pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
สถานีรถไฟเขาเต่า

สถานีรถไฟเขาเต่า ตั้งอยู่ที่บ้านเขาเต่า ตำบลหนองแก อำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ อยู่ห่างจากสถานีรถไฟกรุงเทพเป็นระยะทาง 241.09 กิโลเมตร และอยู่ห่างจากอยู่ห่างจากสถานีรถไฟธนบุรีเป็นระยะทาง 225.04 กิโลเมตร เป็นสถานีรถไฟชั้น 3 ของทางรถไฟสายใต้ อยู่ระหว่าง สถานีรถไฟหนองแก และ สถานีรถไฟวังก์พง ใช้สัญญาณแบบไฟสี ไฟฟ้า-รีเลย์ ตัวย่อของสถานีคือ ขต.
เหตุการณ์รถไฟตกราง.
เหตุการณ์รถไฟตกรางที่สถานีเขาเต่า เป็นเหตุการณ์ที่นับว่าเป็นอุบัติเหตุทางรถไฟไทยที่มีผู้เสียชีวิตและบาดเจ็บมากที่สุดรอบในหลายปี เหตุเกิดขึ้นเมื่อเวลา 04.20 น. ของวันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2552 โดยรถด่วนขบวนที่ 84 วิ่งจากสถานีตรังปลายทางสถานีกรุงเทพ ทำให้ตู้โดยสารทั้งหมด 15 ตู้ พลิกคว่ำเสีย 6 ตู้ มีผู้เสียชีวิต 7 ราย บาดเจ็บ 88 ราย และทำให้วันนั้นทั้งวัน รถไฟสายใต้ทุกขบวนต้องหยุดให้บริการทั้งหมด
ในเบื้องต้น ทางการรถไฟแห่งประเทศไทย ได้ประเมินค่าเสียหายทั้งหมดนับ 100 ล้านบาท จากขบวนรถไฟตู้โดยสารทั้งหมด 14 ตู้ ได้รับความเสียหาย 9 ตู้ และความเสียหายของราง คิดเป็นมูลค่าประมาณ 120 ล้านบาท และความเสียหายจากการสั่งระงับการให้บริการรถไฟในเส้นทางสายใต้ 28 เที่ยว และขบวนรถสินค้า 5 เที่ยว เป็นเงิน 9 ล้านบาท
สถานีสวนสนประดิพัทธ์

สถานีรถไฟสวนสนประดิพัทธ์ ตั้งอยู่ในบริเวณสถานพักผ่อนริมทะเลของกองทัพบก สวนสนประดิพัทธ์ ตำบลหนองแก อำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ เป็นสถานีรถไฟของทางรถไฟสายใต้
การเปิดใช้เครื่องกั้นรถไฟอัตโนมัติ.
สถานีรถไฟสวนสนประดิพัทธ์ เป็นจุดที่ตั้งของเครื่องต้นแบบระบบเครื่องกั้นอัตโนมัติ ซึ่งการรถไฟแห่งประเทศไทย ร่วมมือกับ บริษัท วิทยุการบินแห่งประเทศไทย จำกัด จัดทำขึ้นเป็นเครื่องต้นแบบเครื่องแรกของประเทศไทย มีพิธีเปิดอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2553 โดยอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ อดีตนายกรัฐมนตรี พร้อมด้วยนายโสภณ ซารัมย์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมในขณะนั้น และคณะ
ขบวนนำเที่ยว.
การรถไฟฯ จัดบริการรถไฟนำเที่ยวทุกวัน เสาร์ - อาทิตย์ และวันหยุดราชการ สายกรุงเทพฯ-สวนสนประดิพัทธ์
สถานีรถไฟหนองแก

สถานีรถไฟหนองแก ตั้งอยู่ที่ซอยหัวหิน 4 ถนนหนองแก-ตะเกียบ ตำบลหนองแก อำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ อยู่ห่างจากสถานีรถไฟธนบุรี (เดิม) เป็นระยะทาง 216.96 กิโลเมตร เป็นสถานีรถไฟชั้น 4 ของทางรถไฟสายใต้ อยู่ระหว่าง สถานีรถไฟหัวหิน และ สถานีรถไฟสวนสนประดิพัทธ์
ท่าอากาศยานนครพนม

ท่าอากาศยานนครพนม หรือ สนามบินนครพนม  สนามบินตั้งอยู่ที่ตำบลนาทราย อำเภอเมืองนครพนม จังหวัดนครพนม เป็นท่าอากาศยานในสังกัดกรมท่าอากาศยาน กระทรวงคมนาคม ได้รับอนุญาตเป็นสนามบินอนุญาตตั้งแต่ปี พ.ศ. 2506
ประวัติ.
สนามบินนครพนม (เก่า).
สนามบินนครพนม เดิมตั้งอยู่ที่ตำบลในเมือง อำเภอเมืองนครพนม จังหวัดนครพนม เป็นที่ตั้งกองกำลังทหารสหรัฐอเมริกาในช่วงสงครามอินโดจีน หลังจากกองกำลังทหารสหรัฐฯ ถอนกำลังออกไปใน พ.ศ. 2518 ท่าอากาศยานนครพนมจึงอยู่ในความดูแลของกองทัพอากาศ ฝูงบิน 238 และได้มีการสนับสนุนให้ใช้ในเชิงพาณิชย์โดยดัดแปลงโรงเก็บเครื่องบินของกองทัพอากาศเป็นอาคารที่พักผู้โดยสาร
สนามบิน ณ ตำบลนาทราย.
ต่อมาสภาพที่ตั้งของสนามบินตั้งอยู่ใกล้บริเวณตัวเมืองไม่เหมาะสมและปลอดภัยต่ออากาศยาน จึงย้ายไปอยู่ที่ตำบลนาทราย อำเภอเมืองนครพนม ในปี พ.ศ. 2506
พ.ศ. 2521 บริษัท เดินอากาศไทย จำกัดได้ทำการบินในเส้นทางกรุงเทพฯ-นครพนม และบินเชื่อมระหว่างจังหวัดในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ คือนครพนม อุบลราชธานี อุดรธานี และขอนแก่น โดยใช้เครื่องบินดักลาส DC-3 หรือดาโกต้า และแอฟโร่ Bae HS748 ให้บริการสัปดาห์ละ 3-4 เที่ยวบิน
ต่อมาใน พ.ศ. 2537 บริษัท การบินไทย จำกัดได้เปิดทำการบินอีกครั้ง ในวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2537 ตามเส้นทางกรุงเทพฯ-สกลนคร-นครพนม-กรุงเทพฯ ด้วยเครื่องบินโบอิ้ง B737 เมื่อมีผู้โดยสารมาใช้บริการเพิ่มมากขึ้น จึงพัฒนาขีดความสามารถของท่าอากาศยานนครพนมตั้งแต่ พ.ศ. 2539-2543โดยก่อสร้างอาคารที่พักผู้โดยสารหลังใหม่และเปิดใช้เมื่อวันที่ 12 ตุลาคม พ.ศ. 2543
และได้รับการกำหนดให้เป็นสนามบินศุลกากร เมื่อวันที่ 3 กันยายน 2544 และมีสายการบินพาณิชย์ที่ให้บริการในปัจจุบัน ได้แก่ สายการบินนกแอร์ และ สายการบินไทยแอร์เอเชีย โดยท่าอากาศยานนครพนมมีศักยภาพสามารถรองรับอากาศยานขนาดสูงสุดได้ถึงโบอิ้ง B737 หรือแอร์บัส A320
ข้อมูลท่าอากาศยาน.
ท่าอากาศยานนครพนม มีอาคารผู้โดยสาร ขนาดพื้นที่รวม 4,800 ตารางเมตร รองรับผู้โดยสารได้จำนวน 300 คนต่อชั่วโมง หรือ 2,400 คนต่อวัน มีลานจอดรถยนต์รองรับได้ 140 คัน
ท่าอากาศยานนครพนม มีทางวิ่งขนาด 45 เมตร ยาว 2,500 เมตร ลานจอดอากาศยานขนาด 117.2 เมตร ยาว 303 เมตร รองรับจำนวนเครื่องบินได้ 24 เที่ยวบินต่อวัน
ประเพณี

ประเพณี  เป็นกิจกรรมที่มีการปฏิบัติสืบเนื่องกันมา เป็นเอกลักษณ์และมีความสำคัญต่อสังคม เช่น การแต่งกาย ภาษา วัฒนธรรม ศาสนา ศิลปกรรม กฎหมาย คุณธรรม ความเชื่อ ฯลฯ อันเป็นบ่อเกิดของวัฒนธรรมของสังคมเชื้อชาติต่าง ๆ กลายเป็นประเพณีประจำชาติและถ่ายทอดกันมาโดยลำดับ หากประเพณีนั้นดีอยู่แล้วก็รักษาไว้เป็นวัฒนธรรมประจำชาติ
ความหมายของประเพณี.
พระยาอนุมานราชธน ได้ให้ความหมายของคำว่าประเพณีไว้ว่า ประเพณี คือ ความประพฤติที่ชนหมู่หนึ่งอยู่ในที่แห่งหนึ่งถือเป็นแบบแผนกันมาอย่างเดียวกัน และสืบต่อกันมานาน ถ้าใครในหมู่ประพฤติออกนอกแบบก็ผิดประเพณี หรือผิดจารีตประเพณี
คำว่าประเพณี ตามพจนานุกรมฉบับบัณฑิตยสถาน ได้กำหนดความหมายประเพณีไว้ว่า ขนบธรรมเนียมแบบแผน ซึ่งสามารถแยกคำต่าง ๆ ออกได้เป็น ขนบ มีความหมายว่า ระเบียบแบบอย่าง ธรรมเนียมมีความหมายว่า ที่นิยมใช้กันมา และเมื่อนำมารวมกันแล้วก็มีความหมายว่า ความประพฤติที่คนส่วนใหญ่ ยึดถือเป็นแบบแผน และได้ทำการปฏิบัติสืบต่อกันมา จนเป็นต้นแบบที่จะให้คนรุ่นต่อ ๆ ไปได้ประพฤติปฏิบัติตามกันต่อไป
โดยสรุปแล้ว ประเพณี หมายถึง ระเบียบแบบแผนที่กำหนดพฤติกรรมในสถานการณ์ต่าง ๆ ที่คนในสังคมยึดถือปฏิบัติสืบกันมา ถ้าคนใดในสังคมนั้น ๆ ฝ่าฝืนมักถูกตำหนิจากสังคม ลักษณะประเพณีในสังคมระดับประเทศชาติ มีทั้งประสมกลมกลืนเป็นอย่างเดียวกัน และมีผิดแปลกกันไปบ้างตามความนิยมเฉพาะท้องถิ่น แต่โดยมากย่อมมีจุดประสงค์ และวิธีการปฏิบัติเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน มีเฉพาะส่วนปลีกย่อยที่เสริมเติมแต่งหรือตัดทอนไปในแต่ละท้องถิ่น สำหรับประเพณีไทยมักมีความเกี่ยวข้องกับความเชื่อในพระพุทธศาสนาและพราหมณ์มาแต่โบราณ
ท่าอากาศยานเลย

ท่าอากาศยานเลย หรือ สนามบินเลย (IATA: LOE, ICAO: VTUL) ตั้งอยู่ที่ อำเภอเมืองเลย จังหวัดเลย ตั้งอยู่ทางทิศใต้ของตัวจังหวัด ห่างจากตัวเมืองประมาณ 5 กิโลเมตร มีพื้นที่ประมาณ 1,429 ไร่ บริเวณโดยรอบเกือบทุกทิศทางจะมีภูเขาเตี้ยๆ ล้อมรอบ มีระดับความสูงตั้งแต่ 600-2,000 ฟุต เป็นท่าอากาศยานในสังกัดกรมท่าอากาศยาน กระทรวงคมนาคม และได้ประกาศเป็นท่าอากาศยานศุลกากรเมื่อวันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2560
ประวัติ.
ในปี พ.ศ. 2485 ข้าหลวงเทียน กำเนิดเพชร (หลวงนิคมคณารักษ์) เป็นผู้เริ่มวางแผนสร้างสนามบินโดยย้ายจากสนามบินชั่วคราวที่ตั้งบริเวณศาลากลางจังหวัดเลยปัจจุบัน ออกจากตัวจังหวัดเลยไปทางทิศใต้ประมาณ 5 กิโลเมตร ในเขตตำบลนาอาน โดยมีการถ่างป่าและถมดินเป็นทางวิ่ง สำหรับใช้รับส่งหนังสือทางราชการ จนกระทั่งปี พ.ศ. 2489 กองทัพอากาศได้มาปักหลักที่ดินขึ้นเป็นที่ดินของกองทัพอากาศ และได้มีการก่อสร้างอาคารผู้โดยสารพร้อมทั้งปรับปรุงทางวิ่ง
เมื่อวันที่ 13 ธันวาคม 2497 ได้มีการประกาศเป็นท่าอากาศยานอนุญาต
ในปี พ.ศ. 2511 กรมการบินพาณิชย์ได้เข้ามาดูแลและปรับปรุงทางวิ่ง สร้างอาคารดับเพลิง โรงเครื่องยนต์ และเครื่องช่วยเดินอากาศ จนมีการจัดซื้อที่ดินเพิ่มเติมในปี พ.ศ. 2515 เพื่อปรับปรุงก่อสร้างขยายทางวิ่ง ทางขับ ลานจอดอากาศยาน อาคารผู้โดยสาร เครื่องช่วยเดินอากาศ อาคารโรงเครื่องยนต์ อาคารดับเพลิง ลานจอดรถยนต์ และเครื่องอำนวยความสะดวกต่าง ๆ ในการให้บริการอากาศยานและผู้โดยสาร
ตามมติที่ประชุมกรรมการ กรอ. จังหวัดเลย ครั้งที่ 1/2559 เมื่อวันที่ 20 มกราคม 2559 เห็นชอบสนับสนุนผลักดันการประกาศให้ท่าอากาศยานเลยเป็นท่าอากาศยานศุลกากร และเมื่อวันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2560 ได้ประกาศเป็นท่าอากาศยานศุลกากร โดยเพิ่มเติมความในลำดับที่ 19/2 ตามที่กระทรวงการคลังเสนอ และให้ส่งสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกาตรวจพิจารณา จนมาสำเร็จและประกาศในที่สุด
การพัฒนาท่าอากาศยาน.
เมื่อวันที่ 17 กันยายน 2561 ทางนายกรัฐมนตรีพร้อมคณะรัฐมนตรีเห็นชอบให้จัดซื้อที่ดิน 460 ไร่ ให้จัดสร้างลานจอดเครื่องบินและอาคารผู้โดยสารใหม่
อาคารสถานที่.
ท่าอากาศยานเลย มีข้อมูลทางกายภาพ ดังนี้
การเดินทางสู่ท่าอากาศยาน.
ท่าอากาศยานเลยตั้งอยู่ริมทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 201 ห่างจากศาลากลางจังหวัดเลยไปทางทิศใต้ 5 กิโลเมตร
ท่าอากาศยานนานาชาติสมุย

ท่าอากาศยานนานาชาติสมุย หรือ สนามบินสมุย  ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ของพื้นที่เกาะสมุย อยู่ห่างจากที่ว่าการอำเภอเกาะสมุย ประมาณ 23 กิโลเมตร ในพื้นที่ตำบลบ่อผุด อำเภอเกาะสมุย จังหวัดสุราษฎร์ธานี เป็นท่าอากาศยานที่ให้บริการเที่ยวบินระหว่างประเทศ (International Airport) และเป็นท่าอากาศยานที่ดำเนินการโดย บริษัท การบินกรุงเทพ จำกัด (มหาชน) อีกทั้งยังเป็นท่าอากาศยานสำหรับนักท่องเที่ยว ที่มา เกาะพะงัน อีกด้วย โดยมีเที่ยวบินเข้าออกไปยังเมืองต่างๆมากมาย
ข้อมูลทั่วไป.
ท่าอากาศยานนานาชาติสมุย เปิดทำการบินเมื่อวันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2532 ตั้งอยู่บนเนื้อที่ 600 ไร่ (ในปัจจุบัน) ผู้อำนวยการคนแรก คือ พลอากาศเอก อมร แนวมาลี 
เริ่มดำเนินการก่อสร้างเมื่อปี พ.ศ. 2527 พื้นที่เดิมเป็นสวนมะพร้าวซึ่งบริษัท การบินกรุงเทพ จำกัด (มหาชน) ได้รับความเห็นชอบจากกรมการบินพาณิชย์ว่าเป็นพื้นที่ ที่เหมาะสมสำหรับเป็นที่ตั้งของสนามบิน เนื่องจากเป็นพื้นที่ราบขนาดใหญ่เพียงพอกับการสร้างสนามบิน และ เป็นสนามบินของเอกชน 
เริ่มเปิดบริการเส้นทางแรกในเส้นทาง กรุงเทพ – สมุย ด้วยเครื่องบิน DASH 8 - 100 ขนาด 37 ที่นั่ง ใช้เวลาเดินทางเพียงแค่ 1 ชั่วโมง 10 นาที ซึ่งเป็นการย่นระยะเวลาเดินทางไปเกาะสมุย โดยปกติ จะต้องใช้เวลาไม่ต่ำกว่า 6 ชั่วโมงถึง 1 วัน ของการเดินทางแต่ละประเภท 
และในปัจจุบัน ท่าอากาศยานนานาชาติสมุย สามารถรองรับเครื่องบินไอพ่นขนาดเล็ก เช่น Airbus A319 และ Boeing 737-400 รวมถึงเครื่องบินใบพัด รุ่น ATR72 โดยใช้เวลาเดินทางประมาณ 50นาทีเท่านั้น
ปัจจุบัน ท่าอากาศยานนานาชาติสมุย ได้ทำการขยายอาคารผู้โดยสารใหม่ โดยอาคารผู้โดยสารภายในประเทศอาคารใหม่ได้เปิดให้บริการไปเมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม 2550 และอาคารผู้โดยสารระหว่างประเทศอาคารใหม่ได้เปิดให้บริการเมื่อวันที่ 31 สิงหาคม 2550 โดยอาคารผู้โดยสารใหม่มีพื้นที่ใช้สอยกว่า 7,300 ตารางเมตร โดยประกอบไปด้วยอาคารผู้โดยสาร 6 อาคารแบ่งเป็นอาคารผู้โดยสารภายในประเทศ 4 อาคาร และอาคารผู้โดยสารระหว่างประเทศ 2 อาคาร โดยอาคารผู้โดยสารใหม่ สามารถรองรับผู้โดยสารได้วันละประมาณ 16,000 คนต่อวัน หรือ 6,000,000 คนต่อปี
และยังมี Samui Park Avenue ตั้งอยู่บนพื้นที่ประมาณ 4 ไร่ ภายในบริเวณสนามบินสมุย ประกอบด้วย 3 อาคารแบ่งเป็นแบบ 2 ชั้น 2 อาคารและแบบ 1 ชั้น 1 อาคาร โดยเปิดให้บริการตั้งแต่เวลา 07.00-22.00 น. เพื่อต้องการให้ผู้โดยสารและบุคคลภายนอกสามารถมาใช้บริการและรู้สึกเหมือนเดินช็อปปิ้งอยู่ในสวน Samui Park Avenue จึงเป็นถนนช็อปปิ้งแห่งใหม่ของเกาะสมุย เชื่อมระหว่างอาคารผู้โดยสาร ซึ่งผู้โดยสารสามารถเดินเล่น พักผ่อน และเพลิดเพลินกับหลากหลายร้านค้าชั้นนำ ภัตตาคารที่มีชื่อเสียงระดับโลก คาเฟ่ที่บริการอินเทอร์เน็ต
สนามบินพี่สนามบินน้อง.
ท่าอากาศยานสุโขทัย
ท่าอากาศยานตราด
ทุกหัวใจมีรัก

ทุกหัวใจมีรัก  เป็นภาพยนตร์ โรแมนติกคอมเมดี้ คอมพิวเตอร์ กำกับโดยริชาร์ด เคอร์ทิส นักเขียนบทภาพยนตร์ชาวอังกฤษ เรื่องราวเกี่ยวกับความรักในรูปแบบต่าง ๆ ของกลุ่มคนหลากหลายวิถีชีวิต ที่โยงมาเกี่ยวข้องกันในเทศกาลคริสต์มาส ออกฉายครั้งแรกเมื่อเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2546 
"ทุกหัวใจมีรัก" นำแสดงโดยฮิว แกรนต์, บิล ไนอี, เอมมา ทอมสัน, คอลิน เฟิร์ท, เลียม นีสัน, แอลัน ริกแมน, เคียรา ไนต์ลีย์, ลอรา ลินนีย์ และดาราภาพยนตร์ผู้มีชื่อเสียงอีกมากมาย รวมทั้งดารารับเชิญได้แก่ โรวัน แอตคินสัน, บิลลี บ็อบ ทอร์นตัน, เคลาเดีย ชิฟเฟอร์, อิไลชา คัทเบิร์ต, แชนนอน เอลิซาเบท และเดนิส ริชาดส์
ภาพยนตร์ฉบับที่ฉายในประเทศไทยและทวีปเอเชีย ผู้กำกับได้ตัดฉากตัวละครออกไปคู่หนึ่งคือ จอห์นและจูดี (แสดงโดยมาร์ติน ฟรีแมน และโจแอนนา เพจ) ซึ่งรับบทเป็นตัวแสดงแทนในการถ่ายหนังโป๊ เนื่องจากมีฉากที่ไม่เหมาะสม เรื่องนี้อาจจะเป็นหนังโป๊
เนื้อเรื่องย่อ.
คนบางคนอาจมองว่าโลกนี้เต็มไปด้วยความเกลียดชัง แก่งแย่งชิงดี แต่อันที่จริงแล้ว เราจะพบว่ามีความรักปรากฏอยู่ในทุกแห่งหน ในคนทุกเพศทุกวัย ตั้งแต่นายกรัฐมนตรีหนุ่มคนใหม่ที่เพิ่งเริ่มงานเป็นวันแรก ก็เกิดตกหลุมรักเลขาสาวจอมเปิ่นที่เพิ่งเข้าทำงานเป็นวันแรกเหมือนกัน, เจมี นักเขียนหนุ่มผู้เพิ่งจะพบว่าภรรยาเป็นชู้กับน้องชายของตน จึงหลบไปรักษาแผลใจที่บ้านพักริมทะเลสาบ และพบรักกับหญิงสาวคนทำงานบ้านซึ่งพูดภาษาอังกฤษไม่ได้, หญิงสาวที่แต่งงานแล้วอย่างแคเรน ผู้ซึ่งกำลังสงสัยว่าสามีของเธอกำลังปันใจให้กับเลขาหน้าห้องทำงาน หรือกระทั่งความรักของเด็กชายผู้ซึ่งกำลังพบรักครั้งแรกกับเด็กหญิงเพื่อนร่วมโรงเรียนที่ไม่เคยแม้แต่จะคุยกัน และพ่อม่ายที่ประสบปัญหาการเข้าถึงลูกชายผู้เพิ่งจะสูญเสียแม่ไป
เมื่อเทศกาลคริสต์มาสกำลังย่างกรายมาถึง เรื่องราวของแต่ละคนในลอนดอนจึงบังเกิดขึ้นด้วยความมหัศจรรย์ที่มีรสชาติทั้งหวานและขม ตามแต่จะบังเกิดขึ้นในทุกหัวใจที่มีรัก
สาวก

ศราวก (สันสกฤต) หรือ สาวก (บาลี) แปลว่า "ผู้ฟัง" คือผู้ฟังตามครูบาอาจารย์ผู้สั่งสอนหลักธรรม ใช้สำหรับบุรุษ ถ้าเป็นสตรีใช้ว่า สาวิกา
สาวก ในคำวัดใช้หมายถึงผู้ฟังโอวาทนุสาสนี หรือคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าโดยเคารพ ใช้เรียกทั้งที่เป็นบรรพชิตและคฤหัสถ์ เช่นใช้ว่า พระอรหันตสาวก พระสงฆ์สาวก ภิกษุสาวก ภิกษุณีสาวิกาและใช้หมายถึงลูกศิษย์ของศาสดาอื่น ๆ ด้วย เช่น สาวกของนิครนถ์นาฏบุตร สาวกของพราหมณ์พาวรี
ซัลวาโตเร บูร์รูนี

ซัลวาโตเร บูร์รูนี นักมวยสากลชาวอิตาลี เกิดเมื่อ 11 เมษายน พ.ศ. 2476 เสียชีวิตเมื่อ 30 มีนาคม พ.ศ. 2547 รวมอายุได้ 70 ปี สถิติการชก 109 ครั้ง ชนะ 99 (น็อค 32) เสมอ 1 แพ้ 9
ประวัติ.
ซัลวาโตเร บูร์รูนี เป็นอดีตแชมป์โลกรุ่นฟลายเวทของอิตาลี เคยชกมวยสากลสมัครเล่นติดทีมชาติอิตาลีในรุ่นฟลายเวทไปแข่งขันกีฬาโอลิมปิก พ.ศ. 2499 ที่ เมลเบิร์น ได้บายในรอบแรก และตกรอบสองแพ้นักมวยจากสหภาพโซเวียต จากนั้นจึงหันมาชกมวยสากลอาชีพ ได้ครองแชมป์ยุโรปรุ่นฟลายเวท จากนั้นขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท ชนะคะแนน โผน กิ่งเพชร ป้องกันตำแหน่งได้ 1 ครั้ง จึงเสียแชมป์ให้วอลเตอร์ แมคโกแวน แต่ก่อนจะป้องกันแชมป์กับแมคโกแวน สมาคมมวยโลกได้ประกาศปลดบูร์รูนี ออกจากตำแหน่งแชมป์เพราะไม่ยอมชกป้องกันตำแหน่งกับโอราเซียว เอนรีเก อักกาบาโย แมคโกแวนที่ชิงแชมป์ได้ไปจากบูร์รูนี จึงเป็นแชมป์ของสภามวยโลกเท่านั้น
หลังจากเสียแชมป์ บูร์รูนี ได้ขยับขึ้นไปชกในรุ่นแบนตัมเวท ได้ครองแชมป์ยุโรป ใน พ.ศ. 2511 เขาได้พยายามขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นแบนตัมเวทแต่ไม่ได้ชิง จึงแขวนนวมไป
ภาษาฉัตตีสครห์

ภาษาฉัตตีสครห์ (อักษรโรมัน: Chhattisgarhi; छत्तीसगढ़ी ("อักษรเทวนาครี"), ଛତିଶଗଡ଼ି ("อักษรโอริยา") เป็นภาษาอินโด-อารยันที่มีผู้พูดประมาณ 16 ล้านคน [1.6 โกฏิใน "ระบบเลขอินเดีย"] ในรัฐฉัตตีสครห์กับรัฐอื่น ๆ ส่วนใหญ่อยู่ในรัฐฉัตตีสครห์ และบริเวณใกล้เคียงในรัฐโอริศา รัฐมัธยประเทศ และรัฐพิหาร ใกล้เคียงกับภาษาบาเฆลและภาษาอวาธิ อยู่ในตระกูลอินโด-ยูโรเปียน สาขาตะวันออกตอนกลาง เขียนด้วยอักษรเทวนาครี
ภาษาอวัธ

ภาษาอวัธ (อักษรโรมัน: Awadhi, ; अवधी; 𑂃𑂫𑂡𑂲) หรือโอธี (Oudhi/औधी/𑂌𑂡𑂲) เป็นภาษาโซนกลางในสาขาอินโด-อารยันที่มีผู้พูดในอินเดียเหนือ ส่วนใหญ่พูดกันในภูมิภาคอวัธ รัฐอุตตรประเทศ ประเทศอินเดีย คำว่า "อวัธ" มีความเชื่อมโยงกับอโยธยา เมืองโบราณที่ถือเป็นบ้านเกิดของพระราม ซึ่งเคยมีผู้พูดเป็นจำนวนมากก่อนที่จะเปลี่ยนไปใช้ภาษาฮินดูสตานีในคริสต์ศตวรรษที่ 19
ในเชิงภาษาศาสตร์ อวัธเป็นภาษาเทียบเท่ากับภาษาฮินดูสตานี อย่างไรก็ตาม ภาครัฐจัดให้เป็นสำเนียงของภาษาฮินดี ทำให้มีการเรียนการสอน การเขียนเอกสารทางการและการปกครองด้วยภาษาฮินดีแทนที่จะเป็นภาษาอวัธ และวรรณกรรมภาษานี้จะอยู่ในกลุ่มของวรรณกรรมฮินดี
ชื่ออื่นของภาษาอวัธได้แก่ "Baiswāri" (ตามเขตการปกครองย่อยของBaiswara), "Pūrbī" (แปลว่า "ตะวันออก") และ "Kōsalī" (ตามอาณาจักรโกศล) 
ขื่อของภาษา.
ภาษาอวัธ (หรือ อวธีภาษา) เป็นสำเนียงหลักของภาษาฮินดีสำเนียงตะวันออก ซึ่งเป็นภาษากลุ่มอินโด-อารยันที่ใช้พูดทางภาคเหนือของอินเดีย และแพร่กระจายไปทั่วโลก คำว่า "อวธี" หมายถึงภาษาของดินแดนอวัธหรือโอธ แต่มีการใช้พูดแพร่หลายในดินแดนอื่นด้วย เช่น กันปูร์ อัลลอฮาบาด และบางส่วนของเนปาล ฟีจี มอริเชียส ซูรินาม ตรินิแดด มาเลเซีย กายอานา นอกจากนั้นยังมีผู้พูดภาษานี้ในมหาราษฏระ หรยาณา พิหาร ฌารขัณฑ์ อุตตราขัณฑ์ มัธยประเทศ
การแพร่กระจายทางภูมิศาสตร์.
ส่วนใหญ่ผู้พูดภาษาอวัธอยู่ในรัฐอุตรประเทศ อุตตรขัณฑ์ และพิหาร และพื้นที่ใกล้เคียงในเนปาล มีผู้พูดภาษาอวัธประมาณ 45 ล้านคนทั่วโลก นอกจากในประเทศอินเดียแล้วจะพบผู้พูดภาษานี้ในเนปาล ฟีจี กายอานา มาเลเซียและมอริเชียส ส่วนใหญ่พูดภาษานี้เป็นภาษาแม่ ภาษานี้เขียนด้วยอักษรเทวนาครีหรืออักษรไกถี มุสลิมที่พูดภาษานี้ใช้อักษรอาหรับแบบเปอร์เซีย
วรรณกรรมพื้นบ้าน.
มีงานเขียนจำนวนน้อยในภาษาอวัธ เพราะจะใช้ภาษาฮินดีหรือภาษาอูรดูในการเขียน แม้ว่าทุกวันนี้จะพิจารณาว่าเป็นสำเนียงหนึ่งของภาษาฮินดี แต่ก่อนที่จะมีการปรับมาตรฐานภาษาฮินดี ภาษานี้เป็นหนึ่งในสองสำเนียงของภาษาฮินดี (อีกสำเนียงหนึ่งคือสำเนียงพรัช) ที่มีความสำคัญในการเขียน เอกสารเก่าที่สุดที่เกี่ยวกับภาษาอวัธคือ อุกติวยาติปราการณะเขียนโดย ทาโมทารา ปัณฑิตา ที่มีชีวิตในสมัยพุทธศตวรรษที่ 17 เขาเขียนเอกสารนี้เพื่อใช้สอนภาษาอวัธ เมื่อลัทธิซูฟีแพร่เข้ามาในอินเดีย ได้มีกวีที่เป็นมุสลิมเขียนบทกวีด้วยภาษาอวัธ กวีคนแรกคือเมาลานา ดาอุด บทกวีเหล่านี้เขียนด้วยอักษรเปอร์เซีย
สำเนียงอวัธของภาษาเปอร์เซียมีกวีที่นับถือลัทธิซูฟีจำนวนมาก นักเขียนที่ยิ่งใหญ่ในช่วงนี้คือ กอสวานี ตุลสิดาส หนังสือที่เขาเขียนคือ รามจริตมนัส ซึ่งเป็นเรื่องราวของพระราม มาลิก มูฮัมหมัด ญายาซี เขียนปัทมวัท เป็นต้น
ภาษาซะราอีกี

ภาษาซะราอีกี ("Sarā'īkī") หรือภาษาเสไรกิ ภาษามันตานี ภาษาปัญจาบใต้ ในอดีตเรียกเป็น ภาษามุนตานี (อักษรชาห์มูขี: ملتانی, อักษรคุรมุขี: ਮੁਲਤਾਨੀ, อักษรเทวนาครี: मुल्तानी) เป็นภาษาที่ใช้พูดในจังหวัดสินธ์ และปัญจาบ ประเทศปากีสถาน มีผู้พูดราว 14 ล้านคน นอกจากนี้มีผู้พูดอีก 20,000 คนในอินเดียและอังกฤษ ที่มาของคำว่า “ซะราอีกี” ยังไม่แน่นอน อาจมาจากภาษาสินธี แปลว่า “เหนือ” หรือภาษาสันสกฤต แปลว่า “พระอาทิตย์”
การแพร่กระจายทางภูมิศาสตร์และจำนวนผู้พูด.
ปัจจุบันผู้พูดภาษาซะราอีกีส่วนใหญ่อยู่ในปากีสถาน ภาษานี้เป็นภาษากลางของผู้คนในบริเวณนั้นคือชาวบาโลช ชาวพาซตุน ชาวสินธ์และชาวปัญจาบ นอกจากนั้น ยังเป็นภาษาทางการค้าจนถึงปัจจุบัน ปัจจุบันมีประชาชนในบริเวณต่างๆของปัญจาบและเดรา อิสมาอิล ข่าน ใช้พูดเป็นภาษาแม่ เป็นภาษาที่ใช้พูดและเข้าใจอย่างกว้างขวางในฐานะภาษาที่สองทางเหนือและทางตะวันตกของสินธ์ไปจนถึงการาจี ที่ราบกัจฉิในบาลูชิสถาน ในอินเดีย รายงานใน พ.ศ. 2544 มีผู้พูดภาษาซะราอีกีในอินเดียราว 70,000 คน ซึ่งเป็นลูกหลานของผู้อพยพมาจากปัญจาบตะวันตกหลังจากการแบ่งแยกอินเดียใน พ.ศ. 2490 ในอัฟกานิสถานมีผู้พูดภาษาซะราอีกี สำเนียงกันดาฮารีในหมู่ชาวอัฟกานิสถานที่นับถือศาสนาฮินดู
ในปากีสถานรายงานไว้เมื่อ พ.ศ. 2524 ซึ่งมีผู้พูดภาษาซะราอีกีเป็นภาษาแม่ 9.38% ต่อมาใน พ.ศ. 2541 เพิ่มเป็น 10.53% ในอินเดียมีผู้พูดสำเนียงมูลตานี 56,096 คน พูดสำเนียงพหาวัลปุรีอีกราว 11,873 คน ที่เหลือพูดสำเนียงอื่นๆ
ชื่อของภาษา.
คำว่าซะราอีกีเริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2503 โดยผู้นำทางการเมืองและสังคมที่พยายามจะสร้างกลุ่มชาติพันธุ์ซะราอีกีและสร้างมาตรฐานของภาษาเขียนขึ้นมา คำว่าซะราอีกีมาจากคำว่าเสาวีรา (سوویرا) ซึ่งเป็นชื่อรัฐเก่าในอินเดีย และเมื่อเติมปัจจัย –ki ให้คำว่าเสาวีรา ทำให้กลายเป็นเสาวีรากี และเกิดการลดเสียงเหลือเพียงซะราอีกี ส่วน George Abraham Grierson รายงานว่าซะราอีกีมาจากภาษาสินธี สิโรหมายถึงทางเหนือ ส่วนในมหาวิทยาลัยในปากีสถานที่เปิดสอนภาษานี้ จะใช้ชื่อภาษาว่าซะราอีกี
การจัดจำแนก.
ภาษาซะราอีกี ภาษาสินธี และภาษาปัญจาบเป็นภาษาในกลุ่มภาษาอินโด-อารยันเช่นเดียวกัน ภาษาปัญจาบและภาษาซะราอีกีสามารถเข้าใจกันได้ดี มีความแตกต่างกันเฉพาะเสียงพยัญชนะ และโครงสร้างของกริยา
ระบบการเขียน.
ภาษาซะราอีกีมีระบบการเขียน 3 แบบคือ อักษรเปอร์เซีย โดยมีอักษร 42 ตัว ยืมมาจากอักษรอูรดู 37 ตัว และพิเศษเฉพาะภาษาซะราอีกี 5 ตัว ผู้นับถือศาสนาฮินดูจะใช้อักษรคุรมุขีหรืออักษรเทวนาครี และมีการปริวรรตระหว่างภาษาซะราอีกีที่เขียนด้วยอักษรเปอร์เซียและเทวนาครี
สถานีสุราษฎร์ธานี

สถานีรถไฟสุราษฎร์ธานี หรือเดิมชื่อ สถานีรถไฟพุนพิน (สถานีท่าข้าม) เปิดเมื่อปี 2458 แต่ได้เปลี่ยนชื่อในราวๆ ปี 2505 เพื่อให้สอดคล้องกับชื่อจังหวัด เป็นสถานีรถไฟประจำจังหวัดสุราษฎร์ธานี ตั้งอยู่ฝั่งตะวันออกของแม่น้ำตาปี ตำบลท่าข้าม อำเภอพุนพิน จังหวัดสุราษฎร์ธานี ห่างจากตัวอำเภอเมืองสุราษฎร์ธานีประมาณ 12 กิโลเมตร เป็นสถานีรถไฟชั้น 1 ของทางรถไฟสายใต้
อาคารสถานีสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2458 ต่อมาในระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง กองทัพญี่ปุ่นใช้อาคารสถานีเป็นที่ทำการหน่วยทหาร อาคารสถานีถูกระเบิดทำลายทั้งหมด โดยเครื่องบินทิ้งระเบิดของกองทัพอากาศสหรัฐอเมริกา เมื่อ พ.ศ. 2488 พร้อมกับสะพานพระจุลจอมเกล้า ที่ข้ามแม่น้ำตาปี 
กรมรถไฟหลวง (ปัจจุบันคือ การรถไฟแห่งประเทศไทย) ได้สร้างสถานีชั่วคราวขึ้นที่ฝั่งตะวันตกของแม่น้ำตาปี ตรงกันข้ามกับสถานีเดิม ใช้ชื่อว่า สถานีรถไฟสุราษฎร์ธานี 2 เมื่อมีการก่อสร้างอาคารสถานีหลังใหม่ บนพื้นที่เดิม จึงได้รื้อถอนสถานีรถไฟชั่วคราวลง
ใบสั่งซื้อ

ใบสั่งซื้อ (PO) เป็นเอกสารข้อตกลงหรือสัญญาในเชิงพาณิชย์ ที่ออกโดยผู้ซื้อเพื่อสั่งซื้อพัสดุ สินค้าหรือบริการจากผู้ขาย โดยระบุชนิด จำนวน และราคา พร้อมทั้งอาจจะรวมถึงเงื่อนไขต่างๆ ตามที่ได้ตกลงกับผู้ขาย
ผู้กล้าพระอาทิตย์ ไฟร์เบิร์ด

ผู้กล้าพระอาทิตย์ ไฟร์เบิร์ด (; โรมาจิ: "Taiyō no Yūsha Faibādo"; : ไทโย โนะ ยูฉะ ไฟร์เบิร์ด) เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นแนวหุ่นยนต์ ผลงานเรื่องที่ 2 ในกลุ่มยูฉะซีรีส์ (Brave series) ของซันไรส์ ออกอากาศทางสถานีนาโงยะทีวี ทุกวันเสาร์ เวลา 17.00-17.30 น. ตั้งแต่วันที่ 2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1991 ถึง 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1992 รวมออกอากาศทั้งหมด 48 ตอน 
อินเทอร์เน็ตมีม.
ใน ค.ศ. 2011 มีผู้อัปโหลดฉากจากตอนที่ 3 ที่ Fighbird พรางตัวเป็นคาโตริ ดูผีเสื้อขณะพูดคุยกับสารวัตรซัตสึดะว่า โดยพูดว่า "นี่คือนกพิราบหรือเปล่า?" (is this a pigeon?) ลงในทัมเบลอร์ ทำให้เกิดภาพรูปแบบอื่นและกลายเป็ยมีมยอดนิยมใน ค.ศ. 2018
ใบเสร็จรับเงิน

ใบเสร็จรับเงิน  หรือ ใบเสร็จ เป็นเอกสารที่ผู้รับเงินออกให้เพื่อเป็นหลักฐานแสดงว่าได้รับเงินเป็นการถูกต้องแล้ว การออกเอกสารดังกล่าวบางกรณีอาจออกเป็นเอกสารอิเล็กทรอนิกส์ก็ได้ ในใบเสร็จรับเงินทั่วไปมักระบุรายการสินค้าหรือบริการที่ซื้อขายกันและราคาที่ตกลงชำระ ซึ่งอาจระบุข้อมูลภาษีที่เกี่ยวข้องที่ผู้รับชำระเงินเก็บและนำส่งรัฐบาลอีกด้วย
ใบเสร็จรับเงินในประเทศไทย.
ใบเสร็จรับเงินในประเทศไทยอาจจำแนกตามลักษณะการออกเอกสารได้เป็น 2 ลักษณะ ได้แก่
โตเกียวบาบิโลน

โตเกียวบาบิโลน  เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น 
เนื้อเรื่อง.
เรื่องราวเกี่ยวกับ สึเมรากิ ซูบารุ หนุ่มน้อยผู้มีจิตใจอ่อนโยน แท้จริงแล้ว เขาเป็นผู้นำของตระกูลสึเมรากิ ตระกูลผู้ใช้เวทย์ที่มีประวัติความเป็นมาอันยาวนาน เขารับงานต่างๆเพื่อหวังช่วยเหลือผู้คนเรื่อยมา
ซูบารุและพี่สาว (เป็นพี่น้องฝาแฝด) โดยซูบารุจะสวมถุงมือตลอดเวลา เนื่องจากตอนเด็ก ในฤดูหนาว ท่ามกลางหิมะ ซุบารุได้ไปเดินเล่นไปยังต้นซากุระ และเห็นคนของตระกูลซากุระ ฆ่าคนแล้วฝังไว้ใต้ต้นซากุระ ซึ่งโดยปกติ หากใครได้เห็นจะต้องถูกฆ่า แต่คนตระกูลซากุระได้ไว้ชีวิตซูบารุไว้ โดยทำเครื่องหมายดาวกลับหัวสัญลักษณ์ของซากุระสึกะโมโนริไว้หลังมือทั้ง 2 ข้างของซูบารุ โดยคนตระกูลซากุระจะมาฆ่าซูบารุหากการเจอกันอีกครั้ง คนตระกูลซากุระยังไม่สามารถทำให้ตัวเองรักซุบารุได้สำเร็จ
เวลาผ่านไป เมื่อ 2 พี่น้องโตขึ้น และได้รู้จักกับชายหนุ่ม "ซากุระซึกะ เซย์ชิโร่" เป็นสัตวแพทย์ จากนั้น เขาก็เข้ามามีส่วนร่วมในชีวิตของสองพี่น้อง
เซย์ชิโร่ ได้แสดงความรักต่อซูบารุออกมาหลายครั้ง ทำให้การป้องกันตัวทางจิตใจของซูบารุอ่อนลง แม้จะรู้ว่าเซย์ชิโร่เป็นคนของ"ซากุระสึกะโมโนริ" ตระกูลนักฆ่าที่อำมหิตและโหดเหี้ยม
เซย์ชิโร่เสียสละดวงตาข้างหนึ่งไปเพื่อป้องกันซูบารุจากหญิงผู้คลุ้มคลั่ง และได้มาซึ่งหัวใจของซูบารุ
หากแต่ความลับที่เก็บงำไว้ ทำให้เรื่องราวของทั้งคู่เดินทางไปในทิศทางที่ไม่มีผู้ใดคาดคิด
ภาษากอกบอรอก

ภาษากอกบอรอก หรือ ภาษาตรีปุรี เป็นภาษาพื้นเมืองของชาวตรีปุระ ในรัฐตรีปุระ และบริเวณใกล้เคียงในบังกลาเทศ เป็นภาษาตระกูลทิเบต-พม่า คำว่า กอกบอรอก มาจาก “kok” แปลว่า “ภาษา” และ “borok” ที่แปลว่าผู้ชาย ซึ่งใช้แทนชาวตรีปุระทั้งหมดด้วย ดังนั้น กอกบอรอก จึงหมายถึง “ภาษาของชาวตรีปุระ”
ประวัติ.
ภาษากอกบอรอกเริ่มปรากฏในหลากหลายรูปแบบตั้งแต่พุทธศตวรรษที่ 6 เมื่อเริ่มมีพงศาวดารของกษัตริย์ตรีปุระ ซึ่งมีชื่อเรียกว่าราชรัตนกิจ เขียนด้วยภาษากอกบอรอก อักษรที่ใช้เขียนภาษากอกบอรอกเรียกว่าอักษรกอลอมา ผู้เขียนคือ คุรลอเบนดรา ชอนไต 
ในเวลาต่อมา มีพราหมณ์ 2 คน คือ สุเกรสวัร และวเนศวัร ได้แปลพงศาวดารนี้เป็นภาษาสันสกฤตและแปลต่อเป็นภาษาเบงกอลเมื่อพุทธศตวรรษที่ 19 ส่วนฉบับเดิมที่เขียนด้วยภาษากอกบอรอกสูญหายไป ภาษากอกบอรอกถูกลดฐานะเป็นเพียงภาษาทั่วไปของสามัญชนตลอดสมัยราชอาณาจักรตรีปุระ ในขณะที่ภาษาเบงกอลเป็นภาษาราชการตั้งแต่พุทธศตวรรษที่ 19-25 ภาษากอกบอรอกเป็นภาษาราชการของรัฐตรีปุระเมื่อ พ.ศ. 2522 ปัจจุบันถือเป็นภาษาประจำชาติภาษาหนึ่งของอินเดีย
ไวยากรณ์.
"บทความหลัก:ไวยากรณ์ภาษากอกบอรอก"
การจัดจำแนกและภาษาใกล้เคียง.
ภาษากอกบอรอกจัดอยู่ในตระกูลภาษาจีน-ทิเบต สาขาทิเบต-พม่า มีความใกล้เคียงกับภาษาโบโด และภาษาดิมาซา ในรัฐอัสสัม รวมทั้งภาษากาโรที่ใช้พูดในบังกลาเทศ
ระบบเสียง.
โดยส่วนใหญ่เป็นไปตามมาตรฐานของตระกูลภาษาย่อยทิเบต-พม่า ดังนี้
สระ.
มี 6 เสียง คือ a e i o u และ w (อา เอ อี ออ อู และ อือ ตามลำดับ) เสียง w ใกล้เคียงกับเสียง ü ในภาษาเยอรมัน และเสียง u ในภาษาฝรั่งเศส 
สระประสม.
ได้แก ai wi ui oi (อัย อืย อุย และออย ตามลำดับ)
พยางค์.
คำส่วนใหญ่เกิดจากการรวมรากศัพท์กับปัจจัยหรืออุปสรรค ตัวอย่างเช่น
ไม่มีคำในภาษากอกบอรอกที่ขึ้นต้นด้วย ng ตำแหน่งท้ายพยางค์จะมีสระอะไรก็ได้ยกเว้น w พยัญชนะที่เป็นตัวสะกดได้ คือ p k m n ng r l เสียง y ที่เป็นตัวสะกดมักพบในสระประสม เช่น ai wi
กลุ่มพยัญชนะ.
กลุ่มของพยัญชนะที่พบในภาษากอกบอรอกมักเป็นเสียงควบกล้ำของ r หรือ l กับพยัญชนะอื่น เช่น p หรือ ph
วรรณยุกต์.
มีสองเสียงคือเสียงสูงและเสียงต่ำ เสียงสูงแสดงโดยเติม h หลังสระ เช่น
Lai (ไล) = ง่าย laih (ไหล) = ข้าม
Cha (ชา) = ถูก Chah (ฉา) = กิน
สำเนียง.
ชุมชนชาวตรีปุระประกอบด้วยเผ่าและเผ่าย่อยมากมายกระจายอยู่ในรัฐตรีปุระ อัสสัม ไมโซรัม และจังหวัดใกล้เคียงในบังกลาเทศโดยเฉพาะบริเวณจิตตะกอง เผ่าหลักๆจะมีสำเนียงเป็นของตนเอง ที่มีความแตกต่างระหว่างกันเล็กน้อย สำเนียงตะวันตกที่ใช้พูดบริเวณเมืองหลวงอาร์คาตาลาที่พูดโดยเผ่าเดบบาร์มาเป็นสำเนียงมาตรฐานที่ใช้ในโรงเรียนและการเขียนและเป็นที่เข้าใจโดยั่วไปในฐานะภาษากลางของชาวตรีปุระในระหวางหุบเขา มีการใช้ภาษานี้สอนในมหาวิทยาลัยในระดับบัณฑิตศึกษา
การเขียน.
ภาษากอกบอรอกมีอักษรเป็นของตนเองเรียกกอลอมาซึ่งสาบสูญไปแล้ว ตั้งแต่พุทธศตวรรษที่ 14 ราชอาณาจักรตรีปุระใช้อักษรเบงกอลเขียนภาษากอกบอรอก ตั้งแต่อินเดียได้รับเอกราชและตรีปุระเป็นส่วนหนึ่งของอินเดีย มีการใช้อักษรโรมันโดยเฉพาะในองค์กรอกชน ปัญหาการใช้ตัวอักษรเป็นปัญหาการเมืองในตรีปุระ โดยฝ่ายซ้ายเสนอให้ใช้อักษรเบงกอล ในขณะที่ชาวคริสต์สนับสนุนให้ใช้อักษรโรมัน ปัจจุบันคงมีการใช้อักษรสองชนิดควบคู่กัน
ตัวเลข.
มีทั้งเลขฐาน 10 และเลขฐาน 20 การนับเลขได้แก่
sa = 1; nwi = 2; tham = 3; brwi = 4; ba = 5; dok = 6; sni = 7; char = 8; chuku =9; chi = 10; rasa = 100; saisa = 1,000 rwjag = 100,000; chisa = 10 + 1 = 11
โดพามีนทรานสปอตเตอร์

โดพามีนทรานสปอตเตอร์ (แดท)  เป็นโปรตีนสำคัญที่อยู่บริเวณเยื่อหุ้มเซลล์ของเซลล์ประสาทโดพามีน ทำหน้าที่ดูดกลับโดพามีนที่หลั่งออกมาในไซแนปส์เข้าสู่เซลล์ประสาทก่อนไซแนปส์ โดพามีนทรานสปอตเตอร์เป็นโปรตีนลำเลียงสารสื่อประสาทโดพามีนที่ต้องอาศัยไอออนโซเดียมและไอออนคลอไรด์ในการทำงาน โครงสร้างโมเลกุลของโดพามีนทรานสปอตเตอร์มีด้านปลายด้านเอ็น (N-terminus) และปลายด้านซี (C-terminus) อยู่ภายในเซลล์ ปัจจุบันพบว่าสารโคเคน (Cocaine) และยาเมทิลฟีนิเดท (Methylphenidate) ออกฤทธิ์โดยการยับยั้งการทำงานของโดพามีนทรานสปอตเตอร์
มีการศึกษาการกระจายตัวของโดพามีนทรานสปอตเตอร์ในอวัยวะต่างๆ ในหนูขาวโดยใช้วิธีอิมมิวโนฮิสโตเคมมิสทรี (Immunohistochemistry) พบโดพามีนทรานสปอตเตอร์ในระบบประสาทส่วนกลาง anterior pituitary gland, Auerbach’s nervous system, Meisner’s nervous system, adrenal medulla และ ปอด โดยทั่วไปแล้วบริเวณสมองที่ใช้ศึกษาโดพามีนทรานสปอตเตอร์คือบริเวณดอร์ซอลสไตรตัม (dorsal striatum) และ (นิวเคลียสแอคคัมเบน) (nucleus accumbens) ซึ่งมีปริมาณโดพามีนทรานสปอตเตอร์ค่อนข้างหนาแน่น เมื่อศึกษาหนูถีบจักรที่ถูกตัดยีนโดพามีนทรานสปอตเตอร์ พบว่าการสังเคราะห์โดพามีนที่อาศัยเอนไซม์ไทโรซีนไฮดร๊อกซิเลสเกิดได้น้อยลง การเก็บโดพามีนในถุงเก็บ(vesicle) ลดลง มีการปลดปล่อยโดพามีนลดลง
การขนส่งโดพามีนผ่านโดพามีนทรานสปอตเตอร์อาจเกิดในอัตราส่วนของโดพามีน 1 โมเลกุล ไอออนโซเดียม 2 ไอออนและไอออนคลอไรด์ 1 ไอออน ซึ่งมีกลไกทั่วไปคือไอออนโซเดียม 2 ไอออนจับกับโดพามีนทรานสปอตเตอร์ก่อน ตามด้วยโดพามีน 1 โมเลกุล จากนั้นไออนคลอไรด์ 1 ไอออนจึงมาจับกับโดพามีนทรานสปอตเตอร์
ขี้เหล็ก

ขี้เหล็ก (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Senna siamea" (Lam.) Irwin & Barneby) จัดเป็นพืชในวงศ์ Leguminosae นอกจากนี้ยังมีชื่อเรียกในท้องถิ่นที่แตกต่างกัน เช่น ขี้เหล็กแก่น (ราชบุรี) ขี้เหล็กบ้าน (ลำปาง) ขี้เหล็กหลวง (ภาคเหนือ) ขี้เหล็กใหญ่ (ภาคกลางบางที่) ผักจี้ลี้ (ฉาน-แม่ฮ่องสอน) ยะหา (มลายู-ปัตตานี) และขี้เหล็กจิหรี่ (ภาคใต้) เป็นต้น ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ของต้นขี้เหล็กเป็นไม้ยืนต้นขนาดเล็กถึงปานกลาง ผลัดใบ สูงประมาณ 8-15 เมตร ลำต้นมักคดงอเป็นปุ่มเปลือกสีเทาถึงสีน้ำตาลดำ ยอดอ่อนสีแดงเรื่อ ๆ ใบประกอบเป็นแบบขนนก เรียงสลับกัน มีใบย่อย 5-12 คู่ ปลายสุดมีใบเดียว ใบย่อยรูปขอบขนานด้านบนเกลี้ยง ดอกช่อสีเหลืองอยู่ตามปลายกิ่ง ดอกจะบานจากโคนช่อไปยังปลายช่อ กลีบเลี้ยงมี 3-4 กลีบ กลีบดอกมี 5 กลีบ เกสรตัวผู้10 อัน ผลเป็นฝักแบนยาวมีสีคล้ำ เมล็ดรูปไข่ยาวแบนสีน้ำตาลอ่อนเรียงตามขวางมี 20-30 เมล็ด เนื้อไม้มีสีน้ำตาลแก่เกือบดำ ส่วนของดอกและใบขี้เหล็กใช้เป็นอาหารในหลายประเทศ เช่น ไทย พม่า อินเดีย และมาเลเซีย เป็นต้น ในตำราการแพทย์แผนไทยได้มีการบันทึกประโยชน์ของขี้เหล็กในหลายด้าน เช่น ใช้แก้อาการท้องผูก ใช้แก้อาการนอนไม่หลับ ใช้ทำความสะอาดเส้นผม ทำให้ผมชุ่มชื่นเป็นเงางาม ไม่มีรังแค ช่วยเจริญอาหาร บำรุงน้ำดี และบำรุงโลหิต เป็นต้น นอกจากนั้น ยังนิยมนำมาประกอบ อาหาร เช่น แกงขี้เหล็ก เป็นการนำใบอ่อน ดอกและยอดของต้นขี้เหล็ก ซึ่งเป็นต้นไม้ที่ขึ้นได้ดีในทุกภาคของประเทศไทย มาปรุงเป็นอาหาร นอกจากจะรับประทานในครัวเรือน ยังนิยมปรุงเลี้ยงแขกเทศกาลงานต่างๆ เช่น งานบวช งานแต่งงาน งานศพ ด้วยรสชาติของขี้เหล็กมีรสขม ก่อนปรุงจึงต้องนำมาต้มน้ำทิ้งก่อน ช่วย ลดสารที่เป็นพิษ และทำให้มีรสชาติดีขึ้นเมื่อนำมาปรุงเป็นอาหาร
ในปี พ.ศ. 2485 ศาสตราจารย์ นพ.อวย เกตุสิงห์ ได้ศึกษาฤทธิ์ทางเภสัชวิทยาของต้นขี้เหล็ก พบว่าใบและดอกขี้เหล็กทำให้เกิดอาการง่วงซึมและมีพิษน้อยกว่าสมุนไพรชนิดอื่น ๆ ที่ได้ศึกษา ต่อมาจึงมีผู้ศึกษาฤทธิ์ทางเภสัชวิทยาของสารสกัดใบขี้เหล็กอีกครั้งโดยใช้แอลกอฮอล์เป็นตัวทำละลาย พบว่าสารสกัดนี้มีฤทธิ์กดประสาทส่วนกลาง เพิ่มความตึงตัวของกล้ามเนื้อเรียบ และมีฤทธิ์ขับปัสสาวะ จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2513 คณะนักวิจัยจากมหาวิทยาลัยนอตทิงงัม ประเทศอังกฤษได้รายงานว่าสามารถสกัดสารชนิดใหม่จากใบขี้เหล็กได้ โดยตั้งชื่อว่าบาราคอล (barakol) ซึ่งมีฤทธิ์กล่อมประสาทและลดความกังวล แต่ภายหลังมีการพบว่ามีพิษต่อตับด้วยเช่นกัน
สีเหลือง

สีเหลือง เป็น 1 ใน 3 แม่สี ร่วมกับสีแดง และสีน้ำเงิน โดยปกติสีจะมีอยู่สองโทน คือ สีโทนร้อน และ สีโทนเย็น แต่สีเหลืองเป็นสีที่อยู่ตรงกลางระหว่าง สีโทนร้อน และ สีโทนเย็น จึงสามารถเลือกใช้สีเหลืองเข้าไปผสมผสานได้กับสีทั้งสองโทน ซึ่งนอกจากสีเหลืองแล้วยังมีสีม่วงอีกสีหนึ่งที่มีลักษณะดังกล่าวมีดังนี้
สีส้ม

สีส้ม เป็นหนึ่งในกลุ่มสีโทนร้อน แสงสีส้มที่มองเห็นได้มีความยาวคลื่นราว 590 นาโนเมตร
สีเพลิง เป็น รูปลักษณ์ของสีออกคล้ายสีแสด ซึ่งมีความเข้มกว่าสีส้ม
วงศ์ปลาดุก

วงศ์ปลาดุก  เป็นวงศ์ปลาจำพวกหนึ่ง ในอันดับปลาหนัง (Siluriformes) ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Clariidae (/คลา-ริ-อาย-ดี้/) 
มีลักษณะเด่นชัดคือ ส่วนหัวกลมแบราบ ตาเล็กอยู่ด้านข้างของหัว ปากเล็กอยู่ตอนปลายสุดของจะงอยปาก มีหนวดรอบปาก 4 คู่ ยาวเท่า ๆ กัน ครีบอกมีก้านแข็งแหลมคม มีพิษแรงปานกลาง ครีบหลังไม่มีก้านครีบแข็งและยาวเกือบเท่าความยาวลำตัวเช่นเดียวกับครีบก้น ครีบหลังและครีบท้องเล็กปลายมน ปลาดุกมีอวัยวะพิเศษรูปร่างคล้ายก้อนฟองน้ำสีแดงสดอยู่ในช่องเหงือกตอนบนสำหรับช่วยหายใจโดยใช้อากาศเหนือน้ำได้ จึงทำให้ปลาในวงศ์นี้สามารถอยู่เหนือน้ำได้นานกว่าปลาชนิดอื่น ๆ และยังสามารถแถก คืบคลานบนบกได้เมื่อฝนตกน้ำไหลหลาก และเป็นที่ของชื่อภาษาอังกฤษว่า "Walking catfish" 
มีการวางไข่โดยขุดโพรงหรือทำรัง บางชนิด ตัวผู้และตัวเมียช่วยกันดูแลไข่จนฟักเป็นตัว ไข่เป็นแบบไข่ติด ปลาในวงศ์นี้มีการกระจายพันธุ์กว้างไกลตั้งแต่ทวีปแอฟริกาจนถึงเอเชีย พบในประเทศไทยราว 10 ชนิด เป็นปลาน้ำจืดที่ใช้ประโยชน์ทางเศรษฐกิจ ที่คนไทยรู้จักดี ได้แก่ ปลาดุกด้าน ("Clarias batrachus") และปลาดุกอุย ("C. macrocephalus")
สีม่วง

<ns>10</ns>
 <id>28064</id>
 <redirect title="แม่แบบ:กล่องข้อมูล สี" />
 <revision>
 <id>116706</id>
 <timestamp>2006-02-26T21:51:18Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Manop</username>
 <id>513</id>
 </contributor>
 <minor />
 <origin>116706</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
สีม่วง เป็นสีที่ผสมระหว่างสีน้ำเงินและสีแดง โดยปกติสีจะมีอยู่สองโทน คือ สีโทนร้อน และ สีโทนเย็น แต่สีม่วงเป็นสีที่อยู่ตรงกลางระหว่าง สีโทนร้อน และ สีโทนเย็น ซึ่งนอกจากสีม่วงแล้วยังมีสีเหลืองอีกสีหนึ่งที่มีลักษณะดังกล่าว จึงสามารถเลือกใช้สีม่วงเข้าไปผสมผสานได้กับสีทั้งสองโทน
สีเขียว

สีเขียว เป็นสีสีหนึ่งบนคลื่นที่ตามองเห็น ตั้งอยู่ระหว่างสีน้ำเงินและสีเหลือง สีเขียวเกิดจากแสงที่ความยาวคลื่นประมาณ 495-570 นาโนเมตร สีเขียวในแม่สีเชิงลบที่ใช้สำหรับระบายสีและพิมพ์สีเกิดจากสีเหลืองผสมกับสีน้ำเงิน หรือสีเหลืองผสมกับสีน้ำเงินอมเขียว ในระบบสี RGB ที่พบในโทรทัศน์และจอคอมพิวเตอร์ เป็นสีที่มาจากแม่สีเชิงบวก ร่วมกับสีแดงและสีน้ำเงิน ซึ่งต่างก็ผสมกันจนกลายเป็นสีอื่น ๆ ได้
ในภาษาอังกฤษใหม่ คำว่า green (สีเขียว) มาจากคำภาษาอังกฤษกลางว่า "grene" จากรากศัพท์ภาษาเยอรมันเดียวกันกับคำว่าคำว่า "grass" และ "grow" สีเขียวเป็นสีของการปลูกหญ้าและใบไม้ ด้วยเหตุนี้สีเขียวจึงเป็นสีของฤดูใบไม้ผลิ ความเจริญเติบโต และธรรมชาติ สิ่งที่ให้สีเขียวมากที่สุดในธรรมชาติคือคลอโรฟิลล์ สารเคมีที่พืชสังเคราะห์ด้วยแสงและแปลงแสงอาทิตย์เป็นพลังงาน สิ่งมีชีวิตจำนวนมากใช้ประโยชน์จากสีเขียวเพื่ออำพรางตัวให้เข้ากับสิ่งแวดล้อมสีเขียว แร่หลายชนิดมีสีเขียว เช่น มรกต ซึ่งเป็นสีเขียวจากธาตุโครเมียม
ในการสำรวจในทวีปยุโรปและสหรัฐอเมริกา สีเขียวเป็นสีที่สามารถแทนธรรมชาติ เยาวชน ฤดูใบไม้ผลิ ความหวัง และความอิจฉา ในยุโรปและสหรัฐฯ สีเขียวอาจหมายถึงความตาย ความเจ็บป่วย หรือปีศาจ แต่ในประเทศจีน สีเขียวมีความหมายดีมากเนื่องจากเป็นสัญลักษณ์ของความอุดมสมบูรณ์ เนื่องจากสีเขียวสามารถแทนเยาวชน บางครั้งสามารถใช้บรรยายผู้ที่อ่อนประสบการณ์ก็ได้
ในยุคกลางและยุคฟื้นฟูศิลปวิทยา สีเสื้อผ้าบ่งบอกสถานะทางสังคมของผู้ใส่ ผู้ใส่เสื้อสีเขียวจะเป็นพ่อค้า นายธนาคาร และสุภาพชน ขณะที่สีเหลืองและสีแดงเป็นสีที่แสดงถึงความสูงส่ง ภาพวาดโมนาลิซาของเลโอนาร์โด ดา วินชี ใส่เสื้อสีเขียว แสดงว่าเธอไม่ได้มาจากครอบครัวชั้นสูง ที่นั่งในสภาสามัญชนอังกฤษเป็นสีเขียว แต่ที่นั่งในสภาขุนนางเป็นสีแดง
สีเขียวยังเป็นสีดั้งเดิมของความปลอดภัยและการอนุญาต สัญญาณไฟสีเขียวหมายถึงให้ไปข้างหน้า บัตรสีเขียว (กรีนการ์ด) อนุญาตให้มีที่อยู่อาศัยถาวรในสหรัฐอเมริกา 
สีเขียวเป็นสีที่สำคัญที่สุดของศาสนาอิสลาม เป็นสีของสัญลักษณ์ของมุฮัมมัด และพบได้ในธงชาติของประเทศอิสลามทุกประเทศ และยังแทนพืชพรรณเขียวชอุ่มแห่งแดนสวรรค์ด้วย สีเขียวยังเกี่ยวข้องกับวัฒนธรรมของยุคเกลิกไอร์แลนด์ และเป็นสีของธงชาติไอร์แลนด์ด้วย เนื่องจากสีเขียวเป็นสีของธรรมชาติ จึงเป็นสีที่แสดงความเคลื่อนไหวทางสิ่งแวดล้อม กลุ่มนักการเมืองที่สนับสนุนการปกป้องสิ่งแวดล้อมและความยุติธรรมในสังคมบรรยายตนเองว่าเป็นความเคลื่อนไหวสีเขียว บางกลุ่มตั้งชื่อกลุ่มตนเองว่าพรรคกรีน นำไปสู่การรณรงค์ในการโฆษณา โดยบริษัทต่าง ๆ จะขายผลิตภัณฑ์สีเขียวหรือผลิตภัณฑ์ที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม
ความเชื่อ.
สีเขียว เป็นกลุ่มสีโทนเย็น ให้ความรู้สึกสดชื่น สบายตา ผ่อนคลาย ปลอดภัย เป็นสีที่ให้ความหมายถึงความอุดมสมบูรณ์
ในหมู่ชาวจีน สีเขียวถือเป็นสีที่ไม่เป็นมงคล ซึ่งตรงกันข้ามกับสีแดง
บ้านราชาวดีหญิง

บ้านราชาวดีหญิง หรือ สถานคุ้มครองและพัฒนาคนพิการบ้านราชาวดี (หญิง) จังหวัดนนทบุรี เป็นหน่วยงานในสังกัดกรมส่งเสริมและพัฒนาคุณภาพชีวิตคนพิการ กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ ตั้งอยู่เลขที่ 78/15 หมู่ที่ 1 ซอย ติวานนท์-ปากเกร็ด 1 ถนนติวานนท์ ตำบลบางตลาด อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี 11120 ให้บริการดูแล คุ้มครอง และพัฒนากลุ่มเด็กที่มีความพิการทางสมองและปัญญาเพศหญิง อายุระหว่าง 7-18 ปี จำนวน 430 คน โดยเปิดดำเนินการ มาตั้งแต่วันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2540
บ้านราชาวดีหญิงเป็นองค์กรที่จัดบริการอย่างมีมาตรฐานร่วมกับครอบครัว ชุมชน และสังคม เพื่อให้เด็กพิการพึ่งตนเองได้ตามศักยภาพ
วิสัยทัศน์
พัฒนาเด็ก คืนสู่สังคม อยู่เย็นเป็นสุขร่วมกัน
ให้บริการปัจจัยสี่ โดยจัดให้บริการอาหาร 3 มื้อ ตามหลักโภชนาการ มีที่พักอาศัยพร้อมสิ่งอำนวยความสะดวก จัดหาเสื้อผ้าเครื่องนุ่งห่ม ตลอดจนเครื่องนอน
และของใช้ที่จำเป็น มีพี่เลี้ยงและเจ้าหน้าที่พยาบาลดูแลด้านสุขภาพ และการรักษาพยาบาลอย่างทั่วถึง
ให้การตรวจประเมิน วินิจฉัย วางแผนการรักษา บำบัดฟื้นฟูสมรรถภาพร่างกายทางด้านกายภาพบำบัด กิจกรรมบำบัด มีการจัดหากายอุปกรณ์ เครื่องช่วยเหลือเด็กพิการประเภทต่างๆ ให้เหมาะสมกับสภาพความพิการ
และส่งเสริมพัฒนาการโดยการฝึกทักษะการช่วยเหลือตนเองในกิจวัตรประจำวัน ตลอดจนจัดกิจกรรมนันทนาการต่างๆ
จัดให้ได้รับการศึกษาและพัฒนาตามความเหมาะสม ตามความสามารถและศักยภาพของเด็ก จัดฝึกอาชีพในลักษณะอาชีวบำบัด ตามความถนัด
และความสนใจโดยเน้นเพื่อฟื้นฟูศักยภาพของเด็ก รวมถึงจัดหาอาชีพให้ตามความเหมาะสม
จัดทำทะเบียนประวัติ และดำเนินการด้านเอกสารสิทธิประโยชน์ สวัสดิการและสิ่งอำนวยความสะดวก ให้คำปรึกษา แก้ไขปัญหาพฤติกรรม จัดบริการที่เหมาะสมให้เป็นรายบุคคล
โ ดยทีมสหวิชาชีพ ตลอดจนแนะนำผู้ปกครองของผู้รับบริการให้สามารถเข้าถึงสิทธิและประโยชน์ที่ควรจะได้รับตามที่กฎหมายกำหนด
การดำเนินงาน.
5. บริการด้านอื่นๆ
สนับสนุนชุมชน และให้เครือข่ายมีส่วนร่วมในการช่วยเหลือ จัดบริการสวัสดิการแก่เด็กพิการ เพื่อให้เกิดประโยชน์สูงสุดกับเด็กต่อไปอย่างทั่วถึงและเป็นธรรม
เจ้าพระยารัตนาธิเบศร์ (พุ่ม ศรีไชยยันต์)

เจ้าพระยารัตนาธิเบศร์ นามเดิม พุ่ม เป็นขุนนางชั้นผู้ใหญ่ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ดำรงตำแหน่งสูงสุดของขุนนาง (ข้าราชการ) ไทยในสมัยนั้น คือ ตำแหน่งสมุหพระกลาโหม (อีกตำแหน่ง คือ สมุหนายก) เมื่อ พ.ศ. 2438 นอกจากจะเป็นข้าราชการที่กล้าหาญ ซื่อตรงจงรักภักดีต่อชาติบ้านเมืองและพระมหากษัตริย์แล้ว ท่านยังเป็นบุคคลที่ใจบุญใฝ่ในธรรมะ มีเมตตากรุณา เมื่อครั้งที่ท่านมาทอดกฐิน ณ วัดบางขวาง อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี ท่านทราบว่าพระครูศีลาภิรมต้องการเงินสร้างโรงเรียน ท่านจึงบริจาคเงินจำนวน 100 ชั่งสร้างอาคารหลังแรกขึ้นได้รับการขนานนามว่า โรงเรียนรัตนาธิเบศร์ เป็นโรงเรียนแห่งแรกของจังหวัดนนทบุรี จึงถือได้ว่าท่านเจ้าพระยารัตนาธิเบศร์นอกจากจะเป็นข้าราชการชั้นผู้ใหญ่ ของประเทศแล้วท่านยังเป็นผู้ให้กำเนิดสถาบันการศึกษาแห่งแรก ของจังหวัดนนทบุรีด้วย
เป็นบุตรคนที่ 4 ของหลวงจีนประชา (ทองอยู่) ยกบัตรเมืองนครไชยศรี เกิดเมื่อ พ.ศ. 2363 ปีมะโรง บิดามารดามีบ้านเป็นแพลอยอยู่หน้าวัดทองธรรมชาติ-ฝั่งธนบุรี เจ้าพระยารัตนาธิเบศร์ มีพี่น้องร่วมบิดามารดา 5 คน
ตำแหน่ง.
ตำแหน่งทางราชการของเจ้าพระยารัตนาธิเบศร์ (พุ่ม ศรีไชยยันต์)
สมัยรัชกาลที่ 5.
เจ้าพระยารัตนาธิเบศร์เป็นข้าราชการตัวอย่างที่มีความดีพร้อม เป็นผู้ที่เสียสละเห็นแก่ความสงบความเจริญของบ้านเมือง จึงเป็นที่รักใคร่โปรดปรานของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว เห็นได้จากการดำรงตำแหน่งสูงสุดทางราชการได้ยาวนานตลอดจนสิ้นอายุขัย 
ท่านถึงแก่อสัญกรรมด้วยโรคชราเมื่อเวลา 17.00 น. วันที่ 9 กันยายน พ.ศ. 2444 รวมอายุได้ 81 ปี ต่อมาเวลา 21.00 น. พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เสด็จพระราชดำเนินจาก พระราชวังดุสิต ไปยังบ้านของเจ้าพระยารัตนาธิเบศร์เพื่อพระราชทานน้ำอาบศพ
ปลากะแมะ

ปลากะแมะ (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Chaca bankanensis") ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์ปลากะแมะ (Chacidae) มีรูปร่างประหลาด หัวแบนราบมากและปากกว้าง ครีบหลังและครีบอกสั้น ก้านครีบอกมีขอบหยัก ครีบท้องใหญ่ มีผิวย่นและเป็นตุ่มขนาดต่างๆ หัวมีติ่งหนังอยู่โดยรอบ ลำตัวสีน้ำตาลแดงเข้มหรือน้ำตาลไหม้ ท้องสีจาง มีประและจุดสีคล้ำกระจายทั่ว มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 20 เซนติเมตร
มีพฤติกรรมอาศัยอยู่กองใบไม้ร่วง มักอยู่นิ่งเป็นเวลานานเพื่อรอจับปลาเล็ก ๆ โดยอาหารได้แก่ ปลาและสัตว์น้ำขนาดเล็ก ในประเทศไทยพบอาศัยอยู่ที่ป่าพรุโต๊ะแดง จังหวัดนราธิวาสที่เดียวเท่านั้น สถานภาพเป็นปลาใกล้สูญพันธุ์ในธรรมชาติ เนื่องจากถิ่นที่อยู่ถูกทำลาย ในต่างประเทศพบได้ที่มาเลเซีย, อินโดนีเซีย และบรูไน
ไม่บริโภคเป็นปลาเศรษฐกิจ แต่นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม โดยเฉพาะผู้ที่นิยมเลี้ยงปลาแปลก แต่เป็นชนิดที่เลี้ยงให้รอดยาก เนื่องจากปลามักปรับสภาพให้อยู่กับสิ่งแวดล้อมในที่เลี้ยงไม่ได้
วงศ์ปลากะแมะ

วงศ์ปลากะแมะ  เป็นวงศ์ปลาในอันดับปลาหนัง ใช้ชื่อวงศ์ว่า Chacidae (/ชา-คิ-ดี้/)
มีรูปร่างแปลกอย่างเห็นได้ชัด มีส่วนหัวที่แบนราบ ปากกว้าง ตาเล็ก ครีบหลังสั้นมีก้านครีบเดี่ยว 1 ก้าน และก้านครีบแขนง 3-4 ก้าน ครีบท้องใหญ่แล ครีบหางแผ่กว้างปลายหางยกขึ้น เห็นสะดุดตา ครีบก้นสั้นประมาณ 8-10 ครีบ ไม่มีก้านครีบแข็ง ผิวหนังย่นและมีตุ่มขนาดต่างๆ เป็นติ่งหนังอยู่โดยรอบ โดยเฉพาะบริเวณปาก เพื่อหลอกล่อเหยื่อ ตัวมีสีน้ำตาลแดงหรือน้ำตาลคล้ำ มีความยาวโดยเฉลี่ยประมาณไม่เกิน 20 เซนติเมตร
อาศัยอยู่ในน้ำที่มีค่าความเป็นกรดเป็นด่าง (pH) ประมาณ 6.5-8.0 ในป่าพรุ พบตั้งแต่อินเดียจนถึงเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
มักกบดานอยู่นิ่ง ๆ กับพื้น เพื่อดักรออาหารได้แก่ ลูกปลาและลูกกุ้งขนาดเล็ก 
มีทั้งหมด 1 สกุล คือ "Chaca" (/ชา-คา/) แบ่งออกได้เป็น 4 ชนิด ได้แก่
ซึ่งคำว่า "Chaca" ซึ่งเป็นทั้งชื่อของวงศ์และสกุลนั้น มาจากเสียงของปลากะแมะอินเดีย ที่ถูกจับขึ้นมาพ้นน้ำแล้วทำเสียงว่า "Chaca" ซึ่งเป็นเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่ทำแบบนี้ได้
วงดนตรีสุนทราภรณ์

วงดนตรีสุนทราภรณ์ เป็นวงดนตรีเพลงไทยสากลแห่งแรกของไทย ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2482 โดยมีศิลปินที่มีชื่อเสียง เช่น เอื้อ สุนทรสนาน, มัณฑนา โมรากุล, รุจี อุทัยกร, สุปาณี พุกสมบุญ, เลิศ ประสมทรัพย์, ชวลี ช่วงวิทย์, วินัย จุลละบุษปะ, สุภาพ รัศมิทัต, เพ็ญศรี พุ่มชูศรี, จันทนา โอบายะวาทย์, จุรี โอศิริ, วรนุช อารีย์, ศรีสุดา รัชตะวรรณ, พูลศรี เจริญพงษ์, สมศักดิ์ เทพานนท์, รวงทอง ทองลั่นธม, หม่อมราชวงศ์ถนัดศรี สวัสดิวัตน์, อ้อย อัจฉรา, มาริษา อมาตยกุล, บุษยา รังสี, โสมอุษา, ช่อชบา ชลายลนาวิน, พันธ์พร วัฒนเรืองไร, ช่อฉัตร รัตนกมล, ธรรมรัตน์ นวมะรัตน์, สุวณีย์ เนื่องนิยม, ยรรยงค์ เสลานนท์, รุ่งฤดี แพ่งผ่องใส, ศรวณี โพธิเทศ, นพดฬ ชาวไร่เงิน, จินตนา สุวรรณศิลป์, เยาวลักษณ์ โกมารกุล ณ นคร เป็นต้น
ประวัติ.
ในช่วงต้นทศวรรษ 2470 วงดนตรีได้ก่อตั้งขึ้นภายใต้การนำของหลวงสุขุมนัยประดิษฐ (ประดิษฐ์ สุขุม) บุตรชายของ มหาอำมาตย์นายก เจ้าพระยายมราช (ปั้น สุขุม) สมาชิกภายในวงประกอบด้วย เอื้อ สุนทรสนาน และเพื่อน ๆ ของเขา 
ต่อมาในปี พ.ศ. 2479 วงดนตรีได้แสดงให้กับบริษัท ไทยฟิล์ม จำกัด ของพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าภาณุพันธุ์ยุคล หรือ เสด็จพระองค์ชายใหญ่ เมื่อบริษัทปิดตัวลง วงดนตรีตกเป็นของพระเจนดุริยางค์ (ปิติ วาทยะกร) ซึ่งเป็นผู้ควบคุมวงในขณะนั้น และพระเจนดุริยางค์เป็นข้าราชการกรมศิลปากร วิลาศ โอสถานนท์ สมาชิกคณะราษฎร อธิบดีกรมโฆษณาการ (ต่อมาเปลี่ยนเป็น กรมประชาสัมพันธ์) ในขณะนั้น ต้องการให้วงดนตรีมาแสดงในช่วงรายงานข่าวทางวิทยุ กรมโฆษณาการขอให้กรมศิลปากรโอนสมาชิกวงให้มารับราชการที่กรมโฆษณาการ เอื้อเป็นหัวหน้าวง ขณะที่เวส สุนทรจามร เพื่อนสนิทของเอื้อเป็นผู้ช่วยหัวหน้าวง
วงดนตรีใช้ชื่อ "วงดนตรีกรมโฆษณาการ" ในเวลาราชการ อย่างไรก็ตาม ในช่วงเวลานอกราชการ วงดนตรีใช้ชื่อ "วงดนตรีสุนทราภรณ์" โดยคำว่า “สุนทราภรณ์” มาจากการผสมผสานระหว่างนามสกุลของเอื้อและชื่อคนรักคืออาภรณ์ (ต่อมาเป็นคู่ชีวิตของเอื้อ)
รายชื่อนักร้องสุนทราภรณ์.
ยุคร่วมสมัย.
นักร้องคลื่นลูกใหม่สุนทราภรณ์.
นักร้องคลื่นลูกใหม่ฝ่ายชาย (ปัจจุบัน)
นักร้องคลื่นลูกใหม่ฝ่ายหญิง (ปัจจุบัน)
นักร้องคลื่นลูกใหม่ที่เคยร่วมงานกับวงดนตรีสุนทราภรณ์
นักประพันธ์เพลง.
ทั้งคำร้องและทำนอง.
โดยทั้งนี้แล้ว มีผู้ประพันธ์คำร้องบางท่านที่ได้แต่งเพลงส่วนน้อยให้วงดนตรีสุนทราภรณ์ที่ได้รับความนิยมเป็นอย่างมาก เช่น "ธม ธาตรี" (เชิด ทรงศรี) ในบทเพลง "เสียงกระซิบจากเกลียวคลื่น", ธรรมนูญ แสงรังษี ในบทเพลง "รำวงสาวบ้านแต้" จินต์ วัฒนปฤดา ในบทเพลง "กังหันต้องลม", ม.ร.ว กุศทิน สนิทวงศ์ ในบทเพลง "เสียดายบัว" "ลมโชย" "รำวงชวนเกี่ยว" , ณัฐ จิตระจินดา ในบทเพลง "รักเร่" , และ ชูทิศ สิงหเสนี (วิศาล อินทราภิบาล) ในบทเพลง "เดือนค้างฟ้า" 
และนักร้องบางท่านได้ประพันธ์เพลงไว้เช่นกัน อาทิ รวงทอง ทองลั่นธม ในบทเพลง "แสนเสียดาย" , มัณฑนา โมรากุล ในบทเพลง "วาสนากระต่าย" "ใจหนอใจ" "รักมีกรรม" , ชวลี ช่วงวิทย์ ร่วมประพันธ์กับ ชอุ่ม ปัญจพรรค์ ในบทเพลง "รำวงตอบรัก" และ ถวัลย์ พุกาธร ในบทเพลง "ลูกทุ่งลาติน"
คณะวิศวกรรมศาสตร์ กำแพงแสน มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์

คณะวิศวกรรมศาสตร์ กำแพงแสน มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ เป็น 1 ใน 7 คณะ ของมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตกำแพงแสน จังหวัดนครปฐม
ประวัติ.
คณะวิศวกรรมศาสตร์ กำแพงแสน ถือกำเนิดร่วมกับคณะวิศวกรรมศาสตร์ (บางเขน) จากโรงเรียนช่างชลประทาน กรมชลประทาน ซึ่งก่อตั้งขึ้นเมื่ปี พ.ศ. 2481 โดยท่านหม่อมหลวงชูชาติ กำภู จนถึง พ.ศ. 2494 ได้สบทบเข้าเป็นเครือของมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ และเปลี่ยนเป็นคณะวิศวกรรมชลประทาน ใน พ.ศ. 2497 จนกลายเป็นคณะวิศวกรรมศาสตร์ ใน พ.ศ. 2509 ต่อมา พ.ศ. 2522 ได้ย้ายภาควิชาวิศวกรรมเกษตร และภาควิชาวิศวกรรมชลประทาน จากบางเขนมาดำเนินการจัดการเรียนการสอนที่วิทยาเขตกำแพงแสน ซึ่งถือว่าเป็นจุดเริ่มต้นของคณะวิศวกรรมศาสตร์ วิทยาเขตกำแพงแสน จนกระทั่ง เมื่อวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2546 สภามหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ได้อนุมัติให้แยกการบริหารคณะวิศวกรรมศาสตร์ วิทยาเขตกำแพงแสน ออกจากคณะวิศวกรรมศาสตร์ (บางเขน) และได้สถาปนาเป็น "คณะวิศวกรรมศาสตร์ กำแพงแสน" อย่างเป็นทางการ จึงถือได้ว่าคณะวิศวกรรมศาสตร์ กำแพงแสน เป็นคณะหนึ่งของมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตกำแพงแสน โดยสมบูรณ์
หน่วยงาน.
ภาควิชา สำนัก สถาบัน และศูนย์ ภายในคณะวิศวกรรมศาสตร์ กำแพงแสน
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
ทำเนียบคณบดี.
หมายเหตุ คำนำหน้านามของผู้ดำรงตำแหน่งคณบดี เป็นคำนำหน้านามตามตำแหน่งทางวิชาการในขณะนั้น
ชาวจีน

ชาวจีน เป็นประชากรหรือกลุ่มชาติพันธุ์ที่ระบุถึงจีน โดยทั่วไปมักจะเป็นผ่านชาติพันธุ์ สัญชาติ การเป็นพลเมือง หรือความเกี่ยวข้องอื่น ๆ
ผู้พูดภาษาจีนมาตรฐาน (รวมผู้ที่อาศัยอยู่ในเกรตเตอร์ไชนา (Greater China) และชาวจีนโพ้นทะเล) เรียกชาวจีนว่า จงกั๋วเหริน  หรือ หฺวาเหริน  แม้ว่าทั้งสองคำสื่อถึงชาวจีน การใช้งานคำเหล่านี้ขึ้นอยู่กับบุคคลหรือบริบท คำแรกโดยทั่วไปใช้เรียกถึงพลเมืองสาธารณรัฐประชาชนจีน —โดยเฉพาะจีนแผ่นดินใหญ่ ส่วนคำว่า หฺวาเหริน ใช้เรียกผู้ที่มีเชื้อสายจีน และมักใช้กับผู้ที่อาศัยอยู่ต่างประเทศหรือไม่ใช่พลเมืองจีน
ชาวจีนฮั่นเป็นกลุ่มชาติพันธุ์ที่มีจำนวนมากที่สุดในประเทศจีน โดยคิดเป็นประมาณร้อยละ 92 ของประชากรแผ่นดินใหญ่ พวกเขาคิดเป็นประมาณร้อยละ 95 ของประชากรไต้หวัน ร้อยละ 92 ในฮ่องกง และร้อยละ 89 ในมาเก๊า#เปลี่ยนทาง ชาวจีนยังเป็นกลุ่มชาติพันธุ์ที่มีจำนวนมากที่สุดในโลก โดยคิดเป็นประมาณร้อยละ 18 ของประชากรมนุษย์ทั่วโลก
นอกประเทศจีน คำว่า "ชาวจีนฮั่น" และ "ชาวจีน" มักเรียกสับสนอย่างผิด ๆ เนื่องจากผู้ที่ระบุหรือบันทึกเป็นชาวจีนฮั่นเป็นกลุ่มชาติพันธุ์ที่โดดเด่นในประเทศจีน มีชนกลุ่มน้อยในประเทศจีน 55 กลุ่มชาติพันธุ์ที่ทางการรับรอง ซึ่งมีสัญชาติจีนด้วย
ประชากรจากไต้หวันที่มีชื่อทางการว่าสาธารณรัฐจีน อาจเรียกเป็น "ชาวจีน" ได้ในบริบทต่าง ๆ กระนั้นพวกเขานิยมเรียกตนเองเป็น "ชาวไต้หวัน" ดินแดนไต้หวันเป็นดินแดนพิพาทและมีไม่กี่ประเทศที่รับรองความเป็นอธิปไตยของสาธารณรัฐจีน
คำว่า "จีนโพ้นทะเล" ใช้เรียกบุคคลที่มีบรรพบุรุษเป็นชาวจีนอาศัยอยู่ในต่างประเทศหรือพลเมืองจีนที่อาศัยอยู่นอกประเทศจีน แต่โดยไปจะหมายถึงความหมายแรก
ดูเพิ่ม.
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
กีฬาเฟสปิก

กีฬาเฟสปิก  หรือ การแข่งขันกีฬาคนพิการภาคพื้นตะวันออกไกล และ แปซิฟิกตอนใต้  เรียกว่า สหพันธ์กีฬาเฟสปิก เป็นมหกรรมกีฬาหลากหลายชนิด โดยนักกีฬาเป็นผู้พิการจากทั่วเอเชียและโอเชียเนีย เป็นมหกรรมกีฬาคนพิการอันดับสองของโลกรองจากกีฬาพาราลิมปิก (Paralympic Games) โดยจัดขึ้นครั้งแรกที่เมือง เบ็บปุ จังหวัดโออิตะ ญี่ปุ่น ในปี พ.ศ. 2517 (ค.ศ. 1974) โดยมีนักกีฬาร่วมแข่งขัน 973 คน จาก 18 ประเทศ
กีฬาเฟสปิกเกมส์ครั้งที่ 9 จัดขึ้นครั้งสุดท้าย ที่เมืองกัวลาลัมเปอร์ ประเทศมาเลเซีย ในปี พ.ศ. 2549 (ค.ศ. 2006) มีนักกีฬาเข้าร่วม 4,000 คน จากประเทศสมาชิก 46 ประเทศ ชิงชัยกันใน 19 ชนิดกีฬา ก่อนที่ครั้งต่อมา (ค.ศ. 2010) ในการแข่งขันที่เมืองกว่างโจว ประเทศจีน จึงได้มีการเปลี่ยนชื่อการแข่งขันจากกีฬาเฟสปิกเป็นกีฬาเอเชียนพาราเกมส์ ให้สอดคล้องกับการแข่งขันเอเชียนเกมส์ รวมถึง การแข่งขันเอเชียนพาราเกมส์ดังกล่าว ยังเป็นการเริ่มนับครั้งที่หนึ่งใหม่อีกด้วย
ประวัติ.
เฟสปิกเกมส์ ถือกำเนิดขึ้นที่ ประเทศญี่ปุ่น เมื่อปี พ.ศ. 2518 โดยมีคณะบุคคล ที่สนใจในกิจกรรม และ การกีฬา สำหรับคนพิการ ในแถบภาคพื้น เอเชียตะวันออกไกล และแปซิฟิกตอนใต้ โดย ดร. ยูทากะ นาคามุระ ได้ร่วมกันก่อตั้งองค์กรทางกีฬาขึ้น เรียกว่า การแข่งขันกีฬาคนพิการภาคพื้นตะวันออกไกล และ แปซิฟิกตอนใต้ โดยใช้กิจกรรมและการกีฬาเป็นสื่อ ตลอดจนเพื่อส่งเสริมความเป็นมิตร และความเข้าใจซึ่งกันและกัน ในกลุ่มคนพิการทั้งหลายทั่วโลก จัดการแข่งขัน 4 ปีต่อครั้ง
ประเทศสมาชิกกีฬาเฟสปิก.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
ประเภทกีฬาในการแข่งขันครั้งล่าสุด.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
รายชื่อคณะเศรษฐศาสตร์ในประเทศไทย

รายชื่อสถาบันอุดมศึกษาในประเทศไทย ที่เปิดสอนวิชาเศรษฐศาสตร์ อันเป็นวิชาทางสังคมศาสตร์ที่ศึกษาเกี่ยวกับ การตัดสินใจเพื่อจัดสรรทรัพยากรอย่างมีประสิทธิภาพสูงสุด และการตอบสนองแรงจูงใจของมนุษย์ เป็นศาสตร์ที่เกี่ยวข้องกับการตัดสินใจในชีวิตประจำวัน เช่น การใช้เวลา การผลิต การลงทุน การบริโภคสินค้าและบริการ 
ในอดีตในสมัยระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์วิชานี้ไม่มีการจัดการเรียนการสอนเนื่องจากไม่สอดคล้องกับลักษณะสังคมและการเมืองการปกครองขณะนั้น มาจนกระทั่งภายหลังการปฏิวัติสยาม พ.ศ. 2475 รัฐบาลคณะราษฎรได้ก่อตั้ง มหาวิทยาลัยวิชาธรรมศาสตร์และการเมือง ขึ้นเพื่อรองรับสังคมการเมืองในระบอบใหม่คือระบอบประชาธิปไตย จึงได้มีการริเริ่มจัดการเรียนการสอนวิชาเศรษฐศาสตร์ขึ้นเป็นครั้งแรกในมหาวิทยาลัยนั้นเมื่อปี พ.ศ. 2477 โดยเป็นวิชาหนึ่งในหลักสูตร "ธรรมศาสตรบัณฑิต"
ตัวรับโดปามีน

ตัวรับโดปามีน  สารสื่อประสาทโดปามีนออกฤทธิ์ผ่านตัวรับโดปามีนซึ่งเป็นตัวรับที่จับอยู่กับโปรตีนจี ในยุคแรกๆ ได้แบ่งตัวรับโดปามีนออกเป็น 2 กลุ่มหลักโดยใช้ความสามารถในการกระตุ้นหรือยับยั้งการทำงานของเอนไซม์อดีนิลิล ไซเคลส (adenylyl cyclase) เป็นเกณฑ์ในการจัดกลุ่มซึ่งสามารถแบ่งได้เป็น กลุ่มตัวรับโดปามีน 1 และ กลุ่มตัวรับโดปามีน 2
กลุ่มตัวรับโดปามีน 1 (dopamine 1 - like receptors).
กลุ่มตัวรับโดปามีน 1 ได้แก่ตัวรับโดปามีน 1 และตัวรับโดปามีน 5 ซึ่งสามารถกระตุ้นการทำงานของเอนไซม์อดีนิลิล ไซเคลสทำให้ผลิตไซคลิกอะดีโนซีนมอนอฟอสเฟต หรือ ไซคลิกเอเอ็มพี (cyclic-adenosine monophosphate; cAMP) เพิ่มมากขึ้น ตัวรับโดปามีน 1 พบได้ที่สมองส่วนดอร์ซาลสไตรตัม (dorsal striatum) หรือที่เรียกว่าคอร์เดตและปูตาเมน (caudate-putamen), นิวเคียสแอคคิวเบน (nucleus accubens), ออลแฟกทอรี ทูเบอเคิล (olfactory tubercle), ซี รีบราลคอร์เท็กส์ (cerebral cortex) และ อมิกดาลา (amygdala) ตัวรับโดปามีน 5 พบได้ที่สมองส่วนฮิปโปแคมปัส (hippocampus), แลเทอราล แมมมิลลิลารี นิวเคลียส (lateral mammillary nucleus) และพาราฟาสสิคิวลาร์ นิวเคลียส (parafascicular nucleus) ในสมองส่วนธาลามัส (thalamus)
กลุ่มตัวรับโดปามีน 2 (dopamine 2 - like receptors).
สำหรับกลุ่มตัวรับโดปามีน 2 ได้แก่ ตัวรับโดปามีน 2 ตัวรับโดปามีน 3 และตัวรับโดปามีน 4 ซึ่งเมื่อถูกกระตุ้นจะให้ผลยับยั้งการทำงานของเอนไซม์อดีนิลิล ไซเคลสทำให้ผลิตไซคลิกเอเอ็มพีลดน้อยลง ตัวรับโดปามีน 2 พบได้ที่สมองส่วนดอร์ซาลสไตรตัม, ออลแฟกทอรี ทูเบอเคิล , นิวเคียสแอคคิวเบน, สับสแตนเชีย ไนกรา พา คอมแพคตา (substantia nigra pars compacta) และเวนทราล เทกเมนทาล แอเรีย (ventral tegmental area) นอกจากนี้ตัวรับโดปามีน 2 ยังพบได้ในอวัยวะอื่นๆ ได้แก่ ดวงตาชั้นเรตินา, ไต, ระบบไหลเวียนเลือด และต่อมพิทูอิตารี (pituitary gland) ตัวรับโดปามีน 3 พบได้ที่สมองส่วนเกาะของแคลเลจา (islands of Calleja),ไฮโปธาลามัส (hypothalamus), ธาลามัส และซีรีเบลลัม (cerebellum) และตัวรับโดปามีน 4 พบได้ที่สมองส่วนหน้าฟรอนทาล คอร์เทกส์ frontal cortex, อมิกดาลา (amygdala),ออลแฟกตอรีบัลบ์ (olfactory bulb), ฮิปโปแคมปัส , ไฮโปธาลามัส และมีเซนเซฟาลอน (mesenchephalon)
อาเลฟ

อาเลฟ  เป็นอักษรตัวแรกของอักษรฮีบรู ตรงกับอักษรอาหรับ (“อลิฟ”) อักษรกรีก “อัลฟา” และอักษรละติน “A” พัฒนามาจากอักษรฟินิเชีย ʾāleph ซึ่งมาจากอักษรคานาอันไนต์ ʾalp “วัว” ทางคณิตศาสตร์หมายถึงระดับขั้นของจำนวนอนันต์
อักษรนี้ในภาษาอาหรับใช้แทนเสียง /ʔ/ หรือเสียงสระอา เพื่อแสดงว่าอลิฟนั้นแทนเสียงพยัญชนะหรือสระจึงเพิ่มฮัมซะฮ์ (ء) ขึ้นมา เรียกว่า ฮัมซะตุลก็อฏอิ ฮัมซะฮ์ไม่ถือว่าเป็นตัวอักษรเต็มตัวเท่ากับอักษรอื่น ๆ เพราะมักจะใช้คู่กับตัวพาคือ วาว , ยาอ์ที่ไม่มีจุดข้างล่าง  และอลิฟ  อลิฟใช้คู่กับฮัมซะฮ์เมื่อเป็นพยางค์แรกของคำและประสมสระเสียงสั้น โดยอยู่ข้างบน  เมื่อเป็นเสียงสระอะหรืออุ และอยู่ข้างล่าง  เมื่อเป็นเสียงสระอิ ถ้าอลิฟเป็นสระเสียงยาวจะไม่แสดงฮัมซะฮ์ 
ฮัมซะฮ์ชนิดที่ 2 ฮัมซะตุลวัศลิ ใช้เฉพาะกับหน่วยเสียงแรกของคำว่า (อัล) อันเป็นคำกำหนดชี้เฉพาะหรือคำในกรณีใกล้เคียงกัน ต่างจากฮัมซะฮ์ชนิดแรกตรงที่ว่า จะถูกยกเลิกเมื่อมีสระอยู่ข้างหน้า ฮัมซะฮ์ชนิดนี้ใช้อะลิฟเป็นตัวพาเท่านั้น ปกติจะไม่เขียนอักษรฮัมซะฮ์ แต่จะเขียนอลิฟเพียงอย่างเดียว
อลิฟมัดดะ (alif madda) ใช้ในกรณีที่อะลิฟ 2 ตัวเขียนติดกัน (เสียงอา) จะเขียนอะลิฟในรูป  เช่น (อัลกุรอาน)
อลิฟมักศูเราะฮ์ (alif maqsūrah) รูปร่างเหมือนตัวยาอ์ที่ไม่มีจุดข้างล่าง  ใช้เฉพาะตำแหน่งท้ายคำเท่านั้น ใช้แทนเสียงสระอาเช่นเดียวกับอลิฟ
ในคำทับศัพท์ภาษาอาหรับจะแทนฮัมซะฮ์ด้วย อ์ เมื่อเป็นตัวสะกด
เบต

เบต  เป็นอักษรตัวที่ 2 ของอักษรตระกูลเซมิติกส่วนใหญ่ ได้แก่ อักษรฟินิเชีย อักษรแอราเมอิก อักษรฮีบรู ב อักษรซีรีแอก ܒ อักษรอาหรับ (ب; บาอ์) ใช้แทนเสียงที่เกิดจาก ริมฝีปาก ก้อง ไม่มีลม (สัทอักษรสากล:) ตรงกับอักษรละติน “B” ในคำทับศัพท์จะแทนด้วย บ
ใบกำกับภาษี

ใบกำกับภาษี  คือ เอกสารหลักฐานสำคัญ ซึ่งผู้ประกอบการจดทะเบียนภาษีมูลค่าเพิ่มจะต้องจัดทำและออกให้กับผู้ซื้อสินค้าหรือบริการทุกครั้งที่มีการขายสินค้าหรือบริการ เพื่อแสดงมูลค่าของสินค้าหรือบริการและจำนวนภาษีมูลค่าเพิ่ม ที่ผู้ประกอบการจดทะเบียนเรียกเก็บหรือพึงเรียกเก็บจากผู้ซื้อสินค้าหรือบริการในแต่ละครั้ง
<BR>ผู้ประกอบการจดทะเบียนต้องจัดทำใบกำกับภาษีอย่างน้อย 2 ฉบับ ดังนี้