pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
เวอร์ชวลบอย

เวอร์ชวลบอย เป็นเครื่องเล่นเกม 3 มิติที่นินเทนโดผลิตออกมาวางจำหน่ายเมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2538 ผู้เล่นต้องมองผ่านดิสเพลย์ที่มีรูปร่างเหมือนแว่นซึ่งตั้งบนขาวาง โดยภาพของเกมจะเป็นภาพ 3 มิติ โดยการหลอกสายตาให้มองเห็นภาพ 2 มิติดูมีมิติแบบภาพ 3 มิติ ออกวางขายครั้งแรกในญี่ปุ่นในปี ค.ศ. 1995 เครื่องเวอร์ชวลบอยถูกวิจารณ์ว่าเป็นความผิดพลาดครั้งใหญ่ที่สุดของนินเทนโดในวงการอุตสาหกรรมเกม
ประวัติและการพัฒนา.
ช่วงหลังยุคเครื่องเกมซูเปอร์แฟมิคอม นินเทนโดต้องการสานต่อความสำเร็จของเครื่องเกมพกพาของตนที่ชื่อ "เกมบอย" ที่ประสบความสำเร็จอย่างล้นหลาม นินเทนโดมองว่าภาพของเครื่องเกมบอยที่เป็นภาพขาวดำความละเอียดต่ำนั้นล้าสมัยไปแล้ว จึงมีความต้องการจะพัฒนาเครื่องเกมพกพารุ่นใหม่มาแทนที่
นินเทนโดได้มอบหมายให้ กุนเป โยโคอิ นักพัฒนาเกมผู้มีชื่อเสียงผู้ให้กำเนิดเครื่องเกมพกพาที่ประสบความสำเร็จอย่างสูงอย่าง "เกม แอนด์ วอช" และ "เกมบอย" และผู้ให้กำเนิดเกมซีรีส์ "เมทรอยด์" เป็นผู้พัฒนาเครื่องเกมพกพารุ่นใหม่นี้ โยโคอิได้พัฒนาเครื่องเกมที่อาศัยหลักการมองภาพ 3 มิติของดวงตา โดยผู้เล่นจะต้องมองเข้าไปในกล้องเหมือนสวมแว่นประดาน้ำ และในเครื่องจะมีหน้าจอ 2 ชุดสำหรับดวงตาซ้ายและขวา ภาพจากจอทั้ง 2 จะถูกมองแยกต่างหากจากดวงตาแต่ละข้าง ผลที่ได้คือเกิดภาพลวงตาที่ทำให้ดูเหมือนภาพมีมิติแบบภาพ 3 มิติ
อย่างไรก็ดี เนื่องด้วยการพัฒนากินเวลามากเกินไป และนินเทนโดต้องการรีบหันไปให้ความสนใจกับการพัฒนาเครื่องนินเทนโด 64 มากกว่า เครื่องเวอร์ชวลบอยจึงออกวางจำหน่ายทั้งๆที่โยโคอิยังพัฒนามันไม่เสร็จสมบูรณ์ ผลที่ได้คือเครื่องที่มีขนาดเทอะทะ มีขนาดใหญ่เกินกว่าที่จะเป็นเครื่องเกมพกพา หนำซ้ำเวลาเล่นต้องหาพื้นที่วางเครื่องที่มั่นคง เพราะไม่มีอะไรตรึงตัวเครื่องติดไว้กับหัว ทำให้ได้รับคำวิจารณ์ในแง่ลบเป็นจำนวนมาก
คำวิจารณ์.
เครื่องเวอร์ชวลบอยนั้นเป็นที่ผิดหวังของแฟนๆ นักเล่นเกมที่รอคอยเครื่องเกมนี้ตั้งแต่ครั้งที่นินเทนโดประกาศจะผลิตเครื่องเกม 3 มิติเป็นครั้งแรก และนินเทนโดยังโฆษณาประสิทธิภาพของเครื่องเอาไว้เกินความเป็นจริงเป็นอย่างมาก เมื่อตัวเครื่องจริงออกมาไม่เป็นไปตามที่โฆษณาไว้ จึงสร้างความผิดหวังและมีคำวิจารณ์ในแง่ลบเป็นจำนวนมาก
ทางนินเทนโดกล่าวหาว่านายโยโคอิผู้ให้กำเนิดเครื่องเป็นต้นเหตุของความล้มเหลวครั้งใหญ่นี้ กล่าวกันว่าทางบริษัทเริ่มจะเหินห่างจากนายโยโคอิ ภายหลังนายโยโคอิจึงลาออกจากบริษัทไปผลิตเกมให้บริษัทบันได เครื่องเวอร์ชวลบอยได้รับคำวิจารณ์ในแง่ลบเป็นอย่างมาก ในปี 2007 นิตยสาร "PC World" จัดอันดับให้เครื่องเวอร์ชวลบอยอยู่ที่อันดับ 5 ในอันดับ "สินค้าเทคโนโลยีที่น่าเกลียดที่สุดในประวัติศาสตร์"
ถึงแม้จะถูกจัดอันดับว่าเป็นเครื่องเกมที่มีคุณภาพแย่และถือเป็นความล้มเหลว ทำให้ผลิตออกมาเพียง 80,000 เครื่อง แต่ด้วยจำนวนที่น้อยและหายากนี้ ทำให้เครื่องเวอร์ชวลบอยกลายเป็นของสะสมหายากของบรรดาแฟนๆ นินเทนโด และสามารถขายได้ผ่านทางการประมูลในราคาแพง ในเมืองดูไบ มีการค้นพบเครื่องเวอร์ชวลบอย 100 เครื่องถูกเก็บลืมไว้ในลังไม้ที่เก็บไว้ในโกดัง เป็นเครื่องเวอร์ชวลบอยที่ขายไม่ออกและถูกเก็บลืมไว้ โดยที่เจ้าของคนปัจจุบันไม่รู้เลยว่ายังมีเครื่องพวกนี้อยู่ในโกดังจนกระทั่งถูกค้นพบในภายหลัง
เกม.
เครื่องเวอร์ชวลบอยถือเป็นหนึ่งในเครื่องเกมที่มีเกมน้อยที่สุด มีเกมออกมาเพียง 22 เกมเท่านั้น
ภาษิต อภิญญาวาท

ภาษิต อภิญญาวาท ชื่อเล่น ไก่ (เกิด 2 ตุลาคม พ.ศ. 2524) เป็นผู้ประกาศข่าวในรายการเรื่องเด่นเย็นนี้ ทางช่อง 3 เอชดี และอดีตผู้ประกาศข่าวช่อง 7HD
ประวัติ.
ภาษิตเกิดเมื่อวันศุกร์ที่ 2 ตุลาคม พ.ศ. 2524 ที่จังหวัดนครสวรรค์ จบการศึกษาชั้นอนุบาล และประถมศึกษา จากโรงเรียนลาซาลโชติรวีนครสวรรค์, มัธยมศึกษาปีที่ 1-5 จากโรงเรียนนครสวรรค์ จากนั้นสอบเทียบเข้ามหาวิทยาลัยได้โดยไม่ต้องเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6, ได้รับพระราชทานปริญญาบัตร วิศวกรรมศาสตรบัณฑิต (วิศวกรรมโยธา) จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ต่อมาได้รับประกาศนียบัตรผ่านหลักสูตรนักเรียนแลกเปลี่ยน จากมหาวิทยาลัยไซตามะ ประเทศญี่ปุ่น ภาษิตมีน้องสาว 1 คนคือ กวาง - ภัทรา อภิญญาวาท ซึ่งก็เป็นผู้ประกาศข่าวช่อง 3 เอชดีเช่นเดียวกัน
ภาษิต เริ่มการทำงานโดยเป็นล่ามภาษาอังกฤษ-ญี่ปุ่น ให้กับนักเรียนระดับไฮสกูล ในค่ายภาษาอังกฤษภาคฤดูร้อน ที่กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น, เป็นผู้จัดการฝึกหัด ที่คิงส์ มิลล์ รีสอร์ต รัฐเวอร์จิเนีย สหรัฐ, เป็นลูกเรือประจำการบินไทย และสายการบินภูเก็ต ก่อนจะเข้าทำงานในสายงานโทรทัศน์ เริ่มด้วยการเป็นผู้ประกาศข่าวช่อง 7 สี ต่อมาเป็นผู้ประกาศข่าวทางไทยทีวีสีช่อง 3 โดยทำหน้าที่ผู้รายงานข่าวครั้งแรกในรายการเรื่องเล่าเสาร์-อาทิตย์ คู่กับ สรยุทธ สุทัศนะจินดา (แทน สู่ขวัญ บูลกุล ที่ลาออกไป) ในวันที่ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2552 จากนั้นอีก 5 วัน ได้ขยับมาอ่านข่าวในรายการเรื่องเด่นเย็นนี้ ในช่วงแตกประเด็น
ภาษิตยุติการเป็นผู้ประกาศข่าวคู่กับสรยุทธในรายการเรื่องเล่าเสาร์-อาทิตย์ ตั้งแต่วันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2557 โดยให้เหตุผลว่า เตรียมตัวไปทำรายการใหม่ทางทีวีดิจิทัลในเครือ และพัฒนาคอลัมน์แตกประเด็นของตนรายการเรื่องเด่นเย็นนี้ให้น่าติดตามขึ้น โดยได้ปรึกษาและขออนุญาตกับสรยุทธแล้ว จากนั้นจึงได้ไปทำรายการเป็นข่าวเช้านี้ ทางช่อง 3 เอสดี ตั้งแต่เดือนเมษายน, เที่ยงวันทันเหตุการณ์ ทางไทยทีวีสีช่อง 3 และช่อง 3 เอชดี ตั้งแต่ต้นปี พ.ศ. 2558 ก่อนจะกลับมาเป็นผู้ประกาศข่าวในรายการตระกูลเรื่องเล่าทั้งหมดตั้งแต่วันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560 แทนสรยุทธที่ลาออกเนื่องจากติดปัญหาเรื่องคดีความกับ บมจ.อสมท
หลังจากสรยุทธกลับมาเป็นผู้ประกาศข่าวในรายการตระกูลเรื่องเล่าทั้งหมดในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2564 ภาษิตจึงขยับกลับมาเป็นผู้ประกาศข่าวในรายการเรื่องเด่นเย็นนี้อีกครั้ง แต่เป็นการกลับมาอ่านข่าวหลักอย่างเต็มรูปแบบ คู่กับตูน - ปรินดา คุ้มธรรมพินิจ เริ่มตั้งแต่วันที่ 3 พฤษภาคม
ชีวิตส่วนตัว.
ในวันที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2567 ภาษิตได้ออกมาเปิดเผยผ่านทางอินสตาแกรมส่วนตัวว่าเขากำลังคบหาดูใจกับผู้ช่วยศาสตราจารย์ นายแพทย์ สิระ กอไพศาล หรือเป็นที่รู้จักในนามหมอปิแอร์
ประภาวดี เจริญรัตนธารากูล

พันตรีหญิง ประภาวดี เจริญรัตนธารากูล (สังกัดกรมพลาธิการทหารบก) หรือที่รู้จักและนิยมเรียกกันในชื่อ น้องเก๋ (ชื่อเดิม: จันทร์พิมพ์ กันทะเตียน, ชื่อเล่น: เก๋) อดีตนักกีฬายกน้ำหนักทีมชาติไทย ที่ได้รับเหรียญทองในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 29 ณ กรุงปักกิ่ง
สาธารณรัฐประชาชนจีน โดยเข้าแข่งขันใน รุ่น 53 กิโลกรัม เมื่อวันที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2551 ทำสถิติท่าสแนตช์ 95 กิโลกรัม ท่าคลีนแอนด์เจิร์ก 126 กิโลกรัม รวมน้ำหนักทำได้ 221 กิโลกรัมทำลายสถิติโอลิมปิกสำหรับท่าคลีนแอนด์เจิร์ก
ประวัติและการศึกษา.
ประภาวดี เกิดเมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2527 เป็นชาวจังหวัดนครสวรรค์ เป็นบุตรสาวของ นายจันทร์แก้ว กับ นางภาวลีย์ เจริญรัตนธารากูล โดยเป็นคนโต ในจำนวนพี่น้อง 4 คน ครอบครัวมีฐานะยากจน บิดาประกอบอาชีพกรรมกรก่อสร้าง ประภาวดี ได้เข้าศึกษาในระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่1-4ที่โรงเรียนสตรีนครสวรรค์ จังหวัดนครสวรรค์ และชั้นมัธยมศึกษาปี่ที่5-6ที่โรงเรียนนวมินทราชูทิศ พายัพ จังหวัดเชียงใหม่ ประภาวดี เริ่มเข้าสู่การแข่งขันยกน้ำหนักตั้งแต่อายุ 11 ปี ติดทีมชาติครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2544 ในการแข่งขันยกน้ำหนักชิงแชมป์เอเชีย ที่ประเทศจีน นอกจากนั้นยังคว้าแชมป์มาอีกหลายรายการ ตั้งแต่ แชมป์เอเชีย ปี ค.ศ. 2006, แชมป์ซีเกมส์ ครั้งที่ 23 ที่ฟิลิปปินส์, คว้าเหรียญทองซีเกมส์ ครั้งที่ 22 ที่เวียดนาม รวมถึง 3 เหรียญเงิน ชิงแชมป์เอเชีย ที่คาซัคสถาน และได้เหรียญเงินในการแข่งขันเอเชียนเกมส์ ครั้งที่ 15 ที่โดฮา ประเทศกาตาร์ และยังคว้าเหรียญทองโอลิมปิก ในการแข่งยกน้ำหนักหญิงรุ่น 53 กก. และทำลายสถิติโอลิมปิกท่าคลีนแอนด์เจิร์ก ด้วยน้ำหนัก 126 กก.
เก๋จบบริหารธุรกิจบัณฑิต มหาวิทยาลัยนอร์ทกรุงเทพ ปี 2551และย้ายไปจังหวัดเชียงใหม่ เพื่อศึกษาต่อ
แต่ในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 30 ที่กรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ สหราชอาณาจักร ไม่ได้เข้าร่วมแข่งขัน เพราะไม่ผ่านเกณฑ์การคัดตัวที่ทางสมาคมยกน้ำหนักสมัครเล่นแห่งประเทศไทยได้กำหนดไว้ ซึ่งเจ้าตัวก็บอกว่าไม่ได้ติดใจอะไร
เกียรติ วัธนเวคิน

เกียรติ วัธนเวคิน (17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2452 – 14 มิถุนายน พ.ศ. 2556) หรือ คู เส้เกี้ยน เป็นนักธุรกิจชาวไทยเชื้อสายจีนที่มีบทบาทในวงการธุรกิจของประเทศไทย เป็นประธานกิตติศักดิ์ของสมาคมฮากกาแห่งประเทศไทย ผู้ก่อตั้งธนาคารเกียรตินาคินภัทร และบุกเบิกธุรกิจอุตสาหกรรมหลายสาขา อาทิ ธุรกิจการเงินและธนาคาร ธุรกิจผลิตและจำหน่ายน้ำตาลทราย ธุรกิจผลิตและจำหน่ายสุราในภาคตะวันออก ธุรกิจก่อสร้างทางหลวง ธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ เป็นต้น
ประวัติ.
เกียรติ วัธนเวคิน เกิดเมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน ค.ศ. 2452 ที่ประเทศจีน เป็นบุตรของนายเซ็น และนางฮวย อพยพเข้ามาอาศัยที่จังหวัดฉะเชิงเทรา พร้อมกับมารดา เขาสำเร็จการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 จากโรงเรียนฮั่วมิ้นกงลิบหักเหา (โรงเรียนหนองจอกพิทยานุสรณ์มัธยม)
เกียรติ วัธนเวคิน มีบุตรธิดา รวม 18 คน อาทิ 
เกียรติ วัธนเวคิน เสียชีวิตเมื่อวันที่ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2556 ด้วยโรคชรา โดยพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรและสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง โปรดเกล้าฯพระราชทานน้ำหลวงอาบศพ รับศพไว้ในพระบรมราชานุเคราะห์ และพระราชทานพระพิธีธรรมสวดพระอภิธรรม 7 คืน คือ วันที่ 15-21 มิถุนายน 2556 พร้อมโกศ 8 เหลี่ยม ณ ศาลากวีนิรมิต (ศาลากลางน้ำ) วัดเทพศิรินทราวาส
ซิสก้า

ซิสก้า  เป็นนักร้องดูโอ้สัญชาติไทย ค่ายกามิกาเซ่ ประกอบด้วยสมาชิกจำนวนสองคนคือ มิน และ แจม คำว่า ซิสก้า มาจากการรวมกันระหว่างคำว่า "ซิสเตอร์" (น้องสาว หรือ พี่สาว) กับ "ค่ะ" (หางเสียงของผู้หญิง) จึงได้แปลได้ว่า "เป็นน้องสาวค่ะ" 
ปัจจุบัน ซิสก้าได้หยุดทำงานเพลงชั่วคราว เนื่องจากแจม ขอพักงานเพลงชั่วคราวเพื่อเตรียมสอบเข้ามหาวิทยาลัย แต่ยังคงเป็นศิลปินของกามิกาเซ่อยู่ ส่วนมิน ก็ไปมีผลงานเพลงกับกลุ่ม สวีต ดี (SWEE:D) ในอนาคตทั้งสองอาจกลับมาร่วมงานกันอีก และต่อมาทั้งคู่ได้ถอนตัวจาก กามิกาเซ่ เนื่องจากได้ไปเรียนต่อ
ซินดาร์

ซินดาร์ (Sindar) คือชื่อเรียกเอลฟ์กลุ่มหนึ่งในปกรณัมชุดมิดเดิลเอิร์ธของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน คำว่า ซินดาร์ เป็นภาษาเควนยา ที่ชาวโนลดอร์พลัดถิ่นเรียกเอลฟ์กลุ่มนี้ มีความหมายว่า "ประชาชนสีเทา" เอกพจน์เรียกว่า "ซินดา" (Sinda) เอลฟ์กลุ่มนี้เป็นกลุ่มย่อยกลุ่มหนึ่งของเอลฟ์ในตระกูลเทเลริ ซึ่งเป็นตระกูลที่สามของพวกเอลฟ์ที่อพยพออกจากทะเลสาบคุยวิเอเนน บางครั้งก็เรียกชาวซินดาร์ว่า "เกรย์เอลฟ์" หรือ "เอลฟ์เทา"
เมื่อแรกเริ่ม ชาวซินดาร์ออกเดินทางจากทะเลสาบคุยวิเอเนนพร้อมกับเอลฟ์เทเลริกลุ่มอื่นๆ แต่เมื่อเดินทางมาเกือบจะถึงริมฝั่งมหาสมุทรใหญ่ ผู้นำของพวกเขาคือ เอลเว ซิงโกลโล หรือกษัตริย์ธิงโกล หลงทางหายไป พวกเขามัวแต่เฝ้าค้นหาติดตามผู้นำของตนอยู่ จนไม่ได้เดินทางข้ามมหาสมุทรไปพร้อมกับเอลฟ์กลุ่มอื่นๆ ในภายหลังจึงตั้งถิ่นฐานอยู่ในดินแดนริมมหาสมุทรใหญ่นั้นเอง แผ่นดินนั้นเรียกว่า เบเลริอันด์ และอาณาจักรของพวกเขามีชื่อว่า โดริอัธ ธิงโกลได้เป็นกษัตริย์ของพวกเขา โดยมีเทพีเมลิอัน ผู้เป็นเทพไมอาที่ตกหลุมรักธิงโกล อยู่เป็นราชินีของพวกเขา
เนื่องจากเอลฟ์กลุ่มนี้ไม่ได้เดินทางไปสู่แผ่นดินอามัน จึงไม่มีโอกาสเห็นแสงแห่งทวิพฤกษา พวกเขาจึงไม่ใช่คาลาเควนดิ อย่างไรก็ดี พวกเขาก็ยังไม่ใช่พวกอวาริ เขาได้รับแสงสว่างจากแผ่นดินอมตะผ่านทางดวงพักตร์ของเทพีเมลิอัน จึงมีความเฉลียวฉลาดและมีวิทยาการสูงกว่าเอลฟ์พวกอื่นๆ บนมิดเดิลเอิร์ธ ด้วยเหตุนี้พวกเขาจึงถูกเรียกว่า เอลฟ์เทา หรือเอลฟ์แห่งสนธยา แต่ส่วนพวกเขาเองเรียกชื่อตัวเองว่า "เอกลัธ" (Eglath) ซึ่งหมายถึง ผู้ถูกทอดทิ้ง
สัญประกาศ

สัญประกาศ เป็นเครื่องหมายวรรคตอนชนิดหนึ่ง เป็นการขีดเส้นใต้ข้อความสำคัญหรือข้อความที่ควรสังเกตพิเศษ อาจจะมีหนึ่งเส้นหรือสองเส้น ตัวอย่างการใช้เช่น
สัญประกาศแต่เดิมใช้กับเอกสารที่เขียนด้วยลายมือหรือเครื่องพิมพ์ดีดสำหรับการเน้นข้อความ ในการตรวจเรียงพิมพ์เอกสารลายมือ สัญประกาศถูกใช้เพื่อแสดงว่าข้อความที่ขีดเส้นใต้ควรใช้ไทป์เฟซพิเศษสำหรับเน้นข้อความ เช่นตัวเอนเป็นต้น แต่ในปัจจุบัน เราสามารถเลือกใช้ไทป์เฟซแบบตัวหนาหรือตัวเอนแทนได้ในคอมพิวเตอร์โดยตรง สัญประกาศจึงลดบทบาทความสำคัญลง
บางครั้งสัญประกาศถูกใช้เป็นเครื่องหมายเสริมสัทอักษร เพื่อแสดงว่าอักษรตัวนั้นออกเสียงแตกต่างออกไปจากปกติ
การใช้ในคอมพิวเตอร์.
ในเว็บเบราว์เซอร์ทั่วไป การเชื่อมโยงหลายมิติจะถูกแสดงให้มีขีดเส้นใต้โดยปกติ แต่ทั้งผู้เยี่ยมชมและผู้สร้างเว็บไซต์ สามารถเปลี่ยนแปลงการแสดงผลการเชื่อมโยงหลายมิติบางส่วนหรือทั้งหมดให้แตกต่างไปจากเดิมได้
แท็กของ HTML คือ <code><ins></code> ซึ่งใช้สำหรับระบุว่าเป็นข้อความที่แทรกเพิ่มเข้ามา มักจะถูกแสดงผลให้เป็นข้อความขีดเส้นใต้ และแท็ก <code></code> ซึ่งใช้สำหรับนำเสนอว่าข้อความจะต้องขีดเส้นใต้ ก็เป็นแท็กที่ล้าสมัยเนื่องจากสามารถใช้สไตล์ชีตแทนได้ นั่นคือ <code>{text-decoration: underline}</code> แต่แท็กเหล่านี้ก็ยังคงมีอยู่ในภาษามาร์กอัพอื่นๆ รวมทั้งในมีเดียวิกิ
ในแฟ้มข้อความธรรมดา รวมทั้งข้อความอีเมลแบบแอสกี การขีดเส้นใต้ไม่สามารถกระทำได้ในข้อความ จึงเปลี่ยนไปใช้อักขระอันเดอร์สกอร์ (_) คลุมที่ข้อความแทนการขีดเส้นใต้ เช่น "You must use an _emulsion_ paint on the ceiling."
ในยูนิโคดมีอักขระชื่อว่า "เส้นล่างแบบผสาน" (combining low line) ที่ U+0332 (◌̲) และ "เส้นล่างคู่แบบผสาน" (combining double low line) ที่ U+0333 (◌̳) ซึ่งจะทำให้เกิดผลลัพธ์คล้ายการขีดเส้นใต้เมื่อใส่อักขระนี้ต่อท้ายตัวอักษรสลับกันไป เช่น u̲n̲d̲e̲r̲l̲i̲n̲e̲ (ความตรงของเส้นขึ้นอยู่กับไทป์เฟซ) อักขระตัวนี้ไม่ควรสับสนกับ "มาครอนใต้แบบผสาน" (combining macron below) ซึ่งเป็นเส้นที่สั้นกว่า
สัญประกาศในภาษาอื่น.
เดิมภาษาจีนไม่มีการใช้สัญประกาศ เนื่องจากงานเขียนโบราณของจีนล้วนใช้พู่กัน แต่เมื่อมีการพัฒนาเทคนิคการพิมพ์ขึ้น จึงเริ่มมีการใช้สัญประกาศ แต่ไม่ได้ใช้สำหรับการเน้นข้อความ
สัญประกาศในภาษาจีนมีสองแบบคือ "เครื่องหมายชื่อเฉพาะ" (#เปลี่ยนทาง "จวานหมิงเฮ่า") เป็นเส้นตรงเหมือนขีดเส้นใต้ธรรมดา (＿) ใช้สำหรับกำกับที่ข้อความที่เป็นวิสามานยนาม อาทิชื่อบุคคลหรือสถานที่ อีกแบบหนึ่งคือ "เครื่องหมายชื่อหนังสือ" (#เปลี่ยนทาง "ซูหมิงเฮ่า") เส้นจะมีลักษณะเป็นคลื่น (﹏) ใช้กำกับชื่อหนังสือเท่านั้น (ปัจจุบันนิยมใช้วงเล็บแหลม 《》〈〉 คร่อมชื่อหนังสือแทน)
ในกรณีที่มีชื่อเฉพาะอยู่ติดกันสองตัวขึ้นไป ชื่อเฉพาะแต่ละชื่อจะเขียนสัญประกาศแยกกัน ดังนั้นในการพิมพ์จึงมีการใส่ช่องว่างแคบๆ คั่นระหว่างชื่อเฉพาะเหล่านั้น และถ้าหากหนังสือเขียนในแนวตั้ง สัญประกาศก็จะเขียนในแนวตั้งกำกับไว้ที่ด้านข้างของอักษรแทน (︳︴)
ซึมน้อยหน่อยกะล่อนมากหน่อย

ซึมน้อยหน่อยกะล่อนมากหน่อย เป็นภาพยนตร์ไทยลำดับแรกของ ไท เอ็นเตอร์เทนเมนต์ มีจรัญและวิสูตร พูลวรลักษณ์ เป็นผู้อำนวยการสร้าง กำกับโดย ธนิตย์ จิตนุกูล, อดิเรก วัฏลีลา โดยเริ่มแรกจะใช้ชื่อว่า ซอย15 แต่สุดท้ายได้เปลี่ยนชื่อเป็น ซึมน้อยหน่อยกะล่อนมากหน่อย ออกฉายในปลายปี พ.ศ. 2528 ที่โรงภาพยนตร์เพชรรามา และโรงภาพยนตร์ในเครือเอเพ็กซ์ นำแสดงโดย บิลลี่ โอแกน หรือ จิตต์ จิตนุกูล, เพ็ญ พิสุทธิ์, สุรศักดิ์ วงษ์ไทย, ธัชชัย ปาละกูล, ศุภกร อุดมชัย, วชิรพจน์ บุรพรัตน์, กนกวรรณ บุรานนท์, ท้วม ทรนง, จุรี โอศิริ โดยนักแสดงตัวเอกของเรื่องล้วนเป็นดาราหน้าใหม่ทั้งสิ้น และ ผู้จัดและผู้กำกับมือใหม่เช่นกัน เป็นภาพยนตร์ที่ได้รับ รางวัลตุ๊กตาทอง ภาพยนตร์ทำรายได้สูงสุดประจำปี 2528 จากสมาคมผู้สื่อข่าวบันเทิงแห่งประเทศไทย ทำรายได้ 5 ล้านบาท ภาพยนตร์ประสบความสำเร็จจนทำภาคต่อในชื่อเรื่องว่า "ปลื้ม"
ต่อมาในปี พ.ศ. 2540 จึงได้ถูกสร้างเป็นละครอีกครั้งทางช่อง 3 โดยค่ายบรอดคาซท์ นำแสดงโดย นิธิ สมุทรโคจร, ปิยธิดา วรมุสิก, อรรถพร ธีมากร, ชาติชาย งามสรรพ์, บริบูรณ์ จันทร์เรือง, ตี๋อ้วน, ธิติมา สังขพิทักษ์, มนตรี เจนอักษร, อรัญญา ประทุมทอง, วรเชษฐ์ นิ่มสุวรรณ, กัลยา เลิศเกษมทรัพย์ และไพโรจน์ ใจสิงห์
16 ปีแห่งความหลัง (ภาพยนตร์)

16 ปีแห่งความหลัง เป็นภาพยนตร์ไทยแนวชีวประวัติ ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2511 กำกับโดยอนุมาศ บุนนาค นำแสดงโดย มิตร ชัยบัญชา เพชรา เชาวราษฎร์ กันทิมา ดาราพันธ์ ทองใบ รุ่งเรือง ส่วนเนื้อหาในเรื่องเล่าตั้งแต่ก่อนเขาวงการจนถึงวันสุดท้ายของชีวิต และมีเพลง 8 เพลงอมตะของ สุรพล สมบัติเจริญ
ข้อตกลงฝรั่งเศส-อิตาลี

ข้อตกลงฝรั่งเศส-อิตาลี  ได้รับการลงนามเมื่อวันที่ 7 มกราคม ค.ศ. 1935 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศของฝรั่งเศส ปิแอร์ ลาวาล และนายรัฐมนตรีแห่งอิตาลี เบนิโต มุสโสลินี ได้ลงนามในข้อตกลงฝรั่งเศส-อิตาลีที่กรุงโรม
ปิแอร์ ลาวาลผู้ซึ่งสืบทอดตำแหน่งจากหลุยส์ บาธู หลังจากที่เขาถูกลอบสังหารที่มาร์เซย์ จากที่นั่งข้าง พระเจ้าอเล็กซานเดอร์ที่ 1 กษัตริย์แห่งยูโกสลาเวีย เมื่อวันที่ 9 กันยายน ค.ศ. 1934 เขาได้สืบทอดแนวคิดของรัฐมนตรีคนก่อนในการสร้างความปลอดภัยร่วมกัน ในความพยายามที่จะควบคุมภัยจากฮิตเลอร์ในทวีปยุโรป ในวันที่ 4 มกราคม 1935 ปิแอร์ ลาวาลได้เดินทางไปยังกรุงโรมเพื่อไปพบกับนายมุสโสลินี ซึ่งลาวาลคาดว่าจะเป็นการทูตเชิงรุกในความพยายามที่จะโดดเดี่ยวนาซีเยอรมนี
เขาได้ยื่นข้อเสนอให้แก่มุสโสลินีซึ่งเป็นการเอื้อประโยชน์ให้แก่อิตาลีในการมอบบางส่วนของแคว้นโซมาลิแลนด์ของฝรั่งเศสแก่อิตาลี และเปลี่ยนสถานภาพของชาวอิตาลีในตูนิเซียอย่างเป็นทางการ รวมไปถึงปล่อยให้อิตาลีสามารถจัดการกับการรบในเอธิโอเปียได้อย่างเสรี เพื่อแลกเปลี่ยนกับสนธิสัญญาดังกล่าว ฝรั่งเศสหวังว่าอิตาลีจะมีใจออกห่างจากเยอรมนี
สนธิสัญญาไม่รุกรานกันระหว่างจีน-โซเวียต

สนธิสัญญาไม่รุกรานกันระหว่างจีน-โซเวียต  ได้มีการลงนามเมื่อวันที่ 21 สิงหาคม ค.ศ. 1937 ระหว่างสาธารณรัฐจีนและสหภาพโซเวียต ระหว่าง สงครามจีน-ญี่ปุ่นครั้งที่สอง
สนธิสัญญาดังกล่าวเป็นการเชื่อมความสัมพันธ์ระหว่างสาธารณรัฐจีน ซึ่งอยู่ภายใต้การปกครองของพรรคก๊กมินตั๋ง กับสหภาพโซเวียต หลังจากการเซ็นสัญญาเรียบร้อยแล้ว สหภาพโซเวียตได้ส่งเครื่องบินรบให้แก่รัฐบาลชาตินิยมจีนในปฏิบัติการเซท และให้ความช่วยเหลือทางเศรษฐกิจเพื่อลดปัญหาที่เกิดขึ้นจากการยึดครองของญี่ปุ่น ผู้นำจีน นายพลเจียงไคเช็คเชื่อว่านี่จะเป็นตัวบ่งชี้ว่าสหภาพโซเวียตเตรียมตัวจะมทำสงคราม อย่างไรก็ตาม เมื่อเวลาผ่านไป เขาก็รู้สึกตัวว่าสหภาพโซเวียตนั้นได้จำกัดการให้ความช่วยเหลือของตัวเอง รวมไปถึงไม่ได้เตือนจีนในกรณีการตกลงเป็นพันธมิตรกันอย่างเงียบๆ กับอังกฤษ ฝรั่งเศส และในภายหลัง คือ สหรัฐอเมริกา ซึ่งจะเป็นประโยชน์ต่อจีน ซึ่งจีนและญี่ปุ่นจะอ่อนแอลงกันทั้งคู่
สนธิสัญญาดังกล่าวยังเป็นการมุ่งความสนใจของสหภาพโซเวียตมาสนใจทางด้านแนวชายแดนตะวันออก ขณะที่นาซีเยอรมนีเตรียมทำสงครามกับสหภาพโซเวียต โดยเฉพาะอย่างยิ่ง หลังจากที่สนธิสัญญาความเป็นกลางโซเวียต-ญี่ปุ่นได้ลงนามไปแล้ว ทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างจีนและนาซีเยอรมนีเลวร้ายลงไป และในที่สุดเยอรมนีก็ยุติ ความร่วมมือทางการทหารกับจีน ที่มีมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1911
สนธิสัญญาดังกล่าวนี้เป็นหนึ่งในสนธิสัญญาทางการทูตฉบับแรกๆ หลังจากจักรวรรดิจีนล่มสลาย และเป็นหนึ่งในเอกสารเบื้องต้นที่ชี้ถึงความร่วมมือกันระหว่างสหภาพโซเวียตและสาธารณรัฐประชาชนจีน สหภาพโซเวียต ในฐานะของผู้อัปถัมภ์ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ทางเศรษฐกิจ และจีนซึ่งเป็นรัฐบริวาร ซึ่งได้ลงเอยกันด้วยสนธิสัญญามิตรภาพจีน-โซเวียตแห่งปี ค.ศ. 1950
แว่นตา

แว่นตา เป็นเลนส์ที่สวมอยู่ในกรอบ สำหรับใส่ข้างหน้าตา ปกติเพื่อปรับแก้การมองเห็น ป้องกันตา หรือเพื่อป้องกันรังสีเหนือม่วง โดยแว่นตานี้จะถูกใช้เนื่องในหลาย ๆ กรณี อาทิเช่น คนที่มีปัญหาทางด้านสายตา ไม่ว่าจะเป็นสายตาสั้น สายตายาว ผู้มีปัญหาทางตาเช่นโรคต้อบางชนิดที่จำเป็นต้องป้องกันนัยต์ตาไม่ให้โดนลมปะทะ หรือในบางครั้งยังสามารถใช้เป็นแว่นตาสำหรับใส่เล่น (แฟชั่น) ได้อีกด้วย และข้อดีอย่างหนึ่งคือ สามารถกันรังสีต่าง ๆ ที่ออกมาจากคอมพิวเตอร์ ทำให้ช่วยในเรื่องของการถนอมสายตาได้อีกด้วย แว่นสมัยใหม่โดยทั่วไปทำจากโลหะหรือพลาสติก ซึ่งจะมีข้อดีและข้อเสียที่แตกต่างกันออกไป 
สำหรับกรอบแว่นสายตาที่มีกรอบเป็นพลาสติก มีคุณสมบัติเรื่องของความเบาของตัวแว่น ทำให้ผู้ใช้รู้สึกสบายตา ไม่ปวดศีรษะ แต่มีข้อเสียในเรื่องของความทนทาน
สำหรับกรอบแว่นสายตาที่มีกรอบเป็นโลหะนี้ จะมีน้ำหนักที่ค่อนข้างมาก แต่มีข้อดีคือความทนทาน
ในปัจจุบันมีแว่นตาหลากหลายรูปทรงให้เลือกใช้ ไม่ว่าจะเป็นทรงสี่เหลี่ยม ทรงกลม ทรงรี ซึ่งแว่นตาแต่ละรูปทรงมีส่วนช่วยในเรื่องของการปรับรูปหน้าผู้ใส่ได้ ขึ้นอยู่กับการเลือกเฟ้นของผู้ใช้เอง อาทิเช่น กรอบแว่นตาทรงสี่เหลี่ยมจะเหมาะกับทั้งคนที่มีหน้ากลมและหน้ายาว เป็นต้น
กติกาสัญญาความเป็นกลางโซเวียต–ญี่ปุ่น

กติกาสัญญาความเป็นกลางโซเวียต-ญี่ปุ่น   คือสนธิสัญญาระหว่าง สหภาพโซเวียตและจักรวรรดิญี่ปุ่น ลงนามกันเมื่อปี ค.ศ. 1941 สองปีหลังจากสงครามชายแดนโซเวียต-ญี่ปุ่น
เบื้องหลัง.
หลังจากที่สงครามอุบัติขึ้นในทวีปยุโรประหว่างสหราชอาณาจักรกับฝรั่งเศสฝ่ายหนึ่ง และนาซีเยอรมนีอีกฝ่ายหนึ่ง ตั้งแต่เดือนกันยายน ค.ศ. 1939 สหภาพโซเวียตมองเห็นความจำเป็นที่จะต้องฟื้นฟูความสัมพันธ์กับประเทศในภาคพื้นตะวันออกไกล เพื่อเตรียมตัวรับภัยอันตรายที่จะเกิดขึ้นกับภาคตะวันตกของประเทศ อีกด้านหนึ่ง คือ ญี่ปุ่น ซึ่งอยู่ระหว่างสงครามกับประเทศจีน และความสัมพันธ์กับสหรัฐอเมริกาก็เริ่มเลวร้ายลงไปทุกขณะ ดังนั้น ญี่ปุ่นจึงมีความต้องการที่จะปรองดองกับสหภาพโซเวียตเพื่อพัฒนาจุดยืนของตนในเวทีโลก และรักษาแนวชายแดนทางเหนือของแมนจูกัว จากการรุกรานของสหภาพโซเวียตที่อาจจะเกิดขึ้นได้
กติกาสัญญาดังกล่าวได้รับการลงนามที่กรุงมอสโก เมื่อวันที่ 13 เมษายน ค.ศ. 1941 โดยรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศของญี่ปุ่น นายโยะซุเกะ มะสึโอกะ และเอกอัครราชทูต โยชิสึกุ ทะเทกาวะ ซึ่งเป็นผู้แทนฝ่ายญี่ปุ่น และนายวียาเชสลาฟ โมโลตอฟ ซึ่งเป็นผู้แทนฝ่ายโซเวียต 
ข้อความ.
สภาผู้บริหารสูงสุดแห่งโซเวียต ของสหภาพสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตและฝ่าละอองธุลีพระบาท จักรพรรดิฮิโระฮิโตะ ได้มารวมกันด้วยความปรารถนาที่จะส่งเสริมสันติภาพและสัมพันธไมตรีระหว่างสองประเทศ ได้ตัดสินใจที่จะลงนามในข้อตกลงรักษาความเป็นกลาง เพื่อจุดประสงค์ดังต่อไปนี้:
ผู้ซึ่งหลังจากการแลกเปลี่ยนหนังสือแนะนำตัวกันแล้ว และได้รับการยืนยันอย่างเป็นทางการ ได้สรุปข้อตกลงดังต่อไปนี้:
ในการยืนยันของข้อตกลงที่ได้กล่าวมาข้างต้นทั้งหมด คู่สัญญาทั้งสองฝ่ายได้ลงนามในสนธิสัญญาดังกล่าวเป็นจำนวนสองฉบับ ซึ่งได้ร่างขึ้นในภาษารัสเซียฉบับหนึ่งและในภาษาญี่ปุ่นอีกฉบับหนึ่ง และได้รับการประทับตราจากผู้แทนของทั้งสองฝ่าย ลงนามในกรุงมอสโก เมื่อวันที่ 13 เมษายน 1941 ซึ่งตรงกับ วันที่ 13 เดือน 4 ปีโชวะที่ 16, วี.โมโลตอฟ; โยะซุเกะ มัสซูโอกะ, โยชิสึกุ ทาเทกาวะ
ผลที่เกิดขึ้นตามมา.
สนธิสัญญาดังกล่าวได้ขยายตัวขึ้น โดยมีการเชื่อมโยงไปถึงมองโกเลียและแมนจูเรีย สหภาพโซเวียตได้รับประกันต่อความมั่นคงตามอาณาเขตของแมนจูกัว ขณะที่ญี่ปุ่นก็ได้รับประกันความมั่นคงแก่มองโกเลียด้วยเช่นกัน หลังจากนั้น ในปี 1941 ญี่ปุ่น ในฐานะผู้ร่วมลงนามในสนธิสัญญาไตรภาคี มีความวิตกกังวลว่าควรจะมีการเพิกถอนสนธิสัญญาความเป็นกลางโซเวียต-ญี่ปุ่นนี้ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง หลังจากนาซีเยอรมนีรุกรานสหภาพโซเวียตในปฏิบัติการบาร์บารอสซา แต่ญี่ปุ่นก็ได้ตัดสินใจที่จะยังคงรักษาสัญญานี้ไว้ และจะขยายดินแดนไปทางใต้ และโจมตีอาณานิคมของชาติอาณานิคมยุโรปในทวีปเอเชียแทน
ในวันที่ 5 เมษายน ค.ศ. 1945 สหภาพโซเวียตได้ฉีกสนธิสัญญาดังกล่าว โดยแจ้งแก่รัฐบาลญี่ปุ่นว่า "ตามที่ในข้อสามได้กล่าวเอาไว้ 'ซึ่งได้เปิดโอกาสให้เพิกถอนสนธิสัญญาได้เป็นเวลาหนึ่งปีก่อนหน้าที่ระยะเวลาของสนธิสัญญาจะครบห้าปีตามกำหนด รัฐบาลโซเวียตได้ทราบดีว่ารัฐบาลญี่ปุ่นจะยังสามารถจำสนธิสัญญาในวันที่ 13 เมษายน 1941 นี้ได้'"
ในวันที่ 8 สิงหาคม ค.ศ. 1945 สหภาพโซเวียตประกาศสงครามต่อญี่ปุ่นในปฏิบัติการพายุสิงหาคม ซึ่งเป็นการรักษาสัญญาในที่ประชุมยัลต้า แก่ฝ่ายสัมพันธมิตร ที่จะเข้าสู่สงครามในเวลาสามเดือนหลังจากวันแห่งชัยชนะในทวีปยุโรป ญี่ปุ่นได้โต้แย้งว่า ขณะที่สหภาพโซเวียตชี้ให้เห็นถึงเนื้อหาของข้อสามว่าสนธิสัญญาดังกล่าวจะไม่ได้รับการต่ออายุ ปฏิบัติการพายุสิงหาคมก็ยังละเมิดต่อสนธิสัญญา ซึ่งยังไม่ครบวาระจนกว่าจะถึงวันที่ 13 เมษายน ค.ศ. 1946
หลี เสี่ยนหลง

หลี เสี่ยนหลง  เป็นนักการเมืองชาวสิงคโปร์ รัฐมนตรีอาวุโส นายกรัฐมนตรีคนที่ 3 ของประเทศสิงคโปร์ เป็นบุตรชายคนโตของลี กวนยู อดีตนายกรัฐมนตรี และมีภรรยาเป็นประธานเจ้าหน้าที่บริหารบริษัทเทมาเส็กโฮลดิ้งส์
หลี เสี่ยนหลง สามารถพูดภาษาอังกฤษ ภาษามลายู ภาษาจีนแมนดาริน และภาษารัสเซียได้ในขณะที่มีอายุเพียง 10 ปี เมื่อจบชั้นมัธยม ได้รับทุนจากรัฐบาลไปเรียนที่มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ ประเทศอังกฤษ ในสาขาคณิตศาสตร์ และจบปริญญาตรีด้วยเกียรตินิยมอันดับ 1 หลังจากนั้น จบปริญญาโทที่มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด สหรัฐอเมริกา ในสาขารัฐประศาสนศาสตร์ 
เมื่อสมัครเข้าเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในปี 2527 หลี เสี่ยนหลง ได้รับเลือกตั้งจากประชาชนตามระบอบประชาธิปไตย และอยู่ในวงการเมืองมามากกว่า 20 ปี ก่อนที่จะได้รับตำแหน่งนายกรัฐมนตรีคนที่ 3 ของสิงคโปร์ต่อจากโก๊ะ จ๊กตงที่อยู่ในตำแหน่งนายกรัฐมนตรีมา 14 ปี
ต่อมาในวันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2567 หลี เสี่ยนหลง ได้ลาออกจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรีสิงคโปร์ และส่งมอบตำแหน่งให้ลอว์เรนซ์ หว่อง
ชีวิตช่วงต้น.
หลี เสี่ยนหลง เป็นบุตรคนโตของลี กวนยูกับ Kwa Geok Choo และหลานชายฝั่งบิดาของ Lee Chin Koon (2446–2538) กับ Chua Jim Neo (2448–2523) เขาเกิดที่โรงพยาบาลสตรีและเด็กเคเคที่สิงคโปร์ในวันที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2495 ซึ่งขณะนั้นยังเป็นอาณานิคมอังกฤษ แม่ของเขามีบรรพบุรุษจากอำเภอถงอานกับหล่งหู ส่วนพ่อมีบรรพบุรุษจากเทศมณฑลต้าปู้ในประเทศจีน
ชีวิตส่วนตัว.
หลี เสี่ยนหลง แต่งงานกับ Wong Ming Yang ภรรยาคนแรกที่เป็นแพทย์ชาวมาเลเซียโดยกำเนิด ในวันที่ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2521 ทั้งคู่ให้กำเนิดลูกสาวชื่อ Li Xiuqi ใน พ.ศ. 2524 และลูกชายชื่อ Li Yipeng ใน ค.ศ. 2525 หลังให้กำเนิดลูกชาย 3 สัปดาห์ Wong เสียชีวิตจากอาการหัวใจวายในวันที่ 28 ตุลาคม พ.ศ. 2525 ด้วยอายุ 31 ปี
เขาแต่งงานใหม่กับโฮ ชิงใน พ.ศ. 2528 ข้าราชการที่มีอนาคตสดใส ผู้ต่อมาได้เป็นกรรมการบริหารและประธานเจ้าหน้าที่บริหารของเทมาเส็กโฮลดิงส์ ทั้งคู่ให้กำเนิดลูกชายสองคนชื่อ Li Hongyi และ Li Haoyi โดย Li Hongyi ลูกชายคนโต เป็นนายทหารชั้นสัญญาบัตรในกองทัพสิงคโปร์ และเป็นรองอธิบดีหน่วยงานเทคโนโลยีภาครัฐ ส่วน Li Haoyi ลูกชายคนเล็ก เป็นวิศวกรซอฟต์แวร์ที่เขียนหนังสือเกี่ยวกับภาษาโปรแกรม Scala
ในตอนแรก ลีได้รับการวินิจฉัยเป็นมะเร็งต่อมน้ำเหลือง ซึ่งเขาไปทำเคมีบำบัดในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1990 ต่อมาเขาได้รับการผ่าตัดต่อมลูกหมากโดยใช้หุ่นยนต์รูปรูกุญแจช่วยสำเร็จในวันที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2558 หลังได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นมะเร็งต่อมลูกหมาก
หลี เสี่ยนหลง สนใจการเขียนโปรแกรมคอมพิวเตอร์ และเคยเขียนโปรแกรมแก้ปัญหาซูโดกุด้วยภาษา C++ ในช่วงเวลาว่าง
เซ็นโนะโยรุโอะโคเอเตะ

"เซ็นโนะโยรุโอะโคเอเตะ" (; โรมาจิ: "Sen no Yoru wo Koete") เป็นซิงเกิลที่ 2 ของวงอควาไทมซ์ภายใต้สังกัดโซนี่ มิวสิก วางจำหน่ายในรูปแบบซิงเกิลแม็กซี เมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549 โดยเปิดตัวในอันดับที่ 5 ของชาร์ตออริกอนด้วยยอดขายเปิดตัวที่ 32,820 ชุด และมียอดขายรวม 127,197 ชุด 
เพลง "เซ็นโนะโยรุโอะโคเอเตะ" เป็นเพลงประกอบภาพยนตร์การ์ตูนเรื่อง "BLEACH MEMORIES OF NOBODY" นอกจากนี้ยังเป็นเพลงประกอบรายการ "MUSIC FIGHTER" เดือนธันวาคม พ.ศ. 2549 และเพลงประกอบรายการวิทยุ SCHOOL OF LOCK! ทางโตเกียวเอฟเอ็ม ส่วนมิวสิกวิดีโอที่อยู่ในดีวีดีคือเพลง "อิสึโมะอิชโชะ" ในฉบับซีดีและดีวีดีล็อตแรกจะมีมิกสิควิดีโอ "เซ็นโนะโยรุโอะโคเอเตะ" ในฉบับ "BLEACH MEMORIES OF NOBODY" แทน ส่วนมิวสิกวิดีโอปกติอยู่ในอัลบั้ม "คาเซะ โอะ อาสึเมเตะ"
ชาร์ลี กับ โรงงานช็อกโกแลต

ชาร์ลี กับ โรงงานช็อกโกแลต  เป็นภาพยนตร์แนวผจญภัยแฟนตาซีจากประเทศสหรัฐอเมริกา กำกับโดย ทิม เบอร์ตัน เข้าฉายครั้งแรกในประเทศไทย
เมื่อวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2548 ความยาว 115 นาที 
เรื่องย่อ.
ชาร์ลี บั๊คเก็ต (เฟร็ดดี้ ไฮมอร์) เป็นเด็กชายที่ยินดีให้แก่ครอบครัวของเขา เขาได้เห็นโรงงานช็อคโกแลตก่อนที่เขาหลับ
แต่แล้วเรื่องมหัศจรรย์ก็บังเกิด ชาร์ลีเก็บเงินได้จากถนนที่คลุมไปด้วยหิมะ และนำมันไปซื้อช็อคโกแล็ตวองก้า ชนิดผสมเข้าเนื้อเนียน เหนียวนุ่มแสนอร่อย ด้วยความคิดเพียงว่าเขาหิวโซขนาดหนัก และมันจะอร่อยแค่ไหน ที่นั่นเขาพบแผ่นสีทองข้างใต้กระดาษห่อ มันคือตั๋วใบสุดท้าย..ชาร์ลีจะได้ไปที่โรงงาน! ปู่โจ เดวิด ของเขา ตื่นเต้นกับข่าวนี้มากเสียจนกระเด้งลุกออกจากเตียงได้ ราวกับว่าอายุน้อยลงไปหลายปีในทันทีทันใด และระลึกได้ถึงช่วงเวลาที่เคยมีความสุขกว่านี้ ตอนที่เขาเคยทำงานในโรงงาน ก่อนที่วิลลี่ วองก้าจะปิดประตูด้านที่ติดกับเมืองตลอดกาล ทั้งครอบครัวตกลงใจว่า ปู่โจควรเป็นคนที่จะไปกับชาร์ลี ในการผจญภัยครั้งหนึ่งในชีวิตของเขา เมื่อได้เข้าไปข้างใน ชาร์ลีต้องตื่นตาตื่นใจกับภาพอันน่าทึ่งที่ได้เห็นเป็นระยะ เครื่องไม้เครื่องมืออัศจรรย์ที่ส่องประกายแวววาว ด้วยการประดิษฐ์ขึ้นมาโดยวองก้าเอง ซึ่งกวนส่วนผสม ส่งเสียง และผิวปาก ในระหว่างที่สร้างสรรค์ขนมแปลกๆ ใหม่ๆ นานาชนิด บรรดาคนงานชาว อูมปา-ลูมป้าส์ (ดีพ รอย)
ชาร์ลีได้แต่คาดเดาว่าที่จริงแล้วเขาเป็นใครกันแน่ และทำไมเขาจึงอุทิศชีวิตให้กับการทำขนมหวานนั้น ในขณะเดียวกันที่บรรดาเด็กคนอื่นๆ ทำตัวเกเร และคิดถึงแต่เรื่องของตัวเอง แทบไม่ชื่นชมกับงานประดิษฐ์ที่น่าอัศจรรย์ของวองก้า ความโลภ ความเอาแต่ใจตัวเอง ความหยาบคายร้ายกาจ ภาพยนตร์ที่จะเตรียมฉาย และรู้ดีไปหมด ได้นำพวกเขาไปสู่ความยุ่งยาก ที่บีบบังคับให้ต้องออกจากการชมโรงงาน ก่อนที่จะจบ และมีคนออกไปทีละคน
เมื่อเหลือเพียงแค่ชาร์ลี บั๊คเก็ตตัวน้อย วิลลี่ วองก้าก็เผยความลับสุดท้ายของเขา รางวัลใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยมี : กุญแจโรงงาน หลังจากที่โดดเดี่ยวจากครอบครัวมาแสนนาน วองก้ารู้สึกว่า ถึงเวลาที่เขาจะต้องหาผู้สืบทอดจักรวาลขนมหวานของเขา ใครสักคนที่เขาเชื่อได้ว่า จะสานต่องานแห่งชีวิตของเขา และเป็นเหตุผลที่เขาจัดการแข่งขันครั้งนี้ขึ้น เพื่อเลือกเด็กคนหนึ่งที่พิเศษสุด สิ่งที่เขาไม่เคยคาดหวังไว้ก็คือ การกระทำที่โอบอ้อมอารีอย่างหาที่เปรียบไม่ได้ครั้งนี้ อาจนำมาซึ่งของขวัญล้ำค่ายิ่งกว่าอันหาใดเทียม เป็นการตอบแทนแก่เขา
เบ็ตตี้ โรบินสัน

เบ็ตตี้ โรบินสัน  นักวิ่งชาวอเมริกัน เข้าแข่งขันแข่งโอลิมปิกฤดูร้อน 1928 ที่อัมสเตอร์ดัม และได้เหรียญทองในการแข่งขันวิ่ง 100 เมตร และทำสถิติโลกใหม่ 
โรบินสัน ประสบอุบัติเหตุเครื่องบินตก ชายที่พบร่างสิ้นสติของเธอคิดว่าเธอตายแล้ว แต่เธอยังไม่ตาย แต่หมดสติไปนานถึง 7 สัปดาห์ เมื่อฟื้นขึ้นมา เธอเดินไม่ได้อย่างปกติถึง 2 ปี และเธอไม่สามารถงอเข้าได้อย่างปกติ ทำให้ไม่สามารถนั่งท่าสตาร์ทได้ อย่างไรก็ตามเธอได้อีก 1 เหรียญทองโอลิมปิก กับทีมวิ่งผลัด 4x100 เมตรหญิง ที่กรุงเบอร์ลิน ปี 1936
ดาราประจัญบาน ท.ทหารจำเป็น

ดาราประจัญบาน ท.ทหารจำเป็น  เป็นภาพยนตร์อเมริกันแนวล้อเลียน-แอ็คชั่น-คอมเมดี ในปี ค.ศ. 2008 กำกับการแสดงโดยเบน สติลเลอร์ ซึ่งเขาได้เขียนบทภาพยนตร์ร่วมกับจัสติน เทอรู และอีธาน โคเฮน อีกทั้งยังเป็นนักแสดงนำในเรื่องร่วมกับรอเบิร์ต ดาวนีย์ จูเนียร์, แจ็ก แบล็ก, เจย์ บารูเชล และ แบรนดอน ที แจ็กสัน โดยได้ทอม ครูซ มาเป็นนักแสดงสมทบ นอกจากนี้ยังมีนักแสดงชื่อดังอีกหลายคนมาร่วมแสดงในบทบาทรับเชิญโดยรับบทเป็นตัวเองเช่น ฌอน เพนน์, เจสัน เบตแมน, โทบีย์ แมไกวร์, ไทรา แบงส์รวมถึง เจนนิเฟอร์ เลิฟ ฮิววิต ภาพยนตร์มีการล้อเลียนเหตุการณ์ต่างๆมากมายเช่น เนื้อหาที่มักจะปรากฏในภาพยนตร์สงครามอเมริกัน, อุตสาหกรรมภาพยนตร์อเมริกัน การแสดงแบบเมธอดแอ็คติง รวมถึงมีการนำชื่อของ อัล ปาชิโน นักแสดงที่เคยได้รับรางวัลออสการ์มาใช้เป็นชื่อของตัวละครที่เป็นเกย์
หลี่ หนิง

หลี่ หนิง  เกิดวันที่ 8 กันยายน ค.ศ. 1963 เกิดในครอบครัวเชื้อสายจ้วง ในลุ้ยโจว เขตปกครองตนเองกว่างซีจ้วง ประเทศจีน เป็นอดีตนักยิมนาสติก ทีมชาติจีน และเป็นผู้จุดคบเพลิงโอลิมปิก ใน พิธีเปิดกีฬาโอลิมปิก 2008 ที่ปักกิ่ง
หลี่ หนิงอยู่ในวงการยิมนาสติคนาน 19 ปี และคว้าเหรียญรางวัลจากการแข่งขันต่าง ๆ ได้มากถึง 106 เหรียญ และหลังจากเลิกเล่นในปี 1988 หลี่ หนิงก็หันไปทำธุรกิจผลิตอุปกรณ์กีฬาซึ่งถือว่าเป็นของต้องห้ามในแผ่นดินใหญ่ยุคนั้น 
หลี่ หนิงได้รับเหรียญรางวัลจากกีฬาโอลิมปิกทั้งหมด 6 เหรียญ ซึ่ง 3 จาก 6 เหรียญนั้นคือเหรียญทอง จากนครลอส แอนเจอลิส
รางวัลเสาเสมาธรรมจักร

รางวัลเสาเสมาธรรมจักร เป็นรางวัลเกียรติยศที่มอบให้แก่บุคคล หรือหน่วยงานที่ทำคุณประโยชน์ต่อพระพุทธศาสนา บุคคลหรือองค์กรที่ได้รับรางวัลนี้จะมีสิทธิ์ได้รับเพียงครั้งเดียว เพราะถือว่าเป็นรางวัลทรงเกียรติสูงสุดในชีวิตแล้ว 
รางวัลเสาเสมาธรรมจักร สร้างจากวัสดุธรรมดาทั่วไป เป็นรูปกงล้อธรรมจักรประดิษฐานบนเสากลม ภายใต้แนวคิดว่าพระธรรมจักรเป็นเครื่องหมายแห่งการประกาศพระพุทธศาสนา และผู้ทำคุณประโยชน์ต่อพระพุทธศาสนาก็ได้ชื่อว่าเป็นเสาหลักของพระพุทธศาสนา เป็นผู้มีบทบาทสำคัญในการช่วยจรรโลงพระพุทธศาสนา ช่วยเผยแผ่พระพุทธศาสนาให้ไพศาลยิ่ง ๆ ขึ้นไป 
ปัจจุบัน พิธีพระราชทานรางวัลเสาเสมาธรรมจักร จัดขึ้น ณ มณฑลพิธีท้องสนามหลวง ในช่วงงานสัปดาห์ส่งเสริมพระพุทธศาสนา เนื่องในเทศกาลวิสาขบูชา ของทุก ๆ ปี โดยมีสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เป็นองค์ประธานในพิธีพระราชทานรางวัลเสาเสมาธรรมจักรแด่ผู้ทำคุณประโยชน์ต่อพระพุทธศาสนา
ความเป็นมาของการมอบรางวัลเสาเสมาธรรมจักร.
การคัดเลือกผู้ทำคุณประโยชน์ต่อพระพุทธศาสนา เริ่มในปี 2525 ซึ่งเป็นปีแรกของการคัดเลือก และได้เว้นว่างไป 1 ปี จนถึงปี 2527 ซึ่งเป็นปีที่มีการก่อตั้งศูนย์ส่งเสริมพระพุทธศาสนาแห่งประเทศไทย กรมการศาสนาร่วมกับศูนย์ส่งเสริม ฯ จึงได้นำโครงการคัดเลือกผู้ทำคุณประโยชน์ต่อพระพุทธศาสนาขึ้นมาพิจารณาอีกครั้งหนึ่ง จากการคัดเลือกผู้ทำคุณต่อพระพุทธศาสนา ตั้งแต่ปี 2525 – ปัจจุบัน มีผู้ได้ผ่านการคัดเลือกทั้งบรรพชิตและคฤหัสถ์ จำนวน 2,758 รูป/คน
การพิจารณามอบรางวัลเสาเสมาธรรมจักร.
รางวัลเสาเสมาธรรมจักร เป็นรางวัลเกียรติยศสูงสุดที่คณะกรรมการฝ่ายคัดเลือกผู้ทำคุณประโยชน์ต่อพระพุทธศาสนา พิจารณามอบให้แก่ผู้ที่ทำคุณประโยชน์ต่อพระพุทธศาสนา เพื่อส่งเสริมยกย่องคุณความดีและประกาศเกียรติคุณแด่บุคคล องค์กร และหน่วยงาน ที่บำเพ็ญประโยชน์ต่อพระพุทธศาสนาให้ปรากฏแก่พุทธศาสนิกชนโดยทั่วไป เป็นแบบอย่างแก่สังคมและเยาวชนของชาติ เป็นเกียรติ เป็นกำลังใจในการเผยแผ่ พระพุทธศาสนา ซึ่งได้ผ่านการเสนอชื่อการพิจารณาคัดเลือกกลั่นกรองจากคณะอนุกรรมการ และการอนุมัติจากคณะกรรมการฝ่ายคัดเลือกในโครงการสัปดาห์ส่งเสริมพระพุทธศาสนา เนื่องในเทศกาลวิสาขบูชา
ผู้ควรแก่รางวัลจะได้รับพระราชทานเสาเสมาธรรมจักร พร้อมด้วยประกาศเกียรติคุณจากสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา ฯ สยามบรมราชกุมารี ซึ่งเสด็จ ฯ เป็นองค์ประธานเปิดงานสัปดาห์ส่งเสริมพระพุทธศาสนา เนื่องในเทศกาล วิสาขบูชา ณ มณฑลพิธีท้องสนามหลวงเป็นประจำทุกปี
หน่วยงานที่รับผิดชอบการพิจารณามอบรางวัลเสาเสมาธรรมจักร ปัจจุบันอยู่ที่กรมการศาสนา กระทรวงวัฒนธรรม โดยจะมีการแต่งตั้งคณะอนุกรรมการพิเศษเพื่อพิจารณาผู้สมควรได้รับรางวัลขึ้นใหม่ทุกปี โดยแบ่งพิจารณาเป็น 10 สาขา เช่น สาขาการเผยแผ่พระพุทธศาสนาในประเทศ สาขาการแต่งหนังสือทางพระพุทธศาสนา เป็นต้น การคัดเลือกผู้สมควรได้รับรางวัลมีสองวิธีการคือ พิจารณาจากผู้ทำประโยชน์ผู้ที่มีชื่อเสียง และคัดเลือกจากเอกสารที่ผู้เสนอขอตามลำดับชั้นจากสำนักงานวัฒนธรรมจังหวัดขึ้นมา โดยแบ่งเป็นจังหวัดละ 1 หรือ 2 รางวัล ตามแต่ขนาดของประชากรในจังหวัด
ประเภทของการคัดเลือกผู้สมควรได้รับรางวัลเสาเสมาธรรมจักร.
สืบเนื่องตั้งแต่ปี พ.ศ. 2525 – ปัจจุบัน มีการปรับเพิ่มประเภทตามที่คณะกรรมการ ฯ กำหนด ในปี พ.ศ. 2549 คณะกรรมการฝ่ายคัดเลือกผู้ทำคุณประโยชน์ต่อพระพุทธศาสนา ได้แบ่งประเภทการคัดเลือกออกเป็น 10 ประเภท คือ
ระบบไฟล์เซตตะไบต์

ระบบไฟล์เซตตะไบต์ หรือ แซดเอฟเอส  เป็นระบบไฟล์ที่พัฒนาโดยบริษัทซัน ไมโครซิสเต็มส์เพื่อใช้กับระบบปฏิบัติการ Solaris ความสามารถที่โดดเด่นของ ZFS คือสามารถเก็บข้อมูลจำนวนมหาศาล และความสามารถด้านเสถียรภาพของระบบไฟล์อื่นๆ เช่น RAID-Z, snapshot, copy-on-write
ZFS ถูกพัฒนาขึ้นเป็นซอฟต์แวร์โอเพนซอร์ส โดยมีสัญญาอนุญาตแบบ Common Development and Distribution License (CDDL)
ประวัติการพัฒนา.
ZFS ถูกพัฒนาขึ้นโดยทีมนักพัฒนาจากซัน นำโดย Jeff Bonwick โดย ZFS เปิดตัวในวันที่ 14 กันยายน 2004 และซอร์สโค้ดของ ZFS ถูกนำเข้ารวมกับรุ่นหลักของ Solaris เมื่อวันที่ 31 ตุลาคม 2005 และแจกจ่ายกับ OpenSolaris รุ่น build 27 เมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน 2005 ซันได้ประกาศว่าจะนำ ZFS เข้าไปรวมกับ Solaris 10 รุ่นอัปเดต 6/06 ในเดือนมิถุนายน 2006 ซึ่งนับเป็นเวลาหนึ่งปีถัดจากการเปิดตัว ZFS ต่อชุมชนนักพัฒนา Solaris
รูปผิดปกติของหลอดเลือดแดงและดำ

รูปผิดปกติของหลอดเลือดแดงและดำ  หรือ AVM เป็นการต่อกันของเส้นเลือดดำและแดงไม่สมบูรณ์ ทำให้การเดินเลือดไม่ปกติ เกิดปมเหมือนลูกโป่งที่โป่งขึ้นเรื่อยๆ และแตกในที่สุด เป็นความผิดปกติของหลอดเลือดมาแต่กำเนิด ทำให้เกิดอาการชัก (เนื่องจาก AVM ไปรบกวนสมองใหญ่) และการตกเลือด AVM จะแตกเข้าไปในเนื้อสมอง) นอกจากนี้อาจทำให้เกิดการอุดตันของเลือด สำลักเลือด และอาจทำให้เกิดหัวใจวายได้โดยเฉพาะในเด็ก
คนหิ้วหัว

คนหิ้วหัว  เป็นภาพยนตร์แนวกระตุกขวัญ/โรแมนติก/คอมเมดี้ จากผลงานการกำกับการแสดงและเขียนบทเรื่องที่ 2 ของ พิง ลำพระเพลิง ว่าด้วยเรื่องราวของอดีตทหารเรือขี้โมโหที่พร้อมระเบิดโทสะได้ทุกเมื่อหากถูกใครเรียกเขาว่า “ไอ้เตี้ย” นอกจากจะเป็นพ่อที่ไม่เอาไหนในสายตาของ “หงส์” เมียสาวที่กลายเป็นเสาหลักของบ้านโดยพึ่งพาเหล้าและการพนันในการประทังความสุขและเลี้ยงดูชีวิตของ “เต้ย” ลูกชายเพียงลำพัง ออกฉายครั้งแรกเมื่อวันที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2550
ปักกิ่งร่ายรำ

ปักกิ่งร่ายรำ  เป็นชื่อเรียกตราสัญลักษณ์ประจำการแข่งขัน กีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 29 ประจำปี ค.ศ. 2008(พ.ศ. 2551) ที่กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน เป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันฯ
ตราสัญลักษณ์ดังกล่าว จำลองรูปแบบจากตราประทับจีนโบราณ มีส่วนพื้นเป็นสีแดง ส่วนช่องว่างที่เกิดจากการแกะสลักตราประทับ เป็นตัวอักษรจีนที่อ่านว่า "จิง" (京) ซึ่งอยู่ในคำว่า "เป่ยจิง" (ปักกิ่ง) อีกทั้งมีลักษณะคล้ายตัวอักษร "เหวิน" ซึ่งหมายถึงอารยธรรมที่สืบทอดมายาวนานของชนชาติจีน นอกจากนั้น ตัวอักษรที่ปรากฏ ยังมีลักษณะท่าทางของมนุษย์ที่วิ่งไปข้างหน้า ขณะกำลังยินดีที่ได้รับชัยชนะ
ด้านล่างตราประทับ เป็นอักษรภาษาอังกฤษ "Beijing 2008" ที่เขียนจากพู่กันจีน ถัดลงไปเป็นตราสัญลักษณ์โอลิมปิก คือรูป 5 ห่วงวงกลมคล้องกัน
ภายหลังการเปิดตัวตราสัญลักษณ์ดังกล่าว บรรดาผู้ผลิตสินค้าที่ระลึก ต่างนำตราสัญลักษณ์ดังกล่าว มาประทับลงบนผลิตภัณฑ์ต่างๆ มากมาย เช่น เสื้อยืด หมวก แสตมป์ พวงกุญแจ และเหรียญที่ระลึก เป็นต้น ปัจจุบันสินค้าดังกล่าว กลายเป็นสินค้าที่ชาวปักกิ่ง และชาวจีน พากันหาซื้อเป็นเจ้าของ เนื่องจากสินค้าเหล่านี้ มีจำหน่ายเฉพาะในกรุงปักกิ่งเพียงแห่งเดียวเท่านั้น
สาวทรงเสน่ห์

สาวทรงเสน่ห์  เป็นนวนิยายเชิงเรียลลิสติกเรื่องแรกๆ ของโลก ประพันธ์โดยเจน ออสเตน สุภาพสตรีชาวอังกฤษ ตีพิมพ์เผยแพร่เมื่อวันที่ 28 มกราคม ค.ศ. 1813 เป็นผลงานที่ตีพิมพ์เป็นเรื่องที่สองของเธอ แต่มีข้อมูลระบุว่างานเขียนชิ้นนี้เป็นงานประพันธ์ชิ้นแรกของเธอ โดยประพันธ์ขึ้นในช่วง ค.ศ. 1796-1797 ทว่าในยุคนั้นยังเป็นยุคของนิยายเชิงเพ้อฝัน (เรื่องของพระราชา ราชวงศ์ การสู้รบ และเกียรติยศของอัศวิน) ดังนั้นนวนิยายของเธอเรื่องนี้จึงถือว่าแหวกประเพณีการประพันธ์ในยุคเดียวกันอย่างมาก
"สาวทรงเสน่ห์" เป็นชื่อหนังสือในฉบับแปลภาษาไทย โดยจูเลียต (นามปากกาของชนิด สายประดิษฐ์ ภริยาของศรีบูรพา) ตีพิมพ์ครั้งแรกตั้งแต่ พ.ศ. 2493 โดยสำนักพิมพ์บำรุงสาส์น
ประวัติการตีพิมพ์.
หลังจากออสเตนได้ตีพิมพ์นวนิยายเล่มแรกแล้ว เธอได้ขายลิขสิทธิ์เรื่อง "สาวทรงเสน่ห์" ให้แก่ Thomas Egerton ในราคา 110 ปอนด์ Egerton ตีพิมพ์ "สาวทรงเสน่ห์" ชุดแรกเป็นหนังสือปกแข็งสามเล่มในเดือนมกราคม ค.ศ. 1813 หนังสือได้รับคำวิจารณ์ค่อนข้างดี และขายหมดในเวลาอันรวดเร็ว ฉบับปรับปรุงเอดิชันที่สองได้พิมพ์จำหน่ายต่อมาในเดือนพฤศจิกายนปีเดียวกัน และฉบับปรับปรุงเอดิชันที่สามตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1817
นวนิยายได้แปลไปเป็นภาษาฝรั่งเศสทันทีใน ค.ศ. 1813 หลังจากนั้นก็ได้แปลไปเป็นภาษาเยอรมัน เดนมาร์ก และสวีเดน "สาวทรงเสน่ห์" ได้พิมพ์จำหน่ายในสหรัฐอเมริกาครั้งแรกในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1832 ในชื่อเรื่องว่า "เอลิซาเบธ เบนเน็ต"
สำหรับประเทศไทย จูเลียต หรือ ชนิด สายประดิษฐ์ ได้แปล "สาวทรงเสน่ห์" เป็นภาษาไทยครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2493 ตีพิมพ์โดย หจก. บำรุงสาส์น ต่อมาใน พ.ศ. 2546 แพรวสำนักพิมพ์ได้นำฉบับแปลนี้มาพิมพ์ใหม่ในชุดวรรณกรรมคลาสสิก
การตอบรับ.
นวนิยายได้รับการตอบรับค่อนข้างดี โดยมีบทวิจารณ์ในทางดีถึงสามฉบับภายในช่วงเดือนแรกหลังการวางจำหน่าย เจน เฟอร์กัส บอกว่า "นี่เป็นนวนิยายของออสเตนที่โด่งดังมาก ทั้งต่อสาธารณชนและคนใกล้ชิดของเธอเอง" ในงานเขียนของเดวิด กิลสัน "A Bibliography of Jane Austen" เขาอ้างถึงคำกล่าวของแอนน์ อิซาเบลลา มิลแบงค์ (ภายหลังเป็นภริยาของลอร์ดไบรอน) ว่า "สาวทรงเสน่ห์" เป็น "นวนิยายที่ทันสมัยมาก" 
ใน ค.ศ. 1819 เฮนรี แครบบ์ โรบินสัน เอ่ยถึงนวนิยายเรื่องนี้ว่า "...เป็นหนึ่งในงานเขียนชั้นเลิศที่สุดของนักเขียนหญิง" เซอร์วอลเตอร์ สก็อตต์ เขียนในบทความของเขาว่า "...เป็นนวนิยายที่คุณออสเตนบรรจงเขียนอย่างละเมียดละไม... สุภาพสตรีเยาว์วัยผู้นี้มีพรสวรรค์ในการบรรยายความสัมพันธ์ ความรู้สึก และลักษณาภาพของชีวิตประจำวันธรรมดาให้กลายเป็นสิ่งมหัศจรรย์ที่สุดที่ผมเคยพบเห็น" อย่างไรก็ดียังมีบางคนไม่เห็นด้วย เช่น ชาร์ล็อตต์ บรองเต ซึ่งเห็นว่า "สาวทรงเสน่ห์" น่าผิดหวังมาก "...เป็นสวนสวย ล้อมรั้วอย่างประณีต ประดับดอกไม้งดงาม แต่...ปราศจากท้องทุ่งกว้าง ไร้อากาศบริสุทธิ์ ไม่มีเนินเขาสีฟ้า และไม่เชิญชวนเอาเสียเลย"
ถึงกระนั้น "สาวทรงเสน่ห์" ก็ติดอันดับหนังสือยอดนิยมในการสำรวจต่างๆ ของอังกฤษอยู่เสมอ ใน ค.ศ. 2003 สถานีโทรทัศน์บีบีซีจัดการสำรวจครั้งใหญ่เพื่อค้นหา "หนังสือในดวงใจ" ของชาวอังกฤษ "สาวทรงเสน่ห์" ได้รับการโหวตเป็นอันดับที่สองรองจาก ลอร์ดออฟเดอะริงส์ ปี ค.ศ. 2004 "สาวทรงเสน่ห์" ได้รับการโหวตเป็นอันดับสองในการสำรวจหนังสือยอดนิยมของชาวออสเตรเลีย รองจากลอร์ดออฟเดอะริงส์เช่นกัน ต่อมาในปี ค.ศ. 2008 มีการสำรวจนักอ่านกว่า 15,000 คนที่ประเทศออสเตรเลีย โดยร้าน Dymock "สาวทรงเสน่ห์" ได้รับการโหวตเป็นอันดับที่หนึ่ง ใน 101 หนังสือยอดเยี่ยมตลอดกาล (ลอร์ดออฟเดอะริงส์ได้ที่สอง)
คลีนแอนด์เจิร์ก

คลีนแอนด์เจิร์ก  เป็นหนึ่งในสองการแข่งขันกีฬายกน้ำหนักในการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อนคู่กับการแข่งขันท่าสแนตช์
โดยในช่วง "คลีน" จะเป็นการยกน้ำหนักจากพื้นขึ้นมาอยู่บริเวณด้านหน้าของหน้าอกพร้อมกับยืนขึ้นตัวตรง และในช่วง "เจิร์ก" จะเป็นการยกน้ำหนักไว้เหนือหัว พร้อมกับขาทั้งสองขนานกัน
สถิติโอลิมปิกของท่าคลีนแอนด์เจิร์กคือ 262.5 กิโลกรัม ซึ่งทำไว้โดยนักกีฬาชาวอิหร่านในโอลิมปิก 2004 ส่วนสถิติหญิงคือ 182.5 กิโลกรัม ที่ทำโดยนักกีฬาหญิงชาวจีน ในโอลิมปิก 2004
ธีรพล นพรัมภา

ธีรพล นพรัมภา (เกิด 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2492) อดีตเลขาธิการนายกรัฐมนตรี สมัยรัฐบาลสมัคร สุนทรเวช และอดีตปลัดเมืองพัทยา เป็น 1 ใน 4 ของแก๊งออฟโฟร์ในพรรคพลังประชาชน
ประวัติ.
นายธีรพล นพรัมภา เกิดวันที่ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2492 จบการศึกษาระดับปริญญาตรีจากคณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เมื่อปี พ.ศ. 2510 (รุ่นเดียวกับ สหัส บัณฑิตกุล) และ วิศวกรรมศาสตรมหาบัณฑิต (เครื่องกล) ด้านชีวิตครอบครัว สมรสกับนางปรางทิพย์ นพรัมภา
การทำงาน.
ธีรพล นพรัมภา เริ่มทำงานเป็นวิศวกรในบริษัท Caudil Rowlett Scott Corp. และเป็นผู้จัดการในบริษัทเอกชนอีกหลายแห่ง อาทิ บริษัท สยามกลการ, บริษัท ชลประทานคอนกรีต ต่อมาในปี พ.ศ. 2533 จึงได้ดำรงตำแหน่งปลัดเมืองคนแรกของเมืองพัทยา และในปี พ.ศ. 2543 นายสมัคร สุนทรเวช ได้รับตำแหน่งผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร ทำให้นายธีรพล นพรัมภา ซึ่งมีความสนิทสนมกับนายสมัคร ได้เข้ามารับตำแหน่งผู้ช่วยเลขานุการผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร โดยทำหน้าที่เป็นเลขานุการของนายสหัส บัณฑิตกุล รองผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครฝ่ายการโยธา หลังจากหมดวาระดังกล่าว จึงได้หันไปประกอบธุรกิจ เป็นผู้ถือหุ้นใหญ่อันดับ 4 ในบริษัท ศิครินทร์ จำกัด (มหาชน) ผู้บริหารโรงพยาบาลศิครินทร์ ถนนศรีนครินทร์ บางนา
ในปี พ.ศ. 2551 นายธีรพล นพรัมภา จึงได้กลับเข้ามาสู่งานการเมืองอีกครั้งโดยการรับตำแหน่งเป็นเลขาธิการนายกรัฐมนตรี ในรัฐบาลของนายสมัคร สุนทรเวช และถูกเปิดเผยจากสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร กลุ่มอีสานพัฒนา ว่าเป็นหนึ่งในสมาชิกแก๊งออฟโฟร์ของพรรค
ต้นทุนค่าเสียโอกาส

ต้นทุนค่าเสียโอกาส  คือมูลค่าของผลตอบแทนจากกิจกรรมที่สูญเสียโอกาสไปในการเลือกทำกิจกรรมอย่างหนึ่ง ต้นทุนค่าเสียโอกาสเป็นต้นทุนที่ถูกอ้างถึงในวิชาเศรษฐศาสตร์ เพราะมันบ่งบอกถึงการเลือกตัวเลือกที่เป็นที่ต้องการทั้งหมดแต่ไม่สามารถเลือกพร้อมกันได้ และเป็นแนวคิดที่สำคัญในการที่จะใช้ทรัพยากรที่มีจำกัดให้มีประสิทธิภาพสูงสุด ต้นทุนค่าเสียโอกาสไม่ได้หมายถึง"มูลค่ารวม" แต่หมายถึงเฉพาะ"มูลค่าที่ให้ผลตอบแทนดีที่สุด"ในบรรดาตัวเลือกอื่นที่เสียโอกาสไปเท่านั้น
การคำนึงถึงต้นทุนค่าเสียโอกาสเป็นความแตกต่างที่สำคัญที่สุดของต้นทุนทางเศรษฐศาสตร์และต้นทุนทางบัญชี ต้นทุนค่าเสียโอกาสนับว่าเป็นต้นทุนที่แท้จริงในการทำกิจกรรมใด ๆ ก็ตาม เพราะมันทำให้เห็นถึงโอกาสซึ่งเป็นต้นทุนที่ถูกซ่อนอยู่ (และไม่สามารถมองเห็นหากคำนวณทางบัญชี)
อย่างไรก็ตาม การคำนวณหาต้นทุนค่าเสียโอกาสนั้นส่วนใหญ่ทำได้ยาก เพราะเป็นการคำนวณจากการคาดคะเนเหตุการณ์ที่ไม่ได้เกิดขึ้นจริง
ตัวอย่าง.
ต้นทุนค่าเสียโอกาสของการเรียนต่อในระดับปริญญาเอกไม่ใช่เพียงค่าเล่าเรียนที่เสียไป แต่หมายถึงรายได้ที่คาดว่าจะได้รับหากไม่เรียนต่อแต่ไปทำงานแทนด้วย
ผู้ที่นำเงินไปลงทุนในหุ้นสูญเสียโอกาสที่เขาจะได้รับดอกเบี้ยจากการฝากธนาคาร ดังนั้นต้นทุนค่าเสียโอกาสในการลงทุนนี้จึงหมายถึงดอกเบี้ยที่ควรจะได้รับ (หรือหมายถึงผลตอบแทนใด ๆ ที่จะได้รับ หากสามารถนำเงินไปลงทุนอย่างอื่นที่ให้ผลตอบแทนดีกว่าดอกเบี้ยธนาคาร)
หากรัฐตัดสินใจจะสร้างโรงพยาบาลในที่ว่างที่เป็นของรัฐ ต้นทุนค่าเสียโอกาสจะหมายถึงมูลค่าที่สูงที่สุดของกำไรในการนำที่ดินนี้และเงินค่าก่อสร้างไปทำประโยชน์อย่างอื่น เช่น ในการสร้างโรงพยาบาลนี้ รัฐเสียโอกาสที่จะสร้างโรงเรียน หรือห้องสมุด หรือโอกาสที่จะขายที่ดินนี้เพื่อลดหนี้ของรัฐ
เดอร์ ออง เกรย์

ดีร์ ออง เกรย์ (Dir En Grey) เป็นวงดนตรีเฮฟวีเมทัลของญี่ปุ่น ก่อตั้งขึ้นในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1997 และปัจจุบันเซ็นสัญญากับ Firewall Div. แผนกย่อยของ Free-Will
ผลงานเพลง.
สตูดิโออัลบั้ม
เพนกวินกลมปุ๊กลุกขึ้นมาเต้น

เพนกวินกลมปุ๊กลุกขึ้นมาเต้น (อังกฤษ:Happy Feet) ออกฉายเมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549 ในประเทศสหรัฐอเมริกา ส่วนในประเทศไทยนั้น ออกฉายวันที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549 กำกับโดยจอร์จ มิลเลอร์
ตัวละคร.
ภาพยนตร์ได้รับรางวัลออสการ์ 1 รางวัล ในสาขาภาพยนตร์แอนิเมชันยอดเยี่ยม ในงานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 79
ยุทธการที่ทะเลสาบคาซัน

ยุทธการที่ทะเลสาบคาซัน  เหตุการณ์จางกู่เฟิง  หรือเหตุการณ์โชโกโฮ (; โรมาจิ: "Chōkohō Jiken") ซึ่งเป็นความขัดแย้งทางทหารระหว่างแมนจูกัวซึ่งเป็นดินแดนยึดครองของจักรวรรดิญี่ปุ่นได้รุกล้ำอาณาเขตเข้าไปยังดินแดนของสหภาพโซเวียต การรุกล้ำอาณาเขตดังกล่าวนั้นเกิดจากความเชื่อของฝ่ายญี่ปุ่นที่ว่าสหภาพโซเวียตตีความตามสนธิสัญญาปักกิ่งผิดไป ซึ่งเป็นสนธิสัญญาที่ได้รับการลงนามมาตั้งแต่สมัยจักรวรรดิรัสเซีย และประเทศจีนสมัยราชวงศ์ชิงแล้ว และนอกเหนือจากนั้น เครื่องหมายกั้นอาณาเขตของทั้งสองฝ่ายก็ไม่มีความแน่นอน
เบื้องหลัง.
เป็นเวลากว่าครึ่งศตวรรษแรกของคริสต์ศตวรรษที่ 20 ที่ได้เกิดความขัดแย้งตามแนวชายแดนระหว่างรัสเซีย ญี่ปุ่นและจีน ตามดินแดนซึ่งในปัจจุบันเป็นภาคตะวันออกเฉียงเหนือของจีน ทางรถไฟสายจีนตะวันออก  เป็นทางรถไฟที่เชื่อมระหว่างแมนจูเรียและภาคตะวันออกไกลของรัสเซีย และทางรถไฟที่แยกไปทางทิศใต้ของทางรถไฟสายจีนตะวันออกนั้น หรือที่เรียกกันว่า ทางรถไฟสายแมนจูเรียใต้ ได้กลายมาเป็นจุดสำคัญที่นำไปสู่สงครามรัสเซีย-ญี่ปุ่น และต่อมาได้นำไปสู่สงครามจีน-ญี่ปุ่นครั้งที่สอง และสงครามชายแดนโซเวียต-ญี่ปุ่นด้วยเช่นกัน ความขัดแย้งที่ได้ขยายออกไปนั้น อย่างเช่น ความขัดแย้งจีน-โซเวียต (1929) และกรณีมุกเดน ใน ค.ศ. 1931
การรบ.
เหตุการณ์ได้เริ่มต้นขึ้นเมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม ค.ศ. 1938 เมื่อผู้ช่วยทูตญี่ปุ่นในกรุงมอสโก ต้องการให้ฝ่ายโซเวียตถอนกำลังทหารตามแนวชายแดนออกไปจากพื้นที่เบซีมยานนายา  และเนินเขาซาโอซยอร์นายา  ทางตะวันตกของทะเลสาบคาซัน ทางตอนใต้ของดินแดนปรีมอร์เย ไม่ไกลจากเมืองวลาดีวอสตอค และให้เปลี่ยนไปยึดเอาแนวชายแดนโซเวียต-เกาหลีเป็นหลัก แต่ข้อเรียกร้องดังกล่าวได้รับการปฏิเสธ
กองทัพญี่ปุ่นโจมตีครั้งแรกเมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม แต่ก็ถูกตีโต้กลับมา แต่ในวันที่ 31 กรกฎาคม กองทัพโซเวียตจำเป็นต้องล่าถอย กองพลที่ 19 แห่งจักรวรรดิญี่ปุ่นและกองกำลังแมนจูกัวบางส่วนสามารถเอาชนะเหล่าทหารไรเฟิลที่ 39 ภายใต้การบังคับบัญชาของ G. Shtern (ซึ่งอาจประกอบด้วย กองพลไรเฟิลที่ 32 ที่ 39 และที่ 40 และกองพลน้อยยานยนต์ที่ 2) หนึ่งในผู้บัญชาการของกองทัพญี่ปุ่นในการรบ คือ พันเอกโคโตกุ ซาโต ผู้บัญชาการกรมทหารราบที่ 75 กองกำลังของเขาสามารถขับไล่กองทัพโซเวียตลงจากเนินเขาได้จากการโจมตียามกลางคืน
นอกจากนั้น ยังมีรายงานอีกว่าฝ่ายญี่ปุ่นได้นำรถถังขนาดเบาและรถถังขนาดกลางเข้ามาทำการรบด้วย ส่วนทางฝ่ายโซเวียตก็ได้มีการตอบโต้ด้วยรถถังและปืนใหญ่เช่นกัน ใน ค.ศ. 1933 ฝ่ายญี่ปุ่นได้มีการออกแบบและก่อสร้างรถไฟหุ้มเกราะพิเศษ (Rinji Soko Ressha) ซึ่งได้บรรจุอยู่ในหน่วยรถไฟหุ้มเกราะที่ 2 ในแมนจูเรีย และมีส่วนร่วมในสงครามจีน-ญี่ปุ่นครั้งที่สอง และในยุทธการที่ทะเลสาบคาซัน และสนับสนุนการทำการรบโดยการส่งกองกำลังหนุนในแก่แนวหน้า 
ภายใต้การบังคับบัญชาของวาซีลี บลูย์เคียร์ จอมพลแห่งแนวตะวันออกไกล ซึ่งได้เรียกกำลังหนุนเข้าสู่พื้นที่ และหลังจากการรบหลายครั้งระหว่างวันที่ 2 สิงหาคม จนถึงวันที่ 9 สิงหาคม กองทัพโซเวียตก็สามารถขับไล่กองทัพญี่ปุ่นออกไปจากดินแดนโซเวียตได้สำเร็จ
ในวันที่ 10 สิงหาคม นายกรัฐมนตรีแห่งญี่ปุ่นได้เดินทางไปยังสหรัฐอเมริกา เพื่อเรียกร้องสันติภาพ และการรบสิ้นสุดเมื่อวันที่ 11 สิงหาคม
หลังการรบ.
ฝ่ายญี่ปุ่น ทหารญี่ปุ่นได้รับบทเรียนอันใหญ่หลวง แต่ก็ยังมีความต้องการที่จะโจมตีสหภาพโซเวียตอีกครั้ง ในยุทธการที่มีขนาดใหญ่กว่าเดิมคือยุทธการที่ฮาลฮิน กอลในสงครามชายแดนโซเวียต-ญี่ปุ่นใน ค.ศ. 1939
ส่วนทางฝ่ายโซเวียต ความพ่ายแพ้ที่เกิดขึ้นหลายครั้งทำให้วาซีลี บลูย์เคียร์ถูกการประณามว่าไร้ความสามารถเพียงพอ เขาถูกจับกุมตัวโดยกรมการราษฎรฝ่ายกิจการภายในและถูกประหารชีวิต
หม่อมเจ้าไขแสงรพี รพีพัฒน์

นาวาเอก หม่อมเจ้าไขแสงรพี รพีพัฒน์ (29 ตุลาคม พ.ศ. 2442 - 19 ตุลาคม พ.ศ. 2521) เป็นพระโอรสในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงราชบุรีดิเรกฤทธิ์ ประสูติแต่หม่อมอ่อน รพีพัฒน์ ณ อยุธยา เมื่อวันที่ 29 ตุลาคม พ.ศ. 2442 มีโสทรอนุชาและโสทรภคินี 10 องค์ และมีขนิษฐาต่างพระมารดา 2 องค์
หม่อมเจ้าไขแสงรพี โปรดทรงม้า เล่นเทนนิส และออกสังคม หม่อมเจ้าไขแสงรพีเสกสมรสครั้งแรกกับเริงจิตร์แจรง อาภากร (พระธิดาในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงชุมพรเขตอุดมศักดิ์) มีธิดาคนเดียว คือ
ต่อมาทรงหย่าขาด และสมรสใหม่กับหม่อมหลวงสุมิตรา สุทัศน์ (บุตรีของหม่อมราชวงศ์สิทธิ์ สุทัศน์) ภายหลังทรงหย่ากัน มีโอรสคนเดียว คือ
นาวาเอก หม่อมเจ้าไขแสงรพี รพีพัฒน์ สิ้นชีพตักษัยเมื่อวันที 19 ตุลาคม พ.ศ. 2521 สิริชันษา 78 ปี
หม่อมเจ้าวิมวาทิตย์ รพีพัฒน์

มหาอำมาตย์ตรี หม่อมเจ้าวิมวาทิตย์ รพีพัฒน์ (25 ธันวาคม พ.ศ. 2445 - 29 ธันวาคม พ.ศ. 2501) อดีตปลัดกระทรวงพาณิชย์ 
พระราชประวัติ.
หม่อมเจ้าวิมวาทิตย์ เป็นพระโอรสใพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงราชบุรีดิเรกฤทธิ์ ประสูติแต่หม่อมอ่อน รพีพัฒน์ ณ อยุธยา มีโสทรภราดาและโสทรภคินี 10 องค์ และมีขนิษฐาต่างพระมารดา 2 องค์ 
หม่อมเจ้าวิมวาทิตย์ ได้เข้าศึกษาที่โรงเรียนเทพศิรินทร์ ได้รับประกาศนียบัตรชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 แล้วจึงได้เสด็จไปศึกษาต่อ ณ ประเทศอังกฤษ โดยเข้าศึกษาที่มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ ในปี พ.ศ. 2464 สำเร็จการศึกษานิติศาสตรบัณฑิต เกียรตินิยมอันดับ 2 และสอบได้เป็นเนติบัณฑิตอังกฤษ
หม่อมเจ้าวิมวาทิตย์ ทรงรับราชการกระทรวงการคลัง ตำแหน่งอธิบดีกรมที่ดิน ปลัดทูลฉลองกระทรวงเกษตรพาณิชยการ อธิบดีกรมสรรพากร อธิบดีกรมโลหกิจ (พ.ศ. 2475 - 2476) ปลัดกระทรวงพาณิชย์ (ดำรงตำแหน่ง เมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2476) และในปี พ.ศ. 2490 ได้รับพระมหากรุณาธิคุณโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งเป็น อธิบดีกรมศุลกากร กระทรวงการคลัง 
หม่อมเจ้าวิมวาทิตย์ ประทับอยู่ที่ตำหนักหลังใหญ่บริเวณปากซอยชิดลม ซึ่งปัจจุบันเป็นที่ตั้งของห้างสรรพสินค้าเซ็นทรัลชิดลม ทรงโปรดกีฬาแข่งม้าและมีคอกม้าแข่งภายในบริเวณวังชิดลม ทรงตั้งชื่อคอกม้าเป็นภาษาลาตินว่า Sub Rosa โดยโอรสของท่านเคยเป็นจ็อกกี้ผู้บังคับม้าแข่ง และท่านยังทรงเป็นเป็นสมาชิกวงลายคราม วงดนตรีในพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร 
หม่อมเจ้าวิมวาทิตย์เสกสมรสกับหม่อมเจ้าวินิตา รพีพัฒน์ (ราชสกุลเดิม กิติยากร; พระธิดาในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระจันทบุรีนฤนาถ) มีโอรสคนเดียว คือ
เมื่อ พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงพระผนวชเมื่อปี พ.ศ. 2499 หม่อมเจ้าวิมวาทิตย์ได้ผนวชตามเสด็จด้วย จากนั้นไม่นานหม่อมเจ้าวิมวาทิตย์ประชวรด้วยพระโรคมะเร็ง และสิ้นชีพิตักษัยเมื่อวันที่ 29 ธันวาคม พ.ศ. 2501 สิริชันษา 56 ปี พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร และสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง เสด็จพระราชดำเนินไปในการพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2502 ณ เมรุหลวงหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาสราชวรวิหาร
หม่อมอ่อน รพีพัฒน์ ณ อยุธยา

หม่อมอ่อน รพีพัฒน์ ณ อยุธยา (พ.ศ. 2420 - 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2478) เป็นหม่อมในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงราชบุรีดิเรกฤทธิ์ เป็นบุตรีของพระยาสุพรรณพิจิตร (โต) กับหม่อมราชวงศ์สำอาง (ธิดาหม่อมเจ้าหนู เสนีวงศ์) 
หม่อมอ่อน รพีพัฒน์ ณ อยุธยา ถึงแก่อนิจกรรมเมื่อวันที่ 4 พฤษภาคม 2478 พระราชทานเพลิง ณ วัดปทุมวนาราม เมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2479
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงราชบุรีดิเรกฤทธิ์ และหม่อมอ่อนมีโอรสธิดารวม 11 องค์ ดังนี้