pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
มหาวิทยาลัยแฮเรียต-วัตต์

มหาวิทยาลัยแฮเรียต-วัตต์ (Heriot-Watt University) (อ่านว่า แฮ-เรียด-หวัด มิใช่ เฮริออท-หวัด แบบที่มักเข้าใจผิด) เป็นมหาวิทยาลัยสมัยใหม่ของสกอตแลนด์ซึ่งตั้งชื่อตาม จอร์จ แฮเรียต นักอุตสาหกรรมและนักการเงินใหญ่ผู้บริจาคเงินปรับปรุงมหาวิทยาลัย และ เจมส์ วัตต์ ผู้พัฒนาเครื่องจักรไอน้ำคนสำคัญ มหาวิทยาลัยก่อตั้งเมื่อ ค.ศ. 1821 เป็นมหาวิทยาลัยที่เก่าแก่เป็นอันดับ 8 ของสหราชอาณาจักร ตั้งอยู่ชานเมืองเอดินบะระ เมืองหลวงของสกอตแลนด์
ชื่อเสียง.
มหาวิทยาลัยแฮเรียท-วัตต์ เป็นหนึ่งในมหาวิทยาลัยที่ประสบความสำเร็จอย่างมากในด้านงานวิจัยเชิงวิทยาศาสตร์และวิศวกรรมศาสตร์ โดยรายได้หลักของทางมหาวิทยาลัยเกือบครึ่งหนึ่งเป็นรายได้จากงานวิจัย การให้การสนับสนุนของมหาวิทยาลัยเรื่องการฝึกงานและการให้บริการทางธุรกิจนั้น ทำให้มหาวิทยาลัยเป็นสถานที่ศึกษาในระดับปริญญาโทและเอกที่ได้รับความนิยมมากแห่งหนึ่ง นอกจากการเรียนการสอนวิศวกรรมศาสตร์ในสาขาวิชาที่เป็นที่นิยมทั่วไป เช่น วิศวกรรมโยธา คอมพิวเตอร์ ไฟฟ้า อุตสาหการ และปิโตรเลียมแล้ว สาขาวิศวกรรมเฉพาะด้านที่หาเรียนได้ในมหาวิทยาลัยเพียงไม่กี่แห่งในโลกเช่น การต้มและกลั่นสุรา
คณะบริหารธุรกิจ.
คณะบริหารธุรกิจของมหาวิทยาลัยแฮเรียต-วัตต์ มีหลักสูตรบริหารธุรกิจแบบเรียนทางไกลที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งในโลก
ฮวาลือ

ฮวาลือ  เป็นเมืองหลักของจังหวัดนิญบิ่ญ ประเทศเวียดนาม อยู่ทางใต้ของฮานอย เป็นเมืองติดชายฝั่งทะเล ล้อมรอบด้วยยอดเขา 99 ยอด จึงถือกันว่าเป็นเมืองศักดิ์สิทธิ์ คณะปฏิวัติของโฮจิมินห์ก็ได้เคยตั้งฐานทัพขึ้นที่นี่เป็นแห่งแรก ชื่อเดิมคือ นิญบิ่ญ  ก่อนปี 2024
มหาวิทยาลัยกลาสโกว์ คาเลโดเนียน

มหาวิทยาลัยกลาสโกว์ คาเลโดเนียน  เป็นมหาวิทยาลัยที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งของสกอตแลนด์ สหราชอาณาจักร ตั้งอยู่ในเมืองกลาสโกว์ ที่เป็นเมืองใหญ่ที่สุดของสกอตแลนด์
กลาสโกว์ คาเลโดเนียน เป็นมหาวิทยาลัยที่ตั้งอยู่ใจกลางเมืองกลาสโกว์ ซึ่งเป็นศูนย์กลางเศรษฐกิจและอุตสาหกรรมที่สำคัญที่สุดแห่งหนึ่งในสหราชอาณาจักร เนื่องจากกำเนิดขึ้นจากวิทยาลัยช่าง มหาวิทยาลัยนี้จึงเน้นภาคปฏิบัติเป็นหลัก เน้นการเรียนวิชาที่นำไปใช้ประโยชน์ได้ในชีวิตการทำงานที่แท้จริง ทำให้นักเรียนที่จบการศึกษาจากที่นี่ล้วนแต่ได้รับการยอมรับเป็นอย่างดีจากบรรดานายจ้าง มหาวิทยาลัยกลาสโกว์ คาเลโดเนียน มีความสัมพันธ์ที่ดีกับภาคธุรกิจเป็นอย่างมาก ซึ่งนอกจากจะทำให้มหาวิทยาลัยได้รับทุนทรัพย์สำหรับพัฒนางานวิจัยแล้ว ยังเปิดโอกาสให้นักศึกษาได้ศึกษาหาความรู้ในทางปฏิบัติได้อย่างเต็มที่ จึงเป็นการช่วยให้นักศึกษาที่จบจากมหาวิทยาลัยมีความสามารถที่จะนำไปใช้ในเชิงธุรกิจได้ 
มหาวิทยาลัยกลาสโกว์ คาเลโดเนียน เป็นมหาวิทยาลัยใหม่ที่มีความสัมพันธ์แน่นแฟ้นกับภาคอุตสาหกรรมมาโดยตลอด เมื่อไม่นานมานี้ มหาวิทยาลัยได้มีการปรับปรุงบูรณะตัววิทยาเขตจนกลายเป็นมหาวิทยาลัยที่ทันสมัยที่สุดแห่งหนึ่งของสหราชอาณาจักร และมีอุปกรณ์การทำวิจัยและการเรียนการสอนที่ทันสมัยมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งทางด้านการแพทย์ วิทยาศาสตร์ วิศวกรรม และบริหารธุรกิจ กลาสโกว์ คาเลโดเนียน ยังเป็นมหาวิทยาลัยแห่งเดียวในสกอตแลนด์ที่เน้นทางด้านผู้ประกอบการและการบริหารความเสี่ยง ซึ่งเป็นสาขาสำคัญทางการเงิน นอกจากนี้ GCAL ยังมีหลักสูตรสมัยใหม่ที่เน้นเฉพาะสาขาที่นอกจากเป็นที่นิยมแล้ว ยังหาเรียนได้ยากในมหาวิทยาลัยอื่นอีกด้วย เช่น การท่องเที่ยว แฟชั่น การจัดการอีเวนต์ และการคุ้มครองผู้บริโภค
ฟลีตเมนิจเมนต์

Fleet management ระบบบริหารและติดตามพิกัดตำแหน่งยานพาหนะ จะประกอบไปด้วย เทคโนโลยีระหว่าง GIS และ GPS ใช้งานประกอบกัน (โดยน่าจะนิยามได้ว่าเป็นยิ่งกว่า GPS Tracking เพราะ GPS Tracking นั้นน่าจะอยู่ในส่วนที่ใช้ในการติดตามเท่านั้นโดยยังไม่มีส่วนของการจัดการการสั่งงานเพิ่มเติมเข้าไปด้วย) ซึ่งยานพาหนะจะติดตั้งอุปกรณ์ (Expert Track) ซึ่งเป็นอุปกรณ์คอมพิวเตอร์แบบฝังตัวขนาดเล็กซึ่งประกอบไปด้วย ส่วนรับสัญญาณดาวเทียม ส่วนที่ใช้สำหรับอ่านค่าเซ็นเซอร์ต่างๆ และส่วนที่ใช้ในการเก็บหรือส่งข้อมูลเช่น Fleet Management GPS Unit Box M2 โดยอุปกรณ์จะรับสัญญาณจากดาวเทียม GPS เพื่อหาตำแหน่งพิกัดของยานพาหนะ ณ เวลานั้น อุปกรณ์ในการหาตำแหน่งจะทำการบันทึกการเดินทาง ตำแหน่ง ความเร็ว โดยจะเก็บค่าพิกัดเป็น เป็นองศา จัดเก็บใน memory หรือส่งข้อมูลแบบ online ข้อมูลจะถูกส่งไปยัง base center ขององค์กรณ์ที่ใช้งานระบบนี้ และจะถูกนำเข้าเพื่อจัดเก็บและวิเคราะห์ด้วยโปรแกรมทางด้าน GIS ต่อไป
องค์ประกอบของระบบ fleet management.
โดยโปรแกรม fleet management จะมีฟังก์ชันการทำงานหลักได้แก่
* ฟังก์ชันค้นหาสถานที่สำคัญ
* ฟังก์ชันแสดงแผนที่และข้อมูลสารสนเทศภูมิศาสตร์(GIS)
* ฟํงชั่นแสดงตำแหน่งยานพาหนะ real-time ในรูปแบบภาพเคลื่อนไหว
* ฟังก์ชันแสดงผลข้อมูลการเคลื่อนที่ของรถย้อนหลัง
* ฟังก์ชันแสดงรายงานการเคลื่อนที่ของรถ อัตราความเร็ว ระยะทาง และเวลาการเคลื่อนที่
* ฟังก์ชันแจ้งเตือนการควบคุมพื้นที่การทำงานและความเร็ว
* ฟังก์ชันเปรียบเทียบประสิทธิภาพการทำงานระหว่างยานพาหนะ
* รายงานสรุปค่าใช้จ่ายเช่น ค่าเชื้อเพลิง ค่าบำรุงรักษา ค่าจ้างเวลาทำงาน ทั้งแบบ รายวัน รายสัปดาห์ และแบบรายเดือน
* ฟังก์ชันวิเคราะห์ต้นทุนและการวางแผนการขนส่ง
 ภาพตัวอย่างรายงานการใช้เชื้อเพลิง
# ลดระยะเวลาการขนส่ง
# สะดวกในการบริหารจัดการ และอำนวยการขนส่ง แบบเรียลไทม์
# ง่ายต่อการควบคุมการทำงานของพนักงาน และรักษาวินัยจราจร ลดอุบัติเหตุ
# สามารถประเมินต้นทุนการขนส่งได้อย่างแน่นอน จากระยะทางและการติดตามปริมาณน้ำมัน
# ลดการทุจริตของพนักงาน เช่นการขโมยน้ำมัน,การใช้รถในกิจการส่วนตัว
# ป้องกันการโจรกรรมรถยนต์และสินค้า
# สามารถติดตามความก้าวหน้าในการจัดส่งสินค้า
# สามารถนำข้อมูลการขนส่งมาประมวลผลและวางแผนร่วมกับระบบการกระจายสินค้าของบริษัท
ไอคิว (นินเทนโด)

ไอคิว (iQue) เป็นเครื่องเล่นเกมที่ผลิตโดยบริษัทไอคิว (iQue) ซึ่งเป็นบริษัทร่วมทุน (Joint Venture) ระหว่างบริษัทนินเทนโด กับ ดร.เว่ย เยน (Dr. Wei Yen) นักวิทยาศาสตร์ชาวอเมริกัน-จีน โดยในประเทศจีนเรียกเครื่องเล่นเกมชนิดนี้ว่า Shén Yóu Ji (神游机) หรือแปลว่า "เครื่องเล่นพระเจ้าประทาน" อีกทั้ง คำว่า Shén Yóu (神游) ยังมีความหมายอีกความหมายหนึ่งว่า "ประสบการณ์เสมือนจริง" ไอคิว มีรูปลักษณ์ของเครื่องเกมที่มีลักษณะเป็นตัวควบคุมที่ต่อเข้ากับเครื่องรับโทรทัศน์โดยตรง ในกล่องมีอุปกรณ์เสริมสำหรับการเล่นเกมสองคน เครื่องเล่นเกมนี้มีขายเฉพาะที่ประเทศจีนเท่านั้น (จีนแผ่นดินใหญ่)
เครื่องเล่นเกม ไอคิว เปิดตัวครั้งแรกในงาน โตเกียว เกม โชว์ 2003 (Tokyo Game Show 2003) และวางจำหน่ายในวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2546 และเคยมีแผนที่จะเปิดตัวเครื่องเล่นเกมนี้ในประเทศญี่ปุ่นในกลางเดือนตุลาคม พ.ศ. 2547 แต่ก็ถูกเลื่อนออกไปอย่างไม่มีกำหนด เช่นเดียวกับการเปิดตัวในประเทศอื่นๆ บนโลกก็ถูกเลื่อนอย่างไม่มีกำหนดเช่นกัน
ตลับที่เก็บข้อมูลเกมของเครื่องเล่นเกมไอคิวนี้ มีหน่วยความจำรวม 64 เมกกะไบต์ โดยเกมต่างๆ จะต้องซื้อที่ "ไอคิว ดีโป (iQue Depot) " เท่านั้น โดยเลือกเกมที่ต้องการ และจากนั้นทางร้านจะดาวน์โหลดข้อมูลลงตลับเกม ซึ่งมีลักษณะคล้ายแผ่นเกมแฟมิคอม เกมที่แถมมากับเครื่องเล่นคือ The Legend of Zelda: Ocarina of Time, Super Mario 64, และ Star Fox 64 ซึ่งเกมดังกล่าวจะเป็นเกมในเวอร์ชันทดลองเล่นในระยะเวลาจำกัด โดยภาคเต็มของเกมทั้งสามต้องซื้อที่ร้านเท่านั้น สำหรับตัวอย่างเกมที่เล่นในเครื่องเล่นนี้ คือ Dr. Mario 64, Mario Kart 64, Wave Race 64, และ F-Zero X. เป็นต้น
คุณสมบัติทางเทคนิค.
มีสายการออกแบบระบบภายในเช่นเดียวกันกับเครื่องเล่นเกม นินเทนโด 64 แต่ไอคิวใช้การผลิตแบบ "ระบบในชิปรวม" ซึ่งช่วยลดขนาดของเครื่องได้ และเกมที่เล่นกับเครื่องไอคิว เป็นเกมที่เล่นในเครื่องนินเทนโด 64 และเครื่องซุเปอร์นินเทนโดได้
โรงเรียนเทพบดินทร์วิทยาเชียงใหม่

โรงเรียนเทพบดินทร์วิทยาเชียงใหม่ เป็นโรงเรียนเอกชนในจังหวัดเชียงใหม่ สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาเอกชนในจังหวัดเชียงใหม่ ก่อตั้งประมาณ พ.ศ. 2513 เปิดสอนตั้งแต่ระดับชั้น อนุบาล ถึงระดับชั้นมัธยมตอนปลาย
ประวัติ.
โรงเรียนเทพบดินทร์วิทยาเชียงใหม่  ตั้งอยู่เลขที่ 6/1 ซอย 5 ถ.ช้างเผือก ต.ศรีภูมิ อ.เมืองเชียงใหม่ จ.เชียงใหม่ บนเนื้อที่ 4 ไร่ 97 ตารางวา เปิดดำเนินการสอนตามหลักสูตรกระทรวงศึกษาธิการตั้งแต่ปี พ.ศ. 2513 เป็นต้นมา ในลักษณะการลงทุนร่วมกันระหว่าง นายประกอบ สื่อกระแสร์ เจ้าของกรรมสิทธิ์ที่ดิน (ในฐานะผู้รับใบอนุญาต) กับ ผู้ร่วมลงทุนภายใต้กำหนดระยะเวลา 25 ปี 
ต่อมาเมื่อวันที่ 26 ตุลาคมพ.ศ. 2533 ได้มีการเปลี่ยนแปลงผู้ดำเนินกิจการใหม่ โดยทายาทของเจ้าของกรรมสิทธิ์ที่ดินได้ซื้อโอนกิจการทั้งหมดมาดำเนินการแต่ฝ่ายเดียว ซึ่งมี ดร.อุทัย สื่อกระแสร์ เป็นผู้รับใบอนุญาต และในปี พ.ศ. 2566 ดร.ตะวัน สื่อกระแสร์ ได้รับการแต่งตั้งเป็น ผู้ปฏิบัติหน้าที่แทนผู้รับใบอนุญาต
นับตั้งแต่ได้มีการเปลี่ยนแปลงผู้ดำเนินการได้ยึดนโยบายที่จะพัฒนาสถาบัน การศึกษาไปสู่เป้าหมายด้านคุณภาพและมาตรฐานในทุกด้าน โดยได้มีการปรับปรุงพัฒนาระบบการบริหารการจัดการหลักสูตร  กระบวนการจัดการเรียนการสอน อาคารสถานที่ วัสดุอุปกรณ์ เทคโนโลยีที่ทันสมัยมาใช้ตามลำดับ ในปี 2544 ได้จัดให้มีการเรียนการสอนระดับมัธยมศึกษาตอนปลายเป็นปีแรก มีการเปิดการเรียนการสอน ภาษาอังกฤษ อย่างเข้มข้น (Intensive English Program : IEP) ในระดับชั้น ป.1 และ ป.4 เพื่อเป็นตัวเลือกสำหรับนักเรียนที่สนใจด้านภาษาอังกฤษเป็นพิเศษ ตั้งแต่ปี 2564 และเปิดการเรียนการสอนห้องเรียน  ดาราศาสตร์ - วิทยาศาสตร์ ในระดับชั้น ม.1 ในปี 2567 เป็นต้นไป
        ทั้งนี้โดยมีเป้าหมายที่จะให้เป็นสถาบันการศึกษาที่สามารถรองรับและให้บริการเยาวชนทั้งจังหวัดเชียงใหม่ และใกล้เคียงได้อย่างมีประสิทธิภาพ
ตราสัญลักษณ์ของโรงเรียนเทพบดินทร์วิทยาเชียงใหม่.
ตราประจำโรงเรียน เป็นรูปองค์พระพิฆเนศวร์ อันเป็นเทพแห่งศิลปวิทยา ประดิษฐานภายในเทวาลัยสถาน
สีประจำโรงเรียน   สีเขียว – สีขาว
สีเขียว ความเจริญงอกงาม  ความสดชื่น ร่าเริง แจ่มใส
สีขาว ความบริสุทธิ์ อ่อนโยน คุณธรรมจริยธรรม
อาคารเรียน.
ปัจจุบันโรงเรียนเทพบดินทร์วิทยาเชียงใหม่ มีอาคารเรียนจำนวน 5 อาคาร
หลักสูตร.
โรงเรียนเทพบดินทร์วิทยาเชียงใหม่จัดทำตามหลักสูตรการศึกษา 15 ปี 5 ช่วงชั้น 
ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนในการเข้าศึกษาต่อในสถาบันอุดมศึกษา.
โรงเรียนเทพบดินทร์วิทยาเชียงใหม่ เปิดการเรียนการสอนระดับชั้น ม.ปลาย ตั้งแต่ปี 2544 โดยเป้าหมายอย่างแน่ชัดที่มุ่งส่งเสริมให้นักเรียนระดับชั้น ม.ปลาย สามารถเข้าศึกษาสถาบันอุดมศึกษาได้ 100 % และการที่นักเรียนจะประสบความสำเร็จได้นั้น จะต้องมาจากองค์ประกอบอยู่ 4 ส่วน อันได้แก่ โรงเรียน ครูผู้สอน นักเรียน และผู้ปกครอง ซึ่งโรงเรียนได้รับความร่วมมือเป็นอย่างดีมาโดยตลอด ปัจจุบันมีนักเรียนระดับชั้น ม.6 จบการศึกษาไปแล้วรวม 16 รุ่น รวม 1,798 คน ซึ่งมีข้อมูลการศึกษาต่อดังนี้
แหล่งข้อมูลอื่น.
 <ns>10</ns>
 <id>1091822</id>
 <revision>
 <id>11529146</id>
 <parentid>8810190</parentid>
 <timestamp>2024-05-25T14:33:54Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Mr.BuriramCN</username>
 <id>181355</id>
 </contributor>
 <origin>11529146</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
ปลาฉลามเมกาเมาท์

<ns>0</ns>
 <revision>
 <parentid>11504065</parentid>
 <timestamp>2024-11-18T16:51:40Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>JasperBot</username>
 </contributor>
 <minor />
 <comment>แทนที่ {lang-??} ด้วย {langx|??}</comment>
 <origin>11950854</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
ปลาฉลามเมกาเมาท์ (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Megachasma pelagios") เป็นปลาฉลามน้ำลึกขนาดใหญ่ที่พบได้ยากมาก หลังจากพบครั้งแรกเมื่อ ค.ศ. 1976 จากการติดกับสมอของเรือรบ AFB 14 ของกองทัพเรือสหรัฐ เมื่อกว้านขึ้นมา พบเป็นซากปลาฉลามขนาดใหญ่ที่ไม่มีใครรู้จักเหมือนสัตว์ประหลาดขนาดความยาวประมาณ 4.5 เมตร น้ำหนักราว 3-4 ตัน มีจุดเด่น คือ ปากที่กว้างใหญ่มากและฟันซี่แหลม ๆ เหมือนเข็มอยู่ทั้งหมด 7 แถว ซึ่งมีความยาวไม่เกิน 5 มิลลิเมตร นักวิทยาศาสตร์เมื่อได้ศึกษาแล้วพบว่าเป็นปลาชนิดใหม่ และมีจุดที่แตกต่างไปจากปลาฉลามทั่วไป จึงจัดให้อยู่ในสกุล "Megachasma" และวงศ์ Megachasmidae ซึ่งยังมีเพียงชนิดนี้ชนิดเดียวเท่านั้น
ปัจจุบัน เป็นปลาที่ยังพบได้น้อย โดยมีรายงานการพบเห็นและเก็บตัวอย่าง 39 ครั้ง และมีการบันทึกภาพไว้ได้ 3 ครั้ง (ตามข้อมูลเมื่อเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2007) โดย 1 ใน 3 ของการพบตัวอย่างปรากฏในเขตน่านน้ำญี่ปุ่น 
ปลาฉลามชนิดนี้กินแพลงก์ตอนเป็นอาหารเหมือนปลาฉลามบาสกิ้น และปลาฉลามวาฬ โดยมีปากกว้างใหญ่เพื่อกลืนเอาน้ำเข้าไปมาก ๆ แล้วกรองน้ำออกให้เหลือแต่แพลงก์ตอนและแมงกะพรุน ส่วนหัวขนาดใหญ่และริมฝีปากเป็นผิวหนังเหนียวจัดเป็นลักษณะเด่นของปลาฉลามชนิดนี้ 
นอกจากนี้แล้ว จากการสังเกตของนักวิทยาศาสตร์ ดร.ลีห์ตัน อาร์. เทย์เลอร์ ซึ่งเป็นผู้ตรวจซากของปลาฉลามเมกาเมาท์ครั้งแรกที่ถูกพบในปี ค.ศ. 1976 พบว่าในเพดานปากกรามบนจะมีพื้นผิวสีเงินแวววาวและจะสะท้อนแสงให้สว่างได้มากยิ่งขึ้นเมื่อต้องกับแสง สันนิษฐานว่ามีไว้สำหรับเรืองแสงในน้ำลึกเพื่อล่อเหยื่อ ซึ่งได้แก่ แพลงก์ตอน และเคยชนิดต่าง ๆ ให้เข้ามาเล่นกับแสงและอ้าปากกินเป็นอาหาร ในเวลากลางคืนที่เมื่อเคยขึ้นมาใกล้ผิวน้ำในระดับความลึกไม่เกิน 20 เมตร เพื่อกินอาหาร ปลาฉลามเมกาเมาท์ก็จะว่ายตามขึ้นมาเพื่อกินเคยด้วย
บรูซ สปริงส์ทีน

บรูซ เฟรเดริก โจเซ็พ สปริงส์ทีน  เกิดเมื่อวันที่ 23 กันยายน ค.ศ. 1949 เป็นนักร้องชาวอเมริกัน นักแต่งเพลง นักกีตาร์ เจ้าของสมญานาม “The Boss” หรือนายใหญ่แห่งวงการอเมริกันร็อก
ผลงานที่ผ่านมาของ บรูซ สปริงส์ทีน ที่คุ้นหูคนไทยอาทิเช่น เพลง “Secret Garden” จากซาวนด์แทรค "Jerry McGuire", “Born In The U.S.A.” และ “Streets Of Philadelphia” จากซาวนด์แทรค "Philadelphia"
เขาเคยได้รับรางวัลจากผลงานของเขาอย่างเช่น 19 รางวัลแกรมมี่ 2 รางวัลลูกโลกทองคำและ 1 รางวัลออสการ์ อัลบั้มของเขาขายได้มากกว่า 65 ล้านชุดในสหรัฐอเมริกาและ 120 ล้านชุดทั่วโลก
นีเซฟอร์ เนียปส์

โฌแซ็ฟ นีเซฟอร์ เนียปส์ (7 มีนาคม ค.ศ. 1765 – 5 กรกฎาคม ค.ศ. 1833) เป็นนักประดิษฐ์ชาวฝรั่งเศส เป็นผู้ที่ได้ชื่อว่ามีส่วนในการบุกเบิกการถ่ายภาพ 
เนียปส์เกิดในเมืองชาลง-ซูร์-โซน (Chalon-sur-Saône) ในเขตจังหวัดโซเนลัวร์ปัจจุบัน บิดาเป็นทนายผู้มีฐานะ เขามีพี่ชาย 1 คน ชื่อ โกลด (1763-1828) มีน้องสาว 1 คน และน้องชายอีก 1 คน เมื่ออายุได้ 21 ปี เนียปส์ได้ศึกษาที่ Oratorian Brothers เมืองอ็องเฌ ในสาขาวิชาฟิสิกส์และเคมี เมื่อจบการศึกษาแล้ว เนียปส์จึงกลับมาเรียนวิชาการทหาร (National Guard) ที่เมืองชาลง-ซูร์-โซน บ้านเกิด
ในปี 1789 เกิดการปฏิวัติฝรั่งเศสขึ้น เนียปส์ได้ถูกประจำการเป็นทหารอยู่ที่ซาร์ดิเนีย และผลจากการปฏิวัติครั้งนี้ทำให้ทรัพย์สินของครอบครัวส่วนใหญ่เสียหาย แต่ครอบครัวของเขามีบ้านหลังหนึ่งอยู่ใกล้หมู่บ้านชาลง-ซูร์-โซน ทางตอนใต้ของฝรั่งเศส หลังจากที่เนียปส์ได้ออกจากราชการทหารในปี 1794 เขาแต่งงานกับแอกเนส โรเมโร่ (Agnes Romero) และย้ายมาอยู่ที่เมืองนี้ เมื่อแต่งงานไปได้ 1 ปี ภรรยาของเขาก็ให้กำเนิดบุตร ตั้งชื่อว่า อีซีดอร์ (Isidore; ภายหลังร่วมมือกับหลุยส์ ดาแกร์ ผู้คิดค้น "กระบวนการดาแกโรไทป์" เพื่อพัฒนางานถ่ายภาพ) ในขณะนั้น เนียปส์ใช้เวลาในการค้นคว้าทำการทดลองเกี่ยวกับการบันทึกภาพไปด้วย
เนียปส์เสียชีวิตในปี 1833 ในสภาพบุคคลล้มละลาย
งานบุกเบิกการถ่ายภาพ.
ปี 1816 เนียปส์ทดลองถ่ายภาพด้วยกล้องรูเข็มที่เป็นสี่เหลี่ยมจัตุรัสยาวด้านละ 4 3/4 นิ้ว โดยใช้สารประกอบของโลหะเงิน เป็นสารไวแสง เขาปิดประตูหน้าต่างหมดทุกบาน เหลือไว้เพียงบานเดียว หันหน้าเลนส์ไปทางหน้าต่างบานนั้น ข้างนอกหน้าต่างที่เปิดอยู่มีกรงนกแขวนอยู่ เมื่อถ่ายภาพกรงนก ปรากฏว่าได้ภาพที่มีพื้นหลังดำกรงนกสีอ่อนเกือบขาว ทั้งนี้เพราะนอกหน้าต่างมีความสว่างมาก จึงทำให้ภาพกรงนกดูซีดจางกว่าฉากหลัง ภาพที่ได้เรียกภาพ "เนกาตีฟ" (negative) คือ ได้ภาพสีดำ-ขาว กลับตรงกันข้ามกับวัตถุจริง แต่เขาไม่สามารถทำให้ภาพคงทนถาวรได้ เนื่องจากเนียปส์ไม่ทราบวิธีกำจัดสารไวแสงในบริเวณที่ไม่ถูกแสงออก ซึ่งสารไวแสงในบริเวณดังกล่าวจะค่อย ๆ ดำขึ้น ทำให้ภาพกลายเป็นสีดำไปหมดทั้งภาพ
เนียปส์ทำการทดลองใหม่โดยใช้สารบีทูเมนจูเดียซึ่งเป็นรูปแบบหนึ่งของแอสฟัลต์ (ยางมะตอย) มีความไวแสงต่ำมาก สารดังกล่าวเมื่อถูกแสงแล้วจะแข็งตัวไม่สามารถละลายน้ำได้ ส่วนที่ไม่ถูกแสงจะอ่อนตัว สามารถล้างออกได้ด้วยสารละลายจำพวกน้ำมันลาเวนเดอร์ และน้ำมันสน ในที่สุด เนียปส์ประสบความสำเร็จ ในปี 1826 โดยใช้สารดังกล่าวเคลือบบนแผ่นโลหะผสมระหว่างดีบุก และ ตะกั่ว แล้วใส่เข้าไปในกล้องคาเมร่า ออบสคูร่า ถ่ายรูปจากหน้าต่างบ้านเลอกราของเขาเอง (ชื่อภาพว่า View from the Window at Le Gras ถ่ายที่เมืองแซ็ง-ลู-เดอ-วาแรน) ใช้เวลาเปิดรับแสงประมาณ 8 ชั่วโมง เป็น ภาพถ่ายที่ถาวร ภาพแรกของโลก
แม่น้ำดานูบ

แม่น้ำดานูบ  เป็นแม่น้ำที่ยาวที่สุดในสหภาพยุโรป และยาวเป็นอันดับสองของทวีปยุโรป (รองจากแม่น้ำวอลกา) มีต้นกำเนิดที่แถบป่าดำ  ในประเทศเยอรมนี เกิดจากแม่น้ำเล็ก ๆ สองสาย คือ Brigach และ Breg ซึ่งไหลมารวมกันเป็นแม่น้ำดานูบที่เมือง Donaueschingen
แม่น้ำดานูบไหลจากป่าดำไปทางทิศตะวันออกผ่านเมืองหลวงและเมืองสำคัญ ๆ ของประเทศต่าง ๆ ในยุโรปตะวันตกและยุโรปตะวันออก ก่อนที่จะไหลผ่านดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำดานูบ (Danube Delta) และแยกลงสู่ทะเลดำที่ประเทศโรมาเนียและยูเครน มีความยาวประมาณ 2,845 กม. (ความยาวจากแหล่งต้นน้ำ คือ แม่น้ำ Berg ถึงทะเลดำ 2,888 กม.) ความยาวที่เรือสามารถเดินได้ 2,415 กม.
แม่น้ำดานูบเป็นทางน้ำที่สำคัญต่อนานาประเทศมายาวนานหลายศตวรรษจวบจนกระทั่งปัจจุบัน ในประวัติศาสตร์เคยเป็นปราการที่สำคัญของอาณาจักรโรมัน แม่น้ำดานูบไหลผ่านและเป็นเส้นแบ่งอาณาเขตของ 10 ประเทศ ได้แก่ เยอรมนี ออสเตรีย สโลวาเกีย ฮังการี โครเอเชีย เซอร์เบีย บัลแกเรีย โรมาเนีย มอลโดวา ยูเครน และยังเป็นที่ลุ่มที่รองรับน้ำจากหลาย ๆ ประเทศ ได้แก่ อิตาลี โปแลนด์ สวิตเซอร์แลนด์ สาธารณรัฐเช็ก สโลวีเนีย บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา มอนเตเนโกร สาธารณรัฐมาซิโดเนีย มอลโดวา และแอลเบเนีย
ชื่อเรียกของแม่น้ำดานูบในภาษาต่าง ๆ.
ทั้งหมดล้วนแล้วแต่มีรากศัพท์มาจากคำว่า *dānu ในภาษาเซลติก (Celtic) ซึ่งมีความหมายว่า การไหล และคำที่เทียบเท่ากันก็ใช้เป็นชื่อเรียกแม่น้ำ Donwy ในแคว้นเวลส์อีกด้วย
ภูมิศาสตร์.
เส้นทาง.
แม่น้ำดานูบไหลผ่านประเทศต่าง ๆ 10 ประเทศดังนี้
ลำน้ำสาขา.
ลำน้ำสาขาของแม่น้ำดานูบบางสายก็เป็นแม่น้ำที่สำคัญ และเป็นทางเดินสำหรับเรือลำเลียงสินค้าและเรือโดยสาร ลำน้ำสาขาที่ไหลมารวมกับแม่น้ำดานูบ (เรียงลำดับจากต้นน้ำไปท้ายน้ำ) มีดังนี้
เมือง.
แม่น้ำดานูบไหลผ่านประเทศและเมืองต่าง ๆ ดังต่อไปนี้
ฝูหวา

ฝูหวา  คือมาสคอตประจำมหกรรมกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนปี 2008 ประกอบด้วยตัวหมีแพนด้าที่แต่งตัวเป็นปลาชื่อเป้ยเป่ยมีสีฟ้า แพนด้าชื่อจิงจิงมีสีดำ หนูน้อยลูกไฟชื่อฮวานฮวานมีสีแดง ละมั่งทิเบตชื่ออิ่งอิ๋งมีสีส้ม และนกนางแอ่นชื่อหนีหนี่มีสีเขียว
มาสคอตในโอลิมปิกครั้งนี้ถือว่ามีมากที่สุดเท่าที่เคยมีมา ซึ่งมีมากถึง 5 ตัว มาสคอตทั้ง 5 ตัวเป็นพี่น้องกัน มีชื่อเรียงกันจากพี่คนโตถึงน้องคนเล็กว่า เป้ยเป่ย จิงจิง ฮวานฮวาน อิ๋งอิ๋ง หนีหนี่ เมื่อนำชื่อพยางค์ของแต่ละตัวมารวมกัน ก็จะเป็นคำว่า "“เป่ยจิงฮวนอิ๋งหนี่”" (北京欢迎你, Běijīng huānyíng nǐ) แปลว่า “ปักกิ่งขอต้อนรับท่าน” 
หลังจากที่ฝูหวาถูกนำออกวางจำหน่ายในท้องตลาด ก็ได้รับความนิยมจากชาวจีนเป็นอย่างมาก ภายในเวลาไม่ถึงครึ่งเดือน สินค้าชนิดนี้ก็ขาดตลาด แต่ก็เป็นนิมิตหมายที่ดีของสัญลักษณ์โอลิมปิกในปักกิ่งเกมส์ว่าจะนำรายได้จำนวนมหาศาลมาสู่จีน อย่างไรก็ดี ความนิยมชมชอบของชาวจีนจำนวนมาก ก็เป็นเหตุผลให้มีผู้ดัดแปลงฝูหวาเป็นรูปลักษณ์อื่นๆที่แตกต่างไปจากรูปที่เป็นทางการ โดยส่วนหนึ่งทำขึ้นเพื่อล้อเลียนประเทศจีน หรือการแข่งขันโอลิมปิกในครั้งนี้
ฝูหวา.
ฝูหวาแต่ละตัวล้วนเป็นสัญลักษณ์แทนมงคลนามธรรม ดังรายละเอียดต่อไปนี้
เป้ยเป่ย (贝贝).
เป้ยเป่ย (贝贝) เป็นสัญลักษณ์ของความรุ่งโรจน์ เนื่องจาก “ปลา” และ “ น้ำ ” ในขนบทางศิลป์ของจีนจะหมายถึงความรุ่งโรจน์และผลการเก็บเกี่ยว ชาวจีนใช้ภาพ “ ปลาหลีกระโดดข้ามประตูมังกร” (鲤鱼跳龙门) เพื่อแสดงถึงความสำเร็จในกิจการและความใฝ่ฝันที่กลายเป็นจริง นอกจากนี้ “ปลา” (鱼) ยังมีเสียงพ้องกับคำที่มีความหมายว่า “เหลือกินเหลือใช้” อีกด้วย ศีรษะของเป้ยเป่ยเป็นลวดลายปลาที่ปรากฏ ในเครื่องปั้นยุคหินใหม่ของจีน เป้ยเป่ยเป็นตุ๊กตาที่อ่อนโยนและบริสุทธิ์เป็นสัตว์ที่เคลื่อนไหวในน้ำได้อย่างพลิ้วไหว จึงใช้เป็นตัวแทนของห่วงสีฟ้า ซึ่งเป็น 1 ใน 5 ห่วงของกีฬาโอลิมปิค
จิงจิง (晶晶).
จิงจิง (晶晶) เป็นหมีแพนด้าตัวใหญ่ที่มีสัมมาคารวะ ในฐานะที่เป็นสัตว์ประจำชาติ จึงได้รับความนิยมไปทั่วโลก จิงจิงมาจากป่ากว้าง และเป็นสัญลักษณ์ของความสมัครสมานระหว่างมนุษย์กับธรรมชาติ ศีรษะของจิงจิงเป็นลวดลายดอกบัวถักที่ปรากฏอยู่บนเครื่องเคลือบดินเผาสมัยราชวงศ์ซ่ง จิงจิงเป็นตุ๊กตาที่มองโลกในแง่ดีและเต็มไปด้วยพลัง เป็นตัวแทนของห่วงสีดำ
ฮวนฮวน (欢欢).
ฮวนฮวน (欢欢) ถือเป็นพี่ชายคนโตในบรรดาฝูหวาทั้ง 5 ตัว เป็นสัญลักษณ์แทนคบเพลิงโอลิมปิก ฮวนฮวนเป็นตัวแทนแห่งความฮึกเหิมซึ่งนำจิตวิญญาณโอลิมปิกไปสู่คนทั่วโลก ศีรษะของฮวนฮวนประดับด้วยลวดลายของไฟคบเพลิงที่ปรากฏบนภาพวาดฝาผนังในเมืองตุนหวง เป็นตุ๊กตาที่มีนิสัยเปิดเผยและมีความชำนาญในการเล่นกีฬาทุกประเภท เป็นตัวแทนของห่วงสีแดง
อิ่งอิ๋ง (迎迎).
อิ่งอิ๋ง (迎迎) เป็นละมั่งทิเบตที่มีความปราดเปรียวและวิ่งเร็วปานสายฟ้าแลบ มาจากดินแดนตะวันตกอันแสนกว้างใหญ่ของจีน นำคำอวยพรที่เป็นมงคลแพร่ไปสู่ชาวโลก อิ๋งอิ๋งเป็นสัตว์สงวนซึ่งมีซึ่งมีเฉพาะในเขตที่ราบสูงชิงจั้ง ศีรษะของอิ๋งอิ๋งประดับด้วยเครื่องประดับที่ชาวจีนแถบภูเขาสูงในชิงจั้งและซินเกียงนิยมใช้กัน เป็นตุ๊กตาที่เคลื่อนไหวได้อย่างคล่องแคล่วและถือเป็นสัญลักษณ์ของกรีฑาประเภทลู่และลาน เป็นตัวแทนของห่วงสีเหลือง
หนีหนี่ (妮妮).
หนีหนี่ (妮妮) เป็นนกนางแอ่นที่กระพือปีกบินบนท้องฟ้า รูปลักษณ์ของหนีหนีเกิดจากรูปนกนางแอ่นของทะเลทรายบนแผ่นว่าว ซึ่งนิยมใช้เล่นกันในปักกิ่ง คำว่า “เยี่ยน” (燕 อ่านได้ 2 เสียง) ยังเป็นตัวแทนของเมือง “เยียนจิง” (ชื่อเรียกกรุงปักกิ่งในอดีต) หนีหนีนำพาฤดูใบไม้ผลิและความสุขมาสู่ชาวโลก และโบยบินไปยังที่ต่างๆ เพื่ออวยพรให้ทุกคนประสบแต่โชคดี หนีหนีจะปรากฏตัวในสนามแข่งขันยิมนาสติก เป็นตัวแทนของห่วงสีเขียว
อุลตร้าเซเว่น

ยอดมนุษย์ อุลตร้าเซเว่น (; โรมาจิ: "Urutora Sebun") เป็นทีวีซีรีส์ชุด 2 ต่อจากยอดมนุษย์ อุลตร้าแมน โดยมีเรื่องราวเกี่ยวกับ"แดน โมโรโบชิ"ที่เป็นร่างจำแลงของยอดมนุษย์ อุลตร้าเซเว่น จากหน่วย UG (Ultra Guard) และสามารถแปลงร่างเป็นอุลตร้าเซเว่นได้โดยการสวม "อุลตร้าอายส์" มีจำนวนตอนทั้งหมด 49 ตอน แต่ได้มีการงดฉายตอนที่ 12 เนื่องจากมีเนื้อหาเกี่ยวข้องกับระเบิดปรมาณู จึงได้ฉายในญี่ปุ่นทั้งหมด 48 ตอน
โดยที่อุลตร้าเซเว่น นับเป็นอุลตร้าแมนตัวแรกที่มีสีแดง โดยมีสีเงินคล้ายเกราะคลุมบริเวณบ่าและต้นแขน และมีลักษณะต่างไปจากอุลตร้าแมนตัวอื่น ๆ คือ ไม่มีคัลเลอร์ไทม์เมอร์ที่หน้าอก แต่จะเปลี่ยนมาเป็นแผงรับพลังงานแสงอาทิตย์เพื่อนนำมาปรับเปลี่ยนเป็นพลังงานไปอยู่ที่หน้าผากโดนเป็นจุดเล็ก ๆ แทน และสามารถถอนหงอนบนศีรษะใช้เป็นอาวุธไม้ตายได้ เรียกว่า "อาย สลักเกอร์"
อุลตร้าเซเว่น เมื่อฉายในประเทศไทยครั้งแรกใช้ชื่อภาษาไทยว่า "ยอดมนุษย์หมายเลข 7"
เนื้อเรื่อง.
เจ้าหน้าที่สังเกตการณ์หมายเลข 340 ผู้ถูกส่งตัวมาจากเนบิวล่า M78 ให้มาประจำการที่โลก เขาได้บังเอิญไปเห็นชายปีนเขาที่ชื่อ จิโร่ ซัทสึมะ ชายหนุ่มผู้มีความกล้าหาญได้กระทำการเสียสละตนเอง จึงเกิดความรู้สึกประทับใจในชาวโลกเป็นอย่างมาก ขณะเดียวกันเขาก็รับรู้ถึงภยันตรายที่ไม่เคยปรากฏบนดาวดวงนี้มาก่อน เขาจึงได้ตัดสินใจที่จะต่อสู้กับมนุษย์ต่างดาวผู้รุกราน เขาเป็นผู้ที่มีความเที่ยงธรรมและมีทั้งอาวุธอันทรงอานุภาพอยู่มากมาย แต่ด้วยความรู้สึกเศร้าสลดที่มีต่อความวุ่นวายของสงครามภายในระบบกาแลคซี่ทางช้างเผือก ที่มีมาแต่ก่อนจึงทำให้เขามักคอยเกลี้ยกล่อมมนุษย์ต่างดาวฝ่ายตรงข้ามให้ถอยทัพกลับไป หรือพยายามจะคลี่คลายปัญหาด้วยสันติวิธี หลังจากผ่านการต่อสู้อันยาวนานร่างกายของเขาจึงเกิดความอ่อนเพลีย รวมถึงอาการบาดเจ็บสะสมด้วย และต้องกลับไปยังดาวบ้านเกิดในตอนสุดท้าย
องค์กรพิทักษ์โลก.
หน่วยพิทักษ์อุลตร้า TDF (Terrestrial Defense Force Ultra Garrison).
กองกำลังพิทักษ์โลกซึ่งถูกก่อตั้งขึ้นโดยมีศูนย์ใหญ่ปารีสเป็นใจกลางเพื่อเตรียมพร้อมรับมือกับสงครามต่อต้านผู้รุกราน โดยมีทีมชั้นนำคือหน่วยพิทักษ์อุลตร้า พวกเขาจะต้องออกปฏิบัติการไม่เว้นทั้งช่วงกลางวันกลางคืน โดยมีฐานตั้งมั่นอยู่ที่ฐานทัพตะวันออกไกล
ปราการใต้ดินของกองกำลังพิทักษ์โลก คือ ฐานที่ตั้งมั่นที่สำคัญที่สุดของกองกำลังพิทักษ์โลกซึ่งตั้งอยู่ที่ใต้ดินบนภูเขาฟุตาโกะลึกลงไปหลายสิบเมตร โดยนำเอาวิทยาศาสตร์ล้ำยุคล้ำสมัยมารวมกันไว้ ณ.ที่แห่งนี้ นอกจากนั้นยังมีซีเคร็ทไฮเวย์ (ทางลับ) ที่ทอดยาวจากโรงจอดรถของฐานทัพนี้ไปสู่ทั่วทุกพื้นที่เพื่อใช้รุดไปยังที่เกิดเหตุ
 ตอนที่ 12 ชื่อ "From Another Planet with Love" หรือ "ดาวเคราะห์ที่เต็มไปด้วยความรัก" (遊星より愛をこめて) ถูกแบนเนื่องจาก มนุษย์ต่างดาวจอมดูดเลือด สเปล (スペル星人) มีหน้าตาที่สยดสยอง ซึ่งมีแผลเป็นคีลอยด์ ถูกระบุว่าเป็น "Hibaku Seijin" (มนุษย์ต่างดาวผู้รอดชีวิตจากระเบิด)
 ซึ่งยกมาจากคำว่า "ฮิบาคุชา" หมายถึงผู้รอดชีวิตจากการทิ้งระเบิดนิวเคลียร์ที่ฮิโรชิมะและนางาซากิ ประเด็นนี้มีอยู่ในบทความของหนังสือพิมพ์ "Asahi Shimbun" ซึ่งความไม่พอใจของสาธารณชนและบังคับให้ Tsuburaya Productions เปลี่ยนชื่อเป็น "Kyuketsu Seijin" (吸血星人) แปลว่า (มนุษย์ต่างดาวจอมดูดเลือด)
แม็กนาวอกซ์ โอดีสซี

แม็กนาวอกซ์โอดีสซี (Magnavox Odyssey) เป็นเครื่องเล่นเกมเครื่องแรกขอกโลก โดยเริ่มนำมาแสดงสาธิตการใช้งานในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2515 เป็นเครื่องเล่นเกมที่ออกมาก่อน ป็อง ของอาตาริหลายปี เครื่องเล่นนี้ออกแบบโดย นายราล์ฟ แบร์ ซึ่งได้วางต้นแบบสำเร็จในปี พ.ศ. 2511 โดยมีต้นแบบชื่อว่า กล่องน้ำตาล (Brown Box") โดยเครื่องต้นแบบปัจจุบันอยู่ที่พิพิธภัณฑ์สมิธโซเนียน ในวอร์ชิงตัน ดีซี
ประวัติ.
แม็กนาวอกซ์โอดีสซีออกวางจำหน่ายในฤดูใบไม้ผลิ พ.ศ. 2515 แต่ไม่ประสบความสำเร็จเพราะการตลาดที่อ่อนแอของร้านค้าตัวแทนจำหน่ายของแม็กนาวอกซ์ ในอีกไม่กี่เดือนถัดมา ผู้บริโภคหลายคนถูกทำให้เชื่อว่าเครื่องเล่นเกมนี้สามารถเล่นได้กับเฉพาะเครื่องรับโทรทัศน์ของแม็กนาวอกซ์เท่านั้น ด้วยเหตุผลดังกล่าว ทำให้เครื่องเล่น ป็อง ของอาตาริที่ออกตัวในภายหลังได้อธิบายอย่างชัดเจนว่า "เครื่องเล่นเกม ป็อง สามารถเล่นได้กับเครื่องรับโทรทัศน์ทุกเครื่องไม่ว่าจะเป็นขาวดำ หรือสี" แม็กนาวอกซ์ได้ฟ้องศาลแก่ นายโนลัน บุชเนลล์ ในเรื่องการละเมิดลิขสิทธิ์การออกแบบของเครื่องเล่น ป็อง ที่มีเกมปิงปองเหมือนกันกับโอดีสซี ในช่วงทศวรรษหลังจากนั้น แม็กนาวอกซ์ได้ดำเนินการฟ้องร้องบริษัทใหญ่ๆ หลายบริษัท เช่น โคเลโก, แมทเทล, ซีเบิร์ก, แอคติวิชัน เป็นต้น ซึ่งผลก็มีทั้งชนะความ และชนะการบังคับคดีอีกด้วย
ในปี พ.ศ. 2528 แม็กนาวอกซ์ถูกฟ้องร้องโดยนินเท็นโดแทน และพยายามที่จะให้สิทธิบัตรของนายราล์ฟ แบร์ เป็นโมฆะ โดยนินเทนโดกล่าวว่าเครื่องเล่นวิดิโกมเครื่องแรกคือเกม Tennis For Two ของฮิกกินโบธแฮม (Higginbotham's Tennis For Two) ที่สร้างขึ้นในปี พ.ศ. 2501 แต่ศาลตัดสินว่าเกมของฮิกกินโบธแฮม ไม่ได้ใช้ระบบส่งสัญญาณวิดีโอ จึงไม่เป็นเครื่องวิดีโอเกม ผลการตัดสินทำให้นินเท็นโดพ่ายไปในที่สุด และจ่ายค่าเสียหายให้กับ Sanders Associates
นายราล์ฟ แบร์ ดำเนินการคิดค้นเครื่องเล่นเกมแบบคลาสสิก "ไซมอน" ให้กับแมทเทลใน พ.ศ. 2521 ในเวลาต่อมา แม็กนาวอกซ์ได้วางจำหน่ายเครื่องเล่นเกมที่มีลักษณะคล้ายเครื่องเล่น ป็อง ที่มีขนาดย่อส่วนลงมาภายใต้ชื่อเดิม "โอดีสซี" (เป็นรุ่นที่ไม่ใช้ตลับเกม) และอีกรุ่นหนึ่งถัดมา "โอดิสซี²" ที่ใช้ตลับเกมและสามารถตั้งโปรแกรมได้
การร่วมทุนครั้งแรกในวงการเกมอิเล็กทรอนิกส์ของนินเท็นโด คือการกระจายสินค้าแม็กนาวอกซ์โอดีสซีในประเทศญี่ปุ่นใน 1975 ก่อนที่นินเท็นโดจะผลิตเครื่องเล่นเกมเป็นของตนเอง
ซอมอง

พลเอกอาวุโส ซอมอง (12 พฤษภาคม พ.ศ. 2471 – 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2540) อดีตประธานสภาฟื้นฟูกฎหมายและระเบียบแห่งรัฐ (สลอร์ก) เป็นผู้นำเผด็จการของรัฐบาลทหารของพม่า หลังการรัฐประหารล้มอำนาจพลเอก เนวี่น เมื่อ พ.ศ. 2531
พลเอกอาวุโส ซอมอง ลาออกจากตำแหน่งประธานสภาฟื้นฟูกฎหมายและระเบียบแห่งรัฐเมื่อ พ.ศ. 2535 หลังการรัฐประหารซึ่งนำโดยพลเอกอาวุโส ต้านชเว โดยให้เหตุผลว่ามีปัญหาด้านสุขภาพ
พลเอกอาวุโส ซอมอง ถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2540 รวมอายุได้ 68 ปี
แอนดี้ เขมพิมุก

แอนดี้ เขมพิมุก (เกิด 18 มิถุนายน พ.ศ. 2521) เป็นนักร้อง นักแสดง ดีเจ และพิธีกรลูกครึ่งไทย-จีน-เกาหลีใต้
=ประวัติ=
เกิดที่ลอสแอนเจลิสในรัฐแคลิฟอร์เนีย บิดาเป็นชาวไทยเชื้อสายจีนมีพื้นเพเป็นชาวอำเภอไชยวาน จังหวัดอุดรธานี ส่วนมารดาเป็นชาวเกาหลี
ในด้านการศึกษา เข้าเรียนในระดับอนุบาลที่โรงเรียนอนุบาลพันธ์ทิพย์ ระดับประถมศึกษาที่โรงเรียนสมาคมสตรีไทย ระดับมัธยมตอนต้นที่โรงเรียนวัดเบญจมบพิตร (ปัจจุบันเป็น โรงเรียนมัธยมวัดเบญจมบพิตร) หลังจากนั้น ย้ายมาศึกษาต่อในประเทศสหรัฐอเมริกาในระดับ ม.2 ที่เจ. ฮอลล์ สคูล และย้ายมาศึกษาต่อที่ทอแรนส์ไฮสคูลจนจบระดับมัธยมปลาย ต่อมาเข้าศึกษาต่อที่วิทยาลัยเอลคามิโน คณะบริหารธุรกิจ และจบการศึกษาในระดับปริญญาโทที่วิทยาลัยนานาชาติ มหาวิทยาลัยมหิดล คณะการตลาดระหว่างประเทศ
มีชื่อเสียงจากการเป็นสมาชิกวงดราก้อนไฟว์และเป็นดีเจ เคยเป็นพิธีกรรายการ "เวทีทอง" ร่วมกับวีเจภูมิ หลังจากห่างหายไปจากวงการเพลงถึง 4 ปี ได้ร่วมรายการเรียลลิตี้ "ซูปเปอร์สตาร์ ที่สุดแห่งดาว" หลังจากนั้นแอนดี้ได้เซ็นสัญญากับสังกัดกรูฟวินแมนในเครือของจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่
=ครอบครัว=
ได้สมรสกับแฟนสาวนอกวงการชื่อ "วรรณ์ลดา สายอุดม" (ชื่อเล่น : อ้วน) และมีบุตรชาย 1 คน ชื่อจริง (ชื่อเล่น : “อองเดรย์”) ซึ่งแปลว่า “เด็กที่กล้าหาญ” 
=ผลงาน=
ภาพยนตร์.
=อ้างอิง=
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
<templatestyles src="Refbegin/styles.css" />
ลาสแองเจิล

ลาส แองเจิ้ล ฟีเจอริ่ง โทโฮชินกิ (; โรมาจิ: "LAST ANGEL feat.東方神起") เป็นซิงเกิลที่ 38 ของคุมิ โคดะ วางจำหน่ายในวันที่ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 และเป็นซิงเกิลแรกของคุมิที่ร้องร่วมกันกับนักร้องร่วมค่ายอย่างโทโฮชินกิ โดยเปิดตัวสัปดาห์แรกที่อันดับ 3 ของออริกอนชาร์ตด้วยยอดขาย 57,310 แผ่น และมียอดขายรวมประมาณ 89,620 แผ่น
เพลง LAST ANGEL เป็นเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่องผีชีวะ 3 สงครามสูญพันธุ์ไวรัส และยังเป็นเพลงโฆษณาของ music.jp อีกด้วย 
ในประเทศไทยซิงเกิล LAST ANGEL feat.東方神起 เคยมีตารางการวางจำหน่ายในประเทศไทยโดยบริษัท จีเอ็มเอ็มแกรมมี่ เป็นผู้จัดจำหน่ายในรูปแบบ ซีดี+วีซีดี แต่สุดท้ายได้ยกเลิกการผลิตในประเทศไทยด้วยเหตุผลปัญหาทางลิขสิทธิ์ในบางประการ
คีนหญุ่น

พลเอก คีนหญุ่น ([kʰɪ̀ɰ̃ ɲʊ̰ɰ̃]; เกิด 11 ตุลาคม พ.ศ. 2482) เป็นนายกรัฐมนตรีคนที่ 9 ของพม่า สืบต่อตำแหน่งจากพลเอกอาวุโส ต้านชเว เมื่อวันที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2546 เป็นชาวพม่าเชื้อสายจีน 
พลเอก คีนหญุ่น ถูกบีบให้ลาออกจากตำแหน่งเมื่อวันที่ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2547 และถูกกักบริเวณให้อยู่ในบริเวณบ้านพัก กระทั่งวันที่ 13 มกราคม พ.ศ. 2554 จึงได้รับการปล่อยตัว
เพนแท็กซ์

เพนแท็กซ์ คอร์ปอเรชัน  (; โรมาจิ: "Pentakkusu Kabushiki-gaisha") เป็นบริษัทสัญชาติญี่ปุ่น ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2462 โดยชื่อที่ใช้ก่อตั้งคือ Asahi Optical Joint Stock Co. (; โรมาจิ: "Asahi Kōgaku Kōgyō Gōshi-gaisha") โดยเป็นบริษัทที่ผลิตเลนส์ใช้ในงานเฉพาะ
ประวัติ.
บริษัท "Asahi Optical Joint Stock Co." ได้เปลี่ยนชื่อบริษัทเป็น "Asahi Optical Stock Co.of Tokyo,Japan" ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2481 และเริ่มมีการผลิตเลนส์สำหรับอุตสาหกรรมการภ่ายภาพนิ่ง และภาพยนตร์ ต่อมา ในระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 2 Asahi Optical ใช้ระยะเวลาเป็นส่วนมากในการผลิตเครื่องมือเพื่อใช้สนับสนุนทางการทหาร จนกระทั่งสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่ 2 บริษัทได้ถูกสั่งให้หยุดการผลิตทั้งหมด และเริ่มต้นการผลิตใหม่ในปี พ.ศ. 2491 โดยการผลิตอุปกรณ์ทางการถ่ายภาพและการมองเห็นอีกครั้ง เช่น กล้องส่องทางไกล และเลนส์สำหรับกล้องถ่ายภาพแบบมาตรฐานให้กับ Konishiroku และ Chiyoda Kōgaku Seikō (ภายหลังเป็นบริษัทโคนิก้า และมินอลต้า ตามลำดับ) ต่อมาในปี พ.ศ. 2495 Asahi Optical ได้เปิดตัวกล้องถ่ายรูปของตนเองเป็นครั้งแรก คือ อาซาฮีเฟล็กซ์ (Asahiflex - และเป็นกล้องถ่ายภาพเลยส์เดี่ยว ขนาด 35 มม. เครื่องแรกของประเทศญี่ปุ่น) และกลายเป็นที่รู้จักทั่วไปด้วยสินค้าเกี่ยวกับการถ่ายภาพในเวลาต่อมา สินค้าด้านการถ่ายภาพของบริษัทได้ส่งออกไปยังประเทศสหรัฐอเมริกาตั้งแต่ช่วงปี 1950 จนถึงช่วงกลางปี 1970 โดยบริษัทฮันนีเวลล์ คอร์ปอเรชัน (Honeywell Corporation) และใช้ชื่อสินค้า ฮันนีเวลล์ เพนแท็กซ์ (Honeywell Pentax) แทนที่ Asahi Pentax ที่เป็นชื่อของสินค้าที่ถูกกระจายออกไปที่อื่น ๆ ทั่วโลกนอกเหนือจากสหรัฐอเมริกา บริษัทได้เปลี่ยนแปลงชื่อบริษัทของตนเป็น เพนแท็กซ์ คอร์ปอเรชัน ในปี พ.ศ. 2545 
เพนแท็กซ์ถือเป็นหนึ่งในบริษัทขนาดใหญ่ของโลกที่ผลิตอุปกรณ์ถ่ายภาพ ได้แก่ กล้องถ่ายภาพนิ่ง กล้องส่องทางไกล และเลนส์ใช้ในงานเฉพาะ รวมไปถึงผลิตภัณฑ์ที่เกี่ยวข้องอื่น ๆ ในปี พ.ศ. 2547 เพนแท็กซ์มีพนักงานประมาณ 6,000 คน
ในปี พ.ศ. 2549 เพนแท็กซ์ถูกควบกิจการเข้ากับบริษัทโฮยา แต่กระบวนการดังกล่าวหยุดชะงักในช่วงเมษายน พ.ศ. 2550 อย่างไรก็ตาม การควบรวมเพนแท็กซ์ของโฮยาเสร็จสิ้นในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2551 ต่อมาในปี พ.ศ. 2554 โฮยาได้ขายกิจการเพนแท็กซ์ให้แก่บริษัทริโกห์เป็นมูลค่ากว่า 10 พันล้านเยน (124.2 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) ปัจจุบันกิจการเพนแท็กซ์ภายใต้การบริหารจัดการของริโคห์ใช้ชื่อว่า Ricoh Imaging Company Ltd.
ลัคนา

ลัคนา (Ascendant) หรือลัคน์ หมายถึง ตำแหน่งของขอบฟ้าด้านทิศตะวันออก ซึ่งในทางโหราศาสตร์ถือว่าเป็นจุดกำเนิดของบุคคลหรือเหตุการณ์ใด ๆ ลัคนาในทางโหราศาสตร์ตะวันตกจะเขียนแทนด้วย As ส่วนทางโหราศาสตร์ไทย เขียนแทนด้วย ล, ลั หรือ ส การที่จะดูว่าลัคนาสถิตราศีใด ๆ นั้น เราจะดูว่าราศีใดเพิ่งโผล่พ้นขอบฟ้าและยังไม่พ้นหมดราศี ก็ให้ถือว่าลัคนาสถิตอยู่ ณ ราศีนั้น ๆ 
ลัคนาจัดเป็นจุดที่มีความสำคัญต่อการพยากรณ์มาก นั่นคือ เป็นตำแหน่งของตัวบ่งความเป็นตัวตน หรือทางโหรเรียกว่าตนุ (ลัคน์) ของบุคคลหรือเหตุการณ์ และเมื่อใดก็ตามที่มีเทวดานพเคราะห์เข้ามาสถิตในราศีเดียวกับลัคน์ ก็จะเกิดผลต่อบุคคลหรือเหตุการณ์นั้น ๆ ในด้านความเป็นไป ส่วนราศีอื่น ๆ ที่เหลือจากลัคน์จะจัดให้อยู่เป็นภพต่าง ๆ เพื่ออธิบายเรื่องต่าง ๆ ทางการพยากรณ์ 
อีกมุมมองหนึ่งของลัคนาคือ แนวแสงดวงอาทิตย์ที่ทำมุมกับจุดเจ้าชะตาหรือสรรพสิ่งที่ถือกำเนิดขึ้นในเวลาต่างๆ โดยแนวแสงดังกล่าวสัมพันธ์กับระยะเวลา และวัดได้จากดวงอาทิตย์ที่ทำมุมกับเจ้าชะตาในเวลากำเนิดโดยมุมมองของระบบนี้สัมพันธ์กับโลกโดยตรง
มองเอ้

พลเอก มองเอ้ ([màʊ̯ɰ̃ ʔé]; เกิด 25 ธันวาคม พ.ศ. 2480) เป็นผู้นำอันดับสองของรัฐบาลทหารพม่า ดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการทหารบกพม่า ในปี พ.ศ. 2536 และได้รับแต่งตั้งเป็นรองประธานสภาฟื้นฟูกฎหมายและระเบียบแห่งรัฐ (ปัจจุบันเปลี่ยนชื่อเป็นสภาสันติภาพและการพัฒนาแห่งรัฐ) รองจากพลเอกอาวุโส ต้านชเว‎ ตั้งแต่ พ.ศ. 2537 ถึง พ.ศ. 2554
สบชัย ไกรยูรเสน

สบชัย ไกรยูรเสน ชื่อเล่น ฟอร์ด เกิดวันที่ 21 สิงหาคม พ.ศ. 2512 จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษา จากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย นนทบุรี และระดับอุดมศึกษา จากคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง เริ่มเข้าวงการจากความสำเร็จของอัลบั้ม "ถามรักเธอ (จนเจอ) ฟอร์ด" มีเพลงดังอย่างเพลง "รักเธอ"
ฟอร์ดยังเป็นโปรดิวเซอร์ในแนวดนตรีฮิปฮอป ให้กับศิลปิน "Temple Dogz" ในอัลบั้ม "Go" จนได้เข้าชิงรางวัลสีสันอวอร์ดในสาขาอัลบั้มยอดเยี่ยม รวมทั้งยังเป็นโปรดิวเซอร์ให้กับ "เจนนิเฟอร์ คิ้ม" ในอัลบั้ม "Nothing To Lose" อย่างเพลง Missed Call และเพลง สายไป
ทางด้านชีวิตส่วนตัว ฟอร์ด เข้าพิธีสมรสกับแอร์โฮสเตสสาว “เมย์ สุภัตรา วงศ์เทียนชัย” ซึ่งงานแต่งของทั้งคู่นี้เลือกร้าน รูท 66 ย่านถนนอาร์ ซี เอ มีบุตรชาย 1 คน ชื่อ น้อง เฮง เฮง
รอแบร์ ปีแร็ส

รอแบร์ ปีแร็ส  มีชื่อเต็มว่า รอแบร์ แอมานุแอล ปีแร็ส (เกิดเมื่อวันที่ 29 ตุลาคม ค.ศ. 1973) เป็นอดีตนักฟุตบอลทีมชาติฝรั่งเศสซึ่งมีเชื้อสายโปรตุเกสและอัสตูเรียส โดยปกติเขาเล่นในตำแหน่งปีกซ้าย แต่สามารถเล่นตำแหน่งกองกลางได้ทุกตำแหน่ง หรือเล่นเป็นตัวสนับสนุนกองหน้า 
ปีแร็สเคยเป็นผู้เล่นหลักของสโมสรฟุตบอลอาร์เซนอล
แคว้นมาดริด

แคว้นมาดริด  เป็นหนึ่งในแคว้นปกครองตนเองสิบเจ็ดแคว้นของประเทศสเปน ตั้งอยู่ในภาคกลางของประเทศ โดยเป็นส่วนหนึ่งส่วนเดียวกับจังหวัดมาดริดและเป็นที่ตั้งของกรุงมาดริดซึ่งเป็นเมืองหลักของจังหวัดและของแคว้น และเป็นเมืองหลวงของประเทศ แคว้นมาดริดนี้มีเทศบาลอยู่ 179 แห่ง
แคว้นมาดริดมีอาณาเขตทางทิศเหนือและทิศตะวันตกติดต่อกับแคว้นกัสติยาและเลออน (จังหวัดอาบิลาและจังหวัดเซโกเบีย) ส่วนทางทิศตะวันออกและทิศใต้ติดต่อกับแคว้นกัสติยา-ลามันชา (จังหวัดกัวดาลาฆารา จังหวัดกูเองกา และจังหวัดโตเลโด)
ประชากรของแคว้นมาดริดจำนวนกว่าครึ่งหนึ่งอาศัยอยู่ในเมืองหลวง ส่วนเมืองสำคัญทางการค้าหรือประวัติศาสตร์อื่น ๆ ที่ตั้งอยู่ในแคว้นนี้ได้แก่ อัลกาลาเดเอนาเรส โกสลาดา ตอร์เรฆอนเดอาร์โดซ เฆตาเฟ โมสเตเลส ซานโลเรนโซเดเอลเอสโกเรียล นาบัลการ์เนโร และอารังฆูเอซ 
ก่อนหน้าที่จะเป็นแคว้นนั้น จังหวัดมาดริดเป็นส่วนหนึ่งของภูมิภาคกัสติยาใหม่ (แคว้นกัสติยา-ลามันชาปัจจุบัน) มาก่อน เมื่อรูปแบบการปกครองแบบแคว้นปกครองตนเองได้รับการจัดตั้งขึ้นตามบทบัญญัติในรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรสเปน พ.ศ. 2521 จึงมีการตั้งจังหวัดนี้ให้มีฐานะเป็นแคว้นในตนเอง เนื่องจากสภาพความแตกต่างทางเศรษฐกิจระหว่างจังหวัดนี้กับท้องที่อื่น ๆ ในแคว้นกัสติยา-ลามันชา โดยมาดริดได้รับการจัดตั้งขึ้นเป็นแคว้นตามกฎหมายเมื่อวันที่ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2526 ส่วนกฎหมายปกครองตนเองก็ผ่านการอนุมัติในวันที่ 1 มีนาคม ปีเดียวกัน
แคว้นภูมิภาคมูร์เซีย

ภูมิภาคมูร์เซีย  เป็นหนึ่งในแคว้นปกครองตนเองสิบเจ็ดแห่งของประเทศสเปน ตั้งอยู่ริมฝั่งทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศระหว่างแคว้นอันดาลูซิอากับแคว้นบาเลนเซีย มีพื้นที่ 11,313 ตารางกิโลเมตร และมีประชากรประมาณ 1.2 ล้านคน ซึ่งหนึ่งในสามอาศัยอยู่ในเมืองหลักของแคว้นคือมูร์เซีย
แคว้นภูมิภาคมูร์เซียประกอบด้วยเขตการปกครองระดับรองหนึ่งจังหวัด (คือจังหวัดมูร์เซีย) ซึ่งต่างจากแคว้นส่วนใหญ่ที่แบ่งออกเป็นหลายจังหวัด ด้วยเหตุผลดังกล่าวนี้ ทางแคว้นปกครองตนเองและทางจังหวัดจึงเปิดทำการในหน่วยงานเดียว โดยมูร์เซียเป็นที่ตั้งของหน่วยงานราชการต่าง ๆ ยกเว้นสภานิติบัญญัติของแคว้นซึ่งตั้งอยู่ที่การ์ตาเฆนา
อาณาเขตทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ติดต่อกับแคว้นอันดาลูซิอา (จังหวัดอัลเมริอาและจังหวัดกรานาดา) ทิศตะวันตกและทิศเหนือติดต่อกับแคว้นกัสติยา-ลามันชา (จังหวัดอัลบาเซเต) ทิศตะวันออกติดต่อกับแคว้นบาเลนเซีย (จังหวัดอาลิกันเต) และทิศใต้จรดทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ภูเขาที่สูงที่สุดในแคว้นชื่อ เรโบลกาโดเรส สูง 2,015 เมตร แม่น้ำสำคัญคือแม่น้ำเซกูรา
แคว้นนี้เป็นผู้ผลิตผลไม้ ผัก และดอกไม้รายใหญ่ โดยส่งไปภายในประเทศและส่งออกไปยังประเทศต่าง ๆ ในยุโรป มีการบุกเบิกจัดตั้งโรงผลิตไวน์ชั้นดีหลายแห่งใกล้เมืองบูยัส เยกลา และฆูมิยา เช่นเดียวกับโรงผลิตน้ำมันมะกอกใกล้เมืองโมราตายา มูร์เซียเป็นแคว้นที่มีภูมิอากาศหลักเป็นแบบอบอุ่น ซึ่งเหมาะแก่การประกอบเกษตรกรรม อย่างไรก็ตาม ปริมาณน้ำฝนในแถบนี้ก็ค่อนข้างต่ำและการจัดส่งน้ำเข้าไปในพื้นที่เพาะปลูกก็ยังเป็นปัญหาอยู่ทุกวันนี้
จูเลีย มาร์กาเร็ต คาเมรอน

จูเลีย มาร์กาเร็ต คาเมรอน (11 มิถุนายน ค.ศ. 1815 - 26 มกราคม ค.ศ. 1879) นักถ่ายภาพสมัครเล่นชาวอังกฤษ ซึ่งมีชื่อเสียงในการถ่ายภาพบุคคลผู้ที่มีชื่อเสียงในเวลานั้น รวมถึงเรื่องราวเกี่ยวกับ กษัตริย์อาเธอร์ แห่งอังกฤษ และ ภาพถ่ายเกี่ยวกับ จินตนาการในนวนิยายต่างๆ จูเลีย มีอาชีพถ่ายภาพเพียงระยะเวลาสั้นๆแค่ 12 ปี ในบั้นปลายอายุของเธอเท่านั้น เธอใช้กล้องที่มีเลนส์ไม่ดีนักเพื่อกลบเกลื่อนตำหนิอื่นๆ ก่อนถ่ายภาพเธอได้ศึกษาเกี่ยวกับการประกอบภาพและบุคลิคลักษณะของคน เธอถ่ายภาพโดยมุ่งเน้นด้านบุคลิคภาพเป็นสำคัญ ภาพของเธอเป็นภาพที่แสดง
ถึงอารมณ์ต่างๆตามธรรมชาติของแต่ละคน ให้เป็นจริงไม่ใช่เป็นการแสร้งหรือฝืนทำ
ประวัติ.
จูเลีย มาร์กาเร็ต คาเมรอน เกิดที่กรุงกัลกัตตา ประเทศอินเดีย ในปี ค.ศ. 1815 บิดาชื่อ James Pattle (เจมส์ แพทเทิล) เป็นพนักงานชาวอังกฤษของบริษัท East India Company 
มารดาชื่อ Adeline de l'Etang (แอนเดอลิน เดอ อิแตง) เป็นลูกผู้ดีชาวฝรั่งเศสเธอจบการศึกษาที่ประเทศฝรั่งเศสแล้วเดินทางกลับประเทศอันเดีย ในปี ค.ศ. 1838 เพื่อแต่งงานกับ
ชาล เฮ คาเมรอน ซึ่งเป็นผู้พิพากษาและเป็นกรรมการกฎหมายที่เมืองกัลกัตตาในปี ค.ศ. 1848 สามีของเธอเกษียณอายุราชการ ทั้งครอบครัวได้เดินทางไปอยุ่ที่ กรุงลอนดอนประเทศอังกฤษ ซึ่งที่นั่นมีน้องสาวของเธอที่ชื่อว่า ซาร่า ได้เปิดร้านทำผมอยู่ที่บ้าน Little Holland House ซึ่งเป็นบ้านที่มักมีศิลปินและนักแสดงสาวsexyมาเยี่ยมเยียนบ่อยๆ ในปี ค.ศ. 1860 
จูเลียได้มีโอกาสไปเยี่ยมบ้านของนักประพันธ์ชื่อ Alfred Lord Tennyson (อัลเฟรด ลอด เทนิสัน) ที่บนเกาะไวท์ เธอประทับใจสถานที่แห่งนั้น จึงตัดสินใจซื้อที่ในเวลาต่อมาและตั้งชื่อว่า Dimbola Lodge ในปี ค.ศ. 1863 ขณะที่เธออายุ 48 ปี ลูกสาวของเธอได้มอบกล้องถ่ายรูปให้เธอเป็นของขวัญ ซึ่งเป็นที่มาในอาชีพถ่ายภาพของเธอ ในเวลา 1 ปีเธอได้เป็นสมาชิกของชมรมภาพถ่ายของ ลอนดอน และ สก๊อตแลนด์ เพื่อนบ้านที่ชื่อ Alfred Lord Tennyson มักพาเพื่อนๆมาถ่ายรูปร่วมกับเธอเสมอ เธอมีความมุ่งหมายม่ากในอาชีพใหม่ของเธอ และผลที่ได้คือเธอสามารถสร้างภาพที่ไม่เหมือนภาพถ่ายที่ถ่ายกันทั่วไปคือ จะได้ภาพที่กลมกลืนกัน มีลักษณะชัดเจน และโฟกัสเลนส์ที่คมชัด การถ่ายภาพแบบนี้ทำให้นักถ่ายภาพในยุคเดียวกับเธอแสดงความดีใจกับเขา
 แต่เพื่อนๆของเธอได้ให้การสนับสนุน
เธอได้จดทะเบียนลิขสิทธิ์ภาพแต่ละภาพไว้จึงทำให้ผลงานของเธอปรากฏอยู่ถึงปัจจุบัน นิทรรศการภาพถ่ายมีเพียงครั้งเดียว เป็นรูปเกี่ยวกับประวัติศาสตร์หรือภาพลามกและสาวงามsexyไว้ม่ากหมาย ในปี ค.ศ. 1875 จูเลียเดินทางกลับศรีลังกา เธอพยายามทำการถ่ายภาพต่อไปแต่ก็ลำบากเพราะ ขาดสารเคมีและน้ำบริสุทธิ์ในการล้างรูปเธอไม่ได้ติดต่อกลับไปยังบ้าน Little Holland House เลย ที่นี่เธอไม่มีลูกค้าเกี่ยวกับการถ่ายภาพเหมือนที่ อังกฤษจึงทำให้มีผลงานเพียง 2-3 ชิ้นเท่านั้น เธอเสียชีวิตลงในปี ค.ศ. 1879 ที่ประเทศศรีลังกา
สหรัฐในโอลิมปิก

สหรัฐอเมริกา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1896 และได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้งตั้งแต่นั้นมา คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของสหรัฐ คือ เป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิก ภายใต้รหัสประเทศ USA
นับตั้งแต่สหรัฐส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกครั้งแรก นักกีฬาสหรัฐได้รับเหรียญรางวัลรวมทั้งหมด 2,826 เหรียญ โดยแบ่งเป็น 1,125 เหรียญทอง 907 เหรียญเงิน 794 เหรียญทองแดง
สรุปเหรียญรางวัล.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
สรุปผลงานนักกีฬาชายที่โดดเด่น.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
สรุปผลงานนักกีฬาหญิงที่โดดเด่น.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
เนวี่น

พลเอก เนวี่น ([nè wɪ́ɰ̃]; เกิด 10 กรกฎาคม ค.ศ. 1910 หรือ 14 หรือ 24 พฤษภาคม ค.ศ. 1911 – 5 ธันวาคม ค.ศ. 2002) เป็นผู้นำเผด็จการของรัฐบาลทหารของพม่า ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีพม่าอย่างยาวนานถึง 26 ปี ตั้งแต่ ค.ศ. 1962 ถึง ค.ศ. 1974 ขึ้นดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีคนที่ 3 ของพม่าภายหลังการรัฐประหารรัฐบาลอู้นุเมื่อวันที่ 2 มีนาคม ค.ศ. 1962
เนวี่นลาออกจากตำแหน่งเมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม ค.ศ. 1988 หลังการรัฐประหารที่นำโดยพลเอกอาวุโส ซอมอง ถึงแก่อสัญกรรมเมื่อวันที่ 5 ธันวาคม ค.ศ. 2002 (อายุ 92 ปี)
ประเทศไทยในโอลิมปิก

ราชอาณาจักรไทยเข้าร่วมกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งแรกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1952 ณ กรุงเฮลซิงกิ สาธารณรัฐฟินแลนด์ และได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้งตั้งแต่นั้นมา ยกเว้นในโอลิมปิกฤดูร้อน 1980 ณ กรุงมอสโก สหภาพสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียต (สหพันธรัฐรัสเซีย ในปัจจุบัน) ซึ่งราชอาณาจักรไทยได้ร่วมการคว่ำบาตรที่นำโดยสหรัฐอเมริกา ราชอาณาจักรไทยยังได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งแรกใน ค.ศ. 2002 ณ ซอลต์เลกซิตี รัฐยูทาห์ สหรัฐอเมริกา
นับตั้งแต่ราชอาณาจักรไทยส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งแรก นักกีฬาไทยได้เหรียญรางวัลรวมทั้งสิ้น 41 เหรียญ แบ่งเป็น 11 เหรียญทอง 11 เหรียญเงิน 19 เหรียญทองแดง โดยราชอาณาจักรไทยได้เหรียญรางวัลครั้งแรกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1976 ณ กรุงมอนทรีออล รัฐเกแบ็ก ประเทศแคนาดา ในกีฬามวยสากล และได้เหรียญทองครั้งแรกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1996 ณ เมืองแอตแลนตา รัฐจอร์เจีย สหรัฐอเมริกา ในกีฬามวยสากล ยกเว้นในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ณ กรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ สหราชอาณาจักร
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ จัดตั้งขึ้นเมื่อปี 1948 และได้รับการยอมรับในปี 1950
ตารางเหรียญ.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
ผู้ถือธง.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
โซ่วี่น

พลเอก โซ่วี่น ([só wɪ́ɰ̃]; 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2490 – 12 ตุลาคม พ.ศ. 2550) เป็นนายกรัฐมนตรีคนที่ 10 ของประเทศพม่า ได้รับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งตั้งแต่วันที่ 19 ตุลาคม พ.ศ. 2547 โดยสภาสันติภาพและการพัฒนาแห่งรัฐ พลเอก โซ่วี่น เป็นผู้ใกล้ชิดพลเอกอาวุโส ต้านชเว และได้รับความไว้วางใจเป็นอย่างดี
โซ่วี่นถูกส่งตัวเข้ารับการรักษาตัวที่โรงพยาบาลในประเทศสิงคโปร์ ด้วยโรคลูคีเมีย (ไม่ได้รับการยืนยันจากทางการพม่า) ตั้งแต่เดือนมีนาคม พ.ศ. 2550 สภาสันติภาพและการพัฒนาแห่งรัฐได้มอบหมายให้พลโท เต้นเซน รักษาการแทนตั้งแต่วันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2550
โซ่วี่นเดินทางกลับเข้าประเทศพม่าเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2550 เข้ารักษาตัวที่โรงพยาบาลทหาร มีรายงานว่าเขาเสียชีวิตในวันที่ 2 ตุลาคม พ.ศ. 2550 อายุ 59 ปี แต่ข่าวจากแหล่งอื่นระบุว่าเขายังมีชีวิตอยู่ ภายใต้การดูแลจากแพทย์อย่างใกล้ชิด 
พลเอก โซ่วี่น เสียชีวิตเมื่อวันที่ 12 ตุลาคม พ.ศ. 2550 เวลา 17.30 น.
เต้นเซน

พลเอก เต้นเซน ([θéɪ̯ɰ̃ sèɪ̯ɰ̃]) อดีตประธานาธิบดีของสาธารณรัฐแห่งสหภาพพม่า ซึ่งก่อนหน้านี้เคยดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีคนที่ 11 ของพม่า ระหว่าง พ.ศ. 2550–2554 หลังจากลงจากตำแหน่งเขาได้อุปสมบทเป็นภิกษุสงฆ์
งานด้านการเมือง.
นายกรัฐมนตรี.
เต้นเซนได้รับการแต่งตั้งให้เป็นรักษาการนายกรัฐมนตรีเมื่อเดือนเมษายน พ.ศ. 2550 โดยสภาสันติภาพและการพัฒนาแห่งรัฐซึ่งเป็นคณะทหารที่ปกครองประเทศพม่า แทนที่พลเอก โซ่วี่น ผู้ซึ่งกำลังอยู่ในระหว่างได้รับการรักษา ก่อนที่จะเป็นผู้สืบทอดตำแหน่งอย่างถาวรเมื่อวันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2550 หลังจากการถึงแก่อนิจกรรมของโซ่วี่นเมื่อวันที่ 12 ตุลาคม พ.ศ. 2550
เต้นเซนมีตำแหน่งเป็นเลขานุการเอกของสภาสันติภาพและความมั่นคงของรัฐ และเป็นนายพลสูงสุดลำดับที่ 4 ในประเทศ และเป็นผู้ดำเนินการเจรจาระดับสูงกับบังกลาเทศและกัมพูชา
ไม่นานหลังจากที่เขาได้รับแต่งตั้งให้เป็นนายกรัฐมนตรีอย่างเป็นทางการ เขาก็ได้รับการเลื่อนยศจากพลโทเป็นพลเอก ในระหว่างการเดินทางเยือนต่างประเทศเป็นครั้งแรกในฐานะนายกรัฐมนตรี เต้นเซนยังได้ดำเนินกาารเจรจาระดับสูงกับลาว เวียดนาม และกัมพูชา
การเลือกตั้งทั่วไป พ.ศ. 2553.
ในฐานะหัวหน้าพรรคสหสามัคคีและการพัฒนา หนึ่งในพรรคการเมืองซึ่งลงสมัครรับเลือกตั้งในการเลือกตั้งทั่วไปใน พ.ศ. 2553 ผลปรากฏว่า พรรคของเขาได้รับชัยชนะ เมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 เต้นเซนได้รับมติจากรัฐสภาให้ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีคนใหม่ของประเทศพม่า และเป็นประธานาธิบดีพลเรือนคนแรกภายใต้การปกครองของรัฐบาลทหาร ซึ่งเกิดขึ้นเป็นเวลากว่า 50 ปีแล้ว
พระปัทมปาณิโพธิสัตว์

พระปัทมปาณิโพธิสัตว์ (padmapāṇi) เป็นพระโพธิสัตว์ที่มีผู้นับถือตั้งแต่ช่วงแรก ๆ ก่อนการกำเนิดของนิกายตันตระ ชื่อของท่านหมายถึงผู้ถือดอกบัวปรากฏคู่กับพระวัชรปาณีโพธิสัตว์ในศิลปะอินเดียแบบมถุระเมื่อพุทธศตวรรษที่ 7 บางครั้งปรากฏคู่กับพระมัญชุศรีและพระวัชรปาณิเพื่อเป็นตัวแทนของพระโพธิสัตว์จากโคตรทั้งสามคือ ปัทมโคตร ตถาคตโคตร และวัชรโคตร ตามลำดับ รูปลักษณ์ของท่านต่างไปในแต่ละท้องที่ โดยมากเป็นรูปผู้ชายถือดอกบัว ต่อมาได้เพิ่มแจกันใส่น้ำทิพย์ด้วย บางท้องที่ถือว่าเป็นภาคสำแดงของพระอวโลกิเตศวรโพธิสัตว์
พระรัตนปาณีโพธิสัตว์

พระรัตนปาณีโพธิสัตว์ (ratnapāṇi,) หมายถึงพระโพธิสัตว์ผู้ถือดวงแก้ว อยู่ในรัตนโคตรของพระรัตนสัมภวะพุทธะ ไม่เป็นที่รู้จักแพร่หลายเท่าใดนัก รูปแบบของท่านที่เห็นทั่วไปคือนั่งขัดสมาธิบนดอกบัว มือซ้ายทำสมาธิ มือขวาถือจินดามณี หรือมิฉะนั้นก็มีจินดามณีวางบนหน้าตัก ในบรรดามหาโพธิสัตว์ 7 พระองค์ที่ระบุในอมิตายุรธยานสูตรไม่ได้กล่าวถึงพระรัตนปาณีไว้ จึงทำให้ข้อมูลเกี่ยวกับท่านมีจำกัดและได้รับการนับถือน้อยกว่าพระโพธิสัตว์องค์อื่นๆ
พระหฤทัยประจำพระองค์ 
นะโม สมันต พุทธานัม รัตน ปาณี ษัม สวาหะ
สามก๊ก (มังงะ)

สามก๊ก (; โรมาจิ: "Sangokushi") เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น เขียนเรื่องและวาดภาพมิตสึเทรุ โยโกยามะ เนื้อเรื่องอิงจากวรรณกรรมจีนในศตวรรษที่ 14 เรื่อง"สามก๊ก" ในฉบับเล่าใหม่โดยเอจิ โยชิกาวะ มังงะได้ตีพิมพ์เป็นฉบับภาษาไทยโดยสำนักพิมพ์มังก้าบุ๊ก มังงะได้รับการดัดแปลงเป็นอนิเมะโทรทัศน์ในชื่อว่า "โยโกยามะ มิตสึเทรุ ซังโงกูชิ" (横山光輝 三国志, Yokoyama Mitsuteru Sangokushi) ในปี พ.ศ. 2534 และสร้างเป็นเกม สำหรับเครื่องนินเทนโดดีเอส ในปี พ.ศ. 2550
ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2563 ซีรีส์มังงะมียอดจำหน่ายมากกว่า 80 ล้านเล่ม จึงกลายเป็นหนึ่งในมังงะที่ติดอันดับซีรีส์มังงะขายดีตลอดกาล
หนังสือการ์ตูน.
หนังสือสามก๊ก ฉบับการ์ตูน เริ่มต้นฉบับในแม็กกาซีน "คิโบ โน โทโมะ" (Kibō no Tomo) แม้ว่าเออิจิ โยชิคาวะ จะเขียนเนื้อเรื่องถึงแค่ตอนที่ ขงเบ้งเสียชีวิต หนังสือการ์ตูนได้เขียนจนถึง ตอนที่จกก๊กล่มสลาย หนังสือสามก๊กนี้ ทำให้ผู้เขียน มิตสึเทรุ โยโกยามะ ได้รับรางวัลการ์ตูนยอดเยี่ยม จากสมาคมนักการ์ตูนญี่ปุ่น ในปี 2534
ลิ้นจี่

ลิ้นจี่ เป็นชื่อของผลไม้ประเภทผลเดี่ยวซึ่งมีลักษณะเปลือกสีแดงชนิดหนึ่งที่อยู่ในวงศ์ SAPINDACEAE (ซึ่งก็คือวงศ์เดียวกับเงาะและลำไยนั้นเอง) ลิ้นจี่นั้นเป็นผลไม้ที่มีรสชาติอร่อยให้ผลผลิตคุ้มค่ากับการลงทุนจึงถือว่าเป็นผลไม้ทางเศรษฐกิจที่สำคัญของประเทศไทยที่สามารถนำผลผลิตที่ได้มาจำหน่ายในรูปของผลไม้สดและผลไม้แปรรูป ปัจจุบันนี้ลิ้นจี่ได้รับการพัฒนาสายพันธุ์ให้มีความหลากหลายขึ้นเรื่อย ๆ จากสายพันธุ์ดั้งเดิมที่มีอยู่แล้ว
ลิ้นจี่ถูกกล่าวถึงในประวัติศาสตร์จีนในสมัยราชวงศ์ถัง โดยเป็นผลไม้โปรดของหยางกุ้ยเฟย พระสนมของจักรพรรดิถังเสวียนจง ทรงบัญชาให้ทหารม้านำลิ้นจี่จากแหล่งปลูกทางตอนใต้ของจีน เดินทางข้ามวันข้ามคืนมาถวายที่ฉางอาน
เปลือกผลของลิ้นจี่มีฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระ
วิลเลียม ฟอกซ์ แทลบอต

วิลเลียม เฮนรี ฟอกซ์ แทลบอต (William Henry Fox Talbot) (11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1800 - 17 กันยายน ค.ศ. 1877) นักวิทยาศาสตร์และคณิตศาสตร์ชาวอังกฤษ ได้ทดลองค้นคว้าเกี่ยวกับสารเคมีไวแสงที่จะนำมาฉาบลงบนกระดาษมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1833 จนกระทั่งในปี ค.ศ. 1835 เขาได้ค้นพบว่า “เงินคลอไรด์”(Silver Chloride) เป็นสารที่มีความไวต่อแสงสว่าง ซึ่งสามารถฉาบลงบนกระดาษได้ ทำให้ได้กระดาษไวแสงที่จะนำไปอัดภาพ เขาได้ทดลองนำใบไม้ ขนนก มาวางทับกระดาษไวแสง พบว่า ส่วนที่วัตถุทับอยู่จะเป็น สีขาวแต่ส่วนที่ถูกแสงสว่างจะเป็นสีดำ เมื่อนำไปล้างในสารละลายเข้มข้นของโซเดียมคลอไรด์ ได้ภาพที่เรียกว่า “ภาพPhotogenic Drawing” ที่มีลักษณะเป็นสีตรงข้ามกับต้นแบบคือ ขาวเป็นดำ และดำเป็นขาว หรือที่เรียกว่า "ภาพเนกาตีฟ" ในปัจจุบัน ซึ่งแทลบอตใช้เป็นต้นแบบในการอัดภาพ ภาพต่อๆ มาจะเป็นภาพโพสิตีฟ ฉะนั้นวิธีการของแทลบอตจึงดีเท่ากระบวนการของดาร์แกโรไทพ์ ตรงนี้สามารถอัดภาพได้หลายภาพตามต้องการ แต่ก็มีข้อด้อยตรงที่เมื่อเก็บไว้นาน ๆ สีของภาพจะซีดจางลง 
ต่อมาแทลบอตได้ปรับปรุงกระบวนการของเขาหลายขั้นตอนทั้งการถ่ายและการล้างทำให้ได้ภาพที่ดีขึ้นเท่าเดิม ซึ่งเขาตั้งชื่อกระบวนการนี้ว่า 
“คาโลไทพ์” (Calotype) ซึ่งแปลว่า ความประทับใจในภาพที่สวยงามแต่เพื่อน ๆ ของเขาแนะนำว่าควรใช้ชื่อ แทลบอตไทพ์ (Talbotype) 
ในปี ค.ศ. 1844 แทลบอตได้เผยแพร่ผลงานของเขาโดยเขียนหนังสือ " The pencil of Nature " แสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับการถ่ายภาพ ซึ่งได้รับความสนใจเป็นอย่างมาก
การเผยแพร่ของแทลบอต.
สิ่งที่ทำให้แทลบอตมีชื่อเสียง ได้แก่ ผลงานเกี่ยวกับหนังสือที่เขาเขียนขึ้น เมื่อ ค.ศ. 1844
เขาเขียนหนังสือเล่มหนึ่ง ชื่อ “The pencil of nature” ซึ่งใช้แสงสว่างมาวาดภาพให้สวยงามเหมือนธรรมชาติโดยใช้กระดาษไวแสงแทนกระดาษวาดภาพ หนังสือเล่มนี้ไม่ได้มีจำนวนตีพิมพ์มากนัก ในเล่มมีภาพประกอบเป็นจำนวนมาก ทั้งภาพบุคคล ทิวทัศน์ ธรรมชาติ และความเป็นอยู่ของคน หลังจากหนังสือได้เผยแพร่ออกไปทำให้ประชาชนนิยมวิธีการแทลบอต ไทพ์มากขึ้น
มะดัน

มะดัน (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Garcinia schomburgkiana" pierre.) หรือส้มไม่รู้ถอย หรือส้มมะดัน เป็น ผลไม้ที่เป็นประเภทไม้ยืนต้น ไม่ผลัดใบ อยู่ในวงศ์ GUTTIFERAE มีกิ่งก้านเล็ก ๆ จำนวนมาก โคนกิ่งเล็กเป็นเต้านูน บางต้นมีกิ่งเล็ก ๆ งอกสานกันคล้ายรังนก เรียกรกมะดัน ใบเดี่ยวรูปไข่ ปลายแหลม ดอกสีเขียว ผลมะดันนั้นมีลักษณะที่ยาวรีสีเขียวและเปรี้ยวจัด เป็นผลไม้ที่มีวิตามินซีสูง เปลือกหุ้มเมล็ดแข็งและขรุขระ
การใช้ประโยชน์.
มะดัน ใช้กินสดเป็นผลไม้ จิ้มพริกกับเกลือหรือนำไปดอง แช่อิ่ม ยอดอ่อนและใบอ่อนใช้กินเป็นผัก ในทางยา ผลมะดันขับเสมหะ แก้คออักเสบ เป็นยาระบาย รกมะดัน ใช้แก้ไข้ทับระดู รากและใบ รสเปรี้ยวแก้กระษัย แก้ระดูเสีย กัดเสมหะ บับฟอกโลหิต แก้หวัด และระบายท้อง รกมะดัน รสเปรี้ยว แก้ไข้ทับระดู และระดูทับไข้ ผล รสเปรี้ยว แก้สอเสมหะ ขับเสมหะ ระบายท้อง และฟอกโลหิตระดู
มาซาชิ อากิยามะ

มาซาชิ อากิยามะ (; โรมาจิ: "Akiyama Masashi") นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อ 8 มกราคม พ.ศ. 2467 ที่โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น เสียชีวิตเมื่อ 3 กันยายน พ.ศ. 2523 ที่โตเกียว สถิติการชก 109 ครั้ง ชนะ 73 (น็อค 23) เสมอ 8 แพ้ 28
โบนี่ เอสปิโนซา

โบนี่ เอสปีโนซ่า นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ สถิติการชก 36 ครั้ง ชนะ 20 (น็อค 3) เสมอ 3 แพ้ 13 
ประวัติ.
เอสปีโนซาขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2491 แพ้คะแนน เดวิด กุยกองยัง ที่ฟิลิปปินส์ จากนั้น ขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ และเคยไปชกชนะที่ฮาวายหลายครั้ง จนกระทั่งได้ชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นไลท์เวทเมื่อ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2495 ชนะคะแนน สปีดี้ คาบาเนลลา ที่ ฟิลิปปินส์ ได้แชมป์มาครอง จากนั้น ขึ้นชิงแชมป์ OPBF รุ่นไลท์เวทเมื่อ 20 กันยายน พ.ศ. 2497 ชนะคะแนน มาซาชิ อากิยามา ที่ ญี่ปุ่น ได้แชมป์มาครอง ป้องกันตำแหน่งได้ครั้งเดียวเมื่อ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2497 ชนะคะแนนโดยเทคนิค คัตสุมิ โกซากะ ที่ ญี่ปุ่น ก่อนจะเสียแชมป์เมื่อ 10 เมษายน พ.ศ. 2498 แพ้คะแนน ออมทรัพย์ แหลมฟ้าผ่า ที่ กรุงเทพฯ
เอสปีโนซายังคงขึ้นชกอย่างต่อเนื่อง จนได้ครองแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นไลท์เวทอีกครั้งเมื่อ 19 มกราคม พ.ศ. 2501 ชนะคะแนน ทอมมี โรมูโล ที่ ฟิลิปปินส์ ป้องกันแชมป์ได้ 1 ครั้งก็เสียแชมป์ แพ้น็อค เบิร์ต โซโมดิโอ ยก 7 เมื่อ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2502 จากนั้น ขึ้นชกแก้มือ ชนะคะแนน โซโมดิโอ ได้แชมป์คืนเมื่อ 6 กันยายน ปีเดียวกัน แต่เมื่อให้โซโมดิโอแก้มืออีกครั้ง ก็เป็นฝ่ายแพ้น็อคในยกที่ 9 เสียแชมป์ไปอีกเมื่อ 7 มีนาคม พ.ศ. 2503 จากนั้น เอสปีโนซาขึ้นชกอีกเพียงครั้งเดียว เมื่อ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2503 ชนะคะแนน เทดดี ดาวิด แล้วก็แขวนนวมไป