pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
วัดโสภณาราม (จังหวัดสมุทรสาคร)

วัดโสภณาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลโคกขาม อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร มีที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 20 ไร่ 29 ตารางวา
วัดโสภณาราม หรือ วัดบ้านขอม ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2375 มีพระอธิการสะ เป็นผู้เริ่มทำการก่อสร้างร่วมกับประชาชน ต่อมาปี พ.ศ. 2475 หลวงพ่อเฮงได้เดินธุดงค์มาจากพระตะบอง ประเทศกัมพูชา มาพักอยู่ที่วัดนี้ ได้ร่วมกับชาวบ้านทำการบูรณปฏิสังขรณ์ ผู้อาวุโสในหมู่บ้านเล่าว่า ในสมัยโบราณพวกขอมมาขุดคลองไว้ที่หน้าวัด จึงเรียกว่า "คลองบ้านขอม" หรือ "คลองขอม" และพวกขอมก็เข้ามาอยู่อาศัยจึงเรียกว่าบ้านขอม วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2534 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร 
อาคารเสนาสนะ ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 8 เมตร ยาว 24 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2530 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาการเปรียญ กว้าง 18 เมตร ยาว 49 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2543 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก 2 ชั้น หอสวดมนต์ กว้าง 11 เมตร ยาว 32 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2527 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก กุฏิสงฆ์ จำนวน 15 หลัง เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ 1 หลัง และตึก 14 หลัง วิหาร กว้าง 6 เมตร ยาว 10 เมตร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก สร้างเมื่อ พ.ศ. 2539 ศาลาอเนกประสงค์ กว้าง 7 เมตร ยาว 20 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2542 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก และศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน 4 หลัง สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก
วัดป่างิ้ว (จังหวัดปทุมธานี)

วัดป่างิ้ว เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา ในตำบลบ้านงิ้ว อำเภอสามโคก จังหวัดปทุมธานี
ประวัติ.
วัดป่างิ้วสร้างเมื่อ พ.ศ. 2458 โดยเกิดจากการรวมวัดร้างอีกสองวัดเข้าด้วยกัน คือ วัดนางหยาด (ร้าง) และ วัดพญาเมือง (ร้าง) ปรากฏหลักฐานในกำสรวลศรีปราชญ์ โดยวัดนางหยาดอยู่ริมฝั่งแม่น้ำด้านทิศเหนือ วัดพญาเมืองอยู่ริมฝั่งแม่น้ำด้านทิศใต้ และวัดป่างิ้วอยู่ตรงกลางลึกเข้าไปในแผ่นดินเข้าออกโดยมีลำคลอง วัดทั้งสองแห่งนี้ร้างไปเมื่อครั้งสงคราม พ.ศ. 2310 ตามประวัติกล่าวไว้ว่าเมื่อเสียกรุงครั้งที่ 2 สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชได้ยกกองทัพเรือมาตีพม่าจนแตกพ่ายที่ค่ายโพธิ์สามต้น พระองค์ทรงกอบกู้เอกราชไว้ได้สำเร็จแล้วเมื่อเสด็จกลับได้ยกกองทัพเรือมาจอดพักไพร่พลหุงหาอาหารที่วัดนางหยาดและวัดพญาเมืองหนึ่งคืน เสร็จแล้วจึงเดินทางไปตั้งมั่นที่ป้อมธนบุรี
เนื่องจากเป็นการรวมวัดจึงมีเนื้อที่กว้างขวาง โดยมีเนื้อที่ 90 ไร่เศษ แยกเป็นส่วนของอาราม 45 ไร่เศษ ได้ตั้งชื่อวัดตามชื่อท้องถิ่นบ้านงิ้ว วัดป่างิ้วได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2552
อาคารเสนาสนะและโบราณวัตถุ.
อุโบสถเก่าของวัดนางหยาด (ปัจจุบันเรียกวิหาร) ซึ่งคงเหลือพระประธานและพระอันดับ ภายในมี "หลวงพ่อวัดนางหยาด" เป็นพระพุทธรูปศิลาทรายปางมารวิชัย วิหารเรือนไทยสร้างด้วยศิลาและประดับปูนปั้นและกระเบื้องเคลือบสวยงาม ศาลารับแขกหรือหอสวดมนต์รูปทรงเป็นแบบทั่วไปในวัดมอญ เป็นอาศรมยกพื้นมีเสาเป็นแถวรับชายคาทั้งสองด้าน มีพระพุทธรูปประธานประดิษฐานอยู่ด้านใน สร้างเป็นห้องกระจกพร้อมพระพุทธรูปสมัยต่าง ๆ ด้านข้างของหอสวดมนต์เป็นที่ตั้งของกุฏิ และศาลาการเปรียญอยู่ถัดจากวิหารหลวงพ่อเกศสมุทร
โบราณวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ ใบเสมาศิลาทรายแดง พระประธานในพระอุโบสถสมัยอยุธยา ตู้พระธรรม สมุดข่อยโบราณ สระโหมดและสระน้ำโบราณ
วัดบางแคกลาง

วัดบางแคกลาง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางแค อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม
เป็นวัดโบราณตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2373 เดิมชื่อ วัดบางแคใน เพราะอยู่ในคลองบางแค เรียกชื่อนี้หลังจากที่เจ้าพระยาวงศาสุรศักดิ์ (แสง วงศาโรจน์) ได้สร้างวัดบางแคนอกขึ้น (วัดบางแคใหญ่) ชาวบ้านมักจะเรียกวัดบางแคในว่า วัดปทุมเกสร ตามชื่อผู้ถวายที่ดิน คือ นายประทุมและนางเกสร ไม่ทราบนามสกุล ที่ได้ถวายให้กับหลวงพ่อเกตุซึ่งมาปักกลดบำเพ็ญภาวนา นายประทุมและนางเกสรได้ถวายที่ดินให้ท่านสร้างวัดประมาณ 11 ไร่ เรียกกันว่า สำนักสงฆ์ประทุมเกสร ต่อมาในสมัยหลวงพ่อลับเป็นเจ้าอาวาส ได้เกิดเพลิงไหม้กุฏิสงฆ์ทั้งหมด จึงได้ทำการปลูกสร้างขึ้นใหม่ ถึงสมัยพระอธิการไพล ธมฺมสฺสโร เป็นเจ้าอาวาส ได้ทำการก่อสร้างอุโบสถหลังใหม่ สร้างศาลาการเปรียญขึ้นใหม่ สร้างหอสวดมนต์ และโรงเรียนประชาบาล 2 ชั้น
ในสมัยหลวงพ่อไพลเป็นเจ้าอาวาส ประชาชนเห็นว่าวัดนี้อยู่ระหว่างกลางระหว่างวัดปรกสุธรรมารามและวัดบางแคใหญ่ จึงเรียกกันติดปากว่า วัดกลาง หลวงพ่อไพลเห็นว่าวัดมีคลองบางแคอยู่หน้าวัดและอยู่ในหมู่บ้าน ตำบลบางแค จึงได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดบางแคกลาง" มาจนถึงปัจจุบัน
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ กุฏิสงฆ์ทรงไทยไม้สักสวยงาม
กีวดง

กีวดง  หรือ กีวเมชิ  เป็นอาหารญี่ปุ่นที่ใช้เนื้อวัวและหัวหอมฝานบาง ๆ มาเคี่ยวในซอสที่มีรสเค็ม-หวาน (เช่น โชยุ) แล้ววางบนข้าวสวย ใส่ในชาม บางครั้งก็มีการใช้ชิราตากิมาตุ๋นเข้าไปด้วยกัน
อูเมโบชิ

อูเมโบชิ  เป็นอาหารที่ได้จากการตากบ๊วยเค็ม ผลบ๊วยที่นำมาดองจะเรียกว่า "อูเมซูเกะ"  และเมื่อนำมาตากแห้งจึงเรียกว่า "อูเมโบชิ"
มีการผลิตอูเมโบชิในญี่ปุ่นมาเป็นเวลานานและเป็นอาหารที่ใช้ในการทำโอนิงิริและเบ็นโต มีรสเปรี้ยวมาก ความเปรี้ยวนี้ส่วนใหญ่มาจากกรดซิตริกที่มีอยู่ในตัวบ๊วยเอง
วันที่ 30 กรกฎาคมของทุกปี ได้รับการกำหนดให้เป็นวันอูเมโบชิ
คนเนียกุ

คนเนียกุ (; โรมาจิ: "konnyaku") หรือ คอนยัก (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Amorphophallus konjac") เป็นพืชชนิดหนึ่งในวงศ์บอน ใช้ทำเป็นอาหารได้ นิยมใช้ทำเป็นอาหารญี่ปุ่น
ชื่อและการจัดหมวดหมู่.
คนเนียกุมีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Amorphophallus konjac" โดยคำว่า "konjac" นี้มีที่มาจากชื่อเรียก "คนเนียกุ"  ในภาษาญี่ปุ่น หรือชื่อเรียก "โคนยัก" (gonyak) ในภาษาเกาหลี
ส่วนชื่อภาษาอังกฤษเรียกอีกอย่างว่า ("เท้าช้าง") หรือ ("ลิ้นปีศาจ")
คนเนียกุที่ทำเป็นเส้นบางจะเรียกว่าชิราตากิ ใช้ทำเป็นเส้นบะหมี่แทนเส้นราเม็งหรืออูดงที่ทำจากแป้งข้าวสาลี
ชิราตากิ

ชิราตากิ (白滝) เป็นอาหารประเภทเส้นแบบหนึ่งที่เป็นที่นิยมในประเทศญี่ปุ่น ทำขึ้นจากต้นคนเนียกุ ซึ่งเป็นพืชพื้นเมืองในเขตกึ่งร้อนชื้นของเอเชีย
ชิราตากิประกอบด้วยน้ำและกลูโคแมนแนนเป็นส่วนใหญ่ และเนื่องจากมีปริมาณคาร์โบไฮเดรตต่ำ จึงเหมาะอย่างยิ่งสำหรับอาหารทุกประเภทที่จำกัดปริมาณคาร์โบไฮเดรตและเหมาะสำหรับผู้ป่วยโรคเบาหวาน
ชื่อเรียกว่า "ชิราตากิ" นั้นเป็นคำอธิบายลักษณะของเส้นก๋วยเตี๋ยว โดยแปลตรงตัวว่า "น้ำตกสีขาว"
มงกุฎช่อมะกอก

มงกุฎช่อมะกอก  หรือที่เรียกว่า โคตินอส  เป็นรางวัลสำหรับผู้ชนะในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกโบราณ มันเป็นกิ่งของต้นมะกอกป่า พันธุ์ "Kallistefanos Elea" (เรียกอีกอย่างว่า "Elaia Kallistephanos") ซึ่งเติบโตในโอลิมเปีย, นำมาพันเป็นวงกลมหรือเกือกม้า โดย "ไพส์ แอมฟิทาเลส" (หมายถึง เด็กชายที่พ่อแม่ยังมีชีวิตอยู่) พร้อมกรรไกรทองคำหนึ่งคู่ จะเป็นคนตัดกิ่งก้านของต้นมะกอกป่าศักดิ์สิทธิ์ใกล้กับวิหารของซูส จากนั้นเขาก็นำช่อมะกอกเหล่านั้นไปที่วิหารของฮีรา และวางไว้บนโต๊ะงาช้างทองคำ จากนั้นเฮลลาโนดิไก (หมายถึง ผู้ตัดสินกีฬาโอลิมปิก) จะนำช่อมะกอกไปทำพวงมาลา และสวมมงกุฎให้กับผู้ชนะการแข่งขัน
โปสเตอร์โอลิมปิก

โปสเตอร์โอลิมปิก  เป็นส่วนหนึ่งของแผนการประชาสัมพันธ์ที่เพิ่มขึ้นมา ซึ่งคิดค้นขึ้นในแต่ละครั้งโดยประเทศที่เป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก เพื่อการสื่อสารที่ดีขึ้นและง่ายขึ้นของการแข่งขันกีฬาที่สำคัญนี้ โปสเตอร์โอลิมปิกมีความเกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิดกับสถานที่และเวลาของการแข่งขัน และสะท้อนบริบททางสังคม วัฒนธรรม และบางครั้งในบริบททางการเมืองของประเทศเจ้าภาพในแต่ละครั้ง คณะกรรมการจัดการแข่งขันของประเทศเจ้าภาพ มักจะประกาศเพื่อรับการประกวดออกแบบโปสเตอร์ จากนั้นคณะกรรมการพิเศษจะตัดสินเลือกโปสเตอร์อย่างเป็นทางการของการแข่งขัน กระบวนการออกแบบมักจะได้รับแนวทางที่เข้มงวดสำหรับเนื้อหา เนื่องจากคณะกรรมการได้ตัดสินใจแล้วเกี่ยวกับองค์ประกอบที่ต้องการรวมไว้ในการออกแบบและข้อความเฉพาะที่ต้องการสื่อ
แม้ว่าปัจจุบันนี้การสร้างโปสเตอร์ถือว่าจำเป็น แต่ในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกสมัยใหม่ครั้งแรกนั้นไม่มีโปสเตอร์ที่ออกแบบมาเป็นพิเศษเฉพาะของการแข่งขัน โปสเตอร์อย่างเป็นทางการใบแรกที่ออกแบบเป็นพิเศษสำหรับการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก หลังจากได้รับอนุมัติจากคณะกรรมการที่มีอำนาจแล้ว คือโปสเตอร์สำหรับการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1912 ที่จัดขึ้นในกรุงสตอกโฮล์ม โดยในโปสเตอร์แสดงการเดินพาเหรดของประเทศต่าง ๆ โดยมีนักกีฬาเป็นตัวแทนถือธงชาติของตน และโปสเตอร์ทั้งหมดเป็นทรัพย์สินของคณะกรรมการโอลิมปิกสากล
สูญสิ้นที่ต่างโลก

สูญสิ้นที่ต่างโลก (; โรมาจิ: "Isekai Shikkaku") เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น แต่งเรื่องโดยฮิโรชิ โนดะ และวาดภาพโดยทากาฮิโระ วากามัตสึ เผยแพร่ในเว็บไซต์"ยามารากะสปิริตส์"ของสำนักพิมพ์โชงากูกังตั้งแต่เดือนตุลาคม พ.ศ. 2562 ซีรีส์มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์เดกซ์เพรส ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ดัดแปลงมีกำหนดฉายในวันที่ 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2567
สื่อ.
มังงะ.
ซีรีส์มังงะ"สูญสิ้นที่ต่างโลก"แต่งเรื่องโดยฮิโรชิ โนดะ และวาดภาพโดยทากาฮิโระ วากามัตสึ เริ่มเผยแพร่ในเว็บไซต์"ยามารากะสปิริตส์"ของสำนักพิมพ์โชงากูกังตั้งแต่วันที่ 2 ตุลาคม พ.ศ. 2562 สำนักพิมพ์โชงากูกังรวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม ("ทังโกบง") เริ่มแรกวางจำหน่ายเมื่อวันที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2563 วางจำหน่ายถึงเล่มที่ 8 เมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2565
ซีรีส์มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์เดกซ์เพรส ประกาศลิขสิทธิ์เมื่อวันที่ 4 มกราคม พ.ศ. 2565 
หนังสือมังงะ.
!width=4%|#
!width=24%|วันที่ออกจำหน่ายต้นฉบับ
!width=24%|ISBN ต้นฉบับ
!width=24%|วันที่ออกจำหน่ายภาษาอังกฤษ
!width=24%|ISBN ภาษาอังกฤษ
<tr style="text-align: center;"><th scope="row" id="vol1" style="text-align: center; font-weight: normal; background-color: transparent;">1</th></td><td> 10 เมษายน พ.ศ. 2563</td><td></td><td>เมษายน พ.ศ. 2565</td><td></td></tr>
<tr style="text-align: center;"><th scope="row" id="vol2" style="text-align: center; font-weight: normal; background-color: transparent;">2</th></td><td> 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2563</td><td></td><td>สิงหาคม พ.ศ. 2565</td><td></td></tr>
<tr style="text-align: center;"><th scope="row" id="vol3" style="text-align: center; font-weight: normal; background-color: transparent;">3</th></td><td> 12 ตุลาคม พ.ศ. 2563</td><td></td><td>มีนาคม พ.ศ. 2566</td><td></td></tr>
<tr style="text-align: center;"><th scope="row" id="vol4" style="text-align: center; font-weight: normal; background-color: transparent;">4</th></td><td> 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564</td><td></td><td>—</td><td>—</td></tr>
<tr style="text-align: center;"><th scope="row" id="vol5" style="text-align: center; font-weight: normal; background-color: transparent;">5</th></td><td> 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2564</td><td></td><td>—</td><td>—</td></tr>
<tr style="text-align: center;"><th scope="row" id="vol6" style="text-align: center; font-weight: normal; background-color: transparent;">6</th></td><td> 12 มกราคม พ.ศ. 2565</td><td></td><td>—</td><td>—</td></tr>
<tr style="text-align: center;"><th scope="row" id="vol7" style="text-align: center; font-weight: normal; background-color: transparent;">7</th></td><td> 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2565</td><td></td><td>—</td><td>—</td></tr>
<tr style="text-align: center;"><th scope="row" id="vol8" style="text-align: center; font-weight: normal; background-color: transparent;">8</th></td><td> 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2565</td><td></td><td>—</td><td>—</td></tr>
</table>
อนิเมะ.
มีการประกาศสร้างซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ดัดแปลงเมื่อวันที่ 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2565
การตอบรับ.
ในปี พ.ศ. 2563 "สูญสิ้นที่ต่างโลก"เป็นหนึ่งในซีรีส์มังงะที่ได้รับการเสนอชื่อในรางวัลมังงะถัดไปครั้ง 6 ในสาขาเว็บมังงะ
สึมิเระ

สึมิเระ (; โรมาจิ: "tsumire") หรือ สึมิอิเระ  เป็นอาหารประเภทลูกชิ้นที่ทำจากปลา เช่น ปลาอิวาชิ, ปลาอาจิ, ปลาซัมมะ, ปลานกกระจอก หรือเนื้อสัตว์ชนิดอื่น ๆ มักใช้เป็นส่วนผสมในโอเด็งหรืออาหารประเภทหม้อไฟ
"สึมิเระ" และ "สึกูเนะ".
สึมิเระนั้นมีส่วนคล้ายกับสึกูเนะ  เพราะมีวัตถุดิบเหมือนกัน แต่ข้อแตกต่างคือสึมิเระทำโดยหยิบด้วยปลายนิ้วหรือช้อนแล้วใส่ในน้ำซุป ส่วนสึกูเนะทำขึ้นโดยการขึ้นรูปล่วงหน้า
สูญสิ้นความเป็นคน

<ns>10</ns>
 <id>369535</id>
 <revision>
 <id>10245376</id>
 <parentid>6729231</parentid>
 <timestamp>2022-08-13T03:23:15Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>RidJasper</username>
 <id>361203</id>
 </contributor>
 <origin>10245376</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
สูญสิ้นความเป็นคน (; โรมาจิ: "Ningen Shikkaku") เป็นนวนิยายญี่ปุ่นในปี ค.ศ. 1948 เขียนโดยโอซามุ ดาไซ ถือเป็นผลงานชิ้นเอกของดาไซและและติดอันดับนวนิยายขายดีเป็นอันดับสองในประเทศญี่ปุ่น รองจาก"โคะโคะโระ" ผลงานนวนิยายของนัตสึเมะ โซเซกิ นวนิยายเล่าเรื่องในมุมมองบุคคลที่หนึ่ง มีองค์ประกอบหลายอย่างที่แสดงลักษณะว่าเป็นผลงานแนวอัตชีวประวัติ แต่ในความจริงถูกจัดอยู่ในประเภทกึ่งอัตชีวประวัติเพราะตัวละครในหนังสือในเป็นตัวละครสมมติทั้งหมด นวนิยายนำเสนอแก่นเรื่องที่เกิดขึ้นซ้ำ ๆ ในชีวิตของผู้เขียน ได้แก่การฆ่าตัวตาย อัญภาวะทางสังคม และภาวะซึมเศร้า ดาไซก็มีชีวิตในลักษณะเดียวกับตัวละครเอกในเรื่อง คือตลอดชีวิตพยายามจะฆ่าตัวตายพร้อมกับคนรักทั้งหมด 5 ครั้ง จนกระทั่งฆ่าตัวตายได้สำเร็จพร้อมกับคนรักในเวลานั้นคือผู้หญิงชื่อโทมิเอะ ยามาซากิ หลายคนเชื่อว่าหนังสือเรื่องนี้ดาไซเขียนขึ้นเพื่อให้เป็นพินัยกรรม เพราะดาไซฆ่าตัวตายในเวลาไม่นานหลังจากบทสุดท้ายของหนังสือถูกตีพิมพ์
หนังสือเป็นสาธารณสมบัติตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2562
"สูญสิ้นความเป็นคน"ได้รับการแปลเป็นภาษาไทยโดยพรพิรุณ กิจสมเจตน์ ตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์เจลิท ตีพิมพ์ครั้งแรกเมื่อเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2559
อิวาชิ

อิวาชิ (อาจเขียนคันจิเป็น , หรือ) เป็นคำทั่วไปสำหรับเรียกปลาขนาดเล็กบางชนิดในอันดับปลาหลังเขียว
โดยทั่วไปแล้วจะหมายถึงมาอิวาชิ ("Sardinops melanostictus") หรืออูรูเมอิวาชิ ("Etrumeus micropus") ซึ่งอยู่ในวงศ์ปลาหลังเขียว หรือหมายถึงคาตากูจิอิวาชิ ("Engraulis japonicus") ซึ่งอยู่ในวงศ์ปลาแมว
ท่าอวกาศยาน

ท่าอวกาศยาน  หรือ คอสโมโดรม  เป็นสถานที่สำหรับปล่อยหรือรับยานอวกาศ โดยเปรียบได้กับท่าเรือสำหรับเรือหรือท่าอากาศยานสำหรับเครื่องบิน คำว่า "ท่าอวกาศยาน" และคำว่า "คอสโมโดรม" นั้นใช้กันโดยทั่วไปสำหรับสถานที่ที่สามารถส่งยานอวกาศเข้าสู่วงโคจรรอบโลกหรือบนเส้นทางโคจรของดาวเคราะห์ อย่างไรก็ตาม ฐานปล่อยจรวดสำหรับเที่ยวบินในวงโคจรย่อยเพียงอย่างเดียวบางครั้งก็เรียกว่า ท่าอวกาศยาน เช่นเดียวกัน และในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมาฐานปล่อยใหม่และที่กำลังจะสร้างขึ้นสำหรับเที่ยวบินในวงโคจรย่อยที่มีมนุษย์เดินทางด้วยนั้นมักเรียกหรือตั้งชื่อว่า "ท่าอวกาศยาน" สถานีอวกาศและฐานปล่อยที่จะสร้างในอนาคตบนดวงจันทร์บางครั้งก็เรียกว่าท่าอวกาศยาน หากตั้งใจให้เป็นฐานสำหรับการเดินทางโดยเฉพาะ
คำว่า ฐานปล่อยจรวด (rocket launch site) ใช้สำหรับสิ่งอำนวยความสะดวกใด ๆ ที่ใช้ในการปล่อยจรวด อาจมีแท่นยิงหนึ่งแห่งหรือมากกว่าหรือฐานที่เหมาะสมในการติดตั้งแท่นยิงที่สามารถเคลื่อนย้ายได้ โดยทั่วไปแล้วจะถูกล้อมรอบด้วยพื้นที่ปลอดภัยขนาดใหญ่ ซึ่งมักเรียกว่า ระยะจรวด หรือ ระยะขีปนาวุธ ขอบเขตคำดังกล่าวอาจรวมถึงพื้นที่ซึ่งคาดว่าจะปล่อยจรวดขึ้นบิน และส่วนประกอบบางส่วนของจรวดอาจลงจอดภายในนั้น บางครั้งจะมีสถานีติดตามด้วย ซึ่งจะอยู่ในระยะไม่ไกลเพื่อที่จะประเมินขั้นตอนของการปล่อยได้
ท่าอวกาศยานหลักมักมีฐานปล่อยมากกว่าหนึ่งแห่ง ซึ่งสามารถดัดแปลงเป็นฐานปล่อยจรวดสำหรับจรวดขนส่งประเภทต่าง ๆ (ฐานเหล่านี้สามารถแยกออกจากกันได้ด้วยเหตุผลด้านความปลอดภัย) สำหรับจรวดขนส่งที่มีเชื้อเพลิงเหลว สิ่งอำนวยความสะดวกในการจัดเก็บที่เหมาะสม และในบางกรณี จำเป็นต้องมีสิ่งอำนวยความสะดวกในการผลิต สิ่งอำนวยความสะดวกในการประมวลผลในสถานที่สำหรับตัวขับดันที่เป็นของแข็งก็มีอยู่ทั่วไปเช่นกัน
ท่าอวกาศยานอาจรวมถึงทางวิ่งเครื่องบินสำหรับการบินขึ้นและลงจอดของเครื่องบินเพื่อสนับสนุนการดำเนินงานของท่าอวกาศยาน หรือเพื่อรองรับจรวดขนส่งแบบมีปีกของ HTHL หรือ HTVL
มื้อสุดเศร้าของเจ้าหญิงเงือก

มื้อสุดเศร้าของเจ้าหญิงเงือก (; โรมาจิ: "Ningyohime no Gomen ne Gohan") เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น แต่งเรื่องโดยฮิโรชิ โนดะ และวาดภาพโดยทากาฮิโระ วากามัตสึ เผยแพร่ในเว็บไซต์"ยามารากะสปิริตส์"ของสำนักพิมพ์โชงากูกังตั้งแต่เดือนมกราคม พ.ศ. 2560 ถึงเมษายน พ.ศ. 2563 รวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม ("ทังโกบง") ทั้งหมด 7 เล่ม ซีรีส์มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์เดกซ์เพรส
การตีพิมพ์.
ซีรีส์มังงะ"มื้อสุดเศร้าของเจ้าหญิงเงือก"แต่งเรื่องโดยฮิโรชิ โนดะ และวาดภาพโดยทากาฮิโระ วากามัตสึ เริ่มเผยแพร่ในเว็บไซต์"ยามารากะสปิริตส์"ของสำนักพิมพ์โชงากูกังตั้งแต่วันที่ 11 มกราคม พ.ศ. 2560 ถึง 24 เมษายน พ.ศ. 2562 สำนักพิมพ์โชงากูกังรวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม ("ทังโกบง") ทั้งหมด 7 เล่ม วางจำหน่ายตั้งแต่วันที่ 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2560 ถึง 12 มิถุนายน พ.ศ. 2562
ซีรีส์มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์เดกซ์เพรส
หนังสือมังงะ.
!width=4%|#
!width=24%|วันที่ออกจำหน่ายต้นฉบับ
!width=24%|ISBN ต้นฉบับ
!width=24%|วันที่ออกจำหน่ายภาษาอังกฤษ
!width=24%|ISBN ภาษาอังกฤษ
<tr style="text-align: center;"><th scope="row" id="vol1" style="text-align: center; font-weight: normal; background-color: transparent;">1</th></td><td> 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2560</td><td></td><td>ตุลาคม พ.ศ. 2561</td><td></td></tr>
<tr style="text-align: center;"><th scope="row" id="vol2" style="text-align: center; font-weight: normal; background-color: transparent;">2</th></td><td> 12 กันยายน พ.ศ. 2560</td><td></td><td>กรกฎาคม พ.ศ. 2562</td><td></td></tr>
<tr style="text-align: center;"><th scope="row" id="vol3" style="text-align: center; font-weight: normal; background-color: transparent;">3</th></td><td> 12 มกราคม พ.ศ. 2561</td><td></td><td>มีนาคม พ.ศ. 2565</td><td></td></tr>
<tr style="text-align: center;"><th scope="row" id="vol4" style="text-align: center; font-weight: normal; background-color: transparent;">4</th></td><td> 12 มิถุนายน พ.ศ. 2561</td><td></td><td>—</td><td>—</td></tr>
<tr style="text-align: center;"><th scope="row" id="vol5" style="text-align: center; font-weight: normal; background-color: transparent;">5</th></td><td> 12 ตุลาคม พ.ศ. 2561</td><td></td><td>—</td><td>—</td></tr>
<tr style="text-align: center;"><th scope="row" id="vol6" style="text-align: center; font-weight: normal; background-color: transparent;">6</th></td><td> 12 เมษายน พ.ศ. 2562</td><td></td><td>—</td><td>—</td></tr>
<tr style="text-align: center;"><th scope="row" id="vol7" style="text-align: center; font-weight: normal; background-color: transparent;">7</th></td><td> 12 มิถุนายน พ.ศ. 2562</td><td></td><td>—</td><td>—</td></tr>
</table>
ครูเพ็ญศรีกับเลดี้ปอบ

ครูเพ็ญศรีกับเลดี้ปอบ เป็นละครโทรทัศน์ไทยแนวตลก ต่อยอดมาจากตัวละครครูเพ็ญศรีจากซิตคอมตลก 6 ฉากและหกฉากครับจารย์ ผลิตโดย บริษัท บี มูฟวี่ จำกัด กำกับการแสดงโดย ทวีวัฒน์ วันทา นำแสดงโดย สุดารัตน์ บุตรพรม, ณปภา ตันตระกูล และ นิธิดล ป้อมสุวรรณ ออกอากาศทางช่องเวิร์คพอยท์ ทุกวันจันทร์ถึงวันพุธ เวลา 19:00 น. และลงสตริมมิงบนอ้ายฉีอี้ เวลา 20:00 น. เริ่มออกอากาศตั้งแต่วันที่ 14 มีนาคม พ.ศ. 2566
นักแสดง.
รายชื่อนักแสดง
เค้าโครงเรื่อง.
เรื่องราวเล่าเกี่ยวกับครูเพ็ญศรี (สุดารัตน์ บุตรพรม) ผู้อำนวยการโรงเรียนหนองแม่เป็ดที่กำลังจะถูกสั่งยุบจากรองฯ อํานวย (ชาลี ดีเด็ด) เพราะมีจำนวนนักเรียนน้อยมาก อุปกรณ์การเรียนก็ไม่พร้อม ทำให้ครูเพ็ญศรีต้องทำทุกทางเพื่อให้โรงเรียนได้เปิดต่อไป จนได้ ครูเลดี้ (ณปภา ตันตระกูล) ครูภาษาอังกฤษคนใหม่เข้ามาสอนในโรงเรียนให้โรงเรียนมีมาตรฐานมากขึ้น แต่แล้ววันหนึ่ง ในคืนวันพระใหญ่ ไก่ที่เลี้ยงไว้ที่โรงเรียนถูกจกตับ ควักไต และกินเครื่องใน ตายเกลื่อนเล้าอย่างน่าสยดสยอง ซึ่งครูเพ็ญศรีก็รู้ทันทีว่าการตายแบบนี้เป็นฝีมือของปอบแน่นอน และครูเพ็ญศรียังเห็นครูเลดี้นั่งกินเครื่องในไก่แบบสด ๆ ทำให้ครูเพ็ญศรีพยายามหาทุกวิธีเพื่อเปิดโปงเกี่ยวกับครูเลดี้
วัดน้ำฉ่า (จังหวัดฉะเชิงเทรา)

วัดน้ำฉ่า เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่หมู่ที่ 10 ในตำบลดงน้อย อำเภอราชสาส์น จังหวัดฉะเชิงเทรา เจ้าอาวาสรูปปัจจุบัน คือ พระมหากฤตพล จิตตุเปกโข
วัดน้ำฉ่า หรือทางการเรียกว่า วัดบูรณะศรัทธาธรรม ตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2380 เริ่มแรกตั้งเป็นสำนักสงฆ์ จนกระทั่งถึงสมัยพระอาจารย์เทียนจึงได้รับอนุญาตให้สร้างเป็นวัดขึ้นเมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2407 อย่างไรก็ดีสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2450 ตามเอกสารประวัติวัดน้ำฉ่า ลงวันที่ 13 มิถุนายน รศ.126 (ตรงกับปี พ.ศ. 2451) พระกำพูชาชาญศึกพร้อมด้วยเจ้าอธิการและทายก ได้ปักกำหนดเขตพระอุโบสถกระทำกิจผูกพัทธสีมา ตามพระบรมราชานุญาต ได้สร้างอุโบสถหลังแรกเมื่อ พ.ศ. 2454 จนกระทั่ง พ.ศ. 2471 อุโบสถหลังแรกชำรุดเสื่อมโทรมลง จึงสร้างอุโบสถหลังใหม่ ต่อมาอุโบสถได้ทรุดโทรมลงเนื่องจากอุโบสถทรุดเอียง จึงได้รื้อถอนและสร้างอุโบสถหลังใหม่ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2541
ปูชนียวัตถุที่สำคัญคือ "หลวงพ่อโต" ประดิษฐานในมณฑปที่สร้างขึ้นใหม่ในบริเวณของอุโบสถหลังเดิม องค์หลวงพ่อโต องค์จริงประดิษฐานด้านหลังองค์เล็กที่สร้างจำลองขึ้น เป็นพระพุทธรูปปูนปั้นสร้างขึ้นในสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ตอนต้น มีความเชื่อว่าเมื่อถึงเวลาการเกณฑ์ทหาร มักจะมีชายไทยมาบนบานด้วยหนังตลุง เพื่อไม่ให้ติดทหารเกณฑ์
วอร์เรน เฮสติงส์

วอร์เรน เฮสติงส์  เป็นผู้บริหารอาณานิคมของอังกฤษ ซึ่งดำรงตำแหน่งหัวหน้าสภาสูงสุดของอินเดีย และเป็นผู้สำเร็จราชการคนแรกของอินเดียในปี ค.ศ. 1772-1785 เขาและโรเบิร์ต ไคลฟ์ได้รับการยกย่องในการวางรากฐานของจักรวรรดิบริติชในอินเดีย เขาเป็นนักปฏิรูปที่กระตือรือร้น ในปี ค.ศ. 1779-1784 เขานำกองกำลังของบริษัทอินเดียตะวันออกต่อต้านพันธมิตรระหว่างรัฐพื้นเมืองกับฝรั่งเศส ในที่สุดฝ่ายอังกฤษที่มีการจัดการที่ดีก็ได้รับชัยชนะในขณะที่ฝรั่งเศสสูญเสียอิทธิพลในอินเดีย ในปี ค.ศ. 1787 เขาถูกกล่าวหาว่าคอร์รัปชั่นและถูกถอดถอน แต่หลังจากการพิจารณาคดีเป็นเวลานาน เขาก็พ้นผิดในปี ค.ศ. 1795 และเขาได้รับตำแหน่งองคมนตรีในปี ค.ศ. 1814
ประวัติ.
เฮสติงส์เกิดในเชอร์ชิลล์, ออกซฟอร์ดเชอร์ ในวันที่ 6 ธันวาคม ค.ศ. 1732 โดยมีพ่อชื่อ เพนนีสโตน เฮสติงส์ เป็นสุภาพบุรุษผู้น่าสงสาร และแม่ชื่อเฮสเตอร์ เฮสติงส์ ซึ่งเสียชีวิตไม่นานหลังจากที่เขาเกิด
ซือเจ๊ทะลุมัลติเวิร์ส

ซือเจ๊ทะลุมัลติเวิร์ส เป็นภาพยนตร์อเมริกันแนวดราม่าตลกแอบเสิร์ด ที่ออกฉายในปี ค.ศ. 2022 เขียนบทและกำกับโดย Daniel Kwan และ Daniel Scheinert (มักถูกเรียกชื่อรวมกันว่า Daniels) ซึ่งร่วมผลิตกับพี่น้องรุสโซ นำแสดงโดยมิเชล โหย่ว ในบท Evelyn ร่วมกับ Stephanie Hsu, กวาน เก๊ฮวี, Jenny Slate, Harry Shum Jr., James Hong, และ เจมี ลี เคอร์ติส มารับบทสมทบ
เรื่องย่อ.
Evelyn Wang ชาวอเมริกันเชื้อสายจีน ซึ่งกำลังถูกเรียกสอบความถูกต้องของการยื่นภาษีโดยสรรพากร ขณะนั้นเองก็ได้พบว่าเธอจำเป็นต้องเชื่อมต่อกับตัวตนของเธอในโลกคู่ขนานต่างๆ เพื่อป้องกันสิ่งมีชีวิตทรงพลังที่ชั่วร้ายไม่ให้ทำลายพหุภพทั้งหมด
วัดสายวารี (จังหวัดชลบุรี)

วัดสายวารี เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเกาะจันทร์ อำเภอเกาะจันทร์ จังหวัดชลบุรี ปัจจุบันมีพระอธิการฉัตรชัย อภิวัฑฒโน เป็นเจ้าอาวาส
วัดสายวารี เดิมชื่อว่า วัดบ้านคลอง สร้างวัดเมื่อ พ.ศ. 2530 บนพื้นที่วัดมีทั้งหมด 30 ไร่ โดยเริ่มสร้างศาลา สร้างเมรุ สร้างกุฏิเรื่อยมา รวมทั้งสร้างโบสถ์ จนได้รับอนุญาตตั้งวัดเมื่อ พ.ศ 2542 ตั้งเป็นวัดเมื่อวันที่ 19 ตุลาคม พ.ศ. 2544 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2553 จนเมื่อ พ.ศ. 2553 มีการก่อสร้างโครงการอ่างเก็บน้ำคลองหลวง กรมชลประทานให้ค่าเวนคืนประมาณ 33 ล้านบาท แต่วัดได้ยื่นอุทธรณ์ประมาณ 200 ล้านบาท ถึงจะพอสำหรับการสร้างวัดใหม่ พื้นที่วัดส่วนนั้นจึงจมอยู่ใต้น้ำทั้งหมด และได้สร้างเสนาสนะขึ้นใหม่ มีการย้ายวัดไปอยู่สถานที่แห่งใหม่บนเนื้อที่ประมาณ 70 ไร่
อุโบสถหลังใหม่ดำเนินการก่อสร้างอุโบสถกาญจนาภิเษก เนื่องในวโรกาสที่พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรทรงครองสิริราชสมบัติครบ 50 ปี จัดงานยกช่อฟ้าอุโบสถขึ้น ระหว่างวันที่ 13–15 เมษายน พ.ศ. 2552
พระตำหนักเสียมราฐ

พระตำหนักเสียมราฐ  เป็นพระตำหนักที่ตั้งอยู่ที่เสียมราฐ ประเทศกัมพูชา ซึ่งใช้เป็นที่ประทับอย่างเป็นทางการของกษัตริย์แห่งกัมพูชาเมื่อครั้งเสด็จเยือนเสียมราฐ
ประวัติ.
ตามข้อมูลของแผนกข้อมูลประจำจังหวัดเสียมราฐ มีการสร้างพระตำหนักแห่งนี้ขึ้นใน ค.ศ. 1904
ในสมัยการปกครองการปกครองในอารักขาของฝรั่งเศส ที่นี่ได้กลายเป็นสถานที่สำคัญสำหรับอดีตกษัตริย์พระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหนุ ซึ่งกล่าวกันว่าเคยใช้ที่พำนักแห่งนี้เพื่อวางแผนและเริ่มการยื่นข้อเสนอให้กัมพูชาเป็นเอกราชจากประเทศฝรั่งเศสในคริสต์ทศวรรษ 1950
เมื่อวันที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2566 ได้เกิดเหตุเพลิงไหม้หมู่อาคารพระตำหนักอย่างรุนแรง โดยขณะเกิดเหตุ พระบาทสมเด็จพระบรมนาถ นโรดม สีหมุนี ไม่ได้ประทับอยู่ ณ ที่แห่งนี้ และในเบื้องต้น คาดว่าเกิดจากไฟฟ้าลัดวงจร
เรียวโกะ มาเอกาวะ

เรียวโกะ มาเอกาวะ (<ruby>前川 涼子<rt>まえかわ りょうこ</rt></ruby>, 6 สิงหาคม –) เป็นนักพากย์ หญิงชาวญี่ปุ่น เกิดที่จังหวัดคานางาวะ สังกัดอะตอมมิกมังกี
ไม คานาซาวะ

<ruby><rt></rt></ruby>ไม คานาซาวะ (; โรมาจิ: "Kanazawa mai", 19 มกราคม 1993 -) เป็น นักพากย์หญิงชาวญี่ปุ่น เกิดที่ เมืองจิจิบุ จังหวัดไซตามะ สังกัดแอ็กเซนต์ ส่วนสูง 155 ซม.
มายเนม (ละครโทรทัศน์)

มายเนม (เกาหลี: ; อาร์อาร์: "Mai Neim") เป็นละครโทรทัศน์สตรีมมิงเกาหลีใต้ กำกับโดยคิม จิน-มิน และนำแสดงโดยฮัน โซ-ฮี, พัก ฮี-ซุน และอัน โบ-ฮย็อน เป็นเรื่องเกี่ยวกับหญิงสาวที่เข้าร่วมแก๊งเพื่อล้างแค้นให้กับการตายของพ่อ และหลังจากนั้นก็กลายเป็นตัวการสำคัญของแก๊งในกองกำลังตำรวจ สามตอนจากทั้งหมดแปดตอนฉายในเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติปูซานครั้งที่ 26 ในส่วน 'บนหน้าจอ' ที่สร้างขึ้นใหม่เข้าฉายในวันที่ 7 ตุลาคม ค.ศ. 2021 เผยแพร่ทางเน็ตฟลิกซ์เมื่อวันที่ 15 ตุลาคม ค.ศ. 2021
เรื่องย่อ.
หลังจากเกิดการฆาตกรรมพ่อของเธอ หญิงสาวผู้คลั่งไคล้การแก้แค้น (ฮัน โซ-ฮี) มอบความไว้วางใจให้กับหัวหน้าอาชญากรผู้ทรงอำนาจ และเข้าร่วมกองกำลังตำรวจภายใต้การดูแลของเขา
 หนึ่งสมาชิกของดงชอนที่แฝงตัวอยู่ในกองกำลังตำรวจในฐานะโอ ฮเย-จิน เพื่อหาทางแก้แค้นให้กับการฆาตกรรมพ่อของเธอ
 หัวหน้าของดงชอน ซึ่งเป็นวงการค้ายาเสพติดที่ใหญ่ที่สุดของเกาหลี เขาเชื่อใจจี-อูเพียงเพราะพลังแห่งความสิ้นหวังของเธอ เขาเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดกับพ่อของจี-อู
 นักสืบของหน่วยปราบปรามยาเสพติดของสำนักงานตำรวจนครบาลอินชาง ซึ่งกลายเป็นคู่หูของฮเย-จินหลังจากที่เธอเข้าร่วมหน่วย ในตอนแรกเขาไม่ชอบจี-อูเพราะเธอทำลายปฏิบัติการที่เขาวางแผนมา 6 เดือน
 หัวหน้าหน่วยปราบปรามยาเสพติดของสำนักงานตำรวจนครบาลอินชาง ผู้สาบานว่าจะโค่นดงชอนก่อนที่เขาจะเกษียณ
 สมาชิกของดงชอน เขาเป็นลูกน้องที่มู-จินไว้วางใจมากที่สุด
 อดีตสมาชิกของดงชอน เขาสาบานว่าจะแก้แค้นองค์กรหลังจากถูกไล่ออกเพราะพยายามข่มขืนจี-อู และเมื่อเขาแพ้เธอในการแข่งขัน
 พ่อของจี-อูและเพื่อนสนิทของมู-จิน ซึ่งการฆาตกรรมทำให้จี-อู ออกเดินทางเพื่อล้างแค้น
อายูมุ มูราเซะ

อายูมุ มูราเซะ (<ruby>村瀬 歩<rt>むらせ あゆむ</rt></ruby>, 14 ธันวาคม 1988 -) เป็นนักพากย์ชายชาวญี่ปุ่น เกิดที่แคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา สังกัดวิมส์
เกิดในสหรัฐอเมริกาใช้ชีวิตในโรงเรียนประถม ที่นั่น หลังจากนั้นจึงย้ายไปอาศัยอยู่ในจังหวัดไอจิ จนถึงมัธยมปลาย แล้วจึงไปเข้าเรียมหาวิทยาลัยในจังหวัดเกียวโต 
มีช่วงเสียงที่กว้างมากจนสามารถเล่นบทผู้หญิงได้ด้วย เจ้าตัวเล่าว่าก่อนที่เสียงจะเริ่มแตกหนุ่นตอนอยู่มัธยม 2 เสียงของเขาคล้ายโทโมโกะ คาเนดะ
ปลาซัมมะ

ปลาซัมมะ  เป็นปลาทะเลกระดูกแข็งสปีชีส์หนึ่งที่จัดอยู่ในวงศ์ปลาซัมมะ (Scomberesocidae) อันดับปลาเข็ม (Beloniformes) แพร่หลายในมหาสมุทรแปซิฟิกตอนเหนือ
ในประเทศญี่ปุ่น ปลาซัมมะถือเป็นหนึ่งในส่วนผสมที่แสดงถึงรสชาติของฤดูใบไม้ร่วง แต่ก็ใช้เป็นส่วนประกอบในอาหารกระป๋องได้ทุกฤดูกาลอีกด้วย
วงศ์ปลาซัมมะ

วงศ์ปลาซัมมะ (ชื่อวิทยาศาสตร์: Scomberesocidae) เป็นหนึ่งในวงศ์ของปลาที่อยู่ในอันดับปลาเข็ม ปลาในกลุ่มนี้ว่ายอยู่บนผิวน้ำในมหาสมุทรเปิด มี 2 สกุล 4 สปีชีส์ ได้แก่ ปลาซัมมะ
เวริเวรี

เวริเวรี (ตัวย่อ VRVR) เป็นบอยแบนด์ชาวเกาหลีใต้ที่ก่อตั้งโดยเจลลีฟิชเอนเตอร์เทนเมนต์ ในปี ค.ศ. 2018 พวกเขาเดบิวต์เมื่อวันที่ 9 มกราคม ค.ศ. 2019 ด้วยเพลง "Veri-Us"
พวกเขาอำนวยการผลิตอัลบั้มและสร้างมิวสิกวิดีโอหลายเพลงด้วยตัวเอง ซึ่งกำกับและตัดต่อโดยมินชัน ร่วมด้วยสมาชิกเวริเวรคนอื่น พวกเขาได้อธิบายว่าพวกเขาได้รับแรงบันดาลใจจากการแสดงของศิลปินคนอื่น ในขณะที่กเยฮย็อนกล่าวว่ากระบวนการของพวกเขาเริ่มต้นจาการที่มินชันได้ดึงเอา "ความคิดที่หลากหลายของสมาชิกทั้งหมดภายใต้การนำของเขา"
สมาชิก.
ดัดแปลงมาจากข้อมูลในเนเวอร์
นาเบโมโนะ

นาเบโมโนะ (; โรมาจิ: "nabemono") หรือ นาเบเรียวริ  คืออาหารประเภทหม้อไฟแบบญี่ปุ่น เป็นอาหารจานร้อนที่รับประทานขณะต้มในหม้อ รับประทานขณะปรุงอาหารด้วยหม้อและแหล่งความร้อนบนโต๊ะอาหาร ในภาษาพูดทั่วไปในญี่ปุ่นมักเรียกว่า นาเบะ  เฉย ๆ
แฟนตาซีบอยส์

แฟนตาซีบอยส์  เป็นรายการแข่งขันเรียลลิตี้ของเกาหลีใต้ ที่กำลังจะมีขึ้นซึ่งสร้างขึ้นโดยเอ็มบีซี มีกำหนดออกอากาศทางเอ็มบีซีในวันที่ 30 มีนาคม ค.ศ. 2023 และจะออกอากาศทุกวันพฤหัสบดี เวลา 22:00 น.  ในการประกาศผลครั้งสุดท้ายผู้เข้าแข่งขันที่มีคะแนนสูงสุด 12 อันดับแรกจะได้เดบิวต์เป็นบอยแบนด์วงใหม่ในนาม "แฟนตาซีบอยส์"
แนวคิด.
รายการนี้เป็นโครงการระดับโลกสำหรับการก่อตั้งกลุ่มบอยแบนด์เคป๊อปที่มีความสามารถ ซึ่งประกอบด้วยเด็กฝึกหัดจากทั่วโลก
ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2022 ฟังกีสตูดิโอได้ประกาศการผลิตรายการ "อาฟเตอร์สคูลเอ็กไซต์เมนต์" ฉบับผู้ชายและเริ่มการประชุมกับต้นสังกัดวงการบันเทิง 53 แห่ง บริษัทผู้ผลิตยังกล่าวเพิ่มเติมว่าการเปิดตัวของวงบอยแบนด์ใหม่จะดำเนินผ่านเกมและตัวละครในเว็บตูน เกม เนื้อหาดิจิทัล และเอ็นเอฟที (NFT; Non-Fungible Token) ไปพร้อมกัน
ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2022 มีการจัดออดิชั่นและมีผู้เข้ารับการฝึกอบรมมากกว่า 1,000 คนจากทั่วโลก รวมถึงญี่ปุ่น จีน สหรัฐ ไทย ฯลฯ จากนั้นตั้งแต่วันที่ 18 พฤศจิกายนถึง 31 ธันวาคม ค.ศ. 2022 ผู้เข้าแข่งขันถูกคัดเลือกสำหรับเด็กผู้ชายทุกคนที่มีอายุ 14 ปีขึ้นไปโดยไม่คำนึงถึงสัญชาติ
ผู้ดำเนินรายการ.
พิธีกร: ชังมิน
ครูประจำชั้น (หรือที่เรียกว่าพี่เลี้ยง) ได้แก่
ครูสอนแร็ป:
ครูสอนร้อง:
ครูสอนเต้น:
ผู้เข้าแข่งขัน.
ความหมายของสี
อันดับ.
<templatestyles src="Legend/styles.css" />  เข้าสู่ 12 อันดับครั้งแรก
Producer Pick (ครูประจำชั้นเลือกไว้).
ในแต่ละภาคเรียนครูประจำชั้นหลักในภาคเรียนนั้นมีสิทธิในการเลือกช่วยผู้เข้าแข่งขันที่จะต้องตกรอบให้สามารถเข้าไปสู่รอบถัดไปได้ภาคเรียนละ 1 คน
หมายเหตุ.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
ทม วิศวชาติ

ทม วิศวชาติ (7 กันยายน พ.ศ. 2478 - 22 ธันวาคม พ.ศ. 2565) เป็นอดีตนักแสดง ผู้กำกับภาพยนตร์ และผู้กำกับละครชาวไทย เจ้าของฉายา ดาราตาโศก และมีศักดิ์เป็นลุงแท้ ๆ ของ หนึ่ง-มาฬิศร์ เชยโสภณ อดีตพระเอกละครชื่อดัง
ประวัติ.
ทม วิศวชาติ มีชื่อจริงว่า ชาญ เชยโสภณ เกิดเมื่อวันที่ 7 กันยายน พ.ศ. 2478 จบการศึกษาแผนกภาษาต่างประเทศจากโรงเรียนบพิตรพิมุขวิทยาลัย ต่อมาได้เดินทางไปศึกษาต่อด้านวิชาธุรกิจบันเทิงที่ประเทศสหรัฐอเมริกาเป็นเวลา 2 ปี
ทม วิศวชาติ เสียชีวิตเนื่องจากอาการติดเชื้อในกระแสโลหิตเมื่อวันพฤหัสบดีที่ 22 ธันวาคม พ.ศ. 2565 สิริรวมอายุได้ 87 ปี โดยได้จัดพิธีรดน้ำศพที่ศาลาพิสิษฐ์กุล วัดชลประทานรังสฤษดิ์ เมื่อวันศุกร์ที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2565
เข้าสู่วงการ.
ชาญเข้าสู่วงการบันเทิงเมื่อปี พ.ศ. 2498 ขณะอายุเพียง 20 ปีจากการชักชวนของอดีตนักแสดงอาวุโสและศิลปินแห่งชาติป๋า ส.อาสนจินดา โดยได้แสดงภาพยนตร์เรื่องแรกคือเรื่อง ขวัญใจคนจน ซึ่งป๋าส. เป็นทั้งพระเอก ผู้สร้าง และผู้กำกับภาพยนตร์ โดยแสดงคู่กับ มิสยูไมซิน นางเอกฮ่องกง และ ป๋า ส. ยังได้เป็นผู้ตั้งชื่อ ทม วิศวชาติ ให้กับเขา
เท็ตสึยะ คากิฮาระ

เท็ตสึยะ คากิฮาระ (<ruby>柿原 徹也<rt>かきはら てつや</rt></ruby>, 24 ธันวาคม 1982 -) เป็นนักพากย์ และนักร้องชายชาวญี่ปุ่น เกิดที่ประเทศเยอรมนี เป็นผู้อำนวยการและอยู่ในสังกัด Zynchro มีชื่อเล่นว่า คักกี (カッキー)
ประวัติ.
เกิดที่เมืองดึสเซิลดอร์ฟ ประเทศเยอรมนี เป็นลูกชายคนโตในพี่น้องสองคนที่เกิดจากพ่อแม่ชาวญี่ปุ่น เคยอยู่ที่ญี่ปุ่นเป็นเวลาหลายปีในสมัยอนุบาลและชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 แต่ช่วงอื่นก็อาศัยอยู่ในเยอรมนีตลอดจนกระทั่งอายุ 18 ปีจึงมาอยู่ญี่ปุ่น ตอนที่อาศัยอยู่ที่เยอรมนีนั้นเขาเคยมีโอกาสได้ทำงานฝึกสอนในโรงเรียนอนุบาลเป็นเวลาหนึ่งปี ในตอนนั้นเด็ก ๆ ไม่ยอมเชื่อฟังเขา แต่เมื่อลองเลียนแบบเสียงของตัวการ์ตูน พวกเขาก็ดูเหมือนจะเริ่มฟัง นี่เลยเป็นแรงบันดาลใจให้เขาสนใจอยากทำงานที่เกี่ยวข้องกับวัฒนธรรมอนิเมะที่ญี่ปุ่นเพื่อสามารถอวดไปทั่วโลกได้ จึงตั้งเป้าจะเป็นนักพากย์ และหลังจากจบการศึกษาจากโรงเรียนมัธยมอาซากะในจังหวัดไซตามะ ก็เข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยกากุชูอิง ใน ระหว่างที่เรียนอยู่ก็ได้เข้าเรียนในแผนกนักพากย์ของอะมิวส์เมนต์โซโงงากุอิงไปด้วย จนในปี 2002 จึงได้เริ่มงานในฐานะนักพากย์
ใน 2007 เขาได้รับรางวัลนักแสดงหน้าใหม่จากงานเซยูอะวอดส์ครั้งที่ 1
โซกิ

โซกิ (; โรมาจิ: "sōki") คือเนื้อซี่โครงติดกระดูกหมู (สแปร์ริบ) ในโอกินาวะ โซกิยังแบ่งเป็นประเภทกระดูกแข็ง เรียกว่า ฮนโซกิ  กับประเภทกระดูกอ่อน เรียกว่า นังกตสึโซกิ  ที่ร้านในโอกินาวะเองก็มีการใช้ส่วนต่างกันออกไปตามแต่ละร้าน
โซกิมักใส่ในโซบะโอกินาวะ โดยโซบะโอกินาวะที่ใส่โซกิจะเรียกว่า โซกิโซบะ  คนมักจะเข้าใจกันว่าโซบะโอกินาวะจะต้องใส่โซกิ แต่ก็ไม่จำเป็นเสมอไป
โซบะโอกินาวะ

โซบะโอกินาวะ (沖縄そば) เป็นอาหารท้องถิ่นของจังหวัดโอกินาวะ (อาหารโอกินาวะ) แม้จะเรียกว่า "โซบะ" แต่ไม่ได้ทำจากแป้งบักวีตเหมือนอย่างโซบะ แต่ทำจากเส้นบะหมี่แบบจีนเช่นเดียวกับราเม็ง
ในจังหวัดโอกินาวะจะเรียกโซบะโอกินาวะว่า โซบะ เฉย ๆ หรือเรียกเป็นภาษาโอกินาวะว่า ซูบะ (すば) หรือ อูจินาซูบะ (うちなーすば) ได้รับเลือกให้เป็นหนึ่งใน 100 สุดยอดอาหารท้องถิ่นของหมู่บ้านเกษตรกรรม ภูเขา และชาวประมง
สึกูดานิ

สึกูดานิ (; โรมาจิ: "tsukudani") เป็นอาหารญี่ปุ่นที่ทำโดยต้มในโชยุและน้ำตาล ว่ากันว่ามีต้นกำเนิดมาจากการเคี่ยวปลาเล็ก ๆ ให้เค็มเพื่อถนอมอาหาร ส่วนที่เกินก็จะนำมาขายโดยเรียกว่า "สึกูดานิ" สึกูดานิใช้ปลาขนาดเล็ก (เช่น ปลาอิกานาโงะ) หรือหอย (เช่น หอยอาซาริ) และสาหร่าย (เช่น คมบุ) และบางครั้งก็อาจเติมชิโซะและงา นอกจากนี้ยังมีสึกูดานิเนื้อวัวด้วย ซึ่งกล่าวกันว่าอร่อยเมื่อรับประทานกับข้าว
สึกูเนะ

สึกูเนะ (; โรมาจิ: "tsukune") เป็นอาหารที่ทำโดยการปั้นเนื้อไก่หรือเนื้อปลาที่นำมาบดแล้วปั้นให้เป็นก้อนกลมหรือเป็นแท่ง
ทำโดยการใส่ตัวยึดเกาะ เช่น ไข่ไก่ แป้งมันฝรั่ง หรือมันภูเขา และเครื่องปรุงรส เช่น ขิง เกลือ และโชยุ ลงในเนื้อสัตว์ที่ตีหรือบดละเอียดแล้วนวดและปั้นเป็นก้อนลูกชิ้นหรือแท่ง
สึกูเนะเนื้อไก่บางครั้งเรียกว่า โกโระ (ゴロ) อาจเพิ่มผัก เช่น ต้นหอมสับละเอียด ชิโซะ หอมใหญ่ และกระดูกอ่อนไก่เข้าไปด้วย
"สึกูเนะ" แปลว่าสิ่งที่ปั้นขึ้น (สึกูเนตะ, <ruby lang="ja">捏<rp>（</rp><rt>つく</rt><rp>）</rp></ruby>ねた) ด้วยมือหรือด้วยเครื่องมือ ไม่ขึ้นกับว่าใช้วัตถุดิบอะไร ถ้าเอาเนื้อที่นวดมาหยิบด้วยปลายนิ้วหรือช้อนแล้วใส่ในหม้อหรือน้ำซุปเลยก็จะเรียกว่า สึมิเระ
สึมิเระและสึกูเนะบางครั้งเรียกรวมกันว่า กัง (丸, がん)
100 วันก่อนที่เธอจะจากไป

100 วันก่อนที่เธอจะจากไป (; โรมาจิ: "Kimi ga Shinu Made Ato Hyaku Nichi") เป็นซีรีส์เว็บมังงะญี่ปุ่น เขียนเรื่องและวาดภาพโดยมิงิฮารุ เผยแพร่ในแพลตฟอร์มออนไลน์"มังงะมี"ของสำนักพิพม์ชูเอชะตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2561 (และทาง"โชเน็งจัมป์+"ตั้งแต่เดือนมกราคม พ.ศ. 2563) ถึงเดือนตุลาคม พ.ศ. 2563 เรื่องราวเกี่ยวกับสึดะ รินทาโร่ เด็กหนุ่มนักเรียนมัธยมปลายผู้มีความสามารถในการมองเห็นอายุขัย และคันซากิ อุมิ เด็กสาวนักเรียนมัธยมปลายผู้เหลือเวลาที่จะมีชีวิตไม่ถึง 100 วัน มิจิฮาระให้คำนิยามของซีรีส์ว่าเป็น "เรื่องราวเกี่ยวกับการต่อสู้กับอายุขัยและชะตากรรม" ซีรีส์มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์รักพิมพ์
เนื้อเรื่อง.
สึดะ รินทาโร่เป็นเด็กหนุ่มนักเรียนมัธยมปลายผู้มีความสามารถในการมองเห็นอายุขัยของสิ่งมีชีวิตทุกอย่าง เขาต้องทนทุกข์กับความสามารถนี้ตั้งแต่ยังเป็นเด็ก และทำได้เพียงสังเกตอายุขัยของคนรอบตัวโดยไม่สามารถช่วยอะไรได้ วันหนึ่งเขาได้พบว่าคันซากิ อุมิ เพื่อนสมัยเด็กและเป็นคนที่ชอบเขา เหลือเวลาที่จะมีชีวิตไม่ถึง 100 วัน 
ระหว่างขั้นตอนสร้างแนวคิด เดิมกำหนดจะให้คันซากิ อุมิตายหลังผ่านไป 100 วัน และเรื่องราวทั้งหมดจะเกี่ยวกับ "วิธีใช้ชีวิตภายใน 100 วัน" แต่ด้วยความที่เนื้อเรื่องมืดมน จึงมีการปรับเนื้อเรื่องให้มีความเป็นสุขนาฏกรรมจินตนิยมมากขึ้น โดยยังคงแก่นเรื่องดั้งเดิมไว้
อะสตาร์อีสบอร์น (ซาวด์แทร็ก)

อะสตาร์อีสบอร์น  เป็นอัลบั้มเพลงประกอบภาพยนตร์ในชื่อเดียวกันในปี 2018 แสดงโดยเลดีกากา และแบรดลีย์ คูเปอร์ เผยแพร่เมื่อวันที่ 5 ตุลาคม ค.ศ. 2018 โดยอินเตอร์สโคปเรเคิดส์ คูเปอร์ร่วมมือกับดีเจไวต์ ชาโดว์ผู้ร่วมงานขาประจำของกากา และนักดนตรีแนวคันทรีหลากหลายกลุ่มรวมถึงลูคัส เนลสันซึ่งแสดงในภาพยนตร์เรื่องนี้ในฐานะสมาชิกวงของคูเปอร์ เพลงประกอบรวมไปถึงการมีส่วนร่วมของเจสัน อิสเบล, มาร์ก รอนสัน, ไดแอน วาร์เรน และแอนดรูว์ ไวแอตต์ จากไมก์ สโนว์
เป็นอัลบั้มแนวป็อปและบลูส์ร็อกที่มีเพลงเกี่ยวกับความรักและการดิ้นรน ในเชิงพาณิชย์อัลบั้มนี้ติดอันดับชาร์ตในกว่า 20 ประเทศ ได้รับการรับรองระดับโกลด์และแพลทินัมจากหลายประเทศ สามารถจำหน่ายได้มากกว่าหกล้านแผ่นทั่วโลก ณ เดือนมิถุนายน ค.ศ. 2019 เพลง "Shallow" เปิดตัวเพลงประกอบภาพยนตร์ ซิงเกิลเมื่อวันที่ 27 กันยายน ค.ศ. 2018 ในขณะที่ "Always Remember Us This Way" และ "I'll Never Love Again" ก็ได้รับการเผยแพร่แบบจำกัดในบางประเทศเช่นกัน
"อะสตาร์อีสบอร์น"ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแกรมมีทั้งหมด 7 รางวัล สามารถคว้ารางวัลการแสดงเพลงป็อปคู่/กลุ่มยอดเยี่ยม และเนื้อเพลงประกอบสื่อทัศน์ยอดเยี่ยมสำหรับเพลง "Shallow" และอีกหนึ่งปีต่อมาได้รับรางวัลซาวด์แทร็กประกอบสื่อโสตทัศน์ยอดเยี่ยม และเนื้อเพลงประกอบสื่อทัศน์ยอดเยี่ยมในครั้งนี้คือ "I'll Never Love Again (Film Version)" นอกจากนี้ยังได้รับรางวัลดนตรีประกอบภาพยนตร์ยอดเยี่ยมจากรางวัลแบฟตา ครั้งที่ 72 ในเวลาเพียงปีเดียว อัลบั้มนี้ก็กลายเป็นอัลบั้มที่ยิ่งใหญ่ที่สุดอันดับที่ 33 ของคริสต์ทศวรรษ 2010 ในบิลบอร์ด 200 ของสหรัฐ
รายการเพลง.
หมายเหตุ
ไซโค-พาส ถอดรหัสล่า

ไซโค-พาส ถอดรหัสล่า ("Psycho-Pass") เป็นอนิเมะโทรทัศน์แนวจิตวิทยาระทึกใจและไซเบอร์พังก์จากประเทศญี่ปุ่น ผลิตโดยสตูดิโอโปรดักชัน ไอ.จี กำกับโดยนาโอโยชิ ชิโอตานิและคัตสึยูกิ โมโตฮิโระ เขียนบทโดยเก็ง อูโรบูจิ ออกแบบตัวละครโดยอากิระ อามาโนะ และแต่งดนตรีประกอบโดยยูโงะ คันโนะ
อนิเมะเรื่องนี้ออกอากาศทางช่วงเวลาโนอิตามินะของช่องฟูจิทีวี ตั้งแต่เดือนตุลาคม พ.ศ. 2555 ถึงมีนาคม พ.ศ. 2556
เนื้อเรื่องมีฉากหลังเป็นประเทศญี่ปุ่นในยุคดิสโทเปีย ซึ่งปกครองด้วยระบบซีบิล (Sibyl System) ที่สามารถประเมินแนวโน้มการก่ออาชญากรรมของประชาชนได้ เรื่องราวติดตามสึเนโมริ อาคาเนะ เจ้าหน้าที่หน้าใหม่ของแผนกสืบสวนอาชญากรรม แห่งกรมความปลอดภัยสาธารณะ ซึ่งมีหน้าที่ไขคดีที่เกี่ยวข้องกับอาชญากรแฝง (latent criminals)
คัง ซึง-ยุน

คัง ซึง-ยุน (เกิด 21 ค.ศ. 1994(1994--)) หรือที่รู้จักกันในชื่อ ซึงยุน (Seungyoon) หรือ ยุน เป็นนักร้อง นักแต่งเพลง และนักแสดงชาวเกาหลีใต้ เป็นหัวหน้าวงของวินเนอร์ การปรากฏตัวของเขาในรายการเรียลลิตีประกวดร้องเพลงทางโทรทัศน์ชื่อ "ซูเปอร์สตาร์ เค2" (2010) ทำให้เขามีความโดดเด่นหลังจากจบอันดับที่สี่ ดิจิทัลซิงเกิล "Instinctively" กลายเป็นซิงเกิลอันดับหนึ่งของเขาในฐานะศิลปินเดี่ยวและมียอดขายดิจิทัลเกือบ 2 ล้านชุด เมื่อวันที่ 12 มกราคม ค.ศ. 2011 เขาเซ็นสัญญากับค่ายเพลงเกาหลีใต้ วายจีเอนเตอร์เทนเมนต์ และเปิดตัวอย่างเป็นทางการในฐานะศิลปินเดี่ยวเมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม ค.ศ. 2013 ด้วยดิจิทัลซิงเกิลชื่อ "It Rains " (비가 온다) และเป็นหัวหน้าวงวินเนอร์ เมื่อวันที่ 17 สิงหาคม ค.ศ. 2014
คังได้ลองแสดงผ่านซิตคอมเรื่อง "" (2011) เขาได้รับบทบาทนักแสดงนำครั้งแรกในเว็บซีรีส์เรื่อง "วีโบร้กอัพ" (2015) ซึ่งทำให้เขาได้รับรางวัลแรกในสาขานี้ด้วยรางวัล "นักแสดงชายยอดเยี่ยม" จากเค-เว็บเฟสต์อวอร์ด บทบาทของเขาในเรื่อง "ไพรซันเพลย์บุค" (2017) และ "ไครอส" (2020) ทำให้อาชีพนักแสดงของเขามั่นคงยิ่งขึ้น คังยังเป็น "แมสก์คิงคนที่ 122" ในรายการ "คิงออฟแมสก์ซิงเกอร์" ของเอ็มบีซี ภายใต้นามแฝง "Chow Yun-fat" เขาทำลายสถิติการชนะติดต่อกัน 6 ครั้ง ทำให้เขาได้รับตำแหน่ง "แชมป์ไอดอล 6 สมัยคนแรก" และ "แชมป์ที่อายุน้อยที่สุด" ในขณะนั้น
วียอรีกา เดินชีเลอ

วาซีลีกา วียอรีกา เดินชีเลอ (เกิด 16 ธันวาคม 1963) เป็นนักการเมืองชาวโรมาเนีย อดีตผู้นำพรรคประชาธิปไตยสังคม (เปเอสเด) และนายกรัฐมนตรีโรมาเนียระหว่างวันที่ 29 มกราคม 2018 ถึง 4 พฤศจิกายน 2019 ถือเป็นประธานพรรคเปเอสเดและนายกรัฐมนตรีโรมาเนียคนแรกที่เป็นผู้หญิง
เดินชีเลอเป็นสมาชิกของพรรคเปเอสเดตั้งแต่ปี 1996 แรกเริ่มในฐานะส่วนหนึ่งขององค์การพรรคในเทศมณฑลเตเลออร์มัน ในปีต่อ ๆ มา เธอดำรงตำแหน่งหลายตำแหน่งทั้งในพรรคและในการปกครองส่วนท้องถิ่น เธอเป็นสมาชิกสภาท้องถิ่นจนถึงปี 2009 เมื่อเธอได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเป็นครั้งแรก ในปี 2022 เธอลาออกจากพรรคเพื่อเข้าร่วมพรรคประชาชนชาติร่วมกันซึ่งเพิ่งตั้งใหม่ในตอนนั้น และกลายมาเป็นประธานของพรรค
ก่อนเข้าสู่วงการการเมือง เดินชีเลอเคยเป็นวิศวกรประจำบริษัทเปตรอม และก่อนหน้านั้นเคยสอนหนังสือที่โรงเรียนมัธยมอุตสาหการวีเดเล 
เรื่องอื้อฉาว.
ในเดือนกุมภาพันธ์ 2018 เดินชีเลอถูกกล่าวหาว่าเลือกปฏิบัติ หลังเธอตราหน้าสมาชิกรัฐสภายุโรปกลุ่มหนึ่งที่ "ให้ข้อมูลผิด ๆ แก่สหภาพยุโรป" ในประเด็นเกี่ยวกับการแก้ไขกฎหมายยุติธรรม ว่าเป็นพวก "ออทิสติก" ไม่นานหลังจากนั้น สมาคมผู้ปกครองเด็กออทิสติก (Association of Parents of Children with Autism) อ้างว่าการนำศัพท์ "ออทิสติก" มาใช้ในแง่ลบท่ามกลางการถกเถียงทางการเมืองเช่นนี้ถือเป็นการละเมิดผู้ที่มีภาวะออทิสติก นอกจากนี้ คณะกรรมการแห่งชาติเพื่อต่อต้านการเลือกปฏิบัติยังเริ่มกระบวนการพิจารณาเกี่ยวกับความเห็นของเธอที่สื่อถึงการเลือกปฏิบัติ ต่อมาเธอได้ออกมาขอโทษและระบุว่าไม่ได้ตั้งใจจะว่าร้ายผู้ที่มีกลุ่มอาการออทิสซึม
นอกจากนี้เดินชีเลอยังถูกวิจารณ์ว่าขาดความรู้เรื่องไวยากรณ์ภาษาโรมาเนีย ขาดความลื่นไหลในการใช้ถ้อยคำ ขาดความรู้เรื่องการเลือกใช้ศัพท์ และขาดความรู้ในประเด็นที่เกี่ยวข้องกับภาระหน้าที่ของเธอ มีร์ชา ดูมีตรู อธิการบดีมหาวิทยาลัยบูคาเรสต์และอดีตรัฐมนตรีศึกษาธิการ ระบุลักษณะสำนวนภาษาของเธอว่า "เข้าใจยาก" และ "เต็มไปด้วยข้อผิดพลาดในการประกอบประโยค และความไม่คงเส้นคงวาทางตรรกะ"
ในเดือนกรกฎาคม 2018 ขณะเดินชีเลอพบนายกรัฐมนตรีดุชกอ มาร์กอวิช แห่งมอนเตเนโกร เธอสับสนชื่อกรุงพอดกอรีตซา เมืองหลวงของมอนเตเนโกร กับกรุงพริสตีนา เมืองหลวงของคอซอวอ (ซึ่งโรมาเนียไม่รับรองว่าเป็นรัฐเอกราช)
รักรักรักรักรักเธอหมดหัวใจจากแฟนสาว 100 คน

รักรักรักรักรักเธอหมดหัวใจจากแฟนสาว 100 คน (ญี่ปุ่น: 君のことが大大大大大好きな100人の彼女, โรมาจิ: Kimi no koto ga Dai Dai Dai Dai Daisuki na 100-nin no Kanojo) เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น แนวฮาเร็ม และสุขนาฏกรรมจินตนิยม ที่เขียนโดยริกิโตะ นากามุระ และวาดภาพประกอบโดยยุกิโกะ โนซาวะ เริ่มตีพิมพ์ในนิตยสาร "Weekly Young Jump" ของชูเอชะ ตั้งแต่เดือนธันวาคม พ.ศ. 2562 มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์รักพิมพ์ เมื่อเดือนธันวาคม พ.ศ. 2565 มีการรวบรวมไว้เป็นเล่ม"ทังโกบง" ถึงเล่มที่ 21 ได้รับการดัดแปลงเป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์โดยสตูดิโอ Bibury Animation Studios ออกอากาศตั้งแต่เดือนตุลาคมถึงธันวาคม พ.ศ. 2566 ฤดูกาลที่สองออกอากาศตั้งแต่เดือนมกราคมถึงมีนาคม พ.ศ. 2568
เรื่องย่อ.
ไอโจ เร็นทาโร่ ได้สารภาพรัก (และถูกปฏิเสธโดย) เด็กผู้หญิง 100 คนในช่วงชีวิตของเขา ในวันสุดท้ายของมัธยมต้น เขาไปที่ศาลเจ้าและอธิษฐานขอให้ได้แฟนในช่วงมัธยมปลาย ทันใดนั้น เทพเจ้าแห่งความรักก็ปรากฏตัวขึ้นและบอกกับเร็นทาโร่ว่าเหตุผลที่เขาไม่มีความรักก็เพราะว่าทุกคนควรจะมีเนื้อคู่เพียงหนึ่งคนในชีวิตเท่านั้น เนื่องจากความผิดพลาดของเทพเจ้าแห่งความรัก เร็นทาโร่จึงถูกกำหนดให้มีแฟนสาว 100 คน ซึ่งจะเริ่มต้นเมื่อเขาเข้าเรียนมัธยมปลาย
แน่นอนว่าในวันแรกของโรงเรียนมัธยมปลาย เร็นทาโร่ได้พบกับฮานาโซโนะ ฮาคาริผู้ร่ำรวยและอินดะ คาราเนะผู้สึนเดเระ ทั้งสองสาวตกหลุมรักเขาในทันที เร็นทาโร่เองก็ตกหลุมรักพวกเขาเช่นกัน แต่ไม่สามารถตัดสินใจเลือกได้ว่าจะเลือกใคร เย็นวันนั้น เขาได้กลับไปหาพระเจ้าแห่งความรัก และได้รับแจ้งว่าหากเขาไม่ตอบสนองความรู้สึกของคู่ชีวิตคนใดคนหนึ่งของเขา พวกเขาจะเสียชีวิตโดยอุบัติเหตุ เนื่องจากไม่อยากให้ชะตากรรมเช่นนี้เกิดขึ้นกับฮาคาริและคาราเนะ เร็นทาโร่จึงตัดสินใจออกเดทกับทั้งสองคนพร้อม ๆ กัน โดยได้รับคำอวยพรจากพวกเขา 
เมื่อเรื่องราวดำเนินต่อไป มีการแนะนำสาวๆ มากขึ้น และกลายมาเป็นแฟนสาวของเรนทาโร่ ก่อให้เกิดความสัมพันธ์แบบหลายคู่ครองที่เรียกว่า "เร็นทาโร่แฟมิลี" เรื่องราวนี้หมุนรอบกับการที่เร็นทาโร่ได้พบกับแฟนสาวคนใหม่และการโต้ตอบระหว่างสมาชิกเร็นทาโร่แฟมิลี
บัณฑิตรัตติกาล

บัณฑิตรัตติกาล  เป็นซีรีส์โทรทัศน์ของเกาหลีใต้ปี ค.ศ. 2015 ที่สร้างจากมันฮวาที่มีชื่อเดียวกันซึ่งเขียนโดยโจ จู-ฮี และวาดภาพประกอบโดยฮัน ซึง-ฮี นำแสดงโดยอี จุน-กี, อี ยู-บี, ชิม ชาง-มิน, อี ซู-ฮย็อก และคิม โซ-อึน ออกอากาศทางช่องเอ็มบีซี ตั้งแต่วันที่ 8 กรกฎาคม ถึง 10 กันยายน ค.ศ. 2015 ในวันพุธและพฤหัสบดี เวลา 21:55 น. (เวลามาตรฐานเกาหลี) จำนวน 20 ตอน
ละครเรื่องนี้เป็นการกลับมารวมตัวของอี จุน-กีและคิม โซ-อึนซึ่งทั้งคู่แสดงร่วมกันในภาพยนตร์เรื่อง Fly, Daddy, Fly ในปี ค.ศ. 2006
เรื่องย่อ.
โช ยัง-ซุน (อี ยู-บี) เป็นลูกสาวของขุนนางที่ครอบครัวสูญเสียทุกอย่างเมื่อพ่อของเธอถูกใส่ร้ายในข้อหากบฏ ยัง-ซุนเริ่มปลอมตัวเป็นผู้ชายเป็นคนขายหนังสือและได้พบกับคิม ซ็อง-ย็อล (อี จุน-กี) บัณฑิตผู้หล่อเหลาและลึกลับซึ่งทำงานที่ฮงมุงกวัน คิม ซ็อง-ย็อลใช้เวลา 120 ปีในฐานะแวมไพร์ผู้พิทักษ์ซึ่งมีหน้าที่กำจัดแวมไพร์ตัวอื่น ๆ ในฐานะแวมไพร์ผู้พิทักษ์ เขาสามารถออกไปเผชิญแสงแดดตราบเท่าที่เขาสวมเสื้อคลุมสีดำพิเศษของเขา
ชิฮารุ ซาวาชิโระ

ชิฮารุ ซาวาชิโระ (<ruby>沢城 千春<rt>さわしろ ちはる</rt></ruby>, 20 ธันวาคม 1987 -) เป็นนักพากย์และนักแสดงชาวญี่ปุ่น สังกัดสเตย์ลัก เกิดที่โตเกียว นักพากย์ มิยุกิ ซาวาชิโระ เป็นพี่สาวของเขา
มิเอะ โซโนซากิ

มิเอะ โซโนซากิ (<ruby>園崎 未恵<rt>そのざき みえ</rt></ruby>, 7 กุมภาพันธ์ 1973 -) เป็น นักพากย์ นักแสดง และ นักร้อง ชาวญี่ปุ่น เกิดที่โตเกียว สังกัดรีแม็กซ์ ชื่อที่ใช้ในการแสดงเดิมเคยเขียนเป็น そのざきみえ ซึ่งอ่านเหมือนชื่อปัจจุจัน แค่เป็นอักษรฮิรางานะล้วน
อาโออิ อิจิกาวะ

อาโออิ อิจิกาวะ (<ruby>市川 蒼<rt>いちかわ あおい</rt></ruby>, 2 ตุลาคม 1991 -) เป็นนักพากย์ชาย ชาวญี่ปุ่น เกิดที่จังหวัดฟุกุโอกะ สังกัดสำนักงานโอซาวะ
อูอิโร

อูอิโร (; โรมาจิ: "uirō") คือขนมญี่ปุ่นนึ่งประเภทหนึ่ง ในอดีตชื่อเรียกอาจถูกเขียนเป็นฮิรางานะแบบเก่าได้เป็น ういらう, うゐらう นอกจากนี้ยังเรียกว่า อูอิโระ (ういろ, うゐろ) หรืออาจเรียกว่า อูอิโรโมจิ (外郎餅, ういろうもち)
โดยทั่วไปแล้วอูอิโรทำโดยการนวดแป้งธัญพืช เช่น แป้งข้าวเจ้า กับน้ำตาล และน้ำร้อน เทลงในแม่พิมพ์ แล้วนึ่งในตะกร้าไอน้ำ ธัญพืชอาจใช้แป้งข้าว (ข้าวเจ้า, ข้าวเหนียว), แป้งสาลี, ผงวาราบิ ฯลฯ ส่วนน้ำตาลอาจใช้เป็น น้ำตาลทรายขาว, น้ำตาลทรายแดง ฯลฯ มักจะใส่ส่วนผสมต่าง ๆ เช่น ถั่วแดงกวน และมัตจะ อูอิโรน้ำตาลทรายแดง (黒糖ういろう) ซึ่งใช้น้ำตาลทรายแดงนั้นถือเป็นรูปแบบดั้งเดิม มีมาตั้งแต่ยุคมูโรมาจิ
โทตี้มิวสิกอวอร์ดส์ 2022

โทตี้มิวสิกอวอร์ดส์ 2022  เป็นงานประกาศผลรางวัลสำหรับเพลงไทยแนวไทยป็อป ประจำปี พ.ศ. 2565 มอบรางวัลให้แก่ศิลปินและคนเบื้องหลังในสาขาต่าง ๆ ซึ่งต่อยอดมาจากรายการที-ป็อปสเตจโชว์ จัดขึ้นโดย บริษัท ทีป๊อป อินคอร์ปอเรชั่น จำกัด (ร่วมทุนกันระหว่างบริษัท เอสซีบี เอกซ์ จำกัด (มหาชน) และ บริษัท เวิร์คพอยท์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ จำกัด (มหาชน)) ในวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2566 ณ โรงละครเคแบงก์สยามพิฆเนศ 
การแสดงในงานประกาศรางวัล.
รายชื่อศิลปินที่แสดงในการถ่ายทอดสดงานประกาศรางวัล
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
พิธีกรดำเนินงานประกาศรางวัล
รางวัลความสำเร็จสูงสุด.
รางวัลความสำเร็จสูงสุด (Lifetime Achievement Award) เป็นรางวัลพิเศษ ที่มอบให้กับศิลปินที่ประสบความสำเร็จในวงการเพลง รวมถึงเป็นแรงบันดาลใจให้กับศิลปินคนอื่น ๆ ผู้ที่ได้รางวัล ได้แก่
โชว์ทรีบิวต์ก่อนการรับรางวัลโดย โฟร์อีฟ ในเพลง "เป็นแฟนกันได้ยังไง" ของ สาว สาว สาว
รายชื่อศิลปินและเพลงที่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล.
รางวัลประเภทยอดเยี่ยม.
รางวัลมาจากการคัดเลือกโดยคณะกรรมการทั้ง 5 คน ได้แก่ ยุทธนา บุญอ้อม, อนันต์ ลือประดิษฐ์, วราฤทธิ์ มังคลานนท์, พรเทพ แซ่เฮง และ วรเชษฐ ไพศาขมาศ
สำหรับผู้ได้รับรางวัลแสดงเป็น ตัวหนา
รางวัลประเภทยอดนิยม.
รางวัลแต่ละสาขาจะนับจากยอดรับชม รับฟัง และยอดการโหวตสูงสุดในปี พ.ศ. 2565 ตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม – 31 ธันวาคม พ.ศ. 2565 ซึ่งจะคัดสรรมาจากยอดสะสมในแต่ละสาขา เพื่อนำมาให้แฟนคลับและผู้ฟังได้ร่วมคัดเลือก ผ่านการโหวต การสตรีมในช่วงเวลาที่กำหนด เพื่อมอบรางวัล The Best Of ของแต่ละสาขาภายในงาน
สำหรับผู้ได้รับรางวัลแสดงเป็น ตัวหนา
วาราบิโมจิ

วาราบิโมจิ  เป็นขนมญี่ปุ่นที่ทำจากแป้งวาราบิ ที่นุ่มละลายในปากได้ดี นิยมรับประทานกับแป้งถั่วเหลือง ผงมัตจะ หรือน้ำเชื่อมน้ำตาลทรายแดง
วิธีการผลิต.
ตัวอย่างวิธีการทำเป็นดังต่อไปนี้
โรยแป้งถั่วเหลืองด้านบนและเติมน้ำเชื่อมน้ำตาลทรายแดงเพื่อให้อร่อยยิ่งขึ้น นอกจากนี้ยังมีประเภทที่ทำโดยผสมผงมัตจะกับแป้งวาราบิ และประเภทที่โรยด้วยมัตจะแทนแป้งถั่วเหลือง
แป้งวาราบิเป็นแป้งที่ได้จากเหง้าของวาราบิ แต่เนื่องจากมีราคาแพง จึงมักผสมกับแป้ง เช่น แป้งมันฝรั่ง แป้งมันสำปะหลัง หรือแป้งเท้ายายม่อม
นอกจากนี้หากทำตามสูตรข้างต้นแล้วทิ้งไว้เป็นเวลานานหรือทำให้เย็นโดยใส่ในตู้เย็น แป้งจะแข็งตัวอีกครั้ง แต่สามารถป้องกันได้ด้วยการผสมกับทรีฮาโลส
ฮารุสาว ม.ปลายไปขายตัวในต่างโลก

ฮารุสาว ม.ปลายไปขายตัวในต่างโลก (; โรมาจิ: "JK Haru wa Isekai de Shōfu ni Natta") เป็นนวนิยายญี่ปุ่นเขียนโดยโค ฮิราโตรอิ เดิมเผยแพร่ออนไลน์ผ่านเว็บไซต์นิยายออนไลน์สร้างโดยผู้ใช้โชเซ็ตสึกะ นิ นาโรตั้งแต่เดือนตุลาคม พ.ศ. 2559 ถึงสิงหาคม พ.ศ. 2560 ภายหลังสำนักพิมพ์ฮายากาวะพับลิชชิงได้ลิขสิทธิ์ตีพิมพ์เป็นหนังสือนวนิยายจำหน่ายในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2560 ภาพหน้าปกวาดโดยชิมาโนะ นวนยายเป็นเรื่องราวของนักเรียนหญิงมัธยมปลายชื่อโคยามะ ฮารุ ผู้ถูกส่งมาต่างโลกหลังจากเสียชีวิตและเริ่มทำงานเป็นโสเภณี 
นวนิยายเล่มที่ 2 ชื่อเรื่องว่า "ฮารุสาว ม.ปลายไปขายตัวในต่างโลก: ซัมเมอร์ฺ" ซึ่งเป็นหนังสือรวมเรื่องสั้นเติมเต็มเนื้อเรื่องหลัก จำหน่ายในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2562 นวนิยายได้รับการดัดแปลงเป็นซีรีส์มังงะ วาดภาพโดบเจตะ ยามาดะ ซีรีส์มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์ดังโงะมังงะ
เนื้อเรื่อง.
นักเรียนมัธยมปลายโคยามะ ฮารุ และเพื่อนร่วมชั้นจิบะ เซจิเสียชีวิตจากอุบัติเหตุทางจราจรและถูกส่งไปยังต่างโลกด้วยกัน จิบะเริ่มเป็นนักผจญภัยและออกไล่ล่ามอนสเตอร์ ส่วนฮารุรู้ว่าผู้หญิงไม่ได้รับอนุญาตให้มีพลังพิเศษในโลกนี้จึงตัดสินใจเริ่่มใช้ชีวิตในฐานะโสเภณี
สื่อ.
นวนิยาย"ฮารุสาว ม.ปลายไปขายตัวในต่างโลก"เขียนโดยโค ฮิราโตริ เริ่มเผยแพร่ในฐานะนวนิยายเว๋็บบนเว็บไซต์นิยายออนไลน์สร้างโดยผู้ใช้โชเซ็ตสึกะ นิ นาโรในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2559 ต่อมาในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2560 สำนักพิมพ์ฮายากาวะพับลิชชิงได้ลิขสิทธิ์ตีพิมพ์เป็นหนังสือนวนิยาย โดยภาพหน้าปกวาดโดยชิมาโนะ 
ซีรีส์มังงะดัดแปลงวาดภาพโดยเจตะ ยามาดะ เผยแพร่ทางเว็บไซต์มังงะโอกูโกะในเครืออุตสึตสึตั้งแต่วันที่ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2562 ได้รับการรวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม ("ทังโกบง") โดยสำนักพิมพ์ชินโจชะในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2564 วางจำหน่ายถึงเล่มที่ 6 และจะจบที่เล่มที่ 7 
ซีรีส์มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์ดังโงะมังงะ ประกาศลิขสิทธิ์เมื่อวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2566
เกาะอาจิ

เกาะอาจิ หรือ อาจิชิมะ (; โรมาจิ: "Ajishima") เป็นเกาะในมหาสมุทรแปซิฟิกตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของคาบสมุทรโอชิกะ จังหวัดมิยางิ ประเทศญี่ปุ่น 
บนเกาะมีการขุดพบเครื่องมือต่าง ๆ ที่บ่งบอกว่ามีการตั้งถิ่นฐานของมนุษย์มาอย่างน้อย 2,000 ปี ในอดีตพลเมืองท้องถิ่นได้ทําการค้ากับคณะสํารวจของรัสเซียถือว่าเกาะอาจิเป็นสถานที่แรก ๆ ที่แสดงถึงความสัมพันธ์แบบไมตรีมิตรระหว่างประเทศรัสเซียและญี่ปุ่น 
ผลกระทบจากแผ่นดินไหว.
ศูนย์กลางของแผ่นดินไหวและสึนามิเมื่อวันที่ 11 มีนาคม ค.ศ. 2011 ตั้งอยู่นอกชายฝั่งของเกาะอาจิ จังหวัดมิยางิ เกาะอาจิค่อนข้างตั้งอยู่ใกล้กับจุดศูนย์กลางมากทำให้ได้รับความเสียหายอย่างรุนแรงและทำให้มีผู้อาศัยอยู่บนเกาะลดลง หลังจากสึนามิชาวบ้านได้รับผลกระทบจากการลดลงของจำนวนประชากรในปัจจุบันชาวบ้านกําลังพยายามฟื้นฟูเกาะให้เหมือนเดิมและเพิ่มระดับประชากรบนเกาะ 
การเกษตรคือปัจจัยหลักในการฟื้นฟูเกาะ ชาวบ้านพยายามส่งเสริมการเกษตรในท้องถิ่นมีเป้าหมายเพื่อให้เกษตรกรในท้องถิ่นสามารถเลี้ยงชีพด้วยการเกษตรของตนเอง
Callionymus planus

Callionymus planus หรือ Japanese darter dragonet เป็นสปีชีส์ของวงศ์ปลามังกรน้อยที่มีถิ่นกำเนิดในบริเวณน้ำตื้นในมหาสมุทรแปซิฟิกทางตอนใต้ของประเทศญี่ปุ่น และไต้หวัน สปีชีส์นี้เติบโตเต็มวัยจะมีความยาว SL
Callionymus persicus

Callionymus persicus หรือ Persian dragonet เป็นสปีชีส์ของวงศ์ปลามังกรน้อยที่มีถิ่นกำเนิดอยู่ในทางตะวันตกของมหาสมุทรอินเดีย ที่ระดับความลึกจาก สปีชีส์นี้เติบโตเต็มวัยจะมีความยาว TL
Ctena

Ctena เป็นสกุลของหอยสองฝาที่อยู่ในวงศ์ Lucinidae
สกุลนี้พบว่ามีการกระจายพันธุ์ทั่วโลก
สปีชีส์ในสกุลนี้ ได้แก่:
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
โอเด็ง

โอเด็ง  เป็นอาหารญี่ปุ่นชนิดหนึ่ง จัดอยู่ในประเภทนาเบโมโนะ ได้จากการนำดาชิที่ได้จากคัตสึโอบูชิและคมบุ มาปรุงรสแล้วใส่เครื่องต่าง ๆ ลงไป เครื่องที่ใส่ในโอเด็งประกอบไปด้วยซัตสึมาอาเงะ ฮัมเป็ง ชิกูวะ สึมิเระ คนเนียกุ หัวไชเท้า หัวมัน กัมโมโดกิ เส้นเอ็นวัว ไข่ต้ม และอัตสึอาเงะ ประเภทของเครื่องโอเด็งและน้ำจิ้มที่ใช้อาจแตกต่างกันไปตามภูมิภาคและครัวเรือน
คำว่า "โอเด็ง" นั้นเดิมเป็นภาษาพูดของผู้หญิงหมายถึงเด็งงากุ เด็งงากุ  เป็นอาหารที่ปรากฏมาตั้งแต่ในยุคมูโรมาจิ อาจแบ่งเป็นยากิเด็งงากุ  ซึ่งนำเครื่องมาเสียบไม้ย่าง และนิโกมิเด็งงากุ  นำเครื่องมาต้ม เมื่อถึงยุคเอโดะ คำว่า "โอเด็ง" จึงเริ่มใช้เรียกนิโกมิเด็งงากุ ส่วน "เด็งงากุ" เฉย ๆ กลายเป็นคำที่ใช้เรียกยากิเด็งงากุ
แม้ว่าจะวัตถุดิบที่ใช้จะต่างกันไป แต่สามารถทำการปรุงล่วงหน้าได้โดยการทำให้สุกก่อนหรือเอาน้ำมันออก จากนั้นจึงเติมเมล็ดโอเด็งชนิดต่าง ๆ ลงในซุปก่อนปรุง เมล็ดพืชและซอสจะแตกต่างกันไปหลากหลายขึ้นอยู่กับภูมิภาคและร้านค้าที่ทำ และอาจหาซื้อได้ทั่วไปตามร้านดางาชิ, ยาไต, ร้านขายของเฉพาะ, ร้านสะดวกซื้อ รวมถึงอาจเป็นเมนูที่ค่อนข้างระดับสูงในร้านอาหารญี่ปุ่น สามารถเตรียมได้ที่บ้าน มีการบรรจุอยู่ในตำราอาหารในครัวเรือน นอกจากนี้ยังมีการแนะนำในรายการทำอาหารทางโทรทัศน์และรายการท่องเที่ยวด้วย
ฮัมเป็ง

ฮัมเป็ง (半片) เป็นคามาโบโกะต้มชนิดหนึ่ง ทำโดยการผสมส่วนผสมต่างๆ เช่น มันภูเขา กับ เนื้อปลา เนื้อบด และเติมฟองอากาศจำนวนมาก อาจมีลักษณะที่ต่างกันไปตามภูมิภาค เช่น ฮัมเป็งลอยน้ำที่โตเกียวและโชชิ ฮัมเป็งสีดำที่ชิซึโอกะและฮัมเป็งแบบโอซากะ เมื่อพูดว่า "ฮัมเป็ง" โดยทั่วไปแล้ว จะหมายถึงฮัมเป็งลอยน้ำ
ชื่อ.
เชื่อกันว่าที่มาของชื่อมาจากชื่อของเชฟที่อยู่ในแคว้นซูรูงะ ซึ่งเป็นคนคิดค้นฮัมเป็งขึ้นมา นอกจากนี้ยังมีทฤษฎีต่าง ๆ มากมาย เช่น ชื่อนี้มาจากการที่ปั้นเป็นรูปพระจันทร์ครึ่งเสี้ยวด้วยฝาชาม
เวลาเขียนเป็นตัวอักษรคันจิ ปกติจะเขียนเป็น 半片 หรืออาจเขียนเป็น 半平 ได้ด้วย และบางทีก็มีการเขียนเป็น 半弁 หรือ 鱧餅