pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
เขาหวง

เขาหวงซาน  เป็นเทือกเขาที่ทอดตัวอยู่ทางตอนใต้ของมณฑลอันฮุย ทางตะวันออกของสาธารณรัฐประชาชนจีน มีชื่อเสียงมาจากทิวทัศน์ที่งดงามของยอดเขาหินแกรนิตและต้นสนหวงรูปร่างแปลกตา และภาพของหมอกและเมฆที่ลอยอยู่ใกล้ยอดเขา บริเวณเทือกเขายังมีน้ำพุร้อนและบ่อน้ำร้อนธรรมชาติอีกมากมาย เนื่องมาจากความงดงาม จึงมักจะปรากฏภาพของเทือกเขาหวงอยู่ในภาพเขียนจีน หรือปรากฏชื่อในวรรณกรรมอยู่บ่อยครั้ง ปัจจุบันนี้ องค์การยูเนสโกได้ขึ้นทะเบียนเทือกเขาหวงเป็นมรดกโลก และยังจัดว่าเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่เป็นที่นิยมมากที่สุดแห่งหนึ่งในจีน
เขาหวงประกอบไปด้วยยอดเขาจำนวนมาก มียอดภูเขาที่มีชื่อ 72 ยอด และมีอยู่ 77 ยอดที่มีความสูงมากกว่า 1,000 เมตร ยอดเขาที่สูงที่สุด 3 อันดับแรกในเทือกเขาคือ ยอดเขาเหลียนหัว (莲花峰 "เหลียนหัวเฟิง" ยอดเขาดอกบัว มีความสูง 1,864 เมตร) ยอดเขากวงหมิง (光明顶 ยอดเขาสว่าง มีความสูง 1,840 เมตร) และ ยอดเขาเทียนตู่ (天都峰 "เทียนตู่เฟิง" แปลว่า ยอดเขาเมืองหลวงแห่งสวรรค์ มีความสูง 1,829 เมตร) เขตที่ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกประกอบด้วยบริเวณเทือกเขาซึ่งมีพื้นที่ 154 ตารางกิโลเมตร และรอบๆเทือกเขาอีก 142 ตารางกิโลเมตร
เขาหวงถือกำเนิดขึ้นในมหายุคเมโซโซอิก เมื่อประมาณ 100 ล้านปีก่อน โดยเกิดจากพื้นก้นทะเลยกตัวขึ้นสูง ต่อมาในยุคควอเทอร์นารี พื้นผิวของเทือกเขาถูกธารน้ำแข็งกัดเซาะเป็นเวลานาน จนเกิดเป็นเสาหินขึ้นทั่วไป และต่อมาก็เกิดป่าขึ้นบนเสาหินเหล่านั้น
ในสมัยราชวงศ์จิ๋น เทือกเขาหวงมีชื่อเรียกว่า ยี่ซาน ชื่อในปัจจุบันได้รับการตั้งขึ้นใหม่ โดยนักประวัติศาสตร์พบข้อเท็จจริงนี้จากกวีนิพนธ์ของ Li Po ซึ่งได้กล่าวถึงเทือกเขาหวงด้วยชื่อในปัจจุบัน
พืชที่ขึ้นอยู่ในบริเวณเทือกเขาหวงจะแตกต่างกันไปตามระดับความสูง ที่ความสูงต่ำกว่า 1,100 เมตร จะเป็นป่าชื้น ความสูงระหว่าง 1,100-1,800 เมตร จะเป็นป่าผลัดใบ และความสูงตั้งแต่ 1,800 เมตรขึ้นไป จะเป็นทุ่งหญ้าในลักษณะที่ขึ้นอยู่ตามที่สูง บริเวณเทือกเขามีพรรณไม้หลากหลายชนิด จากการสำรวจพบว่ามีพืชจำพวกพืชไม่มีท่อลำเลียงจำนวน 1 ใน 3 จากตระกูลที่มีอยู่ในจีน และตระกูลเฟิร์นถึงครึ่งหนึ่งจากจำนวนตระกูลทั้งหมดในจีน อยู่ในเทือกเขานี้
เนื่องจากยอดเขาต่างๆมักจะอยู่เหนือระดับของเมฆ ทำให้สามารถมองเห็นทิวทัศน์ของก้อนเมฆได้จากยอดเขา และทำให้เกิดปรากฏการณ์แสงอันน่าอัศจรรย์ ทั้งปรากฏการณ์"ทะเลเมฆ" และ"แสงพระพุทธ" เป็นสิ่งที่ดึงดูดนักท่องเที่ยวจำนวนมากให้มาชม โดยเฉลี่ยแล้ว จะเกิดปรากฏการณ์แสงพระพุทธขึ้นเดือนละ 2 ครั้ง
น้ำพุร้อนบริเวณเทือกเขาหวงจะอยู่ที่ใต้"ยอดเขาเมฆม่วง (Purple Cloud Peak)" น้ำจากน้ำพุร้อนเหล่านี้จะมีอุณหภูมิอยู่ที่ 45 °C ตลอดทั้งปี บ่อน้ำร้อนส่วนใหญ่ในบริเวณนี้จะถูกเรียกรวมกันว่า "Songgu Area"
"ยอดเขาขนปุย (Fur Peak)" เป็นบริเวณที่มีชื่อเสียงมาจากชาเขียวที่ได้จากบริเวณเทือกเขา โดยชื่อของยอดเขามีที่มาจากขนอ่อนที่ปกคลุมใบชาเป็นปุย
เขาหวงได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกใน พ.ศ. 2533 เนื่องมาจากทิวทัศน์ธรรมชาติที่งดงาม และเป็นถิ่นที่อยู่อาศัยของสิ่งมีชีวิตที่หายากและถูกคุกคามหลายชนิด
โอโอเอกซ์เอ็มแอล

โอโอเอกซ์เอ็มแอล ("เอกซ์เอ็มแอลแบบเปิดของโปรแกรมออฟฟิศ") เป็นรูปแบบการจัดเก็บข้อมูลเอกสารด้วยมาตรฐานเอกซ์เอ็มแอลจากไมโครซอฟท์
สัญญาอนุญาต.
Open XML เริ่มเผยแพร่ภายใต้สัญญาอนุญาตแจกฟรีตลอดไป เนื่องจากมีประเด็นเรื่องการนำไปใช้ในซอฟต์แวร์โอเพนซอร์ส ไมโครซอฟท์จึงได้จัดทำข้อตกลงที่จะไม่ฟ้องคดี (covenant not to sue) ขึ้นมาเพื่อเป็นหลักประกันให้กับกลุ่มโอเพนซอร์ส
บทวิจารณ์.
มาตรฐาน Open XML เป็นประเด็นที่ทำให้เกิดการอภิปรายกันในวงการอุตสาหกรรมไอที ทั้งจากกลุ่มเคลื่อนไหวเพื่อซอฟต์แวร์เสรี  นักวิเคราะห์อุตสาหกรรม ผู้ค้าซอฟต์แวร์ คู่แข่งของไมโครซอฟท์ (โดยเฉพาะ ซัน ไมโครซิสเต็มส์ และ ไอบีเอ็ม) และอีกหลาย ๆ กลุ่มที่สนับสนุน OpenDocument Format (ODF)
ที่มาของการวิพากษ์วิจารณ์นี้ถ้าไม่นับประเด็นทางด้านเทคนิคแล้ว ก็คงจะมาจากการที่ไมโครซอฟท์กำลังพยายามผลักดัน proprietary format (ฟอร์แมตเอกสิทธิ์เฉพาะ) เข้าสู่การเป็นมาตรฐาน ISO เพื่อที่จะขัดขวางไม่ให้เกิดการใช้งาน ODF อย่างแพร่หลายในวงกว้าง ซึ่งอาจเป็นภัยคุกคามต่อการเป็นเจ้าตลาดของชุด Microsoft office นักวิจารณ์ยังให้เหตุผลว่า ทั้ง ๆ ที่คู่แข่งก็มีท่าทีที่จะปรับผลิตภัณฑ์ของตัวเองให้เข้ากันได้กับมาตรฐาน Open XML อันใหม่นี้ แต่ไมโครซอฟท์กลับไม่เคยประกาศแผนในลักษณะเดียวกันที่จะสนับสนุน ODF เลย ไมโครซอฟท์กล่าวว่า ความที่มันเป็นฟอร์แมตที่ปราศจากค่าลิขสิทธิ์จะทำให้ปัญหาเรื้อรังเกี่ยวกับความเข้ากันไม่ได้ในการทำงานร่วมกันนั้นหมดไป เนื่องจากมันมีมาตรฐาน เช่น XML และ ZIP เป็นรากฐานที่สำคัญรองรับอยู่
กลุ่มวังน้ำเย็น

กลุ่มวังน้ำเย็น หมายถึง กลุ่มของนักการเมืองกลุ่มหนึ่ง นำโดย เสนาะ เทียนทอง ตั้งชื่อตามชื่อ ตำบลวังน้ำเย็น อำเภอวังน้ำเย็น จังหวัดสระแก้ว ซึ่งเป็นฐานธุรกิจ และการเมืองดั้งเดิมของนายเสนาะ (เดิม อ.วังน้ำเย็น อยู่ใน จังหวัดปราจีนบุรี ก่อนจะแยกออกมาพร้อม อ.อรัญประเทศ, อ.ตาพระยา, อ.วัฒนานคร และ อ.คลองหาด เพื่อจัดตั้งเป็น จังหวัดสระแก้ว)
"กลุ่มวังน้ำเย็น" เดิมเป็นสมาชิก พรรคชาติไทย ซึ่งมี นายบรรหาร ศิลปอาชา เป็นหัวหน้าพรรค เนื่องจากมีจำนวน ส.ส. ในสังกัดเป็นจำนวนมาก ทำให้มีส่วนสำคัญในการครองเสียงข้างมากใน สภาผู้แทนราษฎร ของ พรรคชาติไทย ซึ่งทำให้ นายบรรหาร สามารถขึ้นสู่ตำแหน่ง นายกรัฐมนตรี และทำให้ นายเสนาะ มีความสำคัญอย่างมากในพรรคชาติไทยโดยดำรงตำแหน่ง เลขาธิการพรรค แต่ต่อมากลุ่มวังน้ำเย็นกลับเปลี่ยนมากดดันให้ นายบรรหาร ลาออกจากตำแหน่ง นายกรัฐมนตรี ในการอภิปรายไม่ไว้วางใจ เมื่อ พ.ศ. 2539 โดยสนับสนุนให้ พลเอกชวลิต ยงใจยุทธ หัวหน้าพรรคความหวังใหม่ ซึ่งดำรงตำแหน่งรองนายกรัฐมนตรีในขณะนั้น ขึ้นดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีแทน ในครั้งนั้นนายบรรหารถูกกดดัน จนจำใจยอมประกาศว่าจะลาออก
หลังผ่านพ้นการอภิปรายไม่ไว้วางใจ นายบรรหาร กลับลำไม่ลาออกจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรี แต่กลับยุบสภา เมื่อวันที่ 27 กันยายน พ.ศ. 2539 ทำให้ต้องมีการเลือกตั้งทั่วไป สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรใหม่ กลุ่มวังน้ำเย็นได้ลาออกจาก พรรคชาติไทย ไปเข้าร่วมกับ พรรคความหวังใหม่ ที่มี พลเอกชวลิต ยงใจยุทธ เป็นหัวหน้าพรรค นายเสนาะได้ดำรงตำแหน่ง เลขาธิการพรรค สามารถสนับสนุนให้ พรรคความหวังใหม่ ได้เสียงข้างมากในสภาผู้แทนราษฎร และ พลเอกชวลิต ยงใจยุทธ ขึ้นเป็น นายกรัฐมนตรี คนที่ 22 ของประเทศไทยได้สำเร็จ
ต่อมาคะแนนนิยม พรรคความหวังใหม่ ตกต่ำลงมากภายหลัง วิกฤตการณ์ทางการเงินในเอเชีย พ.ศ. 2540 กระทั่ง พล.อ.ชวลิต ลาออกจากตำแหน่ง นายกรัฐมนตรี และ นายเสนาะ ถูกปลดจากตำแหน่งเลขาธิการพรรค กลุ่มวังน้ำเย็นจึงลาออกจาก พรรคความหวังใหม่ ไปเข้าร่วมกับ พรรคไทยรักไทย และสามารถสนับสนุนให้ พรรคไทยรักไทย ได้เสียงข้างมากในสภาผู้แทนราษฎร จากการเลือกตั้งทั่วไป พ.ศ. 2544 ทำให้ พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร ขึ้นเป็น นายกรัฐมนตรี คนที่ 23 ของประเทศไทยได้สำเร็จ ทำให้ นายเสนาะ สามารถกล่าวอ้างอยู่เสมอว่า "ปั้นนายกฯ" หรือ "ทำคลอดนายกฯ" มาแล้วถึง 3 คน
ในช่วงการขับไล่ ทักษิณ ชินวัตร ให้ลาออกจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรี นายเสนาะ และคนใกล้ชิดส่วนหนึ่ง ได้ลาออกจากพรรคไทยรักไทย ในขณะที่สมาชิก กลุ่มวังน้ำเย็น ส่วนใหญ่ยังคงอยู่ในพรรค เนื่องจากติดข้อจำกัดทางกฎหมาย เรื่องระยะเวลาที่ต้องเป็นสมาชิกพรรค ไม่ต่ำกว่า 90 วัน จึงจะสามารถลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้
ต่อมาเมื่อ นายเสนาะ ก่อตั้ง พรรคประชาราช สมาชิกในกลุ่มวังน้ำเย็นเดิมจำนวนหนึ่งได้ย้ายมาสังกัด พรรคประชาราช ร่วมกับนายเสนาะอีกครั้ง ขณะที่บางส่วนไปเข้าสังกัดพรรคอื่น ๆ ทำให้ภาพความเหนียวแน่นของกลุ่มวังน้ำเย็นไม่ชัดเจนเท่าที่ผ่านมา
สส.ที่สังกัด หรือเคยสังกัดกลุ่มวังน้ำเย็น ระหว่างเข้าร่วมพรรคไทยรักไทย.
สส.ที่สังกัด หรือเคยสังกัดกลุ่มวังน้ำเย็น ระหว่างเข้าร่วมพรรคไทยรักไทย เท่าที่รวบรวมได้มีดังนี้
คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี

คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี ประกอบด้วย สำนักงานเลขานุการคณะและ 4 ภาควิชา คือ ภาควิชาคณิตศาสตร์ สถิติและคอมพิวเตอร์ ภาควิชาเคมี ภาคฟิสิกส์ และภาควิชาวิทยาศาสตร์ชีวภาพ ทำหน้าที่หลักในการจัดการเรียนการสอนวิชาพื้นฐานทางวิทยาศาสตร์และคณิตศาสตร์ให้กับคณะต่าง ๆ ตามหลักสูตรในระดับปริญญาตรีของมหาวิทยาลัย
ประวัติ.
คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี ได้รับการริเริ่มขึ้นครั้งแรก เมื่อปีพุทธศักราช 2531 ในนาม ภาควิชาพื้นฐาน วิทยาลัยอุบลราชธานี สังกัดมหาวิทยาลัยขอนแก่น ต่อมาในปีพุทธศักราช 2533 วิทยาลัยอุบลราชธานีได้รับการสถาปนาเป็นมหาวิทยาลัยอุบลราชธานี ตามประกาศพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยอุบลราชธานีในราชกิจจานุเบกษา เมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2533 ดังนั้น จึงถือว่า วันที่ 30 กรกฎาคม ของทุกปี เป็นวันสถาปนามาหาวิทยาลัย และภาควิชาพื้นฐานจึงเปลี่ยนชื่อเป็น "คณะวิทยาศาสตร์" นับตั้งแต่วันดังกล่าว
ไซโกโนะคาตาโอโมอิ

The single reached #50 in Japan. The CD's catalog number is GNCX-0005.
"ไซโกโนะคะตะโอะโมะอิ" (; โรมาจิ: "Saikō no Kataomoi") " เป็นซิงเกิลที่ 3 ของ ซะชิ ทะอินะกะ ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2549 ซึ่งเพลงแรกของซิงเกิลนี้ใช้เป็นเพลงปิดของแอนิเมชันเรื่อง "Saiunkoku Monogatari" รหัสซีดีของซิงเกิลชุดนี้คือ GNCX-0005
รายชื่อเพลง.
1. ไซโกโนะคะตะโอะโมะอิ (; โรมาจิ: "Saikō no Kataomoi"; : lit.รักแท้มิหวนคืน) 
2. It's my life
3. Saikō no Kataomoi -instrumental-
4. It's my life -instrumental-
เวิร์ลพูล โปรดักชั่นส์

เวิร์ลพูล โปรดักชั่นส์  คือชื่อของกลุ่มดนตรีเฮาส์จากเมืองโคโลญจ์ (Kölner House Musik Projektes) 
ตัวนักดนตรีและโปรดิวเซอร์ คือ Eric D. Clark, Justus Köhncke และ Hans Nieswandt 
เริ่มรวมตัวในช่วงปี 1991 โดยใช้ชื่อ Whirlpool Productions มาตั้งแต่แรกเริ่ม 
มีความแหวกแนวในแบบของตนเองและได้ทดลองการผสมผสานของดนตรีอย่างไม่หยุดยั้ง 
จนทำให้เป็นแบบอย่างให้กับวง Sensorama และ Egoexpress (วงดนตรีแนวเฮาส์จาก Hamburger) 
ด้วยเพลงฮิตแนวดิสโก้ "From Disco To Disco" 
ทำให้ Whirlpool Productions ขึ้นไปยืนเป็นอันดับหนึ่งที่ประเทศอิตาลีในช่วงฤดูร้อน ปี 1997 ถึง 9 สัปดาห์ด้วยกัน 
จากนั้นก็ได้ไปแสดงโชว์ตามสถานีโทรทัศน์ และ ในรายการเพลงยอดฮิตต่างๆ ด้วย 
เวิร์ลพูล โปรดักชั่นส์ ยังเคยเป็นนักเขียนและนักวิจารณ์ในแมกกาซีนเพลง "Spex" เช่นกัน 
นั้นทำให้ความคิดความอ่านของวงดนตรีกลุ่มนี้ ไม่มีสิ้นสุด และ ได้มีการปรับปรุง เปลี่ยนแปลงเรื่อยมา 
ทำให้ทุกวันนี้ Whirlpool Productions ได้มายืนถึงขั้น Dj อย่างเต็มตัว 
ณ ขณะนี้ Hans Nieswandt หนึ่งใน Whirlpool Productions ก็ยังเตรียมงานหนังสือของเขา 
ที่มีชื่อว่า "plus minus acht" (+ - 8) ที่กล่าวถึงความทรงจำเกี่ยวกับดนตรีแนวเฮาส์ของเขาในช่วงยุค 90
ทุ่งกุลาร้องไห้

ทุ่งกุลาร้องไห้ เป็นที่ราบขนาดใหญ่ในภาคอีสาน มีพื้นที่ประมาณ 2 ล้านไร่ มีที่ตั้งติด แม่น้ำมูล และลำน้ำสาขาของแม่น้ำมูล เช่น ห้วยทับทัน (ลำทับทันหรือคลองทับทัน) ห้วยเสียว ลำพลับพลา และบางส่วนที่ติด แม่น้ำชี ครอบคลุมพื้นที่ 13 อำเภอ 5 จังหวัด ได้แก่ อำเภอพยัคฆภูมิพิสัย จังหวัดมหาสารคาม; อำเภอชุมพลบุรีและอำเภอท่าตูม จังหวัดสุรินทร์; อำเภอปทุมรัตต์ อำเภอเกษตรวิสัย อำเภอสุวรรณภูมิ อำเภอโพนทราย และอำเภอหนองฮี จังหวัดร้อยเอ็ด; อำเภอศิลาลาด อำเภอราษีไศล และอำเภอยางชุมน้อย บางส่วนของ อำเภออุทุมพรพิสัย อำเภอห้วยทับทัน อำเภอบึงบูรพ์ ที่มีที่ตั้งติดห้วยทับทัน ลำทับทันหรือคลองทับทัน จังหวัดศรีสะเกษ; อำเภอค้อวัง และอำเภอมหาชนะชัย จังหวัดยโสธร
ทุ่งกุลาร้องไห้ มีเรื่องเล่าสืบกันมาว่า ชนเผ่ากุลาซึ่งเป็นชนกลุ่มน้อยจากเมืองเมาะตะมะ ประเทศพม่า ได้เดินทางมาค้าขายผ่านทุ่งแห่งนี้ ปกติแล้วชนเผ่ากุลาเป็นชนเผ่าที่มีความอดทนสูงมาก สู้งาน สู้แดด ลม ฝน แต่เมื่อได้เดินทางผ่านทุ่งแห่งนี้ ที่มีพื้นที่กว้างขวางเหลือประมาณ ต้องใช้เวลาเดินทางหลายวัน ไม่พบหมู่บ้านใด ๆ เลย น้ำก็ไม่มีดื่ม ต้นไม้ก็ไม่มีที่จะให้ร่มเงา มีแต่ทุ่งหญ้าเต็มไปหมด พื้นดินก็เป็นทราย เดินทางยากลำบากเหมือนอยู่กลางทะเลทราย ทำให้คนพวกนี้ถึงกับร้องไห้ ดังนั้น จึงได้ชื่อว่า "ทุ่งกุลาร้องไห้"
บึงพลาญชัย

บึงพลาญชัย ตั้งอยู่บริเวณกลางเมืองร้อยเอ็ด ถือเป็นสัญลักษณ์ของจังหวัด มีลักษณะเป็นเกาะอยู่กลางบึงน้ำขนาดใหญ่ มีเนื้อที่ประมาณ 2 แสนตารางเมตร เป็นบึงที่เกิดจากพระยาสุนทรเทพกิจจารักษ์ (ทอง จันทรางศุ) ผู้ว่าราชการจังหวัดร้อยเอ็ดคนที่ 3 นำชาวบ้าน 40,000 คน ขุดขึ้นมาเมื่อปี พ.ศ. 2469 เป็นสถานที่พักผ่อนหย่อนใจ ตกแต่งเป็นสวนไม้ดอกขนาดใหญ่ มีพันธุ์ไม้ต่าง ๆ ร่มรื่น และในบึงน้ำมีปลาชนิดต่าง ๆ หลายพันธุ์ มีเรือจักรยานน้ำและเรือพายไว้บริการประชาชนพายเล่นในบึง นอกจากนั้นยังใช้เป็นสถานที่จัดงานเทศกาลของจังหวัด รวมทั้งจัดมหรสพต่าง ๆ ภายในบึงพลาญชัยยังมีสิ่งก่อสร้างที่น่าสนใจคือ
กระทรวงวัฒนธรรม (ประเทศไทย)

กระทรวงวัฒนธรรม  เป็นหน่วยงานราชการส่วนกลางประเภทกระทรวงของไทย มีหน้าที่ดูแลเกี่ยวกับวัฒนธรรม ภาษา ศาสนา และขนบธรรมเนียมประเพณีอื่น ๆ
ประวัติ.
การดำเนินงานด้านวัฒนธรรมของชาติ มีการพัฒนาปรับปรุงและเปลี่ยนแปลงมาหลายยุคสมัย รูปแบบของหน่วยงานเริ่มจากกองวัฒนธรรม สภาวัฒนธรรมแห่งชาติและจัดตั้งเป็นกระทรวงวัฒนธรรมเมื่อวันที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2495 โดยจอมพล ป. พิบูลสงคราม นายกรัฐมนตรีในขณะนั้นดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัฒนธรรมด้วย ใน พ.ศ. 2501 เนื่องจากสภาวะผันแปรทางการเมือง กระทรวงวัฒนธรรมจึงถูกยุบเลิกตามพระราชบัญญัติปรับปรุงกระทรวง ทบวง กรม โดยโอนย้ายไปสังกัดกระทรวงศึกษาธิการและอื่นๆ
ต่อมากระทรวงวัฒนธรรมได้รับการสถาปนาขึ้นใหม่ตามพระราชบัญญัติปรับปรุงกระทรวง ทบวง กรม เมื่อวันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2545 ถือเป็น 1 ใน 20 กระทรวงหลักของประเทศตามนโยบายปฏิรูประบบราชการของรัฐบาล
เมื่อวันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2559 พระราชบัญญัติส่งเสริมกิจการฮัจย์ (ฉบับที่ 3) มีผลบังคับใช้ ส่งผลให้ปลัดกระทรวงวัฒนธรรมต้องเป็นกรรมการในคณะกรรมการส่งเสริมกิจการฮัจย์แห่งประเทศไทย โดยมีกฤษศญพงษ์ ศิริ ปลัดกระทรวงวัฒนธรรมคนแรกที่เป็นกรรมการในคณะกรรมการส่งเสริมกิจการฮัจย์แห่งประเทศไทย
ตราสัญลักษณ์.
ตราแรกของกระทรวงวัฒนธรรมนั้นเป็นรูปพระพรหม 4 หน้า 4 หัตถ์ ประทับอยู่บนดอกบัวบานโผล่จากน้ำ หัตถ์ซ้ายบนถือสมุดดำ (หมายถึงศิลปวิทยา) หัตถ์ซ้ายล่างถือประคำ (เกี่ยวกับคะแนนนับ) หัตถ์ขวาบนถือช้อนตักเนย (แสดงว่าไม่มีอาวุธอย่างไร) หัตถ์ขวาล่างถือหม้อน้ำ (เกี่ยวกับน้ำอมฤต) ภายในกรอบวงกลมเบื้องล่างมีอักษร "กระทรวงวัฒนธรรม"
ตราสัญลักษณ์เป็นรูปดวงประทีปภายในบุษบก เหนือหมู่ลายเมฆหมอก หมายถึง ปัญญาซึ่งเป็นรากฐานของวัฒนธรรม กรมศิลปากรเป็นผู้ออกแบบโดยศึกษาจากรูปแบบตราสภาวัฒนธรรมแห่งชาติ เมื่อ พ.ศ. 2485 และนำมาดัดแปลงปรับรูปแบบให้มีความเหมาะสมยิ่งขึ้น
รายชื่อตำแหน่งทางวิชาการ

ตำแหน่งทางวิชาการ คือ ตำแหน่งของบุคคลในแวดวงวิชาการสำหรับนักวิชาการ อาจารย์ หรือนักเรียนในการทำวิจัย และการสอนในสถาบันอุดมศึกษา 
ประเทศไทย.
ตำแหน่งทางวิชาการจะได้รับแต่งตั้งตามกฎหมายว่าด้วยสถาบันอุดมศึกษา โดยผู้ที่มีตำแหน่งทางวิชาการนั้น มีสิทธิใช้ตำแหน่งทางวิชาการที่ได้รับเป็นคำนำหน้านามได้ในการลงชื่อ หนังสือ เอกสาร งานสารบรรณหรือการเรียกขานใด ๆ เสมือนยศหรือคำนำหน้านามอย่างอื่น ซึ่งการเขียนตำแหน่งวิชาการที่ใช้นำหน้าคำนามนั้น ให้เรียงลำดับ ดังนี้ (1) ตำแหน่งทางวิชาการ (2) ยศ (3) บรรดาศักดิ์ ฐานันดรศักดิ์ หรือคำนำหน้านามสตรีที่ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ และมีสิทธิใช้คำนำหน้านามนั้นตามกฎหมาย ระเบียบหรือประกาศของทางราชการ
โดยผู้ที่ใช้ตำแหน่งทางวิชาการนำหน้าคำนามนั้น ไม่สมควรใช้คำว่า นาย นาง หรือนางสาว นำหน้านามพร้อมกับตำแหน่งทางวิชาการ
โรงเรียนอัสสัมชัญแผนกประถม

โรงเรียนอัสสัมชัญแผนกประถม (อังกฤษ: Assumption College Primary Section) (อักษรย่อ: อสช, ACP) เป็นโรงเรียนประถมศึกษาชายล้วนคาทอลิกของโรงเรียนอัสสัมชัญ ตั้งอยู่ในซอยสาทร 11 แขวงยานนาวา เขตสาทร กรุงเทพมหานคร ปัจจุบันโรงเรียนอัสสัมชัญแผนกประถมมี ภราดา มานิต สกนธวัฒน์ เป็นผู้อำนวยการ ดำรงตำแหน่งตั้งแต่วันปีการศึกษา 2568 เป็นต้นมา
ประวัติ.
อาคารเรียนหลังแรกของโรงเรียน คือ ตึกมาร์ติน เดอ ตูรส์ เพื่อเป็นที่ระลึกถึงคุณความดีของ ท่านเจษฎาธิการมาร์ติน เดอ ตูรส์ เจษฎาจารย์คนแรกและตรงอาคารอีก 1 แห่ง โรงเรียนอัสสัมชัญแผนกประถมได้รับอนุญาตให้เปิดสอนเมื่อ 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2509 ซึ่งย้ายมาเฉพาะ ป.1-ป.4 ครั้นถึงปี 2516 ได้สร้างอาคารอีกหลังหนึ่ง คือ ตึกเซนต์หลุยส์มารีโดยได้ทำพิธีเปิดเมื่อ 23 ธันวาคม พ.ศ 2518 ทั้งนี้เพื่อให้นักเรียนชั้นประถมทั้งหมดมาอยู่รวมกัน โรงเรียนได้รับความนิยมเพิ่มขึ้น และต้องการให้มีการสร้างโรงอาหารอย่างเรียบร้อยจึงรื้อโรงอาหารเพื่อสร้างตึกไมเกิ้ล ปีพ.ศ. 2529 ได้มีการสร้างอาคารเพิ่มคืออาคารพระนางพรหมจารี มารีอา แล้วได้สร้างอาคารหิรัญสมโภช เพื่อเป็นอาคารสื่อการเรียนการสอนในปี พ.ศ. 2532 ในสมัยของภราดาเลอชัยก็ได้สร้างอาคารขึ้นมาอีก 1 หลัง คือ อาคารกาญจนาภิเษก เพื่อเป็นตึกอำนวยการ (ปัจจุบันถูกรื้อถอนเพื่อสร้างสนามบาสเก็ตบอล) เมื่อปีพ.ศ. 2541 ได้มีการสร้างอาคารเอนกประสงค์ขึ้นอีกหลังเป็นอาคารเรียน 6 ชั้นโดยได้กำกับดูแลโดยภราดา อาจิน เต่งตระกูล สร้างเสร็จเมื่อปี พ.ศ. 2543 โดยใช้ชื่อว่าอาคารอัสสัมชัญ 2000
กรมประชาสัมพันธ์

กรมประชาสัมพันธ์  เป็นหน่วยงานประชาสัมพันธ์ของรัฐบาลไทย ในสังกัดสำนักนายกรัฐมนตรี มีหน้าที่เสริมสร้างความเข้าใจ ระหว่างหน่วยงานรัฐกับประชาชน
ประวัติ.
กรมประชาสัมพันธ์ มีวิวัฒนาการมาจาก “กองโฆษณาการ” หลังจากการปฏิวัติสยาม พ.ศ. 2475 โดยก่อตั้งเมื่อวันที่ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2476 ต่อมาเมื่อวันที่ 9 ธันวาคม ปีเดียวกันพัฒนาเป็น “สำนักงานโฆษณาการ” เมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2483 พัฒนาขึ้นเป็น “กรมโฆษณาการ” และเมื่อวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2495 พัฒนามาเป็น “กรมประชาสัมพันธ์” ดังเช่นปัจจุบัน
ที่ตั้งสำนักงาน.
สำนักงานกรมประชาสัมพันธ์ เดิมตั้งอยู่ที่ อาคารหัวมุมถนนราชดำเนิน ติดกับกรมสรรพากร และสำนักงานสลากกินแบ่งรัฐบาล เป็นสถานที่เกี่ยวข้องในประวัติศาสตร์ทางการเมืองหลายครั้ง ในการรัฐประหารทุกครั้ง จะเป็นสถานที่แรก ๆ ที่ถูกกำลังทหารเข้ายึด รวมทั้งใน เหตุการณ์ 14 ตุลา และ เหตุการณ์พฤษภาทมิฬ ก็ถูกประชาชนเข้ายึด หลังเหตุการณ์พฤษภาทมิฬ อาคารกรมประชาสัมพันธ์ ถูกเพลิงไหม้เสียหายอย่างหนัก จึงย้ายไปตั้ง ณ อาคารเลขที่ 9 ซอยพระรามที่ 6 ซอย 30 (อารีย์สัมพันธ์) ถนนพระรามที่ 6 แขวงพญาไท เขตพญาไท กรุงเทพมหานคร จนถึงปัจจุบัน
ตราสัญลักษณ์.
ตามประกาศสำนักนายกรัฐมนตรีซึ่งปรากฏในราชกิจจานุเบกษา ตอนที่ 7 เล่มที่ 64 ลงวันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2490 กำหนดเครื่องหมายราชการ "กรมโฆษณาการ" ให้เป็นรูปพระอินทร์เป่าสังข์ เหาะลอยอยู่เหนือเมฆ มีวงกลมล้อมรอบ โดยอิงตามคติในวรรณคดีโบราณว่า พระอินทร์มีหน้าที่เป่าสังข์ชื่อ "ปาญจนันท์" ปลุกพระนารายณ์ให้ตื่นจากบรรทมสินธุ์ในสะดือทะเล เพื่อขึ้นมาปราบเหตุร้ายต่าง ๆ ในโลก และโดยความเชื่อในศาสนาฮินดู สังข์ถือเป็นมงคลสามประการคือ ถือกำเนิดจากพระพรหม ท้องสังข์เคยเป็นที่ซ่อนคัมภีร์พระเวท และตัวสังข์มีรอยนิ้วพระหัตถ์ของพระนารายณ์ ในพิธีทางศาสนาพราหมณ์ จึงมีการเป่าสังข์เพื่อความเป็นสิริมงคลด้วย สอดคล้องกับหลักการประชาสัมพันธ์ ที่เป็นการเผยแพร่ชี้แจงประชาชนให้เข้าใจอย่างกว้างขวาง และสร้างความเข้าใจอันดี จึงเปรียบได้กับการเป่าสังข์เพื่อเรียกประชุมของเทวดา ตราสัญลักษณ์นี้ใช้สีม่วงเป็นสีหลักของตรา ซึ่งเป็นสีของงานประชาสัมพันธ์ และใช้มาจนกระทั่งเป็นกรมประชาสัมพันธ์ในปัจจุบัน
ส่วนราชการในสังกัด.
ตามพระราชกฤษฎีกา แบ่งส่วนราชการกรมประชาสัมพันธ์ สำนักนายกรัฐมนตรี ฉบับล่าสุด เมื่อปี พ.ศ. 2540 มีส่วนราชการในสังกัด ดังต่อไปนี้
จดหมายข่าวรัฐบาลเพื่อประชาชน.
จดหมายข่าวรัฐบาลเพื่อประชาชน เป็น หนังสือพิมพ์แทบลอยด์ รายปักษ์ภาษาไทยที่ดำเนินการโดย กรมประชาสัมพันธ์ ตามดำริของ พลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา นายกรัฐมนตรี
ประวัติ.
โดยมติ คณะรัฐมนตรี เมื่อวันที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2558 ให้ กรมประชาสัมพันธ์ ออกหนังสือพิมพ์แทบลอยด์แบบรายปักษ์ 4 สี 8 หน้าชื่อ จดหมายข่าวรัฐบาลเพื่อประชาชน เริ่มออกฉบับปฐมฤกษ์เมื่อวันที่ 28 เมษายน 2558 โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อประชาสัมพันธ์และรายงานผลงานของรัฐบาล โดยหนึ่งฉบับมี 8 หน้า จัดพิมพ์ทั้งสิ้น 60,000 เล่ม โดยแบ่งเป็นการแจกในพื้นที่กรุงเทพมหานคร 30,000 เล่ม และพื้นที่ต่างจังหวัด 30,000 เล่ม
โดยที่หนังสือพิมพ์ฉบับนี้มีนายอภินันท์ จันทรังษี อธิบดี กรมประชาสัมพันธ์ เป็นบรรณาธิการบริหารในเวลาต่อมาได้เปลี่ยนให้นายคณิศร์ สุวรรณเดชเป็นบรรณาธิการบริหารแทนและพลเอก วิลาศ อรุณศรี เลขาธิการนายกรัฐมนตรี เป็นบรรณาธิการอำนวยการ
ในหนังสือพิมพ์ฉบับนี้ พลเอกประยุทธ์ จันทร์โอชา ได้เป็นคอลัมนิสต์รับเชิญในคอลัมน์ จากใจนายกรัฐมนตรี เพื่อใช้สื่อสารความในใจของท่านไปสู่ประชาชนนอกจากนี้ยังมีคอลัมน์จากรัฐมนตรีบางท่านที่ใช้รายงานผลงานที่ผ่านมา
แต่ด้วยผลไม่เป็นตามเป้าที่วางไว้จึงได้ยุติหนังสือพิมพ์ฉบับนี้โดยออกฉบับสุดท้ายเมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2559
ซ้าบ 35 ดราเคน

ซ้าบ 35 ดราเคน  เป็นเครื่องบินไอพ่นขับไล่ความเร็วกว่าเสียง 2 เท่าแบบแรกของประเทศสวีเดน บินครั้งแรกเมื่อวันที่ 25 ตุลาคม ค.ศ. 1955 และประจำเข้ากองทัพอากาศสวีเดนเป็นครั้งแรกเมื่อต้นปี ค.ศ. 1960 สร้างขึ้นมาทั้งหมด 644 ลำ และใช้ในกองทัพอากาศสวีเดน, ฟินแลนด์, และเดนมาร์ค ปัจจุบันได้ปลดประจำการแล้ว
รายละเอียด ซ้าบ 35 ดราเคน.
ข้อมูลจำเพาะ
ดาโซซูว์แปเรต็องดาร์

ดาโซซูว์แปเรต็องดาร์  เป็นเครื่องบินที่พัฒนามาจากเอต็องดาร์ 4 แอม บินเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 21 พฤษภาคม ค.ศ. 1958 และประจำการบนเรือบรรทุกอากาศยานของฝรั่งเศส เมื่อวันที่ 18 มกราคม ค.ศ. 1962 ซึ่งซูว์แปเรต็องดาร์ พัฒนาให้แรงขับสูงกว่า และ สิ้นเปลืองพลังงานน้อยกว่าเอต็องดาร์ IV ซูว์แปเรต็องดาร์ มีการสร้างขึ้นมาทั้งสิ้น 74 เครื่อง
รายละเอียด.
ข้อมูลจำเพาะ
โคจิ อาริซาวะ

โคจิ อาริซาวะ (; โรมาจิ: "Arisawa Kōji") เกิดเมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2514 ที่เมืองโซกะ ประเทศญี่ปุ่น เป็นนักมวยที่ได้รับความนิยมจากแฟนมวยในญี่ปุ่น ด้วยเป็นมวยชกสนุก หมัดหนัก และที่สำคัญเป็นนักมวยหน้าตาดี แต่อาริซาวะเคยชกชิงแชมป์ซูเปอร์เฟเธอร์เวทญี่ปุ่นกับทากาโนริ ฮาตาเกยามะซึ่งต่อมาได้กลายเป็นแชมป์โลกในรุ่นนี้ด้วยในปี พ.ศ. 2541 อาริซาวะกลับเป็นฝ่ายแพ้ทีเคโอไปในยกที่ 9 ซึ่งเป็นการแพ้ครั้งแรกของอาริซาวะ
จากนั้น โคจิ อาริซาวะ ก็ได้กลับมาชกอีกหลายครั้ง รวมทั้งการชนะน็อกยก 2 พิชิตชัย เอื้อสัมพันธ์ นักมวยชาวไทยในปี พ.ศ. 2548 ด้วย
โคจิ อาริซาวะเป็นพี่ชายฝาแฝดของคาซูฮิโระ อาริซาวะ ซึ่งเป็นนักมวยด้วยเหมือนกันแต่ชกในรุ่นเฟเธอร์เวท
โฮซูมิ ฮาเซงาวะ

โฮซูมิ ฮาเซงาวะ (; โรมาจิ: "Hasegawa Hozumi") อดีตนักมวยสากล ชาวญี่ปุ่นเป็นนักมวยสากลชาวญี่ปุ่นที่สามารถครองแชมป์โลก 3 รุ่น ได้เป็นคนที่ 4 ของประเทศญี่ปุ่น
ประวัติ.
โฮซูมิ ฮาเซงาวะได้ขึ้นชิงแชมป์โลกสภามวยโลก (WBC) ในรุ่นแบนตัมเวท กับ วีระพล นครหลวงโปรโมชั่น ในปี พ.ศ. 2548 และเป็นฝ่ายชนะคะแนนไปอย่างสูสี จากนั้นจึงป้องกันตำแหน่งกับเฆรัลโด มาร์ติเนซ นักมวยชาวเม็กซิกัน เป็นฝ่ายชนะน็อกไปในยกที่ 7 จากนั้นจึงให้วีระพลล้างตาอีกครั้ง ในปี พ.ศ. 2549 และเป็นฝ่ายชนะทีเคโอย้ำแค้นวีระพลไปได้อีกครั้งในยกที่ 9 
โฮซูมิ ฮาเซงาวะ เป็นนักมวยหนุ่ม สภาพร่างกายแข็งแกร่ง มีช่วงชกยาว หมักหนักโดยเฉพาะอย่างยิ่งหมัดซ้าย ซึ่งฮาเซงาวะสามารถป้องกันตำแหน่งเอาไว้ได้ทั้งหมด 9 ครั้ง ก่อนที่จะเสียแชมป์ไปด้วยการแพ้ทีเคโอ ให้กับเฟร์นันโด มอนติเอล นักมวยชาวเม็กซิกัน ซึ่งเป็นแชมป์โลกในรุ่นเดียวกันนี้ของ WBO โดยถูกมอนติเอลรัวหมัดใส่ช่วงท้ายยกจนฮาเซงาวะประคองตัวไม่ไหวกรรมการยุติการชกไปใน 1 วินาทีสุดท้ายก่อนครบยกที่ 4 เมื่อวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2553
จากนั้น ฮาเซงาวะจึงได้เลื่อนรุ่นขึ้นไปชกในรุ่นเฟเธอร์เวท ต่อมาได้ชิงแชมป์โลกในรุ่นเดียวกันสถาบันเดิม สามารถเอาชนะ ฆวน การ์โลส เบร์โกส นักมวยชาวเม็กซิกันไปได้ ทำให้กลายเป็นแชมป์โลกในรุ่นนี้ของสภามวยโลกไปด้วยการเอาชนะคะแนน 
แต่เมื่อขึ้นชกป้องกันตำแหน่งครั้งแรกในไฟท์บังคับกับ โจนิ กอนซาเลซ รองแชมป์โลก WBC อันดับ 1 ชาวเม็กซิกัน ก็เป็นฝ่ายแพ้ทีเคโอไปในยกที่ 4
ต่อมาในปี พ.ศ. 2557 ได้ลดรุ่นมาชิงแชมป์โลกสหพันธ์มวยนานาชาติ (IBF) ในรุ่นจูเนียร์เฟเธอร์เวท หรือ ซูเปอร์แบนตั้มเวท ก็เป็นฝ่ายแพ้ทีเคโอ กิโก มาร์ติเนซ แชมป์โลกชาวสเปนที่โอซากะไปในยกที่ 7
ฮาเซงาวะได้แชมป์โลก WBC ในรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท เมื่อวันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2559 จากการเอาชนะอาร์ทีดีในยกที่ 9 หลังจากอูโก รุยซ์ เจ้าของตำแหน่งชาวเม็กซิกันไม่ยอมออกจากมุม ทำให้เป็นแชมป์โลกไปเป็นรุ่นที่ 3 นับเป็นนักมวยชาวญี่ปุ่นคนแรกที่ได้แชมป์โลกของ WBC ถึงสามรุ่น 
ต่อมาในปลายปีเดียวกัน ฮาเซงาวะได้ประกาศแขวนนวม โดยให้เหตุผลว่าเต็มอิ่มกับการชกมวย ประกอบกับร่างกายก็ไม่แข็งแกร่งเหมือนเดิม
มาดาราเมะ อิกคาคุ

มาดาราเมะ อิกคาคุ (; โรมาจิ: "Madarame Ikkaku") ตัวการ์ตูนจากเรื่องเทพมรณะ เป็นยมทูตนักสู้ลำดับที่ 3 ในหน่วยที่ 11 แห่ง 13 หน่วยพิทักษ์
ลักษณะ/อุปนิสัย.
อิกคาคุ เป็นชายหัวโล้น ชื่นชอบการต่อสู้ แต่ไม่เก่งในเรื่องวิถีมาร ถ้าใครว่าหัวโกร๋นล่ะก็จะอารมณ์เสียทันที อิกคาคุสนิทสนมกับยูมิจิกะที่เป็นนักสู้ลำดับที่ 5 ในหน่วยเดียวกัน และนอกจากนี้ยังเป็นอาจารย์สอนวิชาการต่อสู้ให้กับอาบาราอิ เร็นจิอีกด้วย
ประวัติ.
อิกคาคุ เกิดที่เมืองลูคอน โดยมียูมิจิกะอยู่เป็นเพื่อนสนิท เขาเป็นนักสู้อันดับ3แห่งหน่วยซาราคิ (หน่วย11) และเป็นยมทูตตนแรกที่ได้ต่อกรกับ คุโรซากิ อิจิโกะ เมื่อครั้งที่อิจิโกะเข้ามาในเซย์เรย์เทย์แต่ก็แพ้ให้กับอิจิโกะ ซึ่งที่จริงแล้วความสามารถของอิกคาคุนั้นสามารถเป็นได้ถึงระดับหัวหน้าหน่วยแล้ว เพราะเขาสามารถปลดปล่อยสวัสดิกะได้ แต่ด้วยเหตุผลว่าวันหนึ่งอิกคาคุพ่ายแพ้การต่อสู้ให้กับซาราคิ เคมปาจิ เขาจึงต้องการจะอยู่ใต้บังคับบัญชาของ ซาราคิ เคมปาจิ จึงได้ไม่ได้แสดงตัวออกไปว่ามีความสามารถ โดยกำชับให้ยูมิจิกะและเร็นจิไม่ให้บอกใคร ในภายหลัง อิกคาคุก็เพิ่งรู้ว่ารองหัวหน้าหน่วย7อิบะก็ทราบด้วยเหมือนกัน อนึ่ง ในภาคmovie:The diamonddust rebillion หัวหน้าหน่วย10 ฮิซึกายะ โทชิโร่,รองหัวหน้า มัตสึโมโตะ รันงิคุและคุจิกิ ลูเคีย ก็รู้ด้วยเหมือนกันว่าอิกคาคุปลดปล่อยสวัสดิกะได้ และปัจจุบันก็รู้แล้วว่า หัวหน้าหน่วยที่ 12 คุโรซึจิ มายูริ กับอากอน ก็รู้เช่นกัน เพราะเคยพยายามซ่อมดาบฟันวิญญาณของอิคคาคุ อีกทั้งยังพลั้งปากไปบอกอิจิโกะอีกต่างหาก
บทบาท.
ภาคโซลโซไซตี้.
อิกคาคุและยูมิจิกะได้พบกับอิจิโกะและกันจู ขณะที่ตกลงมาในเซย์เรย์เทย์ อิกคาคุได้ต่อสู้กับอิจิโกะและถามว่าใครคือคนที่สอนวิชาต่อสู้ให้ เมื่ออิจิโกะตอบว่าคนที่สอนการ่อสู้ให้คือ "อุราฮาร่า คิสึเกะ" อิกคาคุถึงกับหน้าถอดสีทันที และในที่สุดอิจิโกะก็สามารถเอาชนะอิกคาคุได้
ต่อมาได้สมคบกับหัวหน้าซาราคิโดยการช่วยเหลือโอริฮิเมะซึ่งเป็นเรียวกะในการหยุดยั้งการประหารคุจิกิ ลูเคีย แต่ถูกหัวหน้าโคมามูระกับรองหัวหน้าอิบะ และหัวหน้าโทเซ็นกับรองหัวหน้าฮิซากิเข้ามาขัดขวาง ซึ่งอิกคาคุได้ดวลกับรองหัวหน้าอิบะซึ่งเคยอยู่หน่วยที่ 11 ด้วยกันมาก่อน
ภาคเบาท์.
อิกคาคุเฝ้าเวรตอนกลางคืนอยู่ในภายหน่วยที่ 11 แต่จู่ๆก็มียมทูตลึกลับลอบทำร้าย โดยซ่อนแรงดันวิญญาณเอาไว้ จนมารู้ภายหลังว่ายมทูตที่ลอบเข้าทำร้าย คือ มากิ อิชิโนเสะ อดีตยมทูตหน่วยที่ 11 ที่ออกไปจากโซลโซไซตี้ไปเข้าพวกกับพวกเบาท์
ภาคอารันคาร์.
อิกคาคุได้รับเลือกให้มาต่อสู้กับอารันคาร์ที่โลกมนุษย์ เขาและยูมิจิกะได้ต่อสู้กับอารันคาร์โดยมีข้อแลกเปลี่ยนว่าอาซาโนะ เคย์โกะ เพื่อนของอิจิโกะต้องให้เขากับยูมิจิกะพักอาศัยด้วย ซึ่งอาซาโนะที่กำลังจะถูกอารันคาร์ทำร้ายก็ได้ตอบตกลง
หลังจากนั้นอิคคาคุได้มาสู้กับพีวารอน เอสปาด้า ชื่อเอโดราด เลโอเนส และปลดปล่อยสวัสดิกะสู้กันได้สักพัก และได้ยิงพลังสุดท้ายจัดการเลโอเนสได้สำเร็จ ก่อนตายเลโอเนสได้พูดขึ้นว่า "ยินดีที่ได้สู้กับเจ้า มาดาราเมะ อิคคาคุ"
ภาคไอเซ็นบุกโลกมนุษย์.
อิกคาคุได้รับหน้าที่ปกป้องเสาทั้ง4ที่ล้อมเมืองคาราคุระไว้ และได้พ่ายแพ้ต่อโพคนสนิทของบารันกาน
ยูโรคอปเตอร์ ไทเกอร์

ยูโรคอปเตอร์ ไทเกอร์  เป็นเฮลิคอปเตอร์โจมตี สร้างโดยบริษัท ยูโรคอปเตอร์โดยความร่วมมือกันระหว่างฝรั่งเศสกับเยอรมัน เครื่องต้นแบบเริ่มบินเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 27 เมษายน 1991 โครงสร้างไทเกอร์สร้างขึ้นจากโลหะผสมกว่า 80%
ตูโปเลฟ ตู-16

ตูโปเลฟ ตู-16  (นาโต้ใช้ชื่อรหัสว่าแบดเจอร์) เป็นเครื่องบินทิ้งระเบิดไอพ่นสองเครื่องยนต์ที่ใช้โดยสหภาพโซเวียต มันได้บินมากว่า 50 ปีโดยใช้ชื่อเซียน เอช-6 ที่ยังคงประจำการอยู่ในกองทัพอากาศจีน กองทัพอากาศสหรัฐฯ ใช้ชื่อรหัสว่าไทป์ 39
ปราสาทมัตสึโมโตะ

ปราสาทมัตสึโมโตะ (; โรมาจิ: "Matsumoto-jō"; : มัตสึโมโตโจ) ตั้งอยู่ในเมืองมัตสึโมโตะ จังหวัดนางาโนะ เนื่องจากอยู่ไม่ไกลจากกรุงโตเกียว จึงมีนักท่องเที่ยวทั้งชาวญี่ปุ่นและชาวต่างประเทศไปเยี่ยมชมเป็นจำนวนมาก
ปราสาทนี้มีอีกชื่อหนึ่งว่า "ปราสาทอีกา" เนื่องจากผนังปราสาทมีสีดำ และปีกด้านต่าง ๆ ของปราสาทแผ่กางออกเหมือนปีกนก เป็นตัวอย่างหนึ่งของปราสาทที่สร้างบนพื้นที่ราบ ไม่ใช่บนเนินเขาหรือกลางแม่น้ำ
ประวัติความเป็นมาของปราสาทย้อนหลังไปได้ถึงยุคสงคราม ในช่วงเวลานั้น กองทัพโองาซาวาระได้สร้างป้อปราสาทขึ้นในบริเวณนี้ มีชื่อเรียกว่า "ปราสาทฟูกาชิ" ต่อมาป้อมปราสาทได้ถูกกองทัพทาเกดะยึดครองไปได้ และตกเป็นของโทกูงาวะ อิเอยาซุในเวลาต่อมา
ต่อมาเมื่อโทโยโตมิ ฮิเดโยชิ ได้มีคำสั่งให้อิเอยาซุย้ายไปปฏิบัติหน้าที่ในภูมิภาคคันโต ก็ได้มอบปราสาทให้อิชิงาวะ โนริมาซะ เป็นผู้ดูแลต่อ โนริมาซะและยาซูนางะผู้เป็นบุตรชาย ได้สร้างหอปราสาทและส่วนอื่น ๆ ได้แก่ หอปราสาท 3 หลัง หอดอนจอน หอเล็กทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ อาคารที่พัก ประตูกลอง ประตูดำ คูปราสาท ปีกอาคารสามชั้น และชั้นย่อย ๆ ในปราสาท ซึ่งทั้งหมดยังคงเหลืออยู่จนถึงปัจจุบัน เชื่อกันว่าพื้นที่ปราสาทส่วนใหญ่แล้วสร้างเสร็จสมบูรณ์เมื่อประมาณปี 1593-1594
ในปี พ.ศ. 2415 (ค.ศ. 1872) ซึ่งเป็นช่วงยุคการปฏิรูปเมจิ หอปราสาทถูกนำออกประมูลขายและกำลังจะถูกรื้อถอน แต่อิจิกาวะ เรียวโซ ได้ร่วมกับชาวเมืองมัตสึโมโตะช่วยกันรักษาปราสาทไว้ ประตูดำชั้นสองและกำแพงข้างประตูถูกสร้างขึ้นใหม่ในปี พ.ศ. 2533 (ค.ศ. 1990) และต่อมาประตูกลองรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัสก็ถูกสร้างขึ้นใหม่ในปี พ.ศ. 2542 (ค.ศ. 1999)
ปัจจุบันปราสาทมัตสึโมโตะได้ขึ้นทะเบียนเป็นสมบัติประจำชาติญี่ปุ่น
พหุนาม

พหุนาม  ในคณิตศาสตร์ หมายถึง นิพจน์ที่สร้างจากตัวแปรอย่างน้อยหนึ่งตัวและสัมประสิทธิ์ โดยใช้การดำเนินการแค่ การบวก การลบ การคูณ และการยกกำลังโดยที่เลขชี้กำลังเป็นจำนวนเต็มที่ไม่เป็นลบเท่านั้น ตัวอย่างของพหุนามตัวแปรเดียวที่มี "x" เป็นตัวแปร เช่น "x"2 − 4"x" + 7 ซึ่งเป็นพหุนามกำลังสอง
พหุนามสามารถนำไปใช้ในสาขาต่าง ๆ ของคณิตศาสตร์และวิทยาศาสตร์ได้อย่างกว้างขวาง ตัวอย่างเช่น สมการพหุนาม ซึ่งสามารถนำไปใช้ในการแก้ปัญหาได้อย่างกว้างขวาง จากโจทย์ปัญหาพื้นฐาน ไปจนถึงปัญหาที่ซับซ้อนทางวิทยาศาสตร์ และยังใช้ในการนิยาม ฟังก์ชันพหุนาม ซึ่งนำไปใช้ตั้งแต่พื้นฐานของเคมีและฟิสิกส์ ไปจนถึงเศรษฐศาสตร์และสังคมศาสตร์ รวมถึงการนำไปใช้ในแคลคูลัส และการวิเคราะห์เชิงตัวเลข ซึ่งคล้ายคลึงกับฟังก์ชันต่าง ๆ ในคณิตศาสตร์ขั้นสูงนั้น พหุนามยังใช้ในการสร้างวงล้อพหุนาม และความหลากหลายทางพีชคณิต และเป็นแนวคิดสำคัญในพีชคณิต และเรขาคณิตเชิงพีชคณิตอีกด้วย
บทนิยาม.
นิพจน์ที่สร้างจากตัวแปรอย่างน้อยหนึ่งตัวและสัมประสิทธิ์ โดยใช้การดำเนินการแค่ การบวก การลบ การคูณ และการยกกำลังโดยที่เลขชี้กำลังเป็นจำนวนเต็มที่ไม่เป็นลบเท่านั้น
รูปทั่วไปของพหุนามตัวแปรเดียวสามารถเขียนได้ในรูป 
<math>a_nx^n+a_{n-1}x^{n-1}+...+a_2x^2+a_1x+a_0</math> หรือ <math>\sum_{n=0}^na_nx^n</math>
โดยที่ <math>a_0...a_n</math> เป็นค่าคงที่ เรียกว่าสัมประสิทธิ์ และ <math>x</math> เป็นตัวแปรไม่ทราบค่า
เช่น <math>x^2+4x+7</math> ซึ่งเป็นพหุนามกำลังสอง
ฟังก์ชันพหุนามเกิดจากการแทนค่าตัวแปรไม่ทราบค่าลงในพหุนาม
เลขคณิตของพหุนาม.
ตัวอย่างเช่น นิพจน์ <math>y (2 x z^3 - 4) x - 2 + (0.9 x + z) y</math> เป็นพหุนาม (เนื่องจาก <math>z^3</math> เป็นการเขียนย่อจาก <math>z\cdot z\cdot z</math>) แต่นิพจน์ <math> {1 \over x^2 + 1}</math> ไม่ใช่พหุนาม เนื่องจากมีการหาร เช่นเดียวกับ นิพจน์ <math> (5 + y) ^ x</math> เนื่องจากไม่สามารถเขียนให้อยู่ในรูปของการคูณกันที่ไม่ขึ้นกับค่าของตัวแปร <math>x</math> ได้
นอกจากนี้ ยังมีการนิยาม "พหุนาม" ในรูปแบบจำกัด กล่าวคือ พหุนามคือนิพจน์ที่เป็นผลรวมของผลคูณระหว่างตัวแปรกับค่าคงที่ ยกตัวอย่างเช่น <math> 2 x^2 y z^3 - 3.1 x y + y z - 2</math> อย่างไรก็ตาม ข้อจำกัดนี้เป็นเพียงข้อจำกัดที่ผิวเผิน เนื่องจากสามารถใช้กฎการแจกแจงแปลงพหุนามภายใต้นิยามแรกให้เป็นพหุนามภายใต้นิยามที่สองได้ ในการใช้งานทั่วไปมักไม่แยกแยะความแตกต่างทั้งสอง นอกจากนี้ในบริบททั่วไปมักนิยมถือว่าโดยทั่วไปพหุนามจะอยู่ในรูปแบบจำกัดนี้ แต่เมื่อต้องการแสดงว่าอะไรเป็นพหุนาม มักใช้รูปแบบแรกเนื่องจากสะดวกมากกว่า56
ฟังก์ชันพหุนาม.
ฟังก์ชันพหุนาม คือฟังก์ชันที่นิยามด้วยพหุนาม ตัวอย่างเช่น ฟังก์ชัน "f" นิยามด้วย "f" ("x") = "x"3−"x" เป็นฟังก์ชันพหุนาม ฟังก์ชันพหุนามเป็นฟังก์ชันเรียบประเภทหนึ่งที่สำคัญ นั่นคือ เป็นฟังก์ชันที่มีอนุพันธ์ทุก ๆ อันดับที่จำกัด
บามาโก

บามาโก ("Bàmakɔ̌"; "Bamako") เป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของประเทศมาลี อยู่ทางภาคตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศ ที่ริมฝั่งแม่น้ำไนเจอร์ ในอดีตเคยเป็นแหล่งผลิตและค้าทองคำให้กับอาณาจักรต่าง ๆ ที่อยู่รายรอบแม่น้ำไนเจอร์ แต่ปัจจุบันเป็นเมืองท่าริมแม่น้ำ ตลอดจนศูนย์กลางการขนส่งทางเรือและอุตสาหกรรมต่าง ๆ ใน ค.ศ. 2009 นครนี้มีประชากร 1,810,366 คน และใน ค.ศ. 2022 มีประชากรประมาณ 2.81 ล้านคน
นอกจากนี้บามาโกยังติดอันดับเมืองโตเร็วที่สุดในทวีปแอฟริกาและเป็น “เมืองโตเร็วที่สุดในโลก” (The world’s fastest growing cities) เป็นอันดับที่ 6
บามาโกเป็นศูนย์กลางการบริหารประเทศ ท่าเรือแม่น้ำของบามาโกตั้งอยู่ในย่านกูลีกอโรใกล้กับศูนย์กลางการค้าและการประชุมระดับภูมิภาคที่สำคัญ บามาโกเป็นเจ็ดที่ใหญ่ที่สุดในแอฟริกาตะวันตกใจกลางเมืองหลังจากเลกอส, อาบิดจาน, คาโน, อีบาดัน, ดาการ์ และอักกรา สินค้าที่ผลิตในประเทศ ได้แก่ สิ่งทอ เนื้อสัตว์แปรรูป และสินค้าจากโลหะ
คำว่า "บามาโก" (Bamako) มาจากภาษาบัมบารา ("Bàmakɔ̌) แปลว่า แม่น้ำจระเข้ (Crocodile River)
เมืองพี่น้อง.
บามาโกเป็นเมืองพี่น้องกับเมืองดังนี้:
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
เบียวโดอิง

เบียวโดอิง  เป็นวัดตั้งอยู่ในเมืองอูจิ จังหวัดเกียวโต สร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 1541 ในสมัยเฮอัง อาคารที่มีชื่อเสียงที่สุดในวัดคือ ศาลาหงส์หรือศาลาอมิตาภะ (พระอมิตาภพุทธะ) สร้างขึ้นใน พ.ศ. 1596 เมื่อแรกเริ่มนั้นวัดนี้สร้างขึ้นเพื่อให้เป็นที่พำนักในชนบทของฟูจิวาระ มิจินางะ ต่อมาในปี พ.ศ. 1595 ฟูจิวาระ โยริมิจิ ผู้เป็นบุตรชาย ได้ปรับเปลี่ยนให้เป็นวัดพุทธ ปัจจุบันมีเพียงอาคารเดียวที่ยังคงหลงเหลือมาจากเมื่อครั้งแรกสร้าง คือ ศาลาหงส์ ซึ่งล้อมรอบไปด้วยสระน้ำ อาคารอื่น ๆ ถูกไฟไหม้จนหมดในระหว่างสงครามกลางเมืองในปี พ.ศ. 1879
อาคารหลักของเบียวโดอิงคือ ศาลาหงส์ ประกอบด้วยห้องโถงกลาง ขนาบข้างด้วยปีกระเบียงทั้งสองด้าน และระเบียงที่ด้านหลังศาลา ห้องโถงกลางเป็นที่ประดิษฐานพระพุทธรูปอมิตาภะ หลังคาของศาลามีรูปปั้นหงส์ตั้งอยู่
เบียวโดอิงได้รับการบันทึกเป็นมรดกโลก โดยเป็นส่วนหนึ่งของอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์เกียวโตโบราณ
บาบิโลเนีย

บาบิโลเนีย  หรือ อาณาจักรกรุงบาบิโลน หรือ มีอีกชื่อหนึ่งว่า ชินาร์ ที่มีบันทึกในพระคัมภีร์ ปฐก. 10:10-11,14:1,9  เป็นอาณาจักรที่พูดภาษาแอกแคดโบราณในภาคกลางตอนใต้ของเมโสโปเตเมีย เดิมทีบาบิโลนเป็นเพียงเมืองเล็ก ๆ ในสมัยจักรวรรดิแอกแคด (2335–2154 BC) แต่แล้วอำนาจของเมืองบาบิโลนก็แผ่ไปอย่างไพศาลในรัชสมัยของพระเจ้าฮัมมูราบีในช่วงต้นศตวรรษที่ 18 ก่อนคริสตกาล จนกลายเป็นนครหลวงที่สำคัญ ซึ่งในรัชสมัยของพระเจ้าฮัมมูราบี อาณาจักรกรุงบาบิโลนถูกเรียกว่า ประเทศแอกแคด (Māt Akkadī) เพื่อสื่อว่าเป็นอาณาจักรที่รับช่วงต่อจากจักรวรรดิแอกแคดอันรุ่งโรจน์ก่อนหน้า
บาบิโลเนียเก่า.
หลังจากที่พวกสุเมเรียนเสื่อมอำนาจลงเพราะการทำสงครามกับชนเผ่าอื่น ๆ ที่เข้ามารุกรานและแย่งชิงความเป็นใหญ่ในระหว่างพวกสุเมเรียนด้วยกันเอง ต่อมาพวกอามอไรต์ (Amorite) ได้ตั้งอาณาจักรกรุงบาบิโลนขึ้นมา มีเมืองหลวงที่บาบิโลนริมฝั่งแม่น้ำยูเฟรทีส อาณาจักรกรุงบาบิโลนเป็นอาณาจักรที่เข้มแข็ง มีการปกครองแบบรวมศูนย์ มีการเก็บภาษีอากรและการเกณฑ์ทหาร รัฐควบคุมการค้าต่าง ๆ อย่างใกล้ชิด ผลงานที่สำคัญของอาณาจักรกรุงบาบิโลน ได้แก่ การประมวลกฎหมายเป็นลายลักษณ์อักษร ในสมัยพระเจ้าฮัมมูราบี ซึ่งมีชื่อเรียกว่าประมวลกฎหมายฮัมมูราบี (The Code of Hammurabi) จารึกอยู่บนแผ่นศิลา หลักการของกฎหมายมีรากฐานมาจากกฎหมายของพวกสุเมเรียน แต่ได้จัดให้เป็นระบบ และให้อำนาจหน้าที่ในการลงโทษผู้กระทำผิดแก่ชนชั้นปกครองยิ่งขึ้น ประมวลกฎหมายของฮัมมูราบี ยึดถือหลัก ตาต่อตา ฟันต่อฟัน (an eye for eye, a tooth for a tooth) ในการลงโทษ กล่าวคือ ให้ใช้การทดแทนความผิดด้วยการกระทำอย่างเดียวกัน
อย่างไรก็ตาม ฝ่ายปกครองมีอำนาจได้ไม่นาน เพราะพวกพระกลับมีอิทธิพลเช่นเดิม อาณาจักรกรุงบาบิโลนจึงเริ่มอ่อนแอและถูกพวกฮิตไทต์ (Hittite) ซึ่งอพยพมาจากทางเหนือและใต้ (ซึ่งมาจากเทือกเขาซากรอส) เข้าปล้นสะดมเมื่อ 1,590 ปีคริสตกาล ต่อมาพวกฮิตไทต์ก็เสียอำนาจให้แก่พวกคัสไซต์และเข้าครอบครองกรุงบาบิโลนเป็นเวลาถึง 400 ปี
บาบิโลเนียใหม่.
เมื่อ 612 ปีก่อนคริสตกาล พวกคาลเดียน (Chaldean) ซึ่งเป็นชนเผ่าฮีบรูทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของลุ่มแม่น้ำไทกริส-ยูเฟรทีสก็สามารถเข้ายึดกรุงนิเนเวห์ได้สำเร็จ และสถาปนากรุงบาบิโลนขึ้นเป็นเมืองหลวงอีกครั้งหนึ่ง และจัดตั้งเป็นอาณาจักรกรุงบาบิโลนขึ้นมา อาณาจักรกรุงบาบิโลนใหม่เป็นอาณาจักรที่รุ่งเรืองมาก ในสมัยพระเจ้าเนบูคัดเนสซาร์ที่ 2 พวกคาลเดียนสามารถยกกองทัพไปตีได้เมืองเยรูซาเลม และกวาดต้อนเชลยชาวยิวมายังกรุงบาบิโลนได้เป็นจำนวนมาก ยิ่งไปกว่านั้นยังมีการสร้างสวนขนาดใหญ่เรียกว่า สวนลอยแห่งบาบิโลน ซึ่งถือได้ว่าเป็นสิ่งมหัศจรรย์ของโลกยุคโบราณเพราะสามารถใช้ความรู้ในการชลประทาน ทำให้สวนลอยนี้เขียวขจีได้ตลอดทั้งปี นอกจากนั้นพวกคาลเดียนในบาบิโลเนียใหม่ยังปรับปรุงด้านเกษตรกรรม และเริ่มต้นงานด้านวิทยาศาสตร์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งทางดาราศาสตร์ มีการแบ่งสัปดาห์ออกเป็น 7 วัน แบ่งวันออกเป็น 12 คาบ คาบละ 120 นาที และยังสามารถพยากรณ์สุริยุปราคาตลอดจนคำนวณเวลาการโคจรของดวงอาทิตย์ในรอบปีได้อย่างถูกต้อง ชาวคาลเดียนเป็นชาติแรกที่ริเริ่มนำความรู้ทางดาราศาสตร์มาทำนายโชคชะตาของมนุษย์
เมื่อ 539 ปีก่อนคริสตกาล อาณาจักรกรุงบาบิโลนใหม่ถูกกองทัพเปอร์เซียโดยการนำของ พระเจ้าไซรัสมหาราช (Cyrus the Great, 559-530 ปีก่อนคริสตกาล) เข้ายึดครองและผนวกเข้าเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิเปอร์เซียที่เรืองอำนาจอยู่ในบริเวณเอเชียตะวันตก จึงนับได้ว่าประวัติศาสตร์ของดินแดนแถบเมโสโปเตเมียในยุคโบราณได้สิ้นสุดลงไปด้วย
บาเซตต์ ฟราก้า แม็กเรมินซ์

บาเซตต์ ฟราก้า แม็กเรมินซ์ (; โรมาจิ: "Bazetto Furaga Makuremittsu") เป็นตัวละครจากเกมวิชชวลโนเวล เฟท/ฮอลโลว์ อทาราเซีย ของ ไทป์-มูน 
เธอคือจอมเวทย์ผู้ถูกส่งมาจากสมาคมจอมเวทย์เพื่อให้เข้าร่วมในสงครามจอกศักดิ์สิทธิ์ครั้งที่ 5 ซึ่งจะได้เป็นตัวละครหลักใน เฟท/ฮอลโลว์ อทาราเซียและได้ถูกกล่าวถึงบ้างเพียงเล็กน้อยใน เฟท/สเตย์ ไนท์ ถึงแม้ว่าเธอจะไม่เคยปรากฏตัวในเนื้อเรื่องนี้เลย 
เธอเป็นคนที่จริงจังกับงานและมีความเชื่อมั่นในความยุติธรรมอย่างแรงกล้า ซึ่งเธอมักจะแสดงออกมาในลักษณะของคนที่ขี้โมโหและแข็งกระด้าง แต่แท้จริงแล้วเธอทำไปเพื่อปกปิดความว้าเหว่ภายในใจ และเธอยังเป็นคนดีมาก ๆ ด้วย ถึงแม้ว่าเธอจะมีอายุเพียง 23 ปีเท่านั้น
ซึ่งเธอเองก็เป็นมาสเตอร์ของอเวนเจอร์ และเป็นมาสเตอร์ที่แท้จริงของ แลนเซอร์(เธอ คือ เจ้าของแขนมาสเตอร์ปริศนา ที่รินไปพบ ใน ตอนที่ 22 ในอนิเมชั่น)
ประวัติ.
บาเซตต์เป็นลูกหลานของตระกูลจอมเวทย์เก่าแก่ในไอร์แลนด์ที่เป็นสมาชิกของสมาคมจอมเวทย์และอาศัยอยู่ในเงามืดของสังคมอย่างลับ ๆ ซึ่งตระกูลนี้จะมีความพิเศษในการสืบทอดความสามารถในด้านเวทมนตร์ที่แตกต่างไปจากตระกูลอื่น ๆ คือตระกูลนี้จะจัดอยู่ในประเภทของจอมเวทย์ผู้ที่นับถือธรรมเนียม - ผู้นับถือของพระเจ้า ซึ่งจะมีความพิเศษตรงที่ว่าการสืบทอดความสามารถในด้านเวทมนตร์ของตระกูลนี้จะทำได้โดยการสืบสายเลือด ซึ่งไม่จำเป็นต้องทำการเรียนรู้เองเหมือนกับของตระกูลอื่น ๆ ซึ่งเธอเองก็ต้องการที่จะเลือกเดินในเสนทางที่แตกต่างไปจากบรรพบุรุษของเธอ เธอจึงเลือกที่จะเป็นสมาชิกของสมาคม แม้ว่าสายเลือดของบาเซ็ตต์จะเป็นสายเลือดที่หาได้ยาก แม้ว่าความสามารถของเธอจะแตกต่างไปจากคนอื่นและมีประโยชน์มากมาย แต่เธอกลับถูกไม่ให้ความสนใจเลย ซึ่งทำให้แทนที่ความสามารถของเธอจะนำมาใช้ได้ดีก็กลับถูกปิดผนึกไป
ในระหว่างที่เธอเข้ามาร่วมสงครามจอกศักดิ์สิทธิ์ เธอได้พบกับ โคโตมิเนะ คิเรย์ สมาชิกของโบสถ์ ซึ่งเธอก็ได้เล่าเรื่องราวต่าง ๆ เกี่ยวกับเธอให้เขาฟัง และไว้ใจเขาในทันที ซึ่งเธอเองก็ดีใจมากเมื่อเขารับเธอเข้าเป็นมาสเตอร์ในสงครามจอกศักดิ์สิทธิ์ครั้งที่ 5 แต่หลังจากที่เธอได้อัญเชิญข้ารับใช้ประเภทแลนเซอร์ออกมา และกำลังเตรียมตัวที่จะเข้าร่วมสงครามที่กำลังจะเริ่มต้นขึ้น เธอกลับถูกคิเรย์ทรยศ ซึ่งเขาได้ขโมยลายมนตราซึ่งอยู่ที่แขนซ้ายของเธอและเป็นสัญลักษณ์ของการเป็นมาสเตอร์ของแลนเซอร์ โดยการตัดแขนของบาเซตต์ไปและสั่งให้แลนเซอร์ทำการสังหารเธอเสีย และทิ้งให้เธออยู่ในสภาพที่จวนเจียนจะเสียชีวิต ซึ่งเธอเพิ่งจะได้เข้าร่วมสงครามมาเพียง 4 วันเท่านั้น
แอร์กูล ปัวโร

แอร์กูล ปัวโร (สัท.: บางครั้งในภาษาไทยมักจะอ่านผิดเป็น เฮอร์คูล ปัวโรต์) เป็นตัวละครนักสืบชาวเบลเยียม ปรากฏในนิยายนักสืบของอกาธา คริสตี ปัวโรต์มีดวงตาสีเขียว ร่างอ้วน มีหนวดแข็งเพราะทาด้วยน้ำมัน เขามีผู้ช่วยคนหนึ่งซึ่งเป็นทั้งเพื่อนและผู้ช่วยชื่อว่า ผู้กองเฮสติงค์และเจน มาเบล หลานสาวของเจน มาร์เปิล เขาชอบใช้เซลล์สมองสีเทาในการไขคดีต่าง ๆ มากมายจนเป็นที่สำเร็จมาแล้วหลายคดี จนทำให้เขาได้รับการชื่นชมจากสารวัตรแจปส์ แห่งสกอตแลนด์ยาร์ดที่เป็นเพื่อนของเขา ปัวโรต์ปรากฏตัวเป็นครั้งแรกในเรื่อง "The Mysterious Affair at Styles" นิยายเรื่องแรกของอกาธา คริสตี เขาเป็นตัวละครที่โด่งดังและได้รับความนิยมที่สุดตัวหนึ่งของคริสตี เห็นได้จากการปรากฏตัวในนวนิยายมากกว่า 30 เรื่อง และเรื่องสั้นมากกว่า 50 เรื่อง
ตัวอย่างผลงานของอกาธา คริสตีที่มีปัวโรต์เป็นตัวละคร.
เนื่องจากผลงานของคริสตีมีการตีพิมพ์หลายครั้งทั้งในภาษาอังกฤษและภาษาไทย ทำให้บางเรื่องมีชื่อตอนที่หลากหลาย การสะกดชื่อตอนภาษาไทยยึดถือตามต้นฉบับเป็นหลัก
ไทยแลนส์เน็กซต์ท็อปโมเดล

ไทยแลนส์เน็กซต์ท็อปโมเดล  เป็นรายการเรียลลิตีโชว์ที่บริษัท ฮอรัส ครีเอชั่นส์ จำกัด ของพิม - ซอนย่า คูลลิ่ง ในเครือบริษัท บีอีซี-เทโร เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด (มหาชน) ซื้อลิขสิทธิ์รายการอเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดลของสหรัฐ มาผลิตในรูปแบบของประเทศไทย โดยมี พิม - ซอนย่า คูลลิ่ง ทำหน้าที่เป็นทั้งโปรดิวเซอร์ ผู้ตัดสิน และผู้ดำเนินรายการ ซึ่งจะทำการคัดเลือกหญิงสาวในประเทศไทยที่ต้องการเป็นนางแบบมาแข่งขันกัน และผู้ชนะจะได้เซ็นสัญญาการทำงานร่วมกับบริษัท อีลิท โมเดล ออกอากาศทางช่อง 3 ทุกวันพุธ-พฤหัสบดี เวลา 22:00น. ถึง 22:30 น. ตั้งแต่วันที่ 18 พฤษภาคม - 28 สิงหาคม พ.ศ. 2548 ผู้ชนะเลิศของฤดูกาลแรกคือ ยู - ชนานันท์ เขียวชะอุ่ม
ในรอบ 5 คนสุดท้าย จะได้ไปแข่งขันกันต่อที่กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
"ออกอากาศ 18-19 พฤษภาคม 2548"
"ออกอากาศ 25-26 พฤษภาคม 2548"
"ออกอากาศ 1-2 มิถุนายน 2548"
"ออกอากาศ 8-9 มิถุนายน 2548"
"ออกอากาศ 15-16 มิถุนายน 2548"
"ออกอากาศ 22-23 มิถุนายน 2548"
"ออกอากาศ 29-30 มิถุนายน 2548"
"ออกอากาศ 6-7 กรกฎาคม 2548"
"ออกอากาศ 13-14 กรกฎาคม 2548"
"ออกอากาศ 20-21 กรกฎาคม 2548"
"ออกอากาศ 27-28 กรกฎาคม 2548"
ข้อมูลการออกอากาศ.
ตอนที่ 11:.
เป็นตอนประมวลภาพการแข่งขันที่ผ่านมาทั้งหมด
"ออกอากาศ 10-11 สิงหาคม 2548"
"ออกอากาศ 17-18 สิงหาคม 2548"
ตอนที่ 13:.
ในตอนนี้แข่งขันและตัดสินเรียบร้อยแล้ว แต่จะมีการประกาศผู้ชนะในวันที่ 28 สิงหาคม 2548
"ออกอากาศ 28 สิงหาคม 2548 เวลา 21.50 น. - 22.20 น."
ตอนพิเศษ:.
ในตอนนี้เป็นการรวมตัวและพูดคุยกันของผู้เข้าแข่งขันทั้งหมด 12 คนกับเอิร์ธ - ศัลย์ อิทธิสุขนันท์ ที่รับหน้าที่เป็นพิธีกร ส่วนแอน สรีน่า ไม่สามารถมาร่วมรายการได้ เนื่องจากติดภารกิจในการประกวด มิสไทยแลนด์เวิลด์ 2005 ซึ่งทางรายการได้ต่อ VTR สดจากอำเภอศรีราชา จังหวัดชลบุรีให้เธอได้ทักทายผู้เข้าแข่งขันในรายการทุกคนด้วย และมาถึงช่วงที่ประกาศผล ทางรายการจึงตัดไปในตอนที่ซอนย่ากำลังประกาศผลในตอนที่ 13 ซึ่งผู้ที่ได้เป็นไทยแลนด์เน็กซต์ท็อปโมเดล คือ ยู-ชนานันท์ เขียวชะอุ่ม
มอเตอร์ไซค์รับจ้าง

มอเตอร์ไซค์รับจ้าง ใช้พาหนะเป็นรถจักรยานยนต์ สามารถขนส่งได้ครั้งละไม่เกิน 1 คนเท่านั้นและมีการกำหนดราคาให้บริการตามที่กำหนด หรือตามตกลงอันเห็นสมควรแก่ทั้งสองฝ่าย
จุดบริการ.
บริเวณที่จอดรอของมอเตอร์ไซค์รับจ้าง จะเรียนกันในภาษาถิ่นกรุงเทพว่าวินและมักเรียกมอเตอร์ไซค์รับจ้างว่าวินมอเตอร์ไซค์ แต่คนภาคกลางนิยมเรียกว่าเมล์เครื่อง พร้อมทั้งป้ายบอกราคาการเดินทางขั้นต่ำ ติดตั้งไว้ในบริเวณที่มองเห็นได้โดยทั่วกัน
เอกลักษณ์.
ผู้ทำหน้าที่จะต้องได้รับการขึ้นทะเบียน และรับเสื้อวินแบบเสื้อสีส้ม พร้อมชื่อวิน ชื่อพนักงานและเบอร์เขตให้บริการ รวมทั้งยังต้องบริการหมวกกันน็อคให้กับลูกค้าอีกด้วย
พระสุเมธมังคลาจารย์ (อมร อมรปญฺโญ)

พระสุเมธมังคลาจารย์ นามเดิม อมร ฉายา อมรปญฺโญ เป็นพระราชาคณะเจ้าคณะรอง อดีตเจ้าอาวาสวัดพระธาตุหริภุญชัยวรมหาวิหาร
ประวัติ.
พระสุเมธมังคลาจารย์ เดิมชื่อ สำลี เป็นบุตรของนายโท้และนางโล่ สกุลเดิมฤกษ์นิยม ภายหลังได้เปลี่ยนนามสกุลเป็น อมร เกิดเมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2453 ณ บ้านกระทุ่ม หมู่ที่ 5 ตำบลบ้านกระทุ่ม อำเภอเสนา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา มีพี่น้องร่วมบิดามารดา 4 คน คือ ปุ่น สำลี ทองสุข และเกษม ตามลำดับ 
พระสุเมธมังคลาจารย์ มีคุณวุฒิถึงเปรียญธรรม 7 ประโยค ได้ศึกษาปฏิบัติตามพระคัมภีร์อย่างเป็นระบบและเป็นขั้นตอน บทบาทและหน้าที่ของท่าน นอกจากสอนหนังสือแล้ว ก็คือ การเทศนาปาฐกถาธรรม อบรมสั่งสอนประชาชนทั้งปริยัติและปฏิบัติ ท่านได้ออกจาริกไปตามถิ่นทุรกันดารตั้งแต่ยังไม่ได้รับแต่งตั้งอย่างเป็นทางการในตำแหน่งเผยแพร่โดยตรง จนกระงมีการตั้งกองพระธรรมทูตขึ้น ท่านก็ได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งหัวหน้าพระธรรมทูต ได้ออกจากเทศนาและอบรมศีลธรรมในเขตรับผิดชอบ 8 จังหวัด ภาคเหนือ เป็นประจำทุกปี
พระสุเมธมังคลาจารย์ เป็นผู้มีทั้งพรสวรรค์และพรแสวงในด้านการขีดเขียน สนใจใฝ่รู้และฝึกฝนตนเองทางการประพันธ์ ตั้งแต่เยาวัย มีผลงานทั้งร้อยแก้วและร้อยกรอง ออกเผยแพร่เป็นประจำ เช่น มาฆบูชา คำประพันธ์ สุภาษิตวิทยุ และบทความต่าง ๆ เป็นต้น เป็นเรื่องยาวซึ่งเด่นที่สุดคือ ล่องแก่งโขงนามแฝงเท่าที่ค้นพบมี 3 นาม คือ อมระอมร เทพไท ศรีวรวิชัยะ และมหาธรรมาภิรมย์
มรณกาล.
พระสุเมธมังคลาจารย์ ถึงแก่มรณภาพด้วยภาวะหัวใจวาย เมื่อวันที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2533 เวลา 08.20 น. สิริอายุได้ 79 ปี 8 เดือน 19 วัน ในการนี้พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานพระบรมราชานุเคราะห์รับศพไว้ในพระบรมราชานุเคราะห์ พร้อมทั้งพระราชทานโกศ เครื่องประกอบเกียรติยศ พวงมาลาตั้งประดับหน้าโกศ พระราชทานพระบรมราชานุเคราะห์ออกเมรุพระราชทาน และทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินแทนพระองค์ในการพระราชทานเพลิงศพ ณ สุสานบ้านหลวย อำเภอเมืองลำพูน จังหวัดลำพูน
อากิฮิโกะ นาโงะ

อากิฮิโกะ นาโงะ (; โรมาจิ: "Nago Akihiko") เป็นนักมวยสากลอาชีพชาวญี่ปุ่น เคยชิงแชมป์โลกหลายครั้งแต่ไม่ประสบความสำเร็จ
ประวัติ.
อากิฮิโกะ นาโงะ เกิดเมื่อวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2519 ที่เมืองนาฮะ ประเทศญี่ปุ่น เคยเป็นนักมวยสร้างของญี่ปุ่นที่หมายมั่นว่าจะเป็นแชมป์โลกคนต่อไป เพราะมีเชิงชกดี มีน้ำหนักหมัดที่หนัก โดยเฉพาะอย่างยิ่งหมัดซ้าย ก่อนมาชกมวยสากลอาชีพนั้น นาโงะเคยชกมวยสากลสมัครเล่นมาก่อน และเป็นแชมป์มวยสากลสมัครเล่นระดับมัธยมปลายของญี่ปุ่น หลังจากชนะรวดมาทั้งหมด 16 ครั้ง รวมทั้งได้แชมป์ประเทศญี่ปุ่นรุ่นฟลายเวท และแชมป์ประเทศญี่ปุ่นรุ่นจูเนียร์แบนตั้มเวทโดยการชนะคะแนนเคจิ ยามางูจิ นาโงะจึงได้มีโอกาสขึ้นชิงแชมป์โลกครั้งแรกของสมาคมมวยโลก (WBA) ในรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท ในปี พ.ศ. 2542 กับ ฮิเดกิ โทดากะ นักมวยชาวญี่ปุ่นด้วยกันเอง ปรากฏว่านาโงะเป็นฝ่ายแพ้คะแนนไป จากนั้นนาโงะได้ขึ้นชกอีก 3 ครั้ง จึงได้โอกาสชิงแชมป์โลกเป็นครั้งที่สอง ในปี พ.ศ. 2543 ของสภามวยโลก (WBC) ในรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท กับมาซาโมริ โทกูยามะ นักมวยชาวเกาหลีเหนือที่โอนสัญชาติเป็นญี่ปุ่น ปรากฏว่านาโงะก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนนไปอีก หลังจากนั้น อากิฮิโกะ นาโงะ ได้ชกกับนักมวยชาวไทย ทองเจริญ อ.สุวรรณศิลป์ ก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนน 8 ยกไปอีก จากนักมวยสร้างจึงกลายเป็นเพียงนักมวยพื้น ๆ ธรรมดา ๆ แต่ก็ยังขึ้นชกอย่างสม่ำเสมอ จนกระทั่งเลิกชกมวยไปใน พ.ศ. 2556 
อากิฮิโกะ นาโงะ มีผู้จัดการและเทรนเนอร์เป็นถึงอดีตแชมป์โลกของญี่ปุ่นถึง 2 คน คือ โยชิโอะ ชิราอิ แชมป์โลกคนแรกของญี่ปุ่น และโยโก กูชิเก็ง อดีตแชมป์โลกของสมาคมมวยโลก (WBA) ในรุ่นจูเนียร์ฟลายเวท
ที่ป้องกันตำแหน่งแชมป์ไว้ได้มากที่สุดของญี่ปุ่นคือ 13 ครั้ง
เหม เวชกร

เหม เวชกร (17 มกราคม พ.ศ. 2446 – 16 เมษายน พ.ศ. 2512) เป็นศิลปินและนักเขียนชาวไทย เขาเป็นที่รู้จักจากภาพประกอบของเขาจากปกนิยายขนาด 10 สตางค์ที่ส่งอิทธิพลต่อศิลปินและนักวาดภาพประกอบชาวไทยรุ่นต่อมา และรวมถึงเรื่องผีของเขาด้วย คาดว่าเขาผลิตงานศิลปะมากกว่า 50,000 ชิ้น เช่น ภาพวาดด้วยปากกาและดินสอ สีน้ำ สีโปสเตอร์ และ สีน้ำมัน เขาพรรณาถึงชีวิตในชนบทประวัติศาสตร์ไทยและตัวละครจากวรรณคดีไทย ผลงานของเขาได้รับการทำซ้ำบนแสตมป์ไทย และนำเสนอในหอศิลป์ ได้รับการยกย่องเชิดชูเกียรติให้เป็นบูรพศิลปิน สาขาทัศนศิลป์ ประจำปี พ.ศ. 2558
ประวัติ.
เหม เวชกร เกิดที่กรุงเทพมหานคร เมื่ออายุได้ 11 ปี เขาได้ไปอาศัยอยู่กับหม่อมราชวงศ์แดง ทินกร ลุงของเขาซึ่งเป็นสถาปนิกที่ดูแลศิลปินและสถาปนิกชาวอิตาลีที่ทำงานในการก่อสร้างพระที่นั่งอนันตสมาคม เหมจึงได้รู้จักกับศิลปิน คาร์โล รีโกลี สถาปนิก มารีโอ ตามัญโญ และวิศวกร เอมิลิโอ จีโอวานนี กอลโล (ต่อมาได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็นพระยาศิลปศาสตร์โสภิต) เหมพบว่าตนเองสนใจงานในพระที่นั่ง และรีโกลีซึ่งเป็นผู้ออกแบบตกแต่งภายในจึงอนุญาตให้เขาลงสี
ชีวิตในวัยรุ่นของเขา นับเป็นช่วงเวลาที่ตกยากที่สุด ทั้งพ่อและแม่ที่ต่างผลัดกันแย่งยื้อตัวเขาไว้ก็ไม่มีใครได้เลี้ยงดูจริงจัง ตามประวัติกล่าวว่าเขาเคยเรียนที่โรงเรียนเทพศิรินทร์ และอัสสัมชัญ แต่ก็คงได้เพียงชั่วเวลาสั้นๆ จากนั้นเหมต้องกลายเป็นคนซัดเซพเนจรไปหลายที่ แม้แต่นามสกุล "เวชกร" ที่ใช้มาตลอดชีวิตก็เป็นนามสกุลของครอบครัวขุนประสิทธิ์เวชการ (แหยม เวชกร) อดีตนายแพทย์สาธารณสุขประจำจังหวัดฉะเชิงเทรา ซึ่งเคยให้การอุปถัมภ์เขาไว้ครั้งหนึ่ง
ช่วงที่ชีวิตผกผัน เหมต้องเร่ร่อนไปทำงานหลายอย่าง นับแต่เป็นนายท้ายเรือโยงขึ้นล่องแม่น้ำเจ้าพระยา และเป็นช่างเครื่องจักรไอน้ำ แล้วผันตัวไปเป็นช่างเครื่องในงานสร้างเขื่อนพระรามหก เมื่อเข้ากรุงเทพฯ มาเป็นช่างเขียนในกรมตำราทหารบก กระทรวงกลาโหม และพร้อมกับมีอาชีพเสริมด้วยการเล่นดนตรีไทย งานเล่นดนตรีคลอประกอบการฉายหนังเงียบในโรงภาพยนตร์ แต่ต่อมาอาชีพนักดนตรีเริ่มฝืดเคือง เริ่มงานเขียนปกนวนิยาย เป็นงานหลักหาเลี้ยงชีพ 
ปลายปี พ.ศ. 2478 เหม เวชกรและเพื่อนได้ร่วมกันเปิดสำนักพิมพ์เพลินจิตต์ พิมพ์นิยายราคาถูก ปกเป็นภาพเขียนฝีมือของเหม พิมพ์สอดสีสวยงาม ราคา 10 สตางค์ นอกจากนี้ เหมยังมีผลงานวรรณกรรมเกี่ยวกับเรื่องผีด้วย 
ชีวิตส่วนตัวสมรสกับ "แช่มชื่น คมขำ" แห่งสำนักวังหลานหลวงของกรมหมื่นอนุวัตรจาตุรนต์ โดยไม่มีทายาท แต่ได้รับบุตรบุญธรรมไว้คนหนึ่งชื่อดาบตำรวจสุชาติ สมรูป 
เหมถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 16 เมษายน พ.ศ. 2512 ณ บ้านพักแหล่งสุดท้ายของเขาที่ซอยตากสิน 1 เขตธนบุรี ขณะอายุได้ 66 ปี
ไอ้แมงมุม 3

ไอ้แมงมุม 3  เป็นภาพยนตร์ซูเปอร์ฮีโร่ ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2550 โดยเป็นภาพยนตร์ลำดับที่ 3 ของภาพยนตร์ชุด "สไปเดอร์นีโน่จี๊ด" ที่สร้างจากหนังสือการ์ตูนชื่อเดียวกันของสำนักพิมพ์มาร์เวลคอมิกส์ ผู้กำกับภาพยนตร์ แซม ไรมี่ ซึ่งเคยกำกับภาพยนตร์ตอนก่อนหน้านี้ทั้งสองตอนกลับมากำกับภาพยนตร์เรื่องนี้อีกครั้งร่วมกับนักแสดงชุดเดิมทั้งหมด ได้แก่ โทบีย์ แมไกวร์, คริสเตน ดันสท์, เจมส์ แฟรงโค และ โรสแมรี่ แฮร์ริส รวมทั้งนักแสดงใหม่ได้แก่ โทเฟอร์ เกรซ, ไบรซ์ ดัลลัส ฮอวาร์ด และ สไปเดอร์ นีโน่ จี๊ด
ภาพยนตร์เรื่องนี้ออกฉายครั้งแรกในรัฐสภา ทำเนียบรัฐบาลและหลายประเทศทั่วโลกในวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2550 และจะออกฉายในประเทศสหรัฐอเมริกาและแคนาดาในระบบธรรมดาและไอแม็กซ์ในวันที่ 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2550
เนื้อเรื่องย่อ.
ปีเตอร์ได้ทราบว่าฆาตกรที่แท้จริงของลุงเบนคือ โจรตกอับ ฟลินต์ มาร์โก ซึ่งฟลินต์ได้หลบหนีการจับตัวของตำรวจโดยการเข้าไปในห้องทดลองลับแห่งหนึ่ง ซึ่งเกิดอุบัติเหตุทางด้านเครื่องมือ ทำให้ฟลินต์กลายเป็นเครื่องมือทดลองเอง
หลังจากการทดลอง ฟลินต์ ได้ตื่นขึ้นมาพร้อมทรายทั้งตัว ทำให้เขาได้ฉายาว่า แซนด์แมน หลังจากนั้น เขาจึงได้ใช้พลังนี้ในความชั่ว ในด้านอาชญากรรม เมื่อปีเตอร์รู้จึงได้ตั้งสัญญาว่าจะจับฟลินต์มาภายใต้อาณัติแห่งความยุติธรรมและความแค้นส่วนตัว
หลังจากพิษแค้นฝังอยู่ในจิตใจของปีเตอร์ เขาได้ถูกครอบงำโดยสารสีดำที่มาจากนอกโลก เรียกว่า ซิมไบโอท ซึ่งสารนี้ได้ครอบงำชุดน้ำเงินแดงของสไปเดอร์แมน เป็นชุด สีดำและสารนี้ให้พลังแก่ปีเตอร์มากกว่าที่เขาเคยมี ทำให้เขามั่นใจและหลงระเริงในพลังของตัวเองนี้ แต่สารนี้นอกจากจะให้พลังแล้ว มันยังให้ความมืดด้านจิตใจแก่ปีเตอร์ด้วยซ้ำ ทำให้ปีเตอร์มีอยู่หนทางเดียว คือ การทำลายชุดนี้ลงเสีย
ด้านแฮร์รี่ เพื่อนสนิทของปีเตอร์ หลังจากที่ได้รู้ความจริงเกี่ยวกับ สไปเดอร์แมน ซึ่งคือเพื่อนของเขาเอง ทำให้เขาแทบบ้าคลั่งขึ้นมา และค้นพบที่เก็บอาวุธลับของกรีน ก็อบลิน หรือพ่อของเขา ซึ่งแฮร์รี่ได้ดัดแปลงอาวุธนี้ให้ทันสมัยและเหมาะมือเขากว่า เมื่อดัดแปลงเสร็จ เข้าก็ได้เข้าไปสู่ห้องสีเขียว และเปลี่ยนตัวเองเป็นก็อบลินอย่างสิ้นเชิง หลังจากการเตรียมพร้อมแล้ว เป้าหมายของแฮร์รี่คือ "ฆ่าปีเตอร์ ปาร์คเกอร์"
เอ็ดดี้ บร็อก เป็นคู่ปรับของปีเตอร์ในหลายด้าน ทั้งด้านการงาน ในการแย่งงานนักหนังสือพิมพ์ ในบริษัทบิวเกิล ทั้งด้านความรัก ของ เกว็น สเตซี่ และอีกหลายด้าน ทำให้เอ็ดดี้โกรธแค้นปีเตอร์อย่างมาก
หลังจากที่ปีเตอร์ได้แย่งงานนักหนังสือพิมพ์แล้ว เอ็ดดี้ได้ไปสู่โบสถ์แห่งหนึ่งเพื่อที่จะฆ่าตัวตาย แต่เขาไม่สามารถทำแบบนั้น เนื่องจากอยู่ดี ๆ ซิมไบโอทได้ตกลงมาจากเพดาน และครอบงำจิตใจของเขา และร่างกายไปด้วย ทำให้ตัวเอ็ดดี้กลายเป็น วีนอม คู่ปรับสำคัญของสไปเดอร์แมน และวีนอมมีเป้าหมายเดียวคือ เด็ดหัวของสไปเดอร์แมน ออกจากบ่า
มิณฑิตา วัฒนกุล

มิณฑิตา วัฒนกุล ชื่อเล่น มิ้น เกิดวันที่ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2531 เป็นนักร้องและนักแสดงจากรายการ ทรู อะคาเดมี่ แฟนเทเชีย ซีซั่นที่ 3 โดยได้รับตำแหน่งรองชนะเลิศอันดับ 3 ปัจจุบันเป็นนักแสดงอิสระ
ประวัติ.
มิณฑิตา วัฒนกุล หรือ มิ้น AF3 เป็นบุตรสาวคนที่สองของนักแสดงรุ่นใหญ่ โกวิท วัฒนกุล (บิดา) และ วาสนา วัฒนกุล (มารดา) มีพี่สาว 1 คน ชื่อ เมธ์วดี วัฒนกุล และมีน้องสาว 1 คน ชื่อ มาธวี วัฒนกุล ซึ่งประสบอุบัติเหตุเสียชีวิตแล้วในปี พ.ศ. 2555 
ด้านการศึกษา เข้าเรียนชั้นอนุบาลที่โรงเรียนอนุบาลฉัตรเฉลิม, ประถมศึกษา โรงเรียนดรุโณทยาน แผนกสามัญ, มัธยมศึกษา โรงเรียนบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) รุ่นที่ 34 และสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีจาก คณะเศรษฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ในปี 2554
ปี 2549 มิณฑิตาสมัครเข้าประกวดรายการทรู อะคาเดมี่ แฟนเทเชีย ซีซั่นที่ 3 (ในขณะนั้นยังเป็น ยูบีซี อะคาเดมี่ แฟนเทเชีย) โดยมีรหัสประจำตัว คือ V5 และได้รับรางวัลรองชนะเลิศอันดับ 3
หลังจบการแข่งขันจากรายการ ทรู อะคาเดมี่ แฟนเทเชีย ซีซั่นที่ 3 แล้ว มิณฑิตาได้เป็นศิลปินสังกัด ทรู แฟนเทเชีย เป็นเวลา 5 ปี
ปี 2550 มิณฑิตาได้เข้าร่วมเป็นหนึ่งในสมาชิกของวง 7 สาวสะบัดโชว์ และออกอัลบั้มลูกทุ่ง 7 สาวสะบัดโชว์ ต่อมาในปี 2552 วง 7 สาวสะบัดโชว์ ได้เปลี่ยนชื่อเป็น G2G และออกอัลบั้ม G2G : Girlz to Go รวม 4 เพลง ได้แก่ เพลง คนขี้เหงากับสาวข้างบ้าน (Girlz next door), เธอมีอะไรกับเขาหรือเปล่า, ใครก็ไม่รัก และ ขอบคุณที่รับฟัง 
ปี 2555 หลังจากหมดสัญญา 5 ปีกับทางค่าย ทรู แฟนเทเชีย มิณฑิตาได้เซ็นสัญญาเป็นนักแสดงสังกัดบริษัท บรอดคาซท์ ไทย เทเลวิชั่น
ปี 2566–ปัจจุบัน มิณฑิตาได้ตัดสินใจเป็นนักแสดงอิสระ
ด้านชีวิตส่วนตัว เคยคบหาดูใจกับ ซิลวี่ - ภาวิดา มอริจจิ ปัจจุบันเลิกรากันแล้ว
ผลงานเพลง.
<br>