pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
วอยัก

วอยัก (จาก, [vɔjak]; 'ทหาร') หรือ ฟีลส์กาย  เป็นอินเทอร์เน็ตมีม ในรูปดั้งเดิมของวอยักแสดงภาพเขียนลายเส้นการ์ตูนแบบง่าย ๆ ของชายไร้ผมที่มีสีหน้าละห้อย โดยทั่วไปมักโพสต์ประกอบความรู้สึกเช่น ความหดหู่, ความสำนึกผิด หรือความโดดเดี่ยว
วอยักถูกเผยแพร่ครั้งแรกในปี 2010 และได้รับความนิยมบนบอร์ดของโฟร์แชน ที่ซึ่งเขากลายมาเป็นตัวแทนหนึ่งของ "ความรู้สึกนั้น" หรือ (that feel), "เมื่อคุณ..." (that feel when) และ "เราเข้าใจนาย" (I know that feel, bro) นอกจากนี้ยังมีรูปแบบต่อยอดของมีมจากวอยักปรากฏตามมาอีกจำนวนหนึ่งเพื่อสื่ออารมณ์ต่าง ๆ อีก
ประวัติ.
"วอยัก" ดั้งเดิมแล้วเป็นชื่อเล่นของผู้ใช้ชาวโปแลนด์คนหนึ่งบนอิมเมจบอร์ดที่ปิดให้บริการไปแล้ว Krautchan ผู้ซึ่งเริ่มโพสต์ภาพนี้ในราวปี 2010 โดยมักประกอบคู่เนื้อหาความเศร้าโศกที่หาแฟนสาวไม่ได้ เขาอ้างว่าภาพนี้แรกเริ่มมาจากอิมเมจบอร์ดของโปแลนด์ที่ชื่อ vichan ที่ซึ่งภาพนี้ถูกโพสต์ด้วยชื่อไฟล์ "ciepła twarz.jpg" ('warm face'; หน้าอุ่น) ไบรอัน เฟ็ลด์แมน (Brian Feldman) จาก "Intelligencer" อธิบายสีหน้าของวอยักว่าเป็นความ "เจ็บปวดแต่ก็ทนอยู่กับมัน"
ภาพนี้ต่อมาแพร่กระจายไปยังอิมเมจบอร์ดอื่น ๆ รวมถึง โฟร์แชน ที่ซึ่งในปี 2011 ปรากฏภาพวอยักสองคนกอดกัน พร้อมคำประกอบภาพว่า "I know that feel bro" (เราเข้าใจนาย) เริ่มได้รับความนิยม วอยักถูกนำมาใช้ประกอบข้อความเทมเพลต "ความรู้สึกนั้น" (that feel) หรือ "เมื่อคุณ..." (that feel when; ต่อมาย่อเป็น "tfw")
รูปแบบอื่นที่นิยม.
เอ็นพีซี.
ในเดือนตุลาคม 2018 ก็ได้ปรากฏภาพวอยักใบหน้าสีเทา จมูกแหลม สีหน้าไร้ความรู้สึก ในชื่อ "NPC Wojak" กลายมาเป็นรูปแทนที่นิยมของบุคคลซึ่งไม่สามารถคิดเองได้หรือตัดสินใจเองได้ เปรียบเปรยได้กับเอ็นพีซี ตัวละครที่ทำตามคำสั่งของคอมพิวเตอร์ในวิดีโอเกม
NPC Wojak ได้รับความนิยมบนโลกออนไลน์มาก
และได้รับความสนใจจากสื่อ ในระยะแรกโดย "Kotaku" และ"เดอะนิวยอร์กไทมส์" อันเป็นผลมาจากการใช้ภาพนี้เพื่อล้อเลียนจิตหมู่ของเสรีนิยมในสหรัฐ
แทนผู้สนับสนุนดอนัลด์ ทรัมป์
คูเมอร์.
ในเดือนพฤศจิกายน 2019 วอยัก "คูเมอร์" (Coomer) เป็นที่นิยมควบคู่ไปกับเทรนด์ "โนนัตโนเวมเบอร์" คูมเอร์เป็นภาพตัดต่อของวอยักที่มีผมและหนวดรุงรัง เพื่อวร้างความตระหนักถึงภาวะเสพติดวิดีโอผู้ใหญ่ ความนิยมส่วนใหญ่ของมีมนี้มาจากการใช้มันแทน "Coomer Pledge" เทรนด์ไวรัลออนไลน์ซึ่งท้าผู้คนไม่ให้สำเร็จความใคร่ทางเพศด้วยตนเองตลอดเดือนพฤศจิกายน และเปลี่ยนภาพอวตารบนโลกออนไลน์เป็นคูเมอร์หากไม่ประสบความสำเร็จ
ดูมเมอร์.
ดูมเมอร์ (doomer) เป็นภาพมาโครและรูปแบบแรกเริ่มตัวละครที่ปรากฏครั้งแรกบนโฟร์แชน โดยทั่วไปจะเป็นวอยักที่สวมหมวกไหมพรมและกำลังสูบบุหรี่ มักใช้เพื่อแทนความคิดสุญนิยมและความสิ้นหวัง ความเชื่อมั่นในจุดจบของโลกว่าจะเกิดขึ้นจากการล่มสลายของภูมิอากาศ หรือจุดผลิตน้ำมันสูงสุด ไปจนถึงการเสพติดฝิ่น มีมนี้ปรากฏครั้งแรกบนโฟร์แชนที่บอร์ด /r9k/ ในเดือนกันยายน 2018
รูแบบมีมคล้ายกัน "ดูมเมอร์เกิร์ล" (doomer girl) เริ่มปรากฏบนโฟร์แชนในเดือนมกราคม 2020 ก่อนจะแพร่ไปยังชุมชนออนไลน์อย่างเรดดิต และทัมเบลอร์ รูปแบบมีมนี้ "The Atlantic" อธิบายไว้ว่าเป็น "ภาพการ์ตูนวาดขึ้นลวก ๆ แสดงผู้หญิงผมดำ สวมเสื่อสีดำ แววตาเศร้าหมอง แต่งหน้าสีแดง" มักปรากฏในภาพมาโครพูดคุยกับตัวดูมเมอร์เดิม และมักถูกนำไปเทียบกับรูปแบบของเรจคอมิกส์
มนุษย์ลิงแห่งเดลี

มนุษย์ลิงแห่งนิวเดลี  หรือ กาฬะบันดาร์ (Kaala Bandar) เป็นสัตว์ประหาลดในจินตนาการซึ่งมีรายงานพบในเดลี ประเทศอินเดีย ในช่วงกลางปี 2001 เหตุการณ์ทั้งหมดในท้ายที่สุดถูกเรียกว่าเป็นการอุปทานหมู่
ประวัติศาสตร์.
ในเดือนพฤษภาคม 2001 เริ่มปรากฏรายงานในนิวเดลี เมืองหลวงของประเทศอินเดีย ว่ามีผู้พบเห็นสิ่งมีชีวิตรูปร่างคล้ายลิงปรากฏตัวขึ้นในตอนกลางคืนและเที่ยวทำร้ายผู้คน ผู้ที่อ้างว่าเห็นกับตาตนเองมักปรากฏขาดความต่อเนื่องกัน แต่มักอธิบายสัตว์ประหลาดนี้ว่ามีความสูงประมาณ 120 เซนติเมตร ตัวปกคลุมด้วยขนดำหนา สวมหมวกกันน็อกโลหะ มีกรงเล็บโลหะ ตาสีแดงเรืองแสง และกระดุมสามเม็ดบนหน้าอก มีผู้คนจำนวนมากปรากฏรายงานว่าถูกข่วน และมีสองราย ที่มีรายงานเสียชีวิตขณะพยายามหนีแล้วตกลงจากอาคารหรือตกลงจากขั้นบันได
รายชื่อเกาะของประเทศไทย

น่านน้ำทะเลของประเทศไทย มีจำนวนเกาะทั้งสิ้น 936 เกาะ กระจายอยู่ใน 19 จังหวัด ในอ่าวไทยมีจำนวน 374 เกาะและฝั่งทะเลอันดามันมีจำนวน 562 เกาะ มีความยาวแนวชายฝั่งรอบเกาะรวมกันทั้งหมด 3,724.322 กิโลเมตร และพื้นที่ทั้งหมดรวมกันทั้งสิ้น 2,686.84 ตารางกิโลเมตร
เกาะของประเทศไทยแบ่งตามการกำเนิดสามารถแบ่งออกเป็นสองประเภท คือ เกาะริมทวีป (หรือ เกาะพื้นหิน) และ เกาะแม่น้ำ ซึ่งในน่านน้ำของประเทศไทยไม่พบเกาะหินพืดปะการัง (อะทอลล์) และเกาะภูเขาไฟ 
จำนวนเกาะในอ่าวไทยด้านชายฝั่งตะวันออกและชายฝั่งตะวันตกมีสัดส่วนประมาณร้อยละ 16 และ 24 ของจำนวนเกาะทั้งหมด (ตามลำดับ) ฝั่งทะเลอันดามันมีสัดส่วนประมาณร้อยละ 60 ของจำนวนเกาะทั้งหมด
สถิติโดยรวม.
จังหวัดที่มีจำนวนเกาะมากที่สุด ห้าอันดับแรก คือ
เกาะที่มีขนาดพื้นที่เกินกว่า 100 ตร.กม. มีจำนวน 6 เกาะ คือ
กลุ่มเกาะ.
ประเทศไทยมีเกาะหลายร้อยเกาะทั้งในอ่าวไทยและในทะเลอันดามัน หมู่เกาะในอ่าวไทยตอนกลางส่วนใหญ่ตั้งอยู่ใกล้ชายฝั่ง เดิมเกาะส่วนใหญ่ในประเทศไทยไม่มีคนอาศัยอยู่ แต่ในช่วงไม่กี่ปีมานี้ หลายเกาะได้รับการพัฒนาเพื่อการท่องเที่ยว เกาะบางกลุ่มในประเทศไทยมาเป็นกลุ่มเกาะต่าง ๆ มากมาย เช่น อ่าวพังงามี 67 เกาะ อุทยานแห่งชาติหมู่เกาะช้างมี 52 เกาะ อุทยานแห่งชาติตะรุเตามี 51 เกาะ และอุทยานแห่งชาติหมู่เกาะอ่างทองมี 42 เกาะ
เขตการปกครอง.
มากกว่าครึ่งหนึ่งของจำนวนเกาะของประเทศไทย คือ 491 เกาะ จัดอยู่ในเขตอุทยานแห่งชาติทางทะเล รองลงมาเป็นเกาะที่อยู่ภายใต้การดูแลขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น และมีบางส่วนอยู่ภายใต้การดูแลของกองทัพเรือเพื่อกิจการด้านความมั่นคงของประเทศ ซึ่งถูกใช้ประโยชน์ในทางการทหาร
ฝั่งอ่าวไทย.
ต่อไปนี้เป็นรายชื่อเกาะของประเทศไทยในฝั่งอ่าวไทย
ฝั่งทะเลอันดามัน.
ต่อไปนี้เป็นรายชื่อเกาะของประเทศไทยในฝั่งทะเลอันดามัน
เกาะในแม่น้ำและเกาะในทะเลสาบ.
เกาะในแม่น้ำของประเทศไทย ที่สำคัญ ได้แก่
ตำบลเอชแคนอน

เอชแคนอน  เป็นตำบลในอำเภอเอชแคนอน เทศมณฑลลอเมร์ด จังหวัดฟอร์ส ประเทศอิหร่าน โดยแบ่งออกเป็น 16 หมู่บ้าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 ตำบลนี้มีประชากร 3,813 คนใน 829 ครัวเรือน
อำเภอแอร์แวนด์เคนอร์

แอร์แวนด์เคนอร์  เป็นอำเภอในเทศมณฑลออบอดอน จังหวัดฆูเซสถาน ประเทศอิหร่าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 อำเภอนี้มีประชากร 25,010 คนใน 4,930 ครัวเรือน อำเภอนี้มีเมืองเพียงเมืองเดียวคือแอร์แวนด์เคนอร์ และมี 3 ตำบล คือ ตำบลมีนูบอร์, ตำบลแนซอร์ และตำบลโนวอบอด
เทศมณฑลแซร์ฆอน

แซร์ฆอน  เป็นเทศมณฑลในจังหวัดฟอร์ส ประเทศอิหร่าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 เทศมณฑลนี้มีประชากร 46,672 คนใน 11,815 ครัวเรือน เทศมณฑลนี้มีเมือง 2 เมือง คือ แซร์ฆอนและแลพูอี และมี 3 ตำบล คือ ตำบลแบนเดแอมีร์, ตำบลแรฮ์แมทอบอด และตำบลแซร์ฆอน ใน พ.ศ. 2561 อำเภอนี้ได้เลื่อนขั้นเป็นเทศมณฑลของจังหวัดฟอร์ส
อำเภอแบฮ์แมน

แบฮ์แมน  เป็นอำเภอในเทศมณฑลแอแบร์คูฮ์ จังหวัดแยซด์ ประเทศอิหร่าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 อำเภอนี้มีประชากร 13,001 คนใน 3,422 ครัวเรือน อำเภอนี้มีเมืองเพียงเมืองเดียวคือเมฮร์แดชต์ และมี 2 ตำบลคือ ตำบลเอสแฟนดอร์และตำบลเมฮ์รอบอด
เท็นโจ

เท็นโจ  เป็นชื่อศักราชญี่ปุ่นที่ถัดจาก"โคนิง"และอยู่ก่อน"โจวะ" ศักราชนี้กินเวลาตั้งแต่เดือนมกราคม ค.ศ. 824 ถึงเดือนมกราคม ค.ศ. 834 จักรพรรดิที่ครองราชย์ในศักราชนี้คือ จักรพรรดิจุนนะและจักรพรรดินิมเมียว
ชะญะรุดดุรร์

ชะญะรุดดุรร์  หรือ ชะญะเราะตุดดุรร์  มีพระนามาภิไธยว่า อัลมะลิกะฮ์ อัศมะตุดดีน อุมม์ เคาะลีล ชะญะรุดดุรร์ (จากพระนามลำลองว่า อุมม์ เคาะลีล 'มารดาของเคาะลีล'; ? – 28 เมษายน ค.ศ. 1257) เป็นผู้นำของอียิปต์ โดยเป็นพระมเหสีของอัศศอเลียะห์ อัยยูบ สุลต่านอียิปต์องค์สุดท้ายแห่งราชวงศ์อัยยูบิด และต่อมาคืออิซซุดดีน อัยบัก สุลต่านองค์แรกแห่งราชวงศ์บะห์รีของมัมลูก ก่อนที่จะเป็นพระมเหสีของอัยยูบ พระองค์เคยเป็นทาสเด็กและนางสนมของสุลต่านอัยยูบมาก่อน
ในด้านการเมือง หลังพระราชสวามีองค์แรกสวรรคต ชะญะรุดดุรร์มีบทบาทสำคัญในช่วงสงครามครูเสดครั้งที่ 7 ตอนโจมตีอียิปต์ (ค.ศ. 1249–1250) พระองค์กลายเป็นซุลฏอนะฮ์แห่งอียิปต์ในวันที่ 2 พฤษภาคม ค.ศ. 1250 ซึ่งเป็นจุดสิ้นสุดของราชวงศ์อัยยูบิดและเป็นจุดเริ่มต้นของสมัยมัมลูก มีทฤษฎีบางประการเกี่ยวกับเชื้อสายของชะญะเราะตุดดุรร์ โดยนักประวัติศาสตร์มุสลิมหลายคนเชื่อว่าพระองค์อาจเป็นต้นกำเนิดเป็นชาวเบดูอิน, ซีร์แคสเซีย, กรีก หรือเติร์ก และบางส่วนเชื่อว่าพระองค์มีต้นกำเนิดเป็นชาวอาร์มีเนีย
ชื่อ.
ข้อมูลบางส่วนยืนยันว่า ชะญะตุดดุรร์นำตำแหน่งซุลฏอนะฮ์  รูปเพศหญิงของสุลต่าน มาใช้งาน อย่างไรก็ตาม ในข้อมูลทางประวัติศาสตร์ (โดยเฉพาะอิบน์ วาศิล) และบนเหรียญเท่าที่มีอยู่ของชะญะเราะตุดดุรร์ พระองค์มีคำนำหน้าว่า “สุลต่าน” 
เหรียญ.
พระนามและพระยศที่มีบนเหรียญของชะญะรุดดุรร์ มีดังนี้: อัลมุสตะอ์ซิมียะฮ์ อัศศอลิฮียะฮ์ มะลิกะตุลมุสลิมีน วาลิดะตุลมะลิก อัลมันศูร เคาะลีล อะมีรุลมุอ์มินีน (มุสตะอ์ซิมียะฮ์ อัศศอลิฮียะฮ์ ราชินีของมุสลิมทั้งปวง มารดาของกษัตริย์อัลมันศูร เคาะลีล อะมีรผู้ซื่อสัตย์) และชะญะเราะตุดดุรร์ ส่วนพระนามเคาะลีฟะฮ์อับบาซียะฮ์ที่อยู่บนเหรียญของพระองค์ คือ: อับดุลลอฮ์ บิน อัลมุสตันศิร บิลลาฮ์
วัดสบสิกขาราม

วัดสบสิกขาราม  เป็นวัดตั้งอยู่ในหลวงพระบาง ประเทศลาว เดิมชื่อ วัดสบเชียงทอง สร้างขึ้นในเมื่อ พ.ศ. 2028 คู่กับวัดสบเชียงคาน (ปัจจุบันอยู่ที่เมืองสานะคาม แขวงไซยะบุรี ประเทศลาว ตรงข้ามเมืองเชียงคาน จังหวัดเลย)
วัดสร้างโดยพระเจ้าแท่นคำเพื่อเป็นอนุสรณ์แด่พระเจ้าไชยจักรพรรดิแผ่นแผ้ว ที่สามารถขับไล่กองทัพญวนออกจากล้านช้าง พระราชบิดาที่สวรรคตที่เมืองเชียงคาน สันนิษฐานที่มาของชื่อวัดว่า "สบ" น่าจะหมายถึง พระศพของพระเจ้าไชยจักรพรรดิแผ่นแผ้ว
อาคารเสนาสนะ ได้แก่ สิมหันหน้าไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ เป็นสิมทรงหลวงพระบางขนาดเล็ก มีวันแล่นบนสันหลังคา ภายในประดิษฐานพระพุทธรูปทรงเครื่องปางมารวิชัย สวมชฎาทางสูง สันนิษฐานว่าเป็นองค์แทนพระเจ้าไชยจักรพรรดิแผ่นแผ้ว ข้างสิมมีมีพระธาตุองค์เล็ก 2 องค์ พระธาตุทางด้านขวาของสิมมีลักษณะคล้ายเจดีย์ทรงปราสาท ฐานบัวงอน เรือนธาตุมีซุ้มจระนำประดิษฐานพระพุทธรูปปางห้ามญาติ ขนาดเล็ก ได้รับการบูรณะใหม่แล้วโดยประดับกระจกทั้งองค์ วัดมีหอบูชาและหอพระ
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์นอร์เซกา 2021

วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์นอร์เซกา 2021  เป็นการแข่งขันครั้งที่ 27 ของวอลเลย์บอลชายชิงแชมป์นอร์เซกา จัดขึ้นโดยสมาพันธ์วอลเลย์บอลอเมริกาเหนือ อเมริกากลาง และแคริบเบียน ซึ่งมีกำหนดจัดขึ้นที่ดูรังโกซิตี ประเทศเม็กซิโก ระหว่างวันที่ 18–23 สิงหาคม ค.ศ. 2021 โดยทีมชนะเลิศและรองชนะเลิศจะผ่านการคัดเลือกเข้าแข่งขันวอลเลย์บอลชายชิงแชมป์โลก 2022
ทีมที่เข้าร่วมแข่งขัน.
การคัดเลือกทีมที่เข้าร่วมการแข่งขันจะพิจารณาตามเกณฑ์ต่อไปนี้
การแบ่งกลุ่ม.
การแบ่งกลุ่มจะใช้วิธีสลับฟันปลาจากการจัดอันดับทีมชาติของนอร์เซกา ณ เดือนมกราคม ค.ศ. 2021 โดยตัวเลขในวงเล็บเป็นลำดับจากการจัดอันดับนอร์เซกา
การตัดสินลำดับจากผลการแข่งขัน.
ในการแข่งขันหากผลว่ามีผลเท่ากันจะตัดสินตามลำดับดังนี้
แมตช์ที่แข่งขัน 3–0: ทีมที่ชนะจะได้ 5 คะแนน ทีมที่แพ้ได้ 0 คะแนน</br>
แมตช์ที่แข่งขัน 3–1: ทีมที่ชนะจะได้ 4 คะแนน ทีมที่แพ้ได้ 1 คะแนน</br>
แมตช์ที่แข่งขัน 3–2: ทีมที่ชนะจะได้ 3 คะแนน ทีมที่แพ้ได้ 2 คะแนน
อันดับการแข่งขัน.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
รางวัล.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
คิมิ โตะ ฟิตบ็อกซิง

คิมิ โตะ ฟิตบ็อกซิง (; โรมาจิ: "Kimi to Fitto Bokushingu") เป็นซีรีส์อนิเมะสั้นทางโทรทัศน์ ดัดแปลงจากเกมบนเครื่องเล่นนินเท็นโด สวิตช์ชื่อ "ฟิตเนสบ็อกซิง" สร้างโดยสตูดิโอ Imagineer และ Story Effect ออกอากาศตั้งแต่เดือนตุลาคมถึงธันวาคม พ.ศ. 2564 ทางช่อง Tokyo MX.
#เปลี่ยนทาง 
#เปลี่ยนทาง 
#เปลี่ยนทาง 
#เปลี่ยนทาง 
#เปลี่ยนทาง 
#เปลี่ยนทาง 
#เปลี่ยนทาง 
#เปลี่ยนทาง 
#เปลี่ยนทาง 
การออกอากาศ.
เมื่อวันที่ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2564 ได้มีการประกาศสร้างซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์โดยสตูดิโอ Imagineer และ Story Effect ซีรีส์อนิเมะกำกับและเขียนบทโดยจุมเป โมริตะ รับผิดชอบ motion capture โดย SOLID CUBE และรับผิดชอบดนตรีประกอบโดย ยูซูเกะ ชิราโตะ จะออกอากาศในวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2564 ทางช่อง Tokyo MX ซีรีส์จะมีจำนวน 12 ตอน แต่ละตอนมีความยาว 5 นาที
เทศบาลตำบลแม่จะเรา

เทศบาลตำบลแม่จะเรา เป็นเทศบาลตำบลซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของหมู่ที่ 1-3,5-6, และ 9 ของตำบลแม่จะเรา ในอำเภอแม่ระมาด จังหวัดตาก เดิมมีฐานะเป็นสุขาภิบาลแม่จะเราที่จัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2531 แล้วได้รับการจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลใน พ.ศ. 2542 ปัจจุบันในเขตเทศบาลมีประชากร 5,311 คน 
พื้นที่เทศบาลตำบลตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของอำเภอแม่ระมาด จังหวัดตาก อยู่ห่างจากที่ว่าการอำเภอแม่ระมาดประมาณ 7 กิโลเมตร ศาลากลางจังหวัดตากประมาณ 111 กิโลเมตร อยู่ห่างจากกรุงเทพมหานครประมาณ 521 กิโลเมตร มีพื้นที่รับผิดชอบ 2.55 ตารางกิโลเมตร หรือคิดเป็นพื้นที่ 1,599.0 ไร่ ประกอบไปด้วยหมู่บ้านในเขตตำบลแม่จะเรา ซึ่งครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของ 5 หมู่บ้าน ได้แก่ บ้านแม่จะเรา บ้านแม่จะเราสองแคว (หมู่ 2-3) บ้านทุ่งหลวง บ้านแม่จะเราบ้านทุ่ง และบ้านใหม่ และโดยรวมเทศบาลตำบลแม่จะเรา มีความหนาแน่นมากที่สุดในอำเภอแม่ระมาด
เขตตาเวา

เขตตาเวา  เป็นหนึ่งในห้าเขตการปกครองย่อยของรัฐซาบะฮ์ ประเทศมาเลเซีย กินพื้นที่ 14,905 ตารางกิโลเมตร หรือร้อยละ 20 ของพื้นที่รัฐ เมืองหลักในเขตนี้ ได้แก่ เมืองหลักตาเวา, ลาฮัดดาตู, กูนัก และเซิมโปร์นา เขตตาเวามีประชากรร้อยละ 26 ของประชากรทั้งรัฐ โดยมีกลุ่มชนพื้นเมือง ได้แก่ บาเจา, ซูลุก, อีดาอัน, ตีดุง, โคโคส, มูรุต, ลุนบาวัง และเช่นเดียวกันกับชนกลุ่มน้อยจากกลุ่มชาติพันธ์ผสม มีผู้อพยพจำนวนมากมาจากอินโดนีเซียทั้งถูกและผิดกฎหมาย เช่น ชาวบูกินและโตราจันจากติมอร์ตะวันออก ชาวเตาซูงกับบีซายะอ์จากฟิลิปปินส์ และเช่นเดียวกันกับผู้อพยพจากเอเชียใต้และตะวันตก เช่น ชาวปากีสถาน, อินเดีย และอาหรับ เหมือนกับส่วนอื่นของรัฐซาบะฮ์ เขตนี้ยังมีกลุ่มเชื้อสายจีนจำนวนมาก
ท่าเรือตาเวามีขนาดใหญ่เป็นอันดับ 3 ซึ่งเป็นรองจากท่าเรือที่โกตากีนาบาลูกับซันดากัน โดยท่านี้ทำหน้าที่ศูนย์หลักที่ส่งออกไม้แปรรูปและพืชผลการเกษตร
อำเภอ.
เขตตาเวาแบ่งออกเป็นเขตการปกครองย่อย ดังนี้:
อำเภอกาลาบากันแยกมาจากอำเภอตาเวาในวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 2019
ฮีโรอินส์รันเดอะโชว์

ฮีโรอินส์รันเดอะโชว์ (; โรมาจิ: "Hiroin Tarumono! Kiraware Hiroin to Naisho no Oshigoto"; : ฮิโรอิง ทารูโมโนะ! ~คิราวาเระ ฮีโรอิง โตะ ไนโช โนะ โอชิโงโตะ~) เป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ ผลิตโดยสตูดิโอ Lay-duce เนื้อเรื่องอิงจากเพลง "ฮีโรอิน ทารูโมโนะ!" ของวงฮันนี่เวิร์คส์ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งในโครงการเพลงโวคาลอยด์ชุด "แบบฝึกหัดสารภาพรักของฉันกับเธอ" ออกอากาศตั้งแต่เดือนเมษายนถึงเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2565
ให้เสียงโดย: อิโนริ มินาเซะ
ให้เสียงโดย: โคกิ อูจิยามะ
ให้เสียงโดย: โนบูนางะ ชิมาซากิ
ให้เสียงโดย: อายาเนะ ซากูระ
ให้เสียงโดย: ซาโอริ ฮายามิ
การสร้างและการเผยแพร่.
มีการประกาศโปรเจกต์อนิเมะเมื่อวันที่ 28 สิงหาคม พ.ศ. 2564 ผลิตโดยสตูดิโอ Lay-duce และกำกับโดยโนริโกะ ฮาชิโมโตะ, ดูแลบทซีรีส์โดยโยชิมิ นาริตะ, ออกแบบตัวละครโดยคาโอริ อิชิอิ ซึ่งทำหน้าที่เป็นหัวหน้าผู้กำกับแอนิเมชั่นด้วย, และรับผิดชอบดนตรีประกอบโดยโมเอะ ฮีวงะ ซีรีส์อนิเมะออกอากาศตั้งแต่วันที่ 7 เมษายน ถึงวันที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2565
ตำบลฉลอง (อำเภอเมืองภูเก็ต)

ฉลอง เป็นตำบลในจังหวัดภูเก็ต ประเทศไทย โดยเป็นหนึ่งใน 8 ตำบลของอำเภอเมืองภูเก็ต
เขตการปกครอง.
ตำบลนี้บริหารโดยเทศบาลตำบลฉลองมาตั้งแต่ พ.ศ. 2554 แบ่งออกเป็น 10 หมู่บ้าน ดังนี้
Coronephthya

Coronephthya เป็นสกุลของปะการังที่อยู่ในวงศ์ Nephtheidae มีเพียงสปีชีสืเดียวคือ Coronephthya macrospiculata.
สปีชีส์นี้พบได้ในบริเวณใกล้ทางตะวันออกของออสเตรเลีย
วัคซีนนิวโมคอคคัสชนิดคอนจูเกต

วัคซีนนิวโมคอคคัสชนิดคอนจูเกต  เป็นวัคซีนป้องกันโรคติดเชื้อนิวโมคอคคัสรูปแบบหนึ่งโดยเป็นวัคซีนคอนจูเกต ใช้สร้างภูมิคุ้มกันต่อเชื้อแบคทีเรีย "Streptococcus pneumoniae" (นิวโมคอคคัส) เพื่อป้องกันโรคที่เกิดจากเชื้อนี้ ในวัคซีนจะประกอบด้วยส่วนปลอกโพลีแซคคาไรด์ของแบคทีเรียสายพันธุ์ย่อยต่างๆ นำมาเชื่อม (conjugate) กับโปรตีนนำเพื่อเพิ่มการตอบสนองทางภูมิคุ้มกัน โดยจะทำให้เกิดภูมิคุ้มกันได้สูงกว่าเมื่อเทียบกับวัคซีนนิวโมคอคคัสชนิดโพลีแซคคาไรด์ องค์การอนามัยโลกแนะนำให้เด็กทุกคนได้รับวัคซีนนี้เป็นมาตรฐานหากมีโอกาส ปัจจุบันมีวัคซีนแบบนี้ผลิตจำหน่ายอยู่ 5 ชนิด โดยมีชื่อการค้าต่างๆ ได้แก่ เพรฟนาร์-20, เพรฟนาร์-13, ซินฟลอริกซ์, นิวโมซิล, และ แวกซ์นิวแวนซ์
ฮิว กริฟฟิท

ฮิว เอมรีส กริฟฟิท (30 พฤษภาคม ค.ศ. 1912 – 14 พฤษภาคม ค.ศ. 1980) เป็นนักแสดงชาวเวลส์ มีผลงานการแสดงอันน่าจดจำในภาพยนตร์เรื่อง "เบนเฮอร์" (1959) ซึ่งทำให้เขาชนะรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม และปรากฏอยู่ในภาพยนตร์ที่มีชื่อเสียงมากมาย รวมถึง "ชนวนไฟสงคราม" (1960), "การกบฏต่อเงินรางวัล" (1962), "ทอมโจนส์" (1963) และ "โอลิเวอร์!" (1968)
กริฟฟิทเสียชีวิตเมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม ค.ศ. 1980 สองสัปดาห์ก่อนวันเกิดครบรอบ 68 ปีของเขา
พงศกร แปยอ

พงศกร แปยอ (เกิดเมื่อวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2539 ที่จังหวัดขอนแก่น) เป็นนักกีฬาวีลแชร์ทีมชาติไทย ในประเภท T53 พงศกรเป็นตัวแทนประเทศไทยเข้าแข่งขันในกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน 2016, 2020 และ 2024
ในการแข่งขันพาราลิมปิกเกมส์ 2016 ที่ริโอ พงศกรคว้า 2 เหรียญทอง จากการแข่งขันประเภท 400 เมตร และ 800 เมตร และ 2 เหรียญเงิน ในการประเภท 100 เมตร และ ผลัด 4×400 
ในการแข่งขันพาราลิมปิกเกมส์ 2020 ที่โตเกียว พงศกรสร้างสถิติโลกใหม่ในการแข่งขันประเภท 400 เมตร ด้วยเวลา 46.61 วินาที และคว้าเหรียญทองพาราลิมปิก เหรียญที่ 3 ของเขา
ปภังกร ธวัชธนกิจ

ปภังกร ธวัชธนกิจ เกิดวันที่ 11 ตุลาคม พ.ศ.2542 เป็นนักกอล์ฟอาชีพชาวไทย ที่แข่งขันในแอลพีจีเอทัวร์ ตั้งแต่ปีพ.ศ. 2563 
เมื่อวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2564 ปภังกร คว้าแชมป์เป็นครั้งแรกในการแข่งขันแอลพีจีเอทัวร์ ในรายการ เอเอ็นเอ อินสไปเรชั่น ซึ่งเป็น 1 ใน 5 รายการเมเจอร์ในกอล์ฟอาชีพหญิง
ประวัติ.
ปภังกรเกิดที่กรุงเทพมหานคร เธอจบการศึกษาจากโรงเรียนนานาชาติกีรพัฒน์ในกรุงเทพมหานคร 
นักกอล์ฟสมัครเล่น.
เธอเริ่มเล่นกอล์ฟในช่วงวัยรุ่นขณะอยู่ที่โรงเรียนนานาชาติกีรพัฒน์ซึ่งไม่มีทีมกอล์ฟ ในปี พ.ศ. 2557 เธอชนะการ แข่งขันกอล์ฟคัลลาเวย์ จูเนียร์ เวิลด์ กอล์ฟ แชมเปี้ยนชิพ เธอได้รับเลือกให้เป็นผู้เล่นยอดเยี่ยมแห่งปีของสมาคมกอล์ฟสมัครเล่นหญิงไทยประจำปี 2558-2559 โดยได้รับรางวัล Asian Junior Golf Association Rolex Tournament of Champions และ Ping Invitational 
ในช่วงปี 2016–17 เธอเล่นให้กับ ทีมกอล์ฟของ มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย ลอสแอนเจลิส โดยชนะการแข่งขันระดับวิทยาลัย 7 รายการ ปภังกรได้รับรางวัล WGCA และ Pac-12 Conference Freshman of the Year, WGCA First Team All-American 2 ครั้ง และได้เป็นสมาชิก All-Pac-12 First Team ในปี 2018 เธอเป็นมือสมัครเล่นที่ทำคะแนนได้ต่ำที่สุดในการแข่งขัน US Women's Open 
นักกอล์ฟอาชีพ.
ปภังกรชนะ 3 สมัยจาก 8 ทัวร์นาเมนต์ใน Symetra Tour ปี 2019 และคว้า รางวัล Galle Truet Rookie of the Year 
ปภังกรเล่นทัวร์นาเมนต์แรกของเธอใน LPGA Tour ที่ Gainbridge LPGA ที่ Boca Rio ในเดือนมกราคม 2020 จบการแข่งขันที่ 35 เธอเข้าแข่งขันในรายการ LPGA 14 รายการในปี 2020 
เมื่อวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2564 เธอได้รับรางวัลการแข่งขัน LPGA Tour ครั้งแรกในรายการ 2021 ANA Inspiration
อันดับโลก.
อันดับจากการจัดอันดับโลกกอล์ฟหญิง ในแต่ละปี
Bayergorgia

Bayergorgia เป็นสกุลของปะการังที่อยู่ในวงศ์ Plexauridae มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Bayergorgia vermidoma.
สายพันธุ์นี้พบได้ในอเมริกาใต้ตอนใต้สุด
กระเพาะปัสสาวะไวเกิน

กระเพาะปัสสาวะไวเกิน (OAB) เป็นอาการซึ่งมีความรู้สึกหรือความจำเป็นต้องปัสสาวะบ่อยจนส่งผลต่อการใช้ชีวิตของผู้ป่วย อาจเกิดขึ้นระหว่างวัน, ระหว่างคืน หรือทั้งคู่ หากปรากฏอาการกลั้นปัสสาวะไม่อยู่ร่วมด้วยจะเรียกว่า ภาวะกลั้นปัสสาวะไม่ได้แบบภาวะรีบด่วน  มากกว่า 40% ของผู้มีอาการปัสสาวะไวเกินพบมีการกลั้นปัสสาวะไม่ได้ร่วมด้วย ในทางกลับกัน ราว 40% ถึง 70% ของผู้กลั้นปัสสาวะหม่ได้เกิดจากอาการของกระเพาะปัสสาวะไวเกิน อาการนี้ไม่เป็นอันตรายต่อชีวิต และอาจคงอยู่เป็นปี
ปัจจุบันยังไม่ทราบสาเหตุแน่ชัด แต่ปัจจัยเสี่ยงอาจรวมถึงความอ้วน, คาเฟอีน, ท้องผูก ส่วนเบาหวานที่ขาดการควบคุม, การขาดการขยับร่างกาย และ การบาดเจ็บที่เพลวิสเรื้อรังอาจส่งผลให้อาการแย่ลง การตรวจโรคเป็นไปตามอาการ และจำเป็นต้องแยกจากการติดเชื้อในท่อทางเดินปัสสาวะ และ อาการเกิดจากระบบประสาท นอกจากนี้ยังพบว่าปัสสาวะที่ออกมาในแต่บะครั้งนั้นมีปริมาณน้อย หากปรากฏการเจ็บขณะปัสสาวะอาจหมายถึงโรคอื่นนอกเหนือไปจากภาวะกระเพาะปัสสาวะไวเกิน
โดยทั่วไปอาจไม่จำเป็นต้องมีการรักษาเฉพาะ หากต้องการจริง ๆ แพทย์อาจแนะนำการออกกำลังกายพื้นเพลวิส, การฝึกกระเพาะปัสสาวะ และวิธีเชิงพฤติกรรมอื่น ๆ เป็นขั้นต้น การลดน้ำหนักตัว, ลดการบริโภคคาเฟอีน, ดื่มน้ำให้เพียงพอ สามารถช่วยบรรเทาอาการได้เช่นกัน ยาโดยเฉพาะกลุ่มแอนทิมัสคารินิกอาจถูกใช้ในกรณีที่การรักษาวิธีอื่น ๆ ไม่ประสบผลสำเร็จ
ปรากฏโรคนี้โดยประมาณในผู้ชาย 7-27% และผู้หญิง 9-43% และพบมากในผู้สูงอายุ งานศึกษาบางชิ้นพบว่าอาจพบอาการในผู้หญิงมากกว่า ค่าใช้จ่ายเพื่อการรักษาพยาบาลในสหรัฐสำหรับโรคนี้อยู่ที่ประมาณ 12.6 พันล้านดอลลาร์สหรัฐในปี 2000
การ์ตูนดังสุดสัปดาห์

การ์ตูนดังสุดสัปดาห์ เป็นรายการโทรทัศน์การ์ตูนที่ออกอากาศทาง ช่อง 7HD ทุกเช้าวันเสาร์ เวลา 07:00 น. - 08:00 น. ผลิตรายการโดย เทโร เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ โดยเริ่มออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2564 แทนรายการ ดิสนีย์คลับ (ประเทศไทย) ที่ยุติการออกอากาศไปเมื่อวันที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2564 โดยความพิเศษของรายการนี้คือการ์ตูนบางเรื่องที่ทางรายการนำมาออกอากาศนั้นจะเป็นตอนใหม่ล่าสุดที่ได้ออกอากาศทางประเทศญี่ปุ่น แล้วจึงนำมาออกอากาศในประเทศไทยพร้อมเสียงพากย์ภาษาไทยในเวลาที่ไล่เลี่ยกัน อย่างเช่นเรื่อง วันพีซ ที่ได้เคยออกอากาศในรายการนั้นออกอากาศหลังจากประเทศญี่ปุ่นเพียงแค่ 6 วัน นับจากวันที่ญี่ปุ่นออกอากาศ นอกจากนั้นทางรายการยังมีกิจกรรมพิเศษให้ร่วมสนุกได้ในบางสัปดาห์ พร้อมกับสาระความรู้ต่าง ๆ และสินค้าลิขสิทธิ์จากทางรายการอีกด้วย
ปัจจุบันรายการได้ยุติการออกอากาศแล้ว โดยออกอากาศครั้งสุดท้ายวันเสาร์ที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2568 ก่อนจะพลิกโฉมเปลี่ยนเป็นรายการ Kids Fun คิดฝัน
รายชื่อการ์ตูนที่ออกอากาศในปัจจุบัน.
ลิขสิทธิ์พากย์ไทยของการ์ตูนที่นำมาออกอากาศในปัจจุบันนั้นเป็นของ บริษัท ดรีม เอกซ์เพรส (DEX) จำกัด โดยการ์ตูนที่ยังออกอากาศค้างอยู่ในรายการ "การ์ตูนดังสุดสัปดาห์" ถูกย้ายไปออกอากาศในรายการ "Kids Fun คิดฝัน" แทน เริ่มวันเสาร์ที่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2568
ยินดีต้อนรับสู่ร้านอาหารลับต่างโลก

ยินดีต้อนรับสู่ร้านอาหารลับต่างโลก หรือ ร้านอาหารต่างโลก (; โรมาจิ: "Isekai Shokudō") เป็นซีรีส์ไลต์โนเวลญี่ปุ่น เขียนโดยจุมเป อินูซูกะ วาดภาพประกอบโดยคัตสึมิ เอนามิ ตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์ชูฟูโนโตโมะตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2558 ปัจจุบันวางจำหน่ายถึงเล่มที่ 6 ไลต์โนเวลมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์อนิแม็ก ได้รับการดัดแปลงเป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์โดยสตูดิโอ Silver Link ออกอากาศตั้งแต่เดือนกรกฎาคมถึงกันยายน พ.ศ. 2560 ฤดูกาลที่ 2 สร้างโดยสตูดิโอ OLM ออกอากาศตั้งแต่เดือนตุลาคมถึงธันวาคม พ.ศ. 2564
ถ้อยคำเอ่อล้นด้วยหัวใจรัก

<ns>10</ns>
 <id>369535</id>
 <revision>
 <id>10245376</id>
 <parentid>6729231</parentid>
 <timestamp>2022-08-13T03:23:15Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>RidJasper</username>
 <id>361203</id>
 </contributor>
 <origin>10245376</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
ถ้อยคำเอ่อล้นด้วยหัวใจรัก (; โรมาจิ: "Cider no Yō ni Kotoba ga Wakiagaru") ภาพยนตร์อนิเมะญี่ปุ่นแนวโรแมนติก, ตลก, ดรามา ผลิตโดยสตูดิโอ Sublimation และ Signal.MD กำกับโดยเคียวโอ อิชิงุโระ ฉายรอบปฐมทัศน์ในงานเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติเซี่ยงไฮ้ปี พ.ศ. 2563 ฉายในโรงภาพยนตร์ประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2564 และเผยแพร่ระดับนานาชาติทางเน็ตฟลิกซ์ในวันเดียวกัน
ลุ้นรักรุ่นน้องตัวจิ๋วกับรุ่นพี่ตัวป่วน

ลุ้นรักรุ่นน้องตัวจิ๋วกับรุ่นพี่ตัวป่วน หรือ เรื่องที่น่ารำคาญของรุ่นพี่ (; โรมาจิ: "Senpai ga Uzai Kōhai no Hanashi") เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่นแนวรักตลก เขียนเรื่องและวาดภาพโดยชิโระ มังตะ เผยแพร่ออนไลน์ผ่านนิตยสารมังงะดิจิตัล Comic POOL ของสำนักพิมพ์อิจิจินชะตั้งแต่ปี พ.ศ. 2560 จนถึงกรกฎาคม พ.ศ. 2567 และได้รับการรวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือการ์ตูนรวมเล่ม ("ทังโกบง") จำนวน 12 เล่ม ได้รับการดัดแปลงเป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์โดยสตูดิโอโดงาโกโบ ออกอากาศตั้งแต่เดือนตุลาคมถึงธันวาคม พ.ศ. 2564
ให้เสียงโดย: 
ให้เสียงโดย: 
ให้เสียงโดย: 
ให้เสียงโดย: 
ให้เสียงโดย: 
ให้เสียงโดย: ยูอิ โฮริเอะ
ให้เสียงโดย: อาโออิ โคงะ
มณฑลอุบล

มณฑลอุบล เป็นมณฑลที่ตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2455 โดยแยกออกจากมณฑลอีสาน (มณฑลลาวกาว หรือ มณฑลตะวันออกเฉียงเหนือ) จน พ.ศ. 2469 ยุบมณฑลอุบล ร้อยเอ็ด ขึ้นกับมณฑลนครราชสีมา
ประวัติ.
เมืองอุบลราชธานีเริ่มตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2321 โดยมีพระปทุมวรราชสุริยวงศ์เป็นผู้ปกครอง ในสมัยต้นกรุงรัตนโกสินทร์เมืองในอีสานขึ้นตรงต่อกรุงรัตนโกสินทร์ในฐานะหัวเมืองประเทศราชและหัวเมืองอีสาน โดยยังคงปกครองในระบบอาญาสี่
จนในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เริ่มมีการปฏิรูปหัวเมืองอีสาน โดยเมื่อ พ.ศ. 2434 มีการรวมหัวเมืองลาวฝ่ายตะวันออกและหัวเมืองลาวฝ่ายตะวันออกเฉียงเหนือ เรียก มณฑลลาวกาว หรือ มณฑลตะวันออกเฉียงเหนือ ต่อมาเปลี่ยนชื่อมาเป็น มณฑลอีสาน ได้รวมหัวเมือง 5 บริเวณ คือ อุบลราชธานี จำปาศักดิ์ ขุขันธ์ สุรินทร์ และร้อยเอ็ด ตั้งที่บัญชาการมณฑลที่เมืองอุบลราชธานี บริเวณอุบล มี 3 เมือง บริเวณจำปาศักดิ์มีเมืองเดียว บริเวณขุขันธ์มี 3 เมือง บริเวณสุรินทร์มี 4 เมือง และบริเวณร้อยเอ็ดมี 5 เมือง ต่อมา พ.ศ. 2455 รัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวได้แยกมณฑลอีสานออกเป็น 2 มณฑล คือ มณฑลร้อยเอ็ด และมณฑลอุบล โดยมณฑลอุบลประกอบด้วย 3 เมือง คือ เมืองอุบลราชธานี ขุขันธ์ซึ่งต่อมาเปลี่ยนมาเป็นศรีสะเกษ ตามชื่อที่ตั้งเมืองเดิม และสุรินทร์ มีที่ทำการมณฑลคงอยู่ที่ศาลารัฐบาลอุบล และข้าราชการมณฑลยังคงเป็นคณะเดิม โปรดเกล้าฯ ให้ย้ายพระยาศรีธรรมาศกราช (ปิ๋ว บุนนาค) เมื่อครั้งเป็นพระยาวิเศษสิงหนาท ปลัดมณฑลประจำจังหวัดขุขันธ์ มาดำรงตำแหน่งสมุหเทศาภิบาลมณฑลอุบล
พ.ศ. 2456 มีพระราชโองการให้รวมมณฑลอุดร มณฑลอุบล และมณฑลร้อยเอ็ดเป็นภาค เรียกว่า "ภาคอีสาน" ตั้งที่บัญชาการมณฑลภาคที่เมืองอุดรธานี ให้พระยาราชนุกิจวิบูลย์ภักดี (อวบ เปาวโลหิต) ดำรงตำแหน่งอุปราชภาคอีสาน และสมุหเทศาภิบาลมณฑลอุดรอีกตำแหน่งหนึ่ง จนกระทั่ง พ.ศ. 2469 ยุบมณฑลอุบล ร้อยเอ็ด ขึ้นกับมณฑลนครราชสีมา
กองพลพลร่มที่ 98

กองพลพลร่ม "ฮาเอซ" ที่ 98 มีชื่อที่รู้จักโดยทั่วไปว่า รูปขบวนอัคคี ("อุตซบัต ฮาเอซ") เป็นหน่วยกองพลทหารราบสำรอง ของกองกำลังป้องกันอิสราเอล อยู่ใต้การบัญชาการจากกองบัญชาการภาคกลาง
ลากูบังซาโจโฮร์

ลากูบังซาโจโฮร์  เป็นเพลงชาติที่ใช้ในรัฐยะโฮร์ ประพันธ์ โดยหัวหน้าวงดนตรีชาวอาร์เมเนีย Mackertich Galistan Abdullah โดยในตอนแรกไม่มีเนื้อร้อง จนถึงปี พ.ศ. 2457 เมื่อพนักงานของธนาคารฮ่องกง(ปัจจุบันคือ HSBC)สาขายะโฮร์บาห์รู ฮูเบิร์ท เอเลน คอร์ทนี่ย์ (Hubert Allen Courtney) เขียนเป็นคำภาษาอังกฤษคำแรกและ ฮาจี โมฮาเม็ด ซาอิด ฮาจี ซูลัยมัน เขียนใหม่เป็นภาษามาเลย์ ดัดแปลงมาจากเพลงมาเลย์ในชื่อ Dondang Sayang ที่มีชื่อเสียง และได้รับการอนุมัติและรับรองอย่างเป็นทางการโดยสุลต่านอิบราฮิมในปี พ.ศ. 2440
ไมจันตาน แสงมะนี

ไมจันตาน แสงมะนี (ค.ศ. 1922 – 1991) เป็นนัการเมืองและสมาชิกพรรคประชาชนปฏิวัติลาว (LPRP) ชาวลาวที่มีเชื้อสายขมุ เขาเคยดำรงตำแหน่งประธานคณะกรรมการควบคุมพรรค LPRP และคณะกรรมการควบคุมของรัฐ
วัดใต้พระเจ้าใหญ่องค์ตื้อ

วัดใต้พระเจ้าใหญ่องค์ตื้อ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ตำบลในเมือง อำเภอเมืองอุบลราชธานี จังหวัดอุบลราชธานี มีเนื้อที่ตั้งวัดประมาณ 9 ไร่ อยู่ใกล้ริมฝั่งแม่น้ำมูล ทางด้านทิศตะวันออก สถานที่ใกล้เคียง สำนักงานการไฟฟ้าส่วนภูมิภาค เขต 2 ภาค 2 อุบลราชธานี และโรงเรียนเทศบาลบูรพาอุบล
ประวัติ.
วัดใต้พระเจ้าใหญ่องค์ตื้อ วัดใต้เทิง หรือ วัดใต้ แต่เดิมวัดใต้มี 2 วัด คือ วัดใต้เทิงกับวัดใต้ท่า วัดใต้ท่า (วัดร้าง) ตั้งอยู่ริมน้ำมูล ทางทิศใต้ท่าน้ำ ส่วนวัดใต้เทิง (คำว่าเทิง ความหมายว่า ที่สูง ข้างบนหรืออยู่สูง อยู่เหนือขึ้นไป) ตั้งอยู่ถัดขึ้นไปจากวัดใต้ท่าที่อยู่ใกล้ริมแม่น้ำมูล ต่อมาเพื่อให้สื่อความหมายถึงพระประธานในอุโบสถพระนามว่าพระเจ้าองค์ตื้อ จึงได้นำพระนามของพระพุทธรูปมาต่อกับชื่อวัด กลายเป็น "วัดใต้พระเจ้าใหญ่องค์ตื้อ" 
วัดใต้เทิงตั้งวัดเมื่อวันที่ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2322 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2441 มีเขตวิสุงคามสีมายาว 12 วา 1 ศอก กว้าง 7 วา 1 ศอก
พระเจ้าใหญ่องค์ตื้อ.
ปูชนียวัตถุทีสำคัญ คือ พระพุทธประธานในพระอุโบสถนามว่า "พระเจ้าใหญ่องค์ตื้อ" เป็นพระพุทธรูปเนื้อทองสำริด ปางมารวิชัย หน้าตักกว้าง 51 นิ้ว สูง 85 นิ้ว (รวมฐาน) ตามประวัติในประเทศไทย มีพระเจ้าใหญ่องค์ตื้ออยู่ 5 องค์ สร้างขึ้นในสมัยพระเจ้าไชยเชษฐาธิราช เดิมทีประดิษฐานอยู่บนแท่นพระอุโบสถหลังเก่า ภายหลังอุโบสถทรุดโทรม พระเจ้าองค์ตื้อจึงอยู่กลางแจ้ง ตากแดด ตากฝน เป็นเวลานานทำให้องค์พระพุทธรูปองค์ตื้อมีรอยแตก เป็นสะเก็ดออกมา จึงได้พอกพระพุทธรูปด้วยเปลือกไม้ ยางบด ผสมผงอิทธิเจ และทองคำ เงิน นาก สัมฤทธิ์ เงิน รางกาชาดซะพอก ให้น้ำเกลี้ยง น้ำชาดผสมทาปอมพอก แล้วลงรักปิดทองที่เข้าเมืองอุบลราชธานี แต่เนื่องจากกลัวข้าศึกขนเอาพระพุทธรูปไปจึงได้พอกปิดไว้ และปล่อยทิ้งเป็นวัดร้างนานถึง 200 ปี
ต่อมาราว พ.ศ. 2507–2508 สมัยพระภิกษุสวัสดิ์ ทสฺสนีโย เป็นเจ้าอาวาสวัดใต้พระเจ้าใหญ่องค์ตื้อ รูปที่ 13 ได้ทำการก่อสร้างอุโบสถหลังใหม่ขึ้น ก่อสร้างเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2519 เมื่อสร้างฐานแท่นพระพุทธรูปพระประธานเสร็จจึงได้ยกพระเจ้าใหญ่องค์ตื้อขึ้นประดิษฐานที่แท่นจนถึงปัจจุบันนี้
อาคารเสนาสนะ.
อุโบสถมณฑปเพชรเจ็ดแสงพระเจ้าใหญ่องค์ตื้อ เป็นศิลปะขอมผสมเวียดนาม ส่วนฐานเป็นศิลปะไทยภาคอีสาน ขนาดกว้าง 9 เมตร ยาว 11 เมตร หน้าต่าง 5 ช่อง ประตู 2 ประตู เริ่มก่อสร้าง พ.ศ. 2509 จัดงานฉลองพิธีผูกพัทธสีมา วันที่ 1–5 มีนาคม พ.ศ. 2523 ผนังทุกด้านของอุโบสถเขียนภาพจิตรกรรมพุทธประวัติและทศชาติชาดก
วิหารเฉลิมพระเกียรติ 200 ปี เป็นที่ประดิษฐานของพระประธาน คือ "พระพุทธมงคลรัตนสิริธัญสถิต" เจดีย์พระบรมสารีริกธาตุ ตั้งอยู่ด้านหลังพระอุโบสถพระเจ้าใหญ่องค์ตื้อ ภายในเจดีย์เป็นที่สถานที่เก็บพระบรมสารีริกธาตุ พระพุทธรูปเก่าแก่ เช่น พระบรมสารีริกธาตุ พระแก้วจักรพรรดิโกเมน พระแก้วจักรพรรดิมรกต พระแก้วจักรพรรดิบุษราคัม และสิ่งของเครื่องใช้ต่าง ๆ
การสังหารหมู่คันโต

การสังหารหมู่คันโต เป็นฆาตรกรรมหมู่ที่ทหาร ตำรวจ และศาลเตี้ยญี่ปุ่นก่อเหตุต่อชาวเกาหลีในภูมิภาคคันโต เช่นเดียวกันกับนักสังคมนิยม คอมมิวนิสต์ อนาธิปไตย และผู้คัดค้านอื่น ๆ ทันทีหลังแผ่นดินไหวครั้งใหญ่คันโต ค.ศ. 1923 โดยมีอีกชื่อหนึ่งว่า การสังหารหมู่ชาวเกาหลีใน ค.ศ. 1923
การสังหารหมู่เกิดขึ้นเป็นเวลา 3 สัปดาห์ โดยเริ่มตั้งแต่วันที่ 1 กันยายน ค.ศ. 1923 เป็นวันที่มีแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ในภูมิภาคคันโต ในช่วงนั้น กองทัพ, ตำรวจ และศาลเตี้ยญี่ปุ่นลงมือสังหารผู้มีเชื้อชาติเกาหลีและนักสังคมนิยมญี่ปุ่นประมาณ 6,000 คน หลังเหตุการณ์นั้น เจ้าหน้าที่ญี่ปุ่นปฏิเสธเหตุกาณ์นี้ทันที ในขณะที่บางส่วนฉลองต่อเหตุการณ์นี้ในที่สาธารณะ ปัจจุบันกลุ่มฝ่ายขวายังคงปฏิเสธและฉลองเหตุการณ์นี้
วัดชลประทานรังสรรค์

วัดชลประทานรังสรรค์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสามเงา อำเภอสามเงา จังหวัดตาก
วัดชลประทานรังสรรค์ หรือชาวบ้านนิยมเรียกว่า วัดจัดสรร เพราะตั้งอยู่ในหมู่บ้านจัดสรรที่ทางราชการจัดให้ ได้รับอนุญาตตั้งเป็นวัดเมื่อวันที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2505 โดยกรมชลประทานสร้างวัดนี้เพื่อทดแทนวัดเดิมในตำบลบ้านนา 8 วัด คือ วัดท่าโป่ง วัดท่าเดื่อ วัดหลวง วัดศรีแท่น วัดบ้านห้วย วัดดอนแก้ว วัดธาตุลอย และวัดอุมวาบ เนื่องจากบริเวณที่ตั้งเดิมอยู่ในเขตที่จะถูกน้ำท่วมตามโครงการสร้างเขื่อนภูมิพล โครงการไฟฟ้าพลังน้ำยันฮี ได้ริเริ่มดำเนินการตั้งแต่ พ.ศ. 2503 จึงขนานนามอันเนื่องจากกรมชลประทานเป็นผู้สร้าง
ปูชนียวัตถุ คือ พระบรมสารีริกธาตุขององค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้า และองค์พระธาตุลอยอันศักดิ์สิทธิ์ ยอดฉัตรเจดีย์ และมีพระพุทธรูปทองสำริดขนาดและปางต่าง ๆ หีบลวดลายทองที่บรรจุพระธรรม ตู้ไม้ และสิ่งของเครื่องใช้จำเป็นต่าง ๆ หลวงพ่อทันใจ อันเป็นพระพุทธรูปที่หล่อด้วยทองสำริดปางมารวิชัย ศิลปะเชียงแสนสิงห์สาม จำนวน 3 องค์ องค์แรกหน้าตักกว้าง 19 นิ้ว สูง 32 นิ้ว องค์ที่ 2 หน้าตักกว้าง 16 นิ้ว สูง 31 นิ้ว องค์ที่สามหน้าตักกว้าง 9 นิ้ว สูง 20 นิ้ว มีอายุกว่า 1,300 ปี
วัดมีพิพิธภัณฑ์นิธิวิจิตรพิพัฒโนดม มีศิลปะโบราณวัตถุเก่าที่มีมาแต่ยุคก่อนสุโขทัยของชาวชุมชนบ้านนา ซึ่งมีอยู่ประมาณ 800 ชิ้น
วัดมหาวัน (จังหวัดลำพูน)

วัดมหาวัน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลในเมือง อำเภอเมืองลำพูน จังหวัดลำพูน
วัดมหาวัน หรือ วัดมหาวันวนาราม ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 1200 เป็นพระอารามหลวงของพระนางจามเทวี พระนางได้นำพระศิลามาประดิษฐานไว้ด้วย เป็นศิลาจารึกหินทรายรูปใบเสมาใหญ่ อักษรมอญโบราณ ภาษามอญ อายุพุทธศตวรรษที่ 17–18 ศิลากล่าวถึงการนิมนต์ ตชุอรหทีปนี ซึ่งน่าจะเป็นนักบวชผู้เป็นที่นับถืออย่างสูงในขณะนั้น มายังลำพูน และได้ทำบุญร่วมกับผู้ปกครองกับเจ้านายชั้นสูง ในจารึกกล่าวถึงการสร้างเจดีย์ที่มีคูหา การบริจาคที่ดิน เงิน ทอง ข้าทาส ที่สำคัญคือกล่าวถึงพระนามพระพุทธรูป 2 องค์ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2437
อาคารเสนาสนะประกอบด้วย อุโบสถ วิหาร ศาลาการเปรียญ กุฏิสงฆ์ หอระฆัง หอไตร ปูชนียวัตถุ พระพุทธรูปพระประธานสร้างด้วยอิฐถือปูน ศิลปะล้านนา เจดีย์วัดมหาวันเป็นที่บรรจุพระรอดลำพูน 1 ใน 5 พระเครื่องชุดเบญจภาคีที่มีอายุเก่าแก่ที่สุด เชื่อกันว่า พระรอดมีความศักดิ์สิทธิ์หรือความขลังในด้านแคล้วคลาด ปราศจากภัยอันตรายและความวิบัติต่าง ๆ มีเสน่ห์เมตตามหานิยม ได้ลาภผลและคงกระพันชาตรี กรุพระเครื่องชื่อดัง คือ พระรอดมหาวัน
วัดกระดาน (จังหวัดนครนายก)

วัดกระดาน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ติดกับแม่น้ำบ้านนา ในตำบลพิกุลออก อำเภอบ้านนา จังหวัดนครนายก บนเนื้อที่ 17 ไร่ 2 งาน 74 ตารางวา ปัจจุบันพระครูวิจิตรสีลพรต (กวย) ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส
วัดกระดานเป็นวัดเก่าแก่สมัยอยุธยา ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2287 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2292 จากหลักฐานพระเครื่องที่ขุดพบใต้พื้นอุโบสถเมื่อ พ.ศ. 2517 ซึ่งผู้ชำนาญด้านโบราณวัตถุ วินิจฉัยว่าเป็นพระสมัยทวารวดี
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2290 เดิมเป็นโบสถ์มหาอุด ต่อมาดัดแปลงประตูทางเข้าทั้งหน้าและหลัง มีใบเสมาอยู่ด้านหน้า และด้านหลังของโบสถ์ ฐานโบสถ์แอ่นเป็นท้องเรือ พบไหจากแหล่งเตาบางปูหนึ่งใบในแม่น้ำบ้านนา ศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2539 หอสวดมนต์ สร้างเมื่อ พ.ศ.2496 กุฏิสงฆ์ จำนวน 6 หลัง สร้างเมื่อ พ.ศ. 2496 ศาลาอเนกประสงค์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2526 และศาลาบำเพ็ญกุศล 1 หลัง นอกจากนี้ยังมีโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรม เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2484
การสังหารหมู่กันโด

การสังหารหมู่กันโด เป็นฆาตรกรรมหมู่ที่ทหารญี่ปุ่นก่อเหตุต่อชาวเกาหลีที่กันโด (ปัจจุบันคือเจียนเต่า จังหวัดปกครองตนเองชนชาติเกาหลี หยันเปียน มณฑลจี๋หลิน ประเทศจีน) ซึ่งเกิดขึ้นหลังจากอุบัติการณ์ฮุนชุน
การสังหารหมู่เกิดขึ้นเป็นเวลา 3 สัปดาห์ของเดือนตุลาคม ค.ศ. 1920 ในตอนนั้น ทหารกองทัพบกจักรวรรดิญี่ปุ่นสังหารชาวเกาหลีจำนวนประมาณอย่างน้อย 5,000 คน และก่อเหตุขมขืนไปทั่ว
วัดสัมปทวน (จังหวัดฉะเชิงเทรา)

วัดสัมปทวน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางแก้ว อำเภอเมืองฉะเชิงเทรา จังหวัดฉะเชิงเทรา
วัดสัมปทวน หรือป้ายวัดเขียนว่า วัดสัมปทวน (นอก) เดิมชื่อ วัดสวนพริก (นอก) สร้างขึ้นปลายสมัยกรุงธนบุรี โดยพระภิกษุอินและชาวบ้าน มีตำนานว่าในอดีตมีพี่น้องสามองค์ ได้แก่ หลวงพ่อโสธร หลวงพ่อวัดบ้านแหลม และหลวงพ่อโตวัดบางพลีใหญ่ใน ลอยตามน้ำมาจากภาคเหนือ เมื่อผุดที่แม่น้ำบางปะกงบริเวณบ้านสวนพริก ทั้งสามองค์เกิดลอยทวนน้ำ ชาวบ้านพยายามดึงขึ้นจากน้ำแต่ไม่สำเร็จ พระทั้งสามองค์ได้จมหายไป ชาวบ้านจึงเรียกบ้านสวนพริกว่า "บ้านสามพระทวน" ต่อมาจึงเพี้ยนมาเป็น "สัมปทวน" จากข้อมูลกรมการศาสนาระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2400 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2480
อุโบสถที่มีลายปูนปั้นอยู่บนชายคาระเบียงโบสถ์แสดงภาพพระเวสสันดรชาดก อีกด้านหนึ่งเป็นภาพวิถีชีวิตชาวแปดริ้วในอดีต ที่สร้างขึ้นในสมัยพระพุทธิรังสีมุนีวงศ์ (ฮ้อ พรหมโชโต) เป็นเจ้าอาวาส งานปูนปั้นเหล่านี้มีช่างปั้นคือนายเซียนกี่ แซ่โหง้ว พร้อมด้วยลูก ๆ อีก 4 คน ทำหน้าที่เป็นผู้ช่วย
ตำบลคูชเคเฮซอร์

คูชเคเฮซอร์  เป็นตำบลในเทศมณฑลเบย์ซอ เทศมณฑลเซพีดอน จังหวัดฟอร์ส ประเทศอิหร่าน แบ่งออกเป็น 25 ตำบล จากสำมะโน พ.ศ. 2549 ตำบลนี้มีประชากร 9,622 คนใน 2,301 ครัวเรือน
นูร์บานู ซุลตัน

นูร์บานู ซุลตัน (ป. ค.ศ. 1525 – 7 ธันวาคม ค.ศ. 1583) เป็นฮาเซกี ซุลตันแห่งจักรวรรดิออตโตมัน โดยเป็นพระมเหสีเอกของสุลต่านเซลิมที่ 2 (ครองราชย์ ค.ศ. 1566–1574) ภรรยาถูกกฎหมาย เช่นเดียวกันกับวาลีเด ซุลตันกับพระราชมารดาของสุลต่านมูรัดที่ 3 (ครองราชย์ ค.ศ. 1574–1583) พระองค์เป็นหนึ่งในบุคคลสำคัญที่สุดในช่วงรัฐสุลต่านหญิง มีทฤษฎีที่ขัดแย้งกันบอกถึงพระองค์ว่ามีต้นกำเนิดเป็นชาวเวนิส, ชาวยิว หรือชาวกรีก และพระนามาภิไธยตอนเสด็จพระราชสมภพว่าเป็นทั้งเซซิเลีย เวเนียร์-บัฟโฟ (Cecilia Venier-Baffo), ราเชล หรือคาเล คาร์ตาโน (Kalē Kartanou)
ดอรอบ

ดอรอบ  ในอดีตมีชื่อว่า ดอรอบฆีร์ด หรือ ดอรอบเกร์ด เป็นเมืองและเมืองหลักของเทศมณฑลดอรอบ จังหวัดฟอร์ส ประเทศอิหร่าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 เมืองนี้มีประชากร 54,513 คนใน 13,279 ครัวเรือน
เกอดายัน

เกอดายัน (มีอีกชื่อว่า กาดายัน, กาไดยัน หรือ กาดยัน) เป็นกลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศบรูไน, ลาบวน, รัฐซาบะฮ์ และบางส่วนของรัฐซาราวักบนเกาะบอร์เนียว รายงานจากสำนักภาษาและวรรณคดีบรูไน ภาษาเกอดายัน (ISO 639-3: kxd) มีผู้พูดในประเทศบรูไนประมาณ 30,000 คน และมีการอ้างว่ามีผู้พูดในรัฐซาบะฮ์ 46,500 คนและรัฐซาราวัก 37,000 คน ในรัฐซาบะฮ์ ชาวเกอดายันส่วนใหญ่อาศัยอยู่ในเมืองซีปีตัง, บิวฟอร์ต, กัวลาเปอญู และปาปาร์ ส่วนรัฐซาราวัก ชาวเกอดายันส่วนใหญ่อาศัยอยู่ในลาวัซ, ลิมบัง, มีรี และซูบิซ ชาวเกอดายันถือเป็นกลุ่มชาติพันธุ์ย่อยของชาวไดยักกาลีมันตัน
Antennellopsis

Antennellopsis เป็นสกุลของไฮโดรซัวที่อยู่ในวงศ์ Halopterididae มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Antennellopsis integerrima
สปีชีส์นี้พบในญี่ปุ่น นิวซีแลนด์
ป่าเต้นรำ

ป่าเต้นรำ  เป็นป่าต้นสนในสันดอนจะงอยคูโรเนีย แคว้นคาลินินกราด ประเทศรัสเซีย เป็นที่รู้จักจากต้นไม้ที่มีลำต้นม้วนอย่างประหลาด ต่างจากต้นไม้เมาตรงที่ต้นไม้ในป่านี้บิดเป็นหลายรูปแบบ เช่น แหวน หัวใจ เกลียวบิดเวียนเข้าหาพื้นดิน ยังไม่มีใครทราบสาเหตุของการม้วนบิดของต้นไม้เหล่านี้ รายงานฉบับหนึ่งกล่าวว่าการม้วนบิดเกิดจากกิจกรรมของหนอนผีเสื้อชนิด "Rhyacionia buoliana"
Abietinaria

Abietinaria เป็นสกุลของไฮโดรซัวที่อยู่ในวงศ์ Sertulariidae สกุลนี้ได้รับการอธิบายทางวิทยาศาสตร์ครั้งแรกในปี พ.ศ. 2427 โดย กุสทัฟ ไฮน์ริช คีร์เชินเปาเออร์
สกุลนี้กระจายตัวอยู่ทั่วโลก
สปีชีส์.
สปีชีส์ในสกุลได้แก่:
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
เพลงชาติอิเควทอเรียลกินี

กามีเนโมสปีซันโดลาเซนดา  (- ขอให้เราเดินตามเส้นทางแห่งความปลึ้มปิติอันยิ่งใหญ่ของเรา) เป็นเพลงชาติประเทศอิเควทอเรียลกินี
องค์ประกอบของเพลงชาติ.
เพลงชาติอิเควทิเรียลกินี เนื้อร้องประพันธ์โดย อตานาซิโอ เอ็นดอนโก มิโยเน (Atanasio Ndongo Miyone) ทำนองเพลงนี้ประพันธ์โดย รามิโร ซานเชส โลเปส (Ramiro Sánchez López) ซึ่งเป็นยศร้อยตรีชาวสเปนและ มีตำแหน่งเป็นรองผู้อำนวยการกองดุริยางค์ที่กองบัญชาการกองทัพบก ตั้งอยู่ที่กรุงมาดริด เขาได้รับรางวัล 25,000 เปเซตา สำหรับการประกวด เนื้อเพลงนี้ได้รับอิทธิพลหลังจากช่วงสิ้นสุดการล่าอาณานิคมของอิเควทอเรียลกินี โดยมีการต่อต้านการล่าอาณานิคมเป็นหัวข้อหลัก 
มีการใช้ครั้งแรกในวันประกาศเอกราชของอิเควทอเรียลกินี วันที่ 12 ตุลาคม พ.ศ. 2511 และได้ใช้เพลงชาติ ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา
รายชื่อเกาะในจังหวัดตราด

เกาะในจังหวัดตราดมีจำนวนมากกว่า 66 เกาะตั้งอยู่ใน 11 ตำบล 5 อำเภอ มีพื้นที่ทั้งหมดไม่น้อยกว่า 357.298 ตารางกิโลเมตร เกาะส่วนมากอยู่ภายใต้ความรับผิดชอบของอุทยานแห่งชาติหมู่เกาะช้าง เกาะที่มีขนาดใหญ่ที่สุดสองเกาะและมีขนาดพื้นที่มากกว่า 100 ตารางกิโลเมตร คือ เกาะช้าง รองลงมาคือ เกาะกูด และที่มีขนาดรองลงมา คือ เกาะหมาก เกาะรัง เกาะกระดาด และเกาะไม้ซี้
เกาะช้างเป็นทั้งแหล่งท่องเที่ยวทางทะเลที่สำคัญและเป็นพื้นที่ที่มีการศึกษาความหลากหลายทางชีวภาพทั้งบนบกและในทะเลมานานนับร้อยปี โดยนักวิทยาศาสตร์ชาวเดนมาร์กชื่อ โยฮันเนส ชมิดท์ (Ernst Johannes Schmidt; ชื่อย่อ Johs. Schmidt) และ ทีโอดอร์ มอร์เทนเซน (Ole Theodor Jensen Mortensen; ชื่อย่อ Th. Mortensen) ที่ทำการรวบรวมและศึกษาพืชโดยเฉพาะป่าชายเลนและสัตว์ทะเลบริเวณเกาะช้างตั้งแต่ปี ค.ศ. 1899 (พ.ศ. 2442 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว) มีผลงานตีพิมพ์เผยแพร่จำนวนมาก
ต่อไปนี้เป็นรายชื่อเกาะในจังหวัดตราดของประเทศไทย เรียงจากหน่วยการปกครอง (ตำบล) นอกสุดไปส่วนกลางและตามลำดับขนาดเล็กไปใหญ่ (จากระบบฐานข้อมูลกลางและมาตรฐานข้อมูล กรมทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่ง)
เทศบาลตำบลสามเงา

เทศบาลตำบลสามเงา เป็นเทศบาลตำบลซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของหมู่ที่ 3,4 และบางส่วนของหมู่ที่ 2,5 ของตำบลสามเงา ในอำเภอสามเงา จังหวัดตาก เดิมมีฐานะเป็นสุขาภิบาลสามเงาที่จัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2499 และขยายเขตสุขาภิบาลในปี พ.ศ. 2526 โดยเพิ่มอาณาเขตมาถึงชุมชนสำนักงานโครงการจัดสรรชลประทาน ซึ่งยึดเป็นเขตเทศบาลในปัจจุบัน แล้วได้รับการจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลใน พ.ศ. 2542 ปัจจุบันในเขตเทศบาลมีประชากร 4,601 คน
พื้นที่เทศบาลตำบลอยู่บริเวณเขตศูนย์ราชการต่าง ๆ ของอำเภอสามเงา จังหวัดตาก อยู่ห่างจากศาลากลางจังหวัดตากประมาณ 52 กิโลเมตร อยู่ห่างจากกรุงเทพมหานครประมาณ 476 กิโลเมตรตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1 ถนนพหลโยธิน ด้านตะวันตกของเขตเทศบาลมีแม่น้ำปิงไหลผ่านเป็นแหล่งน้ำสำคัญและเป็นที่ตั้งของเขื่อนแม่ปิงตอนล่าง (การไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย)
เลโซโทฟัดเชลาบอนตาตาโรนา

เลโซโทฟัดเชลาบอนตาตาโรนา (โซโท: "Lesōthō Fatše La Bo-Ntat'a Rōna" - เลโซโท ดินแดนแห่งบรรพบุรุษของเรา) เป็น เพลงชาติประเทศเลโซโท เนื้อเพลงประพันธ์โดย ฟรองซัวร์ กอยลาด (François Coillard) มิชชันนารีชาวฝรั่งเศส และเพลงนี้ได้รับแรงบันดาลใจจากบทสวดในปี ค.ศ. 1820 โดย เฟอดินาน ซามูเอล ลาอูร์ (Ferdinand-Samuel Laur) มันถูกนำไปใช้เป็นเพลงชาติตั้งแต่ทศวรรษที่ 1960 โดยมีการประพันธ์เพลงชาติรูปแบบดั้งเดิมมีพื้นฐานมาจาก เนื้อเพลงในแต่ละบทมีสี่ท่อน มีเพียงท่อนแรกและท่อนสุดท้ายเท่านั้นที่ถูกนำมาใช้
ประวัติ.
เนื้อเพลงต้นฉบับถูกประพันธ์โดย ฟรองซัวร์ กอยลาด (François Coillard) มิชชันนารีชาวฝรั่งเศส ผู้แต่งทำนองเพลง "Freiheit" (แปลว่าอิสรภาพ) ในปี ค.ศ. 1820 ประพันธ์โดย เฟอดินาน ซามูเอล ลาอูร์ (Ferdinand-Samuel Laur) โดยท่อนแรกและท่อนสุดท้ายบทประพันธ์นี้ ได้รับรองโดยรัฐบาลอิสระของเลโซโท ประกาศให้เป็นเพลงชาติ นำไปใช้มาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1966 เป็นต้นมา
ลีแบร์เต (เพลงชาติ)

ลีแบร์เต ("เสรีภาพ") เป็นเพลงชาติของประเทศกินี นำไปใช้ตั้งแต่ได้รับเอกราชในปี ค.ศ. 1958 ทำนองเรียบเรียงโดย โฟเดบา กายตา และมีพื้นฐานมาจากทำนองของ อัลฟา ญาญ่า ได้มีการปรับปรุงเนื้อใหม่ ประพันธ์โดย เฌลี มามาดู ผู้แต่งประพันธ์โดย ฌอง ซอลิเออร์
ทำนองดั้งเดิมเป็นของแมนดิโก ซึ่งได้รับความนิยมอีกครั้ง หลังจากนั้นถูกนำมาใช้ในปี ค.ศ. 1904 ในการประชุมของศิลปินที่มีชื่อเสียง ในการเปิดตัวศิลปิน Alpha Yaya Diallo จากฟูตัว-ยาลอง จังหวัดลาเบในปัจจุบัน
ในฉบับใหม่ได้รับแรงบันดาลใจจากการต่อสู้ของ ฌอง ซอลิเออร์ ครูสอนดนตรีในเมือง โกนากรี ซึ่งเป็นผู้นำการต่อต้านล่าอาณานิคมของฝรั่งเศส
วัดโขงเจียม

วัดโขงเจียม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำโขงและแม่น้ำมูลบรรจบกัน ใกล้กับจุดชมวิวแม่น้ำสองสี ในตำบลโขงเจียม อำเภอโขงเจียม จังหวัดอุบลราชธานี ที่ดินที่ตั้งวัดมีเนื้อที่ 21 ไร่
วัดโขงเจียมตั้งเมื่อ พ.ศ. 2392 เดิมชาวบ้านเรียกว่า วัดบ้านด่านเก่า ตามชื่อหมู่บ้าน ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็น วัดด่านปากมูล โดยนำชื่อบ้านและชื่อแม่น้ำมูลมารวมกัน จนเปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดโขงเจียม" ตามชื่ออำเภอเมื่อ พ.ศ. 2482 วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 16 มกราคม พ.ศ. 2518 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 30 เมตร ยาว 60 เมตร
พื้นที่ของวัดด้านทิศตะวันออกจดริมฝั่งแม่น้ำโขงและแม่น้ำมูล เห็นเป็นแม่น้ำสองสีมาบรรจบกัน โดยแม่น้ำโขงจะเห็นเป็นสีขาวขุ่น ส่วนแม่น้ำมูลเห็นเป็นสีเขียวอมฟ้า โดยในเดือนเมษายนจะเป็นเดือนที่เห็นความแตกต่างของสีน้ำได้ชัดเจนที่สุด 
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 6 เมตร ยาว 15 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2510 วิหาร กว้าง 8 เมตร ยาว 15 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2534 และศาลาการเปรียญ กว้าง 13 เมตร ยาว 24 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2497 ปูชนียวัตถุที่สำคํญ ได้แก่ พระพุทธชินราชจำลองปางมารวิชัยปิดทอง มีพระนามว่า "พระพุทธโลเกศวรชินราชบรมศาสดาอุดมมงคลอุบลราชธานีสุภสิริสถิต" หน้าตักกว้าง 4 ศอก 1 คืบ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2533 พระพุทธรูปทองสำริดปางมารวิชัย หน้าตักกว้าง 40 นิ้ว สร้างเมื่อ พ.ศ. 2514 และพระพุทธรูปทองเหลืองปางมารวิชัย หน้าตักกว้าง 27 นิ้ว สร้างเมื่อ พ.ศ. 2465
วัดพลับพลาวนาราม

วัดพลับพลาวนาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลภูเขาทอง อำเภอสุคิริน จังหวัดนราธิวาส
วัดพลับพลาวนาราม หรือ วัดหลวงตาขาว ตั้งขึ้นโดยความร่วมมือร่วมใจของชาวบ้านไอกาเปาะ อันเนื่องจากหมู่บ้านไม่มีวัด หากจะประกอบพิธีทางศาสนาจะต้องไปยังวัดในหมู่บ้านอื่น ซึ่งอยู่ห่างออกไปหลายกิโลเมตร วัดที่ใกล้หมู่บ้านมากที่สุด คือ วัดโต๊ะโมะ ซึ่งอยู่ห่างประมาณ 4 กิโลเมตร ชาวบ้านจึงร่วมประชุมกันและมีมติสร้างวัด โดยร่วมกันบริจาคทรัพย์ วัสดุก่อสร้าง และอื่น ๆ ซึ่งเป็นที่ของโครงการพระราชดำริ (นาขั้นบันได) อันเป็นที่นาที่ไม่ได้ผล และส่วนพื้นที่ด้านหลังไม่ได้ใช้ประโยชน์ก็ปล่อยเป็นพื้นที่รกร้างเป็นเวลานานหลายปี จึงได้ทำหนังสือขออนุญาตจากนิคมสร้างตนเองสุคิริน ในฐานะผู้ดูแลพื้นที่ดังกล่าว จนได้ตั้งเป็นสำนักสงฆ์เมื่อ เมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2548 เริ่มแรกสร้างกุฎิ 1 หลัง ให้ชื่อว่า สำนักสงฆ์พลับพลาวนาราม ด้วยเหตุผลที่ว่าบริเวณนี้เคยเป็นพลับพลาที่ประทับของสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี เมื่อครั้งเสด็จเยี่ยมราษฎรในพื้นที่บ้านไอกาเปาะและใกล้เคียง จนนายอำพร สอนสุข ได้ขออนุญาตตั้งวัดและได้รับอนุญาตตั้งวัดเมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555 
วัดมีโรงธรรม มีพระพุทธรูปปางห้ามแก่นจันทน์ ประดิษฐานอยู่หน้าวัด มีเจดีย์อยู่ด้านขวาพระพุทธรูปปางห้ามแก่นจันทน์ ผู้ร่วมบริจาคสร้างเจดีย์มีทั้งชาวไทยและชาวมาเลย์ องค์จตุคามรามเทพ
บร็อค ชิสเซิล์ม

จอร์จ บร็อค ชิสเซิล์ม (18 พฤษภาคม 1896 – 4 กุมภาพันธ์ 1971) เป็นแพทย์, จิตแพทย์, ทหารสไนเปอร์ผ่านศึกจากสงครามโลกครั้งที่หนึ่งชาวแคนาดา เขาดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการใหญ่องค์การอนามัยโลกคนที่ 1 และเซอร์เจียนเจเนรัลของแคนาดาคนที่ 13 และเป็นผู้รับตำแหน่งและรางวัลอื่น ๆ อีกมากมาย
วัดหัวเวียง (จังหวัดแม่ฮ่องสอน)

วัดหัวเวียง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลจองคำ อำเภอเมืองแม่ฮ่องสอน จังหวัดแม่ฮ่องสอน มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 5 ไร่ 3 งาน 95 ตารางวา
วัดหัวเวียงสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2406 ตามประวัติวัดระบุว่า หัวเวียง ก็คือ หัวเมือง สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2390 จากนั้นจึงสร้างวัดขึ้น ไม่ทราบนามผู้สร้างวัด ทราบแต่ว่าเป็นวัดแห่งที่สองของเมืองแม่ฮ่องสอน ชาวเมืองแม่ฮ่องสอนเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า วัดกลางเวียง วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 16 มีนาคม พ.ศ. 2519 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร
เสนาสนะที่สำคัญ คือ วิหารพระเจ้าพาราละแข่ง เป็นวิหารไม้ ศิลปกรรมแบบศิลปะไทใหญ่ เป็นอาคารไม้ที่แบ่งพื้นที่ของอาคารออกเป็น 2 ส่วน มีส่วนยอด ที่ทำเป็นหลังคาซ้อนชั้นเหมือนปราสาทจำนวน 2 ยอด ยอดแรกเป็นปยาทาดแบบพม่า ส่วนอีกยอดหนึ่งเป็นปยาทาดมีโดมด้านบน ซึ่งได้รับอิทธิพลศิลปะตะวันตกแบบอังกฤษ 1 ใน 2 ยอด (ยอดแบบอังกฤษ) เป็นที่ประดิษฐานพระพุทธรูป "พระเจ้าพาราละแข่ง" เป็นพระพุทธรูปสำคัญประจำเมือง โดยสร้างขึ้นจำลองจากพระมหามัยมุนี สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2460 จองโพหญ่าและจองหวุ่นนะ สองพ่อค้าวัวพร้อมด้วยคณะเดินทางไปยังเมืองมัณฑะเลย์เพื่อจัดสร้างพระพุทธรูปองค์นี้ ยังได้บรรจุพระบรมสารีริกธาตุขนาดเท่าเม็ดข้าวโพดที่ในพบเชี่ยนหมากในป่า เมื่อสร้างพระพุทธรูปเสร็จจึงได้แยกออกเป็น 9 ชิ้น บรรทุกลงเรือ 9 ลำ น้ำหนักรวม 999 กิโลกรัม ล่องมาตามแม่น้ำสาละวิน ขึ้นที่ท่าเรือบ้านท่าโป่งแดง จังหวัดแม่ฮ่องสอน จากนั้นนำไปประกอบที่วัดพระธาตุดอยกองมู ก่อนอัญเชิญไปประดิษฐานยังวัดหัวเวียงจนถึงปัจจุบัน 
อุโบสถวัดหลังใหม่ สร้างตามแบบอย่างสถาปัตยกรรมไทใหญ่ผสมผสานพม่า เป็นอาคารคอนกรีตหลังคายกชั้นสูงเป็นชั้น ๆ มุงกระเบื้องประดับลายเจาะสังกะสี
เอชตาแออานอซาปาตรียาไบอามาดา

เอชตาแออานอซาปาตรียาไบอามาดา  เป็นเพลงชาติของประเทศกินี-บิสเซา
องค์ประกอบและประวัติ.
"เอชตาแออานอซาปาตรียาไบอามาดา" ประพันธ์ขึ้นโดยอามิลการ์ กาบรัล (ค.ศ. 1924–1973) เรียบเรียงโดยเสี่ยว เหอ (ค.ศ. 1918–2010) และนำมาใช้เป็นเพลงชาติเมื่อกินี-บิสเซาได้รับเอกราชใน ค.ศ. 1974 นอกจากนี้ยังเคยเป็นเพลงชาติของประเทศกาบูเวร์ดีซึ่งได้รับเอกราชร่วมกัน จนกระทั่ง ค.ศ. 1996 เพลงชาติใหม่ที่มีชื่อว่า "กังตีกูดาลีบือร์ดาดึ" ได้รับเลือกให้เป็นเพลงชาติกาบูเวร์ดี
Plecturocebus aureipalatii

ทีทีมาดีดี  หรือ ลิงโกลเดนพาเลซดอทคอม  หรือ ลิงโกลเดินพาเลซ เป็นทีที กลุ่มย่อยของลิงโลกใหม่ซึ่งพบเจอในประเทศโบลิเวีย ที่อุทยานแห่งชาติมาดีดี ในปี ค.ศ. 2004 ชื่อวิทยาศาสตร์ของทีทีมาดีดีคือ Plecturocebus aureipalatii โดยคำแสดงคุณลักษณะในชื่อทวินามนี้แปลว่า "ของวังทอง" (Golden palace) ชื่อของโกลเดนพาเลซในชื่อลิงมาจากคาสิโนออนไลน์ โกเดนพาเลซดอทคอม ผู้ซึ่งจ่ายเงินมูลค่า 650,000 ดอลลาร์สหรัฐ เพื่อให้ตั้งชื่อชนิดตามบริษัท เงินส่วนนี้ต่อมาถูกนำไปอุดหนุนหน่วยงานที่ดูแลอุทยานแห่งชาติซึ่งพบลิงนี้ครั้งแรก
หลังการค้นคว้าเป็นเวลาหลายปี ในปี ค.ศ. 2006 ทีทีมาดีดีกลายเป็นเป็นไพรเมทชนิดแรกที่ค้นพบในโบลิเวียในรอบ 60 ปี
การแพร่กระจาย.
สปีซีส์นี้สามารถพบในพื้นที่ราบลุ่มต่ำในโบลิเวียทางตะวันตกเฉียงเหนือ, ในป่าเชิงเทือกเขาแอนดีส การค้นคว้าพบว่าพวกมันอยู่อาศัยในพื้นที่ลุ่มแม่น้ำเบนี ส่วนพื้นที่อยู่อาศัยขยายในทางเหนือยังไม่ทราบ การศึกษาขั้นต้นระบุว่าชนิดนี้ไม่ได้เป็นสัตว์เฉพาะถิ่นแต่ในโบลิเวีย และอาจมีพื้นที่อยู่อาศัยขยายถึงประเทศเปรู (หรืออย่างน้อยถึงแม่น้ำทามโบปาตา)
ลักษณะ.
ทีทีมาดีดีมีลักษณะเด่นคือ ขนสีส้ม-น้ำตาล, มงกุฎสีทอง (golden crown), ปลายหางสีขาว, มือและตีนสีแดงเข้ม เช่นเดียวกับทีทีชนิดอื่น ๆ ทีทีมาดีดีเป็นสัตว์ผัวเดียวเมียเดียวและมีคู่เดียวตลอดชีวิต โดยทั่วไปตัวผู้มีหน้าที่ในการแบกเอาลูกอ่อนติดตัวจนกว่ามันจะสามารถออกไปใช้ชีวิตเองได้
การค้นพบ.
นักชีววิทยาชาวอังกฤษ โรเบิร์ท วอลเลซ (Robert Wallace) สมาชิกของสมาคมอนุรักษ์สัตว์ป่าและนักชีววิทยาชาวโบลิเวีย ฮัมแบร์โต โกมเมซ (Humberto Gómez) รายงานว่าพบเห็นลิงนี้ครั้งแรกในปี ค.ศ. 2000 ขณะกำลังศึกษาเกี่ยวกับสัตว์ในอุทยานแห่งชาติมาดีดี และได้รับการประกาศยืนยันเป็นชนิดที่ถูกค้นพบใหม่ในปี ค.ศ. 2006 ทีมสำรวจภาคพื้นประกอบด้วย Annika M. Felton, Adam Felton และ Ernesto Cáceres เป็นนักวิจัยกลุ่มแรกที่สามารถบันทึกภาพเคลื่อนไหวของทีทีชนิดนี้ วอลเลซและทีมงานของเขา รวมถึงสมาคมฯ ตัดสินใจนำเอาชื่ออกประมูลแทนที่จะตั้งชื่อชนิดด้วยตนเอง สิทธิในการตั้งชื่อถูกนำออกประมูลโดยเงินที่ได้รับจะนำไปมอบให้กับ FUNDESNAP ("Fundación para el Desarrollo del Sistema Nacional de Áreas Protegidas") องค์การไม่แสวงผลกำไรที่มีหน้าที่ในการดูแลอุทยานแห่งชาติมาดีดี ธุรกิจคาสิโนออนไลน์ GoldenPalace.com หนึ่งในมากกว่าหลายสิบผู้ประมูลชนะการประมูลไปด้วยมูลค่า 650,000 ดอลลาร์สหรัฐ และใช้สิทธิ์การตั้งชื่อในการตั้งชื่อลิงตามชื่อธุรกิจของตน
ฆินกาลี

ฆินกาลี (:) คือเกี๊ยวนึ่งหรือต้มแบบจอร์เจีย มีต้นกำเนิดมาจากจีนและได้รับการเผยแพร่เข้าสู่จอร์เจียระหว่างการพิชิตของชาวมองโกล แต่บางคนก็กล่าวว่าผู้คนในพื้นที่ภูเขาทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือของจอร์เจียเป็นผู้คิดค้นอาหารชนิดนี้
ไส้ของฆินกาลีแตกต่างกันไปตามท้องถิ่น สูตรดั้งเดิมซึ่งเรียกว่า "เฆฟซูรูลี"  ประกอบด้วยเนื้อสับ (มักใช้เนื้อแกะหรือเนื้อวัวผสมเนื้อหมู) หัวหอมสับ พริก เกลือ และยี่หร่าเท่านั้น ในขณะที่สูตรสมัยใหม่ซึ่งพบในเขตเมืองของจอร์เจียและเรียกว่า "คาลาคูรี"  จะใส่สมุนไพรอย่างพาร์สลีย์และผักชี และบางสูตรอาจใช้เห็ด มันฝรั่ง หรือเนยแข็งแทนเนื้อสัตว์ก็ได้
ฆินกาลีอาจกินเปล่า ๆ หรือกินกับเนยและพริกไทยดำป่น ตามธรรมเนียมจะใช้มือจับที่ "หาง" หรือส่วนบนตรงที่ปลายจีบมารวมกัน แล้วหยิบกินโดยกัดตัวแป้งและดูดน้ำข้างในก่อน จากนั้นจึงทยอยกินส่วนที่เหลือ ส่วนหางของฆินกาลีมักแข็งกว่าส่วนอื่นและในบางสถานการณ์จะเหลือทิ้งไว้ในจาน เพื่อใช้นับว่าแต่ละคนกินฆินกาลีไปได้กี่ชิ้นเมื่อจบมื้ออาหาร
ฆาจาปูรี

ฆาจาปูรี (; จากคำ ซึ่งแปลว่า "ลิ่มน้ำนม" ประสมกับคำ ซึ่งแปลว่า "ขนมปัง") คือขนมปังหน้าชีสหรือไส้ชีสแบบดั้งเดิมของจอร์เจีย ทำจากแป้งโดผสมยีสต์ให้ขึ้นฟู ปั้นเป็นรูปทรงและใส่ส่วนผสมแตกต่างกันไปตามแต่ละท้องถิ่น เช่น สูตรจากแคว้นอีเมเรตีทำเป็นแผ่นกลมแบน สูตรจากแคว้นกูรีอาทำเป็นพายรูปพระจันทร์เสี้ยวและใส่ไข่ต้มสับ ในขณะที่สูตรจากสาธารณรัฐอัดจาราทำเป็นรูปทรงเรือและตอกไข่ใส่ลงไป เป็นต้น อย่างไรก็ตาม ฆาจาปูรีโดยทั่วไปจะต้องมีส่วนประกอบที่เป็นชีสอยู่ตรงกลาง (ใช้ชีสแบบสดหรือแบบบ่มก็ได้ หรือใช้ชีสสำหรับทำฆาจาปูรีโดยเฉพาะ)
ฆาจาปูรีเป็นที่นิยมมากในจอร์เจียทั้งในร้านอาหารและในฐานะอาหารริมทาง ในฐานะอาหารหลักอย่างหนึ่งของจอร์เจีย มูลค่าในการทำฆาจาปูรียังใช้เป็นตัวชี้วัดอัตราเงินเฟ้อในเมืองต่าง ๆ ของจอร์เจียตาม "ดัชนีฆาจาปูรี" ซึ่งวิทยาลัยเศรษฐศาสตร์นานาชาติแห่งมหาวิทยาลัยแห่งรัฐทบิลีซีเป็นผู้พัฒนาขึ้น ฆาจาปูรีเป็นอาหารประจำชาติจอร์เจียที่ได้รับการขึ้นทะเบียนในรายการมรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมของประเทศ และจากความคิดริเริ่มของสมาคมอาหารการกินแห่งจอร์เจีย วันที่ 27 กุมภาพันธ์ได้รับการประกาศให้เป็นวันฆาจาปูรีแห่งชาติเพื่อเฉลิมฉลองอาหารอบอันเป็นเอกลักษณ์ของจอร์เจียและเพื่อส่งเสริมให้เป็นที่รู้จักในระดับสากล
โลคุม

โลคุม , รอแฮโทลโฮลฆูม  หรือ เทอร์กิชดิไลต์  คือตระกูลขนมหวานที่ทำจากเจลแป้งและน้ำตาล ขนมที่มีราคาสูงส่วนใหญ่จะผสมผลไม้แห้งอย่างอินทผลัม พิสตาชีโอ เฮเซลนัต หรือวอลนัตลงไปโดยใช้เจลเป็นตัวยึดเกาะ ในขณะที่ขนมแบบดั้งเดิมมักแต่งกลิ่นรสด้วยน้ำดอกไม้เทศ แมสติก ส้มเบอร์กามอต หรือเลมอน ขนมเหล่านี้มักทำเป็นทรงลูกบาศก์ขนาดเล็กแล้วนำไปคลุกน้ำตาลไอซิง มะพร้าวฝอยอบแห้ง หรือครีมทาร์ทาร์แบบผงเพื่อกันไม่ให้เหนียวเหนอะหนะ รสชาติอื่น ๆ ที่พบทั่วไปได้แก่อบเชยและมินต์ ในกระบวนการผลิตโลคุมอาจใช้สารสกัดจากต้นโซปเวิร์ตเป็นวัตถุเจือปนเพื่อประสานส่วนผสมให้คงตัว
ต้นกำเนิดของโลคุมยังไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด แต่ทราบกันว่ามีการผลิตขนมหวานเหล่านี้ในตุรกีและเปอร์เซียอย่างน้อยตั้งแต่ปลายคริสต์ศตวรรษที่ 18
เดอแนร์

เดอแนร์  หรือ เดอแนร์เคบัพ  คือกะบาบชนิดหนึ่ง ทำจากเนื้อสัตว์เสียบแกนเหล็กย่างในแนวตั้ง เนื้อหมักที่ถูกเสียบซ้อนกันแน่นเป็นทรงกระบอกนี้จะถูกหมุนย่างไปเรื่อย ๆ ผ่านความร้อนของเปลวไฟจากเตาด้านข้าง จากนั้นผู้ปรุงจะใช้มีดยาวเฉือนเนื้อผิวนอกที่สุกแล้วออกมาเสิร์ฟ การใช้แกนเหล็กย่างในแนวตั้งได้รับการคิดค้นขึ้นในจักรวรรดิออตโตมันในคริสต์ศตวรรษที่ 19 และสร้างแรงบันดาลใจแก่ของกินที่มีลักษณะคล้ายกัน เช่น ชาวัรมาของอาหรับ, จีโรสของกรีซ, ดอแนร์ของแคนาดา และตาโกอัลปัสตอร์ของเม็กซิโก
เนื้อเดอแนร์ที่เฉือนออกมานั้นอาจเสิร์ฟในจานพร้อมเครื่องเคียงต่าง ๆ อาจนำไปใส่ขนมปังพีตาเป็นแซนด์วิช หรืออาจห่อม้วนด้วยขนมปังแผ่นบางเป็นของกินที่เรียกว่า ดือรึม (แปลแบบตรงตัวว่า "ม้วน" หรือ "ห่อ" ในภาษาตุรกี) ในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1970 คาดีร์ นูร์มัน ได้เผยแพร่เดอแนร์ในรูปแบบแซนด์วิชซึ่งต่อมาได้รับความนิยมไปทั่วโลกในฐานะอาหารจานด่วนที่มีขายตามร้านกะบาบและมักเรียกสั้น ๆ ว่า "กะบาบ" แซนด์วิชเดอแนร์โดยทั่วไปประกอบด้วยสลัดหรือผักซึ่งอาจรวมถึงมะเขือเทศ ผักกาด กะหล่ำปลี หัวหอม แตงกวาสดหรือแตงกวาดอง พริก และซอสประเภทต่าง ๆ