pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
อำเภอบางขัน

บางขัน เป็นอำเภอในจังหวัดนครศรีธรรมราช
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอบางขัน มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ประวัติ.
บางขัน พื้นที่เดิมเป็นตำบลในการปกครองของอำเภอทุ่งสง ต่อมานายเอนก สิทธิประศาสน์ รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย ขณะนั้นดำรงตำแหน่งผู้ว่าราชการจังหวัดนครศรีธรรมราช ร่วมกับนายอำเภอทุ่งสง และทางกำนัน ผู้ใหญ่บ้านของ 3 ตำบล ได้แก่ ตำบลวังหิน ตำบลบางขัน และตำบลบ้านลำนาว เริ่มเปิดใช้ที่ว่าการกิ่งอำเภอวันที่ 1 เมษายน และตั้งเป็น กิ่งอำเภอบางขัน ในวันที่ 1 พฤษภาคม 2527 
โดยชื่อ "บางขัน" มาจากลักษณะภูมิประเทศตามธรรมชาติในบริเวณนั้น ซึ่งมีลำห้วยไหลผ่านหมู่บ้านเป็นร่องน้ำไหลผ่านที่วางกับดักจับปลา ชาวบ้านเรียกว่า บาง รวมทั้งบริเวณนั้นมีต้นขันขึ้นอยู่ชุกชุม ปี พ.ศ. 2529 ได้แยก 5 หมู่บ้านของตำบลวังหิน ตั้งเป็น ตำบลบ้านนิคม ต่อมาปี พ.ศ. 2534 ร้อยตรีกิตติ ประทุมแก้ว ผู้ว่าราชการจังหวัดนครศรีธรรมราช พิจารณากิ่งอำเภอบางขันมี 4 ตำบล ประชากร 29,686 คน 6,094 ครัวเรือน หลักเกณฑ์เข้าการเป็นอำเภอ ในวันที่ 3 เมษายน พ.ศ. 2535 จึงยกฐานะเป็น อำเภอบางขัน
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอบางขันแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 4 ตำบล 60 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอบางขันประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 4 แห่ง ได้แก่
อำเภอถ้ำพรรณรา

ถ้ำพรรณรา [ถ้ำ-พัน-นะ-รา] เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดนครศรีธรรมราช เดิมเป็นเขตท้องที่ของอำเภอฉวางทั้งหมด ก่อนที่จะขอจัดตั้งเป็นกิ่งอำเภอโดยการปกครองบางส่วนออกจากอำเภอฉวางในวันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2533 และยกฐานะเป็นอำเภอในวันที่ 8 สิงหาคม 2538 เป็นอำเภอที่ 17 ของจังหวัดนครศรีธรรมราช
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอถ้ำพรรณราตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอถ้ำพรรณราแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 3 ตำบล 29 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอถ้ำพรรณราประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 3 แห่ง ได้แก่
พระยาราชวังสัน (ศรี กมลนาวิน)

นายพลเรือโท พระยาราชวังสัน (ศรี กมลนาวิน) (9 มิถุนายน พ.ศ. 2429 – 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2482) อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม 
พลเรือโท พระยาราชวังสัน มีนามเดิมว่า ศรี กมลนาวิน เกิดที่ตำบลบ้านท่าจีน อำเภอเมือง จังหวัดสมุทรสาคร เป็นบุตรนายเล็ก-นางจู กมลนาวิน เป็นพี่ชายของหลวงสินธุสงครามชัย (สินธุ์ กมลนาวิน) สมรสกับ นางสาวถนอมศรี วีระศิริ (นางถนอมศรี ประดิยัตินาวายุทธ) เมื่อ พ.ศ. 2456 ต่อมาเมื่อนางถนอมศรีถึงแก่กรรม จึงสมรสกับ นางสาว ระจิตร วีระศิริ (คุณหญิงระจิตร ราชวังสัน) น้องสาวภรรยา 
ศรี กมลนาวิน จบการศึกษาจากโรงเรียนสวนกุหลาบอังกฤษ เข้าเรียนเป็นนักเรียนนายเรือ เมื่อ พ.ศ. 2446 ได้ถวายตัวต่อพลเรือเอก พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอาภากรเกียรติวงศ์ กรมหลวงชุมพรเขตอุดมศักดิ์ เพื่อเข้าเป็นนักเรียนนายเรือ เมื่อ พ.ศ. 2449 และรับราชการทหารเรือ เคยเป็นผู้บังคับการเรือหลวงคำรณสินธุ์ซึ่งเดินทางจากประเทศญี่ปุ่นมายังประเทศไทยเมื่อ พ.ศ. 2455 ขณะนั้นมีบรรดาศักดิ์เป็น นาวาตรี หลวงประดิยัตินาวายุทธ (ศรี) ร.น. เป็นผู้บังคับการเรือพระที่นั่งมหาจักรี เป็นอาจารย์ใหญ่โรงเรียนนายเรือ เสนาธิการทหารเรือ ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็นพระยาราชวังสันเมื่อวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2464 ในรัชกาลที่ 6และได้รับโปรดเกล้าฯ เป็นองคมนตรีไทยในสมัยรัชกาลที่ 7 เมื่อ พ.ศ. 2470–2476 เป็นเสนาบดีกระทรวงกลาโหม รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม (พ.ศ. 2475–2476) ได้รับพระราชทานยศเป็น พลเรือโท เมื่อวันที่ 7 เมษายน ปี พ.ศ. 2475
พลเรือโท พระยาราชวังสัน เคยดำรงตำแหน่งเอกอัครราชทูตไทย ณ กรุงลอนดอน ระหว่าง พ.ศ. 2478–2482 ซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมถึงเยอรมนี จึงถึอว่าเป็นอัครราชทูตไทยประจำเยอรมนีอีกตำแหน่งด้วย
พระยาราชวังสัน (ศรี กมลนาวิน) มีหลานชายคือ กษิติ กมลนาวิน อดีตผู้ประกาศข่าวสถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบกช่อง 5 ซึ่งเป็นสุดยอดแฟนพันธุ์แท้ฝรั่งเศส ปี 2005 และสุดยอดแฟนพันธุ์แท้กีฬาโอลิมปิก ปี 2008
เครื่องราชอิสริยาภรณ์.
พลเรือโท พระยาราชวังสัน (ศรี กมลนาวิน) ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ทั้งสยามและต่างประเทศ ดังนี้
ฟองน้ำเมงเงอร์

ฟองน้ำเมงเงอร์  คือชื่อเรียกของแฟร็กทัลอย่างหนึ่งที่เป็นส่วนขยายในสามมิติของเซตคันทอร์ (Cantor set) กับพรมเซียร์พินสกี (Sierpinski carpet) ซึ่งบางตำราอาจเรียกว่า "ฟองน้ำเมงเงอร์-เซียร์พินสกี" หรือ "ฟองน้ำเซียร์พินสกี" และหมายรวมไปถึงแฟร็กทัลหรือกราฟที่เป็นซับเซตของฟองน้ำเมงเงอร์ด้วย เหตุที่เรียกว่าฟองน้ำคือแฟร็กทัลในสามมิตินี้มีรูพรุนทั่วทั้งวัตถุคล้ายฟองน้ำ คาร์ล เมงเงอร์ นักคณิตศาสตร์ชาวออสเตรีย เป็นผู้อธิบายโครงสร้างและลักษณะของแฟร็กทัลชนิดนี้เป็นครั้งแรกใน ค.ศ. 1926
การสร้างฟองน้ำเมงเงอร์.
การสร้างฟองน้ำเมงเงอร์สามารถอธิบายได้ดังนี้
การทำซ้ำรอบสองจะได้ฟองน้ำระดับสอง (รูปที่สาม) รอบสามจะได้ฟองน้ำระดับสาม (รูปที่สี่) เป็นเช่นนี้ต่อไปเรื่อยๆ
จำนวนชิ้นของทรงลูกบาศก์จะเพิ่มทีละ 20 เท่าจากระดับก่อนหน้า หรืออธิบายได้จาก <math>20^n</math> เมื่อ "n" คือจำนวนรอบของการทำซ้ำ ในข้อแรกซึ่งยังไม่มีการวนรอบ จะมีทรงลูกบาศก์เพียงชิ้นเดียว (<math>20^0 = 1</math>)
นิยามทั่วไป.
ฟองน้ำเมงเงอร์สามารถนิยามได้จาก
<math>M := \bigcap_{n\in\mathbb{N}} M_n</math>
เมื่อ <math>M_0</math> คือทรงลูกบาศก์หนึ่งหน่วย และ
<math>M_{n+1} := \left\{\begin{matrix}
(x,y,z)\in\mathbb{R}^3: & 
\begin{matrix}\exists i,j,k\in\{0,1,2\}: (3x-i,3y-j,3z-k)\in M_n
\end{matrix}\right\}</math>
ดังนั้นฟองน้ำเมงเงอร์ในระดับอนันต์ จึงมีพื้นที่ผิวเป็นอนันต์ จำนวนหน้าเป็นอนันต์ และมีปริมาตรเป็นศูนย์
เยื่อตาอักเสบ

เยื่อตาอักเสบ หรือเรียกกันโดยทั่วไปว่า ตาแดง คือการอักเสบของเยื่อตา (เนื้อเยื่อชั้นนอกสุดของนัยน์ตาและอยู่ใต้เปลือกตา) สาเหตุอาจเกิดจากอาการแพ้สิ่งแปลกปลอมที่เข้าสู่นัยน์ตาซึ่งอาจสามารถหายไปได้เอง หรือเกิดจากการติดเชื้อแบคทีเรียหรือไวรัส ซึ่งสามารถเป็นโรคติดต่อโดยมีแมลงเป็นพาหะ ลักษณะอาการคือมีเส้นเลือดฝอยปรากฏชัดเป็นส่วนมากในนัยน์ตา อาจมีการระคายเคืองและตาแฉะร่วมด้วย
โรคตาแดงจากการติดเชื้อไวรัส
-โรคตาแดงมักเกิดในช่วงฤดูฝน เชื้อไวรัสมักปนเปื้อนอยู่ในน้ำที่ท่วมขัง ในฤดูฝนจะพบผู้ติดเชื้อโรคตาแดงเป็นจำนวนมาก 
โรคตาแดงจากการติดเชื้อแบคทีเรีย 
โรคตาแดงจากการอาการภูมิแพ้ 
โรคตาแดงจากการสัมผัสสารเคมี 
โรคตาแดงจากสาเหตุอื่นๆ
รางวัลโนเบลสาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์

รางวัลโนเบลสาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์  จัดโดยมูลนิธิโนเบล มีการมอบทุกปีให้แก่การค้นพบที่โดดเด่นในสาขาวิทยาศาสตร์สิ่งมีชีวิตและแพทยศาสตร์ รางวัลโนเบลสาขาดังกล่าวเป็นหนึ่งในห้าสาขา ริเริ่มในปี ค.ศ. 1895 โดยอัลเฟรด โนเบล นักเคมีชาวสวีเดน ผู้คิดค้นไดนาไมต์ ในพินัยกรรมของเขา โนเบลมีความสนใจส่วนตัวในด้านสรีรวิทยาเชิงทดลองและอยากให้มีการจัดตั้งรางวัลสำหรับกระบวนการตลอดทั้งการค้นพบทางวิทยาศาสตร์จากห้องทดลอง รางวัลโนเบลสาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์จะคัดเลือกโดยสมัชชาโนเบลแห่งสถาบันแคโรลินสกา และมอบให้แก่ผู้รับในพิธีประจำปีในวันที่ 10 ธันวาคม ซึ่งเป็นวันครบรอบวันเสียชีวิตของโนเบล ร่วมกับประกาศนียบัตรชั้นสูงและประกาศนียบัตรแก่รางวัลที่เป็นเงิน ด้านหน้าของเหรียญเป็นรูปหน้าด้านข้างของอัลเฟรด โนเบล เช่นเดียวกับเหรียญที่ให้ในสาขาฟิสิกส์ เคมี และสาขาวรรณกรรม หากแต่ด้านหลังของเหรียญนี้เป็นเอกลักษณ์
จนถึงปี ค.ศ. 2024 มีการมอบรางวัลโนเบลสาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์แล้วทั้งสิ้น 115 ครั้ง โดยมีจำนวนผู้รับรางวัล 229 คน แบ่งเป็นชาย 216 คน และหญิง 13 คน
องค์การระหว่างประเทศ

องค์การระหว่างประเทศ  เป็นองค์การที่มีสมาชิก ขอบเขต หรือการปรากฏตัวในระดับนานาชาติ มีสองประเภทดังนี้
องค์การระหว่างรัฐบาลองค์การแรกและเก่าแก่ที่สุด คือ คณะกรรมการกลางเพื่อการเดินเรือในแม่น้ำไรน์ (Central Commission for Navigation on the Rhine) ซึ่งที่ประชุมเวียนนา (Congress of Vienna) จัดตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1815
บทบาทขององค์การระหว่างประเทศ คือ ช่วยวางระเบียบวาระในระดับสากล เป็นตัวกลางในการเจรจาทางการเมือง จัดให้มีพื้นที่สำหรับการริเริ่มทางการเมือง และกระตุ้นการสร้างพันธมิตร ตลอดจนกำหนดประเด็นโดดเด่นต่าง ๆ เพื่อช่วยให้รัฐบาลกำหนดลำดับความสำคัญ
เพลงชาติมองโกเลีย

เพลงชาติมองโกเลีย  เป็นบทเพลงซึ่งประพันธ์ทำนองโดย บิเลจีน ดามดินซูเรน (Bilegiin Damdinsüren, พ.ศ. 2462 - 2534) และ ลุฟซานยามส์ มูร์ดอร์จ (Luvsanjyamts Murdorj (พ.ศ. 2458 - 2539) เนื้อร้องโดย เซนดีน ดามดินซูเรน (Tsendiin Damdinsüren, พ.ศ. 2451 - 2531) ตลอดสมัยระบอบคอมมิวนิสต์ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 20 มองโกเลียมีการเปลี่ยนแปลงเพลงชาติหลายครั้ง เพลงแรกสุดคือ มองโกล แองเตอร์นาซิอองนาล ("Монгол Интернационал" "Mongol Intyörnatsional") เนื้อร้องโดย Sonombalshiryn Bujannemech เรียบเรียงทำนองโดย Magsarshawyn Durgarshaw. ใช้ระหว่างปี พ.ศ. 2467 - 2493 ต่อมาจึงเปลี่ยนเพลงใหม่ใช้ในช่วงปี พ.ศ. 2493 - 2505 และภายหลังก็ได้แก้ไขเพลงชาติอีกครั้ง โดยใช้ในระหว่างปี พ.ศ. 2505 - 2534 โดยนับตั้งแต่ปี พ.ศ. 2534 ซึ่งเป็นปีที่มองโกเลียมีการปฏิวัติประชาธิปไตย เพลงชาติมองโกเลียที่มีการใช้นั้นได้คงเนื้อร้องส่วนใหญ่ของเพลงชาติฉบับปี พ.ศ. 2493 ไว้ แต่มีการยกเนื้อร้องบทที่ 2 ซึ่งมีเนื้อหาลัทธิบูชาบุคคล ยกย่องผู้นำของสหภาพโซเวียต และ มองโกเลียออกเสีย (กล่าวถึง เลนิน, สตาลิน, ชุคบาตาร์, และ ชอยบาลซาน)
ในวันที่ 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2549 รัฐสภาแห่งมองโกเลียได้รับรองเนื้อร้องที่แก้ไขเพิ่มเติมให้มีเนื้อหาสรรเสริญเจงกิสข่าน จักรพรรดิมองโกลผู้ยิ่งใหญ่ เนื่องในโอกาสครบรอบ 800 ปีแห่งการสถาปนาจักรวรรดิมองโกล
สเต็ปโดนใจ หัวใจโดนเธอ

สเต็ปโดนใจ หัวใจโดนเธอ (Step Up) เป็นภาพยนตร์โรแมนติกสไตล์เต้นรำ ที่ถูกสร้างขึ้นในปี ค.ศ. 2006 โดย ทัชสโตน พิคเจอร์ส กำกับโดย แอนน์ เฟล็ตเชอร์ นำแสดงโดย แชนนิ่ง เททัม ดาราหนุ่มมาแรงจากซีรีส์ Coach Carter และหนังวัยรุ่น ‘She’s The Man’ ที่ทำให้เขาแจ้งเกิด ด้วยการประกบดาราสาวขวัญใจวัยรุ่นอเมริกันอย่าง เจนน่า เดแวน ร่วมด้วยนักแสดงสมทบอย่าง ราเชล กริฟฟิธส์ (จาก HBO Series ‘Six Feet Under’), ร็อบ บราวน์ (Take The Lead และ Coach Carter) และศิลปินอาร์แอนด์บี มาริโอ ก็มาร่วมแสดงในเรื่องนี้ด้วย
สเต็ปโดนใจ หัวใจโดนเธอ เข้าฉายในประเทศไทย เมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 2006
เพลงประกอบภาพยนตร์.
อัลบั้มเพลงประกอบภาพยนตร์ สเต็ป อัพ แนวเพลงหลักของอัลบั้มนี้คือ ฮิปฮอป และ อาร์แอนด์บี
เช่น ผลงานจากศิลปินสาวเจ้าของซาวนด์ Crunk n’ B อย่าง เซียร่า เพลง ‘Get Up’ (ขึ้นชาร์ทอันดับ 7 ในบิลบอร์ด)ที่จะรวมอยู่ในอัลบั้มชุดที่ 2 ของเธอที่ออกขายเดือนธันวาคม 2006 นอกจากนั้นเพลงเด่นๆ ก็มี ‘Step Up’ของ ซาแมนธา เจด, ‘Give It Up To Me’ (ฌอน พอล & เคชา โคล) (ขึ้นชาร์ทอันดับ 3 ในบิลบอร์ด) , ‘Say Goodbye’ ของคริส บราวน์ (ขึ้นชาร์ทอันดับ 15 ในบิลบอร์ด)
ในประเทศญี่ปุ่น เพลงประกอบภาพยนตร์คือเพลง BUT ของคุมิ โคดะ (ขึ้นชาร์ทอันดับ 2 ในออริกอนชาร์ท)
อุ้ยเสี่ยวป้อ

อุ้ยเสี่ยวป้อ  เริ่มนำลงในหนังสือพิมพ์หมิงเป้า เมื่อวันที่ 24 ตุลาคม ค.ศ.1969 จวบกระทั่ง วันที่ 23 กันยายน ค.ศ. 1972 ค่อยนำลงจบเรื่อง ใช้เวลานำลงสองปีกับอีกสิบเอ็ดเดือน เป็นนิยายเรื่องสุดท้ายของ กิมย้ง ซึ่ง เหง่ยคัง ถือว่าเรื่องนี้เป็นสุดยอดพัฒนาการทางการประพันธ์ของกิมย้ง และเป็นเรื่องที่แสดงให้เห็นถึงฝีมือกิมย้งว่า "ไม่มีใครเป็นคู่แข่งได้" ความเป็นยอดของเรื่องนี้อยู่ที่เป็นนิยายกำลังภายในที่ไม่ใช่นิยายกำลังภายใน นิยายกำลังภายในโดยทั่วไปมีขนบในการแต่งที่เห็นได้ง่ายอยู่สองประการคือ ตัวเอกต้องเป็นจอมยุทธหรืออย่างน้อยต้องมีวิทยายุทธ และตัวเอกต้องเป็นคนดีในแง่ของคุณธรรม แต่อุ้ยเสี่ยวป้อในเรื่องนี้มีลักษณะตรงข้ามกับขนบดังกล่าวทุกประการ ลักษณะดังกล่าวไม่เคยปรากฏในนิยายกำลังภายในเรื่องใดมาก่อน และเหง่ยคังว่าไม่มีเรื่องอื่นอีกต่อไป เรื่องนี้กิมย้งหันกลับไปใช้ประวัติศาสตร์จีนสมัยจักรพรรดิคังซี แห่ง ราชวงศ์ชิง มีส่วนสะท้อนการเมืองในจีนแผ่นดินใหญ่หลังปฏิวัติวัฒนธรรมอยู่ไม่น้อย แต่ความเด่นอยู่ที่สะท้อนธรรมชาติวิสัยมนุษย์ในสังคมปัจจุบันที่ต้องลดมาตรฐานศีลธรรมลงเพื่อความอยู่รอด เป็นนิยายที่มุ่งสะท้อนความจริงมากกว่าจะชี้นำผู้อ่านอย่างที่กิมย้งเคยสอดแทรกไว้ในแทบทุกเรื่อง นับเป็นการแหวกวงล้อมครั้งยิ่งใหญ่ของนักประพันธ์เอกผู้นี้ 
ในด้านศิลปะการประพันธ์นั้น งานของกิมย้งมีความประณีตแยบยลทุกด้าน ที่เห็นได้ชัดคือ ด้านสำนวนภาษา กิมย้งมีทัศนะว่านิยายกำลังภายในเป็นวรรณกรรมแบบจีนแท้ แม้จะใช้ศิลปะการประพันธ์นวนิยายช่วยในการแต่ง แต่ไม่ควรใช้สำนวนภาษาแบบนวนิยายของตะวันตก ควรใช้สำนวนภาษาแบบนิยายรุ่นเก่าเช่น สามก๊กของจีน เป็นแนวทางพัฒนาให้เหมาะแก่ยุคสมัย
แหล่งข้อมูลอื่น.
http://baike.baidu.com/item/%E9%9F%A6%E5%B0%8F%E5%AE%9D/1448539
โมกอล

ดะโต๊ะ โมกอล เป็นเจ้าเมืองสงขลาคนแรก นับถือศาสนาอิสลาม อพยพมาจากเมืองสาลัยในหมู่เกาะสุลาเวสี หรือชวา อดีตเป็นพ่อค้าเดินเรือสมุทร มีประสบการณ์ด้านการค้าทางเรือ การสู้รบ และการป้องกันการปล้นสะดมมาก่อน ได้อพยพพร้อมด้วยสมัครพรรคพวกเข้ามาอาศัยและตั้งสถานีการค้าที่หัวเขาแดง (อยู่ในสงขลาในเวลาปัจจุบัน) ท่านได้สร้างป้อมและกำแพงเมืองอย่างแข็งแรง ดะโต๊ะ โมกอลถึงแก่อสัญกรรมเมื่อ พ.ศ. 2165
สมัยเมืองพัทลุงที่พะโคะ.
ประมาณพุทธศตวรรษที่ 19 ได้มีการย้ายศูนย์อำนาจการปกครองของเมือง สทิงพระ (นิยายปรัมปราบอกว่า เพี้ยนจากคำว่า จะทิ้งพระ แต่ความจริงเมืองนี้มีชื่อมาตั้งแต่สมัยศรีวิชัยว่า สตรึงเพรียะ) มาอยู่บริเวณ วัดพะโคะ เมืองสทิงพระแห่งใหม่นี้เจริญรุ่งเรืองต่อมาระยะหนึ่ง จนถึงปลายพุทธศตวรรษที่ 19 ก็หมดความสำคัญลง
และได้เกิดศูนย์อำนาจการปกครองท้องถิ่นแห่งใหม่ขึ้นในบริเวณดังกล่าว โดยเรียกเมืองใหม่นี้ว่าเมืองพัทลุง ซึ่ง
เจริญรุ่งเรืองระหว่างพุทธศตวรรษที่ 19-22 เมืองพัทลุงที่พะโคะมีความเจริญด้านพุทธศาสนามาก ได้รับพุทธศาสนา
ลัทธิลังกาวงศ์เข้ามาโดยมีวัดพะโคะเป็นศูนย์กลางของคณะสงฆ์ฝ่ายลังกาชาติ ต่อมาในระหว่างพุทธศตวรรษที่
20-22 เมืองพัทลุงที่พะโคะถูกพวกโจรสลัดมลายู เช่น พวกอาเจะฮ์ อาหรู อุชงคนตะ ฯลฯ รุกรานเข้าปล้นสะดม
หลายครั้ง มีการเผาทำลายบ้านเมืองและวัดวาอาราม ประชาชนต่างหนีภัยพวกโจรสลัดจึงไปตั้งชุมชนแห่งใหม่
ขนาดใหญ่ขึ้น 2 แห่ง คือ ที่บางแก้ว อำเภอเขาชัยสน กลายเป็นเมืองพัทลุงใหม่และอีกแห่งคือที่หัวเขาแดง ซึ่ง
มีชัยภูมิดี เพราะมีเทือกเขาเป็นปราการธรรมชาติถึง 2 ด้าน จึงสามารถต่อสู้กับพวกโจรสลัดได้ชุมชนแห่งนี้ค่อย ๆ
เจริญจนกลายเป็นเมืองสงขลาที่หัวเขาแดง
สมัยเมืองสงขลาที่หัวเขาแดง.
เมืองสงขลาที่หัวเขาแดง (ตั้งอยู่ในท้องที่บ้านบนเมือง ตำบลหัวเขา อำเภอสิงหนคร จังหวัดสงขลา) เป็นเมืองที่
ตั้งขึ้นในสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนกลาง โดย ดะโต๊ะ โมกอล ได้สร้างป้อมและกำแพงเมืองอย่างแข็งแรง เมืองสงขลาที่หัวเขาแดงมีชื่อว่า สิงขรนครี
ก่อนดะโต๊ะ โมกอล จะนำครอบครัวพวกพ้องบริวารมาขึ้นที่ชายหาดหัวเขาแดง เป็นเวลาที่กำลังมีพวกโจรสลัดเข้าปล้นเมืองพัทลุง โดยที่เจ้าเมืองไม่อาจต่อสู้ได้ พวกโจรสลัดกระทำย่ำยีโหดเหี้ยม เจ้าเมืองเกรงพระราชอาญาจึงชิงฆ่าตัวตาย ส่วนกรมการเมืองทั้งหมดลงพระราชอาญาจำตรวนคุมตัวเข้ากรุงศรีอยุธยาหมด 
อีก 4-5 ปีต่อมา เมืองพัทลุงก็ถูกพวกโจรสลัดปลายแหลมมะลายูโจรสลัดปล้นอีก เจ้าเมืองพัทลุงอ่อนแอ ไม่อาจจะนำทหารต่อต้านพวกโจรสลัดได้ เป็นเหตุให้พวกราษฎรพากันหวาดกลัวไปทั่ว 
เมื่อพวก ดะโต๊ะ โมกอล ยกกองเรืออพยพเข้ามาอยู่หัวเขาแดง ท้องถิ่นนั้นในอดีตเป็นที่อาศัยของชนชาวไทยผู้นับถือศาสนาพุทธและชาวมลายูผู้นับถือศาสนาอิสลาม เรื่องนี้ มีผู้ที่ไม่ทราบจริง เข้าใจว่า ดะโต๊ะ โมกอล ตลอดจนสุลต่านสุลัยมานผู้ลูกชายเป็นโจรสลัดเข้ามาปล้นและครองเมืองพัทลุงในที่สุด ซึ่งไม่เป็นความจริง เพราะจากหลักฐานทางประวัติศาสตร์ของเมืองพัทลุงและประวัติของสุลต่านสุลัยมานระบุว่าเป็นการอพยพย้ายมาจากชวา
เมื่อทางกรุงศรีอยุธยา เห็นว่า บรรดาพวกชวาที่อพยพมานั้น รักสงบ และเข้มแข็ง สมเด็จพระเจ้าทรงธรรม (พระราชโอรสในสมเด็จพระเอกาทศรถ) จึงทรงตั้งให้ ดะโต๊ะ โมกอล เป็นเจ้าเมืองพัทลุง
เมื่อ ดะโต๊ะ โมกอล ถึงแก่อสัญกรรม ในรัชสมัยพระเจ้าทรงธรรม กรุงศรีอยุธยาจึงให้ สุลัยมานบุตรชายคนโตของดะโต๊ะฯ เป็นเจ้าเมืองพัทลุงสืบต่อไป ซึ่งต่อมาได้สถาปนาตนเองเป็นราชา มีนามว่า สุลต่านสุลัยมาน ชาห์ ท่านได้ให้ฟารีซี น้องชายคนรองเป็นปลัดเมือง
ไพ่แคง

ไพ่แคง เป็นการละเล่นทางภาคใต้ของประเทศไทย
ประวัติ.
ไพ่แคงนั้นมีประวัติหลายที่มา โดยคำว่า "แคง" ซึ่งเป็นภาษาใต้ของประเทศไทย แปลว่า "เอียง" และมีอีกหลายคำ เช่น "ไหล" "เรือล่ม" (บางวงอาจเรียกว่า "แคงล่ม")
เดิมทีไพ่แคงเป็นการละเล่นที่ไม่แพร่หลายมาก เพราะเป็นที่นิยมเฉพาะพื้นที่ แต่ในปัจจุบันมีคนจำนวนมากที่สนใจและนิยมไพ่นี้
เป้าหมายของไพ่นี้คือการทำให้เรามีแต้มไพ่ในมือเหลือน้อยที่สุดแล้วกล่าวคำว่า "แคง" หรือไพ่ในมือหมดก็ถือว่าเป็นผู้ชนะ
พระมหาธรรมราชาที่ 2

พระมหาธรรมราชาที่ 2 (พ.ศ. 1901–1952) เป็นพระมหากษัตริย์แห่งอาณาจักรสุโขทัยในราชวงศ์พระร่วง ครองราชย์ พ.ศ. 1911–1942 แล้วจึงออกผนวชจนสวรรคตใน พ.ศ. 1952
พระราชประวัติ.
พระมหาธรรมราชาธิราชที่ 2 เสด็จพระราชสมภพใน พ.ศ. 1901 และครองราชสมบัติใน พ.ศ. 1911 เป็นพระราชโอรสในพระมหาธรรมราชาที่ 1 (ลิไท) กับสมเด็จพระราชชนนีศรีธรรมราชมาดา ได้ศึกษาจนจบศิลปศาสตร์ขณะพระชนมายุ 16 พรรษา เมื่อพระชนมายุได้ 38 พรรษา ทรงขยายพระราชอาณาเขตไปอย่างกว้างขวาง 
พระอัครมเหสีของพระองค์คือสมเด็จพระราชเทวีศรีจุฬาลักษณ์ มีพระราชโอรสด้วยกัน 2 พระองค์ พระองค์ใหญ่ได้ขึ้นครองราชย์เป็นสมเด็จรามราชาธิราช ส่วนพระองค์รองมีพระนามว่าศรีธรรมาโศกราช 
ใน พ.ศ. 1912 พระมหาธรรมราชาที่ 2 ทรงส่งพระมหาสุมนเถระไปเผยแผ่พระพุทธศาสนาที่อาณาจักรล้านนาตามที่พญากือนาทรงขอมา ถึง พ.ศ. 1921 สมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 1 (ขุนหลวงพะงั่ว) ทรงยกทัพมาตีเมืองกำแพงเพชร ฝ่ายสุโขทัยต้านทานไม่ได้ พระมหาธรรมราชาที่ 2 ทรงยอมออกจากเมืองมาถวายบังคม สมเด็จพระบรมราชาธิราชโปรดให้ครองกรุงสุโขทัยต่อไปในฐานะประเทศราช ถึง พ.ศ. 1931 จึงกลับเป็นเอกราชได้ และขยายอาณาเขตกว้างขวางขึ้นดังปรากฏว่าใน พ.ศ. 1939 อาณาจักรสุโขทัยมีอาณาเขตครอบคลุมถึงน่าน หลวงพระบาง นครสวรรค์ เพชรบูรณ์ เชียงแสน เป็นต้น
ต่อมาพระมหาธรรมราชาที่ 2 ออกผนวชที่ทุ่งชัย พระราชเทวีจึงสำเร็จราชการแทนและเตรียมจะให้พระรามราชาธิราชขึ้นครองราชย์ แต่ในปี พ.ศ. 1943 พญาไสยลือไทยก็ได้ชิงปราบดาภิเษกเป็นพระมหาธรรมราชาที่ 3 เสียก่อน หลังจากนั้น พระภิกษุพญาลือไทย ครองสมณเพศ จนเสด็จสวรรคตในปี พ.ศ. 1952
แคมฟรอก

แคมฟรอก (Camfrog) เป็นซอฟต์แวร์ของบริษัทแคมแชร์ (Camshare) สามารถให้ผู้ใช้สามารถแลกเปลี่ยนภาพจากเว็บแคมและเสียงผ่านทางอินเทอร์เน็ต โดยโปรแกรมนี้สามารถใช้ให้มีการประชุมออนไลน์ได้หลายคนพร้อมกัน แคมฟรอกแตกต่างจากโปรแกรมทั่วไปโดยผู้ใช้สามารถใช้โปรแกรมบนเซิร์ฟเวอร์ของตัวเองได้ ในปัจจุบัน แคมฟรอกมีการพูดคุย แลกเปลี่ยนความคิด และการแสดงวิดีโอ หลายอย่างรวมถึงเรื่อง การท่องเที่ยว กีฬา ภาษา วัฒนธรรม เล่นเกมตอบปัญหาออนไลน์ แม้แต่เรื่องทางเพศ หรือการร่วมเพศออนไลน์ ในแคมฟรอก
แคมฟรอกมีการใช้งานแบ่งออกเป็นห้องโดยแต่ละห้องจะแบ่งออกตามหัวข้อในการสนทนา เช่นห้องสำหรับพูดคุยภาษาอังกฤษ ภาษาอิตาลี ภาษาเยอรมัน สำหรับฝึกภาษา ซึ่งรวมไปถึงภาษามือสำหรับคนพิการที่มีการเปิดไว้ให้คนพิการได้มีโอกาสคุยกันออนไลน์หลายห้อง นอกจากนี้ยังมีห้องสำหรับพูดคุยเรื่องเพลง หรือเล่าเรื่องผี อย่างไรก็ตามการใช้งานส่วนใหญ่ในแคมฟรอกเป็นการใช้งานสำหรับชมและแสดงลามกทางอินเทอร์เน็ต ในประเทศไทย คนไทยเป็นกลุ่มผู้ใช้บริการโปรแกรมแคมฟรอกมากเป็นอันดับที่ 3 ของโลก โดยส่วนหนึ่งใช้เพื่อรับชมการแสดงลามกอนาจารทางอินเทอร์เน็ต หรือไม่ก็แสดงลามกเสียเอง 
แคมฟรอกเป็นที่วิพากษ์วิจารณ์กันมากในประเทศไทยระยะหนึ่ง โดยเฉพาะการใช้แคมฟรอกในทางลามกอนาจาร จึงได้มีข่าวออกมาว่าทางกระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารพยายามห้ามการใช้งานแคมฟรอกในประเทศไทย โดยเห็นว่าแคมฟรอกสามารถก่อให้เกิดปัญหาการค้าประเวณีในรูปแบบต่าง ๆ เช่นการแสดงลามกแลกกับเงินหรือรหัสบัตรเติมเงิน หรือสิ่งของอื่น หรือการติดต่อซื้อขายบริการทางเพศผ่านโปรแกรมแคมฟรอก
ในปัจจุบัน CamfrogThailand ได้ร่วมมือกับทาง ICT แก้ปัญหาการโชว์ลามกอนาจาร โดยการ จัดแยกโซนของไทยแลนด์ออกมา และทำการ ล๊อค IP Address ของผู้เล่นที่มาจากประเทศไทย ให้ไม่สามารถไปยังโซนอื่นๆได้นอกจากโซน Thailand หรือมองเห็นโซน 18+ นอกเสียจากจะต้องเสียเงินซื้อโค๊ดพิเศษมาใช้ ในอดีตมีเจ้าหน้าที่มาดูแล รหัสผู้เล่น ThailandTOS (TOS ย่อมาจาก Terms Of Service) หรือเจ้าหน้าที่ในปัจจุบัน รหัสผู้เล่นขึ้นต้นด้วย Camfrog (รหัสสงวนลิขสิทธิ์) มาควบคุมดูแลห้องแคมฟรอกเฉพาะโซนไทย และจัดให้มีห้องสนทนาพิเศษที่ขึ้นตรงกับทาง Camfrog จำนวน 2 ห้องคือ ห้องสนทนา CamfrogThailand (ปัจจุบันห้องได้มีการปิดลงแล้ว) เนื่องจากแคมฟรอกมีการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างการใช้งานในรูปแบบใหม่ในปัจจุบัน สำหรับผู้ที่หัดเล่นใหม่ได้เข้ามาผู้คุยและซักถามวิธีการใช้งาน และห้องสนทนา ThailandHelper สำหรับทีมปฏิบัติงานช่วยเหลือ เจ้าหน้าที่ ThailandTOS ซึ่งการติดต่อกันในครั้งนี้ นำมาซึ่งการใช้งานของโปรแกรม Camfrog ในแนวทางที่ดีขึ้นจนถึงวันนี้ และ อาจเป็นกรณีศึกษาที่ดีสำหรับโปรแกรมสนทนาที่มีปัญหาในเรื่องของการโชว์ลามกอนาจารแบบโปรแกรม Camfrog
ลักษณะการทำงานของ เจ้าหน้าที่ ThailandTOS เจ้าหน้าที่ สามารถที่จะทำการ ปิดห้อง สนทนาที่พบว่ามีการโชว์ลามกอนาจาร และ แบนไอดีที่ทำการโชว์ลามกอนาจาร พร้อมกับ 
การแบนโค๊ดในการเปิดห้องสนทนานั้นๆทิ้ง ซึ่งโค๊ดที่กล่าวมาข้างต้นนี้ หากไม่มีการซื้อก็จะไม่สามารถเปิดห้องสนทนาได้ เพื่อให้เจ้าของห้องมีสามัญ 
สำนึกและเกรงกลัวต่อการโชว์ลามกอนาจารเพิ่มขึ้น
ซอฟต์แวร์.
ซอฟต์แวร์ของแคมฟรอกแบ่งออกเป็นสองส่วนหลักคือซอฟต์แวร์ สำหรับการติดตั้งแคมฟรอกลงบนเซิร์ฟเวอร์ของตนเอง และซอฟต์แวร์ของไคลเอนต์ที่ใช้สำหรับเชื่อมต่อดูภาพผ่านทางเซิร์ฟเวอร์นั้น นอกจากนี้ทางแคมฟรอกยังมีซอฟต์แวร์อื่นได้ แคมฟรอกเว็บและแคมฟรอกทูลบาร์
พิพิธภัณฑ์หินแปลก

พิพิธภัณฑ์หินแปลก เป็นพิพิธภัณฑ์เอกชน ที่เก็บรวบรวมหินที่มีรูปร่างแปลกๆ จัดแสดงให้สาธารณชนเข้าชม ตั้งอยู่ริมถนนใหญ่ 29/2 ม.1 ถนน รังสิต-ปทุม, ตำบล บ้านกลาง อำเภอ เมืองปทุมธานี จังหวัดปทุมธานี พิพิธภัณฑ์หินแปลกก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2542 โดยนาย บรรยง เลิศนิมิตร นักธุรกิจสิ่งทอ และนักสะสม ซึ่งได้เก็บรวบรวมหินนับหมื่นๆ ชิ้นจากทั้งในประเทศไทย และจากต่างประเทศ โดยเริ่มแรกสถานที่ตั้งนั้นอยู่ที่ ปากซอยเจริญกรุง 26 ถนนเจริญกรุง เขตบางรัก กรุงเทพมหานคร แต่เนื่องด้วยสถานที่คับแคบ และไม่มีที่จอดรถสำหรับลูกค้า จึงได้ทำการย้ายสถานที่มาอยู่ที่จังหวัดปทุมธานี ในช่วงประมาณปี พ.ศ. 2550 
คุณ บรรยง เลิศนิมิตร ได้รวบรวมดูแลรักษาหินแปลกมาเป็นเวลานานจนมีจำนวนนับหลายหมื่นชิ้น และได้สร้างพิพิธภัณฑ์นี้ขึ้นเพื่อเผยแพร่สู่สาธารณชน ทำให้ทั้งชาวไทยและชาวต่างชาติได้รับรู้และยอมรับถึงความสวยงามและความมหัศจรรย์ของหินไทย ที่เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติโดยมิได้มีใครสร้างขึ้น หินที่รวบรวมไว้มีทั้งที่เก็บมาและซื้อจากที่มีคนนำมาขายให้ เมื่อได้หินมาแล้วจะทำความสะอาด นำมาตกแต่งเพื่อจัดวางบนแท่นในตำแหน่งที่เหมาะสมและงดงาม โดยอาจมีการประดับด้วยวัตถุต่างๆ เข้าไปเพื่อสร้างเรื่องราว บางครั้งก็มีการตั้งชื่อให้ ปัจจุบันยังมีหินบางส่วนที่ยังไม่ได้รับการตกแต่ง  
การเดินทาง.
Google Map : https://goo.gl/maps/6rDY1h2i7wC2
ที่ตั้ง :  29/2 ม.1 ถนน รังสิต-ปทุม, ตำบล บ้านกลาง, อำเภอ เมืองปทุมธานี, จังหวัด ปทุมธานี 12000 ประเทศไทย
การจัดแสดง.
พิพิธภัณฑ์หินแปลกเปิดให้บริการทุกวัน ตั้งแต่เวลา 08.00 น. - 17.00 น. โดยจัดแสดงหินหลากหลายชนิด ที่มีรูปร่างแตกต่างกันไป 
หินเหล่านี้ประกอบด้วยหินฟอสซิลไม้จากภาคอีสาน หินจากภาคเหนือของประเทศไทย ฟอสซิลหอยทะเลจากเพชรบูรณ์ แต่หินส่วนใหญ่เป็นหินจากภาคกลาง เช่น จังหวัดสระบุรี กาญจนบุรี สุพรรณบุรี ราชบุรี อุทัยธานี เป็นต้น หินเหล่านี้มีอายุไม่อย่างน้อย 200 ล้านปีขึ้นไป 
หินแปลกที่มีความโดดเด่นในพิพิธภัณฑ์แห่งนี้มีชื่อเรียกตามลักษณะที่แลเห็น ได้แก่ "ผมหงอกบนก้อนหิน" เป็นหินที่มีสาหร่ายเกาะติด ดูเหมือนผมหงอก, "แหลมทอง" รูปร่างคล้ายด้ามขวาน, "ศาลาหลบฝน" คล้ายชะง่อนผายื่นออกมา, "เต่าเทวดา" เป็นหินน้ำหนักกว่า 1,000 กิโลกรัม บริเวณที่เป็นเหมือนกระดองเต่ามีลวดลายสะดุดตามาก และหิน "ยินดีที่ได้พบ" เป็นหินคู่ คล้ายนกเพนกวิน 2 ตัวยืนจับมือกัน นอกจากนี้ยังมีหินที่มีรูปร่างเหมือนสัตว์ต่างๆ มากมาย 
สำหรับหินจากต่างประเทศนั้น มีลักษณะที่แปลก และงดงาม เช่น หินจากซาอุดิอาระเบีย มีชื่อว่า "กุหลาบทะเลทราย" เกิดจากแร่ยิปซัมจับตัวกันแน่นกับแบไรต์ และแคลไซต์ตกผลึกเป็นสีขาวบริเวณที่คล้ายกลีบกุหลาบ 
นอกจากหินแล้ว พิพิธภัณฑ์นี้ยังมีของสะสมอื่น เช่น ไฟแช็ค ที่เขี่ยบุหรี่ กล้องยาสูบ ฉลากยาสูบ ฉลากไม้ขีดไฟ รองเท้าของผู้หญิงจีนโบราณ กาน้ำชา ภาพเขียนจีน และภาพตัวหนังสือจีน เป็นต้น
ถ้าต้องการหินบางก้อนกลับไปเป็นที่ระลึกก็สามารถติดต่อซื้อกับทางพิพิธภัณฑ์ได้
หมวกไอ้โม่ง

หมวกไอ้โม่ง (ภาษาอังกฤษ : balaclava) เป็นหมวกที่คลุมทั้งหัวโดยสามารถใส่ได้หลายแบบ เช่น 
บุคคลที่นิยมใส่ได้แก่ กรรมกร ชาวประมง โจร นักแข่งรถ หน่วยคอมมานโด หน่วยนเรศวร มอเตอร์ไซค์รับจ้าง
สโมสรฟุตบอลฮัดเดอส์ฟีลด์ทาวน์

สโมสรฟุตบอลสมาคมฮัดเดอส์ฟีลด์ทาวน์  เป็นสโมสรฟุตบอลสมาคมในประเทศอังกฤษโดยตั้งอยู่ที่เมืองฮัดเดอส์ฟีลด์ เวสต์ยอร์กเชอร์
ประวัติ.
ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1908 จัดว่าเป็นสโมสรฟุตบอลที่เก่าแก่ที่สุดแห่งหนึ่งของอังกฤษ โดยถือว่าเป็นสโมสรแรกด้วยที่ได้แชมป์ลีกสูงสุดติดต่อกันถึง 3 ฤดูกาล คือ ฤดูกาล 1923–24, 1924–25 และ 1925–26
ฉายาของสโมสรคือ "เดอะเทร์เรียส์" (The Terriers) ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของสโมสร สีประจำสโมสรคือ สีน้ำเงินและขาว โดยชุดแข่งขันจะเป็นลายทางตั้งของสีนี้ มีมาสคอตหรือนำโชค ชื่อ Terry(เมีย) และ Tilly (ผู้) เป็นมาสคอตสุนัข 
หลังจบฤดูกาล 2016–17 ที่สโมสรได้อันดับที่ 5 แต่ได้เลื่อนชั้นไปเล่นในระดับพรีเมียร์ลีก หรือลีกสูงสุดของประเทศเป็นครั้งแรกในรอบ 45 ปี หลังจากเอาเพลย์ออฟชนะเรดิงไปได้ 4–3 จากการดวลจุดโทษ ที่สนามเวมบลีย์ เพื่อหาสโมสรที่เป็นสโมสรที่ 3 ที่จะได้เลื่อนชั้นขึ้นไปเล่นในระดับพรีเมียร์ลีก ในการแข่งครั้งที่ 2 สโมสรแห่งนี้เคยมีนักเตะชาวไทยไปค้าแข้งในช่วงปี 1999-2000 คือ เกียรติศักดิ์ เสนาเมือง ทำให้สื่อมวลชนและชาวไทยตั้งฉายาและเรียกทีมนี้ติดปากว่า "ทีมซิโก้"
 "ณ วันที่ สิงหาคม 2021"
ผู้เล่น.
ผู้เล่นชุดแรก.
<templatestyles src="Template:Football squad player/styles.css" />
ย้ายออกหรือยืมตัว.
<templatestyles src="Template:Football squad player/styles.css" />
สโมสรฟุตบอลฮหว่างอัญซาลาย

สโมสรฟุตบอลฮหว่างอัญซาลาย  เป็นสโมสรฟุตบอลจากเมืองเปล็ยกู จังหวัดซาลาย ประเทศเวียดนาม โดยปัจจุบันเล่นในวี-ลีก ลีกสูงสุดของเวียดนาม ชื่อสโมสรตั้งชื่อตามผู้สนับสนุนหลักคือเครือฮหว่างอัญซาลาย (HAGL Group) ซึ่งเป็นบริษัทพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ เหมืองแร่ ยางพารา และธุรกิจพลังงานรายใหญ่ของเวียดนาม
หัวหน้าผู้ฝึกสอนคนปัจจุบันได้แก่ หวู เตี๊ยน ถั่ญ สโมสรนี้เคยผู้เล่นชาวไทย 5 คนที่สร้างชื่อเสียงในทีมนี้ได้แก่ เกียรติศักดิ์ เสนาเมือง, ตะวัน ศรีปาน, โชคทวี พรหมรัตน์, ดุสิต เฉลิมแสน และศักดา เจิมดี ทางสโมสรได้ยกเลิกเบอร์เสื้อหมายเลข 13 ของผู้เล่นเพื่อเป็นเกียรติแก่ เกียรติศักดิ์ เสนาเมือง นอกจากนี้เกียรติศักดิ์และดุสิตยังเคยทำหน้าที่เป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนให้กับสโมสรด้วย
#เปลี่ยนทาง ชนะเลิศ: 2003, 2004
#เปลี่ยนทาง ชนะเลิศ: 2003, 2004
#เปลี่ยนทาง ชนะเลิศ: 2010
ทรัมเป็ต

ทรัมเป็ต  เป็นเครื่องดนตรีสากลในกลุ่มเครื่องลมทองเหลือง (แตร) ประเภทเสียงสูง (high brass) เช่นเดียวกับเฟรนช์ฮอร์น กำเนิดเสียงโดยอาศัยลมจากการเป่าของผู้เล่นทำให้เกิดการสั่นสะเทือนของริมฝีปาก โดยทั่วไปมีปุ่มกด (valve) 3 อัน เรียงอยู่ในระนาบเดียวกัน มีทั้งที่เคลือบผิวด้วยทอง, เงิน, นิกเกิล, และแลกเกอร์
ทรัมเป็ตมีวิวัฒนาการมายาวนานตั้งแต่สมัยโบราณ โดยเริ่มจากแตรสัญญาณที่ใช้ในการล่าสัตว์หรือในทางทหาร แต่แตรลักษณะนั้นโดยมากจะไม่มีปุ่มกดเพื่อเปลี่ยนระดับเสียง ทำให้ไม่สามารถสร้างระดับเสียงที่แตกต่างกันได้มากนัก จนกระทั่งมีการคิดประดิษฐ์ปุ่มกดและกลไกต่าง ๆ เข้าไปภายหลังในสมัยยุคกลาง โดยเป็นเครื่องดนตรีที่ได้รับความนิยมในวงกว้าง สามารถพบเห็นได้ในวงหลากหลายรูปแบบตั้งแต่วงพื้นบ้านของเม็กซิกัน (mariachi) วงแจ๊ซ วงโยธวาทิต วงดนตรีลูกทุ่ง จนถึงวงออเคสตรา และแตรวงขนาดใหญ่ หรือแม้แต่วงดนตรีป๊อป-ร็อคสมัยใหม่
ระดับเสียงของทรัมเป็ตมีช่วงเสียงประมาณ 2-3 ออกเตฟ ขึ้นอยู่กับความสามารถของผู้เล่น ตั้งแต่ F# ต่ำกว่า middle C จนถึง E สูงเหนือบรรทัด 5 เส้นหรือสูงกว่านั้น เสียงของทรัมเป็ตโดยธรรมชาติมีลักษณะดังกังวาน สดใส และเข้มแข็ง แต่ขณะเดียวกันก็สามารถใช้สร้างเสียงที่แสดงออกถึงอารมณ์หม่นเศร้าได้เช่นกัน
ที่นิยมใช้กันทั่วไปคือทรัมเป็ตในคีย์ Bb และคีย์ C อาจพบเห็นทรัมเป็ตที่มีขนาดและระดับเสียงแตกต่างกันได้อีกหลายชนิดตั้งแต่ "เบส-ทรัมเป็ต" จนถึง "พิคโคโลทรัมเป็ต" โดยเฉพาะในบทเพลงคลาสสิก
ในประเทศไทยมีผู้เล่นทรัมเป็ตที่มีชื่อเสียงหลายคน เช่น อ. วานิช โปตะวณิช, อ. เลิศเกียรติ จงจิรจิต เป็นต้น
โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาพัฒนาการ เขลางค์นคร

โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาพัฒนาการเขลางค์นคร เดิมชื่อ โรงเรียนเขลางค์นคร ตั้งอยู่ที่ตำบลบ่อแฮ้ว อำเภอเมืองลำปาง จังหวัดลำปาง เป็นมัธยมศึกษาขนาดใหญ่ แบบสหศึกษา เปิดสอนในระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น-มัธยมศึกษาตอนปลาย ถือกำเนิดจากความต้องการการศึกษาในระดับมัธยมศึกษาสายสามัญในเขตเมืองลำปาง
โรงเรียนเขลางค์นคร ได้รับอนุญาตให้เปลี่ยนชื่อจากโรงเรียนเขลางค์นคร เป็น “โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาพัฒนาการเขลางค์นคร” และได้รับพระบรมราชานุญาตให้ใช้ “พระเกี้ยว” เป็นตราสัญลักษณ์ของโรงเรียน เมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2557 และเป็นโรงเรียนในเครือเตรียมอุดมศึกษาพัฒนาการ ในลำดับที่ 14 
การเรียนการสอน.
เปิดสอนในระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1-6
ความร่วมมือกับโรงเรียนในเครือเตรียมอุดมศึกษาพัฒนาการ.
โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาพัฒนาการเขลางค์นคร ได้จัดส่งบุคลากรครูและนักเรียน เข้าร่วมและสนับสนุน กิจกรรมต่าง ๆ ของโรงเรียนและกลุ่มโรงเรียนในเครือ "เตรียมอุดมศึกษาพัฒนาการ " ดังนี้
ปลาน้ำเงิน

ปลาน้ำเงิน  เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Phalacronotus apogon" อยู่ในวงศ์ปลาเนื้ออ่อน (Siluridae) มีรูปร่างคล้ายปลาเนื้ออ่อนชนิดอื่นที่อยู่ในวงศ์เดียวกัน คือลำตัวเรียวยาวและแบนข้าง ไม่มีเกล็ด พื้นลำตัวสีขาวเงิน ส่วนหลังมีสีดำอมเขียว หัวแบนสั้นและตาเล็ก ปากค่อนข้างกว้าง มีฟันแหลมคมอยู่บนขากรรไกรทั้งสองข้าง ครีบหูใหญ่ปลายมน ครีบท้องมีขนาดเล็ก ครีบก้นเป็นแผงยาว แต่ไม่มีครีบหลัง สันหลังบริเวณต้นคอสูงและลาดต่ำลงไปทางปลายหาง ครีบหางยาวเป็นแฉกเว้าลึก มีขนาดความยาวประมาณ 15-77 เซนติเมตร พบใหญ่สุดถึง 1.5 เมตร 
อาศัยตามแม่น้ำสายใหญ่ของภาคเหนือ, ภาคอีสาน และภาคกลาง เช่น แม่น้ำเจ้าพระยา, แม่น้ำโขง เป็นต้น โดยมักอยู่รวมกันเป็นฝูงในระดับกลางน้ำ อาหารได้แก่ ปลา สัตว์น้ำขนาดเล็ก และแมลงต่าง ๆ และจะชอบอาหารกลิ่นแรง เช่น แมลงสาบ เป็นที่รู้จักกันดีของนักตกปลาที่ใช้เป็นเหยื่อ
เป็นปลาที่มีรสชาติอร่อยมาก สามารถนำมาปรุงเป็นอาหารได้หลากหลาย เช่น ทอดพริก, ทอดกระเทียม เป็นต้น ของจังหวัดตามริมแม่น้ำ และยังสามารถเลี้ยงเป็นปลาสวยงามได้อีกด้วย จัดเป็นปลาที่เมื่ออยู่ในตู้แล้วจะมีความแวววาวสวยงามมากชนิดหนึ่ง
เคยพบชุกชุมในธรรมชาติ ปัจจุบันพบน้อยลงเพราะการจับมากเกินไปและสภาวะแวดล้อมที่เปลี่ยนไป แต่ปัจจุบันกรมประมง โดยสถานีประมงน้ำจืดจังหวัดชัยนาทสามารถเพาะพันธุ์ปลาชนิดนี้ได้สำเร็จแล้ว โดยวิธีการผสมเทียม
ปลาแค้งู

ปลาแค้งู (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Bagarius suchus") เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง จัดอยู่ในวงศ์ปลาแค้ (Sisoridae) มีรูปร่างเหมือนปลาแค้ทั่วไป แต่มีสีลำตัวอ่อนกว่า และมีส่วนหัวแบนราบกว่า และมีกระอยู่ทั่วลำตัวมากกว่าเห็นได้ชัด มีขนาดประมาณ 70 เซนติเมตร โดยมีอาหารและถิ่นที่อยู่เหมือนกับปลาแค้อีก 2 ชนิด คือ ปลาแค้วัว ("B. bagarius") และปลาแค้ยักษ์ ("B. yarrelli") ที่อยู่ในสกุลเดียวกันแต่พบในส่วนที่เป็นหน้าดินกว่า
เป็นปลาแค้ชนิดที่พบได้น้อย นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม ซึ่งเป็นปลาที่มีราคาสูง และมีชื่ออื่นอีกว่า "ปลาแค้หัวแบน"
สีน้ำเงิน

<ns>10</ns>
 <id>28064</id>
 <redirect title="แม่แบบ:กล่องข้อมูล สี" />
 <revision>
 <id>116706</id>
 <timestamp>2006-02-26T21:51:18Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Manop</username>
 <id>513</id>
 </contributor>
 <minor />
 <origin>116706</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
สีน้ำเงิน เป็นหนึ่งในแม่สี ทั้งแม่สีทางแสง และทางวัตถุธาตุ เป็นแม่สีที่มีความยาวคลื่นต่ำที่สุด แสงสีน้ำเงินมีบริเวณช่วงคลื่นระหว่าง 440-490 นาโนเมตร เป็นสีที่ใกล้เคียงกับสีฟ้าและสีกรมท่า และถือเป็น 1 ในแม่สีร่วมกับ สีแดง และสีเหลือง
สีน้ำเงิน เป็นสีในกลุ่มสีโทนเย็น สีน้ำเงินเป็นสีที่สร้างความสุขุมเยือกเย็น หนักแน่นและละเอียดรอบคอบ ใช้ในการสร้างแรงบันดาลใจและการแสดงออกทางศิลปะได้ดีอีกด้วย ขณะที่สีฟ้าให้ความรู้สึกแบบเดียวกับสีเขียว คือ สบายตา ให้ความรู้สึกเป็นอิสระ ปลอดโปร่ง โล่งใจ ลดความร้อนรุ่มกระวนกระวายใจลงได้
ธงชาติกัมพูชา

ธงชาติกัมพูชา (ทง่ชาติกมฺพุชา; ต็วงเจียตกำปูเจีย) มีลักษณะเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 2 ส่วน ยาว 3 ส่วน ผืนธงแบ่งตามแนวยาวเป็น 3 ริ้ว โดยริ้วกลางนั้นเป็นพื้นสีแดง กว้าง 2 ส่วน มีรูปปราสาทหินนครวัดสามยอดสีขาวอยู่ตรงกลาง ริ้วที่อยู่ด้านนอกทั้งสองด้านนั้นกว้างริ้วละ 1 ส่วน พื้นสีน้ำเงิน ความหมายของสัญลักษณ์ในธงนั้นสะท้อนถึง 3 สถาบันหลักของประเทศ ดังปรากฏในคำขวัญประจำชาติว่า "ชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย์" ("ชาติ สาสนา พฺระมหากฺสตฺร") โดยพื้นสีแดงมีความหมายถึงชาติ ปราสาทนครวัดสีขาวหมายถึงสันติภาพและศาสนา ซึ่งเดิมมีรากเหง้าจากศาสนาพราหมณ์-ฮินดู และได้เปลี่ยนแปลงมาเป็นพระพุทธศาสนาในปัจจุบัน ส่วนสีน้ำเงินนั้นหมายถึงสถาบันพระมหากษัตริย์ 
ประวัติ.
นับตั้งแต่สมัยที่กัมพูชาตกเป็นอาณานิคมของฝรั่งเศสเป็นต้นมา ธงชาติของกัมพูชาเกือบทุกแบบจะมีรูปปราสาทหินนครวัดอยู่ตรงกลางเสมอ ธงชาติกัมพูชาที่ใช้อยู่ในปัจจุบันนี้ ถือกำเนิดขึ้นในช่วงการเรียกร้องเอกราชจากฝรั่งเศสในปี พ.ศ. 2491 และใช้มาจนถึงวันที่ 9 ตุลาคม พ.ศ. 2512 เนื่องจากนายพลลอนนอลได้ทำการรัฐประหารรัฐบาลสังคมราษฎร์นิยมของสมเด็จกรมพระนโรดมสีหนุ และได้ใช้ธงชาติแบบใหม่แทน
ธงชาติกัมพูชาในระยะต่อมาเปลี่ยนแปลงลักษณะไปตามความผันผวนทางการเมืองภายในประเทศหลายครั้ง จนกระทั่งเมื่อ พ.ศ. 2536 องค์การสหประชาชาติซึ่งเข้ามาควบคุมการเปลี่ยนผ่านอำนาจในกัมพูชา ได้จัดให้มีการเลือกตั้งเพื่อลงประชามติกำหนดทิศทางของประเทศ ผลปรากฏว่า พรรคฟุนซินเปคซึ่งเป็นพรรคการเมืองแนวนิยมเจ้าชนะการเลือกตั้ง ประเทศกัมพูชาจึงกลับมาใช้ชื่อว่าราชอาณาจักรกัมพูชาอีกครั้ง และได้กำหนดให้ใช้ธงชาติช่วง พ.ศ. 2491 - 2512 เป็นธงชาติของกัมพูชาอีกครั้ง ตราบจนทุกวันนี้
ธงมหาราช.
ประเทศกัมพูชาได้มีธงประจำพระองค์พระมหากษัตริย์ เช่นเดียวกับประเทศอื่นๆ ที่มีพระมหากษัตริย์เป็นประมุข ธงนี้เรียกชื่อว่า "ธงมหาราช" เช่นเดียวกับในภาษาไทย ในสมัยราชอาณาจักรกัมพูชายุค พ.ศ. 2491 -2512 ธงนี้เป็นรูปสี่เหลี่ยม พื้นนอกสีแดง พื้นในสีน้ำเงิน กลางเป็นรูปตราแผ่นดินของกัมพูชาอย่างย่อ ในแบบลายเส้นสีทอง ต่อมาเมื่อมีการฟื้นฟูราชอาณาจักรอีกครั้งใน พ.ศ. 2536 จึงได้เปลี่ยนธงใหม่เป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า พื้นสีน้ำเงิน กว้าง 2 ส่วน ยาว 3 ส่วน กลางเป็นรูปตราแผ่นดินของกัมพูชา ซึ่งใช้สืบมาจนถึงทุกวันนี้
สโมสรฟุตบอลด่งเติมล็องอาน

สโมสรฟุตบอลด่งเติมล็องอาน  เป็นสโมสรฟุตบอลในประเทศเวียดนาม จากเมืองเตินอาน ปัจจุบันเล่นในวี.ลีก ดิวิชัน 2 
สโมสรเคยเข้าร่วมการแข่งขันฟุตบอลควีนส์คัพ ครั้งที่ 32 ที่ประเทศไทย ในปี พ.ศ. 2549
สโมสรฟุตบอลฮันยัง

สโมสรฟุตบอลฮันยัง (FC한양) เป็นสโมสรฟุตบอลสมัครเล่น ของมหาวิทยาลัยฮันยัง ในประเทศเกาหลีใต้ ปัจจุบันเล่นอยู่ใน เอชเอลีก 
ชื่อ ฮันยัง เป็นชื่อเก่าของโซลเมืองหลวงของประเทศเกาหลีใต้
ห้องปฏิบัติการทางการแพทย์

ห้องปฏิบัติการทางการแพทย์ คือ ห้องปฏิบัติการสำหรับตรวจสิ่งส่งตรวจ (Specimens) ของผู้เข้ามารับบริการตรวจทางสุขภาพ เพื่อให้ได้ข้อมูลต่าง ๆ เกี่ยวกับสุขภาพร่างกาย สำหรับประเทศไทย ห้องปฏิบัติการทางการแพทย์ อาจจะมีชื่อเรียกได้หลายแบบ ได้แก่ ห้องปฏิบัติการทางเทคนิคการแพทย์ ห้องปฏิบัติการพยาธิวิทยาคลินิค และห้องปฏิบัติการเวชศาสตร์ชันสูตร เป็นต้น
แผนก.
ห้องปฏิบัติการทางการแพทย์ส่วนใหญ่จะแบ่งออกเป็นหลายแผนก เนื่องจากการตรวจสิ่งส่งตรวจแต่ละแผนกนั้น มีขั้นตอนที่แตกต่างกัน โดยทั่วไปแล้ว เราสามารถแบ่งเป็นแผนกได้ ดังนี้
ประเภทของห้องปฏิบัติการทางการแพทย์.
ห้องปฏิบัติการทางการแพทย์ สามารถแบ่งออกได้ 2 ประเภท ได้แก่ ห้องปฏิบัติการทางการแพทย์ที่อยู่ในโรงพยาบาล ซึ่งมีหน้าที่หลักในการตรวจสิ่งตรวจของผู้ป่วยที่เข้ามารับบริการในโรงพยาบาลนั้น ๆ และห้องปฏิบัติการทางการแพทย์เอกชน เป็นห้องปฏิบัติการทางการแพทย์ที่ไม่ได้ตั้งอยู่ในโรงพยาบาล แต่เปิดให้บริการโดยเอกชน เช่น ห้องปฏิบัติการทางการแพทย์ของบริษัทประกันชีวิต
นีโค ร็อสแบร์ค

นิโค เอริค รอสเบิร์ก  เกิดเมื่อวันที่ 27 มิถุนายน ค.ศ. 1985 ที่เมืองวีสบาเดน (Wiesbaden) ประเทศเยอรมนี เป็นอดีตนักแข่งรถสูตรหนึ่ง (Formula1) ชาวเยอรมัน สังกัดทีมเมอร์เซเดส กรังด์ปรีซ์ (Mercedes) นิโคเป็นลูกชายของเคเค รอสเบิร์ก (KeKe Rosberg) อดีตแชมป์โลกรถสูตรหนึ่งปี ค.ศ. 1982 ชาวฟินแลนด์ นิโคถือสองสัญชาติ แต่เลือกลงขับภายใต้ธงชาติเยอรมัน ซึ่งเป็นสัญชาติของแม่ของเขา เนื่องจากที่บ้านเขาใช้ภาษาเยอรมัน และเขาพูดภาษาฟินนิชไม่ได้
ชีวิตการแข่งรถ.
ก่อนเข้าสู่วงการรถสูตรหนึ่ง.
นิโคชอบนั่งตักพ่อหัดขับรถคาร์ทมาตั้งแต่เด็ก ๆ เคเค รอสเบิร์กเองก็ตามใจ และคอยสนับสนุนลูกชายเสมอในการแข่งรถ นิโคเริ่มต้นแข่งรถคาร์ทตั้งแต่อายุได้เพียง 11 ขวบ และได้รางวัลจากการแข่งในหลายประเทศ รวมทั้งในระดับทวีปยุโรปและอเมริกา ในปีค.ศ. 2002 เขาเข้าแข่งรายการฟอร์มูล่าบีเอ็มดับบลิว (Formula BMW) ให้กับทีมของพ่อเขาเอง และคว้าแชมป์ปีนั้นมาได้อย่างง่ายดายด้วยการชนะถึง 9 สนาม เขาจึงได้รับโอกาสให้ขับทดสอบกับทีมบีเอ็มดับบลิว-วิลเลียมส์ (BMW-Williams) เมื่ออายุเพียง 17 ปี 5 เดือน เป็นเด็กหนุ่มอายุน้อยที่สุดเท่าที่เคยมีมาที่ได้ขับรถสูตรหนึ่ง นิโคฉายแววให้เห็นตั้งแต่ตอนนั้น เขาทำแบบทดสอบของทีมวิลเลียมส์ได้คะแนนสูงกว่าที่นักขับทุกคนเคยทำมา หลังการขับทดสอบที่คาตาลุนญ่าเซอร์กิต (Circuit de Catalunya) เสร็จลง นิโคก็ตั้งใจว่าจะเป็นนักแข่งรถสูตรหนึ่งให้ได้
นิโคย้ายมาแข่งในรายการฟอร์มูล่าทรี ยูโรซีรีส์ (Formula3 Euroseries) อีกสองปี และทำผลงานได้ดี ในปี ค.ศ. 2005 ทีมบีเอ็มดับบลิว-วิลเลียมส์จึงเซ็นสัญญาให้เขาเป็นนักขับทดสอบของทีม ปีเดียวกันนั้นเอง นิโคลงแข่งรายการจีพีทู (GP2) ซึ่งเพิ่งมีขึ้น และเขาก็คว้าแชมป์ เอาชนะเฮย์กิ โควาไลเนน (Heikki Kovalainen) และสกอตต์ สปีด (Scott Speed) มาได้ นับเป็นแชมป์คนแรกของรายการนี้
แข่งรถสูตรหนึ่ง.
หลังจากได้แชมป์จีพีทูมาหมาด ๆ เดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2005 แฟรงค์ วิลเลียมส์ (Frank Williams) ก็คว้าตัวนิโคเซ็นสัญญาฉบับใหม่ให้เป็นนักแข่งรถสูตรหนึ่งของทีมสำหรับปี 2006 ทีมเป็นเหตุผลหนึ่งที่ทำให้นิโคตัดสินใจขับให้วิลเลียมส์ทันที เขารู้จักทีมงานหลาย ๆ คนแล้วจากตอนที่เป็นนักขับทดสอบ และความสำเร็จของพ่อเขากับทีมวิลเลียมส์ ในปี ค.ศ. 1982 ยังเป็นที่จดจำจนถึงทุกวันนี้
ในการลงแข่งรถสูตรหนึ่งสนามแรกที่บาห์เรนกรังด์ปรีซ์ นิโคไม่เพียงแต่สามารถเก็บคะแนนได้โดยเข้าเส้นชัยเป็นที่ 7 ทั้งที่ต้องเข้าพิทเพื่อเปลี่ยนจมูกรถตั้งแต่รอบแรก หากเขายังสร้างสถิติเป็นนักขับอายุน้อยที่สุดในประวัติศาสตร์ ที่ทำเวลาต่อรอบดีที่สุดของการแข่งขัน ด้วยอายุเพียง 20 ปี 8 เดือน 13 วัน 
นิโคควอลิฟายได้อันดับ 3 ในสนามต่อมาที่มาเลเซียนกรังด์ปรีซ์ แต่ก็ต้องผิดหวัง ออกจากการแข่งขันไปในรอบที่ 7 เพราะเครื่องยนต์พัง ที่ยูโรเปียนกรังด์ปรีซ์ นิโคต้องออกสตาร์ทหลังสุดเนื่องจากเปลี่ยนเครื่องยนต์ แต่เขาก็สามารถเข้าเส้นชัยเป็นที่ 7 เก็บแต้มได้อีก 2 คะแนน ในสนามที่เหลือของฤดูกาล เขาทำผลงานได้ไม่ดีนัก และมีปัญหากับเครื่องยนต์ทำให้ไม่จบการแข่งขันบ่อยๆ จึงจบฤดูกาลโดยได้เพียงที่ 17 มี 4 คะแนน
ค.ศ. 2007 นิโคยังลงแข่งในนามของทีมวิลเลียมส์ ซึ่งเปลี่ยนเครื่องยนต์ใหม่มาใช้ของโตโยต้าแทนเครื่องคอสเวิร์ธเดิม และได้เพื่อนร่วมทีมคนใหม่เช่นกันคืออเล็กซานเดอร์ ววร์ซ (Alexander Wurz) ซึ่งมาแทนที่มาร์ค เว็บเบอร์ (Mark Webber) ที่ย้ายไปขับให้กับทีมเรดบูลเรซซิง (Red Bull Racing)
ปลาชะโอนหิน

ปลาชะโอนหิน  เป็นสกุลของปลาน้ำจืดขนาดเล็กสกุลหนึ่ง ในวงศ์ปลาเนื้ออ่อน (Siluridae) ใช้ชื่อสกุลว่า "Silurichthys" (/ไซ-เลอร์-อิค-ธีส/)
มีลักษณะสำคัญ คือ นัยน์ตามีเยื่อเหมือนวุ้นคลุม ปลายของครีบหางแยกเป็นสองแฉกและยาวไม่เท่ากัน ครีบก้นยาวและติดต่อรวมกันกับครีบหาง ครีบหลังอยู่หน้าครีบท้อง ครีบท้องมีก้านครีบแขนง 7 ก้าน ฟันที่เพดานปากชิ้นกลางมีขนาดเล็กอยู่รวมกันเป็นกลุ่มกลม มีหนวดค่อนข้างยาว 2 คู่ ที่ริมฝีปากบน 1 คู่ และที่คาง 1 คู่ มีสีลำตัวคล้ำ มีขนาดยาวเต็มที่ประมาณ 14-15 เซนติเมตร พบในทวีปเอเชีย ในลำธารน้ำตกหรือพื้นที่ป่าพรุ
ปลาหางบ่วง

ปลาหางบ่วง  ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Barbichthys laevis" อยู่ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) มีรูปร่างเพรียวยาว ส่วนหัวเล็ก ด้านหลังค่อนข้างลึก ลำตัวแบนข้างเล็กน้อย จะงอยปากยื่น มีริมฝีปากหนาอยู่ด้านล่าง มีหนวดสั้น 2 คู่ ตาเล็ก ครีบหลังและครีบหางใหญ่ เกล็ดเล็ก ลำตัวสีเงินอมเทาหรือเหลืองอ่อน ที่ด้านข้างลำตัวใกล้ครีบอกมีแต้มเล็ก ๆ สีคล้ำ ครีบมีสีเหลืองอ่อนหรือชมพูเรื่อ ขอบบนและขอบล่างของครีบหางมีแถบสีคล้ำ มีขนาดประมาณ 35 เซนติเมตร พบใหญ่สุด 40 เซนติเมตร
นับเป็นปลาเพียงชนิดเดียวที่อยู่ในสกุล "Barbichthys"
อาศัยอยู่ในแม่น้ำที่ไหลแรงและลำธารในป่า พบตั้งแต่แม่น้ำแม่กลองถึงแม่น้ำโขง มีพฤติกรรมอพยพย้ายถิ่นเป็นครั้งคราวในฤดูน้ำหลาก โดยอาหารได้แก่ อินทรียสารและตะไคร่น้ำ พบขายเป็นครั้งคราวในตลาดสด นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม
ปัจจุบัน พบได้เฉพาะลุ่มแม่น้ำเจ้าพระยาที่เดียวเท่านั้น และเป็นปลาที่ใกล้จะสูญพันธุ์แล้ว ซึ่งในอดีตจะพบชุกชุมที่แม่น้ำสะแกกรัง
ปลาค้าวขาว

ปลาค้าวขาว หรือ ปลาเค้าขาว (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Wallago attu") เป็นชื่อปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง จัดอยู่ในวงศ์ปลาเนื้ออ่อน (Siluridae) มีส่วนหัวและจะงอยปากปากยื่นแหลม ปากกว้างมาก มุมปากอยู่เลยด้านหลังของลูกตา มีฟันแหลมเล็กบนขากรรไกร ตาเล็ก มีหนวดที่ริมฝีปากยาวถึงครีบก้น หัวและลำตัวตอนหน้าแบนข้างเล็กน้อย แต่ตอนท้ายแบนข้างมาก ส่วนหลังป่องออก ครีบหลังอันเล็กมีปลายแหลม ครีบหางเว้า ตื้น ครีบก้นยาว ครีบอกใหญ่ ตัวมีสีเงินวาวอมเขียวอ่อนที่ด้านหลัง ในปลาบางตัวมีแถบยาวสีคล้ำที่ด้านข้างลำตัว ด้านท้องสีจาง บางตัวอาจมีครีบสีคล้ำอมเหลืองอ่อน มีขนาดโดยเฉลี่ย 70–80 เซนติเมตร พบใหญ่สุดถึง 2 เมตร มักหากินในเวลากลางคืน อาหารได้แก่ ปลาและสัตว์น้ำขนาดเล็กกว่า เวลาล่าเหยื่อจะว่องไวและดุดันมาก ในบางครั้งที่ล่าเหยื่อบนผิวน้ำกระแทกตัวกับน้ำจนเกิดเสียงดัง
พบในแม่น้ำสายใหญ่ ตั้งแต่ประเทศอินเดีย, ปากีสถาน, บังกลาเทศ, แม่น้ำสาละวินถึงแม่น้ำโขง พบน้อยในภาคใต้และคาบสมุทรมลายู เป็นปลาที่นิยมบริโภคโดยปรุงสด รมควัน มีราคาค่อนข้างสูง นอกจากนี้แล้วยังนิยมตกเป็นเกมกีฬาและเลี้ยงเป็นปลาสวยงามได้ โดยมีชื่อเรียกในภาคอีสานว่า "ค้าวคูน"
ปลาแดง

ปลาแดง เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Phalacronotus bleekeri" อยุ่ในวงศ์ปลาเนื้ออ่อน (Siluridae) มีรูปร่างลักษณะคล้ายปลาน้ำเงิน ("P. apogon") ซึ่งอยู่ในสกุลเดียวกัน แต่ปากล่างยื่นน้อยกว่า ตาโต ปากกว้าง แต่ส่วนคางไม่เชิดขึ้น มีหนวดสั้น ๆ 2 คู่ที่มุมปากและใต้คาง ส่วนหลังไม่ยกสูง และครีบหางเว้าตื้น ฟันบนเพดานเป็นแผ่นรูปโค้ง ตัวค่อนข้างใสและมีสีเงินวาวอมแดงเรื่อ หรือมีสีเหลืองอ่อนเหลือบเขียวที่ด้านบนลำตัว หรือสีขาวอมชมพู โดยสีเหล่านี้จะแตกต่างกันไปในแต่ละแหล่งน้ำ ครีบก้นสีจาง ไม่มีแถบสีคล้ำ มีขนาดลำตัวประมาณ 30 เซนติเมตร พบใหญ่สุด 80 เซนติเมตร มีน้ำหนักได้ถึง 8.3 กิโลกรัม
มีพฤติกรรมคล้ายคลึงกับปลาน้ำเงิน โดยมักอาศัยในแหล่งน้ำเดียวกันและอาจปะปนกันในฝูง แต่พบในภาคใต้มากกว่า ซึ่งในการตกปลาชนิดนี้ (รวมถึงปลาน้ำเงินด้วย) พรานเบ็ดมักใช้เหยื่อกลิ่นฉุนเช่น แมลงสาบ เป็นต้น เนื่องจากเป็นปลาที่ชอบกินอาหารกลิ่นแรง ทำให้ในบางคนไม่นิยมรับประทานโดยอ้างว่าเนื้อมีกลิ่นฉุน
มีชื่อเรียกในภาคอีสานแถบแม่น้ำโขงว่า "เซือม", "นาง" หรือ "นางแดง" เป็นต้น
ปลาแดงถือเป็นปลาที่มีราคาซื้อขายกันสูงโดยเฉพาะในพื้นที่บึงบอระเพ็ด โดยขายกันในราคากิโลกรัมละ 200 กว่าบาท ถือเป็นปลาที่มีราคาซื้อขายสูงที่สุดในพื้นที่นี้ด้วย
ปลาขาไก่

ปลาขาไก่ (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Kryptopterus cryptopterus") ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์ปลาเนื้ออ่อน (Siluridae) มีรูปร่างเพรียว ลำตัวแบนข้าง ส่วนหัวสั้น ปากเล็ก ตาโตอยู่ต่ำกว่ามุมปาก ส่วนหลังไม่ยกสูง มีหนวดยาว 2 คู่ หนวดที่ริมฝีปากยาวถึงบริเวณขอบฝาปิดเหงือก หนวดใต้คางสั้น ครีบหลังเล็กมากเห็นเป็นเส้นสั้น ๆ ครีบอกใหญ่มีก้านแข็งที่ยาวเกือบเท่าความยาวของครีบ ครีบก้นยาว มีหางเว้าตื้น ตัวมีสีเหลืองอ่อนเหลือบเขียว ตัวค่อนข้างใส ครีบสีจาง ขอบครีบก้นมีสีคล้ำเช่นเดียวกับครีบหาง ครีบอกในตัวผู้ที่โตเต็มวัยมีสีคล้ำ มีความยาวประมาณ 10 เซนติเมตร พบใหญ่สุด 20 เซนติเมตร
อาศัยอยู่เป็นฝูงใหญ่ มักย้ายถิ่นขึ้นมาในบริเวณน้ำหลากในฤดูฝน โดยกินอาหารได้แก่ แมลงและสัตว์น้ำขนาดเล็ก พบในแม่น้ำของทุกภาค ยกเว้นแม่น้ำสาละวิน บริโภคโดยการปรุงสด หรือนำมาทำเป็นปลาแห้ง ปลารมควัน นอกจากนี้ยังมีการรวบรวมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามอีกด้วย แค่ค่อนข้างเลี้ยงยาก เนื่องจากเป็นปลาขี้ตกใจ ตายง่าย 
ปลาขาไก่ มีชื่อเรียกที่เรียกกันหลากหลายแตกต่างกันออกไป เช่น "ปลาเพียว" ที่ภาคอีสาน "ปลากะปิ๋ว" ที่ จังหวัดปราจีนบุรี "ปลาปีกไก่" หรือ "ปลานาง" หรือ "ปลาดอกบัว" ในแถบแม่น้ำโขงและแม่น้ำมูล หรือบางครั้งเรียก "ปลาหางไก่" หรือ "ปลาไส้ไก่" เป็นต้น ซึ่งนอกจากปลาชนิดนี้แล้ว ชื่อเหล่านี้ยังเป็นชื่อที่เรียกปลาชนิดอื่น ๆ ในสกุลเดียวกันที่มีลักษณะคล้ายคลึงกันอีกด้วย
ปลาชะโอน

ปลาชะโอน เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Ompok bimaculatus" อยู่ในวงศ์ปลาเนื้ออ่อน (Siluridae) มีรูปร่างหัวสั้นและแบนข้างเล็กน้อย ลำตัวแบนข้าง ส่วนหลังยกสูงเล็กน้อย ปากเล็ก ตาโตอยู่เหนือมุมปาก หนวดที่ริมฝีปากยาวถึงบริเวณท้อง หนวดใต้คางสั้น ครีบหลังเล็ก ครีบอกใหญ่ ครีบหางเว้าตื้นมีปลายแฉกมน ตัวมีสีตามสภาพน้ำ ปลาที่อาศัยในแหล่งน้ำใส ตัวมักมีสีคล้ำและมีจุดประสีคล้ำ ที่เหนือครีบอกมีแต้มกลมสีคล้ำ ในบริเวณน้ำขุ่นมักมีตัวสีขุ่น ขาวซีด ครีบใส มีแต้มสีคล้ำบริเวณโคนหาง มีขนาดประมาณ 15–20 เซนติเมตร พบใหญ่สุดถึง 40 เซนติเมตร
ปลาชะโอนอาศัยเป็นฝูงเล็ก ๆ ในแหล่งน้ำนิ่งและแม่น้ำของทุกภาค ตั้งแต่แม่น้ำแม่กลองถึงแม่น้ำโขง บริโภคโดยปรุงสด โดยเฉพาะทอดกรอบ มีรสชาติดีมาก ปลารมควัน และปลาเค็ม เคยเป็นสินค้ามีชื่อของทะเลสาบเขมรด้วย อีกทั้งยังนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม โดยเฉพาะปลาที่เป็นสีเผือก 
ปลาชะโอนมีชื่อเรียกต่างออกไปตามถิ่นต่าง ๆ เช่น "ปลาสยุมพร", "ปลาเนื้ออ่อน" ในภาษาอีสานเรียก "ปลาเซือม" และเรียกสั้น ๆ ในภาษาใต้ว่า "ปลาโอน" เป็นต้น
แม่น้ำกระบุรี

แม่น้ำกระบุรี หรืออีกชื่อหนึ่งของคนในท้องถิ่นว่า แม่น้ำปากจั่น ภาษาพม่าเรียก แม่น้ำจัน (BGN/PCGN: myitkyina) เป็นพรมแดนธรรมชาติระหว่างประเทศไทยกับประเทศพม่า มีความยาวตลอดสายประมาณ 60 กิโลเมตร บางแห่งว่า 95 กิโลเมตร บางแห่งว่า 125 กิโลเมตร มีต้นน้ำมาจากเทือกเขาตะนาวศรี ไหลผ่านพื้นที่อำเภอกระบุรี อำเภอละอุ่น และอำเภอเมือง จังหวัดระนอง
แม่น้ำสายนี้มีลักษณะพิเศษทางภูมิประเทศที่เป็นเอกลักษณ์ เรียกว่า ชะวากทะเล หมายถึงบริเวณปากแม่น้ำมีระยะห่างระหว่างฝั่งทั้งสองค่อย ๆ ขยายกว้างออกไปจนเป็นอ่าว อันเกิดจากแผ่นดินมีการยุบตัวลง มีอิทธิพลน้ำเค็มจากทะเลเข้าไปได้ สองฝั่งแม่น้ำจึงมีสภาพนิเวศแบบป่าชายเลนไปตลอดจนถึงเขตอำเภอละอุ่น บริเวณปากคลองละอุ่นจึงเริ่มเป็นบริเวณที่แม่น้ำมีความกว้างเป็นปรกติ โดยมีความกว้างสุด 6 กิโลเมตร ก่อนออกสู่ทะเลนั้นก็มีลำน้ำสาขาไหลออกสู่แม่น้ำกระบุรี คือ คลองบางหมี คลองขี้นาค คลองลำเลียง คลองบางสองรา คลองบางใหญ่เหนือ คลองบางใหญ่ คลองละอุ่น คลองจิก คลองหลุมถ่าน คลองเส็ตกวด และคลองหินช้าง
ประชาชนทั้งสองฝั่งแต่เดิมเป็นคนพื้นเมืองปักษ์ใต้ หมู่บ้านที่อยู่ตรงข้ามกับอำเภอกระบุรี (เมืองตระในอดีต) คือหมู่บ้านหมาราง หมู่บ้านตลิ่งชัน ขึ้นกับเมืองมะลิวัลย์ ซึ่งแต่เดิมเป็นดินแดนของราชอาณาจักรสยาม ได้เสียให้แก่อังกฤษไปในสมัยรัชกาลที่ 4 พร้อมกับเมืองมะริด ทวาย และตะนาวศรี แม่น้ำสายนี้ตั้งอยู่ในเขตอุทยานแห่งชาติลำน้ำกระบุรี
ซูเปอร์ฮีโร

ซูเปอร์ฮีโร  หรือ ยอดมนุษย์ ในภาษาไทย เป็นลักษณะของตัวละครที่แต่งขึ้นที่มีลักษณะพิเศษ และมีความสามารถพิเศษเหนือมนุษย์ทั่วไป โดยมักจะมีลักษณะเสื้อผ้าเครื่องแต่งกายที่มีสีโดดเด่น โดยตัวละครซูเปอร์ฮีโรตัวแรกที่สร้างจากค่ายดีซีคอมิกส์คือซูเปอร์แมน ในปี พ.ศ. 2481 
ค่ายการ์ตูนที่มีชื่อเสียงคือ ดีซีคอมิกส์ ที่สร้างซูเปอร์แมนและแบทแมน และอีกค่ายที่มีชื่อเสียงคือ มาร์เวลคอมิกส์ ที่เป็นผู้สร้าง สไปเดอร์แมน และ เอ็กซ์เมน
โดยคำว่า "ยอดมนุษย์" ในภาษาไทย ผู้บัญญัติศัพท์นี้ขึ้นมาคือสมโพธิ แสงเดือนฉาย นักสร้างภาพยนตร์ชาวไทยที่มีส่วนในการสร้างซีรีส์อุลตร้าแมน โดยมีความหมายสื่อถึง พระพุทธเจ้าที่สามารถผจญเอาชนะมาร คือ ความชั่ว ได้ เพราะแก่นของซูเปอร์ฮีโรคือความดีย่อมชนะความชั่ว
วิมุตติ

วิมุตติ คือ ความหลุดพ้น เป็นวัตถุประสงค์มุ่งหมายของการปฏิบัติธรรมในพระพุทธศาสนา ดังพุทธภาษิตว่า <templatestyles src="แม่แบบ:คำพูด/style.css" />พรหมจรรย์นี้มิได้มีลาภสักการะสรรเสริญเป็นอานิสงส์ มิได้มีกามสุขในสวรรค์เป็นอานิสงส์ มิได้มีการเข้าถึงความเป็นอันเดียวกับพรหมในพรหมโลกเป็นอานิสงส์ แต่ว่ามีวิมุตติเป็นอานิสงส์ ดังนี้
เปรียบเทียบได้ว่า อย่างแรกนั้นอาศัยอำนาจของการประจวบเหมาะ อย่างที่ 2 หรืออย่างกลางนั้นอาศัยอำนาจของจิตที่ปฏิบัติถูกวิธี ส่วนอย่างที่ 3 หรืออย่างสูงนั้นอาศัยอำนาจของปัญญา
วิมุตติ 2.
วิมุตติ 2 คือ ความหลุดพ้นด้วยสมาธิและปัญญา ได้แก่
นอกจากนี้ยังมี วิมุตติ 5 มีความหมายเดียวกับ นิโรธ 5
สกทาคามี

สกทาคามี  หรือ สกิทาคามี แปลว่า "ผู้จะมาสู่โลกนี้เพียงอีกครั้งเดียว" เป็นชื่อเรียกพระอริยบุคคลลำดับที่ 2 ใน 4 ประเภท 
คัมภีร์สุมังคลวิลาสินีอธิบายว่าคำว่า "โลกนี้" หมายถึงกามาวจรโลก กล่าวคือ ผู้บรรลุสกทาคามีในมนุษยโลกแล้วไปเกิดในเทวโลก สามารถบรรลุเป็นพระอรหันต์ในเทวโลกนั้นได้ หากไม่ได้อรหัตตผล จะมาเกิดเป็นมนุษย์แล้วบรรลุอรหัตตผลอย่างแน่นอน ฝ่ายผู้บรรลุสกทาคามีในเทวโลกแล้วมาเกิดในมนุษยโลก สามารถบรรลุอรหัตตผลในมนุษยโลกนั้นได้ หากไม่ได้ จะกลับไปเกิดในเทวโลกแล้วบรรลุอรหัตตผลอย่างแน่นอน
การละสังโยชน์.
เมื่อละสังโยชน์เบื้องต่ำ 3 ประการ เป็นพระโสดาบันได้แล้ว และทำสังโยชน์เบื้องต่ำอีกสองประการที่เหลือให้เบาบางลงด้วย จึงเป็นพระสกทาคามี ได้แก่ 
หากสังโยชน์เบื้องต่ำทั้งสองประการนี้หมดไปก็จะเป็นพระอนาคามี
ประเภท.
ในพระไตรปิฎกภาษาบาลี ไม่ได้ระบุประเภทของพระสกทาคามีไว้ มีเพียงคัมภีร์ชั้นหลัง เช่น
คัมภีร์ปรมัตถโชติกา แบ่งไว้ 3 ประเภท คือ สกทาคามีในกามภพ 1 ในรูปภพ 1 และในอรูปภพ 1
คัมภีร์ปรมัตถมัญชุสา แบ่งไว้ 5 ประเภท คือ ผู้บรรลุใน (มนุษย) โลกนี้แล้วปรินิพพานในโลกนี้เอง 1 ผู้บรรลุในโลกนี้แล้ว ปรินิพพานในเทวโลก 1 ผู้บรรลุในเทวโลกแล้ว ปรินิพพานในเทวโลกนั้นเอง 1 ผู้บรรลุในเทวโลกแล้ว เกิดในโลกนี้จึงปรินิพพาน 1 ผู้บรรลุในโลกนี้แล้ว ไปเกิดในเทวโลกหมดอายุแล้ว กลับมาเกิดในโลกนี้จึงปรินิพพาน 1 ทั้งนี้ พระสกทาคามีที่กล่าวถึงในพระไตรปิฎกภาษาบาลีหมายเอาประเภทที่ 5 อย่างเดียว
กูเกิล แอดเซนส์

กูเกิล แอดเซนส์  คือบริการจาก Google ที่เปิดโอกาสให้ผู้ที่มีเว็บไซต์สามารถหารายได้จาก Google โดยการนำเว็บไซต์ของตนเองไปสมัครเป็นสมาชิกของ Google หลังจากนั้น Google จะเป็นผู้กำหนด และส่งโฆษณาที่มีเนื้อหาเกี่ยวข้องกับเว็บไซต์เรามาให้
เงื่อนไขของ กูเกิลแอดเซนส์.
เว็บไซต์ต่อไปนี้เป็นเว็บที่ห้ามนำ โฆษณาในของกูเกิลแอดเซนส์ไปลง ซึ่งถ้าถูกตรวจพบจะถูกยกเลิกทันที
วิทยาลัยวิทยาศาสตร์สาธารณสุข จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

วิทยาลัยวิทยาศาสตร์สาธารณสุข จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เป็นหน่วยงานประเภทวิทยาลัยของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เปิดสอนเฉพาะหลักสูตรนานาชาติเท่านั้น มุ่งเน้นในงานวิชาการและการบริการทางวิชาการด้านสาธารณสุขและวิทยาศาสตร์สาธารณสุข เป็นส่วนงานของมหาวิทยาลัยที่มีความร่วมมือกับองค์กรนานาชาติหลายแห่ง เช่น องค์การอนามัยโลกตั้งอยู่ในพื้นที่ใกล้เคียงกับคณะเภสัชศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย บริเวณด้านหลังสยามสแควร์
ประวัติ.
เกิดขึ้นจากการหลอมรวมกันของวิทยาลัยการสาธารณสุข และสถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์การแพทย์ ตามมติที่ประชุมสภามหาวิทยาลัยเมื่อวันที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2550 มีผลบังคับใช้ในวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2550 โดยวิทยาลัยการสาธารณสุข ได้รับการจัดตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2534 เป็นสถาบันที่จัดให้มีการเรียนการสอนแบบสหศาสตร์ (Multidisciplinary) นั่นคือ การนำเอาความรู้จากหลากหลายสาขามาประยุกต์ใช้ เพื่อนำไปสู่ความเข้าใจถึงปัญหาทางสาธารณสุขของประเทศ ซึ่งหลักสูตรจะมุ่งเน้นไปในด้านการพัฒนาความคิด วิเคราะห์ การวางแผน การวิจัย และการให้บริการ เพื่อแก้ปัญหาสาธารณสุขของประชาชน วิทยาลัยวิทยาศาสตร์สาธารณสุข จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เป็นศูนย์ความร่วมมือด้านการวิจัยและฝึกอบรมพัฒนาการสาธารณสุข – WHO Collaborating Centre for Research and Training in Public Health Development และ ศูนย์ความร่วมมือเพื่อการวิจัยและฝึกอบรมด้านการติดสารเสพติด – WHO Collaborating Centre for Research and Training in Drug Dependence