหนึ่งของหนังสือเล่มแรกของ Brezhnev's trilogy ซึ่งเป็นการที่ทำให้เกินจริงต่อบทบาทของเลโอนิด เบรจเนฟ ในช่วงมหาสงครามของผู้รักชาติ
วัดที่โลมี่นโล

วัดที่โลมี่นโล ([tʰí.lò.mɪ́ɰ̃.lò pʰə.já]) หรือบางครั้งคนไทยเรียกว่า วัดฉัตรตั้ง เป็นวัดพระเจดีย์ในพุกาม ประเทศพม่า สร้างขึ้นโดยพระเจ้าไชยสิงขะในราว ค.ศ. 1211–1231#เปลี่ยนทาง เจดีย์แห่งนี้สูง 3 ชั้น 46 เมตร และสร้างด้วยอิฐ วัดนี้เป็นที่รู้จักสำหรับประติมากรรมปูนปลาสเตอร์ที่โดดเด่น และบนชั้นหนึ่งประดิษฐานพระพุทธรูป 4 องค์ เจดีย์ได้รับความเสียหายเนื่องจากเหตุแผ่นดินไหวพุกามใน ค.ศ. 1975
พระเจ้านรปติสี่ตู่ทรงมีราชบุตรหลายพระองค์ ทั้งที่เกิดแต่อัครมเหสีและพระชายา เมื่อทรงตัดสินใจแต่งตั้งกษัตริย์พระองค์ต่อไป ตามธรรมเนียมพระองค์จะต้องตั้งบุตรในอัครมเหสี แต่พระองค์ทรงเคยรับปากพระชายาองค์หนึ่งว่าจะทรงพิจารณาราชบุตรจากชายาองค์นี้ให้ขึ้นครองราชย์ด้วย ดังนั้นพระองค์จึงตัดสินใจใช้ "ฉัตรเสี่ยงทาย" โดยทรงตั้งฉัตรอันเป็นสัญลักษณ์ของกษัตริย์ไว้ตรงกลาง แล้วให้ราชบุตรแต่ละพระองค์มานั่งล้องวงกัน หากฉัตรล้มลงแล้วปลายฉัตรชี้ไปที่ราชบุตรองค์ใดนั้น ก็จะทรงแต่งตั้งเป็นกษัตริย์สืบต่อไปจากพระองค์ ซึ่งปรากฏว่าปลายฉัตรชี้ไปที่เจ้าชายไชยสิงขะ ซึ่งเป็นราชบุตรอันเกิดแต่ชายา ชาวพม่าจึงเรียกพระเจ้าไชยสิงขะว่า "กษัตริย์ฉัตรตั้ง" และเมื่อทรงขึ้นครองราชย์จึงทรงสร้างเจดีย์ขึ้นเป็นอนุสรณ์ ณ บริเวณที่พระราชบิดาเอาฉัตรเสี่ยงทาย และเรียกว่า "เจดีย์ที่โลมี่นโล"
เจ้าหญิงมารีแห่งปรัสเซีย (ค.ศ. 1855–1888)

เจ้าหญิงมารีแห่งปรัสเซีย  ประสูติเมื่อวันที่ 14 กันยายน ค.ศ. 1855 เป็นพระธิดาพระองค์ใหญ๋ใน เจ้าชายฟรีดริช คาร์ลแห่งปรัสเซีย (ค.ศ. 1828-1885) และ เจ้าหญิงมารี แอนน์แห่งอันฮัลท์-เดสเซา ทรงเป็นเจ้าหญิงแห่งปรัสเซียโดยประสูติ เป็นพระราชปนัดดาใน พระเจ้าฟรีดริช วิลเฮ็ล์มที่ 3 แห่งปรัสเซีย พระบิดาของพระองค์ทรงงานด้านการทหารและมียศเป็น นายพล นั้นทำให้ชีวิตของพระองค์สุขสบายด้วยมีรายได้จากฐานะเจ้าและรายได้เงินเดือนของพระบิดา ดังคำกล่าวที่ว่า
<templatestyles src="แม่แบบ:คำพูด/style.css" />การคุมทหารหลายพันคนให้อยู่ในโอวาทนั้นไม่ใช่เรื่องง่าย แต่ท่านนายพลของเราทำมันออกมาได้ดี และเยี่ยมยอด
<templatestyles src="แม่แบบ:คำพูด/style.css" />ท่านนายพลฟรีดริช คาร์ล ทรงงานทหารได้ดี คุมกองกำลังได้เยี่ยมยอด สมกับฐานะท่านนายพลและเจ้าชาย
<templatestyles src="แม่แบบ:คำพูด/style.css" />กองกำลังเราจะไม่แพ้ ถ้าท่านนายพลชื่อฟรีดริช คาร์ล
และด้วยพระมารดาของพระองค์เป็นพระขนิษฐาใน เจ้าชายเฟรเดอริกที่ 1 ดยุกแห่งอันฮัลท์ ทำให้พระองค์กลายเป็นเจ้าหญิงที่มีผู้รักใคร่มากมาย เนื่องจากพระจริยวัตรที่งดงาม ดังคำกล่าวของพระมาตุลา
<templatestyles src="แม่แบบ:คำพูด/style.css" />เรามีความสุขทุกครั้งที่แม่เขาพามาหาเรา
พระฐานะของครอบครัวพระองค์จัดว่าร่ำรวยมหาศาล ว่ากันว่า หากนำทรัพย์สมบัติของพระบิดามาบริจาคทั้งหมด จะสามารถทำให้คนประมาณ 5 หมื่นคน เป็นเศรษฐีขึ้นมาทันที และหากจะขนถ่ายทรัพย์สิน จะต้องใช้เรือใหญ่จำนวน 50 ลำเลยทีเดียว
เสกสมรส.
พระองค์ทรงเสกสมรสครั้งแรกกับ เจ้าชายเฮนรีแห่งเนเธอร์แลนด์ (ค.ศ. 1820–1879) เมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม ค.ศ. 1878 พระชายารับพระราชทานพระอิสริยยศเป็น เฮอร์รอยัลไฮนีส เจ้าหญิงเฮนรีแห่งเนเธอร์แลนด์ พระชายา แต่ไม่มีพระบุตรร่วมกัน หลังจากนั้นพระสวามีก็สิ้นพระชนม์ลงด้วยพระโรคหัด หลังจากนั้นอีก 6 ปีถัดมา พระองค์ทรงเสกสมรสใหม่กับ เจ้าชายอัลเบิร์ตซัคเซิน-อัลเทินบวร์ค เมื่อวันที่ 6 พฤษภาคม ค.ศ. 1885 รับพระราชทานพระอิสริยยศ เจ้าหญิงอัลเบิร์ตแห่งซัคเซิน-อัลเทินบวร์ค พระชายา มีพระธิดา 2 พระองค์คือ
เจ้าหญิงมารีแห่งปรัสเซีย สิ้นพระชนม์ลงเมื่อวันที่ 20 มิถุนายน ค.ศ. 1888 สิริพระชันษา 32 ปี อันเป็นผลมาจากการมีพระประสูติกาลพระธิดาพระองค์เล็กและทรงป่วยโรคไข้หลังคลอด แต่พระธิดาพระองค์เล็ก ทรงปลอดภัยดี
ดอน ลัสก์

ดอน ลัสก์ (1913-2018) เกิดเมื่อวันที่ 28 ตุลาคม 2456 ณ แคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา เป็นนักเคลื่อนไหวและผู้กำกับชาวอเมริกัน โดยเขาเข้าวงการด้วยการถูกว่าจ้างจาก เดอะวอลต์ดิสนีย์ ในปี 2476 ซึ่งเขาได้มรบทบาทในภาพยนตร์ในเครือดิสนีย์หลายเรื่อง อาทิ พินอคคิโอ (ภาพยนตร์ พ.ศ. 2483) แฟนเทเชีย (ภาพยนตร์ พ.ศ. 2483) แบมบี้ Song of the South บทรักเพลงใต้ ซินเดอเรลล่า เป็นต้น จนกระทั่งปี 2503 เขาได้ลาออกจากดิสนีย์ แต่ยังคงให้ความช่วยเหลือในช่วงนปี 2503-2513 และด้วยเขามีประสบการณ์การทำงานเกี่ยวกับการ์ตูนในดิสนีย์ เขาจึงได้ผันตัวมาเป็นผู้กำกับ โดยมีภาพยนตร์หรือการ์ตูนที่ออกฉายในสหรัฐที่มาจากการกำกับของเขา อาทิ พีนัทส์ โดยใช้สตูดิโอชื่อ ฮันนา-บาร์เบอราโปรดักชัน และมีผลงานอีกเช่น สกูบี้-ดู มนุษย์หินฟลิ้นท์สโตนส์ เดอะ เจ๊ทสันส์ สเมิร์ฟ เป็นต้น ซึ่งการ์ตูนของเขานั้นเรียกได้ว่าครองใจเด็กและผู้ใหญ่ขาวอเมริกันได้เป็นอย่างดี และผลงานที่มีชื่อเสียงของเขาที่ดังไปทั่วโลกคือ ทอมแอนด์เจอร์รี
ผลงานของ ดอน ลัสก์.
ในฐานะผู้กำกับ.
การ์ตูนเพลงทางโทรทัศน์.
ในช่วงปี 2533 เขาได้อำลาบทบาทผู้กำกับ และได้กลับไปใช้ชีวิตในบ้านเกิดของเขา โดยเขาใช้เวลาเกษียณนานถึง 60 ปี และถึงแก่กรรมลงเมื่อวันที่ 30 ธันวาคม 2561 สิริอายุรวม 105 ปี
ชีวภูมิศาสตร์

ชีวภูมิศาสตร์  คือการศึกษาเกี่ยวกับการกระจายของสปีชีส์และระบบนิเวศในพื้นที่ทางภูมิศาสตร์รวมถึงธรณีกาล สิ่งมีชีวิตและกลุ่มทางชีววิทยามักมีความแตกต่างกันไปตามลักษณะทางภูมิศาสตร์ ได้แก่ ละติจูด ระดับสูง บริเวณที่แตกต่างและพื้นที่อยู่อาศัย ชีวภูมิศาสตร์มีแขนงวิชาย่อยคือภูมิศาสตร์พืชซึ่งศึกษาเกี่ยวกับการกระจายของพืชและภูมิศาสตร์สัตว์ที่ศึกษาเกี่ยวกับการกระจายของสัตว์
ความรู้เกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงเชิงพื้นที่จากจำนวนและชนิดของสิ่งมีชีวิตมีความสำคัญต่อมนุษย์จนถึงทุกวันนี้เช่นเดียวกับบรรพบุรุษเริ่มแรกของมนุษย์ โดยมนุษย์มีการปรับตัวให้สภาพแวดล้อมที่แตกต่างกันและสามารถคาดการณ์สิ่งแวดล้อมในทางภูมิศาสตร์ได้ ชีวภูมิศาสตร์จึงเป็นสาขาที่บูรณาการแนวคิดและข้อมูลจากสาขานิเวศวิทยา ชีววิทยาวิวัฒนาการ ธรณีวิทยา และภูมิศาสตร์กายภาพ
การวิจัยทางชีวภูมิศาสตร์สมัยใหม่มีการรวบรวมข้อมูลและแนวคิดจากหลายสาขาจากข้อจำกัดทางกายภาพและนิเวศวิทยาของการแพร่พันธุ์ของสิ่งมีชีวิตต่อปรากฏการณ์ทางธรณีวิทยาและภูมิอากาศวิทยาในระดับโลกและกรอบเวลาของวิวัฒนาการ
ตำบลหลวงใต้

หลวงใต้  เป็นตำบลในอำเภองาว จังหวัดลำปาง มีพื้นที่ประมาณ 179.75 ตารางกิโลเมตร คิดเป็นร้อยละ 9.90 ของพื้นที่ทั้งอำเภอ มีประชากร 5,675 คน ประกอบด้วยชาย 2,789 คนและหญิง 2,886 คน เทศบาลตำบลหลวงใต้เป็นหน่วยปกครองส่วนท้องถิ่นครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของตำบลหลวงใต้ และเป็นเทศบาลแห่งที่สองของอำเภองาว รองรับการขยายเมืองของอำเภองาวตามถนนพหลโยธินสายเก่า
ประวัติ.
เทศบาลตำบลหลวงใต้ได้รับการยกฐานะจากสภาตำบลจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลตามพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. 2537 ตามประกาศในราชกิจจานุเบกษา
ลงวันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2539 และได้ยกฐานะเป็นเทศบาลตำบลหลวงใต้เมื่อ วันที่ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2552 โดยสำนักงานเทศบาลฯ อยู่ห่างจากที่ว่าการอำเภองาวประมาณ 5 กิโลเมตร ห่างจากตัวจังหวัดลำปางประมาณ 80 กิโลเมตร
ตำบลบ้านโป่ง (อำเภองาว)

ตำบลบ้านโป่ง  เป็นตำบลในอำเภองาว จังหวัดลำปาง มีพื้นที่ประมาณ 122.53 ตารางกิโลเมตร
ประชากร.
มีประชากร 6,839 คน ประกอบด้วยชาย 3,452 คนและหญิง 3,387 คน
ตำบลบ้านร้อง

ตำบลบ้านร้อง  เป็นตำบลในอำเภองาว จังหวัดลำปาง 
ประชากร.
มีประชากร 6,382 คน ประกอบด้วยชาย 3,166 คนและหญิง 3,216 คน
เขตพื้นที่.
ติดต่อกันแต่ละทิศตามนี
รายชื่อหมู่บ้าน.
ประกอบด้วย 9 หมู่บ้านดังนี้
วัดมนูหะ

วัดมนูหะ หรือ มะนูฮาพะย่า  เป็นวัดและโบราณสถานที่สร้างโดยพระเจ้ามนูหะ กษัตริย์มอญแห่งอาณาจักรสุธรรมวดี ขณะที่พระองค์ทรงถูกจองจำในเมืองพุกามในรัชสมัยพระเจ้าอโนรธามังช่อ ปัจจุบันตั้งอยู่ในเขตมัณฑะเลย์ ประเทศพม่า
ตามประวัติได้เล่าว่าพระเจ้าอโนรธามังช่อ กษัตริย์พุกาม ได้ทรงทำสงครามกับอาณาจักรสุธรรมวดี เมืองหลวงของมอญและได้รับชัยชนะ จึงทรงกวาดต้อนกษัตริย์แห่งสุธรรมวดีคือพระเจ้ามนูหะมาจองจำในเมืองพุกาม โดยไม่ให้อิสระอะไรมากนัก ต่อมาพระองค์ได้ทรงมีพระบรมราชานุญาติให้พระเจ้ามนูหะสร้างวัดเพื่อเป็นสถานที่บำเพ็ญพระราชกุศล ซึ่งคือวัดมนูหะแห่งนี้ พระองค์จึงทรงระบายความคับแค้นพระทัยผ่านการสร้างวัดโดยทรงสร้างให้พระประธานปางขัดสมาธิในวิหารมีขนาดใหญ่จนพระอังสา (ไหล่) ของพระพุทธรูปชิดติดกับผนังทั้งสองข้างและมีลักษณะอึดอัด ชาวไทยจึงรู้จักกันในนาม "พระอึดอัด" นอกจากพระพุทธรูปปางสมาธิแล้วในอีกวิหารหนึ่งยังมีพระพุทธรูปปางไสยาสน์เสด็จดับขันธปรินิพพาน ซึ่งถูกสร้างในลักษณะที่ดูอึดอัดเช่นกัน โดยมีพุทธลักษณะทรงยิ้ม นักโบราณคดีบางกลุ่มตีความว่าพระเจ้ามนูหะทรงจะสื่อว่า "ความตาย (พระนิพพาน) เท่านั้น จะช่วยให้เราหลุดพ้นได้"
จังหวัดแชลอนากูรา

จังหวัดแชลอนากูรา  เป็นหน่วยการปกครองท้องถิ่นของประเทศโปแลนด์ในช่วงปี ค.ศ. 1975–1998 จังหวัดได้รับการรวมเข้ากับจังหวัดลูบุช มีเมืองหลักคือแชลอนากูรา
เมืองต่าง ๆ.
จังหวัดแชลอนากูราประกอบด้วย 16 เมือง โดยรายชื่อเรียงตามจำนวนประชากร (ข้อมูลปี ค.ศ. 1998)
ดูเพิ่ม.
จังหวัดของประเทศโปแลนด์
สลอบอดัน ปรินซีป

สลอบอดัน ปรินซีป (25 พฤษภาคม ค.ศ. 1914–พฤษภาคม ค.ศ. 1942) ชื่อเล่น เซโย  เป็นนักสู้ของพลพรรคยูโกสลาเวียและเสนาธิการของแคว้นปกครองตนเองซาราเยโวในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เขาได้รับบำเหน็จหลังมรณกรรมในฐานะวีรบุรุษแห่งยูโกสลาเวีย ทั้งนี้ เขาเป็นหลานชายของกัฟรีโล ปรินซีป
ชีวิต.
ปรินซีปเกิดที่ฮัดจีชี ใกล้เมืองซาราเยโว จักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี (ปัจจุบันคือประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา) ในตระกูลชาวเซิร์บ บิดาของเขาชื่อโยแวน ("โจโว") เป็นพี่ชายของกัฟรีโล ปรินซีป ผู้ลอบปลงพระชนม์อาร์ชดยุกฟรันซ์ แฟร์ดีนันด์แห่งออสเตรีย เขาเข้าร่วมสันนิบาตเยาวชนคอมมิวนิสต์ (SKOJ) ในช่วงชั้นปีของโรงเรียนเตรียมเข้ามหาวิทยาลัยในซาราเยโว
ต่อมา กองกำลังพลพรรคและเชทนิกส์ได้ถูกจับที่โรกาติกาเมื่อวันที่ 24 ตุลาคม ค.ศ. 1941 ระหว่างการล้อมโรกาติกา การโจมตีครั้งสุดท้ายของกองกำลังพลพรรคเอชคิวได้ดำเนินการภายใต้คำสั่งโดยตรงของเซโย ผู้เป็นสมาชิกพลพรรคเอชคิว รวมถึงการออกคำสั่งกองทหารโดยสลาวีซา วาจเนอร์ "ชีชา" เมื่อกองกำลังพลพรรคใช้ระเบิดขวดเพื่อโจมตีกองทหารรักษาการณ์ของเมือง เขาเป็นไข้รากสาดน้อยในระหว่างปฏิบัติการทรีโอ และเสียชีวิตที่เชปันโปเยในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1942 เขาถูกฝังที่สุสานวีรบุรุษแห่งชาติในเตรเบวิชใกล้ซาราเยโว
สิ่งสืบทอด.
เขาได้รับบำเหน็จหลังมรณกรรมในฐานะวีรบุรุษแห่งยูโกสลาเวียเมื่อวันที่ 7 พฤศจิกายน ค.ศ. 1942 สโมสรวัฒนธรรมนักเรียนสรรเสริญ (AKUD) "สลอบอดัน ปรินซีป – เซโย" ได้รับการตั้งชื่อตามเขา รวมถึงโรงเรียนหลายแห่งในบอสเนียและเบลเกรดก็ได้รับการตั้งชื่อตามชื่อของเขาเช่นกัน
แนวเอ-เอ

แนวอาร์ฮันเกลสค์-อัสตราฮัน, หรือแนวเอ-เอสำหรับย่อสั้นๆ เป็นเป้าหมายทางทหารในปฏิบัติการบาร์บารอสซา มันยังเป็นที่รู้จักกันคือ แนววอลกา-อัสตราฮัน เช่นเดียวกับ(ใช้นานๆครั้งมากขึ้น) แนววอลกา-อัสตราฮัน-อาร์ฮันเกลสค์ ได้ถูกกล่าวถึงเป็นครั้งแรก เมื่อวันที่ 18 ธันวาคม ค.ศ. 1940 ในคำสั่งฟือเรอร์ที่ 21 (ฟัลล์ บาร์บารอสซา) ซึ่งได้กำหนดเป้าหมายและเงื่อนไขของการรุกรานสหภาพโซเวียตของเยอรมัน ได้บรรยายถึงความสำเร็จของ"แนววอลกา-อัสตราฮันทั่วไป" ที่เป็นเป้าหมายทางทหารโดยรวม
ปยีนอู้ลวีน

ปยีนอู้ลวีน  มีชื่อเดิมและชื่อที่เรียกในภาษาปากว่า เม-มโหย่  เป็นเมืองที่มีทัศนียภาพภูเขาในภาคมัณฑะเลย์ ประเทศพม่า ตั้งอยู่ที่ระดับความสูง 1,070 เมตร (3,510 ฟุต) ในที่สูงชาน ห่างจากเมืองมัณฑะเลย์ไปทางทิศตะวันออกประมาณ ในปี พ.ศ. 2557 เมืองนี้มีประชากรประมาณ 255,000 คน
ก่อกะเระ

ก่อกะเระ (กะเหรี่ยงสะกอ: ; กะเหรี่ยงโป:) เป็นเมืองหนึ่งในรัฐกะเหรี่ยง ประเทศพม่า และเป็นเมืองหลักของจังหวัดก่อกะเระและอำเภอก่อกะเระ
ภูมิอากาศ.
ก่อกะเระมีสภาพภูมิอากาศแบบมรสุมเขตร้อน ("Am") โดยมีฤดูฝนหนักมากในช่วงกลางเมษายนถึงต้นพฤศจิกายน และฤดูแล้งในเดือนพฤศจิกายนถึงต้นเมษายน
การเดินทาง.
ก่อกะเระตั้งอยู่ในแนวระเบียงเศรษฐกิจตะวันออก-ตะวันตกที่เชื่อมระหว่างดานังที่ทะเลจีนใต้กับมอละมไยน์ โดยผ่านอำเภอแม่สอดกับเมียวดี
การรุกชีนยาวินสโคเย (ค.ศ. 1942)

การรุกชีนยาวินสโคเย เป็นแผนปฏิบัติการโดยสหภาพโซเวียตในช่วงฤดูร้อน ปี ค.ศ. 1942 โดยมีเป้าหมายเพื่อบรรเทาวงล้อมเลนินกราด ซึ่งได้เริ่มต้นขึ้นเมื่อช่วงฤดูร้อนที่แล้ว และสร้างแนวส่งกำลังบำรุงที่น่าเชื่อถือไปยังเลนินกราด ในช่วงเวลาเดียวกัน กองกำลังเยอรมันได้วางแผนในปฏิบัติการแสงเหนือ เพื่อเข้ายึดเมืองและเชื่อมต่อกับกองกำลังฟินแลนด์ เพื่อบรรลุในได้รับกำลังเสริมอย่างหนักที่เดินทางจากเซวัสโตปอล ซึ่งกองกำลังเยอรมันได้เข้ายึดครอง เมื่อเดือนกรกฏาคม ค.ศ. 1942 ทั้งสองฝ่ายต่างไม่รู้ถึงการเตรียมพร้อมของอีกฝ่าย และนี่ทำให้การสู้รบได้แผ่ขยายในลักษณะที่ไม่คาดคิดสำหรับทั้งสองฝ่าย 
การรุกของโซเวียตได้เริ่มต้นขึ้นเป็นครั้งแรกในช่วงที่สอง แนวรบเลนินกราดได้เริ่มการรุก เมื่อวันที่ 19 สิงหาคม และแนวรบวอลคอฟได้เปิดฉากการรุกหลัก เมื่อวันที 27 สิงหาคม จากวันที่ 28 สิงหาคม ฝ่ายเยอรมันได้เคลื่อนกำลังซึ่งได้สร้างการรุกของตนเองเพื่อสกัดกั้นการรุกของโซเวียต การโจมตีตอบโต้กลับของเยอรมันในช่วงแรกล้มเหลว แต่กองกำลังโซเวียตไม่สามารถบุกทะลวงได้เช่นกัน ภายหลังสิบวันที่กำลังคุมเชิงอยู่ จากที่ได้รับการเสริมกำลังทำให้เยอรมันเปิดฉากโจมตีตอบโต้กลับต่อกองกำลังโซเวียตเมื่อวันที่ 21 กันยายน ภายหลังห้าวันของการสู้รบอย่างหนัก กองกำลังเยอรมันได้เชื่อมต่อและตัดส่วนที่ยื่นออกที่เกิดจากการรุกของโซเวียต เมื่อวันที่ 10 ตุลาคม แนวหน้าได้กลับมาสู่ตำแหน่งก่อนการสู้รบครั้งนี้ การสู้รบอย่างหนักยังคงต่อเนื่องจนกระทั่งวันที่ 15 ตุลาคม เป็นวงล้อมครั้งสุดท้ายของการต่อต้านของโซเวียตได้ถูกทำลายหรือหนีรอดไปได้ 
ในช่วงสิ้นสุดลง การรุกของโซเวียตล้มเหลว แต่ความสูญเสียอย่างหนักทำให้เยอรมันออกคำสั่งให้กองกำลังเพื่อเชิงป้องกัน ในเดือนพฤศจิกายน เยอรมันได้รับการเสริมกำลังและหน่วยอื่นๆได้ถูกถอนตัวออกจากกลุ่มกองทัพเหนือเพื่อรับมือกับการรุกครั้งสำคัญของโซเวียตที่สตาลินกราดและปฏิบัติการแสงเหนือได้ถูกยกเลิก
ปีเตอร์ ธีโอ เคอร์ติส

ปีเตอร์ ธีโอ เคอร์ติส  หรือที่เรียกว่า ธีโอ แพดโนส (เกิดปี ค.ศ. 1968 –) เป็นนักข่าวชาวอเมริกันที่ได้รับการปล่อยตัวจากแนวร่วมอัลนุสเราะในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2014 หลังจากถูกจับเป็นตัวประกันเป็นเวลาเกือบสองปี เขาเป็นเพื่อนร่วมห้องขังของแมตต์ ชรีเยร์ ซึ่งเป็นช่างภาพสงครามชาวอเมริกัน ที่ได้หลบหนีหลังจากการถูกจองจำเจ็ดเดือน
ชีวิตช่วงต้นและอาชีพ.
ปีเตอร์ เธโอฟีลัส อีตัน แพดโนส เกิดที่แอตแลนตา รัฐจอร์เจีย โดยเป็นบุตรของไมเคิล แพดโนส ซึ่งเป็นนักเขียนที่ตอนนี้อาศัยอยู่ในปารีส (จากนั้นเขาทำงานเป็นนักกฎหมาย) และแนนซี เคอร์ติส เขาได้รับวุฒิปริญญาตรีจากวิทยาลัยมิดเดิลบูรีในรัฐเวอร์มอนต์ และวุฒิปริญญาเอกสาขาวรรณคดีเปรียบเทียบจากมหาวิทยาลัยแมสซาชูเซตส์ที่อัมเฮิร์สต์ เขาสามารถพูดภาษาฝรั่งเศส, อาหรับ, เยอรมัน และรัสเซียได้อย่างคล่องแคล่ว
เขาย้ายไปเวอร์มอนต์และสอนงานประพันธ์ให้แก่นักโทษในเรือนจำท้องถิ่น หนังสือเล่มแรกของเขาชื่อ"มายไลฟ์แฮดสทูดอะโหลดกัน" ("My Life Had Stood a Loaded Gun") เป็นการเขียนเกี่ยวกับประสบการณ์ ในหนังสือเล่มนี้เขาแสดงความสนใจในการเขียนเกี่ยวกับเด็กหนุ่มที่ไม่เป็นมิตร จากนั้นเขาก็ย้ายไปที่ประเทศเยเมน ที่ซึ่งเขาเปลี่ยนชื่อตามกฎหมายเป็น "ปีเตอร์ ธีโอ เคอร์ติส" โดยเขายังคงทำการเขียนหนังสือต่อ แพดโนสเริ่มศึกษาศาสนาอิสลามในประเทศเยเมนที่ดาร์ อัลฮะดิธ ก่อนที่จะย้ายไปดามัสกัส ประเทศซีเรีย เพื่อลงทะเบียนเรียนในโรงเรียนศาสนาอิสลาม หนังสือเล่มที่สองของเขาชื่อ"อันเดอร์คัฟเวอร์มุสลิม" ที่ซึ่งเขาเน้นหัวข้อลัทธิสุดโต่งในอิสลาม โดยได้รับการตีพิมพ์ในสหราชอาณาจักร หลังจากการตีพิมพ์และการเปลี่ยนชื่อ (เป็นปีเตอร์ ธีโอ เคอร์ติส) ทำให้การเดินทางของเขาในตะวันออกกลางง่ายขึ้น เนื่องจากเขาได้ประกาศความจงรักภักดีต่อศาสนาอิสลามในที่สาธารณะ หนังสือเล่มนี้จึงอาจตีความได้ว่าเป็นการละทิ้งความเชื่อ ในปี ค.ศ. 2012 เขากลายเป็นนักข่าวอิสระ เขาเขียนบทความเกี่ยวกับตะวันออกกลางสำหรับนิตยสาร เช่น นิวรีพับลิก, เดอะฮัฟฟิงตันโพสต์ และลอนดอนรีวิวออฟบุ๊กส์
จากนั้นเขาก็ย้ายไปที่อันทักยา ประเทศตุรกี ใกล้ชายแดนซีเรีย แม้ว่าเคอร์ติสจะอ้างในบทความของเขาในนิวยอร์กไทมส์ว่าเขาไปซีเรียเพื่อ "แวะเข้าหมู่บ้านและสัมภาษณ์ผู้คน ซึ่งบอกเล่าเรื่องราวของประเทศที่มีตัวตนมากมาย โดยรู้สึกคับอกคับใจพวกเขาทุกคน ซึ่งมีปัญหา และต้องการความช่วยเหลือ" แต่ต่อมาเขาได้เปลี่ยนเรื่องราวของเขาในสารคดีของเขาโดยสิ้นเชิง โดยอ้างว่าเขาอยู่ที่นั่นเพื่อ "ติดตามผู้ลี้ภัยบางคนที่กลับเข้าไปในซีเรีย และเขียนเกี่ยวกับสภาพที่เลวร้ายในค่าย" อย่างไรก็ตาม ในหนังสืออดีตเพื่อนร่วมห้องขังของเขา "เดอะดาวน์เพรเยอร์" แมตต์ ชรีเยร์ อ้างว่าเคอร์ติสบอกเขาว่าเขาอยู่ในซีเรียเพื่อเขียนเรื่องราวเกี่ยวกับออสติน ไทซ์ ซึ่งเป็นนักข่าวชาวอเมริกันที่ถูกลักพาตัว และจัดเตรียมเอกสารเพื่อพิสูจน์ในรูปแบบของอีเมลที่เคอร์ติสเขียนถึงบรรณาธิการของไทซ์ ไม่นานก่อนที่เขาจะถูกลักพาตัวโดยขอให้เขา "รับหน้าที่" บทความ
เรย์มอนด์ รามาซานี บายา

เรย์มอนด์ รามาซานี บายา (16 มิถุนายน ค.ศ. 1943 – 1 มกราคม ค.ศ. 2019) เป็นนักการเมืองคองโก และเป็นอดีตรัฐมนตรีต่างประเทศ ตั้งแต่วันที่ 22 กรกฎาคม ค.ศ. 2004 จนถึงวันที่ 6 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2007 ในสมัยรองประธานาธิบดี ยีน-ไพร์เร เบมมา
ประวัติ.
รามาซานี เป็นสมาชิกในระบอบโมบูตู เซเซ เซโก้ และเป็นที่นิยมเมื่อผงาดเป็นรัฐมนตรีข้อมูลข่าวสาร และเอกอัครราชทูตประเทศฝรั่งเศส
เฟอิส เอ็คทูห์

ไฟซาล มซซีห์ (25 มกราคม ค.ศ. 1986 – 1 มกราคม ค.ศ. 2019) รู้จักกันในชื่อ เฟอิส หรือ เฟอิส เอ็คทูห์ เป็นนักแร็ปเปอร์ชาวเนเธอร์แลนด์ เฟอิสเริ่มทำงานเป็นแรปเปอร์เมื่อปี ค.ศ. 2007 โดยแต่งเพลง "Klein, Klein Jongen" 
เมื่อวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 2019 เฟอิส ถูกยิงปืนเสียชีวิตในรอตเทอร์ดาม
พอล เนวิล (นักการเมือง)

พอล คริสโตเฟอร์ เนวิล (20 มีนาคม ค.ศ. 1940 – 1 มกราคม ค.ศ. 2019) เป็นนักการเมืองชาวออสเตรเลีย สังกัดพรรคเสรีนิยมแห่งออสเตรเลียและเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรออสเตรเลีย แห่งรัฐควีนส์แลนด์
เนวิล เสียชีวิตที่โรงพยาบาลบุนดาเบิร์ก เมื่อต้นชั่วโมงของวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 2019ด้วยโรคหัวใจ
เวลกา วิลีปา

เวลกา วิลีปา (4 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1940 – 2 เมษายน ค.ศ. 2018) เป็นนักแสดงภาพยนตร์และโรงละครชาวลัตเวีย
รู้จักกันในผลงานเรื่อง นอริสและ "Šķēps un roze ".
วอลเลย์บอลชายหาดชิงแชมป์โลก 2017

วอลเลย์บอลชายหาดชิงแชมป์โลก 2017  เป็นการแข่งขันครั้งที่ 12 ซึ่งมีกำหนดจะจัดขึ้นที่เวียนนา ประเทศออสเตรีย ระหว่างวันที่ 28 กรกฎาคม – 6 สิงหาคม ค.ศ. 2017
จานนี มอสกอน

จานนี มอสกอน (เกิด 20 เมษายน ค.ศ. 1994 –) เป็นนักจักรยานอาชีพชาวอิตาลี ให้กับสังกัดทีมสกาย
มอสกอนถูกตัดสิทธิ์ออกจากในการแข่งขันตูร์เดอฟร็องส์ 2018 สเตจที่ 15
 ชนะเลิศ ผลรวม อาร์กติกเรซออฟนอร์เวย์ 
ชนะสเตจ 3
 ชิงแชมป์อิตาลี
ชนะเลิศ จับเวลา
อันดับที่ 5 จักรยานถนน
 จักรยานถนนชิงแชมป์โลก
อันดับที่ 3 จับเวลาประเภททีม
อันดับที่ 6 จับเวลา
 อันดับที่ 3 จีโรดีลอมบาร์เดีย
 อันดับที่ 5 ปารีส–รูแบ
 ชนะเลิศ จับเวลา, ชิงแชมป์อิตาลี
 ชนะเลิศ ผลรวม ทัวร์ออฟกว่างซี
ชนะสเตจ 4
 ชนะเลิศ โกปปาอูโกอาโกสโตนี
 ชนะเลิศ จีโรเดลลาตอสคานา
 ชนะสเตจ 3 (TTT) Critérium du Dauphiné
 อันดับที่ 2 Trofeo Serra de Tramuntana
 อันดับที่ 3 โกปปาซาบาตีนี
ฟอร์ลิ

<!--
ฟอร์ลิ (, ;  ) เป็นเทศบาลและนครในแคว้นเอมีเลีย-โรมัญญาทางตอนเหนือของประเทศอิตาลี และเป็นเมืองหลักของจังหวัดฟอร์ลิ-เซเชนา 
เมืองตั้งอยู่บนเส้นถนนวีอาเอมีเลีย ทางฝั่งขวาของแม่น้ำมอนโตเนและเป็นศูนย์กลางทางเกษตรกรรมที่สำคัญ เป็นเมืองเกิดของจิตรกร เมลอซโซ ดา ฟอร์ลิ และมาร์โก ปัลเมซซาโน, นักประวัติศาสตร์มนุษย์ ฟลาวีโอ บีออนโด, แพทย์ เจโรนีโม แมร์กูรีอาลี และโจวานนี บัตติสตา มอร์กาญี
เฟรเดอริก แอ็บบอท (นักคริกเก็ต)

เฟรเดอริก แอ็บบอท (25 พฤศจิกายน ค.ศ. 1901 – 4 พฤษภาคม ค.ศ. 1952) เป็นนักคริกเก็ตลูกครึ่งนิวซีแลนด์ เกิดที่ประเทศอังกฤษ โดยแข่งขันกีฬาคริกเก็ตตั้งแต่ปี ค.ศ. 1919
หมายเหตุ.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
โรงเรียนกุดดินจี่พิทยาคม

โรงเรียนกุดดินจี่พิทยาคม (อักษรย่อ: ก.พ., KDP) หรือเรียกอย่างย่อว่า กอ-พอ เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดกลาง ในจังหวัดหนองบัวลำภู เปิดการเรียนการสอนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นและชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย แบบสหศึกษา ในตำบลกุดดินจี่ อำเภอนากลาง จังหวัดหนองบัวลำภู อยู่ในสหวิทยาเขตวังแสนสุวรรณ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 19 สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ 
ประวัติ.
โรงเรียนกุดดินจี่พิทยาคม ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2523 โดยมีนายวันชัย วิเศษโพธิ์ศรี เป็นผู้อำนวยการโรงเรียนคนแรก โดยโรงเรียนเปิดทำการเรียนการสอนแบบสหศึกษา รับนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนต้นและมัธยมศึกษาตอนปลาย แบบไป-กลับ โรงเรียนมีเนื้อที่ 152 ไร่ 2 งาน 40 ตาราง 
เดิมโรงเรียนกุดดินจี่พิทยาคม อยู่ในสังกัดของอำเภอนากลาง จังหวัดอุดรธานี หลังจากที่อยู่ในสังกัดของจังหวัดอุดรธานี กว่า 13 ปี จนกระทั่งเมื่อปี พ.ศ. 2536 บริเวณฝั่งตะวันตกของจังหวัดอุดรธานีที่มีอาณาเขตติดกับจังหวัดเลย ได้แก่ อำเภอหนองบัวลำภู อำเภอนากลาง อำเภอสุวรรณคูหา อำเภอศรีบุญเรือง และอำเภอโนนสัง ได้รับการประกาศจัดตั้งเป็นจังหวัดหนองบัวลำภู เมื่อวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2536 โดยประกาศในหนังสือราชกิจจานุเบกษา ฉบับพิเศษ เล่มที่ 110 ตอนที่ 125 ลงวันที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2536 โรงเรียนกุดดินจี่พิทยาคม จึงได้ย้ายมาอยู่ในอำเภอนากลาง จังหวัดหนองบัวลำภู 
ปัจจุบัน โรงเรียนกุดดินจี่พิทยาคม ตั้งอยู่ที่เลขที่ 81 หมู่ที่ 3 ถนนนาคำไฮ – บ้านผือ บ้านนาหนองทุ่ม ตำบลกุดดินจี่ อำเภอนากลาง จังหวัดหนองบัวลำภู มีเนื้อที่ 152 ไร่ 2 งาน 40 ตารางวา มีอาคารเรียน 3 หลัง อาคารปฏิบัติการ 2 หลัง อาคารชั่วคราว 1 หลัง หอประชุมใหญ่ชั้นเดียว 1 หลัง โรงอาหาร 1 หลัง มีนักเรียน 671 คน จัดเป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดกลาง มีผู้อำนวยการโรงเรียนคือนายกิตติภูมิ กำหอม 
สถานที่ภายในโรงเรียน.
โรงเรียนกุดดินจี่พิทยาคมมีอาคารเรียน 3 หลัง อาคารปฏิบัติการ 2 หลัง อาคารชั่วคราว 1 หลัง หอประชุมใหญ่ชั้นเดียว 1 หลัง โรงอาหาร 1 หลัง
การพัดขึ้นฝั่ง

การพัดขึ้นฝั่ง  คือเหตุการณ์หนึ่งของพายุหรือนาคเล่นน้ำที่เคลื่อนที่ขึ้นบนแผ่นดิน ภายหลังจากที่อยู่ในพื้นน้ำมาก่อนหน้า
พายุหมุนเขตร้อน.
พายุหมุนเขตร้อนจะถูกจัดว่าพัดขึ้นฝั่ง เมื่อศูนย์กลางของพายุเคลื่อนที่ผ่านชายฝั่ง และสำหรับในพายุหมุนเขตร้อนที่มีความรุนแรงจะนับเมื่อตาของพายุอยู่บนแผ่นดินแล้ว เป็นจุดที่พายุหมุนเขตร้อนที่เจริญเต็มที่ เช่น พายุไต้ฝุ่นหรือพายุเฮอร์ริเคนสามารถสร้างความเสียหายได้มากที่สุด เนื่องจากด้านของระบบพายุที่สร้างความเสียหายได้มากจะอยู่บริเวณกำแพงตา ผลกระทบดังกล่าวรวมถึงจุดสูงสุดของเหตุการณ์น้ำขึ้นจากพายุ แกนของลมแรงที่เข้าเทียบฝั่ง และฝนตกอย่างหนักจนเกิดอุทกภัยด้วย สิ่งเหล่านี้เมื่อประกอบกับคลื่นสูง สามารถเป็นสาเหตุของการกร่อนอย่างมหาศาลของชายหาดได้ ในพื้นราบลุ่ม น้ำขึ้นจากพายุสามารถขังอยู่บนแผ่นดินได้เป็นเวลานาน และหากรวมเข้ากับสารเคมีที่มีปนเปื้อนอยู่แล้วในพื้นที่ ก็อาจเกิดเป็นมลพิษได้ เมื่อพายุหมุนเขตร้อนพัดขึ้นฝั่ง ตาของพายุจะปิดลงเองเนื่องจากกระบวนการอ่อนกำลัง ซึ่งจะทำให้คลื่นที่ซัดฝั่งลดลง ความเร็วลมสูงสุดต่อเนื่องจะลดลงไปตามธรรมชาติจากการที่พายุหมุนเคลื่อนตัวอยู่บนแผ่นดิน เนื่องจากความแตกต่างของแรงเสียดทานระหว่างพื้นน้ำและแผ่นดิน โดยไม่เกี่ยวกับบรรยากาศ
การพัดขึ้นฝั่ง แตกต่างกันอย่างชัดเจนกับ "การโจมตีโดยตรง" (direct hit) การโจมตีโดยตรง คือบริเวณที่แกนของลมแรง (หรือกำแพงตา) ขึ้นมาอยู่บนฝั่ง ขณะที่ศูนย์กลางของพายุอาจอยู่นอกฝั่งก็ได้ ผลกระทบของการโจมตีโดยตรงค่อนข้างคล้ายกับการพัดขึ้นฝั่ง โดยคำนี้จะใช้เมื่อรัศมีของลมแรงที่สุดในพายุหมุนเขตร้อนเคลื่อนตัวมาเทียบฝั่ง ผลกระทบคือ คลื่นสูง ฝนตกอย่างหนักจนอาจก่อให้เกิดอุทกภัย น้ำทะเลยกตัวขึ้นตามแนวชายฝั่งพร้อมกับน้ำขึ้นจากพายุขนาดเล็ก ชายหาดถูกกัดกร่อน มีลมแรง และอาจมีพายุฝนฟ้าคะนองอย่างรุนแรง และทอร์นาโดตามแนวขอบ
ทอร์นาโดหรือนาคเล่นน้ำ.
เมื่อนาคเล่นน้ำพัดขึ้นฝั่ง มันจะถูกจัดใหม่เป็นทอร์นาโด ซึ่งต่อมาอาจสร้างความเสียหายต่อบริเวณในแผ่นดินรอบชายฝั่งได้ เมื่อนาคเล่นน้ำพัดขึ้นฝั่ง มันมักจะสลายตัวไปอย่างรวดเร็ว เนื่องจากแรงเสียดทานและปริมาณอากาศร้อนที่จะมาเติมภายในกรวยพายุลดลง
จีร์เซว วีเกร์ส จี โอลีเวย์รา ฟิลยู

จีร์เซว วีเกร์ส จี โอลีเวย์รา ฟิลยู (เกิด 5 มกราคม พ.ศ. 2531) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวบราซิล เล่นในตำแหน่งกองหลัง เคยเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลราชบุรี มิตรผล ในไทยลีก ฤดูกาล 2562
แมตต์ ชรีเยร์

แมทธิว บี. ชรีเยร์  เป็นอดีตช่างภาพชาวอเมริกันที่ได้หลบหนีจากอัลกออิดะฮ์
ชีวิตช่วงต้นและอาชีพ.
ชรีเยร์มาจากเดียร์พาร์ค รัฐนิวยอร์ก และเข้าศึกษาที่มหาวิทยาลัยฮอฟสตรา ในเอกภาษาอังกฤษรวมถึงได้ศึกษาการผลิตภาพยนตร์ เขาได้เข้าไปในประเทศซีเรียด้วยความช่วยเหลือของกองทัพปลดปล่อยซีเรีย ชรีเยร์ได้ถ่ายภาพของกบฏกองทัพปลดปล่อยซีเรียที่ต่อสู้กับกองกำลังของประธานาธิบดี บัชชาร อัลอะซัด แห่งประเทศซีเรีย
การลักพาตัวโดยแนวร่วมอัลนุสเราะ.
ปลายเดือนธันวาคม ค.ศ. 2012 ชรีเยร์ถูกจับกุมโดยแนวร่วมอัลนุสเราะซึ่งเป็นพันธมิตรอัลกออิดะฮ์ในประเทศซีเรีย ขณะเดินทางบนถนนระหว่างอะเลปโปและชายแดนประเทศตุรกี ซึ่งรถจี๊ปเชอโรกีคันหนึ่งได้แล่นตัดหน้าจากด้านข้างของถนนและมีชายสามคนกระโดดออกมา ชรีเยร์กล่าวกับรายการ 60 มินิตส์ ว่า "หนึ่งในพวกเขาปกปิดร่างกายอย่างสมบูรณ์ในชุดดำ ก็อย่างที่คุณรู้ เหมือนผู้ชายที่อยู่ในภาพยนตร์ -- ที่มีผ้าพันคอรอบใบหน้าของเขา มีปืนเอเค 47 อยู่ในมือ แล้วเขาก็พาผมไป โดยวางผมไว้ที่เบาะหลังของรถเชอโรกี และเขาก็จ่อกระบอกปืนไว้ที่หัวของผม" เขาเป็นหนึ่งในกลุ่มของนักข่าวอเมริกันที่ถูกลักพาตัวโดยกลุ่มญิฮาดซีเรีย ซึ่งในที่สุดเขาก็ถูกขังอยู่ในเรือนจำที่ควบคุมโดยกบฏในเมืองอะเลปโปของประเทศซีเรีย
เขาใช้กลยุทธ์เปลี่ยนมานับถือศาสนาอิสลามในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2013 ในฐานะกลยุทธ์การเอาตัวรอดเพื่อรับการปฏิบัติที่ดีขึ้น ซึ่งเป็นกลวิธีที่จบลงด้วยการทำงาน
การหนี.
ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2013 ชรีเยร์กลายเป็นชาวตะวันตกคนแรกที่หลบหนีจากอัลกออิดะฮ์ ก่อนพระอาทิตย์ขึ้นเขาบีบตัวเองผ่านหน้าต่างเล็ก ๆ ด้วยความช่วยเหลือจากเพื่อนร่วมห้องขังชื่อปีเตอร์ ธีโอ เคอร์ติส ที่ถูกทิ้งไว้ข้างหลังแม้จะมีความพยายามของชรีเยร์เพื่อให้เขาออกมา ในระหว่างการวางแผนการหลบหนีชรีเยร์อ้างว่าเคอร์ติสเคาะประตูเพื่อหยั่งท่าทีพวกยามเกี่ยวกับการหลบหนี ซึ่งเคอร์ติสยอมรับในการให้สัมภาษณ์กับหนังสือพิมพ์ดีไซท์
ผลที่ตามมา.
ส่วนหนังสือของเขาชื่อ "เดอะดาวน์เพรเยอร์ (ออร์ฮาวทูเซอไวฟ์อินอะซีเครตซีเรียนเทอร์เรอริสต์ไพรซัน): อะเมมมัวร์"  ได้รับการเผยแพร่เมื่อวันที่ 3 เมษายน ค.ศ. 2018
ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2020 ชรีเยร์ได้ยื่นฟ้องธนาคารอิสลามกาตาร์ (QIB) ในขณะที่เขาอ้างว่าพวกเขาให้การสนับสนุนอัลกออิดะฮ์
ตำบลแม่ตีบ

ตำบลแม่ตีบ  เป็นตำบลในอำเภองาว จังหวัดลำปาง 
ประชากร.
ในเดือนธันวาคม 2560 มีประชากร 4,319 คน ประกอบด้วยชาย 2,098 คนและหญิง 2,221 คน
เขตพื้นที่.
ติดต่อกันแต่ละทิศตามนี
รายชื่อหมู่บ้าน.
ประกอบด้วย 5 หมู่บ้านดังนี้
คุรุอังคัท

คุรุอังคัท (Guru Angad) หรือบางเอกสารสะกดแตกต่างกันไป เช่น คุรุอังคัต, คุรุอังกัต, คุรุอังขัต และ คุรุอังฆัต เป็นคุรุศาสดาองค์ที่สองของศาสนาซิกข์ พระองค์ประสูติในครอบครัวของชาวฮินดูในหมู่บ้านหริเก (Harike) ในเมืองมุกตเสร์ (Muktser) ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของอนุทวีปอินเดียใกล้กับแคว้นปัญจาบในปัจจุบัน เมื่อวันที่ 21 มีนาคม ค.ศ. 1504 และสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 29 มีนาคม ค.ศ. 1552 พระองค์มีพระนามแรกประสูติว่า "ภาอี เลห์นา" (Bhai Lehna) พระบิดาของของพระองค์เป็นพ่อค้า ส่วนพระองค์เองทรงบวชเป็นนักบวช "บูชารี" (Pujari; นักบวชที่ทำหน้าที่ประกอบพิธีกรรมในโบสถ์พราหมณ์) และเป็นศาสนจารย์ ที่นับถือพระแม่ทุรคาเป็นหลัก
ต่อมา ได้ทรงพบกับคุรุนานัก ศาสดาคุรุพระองค์แรกของซิกข์ จึงทรงเปลี่ยนศาสนามาเป็นชาวซิกข์และทรงงานช่วยเหลือคุรุนานักเป็นเวลาหลายปี ท่านคุรุนานักประทานพระนามใหม่ให้กับท่านภัย เลห์นา ว่า "คุรุอังคัท" (Guru Angad) อันแปลว่า "แขนขาของเรา" (my own limb) และได้แต่งตั้งให้เป็นคุรุศาสดาองค์ที่สองต่อจากตัวคุรุนานักเอง แทนที่จะแต่งตั้งพระบุตรของพระองค์ด้วยซ้ำ
หลังการสิ้นพระชนม์ของคุรุนานักใน ค.ศ. 1539 คุรุอังคัตจึงทรงสืบสานและดำรงตำแหน่งผู้นำของศาสนาซิกข์ต่อจากคุรุนานัก ผลงานสำคัญของท่านที่ทรงช่วยพัฒนาศาสนาซิกข์ คือการพัฒนาและจัดระบบอักษรคุรมุขีโดยพัฒนาดัดแปลงจากอักษรทาครี ซึ่งใช้อย่างแพร่หลายในแถบเทือกเขาหิมาลัย ท่านยังทรงรวบรวมเพลงสวดของคุรุนานักและนิพนธ์เพลงสวดขึ้นอีก 62-63 เพลง ต่อมาพระองค์ได้ทรงเลือกคุรุศาสดาองค์ต่อไปด้วยแนวคิดเช่นเดียวกับคุรุนานัก คือไม่เลือกพระบุตรของตนแต่เลือกผู้ที่มีความสามารถมากกว่า ซึ่งพระองค์ได้ทรงสถาปนาคุรุอมรทาส เป็นคุรุศาสดาองค์ที่ 3 ถัดจากพระองค์เอง
คุรุรามทาส

คุรุรามทาส (Guru Ram Das) หรือบางเอกสารสะกดว่า คุรุรามดาม เป็นคุรุศาสดาองค์ที่ 4 ของศาสนาซิกข์ ท่านเกิดเมื่อวันที่ 24 กันยายน ค.ศ. 1534 ในครอบครัวชาวฮินดูที่มีฐานะยากจนในเมืองละฮอร์ ซึ่งปัจจุบันอยู่ในประเทศปากีสถาน ท่านมีชื่อกำเนิดว่า "เชฐา" (Jetha) และถูกทิ้งกำพร้าตั้งแต่อายุเพียง 7 ปี ท่านจึงถูกเลี้ยงดูโดยยายตั้งแต่นั้น
เมื่อท่านอายุได้ 12 ปี ภัย เชธา และยายของท่านได้ย้ายไปอาศัยเมืองโคอินทวัล (Goindval) ซึ่งทำให้ทั้งสองได้พบกับคุรุอมรทาส คุรุศาสดาองค์ที่ 3 ของซิกข์ ซึ่งภาอี เชฐา ได้ขอรับตัวเข้าเป็นศิษย์ของท่านคุรุและช่วยปรนิบัติอย่างดี ต่อมาท่านได้สมรสกับลูกสาวของท่านคุรุและเข้าเป็นส่วนหนึ่งของตระกูลท่านคุรุอมรทาสอย่างเป็นทางการ ท่านคุรุได้แต่งตั้งให้ภัย เชธา เป็นคุรุศาสดาผู้สืบทอดองค์ต่อไป (องค์ที่ 4) และมอบชื่อใหม่ว่า "คุรุรามทาส" (Guru Ram Das) อันแปลว่า "ทาสหรือผู้รับใช้ของพระผู้เป็นเจ้า"
คุรุรามดาสได้เข้าสู่การเป็นผู้นำจิตวิญญาณศาสนาซิกข์ในปี ค.ศ. 1574 และเสียชีวิตลงในปี ค.ศ. 1581 ที่บ้านเกิดของท่านในเมืองโคอินทวัล ระหว่างที่ท่านดำเนินการเผยแผ่ศาสนา ท่านได้รับการปรณิบัติและเคารพอย่างดีจากบุตร-ธิดาของท่านคุรุอมรทาสผู้ล่วงลับ และได้ย้ายหลักแหล่งและตั้งศูนย์กลางของชาวซิกข์ขึ้นใหม่ที่ดินแดนที่ท่านคุรุอมรทาสเรียกว่า "คุรุกาจัก" (Guru-ka-Chak) เมืองแห่งนี้ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น "รามทาสปุระ" (เมืองของท่านราทาส) (Ramdaspur) และได้เปลี่ยนชื่อมาเป็นเมืองอมฤตสาร์ จวบจนปัจจุบัน ซึ่งเมืองอมฤตสาร์แห่งนี้ในปัจจุบันได้เป็นเมืองอันศักดิ์สิทธิ์ สถานที่แสวงบุญและเป็นศูนย์รวมจิตใจของชาวซิกข์ อันเป็นที่ตั้งของหริมันทิรสาหิบ หรือ สุวรรณวิหาร ซึ่งท่านได้เริ่มขุดสระน้ำ "สระน้ำอมฤต" ไว้ ผลงานที่ท่านสร้างไว้นอกจากการตั้งเมืองอันศักดิ์สิทธิ์ "อมฤตสาร์" แล้ว ท่านยังขยาย "มันจิ" องค์กรเพื่อสนับสนุนและรับบริจาคเพื่อพัฒนาการเผยแผ่ศาสนาซิกข์ ให้กว้างใหญ่และเป็นที่ยอมรับมากขึ้น ท่านได้แต่งตั้งบุตรของท่านเองเป็นคุรุศาสดาองค์ต่อไป คือคุรุอาร์จัน ซึ่งเป็นคุรุองค์แรกที่ถูกแต่งตั้งโดยสืบเชื้อสายจากบิดาของตน
ชื่อของท่านถูกนำไปตั้งเป็นชื่อของท่าอากาศยานนานาชาติศรีคุรุรามทาสจี (Sri Guru Ram Dass Jee International Airport) ซึ่งเป็นท่าอากาศยานนานาชาติประจำเมืองอมฤตสาร์ และชื่อของวิทยาลัยการจัดการและเทคโนโลบีคุรุรามทาส (Guru Ram Das Institute of Management and Technology; GRDIMT) ซึ่งตั้งอยู่ในเมืองเดห์ราดุน รัฐอุตตราขัณฑ์
พรรคสิทธิมนุษยชน (ประเทศกัมพูชา)

พรรคสิทธิมนุษยชน เป็นพรรคการเมืองประเทศกัมพูชา ก่อตั้งโดย เข็ม โสกา เมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม ค.ศ. 2007 ในการเลือกตั้งเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2008 ได้รับการเลือกตั้งด้วยคะแนนเสียง 397,816 เสียง ได้ไป 3 ที่นั่ง เป็นอันดับที่ 3 โดยเป็นพรรคร่วมฝ่ายค้านในรัฐสภา ในปี ค.ศ. 2012 พรรคสิทธิมนุษยชนได้รวมกับพรรคสมรังสี กลายเป็นพรรคสงเคราะห์ชาติ
โซนิคแอนด์ออลสตาร์เรสซิ่งทรานฟอร์ม

โซนิคแอนด์ออลสตาร์เรสซิ่งทรานฟอร์ม  เป็นวิดีโอเกมแนวแข่งรถ พัฒนาโดยซูโมดิจิทัล และจัดจำหน่ายโดยเซก้า ตัวเกมวางจำหน่ายสำหรับ เพลย์สเตชัน 3, เอกซ์บอกซ์ 360 และ วียู ในเดือน พฤศจิกายน ค.ศ. 2012 สำหรับเพลย์สเตชันวิต้าในเดือน ธันวาคม ค.ศ. 2012 สำหรับ ไมโครซอฟท์ วินโดวส์ ในเดือน มกราคม ค.ศ. 2013 สำหรับ นินเท็นโด 3DS ในเดือน กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2013 และสำหรับ ไอโอเอส และ แอนดรอยด์ ในเดือน มกราคม ค.ศ. 2014 ส่วนตัวเกมเวอร์ชันเพลย์สเตชัน 3 และ วียู เวอร์ชันญี่ปุ่น วางจำหน่ายในประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม ค.ศ. 2014
"โซนิคแอนด์ออลสตาร์เรสซิ่งทรานฟอร์ม" เป็นภาคต่อของ "โซนิคแอนด์เซก้าออลสตาร์เรสซิ่ง" ซึ่งเป็นภาคที่สี่ในซีรีส์ "เซก้าซูเปอร์สตาร์" และเกมแข่งรถลำดับแปดในซีรีส์ "โซนิคเดอะเฮดจ์ฮ็อก" เกมดังกล่าวถือเป็นเกมเปิดตัวสำหรับเครื่องวียู ในอเมริกาเหนือ และยุโรป
วิทยาลัยพณิชยการบางนา สถาบันการอาชีวศึกษากรุงเทพมหานคร

วิทยาลัยพณิชยการบางนา (ภาษาอังกฤษ Bangna commercial college) เป็นสถานศึกษาอาชีวศึกษาขนาดใหญ่ สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา ตั้งอยู่เขตบางนา กรุงเทพมหานคร เปิดการเรียนการสอน 3 ระดับคือ ประกาศนียบัตรวิชาชีพ (ปวช.) ประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง (ปวส.) และระดับปริญญาตรี (ทล.บ.) โดยจัดการเรียนการสอน 2 ระบบคือระบบปกติ และระบบทวิภาคี 
ประวัติวิทยาลัย.
วิทยาลัยพณิชยการบางนาเปิดการเรียนการสอนในสาขาพาณิชยกรรม ก่อตั้งเมื่อ 22 พฤษภาคม 2513 โดยเมื่อก่อตั้งมีชื่อว่า "โรงเรียนพณิชยการบางนา" สังกัดกรมอาชีวศึกษา โดยคุณบุญนาค-คุณสุเทพ รุ่งแสง  คุณบุญรอด-คุณเหรียญ รุ่งเรือง คุณเพิ่ม คุณละออ  รุ่งเรือง ได้พร้อมใจกันบริจาคที่ดินที่แขวงบางนา  เขตบางนาเป็นจำนวนเนื้อที่ 11 ไร่ 23 ตารางวา ให้แก่กระทรวงศึกษาธิการเพื่อสร้างโรงเรียนพณิชยการบางนา โดยในวันที่ก่อตั้งอาคารเรียนยังดำเนินการก่อสร้างไม่แล้วเสร็จ จึงต้องใช้สถานที่สมาคมนักเรียนเก่าพณิชยการในบริเวณโรงเรียนพณิชยการพระนครในการมอบตัวนักเรียน จนกระทั่งวันที่ 10 มิถุนายน 2513 ดร.ไพศาลย์  จามรมาน ได้แต่งตั้งเป็นอาจารย์ใหญ่คนแรก
วันที่ 4 มิถุนายน 2517 โรงเรียนพณิชยการบางนาได้ประกาศยกฐานะขึ้นเป็น วิทยาลัยพณิชยการบางนา ในโอกาสที่ได้รับการยกฐานะเป็นวิทยาลัย คุณบุญนาค-คุณสุเทพ รุ่งแสง ได้มอบที่ดินให้แก่วิทยาลัยฯ อีก 4 ไร่ โดยมอบให้คุณชนะ รุ่งแสง(บุตร) เป็นผู้ดำเนินการ
ต้นไม้ประจำวิทยาลัย.
ต้นไม้ประจำวิทยาลัยพณิชยการบางนาคือต้นชมพูพันธุ์ทิพย์ โดยเมื่อเข้าฤดูหนาวดอกของต้นชมพูพันธุ์ทิพย์จะเริ่มบานและร่วงหล่นในช่วงต้นปี ครูอาวุโสและศิษย์เก่าหลายท่านใช้เป็นสัญญาณของการจากลาเนื่องจากใกล้ถึงเวลาที่นักเรียน-นักศึกษาที่อยู่ในชั้นปีสุดท้ายใกล้จะสำเร็จการศึกษา 
หลักสูตร.
วิทยาลัยพณิชยการบางนาเปิดการเรียนการสอน 3 หลักสูตรคือ ประกาศนียบัตรวิชาชีพ (ปวช.) ประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง (ปวส.) และปริญญาตรีสาขาเทคโนโลยีบัณฑิต (ทล.บ.)
อาคารสถานที่.
วิทยาลัยพณิชยการบางนามีอาคารเรียนและอาคารสำนักงานจำนวน 8 หลัง
อาคาร 4 ได้ถูกรื้อถอนไปเนื่องจากตรวจพบรอยร้าวที่อาจก่อให้เกิดอันตราย
วัดเศวตฉัตรวรวิหาร

วัดเศวตฉัตรวรวิหาร เป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดวรวิหาร ตั้งอยู่ในเขตคลองสาน กรุงเทพมหานคร เดิมชื่อ "วัดบางลำภูล่าง" สันนิษฐานว่าก่อสร้างขึ้นตั้งแต่สมัยอยุธยา ต่อมาอยู่ในสภาพทรุดโทรมและได้รับการบูรณะครั้งใหญ่โดยพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นสุรินทรรักษ์ (ในขณะนั้นพระนามว่าพระเจ้าอัยกาเธอ กรมหมื่นสุรินทรรักษ์) พระราชโอรสในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ผู้ทรงเป็นต้นราชสกุลฉัตรกุล ในช่วงปี พ.ศ. 2359–2373 ต่อมาได้รับการปฏิสังขรณ์โดยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว และพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ซึ่งต่อมาได้พระราชทานชื่อวัดใหม่ว่า "วัดเศวตฉัตร"
อาคารเสนาสนะ.
เดิมวัดบางลำภูล่าง มีเพียงพระอุโบสถเก่าซึ่งอยู่ริมตลิ่งแม่น้ำเจ้าพระยาซึ่งตื้นเขินเต็มที พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นสุรินทรรักษ์จึงได้ทรงยกวัดออกไปสร้างใหม่ ในตำแหน่งวัดปัจจุบัน โดยโปรดให้รื้อพระตำหนักส่วนพระองค์สร้างเป็นถาวรวัตถุของวัดแทน
ฝั่งตรงข้ามถนนเจริญนครเป็นวัดอีกส่วนหนึ่ง ซึ่งเป็นพระอุโบสถหลังเดิมที่ประดิษฐาน พระพุทธสมาธิคุณสุนทรสมาทานบุราณสุคต หรือที่ชาวบ้านเรียกว่า หลวงพ่อโบสถ์บน พระพุทธรูปปางสมาธิ ไม่ปรากฏหลักฐานการสร้าง แต่เชื่อกันว่าสร้างโดยสานไม้ไผ่หล่อปูนตามแบบโบราณ
ภายในพระอุโบสถหลังปัจจุบันประดิษฐาน พระพุทธอังคีรสมุนีนารถอุรคอาสน์อำไพ พระพุทธรูปปางนาคปรก บริเวณฐานชุกชีด้านหลังพระประธานบรรจุอัฐิโดยด้านซ้าย ปรากฏจารึกพระนาม จอมพล พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นสุรินทรรักษ์ (อรุณ ฉัตรกุล) อดีตผู้บัญชาการโรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า ส่วนด้านขวาปรากฏจารึกพระนาม “ฉัตรกุล สายหม่อมเจ้ากลาง” นอกจากนี้ในพระอุโบสถยังประดิษฐาน พระพุทธมารวิชัยอภัยปรปักษ์อัครวิบูล ซึ่งเป็น พระพุทธรูปปางมารวิชัย สันนิษฐานจากพุทธลักษณะว่าเป็นพระพุทธรูปศิลปะสุโขทัย
บริเวณลานวัดใกล้กับแม่น้ำเจ้าพระยา ประดิษฐาน พระพุทธบัณฑูรมูลประดิษฐ์สถิตไสยาสน์ พระพุทธรูปปางไสยาสน์ศิลปะสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น สร้างราวปี พ.ศ. 2364 ในอดีตองค์พระถูกน้ำท่วมทุกช่วงน้ำหลาก พระราชวิจิตรการ เจ้าอาวาทในขณะนั้นจึงบูรณะซ่อมแซมครั้งใหญ่ โดยอัญเชิญยกองค์พระนอนขึ้นให้สูงจากลาน ในปี พ.ศ. 2552
ลำดับเจ้าอาวาส.
ลำดับเจ้าอาวาส และรักษาการเจ้าอาวาสวัดเศวตฉัตรวรวิหาร (เท่าที่พบข้อมูล)
ดั่ง วัน เลิม

ดั่ง วัน เลิม (เกิด 13 สิงหาคม ค.ศ. 1993) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวเวียดนามเชื้อสายรัสเซียเล่นในตำแหน่งผู้รักษาประตูให้กับบิ่ญดิ่ญ ในวี.ลีก ดิวิชัน 1 และทีมชาติเวียดนาม 
เขาเป็นส่วนหนึ่งของทีมชาติเวียดนาม ในชุดแชมป์เอเอฟเอฟ ซูซูกิคัพ 2018 โดย ดั่ง วัน เลิม เป็นผู้เล่นชาวเวียดนามคนแรกที่ได้ย้ายไปอยู่กับทีมในเจลีก ดิวิชัน 1
สโมสร.
ดั่ง วัน ลัม เกิดเมื่อวันที่ 13 สิงหาคม พ.ศ. 2536 ที่มอสโก ประเทศรัสเซีย ในครอบครัวที่มีพ่อเป็นเวียดนามชื่อ ดั่ง วัน เซิน และแม่เป็นรัสเซียชื่อ ออลกา จูโควา โดยวัน เลิมเริ่มต้นอาชีพกับสโมสรฮหว่างอัญซาลาย แต่หลังจากเริ่มต้นได้ไม่นานเขาถูกยืมไปเล่นกับทีมสาขาในลาวได้แก่ฮหว่างอัญอัตตะปือ และเส้นทางของเขาก็สะดุดลง วัน เลิมเดินทางกลับบ้านเกิดของเขาร่วมทีมในดิวิชั่นล่าง ๆ ของฟุตบอลรัสเซีย และใน พ.ศ. 2558 เขากลับมาร่วมกับสโมสรไฮฟองในเวียดนาม หลังจากล้มเหลวในฤดูกาลแรก เขากลายเป็นตัวหลักในฤดูกาล 2559 และสร้างความฮือฮาด้วยการถูกเรียกตัวติดทีมชาติในเวลาอันรวดเร็วโดยโค้ช ฟุตบอลทีมชาติเวียดนาม ในเวลานั้น 
หลังจากลงเล่นให้กับสโมสรไฮฟองนานถึง 3 ปีพร้อมกับสถิติการลงเล่นทั้งสิ้น 59 นัด วัน เลิม ตัดสินใจย้ายมาเฝ้าเสาให้กับสโมสรยักษ์ใหญ่ของศึกไทยลีกอย่างสโมสร เอสซีจี เมืองทอง ยูไนเต็ด ในฤดูกาล 2562
ทีมชาติ.
ในวันที่ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2562 ดั่ง วัน เลิม มีชื่อติดทีมชาติเวียดนามในการแข่งขันฟุตบอลโลกรอบคัดเลือก นัดที่เวียดนามจะบุกไปเยือนไทย
เกียรติประวัติ.
ทีมชาติเวียดนาม
แจร์รัด โบวิน

แจร์รัด โบวิน (เกิด 20 ธันวาคม ค.ศ. 1996) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวอังกฤษ ปัจจุบันเล่นได้ทั้งในตำแหน่งปีกขวา และกองหน้าให้แก่เวสต์แฮมยูไนเต็ด และทีมชาติอังกฤษ
ชีวิตช่วงต้น.
แจร์รัด โบวินเกิดในวันที่ 20 ธันวาคม ค.ศ. 1996 ที่เลมสเตอร์ เฮริฟอร์ดเชอร์ เมื่อโตขึ้น เขามีเดวิด เบคแคมเป็นไอดอล และสนับสนุนแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด
ชีวิตส่วนตัว.
ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2021 มีรายงานว่าโบวินมีความสัมพันธ์กับ Dani Dyer บุคลากรรายการโทรทัศน์แนวความเป็นจริง ณ วันที่ 20 มกราคม ค.ศ. 2023 ทั้งคู่ประกาศว่าหวังจะได้ลูกแฝด ลูกสาวทั้งสองชื่อ สตาร์ และซัมเมอร์ ถือกำเนิดในวันที่ 22 พฤษภาคม ค.ศ. 2023
 "ณ วันที่ 11 พฤษภาคม 2024"
 "ณ วันที่ 3 มิถุนายน 2024"
กลุ่มดาราจักรไอซี 342/มาเฟอี

IC 342/Maffei Group (หรือที่รู้จักกันในชื่อ IC 342 Group หรือ Maffei 1 Group) เป็นกลุ่มดาราจักรที่ใกล้กับกลุ่มท้องถิ่นมากที่สุด กลุ่มนี้สามารถเรียกได้ว่าเป็นกลุ่มไบนารี ดาราจักรสมาชิกส่วนใหญ่กระจุกตัวอยู่ที่ IC 342 หรือไม่ก็ Maffei 1 ซึ่งทั้งสองเป็นดาราจักรที่สว่างที่สุดในกลุ่ม กลุ่มนี้เป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มกระจุกดาราจักรหญิงสาว
สมาชิก.
ตารางด้านล่างแสดงดาราจักรที่มีการระบุว่าเกี่ยวข้องกับกลุ่ม IC342/Maffei 1 โดย I. D. Karachentsev หมายเหตุว่า Karachentsev แบ่งกลุ่มนี้ออกเป็นสองกลุ่มย่อยโดยมีศูนย์กลางเป็น IC 342 และ Maffei 1
นอกจากนี้, KKH 37 อยู่ในรายการที่อาจเป็นสมาชิกของกลุ่มย่อย 342 IC และ KKH 6 อยู่ในรายการที่อาจเป็นสมาชิกของกลุ่มย่อย Maffei 1.
Maffei 1 และ Maffei 2 สามารถมองเห็นได้ในภาพนี้
ไอซี 342

IC 342 (หรือในชื่อ Caldwell 5) เป็นดาราจักรชนิดก้นหอยในกลุ่มดาวยีราฟ ตั้งอยู่ค่อนข้างใกล้กับดาราจักรทางช้างเผือก แม้จะมีขนาดและความสว่างสูง ดาราจักรนี้ตั้งอยู่ในเขตที่มีฝุ่นเยอะใกล้กับศูนย์กลางดาราจักรของเรา ทำให้สามารถมองดูได้ยาก ทำให้มีชื่อเล่นว่า "ดาราจักรที่ถูกซ่อน" (The Hidden Galaxy) แม้ว่าสามารถตรวจจับได้อย่างง่ายดายแม้ในกล้องส่องทางไกล แต่ฝุ่นโมเลกุลอวกาศทำให้ยากต่อการกำหนดระยะทางที่แม่นยำ การประมาณปัจจุบันอยู่ระหว่างจากประมาณ 7 ล้านปีแสงถึงประมาณ 11 ล้านปีแสง
ดาราจักรนี้ถูกค้นพบโดย William Frederick Denning ใน 1892 เป็นหนึ่งในดาราจักรที่สว่างที่สุดใน IC 342/Maffei Group กลุ่มดาราจักรที่ใกล้กับกลุ่มท้องถิ่นมากที่สุด ซึ่ง เอ็ดวิน ฮับเบิล ในตอนแรกได้มีสมมติฐานว่าเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มท้องถิ่น แต่ในภายหลังได้ถูกยืนยันว่าไม่เป็นสมาชิกอยู่
นอร์ดสตรึม

Nordstrom  เป็นเครือข่ายห้างสรรพสินค้าหรูของอเมริกา นอกจากนั้นยังเปิดทำการในแคนาดา สำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ในซีแอตเทิล, วอชิงตัน ก่อตั้งในปี 1901 โดยชาวสวีเดนอเมริกัน John W. Nordstrom และ Carl F. Wallin Nordstrom มีร้านรวม 380 ร้านใน 40 รัฐของอเมริกา, เปอร์โตริโก และแคนาดา
บริษัทนี้เริ่มต้นเป็นตัวแทนจำหน่ายรองเท้า และขยายให้รวมถึงเสื้อผ้า อุปกรณ์เสริม กระเป๋า เครื่องประดับ เครื่องสำอาง และน้ำหอม บางร้านมีแผนกตกแต่งบ้าน และงานแต่งงานด้วย นอกจากนี้บริษัทยังมีร้านกาแฟในบ้าน ร้านอาหาร และบาร์เอสเปรสโซ่
เครื่องราชอิสริยาภรณ์รอยัลวิกตอเรียน

เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญแห่งสมเด็จพระราชินีนาถวิคตอเรีย หรือ เครื่องราชอิสริยาภรณ์รอยัลวิกตอเรียน  เป็นเครื่องราชอิสริยาภรณ์ลำดับที่ 6 ซึ่งสถาปนาโดย สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักร เพื่อทรงพระราชทานให้แก่ข้าราชการพลเรือนในสหราชอาณาจักรและคนอื่น ปัจจุบันนี้ยังอยู่ในสมัยการพระราชทาน โดยประธานเครื่องราชอิสริยาภรณ์คือ สมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 3 เเห่งสหราชอาณาจักร โดยมีแกรนด์มาสเตอร์เครื่องราชอิสริยาภรณ์คือ เจ้าหญิงแอนน์ พระราชกุมารี โดยเครื่องราชอิสริยาภรณ์ชุดนี้แบ่งออกเป็น 6 ชั้น