pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
นาฬิกาอะตอม

นาฬิกาอะตอม ออกแบบโดย Britain's National Physical Laboratory ในปี ค.ศ. 1955 โดยธาตุ Caesium-133 จะถูกให้ความร้อนในเตาควบคุมทำให้อะตอมที่มีความเร็วสูงวิ่งผ่านแม่เหล็กอะตอมที่สามารถดูดกลืนพลังงานได้ เมื่อผ่านคลื่น microwave จะปลดปล่อยพลังงานออกมาที่ความถี่ 9,192,631,770 รอบต่อวินาที 
อะตอมบางส่วน ที่ปลดปล่อยพลังงานออกมา จะเคลื่อนที่ผ่านต่อไปยังแม่หล็ก ก่อนจะถึงตัวดักจับ (Detectors) ซึ่งจะวัดพลังงานที่ได้ ไปปรับเพิ่มค่าความถี่ของ Microwave จนกว่าค่าความถี่ของ Microwave จะเท่ากับ ความถี่ในการปลดปล่อยพลังงานของ Caesium-133 ซึ่งจะทำให้ Detectors วัดพลังงานได้สูงสุด ซึ่งความถี่จะมีค่าคงที่
ต่อมาในปี ค.ศ. 1967 ในการประชุมเรื่องมาตรฐานหน่วยวัด ได้มีการกำหนดให้ 1 วินาที เท่ากับ ช่วงเวลา ที่ Caesium-133 รับ และปลดปล่อยพลังงาน ในการเปลี่ยนระดับสถานะครบ 9,192,631,770 รอบ ซึ่งกลายมาเป็นหน่วยมาตรฐานเวลา ในระบบ SI ในปัจจุบัน (เวลาอะตอมระหว่างประเทศ)
คอปติกออร์ทอดอกซ์

คริสตจักรคอปติกออร์ทอดอกซ์แห่งอะเล็กซานเดรีย (คอปติก: Ϯⲉⲕ̀ⲕⲗⲏⲥⲓⲁ ̀ⲛⲣⲉⲙ̀ⲛⲭⲏⲙⲓ ̀ⲛⲟⲣⲑⲟⲇⲟⲝⲟⲥ "ti.eklyseya en.remenkimi en.orthodoxos ente alexandhrias") เป็นคริสตจักรที่ใหญ่ที่สุดในประเทศอียิปต์และภูมิภาคตะวันออกกลาง เป็นส่วนหนึ่งของนิกายออเรียนทัลออร์ทอดอกซ์ซึ่งแยกออกมาจากนิกายอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์หลังการสังคายนาแห่งแคลซีดันในปี ค.ศ. 451 เพราะความขัดแย้งกันเรื่องคริสตวิทยา ประเด็นที่ทำให้เกิดศาสนเภทนี้ยังเป็นที่ถกเถียงกันอยู่ว่ามาจากประเด็นใดแน่ แต่โดยทั่วไปเกี่ยวกับเรื่องธรรมชาติของพระคริสต์ แม้คริสตจักรนี้จะมีศูนย์กลางอยู่ที่ประเทศอียิปต์ แต่ก็มีศาสนิกชนอยู่ทั่วโลก เชื่อกันว่านักบุญมาระโกผู้นิพนธ์พระวรสารและอัครทูตเป็นผู้ก่อตั้งคริสตจักรนี้ราวกลางคริสต์ศตวรรษที่ 1 (ประมาณ ค.ศ. 45) ประมุของค์ปัจจุบันของคริสตจักรมีสมณศักดิ์เป็น "พระสันตะปาปาแห่งอะเล็กซานเดรียและอัครบิดรแห่งแอฟริกาทั้งปวง ณ สันตะสำนักแห่งนักบุญมาระโก"
ในปี ค.ศ. 2012 มีชาวอียิปต์ถึงร้อยละ 10 นับถือนิกายนี้ และนิกายนี้ยังเป็นนิกายเดียวที่ยังคงใช้ภาษาอียิปต์เป็นภาษาทางศาสนา
ในประเทศไทย.
สำหรับในประเทศไทย ทางคริสตจักรคอปติกออร์ทอดอกซ์แห่งอเล็กซานเดรียได้เข้ามาเผยแผ่ศาสนาในไทยตั้งแต่ ค.ศ. 2004 ภายใต้การกำกับของบิชอปแดเนียลแห่งมุขมณฑลซิดนี่ย์และพื้นที่ในสังกัด (Diocese of Sydney & Affiliated Regions) ประเทศออสเตรเลีย มีโบสถ์ 2 แห่ง ได้แก่
บังกะโล

บังกะโล  มีชื่อเรียกอีกอย่างหนึ่งว่าสถานที่ตากอากาศ ซึ่งก็คือห้องพักที่มีราคาถูกสำหรับให้นักท่องเที่ยวหรือ นักเดินทางได้เข้าไปพัก ซึ่งบังกะโลนั้นเมื่อเที่ยบกับ โรงแรมแล้วจะไม่มีเครื่องอำนวยความสะดวกหรือความหรูหราทันสมัยเหมือนกับโรงแรม บังกะโลจะเน้นความเป็นธรรมชาติมากที่สุด บังกะโลส่วนมากจะตั้งอยู่ใกล้กับแหล่งท่องเที่ยวธรรมชาติ เช่น สถานที่ท่องเที่ยวที่ติดชายทะเล ตามแนวชายเขา นอกจากนั้น ยังใช้เรียกแทนที่พักขนาดเล็ก
รายพระนามพระมหากษัตริย์สเปน

รายพระนามพระมหากษัตริย์สเปน
ราชวงศ์ฮาพส์บวร์คหรือราชวงศ์ออสเตรีย.
ราชวงศ์ฮาพส์บวร์ค หรือ อับส์บูร์โก (House of Habsburg; "Habsburgo") เป็นราชวงศ์ที่สืบทอดมาจากราชวงศ์ของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ (Holy Roman Empire) ซึ่งพระเจ้าการ์โลสที่ 1 แห่งสเปนนั้นก็ทรงเป็นจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ด้วย แต่ในประเทศสเปนจะไม่ใช้คำนำหน้าพระนามว่าพระจักรพรรดิ 
ราชวงศ์บูร์บง.
พระเจ้าการ์โลสที่ 2 ทรงไม่มีรัชทายาท หลังจากที่พระองค์ได้เสด็จสวรรคตลง บัลลังก์สเปนได้ส่งผ่านไปยังพระเจ้าเฟลิเปที่ 5 ซึ่งเป็นพระราชนัดดาในพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 แห่งฝรั่งเศสราชวงศ์บูร์บง
ราชวงศ์โบนาปาร์ต.
กษัตริย์เพียงพระองค์เดียวแห่งราชวงศ์โบนาปาร์ตหรือโบนาปาร์เต (Bonaparte) จากฝรั่งเศสนี้คือพระเจ้าโฆเซที่ 1 ซึ่งเป็นพระเชษฐาในจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 แห่งฝรั่งเศสและกษัตริย์แห่งเมืองเนเปิลส์ ประเทศอิตาลี
ราชวงศ์ซาวอย.
กษัตริย์เพียงพระองค์เดียวแห่งราชวงศ์ซาวอยหรือซาโบยา (Savoy; "Saboya") นี้คือ สมเด็จพระเจ้าอะมาเดโอที่ 1 
สาธารณรัฐสเปนครั้งที่ 1.
สาธารณรัฐสเปนที่ 1 ดำเนินอยู่ในช่วงปี พ.ศ. 2416 (ค.ศ. 1873) ถึง พ.ศ. 2417 (ค.ศ. 1874)
ราชวงศ์บูร์บง (ฟื้นฟูครั้งที่ 2).
พระมหากษัตริย์ภายใต้รัฐธรรมนูญ 
สาธารณรัฐสเปนที่ 2.
สาธารณรัฐสเปนที่ 2 ดำเนินอยู่ในช่วงปี พ.ศ. 2474 (ค.ศ. 1931) ถึง พ.ศ. 2482 (ค.ศ. 1939)
เผด็จการนายพลฟรันซิสโก ฟรังโก.
นายพลฟรันซิสโก ฟรังโก ได้ปกครองประเทศสเปนทั้งประเทศตั้งแต่วันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2482 (ค.ศ. 1939) จนถึงการเสียชีวิตของเขาเมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2518 (ค.ศ. 1975) ในปี พ.ศ. 2490 (ค.ศ. 1947) นายพลฟรังโกได้ประกาศว่าจะฟื้นฟูระบอบราชาธิปไตยขึ้น แต่ในขณะนั้นเขายังไม่อนุญาตให้ (Infante Juan, Count of Barcelona) ขึ้นเสวยราชย์ ในปี พ.ศ. 2512 (ค.ศ. 1969) นายพลฟรังโกได้แถลงให้ทราบโดยทั่วว่า หากตนสิ้นชีวิตไปแล้ว เจ้าชายฆวนจะทรงเป็นผู้สืบทอดจากเขา และเมื่อเขาได้เสียชีวิตลง เจ้าชายฆวน การ์โลสก็ได้ทรงขึ้นเป็นพระมหากษัตริย์แห่งประเทศสเปนต่อมาจนถึงวันที่ 19 มิถุนายน 2557 ด้านขวาคือตรานายพลฟรันซิสโก
แป้นพิมพ์แบบดีโวแร็ค

แป้นพิมพ์แบบดีโวแร็ค เป็นรูปแบบแป้นพิมพ์ สำหรับภาษาอังกฤษ ที่ได้รับการจดสิทธิบัตรในปี 1936 โดย August Dvorak และพี่เขยของเขา William Dealey ซึ่งเป็นแป้นพิมพ์ทางเลือกที่รวดเร็วและถูกหลักสรีรศาสตร์ มากกว่ารูปแบบ QWERTY (รูปแบบแป้นพิมพ์"มาตรฐานโดยพฤตินัย") ผู้นิยมดีโวแร็คอ้างว่าแบบนี้ลดการเคลื่อนไหวนิ้ว ช่วยลดข้อผิดพลาด เพิ่มความเร็วในการพิมพ์ ลดอาการบาดเจ็บจากความเครียดซ้ำๆ บ้างก็อ้างว่าสบายกว่า QWERTY 
ดีโวแร็คไม่ได้มาแย่งตำแหน่ง QWERTY อันเป็นรูปแบบแป้นพิมพ์ที่พบบ่อยที่สุด โดยมีเหตุผลที่ชัดเจนที่สุดคือ QWERTY ได้รับความนิยมเมื่อ 60 ปีก่อน ดีโวแร็คถือกำเนิดขึ้น และข้อดีของดีโวแร็คยังเป็นที่ถกเถียงกันอยู่และค่อนข้างน้อย อย่างไรก็ตามระบบปฏิบัติการสมัยใหม่ส่วนใหญ่ (เช่น Windows, macOS, Linux, iOS, Android, ChromeOS และ BS) อนุญาตให้ผู้ใช้สลับไปใช้แป้นพิมพ์แบบดีโวแร็ค สามารถเลือกเค้าโครงเพื่อใช้กับแป้นพิมพ์ฮาร์ดแวร์ใดก็ได้ โดยไม่คำนึงถึงตัวอักษรใดๆ ที่พิมพ์อยู่บนแป้นพิมพ์ทางกายภาพ
การปรับเปลี่ยนหลายอย่างได้รับการออกแบบโดยทีมงานที่กำกับโดย ดีโวแร็คหรือโดย ANSI รูปแบบต่างๆ เหล่านี้เรียกรวมกันหรือเรียกแยกกันว่า แป้นพิมพ์ดีโวแร็คแบบง่าย (Dvorak Simplified Keyboard), แป้นพิมพ์แบบอเมริกันแบบง่าย (American Simplified Keyboard) หรือเรียกง่ายๆ ว่า แป้นพิมพ์แบบง่าย (Simplified Keyboard) แต่รูปแบบเหล่านี้ทั้งหมดเป็นที่รู้จักโดยทั่วไปในชื่อ แป้นพิมพ์ดีโวแร็ค (Dvorak keyboard หรือ Dvorak layout)
คำนำหน้าสัญญาณเรียกขานของประเทศ

สหภาพโทรคมนาคมระหว่างประเทศ หรือ ITU ได้กำหนดคำนำหน้าสัญญาณเรียกขาน หรือ Prefix สำหรับสถานีวิทยุและสถานีโทรทัศน์ทุกชนิด ซึ่งเป็นข้อตกลงระหว่างประเทศที่จะเข้าใจได้อย่างตรงกัน สัญญาณเรียกขานนั้นเป็นการผสมกันระหว่างตัวหนังสือและตัวเลข ซึ่งแต่ละประเทศต้องกำหนดให้ขึ้นต้นด้วยคำนำหน้าสัญญาณเรียกขานที่กำหนดมาสำหรับประเทศนั้นๆ และในแต่ละประเทศก็อาจมีวิธีการกำหนดสัญญาณเรียกขานให้กับผู้ใช้ที่อาจแตกต่างกันออกไป เช่น ประเทศไทย มีคำนำหน้าสัญญาณเรียกขานคือ HS และ E2 โดยมีข้อกำหนดว่า ตัวหนังสือที่ตามมาจะเป็นเลขบอกเขต 0 - 9 และตัวหนังสือต่อจากตัวเลขถ้ากำหนดให้เป็นตัวหนังสือตัวเดียวจะใช้สำหรับุคคลสำคัญของประเทศ หรือถ้ากำหนดให้มีตัวหนังสือตาม 2 ตัวและขึ้นต้นด้วยตัวอักษร A เช่น HS0AC จะสำรองให้สถานีกรณีพิเศษ เช่น สถานนีควบคุมข่ายประจำจังหวัด สถานีของชมรมหรือสมาคม (Club Station) และสถานีชั่วคราวเฉพาะกิจ
สัญญาณเรียกขานสมมุติ.
สัญญาณเรียกขานต่อเป็นนี้จะไม่ถูกนำมาใช้กำหนดให้กับประเทศต่างๆ หรืออาจนำมาเป็นตัวอย่าง หรือกำหนดให้กับดินแดนสมมุติที่ยังไม่ได้เป็นประเทศ
อักษรครี

อักษรครี (Cree syllabary)ประดิษฐ์โดย เจมส์ อีวาน มิชชันนารีที่ทำงานที่ “บ้านนอร์เวย์” ในอ่าวฮัดสัน เขาประดิษฐ์อักษรสำหรับภาษาโอจิบเวขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2383 เขาพยายามใช้ระบบการออกเสียงของอักษรโรมันเป็นพื้นฐาน แต่ที่ได้ผลคืออักษรพยางค์ ที่บางส่วนอาศัยพื้นฐานจากชวเลข อักษรโอจิบเวประกอบด้วยสัญลักษณ์ 9 ตัว แต่ละตัวเขียนได้ 4 ทิศทาง เพื่อแสดงเสียงสระที่ต่างออกไป ซึ่งเพียงพอสำหรับภาษาโอจิบเว 
อีก 20 ปี ต่อมา อีวานส์เรียนภาษาครี และพยายามหาทางเขียนภาษานั้น เขาทดลองใช้อักษรโรมันแต่ไม่สำเร็จ จึงนำอักษรโอจิบเวมาปรับปรุง และประสบความสำเร็จอย่างมากในหมู่ชาวครี จนอีวานส์ได้รับสมญาว่า “ชายผู้ทำให้เปลือกของต้น birch ได้” 
ลักษณะ.
อักษรครีประกอบด้วย เครื่องหมาย 12 ตัว แต่ละตัวเขียนได้ 4 ทิศทาง เพื่อแสดงเสียงสระ ในบางสำเนียงที่มีเสียงสระ 7 เสียง จะเพิ่มเครื่องหมายแสดงเสียงสระ
Б

Be (Б, б) เป็นอักษรตัวที่ 2 ในอักษรซีริลลิก ออกเสียงเป็น // เหมือนกับ b ในภาษาอังกฤษหรือ บ ในภาษาไทย ในภาษารัสเซียบางครั้งอักษรตัวนี้อ่านเป็น // ที่ไร้เสียงที่ตำแหน่งสุดท้ายของคำหรือพยัญชนะที่ไม่ออกเสียง หรืออ่านเป็น // ที่หน้าเสียงสระซึ่งเลื่อนไปทางเพดานแข็งในช่องปาก
ตัวอักษรนี้มีลักษณะคล้ายเลข 6 และไม่ควรจำสับสนกับ Ve (В, в) ที่ซึ่งมีรูปร่างเหมือนอักษรละติน B อักษรทั้งสองนี้ต่างก็มีพัฒนาการมาจากอักษรกรีก บีตา เหมือนกัน เมื่อตัวอักษรนี้ถูกเขียนด้วยลายมือ อักษร б ตัวเล็กจะดูคล้ายกับอักษรกรีก เดลตา ตัวเล็ก (δ)
ชื่อเดิมของตัวอักษรนี้คือ "bukū" และไม่มีค่าทางตัวเลข เนื่องจากอักษร В ได้รับการนับเลขซีริลลิกจากอักษรกรีกไปแล้ว ดังนั้นอักษร Б จึงไม่มีค่าใดๆ
ภาษาครี

<ns>10</ns>
 <id>27914</id>
 <redirect title="แม่แบบ:กล่องข้อมูล ภาษา" />
 <revision>
 <id>115907</id>
 <timestamp>2006-02-24T08:29:34Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Manop</username>
 <id>513</id>
 </contributor>
 <minor />
 <origin>115907</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
ภาษาครี (Nēhiyawēwin / Ininīmōwin / Ililīmōwin / Īyiyō Ayāmōn) อยู่ในตระกูลภาษาแอลกองเคียน มีผู้พูด 60,000 คน ในแคนาดา โดยเฉพาะในออนตาริโอ มันนิโตบา แชสเก็ทชีวาน และอัลเบอร์ตา มีหลายสำเนียงได้แก่
А

อา (А, а) เป็นอักษรตัวแรกในอักษรซีริลลิก มีพัฒนาการโดยตรงมาจากอักษรกรีก แอลฟา ในอักษรซีริลลิกยุคเก่า อักษรตัวนี้มีชื่อว่า "azǔ" และมีค่าของตัวเลขเท่ากับ 1
ในหลายๆ ภาษาที่ใช้อักษรซีริลลิก เช่น ภาษารัสเซีย ภาษาเซอร์เบีย ภาษามาซิโดเนีย และภาษาบัลแกเรีย อ่านอักษรนี้ว่า // (อา) บางครั้งอาจจะอ่านเป็น // (อา ปากกว้าง) หรือ // (เออ) ในภาษาอย่างเช่น ภาษาอิงกุช หรือ ภาษาเชอเชน
ในประวัติศาสตร์ที่ผ่านมา อักษรนี้มีหลากหลายลักษณะ แต่ทุกวันนี้ถูกทำให้เป็นมาตรฐานเดียวกัน จึงดูเหมือนอักษรละติน A (รวมทั้งรูปแบบตัวเอนด้วย)
ชุดตัวหนังสือพยางค์เชโรกี

ชุดตัวหนังสือพยางค์เชโรกี เป็นชุดตัวหนังสือพยางค์ที่ประดิษฐ์โดยซีโควยาแห่งเผ่าเชโรกีในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1810 ถึงต้นคริสต์ทศวรรษ 1820 เพื่อเขียนภาษาเชโรกี สิ่งประดิษฐ์ของเขาเป็นสิ่งที่น่าสังเกตเป็นพิเศษเนื่องจากเขาไม่รู้หนังสือจนกระทั่วประดิษฐ์อักษรนี้ขึ้นมา ตอนแรกเขาทดลองด้วยตัวหนังสือคำ แต่ภายหลังระบบของเขาพัฒนาไปเป็นชุดตัวหนังสือพยางค์ ในระบบนี้ แต่ละสัญลักษณ์ทำหน้าที่เป็นพยางค์แทนที่จะเป็นหน่วยเสียงเดียว ตัวอักษร 85 ตัว (เดิมมี 86 ตัว) ให้วิธีการที่เหมาะสมสำหรับการเขียนภาษาเชโรกี ถึงแม้ว่าสัญลักษณ์บางส่วนดูเหมือนอักษรละติน, กรีก, ซีริลลิก และกลาโกลิติก ทั้งหมดไม่ได้แทนเสียงเดียวกัน
รายละเอียด.
ตัวหนังสือเชโรกีเป็นตัวหนังสือพยางค์ แต่ละตัวแทนหนึ่งพยางค์คล้ายคานะในภาษาญี่ปุ่น แต่เดิมมี 86 ตัวยกเลิกไป 1 ตัวเหลือ 85 ตัว มีสระหลักหกเสียงได้แก่ a, e, i, o, u, v เมื่อต้องการสร้างคำก็นำหลายพยางค์มารวมกัน เช่นคำว่า "วิกิพีเดีย" เขียนได้ว่า ประกอบด้วย (wi) + (gi) + (que) + (di) + (ya) เป็นต้น ตัวหนังสือบางตัวคล้ายอักษรละตินแต่ออกเสียงต่างกันโดยสิ้นเชิง
ตารางข้างล่างแสดงชุดตัวหนังสือพยางค์ตามลำดับการอ่าน ซ้ายไปขวา บนลงล่าง ซึ่งจัดเรียงโดย Samuel Worcester พร้อมกับคำทับศัพท์ที่ใช้กันทั่วไป
อักษรละติน 'v' ที่ถอดเสียงในคอลัมน์สุดท้าย ทำหน้าที่เป็นสระนาสิก 
ยูนิโคด.
ภาษาเชโรกีได้รับการบรรจุลงในยูนิโคดเมื่อเดือนกันยายน ค.ศ. 1999 ในรุ่น 3.0 จากนั้นหลังการเผยแพร่รุ่น 8.0 ในวันที่ 17 มิถุนายน ค.ศ. 2015 ภาษาเชโรกีจึงถูกจัดเป็นอักษรสองขนาด (bicameral script) โดยมีการขยายรวมอักษรเชโรกีตัวพิมพ์เล็กทั้งหมด และรวมอักษรที่เลิกใช้งานด้วย (Ᏽ)
บล็อก.
บล็อกยูนิโคดแรกสำหรับภาษาเชโรกีอยู่ที่ U+13A0–U+13FF ประกอบด้วยตัวพิมพ์ใหญ่ทั้งหมด 86 ตัว และตัวพิมพ์เล็ก 6 ตัว:
บล็อกเชโรกี ส่วนขยายอยู่ที่ U+AB70–U+ABBF ประกอบด้วยตัวพิมพ์เล็กที่เหลือ 80 ตัว
หมายเหตุ.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
อักษรกเปลเล

อักษรกเปลเล (Kpelle syllabar)ประดิษบ์ขึ้นราว พ.ศ. 2473 โดยกบิลิ หัวหน้าเผ่าซาโนเยียในไลบีเรีย ใช้โดยผู้พูดภาษากเปลเลในไลบีเรียและกิเนีย ในช่วง พ.ศ. 2473 – 2483 ปัจจุบันใช้อักษรโรมัน
ลักษณะ.
มี 88 ตัว เขียนจากซ้ายไปขวาในแนวนอน อักษรแต่ละตัวมีมากกว่า 1 รูปแบบ
อักษรเมนเด

อักษรเมนเด (Mende syllabary) หรือ อักษรกิกากุ (Kikakui) ประดิษฐ์ขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2464 โดย กิสิมิ กามาลา (2433 – 2505) แห่งเซียร์ราลีโอน จากการสังเกตการณ์ปกครองของอังกฤษ เขาสรุปว่า อำนาจส่วนหนึ่งมาจากการอ่านออกเขียนได้ เขาต้องการให้ประชาชนของเขามีความสามารถเช่นนั้น กิสิมิจึงกล่าวอ้างว่า เขาประดิษฐ์อักษรเมนเด หรือ กิ-กา-กุ ขึ้นจากความฝัน อักษรนี้มีสัญลักษณ์ 195 ตัว บางตัวมีหลายรูปแบบ เขียนจากขวาไปซ้ายในแนวนอน ในช่วงพ.ศ. 2464 – 2482 เขาเปิดโรงเรียนเพื่อสอนอักษรของเขา และได้รับความนิยมเป็นลำดับมา ระหว่าง พ.ศ. 2483 – 2492 อังกฤษจัดตั้งโรงเรียนเพื่อสอนภาษาเมนเดที่เขียนด้วยอักษรโรมัน ทำให้อักษรของกิสิมิถูกลืมไปในที่สุด
อะลานีน

อะลานีน (หรือ 2-aminopropanoic acid) เป็นกรดอะมิโนไม่จำเป็นชนิด α พบ 2 ไอโซเมอร์เชิงแสง คือ L-alanine and D-alanine โดย L-alanine เป็นหนึ่งในบรรดากรดอะมิโนทั้ง 20 ชนิดที่ถูกใช้มากที่สุดในการสังเคราะห์โปรตีน รองจาก leucine โดยคิดเป็น 7.8% ของโครงสร้างปฐมภูมิในโปรตีนพื้นฐาน 1,150 ชนิด ส่วน D-alanine พบในผนังเซลล์ของแบคทีเรียและ peptide antibiotic บางชนิด
โครงสร้าง.
คาร์บอนอะตอมตำแหน่ง α เกาะอยู่กับหมู่เมทิล (-CH3) ทำให้มันเป็นหนึ่งในบรรดากรดอะมิโนที่มีโครงสร้างง่ายที่สุด และทำให้อะลานีนเป็นสารประกอบ aliphatic ด้วย
การสังเคราะห์ในสิ่งมีชีวิต.
โดยปกติแล้วอะลานีนถูกสังเคราะห์โดยปฏิกิริยา reductive amination ของไพรูเวต และเนื่องจากปฏิกิริยา transamination เป็นปฏิกิริยาที่ผันกลับได้ ทำให้อะลานีนสามารถถูกสร้างขึ้นจากไพรูเวตได้ง่าย ซึ่งทำใก้อะลานีนเข้าไปเกี่ยวข้องกับปฏิกิริยาเคมีที่สำคัญหลายปฏิกิริยาในสิ่งมีชีวิต ได้แก่ glycolysis gluconeogenesis และ citric acid cycle เป็นต้น
หน้าที่.
หมู่เมทิลของอะลานีนไม่ว่องไวต่อปฏิกิริยา ดังนั้น มันจึงมักที่จะไม่เกี่ยวข้องโดยตรงกับหน้าที่ของโปรตีน อย่างไรก็ตาม อะลานีนมีบทบาทสำคัญในการจดจำหรือความจำเพาะต่อซับเสตรต โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับอะตอมอื่นๆไม่ว่องไวต่อปฏิกิริยาเช่นกัน เช่น คาร์บอน นอกจากนี้ อะลานีนยังถูกนำไปใช้ใน alanine cycle ในการสร้างกลูโคสจากโปรตีน
แหล่งที่พบ.
อาหารโปรตีนทุกชนิด เช่น เนื้อ ปลา ไข่ ผลิตภัณฑ์นมล้วนอุดมไปด้วยอะลานีน
В

Ve (В, в) เป็นอักษรตัวที่ 3 ในอักษรซีริลลิก อ่านได้เป็นเสียง // และมีรูปร่างเหมือนอักษรละติน B แต่ออกเสียงต่างกัน
อักษรตัวนี้และ Б มีพัฒนาการมาจากอักษรกรีก บีตา ซึ่งมีการใช้แทนเสียง // ของภาษากรีกในเวลาใกล้เคียงกับสมัยที่อักษรซีริลลิกถูกสร้างขึ้น ชื่อเดิมของอักษรตัวนี้คือ "vědě" และมีค่าตัวเลขเท่ากับ 2 ในระบบเลขซีริลลิก
ในภาษารัสเซีย อักษรตัวนี้ออกเสียงเหมือน // เหมือนภาษาอังกฤษ ยกเว้นเมื่ออักษรตัวนี้ปรากฏท้ายคำจะเป็น // ที่ไร้เสียง หรืออ่านเป็น // ก่อนเสียงสระซึ่งเลื่อนไปทางเพดานแข็ง
ในการออกเสียงภาษายูเครนแบบมาตรฐาน (ซึ่งมีสำเนียงโพลทาวาเป็นฐาน) อักษร В จะออกเสียงเป็น // ในภาษาอังกฤษ (เหมือนมี ว สะกด) เมื่ออยู่ที่ท้ายคำ เช่น Владислав แปลงเป็นอักษรละตินจะได้ "Vladyslaw" อ่านว่า "วลาดีสลาว" แต่สำหรับชาวยูเครนกลุ่มหนึ่ง จะออกเสียงอักษรนี้เป็น // เสมอไม่ว่าจะปรากฏอยู่ที่ใด
ในภาคตะวันออกของประเทศยูเครน อักษร В อาจจะถูกอ่านเป็น // ที่ไร้เสียงให้คล้ายกับภาษารัสเซีย ซึ่งไม่เป็นไปตามมาตรฐาน ยกตัวอย่างคำว่า сказав ภาษายูเครนมาตรฐานจะอ่านว่า "skazaw สคาซาว" ในขณะที่ภาคตะวันออกจะอ่านว่า "skazaf สคาซาฟ"
ในภาษาเบลารุส อักษร В จะออกเสียงเป็น // เท่านั้น แต่เมื่ออักษรตัวนี้ไปปรากฏอยู่ท้ายคำหรือหน้าพยัญชนะอีกตัวจะเปลี่ยนรูปเป็นอักษร Ў ซึ่งเป็นอักษรที่มีใช้ในภาษานี้เท่านั้นที่แทนเสียง // ตัวอย่าง คำศัพท์ мова "(mova โมวา)" ที่เป็นคำนาม เมื่อเปลี่ยนรูปไปเป็นคำคุณศัพท์จะกลายเป็น моўный "(mownyy โมวนืยอี)" และคำนามที่เป็นพหูพจน์จะกลายเป็น моў "(mow โมว)"
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาเดชาดิศร

สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาเดชาดิศร หรือพระนามก่อนรัชกาลที่ ๖ คือ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมสมเด็จพระเดชาดิศร มีพระนามเดิม หม่อมเจ้ามั่ง พระราชโอรสในพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย
พระประวัติ.
ประสูติ.
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาเดชาดิศร ประสูติเมื่อวันเสาร์ ขึ้น 2 ค่ำ เดือน 7 ปีฉลู ตรงกับวันที่ 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2336 เวลา 5 ทุ่มเศษ เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่ 15 ในพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย (ขณะดำรงพระอิสริยยศเป็นเจ้าฟ้ากรมหลวงอิศรสุนทร) กับเจ้าจอมมารดานิ่ม
ในรัชกาลที่ 2 พ.ศ. 2356 ทรงได้รับสถาปนาเป็น พระเจ้าลูกยาเธอ กรมหมื่นเดชอดิศร 
ในรัชกาลที่ 3 เมื่อเดือน 6 แรม 11 ค่ำ ปีมะโรง จัตวาศก จ.ศ. 1194 ตรงกับวันศุกร์ที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2375 เลื่อนเป็นกรมขุนเดชอดิศร 
ในรัชกาลที่ 4 เมื่อวันจันทร์ เดือน 9 แรม 13 ค่ำ ปีกุน ตรีศก จ.ศ. 1213 ตรงกับวันที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2394 เลื่อนเป็น กรมสมเด็จพระเดชาดิศร เทพยนิกรปิยานุรักษ์ บวรศักดิพิเศษ บรมเชษฐวราธิวงศ พงศานุพงศประดิษฐา สุนทรปรีชานุภาพ ศุภกาพยปฏิภาณ สุตไพศาลอรรถธรรมศาสตร ธรรมิกนารถบพิตร เจ้ากรมเป็นพระยา
สิ้นพระชนม์.
พระองค์สิ้นพระชนม์ลงในสมัยรัชกาลที่ 4 เมื่อวันจันทร์ ขึ้น 8 ค่ำ เดือน 10 ปีมะแม ตรงกับวันที่ 4 กันยายน พ.ศ. 2402 พระชันษา 67 ปี พระราชทานเพลิง ณ พระเมรุ ท้องสนามหลวง วันที่ 9 เมษายน พ.ศ. 2403 ทรงเป็นต้นราชสกุล เดชาติวงษ์
พระกรณียกิจ.
พระองค์ทรงกำกับกรมพระอาลักษณ์ (กรมที่เกี่ยวกับการหนังสือ) ตั้งแต่ในรัชกาลที่ 2 จนตลอดพระชนมายุ ต่อมา สมัยรัชกาลที่ 3 โปรดเกล้าให้พระเจ้าน้องยาเธอ กรมขุนเดชอดิศร รวบรวมโคลงโลกนิติ ซึ่งปราชญ์อินเดียแต่งไว้แต่โบราณ มาชำระแก้ไขใหม่เพื่อจารึกลงในแผ่นดินไว้ ณ วัดพระเชตุพนวิมลมังคลารามราชวรมหาวิหาร นับเป็นงานชิ้นเอกของท่าน นอกจากนี้ยังทรงนิพนธ์โคลงนิราศเสด็จไปทัพเมืองเวียงจันทน์ และคำฉันท์กล่อมพระโอรส ต่อมาในสมัยรัชกาลที่ 4 พระองค์ได้กำกับกรมนา
พระนิพนธ์.
ฉันท์บทนี้รวมพิมพ์ในหนังสือ ชุมนุมฉันท์ดุษฎีสังเวย เล่ม1)
แคว้นกันตาเบรีย

กันตาเบรีย  เป็นแคว้นปกครองตนเองแคว้นหนึ่งของประเทศสเปน มีจังหวัดเพียงจังหวัดเดียวมีชื่อว่ากันตาเบรียเช่นกัน มีอาณาเขตทางทิศตะวันออกต่อกับแคว้นประเทศบาสก์ (จังหวัดบิซกายา) ทางทิศใต้ติดต่อกับแคว้นกัสติยาและเลออน (จังหวัดเลออน จังหวัดปาเลนเซีย และจังหวัดบูร์โกส) ทางทิศตะวันตกติดต่อกับแคว้นอัสตูเรียส ส่วนทิศเหนือจรดทะเลกันตาเบรีย มีเมืองซันตันเดร์เป็นเมืองหลักของแคว้น
กู่กาสิงห์

กู่กาสิงห์ ตั้งอยู่ในวัดบูรพากู่กาสิงห์ ตำบลกู่กาสิงห์ อำเภอเกษตรวิสัย จังหวัดร้อยเอ็ด เป็นโบราณสถานสถาปัตยกรรมแบบเขมรอีกแห่งหนึ่ง มีขนาดค่อนข้างใหญ่และยังอยู่ในสภาพดีพอควร
ลักษณะ.
ประกอบด้วย ปรางค์ 3 องค์ ตั้งอยู่บนฐานศิลาแลงเดียวกัน มีวิหารหรืออาคารรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าที่เรียกว่าบรรณาลัย อยู่ทางด้านหน้าทั้งสองข้าง ทั้งหมดล้อมรอบด้วยกำแพงซึ่งมีซุ้มประตูทั้ง 4 ทิศ ถัดออกไปเป็นคูน้ำรูปเกือกม้าล้อมรอบอีกชั้นหนึ่ง ปรางค์ประธานหรืออาคารหลักที่มี 3 องค์นั้น ตั้งเรียงอยู่บนฐานเดียวกันในแนวเหนือ-ใต้ แผนผังเป็นรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส หันหน้าไปทางทิศตะวันออก ปรางค์องค์กลางมีขนาดใหญ่กว่าอีก 2 องค์ที่ขนาบข้าง และมีมุขยื่นทางด้านหน้าเป็นห้องยาว มีประตูทางเข้า 3 ทาง คือด้านหน้าและด้านข้างของห้องยาวทั้งสอง ส่วนฐานขององค์ปรางค์ก่อด้วยศิลาทรายยังคงปรากฏลวดลายสลักเป็นชั้นเป็นแนว เช่น ลายกลีบบัวและลายกนก ผนังก่ออิฐ ที่ห้องในสุดหรือส่วนครรภคฤหะได้ค้นพบศิวลึงค์ ซึ่งเป็นตัวแทนของเทพสูงสุด (พระอิศวร) และความอุดมสมบูรณ์ตามลัทธิความเชื่อในศาสนาพราหมณ์ลัทธิไศวนิกาย นอกจากนี้ยังพบทับหลังอีกหลายชิ้น ชิ้นหนึ่งสลักเป็นภาพพระอินทร์ทรงช้างเอราวัณในซุ้มเรือนแก้ว โดยยืนอยู่เหนือหน้ากาล ซึ่งมีมือยึดจับท่อนพวงมาลัยอีกทีหนึ่ง และยังได้พบซุ้มหน้าบันสลักเป็นภาพพระอินทร์ทรงช้างเอราวัณท่ามกลางลายก้านขดอีกด้วย ส่วนปรางค์อีก 2 องค์ที่ขนาบนั้น มีขนาดและลักษณะเดียวกัน ฐานก่อด้วยศิลาทราย ผนังก่ออิฐมีประตูเพียงด้านหน้า ภายในมีแท่นรูปเคารพวางอยู่จากลวดลายของศิลปกรรม แบบแผนผังและโบราณวัตถุที่พบแสดงให้ทราบว่า กู่กาสิงห์สร้างขึ้นในแบบศิลปะเขมรที่เรียกว่า "แบบบาปวน" อายุราว พ.ศ. 1560-1630 เพื่อเป็นเทวสถานอุทิศถวายแด่พระอิศวร เทพเจ้าสูงสุดองค์หนึ่งในศาสนาพราหมณ์
ปฐมบทสงครามจอกศักดิ์สิทธิ์

ปฐมบทสงครามจอกศักดิ์สิทธิ์ หรือ เฟต/ซีโร่  ผลงานจากซีรีส์ เฟต/สเตย์ไนต์ ของ ไทป์-มูน ที่เรื่องราวจะกล่าวถึงสงครามจอกศักดิ์สิทธิ์ครั้งที่ 4 ในรูปแบบนิยาย ถูกเขียนขึ้นโดยอุโรบุจิ เก็น ภาพโดย ทาคาชิ ทาเคอุจิ วางจำหน่ายในงานคอมิเก็ต 70 เมื่อวันที่ 29 - 31 ธันวาคม พ.ศ. 2549 โดยผลงานชิ้นนี้เกิดจากการรวมมือของทั้งสองค่ายอย่าง ไทป์-มูน และค่าย ไนโตรพลัส โดยที่ค่ายหลังจะทำหน้าที่ในการควบคุมการผลิตเท่านั้น
โดยมีทั้งหมด 4 เล่มจบ ซึ่งเล่มที่ 2 วางจำหน่ายวันที่ 31 มีนาคม 2007 เล่มที่ 3 ในวันที่ 27 กรกฎาคม 2007 และเล่มที่ 4 ในวันที่ 29 ธันวาคม 2007 ต่อมาได้มีการนำไปสร้างในฉบับมังงะ โดยตีพิมพ์ครั้งแรกลงในนิตยสาร ไทป์มูนเอซ โดย ชิซุกิ โมริ และ โทโมยะ ฮารุโนะ ภายใต้สำนักพิมพ์ คาโดคาว่า โชเทน วางจำหน่ายครั้งแรกในวันที่ 21 เมษายน 2008
เรื่องย่อ.
เรื่องราวทั้งหมดจะเกิดขึ้นระหว่างสงครามจอกศักดิ์สิทธิ์ครั้งที่ 4 หรือ 10 ปีก่อนหน้าสงครามจอกศักดิ์สิทธิ์ใน เฟต/สเตย์ไนต์ เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับการแย่งชิงจอกศักดิ์สิทธิ์ของเหล่าจอมเวทผู้ซึ่งอัญเชิญข้ารับใช้(servant)หรือที่เรียกกันว่าวิญญาณวีรชน เข้ามาต่อสู้กัน
มนุษย์
ข้ารับใช้
หอก Gae Buidhe - กุหลาบทองแห่งความตาย และ หอก Gae Dearg - กุหลาบแดงสังหาร ที่สามารถต่อกรกับเซเบอร์และเบอร์เซิร์กเกอร์ได้อย่างสูสี
ตัวละครรอง
ทะเลใจ

"ทะเลใจ" เป็นเพลงที่แต่งและร้องโดย ยืนยง โอภากุล หรือ แอ๊ด คาราบาว อยู่ในอัลบั้ม "พฤษภา" ซึ่งเป็นอัลบั้มพิเศษที่ออกร่วมกับ "อี๊ด" ยิ่งยง โอภากุล พี่ชายฝาแฝด หลังเหตุการณ์พฤษภาทมิฬ ในปี พ.ศ. 2535
โดยแอ๊ดเปิดเผยว่า เพลงนี้ใช้เวลาแต่งเพียงครึ่งชั่วโมงเท่านั้น โดยตั้งใจจะเขียนถึง "บิ๊กตุ๋ย" พล.อ.อิสระพงศ์ หนุนภักดี หนึ่งในผู้นำคณะรักษาความสงบเรียบร้อยแห่งชาติ โดยมีคนบอกว่า พล.อ.อิสระพงษ์ นั้น แท้ที่จริงแล้วเป็นคนดี แต่เพราะสถานการณ์พาไป
ดนตรีของเพลง "ทะเลใจ" เป็นแบบง่าย ๆ ฟังสบาย ๆ แต่โดดเด่นที่เนื้อหาที่เป็นปรัชญาชีวิต ถามถึงตัวตนและหัวใจของคน โดยเฉพาะคนที่ผ่านเหตุการณ์ต่าง ๆ มาในชีวิต
เมื่อเพลงนี้ถูกเผยแพร่ออกไป ก็ได้รับความนิยมในเวลาไม่นาน และได้รับรางวัลสีสันอะวอร์ดส์ สาขาเพลงยอดเยี่ยมประจำปี พ.ศ. 2535 ด้วย 
ในเดือนสิงหาคม ปี พ.ศ. 2536 โคโค่แจ๊ซ ได้ออกอัลบั้มพิเศษ ชื่อชุด "คิดถึงคาราบาว" โดยนำเพลงเก่าของคาราบาวมาเรียบเรียงใหม่ในสไตล์แจ๊ส ซึ่งเพลงนี้ก็เป็นเพลงหนึ่งในจำนวน 10 เพลงของคาราบาวที่ทำออกมาใหม่ด้วยเช่นกัน
ต่อมาในปลายปี พ.ศ. 2546 คาราบาวได้ออกอัลบั้มพิเศษ คือ "เมด อิน ไทยแลนด์ ภาค 2546 สังคายนา" โดยนำเพลงทั้งหมดในอัลบั้ม เมด อิน ไทยแลนด์ ซึ่งเป็นอัลบั้มประวัติศาสตร์แห่งวงการดนตรีไทย เพราะสามารถทำยอดขายได้ถึง 5,000,000 ตลับทั้ง 10 เพลง มาเรียบเรียงดนตรีและร้องใหม่ และได้สังคายนาเพลงในอัลบั้มเดี่ยวของแอ๊ดไปเพิ่มอีก 2 เพลง คือ เดือนเพ็ญ ที่อยู่ในอัลบั้มเดี่ยวชุดแรก กัมพูชา และเพลงนี้ด้วย
ปัจจุบัน "ทะเลใจ" ก็ยังเป็นอีกหนึ่งเพลงของคาราบาว ที่แฟน ๆ ยังชื่นชอบ และถูกเปิดฟังตลอด และยังได้รับความนิยมแม้แต่กระทั่งผู้ที่ไม่ใช่แฟนของคาราบาวหรือคอเพลงเพื่อชีวิตด้วย รวมถึงได้มีการทำดนตรีรวมถึงบันทึกเสียงใหม่โดยศิลปินคนอื่น ๆ
ไมโครซอฟท์ ออฟฟิศ 2007

2007 ไมโครซอฟท์ ออฟฟิศ ซิสเต็มส์ หรือ ไมโครซอฟท์ ออฟฟิศ 2007 ได้ออกวางจำหน่ายสำหรับธุรกิจวันที่ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549 และจะออกวางจำหน่ายสำหรับบุคคลทั่วไปในช่วงต้นปี พ.ศ. 2550 ออฟฟิศ 2007 นั้นมีความสามารถใหม่อย่างมาก และที่เห็นได้ชัดที่สุดคือส่วนต่อประสานกับผู้ใช้ที่ปรับเปลี่ยนรูปแบบใหม่หมด โดยเรียกว่า "ริบบอน" โดยแทนที่เมนู และทูลบาร์เดิม
แม้ว่าไมโครซอฟท์ ออฟฟิศ 2007 ได้มีความสามารถใหม่เพิ่มขึ้นอย่างมาก แต่โปรแกรม Microsoft Frontpage นั้นได้ถูกย้ายออกและหยุดการพัฒนาแล้ว โดยมีผลิตภัณฑ์ไมโครซอฟท์ เอกซ์เพรสชันเว็บ มาแทนที่
ในชุดโปรแกรมทั้งหมดที่จะเปิดตัวนั้นแบ่งออกได้เป็น 7 ประเภทได้แก่
Г

Ge หรือ He (Г, г) เป็นอักษรตัวหนึ่งในอักษรซีริลลิก ออกเสียงเป็น // หรือ // ในภาษาที่แตกต่างกัน
อักษรนี้มีพัฒนาการโดยตรงมาจากอักษรกรีก แกมมา และ Г ทั้งตัวใหญ่และตัวเล็ก จะมีรูปร่างเหมือนแกมมาตัวใหญ่ ชื่อเดิมของอักษรนี้คือ "glagoli" และมีค่าเท่ากับ 3 ในเลขซีริลลิก 
ในอักษรซีริลลิกโบราณชื่อของมันคือ глаголь (กลาโกล) แปลว่า "พูด"
ในมาตรฐานของภาษาเซอร์เบีย ภาษาบัลแกเรีย และภาษามาซิโดเนีย อักษร Г จะออกเสียงเป็น // เหมือนกับ g ของคำว่า "go" ในภาษาอังกฤษ หรือ ก ในภาษาไทย
ในภาษารัสเซียก็อ่านเป็น // เช่นกัน ยกเว้นเมื่อปรากฏท้ายคำจะเป็น // ที่ไร้เสียง (สะกดด้วย ก) หรือออกเสียงเป็น // ก่อนเสียงสระเพดานแข็ง มีอยู่น้อยคำที่อักษรนี้ปรากฏอยู่ตรงกลางแล้วออกเสียงเป็น // เช่น ураган "urakan อูราคัน" หมายถึง เฮอร์ริเคน
ในภาษายูเครนและภาษาเบลารุส จะเรียกอักษรนี้ว่า He ใช้แทนเสียงเสียดแทรกในลำคอ // ไม่เหมือนเสียง h ของภาษาอังกฤษ
สำหรับภาษายูเครนนั้น เสียง // นั้นหาที่ใช้ได้น้อย แต่เมื่อต้องการใช้จะเปลี่ยนรูปเขียนเป็น Ge with upturn (Ґ, ґ) แทน ส่วนภาษาเบลารุส แม้อักษร Г จะมีใช้บ่อย เพื่อแทนคำที่ยืมมาจากภาษาโปแลนด์และภาษารัสเซีย แต่ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 20 การใช้เสียงนี้ในภาษาก็ได้หมดความสำคัญไป การเพิ่มตัวอักษร Г ลงในภาษาเบลารุสยังคงได้รับการยอมรับเฉพาะนักภาษาศาสตร์บางท่าน แต่ยังไม่ประกาศใช้อย่างเป็นทางการ
เกรียงไกร พิมพ์รัตน์

เกรียงไกร พิมพ์รัตน์ เกิดวันที่ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2530 ที่จังหวัดร้อยเอ็ด เป็นนักฟุตบอลชาวไทย ตำแหน่งกองหลัง 
เขาเคยเล่นให้กับชลบุรี เอฟซี ในเอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก 2008 รอบแบ่งกลุ่ม
ยูรินะ คุมาอิ

ยูรินะ คุมาอิ (เกิด 3 กรกฎาคม ค.ศ. 1993) เป็นนักร้องเจป็อปและนางแบบแฟชั่นชาวญี่ปุ่น เธอเป็นสมาชิกของเบร์รีซ์โคโบ (ระงับกิจกรรมอย่างไม่มีกำหนด) และอดีตสมาชิกของ Hello! Project Kids สีประจำตัวของเธอคือสีเขียว
เกิดที่จังหวัดคานางาวะ ประเทศญี่ปุ่น หมู่โลหิตของเธอคือ B และส่วนสูงของเธอคือ 181 ซม. เธออยู่ในบริษัท UP-FRONT CREATE และ Tateoka Office
โจเซฟ โจสตาร์

โจเซฟ โจสตาร์  เป็นตัวละครหลักจากมังงะและอนิเมะเรื่อง โจโจ้ ล่าข้ามศตวรรษ สร้างสรรค์โดยฮิโรฮิโกะ อารากิ ปรากฏตัวครั้งแรกในฐานะตัวเอกในเนื้อเรื่องภาคสอง กระแสสงคราม ในตอน "นิวยอร์กของโจโจ้" ภายหลังได้กลับมาปรากฏตัวในภาคสามของเรื่อง "นักรบประกายดาว" และภาคสี่ ""
พิพิธภัณฑ์ศิริราชพิมุขสถาน

พิพิธภัณฑ์ศิริราชพิมุขสถาน เป็นพิพิธภัณฑ์ส่วนหนึ่งของโรงพยาบาลศิริราช ปิยมหาราชการุณย์ ตั้งอยู่ในแขวงศิริราช เขตบางกอกน้อย กรุงเทพมหานคร เดิมคือ สถานีรถไฟธนบุรี (หรือ บางกอกน้อย) ตั้งอยู่ในแขวงศิริราช เขตบางกอกน้อย กรุงเทพมหานคร เคยเป็นสถานีต้นทางแห่งแรกของทางรถไฟสายใต้
ประวัติ.
สถานีรถไฟ.
ธนบุรี (หลังใหม่).
สถานีรถไฟธนบุรีได้รับการออกแบบโดยหม่อมเจ้าโวฒยากร วรวรรณ ก่อสร้างแล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2493
เมื่อแรกนั้น ขบวนรถไฟสายใต้ทุกขบวน จะมีต้นทางปลายทางที่สถานีธนบุรีแห่งนี้ จนกระทั่งการก่อสร้างสะพานพระราม 6 ซึ่งถือเป็นสะพานข้ามแม่น้ำเจ้าพระยาแห่งแรก สำเร็จ เป็นการเชื่อมทางรถไฟสายเหนือ/สายอีสาน และสายใต้เข้าด้วยกัน รถไฟสายใต้จึงได้มีการเปลี่ยนต้นทาง-ปลายทางไปยังสถานีกรุงเทพบ้าง แต่กระนั้น ก็ยังมีขบวนรถไฟสายใต้อีกหลายขบวน ที่มีต้นทางและปลายทางที่สถานีธนบุรี ซึ่งในปัจจุบัน ขบวนรถที่มีต้นทางและปลายทางที่สถานีธนบุรี ประกอบด้วยขบวนรถธรรมดา 8 ขบวน ขบวนรถชานเมือง 2 ขบวน และรถเร็ว 2 ขบวน 
เดิมทีเดียวอาคารสถานีบางกอกน้อย (ชื่อเมื่อแรกตั้ง) มิใช่ตัวอาคารที่เห็นในปัจจุบัน ซึ่งอาคารดั้งเดิมของสถานีบางกอกน้อยนั้นเป็นอาคารชั้นเดียวตั้งอยู่ริมทางรถไฟ (ทางประธาน) ด้านทิศใต้ ไม่ได้อยู่ปลายรางอย่างเมื่อมีการก่อสร้างขึ้นมาใหม่ เมื่อครั้งสงครามโลกครั้งที่ 2 กองทัพญี่ปุ่นได้ตั้งกองบัญชาการขึ้นที่สถานีรถไฟบางกอกน้อย จากนั้นไม่นาน ฝ่ายสัมพันธมิตรได้ส่งเครื่องบินเข้ามาทิ้งระเบิดสถานีรถไฟบางกอกน้อยอย่างหนัก ตัวอาคารสถานีรถไฟบางกอกน้อยได้รับความเสียหายบางส่วน แต่ที่ทำการรับส่งสินค้าที่ตั้งอยู่บริเวณริมแม่น้ำเจ้าพระยาและคลังเก็บสินค้าริมคลองบางกอกน้อยถูกทิ้งระเบิดเสียหายทั้งหมด ต่อมาได้มีการก่อสร้างสถานีรถไฟบางกอกน้อยขึ้นมาใหม่ โดยรื้ออาคารสถานีเดิมออกไปพร้อมกับปรับปรุงและขยายย่านสถานีเดิม ตัวอาคารสถานีเป็นลักษณะอาคารสถาปัตยกรรมแบบใหม่ ซึ่งมีความโดดเด่น และสวยงามอย่างยิ่ง ตัวอาคารก่อสร้างจากอิฐสีแดง มีหอนาฬิกาตั้งตระหง่าน เห็นได้ชัดเจน และตั้งชื่ออย่างเป็นทางการว่า สถานีธนบุรี
พิพิธภัณฑ์.
ปัจจุบัน การรถไฟแห่งประเทศไทยได้มอบที่ดินบริเวณสถานีธนบุรี ให้แก่คณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล มหาวิทยาลัยมหิดล จำนวน 33 ไร่ เพื่อเป็นส่วนหนึ่งของโรงพยาบาลศิริราช ปิยมหาราชการุณย์ ทำให้ไม่มีการเดินรถไฟสายใต้จากสถานีธนบุรี ตั้งแต่วันที่ 4 ตุลาคม พ.ศ. 2546 โดยมีการเปลี่ยนต้นทาง-ปลายทางไปยัง "สถานีบางกอกน้อย" เป็นสถานีแห่งใหม่ ถัดออกไปราว 800 เมตร ซึ่งการรถไฟแห่งประเทศไทย ได้เคยจัดตั้งขึ้นไว้ก่อนหน้านี้ ถือเป็นสถานีชั้น 4 ต่อมาเมื่อเดือนมกราคม 2547 การรถไฟแห่งประเทศไทย ได้มีการเปลี่ยนชื่อสถานี "บางกอกน้อย" เป็น "ธนบุรี" ส่งผลให้สถานีรถไฟธนบุรี (ริมแม่น้ำเจ้าพระยา) กับสถานีรถไฟบางกอกน้อย (บริเวณบ้านเนิน) กลายเป็น สถานีรถไฟธนบุรี (เดิม) (ริมแม่น้ำเจ้าพระยา) และ สถานีรถไฟธนบุรี (บริเวณบ้านเนิน) ตามลำดับ
ในวัฒนธรรมประชานิยม.
สถานีรถไฟธนบุรีเป็นสถานที่อ้างอิงถึงในวรรณกรรมเรื่อง "คู่กรรม" ประพันธ์โดยทมยันตี ด้วยเป็นฉากจบและสถานที่เสียชีวิตของโกโบริ พระเอกในเรื่อง
พระเจ้าอู่ทอง

พระเจ้าอู่ทอง เป็นคำที่ใช้เรียก ตำแหน่งพระมหากษัติย์หรือเจ้าผู้ครองเมืองอู่ทองของแคว้นลพบุรีสุพรรณภูมิ เช่นเดียวกับคำว่าพระร่วงเจ้า ของอาณาจักรสุโขทัย และพระเจ้าศรีธรรมาโศกราชแห่งอาณาจักรศรีธรรมโศกราช
พระเจ้าอู่ทอง สามารถหมายถึง...
วันเดอร์วูแมน

วันเดอร์วูแมน  หรือ "สาวน้อยมหัศจรรย์" เป็นตัวละครการ์ตูนจาก ดีซีคอมมิกส์ เป็นหญิงสาวเผ่าอเมซอนจากดินแดนที่มีชื่อว่า "เทอมิสกีร่า" เกาะสวรรค์ที่ไม่มีผู้ชายอยู่อาศัยเลย วันเดอร์วูแมน มีพลังพิเศษคล้ายกับซูเปอร์แมนโดยการรับพรจากเทพเจ้ากรีก ในชีวิตปกติเป็นหญิงสาวชื่อ ไดอาน่า พรินซ์ และมีศักดิ์เป็นเจ้าหญิงแห่งนครเทอมิสกีร่า หนังสือการ์ตูนวันเดอร์วูแมนถูกตีพิมพ์ครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 1941 จากการออกแบบของ วิลเลี่ยม เมาล์ตัน มาร์สตัน (คนเดียวกับผู้คิดค้นเครื่องจับเท็จ).
วันเดอร์วูแมนเป็นสาวพรหมจรรย์ สวมชุดมีสีแดง กางเกงน้ำเงินลายจุดรูปดาวสีขาว คล้ายธงชาติสหรัฐอเมริกา มีกำไลเงินอยู่ที่ข้อมือสามารถปัดป้องลูกกระสุนได้ และมีบ่วงที่ทำให้ผู้ถูกรัดพูดความจริงออกมาได้ นอกจากนี้เธอยังมีพาหนะประจำตัวเป็น เจ็ทล่องหน 
ภาพยนตร์ชุดทางทีวีเรื่อง วันเดอร์วูแมน นำแสดงโดยลินดา คาร์เตอร์ ออกอากาศทางช่องเอ็นบีซีและซีบีเอสจำนวน 3 ฤดูกาล ระหว่างปี 1976 ถึง 1979 นอกจากนี้ วันเดอร์วูแมนยังมีบทบาทเด่นในภาพยนตร์การ์ตูนชุดเรื่อง จัสติสลีก และถูกสร้างเป็นภาพยนตร์แอนิเมชั่นเรื่อง สาวน้อยมหัศจรรย์  ออกจำหน่ายในรูปแบบดีวีดีและบลูเรย์ในปี 2009 ซึ่งในประเทศไทยนำเข้าและจัดจำหน่ายในรูปแบบวีซีดีและดีวีดีโดยบริษัทแคททาลิส์ อัลลายแอนซ์
กัล กาด็อท สวมบทเป็นวันเดอร์วูแมนปรากฏตัวในจักรวาลขยายดีซีในภาพยนตร์ได้แก่แบทแมน ปะทะ ซูเปอร์แมน แสงอรุณแห่งยุติธรรม, วันเดอร์ วูแมน, จัสติซ ลีก, วันเดอร์ วูแมน 1984
ต้นกำเนิดของวันเดอร์วูแมน.
ตามต้นกำเนิดดั่งเดิมแล้วเธอเป็นลูกสาวของราชินีฮิปโปลิต้า เกิดจากดินที่ถูกนำมาปั้นแล้วชุบให้มีชีวิตโดยเทพอะธีน่า เจ้าหญิงไดอาน่ากลายเป็นวันเดอร์วูแมนและได้ออกจากเกาะมีสกีร่า ในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง จากการที่ "สตีฟ เทรเวอร์" นักบินสหรัฐทำเครื่องบินตกบริเวณเกาะเทอมิสกีร่า ราชินีฮิปโปลิต้าจึงจัดงานประลองคัดเลือกผู้ที่เหมาะสมเพื่อพาสตีฟไปส่งยังสหรัฐอเมริกา 
ในปี 2011 ดีซีคอมมิกส์ ทำการเริ่มต้นเรื่องราวต่างๆที่เกิดขึ้นในจักรวาลของดีซีใหม่ ตัวละครวันเดอร์วูแมนถูกเปลี่ยนต้นกำเนิดจากดินปั้นที่ถูกชุบให้มีชีวิต เป็นลูกสาวที่เกิดจากการเสพสมระหว่างราชินีฮิปโปลิต้าและเทพเจ้าซุส
ท่าอากาศยานลำปาง

ท่าอากาศยานลำปาง หรือ สนามบินลำปาง  สนามบินตั้งอยู่ที่ อำเภอเมืองลำปาง จังหวัดลำปาง มีอาคารผู้โดยสารหนึ่งหลัง รองรับเครื่องบินโบอิ้ง 737 หรือ เครื่องบินที่มีขนาดเล็กกว่านั้น
สถานที่ตั้ง.
ท่าอากาศยานลำปาง ตั้งอยู่เลขที่ 175 ถนนสนามบิน 1 ตำบลพระบาท อำเภอเมือง จังหวัดลำปาง มีพื้นที่ทั้งหมด 509 ไร่ 72 ตารางวา อยู่สูงกว่าระดับน้ำทะเล 809 ฟุต หรือ 247 เมตร มีพิกัดทางภูมิศาสตร์ ณ ละติจูดที่ 18 องศา 16 ลิปดา 22 พิลิปดาเหนือ ลองจิจูดที่ 99 องศา 30 ลิปดา 24 พิลิปดาตะวันออก
ท่าอากาศยานร้อยเอ็ด

ท่าอากาศยานร้อยเอ็ด หรือ สนามบินร้อยเอ็ด  ตั้งอยู่เลขที่ 135 หมู่ 2 ถนนร้อยเอ็ด-โพนทอง (ทางหลวงหมายเลข 2044) ตำบลหนองพอก อำเภอธวัชบุรี จังหวัดร้อยเอ็ด ห่างจากตัวเมืองประมาณ 11 กิโลเมตร เป็นท่าอากาศยานในสังกัดกรมท่าอากาศยาน กระทรวงคมนาคม ประกอบด้วยอาคารที่พักผู้โดยสารขนาด 3,013 ตารางเมตร ประตูผู้โดยสารขาเข้าและขาออกอยู่ชั้นเดียวกัน ทางวิ่ง (รันเวย์) 45 x 2,100 เมตร ลานจอดเครื่องบินขนาด 85 x 324 เมตร ซึ่งรองรับเครื่องบินขนาดโบอิ้ง 737 ได้ 2 เครื่อง หรือเครื่องบินขนาดเล็ก ATR 72- ได้ 2 เครื่อง หรือ เฮลิคอปเตอร์ 4 เครื่อง เป็นท่าอากาศยานที่ให้บริการประชาชนในพื้นที่จังหวัดร้อยเอ็ด กาฬสินธุ์ มหาสารคาม ยโสธร และมุกดาหาร 
ในปี พ.ศ. 2558 มีสายการบินที่ให้บริการ 2 สายการบิน คือ สายการบินนกแอร์ ให้บริการวันละ 3 เที่ยวบิน (ช่วงเช้า ช่วงกลางวัน และช่วงดึก) และสายการบินไทยแอร์เอเชีย ได้เปิดเที่ยวบินดอนเมือง-ร้อยเอ็ด ในวันที่ 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2558 โดยใช้เครื่องบินแอร์บัส เอ 320 ความจุ 180 ที่นั่ง มาทำการบินช่วงเช้าและในช่วงเย็น และในปีเดียวกันนั้นเอง สนามบินร้อยเอ็ดเป็นท่าอากาศยานที่เติบโตมากเป็นอันดับ 3 ของประเทศไทย มียอดผู้โดยสารรวม 284,667 คน เพิ่มขึ้นจากปีที่แล้ว 307%
ประวัติ.
เดิมจังหวัดร้อยเอ็ด มีสนามบินทหารซึ่งอยู่ในความดูแลของกองทัพบก สร้างเมื่อปี 2464 มีทางวิ่งกว้าง 30 เมตร ยาว 800 เมตร ผิวทางวิ่งเป็นลูกรัง ทิศทางของทางวิ่ง N 10 W . ตั้งอยู่ในเขตอำเภอเมือง ทางด้านทิศตะวันตกเฉียงเหนือ มีปลายทางวิ่งห่างจากเขตชุมชนประมาณ 150 เมตรไม่สามารถพัฒนาให้เป็นสนามบินพาณิชย์ได้ เนื่องจากอยู่ใกล้เมืองมากเกินไป สถานที่คับแคบและมีตึกสูง จากแผนพัฒนาสนามบินภูมิภาคกรมการขนส่งทางอากาศ (พ.ศ. 2530 – 2540) ได้สำรวจพบว่าภาคตะวันออกเฉียงเหนือ บริเวณจังหวัดร้อยเอ็ด กาฬสินธุ์ มหาสารคาม ยโสธร และมุกดาหาร ยังไม่ได้รับความสะดวกในการใช้บริการทางด้านการบินพาณิชย์ โดยเฉพาะจังหวัดร้อยเอ็ดมีสภาพทางภูมิศาสตร์ และโครงข่ายการคมนาคมทางบกเชื่อมกับจังหวัดใกล้เคียงจังหวัดดังกล่าวข้างต้น มีศักยภาพและปริมาณจราจรเพียงพอที่จะพัฒนาให้มีสนามบินพาณิชย์เพื่ออำนวย ความสะดวกในการเดินทางของประชาชนได้ และหากมีสนามบินพาณิชย์ที่จังหวัดร้อยเอ็ด ก็จะมีพื้นที่บริการของสนามบินครอบคลุมจังหวัดใกล้เคียงถึง 4 จังหวัด ดังนั้น คณะรัฐมนตรีจึงมีมติเห็นชอบในหลักการให้ก่อสร้างท่าอากาศยานร้อยเอ็ด ตามที่กระทรวงคมนาคมเสนอ เมื่อวันที่ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2532
วิจิตร สุขมาก

พลเอก วิจิตร สุขมาก (18 มิถุนายน พ.ศ. 2476 – 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2566) เป็นนายทหารชาวไทย อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม ในรัฐบาล ชวน หลีกภัย
ถึงแก่อนิจกรรม.
พล.อ. วิจิตร สุขมาก ถึงแก่อนิจกรรมด้วยภาวะติดเชื้อในกระแสเลือดรุนแรง ณ โรงพยาบาลพระมงกุฎเกล้า เขตราชเทวี กรุงเทพมหานคร เมื่อวันอาทิตย์ที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2566 เวลา 15.00 น. สิริอายุ 89 ปี ต่อมาวันจันทร์ที่ 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2566 เวลา 17.00 น. พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานโกศแปดเหลี่ยม ฉัตรเบญจาตั้งประดับ ปี่ กลองชนะ ประโคมเวลาพระราชทานน้ำหลวงอาบศพ และมีพระพิธีธรรมสวดพระอภิธรรมเวลากลางคืน กำหนด 3 คืน ต่อมาทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานผ้าไตร 5 ไตรทอดถวายพระสงฆ์บังสุกุล แล้วพระราชทานเพลิงศพ ในวันจันทร์ที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2566 เวลา 17.00 น. ณ เมรุวัดเขมาภิรตารามราชวรวิหาร ตำบลสวนใหญ่ อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี
ยิ่งยง โอภากุล

ยิ่งยง โอภากุล เกิดวันที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2497 ที่อำเภอเดิมบางนางบวช จังหวัดสุพรรณบุรี ในครอบครัวคนไทยเชื้อสายจีน มีชื่อเล่นว่า "อี๊ด" เป็นพี่ชายฝาแฝดกับ ยืนยง โอภากุล หรือ แอ๊ด คาราบาว 
ประวัติ.
ยิ่งยง จบการศึกษาจาก คณะมัณฑนศิลป์ มหาวิทยาลัยศิลปากร แล้วเข้ามาเป็นนักดนตรีเช่นเดียวกับ ยืนยง น้องชาย แต่ไม่ได้เข้าร่วมวงคาราบาว โดยมีผลงานของตัวเองชุดแรก ชื่อ "ลับลมคมใน" ในปี พ.ศ. 2531 โดยมียืนยงร่วมร้องและเล่นดนตรีให้ ซึ่งยิ่งยงก็ได้เขียนในปกอัลบั้มว่า ตนเป็นผู้ดูแลรายละเอียดและให้กำลังใจน้องชายตัวเองในการทำงานทุกด้าน
ในปี พ.ศ. 2533 ได้มีอัลบั้มกับค่ายเอสพี ศุภมิตร ในเครือของช่อง 3 ชื่อชุด "นายดันทุรัง" และ "อิ๊ด เป็น อิ๊ด คิดเอาเอง" มีเพลงดังชื่อเพลง "ชีวิตใครชีวิตมัน" และหลังเหตุการณ์พฤษภาทมิฬ ก็ได้ออกอัลบั้มพิเศษร่วมกับน้องชาย คือ "พฤษภา" ที่มีเพลงดังอย่าง ทะเลใจ อยู่ในนั้น โดยที่ชุดนี้หน้าปกเป็นรูปของทั้งคู่เมื่อยังเป็นทารกในอ้อมกอดของแม่ พร้อมกับมีคำโปรยว่า " ..อย่าไปเลยลูก...แม่เป็นห่วง.. " ซึ่งเป็นคำที่แม่ของทั้งคู่กล่าวไว้เมื่อรู้ว่าลูกชายตนเองจะเข้าร่วมชุมนุมในเหตุการณ์พฤษภาทมิฬ
อี๊ด ยิ่งยง มีอุปนิสัยแตกต่างจากน้องชาย โดยเป็นคนที่ไม่ใคร่ใฝ่ใจทางการเมืองหรือปัญหาทางสังคมมากนัก ดังนั้น เพลงของยิ่งยงส่วนมากจะเป็นแนวง่าย ๆ ฟังสบาย ๆ หรือสนุกสนานมากกว่า
ปัจจุบัน มีอาชีพเป็นมัณฑนากรและมีร้านจำหน่ายสินค้าให้กับชาวต่างชาติ ในโรงแรมย่านถนนเจริญนคร และในปี พ.ศ. 2553 ได้กลับมาออกอัลบั้มเพลงอีกครั้งในชุด "ควายธนู" ซึ่งมี 24 เพลง
อำเภอสามโก้

สามโก้ เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดอ่างทอง จัดตั้งขึ้นเป็นอำเภอเมื่อ พ.ศ. 2508
ประวัติ.
"สามโก้" เดิมเป็นชื่อของหมู่บ้านบ้านสามโก้ ในอดีตขึ้นกับเมืองวิเศษไชยชาญและเป็นตำบลหนึ่งของอำเภอวิเศษชัยชาญ ที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์ เนื่องจากอยู่ในเส้นทางการเดินทัพสมัยก่อน 
กล่าวคือหากพม่าจะยกทัพมาตีกรุงศรีอยุธยาผ่านทางด่านเจดีย์สามองค์จะต้องเดินทัพผ่านบ้านสามโก้เสมอ และเมื่อกองทัพไทยยกไปตีพม่าก็มักจะผ่านบ้านสามโก้เช่นกัน ดังปรากฏในพระราชพงศาวดารราว พ.ศ. 2091 เมื่อคราวที่สมเด็จพระสุริโยทัยขาดคอช้าง และหนังสือเรื่องไทยรบพม่าพระนิพนธ์สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ซึ่งกล่าวถึงเหตุการณ์ใน พ.ศ. 2135 เมื่อคราวที่สมเด็จพระนเรศวรมหาราชทรงชนช้าง พระองค์ก็เสด็จยกกองทัพหลวงผ่านบ้านสามโก้เพื่อไปตั้งรับทัพพระมหาอุปราชาที่สุพรรณบุรี
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอสามโก้อยู่ห่างจากตัวจังหวัดอ่างทองไปทางทิศตะวันตกตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3064 แล้วแยกเข้าทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3195 ระยะทางประมาณ 29 กิโลเมตร มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอต่าง ๆ ในจังหวัดอ่างทองและจังหวัดใกล้เคียงดังนี้
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอสามโก้แบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 5 ตำบล 37 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอสามโก้ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 3 แห่ง ได้แก่
การคมนาคม.
ถนนสายสำคัญของอำเภอ ได้แก่
ชุดตัวหนังสือพยางค์อึนจูกา

ชุดตัวหนังสือพยางค์อึนจูกา  ประดิษฐ์โดยอาฟากา อาตูมีซีแห่งซูรินามตะวันออก ใน พ.ศ. 2453 เขากล่าวว่าเขาได้รับแรงดลใจจากสิ่งศักดิ์สิทธิ์ในการคิดอักษรนี้ รูปร่างอักษรมีพื้นฐานมาจากอักษรและตัวเลขของอักษรอาหรับและอักษรละติน และจากสัญลักษณ์รูปภาพที่ใช้อยู่ทั่วไปในหมู่ชาวแอฟริกา
อักษรอี๋

อักษรอี๋ (Yi Syllabary) ต้นกำเนิดของอักษรอี๋ไม่แน่นอน แต่อาจเป็นไปได้ว่าได้รับอิทธิพลจากอักษรจีน อักษรอี๋ที่เก่าที่สุดมีอายุราว พ.ศ. 2100 ใช้ในทางศาสนาและบันทึกลับ เป็นเวลาหลายศตวรรษ ผู้เขียนส่วนใหญ่เพิ่มอักษรใหม่เข้าไปเรื่อยๆ ในระยะหนึ่งอักษรนี้มีสัญลักษณ์ถึง 8,000 ตัว รูปแบบที่จัดมาตรฐานแล้วโดยรัฐบาลเมื่อ พ.ศ. 2518 เริ่มมีการสอนในโรงเรียนเมื่อ พ.ศ. 2519 ประมาณ พ.ศ. 2500 มีการนำอักษรโรมันมาเขียนภาษาอี๋ เรียก อักษรอี๋ดำ ใช้เฉพาะในหมู่ชาวคริสต์ ชาวอี๋ส่วนใหญ่ยังใช้อักษรอี๋
ลักษณะ.
สัญลักษณ์แต่ละตัวใช้แทนพยางค์ โดยแต่ละตัวมี 3 แบบ แทนเสียงวรรณยุกต์ 3 เสียง มี สัญลักษณ์ 819 ตัว สัญลักษณ์เหล่านี้ใช้กับคำภาษาอี๋ 756 ตัว ใช้สำหรับคำยืมจากภาษาจีนและภาษาอื่น 63 ตัว จัดเป็นอักษรพยางค์ที่ใหญ่ที่สุดก่อนการจัดมาตรฐาน 
ต่อไปนี้เป็นตารางแสดงอักษรอี๋สมัยใหม่ที่ปรับมาตรฐานแล้ว
ทางรถไฟสายสุพรรณบุรี

ในอดีตทางรถไฟสายนี้มีสถานีรายทางมากถึง 11 สถานี (ไม่รวมชุมทางหนองปลาดุก) คือ สถานีรถไฟยางประสาท สถานีรถไฟดอนขุนวิเศษ สถานีรถไฟกำแพงแสน สถานีรถไฟหนองฟัก สถานีรถไฟทะเลบก สถานีรถไฟสะพังเขิน สถานีรถไฟศรีสำราญ สถานีรถไฟหนองผักชี สถานีรถไฟบ้านมะขามล้ม สถานีรถไฟสะแกย่างหมู และสถานีรถไฟสุพรรณบุรี ปัจจุบันทางรถไฟสายนี้ได้ยุบสถานีรายทางเหลือเพียงสถานีเดียว คือ สถานีสุพรรณบุรี ที่เหลือมีฐานะเป็นเพียงที่หยุดรถ และป้ายหยุดรถ ประกอบด้วย ป้ายหยุดรถไฟทุ่งบัว ที่หยุดรถไฟโรงเรียนการบิน ที่หยุดรถไฟศรีสำราญ ป้ายหยุดรถไฟดอนทอง และที่หยุดรถไฟมาลัยแมน ในเส้นทางนี้มีขบวนรถไฟเพียงวันละ 2 ขบวน คือ ขบวนรถชานเมืองที่ 355/356 กรุงเทพ-สุพรรณบุรี-กรุงเทพ
หมายเหตุ : ขบวนรถชานเมืองที่ 355 - 356 วันจันทร์-วันเสาร์ มีเดินเฉพาะตอน กรุงเทพ-ชุมทางหนองปลาดุก วันอาทิตย์ มีเดินจาก กรุงเทพ-สุพรรณบุรี และวันจันทร์มีเดินจาก สุพรรณบุรี-กรุงเทพฯ วันอังคาร-เสาร์ มีเดินเฉพาะตอน ชุมทางหนองปลาดุก-กรุงเทพฯ
โฮเซ รีซัล

โฮเซ รีซัล  หรือชื่อเต็มคือ โฮเซ โปรตาซีโอ รีซัล เมร์กาโด อี อาลอนโซ เรอาลอนดา (José Protacio Rizal Mercado y Alonzo Realonda) เป็นนักเขียนและวีรบุรษคนสำคัญของฟิลิปปินส์ในการต่อสู้เพื่อเรียกร้องเอกราชจากสเปน เขาถูกจับและถูกตัดสินประหารชีวิตด้วยการยิงเป้าเมื่อ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2439 การเสียชีวิตของเขากลายเป็นแรงบันดาลใจให้ชาวฟิลิปปินส์ลุกขึ้นสู้จนขับไล่สเปนออกไปได้สำเร็จ แม้จะถูกยึดครองโดยสหรัฐอเมริกาในเวลาต่อมา
ชาติกำเนิด.
รีซัลเกิดเมื่อ 19 มิถุนายน พ.ศ. 2404 ในครอบครัวที่มีฐานะดี มีเชื้อสายจีน สเปน ญี่ปุ่น และตากาล็อก จัดเป็นชนชั้นเมสตีโซตามการแบ่งชนชั้นในยุคอาณานิคมสเปน เขาได้รับการศึกษาจากโรงเรียนของบาทหลวงโดมินิกันและเยซูอิต เขาใช้ได้หลายภาษาทั้งภาษาตากาล็อก ภาษาสเปน ภาษาละติน และภาษาฮีบรู
แม่ของรีซัลถูกตัดสินจำคุก 2 ปี ด้วยข้อหาวางยาพิษเพื่อนบ้าน พี่ชายของเขาถูกไล่ออกจากโรงเรียนเพราะใกล้ชิดกับกลุ่มบาทหลวงชาวพื้นเมืองที่ถูกศาสนจักรสเปนสั่งแขวนคอ เมื่อ พ.ศ. 2415 ในมรสุมชีวิตดังกล่าว รีซัลมีอายุเพียง 10-11 ปี เท่านั้น ในที่สุดรีซัลจึงถูกส่งไปเรียนแพทย์ในยุโรปเป็นเวลา 5 ปี ซึ่งกลายเป็นห้วงเวลาที่เขาได้เพาะบ่มอุดมการณ์เพื่อต่อสู้กับเจ้าอาณานิคมสเปน
การต่อสู้.
รีซัลกลับฟิลิปปินส์เมื่อ พ.ศ. 2430 แต่อยู่ได้เพียง 6 เดือน ก็ถูกบีบให้กลับไปอยู่ในยุโรปอีก ซึ่งเป็นผลจากนวนิยาย “อันล่วงละเมิดมิได้” เขากลับมาฟิลิปปินส์อีกครั้งเมื่อ พ.ศ. 2435 โดยช่วงที่อยู่ในยุโรปช่วงที่ 2 นี้ เขาเขียนนวนิยายเรื่อง El Filibusterimos ซึ่งเป็นภาคต่อของนิยายเรื่องแรก เมื่อเขากลับมาถึงฟิลิปปินส์ หน่วยสืบราชการลับของสเปนพบนิยายต้องห้ามในกระเป๋าเดินทาง เป็นเหตุให้เขาถูกเนรเทศไปอยู่เกาะดาปีตัน ทางตะวันออกเฉียงเหนือของเกาะมินดาเนา
ช่วง พ.ศ. 2411–2421 เกิดการลุกฮือขึ้นในคิวบา พรรคพวกของรีซัลวิ่งเต้นให้รีซัลไปทำงานด้านการแพทย์ในสงครามนี้ รีซัลได้รับอนุญาตให้ไปคิวบาเมื่อ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2439 แต่เขาพลาดเรือ ไม่ได้เดินทางไป ขณะเดียวกันนั้น อันเดรส โบนีฟาซีโอ นักปฏิวัติผู้ก่อตั้งสมาคมกาตีปูนัน ติดต่อรีซัลให้เข้าร่วมปฏิวัติด้วยความรุนแรงแต่เขาปฏิเสธ
รีซัลถูกกักตัวบนเรือรบสเปนและถูกส่งไปสเปนเมื่อ 3 กันยายน แต่หลังจากการโจมตีสเปนของโบนีฟาซีโอเมื่อ 30 สิงหาคม ทำให้ฝ่ายอาณานิคมเพ่งเล็งรีซัล และส่งโทรเลขให้จับกุมรีซัลไว้และส่งกลับฟิลิปปินส์เมื่อ 3 ธันวาคม เขาถูกนำตัวขึ้นศาลไต่สวนเมื่อวันที่ 12 ธันวาคม และถูกตัดสินให้ประหารชีวิตเมื่อวันที่ 26 ธันวาคม การประหารชีวิตมีขึ้นในตอนเช้าวันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2439 นำโดย นายกรัฐมนตรีสเปน "Antonio Canovas del Castillo" ทำให้รีซัลกลายเป็นวีรบุรุษของฟิลิปปินส์ไปในที่สุด
บทกวีลาตาย.
ก่อนถูกประหารชีวิต เขาเขียนบทกวีลาตายไว้ ขนาดยาว 14 บท เป็นภาษาสเปนชื่อ "mi último adiós" บทกวีนี้ได้รับการส่งเสริมให้แปลเป็นภาษาต่าง ๆ ทั่วโลก รวมทั้งภาษาท้องถิ่นของฟิลิปปินส์โดยสถาบันประวัติศาสตร์แห่งชาติฟิลิปปินส์ ปัจจุบันแปลเป็นภาษาต่าง ๆ มากกว่า 100 ภาษา รวมทั้งภาษาไทย บทกวีนี้แปลเป็นภาษาอังกฤษเมื่อ พ.ศ. 2444 ภาษาสวีเดน พ.ศ. 2446 ภาษาญี่ปุ่น พ.ศ. 2460 ภาษาฮังการี ภาษาฝรั่งเศส ภาษาเยอรมัน พ.ศ. 2470 ภาษาอินโดนีเซีย พ.ศ. 2493 ส่วนภาษาอื่น ๆ รวมทั้งภาษาไทย เริ่มแปลประมาณ พ.ศ. 2523
เซอร์ไวเวอร์ ฟิจิ

เซอร์ไวเวอร์ ฟิจิ  เป็นฤดูกาลที่ 14 ของรายการเซอร์ไวเวอร์ และจัดการแข่งขันขึ้นที่สาธารณรัฐหมู่เกาะฟิจิ (Republic of the Fiji Islands) หรือฟิจิ (Fiji) ตั้งอยู่บนหมู่เกาะในมหาสมุทรแปซิฟิกตอนใต้ ออกอากาศทางซีบีเอสในสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2550 และออกอากาศในไทยเมื่อวันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2550 ทางทรูวิชั่นส์ สำหรับฤดูกาลนี้เดิมทีมีผู้เข้าแข่งขันทั้งหมด 20 คนแต่มีผู้เข้าแข่งขันคนนึงของสละสิทธิ์ทำให้เหลือผู้เข้าแข่งขันคือ 19 คนและถูกแบ่งออกเป็น 10 ต่อ 9 โดยเมื่อมีการเลือกเผ่ากันและคนที่ไม่ได้รับเลือกที่เหลือเศษอีก 1 คนจะถูกส่งไปเกาะอัปยศและจะกลับมาร่วมกับเผ่าที่เสียสมาชิกในการโหวตครั้งแรกออกไปแทน
ฤดูกาลนี้เป็นฤดูกาลที่สามที่ได้เพิ่ม เครื่องรางภูมิคุ้มกันที่ซ่อนไว้ ซึ่งมีการเปลี่ยนแปลงกฎ คือต้องเอาออกมาใช้ก่อนการที่จะอ่านผลโหวต ฉะนั้นจะมีการที่ผู้ที่มีเครื่องรางแล้วไม่ใช้สามารถถูกโหวตออกได้และเสียเครื่องรางไปโดยเปล่าประโยชน์ได้ด้วย และตั้งแต่ฤดูกาลนี้เป็นต้นไปการใช้เครื่องรางจะเป็นเช่นนี้เสมอ ซึ่งไม่เหมือนกันโดยสิ้นเชิงจาก 2 ฤดูกาลที่ผ่านมา (เซอร์ไวเวอร์ ปานามา, เซอร์ไวเวอร์ คุก ไอส์แลนด์ส)
การออกอากาศตอนแรกสำหรับในประเทศไทยสามารถรับชมได้ทาง True Visions ซึ่งจะฉายหลังจากที่ทางซีบีเอสฉายจบแต่ละตอนไปแล้วเป็นเวลา 7 ชั่วโมงซึ่งตรงกับวันที่ 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550 เวลา 14:00 น. ตามเวลาประเทศไทย
 ราวู สีประจำเผ่า สีส้ม แปลว่า การฆ่า ในภาษาฟิจิ
 โมโต สีประจำเผ่า สีเขียว แปลว่า หอก ในภาษาฟิจิ
 บูล่าบูล่า สีประจำเผ่า สีม่วง แปลว่า สวัสดี ในภาษาฟิจิ
การโหวต.
<br>
หมายเหตุ 1: เยาแมนใช้เครื่องรางภูมิคุ้มกันที่ซ่อนเอาไว้ทำให้ผลโหวตที่มีชื่อ เยาแมน จะไม่ถูกนับ <br>
กิตติศักดิ์ ระวังป่า

กิตติศักดิ์ ระวังป่า ชื่อเล่น บอย เป็นอดีตผู้รักษาประตูทีมชาติไทย มีชื่อเสียงและเป็นที่รู้จักเมื่อครั้งเล่นให้กับสโมสรสินธนา และเคยเล่นให้กับสโมสรอื่นๆในไทยพรีเมียร์ลีกเช่น พนักงานยาสูบ, โอสถสภา เอ็ม-150, บางกอกกล๊าส และเล่นให้กับรังสิต เอฟซี ในระดับลีกภูมิภาค ดิวิชัน 2 เป็นสโมสรสุดท้าย 
กิตติศักดิ์ จัดว่าเป็นผู้รักษาประตูฝีมือดีที่มีรูปร่างสูงใหญ่คนหนึ่งในประเทศไทย โดยติดทีมชาติครั้งแรกในชุดเยาวชนรุ่นอายุไม่เกิน 20 ปีชิงแชมป์เอเชียที่ประเทศเกาหลีใต้ จากนั้นแจ้งเกิดได้เป็นผู้รักษาประตูมือหนึ่งของทีมชาติไทยและสโมสรสินธนา ในยุคของปีเตอร์ วิธ ผู้ฝึกสอนชาวอังกฤษ
กิตติศักดิ์ ประสบความสำเร็จในทีมชาติ เมื่อทีมชาติไทยได้อันดับที่ 4 เอเชียนเกมส์ที่ปูซาน ประเทศเกาหลีใต้ และเข้าถึงรอบ 10 ทีมสุดท้ายในการแข่งขันฟุตบอลโลก 2002 รอบคัดเลือก โซนเอเซีย
ประวัติ.
กิตติศักดิ์ เกิดวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2518 ที่อำเภอบ้านค่าย จังหวัดระยอง เริ่มเข้ารับการศึกษาที่โรงเรียนวัดไผ่ล้อม จังหวัดระยอง และเรียนต่อในชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ถึงปีที่ 4 ที่โรงเรียนบ้านค่าย ก่อนจะย้ายมาเรียนที่โรงเรียนอัสสัมชัญจนสำเร็จการศึกษาระดับมัธยมปลาย
ในช่วงที่เรียนอยู่โรงเรียนอัสสัมชัญ กิตติศักดิ์ แม้จะชื่นชอบการเล่นฟุตบอลแต่ก็ต้องเล่นกีฬาบาสเก็ตบอลเป็นหลักตามคำแนะนำของอาจารย์ที่เห็นว่ารูปร่างสูงใหญ่ และเป็นตัวแทนของสถาบันลงแข่งขันบาสเก็ตบอลรายการต่าง ๆ ก่อนจะศึกษาต่อในระดับอุดมศึกษาที่มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
กิตติศักดิ์เป็นบิดาของ ศิวัช ระวังป่า นักฟุตบอลชาวไทย ซึ่งเล่นในตำแหน่งผู้รักษาประตูเช่นเดียวกับบิดา
หัตฐพร สุวรรณ

หัตฐพร สุวรรณ เป็นนักฟุตบอลทีมชาติไทย ซึ่งเคยเล่นให้การไฟฟ้าส่วนภูมิภาค, พัทยา ยูไนเต็ด, เมืองทอง ยูไนเต็ด และบีอีซี เทโรศาสน
ประวัติ.
หัตฐพร สุวรรณ เกิดวันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2527 ที่บ้านทุ่งหัวช้าง อำเภอทุ่งหัวช้าง จังหวัดลำพูน เป็นบุตรคนเดียวของนายชุมพลและนางบัวคำ สุวรรณ เข้ารับการศึกษาชั้นมัธยมต้นที่โรงเรียนเวียงเจดีย์วิทยา จังหวัดลำพูน และชั้นม.ปลายที่โรงเรียนวัดสุทธิวราราม ก่อนจะเรียนต่อระดับอุดมศึกษาที่ คณะนิเทศศาสตร์ สาขาวิทยุโทรทัศน์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
หัตฐพร เริ่มเล่นฟุตบอลระดับสโมสรกับสมาคมกีฬาคริสเตียนไทยและได้เล่นไทยแลนด์พรีเมียร์ลีกครั้งแรกโดยการย้ายมาร่วมทีมสโมสรพนักงานยาสูบก่อนจะย้ายไปร่วมทีมการไฟฟ้าและประสบปัญหาอาการบาดเจ็บหนักบริเวณเอ็นหัวเข่าจากเกมส์ไทยแลนด์ พรีเมียร์ลีกช่วงปลายฤดูกาล2550 จนต้องถอนตัวออกจากทีมชาติไทยชุดซีเกมส์ 2007ที่นครรราชสีมา และไม่ค่อยได้ลงสนามมากนักในฤดูกาลต่อมา 
ในไทยแลนด์ พรีเมียร์ลีกฤดูกาล 2552 หัตฐพร สุวรรณย้ายจากสโมสรการไฟฟ้ามาร่วมทีมเมืองทอง-หนองจอก ยูไนเต็ด โดยสวมเสื้อหมายเลข8 และลงสนามนัดแรกในเกมลีกนัดที่12 เมื่อวันที่30 พฤษภาคม 2552 ในเกมส์ที่บุกชนะทีมชลบุรี เอฟซี 2-5 ที่สนามเทศบาลหนองปรือ โดยเขาเป็นคนยิงประตูให้ทีมขึ้นนำ5-2
เดือนสิงหาคม 2553 ย้ายจากทีม BEC เทโรศาสน ไปเล่นให้กับ ทีมศรีสะเกษเมืองไทย FC พร้อมกับวุฒิชัย ทาทอง เพื่อนร่วมทีม
ผลงานกับทีมสโมสร.
แชมป์ไทยแลนด์พรีเมียร์ลีก (พนักงานยาสูบ)
แชมป์ไทยแลนด์พรีเมียร์ลีก (การไฟฟ้าส่วนภูมิภาค)
แชมป์ไทยแลนด์พรีเมียร์ลีก (เมืองทอง-หนองจอก ยูไนเต็ด)
ภาษายูเครน

ภาษายูเครน  ซึ่งในอดีตยังมีอีกชื่อว่า ภาษารูทีเนีย  เป็นภาษาหนึ่งในกลุ่มภาษาสลาฟตะวันออกของตระกูลภาษาอินโด-ยูโรเปียน เป็นภาษาแม่ของชาวยูเครนและภาษาราชการของประเทศยูเครน และใช้รูปแบบหนึ่งของอักษรซีริลลิกเป็นภาษาเขียน
นักภาษาศาสตร์เชิงประวัติสืบหาต้นกำเนิดของภาษายูเครนไปจนถึงภาษาสลาฟตะวันออกเก่าของรัฐรุสเคียฟในสมัยกลางตอนต้น หลังการล่มสลายของรัฐรุสเคียฟและอาณาจักรรูทีเนีย ภาษานี้ได้มีวิวัฒนาการมาเป็นรูปแบบที่เรียกว่าภาษารูทีเนีย มีการใช้ภาษาสลาวอนิกคริสตจักรแบบเคียฟร่วมกับภาษารูทีเนียในพิธีกรรมทางศาสนาในดินแดนที่จะกลายมาเป็นยูเครนสมัยใหม่ เริ่มมีการใช้ภาษายูเครนกันทั่วไปตั้งแต่ปลายคริสต์ศตวรรษที่ 17 โดยมีส่วนเกี่ยวข้องกับการก่อตั้งรัฐผู้บัญชาการคอสแซ็ก ตั้งแต่ ค.ศ. 1804 จนถึงสงครามประกาศอิสรภาพยูเครน (ค.ศ. 1917–1921) ภาษายูเครนถูกห้ามใช้ในโรงเรียนต่าง ๆ ในจักรวรรดิรัสเซียซึ่งขณะนั้นครอบครองพื้นที่ส่วนใหญ่ของยูเครน (ภาคกลาง ภาคตะวันออก และภาคใต้) แต่ในภาคตะวันตกของยูเครนยังคงมีผู้ใช้ภาษานี้เรื่อยมาโดยไม่เคยถูกห้าม ทั้งในเพลงพื้นเมือง เพลงและบทกวีของนักดนตรีพเนจร และงานของนักเขียนสำคัญ
หน่วยงานที่มีหน้าที่วางระเบียบเกี่ยวกับภาษายูเครนมาตรฐานคือบัณฑิตยสถานวิทยาศาสตร์แห่งชาติยูเครน (โดยเฉพาะอย่างยิ่งสถาบันภาษายูเครน กองทุนสารสนเทศภาษายูเครน และสถาบันภาษาศาสตร์ปอแตบนียา) ภาษายูเครนและภาษาเบลารุสมีความเข้าใจซึ่งกันและกันในระดับหนึ่ง
หมายเหตุ.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
จดหมายเหตุ

จดหมายเหตุ  หมายถึง รายงานหรือบันทึกเหตุการณ์ต่าง ๆ ที่เกิดขึ้น หรือสถานที่เก็บและให้บริการเอกสารจดหมายเหตุ เรียกว่า หอจดหมายเหตุ
จดหมายเหตุประกอบด้วยเอกสารข้อมูลปฐมภูมิที่บุคคลหรือองค์กรสะสมมาตลอดชีวิตและเก็บไว้เพื่อแสดงประวัติและหน้าที่ของบุคคลหรือองค์กรนั้น ๆ ผู้เชี่ยวชาญด้านจดหมายเหตุและนักประวัติศาสตร์โดยทั่วไปเข้าใจจดหมายเหตุว่าเป็นบันทึกที่สร้างขึ้นและเป็นผลจากกิจกรรมทางกฎหมาย การค้า การบริหาร หรือสังคมตามปกติ จดหมายเหตุได้รับการนิยามเชิงเปรียบเทียบว่าเป็น "สารคัดหลั่งของสิ่งมีชีวิต" และแตกต่างจากเอกสารที่เขียนหรือสร้างขึ้นเพื่อสื่อสารข้อความเฉพาะแก่ลูกหลาน
โดยทั่วไป จดหมายเหตุประกอบด้วยบันทึกที่ได้รับการคัดเลือกสำหรับการเก็บรักษาถาวรหรือระยะยาว โดยพิจารณาจากคุณค่าทางวัฒนธรรม ประวัติศาสตร์ หรือหลักฐานที่ยั่งยืน บันทึกจดหมายเหตุโดยปกติไม่มีการเผยแพร่และเกือบจะมีเอกลักษณ์เฉพาะตัวเสมอ ซึ่งต่างจากหนังสือหรือนิตยสารที่อาจมีสำเนาเหมือนกันหลายฉบับ นั่นหมายความว่าจดหมายเหตุค่อนข้างต่างจากห้องสมุดในด้านการใช้งานและการบริหาร แม้ว่าชุดสะสมจดหมายเหตุมักพบได้ในอาคารห้องสมุดก็ตาม
บุคคลที่ทำงานในด้านจดหมายเหตุเรียกว่านักจดหมายเหตุ ส่วนการศึกษาและการปฏิบัติในการจัดการ เก็บรักษา และจัดให้มีการเข้าถึงข้อมูลและสื่อในหอจดหมายเหตุเรียกว่า archival science ผู้บันทึกอาจเป็นส่วนราชการ รัฐวิสาหกิจ หรือบุคคลทั่วไปก็ได้ เพื่อบันทึกไว้สำหรับใช้อ้างอิงในอนาคต
ในประเทศไทย.
ตั้งแต่อดีต พระมหากษัตริย์ไทยโปรดเกล้าฯ ให้มีธรรมเนียมการจดบันทึกเหตุการณ์สำคัญของบ้านเมือง วิถีชีวิต ความเป็นอยู่ รวมถึงปรากฏการณ์ธรรมชาติที่เกิดขึ้น โดยผู้มีหน้าที่จดบันทึกดังกล่าวเรียกว่าอาลักษณ์ จดหมายเหตุนี้จะถูกเก็บรักษาไว้อย่างดีในหอจดหมายเหตุหรือหอหลวง เพื่อให้เป็นประโยชน์ทางการศึกษาต่อคนรุ่นหลัง จดหมายเหตุในราชวงศ์นี้ บางทีก็เรียกพงศาวดาร เช่น พระราชพงศาวดารกรุงเก่า และพระราชพงศาวดารเหนือ ในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช พระราชพงศาวดาร ฉบับพระราชหัตถเลขาในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว พระราชพงศาวดารกรุงรัตนโกสินทร์ ในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
จดหมายเหตุที่บันทึกโดยบุคคลในอดีตก็มีความสำคัญไม่น้อย มีทั้งการบันทึกเหตุการณ์ทั่วไป การบันทึกเรื่องราวของตนเองอย่างลักษณะอนุทิน ฯลฯ บางฉบับมีคุณค่าต่อการศึกษาประวัติศาสตร์อย่างมาก เช่น จดหมายเหตุบางกอกของแดน บีช บรัดเลย์ จดหมายเหตุลาลูแบร์ของซีมง เดอ ลา ลูแบร์ จดหมายเหตุเสด็จประพาสยุโรป ร.ศ.116 ของพระยาศรีสหเทพ (เส็ง วิริยศิริ) จดหมายเหตุความทรงจำของกรมหลวงนรินทรเทวี จดหมายเหตุจีนว่าด้วยกรุงสยาม เป็นต้น
จดหมายเหตุในอดีตพบว่ามีการบันทึก โดยการเขียน การพิมพ์ ลงบนวัสดุต่าง ๆ ตามยุคสมัย เช่น แผ่นหิน ใบลาน กระดาษ เป็นต้น
Ґ

Ge (Ґ, ґ) บางครั้งก็เรียกว่า Ghe หรือ Ge with upturn (ในรหัสยูนิโคดใช้ชื่อว่า) เป็นอักษรตัวหนึ่งในอักษรซีริลลิก ใช้แทนเสียง // คล้ายกับเสียง g ของคำว่า "go" ในภาษาอังกฤษ
ในภาษาเบลารุสและภาษายูเครนสมัยโบราณ บางครั้งมีการใช้อักษรละติน g และทวิอักษร КГ ("kh") แทนเสียงของ g ในคำทับศัพท์จากภาษาละติน แต่ภายหลังการทำเช่นนี้รวมทั้งการใช้ทวิอักษร ได้เลือนหายไปจากอักขรวิธีของภาษาเบลารุส จนกระทั่งคริสต์ศตวรรษที่ 19 การใช้อักษร Ґ ได้ถูกนำมาพิจารณาใหม่และเพิ่มเข้าไปในภาษายูเครนและภาษารูซิน
อักษร Ґ ของภาษายูเครนได้ถูกยกเลิกในการปฏิรูปอักขรวิธีของภาษารัสเซีย โดยสหภาพโซเวียต ใน พ.ศ. 2476 (ค.ศ. 1933) และถูกจัดให้เป็นอักษรเดียวกันกับ Г แต่อย่างไรก็ตาม อักษร Ґ ได้ถูกนำกลับมาใช้อีกครั้งหนึ่งโดยชาวพื้นเมืองของประเทศยูเครน ใน พ.ศ. 2533 (ค.ศ. 1990) ภายหลังการปฏิรูปกลาสนอสต์
ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 20 นักภาษาศาสตร์ชาวเบลารุสบางท่าน โดยเฉพาะ เอียน สตานเคียวิช (Yan Stankyevich) ได้มีการเสนอแนะว่าควรจะนำการอักษรนี้มาแทนเสียงของ g อีกครั้ง อย่างน้อยก็เพื่อทับศัพท์คำใหม่ๆ ที่เกิดขึ้นในปัจจุบัน แต่คนส่วนใหญ่ไม่ยอมรับแนวความคิดนี้ แม้กระทั่งตัวอักษร Ґ ก็ไม่เคยได้ปรากฏรวมอยู่ในลำดับอักษรของภาษาเบลารุสเลย เนื่องจากเห็นว่าอักษรตัวนี้ไม่ได้ใช้มานานมากแล้ว