pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
ทรงหลายหน้า

ทรงหลายหน้า (พหูพจน์: polyhedra) หมายถึง วัตถุทางเรขาคณิตที่ประกอบด้วยหน้าเรียบและขอบตรง
ทรงหลายหน้าเป็นที่น่าหลงใหลของมนุษยชาติมาตั้งแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์ ซึ่งได้ศึกษาอย่างเป็นกิจลักษณะโดยชาวกรีกโบราณ ต่อเนื่องมาจนถึงนักเรียน นักคณิตศาสตร์ และศิลปินทุกวันนี้ คำว่า "polyhedron" มาจากภาษากรีก πολυεδρον โดยที่ "poly-" มาจาก πολυς แปลว่า "มากมาย" และ "-edron" มาจาก εδρον แปลว่า "ฐาน, ที่นั่ง, หน้า"
อะไรคือทรงหลายหน้า.
ทรงหลายหน้าถูกสร้างขึ้นมาจากความแตกต่างในองค์ประกอบหรือเอกลักษณ์ ซึ่งมีความเกี่ยวเนื่องกับจำนวนที่แตกต่างบนมิติ (dimension) ดังเช่น
ทรงหลายหน้าเป็นตัวอย่างที่เป็นสามมิติของพอลิโทป (polytope) ที่มีจำนวนมิติใด ๆ
ลักษณะเฉพาะ.
ชื่อของทรงหลายหน้า.
ทรงหลายหน้ามักจะถูกตั้งชื่อตามจำนวนหน้า โดยใช้ระบบเลขในภาษากรีกเป็นพื้นฐาน ตัวอย่างเช่น ทรงสี่หน้า (tetrahedron), ทรงห้าหน้า (pentahedron), ทรงหกหน้า (hexahedron), ทรงเจ็ดหน้า (heptahedron), ทรงสามสิบหน้า (triacontahedron) เป็นต้น และมักจะมีการอธิบายชนิดของหน้าบนทรงหลายหน้านั้น เช่น ทรงสิบสองหน้าสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูน (rhombic dodecahedron) กับ ทรงสิบสองหน้าห้าเหลี่ยม (pentagonal dodecahedron) เป็นต้น
แต่ก็มีทรงหลายหน้าพิเศษบางชนิดซึ่งมีชื่อเรียกมานานแล้ว เช่น สัตว์ประหลาดของมิลเลอร์ (Miller's monster) หรือ ทรงหลายหน้าซิแลสซี (Szilassi polyhedron) เป็นต้น
ขอบ.
ขอบของทรงหลายหน้ามีลักษณะเฉพาะที่สำคัญสองอย่าง ได้แก่
ลักษณะเฉพาะออยเลอร์.
ลักษณะเฉพาะออยเลอร์ (Euler characteristic) แทนด้วยอักษรกรีก ไค ตัวเล็ก (χ) ซึ่งสัมพันธ์กับจำนวนจุดยอด "V" ขอบ "E" และหน้า "F" ของทรงหลายหน้า
<math>\chi = V - E + F</math>
ทรงหลายหน้าอย่างง่าย เช่น ทรงตันเพลโต (Platonic solid) จะมีลักษณะเฉพาะออยเลอร์เท่ากับ 2 เป็นต้น
ภาวะคู่กัน.
ภาวะคู่กัน (duality) จะปรากฏในทรงหลายหน้าทุกรูปทรง และเรียกรูปทรงที่คู่กันว่า ทรงหลายหน้าคู่กัน (dual polyhedron) ซึ่งเป็นรูปทรงที่แทนจุดยอดด้วยหน้า และแทนหน้าด้วยจุดยอดไปเป็นอีกรูปทรงหนึ่ง ส่วนใหญ่ทรงหลายหน้าคู่กันสามารถสร้างได้จากกระบวนการการแลกเปลี่ยนเชิงทรงกลม หรือการตัดปลาย (truncation) ของทรงหลายหน้านั้น
ภาพจุดยอด.
สำหรับทุกๆ จุดยอด เราสามารถสร้างภาพจุดยอด (vertex figure) โดยการลากเส้นที่จุดยอดอื่น ซึ่งเชื่อมต่อรอบจุดยอดที่เราพิจารณา ให้เป็นรูปร่างขึ้นมา
โครงการโบอิงเยลโลว์สโตน

โครงการโบอิงเยลโลว์สโตน (Boeing Yellowstone Project) เป็นโครงการคิดค้นเทคโนโลยีใหม่ ที่จะนำมาทดแทนเครื่องบินโดยสารโบอิงในทุกๆ รุ่น ได้แก่ การนำเอาวัสดุคอมโพสิตมาใช้สร้างลำตัวเครื่องบิน, พัฒนาเครื่องยนต์ให้มีประสิทธิภาพในการใช้เชื้อเพลิงมากขึ้น และนำเอาระบบอิเลคทรอนิคมาใช้มากขึ้น
โดยเยลโลสโตน โปรเจกต์ แบ่งออกเป็น 3 โครงการย่อย ก็คือ
ทนายความที่ปรึกษา

ทนายความที่ปรึกษา  เป็นผู้ประกอบวิชาชีพกฎหมาย (legal practitioner) ในบางเขตอำนาจ ซึ่งโดยประเพณีแล้วมีบทบาทข้องเกี่ยวกับกิจการกฎหมายส่วนใหญ่ บุคคลที่จะเป็นทนายความที่ปรึกษาต้องมีคุณสมบัติตามที่กฎหมายกำหนด ซึ่งแตกต่างกันไปในแต่ละท้องที่ เช่น ในอังกฤษและเวลส์ ทนายความที่ปรึกษาจะได้รับอนุญาตให้ประกอบวิชาชีพตามบทบัญญัติของพระราชบัญญัติทนายความที่ปรึกษา ค.ศ. 1974 (Solicitors Act 1974) อนึ่ง ทนายความที่ปรึกษายังต้องมีใบอนุญาตประกอบวิชาชีพ เว้นแต่กรณียกเว้นบางประการ และในอังกฤษ ยังมีทนายความที่ปรึกษามากกว่าเนติบัณฑิต (barrister) เพื่อทำหน้าที่ทั่วไปในการให้คำปรึกษาทางกฎหมาย และดำเนินกระบวนพิจารณาทางกฎหมาย
ในสหราชอาณาจักร, รัฐบางรัฐของออสเตรเลีย, ฮ่องกง, แอฟริกาใต้ ที่ซึ่งเรียก ทนายความที่ปรึกษา ว่า อัตเทอร์นีย์ (attorney), และไอร์แลนด์ วิชาชีพกฎหมายแบ่งออกเป็นสองอย่างต่างกัน คือ ทนายความที่ปรึกษา อย่างหนึ่ง กับ เนติบัณฑิต หรือบางแห่งเรียก ทนายแก้ต่าง (advocate) อีกอย่างหนึ่ง โดยนักกฎหมายมักเป็นได้เพียงอย่างใดอย่างหนึ่งในสองอย่างนี้เท่านั้น ทว่า ในแคนาดา มาเลเซีย นิวซีแลนด์ สิงคโปร์ และรัฐส่วนใหญ่ในออสเตรเลีย วิชาชีพกฎหมายในปัจจุบันเป็นไปในทางผสมผสาน โดยอนุญาตให้นักกฎหมายเป็นได้ทั้งเนติบัณฑิตและทนายความที่ปรึกษา ดังนั้น ผู้สำเร็จการศึกษากฎหมายอาจเริ่มอาชีพอย่างหนึ่งแล้วจึงมีคุณสมบัติสำหรับอีกอย่างหนึ่งได้
ซาสึเกะ

ซาสึเกะ (; โรมาจิ: "Sasuke"; ราชบัณฑิตยสภา: ซาซูเกะ) เป็นรายการเกมโชว์ของประเทศญี่ปุ่นโดยเกมการแข่งขันนั้นจะเน้นไปในทางทักษะทางร่างกายของผู้เข้าแข่งขัน ซึ่งเอกลักษณ์หลักของรายการนี้นั่นก็คือความยากของด่านที่ผู้เข้าแข่งขันต้องผ่านไปด้วยตนเอง โดยชื่อของรายการนั้นได้แรงบัลดาลใจมาจากนินจาที่ชื่อซารูโทบิ ซาสึเกะ
ซาสึเกะ ออกอากาศครั้งแรกทางสถานีโทรทัศน์ทีบีเอสเมื่อวันที่ 27 กันยายน พ.ศ. 2540 ซึ่งก็ได้รับความนิยมอย่างมากจนทำให้มีการสร้างเป็นวิดีโอเกมในช่วงพ.ศ. 2543และหลังจากนั้นไม่นานในต่างประเทศก็ได้ซื้อลิขสิทธิ์รายการนี้โดยเปลี่ยนชื่อเป็น "Ninja Warrior" (ไทย:นินจาวอริเออร์ ("นักรบนินจา")) ซึ่งปัจจุบันนี้ได้มีการแข่งขันทั้งหมด 42 ครั้ง และมีการเปลี่ยนแปลงด่านภายในเกมทุกครั้งที่จัดการแข่งขัน โดยที่มีคนสามารถพิชิตเกมได้เพียง 4 คน 5 ครั้ง เท่านั้น และในปัจจุบันซาสึเกะได้มีการเปลี่ยนชื่อใหม่เป็น "SASUKE Ninja Warrior" โดยมีผู้เข้าแข่งขันจากหลายประเทศเข้าร่วมการแข่งขัน
ในส่วนของประเทศไทยได้มีการซื้อลิขสิทธิ์รายการนี้โดย บริษัท เจเอสแอล จำกัด โดยใช้ชื่อรายการในภาษาไทยว่า "เกมหิน พลังนินจา" โดยเริ่มออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์กองทัพบกช่อง 5 ตั้งแต่วันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2552 ถึง วันที่ 4 สิงหาคม พ.ศ. 2552 เวลา 22.20 น. โดยได้ทำการออกอากาศการแข่งขันที่เกิดขึ้นจริงทั้งสิ้น 8 ครั้ง คือ ตั้งแต่ครั้งที่ 8 ถึง ครั้งที่ 15 และได้ออกอากาศในไทยอีกครั้งโดยเป็นรายการแชมป์เฉือนแชมป์โดยใช้ชื่อว่า ซาซูเกะ คนกล้าท้าเกมโหด ออกอากาศทางช่องโมเดิร์นไนน์ทีวี ประมาณปี พ.ศ. 2554-2556 โดยออกอากาศตามไปด้วยซาซูเกะเวอร์ชั่นดั้งเดิมเป็นหลัก พร้อมด้วย คูโนอิจิ (ซาสึเกะฉบับผู้หญิงแข่ง แต่บรรยายในชื่อว่าหญิงสตรีเหล็ก) และต่อมาคือ American Ninja Warrior (ซาสึเกะฉบับอเมริกา หรือซาสึเกะฉบับต่างประเทศ ซึ่งรายการซาสึเกะเป็นที่นิยมทั่วโลกและได้ซื้อลิขสิทธิ์อีกด้วย) ต่อมาภายหลัง บริษัท เฮลิโคเนีย เอช กรุ๊ป จำกัด ได้ซื้อลิขสิทธิ์รายการซาสึเกะทำแบบเวอร์ชั่นประเทศไทย ในชื่อว่า "Ninja Warrior Thailand" ออกอากาศทางช่อง 7HD ซึ่งจะมีกำหนดออกอากาศภายในเร็วๆนี้
การจัดการแข่งขัน และรูปแบบการแข่งขัน.
การจัดการแข่งขันนั้นจะจัดขึ้นปีละสองครั้ง คือ ช่วงเดือนมีนาคม และเดือนกันยายนของทุกปี ยกเว้นในการแข่งขันสี่ครั้งแรกที่จะจัดขึ้นทุกๆเดือนกันยายนของทุกปี 
สำหรับรูปการแข่งขันของเกมนี้จะเป็นลักษณะของการใช้ทักษะทางร่างกายทั้งหมดในการผ่านด่านทั้งสี่ ซึ่งใช้วิธีการผลัดกันเล่นทีละคน 
รายชื่อผู้แข่งขันที่มีชื่อเสียง.
ชื่อตัวหนาคือมีผู้พิชิตแชมป์ในการแข่งขันทุกด่าน ส่วนชื่อตัวหนาพร้อมเอียงมีผู้พิชิตแชมป์ได้สองครั้ง
เคียรา ไนต์ลีย์

เคียรา คริสตินา ไนต์ลีย์ (เกิดเมื่อวันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2528) นักแสดงชาวอังกฤษ ผู้เคยได้รับการเสนอเข้าชิงรางวัลออสการ์ ไนต์ลีย์เป็นนักแสดงภาพยนตร์ฉายทางโทรทัศน์ตั้งแต่เด็ก และมีผลงานเป็นตัวประกอบในภาพยนตร์หลายเรื่อง รวมทั้ง บทตัวปลอมของแพดเม่ อมิดาล่า ใน "สตาร์ วอร์ส เอพพิโซด 1 ภัยซ่อนเร้น" เริ่มมีชื่อเสียงจากบทเด็กสาวนักฟุตบอลใน "Bend It Like Beckham" พ.ศ. 2545 และได้รับบทเด่นในภาพยนตร์ไตรภาค "Pirates of the Caribbean" จนได้รับการเสนอเข้าชิงรางวัลออสการ์จากบทนำใน "Pride & Prejudice" ใน พ.ศ. 2548 และใน พ.ศ. 2555 เธอได้รับบทเกรตาในภาพยนตร์ "เพราะรัก คือเพลงรัก" โดยหนังได้ฉายในรอบปฐมทัศน์โลกที่เทศกาลภาพยนตร์นานาชาติโทรอนโต (Toronto International Film Festival) ประจำ พ.ศ. 2556 และออกฉายในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2557
สปิริต (ยาน)

<ns>10</ns>
 <id>369535</id>
 <revision>
 <id>10245376</id>
 <parentid>6729231</parentid>
 <timestamp>2022-08-13T03:23:15Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>RidJasper</username>
 <id>361203</id>
 </contributor>
 <origin>10245376</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
สปิริต เป็นโรเวอร์สำรวจดาวอังคาร ออกแบบมาให้เหมือนกับยานออปเพอร์จูนิที มีลักษณะคล้ายรถขนาดเล็ก 6 ล้อ สามารถถ่ายภาพพื้นผิวดาวอังคารส่งมายังโลกได้
ภารกิจ.
ยานสปิริตมีกำหนดการสำรวจดาวอังคารเป็นเวลา 90 วันของดาวอังคาร (ประมาณ 92 วันบนโลก) ตั้งแต่ลงจอดในวันที่ 4 มกราคม พ.ศ. 2547 ในบริเวณที่เรียกว่าแอ่งกูเซฟ ซึ่งนักวิทยาศาสตร์สันนิษฐานว่าน่าจะเคยเป็นทะเลสาบมาก่อน
หลังจากครบกำหนดการแรกแล้วจึงมีการขยายช่วงเวลาภารกิจออกไปเรื่อย ๆ จนถึงปัจจุบันรวมเป็นเวลากว่า 7 ปีแล้ว
การเปลี่ยนภารกิจ.
วันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 2009 ล้อของยานสปิริตเกิดการติดในพื้นทรายของดาวอังคาร ทำให้ไม่สามารถเคลื่อนที่ได้ นาซาประกาศให้มีภารกิจช่วยเหลือยานออกจากพื้นทราย โดยพยายามที่จะใช้ยานจำลอง
จำลองสถานการณ์ล้อที่ติดอยู่เพื่อช่วยยานให้หลุดออกจากพื้น แต่ไม่สำเร็จอยู่หลายครั้ง จนในวันที่ 26 มกราคม พ.ศ. 2553 นาซาจึงประกาศยกเลิกภารกิจช่วยเหลือ
แล้วกำหนดหน้าที่ใหม่ให้ยานสปิริตจากยานสำรวจแบบเคลื่อนที่เป็นสถานีวิจัยคงที่แทน
การสูญเสียการติดต่อ.
เนื่องจากไม่สามารถปรับตำแหน่งยาน เมื่อถึงฤดูหนาวของดาวอังคาร ยานสปิริตจะไม่อยู่ในมุมที่รับแสงอาทิตย์มากพอให้เกิดพลังงานสำหรับปฏิบัติการได้ ในวันที่ 22 มีนาคม ค.ศ. 2010 ส่งสัญญาณสุดท้ายกลับมายังโลก ก่อนจะขาดหายไป
ทีมงานภาคพื้นเชื่อว่ายานอยู่ในสถานะ "หลับลึก" ซึ่งยานจะหยุดการทำงานทั้งหมด และรอให้พลังงานกลับมาจึงเปิดการทำงานอีกครั้ง หรือว่าได้รับคำสั่งปลุกที่ส่งมาจากโลก
หลังจากพ้นฤดูหนาวแล้ว ทีมงานยังไม่สามารถติดต่อกับยานได้ โดยมีความพยายามส่งคำสั่งเพื่อปลุกยานอยู่หลายครั้ง แต่ยังไม่สำเร็จ มีรายงานว่ามีความเป็นไปได้สูงที่อากาศหนาวในฤดูหนาวของดาวอังคารจะทำให้อุปกรณ์ยานเสียหายได้
เนื่องจากระบบทำความร้อนถูกปิดทำงานระหว่างที่อยู่ในสถานะหลับลึก
พีระมิดคู่อีลองเกต

พีระมิดคู่อีลองเกต (อังกฤษ: elongated bipyramid/dipyramid) หมายถึงทรงหลายหน้า (polyhedron) ที่สร้างขึ้นจากการยืดฐานที่เป็นรูปหลายเหลี่ยม (polygon) ของพีระมิดคู่ (bipyramid/dipyramid) ให้ยาวออก หรืออีกความหมายถึงคือการแทรกปริซึม (prism) ที่มีหน้าตัดเดียวกับฐานของพีระมิดคู่ลงไประหว่างกลาง
รูปแบบต่าง ๆ.
มีพีระมิดคู่อีลองเกตเพียง 3 รูปแบบแรกเท่านั้นที่จัดเป็นทรงตันจอห์นสัน (Johnson solid) นั่นคือประกอบด้วยเฉพาะหน้ารูปสามเหลี่ยมด้านเท่าและหน้ารูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส ส่วนพีระมิดคู่อีลองเกตในอันดับที่สูงกว่านั้นสามารถสร้างได้ด้วยรูปสามเหลี่ยมหน้าจั่ว
พีระมิดสี่เหลี่ยมจัตุรัส

พีระมิดสี่เหลี่ยมจัตุรัส (อังกฤษ: square pyramid) คือพีระมิดที่มีฐานเป็นรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส และมีหน้าด้านข้างเป็นรูปสามเหลี่ยม มี 5 จุดยอด 8 ขอบ และหากหน้ารูปสามเหลี่ยมเป็นรูปสามเหลี่ยมด้านเท่า รูปทรงนั้นจะถือเป็นทรงตันจอห์นสันหมายเลข 1 (Johnson solid: J1) ซึ่งมีรูปร่างเหมือนทรงแปดหน้าปรกติ (regular octahedron) ที่ผ่าครึ่ง
สำหรับพีระมิดสี่เหลี่ยมจัตุรัสอย่างอื่น เช่น มหาพีระมิดแห่งกิซ่า (Great Pyramid of Giza) ไม่ได้มีความคล้ายทางคณิตศาสตร์กับทรงตันจอห์นสัน เนื่องจากหน้าด้านข้างเป็นรูปสามเหลี่ยมหน้าจั่วซึ่งมีความยาวฐาน 756 เมตร และมีความสูงเอียง 719 เมตร
พื้นที่ผิวและปริมาตร.
พื้นที่ผิว "A" และปริมาตร "V" ของพีระมิดสี่เหลี่ยมจัตุรัส ที่เป็นทรงตันจอห์นสันและมีความยาวขอบทุกด้านเท่ากับ "a" คำนวณได้ดังนี้
<math>A = (1+\sqrt3)a^2 \approx 2.73205081a^2</math>
<math>V = \frac{\sqrt2}{6}a^3 \approx 0.23570226a^3</math>
สำหรับพีระมิดสี่เหลี่ยมจัตุรัสทั่วไป โดยมีความยาวฐาน "l" และความสูงของพีระมิด "h" คำนวณได้ดังนี้
<math>V = \frac{1}{3} l^2 h</math>
พีระมิดห้าเหลี่ยม

พีระมิดห้าเหลี่ยม (อังกฤษ: pentagonal pyramid) คือพีระมิดที่มีฐานเป็นรูปห้าเหลี่ยม และมีหน้าด้านข้างเป็นรูปสามเหลี่ยม มี 6 จุดยอด 10 ขอบ และหากทุกหน้าเป็นรูปหลายเหลี่ยมปกติ (regular polygon) รูปทรงนั้นจะถือเป็นทรงตันจอห์นสันหมายเลข 2 (Johnson solid: J2) ซึ่งรูปทรงดังกล่าวอาจสร้างได้โดยการตัด "ฝา" ของทรงยี่สิบหน้าปรกติ (regular icosahedron) และส่วนที่เหลือก็จะกลายเป็นพีระมิดห้าเหลี่ยมไจโรอีลองเกต (gyroelongated pentagonal pyramid: J11)
คิวโพลาสามเหลี่ยม

คิวโพลาสามเหลี่ยม  หมายถึงคิวโพลา (cupola) ที่มีฐานด้านเล็กเป็นรูปสามเหลี่ยมด้านเท่า กล่าวคือประกอบด้วยหน้ารูปสามเหลี่ยมด้านเท่าเป็นฐานด้านหนึ่ง หน้ารูปหกเหลี่ยมด้านเท่ามุมเท่าเป็นฐานอีกด้านหนึ่ง และหน้าด้านข้างเป็นรูปสามเหลี่ยมด้านเท่าสลับกับรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส รูปทรงนี้มี 9 จุดยอด 15 ขอบ 8 หน้า และเป็นทรงตันจอห์นสันหมายเลข 3 (Johnson solid: J3) ซึ่งมีรูปร่างเหมือนคิวบอกทาฮีดรอน (cuboctahedron) ที่ผ่าครึ่ง
เทพ ชุมสาย ณ อยุธยา

เทพ ชุมสาย ณ อยุธยา (5 มกราคม พ.ศ. 2473 – 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2567) เป็นนักเขียนชาวไทย เขียนนวนิยายแนวลึกลับสยองขวัญและแฟนตาซี เจ้าของนามปากกา ตรี อภิรุม และ เทพเทวี และเป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาวรรณศิลป์ ประจำปีพุทธศักราช 2562 เกิดที่ตำบลบ้านสร้าง อำเภอบ้านสร้าง จังหวัดปราจีนบุรี มารดามีอาชีพเป็นครู จึงชอบเขียนหนังสือมาตั้งแต่เด็ก 
เทพมีนวนิยายที่สร้างชื่อเสียง เช่น แก้วขนเหล็ก, จอมเมฆินทร์ ตีพิมพ์เป็นตอนในนิตยสารบางกอก และได้รับความนิยมจนมาสร้างเป็นภาพยนตร์และละครโทรทัศน์หลายครั้ง ได้แก่
ละครโทรทัศน์
นอกจากนี้ ยังมีนวนิยายเรื่องอื่น ๆ ของเทพที่ได้รับการสร้างเป็นภาพยนตร์และละครโทรทัศน์ และได้รับความนิยมเป็นอย่างมาก เช่น ทายาทอสูร, นาคี, อนิลทิตา, เทพบุตรสุดเวหา เป็นต้น
คิวโพลาสี่เหลี่ยมจัตุรัส

คิวโพลาสี่เหลี่ยมจัตุรัส  หมายถึงคิวโพลา (cupola) ที่มีฐานด้านเล็กเป็นรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส กล่าวคือประกอบด้วยหน้ารูปสี่เหลี่ยมจัตุรัสเป็นฐานด้านหนึ่ง หน้ารูปแปดเหลี่ยมด้านเท่ามุมเท่าเป็นฐานอีกด้านหนึ่ง และหน้าด้านข้างเป็นรูปสามเหลี่ยมด้านเท่าสลับกับรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส รูปทรงนี้มี 12 จุดยอด 20 ขอบ 10 หน้า และเป็นทรงตันจอห์นสันหมายเลข 4 (Johnson solid: J4) ซึ่งมีรูปร่างเหมือนรอมบิคิวบอกทาฮีดรอน (rhombicuboctahedron) ที่ตัดมาส่วนหนึ่ง และส่วนที่เหลือก็จะกลายเป็น คิวโพลาสี่เหลี่ยมจัตุรัสอีลองเกต (elongated square cupola: J19)
คิวโพลาห้าเหลี่ยม

คิวโพลาห้าเหลี่ยม  หมายถึงคิวโพลา (cupola) ที่มีฐานด้านเล็กเป็นรูปห้าเหลี่ยมปรกติ กล่าวคือประกอบด้วยหน้ารูปห้าเหลี่ยมปรกติเป็นฐานด้านหนึ่ง หน้ารูปสิบเหลี่ยมปรกติเป็นฐานอีกด้านหนึ่ง และหน้าด้านข้างเป็นรูปสามเหลี่ยมด้านเท่าสลับกับรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส รูปทรงนี้มี 15 จุดยอด 25 ขอบ 12 หน้า และเป็นทรงตันจอห์นสันหมายเลข 5 (Johnson solid: J5) ซึ่งมีรูปร่างเหมือนรอมบิโคซิโดเดคาฮีดรอน (rhombicosidodecahedron) ที่ตัดมาส่วนหนึ่ง และส่วนที่เหลือก็จะกลายเป็น ดิมินิชรอมบิโคซิโดเดคาฮีดรอน (diminished rhombicosidodecahedron: J76)
โรทันดาห้าเหลี่ยม

โรทันดาห้าเหลี่ยม  เป็นทรงหลายหน้า (polyhedron) ที่เกิดจากการผ่าครึ่งของทรงสามสิบสองหน้า (icosidodecahedron) ทำให้มีหน้ารูปสามเหลี่ยมด้านเท่า 10 หน้า หน้ารูปห้าเหลี่ยมปรกติ 6 หน้า และหน้ารูปสิบเหลี่ยมปรกติตรงรอยตัด 1 หน้า รวม 17 หน้า ทรงนี้มี 20 จุดยอด 35 ขอบ และเป็นทรงตันจอห์นสันหมายเลข 6 (Johnson solid: J6) และเมื่อกล่าวถึงคำว่า "โรทันดา" ขึ้นมาลอยๆ จะมีความหมายโดยนัยเป็นรูปทรงนี้
การว่ายน้ำ

การว่ายน้ำ  เป็นกระบวนการในการเคลื่อนที่ในน้ำของมนุษย์หรือสิ่งมีชีวิตอื่น การว่ายน้ำของมนุษย์มีจุดประสงค์หลายอย่าง เช่น นันทนาการ การแข่งขัน การออกกำลังกาย
การว่ายน้ำนั้นมีหลายท่า โดยท่าที่ใช้สำหรับแข่งขันนั้นได้แก่ ท่าฟรีสไตล์ ท่ากบ ท่ากรรเชียง และท่าผีเสื้อ การแข่งขันอีกประเภทหนึ่งคือการแข่งขันแบบ "ฟรีสไตล์" ซึ่งผู้เข้าแข่งขันสามารถว่ายน้ำแบบใดก็ได้ นักว่ายน้ำส่วนใหญ่เลือกใช้ท่าฟรอนท์ครอล  ทำให้มักเรียกการว่ายน้ำแบบนี้ว่าฟรีสไตล์ สหพันธ์ว่ายน้ำนานาชาติ (FINA) เป็นจัดการแข่งขันว่ายน้ำ (และกีฬาทางน้ำอื่น) ในระดับนานาชาติ การแข่งขันว่ายน้ำเป็นหนึ่งในการแข่งขันในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน
กีฬาว่ายน้ำ

ว่ายน้ำ เป็นกิจกรรมนันทนาการทางน้ำได้รับการบริหารโดยสหพันธ์ว่ายน้ำนานาชาติ
ประวัติ.
กีฬาว่ายน้ำ ถือเป็นศิลปะอย่างหนึ่ง เพราะมนุษย์สามารถว่ายน้ำได้ตั้งแต่สมัยดึกดำบรรพ์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งมนุษย์ที่ตั้งภูมิลำเนาอยู่ตามชายทะเล แม่น้ำ ลำคลอง และที่ราบลุ่มต่างๆ เช่น พวกเอสซีเรีย อียิปต์ กรีก และโรมัน มีการฝึกหัดว่ายน้ำกันมาตั้งแต่ก่อนคริสตกาล เพราะมีผู้พบภาพวาดเกี่ยวกับการว่ายน้ำในถ้ำบนภูเขาแถบทะเลทรายลิบยาน 
การว่ายน้ำในสมัยนั้นเพียงเพื่อให้สามารถว่ายน้ำข้ามไปยังฝั่งตรงข้ามได้ หรือเมื่อเกิดอุทกภัยน้ำท่วมป่าและที่อยู่อาศัยก็สามารถพาตัวไปในที่น้ำท่วมไม่ถึงได้อย่างปลอดภัย
การว่ายน้ำได้มีวิวัฒนาการมาตั้งแต่สมัยโบราณจนถึงปัจจุบัน แต่มีหลักฐานบันทึกไว้ไม่นานนัก ราล์ฟ โทมัส ให้ชื่อแบบว่ายน้ำที่มนุษย์ใช้ว่ายกันมาตั้งแต่เดิมว่า ฮิวแมน สโตร์ก นอกจากนี้พวกชนชาติสลาฟและพวกสแกนดิเนเวียรู้จักการว่ายน้ำอีกแบบหนึ่ง โดยใช้เท้าเคลื่อนไหวในน้ำคล้ายกบว่ายน้ำ หรือที่เรียกว่าฟล็อกคิกแต่วิธีการเคลื่อนไหวของท่าแบบนี้จะทำให้ว่ายน้ำได้ไม่เร็วนัก
การแข่งขันว่ายน้ำครั้งแรกได้จัดขึ้นที่ วูลวิช บาร์ท ใกล้กับกรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ เมื่อปี พ.ศ. 2416 การแข่งขันครั้งนั้นมีการแข่งขันเพียงแบบเดียวคือ แบบฟรีสไตล์ โดยผู้ว่ายน้ำแต่ละคนจะว่ายแบบใดก็ได้ ในการแข่งขันครั้งนี้ เจ อาเฮอร์ รัดเจน เป็นผู้ได้รับชัยชนะ โดยเขาได้ว่ายแบบเดียวกับพวกอินเดียแดงในอเมริกาใต้ คือแบบยกแขนกลับเหนือน้ำ ซึ่งเป็นวิธีการว่ายน้ำของเขาได้กลายเป็นแบบที่ได้รับความนิยมมากจนได้ชื่อว่า ท่าว่ายน้ำแบบรัดเจน
ประชาชนชาวโลกได้ให้ความสนใจเกี่ยวกับการว่ายน้ำเพิ่มมากขึ้น เมื่อเรือเอก Mathew Webb ได้ว่ายน้ำข้ามช่องแคบอังกฤษจากเมืองโดเวอร์ คาเลียส เมื่อเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2418 โดยใช้เวลาทั้งสิ้น 21 ชั่วโมง 45 นาที ด้วยการว่ายแบบกบ (Breast stroke) ข่าวความสำเร็จอันนี้ได้สร้างความพิศวงและตื่นเต้นไปทั่วโลก ต่อมาเด็กชาวอเมริกันชื่อ แกนทูบ เอเดอรี ได้ว่ายน้ำข้ามช่องแคบอังกฤษ เมื่อเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2469 ทำเวลาได้ 14 ชั่วโมง 31 นาที โดยว่ายน้ำแบบท่าวัดวา จะเห็นได้ว่าในชั่วระยะเวลา 50 ปี การว่ายน้ำได้วิวัฒนาการก้าวหน้าขึ้นเป็นอย่างมาก ถ้าหากได้พิจารณาถึงเวลาของคนทั้งสองที่ทำได้ แบบและวิธีว่ายน้ำได้รับการปรับปรุงเปลี่ยนแปลงเพื่อให้เกิดความเร็วขึ้นเสมอ ในบรรดานักว่ายน้ำทั่วไปโดยเฉพาะอย่างยิ่งชาวแลนเคเชียร์และออสเตรเลีย ได้ดัดแปลงวิธีว่ายน้ำแบบทรัดเจน ซึ่งก็ได้รับผลดีในเวลาต่อมา กล่าวคือ บาร์นีย์ คีแรน ชาวออสเตรเลียและ ที เอส แบ็ตเติร์สบี้ ชาวอังกฤษ ได้ว่ายน้ำแบบที่ปรับปรุงมาจากทรัดเจน เป็นผู้ครองตำแหน่งชนะเลิศของโลกเมื่อปี พ.ศ. 2415-2449
อเล็กซ์ วิคแฮม ชาวเกาะโซโลมอนเป็นผู้ริเริ่มการว่ายน้ำแบบท่าวัดวาและเป็นผู้ครองตำแหน่งชนะเลิศของโลก ระยะทาง 50 หลา เขาได้กล่าวว่าเด็กโซโลมอนทุกคนว่ายน้ำแบบนี้ทั้งนั้น ต่อมาท่าว่ายน้ำแบบวัดวาจึงเป็นที่นิยมฝึกหัดกันโดยทั่วไป
กีฬาว่ายน้ำได้จัดเข้าไว้ในการแข่งขันโอลิมปิกเมื่อปี พ.ศ. 2436 และได้จัดการแข่งขันมาจนถึงปัจจุบัน ด้วยเหตุดังกล่าวกีฬาว่ายน้ำก็ได้รับความสนใจจากคนทั่วไป และถือเป็นส่วนหนึ่งของการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก มีการพัฒนากีฬาว่ายน้ำให้ก้าวหน้ายิ่งขึ้นเป็นลำดับ โดยมีผู้คิดแบบและประเภทของการว่ายน้ำเพื่อความสนุกสนาน และความตื่นเต้นในการแข่งขันมากขึ้น
ขนาดของสระมาตรฐาน.
กว้าง 25 เมตร ยาว 50 เมตร มีลู่สำหรับการว่ายทั้งหมด 8 ลู่ แต่ละลู่กว้างประมาณ 7-9 ฟุต
เจ้าหน้าที่.
เจ้าหน้าที่ของการแข่งขันมีหลายตำแหน่ง 
ประเภทการแข่งขัน.
ปัจจุบัน FINA บันทึกสถิติโลกในการแข่งขันต่อไปนี้สำหรับชายและหญิง
ดิสอิลลูชัน

"ดิสอิลลูชัน"  เป็นซิงเกิลเปิดตัวของซาจิ ทาอินากะ ที่วางจำหน่ายในวันที่ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2549 ซึ่งเพลงเด่นของซิงเกิลนี้ได้ถูกใช้เป็นเพลงเปิดสำหรับแอนิเมชันเรื่อง เฟท/สเตย์ ไนท์ ในตอนที่ 1 ถึงตอนที่ 14 ซึ่งเพลงนี้เป็นเพลงที่มาจาการนำเพลงธีม "THIS ILLUSION" ของ เฟท/สเตย์ ไนท์ ในฉบับเกมมาเรียบเรียงใหม่อีกด้วย
หมายเลขรหัสของซีดีซิงเกิลนี้คือ GNCX-0001.
รายชื่อเพลง.
1. ดิสอิลลูชัน
2. วาสุเระ คาเคะเทอิตะ โนะ คะนะ (; โรมาจิ: "Wasure kaketeita no kana"; : lit. แปลกจริง ฉันลืมอะไรที่ฉันมีอยู่ไปนะ)
3. ดิสอิลลูชัน -instrumental-
4. วาสุเระ คาเคะเทอิตะ โนะ คะนะ -instrumental-
ตำแหน่งในออริคอนนชาร์ต.
ยอดจำหน่ายของออริคอนนรายสัปดาห์ (ญี่ปุ่น)
ยอดจำหน่ายทั้งหมด: 18,072
เนื้อเยื่อ

เนื้อเยื่อ  ในทางชีววิทยาคือกลุ่มของเซลล์ที่ทำหน้าที่ร่วมกันในสิ่งมีชีวิต
วิชาการศึกษาเนื้อเยื่อ เรียกว่า มิญชวิทยา (Histology) หรือ จุลกายวิภาคศาสตร์ (Microanatomy) หรือหากเป็นการศึกษาที่เกี่ยวข้องกับโรคเรียกว่า จุลพยาธิวิทยา (histopathology)
เครื่องมือที่ใช้ในการศึกษาเนื้อเยื่อโดยทั่วไปคือ แท่งขี้ผึ้ง (wax block) , สีย้อมเนื้อเยื่อ (tissue stain) , กล้องจุลทรรศน์แบบแสง (optical microscope) ซึ่งต่อมามีการพัฒนาเป็นกล้องจุลทรรศน์อิเล็กตรอน (electron microscopy) , immunofluorescence, และการตัดตรวจเนื้อเย็นแข็ง (frozen section) เป็นเทคนิคและความรู้ใหม่ที่เพิ่งกำเนิดขึ้นเมื่อไม่นานมานี้ ด้วยเครื่องมือต่างๆ เหล่านี้เราสามารถตรวจพยาธิสภาพ เพื่อการวินิจฉัยและพยากรณ์โรคได้
เนื้อเยื่อสัตว์.
ในร่างกายของสัตว์ไม่ว่าจะเป็นมนุษย์หรือสัตว์ชั้นต่ำลงไปเช่นแมลง ต่างประกอบด้วยเนื้อเยื่อพื้นฐาน 4 ประเภท เนื้อเยื่อเหล่านี้รวมตัวกันเป็นโครงสร้างและอวัยวะต่าง ๆ กัน
เนื้อเยื่อพืช.
เนื้อเยื่อที่พบได้ในสิ่งมีชีวิตหลายเซลล์อื่น ๆ เช่น เนื้อเยื่อท่อลำเลียง (Vascular tissue) ในพืช เช่น ไซเล็ม (xylem) และ โฟลเอ็ม (phloem) เนื้อเยื่อพืชสามารถแบ่งได้กว้าง ๆ ออกเป็น 3 ระบบ คือ เนื้อเยื่อชั้นผิว (epidermis) , เนื้อเยื่อพื้น (ground tissue) และเนื้อเยื่อท่อลำเลียง (Vascular tissue) ทั้งหมดนี้เราเรียกรวมกันว่า มวลชีวภาพ (biomass)
พีระมิดสี่เหลี่ยมจัตุรัสอีลองเกต

พีระมิดสี่เหลี่ยมจัตุรัสอีลองเกต (อังกฤษ: elongated square pyramid) เป็นทรงหลายหน้า (polyhedron) ที่เกิดจากการต่อฐานพีระมิดสี่เหลี่ยมจัตุรัส (square pyramid: J1) ด้วยทรงลูกบาศก์ (cube) ทำให้มีหน้ารูปสามเหลี่ยมด้านเท่า 4 หน้า หน้ารูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส 5 หน้า รวม 9 หน้า รูปทรงนี้มี 9 จุดยอด 16 ขอบ และเป็นทรงตันจอห์นสันหมายเลข 8 (Johnson solid: J8)
รูปทรงนี้สามารถเรียกได้ในชื่ออื่นๆ อีกคือ
พีระมิดห้าเหลี่ยมไจโรอีลองเกต

พีระมิดห้าเหลี่ยมไจโรอีลองเกต (อังกฤษ: gyroelongated pentagonal pyramid) เป็นทรงหลายหน้า (polyhedron) ที่เกิดจากการต่อฐานพีระมิดห้าเหลี่ยม (pentagonal pyramid: J2) ด้วยแอนติปริซึมห้าเหลี่ยม (pentagonal antiprism) ทำให้มีหน้ารูปสามเหลี่ยมด้านเท่า 15 หน้า หน้ารูปห้าเหลี่ยมปรกติ 1 หน้า รวม 16 หน้า รูปทรงนี้มี 11 จุดยอด 25 ขอบ และเป็นทรงตันจอห์นสันหมายเลข 11 (Johnson solid: J11)
รูปทรงนี้สามารถเรียกได้ในอีกชื่อหนึ่งคือ "ทรงยี่สิบหน้าดิมินิช (diminished icosahedron)" ซึ่งเป็นการนำทรงยี่สิบหน้าปรกติ (regular icosahedron) มาตัด "ฝา" ออก ซึ่ง "ฝา" นั้นก็เป็นพีระมิดห้าเหลี่ยมอีกอันหนึ่งนั่นเอง
ภาษามัล

ภาษามัล, ภาษาไพร, ภาษาถิ่น หรือ ภาษาปรัย มีผู้พูดทั้งหมด 26,193 คน เป็นภาษาในตระกูลออสโตรเอเชียติก กลุ่มมอญ-เขมร สาขาขมุ ผู้พูดภาษานี้ในประเทศไทยอพยพมาจากประเทศลาว ในไทยพบ 3,000–4,000 คน (พ.ศ. 2525) อยู่ทางตะวันออกของอำเภอปัวและอำเภอเชียงคำ จังหวัดน่าน ใกล้กับชายแดนลาว อยู่ในลาว 23,193 คน (พ.ศ. 2538) ในแขวงไชยบุรีทางตะวันตกของแม่น้ำโขง มีสำเนียงต่าง ๆ มากมาย ผู้พูดภาษามัลในไทยมีคำยืมจากภาษาไทยที่นำไปใช้แทนคำดั้งเดิมในภาษามัลจำนวนมาก ไม่สามารถเข้าใจกันได้กับภาษาไพ
ภาษาฮะรัก

ภาษาฮะรักอยู่ในภาษากลุ่มบะห์นาริก เป็นภาษาที่มีปัญหาอย่างมากในการจัดกลุ่มย่อย มีผ้พูดในแขวงเซกอง ประเทศลาว มีลักษณะน้ำเสียง พยัญชนะต้นมี 28 เสียง ตัวสะกดมี 15 เสียง สระมี 23 เสียง
ภาษาละวี

ภาษาละวีอยู่ในภาษากลุ่มบะห์นาริก มีผู้พูดในแขวงเซกอง ประเทศลาว เป็นภาษาที่มีระบบสระซับซ้อนกว่าภาษาในกลุ่มบะห์นาริกอื่น ๆ แต่ระบบพยัญชนะเรียบง่ายกว่าภาษายรุ มีเสียงพยัญชนะต้น 19 เสียง เสียงตัวสะกด 17 เสียง เสียงสระ 39 เสียง โดยมีเสียงสระประสมเป็นจำนวนมาก
อักษรรัญชนา

อักษรรัญชนา (रंजना, Rañjanā) หรือกูติลา หรือลันต์ซา (Lantsa) เป็นอักษรที่พัฒนามาจากอักษรพราหมี เมื่อราว พ.ศ. 1600 และใช้มาจนถึงราว พ.ศ. 2500 ในอินเดียและเนปาล ชาวทิเบตเรียกอักษรนี้ว่าลันต์ซา ใช้เขียนภาษาสันสกฤตก่อนจะแปลเป็นภาษาทิเบต ชาวทิเบตเลิกใช้อักษรนี้เมื่อถูกจีนยึดครอง นอกจากนี้ มีการใช้อักษรนี้ในหมู่ชาวพุทธในจีน มองโกเลีย และญี่ปุ่น
อักษรรูนส์ ฮังการี

อักษรฮังการีเก่า หรือ อักษรรูนส์ฮังการี (หรือ) เป็นระบบการเขียนอักษรในภาษาฮังการี ภาษาฮังการีสมัยใหม่เขียนด้วยชุดตัวอักษรฮังการีทีมีฐานจากอักษรละติน ส่วนคำว่า "เก่า" สื่อถึงลำดับความสำคัญทางประวัติศาสตร์ของอักษรเมื่อเปรียบเทียบกับอักษรฐานละติน อักษรฮังการีเก่าเป็นอักษรรุ่นลูกของอักษรเตอร์กิกเก่า 
ชาวฮังการีเริ่มตั้งถิ่นฐานในแอ่งคาร์เพเทียนเมื่อ ค.ศ. 895 หลังจัดตั้งราชอาณาจักรฮังการี ก็มีการยกเลิกใช้อักษรบางส่วนและใช้อักษรละตินแทน
ชื่อภาษาอังกฤษในมาตรฐาน ISO 15924 คือ Old Hungarian (Hungarian Runic)
ชื่อ.
ในภาษาฮังการีสมัยใหม่ อักษรนี้มีชื่อทางการว่า ('อักษร Szekler') โดยทั่วไป ระบบการเขียนนี้มีชื่อว่า , และ (หรือสั้น ๆ ว่า 'รอยบาก, รอย')
อักษร.
อักษรรูนนี้มี 42 ตัว เนื่องจากเป็นอักษรเตอร์กิกเก่า ทำให้บางพยัญชนะมีสองรูป รูปหนึ่งใช้ร่วมกับสระหลัง (a, á, o, ó, u, ú) ส่วนอีกรูปหนึ่งใช้กับสระหน้า (e, é, i, í, ö, ő, ü, ű) ชื่อพยัญชนะต้องออกเสียงพร้อมสระ ในชุดพยัญชนะเก่า ลำดับพยัญชนะ-สระอยู่ตรงข้ามกับแบบสมัยใหม่ ("ep" แทน "pé") ชุดตัวอักษรนี้ๆม่มีอักษรสำหรับหน่วยเสียง dz และ dzs ในภาษาฮังการีสมัยใหม่ และไม่มีอักษรสำหรับ q, w, x และ y ในอักษรละติน
อักษรรูนฮังการีเก่ายังมีอักษรรูนที่ไม่ใช่อักษร แต่เป็นสัญลักษณ์ต่างหาก บางข้อมูลระบุเป็น "" (น่าจะเป็นรูปสะกดผิดจาก) ตัวอย่างที่พบได้ทั่วไป มีดังนี้:
ตัวอย่างข้อความ.
ข้อความจาก Csíkszentmárton, ค.ศ. 1501
"อักษรรูนที่มีเส้นใต้เดิมเขียนเป็นตัวแฝด"
ถอดอักขระในยูนิโคด: 𐲪𐲢𐲙𐲔⁝𐲥𐲬𐲖𐲦𐲤𐲦𐲬𐲖⁝𐲌𐲛𐲍𐲮𐲀𐲙⁝𐲐𐲢𐲙𐲔⁝𐲯𐲢𐲞𐲦
⁝𐲥𐲀𐲯𐲎⁝𐲥𐲦𐲙𐲇𐲞𐲂𐲉⁝𐲘𐲀𐲨𐲤⁝𐲒𐲀𐲙𐲛𐲤⁝𐲤𐲨𐲦𐲙⁝𐲓𐲛𐲮𐲀𐲆⁝𐲆𐲐𐲙𐲀𐲖𐲦𐲔⁝𐲘𐲀𐲨𐲀𐲤𐲘𐲤𐲦𐲢⁝𐲍𐲢𐲍𐲗𐲘𐲤𐲦𐲢𐲆𐲐𐲙𐲀𐲖𐲦𐲀𐲔
𐲍·𐲐𐲒·𐲀·𐲤·𐲐·𐲗·𐲗·𐲖𐲦·𐲀·‎
ตีความในภาษาฮังการีเก่า : "ÚRNaK SZÜLeTéSéTÜL FOGVÁN ÍRNaK eZeRÖTSZÁZeGY eSZTeNDŐBE MÁTYáS
JÁNOS eSTYTáN KOVÁCS CSINÁLTáK MÁTYáSMeSTeR GeRGeLYMeSTeRCSINÁLTÁK
G IJ A aS I LY LY LT A" (อักษรนี้ในจารึกเขียนด้วยอักษรรูนแบบตัวพิมพ์ใหญ่)
ตีความในภาษาฮังการีสมัยใหม่: "(Ezt) az Úr születése utáni 1501. évben írták. Mátyás, János, István kovácsok csinálták. Mátyás mester (és) Gergely mester csinálták gijas ily ly lta"
แปลภาษาอังกฤษ: "(This) was written in the 1501st year of our Lord. The smiths Matthias, John (and) Stephen did (this). Master Matthias (and) Master Gregory did (ตีความไม่ได้)"
พีระมิดคู่สี่เหลี่ยมจัตุรัสอีลองเกต

พีระมิดคู่สี่เหลี่ยมจัตุรัสอีลองเกต (อังกฤษ: elongated square bipyramid/dipyramid) เป็นทรงหลายหน้า (polyhedron) ที่เกิดจากการแทรกทรงลูกบาศก์ (cube) ลงไประหว่างกลางทรงแปดหน้าปรกติ (regular octahedron) ทำให้มีหน้ารูปสามเหลี่ยมด้านเท่า 8 หน้า หน้ารูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส 4 หน้า รวม 12 หน้า รูปทรงนี้มี 10 จุดยอด 20 ขอบ และเป็นทรงตันจอห์นสันหมายเลข 15 (Johnson solid: J15)
รูปทรงนี้สามารถเรียกได้ในชื่ออื่นๆ อีกคือ
คิวโพลาสามเหลี่ยมอีลองเกต

คิวโพลาสามเหลี่ยมอีลองเกต  เป็นทรงหลายหน้า (polyhedron) ที่เกิดจากการนำคิวโพลาสามเหลี่ยม (triangular cupola: J3) มาต่อเข้ากับปริซึมหกเหลี่ยม (hexagonal prism) ที่ฐานรูปหกเหลี่ยม ทำให้มีหน้ารูปสามเหลี่ยมด้านเท่า 4 หน้า หน้ารูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส 9 หน้า และหน้ารูปหกเหลี่ยมปรกติ 1 หน้า รวม 14 หน้า รูปทรงนี้มี 15 จุดยอด 27 ขอบ และเป็นทรงตันจอห์นสันหมายเลข 18 (Johnson solid: J18)
เกมคอมพิวเตอร์และวิดีโอเกม

<ns>0</ns>
 <revision>
 <timestamp>2007-06-16T06:32:46Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Manop</username>
 </contributor>
 <comment>เกมคอมพิวเตอร์และวิดีโอเกม ถูกเปลี่ยนชื่อเป็น วิดีโอเกม</comment>
 <origin>601931</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
เดอะซิมส์ ปาร์ตี้สุขสันต์ บ้านหรรษา

เดอะซิมส์ ปาร์ตี้สุขสันต์ บ้านหรรษา #เปลี่ยนทาง เป็นภาคเสริมของเกมชุดเดอะซฺมส์ โดยเป็นเกมในลำดับที่ 2 ผลิตเมือ 28 มีนาคม พ.ศ. 2544 
ในเกมส์.
เกมเดอะซิมส์นี้เป็นเกมภาคเสริมที่สองของเกมเดอะซิมส์ จากของเกมส์ ภาคเสริมสร้างชีวิต ลิขิตฝัน ซึ่งภายในเกมส์นี้ คุณสามารถเล่นเป็นชาวซิมส์และคุณสามารถจัดงานปาร์ตี้ด้วยตัวคุณเอง ซึ่งจะสามารถโทรหาเพื่อนบ้านของซิมส์ด้วย คุณสามารถร่วมงานปาร์ตี้โดย คุณจะต้องโทรหาเพื่อนบ้านให้เข้าไปเยี่ยมเล่น ปาร์ตี้กับพวกเรา
สารแขวนลอย

สารแขวนลอย คือสารผสมของสสารต่างชนิดกันที่ไม่เป็นเนื้อเดียวกันและมีอนุภาคใหญ่กว่า 1 ไมโครเมตร (1000 นาโนเมตร) ในหนึ่งมิติเป็นอย่างน้อย ซึ่งใหญ่กว่าอนุภาคของคอลลอยด์ อนุภาคในสารแขวนลอยสามารถตกตะกอนได้เมื่อตั้งทิ้งไว้ และอาจสามารถแยกออกจากกันได้ เช่น ทรายในน้ำ ส่วนคอลลอยด์นั้นจะไม่สามารถแยกออกจากกันได้และไม่ตกตะกอน สารแขวนลอยไม่สามารถผ่านรูกระดาษกรองและกระดาษเซลโลเฟนได้
ปุลัสตยะ

ปุลัสตยะ  หรือในรามายณะ คือ มหาฤๅษีปุลัสตยะ หรือ ท้าวจตุรพักตร์ เป็นบิดาของท้าวลัสเตียนและเป็นพระอัยกา (ปู่) ของราวณะ (ทศกัณฐ์ ในรามเกียรติ์ และเรียมเกร์) มีนามเดิมว่า ท้าวมหาอัชดาหรือธาดา เป็นผู้ครองกรุงลงกาองค์แรก มเหสี คือ นางมลิกา (ในรามายณะ คือ นางมานินี (Manini) หรืออีกนาม คือ นางหริวภู (Havirbhu)) และโอรสเป็นยักษ์สี่มือ ชื่อ ท้าวลัสเตียน อาวุธ คือ ตรีศูล คทา และฉัตรแก้ว มีบุษบกแก้วเป็นอากาศยานวิเศษ ในรามเกียรติ์ ระบุว่า ท้าวจตุรพักตร์เป็นน้องท้าวมาลีวัคคพรหมหรือท้าวมาลีวราช ดังนั้นทศกัณฐ์ จึงถือว่าตนเป็นวงศ์พรหม
มหากาพย์รามายณะระบุว่า ปุลัสตยะเป็นหนึ่งในฤๅษีเจ็ดตนที่พระพรหมสร้างขึ้นด้วยความคิด และเป็นบิดาของฤๅษีวิศรวา บิดาของราวณะ
ลักษณะและสี.
ท้าวจตุรพักตร์ มีกายสีขาว รูปอย่างพรหม
นางกาลอัคคี

ธันยมาลินี ("ธนฺยมาลินี") หรือ ธันยมาลาอี ("ธนฺยมาลาอี") เป็นตัวละครหนึ่งใน "รามายณะ" มหากาพย์สำคัญของอินเดีย นางเป็นพระมเหสีพระองค์รองของราวณะ เจ้ากรุงลงกา มีพระราชโอรสด้วยกัน คือ อติกายะ ("อติกาย") ซึ่งเป็นตัวละครเดียวกันกับ นางกาลอัคคีนาคราช บางแห่งออกนามว่า กาลอัคคี หรือ อัคคี เป็นตัวละครใน "รามเกียรติ์" วรรณคดีไทย พระราชนิพนธ์ในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ซึ่งนางเป็นพระอัครมเหสีพระองค์แรกของทศกัณฑ์ มีพระราชโอรสด้วยกัน คือ บรรลัยกัลป์
ประวัติ.
ในรามายณะ.
ธันยมาลินีเป็นรากษส นางได้รับการสถาปนาขึ้นเป็นพระมเหสีพระองค์รองของราวณะ เรื่องราวใน "รามายณะ" นางปรากฏตัวออกมาไม่มากนัก นางมีพระราชโอรสคนสำคัญ คือ อติกายะ ส่วน "รามายณะ" ฉบับอื่น ๆ ระบุว่า ธันยมาลินีมีพระราชโอรสกับราวณะอีกสามพระองค์ ได้แก่ นรานตกะ ("นรานฺตก") เทวานตกะ ("เทวานฺตก") และตริศิระ ("ตริศิร")
ในรามเกียรติ์.
นางกาลอัคคีนาคราช เป็นธิดาของพญากาลนาค กับมารดาชื่อนางประภา บิดาเป็นพญานาคครองเมืองบาดาล จำเดิม พญานาคทำสงครามกับท้าวสหมลิวัน [อ่าน สะหะมะลิวัน] ซึ่งเป็นยักษ์ผู้ครองเมืองบาดาลเช่นกัน เพราะคิดคาดว่าอนาคตอาจเกิดการรุกล้ำเบียดเบียนกันได้ จึงต้องการกำจัดเพื่อตัดไฟแต่ต้นลม ท้าวสหมลิวันเกรงจะเสียที จึงไปขอให้ท้าวลัสเตียนเจ้ากรุงลงกาซึ่งเป็นหลานชายเข้าช่วยเหลือ พญากาลนาคเห็นว่าทัพยักษ์กล้าแข็งมากจึงคืนร่างเป็นพญานาคเจ็ดเศียรออกมาสู้รบกับท้าวลัสเตียน ปรากฏว่าท้าวลัสเตียนได้แผลงศรเป็นครุฑจับพญากาลนาคไว้
หลังพญากาลนาคพ่ายแพ้ ท้าวลัสเตียนทรงไว้ชีวิตปล่อยตัวพญากาลนาคกลับเมืองบาดาล พญานาคสำนึกบุญคุณของท้าวลัสเตียน เห็นควรว่าต้องถวายตัวนางกาลอัคคีให้แก่ท้าวลัสเตียนเป็นบรรรณาการ แต่ท้าวลัสเตียนทรงพระชราภาพมากแล้ว มีมเหสีและสนมเป็นจำนวนมากอยู่แล้ว จึงมอบนางกาลอัคคีให้เป็นชายาของทศกัณฐ์แทน โดยให้นางเป็นพระมเหสีสูงศักดิ์กว่านักนางสนมทั้งปวงของทศกัณฐ์ ดังปรากฏความตอนหนึ่งว่า
เมื่อท้าวลัสเตียนสละราชสมบัติ ได้แต่งตั้งทศกัณฐ์ครองเมืองลงกาต่อมา และมีนางอัคคีเป็นอัครมเหสีสูงศักดิ์กว่านางสนมทั้งแปดหมื่นสี่พันตน หลังจากทศกัณฐ์ชลอเขาไกรลาสให้ตั้งตรงได้และได้รับพระราชทานนางมณโฑจากพระอิศวรมา จึงสถาปนานางมณโฑให้เป็นพระอัครมเหสีเอกแทน ดังปารากฏในภาพจิตรกรรมในวัดพระศรีรัตนศาสดารามหลายตอน ที่นางกาลอัคคี (ทรงมงกุฏยอดนางนาค) จะประทับถัดมาจากนางมณโฑเสมอ ส่วนพระราชโอรส คือ บรรลัยกัลป์ มีตัวเป็นยักษ์ หัวเป็นนาค พญากาลนาคขอไปเลี้ยงไว้ที่เมืองบาดาล
ลักษณะหัวโขนและสีกาย.
มีกายสีนวลจันทร์ 1 หน้า 2 มือ มงกุฎกษัตรีย์ยอดนาค
นางสำมนักขา

นางสำมนักขา  เป็นตัวละครหนึ่งในมหากาพย์รามายณะ
ประวัติ.
นางสำมนักขา เป็นธิดาองค์เดียวของท้าวลัสเตียนและนางรัชฎา มีสวามีคือ ชิวหา เป็นน้องสาวของทศกัณฐ์ กุมภกรรณ พิเภก ขร ทูษณ์ และตรีเศียร นางสำมะนักขามีสามีชื่อ ชิวหา ซึ่งชิวหาผู้นี้ทำหน้าดูแลกรุงลงกาเมื่อทศกัณฐ์ได้ไปเที่ยวป่ากับนางมณโฑ ตลอดเวลา 7 วัน 7 คืนทำให้เกิดง่วงนอน จึงได้แลบลิ้นยาวออกมาปกคลุมกรุงลงกาและนอนหลับพักผ่อน เมื่อทศกัณฐ์กลับมาพบว่ากรุงลงกาถูกปกคลุมก็คิดว่าเป็นเวทมนตร์ของศัตรู จึงขว้างจักรไปตัดลิ้นชิวหาจนขาดทำให้ชิวหาถึงแก่ความตายยังความเศร้าโศกเสียใจให้แก่นางสำมนักขายิ่งนัก
หลังจากชิวหาสิ้นไป วันหนึ่งนางสำมนักขาไปเที่ยวป่าและได้พบพระรามจึงเกิดหลงรักขึ้นและได้เข้าไปเกี้ยวพาราสี แต่พระรามไม่สนใจ นางสำมะนักขาจึงตามพระรามไปที่อาศรมเห็นนางสีดา จึงคิดว่า ถ้าหากตนกำจัดนางสีดาได้ พระรามคงจะหันมาสนใจตน ดังนั้น นางสำมนักขาจึงเข้าไปทำร้ายนางสีดาแต่ถูกพระรามจับได้ จึงถูก พระลักษมณ์ ลงโทษด้วยการตัดหูและจมูก และปล่อยนางคืนไป เป็นเหตุให้เกิดสงครามระหว่างพระรามกับทศกัณฐ์
นางสำมนักขา มีบุตรเป็นรากษส 3 ใน 10 แห่งกรุงลงกา คือ กุมภกาศ อดูล ปีศาจยักษิณี และวรณีสูร
ลักษณะและสี.
สีเขียวสด 1 หน้า 2 มือ ผมยาว สวมกระบังหน้า
โคลงภาพรามเกียรติ์.
สำมนักขาชื่ออ้าง อสุรพันธุ์
นาฏขนิษฐาทศกรรฐ แก่นไท้
ฉวีกายสกลวรรณ เขียวสด สอาดนอ
เป็นเอกชาเยศรได้ อยู่ด้วยชิวหา
ขุนมหาสิทธิโวหาร
ข้อมูลเพิ่มเติม.
โขนเรื่องรามเกียรติ์ ตอนนางสำมนักขา ของกรมศิลปากร[]
พระเจริญวิศวกรรม (เจริญ เชนะกุล)

ศาสตราจารย์กิตติคุณ อำมาตย์เอก พระเจริญวิศวกรรม (26 เมษายน พ.ศ. 2438 - 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2530) มีนามเดิมว่า เจริญ เชนะกุล ปรมาจารย์หรือครูใหญ่ของเหล่าช่างทั้งปวง อดีตคณบดีคณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย สมาชิกผู้ก่อตั้งวิศวกรรมสถานแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ ท่านได้รับการยกย่องว่าเป็นผู้วางรากฐานให้แก่วงการวิศวกรรมศาสตร์ของไทย และ บิดาแห่งวิศวกรไทย นอกจากนั้นยังเป็น นายกคณะฟุตบอลแห่งสยาม คนที่ 5
ประวัติ.
พระเจริญวิศวกรรม หรือ James Shea เกิดเมื่อวันที่ 26 เมษายน พ.ศ. 2438 ที่บ้านเลขที่ 110 ถนนสุรวงศ์ ตำบลสีลม อำเภอบางรัก จังหวัดพระนคร เป็นบุตรคนเดียวของ John Edward Austin Shea M.I.E.E. ชาวอังกฤษเชื้อสายไอริช ซึ่งเป็นวิศวกรที่เข้ามาทำงานอยู่กรมการไฟฟ้าในขณะนั้น และคุณแม่ชื่อ กี๋ เป็นชาวนครสวรรค์
ด้านการศึกษาเข้าศึกษาที่โรงเรียนกรุงเทพคริสเตียน (พ.ศ. 2445-2450) ต่อมาในระดับมัธยมต้นได้ย้ายมาศึกษาต่อที่โรงเรียนราชวิทยาลัย (พ.ศ. 2450-2453) และในระดับมัธยมปลายที่โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย (พ.ศ. 2453-2455) ในปีสุดท้ายที่ศึกษาที่โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย ได้รับพระราชทานทุนเล่าเรียนหลวงไปศึกษาต่อที่ประเทศอังกฤษ โดยในเดือนกันยายน พ.ศ. 2455 เข้ารับการศึกษาที่ Eastbourne College (พ.ศ. 2455-2457) ทางตอนใต้ของประเทศอังกฤษ ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2457 สอบได้ Matriculation ซึ่งเทียบเท่าหลักสูตรเตรียมอุดมศึกษา และวันที่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2457 เข้าศึกษาวิศวกรรมโยธา (หลักสูตร 3 ปี) ที่ King's College, University of Durham ต่อมาในปีประกาศนียบัตร Intermediate B. Sc. ต่อมาทางราชการได้มีคำสั่งย้ายไปศึกษาต่อที่สหรัฐอเมริกา เนื่องจากสงครามในทวีปยุโรป โดยเข้าศึกษาแขนงวิชาวิศวกรรมโยธา ที่มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เบิร์กลีย์ (หลักสูตร 4 ปี) แต่ศึกษาสำเร็จภายใน 3 ปี เนื่องจากได้รับโอนหน่วยกิตมาจากมหาวิทยาลัยเดิมในประเทศอังกฤษ 1 ปี และได้รับปริญญา B.S. in Civil Engineering และได้เขียนวิทยานิพนธ์เรื่อง "Design of Double - Track Through Inclined Upper Chord and Sub-divided Panel R.R. Bridge"
ในปี พ.ศ. 2462 เข้ารับราชการในตำแหน่งผู้ช่วยคณบดีคณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ต่อมาเป็นคณบดีคณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ในปี พ.ศ. 2472 และยังได้เป็นหัวหน้าแผนกวิชาวิศวกรรมโยธา (พ.ศ. 2480) และหัวหน้าแผนกสถาปัตยกรรม (พ.ศ. 2481) และเป็นราชบัณฑิต ประเภทวิทยาศาสตร์ประยุกต์ (พ.ศ. 2485) และทำหน้าที่รักษาการอธิการบดี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย (พ.ศ. 2495) จนเกษียณเมื่อวันที่ 26 เมษายน พ.ศ. 2499 หลังเกษียณได้รับต่ออายุราชการเป็นรายปีเรื่อยมา จนถึงวันที่ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2504 และเมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2505 สภาจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยมีมติอนุมัติให้ได้รับพระราชทานปริญญาวิศวกรรมศาสตร์ดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ และต่อมาวันที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2509 ได้รับแต่งตั้งเป็นศาสตราจารย์อุปการคุณ
ด้านบทบาทการงาน ในช่วงปลายของชีวิตราชการที่คณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ได้เริ่มเข้าไปมีบทบาทในโครงการพัฒนาลุ่มแม่น้ำโขงตอนล่าง และต่อมาหลังจากที่ได้รับต่อเวลาราชการได้ช่วยราชการของการพลังงานแห่งชาติ ได้รับแต่งตั้งเป็นประธานอนุกรรมการพัฒนาลุ่มแม่น้ำโขงฝ่ายไทย
ครอบครัว.
พระเจริญวิศวกรรม สมรสกับนางสาวอรุณ ชูพันธุ์ เมื่อวันที่ 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2467 ซึ่งเป็นบุตรีคนโตของขุนพินิชพัสดุและนางซวน ชูพันธุ์ มีบุตรด้วยกัน 4 คนคือ
นางสุพรรณมัจฉา

นางสุพรรณมัจฉา (ความหมาย: "ปลาทอง") เป็นตัวละครจากวรรณคดีเรื่อง "รามเกียรติ์" อันเป็นธิดาของทศกัณฐ์ ที่ต่อมาได้ตกเป็นภรรยาคนหนึ่งของหนุมาน ทหารเอกของพระราม อันเป็นตัวเอกของวรรณคดีเรื่องดังกล่าว
นางปรากฏตัวครั้งแรกเมื่อครั้งที่พระรามให้หนุมานถมมหาสมุทรข้ามไปยังกรุงลงกา ทศกัณฑ์จึงให้นางสุพรรณมัจฉาและบริวารที่เป็นปลาลอบขนหินถมทะเลดังกล่าวไปทิ้ง หนุมานสงสัยจึงดำลงไปใต้ท้องทะเลจึงพบนางสุพรรณมัจฉา ภายหลังทั้งสองได้ร่วมรักกันและมีบุตรคือ "มัจฉานุ" ที่ตัวเป็นลิงมีหางเป็นปลา
เช่นเดียวกับนางสีดา ที่มีบิดาเป็นยักษ์ แต่ก็มีรูปโฉมที่สวยงาม แม้นางสุพรรณมัจฉาจะเป็นตัวละครที่มีบทบาทไม่มากนัก แต่ก็เป็นที่กล่าวขานถึงรูปลักษณ์ที่งดงามที่ปรากฏตามจิตรกรรมฝาผนัง จนเป็นหนึ่งในนางในวรรณคดีที่มีชื่อเสียงนางหนึ่ง ทั้งนี้นางสุพรรณมัจฉาปรากฏอยู่ในรามายณะของภูมิภาคอุษาคเนย์บางประเทศเท่านั้น
ประวัติ.
นางสุพรรณมัจฉา เป็นธิดาของทศกัณฑ์ กับนางปลา ซึ่งเป็นสัตว์เดียรัจฉานแต่ทศกัณฑ์ได้แปลงกายเป็นปลาลงไปสมสู่จนกำเนิดธิดาขึ้นมา แม้ทศกัณฑ์จะเป็นยักษ์ แต่ในวรรณคดีอนุโลมให้ทศกัณฑ์เป็นมนุษย์ ด้วยเหตุนี้ในงานจิตรกรรมฝาผนังเธอจึงมีรูปลักษณ์ที่ท่อนบนเป็นมนุษย์ส่วนท่อนล่างเป็นปลา คือกลายเป็น นางเงือก กระนั้นนางสุพรรณมัจฉาก็มีรูปโฉมที่งดงาม มีผิวกายผ่องพรรณเป็นสีทอง ดังปรากฏความว่า
ด้วยเหตุนี้นางสุพรรณมัจฉาจึงเป็นพี่น้องร่วมบิดากับนางสีดา แต่ด้วยความที่นางสุพรรณมัจฉามีท่อนล่างเป็นปลา จึงอาศัยอยู่เพียงแต่ในน้ำในมหาสมุทร มิอาจอยู่ในเวียงวังดังบุตรคนอื่น
ความสัมพันธ์กับหนุมาน.
ครั้นเมื่อพระราม ได้มอบหมายให้หนุมานและนิลพัทพาพลวานรไปถมมหาสมุทรเพื่อทำถนนไปสู่กรุงลงกา เมื่อทศกัณฑ์ล่วงรู้เข้าจึงสั่งให้สุพรรณมัจฉาและบริวารคือฝูงปลาคาบก้อนหินของฝ่ายพระรามไปทิ้งเสีย ทำให้การถมถนนไม่เป็นผลสำเร็จ หนุมานจึงเกิดความสงสัย จึงดำลงไปใต้น้ำพบนางสุพรรณมัจฉาและฝูงปลากำลังคาบก้อนหินไปทิ้ง หนุมานโกรธแค้นมากจึงชักตรีออกไปฆ่านางสุพรรณมัจฉา แต่ท้ายที่สุดหนุมานก็เปลี่ยนทัศนคติแปรเป็นความรักต่อนาง หนุมานจึงเกี้ยวพาราสีและร่วมสังวาสกัน ดังปรากฏความว่า
หลังสิ้นการสังวาส นางสุพรรณมัจฉาก็เลิกก่อกวนการสร้างถนน แต่ก็ทำสำเร็จเปราะหนึ่งเพราะหนุมานก็ต้องเสียเวลามาร่วมเพศกับนางระยะหนึ่ง ต่อมานางสุพรรณมัจฉาได้ตั้งครรภ์และให้กำเนิดบุตรชื่อ "มัจฉานุ" ที่เป็นลิงแต่มีหางเป็นปลา นางสุพรรณมัจฉาเกรงว่าทศกัณฑ์ผู้บิดาจะล่วงรู้ว่านางได้เสียกับหนุมานแล้ว จึงนำบุตรมาทิ้งไว้ที่ชายหาด ที่ต่อมาไมยราพณ์ได้นำไปเลี้ยงเป็นบุตรบุญธรรม
ทางศาสนา.
ในอดีตเมื่อถึงช่วงเวลาทอดกฐินจะมีการประดับธง คือ "ธงจระเข้" คู่กับ "ธงนางมัจฉา" เมื่อทอดกฐินเสร็จแล้วก็จะต้องเอาธงนี้ไปปักหน้าวัด เพื่อให้ผู้ที่ผ่านไปมารู้ว่าวัดนี้ได้ทอดกฐินแล้ว ผู้คนก็จะยกมือขึ้นอนุโมทนาในการกุศลกฐินด้วย ด้วยเหตุนี้ธงจระเข้และนางมัจฉาจึงเป็นเครื่องหมายการกฐินที่จำเป็นสมัยก่อน เพราะเวลาแห่สามารถจะรู้ได้ว่าเป็นแห่กฐิน ผิดกว่างานบุญอื่น ๆ
ในวัฒนธรรมร่วมสมัย.
เรื่องราวความสัมพันธ์ระหว่างหนุมานและนางสุพรรณมัจฉาถูกนำไปสร้างเป็นเพลง สุวรรณมัจฉา ขับร้องโดยบุหลัน คชรมย์ ถูกเผยแพร่เป็นดิจิตอลดาวน์โหลดซิงเกิลเมื่อกลางเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2560
นางอากาศตะไล

อังกาศตไล หรือ อากาศตะไล หรือ นางสุรสา  เป็นชื่อตัวละครในเรื่องรามายณะของอินเดีย และรามเกียรติ์ของไทย ในเรื่องรามายณะของอินเดียเป็นเทวีซึ่งเป็นมารดาของเหล่านาค และดูแลมหาสมุทรก่อนถึงกรุงลงกา รวมถึงเป็นสตรีหนึ่งในสามคนที่รักษากรุงลงกา ได้แก่ นางสุรสา นางสิมหิกา และผีเสื้อสมุทร 
ในรามเกียรติ์ของไทย เป็นยักษิณี ซึ่งเป็นเสื้อเมืองกรุงลงกา รักษาด่านทางอากาศ และเป็นหนึ่งในเจ็ดกองลาดตระเวนตรวจการกรุงลงกา เมื่อหนุมานมาถวายแหวนให้แก่นางสีดาที่สวนขวัญ ในกรุงลงกา อากาศตะไลได้รบกับหนุมาน และพ่ายแพ้ถูกหนุมานสังหารถึงแก่ความตาย 
ลักษณะและการแต่งกายของโขนตัวละครในรามเกียรติ์ของประเทศไทย.
กายสีแดงเสน สวมเทริดน้ำเต้า 5 ยอด ปากแสยะ ตาโพลง 4 หน้า 8 มือ
อาวุธประจำกาย ได้แก่ จักร พระขรรค์ ตรีคทา ง้าว ศร โตมร ค้อนเหล็ก
ใส่เสื้อแขนสั้น นุ่งผ้าจีบหน้านาง (จากจิตรกรรม บานประตู วัดพระศรีรัตนศาสดาราม)
ในการแสดงการ ลักษณะศีรษะโขน สวมมงกุฎยอดน้ำเต้า 5 ยอด ปากแสยะ ตาโพลง มีหน้าเล็ก ๆ 3 หน้าด้านหลัง
นุ่งผ้าจีบหน้านางไม่เหมาะในการเข้ารบ จึงเปลี่ยนมานุ่งโจงกระเบน สวมเสื้อแขนยาว ห่มสไบนาง 2 ชาย ห้อยสะอิ้ง
อาวุธที่ใช้ในการแสดงมี จักร (คล้องพระขรรค์) พระขรรค์ ตรี คทา (เหน็บเอว) ศร (เหน็บข้างหลัง) ถือง้าวหรือโตมร
พระพิราพ

พระพิราพ เป็นอสูร มีลักษณะหน้ากางคางออก เรียกว่าหน้าจาวตาล สีม่วงแก่ หรือสีน้ำรัก หรือสีทอง ปากแสยะ ตาจระเข้ เขี้ยวทู่หรือเขี้ยวตัด หัวโล้น สวมกะบังหน้า ตอนทรงเครื่องสวมมงกุฎยอดเดินหน กายสีม่วงแก่ 51 พักตร์ 100 กร มีกายเป็นวงทักขิณาวัฏ
ความเชื่อ.
พระพิราพ ในคติเดิมเรียกว่าพระไภรวะ เป็นอวตารปางดุร้ายปางหนึ่งของพระศิวะ เมื่อชาวไทยรับดุริยางคศิลป์มาจากประเทศอินเดีย คติการนับถือพระอิศวรนารายณ์ทวยเทพทั้งหลายรวมไปถึงพระไภรวะจึงติดตามมาด้วย แต่เมื่อเข้ามาในไทยแล้วมีการเรียกนามพระองค์เพี้ยนไปจากเดิมเป็นพระพิราพ แล้วนับถือว่าเป็นครูสูงสุดทั้งฝ่ายนาฏศิลป์และดุริยางค์ศิลป์ ปรากฏหลักฐานมาแต่สมัยกรุงสุโขทัย และมีการบันทึกหลักฐานเป็นที่แน่ชัดราวรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
พระพิราพถือเป็นครูยักษ์ เป็นเทพอสูร และเป็นมหาเทพ (ศิวะอวตาร) แต่เนื่องจากนามของพระองค์คล้ายคลึงกับตัวละครตัวหนึ่งในเรื่องรามเกียรติ์ซึ่งมีลักษณะเป็นยักษ์เช่นกันคือยักษ์วิราธ และนิยมเรียกเพี้ยนเป็นยักษ์พิราพ ทำให้บรมครูสูงสุดกับตัวละครตัวนี้เกิดความสับสนปนเปกัน 
ในปัจจุบันทางกรมศิลปากรได้มีการชำระประวัติของพระพิราพ โดยนักวิชาการ และมีการเผยแพร่สร้างความเข้าใจให้แก่บุคคลทั่วไป แต่ก็ยังไม่เป็นที่แพร่หลาย
มูลพลัม

มูลพลัม เป็นอสูรพันธมิตรของทศกัณฐ์ เป็นอุปราชเมืองปางตาล เป็นน้องชายของสหัสเดชะพญารากษส กษัตริย์กรุงปางตาล เป็นหนึ่งในบรรดายักษ์ที่ออกทัพไปรบกับพระรามเพื่อช่วยทศกัณฐ์ ท้ายสุดตายด้วยศรของพระลักษมณ์
ลักษณะและสี.
กายสีเขียว 1 หน้า 2 มือ หัวโล้น
ในตำราอสุรพงศ์ ฉบับสมุดไทย และของ พระเทวาฯ กล่าวว่ามี 4 หน้า หัวโขนทำเป็น 4 หน้า คือมีหน้าใหญ่ 1 หน้า และหน้าเล็กอยู่ข้างหลัง 3 หน้า
รัก-ออกแบบไม่ได้

รัก-ออกแบบไม่ได้  เป็นภาพยนตร์ไทยแนวดราม่า โรแมนติก ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2541 กำกับโดย ภิญโญ รู้ธรรม จากบทภาพยนตร์ของวาณิช จรุงกิจอนันต์ และยุทธนา มุกดาสนิท เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับ นักศึกษาคณะมัณฑนศิลป์ มหาวิทยาลัยศิลปากร นำแสดงโดย ทาทา ยัง เรย์ แมคโดนัลด์ ชาคริต แย้มนาม มนัสวี กฤตานุกูลย์ ศรีพรรณ ชื่นชมบูรณ์ เพ็ญพักตร์ ศิริกุล คมสัน นันทจิต
เดิมบทภาพยนตร์ฉบับร่าง ชื่อ O-Negative เขียนโดยยุทธเลิศ สิปปภาค ซึ่งนำไปเสนอและขายลิขสิทธิ์ให้แกรมมีฟิล์ม แต่ยุทธเลิศ สิปปภาคกลับไม่ได้เขียนบทและสร้างภาพยนตร์เรื่องนี้ จึงไม่ได้รับเครดิต
นิตยสารมูวี่ไทม์ วิจารณ์ไว้ว่า "รัก-ออกแบบไม่ได้ ถือเป็นหนังไทยที่ทำออกมาดี ไม่ได้มีเรื่องราวแปลกใหม่อะไร แต่หนังนำเสนอออกมาได้อย่างน่าสนใจ ดึงความสนใจได้ตั้งแต่ต้นจนจบ"
ต่อมาทางช่อง จีเอ็มเอ็ม 25 ได้นำกลับมาสร้างในรูปแบบของละครโทรทัศน์ในปี พ.ศ. 2559 โดยได้มีการปรับเนื้อหาให้ร่วมสมัยพร้อมกับเพิ่มตัวละครเข้ามา 
นำแสดงโดย จิรายุ ละอองมณี , วิโอเลต วอเทียร์ , สุภัสสรา ธนชาต , ธนภพ ลีรัตนขจร, อรัชพร โภคินภากร ออกอากาศทุกวันพุธ-พฤหัสบดี เวลา 20.00 น. เริ่มตอนแรกวันพุธที่ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2559-วันพฤหัสบดีที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560
เรื่องย่อ.
ภาพยนตร์เรื่องนี้เล่าเกี่ยวกับความรักระหว่างเพื่อนในกลุ่ม ทั้งแบบความรักแบบเพื่อน และความรักแบบหนุ่มสาว การพัฒนาความสัมพันธ์จากเพื่อน ไปเป็นคนรัก
ปริม (ทาทา ยัง), อาร์ท (เรย์ แม็คโดนัลด์), ปืน (ชาคริต แย้มนาม), ฝุ่น (มนัสวี กฤตานุกูลย์) และ ชมพู่ (ศรีพรรณ ชื่นชมบูรณ์) เป็นเพื่อนสนิทที่อยู่ในกลุ่มที่เรียกชื่อว่า โอเนกาทีฟ เนื่องจากสมาชิกในกลุ่มทั้งห้าคน ต่างมีหมู่เลือดกรุ๊ป O เหมือนกัน แต่ปริม กับ ฝุ่นเท่านั้นที่มี Rh ลบ
เรื่องย่อละคร.
O-Negative (โอเนกาทีฟ) รักออกแบบไม่ได้ เป็นเรื่องราวความสัมพันธ์ของเพื่อนรักในรั้วมหาวิทยาลัยที่มีกรุ๊ปเลือดเดียวกัน นั่นก็คือกรุ๊ปเลือดโอ ซึ่งในกลุ่มจะมี อาร์ท (เก้า-จิรายุ ละอองมณี), ปริม (วี-วิโอเลต วอเทียร์), ฝุ่น (เก้า-สุภัสสรา ธนชาต), ปืน (ต่อ-ธนภพ ลีรัตนขจร) และ ชมพู่ (ก้อย-อรัชพร โภคินภากร) ซึ่งชมพู่เป็นคนตั้งชื่อกลุ่มที่มีเพื่อนทั้ง 5 คนว่า เพื่อนกลุ่มโอ เด็กทั้ง 5 คนต่างคนก็ต่างนิสัย ต่างฐานะ และต่างที่มา แต่ทั้ง 5 คนเริ่มต้นออกแบบความสัมพันธ์ ด้วยความตั้งใจและความรู้สึกที่ดีต่อกัน โดยเฉพาะนิสัยความรักเพื่อนที่ทั้ง 5 คนที่เหมือนกัน
เพลงประกอบภาพยนตร์.
พ.ศ. 2540
เพลงประกอบละคร.
พ.ศ. 2559
พีระมิดคาเฟร

พีระมิดคาเฟร หรือ คีเฟรน  เป็นพีระมิดในประเทศอียิปต์ ตั้งอยู่บริเวณที่ราบสูงกีซา ชานกรุงไคโร สร้างโดยฟาโรห์คาเฟร ผู้เป็นราชโอรสของฟาโรห์คูฟู โดยสร้างขึ้นเคียงข้างพีระมิดของพระราชบิดา และสำเร็จด้วยขนาดใกล้เคียงกัน
เนื่องจากพีระมิดนี้ ก่อสร้างอยู่บนพื้นหินที่สูงกว่า และตั้งอยู่เป็นองค์กลางของ พีระมิดทั้ง 3 แห่งกีซา ทำให้เมื่อมองด้วยตา พีระมิดคาเฟร จะมีขนาดใหญ่กว่า พีระมิดคูฟู ทั้งที่ในความเป็นจริงมีความสูงน้อยกว่า และมีขนาดฐานแคบกว่า ลักษณะสำคัญอีกอย่างหนึ่งของพีระมิดคาเฟรคือ ส่วนยอดของพีระมิดยังคงมีชั้นหินปูนขัดมัน ที่ชาวอียิปต์โบราณก่อสร้าง ปิดเป็นผิวชั้นนอกของพีระมิดหลงเหลืออยู่ หินปูนขัดมันที่เป็นผิวชั้นนอกนี้ บางก้อนมีน้ำหนัก ถึง 7 เมตริกตัน
บริเวณใกล้เคียงกับพีระมิดคาเฟรจะมีมหาสฟิงซ์ ที่มักปรากฏอยู่ในภาพถ่ายพร้อมกับ พีระมิดคาเฟร มหาสฟิงซ์นี้เป็นรูปแกะสลักจากหินก้อนเดียว ที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งในโลก และยังนับเป็นอนุสาวรีย์แบบแกะสลักลอยตัวที่เก่าแก่ที่สุดในโลกอีกด้วย
ขนาด.
พีระมิดนี้มีฐานแต่ละด้านกว้าง 215.5 เมตร (706 ฟุต) และมีความสูง ทำจากบล็อกหินอ่อนที่แต่ละก้อนหนักมากกว่า 2 ตัน เอียงทำมุมที่ 53° 13' องศา ชันยิ่งกว่าพีระมิดคูฟูที่เอียงทำมุมที่ 51°50'24" พีระมิดคาเฟรตั้งอยู่บนหินดานสูง 10 เมตร (33 ฟุต) สูงกว่าพีระมิดคูฟู ซึ่งทำให้พีระมิดคาเฟรดูสูงกว่าจริง
วิรุณจำบัง

วิรุญจำบัง เป็นโอรสของพญาทูษณ์ กษัตริย์เมืองจารึกองค์ที่ 1 โอรสองค์ที่ 5 ของท้าวลัสเตียนกับนางรัชฎา น้องชายร่วมบิดามารดาของทศกัณฐ์
วิรุญจำบังมีม้าทรงคู่ใจตัวดำปากแดงชื่อ นิลพาหุ ซึ่งสามารถหายตัวได้ทั้งตนและม้า วิรุญจำบังรับอาสาทศกัณฐ์ยกทัพไปทำสงครามกับพระรามและพลวานรซึ่งกำลังมุ่งหน้ามาที่กรุงลงกาเพื่อทวงนางสีดาคืน โดยไปสมทบกับทัพของท้าวสัทธาสูร เจ้าเมืองอัสดง สหายอีกตนของทศกัณฐ์ ซึ่งต่อมาก็ถูกหนุมานฆ่าตาย 
เมื่อวิรุญจำบังไปรบ พลยักษ์ถูกพลวานรฆ่าตายหมด วิรุญจำบังผู้เป็นแม่ทัพจึงร่ายเวทย์กำบังตัวเองและม้า เข้าไปสังหารฝ่ายวานรล้มตายเป็นจำนวนมาก พระรามเห็นความไม่ชอบมาพากลจึงตรัสถามพิเภก พิเภกตอบว่า ขณะนี้วิรุญจำบังใช้เวทย์หายตัวเข้ามาในกองทัพ พิเภกถวายคำแนะนำให้พระรามแผลงศรไปฆ่าม้านิลพาหุเสีย เมื่อพระรามแผลงศรพรหมาสตร์ออกไปถูกม้าทรงของวิรุญจำบังตาย วิรุญจำบังเห็นว่าสู้ไม่ได้จึงคิดหนี โดยร่ายเวทย์เสกผ้าโพกศีรษะเป็นหุ่นพยนต์ซึ่งมีรูปกายเหมือนตนไม่ผิดเพี้ยน แล้วหลบหนีไปจนพบนางวานรินทร์ที่ในถ้ำกลางป่า นางวานรินทร์แนะให้ไปซ่อนตัวอยู่ในฟองน้ำที่นทีสีทันดรฝ่ายพระรามทรงรู้กลศึก แผลงศรเป็นตาข่ายเพชรทำลายรูปนิมิต แล้วสั่งให้หนุมานติดตามไปสังหาร หนุมานติดตามมาจนได้พบนางวานรินทร์จึงเข้าเกี้ยวพาราสี และทราบว่าเป็นนางฟ้าที่ถูกสาปที่ทำผิด เนื่องจากมีหน้าที่รักษาประทีป แล้วปล่อยให้ประทีปดับ และจะพ้นคำสาปเมื่อได้พบทหารเอกของพระราม เมื่อนางวานรินทร์บอกที่ซ่อนของวิรุณจำบังแล้วจึงส่งนางกลับขึ้นสู่สวรรค์ หนุมานตามไปสังหารวิรุญจำบังได้สำเร็จ
ลักษณะและสี.
สีมอหมึก 1 หน้า 2 มือ มงกุฎหางไก่
โอรสธิดา.
วิรุญจำบังมีโอรส 1 องค์ชื่อ วิรุญมุข
พญาทูษณ์

พญาทูษณ์ เป็นตัวละครจากเรื่องรามเกียรติ์ เป็นโอรสองค์ที่ 5 ของท้าวลัสเตียนกับนางรัชฎา น้องชายร่วมบิดามารดาของทศกัณฐ์ พญาทูษณ์เป็นกษัตริย์เมืองจารึกองค์ที่ 1 มีบทบาทแค่ตอนที่นางสำมนักขาผู้เป็นน้องสาวได้มาขอความช่วยเหลือให้ไปฆ่าพระราม แต่พญาทูษณ์ก็โดนพระรามแผลงศรตายในที่สุด
ลักษณะและสี.
สีม่วงแก่ 1 หน้า 2 มือ มงกุฎกระหนก
มเหสีและโอรสธิดา.
พญาทูษณ์มีโอรส 1 องค์ คือ วิรุญจำบัง ผู้เป็นบิดาของ วิรุญมุข
นางรัชดา

นางรัชฎา เป็นตัวละครในรามเกียรติ์ เป็นมเหสีองค์ที่ 5 ของท้าวลัสเตียน กษัตริย์ครองกรุงลงกาองค์ที่ 2
ลักษณะและสี.
มีลักษณะสีขาวนวล 1 หน้า 2 มือ
พระโอรสและพระธิดา.
นางมีโอรส คือ ทศกัณฐ์ กุมภกรรณ พิเภก ขร ทูษณ์ ตรีเศียร และองค์สุดท้องเป็น ธิดา ชื่อ นางสำมนักขา
พระยาขร

พญาขร เป็นตัวละครจากเรื่องรามเกียรติ์ เป็นโอรสองค์ที่ 4 ของท้าวลัสเตียนกับนางรัชฎา เป็นน้องชายร่วมบิดามารดาของทศกัณฐ์ กุมภกรรณ พิเภก ทูษณ์ ตรีเศียร และนางสำมนักขา พญาขรเป็นกษัตริย์แห่งเมืองโรมคัล มีบทบาทแค่ตอนที่นางสำมนักขา ผู้เป็นน้องสาวได้มาขอความช่วยเหลือให้ไปฆ่าพระราม พญาขรจึงยกทัพไปสู้กับพระราม สามารถแผลงศรทำลายคันธนูของพระรามจนหักได้ แต่พระรามก็เอาคันธนูที่รามสูรเคยให้ไว้มาใช้แทน สุดท้ายพญาขรถูกพระรามแผลงศรใส่จนตายในที่สุด
ลักษณะและสี.
สีเขียว 1 หน้า 2 มือ มงกุฎจีบ
มเหสีและโอรสธิดา.
พญาขรมีมเหสีชื่อ รัชฏาสูร มีโอรสชื่อ มังกรกัณฐ์ และแสงอาทิตย์
ตรีเศียร

ตรีเศียร เป็นโอรสองค์ที่ 6 ของท้าวลัสเตียนกับนางรัชฎา น้องชายร่วมบิดามารดาของทศกัณฐ์ กุมภกรรณ พิเภก ขร ทูษณ์ และพี่ชายของนางสำมนักขา พญาตรีเศียรเป็นกษัตริย์เมืองมัชวารีองค์ที่ 1 มีบทบาทแค่ตอนที่นางสำมนักขามาแจ้งพญาตรีเศียรว่า ตนถูกทำร้ายและพญาขรกับพญาทูษณ์ถูกพระรามฆ่าตาย พญาตรีเศียรเสียใจและแค้นมาก จึงยกทัพไปทำศึกกับพระราม แต่สุดท้ายก็ถูกศรของพระรามสิ้นใจตายไปอีกคน 
ลักษณะและสี.
สีขาว 3 หน้า 6 มือ มงกุฎน้ำเต้า 3 ยอด
มเหสีและโอรสธิดา.
ตรีเศียร มีโอรสชื่อ ตรีเมฆ กษัตริย์เมืองมัชวารีองค์ที่ 2
รัชฎาสูร

รัชฏาสูร - นาง (อสุรพงศ์)
ประวัติ.
นางรัชฎาสูร เป็นมเหสีของพญาขร มีโอรสชื่อ มังกรกัณฐ์ และ แสงอาทิตย์
ลักษณะและสี.
กายสีนวลจันทร์ ๑ หน้า ๒ มือ มงกุฏกษัตรีย์
หัวเม็ด

"บทความนี้ว่าด้วยสถาปัตยกรรม สำหรับย่านชุมชนในกรุงเทพมหานคร โปรดดู แขวงจักรวรรดิ หรือ เขตสัมพันธวงศ์"
หัวเม็ด คือส่วนตกแต่งของหัวเสาขนาดสั้น ๆ ในงานสถาปัตยกรรม เสาเหล่านี้จะเรียกว่า เสาหัวเม็ด ซึ่งไม่ได้ทำหน้าที่รับน้ำหนักโครงสร้าง แต่จะเป็นเสาซึ่งแสดงอาณาเขต หรือเน้นทางเข้า หรือเป็นเสาสัญลักษณ์ เช่น เสาระเบียง เสากำแพงแก้ว หรือเสาหลักเมือง เป็นต้น
รูปแบบของหัวเม็ด.
แบบของหัวเม็ด มีหลายแบบ เช่น
ความหมายของทรงมัณฑ์ คือ มีรูปทรงกลมหรือเหลี่ยมซ้อนกันเป็นชั้น ๆ เรียวขึ้นไป
มโหทร

มโหทร - เป็นยักษ์ สำคัญในเรื่องรามเกียรติ์ มีบทบาทเคียงข้างทศกัณฐ์เจ้ากรุงลงกาอยู่เสมอ เช่นเดียวกับ เปาวนาสูร 
ประวัติ.
เป็นยักษ์เสนาบดี พี่เลี้ยง ๑ ใน ๒ ของทศกัณฐ์ คู่กับเปาวนาสูร และเป็นเสนายักษ์ ๑ ใน ๒๐ ตนของเสนายักษ์ในกรุงลงกา เป็นผู้ควบคุมด้านกลาโหม
ลักษณะและสี.
สีเขียว ๑ หน้า ๒ มือ มงกุฏน้ำเต้ากลม ปากแสยะ ตาโพลง
ลัทธิไตรราษฎร์

ลัทธิไตรราษฎร์ หรือ สามหลักการแห่งประชาชน  เป็นปรัชญาการเมืองซึ่งซุน ยัดเซ็น พัฒนาขึ้นเป็นส่วนหนึ่งของปรัชญาที่ทำให้ประเทศจีนเป็นดินแดนอันเสรี รุ่งเรือง และทรงอำนาจ
ลัทธิไตรราษฎร์ประกอบด้วยหลักการสามข้อ ได้แก่ "ประชาชาติ" (民族; people's rule) คือ ความนิยมชาติ, "ประชาสิทธิ์" (民權; people's right) คือ ประชาธิปไตย, และ "ประชาชีพ" (民生; people's livelihood) คือ ความอยู่สุขสวัสดีของผองชน
การนำหลักการทั้งสามไปใช้นั้นก่ออิทธิพลและผลลัพธ์ที่เด่นชัดที่สุดเป็นการจัดระเบียบบริหารราชการแผ่นดินของสาธารณรัฐจีนในไต้หวัน อนึ่ง
ปรัชญานี้ถูกอ้างว่าเป็นรากฐานที่สำคัญของนโยบายของสาธารณรัฐจีนซึ่งดำเนินการโดย พรรคก๊กมินตั๋ง (國民黨) หลักการเหล่านี้เป็นดังเสาค้ำชาติไต้หวันที่ แบกไว้บนบ่า หลักการทั้งสามยังปรากฏในท่อนแรกของเพลงชาติสาธารณรัฐจีนด้วย
ต้นกำเนิด.
ในปี ค.ศ. 1894 เมื่อมีการก่อตั้งสมาคมฟื้นฟูประเทศจีน (ซิงจงฮุ่ย) ในขณะนั้น ดร.ซุน ยัตเซ็น มีเพียงสองหลักการ ได้แก่ ชาตินิยมและประชาธิปไตยเท่านั้น ดร.ซุนได้หยิบความคิดที่สาม คือ สวัสดิการ หรือ ความเป็นอยู่ของประชาชน ระหว่างการเดินทางสามปีของเขาไปที่ยุโรป จากปี ค.ศ. 1896 ถึง ค.ศ. 1898 เขาประกาศแนวคิดทั้งสามในฤดูใบไม้ผลิปี ค.ศ. 1905 ระหว่างเดินทางไปยุโรปอีกครั้ง ดร.ซุนกล่าวสุนทรพจน์ครั้งแรกในชีวิตของเขาเกี่ยวกับ "สามหลักการของประชาชน" ใน บรัสเซลส์ ดร.ซุนสามารถรวบรวมสมาชิกและจัดระเบียบสมาคมซิงจงฮุ่ย ในหลาย ๆ เมืองในยุโรป ในขณะนั้นมีสมาชิกประมาณ 30 คนในสาขาบรัสเซลส์ สมาชิก 20 คนใน เบอร์ลินและ 10 คนใน ปารีส ในภายหลังจากได้มีการก่อตั้งขบวนการถงเหมิงฮุ่ยแล้ว ดร.ซุน ได้ตีพิมพ์บทบรรณาธิการลงในหนังสือพิมพ์ "หมินเปา" (民報) 
นี่เป็นครั้งแรกที่ความคิดถูกแสดงออกเป็นลายลักษณ์อักษร ต่อมาในฉบับครบรอบของ "หมินเปา" สุนทรพจน์อันยาวนานของดร.ซุนในหลักการสามประการถูกตีพิมพ์และบรรณาธิการของหนังสือพิมพ์ได้กล่าวถึงประเด็นการดำรงชีวิตของผู้คน
อุดมการณ์กล่าวกันว่าได้รับอิทธิพลอย่างมากจากประสบการณ์ของดร.ซุน ขณะพำนักอยู่ในสหรัฐอเมริกาและมีองค์ประกอบของขบวนการก้าวหน้าของชาวอเมริกันและแนวความคิดของอับราฮัม ลินคอล์น ซุนให้เครดิตหนึ่งบรรทัดจากสุนทรพจน์ที่เกตตีสเบิร์กของลินคอล์น "รัฐบาลของประชาชน โดยประชาชน เพื่อประชาชน" เป็นแรงบันดาลใจให้กับหลักการสามประการของดร.ซุนมาใช้ในประเทศจีน หลักสามประการของประชาชนของเฝดร.ซุนเชื่อมโยงระหว่างกันเป็นแนวทางในการพัฒนาสิ่งใหม่ๆ เพื่อให้จีนเข้าสู่ยุคสมัยใหม่ โดยมีผู้ขับเคลื่อนที่สำคัญคือ หู ฮั่นหมิน
เปาวนาสูร

เปาวนาสูร เป็นยักษ์สำคัญในเรื่องรามเกียรติ์ มีบทบาทเคียงข้างทศกัณฐ์เจ้ากรุงลงกาอยู่เสมอ เช่นเดียวกับมโหทร เป็นยักษ์ชั้นเสนาบดีแห่งลงกา มีกายสีขาว มี 1 หน้า 2 มือ และมีลักษณะหัวโขน หน้ายักษ์สีขาว ปากแสยะตาโพลง บางแห่งว่าปากขบตาจระเข้ สวมมงกุฎน้ำเต้าเฟือง หัวโขนอีกแบบหนึ่งทำเป็นหัวโล้น สวมกระบังหน้า มงกุฏน้ำเต้ากลม 
ประวัติ.
เปาวนาสูรเป็นยักษ์เสนาบดี พี่เลี้ยง ๑ ใน ๒ ของทศกัณฐ์ คู่กับมโหทร และเป็นเสนายักษ์ ๑ ใน ๒๐ ตนของเสนายักษ์ในกรุงลงกา หลังจากมหาบาลตายเปาวนาสูรได้ไปปกครองเมืองมหาจักรวาลแทนมหาบาล
นอกจากนั้นเปาวนาสูรก็ตัวสีขาวด้วย
มั้งนะ…………
การุณราช

การุณราช เป็นเสนายักษ์ 1 ใน 20 ตนของเสนายักษ์กรุงลงกา 
บทบาท.
การุณราช เป็นเสนายักษ์ของกรุงลงกา ครั้งหนึ่งเคยแปลงร่างเป็นช้างเอราวัณ เพื่อหลอก พระลักษมณ์ ในขณะที่อินทรชิตออกศึกและแปลงร่างเป็นพระอินทร์ ให้ได้ประทับ
ลักษณะและสี.
มีลักษณะสีหงเสน 1 หน้า 2 มือ หัวโล้น
ภานุราช

ภานุราช คือตัวละครยักษ์ในวรรณคดีเรื่อง รามเกียรติ์ เป็นเสนายักษ์ 1 ใน 20 ตนของเสนายักษ์กรุงลงกา มีบทบาทสำคัญคือเมื่อทศกัณฐ์รู้ว่าพระรามยกทัพมา จึงให้ภานุราชไว้แทรกแผ่นดิน เมื่อทัพพระรามมาก็ให้พลิกแผ่นดินเสีย
ลักษณะหัวโขน.
ใบหน้าเดียว มีสีเขียว มี 2 มือ หัวโล้น
มหากาย

มหากาย เป็นเสนายักษ์ 1 ใน 20 ตนของเสนายักษ์กรุงลงกา เป็นตัวละครในวรรณคดีเรื่อง รามเกียรติ์
ลักษณะและสี.
ใบหน้าเดียว สีม่วงแก่ มี 2 มือ หัวโล้น