pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
อิจิโนมิยะ (จังหวัดชิบะ)

อิจิโนมิยะ  เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในจังหวัดชิบะ ประเทศญี่ปุ่น ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2020 เมืองนี้มีประชากรประมาณ 12,494 คน 5,643 ครัวเรือน ความหนาแน่นประชากร 540 คนต่อตารางกิโลเมตร และมีพื้นที่ทั้งหมด 
ภูมิศาสตร์.
อิจิโนมิยะตั้งอยู่ทางตะวันออกของจังหวัดชิบะ ห่างจากนครชิบะ เมืองเอกของจังหวัดชิบะ ประมาณ 35 กิโลเมตร และห่างจากใจกลางโตเกียว 60 ถึง 70 กิโลเมตร
เมืองนี้อยู่ริมชายฝั่งมหาสมุทรแปซิฟิกของคาบสมุทรโบโซตอนกลาง ทางด้านตะวันออกของเมืองเป็นหาดคูจูกูริซึ่งเป็นสถานที่ที่เป็นที่นิยม ในขณะที่ทางด้านตะวันตกอยู่ในเทือกเขาโบโซที่มีหุบเขาลึกและยาวยื่นเข้าไปภายในพื้นที่ป่า และมีบ่อน้ำกระจายอยู่ทั่วไปซึ่งเป็นน้ำเพื่อการเกษตร แม่น้ำอิจิโนมิยะพาดผ่านทางเหนือจากตะวันออกไปตะวันตกและไหลลงสู่มหาสมุทรแปซิฟิก ระดับความสูงที่สูงที่สุดในอาณาเขตของเมืองอยู่ที่ภูเขาชิโรยามะ สูง ซึ่งเป็นที่ตั้งของปราสาทในอดีต ภูเขาอื่น ๆ เช่น ภูเขาทากาฟูจิ และภูเขากุนดาริ 
เทศบาลข้างเคียง.
จังหวัดชิบะ
ภูมิอากาศ.
อิจิโนมิยะมีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้น (Köppen "Cfa") โดยมีฤดูร้อนที่อบอุ่นและฤดูหนาวที่อากาศเย็นสบายและมีหิมะตกเล็กน้อย อุณหภูมิเฉลี่ยต่อปีในอิจิโนมิยะคือ 15.4 °C ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยต่อปีอยู่ที่ 1717 มิลลิเมตร โดยเดือนกันยายนเป็นเดือนที่ฝนตกชุกที่สุด อุณหภูมิจะสูงสุดโดยเฉลี่ยในเดือนสิงหาคมที่ประมาณ 26.0 °C และต่ำสุดในเดือนมกราคมที่ประมาณ 5.8 °C
สถิติประชากร.
จากข้อมูลการสำรวจสำมะโนประชากรของญี่ปุ่น จำนวนประชากรของอิจิโนมิยะเพิ่มขึ้นตลอด 20 ปีที่ผ่านมา
ประวัติศาสตร์.
พื้นที่ของอิจิโนมิยะในปัจจุบันมีผู้คนอยู่อาศัยตั้งแต่สมัยก่อนประวัติศาสตร์ พื้นที่บริเวณนี้นำชื่อมาจากศาลเจ้าทามาซากิ ซึ่งเป็น"อิจิโนมิยะ" หรือศาลเจ้าแห่งแรกของแคว้นคาซูซะ ในยุคเซ็งโงกุ ตระกูลซาโตมิ ซึ่งเป็นผู้ปกครองอิสระบนคาบสมุทรโบโซ ได้ก่อตั้งปราสาทที่อิจิโนมิยะ พื้นที่ดังกล่าวได้รับความเสียหายจากแผ่นดินไหวเก็นโรกุเมื่อปี 1703 โดยที่คลื่นสึนามิได้แผ่ขยายจากชายฝั่งเข้ามาถึง 1.5 กิโลเมตร ต่อมาในยุคเอโดะ พื้นที่แห่งนี้ถูกปกครองโดยแคว้นศักดินาขนาด 13,000 "โคกู" ที่เรียกว่า แคว้นศักดินาอิจิโนมิยะ
หลังจากเริ่มต้นยุคเมจิ พื้นที่ดังกล่าวได้รับการพัฒนาอย่างรวดเร็วในฐานะสถานที่พักเพื่อสุขภาพในช่วงฤดูร้อน โดยมีนักการเมือง บุคคลสำคัญทางทหาร ศิลปิน และนักเขียนหลายคน ได้เข้ามาสร้างที่พักอาศัยในช่วงฤดูร้อน เมืองอิจิโนมิยะก่อตั้งขึ้นภายในอำเภอโชเซ โดยเป็นการจัดตั้งใหม่ในระบบเทศบาลเมื่อวันที่ 1 เมษายน 1889 เมืองอิจิโนมิยะได้รวมเข้ากับหมู่บ้านโทรามิที่อยู่ข้างเคียงเมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน 1953
การปกครอง.
อิจิโนมิยะมีการปกครองรูปแบบสภา–นายกเทศมนตรี โดยมีนายกเทศมนตรีที่มาจากการเลือกตั้งโดยตรง และมีสภาประเภทสภาเดี่ยวที่มีสมาชิกจำนวน 13 คน เมืองอิจิโนมิยะ รวมทั้งเทศบาลอื่นในอำเภอโชเซ ประกอบกันเป็นเขตเลือกตั้งที่ให้สมาชิกสภาจังหวัดชิบะจำนวน 1 คน ในแง่ของการเมืองระดับชาติ เมืองนี้เป็นส่วนหนึ่งของเขตเลือกตั้งที่ 11 ของจังหวัดชิบะในการเลือกตั้งสภาผู้แทนราษฎรแห่งรัฐสภาญี่ปุ่น
เศรษฐกิจ.
อุตสาหกรรมหลักของอิจิโนมิยะคือการเกษตรเฉพาะทาง โดยเน้นมะเขือเทศ เมลอน และผลไม้อื่น ๆ อุตสาหกรรมการท่องเที่ยวและสถานที่พักตากอากาศยังเป็นองค์ประกอบหลักของเศรษฐกิจในท้องถิ่น อีกทั้งเมืองนี้ยังตั้งอยู่ในแหล่งแก๊สมินามิคันโต และการสกัดแก๊สธรรมชาติมีส่วนช่วยกระตุ้นเศรษฐกิจในท้องถิ่น
การศึกษา.
อิจิโนมิยะมีโรงเรียนที่สังกัดเทศบาลเมือง ได้แก่ โรงเรียนประถม 2 แห่ง และโรงเรียนมัธยมต้น 1 แห่ง มีโรงเรียนมัธยมปลาย 1 แห่งที่ดำเนินการโดยคณะกรรมการการศึกษาจังหวัดชิบะ และยังมีโรงเรียนการศึกษาพิเศษสำหรับผู้พิการที่สังกัดกับทางจังหวัดอีก 1 แห่ง
มบาว

มบาว  เป็นเกาะขนาดเล็กของประเทศฟีจี ตั้งอยู่ทางตะวันออกของเกาะวีตีเลวู มบาวขึ้นมามีบทบาทสำคัญช่วงกลางคริสต์ทศวรรษ 1800 และกลายเป็นศูนย์อำนาจสำคัญของฟีจี จนถึงสมัยที่มอบอำนาจการปกครองให้บริเตน อย่างไรก็ตามเกาะแห่งนี้ยังถือได้ว่ามีอิทธิพลทางการเมืองและมีบทบาทนำตลอดช่วงฟีจียุคใหม่ มบาวเป็นศูนย์กลางการปกครองของสมาพันธรัฐกุมบูนา และศูนย์กลางของผู้นำท้องถิ่นของจังหวัดไตเลวู โดยแบ่งการปกครองเป็น 3 หมู่บ้าน ได้แก่ มบาว ลาซากาวและโซโซ มบาวมีจุดสังเกตสำคัญคือโบสถ์คริสต์ที่เก่าแก่ที่สุดในฟีจีและหินที่ใช้บดกระโหลกของผู้เคราะห์ร้ายจากการถูกกิน
ภาษาฟีจีมีหลายสำเนียง แต่สำเนียงทางการมีพื้นฐานจากมบาว
การวิเคราะห์เชิงจริง

ในวิชาคณิตศาสตร์ การวิเคราะห์เชิงจริง  เป็นสาขาหนึ่งของคณิตวิเคราะห์ ที่ศึกษาสมบัติของจำนวนจริง ลำดับและอนุกรมที่มีพจน์เป็นจำนวนจริง ตลอดจน ฟังก์ชันค่าจริง แนวคิดพื้นฐานที่เกี่ยวข้องได้แก่ การลู่เข้า ลิมิต ความต่อเนื่อง การหาอนุพันธ์ได้ และ การหาปริพันธ์ได้
หัวข้อในการวิเคราะห์เชิงจริง.
การลู่เข้าและลิมิต.
ลำดับคือฟังก์ชันจากเซตจำนวนนับไปยังเซตอื่น ในส่วนสาขาการวิเคราะห์เชิงจริงเราสนใจลำดับที่มีสมาชิกเป็นจำนวนจริง ซึ่งอาจมองได้เป็นการเขียนจำนวนจริง <math>a_1, a_2, \dotsc</math> เรียงกันต่อไปเรื่อย ๆ ไม่มีที่สิ้นสุด
ตัวอย่างเช่น ลำดับของค่าประมาณของ <math>\sqrt{2}</math> สามารถเขียนได้เป็น
 <math>1.4, 1.41, 1.414, \dotsc </math>
โดยที่พจน์ที่ <math>i</math> จะเท่ากับค่าของ <math>\sqrt{2}</math> จนถึงทศนิยมตัวที่ <math>i</math> ซึ่งจะเห็นได้ว่าสมาชิกแต่ละตัวในลำดับนี้มีค่าเข้าใกล้ <math>\sqrt{2}</math> มากขึ้นเรื่อย ๆ ซึ่งสามารถนิยามให้รัดกุมในทางคณิตศาสตร์ได้ เราเรียกค่าที่ลำดับเข้าใกล้มากขึ้นเรื่อย ๆ ว่า ลิมิต ตัวอย่างเช่น ลิมิตของลำดับข้างต้นคือ <math>\sqrt{2}</math> นอกจากนี้เรายังสามารถพิจารณาลิมิตของลำดับประเภทอื่นได้ เช่น ลิมิตของอนุกรม และลิมิตของฟังก์ชัน
ทฤษฎีบทในสาขาการวิเคราะห์เชิงจริงที่เกี่ยวข้องกับลิมิต เช่น ทฤษฎีบทบ็อลท์ซาโน-ไวเออร์ชตราส 
ความต่อเนื่อง.
ฟังก์ชันจากเซตของจำนวนจริงไปยังเซตของจำนวนจริงสามารถเขียนเป็นกราฟบนระบบพิกัดฉากได้ เราจะเรียกฟังก์ชัน <math>f\colon\mathbb{R}\to\mathbb{R}</math> ว่าเป็นฟังก์ชันต่อเนื่อง (ในมุมมองง่าย ๆ) ถ้ากราฟของฟังก์ชันเป็นเส้นต่อเนื่องเส้นเดียว และไม่ "ขาด" หรือ "กระโดด" แยกจากกัน ความพยายามที่จะนิยามแนวคิดเรื่องความต่อเนื่องข้างต้นให้รัดกุมในเชิงคณิตศาสตร์ส่งผลให้ แบร์นาร์ท บ็อลท์ซาโน และ คาร์ล ไวเออร์ชตราส สร้างบทนิยามลิมิตแบบ (ε, δ) ขึ้นมา
นิยามของความต่อเนื่องในทางคณิตศาสตร์มีดังนี้ ให้ <math>X \subseteq \R</math> เป็นเซตใด ๆ และ <math>f\colon X \to \R</math> เป็นฟังก์ชันใด ๆ จะกล่าวว่า <math>f</math> ต่อเนื่องที่จุด <math>p \in X</math> ถ้าสำหรับ <math>\varepsilon > 0</math> ใด ๆ จะมี <math>\delta > 0</math> ที่ทำให้สำหรับทุก <math>x \in X</math> ที่ซึ่ง <math>\left \vert x - p \right \vert < \delta</math> แล้วจะได้ว่า <math>\left\vert f(x) - f(p) \right\vert < \varepsilon</math>
เมื่อ <math>f</math> เป็นฟังก์ชันต่อเนื่อง แล้วจะมีสมบัติมากมายตามมาจากทฤษฎีบทที่เกี่ยวข้อง เช่น ทฤษฎีบทค่ามัชฌิม ทฤษฎีบทค่าระหว่างกลาง และทฤษฎีบทค่าขีดสุด เป็นต้น
รองโกทัย คอลเลจ

วิทยาลัยรองโกทัย  เป็นโรงเรียนมัธยมชายล้วนในย่านรองโกทัยของเมืองเวลลิงตัน ประเทศนิวซีแลนด์ เปิดสอนตั้งแต่ชั้นปีที่ 9 ถึง 13 (อายุ 12 ถึง 18 ปี) โรงเรียนมีนักเรียน 622 คน ณ เดือนกรกฎาคม พ. ศ. 2558
นักเรียนประมาณร้อยละ 40 มีเชื้อสายยุโรป ร้อยละ 20เป็นปาซิฟิกาและเป็นชาวเมารีร้อยละ 15 นอกจากนี้ยังมีนักเรียนชาวตะวันออกกลาง เอเชีย และแอฟริกันอยู่อีกจำนวนหนึ่ง
หนึ่งในประเพณีสําคัญโรงเรียนคือการแข่งขันกรีฑา McEvedy Shield ที่จัดขึ้นเป็นประจำทุกปี 
สถานที่ตั้ง.
โรงเรียนตั้งอยู่บนคอคอดที่แบ่งกั้นอ่าวไลอัลและช่องแคบคุกทางทิศใต้ ออกจากอ่าวอีแวนส์และท่าเรือเวลลิงตันทางทิศเหนือ โรงเรียนจึงมีทะเลอยู่ขนาบสองด้าน ทำให้มีสภาพภูมิอากาศที่เป็นคลื่นลมแรง โดยเฉพาะลมกระโชกแรงจากทางเหนือ และในฤดูหนาวจะมีลมหนาวพัดมาจากทางใต้ โรงเรียนมีอาณาเขตติดกับสนามบินเวลลิงตันทางทิศตะวันออก ห่างออกไปทางตะวันตกเฉียงเหนือไม่กี่กิโลเมตรเป็นใจกลางเมืองเวลลิงตัน 
ประวัติ.
รองโกทัยคอลเลจ เปิดทำการในปี พ.ศ. 2471 โดยมีนายฟริตซ์ มาร์ติน เรนเนอร์ เป็นอาจารย์ใหญ่คนแรกและมีอาจารย์สอนเจ็ดคน โรงเรียนก่อตั้งเนื่องจากการ "ล้น" ของเวลลิงตันคอลเลจ ซึ่งมีนักเรียนมากจนเกินไป และรองโกทัยได้กลายเป็นโรงเรียนใหม่สำหรับเด็กชายชาวเวลลิงตัน
แต่เดิม รองโกทัยคอลเลจเปิดรับนักเรียนระดับประถมศึกษาด้วย แต่เมื่อโรงเรียนประถมอีแวนส์เบย์เปิดทำการเรียนการสอนในปี พ.ศ. 2507 รองโกทัยคอลเลจก็เปิดสอนแต่เพียงชั้นมัธยมศึกษาเท่านั้น หรือที่ในปัจจุบันเรียกว่าชั้นปีที่ 9 ถึง 13
หอประชุมใหญ่ หรือที่เรียกว่า หอประชุมเรนเนอร์ เปิดอย่างเป็นทางการในปี พ.ศ. 2509 และได้รับการตั้งชื่อตามอาจารย์ใหญ่ผู้ก่อตั้งโรงเรียน ฟริตซ์ มาร์ติน เรนเนอร์
บ้าน.
บ้านทั้งหมดสี่บ้านตั้งชื่อตามชื่ออาจาร์ยใหญ่ของรองโกทัยคอลเลจ 4 ท่านแรก
วัดสุทธิสะอาด

วัดสุทธิสะอาด เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงสามวาตะวันออก เขตคลองสามวา กรุงเทพมหานคร มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 11 ไร่ 1 งาน 10 ตารางวา ปัจจุบันมีพระครูธำรงวงศ์วิสุทธิ์ (ธีรศักดิ์ ธีรสกฺโก) เป็นเจ้าอาวาส
วัดสุทธิสะอาดสร้างเมื่อประมาณ พ.ศ. 2436 ไม่ทราบนามและประวัติผู้สร้าง ชื่อของวัดนั้นน่าจะเกี่ยวข้องกับผู้สร้างวัดแต่ไม่มีหลักฐานแน่ชัด การบูรณะพัฒนาวัดได้เริ่มเมื่อ พ.ศ. 2493 โดยมีการรื้อกุฏิและสร้างใหม่ทั้งหมด 9 หลัง สร้างสุสาน ฌาปนสถาน ศาลาธรรมสังเวช ศาลาพักร้อน โรงครัว วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อประมาณ พ.ศ. 2446 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 14.40 เมตร ยาว 22 เมตร ด้านการศึกษา ทางวัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมตั้งแต่ พ.ศ. 2476
อาคารเสนาสนะได้แก่ อุโบสถ กว้าง 5.60 เมตร ยาว 19 เมตร ค่อนข้างทรุดโทรม ภายในอุโบสถประดิษฐานพระประธาน หน้าตักกว้าง 1.36 เมตร สูง 1.75 เมตร; ศาลาการเปรียญ ซ่อมแซมเมื่อ พ.ศ. 2507 ฝาผนังมีภาพจิตรกรรมฝาผนังเขียนเรื่องราวพุทธประวัติ; หอสวดมนต์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2500 โครงสร้างเป็นไม้มุงกระเบื้องลอนคู่; กุฏิสงฆ์ เป็นอาคารไม้ทั้งหมด และศาลาบำเพ็ญกุศล
วัดสุวรรณประสิทธิ์

วัดสุวรรณประสิทธิ์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงคลองกุ่ม เขตบึงกุ่ม กรุงเทพมหานคร มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 12 ไร่ มีที่ธรณีสงฆ์จำนวน 1 แปลง เนื้อที่ 2 ไร่ 19 ตารางวา
วัดสุวรรณประสิทธิ์สร้างในสมัยพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร นายเกษียร วงศ์ชัยสุวรรณ เป็นผู้ดำเนินการสร้างวัด โดยได้บริจาคที่ดินร่วมกับนางอยู่ ปอประสิทธิ์ เพื่อใช้สำหรับสร้างวัด โดยชื่อวัดก็ได้มาจากการนำเอาคำว่า "สุวรรณ" และ "ประสิทธิ์" ซึ่งเป็นคำสุดท้ายของนามสกุลของทั้ง 2 คน ซึ่งเป็นผู้บริจาคที่ดิน มารวมกันเข้าไว้เป็นนามวัด เพื่อเป็นเกียรติอนุสรณ์แห่งความดี ได้รับอนุญาตสร้างวัดเมื่อวันที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2515 กระทรวงศึกษาธิการประกาศตั้งวัดอย่างถูกต้องตามกฎหมายเมื่อวันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2518 วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2518 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร ทางวัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมตั้งแต่ พ.ศ. 2523 
อาคารเสนาสนะ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร เป็นอาคารไม้ทรงไทยซึ่งแกะสลักลวดลายไว้อย่างสวยงาม โดยมีพระพุทธรูปตั้งอยู่รายล้อมบริเวณ มีศาลาการเปรียญลักษณะทรงไทยสองชั้น คอนกรีตเสริมเหล็ก กุฏิสงฆ์จำนวน 23 หลัง เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ ปูชนียวัตถุที่สำคัญคือ หลวงพ่อปาน และ หลวงพ่อโสธรที่มีความศักดิ์สิทธิ์และเป็นที่เคารพอย่างมาก
วัดหนองใหญ่ (กรุงเทพมหานคร)

วัดหนองใหญ่ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงสายไหม เขตสายไหม กรุงเทพมหานคร
วัดหนองใหญ่สร้างมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2434 โดยนายทอง นางเป็น เมฆหมอก กับนายมาก นางริศ ราหูละ เป็นผู้ถวายที่ดินให้สร้างวัด จำนวน 3 ไร่เศษ เดิมชื่อ วัดหนองใหญ่มากริศพร้อมด้วยญาติมิตรศรัทธาธรรม ต่อมาเปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดหนองใหญ่" ชื่อของวัดมาจากที่ตั้งของวัดที่อยู่ห่างไม่ไกลจากหนองขนาดใหญ่ที่อยู่ห่างจากวัดราว 450 เมตร หนองมีเนื้อที่เกือบ 150 ไร่ เป็นแหล่งรวมพันธุ์ปลาต่าง ๆ ที่ชาวบ้านใช้เลี้ยงชีพ แต่ปัจจุบันหนองใหญ่นี้ได้ตื้นเขินจึงเหลือเพียงคลองเล็ก ๆ เท่านั้น วัดได้รับการบูรณะตั้งแต่ พ.ศ. 2439–2443 ผูกพัทธสีมาเมื่อปี พ.ศ. 2443 ซึ่งตอนนั้นมีเพียงอุโบสถ และกุฏิเพียง 2 หลัง วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2552
วัดประดิษฐาน "หลวงพ่อสายรุ้ง" เป็นพระพุทธรูปสมัยอยุธยา ปางมารวิชัย สร้างด้วยเนื้อทองสัมฤทธิ์ มีประวัติว่า ท่านพระยาผู้สร้างวัดสามพระยา กรุงเทพมหานคร ได้เดินทางขึ้นเหนือไปพบเห็นพระพุทธรูปองค์นี้ จึงอยากได้มาเป็นพระประธานที่อุโบสถในพระนคร จึงไปกราบอาราธนาขอจากเจ้าอาวาส เจ้าอาวาสกล่าวว่า "เจ้าของผู้สร้างองค์พระพุทธรูปนี้เขาอธิฐานว่าอย่างไร ขอให้ทำตามเจตนาที่ผู้สร้างได้อธิษฐานไว้" จากนั้นท่านพระยาก็อัญเชิญหลวงพ่อล่องเรือมาตามแม่น้ำเจ้าพระยาจนถึงพระนคร แต่ปรากฏว่า เพื่อนพระยาผู้ร่วมสร้างวัดได้รับพระราชทานพระประธานในอุโบสถเสียก่อน จึงคิดจะนำกลับไปคืน แต่ช่วงนั้นเกิดสงครามขึ้น จึงอัญเชิญหลวงพ่อล่องเรือไปตามชานเมืองที่มีความปลอดภัย จนมาถึงคลองหนองใหญ่ (คลองพระยาสุเรนทร์) หน้าวัดหนองใหญ่ ก็ได้เกิดอิทธิปาฏิหาริย์ เกิดรัศมีสีรุ้งรอบองค์ท่าน ชาวบ้านจึงอัญเชิญท่านสถิตย์ ณ วัดนี้ และชาวบ้านต่างเรียกท่านว่า "หลวงพ่อสายรุ้ง"
วัดนาคราช

วัดนาคราช เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางพลีน้อย อำเภอบางบ่อ อำเภอบางบ่อ จังหวัดสมุทรปราการ มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 16 ไร่ 2 งาน ที่ธรณีสงฆ์จำนวน 1 แปลง เนื้อที่ 28 ไร่ 2 งาน
วัดนาคราชได้สร้างขึ้นเมื่อวันที่ 6 มีนาคม พ.ศ. 2430 โดยมีขุนสำแดง เดชา และภรรยาชื่อนุ่ม ได้บริจาคที่ดินให้สร้างวัดและเป็นที่ที่ธรณีสงฆ์เก็บผลประโยชน์บำรุงวัด รวม 40 ไร่เศษ เดิมชาวบ้านนิยมเรียกนามวัดว่า วัดสังกะสี ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งแรกเมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2444 ได้รับครั้งหลังเมื่อวันที่ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2508 ด้านการศึกษาทางวัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมเริ่มมาตั้งแต่ พ.ศ. 2475 มีโรงเรียนสอนเด็กก่อนเกณฑ์เริ่มมาตั้งแต่ พ.ศ. 2517 ได้ให้ทางราชการเปิดโรงเรียน คือ โรงเรียนวัดนาคราชสอนระดับประถมศึกษา ในที่ดินวัดเนื้อที่ 6 ไร่เศษ
ภายในวัดมีอาคารเสนาสนะ ดังนี้ อุโบสถกว้าง 6 เมตร ยาว 16 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2508 อุโบสถหลังเก่าสร้างเมื่อ พ.ศ. 2444 เป็นอาคารไม้ กุฏิสงฆ์จำนวน 10 หลัง ส่วนมากเป็นอาคารไม้ทรงไทย 2 ชั้น หอสวดมนต์สร้างด้วยไม้ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2479 และศาลาการเปรียญสร้างด้วยคอนกรีต
วัดบางพลีน้อย

วัดบางพลีน้อย เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางพลีน้อย อำเภอบางบ่อ จังหวัดสมุทรปราการ ที่ดินที่ตั้งวัดมีเนื้อที่ 15 ไร่ 3 งาน 5 ตารางวา มีที่ธรณีสงฆ์ จำนวน 2 แปลง เนื้อที่ 45 ไร่ 2 งาน 38 ตารางวา
วัดบางพลีน้อยสร้างขึ้นเมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2458 โดยมี นายโปร่งและนางปุย ดีดิษฐ์ ดำเนินการสร้างวัดขึ้นมา ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2499 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 30 เมตร ยาว 60 เมตร ผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 16 มีนาคม พ.ศ. 2501 ด้านการศึกษา ทางวัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมเริ่มมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2474 นอกจากนี้ ให้ทางราชการสร้างโรงเรียนประชาบาลสอนระดับประถมศึกษาขึ้นในที่วัดอีกด้วย วัดบางพลีน้อยสร้างพิพิธภัณฑ์พญาวานรเพื่อเป็นสถานที่จัดแสดงและรวบรวมของโบราณในท้องถิ่น เช่น พระพุทธรูปในสมัยต่าง ๆ สมุดข่อย หนังสือโบราณ
วัดบางนางเพ็ง

วัดบางนางเพ็ง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบ้านระกาศ อำเภอบางบ่อ จังหวัดสมุทรปราการ ที่ดินที่ตั้งวัดมีเนื้อที่ 15 ไร่ 3 งาน 5 ตารางวา
มีที่ธรณีสงฆ์ จำนวน 2 แปลง เนื้อที่ 45 ไร่ 2 งาน 38 ตารางวา เป็นพื้นที่ราบลุ่ม ริมฝั่งคลองบางนางเพ็ง
วัดบางนางเพ็ง เดิมชื่อว่า วัดดอน ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2473 ผู้บริจาคที่ดินกลุ่มแรก คือ นางจี่ ภู่ซ้อน, นายแป๊ะ สายทอง, นายเนตร ฉิมวิเชียร, นายเลือน สีเขียว และนายบุตร มาลัยเรือง บริจาคที่ดิน 4 ไร่ 1 งาน ประชาชนในท้องที่ช่วยกันสร้างวัด ให้ชื่อว่า วัดบางอีเพ็ง ภายหลังเปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดบางนางเพ็ง" โดยมีหลวงพ่อพลีเป็นเจ้าอาวาสรูปแรก ต่อมามหาชื้นและโยมกิมเฮี๊ยะ มงคล ได้บริจาคที่ดินเพิ่มอีก 70 ไร่ ก่อตั้งโรงเรียนวัดบางนางเพ็ง ปัจจุบันทางวัดได้บริจาคที่ดินให้กับชาวบ้านที่ถูกไล่ที่มาจากสนามกอล์ฟ จำนวน 42 ไร่ ให้อยู่อาศัย จำนวน 200 ครัวเรือน ชาวบ้านดั้งเดิมที่อาศัยอยู่บริเวณวัดนี้ย้ายถิ่นฐานมาจากที่ต่าง ๆ เช่น ลาดกระบัง บางพลีใหญ่ ตำบลกิ่งแก้ว จังหวัดปทุมธานี ส่วนมากเป็นชาวมอญ วัดนี้จึงเป็นวัดมอญ โดยสังเกตได้จากมีรูปหงส์รอบอุโบสถ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2512
นกมุดน้ำ

นกมุดน้ำ (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Cinclus pallasii") เป็นชนิดเดียวในวงศ์นกมุดน้ำ (Cinclidae) ที่พบในประเทศไทยและมีขนาดใหญ่ที่สุดในวงศ์ นกมุดน้ำเป็นนกน้ำที่มีเสียงร้องไพเราะ มีถิ่นอาศัยใกล้ธารน้ำไหลที่สะอาดใสในแถบต้นน้ำบริเวณระดับกลางถึงล่างของเทือกเขา มีหางสั้น ขนสีน้ำตาลเข้มทั่วทั้งตัว มีพฤติกรรมชอบกระโดดลงไปในลำธาร ว่ายน้ำและดำน้ำเพื่อจับเหยื่อเหมือนนกทะเล และมักพบว่าใช้ชีวิตไม่ห่างจากน้ำโดยตลอด
อนุกรมวิธาน.
นกมุดน้ำได้รับการอธิบายโดยนักสัตววิทยาชาวดัตช์ Coenraad Jacob Temminck ในปีพ.ศ. 2363 และตั้งชื่อทวินามว่า "Cinclus pallasii "ถิ่นกำเนิด (Type Locality) คือไซบีเรียตะวันออก ชื่อเฉพาะ "pallasii" ได้รับการตั้งเพื่อเป็นเกียรติแก่ Peter Simon Pallas นักธรรมชาติวิทยาชาวปรัสเซีย (ค.ศ.1741-1811) วงศ์นกมุดน้ำมีถิ่นอาศัยใกล้แหล่งน้ำ มี 1 สกุลคือ "Cinclus" และ 5 ชนิดทั่วโลก ("Cinclus cinclus, Cinclus pallasii, Cinclus mexicanus, Cinclus leucocephalus, Cinclus schulzii") แต่พบเพียงชนิดเดียวในประเทศไทย ("C. pallasii") และจากการศึกษาทางพันธุกรรมระดับโมเลกุลของนกสกุลนกมุดน้ำ 5 ชนิดแสดงให้เห็นว่า นกมุดน้ำ ("C. pallasii") มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับมากที่สุดกับนกมุดน้ำคอขาว ("Cinclus cinclus") ที่อาศัยในยูเรเชีย""
การแพร่กระจายพันธุ์และถิ่นที่อยู่.
พบในเทือกเขาทางตะวันออกของเขตชีวภาพพาลีอาร์กติก
ลักษณะทางชีววิทยาและพฤติกรรม.
ลำตัวป้อม ยาวประมาณ 22 ซม. น้ำหนัก 87 กรัม ซึ่งมีขนาดใหญ่ที่สุดในวงศ์นกมุดน้ำ ขนลำตัวสีน้ำตาลเข้มล้วน หลังและอกสีอ่อนกว่าเล็กน้อย ปากค่อนข้างใหญ่และยาว วงรอบตาขาว ขณะหลับตาเห็นหนังปิดตาขาวชัดเจน หางมีลักษณะคล้ายกางเขนดงที่มีหางงอกระดกขึ้น
นกวัยรุ่น มีขนลำตัวเทาแกมน้ำตาล มีลายเกล็ดสีดำกระจาย ปีกมีลายขาวจาง ๆ
พฤติกรรมและนิเวศวิทยา.
อาศัยและหากินในแหล่งน้ำที่ไหลแรงและคุณภาพดี พบได้ตามน้ำตกหรือลำธารขนาดใหญ่ ที่ระดับความสูง 200-1,000 เมตร มักพบโดดเดี่ยว โดยการยืนเกาะตามแก่งหินข้างลำธารที่มีน้ำไหลตลอดทั้งปี
นกมุดน้ำกินสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังและสัตว์จำพวกแมลง ตัวหนอน หรือไข่ปลาที่เกาะตามก้อนหิน โดยอาหารโปรดคือแมลงน้ำ นกมุดน้ำนี้สามารถมุดลงไปใต้น้ำ ใช้ปีกและขาพุ้ยน้ำ ให้เคลื่อนที่ไปตามทิศทางที่ต้องการ จากนั้นใช้ปากคาบเหยื่อ แล้วโผล่ขึ้นมาเหนือน้ำเพื่อกลืนอาหารและดำลงไปหาเหยื่อต่อไป จึงเป็นที่มาของชื่อนกมุดน้ำ การว่ายน้ำและดำน้ำเพื่อจับเหยื่อนี้คล้ายพฤติกรรมของนกทะเล ในช่วงพักผ่อนจะเกาะตามก้อนหินเพื่อตากแดดให้ขนแห้ง มักร้องเสียง "จี๊ด ๆ" เป็นจังหวะ
ในประเทศไทย.
ยังไม่พบรายงานการวางไข่ของนกมุดน้ำในประเทศไทย สันนิษฐานว่านกมุดน้ำเป็นนกอพยพมายังประเทศไทยในช่วงนอกฤดูผสมพันธุ์ หรือในฤดูหนาว และเป็นสัตว์ป่าคุ้มครอง
นกมุดน้ำเป็นนกประจำถิ่นในประเทศไทยที่พบได้ยากมาก 
มีรายงานการพบเพียงครั้งเดียวในช่วงเดือนธันวาคม 2543 บริเวณคลองวังเจ้า อุทยานแห่งชาติคลองเจ้า รอยต่อจังหวัดตากและกำแพงเพชร และนกมุดน้ำนี้เป็นหนึ่งในสิ่งมีชีวิตที่สามารถบ่งชี้สภาพของแหล่งน้ำได้ เนื่องจากสามารถพบได้เฉพาะลำธารที่มีคุณภาพดีมากและมีการรบกวนน้อย
บริเวณอื่นที่อาจพบนกมุดน้ำในประเทศไทย ได้แก่ บริเวณอ่างกาหลวง
วัดนครอินทร์

วัดนครอินทร์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสวนใหญ่ อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 8 ไร่ 3 งาน 76 ตารางวา อาณาเขตด้านทิศเหนือติดต่อกับซอยพิบูลสงคราม 13 ทิศตะวันออกติดต่อกับที่ดินเอกชน ทิศใต้ติดต่อกับคลองบางขุนเทียน และทิศตะวันตกติดต่อกับโรงเรียนนครนนท์วิทยา 3 วัดนครอินทร์ 
ประวัติ.
แหล่งข้อมูลบางแหล่งกล่าวว่า นายอินทร์และนางนครเป็นผู้ถวายที่ดินและดำเนินการสร้างวัดนครอินทร์ เดิมวัดนี้มีชื่อว่า วัดบางขุนเทียน เนื่องจากตั้งอยู่ริมคลองบางขุนเทียน ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น วัดใหม่นครอินทร์ (และต่อมาเรียกว่า "วัดนครอินทร์") เพื่อเป็นเกียรติแก่ผู้บริจาคที่ดินให้สร้างวัด ในขณะที่แหล่งข้อมูลบางแหล่งระบุว่า ผู้สร้างวัดนครอินทร์เป็นชาวมอญชื่อมะโดดหรือมะซอนซึ่งเข้ามารับราชการในช่วงต้นสมัยสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช เป็นนายกองรามัญ กรมอาษาทะมาตย์ กล่าวขานกันว่าเป็นทหารคู่พระทัยอีกคนหนึ่งของสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช ต่อมาในสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น นายมะโดดได้รับการแต่งตั้งให้เป็นพระยานครอินทร์ แล้วเลื่อนเป็นเจ้าพระยารามจตุรงค์หรือบางแห่งก็เรียกว่าพระยารามัญวงษ์
อย่างไรก็ตาม จากหลักฐานทางโบราณวัตถุ สันนิษฐานกันว่าวัดนครอินทร์น่าจะสร้างขึ้นในสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนปลาย แรกเริ่มเดิมทีคงเป็นเพียงที่พักสงฆ์ที่ตั้งอยู่ทางฝั่งเหนือของคลองบางขุนเทียน มีหลักฐานที่ยังปรากฏอยู่คือกุฏิสงฆ์และศาลาท่าน้ำริมคลองบางขุนเทียนซึ่งผุพังเสื่อมสภาพไปตามกาลเวลา ยังพบพระพุทธรูปศิลาแลงปางนาคปรกและพระพุทธรูปหินแกะสลักตามแบบสุโขทัยและอยุธยา โดยพระพุทธรูปศิลาแลงปางนาคปรกนั้นในปัจจุบันประดิษฐานอยู่ภายในวิหารด้านข้างอุโบสถ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 26 ตุลาคม พ.ศ. 2360 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 27 เมตร ยาว 41 เมตร และได้ผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2370
อาคารเสนาสนะ.
อุโบสถสร้างเมื่อ พ.ศ. 2376 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ภายในมีพระประธานเป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย หน้าตักกว้าง 80 นิ้ว สูง 130 นิ้ว สร้างเมื่อ พ.ศ. 2376 เล่ากันว่าได้สร้างขึ้นจากองค์เดิมที่เป็นพระพุทธรูปศิลาแลงที่ได้อัญเชิญมาจากกรุงศรีอยุธยาพร้อมกับชาวมอญที่อพยพเข้ามาตั้งถิ่นฐานในเขตชุมชนตลาดขวัญและตลาดแก้วในสมัยสมเด็จพระที่นั่งสุริยาศน์อมรินทร์ ชาวบ้านเรียกว่า "หลวงพ่อดำ" ด้วยเหตุที่ครั้งหนึ่งชาวบ้านเผาสวนแล้วไฟเกิดลามมาไหม้ ถึงกระนั้นองค์พระก็ยังคงสมบูรณ์เหมือนเดิมทุกประการ มีเพียงรอยดำอยู่บ้างเท่านั้น
ศาลาการเปรียญสร้างเมื่อ พ.ศ. 2370 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กทรงไทย 2 ชั้น หอสวดมนต์สร้างเมื่อ พ.ศ. 2475 เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ 2 ชั้น กุฏิสงฆ์เป็นอาคารไม้และและอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก วิหารสร้างเมื่อ พ.ศ. 2376 ศาลาบำเพ็ญกุศลสร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก
รายนามเจ้าอาวาส.
พระอธิการทับ (พระอุปัชฌาย์).
= อ้างอิง =
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
วัดลากค้อน

วัดลากค้อน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 4 บ้านลากค้อน ตำบลราษฎร์นิยม อำเภอไทรน้อย จังหวัดนนทบุรี ปัจจุบันมีพระครูประสิทธิ์นันทธรรม (พีรศีล ฐานวีโร) เป็นเจ้าอาวาส
วัดลากค้อนตั้งวัดเมื่อวันที่ 14 กันยายน พ.ศ. 2480 โดยนายป๋อและนางต่วน หรั่งช้าง อุทิศที่นาให้สร้างวัด 9 ไร่ พร้อมกับนายทองใบ สุขเทียบ อุทิศให้ 3 ไร่ นางแป้น น้อยนิตย์ อุทิศให้ 1 ไร่ และต่อมานายบุญชู สุขเทียบ อุทิศให้อีก 2 ไร่ 2 งาน รวมเป็น 15 ไร่ สร้างวัดตั้งแต่วันที่ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2480 ต่อมานางเนียมได้อุทิศเรือนทำเป็นกุฏิเพื่อสร้างที่พักพระสงฆ์เป็นหลังแรก ในช่วงแรกมีผู้เรียกชื่อวัดนี้ว่า วัดอ่างแตก ตามชื่อหมู่บ้านอ่างแตกซึ่งเป็นที่ตั้งวัด ต่อมาเมื่อครั้งที่พระราชปรีชามุนี (เผือก ติสฺสถิโร) เจ้าอาวาสวัดโมลีและเจ้าคณะอำเภอบางบัวทอง (ในสมัยนั้นอำเภอไทรน้อยเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอบางบัวทอง) ได้เดินทางมาที่วัดนี้ ท่านเห็นว่าวัดตั้งอยู่ริมคลองลากค้อน จึงให้ชื่อวัดว่า "วัดลากค้อน" แทน วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2519
อาคารสำคัญของวัดประกอบด้วยอุโบสถ ลักษณะทรงไทย โครงสร้างคอนกรีตเสริมเหล็ก สร้างเมื่อ พ.ศ. 2512 และศาลาการเปรียญ ลักษณะทรงไทยโบราณ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2496 ทางวัดยังได้ให้ทางราชการตั้งโรงเรียนวัดลากค้อน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานนทบุรี เขต 2 บนเนื้อที่ 3 ไร่ 2 งาน 15 ตารางวา สร้างเมื่อ พ.ศ. 2505 ในสมัยที่พระอาจารย์สนุ่น ยุติโก เป็นเจ้าอาวาส
ทอม เพลฟรีย์

โทมัส เจ. เพลฟรีย์ (เกิด 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2525) หรือ ทอม เพลฟรีย์ เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน เขาเริ่มมีชื่อเสียงจากการเป็นนักแสดงละครโทรทัศน์ของสถานีซีบีเอส เรื่อง "ไกดิงไลท์" ในบท "โจนาธาน แรนดัลล์" และ "แอสเดอะเวิลด์เทินส์" ในบท "มิก ดันเต้" นอกจากนี้เขายังมีผลงานในละครชุดเรื่องอื่นๆ เช่น "แบนชี นายอำเภอคนใหม่" ในบท "เคิร์ต บังเคอร์", บท Ward Meachum ในเรื่อง
"ไอรอนฟิสต์", บท "เบนจามิน เดวิส" ในเรื่อง "โอซาร์ก" และบท "เพอร์รี แอบบอต" ใน "แดนพิศวง ปมมรณะ" ทางอเมซอนไพรม์วิดีโอ
เดวิด เฟอร์

เดวิด เฟอร์  เป็นนักแสดงละคร, ภาพยนตร์ และโทรทัศน์ และผู้กำกับภาพยนตร์ชาวอเมริกัน เขาได้รับการเสนอชื่อชิงรางวัลโทนีจากการแสดงในละครบรอดเวย์เรื่อง "Noises Off" ของบริษัทราวด์อะเบาท์เธียร์เตอร์ เขามีชื่อเสียงจากเรื่อง "เดอะไฮท์เวย์แมน" (2019), 13 เอาเออส์ (2016) และ "ไอรอน ฟิสต์" (2017)
คลิฟตัน เดวิส

คลิฟตัน ดันแคน เดวิส (เกิด 4 ตุลาคม พ.ศ. 2488) เป็นนักแสดง, นักร้อง, นักแต่งเพลง, รัฐมนตรี และนักประพันธ์ชาวอเมริกัน
เดวิสเป็นผู้แต่งเพลง "เนเวอร์แคนเซย์กู้ดบาย" ซึ่งเป็นเพลงฮิตลำดับที่ 2 ของวง เดอะแจ็กสันไฟฟ์ ในปี ค.ศ. 1971 เขาแสดงในละครเพลงบรอดเวย์เรื่อง "ทูเจนเทิลเมนออฟเวโรนา" และ "อะลาดิน" เดวิสแสดงในละครโทรทัศน์เรื่อง "แดทส์มายมามา, เอเมน", "ยอดหญิงแกร่งแห่งทำเนียบขาว", และอื่น ๆ เขาเป็นเจ้าภาพจัดงาน สเตลลากอสเปลมิวสิคอวอร์ด, Gospel Superfest และนิตยสารไลฟ์สไตล์ เดวิสได้ปรากฏตัวในรายการเกมแข่งขัน "แมชเกม" และ "ปิรามิด" และปรากฏในภาพยนตร์หลายเรื่อง
ซูเซิน เฮย์เวิร์ด

ซูเซิน เฮย์เวิร์ด  เป็นนักแสดงและนางแบบชาวอเมริกัน เธอเป็นที่รู้จักอย่างดีจากบทบาทผู้หญิงในภาพยนตร์ที่สร้างจากเรื่องจริง ตลอดอาชีพการแสดง เธอได้รับรางวัลออสการ์หนึ่งครั้ง, รางวัลลูกโลกทองคำสองครั้ง และถูกเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแบฟตาสองครั้ง
หลังจากทำงานเป็นนางแบบแฟชัน เฮย์เวิร์ดเดินทางมาถึงฮอลลีวูดในปี ค.ศ. 1937 เพื่อออดิชันในบทสการ์เลตต์ โอฮารา แต่ประสบความล้มเหลว ต่อมาเธอเซ็นสัญญากับวอร์เนอร์บราเธอส์และรับบทสมทบเล็ก ๆ ในภาพยนตร์อีกหลายเรื่อง
ในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1940 เธอมีความก้าวหน้าในอาชีพการงานและได้รับเสียงชื่นชมในการแสดงโดยเธอถูกเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมถึงห้าครั้งและเข้าชิงเป็นครั้งแรกในภาพยนตร์เรื่อง "Smash-Up, the Story of a Woman" (1947) ความสำเร็จของเธอยังคงดำเนินต่อไปจนถึง ค.ศ. 1950 เช่นในภาพยนตร์เรื่อง "My Foolish Heart" (1949), "With a Song in My Heart" (1952), "I'll Cry Tomorrow" (1955) และ "I Want to Live!" จากบทนักโทษประหาร บาร์บารา เกรแฮม ซึ่งทำให้เธอได้รับรางวัลออสการ์
หลังจากแต่งงานเป็นครั้งที่สอง เฮย์เวิร์ดย้ายไปที่รัฐจอร์เจียในเวลาต่อมาและปรากฏอยู่ในภาพยนตร์ไม่บ่อยนัก เธอยังคงรับงานแสดงภาพยนตร์และโทรทัศน์จนถึง ค.ศ. 1972 และเสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งสมองในปี ค.ศ. 1975
เจสสิกา เฮนวิก

เจสสิกา ยู หลี เฮนวิก (เกิด 30 สิงหาคม พ.ศ. 2535) เป็นนักแสดงและนักเขียนชาวอังกฤษ เธอเป็นนักแสดงหญิงชาวอังกฤษเชื้อสายจีนคนแรกที่ได้รับบทนำในซีรีส์ทางโทรทัศน์ของอังกฤษ โดยได้แสดงในละครสำหรับเด็กเรื่อง "สปิริตวอริเออร์ส" (2010) เธอยังมีชื่อเสียงจากการรับบท Nymeria Sand ในซีรีส์ช่องเอชบีโอเรื่อง "มหาศึกชิงบัลลังก์" (2015–2017), Jessika Pava นักบิน X-wing ในภาพยนตร์เรื่อง "" (2015) และตัวละคร Colleen Wing ในเรื่อง "ไอรอนฟิสต์" (2017–2018), "เดอะดีเฟนเดอร์ส์" (2017) และฤดูกาลที่สองของ "ลู้ก เคจ" (2018) เธอยังแสดงในภาพยนตร์เรื่อง "อันเดอร์อเตอร์" (2020) รับบท Emily Haversham
เจ. มัลลอรีย์ แมคครี

เจ. มัลลอรีย์ แมคครี  เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน เขามีชื่อเสียงจากการรับบท ชารืลี ไพรซ์ ในภาพยนตร์ระทึกขวัญช่องเอบีซีเรื่อง "ควอนติโต" และรับบท เซกุ บาห์ ในซีรีส์ทางโทรทัศน์ช่องโชว์ไทม์เรื่อง "โฮมแลนด์"
ชีวิตส่วนตัว.
เขาหมั้นกับเพื่อนนักแสดง Angela Lewis
โคลอี เลไวน์

โคลอี เลไวน์  เป็นผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ที่ได้รับรางวัลและนักแสดงหญิงชาวอเมริกัน เธอเป็นชาวนครนิวยอร์กโดยกำเนิด โคลอีเปิดตัวภาพยนตร์ของเธอในบท Sunday Wilson ในภาพยนตร์ระทึกขวัญเรื่อง "อินโนเซนส์" (Killer Films) ของ Hilary Brougher เธอร่วมแสดงในภาพยนตร์เรื่อง "เดอะทรานส์ฟิกูเรชั่น" (Un Certain Regard) ซึ่งได้รับการคัดเลือกอย่างเป็นทางการของเทศกาลภาพยนตร์เมืองคานส์ปี ค.ศ. 2016
มิเชล เฟเดอร์เรอร์

มิเชล บัตส์ (née Federer (เฟเดอร์เรอร์); เกิด 5 ธันวาคม พ.ศ. 2516) เป็นนักแสดงภาพยนตร์และละครชาวอเมริกัน
อาชีพ.
ละครเวที.
เธอแสดงเป็น อเดล ไรซ์ ในการผลิตละครนอกบรอดเวย์เรื่อง อะแมนออฟโนอิมพอร์แทนซ์ ที่ ลินคอล์นเซ็นเตอร์ ในปี พ.ศ. 2545
ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2546 เธอรับบทเป็น เทลมา ในการผลิตภาพยนตร์เรื่อง "เดอะทริปทูเบาน์ติฟูล" ของฮาร์ตฟอร์ดสเตจ (ฮาร์ตฟอร์ด)
ชีวิตส่วนตัว.
เฟเดอเรอร์แต่งงานในปี พ.ศ.2550 กับ นอร์เบิร์ต ลีโอ บัตซ์ อดีตนักแสดงร่วมในเรื่อง "Wicked" พวกเขามีลูกสาวชื่อ จอร์เจีย เทเรซา เกิดเมื่อวันที่ 2 มกราคม พ.ศ. 2554
บาบส์ โอลูซันโมกุน

บาบส์ โอลูซันโมกุน  เป็นนักแสดงชาวไนจีเรีย-อเมริกัน
โอลูซันโมกุนเกิดในเมืองลากอส ประเทศไนจีเรีย และอาศัยอยู่ที่อยู่ที่นิวยอร์ก เขาสามารถพูดภาษาฝรั่งเศสและโปรตุเกสได้อย่างคล่องแคล่วและเป็นปรมาจารย์ยิวยิตสู ในปี พ.ศ. 2560 เขาปรากฏตัวใน เรื่อง แบล็คมิวเซียม" ซึ่งเป็นตอนหนึ่งของซีรีส์กวีนิพนธ์เรื่อง "Black Mirror". เขายังปรากฏตัวในวิดีโอเกม "Max Payne 3" ในบท Serrano: เขาเป็นทั้งนักแสดงและนักพากย์
รอน ไซมอนส์

รอน ไซมอนส์  เป็นนักแสดงและโปรดิวเซอร์ชาวอเมริกันและเป็นผู้ได้รับรางวัลโทนีสี่ครั้ง มีชื่อเสียงจากการแสดงเรื่องเรื่อง "27 เดรสเซส" (2008), "ไนท์แคชส์อัส" (2010) และ "บลูแคไพรซ์" (2013)
นิโคเล็ตต์ พีเออรีนี

นิโคเล็ตต์ พีเออรีนี (/piːəˈriːni/; เกิด 30 ธันวาคม พ.ศ. 2546) เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน เธอมีชื่อเสียงครั้งแรกจากการรับบทในเรื่อง "เดอะแมจิกออฟเดอะเบลล์ไอล์" (2555) แสดงร่วมกับมอร์แกน ฟรีแมน และเป็นที่รู้จักจากการแสดงภาพยนตร์เพลงที่ดัดแปลงจากละครเพลงเรื่อง "แอนนี" ใน พ.ศ. 2557 ซึ่งเธอรับบทเป็นมีอา พัตนัม
มุตสึซาวะ

มุตสึซาวะ  เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในจังหวัดชิบะ ประเทศญี่ปุ่น ณ วันที่ 1 ธันวาคม 2020 เมืองนี้มีประชากรประมาณ 6,928 คน 2,796 ครัวเรือน ความหนาแน่นประชากร 190 คนต่อตารางกิโลเมตร และมีพื้นที่ทั้งหมด 
ภูมิศาสตร์.
มุตสึซาวะตั้งอยู่ในพื้นที่ภูเขาตอนกลางของคาบสมุทรโบโซ มีภูมิประเทศเป็นที่ราบเล็กน้อย และประกอบด้วยเนินเขาสูงชันเป็นหลัก เมืองนี้ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของจังหวัดชิบะ ห่างจากนครชิบะ เมืองเอกของจังหวัดชิบะ ประมาณ 30 กิโลเมตร และห่างจากใจกลางโตเกียวไม่เกิน 60 ถึง 70 กิโลเมตร ภูมิประเทศอยู่ในที่ราบคันโต โดยมีความลาดชันเล็กน้อยจากทิศตะวันตกลาดลงไปทางทิศตะวันออกโดยมีความสูง 2 ถึง 168 เมตร มีแม่น้ำฮาบุ แม่น้ำมิซูซาวะ และแม่น้ำโชรากูจิ ไหลผ่านตอนกลางของเมือง และไหลไปรวมกับแม่น้ำอิจิโนมิยะทางตะวันออกเฉียงเหนือ
เทศบาลข้างเคียง.
จังหวัดชิบะ
ภูมิอากาศ.
มุตสึซาวะมีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้น (Köppen "Cfa") โดยมีฤดูร้อนที่อบอุ่นและฤดูหนาวที่อากาศเย็นสบายและมีหิมะตกเล็กน้อย อุณหภูมิเฉลี่ยต่อปีในมุตสึซาวะคือ 15.3 °C ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยต่อปีอยู่ที่ 1745 มิลลิเมตร โดยเดือนกันยายนเป็นเดือนที่ฝนตกชุกที่สุด อุณหภูมิจะสูงสุดโดยเฉลี่ยในเดือนสิงหาคมที่ประมาณ 25.9 °C และต่ำสุดในเดือนมกราคมที่ประมาณ 5.7 °C
สถิติประชากร.
จากข้อมูลการสำรวจสำมะโนประชากรของญี่ปุ่น จำนวนประชากรของมุตสึซาวะยังคงคงที่ตลอด 40 ปีที่ผ่านมา
ประวัติศาสตร์.
พื้นที่ที่เป็นมุตสึซาวะในปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นโบราณที่ชื่อ แคว้นคาซูซะ มีผู้ตั้งถิ่นฐานมาตั้งแต่สมัยโบราณ และมีเนินสุสานหลายแห่งจากยุคโคฟุง วัดเมียวรากูจิ วัดที่ก่อตั้งขึ้นในยุคเฮอัง เป็นที่ตั้งของรูปปั้นไม้ไดนิจิ เนียวไร ซึ่งได้รับการแต่งตั้งให้เป็นหนึ่งในสมบัติทางวัฒนธรรมที่สำคัญของญี่ปุ่น ต่อมาในยุคเอโดะ พื้นที่นี้ได้เป็นส่วนหนึ่งของแคว้นศักดินาโอตากิ หมู่บ้านสึจิมุตสึ และหมู่บ้านมิซูซาวะ ได้ก่อตั้งขึ้นโดยเป็นการจัดตั้งใหม่ในระบบเทศบาลเมื่อวันที่ 1 เมษายน 1889 ทั้งสองหมู่บ้านได้รวมเข้าด้วยกันเมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ 1955 และรวมเข้ากับส่วนหนึ่งของเมืองโชนัน ตั้งเป็นหมู่บ้านมุตสึซาวะ และได้รับการยกฐานะเป็นเมืองเมื่อวันที่ 1 เมษายน 1983
การปกครอง.
มุตสึซาวะมีการปกครองรูปแบบสภา–นายกเทศมนตรี โดยมีนายกเทศมนตรีที่มาจากการเลือกตั้งโดยตรง และมีสภาประเภทสภาเดี่ยวที่มีสมาชิกจำนวน 15 คน เมืองมุตสึซาวะ รวมทั้งเทศบาลอื่นในอำเภอโชเซ ประกอบกันเป็นเขตเลือกตั้งที่ให้สมาชิกสภาจังหวัดชิบะจำนวน 1 คน ในแง่ของการเมืองระดับชาติ เมืองนี้เป็นส่วนหนึ่งของเขตเลือกตั้งที่ 11 ของจังหวัดชิบะในการเลือกตั้งสภาผู้แทนราษฎรแห่งรัฐสภาญี่ปุ่น
เศรษฐกิจ.
พื้นที่เกษตรกรรมของมุตสึซาวะมีการผลิตข้าวและนม อีกทั้งเมืองนี้ยังตั้งอยู่ในแหล่งแก๊สมินามิคันโต และมีการสกัดแก๊สธรรมชาติ ซึ่งเป็นส่วนสำคัญของเศรษฐกิจในท้องถิ่น
การศึกษา.
มุตสึซาวะมีโรงเรียนที่สังกัดเทศบาลเมือง ได้แก่ โรงเรียนประถม 1 แห่ง โรงเรียนมัธยมต้น 1 แห่ง และเมืองนี้ไม่มีโรงเรียนมัธยมปลาย
การขนส่ง.
รถไฟ.
มุตสึซาวะไม่มีรถไฟให้บริการ
ทางหลวง.
เมืองนี้ไม่มีทางหลวงแห่งชาติสายใดผ่าน
แผ่นเอ็มบริโอ

แผ่นเอ็มบริโอ  ก่อตัวขึ้นมาเป็นพื้นของช่องในถุงน้ำคร่ำ (amniotic cavity) ประกอบขึ้นจากการเรียงตัวเป็นชั้น ๆ ของเนื้อเยื่อเอ็กโทเดิร์ม เจริญมาจากมวลเซลล์ชั้นใน (inner cell mass) ทอดตัวไปตามแนวของเนื้อเยื่อเอนโดเดิร์ม
ในมนุษย์ ขั้นตอนนี้เกิดขั้นหลังจากการฝังตัวของบลาสโทซิสต์ และเกิดก่อนที่จะมีการพับตัวของเอ็มบริโอ (พบได้ระหว่างวันที่ 14 ถึง 21 หลังจากการปฏิสนธิ) แผ่นเอ็มบริโอเจริญมาจากชั้นเอพิบลาสต์ (epiblast) ที่อยู่ระหว่างชั้นไฮโพบลาสต์ (hypoblast) และถุงน้ำคร่ำ โดยชั้นเอพิบลาสต์เจริญมาจากมวลเซลล์ชั้นใน แผ่นเอมบริโอที่แต่เดิมมีเนื้อเยื่ออยู่สองชั้นจะกลายมาเป็นสามชั้นผ่านกระบวนการแกสทรูเลชัน (gastrulation) หลังจากนี้จะเกิดโนโทคอร์ดตามมา ซึ่งโนโทคอร์ดนี้จะเหนี่ยวนำให้เกิดการสร้างท่อประสาท (neural tube) ขึ้นในตัวเอ็มบริโอ ผ่านกระบวนการนิวรูเลชัน (neurulation)
เคลลี หู

เคลลี่ หู  เป็นนักแสดงหญิงชาวอเมริกัน อดีตเคยเป็นนางงามและนางแบบมาก่อน เคยเป็นมิสทีนยูเอสเอ 1985 และมิสฮาวาย 1993 เคลลี หู ได้แสดงในหนังทำเงินของยูนิเวอร์แซลสตูดิโอส์ เรื่อง "เดอะ สกอร์เปี้ยน คิง ศึกราชันย์แผ่นดินเดือด" ที่เป็นเรื่องราวก่อนเรื่อง "เดอะมัมมี่ คืนชีพคำสาปนรกล้างโลก" ซึ่งฮูได้รับบทนำรับบท คาสเซนดร้า คู่กับ เมธายุส หรือราชาแมงป่องมี่รับบทโดย ดเวย์น จอห์นสัน แสดงในภาพยนตร์เรื่อง "X-เม็น 2" ซึ่งเธอรับบท โอยาม่า ยูริโกะ (เลดี้เดธสไตร์ค) นอกจากนี้ยังแสดงใน "เดอะ ทัวร์นาเมนต์" (2009) และ "ไวท์ ฟร็อก" (2012)
โรคแผลเปื่อยเพปติก

โรคแผลเปื่อยเพปติก  คือการแตกที่เยื่อบุด้านในของกระเพาะอาหาร หรือในส่วนแรกของลำไส้เล็ก หรือบางครั้งเป็นในหลอดอาหารส่วนล่าง แผลเปื่อยในกระเพาะอาหารจะเรียกว่า แผลเปื่อยกระเพาะ (gastric ulcer) ถ้าเป็นในส่วนแรกของลำไส้จะเรียกว่า แผลเปื่อยลำไส้เล็กส่วนต้น (duodenal ulcer) อาการที่พบบ่อยที่สุดของแผลเปื่อยลำไส้เล็กส่วนต้นคือ ตื่นตอนกลางคืนโดยมีอาการปวดท้องส่วนบน และอาการปวดท้องส่วนบนจะดีขึ้นเมื่อรับประทานอาหาร ถ้าเป็นแผลเปื่อยกระเพาะ อาการปวดอาจแย่ลงเมื่อรับประทานอาหาร อาการปวดมักเป็นปวดแบบแสบร้อน หรือปวดตื้อ อาการอื่น ๆ ได้แก่ เรอ อาเจียน น้ำหนักลด หรือไม่อยากอาหาร ผู้สูงอายุประมาณหนึ่งในสามจะไม่มีอาการใด ๆ ภาวะแทรกซ้อนที่อาจเกิด เช่น เลือดออกในกระเพาะและลำไส้ ทางเดินอาหารทะลุ และการอุดตันของกระเพาะอาหาร โดยอาการเลือดออกเกิดขึ้นได้มากถึงร้อยละ 15 ของผู้ป่วยโรคนี้
Actinopodidae

Actinopodidae เป็นวงศ์ของแมงมุมในอันดับฐาน mygalomorph พบในทวีปออสเตรเลียและอเมริกาใต้ ในวงศ์นี้มีแมงมุมเมาส์สไปเดอร์ ที่การกัดของมันเป็นอันตราย (แม้จะรายงานการกัดน้อยก็ตาม) และถือว่ามีความสำคัญทางการแพทย์
สกุล.
ข้อมูลเมื่อ 2019[ [update]] เวิล์ดสไปเดอร์แคตตาล็อก (World Spider Catalog) ยอมรับการจัดสกุลดังต่อไปนี้:
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
Aelurillus dubatolovi

Aelurillus dubatolovi เป็นสปีชีส์ของแมงมุมกระโดดในสกุล"Aelurillus" มีการระบุเพศเมียของสปีชีส์นี้เป็นครั้งแรกโดย Galina Azarkina ในปี พ.ศ. 2546
ลักษณะ.
"Aelurillus dubatolovi" เป็นแมงมุมขนาดเล็กที่คล้ายคลึงกับ "Aelurillus ater", "Aelurillus brutus" และ "Aelurillus lutosus" ตัวเมียมีแผ่นคาราเพซ (carapace) ยาวประมาณ 3.6 มม. และมีส่วนท้องสีน้ำตาลเข้ม ยาว 4.1 มม. ตัวผู้มีขนาดเล็กกว่าโดยมี คาราเพซและส่วนท้องยาว 3.1 มม. และ 2.9 มม. ตามลำดับ
การกระจายตัว.
แมงมุมสปีชีส์นี้อาศัยอยู่ในเอเชียกลาง
Acanthoscurria gomesiana

Acanthoscurria gomesiana เป็นสปีชีส์หนึ่งของแมงมุมทารันทูลาที่มีการระบุเป็นครั้งแรกที่ประเทศบราซิลใน พ.ศ. 2446 แมงมุมนี้เป็นที่รู้จักในการที่สร้างโกเมซินเพปไทด์ ซึ่งเป็นโปรตีนคลาสหนึ่งที่พบว่ามีสมบัติในการยับยั้งเนื้องอกและจุลินทรีย์
ทางด่วนคย็องบู

ทางด่วนคย็องบู ("Gyeongbu Gosokdoro") เป็นทางด่วนที่เก่าแก่เป็นอันดับสองและมีการเดินทางมากที่สุดในเกาหลีใต้ โดยเชื่อมระหว่างโซล ซูว็อน แทจ็อน คูมี แทกู และปูซาน ทางด่วนสายนี้ถูกกำหนดให้เป็นทางด่วนหมายเลข 1 ซึ่งแสดงถึงบทบาทในฐานะทางด่วนที่สำคัญที่สุดของเกาหลีใต้ ระยะทางตลอดทั้งสายจากโซลถึงปูซานคือ และจำกัดความเร็วกำหนดไว้ที่ โดยใช้กล้องตรวจจับความเร็วเป็นหลัก ทางด่วนคย็องบูเป็นส่วนหนึ่งของทางหลวงเอเชียสาย 1
คงกฤช หงษ์วิไล

คงกฤช หงษ์วิไล (เกิด 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2505) เป็นนักการเมืองชาวไทย อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดปราจีนบุรี 3 สมัย อดีตรองนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดปราจีนบุรี
ประวัติ.
คงกฤช เกิดเมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2505 ที่ อำเภอศรีมโหสถ จังหวัดปราจีนบุรี สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี สาขานิติศาสตร์ และระดับปริญญาโท ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขารัฐศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง
การทำงาน.
คงกฤช เริ่มงานการเมืองโดยการเป็นรองนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดปราจีนบุรี และสมาชิกองค์การบริหารส่วนจังหวัดปราจีนบุรี 2 สมัย ต่อมาได้รับเลือกตั้งเป็น สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดปราจีนบุรีครั้งแรก ในการเลือกตั้งแทน สมาน ภุมมะกาญจนะ จากพรรคไทยรักไทย ซึ่งถูกใบเหลือง โดยเขาสังกัดพรรคความหวังใหม่ และได้รับเลือกตั้งอีกครั้งในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2548 สังกัดพรรคไทยรักไทย และได้รับเลือกสมัยที่ 3 ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2550 สังกัดพรรคพลังประชาชน ต่อมาพรรคพลังประชาชนถูกยุบพรรค เขาจึงย้ายไปร่วมงานกับพรรคเพื่อแผ่นดิน
คงกฤช เคยเป็นกรรมาธิการวิสามัญพิจารณาร่างพระราชบัญญัติงบประมาณรายจ่ายประจำปี 2545 และ 2549 และเป็นประธานคณะกรรมาธิการการสื่อสารและโทรคมนาคม สภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 23 ในปี พ.ศ. 2550
ต่อมาในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 เขาได้ลงสมัครรับเลือกตั้งในนามพรรคชาติพัฒนาเพื่อแผ่นดิน แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง โดยได้รับคะแนนเป็นลำดับที่ 3 และในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2562 เขาได้ลงสมัครรับเลือกตั้งในนามพรรคเพื่อไทย แต่ก็ไม่ได้รับเลือกตั้ง
คงกฤช ถูกกล่าวถึงทางสื่อมวลชน กรณีเป็นผู้ประสานงานการเป็นเจ้าภาพงานศพในจังหวัดปราจีนบุรี ของทักษิณ ชินวัตร
นิโรธ สุนทรเลขา

นิโรธ สุนทรเลขา (เกิด 19 เมษายน พ.ศ. 2496) เป็นที่ปรึกษารัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงกลาโหม (ณัฐพล นาคพาณิชย์) อดีตที่ปรึกษารัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการคลัง (กฤษฎา จีนะวิจารณะ) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครสวรรค์ สังกัดพรรคพลังประชารัฐ ปัจจุบันสังกัดพรรครวมไทยสร้างชาติ
ประวัติ.
นิโรธ สุนทรเลขา เกิดเมื่อวันที่ 19 เมษายน พ.ศ. 2496 สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี นิติศาสตรบัณฑิต และระดับปริญญาโท ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต (รัฐศาสตร์) จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง
การทำงาน.
นิโรธ สุนทรเลขา เริ่มต้นงานการเมืองโดยการเป็นสมาชิกสภาจังหวัดนครสวรรค์ 2 สมัย ต่อมาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป มีนาคม พ.ศ. 2535 จึงได้ลงสมัครรับเลือกตั้ง ในสังกัดพรรคเอกภาพ
นิโรธได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครสวรรค์ เป็นครั้งแรก ในสังกัดพรรคชาติไทย เมื่อ พ.ศ. 2544 และในการเลือกตั้งครั้งต่อมา ในปี 2548 ได้ย้ายมาสังกัดพรรคไทยรักไทย และได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส.สมัยที่ 2
ต่อมาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 ได้ย้ายกลับไปสังกัดพรรคชาติไทยตามเดิม และได้รับเลือกตั้งมาเป็นลำดับที่ 1 เป็น ส.ส.สมัยที่ 3 และได้รับแต่งตั้งเป็นประธานคณะกรรมาธิการการท่องเที่ยว สภาผู้แทนราษฎร แต่ในปี พ.ศ. 2554 นายนิโรธ ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งในนามพรรคชาติไทยพัฒนา แต่แพ้ให้กับ ประสาท ตันประเสริฐ จากพรรคชาติพัฒนาเพื่อแผ่นดิน ต่อมาได้รับแต่งตั้งเป็นที่ปรึกษารัฐมนตรีว่าการกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา (สมศักย์ ภูรีศรีศักดิ์)
เมื่อปี 2561 เขาย้ายมาร่วมงานกับพรรคพลังประชารัฐ และในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 เขาได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส.สมัยที่ 4 ในนามพรรคพลังประชารัฐ และได้รับแต่งตั้งเป็นประธานคณะกรรมาธิการการตำรวจ สภาผู้แทนราษฎร มีบทบาทในการตรวจสอบของคณะกรรมาธิการในคดีที่อัยการไม่ส่งฟ้องนายวรยุทธ อยู่วิทยา กรณีขับรถชน ด.ต.วิเชียร กลั่นประเสริฐ ตำรวจ สน.ทองหล่อ เสียชีวิต ปี 2555 และเขาได้รับแต่งตั้งเป็นประธานกรรมการคณะกรรมการประสานงานสภาผู้แทนราษฎร
ในวันศุกร์ที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2566 นายนิโรธได้ตัดสินใจลาออกจากการเป็นสมาชิกพรรคพลังประชารัฐ โดยเตรียมสมัครเป็นสมาชิกพรรครวมไทยสร้างชาติ
หลังจากย้ายซบ พรรครวมไทยสร้างชาติใน การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2566 เขาลงสมัครรับเลือกตั้ง สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครสวรรค์ เขต 6 แต่เขาไม่ได้รับการเลือกตั้ง พ่ายแพ้ให้กับ นายประสาท ตันประเสริฐ พรรคชาติพัฒนากล้า
เอพีที (ซอฟต์แวร์)

แอดวานซ์แพคเกจจิ้งทูล  หรือ เอพีที  เป็นซอฟต์แวร์เสรีที่จะทำงานร่วมกับไลบรารีหลักเพื่อจัดการกับการติดตั้งและการลบซอฟต์แวร์ เอพีทีช่วยลดความยุ่งยากในการจัดการซอฟต์แวร์บนระบบคอมพิวเตอร์แบบยูนิกซ์โดยทำให้การเรียกใช้ การตั้งค่า และการติดตั้งแพ็คเกจซอฟต์แวร์ได้โดยอัตโนมัติ ซึ่งจะติดตั้งได้ทั้งจากไฟล์ที่คอมไพล์ไว้ล่วงหน้าและคอมไพล์ซอร์สโค้ดระหว่างติดตั้ง
เอพีทีสามารถพบได้ในระบบปฏิบัติการเดเบียน, อูบุนตู และลินุกซ์อื่น ๆ ที่เกี่ยวข้อง นอกจากในลินุกซ์แล้ว เอพีทียังยังสามารถพบได้ใน OpenSolaris (ในดิสทริบิวชัน Nexenta OS) เอพีทียังถูกพอร์ทไปยังแมคโอเอส ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของโครงการ Fink ที่ใช้เอพีทีในการติดตั้งแพ็คเกจซอฟต์แวร์ของเดเบียนบนแมคโอเอส
ภายใน.
ไฟล์ที่ตั้งอยู่ที่ /etc/apt/sources.list เก็บสิ่งที่เรียกว่า repository หรือที่มาของแพ็กเกจ สิ่งเหล่านี้อาจเป็นได้ทั้งซีดีหรือดีวีดี ไดเร็กทอรีบนฮาร์ดดิสก์ หรือที่ไดเร็กทอรีบนเซิร์ฟเวอร์ HTTP หรือ FTP หากแพ็กเกจที่คุณกำลังมองหาอยู่บนเซิร์ฟเวอร์ (หรือโลคัลดิสก์) แพ็กเกจนั้นจะถูกดาวน์โหลดและติดตั้งโดยอัตโนมัติ
แพ็กเกจอยู่ในรูปแบบเฉพาะของเดเบียน (.deb) ซึ่งจัดเก็บ dependencies ของแพ็กเกจโปรแกรม เพื่อให้โปรแกรมสามารถดาวน์โหลดและติดตั้งไลบรารีโปรแกรมโดยอัตโนมัติ
เอพีทีขมีพื้นฐานมาจาก dpkg การทำงานของเอพีทีเกี่ยวข้องกับการจัดหาแพ็กเกจ การเปรียบเทียบเวอร์ชันที่มีอยู่ของแพ็กเกจ และการจัดการไฟล์เก็บถาวรแพ็กเกจ
เคลลี บาร์เรตต์

เคลลี บาร์เรตต์ (เกิด 26 มกราคม พ.ศ. 2527) เป็นนักแสดงหญิงชาวอเมริกัน
ชีวประวัติ.
เคลลี บาร์เรตต์ ได้รับการเลี้ยงดูจากแม่เลี้ยงเดี่ยวในเวอร์จิเนียบีช รัฐเวอร์จิเนีย ตอนเป็นเด็กเธอแสดงความสนใจในการแสดงหลังจากชมเรื่อง "เมอริลีวีโรลล์อะลอง" บนเวที เธอร้องเพลงตลอดเวลากับแม่ของเธอโดยระบุว่า "เธอจะเป็นทนายความหรือนักแสดงเพราะ [เธอ] ชอบเถียง" เธอเข้าเรียนที่ โรงเรียนสอนศิลปะกอฟเวอร์เนอร์ ก่อนที่จะเข้าเรียนที่ มหาวิทยาลัยศิลปะ ในเมืองฟิลาเดลเฟีย เธอยังคงแสดงบนเวทีในขณะที่แสดงในภาพยนตร์ด้วย เคลลียังเริ่มแสดงเป็นตัวละครประจำทางโทรทัศน์เช่นเรื่อง "แอสเดอะเวิร์ลด์เทิร์นส์", "ชิคาโกไฟร์เออร์" และ "ไอจัสต์วอนต์มายแพนต์สแบ็ค" เธอปรากฏตัวเล็กน้อยในเรื่อง "ศรีภริยา", "เพอร์สันออฟอินเทอเรสต์", "Ugly Betty" และ "บลูบลัดส์" เธอกลายเป็นส่วนหนึ่งของแฟรนไชส์จักรวาลภาพยนตร์มาร์เวลที่ประสบความสำเร็จด้วยการรับบทเป็น Maria Castle ใน "เดอะพันนิชเชอร์"
วัดแสนเกษม

วัดแสนเกษม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงคลองสิบสอง เขตหนองจอก กรุงเทพมหานคร มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 20 ไร่ 3 งาน 60 ตารางวา ปัจจุบันมีพระมหานัทวุธ ณฏฺฐิโก ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส
วัดแสนเกษม เดิมเรียกว่า วัดสิบสาม โดยนายอำเภอแก้วและนางกล่ำซึ่งเป็นภรรยา ได้ถวายที่ดินสร้างวัดจำนวน 13 ไร่ 3 งาน 60 ตารางวา ได้รับอนุญาตสร้างวัดเมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2433 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2455 กาลเวลาผ่านไปสิ่งก่อสร้างมีความชำรุดทรุดโทรม ทางวัดได้ทำการบูรณปฏิสังขรณ์ ได้พัฒนาในทุกยุคเจ้าอาวาส และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งใหม่เมื่อวันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2518 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร ได้ผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2520
ภายในวัดมีอาคารเสนาสนะ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 8 เมตร ยาว 18 เมตร สร้างเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2520 หลังคาลด 3 ชั้น กุฏิสงฆ์จำนวน 10 หลัง มีทั้งอาคารที่เป็นไม้ ตึก และครึ่งตึกครึ่งไม้ ศาลาการเปรียญ และหอสวดมนต์ ปูชนียวัตถุ ได้แก่ พระพุทธรูปหลวงพ่อเชียงแสน ปางสมาธิ หน้าตักกว้าง 2 ฟุต 8 นิ้ว สร้างโดยฝีมือช่างเชียงแสนยุคต้น
โทนี พลานา

โจเซ แอนโทนี พลานา (เกิด 19 เมษายน พ.ศ. 2495) หรือที่รู้จักกันดีในชื่อ Tony Plana เป็นนักแสดงและผู้กำกับชาวอเมริกันเชื้อสายคิวบา เขามีชื่อเสียงจากการรับบท อิกนาซิโอ ซัวเรซซึ่งพ่อของเบ็ตตี้ ซัวเรซ ในละครโทรทัศน์ช่องเอบีซีเรื่อง "อักลีเบ็ตตี้" และยังพากย์เสียง มานูเอล "แมนนี" คาลาเวรา ในวิดีโอเกม "Grim Fandango"
วัดแสนสุข (กรุงเทพมหานคร)

ประวัติวัดแสนสุข
วัดแสนสุขเดิมเป็นวัดโบราณ สันนิษฐานว่าสร้างขึ้นในสมัยกรุงธนบุรี ประมาณพุทธศักราช 2315 ไม่ทราบนามเดิมและประวัติผู้สร้างที่แน่ชัด เข้าใจว่าชาวบ้านได้ร่วมกันสร้างขึ้นเพื่อเป็นวัดประจำท้องทุ่งแสนแสบ และได้ขนานนามว่า “วัดแสนแสบ” ตามชื่อท้องที่ที่ตั้งของวัด
ต่อมาในปีพุทธศักราช 2445 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5 ได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้รวมท้องที่อำเภอคลองสามวา อำเภอแสนแสบ อำเภอเจียรดับ และอำเภอหนองจอก รวม 4 อำเภอ ตั้งเป็นเมืองขนานนามว่า “เมืองมีนบุรี” ซึ่งหมายถึง “เมืองปลา” เพื่อให้คู่กับ “เมืองธัญญบุรี” ที่แปลว่า “เมืองข้าว”
ทั้งนี้ ทรงโปรดเกล้าฯ ให้หม่อมเจ้าสง่างาม สุประดิษฐ์ เป็นข้าหลวงรักษาราชการเมือง ตั้งแต่วันที่ 1 กันยายน รัตนโกสินทร์ศก 121 (พ.ศ. 2445)
วัดแสนแสบซึ่งเป็นวัดประจำท้องถิ่นแสนแสบและตั้งอยู่ไม่ไกลจากตัวเมืองมีนบุรี จึงมีฐานะเป็นวัดประจำจังหวัดมีนบุรี
เมื่อประมาณปีพุทธศักราช 2460 จากการสันนิษฐานตามหลักฐานทางโบราณวัตถุภายในวัด คาดว่าได้มีการสร้างอุโบสถขึ้นใหม่แทนหลังเดิม ซึ่งสังเกตจากอักษรที่สังฆาฏิของพระประธานในอุโบสถ ที่ระบุว่าสร้างเมื่อ พ.ศ. 2460 โดยมี พระครูมีนนครธรรภาณ (ปั่น) เป็นเจ้าอาวาส และเป็นเจ้าคณะจังหวัดมีนบุรี
ก่อนหน้านี้คาดว่าน่าจะมีอุโบสถอยู่แล้ว สันนิษฐานจาก หลวงพ่อดำ พระประธานองค์เก่าแก่ของวัดแสนแสบ เป็นพระพุทธรูปศิลปะแบบสุโขทัย ปางสมาธิ ราวพุทธศตวรรษที่ 20
ต่อมาในปีพุทธศักราช 2472 พระใบฎีกาหงส์ เจ้าอาวาสวัดแสนแสบ และเจ้าคณะแขวงหนองจอก ได้รับแต่งตั้งเป็น พระครูมีนนครธรรมภาร สังฆวาหะ ดำรงตำแหน่งเจ้าคณะจังหวัดมีนบุรี ถือเป็นเจ้าอาวาสวัดแสนแสบอีกรูปหนึ่งที่ได้รับแต่งตั้งเป็นเจ้าคณะจังหวัด
ปีพุทธศักราช 2474 ทางราชการได้ยุบจังหวัดมีนบุรีเป็นอำเภอมีนบุรี และขึ้นกับจังหวัดพระนคร ทำให้วัดแสนแสบอยู่ในเขตการปกครองของจังหวัดพระนคร (ปัจจุบันคือ กรุงเทพมหานคร)
ในปี พ.ศ. 2475 พระครูมีนนครธรรมภาร (หงส์) ได้รับโปรดเกล้าฯ ให้ดำรงตำแหน่งเจ้าคณะแขวงหนองจอก (อำเภอหนองจอก) จังหวัดฉะเชิงเทรา และได้ย้ายไปปฏิบัติหน้าที่ที่วัดหนองจอก
การเปลี่ยนนามวัดและการพัฒนา
ต่อมาในปีพุทธศักราช 2490 ได้เปลี่ยนชื่อวัดจาก "วัดแสนแสบ" เป็น "วัดแสนสุข" และได้เริ่มก่อสร้างอุโบสถหลังใหม่ในปี พ.ศ. 2523 แล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2527 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2528 (ขนาดเขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร)
ในปี พ.ศ. 2514 นายสาราญ พ่วงชูศักดิ์ ได้ถวายที่ดินในหมู่ที่ 19 แขวงทรายกองดิน เขตมีนบุรี กรุงเทพมหานคร ให้แก่วัดแสนสุข จำนวน 2 แปลง รวมเนื้อที่ 21 ไร่ 1 งาน 98 ตารางวา (โฉนดเลขที่ 2255, 2257) เพื่อเป็นที่ธรณีสงฆ์
ปี พ.ศ. 2516 วัดแสนสุขได้รับเลือกเป็น "วัดพัฒนา" ตามโครงการพัฒนาวัดทั่วราชอาณาจักรของกรมการศาสนา กระทรวงศึกษาธิการ
ข้อมูลปัจจุบันของวัดแสนสุข
วัดแสนสุขถือเป็นวัดคู่เมืองมีนบุรีมาตั้งแต่อดีต เป็นที่ตั้งของโรงเรียนประจำเมืองมีนบุรี และยังเป็นสำนักเรียนบาลีแห่งแรกในเขตมีนบุรี
ตั้งอยู่ที่เลขที่ 214 (47) หมู่ที่ 2 ถนนสุวินทวงศ์ แขวงมีนบุรี เขตมีนบุรี กรุงเทพมหานคร สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย มีพื้นที่ประมาณ 16 ไร่ 1 งาน 14 ตารางวา
อุโบสถหลังใหม่ของวัดมีขนาดกว้าง 13 เมตร ยาว 26.50 เมตร พระประธานประจำอุโบสถคือ พระพุทธรูปปางมารวิชัย ขนาดหน้าตักกว้าง 53 นิ้ว สูง 83 นิ้ว สร้างเมื่อพุทธศักราช 2460
ภายในอุโบสถมี ภาพเขียนสีน้ำมันพุทธประวัติ ที่สวยงาม แสดงเป็นตอน ๆ อย่างมีลำดับ
อาณาเขตโดยรอบของวัด
และถนนสุวินทวงศ์ (ซอย 16)
วัดแสมดำ

วัดแสมดำ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงแสมดำ เขตบางขุนเทียน กรุงเทพมหานคร มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 7 ไร่ 26 ตารางวา ด้านทิศใต้ติดกับคลองสนามชัย ปัจจุบันพระครูอดุลนวการ (สำราญ) ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส
วัดแสมดำสร้างเมื่อ พ.ศ. 2400 ซึ่งมีพระอาจารย์เที่ยงเป็นผู้ปกครองดูแลวัด ชาวบ้านเรียกว่า วัดใหม่เที่ยงแท้ทรงศรัทธาธรรม ต่อมาเปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดแสมดำ" ตามนามท้องที่วัด ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2508 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร วัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมตั้งแต่ พ.ศ. 2516 มีโรงเรียนระดับประถมศึกษาตั้งอยู่ในพื้นที่วัด
ที่ดินวัดมีลักษณะเป็นสี่เหลี่ยมผืนผ้า อาคารเสนาสนะมี อุโบสถกว้าง 8 เมตร ยาว 32.30 เมตร เป็นอุโบสถสร้างใหม่เมื่อ พ.ศ. 2500 ภายในประดิษฐานพระประธานเป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย และมีพระพุทธรูปองค์เล็กอยู่รอบองค์พระประธานหลายองค์ กุฏิสงฆ์จำนวน 13 หลัง เป็นอาคารไม้ชั้นเดียว หอสวดมนต์คอนกรีตเสริมเหล็ก 2 ชั้น ศาลาการเปรียญ ศาลาบำเพ็ญบุญและฌาปนสถาน
นายกรัฐมนตรีโซมาเลีย

นายกรัฐมนตรีโซมาเลีย  เป็นหัวหน้ารัฐบาลของประเทศโซมาเลีย มีนายกรัฐมนตรีอย่างเป็นทางการ 20 คนตั้งแต่มีการสถาปนาตำแหน่งในปี 2499 ผู้ที่ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีคนแรก คือ อับดุลลาฮี อิสซา โมฮามุด ซึ่งดำรงตำแหน่งก่อนที่ดินแดนในภาวะทรัสตีโซมาเลียจะเป็นเอกราช นายกรัฐมนตรีคนปัจจุบันของรัฐบาลกลางโซมาเลีย คือ Hamza Abdi Barre
วัดนิยมยาตรา

วัดนิยมยาตรา เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลนิยมยาตรา อำเภอบางบ่อ จังหวัดสมุทรปราการ ที่ดินที่ตั้งวัดมีเนื้อที่ 13 ไร่ 68 ตารางวา
มีที่ธรณีสงฆ์ จำนวน 1 แปลง เนื้อที่ 15 ไร่ 3 งาน 20 ตารางวา
วัดนิยมยาตราได้สร้างเมื่อวันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2428 โดยมีนายหงิมและนางเหมือน ชื่นชม เป็นผู้ถวายที่ดินและดำเนินการสร้างวัด ได้มีนามตามท้องที่ตั้งวัด วัดนี้ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2478 ได้ผูกพัทธสีมาเมื่อ พ.ศ. 2497 ในด้านการศึกษา ทางวัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรม เริ่มมาตั้งแต่ พ.ศ. 2478 และมีหน่วย อ.ป.ต. ห้องสมุดตั้งอยู่ที่วัดนี้ นอกจากนี้ยังมีโรงเรียนตั้งอยู่ติดต่อกับวัดทางทิศตะวันตก
พระอุโบสถกว้าง 15 เมตร ยาว 25 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2495 ภายในเป็นที่ประดิษฐานพระประธานหน้าตักกว้าง 39 นิ้ว รวมถึงยังมีหลวงพ่อสิทธิมงคล เป็นพระพุทธรูปศิลปะรัตนโกสินทร์ ศาลาการเปรียญสร้างเมื่อ พ.ศ. 2490 บูรณะเมื่อ พ.ศ. 2541 วัดยังมีระฆังมากกว่า 200 ใบ แขวนเรียงรายอยู่ภายในศาลาวัด
เทสโก้

เทสโก้  เป็นกลุ่มซูเปอร์มาร์เก็ตข้ามชาติจากสหราชอาณาจักร ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2462 โดย แจ็ค โคเฮน สำนักงานใหญ่อยู่ที่ เวลวินการ์เดนซิตี ,อังกฤษ ,สหราชอาณาจักร มีสาขามากกว่า 7,005 แห่งทั่วสหราชอาณาจักรและต่างประเทศรวมถึงใน สาธารณรัฐไอร์แลนด์ ,ฮังการี ,สาธารณรัฐเช็กและสโลวาเกีย สาขาต่างประเทศในอดีต ฝรั่งเศส ,ญี่ปุ่น ,สหรัฐ ,เกาหลีใต้ ,ตุรกี ,โปแลนด์ ,มาเลเซียและไทย
วัดหอมศีล

วัดหอมศีล เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางพลีน้อย อำเภอบางบ่อ จังหวัดสมุทรปราการ ทางทิศใต้จดคลองชวดปรง ทิศตะวันออกจดคลองหอมสิน ทิศตะวันตกจดคลองชวดปรง ปัจจุบันพระครูสุคนธ์กิจจานุยุต ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส
วัดหอมศีลตั้งวัดเมื่อวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2525 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 2 เมษายน 2530 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 20 เมตร ยาว 40 เมตร เดิมเป็นวัดร้างมาก่อน ไม่ปรากฏว่าสร้างในสมัยใด ยกวัดร้างขึ้นเป็นวัดมีพระสงฆ์เมื่อวันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2524 โดยการนำของพระครูสังฆรักษ์สำรวย คมฺภีธมฺโม (ยศฐานในขณะนั้น) ได้บูรณะเสนาสนะต่าง ๆ ทั้งกุฏิ ศาลา อุโบสถ ฌาปนสถานและสิ่งก่อสร้างต่าง ๆ จนได้รับวิสุงคามสีมาและได้ทำการผูกพัทธสีมาอุโบสถที่สร้างใหม่ เมื่อ พ.ศ. 2530 ด้านการศึกษา ได้มีโรงเรียนสอนพระปริยัติธรรมแผนกธรรม เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2525 วัดหอมศีลตั้งชื่อจากหมู่บ้าน ซึ่งหมู่บ้านหอมศีลมีอยู่ 2 จังหวัด คือ ฉะเชิงเทราและสมุทรปราการ มีคลองหอมสินกั้นกลาง วัดหอมศีลในจังหวัดฉะเชิงเทรา ปัจจุบันมีชื่อว่า วัดสุคันธศีลาราม ปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ "หลวงพ่อขาว" เป็นพระพุทธรูปเนื้อดินปั้น อายุประมาณ 200 ปี มีการบูรณะใหม่
ซิริงโกไมอีเลีย

ซิริงโกไมอีเลีย  เป็นคำกว้าง ๆ ที่ใช้เรียกโรคที่ซึ่งพบซิสท์หรือโพรงก่อตัวขึ้นภายในไขสันหลัง ในหลายกรณี ซิริงโกไมอีเลียใช้เรียกพยาธิสภาพที่พบก่อนการวินิจฉัยทางสมุฏฐานวิทยา ซิสท์ที่พบนี้เรียกว่าซิริงซ์ สามารถเติบโตและยาวขึ้นจนกดทำลายไขสันหลัง ส่งผลให้เกิดการสูญเสียความรู้สึก, อัมพาต, อ่อนแรง ปวดหลัง ไหล่ และปลายของร่างกาย รวมถึงอาจสูญเสียความสามารถในการรับรู้ความร้อนและหนาวจัด โดยเฉพาะที่มือ อย่างไรก็ตาม อาการอาจแตกต่างกันไปขึ้นอยู่กับจุดที่ซิริงซ์กดทับหรือรุกรานในไขสันหลัง
ซิริงโกไมอีเลียพบความชุกอยู่ที่ประมาณ 8.4 ใน 100,000 คน โดยอาการมักเริ่มพบในวัยผู้ใหญ่ตอนต้น อาการแสดงมักเกิดขึ้นอย่างค่อยเป็นค่อยไป
วัดสโมสร (จังหวัดนนทบุรี)

วัดสโมสร เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 9 บ้านหม่อมแช่ม ตำบลไทรใหญ่ อำเภอไทรน้อย จังหวัดนนทบุรี ปัจจุบันพระครูสถิตนันทสโมสร (วิเชียร กตปุญฺโญ) ซึ่งมีเชื้อสายมอญ ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส
วัดสโมสรตั้งวัดเมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2460 โดยชาวมอญจากอำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ กับชาวมอญจากจังหวัดสมุทรสาคร ได้ร่วมกันสร้างวัดขึ้น ชื่อว่า วัดสโมสรศรัทธาราม ภายหลังเจ้าคณะอำเภอบางบัวทองเห็นว่านามวัดยาวเกินไป จึงให้ตัดคำว่า "ศรัทธาราม" ออก เหลือเพียง "วัดสโมสร" ชาวบ้านเรียกว่า วัดหม่อมแช่ม หรือ วัดคลองหนึ่ง กล่าวกันว่า หม่อมแช่ม กฤดากร ได้จัดถวายที่ดิน 1 แปลง จำนวน 15 ไร่ ให้สร้างวัด
วัดสโมสรเป็นวัดมอญ มีเสาหงส์แสดงสัญลักษณ์ ยังคงใช้บทสวดมนต์และการทำสังฆกรรมทุกประเภทเป็นภาษามอญ มีกิจกรรมของชาวมอญในวันสงกรานต์ ได้แก่ การตักบาตรดอกไม้เข้าพรรษา การแห่หงส์ธงตะขาบ การปล่อยปลา การเล่นสะบ้าหนุ่มสาว และการแสดงมหรสพภาคกลางคืนเป็นต้น
วัดราษฎร์นิยม (จังหวัดนนทบุรี)

วัดราษฎร์นิยม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 6 บ้านราษฎร์นิยม ตำบลราษฎร์นิยม อำเภอไทรน้อย จังหวัดนนทบุรี
วัดราษฎร์นิยมตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2459 โดยชาวบ้านคลองราษฎร์นิยมซึ่งนำโดยนายบัว ลุประสงค์ ได้ร่วมกันสร้างวัดขึ้น ต่อมาพระครูประชาธรรมนาถได้รวบรวมทรัพย์ที่ได้รับการบริจาคจากชาวบ้าน ซื้อที่ดินเพิ่มอีก 45 ไร่ และนางปลีก วิลาวรรณ ได้ถวายที่ดินเพิ่มอีก 5 ไร่ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 24 เมษายน พ.ศ. 2468
อาคารเสนาสนะได้แก่ อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2530 มีพระประธานปางมารวิชัย สร้างเมื่อ พ.ศ. 2530 ศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2516 มีพระประธานปางมารวิชัย สร้างเมื่อ พ.ศ. 2500 ภายในวัดยังมีศาลเจ้าแม่ท่าไชย มีพิธีการบายสีขึ้นสานทุกวันที่ 17 เมษายน ของทุกปี และเจดีย์ศรีราษฎร์นิยมซึ่งประดิษฐานรูปหล่อหลวงพ่อแฉ่ง ท่านได้สร้างวัตถุมงคลที่มีอานุภาพด้านเมตตาและแคล้วคลาด โดยเฉพาะยันต์หลวงพ่อแฉ่ง
เจสัน อาร์. มัวร์

เจสัน อาร์. มัวร์  เป็นนักแสดงชาวจาเมกา-อเมริกันที่อยู่ในลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐ
อาชีพ.
เจสันมัวร์เกิดที่คิงส์ตัน ประเทศจาเมกา แต่เติบโตในออลบานี นิวยอร์ก เขาย้ายไปนครนิวยอร์กหลังจากเรียนจบวิทยาลัยและไม่นานหลังจากนั้นก็ได้แสดงในซีรีส์ทางโทรทัศน์เช่น "", "คิงส์" และ "ดิอันยูชวลส์". มัวร์มีบทบาทเล็ก ๆ ในภาพยนตร์เรื่องแรกของเขาเรื่อง "ศึกอภินิหารพ่อมดถล่มโลก" ตามด้วย "คิลจอยโกส์ทูเฮลล์" และภาพยนตร์สั้นเรื่องอื่น ๆ หลังจากย้ายไปที่ลอสแอนเจลิสมัวร์ก็ได้รับบทเป็น เคอร์ติส ฮอยล์ในซีรีส์จักรวาลภาพยนตร์มาร์เวลเรื่อง "เดอะพันนิชเชอร์"