pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
วิกิพีเดียภาษาสันสกฤต

วิกิพีเดียภาษาสันสกฤต  (หรือ sawiki) เป็นสารานุกรมวิกิพีเดียที่จัดทำขึ้นในภาษาสันสกฤต เริ่มสร้างเมื่อธันวาคม พ.ศ. 2546 ปัจจุบันวิกิพีเดียภาษาสันสกฤตมีบทความมากกว่า 10,058 บทความ (1 เมษายน 2559)
ป่ากงเปียญ

ป่ากงเปียญ  เป็นป่าใหญ่ในแคว้นปีการ์ดี ประเทศฝรั่งเศส ใกล้กับเมืองกงเปียญและอยู่ห่างจากกรุงปารีสขึ้นมาทางเหนือประมาณ 60 กิโลเมตร
ภูมิศาสตร์.
ป่ากงเปียญเป็นรูปเกือบวงกลมมีเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 14 กิโลเมตร เส้นรอบวงยาวประมาณ 93 กิโลเมตร และมีพื้นที่คร่าว ๆ 35,620 เอเคอร์ ทำให้มันเป็น "ป่าไม้ของรัฐ" (forêt domaniale) ขนาดใหญ่ที่สุดอันดับสาม
ป่ากงเปียญชุ่มชื้นเพราะอยู่ติดกับแม่น้ำอวซและแอน เช่นเดียวกับลำน้ำสาขาและธารน้ำที่เล็กกว่าอีกมาก#เปลี่ยนทาง 
ทางตะวันตกเฉียงเหนือ ป่าโอบล้อมเมืองขนาดเล็กชื่อเดียวกัน และทางเหนือและตะวันออกเฉียงเหนือ พ้นแม่น้ำแอนไป เป็นป่าแห่งชาติขนาดใหญ่แลก (Forêt Domaniale de Laigue) รอบอาณาเขตส่วนที่เหลือ ป่ากงเปียญติดต่อกับเทศบาลหลายแห่ง และทางใต้ มันติดต่อกับป่าอาลัต (Halatte)
ประวัติศาสตร์.
ป่ากงเปียญเป็นสถานที่สงบศึกระหว่างฝ่ายสัมพันธมิตรกับเยอรมนี ซึ่งยุติสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง เมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 1918 ผู้บัญชาการทหารสูงสุดของฝรั่งเศส จอมพลฟ็อชเรียกประชุมการสงบศึกลึกเข้าไปในป่าข้างหมู่บ้านขนาดเล็กชื่อ เรอตงด์ (Rethondes)#เปลี่ยนทาง โดยตั้งใจให้เป็นความลับเพราะเขาต้องการกีดกันมิให้นักหนังสือพิมพ์มารบกวน เช่นเดียวกับการละเว้นผู้แทนเยอรมันจากการแสดงความเป็นปรปักษ์โดยชาวฝรั่งเศสท้องถิ่น
ระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง มีการลงนามสนธิสัญญาที่สองในป่า คราวนี้เป็นการจัดการสงบศึกระหว่างฝรั่งเศสกับนาซีเยอรมนี เมื่อวันที่ 22 มิถุนายน ค.ศ. 1940 ด้วยความปรารถนาอย่างชัดเจนในอันที่จะทำให้ศัตรูที่พ่ายแพ้ของเขาขายหน้า ผู้เผด็จการเยอรมัน อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ ออกคำสั่งให้การยอมจำนนควรมีขึ้น ณ จุดเดิม แม้กระทั่งรถรางคันเดียวกับที่ฝ่ายเยอรมนียอมจำนนใน ค.ศ. 1918
โตเกียวตะวันตก

โตเกียวตะวันตก หรือ พื้นที่ทามะ (#เปลี่ยนทาง , #เปลี่ยนทาง) หรือ โทกะ  หมายถึงส่วนตะวันตกของมหานครโตเกียว ที่อยู่นอกเหนือจากส่วนตะวันออกที่เป็น 23 เขตพิเศษ และส่วนที่เป็นหมู่เกาะ พื้นที่ทามะประกอบไปด้วยเขตปกครองส่วนท้องถิ่นรูปแบบเทศบาลจำนวน 30 แห่ง
พื้นที่ทามะมักเรียกว่า "ซัง-ทามะ"  เนื่องจากเดิมประกอบด้วย 3 อำเภอ ได้แก่ อำเภอนิชิตามะ อำเภอคิตะตามะ และอำเภอมินามิตามะ และพื้นที่ทามะยังเคยเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดคานางาวะก่อนที่จะย้ายมาขึ้นกับโตเกียวใน ค.ศ. 1893
รายชื่อเทศบาล.
โตเกียวตะวันตกประกอบด้วยเทศบาลจำนวน 30 แห่ง แบ่งเป็น เทศบาลนคร 26 แห่ง (หมายเลข 1–26), เทศบาลเมือง 3 แห่ง (หมายเลข 27, 28, 30), และเทศบาลหมู่บ้าน 1 แห่ง (หมายเลข 29)
วิกิพีเดียภาษาวาไร

วิกิพีเดียภาษาวาไร เป็นสารานุกรมวิกิพีเดีย ที่จัดทำขึ้นในภาษาวาไร เริ่มสร้างขึ้นเมื่อวันที่ 25 กันยายน ค.ศ. 2005 ณ ค.ศ. 2025 วิกิพีเดียภาษานี้มีบทความทั้งหมด ถึงแม้ว่าจะมีผู้ใช้ที่แก้ไขล่าสุดจำนวนน้อยมาก (คน) วิกิพีเดียภาษาวาไรมีบทความที่สร้างโดยบอตโดยอัตโนมัตืจำนวนมาก ส่วนใหญ่สร้างโดย Lsjbot ของ Sverker Johansson
โรงเรียนวัดนาวง (จังหวัดตรัง)

โรงเรียนวัดนาวง เป็นโรงเรียนรัฐบาล ในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาตรัง เขต 2 สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ ตั้งอยู่บริเวณบ้านนาวง ตำบลบางกุ้ง อำเภอห้วยยอด จังหวัดตรัง เปิดสอนในระดับชั้นอนุบาลและประถมศึกษาแบบสหศึกษา
ประวัติ.
โรงเรียนวัดนาวง ก่อตั้งโดยขุนนิคมประศาสน์ นายอำเภอเขาขาว (อำเภอห้วยยอดในปัจจุบัน) และ ขุนนัยนาปะยา กำนันตำบลนาปะยา (ตำบลบางกุ้ง, ตำบลนาวง และตำบลวังคีรีในปัจจุบัน) โดยได้รับการบริจาคเงินจากประชาชนในพื้นที่ในการก่อสร้างอาคารเรียนแบบ ป. 1 ก. พิเศษ และได้รับการบริจากที่ดินจากวัดนาวงจำนวน 1 ไร่ 1 งาน จากพระครูอรรถสารสุนทร เจ้าอาวาสวัดนาวง โดยใช้ชื่อว่า โรงเรียนประชาบาลตำบลนาปะยา ๑ และทำการเรียนการสอนครั้งแรกเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2481 โดยเปิดสอนในระดับประถมศึกษา 
ในระหว่างปี พ.ศ. 2486 ถึง พ.ศ. 2490 โรงเรียนประชาบาลตำบลนาปะยา ๑ ได้เปลี่ยนชื่อโรงเรียนเป็น โรงเรียนประชาบาลตำบลนาวง ๒ ให้ตรงตามชื่อตำบลซึ่งเปลี่ยนชื่อใหม่ และในระหว่างปี พ.ศ. 2491 ถึง พ.ศ. 2495 ได้เปลี่ยนชื่ออีกครั้งเป็น โรงเรียนประชาบาลตำบลนาวง ๑ จนถึงปี พ.ศ. 2496 โรงเรียนประชาบาลตำบลนาวง ๑ ได้ย้ายไปอยู่ในเขตตำบลบางกุ้ง และได้เปลี่ยนชื่ออีกครั้งเป็น โรงเรียนวัดนาวง ตามที่ตั้งในเขตวัดนาวง และซื้อที่ดินเพิ่มเติมจากเงินบริจาคเพื่อขยายโรงเรียนบริเวณทิศใต้และทิศตะวันตกรวมจำนวน 6 ไร่ ในปี พ.ศ. 2511
ในปี พ.ศ. 2524 โรงเรียนวัดนาวงได้ขยายระดับการศึกษาผู้ใหญ่ร่วมกับศูนย์การศึกษานอกโรงเรียนจังหวัดตรัง และเริ่มเปิดสอนในระดับชั้นอนุบาลในปี พ.ศ. 2529 โครงการอนุบาลชนบทของกระทรวงศึกษาธิการ
วิกิพีเดียภาษาคาซัค

วิกิพีเดียภาษาคาซัค  เป็นสารานุกรมวิกิพีเดียที่จัดทำขึ้นในภาษาคาซัค เริ่มสร้างเมื่อวันที่ 2 มิถุนายน ค.ศ. 2002
ประวัติ.
วิกิพีเดียภาษาคาซัคสร้างขึ้นในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2002 ใน ค.ศ. 2011 วิกิพีเดียภาษานี้มีอัตราการเติบโตที่สูงมาก โดยมีบทความจาก 7,000 บทความเพิ่มไปเป็นมากกว่า 100,000 บทความภายในเวลาน้อยกว่าหนึ่งปี ส่วนใหญ่เกิดจากการรวบรวมข้อมูลจากสารานุกรมคาซัค ซึ่งเผยแพร่ภายใต้สัญญา Creative Commons Attribution Share-Alike License (CC BY-SA) การขยายอย่างก้าวกระโดดริเริ่มโดยมูลนิธิวิกิบิลิมที่ไม่แสวงหากำไร มูลนิธิ Samruk Kazyna กองทุนความมั่งคั่งด้านน้ำมันของคาซัคสถาน สนับสนุนการขยายนี้เพื่อแก้ไข แปลงเป็นดิจิทัล และโอนสิทธิ์ผู้เขียน ด้วยค่าใช้จ่าย 30 ล้านเท็งเกใน ค.ศ. 2011 ในงานประชุมวิกิเมเนีย 2011 Rauan Kenzhekhanuly ประธานวิกิบิลิม ได้รับรางวัลวิกิพีเดียนออฟเดอะเยียร์จากจิมมี เวลส์ ผู้ร่วมก่อตั้งวิกิพีเดีย จากผลงานในการขยายวิกิพีเดียภาษาคาซัค
วิกิพีเดียภาษาคาซัคสามารถดูและเขียนได้ในสามอักษร: อักษรซีริลลิก, อักษรละติน และอักษรอาหรับ ณ วันที่ 26 ตุลาคม ค.ศ. 2011 วิกิพีเดียภาษานี้ผ่านเป้าหมายที่ 100,000 บทความ และในช่วงต้น ค.ศ. 2013 จึงก้าวผ่านที่มากกว่า 200,000 บทความ
ข้อโต้แย้ง.
มีผู้ตั้งคำถามถึงความใกล้ชิดของวิกิบิลิมต่อรัฐบาลคาซัคสถาน เนื่องจาก Rauan Kenzhekhanuly ประธานวิกิบิลิม เคยดำรงตำแหน่งข้าราชการคาซัคเป็นเวลานานและรัฐบาลได้รับการวิพากษ์วิจารณ์อย่างกว้างขวางจากการปราบปรามการเสรีภาพทางการพูด ส่วนในด้านความเป็นกลางของเนื้อหาในวิกิพีเดียภาษาคาซัค เนื้อหาส่วนใหญ่นำมาจากสารานุกรมแห่งชาติที่เผยแพร่โดยภาครัฐ
ใน ค.ศ. 2015 จิมมี เวลส์เขียนไว้ในเรดดิตว่าในเวลานั้นตนให้รางวัลวิกิพีเดีนออฟเดอะเยียร์แก่ Kenzhekhanuly เขาไม่รู้ว่า Kenzhekhanuly เคยดำรงตำแหน่งเลขาธิการคนแรกในสถานทูตคาซัคสถานที่มอสโกและที่ปรึกษาของผู้ว่าการแคว้น Mangystau ของคาซัคสถาน ใน ค.ศ. 2015 Kenzhekhanuly ได้ดำรงตำแหน่งรางผู้ว่าาการแคว้น Kyzylorda ของคาซัคสถาน และเป็นผู้ก่อตั้ง Eurasian Council on Foreign Affairs คณะผู้เชี่ยวชาญที่ได้รับทุนจากรัฐบาลคาซัคสถาน
สถิติ.
ณ เดือน 2025 วิกิพีเดียภาษาคาซัคมีบทความประมาณ บทความ ผู้อ่านส่วนใหญ่มาจากประเทศคาซัคสถาน
ณ เดือนเมษายน ค.ศ. 2013 จำนวนบทความในวิกิพีเดียภาษาคาซัคมีประมาณร้อยละ 14 ของบทความทั้งหมดที่เขียนในภาษากลุ่มเตอร์กิก ทำให้เป็นวิกิพีเดียรุ่นที่ใหญ่เป็นอันดับสอง รองจากภาษาตุรกีที่มีบทความรวมร้อยละ 28 จากบทความในภาษากลุ่มเตอร์กิกทั้งหมด
หนานหนิง

หนานหนิง (จ้วง: Namzningz หน่ำหนิ่ง) เป็นเมืองหลวงของเขตปกครองตนเองกว่างซีจ้วง ทางภาคใต้ของสาธารณรัฐประชาชนจีน บางครั้งเรียกว่า "นครสีเขียว" เนื่องจากอุดมไปด้วยพื้นที่สีเขียวจากพรรณพืชเขตร้อน
สแปมเด็กซิง

ในทางคอมพิวเตอร์ สแปมเด็กซิง หรือ สแปมเว็บ (search spam, search engine spam, web spam, Search Engine Poisoning ก็เรียก) เป็นกระบวนการที่ทำขึ้นโดยมีเจตนาเปลี่ยนแปลงดัชนีการค้นหา (Index) ของเสิร์ชเอนจิน เช่น การใช้คำที่ไม่เกี่ยวข้องกับเรื่องซ้ำไปมาเพื่อเพิ่มความเกี่ยวข้องหรือความสำคัญของเนื้อหาที่กับเรื่องที่กำลังค้นหา ในลักษณะที่ขัดกับวัตถุประสงค์ทั่วไปของระบบการเก็บดัชนี
สแปมเด็กซิงมักถูกโยงไปเป็นส่วนหนึ่งของการเพิ่มประสิทธิภาพเครื่องมือค้นหา (SEO) แม้ว่าจะมีการทำ SEO หลายประการที่ทำให้คุณภาพและการแสดงผลของเนื้อหาดีขึ้น และให้ข้อมูลที่เป็นประโยชน์ต่อผู้ใช้ก็ตาม เสิร์ชเอนจินใช้ขั้นตอนวิธีหลายรูปแบบเพื่อวัดลำดับความเกี่ยวข้องของเนื้อหา เช่น ดูว่าเนื้อหาที่ต้องการอยู่ในแท็ก META ในยูอาร์แอลหรือในเว็บเพจนั้นหรือไม่ นอกจากนี้ยังเช็คการทำสแปมเด็กซิงและนำหน้าที่ทำสแปมเด็กซิงนั้นออกจากผลการค้นหา นอกจากนี้ ผู้ที่ทำงานเกี่ยวกับ SEO ยังสามารถบล็อกผลการค้นหาที่มาจากเว็บไซต์ใด ๆ ที่ใช้สแปมเด็กซิงได้ โดยขึ้นอยู่กับคำร้องเรียนของผู้ใช้หรือผลการค้นหาที่ไม่สอดคล้องกับความเป็นจริง การที่สแปมเด็กซิงเกิดขึ้นในยุคกลางทศวรรษที่ 1990 ทำให้เสิร์ชเอนจินชั้นนำในเวลานั้นลดประโยชน์ลง เนื่องจากผลการค้นหาจะไม่เกี่ยวข้องกับสิ่งที่ต้องการค้นหาจริง
วิธีการทำสแปมเด็กซิงที่นิยมทำกันทั่วไปทำโดยใช้สองวิธีกว้าง ๆ คือ การสแปมด้วยเนื้อหา (Content spam/term spam) และการสแปมลิงก์ (Link spam)
แรดดำตะวันตก

แรดดำตะวันตก หรือ แรดดำแอฟริกันตะวันตก (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Diceros bicornis longipes") เป็นสปีชีส์ย่อยหายากของแรดดำ การสำรวจล่าสุดไม่พบแม้แต่เพียงตัวเดียว และใน ค.ศ. 2011 มันถูกประกาศว่าสูญพันธุ์โดย IUCN ครั้งหนึ่งมันเคยอาศัยอยู่กระจัดกระจายในทุ่งหญ้าสะวันนาแห่งแอฟริกากลางตะวันตก แต่ถูกบุกรุกล่า
รายละเอียด.
แรดดำตะวันตกลำตัวยาว 3-3.8 เมตร สูง 1.4-1.7 เมตร น้ำหนัก 800-1,300 กิโลกรัม มีสองเขา เขาแรกวัดความยาวได้ 0.5-1.3 เมตร และเขาที่สองวัดได้ 2-55 เซนติเมตร
ประชากรและการลดจำนวน.
แรดดำตะวันตกถูกล่าอย่างหนักในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 แต่ประชากรเพิ่มขึ้นในคริสต์ทศวรรษ 1930 หลังมีมาตรการอนุรักษ์ออกมา แต่ด้วยความพยายามคุ้มครองได้ลดลงเป็นเวลาหลายปี ทำให้ประชากรแรดดำตะวันตกลดลง จนถึง ค.ศ. 1980 ประชากรลดลงเหลือเพียงหลักร้อย การบุกรุกล่าสัตว์ดำเนินต่อไปและจนถึง ค.ศ. 2000 มีการประเมินว่ามีแรดดำตะวันตกหลงเหลืออยู่เพียง 10 ตัว ต้น ค.ศ. 2006 การสำรวจอย่างเข้มข้นทางแคเมอรูนเหนือ ซึ่งเป็นแหล่งที่อยู่อาศัยสุดท้ายที่ยังเหลืออยู่ของแรดดังกล่าว ไม่พบแม้แต่ตัวเดียว แต่ความพยายามค้นหาตัวที่ยังหลงเหลืออยู่ดำเนินต่อไป ไม่มีแรดดำตะวันตกที่ทราบกันว่ามีการเลี้ยงไว้ ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2011 สปีชีส์ย่อยดังกล่าวถูกประกาศว่าสูญพันธุ์โดยสหภาพนานาชาติเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติและทรัพยากรธรรมชาติ
รายชื่อเทศบาลและองค์การบริหารส่วนตำบลในจังหวัดนครศรีธรรมราช

ต่อไปนี้เป็น รายชื่อเทศบาลและองค์การบริหารส่วนตำบลในจังหวัดนครศรีธรรมราช ซึ่งเป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นระดับล่างหรือระดับพื้นฐาน มีจำนวนทั้งหมด 184 แห่ง ประกอบด้วยเทศบาล 54 แห่ง แบ่งเป็นเทศบาลนคร 1 แห่ง, เทศบาลเมือง 4 แห่ง และเทศบาลตำบล 49 แห่ง ที่เหลือเป็นองค์การบริหารส่วนตำบล 130 แห่ง
ทั้งนี้มีอำเภอที่ไม่มีเทศบาลอยู่ 3 อำเภอ คือ อำเภอจุฬาภรณ์ อำเภอถ้ำพรรณรา และอำเภอบางขัน
เทศบาลนคร.
เทศบาลนครในจังหวัดนครศรีธรรมราช มีการเปลี่ยนแปลงฐานะเป็นเทศบาลนครในพื้นที่จังหวัดนครศรีธรรมราช ดังนี้
เทศบาลเมือง.
เทศบาลเมืองในจังหวัดนครศรีธรรมราช มีการเปลี่ยนแปลงฐานะเป็นเทศบาลเมืองในพื้นที่จังหวัดนครศรีธรรมราช ดังนี้
เทศบาลตำบล.
เทศบาลตำบลในจังหวัดนครศรีธรรมราช มีการเปลี่ยนแปลงฐานะเป็นเทศบาลตำบลในพื้นที่จังหวัดนครศรีธรรมราช ดังนี้
องค์การบริหารส่วนตำบล.
องค์การบริหารส่วนตำบลในจังหวัดนครศรีธรรมราช มีการเปลี่ยนแปลงฐานะเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลในพื้นที่จังหวัดนครศรีธรรมราช ดังนี้
ปัจจุบัน จังหวัดนครศรีธรรมราชมีองค์การบริหารส่วนตำบลทั้งหมด 130 แห่ง ดังนี้
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
เส้นดูรันด์

เส้นดูรันด์  หมายถึง เขตแดนระหว่างประเทศระหว่างปากีสถานกับอัฟกานิสถาน ซึ่งแบ่งแยกเชื้อชาติปาทาน (ชาวอัฟกานิสถาน) เส้นที่ทำเครื่องหมายอย่างเลวนี้ยาวประมาณ 2,640 กิโลเมตร เส้นดังกล่าวถูกจัดทำขึ้นหลังความตกลงเส้นดูรันด์ ค.ศ. 1893 ระหว่างผู้แทนอาณานิคมบริติชอินเดียและอาเมียร์แห่งอัฟกานิสถาน อับดุร์ เราะห์มาน ข่าน เพื่อกำหนดเขตอิทธิพลของแต่ละฝ่ายให้แน่นอน เส้นดูรันด์ตั้งตามชื่อเฮนรี มอร์ติเมอร์ ดูรันด์ รัฐมนตรีต่างประเทศบริติชอินเดียในเวลานั้น ความตกลงหน้าเดียวซึ่งประกอบด้วยเนื้อหาสั้น ๆ เจ็ดข้อ ลงนามโดย เอช. เอ็ม. ดูรันด์ และอับดุร์ เราะห์มาน ข่าน ตกลงว่าจะไม่แทรกแซงข้ามแนวเขตแดนระหว่างอัฟกานิสถานและดินแดนที่เป็นอาณานิคมบริติชอินเดียในเวลานั้น (ปัจจุบันคือ ปากีสถาน)
การสำรวจปักปันเขตแดนร่วมระหว่างอังกฤษ-อัฟกานิสถานเริ่มตั้งแต่ ค.ศ. 1894 ครอบคลุมเขตแดนยาว 800 เมตร เส้นดูรันด์อันเป็นผลนั้น ได้จัดตั้งเขตกันชนของเกมอันยิ่งใหญ่ระหว่างผลประโยชน์ของอังกฤษและรัสเซียในภูมิภาค ชายแดนที่ทำเครื่องหมายอย่างเลวนี้ตัดผ่านพื้นที่เผ่าพัซตุน แบ่งแยกเชื้อชาติพัซตุนทั้งสองฟากของชายแดนและตั้งอยู่ในสถานที่ซึ่งอธิบายว่าเป็น หนึ่งในสถานที่อันตรายที่สุดในโลก แม้จะแสดงในแผนที่ส่วนใหญ่เป็นเขตแดนระหว่างประเทศด้านตะวันตกของปากีสถาน แต่อัฟกานิสถานไม่ยอมรับ
สะพานมิตรภาพไทย–ลาว 4 (เชียงของ–ห้วยทราย)

สะพานมิตรภาพไทย-ลาว แห่งที่ 4 (เชียงของ-ห้วยทราย)  เป็นสะพานข้ามแม่น้ำโขง เชื่อมต่อระหว่างประเทศไทยที่หมู่ที่ 9 บ้านดอนมหาวัน ตำบลเวียง อำเภอเชียงของ จังหวัดเชียงราย กับประเทศลาวที่บ้านดอน เมืองห้วยทราย แขวงบ่อแก้ว ระยะทาง 2.48 กิโลเมตร รูปแบบของสะพานเป็นคอนกรีตรูปกล่อง (Segmental Concrete Box Girder) มีเสา 4 เสา กว้าง 14.70 เมตร เป็นสะพานขนาด 2 เลน แต่ละเลนกว้าง 3.50 เมตร ตั้งอยู่กึ่งกลาง นอกจากสะพานแล้วยังมีโครงการก่อสร้างถนนไปอีกประมาณ 6 กิโลเมตรเข้าในเขตเมืองห้วยทราย ซึ่งเป็นถนนลาดยางขนาดสองเลน รวมทั้งมีการก่อสร้างด่านตรวจคนเข้าเมืองด้วยสถาปัตยกรรมแบบล้านช้าง เป็นการเชื่อมต่อกับเส้นทางR3A ที่เชื่อมต่อระหว่างจีน – ลาว –ไทย 
บริษัทรับเหมาก่อสร้างเป็นกลุ่ม CR5-KT Joint Venture ซึ่งเป็นการร่วมทุนระหว่างบริษัท China Railway No.5 ของจีนและบริษัท กรุงธนเอนยิเนียร์ จำกัดของไทย งบประมาณในการก่อสร้างประมาณ 1,624 ล้านบาท โดยการสมทบทุนระหว่างรัฐบาลไทยและรัฐบาลจีน ส่วนรัฐบาลลาวรับผิดชอบค่าชดเชยให้แก่ประชาชนที่ได้รับผลกระทบ โดยก่อสร้างตัวสะพานแล้วเสร็จในวันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2555 และได้เปิดให้บริการอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2556 
ทั้งนี้ สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินไปทรงเป็นประธานร่วมในพิธีเปิดสะพานข้ามแม่น้ำโขงไทย-ลาว แห่งที่ 4 (เชียงของ-ห้วยทราย) ร่วมกับนายบุนยัง วอละจิด รองประธานประเทศลาว 
สำหรับสะพานแห่งนี้ เป็นสะพานที่เชื่อมต่อเส้นทางอาร์ 3 เอจากกรุงเทพ - คุณหมิง เพื่อเป็นการรองรับประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน ในปี 2015
เส้นทางอาร์3เอ มีต้นทางเริ่มจากเชียงของ ประเทศไทย-บ่อแก้ว-หลวงน้ำทา-บ่อเต็น ของประเทศลาว-บ่อหาน-เชียงรุ่งหรือจิ่งหง ในแคว้นสิบสองปันนา-นครคุนหมิง มณฑลยูนนาน ของจีน โดยมีระยะทางจากกรุงเทพฯ ถึงคุนหมิงรวมกว่า 1,800 กิโลเมตร 
สำหรับการก่อสร้างถนนสายเศรษฐกิจอาร์3เอ เพื่อเชื่อมโยงการคมนาคมในกลุ่มประเทศอนุภูมิภาคลุ่มน้ำโขงนับเป็นโครงการบูรณาการเศรษฐกิจในระดับมหภาค ทั้งทางด้านเศรษฐกิจ การท่องเที่ยวและการแลกเปลี่ยนวัฒนธรรม โดยเฉพาะด้านการท่องเที่ยวนับว่าเป็นโอกาสสูงมากที่ประเทศไทยจะมีช่องทาง โอกาสในการเปิดรับนักท่องเที่ยวจากประเทศจีนตอนใต้ ที่จะเดินทางมาทางรถยนต์และทางเรือเพื่อมาท่องเที่ยวยังจังหวัดต่างๆ ทางภาคเหนือของประเทศไทย
หมู่เกาะดอนเตรแคสโต

หมู่เกาะดอนเตรแคสโต  เป็นหมู่เกาะที่ตั้งอยู่ในประเทศปาปัวนิวกินี ในทะเลโซโลมอน มหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตก นอกฝั่งตะวันออกเฉียงใต้ของเกาะนิวกีนี หมู่เกาะมีช่วงความยาวราว 160 กม. มีพื้นที่ราว 3,100 กม² อยู่ห่างจากเกาะใหญ่ เกาะปาปัวนิวกินี ราว 30 กม. มีช่องแคบวอร์ดฮันต์และช่องแคบกอสเชนคั่นอยู่ หมู่เกาะมีเกาะที่สำคัญได้แก่ โดบู กุดอินัฟ เฟอร์กัสสันและนอร์มันบี รวมทั้งเกาะเล็ก ๆ อีกจำนวนมาก ภูมิประเทศเป็นภูเขา มีภูเขาไฟ นักเดินเรือตะวันตกเดินทางมาพบเกาะนี้เมื่อ ค.ศ. 1793
ออลบอร์

ออลบอร์  เป็นเมืองในประเทศเดนมาร์ก ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของประเทศ เป็นเมืองท่าทางทะเล เมืองอุตสาหกรรมและเป็นเมืองมหาวิทยาลัย มีประชากร 103,545 คน ทำให้เป็นเมืองมีประชากรมากเป็นอันดับ 4 ของประเทศ มีการตั้งถิ่นฐานราว ค.ศ. 700
กรากูเยวัตส์

กรากูเยวัตส์ ([krǎɡujeʋats]) เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 4 ของประเทศเซอร์เบีย จากการสำรวจประชากรในปี ค.ศ. 2011 เมืองมีประชากร 150,835 คน ขณะที่เขตเมืองมีประชากร 179,417 คน
กรากูเยวัตส์ เคยเป็นเมืองหลวงของอาณาจักรเซอร์เบีย (ค.ศ. 1818–1839) ในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง บัลแกเรียและเยอรมนีได้เข้ายึดครองเมื่อ ค.ศ. 1915 ในอดีตมีโรงงานเหล็กหล่อและผลิตกระสุนปืน เคยเป็นเมืองสำคัญทางที่ตั้งกองทหารและคลังแสงสรรพาวุธ ปัจจุบันมีโรงงานประกอบรถยนต์
ศัพทมูลวิทยา.
ชื่อ "Kragujevac" มาจาก 'kraguj' ที่แปลว่าแร้งดำหิมาลัยในภาษาเซอร์เบีย ในสมัยกลาง นกชนิดนี้เคยพบได้ทั่วไปในป่าบริเวณนี้ และมักถูกล่า ชื่อนครนี้จึงหมายถึง 'หอของครากุย' และนกชนิดนี้ปรากฏบนตราอาร์มของนคร
เรอัลซาราโกซา

เรอัลซาราโกซา  เป็นสโมสรฟุตบอลสเปน จากเมืองซาราโกซา ประเทศสเปน ก่อตั้งเมื่อวันที่ 18 มีนาคม ค.ศ. 1932 เคยชนะในถ้วยโกปาเดลเรย์ 6 ครั้ง และยังชนะในยูฟ่าคัพวินเนอร์สคัพ 1 ครั้ง และถ้วยอินเตอร์-ซิตีส์แฟส์คัป 1 ครั้ง และซูเปร์โกปาเดเอสปัญญา 1 ครั้ง ชุดทีมเหย้า ใส่เสื้อเชิร์ตและถุงเท้าสีขาว กางเกงสีน้ำเงิน ส่วนชุดสีทีมเยือนใช้สีดำและเหลือง สนามกีฬาทีมเหย้าคือ สนามรา โรมาเรียดา มีที่นั่ง 34,596 ที่นั่ง
อังเดร ซังตูช

อังเดร กลาริงดู ดูช ซังตูช  หรือรู้จักในชื่อ อังเดร ซังตูช เกิดเมื่อวันที่ 8 มีนาคม ค.ศ. 1983 เป็นนักฟุตบอลชาวบราซิล ปัจจุบันเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลอาร์เซนอลและฟุตบอลทีมชาติบราซิล ในตำแหน่งตัวริมเส้นซ้าย และปีกซ้าย อาร์แซน เวนเกอร์ อธิบายซานตูสว่าเป็นผู้เล่นที่มีคุณภาพ มีความสามารถทั้งการป้องกันและการรุก
ใหญ่ผ่าใหญ่

ใหญ่ผ่าใหญ่  ภาพยนตร์อิงประวัติศาสตร์สัญชาติจีนและฮ่องกง ทุนสร้างสูง ออกฉายในกลางปี ค.ศ. 2011 นำแสดงโดยนักแสดงชั้นนำมากมาย ได้แก่ เฉินหลง, หลี่ ปิงปิง, เจ้า เหวินเซวียน ร่วมด้วย หยู เส้าชุน, เจย์ซี ชาน, หู เกอ, หนิง จิง และ เฉิน ชง กำกับการแสดง โดย เฉินหลง และ จาง ลี่ 
เนื้อเรื่อง.
ในปี ค.ศ. 1911 ระหว่างการปฏิวัติซินไฮ่ ดร.ซุน ยัดเซ็น (เจ้า เหวินเซวียน) ศัลยแพทย์หนุ่มผู้นำการปฏิวัติล้มล้างราชวงศ์ชิง ต้องหนีไปอยู่ยังสหรัฐอเมริกา แต่ในประเทศจีน หวงซิง (เฉินหลง) ตัวแทนและเพื่อนสนิทของเขายังคงดำเนินการนำการต่อสู้อยู่ โดยต้องผูกสัมพันธ์กับ สวี จงฮั่น (หลี่ ปิงปิง) สมาชิกพรรคถงเหมิงฮุ่ย สาวผู้อุทิศตนให้เต็มที่กับการปฏิวัติ ทั้งสองต้องแสร้งทำเป็นสามี-ภริยากัน แม้นทั้งคู่จะผูกพันกันก็ตาม แต่ก็มิอาจแสดงออกได้ท่ามกลางสถานการณ์ที่บีบคั้น มีวีรชนผู้กล้าที่เสียชีวิตมากมายให้กับการปฏิวัตินองเลือดครั้งนี้
เบื้องหลัง.
"1911" เป็นภาพยนตร์ทุนสร้างสูงและสร้างโดยบริษัทผลิตภาพยนตร์มากมาย เป็นภาพยนตร์ประวัติศาสตร์จีนที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับประวัติศาสตร์ของชาติจีนโดยเฉพาะในช่วงของการสร้างชาติ เหมือนเช่นภาพยนตร์หลายเรื่องที่มีเนื้อหาเดียวกันก่อนหน้านี้ อาทิ "The Founding of a Republic" และ"Bodyguards and Assassins" ในปี ค.ศ. 2009 ที่มีนักแสดงชั้นนำเชื้อสายจีนร่วมแสดงมากมาย
ในเรื่องนี้ นับเป็นผลงานที่เฉินหลงตั้งใจมากที่จะผลิตและมีส่วนร่วมเนื่องจากเป็นภาพยนตร์ลำดับที่ 100 ในชีวิตการแสดงของเฉินหลงและถือว่าตรงกับวาระครบรอบ 100 ปี ของการปฏิวัติชิงไห่ หรือการปฏิวัติล้มล้างราชวงศ์ชิง ปิดระบอบการปกครองแบบสมบูรณาญาสิทธิราชย์ของจีนที่มาอย่างยาวนานกว่า 2,000 ปี โดยสิ้นเชิง
โดยภาพยนตร์เรื่องนี้เฉินหลงได้เป็นทั้งผู้อำนวยการแสดงและกำกับการแสดงเอง ร่วมกับ จาง ลี่ โดยใช้ทุนสร้างกว่า 30 ล้านดอลลาร์สหรัฐ (900 ล้านบาท) และถ่ายทำโดยสร้างเมืองใหม่ขึ้นมาทั้งหมดที่เหมืองถ่านหินแห่งชาติฟูซิน ที่เมืองฟูซิน มณฑลเหลียวหนิง ซึ่งใช้เป็นฉากสมรภูมิรบ ซึ่งเป็นเหมืองถ่านหินที่ใหญ่ที่สุดในทวีปเอเชีย
ภาพยนตร์ได้เข้าฉายปฐมทัศน์ที่เทศกาลภาพยนตร์นานาชาติโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ครั้งที่ 24 แต่ว่าในการฉายจริงแล้วได้มีการตัดฉากเลิฟซีนระหว่างเฉินหลงและหลี่ ปิงปิง ออกไปทั้งหมด โดยทั้งนี้เป็นความตั้งใจเองของทีมงานสร้างและตัวเฉินหลงเพื่อให้เหมาะสมกับภาพยนตร์ประวัติศาสตร์และในฉบับดีวีดีก็จะไม่มีฉากนี้ด้วยเช่นกัน
เลบันเต อูเด

สหภาพกีฬาเลบันเต  หรือเรียกสั้น ๆ ว่า เลบันเต  เป็นสโมสรฟุตบอลในประเทศสเปน ตั้งอยู่ที่เมืองบาเลนเซีย แคว้นบาเลนเซีย ก่อตั้งใน ค.ศ. 1909 ในนามสโมสรฟุตบอลเลบันเตและจิมนัสติโก ก่อนจะควบรวมกันเป็นชื่อปัจจุบันใน ค.ศ. 1939 ปัจจุบันลงเล่นอยู่ในเซกุนดาดิบิซิออนโดยใช้เป็นสนามเหย้า
สโมสรใช้เวลาส่วนใหญ่ในลีกล่างของสเปน โดยมี 16 ฤดูกาลที่ได้ลงเล่นในลาลิกา ใน 17 ปีล่าสุดมีถึง 14 ปีที่ได้ลงเล่นในลาลิกา สโมสรเคยชนะเซกุนดาดิบิซิออนสองครั้งในฤดูกาล 2003–04 และ 2016–17 เลบันเตเคยลงเล่นยูฟ่ายูโรปาลีกครั้งเดียวในฤดูกาล 2012–13 หลังจากพวกเขาสามารถจบลำดับที่หกได้ในฤดูกาลก่อนหน้า ก่อนจะแพ้ต่อรูบินคาซันในรอบ 16 ทีมสุดท้าย
 "ณ วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2024"
ผู้เล่น.
ผู้เล่นชุดปัจจุบัน.
<templatestyles src="Template:Football squad player/styles.css" />
ทีมสำรอง.
<templatestyles src="Template:Football squad player/styles.css" />
ถูกยืมตัวออก.
<templatestyles src="Template:Football squad player/styles.css" />
สปอร์ลิชบัวอีไบฟีกา

สปอร์ลิชบัวอีไบฟีกา  หรือรู้จักในชื่อ เบนฟิกา หรือ เบนฟิกาลิสบอน เป็นสโมสรกีฬาหลากประเภท ของเมืองลิสบอน ถึงแม้ว่าสโมสรจะประสบความสำเร็จในกีฬาหลายประเภทแต่รู้จักที่สุดกับสโมสรฟุตบอล ก่อตั้งที่เมืองลิสบอนเมื่อวันที่ 30 เมษายน ค.ศ. 1904 เป็นหนึ่งในสามทีมใหญ่ของโปรตุเกส อีกสองทีมคือ สโมสรฟุตบอลโปร์ตูและสปอร์ติกกลูบีดีปูร์ตูกาล สโมสรมีแฟนฟุตบอลมากกว่า 14 ล้านคนและถือสถิติในกินเนสบุ๊กในเรื่องที่เป็นสโมสรฟุตบอลที่มีสมาชิกมากที่สุดในโลก ไบฟีกาได้รับเลือกจาก IFFHS ให้เป็นอันดับ 9 ของสโมสรฟุตบอลยุโรปที่ประสบความสำเร็จที่สุดในศตวรรษที่ 20 และฟีฟ่าให้ติดอันดับ 12 ของสโมสรฟุตบอลที่ประสบความสำเร็จที่สุดในศตวรรษที่ 20
ไบฟีกาเป็นหนึ่งในสโมสรที่ร่วมก่อตั้งปรีไมราลีกา ในปี ค.ศ. 1933 และไม่เคยตกชั้นเลย ด้านการแข่งขันในประเทศ ไบฟีกาชนะในปรีไมราลีกา 32 ครั้ง ชนะในถ้วยโปรตุเกส 27 ครั้ง ชนะในลีกคัปของโปรตุเกส 3 ครั้ง และชนะในซูเปอร์คัปของโปรตุเกส 4 ครั้ง สำหรับการแข่งขันระหว่างประเทศ ไบฟีกาชนะในการแข่งขันยูโรเปียนคัป 1960–61 และ 1961–62 นอกจากนั้นยังเป็นรองชนะเลิศในการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก 1961 และ 1962 และเป็นรองชนะเลิศในยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกฤดูกาล 1962–63, 1964–65, 1967–68, 1987–88 และ 1989–90 และรองชนะเลิศในยูฟ่าคัป 1982–83
ผู้เล่นชุดปัจจุบัน.
<templatestyles src="Template:Football squad player/styles.css" />
เอสปอร์ตินเดฆิฆอน

ราชสโมสรกีฬาฆิฆอน  หรือเรียกอย่างย่อว่า เอสปอร์ตินเดฆิฆอน, เรอัลเอสปอร์ติน และ เอสปอร์ติน เป็นสโมสรฟุตบอลสเปนจากเมืองฆิฆอน แคว้นอัสตูเรียส ก่อตั้งเมื่อวันที่ 1 มิถุนายน ค.ศ. 1905 ปัจจุบันเล่นในเซกุนดาดิบิซิออน มีสนามกีฬาเหย้าคือสนามกีฬาเอลโมลินโอน เป็นสนามฟุตบอลที่เก่าแก่ที่สุดในสเปนที่ยังคงใช้อยู่ เปิดมาอย่างน้อยตั้งแต่ปี ค.ศ. 1908
สีและตราสโมสร.
ราชสโมสรกีฬาฆิฆอนใส่เสื้อแถบสีแดงและขาวมาตั้งแต่วันเปิดตัว โดยเป็นทีมแรกของสเปนที่ใส่ชุดสีนั้น เนื่องจากทั้งอัตเลติกเดบิลบาโอกับอัตเลติโกเดมาดริดเคยสวมชุดน้ำเงินและขาวจนถึง ค.ศ. 1909 สีเหล่านี้เป็นสีจากธงฆิฆอนที่ใช้งานใน ค.ศ. 1845 สีของกางเกงขาสั้นยังคงใช้สลับกันระหว่างสีน้ำเงินและขาว จนกระทั้งในคริสต์ทศวรรษ 1910 ที่มีการจัดตั้งสีกางเกงขาสั้นชุดแรกเป็นสีน้ำเงิน
ตราของสโมสรคือรูปสามเหลี่ยมที่มีแถบแนวตั้งสีขาวและแดง ซึ่งมีอักษร 'S' (สำหรับ Sporting) และ 'G' (สำหรับ Gijón) สีทองพันกัน ข้างบนมีมงกุฏ ซึ่งสื่อถึงการได้รับพระราชอุปถัมภ์
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
เรอัลเบติส

เรอัลเบติสบาลอมปิเอ  เป็นสโมสรฟุตบอลในประเทศสเปน ตั้งอยู่ในเมืองเซบิยา แคว้นอันดาลูซิอา ก่อตั้งเมื่อวันที่ 12 กันยายน ค.ศ. 1907 ปัจจุบันเล่นอยู่ในลาลิกา หลังชนะเลิศเซกุนดาดิบิซิออน ในฤดูกาล 2014–15 ปัจจุบันสโมสรใช้สนามกีฬาเบนีโต บียามาริน เป็นสนามเหย้า ซึ่งตั้งอยู่ทางตอนใต้ของเมือง มีความจุ 60,720 ที่นั่ง
เรอัลเบติสชนะเลิศลีกสูงสุดเพียงครั้งเดียวในปี 1935 และชนะเลิศ โกปาเดลเรย์ สองครั้งในปี 1977 และ 2005 จากประวัติศาสตร์อันวุ่นวายของสโมสรและการตกชั้นหลายครั้ง คำขวัญของสโมสรคือ "บิบาเอลเบติสมังเก [เอาง์เก] ปิเอร์ดา!" หรือแปลว่า "เบติสจงเจริญแม้จะแพ้ก็ตาม"
 "ณ วันที่ 25 มกราคม ค.ศ. 2025"
รายชื่อผู้เล่น.
<templatestyles src="Template:Football squad player/styles.css" />
ถูกยืมตัว.
<templatestyles src="Template:Football squad player/styles.css" />
การปลดหมายเลขเสื้อ.
26 มิกิ โรเก "(เสียชีวิต)" (2009–12)
ราโยบาเยกาโน

ราโยบาเยกาโนเดมาดริด ([ˈraʝo βaʎeˈkano ðe maˈðɾið]) หรือที่เรียกสั้น ๆ ว่า ราโย เป็นสโมสรฟุตบอลในประเทศสเปน ตั้งอยู่ในย่านบาเยกัสของกรุงมาดริด ก่อตั้งขึ้นในวันที่ 29 พฤษภาคม ค.ศ. 1924 ปัจจุบันลงเล่นอยู่ในลีกสูงสุด หลังจากเลื่อนชั้นมาจากเซกุนดาดิบิซิออน ฤดูกาล 2020–21 พวกเขาใช้สนามฟุตบอลบาเยกัสเป็นสนามเหย้า ซึ่งมีความจุ 14,708 ที่นั่ง
ราโยเคยผ่านเข้าไปลงเล่นในฟุตบอลยุโรปหนึ่งครั้งในรายการยูฟ่าคัพ ฤดูกาล 2000–01 ก่อนที่จะตกรอบในรอบก่อนรองชนะเลิศต่อเดปอร์ติโบอาลาเบส ด้วยผลรวมสองนัด 4–2 25 ปีถัดมา พวกเขาได้ผ่านเข้าไปลงเล่นฟุตบอลยุโรปอีกครั้งในยูฟ่าคอนเฟอเรนซ์ลีก ฤดูกาล 2025–26 หลังจบฤดูกาลก่อนหน้าเป็นลำดับที่ 8
ตามมาตรฐานประวัติศาสตร์ ราโยเป็นสโมสรที่ดีที่สุดอันดับสามในแคว้นมาดริด รองจากเรอัลมาดริดและอัตเลติโกเดมาดริด
 "ณ วันที่ 2 สิงหาคม ค.ศ. 2021"
ผู้เล่นชุดปัจจุบัน.
<templatestyles src="Template:Football squad player/styles.css" />
ทีมสำรอง.
<templatestyles src="Template:Football squad player/styles.css" />
ถูกยืมตัว.
<templatestyles src="Template:Football squad player/styles.css" />
นิธิศ วารายานนท์

นิธิศ วารายานนท์ (ชื่อเล่น : โบ๊ท) นักดนตรี วงเดอะเยอร์ส (The Yers) สังกัดค่ายจีนี่ เรคคอร์ด โบ๊ท เล่นในตำแหน่งมือเบสของวง ได้เข้าร่วมกับ วงเดอะเยอร์ส ตอนช่วงปลายปี พ.ศ. 2553 และยังได้เล่นมิวสิกวิดีโอเพลง เทศกาล ผลงานของวงเองด้วย วงเดอะเยอร์ส ได้ออกอัลบั้มเต็มเมื่อวันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2554 จากความที่โบ๊ทมีบุคลิกที่โดดเด่นสะดุดตาผู้กำกับหนัง ได้รับเชิญให้เล่นภาพยนตร์เป็นเรื่องแรกในชีวิตอีกด้วย
โบ๊ทจบมัธยมศึกษาที่ โรงเรียนบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) 2 และ ปริญญาตรี คณะนิเทศศาสตร์ สาขาภาพยนตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ
สภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 1

สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 1 (15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2476 – 9 ธันวาคม พ.ศ. 2480) เป็นสภาผู้แทนราษฎรชุดแรกของไทย ได้มาจากการแต่งตั้งและเลือกตั้งโดยอ้อม สภาชุดแรกนี้อยู่ทำหน้าที่จนครบวาระ สภาผู้แทนราษฎรไทยชุดถัดไปที่อยู่จนครบวาระโดยไม่ถูกยุบสภาหรือรัฐประหารคือ สภาผู้แทนราษฎรชุดที่ 7 และ 21
ที่มา.
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรสยาม พุทธศักราช 2475 ได้กำหนดให้สภาผู้แทนราษฎรประกอบด้วยสมาชิกผู้แทนราษฎร 2 ประเภท คือ
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรประเภทที่ 1 ได้กระทำระหว่าง 1 ตุลาคม – 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2476 เป็นการเลือกตั้งทางอ้อม โดยเลือกตั้งผู้แทนตำบลก่อน แล้วผู้แทนตำบลเป็นผู้เลือกผู้แทนราษฎรอีกต่อหนึ่ง เป็นการเลือกตั้งแบบรวมเขต โดยให้แต่ละจังหวัดเลือกตั้งผู้แทนราษฎรหนึ่งคน แต่ถ้ามีพลเมืองมากกว่าหนึ่งแสนให้เลือกตั้งผู้แทนราษฎรเพิ่มอีกหนึ่งคนทุก ๆ หนึ่งแสน ถ้ามีเศษตั้งแต่ห้าหมื่นคนให้นับเป็นหนึ่งแสน การเลือกตั้งในครั้งนี้เป็นการเลือกตั้งทั่วไปครั้งแรก ได้ผู้แทนราษฎรจากการเลือกตั้งทั่วประเทศ จำนวน 78 คน
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ประเภทที่ 1 ชุดนี้ สิ้นสุดเมื่อวันที่ 9 ธันวาคม 2480 เพราะถึงคราวออกตามวาระที่กำหนดไว้ในรัฐธรรมนูญ
รายนามสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร.
ประเภทที่ 1.
มีรายนามดังนี้
ผู้ดำรงตำแหน่ง.
ประธานสภาผู้แทนราษฎร เจ้าพระยาธรรมศักดิ์มนตรี (ลาออก พ.ศ. 2477) พลเรือตรีพระยาศรยุทธเสนี ดำรงตำแหน่งแทน (ลาออก พ.ศ. 2477) เจ้าพระยาศรีธรรมาธิเบศ ดำรงตำแหน่งแทน
รองประธานสภาผู้แทนราษฎร คนที่หนึ่ง พลเรือตรีพระยาศรยุทธเสนี (ออกจากตำแหน่ง พ.ศ. 2477) พลโทพระยาเทพหัสดิน ดำรงตำแหน่งแทน 
รองประธานสภาผู้แทนราษฎร คนที่สอง พลโทพระยาเทพหัสดิน (ออกจาตำแหน่ง พ.ศ. 2477)
จิฮายะ กลอนรักพิชิตใจเธอ

จิฮายะ (ในฉบับมังงะ) หรือ จิฮายะ กลอนรักพิชิตใจเธอ (ในฉบับอนิเมะ) (; โรมาจิ: "Chihayafuru"; : จิฮายะฟุรุ) เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น เขียนและวาดภาพประกอบโดยโดยยูกิ ซูเอ็ตสึงุ ลงตีพิมพ์ในนิตยสาร Be Love ของสำนักพิมพ์โคดันชะ ตั้งแต่เดือนธันวาคม พ.ศ. 2550 ถึงเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2565 และเก็บรวมเล่มเป็นหนังสือการ์ตูน เล่ม 1 จัดจำหน่ายครั้งแรกเมื่อ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 และในวันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2554 ถูกสร้างเป็น อนิเมะ ในประเทศไทย เรื่องนี้ได้ลิขสิทธิ์จัดพิมพ์โดยบงกช พับลิชชิ่ง โดยใช้ชี่อว่า "จิฮายะ" เล่ม 1 ถูกจัดจำหน่ายในวันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2555 ส่วนฉบับอนิเมะ ปี 1 ได้ลิขสิทธิ์โดยโรส มีเดีย โดยใช้ชี่อว่า "จิฮายะ กลอนรักพิชิตใจเธอ"
เนื้อเรื่อง.
อายาเสะ จิฮายะ ผู้ที่ใฝ่ฝันและผลักดันความฝันของพี่สาวตัวเองให้ได้เป็นนางแบบดัง เมื่อสมัย ป.6 มีนักเรียนใหม่ย้ายเข้ามา นามว่า วาตายะ อาราตะ มักชอบถูกเพื่อนกลั่นแกล้ง จิฮายะเลยช่วยเอาไว้ จนกระทั่งวันหนึ่ง จิฮายะได้ไปที่บ้านของอาราตะ และนั่นทำให้จิฮายะเห็นว่าอาราตะเล่นกีฬาไพ่คารุตะ (การละเล่นชนิดหนึ่งของประเทศญี่ปุ่น) ได้ดีมากจนจิฮายะรู้สึกหลงใหลในความสามารถของอาราตะ และหลงใหลในการเล่นคารุตะในทันที และเมื่อ มาชิมะ ไทจิ เพื่อนจิฮายะที่แอบชอบจิฮายะรู้สึกไม่พอใจที่จิฮายะทำตัวสนิทสนมกับ อาราตะ ทำให้ไทจิท้าแข่งคารุตะกับอาราตะ หากเมื่ออาราตะแพ้ไทจิ เพื่อนทุกคนจะเลิกคบจิฮายะและอาราตะ และนั่นคือจุดเริ่มต้นที่ทำให้ทั้งสามคน จิฮายะ อาราตะ และไทจิ ได้เข้าร่วมการแข่งขัน คารุตะ ในระดับประถมศึกษา โดยใช้ชื่อว่า "ทีมจิฮายะฟุรุ" และเมื่อจบพิธีการศึกษาในระดับชั้นประถมศึกษา อาราตะมีความจำเป็นต้องย้ายบ้านเพื่อที่จะไปดูแลคุณปู่ที่ป่วย และตัวไทจิก็สอบเข้าโรงเรียนมัธยมตอนต้นได้ที่ในเมือง ทำให้ต้องแยกจากกัน ทั้งสามคนก็เลยสัญญาว่าจะมาเล่นคารุตะด้วยกันอีกครั้ง ทุกสิ่งทุกอย่างกำลังจะเริ่มขึ้นอีกครั้งเมื่อพวกเขาเหล่านั่นได้กลายเป็นนักเรียนมัธยมปลาย
 ขับร้อง: 99RadioService 
 ขับร้อง: Asami Seto
หลี่ ปิงปิง

หลี่ ปิงปิง (, พินอิน: Lǐ Bīngbīng) นักแสดงและนักร้องชาวจีน เริ่มมีชื่อเสียงจากการแสดงภาพยนตร์จีนเรื่อง "จั่นเจา แมวหลวงสะท้านยุทธภพ" (ค.ศ. 2003), "จอมโจรหัวใจไม่ลวงรัก" (ค.ศ. 2004), "ปมรัก ปมชีวิต" (ค.ศ. 2006), "หนึ่งฟัดหนึ่ง ใหญ่ต่อใหญ่" (ค.ศ. 2008) โดยผลงานการรับบทนักแสดงนำของเธอคู่กับ โจว ซวิ่น ในเรื่อง "ถอดรหัสล่า ฆ่าไม่เลี้ยง" (ค.ศ. 2009) ทำให้เธอได้รับรางวัลม้าทองคำ สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม ก่อนจะเริ่มมีชื่อเสียงในระดับสากลจากเรื่อง "ตี๋เหรินเจี๋ย ดาบทะลุคนไฟ" (ค.ศ. 2010) และ "จงขุย ศึกเทพฤทธิ์พิชิตมาร" (ค.ศ. 2015)
หลี่ ปิงปิง จัดเป็นหนึ่งในนักแสดงหญิงชาวจีนที่มีผลงานในภาพยนตร์ฮอลลีวูด โดยเธอได้แสดงในภาพยนตร์เรื่อง "ผีชีวะ 5 สงครามไวรัสล้างนรก" ในบทสายลับ เอดา วอง (ค.ศ. 2012) , "" (ค.ศ. 2014) และ รับบทนักแสดงนำคู่กับ เจสัน สเตธัม ใน "เม็ก โคตรหลามพันล้านปี" (ค.ศ. 2018)
ประวัติ.
หลี่ ปิงปิง เกิดเมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1973 ที่เมืองฮาร์บิน มณฑลเฮย์หลงเจียง โดยที่ชื่อของเธอมีความหมายว่า น้ำแข็ง จบการศึกษาจากสถาบันการละครเซี่ยงไฮ้ มีผลงานในวงการบันเทิงตั้งแต่ยังไม่จบการศึกษาด้วยการถ่ายแบบและเป็นพรีเซ็นเตอร์ให้กับโฆษณาสินค้าชิ้นต่าง ๆ และหน้าปกนิตยสาร รวมทั้งแสดงในละครโทรทัศน์และภาพยนตร์ของฮ่องกงและไต้หวัน ซึ่งส่วนมากจะเป็นบทสมทบในภาพยนตร์แนวกำลังภายในในบทของจอมยุทธ์หญิง
ในปี ค.ศ. 2000 เธอจะได้รับรางวัลดารานำหญิงยอดเยี่ยมในเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติที่สิงคโปร์ครั้งที่ 13 จากผลงานเรื่อง "Seventeen Years" แต่การรับบทเล็ก ๆ ที่มีสีสันเป็นจอมโจรสาวในภาพยนตร์ของผู้กำกับฯ เฝิง เสี่ยวกัง เรื่อง "จอมโจรหัวใจไม่ลวงรัก" ในปี ค.ศ. 2004 จนเป็นที่เตะตาและประทับใจผู้ชม ทำให้ชื่อของหลี่ ปิงปิงกลายเป็นที่รู้จักอย่างแท้จริง และขึ้นทำเนียบนักแสดงหญิงชั้นนำทั้งในและนอกของจีนแผ่นดินใหญ่
ในปี ค.ศ. 2005 เธอได้แสดงในภาพยนตร์แอ๊คชั่นเรื่อง "ทีมบี้นรก" ร่วมกับแวนเนส วู หรือ อู๋ เจี้ยนหาว นักร้องหนุ่มแห่งบอยแบนด์ F 4 ที่มีชื่อเสียง โดยรับบทท้าทายเป็นนักสืบสาว ถึงขนาดที่ผู้กำกับฯ คือ แดเนียล ลี ยังให้เกียรติเธอเลือกบทด้วยตนเองด้วย นอกจากนี้ ในภาพยนตร์เรื่องนี้ยังเป็นครั้งแรกของเธอที่มีโอกาสประกบคู่กับนักแสดงจากฮอลลีวู้ด และต้องใช้บทสนทนาเป็นภาษาอังกฤษด้วย ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นที่จะทำให้เธอได้มีโอกาสเป็นที่รู้จักไปทั่วโลก
จนกระทั่งในปี ค.ศ. 2008 เธอก็ได้มีโอกาสแสดงในภาพยนตร์ทุนสร้างสูงในแบบกำลังภายในจินตนิมิตเรื่อง "หนึ่งฟัดหนึ่ง ใหญ่ต่อใหญ่" คู่กับนักแสดงระดับซูเปอร์สตาร์อย่าง เฉินหลง, หลี่ เหลียนเจี๋ย และ หลิว อี้เฟย์ โดยรับบทเป็นนางพญาผมขาว 
ในปี ค.ศ. 2011 เธอได้มีโอกาสแสดงนำอีกครั้งคู่กับ เฉินหลง โดยรับบทเป็น สวี จงฮั่น ภริยาของ หวงซิง ที่รับบทโดยเฉินหลง สมาชิกพรรคถงเหมิงฮุ่ยผู้อุทิศตนให้เต็มที่กับการปฏิวัติประเทศจีน ในภาพยนตร์ทุนสร้างสูงแนวประวัติศาสตร์จีนเรื่อง "1911" แต่ว่าเมื่ออกฉายจริงแล้วฉากเลิฟซีนของเธอกับเฉินหลงได้ถูกตัดออกเกือบหมดเพื่อความเหมาะสมกับภาพยนตร์แนวนี้
ทางด้านผลงานการถ่ายแบบ หลี่ ปิงปิง ถือได้ว่าเป็นนักแสดงหญิงที่มีผลงานการถ่ายแบบถี่และมากที่สุดคนหนึ่ง โดยเฉพาะในปี ค.ศ. 2005 เธอเป็นแบบให้กับปกนิตยสารถึง 7 ฉบับ เทียบเท่ากับ เจ้า เวย นักแสดงสาวชาวจีนอีกคนที่มีชื่อเสียง โดยมี ฟ่าน ปิงปิง ตามมาเป็นอันดับสอง
แอนดรูว์ คาร์เนกี

แอนดรูว์ คาร์เนกี (25 พฤศจิกายน ค.ศ. 1835 - 11 สิงหาคม ค.ศ. 1919) เป็นนักอุตสาหกรรม นักธุรกิจและผู้ประกอบการชาวสกอต-อเมริกัน ผู้นำการขยายตัวอย่างใหญ่หลวงของอุตสาหกรรมเหล็กกล้าอเมริกาในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 เขายังเป็นหนึ่งในนักการกุศลคนสำคัญที่สุดในยุคของเขา
คาร์เนกีเกิดในดันเฟิร์มลิน สกอตแลนด์ และอพยพสู่สหรัฐอเมริกากับครอบครัวเมื่อยังเป็นเด็ก อาชีพแรกของเขาในสหรัฐอเมริกา เป็นกรรมกรโรงงานในโรงงานหลอดด้าย ภายหลังเขาทำงานเป็นคนจดรายการ (bill logger) ให้กับเจ้าของบริษัท ไม่นานจากนั้นเขากลายเป็นเด็กส่งของ ท้ายสุด เขาก้าวหน้าเข้าทำงานในบริษัทโทรเลข และจนถึงคริสต์ทศวรรษ 1860 เขาได้ลงทุนในทางรถไฟ รถนอนทางรถไฟ สะพานและบ่อน้ำมัน เขาร่ำรวยขึ้นมาจากการเป็นผู้ขายพันธบัตรระดมเงินทุนแก่วิสาหกิจอเมริกาในยุโรป 
เขาก่อตั้ง Carnegie Steel Company ในคริสต์ทศวรรษ 1870 ซึ่งทำให้เขาได้รับการจารึกชื่อว่าเป็น "กัปตันแห่งอุตสาหกรรม" จนถึงคริสต์ทศวรรษ 1890 บริษัทของเขาเป็นวิสาหกิจอุตสาหกรรมที่ใหญ่ที่สุดและทำรายได้มากที่สุดในโลก ใน ค.ศ. 1902 เขาขายให้แก่ J.P. Morgan เป็นเงิน 480 ล้านดอลล่าร์สหรัฐ และก่อตั้ง U.S. Steel ภายหลังเขาหันไปเป็นผู้นักการกุศล และให้ความสนใจกับการศึกษา 
คาร์เนกีบริจาคเงินส่วนใหญ่ก่อตั้งห้องสมุด โรงเรียนและมหาวิทยาลัยจำนวนมากในสหรัฐอเมริกา สหราชอาณาจักร แคนาดาและอีกหลายประเทศ เช่นเดียวกับจัดหาเงินบำนาญให้แก่อดีตลูกจ้าง เขามักถูกจัดให้เป็นบุคคลร่ำรวยที่สุดในประวัติศาสตร์อันดับสอง รองจากจอห์น ดี ร็อกกี้เฟลเลอร์ ในช่วงบั้นปลายชีวิต มูลค่าทรัพย์สินรวมของคาร์เนกีอยู่ที่ 475 ล้านดอลลาร์สหรัฐ แต่เมื่อเขาเสียชีวิตมูลค่าทรัพย์สินส่วนตัวได้ลดลงเหลือ 30 ล้านดอลล่าร์สหรัฐจากการบริจาคเงิน มูลค่าแท้จริงประเมินไว้ระหว่าง 75,000 ล้าน ถึง 297,800 ล้านดอลล่าร์สหรัฐ เมื่อปรับกับเงินเฟ้อเมื่อปลายคริสต์ทศวรรษ 2000 แล้ว
KH

KH อาจหมายถึง
<table id="
disambigbox" class="metadata plainlinks dmbox 
dmbox-disambig" style="">
<tr>
<td class="mbox-image" style="padding: 2px 0 2px 0.4em;">
 </td>
<td class="mbox-text" style="padding: 0.25em 0.4em; font-style: italic; "> หน้านี้รวมบทความที่มีชื่อเหมือนหรือใกล้เคียงกัน
 </td>
</tr>
</table>#เปลี่ยนทาง
หลุมพอทะเล

หลุมพอทะเล หรือ ประดู่ทะเล (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Intsia bijuga") เป็นต้นไม้พืชดอกในวงศ์ถั่ว มีถิ่นกำเนิดในอินโดแปซิฟิก มีการกระจายพันธุ์จากประเทศแทนซาเนียและประเทศมาดากัสการ์ไปทางตะวันออกผ่านประเทศอินเดียและรัฐควีนส์แลนด์, ประเทศออสเตรเลียถึงหมู่เกาะแปซิฟิกของประเทศซามัว ต้นสูงได้หลายเมตร พบในป่าชายเลน
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์.
หลุมพอทะเลเป็นไม้ยืนต้น อาจจะ สูง 20–40 เมตร เรือนยอดเป็นพุ่มทรงสูงถึงแผ่กว้าง เปลือกสีเทาแกมเหลืองถึงสีน้ำตาลเทา เรียบหรือแตกสะเก็ด ใบย่อยเรียงเป็นคู่ แผ่นใบรูปรีถึงรูปไข่กลับ กว้าง 4–10 เซนติเมตร ยาว 5–18 เซนติเมตร ดอกออกเป็นช่อแยกแขนงตามง่ามใบและปลายกิ่ง มีสีขาวก่อนเปลี่ยนเป็นสีชมพูและแดงในเวลาต่อมา เส้นผ่านศูนย์กลาง 2–2.5 เซนติเมตร ผลแบน รูปขอบขนาน ผิวเกลี้ยง กว้าง 4–5 เซนติเมตร ยาว 10–25 เซนติเมตร แตกเมื่อแก่ มี 4–8 เมล็ด เมล็ดสีน้ำตาลเข้ม รูปไข่ ปลายมนโคนตัด กว้างประมาณ 2 เซนติเมตร ยาว 2.5–3 เซนติเมตร
การใช้ประโยชน์.
เปลือกและใบของใช้เป็นยาแผนโบราณ ไม้ท่อนในปาปัวนิวกินีและนิวซีแลนด์เรียกว่า กวิลา  เป็นไม้ที่ทนทานและกันปลวกได้ดี ทำให้เป็นวัสดุที่มีมูลค่าสูง ใช้สำหรับการปูพื้นและการใช้งานอื่น ๆ เนื้อไม้ยังสามารถใช้สกัดสีย้อม ไม้อาจมีจุดสีทองแทรกในเนื้อซึ่งน่าดึงดูดสำหรับผู้บริโภคบางกลุ่ม เนื่องจากมีการตัดไม้เป็นจำนวนมาก ทำให้ใกล้สูญพันธุ์ในหลายพื้นที่ของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ มีการซื้อไม้เป็นจำนวนมากสำหรับตกแต่งสถานที่จัดการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 ในประเทศจีน ซึ่งเป็นผู้นำเข้าไม้รายใหญ่ที่สุด ในตลาดสหรัฐอเมริกาและยุโรปเป็นไม้ใช้สำหรับปูพื้น ซึ่งโดยทั่วไปจะขายโดยใช้ชื่อต่างกัน โรงเลื่อยที่ทำการตัดไม้มีทั้งที่ได้รับอนุญาตและไม่ได้รับใบอนุญาต กรีนพีซอ้างว่าในอัตราปัจจุบันของการทำไม้ ต้นหลุมพอทะเลจะถูกตัดจนหมดภายใน 35 ปี
สัญลักษณ์.
หลุมพอทะเล เป็นต้นไม้สัญลักษณ์อย่างเป็นทางการของดินแดนกวมของสหรัฐ รู้จักกันในชื่ออิฟิต  ตั้งแต่สงครามโลกครั้งที่สองไม่มีความอุดมสมบูรณ์ของไม้ชนิดนี้อีกต่อไปบนเกาะ การตัดต้นอิฟิตที่มีชีวิตบนเกาะกวมถือเป็นสิ่งผิดกฎหมาย เนื้อไม้ยังคงเป็นที่นิยมมากที่สุดสำหรับช่างแกะสลักในท้องถิ่น
วิกิพีเดียภาษาอาร์มีเนีย

วิกิพีเดียภาษาอาร์มีเนีย  เป็นสารานุกรมวิกิพีเดียที่จัดทำขึ้นในภาษาอาร์มีเนีย เริ่มสร้างในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2003 ภายใต้ชื่อ Հայերեն Վիքիփեդիա ก่อนเปลี่ยนชื่อเป็น Հայերեն Վիքիպեդիա ในวันที่ 5 เมษายน ค.ศ. 2012 
สถิติ.
ปัจจุบันมี บทความ และมีผู้ใช้ลงทะเบียน บัญชี ซึ่งรวมผู้ดูแลระบบ บัญชี
ณ วันที่ 29 กรกฎาคม ค.ศ. 2023 วิกิพีเดียภาษาอาร์มีเนียมีบทความครบ 300,000 บทความ
วิกิพีเดียภาษาอาร์มีเนียตะวันตก.
ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2018 มีการเปิดตัวอินคูเบเตอร์ภาษาอาร์มีเนียตะวันตกที่ incubator.wikipedia.org/wiki/Wp/hyw ต่อมาในเดือนเมษายน ค.ศ. 2019 จึงเปิดตัววิกิพีเดียภาษาอาร์มีเนียตะวันตกที่ hyw.wikipedia.org ภายใต้ชื่อ Ուիքիփետիա แทน Վիքիպեդիա ของภาษาอาร์มีเนียตะวันออกที่ใช้ในวิกิพีเดียภาษาอาร์มีเนีย เนื่องจากระบบทับศัพท์ที่ต่างกัน
ประวัติ.
การเปลี่ยนชื่อ.
ตอนแรกวิกิพีเดียภาษาอาร์มีเนียมีชื่อว่า Վիքիփեդիա ("Vikʻipʻedia") แต่ใน ค.ศ. 2012 มีการเปลี่ยนชื่อเป็น Վիքիպեդիա ("Vikʻipedia") อักษร պ ("pē") ถูกแทนที่ด้วยอักษร փ ("pʻiwr") เพื่อสะท้อนการออกเสียงไม่พ่นลมในภาษาย่อยอาร์มีเนียตะวันออกที่เป็นรูปทางการของภาษาที่ใช้ในประเทศอาร์มีเนีย อย่างไรก็ตาม รูปสะกดคำที่แก้ไขไม่สอดคล้องกับการทับศัพท์ภาษาอาร์มีเนียตะวันตก การหารือและตัดสินใจทำการเปลี่ยนแปลงนั้นทำในสองระยะ และการเปลี่ยนแปลงมีผลในวันที่ 5 เมษายน ค.ศ. 2012
ไดมอนด์ ดัลลัส เพจ

เพจ โจเซฟ ฟอลกินเบิร์ก (Page Joseph Falkinburg) เกิด 5 เมษายน ค.ศ. 1956 นักมวยปล้ำอาชีพกึ่งเกษียณอายุ, ครูสอนฟิตเนส, นักพูดสร้างแรงบันดาลใจ และนักแสดงชาวอเมริกัน เป็นที่รู้จักกันดีในนาม ไดมอนด์ ดัลลัส เพจ (Diamond Dallas Page) หรือชื่อย่อ ดีดีพี (DDP) สังกัด WCW, TNA และWWE เป็นแชมป์โลก WCW 3 สมัย, แชมป์โลกแท็กทีม WCW, แชมป์ยูเอส, แชมป์โลกเทเลวิชั่น WCW และแชมป์ทริปเปิลคราวน์ WCW ในตอนอยู่ WWE ได้แชมป์ยุโรป WWE และแชมป์โลกแท็กทีม ปี 2017 เขาก็ได้เข้าสู่หอเกียรติยศดับเบิลยูดับเบิลยูอี
แชมป์และรางวัล.
1
ปาเอยา

ปาเอยา  หรือ ปาเอ็ลยาดาร์ร็อส  เป็นชื่อเรียกอาหารประจำชาติอย่างหนึ่งของประเทศสเปน มีส่วนประกอบหลักที่สำคัญคือข้าวซึ่งนำไปหุง (มิใช่ผัด) กับเนื้อสัตว์และเครื่องเทศด้วยน้ำสต็อกในกระทะแบนใหญ่ ต้นกำเนิดของปาเอยานั้นมาจากแคว้นบาเลนเซียซึ่งเป็นแหล่งผลิตข้าวอันดับต้น ๆ ของประเทศสเปน อาหารจานนี้เป็นสิ่งที่สะท้อนถึงความเรียบง่ายทางขนบธรรมเนียมและประวัติศาสตร์ของแคว้นบาเลนเซียได้เป็นอย่างดี
ความมีชื่อเสียงและแพร่หลายของปาเอยานั้นมาจากการที่สามารถดัดแปลงใช้วัตถุดิบที่หาได้ตามแต่ละท้องถิ่นสร้างปาเอยาที่มีลักษณะเฉพาะของแต่ละแคว้นขึ้นมาได้โดยง่าย ยกตัวอย่างเช่น แคว้นกาลิเซียซึ่งมีที่ตั้งอยู่ติดกับทะเล สามารถใช้อาหารทะเล เช่น กุ้ง หอย ปลา หรือปลาหมึก เป็นส่วนประกอบหลักทำปาเอยาทะเล ในขณะที่บางแคว้นที่อยู่ตอนในของประเทศ เช่น แคว้นกัสติยาและเลออน สามารถใช้เนื้อหมูหรือเนื้อไก่ซึ่งสามารถหาได้ง่ายกว่ามาใช้เป็นส่วนประกอบหลัก
ในยุคแรกปาเอยายังไม่เป็นที่แพร่หลายในประเทศสเปนมากนัก เมนูนี้มีไว้สำหรับเป็นอาหารกลางวันเพื่อเลี้ยงชนชั้นแรงงานเช่น ชาวนา กรรมกร เป็นต้น โดยชาวนาแถบชนบทได้ช่วยกันนำข้าวจากไร่นาของตนเองมาประกอบอาหารทานกันในครอบครัว และมีการนำผักต่าง ๆ เช่นมะเขือเทศ หอมใหญ่ พริก กระเทียม มาปรุงให้เข้ากับเนื้อสัตว์ที่ตนเองหามาได้ เช่น กระต่ายป่า ไก่ เป็ด หมู เป็นต้น โดยยังไม่ได้มีการนำอาหารทะเลมาเป็นส่วนประกอบแต่อย่างใด 
ปาเอยาสูตรต้นตำรับ.
ในแคว้นบาเลนเซีย พื้นที่ที่เชื่อกันว่าเป็นแหล่งกำเนิดของอาหารจานนี้คือบริเวณทะเลสาบอัลบูเฟรา  ทะเลสาบที่มีขนาดใหญ่ที่สุดของประเทศสเปน มีที่ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของเมืองบาเลนเซีย นอกจากนี้ลักษณะทางภูมิศาสตร์ก็เอื้ออำนวยต่อการใช้วัตถุดิบอื่น ๆ ในการทำปาเอยาเช่นดียวกัน สำหรับปาเอยาสูตรต้นตำรับนั้น ในหนังสือของดิโอนิซิโอ เปเรซ  นักเขียนและนักหนังสือพิมพ์ผู้ที่มีความเชี่ยวชาญด้านอาหารสเปน กล่าวว่า วัตถุดิบที่รวมอยู่ด้วยได้แก่ ปลาไหล หอยทาก และถั่วเขียว อุปกรณ์ที่ใช้คือ หม้อก้นโค้งที่มีฝาปิดได้และใช้ความร้อนจากไฟที่เกิดจากการก่อฟืน
ประเพณี.
ในสมัยแรก ๆ นั้นปาเอยาเป็นเพียงอาหารที่ใช้เรียกผู้คนเข้ามาร่วมเฉลิมฉลองในเทศกาลต่าง ๆ อย่างไรก็ตาม ทุกวันนี้ได้มีการจัดงานเทศกาลการเฉลิมฉลองสำหรับปาเอยาโดยเฉพาะ หนึ่งในงานที่มีชื่อเสียงมากจัดขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1961 ซึ่งมีการแข่งขันทำปาเอยานานาชาติในเมืองซูแอกา  แคว้นบาเลนเซีย จากงานนี้ได้ก่อให้เกิดธรรมเนียมปฏิบัติที่พบเห็นได้ทั่วไปตามเทศกาลต่าง ๆ ในแต่ละเมืองของแคว้นบาเลนเซียในปัจจุบัน โดยจะมีการใช้กระทะขนาดใหญ่และก่อไฟจากฟืนเพื่อทำ "ปาเอยายักษ์" แจกให้กับผู้ที่มาร่วมงานโดยไม่เสียค่าใช้จ่ายใด ๆ การทำปาเอยาในลักษณะนี้มีชื่อเรียกเหมือนกันในทุกเมืองว่า "ปาเอยาริมทาง" 
ที่มาของชื่อ.
 เป็นคำในภาษาบาเลนเซียที่แปลว่า "กระทะ" โดยหมายรวมถึงกระทะทุกประเภท อาหารชนิดนี้ได้รับการตั้งชื่อตามคำว่ากระทะซึ่งเป็นอุปกรณ์หลักที่ใช้ในการประกอบอาหาร ในหลายภูมิภาคของประเทศสเปน (นอกเหนือจากแคว้นบาเลนเซีย) นิยมใช้ทั้งคำว่า และ เพื่อสื่อความหมายถึงกระทะ ส่วนในทวีปอเมริกาใต้ คำว่า ยังสื่อความหมายถึงเครื่องครัวหลากหลายประเภทที่ใช้ในการประกอบอาหาร
คำว่า ในภาษาบาเลนเซียและภาษาสเปนนั้นแผลงมาจากคำว่า ในภาษาละติน และมีผู้ตั้งข้อสังเกตว่าคล้ายกับคำว่า ในภาษาฝรั่งเศส, ในภาษาอิตาลี และ ในภาษาสเปนเก่า ซึ่งทั้งสามคำสื่อความหมายถึงอุปกรณ์เครื่องครัว
เล็บเหยี่ยว

เล็บเหยี่ยว  เป็นพืชดอกในวงศ์พุทราที่มีการกระจายพันธุ์ในเขตร้อนและกึ่งเขตร้อนของเอเชียและออสเตรเลีย มีชื่อพื้นเมืองอื่นอีก ได้แก่ หนามเล็บเหยี่ยว เล็ดเหยี่ยว หมากหนาม พุทราขอ ตาฉู่แม ไลชูมี มะตันขอ แสงคำ เล็บแมว
ลักษณะ.
เล็บเหยี่ยวเป็นไม้พุ่มสูง 0.5-2 เมตร ลำต้นมีหนามโค้งลง ใบเดี่ยว ออกสลับ รูปไข่หรือรูปขอบขนาน ขอบใบหยักซี่ฟัน ปลายใบแหลม ยาว 1-4 เซนติเมตร กว้าง 0.8-3 เซนติเมตร ผิวใบมีขนประปราย ผิวใบด้านล่างมีขนหนาแน่นบริเวณเส้นใบ ดอกช่อแบบช่อกระจุก ออกตามซอกใบ กลีบเลี้ยงเชื่อมกันที่ฐานเป็นจานฐานดอก ปลายแยกเป็น 5 แฉก แต่ละแฉกรูปสามเหลี่ยม ยาว 1-1.5 มิลลิเมตร กว้าง 0.8-1 มิลลิเมตร ผิวด้านนอกมีขน กลีบดอก รูปช้อน ยาว 0.8-1 มิลลิเมตร กว้าง 0.2-0.5 มิลลิเมตร สีเขียวอ่อน ออกสลับกับกลีบเลี้ยง เกสรเพศผู้ มี 5 อัน ก้านชูเกสรแบน ยาว 0.5-0.8 มิลลิเมตร เกสรเพศเมีย รังไข่เหนือวงกลีบ รูปค่อนข้างกลม ยาว 0.3-0.8 มิลลิเมตร สีเขียว ไม่มีก้านชูเกสร ยอดเกสรกลมมี 2 พู สีม่วง ผลแบบผลเมล็ดเดี่ยวแข็ง รูปกลมเส้นผ่านศูนย์กลาง 2-5 มิลลิเมตร ผลอ่อนสีเขียว ผลแก่สีม่วงเข้ม-ดำ 
การใช้ประโยชน์.
ผลใช้รับประทานเป็นผลไม้เปลือกลำต้นมีแทนนิน 12% ใช้ฟอกย้อมหนังในอินเดีย รากใช้แก้อาการเป็นกรดในกระเพาะอาหาร ในอินเดียนิยมปลูกเป็นรั้ว
การกระจายพันธุ์และถิ่นอาศัย.
มีการกระจายพันธุ์จากอนุทวีปอินเดียไปทางใต้ของประเทศจีนและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ถึงทางเหนือของประเทศออสเตรเลีย พบในป่าเต็งรังและป่าคืนสภาพ
ข้าหลวงหลังลาย

ข้าหลวงหลังลาย เป็นเฟิร์นชนิดหนึ่งในวงศ์ Aspleniaceae พบในเขตร้อนของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ตอนใต้ของออสเตรเลีย รัฐฮาวาย โพลีนีเซีย เกาะคริสต์มาส ประเทศอินเดีย และทางตะวันออกของทวีปแอฟริกา
ลักษณะ.
ข้าหลวงหลังลายเป็นเฟินอากาศ อิงอาศัยต้นไม้หรือหินผา ใบใหญ่และยาวรูปขอบขนานคล้ายใบกล้วย ยาว 50-150 ซม. กว้าง 10-20 ซม. ปลายใบแหลมคล้ายใบหอก หนาและแข็งเป็นมันเส้นใบแก่จะเป็นสีดำ การเรียงตัวของใบจะเวียนรอบลำต้น ทำให้ดูคล้ายตะกร้า กลุ่มของอับสปอร์ออกเป็นลายยาวขวางกับใบ เมื่อแก่เป็นสีน้ำตาลดำ
ฮามูระ

ฮามูระ  เป็นนครที่ตั้งอยู่ในส่วนตะวันตกของมหานครโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 9.91 ตารางกิโลเมตร ในปี พ.ศ. 2553 มีจำนวนประชากร 57,145 คน
อากิรูโนะ

อากิรูโนะ  เป็นนครที่ตั้งอยู่ในส่วนตะวันตกของมหานครโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 73.34 ตารางกิโลเมตร ในปี พ.ศ. 2553 มีจำนวนประชากร 80,621 คน
วันเบาหวานโลก

วันเบาหวานโลก เป็นการรณรงค์หลักสร้างความตื่นรู้ในระดับโลกถึงโรคเบาหวาน และจัดขึ้นทุกวันที่ 14 พฤศจิกายนของทุกปี ริเริ่มขึ้นครั้งแรกใน พ.ศ. 2534 โดยสหพันธ์โรคเบาหวานนานาชาติ และองค์การอนามัยโลก เพื่อสนองต่อการเพิ่มขึ้นอย่างน่าตกใจของเบาหวานทั่วโลก วันเบาหวานโลกเป็นการรณรงค์ซึ่งเน้นธีมใหม่ที่เลือกโดยสหพันธ์โรคเบาหวานนานาชาติทุกปีเพื่อชี้ให้เห็นปัญหาที่เผชิญชุมชนผู้ป่วยเบาหวานโลก การรณรงค์นั้นมีขึ้นตลอดทั้งปี แต่วันนี้พิเศษตรงที่เป็นวันเกิดของเฟรเดอริก แบนติง ผู้ร่วมกับชาร์ลส์ เบสต์ เป็นคนแรกที่เข้าใจแนวคิดซึ่งนำไปสู่การค้นพบอินซูลินใน พ.ศ. 2465
แต่ละปี วันเบาหวานโลกมุ่งไปที่ธีมเกี่ยวกับโรคเบาหวาน หัวเรื่องที่ครอบคลุมนั้น รวมไปถึง เบาหวานกับสิทธิมนุษยชน เบาหวานกับวิถีชีวิต เบาหวานกับความอ้วน เบาหวานในผู้ด้อยโอกาสและกลุ่มเสี่ยง เบาหวานในเด็กและวัยรุ่น และพูดคุยเกี่ยวกับโรคเบาหวาน
สำหรับ พ.ศ. 2552-2556 ธีม คือ การศึกษาและป้องกันเบาหวาน
เนลลี บลาย

เนลลี บลาย (5 พฤษภาคม ค.ศ. 1864 - 27 มกราคม ค.ศ. 1922) เป็นนามปากกาของนักหนังสือพิมพ์สตรีชาวอเมริกันรุ่นบุกเบิก เอลิซาเบธ เจน คอคแครน (Elizabeth Jane Cochran) เธอมีชื่อเสียงจากการเดินทางรอบโลกทำลายสถิติเลียนแบบหนังสือ "80 วันรอบโลก" ประพันธ์โดย ฌูล แวร์น นอกจากนี้ เธอยังเป็นนักเขียน นักอุตสาหกรรม และผู้ทำงานการกุศลด้วย
เดินทางรอบโลก.
ใน ค.ศ. 1888 บลายเสนอแก่บรรณาธิการของเธอที่นิวยอร์กเวิลด์ ว่า เธอจะเดินทางรอบโลก โดยพยายามทำให้นวนิยาย 80 วันรอบโลก เป็นจริงครั้งแรก หนึ่งปีให้หลัง เมื่อเวลา 9.40 น. ของวันที่ 14 พฤศจิกายน ค.ศ. 1889 และด้วยการแจ้งล่วงหน้าสองวัน เธอขึ้นเรือกลไฟ ออกัสตา วิกตอเรีย ของฮัมบวร์คอเมริกาไลน์ และเริ่มการเดินทางยาว 24,899 ไมล์ของเธอ
สิ่งที่เธอนำติดตัวไปด้วยนั้นมีชุดกระโปรงที่เธอสวมอยู่ เสื้อคลุมใหญ่ทนทาน ชุดชั้นในหลายชิ้น และกระเป๋าเดินทางใบเล็กที่มีเครื่องแป้งของสำคัญของเธอ เธอนำเงินส่วนใหญ่ของเธอ (เป็นธนบัตรธนาคารอังกฤษและทองคำมูลค่ารวม 200 ปอนด์ และเงินตราอเมริกาบ้าง) ในกระเป๋าที่ผูกไว้รอบคอของเธอ
หนังสือพิมพ์นิวยอร์ก คอสโมโพลิแทน สนับสนุนผู้สื่อข่าวของตน เอลิซาเบธ บิสแลนด์ ให้เอาชนะเวลาของทั้งฟิเลียส ฟอกก์ และบลาย บิสแลนด์จะเดินทางไปยังทิศตรงข้ามรอบโลก
ระหว่างที่เธอเดินทางไปทั่วโลกนั้น บลายเดินทางผ่านอังกฤษ, ฝรั่งเศส, บรินดิซิ, คลองสุเอซ, โคลัมโบ (ซีลอน), และนิคมช่องแคบปีนังและสิงคโปร์, ฮ่องกง และญี่ปุ่น การพัฒนาเครือข่ายเคเบิลใต้ทะเลที่มีประสิทธิภาพและโทรเลขไฟฟ้าทำให้บลายสามารถส่งรายงานความคืบหน้าสั้น ๆ ได้ แม้การส่งทางไกลยังต้องผ่านการไปรษณีย์ตามปกติ และดังนั้น มักล่าช้าไปหลายสัปดาห์
บลายเดินทางโดยใช้เรือกลไฟและระบบทางรถไฟที่มีอยู่แล้ว ซึ่งทำให้เกิดการถอยหลังเป็นบางครั้ง โดยเฉพาะอย่างยิ่งในการแข่งขันช่วงเอเชียของเธอ ระหว่างการแวะพักเหล่านี้ เธอได้แวะนิคมโรคเรื้อนในจีน และซื้อลิงตัวหนึ่งในสิงคโปร์
ด้วยสภาพอากาศที่เลวร้ายในระหว่างการข้ามมหาสมุทรแปซิฟิก เธอจึงเดินทางถึงซานฟรานซิสโกด้วยเรือโดยสารโอเชียนิกของไวต์สตาร์ เมื่อวันที่ 21 มกราคม ค.ศ. 1890 สองวันหลังกำหนด อย่างไรก็ดี พูลิตเซอร์ที่เวิลด์เป็นเจ้าของ เช่ารถไฟเอกชนเพื่อนำเธอกลับบ้าน และเธอกลับมายังนิวเจอร์ซีย์ เมื่อวันที่ 25 มกราคม ค.ศ. 1890 เวลา 15.51 น.
เธอใช้เวลาเดินทางทั้งสิ้น 72 วัน 6 ชั่วโมง 11 นาที 14 วินาที เธอเดินทางรอบโลกโดยแทบไม่มีเพื่อนร่วมทางเลย ขณะนั้น บิสแลนด์ยังกำลังเดินทางรอบโลก เช่นเดียวกับบลาย เธอพลาดการเชื่อมโยงและจำต้องขึ้นเรือเก่าแล่นช้าแทนที่เรือเร็ว การเดินทางของบลาย ขณะนั้น เป็นสถิติโลก แม้อีกไม่กี่เดือนให้หลังสถิตินี้จะถูกทำลายโดยจอร์จ แฟรนซิส เทรน ผู้เดินทางรอบโลกได้ในเวลา 67 วัน ใน ค.ศ. 1913 อังเดร แจเกอร์ ชมิดท์, เฮนรี เฟรเดอริก และ จอห์น เฮนรี เมียร์ส ได้ทำลายสถิติต่อมา โดยคนหลังสุดเดินทางรอบโลกโดยใช้เวลาน้อยกว่า 36 วัน
ผู้แทนราษฎรชั่วคราว

สภาผู้แทนราษฎรไทย (ผู้แทนราษฎรชั่วคราว พ.ศ. 2475) หรือ ผู้แทนราษฎรชั่วคราว (28 มิถุนายน พ.ศ. 2475 – 6 ธันวาคม พ.ศ. 2476)
ที่มา.
ภายหลังการเปลี่ยนแปลงการปกครอง ได้มีการประกาศใช้พระราชบัญญัติธรรมนูญการปกครองแผ่นดินสยามชั่วคราว พุทธศักราช 2475 โดยตามความในมาตรา 10 ได้บัญญัติให้คณะผู้รักษาพระนครฝ่ายทหารจัดตั้งผู้แทนราษฎรชั่วคราวเป็นจำนวน 70 นาย เป็นสมาชิกในสภาจนกว่าสมาชิกในสมัยที่ 2 จะเข้ารับตำแหน่ง นับว่าประเทศสยามมีผู้แทนราษฎรเกิดขึ้นเป็นครั้งแรก
การเปิดประชุมสภา.
เมื่อวันอังคารที่ 28 มิถุนายน พ.ศ. 2475 เวลา 14.00 นาฬิกา การประชุมได้เริ่มขึ้น ณ ห้องโถงชั้นบนพระที่นั่งอนันตสมาคม มีการจัดโต๊ะเก้าอี้เป็นรูปครึ่งวงกลม ตั้งอยู่ในระดับเดียวกันเป็นการชั่วคราว เนื่องจากยังไม่มีข้อบังคับการประชุมสภาผู้แทนราษฎร จึงได้นำเอาข้อบังคับการประชุมของสภากรรมการองคมนตรีเฉพาะที่ไม่ขัดกับธรรมนูญมาใช้ไปพลางก่อน
ผู้แทนราษฎรที่ได้รับแต่งตั้งชุดแรก จำนวน 70 คน ได้กล่าวคำปฏิญาณตนต่อที่ประชุมมีความว่า <templatestyles src="แม่แบบ:คำพูด/style.css" />ข้าพเจ้า (ออกนามผู้ปฏิญาณตน) ขอให้คำปฏิญาณว่าจะซื่อสัตย์ต่อคณะราษฎร และจะช่วยรักษาหลัก 6 ประการของคณะราษฎรไว้ให้มั่นคง
ต่อมาเจ้าพระยามหิธร เสนาบดีกระทรวงมุรธาธร ได้เชิญพระกระแสรับสั่งของพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวมาเปิดประชุมว่า
<templatestyles src="แม่แบบ:คำพูด/style.css" />วันนี้สภาผู้แทนราษฎรได้ประชุมเป็นครั้งแรก นับว่าเป็นการสำคัญอันหนึ่งในประวัติการณ์ของประเทศอันเป็นที่รักของเรา ข้าพเจ้าเชื่อว่าท่านทั้งหลายคงจะตั้งใจที่จะช่วยกันปรึกษาการงานเพื่อนำความเจริญรุ่งเรืองมาสู่ประเทศสยามสืบไป และเพื่อรักษาความเป็นอิสรภาพของสยามไว้ชั่วฟ้าและดิน ข้าพเจ้าขออำนวยพรแก่บรรดาผู้แทนราษฎรทั้งหลายให้บริบูรณ์ด้วยกำลังกาย กำลังปัญญา เพื่อจะได้ช่วยกันทำการให้สำเร็จตามความประสงค์ของเราและของท่าน ซึ่งมีจุดมุ่งหมายอันเดียวกันทุกประการเทอญ โดยที่ประชุมน้อมรับพระกระแสนี้ใส่เกล้าฯ
ภายหลังพระยาพหลพลพยุหเสนา หัวหน้าคณะราษฎรและผู้รักษาพระนครฝ่ายทหาร ได้กล่าวต่อที่ประชุมว่า <templatestyles src="แม่แบบ:คำพูด/style.css" />บัดนี้ธรรมนูญและสภาผู้แทนราษฎรได้ตั้งขึ้นสำเร็จแล้ว ข้าพเจ้าขอมอบงานการปกครองแผ่นดินที่ได้ยึดไว้ให้แก่สภาต่อไปแต่บัดนี้
สมาชิก.
ผู้แทนราษฎรชั่วคราวชุดแรก จำนวน 70 คน ซึ่งได้รับการแต่งตั้งจากคณะผู้รักษาพระนครฝ่ายทหาร มีรายนามต่อไปนี้
ไฮเม ริโอส

ไฮเม ริโอส  เกิดวันที่ 14 สิงหาคม พ.ศ. 2496 เป็นนักมวยสากลชาวปานามา สถิติการชก 25 ครั้ง ชนะ 20 (น็อก 10) เสมอ 1 แพ้ 4
ประวัติ.
ริโอสเริ่มชกมวยสากลอาชีพเมื่อ พ.ศ. 2516 และมีโอกาสได้ชิงแชมป์โลกรุ่นไลท์ฟลายเวท WBA ที่เพิ่งสถาปนาขึ้นมาใหม่ เมื่อ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2518 ชนะคะแนน ริโกเบร์โต มาร์กาโน นักมวยสากลชาวเวเนซุเอลา กลายเป็นแชมป์โลกรุ่นนี้ของสมาคมมวยโลกคนแรก และเป็นแชมป์โลกในรุ่นไลท์ฟลายเวท 108 ปอนด์ คนที่สองของโลก รองจากฟรังโก ยูเลลา ชาวอิตาลีซึ่งเป็นแชมป์โลกรุ่นไลท์ฟลายเวทสภามวยโลก WBC ที่สถาปนาขึ้นมาก่อน
ริโอสป้องกันตำแหน่งได้เพียงครั้งเดียวก็เสียแชมป์ให้ ฆวน กุซมัน ต่อมาริโอสได้มีชิงแชมป์โลกคืนอีกสองครั้งกับโยโก กูชิเก็ง แต่ไม่สำเร็จ ริโอสจึงแขวนนวมไปเมื่อ พ.ศ. 2521
วิเชียร นีลิกานนท์

วิเชียร นีลิกานนท์ เป็นอดีตนักแสดง ข้าราชการกรมประชาสัมพันธ์ พิธีกรและผู้บรรยายกีฬาชกมวย พระเอกละครวิทยุ
ประวัติ.
เกิดวันที่ 26 ธันวาคม พ.ศ. 2474 เริ่มเข้าเรียนที่โรงเรียนพร้อมวิทยามูล โรงเรียนดำเนินศึกษา สำเร็จชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 จากโรงเรียนไทยประสาทวิทยา และเข้าศึกษาต่อโรงเรียนพณิชยการพระนคร จากนั้นเข้ารับราชการที่กรมไปรษณีย์โทรเลข แล้วย้ายมาสังกัดกรมประชาสัมพันธ์ ทำหน้าที่เป็นผู้สื่อข่าว เขียนข่าว และทำหน้าที่อ่านข่าวประเภทกีฬา วิเชียร รับราชการอยู่กรมประชาสัมพันธ์จนได้รับตำแหน่งหัวหน้าฝ่ายข่าวกีฬา กระทั่งเกษียณอายุราชการ
ระหว่างการศึกษาวิเชียร เคยรับบทแสดงเป็นพระเจ้าตาก ในงานศิลปหัตถกรรมนักเรียน และทดลองจัดละครวิทยุกับเพื่อน เข้าสู่วงการละครวิทยุกับคณะวรรณศิลป์และย้ายไปแสดงกับคณะวรรณศิลป์ในเวลาต่อมา เมื่อมีประสบการณ์ทางด้านละครวิทยุจึงจัดตั้งคณะละครวิทยุเป็นของตนเองชื่อ วิเชียรภิรมย์ กระจายเสียงทางสถานีวิทยุ 1 ปณ และเปลี่ยนชื่อเป็น คณะนีลิกานนท์ ในช่วงทำการแสดงละครวิทยุเคยร่วมแสดงกับ รัชนี จันทรังษี และ จีราภา ปัญจศิลป์
ในด้านพิธีกรกีฬาชกมวย วิเชียรเป็นผู้ที่อยู่ในอาชีพนี้มากว่า 40 ปี และมีชื่อเสียงโด่งดัง วิเชียรยังจัดแสดงละครวิทยุให้คณะนีลิกานนท์ซึ่งเป็นของตนเอง และทำหน้าที่เป็นผู้บรรยายและพิธีกรบนเวทีกีฬาชกมวยให้แก่สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7
วิเชียร เสียชีวิตเมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557 เวลา 16:15 น. ด้วยโรคชรา ในวัย 82 ปี
ผลงาน.
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
แมรีเดอะไนต์

แมรีเดอะไนต์  เป็นซิงเกิลเพลงที่ 5 โดยศิลปินและนักแต่งเพลงชาวอเมริกัน เลดีกากา จากสตูดิโออัลบั้ม บอร์นดิสเวย์ (2011) เขียนโดย เลดีกากา และ Fernando Garibay, และผลิตโดย Fernando Garibay ปล่อยทั่วโลกวันที่ 15 พฤศจิกายน 2011 เป็นซิงเกิลสุดท้ายในอัลบั้ม บอร์นดิสเวย์
ชาร์ต.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
ID

ID, I.D. หรือ id อาจหมายถึง
วัฒนธรรมสมัยนิยม.
<table id="
disambigbox" class="metadata plainlinks dmbox 
dmbox-disambig" style="">
<tr>
<td class="mbox-image" style="padding: 2px 0 2px 0.4em;">
 </td>
<td class="mbox-text" style="padding: 0.25em 0.4em; font-style: italic; "> หน้านี้รวมบทความที่มีชื่อเหมือนหรือใกล้เคียงกัน
 </td>
</tr>
</table>#เปลี่ยนทาง
ค่างดำมลายู

ค่างดำมลายู หรือ ค่างดำ (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Presbytis femoralis") เป็นค่างชนิดหนึ่งที่พบได้ในประเทศไทย มีรูปร่างทั่วไปคล้ายค่างชนิดอื่น ๆ ขนตามลำตัวสีน้ำตาลเข้มจนถึงดำ ขนบริเวณท้องอ่อนกว่าสีตามลำตัว หน้าอกมีสีขาว มีวงแหวนสีขาวรอบดวงตามากกว่าค่างชนิดอื่น ๆ เหมือนสวมแว่นตา ปลายหางมีรูปทรงเนียวเล็กและมีสีอ่อนกว่าโคนหาง ลูกเมื่อยังแรกเกิดจะมีขนสีทอง ส่วนหัวมีสีเทาเข้ม
มีความยาวลำตัวและหัวประมาณ 48-58 เซนติเมตร ความยาวหาง 72-84 เซนติเมตร มีน้ำหนักประมาณ 5-7 กิโลกรัม
ค่างดำมลายูพบกระจายพันธุ์ตั้งแต่แหลมมลายูลงไปจนถึง เกาะบอร์เนียวและเกาะสุมาตรา ในอินโดนีเซีย มีนิเวศวิทยามักอาศัยในป่าที่ใกล้กับแหล่งน้ำ อาทิ บึงหรือชายทะเล บางครั้งอาจพบในป่าที่มีความสูงจากระดับน้ำทะเลประมาณ 600-2,200 เมตร อยู่รวมกันเป็นฝูง ในจำนวนสมาชิกไม่มากนักเมื่อเทียบกับค่างชนิดอื่น คือ ประมาณ 5-10 ตัวเท่านั้น
สถานะของค่างดำมลายูในประเทศไทย เป็นสัตว์ป่าคุ้มครองตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535