pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
ชอร์ตสควีซของเกมสต๊อป

ราคาหุ้นของ GameStop (GME) ระหว่าง 28 ธันวาคม 2020 ถึง 1 กุมภาพันธ์ 2021
ในมกราคม 2021 การชอร์ตสควีซหุ้นของเกมสต๊อป (GME) และหลักทรัพย์อื่น ๆ เกิดขึ้นในตลาดหุ้นหลายแห่ง ทำให้เกิดผลกระทบทางการเงินอย่างมากกับบางกองทุนบริหารความเสี่ยงบาง การชอร์ตสควีซทำให้ราคาหุ้นของเกมสต๊อปซึ่งเป็นผู้ค้าปลีกวิดีโอเกมเพิ่มขึ้นเกือบ 190 เท่าจากระดับต่ำสุดและแตะระดับสูงสุดเกือบ 500 ดอลลาร์ต่อหุ้นในวันที่ 28 มกราคม 2021 และทำให้ผู้ขายชอร์ตขาดทุนจำนวนมาก ประมาณ 140% ของหุ้นเกมสต๊อปถูกขายชอร์ตและการรีบซื้อหุ้นเพื่อให้ครอบคลุมหุ้นที่ซื้อมานี้ทำให้ราคาสูงขึ้นกว่าเดิม การชอร์ตสควีซครั้งนี้เริ่มต้นโดยผู้ใช้ฟอรัม r/wallstreetbets บนเรดดิตผ่านแอปการซื้อขายที่ไม่มีค่านายหน้าเช่นโรบินฮู้ด 
เมื่อวันที่ 28 มกราคมโรบินฮู้ดได้หยุดการซื้อหุ้นของเกมสต๊อปและหลักทรัพย์อื่น ๆ ทำให้เกิดการวิพากษ์วิจารณ์และการกล่าวหาว่าเป็นการปั่นตลาดจากนักการเมืองและนักธุรกิจที่มีชื่อเสียงจากทั่วทุกมุมมองทางการเมือง รวมถึง วุฒิสภาสหรัฐ เท็ด ครู๊ซ, ผู้แทนราษฎร อเล็กซานเดรีย โอคาซีโอ-คอร์เทซ และซีอีโอของเทสลา อีลอน มัสก์ นอกจากนี้ยังมีการฟ้องร้องดำเนินคดีแบบกลุ่มต่อโรบินฮู้ดในศาลชั้นต้นสหรัฐ เขตทางตอนใต้ของนิวยอร์ก และเขตทางตอนเหนือของรัฐอิลลินอยส์
พื้นหลัง.
การขายชอร์ต.
การขายชอร์ตเป็นแนวทางปฏิบัติทางการเงินที่นักลงทุนหรือที่เรียกว่าผู้ขายชอร์ตยืมหุ้นและขายทันทีโดยหวังว่าจะซื้อคืน ("โคเวอร์") ในภายหลังในราคาที่ต่ำกว่าคืนหุ้นที่ยืมมา (พร้อมดอกเบี้ย) ให้กับผู้ให้กู้และทำกำไรจากส่วนต่าง แนวปฏิบัตินี้มีความเสี่ยงในการขาดทุนอย่างไม่จำกัด เนื่องจากไม่มีข้อจำกัดโดยธรรมชาติว่าราคาหุ้นจะสูงเพียงใด สิ่งนี้ตรงกันข้ามกับการซื้อแบบลอง (เป็นเจ้าของหุ้น) ซึ่งการสูญเสียของนักลงทุนจะจำกัดอยู่ที่การลงทุนครั้งแรกเท่านั้น (เช่นการขาดทุนทั้งหมดที่เป็นไปได้คือ 100%) ตัวอย่างเช่นหากผู้ขายชอร์ตยืมหุ้นที่ 20 ดอลลาร์และโคเวอร์ที่ 50 ดอลลาร์ (เช่นหุ้นเพิ่มขึ้น 150%) พวกเขาจะสูญเสีย 30 ดอลลาร์ต่อหุ้นซึ่งคิดเป็น 150%
เมื่อวันที่ 22 มกราคม 2021 ประมาณ 140% ของโฟลต (ส่วนของหุ้นของบริษัทที่อยู่ในมือของนักลงทุนสาธารณะ) ของ GameStop ถูกขายชอร์ต ซึ่งหมายความว่าหุ้นที่ถูกให้ยืมจะถูกปล่อยกู้อีกครั้งและชอร์ตอีกครั้ง ผู้สังเกตการณ์ใน r/WallStreetBets เชื่อว่า บริษัทถูกประเมินค่าต่ำเกินไป และด้วยจำนวนหุ้นแบบชอร์ตที่สูงเช่นนี้พวกเขาสามารถกระตุ้นให้เกิดการชอร์ตสควีซโดยการผลักดันราคาขึ้นไปจนถึงจุดที่ผู้ขายชอร์ตต้องยอมจำนนและขายชอร์ตที่สูญเสียอย่างมากของพวกเขา
เกมสต๊อป.
เกมสต๊อป เครือข่ายเป็นร้านวิดีโอเกมในสหรัฐอเมริกา ประสบปัญหาในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมาเนื่องจากการแข่งขันจากการจัดจำหน่ายแบบดิจิทัล รวมถึงผลกระทบทางเศรษฐกิจจากการระบาดทั่วของโควิด-19 ซึ่งทำให้จำนวนผู้ซื้อสินค้าลดลง เป็นผลให้ราคาหุ้นของเกมสต๊อปลดลง ทำให้นักลงทุนหลายรายขายทำการขายหุ้นแบบชอร์ต อย่างไรก็ตามในเดือนกันยายนปี 2020 ไรอัน โคเฮน (อดีตซีอีโอของ Chewy ผู้ค้าปลีกอาหารสัตว์เลี้ยงออนไลน์) เปิดเผยการลงทุนครั้งใหญ่ในเกมสต๊อปและเข้าร่วมคณะกรรมการของบริษัททำให้หลายคนเชื่อว่าหุ้นนั้นต่ำกว่ามูลค่าจริง
r/wallstreetbets.
r/wallstreetbets เป็นชุมชนเรดดิตหรือซับเรดดิต ที่รู้จักกันในเรื่องธุรกรรมหุ้นที่มีความเสี่ยงสูง ก่อนที่จะเกิดการสควีซขึ้น r/wallstreetbets มีความสนใจใน GME อยู่แล้ว ผู้ใช้รายหนึ่ง u/DeepFuckingValue ซื้อหุ้น GME ประมาณ 53,000 ดอลลาร์ ในช่วงสามเดือนเริ่มตั้งแต่เดือนมิถุนายน 2019 ซึ่งหุ้นของเขามีค่า 48 ล้านดอลลาร์ในเดือนมกราคม 2564
กาน้ำชาของรัสเซลล์

กาน้ำชาของรัสเซลล์  เป็นอุปมาอย่างหนึ่งที่เสนอขึ้นโดยนักปรัชญา เบอร์ทรันด์ รัสเซลล์ (1872-1970) เพื่อประกอบการแสดงให้เห็นว่าภาระในการพิสูจน์ทางปรัชญาของคำอ้างที่ไม่สามารถพิสูจน์ว่าเป็นเท็จได้ ต้องตกเป็นของผู้อ้าง ไม่ควรเป็นภาระของผู้อื่นที่ต้องมาพิสูจน์หักล้างคำอ้างเช่นนี้
รัสเซลล์ตั้งใจใช้อุปมานี้เพื่อประกอบการพิสูจน์หลักการทางศาสนา โดยกล่าวว่า หากเขาจะอ้างโดยปราศจากหลักฐานว่า มีกาน้ำชาอยู่อันนึง ซึ่งมีขนาดเล็กเกินกว่าจะมองเห็นได้ด้วยกล้องโทรทรรศน์ โคจรรอบดวงอาทิตย์ โดยมีวงโคจรอยู่ระหว่างวงโคจรของโลกและดาวอังคาร เขาไม่ควรจะคาดหวังว่าคนอื่นจะเชื่อเขา แค่เพียงเพราะคำอ้างของเขาไม่สามารถพิสูจน์ว่าเป็นเท็จได้
มาอิตากิ

มาอิตากิ  (ศัพท์ที่สัมพันธ์กับคำว่า "ตามาตาอี" (ผู้หญิง) ในภาษาซามัว) เป็นธิดาของตูอิฮาอะตากาลาอัวที่สมรสกับตูอิโตงาในฐานะพระมเหสีเอกและพระมารดาของรัชทายาท ด้วยตำแหน่งส่วนบุคคลในตองงามาจากฝ่ายมารดา ดังนั้นจึงเป็นการยกระดับสถานะของตูอิโตงาในอนาคต และเพิ่มอำนาจให้กับตูอิฮาอะตากาลาอัวตามระบบฟาฮู ซึ่งนั่นเป็นประโยชน์กับ "กาลีงา" (ตระกูล) ของทั้งสองฝ่าย
มาอิตากิพระองค์แรกได้แก่กาโลอาฟูโตงาในช่วงประมาณ ค.ศ. 1600 ส่วนพระองค์สุดท้ายคือโลโงมาอิตากิในช่วงประมาณ ค.ศ. 1700
ระบบนี้อยู่ได้เพียงแค่สี่ชั่วอายุคนเท่านั้น อันเนื่องมาจากอำนาจของตูอิฮาอะตากาลาอัวเสื่อมถอยลง จากการขึ้นมามีบทบาทของตูอิกาโนกูโปลู และตูอิโตงาเริ่มรับพระมเหสีเอกจากตระกูลดังกล่าว ซึ่งเรียกว่า "โมเฮโอโฟ" (หมายถึง: ปลุก(เจ้าเหนือหัว)ให้ตื่น) แต่เดิมแล้วศัพท์คำนี้มักใช้ระบุหญิงสาวที่หลับนอนกับหัวหน้าชุมชนที่มาเยี่ยมเยียน ซึ่งเป็นเรื่องปกติในอดีต โมเฮโอโฟพระองค์แรกคือโตงาโตเตอาในช่วงประมาณ ค.ศ. 1700 
ในปัจจุบันศัพท์คำว่ามาอิตากิเสื่อมความหมายลงจากในอดีต โดยเป็นศัพท์ทั่วไปที่ใช้เรียกภริยาลับ ขณะที่โมเฮโอโฟเป็นคำที่อ้างถึงเชื้อพระวงศ์ ซึ่งแตกต่างจากความหมายดั้งเดิม
ยุทธการที่อัลยากูเศาะฮ์

ความพ่ายแพ้ในยุทธการที่อัจญ์นะดัยน์ทำให้ซีเรียตกเป็นเป้าหมายการรุกรานจากฝ่ายมุสลิม คอลิด อิบน์ อัลวะลีดตัดสินใจยึดดามัสกัสซึ่งเป็นฐานที่มั่นของจักรวรรดิไบแซนไทน์ ที่ดามัสกัส โทมัส พระชามาดา (ลูกเขย) ของจักรพรรดิเฮราคลิอัสแห่งไบแซนไทน์เป็นผู้บัญชาการ ได้ข่าวกรองว่ากองทัพของคอลิดเดินทางมายังดามัสกัส พระองค์จึงเขียนจดหมายถึงจักรพรรดิเฮราคลีอัสซึ่งอยู่ในเอเมซาในขณะนั้นเพื่อขอกำลังเสริม ที่มากไปกว่านั้น โทมัสส่งทหารบางส่วนไปขัดขวางกองทัพของคอลิดเพื่อที่จะได้มีเวลาเตรียมการยึดเพิ่มขึ้น หรือถ้าเป็นไปได้ ก็หยุดขบวนทหารของคอลิดเสียเลย กองทัพหนึ่งของเขาพ่ายแพ้ในยุทธการที่อัลยากูเศาะฮ์ ในช่วงกลางเดือนสิงหาคม ค.ศ. 634 ใกล้ทะเลสาบทิเบเรียส ห่างจากดามัสกัส 150 กิโลเมตร ส่วนอีกกองทัพก็พ่ายแพ้ในยุทธการที่มัรญุศเศาะฟัรในวันที่ 19 สิงหาคม ค.ศ. 634
นักเขียนช่วงแรกบางคนซึ่งรวมถึงอัฏเฏาะบะรี สับสนที่ตั้งสงครามอัลยากูเศาะฮ์  กับยุทธการที่อัลยัรมูกซึ่งเกิดในบริเวณเดียวกัน และให้ปีที่ยัรมูกเป็น ฮ.ศ. 13 ซึ่งไม่ถูกต้อง
นกกินแมลงหัวสีคล้ำ

นกกินแมลงหัวสีคล้ำ (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Malacopteron affine") เป็นนกในวงศ์นกมุ่นรก (Pellorneidae) ขนาดเล็กสีน้ำตาลเทา และมีเสียงร้องที่ไพเราะกังวาน เป็นนกประจำถิ่นของประเทศไทยที่หายากที่สุดในในสกุล "Malacopteron" เนื่องจากป่าดิบที่ราบต่ำซึ่งเป็นถิ่นที่อยู่อาศัย ได้ผ่านการทำไม้และเป็นสวนปาล์มน้ำมัน ยางพารา หรือชุมชนเมือง
อนุกรมวิธาน.
นกกินแมลงหัวสีคล้ำ ("Malacopteron affine") แบ่งได้เป็น 3 ชนิดย่อยคือ
นกชนิดนี้มีชื่อในภาษามาเลย์ ว่า "rimba tinjau belukar" และภาษาอินโดนีเซีย "Asi Topi-jelaga"
ลักษณะทางชีววิทยาและพฤติกรรม.
นกกินแมลงหัวสีคล้ำ มีลำตัวตั้งแต่ใต้คางถึงท้องเป็นสีเทาอ่อน ขาวหม่น หรือเทาเขม่า (sooty) ขนที่คออาจมีริ้วสีเทาแซม ขนหัวด้านบนเป็นสีเทาเข้มออกน้ำตาล ขนรอบตาสีเทา ตาแดง ปีกและหางสีน้ำตาลเทาออกแดงเรียบ ปลายปีกและหางมีสีเข้มกว่าเล็กน้อย จะงอยปากยาวตรงสีดำ ปลายแหลมงุ้มเล็กน้อย ตีนสีเทา
มักหากินเป็นคู่หรือฝูงขนาดย่อม อาหารหลักคือแมลงขนาดเล็ก มีลักษณะคล้ายกับชนิดที่หาดูง่ายกว่ามากของนกในสกุล "Malacopteron" อย่างนกกินแมลงหัวสีน้ำตาล (Moustached Babbler) โดยเฉพาะนกรุ่นซึ่งจะไม่มีแถบเคราสีดำแบบตัวเต็มวัยทำให้ดูคล้ายนกกินแมลงหัวสีคล้ำมาก และมีเสียงร้องของพวกมันคล้ายกัน
ถิ่นที่อยู่อาศัยและการกระจายพันธุ์.
ในอดีตเคยมีรายงานการพบจากหลายจังหวัดทางภาคใต้ ตั้งแต่ชุมพร ลงมาจนถึงยะลาและนราธิวาส แต่ปัจจุบันไม่มีรายงานยืนยันในประเทศไทยหลายปีแล้ว ประชากรนกกินแมลงหัวสีคล้ำในคาบสมุทรมลายูระบุว่าเกือบเข้าข่ายใกล้สูญพันธุ์ และในสิงคโปร์ซึ่งเป็นแห่งแรกที่นกกินแมลงหัวสีคล้ำถูกเก็บตัวอย่างไว้ได้มีสถานภาพสูญพันธุ์แล้ว
ชนิดย่อย "M. a." "phoeniceum" ยังคงพบได้ง่ายในป่าบางแห่งเกาะบอร์เนียวของมาเลเซียตะวันออก และอินโดนีเซีย
นิเวศวิทยาและการอนุรักษ์.
นกกินแมลงหัวสีคล้ำถูกคุกคามจากการสูญเสียที่อยู่อาศัย
โมโตโรลา ไมโครแท็ค

โมโตโรลา ไมโครแท็ค  เป็นโทรศัพท์มือถือของโมโตโรลา ที่ผลิตครั้งแรกในรูปแบบแอนะล็อกในปี ค.ศ. 1989 รุ่นที่รองรับระบบจีเอสเอ็ม และทีดีเอ็มเอในโหมดคู่เปิดตัวขึ้นในปี ค.ศ. 1994 ไมโครแท็คนำเสนอนวัตกรรมการออกแบบใหม่ โดยมี "ฝาพับ" ด้วย โดยที่ "ร่องลำโพง" พับอยู่เหนือปุ่มกด แม้ว่าในภายหลังการผลิต "ร่องลำโพง" จะอยู่ที่ฐานของโทรศัพท์พร้อมกับเสียงสั่น สิ่งนี้ได้กลายเป็นมาตรฐานและกลายเป็นต้นแบบของโทรศัพท์ฝาพับสมัยใหม่ในปัจจุบัน โดยได้เริ่มเข้ามาแทนที่รุ่นก่อนคือโมโตโรลา ไดนาแท็ค ที่มีขนาดใหญ่กว่ามาก ก่อนที่จะถูกแทนที่โดย โมโตโรลา สตาร์แท็ค ในปี ค.ศ. 1996 ทั้งนี้ คำว่า "TAC" เป็นชื่อย่อของ "Total Area Coverage" ในโทรศัพท์ทั้ง 3 รุ่นดังกล่าว
ในวัฒนธรรมสมัยนิยม.
ฮุค (ค.ศ. 1991) - ปีเตอร์ แบนนิ่ง (โรบิน วิลเลียมส์) มีไมโครแท็ค 9800X สีดำ ซึ่งเป็นจุดเด่นในภาคแรกของภาพยนต ร์ก่อนที่จะถูกโยนออกไปนอกหน้าต่าง และถูกฝังโดยสุนัขของแกรนนี เวนดี (แมกกี สมิธ)
แบล็คชีพ (กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1996) - สตีฟ ดอดด์ส (เดวิด สเปด) มีไมโครแท็ค อิลิท วีไอพี ที่ดูเหมือนจะไม่สามารถหาสัญญาณได้ทุกที่
เจอกลเกลอวิวาห์อลเวง (มิถุนายน ค.ศ. 1997) - จูลีแอนน์ พ็อตเตอร์ (จูเลีย โรเบิตส์) พกพาดีพีซี 550 พร้อมซองซึ่งทำจากหนังสัตว์ตลอดทั้งเรื่อง
ฉกขุมทรัพย์มหาภัยขุมทอง (1999; สร้างจากเรื่องจริงในปี ค.ศ. 1991) - จ่าสิบเอกทรอย บาร์โลว์ (มาร์ก วาห์ลเบิร์ก) พบไมโครแท็ค 550 ท่ามกลางกองไดนาแท็ค (บางส่วนหัก) ในบังเกอร์ใต้ดิน ประสบปัญหากับพนักงานที่ทำงานในอิรักเมื่อเขาพยายามโทรหาไดนาแท็ค ในที่สุดเขาก็โทรหาที่บ้านด้วยไมโครแท็คได้
สไลเดอร์ส (ค.ศ. 1995 - 2000) - อุปกรณ์รุ่นนี้ได้รับการปรับเปลี่ยนเป็นอุปกรณ์จับเวลาแบบหลายมิติที่ใช้ในซีรีส์ สิ่งนี้มีการปรับเปลี่ยนปุ่มโทรออกส่วนใหญ่และหน้าจอเวลาพิเศษบางส่วนและการแสดงกราฟแท่งแบบแบ่งส่วน พร้อมไฟไดโอดเปล่งแสงกระพริบ การถอดเสาอากาศ และการเพิ่มส่วนแสงที่ด้านบน นอกจากนี้ลำโพงหลักยังถูกแทนที่ด้วยสวิตช์หมุนระดับพลังงานและเพิ่มตัวนับ "วัน"
บรูเซอร์ (รายการสเก็ตช์ตลกของอังกฤษ) (2000) - สิ่งที่ดูเหมือนว่าจะเป็นอินเตอร์เนชั่นแนล 7500 ปรากฏในภาพร่างแม้ว่าจะเป็นเรื่องแดกดัน (ในบริบทของภาพร่าง) แต่ก็เรียกอย่างผิด ๆ ว่า สตาร์แท็ค 70
คาร์ล จอห์นสัน (ตัวละครในเกม) เป็นเจ้าของโทรศัพท์มือถือที่ดูเหมือนจะเป็นโมโตโรลา ไมโครแท็ค
ปีแยร์ ฟูร์นีเย

ปีแยร์ ฟูร์นีเย  (24 มิถุนายน ค.ศ. 1906 – 8 มกราคม ค.ศ. 1986) เป็นนักเชลโลชาวฝรั่งเศส ได้รับสมญาว่า "ผู้ดีแห่งนักเชลโล" เป็นที่กล่าวขานในด้านเสียงอันยรรยง ฟูร์นีเยเป็นบุตรของนายพลชาวฝรั่งเศส มารดาเป็นคนสอนให้เขาเล่นเครื่องเปียโน แต่เนื่องจากเขาป่วยเป็นโรคโปลิโอจึงทำให้เท้าอ่อนแรง เหยียบเพดัลของเปียโนได้ยากลำบาก เขาจึงเปลี่ยนมาเล่นเชลโลแทน เขาจบจากโรงเรียนดนตรีปารีสในปีค.ศ. 1923 ขณะมีอายุ 17 ปี เทคนิคเฉพาะตัวของเขาทำให้เขาได้รับกล่าวขานเป็น "นักเชลโลแห่งอนาคต" เขาเริ่มโด่งดังในปี ค.ศ. 1925 และเริ่มออกทัวร์คอนเสิร์ตทั่วทวีป
บุญธง สงฆ์ประชา

บุญธง สงฆ์ประชา อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดชัยนาท 5 สมัย ซึ่งได้รับเลือกตั้งมากที่สุดในจังหวัดชัยนาท เป็นบิดามณเฑียร สงฆ์ประชา และนันทนา สงฆ์ประชา นักการเมืองจังหวัดชัยนาท
ประวัติ.
บุญธง สมรสกับนางจันทร์เพ็ญ สงฆ์ประชา มีบุตร 5 คน คือ มนตรี สงฆ์ประชา อดีตกำนันตำบลไพรนกยูง อำเภอหันคา, จิรดา สงฆ์ประชา อดีตนายก อบจ.ชัยนาท, มณเฑียร สงฆ์ประชา สส. ชัยนาท, ศักดิ์สิทธิ์ สงฆ์ประชา อดีตสมาชิกสภาจังหวัดชัยนาท และนันทนา สงฆ์ประชา สส.แบบบัญชีรายชื่อ
บุญธง เป็นนักธุรกิจในพื้นที่อำเภอหันคา จังหวัดชัยนาท และเป็นสมาชิกสภาจังหวัด (สจ.) ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2490 ได้รับเลือกตั้งครั้งแรกในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2526 จังหวัดชัยนาท สังกัดพรรคชาติไทย และได้รับเลือกตั้งอีกครั้งในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2529 ต่อมาเว้นวรรคไปในปี พ.ศ. 2531
บุญธง ได้รับเลือกตั้งอีกสมัยในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป มีนาคม พ.ศ. 2535 การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กันยายน พ.ศ. 2535 และการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538 โดยนายบุญธงสังกัดพรรคชาติไทยโดยตลอด
บุญธง เคยได้รับแต่งตั้งเป็นผู้ช่วยเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง เมื่อปี 2538 และ 2539 
นายบุญธง เป็นผู้ริเริ่มให้สร้างอาคารแสดงพันธุ์ปลาน้ำจืดขึ้นภายในสวนนกชัยนาท
จาง เสฺว่อิ๋ง

จาง เสฺว่อิ๋ง (อักษรโรมัน: Zhang Xueying; เกิด 18 มิถุนายน พ.ศ. 2540) เป็นนักแสดงชาวจีน เข้าสู่วงการจากการแสดงตั้งแต่เด็ก แสดงซีรีส์มามากมายหลายเรื่อง และเรื่องที่ทำให้เธอเป็นที่รู้จักในวงกว้างคือ ซีรีส์จีนเรื่อง ชายาไร้ใจ (白发王妃; Princess Silver) ที่ออกอากาศในปี ค.ศ. 2019
การเพาะเชื้อจากเลือด

การเพาะเชื้อจากเลือด  เป็นการตรวจทางห้องปฏิบัติการอย่างหนึ่ง ใช้เพื่อตรวจหาเชื้อแบคทีเรียหรือเชื้อราในตัวอย่างเลือดของผู้ถูกตรวจ เลือดในภาวะปกติจะปราศจากเชื้อ หากตรวจเจอเชื้ออาจบ่งชี้ว่ามีการติดเชื้อในเลือด เช่น มีเชื้อแบคทีเรียหรือมีเชื้อราในเลือด หากมีอาการรุนแรงร่วมด้วยจะเกิดเป็นภาวะพิษเหตุติดเชื้อ (หรือนิยมเรียกกว่าการติดเชื้อในกระแสเลือด) จากการนำเลือดมาเพาะเชื้อนี้จะทำให้สามารถระบุชนิดของเชื้อก่อโรคและตรวจหาภาวะเชื้อดื้อยาได้ นำไปสู่การรักษาที่ได้ประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้นต่อไป
โฟร์แชน

โฟร์แชน  เป็นเว็บไซต์อิมเมจบอร์ดภาษาอังกฤษที่ไม่ระบุชื่อผู้ใช้ เว็บไซต์นี้เริ่มต้นโดยคริสโตเฟอร์ "moot" พูล ในเดือนตุลาคม 2003 เว็บไซต์นี้ประกอบไปด้วยบอร์ดสำหรับหัวข้อต่าง ๆ มากมาย ตั้งแต่อานิเมะและมังงะ ไปจนถึงวิดีโอเกม ดนตรี วรรณกรรม ฟิตเนส การเมือง กีฬา และอื่น ๆ ไม่สามารถลงทะเบียนได้และผู้ใช้มักจะโพสต์โดยไม่ระบุตัวตน การโพสต์เป็นแบบชั่วคราวเนื่องจากเธรดที่ได้รับการตอบกลับล่าสุดจะถูก "บัมพ์" เข้าไปด้านบนของบอร์ดตามลำดับและเธรดเก่าจะถูกลบเมื่อมีการสร้างใหม่ ณ เดือนพฤศจิกายน 2020 4chan มีผู้เยี่ยมชมมากกว่า 20 ล้านคนต่อเดือนโดยมีโพสต์มากกว่า 900,000 โพสต์ต่อวัน
โฟร์แชนถูกสร้างขึ้นเพื่อเป็นภาษาอังกฤษอย่างไม่เป็นทางการคู่กับฟุตาบะแชนเนลของญี่ปุ่นอิมเมจบอร์ดหรือที่เรียกว่าทูแชน (2chan) และบอร์ดแรกถูกสร้างขึ้นเพื่อโพสต์ภาพและการสนทนาเกี่ยวกับอานิเมะ ไซต์นี้ได้รับการอธิบายว่าเป็นศูนย์กลางของวัฒนธรรมย่อยทางอินเทอร์เน็ตเนื่องจากชุมชนมีอิทธิพลในการก่อตัวของมีมทางอินเทอร์เน็ตที่โดดเด่นเช่น lolcats, Rickrolling และ rage comic ตลอดจนนักแฮ็กติวิสต์และการเคลื่อนไหวทางการเมืองเช่นแอนโนนีมัสและออลต์ไรต์ โฟร์แชนมักเป็นที่สนใจของสื่อในฐานะแหล่งที่มาของการโต้เถียงรวมถึงการประสานงานเกี่ยวกับเรื่องการแกล้งและการล่วงละเมิดต่อเว็บไซต์และผู้ใช้อินเทอร์เน็ต และการโพสต์เนื้อหาที่ผิดกฎหมายและล่วงละเมิด เดอะการ์เดียนเคยสรุปชุมชนโฟร์แชนว่า "บ้า เด็ก ... สดใส ไร้สาระ และน่าตกใจ"
เฮียกไก ซูกัง

<ns>10</ns>
 <id>369535</id>
 <revision>
 <id>10245376</id>
 <parentid>6729231</parentid>
 <timestamp>2022-08-13T03:23:15Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>RidJasper</username>
 <id>361203</id>
 </contributor>
 <origin>10245376</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
เฮียกไก ซูกัง  เป็นม้วนภาพในยุคเอโดะที่วาดโดยซาวากิ ซูอูชิ โดยทำเสร็จใน ค.ศ. 1737 และภาพเหล่านี้มีอิทธิพลอย่างลึกซึ้งต่อภาพ "โยไก" ในญี่ปุ่นเป็นเวลาหลายชั่วรุ่น
พรปวีณ์ ช่อชูวงศ์

พรปวีณ์ ช่อชูวงศ์ (22 มกราคม พ.ศ. 2541 –) เป็นนักแบดมินตันชาวไทย ชื่อเล่นหมิว เธอเป็นผู้ชนะรางวัลเหรียญเงินประเภทหญิงเดี่ยวจากการแข่งแบดมินตันเยาวชนชิงแชมป์เอเชีย 2015 และแบดมินตันเยาวชนชิงแชมป์โลก 2016 นอกจากนี้ เธอยังเป็นส่วนหนึ่งของทีมไทยที่ชนะการแข่งกีฬาแบดมินตันในซีเกมส์ 2017 และ 2019 พรปวีณ์คว้าแชมป์เวิลด์ทัวร์ครั้งแรกในรายการสเปนมาสเตอส์ 2020 โดยเป็นฝ่ายชนะแชมป์โอลิมปิกอย่างกาโรลินา มาริน ในรอบชิงชนะเลิศ
ความสำเร็จ.
ซีเกมส์.
"หญิงเดี่ยว"
แบดมินตันเยาวชนชิงแชมป์โลก.
"เยาวชนหญิงเดี่ยว"
เยาวชนชิงแชมป์เอเชีย.
"เยาวชนหญิงเดี่ยว"
บีดับเบิลยูเอฟ เวิลด์ทัวร์ (ชนะเลิศ 3 รายการ, รองชนะเลิศ 4 รายการ).
บีดับเบิลยูเอฟ เวิลด์ทัวร์ ซึ่งประกาศเมื่อวันที่ 19 มีนาคม พ.ศ. 2560 และดำเนินการในปี พ.ศ. 2561 เป็นการแข่งขันแบดมินตันชั้นยอด ซึ่งได้รับการอนุมัติโดยสหพันธ์แบดมินตันโลก (BWF) ทั้งนี้ บีดับเบิลยูเอฟ เวิลด์ทัวร์แบ่งออกเป็นหกระดับ ได้แก่ เวิลด์ทัวร์ไฟนอลส์, ซูเปอร์ 1000, ซูเปอร์ 750, ซูเปอร์ 500, ซูเปอร์ 300 (ส่วนหนึ่งของเอชเอสบีซี เวิลด์ทัวร์) และบีดับเบิลยูเอฟ ทัวร์ซูเปอร์ 100
"หญิงเดี่ยว"
อาสนวิหารนักบุญเกรกอรี ผู้ให้ความกระจ่าง (เยเรวาน)

อาสนวิหารนักบุญเกรกอรี ผู้ให้ความกระจ่าง ("Surb Grigor Lusavorich mayr yekeghetsi",) หรือรู้จักในขื่อ อาสนวิหารเยเรวาน  เป็นอาสนวิหารที่ใหญ่ที่สุดของคริสตจักรอัครสาวกอาร์มีเนีย ตั้งอยู่ในอำเภอเกนโตรน ("เขตกลาง") ของเยเรวาน เมืองหลวงของประเทศอาร์มีเนีย และเป็นหนึ่งในสิ่งก่อสร้างทางศาสนาที่ใหญ่ที่สุดในภูมิภาคคอเคซัสใต้ควบคู่ไปกับอาสนวิหารตรีเอกภาพศักดิ์สิทธิ์แห่งทบิซิลี อาสนวิหารนักบุญเกรกอรี ผู้ให้ความกระจ่าง ตั้งอยู่ติดกับสถานีรถไฟใต้ดินนายพลอานดรานิก
อาสนวิหารก่อสร้างขึ้นโดยการริเริ่มของคาทอลิโกส วาซเกนที่หนึ่ง และเริ่มก่อสร้างในวันที่ 7 เมษายน 1997 ที่ซึ่งมีการประกอบพิธีเจิมการก่อสร้างโดยคาธอลิโกส กาเรกินที่หนึ่ง พิธีอุทิศอาสนวิหารแด่พระเจ้ามีขึ้นในวันที่ 23 กันยายน 2001 เนื่องในวาระครบรอบ 1700 ปีแห่งรับศาสนาคริสต์เป็นศาสนาประจำรัฐของประเทศอาร์มีเนีย 
ภายในอาสนวิหารประดิษฐานเรลิกของนักบุญเกรกอรี ผู้ให้ความกระจ่าง และพระศพของพระองค์ซึ่งได้รับมาจากเมืองเนเปิลส์ ประเทศอิตาลี และสมเด็จพระสันตะปาปายอห์น ปอลที่ 2 ได้เสด็จเยี่ยมอาสนวิหารนี้ไม่นานหลังพิธีอุทิศอาสนวิหารแก่พระเจ้า
สถาปัตยกรรม.
อาสนวิหารหลักประกอบด้วยโบสถ์ย่อยสามหลัง ได้แก่ อาสนวิหารหรือโบสถ์หลัก มีที่นั่ง 1700 ที่, โบสถ์นักบุญตีรีดาเตสเดอะคิง และโบสถ์นักบุญอัชเคนเดอะควีน (ทั้งสองหลังมีที่นั่ง 150 ที่) โดยนักบุญสองท่านนี้เป็นผู้อุปการะสำคัญของนักบุญเกรกอรีที่มีส่วนช่วยให้ศาสนาคริสต์เป็นศาสนาประจำรัฐของประเทศอาร์มีเนีย หอระฆัง (ซึ่งมีซุ้มประตูกว่า 30 บาน) และสนามหญ้า ตั้งอยู่บริเวณทางเข้าอาสนวิหาร ห้องโถงรับรองและกิจกรรมที่เกี่ยวข้องกับศาสนาคริสต์ ตั้งอยู่ที่ชั้นล่างของโบสถ์หลัก
พื้นที่อาสนวิหารทั้งหมดคือ 3,822 ตารางเมตร ความสูงของอาสนวิหารนับจากพื้นจนถึงยอดไม้กางเขนคือ 54 เมตร
โบสถ์หลักของอาสนวิหารสร้างขึ้นด้วยเงินบริจาคของริชาร์ด อเล็กซานเดอร์ มานูเกียน และหลุยส์ มานูเกียน ซิโมเน เพื่ออุทิศให้แก่อเล็กซ์ มานูเกียน บิดาของเขา ผู้ใจบุญและเป็นอดีตประธานสหภาพนักบุญอาร์มีเนีย และภรรยาของเขาอย่างมารี มานูเกียน นอกจากนี้ โบสถ์อีกสองแห่งยังก่อสร้างด้วยเงินบริจาคของนาซารืและอาร์เตมิส นาซาเรียน และเควอร์ก และลินดา เควอร์เกียน ในขณะที่หอระฆัง สร้างด้วยเงินบริจาคของเอดูอาร์โด เออร์เนเกียน
อาสนวิหารพระหฤทัย (นิวเดลี)

อาสนวิหารพระหฤทัย  เป็นอาสนวิหารโรมันคาทอลิกจารีตละตินในนิวเดลี เมืองหลวงของประเทศอินเดีย เป็นหนึ่งในคริสต์ศาสนสถานที่เก่าแก่ที่สุดในนิวเดลี พื้นที่รวมของอาสนวิหารพระหฤทัย, โรงเรียนเซนต์โกลัมบา และโรงเรียนคอนเวนต์พระเยซูและพระแม่มารี รวมเป็นพื้นที่ 14 เอเคอร์ และตั้งอยู่บริเวณปลายทิศใต้ของถนนภาอีวีระ สิงห์ มรรค (Bhai Vir Singh Marg Road) ในย่านคอนน็อตเพลสของนิวเดลี อาสนวิหารตั้งอยู่ถัดจากคุรุทวาราบังคลาสาหิบ และใกล้กับอาคารสำนักงานไปรษณีย์กลางของไปรษณีย์อินเดีย สร้างขึ้นในสมัยอังกฤษปกครอง ออกแบบโดยรอเบิร์ท ทอร์ รัสเซิลล์
โบสถ์นี้เดิมคุณพ่อลูค บาทหลวงคณะฟรันซิสกัน ให้สร้างขึ้น ต่อมาพระคุณเจ้า ดร. อี. วันนี (E. Vanni) อาร์ชบิชอปแห่งอัคระวางศิลาฤกษ์ในปี 1929 และเริ่มต้นการก่อสร้างในปี 1930 เซอร์อานธอนี เดอ เมลโล เป็นผู้บริจาคมอบแท่นบูชาหลักของโบสถ์ สร้างขึ้นจากหินอ่อนบริสุทธิ์, อาร์ชบิชอปแห่งอัคระบริจาคมอบระฆัง, เสื้อคลุม และเฟอร์นิเจอร์แท่นบูชา และโครงการได้รับการสนับสนุนด้านทุนทรัพย์โดยเจ้าพนักงานของจักรวรรดิอังกฤษ
ปวงตาปิทร์

ปวงตาปิทร์ ([pwɛ̃tapitʁ]), ปวงตาปิต ([pwɛ̃tapit]) หรือเรียกสั้น ๆ ว่า ลาปวงต์ ([lapwɛ̃t]) เป็นเมืองใหญ่สุดในกัวเดอลุป แคว้นโพ้นทะเลของประเทศฝรั่งเศสในมหาสมุทรแอตแลนติก
ปวงตาปิทร์ไม่ใช่ศูนย์กลางบริหารของแคว้นกัวเดอลุป แต่ถือเป็นเมืองใหญ่สุดและเป็นศูนย์กลางเศรษฐกิจของแคว้นกัวเดอลุป ใน ค.ศ. 2017 มีประชากรประมาณ 307,237 คนอาศัยอยู่ในเขตเมืองและปริมณฑลปวงตาปิทร์ ท่าอากาศยานปวงตาปิทร์ถือเป็นท่าอากาศยานหลักของแคว้นกัวเดอลุป
กามีย์ ฌอร์ด็อง

กามีย์ ฌอร์ด็อง  เป็นนักคณิตศาสตร์ชาวฝรั่งเศส มีชื่อเสียงจากการเป็นหนึ่งในผู้วางรากฐานทฤษฎีกรุป ตลอดจนเป็นผู้คิดค้นทฤษฎีเส้นโค้งฌอร์ด็อง, รูปแบบบัญญัติฌอร์ด็อง, เมทริกซ์ฌอร์ด็อง เป็นต้น
เอดัวร์ ลูว์กา

ฟร็องซัว เอดัวร์ อานาตอล ลูว์กา  เป็นนักคณิตศาสตร์ชาวฝรั่งเศส มีชื่อเสียงจากการศึกษาลำดับฟีโบนัชชี และเป็นผู้คิดค้นเกมหอคอยฮานอย เขาจบการศึกษาจาก "เอกอลนอร์มาลซูว์เปรีเยอร์" และทำงานที่หอดูดาวปารีส และต่อมาเป็นอาจารย์ที่วิทยาลัยแซ็ง-ลูยกับวิทยาลัยชาร์เลอมาญในกรุงปารีส นอกจากนี้เขายังเคยเป็นนายทหารปืนใหญ่ในสงครามฝรั่งเศส-ปรัสเซีย โดยทำหน้าที่คำนวณวิถีกระสุนปืนใหญ่
วงศ์นกมุ่นรก

วงศ์นกมุ่นรก วงศ์นกจาบดิน หรือ วงศ์นกกินแมลงป่า (Pellorneidae) เป็นวงศ์ของนกในอันดับนกเกาะคอน (ในวงศ์ใหญ่ Sylvioidea) มีขนาดและสีที่ค่อนข้างหลากหลาย และมักมีขนนกที่พองฟูได้ และโดยเฉลี่ยหางจะมีความยาวเท่าลำตัวหรือยาวกว่า นกเหล่านี้ส่วนใหญ่อาศัยอยู่ในทวีปแอฟโฟร-ยูเรเชีย พบในเขตร้อนซึ่งมีความหลากหลายทางชีวภาพมากที่สุดใน เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และ อนุทวีปอินเดีย
ความหลากหลายทางสัณฐานวิทยาค่อนข้างสูง หลายชนิดมีลักษณะคล้าย นกกระจิบ นกเจย์ หรือนกเดินดง การระบุชนิดทำได้ค่อนข้างยากในภาคสนาม
วงศ์นกมุ่นรก (Pellorneidae) ได้รับการระบุสายพันธุ์ครั้งแรกโดย Jean Théodore Delacour นักปักษาวิทยาชาวฝรั่งเศส - อเมริกันในปีพ. ศ. 2489 ให้เป็นหนึ่งในสี่วงศ์ย่อยของวงศ์นกกินแมลงและนกกะราง (Timaliidae) แต่จากนั้นได้รับการยกระดับขึ้นวงศ์ในปีพ. ศ. 2554 โดยอ้างอิงจากเครื่องหมายดีเอ็นเอ
ลักษณะทางกายภาพ.
เป็นนกขนาดเล็กถึงขนาดกลาง ความยาวในช่วง 10–26 ซม. และ 12-36 กรัม โดยเฉลี่ยยาว 14 ซม.และหนักประมาณ 30 กรัม มีทั้งที่อาศัยบนพื้น และอาศัยบนต้นไม้ วงศ์นกมุ่นรกมีขาที่แข็งแรง มีจะงอยปากโดยทั่วไปคล้ายกับ นกเดินดง หรือ นกกระจิบ (ยกเว้น 3 ชนิดในวงศ์นี้ที่มีจะงอยปากยาว คือ "Rimator malacoptilus" และสองชนิดจากสกุล Jabouilleia ซึ่งมีใบยาวโค้งงอ) 
ส่วนใหญ่มีขนนกสีน้ำตาลเกือบทั้งตัวและมีความแตกต่างระหว่างเพศเล็กน้อย บางสายพันธุ์ที่มีสีสันสดใส หลายชนิดมีสี 'แถบคิ้ว' และ 'ขนหัว' ที่โดดเด่นซึ่งช่วยในการแยกความแตกต่างจากสายพันธุ์ที่มีขนาดและสีใกล้เคียงกัน 
นกในวงศ์นกมุ่นรกไม่อพยพ หรือมีการอพยพเป็นครั้งคราว หลายชนิดมีปีกกลมสั้นและบินได้ไม่ดี และอาศัยอยู่ในสภาพแวดล้อมที่เป็นป่าไม้ป่าละเมาะ หรือป่าละเมาะตั้งแต่หนองน้ำไปจนถึงทะเลทรายใกล้ ๆ เป็นนกกินแมลงเป็นหลัก หลายชนิดอาจะกินผลลูกไม้ และนกบางชนิดในวงศ์นี้ที่มีขนาดใหญ่ยังอาจกินทั้งพืชและสัตว์
พฤติกรรม.
วงศ์นกมุ่นรกโดยทั่วไปเป็นนกสังคม ไม่อพยพย้ายถิ่น ซึ่งสังเกตจากการไม่ผลัดขนตามฤดูกาลและขนนกที่ยังไม่พบ นกในวงศ์นี้มักหลบซ่อนตัว โดยมีบางชนิดที่มีพฤติกรรมแบ่งอาณาเขตสูงและตอบสนองด้วยการส่งเสียงร้อง พฤติกรรมการผสมพันธุ์ยังไม่เป็นที่เข้าใจนัก 
นกบางชนิดเช่น นกจู๋เต้นหางสั้น ("Napothera brevicaudata") ได้ปรับตัวให้เข้ากับที่อยู่อาศัยของพวกมันโดยการทำรังในหลุมหรือโพรงตื้น ๆ ในหน้าผาหินปูนและโขดหิน นกชนิดอื่น ๆ ทำรังบนพื้นดินหรือในต้นไม้หรือพุ่มไม้ พ่อแม่นกทำหน้าที่การดูแลรังและมีการผสมพันธุ์แบบร่วมกัน
การกระจายพันธุ์และที่อยู่อาศัย.
วงศ์นกมุ่นรก (Pellorneidae) พบได้ทั่วไปในเขตร้อนของเอเชียและแอฟริกา นกเหล่านี้ชอบอยู่ในที่กำบัง โดยมักจะเกาะตามพงไม้หรือชายป่า 
อนุกรมวิธาน.
เดิมวงศ์นกมุ่นรกถูกระบุไว้เป็น "วงศ์ย่อย" ของวงศ์ Timaliidae ซึ่งต่อมาจากการวิเคราะห์อย่างละเอียดในวงศ์ใหญ่ Sylvioidea จึงระบุให้วงศ์นกมุ่นรก (Pellorneidae) ได้รับการยกฐานะให้เป็น "วงศ์" 
การแก้ไขอนุกรมวิธานอีกอย่างหนึ่งคือการเปลี่ยนชื่อของ Rufous-vented grass babbler ("Laticilla burnesii") และ Swamp grass babbler ("Laticilla cinerascens") จากสกุล "Prinia" (ในวงศ์ Cisticolidae) เป็นสกุล "Laticilla" การจัดลำดับข้อมูลโดยใช้ไมโตคอนเดรียและเครื่องหมายนิวเคลียร์พบว่า "P. burnesii" และ "P. cinerascens" อยู่ในวงศ์อื่นกับสมาชิกคนอื่น ๆ ของ Cisticolidae โดยได้รับการสนับสนุนจากการอนุมานแบบเบย์ 
60 ชนิดแบ่งออกเป็น 13 สกุล ได้แก่
วัดยอดพระพิมล

วัดยอดพระพิมล เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 6 บ้านวัดยอดพระพิมล ตำบลขุนศรี อำเภอไทรน้อย จังหวัดนนทบุรี
วัดยอดพระพิมลตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2459 เดิมชื่อ วัดสุคนธาราม ชาวบ้านเรียกว่า วัดคลองตัน บริเวณที่สร้างวัดนี้เดิมเป็นป่า ต่อมาชาวบ้านไร่จังหวัดสมุทรสาครได้มาจับจองที่ดินและสร้างวัดขึ้น ได้รับการปรับปรุงสร้างเพิ่มเติมจนเจริญขึ้นมาตามลำดับ ต่อมาได้เปลี่ยนเป็น "วัดยอดพระพิมล" ตามนามท้องที่ตั้งวัด วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 16 มกราคม พ.ศ. 2518 ปัจจุบันมีพระครูนนทสีลวิมล (ถมยา เขมทตฺโต) เป็นเจ้าอาวาส
อาคารเสนาสนะได้แก่ อุโบสถกว้าง 8 เมตร ยาว 12 เมตร สร้างเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2524 ลักษณะเป็นทรงไทยเสริมด้วยคอนกรีดเสริมเหล็ก มีช่อใบระกา หางหงส์ หน้าบัน ซุ้มประตูหน้าต่างศิลปะลวดลาย ภายในอุโบสถประดิษฐานพระประธานนามว่า "พระพุทธพิมลชัย" เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย เนื้อศิลาแดง ศิลปะสมัยอู่ทอง นอกจากนี้ยังมีพระพุทธรูปปางต่าง ๆ จำนวน 3 องค์ คือพระมหามาลัยเถระ พระพุทธศิลาขาว และหลวงพ่อพุทธฉันทนา อาคารเสนาสนะอื่น ๆ ได้แก่ กุฏิสงฆ์จำนวน 1 หลัง หอสวดมนต์ ศาลาการเปรียญ และหอระฆัง
ริชาร์ด เครนนา

ริชาร์ด ดอนัลด์ เครนนา (30 พฤศจิกายน ค.ศ. 1926 - 17 มกราคม ค.ศ. 2003) เป็นชาวอเมริกันที่เป็นนักแสดงภาพยนตร์ โทรทัศน์ และวิทยุ และผู้กำกับรายการโทรทัศน์
เครนนาได้เข้าร่วมแสดงในภาพยนตร์ เช่น "The Sand Pebbles", "Wait Until Dark", "Un Flic", "Body Heat", the first three "Rambo" films, "Hot Shots! Part Deux", และ "The Flamingo Kid". ความสำเร็จครั้งแรกของเครนนาได้เกิดขึ้นในรายการวิทยุ ค.ศ.1948 ในฐานะนักเรียนไฮสคูลที่มีชื่อว่า "Walter Denton" ร่วมแสดงกับ Eve Arden และ Gale Gordon ในซีรเครือข่าย CBS "Our Miss Brooks". เครนนายังคงดำเนินต่อไปในด้วยการแสดงตลกที่ยาวนานในปี ค.ศ. 1952 จนเข้าสู่รายการโทรทัศน์. นอกจากนี้เขายังมีบทบาทในฐานะ "ลุค แมคคอย์" ใน ABC, และต่อมาเป็น CBS, ซีรีย์โทรทัศน์, "The Real McCoys" (1957–63).
ซาอิด เบนรามา

มุฮัมมัด ซาอิด เบนรามา (เกิดวันที่ 10 สิงหาคม ค.ศ. 1995) เป็นนักฟุตบอลชาวแอลจีเรียที่เล่นในตำแหน่งปีกให้กับเวสต์แฮมยูไนเต็ดในพรีเมียร์ลีก และทีมชาติแอลจีเรีย
เบนรามาเริ่มต้นอาชีพกับสโมสรนิส ก่อนที่จะถูกปล่อยยืมตัวให้กับ Angers, Gazélec Ajaccio และ Châteauroux ต่อมาเขาย้ายไปเบรนต์ฟอร์ดในอีเอฟแอลแชมเปียนชิปเมื่อ ค.ศ. 2018 เขายิง 27 ประตูจากการลงเล่นให้กับเบรนต์ฟอร์ด 83 นัด
ในวันที่ 16 ตุลาคม ค.ศ. 2020 เบนรามาย้ายร่วมเวสต์แฮมยูไนเต็ดในพรีเมียร์ลีกด้วยสัญญายืมตัวหนึ่งฤดูกาล พร้อมทางเลือกในการซื้อขาด ต่อมาในวันที่ 29 มกราคม ค.ศ. 2021 สัญญายืมตัวสิ้นสุดเนื่องจากเวสต์แฮมเซ็นสัญญาเขาแบบถาวร โดยจ่ายค่าตัว 25 ล้านปอนด์ พร้อมส่วนเพิ่มอีก 5 ล้านปอนด์ ทำให้เขากลายเป็นผู้เล่นที่มีค่าตัวแพงเป็นอันดับที่สามของสโมสร รองจากเซบัสเตียง อาแลร์ และเฟลีปี อังเดร์ซง
เกียรติประวัติ.
รางวัลส่วนตัว
อาสนวิหารแอจมียัตซิน

อาสนวิหารแอจมียัตซิน ("Ēǰmiatsni mayr tačar") เป็นอาสนวิหารหลักของคริสตจักรอัครสาวกอาร์มีเนีย ตั้งอยู่ในเมืองวาการ์สชาพัต จังหวัดอาร์มาวีร์ ประเทศอาร์มีเนีย นักวิชาการส่วนใหญ่เชื่อว่าเป็นอาสนวิหารแห่งแรกที่สร้างขึ้นในพื้นที่ของอาร์มีเนียโบราณ และมักถือกันว่าเป็นหนึ่งในอาสนวิหารที่เก่าแก่ที่สุดในโลก
โบสถ์หลังเดิมสร้างขึ้นในต้นคริสต์ศตวรรษที่ 4 ระหว่างปี ค.ศ. 301 ถึง 303 ตามธรรมเนียม สร้างขึ้นโดยนักบุญองค์อุปถัมภ์ของประเทศอาร์มีเนีย นักบุญเกรกอรี ผู้นำความกระจ่าง ตามหลังการรับศาสนาคริสต์เป็นศาสนาประจำรัฐโดยพระเจ้าเตอร์ดัตที่ 3 แห่งอาร์มีเนีย ตัวโบสถ์สร้างขึ้นทับวิหารของเพกัน เพื่อเป็นสัญลักษณ์ของการเปลี่ยนผ่านจากการนับถือลัทธิเพกันไปสู่ศาสนาคริสต์ โครงหลักของโบสถ์หลังปัจจุบันสร้างขึ้นราวปี ค.ศ. 483/4 โดยวาฮัน มามีกอนียัน หลังโบสถ์หลังเดิมถูกทำลายระหว่างการรุกรานของพวกเปอร์เซีย
ถึงแม้อาสนวิหารนี้ไม่เคยสูญเสียความสำคัญลง แต่ตัวอาคารก็ถูกทิ้งและขาดการดูแลเป็นเวลานับศตวรรษ ในปี ค.ศ. 1441 โบสถ์ได้รับการบูรณะขึ้นใหม่เป็นคาทอลิโกเซต และยังคงมีหน้าที่ดังนี้จนถึงปัจจุบัน นับตั้งแต่การโยกย้ายศูนย์กลางบริหารของคริสตจักรอาร์มีเนียไปที่อาณาจักรพระมารดาแอจมียัตซินศักดิ์สิทธิ์ อาสนวิหารก็ถูกชาห์อับบาสที่ 1 แห่งเปอร์เซียปล้นในปี ค.ศ. 1604 ที่ซึ่งหินศักดิ์สิทธิ์และเรลิกต่าง ๆ ถูกนำไปไว้ที่โนว์โจลฟอ นับจากนั้นอาสนวิหารได้รับการทำนุบำรุงขึ้นเรื่อย ๆ หอระฆังได้ถูกนำเข้ามาติดตั้งในครึ่งหลังของคริสต์ศตวรรษที่ 17 และเมื่อปี ค.ศ. 1868 มีการสร้างห้องเก็บเครื่องพิธีที่ปลายฝั่งตะวันออกของอาสนวิหาร ปัจจุบัน อาสนวิหารประกอบด้วยองค์ประกอบจากสถาปัตยกรรมอาร์มีเนียยุคต่าง ๆ ถึงแม้จะสูญเสียความสำคัญไปในสมัยสหภาพโซเวียตเข้ายึดครอง แต่สุดท้ายก็กลับมาดำรงความสำคัญอีกครั้งในคริสต์ศตวรรษที่ 20 และตลอดมาหลังอาร์มีเนียได้รับเอกราช
อาสนวิหารนี้ถือเป็นศูนย์กลางของชาวคริสต์อาร์มีเนียทั่วโลก ที่ตั้งของแอจมียัตซินในอาร์มีเนียดำรงความสำคัญในแง่ของทางศาสนา วัฒนธรรม และการเมืองมาโดยตลอด และเป็นหนึ่งในสถานที่สำคัญที่มีผู้มาเยี่ยมเยียนมากที่สุดในประเทศอาร์มีเนีย อาสนวิหารนี้และคริสต์ศาสนสถานโดยรอบอีกจำนวนหนึ่งได้รับการขึ้นทะเบียนจากยูเนสโกให้เป็นแหล่งมรดกโลกในปี ค.ศ. 2000
นกกินแมลงหัวสีน้ำตาล

นกกินแมลงหัวสีน้ำตาล (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Malacopteron magnirostre") เป็นนกในวงศ์นกมุ่นรก (Pellorneidae)
อนุกรมวิธาน.
นกกินแมลงหัวสีน้ำตาล ("M. magnirostre") มีสองชนิดย่อยคือ ชนิดย่อยหลัก "M. m. magnirostre" และชนิดย่อย "M. m. cinereocapilla" (Salvadori, 1868) ชนิดย่อยที่สาม "M. m." "Flavum" พบที่หมู่เกาะ Anamba บางครั้งรวมเข้ากับชนิดย่อยหลัก 
ชื่อเฉพาะ "magnirostre" มาจาก ภาษาละติน (จะงอยปากใหญ่) ""magnus" หมายถึง ใหญ่ และ "rostris"" คือ จะงอยปาก ชื่อของชนิดย่อย "cinereocapilla" มาจากภาษาละติน "cinereus" หมายความถึง ขี้เถ้า สีขี้เถ้า และ "capillus" แปลว่า หัว 
การแพร่กระจายพันธุ์และถิ่นที่อยู่.
นกกินแมลงหัวสีน้ำตาลพบได้ใน ซุนดาแลนด์ ตัวอย่างที่ได้รับการระบุสายพันธุ์พบในภาคใต้ของพม่าและไทย ตลอดถึงคาบสมุทรมาเลเซียและเกาะสุมาตรา และชนิดย่อย "M. m. cinereocapilla" เป็นนกเฉพาะถิ่นบนเกาะบอร์เนียว ซึ่งเดิมพบได้ในป่าของสิงคโปร์ แต่ปัจจุบันน่าจะมีสถานะสูญพันธุ์ในสิงคโปร์แล้ว
แหล่งอาศัยตามธรรมชาติของนกกินแมลงหัวสีน้ำตาลคือ ป่าที่ราบลุ่มชื้นเขตร้อน ป่าพรุป่าทุติยภูมิ ป่าปลูก และสวนยางเก่า ในระดับความสูงช่วง ถึง มีข้อเสนอแนะว่าการที่นกกินแมลงหัวสีน้ำตาลชอบอาศัยในป่าสมบูรณ์ (primary forest) เป็นหลักจึงอาจสามารถใช้เป็นตัวบ่งชี้ความสมบูรณ์ของป่าได้
ลักษณะทางกายภาพ.
นกกินแมลงหัวสีน้ำตาลมีลำตัวยาว และมีน้ำหนักระหว่าง ขนนกมีสีน้ำตาลหม่นด้านบนและด้านล่างเป็นสีขาว ในชนิดย่อยหลักหัวด้านบนเป็นสีน้ำตาลมะกอก มีแถบสีเทาดำใต้ตา และหนวดสีดำหลายเส้นรอบโคนจะงอยปากซึ่งเป็นลักษณะเด่น ตาแดง จะงอยปากล่างสีอ่อนกว่าจะงอยปากบน
พฤติกรรม.
นกกินแมลงหัวสีน้ำตาล กินแมลง ได้แก่ แมลงปีกแข็ง และตั๊กแตน ทำรังและให้อาหารในความสูงตั้งแต่ จากพื้นดิน
ตงกว่าน

ตงกว่าน  เป็นนครระดับจังหวัดตั้งอยู่ทางตอนกลางของมณฑลกวางตุ้ง สาธารณรัฐประชาชนจีน เป็นเมืองอุตสาหกรรมที่สำคัญในสามเหลี่ยมปากแม่น้ำเพิร์ล ตงกว่านมีอาณาเขตทางทิศเหนือติดกับกว่างโจว เมืองหลวงของมณฑล ทิศตะวันออกเฉียงเหนือติดกับฮุ่ยโจว ทิศใต้ติดกับเชินเจิ้น และทิศตะวันตกติดกับแม่น้ำเพิร์ล ตงกว่านเป็นส่วนหนึ่งของสามเหลี่ยมปากแม่น้ำเพิร์ล ซึ่งมีผู้อยู่อาศัยกว่า 44.78 ล้านคนจากการสำรวจสำมะโนประชากรปี 2010 ประกอบด้วยนคร 9 แห่ง (รวมมาเก๊า) พื้นที่รวม 
ตงกว่านเป็นที่ตั้งของห้างสรรพสินค้าที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งของโลกอย่าง หัวหนานมอลล์  แม้ว่านครตงกว่านจะมีลักษณะทางภูมิศาสตร์และวัฒนธรรมกวางตุ้งในรูปแบบเหวย์โถว เช่นเดียวกับวัฒนธรรมแบบฮักกาในเมืองเฟิ่งก่างและเมืองชิงซี (เมืองในตงกว่าน) แต่ประชากรในปัจจุบันส่วนใหญ่พูดภาษาจีนกลางเนื่องจากมีผู้อพยพทางเศรษฐกิจจำนวนมากจากส่วนอื่น ๆ ของจีน นครตงกว่านเป็นที่ตั้งของมหาวิทยาลัยหลายแห่ง ได้แก่ มหาวิทยาลัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีกวางตุ้ง มหาวิทยาลัยแพทย์กวางตุ้ง และมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีตงกว่าน
ภูมิศาสตร์.
ในทางภูมิศาสตร์ ส่วนใหญ่เป็นเนินเขาทางทิศตะวันออกและที่ราบทางตะวันตก โดยมีชายฝั่งยาว ใจกลางนครตงกว่านอยู่ห่างจากกว่างโจวไปทางเหนือ ห่างจากเชินเจิ้นไปทางทิศใต้ ห่างจากฮ่องกง และห่างจากมาเก๊า ตงกว่านตั้งอยู่กึ่งกลางระเบียงเศรษฐกิจกว่างโจว-เชินเจิ้น ซึ่งเป็นศูนย์กลางการคมนาคมทั้งทางบกและทางทะเล 
เขตการปกครอง.
ตงกว่านเป็นนครระดับจังหวัดในมณฑลกวางตุ้ง มีการแบ่งเขตการปกครองที่ไม่เหมือนกับที่อื่นคือไม่มีเขตการปกครองระดับอำเภอ แต่จะแบ่งออกเป็นเขตการปกครองระดับตำบลโดยตรงซึ่งมีทั้งหมด 32 แห่ง ประกอบด้วย 4 แขวง และ 28 เมือง โดยจัดกลุ่มเขตการปกครองระดับตำบลทั้ง 32 แห่งเป็น 6 เขต
ชัยวัฒน์ ทรัพย์รวงทอง

ชัยวัฒน์ ทรัพย์รวงทอง (31 มีนาคม พ.ศ. 2497 – 4 ตุลาคม พ.ศ. 2566) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดชัยนาท 5 สมัย และอดีตที่ปรึกษารัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข
ประวัติ.
ชัยวัฒน์ เกิดเมื่อวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2497 สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี ครุศาสตรบัณฑิต จากวิทยาลัยครูพระนคร และระดับปริญญาโท บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต สาขาบริหารธุรกิจ จากมหาวิทยาลัยหอการค้าไทย
ชัยวัฒน์ เสียชีวิตจากภาวะติดเชื้อในกระแสเลือด เมื่อวันที่ 4 ตุลาคม พ.ศ. 2566 สิริอายุรวม 69 ปี
การทำงาน.
นายชัยวัฒน์ ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดชัยนาทครั้งแรกในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531 สังกัดพรรคกิจประชาคม ซึ่งนำโดยนายบุญชู โรจนเสถียร และในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป มีนาคม พ.ศ. 2535 สังกัดพรรคสามัคคีธรรม ต่อมาได้รับเลือกตั้งสมัยที่ 3 ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538 สังกัดพรรคเสรีธรรม แต่ในปี พ.ศ. 2539 และ พ.ศ. 2544 ไม่ได้รับเลือกตั้ง
นายชัยวัฒน์ ได้รับเลือกตั้งอีกครั้งในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2548 สังกัดพรรคไทยรักไทย แต่ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 นายชัยวัฒน์ได้คะแนนเป็นอันดับที่ 4 โดยผู้ได้รับเลือกตั้งคือ นันทนา สงฆ์ประชา และมณเฑียร สงฆ์ประชา จากพรรคชาติไทย แต่มาต่อทั้งคู่ได้ใบแดงจาก กกต. ทำให้มีการเลือกตั้งใหม่ ในปี พ.ศ. 2551 ผลปรากฏว่านายชัยวัฒน์ จากพรรคพลังประชาชน ได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส. สมัยที่ 5
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 เขาลงสมัครในนามพรรคเพื่อไทย แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง จากนั้นจึงได้รับแต่งตั้งเป็นที่ปรึกษารัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพาณิชย์ (นายภูมิ สาระผล)
ต่อมาได้เข้าร่วมกับพรรคเพื่อธรรม ซึ่งถูกกล่าวถึงว่าเป็นพรรคสำรองของพรรคเพื่อไทย และได้รับแต่งตั้งเป็นเลขาธิการพรรค ในปี พ.ศ. 2557 ถึงปี พ.ศ. 2561 จึงย้ายมาร่วมงานกับพรรคไทยรักษาชาติ และลงสมัครในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 แต่พรรคไทยรักษาชาติ ถูกยุบพรรคก่อน
นกกินแมลงป่าอกสีน้ำตาล

นกกินแมลงป่าอกสีน้ำตาล หรือ buff-breasted babbler "(Pellorneum tickelli)" เป็นสายพันธุ์ของ นก ในวงศ์นกมุ่นรก (Pellorneidae) พบใน บังกลาเทศ กัมพูชา จีน อินเดีย ลาว มาเลเซีย พม่า ไทย และ เวียดนาม แหล่งที่อยู่ตามธรรมชาติคือป่าชื้นที่ราบ กึ่งเขตร้อนหรือเขตร้อนและป่าดิบเขา
ลักษณะทางกายภาพ.
ปากบางแหลม หางและขาค่อนข้างยาว รอบตาและหน้าสีเทา ลำตัวด้านบนและลำตัวด้านล่างน้ำตาลเรียบไม่มีลาย คอและท้องขาวหรือแกมน้ำตาลอ่อนกว่าส่วนอื่น อกมีลายขีดจาง ๆ แข้งและตีนสีเนื้อหรือชมพูเข้ม
พฤติกรรม.
มักมีเสียงร้องที่ไพเราะแหลม 1 จังหวะยาว "วี้ว" และ 2 จังหวะค่อนข้างลากเสียง "วิ-ทวี วิ-ทวี" หรือ 3 จังหวะ "วิ-ชูวิดวี่ วิดวี่ วิดวี่" แบบเร็ว
นกกินแมลงป่าอกสีน้ำตาลออกหาอาหารใกล้หรือบนพื้นดิน
การกระจายพันธุ์และที่อยู่อาศัย.
กระจายพันธุ์ในบังคลาเทศ อินเดีย จีน พม่า ประเทศไทย เวียดนาม กัมพูชา ลาว และมาเลเซีย 
ในประเทศไทยพบในพื้นที่ภาคเหนือตอนล่างและล้านนาตะวันออก ในป่าดิบ ชายป่า ป่าเชิงเขาที่มีพงหนาแน่น ที่ราบถึงความสูง 1,550 เมตร
อนุกรมวิธาน.
มี 5 ชนิดย่อย ได้แก่
โบสถ์นักบุญฮริพซีแม

โบสถ์นักบุญฮริพซีแม ("Surb Hřip’simē yekeghetsi"; หรือบางครั้งสะกดว่า "Hripsimeh") เป็นโบสถ์ในคริสตจักรอัครสาวกอาร์มีเนีย ตั้งอยู่ในเมืองวาการ์สชาพัต ประเทศอาร์มีเนีย สร้างขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 7 และเป็นหนึ่งในโบสถ์ที่เก่าแก่ที่สุดที่ยังคงหลงเหลือถึงปัจจุบันของอาร์มีเนีย โบสถ์นี้สร้างขึ้นโดยคาธอลิโกสกอมีตัสเพื่อแทนที่สุสานเดิมซึ่งสร้างขึ้นโดยคาธอลิโกสซาฮักมหาสมณะในปี ค.ศ. 395 และเป็นที่เก็บรักษาเรลิกของนักบุญฮริพซีแมที่ซึ่งโบสถ์แห่งนี้สร้างขึ้นอุทิศให้ โบสถ์หลังปัจจุบันสร้างเสร็จในปี ค.ศ. 618 และเป็นที่รู้จักดีในฐานะตัวอย่างชิ้นเอกของสถาปัตยกรรมอาร์มีเนียในยุคคลาสสิกและเป็นแบบอย่างในการสร้างโบสถ์หลังอื่น ๆ ในอาร์มีเนียนับแต่นั้น ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2000 โบสถ์นี้เป็นหนึ่งในแหล่งมรดกโลกของยูเนสโก ควบคู่ไปกับโบสถ์หลังอื่น ๆ โดยรอบ เช่น อาสนวิหารแอจมียัตซิน
ชี้ดาบ

ธีรนัย โสตถิปิณฑะ ชื่อเล่น เจม เป็นที่รู้จักในนามปากกา ชี้ดาบ (เกิดวันที่ 25 ตุลาคม 2531) อาชีพนักเขียนอิสระเล่าเรื่องเกี่ยวกับการเดินทาง การสร้างแรงบันดาลใจ และการก้าวผ่านช่วงวัย (Coming of age) ผลงานชิ้นแรกที่เป็นที่รู้จักของชี้ดาบ เป็นเรื่องเกี่ยวกับการไปเป็นนักเรียนแลกเปลี่ยน ชื่อหนังสือว่า "1 ปี กับชีวิตที่ผมอยู่ในอเมริกา"
ชี้ดาบ เป็นนามปากกาที่ผันมาจากชื่อภาษาอังกฤษไม่มีความหมาย ที่เจมเคยใช้เล่นเกมว่า achidahp (อชิแดพ) เมื่อผันตัวเองจากเกรียนเกมมาเขียนหนังสือจึงผันชื่อนี้ให้เป็นภาษาไทย เพราะอยากให้คนจำได้ โดยตัดคำว่า "อา" ไป เพราะกลัวคนอ่านมาถามว่าทำไมต้องเป็นอา เป็นน้าหรือปู่ไม่ได้หรือ สุดท้ายจึงเหลือแค่ ชี้ดาบ
เกี่ยวกับการเขียน.
เจมส์เขียนหนังสือครั้งแรกลงในเว็บเด็กดี ขณะที่ศึกษาอยู่ชั้นมัธยมศึกษาปีที่หก เพียงเพื่อเป็นการระบายชีวิตที่รันทดตอนไปเป็นนักเรียนแลกเปลี่ยน แต่คนอ่านชอบสำนวนและอารมณ์ในการเล่า เจมจึงได้แรงบันดาลใจในการเขียน และเริ่มตั้งเป้าหมายว่าจะทำให้ออกเป็นหนังสือให้ได้ จนกระทั่งเจ็ดปีต่อมา เรื่องราวนี้ก็ถูกตีพิมพ์ในหนังสือที่ชื่อว่า "1 ปี กับชีวิตที่ผมอยู่ในอเมริกา"
มีตติ้งครั้งแรก กับแฟนคลับหนังสือที่เขาเขียน ที่ ร้านเล่า เชียงใหม่ 
ปัจจุบัน มีคอนมูนิตี้เล็กๆ ชื่อ "โรงเรียนชูโล่วิทยาคม" ใน Line
แฟแร็นตส์ เนแม็ต (นักปัญจกีฬาสมัยใหม่)

แฟแร็นตส์ เนแม็ต (4 เมษายน ค.ศ. 1936 –) เป็นนักปัญจกีฬาสมัยใหม่และแชมป์โอลิมปิกชาวฮังการี เขาได้รับรางวัลเหรียญทองของประเภทบุคคลในการแข่งโอลิมปิกฤดูร้อน 1960 ที่โรม และยังชนะการแข่งขันประเภททีมกับทีมฮังการี
วงเวียนหัวใจ

วงเวียนหัวใจ ได้ดัดแปลงมาจากนวนิยาย และได้นำมาสร้างเป็นละครโทรทัศน์ไทยจากบทประพันธ์โดย รจเรจ เป็นละครแนวโรแมนติก, ดราม่า บริษัท กันตนา กรุ๊ป จำกัด (มหาชน) ได้นำละครเรื่องนี้กลับมาสร้างใหม่เป็นละครโทรทัศน์ไทย ในครั้งที่ 2 ออกอากาศทางช่อง 7 เอชดี เมื่อปี พ.ศ. 2552 เป็นละครโทรทัศน์ไทยยุคนั้นได้รับกระตอบรับที่ดีและเรตติงสูงสุด 19 เมื่อในปี พ.ศ. 2552 และหลังจากนั้นโดยมีทีมงานผู้จัดละครบริษัท กันตนา กรุ๊ป จำกัด (มหาชน) ได้นำละครเรื่องนี้กลับมาสร้างใหม่เป็นละครโทรทัศน์ไทย ครั้งที่ 3 อีกครั้ง เมื่อในปี พ.ศ. 2564 โครงเรื่องเดิมหลักโดยนำมาปรับเปลี่ยนบทละครโทรทัศน์ไทยตามยุคสมัยใหม่เป็นต้น 
การสร้างเป็นละครโทรทัศน์ในแต่ละปี.
ถูกสร้างเป็นละครโทรทัศน์ไทยครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2527 นำแสดงโดย ธงไชย แมคอินไตย์ กับ ธิติมา สังขพิทักษ์ ออกอากาศทาง ช่อง 9 
ต่อมาได้กลับมาสร้างเป็นครั้งที่ 2 ผลิตโดยบริษัท กันตนา กรุ๊ป จำกัด (มหาชน) จากโดยบทประพันธ์ รจเรข และบทละครโทรทัศน์ ธนินทร อุชุภาพ, กฤติญา สัมฤทธิ์ประสงค์ กำกับการแสดงโดย ธีระศักดิ์ พรหมเงิน นำแสดงโดย ศุกลวัฒน์ คณารศ, สาวิกา ไชยเดช, พูลภัทร อัตถปัญญาพล, กัญญา รัตนเพชร์ โดยเริ่มออกอากาศทุกวันพุธ พฤหัสบดี เริ่มตอนแรกวันที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2552 - 3 กันยายน พ.ศ. 2552 ต่อจากละครเรื่อง บ่วงหงส์
เมื่อในปี พ.ศ. 2564 ครังที่ 3 โดยทีมงานผู้จัดละครผลิตโดยบริษัท กันตนา กรุ๊ป จำกัด (มหาชน) ได้นำละครเรื่อง "วงเวียนหัวใจ" กลับมาสร้างเป็นละครโทรทัศน์ไทยอีกครั้งจากมุมมองใหม่ มีการปรับเปลี่ยนบทละครโทรทัศน์เพิ่มเติมเนื้อเรื่องและตัวละครให้เข้ากับยุคสมัยใหม่แต่ยังยึดเค้าโครงเรื่องเดิมไว้เป็นหลักในละคร "วงเวียนหัวใจ" เวอร์ชันปี พ.ศ. 2564 ออกอากาศทางช่อง 7 เอชดีโดยบทละครโทรทัศน์โดยนามปากกา รจเรข กำกับการแสดงโดย อนุวัฒน์ ถนอมรอด นำแสดงโดย ศรัณย์ ศิริลักษณ์, ทิสานาฏ ศรศึก, ตากเพชร เลขาวิจิตร, รัญดภา มันตะลัมพะ
ตรูบาดู

ตรูบาดู  หรือ ทรูบาดูร์  คือกวีนักดนตรีที่ประพันธ์คีตกานท์เป็นภาษาอุตซิตาเก่าในสมัยกลางตอนกลาง (ค.ศ. 1100–1350) เนื่องจากคำว่า "ตรูบาดู" ในทางศัพทมูลวิทยาเป็นเพศชาย จึงมักเรียกตรูบาดูที่เป็นผู้หญิงว่า "ตรูไบริตส์"
สำนักหรือธรรมเนียมตรูบาดูเริ่มขึ้นในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 11 ในอุตซิตานิยอ แต่ต่อมาได้แพร่กระจายไปยังอิตาลีและสเปน ด้วยอิทธิพลจากเหล่าตรูบาดู ขบวนการที่เกี่ยวข้องกันได้เกิดขึ้นทั่วยุโรป เช่น "มินเนอซัง" ในเยอรมนี, "ตรูวาดูริชมู" ในกาลิเซียและโปรตุเกส และ "ทรูแวร์" ในภาคเหนือของฝรั่งเศส ดันเต อาลีกีเอรี นิยามคีตกานท์ของตรูบาดูว่าเป็น "บันเทิงคดีเชิงวาทศิลป์ ดนตรี และร้อยกรอง"  หลังจากสมัย "คลาสสิก" ในช่วงเปลี่ยนสู่คริสต์ศตวรรษที่ 13 และการฟื้นตัวในช่วงกลางศตวรรษ ศิลปะของตรูบาดูก็เสื่อมลงในคริสต์ศตวรรษที่ 14 และสูญไปในช่วงกาฬมรณะ (ค.ศ. 1348)
เนื้อร้องของตรูบาดูมีแก่นเรื่องหลัก ๆ เกี่ยวกับคุณสมบัติของอัศวินและรักเทิดทูน โดยส่วนใหญ่เป็นแนวอภิปรัชญา พุทธิปัญญา และสูตรสำเร็จ และหลายเนื้อร้องเป็นเรื่องชวนหัวหรือการเสียดสีอย่างหยาบโลน ผลงานของตรูบาดูสามารถแบ่งออกเป็นสามลีลา ได้แก่ "ตรูบาแล็ว" (เบา), "ตรูบาริก" (รุ่มรวย) และ "ตรูบากลึส" (ปิด) ในทำนองเดียวกันนั้นยังแบ่งออกได้เป็นหลายประเภท ประเภทที่ได้รับความนิยมมากที่สุดคือ "กันซู" แต่ "ซีร์เว็นเต็ส" และ "เต็นซู" เป็นที่นิยมโดยเฉพาะในช่วงหลังสมัยคลาสสิก
ตรูไบริตส์

ตรูไบริตส์  คือกวีนักดนตรีหญิงที่ประพันธ์คีตกานท์เป็นภาษาอุตซิตาเก่าในคริสต์ศตวรรษที่ 12 และ 13 มีความเคลื่อนไหวตั้งแต่ประมาณ ค.ศ. 1170 ถึงประมาณ ค.ศ. 1260 รูป "ตรูไบริตส์" เป็นทั้งเอกพจน์และพหูพจน์
คำว่า "ตรูไบริตส์" ได้รับการพิสูจน์ยืนยันเป็นครั้งแรกในนิยายวีรคติอัศวินเรื่อง "ฟลาเม็งกอ" ในคริสต์ศตวรรษที่ 13 โดยมีที่มาจากคำว่า "ตรูบา" ในภาษาพรอว็องส์ ซึ่งมีความหมายตามตัวอักษรว่า "พบ" หรือ "ประสบ" และความหมายเฉพาะทางอย่างหนึ่งคือ "ประพันธ์" มีการใช้คำว่า "ตรูไบริตส์" น้อยมากในภาษาอุตซิตาสมัยกลาง เนื่องจากไม่ปรากฏในกวีนิพนธ์คีตกานท์ ศาสตรนิพนธ์ทางไวยากรณ์ หรือในร้อยแก้วชีวประวัติของตรูไบริตส์หรือตรูบาดูร่วมสมัย แต่อย่างน้อยปรากฏในตำรา "ดุกตรินอดากูร์" ซึ่งแตร์รามัญญีโน ดา ปีซา แต่งขึ้นระหว่าง ค.ศ. 1282–1296 เขาใช้คำนี้ในการยกตัวอย่างคำที่มีรูปสะกดเดียวกันทั้งเอกพจน์และพหูพจน์
ตรูไบริตส์ทำหน้าที่ประพันธ์ เขียนบทร้อยกรอง และขับลำนำให้สมาชิกราชสำนักชาวอุตซิตาฟัง พวกเธอมีความโดดเด่นในประวัติศาสตร์ดนตรีในฐานะนักประพันธ์หญิงกลุ่มแรกของโลกตะวันตกที่ประพันธ์ดนตรีทางโลก (นักประพันธ์หญิงที่เป็นที่รู้จักกันก่อนหน้านี้ล้วนประพันธ์แต่เพลงทางศาสนา) ตรูไบริตส์เป็นส่วนหนึ่งของสังคมชั้นสูง ตรงข้ามกับ "จูกลาเรซ็อส" ที่มาจากชนชั้นต่ำกว่า แม้ว่าบางครั้งตรูบาดูจะมาจากต้นกำเนิดต่ำต้อย (เบร์นัต เด เบ็นตาดูร์ อาจเป็นลูกชายของคนทำขนมปังประจำปราสาท) แต่ตรูไบริตส์มักเกิดในตระกูลสูง ตรูไบริตส์ที่สำคัญที่สุดได้แก่ อาลามันดอ เด กัสเต็ลเนา, อาซาลาอิส เด ปูร์ไกราเก็ส, มาริออ เด เบ็นตาดูร์, ติบุส เด ซาเรนุน, กัสเตลูซอ, การ์เซ็นดอ เด ปรูเอ็นซอ, กูร์มุนดอ เด มุนเป็สลิเย และเบอาตริตส์ เด ดิยอ
วัดละหาร (จังหวัดนนทบุรี)

วัดละหาร เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 2 ตำบลโสนลอย อำเภอบางบัวทอง จังหวัดนนทบุรี
ประวัติ.
วัดละหารสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2321 เจ้าพระยามหากษัตริย์ศึก (พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช) ได้ยกกองทัพไปเวียงจันทน์ ได้นำครอบครัวชาวเวียงจันทน์เข้ามากรุงธนบุรี สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชโปรดเกล้าฯ ให้ครอบครัวชาวเวียงจันทน์ที่เป็นชาวพวนมาอยู่ที่บางบัวทอง จึงเกิดชุมชนชาวลาวพวนเป็นชุมชนใหญ่ ในเวลาต่อมา ชาวชุมชนได้ร่วมใจกันสร้างวัดขึ้น โดยระยะแรกเรียกว่า วัดลาว ต่อมาในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้พบหลักฐานซึ่งเขียนชื่อวัดว่า วัดราชบัญหาร บ้างสะกดว่า วัดราชบันหาร หรือ วัดราชบรรหาร จนปัจจุบันได้เรียกเพี้ยนมาเป็น "วัดละหาร" วัดนี้ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2470 วัดได้เปิดสอบพระปริยัติธรรมแผนกธรรมตั้งแต่ พ.ศ. 2489 และแผนกบาลีเริ่มเปิดตั้งแต่ พ.ศ. 2496 เป็นต้นมา นอกจากนี้ยังเป็นศูนย์พุทธศาสนาวันอาทิตย์ ศูนย์สงเคราะห์พุทธมามกะประจำอำเภอบางบัวทอง และศูนย์อบรมประชาชนประจำตำบล
อาคารเสนาสนะ.
อุโบสถเป็นอาคารทรงโรง คอนกรีตเสริมเหล็ก ขนาด 5 ห้อง หลังคาลด 2 ชั้น ตับหลังคามี 3 ตับ หลังคามุงด้วยกระเบื้องเกล็ดเต่าสีส้มออกแดง ด้านหน้าและด้านหลังเป็นมุขคลุมชานชาลาทั้ง 2 ด้าน ที่หน้ามุขทั้งด้านหน้าและด้านหลังทำชายคายื่นออกมาเป็นพาไล รับกับชายคาของตับหลังคาตับสุดท้ายของหลังคามุขด้านข้างทั้ง 2 ข้าง ด้านหน้าจึงไม่มีรวงผึ้งและสาหร่าย คงมีคันทวยรับชายคาของหลังคาตับสุดท้ายที่หน้ามุขทั้ง 2 ด้าน หน้าบันเป็นรูปเทพนมครึ่งองค์อยู่ในกรอบรูปพุ่มข้าวบิณฑ์ ล้อมด้วยลายกระหนกก้านขดออกช่อหัวโต ใช้กระจกสีฟ้าเป็นการลงพื้น หน้าบันคอสองเป็นลายกระหนกเปลวก้านขด หน้าบันด้านหลังมีรูปแบบเหมือนหน้าบันด้านหน้า ด้านนอกมีกำแพงแก้วเป็นกำแพงสูง ด้านบนทำเป็นลูกกรงโปร่ง มีประตูกำแพงแก้ว ด้านบนทำเป็นลูกกรงโปร่ง มีประตูกำแพงแก้ว 4 ประตู ประตูด้านหน้าทางทิศตะวันออก 1 ประตู ประตูด้านหลังทางทิศตะวันตก 1 ประตู ประตูด้านข้างทางทิศเหนือและทิศใต้ด้านละ 1 ประตู ภายในอุโบสถประดิษฐานพระประธานเป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัยประทับนั่งศิลปะสมัยสุโขทัย
วิหารหลวงพ่อป่าเลไลยก์หลังเดิม พระอธิการต่วนและศิษย์ นำโดยขุนพิทักษ์ปทุมมาศ (สิงห์โต สามวัง) นายกเทศมนตรีเมืองบางบัวทองคนแรกและชาวบางบัวทอง ได้ร่วมกันสร้างวิหารและหล่อพระพุทธรูปปางป่าเลไลยก์ขึ้น เป็นอาคารจัตุรมุข หลังคาไม่มีชั้นลด ต่อปีกนกออกเป็นพาไลทั้ง 4 ด้าน เป็นอาคารก่ออิฐฉาบปูน เครื่องบนเป็นปูน ช่อฟ้า ใบระกา และหางหงส์เป็นปูนประดับกระจกสีทอง หน้าบันปูนทั้ง 4 ด้าน ปั้นเป็นรูปเทพนมอยู่ในกรอบรูปพัดยอดแหลมออกลายก้านขดล้อมเทพนม หลังคามุงกระเบื้องเกล็ดเต่าเป็นพื้นสีน้ำเงิน มีสีส้มเป็นกรอบและสีเหลือง เป็นริ้วในระหว่างกรอบ ภายในวิหารประดิษฐานพระพุทธรูปปางป่าเลไลยก์
วิหารหลวงพ่อป่าเลไลยก์หลังใหม่เป็นอาคารจัตุรมุข 2 ชั้น ยอดเป็นเจดีย์ทรงกลม โดยก่อเป็นอาคารรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส มีมุขยื่นจากผนังทั้ง 4 ด้าน เหนืออาคารสี่เหลี่ยมมีพระเจดีย์ทรงระฆังเป็นยอดของวิหารจัตุรมุขด้วย มีกำแพงแก้วล้อมพระเจดีย์ทั้ง 4 ด้าน มุมกำแพงแก้วมีพานพุ่มขนาดใหญ่ตั้งบูชาพระเจดีย์
ศาลาการเปรียญเป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก 4 ชั้น หลังคาทรงไทยมี 3 มุข ชั้นล่างเป็นที่บำเพ็ญกุศลและรักษาศีลปฏิบัติธรรมของอุบาสกอุบาสิกา ชั้นบนอีก 3 ชั้นเป็นส่วนที่ใช้ประกอบกิจกรรมต่าง ๆ ของวัดและเป็นอาคารเรียนพระปริยัติธรรมของพระภิกษุสามเณรและสำนักเรียนพระปริยัติธรรมวัดละหาร
วัดกระทุ่มราย (กรุงเทพมหานคร)

วัดกระทุ่มราย เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงกระทุ่มราย เขตหนองจอก กรุงเทพมหานคร มีเนื้อที่ตั้งวัด 6 ไร่ 1 งาน 40 ตารางวา
วัดสร้างขึ้นโดยนางจรูญ ปานขำ เป็นผู้ดำเนินการ และนางสมาน ไชยสิทธิ์ เป็นผู้บริจาคที่ดิน ได้รับอนุญาตให้สร้างวัดเมื่อวันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2521 ตั้งชื่อว่า "วัดกระทุ่มราย" ตามชื่อตำบลที่ตั้งวัด ได้รับการประกาศตั้งเป็นวัดโดยกระทรวงศึกษาธิการเมื่อวันที่ 31 ตุลาคม พ.ศ. 2521 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2526 หลวงพ่อบุญมามีความรู้ความสามารถในด้านการตรวจรักษาโรคด้วยน้ำมัน ว่าน และสมุนไพร พร้อมกับการสอนในแนวกรรมฐานด้วย
อาคารเสนาสนะในวัดได้แก่ อุโบสถ กว้าง 24 เมตร ยาว 34 เมตร เริ่มก่อสร้าง พ.ศ. 2526 เป็นแบบสองชั้นลอย ชั้นล่างใช้เป็นพิพิธภัณฑ์และห้องฝึกอบรมกรรมฐาน กุฏิสงฆ์ จำนวน 8 หลัง เป็นอาคารไม้มุงกระเบื้อง สร้างเมื่อ พ.ศ. 2521 หอสวดมนต์ เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2521 และหอพระสารีริกธาตุ ตั้งอยู่กลางสระน้ำ ปูชนียวัตถุในวัดได้แก่ พระพุทธสันติสุรินทร์ หน้าตักกว้าง 10 ศอก 1 คืบ 9 นิ้ว พระยอดธง และรูปปั้นชีวกโกมารภัจจ์
วัดบางยาง

วัดบางยาง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมคลองดำเนินสะดวก ในหมู่ที่ 1 บ้านปากคลองบางยาง ตำบลบางยาง อำเภอกระทุ่มแบน จังหวัดสมุทรสาคร ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 71 ไร่ 3 งาน 68 ตารางวา
วัดบางยางสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2364 ในสมัยพระเยิ้มเป็นเจ้าอาวาส ราว พ.ศ. 2402 ท่านได้ดำเนินการก่อสร้างและพัฒนาวัดจนมีเสนาสนะต่าง ๆ เช่น อุโบสถ กุฏิ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2557 ด้านการศึกษา วัดมีโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรมซึ่งเปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2424
อาคารเสนาสนะได้แก่ อุโบสถ กว้าง 8 เมตร ยาว 14 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2440 ภายในประดิษฐานพระประธาน เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย ศาลาการเปรียญ กว้าง 10 เมตร ยาว 24 เมตร เป็นอาคารไม้ หอสวดมนต์ กว้าง 7 เมตร ยาว 12 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2501 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก 2 ชั้น กุฏิสงฆ์ จำนวน 3 หลัง เป็นอาคารไม้ 2 หลัง และตึก 1 หลัง วิหาร กว้าง 5 เมตร ยาว 5 เมตร เป็นอาคารจัตุรมุข สร้างเมื่อ พ.ศ. 2534 ศาลาอเนกประสงค์ กว้าง 12 เมตร ยาว 36 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2513 ศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน 3 หลัง สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก นอกจากนี้มีอาคารเสนาสนะคือ ศาลาพักร้อน 9 หลัง
วัดบางยางมีการสร้างพระผงปางประจำวันเมื่อ พ.ศ. 2483 ในสมัยที่พระอธิการผ่อง สุขปญฺโญ เป็นเจ้าอาวาส โดยมีหลวงพ่อกุศล (เตี๊ยม กุสโล) รองเจ้าอาวาส เป็นผู้ดำเนินการจัดหามวลสารต่าง ๆ มาผสมและกดพิมพ์เองในอุโบสถ พระชุดนี้ทำขึ้นเพื่อแจกให้แก่ผู้ที่มีจิตศรัทธาสละทรัพย์สร้างโรงเรียนประชาบาลวัดบางยางหรือวัดบางยางพิทยาคารในปัจจุบัน
วัดตำหรุ (จังหวัดสมุทรปราการ)

วัดตำหรุ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 4 บ้านตำหรุ ตำบลบางปูใหม่ อำเภอเมืองสมุทรปราการ จังหวัดสมุทรปราการ ที่ดินที่ตั้งวัดมีเนื้อที่ 34 ไร่ 1 งาน 20 ตารางวา มีที่ธรณีสงฆ์จำนวน 1 แปลง เนื้อที่ 10 ไร่ 2 งาน
วัดตำหรุตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2384 ชื่อวัดตั้งตามชื่อหมู่บ้าน เดิมพื้นที่ตั้งวัดอยู่ฝั่งน้ำเค็ม (ที่ธรณีสงฆ์ปัจจุบัน) ต่อมาใน พ.ศ. 2489 นายเจริญ ขุนเจริญ อดีตสมาชิกสภาตำบล ร่วมกับพระมงคลสุนทร เจ้าอาวาสวัดชัยมงคล และราษฎรช่วยกันหาทุนซื้อที่ดินจำนวน 20 ไร่ เศษ ต่อมาซื้อเพิ่มอีก 13 ไร่ 2 งาน และพัฒนาวัดมาโดยตลอด วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2514 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร
อาคารเสนาสนะต่าง ๆ มีดังนี้ อุโบสถกว้าง 8 เมตร ยาว 24 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2525 ภายในอุโบสถประดิษฐานพระประธาน นามว่า "หลวงพ่อพระประกาย" กุฏิสงฆ์จำนวน 15 หลัง ส่วนมากเป็นอาคารไม้ ศาลาการเปรียญกว้าง 18 เมตร ยาว 41 เมตร ศาลาบำเพ็ญบุญ ฌาปนสถาน และอาคารเรียนปริยัติธรรม
วัดละมุด (จังหวัดนครปฐม)

วัดละมุด เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมฝั่งตะวันตกของคลองบางพระ ในหมู่ที่ 5 บ้านสวนถั่ว ตำบลวัดละมุด อำเภอนครชัยศรี จังหวัดนครปฐม
วัดละมุดก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2374 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2553 มีโบราณสถานที่สำคัญคือ อุโบสถหลังเก่า สร้างขึ้นในสมัยอยุธยาตอนปลาย เป็นอาคารทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้าขนาดกว้าง 6 เมตร ยาว 12 เมตร มีประตูทางเข้าด้านหน้า 2 ประตู หน้าบันติดประดับด้วยเครื่องถ้วยลายคราม หลังคาเครื่องไม้มีช่อฟ้า ใบระกา นาคสะดุ้ง หางหงส์ บริเวณโดยรอบอุโบสถมีซุ้มเสมาอยู่ทั้ง 8 ทิศ ภายในอุโบสถประดิษฐานพระประธาน เป็นพระพุทธรูปปางสมาธิ ตามประวัติกล่าวว่าอัญเชิญมาจากวัดโบสถ์ พระพักตร์มีเค้าอิทธิพลศิลปะแบบอู่ทอง อุโบสถหลังนี้สันนิษฐานว่าสร้างในสมัยรัตนโกสินทร์และมีการซ่อมแซมอีกครั้งอีกครั้งในช่วงเวลาที่ไม่ห่างกันมาก นอกจากนี้ยังมีเจดีย์ย่อมุมไม้สิบสองอีก 10 องค์ อยู่ภายในกำแพงแก้วที่กั้นเป็นเขตของอุโบสถ ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานจากกรมศิลปากร
วิหารขนาดกว้าง 9.50 เมตร ยาว 18.50 เมตร สูง 21 เมตร ก่ออิฐถือปูน หลังคามุงด้วยกระเบื้องเคลือบ หน้าบันแกะสลักรูปเทพนมประกอบลายพุดตาน ภายในวิหารประดิษฐานพระพุทธศิลาหินทรายสมัยอโยธยา สุพรรณภูมิหลายองค์ ซึ่งนำมาจากวัดร้าง นอกจากนั้นวัดยังมี "พระจุฬามณี" จำนวนทั้งหมด 5 องค์ กว้าง 1.5 เมตร สูง 3 เมตร สร้างด้วยโลหะตามศิลปะสมัยอยุธยา โดยนำมาจากวัดร้างฝั่งตรงข้ามวัดละมุด (ในปัจจุบันนี้ไม่มีแล้ว)
วัดมะพร้าวเตี้ย

วัดมะพร้าวเตี้ย เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงคลองขวาง เขตภาษีเจริญ กรุงเทพมหานคร มีที่ดินตั้งวัด 31 ไร่ 36 ตารางวา อาณาเขตทิศเหนือยาว 80 วา ติดต่อกับคลองบางเชือกหนัง ทิศตะวันออกยาว 55 วา ติดต่อกับคลอง ทิศใต้ยาว 78 วา ติดต่อกับซอยบางแวก 104 แยก 2 และทิศตะวันตกยาว 102 วา ติดต่อกับคลอง 
วัดมะพร้าวเตี้ยตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2385 เป็นวัดเก่าแก่สร้างมานานและมิใช่วัดใหญ่โตจึงไม่มีประวัติเกี่ยวกับผู้สร้าง บริเวณที่ตั้งวัดแต่เดิมคงเต็มไปด้วยสวนไม้ผลซึ่งเป็นมะพร้าวเตี้ยเป็นส่วนมาก จึงได้นำมาตั้งเป็นชื่อวัด อุโบสถหลังเดิมชำรุด จึงได้สร้างอุโบสถหลังใหม่มาแทน วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2508 ด้านการศึกษา วัดได้เปิดสอนโรงเรียนพระปริยัติธรรม เมื่อ พ.ศ. 2520 และได้ให้ที่ดินแก่ราชการสร้างโรงเรียนประถมศึกษา ปัจจุบันมีเจ้าอาวาสคือ พระอธิการสมคิด สิริจนฺโท
อาคารเสนาสนะสำคัญในวัดได้แก่ อุโบสถ กว้าง 7 เมตร ยาว 28 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2508 ภายในประดิษฐานพระประธาน เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย สูงประมาณ 3 ศอก กุฏิสงฆ์ มีจำนวน 10 หลัง และศาลาการเปรียญ สร้างด้วยไม้เป็นแบบกึ่งโปร่ง
วัดแทนวันดีสุขาราม

วัดแทนวันดีสุขาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงแสมดำ เขตบางขุนเทียน กรุงเทพมหานคร มีเนื้อที่วัดราว 18 ไร่ ปัจจุบันพระครูประสิทธิ์สังฆคุณ (ถวิล แสงไพร) ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส
วัดแทนวันดีสุขารามเริ่มก่อสร้างเมื่อ พ.ศ. 2536 ผู้สร้างวัดคือ นางสาวสุขและนางสาวแหม่ม แทนวันดี สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติได้อนุญาตให้สร้างวัดตามความเห็นชอบของมหาเถรสมาคมเมื่อวันที่ 6 มีนาคม พ.ศ. 2546 และประกาศตั้งเป็นวัดเมื่อวันที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2548 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552
อาคารเสนาสนะในวัดได้แก่ อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2536 กว้าง 10.80 เมตร ยาว 24.50 เมตร ภายนอกมีกำแพงแก้วซึ่งสร้างเมื่อ พ.ศ. 2538 กุฏิสงฆ์ 7 หลัง วิหาร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2539 กว้าง 7.50 เมตร ยาว 11.80 เมตร ศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2539 กว้าง 13.70 เมตร ยาว 28.70 เมตร หอกลองและหอระฆัง สร้างเมื่อ พ.ศ. 2541 กว้าง 3.80 เมตร ยาว 3.80 เมตร อาคารเสนาสนะอื่น ๆ ได้แก่ ศาลาอเนกประสงค์ ศาลาธรรมสังเวช และศาลาปฏิบัติธรรม