pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
อุทยานแห่งชาติหาดเจ้าไหม

อุทยานแห่งชาติหาดเจ้าไหม เป็นอุทยานแห่งชาติมีพื้นที่ครอบคลุมอยุ่ในท้องที่อำเภอสิเกาและอำเภอกันตัง จังหวัดตรัง อยู่ทางช่องแคบมะละกา ประกอบด้วยป่าชายเลน หญ้าทะเล เกาะแก่ง มีหาดทรายขาวนวลเรียงยาวไปตามผืนแผ่นดินกว่า 20 กิโลเมตร และสนทะเลตามธรรมชาติอันสวยงาม อุทยานแห่งชาติหาดเจ้าไหมมีเนื้อที่ทั้งหมดประมาณ 144,292.35 ไร่ หรือ 230.87 ตารางกิโลเมตร
ข้อมูลทั่วไป.
วนอุทยานแหลมหยงลำได้มีหนังสือส่งรายงานการสำรวจเบื้องต้นวนอุทยานแหลมหยงลำเพื่อจัดตั้งเป็นอุทยานแห่งชาติ กองอุทยานแห่งชาติจึงได้นำเสนอคณะกรรมการอุทยานแห่งชาติ พิจารณากำหนดที่ดินบริเวณแหลมหยงลำเป็นอุทยานแห่งชาติ ซึ่งคณะกรรมการอุทยานแห่งชาติได้มีมติเห็นสมควรให้กำหนดพื้นที่แหลมหยงลำ หาดยาว หาดสั้น หาดเจ้าไหม และหาดปากเมง เป็นอุทยานแห่งชาติ โดยได้มีพระราชกฤษฎีกากำหนดที่ดินป่าคลองไหโละ ป่าคลองปอ และป่าคลองกันตัง ในท้องที่ตำบลไม้ฝาด อำเภอสิเกา ตำบลบ่อน้ำร้อน ตำบลบางสัก ตำบลเกาะลิบง อำเภอกันตัง จังหวัดตรัง พื้นที่ 144,300 ไร่ หรือ 230.88 ตารางกิโลเมตร เป็นอุทยานแห่งชาติ โดยประกาศในราชกิจจานุเบกษาเล่ม 98 ตอนที่ 170 ลงวันที่ 14 ตุลาคม 2524 นับเป็นอุทยานแห่งชาติลำดับที่ 36 ของประเทศไทย
ต่อมาได้มีพระราชกฤษฎีกาเพิกถอนพื้นที่บางส่วนในเขตอุทยานแห่งชาติป่าคลองไหโละ ป่าคลองปอ และป่าคลองกันตัง ในท้องที่ตำบลเกาะลิบง อำเภอกันตัง จังหวัดตรัง เมื่อวันที่ 1 กันยายน 2532 ลงในราชกิจจานุเบกษา เล่ม 106 ตอนที่152 ลงวันที่ 13 กันยายน 2532 จำนวน 0.012 ตารางกิโลเมตร เพื่อทำการก่อสร้างโรงเรียนบ้านหาดยาว ของสำนักงานประถมศึกษาอำเภอกันตัง จังหวัดตรัง ทำให้พื้นที่อุทยานแห่งชาติหาดเจ้าไหมในปัจจุบันคงเหลือเพียง 230.868 ตารางกิโลเมตร
ลักษณะภูมิประเทศ.
อุทยานแห่งชาติหาดเจ้าไหม ตั้งอยู่ในท้องที่อำเภอสิเกา และอำเภอกันตัง จังหวัดตรัง อยู่ระหว่างเส้นรุ้งที่ 7 องศา 17 ลิปดา - 7 องศา 32 ลิปดา เหนือ และเส้นแวงที่ 99 องศา 13 ลิปดา - 99 องศา 29 ลิปดา ตะวันออก มีอาณาเขตทิศเหนือจดเขาจองจันทร์ อำเภอกันตัง คลองเมงและคลองลำยาวตำบลไม้ฝาด อำเภอ สิเกา จังหวัดตรัง ทิศใต้จดช่องแคบมะละกา เกาะลิบง และปากน้ำกันตัง ทิศตะวันออกจดควนดินแดง ควนเม็ดจุน ควนลุ และควนแดง ทิศตะวันตกจดช่องแคบมะละกา เกาะไหง เกาะม้าของอุทยานแห่งชาติหมู่เกาะลันตา
อุทยานแห่งชาติหาดเจ้าไหมสามารถแบ่งพื้นที่ออกได้เป็น 2 ส่วน ได้แก่ 
พื้นที่ดินชายฝั่งทะเล รวมทั้งเกาะมุกต์ เกาะกระดาน เกาะแหวน เกาะเชือก เกาะเมง เกาะปลิง และเกาะเจ้าไหม บริเวณชายฝั่งนี้ประกอบด้วยเขาหินปูนสูงชัน ทางตอนเหนือด้านตะวันออกมีเทือกเขาจองจันทร์ เทือกเขาควนเม็ดจูน เทือกเขาควนแดง ฯลฯ ซึ่งเป็นแหล่งกำเนิดต้นน้ำลำธารหลายสายที่มารวมกันเป็นคลองบางสัก ไหลลงสู่แม่น้ำตรัง 
พื้นน้ำ ครอบคลุมพื้นที่ประมาณ 137.22 ตารางกิโลเมตร เป็นห้วงน้ำลึก มีความลึกเฉลี่ย 20 เมตร
ลักษณะภูมิอากาศ.
สภาพภูมิอากาศของอุทยานแห่งชาติหาดเจ้าไหมจัดอยู่ในลักษณะภูมิอากาศแบบร้อนชื้นสลับชุ่มชื้น ได้รับอิทธิพลจากลมมรุสุมตะวันตกเฉียงใต้และลมมรสุมตะวันออกเฉียงเหนือทั้งสองด้าน จึงทำให้ฝนตกชุกตลอดปี ทำให้เกิดฤดู 2 ฤดู คือ ฤดูร้อนและฤดูฝน เด่นชัดกว่าฤดูหนาว โดยฤดูร้อนเริ่มตั้งแต่เดือนมกราคม - เมษายน ส่วนฤดูฝนเริ่มต้นตั้งแต่เดือนพฤษภาคม - ธันวาคม อากาศร้อนชื้นถึงชุ่มชื้น อุณหภูมิเฉลี่ยตลอดปีประมาณ 27 องศาเซลเซียส ปริมาณน้ำฝนมากว่า 2,100 มิลลิเมตรต่อปี
พืชพรรณและสัตว์ป่า.
สังคมพืช.
สามารถจำแนกออกได้เป็น 
สัตว์.
จำแนกออกได้เป็น
อินคิวบัส

อินคิวบัส  เป็นชื่อปิศาจเพศผู้ซึ่งเชื่อกันว่าจะเข้ามาร่วมหลับนอนกับสตรีในยามหลับใหลเพื่อสังวาสด้วย ปิศาจที่เป็นหญิงและมีพฤติกรรมทำนองเดียวกันนั้นเรียก ซักคิวบัส (succubus)
ในความเชื่อของบางท้องที่ เช่น ตามตำนานเมอร์ลิน (Merlin) อินคิวบัสร่วมประเวณีกับหญิงก็เพื่อให้หญิงนั้นมีบุตร ความเชื่อทางศาสนามีว่า ถ้าร่วมประเวณีกับอินคิวบัสบ่อยครั้ง อาจส่งผลให้สุขภาพย่ำแย่ และอาจถึงตายได้
และเชื่อว่าอินคิวบัสดูดวิญญาณของเหยื่อเมื่อร่วมหลับนอนกับเหยื่อ
เอ็นเอเอ็มซี วายเอส-11

เอ็นเอเอ็มซี วายเอส-11  วายเอส-11 เป็นเครื่องบินโดยสารขนส่งแบบแรกของญี่ปุ่นหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 แผนการสร้างเริ่มในปี พ.ศ. 2500 เครื่องต้นแบบบินเป็นครั้งแรกในวันที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2505 วายเอส-11 มีจำนวนการสร้างทั้งสิ้น 182 เครื่อง เกือบทั้งหมดใช้งานในกองกำลังป้องกันต้นเองของประเทศญี่ปุ่น สายการผลิตวายเอส-11 ยุติลงในปี พ.ศ. 2517
เดอ ฮาวิลแลนด์ แคนาดา ดีเอชซี-7

เดอ ฮาวิลแลนด์ ดีเอชซี-7  เดอ ฮาวิลแลนด์ แคนาดา ดีเอชซี-7 หรือ แดช-7 เป็นเครื่องบินโดยสารที่สร้างขึ้นเพื่อให้ขึ้นลงในระยะสั้น หรือ ลงบนสนามหญ้าได้ โครงการ แดช-7 เริ่มในปี ค.ศ. 1972 เครื่องต้นแบบเริ่มบินเป็นครั้งแรกในวันที่ 27 มีนาคม ค.ศ. 1975 เครื่องแรกจากสายการผลิตส่งมอบในปี ค.ศ. 1974
กิล่ามอนสเตอร์

กิล่ามอนสเตอร์  เป็นกิ้งก่ามีพิษชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Heloderma suspectum" พบในเขตทะเลทรายอริโซน่าทางตอนตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศสหรัฐอเมริกา กิล่ามอนสเตอร์มีความยาวถึงสองฟุต จัดเป็นกิ้งก่าขนาดใหญ่ที่สุดที่พบในประเทศสหรัฐอเมริกา ลำตัวมีลายดำ ชมพู ส้ม และเหลือง อุปนิสัยเชื่องช้า มักหลบในโพรงเป็นส่วนใหญ่ ล่าสัตว์จำพวกหนู นก และไข่ต่าง ๆ เป็นอาหาร กิล่ามอนสเตอร์สามารถผลิตพิษที่มีผลต่อระบบประสาทของเหยื่อ โดยพิษจะส่งเข้าสู่เหยื่อผ่านทางฟันทางกรามล่าง แต่พิษนี้ไม่เป็นอันตรายถึงชีวิตต่อมนุษย์
กิล่ามอนสเตอร์เป็นสัตว์ใกล้สูญพันธุ์ชนิดหนึ่ง ซึ่งมีการคุ้มครองโดยกฎหมาย ทั้งในท้องถิ่นคือกฎหมายรัฐอริโซน่า และในระดับประเทศคือกฎหมายประเทศสหรัฐอเมริกาและประเทศเม็กซิโก ส่วนในระดับนานาชาติกิล่ามอนสเตอร์เป็นสัตว์ในบัญชีหมายเลข ๒ ของอนุสัญญาว่าด้วยการค้าระหว่างประเทศซึ่งชนิดสัตว์ป่าและพืชป่าใกล้สูญพันธุ์ (CITES) โดยห้ามส่งออกหรือนำเข้าโดยปราศจากใบอนุญาต ซึ่งรวมถึงประเทศไทย ตามประกาศกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม
สำหรับในประเทศไทยมีการจัดแสดงในสวนสัตว์ดุสิตในช่วงปลายปี พ.ศ. 2554 ถึงต้นปี พ.ศ. 2555
คอนแชร์โต

คอนแชร์โตของ Handel  คือ เป็นการประพันธ์เพลงรูปแบบหนึ่ง ส่วนมากมีสามท่อน (three-parts) ในอัตราจังหวะเร็ว-ช้า-เร็ว ส่วนที่สำคัญที่สุด คือ ต้องมีการเล่นประชันกัน โดยอาจจะเป็นการเดี่ยวเครื่องดนตรีประชันกับวงดนตรี หรือกลุ่มเครื่องดนตรีประชันกับวงดนตรีก็ได้
ความเป็นมาของคอนแชร์โตในแต่ละยุค.
คอนแชร์โตเริ่มมีมาตั้งแต่ยุคบาโรค โดยเริ่มแรกนั้นเป็นการประชันกันระหว่างกลุ่มนักดนตรีเดี่ยวกับวงดนตรี ต่อมาในยุคคลาสสิกฝีมือการเดี่ยวเครื่องดนตรีของนักดนตรีพัฒนาขึ้นไปจนนักดนตรีสามารถเดี่ยวประชันกับวงดนตรีทั้งวงได้ ในยุคคลาสสิกจึงเกิดการประชันระหว่างนักดนตรีเดี่ยว (solo) กับวงดนตรี ส่วนบทบาทของวงดนตรีคือเล่นสนับสนุนผู้เดี่ยวเท่านั้น มิได้เป็นการประชันด้วยบทบาทที่เท่าเทียมกัน จนถึงยุคโรแมนติกวงดนตรีก็เล่นประชันกับผู้เดี่ยวด้วยบทบาทที่ไม่แตกต่างกันมากนัก จนถึงศตวรรษที่ 20 ความสามารถของนักดนตรีทุกคนในวงมีความสามารถบรรเลงเดี่ยวได้ นักแต่งเพลงจึงสร้างแนวเดี่ยวให้นักดนตรีในวงได้มีโอกาสเดี่ยวได้เหมือนกันหมด
 เป็นบทเพลงที่มีการประชันกันระหว่างกลุ่มเครื่องดนตรีกับวงดุริยางค์ เรียกกลุ่มเดี่ยวว่า คอนแชร์ติโน (concertino) เรียกกลุ่มใหญ่หรือวงดนตรีทั้งวงว่า ริปิเอโน (ripieno) กลุ่มเดี่ยวมักประกอบด้วยนักดนตรี 2 ถึง 5 คน มีแนวเดี่ยวร่วมกันด้วยลีลาที่เด่นกว่าวง ลักษณะที่พบในคอนแชร์โตกลุ่มเดี่ยวมักมีรูปแบบที่ไม่แน่นอน พบทั้งแบบสองตอน (two-part)และสามตอน (three-part) แต่ที่นิยมใช้ในคอนแชร์โตกลุ่มเดี่ยว ก็คือ กระบวนการที่เรียกว่า ริตอร์เนลโล (ritornello) ซึ่งมีลักษณะคล้ายรอนโด
 เป็นบทเพลงที่มีการประชันกันระหว่างเครื่องดนตรีเดี่ยวกับวงดุริยางค์ ประกอบด้วย 3 ท่อน ในอัตราเร็ว-ช้า-เร็ว ลักษณะในแต่ละท่อนมีความชัดเจนมากกว่าในคอนแชร์โตกลุ่มเดี่ยว เครื่องดนตรีที่นิยมในการเดี่ยว ได้แก่ เปียโน ไวโอลิน เชลโล่
 เป็นบทเพลงที่มีการประชันกันระหว่างนักดนตรีทุกคน หรือเกือบทุกคนในวงดุริยางค์ ไม่ได้มีการแยกกลุ่มที่เด่นชัด คอนแชร์โตชนิดนี้เกิดขึ้นเพราะความสามารถของนักดนตรีในวงอยู่ในขั้นที่แสดงเดี่ยวได้ทุกคน นักแต่งเพลงจึงให้ทุกแนวเล่นด้วยเทคนิคยาก ๆ ในระดับเดี่ยว แต่จะไม่มีนักดนตรีคนใดคนหนึ่งเด่นกว่าคนอื่นในวง ลักษณะค่อนข้างอิสระ ไม่ตายตัว พบบทเพลงประเภทนี้ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 20 เท่านั้น
สถาบันสถาปนาและโลก

สถาบันสถาปนาและโลก  เป็นนิยายวิทยาศาสตร์เล่มที่ห้าของหนังสือชุดสถาบันสถาปนา ฉบับภาษาอังกฤษตีพิมพ์ครั้งแรก ค.ศ. 1986 นับเป็นหนังสือเล่มสุดท้ายในชุดถ้านับตามลำดับเหตุการณ์ในเรื่อง
เนื้อเรื่องย่อ.
หลังจากเหตุการณ์ในสถาบันสถาปนาและปฐมภพ โกลาน เทรวิซและพวกได้เดินทางต่อจากปฐมภพเพื่อค้นหาดาวเคราะห์ในตำนานที่ชื่อว่า "โลก" พวกเขาไม่รู้ที่อยู่ที่แน่นอน รู้เพียงแค่ว่าอยู่ในระบบสุริยจักรวาลที่เรียกว่า "โซล" (Sol) เท่านั้น
เนื้อเรื่องแบ่งเป็น 7 บท โดยใช้ชื่อตามพิภพที่มีบทบาทในเรื่อง ชื่อบทมีดังนี้
เล่มต่อที่ยังไม่ได้เขียน.
เหตุการณ์ใน "สถาบันสถาปนาและโลก" เพิ่งผ่านไปเพียง 500 ปีในระยะเวลา 1,000 ปีก่อนจักรวรรดิใหม่ตามที่ฮาริ เซลดอนทำนายไว้ ตอนจบของสถาบันสถาปนาและโลก เป็นการใบ้ถึงเหตุการณ์ที่จะต่อเนื่องในหนังสือเล่มถัดไป ภรรยาของอสิมอฟเล่าว่าไอแซค อสิมอฟวางแผนจะเขียนเล่มต่อ แต่เขาไม่มีแนวคิดในการเขียน จึงหันไปเขียนเล่มที่จับเนื้อหาช่วงก่อนสถาบันสถาปนา ซึ่งได้แก่ กำเนิดสถาบันสถาปนา (Prelude to Foundation) และสู่เส้นทางสถาบันสถาปนา (Forward the Foundation)
ในหนังสือเล่มนี้ได้กล่าวโดยอ้อมๆ หลายครั้งว่าแผนการเซลดอนไม่ได้ครอบคลุมถึงสิ่งมีชีวิตที่ไม่ใช่มนุษย์ เมื่อรวมกับตอนจบ เราสามารถเดาได้คร่าวๆ ว่าอสิมอฟมีแผนจะนำมนุษย์ต่างดาวเข้ามาในเนื้อเรื่อง และเกิดผลร้ายต่อแผนการเซลดอน อย่างไรก็ตาม วันที่ในเอนไซโคลปิเดีย กาแลคติกาเป็นวันที่หลังจากการก่อตั้งจักรวรรดิสากลจักรวาลที่สอง (หลังปี 1000) จึงอาจจะตีความได้ว่าถึงแม้จะเจอปัจจัยภายนอกในอนาคต แผนการเซลดอนก็สามารถเอาชนะอุปสรรคและกลับมาดำเนินตามแผนได้ในที่สุด
กำเนิดสถาบันสถาปนา

กำเนิดสถาบันสถาปนา  เป็นนิยายวิทยาศาสตร์เล่มที่หกของหนังสือชุดสถาบันสถาปนา แต่นับตามลำดับเหตุการณ์เรื่องแล้วเกิดก่อนสถาบันสถาปนาเล่มแรก แต่งโดยไอแซค อสิมอฟ ฉบับภาษาไทยแปลโดยดร. ยรรยงก์ เต็งอำนวย จัดพิมพ์โดยสำนักพิมพ์โปรวิชั่น
เนื้อเรื่องเกี่ยวกับชีวิตของฮาริ เซลดอน ผู้คิดค้นอนาคตประวัติศาสตร์และแผนการเซลดอนในวัยหนุ่ม
ภาษาซุนดา

ภาษาซุนดา ([basa sʊnda]; อักษรซุนดา: ᮘᮞ ᮞᮥᮔ᮪ᮓ; อักษรเปโกน: بَاسَا سُوْندَا‎) เป็นภาษากลุ่มมลายู-พอลินีเชียที่พูดโดยชาวซุนดา มีผู้พูดภาษานี้เป็นภาษาแม่ประมาณ 40 ล้านคนในบริเวณทางตะวันตกของเกาะชวา ซึ่งเทียบเท่ากับประมาณร้อยละ 15 ของประชากรทั้งหมดในประเทศอินโดนีเซีย
การจำแนก.
รอเบิร์ต บลัสต์ นักภาษาศาสตร์ชาวอเมริกัน รายงานว่า ภาษาซุนดามีความใกล้ชิดกับกลุ่มภาษามาเลย์อิก เช่นเดียวกันกับกลุ่มของภาษาที่มีผู้พูดบนเกาะบอร์เนียว เช่น กลุ่มภาษาดายักบกหรือกลุ่มภาษากายัน–มูริก โดยอิงตามความคล้ายคลึงกันของคำศัพท์ระหว่างภาษาเหล่านี้ในระดับสูง
สัทวิทยา.
ตัวอักษรซุนดามีความสอดคล้องกับหน่วยเสียงในระดับสูง
สระ.
ภาษาซุนดามีเสียงสระ 7 เสียง ได้แก่ , , , , , และ 
พยัญชนะ.
Müller-Gotama (2001) รายงานว่ามีเสียงพยัญชนะ 18 เสียงในระบบเสียงภาษาซุนดา ได้แก่ , , , , , , , , , , , , , , , , , อย่างไรก็ตาม อิทธิพลจากภาษาต่างชาติทำให้มีหน่วยเสียงใหม่เพิ่มเข้ามา เช่น , , (เช่นในคำ , , ,) หน่วยเสียงพยัญชนะเขียนแทนด้วยตัวอักษรดังต่อไปนี้ , , , , , , , , , , , , , , , , และ พยัญชนะอื่น ๆ ที่ปรากฏในคำยืมจากภาษาอินโดนีเซียส่วนใหญ่ถูกรวมเข้ากับพยัญชนะที่มีอยู่เดิมในภาษาซุนดา ได้แก่ / → ; → ; → ; และ → 
สระเรียงที่ประกอบด้วยสระสูงตามด้วยสระอื่น เมื่อออกเสียงจะแทรกเสียงกึ่งสระ หรือ เข้าไประหว่างสระเรียงนั้น เช่นในคำต่อไปนี้
ไวยากรณ์.
คำบุพบท.
สถานที่.
ภาษาซุนดามีคำบุพบททั่วไปสำหรับนิพจน์เชิงพื้นที่ 3 แบบ:
ในการระบุนิพจน์เชิงพื้นที่จำเพาะกว่า (เช่น 'ข้างใน', 'ข้างใต้' ฯลฯ) จะมีการนำคำบุพบทเหล่านี้ไปประสมกับคำนามเฉพาะที่:
ตัวอย่าง.
ข้อความข้างล่างนำมาจากคำแปลหัวข้อที่ 1 ของปฏิญญาสากลว่าด้วยสิทธิมนุษยชนในภาษาซุนดา และของต้นฉบับในภาษาอังกฤษ (กับคำแปลในภาษาไทย)
อักษรละติน
"Sakumna jalma gubrag ka alam dunya téh sipatna merdika jeung boga martabat katut hak-hak anu sarua. Maranéhna dibéré akal jeung haté nurani, campur-gaul jeung sasamana aya dina sumanget duduluran."
อักษรเปโกน (อาหรับ)
«ساكومنا جالما ڮوبراڮ كا عالم دنيا تَيه سيپاتنا مَيرديكا جۤڠ بَوڮا مارتابات كاتوت حق۲ أنو سارووا. مارانَيهنا ديبَيرَي أكال جۤڠ هاتَي نورانی، چامڤور-ڮأول جۤڠ ساسامانا أيا دينا سوماڠَيت دودولوران.»‎
อักษรซุนดา (ดั้งเดิม)
"All human beings are born free and equal in dignity and rights. They are endowed with reason and conscience and should act towards one another in a spirit of brotherhood."
"มนุษย์ทั้งปวงเกิดมามีอิสระและเสมอภาคกันในศักดิ์ศรี และสิทธิ ต่างในตนมีเหตุผลและมโนธรรม และควรปฏิบัติต่อกันด้วยจิตวิญญาณแห่งภราดรภาพ"
สู่เส้นทางสถาบันสถาปนา

สู่เส้นทางสถาบันสถาปนา  เป็นนิยายวิทยาศาสตร์เล่มที่เจ็ดและเล่มสุดท้ายในชุดสถาบันสถาปนา แต่งโดยไอแซค อสิมอฟ ถ้านับตามเหตุการณ์ในเรื่องจะอยู่หลังจากกำเนิดสถาบันสถาปนา (เล่มที่ 6) และสถาบันสถาปนา (เล่ม 1)
ฉบับภาษาไทยแปลโดยดร. ยรรยงก์ เต็งอำนวย พิมพ์โดยสำนักพิมพ์โปรวิชั่น
เนื้อเรื่องย่อ.
เนื้อเรื่องเกิดหลังจากเหตุการณ์ในกำเนิดสถาบันสถาปนา 8 ปี ฮาริ เซลดอนได้พัฒนาแนวคิดอนาคตประวัติศาสตร์จากทฤษฎีมาเป็นสิ่งที่เริ่มใช้ได้จริง
ในช่วงถัดจากนั้น ฮาริ เซลดอนได้เข้าไปยุ่งเกี่ยวกับการเมืองการปกครองของจักรวรรดิ เขาได้ตำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีของจักรพรรดิคลีออนที่หนึ่ง หลังจากการหายตัวไปอย่างลึกลับของอีโต ดีเมอร์เซล นายกรัฐมนตรีคนก่อน
หลังจากนั้นฮาริได้พบกับการสูญเสียสมาชิกในครอบครัวไปทีละคน ในช่วงหลังเขาตระหนักถึงความสามารถของมนุษย์พลังจิต และเริ่มการก่อตั้งสถาบันสถาปนาแห่งที่สอง
วีจีเอ

วีจีเอ  เป็นมาตรฐานความละเอียดของพิกเซลที่สามารถแสดงบนจอภาพ โดยจะแสดงผลกว้าง 640 พิกเซล สูง 480 พิกเซล หรือ ประมาณ 3 แสนพิกเซล ด้วยความละเอียดสีสูงสุด 256 สี
แฟตแมน

แฟตแมน (Fat Man) หรือ มาร์กทรี (Mark 3) เป็นชื่อรหัสของระเบิดปรมาณูที่ถล่มเมืองนางาซากิ ประเทศญี่ปุ่น โดยสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 9 สิงหาคม ค.ศ. 1945 ในสงครามโลกครั้งที่สอง ระเบิดลูกนี้เป็นอาวุธนิวเคลียร์ลูกที่สองที่เคยใช้ในสงครามและเป็นระเบิดนิวเคลียร์ลูกที่สามที่มนุษย์สร้างขึ้น
"Fat Man" เป็นระเบิดนิวเคลียร์ชนิดแกนพลูโตเนียม มีอานุภาพทำลายล้างเท่ากับระเบิดทีเอ็นที (TNT) 21 กิโลตัน ส่งผลให้มีผู้เสียชีวิตทันทีกว่า 75,000 คน 
แฟตแมนถูกปล่อยจากระดับความสูง 1,800 ฟุต (550 เมตร) เหนือเมืองนางาซากิ จากเครื่องบินรุ่น B-29 Superfortress ชื่อว่า Bockscar ขับโดย พันตรี ชาร์ลส์ สวีนีย์ (Charles W. Sweeney) ลูกระเบิดนั้นมีพลังทำลายล้างเทียบเท่าระเบิดทีเอ็นทีหนักประมาณ 21,000 ตัน หรือ 8.78×1013 จูล
งูหลาม

งูหลาม หรือ งูหลามพม่า (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Python bivittatus") เป็นงูขนาดใหญ่ ไม่มีพิษ 
ลักษณะ.
มีลักษณะคล้ายกับงูเหลือม ("M. reticulatus") ซึ่งเป็นงูในวงศ์งูเหลือมเหมือนกัน แต่มีขนาดเล็กกว่างูเหลือม โดยความยาวโดยเฉลี่ยประมาณ 1-3 เมตร (พบใหญ่ที่สุด 5.18 เมตร น้ำหนัก 74 กิโลกรัม ที่อุทยานแห่งชาติเอเวอร์เกลดส์ สหรัฐอเมริกา ทำลายสถิติตัวที่มีความยาว 5 เมตรใน[[ประเทศพม่า]]) มีลำตัวที่อ้วนป้อมกว่า อีกทั้งหางก็สั้นกว่าและมีขีดที่บนหัวเป็น[[สีขาว]] เรียกว่า "ศรขาว" อีกทั้งมีสีสันและลวดลายที่แตกต่างจากงูเหลือม รวมทั้งอุปนิสัยที่ไม่ดุต่างจากงูเหลือม จึงเป็นที่นิยมเลี้ยงเป็น[[สัตว์เลี้ยง]]ของผู้ที่นิยมเลี้ยง[[สัตว์เลื้อยคลาน]] นิยมกันมากในตัวที่สีกลายเป็น[[ภาวะผิวเผือก|สีเผือก]]และลวดลายแตกต่างไปจากปกติ
เคยถูกจัดให้เป็นชนิดย่อยของ[[งูหลามอินเดีย]] ("P. molurus") จากการศึกษาโดยละเอียดแล้ว ด้วยความแตกต่างในหลาย ๆ ส่วน ชนิดย่อย "P. molurus bivittatus" ที่เคยใช้ จึงถูกยกให้เป็นชนิดต่างหากและใช้ชื่อวิทยาศาสตร์อย่างในปัจจุบัน
สำหรับในประเทศไทย งูหลามจัดเป็น[[สัตว์ป่าคุ้มครอง]]ตาม[[พระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่าพุทธศักราช 2535]]
อาหาร.
อาหารของงูหลาม คือ ลิง เก้ง กวาง หนู นก กระรอก กระแต วัว เนื้อทราย เลียงผา จระเข้ เสือโคร่ง หมา แมว ไก่ เป็ด ชะมด และอีเห็นเป็นต้น
พันธุ์ต่างถิ่นในสหรัฐ.
ปัจจุบันงูหลามได้กลายเป็น[[ชนิดพันธุ์ต่างถิ่น]]ไปแล้วในหลายพื้นที่ของ[[สหรัฐ]] ด้วยการมีนำเข้าไปในฐานะ[[สัตว์เลี้ยง]] ซึ่งได้มีหลายส่วนถูกปล่อยหรือหลุดออกจากที่เลี้ยง เคยมีรายงานว่าได้กิน[[แอลลิเกเตอร์]]ไปทั้งตัวจนท้องแตกตาย ในอุทยานแห่งชาติเอเวอร์เกลดส์ [[พื้นที่ชุ่มน้ำ]]ของ[[รัฐฟลอริดา]]
วิเชียรมาศ

วิเชียรมาศ หรือ แมวโทน บางตำราเรียก แมวแก้ว เป็นแมวไทยโบราณ ตำราว่า ตัวเป็นสีดำดังหมึกวาด และเป็นแมวมงคล มักเลี้ยงกันในวังมาตั้งแต่สมัยอยุธยา สามัญชนไม่สามารถเลี้ยงได้ มีมูลค่าสูง ซื้อขายได้ถึงหนึ่งแสนตำลึงทอง เมื่อเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่สอง ถูกนำไปพม่าเพราะเห็นว่าเป็นทรัพย์สินมีค่า หลังจากนั้นก็สูญหายไปจากไทย ต่อมา สมเด็จพุฒาจารย์ พุทฺธสโร ท่องเที่ยวเมืองอยุธยาที่ร้างแล้ว ได้พบสมุดข่อยที่ไม่ถูกเผาซึ่งเอ่ยถึงแมวนี้ จึงให้คนไปไล่หาแมวนี้มาจนพบ จึงได้พันธุ์แมววิเชียรมาศกลับสู่ไทย
ลักษณะโดยทั่วไป.
ลักษณะที่เป็นข้อด้อย.
ขนยาวเกินไป มีแต้มสีไม่ครบทั้งเก้าแห่ง แต้มสีอื่นที่ไม่ใช่สีน้ำตาลไหม้ นัยน์ตาสองข้างเป็นคนละสีหรือเป็นสีอื่น ๆ ตาเอียง จมูกหัก หูไม่ตั้ง หางสั้นเกินไป (เมื่อยืนขาหลังให้ขนานกับหาง ความยาวของหางสั้นกว่าขาเกิน 3 นิ้ว) หางขอด หางหงิกงอ หางสะดุด ปลายหางคด ดุเกินไป เลี้ยงลูกไม่ดี
ในวัฒนธรรมสมัยนิยม.
แมววิเชียรมาศใช้เป็นสัญลักษณ์ในการแข่งขันซีเกมส์ 1985 ที่กรุงเทพมหานคร และยังใช้เป็นสัญลักษณ์ของการแข่งขันซีเกมส์ 1995 ที่จังหวัดเชียงใหม่ มีชื่อว่า "สวัสดี" (Sawasdee)
นอกจากนี้ ในโครงการพิเศษ "แคทไอดอล" ของวงไอดอลซีจีเอ็มโฟร์ตีเอต มีแมวที่เป็นสมาชิกตัวหนึ่งที่เป็นสายพันธุ์วิเชียรมาศ ชื่อว่า "หอมนวล"
งูกะปะ

งูกะปะ(Malayan pit viper) เป็นงูพิษที่มีพิษอันตรายต่อระบบเลือด มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Calloselasma rhodostoma" จัดเป็นงูเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล "Calloselasma" โดยไม่มีชนิดย่อย ที่อยู่ในวงศ์งูแมวเซา (Viperidae)
ลักษณะ.
ลักษณะหัวเป็นรูปสามเหลี่ยม คอเล็ก ลำตัวอ้วน หางเรียวสั้น มีลายเป็นรูปเหมือนหลังคาบ้านอยู่ด้านข้างตลอดลำตัว มีสีเทาอมชมพูลายสีน้ำตาลเข้ม เกล็ดมีขนาดใหญ่ จะงอยปากงอนขึ้นข้างบน หากินเวลาพลบค่ำและกลางคืน โดยเฉพาะในเวลาที่มีความชื้นในอากาศสูง เช่น หลังฝนตก ชอบอาศัยในดินปนทรายที่มีใบไม้หรือเศษซากไม้ทับถมกันเพื่อซ่อนตัว ด้วยสีสันและลวดลายจึงทำให้กลมกลืนกับสภาพแวดล้อมได้อย่างดีเยี่ยม เป็นงูที่ไม่ปราดเปรียว เวลาตกใจจะงอตัวหรือขดนิ่ง แต่ฉกกัดรวดเร็วมาก กินอาหารได้แก่ สัตว์ขนาดเล็ก เช่น หนู, นก หรือสัตว์เลื้อยคลานขนาดเล็ก มีความยาวเต็มที่ประมาณ 1 เมตร ออกไข่ครั้งละ 10-50 ฟอง ขึ้นอยู่กับขนาด อายุ และความสมบูรณ์ของแม่พันธุ์ โดยทั่วไปจะวางไข่เพียง 11 หรือ 12 ฟองในช่วงเดือนมิถุนายนถึงสิงหาคม สามารถผสมพันธุ์และวางไข่ได้ทุกฤดูกาล ในตัวที่มีสีคล้ำเรียกว่า "งูปะบุก"
สถานที่พบ.
พบกระจายพันธุ์ทั่วไปในภูมิภาคอินโดจีนไปจนถึงแหลมมลายู สำหรับในประเทศไทยพบได้ทั่วทุกภาค แต่จะพบมากที่สุดในภาคใต้ เป็นงูที่ปรับตัวให้อาศัยอยู่ในพื้น ๆ ที่มีการทำเกษตรกรรมได้ เช่น สวนยางพาราหรือสวนปาล์มน้ำมัน จึงมักจะมีผู้ถูกกัดอยู่บ่อย ๆ นับเป็นงูพิษที่มีอันตรายต่อมนุษย์มากที่สุดที่พบในประเทศไทย ซึ่งพิษของงูกะปะนั้นมีผลต่อระบบเลือด ทำให้เลือดออกมากผิดปกติ เมื่อถูกกัดภายใน 10 นาทีหลังบริเวณรอบแผลที่ถูกกัดจะบวมขึ้นอย่างรวดเร็วจนกระทั่งแขนหรือขาข้างนั้นบวมไปหมดภายใน 1 ชั่วโมง โดยในรอยเขี้ยวจะมีเลือดไหลตลอดเวลา บริเวณแขนขาที่บวมจะมีสีเขียวคล้ำ ผิวหนังเกิดพองตอนแรกมีน้ำใสต่อมาภายหลังมีเลือด ภายหลังถูกกัดไม่กี่วันรอยเขี้ยวจะเกิดการเน่า ทำให้ผิวหนังมีเลือดออกเป็นรอยคล้ำ เลือดออกทางเดินอาหาร ผู้ที่โดนกัดจะเสียชีวิตได้จากความดันโลหิตต่ำ ซึ่งความดันโลหิตต่ำ เกิดจากการเสียเลือดนั่นเอง โดยคำว่า "กะปะ" เป็นภาษาใต้ แปลว่า "ปากเหม็น" ซึ่งหมายถึง แผลของผู้ที่ถูกกัดจะเน่าเหม็น จัดเป็น 1 ใน 7 งูพิษที่มีความสำคัญต่อวงการแพทย์และพิษวิทยา
แอนิแมกซ์

แอนิแมกซ์ (; โรมาจิ: "Animakkusu"; : ใช้ชื่ออังกฤษว่า Animax) เป็นช่องรายการแอนิเมชัน จากประเทศญี่ปุ่นซึ่ง เป็นบริษัทลูกของโซนี่ มีสถานีหลักอยู่ที่ เขตมินาโตะ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
ในประเทศไทย แอนิแม็กซ์ เคยออกอากาศทางยูบีซี (ปัจจุบันคือทรูวิชั่นส์) เป็นรายการแอนิเมชันญี่ปุ่นสำหรับวัยรุ่นช่องแรกของไทย แอนิเมชันส่วนมากดึงมากจากช่อง AXN 
โดยแอนิเมชั่นที่ได้รับความนิยมมากนั่นช่วงนั้นคือ Chobits อย่างไรก็ตามช่องดังกล่าวถูกจำกัดผู้รับชมเฉพาะ ซิลเวอร์ และ แพลทินัม แพ็คเกจ จึงมีผู้รับชมเป็นวงแคบๆ ต่อมาจึงถูก ยุติการออกอากาศในวันที่ 1 มิถุนายน 2552 
ปัจจุบัน TrueVisions ได้รวมกับ MCOT นำช่องแอนิแม็กซ์กลับมาออกอาการใหม่อีกครั้ง ในช่อง 77 True Visions
โดยขยายแพคเกจรับชม จากเดิมรับชมได้จำกัดเฉพาะซิลเวอร์แพคเก็จ เป็นรับชมได้ตั้งแต่ ฟรีทูแอร์ และ ทรูไลฟ์จนถึงแพลทินัม
ต่อมาช่องแอนิแม็กซ์ ได้ถูกยุติการออกอากาศอีกครั้ง เมื่อวันที่ 31 มีนาคม 2555 โดยเป็นช่องที่ถูกตัดออกจากผังรายการกลุ่มวัยรุ่นต่อจากช่องจีสแควร์
หลายฝ่ายคาดว่าเป็นผลจากการตลาดที่ล้มเหลว ประกอบกับช่องรายการซ้ำบ่อยครั้ง และซับไทยซึ่งคนส่วนใหญ่วิจารณ์เสียงเดียวว่าแปลแบบผิด ๆ ถูก ๆ หรือเรียกว่า ซับนรกเป็นเหตุให้ความนิยมลดลงและต่อมา 1เดือนหลังยุติออกอากาศได้มีช่อง cartoon club ช่องการ์ตูนอนิเมะของไทยมาแทนที่ animax ในช่องที่ 78 
ปัจจุบัน animax ออกอากาศทาง CTH ช่อง 603 อยู่ ต่อมาย้ายไปออกอากาศอีกครั้ง ในวันที่ 5 สิงหาคม 2567 ทางจีเอ็มเอ็มแซท ช่อง 87 สร้างการตลาดให้เป็นผลสำเร็จ ประกอบกับช่องรายการมีหลากหลายช่องรายการประเภทการ์ตูนอนิเมะของไทย และมีปรับปรุงพากย์ไทย คนส่วนใหญ่ผ่านการแปลภาษาอย่างถูกต้องตามกฎหมาย เป็นความเชื่อเรื่องการดำเนินธุรกิจ โปรดใช้ความระมัดระวังในการบริหารงานช่องรายการให้ดีขึ้น
มาเลศ

แมวโคราช หรือ แมวมาเลศ ต้นกำเนิดพบที่อำเภอพิมาย จังหวัดนครราชสีมา หรือที่รู้จักกันในนามว่าโคราช มีหลักฐานบันทึกเกี่ยวกับแมวโคราชในสมุดข่อยที่เขียนขึ้นในระหว่างปี ค.ศ. 1350-1767 หรือประมาณ พ.ศ. 1893-2310 ในบันทึกได้กล่าวถึงแมวที่ให้โชคลาภที่ดี 17 ตัวของประเทศไทย รวมถึงแมวโคราชด้วย ปัจจุบันสมุดข่อยนี้ถูกเก็บไว้ที่หอสมุดแห่งชาติ กรุงเทพมหานคร
แมวเพศผู้มีสีเหมือนดอกเลา จึงเรียก แมวสีดอกเลา โดยจะต้องมีขนเรียบ ที่โคนขนจะมีสีขุ่น ๆ เทา ในขณะที่ส่วนปลายมีสีเงิน เป็นประกายคล้ายหยดน้ำค้างบนใบบัว หรือเหมือนคนผมหงอก
ชื่อแมวโคราช เป็นชื่อที่ได้รับพระราชทานจากพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย โดยใช้แหล่งกำเนิดของแมวเป็นชื่อเรียกพันธุ์แมว มีเรื่องเล่ามากมายหรือเป็นตำนานเล่าขานเกี่ยวกับแมวโคราช รวมถึงตำนานพื้นบ้านที่กล่าวถึงการที่แมวโคราชมีหางหงิกงอมากเท่าไหร่จะมีโชคลาภมากเท่านั้น (แม้ว่าลักษณะหางหงิกงอไม่ใช่มาตรฐานพันธุ์ตามหลักของ CFA ก็ตาม) แต่คนไทยบางกลุ่มจะเรียกแมวโคราชว่า แมวสีสวาด เนื่องจากขนของแมวโคราชมีสีเหมือนเมล็ดของต้นสวาดนั่นเอง
แมวโคราชได้ถูกนำไปเลี้ยงในสหรัฐอเมริกาเป็นครั้งแรกโดย Cedar Glen Cattery ในรัฐออริกอน โดยได้รับมาจากพี่น้องชื่อ นารา (Nara) และ ดารา (Darra) ในวันที่ 12 มิถุนายน ปี พ.ศ. 2502 ประมาณเดือนมีนาคม ปี พ.ศ. 2509 นักผสมพันธุ์แมวโคราชและแมววิเชียรมาศ ชาวรัฐแมริแลนด์ ได้นำแมวโคราชประกวดในงานประจำปีและ ได้รับรางวัลชนะเลิศและเป็นที่รู้จัก
ปัจจุบันได้มีการผลักดันให้แมวโคราชขึ้นทะเบียนเป็นสัตว์ประจำชาติไทย ในปี พ.ศ. 2552
ลักษณะโดยทั่วไป.
ลักษณะที่เป็นข้อเด่น.
คนสมัยโบราณมีความเชื่อว่า แมวสีสวาดเป็นแมวนำโชคลาภของคนโคราช และคนเลี้ยงทั่ว ๆ ไป จะนำมาซึ่งความสุขสวัสดิมงคลแก่ผู้เลี้ยง แมวสีสวาดเคยประกวดชนะเลิศในระดับโลกมาแล้วในปี พ.ศ. 2503 ที่สหรัฐอเมริกา เป็นแมวตัวเมียชื่อว่าสุนัน และเป็นที่นิยมของชาวต่างประเทศมาก จึงนับว่าแมวไทยได้ทำชื่อเสียงให้แก่ประเทศไทยเป็นอันมาก
ลักษณะที่เป็นข้อด้อย.
ขนยาวเกินไป มีสีอื่นปน นัยน์ตาสองข้างเป็นคนละสี หรือเป็นสีอื่น ตาเอียง จมูกหัก หูไม่ตั้ง หางสั้นมากเกินไป (เมื่อยืดขาหลังให้ขนานกับหาง ความยาวของหางสั้นกว่าขาเกิน 3 นิ้ว) หางขอด หางหงิกงอ หางสะดุด ปลายหางคด ดุเกินไป เลี้ยงลูกไม่ดี
แมสคอท.
แมวมาเลศได้ถูกใช้เป็นแมสคอทประจำการแข่งขันกีฬาซีเกมส์มาแล้วถึง 2 ครั้ง ได้แก่ ซีเกมส์ 1985 ที่กรุงเทพมหานครเป็นเจ้าภาพ และ ซีเกมส์ 2007 ที่จังหวัดนครราชสีมาเป็นเจ้าภาพ โดยแมวมาเลศตัวนี้มีชื่อว่า "แคน" (Can) อันเนื่องจากแมวมาเลศมีถิ่นกำเนิดที่ อำเภอพิมาย จังหวัดนครราชสีมานั่นเอง
และยังใช้เป็นทั้งสัญลักษณ์และฉายาของสโมสรฟุตบอลนครราชสีมา ในชื่อ "สวาดแคท"
แมวเบอร์มีส

แมวเบอร์มีส, ทองแดง เป็นพันธุ์แมวบ้านซึ่งกำเนิดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และมีการพัฒนาในสหรัฐอเมริกา
แมวเบอร์มีสสมัยใหม่ส่วนใหญ่เป็นลูกหลานของแมวเพศเมียตัวหนึ่งชื่อ วงแมว (Wong Mau) ซึ่งซื้อจากพม่าไปอเมริกาใน ค.ศ. 1930 แล้วผสมพันธุ์กับแมววิเชียรมาศ
เดิมแมวเบอร์มีสทุกตัวมีสีน้ำตาลเข้ม แต่ปัจจุบันมีได้หลายสี การรับรองสีอย่างเป็นทางการยังแตกต่างกันไปแล้วแต่มาตรฐาน ทั้งสองสายพันธุ์ต่างเป็นทราบกันว่ามีพื้นฐานอารมณ์ชอบเข้าสังคม ขี้เล่นเป็นเอกลักษณ์และเปล่งเสียงอย่างต่อเนื่อง
แมวเบอร์มิสมักจะเป็นที่สับสนกับแมวศุภลักษณ์ เพราะมีลักษณะของสีขนคล้ายกันมาก ความแตกต่างหลัก ๆ ก็คือแมวเบอร์มิสจะมีหย่อมของสีขนของสีเป็นสีดำหรือสีเข้มอยู่บ้าง ส่วนแมวศุภลักษณ์จะมีสีขนเป็นสีน้ำตาลออกแดงทั่วทั้งลำตัวอย่างสม่ำเสมอ จุดที่สังเกตได้ง่ายที่สุดก็คือ  อุ้งเท้าแมวศุภลักษณ์เมื่อล้างให้สะอาดจะมีสีส้มอมชมพูเท่านั้น  ส่วนอุ้งเท้าแมวศุภโชคจะมีสีคล้ำเข้มกว่าอย่างชัดเจนไม่มีสีส้มอมชมพูเลย 
ลักษณะโดยทั่วไป.
ประวัติความเป็นมาของแมวเบอร์มีส.
แมวเบอร์มีสสมัยใหม่ได้รับการพัฒนาสายพันธุ์โดย Dr.Joseph Thompson ท่านเป็นหมอประจำการทหารเรือในอเมริกา โดยส่วนตัวท่านชอบเลี้ยงสัตว์และรักแมวมาก จึงได้ทำฟาร์มแมววิเชียรมาศ ในปี 1926 ซึ่งนำเข้าแมววิเชียรมาศมาจากประเทศไทยในขณะนั้น และในปี 1930 ท่านได้มามาท่องเที่ยวทั่วทวีปเอเซียกับทหารเรือ และได้ไปท่องเที่ยวที่ประเทศพม่า ท่านพบเห็นแมวจรตัวหนึ่งเห็นว่าสวยดี แมวตัวนี้มีสีน้ำตาลเข้ม และมีแต้มเข้มเหมือนกับแมววิเชียรมาศของท่าน จึงนำกลับประเทศอเมริกาและตั้งชื่อว่า วงแมว หรือ วงเมา (Wong Mau) ไม่ทราบที่มาว่าชื่อมาจากไหน เนื่องจากท่านมีพื้นฐานความรู้ เรื่องแมวอยู่แล้ว จึงเริ่มทำการค้นคว้าหาข้อมูลว่า แมวตัวนี้ เป็นแมวสายพันธุ์อะไร เหตุนี้เองจึงเริ่มผสมแมวสายพันธุ์นี้ขึ้น โดยใช้หลักการผสมคือ แมวเบอร์มีส เพศเมีย จากประเทศพม่า ชื่อ วงแมว (Wong Mau) กับแมววิเชียรมาศของไทย เพศผู้ ชื่อ ไทยแมว Taimau และได้ลูกแมวมาเป็นหลากหลายสายพันธุ์และหนึ่งในนั้นเป็นแมวเบอร์มีสสายพันธุ์ใหม่ จึงนำมาผสมกับแมววิเชียรมาศเรื่อยมา จนได้แมวตามสายพันธุ์ที่ต้องการ แต่การนำแมวสายพันธุ์นี้จดทะเบียน ไม่ใช่ตัวท่าน เป็นผู้นำไปจด แต่จะเป็นกลุ่มผู้เพาะพันธุ์แมวเหมือนกันที่เห็นความสำคัญของแมวสายพันธุ์นี้ เป็นผู้นำแมวเบอร์มีสไปจดทะเบียนได้สำเร็จในปี 1953 กับ สถาบัน CFA และสร้างชื่อเสียงให้คนรู้จักแมวสายพันธุ์นี้เป็นจำนวนมาก รวมถึงชาวอเมริกันและชาวยุโรปที่นิยมเลี้ยงแมวสายพันธุ์นี้กันอย่างกว้างขวาง
ในช่วงปี 1980 สมาคมแมวของสหราชอาณาจักร Governing Council of the Cat Fancy (GCCF) ได้สั่งห้ามการลงทะเบียนแมวเบอร์มีสสายพันธุ์ใหม่ที่นำเข้ามาจากสหรัฐอเมริกาเพื่อที่จะรักษาสายพันธุ์ดั้งเดิมไว้
ลักษณะที่เป็นข้อด้อย.
ขนยาวเกินไป สีอ่อนเกินไป มีแต้มสีขาวปน เช่น ที่บริเวณหน้าอก หรือช่องท้อง มีไม่สม่ำเสมอ เช่น มีลายเห็นเป็นทางตามลำตัว โดยเฉพาะตามใบหน้า ขาและหาง นัยน์ตาสองข้างเป็นคนละสี หรือเป็นสีอื่น ตาเอียง จมูกหัก หูไม่ตั้ง หางสั้นมากเกินไป (เมื่อยืดขาหลังให้ขนานกับหาง ความยาวของหางสั้นกว่าขาเกิน 3 นิ้ว) หางขอด หางหงิกงอ หางสะดุด ปลายหางคด ดุเกินไป เลี้ยงลูกไม่ดี บางตัวตาสีฟ้า
ชาวซาโปเทก

กลุ่มชนซาโปเทคส์และมิกซ์เทคส์ของโออาฆากา ในสารบบของซาโปเทค มีเทพเจ้าหลายองค์มาก องค์ที่สำคัญได้แก่ ปิตาโอ โคโซบี (Pitao Cozobi) เทพเจ้าแห่งข้าวโพดและการเก็บเกี่ยว เทพเจ้าเสือ (The Jaguar God) ผู้พิทักษ์ถ้ำ ปิตาโอ ฮู (Pitao Xoo) เทพเจ้าแห่งแผ่นดินไหว เทพเจ้างูสามตัว (the Goddess of three Serpents) ผู้เกี่ยวข้องกับเรื่องอาหาร เทพเจ้าผู้อาวุโส (the Old God) เทพเจ้าค้างคาว (the Bat God) เทพเจ้าแห่งความมืดมัวและใต้บาดาล นอกจากนี้ยังมีเทพนกจะงอยปากกว้าง (the Board-Beaked Bird God) ซึ่งไม่ปรากฏชื่อที่ชัดเจน และยังมีสัตว์อื่น ๆ ที่นำมาเป็นรูปเคารพด้วย อาทิ กะรอกเม็กซิกันและนกนานาชนิด
วัฒนธรรมการแต่งกายของซาโปเทค.
เครื่องแต่งกายสตรีซาโปเทคส์.
ประติมากรรมวัฒนธรรมซาโปติกาแบบเรียบง่าย สวมใส่เสื้อที่ทำจากชิ้นผ้าฝ้ายสามเหลี่ยม เรียกว่า ฮุยพิล (huipil) และมีผ้าคลุมหลังเป็นแผ่นสามเหลี่ยมเช่นเดียวกัน เรียกว่า เควกซ์เควเม็ทล์ (quexquemetl) อย่างไรก็ดี ประติมากรรมอื่น ๆ แสดงให้เห็นความประณีตของเครื่องแต่งกาย อาทิ เครื่องประดับ เศียรที่มีการตบแต่งอย่างวิจิตร ทรงผมที่ถูกจัดอย่างประดิษประดอยเป็นทรงต่าง ๆ ทำให้คาดเดาได้ว่า ในสมัยเมโซอเมริกา (Mesoamerica) สตรีชาวโออาฆากันต้องแสดงภาพลักษณ์ที่สง่างาม แสดงถึงฐานะที่สำคัญในสังคมสมัยนั้น
เครื่องแต่งกายบุรุษซาโปเทคส์.
เครื่องแต่งการส่วนใหญ่จะแยกแยะเห็นด้วยรูปแบบของเสื้อผ้าที่เป็นของผู้ชาย เช่น ผ้านุ่งคล้ายผ้าเตี่ยว ที่เรียกกันว่า maxtlatl การสลักลวดลายไปบนปฏิมากรรมเหล่านี้ทำให้มองเห็นความละเอียดอ่อนของวัสดุที่นำมาใช้เป็นเสื้อผ้าเครื่องแต่งกาย บางครั้งมีเสื้อคลุมพิเศษปกคลุมร่างกายส่วนบน ซึ่งได้ถูกปั้นอย่างอะเอียดจนสามารถมองเห็นริ้วรอยของผ้าที่ตกลงมา และมีลวดลายให้เห็นเป็นผ้าปัก อันแสดงถึงฐานะของผู้สวมใส่ว่าเป็นชั้นหัวหน้า ประติมากรรมบางรูปเป็นรูปบุรุษสวมใส่กระโปรงสั้น หรือกระโปรงที่ร้อยเป็นลูกปัดทำด้วยเปลือกหอยหรือหอยทากตัวเล็ก ๆ ซึ่งทำให้เสื้อผ้าดูมีความเคลื่อนไหวราวกับเป็นคลื่นแห่งทะเล
เครื่องประดับของซาโปเทคส์.
ในวัฒนธรรมเมโสอเมริกัน (Mesoamerican) เครื่องประดับทั้งหลายถือเป็นสัญลักษณ์อันศักดิ์สิทธิ์ทางศาสนา และเครื่องประดับแต่ละประเภทจะถูกนำมาใช้ด้วยวัตถุประสงค์ที่ชัดเจนเป็นเครื่องชี้บ่งถึงฐานะของคนในสังคมในวัฒนธรรมโบราณของโออาฆากา ช่างฝีมือในสมัยนั้นได้แสดงออกถึงความเป็นยอดในความสามารถผ่านงานปฏิมากรรมและเครื่องปั้นดินเผาที่มีคุณภาพ รูปปั้นขนาดเล็กส่วนใหญ่ ในยุคแห่งการตั้งถิ่นฐานรุ่นแรกจะปรากฏมีการใช้เครื่องประดับหลายรูปแบบ อาทิ ตุ้มหู เครื่องประดับจมูก แผ่นประดับปากและหน้าอก สร้อยคอ กำไล เข็มขัด และริ้วผ้า โดยส่วนใหญ่แล้วเครื่องประดับเหล่านี้จะทำขึ้นโดยวัสดุที่หาได้ในพื้นที่ เช่น ทอง หยก หินสีเขียว obidian, mica, เปลือกหอย ขนนกและวัสดุอื่น ๆ บางกรณีอาจใช้วัสดุจากที่อื่น ๆ ที่ไกลออกไป อันเป็นผลมาจากการค้าขายกับกลุ่มวัฒนธรรมอื่น ๆ
เครื่องประดับศีรษะ.
เครื่องประศีรษะที่เป็นส่วนสำคัญของเครื่องแต่งตัวของชาวโออาฆากัน ในสมัยก่อน ฮิสปานิคผู้สวมใส่เครื่องประดับศีรษะจะแสดงให้เห็นตำแหน่งของตนในสังคม เทพเจ้าที่ตนนับถือตลอดจนกลุ่มวัฒนธรรมที่ตนสังกัดอยู่ได้ ที่โดดเด่นที่สุดเห็นจะเป็นหมวกที่ทำด้วยหนังหรือหัวสัตว์ต่าง ๆ ประดับด้วยขนนก ซึ่งจำมีสีสันสดใสทั้งใบ เป็นไปได้ว่ารูปแบบและองค์ประกอบของเครื่องประดับศีรษะทั้งหมดจะแสดงถึงบทบาท ในสังคมที่แต่ละคนปฏิบัติอยู่ในสังคมในช่วงชีวิตของตน
บอมเบย์ (พันธุ์แมว)

แมวสายพันธุ์บอมเบย์ เกิดจากการผสมระหว่างแมวสายพันธุ์เบอร์มิส กับแมวสายพันธุ์อเมริกันขนสั้น มีรูปร่างขนาดกลางมองเห็นกล้ามเนื้อชัดเจน หัวโตหน้าผากกลมกว้าง หูกลมและเอียงไปทางข้างหน้า มีจมูกสั้นสีดำคางเห็นชัดเจน ตากลมโตสีตามีตั้งแต่สีทองไล่ไปจนสีทองแดง ขายาวปานกลางเท้าเล็กรูปไข่ มีนิสัยอ่อนโยนไม่ก้าวร้าวสามารถปรับตัวเข้ากับแมวตัวอื่นๆได้ดีและชอบอยู่กับมนุษย์ไม่ปลีกตัวไปไกล
ชื่อสายพันธุ์บอมเบย์ได้มาจากเสือดำในประเทศอินเดีย และชื่อเมืองบอมเบย์ในประเทศอินเดีย (ปัจจุบันคือเมืองมุมไบ) 
ลักษณะโดยทั่วไป.
รูปร่างและขนาด : เป็นแมวขนาดกลางมีกล้ามเนื้อชัดเจน หัวโตหน้าผากกลมกว้าง หูกลมและเอียงไปทางข้างหน้า มีจมูกสั้นสีดำคางเห็นชัดเจน ตากลมโตสีตาเป็นสีทอง ขายาวปานกลางเท้าเล็กรูปไข่
ลักษณะนิสัย : อ่อนโยนไม่ก้าวร้าวสามารถปรับตัวเข้ากับแมวตัวอื่นๆได้ดีและชอบอยู่กับมนุษย์ไม่ปลีกตัวไปไกล
สะเต๊ะ

สะเต๊ะ  เป็นอาหารอย่างหนึ่งซึ่งทำจากเนื้อที่หั่นบาง ๆ หรือหั่นเป็นก้อน อาจจะเป็นเนื้อหมู เนื้อไก่ เนื้อวัว เนื้อแกะ เนื้อแพะ เนื้อปลา ฯลฯ เสียบด้วยไม้เสียบที่ทำจากไม้ไผ่ แล้วนำไปย่างบนเตาฟืนหรือเตาถ่าน เสิร์ฟพร้อมเครื่องปรุงรสที่มีรสจัด (ซึ่งแตกต่างกันออกไปในแต่ละตำรับ) เชื่อกันว่าสะเต๊กรูปแบบแรกมีที่มาจากอาหารชวา แล้วเผยแพร่ไปทั่วอินโดนีเซีย จนกลายเป็นอาหารประจำชาติ สะเต๊ะมีจุดกำเนิดมาจากเกาะชวาหรือเกาะสุมาตราในประเทศอินโดนีเซีย แต่ก็ยังได้รับความนิยมในประเทศอื่น ๆ ด้วย เช่น มาเลเซีย สิงคโปร์ ฟิลิปปินส์ รวมทั้งประเทศไทย หรือแม้แต่เนเธอร์แลนด์ซึ่งรับเอาวัฒนธรรมไปกับอาณานิคมของตน
คำว่า "สะเต๊ะ" เชื่อว่ามีที่มาจากประเทศจีนในอดีต โดยมาจากภาษาหมิ่นใต้คำว่า "แซบัก" (จีน: 三疊肉; พินอิน: "sae bak") หมายถึง "เนื้อสามชิ้น" อย่างไรก็ตามนักวิชาการร่วมสมัยกล่าวว่าคำว่า "สะเต๊ะ" ในภาษาอังกฤษมาจากภาษาอินโดนีเซีย: "ซาเต" (sate) และภาษามลายู: "ซาเต" (sate) หรือ "ซาไต" (satai) ทั้งสองอย่างอาจจะมีที่มาจากภาษาทมิฬ
สะเต๊ะของอินโดนีเซียอาจได้รับอิทธิพลจากกะบาบที่เป็นอาหารพื้นเมืองของอินเดียภาคเหนือ ซึ่งได้รับอิทธิพลจากชาวเติร์กอีกต่อหนึ่ง ตำรับดั้งเดิมของชาวตุรกีเป็นเนื้อแพะหั่นเป็นชิ้นหมักแล้วเสียบเหล็กแหลมย่างไฟ ชาวเปอร์เซีย, ชาวอาหรับและชาวอินเดียรับมาดัดแปลง อาจใช้เนื้อบดหรือเนื้อทั้งชิ้น จะเสียบหรือไม่เสียบไม้ก็ได้ เมื่อแพร่หลายมาถึงมลายู-ชวาจึงกลายเป็นสะเต๊ะอย่างที่เห็นในปัจจุบัน โดยร้านขายหมูสะเต๊ะร้านแรกในประเทศไทย คือ ร้านจึงอังลัก ย่านเยาวราช ข้างโรงภาพยนตร์เฉลิมบุรี ปัจจุบันได้ย้ายร้านไปที่ย่านถนนพระรามที่ 4 เขตปทุมวัน
ส่วนสะเต๊ะเข้าสู่ราชสำนักไทยช่วงรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อพระวิมาดาเธอ พระองค์เจ้าสายสวลีภิรมย์ กรมพระสุทธาสินีนาฏ ปิยมหาราชปดิวรัดามีรับสั่งไปยังเจ้าเมืองนครศรีธรรมราชให้หาคนทำอาหารเก่ง ๆ มาทำอาหารอย่างชวาสักสองสามอย่าง จึงส่งคนมุสลิมมาสอน โดยมีหม่อมเจ้าแย้มเยื้อน สิงหราเป็นผู้เรียนและผู้ปรุง เบื้องต้นได้ทำสะเต๊ะโดยใช้เนื้อวัวเป็นเนื้อติดมันอย่างดี หากใช้เนื้อหมูจะต้องเลือกแบบที่ไม่มีพังผืด โดยนิจ เหลี่ยมอุไร ธิดาบุญธรรมของหม่อมหลวงเนื่อง นิลรัตน์ กล่าวไว้ความว่า "เวลาทำก็ยากนะคะ ต้องเลือกเอาแต่หมูดี ๆ ไม่มีพังผืด เนื้อต้องเนื้อติดมันที่มันยอดเยี่ยมอย่างแพงเลย เอามาแล่ มาหั่นบาง ๆ ตามขวางของเส้นหมู แล้วหมักไว้ หมักเคล้าเครื่องเคล้าอะไร หมักไว้ 3 ชั่วโมงถึงเสียบ นิ่มแล้วจึงเสียบ ถึงทานอร่อย" และด้วยรสชาติที่เป็นเลิศ พระวิมาดาเธอ กรมพระสุทธาสินีนาฏจึงประทานชื่อว่า "สะเต๊ะลือ"
โกนจา

โกนจา, โกญจา (แปลว่า นกกระเรียน) หรือ ร่องมด แมวชนิดนี้เป็นแมวสีดำสนิทตลอดทั้งตัว ขนสั้น ไม่มีสีอื่นใดปะปนเลยแม้แต่น้อย ยิ่งไปกว่านั้นยังมีลักษณะเป็นขนเส้นเล็กละเอียดนุ่มและเรียบตรงทั้งลำตัว ส่วนหัวกลมแต่ไม่โต มีปากเรียวแหลม หูตั้ง นัยน์ตาเป็นสีเหลืองอมเขียวหรือทองอ่อน อาจเปรียบได้กับดอกบวบแรกแย้มหรือทองดอกบวบ รูปร่างสะโอดสะองคล่องแคล่ว หางยาว ปลายหางแหลมตรง อุ้งเท้าทอดคล้ายเท้าสิงห์ มีความสง่างามขณะเคลื่อนไหว 
แมวสายพันธุ์โกนจา มีลักษณะคล้ายกับแมวสายพันธุ์ต่างชาติอีกสายพันธุ์หนึ่ง คือ บอมเบย์
ลักษณะโดยทั่วไป.
ลักษณะที่เป็นข้อด้อย.
ขนยาวมากเกินไป ขนมีสีอื่นปะปน นัยน์ตาสองข้างเป็นคนละสี หรือเป็นสีอื่น ตาเอียง จมูกหัก หูไม่ตั้ง หางสั้นมากเกินไป (เมื่อยืดขาหลังให้ขนานกับหาง ความยาวของหางสั้นกว่าขาเกิน 3 นิ้ว) หางขอด หางหงิกงอ หางสะดุด ปลายหางคด ดุเกินไป เลี้ยงลูกไม่ดี
เคมีเชิงฟิสิกส์

เคมีเชิงฟิสิกส์ (แต่เดิมเรียกเคมีกายภาพ) คือศาสตร์สาขาหนึ่งของวิชาเคมีที่มีเนื้อหาเชื่อมโยงและคาบเกี่ยวกับวิชาการสาขาอื่นๆดังนี้
การศึกษาทดลองในสาขาวิชานี้จะทำในระดับโมเลกุลแต่การสังเกตและประเมินผลจะปฏิบัติกันในระดับที่สามารถสังเกตได้ในชีวิตประจำวันเช่นการเปลี่ยนแปลงของอุณหภูมิ ความดัน ปริมาตร ความร้อนและงาน ของวัสดุในสภาวะที่เป็นของแข็ง ของเหลว หรือแก๊ส แล้วเอาไปเปรียบเทียบกับการเปลี่ยนแปลงระดับโมเลกุลที่เรามองไม่เห็น อาจกล่าวได้ว่าวิชาเคมีฟิสิกส์ก่อกำเนิดขึ้นเมื่อปี 1876 โดยวิลลาร์ด กิบส์ (Willard Gibbs) เสนอผลงานการเขียนของเขาชื่อเรื่อง "ดุลยภาพของสสารต่างชนิดกัน" (On the Equilibrium of Heterogeneous Substances) ทำให้เกิดกฎและทฤษฎีดังนี้
เคมีฟิสิกส์ยุคใหม่นี้คอนข้างจะเอียงมาทางด้านฟิสิกส์มากขึ้นเพราะมีเนื้อหาดังนี้
โบอิง 747-8

โบอิง 747-8 เป็นรุ่นล่าสุดของโบอิง 747 ผลิตโดยฝ่ายผลิตเครื่องบินพาณิชย์โบอิง ซึ่งพัฒนามาจากโบอิง 747-400 ก่อนหน้าที่จะเปิดตัวอย่างเป็นทางการ เครื่องบินรุ่นนี้จะรู้จักกันในชื่อ 747 แอดวานซ์
ประวัติ.
ก่อนหน้านี้ โบอิงมีโครงการพัฒนาเครื่องบิน 747 ในชื่อรุ่น 747X (มาจาก Experimental) และ 747-400XQLR (มาจาก Experimental Quiet Long-Range) แต่แล้วก็ได้ยุติโครงการไป แล้วหันมาพัฒนารุ่น 747 แอดวานซ์แทน ซึ่งต่อมาจึงได้กลายเป็น 747-8 โดยนำเอาเทคโนโลยีของ787มาใช้ร่วมกัน
โบอิงได้กล่าวไว้ว่า เครื่องบินรุ่นใหม่นี้ จะมีเครื่องที่เงียบ ประหยัดต้นทุน และเป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อมมากกว่ารุ่นอื่นๆ นอกจากนี้ด้วยประสิทธิภาพโดยรวม จะสามารถแข่งขันกับเครื่องบินแอร์บัส เอ 380 ได้
ทั้งนี้เครื่อง 747-8 จะเป็นเครื่องบินที่มีขนาดใหญ่ที่สุดของโบอิง มีระยะพิสัยการบินใกล้เคัยงกับ เอ 380 และเป็นทางเลือกให้กับหลายสายการบิน เพื่อให้บริการในเส้นทางที่มีผู้โดยสารใช้บริการเป็นจำนวนมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งการส่งมอบที่ล่าช้าของ เอ 380 ยิ่งเพิ่มโอกาสให้ 747-8 มากขึ้น
โบอิงวางแผนที่จะผลิต 747-8 ออกมา 2 รุ่น คือ 747-8I (หรือ 747-8 Intercontinental) เป็นเครื่องบินโดยสารโดยมีลุฟต์ฮันซาเป็นลูกค้าส่งมอบรายแรก และ747-8F (หรือ 747-8 Freighter) เป็นเครื่องบินขนส่งสินค้าโดยมีคาร์โกลักซ์ และนิปปอนคาร์โกแอร์ไลน์เป็นลูกค้าส่งมอบสองรายแรก นอกจากนี้โบอิงยังผลิตรุ่น 747-8 ที่ตกแต่งพิเศษเป็นเครื่องบินเจ็ตส่วนตัวอีกด้วย
การสั่งซื้อและส่งมอบ.
ณ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 ลูกค้าที่สั่งผลิตเครื่องบินรุ่นนี้คือ:
แหล่งข้อมูลอื่น.
[[หมวดหมู่:อากาศยานเชิงพาณิชย์]
วิสุทธิ์ ใบไม้

ศาสตราจารย์ วิสุทธิ์ ใบไม้ นักวิทยาศาสตร์ชาวไทย เกิด 1 เม.ย. 2485 ที่ตำบลกง อำเภอกงไกรลาศ จังหวัดสุโขทัย เป็นผู้ทรงคุณวุฒิ ที่มีผลงานดีเด่นในสาขาชีววิทยา พันธุศาสตร์ และความหลากหลายทางชีวภาพของประเทศไทย เป็นผู้ก่อตั้งโครงการ BRT (Biodeversity Research and Training Program) หรือมีชื่อภาษาไทยว่า "โครงการพัฒนาองค์ความรู้และศึกษานโยบายการจัดการทรัพยากรชีวภาพในประเทศไทย" อันเป็นโครงการที่ สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย (สกว.) ร่วมกับ ศูนย์พันธุวิศวกรรมและเทคโนโลยีชีวภาพแห่งชาติ (ศช.) ให้ทุนสนับสนุนมาตั้งแต่ ปี พ.ศ. 2538 เพื่อส่งเสริมการวิจัยด้านความหลากหลายทางชีวภาพของประเทศ ได้รับรางวัลนักวิจัยดีเด่นแห่งชาติ สาขาเกษตรศาสตร์และชีววิทยา จากสำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ เมื่อปี พ.ศ. 2529 รางวัลนักวิทยาศาสตร์ดีเด่น สาขาพันธุศาสตร์ เมื่อปี พ.ศ. 2533 และได้รับพระมหากรุณาธิคุณโปรดเกล้าฯ เป็นราชบัณฑิต สาขาวิชาชีววิทยา เมื่อ ปี พ.ศ. 2539 
ศ.วิสุทธิ์ ใบไม้ เป็นบุตรคนที่ 6 ในจำนวน 6 คน ของนายเกี๊ยด และนางแขก ใบไม้ สมรสกับนางเสาวภา (สีเขียว) มีบุตรชาย 3 คน คือ นายชัยสิทธิ์ นายชัยวัฒน์ และนายวิภัช ใบไม้
ประวัติการศึกษา.
ศ.วิสุทธิ์ ใบไม้ หรือ ศ.ดร.วิสุทธิ์ ใบไม้ สำเร็จการศึกษาระดับประถมศึกษา จากโรงเรียนบ้านกง (ราษฎร์อุทิศ) อำเภอกงไกรลาศ จังหวัดสุโขทัย และสำเร็จการศึกษาชั้นมัธยมศึกษา (ม.1-2) จากโรงเรียนสวรรควิทยา อำเภอสวรรคโลก จังหวัดสุโขทัย ม.3-6 จากโรงเรียนมัธยมวิทยา อำเภอเมือง จังหวัดลำปาง และระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย (ม.7-8) จากโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา (สามพราน) จังหวัดนครปฐม ตามลำดับ
เมื่อปี พ.ศ. 2503-2504 ได้เข้าศึกษาเตรียมแพทยศาสตร์ คณะวิทยาศาสตร์การแพทย์ มหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์ (คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล ในปัจจุบัน) ต่อจากนั้น เมื่อปี พ.ศ. 2505 ได้รับทุนโคลอมโบ ไปศึกษาต่อที่ประเทศออสเตรเลีย และสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี สาขาสัตววิทยา เกียรตินิยมอันดับหนึ่ง จาก มหาวิทยาลัยควีนสแลนด์ ประเทศออสเตรเลีย เมื่อปี พ.ศ. 2508 และสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาเอก สาขาพันธุศาสตร์ เมื่อปี พ.ศ. 2512 จากมหาวิทยาลัยเดียวกัน
ประวัติการทำงาน.
ตำแหน่งวิชาการ 
ตำแหน่งบริหาร 
ตำแหน่งในสมาคมและองค์กรต่างๆ 
สมาชิกสมาคมระดับนานาชาติ
อุทยานแห่งชาติน้ำตกแม่สุรินทร์

อุทยานแห่งชาติน้ำตกแม่สุรินทร์ บ้านหัวแม่สุริน ตำบลแม่อูคอ ห่างจากตัวอำเภอเมืองแม่ฮ่องสอน ประมาณ 50 กิโลเมตร มีเนื้อที่ทั้งสิ้น 247,875 ไร่ ประกาศเป็นอุทยานแห่งชาติ เมื่อวันที่ 29 ตุลาคม พ.ศ. 2524 มีจุดเด่นคือเป็นน้ำตกชั้นเดียว ไหลจากหน้าผาสูงประมาณ 100 เมตร นับเป็นน้ำตกที่สูงที่สุดและได้ชื่อว่าเป็นน้ำตกที่สวยที่สุดในพื้นที่ภาคเหนือของประเทศไทย
ลักษณะภูมิประเทศ.
สภาพภูมิประเทศของอุทยานแห่งชาติน้ำตกแม่สุรินทร์เป็นเทือกเขาและภูเขาสูงสลับซับซ้อน ทอดตัวยาวตามแนวทิศเหนือจดทิศใต้ ทิศตะวันออกจะเป็นภูเขาสูงชันลาดไปทางทิศตะวันตก มีภูเขาหินและหน้าผาสูงชันในลักษณะที่แตกต่างกันและคล้ายกัน มีความสูงต่ำจากระดับน้ำทะเลอยู่ในช่วง 300-1,752 เมตร ยอดเขาที่สูงที่สุด คือ ดอยปุย รองลงมาคือ ดอยต้นห้วยผาคอ สูง 1,601 ดอยห้วยมีสะมาด สูง 1,465 เมตร ดอยห้วยไม้คอง สูง 1,474 เมตร ดอยบ้านไมโครเวฟ สูง 1,474 เมตร ดอยปลายห้วยแม่จ๋ายำ สูง 1,407 เมตร ดอยผาคอ สูง 1,352 เมตร ดอยบ้านห้วยฮะ สูง 1,359 เมตร และดอยต้นห้วยตองจิง สูง 1,310 เมตรจากระดับน้ำทะเล และเป็นต้นกำเนิดของลำธารต่างๆ หลายสาย ลำน้ำส่วนใหญ่จะไหลจากทิศตะวันออกสู่ทิศตะวันตก ลำธารและลำน้ำที่สำคัญ ได้แก่ ลำน้ำปาย ลำน้ำแม่สะมาด ห้วยปงกุน น้ำแม่สะกึด ห้วยม่อนตะแลง น้ำแม่ฮ่องสอน ห้วยโป่ง น้ำแม่สุรินทร์ ห้วยนาอ่อน ห้วยเฮี้ย ห้วยอูคอน้อย และห้วยอูคอหลวง ซึ่งลำธารเหล่านี้ไหลลงสู่ แม่น้ำปายและแม่น้ำยวม
ลักษณะภูมิอากาศ.
อุทยานแห่งชาติน้ำตกแม่สุรินทร์ตั้งอยู่ในหุบเขาที่มีหมอกปกคลุมตลอดทั้งปี มีอากาศเย็นสบายตลอดปี 
อุณหภูมิเฉลี่ยตลอดปี 25 องศาเซลเซียส ฤดูหนาวและฤดูร้อนเป็นช่วงที่เหมาะแก่การเดินทางท่องเที่ยวมากที่สุด
พืชพรรณและสัตว์ป่า.
อุทยานแห่งชาติน้ำตกแม่สุรินทร์มีสภาพป่าที่แตกต่างกันไปหลายชนิด ประกอบด้วย
ในบริเวณแม่น้ำและลำห้วยต่าง ๆ เป็นถิ่นที่อยู่อาศัยของปลาไหลหูดำ ที่พบค่อนข้างมากในแม่น้ำปาย ปลาหลด ปลากระทิง ปลาซิวใบไผ่ ปลาหัวตะกั่ว ปลาก้าง ปลาพลวง นกเป็ดผีเล็ก นกยางโทนน้อย และนกยางเขียว
อุทยานแห่งชาติเขื่อนศรีนครินทร์

อุทยานแห่งชาติเขื่อนศรีนครินทร์ เป็นอุทยานแห่งชาติที่ตั้งอยู่ในเขตจังหวัดกาญจนบุรี มีเนื้อที่กว้างขวางถึง 1,532 ตารางกิโลเมตร หรือ 957,500 ไร่ มีพื้นที่ส่วนใหญ่เป็นป่าดงดิบ บริเวณรอบอ่างเก็บน้ำเขื่อนศรีนครินทร์ มีน้ำตกที่มีชื่อเสียง เช่น น้ำตกห้วยแม่ขมิ้น อำเภอศรีสวัสดิ์, น้ำตกผาตาด อำเภอทองผาภูมิ เป็นต้น
ลักษณะภูมิประเทศ.
พื้นที่อุทยานแห่งชาติเขื่อนศรีนครินทร์ส่วนหนึ่งเกิดจากสร้างเขื่อนศรีนครินทร์กั้นขวางแม่น้ำแม่กลอง (แควใหญ่) โดยมีแม่น้ำ ลำห้วย ลำธารที่สำคัญหลายสายไหลลงสู่อ่างเก็บน้ำแห่งนี้ เช่น ห้วยแม่ขมิ้น ห้วยขาแข้ง ห้วยแม่วง ห้วยเกรียงไกร และห้วยแม่พลู เป็นต้น นอกจากนี้ยังมีลำห้วยลำธารอีกหลายสายที่ไหลลงสู่แม่น้ำแควน้อยบริเวณเขตอำเภอไทรโยค เช่น ห้วยลิ่นถิ่น เป็นต้น สภาพภูมิประเทศเป็นภูเขาหินปูนและหินตะกอนเป็นส่วนใหญ่ ระดับความสูง สูงสุดประมาณ 1,100 เมตร จากระดับน้ำทะเลปานกลาง โดยมีความสูงเฉลี่ยประมาณ 400 เมตร พื้นที่น้ำในทะเลสาบเหนือเขื่อนศรีนครินทร์มีระดับความสูงสุดประมาณ 180 เมตร จากระดับ น้ำทะเลปานกลาง
ลักษณะภูมิอากาศ.
สภาพพื้นที่ในเขตอุทยานแห่งชาติเขื่อนศรีนครินทร์เป็นพื้นที่เงาฝน ทำให้มีฝนตกน้อย อากาศร้อนจัดในฤดูร้อน และหนาวจัดในฤดูหนาว โดยมีอุณหภูมิสูงสุดประมาณ 44-45 องศาเซล-เซียสในเดือนเมษายน อุณหภูมิต่ำสุดในเดือนธันวาคมประมาณ 8-9 องศาเซลเซียส และอุณหภูมิเฉลี่ยประมาณ 27 องศาเซลเซียส ช่วงฤดูฝนเริ่มตกจากกลางเดือนเมษายน และสิ้นสุดในช่วงกลางเดือนตุลาคม โดยมีปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยประมาณ 1,600 มิลลิเมตร
ทรัพยากรป่าไม้และสัตว์ป่า.
สภาพป่าในเขตอุทยานแห่งชาติเขื่อนศรีนครินทร์ แบ่งเป็น 3 ประเภท
1 ป่าเบญจพรรณ พบขึ้นปกคลุมเป็นส่วนใหญ่ของพื้นที่ในบริเวณค่อนข้างราบถึงเนินเขา ในบางพื้นที่จะพบไม้ไผ่ขึ้นอยู่เป็นกลุ่มหนาแน่นมาก มีไม้ยืนต้นอื่นขึ้นแทรกอยู่บ้างเพียงประปราย พบมากในบริเวณตอนกลางติดกับชายฝั่งอ่างเก็บน้ำ ประกอบด้วยพันธุ์ไม้ที่สำคัญ ได้แก่ แดง มะค่าโมง ประดู่ รกฟ้า มะกอกป่า กระโดน ตะแบก ไผ่บง ไผ่รวก และไผ่ซาง
มีสัตว์ป่าที่อาศัยอยู่ในสังคมป่าชนิดนี้ได้แก่ ลิงกัง พญากระรอกดำ เม่นใหญ่แผงคอสั้น หมาจิ้งจอก หมาใน กระทิง ช้างป่า เหยี่ยวกิ้งก่าสีดำ ไก่ป่า นกเขาเปล้าธรรมดา นกกะเต็นแดง นกโพระดกธรรมดา นกแอ่นฟ้าหงอน นกกระรางสร้อยคอใหญ่ นกจับแมลงคอสีฟ้า เต่าเหลือง ตะกวด จิ้งเหลนภูเขาเกล็ดเรียบ งูเหลือม งูหมอก งูปี่แก้วลายหัวใจ และกบหนอง เป็นต้น ส่วนบริเวณยอดเขาหินปูนที่เป็นสังคมป่าชนิดนี้จะพบ เลียงผาอาศัยอยู่ 
2. ป่าเต็งรัง ประกอบด้วยพันธุ์ไม้ที่สำคัญ ได้แก่ เต็ง รัง แดง ตะคร้อ ฯลฯ พืชพื้นล่างเป็นพวก เป้งดอย ปรงป่า และไผ่เพ็ก 
สัตว์ป่าที่อาศัยอยู่ในบริเวณสังคมพืชป่าเต็งรัง ได้แก่ กระรอกปลายหางดำ กระจงเล็ก กวางป่า นกกระรางหัวขวาน นกตีทอง นกหัวขวานสี่นิ้วหลังทอง นกหัวขวานสามนิ้วหลังทอง นกแซงแซวหางปลา ตุ๊กแกบ้าน จิ้งจกหางหนาม จิ้งเหลนหลากหลาย งูกะปะ เป็นต้น
3. ป่าดิบแล้งพบขึ้นประปรายอยู่ทั่วเขตอุทยานแห่งชาติเขื่อนศรีนครินทร์ มักจะพบในบริเวณที่อยู่ทางด้านรับลมที่พัดพาฝนมาปะทะภูเขา หรืออยู่ริมสองฝั่งของลำธาร พันธุ์ไม้ที่สำคัญได้แก่ ตะเคียนหิน มะเกิ้ม ยมหิน กระเบากลัก ยมหอม สมพง งิ้วป่า พลอง ขะเจ๊าะ กระโดน และเปล้า เป็นต้น 
สัตว์ป่าที่พบได้แก่ ลิงลม ค่างแว่นถิ่นเหนือ ชะนีมือขาว พญากระรอกบินหูแดง หมาไม้ อีเห็นข้างลาย เสือโคร่ง ไก่ฟ้าหลังเทา นกเขาเขียว นกตะขาบดง นกแก๊ก นกกก นกไต่ไม้หน้าผากกำมะหยี่ เต่าหก เหี้ย งูลายสาบคอแดง งูเขียวหางไหม้ท้องเขียว งูหลาม และเขียดตะปาด เป็นต้น
พะยอม

พะยอม เป็นไม้ยืนต้นประเภทพืชใบเลี้ยงคู่ชนิดหนึ่งที่อยู่ในวงศ์ "Dipterocarpaceae" พบได้ในกัมพูชา, อินเดีย, ลาว, มาเลเซีย, พม่า, ไทย และเวียดนาม มีลักษณะใบที่เรียงสลับกัน ดอกมีสีขาว กลิ่นหอม นิยมนำเนื้อไม้ไปใช้ในการก่อสร้าง ลักษณะคล้ายกับต้นตะเคียน
พะยอมมีชื่อพื้นเมืองอื่น ๆ อีก คือ กะยอม (เชียงใหม่) ชะยอม (ลาว) กะยอม (อีสาน) ขะยอมดง พะยอมดง (ภาคเหนือ) แคน (ร้อยเอ็ด) เชียง เชี่ยว (กะเหรี่ยง - เชียงใหม่) พะยอม (ภาคกลาง) พะยอมทอง (สุราษฎร์ธานี, ปราจีนบุรี) ยางหยวก (น่าน)
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์.
พะยอมเป็นไม้ต้นสูง 15–30 เมตร เปลือกสีเทาเข้มแตกเป็นร่อง ใบเดี่ยวออกสลับ รูปขอบขนานกว้าง 3.5–6.5 เซนติเมตร ยาว 8–15 เซนติเมตร ปลายมนหรือเป็นติ่งสั้น ๆ โคนมน ขอบเป็นคลื่นผิวเกลี้ยงเป็นมัน ดอกสีขาว กลิ่นหอมจัด ออกเป็นช่อใหญ่ตามกิ่งและปลายกิ่ง กลีบเลี้ยง 5 กลีบ โคนเชื่อมติดกัน กลีบดอก 5 กลีบ เรียงเวียนกันแบบกังหันเมื่อบานเส้นผ่าศูนย์กลาง 1–2 เซนติเมตร เกสรตัวผู้ 15 อัน ผลรูปรีกว้างประมาณ 1 เซนติเมตร ยาวประมาณ 2 เซนติเมตร กลีบเลี้ยงเจริญไปเป็นปลีกยาว 3 ปีกสั้น 2 ปีกคล้ายผลยาง
การกระจายพันธุ์และถิ่นอาศัย.
พะยอมมีการกระจายพันธุ์ในอินเดียตะวันออก พม่า ไทย ลาว กัมพูชา เวียดนาม และมาเลเซีย พบขึ้นทั่วไป แต่มักพบในป่าเบญจพรรณและป่าดงดิบที่มีดินเป็นดินทราย
หว้า

หว้า (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Syzygium cumini") เป็นไม้ประเภทไม้ยืนต้น มีถิ่นกำเนิดจากอินเดียจนถึงเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ในไทยพบทั่วไปตามป่าดิบชื้นและป่าผลัดใบ ตั้งแต่ระดับใกล้น้ำทะเลจนถึงระดับความสูง 1,100 เมตร เป็นพันธุ์ไม้มงคลพระราชทานประจำเพชรบุรี
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์.
ลักษณะ ลำต้น ไม้ยืนต้นสูง 10-35 เมตร เปลือกต้นค่อนข้างเรียบ สีน้ำตาล ใบเดี่ยว ออกตรงข้าม รูปไข่หรือรูปรี กว้าง 3-7 เซนติเมตร ยาว 8-14 เซนติเมตร มีจุดน้ำมันที่บริเวณขอบใบ ดอกช่อ สีขาวหรือสีเหลืองอ่อน ออกที่ซอกใบหรือปลายยอด ฐานรองดอกเป็นรูปกรวย กลีบเลี้ยง 4 กลีบ กลีบดอก 4 กลีบ เกสรตัวผู้มีจำนวนมาก ออกดอกและติดผลราวเดือน ธันวาคม-มิถุนายน ผลเป็นผลสด รูปรีแกมรูปไข่ ฉ่ำน้ำ มีสีม่วงดำ ผิวเรียบมัน มีขนาด 1 เซนติเมตร ผลแก่ ราวเดือนพฤษภาคม เมล็ด มี 1 เมล็ด รูปไข่
แอล

L (ตัวใหญ่:L ตัวเล็ก:l) เป็นอักษรละติน ลำดับที่ 12
ชื่อเรียก.
ในประเทศไทยนิยมเรียกตัวอักษรนี้ว่า "แอล" และการถอดเสียงภาษาอังกฤษตามระบบของราชบัณฑิตยสถานกำหนดให้เขียนว่า "แอล" 
ความหมาย.
ภาษา L
ซิกซ์เซ้นส์...สัมผัสสยอง

ซิกซ์เซ้นส์...สัมผัสสยอง  เป็นภาพยนตร์อเมริกัน นำแสดงโดย บรู๊ซ วิลลิส, ฮาร์ลี่ย์ โจเอล ออสเมนต์, โทนี่ คอลเล็ตต์ กำกับโดย เอ็ม. ไนท์ ชยามาลาน ความยาว 107 นาที ออกฉายในสหรัฐอเมริกาปี ค.ศ. 1999 ฉายในประเทศไทยเมื่อวันที่ 17 กันยายน ปีเดียวกัน แต่ฉายในรอบปฐมทัศน์ก่อนในวันที่ 1 กันยายน 
เนื้อเรื่องย่อ.
มัลคอล์ม โครว์ (บรู๊ซ วิลลิส) เป็นจิตแพทย์เด็กชื่อดังของเมืองฟิลาเดลเฟีย อาศัยอยู่กับภรรยา (โอลิเวียร์ วิลเลี่ยมส์) เพียงสองคน คืนหนึ่ง มีผู้บุกรุกเข้าบ้านของเขา ปรากฏว่าเป็นอดีตคนไข้ของมัลคอล์มและได้ยิงมัลคอล์มด้วยปืนเข้าหนึ่งนัด
หนึ่งปีผ่านไป ในฤดูใบไม้ร่วง มัลคอล์มก็ได้พบกับ โคล เซียร์ (ฮาลี่ย์ โจเอล ออสเมนต์) เด็กชายวัย 9 ขวบ ที่มีพฤติกรรมแปลก ๆ ค่อนข้างเก็บตัว ไม่สุงสิงกับใครและดูเหมือนว่ามีความลับอะไรเก็บงำอยู่ โดยโคลอยู่กับลินน์ (โทนี่ คอลเล็ตต์) แม่เพียงสองคน โดยที่พ่อและสามีของทั้งคู่ได้แยกกันอยู่นานแล้ว 
ตามร่างกายของโคลมักมีบาดแผลปรากฏเสมอ ๆ ตามแขนหรือลำตัว แรกเริ่มมัลคอล์มเชื่อว่าคงเกิดจากการทุบตีของแม่ แต่เมื่อโคลได้บอกความจริงให้ฟัง มัลคอล์มก็ยังไม่เชื่อ จนเมื่อเขาได้ประสบเหตุการณ์นี้กับตัวเอง ซึ่งทำให้เขาแทบช็อก และเรื่องราวความลี้ลับก็เกิดขึ้น
ความนิยมและปรากฏการณ์ภาพยนตร์.
"The Sixth Sense" เป็นเพียงภาพยนตร์ฟอร์มเล็ก เกี่ยวกับสัมผัสที่หก มีดารานำที่มีชื่อเสียงเพียงคนเดียว คือ บรู๊ซ วิลลิส เท่านั้น อีกทั้งยังเป็นภาพยนตร์ของผู้กำกับหน้าใหม่ คือ เอ็ม. ไนท์ ชยามาลาน ด้วย แต่สามารถขึ้นสู่บ็อก ออฟฟิศอันดับหนึ่งได้ทันทีในสัปดาห์แรกที่เข้าฉาย และยืนพื้นเป็นอันดับหนึ่งนานถึง 5 สัปดาห์ ซึ่งเมื่อเทียบกันแล้วสามารถทำรายได้มากกว่า "" ภาพยนตร์ฟอร์มใหญ่ที่เข้าฉายในปีเดียวกันเสียอีก และสร้างความนิยมและรายได้ทุกประเทศที่เข้าฉาย 
ทั้งนี้ด้วยเพราะ เป็นภาพยนตร์สยองขวัญที่แฝงประเด็นทางจิตวิทยาให้ตีความได้อย่างละเอียด เช่นเดียวกับ "Psycho" ของอัลเฟร็ด ฮิตช์ค็อก ชาญฉลาดในการเล่าเรื่องด้วยการใช้ตัวละครเพียงไม่กี่ตัว ดำเนินเรื่องด้วยการเคลื่อนกล้องอย่างง่าย ๆ แต่สามารถสร้างบรรยายกาศความน่าสะพรึงกลัวได้เป็นอย่างดี อีกทั้งการแสดงที่ทรงพลังของ ฮาลี่ย์ โจเอล ออสเมนต์ ดาราเด็กที่สามารถสร้างชื่อได้ทันทีจากเรื่องนี้ โดยเฉพาะคำพูดที่ว่า "I See Dead People" (ผมเห็นคนตาย) ที่สารภาพต่อมัลคอล์ม กลายเป็นไฮไลต์ของภาพยนตร์ไปทันที อีกทั้งยังมีการจบที่หักมุมอย่างที่ไม่มีใครคาดคิดถึงอีกด้วย ส่งผลทำให้ภาพยนตร์เรื่องนี้กลายเป็นภาพยนตร์ยอดนิยมไปทันทีในระยะเวลาไม่นานที่เข้าฉาย
"The Sixth Sense" ถือได้ว่าเป็นภาพยนตร์ที่สร้างชื่อให้กับ เอ็ม. ไนท์ ชยามาลาน ผู้กำกับ ที่ปัจจุบันกลายมาเป็นผู้กำกับชื่อดัง ซึ่งชยามาลานทั้งกำกับ เขียนบท และอำนวยการสร้างเอง และกลายมาเป็นแนวทางของชยามาลานในภาพยนตร์เรื่องต่อมาทุกเรื่องของเขา
"The Sixth Sense" มีชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ในปี ค.ศ. 1999 ถึง 6 สาขา ได้แก่ ภาพยนตร์ยอดเยี่ยม, ผู้กำกับยอดเยี่ยม, ดาราประกอบชายยอดเยี่ยม, ดาราประกอบหญิงยอดเยี่ยม, บทภาพยนตร์ดั้งเดิมยอดเยี่ยม, ตัดต่อยอดเยี่ยม แม้จะไม่ได้รับรางวัลสาขาใดเลย แต่ภาพยนตร์ก็ได้รับรางวัลภาพยนตร์ยอดนิยมแห่งปีของสหรัฐอเมริกาไป และ บรู๊ซ วิลลิส กับ ฮาลี่ย์ โจเอล ออสเมนต์ ก็ได้รับรางวัลนักแสดงที่แสดงได้เข้าคู่กันมากที่สุดแห่งปีด้วย
แซมเสวตร

แมวแซมเสวตร [แซมสะเหฺวด] แปลว่า "แซมสีขาว" เป็นแมวชนิดหนึ่งที่ปรากฏใน "ตำราแมว" ตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา แมวนี้มีขนสีดำ แซมด้วยสีขาวไปทั้งตัว แต่ขนบางและค่อนข้างสั้น รูปร่างบางเพรียว ตามีสีเขียวเหมือนแสงหิ่งห้อย ซึ่งแท้จริงแล้วแซมเสวตรนี้มิใช่สายพันธุ์ หากแต่เป็นแมวโกนจาที่ป่วยด้วยภาวะ "Fever Coat" อันส่งผลต่อการสร้างเม็ดสีที่ขน เมื่อหายดีขนก็จะกลับมาดำเป็นแมวโกนจาตามเดิม
โดยลักษณะทั่วไปของแซมเสวตรจะตรงกันกับแมวโกนจาแต่มีขนสีขาวแซม ในปี พ.ศ. 2548 ได้ค้นพบแมวแซมเสวตรตัวแรกชื่อ "แซม" และตัวที่สองชื่อ "โค้ก" ของอารีย์ อยู่บำรุง และตัวที่สามชื่อ "ข้าวตอก" ของวีระศักดิ์ สร้อยทอง และมีการพบแมวลักษณะนี้อีกหลายครั้ง ต่อมาได้มีคำอธิบายว่าแซมเสวตรคือแมวโกนจาที่เกิดความผิดปกติด้วยภาวะ "Fever Coat" หรือ "แมวป่วย" ซึ่งเกิดขึ้นเมื่อแม่แมวตั้งท้องแล้วมีไข้ อันส่งผลต่อการสร้างเม็ดสีที่ขนของลูกแมวในครรภ์ทำให้มีสีขาวแซม ขนของมันจะกลับเข้าสู่ภาวะปกติภายใน 4–6 เดือน ซึ่งการมีขนสีขาวแซมยังพบได้ในแมวโตขนสีดำที่ถูกกัด ป่วย หรือร่างกายอ่อนแอ
ภูเรือ

อุทยานแห่งชาติภูเรือ มีเนื้อที่ทั้งสิ้น 75,525 ไร่ ประกาศ เป็นเขตอุทยานแห่งชาติ เมื่อวันที่ 26 กรกฎาคม 2522 นับเป็นอุทยานแห่งชาติลำดับที่ 16 ของประเทศ อาณาเขตทางทิศเหนือติดกับประเทศลาว มีพื้นที่ครอบคลุม 3 อำเภอคือ อำเภอหนองบัว อำเภอภูเรือ และอำเภอท่าลี่ 
เราจะรู้จักภูเรือดีในนาม "ที่พักผ่อนยามฤดูหนาวมาเยือน" ที่นี่ อยู่บนเทือกเขาสูง เป็นรอยต่อระหว่างภาคเหนือและภาคอีสาน อุทยานแห่งชาติภูเรืออยู่บนยอดเขาสูงทำให้มีอากาศหนาวเย็นตลอดปี และยังเป็นอุทยานที่มีอากาศหนาวเย็นที่สุดของประเทศโดยเฉพาะในช่วงฤดูหนาวจะหนาวเย็นมาก จนกระทั่งน้ำค้างบนยอดหญ้าแข็งตัว ซึ่งภาษาพื้นเมืองเรียกว่า "แม่คะนิ้ง" รูปพรรณสัณฐานของภูเรือมีรูปร่างลักษณะเหมือนเรือใหญ่บนดอยสูง โดยรอบๆ จะมียอดดอยเป็นขุนเขาน้อยใหญ่ใกล้เคียง และยังมีฝ้าขาวด้วยละอองน้ำ หมอก ปกคลุมป่าอันอุดมสมบูรณ์ หินบางก้อนมีลักษณะเหมือนถูกปั้นแต่งไว้ สีสันสะดุดตา ชาวบ้านเรียกว่า “กว้านสมอ” สัตว์ป่าที่พบเห็นได้แก่ หมี เก้ง หมาใน ไก่ฟ้าพญาลอ เต่าปูลู
อาณัตพล ศิริชุมแสง

อาณัตพล ศิริชุมแสง ชื่อเล่น อาร์ (เกิดวันที่ 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2526) เป็นนักแสดงชาวไทยสังกัด เดอะ วัน เอ็นเตอร์ไพรส์ ได้รับตำแหน่งชนะเลิศ เดอะสตาร์ ค้นฟ้าคว้าดาว ปี 3
ประวัติ.
อาร์เกิดเมื่อวันที่ 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2526 เป็นชาวตำบลบ้านเชียง อำเภอหนองหาน จังหวัดอุดรธานี สำเร็จการศึกษา ชั้นประถมศึกษาที่โรงเรียนมารีย์พิทักษ์ ชั้นมัธยมศึกษาที่โรงเรียนอุดรพิทยานุกูลและศึกษาต่อในสาขาวิชาการท่องเที่ยวและการโรงแรม มหาวิทยาลัยมหาสารคาม บิดาชื่อ นายภาษิต ศิริชุมแสง (ถึงแก่กรรมแล้ว) มารดาชื่อ นางฉันทนา ศิริชุมแสง ทั้ง 2 ท่านมีอาชีพรับราชการครู อาร์ เดอะสตาร์ มีพี่น้องทั้งหมด 4 คน พี่สาว 3 คน ส่วนอาร์ เป็นลูกชายคนเดียวและคนสุดท้อง
อาร์เข้าวงการด้วยการสมัครเข้าประกวดรายการเดอะสตาร์ ค้นฟ้าคว้าดาว ปี 3 โดยติดอันดับเป็นผู้เข้าแข่งขันในรอบ 8 คนสุดท้าย ด้วยความสามารถตลอดการแข่งขันจึงได้รับสมญานามว่า "หนุ่มร็อกจากแดนอีสาน" และ เป็นชนะเลิศ ของรายการด้วยคะแนนโหวตทางเอสเอ็มเอส จากประชาชนทั่วประเทศ 
หลังจบการแข่งขัน อาร์มีผลงานเพลงออกมาภายใต้สังกัดในเครือ GMM Grammy รวมถึงบทบาทการแสดงละครซิทคอมในฐานะนักแสดงหลักและนักแสดงรับเชิญอีกด้วย คำที่พูดติดปาก "แม่เจ้า"
เมื่อเวลา 06:20 น. วัน ศุกร์ ที่ 18 กันยายน พ.ศ. 2558 อาร์ประสบอุบัติเหตุรถชนกันซ้ำซ้อน ที่เกิดเหตุบนทางด่วนรามอินทรา - อาจณรงค์ (บนทางด่วนฉลองรัชฝั่งขาออก) ช่องทางด่วน 3 ช่องทาง โดยขับรถยนต์เชฟโรเลต แคปติวา สีบรอนซ์เงิน ทะเบียน 1 กธ 5730 กรุงเทพมหานคร ใกล้ทางลงด่วนสุขาภิบาลที่ 5 กิโลเมตรที่ 20+800 แขวงท่าแร้ง เขตบางเขน กรุงเทพมหานคร จนรถเสียหลักชนรถบรรทุก 10 ล้อ กระโปรงหน้าเสียหายยุบถึงฝั่งผู้โดยสาร ล้อซ้ายยางแตก กระจกแตกกระจายเกลื่อนทั่วพื้นผิวจราจร
ปี 2560 อาร์ได้หมดสัญญา เอ็กแซ็กท์ และกลับมาอีกครั้งเป็นนักแสดงช่องวัน
นิลรัตน์

แมวนิลรัตน์ เป็นแมวไทยชนิดหนึ่ง มีขนสีดำวาวทั้งตัวเช่นเดียวกับโกนจา แต่ต่างกันตรงที่มีเล็บดำ ลิ้นดำ ฟันดำ และนัยน์ตาสีดำ หางเรียวยาวตวัดได้ถึงศีรษะ หากใครเลี้ยงไว้จะได้ทรัพย์สินเพิ่มพูน
บทกวีที่กล่าวถึงแมวนิลรัตน์.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
วิลาศ

แมววิลาศ มีสีดำเกือบทั้งตัว ขนเรียบ ยกเว้นใบหูทั้งสองข้าง ปากล่างลงมาถึงหน้าอก ปลายเท้าทั้งสี่ และจากท้ายทอยบนหลังจนถึงปลายหางมีสีขาว หางเรียวยาว นัยน์ตาสีเข้ม รูปร่างสวยงามน่ารัก ใครเลี้ยงจะได้เป็นเจ้าคนนายคน มีทรัพย์สินบริบูรณ์
มีการพบแมวที่สืบเชื้อสายวิลาศอีกครั้งตั้งแต่ปี พ.ศ. 2554 เป็นต้นมา โดยพบเพียง 10 ตัวทั่วประเทศ ในจำนวนนี้แปดตัวทำหมันแล้ว และแมวทั้งสิบตัวนี้เป็นพันธุ์ทางเพราะมีลักษณะตรงตามตำราเพียงร้อยละ 50 เท่านั้น จึงเชื่อว่าแมววิลาศพันธุ์แท้คงสูญพันธุ์ไปแล้ว