pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
หม่อมเจ้าชิดชนก กฤดากร

พลโท หม่อมเจ้าชิดชนก กฤดากร (23 ตุลาคม พ.ศ. 2447 — 10 มีนาคม พ.ศ. 2541) เอกอัครราชทูตไทยประจำญี่ปุ่น และเอกอัครราชทูตไทยประจำเอธิโอเปีย เป็นพระโอรสในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระนเรศรวรฤทธิ์ ประสูติแต่หม่อมแช่ม กฤดากร ณ อยุธยา
พระประวัติ.
พลโท หม่อมเจ้าชิดชนก กฤดากร ประสูติเมื่อวันที่ 23 ตุลาคม พ.ศ. 2447 เป็นพระโอรสในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระนเรศรวรฤทธิ์ กับหม่อมแช่ม กฤดากร ณ อยุธยา 
พลโท หม่อมเจ้าชิดชนกรับราชการในตำแหน่งต่าง ๆ คือ ประจำกรมทหารม้ากรุงเทพรักษาพระองค์ในพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ราชองครักษ์ประจำพระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล ผู้ช่วยทูตทหารบกและทูตทหารอากาศ ประจำสถานเอกอัครราชทูตไทย ณ กรุงลอนดอน เจ้ากรมการทหารม้า เจ้ากรมข่าวทหารบก เอกอัครราชทูตไทยประจำญี่ปุ่น เอกอัครราชทูตไทยประจำเอธิโอเปีย และ ราชองครักษ์พิเศษ
พลโท หม่อมเจ้าชิดชนก สิ้นชีพิตักษัยเมื่อวันที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2541 สิริชันษา 94 ปี ในการนี้พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร รัชกาลที่ 9 ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินแทนพระองค์ในการพระราชทานน้ำหลวงสรงศพ พลโท หม่อมเจ้าชิดชนก กฤดากร ณ ศาลาภาณุรังษี วัดเทพศิรินทราวาสราชวรวิหาร และในการนี้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานโกศมณฑป ฉัตรเครื่องสูงทองแผ่ลวดประกอบพระเกียรติยศ ต่อมาพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร และสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง เสด็จพระราชดำเนินพร้อมด้วยสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี และพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าโสมสวลี กรมหมื่นสุทธนารีนาถ ไปในการพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 26 ธันวาคม พ.ศ. 2541 ณ เมรุหลวงหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาสราชวรวิหาร
ชีวิตส่วนองค์.
พลโทหม่อมเจ้าชิดชนก กฤดากร เสกสมรสครั้งแรกกับหม่อมเจ้าหญิงฤดีวรวรรณ วรวรรณ มีบุตรเพียงคนเดียวคือ
ต่อมาเมื่อย้ายไปเป็นทูตทหารที่ประเทศอังกฤษ ได้มีโอกาสเข้าเฝ้า และสนองพระเดชพระคุณพระนางเจ้าสุวัทนา พระวรราชเทวี บ่อยครั้ง จนพบรักกับหม่อมหลวงต่อ ชุมสาย กุลสตรีข้าหลวงในพระนางเจ้าฯ ต่อมาได้ทูลขอพระราชทานพระอนุญาตจาก พระนางเจ้าสุวัทนา พระวรราชเทวี กลับเมืองไทย เพื่อเสกสมรส ซึ่งพระนางเจ้าฯ ก็พระราชทานพระอนุญาตตามนั้น หม่อมเจ้าชิดชนกกับหม่อมหลวงต่อ ชุมสาย มีบุตรและธิดาสองคน คือ
พระเกียรติยศ.
เครื่องราชอิสริยาภรณ์.
พลโท หม่อมเจ้าชิดชนก กฤดากร ทรงได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ทั้งไทย สากล และต่างประเทศ ดังนี้
พระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหมื่นภาณุพงศ์พิริยเดช

นายร้อยโท พระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหมื่นภาณุพงศ์พิริยเดช (7 กันยายน พ.ศ. 2428 – 22 สิงหาคม พ.ศ. 2477) อดีตองคมนตรีในพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว และพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว เป็นพระโอรสในสมเด็จพระราชปิตุลา บรมพงศาภิมุข เจ้าฟ้าภาณุรังษีสว่างวงศ์ กรมพระยาภาณุพันธุวงศ์วรเดช ประสูติแต่หม่อมแม้น ภาณุพันธุ์ ณ อยุธยา
พระประวัติ.
พระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหมื่นภาณุพงศ์พิริยเดช เป็นพระโอรสในสมเด็จพระราชปิตุลา บรมพงศาภิมุข เจ้าฟ้าภาณุรังษีสว่างวงศ์ กรมพระยาภาณุพันธุวงศ์วรเดช ประสูติแต่หม่อมแม้น ภาณุพันธุ์ ณ อยุธยา เมื่อวันที่ 7 กันยายน พ.ศ. 2428 เมื่อประสูติมีพระอิสริยยศที่ "หม่อมเจ้านิพันธ์ภาณุพงศ์" ทรงสำเร็จการศึกษาจากประเทศอังกฤษ ระดับประถมศึกษาที่โรงเรียนรอตทิงดีน ระดับมัธยมศึกษาที่โรงเรียนแฮร์โรว์ และระดับปริญญาตรี สาขาวิชากฎหมายและการปกครองที่มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ แล้วเสด็จกลับมาทรงรับราชการที่กรมเสนาธิการทหารบก
พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ สถาปนา หม่อมเจ้านิพันธ์ภาณุพงศ์ ขึ้นเป็น "พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้านิพันธ์ภาณุพงศ์" และเมื่อวันที่ 12 เมษายน พ.ศ. 2443 ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ สถาปนาขึ้นเป็น "พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้านิพันธ์ภาณุพงศ์" จากนั้นพระองค์ทรงย้ายไปรับราชการที่กรมยุทธศึกษาทหารบก 
ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งเป็นองคมนตรี และวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2466 ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ สถาปนาขึ้นเป็น "พระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหมื่นภาณุพงศ์พิริยเดช" ทรงศักดินา 11000 
ต่อมาในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ทรงดำรงตำแหน่งองคมนตรีต่อไป โดยทรงดำรงตำแหน่งถึงวันที่ 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2475
พระองค์ประชวรด้วยพระโรคพระอันตะ (ลำไส้ใหญ่) อักเสบเป็นแผลเรื้อรัง สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2477 สิริพระชันษา 48 ปี พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานพระโกศมณฑป แว่นฟ้า 2 ชั้นเป็นเกียรติยศ และพระราชทานเพลิงพระศพ ณ วัดเบญจมบพิตรดุสิตวนารามราชวรวิหาร เมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2478
พระโอรส-ธิดา.
พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้านิพันธ์ภาณุพงศ์ เสกสมรสกับหม่อมเจ้าวิไลกัญญา ภาณุพันธุ์ (ราชสกุลเดิม เทวกุล; พระธิดาในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาเทวะวงศ์วโรปการ) เมื่อวันที่ 26 ตุลาคม พ.ศ. 2460 โดยรับพระราชทานน้ำมหาสังข์จากพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว นอกจากนี้ยังมีหม่อมอีกหลายคน ได้แก่ หม่อมแผ่ว, หม่อมอรุณศรี (สกุลเดิม เพ็งเอี่ยม), หม่อมมาลี (สกุลเดิม สุขเจริญ), หม่อมพเยาว์ (สกุลเดิม นายนันท์) มีพระโอรสและพระธิดา ดังนี้
อีกครั้ง

อีกครั้ง "(Once More)" เป็นภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2529 กำกับโดยหม่อมเจ้าทิพยฉัตร ฉัตรชัย เป็นภาพยนตร์เรื่องที่สองที่ธงไชย แมคอินไตย์ กลับมาแสดงคู่กับอัญชลี จงคดีกิจ หลังจากภาพยนตร์เรื่องก่อนหน้า "ด้วยรักคือรัก" (2528) ประสบความสำเร็จสูงสุด
ดนตรีประกอบภาพยนตร์ ใช้เพลงจากอัลบั้ม "หนึ่งเดียวคนนี้" และชุดที่สอง "สะดุดรัก" ของอัญชลี จงคดีกิจ ที่เป็นเพลงฮิตในขณะนั้น
ด้วยรักและผูกพัน

ด้วยรักและผูกพัน เป็นภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2529 กำกับโดยหม่อมเจ้าทิพยฉัตร ฉัตรชัย นำแสดงโดยธงไชย แมคอินไตย์ คู่กับกาญจนา จินดาวัฒน์ แรงบันดาลที่ท่านทิพย์หยิบเราหนังเรื่องนี้มาทำ เพราะทรงประทับใจกับหนังฝรั่งเรื่องหนึ่งที่ชื่อ Over the Brooklyn Bridge ซึ่งฉายไปแล้วเมื่อ ปี ค.ศ. 1984 ก่อนหนังเรื่องนี้จะออกฉายสองปี 
สถานที่ถ่ายทำ.
ภาพยนตร์ถ่ายทำที่เมืองเจนีวาและโลซาน ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ โดยฉากเปิดเรื่องถ่ายทำที่ริมทะเลสาบเลม็องและที่มหาวิทยาลัยโลซาน ซึ่งระบุในภาพยนตร์ว่าเป็นสถานศึกษาที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 9 ทรงศึกษาเมื่อทรงพระเยาว์
บทเพลงในภาพยนตร์.
ดนตรีประกอบภาพยนตร์ ใช้เพลงจากอัลบั้ม "หาดทราย สายลม สองเรา" ของธงไชย แมคอินไตย์ ที่วางจำหน่ายเมื่อ พ.ศ. 2529 ซึ่งเป็นเพลงฮิตในขณะนั้น คือเพลง "ด้วยรักและผูกพัน" ซึ่งเป็นเพลงเดียวกับชื่อภาพยนตร์ และ "บันทึกหน้าสุดท้าย"
เรื่องย่อ.
ด้วยรักและผูกพัน เปิดขึ้น ณ ประเทศสวิสเซอร์แลนด์ ในคณะของนักท่องเที่ยว โดยมี นฤนาทช่างภาพสมัครเล่น อยู่ในกลุ่มทัวร์นี้ด้วย และ มี ดาราละครีทีวี เป็น ไกด์นำทัวร์ ที่ชื่อ พัชรีด้วยสถานที่อันแสนสวยของประเทศสวิสเซอร์แลนด์ ด้วยบรรยากาศรอบด้านที่โรแมนติก ทำให้ นฤนาท ตื่นเต้นไปกับทุกสถานที่ ที่ถูกพาไป ชัดเตอร์จากกล้องของเขา ถูกกดอย่างไม่หยุดยั้ง โดยไม่คำนึงว่าจะเสียดายฟิล์มเลยแม้แต่น้อย และ ด้วย ภวังค์ที่กำลังตกอยู่กับภาพที่สวยงามและโรแมนติกนี่เอง ทำให้ นฤนาท เผลอไปถ่ายภาพของ พัชรี เข้าโดยไม่ตั้งใจ เพราะมองเห็น ความสวยที่ควบคู่กลมกลืนไปกับธรรมชาติ แต่ พัชรี ไม่พอใจเพราะถือตัว ตัวเองเป็นดารา และมีความขัดใจกันเกิดขึ้น แต่ นฤนาทพยายามตื้อพัชรีแทบทุกวัน จนทั้งสองมีความรักต่อกัน เมื่อ รักเข้าใจในรัก นฤนาท จึงชวนพัชรีกลับเมืองไทยด้วยกันและอยู่ด้วยกันฉันสามีภรรยา โดย นฤนาทใฝ่ฝันที่จะทำหนังสือสารคดีการท่องเที่ยวเป็นของตัวเองสักเล่ม แต่ต้องใช้เงินทุน มาก เขา จึงไปขอปรึกษากับลุงเพื่อขอยืมเงินมาลงทุน แต่ลุงปฏิเสธ เพราะเห็นว่า นฤนาท ทำไปเพื่อ ต้องการสร้างอนาคตกับ พัชรีคนรัก ซึ่ง ลุงของเขา ไม่ต้องการให้เป็นเช่นนั้น เพราะ ลุงมีเป้าหมายที่จะให้ นฤนาท แต่งกับ คนที่ลุงเลือกเอาไว้แล้ว แต่ นฤนาทไม่ยอม ลุงจึงปฏิเสธที่จะให้เงินยืมมาลงทุน เป็นผลให้ความฝันของนฤนาทต้องล้มลงทั้งยืน พัชรี สงสาร นฤนาท มากที่เขาผิดหวัง จึง ขอแยกทางกับ นฤนาท แล้วหนีกลับสวิส เพื่อจะให้ นฤนาท ยอมแต่งงานกับคนที่ลุงอยากให้แต่ง และ ลุงจะได้ ยอมให้เงินนฤนาทมาลงทุน แม้ พัชรี จะเลิกราไปแล้ว แต่ นฤนาท ก็ยังไม่ยอมที่จะแต่งงานกับคนที่ลุงหาให้ จนกระทั่ง เมื่อวันหมั้นมาถึง นฤนาท ยังคงปฏิเสธเสียงแข็ง อย่างไรก็ไม่ยอม จนเกิดเหตุทะเลาะกันอย่างรุนแรง สุดท้าย ลุง เป็นฝ่ายใจอ่อน ยอมให้กับนฤนาท และ ยอมรับ พัชรี เป็นหลานสะใภ้ นฤนาท จึงรีบบินไป นำตัวของพัชรีกลับมาอยู่เมืองไทยอย่างมีความสุข
พระพุทธเจ้าหลวง

พระพุทธเจ้าหลวง เป็นสมัญญานามที่ใช้สำหรับอ้างถึงพระมหากษัตริย์ที่สวรรคตแล้ว โดยเฉพาะกับพระมหากษัตริย์ในประวัติศาสตร์ไทย เช่น เมื่อสมเด็จพระเจ้าปราสาททองสวรรคต จึงมีการเรียกพระองค์ว่า "สมเด็จพระพุทธเจ้าหลวงปราสาททอง"
ต่อมาเมื่อพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวสวรรคต ก็มีการถวายสมัญญานามแด่พระองค์ว่า "พระพุทธเจ้าหลวง" จึงทำให้ประชาชนเข้าใจกันว่า พระพุทธเจ้าหลวงหมายถึงพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเพียงพระองค์เดียว
นอกจากนี้ พระเจ้าหลวง ก็ยังหมายถึง พระมหากษัตริย์ที่สละราชสมบัติแล้วแต่ยังทรงพระชนม์
เอสเอ็มอี

วิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม (SME).
เอสเอ็มอี  หมายถึง วิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม โดยหลักเกณฑ์ที่ใช้ในการจำแนกแตกต่างกันไปในแต่ละประเทศ ส่วนใหญ่ในต่างประเทศจะใช้สินทรัพย์ถาวรและจำนวนของการจ้างงาน รวมไปถึงทุนที่ใช้ในการจดทะเบียน ยอดในการขายสินค้าหรือ เงินทุนเป็นหลักเกณฑ์ในการวัดว่า กิจการใดเป็นกิจการขนาดกลาง กิจการใดเป็นกิจการขนาดย่อม แต่ในส่วนของประเทศไทย จะใช้ มูลค่าสินทรัพย์ถาวรรวมกับที่ดิน เป็นเกณฑ์ในการวัดว่า กิจการใดเข้าข่าย วิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม
ปลาหิมะ

ปลาหิมะ (/กิน-ดะ-ระ/; ชื่อวิทยาศาสตร์: "Anoplopoma fimbria") เป็นชื่อทางการค้าที่เรียกปลาชนิดหนึ่ง ที่อยู่ในวงศ์ปลาหิมะ (Anoplopomatidae) จัดเป็นปลาเพียงชนิดเดียวที่อยู่ในสกุล "Anoplopoma"
ปลาหิมะ เป็นปลาที่อาศัยอยู่ในน้ำลึกประมาณ 300–3,500 เมตร บริเวณมหาสมุทรแปซิฟิกเหนือจนถึงทะเลญี่ปุ่นในแถบที่พื้นทะเลเป็นโคลน เป็นปลาที่เจริญเติบโตช้า วางไข่ได้เมื่ออายุ 10 ปี อายุยืน ความยาวสูงสุดที่พบประมาณ 2.2 เมตร น้ำหนัก 120 กิโลกรัม กินปลาหมึก, กุ้ง, ปู และปลาเป็นอาหาร
ปลาหิมะ เป็นปลาเนื้อสีขาว เนื้อนิ่ม รสชาติกลมกล่อม เนื้อมีลักษณะคล้ายเนื้อปลากะพงขาว แต่เนื้อปลาหิมะจะมีไขมันผสมอยู่สูงกว่า เนื้อของมันสามารถใช้ประกอบอาหารได้หลายประเภทเช่น ต้ม, ย่าง, อบ, ทอด รวมถึง รับประทานสดเป็นซาชิมิ โดยเป็นเนื้อปลาที่มีราคาแพงในญี่ปุ่น
คุณค่าทางสารอาหาร เนื้อปลาหิมะอุดมไปด้วยกรดไขมันโอเมก้า เช่น กรดไขมันโอเมกา-3 ที่มีประโยชน์แก่ร่างกาย
แม่พระและพระกุมาร

แม่พระและพระกุมาร  เป็นรูปเคารพที่สำคัญที่สุดรูปหนึ่งในศาสนาคริสต์ เป็นรูปของพระนางมารีย์พรหมจารี (ซึ่งชาวคาทอลิกเรียกว่าแม่พระ) และพระกุมารเยซู (พระเยซูเมื่อทรงพระเยาว์)
ที่มาและประวัติ.
มาดอนน่า ในภาษาอิตาลีสมัยกลางหมายถึงสตรีผู้สูงศักดิ์หรือมีความสำคัญ และเป็นคำที่ใช้เรียกแทนรูปเคารพของพระนางมารีย์พรหมจารี คำว่า “Madonna” แปลว่าพระแม่เจ้าของข้าพระองค์ (My Lady) ซึ่งเป็นการเน้นความใกล้ชิดของผู้เคร่งครัดซึ่งเปรียบได้กับภาษาฝรั่งเศสว่า “Madonna” ซึ่งแปลว่า “Our Lady” ชื่อที่ใช้นี้เป็นการแสดงถึงความนิยมของ “ลัทธิบูชาพระแม่มารีย์” และการแพร่หลายของภาพวาดของพระแม่ที่สร้างเพื่อสนองความต้องการของ “ลัทธิบูชาพระแม่มารีย์” ในยุคกลาง คำว่า “Madonna” กลายมาเป็นที่ยอมรับกันในหลายภาษาในทวีปยุโรป 
หลังจากที่มีความขัดแย้งกันในความเหมาะสมของตำแหน่งของพระแม่มารีย์ในนามของ “พระมารดาพระเจ้า”  ทางสภาสังคายนาเอเฟซัสครั้งที่หนึ่ง (First Council of Ephesus) ก็ยอมรับตำแหน่งของพระแม่มารีย์ว่าเป็นพระมารดาพระเจ้า รูปเคารพรูปแรกของพระแม่มารีย์และพระกุมารเยซูวาดเมื่อ ค.ศ. 431 เป็นภาพเขียนบนผนังทึ่เก็บศพแบบรังผึ้งพริสซิลลา (Catacomb of Priscilla) ซึ่งเป็นที่เก็บศพใต้ดินสำหรับชาวยิวและคริสต์ศาสนิกชนที่กรุงโรม ซึ่งเป็นรูปพระเยซูทรงดูดนมจากถันของพระแม่มารีย์ขณะเดียวกันก็ทรงมองมาทางผู้ดูรูป 
ต่อมาก็มีการสร้างรูปเคารพของพระแม่มารีย์และพระกุมารกันมากทางจักรวรรดิโรมันตะวันออกถึงแม้ว่าจะได้รับความกดดันจากลัทธิทำลายรูปเคารพซึ่งไม่ยอมรับการสร้างหรือการบูชาสัญลักษณ์ทางวัตถุ และรูปที่สร้างก็ถือว่าเป็น “รูปเคารพ” (Idol) รูปที่สร้างในสมัยนี้ยังเป็นรูปลักษณะที่คล้ายคลึง และซ้ำๆ กัน 
เมื่อสมเด็จพระสันตะปาปาอกาเปตุสที่ 1 เสด็จไปเยี่ยมกรุงเยรูซาเลมเมื่อปี ค.ศ. 536 ก็ถูกกล่าวหาว่าไม่ทรงเห็นด้วยกับการบูชารูป “แม่พระและพระกุมาร” และการแสดงรูปของพระแม่มารีย์ภายในวัด ภาพเขียนที่นิยมกันทางตะวันออกจะเป็นภาพแสดงให้เห็นพระแม่มารีย์นั่งบัลลังก์และบางทีก็สวมมงกุฏไบเซนไทน์ประดับมุกโดยมีพระเยซูทรงนั่งบนพระเพลา
รูป “แม่พระและพระกุมาร” ทางตะวันตกตอนต้นสมัยกลางก็ทำแบบศิลปะไบแซนไทน์อย่างใกล้เคียง จนมาถึงคริสต์ศตวรรษที่ 12 และ 13เมื่อลัทธิบูชาพระแม่มารีย์เป็นเผยแพร่กันในทวีปยุโรป การสร้างรูป “แม่พระและพระกุมาร” ก็เริ่มมีแบบที่ต่างจากเดิมหลายแบบตามความต้องการของแต่ละลัทธิบูชา รูปสมัยแรกจะเป็นพระแม่มารีย์นั่งบัลลังก์และพระเยซูจะทรงแสดงกิริยาอย่างผู้ใหญ่เช่นยกพระหัตถ์ขึ้นเพื่อประทานพร ในสมัยกอทิกและสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา องค์ประกอบของรูปจะเป็นพระแม่มารีย์นั่งมีพระเยซูบนตักหรือในอ้อมแขน ต่อมาในสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 15 ภาพเขียนแบบอิตาลีก็จะมีแม่พระและพระกุมารและนักบุญยอห์นผู้ให้บัพติศมานั่งมอง 
รูปปั้นปลายสมัยกอธิคของแม่พระและพระกุมารอาจจะเป็นรูปพระแม่มารีย์ยืนโดยมีพระเยซูอยู่ในอ้อมแขน รูปเคารพที่ใช้แสดงทั่วไปจะแตกต่างจากที่ใช้เป็นการส่วนตัว แบบหลังจะเล็กกว่าและออกแบบเพื่อให้เหมาะสมกับความเคร่งครัดของผู้บูชาภายในห้องสวดมนต์เล็ก ๆ เช่นภาพพระแม่มารีย์ทรงเลี้ยงพระเยซูด้วยนม (Madonna Litta) ซึ่งแบบนี้ส่วนใหญ่จะใช้เป็นการบูชาเป็นส่วนตัว
อะโดบี อินทิเกรทิดรันไทม์

อะโดบี อินทิเกรทิดรันไทม์  หรือเรียกโดยย่อว่า อะโดบี แอร์  เป็นชุดคำสั่งรุ่นเฉพาะใช้งานที่ทำงานได้ข้ามระบบปฏิบัติการสำหรับการสร้าง Rich Internet Application (RIA) โดยใช้เทคโนโลยีหลายอย่างประกอบกัน เช่น อะโดบี แฟลช, Adobe Flex, HTML และ AJAX
บริษัทอะโดบีออกอินทิเกรทิดรันไทม์ รุ่น public preview (ในขณะนั้นใช้ชื่อว่า Apollo) เมื่อวันที่ 19 มีนาคม 2007 ก่อนจะเปลี่ยนชื่อเป็นแอร์ ในวันที่ 10 มิถุนายน 2007 และออกรุ่น public beta ในวันเดียวกัน หลังจากนั้นอะโดบีออกรุ่น public beta 2 ในวันที่ 1 ตุลาคม 2007 public beta 3 ซึ่งเป็นรุ่นล่าสุดเมื่อวันที่ 12 ธันวาคม 2007 และรุ่นสมบรูณ์ออกเมื่อ วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2008
ปัจจุบันรุ่นปัจจุบันของแอร์ ทำงานได้บนระบบปฏิบัติการไมโครซอฟท์ วินโดวส์, แมคโอเอสเท็น และ ลินุกซ์ โดยล่าสุด เมื่อเดือน กุมภาพันธ์ 2009 อะโดบีได้เปิดเผยตัวเลขการติดตั้งของ อะโดบี อินทิเกรทิดรันไทม์ ครบ 100 ล้านครั้งแล้ว
ตอนนี้รุ่นสมบูรณ์ได้แบ่งการพัฒนาออกเป็น 3 รูปแบบการพัฒนาคือ
รายการอ้างอิง.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
ไมโครซอฟต์ ซิลเวอร์ไลต์

ไมโครซอฟท์ซิลเวอร์ไลท์  เป็นโปรแกรมเสริมสำหรับโปรแกรมค้นดูเว็บ เบื้องต้นถูกออกเผยแพร่เพื่อให้นักพัฒนาซอฟต์แวร์ใช้สำหรับพัฒนาโปรแกรมเว็บที่อาจมีส่วนประกอบอย่าง แอนิเมชัน ภาพกราฟิกส์เวกเตอร์ การใส่ภาพยนตร์และเสียง เป็นต้น ต่อมาได้ถูกปรับปรุงให้ใช้ได้กับชุดเครื่องมือพัฒนาโปรแกรม ไมโครซอฟท์ วิชวลสตูดิโอ และสนับสนุนบางส่วนของ ดอตเน็ตเฟรมเวิร์ก เพื่อให้สามารถไปใช้ในการพัฒนาโปรแกรมเว็บที่มีคุณสมบัติใกล้เคียงกับโปรแกรมที่ถูกใช้งานบนคอมพิวเตอร์ (Rich Internet application) หรือโปรแกรมทางธุรกิจทั่วไป (Line of business Application) เป็นคู่แข่งของผลิตภัณฑ์อย่าง Adobe Flash, JavaFX และ Apple QuickTime
เดิมนั้น Silverlight ถูกพัฒนาใต้รหัส Windows Presentation Foundation/Everywhere (WPF/E) ปัจจุบันออกรุ่น 1.0 เมื่อ 20 พฤศจิกายน 2007 โดยทำงานได้บนไมโครซอฟท์ วินโดวส์ และ Mac OS X ส่วนลินุกซ์นั้นมีโครงการโอเพนซอร์สอย่าง Moonlight กำลังพัฒนาอยู่
ในรุ่นถัดไป Silverlight 2.0 (ถูกแนะนำต่อสาธารณชนเมือ 19 ตุลาคม 2008) สนับสนุนบางส่วนของ ดอตเน็ตเฟรมเวิร์ก นักพัฒนาสามารถใช้ภาษาบนดอตเน็ตในการพัฒนาแอปพลิเคชันได้นอกเหนือไปจากจาวาสคริปต์ที่ใช้ใน Silverlight 1.0
Silverlight 3.0 ถูกแนะนำต่อสาธารณชนในงาน MIX09 ได้เพิ่มเติมส่วนสำคัญเช่น Navigation เฟรมเวิร์ก, Controls สำคัญๆเช่น DataGrid, ความสามารถในการใช้งานข้างนอก โปรแกรมค้นดูเว็บ เพื่อให้เหมาะสมในการนำไปใช้พัฒนาโปรแกรมทางธุรกิจทั่วไป 
Silverlight 4.0 ถูกแนะนำต่อสาธารณชนในงานเปิดตัว Visual Studio 2010 นอกจาก Controls ใหม่ๆที่ถูกเพิ่มเติมแล้วยังถูกปรับปรุงเพื่อให้ใช้งานร่วมกับ เครื่องพิมพ์ คลิปบอร์ด เว็บแคมและไมโครโฟน
ริชอินเทอร์เน็ตแอปพลิเคชัน

ริชอินเทอร์เน็ตแอปพลิเคชัน  เป็นเว็บแอปพลิเคชันที่มีความสามารถของเดสก์ท็อปแอปพลิเคชัน โดยทั่วไปแล้ว RIA จะทำงานที่เกี่ยวข้องกับส่วนติดต่อผู้ใช้บนเครื่องของผู้ใช้ แต่จะเก็บข้อมูลต่างๆ (เช่น สถานะของโปรแกรม) ไว้บนแอปพลิเคชันเซิร์ฟเวอร์
โดยปกติแล้ว RIA จะ
เทคโนโลยี RIA ในปัจจุบัน.
ในปัจจุบันมีเทคโนโลยีหลายชนิดจากผู้พัฒนาหลายราย ที่อาจนับได้ว่าเป็น RIA
แอมโบรสแห่งมิลาน

นักบุญแอมโบรสแห่งมิลาน  (ราว ค.ศ. 337 ถึง ค.ศ. 340-344 เมษายน ค.ศ. 397) เป็นบาทหลวงชาวโรมันดำรงตำแหน่งบิชอปแห่งมิลาน ซึ่งมีบทบาทสำคัญในคริสตจักรในคริสต์ศตวรรษที่ 4 นักบุญแอมโบรสเป็นหนึ่งในสี่คนแรกของนักปราชญ์แห่งคริสตจักร
ประวัติ.
ชีวิติเบื้องต้น.
แอมโบรสเกิดในครอบครัวคริสตชน ระหว่างปึ ค.ศ. 337 ถึง ค.ศ. 340 - 344 และเติบโตขึ้นที่เมืองเทรียร์ จักรวรรดิโรมัน เป็นลูกของเจ้าหน้าที่ของจังหวัดแกลเลีย นาร์โบเนนซิส (Gallia Narbonensis) มารดาของแอมโบรสเป็นสตรีผู้มีปัญญาและมีมีศรัทธาศาสนาแรงกล้า เล่ากันว่าเมื่อแอมโบรสยังเป็นทารกนอนในเปลก็มึฝูงผึ้งมาเกาะหน้า ก่อนจะบินไปผึ้งก็ทิ้งน้ำผึ้งไว้หยดหนึ่ง บิดาของแอมโบรสถือว่าเป็นสัญลักษณ์ว่าเมื่อแอมโบรสโตขึ้นก็จะเป็นผู้มีฝีปากดี ฉะนั้นรูปของแอมโบรสจึงมักมีผึ้งหรือรังผึ้งเป็นสัญลักษณ์ 
พ่อของแอมโบรสเสียชีวิตตั้งแต่แอมโบรสยังเป็นเด็ก เมี่อโตขึ้นมาแอมโบรสก็มีอาชีพตามพ่อ หลังจากที่ได้รับการศึกษาที่กรุงโรม ทางวรรณกรรม นิติศาสตร์ และวาทศิลป์ แม่ทัพแอนิเชียส โพรบัส (Anicius Probus) มอบตำแหน่งในสภาให้แต่ต่อมาราวปึ ค.ศ. 372 ก็แต่งตั้งแอมโบรสให้เป็นผู้ปกครองลีกูเรีย และเอมิเลียซึ่งมีเมืองหลวงอยู่ที่มิลานซึ่งในขณะนั้นเป็นเมืองหลวงที่สองรองจากโรม แอมโบรสเป็นนักปกครองที่ดีและไม่นานก็เป็นที่นิยม
บิชอปแห่งมิลาน.
มุขมณฑลมิลานขณะนั้นมึความเขัดแย้งกันระหว่างผู้สนับสนุนแนวคิดตรีเอกภาพ และผู้สนับสนุนลัทธิเอเรียส เมื่ออ็อกเซ็นเทียส บิชอปแห่งมิลานถึงแก่กรรมในปี ค.ศ. 374 ผู้สนับสนุนลัทธิเอเรียสก็ท้าทายการตั้งบิชอปคนใหม่ แอมโบรสจึงเดินทางไปที่มหาวิหารมิลานซึ่งเป็นที่เลือกตั้งเพื่อจะไปควบคุมสถานะการณ์เพื่อไม่ให้มีเหตุการณ์ร้ายเกิดขึ้น ขณะที่แอมโบรสกำลังปราศัยอยู่ก็ถูกขัดจังหวะโดยเสียงตะโกนจากที่ประชุมกันต่อ ๆ กันไปให้ “แอมโบรสเป็นบิชอป” แอมโบรสจึงถูกเลือกให้เป็นบิชอปโดยที่ประชุม
แอมโบรสเองสนับสนุนความเชื่อเรื่องตรีเอกภาพ แต่ก็ยอมรับลัทธิเอเรียสเพราะมีความเข้าใจในทฤษฏีทางเทววิทยาของลัทธิเอเรียส ตอนแรกแอมโบรสก็ไม่ยอมรับตำแหน่งเป็นบิชอปเพราะไม่รู้สึกว่าพร้อม แอมโบรสเองไม่เคยรับบัพติศมาและไม่มีการศึกษาทางเทววิทยามาก่อน พอได้รับแต่งตั้งแอมโบรสก็หนีไปซ่อนที่บ้านเพื่อนร่วมงาน แต่เมื่อเพื่อนได้รับจดหมายจากจักรพรรดิโรมันชื่นชมในการแต่งตั้งแอมโบรสเป็นบิชอปก็จำต้องให้แอมโบรสมอบตัว ไม่ถึงอาทิตย์หลังจากนั้นแอมโบรสก็รับบัพติศมา รับศีลอนุกรม และรับตำแหน่งเป็นบิชอปแห่งมิลาน
พอเป็นบิชอป แอมโบรสก็บำเพ็ญตัวอย่างนักบวช โดยยกเงินให้คนยากจน, ยกที่ดินทั้งหมดให้คนอื่น เหลือบางส่วนให้นักบุญมาร์เซลลินา (St Marcellina) น้องสาว และมอบการดูแลครอบครัวให้น้องชาย บิชอปแอมโบรสมีงานเขียนมากมายรวมทั้งศาสตรนิพนธ์ชื่อ “ความดีของความตาย” (The Goodness Of Death)
นักกิจกรรมบำบัด

นักกิจกรรมบำบัด  หมายถึง บุคคลที่ทำหน้าที่ประเมินและรักษาสำหรับบุคคลที่ไม่สามารถทำกิจกรรมในชีวิตประจำวันได้ เนื่องจากอาการเจ็บป่วย บาดเจ็บ หรือสถานการณ์อื่นๆ และช่วยให้บุคคลเหล่านั้นกลับมามีทักษะในการทำงานที่เคยหายไปอีกครั้ง นอกจากนี้ยังช่วยพัฒนาความสามารถและทักษะทางสังคม และพึ่งพาตนเองในการทำงานต่างๆในชีวิตประจำวัน ซึ่งเป็นการส่งเสริมให้มีสุขภาพและความเป็นอยู่ที่ดี
ประเทศชิลีในโอลิมปิกฤดูร้อน 1896

ประเทศชิลี เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 1 ค.ศ. 1896 (พ.ศ. 2439) ณ กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซ ระหว่างวันที่ 6-15 เมษายน พ.ศ. 2439 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งประเทศชิลีได้ส่ง หลุยส์ ซูแบร์กาโซซ์ เข้าแข่งขันใน 2 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศชิลีไม่ได้รับเหรียญรางวัลเลย
ประเทศเยอรมนีในโอลิมปิกฤดูร้อน 1896

ประเทศเยอรมนี เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 1 ค.ศ. 1896 (พ.ศ. 2439) ณ กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซ ระหว่างวันที่ 6-15 เมษายน พ.ศ. 2439 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งประเทศเยอรมนีได้ส่งทีมนักกีฬาเข้าแข่งขันทั้งหมด 19 คน ใน 6 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศเยอรมนีได้รับเหรียญรางวัลแบ่งเป็น 6 เหรียญทอง 5 เหรียญเงิน และ 2 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 13 เหรียญ
ประเทศฝรั่งเศสในโอลิมปิกฤดูร้อน 1896

ประเทศฝรั่งเศส เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 1 ค.ศ. 1896 (พ.ศ. 2439) ณ กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซ ระหว่างวันที่ 6-15 เมษายน พ.ศ. 2439 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งประเทศฝรั่งเศสได้ส่งทีมนักกีฬาเข้าแข่งขันทั้งหมด 11 คน ใน 6 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศฝรั่งเศสได้รับเหรียญรางวัลแบ่งเป็น 5 เหรียญทอง 4 เหรียญเงิน และ 2 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 11 เหรียญ
สหราชอาณาจักรในโอลิมปิกฤดูร้อน 1896

สหราชอาณาจักร เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 1 ค.ศ. 1896 (พ.ศ. 2439) ณ กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซ ระหว่างวันที่ 6-15 เมษายน พ.ศ. 2439 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งสหราชอาณาจักรได้ส่งทีมนักกีฬาเข้าแข่งขันทั้งหมด 10 คน ใน 7 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้สหราชอาณาจักรได้รับเหรียญรางวัลแบ่งเป็น 2 เหรียญทอง 3 เหรียญเงิน และ 2 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 7 เหรียญ อย่างไรก็ตาม เหรียญทองและเหรียญทองแดงที่จากเทนนิสประเภทคู่ ซึงจอร์จ เอส โรเบิร์ตสัน และ จอห์น ปิอุส โบลันด์เป็นส่วนหนึ่งของทีมผสมด้วย ดังนั้นจึงไม่นับรวมในนี้ด้วย
ประเทศฮังการีในโอลิมปิกฤดูร้อน 1896

ประเทศฮังการี เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 1 ค.ศ. 1896 (พ.ศ. 2439) ณ กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซ ระหว่างวันที่ 6-15 เมษายน พ.ศ. 2439 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งประเทศฮังการีได้ส่งทีมนักกีฬาเข้าแข่งขันทั้งหมด 7 คน ใน 6 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศฮังการีได้รับเหรียญรางวัลแบ่งเป็น 2 เหรียญทอง 1 เหรียญเงิน และ 3 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 6 เหรียญ
ประเทศออสเตรียในโอลิมปิกฤดูร้อน 1896

ประเทศออสเตรีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 1 ค.ศ. 1896 (พ.ศ. 2439) ณ กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซ ระหว่างวันที่ 6-15 เมษายน พ.ศ. 2439 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งประเทศออสเตรียได้ส่งทีมนักกีฬาเข้าแข่งขันทั้งหมด 3 คน ใน 3 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศออสเตรียได้รับเหรียญรางวัลแบ่งเป็น 2 เหรียญทอง 1 เหรียญเงิน และ 2 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 5 เหรียญ
ประเทศออสเตรเลียในโอลิมปิกฤดูร้อน 1896

ประเทศออสเตรเลีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 1 ค.ศ. 1896 (พ.ศ. 2439) ณ กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซ ระหว่างวันที่ 6-15 เมษายน พ.ศ. 2439 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งประเทศออสเตรเลียได้ส่ง เอ็ดวิน แฟล็ก เข้าแข่งขันใน 2 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศออสเตรเลียได้รับเหรียญทองเพียงแค่ 2 เหรียญเท่านั้น อย่างไรก็ตาม เหรียญทองแดงที่จากเทนนิสประเภทคู่ ซึงแฟล็กเป็นส่วนหนึ่งของทีมผสมด้วย ดังนั้นจึงไม่นับรวมในนี้ด้วย
ประเทศเดนมาร์กในโอลิมปิกฤดูร้อน 1896

ประเทศเดนมาร์ก เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 1 ค.ศ. 1896 (พ.ศ. 2439) ณ กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซ ระหว่างวันที่ 6-15 เมษายน พ.ศ. 2439 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งประเทศเดนมาร์กได้ส่งทีมนักกีฬาเข้าแข่งขันทั้งหมด 3 คน ใน 5 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศเดนมาร์กได้รับเหรียญรางวัลแบ่งเป็น 1 เหรียญทอง 2 เหรียญเงิน และ 3 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 6 เหรียญ
ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1896

ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 1 ค.ศ. 1896 (พ.ศ. 2439) ณ กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซ ระหว่างวันที่ 6-15 เมษายน พ.ศ. 2439 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งประเทศสวิตเซอร์แลนด์ได้ส่งทีมนักกีฬาเข้าแข่งขันทั้งหมด 2 คน ใน 2 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ได้รับเหรียญรางวัลแบ่งเป็น 1 เหรียญทอง และ 2 เหรียญเงิน รวมทั้งหมด 3 เหรียญ
ทีมผสมในโอลิมปิกฤดูร้อน 1896

ทีมผสม เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1896 ครั้งที่ 1 ที่กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซ ระหว่างวันที่ 6 - 15 เมษายน พ.ศ. 2439 ในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกช่วงแรก ได้ยอมให้ทีมอิสระเข้าแข่งขันโดยเป็นทีมที่รวมจากหลายชาติ โดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากลได้รวมนักกีฬาเหล่านั้นเข้าด้วยกันเป็นทีมผสม (รหัส IOC ZZX) ใน พ.ศ. 2439 ในการแข่งขันเทนนิสทีมคู่มีสองในสามคู่ที่เป็นทีมผสม
ประเทศบัลแกเรียในโอลิมปิกฤดูร้อน 1896

ประเทศบัลแกเรีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 1 ค.ศ. 1896 (พ.ศ. 2439) ณ กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซ ระหว่างวันที่ 6-15 เมษายน พ.ศ. 2439 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งประเทศบัลแกเรียได้ส่ง ชาร์ลส์ ชัมโปด์ เข้าแข่งขันกีฬายิมนาสติกทั้ง 3 รายการ ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศบัลแกเรียไม่ได้รับเหรียญรางวัลเลย
ประเทศอิตาลีในโอลิมปิกฤดูร้อน 1896

ประเทศอิตาลี เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 1 ค.ศ. 1896 (พ.ศ. 2439) ณ กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซ ระหว่างวันที่ 6-15 เมษายน พ.ศ. 2439 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งประเทศอิตาลีได้ส่งจูเซปเป้ ริวาเบลล่า เข้าแข่งขันในกีฬายิงปืน ประเภทปืนไรเฟิลทหาร 200 เมตร ชาวอิตาลีคนที่สองมาปรากฏตัวที่เอเธนส์ คาร์โล ไอรอลดีเดินมาเกือบไกลจากมิลาน แต่ถูกตัดสิทธิ์เนื่องจากเขารับเงินรางวัลจากการแข่งขันกรีฑาและไม่ใช่นักกีฬาสมัครเล่น ทั่งนี้ยังไม่ได้รับเหรียญรางวัลในครั้งนี้
พระเทพคุณาธาร (อภัย อภโย)

พระเทพคุณาธาร (อภัยอภโย) (นามเดิม: อภัย วงศ์บุปผา) (15 ตุลาคม พ.ศ. 2465 - 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2549) อดีตเจ้าคณะจังหวัดระยอง และอดีตเจ้าอาวาสวัดป่าประดู่ ท่านเกิดเมื่อวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2465 ณ บ้านเลขที่ 53 หมู่ 1 ตำบลตะพง อำเภอเมืองระยอง จังหวัดระยอง บิดามารดาชื่อ นายพล นางเจิ้น วงศ์บุปผา มีพี่น้อง 9 คน เป็นชาย 4 คน และหญิง 5 คน ส่วนตัวท่านเป็นพี่คนโต เริ่มการศึกษาที่โรงเรียนประชาบาลวัดตะพงใน จบชั้น ป.4 แล้วไปเรียนวิชาเกษตรต่ออีก 1 ปี จึงกลับมาบรรพชาเป็นสามเณรเมื่อวันที่ 3 มิถุนายน พ.ศ. 2480 ณ วัดตะพงใน อ.เมือง จ.ระยอง มีพระครูไพบูลอรรถกิจ วัดนาตาขวัญ เป็นพระอุปัชฌาย์ อุปสมบทเป็นพระภิกษุ เมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2486 ณ วัดเบญจมบพิตรดุสิตวนารามราชวรวิหาร กรุงเทพมหานคร โดยมี สมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ (ปลด กิตฺติโสภโณ) เป็นพระอุปัชฌาย์ พระเทพคุณาธารเป็นพระผู้ใหญ่ที่มีความรู้ความสามารถทั้งทางโลกและทางธรรม ตลอดจนมีวัตรปฏิบัติ นุ่มนวล อ่อนโยน ยังความสบายใจแก่ผู้พบเห็นตลอดชีวิตของท่าน 
มรณภาพ.
พระเทพคุณาธาร มรณภาพด้วยอาการกล้ามเนื้อหัวใจขาดเลือด เมื่อเวลา 22.25 น. ของคืนวันที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2549 รวมอายุได้ 84 ปี ที่โรงพยาบาลเปาโล กรุงเทพฯ มีพิธีบำเพ็ญกุศลและสวดพระอภิธรรมศพ ณ ศาลาราชอริยคณาธาร วัดป่าประดู่ โดยมี สมเด็จพระมหาธีราจารย์ (นิยม ฐานิสฺสโร) เจ้าคณะใหญ่หนกลาง เจ้าอาวาสวัดชนะสงครามราชวรมหาวิหาร เป็นประธานทำพิธีสรงน้ำอาบศพพระราชทาน 
บรรพบุรุษ.
รายชื่อบรรพบุรุษของพระเทพคุณาธาร (อภัย อภโย)
ไฮโปทาลามัส

ไฮโปทาลามัส  แปลว่า ใต้ทาลามัส เป็นโครงสร้างของสมองที่อยู่ใต้ทาลามัส (thalamus) แต่เหนือก้านสมอง (brain stem) ทำหน้าที่เชื่อมโยงการทำงานของระบบประสาทและระบบต่อมไร้ท่อ โครงสร้างนี้เป็นโครงสร้างหลักที่อยู่ด้านล่างของไดเอนเซฟาลอน (diencephalon) พบในสมองของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมทุกชนิด ในมนุษย์มีขนาดประมาณเมล็ดอัลมอนด์
ไฮโปทาลามัสทำหน้าที่ควบคุมกระบวนการเมแทบอลิซึมบางอย่าง และหน้าที่อื่นๆ ของระบบประสาทอัตโนมัติ (Autonomic Nervous System) ไฮโปทาลามัสทำหน้าที่สังเคราะห์และหลั่งฮอร์โมนประสาท (neurohormones) ซึ่งมักเรียกว่า hypothalamic-releasing hormones ซึ่งทำหน้าที่ในการกระตุ้นหรือยับยั้งการหลั่งฮอร์โมนจากต่อมใต้สมอง (pituitary gland)
ไฮโปทาลามัสทำหน้าที่ควบคุมอุณหภูมิร่างกาย, ความหิว, ความกระหายน้ำ, ความเหนื่อยล้า, ความโกรธ และจังหวะรอบวัน (Circadian rhythm)
ไฮโปทาลามัสเป็นศูนย์ควบคุมอุณหภูมิของร่างกาย การเต้นของหัวใจ ความดันเลือด ความหิว การนอนหลับ การหลั่งฮอร์โมนของต่อมไร้ท่อ การหลั่งน้ำย่อยจากกระเพาะอาหาร ความสมดุลของน้ำในร่างกายและการแสดงออกทางอารมณ์ความรู้สึก
รูปเคารพ

รูปเคารพ (ภาษาอังกฤษ: icon; ภาษากรีก: εἰκών, "eikon") คือ รูป, รูปเหมือน หรือสิ่งที่สร้างแทน ที่ทำขึ้นเพื่อใช้เป็นสัญลักษณ์แทนสิ่งใดสิ่งหนึ่ง ในสมัยปัจจุบัน “รูปเคารพ” โดยเฉพาะในวัฒนธรรมสมัยนิยมโดยทั่วไปจะหมายถึงสัญลักษณ์ เช่น ชื่อ, หน้า, รูป หรือคนที่เป็นที่รู้จักที่มีชื่อเสียงที่มีคุณสมบัติอย่างใดอย่างหนึ่ง การใช้สิ่งของหรือรูปเป็นสัญลักษณ์ของสิ่งที่มีความสำคัญเหนือกว่าไม่ว่าจะเป็นตามตัวอักษรหรือตามการตีความหมายมักจะใช้ในศาสนา, วัฒนธรรม, การเมือง หรือ ทางเศรษฐกิจ
ในประวัติศาสตร์ลัทธินิยมทางศาสนาหรือวัฒนธรรมทางศาสนา รูปเคารพจะมีอิทธิพลมาจากรูปที่เป็นตัวเป็นตนไม่ว่าจะเป็นรูปสองหรือสามมิติ ความประสงค์ของรูปเคารพไม่ว่าจะเป็นเพื่อการสั่งสอนหรือเป็นแรงบันดาลใจ หรือวิธีใช้เช่นเพื่อการบูชาหรือเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์ หรือความสำคัญของการใช้รูปเคารพก็ขึ้นอยู่กับสถาบันที่ใช้และสมัยของการใช้
รูปเคารพในคริสต์ศาสนา.
คริสต์ศาสนามีต้นรากมาจากขบวนการภายในศาสนายูดายในสมัยที่มีความกังวลกันเป็นอันมากเรื่องรูปปั้นต้องห้าม ในพันธสัญญาใหม่หรือในเอกสารอื่น ไม่มีหลักฐานการสร้างและการใช้รูปเคารพทาสีหรือรูปบูชาทางศาสนาโดยคริสต์ศาสนิกชน แต่ด็อกเตอร์สตีเฟน บิงแฮม (Dr. Steven Bingham) กล่าวว่าสิ่งที่น่าสนใจที่สุดคือการไม่มีการเอ่ยถึงรูปเคารพคริสเตียน หรือ รูปที่ไม่เป็นรูปต้องห้ามใด ๆ ในพันธสัญญาใหม่เลย แต่การที่มิได้มีการกล่าวถึงก็มิได้หมายความว่าเอกสารบรรยายกิจการของอัครสาวกหรือของผู้นับถือคริสต์ศาสนาในคริสต์ศตวรรษที่ 1 เป็นเอกสารที่บรรยายกิจการทุกอย่างอย่างครบถ้วน นักบุญจอห์นอีแวนเจลลิสเองกล่าวว่า “พระเยซูทรงทำเครื่องหมายต่อหน้าสาวก, ซึ่งมิได้เขียนลงในหนังสือ...” (จอห์น 20.30) จากเหตุผลนี้เราก็สามารถจะกล่าวได้ว่าสิ่งที่อัครสาวกพูดและหรือทำ มิได้บันทึกไว้ในพันธสัญญาใหม่ไปเสียทุกอย่าง ดังนั้นถ้าจะพยายามหาหลักฐานว่าในสมัยคริสเตียนยุคแรกว่ามีการสร้างและใช้รูปเคารพหรือไม่, พันธสัญญาใหม่ก็ไม่มีประโยชน์ใดใดทั้งสิ้น การที่ไม่มีการกล่าวถึงก็มีเหตุผลต่าง ๆ กันไปแล้วแต่การสรุปของผู้ตีความหมาย สิ่งที่น่าสังเกตคือรูปเคารพทางคริสต์ศาสนามีการวิวัฒนาการอย่างแพร่หลายกันแล้วก่อนที่คริสต์ศาสนกฎบัตร (New Testament Canon) จะได้รับการอนุมัติเมื่อคริสต์ศตวรรษที่ 4
คำว่า “eikon” ปรากฏในพันธสัญญาใหม่แต่มิได้หมายถึงรูปเคารพแบบทาสีแต่หมายถึงภาพเหมือน (มัทธิว 22:20) ภาพเขียนทางคริสต์ศาสนาเองก็มีมาตั้งแต่สมัยคริสเตียนยุคแรกที่พบบนผนังในที่เก็บศพแบบรังผึ้งในกรุงโรม เช่น ที่วัดโดมิทิลลา (Domitilla) และวัดคัลลิสโต (Callisto)
ในนิกายอีสเติร์นออร์โธด็อกซ์ทางตะวันออกและการเขียนรูปเคารพตามประเพณีคริสต์ศาสนามักจะเขียนบนแผ่นไม้แบนเป็นรูปสิ่งศักดิ์สิทธิ์ เช่น พระเยซู, พระแม่มารี, นักบุญ, เทวดา หรือ กางเขน นอกจากนั้นรูปเคารพยังอาจจะเป็นโลหะหล่อ, หินแกะ, ผ้าปัก, งานโมเสก, ภาพพิมพ์บนกระดาษหรือโลหะ การสร้างงานรูปเคารพแบบลอยยังไม่เป็นที่แพร่หลายเป็นเวลาหลายร้อยปีเพราะความเชื่อที่ว่ารูปลอยอาจจะทำให้เป็นที่สิงสถิตของสิ่งชั่วร้ายตามความเชื่อของรูปปั้นของชนนอกศาสนา (pagan)
ชีวประวัตินักบุญ

ชีวประวัตินักบุญ  คือวรรณกรรมเกี่ยวกับประวัติชีวิตนักบุญหรือผู้นำคริสตจักร ส่วนคำว่า “hagiology” หมายถึง วิชาว่าด้วยชีวประวัตินักบุญ
ชีวประวัตินักบุญในศาสนาคริสต์เน้นประวัติชีวิตและการอัศจรรย์ของผู้ได้รับการประกาศเป็นนักบุญในคริสตจักรโรมันคาทอลิก แองกลิคันคอมมิวเนียน อีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ และออเรียนทัลออร์ทอดอกซ์ ในศาสนาอื่น ๆ อาจมีวรรณกรรมในลักษณะเดียวกัน โดยรวบรวมชีวประวัติของผู้ศักดิ์สิทธิ์ในศาสนานั้น ๆ เช่น คัมภีร์อปทานในสุตตันตปิฎก
วิวัฒนาการ.
ชีวประวัตินักบุญเป็นวรรณกรรมลักษณะสำคัญในสมัยพันปีแรกของคริสต์ศาสนาซึ่งนอกจากจะเป็นชีวประวัติแล้วยังให้ข้อมูลทางประวัติศาสตร์และเป็นเรื่องที่ทำให้เกิดแรงบันดาลใจ ถ้าเป็นประวัติของนักบุญองค์เดียวก็เรียก “ชีวิต” หรือ “vita” 
การเขียนประวัติชีวิตของนักบุญเริ่มในสมัยจักรวรรดิโรมันเป็นตำนานเกี่ยวกับนักบุญมรณสักขีในศาสนาคริสต์ ในคริสต์ศตวรรษที่ 4 ชีวประวัตินักบุญแบ่งเป็นสามประเภท: 
* ปฏิทินประจำปี เป็นประวัติของนักบุญใช้อ่านเวลาเทศนา
* “"ซิแนกซาเรียน"” (Synaxarion) จัดตามวันที่
* “"พาเทอริคัน"” (Patericon) เป็นประวัตินักบุญที่เลือกโดยผู้รวบรวม
ในยุโรปตะวันตก ชีวประวัตินักบุญเป็นศาสตร์สำคัญในการศึกษาประวัติศาสตร์ในสมัยกลาง ตำนานทองของจาโคบัส เด โวราจิเน (Jacobus de Voragine หรือ Jacopo da Varagine) รวบรวมชีวประวัตินักบุญสมัยกลางไว้มากโดยเน้นตำนานที่มีปาฏิหาริย์
ตำบลห้วยยาง (อำเภอแกลง)

ห้วยยาง เป็นตำบลหนึ่งตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของอำเภอแกลง จังหวัดระยอง องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในพื้นที่ คือ องค์การบริหารส่วนตำบลห้วยยาง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลห้วยยางทั้งตำบล
ประวัติ.
ตำบลห้วยยางจัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 26 กันยายน 2529 โดยแยกออกจากตำบลเนินฆ้อ อำเภอแกลง
องค์การบริหารส่วนตำบลห้วยยางจัดตั้งเป็นองค์การบริหารงานส่วนตำบลตามประกาศลงวันที่ 2 มีนาคม 2549
อาณาเขต.
ตำบลห้วยยางมีพื้นที่ 43.2 ตารางกิโลเมตร หรือประมาณ 27,000 ไร่ มีอาณาเขตติดต่อ ดังนี้ (ติดต่อกับตำบลในจังหวัดระยองทุกทิศทาง)
หมู่บ้าน.
ตำบลห้วยยางแบ่งออกเป็น 9 หมู่บ้าน ได้แก่
โรงเรียนระยองวิทยาคมปากน้ำ

โรงเรียนระยองวิทยาคมปากน้ำ เป็นโรงเรียนในจังหวัดระยอง
ประวัติ.
ในปี พ.ศ. 2535 ท่านพระครูพิทักษ์รัตตเขต เจ้าอาวาสวัดปากน้ำ ได้เสนอความจำนงจะให้ใช้ที่ดินบริเวณหลังวัดปากน้ำ จำนวน 17 ไร่ เพื่อก่อสร้างโรงเรียนมัธยมศึกษาต่อนายมังกร กุลวานิช ผู้อำนวยการโรงเรียนระยองวิทยาคม ในโอกาสที่อธิบดีกรมสามัญศึกษา นายบรรจง พงษ์ศาสตร์ ได้เดินทางมาประชุมสัมมนาข้าราชการกรมสามัญศึกษา ที่จังหวัดระยอง และได้ไปดูสถานที่ มีความเห็นชอบจึงมอบ ให้นายมังกร กุลวานิช ผู้อำนวยการโรงเรียนระยองวิทยาคม ดำเนินการจัดตั้งโรงเรียนมัธยมศึกษา ผ่านสำนักงาน สามัญศึกษาจังหวัดระยอง โดย นายอำนวย ทั่วทิพย์ ผู้อำนวยการ สามัญศึกษาจังหวัด ระยองโดย พณฯ รัฐมนตรีนายสัมพันธ์ ทองสมัคร ได้มีประกาศกระทรวงศึกษาธิการ เรื่องตั้ง โรงเรียนระยองวิทยาคมปากน้ำ อำเภอเมือง จังหวัดระยอง เมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2537
ในวันที่ 14 มีนาคม 2537 กรมสามัญศึกษาได้จัดสรรงบประมาณในโครงการจัดตั้งโรงเรียนมัธยมศึกษาใหม่ เพื่อก่อสร้างอาคารเรียนแบบเบ็ดเสร็จแบบ ก ข และ ค ต่อมาโรงเรียนได้ขอเปลี่ยนแปลงอาคารเรียนเป็นแบบ 318 ล/30 (พิเศษ) มีลักษณะเป็น อาคารเรียน 4 ชั้นใต้ถุนโล่ง มีห้องน้ำภายในอาคาร และได้รับอนุมัติจากกระทรวง ศึกษาธิการ เมื่อวันที่ 16 มิถุนายน พ.ศ. 2537 กรมสามัญศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ ได้มีคำสั่งแต่งตั้ง นายมานพ งามสุวรรณ์ ผู้ช่วยผู้อำนวยการโรงเรียนระยองวิทยาคม เป็นผู้บริหารโรงเรียนระยองวิทยาคมปากน้ำ คนแรกเมื่อ 
วันที่ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2537 โรงเรียนระยองวิทยาคมปากน้ำ ทำพิธีวางศิลาฤกษ์ เพื่อก่อสร้างอาคารเรียน หลังแรกในวันที่ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2537 เวลา 09.39 น. โดยมีท่านพระครูพิทักษ์ รัตตเขต เป็นประธานปัจจุบันโรงเรียนระยองวิทยาคมปากน้ำ อยู่ภายใต้การบริหารงานของ 
นายอรรถพล วงศ์บุปผา
สัมภเวสี

สัมภเวสี คือ สัตว์ผู้ยังแสวงหาที่เกิด ซึ่งได้แก่ปุถุชนและ พระเสขะผู้ยังแสวงหาภพที่เกิดอีก หรือสัตว์ในครรภ์และในไข่ที่ยังอยู่ระหว่างจะเกิด 
ความหมาย.
สัมภเวสี หมายถึงกลุ่มปุถุชนและสิ่งมีชีวิตทั้งหลายที่ต้องแสวงหาพ่อแม่หรือแสวงหาที่เกิดซึ่งยังไม่ถึงนิพพาน และต้องเวียนว่ายตายเกิด เดิมนั้นสัมภเวสีถูกเข้าใจว่าเป็นวิญญาณเร่ร่อนที่ยังหาที่เกิดใหม่ไม่ได้ ซึ่งความเชื่อนั้นผิด 
กระบวนการเกิดสัมภเวสี.
พระอภิธรรมบัญญัติว่า เมื่อสัตว์ที่อยู่ใน 31 ภพภูมินั้นกำลังตายนั้น "จุติจิต" คือจิตขณะที่กำลังตายจะเกิดขึ้น และเกิดขึ้นขณะเดียวเท่านั้น "ปฏิสนธิจิต" ก็จะเกิดต่อทันทีไม่มีจิตดวงใดมาคั่น และเมื่อเกิด "ปฏิสนธิจิต" แล้วก็คือเกิดในภพใหม่แล้ว คือจุติจิต เกิดปฏิสนธิจิต ต้องเกิดต่อทันที ยกเว้นพระอรหันต์ที่ไม่มีปฏิสนธิจิต เกิดต่อเพราะท่านไม่ต้องมาเกิดอีกแล้ว
มัจจุราชมืดโหดมฤตยู

มัจจุราชมืดโหดมฤตยู ชื่อภาษาไทยของภาพยนตร์สัญชาติอเมริกัน ในชื่อภาษาอังกฤษว่า The Ghost and the Darkness ที่สร้างมาจากนิยายผจญภัยในป่าแอฟริกา เรื่อง "The Man-Eaters of Tsavo" ที่เขียนโดย ผู้พันจอห์น เฮนรี่ แพ็ตเตอร์สัน ที่นำเค้าโครงมาจากประสบการณ์จริงของตนเองเกี่ยวกับสิงโตกินคนที่ซาโว 
นำแสดงโดย วัล คิลเมอร์, ไมเคิล ดักลาส, ทอม วิลคินสัน กำกับโดย สตีเฟ่น ฮ็อปกินส์ ความยาว 135 นาที ซึ่งภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับรางวัลออสการ์ สาขาลำดับเสียงยอดเยี่ยม ประจำปี ค.ศ. 1996 ด้วย
เนื้อเรื่อง.
ในปี ค.ศ. 1898 จักรวรรดิอังกฤษกำลังแผ่อำนาจไปทั่วดินแดนแอฟริกา ผู้พันจอห์น เฮนรี่ แพ็ตเตอร์สัน (วัล คิลเมอร์) นายทหารหนุ่มชาวไอริช-อังกฤษผู้จบวิศวกรรมศาสตร์ ถูกส่งตัวไปประจำที่ซาโว เคนยา เพื่อคุมการสร้างทางรถไฟ โดยกรรมกรหลากหลายเชื้อชาติและความเชื่อ และทาสชาวพื้นเมือง เมื่อแรกไปถึง จอห์นตื่นตาตื่นใจกับธรรมชาติของสัตว์ป่าที่แอฟริกา โดยมี ซามูแอล (จอห์น คานิ) ล่ามชาวพื้นเมืองเป็นผู้ช่วยประสานงาน
ต่อมาไม่นาน เกิดมีเหตุสัตว์ป่าบุกจู่โจมจีค่ายที่พักคนงานและลากคนงานไปกิน จอห์นอาสาจะจับตายให้ได้ แต่ก็ไม่สำเร็จ เหตุการณ์บานปลายไปเรื่อย ๆ ชาวพื้นเมืองแตกตื่นโดยเชื่อว่า มันคือ "มาร" (Ghost) และ "ทมิฬ" (Darkness) ที่ถูกส่งมา ไม่มีใครสามารถหยุดยั้งมันได้ แต่จอห์นเชื่อว่า มันคือ สิงโตธรรมดา ๆ เท่านั้นเอง 
เมื่อจอห์นไม่สามารถหยุดยั้งได้ ชาร์ล เรมิงตัน (ไมเคิล ดักลาส) พรานประสบการณ์สูงถูกส่งมา แรกเริ่มเรมิงตันเชื่อว่า ตนจะสามารถจัดการกับปัญหาทั้งหมดได้ แต่เมื่อได้พบปะกับสิงโตทั้ง 2 ตัวแล้ว แม้แต่พรานประสบการณ์สูงและมั่นใจในตัวเองอย่าง เรมิงตัน ต้องผวา
เลอต็องกีกงต์

"เลอต็องกีกงต์" ("เวลาอันสำคัญ") เป็นซิงเกิลแรกและซิงเกิลเดียวจากอัลบัม "แดล"ของเซลีน ดิออน ที่เผยแพร่เพื่อสนับสนุนอัลบัมในประเทศโปแลนด์ โดยมีการเผยแพร่ทางวิทยุเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2550 
"เลอต็องกีกงต์" เป็นผลงานการประพันธ์ของมารี ลาแบช และเรียบเรียงทำนองโดยฌัก เวอเนอรูว์โซ ทั้งนี้ เซลีนทำงานร่วมกับฌักในเพลง "ซูเลอว็อง", "ตูลอร์เดซอม ", "กงทร์นาตูร์ ", "เฌอเนอวูซูบลีปา", "ตูเลเซอแคร" และ "อีม็องซีเต" 
เพลงเลอต็องกีกงต์ขึ้นสู่อันดับที่ 9 ในชาร์ต Polish RMF FM เมื่อวันที่ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2550 และขึ้นสู่อันดับสูงสุดในวันที่ 11 มิถุนายน พ.ศ. 2550 นอกจากนี้ยังขึ้นชาร์ต Polish National Airplay ในอันดับที่ #31 ในวันที่ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2550 และขึ้นสู่อันดับสูงสุดที่ 23 ในอีกสัปดาห์ต่อมา
ไม่มีมิวสิกวิดีโอสำหรับเพลงนี้
รูปแบบและรายชื่อเพลง.
ซิงเกิลวิทยุหนึ่งเพลง (ประเทศโปแลนด์)
อีม็องซีเต

"อีม็องซีเต" ("ไพศาล") คือซิงเกิลที่ 2 ของเซลีน ดิออน จากอัลบั้ม "แดล" ได้รับการเผยแพร่ทางวิทยุเป็นครั้งแรกในประเทศฝรั่งเศสและเกแบ็ก ประเทศแคนาดาเมื่อวันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2550 และออกจำหน่ายในแบบดิจิทัลดาวน์โหลดเป็นครั้งแรกในวันที่ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2550 อย่างไรก็ตามไม่มีการจำหน่ายในรูปแบบซีดี
"อีม็องซีเต" ประพันธ์คำร้องโดยนีนา บูราวี และเรียบเรียงทำนองโดยฌัก เวอเนอรูว์โซผู้อำนวยการสร้างเพลงนี้ เซลีนเคยร่วมงานกับฌักแล้วในเพลง "ซูเลอว็อง", "ตูลอร์เดซอม", "กงทร์นาตูร์ ", เฌอเนอวูซูบลีปา" และ "ตูเลเซอแคร"
มิวสิกวิดีโอถ่ายทำที่ทะเลสาบเลกมี้ด ในวันที่ 5 - 6 เมษายน พ.ศ. 2550 และแพร่ภาพในวันที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2550
เซลีนแสดงเพลงนี้ใน 2 รายการโทรทัศน์พิเศษเพื่อโปรโมตให้เซลีน ดิออนในอัลบั้ม "แดล" นอกจากนี้เธอยังแสดงใน Sainte-Justine ในวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2550
"อีม็องซีเต" ขึ้นสู่อันดับสูงสุดที่ 7 ในชาร์ตเกแบ็กแอร์เพล ในวันที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2550
เซลีน ดิออน สนับสนุนเพลง "อีม็องซีเต" ในระหว่างการเยือนฝรั่งเศสในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2550 ซึ่งเพลงนี้รวมอยู่ในซิงเกิลซีดี "เทกกิงแชนเซส" ฉบับประเทศฝรั่งเศสที่วางจำหน่ายในเวลาไล่เลี่ยกัน 
รูปแบบและรายชื่อเพลง.
ซิงเกิลวิทยุ (ประเทศแคนาดา และประเทศฝรั่งเศส)
รางวัลภาพยนตร์ไทย ชมรมวิจารณ์บันเทิง ครั้งที่ 16

รางวัลภาพยนตร์ไทย ชมรมวิจารณ์บันเทิง ครั้งที่ 16 ประจำปี พ.ศ. 2550 จัดโดยชมรมวิจารณ์บันเทิง ประกาศผลเมื่อวันที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2551 ณ โรงแรมมิราเคิลแกรนด์ กรุงเทพมหานคร
รายชื่อภาพยนตร์และรายนามผู้ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิง.
"ผู้ชนะรางวัล จะเน้นด้วย ตัวหนา"
เทศบาลนครเจ้าพระยาสุรศักดิ์

เจ้าพระยาสุรศักดิ์ เป็นเทศบาลนครแห่งหนึ่งที่ตั้งอยู่ในอำเภอศรีราชา จังหวัดชลบุรี เป็นเมืองอุตสาหกรรมที่สำคัญของพื้นที่ริมฝั่งอ่าวไทย ในภาคตะวันออกของประเทศไทย และยังเป็นเมืองเศรษฐกิจอีกเมืองหนึ่งของจังหวัดชลบุรีอีกด้วย เทศบาลนครเจ้าพระยาสุรศักดิ์มีพื้นที่ 276.98 ตารางกิโลเมตร เป็นเทศบาลนครที่มีพื้นที่มากที่สุดในประเทศไทย
ประวัติ.
เทศบาลนครเจ้าพระยาสุรศักดิ์เดิมมีฐานะเป็น สุขาภิบาลอ่าวอุดม จัดตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2510 ต่อมาได้รับการจัดตั้งเป็น เทศบาลตำบลอ่าวอุดม ตามพระราชบัญญัติเปลี่ยนแปลงฐานะสุขาภิบาลเป็นเทศบาล พ.ศ. 2542 ประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 116 ตอนที่ 9 ก ลงวันที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2542 และมีผลบังคับใช้ตั้งแต่วันที่ 25 พฤษภาคม ปีเดียวกัน แต่เนื่องจากในความเป็นจริงนั้น พื้นที่อ่าวอุดมได้ถูกโอนไปอยู่ในเขตเทศบาลตำบลแหลมฉบัง (ปัจจุบันคือเทศบาลนครแหลมฉบัง) ที่จัดตั้งขึ้นตามพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งเทศบาลตำบลแหลมฉบัง พ.ศ. 2534 โดยมีพื้นที่แยกออกไปจากสุขาภิบาลอ่าวอุดมเป็นจำนวน 72.56 ตารางกิโลเมตร รวม 4 ตำบล 19 หมู่บ้าน ซึ่งอาจทำให้เกิดความสับสน ในปี พ.ศ. 2545 จึงมีพระราชกฤษฎีกาเปลี่ยนชื่อเทศบาลโดยใช้ชื่อว่า เทศบาลตำบลเจ้าพระยาสุรศักดิ์ เพื่อเป็นการระลึกถึงเจ้าพระยาสุรศักดิ์มนตรี ผู้บุกเบิกและสร้างความเจริญให้กับอำเภอศรีราชา
ในวันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2556 กระทรวงมหาดไทยได้ออกประกาศเปลี่ยนแปลงเขตเทศบาลตำบลเจ้าพระยาสุรศักดิ์ โดยตัดท้องที่หมู่ที่ 6 บ้านโค้งดารา, หมู่ที่ 7 บ้านเนินแสนสุข, หมู่ที่ 8 บ้านหินกอง และหมู่ที่ 11 บ้านหนองเลง (บางส่วน) ของตำบลหนองขาม ให้ไปเป็นพื้นที่ขององค์การบริหารส่วนตำบลหนองขามที่ตั้งอยู่ทางทิศเหนือ เพื่อแก้ไขปัญหาพื้นที่ทับซ้อนที่มีมาตั้งแต่ครั้งที่ยังเป็นสุขาภิบาลอ่าวอุดม และเพื่อประโยชน์ในการจัดบริการสาธารณะ ส่งผลให้เขตเทศบาลมีพื้นที่ลดลงจากเดิม 306.44 ตารางกิโลเมตร เหลือ 276.98 ตารางกิโลเมตร จากนั้นในวันที่ 9 เมษายน กระทรวงมหาดไทยก็ได้ประกาศเปลี่ยนแปลงฐานะเทศบาลตำบลเจ้าพระยาสุรศักดิ์เป็น เทศบาลนครเจ้าพระยาสุรศักดิ์ โดยให้มีผลตั้งแต่วันที่ 1 พฤษภาคม ปีเดียวกัน
พื้นที่และอาณาเขต.
เทศบาลนครเจ้าพระยาสุรศักดิ์ตั้งอยู่ในเขตอำเภอศรีราชา จังหวัดชลบุรี อยู่ห่างจากกรุงเทพมหานครประมาณ 111 กิโลเมตร และห่างจากเทศบาลเมืองชลบุรีเป็นระยะทางประมาณ 24 กิโลเมตร มีพื้นที่รวมทั้งสิ้น 276.98 ตารางกิโลเมตร ครอบคลุมพื้นที่รวม 5 ตำบล
ประชากร.
ประชากรในเทศบาลนครเจ้าพระยาสุรศักดิ์ ณ วันที่ 31 ตุลาคม พ.ศ. 2560 มีจำนวน 132,172 คน (ไม่รวมจำนวนประชากรในท้องที่ที่ได้โอนให้กับองค์การบริหารส่วนตำบลหนองขามแล้ว)
กระดูกสแคฟฟอยด์

กระดูกสแคฟฟอยด์  อยู่บริเวณข้อมือ พบอยู่ทางด้านนิ้วหัวแม่มือภายในอนาโตมิคัล สนัฟฟ์ บอกซ์ (anatomical snuff-box) ลักษณะคล้ายกับเรือ ในอดีตจึงเรียกกระดูกนี้ว่า "navicular" (ซึ่งปัจจุบัน "navicular" หมายถึงกระดูกรูปเรือที่อยู่ในกระดูกข้อเท้า) ขนาดและรูปร่างของกระดูกนี้คล้ายกับเม็ดมะม่วงหิมพานต์
กระดูกสแคฟฟอยด์เป็นกระดูกที่ใหญ่ที่สุดในกระดูกข้อมือแถวต้น (proximal row) อยู่ที่ด้านเรเดียส (ด้านนิ้วหัวแม่มือ) แกนยาวของกระดูกวิ่งจากบนลงล่าง ไปทางด้านข้างและด้านหน้า
คำว่า "สแคฟฟอยด์" (scaphoid) มาจากภาษากรีกว่า "skaphe" แปลว่า "เรือ" และ "eidos" แปลว่า "รูปร่าง"
พื้นผิว.
พื้นผิวด้านบน (superior surface) เป็นรูปสามเหลี่ยมมีรูปร่างนูน เรียบ เป็นผิวข้อต่อกับปลายล่างของกระดูกเรเดียส
พื้นผิวด้านล่าง (inferior surface) ชี้ลงด้านล่าง ไปทางด้านข้างและด้านหลัง มีลักษณะเรียบ นูน และเป็นรูปสามเหลี่ยมเช่นกัน มีสันตื้นๆ แบ่งพื้นผิวออกเป็น 2 ส่วน ได้แก่ พื้นผิวด้านข้างเป็นข้อต่อกับกระดูกทราพีเซียม (trapezium) พื้นผิวด้านใกล้กลางเป็นข้อต่อกับกระดูกทราพีซอยด์ (trapezoid)
บนพื้นผิวด้านหลังมือ (dorsal surface) มีลักษณะแคบ เป็นร่องขรุขระ ซึ่งร่องนี้วิ่งในแนวตลอดความยาวของกระดูก เป็นจุดเกาะของเอ็น
พื้นผิวด้านฝ่ามือ (volar surface) ด้านบนเว้า ส่วนด้านล่างและด้านข้างยกขึ้นเป็นส่วนยื่นรูปทรงกลมเกิดเป็นปุ่มกระดูก (tubercle) ชี้ไปทางด้านหน้า ซึ่งให้เป็นจุดเกาะของเอ็นทรานสเวิร์สคาร์ปัล และบางครั้งอาจเป็นจุดเกาะต้นของใยกล้ามเนื้อบางส่วนของกล้ามเนื้อแอบดักเตอร์ พอลิซิส เบรวิส (Abductor pollicis brevis)
พื้นผิวด้านข้าง (lateral surface) ขรุขระและแคบ เป็นจุดเกาะของเอ็นเรเดียลคอลแลทเทอรัล (radial collateral ligament) ของข้อมือ
พื้นผิวด้านใกล้กลาง (medial surface) ให้เป็นหน้าประกบข้อต่อ 2 หน้า ได้แก่ ด้านบนมีขนาดเล็กกว่า เป็นรูปเสี้ยวพระจันทร์มีลักษณะแบนและเกิดข้อต่อกับกระดูกลูเนท (lunate bone) ส่วนด้านล่างมีขนาดใหญ่กว่ามีลักษณะเว้า เรียงตัวกับกระดูกลูเนทเกิดเป็นรอยเว้ารับกับหัวของกระดูกแคปปิเตต (capitate)
พื้นผิวนูนด้านปลาย (distal convex surface) เกิดข้อต่อกับกระดูกทราพีเซียมและทราพีซอยด์
ความสำคัญทางคลินิก.
เมื่อเกิดกระดูกชิ้นนี้หักมักจะหายได้ยากเพราะว่ามีการไหลเวียนไปเลี้ยงกระดูกชิ้นนี้น้อย แม้ว่ากระดูกชิ้นนี้ก็มีโอกาสหักยากก็ตาม แต่กระดูกชิ้นนี้ก็มักจะหักได้บ่อยเมื่อเกิดการหักของกระดูกข้อมือ เนื่องจากกายวิภาคและตำแหน่งในข้อมือของกระดูกนี้มีลักษณะเฉพาะ ประมาณ 60% ของกระดูกข้อมือหักมักเกิดจากกระดูกสแคฟฟอยด์หัก เมื่อเกิดกระดูกสแคฟฟอยด์จะต้องได้รับการวินิจฉัยและรักษาอย่างรวดเร็ว เพื่อผลการรักษาที่ดี การวินิจฉัยและรักษาที่ล่าช้าอาจทำให้การรักษาซับซ้อนมากขึ้น
ยางพารา

ยางพารา เป็นไม้ยืนต้น มีถิ่นกำเนิดบริเวณลุ่มน้ำแอมะซอน ประเทศบราซิลและประเทศเปรู ทวีปอเมริกาใต้ โดยชาวพื้นเมืองเรียกว่า "เกาชู" (cao tchu) แปลว่า ต้นไม้ร้องไห้ จนถึงปี พ.ศ. 2313 (ค.ศ. 1770) โจเซฟ พรีสต์ลีย์ พบว่ายางสามารถนำมาลบรอยดำของดินสอได้ จึงเรียกว่ายางลบหรือตัวลบ (rubber) ซึ่งเป็นศัพท์ใช้ในประเทศอังกฤษและประเทศเนเธอร์แลนด์เท่านั้น ศูนย์กลางของการเพาะปลูกและซื้อขายยางในอเมริกาใต้แต่ดั้งเดิมอยู่ที่รัฐปารา (Pará) ของประเทศบราซิล ยางชนิดนี้จึงมีชื่อเรียกว่า ยางพารา
การกรีดยาง.
การกรีดยางเพื่อให้สะดวกต่อการกรีด และยังคงรักษาความสะอาดของถ้วยรองรับน้ำยางนั้นควรคำนึงถึงระดับความเอียงของรอยกรีดและความคมของมีดที่ใช้กรีดซึ่งต้องคมอยู่เสมอ
การใช้ประโยชน์และการแปรรูป.
ในขั้นต้นยางพาราที่กรีดได้มักจะถูกนำไปแปรรูปเบื้องต้นซึ่งแบ่งเป็น 2 กลุ่ม ได้แก่ 
โดยเมื่อพ.ศ. 2313 โจเซฟ พริลลี่ ค้นพบว่า ยางมีคุณสมบัติพิเศษ สามารถลบรอยดินสอออกได้โดยไม่ทำให้กระดาษเสียหาย ต่อมาในปี พ.ศ. 2366 ชาล์ล แมกกินตอซ นำยางมาผลิตเสื้อกันฝนจำหน่ายในสก็อตแลนด์เป็นครั้งแรก และในปีพ.ศ. 2389 โทมัส แฮนค็อค ประดิษฐ์ยางตันสำหรับรถม้าทรงของพระนางเจ้าวิคตอเรีย และพัฒนาจนในปี พ.ศ. 2438 ประดิษฐ์เป็นล้อรถยนต์ได้สำเร็จ
นักบุญอันนา

นักบุญอันนา ("อันนา"; "ฮันนาห์") สืบเชื้อสายมาจากพระเจ้าดาวิด และเป็นมารดาของมารีย์ (มารดาพระเยซู) ชื่ออันนาเป็นภาษาละตินมาจากภาษาฮีบรู “Hannah” พระวรสารนักบุญยากอบระบุว่านักบุญอันนาและนักบุญโยอาคิมผู้เป็นสามีไม่มีลูกจนเมื่ออายุมาก วันหนึ่งก็มีทูตสวรรค์มาปรากฏตัวแล้วบอกว่าอันนาและโยอาคิมจะมีลูก นักบุญอันนาก็สัญญาว่าจะยกลูกให้ผู้รับใช้พระเป็นเจ้า กล่าวกันว่านักบุญอันนาและโยอาคิมยกมารีย์ให้พระเจ้าที่พระวิหารในกรุงเยรูซาเลมที่สองเมื่อมารีย์อายุได้สามขวบ นักบุญอันนาเป็นนักบุญองค์อุปถัมภ์รัฐควิเบก ประเทศแคนาดา แคว้นเบรอตาญ ประเทศฝรั่งเศส สตรีใกล้คลอด และคนทำเหมือง 
เรื่องนี้คล้ายคลึงกับการเกิดของซามูเอลซึ่งฮันนาห์แม่ของซามูเอลก็เป็นหมันมาก่อน แต่ลัทธิบูชานักบุญอันนามิได้เป็นที่นิยมเท่าใดในคริสตจักรโรมันคาทอลิกก่อนคริสต์ศตวรรษที่ 12
แต่การกล่าวถึงนักบุญอันนาในคริสตจักรอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์มึมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 6 ตามความเชื่อของออร์ทอดอกซ์นักบุญอันนาเป็นบรรพชนของพระเจ้า (“Forbear of God”) เพราะเป็นมารดาพระแม่มารีย์ผู้ให้กำเนิดพระเยซูต่อมา และเป็นผู้อุทิศมารีย์ให้กับพระเจ้า
ทางตะวันตกรูปเคารพของนักบุญอันนาจะเป็นผู้แต่งกายด้วยเสื้อคลุมแดงและหมวกเสื้อคลุมสีเขียว หรือเป็นรูปร่วมกับแม่พระและพระกุมารเช่นรูป “พระนางพรหมจารีและพระกุมารกับนักบุญอันนา” ที่เขียนโดยเลโอนาร์โด ดา วินชี ราวปี ค.ศ. 1508 หรือที่ยิ่งซับซ้อนกว่านั้นเป็นรูปปั้นของนักบุญอันนาที่ให้เห็นมารีย์ในครรภ์และพระเยซูในครรภ์มารีย์ การแสดงเช่นนี้คล้ายกับการแสดงตรีเอกภาพ บางครั้งจึงสร้างคู่กัน
นักเทววิทยาคริสเตียนหลายคนเชื่อกันว่านักบุญอันนาอาจจะแต่งงานหนเดียวกับโยอาคิมหรือแต่งงานสามครั้ง ความเชื่อโบราณจากคำเทศนาของนักบุญยอห์นแห่งดามัสกัสกล่าวว่านักบุญอันนาแต่งงานหนเดียว แต่สมัยปลายยุคกลางเชื่อกันว่าสามหน หนแรกกับโยอาคิม หนที่สองกับโคลปาส และหนที่สามกับ โซโลมาส และแต่ละครั้งก็มีลูกสาวคนหนึ่ง: มารีย์มารดาของพระเยซู มารีย์แห่งโคลปาส, และ มารีย์สะโลเม แต่ความคิดเห็นนี้ถูกคัดค้านเมื่อปี ค.ศ. 1677 โดยศาสนจักรโรมันคาทอลิกโดยกล่าวว่าเมื่อมารีย์เกิดอันนาก็อายุมากแล้วและมารีย์เป็นลูกคนเดียวกับโยอาคิมสามีคนเดียว
การสันนิษฐานอีกข้อหนึ่งในคริสต์ศตวรรษที่ 4 และอีกครั้งหนึ่งในคริสต์ศตวรรษที่ 15 ว่ามารีย์เกิดจากนักบุญอันนาโดยมิได้มีการสมสู่ แต่ความคิดเห็นนี้ถูกคัดค้านเช่นเดียวกันเมื่อปี ค.ศ. 1677 ทางศาสนจักรคาทอลิกสอนว่าการเกิดของมารีย์เป็นการเกิดแบบปกติแต่ว่ามารีย์ก็ถูกเตรียมไม่ให้มีบาปเพื่อจะได้เป็นผู้ที่เหมาะสมในการให้กำเนิดพระเยซู
เยื่อหุ้มสมอง

เยื่อหุ้มสมองและไขสันหลัง (meninges) เป็นระบบของเยื่อหุ้มที่ปกคลุมระบบประสาทกลาง เยื่อหุ้มสมองประกอบด้วยชั้น 3 ชั้นได้แก่ เยื่อดูรา หรือเยื่อหุ้มสมองชั้นนอก (dura mater) , เยื่ออะแร็กนอยด์ หรือเยื่อหุ้มสมองชั้นกลาง (arachnoid mater) , และเยื่อเพีย หรือเยื่อหุ้มสมองชั้นใน (pia mater) หน้าที่หลักของเยื่อหุ้มสมองและน้ำหล่อสมองไขสันหลัง (cerebrospinal fluid) คือเพื่อปกป้องระบบประสาทกลาง
กายวิภาคศาสตร์ของเยื่อหุ้มสมอง.
เยื่อเพีย.
เยื่อเพีย หรือเยื่อหุ้มสมองชั้นใน (pia mater) เป็นเยื่อที่มีความบอบบางมาก อยู่ใกล้ชิดกับสมองและไขสันหลังมากที่สุด แนบไปกับกลีบ (gyrus) และร่อง (sulcus) ของสมอง เป็นเยื่อที่อยู่ชิดติดแน่นกับผิวของสมองและไขสันหลัง เยื่อเพียเป็นเยื่อที่บางมาก ประกอบด้วยเนื้อเยื่อเส้นใย (fibrous tissue) ที่ถูกปกคลุมด้วยแผ่นของเซลล์แบนๆ ที่เชื่อว่าน้ำซึมผ่านไม่ได้ เยื่อเพียจะมีหลอดเลือดที่ทอดตัวไปตามสมองและไขสันหลัง และมีหลอดเลือดฝอยที่ทำหน้าที่เลี้ยงสมอง
เยื่ออะแร็กนอยด์.
เยื่อที่อยู่ชั้นกลางเรียกว่า เยื่ออะแร็กนอยด์ หรือเยื่อหุ้มสมองชั้นกลาง (arachnoid mater) ชื่อ "อะแร็กนอยด์" (arachnoid) มีความหมายว่า คล้ายใยแมงมุม เนื่องจากเยื่อชั้นนี้มีลักษณะคล้ายกับใยแมงมุม ทำหน้าที่กันการกระทบกระเทือนต่อระบบประสาทกลาง เยื่ออะแร็กนอยด์มีลักษณะบาง ใส ประกอบด้วยเนื้อเยื่อเส้นใยที่ถูกปกคลุมด้วยแผ่นของเซลล์แบนๆ ที่เชื่อว่าน้ำซึมผ่านไม่ได้เช่นเดียวกับเยื่อเพีย เยื่อนี้จะไม่แนบไปกับร่องหรือลอนสมองบนผิวสมอง และจะมองดูเป็นถุงหุ้มหลวมๆ ในบริเวณของสมองจะมีเส้นใยละเอียดจำนวนมาก เรียกว่า อะแร็กนอยด์ ทราบีคูลาร์ (arachnoid trabeculae) ที่ผ่านชั้นอะแร็กนอยด์ไปยังช่องว่างใต้เยื่ออะแร็กนอยด์ (subarachnoid space) เพื่อเชื่อมกับเนื้อเยื่อของเยื่อเพีย
เยื่ออะแร็กนอยด์และเยื่อเพียอาจเรียกรวมกันว่า "เลปโตเมนิงซ์" (leptomeninges)
เยื่อดูรา.
เยื่อดูรา หรือเยื่อหุ้มสมองชั้นนอก (dura mater) [หรืออาจเรียกว่า meninx fibrosa หรือ "แพคีเมนิงซ์" (pachymeninx)] เป็นเยื่อที่หนาและทนทาน ใกล้กับกะโหลกศีรษะมากที่สุด ภายในมีหลอดเลือดขนาดใหญ่ซึ่งแตกแขนงออกเป็นหลอดเลือดฝอยในเยื่อเพีย ประกอบด้วยเนื้อเยื่อเส้นใยชนิดหนา (dense fibrous tissue) และผิวด้านในปกคลุมด้วยเซลล์แบนๆ ชนิดเดียวกับที่อยู่บนผิวของเยื่อเพียและเยื่ออะแร็กนอยด์ดังที่กล่าวมาแล้ว เยื่อดูราเป็นถุงที่ปกคลุมเยื่ออะแร็กนอยด์ และอาจเปลี่ยนปลงรูปร่างไปทำหน้าที่ต่างๆ ได้หลากหลาย เยื่อดูราอาจถูกล้อมรอบและค้ำจุนไปด้วยช่องเลือดดำขนาดใหญ่ (venous channels) เรียกว่า "dural sinuse" ทำหน้าที่ขนส่งเลือดจากสมองไปยังหัวใจ
ช่องว่าง.
ช่องว่างใต้เยื่ออะแร็กนอยด์ (subarachnoid space) เป็นช่องว่างที่โดยทั่วไปอยู่ระหว่างเยื่ออะแร็กนอยด์และเยื่อเพีย ภายในมีน้ำหล่อสมองไขสันหลัง (cerebrospinal fluid)
โดยปกติแล้วเยื่อดูราจะอยู่ชิดกับกะโหลกศีรษะ หรือกระดูกอื่นๆ ของช่องในกระดูกสันหลังซึ่งเป็นที่อยู่ของไขสันหลัง เยื่ออะแร็กนอยด์จะติดกับเยื่อดูรา และเยื่อเพียจะติดกับเนื้อเยื่อของระบบประสาทกลาง เมื่อเกิดเหตุที่ทำให้เยื่อดูราและเยื่ออะแร็กนอยด์แยกจากกันเช่นจากอุบัติเหตุหรือความเจ็บป่วย จะเกิดช่องว่างใต้เยื่อดูรา (subdural space)
พยาธิวิทยา.
การตกเลือด (hemorrhage) ที่เกี่ยวข้องกับเยื่อหุ้มสมองมี 3 ประเภท
ภาวะทางการแพทย์อื่นๆ ที่เกี่ยวข้องกับเยื่อหุ้มสมอง เช่น เยื่อหุ้มสมองอักเสบ (meningitis) มักเกิดจากเชื้อรา, แบคทีเรีย, หรือการติดเชื้อจากไวรัส และมะเร็งเยื่อหุ้มสมอง (meningioma) เกิดจากเนื้องอกในเยื่อหุ้มสมองเองหรือเนื้องอกจากบริเวณอื่นที่แพร่กระจายมายังเยื่อหุ้มสมอง
อะครอสเดอะยูนิเวิร์ส

อะครอสเดอะยูนิเวิร์ส  เป็นเพลงของเดอะ บีเทิลส์ ที่มีการเผยแพร่เป็นครั้งแรกเพื่อการกุศลเมื่อวันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2512 จากนั้นถูกนำมารวมในอัลบัมสุดท้ายของเดอะบีเทิลส์ ชุด Let It Be ที่วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2513 เพลงนี้แต่งโดย จอห์น เลนนอน บันทึกเสียงครั้งแรกเมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2511 โดยได้รับเครดิตว่าแต่งโดย เลนนอน/แมคคาร์ทนีย์
ในปี พ.ศ. 2551 ซึ่งเพลงนี้มีอายุครบ 40 ปี ประกอบกับเป็นการก่อตั้งองค์การนาซาครบรอบ 50 ปี และการก่อตั้งโครงการ Deep Space Network (DSN) ครบรอบ 45 ปี กลุ่มแฟนเพลงของเดอะ บีเทิลส์ ได้นัดกันเปิดเพลงนี้พร้อมกันทั่วโลก ในวันที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 เมื่อเวลา 7.00 น. ตามเวลา Eastern Time Zone (ตรงกับ 19.00 น. เวลาในประเทศไทย)
ในขณะเดียวกัน นาซา ได้ส่งสัญญาณวิทยุเพลง Across The Universe ขึ้นสู่อวกาศไปยังดาวเหนือซึ่งอยู่ห่างจากโลกออกไป 431 ปีแสง จากสายอากาศขนาด 70 เมตรของ DSN ที่ศูนย์อวกาศของนาซา นอกกรุงแมดริด ประเทศสเปน
การเฉลิมฉลองนี้มีชื่อเรียกว่า "Across the Universe Day"
แจ๊คสัน อาซิคู

แจ๊คสัน อาซิคู  นักมวยสากลชาวออสเตรเลีย เกิดเมื่อ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2521 ที่ประเทศยูกันดา ฉายา Action สถิติการชก 25 ครั้ง ชนะ 22 (น็อค 12) แพ้ 3
โรเบิร์ต ดาลินเซ

โรเบิร์ต ดาลินเซ (Roberto Dalisay) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2525 สถิติการชก 53 ครั้ง ชนะ 22 (น็อค 7) เสมอ 5 แพ้ 26 
ประวัติ.
ดาลินเซขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 29 มกราคม พ.ศ. 2542 แพ้น็อค ออร์ลันโด ปาดีโญ ยก 1 การชก 6 ครั้งแรกของดาลินเซมีแต่แพ้และเสมอ เริ่มชกชนะในการขกครั้งที่ 7 จากนั้น ก็ชกชนะเป็นส่วนใหญ่ จนได้มาชิงแชมป์ PABA รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทเมื่อ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2546 แพ้คะแนน สมศักดิ์ ศิษย์ชัชวาลย์ในไทย ไม่ได้แชมป์ จากนั้นได้ชิงแชมป์ IBF รุ่นเฟเธอร์เวทที่ว่างเมื่อ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2546 แพ้คะแนน ฟ้าประกอบ รักเกียรติยิม ไม่ได้แชมป์ ต่อมาใน พ.ศ. 2547 ดาลินเซได้เข้าร่วมการแข่งขันมวยสากลลีกรุ่นแบนตัมเวทของฟิลิปปินส์ ซึ่งดาลินเซเข้าถึงรอบแปดคนสุดท้าย ก่อนจะแพ้คะแนนโดยเทคนิค อีริค บาร์เซโลนาเมื่อ 3 มีนาคม พ.ศ. 2547 ดาลินเซมาชกไนไทยเมื่อ พ.ศ. 2548 แพ้น็อค ทอง ป.โชคชัย จากนั้นขึ้นชิงแชมป์ ABCO รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทเมื่อ 30 มกราคม พ.ศ. 2549 แพ้น็อค แสงหิรัญ ลูกบ้านใหญ่ ยก 5 และมาชกแพ้คะแนนโดยเทคนิค แสงหิรัญ ลูกบ้านใหญ่ ในอีก 5 เดือนต่อมา ดาลินเซยังขึ้นชกอย่างต่อเนื่อง ดาลินเซมีโอกาสชิงแชมป์อีก 2 ครั้ง คือ ชิงแชมป์ IBF แพนแปซิฟิกรุ่นเฟเธอร์เวทเมื่อ 5 กันยายน พ.ศ. 2550 แพ้น็อค ฟ้าใส ศักดิ์กรีรินทร์ ยก 7 และชิงแชมป์ IBO เอเชียรุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวทที่อินโดนีเซียเมื่อ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2551 แพ้คะแนน ซิมสัน บูตาร์บูตาร์ จากนั้น ดาลินเซก็แขวนนวมไป