pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
วัดบ้านปูน

วัดบ้านปูน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเกาะตะเภา อำเภอบ้านตาก จังหวัดตาก มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 4 ไร่ 1 งาน 30 ตารางวา ทางด้านทิศตะวันออกติดต่อกับถนนริมแม่น้ำปิง ภายในวัดมีถนนผ่านกลางจากทิศตะวันออกไปทะลุทางทิศตะวันตก 
วัดบ้านปูนสร้างขึ้นเป็นวัดนับตั้งแต่ประมาณ พ.ศ. 2400 มีนามตามชื่อบ้าน ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาวันที่ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2526 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 8 เมตร ยาว 16 เมตร มีช่วงหนึ่งวัดอยู่ในสภาพร้าง เมื่อปีพ.ศ 2502 หลวงพ่อพันธ์ได้รับอนุญาตให้ย้ายจากวัดวังหม้อ มาอยู่ที่วัดบ้านปูน ก็ด้วยชาวบ้านวังหม้อ เห็นอกเห็นใจที่ชาวบ้านปูนขาดพระสงฆ์ที่จะดูแลวัดวาอารามและยังร้างอยู่
และที่วัดวังหม้อก็ยังมีครูบาอรรถ์ทีดูแลอยู่ หลังจากที่ท่านมาอยู่วัดบ้านปูน ท่านก็ร่วมกับศรัทธาชาวบ้านปูน ช่วยกันถางป่าถางพง เพราะร้างมานาน โดยมีปู่เอ่า ใจงาม เป็นมรรคนายกสมัยนั้น ได้ร่วมกันก่อสร้างกุฏิ วิหาร ศาลาการเปรียญ หอระฆัง หอไตร และอุโบสถเป็นต้น
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ ศาลาการเปรียญกว้าง 10 เมตร ยาว 30 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2525 หอสวดมนต์กว้าง 8 เมตร ยาว 14 เมตร พ.ศ. 2519 กุฏิสงฆ์ จำนวน 2 หลัง และเจดีย์ศรีสุธา
วัดปากคลอง

วัดปากคลอง อาจหมายถึง
<table id="
disambigbox" class="metadata plainlinks dmbox 
dmbox-disambig" style="">
<tr>
<td class="mbox-image" style="padding: 2px 0 2px 0.4em;">
 </td>
<td class="mbox-text" style="padding: 0.25em 0.4em; font-style: italic; "> หน้านี้รวมบทความที่มีชื่อเหมือนหรือใกล้เคียงกัน
 </td>
</tr>
</table>#เปลี่ยนทาง
วัดปากคลอง (จังหวัดพังงา)

วัดปากคลอง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลรมณีย์ อำเภอกะปง จังหวัดพังงา มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 12 ไร่ ที่ตั้งของวัดแวดล้อมไปด้วยภูเขาที่เรียกว่าภูเขาแม่ยาย
วัดปากคลองสร้างเมื่อประมาณ พ.ศ. 2476 โดยมีนายเพิ่ม ยอดน้ำ นายขีด ทองสุข และนางโปรย ร่วมกันสร้างวัด โดยแรกเริ่มได้สร้างเสนาสนะเป็นแบบชั่วคราว บางปีขาดพระสงฆ์อยู่จำพรรษาเสนาสนะก็ชำรุด เมื่อมีพระสงฆ์มาอยู่จำพรรษาอีกก็สร้างขึ้นใหม่อีก เสนาสนะต่าง ๆ ได้สร้างขึ้นเป็นหลักฐานมั่นคงแบบถาวรกว่าเดิมนับตั้งแต่ พ.ศ. 2514 ในสมัยที่พระใบฎีกาจรับ ปญฺญาวุโธ ขึ้นมาเป็นเจ้าอาวาส วัดนี้ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2522
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ ศาลาการเปรียญกว้าง 9 เมตร ยาว 19 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2514 โครงสร้างคอนกรีตเสริมเหล็ก กุฏิสงฆ์จำนวน 2 หลัง โครงสร้างเป็นอาคารไม้ 1 หลัง และครึ่งตึกครึ่งไม้ อีก 1 หลัง และมีโรงครัว 1 หลัง
Common Voice

Common Voice เป็นโครงการประเภท crowdsourcing ที่เริ่มโดยมอซิลลา เพื่อสร้างฐานข้อมูลฟรีสำหรับซอฟต์แวร์รู้จำเสียงพูด โดยอาสาสมัครจะอัดเสียงพูดที่อ่านตามประโยคด้วยไมโครโฟนและตรวจทานเสียงของคนอื่น ข้อความกำกับเสียงและเสียงจะอยู่ภายใต้สัญญาอนุญาตสาธารณสมบัติ อย่าง CC0 ด้วยสัญญาอนุญาตนี้จึงทำให้นักพัฒนาซอฟต์แวร์สามารถใช้ชุดข้อมูลนี้สำหรับการรู้จำคำพูดได้โดยไม่มีข้อจำกัดและค่าใช้จ่าย
เป้าหมาย.
Common Voice มุ่งหวังที่จะให้ตัวอย่างเสียงที่หลากหลาย ตามที่ Katharina Borchert ของ Mozilla ได้ให้ไว้ หลายโครงการอื่น ๆ ส่วนใหญ่นำข้อมูลมาจากวิทยุสาธารณะ ตรงกันข้ามกับชุดข้อมูลที่มีตัวแทนเสียงของทั้งผู้หญิงและผู้ที่มีสำเนียงเด่นชัดจำนวนน้อยกว่า
ตำบลภูเขาทอง

ตำบลภูเขาทอง  เป็นตำบลในอำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
ภูมิศาสตร์.
ตำบลภูเขาทอง ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา ประมาณ 71 กม. ทางเหนือของกรุงเทพฯ ประมาณ 3 กม. ทิศตะวันตกเฉียงเหนือของเกาะเมืองอยุธยา แหล่งท่องเที่ยวที่สำคัญ ได้แก่ เจดีย์ภูเขาทอง และพระบรมราชานุสาวรีย์สมเด็จพระนเรศวรมหาราชที่อยู่ติดกัน
ตำบลข้างเคียง ได้แก่ (จากทิศเหนือตามเข็มนาฬิกา) ตำบลวัดตูม ตำบลลุมพลี ตำบลท่าวาสุกรี ตำบลบ้านป้อม และตำบลบ้านใหม่
เศรษฐกิจ.
สินค้าส่งออกของตำบลภูเขาทอง ได้แก่ เปลญวน โมบายรูปปลาตะเพียนที่ทำจากใบตาล ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของจังหวัดพระนครศรีอยุธยา และพัดที่ทำด้วยขนนกยูง
การแบ่งเขตการปกครอง.
ตำบลภูเขาทองทั้งหมดบริหารงานโดยองค์การบริหารส่วนตำบลภูเขาทอง ที่ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2542 แบ่งออกเป็น 4 หมู่บ้าน
ตำบลโพลเบบอลอ

โพลเบบอลอ  เป็นตำบลในอำเภอซีแมคอน เทศมณฑลแจฮ์โรม จังหวัดฟอร์ส ประเทศอิหร่าน แบ่งออกเป็น 9 หมู่บ้าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 ตำบลนี้มีประชากร 6,718 คนใน 1,459 ครัวเรือน
จู๋ตง

เมืองจู๋ตง  เป็นเมืองทางตอนกลางของเทศมณฑลซินจู๋ ประเทศไต้หวัน จู๋ตงอยู่ห่างจากใจกลางนครซินจู๋ประมาณ 20 นาทีโดยใช้เส้นทางทางด่วนหมายเลข 3 ซึ่งวิ่งผ่านใกล้กับตัวเมืองจู๋ตง และทางด่วนหมายเลข 68 ซึ่งวิ่งเข้าไปยังตัวเมืองจู๋ตงโดยตรง ส่วนหนึ่งของอุทยานวิทยาศาสตร์ซินจู๋ตั้งอยู่ในจู๋ตง และยังเป็นที่ตั้งของสถาบันวิจัยเทคโนโลยีอุตสาหกรรม
ชื่อ.
"จู๋ตง" มีความหมายตามตัวอักษรคือ "ไผ่ตะวันออก" แต่ในบริบทนี้ คำว่า "จู๋" ย่อมาจาก "ซินจู๋" สอดคล้องกับที่ตั้งของจู๋ตงที่อยู่ทางทิศตะวันออกของซินจู๋ (ทำนองเดียวกับจู๋เป่ย์ ซึ่งตั้งอยู่ทางทิศเหนือของซินจู๋) ชื่อเดิมของพื้นที่บริเวณนี้คือ "ฉิ่วกี๊หนา" ("Chhiū-kí-nâ") ซึ่งแปลว่า "ป่าต้น "#เปลี่ยนทาง "" ชื่อปัจจุบัน "จู๋ตง" รับมาจากชื่อที่ญี่ปุ่นตั้งในสมัยภายใต้การปกครองของญี่ปุ่นเมื่อคริสต์ทศวรรษ 1920
การขนส่ง.
รถไฟ.
เมืองจู๋ตงมีเส้นทางรถไฟของการรถไฟไต้หวันผ่าน โดยมี 4 สถานี ได้แก่ หรงหฺวา ชั่งยฺเหวียน จู๋ตง และจู๋จง
เมืองจู๋ตงมีสายรถไฟความเร็วสูงไต้หวันพาดผ่านทางส่วนตะวันตกของเมือง แต่ไม่มีแผนว่าจะมีสถานีรถไฟความเร็วสูงในเมืองจู๋ตง
รถโดยสารประจำทาง.
สถานีขนส่งผู้โดยสารในเมืองจู๋ตง ได้แก่
ตำบลโพลเบพออีน

โพลเบพออีน  เป็นตำบลในอำเภอซีแมคอน เทศมณฑลแจฮ์โรม จังหวัดฟอร์ส ประเทศอิหร่าน แบ่งออกเป็น 14 หมู่บ้าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 ตำบลนี้มีประชากร 5,028 คนใน 1,055 ครัวเรือน
ตำบลโพชต์แพร์

โพชต์แพร์  เป็นตำบลในอำเภอซีแมคอน เทศมณฑลแจฮ์โรม จังหวัดฟอร์ส ประเทศอิหร่าน แบ่งออกเป็น 16 หมู่บ้าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 ตำบลนี้มีประชากร 5,227 คนใน 1,267 ครัวเรือน
สัญลักษณ์ศาสนาอิสลาม

ศาสนาอิสลามเป็นศาสนาอับราฮัมเอกเทวนิยมที่สอนในหลักการพระเจ้าองค์เดียว (อัลลอฮ์) และมุฮัมมัดคือศาสดาคนสุดท้ายของพระเจ้า ถือเป็นศาสนาที่มีผู้นับถือมากเป็นอันดับสองของโลก โดยมีผู้นับถือมากกว่า 1.9 พันล้านคน และประชากรมุสลิมคิดเป็นประชากร 24.4% ของประชากรทั้งหมด
สี.
ประวัติ.
กองทัพและคาราวานอิสลามยุคแรกชูธงสีที่เรียบง่าย ๆ (ส่วนใหญ่เป็นสีดำหรือขาว) เพื่อระบุตัวตน เว้นเพียงธงดำของมุฮัมมัดที่มีชะฮาดะฮ์ในนั้น ในรุ่นถัดมา ผู้นำมุสลิมยังคงใช้ธงดำ ขาว หรือเขียวแบบเรียบง่ายที่ไม่มีลวดลาย ตัวเขียน หรือสัญลักษณ์บนนั้นต่อ รัฐเคาะลีฟะฮ์อุมัยยะฮ์ออกรบด้วยธงสีขาวและสีทอง รัฐเคาะลีฟะฮ์อับบาซียะฮ์ใช้ธงสีดำ (น้ำเงิน) และออกรบด้วยธงสีดำ รัฐเคาะลีฟะฮ์ฟาฏิมียะฮ์ใช้ธงสีเขียวและขาว เอมิเรตดิรอียะฮ์ของซาอุดีใช้ธงสีขาวและเขียวที่มีชะฮาดะฮ์ในนั้น ประเทศแถบอ่าวเปอร์เซียหลายประเทศมีธงสีแดง รัฐอาหรับใช้สีกลุ่มชนอาหรับสี่สี ได้แก่ขาว, ดำ, เขียว และแดง
ความหมาย.
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
ยูฟ่ายูโรปาคอนเฟอเรนซ์ลีก ฤดูกาล 2022–23 รอบคัดเลือกและรอบเพลย์ออฟ (ตัวแทนที่ชนะเลิศจากลีก)

หน้านี้สรุป ตัวแทนที่ชนะเลิศจากลีก แต่ละนัดของ ยูฟ่ายูโรปาคอนเฟอเรนซ์ลีก ฤดูกาล 2022–23 รอบคัดเลือกและรอบเพลย์ออฟ.
แต่ละเวลาคือ CEST , ตามที่ระบุไว้โดยยูฟ่า (เวลาท้องถิ่น, ถ้าแตกต่าง, คืออยู่ในวงเล็บ).
รอบคัดเลือกรอบสอง.
สรุปผลการแข่งขัน.
<section begin=Q2 />
<section end=Q2 />
แมตช์.
"รวมผลสองนัด บอลล์กานี ชนะ 10–0."
"รวมผลสองนัด วิคินกูร์ เรคยาวิก ชนะ 2–0."
"รวมผลสองนัด เคไอ คลาคส์วิก ชนะ 1–0."
"รวมผลสองนัด ฮิเบอร์เนียนส์ ชนะ 4–3."
"รวมผลสองนัด ซรินจ์สกี ชนะ 4–2."
"รวมผลสองนัด เลช พอซนัน ชนะ 6–1."
"รวมผลสองนัด ซีเอฟอาร์ คลูช ชนะ 4–1."
"รวมผลสองนัด โตบอล ชนะ 3–0."
รอบคัดเลือกรอบสาม.
สรุปผลการแข่งขัน.
<section begin=Q3 />
<section end=Q3 />
แมตช์.
"รวมผลสองนัด เลช พอซนัน ชนะ 4–2."
"รวมผลสองนัด อาร์เอฟเอส ชนะ 4–2."
"รวมผลสองนัด เสมอ 4–4. บอลล์กานี ชนะลูกโทษ 4–3."
"รวมผลสองนัด ซรินจ์สกี มอสตาร์ ชนะ 2–1."
"รวมผลสองนัด ซีเอฟอาร์ คลูช ชนะ 1–0."
รอบเพลย์ออฟ.
สรุปผลการแข่งขัน.
<section begin=PO />
แมตช์.
"รวมผลสองนัด ซีเอฟอาร์ คลูช ชนะ 1–0."
"รวมผลสองนัด เสมอ 3–3. อาร์เอฟเอส ชนะลูกโทษ 4–2."
"รวมผลสองนัด เลช พอซนัน ชนะ 3–1."
"รวมผลสองนัด บอลล์กานี ชนะ 3–1."
"รวมผลสองนัด เสมอ 2–2. สโลวาน บราติสลาวา ชนะลูกโทษ 6–5."
หมายเหตุ.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
เมอิ นางาโนะ

เมอิ นางาโนะ (; โรมาจิ: "Nagano Mei"; เกิด 24 กันยายน ค.ศ. 1999) เป็นนักแสดงหญิงชาวญี่ปุ่น เธอเป็นที่รู้จักจากการแสดงบทบาทในภาพยนตร์เรื่อง "มายเลิฟสตอรี!" (ค.ศ. 2015), "เดย์ไทม์ชูตติงสตาร์" (ค.ศ. 2017) ในบทบาทของ ซูซูเมะ โยซาโนะ และ ซูซูเมะ นิเรโนะ ใน "อาซาโดระ" ลำดับที่ 98 ของเอ็นเอชเคเรื่อง "ฮัมบุน, อาโออิ" (ค.ศ. 2018)
นางาโนะได้รับการชักชวนโดยแมวมองในคิจิโจจิ, โตเกียว เมื่อเธอกำลังศึกษาอยู่ในระดับประถมศึกษาปีที่ 3 และเปิดตัวในฐานะนักแสดงครั้งแรกในภาพยนตร์แอ็กชัน–ผจญภัย "Hard Revenge Milly: Bloody Battle" แสดงเป็นตัวละครสมทบ ใน ค.ศ. 2015 เธอแสดงเป็น รินโกะ ยามาโตะ ในภาพยนตร์โรแมนติกคอเมดีเรื่อง "มายเลิฟสตอรี!"
นางาโนะได้รับบทบาทนำแสดงแรกของเธอในละครโทรทัศน์วัยรุ่นเรื่อง "โคเอะโคย" แสดงเป็น ยุยโกะ โยชิโอกะ นักเรียนมัธยมปลายที่พบกับชายหนุ่มลึกลับซึ่งสวมถุงกระดาษบนหัวของเขา หลังจากนั้นในปีเดียวกัน เธอให้เสียงกับตัวละคร ซายะ ภาพยนตร์ฉบับญี่ปุ่นจากต้นฉบับ "สงครามเทวดา" เธอยังได้ปรากฏในโฆษณาแก่น้ำดื่มคาลพิส เซกิซุยเฮาส์, ทาวน์เวิร์ก, ยูคีวโมบายล์ และแอลเฟน ใน ค.ศ. 2017 เธอนำแสดงในภาพยนตร์โรแมนติก "เดย์ไทม์ชูตติงสตาร์" และมีการประกาศว่าเธอจะแสดงเป็นตัวละครหลักสำหรับ"อาซาโดระ" ลำดับที่ 98 ของเอ็นเอชเคเรื่อง "ฮัมบุง, อาโออิ" ซึ่งเริ่มออกอากาศในเดือนเมษายน ค.ศ. 2018 สำหรับบทบาทนำใน "อาซาโดระ" เรื่องนี้ เมอิได้รับรางวัลนักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมที่งานเจแปนเทเลวิชันดรามาอะแคเดมีอะวอร์ด ครั้งที่ 98 ใน ค.ศ. 2019 เมอิร่วมแสดงกับ มาซากิ ซูดะ ในละครโทรทัศน์เรื่อง"ห้องครูฮิอิรางิ" และได้รับรางวัลสาขานักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยมในงานเจแปนเทเลวิชันฯ ครั้งที่ 100
นางาโนะเป็นนางแบบประจำให้แก่นิตยสารแฟชั่นญี่ปุ่น "Nico☆Petite" และ "nicola" ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2016 เธอได้เป็นนางแบบพิเศษให้แก่นิตยสาร"เซเวนทีน" นางาโนะได้รับการเสนอชื่อในสาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมสำหรับบทบาทการแสดงของเธอในภาพยนตร์เรื่อง"โซชิเตะบาตงวะวาตาซาเรตะ" (And So the Baton Is Passed) ในงานรางวัลเจแปนอะแคเดมีฟิล์ม ครั้งที่ 45 และชนะรางวัลบลูริบบอนอะวอร์ดครั้งที่ 64 ในสาขาและภาพยนตร์เดียวกันของเธอ ใน ค.ศ. 2022 นางาโนะแสดงในละครโทรทัศน์เรื่อง"ยูนิคอร์นนินตเตะ" ออกอากาศทางทีบีเอสทีวี เธอยังปรากฏในภาพยนตร์ฉบับคนแสดงดัดแปลงจากมังงะเรื่อง"แด่มาริโกะของฉัน" ฉายในเดือนกันยายนปีเดียวกัน ถัดมาใน ค.ศ. 2023 นางาโนะนำแสดงในละครชุดทางโทรทัศน์ดัดแปลงจากมังงะเผยแพร่ทางเน็ตฟลิกซ์เรื่อง"ไฟแค้น ไฟอดีต"
ปาหนัน ณ พัทลุง

ปาหนัน ณ พัทลุง เกิดเมื่อวันที่ 16 เมษายน พ.ศ.2505 ชื่อเล่น เก๋ เป็นนักแสดงหญิงชาวไทย
ปาหนัน ณ พัทลุง เกิดเมื่อวันที่ 16 เมษายน พ.ศ.2505 ชื่อเล่น เก๋ เป็นนักแสดงหญิงชาวไทย เข้าวงการจากการถ่ายแบบและถ่ายโฆษณา มีผลงานแสดงครั้งแรกคือภาพยนตร์เรื่อง หลวงตา ภาค 2 ในปี 2525 ซึ่งเป็นภาคต่อของภาพยนตร์เรื่องหลวงตา จากนั้นจึงมีผลงานทั้งภาพยนตร์และละคร โดยในช่วงแรกใช้ชื่อในการแสดงว่า เอื้อมพร ณ พัทลุง ก่อนที่จะเปลี่ยนมาใช้ชื่อ ปาหนัน ณ พัทลุง อีกทั้งยังเคยเซ็นสัญญาเป็นนักแสดงในสังกัดช่อง 3 
ปาหนันรับงานแสดงอยู่หลายปีก่อนออกจากวงการบันเทิงจนถึงปัจจุบัน
ชาวปาร์ซี

ปาร์ซี (คือชาวเปอร์เซีย ในภาษาเปอร์เซีย) คือกลุ่มชาติพันธุ์ในภูมิภาคอนุทวีปอินเดียซึ่งนับถือศาสนาโซโรอัสเตอร์ มีบรรพชนอพยพจากจักรวรรดิซาเซเนียน (ปัจจุบันอยู่ในประเทศอิหร่าน) เข้าไปตั้งถิ่นฐานหลักแหล่งอยู่ในอินเดีย หลังการพิชิตจักรวรรดิเปอร์เซียโดยมุสลิมของรัฐเคาะลีฟะฮ์รอชิดีนเมื่อคริสต์ศตวรรษที่ 7 การอพยพของชาวอิหร่านที่นับถือศาสนาโซโรอัสเตอร์มีสองระลอกใหญ่ ชาวปาร์ซีเป็นกลุ่มผู้อพยพสู่อนุทวีประลอกแรก หลังจากนั้นอีกหลายศตวรรษ มีการอพยพระลอกสองในยุคราชวงศ์กอญัรตรงกับคริสต์ศตวรรษที่ 18 แต่จะเรียกชนกลุ่มนี้ว่า อีรานี (แปลว่าชาวอิหร่าน) ซึ่งมีขนบธรรมเนียมแตกต่างออกไปและมีขนาดที่เล็กกว่า 
ก่อนการพิชิตดินแดนของชาวมุสลิม ศาสนาโซโรอัสเตอร์เป็นศาสนาประจำชาติของจักรวรรดิซาเซเนียน อันเป็นศาสนาที่มีประชาชนส่วนใหญ่นับถือในช่วงเวลานั้น ในเอกสาร "Qissa-i Sanjan" ระบุว่าชาวปาร์ซีเริ่มลี้ภัยเข้าสู่รัฐคุชราตช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 8 ถึงคริสต์ศตวรรษที่ 10 เพื่อหลบหนีการกดขี่ศาสนา หลังจักรวรรดิซาเซเนียนถูกกองทัพมุสลิมพิชิตดินแดน มีชาวเปอร์เซียหลายคนก่อการกบฏ สู้รบประหัตประหารกับกองทัพของรอชิดุน และเคาะลีฟะฮ์คนอื่น ๆ ยาวนานถึงสองร้อยปี แต่ช่วงเวลาเดียวกันนั้น มีชาวเปอร์เซียบางส่วนเลือกที่จะรักษาอัตลักษณ์ทางศาสนาของตนเองและลี้ภัยเข้าสู่ดินแดนอินเดีย พวกเขาเรียกตัวเองว่า "ปาร์ซี" และกลายเป็นคำที่ใช้เรียกชาวอิหร่านที่ยังนับถือศาสนาโซโรอัสเตอร์
ในประเทศไทย มีชาวปาร์ซีอพยพสู่ไทยตั้งแต่การเปิดเสรีการค้าจากสนธิสัญญาเบอร์นีเมื่อปี พ.ศ. 2368 เพราะปรากฏหลุมศพในสุสานปาร์ซีที่เก่าที่สุด ระบุปีมรณกรรมของผู้ตายไว้ในปี พ.ศ. 2373 ชาวปาร์ซีจะปรับตัวให้กลมกลืนไปกับชนส่วนใหญ่ ไม่สู้เผยแผ่ศาสนาและวัฒนธรรมของตน เบื้องต้นชาวปาร์ซีรับราชการอยู่ในกรมรถไฟหลวง ยุคหลังก็พบว่าพวกเขาประกอบธุรกิจอื่น เช่น ตระกูลบีโรซา ทำกิจการนำเข้าและส่งออกสินค้า ต่อมาลูกหลานมีบทบาทด้านการพยาบาล และตระกูลเปสตันยี ที่มีชื่อเสียงในแวดวงภาพยนตร์ คือ รัตน์ เปสตันยี
เมลก์เตร์ต

เมลก์เตร์ต หรือ ทาร์ตนม  เป็นของหวานจากประเทศแอฟริกาใต้ที่มีต้นกำเนิดจากชาวดัตช์ที่เข้าไปตั้งถิ่นฐานในเขตอาณานิคมแหลม ซี่งประกอบด้วยแป้งพายแบบร่วนกรอบเป็นขอบนอก และภายในเป็นไส้คัสตาร์ดที่ทำจากนม แป้ง น้ำตาล และไข่ อัตราส่วนของนมต่อไข่จะสูงกว่าในทาร์ตไข่โปรตุเกสหรือทาร์ตไข่แบบจีน จึงทำให้เมลก์เตร์ตมีเนื้อสัมผัสที่บางเบากว่าและมีรสชาตินมเข้มข้นกว่า
ของหวานชนิดนี้มีที่มาจากชาวดัตช์ที่เข้ามาตั้งถิ่นฐานในอาณานิคมแหลมของเนเธอร์แลนด์ในช่วงศตวรรษที่ 17 และเชื่อว่าน่าจะดัดแปลงมาจาก "มัตเตินตาร์ต"  ซึ่งเป็นของหวานของเนเธอร์แลนด์ที่มีลักษณะคล้ายกับชีสเค้ก และปรากฏในตำราอาหารภาษาดัตช์ ซึ่งจัดพิมพ์โดยโตมัส ฟัน เดอร์โนต  ราว ค.ศ. 1514 บางสูตรจะกำหนดให้อบคัสตาร์ดพร้อมกันกับแป้งพาย ในขณะที่บางสูตรจะให้เตรียมคัสตาร์ดไว้ก่อนแล้วค่อยเติมลงไปในขอบแป้งพายก่อนเสิร์ฟ เมลก์เตร์ตมักจะโรยผงอบเชยลงไปด้วยขณะเสิร์ฟ และในบางครั้งนมที่นำมาใช้ทำเมลก์เตร์ตก็ผ่านการนำอบเชยไปแช่เพื่อให้กลิ่นและรสละลายออกมาเช่นกัน เมลก์เตร์ตนิยมเสิร์ฟในงานฉลองทางศาสนาที่โบสถ์และงานเลี้ยงตามบ้าน และสามารถหาซื้อได้ทั่วไปตามซูเปอร์มาร์เกตในประเทศแอฟริกาใต้ โดยทั่วไปนิยมเสิร์ฟแช่เย็น อุณหภูมิห้อง หรืออาจจะอุ่นเล็กน้อย
โยโกซูกะ ดี4วาย

โยโกซูกะ ดี4วาย  ชื่อเล่น จูดี้ เป็นเครื่องบินดำดิ่งทิ้งระเบิดบนเรือบรรทุกเครื่องบินของกองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่นในสงครามโลกครั้งที่สอง ประจำการระหว่างปี ค.ศ. 1942 ถึง 1945
คุณลักษณะ (ดี4วาย2).
"ข้อมูลจาก" The Encyclopedia of World Aircraft
ลักษณะทั่วไป* ลูกเรือ: 2* Aspect ratio: * ใบพัด: ใบ
สมรรถนะ* ความเร็วสูงสุด: Mach * Endurance: * g limits: * Roll rate: 
Armament
* 2× forward-firing 7.7 mm Type 97 aircraft machine guns
* 1× rearward-firing 7.92 mm Type 1 machine gun* Bombs: 
* of bombs (design)
* of bombs (suicide attacker)
ฉัตรมงคล เรืองฐณโรจน์

ฉัตรมงคล เรืองฐณโรจน์ (ชื่อเล่น : นาย; เกิด 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2545) เป็นนักฟุตบอลชาวไทย ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งแบ็กซ้ายและกองกลางตัวรับ ให้กับชลบุรี ในไทยลีก 2 ติดทีมชาติไทยชุดใหญ่ และทีมชาติไทยชุดอายุไม่เกิน 23 ปี
เคอร์ทิสส์ SB2C เฮลไดเวอร์

เคอร์ทิสส์ SB2C เฮลไดเวอร์  เป็นเครื่องบินดำดิ่งทิ้งระเบิดของสหรัฐในสงครามโลกครั้งที่สอง พัฒนาโดยเคอร์ทิสส์-ไรท์ ใช้โดยกองทัพเรือสหรัฐ บนเรือบรรทุกเครื่องบิน ซึ่งถูกนำมาใช้แทนที่ดักลาส เอสบีดี ดอนท์เลสส์
คุณลักษณะ (เอสบี2ซี-4 เฮลไดเวอร์).
"ข้อมูลจาก" United States Navy Aircraft since 1911ลักษณะทั่วไป* ลูกเรือ: 2* Aspect ratio: * Airfoil: root: NACA 23017; tip: NACA 23009* ใบพัด: 4 ใบ constant-speed propeller
สมรรถนะ* ความเร็วสูงสุด: Mach * Endurance: * g limits: * Roll rate: * Maximum glide ratio: 
Armament
วัดฟ้าฮ่าม

วัดฟ้าฮ่าม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำปิง ในตำบลฟ้าฮ่าม อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ 
ประวัติและตำนาน.
วัดฟ้าฮ่ามสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 1943 (จุลศักราช 762 ปีชวด โทศก) ตามหลักเสาเสมาสีขาวมีเรื่องราวประวัติที่ได้บันทึกกล่าวไว้ว่า พระเจ้าแสนเมืองมา กษัตริย์แห่งราชวงศ์มังราย (เม็งราย) องค์ที่ 9 ในเวลานั้นพระเจ้าพรหม พระมาตุลาของพระองค์ ครองเมืองเชียงราย ได้ยกทัพมาตีนพบุรีศรีนครพิงค์ (เชียงใหม่) เพื่อแย่งชิงราชบัลลังก์แต่ถูกทัพหลวง ภายใต้การนำของขุนแสนผานองตีพ่ายกลับไป ต่อมาอีกไม่นานพระเจ้าพรหมก็เสด็จมาถึงนพบุรีศรีนครพิงค์อีก เพื่อขอพระราชทานอภัยโทษ
พระเจ้าพรหมได้อัญเชิญพระพุทธสิหิงค์ซึ่งสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 700 ตามตำนานกล่าว่าเมื่ออัญเชิญพระพุทธรูปล่องมาตามลำน้ำระมิง (แม่น้ำปิง) พอมาถึงเชียงใหม่แล้วอัญเชิญขึ้นที่วังสิงห์คำเหนือท่าเจดีย์งามประมาณ 50 วา แต่เกิดเหตุการณ์ปาฏิหาริย์ขององค์พระพุทธสิหิงค์ ปรากฎว่าท้องฟ้าสว่างก็มืดลงและมีรัศมีจากองค์พระพุทธสิหิงค์พุ่งไปทางตะวันออกเฉียงเหนือ เป็นลำแสงสีทองดั่งรุ้งกินน้ำ ยาวประมาณ 2,000 วา แสงนั้นไปสิ้นสุดลง ณ ที่แห่งหนึ่ง พระเจ้าแสนเมืองมาจึงโปรดให้สร้างอารามขึ้น ณ ที่ลำแสงสิ้นสุดนั้น เรียกว่า "อารามฟ้าฮ่าม" (วัดฟ้าฮ่าม) หมายถึง "ฟ้าสว่าง อร่ามเรืองรอง" วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2490
เสนาสนะ.
วิหารศิลปะล้านนา มีการแกะสลักลายไม้หน้าวิหาร ปิดทองและประดับกระจกสี ภายในวิหารประดิษฐานพระพุทธรูปปั้นศิลปะล้านนา วิหารได้รับการบูรณะในสมัยของพระครูลิงหวิชัย (หลวงปู่ครูบาสิงห์) และได้มีการวาดภาพพุทธประวัติและพระเจ้าสิบชาติบนฝาผนังภายในวิหาร
เจดีย์ศิลปะล้านนาซึ่งสันนิษฐานว่ามีมาแต่สมัยสร้างวัด ภายในเจดีย์ได้บรรจุพระบรมสารีริกธาตุ เจดีย์ได้รับการบูรณะ เมื่อ พ.ศ. 2516 พระครูสิงหวิชัยพร้อมด้วยคณะศรัทธาจึงได้สร้างเจดีย์ครอบองค์เดิม โดยได้เพิ่มซุ้มทั้งสี่ด้านและนำพระพุทธรูปมาประดิษฐานไว้ในซุ้มทั้งสี่ ในสมัยของพระปลัดปัญญา ปญญาธโร เจ้าอาวาสรูปปัจจุบัน ได้มีการประดับฉัตรรอบองค์เจดีย์ทั้งสี่ด้าน
อุโบสถศิลปะล้านนา ได้สร้างแทนอุโบสถหลังเดิมที่ชำรุดไป ได้ริเริ่มสร้างในสมัยของพระครูสิงหวิชัย แต่ไม่ทันได้เสร็จเรียบร้อย ท่านก็ได้มรณภาพเสียก่อน ในสมัยพระปลัดปัญญา ปญญาธโร ได้ทำการก่อสร้างจนเสร็จเรียบร้อย ภายในอุโบสถได้ประดิษฐานพระพุทธสิหิงค์จำลอง ซึ่งทำการหล่อและทำพิธีพุทธาภิเษกที่วัดฟ้าฮ่าม เมื่อ พ.ศ. 2540 มีนามว่า "พระสิงหนิมิตพิชิตภัย"
พระราชพงศาวดารกรุงศรีอยุธยา ฉบับหอพระสมุดวชิรญาณ

พระราชพงศาวดารกรุงศรีอยุธยา ฉบับหอพระสมุดวชิรญาณ หรือเรียกกันทั่วไปว่า พระราชพงศาวดารกรุงศรีอยุธยา ฉบับปลีก‎ เป็นพระราชพงศาวดารไทยซึ่งเชื่อว่าเขียนขึ้นในสมัยกรุงศรีอยุธยาโดยมิได้ผ่านการชำระในสมัยกรุงธนบุรีและกรุงรัตนโกสินทร์ ประกอบด้วยเนื้อเรื่องสองส่วนที่คาดว่าเป็นฉบับเดียวกันแต่ขาดออกจากกัน ซึ่งค้นพบในเวลาที่ต่างกัน ต้นฉบับเป็นสมุดไทยดำเขียนด้วยอักษรไทยเส้นรงและเส้นดินสอขาว
ส่วนแรกกล่าวถึงเหตุการณ์ประวัติศาสตร์ระหว่าง พ.ศ. 1982–1984 ตรงกับสมัยสมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 2 (เจ้าสามพระยา) ซึ่งอุบลศรี อรรถพันธุ์ เป็นผู้ค้นพบพระราชพงศาวดารฉบับหมายเลข 223, 2/ก 125 จ.ศ. 845-846 ที่หอพระสมุดวชิรญาณ เมื่อ พ.ศ. 2521 มี 28 หน้า ส่วนที่สองกล่าวถึงเหตุการณ์ประวัติศาสตร์ระหว่าง พ.ศ. 1986–1987 ตรงกับสมัยสมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 2 ซึ่งไมเคิล วิกเคอรี (Michael Vickery) ค้นพบที่หอสมุดแห่งชาติเมื่อ พ.ศ. 2514 มี 68 หน้า นายไมเคิล วิกเคอรี สันนิษฐานว่าฉบับที่ตนค้นพบนั้นเขียนขึ้นในสมัยสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถเป็นอย่างน้อย ก่อนที่จะมีการปฏิรูปการปกครอง โดยให้เหตุผลเกี่ยวกับการเปรียบเทียบยศขุนนางก่อนและหลังการปฏิรุปการปกครองในรัชสมัยนั้น นายไมเคิล วิกเคอรี ตีพิมพ์เผยแพร่ในบทความเรื่อง "The 2/K.125 Fragment, A Lost Chronicle of Ayutthaya" ของวารสารสยามสมาคม เมื่อปี พ.ศ. 2520 จึงเป็นที่รู้จักกันในนามของ "พระราชพงศาวดาร ฉบับไมเคิล วิคเคอรี" ต่อมาอุบลศรี อรรถพันธุ์ได้พบฉบับเลขที่ 222, 2/ก 104 จ.ศ.845-846 จ.ศ. 801-803 เพิ่มเติมอีกฉบับหนึ่งระหว่างการทำวิทยานิพนธ์เรื่อง "การชำระพระราชพงศาวดารในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก"
แม้เนื้อหาจะอยู่ในช่วงเวลาระยะสั้น ๆ แต่ก็ให้ข้อมูลทางประวัติศาสตร์ที่แตกต่างจากฉบับอื่น เช่น เรื่องการส่งเจ้านายชั้นสูงไปปกครองเขมร กล่าวคือหลังจากที่สมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 2 เสด็จไปตีเขมรได้เมื่อ พ.ศ. 1974 พระองค์โปรดให้สมเด็จพระนครอินทร์ซึ่งเป็นพระราชโอรสไปปกครอง แต่ภายหลังพระราชโอรสประชวรและสวรรคต จึงโปรดให้พญาแพรกไปปกครองเขมรแทน เนื้อหาในส่วนนี้พระราชพงศาวดารกรุงเก่า ฉบับหลวงประเสริฐ ไม่ได้กล่าวถึงพญาแพรก กล่าวถึงเรื่องราวในรัชกาลสมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 2 เหตุการณ์ก่อนที่จะมีพระราชพิธีโสกันต์สมเด็จพระราเมศวร ในศักราช 801 ปีมะแม ยังกล่าวถึงการรปกครองแผ่อำนาจของกรุงศรีอยุธยาไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ กล่าวถึงสงครามกับเขมร และการขยายอำนาจไปทางตะวันตก คือ เมืองทวาย มะริด และตะนาวศรี ซึ่งไม่พบรายละเอียดเช่นนี้ในพระราชพงศาวดารฉบับอื่น
เจดีย์ภูเขาทอง

เจดีย์ภูเขาทอง  เป็นเจดีย์สูง 50 เมตร อยู่ในตำบลภูเขาทอง ใกล้เกาะเมืองอยุธยา นักท่องเที่ยวสามารถเดินขึ้นไปได้ไกลถึงครึ่งทางของเจดีย์ซึ่งสามารถมองเห็นทุ่งนาโดยรอบและเมืองอยุธยาได้
ประวัติศาสตร์.
ในปี พ.ศ. 2112 หลังจากยึดกรุงศรีอยุธยาได้แล้ว พระเจ้าบุเรงนอง มีพระบัญชาให้สร้างพระเจดีย์ขนาดใหญ่ซึ่งอยู่ติดกับ วัดภูเขาทอง เพื่อรำลึกถึงชัยชนะของพระองค์ แต่พระเจดีย์สร้างไม่เสร็จมีเพียงฐานพระเจดีย์ที่สร้างเสร็จ ต่อมาในปี พ.ศ. 2130 สมเด็จพระนเรศวรมหาราช เมื่อครั้งเป็นพระมหาอุปราชโปรดเกล้าให้สร้างพระเจดีย์เพื่อระลึกถึงเหตุการณ์ที่พระองค์นำ อยุธยา ประกาศอิสรภาพจากพม่าในปี พ.ศ. 2127 โดยพระองค์ตัดสินพระทัยสร้างเจดีย์ทรงไทยบนฐานเดิม ในอีก 2 ศตวรรษต่อมา พระเจดีย์ก็ทรุดโทรมลง ซึ่งการบูรณะในสมัย สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ ในสมัยอยุธยาตอนปลาย พระองค์โปรดเกล้า ฯ ให้สร้างพระเจดีย์องค์ใหม่เป็นแบบพระเจดีย์แบบย่อมุม โดยสร้างบนฐานเก่าของพระเจดีย์
วัดที่อยู่ติดกันคือวัดภูเขาทองซึ่งสถาปนาโดย สมเด็จพระราเมศวร กษัตริย์องค์ที่สองของกรุงศรีอยุธยาในปี พ.ศ. 1930 ซึ่งยังคงอยู่จนถึงปัจจุบัน
เทศมณฑลเชอทอควา (รัฐแคนซัส)

เทศมณฑลเชอทอควา (รหัส: CQ) เป็นเทศมณฑลในรัฐแคนซัสตะวันออกเฉียงใต้ สหรัฐ จากสำมะโนสหรัฐ ค.ศ. 2020 เทศมณฑลนี้มีประชากร 3,379 คน โดยมีซีแดนเป็นเมืองหลักและเมืองที่มีประชากรมากที่สุด เทศมณฑลเชอทอควาตั้งชื่อตามเทศมณฑลเชอทอควา รัฐนิวยอร์ก สถานที่เกิดของเอ็กเวิร์ด แจควิน นักการเมืองรัฐแคนซัสที่มีส่วนในการจัดตั้งเทศมณฑลนี้
ภูมิศาสตร์.
รายงานจากสำนักงานสถิติแห่งชาติสหรัฐ เทศมณฑลนี้มีพื้นที่รวม ในจำนวนนี้เป็นพื้นดิน และพื้นน้ำ (0.9%)
ทางหลวงหลัก.
ข้อมูล: National Atlas, สำนักงานสถิติแห่งชาติสหรัฐ
มมเบ็ตสึ

มมเบ็ตสึ  เป็นนครที่ตั้งอยู่ในกิ่งจังหวัดโอค็อตสค์ จังหวัดฮกไกโด ประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่ริมทะเลโอค็อตสค์ ณ วันที่ 30 กันยายน ค.ศ. 2016 นครมมเบ็ตสึมีประชากรประมาณ 22,983 คน มีความหนาแน่นของประชากร 27.67 คนต่อตารางกิโลเมตร และมีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 
เศรษฐกิจของมมเบ็ตสึส่วนใหญ่เป็นการจับสัตว์น้ำจืดโดยเฉพาะปู โดยปูจากมมเบ็ตสึขึ้นชื่อว่าดีที่สุดในญี่ปุ่น จึงมีการสร้างรูปปั้นก้ามปูสูงประมาณ 12 เมตร ขึ้นที่ปากแม่น้ำมมเบ็ตสึ ริมทะเลโอค็อตสค์
วอยซ์ออฟบาเจอปรต

วอยซ์ออฟบาเจอปรต (มักย่อเป็น VOB) เป็นวงร็อกหญิงล้วนสามคนที่ก่อตั้งในเมืองการุต จังหวัดชวาตะวันตกใน ค.ศ. 2014 สมาชิกในวงประกอบด้วยฟีร์ดา มาร์ชา กูร์นียา (เสียงร้องและกลอง), วีดี ระฮ์มาวาตี (กีตาร์เบส) และเอออูวิซ ซีตี ไอชะฮ์ (กลอง) พวกเธอร้องเพลงทั้งในภาษาอังกฤษกับภาษาซุนดา คำว่า "บาเจอปรต" (baceprot) ในภาษาซุนดาหมายถึง "เสียงดัง" ซึ่งสื่อถึงรูปแบบการเล่นของวง
ประวัติ.
ก่อตั้ง.
วงนี้จัดตั้งขึ้นในเมืองการุต จังหวัดชวาตะวันตกใน ค.ศ. 2014 ในยูทูบ ผู้ชมดูวงของพวกเธอร้องคัฟเวอร์เพลงเรจอะเกนสต์เดอะแมชชีนใน ค.ศ. 2015 ทั้งสามคนยังคงผลิตวิดีโอคัฟเวอร์ศิลปินต่าง ๆ เช่น เรดฮอตชิลีเพปเปอส์, เมทัลลิกา และสลิปน็อต ซึ่งทำให้พวกเธอได้รับความสนใจจากสื่อทั้งในและต่างประเทศ
วงดนตรีนี้นำเสนอภาพลักษณ์ที่ดูขัดแย้ง โดยมีรูปแบบดนตรีแนวเฮฟวี แต่สมาชิกวงทั้งสามคนสวมชุดตามหลักการอิสลาม ซึ่งรวมถึงการคลุมฮิญาบ สิ่งนี้ก่อให้เกิดเสียงวิจารณ์จากมุสลิมอนุรักษ์นิยมบางส่วนจากบ้านเกิดของเธอ ถึงกระนั้น พวกเธอก็ได้รับเสียงสนับสนุนจากหลายพื้นที่
เด็กหญิงทั้งสามคนเคยเล่นเครื่องดนตรีที่โรงเรียน และผู้ฝึกสอนโรงละครส่งเสริมให้สมัครแข่งขันวงดนตรี โดยผู้ฝึกสอนทำหน้าที่เป็นผู้จัดการและนักแต่งเนื้อเพลงให้แก่พวกเธอ
คูเมืองนครราชสีมา

คูเมืองนครราชสีมา ได้ก่อสร้างขึ้นในสมัยอยุธยา ในสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช ช่วงปี พ.ศ. 2199 - พ.ศ. 2231 เป็นหนึ่งในสัญลักษณ์ทางการท่องเที่ยวที่สำคัญของนครราชสีมา
ประวัติ.
ในสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช มีพระราชดำริว่า ดินแดนภาคอีสานเป็นฉนวนป้องกันการรุกรานของขแมร์ (เขมร) ลาว ญวน และเป็นหัวเมืองใหญ่ควบคุมเขมรป่าดงที่ขึ้นแก่ไทย จึงโปรดให้สร้างเมืองขึ้นใหม่ เนื่องจากเป็นที่ตั้งของเมืองที่เป็นจุดยุทธศาสตร์ทางการรบ จึงมีการสร้างกำแพงและขุดคู้มืองขึ้นด้วย 
โดยคูเมืองกว้าง 20 เมตร (10 วา) และลึก 6 เมตร (3 วา) ยาวล้อมรอบเมือง มีความกว้างประมาณ 1,000 เมตร (มาตราวัดของไทย : 25 เส้น) ยาวประมาณ 1,700 เมตร (มาตราวัดของไทย : 43 เส้น) ยาวล้อมรอบกำแพงเมืองและเขตเมืองเก่า และมีการขุดลำปรุจากลำตะคองเป็นทางน้ำเข้ามาหล่อเลี้ยงคูเมืองด้วย
การปรับปรุงคูเมือง.
รายงานเกี่ยวกับการขุดคูเมือง โดยพระยาประสิทธิศัลการ ข้าหลวงเทศาภิบาลมณฑลนครราชสีห์มา ในสมัยรัชกาลที่ 5
"คูรอบกำแพงเมือง แต่เดิมชาวเมืองทำนา เห็นด้วยเกล้าฯว่า เมืองนครราชสีห์มาเป็นเมืองดอน เวลาระดู(ฤดู)แล้งอัตคัดน้ำ เมื่อปลายปี ศก ๑๑๑ ข้าพระพุทธเจ้าได้รับพระราชทานขอแรงเลขสมกรมการ (น่าจะเป็นหน่วยงานโยธา) มาขุดคูเมือง ลึก ๕ ศอก กว้าง ๑๐ วา
ครั้นเดือนพฤษภาคม ศก ๑๑๒ ขุดได้ ๘ ส่วน ยังค้างอยู่ ๒ ส่วน จึ่งจะรอบเมือง และได้ใช้มูลดินที่ขุดจากคู เกลี่ยทำเปนถนนรอบคูชั้นนอก แต่ถนนนี้ยังเกลี่ยไม่แล้ว เวลานี้มีน้ำขังอยู่ในคูเสมอ เปนประโยชน์แก่บ้านเมืองมาก"
ควร์ท เวสเตอร์กอร์ด

ควร์ท เวสเตอร์กอร์ด (ชื่อเกิด Kurt Vestergaard; 13 กรกฎาคม ค.ศ. 1935 – 14 กรกฎาคม ค.ศ. 2021) เป็นนักเขียนการ์ตูนชาวเดนมาร์ก ใน ค.ศ. 2005 เขาวาดการ์ตูนศาสดามุฮัมมัดของศาสนาอิสลามที่ใส่ระเบิดข้างในผ้าโพกหัว ไว้ในการ์ตูนมุฮัมมัดของ "Jyllands-Posten" ซึ่งก่อให้เกิดความพยายามลอบสังหารและฆาตกรรมจากกลุ่ม Islamists ทั่วโลก ปัญหาทางการทูต และการจลาจลกับการโจมตีสถานทูตตะวันตกที่รัฐจัดขึ้นในประเทศมุสลิม ซึ่งมีผู้เสียชีวิตบางส่วน หลังการวาดการ์ตูน เวสเตอร์กอร์ดได้รับคำขู่ฆ่าจำนวนมากและเป็นเป้าหมายในการลอบสังหารหลายครั้ง ด้วยเหตุนี้ ทำให้เขาต้องได้รับความคุ้มครองจากตำรวจ
ชีวิตช่วงต้น.
เวสเตอร์กอร์ดเกิดในวันที่ 13 กรกฎาคม ค.ศ. 1935 ในหมู่บ้าน Døstrup เทศบาล Mariagerfjord ในคาบสมุทรจัตแลนด์ เขาเติบโตในสภาพแวดล้อมครอบครัวคริสเตียนแบบอนุรักษ์นิยม (Inner Mission) โดยเข้าเรียนในโรงเรียนวันอาทิตย์ ในช่วงที่เรียนชั้นมัธยมในคริสต์ทศวรรษ 1950 เขาได้พบกับกลุ่ม cultural radicalism ซึ่งทำให้เขาถือเป็น "การเปิดเผย" และ "การหลุดพ้นจากการปราบปรามทางศาสนาในวัยเด็ก"
เสียชีวิต.
หลังเจ็บป่วยเป็นเวลายาวนาน เวสเตอร์กอร์ดจึงเสียชีวิตขณะดำลังนอนที่โคเปนเฮเกนในวันที่ 14 กรกฎาคม ค.ศ. 2021 หลังวันเกิดครบรอบ 86 ปีเพียงวันเดียว 
บันทึกความทรงจำ.
ใน ค.ศ. 2011 เวสเตอร์กอร์ดกับ John Lykkegaard ร่วมกันตีพิมพ์ "Manden bag stregen" บันทึกความทรงจำของเขาเอง
โรซามันด์ ไพค์

โรซามันด์ แมรี เอลเลน ไพค์ (เกิดระหว่างเดือน มกราคม–กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1979) เป็นนักแสดงชาวอังกฤษ เธอได้รับรางวัลลูกโลกทองคำ สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม ประเภทภาพยนตร์เพลงหรือภาพยนตร์ตลก จากเรื่อง "ห่วง...แต่หวังฮุบ" (2021) และ รางวัลไพรม์ไทม์เอมมี สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม ประเภทละครชุดทางโทรทัศน์ขนาดสั้น จากเรื่อง "สเตท ออฟ เดอะ ยูเนียน" (2019) รวมทั้งเคยได้รับการเสนอชื่อให้เข้าชิงรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม และ รางวัลแบฟตา
ไพค์ เข้าสู่วงการบันเทิงจากการเป็นนักแสดงละครเวที โดยเธอมีผลงานการแสดงละครเวทีเรื่องแรกคือ "โรเมโอและจูเลียต" ที่โรงละครเยาวชนแห่งชาติ สหราชอาณาจักร ในปี ค.ศ. 1997 ซึ่งเธอรับบทเป็น "จูเลียต" จากนั้นเธอเริ่มมีผลงานการแสดงที่ออกอากาศทางโทรทัศน์ของประเทศอังกฤษอยู่หลายเรื่อง ก่อนที่เธอจะเริ่มมีชื่อเสียงจากบทสาวบอนด์ ใน "007 พยัคฆ์ร้ายท้ามรณะ" (ค.ศ. 2002) ซึ่งเป็นผลงานภาพยนตร์เรื่องแรกของเธอ ตามมาด้วยการแสดงในบทสมทบในภาพยนตร์เช่น "จอมคนแห่งโรเชสเตอร์" (ค.ศ. 2004), "ดอกไม้ทรนงกับชายชาติผยอง", "ดูม ล่าตายมนุษย์กลายพันธุ์" (ค.ศ. 2005), "ค้นแผนฆ่า ล่าอัจฉริยะ" (2007), "ปริญญารักไม่มีวันเรียนจบ", "คนอึดฝ่านรกโคลนนิ่ง" (ค.ศ. 2009) และ "พยัคฆ์ร้าย ศูนย์ ศูนย์ ก๊าก สายลับกลับมาป่วน" (ค.ศ. 2011)
ในปี ค.ศ. 2012 เธอแสดงเป็นแอนดรอมิดาใน "สงครามมหาเทพพิโรธ" และแสดงนำคู่กับทอม ครูซใน "แจ็ค รีชเชอร์ ยอดคนสืบระห่ำ" ก่อนจะมาโด่งดังในระดับโลกจากบทบาทการแสดงนำในภาพยนตร์เรื่อง "เล่นซ่อนหาย" (ค.ศ. 2014) ที่ทำให้เธอได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม, รางวัลลูกโลกทองคำ, รางวัลแบฟตา, รางวัลแซกอวอร์ดส์และรางวัลเอ็มทีวีมูวีแอนด์ทีวีอะวอดส์ โดยในปี 2018 เธอได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลลูกโลกทองคำเป็นครั้งที่สองจากภาพยนตร์ชีวประวัติเรื่อง "ไพรเวท วอร์" (ค.ศ. 2018) จนกระทั่งในปี ค.ศ. 2021 เธอมาประสบความสำเร็จได้รับรางวัลลูกโลกทองคำ เป็นครั้งแรก จากการเข้าชิงถึง 3 ครั้ง จากเรื่อง "ห่วง...แต่หวังฮุบ" (ค.ศ. 2020) ทางเน็ตฟลิกซ์ นอกจากผลงานภาพยนตร์แล้วเธอยังเป็นผู้บรรยายในแอนิเมชันเรื่อง "โลกใบใหญ่ของอาร์ชิบอลด์" (ค.ศ. 2019 – ปัจจุบัน)
วัยเด็กและการศึกษา.
ไพค์ เกิดในปี ค.ศ. 1979 ที่แฮมเมอร์สมิธ เกรเทอร์ลอนดอน ประเทศอังกฤษ เป็นบุตรสาวคนเดียวของ จูเลียน ไพค์ และ แคโรไลน์ เฟรนด์ นักร้องเพลงโอเปร่า เธอจบการศึกษาด้านวรรณคดีอังกฤษ จากวิทยาลัยวาแดม, มหาวิทยาลัยอ๊อกซฟอร์ด ด้วยคะแนนเกียรตินิยมอันดับ 2
เทือกเขาซายัน

เทือกเขาซายัน ("Sajany"; , "Soyonï nurû") เป็นเทือกเขาที่ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของไซบีเรีย ประเทศรัสเซีย (สาธารณรัฐบูเรียเตีย, แคว้นอีร์คุตสค์, ดินแดนครัสโนยาสค์, สาธารณรัฐตูวา และ สาธารณรัฐคาคัสเซีย) และ อยู่ทางตอนเหนือของประเทศมองโกเลีย ในอดีต เทือกเขานี้เคยถูกนำมาใช้เป็นเส้นแบ่งเขตแดนระหว่างรัสเซียและมองโกเลีย
ยอดเขาอันสูงตระหง่านของเทือกเขาซายัน ประกอบกับทะเลสาบอันเย็นจัดทางตอนใต้ของตูวา เกิดเป็นแหล่งกำเนิดของลำน้ำสาขาหลายสาย ซึ่งเมื่อไหลรวมกันแล้วกลายเป็นแม่น้ำเยนีเซย์ หนึ่งในแม่น้ำสายสำคัญของไซบีเรีย โดยแม่น้ำนี้ไหลไปทางเหนือกว่า 3,400 กิโลเมตร (2,000 ไมล์) สู่มหาสมุทรอาร์กติก พื้นที่แห่งนี้เป็นพื้นที่คุ้มครอง และเป็นถิ่นทุรกันดาร โดยทางสหภาพโซเวียตปิดกั้นพื้นที่ไว้ตั้งแต่ปี 2487 (ค.ศ. 1944)
ภูมิศาสตร์.
ซายันตะวันตก.
ระบบเทือกเขาของซายันตะวันตกถูกแบ่งโดย Ulug-Khem  หรือ แม่น้ำเยนีเซย์ตอนเหนือ ที่ 92 องศาตะวันออก และ มีปลายสุดด้านตะวันออก ที่ 106 องศา สิ้นสุดลงบริเวณแอ่งเซเลงเค-หุบเขาอรคอน (Selenga-Orkhon Valley) มันทอดยาวออกเกือบตั้งเป็นมุมฉากกับซายันตะวันตกเป็นระทางประมาณ 650 กม. (400 ไมล์) ประมาณทางตะวันออกเฉียงเหนือ/ตะวันตกเฉียงใต้ ในทิศทางระหว่างทิวเขาชัปชาลทางตะวันตกของเทือกเขาอัลไตด้านตะวันออก และ ทางตะวันออกของทิวเขาอาบาคานในเทือกเขาคุซเนตสค์ อาลาเตา หากเรามองพื้นที่ในบริเวณนี้จากที่ราบสูงมองโกเลีย เนินลาดนั้นจะค่อนข้างราบเรียบ แต่หากมองจากที่ราบไซบีเรีย พื้นที่นั้นจะมีความชันขึ้นมาก เทือกเขาส่วนนี้ได้รวมทิวเขาย่อย ๆ ไว้ส่วนหนึ่ง เช่น Aradan, Borus, Oy, Kulumys, Mirsky, Kurtushibin, Uyuk, Sheshpir-Taiga, Ergak-Targak-Taiga, Kedran และทิวเขา Nazarovsky โดยมีจุดยอดที่สำคัญ เช่น Kyzlasov Peak , Aradansky Peak , Bedelig Golets , Samzhir , Borus  และ Zvezdny Peak 
พื้นที่ระหว่างแม่น้ำสาขาของเยนีเซย์กับทะเลสาบฮุฟสกุล ที่ 100° 30' E มีชื่อว่า Yerghik-Taiga โดยพืชพันธุ์ในบริเวณนี้มักไม่มีความสมบูรณ์ แม้ว่าทางเหนือจะมีพืชพันธุ์งอกงามอยู่บ้าง เช่น ต้นลาร์ช, เกี๊ยะ, เบิร์ช และ ต้นอัลเดอร์ รวมถึงพวก กุหลาบพันปี พืชสายพันธุ์ Berberis และ พืชสกุล Ribes ส่วนไลเคนและมอสก็พบปกคลุมอยู่บนก้อนหินจำนวนมากที่กระจัดกระจายไปตามทางลาดด้านบน
ซายันตะวันออก.
ซายันตะวันออกทอดยาวออกไปกว่า 1,000 กม. (620 ไมล์) แทบจะตั้งฉากกับซายันตะวันตกตั้งแต่แม่น้ำเยนีเซย์จนถึงเทือกเขาอังการา ทั้งทางตะวันออกเฉียงเหนือและตะวันตกเฉียงใต้ บางทิวเขาย่อยทางตะวันตกเฉียงเหนือของ "ภูเขาสีขาว"(Белогорье) หรือ "เบลกิ"  อาทิ Manskoye Belogorye, Kanskoye Belogorye, Kuturchinskoye Belogorye, รวมไปถึง Agul Belki (Агульские Белки) ที่มีหิมะปกคลุมบนยอดตลอดกาล ในช่วงกลางแม่น้ำคาซีร์และคีซีร์จนถึงช่วงต้นน้ำ มักพบสันเขาเป็นจำนวนมาก เช่น เทือกเขาครายซิน ซึ่งมียอดเขากรันดิออซนีซ  ซึ่งสูงถึง 2,982 ม. (9,783 ฟุต)
เมื่อเข้าสู่ช่วงตะวันออกเฉียงใต้ จะเข้าสู่ช่วงที่สูงที่สุดและห่างไกลที่สุดของทิวเขาย่อย ซึ่งรวมถึง Bolshoy Sayan และ เทือกเขาโครพอตกิ รวมถึงภูเขาประเภท "กอลซี่ (Goltsy)" เช่น Tunka Goltsy, Kitoy Goltsy, และ Botogolsky Goltsy เป็นต้น ภูเขามุนคู-ซาร์ดิก  มีความสูงประมาณ 3,491 ม. (11,453 ฟุต) เป็นจุดที่สูงที่สุดของระบบซายันตะวันออก เช่นเดียวกับจุดสูงสุดของเทือกเขาซายัน ตั้งอยู่ในพื้นที่ที่มีชื่อเดียวกันในทิวเขาแห่งนี้เช่นกัน ภูเขาในแถบนี้มักมีลักษณะนูนแบบเทือกเขาแอลป์ โดยทั่วไปแล้วแม่น้ำที่ไหลลงมาจากหุบเขาจะก่อตัวเป็นช่องแคบระหว่างภูเขา เกิดเป็นน้ำตกจำนวนมากในบริเวณนั้น
แอมเบอร์ มิดทันเดอร์

แอมเบอร์ มิดทันเดอร์ (เกิด 26 เมษายน ค.ศ. 1997) เป็นนักแสดงหญิงชาวอเมริกัน และเป็นสมาชิกเผ่าซูจากเขตสงวนอินเดียนฟอร์ตเพ็ก เธอเป็นที่รู้จักจากบทบาทประจำในซีรีส์โทรทัศน์เรื่อง "Legion" และ "Roswell, New Mexico" ทั้งยังปรากฏในซีรีส์โทรทัศน์เรื่อง "Longmire" และ "Banshee"
แอมเบอร์ มิดทันเดอร์รับบท นารู จากภาพยนตร์เรื่อง "โคแมนชีปะทะพรีเดเตอร์" (2022) ซึ่งเป็นภาคที่ห้าของภาพยนตร์แฟรนไชส์เรื่อง "พรีเดเตอร์"
ประวัติ.
แอมเบอร์ มิดทันเดอร์ เป็นบุตรของเดวิด มิดทันเดอร์ (David Midthunder) นักแสดง และแอนเจลิก มิดทันเดอร์ (Angelique Midthunder) เป็นผู้คัดเลือกนักแสดงและสตันต์แมน แอมเบอร์สืบเชื้อสายพื้นเมืองอเมริกันโดยขึ้นทะเบียนเป็นสมาชิกของเผ่าซู (Sioux) ในเขตสงวนอินเดียนฟอร์ตเพ็ก นอกจากนี้เธอยังมีเชื้อสายไทยและจีนจากมารดา
ลีกเอิง ฤดูกาล 2022–23

ลีกเอิง ฤดูกาล 2022–23  เป็นฤดูกาลที่ 85 นับตั้งแต่การก่อตั้งในฤดูกาล 1932–33 โดยเริ่มต้นฤดูกาลเมื่อวันที่ 5 สิงหาคม ค.ศ. 2022 และสิ้นสุดเมื่อวันที่ 4 มิถุนายน ค.ศ. 2023.
เนื่องจาก ฟุตบอลโลก 2022 จะเริ่มในวันที่ 21 พฤศจิกายน, รอบสุดท้ายก่อนพักเบรกจะจัดขึ้นในวันที่ 12–13 พฤศจิกายน. ลีกจะกลับมาแข่งขันกันต่ออีกครั้งในวันที่ 27 ธันวาคม. สี่สโมสรจะต้องตกชั้นสู่ ลีกเดอ เมื่อสิ้นสุดฤดูกาล เนื่องจากจำนวนสโมสรจะถูกปรับให้ลดลงเหลือ 18 สโมสร เริ่มตั้งแต่ฤดูกาล 2023–24. เป็นผลให้, ไม่มีการแข่งขันเพลย์ออฟเมื่อสิ้นสุดฤดูกาล.
ปารีแซ็ง-แฌร์แม็ง คือแชมป์เก่า.
ทีม.
ทั้งหมดยี่สิบทีมจะเข้าร่วมในฤดูกาล 2022–23 ของลีกเอิง.
การเปลี่ยนแปลง.
ตูลูซ (เลื่อนขั้นหลังจากห่างหายไปสองปี), อาฌักซิโอ (เลื่อนชั้นสู่ ลีกเอิง หลังจากห่างหายไปแปดปี), และอาเฌ โอแซร์ (เลื่อนขั้นหลังจากห่างหายไปสิบปี) เป็นทีมที่เลื่อนชั้นมาจาก ลีกเดอ ฤดูกาล 2021–22. บอร์โด (ตกชั้นหลังจากสามสิบปีในลีกสูงสุด), แม็ส (ตกชั้นหลังจากสามปีในลีกสูงสุด) และ แซ็งเตเตียน (ตกชั้นหลังจากสิบแปดปีในลีกสูงสุด) เป็นทีมที่ตกชั้นไปสู่ ลีกเดอ ฤดูกาล 2022–23.
สถิติประจำฤดูกาล.
แฮท-ทริคส์.
4
แชฮ์เรโคร์ด

แชฮ์เรโคร์ด  เป็นเมืองหลักและเมืองใหญ่สุดของจังหวัดแชฮอร์แมฮอลและแบฆทียอรี ประเทศอิหร่าน โดยอยู่ห่างจากเอสแฟฮอน เมืองใหญ่อันดับสามของประเทศ 90 กิโลเมตร จากสำมะโน ค.ศ. 2006 แชฮ์เรโคร์ดมีประชากรประมาณ 148,464 คน ส่วนในเขตปริมณฑลมีประชากร 380,312 คน
นครนี้มีประชากรเป็นชาวเปอร์เซีย, ลูร์ส และเติร์ก
ศัพทมูล.
แชฮ์เรโคร์ดน่าจะมีความหมายว่า "นครของเคิร์ด" ในสมัยโบราณ สถานที่นี้มีชื่อว่า เดฌโกร์ด" (دژگرد) โดย "เดฌ" (دژ) หมายถึง "ป้อมปราการ" และ "โกร์ด" (گرد) หมายถึง "วีรบุรุษ" หลังการพิชิตจักรวรรดิเปอร์เซียของมุสลิม สถานที่นี้จึงเปลี่ยนชื่อเป็น "เดฮ์โคร์ด"  โดย "เดฌ" ถูกตีความผิดเป็น "เดฮ์" (ده) หมายถึง "หมู่บ้าน" และ "โกร์ด" กลายเป็น "โคร์ด" เนื่องจากอักษรอาหรับไม่มีอักษร "g" (گ) และ "zh" (ژ)
ภาษา.
ผู้พูดภาษาในนครนี้:<table style="margin:0; border:none;"><tr><td style="border:none; padding:0;">
<table style="text-align:left; border-collapse:collapse; width:100%;">
<tr style="background:#ddd"><th style="text-align:center;" colspan="5">ผู้พูดในแชฮ์เรโคร์ด</th></tr>
<tr style="font-size:88%; height:4px;">
<td colspan="2" style="padding:0 4px; text-align:left;">ภาษา</td>
<td style="width:100px; text-align:left;"></td>
<td colspan="2" style="padding:0 4px; width:1em; text-align:right;">ร้อยละ</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2" style="padding-left:0.4em;padding-right:0.4em;min-width:8em">เปอร์เซียใหม่</td>
<td style="width:100px;border-left:solid 1px silver;border-right:solid 1px silver;">  </td>
<td colspan="2" style="padding-left:0.4em;padding-right:0.4em" align="right">50%</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2" style="padding-left:0.4em;padding-right:0.4em;min-width:8em">ลูรีแบฆทียอรี</td>
<td style="width:100px;border-left:solid 1px silver;border-right:solid 1px silver;">  </td>
<td colspan="2" style="padding-left:0.4em;padding-right:0.4em" align="right">35%</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2" style="padding-left:0.4em;padding-right:0.4em;min-width:8em">เติร์กแชฮอร์แมฮอลี</td>
<td style="width:100px;border-left:solid 1px silver;border-right:solid 1px silver;">  </td>
<td colspan="2" style="padding-left:0.4em;padding-right:0.4em" align="right">15%</td>
</tr>
</table>
</td></tr></table>
วัดปากน้ำแขมหนู

วัดปากน้ำแขมหนู เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลตะกาดเง้า อำเภอท่าใหม่ จังหวัดจันทบุรี
วัดปากน้ำแขมหนูตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2456 ได้รับบริจาคที่ดินจากนางอ้อย ไม่ทราบนามสกุล และต่อมามีคณะศรัทธาได้ถวายที่ดินเพิ่มอีกจำนวน 21 ไร่เศษ มีพระอธิการผลเป็นเจ้าอาวาสรูปแรก
อุโบสถหลังแรกเริ่มก่อสร้างและได้รับวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2489 ต่อมาทางวัดได้ก่อสร้างต่อเติมอุโบสถครั้งที่ 2 เมื่อ พ.ศ. 2493 และได้ฉลองอุโบสถครั้งแรก เมื่อวันที่ 8–11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2502 ในช่วงปี พ.ศ. 2532 อุโบสถหลังเก่ามีสภาพทรุดโทรมอันเนื่องจากพื้นที่วัดอยู่ติดกับทะเล ทำให้อุโบสถผุกร่อนลุกลามไปทั่วจนถึงหลังคา โดยช่วงหน้าฝนเกิดน้ำรั่ว จนไม่สามารถประกอบกิจสังฆกรรมของสงฆ์ได้ ภายหลังได้มีการสร้างอุโบสถหลังใหม่ มีการใช้กระเบื้องเซรามิกมาประดับลวดลายลงพื้นโบสถ์ด้วยสีน้ำเงิน ภายในอุโบสถ มีประตูโบสถ์ไม้ ทั้ง 4 บาน มีการแกะสลักภาพนูนต่ำ เกี่ยวกับพุทธประวัติ ด้านนอกบานประตูและหน้าต่าง มีการลงลายมุข ภาพเทพทวารบาล ส่วนพื้นผนังด้านในอุโบสถ มีการประดับภาพลงสีในพื้นเซรามิกเกี่ยวกับวรรณคดีชาดกและพระมหาชนก วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561
วัดโขมง

วัดโขมง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลโขมง อำเภอท่าใหม่ จังหวัดจันทบุรี
ตามประวัติวัดระบุว่าวัดโขมงสร้างเมื่อ พ.ศ. 2330 โดยมีพระอาจารย์เริ่มเป็นผู้ริเริ่มสร้างวัดและผูกพัทธสีมาเมื่อ พ.ศ. 2500 ส่วนสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2397
อุโบสถแบบมหาอุดคือมีทางเข้าทางเดียว มีใบเสมาศิลปะรัตนโกสินทร์ตอนต้น นอกจากนั้นวัดยังมีศิลปวัตถุ ได้แก่ นาฬิกาแดดทำจากไม้กันเกราแผ่นเดียวเป็นรูปทรงคล้ายตุ๊กตา มีแขน 2 แขน คาดว่าสร้างพร้อมกับอุโบสถมหาอุด ติดตั้งอยู่บนยอดซุ้มเสมาทั้ง 8 ทิศ ปัจจุบันเหลืออยู่เพียงชิ้นเดียว เก๋งจีนโบราณซึ่งสันนิษฐานว่าสร้างหลังจากสร้างวัดไม่นาน น่าจะเก็บกระดูกของคนจีนซึ่งมีฐานะ แต่ประวัติการสร้างนั้นไม่แน่ชัด
วัดวังเย็น (จังหวัดฉะเชิงเทรา)

วัดวังเย็น เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลวังเย็น อำเภอแปลงยาว จังหวัดฉะเชิงเทรา
บริเวณหมู่บ้านวังเย็นเป็นสถานที่พักทัพของพระเจ้าตากสิน เมื่อครั้งยกทัพไปตีเมืองจันทบุรี เพราะบริเวณนี้มีคลองส่งน้ำไหลผ่านพื้นที่เป็นป่าและมีความร่มเย็น จึงเรียกว่า "บ้านวังเย็น" ชาวบ้านได้ร่วมกันสร้างที่พักสงฆ์เมื่อประมาณ พ.ศ. 2420 ซึ่งตั้งอยู่ฝั่งตรงข้ามคลองกับที่ตั้งวัดวังเย็นปัจจุบันประมาณ 800 เมตร ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ ต่อมามีการตายโรคโรคระบาด มีผู้คนล้มตายเป็นจำนวนมาก ต่อมาพระลี้ เมรสนัดได้นำพาญาติโยมย้ายจากที่เดิมมาตั้งวัดแห่งใหม่ในที่ตั้งปัจจุบัน สร้างเสนาสนะอย่างศาลาการเปรียญ กุฏิสงฆ์ และอุโบสถ ในปี พ.ศ. 2466 พระลี้ เมรสนัด ได้ลาสิกขา หลวงปู่มากได้เป็นเจ้าอาวาส 
ในสมัยหลวงพ่อจาม พันธมุตโต ท่านเป็นผู้นำพาญาติโยมปรับปรุงพัฒนาซื้อที่ขยายเขตวัดให้กว้างขวาง และให้ที่วัดสร้างโรงเรียนวัดวังเย็น และได้สร้างศาลาหลังใหม่แทนหลังเก่า พร้อมทั้งอุโบสถหลังใหม่แทนหลังเก่าที่ทรุดโทรม สร้างเมรุ กุฏิสงฆ์ ฯลฯ อุโบสถหลังเก่าได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 18 สิงหาคม พ.ศ. 2476 อุโบสถหลังใหม่ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2538
พระองค์ทองราชา

พระองค์ทองราชาหรือนักองค์นู  พระมหากษัตริย์แห่งกัมพูชา ครองสิริราชสมบัติระหว่าง พ.ศ.2178-2182 
พระองค์ทองราชา เป็นพระโอรสองค์ที่ 2 ของพระไชยเชษฐาที่ 2 ขึ้นครองสิริราชสมบัติในปี พ.ศ.2174 โดยมีพระอุไทยพระปิตุลา (อา) เป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์มีพระยศเป็นพระมหาอุปโยราช
เมื่อพระไชยเชษฐาที่ 2 พระราชบิดาทรงเสด็จทิวงคต พญาตูหรือพระศรีธรรมราชาที่ 2 เชษฐาของพระองค์จึงได้ขึ้นสืบราชสมบัติต่อมา โดยทรงสถาปนาพระเจ้าอาหรือพระอุไทย เป็นพระอุปโยราช ต่อมาพระศรีธรรมราชาที่ 2 และพระอุไทย เกิดผิดพระทัยกันเพราะพระศรีธรรมราชาที่ 2 เกิดต้องพระทัยนักองค์วาที ซึ่งทรงหมั้นหมายอยู่กับพระอุไทยอยู่ก่อนแล้วและทรงหมายที่จะเอานักองค์วาทีเข้าเป็นบาทบาจาริกา อย่างไรก็ตามในที่สุดนักองค์วาทีก็ได้ถวายตัวต่อพระอุไทยในปี พ.ศ.2173 แต่ทั้งสองก็แอบปฏิพัทธ์กันแบบลับๆ เหตุนี้ทำให้พระอุไทยเจ็บแค้นมาก จนถึงปี พ.ศ.2174 ขณะที่พระศรีธรรมราชาที่ 2 เสด็จพระราชดำเนินเยือนเมืองพระนครหลวงอดีตราชธานี พระอุไทยซึ่งมีใจเจ็บแค้นเป็นกำลังได้ว่าจ้างทหารรับจ้างชาวต่างชาติให้เข้าโจมตีขบวนเสด็จ พระศรีธรรมราชาที่ 2 ทรงเสด็จทิวงคตขณะหลบหนี พระอุไทยจึงทูลเชิญองค์ทองราชาพระราชโอรสองค์รองของพระไชยเชษฐาที่ 2 ให้ขึ้นครองราชสมบัติสืบต่อมา
ลุถึงปี พ.ศ.2183 พระองค์ทองราชาได้เสด็จทิวงคตอย่างลึกลับในเดือนมิถุนายน ขณะประทับอยู่ในพระราชมณเทียรในพระราชวังหลวงซึ่ง พระองค์จันท์ เป็นผู้ที่สมควรขึ้นสืบราชสมบัติแทนแต่พระอุไทยกลับใช้กำลังทหารบุกเข้าล้อมพระราชวังหลวงไว้และบังคับให้พระองค์จันท์มอบราชสมบัติให้พระปทุมราชาที่ 1 ซึ่งเป็นโอรสของพระอุไทยเอง
พระปทุมราชาที่ 1

พระปทุมราชาที่ 1  พระมหากษัตริย์แห่งกัมพูชา ครองสิริราชสมบัติระหว่างปี พ.ศ. 2182-2184
พระปทุมราชาที่ 1 หรือนักองค์โนน หรือนนท์ เป็นพระโอรสองค์โตของพระมหาอุปโยราช (พระอุไทย) ประสูติแต่นักองค์วาทีพระราชธิดาในสมเด็จพระไชยเชษฐาที่ 2 เมื่อนักองค์นูหรือ พระองค์ทองราชา ทรงเสด็จทิวงคตอย่างกระทันหัน พระอุไทยมหาอุปโยราชผู้เป็นพระราชบิดาได้ทำการอภิเษกพระองค์ขึ้นเป็นกษัตริย์พระองค์ใหม่ ท่ามกลางความขัดแย้งและการวิพากษ์วิจารณ์ว่าการขึ้นครองราชสมบัติของพระองค์นั้นไม่สง่างาม เพราะผู้ที่สมควรได้สืบราชสมบัติคือ สมเด็จพระรามาธิบดี (เจ้าพระยาจันท์) พระราชโอรสอีกพระองค์ของพระไชยเชษฐาที่ 2 ผู้มีศักดิ์และสิทธิ์ตามพระราชประเพณี แต่อย่างไรก็ตามนับแต่พระไชยเชษฐาที่ 2 เสด็จทิวงคตอำนาจทางการเมืองในขณะนั้นตกอยู่ที่พระอุไทยมหาอุปโยราชทั้งสิ้นแม้พระธรรมราชาธิราชรามาธิบดีที่ 2และพระองค์ทองราชา ก็แทบมิได้มีอำนาจราชศักดิ์ใดๆ 
เมื่อพระองค์ทองราชาสวรรคตอย่างลึกลับในปี พ.ศ. 2182 ขณะประทับอยู่ในพระราชวังและเป็นการสวรรคตแบบผิดธรรมชาติ พระองค์จันท์ซึ่งเป็นพระอนุชาของพระองค์ทองราชาสมควรที่จะได้เป็นกษัตริย์องค์ต่อไป แต่พระอุไทยกลับใช้กำลังทหารบุกเข้าล้อมพระราชวังไว้ทั้งที่ยังไม่ได้จัดการพระบรมศพนักองค์นู ทั้งยังบังคับให้พระองค์จันท์มอบราชบัลลังก์ให้องค์โนนพระราชโอรสของพระองค์เองขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็น พระปทุมราชาที่ 1 ทำให้พระองค์จันท์ไม่พอพระทัยเกิดเจ็บใจแค้น ต่อมาได้วางแผนลอบปลงพระชนม์พระมหาอุปโยราชโดยว่าจ้างทหารรับจ้างชาวจามและมาเลย์ลอบปลงพระชนม์พระอุไทยขณะประทับในพระราชวัง เมื่อวันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2184 ขณะเดียวกันกับพระปทุมราชาที่ 1 เสด็จออกไปล่าสัตว์เมื่อสังหารพระอุปโยราชสำเร็จแล้วพระองค์จันท์ใด้ตามไปกุมตัวพระปทุมราชาที่ 1 พร้อมทหารติดตามสำเร็จโทษที่ชายป่าเมืองอุดง และขึ้นครองราชย์เป็น สมเด็จพระรามาธิบดี (จันท์) แห่งกัมพูชา
รวิทาส

รวิทาส หรือ ไรทาส เป็นกวีและสันตะในขบวนการภักติระหว่างศตวรรษที่ 15 ถึง 16 รวิทาสได้รับการเคารพในฐานะ "คุรุ" ในแถบอุตตรประเทศ, ราชสถาน, มหาราษฏระ, คุชราต, มัธยประเทศ, ปัญจาบ และหรยาณา รวิทาสมีหลักคำสอนที่สำคัญคือการยุติระบบชนชั้นวรรณะและหารแบ่งแยกเพศ ไปจนถึงการสนับสนุนความสามัคคีและการมุ่งสู่อิสระเสรีทางจิตวิญญาณของบุคคล
บทประพันธ์ของรวิทาสยังปรากฏอยู่ในคุรุครันถ์สาหิพ ซึ่งเป็นคัมภีร์สูงสุดของศาสนาซิกข์ คุรุรวิทาสเป็นเทวบุคคลสำคัญของลัทธิรวิทาสสิยาปันฐ์
วัดเชียงโฉม

วัดเชียงโฉม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลช้างเผือก อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ มีเนื้อที่ประมาณ 7.32 ไร่ มีจุดเด่นคือเจดีย์ทรงปล่อง ซึ่งเป็นรูปแบบสถาปัตยกรรมที่สันนิษฐานว่าได้รับอิทธิพลส่วนหนึ่งมาจากเจดีย์ทรงจีน หรือที่เรียกว่า ถะ โดยยังพบเห็นในวัดเชียงใหม่จำนวน 3 แห่ง ได้แก่ เจดีย์วัดร่ำเปิง (ตโปทาราม) เจดีย์วัดพวกหงษ์ และเจดีย์วัดเชียงโฉม สันนิษฐานว่าสร้างขึ้นราวพุทธศตวรรษที่ 21 จากหลักฐานในศิลาจารึกวัดตะโปทารามเมื่อปี พ.ศ. 2035
วัดเชียงโฉม หรือ วัดเจดีย์ปล่อง ปรากฏหลักฐานการก่อสร้างราวพุทธศตวรรษที่ 21 สมัยพระเจ้าติโลกราชถึงพญาแก้ว เป็นศิลปะล้านนาระยะที่ 3 เมื่อ พ.ศ. 2083 ในสมัยพระนางจิรประภาเทวี พระองค์ได้บูรณะเจดีย์วัดเชียงโฉม แต่ภายหลังพม่าได้เข้ามาตีเมืองเชียงใหม่และปกครองเชียงใหม่อยู่ 200 ปี นอกจากนั้นในตำนานพื้นเมืองเชียงใหม่และตำนานสิบห้าราชวงศ์ระบุว่าในสมัยพญามังราย ได้กล่าวถึงว่ามีชุมชนนอกกำแพงเมืองอยู่ 3 แห่ง หนึ่งในนั้นคือเชียงโฉม ในสมัยพระเจ้ากาวิละ พระองค์ทรงฟื้นฟูเมืองเชียงใหม่ แต่วัดเชียงโฉมไม่ได้รับการบูรณะจึงอยู่ในสภาพวัดร้าง 
จนเมื่อ พ.ศ. 2547 วัดเชียงโฉมได้รับการบูรณะฟื้นฟู ให้เป็นวัดที่มีพระสงฆ์อยู่จำพรรษา ด้วยแรงผลักดันของชุมชน จึงได้ไปกราบเรียนพระเทพวรสิทธาจารย์ รองเจ้าคณะจังหวัด เชียงใหม่ เจ้าอาวาสวัดพระธาตุดอยสุเทพราชวรวิหาร เป็นประธานในการบูรณะฟื้นฟูพร้อมทั้งได้สร้างพระพุทธรูปเป็นพระประธานในวิหาร
ฮูชัง อันซารี

ฮูชัง อันซารี (Hushang Ansary) เป็นนักการเมืองชาวอเมริกันเชื้อสายอิหร่านที่เป็นอดีตนักการทูตและนักธุรกิจและเขาทำงานให้กับรัฐบาลอิหร่านมาเป็นเวลา 18 ปี และรัฐมนตรีกระทรวงเศรษฐการและเอกอัครราชทูตอิหร่านประจำสหรัฐอเมริกาในปี พ.ศ. 2510 ถึง พ.ศ. 2512 นอกจากนี้เขายังเป็นประธานบริษัททั้งในอิหร่านและสหรัฐอเมริกา
ชีวประวัติ.
อันซารีเกิดเมื่อปี พ.ศ. 2470 ในแอฮ์วอซ ในจังหวัดฆูเซสถานเขาทำงานครั้งแรกเป็นนักหนังสือพิมพ์และช่างภาพนิตยสารในแอฮ์วอซ เตหะรานและอังกฤษก่อนที่จะย้ายไปอาศัยที่ญี่ปุ่นในปี พ.ศ. 2497 ซึ่งเขาได้พบกับแอบบอส แอรอม เอกอัครราชทูตอิหร่านประจำญี่ปุ่นซึ่งในไม่ช้าเขาก็เริ่มในความสนใจของพระเจ้าชาห์ โมฮัมหมัด เรซา ปาห์ลาวีซึ่งพระเจ้าชาห์เองก็ทรงให้อันซารีกลับไปประเทศอิหร่านและแต่งตั้งเขาเป็นผู้ดำรงตำแหน่งในหลายรัฐบาลในปี พ.ศ. 2504 ซึ่งตำแหน่งของอันซารีคือปลัดกระทรวงเศรษฐการ เอกอัครราชทูตในประเทศแถบแอฟริกาหลายแห่งรวมถึงปากีสถานและรัฐมนตรีกระทรวงข่าวสารและการท่องเที่ยว
อันซารีเป็นเอกอัครราชทูตอิหร่านประจำสหรัฐอเมริกาจนถึงปีพ.ศ. 2512 และหลังจากเขาก็ถูกเสนอชื่อให้เป็นรัฐมนตรีกระทรวงเศรษฐการซึ่งความสำเร็จของเขาในขณะที่เขาเป็นรัฐมนตรี ได้แก่การช่วยเหลือพระเจ้าชาห์ในการที่ทรงยืมเงินหลายล้านดอลลาร์เพื่อช่วยเหลือและช่วยเหลือประเทศอื่นๆ และการลงนามในข้อตกลงกับเฮนรี คิสซินเจอร์ เพื่อสร้างโรงไฟฟ้านิวเคลียร์แปดแห่งในอิหร่าน
ในประมาณพ.ศ. 2513 ซีไอเอถือว่าอันซารีเป็นหนึ่งในสิบเจ็ดคนของ "วงในตัวจริงของพระเจ้าชาห์" และอันซารีเป็นหนึ่งในสองตัวเลือกอันดับต้น ๆ ของพระเจ้าชาห์ในการสืบทอดตำแหน่งจากแอมีร์แอบบอส โฮเวย์ดา ในฐานะนายกรัฐมนตรีของประเทศอิหร่านแต่แล้วการสืบทอดครั้งนี้ก็ตกเป็นของแจมชีด ออมูซกอร์และในที่สุดอันซารีก็เป็นหัวหน้าด้านการก่อสร้างของพรรคแรสทอฆีซ ซึ่งต่อต้านฝ่ายความก้าวหน้าของออมูซกอร์
ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2520 อันซารีเป็นผู้อำนวยการบริษัทน้ำมันแห่งชาติอิหร่านแต่ลาออกในอีกหนึ่งปีต่อมาและย้ายไปอยู่ที่สหรัฐอเมริกา โดยอ้างถึงเหตุปัญหาสุขภาพ
เกาะนาคาน้อย

เกาะนาคาน้อย เป็นส่วนหนึ่งของหมู่เกาะนาคาซึ่งประกอบไปด้วย 2 เกาะหลักคือ เกาะนาคาใหญ่และเกาะนาคาน้อย ตั้งอยู่ในพื้นที่ ตำบลป่าคลอก อำเภอถลาง จังหวัดภูเก็ต ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของเกาะภูเก็ต
เกาะนาคาน้อยมีรูปร่างยาวรี มีพื้นที่ส่วนใหญ่เป็นป่าเขาอุดมสมบูรณ์มีนกเงือกอยู่อาศัย รวมถึงมีการปลูกมะพร้าวหนาแน่น รอบ ๆ เกาะมีแนวปะการัง โดยบริเวณหน้าเกาะเป็นแนวหาดทรายขาวละเอียด
เกาะนาคาน้อยมีเนื้อที่ร้อยกว่าไร่ โดยส่วนหนึ่งกว่า 53 ไร่ เป็นของครอบครัวหิรัญพฤกษ์ ซึ่งครั้งหนึ่งเคยมีข้อพิพาทเรื่องที่ดินบนเกาะ แต่ว่าสุดท้ายแล้วศาลได้ตัดสินยกฟ้องเป็นอันยุติในเรื่องดังกล่าว ตามที่ระบุไว้ในเอกสารสิทธิ นส.3ก. ประกอบไปด้วยที่ดินหน้าหาด ไปจนถึงบ้านพักและสวนมะพร้าวหลังบ้าน ส่วนพื้นที่ที่เหลืออีกร้อยละ 60 ของเกาะเป็นป่าดิบชื้นที่สมบูรณ์ เป็นแหล่งที่อยู่อาศัยของนกเงือก แต่เดิมเป็นแหล่งทำฟาร์มหอยมุก ภายหลังได้เปิดให้นักท่องเที่ยวขึ้นเที่ยวชมเกาะ ชมฟาร์มหอยมุกแบบไปเช้า-เย็นกลับ
นวนคร

บริษัท นวนคร จำกัด (มหาชน) เป็นบริษัทพัฒนาโครงการอสังหาริมทรัพย์และนิคมอุตสาหกรรม มีที่ตั้งโครงการจำนวน 2 แห่ง คือ เขตอุตสาหกรรมนวนคร ปทุมธานีและเขตอุตสาหกรรมนวนคร นครราชสีมา ดำเนินธุรกิจประกอบด้วย 4 ธุรกิจหลัก อันได้แก่การพัฒนาที่ดินและสิ่งปลูกสร้าง การลงทุนทางด้านสาธารณูปโภค การลงทุนทางด้านการบริการ และการลงทุนทางด้านพลังงาน
บริษัท นวนคร จำกัด ก่อตั้งเมื่อวันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2514 โดยดำเนินธุรกิจพัฒนาอสังหาริมทรัพย์พื้นที่นิคมอุตสาหกรรมนวนคร บนถนนพหลโยธิน อำเภอคลองหลวง จังหวัดปทุมธานี ด้วยเนื้อที่เริ่มต้น 5,000 ไร่ ต่อมา พ.ศ. 2534 บริษัท เอ็นอีพี อสังหาริมทรัพย์และอุตสาหกรรม จำกัด (มหาชน) ได้เข้ามาถือหุ้นร้อยละ 53.35 ต่อมาบริษัทได้จดทะเบียนแปรสภาพเป็นบริษัทมหาชน เมื่อวันที่ 31 ตุลาคม พ.ศ. 2545 ในปี พ.ศ. 2547 บริษัทได้เปิดทำการซื้อขายในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย
ฝีมะม่วง

ฝีมะม่วง (จากภาษากรีก βουβών, "boubṓn", 'ขาหนีบ') เป็นอะดีไนติสหรือการอักเสบของต่อมน้ำเหลืองประเภทหนึ่ง ถือเป็นตัวอย่างหนึ่งของลิมฟาดีโนพาธีชนิดรีแอกทีฟ (reactive lympadenopathy)
ฝีมะม่วงเป็นอาการหนึ่งของกาฬโรคและปรากฏในลักษณะการบวมที่ปวดในบริเวณสะโพก, คอ, ขาหนีบ และรักแร้ นอกจากนี้ ฝีมะม่วงยังอาจเป็นอาการหนึ่งของการติดเชื้อแบคทีเรีย "Yersinia pestis" ที่ติดต่อจากการถูกหมัดกัด เชื้อจะแพร่ผ่านเลือดไปสู่ระบบน้ำเหลืองและแบ่งตัวในต่อมน้ำเหลือง เป็นผลให้เกิดฝีมะม่วง ฝีมะม่วงจากกาฬโรคอาจตาย , ส่งผลให้เนื้อเยื่อโดยรอบตาย หรืออาจแตกและปล่อยหนองออกมา การติดเชื้อสามารถแพร่กระจายจากฝีมะม่วงไปรอบร่างกาย ส่งผลให้เกิดโรคในรูปอื่น เช่น นูโมนิกพลาก
สุสานจีนบาบ๋า

สุสานจีนบาบ๋า (ตัวเต็ม: 福山亭 อ่านในภาษาฮกเกี้ยนว่า "ฮกซันเต็ง") เป็นสุสานสาธารณะของชาวจีนบาบ๋า ซึ่งเป็นกลุ่มชาวจีนฮกเกี้ยนที่มาจากประเทศสิงคโปร์ และถือเป็น 1 ใน 3 สุสานสาธารณะจีนในกลุ่มย่านแยกเดโช ถนนสีลมที่ยังหลงเหลืออยู่ ประกอบด้วยสุสานจีนบาบ๋า สุสานฮกเกี้ยน และสุสานและฌาปนสถานสมาคมจีนแคะ ตั้งอยู่ติดต่อกับถนนสีลม แขวงสีลม เขตบางรัก กรุงเทพมหานคร มีพื้นที่ประมาณ 5.77 ไร่ ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2450 
ในบรรดาสุสานสาธารณะจีนทั้งหมดในย่านแยกเดโชถนนสีลม สุสานจีนบาบ๋าเป็นสุสานที่มีขนาดใหญ่ที่สุด เป็นสุสานจีนเพียงแห่งเดียวที่ติดถนนสีลม และไม่ได้อยู่ภายใต้การดูแลรักษาโดยสมาคมจีน แต่อยู่ภายใต้ระบบกฎหมายทรัสต์ที่เรียกว่า ทรัสต์สุสานจีนบาบ๋า โดยทรัสต์ดังกล่าวเกิดขึ้นจากการรวมตัวของกลุ่มชาวจีนบาบ๋าในกรุงเทพมหานครเพื่อรวบรวมเงินและก่อตั้งเป็นสุสานจีนขึ้น และแต่งตั้งให้มีทรัสตี (trustee) ทำหน้าที่ดูแลรักษาพื้นที่ แม้กลุ่มชาวจีนบาบ๋าจะเป็นกลุ่มชาวจีนที่มีจำนวนน้อย แต่ก็ได้มีการรวมตัวกันจัดตั้งองค์กรในชื่อสโมสรจีนบาบ๋า (Strait Born Chinese Association, SBCA) ขึ้นในปี พ.ศ. 2458 มีจุดประสงค์หลักคือการช่วยเหลือเกื้อกูลด้านการเงินและค่าจัดการศพ ก่อนจะถูกยุบไปในช่วงเวลาต่อมา
ปัจจุบันสุสานจีนบาบ๋ามีหลุมฝังศพภายในประมาณ 200 หลุม หลุมสุดท้ายที่ฝังในสุสานระบุปี พ.ศ. 2504 ส่วนใหญ่มีสภาพที่ทรุดโทรมและถูกทิ้งร้าง เนื่องจากมีการถมพื้นที่และเทพื้นคอนกรีตโดยรอบหลุมฝังศพเพื่อเป็นที่จอดรถยนต์ ทำให้หลุมฝังศพส่วนใหญ่จมดิน เช่นเดียวกับสุสานจีนอีก 2 แห่ง ในกลุ่มสุสานแยกเดโช ถนนสีลม ที่มีการเปิดพื้นที่ให้เป็นที่จอดรถยนต์ทำให้พบว่าในช่วงวันธรรมดามีการจอดรถยนต์เต็มพื้นที่
ชู ฮย็อน-ย็อง

ชู ฮย็อน-ย็อง (เกาหลี: ; เกิด 14 มกราคม ค.ศ. 1996) เป็นนักแสดงชาวเกาหลีใต้ ซึ่งเป็นที่รู้จักจากการเป็นนักแสดงหลักของรายการโทรทัศน์ประเภท สุขนาฏกรรม-ปกิณกะบันเทิง (comedy-variety show) "แซเทอร์เดย์ไนต์ไลฟ์ โคเรีย รีบูต" (Saturday Night Live Korea Reboot; ค.ศ. 2021–2022) และเป็นที่รู้จักจากบทบาท ดง กือ-รามี ใน "อูยองอู ทนายอัจฉริยะ" (Extraordinary Attorney Woo; ค.ศ. 2022)
ปรัตยังคิรา

ปรัตยังคิรา (Pratyaṅgirā) คำไวพจน์เรียกอีกนามว่า อาถรรพณะ ภัทรกาลี, นรสิงหิ, สิงหมุกขี และ นิกุมภา เป็นเจ้าแม่ในศาสนาฮินดูที่เกี่ยวข้องอย่างยิ่งกับนิกายศักติ พระนางถูกกล่าวถึงในฐานะพลังเป็นพละกำลังอำนาจและชายาของพระนรสิงห์ ตามคัมภีร์ตรีปุระรักษยะ พระนางคือพละกำลังอำนาจและเป็นภาคโกรธดุร้ายของพระแม่ตริปุรสุนทรี สำหรับในพระเวท, นางคือภาคหนึ่งของอาถรรพณะ ภัทรกาลี, เทวีแห่งอาถรรพ์เวท และ เวทมนตร์กลพระคาถาทั้งหลายพระนางเป็นหนึ่งในกลุ่มคณะเทวีสัปตมาตฤกาเทพมารดร
ในมหากาพย์ฮินดู.
เจ้าแม่ปรัตยังคิรา มีบทบาทสำคัญอย่างยิ่งอันถูกกล่าวถึงในมหากาพย์ฮินดู"รามายณะ" อินทรชิต ซึ่งประกอบพิธี "นิกุมภิลายัญ" (พิธีการสักการะบูชาบวงสรวงสังเวยพลีกรรมอุทิศถวายแด่ จ้าวแม่นิกุมภิลา อันเป็นคำไวพจน์เรียกอีกนามของเจ้าแม่ปรัทยังกีร่า) ในขณะที่พระรามและทหารยุทธโยธาของพระองค์กำลังทำการรบรณรงค์สงครามอยู่ในสนามรบนครลังกา หนุมานได้มาทำลายพิธีกรรมนี้ของอินทรชิต ด้วยเหตุที่ว่าหากอินทรชิตประกอบพิธีสำเร็จครบถ้วนตามตำราขนบประเพณีจะกลายเป็นอมตะและไม่มีผู้ใดหยุดยั้งเขาไว้ได้ และโดยทั่วไปพระนางถือว่าเป็นกุลเทวดา (เทพบรรพชน) ผู้รักษาตระกูลของทศกัณฐ์และนครลงกา
ส่วนในรามเกียรติ์และโขนของไทยและเรียมเกร์ละโคนโขลของกัมพูชา ปรากฏนามของพระนางในนามของ กุมภนิยา อันเป็นพิธีกรรมบูชายัญของอินทรชิต แต่ไม่ปรากฏบทบาทของพระนางเช่นรามายณะต้นฉบับ แต่ยกบทบาทของเทพเจ้าฮินดูที่อินทรชิตทำพิธีการสักการะบูชายัญให้แก่ท้าวมหาพรหมธาดา อันเป็นมเหศักดิ์เทวราชแทน