ปรัชญาสารสนเทศ

ปรัชญาสารสนเทศ (PI) เป็นปรัชญาสาขาหนึ่งที่ศึกษาหัวข้อที่เกี่ยวข้องกับการประมวลข้อมูลสารสนเทศ ระบบการแสดงผลและการตระหนักรู้ วิทยาการคอมพิวเตอร์ วิทยาการสารสนเทศและเทคโนโลยีสารสนเทศ
ประกอบด้วย:
ประวัติศาสตร์.
ปรัชญาสารสนเทศ (PI) มีวิวัฒนาการมาจากปรัชญาปัญญาประดิษฐ์ ตรรกวิทยาของข้อมูล ไซเบอร์เนติกส์ ทฤษฎีสังคม จริยศาสตร์และการศึกษาภาษาและข้อมูล
ตรรกวิทยาของข้อมูล.
ตรรกวิทยาของข้อมูล หรือที่เรียกว่า "ทฤษฎีข้อมูลเชิงตรรกะ" จะพิจารณาเนื้อหาข้อมูลของสัญลักษณ์เชิงตรรกะและนิพจน์เชิงตรรกะตามแนวทางที่ Charles Sanders Peirce ได้พัฒนาขึ้นในขั้นต้น
ไซเบอร์เนติกส์.
แหล่งข้อมูลหนึ่งสำหรับปรัชญาสารสนเทศสามารถพบได้ในงานเขียนด้านเทคนิคของ Norbert Wiener, Alan Turing (แม้ว่างานของเขาจะมีต้นกำเนิดและกรอบทฤษฎีที่แตกต่างกันโดยสิ้นเชิง), William Ross Ashby, Claude Shannon, Warren Weaver และนักวิทยาศาสตร์อื่น ๆ อีกมากมายที่ทำงานเกี่ยวกับทฤษฎีการคำนวณและสารสนเทศในต้นทศวรรษที่ 1950 (ดูบทความหลักเกี่ยวกับไซเบอร์เนติกส์)
งานเขียนสำคัญบางอย่างเกี่ยวกับสารสนเทศและการสื่อสารจัดทำโดย Gregory Bateson และเพื่อนร่วมงานของเขา
การศึกษาภาษาและสารสนเทศ.
ต่อมา Fred Dretske, Jon Barwise, Brian Cantwell Smith และคนอื่น ๆ ได้มีส่วนร่วมในภาคสนามในเวลาต่อมา
ศูนย์การศึกษาภาษาและสารสนเทศ (CSLI) ก่อตั้งขึ้นที่มหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ดในปี 1983 โดยนักปรัชญา นักวิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์ นักภาษาศาสตร์และนักจิตวิทยา ภายใต้การกำกับดูแลของ John Perry และ Jon Barwise
ปรัชญาสารสนเทศ.
ไม่นานมานี้ปรัชญาสาขานี้นี้ได้กลายเป็นที่รู้จักในชื่อปรัชญาสารสนเทศ นิพจน์นี้ประกาศเกียรติคุณในยุคทศวรรษที่ 1990 โดย Luciano Floridi ผู้ซึ่งได้รับการตีพิมพ์อย่างแพร่หลายในสาขานี้ด้วยความตั้งใจที่จะขยายกรอบแนวคิดที่เป็นหนึ่งเดียวและสอดคล้องกันสำหรับเรื่องทั้งหมด
คำจำกัดความของ "สารสนเทศ".
แนวคิด "สารสนเทศ" ได้รับการกำหนดโดยนักทฤษฎีหลายคน
Peirce.
ทฤษฎีสารสนเทศของ Charles S. Peirce ฝังอยู่ในทฤษฎีการสื่อสารเชิงสัญลักษณ์อย่างกว้างขวางซึ่งเรียกว่า "semeiotic" ซึ่งปัจจุบันเป็นส่วนสำคัญของสัญศาสตร์ สำหรับ Peirce ข้อมูลสารสนเทศจะรวมแง่มุมต่าง ๆ ของสัญลักษณ์และนิพจน์ที่แยกจากกันโดยแนวคิดของการแสดงความหมายตรงและการขยายความในด้านหนึ่ง และความหมายโดยนัยและความครอบคลุมในอีกด้านหนึ่ง
Shannon and Weaver.
ในส่วนของ Claude E. Shannon นั้นระมัดระวังตัวมาก: "คำว่า 'สารสนเทศ' ได้รับการให้ความหมายที่แตกต่างกันโดยนักเขียนหลายคนในสาขาทฤษฎีสารสนเทศทั่วไป มีแนวโน้มว่าอย่างน้อยที่สุดนักทฤษฎีเหล่านี้จะพิสูจน์ได้ว่ามีประโยชน์เพียงพอในการใช้งานบางอย่างที่สมควรได้รับการศึกษาเพิ่มเติมและการยอมรับอย่างถาวร แทบเป็นไปไม่ได้เลยที่จะคาดหวังว่าแนวคิดของสารสนเทศเพียงแนวคิดเดียวจะอธิบายได้อย่างน่าพอใจสำหรับการใช้งานที่เป็นไปได้มากมายในสาขาทั่วไป" (แชนนอน 1993, หน้า 180) ดังนั้น แชนนอนและเวเวอร์จึงสนับสนุนการวิเคราะห์ไตรภาคีของสารสนเทศในแง่ของ (1) ปัญหาทางเทคนิคเกี่ยวกับการหาปริมาณของสารสนเทศและจัดการโดยทฤษฎีของแชนนอน (2) ปัญหาทางความหมายเกี่ยวกับความหมายและความจริง และ (3) สิ่งที่เขาเรียกว่าปัญหาที่ "มีอิทธิพล" เกี่ยวกับผลกระทบและประสิทธิผลของสารสนเทศบนพฤติกรรมของมนุษย์ซึ่งเขาคิดว่าต้องมีบทบาทสำคัญเท่าเทียมกัน และนี่เป็นเพียงสองตัวอย่างแรกของปัญหาที่เกิดขึ้นจากการวิเคราะห์สารสนเทศ
แผนที่ของความหมายของคำหลักที่อาจพูดถึงสารสนเทศนั้นจัดทำโดย บทความสารานุกรมปรัชญาสแตนฟอร์ด ย่อหน้าก่อนหน้านี้ขึ้นอยู่กับมัน
Bateson.
Gregory Bateson ได้ให้คำจำกัดความของสารสนเทศว่าเป็น "ความแตกต่างที่สร้างความแตกต่าง" ซึ่งอ้างอิงจาก Donald M. MacKay ที่กล่าวว่า "สารสนเทศคือความแตกต่างที่สร้างความแตกต่าง"
Floridi.
ตามคำกล่าวของ Luciano Floridi ปรากฏการณ์ที่เข้ากันได้สี่ประเภทโดยทั่วไปจะเรียกว่า "สารสนเทศ":
คำว่า "สารสนเทศ" มักใช้ในเชิงเปรียบเทียบหรือเชิงนามธรรมจนความหมายไม่ชัดเจน
แนวทางปรัชญา.
ความก้าวหน้าและความพยายามเชิงสร้างสรรค์ล่าสุดในการคำนวณ เช่น เว็บเชิงความหมาย วิศวกรรมเชิงภววิทยา วิศวกรรมเชิงความรู้ และปัญญาประดิษฐ์สมัยใหม่ทำให้ปรัชญามีแนวคิดที่อุดมสมบูรณ์ หัวข้อใหม่ที่กำลังพัฒนา วิธีวิทยาและแบบจำลองสำหรับการค้นคว้าเชิงปรัชญา ในขณะที่วิทยาการคอมพิวเตอร์นำโอกาสและความท้าทายใหม่ ๆ มาสู่การศึกษาเชิงปรัชญาแบบดั้งเดิม และเปลี่ยนวิธีที่นักปรัชญาเข้าใจแนวคิดพื้นฐานในปรัชญา ความก้าวหน้าที่สำคัญต่อไปในวิทยาการคอมพิวเตอร์จะเป็นไปได้ก็ต่อเมื่อปรัชญาให้รากฐานที่มั่นคงสำหรับพื้นที่ต่าง ๆ เช่น ชีวสารสนเทศ วิศวกรรมซอฟต์แวร์ วิศวกรรมความรู้และภววิทยา
หัวข้อคลาสสิกในปรัชญา ได้แก่ จิต จิตสำนึก ประสบการณ์ การให้เหตุผล ความรู้ ความจริง ศีลธรรมและความคิดสร้างสรรค์กำลังกลายเป็นประเด็นและจุดสนใจทั่วไปของการสืบสวนในสาขาวิทยาการคอมพิวเตอร์อย่างรวดเร็ว อย่างเช่น การคำนวณของตัวแทน (agent computing) ตัวแทนของซอฟต์แวร์และเทคโนโลยีมือถืออัจฉริยะ
สำหรับ Luciano Floridi หนึ่งในนักคิดที่สามารถคิดค้นวิธีการประยุกต์การคำนวณที่หลากหลายโดยผ่านวิธีการทางปรัชญา ดังนี้
สารสนเทศกับสังคม.
นักปรัชญาและนักคิดคนอื่น ๆ จำนวนมากได้ทำการศึกษาเชิงปรัชญาเกี่ยวกับแง่มุมทางสังคมและวัฒนธรรมของสารสนเทศที่เป็นสื่อกลางทางอิเล็กทรอนิกส์
ดูเพิ่มเติม.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>