pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
วัดหิรัญญาวาส (จังหวัดเชียงราย)

วัดหิรัญญาวาส เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเกาะช้าง อำเภอแม่สาย จังหวัดเชียงราย
วัดหิรัญญาวาส ชื่อเดิมเรียกว่า วัดเหมืองแดงน้อย กระทรวงศึกษาธิการประกาศตั้งเป็นวัด เมื่อวันที่ 24 มกราคม พ.ศ. 2515 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 8 กันยายน พ.ศ. 2531 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ ศาลาการเปรียญ กุฏิสงฆ์ ศาลาบาตร และหอฉัน ปูชนียวัตถุมีพระพุทธรูปพระประธาน และ "พระสิงห์สานชนะมาร" พระพุทธรูปสานด้วยไม้ไผ่ปางมารวิชัยที่ใหญ่ที่สุดในประเทศไทย เป็นพระประธานในวิหาร สานด้วยไม้ไผ่ หน้าตักกว้าง 9.9 ศอก สูง 19 ศอก เป็นพระพุทธรูป ลักษณะพระสิงห์หนึ่งเชียงแสนใช้เวลาสร้าง 99 วัน ใช้ไม้ไผ่ทั้งหมด 39,000 ท่อน ไม้ไผ่ลงรักจนเป็นเงาสวยงาม พระพุทธรูปองค์นี้สร้างแล้วเสร็จเมื่อ วันเสาร์ที่ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552
วัดป่าเปอะ

วัดป่าเปอะ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท่าวังตาล อำเภอสารภี จังหวัดเชียงใหม่ อยู่ห่างจากแม่น้ำปิงมาทางตะวันออกประมาณ 300 เมตร อยู่ฝั่งตะวันตกของเวียงกุมกาม ปัจจุบันไม่พบร่องรอยโบราณสถาน บริเวณโดยรอบวัดเป็นเขตที่อยู่อาศัยของชุมชน มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 2 ไร่ 1 งาน 20 ตารางวา
วัดป่าเปอะสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2204 ซึ่งมีประวัติเล่าว่า สร้างขึ้นโดยพระพรหม (พระที่ชื่อ พรหม) เมื่อได้เดินทางมาฉลองวัด ต้องอาบน้ำล้างโคลนตมที่เกิดจากระหว่างทางฝนตก ทำให้พื้นดินและทางเดินเปียกและลื่น มีแต่โคลนตม จึงได้ชื่อว่า "วัดป่าเปอะ" วัดรับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2557
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ วิหารทรงแบบพื้นเมือง ศาลาการเปรียญทรงพื้นเมืองไทยภาคเหนือ เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กชั้นเดียวรูป ศาลาบำเพ็ญบุญชั้นเดียวทรงล้านนา กุฏิสงฆ์ 2 ชั้น รูปทรงล้านนา และอุโบสถ ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ เจดีย์ พระพุทธรูปก่ออิฐถือปูน พระพุทธรูปก่ออิฐถือปูนรักปิดทอง และพระพุทธรูปหล่อด้วยทองลงรักปิดทอง
วัดป่าเปอะมีกิจกรรมที่สำคัญ ได้แก่ กิจกรรมตักบาตรวันคล้ายวันสวรรคตของพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว ในวันที่ 30 พฤษภาคม ของทุกปี และยังมีประเพณีสรงน้ำพระธาตุ เดือน 5 เป็ง
วัดช้างค้ำ (จังหวัดเชียงใหม่)

วัดช้างค้ำ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท่าวังตาล อำเภอสารภี จังหวัดเชียงใหม่
วัดช้างค้ำ หรือ วัดการโถม สร้างขึ้นในสมัยพระเจ้ามังรายมหาราชยังครองเวียงกุมกามอยู่ ราว พ.ศ. 1831 มีพระเถระชาวลังกาจำนวน 5 รูป ซึ่งนำโดยพระมหากัสสปะ ได้จารึกมาจากกรุงสุโขทัยขึ้นไปจนถึงเวียงกุมกามบำเพ็ญสมณธรรมอยู่ที่ต้นมะเดื่อใหญ่ เมื่อพระเจ้ามังรายมหาราชทรงทราบ จึงได้เสด็จไปนมัสการพระเถระ แล้วทรงสนทนาธรรมกับพระมหาเถระ พระมหาเถระเจ้าได้ถวายพระธรรมเทศนาเรื่อง "ปัฏฐังคุลีชาดก" ที่มีเรื่องราวเกี่ยวกับการต่อพระหัตถ์พระพุทธรูป พระเจ้ามังรายได้สดับฟังก็เกิดความเลื่อมใสศรัทธาเป็นอย่างมากจึงโปรดให้สร้างพระอารามถวายแก่พระเถระ และยังหล่อพระพุทธรูปสำริดขึ้น 5 องค์ เป็นพระนั่ง 3 องค์และพระยืน 2 องค์ โดยมีองค์หนึ่งสูงใหญ่เท่าพระองค์จริงของพระเจ้ามังรายมหาราช ปัจจุบันเหลือพระพุทธรูปองค์นั่ง 1 องค์ ซึ่งเป็นพระประธาน ส่วนพระพุทธรูปยืน 1 องค์ ปัจจุบันยังประดิษฐานอยู่ในมณฑปวัดพระเจ้ามังราย (วัดกาละคอด หรือ วัดคานคอด)
ต่อมาพระเจ้ามังรายมหาราช ทรงโปรดให้ตั้งชื่อพระวิหารตามชื่อของช่างไม้คนโปรดว่า "วิหารกานโถม" ซึ่งปัจจุบัน เหลือเพียงซากของวิหารที่หันหน้าลงสู่ทิศตะวันตกของแม่น้ำปิงสายเก่า และเมื่อ พ.ศ. 1834 พระองค์โปรดให้สร้างพระเจดีย์ ฐานกว้าง 6 วาสูง 9 วา ทำซุ้งคูหาทั้งสี่ด้าน เป็นที่ประดิษฐานพระพุทธรูป 2 ชั้น ชั้นล่างไว้พระพุทธรูปนั่ง 4 องค์ ชั้นบนไว้พระพุทธรูปยืน 1 องค์
กรมศิลปากรได้เข้ามาดำเนินงานขุดแต่งและบูรณะเมื่อ พ.ศ. 2527 พบชุมชนโบราณบริเวณนี้ สันนิษฐานว่าอยู่ร่วมสมัยเดียวกับเมืองหริภุญไชย จากหลักฐานพระพิมพ์ ภาชนะดินเผา จารึกอักษรมอญ ฯลฯ วิหารของวัด หันหน้าไปทางทิศตะวันตก ซึ่งแตกต่างจากรูปแบบการก่อสร้างของวัดอื่น ๆ ในเขตเวียงกุมกาม ที่ส่วนใหญ่หันหน้าไปทางทิศตะวันออกตามคติการก่อสร้างเดิม และวัดที่สร้างให้หันหน้าไปทางทิศเหนือเข้าสู่แม่น้ำปิง ที่เคยไหลผ่านในแนวทิศเหนือตัวเวียง จึงคาดว่าน่าจะเป็นวัดที่สร้างหรือซ่อมบูรณะในระยะหลัง
วัดบ้านโดน

วัดบ้านโดน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหนองสีดา อำเภอหนองแซง จังหวัดสระบุรี
วัดบ้านโดนสร้างขึ้นเป็นวัดนับตั้งแต่ประมาณ พ.ศ. 2125 เดิมมีนามตามชื่อบ้าน ซึ่งหมู่บ้านนี้มีต้นไม้ชนิดหนึ่งมาก ชาวบ้านเรียกต้นกระโดน จึงนิยมเรียกชื่อบ้านว่า "บ้านโดน" ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา พ.ศ. 2225 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2530 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 17 เมตร ยาว 26 เมตร ปัจจุบันมีพระครูถาวรธรรมกิจ (ทวี ถาวโร) ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส
พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบลุ่ม อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ ก่ออิฐถือปูน สร้างเมื่อ พ.ศ. 2525 กว้าง 6 เมตร ยาว 15 เมตร ศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2497 หอสวดมนต์สร้างด้วยไม้ กว้าง 10 เมตร ยาว 15.50 เมตร กุฏิสงฆ์จำนวน 4 หลัง เป็นอาคารไม้ 4 หลัง ศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน 1 หลัง สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก 1 และหอระฆัง ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระประธานในอุโบสถ ปางสะดุ้งมาร ขนาดหน้าตักกว้าง 43 นิ้ว สร้างเมื่อ พ.ศ. 2525 พร้อมอัครสาวก และพระประธานประจำศาลาการเปรียญ ปางมารวิชัย ขนาดหน้าตักกว้าง 36 นิ้ว
อีสาวอันตราย

อีสาวอันตราย เป็นภาพยนตร์ไทยจากค่าย นครพิงค์ภาพยนตร์ ที่ออกฉายครั้งแรกเมื่อวันที่ 4 ธันวาคม ปี พ.ศ. 2519 ซึ่งสร้างจากบทประพันธ์ของ เทพเทวี กำกับ เขียนบท และอำนวยการสร้างโดย ชนะ คราประยูร นำแสดงโดย สรพงศ์ ชาตรี สุริยา ชินพันธุ์ ทัศน์วรรณ เสนีย์วงศ์ ณ อยุธยา และ ปิยะมาศ โมนยะกุล
จากนั้นในปี พ.ศ. 2558 บริษัท ดู เอ็นเตอร์เทนเมนต์ ในเครือบริษัท แอคอาร์ตเจเนอเรชั่น ได้นำบทประพันธ์เรื่องนี้กลับมาสร้างใหม่พร้อมกับปรับเนื้อหาให้ทันสมัยมากขึ้นจากการกำกับของ ปิยะพงศ์ คำภากุล นำแสดงโดย กันตดนัย ชื่นหิรัญ นันทนัช โล่ห์สุวรรณ ญาณิน วิสมิตะนันทน์ และ จิตรภาณุ กลมแก้ว โดยได้จัดพิธีบวงสรวงเมื่อวันที่ 29 มกราคม พ.ศ. 2558 ที่ ค่ายมวยจิตรเมืองนนท์ ต่อมาทาง ช่อง 3 เอชดี จึงได้นำละครเรื่องนี้มาออกอากาศในปี พ.ศ. 2564
ฟินน์ วูล์ฟฮาร์ด

ฟินน์ วูล์ฟฮาร์ด  เป็นนักแสดง นักดนตรี นักเขียนบท และผู้กำกับชาวแคนาดา เจ้าของบทบาทไมค์ วีลเลอร์ ในละครเน็ตฟลิกซ์เรื่อง "สเตรนเจอร์ ธิงส์" (2016–ปัจจุบัน) ซึ่งเขาได้รับรางวัลสมาคมนักแสดงภาพยนตร์และโทรทัศน์ สาขากลุ่มนักแสดงจากละครโทรทัศน์แนวชีวิตยอดเยี่ยม จากการเสนอชื่อชิงสามรางวัล รวมถึงบทบาทในภาพยนตร์ของเขา ริชี ทอร์เซีย ในภาพยนตร์ที่ดัดแปลงจากนวนิยายสยองขวัญของสตีเวน คิง เรื่อง "อิท โผล่จากนรก" (2017) และภาคต่อ"อิท โผล่จากนรก 2" (2019) ในภาพยนตร์ดรามาเรื่อง"เดอะโกล์ดฟินช์" (2019) เขายังพาร์กเสียงให้กับภาพยนตร์เรื่อง "ตระกูลนี้ผียังหลบ" (2019) และบทเทรเวอร์ในภาพยนตร์เหนือธรรมชาติเรื่อง "" (2021) เขายังเป็นนักร้องนำและมือกีตาร์ให้กับวงร็อกคาลปูเนีย ปัจจุบันสมาชิกของกลุ่มดนตรี The Aubreys
ผลงงานการแสดง.
ภาพยนตร์.
ในฐานะนักแสดง 
ในฐานะผู้กำกับ
ผลงานเพลง.
อีพี.
With the Aubreys
ซิงเกิล.
With the Aubreys
ยูรัล (ภูมิภาค)

ยูรัล (อักษรโรมัน: Ural) เป็นพื้นที่ทางภูมิศาสตร์ที่ตั้งอยู่รอบ ๆ เทือกเขายูรัล ระหว่างที่ราบยุโรปตะวันออกและไซบีเรียตะวันตก ซึ่งถือเป็นส่วนหนึ่งของสเตปป์ยูเรเชียน ซึ่งขยายจากเหนือจรดใต้โดยประมาณ จากมหาสมุทรอาร์กติกไปจนถึงปลายแม่น้ำยูรัลใกล้เมืองออสค์ มีพรมแดนระหว่างยุโรปและเอเชียทอดยาวไปตามฝั่งตะวันออกของเทือกเขายูรัล ภูมิภาคยูรัลส่วนใหญ่ตั้งอยู่ในประเทศรัสเซีย แต่ยังรวมถึงส่วนเล็ก ๆ ของประเทศคาซัคสถานทางตะวันตกเฉียงเหนือด้วย นี่เป็นข้อมูลทางประวัติศาสตร์ ไม่ใช่หน่วยงานที่เป็นทางการ โดยมีพรมแดนทับซ้อนกับภูมิภาคใกล้เคียงของแม่น้ำวอลกาตะวันตกและไซบีเรียตะวันออก ในอดีต บางส่วนของภูมิภาคยูรัลที่มีอยู่ในปัจจุบันถือเป็นประตูสู่ไซบีเรีย หรือแม้แต่ไซบีเรียเอง และถูกรวมเข้ากับฝ่ายบริหารของวอลกา ปัจจุบันนี้ มีสิ่งที่มีชื่อเหมือนกันกับภูมิภาคยูรัลอย่างเป็นทางการสองแห่ง ได้แก่ เขตสหพันธ์ยูรัลและเขตเศรษฐกิจยูรัล ในขณะที่อย่างหลังตามพรมแดนทางประวัติศาสตร์ อดีตเป็นผลที่เกิดขึ้นทางการเมือง ซึ่งคือเขตละเว้นยูรัลตะวันตก และรวมไซบีเรียตะวันตกแทน
ศูนย์กลางตามประวัติศาสตร์ของเทือกเขายูรัลคือเชอร์ดีน ซึ่งปัจจุบันเป็นเมืองเล็ก ๆ ในดินแดนเปียร์ม โดยเปียร์มเป็นศูนย์กลางการบริหารของเขตผู้ว่าการที่มีชื่อเดียวกันเมื่อ ค.ศ. 1797 อาณาเขตส่วนใหญ่ของยูรัลตามประวัติศาสตร์และสมัยใหม่ได้รวมอยู่ในเขตผู้ว่าการเปียร์ม ศูนย์กลางการบริหารของยูรัลได้ย้ายไปสเวียร์ดลอฟสค์ (ปัจจุบันคือเยคาเตรินบุร์ก) หลังจากการปฏิวัติและสงครามกลางเมือง ในปัจจุบันภูมิภาคเศรษฐกิจยูรัลไม่มีศูนย์กลางทางการปกครองอย่างเป็นทางการ ขณะที่เยคาเตรินบุร์กเป็นศูนย์กลางการปกครองของเขตสหพันธ์ยูรัล
ดูเพิ่ม.
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
ฟูกะ ฮาระ

ฟูกะ ฮาระ เป็นนักแสดง นักเดินแบบของญี่ปุ่น
เกิดในจังหวัดโอซากะ เป็นของออสการ์โปรโมชั่น
ประวัติ.
เกิดในโอซากะ ย้ายไปที่โตเกียวเมื่ออายุ 2 ปี เข้าชมรมนางแบบตอนประถมปีที่ 1 และเป็นพี่สาวรุ่นที่ 3 "ฟูกะ" ในรายการ "จ๊ะเอ๋!" ของ#เปลี่ยนทาง
ยิยายิยา

ยิยายิยา  เป็นรายการโทรทัศน์สำหรับเด็กออกอากาศในจีน ประกอบด้วย การเต้นรำ เพลง ยิมนาสติก งานฝีมือ และภาษา วันที่ 1 กรกฎาคม 2560 ออกอากาศทางช่องฮาฮาซ่วนต้งทีวี เป็นหนึ่งในคอลัมน์ของ "เป่าเป้ยเสวียย่วน" 
สรุป.
ยิยายิยา ดัดแปลงมาจากรายการเด็กของญี่ปุ่น “จ๊ะเอ๋!” สถานที่ถ่ายทำรายการอยู่ในเซี่ยงไฮ้
ตัวละคร.
เป็นนางฟ้าของประเทศดนตรี หัวมีลูกซัด ต้นแบบคืออูตัง 
สุนัขโตสีเขียว ต้นแบบคือวังวัง 
ชื่อจริงคือ จาง ยี่  พี่สาวรุ่นแรก ปรากฏตัวเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม 2560 - พฤษภาคม 2563
ชื่อจริงคือ ซุน หย่าถง  พี่สาวรุ่นสอง ปรากฏตัวเมื่อวันที่ พฤษภาคม 2563 ถึงปัจจุบัน
วัดทุ่งอ้อ

วัดทุ่งอ้อ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหารแก้ว อำเภอหางดง จังหวัดเชียงใหม่
วัดทุ่งอ้อสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2350 เดิมชาวบ้านเรียกว่า วัดทุ่งอ้อหลวง แต่ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น "วัดทุ่งอ้อ" สันนิษฐานว่าวัดทุ่งอ้อเป็นศูนย์กลางร่วมสมัยในยุคของเวียงมโน ซึ่งเกิดขึ้นก่อนการสร้างเมืองเชียงใหม่กว่า 13 ปี บ้างสันนิษฐานว่าสมัยโบราณบริเวณแถบนี้ ได้มีการสู้รบกันระหว่างล้านนากับพม่า จึงทำให้บริเวณนี้ถูกพม่ายึดเอาอาณาเขตบริเวณพื้นที่โดยรวม พร้อมกับการสร้างวัดนี้ขึ้นมา วัดจึงผสมผสานศิลปะพม่า กรมศิลปากรได้ทำการบูรณะวิหารของวัดทุ่งอ้อ เมื่อ พ.ศ. 2539
วิหารศิลปะล้านนา มีลวดลายปูนปั้นประดับทองแป และหน้าบันหัวเสา และป้านลมประดับด้วยประจกสีแบบพม่า (กระจกฉาบด้วยเนื้อชิน) คันทวยเป็นลวดลายฉลุด้วยไม้สัก พระประธานของวิหาร เป็นศิลปะผสมผสานระหว่างพม่าและล้านนา
วัดท้าวคำวัง

วัดท้าวคำวัง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหางดง อำเภอหางดง จังหวัดเชียงใหม่
วัดท้าวคำวังสร้างเมื่อ พ.ศ. 2030 เดิมเป็นที่วัดร้าง เชื่อกันว่าผู้สร้างวัดคือท้าวคำวัง มีตำนานกล่าวไว้ว่า มีท้าวสามคน คือ ท้าวคำวัง ท้าวบุญเรือง และท้าวผายู มาตั้งหมู่บ้านอยู่ในเขตชนบทย่านนี้ และตั้งชื่อหมู่บ้านตามชื่อของตน ต่อมามีเจ้าอธิการคำมูลอภิชโยเป็นผู้บูรณะปฏิสังขรณ์ขึ้นเป็นวัด ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 25 กันยายน พ.ศ. 2533 กรมศิลปากรขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานเมื่อ พ.ศ. 2538 
เจดีย์ศิลปะล้านนา ผสมศิลปะแบบพม่าเป็นเจดีย์ทรงเหลี่ยมมีซุ้มประดับทั้งสี่ทิศ มีลวดลายปูนปั้นประดับหน้าบันและประทับด้วยกระจกสีแบบพม่า (กระจกฉาบด้วยเนื้อชิน) ส่วนประดับอื่น ๆ เป็นลวดลายฉลุด้วยไม้สัก เช่น คันทวย เชิงชาย ป้านลม และช่อฟ้า บริเวณยอดประดับด้วยฉัตรโลหะปิดทองฉลุลายเป็นชั้น ๆ พระประธานเป็นพระพุทธรูปไม้ และมีเจดีย์ทรงล้านนาประยุกต์
อาร์ตสวาแชน

อาร์ตสวาแชน  หรือ บัชแคนด์  เป็นหมู่บ้านในจังหวัดแกฆาร์คูนิค ประเทศอาร์มีเนีย โดยนิตินัย เป็นดินแดนแทรกขนาด 40 ตารางกิโลเมตรของอาร์มีเนีย ที่ถูกล้อมรอบโดยเขตแดนของประเทศอาเซอร์ไบจานทั้งหมด และนับตั้งแต่สงครามนากอร์โน-คาราบัคครั้งที่ 1 ดินแดนนี้ถือว่าอยู่ใต้ปกครองของอาเซอร์ไบจานโดยพฤตินัย
วัดบ้านหลวง (จังหวัดนครปฐม)

วัดบ้านหลวง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบ้านหลวง อำเภอดอนตูม จังหวัดนครปฐม ปัจจุบันมีพระครูวรคามภินันท์ (จอม พลเมโธ) ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส
วัดบ้านหลวง หรือ วัดหลวงพ่อบัว ประกาศตั้งวัดประมาณ พ.ศ. 2325 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2497 สันนิษฐานว่าสร้างในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้ย้ายวัดมาประมาณ 3 ครั้ง มีเรื่องเล่าว่า มีบุคคลหนึ่งได้มาตั้งถิ่นฐานประกอบคุณงามความดีจนได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็นหลวง ชาวบ้านจึงเรียกวัดนี้ว่า "วัดบ้านหลวง" จนถึงปัจจุบัน
ในสมัยพระครูวรลักษ์บริบาล (บัว อปฺปมตฺโต) เป็นเจ้าอาวาส ท่านได้ร่วมกับผู้นำหมู่บ้าน ในการริเริ่มก่อตั้งโรงเรียนบ้านหลวงวิทยา เมื่อ พ.ศ. 2534 สิ่งศักดิ์สิทธิ์ภายในวัดคือ หลวงพ่อศรีบวร
เมแกนเดอะสตัลเลียน

เมแกน โจวาน รูธ พีต (เกิด 15 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1995) หรือชื่อในวงการคือ เมแกนเดอะสตัลเลียน (Megan Thee Stallion) เป็นแร็ปเปอร์ชาวอเมริกันจากฮิวสตัน รัฐเท็กซัส เธอได้รับความสนใจเป็นครั้งแรก หลังจากวิดีโอการแร็ปฟรีสไตล์ของเธอได้รับความนิยมบนสื่อสังคมในอินสตาแกรม
เมแกนเดอะสตัลเลียนเซ็นสัญญากับ 300 เอนเตอร์เทนเมนต์ ในปี 2018 และปล่อยมิกซ์เทปชื่อ "ฟีเวอร์" (2019), เอกซ์เทนเดดเพลย์ "ชูกา" (2020) และสตูดิโออัลบั้มเปิดตัวที่ได้รับความนิยมอย่าง "กูดนิวส์" (2020) ทุกอัลบั้มประสบความสำเร็จกับการปรากฏในสิบอันดับแรกบนชาร์ต "บิลบอร์ด" 200 ซิงเกิลของเธอ "ซาเวจรีมิกซ์" ร้องรับเชิญโดยบียอนเซ่ และ "วับ" ที่เธอร้องรับเชิญให้คาร์ดิ บี ทั้งสองเพลงนี้ขึ้นถึงอันดับหนึ่งบน "บิลบอร์ด" ฮอต 100 
ตลอดอาชีพนักร้องของเธอ เมแกนเดอะสตัลเลียนได้รับรางวัลมากมาย รวมถึงเบตอะวอดส์หกครั้ง, เบตฮิปฮอปอะวอดส์ห้าครั้ง, เอ็มทีวีวิดีโอมิวสิกอะวอดส์สองครั้ง และรางวัลแกรมมีสามครั้ง ในงานประกาศรางวัลแกรมมีครั้งที่ 63 เธอกลายเป็นแร็ปเปอร์หญิงคนที่สองถัดจากลอรีน ฮิลล์ ที่ชนะรางวัลศิลปินหน้าใหม่ยอดเยี่ยม ในปี 2020 นิตยสาร "ไทม์" จัดให้เธออยู่ในรายชื่อ 100 บุคคลที่ทรงอิทธิพลที่สุดในโลก
วัดบ้านหลวง (จังหวัดลำปาง)

วัดบ้านหลวง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลนาครัว อำเภอแม่ทะ จังหวัดลำปาง ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 6 ไร่ 2 งาน 70 ตารางวา มีที่ธรณีสงฆ์จำนวน 1 แปลง เนื้อที่ 4 ไร่ 33 ตารางวา
วัดบ้านหลวงสร้างเมื่อ พ.ศ. 2400 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2517 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 10 เมตร ยาว 21 เมตร สถานที่ตั้งเดิมเป็นวัดเก่า ชื่อ วัดผาแป้น ซึ่งอยู่ทางทิศเหนือ ใกล้ทางเข้าสะพานบ้านเหนือหรือขัวสูง บริเวณป้อมยามตำรวจบ้านในปัจจุบัน ยังคงมีซากก้อนอิฐเก่าทับถมอยู่บนพื้น เชื่อว่ามีแผ่นหินผาอยู่ในบริเวณนั้น สันนิษฐานว่าวัดบ้านหลวง สร้างขึ้นราว พ.ศ. 2000 โดยพิจารณาจากพุทธลักษณะของพระเจ้าตองติ๊บ เป็นศิลปะเชียงแสน สิงห์ 2 หรือ สิงห์ 3 เนื่องจากมีฐานบัว และเจาะช่องไว้ที่ฐานพระ ตามแผนที่แนวเส้นวงกลมสีแดง พื้นที่จากแนวสะพานขัวสูงอาจคล่อมถนนสายแม่ทะลำปางถึงโรงเรียนบ้านหลวง ต่อมาได้สร้างวัดใหม่ขึ้นมาก็ยังคงมีแนวกำแพงวัดเก่าที่สร้างขึ้นภายหลัง และรูปปั้นสิงห์คู่ศิลปะไทยล้านนากับพม่า อยู่บนเสากำแพงหน้าวัด โดยมีสล่าชื่อนายส่างโส่ ชาวไทยใหญ่เชื้อสายพม่า เป็นช่างปั้น
อาคารเสนาสนะประกอบด้วย อุโบสถซึ่งภายในประดิษฐานพระประธาน เป็นพระพุทธรูปเก่าที่เคลื่อนย้ายมาจากอุโบสถเก่า หลังที่ไฟไหม้ แล้วนำมาซ่อมให้ใหญ่ขึ้นแล้วอัญเชิญประดิษฐานไว้ที่อุโบสถหลังใหม่ พ.ศ. 2505 ลงสีปิดทอง เสร็จในปี พ.ศ. 2515 ศาลาการเปรียญ และกุฏิ ปูชนียวัตถุมี พระพุทธรูปเจ้าทองทิพย์
วัดนราภิรมย์

วัดนราภิรมย์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลนราภิรมย์ อำเภอบางเลน จังหวัดนครปฐม ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 28 ไร่ 2 งาน มีที่ธรณีสงฆ์ 20 ไร่ ปัจจุบันมีพระครูพิศาลบุญญากร (เฟื่อง กตปุญฺโญ) ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส
วัดนราภิรมย์ประกาศตั้งวัดเมื่อวันที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2469 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 9 มิถุนายน พ.ศ. 2474 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2544 ภายในวัดยังมีศูนย์ศึกษาและพุทธศาสนาวันอาทิตย์วัดนราภิรมย์ เปิดดำเนินการครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2548 และเป็นที่ตั้งของศูนย์เฝ้าระวังทางวัฒนธรรมในสถานศึกษาระดับอำเภอ ของอำเภอบางเลน จังหวัดนครปฐม จัดตั้งขึ้นเพื่อจัดกิจกรรมทางวัฒนธรรม
ยูฆารือแอ็สคิพารา

ยูฆารือแอ็สคิพารา  หรือ แวรินวอสแกปาร์  เป็นซากหมู่บ้านในดินแดนแทรกแห่งหนึ่งของเขตกาซัฆ ประเทศอาเซอร์ไบจาน โดยมีดินแดนของจังหวัดตาวุช ประเทศอาร์มีเนีย ล้อมอยู่ทุกด้าน ดินแดนแทรกนี้อยู่ภายใต้ปกครองของอาร์มีเนียโดยพฤตินัยนับตั้งแต่สงครามนากอร์โน-คาราบัคครั้งที่ 1 ในปัจจุบัน หมู่บ้านคงเหลือแต่เพียงซากและฐานของอาคารบางส่วนเท่านั้น นอกจากนี้ภายในยังมีซากของสะพาน ปราสาท ป้อมปราการ และโบสถ์ที่สร้างขึ้นในสมัยกลาง
ภูผาผีคุ้ม

ภูผาผีคุ้ม เป็นละครโทรทัศน์ไทย แนวจินตนิมิต ที่ผลิตโดยเดอะ วัน เอ็นเตอร์ไพรส์ กำกับโดยเสกสรรค์ สิงอุไร นำแสดงโดยเพชร โบราณินทร์ ภาลฎา ฐิตะวชิระ อัครวุฒิ มังคลสุต พลอยไพลิน ลิมปนเวทยานนท์ ออกอากาศตั้งแต่วันที่ 11 ตุลาคม ถึง 22 ธันวาคม พ.ศ. 2564 ทางช่องวัน
นักแสดง.
ละครเรื่อง ภูผาผีคุ้ม มีนักแสดงนำดังนี้
สาวน้อยวัยใส พิชิตชัยในโลกเผด็จการ

สาวน้อยวัยใส พิชิตชัยในโลกเผด็จการ (; โรมาจิ: "Gyakuten Sekai no Denchi Shōjo") เป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ออริจินัล สร้างโดยสตูดิโอ Lerche เริ่มออกอากาศตั้งแต่เดือนตุลาคมถึงธํนวาคม พ.ศ. 2564 มังงะดัดแปลงวาดโดย Left Hand เผยแพร่ออนไลน์ทางเว็บไซต์มังงะ Comic Newtype ของสำนักพิมพ์คาโดกาวะโชเต็งตั้งแต่เดือนตุลาคมปีเดียวกัน
ให้เสียงโดย: Seiichirō Yamashita
ให้เสียงโดย: Fairouz Ai
ให้เสียงโดย: Aina Suzuki
ให้เสียงโดย: Shiori Izawa
ให้เสียงโดย: Takuma Terashima
ให้เสียงโดย: Rina Hidaka
ให้เสียงโดย: Yukiyo Fujii
ให้เสียงโดย: Shino Shimoji
ให้เสียงโดย: Tomokazu Sugita
ให้เสียงโดย: Aki Toyosaki
ให้เสียงโดย: Takamitsu Fukuchi
ให้เสียงโดย: Kenichirō Matsuda
ให้เสียงโดย: Takahiro Mizushima
ให้เสียงโดย: Shōta Hayama
ให้เสียงโดย: Hayato Kaneko
วัดเขานิพันธ์

วัดเขานิพันธ์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเขานิพันธ์ อำเภอเวียงสระ จังหวัดสุราษฎร์ธานี
วัดเขานิพันธ์ตั้งวัดเมื่อวันที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2515 โดยนายกระจ่าง ศรียอด ถวายที่ดินให้สร้างวัด ผู้ขออนุญาตให้สร้างวัด คือ นายล้อม แก้วสิริ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2516 ปัจจุบันมีพระครูวิมลธรรมาภิยุต (จำนรรค์ ชาตเมโธ) เป็นเจ้าอาวาส 
ที่ตั้งวัดเป็นเชิงเขามีบ้านเรือนชาวบ้านอยู่โดยรอบ อยู่ติดกับภูเขานิพันธ์ ชาวบ้านได้ร่วมกันสร้างบันไดขึ้นประมาณ หนึ่งร้อยกว่าขั้นบันได และบนภูเขาได้สร้างพระพุทธรูปปางสมาธิองค์ใหญ่ บนเขาสามารถชมทิวทัศน์ของท้องที่บ้านเขานิพันธ์
องค์การบริหารส่วนตำบลบางคนที

องค์การบริหารส่วนตำบลบางคนที เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่ครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของหมู่ที่ 1–5, 7–9 ของตำบลบางคนที (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลบางนกแขวก) และพื้นที่ทั้งหมดของตำบลยายแพง (หมู่ที่ 1–5) ในอำเภอบางคนที จังหวัดสมุทรสงคราม เดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลบางคนทีใน พ.ศ. 2517 ก่อนที่จะยกฐานะเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลบางคนทีในวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2539 ต่อมาในวันที่ 15 กันยายน 2547 กระทรวงมหาดไทยได้ยุบองค์การบริหารส่วนตำบลยายแพง รวมกับองค์การบริหารส่วนตำบลบางคนที ปัจจุบันเขตองค์การบริหารส่วนตำบลบางคนทีมีประชากร 3,301 คน
พื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลบางคนที ตั้งอยู่บริเวณทิศเหนือของอำเภอบางคนที จังหวัดสมุทรสงคราม ตั้งอยู่ห่างจากที่ว่าการอำเภอบางคนทีประมาณ 3 กิโลเมตร ศาลากลางจังหวัดสมุทรสงครามประมาณ 15 กิโลเมตร อยู่ห่างจากกรุงเทพมหานครประมาณ 96 กิโลเมตร ส่วนด้านตะวันตกของเขตองค์การบริหารส่วนตำบลมีแม่น้ำแม่กลองไหลผ่านเป็นแหล่งน้ำสำคัญ มีพื้นที่รับผิดชอบ 7.46 ตารางกิโลเมตร หรือคิดเป็นพื้นที่ 4,662.5 ไร่ เป็นที่ตั้งของวัดสำคัญอย่างวัดบางคณฑีในและวัดสินวิเศษศรัทธาราม (วัดต้นมะม่วง) ซึ่งทั้งสองวัดได้จัดตั้งเป็นวัดตั้งแต่ พ.ศ. 2325
วัดแปลงยาว

วัดแปลงยาว เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลแปลงยาว อำเภอแปลงยาว จังหวัดฉะเชิงเทรา มีเนื้อที่ 23 ไร่ 2 งาน 80 ตารางวา
วัดแปลงยาวประกาศตั้งเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2438 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2438 โดยมีนายด้วง นางมม เป็นผู้มอบที่ดินและเป็นผู้สร้างวัด บริเวณที่ตั้งวัดเดิมเป็นที่อยู่อาศัยของชาวเขมร ที่อพยพเข้ามาตั้งรกรากอยู่ ณ ที่นี้ 
พบโบราณวัตถุ เช่น ลูกปัดบริเวณทุ่งนา เดิมบริเวณนี้มีคลองวังด่าน ซึ่งเป็นคลองธรรมชาติ อยู่ใกล้กับหนองโบสถ์ไปสิ้นสุดที่บ้านวังด่าน และได้มีผู้ขุดพบพระพุทธรูปในบริเวณนี้อีกด้วย บริเวณวัดมีใบเสมาหินทราย ก้อนแลงสกัดเป็นรูปสี่เหลี่ยมกระจายอยู่รอบอุโบสถทางด้านทิศตะวันตก บริเวณบ่อน้ำพบ เศษเครื่องปั้นดินเผา เครื่องถ้วยจีนราชวงศ์หมิงตอนปลาย สันนิษฐานว่าบริเวณนี้เป็นแหล่งชุมชนที่ตั้งอยู่บนเส้นทางการติดต่อระหว่าง พนมสารคาม พานทอง และพนัสนิคม กำหนดอายุราวสมัยทวารวดีถึงอยุธยา จัดเป็นกลุ่มชนสมัยประวัติศาสตร์ตอนต้นในวัฒนธรรมทวารวดี วัดยังมีศาลตาแก้ว-ตาด้วง
วัดไทรทอง (อำเภอบ้านแหลม)

วัดไทรทอง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางขุนไทร อำเภอบ้านแหลม จังหวัดเพชรบุรี
วัดไทรทองตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2441 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2541 ไม่ทราบแน่ชัดว่าสร้างขึ้นเมื่อใด แต่จากโบราณวัตถุ เช่น เสมาน่าจะเก่าถึงสมัยอยุธยา ส่วนเจดีย์มีลักษณะแบบที่นิยมในสมัยอยุธยาตอนปลายถึงสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถหลังเก่าตั้งหันหน้าไปทางทิศตะวันออกได้รับการบูรณะแล้ว เสมาเป็นเสมาทำจากหินทรายแดงเรียบไม่มีลวดลาย ตรงกลางทำเป็นเส้นนูน อุโบสถหลังใหม่ กว้าง 33 เมตร ยาว 12.5 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2533 ศาลาการเปรียญ กว้าง 36 เมตร ยาว 21 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2503 เป็นอาคารไม้ยกพื้น หอสวดมนต์ กว้าง 5.5 เมตร ยาว 21 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2514 เป็นอาคารไม้ กุฏิสงฆ์ จำนวน 7 หลัง เป็นอาคารไม้ วิหาร กว้าง 14 เมตร ยาว 20 เมตร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน 2 หลัง เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก 
ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ เจดีย์รายตั้งอยู่ด้านหน้าอุโบสถเป็นเจดีย์ทรงเครื่องย่อมุมไม้สิบสองฐานสิงห์จำนวน 5 องค์ พระพุทธรูปเชียงแสนทองคำ หน้าตักกว้าง 5 นิ้ว เทพนรสิงห์ทองคำเป็นสิงห์จีนโบราณ 4 ตัว เนื้อทองคำผสม พระพุทธรูปสมัยต่าง ๆ รูปหล่อหลวงพ่อปู่ เป็นรูปลักษณะบวชชีพราหมณ์
องค์การบริหารส่วนตำบลบางสะแก

องค์การบริหารส่วนตำบลบางสะแก เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่ครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของตำบลบางสะแกและตำบลบ้านปราโมทย์ในอำเภอบางคนที จังหวัดสมุทรสงคราม เดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลบางสะแกใน พ.ศ. 2517 ก่อนที่จะยกฐานะขึ้นเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลบางสะแก ในวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2539 ต่อมาในวันที่ 15 กันยายน 2547 กระทรวงมหาดไทยได้ยุบองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านปราโมทย์ รวมเข้ากับองค์การบริหารส่วนตำบลบางสะแก ปัจจุบันเขตองค์การบริหารส่วนตำบลบางสะแกมีประชากร 3,723 คน
พื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลบางสะแก ตั้งอยู่บริเวณทิศตะวันตกของอำเภอบางคนที จังหวัดสมุทรสงคราม ตั้งอยู่ห่างจากที่ว่าการอำเภอบางคนทีประมาณ 4.6 กิโลเมตร ศาลากลางจังหวัดสมุทรสงครามประมาณ 15 กิโลเมตร อยู่ห่างจากกรุงเทพมหานครประมาณ 96 กิโลเมตร ส่วนด้านใต้ของเขตองค์การบริหารส่วนตำบลมีแม่น้ำอ้อม (คลองแควอ้อม) ไหลผ่านเป็นแหล่งน้ำสำคัญ มีพื้นที่รับผิดชอบ 7.02 ตารางกิโลเมตร หรือคิดเป็นพื้นที่ 4,387.5 ไร่ เป็นที่ตั้งของวัดสำคัญอย่างวัดปราโมทย์ (วัดโรงหวี) และวัดบางสะแก และมีสถานที่ท่องเที่ยวเด่น คือ ตลาดน้ำสามอำเภอ ซึ่งตั้งอยู่ในพื้นที่เขตอำเภอบางคนที อำเภออัมพวา และอำเภอวัดเพลง จังหวัดราชบุรี ซึ่งในสมัยก่อนนั้นเป็นย่านชาวจีนที่มาตั้งรกรากปลูกสร้างบ้านเรือนที่นี่  โดยจะประกอบกิจการค้าขาย มีทั้งโรงพิมพ์ ร้านขายยา ร้านขายเสื้อผ้า ส่วนในลำคลองนั้นจะมีเรือพ่อค้าแม่ค้าจากอำเภอดำเนินสะดวกและบริเวณใกล้เคียงมาลอยลำนำสินค้ามาขาย
องค์การบริหารส่วนตำบลโรงหีบ

โรงหีบ เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นประเภทองค์การบริหารส่วนตำบล ครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดในตำบลโรงหีบ (หมู่ที่ 1–9) และพื้นที่ทั้งหมดของตำบลบางกุ้ง (หมู่ที่ 1–7) ในอำเภอบางคนที จังหวัดสมุทรสงคราม เดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลโรงหีบใน พ.ศ. 2517 ก่อนที่จะยกฐานะขึ้นเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลโรงหีบในวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2539 ต่อมาในวันที่ 15 กันยายน 2547 กระทรวงมหาดไทยได้ยุบองค์การบริหารส่วนตำบลบางกุ้งรวมกับองค์การบริหารส่วนตำบลโรงหีบ ปัจจุบันเขตองค์การบริหารส่วนตำบลโรงหีบมีประชากร 3,686 คน
พื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลโรงหีบตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของอำเภอบางคนที จังหวัดสมุทรสงคราม อยู่ห่างจากที่ว่าการอำเภอบางคนทีประมาณ 3 กิโลเมตร ศาลากลางจังหวัดสมุทรสงครามประมาณ 14 กิโลเมตร อยู่ห่างจากกรุงเทพมหานครประมาณ 88 กิโลเมตร ส่วนด้านตะวันออกของเขตองค์การบริหารส่วนตำบลมีแม่น้ำแม่กลองไหลผ่านเป็นแหล่งน้ำสำคัญ มีพื้นที่รับผิดชอบ 8.34 ตารางกิโลเมตร หรือคิดเป็นพื้นที่ 5,212.5 ไร่ เป็นที่ตั้งของวัดสำคัญอย่างวัดบางกุ้ง เป็นวัดเก่าแก่ตั้งอยู่ในเขตตำบลบางกุ้ง สร้างขึ้นตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยาเป็นราชธานี มีจุดเด่นที่พระอุโบสถซึ่งเป็นโบสถ์เก่าแก่ ถูกปกคลุมทั้งอาคารด้วยรากของต้นโพธิ์ ต้นกร่าง ต้นไกร จนได้รับการส่งเสริมให้เป็นสถานที่ท่องเที่ยวแห่งใหม่ในจังหวัดสมุทรสงคราม นอกจากนี้ยังมีวัดปรกราษฎร์รังสฤษฏ์ วัดบางกล้วย วัดเกตการาม วัดตรีจินดาวัฒนาราม วัดกลางเหนือ วัดอมรเทพ และวัดโบสถ์
องค์การบริหารส่วนตำบลกระดังงา (อำเภอบางคนที)

องค์การบริหารส่วนตำบลกระดังงา เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่ครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของหมู่ที่ 2–5, 10–13 และบางส่วนของหมู่ที่ 1, 7–9 ของตำบลกระดังงา (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลกระดังงา) ในอำเภอบางคนที จังหวัดสมุทรสงคราม เดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลกระดังงาใน พ.ศ. 2517 ก่อนที่จะยกฐานะขึ้นเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลกระดังงาในวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2539 ปัจจุบันเขตองค์การบริหารส่วนตำบลกระดังงามีประชากร 3,035 คน
พื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลกระดังงา ตั้งอยู่บริเวณทิศตะวันออกเฉียงเหนือของอำเภอบางคนที จังหวัดสมุทรสงคราม ตั้งอยู่ห่างจากที่ว่าการอำเภอบางคนทีประมาณ 2 กิโลเมตร ศาลากลางจังหวัดสมุทรสงครามประมาณ 13 กิโลเมตร อยู่ห่างจากกรุงเทพมหานครประมาณ 87 กิโลเมตร มีพื้นที่รับผิดชอบ 5.00 ตารางกิโลเมตร หรือคิดเป็นพื้นที่ 3,125.0 ไร่ เป็นที่ตั้งของวัดสำคัญคือ วัดปากง่าม ซึ่งตั้งเป็นวัดตั้งแต่ พ.ศ. 2305 และวัดบางใหญ่ ตั้งเป็นวัดตั้งแต่ พ.ศ. 2325
ดานิเอล อัลซิเดส การ์ริออน

ดานิเอล อัลซิเดส การ์ริออน การ์ซิอา (12 สิงหาคม 1857 – 5 ตุลาคม 1885) เป็นนักศึกษาแพทย์ชาวเปรู ชื่อของเขาได้รับการนำไปตั้งให้กับโรคการ์ริออน
การ์ริออนเป็นที่รู้จักจากการทดลองพิสูจน์เชื้อก่อโรคตัวหนึ่งโดยการทดลองนำเชื้อจากหูดของผู้ป่วยวัย 14 ปี เพาะและนำเข้ากระแสเลือดของตัวเองในปี 1885 ต่อมาเขาเสียชีวิตจากการติดเชื้อในปีเดียวกัน เป้าหมายของเขาคือการแสดงความสัมพันธ์ระหว่างระยะเลือดฉับพลันว่าจากโรคไข้โอโรยา กับภาวะเรื้อรังที่เกิดขึ้นในภายหลังจากโรค ซึ่งเรียกว่า "verruga peruana" ซึ่งเป็นอาการแสดงออกลักษณะคล้ายหูดสีแดงบนผิวหนัง การทดลองนำเชื้อเข้ากระแสเลือดของตนเองนั้นช่วยพิสูจน์ความสัมพันธ์ระหว่างการเกิดโรค เชื้อ และอาการต่าง ๆ ของไข้โอโรยา นักเรียนแพทย์มิตรสหายของการ์ริออนผู้ช่วยเขาทำการทดลองนี้ต่อมาถูกจับกุมฐานฆาตกรรมหลังการ์ริออนเสียชีวิต แต่ต่อมาก็ได้รับการปล่อยตัว ในปี 1938 มัคซีเมอ ฮันส์ กุตชึญสกี รอดชีวิตจากการทดลองที่คล้ายคลึงกัน
ปัจจุบันร่างของการ์ริออนฝังไว้ที่สุสานของโรงพยาบาลแห่งชาติ 2 พฤษภาคม ในลิมา และในปี 1991 รัฐบาลเปรูประกาศเชิดชูเกียรติให้การ์ริออนเป็น "วีรชนแห่งชาติ"  รวมถึงวันที่เขาเสียชีวิต (5 ตุลาคม) ของทุกปีได้รับการเฉลิมฉลองเป็นวันแพทย์แห่งชาติของเปรู  นอกจากนี้ ชื่อของเขายังได้รับการนำไปตั้งเป็นชื่อมหาวิทยาลัยแห่งชาติดานิเอล อัลซิเดส การ์ริออน และสนามกีฬาดานิเอล อัลซิเดส การ์ริออน ทั้งคู่ตั้งอยู่ในเซร์โรเดปัสโก เมืองบ้านเกิดของเขา
ตุงคนาถ

ตุงคนาถมณเทียร (สันสกฤต: तुंगनाथ; Tungnath, IAST: tuņgnāth) เป็นมนเทียรพระศิวะ หนึ่งในห้าปัญจเกทารนาถ ตั้งอยู่ในอำเภอรุทรปรยัค รัฐอุตตราขัณฑ์ ประเทศอินเดีย มนเทียรตั้งอยู่ที่ความสูง จากระดับน้ำทะเล ไม่ไกลมากจากยอดเขาจันทรศิลา ตามตำนาน ตุงคนาถมีความสัมพันธ์อย่างมากกับตระกูลปาณฑวะในมหาภารตะ
มัสยิดโรม

มัสยิดโรม  เป็นมัสยิดในปาริโอลี โรม ประเทศอิตาลี และเป็นมัสยิดที่ใหญ่ที่สุดในโลกตะวันตกในแง่ของพื้นที่ใช้สอย ด้วยขนาด ซึ่งสามารถรองรับความจุได้ 12,000 คน รวมถึงเป็นที่ตั้งของศูนย์วัฒนธรรมอิสลามประจำอิตาลี 
มัสยิดนี้ร่วมก่อตั้งโดยมุฮัมมัด ฮัสซาน เจ้าชายแห่งอัฟกานิสถานผู้ลี้ภัยอยู่ในต่างประเทศ และชายา ภายใต้การสนับสนุนด้านการเงินโดยสมเด็จพระราชาธิบดีฟัยศ็อล บิน อับดุลอะซีซ อาล ซะอูด, ราชวงศ์ของซาอุดีอาระเบีย, ผู้อารักขามัสยิดศักดิ์สิทธิ์ทั้งสอง และประเทศบังกลาเทศโดยประธานาธิบดี ฮุสเซน มูฮัมหมัด เอร์ชาท การก่อสร้างดำเนินตามผลงานออกแบบที่ควบคุมกำกับโดยเปาโล ปอร์โตเกซี โดยสมเด็จพระสันตะปาปายอห์น พอล ที่สอง เสด็จมาทรงร่วมประกอบพิธีเปิดมัสยิดด้วย การก่อสร้างและวางแผนใช้เวลารวมกว่าสิบปี นับตั้งแต่สภานครโรมได้บริจาคที่ดินใน ค.ศ. 1974
เมื่อครั้งประกาศก่อสร้างมัสยิดได้มีผู้ต่อต้านการก่อสร้างอยู่จำนวนหนึ่ง อย่างไรก็ตามนับตั้งแต่เมื่อสมเด็จพระสันตะปาปายอห์น พอล ที่สอง ได้ประกอบพิธีขอพระพรจากพระเจ้าให้คุ้มครองและช่วยเหลือในโครงการก่อสร้างมัสยิด เสียงต่อต้านก็ค่อย ๆ จางลง อีกหนึ่งข้อถกเถียงในการก่อสร้างคือความสูงของหออะซานที่มีหลายภาคส่วนกังวลว่าอาจสูงจนกระทบต่อภูมิทัศน์ของนครโรม ต่อมาจึงลดความสูงลงจนเตี้ยกว่าโดมของมหาวิหารนักบุญปีเตอร์ในวานิกันเพียงเล็กน้อยเท่านั้น
สถาปัตยกรรม.
โครงสร้างของมัสยิดนั้นสร้างขึ้นโดยคำนึงความกลมกลืนกับภูมิทัศน์สีเชียวโดยรอบ และผสมผสานการออกแบบสถาปัตยกรรมแบบมอเดิร์นกับเส้นโค้งที่ปรากฏอยู่ทั่วทั้งมัสยิด การออกแบบยังเน้นให้เกิดแสงและเงาที่กลมกลืนเพื่อให้เกิดบรรยากาศของความสงบ วัสดุก่อสร้างหลัก เช่น ตราเวร์ติโน กับก็อตโต ช่วยให้เกิดความรู้สึกของสิ่งปลูกสร้างแบบธรรมเนียมในโรม การตกแต่งภายในใช้สีอ่อนและออกแบบสร้างให้สอดคล้องกับแนวคิดของ "อัลลอฮ์คือแสงสว่าง" พื้นปูด้วยพรมเปอร์เซีย 
โถงหลักของมัสยิดสามารถจุผู้เข้ามาประกอบพิธีกรรมทางศาสนาได้มากสุด 2,500 คน และด้านบนเป็นส่วนแกลเลอรี (ระเบียง) ที่สงวนไว้สำหรับศาสนิกชนสตรีเท่านั้น เพดานของโถงหลักเป็นโดมหลักของมัสยิดที่มีเส้นผ่านศูนย์กลาง 20 เมตร ห้อมล้อมด้วยโดมขนาดย่อยอีก 16 โดม นอกจากนี้ในมัสยิดยังประกอบด้วยห้องเรียน หอประชุม ห้องสมุด พื้นที่พบปะ และพื้นที่สำหรับจัดแสดงนิทรรศการ
ศีรษะอิเฟ

ศีรษะบรอนซ์จากอิเฟ  หรือ ศีรษะอิเฟ  เป็นหนึ่งในประติมากรรมอัลลอยทองแดงสิบแปดชิ้นที่ขุดค้นพบในปี 1938 ที่อิเฟ ประเทศไนจีเรีย อดีตราชธานีและศาสนธานีของชาวโยรูบา เช้าใจว่าศีรษะนี้แสดงศีรษะของกษัตริย์โยรูบาพระองค์หนึ่ง และคาดว่าสร้างขึ้นในราวศตวรรษที่ 14 ถึงตันศตวรรษที่ 15 ความสมจริงและทักษะทางหัตกรรมอันละเอียดของวัตถุโบราณชิ้นนี้ทำให้ชาวตะวันตกนับจากนั้นเริ่มตั้งข้อสงสัยต่อความเข้าใจในศิลปะแอฟริกา
ลักษณะของใบหน้าตกแต่งด้วยลวดลายเส้นนูนเป็นริ้ว ส่วนมงกุฏนั้นทำออกมาอย่างปราณีตประกอบด้วยหลายชั้น และเป็นรูปแบบการประดับตกแต่งของประติมากรรมทั่วไปที่ได้มาจากอิเฟ ปัจจุบันถือกันว่าโบราณวัตถุชิ้นนี้สื่อถึงทักษะการช่างและหัตถกรรมของแอฟริกาซึ่งมีความพัฒนาและสลับซับซ้อนอย่างมาก
มัธยมเหศวร

มัธยมเหศวร (Madhyamaheshwar) เป็นมนเทียรบูชาพระศิวะ ในหิมาลัยครหวาล รัฐอุตตราขัณฑ์ ประเทศอินเดีย ตั้งอยู่ที่ความสูง จากระดับน้ำทะเล หนึ่งในห้าปัญจเกทารนาถมนเทียร อีกสี่แห่งที่เหลือได้แก่ เกทารนาถ, ตุงคนาถ, รุทรนาถ และ กาลเปศวร ชื่อของมนเทียร "มัธยะ" (แปลว่า กลาง) หมายถึงสะดือ (นภี) ของพระศิวะ ("nabhi") ซึ่งเป็นองค์ประธานของมนเทียร มนเทียรนี้มีความสัมพันธ์อย่างมากกับปาณฑวะในมหาภารตะ
มาเรีย เรสซา

มาเรีย อังเจลิตา เรสซา (Maria Angelita Ressa; , เกิด 2 ตุลาคม 1963) เป็นนักข่าว นักหนังสือพิมพ์ และนักเขียนชาวฟิลิปปินส์-อเมริกัน ผู้ร่วมก่อตั้งและซีอีโอของสำนักข่าวแรปเปลอร์ ผู้รับรางวัลโนเบลคนแรกของประเทศฟิลิปปินส์ และอดีตหัวหน้างานข่าวสืบสวนสืบสวนในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ของซีเอ็นเอ็นมากกว่าสองทศวรรษ 
เรสซาเคยได้รับการระบุชื่อเป็นบุคคลแห่งปี 2018 โดย "ไทม์" ในฐานะส่วนหนึ่งของนีกข่าวทั่วโลกที่ร่วมกันทำงานเพื่อต่อสู้กับข่าวลวง เธอถูกจับกุมโดยทางการฟิลิปปินส์ในวันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2019 ฐานความผิดหมิ่นประมาททางไซเบอร์ หลังแรปเปลอร์และเธอถูกกล่าวหาว่าเผยแพร่ข่าวลวงและหมิ่นประมาทนักธุรกิจ วิลเฟรโด เคง (Wilfredo Keng) และในวันที่ 15 มิถุนายน 2020 ศาลในมะนิลาได้ตัดสินให้เธอมีความผิดตามข้อกล่าวหา และต้องโทษภายใต้กฎหมายอาชญากรรมไซเบอร์ของฟิลิปปินส์ การตัดสินคดีในครั้งนี้ถูกประณามอย่างรุนแรงโดยกลุ่มสนับสนุนสิทธิมนุษยชนในฐานะการกระทำที่เป็นการทำลายเสรีภาพสื่อในฟิลิปปินส์ นอกจากนี้ เรสซายังเป็นหนึ่งในผู้ที่วิพากษ์วิจารณ์ประธานาธิบดี โรดริโก ดูเตอร์เต อย่างหนัก การจับกุมครั้งนี้จึงถูกมองจากหลายภาคส่วนว่าเป็นการกระทำที่มีเหตุจูงใจทางการเมืองโดยรัฐบาลดูเตอร์เต เรสซายังเป็นหนึ่งใน 25 บุคคลแนวหน้าของคณะกรรมการด้านข้อมูลและงานประชาธิปไตย (Information and Democracy Commission) ของรีพอร์เทอส์วิธเอาท์บอร์เดอส์
เรสซาได้รับรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพในปี 2021 ร่วมกับดมิทรี มูราตอฟสำหรับ "การทุ่มเทเพื่อพิทักษ์เสรีภาพในการแสดงออก อันเป็นตัวแปรสำคัญให้เกิดประชาธิปไตยและสันติภาพที่มั่นคงถาวร" ทำให้เธอเป็นผู้รับรางวัลโนเบลคนแรกของประเทศฟิลิปปินส์
นิค ทาฮู ฮอทส์

นิค ทาฮู ฮอทส์  เป็นร้านอาหารในรอเชสเทอร์ รัฐนิวยอร์ก เป็นที่รู้จักจากอาหาร "การ์เบจเพลท" (Garbage Plate; #เปลี่ยนทาง) ร้านอาหารก่อตั้งขึ้นในปี 1918 โดยอาเล็กซ์ ทาฮู ปู่/ตา ของ อาเล็กซ์ ทาฮู (เจ้าของคนปัจจุบันในศตวรรษที่ 21 ซึ่งชื่อเดียวกัน) และตั้งชื่อร้านว่า นิค ทาฮู ตามขื่อของลูกชายเจ้าของ ซึ่งดูแลกิจการของร้านกระทั่งเสียชีวิตในปี 1997 ถึงแม้ว่าการ์เบจเพลทจะมีรูปแบบอื่น ๆ ที่ปรากฏในอัปสเตทนิวยอร์ก แต่การ์เบจเพลทของนิค ทาฮู ถือเป็นต้นตำรับ และได้รับการขึ้นทะเบียนเครื่องหมายการค้าโดยถูกต้องตามกฎหมาย
การ์เบจเพลท.
การ์เบจเพลท  ตามข้อมูลที่ปรากฏบนเว็ทางการของร้านในปี 2010 ระบุว่าคือการรวมกันของโฮมฟรายส์, สลัดมักกะโรนี, ถั่วอบ โปะหน้าด้วยเนื้อสัตว์และราดน้ำซอส มัสตาร์ดเผ็ด, หอมใหญ่สับ หรือซอสเผ็ดนิก ทาฮู ทุกจานจะเสิร์ฟคู่กับขนมปังอิตาเเลียนทาเนยสองชิ้นหนา ๆ 
เว็บไซต์ Health.com ขนานนามให้การ์เบจเพลทเป็นอาหารที่อ้วนที่สุดในรัฐนิวยอร์ก. ร้านอาหารจำนวนมากในเขตมหานครรอเชสเทอร์มีการลอกเลียนและจำหน่ายการ์เบจเพลท เช่นที่ "The Hot Plate" โดยแฟร์พอร์ท ฮอทส์ and Tom Wahl's "55 Junker Plate."
ดอนจัน พาเลซ

ดอนจัน พาเลซ เป็นโรงแรมในเวียงจันทน์ ประเทศลาว เปิดให้บริการตั้งแต่ปี 2004 โรงแรมมีความสูง 14 ชั้น ซึ่งสูงเกินจนขัดกับข้อบังคับของรัฐบาลเวียงจันทน์ที่พยายามให้ปะตูไซเป็นสิ่งก่อสร้างที่สูงที่สุดในเวียงจันทน์ด้วยความสูงเทียบเท่าตึก 7 ชั้น ข้อบังคับของการสร้างตึกสูงในเวียงจันทน์นี้ขัดกับความต้องการของผู้พัฒนาโรงแรม โรงแรมจึงหลีกหนีข้อบังคับทางกฎหมายนี้โดยสร้างโรงแรมบนชั้นหินที่โผล่ขึ้นมาในแม่น้ำโขง การตกแต่งในโรงแรม ฟรูมเมอส์ อธิบายไว้ว่า "ใช้สีทะมึน ๆ และตกแต่งแบบลาวธรรมเนียม" โรงแรมเคยเป็นสถานที่จัดการแข่งขันบิลเลียดและสนุกเกอร์ในซีเกมส์ 2009
จารึกระฆังเจดีย์ชเวซี่โกน

จารึกระฆังเจดีย์ชเวซี่โกน  เป็นจารึกสามภาษาบนระฆังเจดีย์ชเวซี่โกนในเจดีย์ชเวซี่โกน พุกาม ประเทศพม่า ซึ่งบริจาคให้แก่วัดโดยพระเจ้าบุเรงนองแห่งราชวงศ์ตองอู จารึกเขียนด้วยภาษาพม่า, ภาษามอญ และภาษาบาลี เนื้อหาเกี่ยวกับเหตุการณ์ในหกปีแรกของการครองราชย์ และเป็นหลักฐานลายลักษณ์อักษรยุคปัจจุบันชิ้นเดียวที่มีการเรียกขานพระเจ้าบุเรงนองว่าเป็น "ผู้ชนะสิบทิศ" คำซึ่งเป็นที่รู้จักทั่วไปในคนไทยกับคนมอญ 
องค์การศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนจารึกระฆังเจดีย์ชเวซี่โกนเป็นความทรงจำแห่งโลกเมื่อปี พ.ศ. 2560 ในนาม "จารึกระฆังพระเจ้าบุเรงนอง" 
เนื้อหาสรุป.
จารึกประกอบด้วยภาษาพม่าจำนวน 43 บรรทัด, ภาษามอญ 35 บรรทัด และ ภาษาบาลี 5 บรรทัด และระบุพระนามของบุเรงนองกับอัครมเหสีทั้งสองพระองค์อย่างถูกต้อง เนื้อหาในจารึกประกอบด้วยเหตุการณ์ในรัชสมัย 6 ปีแรก ได้แก่
ดีเซนทราแลนด์

ดีเซนทราแลนด์  เป็นแพลทฟอร์มความจริงเสมือนสามมิติแบบกระจายศูนย์ ซึ่งดำเนินการโดยใช้ระบบบล็อกเชนอีเธอเรียม ให้บริการตั้งแต่กุมภาพันธ์ 2020 และอยู่ภายใต้การดูแลของมูลนิธิดีเซนทราแลนด์ องค์กรไม่แสวงผลกำไร ดีเซนทราแลนด์ก่อตั้งขึ้นครั้งแรกโดยชาวอาร์เจนตินาสองคน Ari Meilich และ Esteban Ordano
โรมานิสถาน

โรมานิสถาน (Romanistan), โรมาสถาน (Romastan) หรือ โรมาเนสถาน (Romanestan) เป็นชื่อเรียกประเทศที่มีการเสนอให้จัดตั้งขึ้นเพื่อเป็นดินแดนของชาวโรมานี
ในต้นทศวรรษ 1950 ผู้นำโรมานีได้ยื่นเรื่องต่อสหประชาชาติเพื่อขอจัดตั้งรัฐเอกราชของตน ต่อมาคำร้องขอนี้ถูกปฏิเสธ การตั้งรัฐเช่นนี้ยังเคยมีการเสนอโดยผู้นำพรรคโรมานีในนอร์ทมาซิโดเนีย (พรรคเพื่อการปลดแอกสมบูรณ์ของชาวโรมานี) ในต้นทศวรรษ 1990 ที่ชูตอ-ออรีซารี
สถานีชิโมนาดะ

สถานีชิโมนาดะ (#เปลี่ยนทาง เป็นสถานีรถไฟของสายโยซัง ในเมืองอิโยะ จังหวัดเอฮิเมะ ประเทศญี่ปุ่น อยู่ภายใต้การให้บริการของเจอาร์ ชิโกคุ หมายเลขสถานี "S09"
โปสเตอร์โปรโมทตั๋วเชชุง 18 เคยใช้ภาพของสถานีนี้ถึงสามหน ทำให้สถานีนี้เป็นสถานที่ท่องเที่ยวยอดนิยมแห่งหนึ่งขึ้นมา
ไซมอน เนสส์แมน

ไซมอน เนสส์แมน (เกิด 6 พฤศจิกายน ค.ศ. 1989) เป็นนักเดินแบบชั้นนำที่มีชื่อเสียงจากเมืองคอร์ตนีย์ รัฐบริติชโคลัมเบีย แคนาดา
อาชีพ.
ไซมอน เนสส์แมน เป็นที่รู้จักกันดีในฐานะเฟซออฟจอร์โจ อาร์มานี นอกจากนี้เขายังมีความสำคัญในแคมเปญโฆษณาของเวอร์ซาเช, โดลเช่แอนด์กาบบานา, จีวองชี, คาลวิน ไคลน์, ราล์ฟ ลอเรน, ลองแวง, อีฟว์ แซ็ง โลร็อง, แกป และจอห์น แกลลิอาโน ในปี ค.ศ. 2012 เขาปรากฏตัวในมิวสิกวีดีโอของมาดอนนา ในเพลงเกิร์ลกอนไวลด์ กำกับโดยช่างภาพแฟชั่น Mert and Marcus
เขาเดินแบบแฟชั่นให้กับโชว์ของซัลวาทอร์เร เฟอร์รากาโม, โรแบร์โต กาวัลลี, ทอมมี ฮิลฟิเกอร์, อาร์มานี, วิกเตอร์แอนด์รอล์ฟ, ลาคอสต์, DSquared², นาร์ซิโซ โรดริเกวซ และไมเคิล คอร์ส และถ่ายแบบให้กับนิตยสารโว้ก ดีเทลส์ นูแมโร และวีแมน
บัยตุลฮิกมะฮ์

บัยตุลฮิกมะฮ์  มีอีกชื่อว่า ห้องสมุดใหญ่แห่งแบกแดด สื่อถึงสถาบันสาธารณะหลักของรัฐเคาะลีฟะฮ์อับบาซียะฮ์และศูนย์กลางทางปัญญาในแบกแดด หรือห้องสมุดส่วนตัวขนาดใหญ่ของเคาะลีฟะฮ์ในยุคทองของอิสลาม บัยตุลฮิกมะฮ์มีความกำกวมถึงการทำงานและการมีตัวตนในฐานะสถาบันทางการ เนื่องจากไม่มีหลักฐานทางกายภาพหลังการล่มสลายของรัฐเคาะลีฟะฮ์อับบาซียะฮ์และการพึ่งข้อมูลทางวรรณกรรม บัยตุลฮิกมะฮ์อาจก่อตั้งขึ้นในฐานะห้องสมุดที่เก็บรวมชุดสะสมของเคาะลีฟะฮ์ฮารูน อัรเราะชีดในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 8 (ต่อมากลายเป็นสถาบันสาธารณะในรัชสมัยอัลมะอ์มูน) หรือชุดสะสมส่วนตัวของอัลมันศูร (ครองราชย์ ค.ศ. 754–775) ที่มีหนังสือหายากและชุดสะสมกวีในภาษาอาหรับและเปอร์เซีย
บัยตุลฮิกมะฮ์และข้อมูลในนั้นถูกทำลายในการล้อมแบกแดดใน ค.ศ. 1258 ทำให้มีหลักฐานทางโบราณคดีน้อยมาก โดยผู้มีความรู้ในเรื่องนี้มากที่สุดมาจากผลงานของนักวิชาการร่วมสมัยในตอนนั้น เช่นอัฏเฏาะบะรีและอิบน์ อันนะดีมการไม่มีหลักฐานทางกายภาพทำให้บางส่วนตั้งคำถามถึงการมีตัวตนของบัยตุลฮิกมะฮ์
ชาวอิรักเชื้อสายเติร์กเมน

ชาวอิรักเชื้อสายเติร์กเมน (บางครั้งเรียกเป็น เตอร์โกแมน ) มีอีกชื่อว่า ชาวอิรักเชื้อสายเติร์ก, ชาวอิรัก-ตุรกี หรือ ชนกลุ่มน้อยอิรัก-เติร์ก  เป็นชาวอิรักที่มีต้นกำเนิดเป็นชาวเติร์ก ซึ่งยึดมั่นในมรดกและอัตลักษณ์ของเติร์ก พวกเขาเป็นลูกหลานของทหาร พ่อค้า และข้าราชการออตโตมันที่เดินทางมาจากอานาโตเลียในสมัยจักรวรรดิออตโตมัน ชาวอิรักเชื้อสายเติร์กเมนมีความสัมพันธ์ทางพันธุกรรมและภาษากับชาวตุรกีในประเทศตุรกีและชาวซีเรียเชื้อสายเติร์กเมน แต่ไม่ระบุตนเองเป็นชาวเติร์กเมนในเติร์กเมนิสถานและเอเชียกลาง ชาวอิรักเชื้อสายเติร์กเมนเป็นกลุ่มชาติพันธุ์ที่มีมากเป็นอันดับสามของประเทศอิรัก ซึ่งเป็นรองจากชาวอาหรับและชาวเคิร์ด
โค มาซากิ

โค มาซากิ (; โรมาจิ: "Masaki Kō"; 20 กรกฎาคม ค.ศ. 1983 — 18 พฤษภาคม ค.ศ. 2013) เป็นนักแสดงภาพยนตร์ลามกเกย์, นายแบบ และนักเต้นชาวญี่ปุ่น
ประวัติ.
โคเกิดเมื่อวันที่ 20 กรกฎาคม ค.ศ. 1983 ที่เมืองโมริโอกะ, จังหวัดอิวาเตะ, ประเทศญี่ปุ่น โดยเขาได้เข้าสู่วงการภาพยนตร์ลามกเกย์ญี่ปุ่นจากการที่เพื่อนของเขาทำงานเป็นผู้จัดการในบริษัทภาพยนตร์เอวีญี่ปุ่นซึ่งเขาเคยทำงานเป็นผู้จัดการนางแบบในบริษัทโมเดลลิ่งแห่งหนึ่งมาก่อน โคได้เข้าสู่วงการหนังเอวีญี่ปุ่นใน ค.ศ. 2009 จากการใช้นามแฝงว่า นากานิชิ โช (; โรมาจิ: "Nakanishi Shō") โดยเขาได้เล่นทั้งภาพยนตร์ลามกญี่ปุ่นและภาพยนตร์ลามกเกย์ญี่ปุ่นมากกว่า 100 เรื่อง จากชื่อเสียงของเขาทำให้เขาได้มีโอกาสต่อยอดในสายอาชีพนักเต้นอะโกโก้โดยเขาได้มีโอกาสไปเต้นทั้งในประเทศญี่ปุ่น, จีน, เกาหลีใต้ และไทย รวมถึงได้ไปถ่ายแบบให้กับนิตยสารตามหัวต่างๆ อาทิ M1 Magazine, Bádi Magazine เป็นต้น ทั้งนี้เขายังได้รับเลือกให้เป็นนายแบบผลิตภัณฑ์ชุดชั้นในชาย Dugas Underwear
ใน ค.ศ. 2012 เขาได้รับโอกาสในการเล่นมิวสิควีดีโอเพลง “How Beautiful You Are” ของ อายูมิ ฮามาซากิ ศิลปินชาวญี่ปุ่น และในปีเดียวกันนั้นเขาได้ยังได้มีโอกาสแสดงในภาพยนตร์ไทยเรื่อง “GThai Movie 3 The Beach” ซึ่งกำกับโดย สราวุธ อินทรพรหม ผู้กำกับชาวไทย
ตลอดชีวิตการทำงานของเขา โคถือเป็นนักแสดงภาพยนตร์ลามกเกย์ญี่ปุ่นที่ประสบความสำเร็จและมีชื่อเสียงมากที่สุดในญี่ปุ่นนับตั้งแต่มีมาอีกหนึ่งคน
ชีวิตส่วนตัว.
โคได้ออกมาเปิดเผยว่าเขาเป็นเกย์ โดยระหว่างที่เขายังมีชีวิตอยู่เขาได้คบหาดูใจกับ สกาย หรือ เทียนเทียน นักเต้นอะโกโก้ชาวจีน
การเสียชีวิต.
โคได้เสียชีวิตในวันที่ 18 พฤษภาคม ค.ศ. 2013 โดยสาเหตุมาจากการผ่าตัดรักษาอาการเยื่อบุกระเพาะอักเสบและเกิดภาวะแทรกซ้อนกับติดเชื้อในกระแสเลือดหลังการผ่าตัด
วัดราชมณเฑียร

วัดราชมณเฑียร เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลศรีภูมิ อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่
ประวัติ.
วัดราชมณเฑียร หรือ วัดมณเฑียร ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 1974 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554 เป็นวัดแรกที่พระเจ้าติโลกราช กษัตริย์สมัยราชวงศ์มังราย ทรงสร้างขึ้นเมื่อพระองค์ทรงราชาภิเษกเป็นพระเจ้าแผ่นดินปกครองเมืองเชียงใหม่ โดยได้รื้อพระตำหนักราชมณเฑียรส่วนพระองค์มาสร้างเป็นวัด พระองค์ทรงพระราชทานนามวัดนี้ว่า "วัดราชมณเฑียร" ดังปรากฏข้อความว่า
"เมื่อ พ.ศ. ๑๙๗๔ เดือน ๗ ในปีนั้นชาวเมืองทั้งหลายพร้อมกันปลงศพ พระยาสามฝั่งแกน แล้วจึงอาราธนาเอาลูกท่าน ชื่อท้าวลกมากินเมืองเชียงใหม่ เดือน ๘ ออก ๕ ค่ำ เม็งวันอังคาร ได้ราชาภิเษกชื่อว่า อาทิตตราชดิลก หรือ ติโลกราช และท่านรู้ข่าวว่า พระมหาญาณคัมภีร์เถรเจ้า ไปเอาศาสนามารอด ท่านก็ยินดีมากนัก และพระยาอาทิตย์ และพระมหาเทวี จึงพร้อมกันให้รื้อหอราชมณเฑียรหลังเก่าไปสร้างที่พระมหาเถรเจ้าจักอยู่ และได้ชื่อว่า "วัดราชมณเฑียร" ดังนี้แล"
เมื่ออาณาจักรล้านนาล่มสลาย ตกเป็นเมืองขึ้นของพม่า วัดในอาณาจักรล้านนาจึงรกร้าง กระทั่งเมื่อพระเจ้ากาวิละได้กอบกู้เอกราชของแคว้นล้านนาคืนมา จึงได้บูรณะวัดราชมณเฑียรขึ้นใหม่
อาคารเสนาสนะ.
วิหารลายคำศิลปะล้านนา เป็นวิหาร 2 ชั้น ประดับลวดลายปูนปั้น และลายคำแบบล้านนา วิหารมีสภาพชำรุดมากจนในสมัยพระมหาชัชวาล โชติธฺมโม เป็นเจ้าอาวาส ได้สร้างวิหารหลังใหม่ ตั้งแต่ พ.ศ. 2545 จนแล้วเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2549 ภายในวิหารลายคำประดิษฐานพระพุทธรูปหินทราย
ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระพุทธรูปเก่าแก่ เช่น พระประธานวิหาร ซึ่งเคยประดิษฐานอยู่ที่วิหารวัดมณเฑียรหลังเดิม พระพุ่ม 9 ตื้อ เป็นพระพุทธรูปที่สร้างพร้อมกับพระเจ้าเก้าตื้อ ของวัดสวนดอก พระเจ้าพุ่ม หรือ พระพุ่ม พระพุทธรูปปางมารวิชัย ศิลปะล้านนาผสมสุโขทัย เป็นพระพุทธรูปสัมฤทธิ์ รวมทั้งพระประธานประจำอุโบสถหลังเก่า และมีพระพุทธรูปองค์ที่พระมหาญาณคัมภีร์นำมาจากศรีลังกา พระเจ้าหลวงทันใจ หน้าตักกว้าง 5.5 เมตร สูง 11 เมตร ที่สร้างขึ้นด้วยจิตศรัทธาของพุทธศาสนิกชน เมื่อครั้งมีการบูรณะวัด
พนซุ

พนซุ  เป็นซอสผสมน้ำผลไม้สกุลส้มที่ใช้ทั่วไปในอาหารญี่ปุ่น พนซุมีสีเกือบใสและรสเปรี้ยว พนซุโชยุ  เป็นพนซุชนิดหนึ่งที่เติมซอสถั่วเหลือง และบางครั้งเรียกซอสนี้สั้น ๆ แค่พนซุ
ภาษาญี่ปุ่นรับคำว่าพนซุเข้ามาในรูป ผ่านการยืมคำว่า ในภาษาดัตช์ ซึ่งหมายถึงพันช์ ส่วนคำว่า "ซุ"  มาจากรสเปรี้ยวของซอส ซึ่งคำว่า "ซุ" หมายถึงน้ำส้มสายชู
พนซุเตรียมได้จากการเคี่ยวมิริง น้ำส้มสายชูข้าว คัตสึโอบูชิ และคมบุด้วยไฟปานกลาง จากนั้นทิ้งให้เย็นและกรองคัตสึโอบูชิออก ก่อนเติมน้ำผลไม้สกุลส้มชนิดเดียวหรือหลายชนิด เช่น ยูซุ ซูดาจิ ไดได คาโบซุ หรือเลมอน
พนซุในเชิงการค้ามักวางขายในขวดแก้วซึ่งอาจพบตะกอน พนซุโชยุใช้กินกับทาทากิ หรือเนื้อสัตว์/เนื้อปลาที่ย่างเล็กน้อยแล้วหั่นเป็นชิ้น รวมถึงใช้จิ้มซาชิมิและชาบูชาบู นอกจากนี้ในแถบคันไซยังใช้พนซุราดบนทาโกยากิ
วัดชมพู (จังหวัดเชียงใหม่)

วัดชมพู เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลช้างม่อย อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่
วัดชมพู เดิมชื่อว่า วัดใหม่พิมพา เปลี่ยนชื่อในสมัยพระเจ้ากาวิละได้ทรงปราบศัตรูหมู่พม่าข้าศึกออกจากเมืองแล้วจึงเสด็จเข้าเสวยเมือง ครั้งนั้นได้เชิญพระอาจารย์ผู้ฉมังเวทชื่อครูบาชมพูติดตามมา แต่พระอาจารย์ไม่ยอมเข้าเมือง ขอพำนักรักษาพระนครอยู่ ณ วัดใหม่พิมพา วัดแห่งนี้เคยเป็นที่ตั้งกองบัญชาการรบของแม่ทัพพม่ามาแต่เดิมต่อมาผู้คนเรียกขานว่า วัดครูบาชมพู และในที่สุดกลายเป็นวัดชมพู วัดชมพูได้รับอนุญาตตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2325 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2445
วัดมีพระธาตุเจดีย์ หรือเรียกว่า "พระธาตุเจดีย์ทองจังโก" เปรียบเสมือนพระธาตุคู่แฝดของพระธาตุดอยสุเทพ มีตำนานเล่าว่า พระเจ้ากือนา ทรงสร้างพระบรมธาตุดอยสุเทพ โดยพระราชมารดา พร้อมทั้งโปรดเกล้าให้สร้างเจดีย์พร้อมวัดมีนามว่า "วัดใหม่พิมพา" เพราะพระนางพิมพาเทวี ไม่สามารถดำเนินบนดอยสูงเกินเพื่อขึ้นไปไหว้พระธาตุดอยสุเทพไม่สะดวกเพราะมีอายุมาก เจดีย์ได้รับการบูรณะครั้งล่าสุด เมื่อ พ.ศ. 2542
ลักษณะของยอดดอยพระธาตุเจดีย์วัดใหม่พิมพานั้นมีฉัตร 7 ชั้น ตัวพระธาตุสูงประมาณ 30 เมตร กว้างด้านละ 11.30 เมตร องค์พระธาตุเจดีย์บุหุ้มด้วยแผ่นโลหะ ที่เรียกว่า แผ่นทองจังโก การประดับตกแต่งลวดลายด้วยวิธีสลักดุนยกดอกกระหนกใบเทศและก้านขด มีบางแผ่นสลักเป็นลวดลายประกอบภาพสิบสองนักษัตร รายรอบเป็นช่วง ๆ ลงรักปิดแผ่นทองคำเปลว
วัดแสนฝาง

วัดแสนฝาง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลช้างม่อย อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 5 ไร่ 68 ตารางวาและมีที่ธรณีสงฆ์จำนวน 1 แปลง เนื้อที่ 90 ตารางวา 
วัดแสนฝาง หรือ วัดแสนฝัง สร้างขึ้นในสมัยพญาแสนภู กษัตริย์องค์ที่ 3 แห่งราชวงศ์มังราย เมื่อราว พ.ศ. 2119 ชื่อของวัด คำว่า "แสน" มาจากพระนามของพญาแสนภู ส่วนคำว่า "ฝัง" มาจากพระราชศรัทธาตามแบบบรรพกษัตริย์ ในอดีตพระเจ้าแสนภูมีพระราชประสงค์จะฝากฝังพระราชทรัพย์ของพระองค์ไว้กับพุทธศาสนา อีกทั้งเป็นที่ดินรกร้างว่างเปล่าใกล้ ๆ แม่น้ำเล็ก ห่างจากแม่น้ำระมิงค์พอประมาณ
อาคารและเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ "พระเจดีย์มงคลแสนมหาชัย" ซึ่งมีลักษณะคล้ายกับเจดีย์ชเวดากองของพม่า และวิหารลายคำ ซึ่งเป็นที่ประทับเก่าของพระเจ้ากาวิโลรสสุริยวงศ์ พระองค์นำมาถวายวัดเมื่อ พ.ศ. 2420 โดยให้ปรับปรุงดัดแปลงสร้างเป็นวิหารปิดทองล่องชาดทั้งหลัง มีงานฉลองสมโภชวิหารเมื่อ พ.ศ. 2421 วิหารมีรูปแบบศิลปะล้านนา หลังคาเตี้ย และลาดต่ำ ประดับด้วยลวดลายไม้แกะสลัก และปูนปั้นปิดทอง หน้าบันตกแต่งด้วยไม้แกะสลักลายก้านขด และสัตว์หิมพานต์ขนาดความยาว 49 เมตร กว้าง 12 เมตร
อุโบสถสร้างโดยพระราชชายาเจ้าดารารัศมี ตัวอาคารเป็นตึกสองชั้นแบบร่วมสมัย ชั้นล่างก่ออิฐถือปูน หลังคามุงด้วยกระเบื้องดินเผา ชายคาประดับด้วยไม้ฉลุแบบขนมปังขิง ส่วนชั้นบนเป็นโครงสร้างไม้ลวดลายวิจิตร ด้านข้างประดับรูปดาว สันหลังคาประดับรูปกินรี กุฏิ 100 ปี โยนการพิจิตร ที่หน้าต่างทำซุ้มปูนปั้นแบบตะวันตก หอไตรเก่าแก่ และหอเวรยามที่ใช้รักษาความปลอดภัยเมื่อครั้งโบราณ
วัดชัยมงคล (อำเภอเมืองเชียงใหม่)

วัดชัยมงคล เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลช้างคลาน อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 5 ไร่ 61 ตารางวา มีอาณาเขตทิศเหนือจรดที่ดินของสมาคมฝรั่งเศส (กงสุล) ทิศใต้จรดที่ดินของเอกชน ทิศตะวันออกจรดแม่น้ำปิง ทิศตะวันตกจรดถนนเจริญประเทศ
วัดชัยมงคล แต่เดิมเป็นวัดมอญมีชื่อว่า วัดมะเล่อ หรือ วัดมะเลิ่ง มีความหมายว่า "รุ่งแจ้ง" หรือ "รุ่งอรุณ" ในภายหลังได้มีการเรียกชื่อกันใหม่ว่า วัดอุปาเพ็ง หรือ วัดอุปาพอก ถือว่าเป็นวัดพี่วัดน้องกับวัดบุพพาราม (อุปาใน) จนเปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดชัยมงคล" ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว วัดสร้างสมัยใดไม่ปรากฏหลักฐานแต่สันนิษฐานว่าอายุราว 600 ปี ได้รับอนุญาตตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2470 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2479 โดยในสมัยครูบาดวงแก้ว คันธิยะ อดีตเจ้าอาวาส ถนนเลียบฝั่งแม่น้ำปิงถูกกัดเซาะพังไปหมด ครูบาดวงแก้วจึงเจรจากับรัฐบาลฝรั่งเศสเพื่อขอแลกที่ดิน โดยได้มีการย้ายเจดีย์องค์เก่าซึ่งติดกับรั้วของกงสุลฝรั่งเศส มาสร้างใหม่เป็นทรงมอญ (เม็ง)
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถซึ่งซ้อนวิหารเป็นหลังเดียวกัน ปูชนียวัตถุ ได้แก่ "พระพุทธชัยมงคล" เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัยก่ออิฐหรือลงรักปิดทอง เป็นพระประธานภายในวิหาร ซึ่งจำลองแบบมาจากฝาผนังหลังด้านพระประธาน มีธรรมาสน์ไม้สักแกะสลักรูปนาค 7 เศียร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2476 มีพระพุทธรูปไม้สักปางเปิดโลกมีอายุประมาณ 500 ปี
วัดกองแขก

วัดกองแขก เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลกองแขก อำเภอแม่แจ่ม จังหวัดเชียงใหม่ มีเนื้อที่ 1 ไร่ 60 ตารางวา
วัดกองแขกตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 1224 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2532 ผู้สร้างวัดเป็นชาวบ้านชุมชนบ้านกองแขกซึ่งเป็นชุมชนเก่าแก่ อันเป็นที่รวมของกลุ่มชาวบ้านที่อพยพมาจากจังหวัดต่าง ๆ เช่น ชาวแม่พริกจากลำปาง ชาวเชียงแสนจากเชียงราย ชาวน่าน เชียงคำ เป็นต้น จิตรกรรมฝาผนังเขียนโดยช่างชาวลำปางซึ่งได้อพยพเข้ามาอยู่ที่อำเภอแม่แจ่มในช่วงเวลานั้น มีลักษณะปาดป้ายปลายพู่กันอย่างเฉียบคม ทั้งในรูปพุทธประวัติ รูปเทวดาฟ้อนรำ และชาดกต่าง ๆ
จากจารึกอักษรล้านนาโบราณที่อาสนะ ระบุว่า ผู้ริเริ่มสร้างวัดเป็นผู้หญิงชื่อ เจ้าแม่ คำเครือ มาจากลำพูน และตุ๊เจ้ากันธิยะ มาจากลำปาง มีต๊าวตี๋โต้ง เป็น ช่างปั้นพระประธาน และมีครูบาคำ เป็นผู้รวบรวมช่างที่มีฝีมือช่วยกันสร้าง วิหารของวัดระบุว่าสร้างเมื่อ พ.ศ. 1224 โบราณวัตถุภายในวัด ได้แก่ แท่นแก้ว รองรับพระประธาน ธรรมาสน์ และอาสนะ ทั้งสามอย่าง เจ้าแม่คำเครือ เอาบรรทุกหลังช้างมาจากลำพูน
ล้มบังลังก์ล้างราชา

ล้มบังลังก์ล้างราชา หรือ บิลด์ ดิไวด์ (; โรมาจิ: "Birudibaido") เป็นโปรเจกต์สื่อผสม สร้างโดยอะนิเพล็กซ์, ยูโฮโด, ไลเดนฟิล์ม, โฮมูระ คาวาโมโตะ และฮิการุ มูโนะ ประกอบด้วยเกมการ์ดสะสมซึ่งเปิดตัวในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2564 และซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์สร้างโดยสตูดิโอไลเดนฟิล์ม ซึ่งเริ่มออกอากาศในเดือนเดียวกัน 
ให้เสียงโดย: ยูโตะ อุเอมุระ
ให้เสียงโดย: ยู เซริซาวะ
ให้เสียงโดย: อาโออิ โคงะ
ให้เสียงโดย: ซายุมิ วาตาเบะ
ให้เสียงโดย: อัตสึชิ ทามารุ
วัดคลองมะนาว

วัดคลองมะนาว เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลไม้รูด อำเภอคลองใหญ่ จังหวัดตราด 
วัดคลองมะนาวสร้างขึ้นเป็นสำนักสงฆ์เมื่อ พ.ศ. 2510 เดิมตั้งอยู่ริมถนน 318 ด้านเขาบรรทัด โดยพระครูพุทธิสารวิบูล (หลวงพ่อแอน) วัดปลายคลอง (วัดบุปผาราม) เป็นผู้เริ่มในการสร้างที่พักสงฆ์ มีหลวงพ่อเลี่ยน เป็นหัวหน้าสงฆ์อยู่จำพรรษา ต่อมา พ.ศ. 2519 ประเทศกัมพูชาได้มีการสู้รบกันอย่างรุนแรง ทำให้ต้องย้ายสำนักสงฆ์ไปอยู่ที่ชายทะเล จน พ.ศ. 2523 เมื่อสงครามสงบ จึงได้ย้ายสำนักสงฆ์จากชายทะเลมาตั้งขึ้นใหม่ในที่ดินของนาย ยูง จุลทั่วทึก ตั้งอยู่ตรงข้ามกับสำนักสงฆ์เดิมโดยแลกเปลี่ยนที่ดินเดิมที่ริมถนน 318 โดยพระเทพสุเมธมุนี เจ้าอาวาสวัดโยธานิมิต ได้ให้พระสมบัติ นำพระมาอยู่จำพรรษา เมื่อวันที่ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2523 พระปลัดช้อย ฐานธัมโมเป็นหัวหน้าที่พักสงฆ์ ได้ตั้งเป็นวัดเมื่อวันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2534 ให้นามวัดว่า "วัดคลองมะนาว" มีพระปลัดช้อย ฐานธัมโม เป็นเจ้าอาวาสรูปแรก จนถึงปัจจุบัน
อุโบสถหลังใหม่ของวัดใช้งบประมาณก่อสร้างกว่า 5 ล้านบาท ใช้เวลาก่อสร้างเกือบ 10 ปี ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2553
รายชื่อเขตการปกครองของประเทศจอร์เจียเรียงตามดัชนีการพัฒนามนุษย์

นี่คือ รายชื่อเขตการปกครองของประเทศจอร์เจียเรียงตามดัชนีการพัฒนามนุษย์ ณ ปี พ.ศ. 2562 ซึ่งรวมถึงอัดจารา ซึ่งเป็นเขตการปกครองทางประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์และการเมืองของจอร์เจีย และทบิลีซี เมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุด โดยไม่มีข้อมูลดัชนีการพัฒนามนุษย์ของอับคาเซีย
พูช็อน

พูช็อน (/ˈpu.tsʰʌn/) เป็นนครในจังหวัดคย็องกี ประเทศเกาหลีใต้ อยู่ห่างจากโซลไปประมาณ นับว่าเป็นเมืองปริมณฑลของโซล และตั้งอยู่กึ่งกลางระหว่างอินช็อนกับโซล
พูช็อนเป็นเมืองที่มีประชากรหนาแน่นที่สุดเป็นอันดับสองรองจากโซล และในเดือนกรกฎาคม 2016 เขตที่อยู่ภายใต้การปกครองของพูช็อนได้ถูกยุบลง เพื่อเพิ่มการให้บริการสาธารณะในเมืองมากขึ้น
โรงงานการผลิตต่าง ๆ ตั้งอยู่ในพื้นที่ทางตอนเหนือของเมือง ในขณะที่พื้นที่ทางใต้ที่มีเส้นทางรถไฟใต้ดินโซล สาย 7 และรถไฟใต้ดินโซล สาย 1 ผ่านนั้น เป็นพื้นที่การค้าและที่อยู่อาศัยหนาแน่น
เหตุระเบิดโรงแรมในไบรตัน

เหตุระเบิดโรงแรมในไบรตัน ความพยายามลอบสังหารสมาชิกระดับสูงของรัฐบาลสหราชอาณาจักร โดยกองทัพสาธารณรัฐไอร์แลนด์ (IRA) ซึ่งเกิดขึ้นในวันที่ 12 ตุลาคม 1984 ที่โรงแรมแกรนด์ไบรตัน ใน ไบรตัน, อังกฤษ ระเบิดเวลาถูกวางโดยสมาชิกกองทัพสาธารณรัฐไอร์แลนด์ แพทริค แมคกี ด้วยเป้าหมายเพื่อจะสังหาร นายกรัฐมนตรีมาร์กาเร็ต แทตเชอร์ และคณะรัฐมนตรี ซึ่งค้างอยู่ในโรงแรมสำหรับการประชุมพรรคอนุรักษนิยม ถึงแม้ว่าแทตเชอร์หนีจากเหตุระเบิดได้อย่างหวุดหวิด ผู้เกี่ยวข้องกับพรรคอนุรักษนิยมห้าคนถูกฆ่าในเหตุระเบิด รวมถึงส.ส.พรรคอนุรักษ์นิยมในสภาหนึ่งคน และมีผู้บาดเจ็บ 31 คน
ปรัชญาวิทยาการคอมพิวเตอร์

ปรัชญาวิทยาการคอมพิวเตอร์ เกี่ยวข้องกับคำถามเชิงปรัชญาที่เกิดขึ้นในการศึกษาวิทยาการคอมพิวเตอร์ ยังไม่มีความเข้าใจทั่วไปเกี่ยวกับเนื้อหา จุดมุ่งหมาย จุดเน้นหรือหัวข้อของปรัชญาวิทยาการคอมพิวเตอร์ แม้จะมีความพยายามที่จะพัฒนาปรัชญาวิทยาการคอมพิวเตอร์เช่นเดียวกับปรัชญาฟิสิกส์หรือปรัชญาคณิตศาสตร์ เนื่องจากลักษณะที่เป็นนามธรรมของโปรแกรมคอมพิวเตอร์และความก้าวหน้าทางเทคโนโลยีของวิทยาการคอมพิวเตอร์ คำถามเชิงแนวคิดหลายประการของปรัชญาวิทยาการคอมพิวเตอร์จึงเปรียบได้กับปรัชญาวิทยาศาสตร์และปรัชญาเทคโนโลยี
ภาพรวม.
คำถามเชิงปรัชญาที่สำคัญหลายข้อของวิทยาการคอมพิวเตอร์มีศูนย์กลางอยู่ที่ประเด็นเชิงตรรกะ ภววิทยา และญาณวิทยาที่เกี่ยวข้องกัน คำถามเหล่านี้บางส่วนอาจรวมถึง:
วิทยานิพนธ์ของศาสนจักร - ทัวริง.
วิทยานิพนธ์ของศาสนจักร–ทัวริง และรูปแบบต่าง ๆ เป็นศูนย์กลางของทฤษฎีการคำนวณ เนื่องจากเป็นแนวคิดที่ไม่เป็นทางการ แนวคิดของการคำนวณที่มีประสิทธิภาพไม่มีคำจำกัดความที่เป็นทางการ ถึงแม้วิทยานิพนธ์จะมีการยอมรับในระดับสากล แต่ก็ไม่สามารถพิสูจน์ได้อย่างเป็นทางการ ความหมายของวิทยานิพนธ์ฉบับนี้ยังเป็นข้อกังวลเชิงปรัชญาอีกด้วย นักปรัชญาได้ตีความวิทยานิพนธ์ของคริสตจักร-ทัวริงว่ามีความหมายสำหรับปรัชญาจิต
ปัญหา P กับ NP.
ปัญหา P กับ NP เป็นปัญหาที่ยังแก้ไม่ตกในวิทยาการคอมพิวเตอร์และคณิตศาสตร์ มันถามว่าทุกปัญหาที่สถานการณ์สามารถตรวจสอบได้ในเวลาพหุนามหรือไม่ (และถูกกำหนดให้เป็นของคลาส NP) สามารถแก้ไขได้ในเวลาพหุนาม (และถูกกำหนดให้เป็นของคลาส P) นักวิทยาการคอมพิวเตอร์ส่วนใหญ่เชื่อว่า P ≠ NP นอกเหนือจากเหตุผลที่มีการศึกษาปัญหาเหล่านี้มาหลายทศวรรษแล้ว ยังไม่มีใครสามารถค้นหาอัลกอริธึมเวลาพหุนามสำหรับ ปัญหา NP ที่สำคัญที่ทราบกันดีอยู่แล้วมากกว่า 3,000 รายการ เหตุผลทางปรัชญาที่เกี่ยวข้องกับความหมายของมันอาจเป็นสาเหตุของความเชื่อนี้
ตัวอย่างเช่น ตามที่ Scott Aaronson นักวิทยาการคอมพิวเตอร์ชาวอเมริกันที่สถาบันเทคโนโลยีแมสซาชูเซตส์ (MIT) ได้กล่าวไว้ว่า
ถ้า P = NP โลกจะเป็นสถานที่ที่แตกต่างอย่างลึกซึ้งกว่าที่เราคิดไว้ จะไม่มีค่าพิเศษใดใน "การก้าวกระโดดอย่างสร้างสรรค์" ไม่มีช่องว่างพื้นฐานระหว่างการแก้ปัญหาและการตระหนักถึงวิธีแก้ปัญหาเมื่อค้นพบแล้ว ทุกคนที่ชื่นชมซิมโฟนีจะเป็น Mozart ทุกคนที่สามารถทำตามข้อโต้แย้งทีละขั้นตอนได้จะเป็น Gauss