pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
องอาจ คล้ามไพบูลย์

องอาจ คล้ามไพบูลย์ (เกิด 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2497) เป็นนักการเมืองชาวไทย อดีตรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ในรัฐบาลอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ อดีตรองหัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์ ดูแลพื้นที่กรุงเทพมหานคร อดีตโฆษกและประธาน สส.พรรคประชาธิปัตย์ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร
ประวัติ.
องอาจ เกิดวันที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2497 มีน้องชาย 2 คน คือ ศิโรตม์ คล้ามไพบูลย์ นักวิชาการอิสระและอดีตพิธีกรรายการข่าวทางช่อง วอยซ์ทีวี (ปัจจุบันเป็นสื่อมวลชลอิสระ) และวรพันธุ์ คล้ามไพบูลย์ เจ้าของและผู้ก่อตั้งบริษัท Supergreen Studio และ สถาปนิกชาวไทยเจ้าของรางวัล Difference Design Awards 2006 
ด้านครอบครัวสมรสกับ อโณทัย คล้ามไพบูลย์ (สกุลเดิม: ศรีกิจจา) ผู้ช่วยกรรมการบริหาร การสื่อสารแห่งประเทศไทย (กสท.) เมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552 ณ โรงแรมพลาซ่า แอทธินี รอยัล เมอริเดียน มีบุตรสาว 1 คน คือ นันทพัชร์ คล้ามไพบูลย์ เกิดวันที่ 17 สิงหาคม พ.ศ. 2553
สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนเซนต์คาเบรียล FIL.STUD.STATSKUNSKAP จากประเทศสวีเดน ระดับปริญญาตรี คณะนิเทศศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช และระดับปริญญาโท 2 สาขา คือ รัฐศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ในปี พ.ศ. 2540 และบริหารธุรกิจ จากมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ นอกจากนั้นยังผ่านการศึกษาอบรมหลักสูตรอื่นๆ อาทิ INTYG "TURISM" LINEA SKOLAN ประเทศสวีเดน และ CERTIFICATE POLITICAL STRATEGIES ACADEMIA INTERNACIONAL LIBERDADE E DESENVOLVIMENTO ประเทศโปรตุเกส
การทำงาน.
ก่อนที่จะเข้าสู่วงการการเมือง องอาจ เคยทำงานหนังสือพิมพ์ และมีผลงานเขียนหนังสือ ของตัวเองหลายเล่ม และเคยทำงานการเมืองในระดับท้องถิ่นด้วยการเป็น สมาชิกสภากรุงเทพมหานคร (สก.) ในเขตบางกอกน้อย เมื่อปี พ.ศ. 2528 จากการชักชวนของมารุต บุนนาค หลังจากเห็นแววจากการไปช่วยปราศรัยหาเสียงให้กับการเลือกตั้งท้องถิ่นในจังหวัดสมุทรสาคร 
องอาจ ลงสมัครรับเลือกตั้ง สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ครั้งแรกในสังกัดพรรคประชาธิปัตย์ ในการเลือกตั้งทั่วไป วันที่ 22 มีนาคม พ.ศ. 2535 แต่ไม่ประสบความสำเร็จ ต่อมา องอาจ ลงสมัครรับเลือกตั้งอีกครั้ง และชนะการเลือกตั้งที่เขตบางกอกน้อย เมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน ปี พ.ศ. 2539 และหลังจากนั้นสามารถชนะการเลือกตั้งในพื้นที่เดิมต่อเนื่องมาโดยตลอด แม้กระทั่งในช่วงที่กระแสความนิยมพรรคประชาธิปัตย์ โดยภาพรวมลดต่ำลงอย่างมาก
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในประเทศไทย พ.ศ. 2550 องอาจ เป็นผู้สมัคร สส.กรุงเทพมหานคร เขต 12 (บางกอกน้อย บางพลัด ตลิ่งชัน และทวีวัฒนา) หมายเลข 10 สามารถชนะการเลือกตั้งเป็นอันดับ 1 ด้วยคะแนนเสียง 107,695 เสียง และสามารถนำพาเพื่อนร่วมทีมที่ลงสมัคร สส. เป็นครั้งแรก คือ ชนินทร์ รุ่งแสง อดีต สก.เขตบางกอกน้อย และรัชดา ธนาดิเรก อาจารย์จากม.มหิดล โดยชนะเลือกตั้งแบบยกทีม
ต่อมาในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 พรรคประชาธิปัตย์ ประกาศจัดตั้ง คณะรัฐมนตรีเงา หรือ ครม.เงาขึ้น องอาจ ได้รับเลือกจากที่ประชุมพรรค ให้ทำหน้าที่ รัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรีเงา
องอาจ ได้รับโปรดเกล้าแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีประจำสำนักนายรัฐมนตรี ในรัฐบาลอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ (ครม.อภิสิทธิ์) เมื่อวันที่ 6 มิถุนายน พ.ศ. 2553 ต่อมาในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ และได้รับเลือกตั้งเป็น สส.อีกสมัย เช่นเดียวกับในปี พ.ศ. 2562
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2566 องอาจได้เป็นผู้สมัครรับเลือกตั้งแบบบัญชีรายชื่อ ของพรรคประชาธิปัตย์ ในลำดับที่ 6 
ตำแหน่งทางการเมือง.
องอาจ เคยดำรงตำแหน่งทางการเมือง หลายตำแหน่ง อาทิ
พรเพชร เหมือนศรี

พรเพชร เหมือนศรี หรือชื่อเดิม พรพิศ เหมือนศรี (22 กรกฎาคม พ.ศ. 2480 - 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2547) เป็นหญิงชาวนาจากจังหวัดนครสวรรค์ ผู้ใช้เวลากว่าครึ่งค่อนชีวิต ในการต่อสู้กับอำนาจรัฐและระบบราชการ เพื่อรักษาที่ดิน มรดกชิ้นสุดท้ายที่พ่อกับแม่เธอทิ้งไว้ให้
การต่อสู้เริ่มตั้งแต่สมัยคุณพ่อของเธอ นายพิม เหมือนศรี เมื่อได้รับทราบว่า ที่ดินที่ตนได้ซื้อจากเจ้าของที่ดินเดิม และได้ทำไร่ทำนาจนทางราชการยกให้เป็นไร่ตัวอย่าง ได้ถูกประกาศให้เป็น ที่ดินสงวน หวงห้ามสำหรับเลี้ยงสัตว์ ("เขตสาธารณะเลี้ยงสัตว์ทุ่งเขาพระ") ซึ่งในการทำรังวัดนั้น ดำเนินการอย่างไม่โปร่งใส และเจ้าหน้าที่มีการบังคับให้ชาวบ้านเซ็นชื่อในเอกสารที่ไม่มีข้อความใด ๆ
จดหมายร้องเรียนฉบับแรก เขียนขึ้นเมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2511 โดยนางหนู เหมือนศรี แม่ของพรเพชร
การร้องเรียนได้ผ่านกระบวนการราชการมากมาย จากหน่วยงานหนึ่ง ไปยังอีกหน่วยงานหนึ่ง ย้อนกลับไปกลับมา เหมือนจะให้ผู้ร้องเรียนท้อถอยเบื่อหน่าย และล้มเลิกไปเอง
กระทรวงมหาดไทย กรมที่ดิน กรมประชาสงเคราะห์ หน่วยงานรับเรื่องราวร้องทุกข์ในสำนักนายกรัฐมนตรี ประธานสภาผู้แทนราษฎร จนถึง นายกรัฐมนตรี (ถนอม กิตติขจร,เกรียงศักดิ์ ชมะนันท์,เปรม ติณสูลานนท์,ชาติชาย ชุณหะวัณ) เหล่านี้คือผู้คนและหน่วยงาน ที่พรเพชรและชาวบ้านได้เข้าร้องเรียน อย่างยาวนานต่อเนื่อง แต่ปัญหาต่าง ๆ ก็ยังไม่ได้รับการแก้ไข
เมื่อวันที่ 12 พ.ค. 2547 พรเพชรส่งจดหมายถึงนายกสภาทนายความ เป็นการส่งเอกสารเพิ่มเติม เพื่อให้ช่วยส่งเรื่องพิพาทกรณีที่ดิน ขึ้นสู่ศาลรัฐธรรมนูญ เป็นจดหมายร้องเรียนฉบับสุดท้ายของเธอ ก่อนจะถูกลอบทำร้ายจนถึงแก่ชีวิต ในวันที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2547 ด้วยวัย 67 ปี 
รวมเวลาการร้องเรียนทั้งสิ้น 36 ปี
พรเพชรได้รับรางวัลนักสิทธิมนุษยชนดีเด่น ในปี พ.ศ. 2531 (พร้อมกับ เสน่ห์ จามริก ซึ่งขณะนี้ดำรงตำแหน่ง ประธานคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ)
อำเภอแม่ฟ้าหลวง

แม่ฟ้าหลวง (<ᩯᨾ᩵ᨼ᩶ᩣᩉᩖᨦ᩠ᩅ>) เป็นหนึ่งในอำเภอของจังหวัดเชียงราย
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอแม่ฟ้าหลวงมีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้
ประวัติ.
ท้องที่อำเภอแม่ฟ้าหลวง เดิมเป็นส่วนหนึ่งของตำบลแม่ไร่ ตำบลแม่คำ ตำบลป่าซาง ตำบลศรีค้ำ และตำบลป่าตึง อำเภอแม่จัน พัฒนามาจากพื้นที่พระตำหนักดอยตุงเริ่มดำเนินการก่อสร้างเมื่อวันที่ 26 ธันวาคม พ.ศ. 2530 เมื่อสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนีมีพระชนมายุ 88 พรรษา โดยก่อนหน้านั้นมีพระราชกระแสว่า หลังพระชนมายุ 90 พรรษา จะไม่เสด็จไปประทับที่ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ สำนักงานราชเลขานุการในพระองค์จึงได้เลือกดอยตุงซึ่งมีทิวทัศน์สวยงาม ขณะเดียวกันสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนีเมื่อทอดพระเนตรพื้นที่เมื่อต้นปี พ.ศ. 2530 ก็ทรงพอพระราชหฤทัย และมีพระราชดำริจะสร้างบ้านที่ดอยตุง พร้อมกันนี้ยังมีพระราชกระแสรับสั่งว่าจะปลูกป่าบนดอยสูง จึงกำเนิดเป็นโครงการพัฒนาดอยตุงขึ้น โครงการพัฒนาดอยตุงเริ่มดำเนินการโดยความร่วมมือจากหน่วยราชการทุกส่วน เช่น กรมป่าไม้ กรมชลประทาน หน่วยงานด้านปกครอง นอกจากทำการปลูกป่าฟื้นฟูสภาพพื้นที่แล้วยังมีการฝึกอาชีพ เพื่อยกระดับคุณภาพชีวิตของชาวเขาบนดอยตุง ซึ่งประกอบด้วยชาวเขาเผ่าอาข่า ลาหู่ ไทยใหญ่ และจีนฮ่อ ขณะเดียวกันยังคงรักษาขนบธรรมเนียมประเพณีของตนไว้
ในวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2534 ทางราชการได้แบ่งแยกตำบลเพื่อเตรียมการตั้งกิ่งอำเภอแห่งใหม่ของจังหวัดเชียงราย ควบคู่กับโครงการพัฒนาดอยตุงที่เป็นโครงการพัฒนาระยะยาว เน้นการอนุรักษ์ธรรมชาติและคุณภาพชีวิตของประชาชน และเพราะท้องที่อยู่ไกลท้องที่ทุรกันดาร และห่างไกลจากตัวอำเภอ เจ้าหน้าที่มีโอกาสตรวจเยี่ยมเยือนดูแลทุกข์สุขของราษฎรน้อยมาก เพราะทางคมนาคมไม่สะดวก ซึ่งอาจเป็นการเสียหายในด้านการปกครอง ประกอบกับหมู่บ้านดังกล่าวมีโอกาสที่จะเจริญในอนาคต เพราะราษฎรอาศัยอยู่กันหนาแน่นมาก และมีพื้นที่ทำมาหากินได้ โดยเฉพาะมีทรัพยากรทางธรรมชาติ พอที่จะยกระดับการครองชีพของราษฎรบริเวณพื้นที่ดังกล่าวนี้ให้ดียิ่งขึ้น จึงแนะนำประชุมชี้แจงร่วมกับทางอำเภอแม่จันรายงานต่อกระทรวงมหาดไทย ขอจัดตั้งที่ว่าการกิ่งอำเภอขึ้น โดยได้มีการแยกบางหมู่บ้านออกมาจากการปกครองของตำบลแม่ไร่และตำบลแม่คำ ตั้งขึ้นเป็นตำบลเทอดไทย กับแยกบางหมู่บ้านออกมาจากการปกครองของตำบลป่าซางและตำบลศรีค้ำ ตั้งขึ้นเป็นตำบลแม่สลองใน กับได้แยกบางหมู่บ้านออกมาจากการปกครองของตำบลป่าซางและตำบลป่าตึง ตั้งขึ้นเป็นตำบลแม่สลองนอก 
ในปีถัดมาเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2535 ได้มีประกาศกระทรวงมหาดไทยให้แยกท้องที่ตำบลแม่สลองใน ตำบลแม่สลองนอก ตำบลเทอดไทย ของอำเภอแม่จัน มาจัดตั้งขึ้นเป็น กิ่งอำเภอแม่ฟ้าหลวง โดยได้รับพระราชทานชื่อจากสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี ภายในปี พ.ศ. 2539 ได้มีการตั้งตำบลแม่ฟ้าหลวง โดยแยกบางหมู่บ้านออกมาจากการปกครองของตำบลเทอดไทย เนื่องจากหลักเกณฑ์การยกฐานะไปเป็นอำเภอต้องมีตำบลไม่น้อยกว่า 4 ตำบล (ในกรณีที่พื้นที่ห่างไกล) ก่อนที่จะได้รับการยกฐานะเป็น อำเภอแม่ฟ้าหลวง เมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2539 โดยมีผลภายในวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2539
ในปี พ.ศ. 2559 ได้มีการแยกพื้นที่หมู่ 1 บ้านหินแตก จัดตั้งขึ้นเป็นหมู่บ้านใหม่โดยตั้งเป็นหมู่ 27 บ้านหินคำ ตำบลแม่สลองใน ภายในปี พ.ศ. 2562 ได้มีการแยกพื้นที่หมู่ 10 บ้านห้วยอื้น จัดตั้งขึ้นเป็นหมู่บ้านใหม่โดยตั้งเป็นหมู่ 19 บ้านจะป่า ตำบลเทอดไทย
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอแม่ฟ้าหลวงแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 4 ตำบล 77 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอแม่ฟ้าหลวงประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 4 แห่ง ได้แก่
อาเรีย (มังงะ)

อาเรีย เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น แต่งโดย โคซูเอะ อามาโนะ หนังสือการ์ตูนในประเทศไทย จัดพิมพ์โดย บริษัท บงกชคอมมิคส์ ชื่อหนังสือว่า AQUA (อะควอ) มี 2 เล่มจบ เป็นภาคแรกของอาเรีย ก่อนที่โคซูเอะ อามาโนะจะย้ายไปอยู่กับสำนักพิมพ์แมกการ์เดน และได้แต่งเรื่อง "ARIA" ออกมาเป็นภาคต่อ
เนื้อเรื่อง.
ปี 2150 แมนโฮม เนื่องจากจำนวนประชากรที่มากขึ้น ประกอบกับมลภาวะจากการไม่รักษาสิ่งแวดล้อม ทำให้มนุษย์ต้องเริ่มหาทางแก้ปัญหา ซึ่งทางออกที่ได้คือการหาที่อยู่ใหม่ จากหมู่ดาวที่มีสภาพแวดล้อมใกล้เคียงกับโลกเรามากที่สุด นั่นก็คือดาวอังคาร ดาวเคราะห์ที่มีชั้นบรรยากาศห่อหุ้ม ซึ่งเหมาะสมที่สุดที่จะให้มนุษย์อาศัยอยู่ได้รองลงมาจากโลกและเมื่อตัดสินใจที่จะลงหลักปักฐานที่ดาวอังคาร ก็ทำการ "เทอร์ร่าฟอร์มมิ่ง" 
[Terra (เทอร์ร่า) = พื้นดิน, forming (ฟอร์มมิ่ง) = เปลี่ยนแปลง] ปรับเปลี่ยนสภาพดาวอังคารด้วยวิทยาการอันล้ำสมัย ทำให้ดาวอังคารเป็นดวงดาวที่มีผืนน้ำปกคลุม ซึ่งเป็นผลมาจากองค์ประกอบหลักของดวงดาวแต่เดิมอยู่แล้ว ดวงดาวนี้จึงกลายเป็นดาวเคราะห์แห่งน้ำ และ AQUA คือชื่อของดวงดาวแห่งนี้
หลังจากการ "เทอร์ร่าฟอร์มมิ่ง" สำเร็จก็ผ่านมา 150 ปี ปี 2301 เป็นปีที่กล่าวถึงเรื่อง ARIA
มิซึนาชิ อาคาริ สาวน้อยวัยรุ่นที่มีความฝันอันสดใสบริสุทธิ์ว่า อยากจะเป็นองดีเน่ (Undine พรายน้ำในนิทาน ในที่นี้หมายถึง ไกด์นำเที่ยวโดยเรือกอนโดล่าแห่งเมือง Neo-Venecia ซึ่งเป็นเมืองจำลองมาจากเมืองเวนิสในอิตาลี) ความฝันนั้นพาเธอจากบ้านเกิดแมนโฮมมายังดวงดาวห่างไกลที่ AQUA ณ เมือง Neo-Venecia ที่สายน้ำลำคลองทั้งหลายเป็นเวทีของ เหล่า Undine ที่สง่างามยามจับต้องไม้พายวาดลวดลายบนผืนน้ำราวกับเป็นเวทมนตร์ของภูตพราย... ชีวิตของอาคาริบนหนทางแห่ง Undine แบบที่ว่ามานั้นก็ได้เริ่มต้นขึ้นที่ ARIA Company บริษัทนำเที่ยวทางน้ำที่มี Undine เป็นไกด์พาเที่ยว
ตัวละคร.
ประธาน.
ทุกที่ที่ทำธุรกิจเกี่ยวกับการพายเรือนำเที่ยว จะต้องมีแมวตาสีฟ้าอยู่ด้วย
ตามประเพณีเดิมของแมนโฮม(โลก) องดีเน่จะเรียกแมวตาสีฟ้านี้ว่า “ดวงตาของอความาริน”
มีไว้เพื่อให้ ธุรกิจราบรื่น และเดินทางปลอดภัย
รายชื่อตอน.
ฉบับหนังสือการ์ตูน.
อควา AQUA
อาเรีย ARIA
ฉบับอนิเมะ.
 ARIA The animation
เจ้าชายเอ็ดเวิร์ด ดยุกแห่งเอดินบะระ

เจ้าชายเอ็ดเวิร์ด ดยุกแห่งเอดินบะระ หรือพระนามเต็ม เอ็ดเวิร์ด แอนโทนี ริชาร์ด หลุยส์ (ประสูติ 10 มีนาคม ค.ศ. 1964) เป็นพระบรมวงศ์ในราชวงศ์อังกฤษ โดยพระองค์เป็นพระราชโอรสพระองค์เล็กในสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักรและเจ้าชายฟิลิป ดยุกแห่งเอดินบะระ พระองค์ทรงดำรงพระอิสริยยศเป็น เอิร์ลแห่งเวสเซ็กซ์ มาตั้งแต่ ค.ศ. 1999 จนกระทั่ง ค.ศ. 2023 สมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 3 แห่งสหราชอาณาจักร พระเชษฐา ทรงสถาปนาพระองค์เป็น ดยุกแห่งเอดินบะระ และในปัจจุบันทรงอยู่ในอันดับที่สิบสี่ของลำดับการสืบราชบัลลังก์อังกฤษ
พระประวัติ.
เจ้าชายเอ็ดเวิร์ดประสูติเมื่อวันที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2507 ณ พระราชวังบักกิงแฮม กรุงลอนดอน โดยมีพระมารดาคือสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 อดีตสมเด็จพระราชินีนาถแห่งสหราชอาณาจักรและเครือจักรภพ พระราชธิดาพระองค์ใหญ่ใน สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6 และ สมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธ (ต่อมาภายหลังคือ สมเด็จพระราชชนนี) ส่วนพระบิดาคือเจ้าชายฟิลิป ดยุกแห่งเอดินบะระ พระราชโอรสพระองค์เดียวใน เจ้าชายแอนดรูว์แห่งกรีซและเดนมาร์ก และ เจ้าหญิงอลิซแห่งบัทเทนแบร์ก เจ้าชายเอ็ดเวิร์ดมีพระเชษฐาและพระเชษฐภคินีร่วมพระอุทรคือ สมเด็จพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 3, เจ้าหญิงแอนน์ และ เจ้าชายแอนดรูว์ตามลำดับ
เสกสมรส.
วันที่ 6 มกราคม พ.ศ. 2542 โซฟียอมรับหมั้นจากเจ้าชายเอ็ดเวิร์ด พระราชโอรสองค์สุดท้องในสมเด็จพระราชินีนาถอลิซาเบธที่ 2 และเจ้าชายฟิลิป ดยุกแห่งเอดินบะระ งานอภิเษกสมรสจัดขึ้นวันที่ 19 มิถุนายน ปีเดียวกันนั้นเอง ที่มหาวิหารเซ้นท์จอร์จ พระราชวังวินด์เซอร์ ซึ่งต่างจากพระราชพิธีอภิเษกสมรสของพระราชโอรสพระราชธิดาพระองค์อื่น ๆ ที่จัดที่เวสต์มินสเตอร์แอบบีย์ หรืออาสนวิหารเซนต์พอล แสดงให้เห็นว่าคู่บ่าวสาวทรงพระประสงค์ที่จะต่างไปจากพี่ (และพี่ตามกฎหมาย) ของพระองค์
ในวันทรงเสกสมรสนั้น สมเด็จพระราชินีนาถทรงสถาปนาเจ้าชายเอ็ดเวิร์ดให้เป็นเอิร์ลแห่งเว็สเซ็กส์ และไวเคานต์เซเวิร์น (ตามที่ครอบครัวของโซฟีอยู่ที่ชายแดนของแคว้นเวลส์) และตามธรรมเนียมของบรรดาศักดิ์ยุโรป (Peer) โซฟีรับเอาพระนามและพระอิสริยยศทั้งหมดของพระสวามีมา โดยดำรงพระอิสริยยศเป็นเจ้าหญิงแห่งสหราชอาณาจักร ด้วยบรรดาศักดิ์ HRH The Princess Edward, Countess of Wessex และในฐานะพระราชสุณิสา (Daughter-in-law) พระองค์เดียวในขณะนั้น โซฟีจึงอยู่ในลำดับที่ 3 แห่งโปเจียมแห่งสหราชอาณาจักรฝ่ายใน คือถัดจากสมเด็จพระราชินีนาถ สมเด็จพระราชินีอลิซาเบธ พระราชชนนี
ดยุกแห่งเอดินบะระ.
วันที่ 10 มีนาคม 2566 สำนักพระราชวังบักกิงแฮม ออกแถลงการณ์ว่า สมเด็จพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 3 ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมพระราชทานบรรดาศักดิ์ ดยุกแห่งเอดินบะระ แก่เจ้าชายเอ็ดเวิร์ด เอิร์ลแห่งเวสเซกส์และฟอร์เฟอร์ ให้ดำรงพระอิสริยยศที่ เจ้าชายเอ็ดเวิร์ด ดยุกแห่งเอดินบะระ เนื่องในวโรกาสวันคล้ายวันประสูติของเจ้าชายเอ็ดเวิร์ด ครบรอบ 59 พรรษา
ทั้งนี้ โซฟี เคาน์เตสแห่งเวสเซกส์และฟอร์เฟอร์ ทรงดำรงพระอิสริยยศที่ โซฟี ดัชเชสแห่งเอดินบะระ
พระอิสริยยศ,เครื่องราชอิสริยาภรณ์เเละตราอาร์ม.
ตราอาร์ม.
ตราอาร์มของเจ้าชายเอ็ดเวิร์ด ดยุกแห่งเอดินบะระ มีดังนี้
มหาวิทยาลัยราชภัฏภูเก็ต

มหาวิทยาลัยราชภัฏภูเก็ต  เป็นสถาบันอุดมศึกษาของรัฐ ตั้งอยู่ในจังหวัดภูเก็ต ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2514 โดยจัดการศึกษาแบ่งเป็นภาคปกติ คือ ระดับปริญญาตรี (จันทร์ -ศุกร์) และระดับปริญาตรี (เสาร์ -อาทิตย์) และภาคพิเศษ ได้แก่ ระดับประกาศนียบัตรบัณฑิต ระดับประกาศนียบัตรบัณฑิตชั้นสูง ระดับปริญญาโท และระดับปริญญาเอก
ประวัติ.
เดิม มหาวิทยาลัยราชภัฏภูเก็ต เป็น วิทยาลัยครูภูเก็ต สถาปนาขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2514 ตั้งอยู่ ณ ต.รัษฎา อ.เมือง จังหวัดภูเก็ต บนที่ดินเนื้อที่ประมาณ 354 ไร่ 78 ตารางวา ซึ่งเดิมเป็นที่ดินขององค์การบริหารส่วนจังหวัดภูเก็ต 78 ไร่ ที่ดินที่ได้รับบริจาคจากขุนเลิศโภคารักษ์และทายาท 273 ไร่ และได้รับบริจาคจากนายโสภณ เอกวานิช 3 ไร่ 78 ตารางวา ซึ่งมีความเป็นมาดังนี้
รายนามหัวหน้าสถานศึกษา.
ตั้งแต่เริ่มสถาปนาวิทยาลัยครูภูเก็ตในปี พ.ศ. 2514 จนถึงปัจจุบัน มีผู้บริหารสถานศึกษาในตำแหน่งอาจารย์ใหญ่ ผู้อำนวยการ อธิการ และอธิการบดี ตามลำดับดังนี้
รายนามนายกสภามหาวิทยาลัย.
ตั้งแต่สถาปนามหาวิทยาลัยในปี พ.ศ. 2514 มหาวิทยาลัยราชภัฏภูเก็ต มีนายกสภามหาวิทยาลัย ตามลำดับดังนี้
#เปลี่ยนทาง 
หลักสูตรในระดับปริญญาตรี.
ปัจจุบันมหาวิทยาลัยราชภัฏภูเก็ต มี 11 หลักสูตร ดังนี้ 
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
ระดับบัณฑิตศึกษา.
เป็นการศึกษาระดับปริญาโท (มหาบัณฑิต) และปริญญาเอก (ดุษฎีบัณฑิต)
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
มหาวิทยาลัยราชภัฏภูเก็ต จังหวัดตรัง และจังหวัดกระบี่.
เป็นโครงการจัดการศึกษาสำหรับบุคคลทั่วไป ปรับปรุงจากโครงการจัดการศึกษาสำหรับบุคคลประจำการ (กศ.บป.) และโครงการให้การศึกษาและฝึกอมรบครูและบุคคลากรทางการศึกษาประจำการ (อคป.) ที่มีอยู่เดิม เปิดสอน 7 หลักสูตร ที่จังหวัดตรัง และจังหวัดกระบี่ ดังนี้
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
อักษรเซลติเบเรียน

อักษรเซลติเบเรียน พัฒนามาจากอักษรไอบีเรีย พบจารึกอักษรนี้มีอายุราว 57 ปีก่อนพุทธศักราช - พ.ศ. 443 ถูกแทนที่ด้วยอักษรละติน เมื่อชาวโรมันเข้ามาปกครองคาบสมุทรไอบีเรีย ส่วนใหญ่ใช้ในศาสนาดรูอิก 
ลักษณะ.
โดยทั่วไป เป็นอักษรพยางค์ บางส่วนมีลักษณะของการแบ่งเป็น สระ-พยัญชนะ
เอ็มทีวียุโรปมิวสิกอะวอดส์

เอ็มทีวียุโรปมิวสิกอะวอดส์  เป็นงานแจกรางวัลทางด้านดนตรีให้มิวสิกวิดีโอทางฝั่งยุโรป เริ่มจัดครั้งแรกในปี 1994 มีลักษณะรูปแบบคล้ายกับงานเอ็มทีวี วิดีโอ มิวสิก อวอร์ดส ไม่เหมือนทางฝั่งอเมริกาตรงที่พิจารณารางวัลจากมิวสิกวิดีโอที่ดีที่สุด ไม่เหมือนทางฝั่งอเมริกาที่มาจากการโหวด
สำหรับผู้ชนะรางวัลมากที่สุดของรายการนี้ คือ เอ็มมิเน็ม ชนะ ทั้งหมด 6 รางวัล ตามมาด้วย จัสติน ทิมเบอร์เลค(5) , บริทนีย์ สเปียร์ส (5) , The Prodigy (5) , แบ็คสตรีท บอยส์ (4) , มาดอนน่า (4) , ร็อบบี้ วิลเลียมส์‎ (4) , Red Hot Chili Peppers (4) , Spice Girls (3) , โคลด์เพลย์ (3) , อลิเชีย คียส์ (3) , ลินคิน พาร์ค‎ (3) , เจนนิเฟอร์ โลเปซ (3) และ Oasis (3)
ผู้ชนะรางวัล.
2002.
The Web Award: Moby "www.moby.com"
อักษรโอจิบเว

อักษรโอจิบเวคืออักษรที่ใช้เขียนภาษาโอจิบเวซึ่งมีหลายระบบ มีทั้งระบบอักษรพยางค์และการเขียนด้วยอักษรโรมันระบบต่างๆ
อักษรพยางค์ของอีวานส์.
อักษรโอจิบเว ประดิษฐ์โดย เจมส์ อีวาน มิชชันนารีชาวตะวันตก เมื่อราว พ.ศ. 2383 เขาพยายามเขียนภาษาโอจิบเวด้วยอักษรละติน แตไม่สำเร็จ จึงประดิษฐ์เป็นอักษรพยางค์ บางส่วนมีพื้นฐานมาจากชวเลข ต่อมาเขาปรับปรุงอักษรนี้สำหรับเขียนภาษาครี อักษรโอจิบเวส่วนใหญ่ใช้ในแคนาดา ในสหรัฐนิยมใช้อักษรละตินมากกว่าประกอบด้วยสัญญลักษณ์ 9 ตัว แต่ละตัวเขียนได้ 4 ทิศทาง เพื่อแสดงเสียงสระซึ่งเพียงพอสำหรับภาษาโอจิบเว
อักษรอื่นๆสำหรับภาษาโอจิบเว.
อักษรโรมัน.
ระบบสระของ Fiero.
มีการเรียงลำดับอักษรเป็นดังนี้:<br>
a aa b ch d e g ' h i ii j k m n (nh) ny o oo p s sh t w y z zh
ระบบสระของ Rhodes.
มีการเรียงลำดับอักษรดังนี้:<br>
' a b c d e g (ġ) h i j k (k̩) m n o p s t w y z
ระบบของ Saulteaux-Cree.
มีลำดับอักษรเป็นดังนี้:<br>
' a â c ê h i î k m n o ô p s š t w y
ระบบผสม.
ใช้ทางภาคเหนือของออนตาริโอ ใกล้เคียงกับระบบของ Saulteaux-Cree แต่ใช้ <sh> แทน <š> และใช้สระ 2 ตัวแทนสระเสียงยาว
ระบบAlgonquin.
ใช้รูปแบบจากภาษาฝรั่งเศส
ต้นทุน

ต้นทุน คือมูลค่า ที่คิดเป็นเงิน ซึ่งใช้จ่ายหรือสิ้นเปลืองไปในการดำเนินงานหรือการผลิต ทั้งทางตรงหรือทางอ้อม และไม่สามารถจะนำไปใช้ประโยชน์อย่างอื่นได้อีก
ประเภท.
ต้นทุนเมื่อคำนึงถึงระยะเวลา.
ยกตัวอย่างในการสร้างโรงงานเพื่อผลิตสินค้า ในระยะสั้น ผู้ผลิตไม่สามารถที่จะเปลี่ยนแปลงส่วนประกอบการผลิตบางอย่าง (ในกรณีนี้คือขนาดของโรงงาน) จึงทำให้ต้นทุนบางส่วน (ค่าก่อสร้างโรงงาน) เป็นต้นทุนคงที่ แต่หากพิจารณาในระยะยาว ผู้ผลิตย่อมต้องเลือกขนาดของโรงงานที่เหมาะสมกับปริมาณการผลิตที่วางแผนไว้ (คือทำให้ต้นทุนเฉลี่ยในการผลิตต่ำที่สุด) ในระยะยาว ส่วนประกอบในการผลิตทุกอย่างจึงกลายเป็นต้นทุนแปรผันทั้งหมด
365 ฟิล์ม

365 ฟิล์ม เป็นชื่อของ กลุ่มผู้กำกับภาพยนตร์ไทย ที่จบการศึกษา นิเทศศาสตรบัณฑิต (การภาพยนตร์และภาพนิ่ง) จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย (เข้าเรียนเมื่อปีการศึกษา 2536) จำนวน 6 คน ที่เริ่มต้นจาก การร่วมกันกำกับภาพยนตร์ เรื่อง แฟนฉัน (2546) ที่เป็นผลงานการสร้างของ จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ ฟิล์ม, ไท เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ และ หับ โห้ หิ้น ฟิล์ม อันเป็นที่มาของการรวมตัวกัน เป็น บริษัท จีเอ็มเอ็ม ไท หับ จำกัด (จีทีเอช) โดยชื่อกลุ่มมีที่มาจาก รหัสนักศึกษาของทั้ง 6 ที่ขึ้นต้นด้วยตัวเลข 365 ซึ่งสองตัวแรก หมายถึง ปีการศึกษา ที่ทั้ง 6 เข้าศึกษา (พ.ศ. 2536) และตัวหลัง เป็นหมายเลขชื่อคณะ
ผลงานภาพยนตร์.
วัน/เดือน/ปี ในวงเล็บท้ายชื่อเรื่อง คือ วัน/เดือน/ปี ที่ภาพยนตร์เรื่องนั้นเข้าฉาย
นักแสดงที่เกี่ยวข้อง.
เรียงตามลำดับตัวอักษร
นักแสดงคนสำคัญ.
หมายถึง บุคคลจากสาขาต่าง ๆ ในวงการบันเทิง ที่มีชื่อเสียงเป็นที่รู้จัก ก่อนหรือหลังร่วมแสดงในภาพยนตร์ของกลุ่ม
นักแสดงประจำ.
หมายถึง นักแสดงที่แสดงภาพยนตร์ของกลุ่ม มากกว่า 1 เรื่อง
นักแสดงดาวรุ่ง.
หมายถึง นักแสดงที่มีผลงานการแสดงภาพยนตร์เป็นเรื่องแรก (พ.ศ. 2549)
รางวัล.
เรื่องตามลำดับปีที่ออกฉายของภาพยนตร์เรื่องต่าง ๆ
สนามกีฬากลางจังหวัดสุราษฎร์ธานี

สนามกีฬากลางจังหวัดสุราษฎร์ธานี เป็นสนามกีฬาหลักของจังหวัดสุราษฎร์ธานี มีขนาดพื้นที่ 81 ไร่ ตั้งอยู่ที่ถนนดอนนก ตำบลมะขามเตี้ย อำเภอเมืองสุราษฎร์ธานี จังหวัดสุราษฎร์ธานี ดูแลโดยสำนักงานการกีฬาแห่งประเทศไทย จังหวัดสุราษฎร์ธานี
โดยในพื้นที่สนามกีฬาประกอบด้วย
มิยาบิ นัตสึยากิ

มิยาบิ นัตสึยากิ (; โรมาจิ: "Natsuyaki Miyabi") เป็นนักร้องวงเบอร์รีซ์โคโบ, Aa!, Sexy Otona Jan, Buono! เกิด 25 สิงหาคม พ.ศ. 2535 ที่ชิบะ ประเทศญี่ปุ่น
เพลงประกอบภาพยนตร์ซามูไรทรูปเปอร์

CD เพลงประกอบภาพยนตร์การ์ตูน ซามูไรทรูปเปอร์ ลิขสิทธิ์โดยสถานีโทรทัศน์ นาโกย่า ประเทศ ญี่ปุ่น จัดจำหน่ายโดยบริษัทคิง เรคคอร์ด ลิมิตเต็ด จำกัด โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น แบ่งเป็นภาค T.V. และภาค OVA โดยเพลงประกอบภาพยนตร์การ์ตูนซามูไรทรูปเปอร์ ภาค T.V. ออกวางจำหน่ายไล่เลี่ยกับการออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์นาโกย่า ซึ่งได้รับความนิยมจากคนญี่ปุ่นที่ชื่นชอบการ์ตูนเรื่องนี้ไม่แพ้กับภาพยนตร์การ์ตูนเช่นกัน
สำหรับเพลงประกอบภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องซามูไรทรูปเปอร์นั้น ที่เป็นที่รู้จักกันอย่างดีทั่วประเทศญี่ปุ่นตลอดระยะเวลาที่ออกอากาศ ซึ่งทำให้คนญี่ปุ่นที่ชื่นชอบการ์ตูนเรื่องนี้ สามารถร้องเพลงการ์ตูนเรื่องนี้กันได้ทั่วประเทศ คือ เพลงเปิดจำนวน 2 เพลง และเพลงปิดจำนวน 2 เพลง ดังนี้
สำหรับเพลงอื่น ๆ ของภาพยนตร์การ์ตูนซามูไรทรูปเปอร์นั้น ทางบริษัทคิง เรคคอร์ด ลิมิตเต็ด จำกัด ได้จัดจำหน่ายในรูปแบบของ CD เพลงประกอบภาพยนตร์การ์ตูน ในประเทศญี่ปุ่น ดังนี้
ปลาลิ้นหมาน้ำจืด

ปลาลิ้นหมาน้ำจืด  เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์ปลาลิ้นหมา (Soleidae) มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Brachirus panoides" มีรูปร่างเรียวเป็นรูปไข่ ตาเล็กอยู่ห่างกัน ปากเล็กมีรูจมูกเห็นเป็นท่อชัดเจน ครีบมีลักษณะเชื่อมต่อกันเกือบทั้งลำตัว ครีบอกเล็กมาก มีเส้นข้างลำตัวตรงตลอดแนวลำตัว และมีแขนงสีล้ำตัดเป็นแนวดิ่ง 6–7 เส้น ลำตัวด้านบนเป็นสีน้ำตาลเข้ม มีแต้มใหญ่สีคล้ำหลายแต้มตามบริเวณใกล้กับครีบหลังและครีบก้น ครีบมีขอบสีจาง มีจุดประสีคล้ำกระจาย ลำตัวด้านล่างสีขาว ขนาดลำตัวประมาณ 15 เซนติเมตร ใหญ่สุดที่พบคือ 30 เซนติเมตร
อาศัยอยู่บริเวณพื้นน้ำ ว่ายน้ำโดยขนานกับพื้นดินและพลิ้วตัวขึ้นมาแนวขึ้นลง สามารถมุดลงใต้ทรายได้เร็วเวลาตกใจ โดยปกติมักจะไม่เคลื่อนไหว อาหารได้แก่สัตว์น้ำหน้าดินขนาดเล็ก เช่น ไส้เดือนน้ำ, ลูกกุ้ง เป็นต้น ปลาลิ้นหมาน้ำจืดเป็นปลาที่มักอาศัยอยู่ในแหล่งน้ำที่สะอาด ไม่ค่อยลอยตัวขึ้นเหนือน้ำ ดังนั้น คนสมัยก่อนหากเห็นปลาลิ้นหมาลอยตัวขึ้นมาเหนือน้ำ จะเก็บน้ำใส่ตุ่ม เพราะเป็นสัญญาณบ่งชี้แล้วว่าน้ำจะเสีย ปลาลิ้นหมาน้ำจืดพบในแม่น้ำตอนล่างใกล้กับปากแม่น้ำของทุกภาค โดยเฉพาะอย่างยิ่งในแถบที่ราบลุ่มแม่น้ำเจ้าพระยาในภาคกลาง แม่น้ำสงคราม แม่น้ำโขง บริโภคโดยปรุงสดและทำปลาแห้ง อีกทั้งเลี้ยงเป็นปลาสวยงามได้ด้วย แต่ปัจจุบันหาได้ยากขึ้นเนื่องจากสภาพแวดล้อมที่เปลี่ยนไป ทางสถานีประมงน้ำจืดจังหวัดชัยนาทได้ทำการเพาะพันธุ์ปลาชนิดนี้อยู่ 
ซึ่งปลาลิ้นหมาน้ำจืดมีชื่อเรียกที่แตกต่างและซ้ำซ้อนกันไปเช่น "ใบไม้", "ลิ้นควาย" หรือ "เป" ในภาษาอีสาน เป็นต้น
แชมเปียนชิปเมเนเจอร์

แชมเปียนชิพเมเนเจอร์ หรือ ซีเอ็ม  เป็นเกมคอมพิวเตอร์ที่จำลองการเป็นผู้จัดการทีมฟุตบอลทั้งในด้านการจัดตัวผู้เล่น การซื้อตัวผู้เล่น การบริหารงบประมาณในสโมสรฟุตบอล เริ่มวางจำหน่ายครั้งแรกในปี พ.ศ. 2535 (ค.ศ. 1992) จากแนวความคิดของสองพี่น้อง คือ พอล และ โอลีเวอร์ โคลล์เยอร์ โดยเกมซีเอ็มในยุคแรก ๆ นั้น จะวางจำหน่ายผ่านฟล็อปปี้ ดิสก์ มีรายละเอียดในเกมการแข่งขันที่เป็นตัวหนังสือล้วน ก่อนที่จะพัฒนาเป็นวางจำหน่ายผ่านซีดีรอมในเวลาต่อมา กระทั่งปี พ.ศ. 2545 (ค.ศ. 2002) ซีเอ็ม ก็ได้พัฒนารูปแบบเกมเป็นการชมระบบการแข่งขันแบบ 2 มิติ
อย่างไรก็ตาม ในปี พ.ศ. 2546 (ค.ศ. 2003) ผู้ผลิตเกมซีเอ็มทั้ง 2 บริษัท ได้แก่ บริษัท ไอดอส กับ บริษัท สปอร์ต อินเตอร์แอ็คทีฟ ได้แยกทางกัน ซึ่งในภายหลัง บริษัท ไอดอส ก็ได้ชื่อของเกมซีเอ็ม ขณะที่ บริษัท สปอร์ต อินเตอร์แอ็คทีฟ ก็ได้ไปร่วมมือกับ บริษัท เซก้า ในภายหลัง ผลิตเกมฟุตบอลเมเนเจอร์ ออกมา
รุ่นที่มีการผลิต.
รายชื่อเกมได้มีการทำออกมาหลายรุ่น โดยในรุ่นแรกเป็นเกมที่เล่นในคอมพิวเตอร์ และในรุ่นล่าสุดเป็นเกมในเครื่องมือถือ ซึ่งได้แก่
รายชื่อรหัสประเทศโดยฟีฟ่า

รายชื่อรหัสประเทศโดยฟีฟ่า เป็นรหัสประเทศสามตัวอักษรกำหนดโดยฟีฟ่า สำหรับประเทศที่เป็นและไม่เป็นสมาชิกของฟีฟ่า โดยรหัสของฟีฟ่านี้จะมีใช้สำหรับการแข่งขันของฟีฟ่า รวมถึงสหพันธ์ย่อยในแต่ละทวีป และบางครั้งมีการใช้งานในการแข่งขันย่อยของแต่ละประเทศ และรหัสของประเทศจะแตกต่างกับรหัสประเทศของที่ใช้ในการแข่งขันโอลิมปิกและรหัสประเทศตามมาตรฐานไอเอสโอ รหัสของฟีฟ่าจะมีทั้งหมด 208 ประเทศ ในขณะที่รหัสของโอลิมปิกจะมี 204 ประเทศ เนื่องจาก ทีมชาติอังกฤษ สกอตแลนด์ เวลส์ และ ไอร์แลนด์เหนือ แข่งขันฟุตบอลในนามของทีมชาติสหราชอาณาจักรบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์เหนือ
สมาชิกฟีฟ่า.
ปัจจุบันมีสมาชิกฟีฟ่าอยู่ 211 ประเทศ โดยมีรหัสดังนี้
ประเทศที่ไม่เป็นสมาชิก แต่รหัสได้รับการรับรองโดยฟีฟ่า.
รหัสประเทศหรือเขตการปกครองที่ไม่ใช่สมาชิกของฟีฟ่า แต่รหัสได้ปรากฏในฐานข้อมูลของฟีฟ่าและใช้โดยองค์กรของภูมิภาคนั้น ๆ
รหัสที่ฟีฟ่าไม่รับรอง.
รหัสประเทศหรือเขตการปกครองที่ไม่ใช่สมาชิกของฟีฟ่า แต่รหัสไม่ปรากฏในฐานข้อมูลของฟีฟ่า แต่ใช้โดยองค์กรของภูมิภาคนั้น ๆ
รหัสที่ล้าสมัย.
รหัสของประเทศหรือเขตการปกครองที่ถูกยุบ เปลี่ยนชื่อ เปลี่ยนรหัส หรือกลายเป็นส่วนหนึ่งของประเทศอื่น
ความแตกต่างระหว่างรหัสของ FIFA IOC และ ISO.
เหตุผลที่รหัสทั้งสองต่างกันคือบางประเทศเป็นสมาชิกฟีฟ่าแต่ไม่เป็นสมาชิกคณะกรรมการโอลิมปิกสากล หรือในทางกลับกัน
กุมภกรรณ

กุมภกรรณ (สันสกฤต: कुम्भकर्ण, กุมฺภกรฺณ) มี 4 หน้า 2 มือ เป็นโอรสของท้าวลัสเตียนและนางรัชฎา มีศักดิ์เป็นน้องของทศกัณฐ์ มีกายสีเขียว มีอาวุธร้ายประจำกายคือหอกโมกขศักดิ์ที่ฝากไว้กับพระพรหม เหตุที่ชื่อกุมภกรรณ (หูหม้อ) นั้นเพราะมีร่างกายใหญ่โตมาก สามารถเอาหม้อใส่ใบหูได้
กุมภกรรณเป็นยักษ์ที่ตั้งมั่นในศีลธรรม เคยทัดทานทศกัณฐ์ให้นำนางสีดาคืนพระราม แต่ถูกทศกัณฐ์โกรธมากและเกือบถูกขับไล่ออกจากเมืองเช่นเดียวกับพิเภก จึงต้องจำใจออกรบช่วยทศกัณฐ์เพราะเห็นแก่ความเป็นพี่น้อง กุมภกรรณได้แสดงความสามารถในการรบจนทำให้ทัพพระรามเดือดร้อนอยู่หลายครั้ง ได้แก่ วางอุบายลวงสุครีพถอนต้นรัง ทำพิธีลับหอกโมกขศักดิ์ แต่ถูกหนุมานและองคตทำลายพิธี รบกับพระลักษมณ์และพุ่งหอกโมกขศักดิ์ถูกพระลักษมณ์จนเกือบสิ้นชีวิต ทำพิธีทดน้ำให้กองทัพพระรามอดน้ำตาย แต่ถูกหนุมานทำลายพิธี สุดท้ายกุมภกรรณสู้รบกับพระราม เพลี่ยงพล้ำถูกศรพระรามฆ่าตาย ก่อนตายได้เห็นพระรามปรากฏเป็นพระนารายณ์ จึงขอขมาให้พระรามอโหสิกรรมให้และสั่งเสียให้พิเภกจงรักภักดีต่อพระราม หลังจากกุมภกรรณสิ้นชีพแล้ว ได้ไปเกิดเป็นเทวดาบนสวรรค์
คำบริภาษของกุมภกรรณ.
เมื่อกุมภกรรณออกรบกับพระรามนั้น ได้ตั้งปริศนาถามพระรามไว้บอกว่าถ้าพระรามตอบได้จะยอมเลิกทัพกลับ ปริศนาถามว่า ชีโฉด หญิงโหด ช้างงารี ชายทรชน สี่อย่างนี้คืออะไร พระรามตอบไม่ได้จึงใช้องคตมาถาม กุมภกรรณจึงเฉลยว่า
คำบริภาษนี้เป็นของปราชญ์ไทยแต่งขึ้นโดยไม่มีในรามายณะต้นฉบับ ได้เป็นคำบริภาษทุกฝ่ายอย่างยุติธรรมตามมุมมองของกุมภกรรณ หรืออาจเรียกได้ว่าเป็นมุมมองของกวีที่สอดแทรกไว้ก็ได้
บทบาทในรามายณะ.
ในรามายณะ เรียกกุมภกรรณ ว่า "กุมภะกรณะ"  โดยเป็นบุตรของฤาษีวิศวรวะ  หลานของฤาษีปุลัสตยะ  กับนางไกกะษี (Kaikasi) เป็นหนึ่งใน 4 พี่น้องร่วมอุทรเดียวกันกับ ราวณะ (Ravana) วิภีษณะ (Vibhishana) และ ศูรปณขา(Surpanakha) 
กุมภกรรณในรามายณะเป็นคนซื่อสัตย์เที่ยงธรรมคล้ายกุมภกรรณในรามเกียรติ์ แต่ในรามายณะกุมภกรรณได้เคยขอพรพระพรหมให้ตนเองมีสภาพคล้ายพระวิษณุ คือ นอนหลับอยู่เป็นเวลานานถึง 6 เดือน จึงตื่นขึ้นมา และหยั่งรู้ความเป็นไปของโลกในการนอนหลับนั้น ดังนั้น เมื่อทศกัณฐ์ปลุกกุมภกรรณให้ไปรบกับพระรามนั้น กุมภกรรณย่อมรู้ว่าพระรามนั้นที่แท้คือพระวิษณุและตนไม่มีทางรบชนะเด็ดขาด แต่ด้วยหน้าที่ของการเป็นทหาร กุมภกรรณยังคงตัดสินใจไปรบโดยทูลทศกัณฐ์ว่า ถ้าตนตายในการรบก็ขอให้ทศกัณฐ์ยอมแพ้เสีย เพราะถ้าตนรบชนะไม่ได้ก็ย่อมไม่มีใครในลงการบชนะพระรามได้
เมื่อกุมภกรรณอยู่ในสนามรบ ได้สู้รบกับทัพของพระรามอย่างกล้าหาญ โดยทำลายทหารวานรไปเกือบ 8,000 นาย ในท้ายที่สุด กุมภกรรณะก็ต้องศรอินทราสตระ และศรวายวาสตระ ตัดแขนทั้งสองข้างและร่างกายลงสู่ทะเล และศรพรหมาสตระตัดศีรษะของกุมภกรรณลอยไปตกยังตรงหน้าของราวณะ สิ้นชีวิตลงในที่สุด
ลักษณะและสี.
กายสีเขียวสด 4 หน้า 2 มือ สวมกระบังหน้า
ในวัฒนธรรมสมัยนิยม.
เรื่องราวการทำพิธีทดน้ำของกุมภกรรณถูกนำไปสร้างเป็นเพลง กุมภกรรณทดน้ำ ขับร้องโดย ไวพจน์ เพชรสุพรรณ
ไมยราพ

ไมยราพ หรือ มัยราพณ์ เป็นตัวละครในเรื่องรามเกียรติ์ พญายักษ์เจ้าแห่งเมืองบาดาล กายสีม่วงอ่อน มงกุฎยอดกระหนก ปากขบ นัยน์ตาจระเข้ มีเวทมนตร์สะกดทัพ และเครื่องสรรพยาเป่ากล้องล่องหนเป็นอาวุธ ในต้นฉบับภาษาสันสกฤตชื่อว่า อหิรภณะ มัยราพณ์เป็นยักษ์ที่มีนิสัยดุร้ายเป็นอย่างมาก
ประวัติ.
มัยราพณ์เป็นโอรสท้าวมหายมยักษ์ กษัตริย์เมืองบาดาลองค์ที่ 2 และนางจันทรประภาศรี มีพี่สาว 1 คน คือนางพิรากวน ภายหลังเมื่อท้าวมหายมยักษ์สิ้นพระชนม์ ไมยราพได้ครองเมืองบาดาลสืบแทนเป็นกษัตริย์แห่งเมืองบาดาลองค์ที่ 3 ซึ่งก่อนตายมหายมยักษ์ ก็ได้สั่งเสียว่าอย่าไปยุ่งกับทศกัณฐ์ ผู้มีศักดิ์เป็นลุง เพราะจะเป็นภัยต่อเมืองบาดาล
ต่อมามัยราพณ์ได้ไปเรียนวิชากับพระฤษีสุเมธ ที่เชิงป่าหิมพานต์จนมีวิชาเก่งกล้า รวมทั้งยังถอดหัวใจได้ จึงถอดดวงใจไว้ในแมลงภู่ แล้วนำไปซ่อนไว้ที่ยอดเขาตรีกูฏ มัยราพณ์ได้พบมัจฉานุ ลูกของนางสุพรรณมัจฉากับหนุมานที่คลอดทิ้งไว้บนหาดทราย จึงเก็บมาเลี้ยงเป็นบุตรบุญธรรม 
เมื่อทศกัณฐ์ได้มาเชิญให้มัยราพณ์ไปช่วยรบ แม้นางจันทรประภาศรีพระมารดาจะห้ามปรามไว้ มัยราพณ์ก็ไม่เชื่อฟัง และได้ไปสะกดทัพ และลักพาพระรามไปซ่อนไว้ที่เมืองบาดาล โดยใส่กรงเหล็กขังไว้ที่ดงตาลเพื่อรอต้มให้ตายพร้อมกับไวยวิกหลานชาย บุตรของนางพิรากวนที่มัยราพณ์กล่าวหาว่าเป็นกบฏ หนุมานจึงตามไปช่วยและได้พบกับมัจฉานุ ทั้งสองเกิดต่อสู้กันโดยไม่รู้ว่าเป็นพ่อลูก แต่ก็ทำอะไรกันไม่ได้จึงสอบถามความเป็นมาซึ่งกันและกัน ครั้นสอบถามและพิสูจน์กันด้วยลักษณะและการหาวเป็นดาวเป็นเดือนของหนุมาน มัจฉานุจึงยอมเชื่อ หนุมานจะให้มัจฉานุบอกที่ซ่อนพระราม แต่มัจฉานุยังกตัญญูต่อมัยราพณ์ ก็ไม่ยอมบอกตามตรง แต่บอกใบ้ว่ามาทางใดก็ให้ไปทางนั้น หนุมานจึงมุดลงไปในสายบัวเหมือนกับที่ลงมาครั้งแรก และที่สุดหนุมานก็ฆ่ามัยราพณ์ตาย ไวยวิก บุตรของนางพิรากวนจึงได้เป็นกษัตริย์แห่งกรุงบาดาลองค์ที่ 4
ไอบีเอ็มพีซี คอมแพตทิเบิล

ไอบีเอ็มพีซี คอมแพตทิเบิล คือประเภทของเครื่องคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคลที่ออกแบบตามรูปแบบการทำงานของไอบีเอ็มพีซี ซึ่งสร้างขึ้นโดยบริษัทไอบีเอ็ม โดยใช้สถาปัตยกรรมคอมพิวเตอร์ อินเทล x86
ในเดือน มิถุนายน ค.ศ. 1982 บริษัท Columbia Data Products ได้ออกแบบตาม IBM PC และจัดทำเป็นรายแรก หลังจากนั้นในเดือนพฤศจิกายน บริษัทคอมแพคได้ประกาศออกเครื่องคอมพิวเตอร์ตามแบบ IBM PC เป็นเครื่องแรกที่ 100% PC-compatible และหลังจากนั้นมีบริษัทผลิตไบออส ที่ชื่อ Phoenix ได้ใช้วิธีเลียนแบบไบออสของ ไอบีเอ็ม แต่ไม่ผลิตเครื่องขายเอง ทาง Phoenix ขาย BIOS ของตนเองให้ผู้ผลิตคอมพิวเตอร์และเมนบอร์ดหลายยี่ห้อ เช่น ASUS (อัสซุส) หลังจากคอมแพคขาย IBM PC 100% compatible อย่าง Compaq Portable 2 ได้ไม่นาน ก็เป็นหนึ่งในบริษัทที่ประสบความสำเร็จ เข้าซื้อกิจการของดิจิตอล อีควิปเมนต์ ผู้ผลิตมินิคอมพิวเตอร์รายใหญ่ คู่แข่งสำคัญของไอบีเอ็ม ในปี ค.ศ. 1998 และกลายเป็นผู้ผลิตคอมพิวเตอร์รายใหญ่ของโลก แต่ก็ถูกซื้อกิจการโดยบริษัท HP ใน ค.ศ. 2002 ในปี ค.ศ. 2003 ธุรกิจเกี่ยวกับแผนก Desktop, Notebook, Projector, Monitor ของ IBM ก็ถูกซื้อกิจการโดยบริษัท Lenovo
นีมาโทดา

นีมาโทดา (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Nematoda") หรือหนอนตัวกลม เป็นชื่อเรียกของ แขนงวิชา วิทยาศาสตร์ โดยใช้เรียก ไฟลัม ซึ่งเป็นประเภทของการแบ่งสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลัง
ลักษณะ.
มีเนื้อเยื่อ 3 ชั้น (Triploblastica animal) ลำตัวกลม ยาว เรียวหัว-ท้าย ไม่มีข้อปล้อง (non metameric) ไม่มีรยางค์ ผิวลำตัวปกคลุมด้วยสารคิวติน (Cuticle) เพื่อป้องกันน้ำย่อยจาก Host มีสมมาตรแบบ Bilateral symmetry มีช่องว่างในลำตัวแบบไม่แท้จริง (Psudocoelom) ยังไม่มีระบบเลือด ไม่มีระบบหายใจ พวกที่เป็นปรสิตจะหายใจแบบไม่ใช้ออกซิเจน พวกที่อิสระก็จะหายใจทางผิวหนัง มีระบบทางเดินอาหารแบบสมบูรณ์ (Complete digestive tract) เป็นพวกแรก ระบบขับถ่ายประกอบด้วยต่อมเรนต์ (renettle gland) ท่อขับถ่ายทางด้านข้างลำตัว (Lateral excretory canal) ไม่มีเฟลมเซลล์ มีปมประสาทใหญ่ จัดเป็นสมอง มีลักษณะเป็นวงแหวน (Nerve ring) อยู่รอบคอหอย ติดต่อกับเส้นประสาทใหญ่ทางด้านท้อง (Ventral nerve cord) และด้านหลัง (Dorsal nerve cord) ตลอดลำตัว มีกล้ามเนื้อเฉพาะตามยาวเท่านั้น จึงได้แต่งอตัวไปมา เป็นพวกแยกเพศ (dioecious) ตัวเมียมักมีขนาดใหญ่กว่าตัวผู้
ประเภท.
สามารถแบ่งตามประเภทการดำรงชีวิตได้ 3 ประเภท
อำเภอควนขนุน

ควนขนุน เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดพัทลุง
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอควนขนุน มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ประวัติ.
จากคำบอกเล่าของผู้รู้ในตำบล ตำบลควนขนุนเป็นตำบลเก่าแก่มาแต่ดั้งเดิม ไม่ปรากฏว่าย้ายมาจากที่ใดและไม่ปรากฏปีที่จัดตั้ง สำหรับชื่อที่เรียกตำบลควนขนุนเดิมบริเวณนี้มีต้นขนุนอยู่ 1 ต้น วันหนึ่งมีพระภิกษุเดินผ่านมาได้กลิ่นหอมของขนุนสุก แต่เมื่อมองหาผลบนต้นกลับไม่พบทั้งที่ยังมีกลิ่นหอมอยู่เหมือนเดิม จึงลองช่วยกันขุดใต้ดินบริเวณต้นขนุน พบขนุนมีลักษณะผิวสีทองจึงได้ช่วยกันนำขึ้นมาและไปถวายเจ้าเมือง เจ้าเมืองประทับใจมากที่มีของแปลกประหลาดจึงได้ประทานรางวัลฆ้อง 2 ลูก เป็นฆ้องเงินและฆ้องทอง และประทานชื่อว่า "บ้านควนขนุน"
อำเภอควนขนุนเดิมเรียกว่า อำเภออุดร จัดตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2439 หรือ ร.ศ. 115 มีพระพลสงคราม (โต ศิริธร) เป็นนายอำเภอคนแรก ต่อมาภายหลังเป็นพระยาศิริธรเทพสัมพันธ์ เจ้ากรมเสมียนตรา อำเภอตั้งอยู่ที่หมู่ที่ 5 ตำบลควนขนุน และได้ย้ายที่ตั้งอีกจำนวน 4 ครั้ง ครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2445 ย้ายที่ว่าการอำเภอไปตั้งที่บ้านมะกอกใต้ เรียกว่า อำเภอปากประ ครั้งที่ 2 เมื่อปี พ.ศ. 2450 ย้ายไปที่บ้านพนางตุง ริมทะเลน้อย เรียก อำเภอทะเลน้อย ครั้งที่ 3 พ.ศ. 2460 เรียก อำเภอพนางตุง และครั้งสุดท้าย เมื่อปี พ.ศ. 2466 ย้ายกลับมาตั้งที่เดิมคือที่บ้านควนขนุน เรียกว่า อำเภอควนขนุน มาจนถึงปัจจุบัน
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอควนขนุนแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 12 ตำบล 129หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอควนขนุนประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 14 แห่ง ได้แก่
ซามูไรฮาร์ต

ซามูไรฮาร์ต  เป็นเพลงประกอบภาพยนตร์การ์ตูนเรื่อง "ซามูไรทรูปเปอร์" ซึ่งออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์นาโกย่าของประเทศญี่ปุ่นในปี พ.ศ. 2531 ออกจำหน่ายพร้อมเพลงอื่นๆในอัลบั้ม "Kimi O Nemurasenai" อัลบั้มเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง "ซามไรทรูปเปอร์" เมื่อวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2531 เป็นผลงานการขับร้องของโมริกูชิ โนริโกะ "ซามูไรฮาร์ต" เป็นผลงานการประพันธ์ของมิอุระ โนริโกะ และประพันธ์ดนตรีโดยชิเกะมุระ ยาสุฮิโกะ โดยเพลงดังกล่าวได้ใช้เป็นเพลงในการเปิดนำเข้าสู่ภาพยนตร์การ์ตูนในแต่ละตอนของเรื่อง "ซามูไรทรูปเปอร์" ช่วงตอนที่ 20 - 39 
เพลง "ซามูไรฮาร์ต" เป็นลิขสิทธิ์ของสถานีโทรทัศน์อาซาฮี เนื้อเพลงกล่าวถึงตัวละครซามูไรในการ์ตูน คือ "เอโดะ" โมริกูชิ โนริโกะยังขับร้องเพลง "สตาร์ดัสอายส์" ในอัลบั้มนี้อีกด้วย
อาลีเซ

อาลีเซ ฌากอเต (21 สิงหาคม พ.ศ. 2527 —) นักร้องชาวฝรั่งเศส โดยใช้ชื่อการแสดงว่า อาลีเซ  เกิดที่เมืองอาฌักซีโย เกาะคอร์ซิกา โดยมีผลงานที่มีชื่อเสียงหลายเพลง และมีผลงานอัลบั้ม และซิงเกิลที่ได้ขึ้นอันดับในชาร์ทของประเทศฝรั่งเศสและหลายประเทศในทวีปยุโรป
อาลีเซเริ่มต้นชีวิตการแสดงโดยได้แสดงเต้นรำเมื่ออายุได้ 4 ปี และได้เข้าเรียนในโรงเรียนเต้นที่มีชื่อเสียงแห่งหนึ่งในเมือง ต่อมาในปี 2542 เธอได้พยายามเข้าประกวดเต้นรำในรายการทีวีรายการหนึ่งแต่ทว่าเกิดการปิดรับสมัคร และชื่อของอาลีเซได้ไปอยู่ในรายชื่อผู้เข้าประกวดร้องเพลงแทน ซึ่งผลปรากฏว่าอาลีเซชนะเลิศการประกวดร้องเพลงในการแข่งขันนั้น และทำให้เป็นที่จับตามองของนักร้องหญิงชื่อดัง Mylène Farmer ที่กำลังค้นหานักร้องเด็ก ต่อมาอาลีเซได้ออกซิงเกิล ชุดแรก คือ "Moi... Lolita" และเป็นที่รู้จักอย่างแพร่หลาย และในปัจจุบันได้มีผลงานเพลงออกมาทั้งหมด 7 ซิงเกิล และ 3 อัลบั้ม
พิธีบายศรีสู่ขวัญ

พิธีบายศรีสู่ขวัญ บางครั้งก็เรียกว่า "พิธีบายศรี, พิธีสู่ขวัญ, พิธีทำขวัญ, พิธีรับขวัญ" เป็นประเพณีอย่างหนึ่งของคนไทย และคนลาว ด้วยความเชื่อที่ว่า ทุกคนเกิดมาพร้อมกับสิ่งนามธรรมอย่างหนึ่งที่เรียกกันว่า “ขวัญ” ซึ่งมีหน้าที่รักษาประคับประคองชีวิตและติดตามเจ้าของไปทุกหนแห่ง การทำพิธีสู่ขวัญจึงเป็นการเชิญขวัญที่หนีหายไปให้เข้ามาอยู่กับตัว และเชื่อว่าเป็นการส่งเสริมพลังใจให้เข้มแข็ง มีสติและไม่ประมาท 
ประเพณีบายศรีสู่ขวัญใช้เครื่องเชิญขวัญที่เรียกว่า บายศรี ทำด้วยใบตอง รูปคล้ายกระทง เป็นชั้น ๆ มีขนาดใหญ่เล็กสอบขึ้นไปตามลำดับ เป็น 3 ชั้น 5 ชั้น 7 ชั้น หรือ 9 ชั้น มีเสาปักตรงกลางเป็นแกน มีเครื่องสังเวยวางอยู่ในบายศรี และมีไข่ขวัญ (ไข่ต้ม) เสียบอยู่บนยอดบายศรี มีหลายประเภท เช่น บายศรีตอง บายศรีปากชาม บายศรีใหญ่ (ภาษาเขมร บาย = ข้าว + ศรี = สิริ หมายความว่า ข้าวอันเป็นสิริหรือข้าวขวัญ) มีการพันสายสิญจน์ไว้โดยรอบเพื่อใช้ผูกข้อมือผู้รับขวัญ ผู้นำทำพิธีเรียกว่า "หมอขวัญ"
ประวัติ.
บายศรีนั้นมีข้อสันนิษฐานว่าได้ประดิษฐ์ขึ้นมาจากคติความเชื่อของพราหมณ์ พิจารณาจากการนำใบตองมาประดิษฐ์บายศรี เนื่องด้วยใบตองนั้นเป็นของสะอาดบริสุทธิ์ไม่มีมลทินของอาหารเก่าให้แปดเปื้อน และอีกประการหนึ่งก็คือ รูปร่างลักษณะของบายศรีที่ได้จำลองเขาพระสุเมรุซึ่งเป็นที่สถิตของพระอิศวร ตลอดจนเครื่องสังเวยก็มีความเชื่อมาจากคติพราหมณ์เช่น ไข่ แตงกวา มะพร้าว รวมถึงพิธีการ เช่น การเวียนเทียน การเจิม และพิธีการต่าง ๆ เหล่านี้พราหมณ์เป็นผู้ประกอบพิธีทั้งสิ้น
ประเภทของบายศรี.
ในภาคเหนือจะเรียกบายศรีว่า "ใบสี", "ใบสรี" หรือ "ใบสีนมแมว" และจะเรียกพานบายศรีว่า ขันใบสี เพราะชาวล้านนาจะเรียกพานว่า ขัน แล้วเรียกขันว่า สลุง บายศรีแยกเป็น 4 ประเภท คือ
ส่วนในภาคอีสานจะเรียกบายศรีว่า "พาบายศรี", "พาขวัญ" หรือบางท้องถิ่นเรียกว่า "ขันบายศรี" ในภาคอีสานจะแยกบายศรีออกเป็น 3 ประเภท คือ
ในส่วนภาคอีสานที่มีเชื้อสายของเขมรจะมีการเรียกบายศรีว่า "บายแสร็ย" ซึ่งแบ่งออกเป็น 3 ประเภท คือ
พิธีบายศรีทูลพระขวัญ.
พิธีบายศรีทูลพระขวัญเป็นประเพณีและวัฒนธรรมพื้นเมืองที่เจ้านายฝ่ายเหนือปฏิบัติสืบทอดแด่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวและพระบรมวงศ์ในโอกาสสำคัญตามแบบแผนดั้งเดิม เพื่อความเป็นสิริมงคลและการแสดงออกถึงความจงรักภักดี โดยพิธีที่จัดถวายแด่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวหรือสมเด็จพระนางเจ้า ฯ พระบรมราชินี มีดังนี้
สัญญาอนุญาต

สัญญาอนุญาต (AmE: license; BrE: licence; ศัพท์บัญญัติว่า "ใบอนุญาต") ตามกฎหมายทรัพย์สินทางปัญญา ได้แก่ ลิขสิทธิ์ เครื่องหมายการค้า สิทธิบัตร หมายถึง การที่เจ้าของทรัพย์สินทางปัญญาที่ได้รับการจดทะเบียนแล้วหรือได้รับการคุ้มครองตามกฎหมาย ทำการอนุญาตให้บุคคลอื่นใช้ทรัพย์สินทางปัญญาของตนสำหรับสินค้าที่กฎหมายได้คุ้มครองในทรัพย์สินทางปัญญานั้นๆ
สำหรับกรณีของเครื่องหมายการค้า สัญญาอนุญาตต้องทำเป็นหนังสือและจดทะเบียนต่อนายทะเบียน ในสัญญาอนุญาตต้องมีการกำหนดเงื่อนไขที่จะทำให้เจ้าของเครื่องหมายการค้าสามารถควบคุมคุณภาพของสินค้าของผู้ขอจดทะเบียนเป็นผู้ได้รับอนุญาตได้
ในกรณีที่มีการกำหนดเงื่อนไขว่า ผู้ได้รับอนุญาตจะต้องรับสินค้าจากเจ้าของเครื่องหมายการค้าไปจำหน่ายเท่านั้น กรณีนี้ การกำหนดเงื่อนไขดังกล่าวถือเป็นสัญญาตัวแทนจำหน่าย ไม่ถือว่าเป็นการอนุญาตให้ใช้เครื่องหมายการค้าที่จะต้องมาจดทะเบียนสัญญาอนุญาต และไม่ใช่สัญญาอนุญาตให้ใช้เครื่องหมายการค้า
กบฏสันติภาพ

กบฏสันติภาพ ชื่อเรียกเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2495 เมื่อรัฐบาลจอมพล ป. พิบูลสงคราม ได้จับกุมประชาชนจำนวนมาก โดยอาศัยอำนาจตามความในกฎหมายลักษณะอาญา ร.ศ.127 มาตรา 102, 104, 177, 181 และ พ.ร.บ.แก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายลักษณะอาญา (ฉบับที่ 7) พ.ศ. 2478 มาตรา 4
ในการจับกุมครั้งนี้ กรมตำรวจได้ออกแถลงการณ์ในวันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2495 ได้จับกุมบุคคลต่าง ๆ เป็นจำนวนถึง 104 คน
<templatestyles src="แม่แบบ:คำพูด/style.css" />ด้วยปรากฏจากการสอบสวนของกรมตำรวจว่า มีบุคคลคณะหนึ่งได้สมคบกันกระทำผิดกฎหมาย ด้วยการยุยงให้มีการเกลียดชังกันในระหว่างคนไทย เพื่อก่อให้เกิดการแตกแยก เกิดการทำลายกันเอง โดยใช้อุบายต่าง ๆ เช่น ปลุกปั่นแบ่งชั้น เป็นชนชั้นนายทุนบ้าง ชนชั้นกรรมกรบ้าง ชักชวนให้เกลียดชังชาวต่างประเทศที่เป็นมิตรของประเทศบ้าง อันเป็นการที่อาจจะทำให้เสื่อมสัมพันธไมตรีกับต่างประเทศ ยุยงให้ทหารที่รัฐบาลส่งออกไปรบในเกาหลี ตามพันธะที่รัฐบาลมีอยู่ต่อองค์การสหประชาชาติ ให้เสื่อมเสียวินัย เมื่อเกิดการปั่นป่วนในบ้านเมืองได้ระยะเวลาเหมาะสมแล้ว ก็จะใช้กำลังเข้าทำการเปลี่ยนแปลงการปกครองเป็นระบอบอื่น ซึ่งมิใช่ระบอบประชาธิปไตย ด้วยการชักจูงชาวต่างประเทศเข้าร่วมทำการยึดครองประเทศไทย...
จากนั้นยังได้ทะยอยจับกุมประชาชนเพิ่มเป็นระยะ ๆ จนกระทั่งถึงกลางปี พ.ศ. 2496 ก็ยังมีข่าวว่าได้จับกุม และสึกพระภิกษุที่เคยสนับสนุน และเผยแพร่สันติภาพอีก
ที่มาของคำว่า "สันติภาพ".
เนื่องเพราะผู้ที่ถูกจับกุมคุมขังจำนวนหนึ่งเป็นสมาชิกคณะกรรมการสันติภาพแห่งประเทศไทย ซึ่งก่อตั้งเมื่อวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2495 โดยมี นายแพทย์เจริญ สืบแสง เป็นประธานคณะกรรมการ นายกุหลาบ สายประดิษฐ์ และพระมหาดิลก สุวรรณรัตน์ เป็นรองประธาน นาย ส. โชติพันธุ์ (สิบโทเริง เมฆประเสริฐ) เป็นเลขาธิการ ตั้งขึ้นเพื่อต่อต้านสงครามในคาบสมุทรเกาหลี ต่อต้านรัฐบาลสหรัฐอเมริกาซึ่งสนับสนุนสงครามเกาหลี และเรียกร้องให้รัฐบาลไทยถอนตัวจากสงครามเกาหลี และกำลังเตรียมตัวเข้าร่วมประชุมกับนานาชาติในประเทศจีนเพื่อต่อต้านสงครามเกาหลี
รายชื่อบุคคลที่สนับสนุนการเคลื่อนไหวเพื่อเรียกร้องสันติภาพ.
บรรดาบุคคลที่เข้าร่วมสนับสนุนการเคลื่อนไหวเพื่อเรียกร้องสันติภาพฯ และถูกจับกุมในครั้งนี้ มีหลากหลายกลุ่ม ประกอบไปด้วยนักเขียนหนังสือพิมพ์ที่มีชื่อเสียง อาทิ
รวมถึงนักเคลื่อนไหวทางการเมืองต่อต้านรัฐบาล อาทิ
ต่อมาได้มีการจับกุมเพิ่มเติ่ม อาทิ
บรรดาผู้ที่ถูกจับกุมนั้น เป็นที่ทราบกันว่าเป็นผู้ที่มีความคิดเห็นไม่ตรงกับรัฐบาล บางรายกำลังเคลื่อนไหวต่อต้านรัฐบาลอย่างลับ ๆ รวมถึงได้ร่วมมือกับพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศไทยด้วย
คดีนี้ อัยการสั่งฟ้องผู้ต้องหารวมทั้งสิ้น 54 ราย ศาลได้พิพากษาจำคุก บางราย 13 ปี บางราย 20 ปี และได้รับการประกันตัวและพ้นโทษตาม พระราชบัญญัตินิรโทษกรรมในโอกาสครบ 25 พุทธศตวรรษ พ.ศ. 2499 ใน พ.ศ. 2500
ดูเพิ่ม.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
กบฏนายสิบ

กบฏนายสิบ เป็นแผนที่จะเกิดขึ้นในเวลา 03.00 น. วันที่ 3 สิงหาคม พ.ศ. 2478 หลังการสละราชสมบัติของพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 7) แล้ว และเสด็จไปประทับยังประเทศอังกฤษ
เหตุการณ์.
เมื่อนายทหารชั้นประทวนในกองพันต่าง ๆ นำโดย สิบเอก สวัสดิ์ มหะมัด ได้รวมตัวกันก่อการเพื่อเปลี่ยนแปลงการปกครอง โดยหมายจะสังหารนายทหารและบุคคลสำคัญต่าง ๆ ในกองทัพบกและรัฐบาลหลายคน โดยเฉพาะหลวงประดิษฐมนูธรรม (นายปรีดี พนมยงค์) ให้จับตายเท่านั้น และเมื่อลงมือจริงต้องสามารถจับ พันเอกพระยาพหลพลพยุหเสนา นายกรัฐมนตรีเป็นตัวประกัน และจับตาย พันโทหลวงพิบูลสงคราม (จอมพลป. พิบูลสงคราม - ยศในขณะนั้น) รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม โดยมีแผนการจะยึดที่ทำการกระทรวงกลาโหมเป็นฐานบัญชาการ และปล่อยตัวนักโทษการเมืองต่าง ๆ เพื่อใช้เป็นกองกำลังด้วย จากนั้นจะอัญเชิญพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว นิวัติคืนสู่พระนคร และเสด็จขึ้นครองราชย์อีกครั้ง
แต่รัฐบาลล่วงรู้แผนการไว้ได้ก่อน จึงสามารถจับกุมผู้คิดก่อการเอาไว้ได้ในวันที่ 3 สิงหาคม พ.ศ. 2478 เวลา 12.00 น. ต่อมาได้มีการตั้งศาลพิเศษชำระคดี หัวหน้าฝ่ายกบฏ ส.อ.สวัสดิ์ มหะมัด ถูกตัดสินประหารชีวิต โดยศาลนี้ไม่มีทนาย ไม่มีอุทธรณ์ ไม่มีฎีกา และสิบเอกสวัสดิ์ มหะมัด ถูกประหารชีวิตด้วยการยิงเป้า ในวันที่ 11 กันยายน พ.ศ. 2478 ที่ป้อมพระจุล จังหวัดสมุทรปราการโดยเพชรฆาตนายทิพย์ มียศและเป็นผู้ถูกประหารชีวิตโดยการยิงเป้าคนแรกของประเทศไทย
หลังจากสิ้นสุด.
แนวคิดในการก่อกบฏครั้งนี้เกิดขึ้นในกองพันทหารราบที่ 2 ในบังคับบัญชาของ พันตรีหลวงประหารริปู ซึ่งตั้งอยู่ในวังจันทรเกษม (กระทรวงศึกษาธิการในปัจจุบัน)
ผู้เริ่มต้นแนวคิดนี้ คือนายสิบจำนวน 8 คน (ผู้ต้องหาไม่ยอมซัดทอดว่ามีนายทหารหรือใครที่ใหญ่กว่านี้อยู่เบื้องหลังหรือไม่ แม้ว่ารัฐบาลจะเชื่อว่าน่าจะมี โดยเฉพาะพยายามให้ซัดทอดพระยาทรงสุรเดชมากที่สุด แต่ไม่เป็นผล)
ผู้ที่เป็นต้นคิดของเหล่าสิบกองพันนี้ก็คือ สิบเอกถม เกตุอำไพ ซึ่งต่อมาก็ได้ขยายวงไปยังกองพันทหารราบที่ 3 และนายทหารอีก 7 คนที่เป็นจุดเริ่มของกบฏครั้งนี้ คือ สิบเอกแช่ม บัวปลื้ม, สิบเอกตะเข็บ สายสุวรรณ, สิบเอกเท้ง แซ่ซิ้ม, สิบเอกกวย สินธุวงศ์, สิบเอกเข็ม เฉลยทิศ, สิบโทหม่อมหลวงทวีวงษ์ วัชรีวงศ์, สิบโทแผ้ว แสงส่งสูง
ซึ่งทั้ง 8 คนนี้เป็นนายสิบอาวุโสของกองพัน เป็นผู้ที่คุมคลังอาวุธของกองพัน และเป็นทหารที่ใกล้ชิดกับเหล่าพลทหารที่เป็นกำลังหลักของแต่ละกองพัน ซึ่งเหล่านายสิบนี้คาดว่าจะนำกำลังเหล่านี้ออกปฏิบัติการในวันก่อการ
ส่วนกองพันทหารราบที่ 3 ที่อยู่ฝั่งตรงกันข้ามนั้นมี จ่านายสิบสาคร ภูมิทัต กับ สิบเอกสวัสดิ์ มหะหมัด เป็นหัวแรงสำคัญ การพบปะพูดคุยกันก็ใช้ร้านค้าร้านอาหารที่สังสรรค์ของระดับชั้นประทวน
แผนที่เหล่านายสิบกลุ่มนี้คิดขึ้น คือ จะมีการนำเอารถถังออกมาข่มขวัญสักจำนวนหนึ่ง และแบ่งสายทหารราบเข้าประชิดตัวบรรดาสมาชิกของคณะราษฎร โดยเฉพาะสายของหลวงพิบูลสงคราม เช่น หม่อมเจ้าวรรณไวทยากร วรวรรณ, พันตำรวจเอกหลวงอดุลเดชจำรัส และ พระองค์เจ้าอาทิตย์ทิพยอาภา
แต่ว่าแผนการทั้งหมดได้เกิดแตกเสียก่อน เมื่อสิบเอกผู้หนึ่งในกรมรถรบที่ร่วมรู้ในแผนได้นำไปบอกกับทางรัฐบาล
ไทม์

ไทม์ (หรือตามเครื่องหมายการค้าคือ TIME) เป็นนิตยสารข่าวรายสัปดาห์ของสหรัฐอเมริกา เริ่มพิมพ์ฉบับแรก โดยเป็นนิตยสารข่าวรายสัปดาห์เล่มแรกของประเทศ โดยในปัจจุบันไทม์มีจัดพิมพ์หลายแห่งทั่วโลก โดยในยุโรปใช้ชื่อว่า "ไทม์ยุโรป" (หรือที่ในอดีตเรียกว่า ไทม์แอตแลนติก) มีสำนักงานอยู่ที่ลอนดอน และออกจำหน่ายในยุโรป ตะวันออกกลาง แอฟริกา รวมถึงละตินอเมริกา ส่วนในเอเชีย ใช้ชื่อว่า "ไทม์เอเชีย" มีสำนักงานที่ฮ่องกง ขณะที่ "ไทม์แคนาดา" เป็นฉบับสัญชาติแคนาดาซึ่งจัดจำหน่ายในประเทศแคนาดา และ "ไทม์เซาท์แปซิฟิก" ซึ่งจัดจำหน่ายครอบคลุมออสเตรเลีย นิวซีแลนด์ และหมู่เกาะแปซิฟิก มีสำนักงานอยู่ที่ซิดนีย์
ในปัจจุบัน นิตยสารไทม์จัดการโดยบริษัทไทม์วอร์เนอร์ สำนักงานใหญ่อยู่ที่นิวยอร์ก และมีนายริชาร์ด สเตนเจล เป็นบรรณาธิการบริหาร
ประวัติ.
ไทม์ก่อตั้งโดย บริตัน แฮดเดน และ เฮนรี ลูซในปี พ.ศ. 2466 (ค.ศ. 1923) ถือได้ว่าเป็นนิตยสารข่าวรายสัปดาห์ของสหรัฐอเมริกาหัวแรกในประวัติศาสตร์ของสหรัฐฯ ก่อนหน้านี้ ทั้งสองทำงานร่วมกันในฐานะประธานและบรรณาธิการบริหาร เยลเดลี่นิวส์ (Yale Daily News) ซึ่งเป็นหนังสือพิมพ์ที่ตีพิมพ์โดยนักศึกษามหาวิทยาลัยเยล นิตยสารไทม์ถูกวิพากษ์วิจารณ์โดยผู้อ่านหลายคนว่า มีความจริงจังน้อยเกินไปกับข่าวที่เคร่งเครียดและเหมาะสมกับการทำข่าวเกี่ยวกับบุคคลผู้มีชื่อเสียง (ซึ่งรวมถึงนักการเมืองด้วย) อุตสาหกรรมบันเทิง และวัฒนธรรมป็อป เป็นเวลาหลายทศวรรษซึ่งปกของนิตยสารเป็นรูปของบุคคลคนเดียว "ไทม์" ฉบับแรกตีพิมพ์เมื่อวันที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2466 โดยปกเป็นรูปของนายโจเซฟ จี. แคนนอน โฆษกสภาผู้แทนราษฎรแห่งสหรัฐอเมริกาซึ่งปลดเกษียณแล้ว นิตยสาร "พีเพิล" ก็ยังได้รับแรงบันดาลใจแรกเริ่มจากหน้าข่าวบุคคลของ"ไทม์"อีกด้วย 
เมื่อนายแฮดเด้นถึงแก่กรรมในปี พ.ศ. 2472 นายลูซจึงเป็นผู้ควบคุม "ไทม์" แต่เพียงผู้เดียวและได้กลายเป็นบุคคลสำคัญคนหนึ่งในประวัติศาสตร์วงการสื่อสมัยศตวรรษที่ 20
มุมมองทางการเมือง.
โดยทั่วไปแล้ว ไทม์เป็นนิตยสารที่เป็นกลางทางการเมือง แม้ว่านิตยสารจะตีพิมพ์บทความของ ชาร์ลส์ เคราแธมเมอร์ (Charles Krauthammer) ซึ่งเป็นนักวิจารณ์สังคมฝ่ายอนุรักษนิยมสมัยใหม่ก็ตาม
บุคคลแห่งปี.
ตลอดอายุแปดสิบสามปีของนิตยสาร ฉบับหัวข้อบุคคลแห่งปีนั้นเป็นฉบับที่เป็นที่รู้จักกันดีที่สุด โดย "ไทม์"จะทำการยกย่องบุคคลหรือกลุ่มบุคคลซึ่งได้สร้างผลกระทบมากที่สุดต่อเหตุการณ์ในระหว่างปีนั้น ถึงแม้จะตั้งหัวเรื่องว่า 'บุคคล'แห่งปี แต่ผู้ได้รับการคัดเลือกก็ไม่จำเป็นต้องเป็นมนุษย์เสมอไป ดังเช่นในปี พ.ศ. 2525 ซึ่งเครื่องคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคลได้รับการยกย่องให้เป็น "เครื่องจักรแห่งปี"
นอกจากนั้น หัวข้อในปี พ.ศ. 2542 ก็ถูกเปลี่ยนเป็น "บุคคลแห่งศตวรรษ" และผู้ได้รับการคัดเลือกคือ อัลเบิร์ต ไอน์สไตน์
เป็นครั้งคราวซึ่งมีการถกเถียงกันถึงความเหมาะสมในการคัดเลือกเมื่อปรากฏว่าผู้นำเผด็จการหรือผู้ก่อสงครามได้ถูกคัดเลือกให้รับตำแหน่ง "บุคคลแห่งปี" ทั้งนี้ หลักเกณฑ์สำคัญในการคัดเลือกคือ บุคคลคนนั้นเป็นผู้ที่มีบทบาทต่อเหตุการณ์ในปีนั้นมากที่สุด ไม่ว่าจะในทางที่ดีหรือร้ายก็ตาม ในบางครั้งตำแหน่งนี้จึงไม่ใช่การยกย่องหรือเป็นเกียรติประวัติแต่อย่างใด ในอดีต กระทั่งบุคคลอย่าง อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ หรือ โจเซฟ สตาลิน ก็เคยได้รับการคัดเลือกมาแล้ว
กบฏเสนาธิการ

กบฏเสนาธิการ หรือ กบฏนายพล หรือ กบฏ 1 ตุลาคม เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2491 เมื่อนายทหารระดับเสนาธิการของกองทัพ เช่น พลตรี สมบูรณ์ ศรานุชิต และ พลตรี เนตร เขมะโยธิน เป็นหัวหน้าคณะนายทหารกลุ่มหนึ่ง วางแผนที่จะเข้ายึดอำนาจการปกครอง และปรับปรุงกองทัพจากความเสื่อมโทรม และได้ให้ทหารเล่นการเมืองต่อไป แต่รัฐบาลจอมพล ป. พิบูลสงคราม ทราบแผนการล่วงหน้าและทำการจับกุมผู้คิดก่อการได้
ชนวนเหตุ.
การกบฏครั้งนี้ เกิดหลังรัฐประหาร พ.ศ. 2490 ที่ พลโทผิน ชุณหะวัณ หัวหน้าคณะรัฐประหาร ยึดอำนาจจากรัฐบาลพลเรือตรีถวัลย์ ธำรงนาวาสวัสดิ์ และได้แต่งตั้ง จอมพลป. พิบูลสงคราม เป็นนายกรัฐมนตรี ประมาณหนึ่งปี และหลังจากกบฏเสนาธิการไม่ถึงหนึ่งปี ก็เกิดกบฏซ้ำอีกครั้ง คือ กบฏวังหลวง เมื่อ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2492 และหลังจากนั้นอีกครั้ง คือ กบฏแมนฮัตตัน เมื่อวันที่ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2494.
ความพยายามยึดอำนาจจาก จอมพล ป. พิบูลสงคราม ประสบผลสำเร็จในที่สุด ในวันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2500 เมื่อจอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ ได้เป็นหัวหน้าคณะรัฐประหารทำการโค่นล้มรัฐบาลของจอมพล ป. พิบูลสงคราม
เหตุการณ์.
การก่อการกบฏจะเริ่มขึ้นในเวลา 20.00 น. ซึ่งในขณะนั้นมีงานเลี้ยงสมรสระหว่าง พันเอกสฤษดิ์ ธนะรัชต์ (ยศในขณะนั้น) กับ นางสาววิจิตรา ชลทรัพย์ ที่ทำเนียบรัฐบาล แต่ทว่าฝ่ายรัฐบาลได้ทราบก่อน จึงส่งกองกำลังทหารที่นำโดย พ.อ.สฤษดิ์ และกองกำลังตำรวจที่นำโดย พลตำรวจตรีเผ่า ศรียานนท์ ล้อมกระทรวงกลาโหมไว้ ซึ่งเป็นสถานที่ก่อการและวางแผนของฝ่ายกบฏ ทางฝ่ายกบฏได้ยิงปืนออกมาสู้ แต่ตกอยู่ในฝ่ายเสียเปรียบ จึงยอมจำนน และเจรจากันโดยยอมมอบตัว ซึ่งต่อมามีการจับกุมและส่งฟ้องร้องต่อศาลหลายคน ซึ่งส่วนใหญ่เป็นบุคคลที่เคยร่วมรัฐบาลที่มีนายปรีดี พนมยงค์ และ พล.ร.ต.ถวัลย์ ธำรงนาวาสวัสดิ์ เป็นนายกรัฐมนตรี นอกเหนือจาก 2 นายทหารที่ได้กล่าวถึงข้างต้นแล้ว ยังมีนักการเมืองพลเรือน อาทิ นายดิเรก ชัยนาม, นายทวี บุณยเกตุ, นายจำลอง ดาวเรือง, นายทองอินทร์ ภูริพัฒน์, ดร.ทองเปลว ชลภูมิ เป็นต้น
ต่อมาทางฝ่าย พล.ต.เนตร เขมะโยธิน หนึ่งในคณะกบฏได้มาทำงานร่วมคณะของ จอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ เมื่อดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี โดยเป็นเลขาธิการทำเนียบนายกรัฐมนตรี และเป็นคนสนิทบุคคลหนึ่งของ จอมพลสฤษดิ์ด้วย
กบฏแบ่งแยกดินแดน

กบฏแบ่งแยกดินแดน เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2491 ได้มีการจับกุมสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรภาคอีสานหลายคน เช่น นายทองอินทร์ ภูริพัฒน์ นายถวิล อุดล นายเตียง ศิริขันธ์ นายฟอง สิทธิธรรม โดยกล่าวหาว่ารวมกันดำเนินการฝึกอาวุธ เพื่อแบ่งแยกดินแดนภาคอีสานออกจากประเทศไทย แต่รัฐบาลไม่สามารถดำเนินการจับกุมได้ เนื่องจากสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร มีเอกสิทธิ์คุ้มครองทางการเมือง
ที่สุดกรมตำรวจ จึงใช้วิธีใช้อำนาจและเล่ห์เหลี่ยมในการจับกุม 4 อดีตรัฐมนตรีจากภาคอีสาน ประกอบด้วย จำลอง ดาวเรือง ถวิล อุดล ทองอินทร์ ภูริพัฒน์ และ ดร.ทองเปลว ชลภูมิ ซึ่งทั้งหมดเป็นอดีตรัฐมนตรีและนักการเมืองในสังกัดของนายปรีดี พนมยงค์ และเตียง ศิริขันธ์
จากนั้นจึงนำไปสู่คดีสังหาร 4 อดีตรัฐมนตรี เมื่อเวลา 03:00 คืนวันที่ 4 มีนาคม 2492 ที่ถนนพหลโยธิน ก.ม.ที่ 11 บริเวณบางเขน (ใกล้แยกรัชโยธิน) โดยทั้งหมดถูกยิงเสียชีวิตอย่างน่าสงสัยบนรถขนนักโทษของตำรวจ แต่ทางตำรวจแถลงว่าเกิดจากการปะทะกับโจรมลายูที่จะมาชิงตัวนักโทษ ซึ่งไม่มีใครเชื่อถือ
ดอกประดู่ (เพลง)

เพลง ดอกประดู่ หรือที่นิยมเรียกกันอีกอย่างว่าเพลง หะเบสสมอพลัน เป็นบทเพลงพระนิพนธ์ใน พลเรือเอก พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงชุมพรเขตอุดมศักดิ์ เดิมเรียกชื่อว่า "Comin Thro' the Rye" ตามชื่อทำนองเพลงเดิมในภาษาอังกฤษ (เพลงนี้เป็นเพลงสก็อต เข้าใจกันว่าดัดแปลงทำนองมาจากเพลง Auld Lang Syne อีกทีหนึ่ง) แรงบันดาลใจสำคัญในการทรงนิพนธ์เพลงนี้คือเหตุการณ์วิกฤตการณ์ปากน้ำ ร.ศ. 112 (พ.ศ. 2436) ซึ่งเป็นที่จดจำกันได้ดีทุกคนสำหรับคนไทยในยุคนั้น สันนิษฐานว่าทรงนิพนธ์เพลงดอกประดู่เมื่อ พ.ศ. 2448
เพลงนี้ถือเป็นเพลงสัญลักษณ์ของกองทัพเรือไทยที่คนไทยรู้จักกันดี และเป็นที่มาของการเปรียบเทียบตนเองของทหารเรือไทยว่า เป็น "ลูกประดู่" มาจนถึงทุกวันนี้
เนื้อร้อง.
หะเบสสมอพลัน ออกสันดอนไป<br>ลัดไปเกาะสีชัง จนกระทั่งกระโจมไฟ<br>เที่ยวหาข้าศึก มิได้นึกจะกลับมาใน<br>ถึงตายตายไป ตายให้แก่ชาติของเรา<br>
พวกเราดูรู้ เจ็บแล้วต้องจำ<br>ลับดาบไว้พลาง ช้างบนยอดกาฟฟ์จะนำ<br>สยามเป็นชาติของเรา ธงทุกเสาชักขึ้นทุกลำ<br>ถึงเรือจะจมในน้ำ ธงไม่ต่ำลงมา<br>
เกิดมาเป็นไทย ใจร่วมกันแหละดี<br>รักเหมือนพี่เหมือนน้อง ช่วยกันป้องปฐพี<br>สยามเป็นชาติของเรา อย่าให้เขามาย่ำมายี<br>ถึงตายตายดี ตายในหน้าที่ของเรา<br>
พวกเราทุกลำ จำเช่นดอกประดู่<br>วันไหนวันดี บานคลี่พร้อมอยู่<br>วันไหนร่วงโรย ดอกโปรยตกพรู<br>ทหารเรือเราจงดู ตายเป็นหมู่เพื่อชาติไทย<br>
อธิบายศัพท์ในเพลง.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
ออร์ฮัน พามุค

เฟริท ออร์ฮัน พามุค (เกิด 7 มิถุนายน ค.ศ. 1952) เป็นนักเขียนนวนิยาย นักเขียนบท นักวิชาการ และผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรม ค.ศ. 2006 ชาวตุรกี ถือเป็นหนึ่งในนักเขียนนวนิยายที่มีชื่อเสียงที่สุดของตุรกี เขาขายหนังสือได้มากกว่า 13 ล้านเล่มใน 63 ภาษา ทำให้เขาเป็นนักเขียนที่ขายดีที่สุดของประเทศ
พามุคเกิดเมื่อวันที่ 7 มิถุนายน ค.ศ. 1952 ณ นครอิสตันบูล ประเทศตุรกี จบการศึกษาทางด้านวารสารศาสตร์จากมหาวิทยาลัยอิสตันบูล เขาแต่งงานใน ค.ศ. 1982 แต่ก็หย่าใน ค.ศ. 2001 เขาเริ่มสร้างงานเขียนใน ค.ศ. 1974 โดยผลงานชิ้นแรกมีชื่อว่า ("ความมืดและแสงสว่าง") และมีผลงานชิ้นอื่น ๆ ออกมาอย่างต่อเนื่อง เขาเป็นชาวตุรกีคนแรกที่ได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรม
รัฐสภานักเขียนแห่งยุโรปเกิดขึ้นจากข้อเสนอร่วมกันของพามุคกับฌูแซ ซารามากู ความเต็มใจที่จะเขียนหนังสือเกี่ยวกับเหตุการณ์ทางประวัติศาสตร์และการเมืองที่ขัดแย้งกันของพามุคทำให้เขาเสี่ยงต่อการถูกวิพากษ์วิจารณ์ในบ้านเกิดของเขา โดยใน ค.ศ. 2005 ทนายความได้ฟ้องร้องเขาเกี่ยวกับคำแถลงที่ยอมรับการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ชาวอาร์มีเนียในจักรวรรดิออตโตมัน พามุคกล่าวว่าเขาตั้งใจที่จะเน้นประเด็นเรื่องเสรีภาพในการพูดในตุรกี ในตอนแรกศาลปฏิเสธที่จะรับฟังคดีนี้ แต่ใน ค.ศ. 2011 พามุคถูกสั่งให้จ่ายค่าชดเชย 6,000 ลีราฐานดูหมิ่นเกียรติของโจทก์
แตรนอน

แตรนอน (Taps) เป็นสัญญาณแตรเดี่ยวบอกเวลานอนสำหรับทหารในยามปกติ แต่เพลงนี้ก็ใช้เป็นเพลงในพิธีศพของทหารด้วยเช่นกัน โดยจะเป่าในเวลาที่กำลังฝังร่างผู้ตายลงหลุมศพ หรือในเวลาจุดไฟเผาศพ
เพลงนี้มีที่มาจากเหตุการณ์สงครามกลางเมืองในสหรัฐอเมริกาใน ค.ศ. 1862 ซึ่งในเวลานั้นประเทศสหรัฐอเมริกาได้แตกแยกออกเป็นฝ่ายเหนือและฝ่ายใต้ ร้อยเอกโรเบิร์ท เอลลิคอมแห่งกองทัพสหพันธรัฐฝ่ายเหนือซึ่งตั้งมั่นอยู่ค่ายแฮริสัน ในรัฐเวอร์จิเนีย ได้สูญเสียลูกชาย (ซึ่งเดินทางไปเรียนวิชาดนตรีที่ดินแดนฝ่ายใต้ก่อนเกิดสงครามไม่นานและได้สมัครเป็นทหารของฝ่ายใต้) จากการรบในที่นั้น ร้อยเอกเอลลิคอมผู้พ่อจึงร้องขอผู้บังคับบัญชาจัดทำพิธีศพลูกชายเช่นเดียวกับทหารฝ่ายเหนือ ผู้บังคับบัญชาของเขาได้ปฏิเสธคำขอนี้เนื่องจากผู้ตายเป็นทหารฝ่ายศัตรู แต่อนุญาตจัดพลทหารดุริยางค์คนหนึ่งบรรเลงในงานศพนี้ได้เพราะยังเห็นแก่ความเป็นพ่อของร้อยเอกเอลลิคอม เขาจึงเลือกพลแตรเดี่ยวมาบรรเลงเพลงตามโน้ตดนตรีที่เขาพบจากเศษกระดาษในกระเป๋าเสื้อเครื่องแบบของลูกชาย ซึ่งเพลงนี้ก็คือเพลงแตรนอนที่ใช้ในพิธีศพทหารมาจนถึงทุกวันนี้