pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
คาโรลีเนอ เอากุสเทอแห่งบาวาเรีย

เจ้าหญิงคาโรลีเนอ เอากุสเทอแห่งบาวาเรีย  (พระนามเดิม: Karoline Auguste von Habsburg-Lorraine, ราชสกุลเดิม Wittelsbach) ประสูติเมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1792 เป็นพระราชธิดาองค์เล็กในพระเจ้ามัคซีมีลีอานที่ 1 โยเซ็ฟ แห่งบาวาเรีย และพระอัครมเหสี เจ้าหญิงเอากุสเทอ วิลเฮ็ลมีเนอแห่งเฮ็สเซิน-ดาร์มชตัดท์ ทรงเป็นสมาชิกราชวงศ์วิทเทลส์บัค แห่งราชอาณาจักรบาวาเรีย
พระองค์ทรงอภิเษกสมรสครั้งแรกกับเจ้าชายวิลเฮ็ล์ม มกุฎราชกุมารแห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค (ภายหลังได้เป็นพระมหากษัตริย์แห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค) โดยพระองค์ได้ทรงใช้พระนามว่า เจ้าหญิงเอากุสเทอ ชาร์ล็อทเทอ มกุฎราชกุมารีแห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค (Crown Princess Augusta Charlotte of Württemberg) แต่ทั้งสองพระองค์ทรงต้องหย่า เมื่อเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1814 เพราะเนื่องจากมีเหตุผลทางการเมืองเข้ามาเกี่ยวข้อง โดยเวือร์ทเทิมแบร์คนั้น ถูกรุกรานและก้าวก่ายทางการเมืองการปกครองจากนโปเลียน โบนาปาร์ต ทำให้เวือร์ทเทิมแบร์คต้องปฏิรูปการเมืองการปกครองใหม่ 
พระองค์ทรงอภิเษกสมรสอีกครั้งกับจักรพรรดิฟรันทซ์ที่ 1 แห่งออสเตรีย เมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 1816 ทั้งสองพระองค์ทรงไม่มีพระราชโอรสหรือพระราชธิดาเลย เมื่อหลังจากอภิเษกสมรสแล้ว พระองค์ก็ทรงได้รับการสถาปนาเป็นจักรพรรดินีแห่งออสเตรีย โดยพระองค์ได้ทรงอุทิศพระองค์เข้าช่วยเหลือสภากาชาดและได้ทรงเข้าช่วยเหลือประชาชน นอกจากนี้ยังมีพระราชดำริให้สร้างโรงพยาบาลเพื่อรักษาประชาชนที่เจ็บไข้ได้ป่วยอีกด้วย ทำให้พระองค์ทรงเป็นที่รักของประชาชนเป็นอย่างมาก
จักรพรรดินีคาโรลีเนอ เอากุสเทอ เสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 9 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1873 หลังจากวันเฉลิมพระชันษาเพียง 1 วัน สิริพระชันษาได้ 81 ชันษา พระศพถูกนำไปฝังไว้ที่วิหารฮาพส์บวร์ค กรุงเวียนนา โดยการสิ้นพระชนม์นี้ทำให้มีการเลื่อนการอภิเษกสมรสของอาร์ชดยุกฟรันซ์ คาร์ลและ เจ้าหญิงโซฟีแห่งบาวาเรีย ไปในปีค.ศ. 1874
จักรพรรดินีคาโรลีเนอ เอากุสเทอทรงมีความสัมพันธ์อันดีกับพระราชวงศ์หลายพระองค์ ไม่ว่าจะเป็นจักรพรรดิฟรันทซ์ โยเซ็ฟ รวมทั้งจักรพรรดินีเอลิซาเบธผู้ที่พระองค์ทรงเห็นว่าน่าสงสารเป็นอย่างยิ่ง
แนวร่วมปฏิวัติเพื่อเอกราชติมอร์ตะวันออก

แนวร่วมปฏิวัติเพื่อเอกราชติมอร์ตะวันออก  หรือ เฟรตีลิน (Fretilin) เป็นพรรคการเมืองฝ่ายซ้ายกลางในติมอร์ตะวันออก มีที่นั่งในสภาแห่งชาติและจัดตั้งรัฐบาลในติมอร์ตะวันออกตั้งแต่ได้รับเอกราชจนถึง พ.ศ. 2550 พรรคเริ่มจากเป็นขบวนการต่อต้านที่ต่อสู้พื่อเอกราชของติมอร์ตะวันออก ครั้งแรกเพื่อเป็นเอกราชจากโปรตุเกส และต่อจากนั้นเรียกร้องเอกราชจากอินโดนีเซีย ตั้งแต่ พ.ศ. 2517–2541 ในครั้งแรกเรียกว่าสมาคมประชาธิปไตยสังคมติมอร์ เมื่อติมอร์ตะวันออกได้รับเอกราชจากอินโดนีเซียจึงแตกออกเป็นหลายพรรค
ประวัติก่อนได้รับเอกราช.
ใน พ.ศ. 2521 นีกูเลา ดุช ไรช์ ลูบาตู ผู้นำกลุ่มถูกทหารอินโดนีเซียฆ่า ต่อมาได้มีการตั้งกองทหารที่เป็นสาขาของกลุ่มต่อสู้แบบกองโจรเพื่อต่อต้านทหารอินโดนีเซีย
ประวัติหลังได้รับเอกราช.
จากการเลือกตั้งครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2544 เฟรตีลินได้คะแนนเสียง 57.4% และได้ 55 ที่นั่งจากทั้งหมด 88 ที่นั่ง ในการเลือกตั้งเมื่อ พ.ศ. 2550 เฟรตีลินได้คะแนนเสียงลดลง เหลือเพียง 29% และได้ 21 ที่นั่ง
ลัสกัร ญิฮาด

ลัสกัร ญิฮาด (เป็นกลุ่มการเมืองในอินโดนีเซีย ก่อตั้งเมื่อ 30 มกราคม พ.ศ. 2543 เริ่มจากการเข้าไปมีบทบาทในความขัดแย้งระหว่างชาวคริสต์และชาวมุสลิมในเมืองมาลูกู ฐานที่มั่นของกลุ่มอยู่ที่เกาะชวาแต่มักออกไปปฏิบัติการนอกเกาะชวา เชื่อกันว่ากลุ่มนี้มีความเกี่ยวข้องกับอัลกออิดะฮ์ แต่ทางกลุ่มได้ออกมาปฏิเสธว่าไม่เคยเกี่ยวข้องกับอุซามะฮ์ บิน ลาดินและตอลิบาน เป็นกลุ่มที่ประกาศยุบตัวเองไปแล้วในปัจจุบัน
อีอีควอลเอ็มซีสแควร์

อีอีควอลเอ็มซีสแควร์ (อังกฤษ: E=MC2) คืออัลบั้มสตูดิโอลำดับที่ 7 ของมารายห์ แครี นักร้องสาวเพลงป๊อปชาวอเมริกัน อัลบั้มนี้ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 15 เมษายน พ.ศ. 2551 ในสหรัฐอเมริกา อัลบั้มนี้ขึ้นชาร์ตบิลบอร์ด 200 ของสหรัฐอเมริกาในอันดับหนึ่ง ด้วยยอดขายเริ่มแรก 463,000 แผ่น ซึ่งเป็นสัปดาห์แรกของเธอที่มียอดขายมากที่สุด ซิงเกิลแรกจากอัลบั้มนี้ "ทัชมายบอดี" ขึ้นอันดับหนึ่ง ในชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100 นอกจากนี้ยังมีซิงเกิลตามมาอิกอันประกอบด้วย "บายบาย", "ไอล์บีเลิฟวิงยูลองไทม์" และ "ไอสเตย์อินเลิฟ"
ชื่ออัลบั้ม.
ก่อนการประกาศชื่อย่างเป็นทางการของอัลบั้ม อัลบั้มนี้เคยมีแผนที่จะใช้ชื่อว่า "แดทชิก"  ซึ่งเป็นชื่อของหนึ่งในเพลงของอัลบั้มนี้ อัลบั้มนี้มีชื่อในภาษาอังกฤษว่า "E=MC²" โดยย่อมาจาก "(E) Emancipation (=) equals (MC) Mariah Carey (²) to the second power" ซึ่งเป็นการเล่นคำจากสมการของไอน์สไตน์ และอัลบั้มนี้ถือเป็นภาคต่อของเธอจากอัลบั้มที่ออกจำหน่ายไปแล้วเมื่อไป พ.ศ. 2548 "ดิอีแมนซิเพชั่นออฟมิมิ"  
รายชื่อเพลง.
ทุกเพลงมารายห์ แครี เป็นหนึ่งในผู้ประพันธ์ด้วย และมีนักแต่งเพลงอื่นๆ มาช่วยเสริมใส่ไว้ในวงเล็บ
ชาร์ต.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
เซเว่นธ์ซีน

เซเว่นธ์ซีน  เป็นวงดนตรีประกอบด้วยสมาชิก 3 คนจากคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย คือ อภิวัชร์ เอื้อถาวรสุข (แสตมป์ นักร้องนำ ได้เคยร่วมงานเพลง "สมมุติ" และ "เธอไม่เคยเปลี่ยน" ในอัลบั้ม "Rhythm & Boyd E1EVEN1H" มาแล้ว), กฤช วิรยศิริ (อาร์ต) มือกีตาร์ และชัชวาล วิศวบำรุงชัย (ชัช) มือคีย์บอร์ด 
มีผลงานอัลบั้มชุดแรก "7thSCENE" เช่นเดียวกับชื่อวง งานเพลงในแนวซินธ์ร็อก และยังมีศิลปินมาร่วมงาน อย่างเช่น บอย โกสิยพงษ์, ตรัย ภูมิรัตน, โกมล บุญเพียรผล (โปรดิวเซอร์เจ้าของรางวัลสีสันอวอร์ดส ที่อยู่เบื้องหลังความสำเร็จของสครับบ์มาแล้ว), นภ พรชำนิ, คัตโตะ วงลิปตา, เบน ชลาทิศ และคิว วงฟลัวร์
ผลงานเพลง.
อัลบั้มแรก: "7thSCENE" (28 กรกฏาคม พ.ศ. 2551)
เพลงอื่น ๆ
ฉัพพรรณรังสี

ฉัพพรรณรังสี คือสีที่แผ่ออกจากพระวรกายขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า มี 6 สี คือ
แสงเหล่านี้เรียกอีกอย่างว่า วรรณรังสี ซึ่งทั้ง 6 สีถือว่า เป็นสีมงคลของพุทธศาสนิกชน
ฝ้า

ฝ้า เป็นสภาพผิวหนังของใบหน้าที่มีปื้นเป็นสีคล้ำ เกิดจากการเพิ่มจำนวนเม็ดสีที่ผิวหนังซึ่งถูกกระตุ้นด้วยแสงแดด ส่วนใหญ่ผู้หญิงจะเป็นฝ้าแต่ผู้ชายก็เป็นฝ้าได้หากตากแดดมากเกินไป
วัยที่เริ่มเป็นฝ้า ได้แก่ วัยกลางคน พบเป็นกันมากในประเทศเขตร้อนเพราะได้รับแสงแดดมากกว่าที่อื่น ยังมีปัจจัยทางพันธุกรรมและฮอร์โมนเข้ามาเกี่ยวข้องด้วย สำหรับฝ้าที่เกิดจากฮอร์โมน คือฝ้าที่เกิดระหว่างการตั้งครรภ์หรือในช่วงที่กินยาคุมกำเนิด เมื่อหมดการกระตุ้นจากฮอร์โมนตามที่กล่าวมาฝ้าที่เป็นอยู่ก็จะหายขาดไปเอง รวมถึงการแพ้เครื่องสำอางบางอย่างอาจทำให้เกิดฝ้าดำขึ้นได้
ฝ้าที่เกิดใหม่มักเป็นชนิดตื้น เกิดจากการที่ผิวหนังชั้นหนังกำพร้ามีจำนวนเม็ดสีเพิ่มขึ้น แต่เมื่อเป็นไปนาน ๆ ก็มีโอกาสกลายเป็นฝ้าลึก ซึ่งเกิดจากการเพิ่มของเม็ดสีในชั้นหนังแท้ สีฝ้าจะคล้ำเข้มมากขึ้น และรักษาให้หายยาก
การรักษา.
การทายาที่มีตัวยาไฮโดรควิโนน หรือกรดวิตามินเอ พวกนี้จะไปยับยั้งการสร้างเม็ดสี สารในกลุ่มไวเทนนิ่ง เช่น กรดโคจิก ชาเขียว ชาขาว ซึ่งจะมีพิษน้อยกว่าในกลุ่มที่เป็นยา แต่ประสิทธิภาพในการรักษายังไม่แน่นอน เพราะไม่มีหลักฐานวิชาการสนับสนุนชัดเจน
การรักษาด้วยเทคโนโลยี เช่น การทำเลเซอร์ด้วย คาร์บอนไดออกไซด์เลเซอร์ต้องระวัง เพราะมีผลข้างเคียงสูงบางคนทำแล้วหายก็จริง แต่ผิวที่ขึ้นใหม่จะคล้ำเป็นรอยดำ ซึ่งเกิดจากรอยแผลของการทำเลเซอร์ ส่วนการรักษาฝ้าด้วยวิธีไอออนโตหรือโฟโตนั้นยังไม่เป็นการรักษาที่ยอมรับในระดับสากล หากจะใช้วิธีการักษาดังกล่าวต้องใช้ควบคู่กับการทายาด้วยจึงจะได้ผล
การรักษาฝ้าแบบวิธีธรรมชาติด้วยสมุนไพร เช่น การใช้น้ำมะนาว ใบกะเพราะ ว่านหางจระเข้ ไข่ขาว หัวไชเท้า มะละกอสุก หัวหอม ใบบัวบก น้ำส้มสายชูจากแอปเปิ้ล
หลวงปู่อ่อน ญาณสิริ

หลวงปู่อ่อน ญาณสิริ อดีตเจ้าอาวาส วัดป่านิโครธาราม บ้านหนองบัวบาน ตำบลหนองบัวบาน อำเภอหนองวัวซอ จังหวัดอุดรธานี
ประวัติ.
นามเดิมชื่อ อ่อน กาญวิบูลย์ บิดาชื่อ เมืองกลาง กาญวิบูลย์ มารดาชื่อ บุญมา กาญวิบูลย์ เกิดเมื่อวันอังคารที่ 3 มิถุนายน พ.ศ. 2445 ตรงกับเดือน 7 ปีขาล ที่บ้านดอนเงิน ตำบลแชแล อำเภอกุมภวาปี จังหวัดอุดรธานี 
การบรรพชาและอุปสมบท.
เมื่ออายุ 16 ปี ได้บรรพชาเป็นสามเณร ที่วัดเกาะเกตุ บ้านเมืองเก่า อำเภอกุมภวาปี จังหวัดอุดรธานี ครั้นอายุครบบวช ก็ได้อุปสมบทเป็นพระภิกษุฝ่ายมหานิกาย ณ วัดปะโค อำเภอกุมภวาปี จังหวัดอุดรธานี เมื่อเดือน 7 แรม 11 ค่ำ ปีระกา ตรงกับ พ.ศ. 2464 โดยมีพระครูพิทักษ์คณานุการ (จันทา สิริจนฺโท) เจ้าคณะอำเภอ กุมภวาปี เป็นพระอุปัชฌาย์
การจาริกเพื่อศึกษาธรรมปฏิบัติ.
ใน พ.ศ. 2465 ได้เดินธุดงค์ไปจนถึงอำเภอท่าบ่อ จังหวัดหนองคาย และได้เข้าศึกษา ปฏิบัติกัมมัฏฐาน กับพระสุวรรณ เป็นเบื้องต้น พ.ศ. 2466 ได้ถวายตัวเป็นศิษย์พระอาจารย์เสาร์ กนฺตสีโล และพระอาจารย์มั่น ภูริทตฺโต ที่วัดบ้านค้อ อำเภอบ้านผือ จังหวัดอุดรธานี ณ ที่นี้ ได้พบกับหลวงปู่ฝั้น อาจาโร เป็นครั้งแรก
การขอญัตติ.
เมื่อวัน 25 มกราคม พ.ศ. 2467 (นับแบบปัจจุบันตรงกับปี พ.ศ. 2468) ได้ญัตติเป็นพระภิกษุธรรมยุติกนิกาย ณ วัดโพธิสมภรณ์ จังหวัดอุดรธานี โดยมีพระธรรมเจดีย์ (จูม พนฺธุโล) เมื่อครั้งยังเป็นพระครูชิโนวาทธำรง เป็นพระอุปัชฌาย์ พระครูอดิสัยคุณาธาร (คำ อรโก) อดีตเจ้าคณะจังหวัดเลย เป็นพระกรรมวาจารย์ ต่อมาจำพรรษาอยู่ที่ วัดป่านิโครธาราม บ้านหนองบัวบาน ตำบลหมากหญ้า (ในขณะนั้น) ปัจจุบันเป็นตำบลหนองบัวบาน อำเภอหนองวัวซอ จังหวัดอุดรธานี
มรณภาพ.
พระอาจารย์อ่อน ญาณสิริ มรณภาพ ณ โรงพยาบาลรามาธิบดี เมื่อวันพุธที่ 27 พฤษภาคม 2524 เวลา 04.00 น. สิริอายุ พรรษา 58 มีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2525 ณ วัดป่านิโครธาราม จังหวัดอุดรธานี
สานุศิษย์สำคัญ.
ในบรรดาพระกรรมฐานสายหลวงปู่มั่น ภูริทตฺโต นี้ หลวงปู่อ่อน ญาณสิริ ถือไดว่าเป็นผู้ที่มีลูกศิษย์ลูกหามากองค์หนึ่ง และยังเป้นผู้ให้กำเนิดพระกรรมฐานจำนวนมาก เพราะสวนใหญ่พระกรรมฐานที่มีชื่อเสียงในปัจจุบัน มีภูมิลำเนาบ้านเกิดที่บ้านหนองบัวบาน คือที่ตั้งวัดป่านิโครธารามนั่นเอง ดังนั้นบุรุษลูกหลานบ้านหนองบัวบานในสมัยนั้นจึงได้เข้าอุปสมบทถือกายถวายชีวิตแก่หลวงปู่อ่อน เป็นบิดาผู้ให้ดำเนิดในทางธรรมจำนวนมาก ก่อนที่จะแยกย้ายไปสู่สำนักอื่น ๆ ตามวาสนาบารมี ดังคำที่หลวงปู่ชอบ ฐานสมโม ได้เคยกล่าวไว้ว่า "...อาจาารย์อ่อนเป็นผู้มีลูกมาก แต่ไม่เป็นไร อาจารย์อ่อนคลอดลูกมาเท่าไหร่ เราอาจารย์ชอบจะรับเลี้ยงเองทั้งหมด..." เหตุนี้จึงปรากฏว่าลูกศิษย์หลวงปู่อ่อนได้เข้าไปพึ่งร่มบารมีธรรมของหลวงปู่ชอบจำนวนมากมาย จนกลายมาเป็นครูเป็นอาจารย์คอบอบรมสั่งสอนศรัทธาญาติโยมในทุกวันนี้ หลายองค์ ซึ่งพอที่จะไล่เลียงรายนามบรรดาลูกศิษย์ในองค์หลวงปู่ใหญ่(หลวงปู่มั่น ภูริทตฺโต)แห่งบ้านหนอบัวบาน คือ หลวงปู่อ่อน ญาณสิริได้ ดังนี้
อภิชาติ ชูสกุล

อภิชาติ ชูสกุล (พ.ศ. 2499 - 6 กันยายน พ.ศ. 2553) มีชื่อเล่นว่า หมึก เป็นนักแสดงชาวไทยที่มีชื่อเสียงมาจากการรับบท หมู่เชียร อดีตตำรวจรถถังผู้เป็นลูกพี่ของแดง ไบเล่ และเพื่อน ๆ จากภาพยนตร์เรื่อง "2499 อันธพาลครองเมือง" ใน พ.ศ. 2540
ซึ่งบทบาทการแสดงในเรื่องนี้ของอภิชาติ เป็นที่กล่าวขานอย่างมากว่า แสดงได้ดี เป็นที่น่าจดจำ สมบทบาทนักเลงจริง ๆ ทั้ง ๆ ที่เป็นเพียงตัวประกอบ แต่สามารถแย่งความเด่นของตัวละครอื่นที่เข้าฉากด้วยกันได้ เช่นเดียวกับนักแสดงประกอบชายอีกคน คือ สมชาย ศักดิกุล
หลังจากนั้น ก็ได้รับบทเป็นตัวประกอบและตัวร้ายในละครโทรทัศน์และภาพยนตร์เรื่องต่าง ๆ เช่น "เต่า" บรรณาธิการหนังสือพิมพ์ siam observer ในปมไหม ทางไอทีวี, "ดาบเหล็ก" ในละครชุด น้องใหม่ร้ายบริสุทธิ์ ทางช่อง 3, "พระยาพลเทพ" ตัวร้ายใน นิราศสองภพ และ "พระเชียงเงิน" ใน ตากสินมหาราช ทางช่องเดียวกัน 
ในส่วนของภาพยนตร์ก็ได้แก่ "ชัตเตอร์ กดติดวิญญาณ" ใน พ.ศ. 2547, "แค่เพื่อนค่ะพ่อ", "โหน่ง เท่ง นักเลงภูเขาทอง" ใน พ.ศ. 2549 และ"คนหิ้วหัว" ใน พ.ศ. 2550 เป็นต้น นอกจากนั้นยังเคยร่วมแสดงในภาพยนตร์ต่างประเทศ เรื่อง "The Beach" ในปี พ.ศ. 2543 ในบทมาเฟียเจ้าของเกาะและไร่กัญชา และ "Rescue Dawn" ภาพยนตร์สัญชาติเยอรมัน ใน พ.ศ. 2548 ในบท พิสิษฐ์ อินทรทัต
งานเบื้องหลัง อภิชาติเคยเป็นผู้ช่วยผู้กำกับภาพยนตร์ต่างประเทศ เช่น "Return To Paradise" (ค.ศ. 1998) "Aces go places V" (ค.ศ. 1989) และนอกจากนี้ยังเป็นผู้ช่วยผู้กำกับภาพยนตร์ไทยเรื่อง "สุริโยไท" ใน พ.ศ. 2544 ด้วย
ชีวิตส่วนตัว อภิชาติ เป็นชาวอำเภอหนองแค จังหวัดสระบุรี จบการศึกษาจากโรงเรียนอัสสัมชัญบางรัก ปริญญาตรีจากคณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เข้าสู่วงการบันเทิงด้วยการอ่านสปอตโฆษณาและเป็นผู้ช่วยผู้กำกับภาพยนตร์ สมรสกับ นางชไมพร กัลยาณมิตร ภรรยาที่อยู่กินกันมานานกว่า 30 ปี โดยไม่มีบุตร โดยความชอบส่วนตัวเป็นคนที่รักสุนัขมาก ได้เลี้ยงสุนัขไว้ทั้งหมด 3 ตัว
อภิชาติเสียชีวิตเมื่อวันที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2553 ด้วยโรคมะเร็งตับ โดยตรวจพบเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ปีเดียวกัน แต่เจ้าตัวปฏิเสธที่เข้ารับการรักษาด้วยวิธีการฉายแสง โดยมีผลงานเรื่องสุดท้ายเป็นภาพยนตร์อิสระเรื่อง "สติ สืบ ศพ"
การไหว้

ไหว้ เป็นการทักทายของชาวไทย เพื่อแสดงความเคารพหรือสักการะด้วยการพนมมือเช่นเดียวกับการทำ "อัญชลีมุทรา" ของวัฒนธรรมอินเดีย ถือเป็นการให้เกียรติและแสดงถึงความมีสัมมาคารวะแก่กันและกัน นอกจากนี้ยังแสดงถึงการขอบคุณ การขอโทษ การยกย่อง หรืออื่น ๆ ตามแต่โอกาส การไหว้จะใช้สองมือขึ้นประนมเหมือนดอกบัวตูมไว้ระหว่างอก นิ้วแนบชิดสนิทกัน ศอกสองข้างแนบชิดลำตัว และยกขึ้นไหว้ในระดับต่าง ๆ โดยใช้มือกับใบหน้าเป็นตัวแบ่งระดับ
การไหว้ยังคงเป็นธรรมเนียมที่สืบเนื่องมาจนถึงยุคปัจจุบัน กลายเป็นมารยาทพื้นฐานของชาวไทย สำหรับการทักทาย การขอบคุณ บางครั้งการไหว้ขอโทษก็ทำเพื่อให้ตนพ้นจากความผิด
ประวัติ.
พะนอม แก้วกำเนิด อดีตเลขาธิการคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติ กล่าวว่าการไหว้ เป็นการแสดงออกโดยธรรมชาติของมนุษย์เพื่อแสดงความรักและเคารพต่อกัน วัฒนธรรมการไหว้ของไทย มีมาแต่เมื่อไร ไม่ปรากฏหลักฐาน คาดว่าน่าจะรับมาจากอารยธรรมอินเดียผ่านศาสนาฮินดูและพุทธ ซึ่งมีการประนมมือเช่นเดียวกันนี้มาตั้งแต่ 4,000 ปีก่อน ดังปรากฏหลักฐานเป็นภาพในตราประทับทำจากดินเหนียวของอารยธรรมลุ่มแม่น้ำสินธุ ส.พลายน้อย ระบุว่า มีหลักฐานทางโบราณคดีเป็นรูปคนพนมมือบนหินชนวนจากวัดศรีชุม จังหวัดสุโขทัย และตุ๊กตาสังคโลกเป็นรูปผู้ชายนั่งพนมมือ แสดงให้เห็นว่าคนไทยรู้จักการไหว้มาช้านานแล้ว ซึ่งเมื่อชาวไทยรับวัฒนธรรมการไหว้มา ก็ได้ปรับปรุงให้เหมาะสมกับวิถีชีวิต เวลา และสถานที่ จนกลายเป็นขนบธรรมเนียมและวัฒนธรรมหนึ่งของไทย
แต่เดิมคนไทยจะทักทายคำพูดต่าง ๆ ร่วมไปด้วย เช่น สบายดีหรือ ไปไหนมา หรือกินข้าวมาหรือยัง ทว่าความหมายบ่งไปเชิงสู่รู้ ฟังดูไม่เหมาะสมนัก กระทั่งพระยาอุปกิตศิลปสาร (นิ่ม กาญจนาชีวะ) เป็นผู้ริเริ่มการทักทายด้วยคำว่า "สวัสดี" เป็นคำทักทายทั้งเมื่อพบหน้าและจากกัน ใช้กันในหมู่นิสิตจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยเมื่อ พ.ศ. 2476 ต่อมาในสมัยจอมพล แปลก พิบูลสงครามเป็นนายกรัฐมนตรี ได้ประกาศให้ใช้คำดังกล่าวเป็นคำทักทายเมื่อ พ.ศ. 2481 ซึ่งคำทักทายนี้จะถูกใช้พูดประกอบการไหว้ อย่างไรก็ตามคำว่า สวัสดี ถือเป็นวาจาอันเป็นมงคลที่มีมาช้านาน ดังปรากฏในจารึกยุคอาณาจักรตามพรลิงค์ เมื่อ พ.ศ. 1773 นอกจากหลักฐานจากภาคใต้แล้ว ศิลาจารึกจากภาคเหนือและภาคอีสานก็มีการใช้คำว่าสวัสดี เพราะเป็นถ้อยคำมงคลในพระศาสนา
การปฏิบัติ.
การไหว้นั้นไม่จำกัดท่วงท่า สามารถไหว้ได้ในหลายอิริยาบถไม่ว่าจะนั่งเก้าอี้ ยืน หรือนั่งกับพื้น กระทำด้วยกิริยาอ่อนน้อมสวยงาม โดยการไหว้ ประกอบด้วยกิริยาสองส่วน ดังนี้ 
ตามธรรมเนียมไทย เวลาแขกมาบ้านก็ไหว้เจ้าบ้านเพื่อขออนุญาต ครั้นจะขอตัวลาก็ไหว้อีกครั้ง และหากมีการรับของจากผู้อาวุโสกว่า ผู้ด้อยอาวุโสต้องทำการไหว้ก่อนรับของ ถือเป็นมารยาทอย่างหนึ่ง
สำหรับชาวมุสลิมสามารถไหว้บุคคลได้ เช่นการทำความเคารพครูหรือไหว้ทักทายบุคคลอื่นที่เป็นบุคคลต่างศาสนา แต่ห้ามไหว้สิ่งเคารพอื่น หรือไหว้พร้อมด้วยดอกไม้ธูปเทียน หรือแสดงความเคารพด้วยการกราบไหว้เด็ดขาด เพราะมุสลิมจะบูชาหรือกราบอัลลอฮ์เพียงองค์เดียวเท่านั้น ขณะคริสต์ศาสนิกชนนิกายโรมันคาทอลิกสามารถไหว้พระสงฆ์ในพุทธศาสนาได้ เพราะเป็นเพศนักบวชควรแก่การเคารพ แต่หากกราบพระจะไม่แบมือ ส่วนพราหมณ์หลวงมีธรรมเนียมการกระหย่งไหว้ ซึ่งมีลักษณะคล้ายการนั่งยอง ก่อนทอดผ้ากราบ แล้วก้มลงกราบเทวรูปจากท่านั่งดังกล่าว
การแบ่งระดับ.
กรมส่งเสริมวัฒนธรรม กระทรวงวัฒนธรรม ได้กำหนดระดับของการไหว้ไว้ 3 ระดับ ดังนี้
ส่วนการรับไหว้ คือการตอบรับการทักทายจากผู้ด้อยอาวุโสกว่า เพื่อแสดงออกว่าเราให้ความสนใจ ผู้รับไหว้กระพุ่มมือไว้บริเวณหน้าอก ปลายนิ้วชี้อยู่ที่ดั้งจมูก นิ้วหัวแม่มืออยู่บริเวณคาง สายตามองไปที่ผู้ไหว้ด้วยความหวังดี อุปมาว่ามือที่พนมอยู่กลางอกนั้นคือการตอบรับจากใจ
ธงชาติอิตาลี

ธงชาติสาธารณรัฐอิตาลี  มีลักษณะเป็นธงสามสี รูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 2 ส่วน ยาว 3 ส่วน ภายในแบ่งเป็นสามแถบตามแนวตั้ง เป็นสีต่างๆ เรียงจากด้านคันธงตามลำดับ คือ สีเขียว สีขาว และสีแดง
วิวัฒนาการ.
ราชอาณาจักรอิตาลี.
ระหว่าง ค.ศ. 1848 ถึง ค.ศ. 1861, ช่วงเวลาของสงครามประกาศอิสรภาพ และ การรวมชาติอิตาลี (ประกอบด้วย แคว้นเวเนโต, รัฐพระสันตะปาปา (โรม), เตรนตีโน และ ตรีเยสเต, ภายใต้การนำของ "ขบวนการชาตินิยมอิตาลี" (Italia irredenta), เป็นการรวบตัวรัฐต่างๆเข้าเป็นรัฐชาติสมัยใหม่ ในปีค.ศ. 1866, 1870, และ 1918 ตามลำดับ); ในช่วงเวลาดังกล่าวเรียกว่า "การวมชาติอิตาลี", เป็นปฐมบทในการใช้, "ธงสามสี" เป็นสัญลักษณ์ในการเคลื่อนไหวต่อสู้เพื่ออิสรภาพ และ การสร้างรัฐชาติสมัยใหม่.
ธงแถบเขียว-ขาว-แดง, กลางมีรูปตราอาร์มแห่งแคว้นซาวอย ประกาศใช้ครั้งแรก ในฐานะธงกองทัพของกองทัพบก โดย กองทัพปิเยมอนต์แห่งราชอาณาจักรซาร์ดิเนียเมื่อ ค.ศ. 1848. ระหว่างการประกาศอิสรภาพของลอมบาร์ด-เวเนเชียน, โดยชารล์ส อัลเบิรต์แห่งซาร์ดิเนีย กล่าวว่า "... in order to show more clearly with exterior signs the commitment to Italian unification, We want that Our troops ... have the Savoy shield placed on the Italian tricolour flag." ตราอาร์มแห่งราชวงศ์ซาวอย "กางเขนสีขาวบนอาร์มสีแดง"ภายใน"ขอบสีน้ำเงิน", สีน้ำเงิน หมายถึง พระราชวงศ์ซาวอย, ทั้งนี้มิได้อ้างอิงตามหลักมุทราศาสตร์. ประกาศใช้อย่างเป็นทางการตามพระบรมราชโองการ ค.ศ. 1851.
ความหมายสีธง.
การปรากฏความหมายของธงสามสีที่เป็นธงชาติอิตาลีในทุกวันนี้ เริ่มมีขึ้นครั้งแรกในธงชาติ สาธารณรัฐซิสปาดานา (อิตาลี: Repubblica Cispadana) เมื่อ ค.ศ. 1796 (พ.ศ. 2339) ซึ่งเป็นช่วงภายหลังจากการยกทัพเข้ามาในอิตาลีของกองทัพฝรั่งเศส ภายใต้การนำของนายพลนโปเลียน โบนาปาร์ต ในยุคนั้นสาธารณรัฐขนาดเล็กจำนวนมากถูกจัดตั้งขึ้นตามรูปแบบของพรรคจาโคแบงในประเทศฝรั่งเศส และเกือบทั้งหมดนั้นก็ใช้ธงของตัวเองที่มีลักษณะคล้ายธงสามสีของฝรั่งเศส ผิดกันแต่ว่ามีสีบางสีที่แตกต่างกันออกไป สำหรับสาธารณรัฐซิสปาดานานั้นเลือกใช้สีแดงกับสีขาว ซึ่งเป็นสีของธงประจำแคว้นมิลาน และสีเขียว ซึ่งเป็นสีของเครื่องแบบกองทหารแคว้นลอมบาร์เดีย 
มีอยู่บางกลุ่มที่ให้นิยามความหมายของสีธงชาตินี้เป็นการเฉพาะว่า สีเขียวเป็นตัวแทนของที่ราบและหุบเขาอันเขียวขจีในประเทศอิตาลี สีขาวคือสีขาวหิมะบนเทือกเขาแอลป์ และสีแดงหมายถึงเลือดที่รินไหลในสงครามประกาศเอกราชอิตาลี การให้คำนิยามธงชาติอิตาลีในอีกที่หนึ่ง ซึ่งมีความหมายค่อนข้างอยู่ในเชิงศาสนา โดยอิงจากคุณธรรม 3 อย่าง ในศาสนาคริสต์ (Theological virtues) กล่าวคือ สีเขียว หมายถึง ความหวังใจ (Hope) สีขาวหมาวถึง ความเชื่อมั่น (Faith) และสีแดงหมายถึงความรัก (Charity)
นอกจากนี้ การให้ความหมายสีธงที่ได้รับความนิยมทั่วไปอีกอย่างหนึ่ง ซึ่งถูกนำมาใช้ในบางคราวโดยบรรดาผู้ที่ชื่นชอบในอาหารอิตาลี เป็นการนิยามจากสีเครื่องปรุงที่ปรากฏในอาหารอิตาลี เช่น สีแดงเป็นเครื่องหมายของมะเขือเทศ สีเขียวคือใบโหระพา และสีขาวเป็นสีของเนยแข็งขาวมอซซาเรลลา (mozzarella) สิ่งของเหล่านี้คือสิ่งสามารถพบได้ทั่วไปในอาหารอิตาลียอดนิยมอย่างพิซซ่าและลาซาญา
อาวีญงปาปาซี

อาวีญงปาปาซี  หรือ สมณสมัยอาวีญง คือช่วงเวลาที่พระสันตะปาปา 7 พระองค์ประทับ ณ เมืองอาวีญง ราชอาณาจักรฝรั่งเศส แทนการประทับที่กรุงโรมตามปกติ สืบเนื่องมาจากความขัดแย้งระหว่างองค์พระสันตะปาปากับพระมหากษัตริย์ฝรั่งเศส
ภายหลังจากความขัดแย้งระหว่างสมเด็จพระสันตะปาปาบอนิเฟซที่ 8 กับพระเจ้าฟิลิปที่ 4 แห่งฝรั่งเศส และการสิ้นพระชนม์ของสมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 11 ผู้สืบทอดตำแหน่งสมเด็จพระสันตะปาปาต่อจากสมเด็จพระสันตะปาปาบอนิเฟซที่ 8 และดำรงสมณศักดิ์ได้เพียง 8 เดือน การประชุมเลือกสันตะปาปาให้อาร์ชบิชอปแบร์ทร็อง ชาวฝรั่งเศส ขึ้นดำรงสมณศักดิ์เป็นสมเด็จพระสันตะปาปาพระองค์ใหม่ในปี ค.ศ. 1305 ทรงปฏิเสธที่จะเสด็จย้ายจากฝรั่งเศสไปประทับที่กรุงโรม และในปี ค.ศ. 1309 ทรงย้ายสันตะสำนักมายังรัฐพระสันตะปาปา ณ อาวีญง  ซึ่งดำรงอยู่สืบต่อมาอีก 67 ปี ในบางครั้งการที่โรมไร้สมเด็จพระสันตะปาปาประทับอยู่ในครั้งนี้ถูกขนานนามว่า "พระสันตะปาปาเป็นเชลยของบาบิโลน" (Babylonian Captivity of the Papacy) โดยสมเด็จพระสันตะปาปาที่ครองสมณศักดิ์ ณ อาวีญงทั้ง 7 พระองค์ถัดมาล้วนแล้วแต่เป็นชาวฝรั่งเศสทุกพระองค์ และในเวลาถัดมาก็ทรงตกอยู่ภายใต้อิทธิพลของพระมหากษัตริย์ฝรั่งเศสมากขึ้นเรื่อย ๆ จนในวันที่ 13 กันยายน ค.ศ. 1376 สมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 11 ทรงตัดสินพระทัยเสด็จจากอาวีญงและย้ายสันตะสำนักกลับกรุงโรม (เสด็จถึงกรุงโรม ณ วันที่ 17 มกราคม ค.ศ. 1377) นับเป็นการสิ้นสุดลงของสมณสมัยอาวีญงอย่างเป็นทางการ
พระสันตะปาปาแห่งอาวีญง.
พระสันตะปาปาอาวีญงปาปาซี 7 พระองค์มีพระนามดังนี้
ในปี ค.ศ. 1376 พระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 11 ทรงย้ายกลับไปประทับที่กรุงโรมตามเดิม หลังจากนั้นก็เกิดการแตกแยกระหว่างพระคาร์ดินัลจึงทำให้มีผู้อ้างตนเป็นพระสันตะปาปา (Antipope) ขึ้นที่อาวีญงพร้อมกับโรม:
ช่วงเวลาระหว่างปี ค.ศ. 1378 ถึงปี ค.ศ. 1417 เป็นช่วงเวลาที่นักวิชาการโรมันคาทอลิกเรียกว่า ศาสนเภทตะวันตก (Western Schism) หรือ “การโต้แย้งครั้งใหญ่เรื่องพระสันตะปาปาเท็จ” หรือที่บรรดานักประวัติศาสตร์ฝ่ายโปรเตสแตนต์เรียกกันว่า “มหาศาสนเภทครั้งที่สอง” เพราะเป็นการแตกแยกของพระคาร์ดินัลกลุ่มต่าง ๆ ผู้สนับสนุนพระสันตะปาปาที่โรม ที่อาวีญง และที่อื่นว่าใครเป็นพระสันตะปาปาที่แท้จริง จนกระทั่งมายุติลงจากผลการสังคายนาคอนชตันซ์ในปี ค.ศ. 1417 (Council of Constance) 
รัฐสันตะปาปา (ในปัจจุบันมีเพียงที่นครรัฐวาติกัน) ในขณะนั้นรวมไปถึงที่ดินบริเวณอาวีญงและบริเวณเล็ก ๆ และทางตะวันออก มาจนกระทั่งการปฏิวัติฝรั่งเศสจึงกลับไปเป็นของประเทศฝรั่งเศสเมื่อปี ค.ศ. 1791
พรมผนัง

พรมผนัง หรือ พรมแขวนผนัง  เป็นงานศิลปะสิ่งทอ ซึ่งทอด้วยมือบนกี่ตั้งที่เส้นด้ายพุ่งซ่อนเส้นด้ายยืนหมดเมื่อทำเสร็จ ซึ่งต่างจากการทอผ้า อาจเห็นทั้งด้ายเส้นยืนและเส้นพุ่ง การทำเช่นนี้ทำให้เกิดลวดลายหรือภาพ ผู้ทอมักจะใช้ด้ายยืนที่ทำจากลินินหรือฝ้าย ส่วนด้ายพุ่งอาจจะเป็นขนแกะ, ฝ้าย หรือไหม หรือบางครั้งก็ใช้ด้ายที่ทำจากทอง, เงิน หรือวัสดุอื่น ๆ ด้วย 
ทั้งช่างและศิลปินเป็นผู้สร้างงานพรมทอ ก่อนอื่นศิลปินจะร่างแบบ ที่เรียกกันว่า “tapestry cartoon” เพื่อให้ช่างทอตามแบบที่ร่าง ห้วเรื่องที่ทอก็อาจจะมาจากคัมภีร์ไบเบิล, ตำนานเทพ หรือฉากล่าสัตว์ ซึ่งจะเป็นที่นิยมทำกันในการตกแต่งที่อยู่อาศัย
การใช้สอย.
ความนิยมในการใช้พรมทอตกแต่งอาจจะมาจากการที่เป็นสิ่งที่เคลื่อนย้ายตามเจ้าของจากที่พำนักหนึ่งไปอีกที่พำนักหนึ่งได้สะดวก พรมทอที่ใช้ในวัดก็อาจจะใช้แขวนเนื่องในโอกาสพิเศษ นอกจากนั้นก็มีประโยชน์ในการใช้สอย เช่นเมื่อแขวนบนผนังก็จะเป็นฉนวนทำให้ห้องอุ่นขึ้นในขณะเดียวกันก็เป็นเครื่องตกแต่งห้องด้วย 
การวิวัฒนาการการทอพรมผนัง.
การทอพรมผนังทำกันมาตั้งแต่สมัยกรีก พรมของกรีกจาก 300-200 ปึก่อนคริสต์ศักราช ที่พบในทะเลทรายที่ทาริมเบซิน การทอแบบดังกล่าวมาเริ่มทำกันในยุโรปราวต้นคริสต์ศตวรรษที่ 14 ในบริเวณที่เป็นประเทศเยอรมนี และ สวิสเซอร์แลนด์ปัจจุบัน แต่ต่อมาศูนย์กลางการทอก็ย้ายไปฝรั่งเศสและเนเธอร์แลนด์ ในคริสต์ศตวรรษที่ 15 อาราสในฝรั่งเศสเป็นเมืองที่มีชื่อในการทอพรมผนังด้วยขนแกะ งานพรมของอาราสขายเป็นเครื่องตกแต่งให้แก่ปราสาทและวังต่าง ๆ ทั่วยุโรป พรมแขวนผนังมาถูกทำลายไปมากระหว่างการปฏิวัติฝรั่งเศส พรมจำนวนมากถูกเผาเพื่อเอาทองที่เป็นเส้นด้ายในตัวผ้า คำว่า “พรมผนังอารัส” ยังเป็นคำที่ใช้เรียกพรมผนังที่ทออย่างหรูหรา แม้ว่าจะทำมาจากที่อื่นก็ตาม 
ในคริสต์ศตวรรษที่ 16 ศูนย์การทอพรมผนังก็ย้ายไปในบริเวณฟลานเดอส์ซึ่งกลายมาเป็นศูนย์กลางการทอพรมผนังของยุโรป ในคริสต์ศตวรรษที่ 17 พรมเฟล็มมิชได้ชื่อว่าเป็นศูนย์กลางการผลิตที่สำคัญที่สุด ซึ่งจะเห็นได้จากงานที่ทำมาจากสมัยนั้นแสดงให้เห็นรายละเอียดของงาน ทั้งภาพบนพรมและสีที่ใช้
ในคริสศตวรรษที่ 19 วิลเลียม มอร์ริส รื้อฟี้นการทอพรมผนังแบบยุคกลางที่แอบบีเมอร์ตัน และมีความสำเร็จในการทอพรมผนังสำหรับการตกแต่งที่อยู่อาศัยและคริสต์ศาสนสถาน งานร่างพรมทอเหล่านี้ของมอริสออกแบบโดยเอ็ดเวิร์ด เบิร์น-โจนส์ (Edward Burne-Jones)
พรมทอยังทำกันอยู่บ้างที่โรงงานที่โกบลินส์ (Gobelins) และเวิร์คช็อพบางแห่งในยุโรป ซึ่งนอกจากจะทอแล้วยังซ่อมแซมพรมทอที่ชำรุดด้วย นอกจากนั้นศิลปะการทอพรมผนังยังเป็นศิลปะของผู้ที่ทอพรมเป็นงานอดิเรกด้วย
แหล่งข้อมูลอื่น.
 วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ
ชาญ เย็นแข

ชาญ เย็นแข (10 กันยายน พ.ศ. 2469 - 5 ตุลาคม พ.ศ. 2531) เป็นนักร้องเพลงลูกทุ่ง ที่มีชื่อเสียงจากเพลง "ค่าน้ำนม"จากการประพันธ์ของไพบูลย์ บุตรขัน
ประวัติ.
ชาญ เย็นแข เกิดที่กรุงเทพมหานคร ที่ย่านเสาชิงช้า จบชั้นมัธยมศึกษาจากโรงเรียนวัดบวรนิเวศ แล้วเริ่มเป็นนักร้องประกวดตามงานวัดในสมัยสงครามโลกครั้งที่สอง ใช้ชื่อว่า "เอี่ยวพญา" โดยเพลงที่ประกวดงานวัดครั้งแรกในชีวิตของเขาเกิดขึ้นในปีพ.ศ. 2484 โดยร้องเพลง กลางสายลม ขณะมีอายุเพียง 16 ปี ที่วัดจอมสุดาราม (วัดไพรงาม) สถานีรถไฟสามเสน ซึ่งผลการประกวดออกมาว่า เขาได้รางวัลที่ 3 ส่วนเพลงแรกที่สามารถชนะเลิศการประกวดคือเพลง รำพันรัก เมื่อปี พ.ศ. 2488 โดยเป็นการร้องที่งานภูเขาทอง วัดสระเกศวรวิหาร หลังสงครามจึงได้มาฝากตัวเป็นลูกศิษย์ของครูสง่า อารัมภีร
ในปี พ.ศ. 2492 ชาญ เย็นแข ได้ติดตามสง่า อารัมภีร ไปที่ห้องบันทึกเสียงซึ่งจะมีการบันทึกเสียงเพลง "ค่าน้ำนม" ของครูไพบูลย์ บุตรขัน แต่ปรากฏว่าบุญช่วย หิรัญสุนทร ซึ่งจะเป็นผู้ร้องเพลงนี้ไม่มา ครูสง่าจึงเสนอให้ชาญ ร้องเพลงนี้บันทึกเสียงแทน ปรากฏว่าเมื่อสถานีวิทยุนำเพลงนี้มาออกอากาศ ก็เป็นที่นิยม และทำให้ชาญ เย็นแข เป็นที่รู้จักมาตั้งแต่นั้น
ชาญ เย็นแข ร้องเพลงที่มีชื่อเสียงอีก เช่น ชายสามโบสถ์, สามหัวใจ, กลิ่นโคลนสาบควาย, บัวลืมสระ, ตารางดวงใจ ฯลฯ และยังเคยเป็นนักพากย์ภาพยนตร์ และนักจัดรายการวิทยุ
การเสียชีวิต.
ชาญ เย็นแข สมรสกับคุณสุพรรณี สิงหราชา เมื่อปี พ.ศ. 2494 มีบุตรสาว 1 คน เสียชีวิตด้วยโรคหัวใจเมื่อวันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2531 ขณะกำลังจะร้องเพลงที่ร้านอาหารของวงจันทร์ ไพโรจน์ ที่อำเภอบางละมุง จังหวัดชลบุรี พระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2531
พยงค์ มุกดา

นาวาตรี พยงค์ มุกดา (4 พฤษภาคม พ.ศ. 2469 - 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553) เป็นศิลปินชาย นักร้อง นักแสดง นักประพันธ์เพลงชาวไทย มีชื่อเสียงจากการเป็นนักประพันธ์เพลงเป็นจำนวนมาก ได้แก่เพลงปลุกใจ และเพลงมาร์ช ประจำกองทัพเรือไทย อาทิเพลง เนวีบูล, ประดู่ไม่รู้โรย, มาร์ชสามัคคีสี่เหล่า และเพลงไทยสากล ประเภทเพลงลูกกรุง และลูกทุ่ง อีกนับพันเพลง นาวาตรี พยงค์ มุกดา ได้รับรางวัลนราธิป ประจำปี พ.ศ. 2550 จากสมาคมนักเขียนแห่งประเทศไทย และได้รับการยกย่องเชิดชูเกียรติจากสำนักงานคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติ กระทรวงวัฒนธรรม ให้เป็น ศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (เพลงไทยลูกทุ่ง - เพลงไทยสากล) ประจำปี พ.ศ. 2534
ประวัติ.
พยงค์ มุกดา เป็นชาวจังหวัดราชบุรี เป็นบุตรของนายแก้ว และนางบุญ มุกดา เกิดบนเรือกลางแม่น้ำแม่กลอง บริเวณตำบลท่าเสา จังหวัดราชบุรี จบชั้น ป.4 จากโรงเรียนเทศบาลวัดราชนัดดาราม และเข้าสู่วงการจากการเป็นนักร้องวงดุริยางค์กองทัพบก โดยการสนับสนุนของครูจำปา เล้มสำราญ ต่อมาจึงก่อตั้งวงดนตรีเป็นของตัวเองชื่อ วงพยงค์ มุกดา ซึ่งได้รับพระราชทานชื่อว่า "วงมุกดาพันธ์" และเป็นนามสกุลพระราชทานจากพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรอีกด้วย
นาวาตรีพยงค์ มุกดา สำเร็จการศึกษาสัมฤทธิบัตรภาษาเพื่อการสื่อสารสารนิเทศศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช และได้รับปริญญาศิลปศาสตรดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ จากมหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี ในปี พ.ศ. 2536
ครูพยงค์ มุกดา มีผลงานออกมาเป็นจำนวนมาก เคยเป็นนักร้อง นักแสดง นักจัดรายการวิทยุ เคยแสดงภาพยนตร์ เช่นเรื่อง "เสน่ห์บางกอก", "ไซอิ๋ว" เคยอยู่วงดุริยางค์กองทัพเรือ เป็นผู้ประพันธ์เพลงมาร์ช เช่น "สหมาร์ชราชนาวี", "มาร์ชสามัคคีสี่เหล่า", นาวีบลู
วงการเพลง.
ในฐานะนักแต่งเพลง ครูพยงค์ มุกดา มีผลงานทั้งเพลงลูกทุ่ง ลูกกรุง และเพลงมาร์ช ได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำพระราชทานจากเพลง "นกขมิ้น" (ขับร้องโดย ธานินทร์ อินทรเทพ) "ช่อทิพย์รวงทอง" (ขับร้องโดย สมยศ ทัศนพันธ์) "นางรอง" และ "รักใครไม่เท่าน้อง" (ขับร้องโดย ทูล ทองใจ) "ลูกนอกกฎหมาย" (ขับร้องโดย ศรีสอางค์ ตรีเนตร) "รอพี่กลับเมืองเหนือ" (ขับร้องโดย พรทิพย์ภา บูรกิจบำรุง) "เด็ดดอกรัก" (ขับร้องโดย ชรินทร์ นันทนาคร) และ "ฝั่งหัวใจ" ขับร้องโดย บุษยา รังสี)
ในปี พ.ศ. 2532 ครูพยงค์ ได้รับรางวัลพระราชทานในงานกึ่งศตวรรษเพลงลูกทุ่งไทย 2 รางวัล จากเพลง "สาวสวนแตง" (ขับร้องโดย สุรพล สมบัติเจริญ) และ "ล่องใต้" (ขับร้องโดย ชัยชนะ บุญนะโชติ) และในปี พ.ศ. 2534 ได้รับรางวัลพระราชทาน 3 รางวัล จากเพลง "ยอยศพระลอ" (ขับร้องโดย ชินกร ไกรลาศ) "น้ำตาสาวตก" (ขับร้องโดย ศรีสอางค์ ตรีเนตร) และ "ลูกทุ่งเสียงทอง" (ขับร้องโดย เพชร พนมรุ้ง)
ในปี พ.ศ. 2534 พยงค์ มุกดา ได้รับการเชิดชูเกียรติเป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (ประพันธ์เพลงไทยสากล-เพลงลูกทุ่ง) นอกจากนี้ ลูกศิษย์ของท่านถึง 2 คน ก็ได้รับเชิดชูเป็นศิลปินแห่งชาติ เช่นกัน คือ ชัยชนะ บุญนะโชติ (พ.ศ. 2541) และ ชินกร ไกรลาศ (พ.ศ. 2542)
ในปี พ.ศ. 2551 ครูพยงค์ มุกดา ได้รับการเชิดชูเกียรติเป็นศิลปินอาวุโส รางวัลนราธิป ประจำปี พ.ศ. 2550
ถึงแก่อนิจกรรม.
ครูพยงค์ มุกดา ถึงแก่อนิจกรรมด้วยโรคมะเร็งกระเพาะปัสสาวะและไตวายที่โรงพยาบาลรามาธิบดี เมื่อวันที่ 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 รวมอายุได้ 83 ปี
โลกยนิทาน

โลกยนิทาน เป็นหนังสือรวมกวีนิพนธ์ รางวัลดีเด่นจากโครงการศิลปะเพื่อเยาวชนไทย Young Thai Artist Award 2006 ซึ่งสนับสนุนโดยมูลนิธิซีเมนต์ไทย ผู้เขียนคือนายธีรภัทร เจริญสุข ตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์นานมีบุคส์พับลิเคชันส์ หนา 112 หน้า และต่อมาได้รับรางวัลชมเชยประเภทกวีนิพนธ์ ของสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน ในงานสัปดาห์หนังสือแห่งชาติ พ.ศ. 2552 
เนื้อหาของหนังสือ.
โลกยนิทาน เป็นรวมบทกวีหลากหลายที่เกี่ยวข้องกับตำนานและความเป็นมาของโลกในแง่มุมต่างๆ โดยใช้ฉันทลักษณ์หลากหลายรูปแบบทั้งโคลง ฉันท์ กาพย์ กลอน
หนังสือแบ่งบทกวีออกเป็นสี่หมวด ได้แก่
๑. ปกรณัมนิทาน เป็นบทกวีเรื่องเล่าตำนานเทพปกรณัมโบราณนำมาตีความในแง่มุมใหม่
๒. อตีตนิทาน เป็นบทกวีที่ได้แรงบันดาลใจมาจากประวัติศาสตร์โลก
๓. มนุษยนิทาน เป็นบทกวีเกี่ยวกับเรื่องราวต่างๆในโลกที่เกี่ยวข้องกับพฤติกรรมหลากหลายของมนุษย์
๔. อนาคตนิทาน เป็นบทกวีเชิงวิทยาศาสตร์ เล่าเรื่องโลกในอนาคต
ฉันทลักษณ์ที่ใช้และตัวอย่างผลงาน.
๑. ฉันท์ ใช้สัททุลวิกกีฬิตฉันท์ ในบท "ตรีมูรติ"
๒. กาพย์ ใช้กาพย์ฉบัง ๑๖ และกาพย์สุรางคนางค์ ๒๘
๓. โคลง ใช้โคลง ๒ ดั้น โคลง ๔ ดั้นบาทกุญชร โคลง ๔ ดั้นวิวิธมาลี โคลง ๔ สุภาพ และโคลง ๕ พัฒนา(โคลงจิตรลีลา)
๔. กลอน ใช้กลอนสี่ และกลอนแปด
เซอร์เกย์ บริน

เซอร์เกย์ มีไคโลวิช บริน (เกิด 21 สิงหาคม พ.ศ. 2516) เป็นชาวอเมริกันเชื้อสายรัสเซีย ผู้ร่วมก่อตั้งกูเกิลร่วมกับแลร์รี เพจ
ปัจจุบัน เซอร์เกย์ บรินอยู่ในตำแหน่งประธานฝ่ายเทคโนโลยีของกูเกิล และผู้อำนวยการของกูเกิล เอ็กซ์ จากรายงานว่ามีทรัพย์สินส่วนตัวประมาณ 2 หมื่นล้านดอลลาร์สหรัฐ ซึ่งถูกจัดเป็นบุคคลที่รวยที่สุดอันดับที่ 26 ของโลก และ อันดับ 5 ของสหรัฐอเมริการ่วมกับแลร์รี เพจ ซึ่งตัวเซอร์เกย์เองยังเป็นหนึ่งในเศรษฐีที่อายุน้อยที่สุดในโลกเช่นกัน
ประวัติการศึกษา.
เซอร์เกย์เกิดที่ มอสโกในสหภาพโซเวียตในครอบครัวชาวยิว ลูกของ ไมเคิล บริน และ เจเนีย บริน นักคณิตศาสตร์ชาวรัสเซีย ซึ่งเมื่อเขาอายุได้ 6 ปี ครอบครัวได้อพยพย้ายมาอยู่ที่สหรัฐอเมริกาในรัฐแมริแลนด์ เขาได้เข้าศึกษาระดับปริญญาตรีจากมหาวิทยาลัยแมริแลนด์ในเมืองคอลเลจพาร์ก ศึกษาในด้านวิทยาการคอมพิวเตอร์และคณิตศาสตร์ และต่อมาเขาได้ศึกษาต่อในระดับปริญญาโทและเอกที่มหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ดโดยได้ทุนการศึกษาจากมูลนิธิวิทยาศาสตร์แห่งชาติสหรัฐอเมริกา ซึ่งในระหว่างที่ศึกษาที่สแตนฟอร์ดนี่เอง เขาและแลร์รีได้ร่วมก่อตั้งบริษัทกูเกิล โดยปัจจุบันเขาพักการเรียนของตัวเองโดยไม่มีกำหนด
คอลเลจพาร์ก

คอลเลจพาร์ก  เป็นเมืองมหาวิทยาลัยในสหรัฐอเมริกาตั้งอยู่ในรัฐแมริแลนด์ ตามสัมมโนปี 2543 มีประชากร 24,567 คน โดยเป็นที่ตั้งของมหาวิทยาลัยแมริแลนด์ และ Archives II หน่วยงานของรัฐบาลที่เก็บข้อมูลสำคัญของประเทศ คอลเลจพาร์กมีรหัสไปรษณีย์ 20740
แหวน

แหวน คือเครื่องประดับที่ปกติใส่ไว้รอบนิ้ว หรืออาจมีชนิดอื่น ๆ ที่นำไปใส่ในอวัยวะอื่น ๆ หัวแหวนอาจทำมาจากเพชร พลอย ไม้ แก้ว หรือ พลาสติก การใส่แหวนยังเป็นสัญลักษณ์บางอย่างทางสังคม เช่น ฐานะ สถานะการหมั้น การเป็นแชมป์กีฬา เป็นต้น
แม้ว่าบางคนจะสวมแหวนเพื่อประดับหรือเพื่อแสดงความร่ำรวย แต่แหวนก็มีบทบาทเชิงสัญลักษณ์ที่เกี่ยวข้องกับการแต่งงาน การแสดงถึงการประสบความสำเร็จ หรือแสดงถึงสถานะหรืออำนาจที่สูง แหวนสามารถนำไปประดับตราสัญลักษณ์ซึ่งอาจมีช่องเล็กๆ สำหรับซ่อนสิ่งของต่างๆ
ท่าเรือกรุงเทพ

ท่าเรือคลองเตย หรือ ท่าเรือกรุงเทพ สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2480 เป็นท่าเรือสำคัญของกรุงเทพมหานคร อยู่ในความดูแลของการท่าเรือแห่งประเทศไทย กระทรวงคมนาคม ตั้งอยู่บริเวณริมฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยา ย่านคลองเตย ในอนาคตมีโครงการจะทำเป็น Docklands เพื่อพัฒนาท่าเรือกรุงเทพทั้งหมด ที่มีภูมิประเทศคล้ายกันที่ Docklands มีแม่น้ำเทมส์ไหลผ่าน และท่าเรือกรุงเทพมีแม่น้ำเจ้าพระยาผ่านด้วยรูปลักษณ์เหมือนมังกร โค้งเว้าเป็นท้องมังกรเช่นเดียวกัน ในอดีต Docklands คือท่าเรือขนส่งสินค้าเพียงอย่างเดียว
เหตุที่มาของคำว่าท่าเรือคลองเตยมาจากสถานที่ตั้งอยู่ในย่านคลองเตยซึ่งชิปปิ้งจะเรียกกันว่าท่าเรือคลองเตย และ ชื่อที่ต่างประเทศเรียกก็คือ Bangkok Port หรือ เรียกย่อ ๆ ว่า PAT (Port Authority of Thailand) ในช่วงการก่อสร้างท่าเรือพิ้นที่ละแวกใกล้เคียง มีวัดจำนวน 4 วัด คือ "วัดหน้าพระธาตุ วัดทอง วัดไก่เตี้ย และวัดเงิน" ต่อมาคณะกรรมการมีมติให้สร้างวัดเพิ่มบนพื้นที่คลองบ้านกล้วย โดยสมเด็จพระสังฆราชเจ้า กรมหลวงวชิรญาณวงศ์ ประทานนามว่า "วัดธาตุทอง" โดยนำชื่อวัดทองกับวันหนัาพระธาตุมารวมกัน
ในปี พ.ศ. 2567 ราชตฤณมัยสมาคมแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ ได้เปิดตัวโครงการ "ดินแดนสรวงสวรรค์แห่งพระราชา" (The Royal Siam Haven) โดยเบื้องต้นคาดการณ์ว่าจะสร้างบนพื้นที่เดิมของท่าเรือกรุงเทพและชุมชนแออัดคลองเตย
ค่าน้ำนม

เพลงค่าน้ำนม เป็นเพลงที่นิยมร้องและเปิดในงานวันแม่และงานสำคัญเกี่ยวกับแม่
ประวัติ.
เพลงค่าน้ำนม แต่งโดย ไพบูลย์ บุตรขัน โดยมีการขับร้องและบันทึกเสียงครั้งแรกโดย ชาญ เย็นแข เมื่อ พ.ศ. 2492 ได้รับคำชื่นชมเป็นอย่างมาก เป็นเพลงที่สร้างชื่อเสียงให้กับไพบูลย์ บุตรขัน และชาญ เย็นแข มากที่สุด ได้รับการยกย่องว่าเป็นเพลงที่เป็นรากฐานของเพลงลูกทุ่ง ในงานกึ่งศตวรรษเพลงลูกทุ่งไทย เมื่อวันที่ 12 กันยายน พ.ศ. 2532 
เพลงค่าน้ำนม เป็นเพียง หนึ่งในเพลง จำนวน 5-6 เพลง ที่ไพบูลย์ บุตรขัน แต่งให้กับมารดา คือ นางพร้อม ประณีต (ครูไพบูลย์ มีนามสกุลเดิมว่า ประณีต) ซึ่งเป็นผู้ที่ดูแลครูไพบูลย์อย่างใกล้ชิดมาตลอด ตั้งแต่วัยหนุ่มจนท่านเสียชีวิตในวัย 70 กว่าปี เมื่อวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2508 ถึงแม้ครูไพบูลย์จะป่วยเป็นโรคเรื้อนซึ่งได้รับความรังเกียจจากบุคคลทั่วไป 
เพลงค่าน้ำนม เป็นเพลงแรกที่ชาญ เย็นแข ได้รับการบันทึกเสียง โดยในครั้งแรกครูไพบูลย์ตั้งใจจะให้บุญช่วย หิรัญสุนทรเป็นผู้ขับร้องบันทึกเสียงกับวงดนตรีศิวารมย์ของครูสง่า อารัมภีร แต่บุญช่วย หิรัญสุนทรเกิดป่วยไม่สามารถมาร้องได้ ครูสง่าจึงเสนอให้ชาญ เย็นแขซึ่งเป็นลูกศิษย์ มาขับร้องแทน
ในการขับร้องบันทึกเสียงครั้งแรก ครูสง่า อารัมภีร เป็นผู้เล่นเปียโน บันทึกเสียงเพียงไม่กี่ครั้งก็ใช้งานได้ เรียบเรียงเสียงประสานโดย สง่า อารัมภีร และ ประกิจ วาทยกร (บุตรชายของพระเจนดุริยางค์) วางจำหน่ายเมื่อ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2492 โดยบริษัทนำไทย จำกัด แผ่นเสียงตราสุนัขสลากเขียว แผ่นครั่งขนาด 10" ความเร็ว 78 รอบต่อนาที ขายได้ 800 แผ่น 
หลังจากแผ่นเสียงเพลงนี้ออกจำหน่าย ได้รับความนิยมเป็นอย่างมาก ลาวัณย์ โชตามระ นักหนังสือพิมพ์บันทึกไว้เมื่อ พ.ศ. 2508 ว่า
<templatestyles src="แม่แบบ:คำพูด/style.css" />เป็นประวัติการณ์ที่ว่า พอถึงวันแม่ซึ่งทางการยุคหนึ่งกำหนดให้ถือเอาวันที่ 15 เมษายน ตลอดวัน วิทยุก็จะกระจายเสียงแต่เพลงที่เขาแต่งขึ้น นั่นคือ เพลงค่าน้ำนม "
อุลตร้า คิว

อุลตร้า คิว  เป็นซีรีส์ของญี่ปุ่นออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์โตเกียวจำนวน 28 ตอน แพร่ภาพออกอากาศในระบบขาวดำ ในช่วงปี ค.ศ. 1966 โดยเป็นเรื่องราวเรื่องลึกลับต่าง ๆ เช่น เอเลี่ยน, วิญญาณ, สัตว์ประหลาด เป็นต้น โดยที่มนุษย์ต้องต่อสู้กับสัตว์ประหลาดเหล่านี้ด้วยตัวเอง คล้ายกับซีรีส์เรื่องลึกลับในแนวสืบสวน เช่น "The X-Files"
และถือว่าเป็นซีรีส์เรื่องแรกของสึบุระยะพรอดักชั่นส์และเป็นจุดกำเนิดของซีรีส์ชุดอุลตร้าแมนในเวลาต่อมา
จุดกำเนิด.
Ultra Qสามารถอธิบายได้ว่าเป็นซีรี่ส์Toho kaiju ครึ่งชั่วโมง ผู้อำนวยการสร้างเออิจิ สึบุรายะตั้งใจให้ซีรีส์นี้เป็นเหมือนละครโทรทัศน์ของอเมริกาเรื่องThe Twilight Zoneและ The Outer Limitsที่มีเรื่องราวแปลกๆ หลากหลาย หลังการสำรวจ เครือข่าย TBS เกลี้ยกล่อมTsuburaya Productionsให้เพิ่มมอนสเตอร์ขนาดยักษ์อีก เนื่องจากเด็กๆ ให้ความสนใจอย่างมากกับพวกมัน เนื่องจากGodzilla (Gojira) และGameraต่างก็คลั่งไคล้ในตอนนั้น ("Kaiju Boom" ตัวแรกเริ่มขึ้นหลังจากUltra Qกลายเป็นที่นิยมอย่างมาก) [1]เหมือนThe X-Filesซีรีส์นี้นำเสนอตัวละครต่อเนื่องที่สืบสวน ปรากฏการณ์ เหนือธรรมชาติ ที่แปลกประหลาด รวมทั้งสัตว์ประหลาดยักษ์ มนุษย์ต่างดาว ผี และภัยคุกคามอื่น ๆ อีกมากมาย
ในตอนแรก จะใช้ชื่อว่า "Unbalance" ซึ่งหมายถึง ความไม่สมดุล หรือเรื่องราวแปลกประหลาด แต่ได้เปลี่ยนชื่อมาเป็นอุลตร้า คิว เนื่องจากความนิยมในมังงะเรื่อง "ผีน้อยคิวทาโร่" (オバケのQ) ของฟูจิโกะ ฟูจิโอะ โดยคำว่า "คิว" (Q) หมายถึง "ปรัศนี" หรือ เครื่องหมายคำถาม
ตัวละคร.
ซีรีส์ดำเนินเรื่องด้วยตัวละครหลัก 5 ตัว
เพลงลูกกรุง

เพลงลูกกรุง เป็นเพลงไทยสากลประเภทหนึ่ง โดยเป็นเพลงที่บอกเล่า ถ่ายทอด ความรู้สึกของสังคม และคนเมืองหลวง ตลอดจนเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น การถ่ายทอดอารมณ์ การขับร้อง น้ำเสียง ของกลุ่มนักร้อง นักแต่งเพลง และนักดนตรีจะมีรูปแบบ ประณีต ละเอียดอ่อน ออกมานุ่มนวล เนื้อร้องจะมีลักษณะเป็นร้อยแก้ว ร้อยกรอง มีความหมายสลับซับซ้อน ยอกย้อน
ประวัติ.
จากบางแหล่งข้อมูลเพลงลูกกรุงกำเนิดขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2474 ซึ่งเป็นช่วงที่ประเทศไทยกำลังจะเปลี่ยนแปลงระบอบการปกครองฯ ในรัชกาลที่ 7 บางแหล่งบอกปลาย รัชกาลที่ 6 ประมาณ พ.ศ. 2455 โดยการจ้างครูจากอิตาลีนำเครื่องสายสากลเข้ามาสอน แต่เพลงลูกกรุงเริ่มชัดเจนเมื่อประมาณ ปี พ.ศ. 2475 โดยเริ่มมีแนวเพลง เนื้อร้อง ทำนอง และเครื่องดนตรีที่นำมาบรรเลงประกอบเป็นไทย นำทำนองเพลงของรัชกาลที่ 6 ที่นำมาเรียบเรียงเสียงประสานใช้เครื่องดนตรีสากลบรรเลงประกอบ เป็นเพลงในกิจการลูกเสือ ต่อมาได้มีการนำเพลง "ลาทีกล้วยไม้" ของขุนวิจิตรมาตรา มาทำในจังหวะ"รุมบ้า"เพลงแรกของไทย และบทเพลงของจิตร ภูมิศักดิ์ และอื่นๆ ซึ่งแต่ง และใช้เครื่องดนตรีสากลบรรเลงประกอบ เป็นเครื่องบ่งบอกการกำเนิดของเพลงลูกกรุง
ปี พ.ศ. 2482 วงสุนทราภรณ์ก่อตั้งเป็นวงดนตรีวงใหญ่ ซึ่งทำให้สังคมเมืองในยุคนั้น เริ่มตื่นตัวการฟังเพลง ผู้ฟังและค่ายเพลงต่าง ๆ เริ่มจัดประเภทเพลง สร้างนักร้องให้มีรูปแบบความเป็นคนเมืองหลวง นักดนตรี นักแต่งเพลง นักร้องต่างมีรูปแบบ หาแฟชั่นนำสังคม ทั้งเรื่องแฟชั่น การแต่งกาย มีคลับมีบาร์ แถวถนนราชดำเนิน ตามย่านชุมชน โรงแรมใหญ่ ๆ มีห้องบอลรูม เพื่อให้มีการจัดแสดงดนตรีประกอบ และเริ่มมีการเปรียบเทียบระหว่างเพลงลูกทุ่งและเพลงลูกกรุง
ปัจจุบันเริ่มมีรายการประกวดร้องเพลงทางโทรทัศน์ในประเทศไทยที่นำเพลงลูกกรุง รวมถึงเพลงไทยเดิม เพลงสุนทราภรณ์ และเพลงไทยสากลในยุค 70 และยุค 80 มาเป็นโจทย์หลักในการใช้ประกวด เช่น The Golden Song เวทีเพลงเพราะ และ เพลงเอก เป็นต้น
เบน สติลเลอร์

เบนจามิน เอ็ดเวิร์ด สติลเลอร์  เกิดเมื่อวันที่ 30 พฤศจิกายน ค.ศ. 1965 เป็นนักแสดง ผู้กำกับ ผู้สร้างภาพยนตร์ ชาวอเมริกัน เป็นบุตรชายของ เจอร์รี่ สติลเลอร์ และ แอนน์ เมียร่า ดาราดังจากรายการ "The Ed Sullivan Show" พออายุได้ 10 ปี เขาก็ได้ถ่ายหนังของเขาเองหลายเรื่องด้วยกล้องซูเปอร์เอท เขาได้เริ่มอาชีพในวงการบันเทิง กับซีรีส์เรื่อง "Kate McShane" ซึ่งแม่ของเขาเป็นดารานำแสดง
ต่อมาเขาเข้าเรียนวิชาการภาพยนตร์ที่ UCLA แต่ก็เรียนไม่ถึงปีก็ออกจากมหาวิทยาลัย มาเน้นด้านการแสดง เบนได้แสดงละครบรอดเวย์เรื่อง "The House of Blue Leaves" ซึ่งเป็นละครที่ได้รับรางวัลโทนี่อวอร์ดส และในระหว่างที่ แสดงละครนั้น เขาได้เริ่มเล่นบทตลก โดยมีภาพยนตร์เรื่อง Empire of the Sun และละครทีวีตามมา และยังได้แสดงละครสั้น เรื่อง "The Color of Money" จากนั้นเขา ได้เขียนบทและแสดงในรายการ "Saturday Night Live" จากนั้นเขามีรายการทางช่อง MTV เป็นของตัวเอง ชื่อรายการ "The Ben Stiller Show" ซึ่งแม้รายการจะอยู่ได้ไม่แน่ แต่ก็ทำให้เขาได้รับรางวัลเอ็มมี่ในปี 1993
ต่อมาเบน สติลเลอร์ หันมากำกับภาพยนตร์เรื่องแรกคือ "Reality Bites" ซึ่งประสบความสำเร็จทั้งด้านรายได้และเสียงวิจารณ์ที่ดี และได้กำกับอีกเรื่อง คือ "The Cable Guy" และต่อมาได้แสดงในภาพยนตร์เรื่อง "Flirting with Disaster" ก่อนที่จะได้เซ็น สัญญากับฟ็อกซ์ในปี 1997 เพื่อผลิตภาพยนตร์ให้กับ ฟ็อกซ์ 2000 อย่างน้อยสองเรื่อง
ในปี 1998 เมื่อเขาได้แสดงนำในภาพยนตร์สามเรื่อง ในบทบาทที่ต่างกันไปไม่ว่าจะเป็น บทชายหนุ่มผู้แสนดีในภาพยนตร์เรื่อง "There’s Something About Mary", บทเสือผู้หญิงในเรื่อง "Your Friends and Neighbors" และบทคนติดเฮโรอีนในเรื่อง "Permanent Midnight"
พระยาภักดีนรเศรษฐ (เลิศ เศรษฐบุตร)

พระยาภักดีนรเศรษฐ (เลิศ เศรษฐบุตร) (22 มิถุนายน พ.ศ. 2415 – 15 ธันวาคม พ.ศ. 2488) ผู้สร้างโรงเรียนเศรษฐบุตรบำเพ็ญและโรงเรียนสตรีเศรษฐบุตรบำเพ็ญ ผู้สร้างโรงแรมปาร์คนายเลิศ และเป็นผู้ริเริ่มรถโดยสารประจำทางในประเทศไทย โดยเปิดบริการรถเมล์นายเลิศ หรือรถเมล์ขาว เมื่อ พ.ศ. 2428 ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็นพระยาภักดีนรเศรษฐ ถือศักดินา ๑๐๐๐ เมื่อวันที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2468
ประวัติ.
นายเลิศ เศรษฐบุตร เกิดที่บ้านปลายสะพานวัดบพิตรพิมุข ปากคลองโอ่งอ่าง จังหวัดพระนคร เป็นบุตรคนที่ 2 ของนายชื่น และนางทิพย์ เศรษฐบุตร มีพี่ชาย 1 คน คือ มหาอำมาตย์โท พระยานรเนติบัญชากิจ (ลัด เศรษฐบุตร) และน้องสาว 1 คน ชื่อ ละม่อม และเป็นญาติผู้พี่ของพระยาภิรมย์ภักดี (บุญรอด เศรษฐบุตร) และนายสวัสดิ์ เศรษฐบุตร (บิดาของสอ เสถบุตร)
นายเลิศ เป็นที่มาของคำสแลงในสมัยก่อนที่ว่า "เลิศสมันเตา" ที่แปลว่า วิเศษสุด นายเลิศเคยติดบุหรี่อย่างหนักแต่ต่อมาเลิกได้และเอาเงินที่ประหยัดไปช่วยเหลือนักเขียน
อนุสัญญากรุงมอนเตวิเดโอ

อนุสัญญากรุงมอนเตวิเดโอว่าด้วยสิทธิและหน้าที่ของรัฐ  เป็นอนุสัญญาที่เกิดขึ้นระหว่างการประชุมภาคีชาติอเมริกาครั้งที่ 7 ณ กรุงมอนเตวิเดโอ ประเทศอุรุกวัย ในวันที่ 26 ธันวาคม ค.ศ. 1933 กำหนดสิทธิและหน้าที่ของรัฐ โดยบอกถึงสถานะความเป็นรัฐชาติเอาไว้
องค์ประกอบความเป็นรัฐชาติมีดังนี้
จะต้องมีการบริหารเงื่อนไขทั้ง 4 ข้อนี้อย่างมีประสิทธิภาพ จึงจะเรียกได้ว่ามีสภาพการเป็นรัฐที่สมบูรณ์แบบ
คาเรน สปาร์ค โจนส์

คาเรน สปาร์ค โจนส์ (FBA) (26 สิงหาคม พ.ศ. 2478 – 4 เมษายน พ.ศ. 2550) เป็นนักวิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์ชาวอังกฤษ เธอเป็นผู้บุกเบิกสาขาสารสนเทศศาสตร์
คาเรน สปาร์ค โจนส์ เกิดในเมืองฮัดเดอร์สฟิลด์ ยอร์กเชียร์ อังกฤษ พ่อของเธอคือ Owen Jones อาจารย์เคมี และแม่ของเธอคือ Ida Spärck ชาวนอร์เวย์ซึ่งย้ายมาอยู่สหราชอาณาจักรในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง. สปาร์ค โจนส์ ได้รับการศึกษาและเข้าเรียนต่อที่ Girton College มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ ตั้งแต่ พ.ศ. 2496 ถึง 2499 ในด้านประวัติศาสตร์. และเริ่มอาชีพในคราวแรกเป็นครูในโรงเรียน
เธอเริ่มทำงานที่ห้องปฏิบัติการคอมพิวเตอร์ มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ ตั้งแต่ พ.ศ. 2517 และเกษียณอย่างเป็นทางการเมื่อ 30 กันยายน พ.ศ. 2545 (หลังเข้ารับการรักษาโรคมะเร็ง) ในตำแหน่งศาสตราจารย์ด้านคอมพิวเตอร์และสารสนเทศ แต่เธอยังคงมาทำงานที่ห้องปฏิบัติการคอมพิวเตอร์ จวบจนกระทั่งสองสามสัปดาห์ก่อนเสียชีวิต. สาขาวิจัยหลักที่เธอสนใจ ตั้งแต่ปลายคริสต์ทศวรรษที่ 1950 คือการประมวลผลภาษาธรรมชาติและการค้นคืนสารสนเทศ.
หนึ่งในผลงานที่สำคัญที่สุดของเธอก็คือแนวคิดเรื่องการถ่วงน้ำหนักแบบ IDF (inverse document frequency) ในการค้นคืนสารสนเทศ ซึ่งเธอเสนอในผลงานตีพิมพ์เมื่อปี พ.ศ. 2515. IDF นี้ใช้กันแพร่หลายในเสิร์ชเอนจินส่วนใหญ่ในปัจจุบัน โดยมากเป็นส่วนหนึ่งของการถ่วงน้ำหนักแบบ TF-IDF.
ศ. สปาร์ค โจนส์ เคยเป็นสมาชิกบริติชอคาเดมี (สมาคมวิชาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์แห่งสหราชอาณาจักร) ซึ่งเธอเคยเป็นรองประธานระหว่าง พ.ศ. 2543 ถึง 2545. เธอยังเคยเป็นสมาชิกของทั้ง AAAI และ ECCAI, และเป็นประธานของ Association for Computational Linguistics ในปี พ.ศ. 2547. เธอได้รับรางวัลหลายรางวัลสำหรับงานวิจัยของเธอ ซึ่งรวมถึงรางวัล Gerard Salton Award (1988) , รางวัล ASIS&T Award of Merit (2002) , รางวัล ACL Lifetime Achievement Award (2004) , เหรียญ BCS Lovelace Medal (2007) และรางวัล ACM-AAAI Allen Newell Award (2007).
เธอแต่งงานกับนักวิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์เพื่อนร่วมงานที่เคมบริดจ์ Roger Needham ตราบจนกระทั่งเขาเสียชีวิตเมื่อ พ.ศ. 2546
เธอเสียชีวิตเมื่อเช้าวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2550 ที่ Willingham ใน Cambridgeshire ขณะอายุ 71 ปี
Pussy

<ns>10</ns>
 <id>369535</id>
 <revision>
 <id>10245376</id>
 <parentid>6729231</parentid>
 <timestamp>2022-08-13T03:23:15Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>RidJasper</username>
 <id>361203</id>
 </contributor>
 <origin>10245376</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
คำว่า pussy เป็นคำนาม คำคุณศัพท์ และในบางครั้งใช้เป็นคำกริยาในภาษาอังกฤษ คำว่า pussy มีหลายความหมาย มีใช้เป็นสแลง การเกลื่อนคำ และเป็นคำหยาบ นี้มักใช้เป็นคำสองแง่สองง่าม เนื่องจากมีความหมายหลากหลายทั้งความหมายโดยนัยเชิงบริสุทธิ์และหยาบคาย
ที่มาของคำดังกล่าวยังไม่เป็นที่แน่ชัด แต่ละความหมายของคำต่างมีประวัติและจุดกำเนิดแตกต่างกัน
ความหมายทั่วไปของคำว่า pussy คือ "แมว", "คนขี้ขลาดหรือคนอ่อนแอ" ในศัพท์สแลงมีความหมายว่า "อวัยวะสืบพันธุ์" หรือเป็นสัมพจนัยแปลว่า "การร่วมเพศกับผู้หญิง" ความหมายแบบคุณศัพท์จะเกี่ยวข้องกับความหมายแบบคำนาม pussy ยังเป็นคำพ้องรูปหมายถึง "ประกอบด้วยหนอง" (pus) โดยในความหมายนี้ คำจะออกเสียบงว่า พะซี  ขณะที่คำในรูปแบบอื่นทั้งหมดจะออกเสียงว่า พุซี  ความหมายแบบคุณศัพท์อีกความหมายหนึ่งนั้นเป็นภาษาอังกฤษตอนเหนือพบได้ยากหรือล้าสมัยไปแล้ว มาจากคำว่า "pursy" หมายถึง "อ้วน" หรือ "สั้นกะทัดรัด" ความหมายแบบคำกริยามีความหมายเกี่ยวข้องกับคำนาม หมายถึง "กระทำอย่างแมว" "กระทำอย่างคนขี้ขลาด" หรือ "มีเพศสัมพันธ์กับผู้หญิง"
กลุ่มอาการสายตาคอมพิวเตอร์

กลุ่มอาการสายตาคอมพิวเตอร์  เป็นภาวะชั่วคราวอันเกิดจากการโฟกัสตาที่หน่วยแสดงผลคอมพิวเตอร์เป็นระยะเวลานานต่อเนื่อง อาการของกลุ่มอาการนี้ เช่น ปวดศีรษะ สายตาพร่ามัว ปวดคอ ตาแดง ล้า ตาล้า ตาแห้ง ตาระคายเคือง การเห็นภาพซ้อน รู้สึกหมุน/เวียนศีรษะ เห็นเป็นหลายภาพ และโฟกัสตาใหม่ลำบาก อาการเหล่านี้สามารถกระตุ้นได้เพิ่มขึ้นโดยสภาพไฟส่องสว่างที่ไม่เหมาะสม (เช่น แสงจ้าหรือไฟส่องสว่างเหนือศีรษะจ้า) หรือการเคลื่อนของอากาศผ่านตา (เช่น ช่องลมเหนือศีรษะ ลมตรงจากพัดลม)
สัตยยุค

ในศาสนาฮินดู สัตยยุค (เทวนาครี: सत्य युग; หรือรู้จักกันในชื่อ กฤตยุค) เป็นยุคแรกและยุคที่ดีที่สุดในบรรดา 4 ยุคในวัฏจักรยุค โดยเกิดขึ้นหลังกลียุคของวัฏจักรก่อนหน้า และก่อนหน้าเตรตยุค "สัตยยุค"กินระยะเวลาถึง 1,728,000 ปี (4,800 ปีเทพเจ้า)
"สัตยยุค"เป็นที่รู้จักในฐานะยุคแห่งความจริงที่มนุษยชาติอยู่ภายใต้การปกครองของบรรดาเทพเจ้า และการแสดงออกหรือการทำงานทุกอย่างล้วนใกล้เคียงกับอุดมคติอันบริสุทธิ์ที่สุด และมนุษยชาติจะยอมให้ความดีที่มีอยู่เหนือสุด บางครั้งเรียกเป็น "ยุคทอง" "ธรรม" (มีรูปร่างเป็นวัว) เป็นสัญลักษณ์ของศีลธรรมและยืนด้วยสี่ขาในสมัยนั้น ขาของ"ธรรม"จะลดลงตามยุคที่ผ่านไปละหนึ่งขา ตามภาควตปุราณะ ขาทั้ง 4 ของธรรมได้แก่ Tapas (แปลตรงตัว#เปลี่ยนทาง 'ความประหยัด'), Śauca (แปลตรงตัว#เปลี่ยนทาง 'ความสะอาด', หรือ ทาน แปลตรงตัว#เปลี่ยนทาง 'การบริจาค'), Dayā แปลตรงตัว#เปลี่ยนทาง 'ความเมตตา' และ สัตย (แปลตรงตัว#เปลี่ยนทาง 'ความจริง')
รากศัพท์.
"ยุค"  ในเนื้อหานี้คือ "ยุคของโลก" โดยรูปสะกดเก่าของคำนี้คือ "yug" ซึ่งมีรูปอื่น เช่น "yugam", yugānāṃ และ "yuge" ที่มาจากคำว่า "yuj"  เชื่อว่ามาจากคำว่า "*yeug-" (อินโด-ยูโรเปียนดั้งเดิม: #เปลี่ยนทาง 'เข้าร่วมหรือรวมกัน')
ชื่อ "กฤตยุค" ปรากฏใน "มหาภารตะ", "มนูสมฤติ", "สุริยสิทธานตะ", "วิษณุสมฤติ" และปุราณะหลายแห่ง
ระยะเวลาและโครงสร้าง.
ตำราฮินดูกล่าวถึง 4 "ยุค" ในวัฏจักรยุคที่เริ่มต้นในยุคแรกของ "กฤต (สัตย) ยุค" แต่ละ "ยุค" มีความยาวลดลงหนึ่งในสี่ (25%) ทำให้แบ่งสัดส่วนได้เป็น 4:3:2:1 แต่ละ"ยุค"มีสมัยหลัก (หรือรู้จักกันในชื่อ "yuga" proper) ที่อยู่ระหว่างยุคสนธยา (รุ่งอรุณ) กับ yuga-sandhyāṃśa (พลบค่ำ) แต่ละช่วงสนธยา (รุ่งอรุณ/พลบค่ำ) กินเวลาของสมัยหลักไปหนึ่งส่วนสิบ (10%) ความยาวของยุคระบุเป็นปีของเทพเจ้า แต่ละยุคนานถึง 360 ปีสุริยะ (มนุษย์)
"กฤตยุค" ยุคแรกในวัฏจักร มีระยะเวลาถึง 1,728,000 ปี (4,800 ปีเทพเจ้า) โดยช่วงหลักกินระยะเวลาถึง 1,440,000 ปี (4,000 ปีเทพเจ้า) และช่วงพลบค่ำสองอันแต่ละครั้งกินระยะเวลา 144,000 ปี (400 ปีเทพเจ้า) วัฏจักรปัจจุบันของ"กฤตยุค"อิงตามปีใน"กลียุค"ยุคที่ 4 ที่เป็นยุคปัจจุบัน ซึ่งเริ่มต้นเมื่อ 3102#เปลี่ยนทาง ปีก่อน ค.ศ.:
คุณลักษณะ.
สัตยยุคเป็นยุคแห่งสัจธรรมอันมั่นคง มีพระพรหมองค์เดียวเป็นใหญ่ ไม่มีเทพองค์อื่น ๆ ไม่มีมาร ใครปรารถนาสิ่งใดก็สำเร็จตามปรารถนา ไม่มีการค้าขาย แลกเปลี่ยน ไม่มีโลภ โกรธ หลง ทุจริต คดโกง และไม่มีความเศร้าเสียใจใด ๆ บุคคลที่เกิดในยุคนี้จะเป็น "สัตตบุรุษ" ทั้งหมด ไม่มีบุคคลที่เป็น "อันธพาล"
เป็นสังคมที่น่าอยู่ มีแต่บัณฑิต ไม่ทำบาป ไม่เบียดเบียนกัน มีคุณธรรมสูง ทำให้อยู่ร่วมกันด้วยความผาสุก
โจเอล เอสคอล

โจเอล เอสคอล  นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2524 สถิติการชก 28 ครั้ง ชนะ 8 (น็อค 5) เสมอ 3 แพ้ 17
ประวัติ.
เอสคอลขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2545 เสมอกับ ออร์ลัน เอนริเกวซ จากนั้น ขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ จากนั้น ได้มาชกในไทยเป็นครั้งแรกเมื่อ 22 เมษายน พ.ศ. 2548 และเป็นการชิงแชมป์ IBF แพนแปซิฟิกที่ว่างในรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท ซึ่งเอสคอลเป็นฝ่ายชนะน็อค ฟ้าใส ศักดิ์กรีรินทร์ ยก 6 ได้แชมป์มาครอง แต่พอป้องกันแชมป์ครั้งแรกเมื่อ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2548 ก็เป็นฝ่ายแพ้น็อค ฟ้าสั่ง ศักดิ์กรีรินทร์ ยก 2 เสียแชมป์ไป จากนั้น เอสคอลขึ้นชกแพ้เป็นส่วนใหญ่มีชกชนะน็อค รอลลี ญีโน ยก 3 เมื่อพ.ศ. 2557 เพียงครั้งเดียวเท่านั้น และไม่ได้ขึ้นชกชิงแชมป์ใดๆอีก หลังจากที่ชกแพ้น็อค จอห์น มาร์ก อะโปลินาริโอ ยก 1 เมื่อ 11 มกราคม พ.ศ. 2558
ซูการ์โน เบนจาโอ

ซูการ์โน เบนจาโอ (Sukarno Banjao) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดที่เมือง Cadiz City ประเทศฟิลิปปินส์ สถิติการชก 30 ครั้ง ชนะ 19 (น็อค 13) เสมอ 1 แพ้ 10
ประวัติ.
เบนจาโอขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 18 กันยายน พ.ศ. 2542 ชนะน็อค หลุยส์ เอสกามีญาส ยก 1 ที่ ฟิลิปปินส์ จากนั้น ขึนชกชนะเป็นส่วนใหญ่ จนได้ชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นไลท์ฟลายเวทเมื่อ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2544 แต่แพ้คะแนน โจวาน เพรสบีเตโร ไม่ได้แชมป์ จากนั้น เดินทางมาชิงแชมป์ PABA รุ่นฟลายเวทในไทย เมื่อ 16 เมษายน พ.ศ. 2545 แพ้คะแนน เด่นเก้าแสน เก้าวิชิต จากนั้นเบนจาโอยังขึ้นชกอย่างต่อเนื่อง และเคยมาชกในไทย แพ้คะแนน ดวงเพชร แสงมรกตและวิษณุ ก่อเกียรติยิมเมื่อ พ.ศ. 2546 จากนั้น ได้ขึ้นชิงแชมป์เงารุ่นฟลายเวท WBF ที่ว่าง เมื่อ 25 กันยายน พ.ศ. 2547 ชนะน็อค ยองกี้ อาฟรีซัด ยก 6 ได้แชมป์มาครอง และขึ้นชกป้องกันแชมป์ได้ 1 ครั้ง เมื่อ 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2547 ชนะน็อค วิษณุ ก่อเกียรติยิม ในยกที่ 9 ต่อจากนั้น เบนจาโอได้ชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์ฟลายเวทที่ว่างเมื่อ 17 มิถุนายน พ.ศ. 2548 แพ้คะแนน เซลโซ่ แดงก๊อด ไม่ได้แชมป์ เบนจาโอขึ้นชกครั้งสุดท้ายเมื่อ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2549 แพ้น็อค ฮาเวียร์ มาลูลัน ยก 4 จากนั้นก็แขวนนวมไป
ยอดชาย เมฆสุวรรณ

ยอดชาย เมฆสุวรรณ (25 มิถุนายน พ.ศ. 2485 – 2 มีนาคม พ.ศ. 2568) ชื่อเล่น เปี๊ยก เป็นนักแสดงชาวไทย
ประวัติ.
ยอดชายเริ่มการศึกษาชั้นประถมที่โรงเรียนหอทะเบียนที่ดิน (ปัจจุบันคือโรงเรียนเทศบาลนครนนท์ 3 วัดท้ายเมือง) จบการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาจากโรงเรียนทวีธาภิเศก และปริญญาตรี จากคณะบริหารการตลาด วิทยาลัยการค้า (ปัจจุบันคือมหาวิทยาลัยหอการค้าไทย) ทำงานที่บริษัท บาจา ตำแหน่งออกแบบตกแต่งตู้โชว์จัดดิสเพลย์
เขาเข้าสู่วงการหลังการเสียชีวิตของมิตร ชัยบัญชา ในปี พ.ศ. 2513 โดยคำชักชวนของสุคนธ์ คิ้วเหลี่ยม ดาวตลกให้พบกับ อัมพร ประทีปเสน ผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ไทย โดยไปพบเจอยอดชายขณะมาตกแต่งร้านขายรองเท้ายี่ห้อบาจาที่สยามสแควร์ เขาได้แสดงเป็นพระเอกในภาพยนตร์เรื่องแรกคือ "น้ำใจพ่อค้า" (2514) และแจ้งเกิดได้สำเร็จ
ยอดชายเป็นพระเอกที่มีนางเอกคู่ขวัญคือ ภาวนา ชนะจิต มีผลงานร่วมกันหลายเรื่อง ส่วนใหญ่เป็นแนวพ่อแง่แม่งอน กุ๊กกิ๊ก เช่น "พรุ่งนี้ฉันจะรักคุณ" และได้แสดงกับสุภัค ลิขิตกุล นางเอกที่ก้าวมาจากเวทีนางงาม ทั้งสองจับคู่กันอยู่หลายเรื่อง เช่น "นางร้อยชื่อ", "สาวเกาะสมุย", "แม่ผัว", "แรกรัก", "แม่นาคพระโขนง", "แม่นาคอาละวาด" 
นอกจากนี้ยอดชายยังเป็นประติมากร เขาเป็นคนริเริ่มที่คิดปั้นหุ่นขี้ผึ้งของนักแสดงไทยในอดีต ผลงานปั้นรูปหล่อสำริด จำนง รังสิกุล ผู้บุกเบิกโทรทัศน์ไทย ได้จัดแสดงที่พิพิธภัณฑ์การกระจายเสียง กรมประชาสัมพันธ์ เมื่อ พ.ศ. 2556 
เนื่องจากยอดชายเป็นผู้หลงใหลในศิลปะงานเขียนรูป งานปั้นรูปเป็นอย่างมาก จึงได้สร้างพิพิธภัณฑ์บันเทิงไทยชื่อว่า "ยอดชาย เมฆสุวรรณ มิวเซี่ยม ออฟ อาร์ท" ซึ่งเป็นพิพิธภัณฑ์ในรูปคฤหาสน์ยุโรปยุคเรอเนซองส์ ตั้งอยู่สุดถนนบรมราชชนนีมุ่งหน้าไปยังจังหวัดนครปฐม
ยอดชายกลับมาแสดงภาพยนตร์ เช่น "บางระจัน", "นายขนมต้ม" และละครโทรทัศน์อีกหลายเรื่อง เช่น "น้ำใจพ่อค้า", "พรุ่งนี้ฉันจะรักคุณ", "วิวาห์เงินผ่อน", "แม่นาคพระโขนง", "โอ้มาดา", "แรงรัก" และ "เหล็กไหล"
การเสียชีวิต.
ยอดชาย เมฆสุวรรณ ถึงแก่กรรมอย่างสงบด้วยอาการภาวะหัวใจขาดเลือด เมื่อวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2568 เวลา 21.39 น. ณ โรงพยาบาลศิริราช ปิยมหาราชการุณย์ ถนนวังหลัง แขวงศิริราช เขตบางกอกน้อย กรุงเทพมหานคร สิริอายุ 82 ปี 8 เดือน โดยมีการประกอบพิธีทางศาสนา ณ ศาลา 1 วัดมกุฏกษัตริยารามราชวรวิหาร แขวงบางขุนพรหม เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร และมีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2568
ปีเตอร์ คัลชอร์

ปีเตอร์ คัลชอร์  นักมวยสากลชาวอังกฤษ เกิดเมื่อ 15 มีนาคม พ.ศ. 2516 ที่เมืองลิเวอร์พูล ประเทศอังกฤษ สถิติการชก 27 ครั้ง ชนะ 24 (น็อค 12) เสมอ 1 แพ้ 2