pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
โรงเรียนอรุณประดิษฐ

โรงเรียนอรุณประดิษฐ เป็นโรงเรียนราษฎร์สตรีแห่งแรกของประเทศไทย สังกัดมูลนิธิแห่งสภาคริสตจักรในประเทศไทย ก่อตั้งเมื่อปี ค.ศ. 1865 (พ.ศ. 2408) โดยมิชชันนารีชาวอเมริกันสกุล Mc Farland (ในช่วงก่อนหน้านี้ชื่อโรงเรียนคือโรงเรียนอรุณประดิษฐ์ ภายหลังปี พ.ศ. 2535 จึงไม่มีการันต์) ในยุคบุกเบิกโรงเรียนได้รับการสถาปนาเป็นโรงเรียนประดิษฐวิทยาสำหรับชาย และโรงเรียนอรุณกุลสตรีสำหรับหญิง
ประวัติ.
คณะมิชชันนารีชาวอเมริกัน นำโดย ศาสตราจารย์เอส.จี.แมคฟาร์แลนด์ ศาสตราจารย์ดาเนียล แมคกิลวารี และครอบครัวเดินทางมาเผยแผ่ศาสนาและวางรากฐานการศึกษาแก่ชาวเมืองเพชรบุรี โดยได้รับการสนับสนุนจากพระเพชรพิไสยศรีสวัสดิ์ รักษาการเจ้าเมืองเพชรบุรี
โรงเรียนราษฎร์สตรีแห่งแรกของประเทศไทย ถือกำเนิดขึ้นในปี พ.ศ. 2408 (ค.ศ. 1865) ณ ริมฝั่งแม่น้ำเพชรบุรี ด้านตะวันตก เรียกว่า โรงเรียนสตรีฝึกหัดทำการ หรือ โรงเรียนการช่างสตรี สอนวิชาการทั่วไป และการเย็บปักถักร้อย โดยแหม่ม เอส.จี.แมคฟาร์แลนด์ และจักรเย็บผ้าได้นำมาใช้เป็นครั้งแรก เพชรบุรีจึงได้ชื่อว่า เมืองแห่งจักรเย็บผ้า (sewing machine town) แม้จะมีประดิษฐกรรมสมัยใหม่ แต่คนเมืองเพชรดูไม่ชื่นชมเท่าที่ควร ดังปรากฏในบันทึกของพระอาจวิทยาคม (ยอร์ช บี. แมคฟาร์แลนด์) 
ในปี พ.ศ. 2425 (ค.ศ. 1882) พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว พระราชทานเงินถึง 1,000 ดอลลาร์สหรัฐ เพื่อสมทบทุนสร้างโรงเรียน ชื่อว่า โฮเวอร์ดเมมเมอรเรียลสกูล (Howard Memorial School) หรือโรงเรียนอรุณสตรี 
ปี พ.ศ. 2459 (ค.ศ. 1916) ศาสตราจารย์ พอล เอ.เอกิน (Rev. Paul A.Eakin) ได้สร้างโรงเรียนชายขึ้น ชื่อว่า แรนกิน เมมเมอเรียลสกูล (Rankin Memerial School) หรือ โรงเรียนประดิษฐ์วิทยา 15 ปีต่อมา (ค.ศ. 1931) โรงเรียนอรุณสตรีได้ย้ายไปอยู่ใกล้คริสตจักรศรีพิมลธรรม มีชื่อว่า รูธเธอร์ ฟอร์ด ดิคคีย์ เมมเมอเรียลสกูล (Rutherford Dickey Memorial School)
ปี พ.ศ. 2490 (ค.ศ. 1947) โรงเรียนชายได้ร่วมกิจการกับโรงเรียนหญิงมีชื่อใหม่ว่า โรงเรียนอรุณประดิษฐ
รางวัลเกียรติยศ.
โรงเรียนอรุณประดิษฐเป็นโรงเรียนที่มีอายุการก่อตั้งมายาวนานกว่า 160 ปี (พ.ศ. 2568) มีชื่อเสียงเป็นที่ประจักษ์ต่อสาธารณชน โรงเรียนมีวัตถุประสงค์เพื่อเผยแพร่เกียรติประวัติ และผลงานอันนำมาซึ่งความภาคภูมิใจในรางวัลแห่งเกียรติยศที่ควรจารึกไว้เป็นอนุสรณ์ให้เยาวชนรุ่นหลังได้ ตระหนักถึงคุณค่าและประทับไว้ในความทรงจำตลอดไป
โรงเรียนได้รับรางวัลพระราชทาน สถานศึกษาดีเด่น ระดับก่อนประถมศึกษา ขนาดใหญ่ เมื่อวันจันทร์ที่ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2546 โดยมีผู้บริหารคือ นายธงไชย ศุภวงศ์ เป็นผู้อำนวยการ และนายสุดใจ วิชัย เป็นอาจารย์ใหญ่ นับเป็นความภาคภูมิใจของโรงเรียนเป็นอย่างยิ่ง (นายสุดใจ วิชัย อาจารย์ใหญ่ ปี 2546 เข้ารับพระราชทานรางวัล)
จากการบริหารงานของโรงเรียนที่มีการพัฒนาอย่างต่อเนื่อง โรงเรียนจึงได้รับการคัด-เลือกเข้ารับรางวัลพระราชทาน ระดับประถมศึกษา ขนาดใหญ่ เมื่อวันศุกร์ที่ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2547 ผู้บริหารคือ นายธงไชย ศุภวงศ์ ผู้อำนวยการโรงเรียนเข้ารับพระราชทานรางวัล 
Skills smile shine smart
คุณธรรมนำปัญญา พัฒนาคุณภาพ
สร้างศักดิ์ศรี มีวินัย ใฝ่การเรียน เพียรทำดี มีน้ำใจ
โรงเรียนอรุณประดิษฐ ปริหารจัดการบนรากฐานความเชื่อ ทางศริสตศาสนา มุ่งสู่การเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ที่ได้มาตรฐานสากล
หลวงรัถยาภิบาลบัญชา (กัปตัน เอส.เย.เอมส์)

หลวงรัถยาภิบาลบัญชา มีนามเดิมว่า ซามูเอล โจเซฟ เบิร์ด เอมส์ (2 พฤษภาคม พ.ศ. 2375 – 29 ตุลาคม พ.ศ. 2444) หรือเป็นที่รู้จักในนาม กัปตันเอม  เป็นชาวอังกฤษ เกิดที่เมืองเคนต์ เคยเป็นกัปตันเรือสินค้า เดินทางเข้ามาประเทศสยามในสมัยรัชกาลที่ 4 เมื่อ พ.ศ. 2396 พร้อมกับภรรยาและบุตรชาย 2 คน
กัปตัน เอส.เย.เอมส์ รับราชการเมื่อ พ.ศ. 2403 เมื่อมีการจัดตั้งกิจการตำรวจ เรียกว่า กองโปลิศ ทำหน้าที่แทนข้าหลวงกองจับและกองตระเวนซ้ายขวา โดยกัปตัน เอส.เย.เอมส์ เป็นผู้บังคับกองโปลิศคนแรก ตั้งแต่ พ.ศ. 2403 เป็นเวลา 32 ปี จนปลดเกษียณเมื่อ พ.ศ. 2435 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานบรรดาศักดิ์เป็น "หลวงรัฐยาธิบาลบัญชา" ถือศักดินา 600 เมื่อ พ.ศ. 2414
หลังจากภรรยาชาวอังกฤษของกัปตัน เอส.เย.เอมส์ เสียชีวิตเมื่อ พ.ศ. 2405 ก็ได้แต่งงานใหม่กับหญิงไทยเชื้อสายมอญชื่อ นางหยา มีบุตรด้วยกัน 6 คน และเป็นต้นตระกูล "เอมซบุตร" ได้แก่
กัปตัน เอส.เย.เอมส์ เสียชีวิตเมื่อ พ.ศ. 2444 อายุรวม 69 ปี
เฟอร์ดินานด์ มาร์กอส

เฟอร์ดินานด์ เอ็มมานูเอล เอดราลิน มาร์กอส ซีเนียร์ (11 กันยายน พ.ศ. 2460 - 28 กันยายน พ.ศ. 2532) เป็นอดีตประธานาธิบดีคนที่ 10 ของฟิลิปปินส์ เคยดำรงตำแหน่งตั้งแต่ปี พ.ศ. 2508 ถึง พ.ศ. 2529 เป็นเวลาเกือบ 21 ปี และพ้นจากตำแหน่งโดยการหลบหนีออกนอกประเทศ หลังการลุกฮือของประชาชน ในปี พ.ศ. 2529 ซึ่งนำโดยนางคอราซอน อากีโน ภริยาหม้ายของนายเบนิโญ อากีโน อดีตนักการเมืองฝ่ายค้าน โดยมีสาเหตุหลักมาจาก การปกครองแบบเผด็จการ รวมถึงการทุจริตคอรัปชั่นซึ่งเป็นเงินราว ๆ 5-10 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ ทำให้ขึ้นชื่อว่าเป็นนักการเมืองที่โกงมากที่สุดรองจาก ซูฮาร์โต 
เขาประสบความสำเร็จในด้านการเมืองอย่างมากในฐานะ "วีรบุรุษสงครามที่ทรงเกียรติที่สุดของฟิลิปปินส์" แต่ฐานะดังกล่าวถูกมองว่าเกินจริงเป็นอย่างมาก โดยมีเอกสารลับของกองทัพสหรัฐ ระบุว่าเกียรติและการยกย่องเหล่านี้เป็นเรื่องหลอกลวงและไร้สาระ หลังสงครามโลกครั้งที่สองเขาเริ่มทำงานเป็นทนายความและดำรงตำแหน่งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรฟิลิปปินส์ตั้งแต่ พ.ศ. 2492 ถึง พ.ศ. 2502 และเป็นสมาชิกวุฒิสภาฟิลิปปินส์ตั้งแต่ พ.ศ. 2502 ถึง พ.ศ. 2508 เขาชนะการเลือกตั้งและได้เป็นประธานาธิบดีของฟิลิปปินส์ใน พ.ศ. 2508 ซึ่งเขาสามารถทำให้ประเทศฟิลิปปินส์เจริญรุ่งเรืองเป็นอย่างมากในช่วงที่เขาเริ่มดำรงตำแหน่งในสมัยแรก เขาดำเนินโครงการพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานเชิงรุกซึ่งเขาได้ขอความช่วยเหลือจากกองทุนการเงินระหว่างประเทศ ทำให้เขาได้รับความนิยมและความศรัทธาจากประชาชนเป็นอย่างมาก แต่เมื่อเขาดำรงตำแหน่งในสมัยที่สองเขากลับวางตัวเป็นเผด็จการ เกิดความวุ่นวายทางการเมืองอันเนื่องมาจากการประกาศกฎอัยการศึกโดยตัวเขาเมื่อวันที่ 23 กันยายน พ.ศ. 2515 ก่อนที่เขาจะหมดวาระในสมัยที่สอง เขาให้รัฐสภาแก้กฎหมายใหม่ให้ตรงกับความต้องการของเขา ทำให้เขาสามารถดำรงตำแหน่งต่อไปได้โดยไม่มีกำหนด นอกจากนี้ เขายังจำกัดเสรีภาพของสื่อสารมวลชน ใช้ความรุนแรงกับฝ่ายตรงข้าม กำจัดฝ่ายค้านทางการเมือง มุสลิม ผู้ที่มีพฤติการณ์เป็นคอมมิวนิสต์ รวมถึงประชาชนในประเทศ
เฟอร์ดินานด์ มาร์กอส ถึงแก่อสัญกรรมที่โฮโนลูลู ฮาวาย ขณะลี้ภัยอยู่ในสหรัฐอเมริกา ก่อนถึงแก่อสัญกรรมกำลังถูกทางการฟิลิปปินส์ ยื่นเรื่องขออายัดทรัพย์สิน และดำเนินคดีในข้อหาใช้อิทธิพลคอรัปชั่น ในระหว่างดำรงตำแหน่งทางการเมือง
ประวัติ.
ได้รับเลือกตั้งผ่านระบบประชาธิปไตยตั้งแต่ปี 1966 ถึง 1981
พระพุทธวิชิตมารประทานสันติสุขสวัสดีชินสีห์ธรรมบพิตร

พระพุทธวิชิตมารประทานสันติสุขสวัสดีชินสีห์ธรรมบพิตร เป็นพระพุทธรูปปูนปั้นปิดทองปางมารวิชัย ประดิษฐานบนวิหารจตุรมุข ภายในบริเวณศูนย์ฝึกอบรมที่ 1 (แพร่) อำเภอเมือง จังหวัดแพร่ หรือบริเวณโรงเรียนการป่าไม้ (เดิม) 
ประวัติ.
พระพุทธวิชิตมารประทานสันติสุขสวัสดีชินสีห์ธรรมบพิตร สร้างขึ้นสมัยเจ้าหลวงเทพวงศ์ลิ้นตอง เจ้าครองนครแพร่ องค์ที่ 19 (พ.ศ. 2361 - 2375) เดิมเป็นพระพุทธรูปปูนขาว ประทับอยู่กับพื้นดิน หันหน้าไปทางทิศตะวันออก ลักษณะสำคัญคือ "เศียรขาด" ชาวบ้านจึงเรียกกันทั่วไปว่า ""หลวงพ่อหัวกุด" สร้างขึ้นเพื่อให้นักโทษได้กราบบูชาก่อนถูกตัดหัวประหารชีวิต เนื่องจากที่ตั้งขององค์พระนี้ คือบริเวณประตูมารหรือประตูผี ประตูด้านทิศตะวันตกของกำแพงเมืองแพร่ เป็นเขตป่าช้าเก่าและใช้สถานที่ประหารชีวิตนักโทษในสมัยโบราณ ต่อมาสถานที่นี้ถูกใช้เป็นที่ตั้งของโรงเรียนป่าไม้ กรมป่าไม้ และศูนย์ฝึกอบรมของกรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช ตามลำดับ หลวงพ่อหัวกุดจึงเป็นที่เคารพบูชาของอาจารย์และศิษย์โรงเรียนป่าไม้แพร่ไปด้วย
หลวงพ่อหัวกุดได้รับการบูรณะครั้งใหญ่เมื่อ พ.ศ. 2514 โดยคณะอาจารย์และสมาคมศิษย์เก่าป่าไม้แพร่ ภายใต้การนำของนายรัตน์ พนมขวัญ อดีตผู้อำนวยการโรงเรียนป่าไม้และอดีตวุฒิสมาชิกจังหวัดแพร่ ร่วมกับข้าราชการ พ่อค้า ประชาชนจังหวัดแพร่ ดำเนินการบูรณะโดยการยกองค์หลวงพ่อที่ประทับอยู่กับพื้นดินขึ้นประดิษฐานบนวิหารจตุรมุข ห่างจากที่ตั้งองค์พระเดิมออกมาด้านหลังประมาณ 10 เมตร วางศิลาฤกษ์วันที่ 21 มกราคม 2514 และทำการซ่อมแซมใหม่ทั้งองค์ในรูปแบบศิลปะสุโขทัยดังที่เห็นในปัจจุบัน เสร็จแล้วได้รับประทานนามจากสมเด็จพระอริยวงศาคตญาน สมเด็จพระสังฆราชเจ้า วัดมกุฏกษัตริยาราม เมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2514 เป็น "พระพุทธวิชิตมารประทานสันติสุขสวัสดีชินสีห์มหาบพิตร" หรือเรียกโดยทั่วไปว่า "หลวงพ่อวิชิตมาร"
หลวงพ่อวิชิตมารเป็นที่เคารพบูชาเชื่อถือในความศักดิ์ของประชาชนจังหวัดแพร่ มีการจัดงาน "วันไหว้หลวงพ่อ"" ในวันที่ 21 มกราคม เป็นประเพณีทุกปี จัดสร้างวัตถุมงคลเหรียญและพระบูชามาแล้ว 3 รุ่น โดยรุ่นที่ 1 สร้างปี พ.ศ. 2516 รุ่นที่ 2 พ.ศ. 2536 และรุ่นที่ 3 พ.ศ. 2545
แคว้นปีเยมอนเต

ปีเยมอนเต , ปีเยมูนต์  หรือ ปีดมอนต์  เป็นแคว้นทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศอิตาลี มีอาณาเขตติดต่อกับแคว้นลอมบาร์เดียและแคว้นเอมีเลีย-โรมัญญาทางทิศตะวันออก ติดต่อกับแคว้นลีกูเรียทางทิศใต้ และติดต่อกับแคว้นปกครองตนเองวัลเลดาออสตาทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ นอกจากนี้ยังติดต่อกับประเทศฝรั่งเศสและประเทศสวิตเซอร์แลนด์ทางทิศตะวันตกและทิศตะวันออกเฉียงเหนือตามลำดับ มีพื้นที่ 25,402 ตารางกิโลเมตร ประชากร 4.4 ล้านคน มีเมืองหลักคือ ตูริน (โตรีโน)
โซ เหลียง อิง

นางสาวโซ เหลียง อิง หรือที่นิยมเรียกกันจนติดปากว่า หมวยโซ เกิดเมื่อปี พ.ศ. 2515 เป็นชาวฮ่องกง มีชื่อเสียงโด่งดังจากการเป็นข่าวในวันที่ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2546 เมื่อเจ้าตัวไปแจ้งเจ้าหน้าที่ตำรวจโดยกล่าวว่า ตนเป็นนักข่าวอิสระ ถูกคนขับรถตุ๊กตุ๊ก ชื่อ นายทองใบ อำมะเหียะ และพรรคพวกรุมข่มขืนและชิงทรัพย์ ในเวลาประมาณ 22.00 น. เมื่อ 2 วันก่อน (2 มิถุนายน) ที่หน้าอาคารรัฐสภา โดยว่าจ้างรถตุ๊กตุ๊กจากบริเวณหน้าห้างบิ๊ก ราชดำริ ให้ไปส่งที่ย่านสุขุมวิท ระหว่างทางก็เผอหลับไป เมื่อรู้สึกตัวอีกทีก็ถูกรุมโทรมแล้ว เมื่อเรื่องนี้ได้ถูกแพร่กระจายออกไป ปรากฏความเป็นที่เสียหายอย่างมากต่อชื่อเสียงประเทศ โดยเฉพาะประเด็นที่เกี่ยวกับการท่องเที่ยว
ต่อมาไม่นาน การสืบสวนของตำรวจก็พบพิรุธ เมื่อผู้เสียหายให้การวกวนและมีพิรุธขัดแย้งกันเองหลายประเด็น จนในที่สุด เจ้าตัวก็ได้สารภาพว่า กุเรื่องไปเพราะความมึนเมาในยาเสพติดที่ตนเสพเข้าไป โดยไม่คิดว่าเรื่องจะใหญ่โตแบบนี้
ที่สุดในวันที่ 24 มิถุนายน ปีเดียวกัน ศาลอาญาชั้นต้นได้ตัดสินลงโทษจำคุก 1 ปี 6 เดือน โดยไม่รอลงอาญา ในข้อหาแจ้งความเท็จและใส่ร้ายบุคคลอื่น โดยที่ น.ส.โซ เหลียง อิง ก็ไม่ได้อุทธรณ์
ต่อมาเมื่อถึงวันเฉลิมพระชนมพรรษา สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ วันที่ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2547 น.ส.โซ เหลียง อิง ได้รับการพระราชทานอภัยโทษ จึงได้ถูกส่งตัวกลับประเทศทันทีโดยสายการบินไชน่าแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ ซีไอ 642 เมื่อวันที่ 14 สิงหาคม ปีเดียวกัน แต่เมื่อเดินทางถึงฮ่องกง ในวันที่ 15 สิงหาคม ก็ถูกตำรวจท้องถิ่นจับกุมตัวทันทีที่สนามบิน เนื่องจากมีคดีค้างเก่าอยู่ ที่เจ้าตัวได้กระทำผิดไว้ก่อนเดินทางมาประเทศไทย ราวหนึ่งสัปดาห์ โดยติดค้างชำระเงินค่าปรับเป็นเงิน 1,700 ดอลลาร์ฮ่องกง ประมาณ 8,720 บาท เป็นโทษปรับคดีทิ้งขยะไม่เป็นที่ทำให้บ้านเมืองสกปรก แต่ไม่มีเงินจ่ายค่าปรับ เพื่อนอดีตนักข่าวด้วยกันจึงเป็นผู้ออกค่าปรับให้ด้วยความสงสาร 
ระหว่างที่กรณีนี้เป็นที่โด่งดังอยู่นั้น คำว่า หมวยโซ เป็นศัพท์สแลงที่นิยมใช้กัน โดยใช้เป็นคำล้อเลียนหรือเปรียบเทียบกับพฤติกรรมของบุคคลต่าง ๆ โดยเฉพาะกับหญิงสาว
สภาสังคายนาสากล

ในศาสนาคริสต์ สภาสังคายนาสากล  คือการประชุมบรรดามุขนายกและนักเทววิทยาศาสนาคริสต์จากคริสตจักรทั่วโลก เพื่อสังคายนาหรือหาข้อตกลงร่วมกันในเรื่องหลักความเชื่อและการปฏิบัติที่ขัดแย้งกันอยู่ในขณะนั้น
คำว่า “Οικουμένη” เป็นภาษากรีกแปลว่า “โลกที่อยู่อาศัย” หรือในความหมายแคบคือจักรวรรดิโรมันนั่นเอง เพราะการประชุมในสมัยแรก ๆ ริเริ่มโดยจักรพรรดิโรมัน แต่ต่อมาคำนี้ก็นำมาใช้กันโดยทั่วไปในความหมายที่หมายถึง “คริสตจักร” หรือประชาคมคริสต์ศาสนิกชน “ทั่วโลก” หรือในแต่ละนิกายในศาสนาคริสต์
สภาสังคายนาครั้งสุดท้ายที่เป็นที่ยอมรับจากทั้งฝ่ายโรมันคาทอลิกและออร์ทออดกซ์คือสังคายนาไนเซียครั้งที่สองปี ค.ศ. 787 ซึ่งถือเป็นสังคายนาครั้งที่ 7 ฉะนั้นสภาสังคายนาสากลเจ็ดครั้งแรกนี้จึงมีความสำคัญเพราะผลจากการประชุมทั้ง 7 ครั้งนั้นก็ที่เป็นที่ยอมรับกันในหลายนิกายที่รวมทั้งฝ่ายโปรเตสแตนต์ด้วย ฉะนั้นตามความคิดเห็นสมัยใหม่การประชุมสภาสังคายนา หรือ “Ecumenical council” ที่แท้จริงก็คือการประชุมทั้ง 7 ครั้งแรกที่กล่าวนี้เท่านั้น “สภาควินิเซ็กซท์” (Quinisext Council) ไม่เป็นที่ยอมรับว่าเป็น “สังคายนาแห่งควินนิเซ็กซท์” โดยโรมันคาทอลิกแต่อีสเติร์นออร์โธด็อกซ์ถือว่าเป็น “สภาสังคายนา” หรือที่เรียกว่าการประชุมสังคายนาแห่งคอนสแตนติโนเปิลครั้งที่ 3 เมื่อปี ค.ศ. 680 (Third Council of Constantinople)
ถ้าการประชุมเป็นการประชุมท้องถิ่นก็จะเรียกว่า “ซีนอด” (synod) คำว่า “σύνοδος” มาจากคำว่า “syn” และ “odos” ในภาษากรีก “σύν” และ “οδος” ซึ่งแปลว่า “ทาง” หรือ “ถนน” ฉะนั้นจึงหมายถึงผู้ที่มาพบปะกันระหว่างผู้ที่มีพื้นฐานอย่างเดียวกัน ในกรณีนี้คือนักบวชในคริสต์ศาสนา
เอกสารจากการประชุม.
เอกสารจากสภาสังคายนาก็คล้ายคลึงกับระบบงานในสำนักงาน ระหว่างการประชุมก็จะออกเอกสารเวียน กล่าวและโต้สุนทรพจน์ ออกเสียง และในที่สุดก็ออกบัญญัติและแจกจ่ายเอกสารให้แก่ผู้เหมาะสม เช่นการประกาศว่าความเชื่อใดที่ถือว่านอกรีต 
กฎหมายที่ออกโดยสภาเรียกว่า “Canon” มาจากคำว่าในภาษากรีก “κανονες” - “kanones” ซึ่งแปลว่า “กฎ” หรือ “การดำเนินตามกฎ” ที่พิมพ์ขึ้น ซึ่งก็ยังมีหลักฐานอยู่จนถึงปัจจุบัน ในบางกรณีก็พร้อมด้วยเอกสารอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้อง การศึกษาเกี่ยวกับกฎหมายจากสภาสังคายนาเป็นรากฐานสำคัญของการวิวัฒนาการของ “กฎหมายศาสนจักร” (Canon law) โดยเฉพาะการวิจัยกฎบางข้อที่ขัดแย้งกันเองหรือการจัดแบ่งความสำคัญของกฎบัตรแต่ละข้อ กฎหมายศาสนจักรจะประกอบด้วยคำแถลงการณ์และบทลงโทษทางวินัยถ้ากฎถูกละเมิด สภาสังคายนามักจะทำการลงโทษทางวินัยในทันที่ที่มีการละเมิดกฎ ทางนิกายอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ถือว่ากฎบัตรที่ออกโดยสภาสังคายนาเป็นกฎตายตัวและมีอำนาจครอบคลุมคริสตจักรที่อยู่ในเครือข่ายในขณะที่การลงโทษจะขึ้นอยู่กับเวลาและสถานที่ซึ่งกฎบัตรอาจจะมีหรือไม่มีความหมายต่อสถานะการณ์ก็ได้
รายชื่อสภาสังคายนา.
สภาสังคายนาแห่งเยรูซาเลม.
หนังสือกิจการของอัครทูตบันทึกว่าสังคายนาเยรูซาเลมซึ่งเป็นการกล่าวปราศัยถึงความตึงเครียดระหว่างการพยายามรักษาจารีตของชาวยิวในศาสนาคริสต์ยุคแรกและผู้ที่เปลี่ยนมานับถือศาสนาคริสต์ แม้ว่ามติของที่ประชุมเป็นที่ยอมรับในคริสตจักร และต่อมาคำจำกัดความของสภาสังคายนาก็ดูจะสอดคล้องกับสภาพระคัมภีร์ (Biblical Council) แต่การประชุมครั้งนี้ไม่นับว่าอยู่ในรายการการประชุมสภาสังคายนาอย่างเป็นทางการ
เจ้าพระยาปราบไตรจักร (พลายหอมจัน)

เจ้าพระยาปราบไตรจักร (พลายหอมจัน) ช้างต้นในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว และพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว มีชื่อเดิมว่า พลายหอมจัน หรือ พลายหอม ได้มาจากเมืองด่านซ้าย ในรัชกาลที่ 3
เจ้าพระยาปราบไตรจักร มีรูปร่างงดงามมาก มีงายาว ข้างหนึ่งยาว 9 ฟุต อีกข้างหนึ่งยาวถึง 10 ฟุตครึ่ง ปลายทั้งสองไขว้กันถึงดิน เวลาเจ้าพระยาปราบไตรจักรเข้าร่วมในพระราชพิธีใด ๆ เจ้าหน้าที่ต้องทำแท่นยกพื้นให้ยืน เพื่อให้เอางาวางพักไว้กับพื้นดิน เวลาเดินต้องแหงนคอขึ้น เพื่อไม่ให้งาครูดพื้น 
เจ้าพระยาปราบไตรจักรล้มลงในปีใด ไม่มีเอกสารบันทึกไว้ แต่มีบันทึกในหนังสือ "กุมารวิทยา" ฉบับที่ 29 วันจันทร์ที่ 23 มีนาคม ร.ศ. 114 (ตรงกับ พ.ศ. 2439) ระบุว่าเจ้าพระยาปราบไตรจักรเพิ่งล้มไปราว 2-3 ปี จึงอาจสรุปได้ว่า เจ้าพระยาปราบไตรจักร (หอมจัน) ล้มลงเมื่อ ประมาณ พ.ศ. 2436 
งาของเจ้าพระยาปราบไตรจักร จัดแสดงอยู่ที่พระที่นั่งปัจฉิมาภิมุข ภายในพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ พระนคร มีขนาดยาวกว่างาของช้างอื่นๆ ปัจจุบันย้ายมาจัดแสดงที่ พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ ช้างต้น ตั้งแต่วันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2535 มีขนาดสูง 299 ซม. และ สูง 238 ซม. หนา 45.5 ซม.
ครอสคริปต์

ครอสคริปต์  คือโปรแกรมประเภท on-the-fly encryption สำหรับระบบปฏิบัติการ Windows 2000/XP เป็นโปรแกรมโอเพนซอร์ส โดยมีฐานการพัฒนามาจากโปรแกรม FileDisk ซึ่งเป็น driver ในการสร้างไดรฟ์เสมือนบนระบบปฏิบัติการวินโดว์ โดยครอสคริปส์ทำให้ผู้ใช้งานสามารถสร้างไดรฟ์เสมือน ที่มีการเข้ารหัสแฟ้มข้อมูลทุกๆ แฟ้มที่อยู่ในไดรฟ์นั้น โดยอาศัยขั้นตอนวิธีการเข้ารหัสแบบ AES และ TwoFish ซึ่งเป็นขั้นตอนวิธีการเข้ารหัสที่ได้รับการยอมรับโดยทั่วไป
ขั้นตอนวิธีในการเข้ารหัส.
ครอสคริปส์นั้นสนับสนุนขั้นตอนวิธีการเข้ารหัสแบบ AES ซึ่งมีขนาดกุญแจ 256, 192 และ 128 บิต และแบบ TwoFish ซึ่งมีขนาดกุญแจ 160 บิต
การทำงาน.
ครอสคริปต์ จะใหัผู้ใช้งานสร้างไดรฟ์เสมือน (Virtual Drive) ขึ้นมาอย่างน้อยหนึ่งไดรฟ์ เพื่อใช้ในการเก็บข้อมูลที่ต้องการจะเข้ารหัส จากนั้นโปรแกรมจะให้เลือกขั้นตอนวิธีการเข้ารหัส (AES หรือ TwoFish) และกำหนดรหัสผ่าน โดยเมื่อสร้างไดรฟ์เสร็จครอสคริปต์จะทำการ mount ไดรฟ์นั้นให้สามารถใช้งานได้เหมือนกับไดรฟ์หลักเช่นไดรฟ์ C: เป็นต้น ในขณะที่ไดรฟ์ถูก mount อยู่ ในส่วนของการเขียนข้อมูล หากเราทำการคัดลอกข้อมูลใดๆ ไปใส่ในไดรฟ์ที่ mount ไว้ ข้อมูลจะถูกเข้ารหัสทันทีก่อนที่จะถูกเขียนลงไปในไดรฟ์นั้น ซึ่งเรียกกระบวนการทำงานแบบนี้ว่า on-the-fly encryption (OTFE) และในส่วนของการอ่านข้อมูล ข้อมูลจะถูกถอดรหัสออกมาก่อน ทำให้สามารถนำไปใช้เหมือนปกติ ถ้าหากเราทำการ unmount ไดรฟ์นี้ไปแล้ว ข้อมูลส่วนนั้นจะไม่มีใครสามารถนำมาใช้ได้จนกว่าจะมีการ mount ใหม่และใส่รหัสผ่านที่ถูกต้อง
คำสั่ง.
หากเป็นการสร้างไฟล์ภาพบนฮาร์ดดิสก์ให้ใส่ขนาดด้วย (ในการ mount ไฟล์ภาพที่เคยถูกสร้างไว้แล้วไม่ต้องใส่ขนาด) แต่หากเป็นการ mount CD/DVD ให้ใส่ "/cd" แทน
หากไม่ใส่ชื่อไดรฟ์จะเป็นการ unmount ไดรฟ์เสมือนทุกๆ ไดรฟ์
เจ้าพระยาปราบไตรจักร (พลายบุญเรือง)

เจ้าพระยาปราบไตรจักร (พลายบุญเรือง) เป็นช้างทรงของสมเด็จพระเอกาทศรถ ใช้เป็นช้างทรงชนกับพลายพัชเนียง ช้างของมางจางชโร เจ้าเมืองจาปะโร ในสงครามยุทธหัตถี เมื่อ พ.ศ. 2135 พร้อมกับเจ้าพระยาไชยานุภาพ (พลายภูเขาทอง) ในสมเด็จพระนเรศวรมหาราช
เจ้าพระยาปราบไตรจักร เดิมชื่อ พลายบุญเรือง มีความสูง สูง 6 ศอกคืบ 2 นิ้ว ติดน้ำมันหน้าหลัง ขึ้นระวางเป็นเจ้าพระยาปราบไตรจักร เป็นพระคชาธารในสมเด็จพระเอกาทศรถ มีหมื่นภักดีศวรเป็นกลางช้าง ขุนศรีคชคงเป็นควาญ พร้อมด้วย นายแวง จตุลังคบาท พวกทหารคู่พระทัยสำหรับรักษาพระองค์ 
ชื่อ ปราบไตรจักร ได้กลายมาเป็นชื่อชุดแข่งขันของฟุตบอลทีมชาติไทยตั้งแต่เดือนมกราคม พ.ศ. 2560 โดย วาริกซ์สปอร์ต เป็นชุดเยือนสีขาวล้วน คู่กับ ไชยานุภาพ ช้างทรงของสมเด็จพระนเรศวรมหาราช ซึ่งเป็นชุดเหย้าสีดำล้วน
การทดลองพระเยซู

การทดลองพระเยซู  ในศาสนาคริสต์ หมายถึง เหตุการณ์ในชีวิตของพระเยซูเมื่อทรงถูกทดลองโดยมารร้ายจากรายละเอียดจาก “พระวรสารสหทรรศน์” พระวรสารนักบุญมัทธิว 
 พระวรสารนักบุญมาระโก มาระโก 1:12 -13 พระวรสารนักบุญลูกา 
 ในการแปลต่าง ๆ ในคริสต์ศาสนามักจะใช้คำว่า “ซาตาน” ในการบรรยายถึงศัตรูของพระเยซู แต่ในคัมภีร์ไบเบิลจะใช้คำว่า “diabolos” ในภาษากรีกซึ่งแปลว่า “ผู้กล่าวร้าย” ในพระวรสารนักบุญมัทธิวและ พระวรสารนักบุญลูกาไม่ได้ใช้คำว่า “ซาตาน” แต่พระวรสารนักบุญมาระโก ใช้คำว่า “ซาตาน”
ตามที่กล่าวถึงในพระวรสาร หลังจากพระเยซูทรงรับบัพติศมา ก็ทรงอดพระกระยาหารเป็นเวลา 40 วันในทะเลทราย ระหว่างนี้ปีศาจร้ายก็มาปรากฏตัวต่อพระเยซูและยั่วให้พระองค์แสดงปาฏิหาริย์เพื่อพิสูจน์ว่าเป็นเทพจริง แต่ทุกครั้งที่พยายามพระเยซูก็ทรงปฏิเสธด้วยการอ้างหนังสือเฉลยธรรมบัญญัติจากคัมภีร์ไบเบิล พระวรสารกล่าวต่อไปว่าเมื่อไม่สำเร็จปีศาจก็หายตัวไป เทวดาก็นำอาหารที่บำรุงร่างกายมาถวายพระเยซู
พระวรสารนักบุญมาระโกกล่าวถึงชีวิตตอนนี้เพียงสั้น ๆ แต่พระวรสารนักบุญมัทธิวและพระวรสารนักบุญลูกาบรรยายการทดสอบของมารอย่างละเอียด โดยการบรรยายถึงคำสนทนาระหว่างพระเยซูกับมาร จากวิธีเขียนของพระวรสารนักบุญมัทธิวและลูกาที่ส่วนใหญ่จะเป็นคำอ้างอิงที่เป็นคู่ ๆ แทนที่จะเป็นคำบรรยาย ทำให้นักวิชาการเชื่อกันว่ารายละเอียดเหล่านี้มีรากฐานมาจาก “เอกสารคิว”
คำนูณ สิทธิสมาน

คำนูณ สิทธิสมาน (เกิด 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2498) นักการเมืองและสื่อมวลชนชาวไทย สมาชิกวุฒิสภาไทย ชุดที่ 12 อดีตสมาชิกสภาขับเคลื่อนการปฏิรูปประเทศ จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย ปริญญาตรีจากคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ โดยในระหว่างที่เรียนมีบทบาทเป็นเลขาธิการศูนย์กลางนิสิตนักศึกษาแห่งประเทศไทย (ศนท.) ในปี พ.ศ. 2518
คำนูณมีส่วนร่วมในเหตุการณ์ 14 ตุลา และเหตุการณ์ 6 ตุลา ได้ทำงานหนังสือพิมพ์แนวการเมืองหลายฉบับในช่วงเวลานี้ เช่น สู่อนาคต, ไทยนิกร, จัตุรัส เป็นต้น เป็นผู้สัมภาษณ์พระเทพกิตติปัญญาคุณ (กิตติวุฑโฒ ภิกขุ) ในหนังสือพิมพ์จัตุรัส "ฆ่าคอมมิวนิสต์ไม่บาป" ก่อนเกิดเหตุการณ์ 6 ตุลา ไม่นาน
ในปี พ.ศ. 2533 เข้าทำงานในเครือผู้จัดการมาจนปัจจุบัน โดยปัจจุบันมีตำแหน่งเป็นบรรณาธิการอาวุโสของเครือผู้จัดการ มีผลงานประจำทั้งคอลัมนิสต์ จัดรายการวิทยุ และพิธีกรรายการโทรทัศน์ เช่น เมืองไทยรายสัปดาห์ เป็นต้น
หลังเหตุการณ์รัฐประหารในปี พ.ศ. 2549 คำนูณได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ในสัดส่วนของสื่อมวลชน ในต้นปี พ.ศ. 2551 คำนูณได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภาไทย ชุดที่ 10 จาก การสรรหาสมาชิกวุฒิสภาไทย พ.ศ. 2551จากที่ประชุมของคณะกรรมการสรรหา ซึ่งบทบาทของคำนูณถูกมองว่าอยู่ในกลุ่ม 40 ส.ว.
ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2554 คำนูณได้รับเลือกให้กลับมาเป็นสมาชิกวุฒิสภาแบบสรรหาอีกครั้งหนึ่ง พร้อมกับกลุ่ม 40 ส.ว. ส่วนใหญ่และต่อมาได้เป็นสมาชิกวุฒิสภาไทย ชุดที่ 11 
หลังรัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2557 เขาได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภาขับเคลื่อนการปฏิรูปประเทศ และกรรมการในคณะกรรมการปฏิรูปประเทศด้านกฎหมาย ในปี พ.ศ. 2562 ได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภา
ครอบครัว.
คำนูณ สิทธิสมาน สมรสกับ สรวงมณฑ์ สิทธิสมาน มีบุตรชาย 2 คน
แคเธอรินแห่งอะเล็กซานเดรีย

นักบุญแคเธอรินแห่งอะเล็กซานเดรีย (ภาษาอังกฤษ: St. Catherine of Alexandria หรือ St. Catherine of the Wheel หรือ The Great Martyr Saint Catherine; ภาษากรีก: ἡ Ἁγία Αἰκατερίνη ἡ Μεγαλομάρτυς) เป็นนักบุญเป็นมรณสักขีในศาสนาคริสต์ ศาสนจักรออร์ทอดอกซ์ถือกันว่านักบุญแคเธอรินเป็นมรณสักขีคนสำคัญ และทางศาสนจักรโรมันคาทอลิกนับนักบุญแคเธอรินเป็นหนึ่งในนักบุญผู้ช่วยศักดิ์สิทธิ์สิบสี่องค์ นักบุญแคเธอรินเป็นนักบุญองค์หนึ่งที่มาปรากฏตัวต่อนักบุญโยนออฟอาร์ค
ประวัติ.
ชีวิตของนักบุญแคเธอรินส่วนใหญ่เป็นตำนานซึ่งมีด้วยกันหลายมุมมอง ตำนานที่เป็นที่รู้จักกันมากกล่าวว่าแคทเธอรินเป็นลูกสาวของคอนสทุส (Constus) ผู้เป็นผู้ว่าการเมืองอะเล็กซานเดรียในประเทศอียิปต์ แคเธอรินประกาศว่าเธอจะยอมแต่งงานกับผู้ที่มีชื่อเสียงมากกว่า ร่ำรวยมากกว่า และมีสติปัญญาสูงกว่าเธอเท่านั้น แม่ของแคเธอรินผู้เป็นคริสต์ศาสนิกชนอย่างลับๆ ส่งแคทเธอรินไปหานักบวชผู้กล่าวว่ามีชายหนุ่มผู้มีคุณสมบัติเกินกว่าทุกอย่างที่แคทเธอรินตั้งความต้องการไว้ เช่นมีความสวยงามเลิศกว่าแสงอาทิตย์ มีสติปัญญาครอบคลุมไปทุกอย่าง และมีความร่ำรวยที่แผ่ขยายไปทั่วโลก
เมื่อแคเธอรินได้เห็นภาพของผู้นี้เธอจึงยอมรับศีลล้างบาปเพื่อมานับถือศาสนาคริสต์และได้รับการส่งตัวไปสวรรค์ในนิมิตเพื่อเป็นการหมั้นหมายทางศรัทธากับพระเยซูโดยมีพระแม่มารีอยู่เคียงข้าง ความเชื่อเรื่องรหัสยสมรส  กับผู้นำทางศาสนาแบบนี้เป็นตำนานที่รู้จักกันทางตะวันออกของเมดิเตอร์เรเนียนและบริเวณอานาโตเลีย
การพลีชีพ.
ตามตำนานกล่าวว่าแคเธอรินได้เดินทางไปเยี่ยมจักรพรรดิแม็กเซนเชียสของจักรวรรดิโรมันเพื่อไปโน้มน้าวจักรพรรดิให้เห็นว่าการลงโทษผู้นับถือคริสต์ศาสนาเป็นสิ่งที่ผิด แคเธอรินสามารถชักชวนให้จักรพรรดินีและบรรดานักปราชญ์ผู้ที่ถูกส่งตัวมาโต้เถียงกับเธอให้เปลี่ยนมานับถือคริสต์ศาสนา แต่ทุกคนที่เปลี่ยนศาสนาก็ถูกสังหารหมด เมื่อจักรพรรดิแม็กเซนเชียสไม่สามารถเปลี่ยนใจแคเธอรินได้ พระองค์ก็สั่งให้จับแคเธอรินไปขัง แต่ผู้มาเยี่ยมกลับเปลี่ยนศาสนากันไปตาม ๆ กัน จักรพรรดิจึงสั่งประหารชีวิตแคเธอรินบนกงล้อที่มีดาบเสียบที่ใช้เป็นเครื่องมือทรมาน แต่เมื่อแคเธอรินแตะล้อๆ ก็หัก พระจักรพรรดิจึงทรงสั่งให้ตัดหัวแคทเธอรินแทน
หลังจากที่แคเธอรินถึงแก่มรณกรรมทูตสวรรค์ก็นำร่างของแคเธอรินไปยังภูเขาไซนายซึ่งต่อมาเป็นสถานที่ที่จักรพรรดิจัสติเนียนแห่งจักรวรรดิโรมันตะวันออก สร้างอารามนักบุญแคเธอรินเมื่อคริสต์ศตวรรษที่ 6 อารามนี้ก็ยังเป็นที่ใช้กันอยู่ทุกวันนี้ และเป็นสถานที่ที่มีมีความสำคัญทางศิลปะและสถาปัตยกรรมทางศาสนาคริสต์และเป็นที่สะสมหนังสือวิจิตร ปัจจุบันอารามแห่งนี้อยู่ในการปกครองดูแลของศาสนจักรอีสเทิร์นออร์โธด็อกซ์
สัญลักษณ์ของแคเธอรินคือล้อที่มีปุ่มแหลมรอบซึ่งมาเรียกกันว่าล้อแคทเธอริน วันฉลองนักบุญแคทเธอรินตกวันที่ 25 พฤศจิกายน แต่ศาสนจักรออร์โธดอกซ์รัสเซียฉลองกันวันที่ 24 พฤศจิกายน เพราะจักรพรรดินีแคเธอรินมหาราชแห่งรัสเซียไม่ต้องการให้ฉลองวันเดียวกันกับการฉลองวันถวายตัวของพระแม่มารี
เกาะฮ่องกง

เกาะฮ่องกง เป็นเกาะที่ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของเขตบริหารพิเศษฮ่องกง สาธารณรัฐประชาชนจีน เกาะนี้มีประชากร 1,289,500 คน และมีความหนาแน่นประชากรที่ 
ประวัติศาสตร์.
เกาะฮ่องกงเป็นอาณาบริเวณส่วนแรกที่อังกฤษเข้ามาครอบครอง ก่อนที่จะขยายอาณาบริเวณขึ้นไปตามเกาะต่าง ๆ และบนฝั่งจนกลายเป็นพื้นที่ของเขตบริหารพิเศษอย่างในปัจจุบัน
ภูมิศาสตร์.
เกาะฮ่องกงเป็นเกาะที่ใหญ่เป็นลำดับที่ 2 ถัดจากเกาะลันเตา โดยมีพื้นที่ทั้งหมด 80.4 ตารางกิโลเมตร เกาะฮ่องกงอยู่ห่างจากจีนแผ่นดินใหญ่ไม่มาก โดยมีอ่าววิคตอเรียกั้นอยู่ระหว่างเกาะฮ่องกงกับเกาลูน
ประชากร.
เกาะฮ่องกงเป็นพื้นที่ที่มีความหนาแน่นของประชากรมากกว่าส่วนอื่น ๆ ในเขตบริหารพิเศษ โดยมีความหนาแน่นประมาณ 18,000 คนต่อตารางกิโลเมตร และมีประชากรทั้งหมด 1,270,876 คน คิดเป็นประมาณ 19% ของประชากรทั้งหมด
เขตการปกครอง.
เกาะฮ่องกงและเกาะเล็กน้อยข้างเคียงเป็นที่ตั้งของเขตการปกครองของเขตบริหารพิเศษ 4 เขตด้วยกัน
การคมนาคมขนส่ง.
เกาะฮ่องกงเชื่อมต่อกับฝั่งเกาลูนด้วยอุโมงค์สำหรับรถยนต์ 2 แห่ง อุโมงค์สำหรับรถไฟฟ้าใต้ดิน (MTR) 2 แห่ง (สาย Tsuen Wan และ Tung Chung) และอุโมงค์สำหรับรถยนต์และรถไฟฟ้าใต้ดินใช้ร่วมกันอีก 1 แห่ง (สาย Tseung Kwan O) เกาะฮ่องกงไม่มีสะพานข้ามไปฝั่งเกาลูน แต่มีสะพานข้ามไปยังเกาะอาเบอร์ดีน ซึ่งเป็นเกาะเล็ก ๆ ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของเกาะฮ่องกง นอกจากทางบกแล้ว ระหว่างเกาะฮ่องกงและฝั่งเกาลูนยังมีเรือเฟอร์รี่ให้บริการอีกด้วย
เกาะฮ่องกงยังเป็นที่ตั้งของท่าเรือเฟอร์รี่ฮ่องกง-มาเก๊า (Hong Kong-Macau Ferry Pier) ซึ่งให้บริการเรือโดยสารระหว่างเขตบริหารพิเศษฮ่องกงกับเขตบริหารพิเศษมาเก๊าและเมืองต่าง ๆ ในมณฑลกวางตุ้ง สาธารณรัฐประชาชนจีน
การคมนาคมขนส่งภายในเกาะนั้น จะมีรถไฟฟ้าใต้ดิน 1 สายซึ่งให้บริการอยู่ภายในเกาะโดยเฉพาะ (สาย Island) โดยรถไฟฟ้าใต้ดินสายดังกล่าวจะวิ่งเป็นแนวตะวันออก-ตะวันตกอยู่ทางชายฝั่งด้านเหนือของเกาะเท่านั้น รถรางภายในเกาะมีทั้งรถรางธรรมดาและรถรางที่ขึ้นไปยัง และก็มีรถโดยสารประจำทางให้บริการเหมือนเมืองใหญ่ทั่วไป เกาะฮ่องกงมีระบบบันไดเลื่อนและทางเดินเลื่อนให้บริการแก่คนเดินเท้า เพราะเนื่องจากสภาพภูมิประเทศที่มีเนินเขาสูงอยู่มาก
งันเหลียง

งันเหลียง (เสียชีวิต ค.ศ. 200) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ในยุคสามก๊ก 
ประวัติ.
ข้อมูลเกี่ยวกับชีวิตของงันหลียงมีน้อย โดยข้อมูลประวัติศาสตร์เดียวเกี่ยวกับเขาสามารถพบได้ใน "จดหมายเหตุสามก๊ก" ทั้งในชีวประวัติของอ้วนเสี้ยว กวนอู ซุนฮก และโจโฉ กว่าที่จะได้รับการบันทึกในจดหมายเหตุ เขาก็ได้สร้างชื่อเสียงในด้านความกล้าหาญร่วมกับบุนทิวไปแล้ว 
งันเหลียง ทหารของอ้วนเสี้ยวในสมัยก่อนสามก๊ก ใช้ง้าวเป็นอาวุธ ครั้งนั้นเล่าปี่ กวนอู และเตียวหุย ได้แยกจากกัน เล่าปี่ไปอาศัยอยู่กับอ้วนเสี้ยวซึ่งอ้วนเสี้ยวได้ให้งันเหลียงนำทัพออกไปรบกับกองทัพของโจโฉที่ตำบลแปะแบ๊ งันเหลียงสามารถสังหารซงเหียนและงุยซก ขุนพลของโจโฉได้ และสามารถสู้กับซิหลงจนซิหลงต้องถอยกลับค่ายไป โจโฉไม่รู้ว่าจะทำยังไงต่อไปเทียหยกบอกว่าให้กวนอูออกไปรบ โจโฉจึงให้กวนอูซึ่งขณะนั้นอยู่กับตนออกไปรบกับงันเหลียงเพียงไม่กี่เพลงก็สามารถสังหารงันเหลียงแล้วตัดหัวงันเหลียงมาให้โจโฉได้สำเร็จ อ้วนเสี้ยวได้ข่าวก็โกรธหาว่าเล่าปี่ใช้กวนอูไปสังหารขุนพลของตน จึงให้นำตัวเล่าปี่ประหาร แต่เล่าปี่อ้อนชี้แจงเหตุผลว่า ตนกับกวนอูต่างแยกไปคนละทาง แล้วตนจะใช้กวนอูไปฆ่างันเหลียงได้อย่างไร อ้วนเสี้ยวเชื่อในเหตุผล ต่อมาอ้วนเสี้ยวให้บุนทิวออกไปรบก็ถูกกวนอูสังหารไปอีกคน
รายนามบุคคลที่โดนสังหารโดยงันเหลียง.
ซงเหียน ขุนพลของโจโฉ เคยรับใช้ลิโป้มาก่อน
งุยซก ขุนพลของโจโฉ เคยรับใช้ลิโป้มาก่อน
ปาตรีโอตีเชสกายาเปสเนีย

ปาตรีโอตีเชสกายาเปสเนีย (#เปลี่ยนทาง , , ; คำแปลในภาษาอังกฤษ: "A Patriotic Song" หรืออาจแปลเป็นชื่อภาษาไทยได้ว่า "เพลงของผู้รักประเทศ") เป็นเพลงชาติสหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซีย (Russian SFSR) และสหพันธรัฐรัสเซีย ตั้งแต่ พ.ศ. 2533 ถึง พ.ศ. 2543 คำแปลของชื่อเพลงนี้ ยังสามารถหมายถึงเพลงชาติเกาหลีเหนือและเพลงชาติเกาหลีใต้ได้ด้วยเช่นกัน
ประวัติ.
บทเพลงปาตรีโอตีเชสกายาเปสเนีย มีจุดเริ่มต้นจากทำนองเพลงซึ่งประพันธ์โดยมีคาอิล กลินคา (Mikhail Glinka) ซึ่งใช้ชื่อเป็นภาษาฝรั่งเศสว่า "ท่วงทำนองของเพลงชาติ" ("Motif de chant national") ทำนองเพลงดังกล่าวนี้ไม่มีเนื้อร้องประกอบ ต่อมาประธานาธิบดีบอริส เยลซิน แห่งสหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซีย ได้เลือกทำนองเพลงนี้ใช้เป็นเพลงชาติ เมื่อ พ.ศ. 2533 และเป็นเพลงชาติของสหพันธรัฐรัสเซีย หลังการล่มสลายของสหภาพโซเวียตใน พ.ศ. 2534 โดยไม่มีเนื้อร้อง และได้รับความนิยมแพร่หลายในศาสนจักรออร์ทอดอกซ์รัสเซีย 
ต่อมาในปี พ.ศ. 2542 ได้มีการประกวดเนื้อร้องที่เหมาะสมกับทำนองเพลงปาตรีโอตีเชสกายาเปสเนีย ซึ่งบทกวีชื่อ "Славься, Россия!" ("Slav'sya, Rossiya!"; "จงเจริญ, รัสเซีย!") ของวิกตอร์ ราดูกิน (Viktor Radugin) ได้รับรางวัลชนะเลิศ แต่ไม่ได้มีการประกาศใช้อย่างเป็นทางการ เนื่องจากไม่ได้รับความนิยมจากประชาชนเพียงพอ หลังจากนั้นไม่นาน เมื่อประธานาธิบดีวลาดีมีร์ ปูติน เข้ารับตำแหน่งสืบต่อจากเยลซิน บทเพลงและบทกวีดังกล่าวจึงถูกแทนที่ด้วยเพลงชาติรัสเซียฉบับปัจจุบัน ซึ่งใช้ทำนองเพลงและปรับปรุงเนื้อร้องจากเพลงชาติสหภาพโซเวียตเดิม โดยปูตินได้ลงนามประกาศกฎหมายเรื่องเพลงชาติดังกล่าวในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2543
ภาษาประธานไร้รูป

ภาษาประธานไร้รูป (ภาษาอังกฤษ: null/empty subject language) เป็นภาษาที่ยอมรับไวยากรณ์ของการมีอนุประโยคอิสระที่ไม่ปรากฏประธานในอนุประโยค อนุประโยคที่ไม่มีประธานโดยชัดแจ้ง กล่าวได้ว่าอนุประโยคนั้นมี ประธานไร้รูป
ยกตัวอย่างเช่นในภาษาอิตาลี
Maria non vuole mangiare.
"มาเรียไม่ต้องการกิน"
Non vuole mangiare.
"[เธอ] "ไม่ต้องการกิน""
ประธาน "เธอ" ของประโยคที่สองสามารถทราบได้โดยนัยในภาษาอิตาลี ในทางตรงข้าม ไวยากรณ์ภาษาอังกฤษจำเป็นต้องมีประธานในประโยค
ภาษาประธานไร้รูปบางภาษาเป็นภาษาต่างตระกูลกัน เช่น ภาษาสเปน ภาษาโปรตุเกส ภาษาฮินดี ภาษาอาหรับ ภาษาจีน และภาษาญี่ปุ่น แม้จะต่างตระกูลกันแต่ก็ล้วนเป็นภาษาประธานไร้รูป
เดอะเพรร์

"เดอะเพรร์" ("อธิษฐาน") คือซิงเกิลร้องคู่ระหว่างเซลีน ดิออน และอานเดรอา โบเชลลี เป็นซิงเกิลที่ 2 ของเซลีน ดิออน จากอัลบั้ม "ดีสอาร์สเปเชียลไทมส์" และซิงเกิลแรกของอานเดรอา โบเชลลี จากอัลบั้ม "ซอกโน" ซึ่งออกมาในรูปแบบเพื่อการประชาสัมพันธ์เท่านั้น เริ่มเผยแพร่ในวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2542
"เดอะเพรร์" ชนะเลิศรางวัลโกลเดนโกลป  สำหรับด้านเพลงต้นฉบับยอดเยี่ยม จากภาพยนตร์เรื่อง "เควสท์ฟอร์คาเมลอต"  ซึ่งออกฉายในปี พ.ศ. 2542 และได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ สาขาเพลงต้นฉบับยอดเยี่ยม ในปี พ.ศ. 2542 และรางวัลออสการ์สาขาเพลงป็อปประสานเสียงยอดเยี่ยม ในปี พ.ศ. 2543 ซึ่งเซลีน และอานเดรอาร่วมแสดงในงานทั้งสอง
เริ่มแรก "เดอะเพรร์" บันทึกเสียงโดยแยกเป็น 2 ส่วนคือ เซลีน ดิออน ร้องภาษาอังกฤษ และอานเดรอา โบเชลลี ร้องภาษาอิตาลี ซึ่งปรากฏในเพลงประกอบภาพยนตร์ "Quest for Camelot" ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2541 เพลงนี้ได้บรรจุในทั้ง 2 อัลบั้มของศิลปินทั้ง 2 และถูกบรรจุในอีกหลายๆอัลบั้ม ต่อมาในปี พ.ศ. 2547 เซลีนได้นำมาร้องใหม่โดยใช้ชื่อเพลงว่า "อะมาเทอร์เพรร์"  ในอัลบั้ม "มิราเคิล" อานเดรอาก็ร้องเพลงนี้กับ Heather Headley ในอัลบั้ม "อันเดอร์เดสเซิร์ทสกาย"  
เพลงนี้ได้รับความนิยมในชาร์ตเพลงผู้ใหญ่ร่วมสมัยของแคนาดา และสหรัฐอเมริกา อันดับสูงสุดอันดับที่ 8 และ 22 ตามลำดับ 
เพลงนี้ได้บรรจุในหน้าบีของซิงเกิล "ทรีดเฮอไลค์อะเลดี้" อันเป็นซิงเกิลต่อไปของเซลีน
ฉบับของเซลีน ดิออน และจอช โกรแบน.
เซลีนแสดงเพลง "เดอะเพรร์" ร้องสดคู่กับจอช โกรแบน ในรายการโทรทัศน์พิเศษช่องซีบีเอส ออกอากาศเมื่อวันที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 ซึ่งออกจำหน่ายในรูปแบบดิจิทัลดาวน์โหลดในสหรัฐอเมริกา และถัดมาอีก 2 วันก็ได้ออกจำหน่ายในแคนาดา ซิงเกิลนี้เข้าสู่ชาร์ตบิลบอร์ด ยอดนิยม 100 อันดับแรกในอันดับที่ 70 และเพลงดิจิทัลยอดนิยมอันดับที่ 32 และเพลงดิจิทัลอันดับที่ 29 ยอดดาวน์โหลดกว่า 37,531 ครั้งในสัปดาห์แรก (รวม 47,533 ครั้ง)
จอชยังแสดง "เดอะเพรร์" ร่วมกับเซลีน ดิออนในคอนเสิร์ตวันเด็กโลกในเดือนพฤศจิกายน ปี พ.ศ. 2545
รูปแบบและรายชื่อเพลง.
ซิงเกิลซีดีเพื่อการประชาสัมพันธ์ (สหรัฐอเมริกา)
ธรรมธาตุ 7

ธรรมธาตุ 7 หมายถึง ระบบการทำงานของนามธาตุ คือ เวทนา สัญญา สังขาร วิญญาณ มโน จิต และ ภวังค์
จิต.
จิต พระพุทธเจ้าตรัสว่าเป็นอัสนีธาตุ จิตเกิดจากกระบวนการทำงานอย่างเป็นระบบของนามธาตุ มีลักษณะเป็นตัวเชื่อมต่อกระบวนการทำงานต่าง ๆ เช่น เชื่อมรูปธาตุและนามธาตุให้สัมพันธ์กันได้ คำว่า "จิต" มาจากการที่เป็นสิ่งที่ถูกปรุงแต่งได้ เช่นคำว่าวิจิตร หมายเอาสภาวะของจิตที่แปรปรวนตามเจตสิกที่เข้ามาประกอบปรุงแต่งเป็นอารมณ์ 121 อาการ จิตในความหมายของธรรมธาตุหมายถึง กิจแห่งจิต 14 อย่าง คือ
จิตท่านจึงว่าเป็นสิ่งประภัสสร คือ สะอาดบริสุทธิ์ เพราะจิตทำหน้าที่แค่รู้ในอารมณ์ทั้งหลายเท่านั้น ดีชั่วนั้นจึงขึ้นอยู่กับอารมณ์ที่จิตนั้นเข้าไปรู้
มโน.
มโน หมายถึง สิ่งที่ใจน้อมไป มาจากคำว่า นะมะ (ความนอบน้อม) มาเป็นมโนความน้อมรู้ หมายเอากิริยาที่จิตให้ความสนใจต่อสิ่งใด ใหรือมุ่งหวังส่ใจสิ่งใดเป็นสำคัญ เช่น มโนปุพฺพงฺคมา ธมฺมา มโนเสฏฺฐา มโนมยา ธรรมทั้งหลายมีใจเป็นหัวหน้า มีใจประเสริฐสุด สำเร็จได้ด้วยใจ เช่นเราเพ่งความสนใจไปที่ใดอาการที่ใจเราไปสนใจนั้นคือมโน มีลักษณะน้อมไป ยึดไว้ เคลื่อนย้าย เกิดจากการที่นามธาตุมีความสัมพันธ์ต่อรูปธาตุและเกิดจากกระบวนการภายในของนามธาตุเอง คือการให้ความสนใจไปในสิ่งใดสิ่งสิ่งหนึ่งที่จิตเหนี่ยวรั้งมาพิจารณา และจิตเกิดการสนใจหรือย้ายความสนใจในสิ่งที่พิจารณาอยู่
ภวังค์.
ภวังค์ หมายถึง จิตใต้สำนึก ภวังค์ มาจากคำว่าองค์แห่งการเกิดภพ หรือตัวเกิดหมายเอากระบวนการของจิต ที่มีการเกิดหรือปฏิสนธิจิต ชวนะจิตต่าง ๆ ก็จะมาจบที่ภวังคจิตอันเป็นข้อมูลทั้งปวงของจิตหรือจิตใต้สำนึก ที่จะส่งต่อข้อมูลไปยังจิตดวงใหม่ก่อนที่จิตดวงเก่าจะดับ จึงมักใช้ในความหมายของจิตใต้สำนึกของจิต เป็นสิ่งที่ไม่มีตัวตน มีแต่สภาวะเกิดขึ้นจากกฎแห่งเหตุและผลของธรรมชาติอย่างละเอียด (หรือเรียกว่ากฎแห่งกรรม) อธิบายเช่นต้นไม้แต่ก่อนมีเพียงเมล็ดกิ่ง ก้าน ราก ดอก ผล ใบย่อมมีมาแต่ไหน เพราะในเมล็ดย่อมมีเพียงข้อมูล แล้วอาศัยอาศัยปัจจัยเพิ่มปริมาณสสารขึ้น อาศัยข้อมูลในเมล็ดทำให้มีลักษณะต่าง ๆ ถ้าเป็นสัตว์ก็คือ DNA ภวังค์ก็มีลักษณะเช่นนั้น คือเป็นข้อมูลของจิต ทำให้สัตว์มีลักษณะนิสัย สันดานแตกต่างกัน เมื่อจิตออกจากร่างภวังคะจะจดจำข้อมูลสร้างร่างจากจิตตะอันเป็นอัสนีธาตุหรือธาตุพลังงานทำให้มีรูปร่างตามแต่ปัจจัยกำหนด ทำให้เกิดวัฏจักรการเวียนว่ายตายเกิดขึ้น
เวทนา.
เวทนา หมายถึง ธรรมชาติรับรู้อารมณ์ ทางกายคือ 1. สุขํ สุข 2. ทุกขํ ทุกข์ 3. อทุกขมสุขํ ไม่สุขไม่ทุกข์ ทางใจ 3 คือ 1. โสมนัส สุขใจ 2. โทมนัส ทุกข์ใจ 3. อุเบกขา วางเฉย 
สัญญา.
สัญญา หมายถึง ความทรงจำมี 6 คือ จักขุสัญญา สิ่งที่ทรงจำทางตา (ภาพ) โสตสัญญา (เสียง) สิ่งที่ทรงจำทางหู ฆานะสัญญา สิ่งที่ทรงจำทางจมูก (กลิ่น) ชิวหาสัญญา สิ่งที่ทรงจำทางลิ้น (รสชาติ) กายสัญญา สิ่งที่ทรงจำทางกาย (ประสาทสัมผัส) มนสัญญา สิ่งที่ทรงจำทางใจ 
สังขาร.
สังขาร หมายถึง สิ่งที่ปรุงแต่ง มี 3 คือ กายสังขาร (การบังคับร่างกาย) วจีสังขาร (ความคิดตรึก ตรอง) จิตตะสังขาร (อารมณ์ที่จรเข้ามาในใจ) 
สังขาร ได้แก่นามธาตุชนิดต่าง ๆ ทั้ง 50 ชนิด (เจตสิก) ที่ทำมีหน้าที่ต่อกัน ทำงานเป็นกระบวนการ
วิญญาณ.
วิญญาณ มาจากคำว่ารู้แจ้ง หมายเอา จิตที่ทำหน้ารับรู้ทางอายตนะทั้ง 6 คือ ตา หู จมูก ลิ้น กาย ใจ หมายถึงการรับรู้ หรือ วิญญาณทั้ง 6 คือ จักขุวิญญาณ โสตวิญญาณ ฆานวิญญาณ ชิวหาวิญญาณ กายวิญญาณ มโนวิญญาณ มโนสิ่งที่รับรู้ทางใจ มี 3 คือ รับรู้เวทนา รับรู้สัญญา รับรู้สังขาร
จินตนาการไม่รู้จบ

จินตนาการไม่รู้จบ  เป็นนวนิยายแฟนตาซีของมิชาเอล เอนเด้ ตีพิมพ์ครั้งแรกในประเทศเยอรมันเมื่อ ค.ศ. 1979 ฉบับแปลภาษาอังกฤษโดย ราล์ฟ แมนเฮม ตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1983 ต่อมานวนิยายเรื่องนี้ได้ดัดแปลงเป็นภาพยนตร์ทั้งหมด 3 ภาค โดยภาคที่มีความใกล้เคียงต้นฉบับมากที่สุดคือภาคแรก ซึ่งได้นำชื่อหนังสือมาใช้เป็นชื่อภาพยนตร์ได้นำออกฉายเมื่อ ค.ศ. 1984 กำกับโดยโวล์ฟกัง ปีเตอร์เซน นอกจากนี้ยังได้มีการดัดแปลงเป็นมินิซีรีส์เมื่อ ค.ศ. 2001
เหตุการณ์ในเรื่องเกิดขึ้นในดินแดนที่ชื่อว่า "แฟนตาสติกา" (Fantastica) หรือในฉบับภาพยนตร์เรียกว่า "แฟนตาเซีย" (Fantasia) ซึ่งอยู่ภายใต้การปกครองของยุวจักรพรรดินี ที่มีลักษณะเหมือนเด็ก ซึ่งกำลังประชวรอยู่ และโลกแห่งนี้กำลังถูกทำลายลงด้วย "ความว่างเปล่า" ซึ่งเกี่ยวพันกับอาการประชวรของพระองค์ ยุวจักรพรรดินีจึงขอร้องให้อัทเทรอูไปตามหาคนมาช่วย ซึ่งเรื่องราวการผจญภัยทั้งหมดได้ถูกอ่านโดยบาสเตียนเด็กชายจากโลกอันแท้จริง ซึ่งกำลังอ่านหนังสือจินตนาการไม่รู้จบอยู่ และได้ค้นพบว่าตัวของเขาเองนั้นก็เป็นส่วนหนึ่งของเรื่องราวในหนังสือนี้
การแปลเป็นภาษาไทย แปลโดย รัตนา รัตนดิลกชัย จัดพิมพ์ในไทยครั้งแรกโดยสำนักพิมพ์เรไรเมื่อ พ.ศ. 2537 ปัจจุบันได้มีการจัดทำรูปเล่มใหม่เพื่อให้อ่านได้ง่ายขึ้นโดยใช้หมึกสองสี เพื่อแยกเรื่องราวระหว่างโลกในจินตนาการกับโลกของความเป็นจริง จัดพิมพ์โดยสำนักพิมพ์แพรวเยาวชนเมื่อ พ.ศ. 2554
ประเด็นหลัก.
ผลงานของ มิชาเอล เอนเด้ มีจุดเด่นในการอธิบายสิ่งปกติธรรมดาที่เราพบเจออยู่ทุกวัน แต่ถูกละเลยและให้ความสำคัญผิดไป โดยใช้เด็กที่ถูกโดดเดียวจากสังคมเป็นตัวเดินเรื่อง หนังสือจะให้เราตั้งคำถามกับตัวเอง
ว่าการที่เราอยู่ในโลกที่จินตนาการเหือดหาย ต้องคอยแข่งขันกับคนอื่นเพื่อรักษาภาพลักษณ์ทางสังคมของเรานั้นเป็นสิ่งที่ถูกต้องแล้วหรือ หนังสือจะให้เราฉุกคิดกับสิ่งที่เราหลงลืม ซึ่งเป็นธรรมชาติที่แท้จริงของตัวเรา บอกว่าเราจะอยู่ในโลกของความจริงด้วยความรู้สึกลวง ๆ หรือจะค้นหาความปรารถนาที่แท้จริงที่ซ่อนอยู่ในจิตใจเรา
หนังสือจะนำพาเราสู่โลกของจิตใจที่เราเป็นผู้สร้างขึ้นมาเองตามความปรารถนา แต่ทุกความปรารถนานั้นมีราคาเป็นความทรงจำของเราในโลกอันแท้จริง หนังสือจะนำเสนอเรื่องราวสลับกันไปมาระหว่างโลกแห่งความจริงและโลกแห่งจินตนาการ เมื่ออยู่ในโลกของความจริงก็จะพูดถึงการสูญเสียตัวตนไปกับกระแสสังคม เมื่ออยู่ในโลกของจินตนาการก็จะพูดถึงการสูญเสียตัวตนไปจากความเป็นจริง หนังสือจะทำให้เราเข้าใจความจริงของโลกทั้งสองด้าน ว่าโลกทั้งสองนั้นมีความสัมพันธ์ร้อยเรียงเข้าหากันเหมือนกับงูสองตัวที่ต่างงับหางของอีกฝ่าย ซึ่งนั้นคือสัญลักษณ์ของออรีนเครื่องรางที่เป็นตัวแทนของยุวจักรพรรดินี
พ่อมดแห่งเอิร์ธซี

พ่อมดแห่งเอิร์ธซี  เป็นหนังสือเล่มแรกในนวนิยายชุด เอิร์ธซี ของ เออร์ซูลา เค. เลอกวิน เป็นนวนิยายแฟนตาซีที่เกิดเหตุการณ์ขึ้นในโลกอีกแห่งหนึ่ง ชื่อว่า หมู่เกาะเอิร์ธซี เรื่องราวเกี่ยวกับการผจญภัยของพ่อมดหนุ่มคนหนึ่งชื่อ เกด ไปในดินแดนต่างๆ ของเอิร์ธซี เกิดเป็นนิยายชุดต่อเนื่องคือ "The Tombs of Atuan", "The Farthest Shore", "Tehanu" และ "The Other Wind" นวนิยายชุดนี้ได้รับรางวัลทางด้านวรรณกรรมมากมาย เช่น รางวัลเนบิวลาในปี 1990 สำหรับ "Tehanu", รางวัล Newbery Silver Medal Award สำหรับ "The Tombs of Atuan" ในปี 1972, รางวัล National Book Award for Children's Books สำหรับ "The Farthest Shore" ในปี 1972 และรางวัล Lewis Carroll Shelf Award ในปี 1979 สำหรับนิยายชุด "พ่อมดแห่งเอิร์ธซี"
ม้าต้าย

ม้าต้าย (ราว ค.ศ. 222 - 235) เป็นขุนพลแห่งจ๊กก๊กในยุคสามก๊กของประเทศจีน ม้าต้ายเคยรับใช้ม้าเท้งผู้เป็นลุงซึ่งเป็นขุนศึกในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของจีนในช่วงปลายราชวงศ์ฮั่นตะวันออก หลังจากการม้าเท้งถูกประหาร ม้าต้ายติดตามม้าเฉียว (ลูกชายคนโตของม้าเท้ง) ไปรับใช้เตียวฬ่อในฮั่นจงเป็นระยะเวลาสั้น ๆ หลังจากนั้น ม้าเฉียวแปรพักตร์ไปยังฝ่ายเล่าปี่ซึ่งม้าต้ายได้ติดตามไปด้วย
เรื่องราวของม้าต้ายไม่ได้ถูกบันทึกมากนักในประวัติศาสตร์ ในปี 234 ม้าต้ายเข้าร่วมการบุกขึ้นเหนือครั้งที่ 5 ของขงเบ้ง ทั้งนี้ มีการระบุว่าม้าต้ายสังหารอุยเอี๋ยน ผู้ซึ่งถูกกล่าวหาว่าจะแปรพักตร์หลังการเสียชีวิตของขงเบ้ง
ชีวิต.
ม้าต้ายเป็นญาติที่อายุน้อยกว่าของม้าเฉียว ม้าต้ายไม่มีชีวประวัติในจดหมายเหตุสามก๊ก แต่ก็ถูกกล่าวถึงในชีวประวัติของคนอื่นอย่างม้าเฉียวและอุยเอี๋ยน ม้าต้ายถูกกล่าวถึงครั้งแรกในชีวประวัติของม้าเฉียวในจดหมายที่ม้าเฉียวเขียนถึงเล่าปี่ก่อนม้าเฉียวจะเสียชีวิต ม้าเฉียวเขียนว่า "ครอบครัว 200 กว่าคนของข้าถูกโจโฉประหาร ข้ามีเพียงม้าต้ายผู้เป็นญาติเท่านั้นที่ยังเหลืออยู่ เขาจะเป็นคนที่สืบทอดตระกูลของข้า ข้าขอฝากฝังให้ท่านช่วยดูแล ข้าต้องการบอกเพียงเท่านี้" ม้าต้ายรับใช้จ๊กก๊กในฐานะนายพลทหาร ตำแหน่งสูงสุดที่เคยได้คือ "ขุนพลสงบภาคเหนือ" (平北將軍 "ผิงเป่ย์เจียงจฺวิน") บรรดาศักดิ์ที่ได้คือ "เฉินชางโหว" (陳倉侯)
ม้าต้ายถูกกล่าวถึงในชีวประวัติของอุยเอี๋ยน ในปี 234 หลังการขงเบ้งเสียชีวิต ความขัดแย้งระหว่างเอียวหงีและอุยเอี๋ยนปะทุขึ้น เอียวหงีสั่งให้ม้าต้ายโจมตีอุยเอี๋ยน ม้าต้ายตามอุยเอี๋ยนทันขณะที่อุยเอี๋ยนกำลังหนีไปฮั่นจง ม้าต้ายตัดศีรษะอุยเอี๋ยนและนำศีรษะไปโยนต่อหน้าเอียวหงี
ม้าเฉียวถูกกล่าวถึงเล็กน้อยในชีวประวัติของสุมาอี้ใน "จิ้นชู" ในปี 235 ม้าต้ายนำทัพบุกวุยก๊กแต่ถูกงิวขิ้มตีแตกพ่าย ม้าต้ายเสียกำลังพลราว ๆ 1,000 นาย
ใน"นิยายสามก๊ก".
ในนิยาย ม้าต้ายติดตามม้าเท้งไปเมืองหลวงหลังถูกโจโฉเรียกตัว ม้าต้ายเอาชีวิตรอดมาได้หลังม้าเท้งและลูกชายถูกลอบสังหาร ม้าต้ายเข้าร่วมกับม้าเฉียวและสู้กับโจโฉในศึกตงก๋วน หลังพ่ายแพ้ ม้าต้ายติดตามม้าเฉียวไปหาเตียวฬ่อ ม้าต้ายติดตามม้าเฉียวไปรับใช้เล่าปี่ในช่วงที่เล่าปี่บุกยึดมณฑลเอ๊กจิ๋ว ม้าต้ายเข้าร่วมการบุกลงใต้และการบุกขึ้นเหนือของขงเบ้ง หลังขงเบ้งเสียชีวิต อุยเอี๋ยนก่อกบฏ โดยม้าต้ายแสร้งทำเป็นสนับสนุนอุยเอี๋ยนก่อนจะลอบฆ่าในภายหลัง
ในวัฒนธรรมร่วมสมัย.
บางครั้งม้าต้ายถูกบูชาเป็นในและในมณฑลเหอเป่ย์ โดยปกติจะคู่กับม้าเฉียว
ม้าต้ายปรากฏตัวเป็นตัวละครเล่นได้ครั้งแรกในเกม "" ของค่าย
ตำบลแหลมผักเบี้ย

แหลมผักเบี้ย เป็นตำบลหนึ่งใน 10 ตำบลของอำเภอบ้านแหลม จังหวัดเพชรบุรี ตั้งอยู่ด้านทิศใต้สุดของอำเภอบ้านแหลม องค์กรส่วนปกครองท้องถิ่นที่รับผิดชอบพื้นทั้งหมดในตำบลแหลมผักเบี้ย คือ องค์การบริหารส่วนตำบลแหลมผักเบี้ย
ประวัติ.
ตำบลแหลมผักเบี้ยก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 มิถุนายน 2490 โดยการโอนพื้นที่หมู่ที่ 7, 8, 9 และ 10 ของตำบลบางแก้วในสมัยนั้นมาเป็นหมู่ที่ 1, 2, 3 และ 4 ในตำบลแหลมผักเบี้ย
หมู่บ้าน.
ตำบลแหลมผักเบี้ยมีทั้งหมด 4 หมู่บ้าน ได้แก่
แหล่งท่องเที่ยว.
แหลมหลวง.
แหลมหลวง เป็นแหลมยื่นออกจากฝั่งไปในทะเล โดยจะแยกระหว่างหาดทรายกับหาดโคลนออกจากกัน โดยทิศเหนือจะเป็นหาดโคลน ด้านทิศใต้เป็นหาดทราย สำหรับหาดทรายในตำบลแหลมผักเบี้ยนั้นเป็นหาดทรายจุดแรกของอ่าวไทยด้านซีกใต้ สืบเนื่องจากการไหลลงของน้ำจืดจากปากแม่น้ำลงสู่อ่าวไทยของแม่น้ำเจ้าพระยา แม่น้ำบางปะกง แม่น้ำท่าจีน แม่น้ำแม่กลอง แม่น้ำเพชรบุรี เมื่อตะกอนลงส่งทะเลจึงทำให้น้ำทะเลในช่วงนี้มีความขุ่นสูง จึงทำให้เป็นหาดโคลน แหลมหลวงจึงเหมาแก่การศึกษาระบบนิเวศได้ทั้ง 2 ระบบ ที่อยู่ในแหลมเดียวกัน
ชายฝั่งทะเลสมเด็จพระนเรศมหาราช.
ชายฝั่งทะเลสมเด็จพระนเรศมหาราช เป็นชายฝั่งทะเลในพื้นที่แหลมผักเบี้ย ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานพระบรมราชานุญาตให้เรียกชื่อชายฝั่งทะเลของจังหวัดเพชรบุรี-จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ ซึ่งมีความยาว 200 กิโลเมตร มีความยาวคอดไปถึงอำเภอบางสะพาน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ เพื่อแสดงถึงวีรกรรม พระปรีชาสามารถของสมเด็จพระนเรศวรมหาราชและเพื่อประกาศพระเกียรติคุณของพระมหากษัตริย์ไทย ให้ปรากฏพระนามบนแผนที่ 
โครงการแหลมผักเบี้ย.
โครงการศึกษาวิจัยและพัฒนาสิ่งแวดล้อมแหลมผักเบี้ย อันเนื่องมาจากพระราชดำริ โดยศึกษาวิจัยหารูปแบบเทคโนโลยีการบำบัดน้ำเสียด้วยระบบบ่อบำบัดการใช้แปลงพืชกรองน้ำเสียและการกำจัดขยะ โดยใช้กล่องคอนกรีตที่เหมาะสมตามพระราชดำริ การทดลองประยุกต์ใช้ความรู้จากการศึกษาวิจัยสู่การแก้ไขปัญหาน้ำเสียและขยะในพื้นที่จริง (เฉพาะเทศบาลเมืองเพชรบุรี) ตลอดจนการปรับปรุงเทคโนโลยีดังกล่าวให้มีประสิทธิภาพมากขึ้น
เทววิทยาศาสนาคริสต์

เทววิทยาศาสนาคริสต์  คริสต์เทววิทยา หรือศาสนศาสตร์ คือเทววิทยาที่เกี่ยวกับความเชื่อในศาสนาคริสต์ นักเทววิทยาศาสนาคริสต์ใช้เหตุผลทางการวิจัยและการถกเพื่อทำความเข้าใจ อธิบาย ทดสอบ วิจารณ์ประเด็น ป้องกันและเผยแพร่คริสต์ศาสนา เป็นการศึกษาเพื่อเพิ่มความเข้าใจต่อศาสนาคริสต์ เพื่อเปรียบเทียบคริสต์ศาสนากับประเพณีหรือความเชื่อถืออื่น ๆ และเพื่อป้องกัน กล่าวโต้ต่อนักวิจารณ์ ช่วยในการปฏิรูปศาสนา มีความเข้าใจในคริสต์ศาสนาพอที่จะสามารถนำเอาความเข้าใจนั้นมาทำความเข้าใจในสถานะการณ์ปัจจุบันตามความจำเป็น 
เทววิทยาศาสนาคริสต์เผยแพร่เข้ามาในวัฒนธรรมตะวันตกโดยเฉพาะวัฒนธรรมยุโรปก่อนสมัยใหม่ ความเกี่ยวพันกันระหว่างปรัชญาสองอย่างนี้ทำให้ผู้ต้องการทำความความเข้าใจในเทววิทยาศาสนาคริสต์จำเป็นต้องเข้าใจในวัฒนธรรมตะวันตกด้วยในขณะเดียวกัน
อบารัต

อบารัต  คือหนังสือนิยายแฟนตาซีที่เขียนและวาดภาพโดย ไคลฟ์ บาร์เกอร์ มีกลุ่มผู้อ่านเป้าหมายเป็นเหล่าเยาวชน ชื่อเรื่องหมายถึงดินแดน"อบารัต" ซึ่งเป็นสถานที่ที่เกิดเหตุการณ์หลักๆ ในเรื่อง นอกจากหนังสือเล่มนี้ ยังมีหนังสือภาคต่ออีก 4 เล่ม คือ "Days of Magic, Nights of War"; "Absolute Midnight"; "The Eternal" และเล่มที่ 4 ที่ยังไม่ได้ตั้งชื่อ รวมเป็นหนังสือในชุดทั้งสิ้น 5 เล่ม "อบารัต" ได้รับรางวัล Bram Stroker Award ในสาขา Superior Achievement for Younger Readers เมื่อปี ค.ศ. 2002 นอกจากนี้ในปี ค.ศ. 2003 ยังได้รับรางวัลที่สอง จากผลโหวตรางวัลโลกัส โพล เป็นรองชนะเลิศนวนิยายเยาวชนยอดเยี่ยม
ภาพวาดชื่อเรื่องบนปกหนังสือ เขียนขึ้นด้วยเทคนิคแบบแอมบิแกรม
"อบารัต" แปลเป็นภาษาไทยโดย ธารพายุ พิมพ์โดย สำนักพิมพ์แพรวเยาวชน เมื่อปี พ.ศ. 2546
สมาคมพระคริสตธรรมไทย

สมาคมพระคริสตธรรมไทย  เป็นองค์การทางศาสนาคริสต์ที่ก่อตั้งขึ้นเพื่อแปลและแจกจ่ายพระคริสตธรรมคัมภีร์ในภาษาไทย สมาคมพระคริสตธรรมไทยเป็นสมาชิกของสหสมาคมพระคริสตธรรมสากล
สมาคมแห่งนี้ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2509 และจนถึง พ.ศ. 2548 ได้แจกจ่ายพระคริสตธรรมคัมภีร์ไทยไปทั้งหมด 43,740 เล่ม และพันธสัญญาใหม่ 9,629 เล่ม
พระคริสตธรรมคัมภีร์ในภาษาไทย.
ผลงานในการแปล แก้ไขคำแปล และตีพิมพ์ ของสมาคมพระคริสตธรรมไทย ต่อคัมภีร์ไบเบิล มีดังนี้
เอรากอน

เอรากอน  เป็นนวนิยายแฟนตาซี เขียนโดย คริสโตเฟอร์ เปาลินี ตีพิมพ์ครั้งแรกในประเทศสหรัฐอเมริกา เมื่อปี ค.ศ. 2003 เปาลินีเริ่มเขียนเรื่องนี้ตั้งแต่เมื่ออายุได้เพียง 15 ปี และได้พิมพ์เมื่อเขาอายุ 17 ปี
เรื่องย่อ.
เอรากอน เด็กหนุ่มกำพร้า ผู้อาศัยอยู่กับลุงในไร่แห่งหนึ่งในดินแดนอาลาเกเซีย 
เขาพบหินสีน้ำเงินรูปทรงประหลาดขณะออกล่าสัตว์ ก่อนที่เขาจะนำหินก้อนนี้
ไปแลกซื้อเสบียงสำหรับฤดูหนาวให้ครอบครัว หินนั้นกลับฟักเป็นมังกรเสียก่อน 
ทั้งๆ ที่ผู้คนต่างเชื่อว่า มังกรได้สูญพันธุ์ไปหมดแล้ว เอรากอนแอบเลี้ยงมังกรไว้
กับตัว และตั้งชื่อให้มันว่า ซาเฟียร่า วันหนึ่งลุงของเขาถูกฆ่าตายด้วยน้ำมือของ
พวกราซัค ที่เข้ามาในเมืองเพื่อค้นหาหินลึกลับ เอรากอนจึงค้นพบว่า เขาเป็น
นักรบมังกรคนสุดท้ายที่เหลืออยู่ และเป็นตัวแปรสำคัญในสงครามระหว่าง
กษัตริย์ผู้ปกครองดินแดนและกลุ่มต่อต้านนามว่าวาร์เดน ที่ประกอบด้วย 
มนุษย์ คนแคระ และเอลฟ์
กษัตริย์กัลบาทอริกซ์ปกครองดินแดนอาลาเกเซียอย่างโหดเหี้ยม ในอดีตอัน
ไกลโพ้น พระองค์เคยเป็นนักรบมังกร ผู้ถูกความชั่วเข้าครอบงำจนถูกขับ
ไล่ออกจากกลุ่ม ภายหลังพระองค์ได้กลับไปแก้แค้นและสังหารพวกนักรบมังกร
จนสิ้น ในตอนนี้ พระองค์ต้องการจะสร้างนักรบมังกรขึ้นมาใหม่เพื่อรับใช้พระองค์ 
ดังนั้นเอรากอนและซาเฟียราจึงจำต้องทิ้งบ้านเกิดของตน เพื่อหนีจากสมุนของ
องค์กษัตริย์ ระหว่างเดินทาง เขาได้เรียนรู้วิชาดาบ เวทมนตร์คาถาและภาษา
โบราณต่างๆ จาก บรอม นักเล่านิทานลึกลับ ผู้ที่โผล่มาช่วยเขาได้ถูกจังหวะ
อย่างเหลือเชื่อ ในท้ายที่สุดแล้ว เอรากอนจะต้องเลือกว่าจะเข้าร่วมกับฝ่ายใด 
และตัดสินใจว่า แท้จริงแล้ว ตำแหน่งหน้าที่ของตนคือสิ่งใดกันแน่...
คุณธรรมหลัก

คุณธรรมหลัก  หมายถึง คุณธรรมขึ้นพื้นฐาน 4 ประการ ซึ่งเป็นแม่บทของคุณธรรมอื่น ๆ พบในงานเขียนสมัยคลาสสิก ต่อมาศาสนาคริสต์ได้เพิ่มคุณธรรมทางเทววิทยาอีก 3 ประการ จึงรวมเป็น 7 
คุณธรรมหลัก 4 ประการ ประกอบด้วย:
คุณธรรมพื้นฐานสี่ประการมาจากปรัชญาดั้งเดิมของเพลโต ต่อมามีนักบุญ เช่น แอมโบรสแห่งมิลาน ออกัสตินแห่งฮิปโป และทอมัส อไควนัส นำมาประยุกต์ใช้
ในภาษาอังกฤษ คำว่า cardinal มาจากภาษาลาตินว่า "cardo" หรือ "บานพับ" ซึ่งหมายถึงสี่งที่ยึดเหนี่ยวประตูที่เปิดไปสู่ชีวิตอันเต็มไปด้วยกิเลส ซึ่งเป็นพื้นฐานที่มีความสำคัญเช่นสำนวนที่ว่า "Cardinal rules" หรือ "กฎพื้นฐาน" ที่ไม่ควรเลี่ยง
เพลโตเปรียบคุณธรรมสี่ประการกับลำดับชั้นของพลเมืองและความสามารถของมนุษย์ไว้ในหนังสือ "อุตมรัฐ" อันได้แก่:
ปรัชญาต่าง ๆ นี้อาจจะนำไปสู่ปรัชญาของชาวยิวใน "หนังสือปรีชาญาณ" 8:7 ที่กล่าวว่า "[ปัญญา] สอนให้มีความพอประมาณ ความอดทน ความรอบคอบ และความยุติธรรม ซึ่งเป็นสิ่งไม่มีสิ่งใดที่มีประโยชน์เหนือไปกว่า’"
ความเกี่ยวข้องกับคุณธรรมทางเทววิทยา.
ขณะที่คุณธรรมหลัก 4 ประการ มีประวัติย้อนไปได้ถึงนักปรัชญากรีก และเป็นที่ยอมรับอยู่แพร่หลายในหมู่ผู้ประสงค์จะใช้ชีวิตอย่างมีศีลธรรม แต่คุณธรรมทางเทววิทยาเป็นเรื่องของคริสต์ศาสนิกชนโดยเฉพาะ ดังที่เปาโลอัครทูตเขียนไว้ในพันธสัญญาใหม่
ใน "หนังสือปฐมกาล" บทที่ 28 ข้อ 12 ยาโคบเล่าว่าเห็นนิมิตบันไดไปสู่สรวงสวรรค์ ตามมุขปาฐะ มีตัวการสำคัญสามตัวขึ้นบันได ซึ่งถูกตั้งชื่อว่าเป็น ศรัทธา ความหวัง และความรัก (ใน "คัมภีร์ไบเบิลฉบับพระเจ้าเจมส์" กล่าวว่าเป็น "ความกรุณา" (Charity) แต่ว่าความกรุณาก็มีรากศัพท์มาจากคำว่า "caritas" อันหมายถึง "ความรัก" เช่นเดิม) โดยทั้งสามได้ถูกกล่าวถึงใน 1 โครินธ์ บทที่ 13 และจากการพาดพิงถึงนี้ คุณสมบัติเจ็ดประการนั้นบางครั้งได้ถูกเรียกรวมกันว่าเป็นคุณธรรมพื้นฐานสี่ประการ (ความรอบคอบ ความอดทน ความยุติธรรม และความพอประมาณ) และสามคุณธรรมจากสวรรค์ (ศรัทธา ความหวัง และความรัก)
ในวรรณกรรมเยาวชนชุด "อาณาจักรแห่งกาลเวลา" คุณธรรมพื้นฐานนั้นก็มีพื้นฐานมาจากคุณธรรมทั้งเจ็ดประการ (มีคุณสมบัติตามคุณธรรมต่าง ๆ ของพินัยกรรม) ซึ่งถูกใช้ต่อต้านกับบาป 7 ประการ ประกอบด้วย ความอ่อนน้อม ความโอบอ้อมอารี ความรักฉันพี่น้อง ความว่านอนสอนง่าย ความบริสุทธิ์ ความพอประมาณ และความขยันหมั่นเพียร
การพรรณนา.
ความดีพื้นฐานสี่ประการมักจะถูกพรรณาให้เห็นบ่อย ๆ ว่าเป็น รูปปั้นเชิงเปรียบเทียบของสตรี และเคยเป็นหัวข้อที่เป็นที่นิยมกันในหมู่ปฏิมากรที่มีชื่อเสียง โดยที่คุณสมบัติและชื่อของรูปปั้นดังกล่าวนี้จะผันแปรไปตามความหมายของท้องถิ่นที่แตกต่างกัน
บนสุสานของ เซอร์ จอห์น ฮอปแฮม ในโบสถ์เซนต์แมรี่ เซาท์ ดัลตัน ได้ให้ความหมายของรูปปั้นทั้งสี่ว่า
คุณธรรมทางเทววิทยา

คุณธรรมทางเทววิทยา  เป็นหลักธรรมที่บรรจุในคัมภีร์ไบเบิล ว่าด้วยการหลุดพ้นจากอบายมุข อันได้แก่:
ทั้งสามปรากฏในพระธรรม 1 โครินธ์ 13:13 (1 โครินธ์ บทที่ 13 ข้อที่ 13) ว่า
"และตอนนี้จะตั้งอยู่บนความศรัทธา ความหวัง และความรัก แต่ทั้งสามอย่างนี้ ความรักยิ่งใหญ่ทีสุด" (Geneva Bible, 1560)
ตำบลโพพระ

โพพระ เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอเมืองเพชรบุรี จังหวัดเพชรบุรี องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในพื้นที่ คือ องค์การบริหารส่วนตำบลโพพระ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโพพระทั้งตำบล
ประวัติ.
ตำบลโพพระเป็นตำบลที่ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของอำเภอเมืองเพชรบุรี สภาพโดยทั่วไปเป็นที่ลาดเอียงเล็กน้อย โดยลาดเอียงจากทิศตะวันตกไปทางทิศตะวันออก ลักษณะการตั้งบ้านเรื่อนโดยมากอยู่รวมกันเป็นกลุ่มใหญ่ ๆ และมีพื้นที่นาล้อมรอบ
สำหรับความเป็นมานั้นตามคำบอกเล่าต่อ ๆ กันมาว่า ในสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนปลาย ได้มีพระธุดงค์รูปหนึ่งได้ธุดงค์มาทางทะเล แล้วประสบพายุใหญ่ไม่สามารถเดินธุดงค์ต่อไปได้ จึงขึ้นฝั่งที่พะเนิน ตำบลแหลมผักเบี้ย อำเภอบ้านแหลม จังหวัดเพชรบุรี โดยได้เดินบิณฑบาตและได้มาปักกลดอยู่โคนต้นโพธิ์ใหญ่ต้นหนึ่งชึ่งอยู่ในพื้นที่ของตำบลโพพระในปัจจุบัน แล้วยังแสดงธรรมเทศนาสั่งสอนชาวบ้านอย่างเนืองนิตย์ ชาวบ้านจึงเรียกพื้นที่นี้ว่า "โพธิ์พระ" และได้เป็นเป็นตำบลโพพระมาจนถึงปัจจุบัน
หมู่บ้าน.
ตำบลโพพระมีเนื้อที่ 8,068 ไร่ หรือประมาณ 12.89571 ตารางกิโลเมตร แบ่งเขตเป็น 11 หมู่บ้าน ประกอบด้วย
กรุณา

กรุณา (สันสกฤต; บาลี: Karuṇā) (อังกฤษ: Compassion) คือ ความปรารถนาให้ผู้อื่นหรือสรรพสัตว์พ้นทุกข์ หรือการเห็นผู้อื่นหรือสรรพสัตว์เป็นทุกข์หรือตกอยู่ในทุกข์แล้วทนอยู่ไม่ได้ ต้องหาทางช่วยเหลือเต็มที่ โดยไม่หวังผลตอบแทน ความปรารถนาอยากให้ผู้อื่นพ้นทุกข์ "ความปรารถนาให้สรรพสิ่งเป็นอิสระจากความทุกข์" เป็นหลักปฎิบัติข้อ 2 ในหลัก พรหมวิหาร 4
อากาเป

อากาเป  เป็นคำภาษากรีกคำหนึ่งที่หมายถึงความรัก และเป็นคำที่ลงตัวโดยเฉพาะในเทววิทยาศาสนาคริสต์ในการอธิบายความรักของพระเจ้าหรือพระเยซูคริสต์ที่มีต่อมวลมนุษย์ ในพันธสัญญาใหม่ อากาเปหมายถึงความรักแบบบิดาของพระเจ้าที่มีต่อมนุษย์ เช่นเดียวกับความรักตอบแทนของมนุษย์แก่พระเจ้า คำดังกล่าวได้มีความหมายกว้างขึ้นโดยรวมถึงความรักของมนุษย์ด้วยกันอย่างเลี่ยงไม่ได้. คนส่วนมากมีความเห็นว่าคำนี้เป็นความรักแบบศักดิ์สิทธิ์ ไม่มีเงื่อนไข เสียสละตนเอง ตั้งใจและอาทร ถึงแม้ว่าคำดังกล่าวจะไม่มีความหมายโดยนัยทางศาสนาเฉพาะแต่อย่างใด เอกสารร่วมสมัยและโบราณหลายจุดพบใช้คำนี้ รวมไปถึงผู้ประพันธ์คัมภีร์ไบเบิลและคริสต์ศาสนิกชนอื่น นักปรัชญาชาวกรีกในยุคของเพลโตและนักประพันธ์ยุคโบราณอื่น ๆ ใช้คำดังกล่าวเพื่อแสดงถึงความรักของคู่สมรสหรือครอบครัว หรือความหลงใหลในกิจกรรมอย่างใดอย่างหนึ่ง ขัดแย้งกับฟิเลีย (ซึ่งเป็นความรักที่หมายถึงมิตรภาพ ความเป็นพี่น้อง หรือความรักที่ไม่เกี่ยวกับเพศโดยทั่วไป) และอีรอส ซึ่งเป็นเสน่หาที่มีธรรมชาติทางเพศ