pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
พายุไซโคลนนาร์กิส (พ.ศ. 2551)

<templatestyles src="แม่แบบ:กล่องข้อมูล เหตุการณ์สภาพอากาศ/styles.css"/><table class="infobox ib-weather-event">
<templatestyles src="แม่แบบ:กล่องข้อมูล เหตุการณ์สภาพอากาศ/styles.css"/><templatestyles src="แม่แบบ:กล่องข้อมูล เหตุการณ์สภาพอากาศ/styles.css"/>
</table>
พายุหมุนนาร์กิส  หรือพายุหมุนนาร์กิสอันมีความรุนแรงระดับสูง  [ระดับความรุนแรง: 01B, กำหนดโดยศูนย์ความร่วมมือระหว่างกองทัพเรือและกองทัพอากาศแห่งสหรัฐอเมริกาเพื่อการเตือนภัยไต้ฝุ่น (Joint Typhoon Warning Center of US’s Navy and Air Forces)] เป็นพายุหมุนเขตร้อนที่มีความรุนแรงระดับสูง ซึ่งกระทำให้เกิดภาวะแผ่นดินถล่ม (landfall) และภาวะมหันตภัย (catastrophe hazard) ในประเทศพม่าเมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 ส่งผลให้ชาวพม่าเสียชีวิตมากกว่า 130,000 คน ทั้งนี้ เมื่อ พ.ศ. 2549 พายุหมุนมาลา (อังกฤษ: Cyclone Mala) ก็ได้ก่อให้เกิดภาวะเช่นเดียวกันในประเทศพม่า
ประวัติพายุ.
พายุหมุนนาร์กิสนี้เป็นพายุที่อุบัติขึ้นเป็นลูกแรกในบรรดาที่จะบังเกิดในฤดูพายุไซโคลนมหาสมุทรอินเดียเหนือ พ.ศ. 2551
พายุหมุนนาร์กิสเริ่มตั้งเค้าเมื่อวันที่ 27 เมษายน พ.ศ. 2551 ณ อ่าวเบงกอลตอนกลาง ในระยะเริ่มแรก พายุหมุนนาร์กิสเคลื่อนตัวไปทางตะวันตกเฉียงเหนือโดยช้า สภาพเกื้อหนุนในบริเวณดังกล่าวส่งผลให้พายุมีกำลังรุนแรงขึ้นอย่างรวดเร็ว อย่างไรก็ดี บรรยากาศแห้งแล้งในวันที่ 29 เมษายน พ.ศ. 2551 เป็นเหตุให้พายุอ่อนกำลังลง และเปลี่ยนทิศทางไปยังภาคตะวันออกของโลก ซึ่งพายุได้ทวีความรุนแรงโดยมีความเร็วลมสูงสุด (peak wind) อย่างน้อย 165 กิโลเมตรต่อหนึ่งชั่วโมง และต่อมาศูนย์ความร่วมมือระหว่างกองทัพเรือและกองทัพอากาศแห่งสหรัฐอเมริกาเพื่อการเตือนภัยไต้ฝุ่นแถลงว่า ความเร็วลมสูงสุดของพายุหมุนนี้จะทวีเป็นสองร้อยสิบห้ากิโลเมตรต่อหนึ่งชั่วโมง
หลังจากที่พายุหมุนนาร์กิสขึ้นฝั่งที่ภาคอิรวดี ประเทศพม่า โดยมีกำลังลมใกล้เคียงกับความเร็วลมสูงสุด และพัดผ่านนครย่างกุ้งแล้ว ก็ได้อ่อนตัวลงตามลำดับและสลายตัวไป ณ บริเวณชายแดนไทยกับพม่า
เหตุการณ์พายุหมุนนาร์กิส พ.ศ. 2551.
พายุนาร์กิสอันเป็นพายุลูกแรกตามฤดูพายุไซโคลนมหาสมุทรอินเดียเหนือ พ.ศ. 2551 ได้พัดผ่านดินแดนแถบมหาสมุทรดังกล่าวเมื่อปลายเดือนเมษายนถึงต้นเดือนพฤษภาคม 2551 ซึ่งก่อภาวะมหันตภัยทุกบริเวณโดยเฉพาะในพม่าปรากฏรายงานผู้เสียชีวิตกว่าสองหมื่นคนและผู้สูญหายกว่าสี่หมื่นคน อย่างไรก็ดี รัฐบาลพม่าไม่ได้ใส่ใจแก้ไขสถานการณ์เท่าที่ควร ทำให้เกิดเสียงวิพากษ์วิจารณ์และความพยายามจากหลายฝ่ายที่จะเปลี่ยนใจรัฐบาลพม่า
ท้ายทอย

ท้ายทอย  เป็นศัพท์เรียกส่วนหลังของศีรษะ
ความสำคัญทางคลินิก.
การบาดเจ็บที่ท้ายทอยอาจทำให้เกิดการแตกของฐานกะโหลก (basilar skull fracture)
การระบุตำแหน่งของท้ายทอยของทารกในครรภ์มีความสำคัญในสูติศาสตร์
วินาที

วินาที  เป็นหน่วยฐานของเวลาในระบบหน่วยวัดระหว่างประเทศ (เอสไอ) และยังเป็นหน่วยเวลาในระบบการวัดอื่น เท่ากับ 1 ส่วน 60 ของนาที ระหว่าง ค.ศ. 1000 เมื่ออัลบิรูนี (al-Bīrūnī) ใช้วินาที ถึง ค.ศ. 1960 วินาทีนิยามว่าเป็น 1/86,400 ของวันสุริยคติเฉลี่ย (mean solar day) ซึ่งยังเป็นนิยามที่ใช้ในบริบททางดาราศาสตร์และกฎหมายอยู่บ้าง ระหว่าง ค.ศ. 1960 ถึง 1967 วินาทีนิยามในแง่คาบการโคจรของโลกรอบดวงอาทิตย์ใน ค.ศ. 1900 แต่ปัจจุบันนิยามอย่างแม่นยำขึ้นในแง่อะตอม วินาทีอาจวัดโดยใช้นาฬิกากล ไฟฟ้าหรืออะตอม
การสังเกตทางดาราศาสตร์ในห้วงคริสต์ศตวรรษที่ 19 และ 20 เปิดเผยว่าวันวันสุริยคติเฉลี่ยค่อย ๆ ยาวขึ้นแต่วัดได้ และความยาวของปีสุริยคติก็ไม่สามารถพยากรณ์ได้ทั้งหมดเช่นกัน ฉะนั้นการเคลื่อนที่ดวงอาทิตย์–โลกจึงไม่ถูกพิจารณาว่าเป็นพื้นฐานนิยามที่เหมาะสมต่อไป เมื่อมีการคิดค้นนาฬิกาอะตอม การนิยามวินาทีโดยยึดคุณสมบัติหลักมูลแห่งธรรมชาติจึงเป็นไปได้ นับแต่ ค.ศ. 1967 นิยามวินาทีเป็น
<templatestyles src="แม่แบบ:คำพูด/style.css" />
ใน ค.ศ. 1997 คณะกรรมการชั่งตวงวัดระหว่างประเทศยืนยันว่านิยามข้างต้น "หมายถึงอะตอมซีเซียมในสถานะพักที่อุณหภูมิ 0 เคลวิน"
วินาทียังเป็นหน่วยฐานของเวลาในระบบหน่วยวัดเซนติเมตร-กรัม-วินาที, เมตร-กิโลกรัม-วินาที, เมตร-ตัน-วินาที และฟุต-ปอนด์-วินาที
อัจฉราพรรณ ไพบูลย์สุวรรณ

อัจฉราพรรณ ไพบูลย์สุวรรณ (ชื่อเล่น: จิ๊) ซึ่งเป็นที่รู้จัก และเรียกกันติดปากว่า "ป้าจิ๊" เป็นนักแสดงหญิงชาวไทย ได้รับรางวัลจากผลงานการแสดง ครบทั้ง 4 รางวัลหลักคือ รางวัลพระสุรัสวดี, รางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์, รางวัลโทรทัศน์ทองคำ และรางวัลเมขลา มีน้องชายหนึ่งคน (ชื่อเล่น: โจ้)
อัจฉราพรรณ จบการศึกษาระดับประถมและมัธยมตอนต้นจากโรงเรียนเขมะสิริอนุสสรณ์ ชั้นมัธยมตอนปลายจากโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา และปริญญาตรีจากคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เริ่มเข้าสู่วงการ จากการแสดงละครเวที ขณะเป็นนิสิต ต่อมาได้รับทุนจากบริติช เคาน์ซิล ไปศึกษาต่อปริญญาโท ที่ University College เมืองคาร์ดิฟฟ์ แคว้นเวลส์ สหราชอาณาจักร ต่อมา ได้รับคัดเลือกให้เป็นศิษย์เก่าดีเด่น ของคณะอักษรศาสตร์ จุฬาฯ
หลังจากนั้น อัจฉราพรรณก็มีงานแสดงหลายเรื่อง ในระยะหลังหันมารับงานพิธีกรเป็นส่วนมาก ที่มีชื่อเสียงได้แก่ "มาตามนัด" (คู่กับ อภิชาติ หาลำเจียก) เคยมีผลงานหนังสือเกี่ยวกับชีวิตของตนเองคือ "เพราะคันจึงต้องเขียน"
นอกจากนี้แล้ว ยังเคยร่วมแสดงในภาพยนตร์อีโรติกฝรั่งเศสที่ยกกองถ่ายมาถ่ายทำในประเทศไทยด้วย คือ เรื่อง "Emmanuelle" จากบทประพันธ์ชื่อเดียวกันนี้ของ มารยาท โรเลต์-แอนเดรียน หรือ มารยาท กระแสสินธุ์
นอกจากนี้ อัจฉราพรรณยังเป็นผู้รณรงค์การรักษาสุขภาพ อีกทั้งยังเป็นครูสอนวิชาโยคะ รวมทั้งเขียนหนังสือแนะนำการบริหารร่างกาย และรักษาสุขภาพ ซึ่งอัจฉราพรรณเคยเล่าให้นักเรียนโยคะในชั้นเรียนฟังว่า ครั้งแรกที่มาเรียน ตุ๊ก ดวงตา ตุงคะมณี เพื่อนร่วมวงการชวนมา ตอนแรกก็คิดว่ามาทำอะไร ทว่าทุกวันนี้ โยคะกลายเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต และตอบโจทย์การใช้ชีวิตได้ดีที่สุด
โดยทุกวันนี้ มีความสุขในการเดินทางไปกลับระหว่างบ้านย่านบางซ่อน และที่ทำงาน ซึ่งก็คือสตูดิโอสอนโยคะ ส่วนบ้านหลังใหม่ที่เพิ่งสร้างเสร็จ อยู่ที่อำเภอนครชัยศรี จังหวัดนครปฐม เป็นเรือนไทยหลังคาสูง ออกแบบสไตล์โมเดิร์นเอเชี่ยน
มารศรี ณ บางช้าง

มารศรี ณ บางช้าง (พ.ศ. 2475 - 23 ธันวาคม พ.ศ. 2559) เป็นนักแสดงหญิงอาวุโส ชาวไทย ที่มีผลงานทั้งจอเงินและจอแก้วอย่างสม่ำเสมอมาตลอดร่วมครึ่งศตวรรษ
ประวัติ.
มารศรี มุกดาประกร (สกุลเดิม: ณ บางช้าง) กำเนิดในราชินิกุลณ บางช้าง ที่บ้านพักย่านบางซื่อ กรุงเทพมหานคร เป็นบุตรสาวของเจ้าพระยาชำนิโวหาร
เข้าสู่วงการจากการชักชวนชองเพื่อน ๆ ให้มาฝึกหัดรำและแสดงละครที่ ศาลาเฉลิมไทย จนได้พบรักกับ สถาพร มุกดาประกร พระเอกละครเรื่อง "ราชันย์ผู้พิชิต" ในขณะนั้นและแต่งงานกัน
แสดงภาพยนตร์ครั้งแรก เมื่อ พ.ศ. 2498 เรื่อง "ซนแต่สวย" จากบทประพันธ์ของ ร้อยตำรวจเอกอรรถ อรรถจินดา สร้างโดย กรมตำรวจ เป็นนางเอกร่วมกับ สวลี ผกาพันธ์ และ วารุณี นาคะนาวี 
ต่อมาเป็นผู้อำนวยการสร้างหลายเรื่อง เริ่มจากภาพยนตร์ขาวดำ "ผาโหด" นำแสดงโดย สถาพร มุกดาประกร (โดยมีน้องชาย สมถวิล มุกดาประกร เป็นผู้ร้าย) ฉายที่ ศาลาเฉลิมบุรี
ถึงแก่กรรม.
หลังจากสามีเสียชีวิต รับแสดงละครโทรทัศน์เป็นครั้งคราวก่อนจะไปใช้ชีวิตบั้นปลายอยู่กับลูกหลาน ทำธุรกิจผลิตน้ำพริก ตรา "แม่มารศรี" อยู่ที่อำเภอแม่จัน จังหวัดเชียงราย 
มารศรี เสียชีวิตด้วยวัย 84 ปี ในปลายปี พ.ศ. 2559 ที่โรงพยาบาลเชียงใหม่ใกล้หมอ ตำบลแม่เหียะ อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่
ความสุขแห่งชีวิต

ความสุขแห่งชีวิต  เป็นวรรณกรรมเยาวชนที่แต่งโดย วิลเลียม ซาโรยัน บุคคลที่ได้รับเกียรติสูงสุดระดับชาติของอเมริกาในวงการสิ่งพิมพ์ จากบทละครเรื่อง "The Time of your life" ในปี ค.ศ. 1939 ตีพิมพ์ครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 1943 และถูกนำมาสร้างเป็นภาพยนตร์ในปีเดียวกัน และได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ 6 สาขา ทั้งสาขานักแสดงนำยอดเยี่ยม (Mickey Rooney) , การกำกับภาพ, ภาพยนตร์ขาวดำ, ผู้กำกับยอดเยี่ยม (Clarence Brown) , ภาพยนตร์ยอดเยี่ยม และได้รับรางวัลในสาขาบทประพันธ์ยอดเยี่ยม
ความสุขแห่งชีวิต ถูกนำมาแปลเป็นฉบับภาษาไทย โดย มัทนี เกษกมล นักแปลที่ทำงานเกี่ยวกับวรรณกรรมเยาวชนอย่างสม่ำเสมอ อีกทั้งเป็นผู้แปล “ต้นส้มแสนรัก” วรรณกรรมเยาวชนที่ทำให้ผู้อ่านซาบซึ้งและได้รับความนิยมเป็นอย่างสูงตลอดจนได้รับการยกย่องว่าเป็น "วรรณกรรมเยาวชนอมตะ" อีกด้วย
ความสุขแห่งชีวิต เหมาะสำหรับทุก ๆ คน ที่ปรารถนาจะให้ชีวิตมีความสุข เพราะวรรณกรรมเล่มนี้สอนให้รู้จักกับวิถีการดำเนินชีวิต ที่แม้ไม่ร่ำรวยเงินทอง ทุกๆคนก็สามารถหาความสุขได้ โดยผู้แปลได้เขียนในคำนำจากการพิมพ์ครั้งแรกว่า “ความสุขแห่งชีวิตเป็นการเลือกวิธีการดำรงที่ดีประการหนึ่ง ซึ่งจะทำให้โลกในอนาคตน่าอยู่ยิ่งขึ้นอีกเป็นอันมาก"
ความสุขแห่งชีวิตเป็นเรื่องราวที่กล่าวถึงครอบครัวยากจนครอบครัวหนึ่งที่อาศัยอยู่ที่ถนนซานตาคลาร่า ในอิธคา แคลิฟอร์เนีย ในช่วงยุคสงครามโลก ครอบครัวแมคคอรี่แม้จะยากจนแต่เขาก็ไม่เคยขาดแคลนน้ำใจ การมองโลกในแง่ดีของพวกเขาส่งผลให้พวกเขาดำเนินชีวิตได้อย่างเป็นสุข ไม่ว่าจะเป็นคุณแม่ผู้ซึ่งคอยให้คำชี้แนะมุมมองต่าง ๆ ให้ลูก ๆ ในการดำเนินชีวิต โฮเมอร์ผู้ซึ่งต้องรับผิดชอบภาระหน้าที่อันยิ่งใหญ่ก่อนวัยอันควรกับอาชีพที่เรียกว่าพนักงานส่งโทรเลข และยูลิสซิล น้องคนสุดท้องในบ้านเป็นเด็กที่คอยเรียกรอยยิ้มจากทุก ๆ คนที่พบเห็น ความสุขแห่งชีวิตยังได้กล่าวถึงความมีน้ำใจของคนรอบข้าง รวมถึงความศรัทธาที่พวกเขามีต่อทุก ๆ คน มาร่วมกันเรียนรู้ ร่วมกันมอบสิ่งดี ๆ และร่วมกันเติมเต็มความสุขให้แก่ชีวิตกับพวกเขาได้
การทำหมัน

การทำหมัน  เป็นวิธีทางการแพทย์หลายวิธีในการคุมกำเนิดโดยเจตนาเพื่อไม่ให้บุคคลนั้นสามารถทำการสืบพันธุ์ได้อีกต่อไป วิธีการทำหมันจะมีทั้งการผ่าตัดและไม่ผ่าตัด และมีอยู่ทั้งเพศชายและเพศหญิง ขั้นตอนการทำหมันนั้นมีวัตถุประสงค์เพื่อเป็นการถาวร การทำให้กลับมาเป็นเหมือนเดิม โดยทั่วไปนั้นยากหรือแทบเป็นไปไม่ได้
 หลอดนำอสุจิทั้งสองข้าง (vasa deferentia) ซึ่งเป็นท่อที่เชื่อมต่อระหว่างอัณฑะกับต่อมลูกหมาก จะถูกตัดและมัดปิดไว้ เพื่อป้องกันไม่ให้ตัวอสุจิที่สร้างขึ้นในอัณฑะรวมตัวกับน้ำอสุจิเมื่อเกิดการหลั่ง ในทางการแพทย์เรียกวิธีการนี้ด้วยอีกชื่อหนึ่งว่า "deferentectomy"
 เป็นการผ่าตัดเพื่อนำอัณฑะออกไปเพื่อไม่ให้สามารถสร้างตัวอสุจิได้อีก หรือตัดอวัยวะเพศทั้งหมดในวัฒนธรรมสมัยโบราณ (เช่นขันที) เทคนิคนี้มักใช้กับการทำหมันสัตว์ ซึ่งจะทำให้สัตว์ลดความก้าวร้าว ลดพฤติกรรมทางเพศได้อย่างมาก และทำให้น้ำหนักเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว ดังเช่นการขุนสัตว์ให้อ้วนเพื่อเร่งการผลิตเนื้อ
 ท่อนำไข่ (Fallopian tubes) ซึ่งเป็นที่ที่ตัวอสุจิทำการปฏิสนธิกับเซลล์ไข่และนำพาเซลล์ไข่ที่ผสมแล้วไปยังมดลูก จะถูกตัดและมัดปิดไว้ วิธีการนี้จะต้องใช้ยาชาและเทคนิคของการผ่าช่องท้อง (laparotomy) กับการใช้กล้องส่องตรวจเข้าช่วยในการผ่าตัด นอกจากนั้นยังมีวิธีการที่นิยมน้อยกว่าคือกระบวนการ Essure โดยใช้วัตถุขนาดเล็กที่ทำมาเฉพาะสอดผ่านหลอดสวนเข้าทางมดลูกและอุดปิดที่ท่อนำไข่ ซึ่งช่วยให้ไม่เกิดรอยแผลเป็นเนื่องจากการผ่าตัด
 เป็นการผ่าตัดเพื่อนำมดลูกออกไปซึ่งเป็นการป้องกันการตั้งครรภ์โดยถาวร วิธีนี้ยังใช้สำหรับการรักษาโรคบางโรคเช่น มะเร็งมดลูก (uterine cancer)
โตเกียวทาวเวอร์

โตเกียวทาวเวอร์ ("โทเกียวทะวา") คือหอคอยสื่อสารขนาดใหญ่ที่ตั้งอยู่ในเขตมินาโตะ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น มีความสูง 332.6 เมตร (1,091 ฟุต) สร้างแล้วเสร็จเมื่อวันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2501 (ค.ศ. 1958) 
นอกจากจะเป็นหอคอยที่ไว้ส่งสัญญาณคลื่นวิทยุโทรทัศน์ต่างๆ เช่น NHK TBS ฯลฯ แล้ว โตเกียวทาวเวอร์ยังเป็นหนึ่งในสถานที่ท่องเที่ยวที่สำคัญของกรุงโตเกียวอีกด้วย โดยปีหนึ่งจะมีคนเข้าชมหอมากกว่า 2 ล้าน 5 แสนคน บริเวณหอคอยสามารถแบ่งออกได้เป็น 3 ส่วน ส่วนล่างสุดเป็นอาคารสูง 4 ชั้นที่ตั้งอยู่ใต้หอโดยตรง ภายในประกอบด้วยพิพิธภัณฑ์ ร้านคา ภัตตาคาร ฯลฯ อีก 2 ส่วนที่เหลือเป็นจุดชมทัศนียภาพของหอคอย ตั้งอยู่บนความสูง 150 เมตร และ 250 เมตรตามลำดับ
โฟล ไรเดอ

โฟล ไรเดอ (อ่านว่า flow-rai-duh) มีชื่อจริงว่า ทรามาร์ ดิลลาร์ด  เกิดเมื่อวันที่ 16 กันยายน ค.ศ. 1979 เป็นแร็ปเปอร์อเมริกัน เกิดที่โอปา-ล็อกกา ฟลอริดา โตที่คารอลซิตี เขาเลือกรัฐที่เขาอยู่เป็นชื่อเขา เมื่อสมัยวัยรุ่นเขาทัวรร์กับวงแร็ปท้องถิ่นที่ชื่อ 2 Live Crew หลังจากนั้นเขามีผลงานแร็ปในมิกซ์เทปหลายชิ้น หนึ่งในนั้นที่มีชื่อเสียงคือ ‘We The Best’ โดย DJ Khaled ในปี 2006 หลังจากนั้นเขาเซ็นสัญญากับค่ายเพลง Poe Boy Entertainment จัดจำหน่ายโดยแอตแลนติกเรคคอร์ด
"Mail On Sunday" คืออัลบั้มแรกของเขาในชื่อ โฟล ไรเดอ สามารถขึ้นชาร์ทบิลบอร์ดอัลบั้มที่อันดับ 4 มียอดขาย 85,891 ชุดในสัปดาห์แรก และมีซิงเกิลดัง ‘Low’ ที่สามารถขึ้นอันดับ 1 ในบิลบอร์ดได้นาน 10 สัปดาห์ ต่อมาซิงเกิล "Right Round" (featuring Kesha) จากอัลบั้มชุดที่ 2 ชื่อ "R.O.O.T.S." ก็สามารถขึ้นชาร์ทบิลบอร์ดซิงเกิล ฮ็อต 100 ที่อันดับ 1
ซายะ อิริเอะ

ซายะ อิริเอะ (; โรมาจิ: "Irie Saaya") เกิดเมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2536 ในเมืองคิตะกีวชู จังหวัดฟูกูโอกะ ประเทศญี่ปุ่น เป็นนักแสดง และนักร้อง อยู่ในกลุ่ม Sweet Kiss ("Kiss Project")
ศาลเจ้าและวัดแห่งนิกโก

ศาลเจ้าและวัดแห่งนิกโก (ญี่ปุ่น: 日光の社寺) เป็นแหล่งมรดกโลกที่ตั้งอยู่ในเมืองนิกโก จังหวัดโทจิงิ ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกเมื่อ พ.ศ. 2542 ประกอบด้วยสิ่งก่อสร้างและสถานที่สำคัญทั้งสิ้น 103 รายการ
มรดกโลก.
ศาลเจ้าและวัดแห่งนิกโกขึ้นทะเบียนใเป็นมรดกโลกในการประชุมคณะกรรมการมรดกโลกสมัยสามัญครั้งที่ 23 เมื่อ พ.ศ. 2542 (ค.ศ. 1999) ที่เมืองมาร์ราเกช ประเทศโมร็อกโก โดยผ่านเกณฑ์การพิจารณาดังนี้
ธงชาติคอสตาริกา

ธงชาติคอสตาริกา เริ่มบังคับใช้อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2449 แต่จริง ๆ แล้วเริ่มใช้มาตั้งแต่เมื่อคอสตาริกาประกาศแยกตัวเป็นเอกราชจากสหพันธ์สาธารณรัฐอเมริกากลาง (Federal Republic of Central America) ในปี พ.ศ. 2391 ออกแบบโดย ปาซิฟิกา เฟอร์นานเดซ (Pacífica Fernández) รองประธานาธิบดีของคอสตาริกา และภริยาของประธานาธิบดีโฆเซ มารีอา คาสโตร มาดริซ (José María Castro Madriz) โดยได้รับแรงบันดาลใจจากสีของธงชาติฝรั่งเศส ลักษณะเป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 3 ส่วน ยาว 5 ส่วน ภายในแบ่งเป็นแถบสีน้ำเงิน - ขาว - แดง - ขาว - น้ำเงิน โดยแถบกลางสีแดงนั้น กว้างกว่าแถบสีขาวและสีน้ำเงินเป็นสองเท่า ธงอย่างนี้สำหรับใช้เป็นธงเรือพลเรือน (civil ensign) เท่านั้น ถ้าเป็นธงสำหรับราชการ จะเพิ่มตราแผ่นดินในวงรีรูปไข่สีขาวไว้ที่กลางแถบสีแดงลงในธงชาติ โดยค่อนมาทางด้านติดคันธง
ธงชาติคอสตาริกามีลักษณะคล้ายกับธงชาติไทย ต่างกันตรงวางตำแหน่งสีธงสลับกันเท่านั้น และแต่ละสีนั้นก็มีความหมายใกล้เคียงกัน กล่าว คือ สีแดง หมายถึง เลือดเนื้อ จิตวิญญาณ, สีขาว หมายถึง ความสงบสุข ส่วนสีน้ำเงิน หมายถึง ท้องฟ้า และ โอกาส
ธงที่คล้ายคลึงกัน.
ธงชาติคอสตาริกา มีลักษณะที่คล้ายคลึงกับธงของชาติอื่นอย่างน้อย 2 ชาติ คือ ธงชาติไทยและธงชาติเกาหลีเหนือ ซึ่งมีรูปแบบการเรียงแถบสีธงชาติในลักษณะเดียวกัน แต่เรียงลำดับสีสลับกันเท่านั้น กล่าวคือ ธงชาติไทยเรียงสีธงเป็นแถบสีแดง - ขาว - น้ำเงิน - ขาว - แดง แต่ใช้สัดส่วนความกว้างของแถบธงต่างกับธงชาติคอสตาริกา ส่วนธงชาติเกาหลีเหนือนั้นเรียงเป็นสีน้ำเงิน - ขาว - แดง - ขาว - น้ำเงิน อย่างเดียวกับธงชาติคอสตาริกา แต่ใช้สัดส่วนที่ต่างออกไป และจัดให้แถบสีขาวเป็นแถบที่แคบที่สุด โดยเพิ่มรูปดาวแดงในวงกลมสีขาวลงบนแถบกลางด้วย
ธงอีกอย่างหนึ่งที่ไม่ใช่ธงชาติ แต่มีลักษณะคล้ายคลึงกันอย่างยิ่งยวดก็คือ ธงประมวลสากลอักษร "C" ซึ่งแบ่งแถบและเรียงแถบสีธงเหมือนกับธงชาติคอสตาริกาทุกประการ เว้นแต่ว่าแถบทุกแถบนั้นมีความกว้างเท่ากันและใช้ระดับสีธงที่ต่างกัน
เพนนี แบล็ก

เพนนี แบล็ก  เป็นแสตมป์แบบกาวดวงแรกของโลกที่ใช้ในระบบไปรษณีย์สาธารณะ ออกใช้ในสหราชอาณาจักร เมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2383 แต่ยังไม่สามารถใช้งานได้จนกระทั่งวันที่ 6 พฤษภาคม แสตมป์มีภาพพระบรมฉายาลักษณ์ด้านข้างของสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย
ใน ค.ศ. 1837 อัตราไปรษณีย์ของอังกฤษอยู่ในระดับสูง ซับซ้อน และผิดปกติ เพื่อให้เรื่องง่ายขึ้น เซอร์ โรว์แลนด์ ฮิลล์ เสนอการติดแสตมป์เพื่อระบุการชำระเงินล่วงหน้าของค่าไปรษณีย์ในเวลานั้น ผู้รับจะต้องจ่ายค่าไปรษณีย์เมื่อได้รับสินค้า โดยคิดตามจำนวนแผ่นกระดาษและระยะทางที่เดินทาง ในทางตรงกันข้าม เพนนี แบล็กอนุญาตให้ส่งจดหมายที่มีน้ำหนักมากถึง 1⁄2 ออนซ์ (14 กรัม) ในอัตราคงที่ 1 เพนนี โดยไม่คำนึงถึงระยะทาง
วันปรีดี พนมยงค์

วันปรีดี พนมยงค์ ตรงกับวันที่ 11 พฤษภาคม ของทุกปี เป็นวันรำลึกถึงวันที่ 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2443 ซึ่งเป็นวันเกิดของ นายปรีดี พนมยงค์ หัวหน้าคณะราษฎรสายพลเรือน ผู้นำการปฏิวัติสยาม พ.ศ. 2475 เปลี่ยนแปลงการปกครองของประเทศจากระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์มาเป็นประชาธิปไตย, ผู้นำขบวนการเสรีไทย ต่อต้านญี่ปุ่นในสงครามโลกครั้งที่สอง และรัฐบุรุษอาวุโสคนแรกของประเทศไทย
ในวันนี้จะมีการจัดงานที่ระลึกโดยองค์กรต่าง ๆ เช่น การปาฐกถาที่จัดโดยสถาบันปรีดี พนมยงค์ งานที่ระลึกที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ซึ่งปรีดีเป็นผู้ประศาสน์การ (อธิการบดี) คนแรก และถือวันนี้เป็นวันสำคัญ มีงานฉลองรื่นเริงซึ่งเปิดให้ประชาชนทั่วไปได้เข้าร่วม และยังใช้วันนี้จัดกิจกรรมแรกพบนักศึกษาใหม่และให้นักศึกษาใหม่มีโอกาสเข้าร่วมกิจกรรมวันปรีดีด้วย
ปาฐกถาวันปรีดี พนมยงค์ และปาฐกถาปรีดี พนมยงค์.
กิจกรรมสำคัญอีกอย่างหนึ่งเพื่อระลึกถึงปรีดี เนื่องในโอกาสวันปรีดี พนมยงค์นี้ก็คือ "ปาฐกถาวันปรีดี พนมยงค์" จัดโดยสถาบันปรีดี พนมยงค์ ซึ่งจะเชิญนักคิดนักวิชาการคนสำคัญมาเป็นองค์ปาฐก โดยก่อนหน้านี้จะจัดในวันปรีดี พนมยงค์ 11 พฤษภาคม แต่ต่อมาได้ย้ายไปจัดในวันที่ 24 มิถุนายน ซึ่งตรงกับวันเปลี่ยนแปลงการปกครอง 24 มิถุนายน พ.ศ. 2475 แทน และเปลี่ยนชื่อเป็น "ปาฐกถาปรีดี พนมยงค์" และในปี พ.ศ. 2547 ได้มีการจัดปาฐกถาพิเศษขึ้นด้วย ในวันที่ 27 มิถุนายน ซึ่งตรงกับวันก่อตั้งมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์และวันที่ประเทศสยามมีธรรมนูญการปกครองแผ่นดินฉบับแรก
คูโระจัง แมวไซบอร์ค เหมียวมิซไซล์

ไซบอร์ก คุโระจัง (; โรมาจิ: "saibogu kurochan") เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นที่วาดโดย นะโอะกิ โยะโกชิ
เนื้อเรื่อง.
คุโระจัง แมวเหมียวจอมกวน ที่วันหนึ่งถูก ดร.สติเฟื่อง นามว่าดร.โก ผู้หวังครองโลก จับตัวไปดัดแปลงเป็นแมวไซบอร์ค แต่เรื่องราวกลับตาลปัตรเมื่อ คุโระจัง ไม่ฟังคำสั่ง แถมยังต่อสู้ เพื่อตัวเองและปกป้องโลกด้วยจรวดมิซไซล์ และสารพัดอาวุธ ที่ออกมาจากตัว คุโระจัง ติดตามเรื่องกวนๆ ที่คุณต้องฮาไปกับ เจ้าแมวเหมียวเหล็ก
พญายอดเชียงราย

พญายอดเชียงราย  หรือ ท้าวยอดเมือง  หรือ พระเจ้ายอดเชียงราย ครองราชย์ระหว่าง พ.ศ. 2030 - 2038 เป็นกษัตริย์ล้านนาพระองค์ที่ 10 แห่งราชวงศ์มังรายพระโอรสในท้าวบุญเรืองซึ่งเป็นพระโอรสในพระเจ้าติโลกราช โดยจารึกจากหลายแหล่งปรากฎพระนามแตกต่างกันไป เช่น มหาราช หรือพระเมืองเจ้าแผ่นดิน หรือพระเป็นเจ้าเจ้าแผ่นดิน หรือพระญาเจ้าตนชื่อศรีสัทธัมมังกุรมหาบรมจักกวัตติราชาธิราช
พระราชประวัติ.
พญายอดเชียงรายเสด็จพระราชสมภพที่เมืองน้อย ปัจจุบันอยู่ในเขตอำเภอปาย จังหวัดแม่ฮ่องสอน เป็นพระโอรสในท้าวบุญเรือง และเป็นพระราชนัดดาในพระเจ้าติโลกราช ท้าวยอดเมืองเคยร่วมทำสงครามกับท้าวบุญเรือง และพระเจ้าติโลกราชหลายครั้ง ท้าวยอดเมืองเคยครองเมืองแช่สัก ขณะที่ท้าวบุญเรืองผู้เป็นบิดาครองเมืองเชียงรายในฐานะเจ้าราชบุตรซึ่งเป็นอุปราช ต่อมาในปี พ.ศ. 2005 ท้าวยอดเมืองได้รับคำสั่งให้ขยายอำนาจไปสู่ดินแดนไทใหญ่ โดยเฉพาะเมืองนายและเมืองใกล้เคียง และท้าวยอดเมืองก็มีบทบาทร่วมรบกับท้าวบุญเรืองผู้เป็นบิดาเสมอมา
ในปลายรัชสมัยของพระเจ้าติโลกราชได้การประหารชีวิตบุคคลสำคัญหลายคนที่เคยร่วมศึกกันมา ซึ่งหนึ่งในนั้นคือท้าวบุญเรืองที่ถูกประหารชีวิตโดยมีความผิด โทษฐานคิดการก่อกบฏกับพระบิดา โดยถูกแม่ท้าวหอมุกมเหสีองค์หนึ่งในพระเจ้าติโลกราชใส่ความ ผู้ที่เสียใจมากที่สุดคือท้าวยอดเมือง ด้วยเหตุนั้นพระองค์จึงได้สร้างวัดบริเวณตำแหน่งกาลกิณีเมือง ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของเมืองเชียงใหม่
ครองราชย์.
หลังการสวรรคตของพระเจ้าติโลกราชท้าวยอดเมืองจึงสืบราชสมบัติต่อมา ในช่วงดังกล่าวได้เกิดความขัดแย้งระหว่างกษัตริย์กับขุนนาง โดยหลักฐานของจีนทำให้สันนิษฐานได้ว่าพญายอดเมืองทรงตอบสนองความต้องการของจีนหรือกรมการเมืองของยูนนานมาก จนไม่สนใจความต้องการของท้องถิ่น ซึ่งเรื่องราวดังกล่าวสอดคล้องกับหลักฐานท้องถิ่นคือ ตำนานพื้นเมืองเชียงใหม่ และตำนานพื้นเมืองลำพูน ที่กล่าวถึงท้าวยอดเมืองไม่รักเจ้าแก้ว ราชบุตรของพระองค์ที่เกิดจากนางโป่งน้อย แต่กลับเอาใจใส่ลูกฮ่อ ซึ่งเลี้ยงเป็นลูกและให้ไปครองเมืองพร้าว ทั้งยังมีการกล่าวถึงเจ้าแก้วที่ถูกบังคับให้ไหว้ลูกฮ่ออีกด้วย ด้วยการที่พระองค์สนิทสนมกับฮ่อมากเกินไป จึงสร้างความไม่พอใจแก่เหล่าขุนนางเนื่องจากพระองค์ไม่ทรงรับฟังขุนนาง ท้ายที่สุดพระองค์ก็ถูกขุนนางปลดออก หลังจากครองราชย์ได้ 8 ปี โดยพระองค์ให้ไปครองเมืองซะมาดในเขตแม่ฮ่องสอน พร้อมกับยกเจ้าแก้วขึ้นครองราชย์สืบมา
ขณะที่มีการยกเจ้าแก้วขึ้นครองราชย์ ก็พบว่านางโป่งน้อย มีอำนาจสูงมาก เนื่องจากมีบทบาทในการปกครองร่วมกับพระโอรส โดยในหลักฐานมีการเรียกมหาเทวีและกษัตริย์ว่า"พระเป็นเจ้าสองพระองค์" และ "พระเป็นเจ้าแม่ลูกทั้งสอง" ขณะเดียวกันบทบาทของขุนนางได้เพิ่มพูนมากขึ้นตามลำดับ ส่วนกษัตริย์กลับถูกลิดรอนอำนาจ
ความเฉื่อย

ความเฉื่อย  ในทางฟิสิกส์ หมายถึง การต้านการเปลี่ยนแปลงสภาพการเคลื่อนที่ของวัตถุใด ๆ หลักการของความเฉื่อยเป็นหนึ่งในหลักการพื้นฐานของฟิสิกส์ดั้งเดิม ซึ่งนำมาอธิบายการเคลื่อนที่ของสสารและผลกระทบที่สสารนั้นได้รับจากแรงที่มากระทำ คำว่า inertia มาจากภาษาละติน "iners" หมายถึง เฉื่อยชาหรือขี้เกียจ
กฎของความเฉื่อยอาจเรียกอีกอย่างหนึ่งว่ากฎการเคลื่อนที่ข้อที่หนึ่งของนิวตัน กฎดังกล่าวระบุว่า วัตถุที่ไม่มีแรงภายนอกมากระทำจะเคลื่อนที่ด้วยความเร็วคงที่ กล่าวคือ วัตถุจะเคลื่อนที่ด้วยความเร็วคงตัว (อัตราเร็วเท่าเดิมและทิศทางเหมือนเดิม) จนกว่าจะมีแรงบางอย่างมากระทำต่อวัตถุอันทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงอัตราเร็วและทิศทาง นี่รวมไปถึงวัตถุที่ยังไม่เคลื่อนที่ด้วย (คือมีความเร็วเท่ากับศูนย์) ก็จะหยุดนิ่งอยู่กับที่จนกว่าจะมีแรงบางอย่างมากระทำต่อวัตถุให้เคลื่อนที่ ตัวอย่างเช่น เมื่อรถยนต์จอดนิ่งไม่เคลื่อนที่ ความเฉื่อยของรถยนต์ต้องมากกว่าแรงที่กระทำต่อรถยนต์เพื่อที่จะให้รถยนต์เคลื่อนที่ เมื่อรถยนต์กำลังเคลื่อนที่ จะต้องเพิ่มแรงกระทำกับรถยนต์มากขึ้น เพื่อให้รถยนต์เคลื่อนที่เร็วมากขึ้น และเมื่อต้องการชะลออัตราเร็วของรถยนต์ แรงเบรกจะต้องมากกว่าความเฉื่อยของรถยนต์
หนูน้อยจอมซ่า มารุโกะจัง (ละครโทรทัศน์)

หนูน้อยจอมซ่า มารุโกะจัง (; โรมาจิ: "Marumaru Chibi Maruko-chan") เป็น ละครโทรทัศน์ในประเทศญี่ปุ่น ที่สร้างมาจากมังงะผลงานของ โมโมโกะ ซากุระ กำกับโดย มาซากิ นิชิมุระ ออกอากาศในวันที่ 18 เมษายน 2549 ทางช่อง Fuji TV ในประเทศญี่ปุ่น
โครงเรื่อง.
สร้างมาจากการ์ตูน ในเรื่องเดียวกัน
เทือกเขา

เทือกเขา หรือ ทิวเขา หมายถึงแนวทอดตัวของภูเขาที่ล้อมรอบด้วยพื้นที่ต่ำ หรือถูกแบ่งแยกออกจากภูเขาอื่นๆ ด้วยหุบเขาหรือแม่น้ำ ภูเขาแต่ละลูกที่อยู่ในเทือกเขาเดียวกันไม่จำเป็นต้องมีลักษณะทางธรณีวิทยาที่เหมือนกัน ซึ่งอาจเกิดจากการก่อเทือกเขา (orogeny) ที่แตกต่างกัน เช่น ภูเขาไฟ ภูเขายกตัวหรือภูเขายุบจม หรือมีชนิดของหินที่ไม่เหมือนกัน เทือกเขาแอนดีสเป็นเทือกเขาที่ยาวที่สุดในโลก เทือกเขาหิมาลัยเป็นเทือกเขาที่มียอดเขาที่สูงสุดในโลก (คือเขาเอเวอเรสต์) และเทือกเขาอาร์กติกคอร์ดิลเลอรา (Arctic Cordillera) ก็เป็นเทือกเขาที่ตั้งอยู่ทิศเหนือมากที่สุดของโลก
สถาบันปรีดี พนมยงค์

สถาบันปรีดี พนมยงค์ เป็นสถาบันไม่แสวงหาผลกำไรที่มีจุดประสงค์ดำเนินกิจกรรมอันเป็นประโยชน์ต่อสังคมและราษฎรไทย ตามอุดมการณ์ของปรีดี พนมยงค์ นายกรัฐมนตรีไทย คนที่ 7 และหัวหน้าคณะราษฎรสายพลเรือนในการปฏิวัติสยาม พ.ศ. 2475 สถาบันก่อตั้งโดยมูลนิธิปรีดี พนมยงค์ เพื่อเป็นอนุสรณ์แด่ปรีดี และเปิดอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2538
จุดประสงค์ในการดำเนินงานของสถาบันคือ ส่งเสริมงานด้านวิชาการซึ่งเชื่อมโยงกับแนวความคิด อุดมการณ์สันติธรรมของปรีดี เพื่อให้ประสานสัมพันธ์กับคนรุ่นใหม่ และสภาพปัญหาสังคมปัจจุบัน เป็นเวทีทางด้านศิลปวัฒนธรรมทุกแขนง เพื่อเป็นสื่อให้ความดีและสัจจะทางสังคม ได้แสดงออกสู่สาธารณะอย่างงดงามมีสุนทรียภาพ และประสานงานและร่วมมือกับองค์กรพันธมิตรอื่น ๆ ในเรื่องการวิจัย สัมมนา อบรม และกิจกรรมเพื่อสาธารณประโยชน์
สถาบันปรีดี พนมยงค์ ตั้งอยู่ที่ ซอยทองหล่อ (สุขุมวิท 55) ถนนสุขุมวิท แขวงคลองตันเหนือ เขตวัฒนา กรุงเทพมหานคร บนเนื้อที่ 371 ตารางวา ซึ่งครูองุ่น มาลิก ผู้ก่อตั้งมูลนิธิไชยวนามอบให้
สุญญากาศ

สุญญากาศ (มาจากภาษาละตินแปลว่า "ว่างเปล่า") คือปริมาตรของช่องว่างซึ่งไม่มีสสารอยู่ภายใน เหมือนกับความดันแก๊สที่น้อยกว่าความดันบรรยากาศมาก ๆ ในความเป็นจริงเราไม่สามารถทำให้ปริมาตรของช่องว่างว่างเปล่าได้อย่างสมบูรณ์ที่เรียกว่า สุญญากาศสมบูรณ์ (perfect vacuum) ซึ่งมีความดันแก๊สเป็นศูนย์ สุญญากาศสมบูรณ์จึงเป็นแนวความคิดที่ไม่สามารถสังเกตการณ์ได้ในทางปฏิบัติ นักฟิสิกส์มักจะถกเถียงเกี่ยวกับผลการทดลองในอุดมคติว่าจะเกิดอะไรขึ้นในสุญญากาศสมบูรณ์ โดยใช้คำว่าสุญญากาศแทนสุญญากาศสมบูรณ์ และใช้คำว่า สุญญากาศบางส่วน (partial vacuum) แทนความหมายของสุญญากาศที่เกิดขึ้นได้จริง
"คุณภาพของสุญญากาศ" หมายถึงระดับของสภาวะที่เข้าใกล้สุญญากาศสมบูรณ์ ความดันของแก๊สที่เหลืออยู่จะถูกใช้เป็นตัววัดคุณภาพของสุญญากาศเป็นหลัก โดยการวัดในหน่วยทอรร์ (Torr) หรือหน่วยเอสไออื่น ๆ ความดันแก๊สที่ยิ่งเหลือน้อยจะหมายถึงคุณภาพที่ยิ่งมากขึ้น ถึงแม้ว่าจะมีตัวแปรอื่นที่ต้องตัดออกในภายหลัง ทฤษฎีควอนตัมได้กำหนดขอบเขตสำหรับคุณภาพของสุญญากาศที่ดีที่สุดเท่าที่เป็นไปได้ จึงทำให้คาดเดาได้ว่าไม่มีปริมาตรของช่องว่างใดที่จะทำให้เป็นสุญญากาศได้อย่างสมบูรณ์ อวกาศเป็นสภาพสุญญากาศที่มีคุณภาพสูงโดยธรรมชาติ และสุญญากาศที่มีคุณภาพสูงกว่านั้นสามารถสร้างขึ้นได้ด้วยเทคโนโลยีปัจจุบัน สำหรับสุญญากาศคุณภาพต่ำได้ถูกใช้เพื่อการดูดและการสูบมากว่าหลายพันปีแล้ว
สุญญากาศเป็นหัวข้อทางปรัชญาที่พบได้บ่อยตั้งแต่ยุคกรีกโบราณ แต่ก็ไม่ได้ทำการศึกษาอย่างจริงจังจนกระทั่งคริสต์ศตวรรษที่ 17 เอวานเจลิสตา โตร์ริเชลลี (Evangelista Torricelli) นักฟิสิกส์ชาวอิตาลีได้สร้างสุญญากาศขึ้นในห้องทดลองเป็นครั้งแรกเมื่อ ค.ศ. 1643 และเทคนิคการทดลองอื่น ๆ ก็เป็นผลการพัฒนามาจากทฤษฎีเกี่ยวกับความดันบรรยากาศของเขา ต่อมาสุญญากาศกลายเป็นเครื่องมือที่มีค่าในอุตสาหกรรมการผลิตหลอดไฟและหลอดสุญญากาศในคริสต์ศตวรรษที่ 20 และเทคโนโลยีการสร้างสุญญากาศก็เริ่มแผ่ขยายไปในวงกว้าง
คำว่า "สุญญากาศ" ในภาษาไทยมาจากคำสนธิ "สุญญ" + "อากาศ" รวมกันแปลว่า "ไม่มีอากาศ"
ซีเมนส์

ซีเมนส์  เป็นกลุ่มบริษัท พลังงาน, และสุขภาพ โดยมีแผนกรวมทั้งหมด 15 แผนก ซีเมนส์และบริษัทในเครือจ้างงานทั่วโลกประมาณ 400,000 ตำแหน่ง ในเกือบ 190 ประเทศ และแจ้งรายได้ทั่วโลก 72,448 ล้านยูโร ในปีงบประมาณ 2550 บริษัทซีเมนส์อยู่ในตลาดหลักทรัพย์แฟรงค์เฟิร์ต และอยู่ในตลาดหลักทรัพย์นิวยอร์กตั้งแต่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2544
ซีเมนส์ก่อตั้งโดย แวร์เนอร์ ฟอน ซีเมนส์ เมื่อ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2390 (ค.ศ. 1847) โดยเริ่มจากการคิดค้นระบบโทรเลขที่ให้ผลลัพธ์เป็นตัวอักษรแทนที่จะเป็นรหัสมอร์ส
ในช่วงปลายปี พ.ศ. 2560 ซีเมนส์ได้ประกาศการควบรวมกิจการเฉพาะหน่วยธุรกิจระบบรางและระบบอาณัติสัญญาณ (ซีเมนส์ โมบิลิที) เข้ากับอัลสตอม (Alstom) ของประเทศฝรั่งเศส เพื่อร่วมกันสร้างบริษัทระบบรางที่ใหญ่ที่สุดในโลก อย่างไรก็ตามในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2562 คณะกรรมาธิการยุโรปได้ห้ามการควบรวมกิจการดังกล่าว
ซีเมนส์กับประเทศไทย.
ระบบรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนทั้งสามระบบของประเทศไทยในปัจจุบันอันได้แก่ รถไฟฟ้าบีทีเอส, รถไฟฟ้ามหานคร สายเฉลิมรัชมงคล, แอร์พอร์ตเรลลิงก์ ได้ใช้ขบวนรถของซีเมนส์ โดยแบ่งตามรุ่นของรถไฟฟ้า ดังนี้
สุขนาฏกรรม

สุขนาฏกรรม  หมายถึง วรรณกรรมโดยเฉพาะประเภทละคร ที่ลงท้ายด้วยความสุขหรือสมหวัง เช่นเรื่องอิเหนา ศกุนตลา ชิงนาง ปริศนา, โดยปริยายหมายถึงเรื่องราวหรือเหตุการณ์ ทั่ว ๆ ไปที่ลงท้ายด้วยความสุขหรือสมหวัง เช่น ชีวิตเธอเป็น เหมือนนวนิยายสุขนาฏกรรม แม้จะตกระกำลำบากในวัยเด็ก แต่แล้วก็ได้พบกับความสุขสมหวังในบั้นปลายชีวิต 
โดยหมายความดั้งเดิมของคำว่า สุขนาฏกรรม ในภาษาอังกฤษ คือ Comedy (/คอ-เม-ดี/) มีความหมายถึง วรรณกรรมของชนชั้นระดับล่าง หรือระดับชาวบ้าน เป็นวรรณกรรมที่ใช้ภาษาอย่างง่าย ๆ หรือ ภาษาพูดทั่วไป ซึ่งจะเป็นสิ่งที่อยู่ตรงข้ามกับโศกนาฏกรรม หรือ Tragedy ซึ่งหมายถึง วรรณกรรมหรือวรรณคดีของชนชั้นสูง 
ในปัจจุบัน ตลกนั้นคือเรื่องราวเพื่อสร้างเสียงหัวเราะเป็นหลัก และอาจไม่ได้จบด้วยความสุขเสมอไป ในบางแง่มุม เรื่องราวตลกอาจไปกระทบถึงคนหรือกลุ่มคนได้
โศกนาฏกรรม

โศกนาฏกรรม  คือ วรรณกรรมโดยเฉพาะประเภทละคร (drama) ที่ลงท้ายด้วยความเศร้าหรือไม่สมหวัง ตัวเอกในเรื่องจะตายในที่สุด เช่น ลิลิตพระลอ, สาวเครือฟ้า, โรเมโอจูเลียต, คู่กรรม
โดยความหมายดั้งเดิมของโศกนาฏกรรมในภาษาอังกฤษ คือ Tragedy (/ทรา-จิ-ดี/) มีความหมายถึง วรรณกรรมหรือวรรณคดีสำหรับชนชั้นสูง โดยจะเป็นวรรณกรรมที่ใช้ภาษาชั้นสูงหรือภาษาที่มีความสละสลวย ซึ่งจะตรงกันข้ามกับสุขนาฏกรรม หรือ Comedy ที่หมายถึง วรรณกรรมสำหรับชนชั้นล่างหรือระดับชาวบ้านทั่วไป
นาฏกรรม

นาฏกรรม  เป็นงานวรรณศิลป์ประเภทหนึ่งที่เน้นในด้านการแสดง คำว่า "drama" มาจากคำในภาษากรีกว่า "δράμα" แปลว่า "การกระทำ" หรือเรื่องราวที่เกินจริงซึ่งไม่เป็นจริงตามความเป็นจริง มักจะเป็นการรำ การเต้น การทำท่า หรือการแสดงที่ประกอบขึ้นเป็นเรื่องราว และหมายความรวมถึงการแสดงโดยวิธีใบ้
นาฏกรรม เป็นคำที่ราชบัณฑิตยสถานบัญญัติขึ้น ใช้ในบริบททางวิชาการเพื่อจัดหมวดหมู่และหลักสูตรด้านศิลปะการแสดง โดยครอบคลุมแขนงวิชาต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับการแสดง มีการใช้คำว่า "นาฏกรรมศึกษา" แทนการเรียนการสอนในสายศิลปะการแสดงในระดับอุดมศึกษา โดยหลักสูตรจะรวมทั้งภาคทฤษฎีและภาคปฏิบัติ
นาฏกรรมไม่ใช่เพียงศิลปะการแสดง แต่เป็นเครื่องมือทางสังคมที่ ผู้นำสามารถใช้ในการสื่อสาร นำเสนอแนวคิด ปลูกฝังค่านิยม และควบคุมอุดมการณ์ของสังคม ได้อย่างทรงพลัง จึงควรได้รับการศึกษาอย่างเข้าใจ เพื่อใช้ในการพัฒนาสังคมและการสื่อสารเชิงนโยบายอย่างมีประสิทธิภาพ
นาฏกรรม ไม่ใช่แค่การแสดงให้เห็นความงาม แต่ต้องมี ความหมาย แฝงอยู่ด้วย เช่น การแสดงโขน หรือ ละครรำ ที่มีเนื้อหาชัดเจน
ในประเทศไทย.
ในงานด้านนาฏกรรมไทย พระขรรค์มีบทบาทมาก ทั้งในรูปแบบการแสดงโขน ละครใน ละครนอก ละครพันทาง ละครพื้นบ้าน รำ ระบำ และกลวิธีการถือพระขรรค์ในลักษณะต่าง ๆ นาฏกรรมที่เน้นความละเอียดของการแสดง เช่น โขน ละครนอก หรือ ละครรำ จะมีฉันทลักษณ์มากกว่านาฏกรรมทั่วไป เช่น การร่ายรำพื้นบ้าน บางนาฏกรรม เช่น การรำแผนภาพหรือรำเบื้องต้น อาจไม่มีความหมายโดยตรง แต่เป็นผลลัพธ์จากกระบวนการฝึกฝนศิลปะที่ซับซ้อน
ภาคพะโค

พะโค หรือ บะโก  เป็นภาคหนึ่งของประเทศพม่า ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของประเทศ ทางทิศเหนือของภาคติดต่อกับภาคมะกเวและดินแดนสหภาพเนปยีดอ ทางทิศตะวันออกติดต่อกับรัฐกะเหรี่ยง รัฐมอญ และอ่าวเมาะตะมะ ทางทิศใต้ติดต่อกับภาคย่างกุ้ง และทางตะวันตกติดต่อกับภาคอิรวดีและรัฐยะไข่ พิกัดภูมิศาสตร์ของภาคพะโคอยู่ระหว่าง 46°45' เหนือ, 19°20' เหนือ, 94°35' ตะวันออก และ 97°10' ตะวันออก
การแบ่งเขตการปกครอง.
ภาคพะโคแบ่งออกเป็น 6 จังหวัด ดังนี้
ศิรินทิพย์ หาญประดิษฐ์

ศิรินทิพย์ หาญประดิษฐ์ (โรส) เกิดเมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2526 เป็น นักร้อง นักแสดงชาวไทย จบการศึกษาระดับประถมศึกษาปีที่ 1-3 จากโรงเรียนอาเวมารีอา อำเภอเมือง จังหวัดอุบลราชธานี ระดับประถมศึกษาปีที่ 4 จากโรงเรียน Emmaus ในเขตปกครองพิเศษฮ่องกง ระดับประถมศึกษาปีที่ 5 จาก ICS (International Christian School) เขตปกครองพิเศษฮ่องกง ระดับประถมศึกษาปีที่ 6 จากโรงเรียนสวนนันทวัน ระดับมัธยมศึกษาปีที่ 3 จากโรงเรียนคริสต์ธรรมศึกษา กรุงเทพมหานคร ระดับมัธยมศึกษาปีที่ 4 – 6 จากโรงเรียนสายน้ำผึ้ง (ศิลป์ภาษาฝรั่งเศส) และปริญญาตรี เอกภาษาอังกฤษ (ย้ายเอกมาจากเอกจีน) คณะมนุษยศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร เมื่อปี 2545-2550
รางวัล.
โรสได้รับรางวัลร้องเพลงรางวัลประกวดชนะเลิศ การประกวดร้องเพลงภาษาฝรั่งเศสประจำปีที่มหาวิทยาลัยเซนต์จอห์น (St. John) จากสมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ในตอนมัธยมปลาย และเคยได้รับรางวัลสีสันอวอร์ดสครั้งที่ 17 ในสาขาศิลปินหญิงเดี่ยวยอดเยี่ยม จากอัลบั้ม Time Machine ปี 2548 นอกจากนั้นโรสยังทำหน้าที่เป็นคอรัสและไกด์เพลงให้กับศิลปินคนอื่นๆ ในวงการดนตรีอีกมากมาย และโรสยังสามรถเล่นกีตาร์ เปียโน เบส และกลอง
- รางวัลศิลปินหญิงยอดเยี่ยมสุดซี๊ด ประจำปี 2015 (Seed award ครั้งที่ 10)
ผลงาน.
คอนเสิร์ต.
Rose More Feel Concert : เสาร์ที่ 17 มีนาคม 2555
คริสตจักรอีแวนเจลิคัลในเยอรมนี

คริสตจักรอีแวนเจลิกในเยอรมนี  เป็นสหพันธ์ที่ประกอบด้วยคริสตจักรลูเทอร์รัน คริสตจักรฟื้นฟู และคริสตจักรยูไนเต็ดโปรเตสแตนต์ส่วนภูมิภาค 23 คริสตจักร
สมาชิกของ EKD นั้นเป็นอิสระในทางความเชื่อและการจัดองค์กร คริสตจักรสมาชิกส่วนใหญ่นำโดยบิชอป
กระดูกสฟีนอยด์

กระดูกสฟีนอยด์ (แปลว่า รูปร่างคล้ายลิ่ม) เป็นกระดูกชิ้นหนึ่งของฐานกะโหลกศีรษะด้านหน้าของกระดูกขมับ (temporal) และส่วนเบซิลาร์ของกระดูกท้ายทอย (occipital bone) กระดูกชิ้นนี้มีรูปร่างคล้ายปีกผีเสื้อหรือค้างคาว
ส่วนต่างๆ ของกระดูก.
กระดูกสฟีนอยด์แบ่งออกเป็นส่วนต่างๆ ดังนี้
สฟีนอยดัล คองคี (sphenoidal conchae) อยู่ส่วนด้านหน้าและด้านหลังของตัวกระดูกสฟีนอยด์
โครงสร้างเด่นๆ ของกระดูกสฟีนอยด์.
รายชื่อเหล่านี้คือโครงสร้างเด่นอื่นๆ ของกระดูกสฟีนอยด์
กระดูกเอทมอยด์

กระดูกเอทมอยด์ (แปลว่า ตะแกรง) เป็นกระดูกที่ประกอบเป็นกะโหลกศีรษะซึ่งกั้นระหว่างโพรงจมูก (nasal cavity) และสมอง (brain) ตั้งอยู่ที่เพดานของจมูก ระหว่างเบ้าตาทั้งสองข้าง กระดูกชิ้นนี้มีน้ำหนักเบาเนื่องจากมีโครงสร้างเป็นกระดูกเนื้อโปร่ง
ส่วนต่างๆ ของกระดูก.
กระดูกเอทมอยด์ประกอบด้วยส่วนต่างๆ ทั้งหมด 4 ส่วน
ข้อต่อ.
กระดูกเอทมอยด์เกิดข้อต่อกับกระดูกทั้งหมด 15 ชิ้น ได้แก่
การบาดเจ็บ.
กระดูกเอทมอยด์เป็นกระดูกที่มีความบอบบางและบาดเจ็บได้ง่ายเมื่อมีของแข็งแหลมคมแทงเข้าไปด้านบนโพรงจมูก หรือสูดหายใจเอาของแหลมคมเข้าไปในจมูกอย่างรวดเร็ว เช่นจากอุบัติเหตุทางถนน ผู้บาดเจ็บอาจสูดหายใจเอาเศษกระจกแผงหน้าปัดรถยนต์เข้าไป แรงกระแทกอาจทำให้เศษชิ้นส่วนของกระดูกทะลุผ่านแผ่นกระดูกพรุนเข้าไปในเยื่อหุ้มสมองหรือเนื้อเยื่อสมอง ซึ่งบางครั้งอาจทำให้น้ำหล่อสมองไขสันหลัง (cerebrospinal fluid) ซึมออกมาสู่โพรงจมูก หรืออาจมีของเหลวจากจมูกรั่วเข้าไปในสมอง
การบาดเจ็บดังกล่าวอาจเกิดการฉีกขาดของเส้นประสาทรับกลิ่น (olfactory nerves) ซึ่งเป็นเส้นประสาทที่ผ่านกระดูกเอทมอยด์ และทำให้ภาวะเสียการรู้กลิ่น (anosmia) ซึ่งรวมถึงการสูญเสียการรับรส (ซึ่งต้องอาศัยการรับกลิ่น) ภาวะดังกล่าวไม่เฉพาะทำให้ขาดอรรถรสในการรับสัมผัส แต่ยังอาจเป็นอันตรายต่อชีวิตเพราะผู้ป่วยจะไม่ได้รับกลิ่นควัน แก๊ส สารพิษ หรืออาหารที่เน่าเสีย
การแตกของกระดูกส่วนลามินา พาพีราซี (lamina papyracea) หรือแผ่นด้านข้างของแลบิรินธ์ของกระดูกเอทมอยด์ ซึ่งเป็นทางติดต่อระหว่างโพรงจมูกและเบ้าตาข้างเดียวกันอาจทำให้เกิดภาวะมีอากาศในเบ้าตา (orbital emphysema) การเพิ่มความดันภายในโพรงจมูก เช่นระหว่างการจาม อาจทำให้ตาโปน (exophthalmos) ชั่วคราว
บทบาทในการรับรู้สนามแม่เหล็ก.
ในนกบางชนิดและสัตว์อพยพจะมีแร่แมกนีไทต์ (แร่แม่เหล็ก) ชีวภาพอยู่ภายในกระดูกเอทมอยด์ ซึ่งช่วยในการนำทิศทางโดยอาศัยสนามแม่เหล็กโลก สำหรับในมนุษย์ก็มีแมกนีไทต์อยู่ในกะโหลกเช่นกัน แต่เชื่อว่าน่าจะเป็นเพียงโครงสร้างเหลือค้าง (vestigial structure)
อ่าวเบงกอล

อ่าวเบงกอล  เป็นอ่าวที่ใหญ่ที่สุดในโลก ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของมหาสมุทรอินเดีย มีลักษณะคล้ายรูปสามเหลี่ยมล้อมรอบด้วยประเทศอินเดียและศรีลังกาทางด้านตะวันตก บังกลาเทศและรัฐเบงกอลตะวันตกของอินเดียทางด้านเหนือ (ซึ่งเป็นที่มาของชื่อ) และประเทศพม่า ภาคใต้ของประเทศไทย หมู่เกาะอันดามันและนิโคบาร์ทางด้านตะวันออก อาณาเขตด้านใต้แผ่ถึงเส้นเขตจินตนาการที่ลากจากดอนดราเฮดตอนใต้ของศรีลังกาไปถึงปลายด้านเหนือของเกาะสุมาตรา
อ่าวเบงกอลมีเนื้อที่ 2,172,000 กม² มีแม่น้ำสำคัญหลายสายไหลมาลงทะเล เช่น แม่น้ำคงคา แม่น้ำพรหมบุตร แม่น้ำอิรวดี แม่น้ำโคทาวรี แม่น้ำมหานที แม่น้ำกฤษณา และแม่น้ำกาเวรี เมืองท่าสำคัญของอ่าวเบงกอล ได้แก่ กัททะลูร์ เจนไน กากีนาทะ มะจิลีปัตนัม วิศาขปัตนัม พาราทิพ โกลกาตา จิตตะกอง และย่างกุ้ง
ศัพทมูลวิทยา.
ข้อพิพาทเมื่อคริสต์ศตวรรษที่ 10 (พ.ศ. 1444-1543) เป็นเหตุทำให้ต้องเรียกอ่าวเบงกอลว่า "ทะเลสาบโชลา" (The Chola Lake) ชื่อในภาษาฮินดีเรียก Bangal ki Khadi 
คำว่าเบงกอลมาจากภาษาสันสกฤตว่า "พังคะ" (Banga) หรือ "วังคะ" (Vanga) หมายถึงน้ำของดินดอนสามเหลี่ยมคงคา มีเรื่องปรัมปราเล่ากันมาว่าเกี่ยวกับบริเวณของเผ่าพันธุ์ดวงจันทร์แห่งเดลี (?)
แม่น้ำ.
มีแม่น้ำสำคัญหลายสายที่ไหลจากทางตะวันตกสู่ตะวันออกของอ่าวเบงกอล ด้านเหนือมีแม่น้ำคงคา แม่น้ำเมฆนา และแม่น้ำพรหมบุตร ทางใต้มีแม่น้ำมหานทีไหลผ่านดินดอนสามเหลี่ยมมหานที แม่น้ำโคทาวรี แม่น้ำกฤษณา แม่น้ำอิรวดี และแม่น้ำกาเวรี แม่น้ำสั้นที่สุดที่ไหลลงอ่าวเบงกอลได้แก่แม่น้ำกูอุมที่ยาวเพียง 64 กิโลเมตร แม่น้ำพรหมบุตรมีความยาวเป็นอันดับที่ 28 ของโลก (2,948 กิโลเมตร) ไหลลงอ่าวเบงกอลผ่านอินเดีย จีน เนปาล บังกลาเทศ และภูฏาน มีป่าชายเลนที่เรียกชื่อว่าซุนดาร์บันส์ขึ้นอยู่บริเวณดินดอนสามเหลี่ยมคงคา ปากแม่น้ำพรหมบุตรและแม่น้ำเมฆนาที่เป็นชายฝั่งของอ่าวเบงกอล
เกาะ.
หมู่เกาะอันดามันและนิโคบาร์
เป็นเกาะขนาดใหญ่ประกอบด้วย572เกาะตั้งอยู่บริเวณอ่าวเบงกอลและทะเลอันดามันมีมนุษย์อยู่อาศัยเพียง38เกาะประชากร3.5-3.8แสนคนเนื้อที่8295ตร.กม.ประกอบด้วยเกาะแฮพล็อก เกาะนีล เกาะอันดามัน เกาะเซาท์อันดามัน พอร์ทแบลร mahatma gandhi ma์rine national park เกาะอันดามันกลาง เกาะเซนทิเนลเหนือ
สมุทรศาสตร์.
พายุโซนร้อนและพายุหมุน.
พายุเขตร้อนที่มีลมหมุนที่ความเร็วตั้งแต่ 119 กิโลเมตรต่อชั่วโมงขึ้นไปเรียกว่า "พายุหมุน" (cyclone) เมื่อมีกำเนิดในอ่าวเบงกอล แต่ถ้ามีกำเนิดในมหาสมุทรแอตแลนติกเรียกกันว่า "เฮอร์ริเคน" (hurricane) มีผู้เสียชีวิตในบังกลาเทศระหว่าง 100,000 ถึง 500,000 คนเนื่องจากพายุหมุนเขตร้อนโบลาเมื่อ พ.ศ. 2513
ปฏิบัติการทางทหาร

ปฏิบัติการทางทหาร  คือ การประยุกต์ใช้นโยบาย การวางแผน การจัดการและการอำนวยการในการนำกองกำลังและทรัพยากรเข้าสู่รูปแบบรายวัน และดำเนินกิจกรรมดังกล่าวไปจนกว่าจะบรรลุผลตามเป้าหมายที่วางเอาไว้ ซึ่งไม่มีความเกี่ยวข้องกับเหตุการณ์ทางทหาร ปฏิบัติการทางทหาร ข้องเกี่ยวกับการวางแผน การเคลื่อนพล กระบวนการข่าวสารซึ่งประกอบด้วยการรวบรวม วิเคราะห์และกระจายข่าวสาร และการวางตำแหน่งยุทธปัจจัยและเวลาที่ต้องการ
องค์ประกอบเชิงเทคนิค.
ปฏิบัติการทางทหารสามารถข้องเกี่ยวเข้ากับการดำเนินการเชิงกลยุทธ์ และปฏิบัติการด้วยการจักการเคลื่อนกำลังอย่างมีแบบแผน โดยทั่วไปแล้วการดำเนินการเชิงยุทธวิธี (Tactical) ถูกใช้เพื่ออ้างถึงการปฏิบัติการสู้รบตามภารกิจ (Mission) ซึ่งเป็นส่วนย่อยของปฏิบัติการทางทหาร (Operation)
โดยกระบวนการแล้ว ปฏิบัติการทางทหารอาจจะต้องการการเตรียมพล การฝึกฝน และการบริหารจัดการ เพื่อให้กองกำลังสามารถเข้าร่วม ดำเนินการ และยุติการสู้รบ รวมไปถึงการอำนวยการการเคลื่อนกำลัง การส่งกำลังสนับสนุน การเข้าตี การตั้งรับ และการเข้าควบคุม เพื่อบรรลุถึงเป้าหมายของปฏิบัติการในการสู้รบ (Battle) หรือ การทัพ (Campaign) 
โดยมาก ปฏิบัติการทางทหารมีรูปแบบของกระบวนการที่แตกต่างกันออกไป ที่จะต้องทำเพื่อบรรลุเป้าประสงค์ในแต่ละระดับของแผนที่วางเอาไว้ แต่โดยย่ออาจจะสรุปได้ดังนี้
การปฏิบัติการ.
ปฏิบัติการทางทหารโดยทั่วไปแล้วจะถูกเรียกด้วยชื่อรหัส ด้วยเหตุผลด้านความปลอดภัยเชิงข่าวกรอง โดยทั่วไปแล้วมักจะมีความข้องเกี่ยวกับวัตถุประสงค์ของปฏิบัติการ
<templatestyles src="แม่แบบ:คำพูด/style.css" />สิ่งที่คล้ายและสะท้อนกรอบการปฏิบัติทางทหารคือ หน่วยย่อย ๆ ที่ถูกจัดแบ่งในกองกำลังที่ได้เตรียมการสำหรับและอำนวยการปฏิบัติการในหลายระดับของการปฏิบัติ ในขณะที่สิ่งที่เชื่อมโยงระหว่างขนาดของหน่วยปฏิบัติการกับพื้นที่ปฏิบัติการและเป้าหมายของภารกิจ ตัวเชื่อมโยงนั้น ไม่ได้เชื่อมโยงโดยสัมบูรณ์ ในความเป็นจริงแล้ว ในท้ายที่สุด มันคือภารกิจที่หน่วยทหารเข้าปฏิบัติที่ถูกพิจารณาตามระดับของสงครามที่มันเข้าปฏิบัติต่างหาก
ปฏิบัติการทางทหารอาจจะแบ่งออกได้ตามขนาดและเป้าหมายของหน่วยทหารที่ได้รับมอบหมายในการเข้าร่วมและผลกระทบต่อภาพรวมของสงคราม อาจะแบ่งได้ดังนี้
ปาสกาล (หน่วยวัด)

ปาสกาล หรือ พาสคัล (สัญลักษณ์: Pa) เป็นหน่วยอนุพัทธ์เอสไอของความดันที่ใช้ในการคำนวณหาความดันภายใน ความเค้น มอดุลัสของยัง และความทนต่อแรงดึงสูงสุด ซึ่งเป็นคำนิยามของค่า 1 นิวตันต่อตารางเมตร ชื่อหน่วยตั้งตามชื่อของผู้รู้รอบด้านชาวฝรั่งเศส แบลซ ปัสกาล
พหุคูณของหน่วยปาสกาลที่พบได้ทั่วไปคือ 1 เฮกโตปาสกาล (1 hPa = 100 Pa) เท่ากับ 1 มิลลิบาร์ และ 1 กิโลปาสกาล (1 kPa = 1,000 Pa) เท่ากับ 1 เซนติบาร์
หน่วยวัดที่เป็นบรรยากาศ (atm) มีค่าเท่ากับ 101,325 ปาสกาล และตามรายงานทางอุตุนิยมวิทยามักวัดความกดอากาศเป็นหน่วยมิลลิบาร์
ต้นกำเนิด.
ชื่อหน่วยนี้ตั้งตามชื่อของแบลซ ปัสกาล เพื่อเป็นการระลึกถึงผลของเขาต่อสาขาอุทกพลศาสตร์และสถิตยศาสตร์ของไหล และการทดลองด้วยบารอมิเตอร์ โดยปี พ.ศ. 2514 (ค.ศ. 1971) ในการประชุมของที่ประชุมใหญ่ว่าด้วยการชั่งตวงวัดครั้งที่ 14 ให้ใช้ชื่อหน่วย "ปาสกาล" แทนหน่วยเอสไอของ "นิวตันต่อตารางเมตร" (N/m2)
บทนิยาม.
"1 ปาสกาล คือความดันที่เกิดขึ้นโดยแรงขนาด 1 นิวตัน ในทิศทางที่ตั้งฉากกับพื้นที่ 1 ตารางเมตร"
หน่วยปาสกาลสามารถแสดงโดยใช้หน่วยอนุพัทธ์เอสไอหรือหน่วยฐานเอสไอได้ดังนี้
<math>{\rm 1~Pa = 1~\frac{N}{m^2} = 1~\frac{kg}{m \cdot s^2} = 1~\frac{J}{m^3} }</math>
โดยที่ "N" คือ นิวตัน "m" คือ เมตร "kg" คือ กิโลกรัม "s" คือ วินาที และ "J" คือ จูล
ซองจดหมาย

ซองจดหมาย คือบรรจุภัณฑ์ชนิดหนึ่งที่ผลิตจากกระดาษหรือวัสดุอื่นที่เรียบแบน ออกแบบขึ้นเพื่อบรรจุวัตถุเรียบแบน อาทิ จดหมาย การ์ด หรือธนบัตร เป็นต้น ซองจดหมายแบบดั้งเดิมทำจากกระดาษที่ตัดออกเป็นสามรูปร่างได้แก่ รูปสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูน รูปสี่เหลี่ยมรูปว่าว และรูปกากบาท แล้วพับทบติดเข้าด้วยกันเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า ปลายข้างหนึ่งเปิดออกสำหรับใส่วัตถุเรียบแบนที่ต้องการ และมีแถบกาวสำหรับปิดผนึก และถึงแม้ว่าจะนำซองจดหมายไปใส่วัตถุเรียบแบนอย่างอื่นที่ไม่ใช่จดหมาย ก็ยังคงเรียกว่าซองจดหมาย หรือเรียกสั้น ๆ ว่า ซอง
ใน ค.ศ. 1876 วิลเลียม เออร์วิน มาร์ติน (William Irwin Martin) ได้ริเริ่มสร้างซองจดหมายที่มีขนาดมาตรฐานเพื่อใช้ในเชิงพาณิชย์ และได้แบ่งขนาดอย่างง่ายออกเป็นหมายเลข 0 ถึงหมายเลข 12 ซึ่งเป็นที่นิยมในสมัยนั้น ปัจจุบันขนาดของซองจดหมายถูกกำหนดด้วยมาตรฐาน ISO 269 (ซึ่งใช้ควบคู่กับขนาดกระดาษตาม ISO 216) และ DIN 678 ของเยอรมนี
ยานพาหนะ

ยานพาหนะ หมายถึง วัตถุหรือสิ่งประดิษฐ์ที่ไม่ใช่สิ่งมีชีวิตซึ่งสามารถเคลื่อนย้ายขนส่งไปได้ ยานพาหนะส่วนใหญ่สร้างขึ้นโดยมนุษย์ เช่น จักรยาน รถยนต์ จักรยานยนต์ รถไฟ เรือ และเครื่องบิน เป็นต้น หรือไม่ได้สร้างขึ้นโดยมนุษย์แต่สามารถเคลื่อนย้ายขนส่งไปได้ เช่น ภูเขาน้ำแข็งหรือท่อนซุงลอยน้ำ เป็นต้น
ยานพาหนะสามารถชักจูงโดยสัตว์ เช่น รถม้าหรือเกวียนเทียมวัว อย่างไรก็ตามตัวสัตว์เองนั้นก็ไม่ได้เรียกว่าเป็นยานพาหนะ ซึ่งรวมไปถึงมนุษย์ที่เคลื่อนย้ายขนส่งมนุษย์ด้วยกันเอง (คนอุ้มคน) ก็ไม่ได้เรียกว่าเป็นยานพาหนะ แต่สัตว์และวิวัฒเหล่านั้นจะเรียกว่าเป็น พาหนะ (ไม่มีคำว่ายาน)
ยานพาหนะแบ่งตามการเคลื่อนย้ายได้ 2 ประเภทใหญ่ ๆ คือ ยานพาหนะส่วนใหญ่ที่เคลื่อนย้ายขนส่งบนพื้นจะมีล้อ เช่น เกวียน, จักรยาน, รถยนต์ และรถไฟ ส่วนยานพาหนะที่ไม่ได้เคลื่อนที่บนพื้นมักถูกเรียกว่า craft เช่น watercraft, sailcraft, aircraft (อากาศยาน), hovercraft (ยานสะเทินน้ำสะเทินบก), spacecraft (ยานอวกาศ), scooter (ยานพาหนะสองวงล้อขนาดเล็ก ขับเคลื่อนด้วยมอเตอร์ไฟฟ้า), Sea scooter (สกู๊ตเตอร์ไฟฟ้าดำน้ำ)
ธงชาติจิบูตี

ธงชาติจิบูตี เป็นธงรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 4 ส่วน ยาว 7 ส่วน ภายในแบ่งครึ่งเป็นแถบสีฟ้าและสีเขียวตามแนวนอน ที่ด้านคันธงแบ่งเป็นช่องสามเหลี่ยมพื้นสีขาว ภายในมีรูปดาวห้าแฉกสีแดง 1 ดวงอยู่ตรงกลาง ธงนี้มีที่มาจากธงของสันนิบาตประชาชนแอฟริกาเพื่อเอกราช (Ligue Populaire Africaine pour l'Independance - LPAI) ซึ่งเป็นขบวนการเรียกร้องเอกราชของจิบูตี และได้รับรองเป็นธงชาติเมื่อปี พ.ศ. 2520 โดยชักขึ้นครั้งแรกในวันที่ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2520 อันเป็นวันประกาศเอกราชจากฝรั่งเศส
ในธงนี้ สีฟ้าหมายถึงทะเล ท้องฟ้า และชาวอิซซา (Issa) สีเขียวหมายถึงโลกและชาวอาฟาร์ (Afar) ซึ่งนับถือศาสนาอิสลาม สีขาวหมายถึงสันติภาพ ทั้งสามสีข้างต้นคือสีประจำขบวนการสันนิบาตประชาชนแอฟริกาเพื่อเอกราช ดาวสีแดงหมายถึงเอกภาพแห่งชาวโซมาลี ซึ่งอาศัยในดินแดนต่างๆ 5 แห่ง ได้แก่ บริติชโซมาลีแลนด์ (ต่อมาคือประเทศโซมาเลีย) อิตาเลียนโซมาลีแลนด์ (ปัจจุบันคือส่วนหนึ่งของโซมาเลีย) เฟรนซ์โซมาลีแลนด์ (ที่ตั้งของประเทศจิบูตีในปัจจุบัน) โอกาเดน (ปัจจุบันอยู่ในประเทศเอธิโอเปีย) และภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศเคนยา
กระดูกใบหน้า

กระดูกใบหน้า (facial bones) หรือ สแปลงคโนเครเนียม (splanchnocranium) หรือ วิสเซอโรเครเนียม (viscerocranium) เป็นกระดูกที่อยู่ทางด้านหน้าและด้านล่างของกะโหลกศีรษะมนุษย์ เจริญมาจาก branchial arch
ประกอบด้วยกระดูกต่าง ๆ ดังนี้:
ในบางครั้งอาจนับรวมกระดูกไฮออยด์ด้วย แต่บางครั้งก็ไม่นับ
สระ (สัทศาสตร์)

ในทางสัทศาสตร์ สระ (สะ-หฺระ) หมายถึงเสียงในภาษาที่เปล่งออกมาจากช่องเสียง (vocal tract) ที่เปิดออกโดยตรงจากช่องเส้นเสียง (glottis) โดยไม่กักอากาศ ตัวอย่างเช่น "อา" หรือ "โอ" (โดยไม่กักอากาศด้วยอักษร อ) ตรงข้ามกับพยัญชนะซึ่งมีการกักอากาศอย่างน้อยหนึ่งจุดภายในช่องเสียง เสียงสระสามารถจัดได้ว่าเป็นพยางค์ ส่วนเสียงเปิดที่เทียบเท่ากันแต่ไม่สามารถเปล่งออกมาเป็นพยางค์ได้เรียกว่า กึ่งสระ (semivowel)
เสียงสระเป็นแกนพยางค์ (syllable nucleus) ในทุกภาษา ซึ่งเสียงพยัญชนะจะเกิดขึ้นก่อนหรือหลังเสียงสระเสมอ อย่างไรก็ตามในบางภาษาอนุญาตให้เสียงอื่นเป็นแกนพยางค์ เช่นคำในภาษาอังกฤษ "table" "โต๊ะ" ใช้เสียง "l" เป็นแกนพยางค์ (ขีดเล็กๆ ที่อยู่ใต้ "l" หมายถึงสามารถออกเสียงได้เป็นพยางค์ ส่วนจุดคือตัวแบ่งพยางค์) หรือคำในภาษาเซอร์เบีย "vrt" "สวน" เป็นต้น แต่เสียงเหล่านี้ไม่เรียกว่าเป็นเสียงสระ
สระในระบบการเขียน.
อักษรละติน.
สระ ยังหมายถึงสัญลักษณ์ที่เป็นตัวแทนของเสียงสระในระบบการเขียนของภาษาหนึ่งๆ โดยเฉพาะถ้าสระนั้นมีการใช้อักษร ในระบบการเขียนที่มีพื้นฐานบนอักษรละติน อักษร A, E, I, O, U, W, และ Y ถูกใช้แทนเสียงสระ ถึงแม้ว่าจะไม่ใช่ภาษาทั้งหมดที่ใช้อักษรทุกตัวเป็นเสียงสระ และบางตัวก็ใช้แทนเสียงกึ่งสระเช่น W กับ Y นอกจากนั้นก็ยังมีอักษรละตินที่ปรับแต่งเพิ่มเติมเป็นสระชนิดใหม่ ตัวอย่างเช่น Ä, Ö, Ü, Å, Æ, และ Ø เป็นต้น
เสียงสระที่แทนด้วยอักษรสระออกเสียงแตกต่างกันไปในแต่ละภาษา บางภาษาใช้ I และ Y สำหรับแทนเสียงพยัญชนะ เมื่อปรากฏเป็นอักษรตัวแรกเช่นในภาษาโรมาเนียและภาษาอังกฤษตามลำดับ ในตอนเริ่มแรกนั้น อักษรละตินไม่มีความแตกต่างระหว่าง V กับ U ซึ่งใช้แทนเสียงพยัญชนะ และเสียงสระ กับ แต่ในปัจจุบันภาษาเวลส์ (Welsh) ใช้ W แทนเสียงเหล่านี้ทั้งหมด หรือในภาษาครีก (Creek) กลับใช้ V แทนเสียงสระ ดังนั้นจึงไม่มีความจำเป็นที่จะต้องจับคู่เสียงสระแบบหนึ่งต่อหนึ่งเข้ากับอักษรสระโดยตรง หลายภาษาที่ใช้อักษรละตินและมีเสียงสระมากมายก็สามารถใช้อักษรสระห้าตัวหลัก A, E, I, O, และ U เป็นตัวแทนได้
ในภาษาอื่นๆ ที่มีเสียงสระมากมายแต่ไม่มีอักษรสระพอใช้ หลายภาษาแก้ปัญหานี้ด้วยการผสมอักษรสระสองตัวขึ้นไปเข้าด้วยกัน หลายภาษาใช้การปรับแต่งด้วยการเพิ่มเครื่องหมายเสริมสัทอักษรลงบนอักษรสระ เช่น À, Á, Â, Ä ในภาษาฝรั่งเศส และมีบางภาษาเปลี่ยนอักษรสระเสียใหม่โดยการนำมาเชื่อมกันหรือดัดแปลงเป็นอักษรอื่น เช่น Æ กับ Ø ในภาษากลุ่มสแกนดิเนเวีย สำหรับสัทอักษรสากลได้กำหนดสัญลักษณ์ไว้ 28 แบบสำหรับแทนเสียงสระพื้นฐาน และมีเครื่องหมายเสริมสัทอักษรกลุ่มหนึ่งเพื่อปรับแต่งเสียงสระที่แตกต่างจากเสียงสระพื้นฐาน
สระเป็นปัญหาหนึ่งของการทับศัพท์ เนื่องจากเสียงสระในภาษาหนึ่งอาจไม่มีในอีกภาษาหนึ่ง หรือสามารถแทนได้มากกว่าหนึ่งเสียง ทางออกที่มักใช้คือการใช้เสียงสระที่ใกล้เคียง หรือกำหนดด้วยหลักเกณฑ์การทับศัพท์โดยองค์กรควบคุมการใช้ภาษา
สระลอยและสระจม.
สระลอย (independent vowel) หมายถึงสระที่ไม่ต้องมีพยัญชนะต้นกำหนด ก็สามารถประสมเป็นคำหรือพยางค์ได้ ซึ่งตรงข้ามกับ สระจม (dependent vowel) ที่จำเป็นต้องมีพยัญชนะต้นจึงประสมเป็นคำหรือพยางค์ได้
นิวัต พุทธประสาท

นิวัต พุทธประสาท (30 เมษายน พ.ศ. 2515 -) นักเขียนชาวกรุงเทพ
มีผลงานรวมเรื่องสั้นและนวนิยายหลายเล่ม ได้รับรางวัลช่อการะเกดยอดนิยมจากผลงานเรื่องสั้น “ความเหลวใหล”
นิวัตเป็นผู้ก่อตั้งเว็บไซต์ thaiwriter.net เว็บไซต์วรรณกรรมเว็บแรกของไทย
ประวัติ.
นิวัตเริ่มเรียนชั้นประถมที่โรงเรียนประสาทวิทยาอนุชนในละแวกบ้าน ก่อนไปศึกษาในชั้นมัธยมที่โรงเรียนเทพศิรินทร์จนจบมัธยมปลาย และเข้าศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยรามคำแหง แต่ออกจากมหาวิทยาลัยก่อนเรียนจบ จากนั้นจึงเริ่มก่อตั้งสำนักพิมพ์เม่นวรรณกรรมประมาณปี 2543 ปัจจุบันเป็นนักเขียนอิสระ ผู้ก่อตั้งเว็บไซต์ www.thaiwriter.net เว็บไซต์วรรณกรรมเวบแรกของไทย
ก่อตั้งสำนักพิมพ์เม่นวรรณกรรมในปี 2543 เพื่อผลิตงานวรรณกรรมทั้งไทยและต่างประเทศ ปัจจุบันเป็นกรรมการสมาคมผู้จัดพิมพ์และจัดจำหน่ายหนังสือแห่งประเทศไทย
ธงชาติคอโมโรส

ธงชาติคอโมโรส แบบปัจจุบันเป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 3 ส่วน ยาว 5 ส่วน พื้นธงแบ่งเป็นแถบแนวนอน 4 แถบ แต่ละแถบเป็นสีเหลือง สีขาว สีแดง และสีฟ้า เรียงจากบนลงล่าง ที่ด้านคันธงเป็นรูปสามเหลี่ยมพื้นสีเขียว ภายในรูปนั้นมีจันทร์เสี้ยวสีขาว ที่ระหว่างปลายจันทร์เสี้ยวนั้นมีดาวห้าแฉกสีขาว 4 ดวงเรียงตามแนวตั้ง ธงนี้ออกแบบขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2544 และประกาศใช้ในวันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2545 (ปี)
แถบสีทั้ง 4 สีนี้หมายถึงเกาะทั้งสี่เกาะของประเทศ โดยสีเหลืองหมายถึงเกาะโมเอลี (Mohéli) สีขาวหมายถึงเกาะมายอต (Mayotte) ซึ่งเป็นดินแดนที่คอโมโรสอ้างสิทธิแต่มีฝรั่งเศสเป็นผู้ปกครอง สีแดงหมายถึงเกาะอองจวน (Anjouan) และสีฟ้าหมายถึงเกาะกรองด์โกมอร์ (Grande Comore) รูปดาวทั้งสี่ดวงนั้นก็มีความหมายถึงเกาะทั้งสี่เช่นกัน ส่วนจันทร์เสี้ยวนั้น หมายถึงศาสนาอิสลาม อันเป็นศาสนาประจำชาติ
แบกแดด

แบกแดด ("บัฆดาด") เป็นเมืองหลวงของประเทศอิรัก มีประชากรในเขตมหานครประมาณ 7,000,000 คน เป็นเมืองใหญ่ที่สุดในอิรัก แบกแดดเป็นเมืองที่ใหญ่เป็นอันดับสองของโลกอาหรับ (รองจากไคโร) และใหญ่เป็นอันดับสองในเอเชียตะวันตกเฉียงใต้ (รองจากเตหะราน)
ประวัติ.
แบกแดดสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 1305 โดยคอลีฟะห์อัล-มันซูร์ แห่งราชวงศ์อับบาสิยะ ตั้งอยู่ริมแม่น้ำไทกริสติดกับคลองที่เชื่อมแม่น้ำยูเฟรทีส แบกแดดมีความรุ่งเรืองมากในสมัยคอลีฟะห์ฮารูน อัล-เราะชีด เมื่อแรกสร้างนั้น เมืองนี้สร้างขึ้นที่หมู่บ้านเก่าแก่ชื่อแบกแดด อยู่ทางเหนือของเทซิฟอน ที่เคยเป็นเมืองหลวงของเปอร์เซียโบราณ เมื่อสร้างแล้วได้ตั้งชื่อว่า "มะดีนะห์ อัลซาเลม" แปลว่าเมืองแห่งสันติ แต่คนทั่วไปยังนิยมเรียกว่าแบกแดดตามชื่อเดิม ความยิ่งใหญ่ของแบกแดดในสมับคอลีฟะห์นี้ปรากฏในวรรณคดีอาหรับที่มีชื่อเสียงคือพันหนึ่งราตรีหรืออาหรับราตรี ผู้แต้ช่งดั้งเดิมคืออัล-จาห์ชิยาร์ ในแบกแดดได้กลายเป็นศูนย์กลางทางด้านวิทยาการ โดยนำวิทยาการที่เป็นภาษากรีก ภาษาละติน ภาษาเปอร์เซีย ภาษาฮินดีมาแปลเป็นภาษาอาหรับ ทำให้แบกแดดมีความเจริญก้าวหน้าทางด้านโคลงกลอนจากเปอร์เซีย ทางด้านดาราศาสตร์และคณิตศาสตร์จากอินเดีย การแพทย์และวิทยาศาสตร์จากกรีก
ความเสื่อมของแบกแดดเกิดขึ้นเมื่อฮูลากูข่าน ผู้นำมองโกลยกทัพเข้าโจมตีแบกแดดเมื่อ พ.ศ. 1801 นอกจากนั้นยังมีศัตรูจากเติร์กเข้าโจมตีแบกแดดเป็นระยะ ๆ ในที่สุด แบกแดดจึงอยู่ภายใต้การปกครองของจักรวรรดิออตโตมันใน พ.ศ. 2181 จนกระทั่งสงครามโลกครั้งที่หนึ่งจึงถูกอังกฤษยึดครองได้เมื่อ พ.ศ. 2460 เมื่ออิรักได้รับเอกราชใน พ.ศ. 2475 แบกแดดได้เป็นเมืองหลวงของอิรัก แม้จะได้รับการบูรณะให้เป็นเมืองสมัยใหม่ แต่ในแบกแดดก็ยังมีโบราณสถานอยู่หลายแห่งเพราะเป็นเมืองเก่าที่อยู่ในเขตอารยธรรมเมโสโปเตเมีย มีความพยายามที่จะพัฒนาให้เป็นศูนย์ประวัติศาสตร์ตั้งแต่ พ.ศ. 2519 แต่หลังจากที่อิรักเกิดสงครามหลายครั้ง ตั้งแต่สงครามอิรัก-อิหร่านและสงครามอ่าวเปอร์เซียสองครั้งทำให้แบกแดดถูกทำลายไปมาก
ธงชาติสาธารณรัฐแอฟริกากลาง

ธงชาติสาธารณรัฐแอฟริกากลาง เป็นธงรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 3 ส่วน ยาว 5 ส่วน พื้นธงแบ่งเป็นแถบสีขนาดเท่ากัน 4 แถบ ได้แก่แถบสีน้ำเงิน สีขาว สีเขียว และสีเหลือง ที่มุมธงบนด้านคันธงในแถบสีน้ำเงินมีรูปดาวห้าแฉกสีเหลือง 1 ดวง กลางธงชาตินั้นมีแถบสีแดงพาดผ่านตามแนวตั้ง กว้างประมาณ 1 ใน 5 ส่วนของความยาวธง ธงนี้ออกแบบโดย บาร์เตเลมี โบกองดา (Barthélemy Boganda) ประธานาธิบดีคนแรกของดินแดนปกครองตนเองอูบองกี-ชารี (Oubangui-Chari - ต่อมาคือประเทศสาธารณรัฐแอฟริกากลาง) ซึ่งเชื่อว่า "ฝรั่งเศสและแอฟริกาต้องก้าวเดินไปด้วยกัน" และได้ประกาศใช้เป็นธงชาติอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2501 หลังการประกาศเอกราชจากฝรั่งเศสประมาณ 4 เดือน
ด้วยความเชื่อข้างต้น โบกองดาจึงได้รวมเอาสีจากธงชาติฝรั่งเศสเข้ากับสีพันธมิตรแอฟริกาในธงนี้ โดยสีแดงนั้นหมายถึงเลือดของประชาชนที่หลั่งออกมาในการต่อสู้เรียกร้องเอกราช และจะไหลรินเพื่อปกป้องชาติต่อไป สีน้ำเงินหมายถึงท้องฟ้าและเสรีภาพ สีขาวคือตัวแทนของความบริสุทธิ์และความสง่างาม สีเขียวเป็นสัญลักษณ์ของความหวังและความเชื่อมั่น และสีเหลืองเป็นเครื่องหมายของความมีขันติธรรม ดังนั้น ความหมายโดยรวมของธงชาติ จึงหมายถึงความปรารถนาของชาวแอฟริกากลางในความเป็นเอกภาพของชาวโลก โดยเฉพาะอย่างยิ่งในชนชาวแอฟริกาด้วยกัน
คอแลน

คอแลน ชื่ออื่นๆคือ บักแงว (ภาษาอีสาน) , คอลัง (ภาษาใต้) ชื่อวิทยาศาสตร์: "Nephelium hypoleucum" อยู่ในวงศ์ Sapindaceae (วงศ์เดียวกับลิ้นจี่ ลำไย เงาะ รวมทั้งมามอนซีโย) มีถิ่นกำเนิดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ พบตามธรรมชาติบริเวณป่าฝนในภูมิภาค และพบมีการเพาะปลูกบ้างในบางประเทศเช่น มาเลเซีย และไทย เป็นไม้ยืนต้นสูง เปลือกสีน้ำตาลคล้ำ เรียบ ใบเดี่ยวเรียงสลับ ออกเป็นช่อ ดอกออกปลายกิ่งหรือตามซอกใบ ไม่มีกลีบดอก ผลมีปุ่มปมหนาแน่น สีแดง เปลือกภายนอกมีลักษณะคล้ายกับลิ้นจี่แต่เนื้อข้างในคล้ายเงาะมีรสเปรี้ยว รับประทานได้ เมล็ดไม่สามารถรับประทานได้เนื่องจากแข็งและมีพิษ
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์.
คอแลน (N. hypoleucum) ชื่ออื่น: กะเบน คอรั้ง สังเครียดขอน (ภาคใต้) ขาวลาง มะแงว หมากแงว หมักแงว หมักงาน (ภาคอีสาน) คอแลน (ภาคกลาง ภาคเหนือ) คอแลนตัวผู้ ลิ้นจี่ป่า (ตะวันออกเฉียงใต้) มะแงะ หมักแงว (ภาคกลาง ภาคตะวันออก) เป็นไม้ยืนต้นขนาดกลางถึงขนาดใหญ่ ไม่ผลัดใบ สูง 10 - 20 เมตร ลำต้นเปลา (สูงชะลูด ไม่มีกิ่งที่ลำต้น) โคนต้นอาจมีพูพอน เปลือกสีน้ำตาลคล้ำ เรียบ เรือนยอดเป็นพุ่มค่อนข้างทึบ 
ใบเดี่ยวเรียงสลับ ออกเป็นช่อ ติดเรียงสลับยาวประมาณ 20-30 เซนติเมตร ใบย่อยรูปขอบขนาน แกมรูปไข่ ติดตรงข้าม 1-3 คู่ โคนใบมนและเบี้ยว ขอบใบเรียบ เนื้อใบหนา หลังใบเกลี้ยงเป็นมัน ส่วนท้องใบสีจาง 
ดอก ขนาดเล็ก สีขาวอมเขียว ออกรวมกันเป็นช่อขนาดใหญ่ ที่ปลายกิ่ง ทุกส่วนของช่อมีขนสีเทาทั่วไป โคนกลีบรองดอกจะติดกันเป็นรูปถ้วยปากกว้าง ปลายแยกเป็น 5 แฉก ส่วนกลีบดอกไม่มี มีเกสรตัวผู้ 5 เส้น มีรังไข่กลมและมีขนปกคลุม 
ผลมีรูปรีหรือค่อนข้างกลม เส้นผ่านศูนย์กลางกว้างประมาณ 1.5-2 เซนติเมตร และยาวประมาณ 2.5-3 เซนติเมตร ผิวขรุขระเป็นปมเล็กๆ กระจายทั่วไป เปลือกภายนอกมีลักษณะคล้ายกับลิ้นจี่ ผลอ่อนสีเขียว ผลแก่สีแดงเข้ม แต่ละผลมีเมล็ดเดียว มีเนื้อเยื่อในใสและชุ่มน้ำ หุ้มเมล็ด เนื้อคล้ายเงาะมีรสเปรี้ยว ผลสุกประมาณเดือนเมษายนถึงพฤษภาคม 
อนุกรมวิธาน.
คอแลน (ชื่อวิทยาศาสตร์ Nephelium hypoleucum Kurz) เป็นผลไม้อยู่ในวงศ์ SAPINDACEAE ซึ่งเป็นวงศ์เดียวกับลิ้นจี่ ลำไย เงาะ และมามอนซีโย คอแลนยังไม่เป็นที่ยอมรับในฐานข้อมูลในระดับสากลใน The Plant List แต่เป็นที่ยอมรับในฐานข้อมูลขององค์การสวนพฤกษศาสตร์ของไทย ปัจจุบันยังหาข้อยุติในด้านการจำแนกพืชไม่ได้แน่ชัด 
การแพร่กระจายและถิ่นกำเนิด.
คอแลน เป็นพืชที่มีถิ่นกำเนิดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ภาคพื้นทวีป เป็นพรรณไม้ป่าดงดิบ และพบขึ้นตามป่าเบญจพรรณที่ชื้นๆ ได้บ้าง เช่น ตามที่ใกล้แหล่งน้ำ เป็นพืชที่ขึ้นได้ที่ระดับความสูงจากระดับน้ำทะเล 100-800 เมตร จากรายงานพบพืชชนิดนี้ในพม่า มาเลเซีย กัมพูชา ลาว และประเทศไทย และภูมิภาคใกล้เคียงในทางตอนใต้ของเทือกเขาหิมาลัย เช่น ในประเทศภูฏาน ทางตอนใต้ของประเทศจีน ในประเทศไทยพบด้ทุกภาคของประเทศไทย พบมากในภาคอีสานและภาคเหนือ ขยายพันธุ์ด้วยการเพาะเมล็ด 
การใช้ประโยชน์.
เนื้อไม้ต้นคอแลนมีสีแดงหรือสีน้ำตาลแดง เนื้อละเอียด มีความเหนียวและแข็ง ในประเทศไทยมักนำมาทำเครื่องใช้ทางการเกษตร เช่น คันไถ และด้ามจับเครื่องใช้ต่างๆ เนื้อไม้รสฝาด ยังใช้ปรุงเป็นยาห้ามเลือด ผลใช้เป็นยาช่วยการกระจายเลือด เปลือกใช้เป็นยาบำรุงเลือด 
ผลแก่ ใช้รับประทาน มีรสเปรี้ยวอมหวาน ช่วยทำให้ชุ่มคอ ช่วยกระตุ้นการสร้างภูมิคุ้มกัน ช่วยต่อต้านอนุมูลอิสระ ช่วยป้องกันไข้หวัด 
ดอกจากไม้คอแลน ยังใช้เลี้ยงผึ้งได้ให้น้ำผึ้งแบบธรรมชาติ