pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
บีบีซี

บรรษัทแพร่ภาพกระจายเสียงอังกฤษ หรือ บีบีซี  เป็นองค์การกระจายเสียงสาธารณะของสหราชอาณาจักร ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2465 โดยนายจอห์น รีท มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่บรอดคาสติงเฮาส์ในกรุงลอนดอน และมีศูนย์ผลิตรายการอยู่ที่เมืองซอลฟอร์ด เบลฟัสต์ เบอร์มิงแฮม บริสตอล คาร์ดิฟฟ์ และกลาสโกว์ รวมทั้งยังมีศูนย์ผลิตรายการย่อยอีกจำนวนมากอยู่ทั่วอังกฤษ บีบีซียังเป็นองค์กรด้านสถานีวิทยุและโทรทัศน์แห่งชาติที่เก่าแก่ที่สุดและยังเป็นสถานีออกอากาศที่ใหญ่ที่สุดในโลก โดยมีพนักงานกว่า 23,000 คนมานั่ง
บีบีซีเป็นหน่วยงานด้านสถานีวิทยุและโทรทัศน์ที่จัดตั้งขึ้นโดยได้รับพระบรมราชานุญาต (Royal Charter) และดำเนินกิจการตามข้อตกลงกับรัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัฒนธรรม สื่อ และกีฬา การดำเนินงานของบรรษัทได้รับการอุดหนุนด้านการเงินเป็นหลักจากค่าธรรมเนียมการรับชมโทรทัศน์ซึ่งเรียกเก็บจากครัวเรือน บรรษัท และองค์กรทุกแห่งในสหราชอาณาจักรที่ใช้อุปกรณ์ใด ๆ ก็ตามในการรับชมการแพร่ภาพโทรทัศน์ รัฐบาลสหราชอาณาจักรเป็นผู้กำหนดอัตราค่าธรรมเนียมดังกล่าวโดยได้รับความเห็นชอบจากรัฐสภา
ประวัติ.
การกำเนิดของการกระจายเสียงของอังกฤษ ค.ศ. 1920 ถึง 1922.
การถ่ายทอดสดสาธารณะครั้งแรกของสหราชอาณาจักรเกิดขึ้นจากโรงงานของบริษัทวิทยุโทรเลขมาร์โกนี ในเมืองเชล์มสฟอร์ด ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1920 โดยได้รับการสนับสนุนจาก ไวเคานต์นอร์ทคลิฟ (Lord Northcliffe) แห่งหนังสือพิมพ์เดลีเมล์ และดำเนินรายการโดย เนลลี เมลบา (Dame Nellie Melba) นักร้องเสียงโซปราโนที่มีชื่อเสียงชาวออสเตรเลีย การออกอากาศของเมลบาดึงดูดจินตนาการของผู้คนและเป็นจุดเปลี่ยนในทัศนคติต่อวิทยุของสาธารณชนชาวอังกฤษ อย่างไรก็ตาม ความกระตือรือร้นของสาธารณชนนี้ไม่ได้ถูกยอมรับในแวดวงทางการที่มองว่าการออกอากาศดังกล่าวขัดขวางการสื่อสารทางการทหารและพลเรือนที่สำคัญ ในช่วงปลายปี ค.ศ. 1920 ความกดดันจากหน่วยงานเหล่านี้และความไม่สะดวกใจในหมู่เจ้าหน้าที่ของที่ทำการไปรษณีย์ทั่วไป (General Post Office) ซึ่งเป็นหน่วยงานออกใบอนุญาต ก็เพียงพอแล้วที่จะนำไปสู่การห้ามการออกอากาศที่เชล์มสฟอร์ดต่อไป
แต่ในปี ค.ศ. 1922 ที่ทำการไปรษณีย์ทั่วไปได้รับคำขอใบอนุญาตออกอากาศเกือบ 100 รายการ และทำการยกเลิกการสั่งห้ามเมื่อมีการเกิดขึ้นของสมาคมไร้สาย 63 แห่งซึ่งมีสมาชิกมากกว่า 3,000 ราย ด้วยความกังวลและพยายามที่จะหลีกเลี่ยงการขยายตัวที่วุ่นวายแบบเดียวกับที่เคยมีประสบการณ์ในสหรัฐอเมริกา หน่วยงานที่ทำการไปรษณีย์ทั่วไปเสนอว่าจะออกใบอนุญาตกระจายเสียงให้กับบรรษัทที่กลุ่มผู้ผลิตเครื่องรับไร้สายชั้นนำเป็นเจ้าของร่วมกัน ซึ่งรู้จักกันในชื่อบรรษัทแพร่ภาพกระจายเสียงอังกฤษ (British Broadcasting Company Ltd.) จอห์น รีท (John Reith) ได้รับแต่งตั้งให้เป็นผู้จัดการทั่วไปในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1922 ไม่กี่สัปดาห์หลังจากที่บรรษัททำการออกอากาศครั้งแรกอย่างเป็นทางการ ลีโอนาร์ด สแตนตัน เจฟเฟอรีส์ (Leonard Stanton Jefferies) เป็นผู้อำนวยการด้านดนตรีคนแรก บรรษัทจะได้รับเงินทุนจากค่าภาคหลวงในการขายชุดรับสัญญาณไร้สายของบีบีซีจากผู้ผลิตในประเทศที่ได้รับอนุมัติ ขณะนั้นบีบีซีตั้งเป้าที่จะปฏิบัติตามแนวปฏิบัติของรีท คือเพื่อ "แจ้งข่าว ให้ความรู้ และให้ความบันเทิง"
บริการ.
บีบีซีให้บริการกระจายเสียงและแพร่ภาพตลอดจนสื่อประสม ผ่านช่องทางต่าง ๆ ดังนี้
ซิมคา

ซิมคา  เป็นชื่อผู้ผลิตรถยนต์ของฝรั่งเศสในอดีต ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2477 โดย เฮนรี่ ทีโอดอร์ ปิโกซสิ และปิดกิจการในปี พ.ศ. 2522 โดยบริษัท พีเอสเอ เจ้าของรถยนต์ยี่ห้อ ซีตรอง และ เปอโยต์ ของประเทศฝรั่งเศส
ดีทีเอส

ดิจิตอล เทียร์เตอร์ ซิสเท็ม  หรือที่รู้จักในนาม ดีทีเอส (DTS)เป็นชื่อระบบเสียงชนิดหนึ่งซึ่งเป็นคู่แข่งของ ดอลบี ถูกพัฒนาโดย บริษัท ดีทีเอส จำกัด ซึ่งเป็นบริษัทที่มีความเชี่ยวชาญด้านเสียงรอบทิศทาง โดยระบบ ดีทีเอส เป็นระบบที่มีคุณภาพใกล้เคียงกับ ดอลบี ดิจิตอล โดยถูกนำไปใช้ทั้งด้านการค้าและการแสดงละคร เริ่มใช้ครั้งแรกในปี พ.ศ. 2536 กับภาพยนตร์เรื่อง จูราสสิก พาร์ก
ในปี 2008 แผนกโรงภาพยนตร์ของ ดีทีเอส ได้แยกตัวออกมาตั้งเป็น ดีทีเอส ดิจิตอล เอ็นเตอร์เทนเมนต์ ต่อมา ในปี 2009 บริษัท บิวฟอร์ต อินเตอร์เนชันแนล กรุ๊ป มหาชน ทำการเข้าซื้อกิจการของ ดีทีเอส ดิจิตอล เอ็นเตอร์เทนเมนต์ และกลายมาเป็นที่รู้จักกันในชื่อ ดาต้าแซท ดิจิตอล เอ็นเตอร์เทนเมนต์ จนกระทั่ง ปี 2011 ดีทีเอส ดิจิตอล เอ็นเตอร์เทนเมนต์ ได้เปลี่ยนชื่อเป็น ดาต้าแซท ดิจิตอล ซาวด์ ถึงแม่กระนั้น บริษัท ดีทีเอส จำกัด ก็ยังคงพัฒนาและจดสิทธิบัตรสินค้าและออกวางจำหน่ายตามปกติ ในขณะเดียวกัน ดาต้าแซท ดิจิตอล เอ็นเตอร์เทนเมนต์ ก็ได้ประกาศขายสินค้าด้านการประมวลเสียงระดับสูงแก่ลูกค้า
ในปี 2012 ดีทีเอส เข้าซื้อกิจการของ เอสอาร์เอส แล็บส์ ซึ่งรวมไปถึงสิทธิบัตรและเครื่องหมายการค้ากว่า 1,000 ชิ้น
เกมไพ่

เกมไพ่ หรือ เกมการ์ด (card game) เป็นเกมที่ใช้ไพ่ป๊อกหรือไพ่เฉพาะที่มีลวดลายของตนเอง เป็นอุปกรณ์หลักในการเล่น อาจใช้เล่นเพื่อความสนุกสนานหรือเพื่อการพนันก็ได้ ผู้เล่นเกมไพ่อาจมีเพียงคนเดียว (เกมไพ่จำพวก Solitaire) หรือหลายคนก็ได้ บางเกมจำกัดจำนวนผู้เล่นที่แน่นอน บางเกมก็ปรับให้เข้ากับจำนวนผู้เล่นที่แตกต่างได้ กลุ่มคนที่เล่นไพ่มักจะเรียกว่า วงไพ่
รายชื่อเกมไพ่ ที่ใช้ไพ่ป๊อก.
เกมไพ่มักจะใช้ไพ่สำรับ 52 ใบในการเล่น แต่บางเกมอาจมีข้อพิเศษในการเล่น เช่น ใช้ไพ่โจ๊กเกอร์ หรือใช้ไพ่ไม่ครบสำรับ
เกมการ์ดชนิดอื่น ที่ใช้ไพ่ลักษณะต่างหาก.
การ์ดมักจะมีขนาดคล้ายไพ่ แต่มีลวดลายเฉพาะเป็นของตนเอง บางครั้งผู้เล่นจะต้องใช้สนาม (field) สำหรับวางการ์ดลงในตำแหน่งต่าง ๆ เกมการ์ดแบ่งได้เป็น 2 ประเภทหลัก ๆ ดังนี้
เกมการ์ดชุดเดี่ยว.
เกมการ์ดชุดเดี่ยว (standalone card game) การ์ดทั้งหมดจะรวมอยู่ในชุดเดียวกัน ทำให้ได้การ์ดทั้งหมดโดยไม่มีเพิ่มเติม (ยกเว้นมีชุดเสริม) มีการ์ดเหมือนกันทุกกล่อง เช่น
เกมการ์ดสะสม.
เกมการ์ดสะสม (collectible card game) ผู้เล่นจะต้องหาซื้อการ์ดเข้ามาสะสมในกองของตัวเองเพื่อให้มีความสามารถสูงขึ้น ในแต่ละกล่องหรือซองมีการ์ดไม่เหมือนกัน การ์ดแต่ละใบหาได้ยากง่ายต่างกัน การ์ดที่หายากมักจะเป็นการ์ดที่เก่ง และมักมีราคาสูง เกมการ์ดประเภทนี้ เช่น
นรอรรถ จันทร์กล่ำ

นรอรรถ จันทร์กล่ำ นักไวโอลิน และวาทยกร เป็นอาจารย์ประจำ ภาควิชาดุริยางค์ศิลป์ตะวันตก คณะศิลปกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ตำแหน่งรองศาสตราจารย์ จบการศึกษาระดับปริญญาตรี สาขาดุริยางคศิลป์(ตะวันตก)จากคณะศิลปกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จบการศึกษาระดับปริญญาโทด้านการแสดงไวโอลิน ณ สถาบันดนตรีนิวอิงแลนด์ เมืองบอสตัน ประเทศสหรัฐอเมริกา และปริญญาดุษฎีบัณฑิต จากคณะศิลปกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
นรอรรถมีผลงานสร้างสรรค์ทางดนตรีที่หลากหลายอย่างมากมายและสม่ำเสมอ ทั้งการอำนวยเพลง การเรียบเรียงเสียงประสาน การประพันธ์เพลง การบรรเลงและการขับร้องในบางคราว
นรอรรถและวงรอยัลบางกอกซิมโฟนีออร์เคสตรา ได้สร้างผลงานที่ถือเป็นนวัตกรรมทางดนตรีชิ้นสำคัญคือ อัลบั้ม “บีเอสโอบรรเลงสุนทราภรณ์” ซึ่งเป็นการผสมผสานบทเพลงสุนทราภรณ์กับวงซิมโฟนีออร์เคสตราและแนวทางการเรียบเรียงแบบดนตรีคลาสสิก อัลบั้มดังกล่าว เป็นที่ยอมรับของทั้งนักวิชาการด้านดนตรีและผู้ฟังดนตรีทั่วไป รวมถึงคนรุ่นใหม่ที่ได้รู้จักบทเพลงสุนทราภรณ์ผ่านอัลบั้มนี้
นรอรรถได้สร้างงานดนตรีหลากหลายในนามของ Siam masterpiece record โดยผลิตเป็นแผ่นเสียง ซีดีและสตรีมมิ่งบนอินเทอร์เน็ต อาทิ เช่น RBSO plays Suntaraporn (remastered edition), คลาสสิกไพบูลย์ บุตรขัน, สยามดุริยางค์เครื่องสาย ฯลฯ
ปัจจุบัน นอกเหนือจากงานสอนแล้ว นรอรรถมีผลงานการสร้างสรรค์และการแสดงอย่างต่อเนื่อง ทั้งการเป็นผู้อำนวยเพลงประจำวงซิมโฟนีออร์เคสตราแห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย (CU Symphony Orchestra) วงเครื่องสายแห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย (CU String Orchestra) วงวิโอลาเลิฟเวอร์ (Viola Lover) ผู้อำนวยเพลงรับเชิญประจำวงรอแยลบางกอกซิมโฟนีออร์เคสตรา (RBSO)และการเป็นนักประพันธ์เพลงและนักเรียบเรียงเสียงประสาน
ล่าสุด นรอรรถ ได้รับรางวัลศิลปินศิลปาธร สาขาดนตรี ประจำปี พ.ศ. 2561
โทเซ็น คานาเมะ

โทเซ็น คานาเมะ (; โรมาจิ: "Tōsen Kaname") เป็นตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง "เทพมรณะ" เป็นยมทูตหัวหน้าหน่วย 9 แห่ง "13 หน่วยพิทักษ์"
ลักษณะ/อุปนิสัย.
โทเซ็น มีนัยน์ตาทั้งสองข้างที่มืดบอด ซึ่งเขามักจะใส่แว่นปกปิดไว้ และมีผิวสีคล้ำกับผมหยิก เหมือนกับคนแอฟริกัน เป็นคนที่ค่อนข้างเงียบ ไม่ค่อยจะแสดงอารมณ์ของตนออกมาชัดเจนนัก เป็นคนที่มีความเชื่อมั่นในตนเอง และรักความยุติธรรมในแบบฉบับของตนเอง 
ประวัติ.
ประวัติของโทเซ็นอาจจะยังไม่แน่ชัดนัก แต่ในอดีตเขาเคยสูญเสียหญิงคนรัก โดยที่เธอไปสมัครเข้าเป็นยมทูต แต่สุดท้ายสามีของเธอไม่พอใจเธอและฆ่าเธอตาย ทำให้เขาเข้ากับ 13 หน่วยพิทักษ์ เพื่อความต้องการที่จะเรียกร้องคุณธรรมของเขา หน่วยที่โทเซ็นเข้าในตอนแรกคือ "หน่วย 5" และมีเพื่อนสนิทคือ "โคมามูระ ซาจิน" เนื่องจากโทเซ็นตาบอดจึงมองไม่เห็นหน้าที่แท้จริงของเขาจึงเข้ากันได้ดี และต่อมาโทเซ็นก็ได้เลื่อนขั้นเป็นหัวหน้าของหน่วยที่ 9* วันเกิด / 13 พฤศจิกายน
บทบาท.
ในภาคโซลโซไซตี้ เขาเป็นหัวหน้ายมทูตที่เข้าต่อสู้กับ "ซาราคิ เคมปาจิ" หัวหน้าหน่วย 11 ซึ่งได้แอบช่วยเหลือพวกของอิจิโกะ ซึ่งเขาก็กลายเป็นฝ่ายพลาดท่าจากการต่อสู้แบบบ้าระห่ำอย่างสุดๆของเค็มปาชิจนได้รับบาดเจ็บ 
ในตอนท้าย เขาประกาศตัวชัดว่าเป็นหนึ่งในผู้ร่วมก่อการกบฏร่วมกับ "ไอเซ็น โซสึเกะ" อดีตหัวหน้าหน่วย 5 และถูกล้อมจับที่เนินโซเคียคุ แต่ในที่สุดก็หนีไปได้ด้วยการช่วยเหลือของเหล่าฮอลโลว์ ซึ่งเหตุผลของการก่อกบฏนี้ก็น่าจะมาจากความต้องการที่จะสร้างคุณธรรมขึ้นมาในแบบของเขา ดั่งประโยคนี้ ของเขา
"ถ้าคุณธรรมในโลกมีไม่เพียงพอ ตัวข้าจะเป็นคุณธรรมเอง"
ในหลังจากภาคโซลโซไซตี้ในมังงะ โทเซ็นปรากฏตัวอีกครั้งในระหว่างการต่อสู้กันของเหล่ายมทูตกับ "อารันคาร์" (เหล่าฮอลโลว์ที่ได้รับพลังยมทูต สมุนของไอเซ็น) ซึ่งได้เข้ามาขวางการต่อสู้ระหว่าง"คุโรซากิ อิจิโกะ" กับ "กริมจอว์ แจ็กเกอร์แจ็ก" อารันคาร์หมายเลข 6ในกลุ่มเอสปาด้า ซึ่งโทเซ็นได้พาตัวกริมจอว์กลับไป พร้อมกับลงโทษกริมจอร์ด้วยการตัดแขนข้างหนึ่ง และเผาแขนของกริมจอว์ทิ้ง และโดยส่วนตัวนั้น เขาคิดว่า "กริมจอว์ แจ็กเกอร์แจ็ก" นั้นเป็นจักรกลต่อสู้เหมือนกับ "ซาราคิ เคมปาจิ"<br>
ภาคไอเซ็นบุกโลก<br>
 โทเซ็น ได้เข้าต่อสู้กับโคมามุระ และ ฮิซากิ โดยใช้พลังของฮอลโลว์ ทำให้โทเซ็นสามารถมองเห็นได้ (เหมือนการสวมหน้ากากของ อิจิโกะ และ การปลดปล่อยดาบของเอสปาด้า ผสมกัน) แต่โทเซ้นก็ได้พ่ายแพ้ ให้กับ ฮิซากิ ชูเฮย์ และโดน ไอเซ็น กำจัดในที่สุดเพราะเห็นว่า โทเซ็น นั้นหมดประโยชน์แล้ว
ดาบฟันวิญญาณ.
ขั้นต้น(ชิไค).
แบบที่ 2 เบนิฮิโค (紅飛蝗 , ตั๊กแตนสีเลือด) จะสร้างใบดาบจำนวนมากและสาดใส่คู่ต่อสู้แบบห่าฝน
แบบที่ 3 หลังจากที่โทเซ็นสวมหน้ากากแล้ว สามารถใช้ซึซึมุชิกระบวนท่าที่ 100 เป็นการส่งคลื่นเสียงที่อัดแน่นเพื่อทำลายคู่ต่อสู้
วานิช โปตะวณิช

ศาสตราภิชาน ดร.วานิช โปตะวนิช นักดนตรี และวาทยกรชาวไทย และผู้อำนวยเพลงของวงซิมโฟนีกรุงเทพ Royal Bangkok Symphony Orchestra (RBSO) ศาสตราภิชานวิทยาลัยดนตรี มหาวิทยาลัยรังสิต
ประวัติ.
วานิช โปตะวนิช นักทรัมเปต หัวหน้ากลุ่มทรัมเปต และวาทยกรประจำวง (Resident Conductor) วงดุริยางค์ซิมโฟนีกรุงเทพ และ วงดุริยางค์สากล กรมศิลปากร (Thai National Symphony Orchestra - TH NSO) 
วานิช เข้าศึกษาระดับชั้นมัธยมศึกษาที่ โรงเรียนวัดสุทธิวราราม และ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และ Rotterdam Conservatory ที่ประเทศเนเธอร์แลนด์ ปัจจุบันเป็นข้าราชการอยู่ที่สำนักการสังคีต กรมศิลปากร และสอนวิชาทรัมเปตอยู่ที่ โรงเรียนดนตรีมีฟ้า เป็นอาจารย์พิเศษสอนวิชาทักษะการเล่นทรัมเป็ตให้กับ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร มหาวิทยาลัย มศว ประสานมิตร เป็นต้น และเป็นผู้ควบคุมวง Buu Symphonic Band สาขาวิชาดนตรีและการแสดง คณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา และ วงดุริยางค์ แห่ง มหาวิทยาลัยรังสิต
จบการศึกษาปริญญาตรี สาขาดนตรีตะวันตก คณะศิลปกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยปริญญาโท สาขาการประพันธ์เพลง คณะศิลปกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ปริญญาเอก สาขาการประพันธ์เพลง คณะศิลปกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
วานิช โปตะวนิช เป็นผู้อำนวยเพลงประจำ ของวงดุริยางค์ซิมโฟนีกรุงเทพ ตั้งแต่ พ.ศ. 2539 จนถึงปัจจุบัน
วงดุริยางค์สากล กรมศิลปากร

วงดุริยางค์สากล กรมศิลปากร (Thai National Symphony Orchestra - TNSO) เป็นวงออร์เคสตรา วงแรกของประเทศไทย ก่อตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2454 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้มีการจัดวงดุริยางค์ประเภทออร์เคสตราขึ้นเป็นครั้งแรกในประเทศไทย สังกัดกรมมหรสพ กระทรวงวัง มีชื่อเรียกในสมัยนั้นว่า วงเครื่องสายฝรั่งหลวง โดยมีครูชาวอิตาลีเป็นครูผู้ฝึกสอนนักดนตรี ซึ่งเป็นนักดนตรีไทยสังกัดวงปี่พาทย์หลวง 
ต่อมาใน พ.ศ. 2457 ครูผู้ฝึกสอนจำเป็นต้องเดินทางกลับอิตาลีในระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 1 ทางวงขาดผู้ฝึกสอน พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวจึงโปรดเกล้าฯ ให้ ขุนเจนรถรัฐ (ปิติ วาทยะกร) ซึ่งชำนาญด้านดนตรีสากล โอนย้ายจากกรมรถไฟหลวงเข้ามารับราชการวงเครื่องสายฝรั่งหลวงในตำแหน่งผู้ช่วยปลัดกรม มีหน้าที่ฝึกสอนและปรับปรุงวงดนตรี เมื่อวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2460
วงเครื่องสายฝรั่งหลวงจัดแสดงเป็นประจำให้ประชาชนทั่วไปรับชมอยู่ที่ร้านกาแฟนรสิงห์ สนามเสือป่า ศาลาสหทัยสมาคม และโรงมหรสพสวนมิสกวัน ได้บรรเลงในงานสำคัญต่าง ๆ เช่น งานฤดูหนาว, งานกาชาด และงานของสถานเอกอัครราชทูตต่างๆ และทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ขุนเจนรถรัฐเป็นหลวงเจนดุริยางค์ และพระเจนดุริยางค์ ในเวลาต่อมา นับเป็นวาทยกรคนไทยคนแรก
ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดเกล้าฯ ให้มีการเปิดบรรเลงแบบ ซิมโฟนี คอนเสิร์ต สำหรับประชาชนทั่วไปขึ้นเป็นครั้งแรก จนได้รับการยกย่องให้เป็นวงดนตรีที่ดีที่สุดในเอเชียตะวันออก
ภายหลังการเปลี่ยนแปลงการปกครอง กรมปี่พาทย์หลวงและโขนหลวง และวงเครื่องสายฝรั่งหลวง ถูกโอนย้ายจากกระทรวงวังมาขึ้นกับกรมศิลปากร และเปลี่ยนชื่อใหม่เป็น วงดุริยางค์สากล กรมศิลปากร ตั้งแต่ พ.ศ. 2477 จนถึงปัจจุบัน 
ปัจจุบัน วงดุริยางค์สากล กรมศิลปากร ยังจัดแสดงอย่างสม่ำเสมอ ผู้อำนวยวงคนปัจจุบัน คือ วานิช โปตะวนิช และสถาพร นิยมทอง
ปฏิกิริยาของนานาชาติต่อรัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2549

ปฏิกิริยาของนานาชาติต่อรัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2549 เป็นปฏิกิริยาอันเนื่องมาจากการรัฐประหารในประเทศไทย ในปี พ.ศ. 2549 ที่เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2549 โดยคณะปฏิรูปการปกครองในระบอบประชาธิปไตย อันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข หรือ คปค. ซึ่งประกอบไปด้วยกองทัพไทย และตำรวจไทย ได้ทำการรัฐประหารต่อรัฐบาล อันมี พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร เป็นนายกรัฐมนตรี รัฐประหารในครั้งนี้ถือเป็นครั้งแรกในรอบ 15 ปี อันเป็นผลมาจากวิกฤตการณ์ทางการเมืองในไทย ที่ยาวนานเกือบ 1 ปี อันเกี่ยวพันถึง พ.ต.ท.ทักษิณ และฝ่ายตรงข้ามทางการเมือง โดย คปค.ประกาศให้เลื่อนการเลือกตั้งซึ่งกำลังจะเกิดขึ้น ยกเลิกการใช้รัฐธรรมนูญ 2540 ยกเลิกรัฐสภา สั่งห้ามการประชุมพรรคการเมือง และการชุมนุมทางการเมืองเกินกว่า 5 คน ยับยั้ง ตรวจสอบ และตัดสัญญาณการเผยแพร่ข้อมูลข่าวสารของสื่อมวลชนแขนงต่างๆ ประกาศใช้กฎอัยการศึก และจับกุมอดีตรัฐมนตรีในรัฐบาล พ.ต.ท.ทักษิณ บางท่าน มีการรายงานว่าการรัฐประหารครั้งนี้ไม่มีการเสียเลือดเนื้อ ไม่มีผู้ได้รับบาดเจ็บ หรือเสียชีวิต รัฐบาลจากนานาประเทศ ได้แสดงความกังวลเกี่ยวกับการรัฐประหารในระดับต่าง ๆ กัน โดยมีตั้งแต่ การประณามอย่างรุนแรง ได้แก่ ออสเตรเลีย นิวซีแลนด์ และเดนมาร์ก ไปจนถึงการไม่เข้าแทรกแซง ได้แก่ จีน และลาว ส่วนสหรัฐอเมริกานั้นถึงกับกล่าวว่า "มันน่าผิดหวัง และการปฏิวัตินั้น ไม่มีเหตุผลที่ใช้อธิบาย เพื่อแก้ตัวใดๆ"
สื่อนานาชาติ.
นิตยสาร "The Economist" ได้คัดค้านการรัฐประหารครั้งนี้ว่า "การก่อรัฐประหารนั้นก็เหมือนกับสงครามซึ่งเกิดขึ้นง่ายแต่ยากที่จะจบลง... การที่เหล่านายทหารเชื่อว่ารัฐประหารจะแก้ปัญหาทุกอย่างได้เป็นความผิดพลาดอย่างยิ่ง เพราะเมื่อใดก็ตามที่มีการเลือกตั้ง พรรคไทยรักไทยซึ่งให้ความสำคัญกับชนชั้นรากหญ้า จะยังคงทำได้ดีแน่นอน ไม่ว่า พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร จะได้รับอนุญาตให้กลับเข้ามาในประเทศเพื่อมาเป็นหัวหน้าพรรคอีกหรือไม่ก็ตาม การเปลี่ยนรัฐบาลโดยการประท้วงตามท้องถนนและการยึดอำนาจของทหารที่มีขึ้นได้ล้มล้างการพัฒนาทั้งปวงในทศวรรษที่ผ่านมาซึ่งไทยได้พยายามก้าวออกมาจากอิทธิพลของทหารและชนชั้นศักดินา ผลลัพธ์ที่เกิดขึ้นดูเหมือนจะมีแต่ความวุ่นวายไร้เสถียรภาพ และความวุ่นวายนี้ก็ไม่ช่วยทำให้การเมืองสะอาดขึ้น" บทความนี้กล่าวต่อว่าการที่ พล.อ.สนธิขาดการสร้างความเชื่อมั่นในการรัฐประหารต่อนานาชาติ อาจทำให้เกิดการสนับสนุนผู้นำทางทหารหรือเพิ่มแนวโน้มการเป็นเผด็จการในประเทศเพื่อนบ้าน 
หนังสือพิมพ์ "New York Times" กล่าวถึงการรัฐประหารว่า "ด้วยการรัฐประหาร ประเทศไทยได้กลายเป็นอีกประเทศหนึ่งในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ที่ได้ให้ความหมายใหม่กับคำว่าประชาธิปไตยด้วยสิ่งที่ไม่เป็นประชาธิปไตย ซึ่งอาจเป็นการจัดการหรือฉีกรัฐธรรมนูญเพื่อที่จะไปให้ถึงเป้าหมายทางการเมือง บัดนี้ ไทยและฟิลิปปินส์ซึ่งเป็นประเทศแบบอย่างในด้านประชาธิปไตยของภูมิภาคนี้ได้ขับไล่ผู้นำที่มาจากการเลือกตั้งของเขาเอง"
เดอะ พีชแบนด์

เดอะ พีชแบนด์  ศิลปินกลุ่มดูโอ ที่เกิดจากการรวมตัวกันของ วิริยาภา จันทร์สุวงศ์ (นุ้ย) นักศึกษาหญิง จากคณะโบราณคดี มหาวิทยาลัยศิลปากร ซึ่งเข้าเรียนในหลักสูตรแต่งเพลง ในสถาบันเจนเอกซ์อะคาเดมี่ และได้พบกับผู้ช่วยสอนอย่าง รักษ์พล รักขนาม (พีช) ที่นั่น ก่อนจบหลักสูตร นุ้ยได้แต่งเนื้อเพลง "ท่องราตรี" ส่งในการสอบ และลองส่งเพลงไปเปิดทางสถานีวิทยุ แฟตเรดิโอ ในนาม "เดอะ พีชแบนด์" และสามารถขึ้นไปถึงอันดับ 2 ในชาร์ตของคลื่นได้ในที่สุด
หลังจากที่ส่งเพลง "ท่องราตรี" ไปแล้ว พีช ก็มีความคิดจะทำเพลงใหม่โดยชวน "วุฒิกานต์ คมขำ (เอ๊กซ์)" นักเรียนหลักสูตร Logic ในสถาบันเจนเอกซ์อะคาเดมี่ ซึ่งเป็นนักศึกษาเอกดนตรีสากล มหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม มาช่วยอัดกีต้าร์ให้ในเพลง "เก็บรัก" ในวันที่อัดเสียง "วีระวงศ์ วรรณวิจิตร (ม๊อค)" ได้มาเป็นเพื่อนด้วยและได้ช่วยอัดเบสให้ในเพลงนี้ด้วยเช่นกัน จากนั้นได้ทำเพลงที่ 3 คือเพลง Let's โดยมี "วีระวงศ์ วรรณวิจิตร (ม๊อค)" อัดเบสให้อีกครั้ง และหลังจากที่เสร็จทั้งสามเพลงไปแล้ว จึงได้รับการติดต่อจากทาง Black sheep ให้เข้าเป็นศิลปินในสังกัด และได้เริ่มทำอัลบั้มแรก
ดอร์เวย์เพจ

ดอร์เวย์เพจ  เป็นการทำสแปมเด็กซิงชนิดหนึ่ง โดยสร้างเว็บเพจที่มีแต่ข้อความคำสำคัญมาก ๆ จนไม่มีเนื้อหาสาระ เพื่อหลอกโปรแกรมบอตของเสิร์ชเอนจินให้เก็บหน้านี้ จากนั้นทำการเปลี่ยนทางไปยังหน้าอื่นที่ต้องการ เพื่อให้ผู้ชมจับสิ่งผิดปกติไม่ได้
ทาดาโอะ อันโด

ทาดาโอะ อันโด (; โรมาจิ: "Andō Tadao") (เกิด 13 กันยายน พ.ศ. 2484 ที่ นครโอซากะ จังหวัดโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น) เป็นสถาปนิกชาวญี่ปุ่น ที่มีชื่อเสียงจากการนำคอนกรีตหล่อแล้วเจาะรูปเป็นช่อง ๆ วางเรียงเป็นแผ่น ๆ เป็นวัสดุในการก่อสร้างเป็นหลัก แนวความคิดในการออกแบบของ อันโด จะเน้นเรื่องความสัมพันธ์ของมนุษย์กับธรรมชาติโดยใช้ระบบสัญลักษณ์เชิงปรัชญา เช่น การให้แสงเป็นตัวแทนของธรรมชาติ จะสังเกตได้ว่างานส่วนใหญ่ของอันโดจะไม่มีหน้าต่างที่เปิดให้เห็นทิวทัศน์นอกอาคาร แต่มักมีช่องเปิดที่แสงแดดสามารถส่องผ่านได้ แต่ไม่สามารถมองเห็นสภาพแวดล้อมได้ ในปี 2512 เขาได้ก่อตั้งบริษัทสถาปนิกของตัวเอง และในปี 2538 อันโดก็ได้รับ รางวัลพริตซ์เกอร์ รางวัลสูงสุดทางสถาปนิก โดยอันโดได้บริจาคเงินรางวัล 100,000 ดอลลาร์สหรัฐ ให้กับเด็กกำพร้าจากเหตุการณ์แผ่นดินไหวใหญ่ที่โคเบะในปีนั้น
ชีวิตในวัยเด็กอันโดได้ทำงานหลายอย่าง เช่นเป็นคนขับรถบรรทุกและนักมวยเพื่อสะสมเงินเพื่อจะเป็นสถาปนิก อันโดนับเป็นสถาปนิกที่มีชื่อเสียงระดับต้น ๆ ของญี่ปุ่นและของโลก แต่ทว่าทะดะโอกลับไม่เคยผ่านการศึกษาทางด้านสถาปัตยกรรมมาก่อนเลย ความรู้ส่วนใหญ่ได้มาจากการอ่านหนังสือและค้นคว้าด้วยตัวเองทั้งสิ้น
<br clear="all">
ไซมอน เว็บบ์

ไซมอน โซโลมอน เว็บบ์ (เกิด 30 มีนาคม พ.ศ. 2519) เป็นนักร้อง, นักแต่งเพลง, แร็ปเปอร์, นักแสดง และผู้จัดการเพลงชาวอังกฤษ เขามีชื่อเสียงจากการเป็นสมาชิกวงบอยแบนด์ บลู ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2543 ก่อนที่จะแยกวงในปี 2548 และปฏิรูปในปี 2552 โดยมียอดขายมากกว่า 15 ล้านแผ่น เว็บบ์เปิดตัวสตูดิโออัลบั้มเดี่ยว 3 อัลบั้มในปี 2548, 2549 และ 2560 ขายได้มากกว่า 700,000 แผ่นทั่วโลกและมี 5 เพลงติด 40 อันดับแรกในสหราชอาณาจักร 
ประวัติ.
"ไซมอน เว็บบ์" ก่อนที่จะมาเป็นนักร้อง เขาเคยเป็นนักฟุตบอลที่เกือบได้ร่วมสโมสรดัง อย่าง ลิเวอร์พูล และ แอสตันวิลลา แต่ต้องหยุดกลางคันเพราะอาการกล้ามเนื้อฉีก เขาจึงหันเหสู่อาชีพนายแบบจากการได้ตำแหน่ง "เฟซ ออฟ เดอะ เยียร์" จากนิตยสารอังกฤษชื่อดัง "ไพรด์" เขาเข้าร่วมวงบลูในปี 2000 เพลงฮิตหลายเพลงของวงเป็นฝีมือการแต่งของเขา อาทิ All Rise, Fly By, One Love เป็นต้น
ปัจจุบัน ไซมอนเป็นเจ้าของบริษัทโมเดลลิ่ง และบริษัทโปรดัคชั่นที่ทำหน้าที่พัฒนาและจัดหาศิลปินให้กับค่ายเพลง นอกจากนี้ เขาก็ยังเป็นนักแสดงอีกด้วย โดยภาพยนตร์เรื่องล่าสุดที่เขาแสดงก็คือ ‘เดอะ ทรูธ อะเบ๊าท์ เลิฟ’
ภาพยนตร์เรื่อง Fantastic Four ภาค 2 : Rise of the Silver Surfer ภาพยนตร์แนวซูเปอร์ฮีโร่ได้ไซมอน เว็บบ์มาแต่งและร้องให้ โดยใช้ชื่อเพลงว่า Ride the Storm
แนวเพลง.
สไตล์เพลงที่เป็นตัวของเขาเอง เขาเรียกแนวเพลงนี้ว่า "urban folk" ที่เป็นการผสมผสานกันของเสียงร้องในแบบ soulful, จังหวะ urban beats, และกีต้าร์อะคูสติก
แฟลชเก็ต

แฟลชเก็ต  (เดิมใช้ชื่อว่า เจ็ตคาร์) เป็นโปรแกรมช่วยดาวน์โหลดแบบฟรีแวร์ สำหรับไมโครซอฟท์ วินโดวส์ เมื่อก่อนจะเป็นซอฟต์แวร์ที่ต้องจ่ายเงินหรือไม่ก็จะมีโฆษณา ตอนหลังใช้สำหรับช่วยดาวน์โหลดของอินเทอร์เน็ตเอกซ์พลอเรอร์ ทำให้การดาวน์โหลดสามารถหยุดได้ มีความยืดหยุ่น ทำให้ไฟล์ที่ดาวน์โหลดไม่เสียหาย
ตัวจัดการดาวน์โหลด

ตัวจัดการดาวน์โหลด  คือซอฟต์แวร์ที่ช่วยเพิ่มความสามารถในการดาวน์โหลดไฟล์คอมพิวเตอร์ (บางครั้งอาจะมีการอัปโหลดด้วย) จากระบบเครือข่าย (มักจะเป็นระบบอินเทอร์เน็ต) โดยทั่วไปแล้วโปรแกรมประเภทนี้จะมีความสามารถพื้นฐานสองอย่างคือ ความสามารถในการดาวน์โหลดไฟล์ต่อหากการดาวน์โหลดยังไม่สำเร็จ และ ความสามารถในการแยกไฟล์ที่ดาวน์โหลดออกเป็นส่วนย่อยๆ ตั้งแต่สองส่วนขึ้นไปแล้วทำการดาวน์โหลดส่วนย่อยๆ นี้พร้อมๆ กัน เป็นผลให้การดาวน์โหลดสามารถทำได้รวดเร็วขึ้น นอกจากความสามารถที่กล่าวมานี้ บางโปรแกรมยังมีความสามารถอื่นๆ เพิ่มเติม เช่น
วิจิต

วิทเจ็ท (widget) คือ ชุดคำสั่งโปรแกรมคอมพิวเตอร์ขนาดเล็ก หรือโปรแกรมสำหรับการควบคุมในการทำงานของเครื่องคอมพิวเตอร์
ในแบบต่าง ๆ เช่น เป็นหน้าต่าง เล็ก ๆ (windows),(popup) เพื่อให้ผู้ใช้สามารถควบคุมหรือสั่งการเครื่องคอมพิวเตอร์ให้ทำงาน
ในรูปแบบต่าง ๆ เช่นเรียกใช้งานเครื่องคิดเลข ในวินโดวส์ ลีนุกซ์ หรือ โอเอสทู เป็นต้น 
โดยที่สามารถสั่งงานให้โปรแกรมย่อย ๆ เหล่านั่นทำงานด้วยการกดปุ่มคำสั่ง ด้วยเมาส์ แทนการพิมพ์ชุดคำสั่ง 
ซึ่งผู้ใช้งานสามารถติดต่อสื่อสารกับเครื่องคอมพิวเตอร์ได้อย่างสะดวกง่ายดาย
คำว่า วิจิต มาจากคำภาษาอังกฤษคำว่า แกเจต (gadget)
มหาวิทยาลัยเว็บสเตอร์ (ประเทศไทย)

มหาวิทยาลัยเว็บสเตอร์ (ประเทศไทย)  เป็นมหาวิทยาลัยของสหรัฐอเมริกาที่มาเปิดสาขาในประเทศไทย โดยผ่านการรับรองจากสำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา เมื่อวันที่ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2540 โดยเปิดสอนทั้งในระดับปริญญาตรี และบัณฑิตศึกษา และได้เลิกกิจการตั้งแต่วันที่ 31 ธันวาคม 2564
ประวัติ.
มหาวิทยาลัยเวบสเตอร์ เป็นมหาวิทยาลัยเอกชน ซึ่งมีสาขาในประเทศต่าง ๆ ทั่วโลก ได้แก่ ออสเตรีย, เบอร์มิวดา, จีน, อังกฤษ, สวิตเซอร์แลนด์, เนเธอร์แลนด์, สหรัฐอเมริกา และประเทศไทย สำหรับในประเทศไทย มหาวิทยาลัยเวบสเตอร์เคยเปิดทำการเรียนการสอนใน 2 แห่ง ได้แก่ 
โดย ต้นสังกัดตั้งอยู่ที่เมือง เว็บสเตอร์โกรฟซ์ (ชานเมืองเซ็นต์หลุยส์) ในรัฐมิสซูรี
หลักสูตร.
มหาวิทยาลัยเว็บสเตอร์ เคยเปิดสอนในประเทศไทย ดังนี้
ดาบ

ดาบ เป็นอาวุธประเภทนึงที่มีแหลมคมและใบมีด (Edged and bladed weapons) ซึ่งมีไว้สำหรับการตัดหรือแทงด้วยมือ ใบมีดของมันนั้นยาวกว่ามีดหรือดาบสั้น (Dagger) ซึ่งถูกติดด้วยด้ามจับและสามารถตั้งตรงหรือโค้งงอได้ การแทงด้วยดาบมักจะมีใบมีดที่แนวตรงและที่ปลายแหลมจะคมกว่า การฟาดฟันด้วยดาบส่วนใหญ่จะมีลักษณะที่โค้งงอและมีคมที่สามารถตัดขาดได้ง่ายในด้านเดียวหรือทั้งสองด้านของใบมีด ดาบจำนวนมากได้รับการออกแบบสำหรับทั้งการแทงและฟาดฟัน คำจัดกัดความที่แม่นยำของดาบนั้นแตกต่างกันไปตามยุคประวัติศาสตร์และพื้นที่ทางภูมิศาสตร์ 
ตามประวัติศาสตร์ ดาบได้รับการพัฒนาในยุคสัมฤทธิ์ ซึ่งพัฒนามาจากดาบสั้น ตัวอย่างแรกสุดที่มีอายุประมาณ 1600 ปีก่อนคริสตกาล ต่อมาคือยุคเหล็ก ดาบยังคงค่อนข้างสั้นและไม่มีครอสการ์ด สปาธา (Spatha) ซึ่งถูกพัฒนาขึ้นในกองทัพโรมันตอนปลาย ได้กลายเป็นบรรพบุรุษขของดาบยุโรปในยุคกลาง การถูกนำมาใช้ครั้งแรกเป็นดาบแห่งยุคการย้ายถิ่นฐาน และเฉพาะในยุคสมัยกลางยุครุ่งโรจน์เท่านั้น ที่ได้ถูกพัฒนาเป็นดาบอาวุธคลาสสิกพร้อมกับครอสการ์ด คำว่า sword ยังคงเป็นภาษาอังกฤษแบบเก่า คำว่า sweord 
การใช้ดาบซึ่งเป็นที่รู้จักกันคือ วิชาดาบ (swordsmanship) หรือในบริบทสมัยใหม่ที่เรียกกันว่า การฟันดาบ ในยุคต้นสมัยใหม่ การออกแบบดาบตะวันตกจะถูกแบ่งออกเป็นสองรูปแบบคือ ดาบแทงและดาบโค้ง ดาบแทง เช่น ดาบเรเปียร์ และในท้ายที่สุด ดาบขนาดเล็ก (smallsword) ได้ถูกออกแบบมาให้แทงเป้าหมายอย่างรวดเร็วและทำให้เกิดบาดแผลที่ถูกแทงลึก การออกแบบที่ยาวและตรงแต่มีน้ำหนักเบาและมีความสมดุลทำให้ดูคล่องแคล่วและเป็นอันตรายอย่างมากในการดวล แต่ไม่ค่อยมีประสิทธิภาพเมื่อใช้ในการฟาดฟันหรือการสับ การเสียบและการแทงต่อเป้าหมายจะสามารถยุติการต่อสู้ในไม่กี่วินาทีโดยใช้เพียงจุดของดาบ นำไปสู่การพัฒนารูปแบบการต่อสู้ที่ใกล้เคียงกับการฟันดาบสมัยใหม่ 
ดาบโค้งและใบมีดที่คล้ายกัน เช่น มีดสั้นจะถูกสร้างขึ้นที่มีน้ำหนักมากกว่าและมักถูกนำมาใช้ในการสงครามมากกว่า การสร้างขึ้นเพื่อฟาดฟันและการสับศัตรูหลายคน ซึ่งมักจะอยู่บนหลังม้า ใบมีดโค้งงอที่ดูยาวของดาบและน้ำหนักที่สมดุลไปข้างหน้าเล็กน้อย ทำให้มันดูเป็นอันตรายถึงแก่ความตายสำหรับบุคคลที่อยู่ในสนามรบ ดาบส่วนใหญ่มีคมและใบมีดคมสองด้าน ทำให้สามารถแทงทะลุทหาร ภายหลังจากการบุกทะลวงของทหารม้า ดาบโค้งงอยังคงมีให้เห็นในสนามรบจนถึงต้นศตวรรษที่ 20 กองทัพเรือสหรัฐได้เก็บมีดสั้นที่ทนทานไว้จำนวนนับหมื่นเล่มในคลังแสงของพวกเขาในสงครามโลกครั้งที่สอง และมีหลายเล่มได้ถูกแจกจ่ายให้กับนาวิกโยธินในแปซิฟิกเพื่อใช้เป็นมีดพร้าป่า 
อาวุธที่ไม่ใช่ของยุโรปที่ถูกจัดประเภทเป็นดาบ ได้แก่ อาวุธที่คมด้านเดียว เช่น ดาบ Scimitar ในตะวันออกกลาง เตา (ดาบจีน) ของจีน และดาบคาตานะของญี่ปุ่นที่เกี่ยวข้อง คำว่า jiàn 剑 ในภาษาจีนเป็นตัวอย่างหนึ่งของดาบสองคมที่ไม่ใช่ของยุโรป เช่นเดียวกับรูปแบบของยุโรปที่ได้มาจากดาบสองคมในยุคเหล็ก
ชนิดของดาบ.
ชนิดของดาบแบ่งได้หลายประเภท โดยแบ่งตาม
ขวาน

ขวาน เป็นเครื่องมือที่มีมาแต่อดีต ใช้ในการตัดไม้ หรือหั่นไม้ รวมไปถึงการใช้เป็นอาวุธ โดยทั่วไปขวานจะประกอบด้วยสองส่วนหลักคือ ส่วนหัว และส่วนด้ามจับ โดยจะเห็นได้ว่าขวานเป็นตัวอย่างหนึ่งที่เป็นเทคโนโลยีเกี่ยวกับลิ่ม ที่ใช้ในการผ่อนแรง
ขวานในสมัยโบราณ ส่วนหัวทำจากหิน และผูกเข้ากันกับด้ามไม้ ในขณะที่ขวานในยุคปัจจุบันส่วนหัว จะสร้างจากเหล็กและด้ามจับไม้ โดยขวานจะมีทั้งแบบที่ด้ามยาว และแบบด้ามสั้นขึ้นอยู่กับประเภทการใช้งานของขวานนั้น ๆ
กระสุน

กระสุน เป็นวัตถุที่ถูกยิงออกจากปืน โดยกระสุนปืนส่วนใหญ่หัวกระสุนจะทำจากโลหะตะกั่วผสมโลหะพลวงเล็กน้อย และหุ้มหัวกระสุนด้วยโลหะทองแดงเพื่อลดการเสียรูปทรงของหัวกระสุนและเพื่อความสะดวกในการป้อนเข้าสู่รังเพลิงของปืน โดยทั่วไปคำว่ากระสุนปืนมักจะเรียกรวมถึงส่วนของ ปลอกกระสุน และ ดินปืน ในขณะที่กระสุนของปืนใหญ่จะประกอบไปด้วย ดินปืน เป็นหลัก และเมื่อยิงออกไปจะทำให้บาดเจ็บโดยอาการขึ้นอยู่กับจุดที่โดนกระสุน
กระสุนปืนเกิดขึ้นมาพร้อมกับการพัฒนาปืนเคียงคู่กันไป โดยเริ่มใช้ในทวีปยุโรป ในช่วงคริสต์ศักราช 1500 ถึง 1800 โดยมีชื่อเรียกแตกต่างกันไป โดยกระสุนปืนที่มีลักษณะเป็นรูปร่างเหมือนปัจจุบันเริ่มพัฒนาโดย จอห์น นอร์ตัน กัปตันของกองทัพบริติช ในปี พ.ศ. 2366 (ค.ศ. 1823)
ลัทธิเต๋า

ลัทธิเต๋า หรือ ศาสนาเต๋า ("Dàojiao") เป็นปรัชญาและศาสนาที่มีต้นกำเนิดในประเทศจีน เน้นการใช้ชีวิตกลมกลืนกับเต๋า ซึ่งเป็นแนวคิดหลักในสำนักปรัชญาจีนส่วนใหญ่ แต่ในศาสนาเต๋า เต๋าหมายถึงต้นกำเนิด แบบแผน และสารัตถะของสรรพสิ่ง ไม่เน้นเรื่องพิธีกรรมซับซ้อนและระเบียบสังคมอย่างลัทธิขงจื๊อ แม้ลัทธิเต๋าในแต่ละนิกายจะมีคำสอนด้านจริยธรรมแตกต่างกัน แต่โดยทั่วไปเน้นหลักการเดียวกันคือ "อู๋เว่ย" หรือ ความไร้เจตนา ความเป็นธรรมชาติ และความเรียบง่าย กับสมบัติสามประการ ได้แก่ 慈 ความเมตตา 儉 ความมัธยัสถ์ และ 不敢為天下先 ความอ่อนน้อมถ่อมตน
ศาสนาเต๋ากำเนิดขึ้นราวศตวรรษที่ 4 ก่อนคริสต์ศักราช โดยรับแนวคิดทางจักรวาลวิทยาจากสำนักยินหยาง และแนวปฏิบัติตนให้สอดคล้องกับวัฏจักรของธรรมชาติตามคัมภีร์อี้จิง ต่อมาใช้เต้าเต๋อจิงของเล่าจื๊อและคัมภีร์จวงจื่อเป็นคัมภีร์หลักประจำศาสนา ถึงสมัยราชวงศ์ฮั่น ลัทธิเต๋าในจ๊กก๊กเริ่มมีองค์กรและพิธีกรรมเป็นระบบ จนถึงปัจจุบันศาสนาเต๋าแบ่งเป็น 2 นิกายหลักคือ สำนักฉวนเจินและสำนักเจิ้งอี หลังสมัยของเล่าจื๊อและจวงจื๊อ มีการจัดสารบบวรรณกรรมศาสนาเต๋าต่าง ๆ จนได้เป็นคัมภีร์เต้าจั้งและพิมพ์เผยแพร่ตามรับสั่งของจักรพรรดิจีน และเป็นศาสนาประจำชาติจีนมาตลอดจนหลังคริสต์ศตวรรษที่ 17 จึงไม่ได้อยู่ในอุปถัมภ์ของราชสำนัก
ปัจจุบัน ศาสนาเต๋าเป็นหนึ่งในห้าศาสนาที่ได้รับการรับรองอย่างเป็นทางการในประเทศจีนและเกาะไต้หวัน แม้ศาสนานี้จะไม่แพร่หลายนอกประเทศจีนนัก แต่ก็พบว่ามีศาสนิกชนจำนวนหนึ่งในฮ่องกง มาเก๊า และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
หลักคำสอน.
จริยศาสตร์.
หัวข้อทางจริยศาสตร์หลักของคัมภีร์เต้าเต๋อจิงของเล่าจื๊อและคัมภีร์จวงจื๊อ พุ่งเน้นความสนใจไปที่สภาวะ "อู๋เหวย" ได้แก่ ความเป็นธรรมชาติ ความเรียบง่าย ไม่ขัดเกลา และความเป็นอิสระจากแรงปรารถนา
เต๋า และเต๋อ.
เต๋า  หมายถึง "มรรคา" ซึ่งสื่อความหมายในแง่ของวิถีทาง และหลักการ โดยในลัทธิเต๋า "มรรคา" หรือ 道 หมายถึงสิ่งที่เป็นธรรมชาติ เกิดมีขึ้นเอง เป็นนิรันดร์ ไร้ชื่อเรียกขาน และไม่สามารถอธิบายได้ สิ่งนี้เป็นทั้งจุดเริ่มต้นของสรรพสิ่ง และเป็นวิถีที่ทุกสรรพสิ่งดำเนินไปตาม. เต๋าได้รับการเรียกขานว่าเป็น "การไหลไปของเอกภพ", เป็น "มโนทัศน์ที่จำเป็นด้วยเหตุผลเชิงภววิทยา" (conceptually necessary ontological ground) หรือ "การสาธิตให้ปรากฏโดยธรรมชาติ" นอกจากนี้ "เต๋า" ยังหมายถึงสิ่งที่แต่ละบุคคลและแต่ละสิ่งมีแผ่ซ่านอยู่ภายใน (อัพภันตรภาพ หรือ immanence) ตนเอง
การภวนาและดำรงตนอยู่ในวิถีแห่งเต๋าย่อมทำให้เกิดผลประเสริฐเรียกว่า "เต๋อ"  ซึ่งหมายถึงคุณธรรม หรือพลัง
ปลานวลจันทร์น้ำจืด

ปลานวลจันทร์น้ำจืด หรือ ปลานวลจันทร์ (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Cirrhinus microlepis") เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่งในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) วงศ์ย่อย Labeoninae มีรูปร่างลำตัวเรียวยาวทรงกระบอก หัวโต ปากและตาเล็ก เกล็ดเล็ก ปลาในเขตลุ่มน้ำเจ้าพระยาจะมีหัวและลำตัวสีเงินอมเหลืองทอง ส่วนปลาในลุ่มน้ำโขงจะเป็นสีชมพู ครีบหลังยกสูง ครีบหางเว้าลึก ครีบก้นเล็ก อาหารได้แก่ อินทรียสาร สัตว์หน้าดินขนาดเล็ก แพลงก์ตอน และแมลงต่าง ๆ มีขนาดประมาณ 46 เซนติเมตร พบใหญ่สุด 69 เซนติเมตร น้ำหนัก 5 กิโลกรัม
ปลานวลจันทร์น้ำจืดมีพฤติกรรมวางไข่ในแหล่งน้ำหลากและเลี้ยงตัวอ่อนจนน้ำลดลงจึงอพยพลงสู่แม่น้ำ ปัจจุบันเป็นปลาที่หายาก เชื่อว่าสูญพันธุ์ไปแล้วจากแม่น้ำเจ้าพระยา และยังพบได้บ้างที่แม่น้ำโขงและแม่น้ำแม่กลอง
ปลานวลจันทร์น้ำจืดมีชื่อเป็นภาษาอีสานว่า "ปลาพอน" และ "ปลาพรวน" ในภาษาเขมร และจัดเป็นสัตว์น้ำประจำจังหวัดสุรินทร์
ปลากระเบนลายเสือ

ปลากระเบนลายเสือ (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Himantura oxyrhyncha") เป็นปลากระเบนน้ำจืดชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์ปลากระเบนธง (Dasyatidae) 
มีรูปร่างเหมือนปลากระเบนชนิดอื่นในวงศ์เดียวกัน หางยาว โคนหางมีเงี่ยงแหลมมีพิษ 1 หรือ 2 ชิ้น ที่สามารถงอกใหม่ได้เมื่อหลุดหรือหักไป หางไม่มีริ้วหนัง พื้นลำตัวด้านบนสีน้ำตาลเหลือง กลางหลังมีเกล็ดเป็นตุ่มหยาบ ๆ มีจุดดำคล้ายลายของเสือดาวกระจายอยู่ทั่วตัวไปจนปลายหาง อันเป็นที่มาของชื่อ พื้นลำตัวด้านล่างสีขาว หากินตามพื้นท้องน้ำโดยอาหารได้แก่ ปลาขนาดเล็ก, สัตว์หน้าดิน และสัตว์มีเปลือก จะว่ายขึ้นมาหากินบริเวณผิวน้ำบ้างเป็นบางครั้ง มีขนาดความกว้างประมาณ 40 เซนติเมตร หางยาว 1.2 เมตร น้ำหนักตั้งแต่ 3-5 กิโลกรัม 
ปลากระเบนลายเสือเป็นปลาน้ำกร่อยที่พบอาศัยอยู่ค่อนมาทางน้ำจืด เป็นปลาที่พบน้อย พบได้ตามปากแม่น้ำ เช่น ปากแม่น้ำเจ้าพระยา, ปากแม่น้ำโขง, แม่น้ำแม่กลอง, ทะเลสาบเขมร และพบได้ไกลถึงปากแม่น้ำบนเกาะบอร์เนียวของอินโดนีเซีย แต่มีรายงานทางวิชาการว่าพบครั้งแรกที่แม่น้ำน่าน
เนื่องจากเป็นปลาที่มีลวดลายสวยงามจึงนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามที่มีราคาแพง แต่มักจะเลี้ยงไม่ค่อยรอดเพราะปลามักประสบปัญหาปรับตัวให้อยู่ในน้ำจืดหรือภาวะแวดล้อมในที่เลี้ยงไม่ค่อยได้
ปลากระเบนลายเสือมีชื่อเรียกอื่น ๆ อีกว่า "ปลากระเบนเสือดาว", "ปลากระเบนลาย" หรือ "ปลากระเบนลายหินอ่อน"
ใหม่ เจริญปุระ

ใหม่ เจริญปุระ (เกิด 5 มกราคม พ.ศ. 2512) ชื่อเล่น ใหม่ เดิมใช้ชื่อในการแสดงว่า ใหม่ สิริวิมล เป็นนักแสดงและนักร้องชาวไทย ผลงานการแสดงเรื่องแรกคือภาพยนตร์เรื่อง "ขอแค่คิดถึง" เมื่อ พ.ศ. 2527 และละครเรื่องแรกคือ "คนเริงเมือง" ซึ่งออกอากาศทางช่อง 3 เมื่อ พ.ศ. 2531 ต่อมาใน พ.ศ. 2532 ได้ออกผลงานเพลงเป็นอัลบั้มแรก ชื่อ "ไม้ม้วน" ซึ่งประสบความสำเร็จ และทำให้ได้รับรางวัลสีสันอะวอดส์สาขานักร้องหน้าใหม่ ส่วนอัลบั้ม "ความลับสุดขอบฟ้า" เมื่อ พ.ศ. 2535 สร้างสถิติด้วยการมียอดขายสูงถึง 2 ล้านชุด นอกจากนี้ อัลบั้ม "แผลงฤทธิ์" เมื่อ พ.ศ. 2541 ก็ยังได้รับรางวัลสีสันอะวอดส์อีกครั้งในสาขาศิลปินหญิงยอดเยี่ยม ความสำเร็จในงานเพลงร็อกทำให้ได้รับฉายา ราชินีเพลงป๊อบแห่งประเทศไทย "ควีนอ็อฟป็อปร็อก" แห่งยุค 90
ประวัติ.
ใหม่ เจริญปุระ เป็นบุตรสาวคนสุดท้องของสุรินทร์ เจริญปุระ (รุจน์ รณภพ) และนางวินีย์ สนธิกุล มีพี่สาว 3 คน คือ เวณิก เจริญปุระ (แมว), พลอย เจริญปุระ (ปู), วิภาวี เจริญปุระ (กุ้ง) มีน้องสาวต่างมารดาคือ ทราย เจริญปุระ
ใหม่เกิดเมื่อวันอาทิตย์ที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2512 เริ่มเรียนหนังสือชั้นต้นที่โรงเรียนเขมะสิริอนุสสรณ์ แล้วจึงย้ายไปเรียนต่อที่แฟรีทั่นสคูล กรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ ความฝันของใหม่ในช่วงนั้นคือ "จิตรกรเอก" แต่เนื่องจากได้รับอิทธิพลทางด้านบันเทิงทางสายเลือดจากคุณพ่อ ทำให้เธอใช้เวลาว่างส่วนใหญ่ดูภาพยนตร์ ร้องเพลง และเล่นละครให้คนในครอบครัวได้รับชม และเมื่อครอบครัวไปรับประทานอาหารที่โรงแรมมณเทียร ค่ำคืนนั้นได้มีการเปิดตัวภาพยนตร์เรื่องหนึ่ง และ สมบัติ เมทะนี พระเอกภาพยนตร์ที่เปิดตัวไป ซึ่งเคยรู้จักสนิทสนมกับครอบครัวของใหม่ ได้ชักชวนให้ใหม่ไปร่วมงาน หลังจากงานเลิก เธอจึงเดินทางเข้าไปสมัครแสดงภาพยนตร์กับ ไพจิตร ศุภวารี โดยมิได้บอกว่าเธอเป็นลูกสาวของใคร ก่อนจะเปิดตัวนักแสดงคนใหม่ในชื่อ "ใหม่ สิริวิมล" ในปี พ.ศ. 2527 และ ในปี 2532 ใหม่ได้ออกอัลบั้มเดี่ยวหญิงชุดแรก "ไม้ม้วน" และประสบความสำเร็จเป็นอย่างมาก ส่งผลให้เธอขึ้นรับรางวัลศิลปินหน้าใหม่จากนิตยสาร สีสันอะวอร์ด และ อีกครั้งในปี 2541 กับรางวัลนักร้องหญิงยอดเยี่ยมจากอัลบั้ม แผลงฤทธิ์ จากเวทีเดียวกัน ส่งผลให้เธอขึ้นแท่นเป็น Queen of Pop rock แห่งยุค 90 ได้อย่างสวยงาม
ผลงาน.
อัลบั้มเดี่ยว (ปกติ).
สังกัด แกรมมี่
ลอริซิเฟอรา

ลอริซิเฟอรา (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Loricifera") เป็นไฟลัมของสัตว์ที่อาศัยอยู่ในตะกอนทางทะเล cycloneuralia ที่มีขนาดเล็กมากจนถึงระดับจุลภาค โดยมี 43 ชนิดที่ได้รับการอธิบายแล้ว และอีกประมาณ 100 ชนิดที่ได้รับการรวบรวมแล้วแต่ยังไม่ได้อธิบาย ขนาดของพวกมันมีตั้งแต่ 100 ไมโครเมตรถึง#เปลี่ยนทาง 
พวกมันมีลักษณะเด่นที่เปลือกนอกที่ป้องกันเรียกว่า lorica และถิ่นอาศัยของพวกมันอยู่ในช่องว่างระหว่างกรวดทะเลที่พวกมันเกาะติด ไฟลัมนี้ถูกค้นพบใน ค.ศ. 1983 โดย R.M. Kristensen ใกล้เมืองรอสคอฟ ประเทศฝรั่งเศส พวกมันเป็นหนึ่งในกลุ่มสัตว์ที่เพิ่งค้นพบล่าสุด พวกมันเกาะติดพื้นผิวอย่างแน่นหนา ทำให้ไม่มีใครค้นพบเป็นเวลานาน ตัวอย่างแรกถูกเก็บรวบรวมในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1970 และได้รับการบรรยายใน ค.ศ. 1983 พบได้ในทุกระดับความลึก ในตะกอนประเภทต่าง ๆ และในทุกละติจูด
ไคโนรินชา

ไคโนรินชา (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Kinorhyncha", จาก "" "snout") เป็นไฟลัมของสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังในทะเลขนาดเล็กที่แพร่หลายในโคลนหรือทรายที่ความลึกทุกระดับ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของ meiobenthos สัตว์ชนิดปัจจุบันมีความยาว หรือน้อยกว่านั้น แต่ในยุคแคมเบรียนสามารถมีขนาดถึง
ยิ่งศักดิ์ โควสุรัตน์

ยิ่งศักดิ์ โควสุรัตน์ คือนักเขียนเจ้าของนามปากกา "อีแร้ง" นักวิจารณ์ภาพยนตร์เจ้าของนามปากกา "น้ำผึ้ง" อดีตพนักงานต้อนรับบนเครื่องบินของการบินไทย และอาจารย์สอนงานบริการ เจ้าของผลงานชุดบินแหลก และคำสารภาพของนักเขียน ปัจจุบันยังคงเขียนคอลัมน์ บินแหลก ลงในนิตยสารดิฉัน
ยิ่งศักดิ์ เกิดเมื่อวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2492 เป็นชาวจังหวัดอุบลราชธานี จบการศึกษาระดับมัธยมปลายจากโรงเรียนอัสสัมชัญศรีราชา จบการศึกษาระดับปริญญาตรีจากคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
ผลงานในนามปากกา อีแร้ง.
ชุดบินแหลก.
ตามที่จัดพิมพ์ในครั้งแรกที่ถูกแบ่งเป็นห้าเล่มปกติ และสี่เล่มพิเศษ ต่อมามีการจัดพิมพ์อีกครั้งหนึ่งโดยแพรวสำนักพิมพ์มีการจัดเล่มและตั้งชื่อเล่มใหม่
บินแหลกตอนพิเศษ
รวมเรื่องสั้นแนวอีโรติก.
ชุดกลิ่นรัก 
อื่นๆ
บทวิจารณ์ภาพยนตร์.
ราคะและรักร้อน,
รักล้วนล้วน
กล้องถ่ายภาพยนตร์

กล้องถ่ายภาพยนตร์ เป็นกล้องที่ใช้สำหรับบันทึกภาพเคลื่อนไหวลงสื่อบันทึกต่อเนื่องเช่นม้วนฟิล์ม วิดีโอเทป แผ่นซีดี หรือสื่อดิจิทัลอื่น
ผู้ที่บุกเบิกการถ่ายภาพคือ วิลเลียม ฟรีสกรีน เป็นชาวอังกฤษ เขาได้ค้นพบว่าเซลลูลอยด์มีคุณสมบัติดีกว่ากระดาษซึ่งเปื่อยขาดง่าย และเมื่อนำไปอาบน้ำยา และนำไปถ่ายทำด้วยกล้องที่เขาพัฒนาขึ้น หลังจากนำไปล้างด้วยกรรมวิธี และฉายดู ก็ปรากฏเป็นภาพเคลื่อนไหวอย่างน่ายินดียิ่ง
ฟังก์ชันไดแกมมา

ในทางคณิตศาสตร์ ฟังก์ชันไดแกมมา  คือฟังก์ชันที่นิยามว่าเป็นอนุพันธ์ลอการิทึม (logarithmic derivative) ของฟังก์ชันแกมมา กล่าวคือ
<math>\psi (x) =\frac{d}{dx} \ln{\Gamma (x)}= \frac{\Gamma' (x)}{\Gamma (x)}</math>
ซึ่งฟังก์ชันไดแกมมา เป็นฟังก์ชันโพลีแกมมา (polygamma function) อันดับที่ 1
อะแคนโธเซฟาลา

อะแคนโธเซฟาลา (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Acanthocephala") เป็นกลุ่มหนอนปรสิตที่รู้จักกันในชื่อ อะแคนโธเซฟาลัน หรือ หนอนหัวหนาม จากลักษณะเด่นของ "งวงที่มีหนาม" ที่ใช้เจาะและเกี่ยวผนังไส้ในของตัวให้อาศัย อะแคนโธเซฟาลามีวงจรชีวิตซับซ้อนที่เกี่ยวข้องกับตัวให้อาศัยอย่างน้อยสองตัว ซึ่งอาจเป็นสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลัง, ปลา, สัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก, นก และสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม อะแคนโธเซฟาลาได้รับการระบุถึงประมาณ 1,420 ชนิด
อะแคนโธเซฟาลาเคยถือว่าเป็นไฟลัมไม่ต่อเนื่อง การวิเคราะห์จีโนมล่าสุดแสดงให้เห็นว่าพวกมันสืบเชื้อสายมาจากโรติเฟอร์ และควรได้รับการพิจารณาว่าเป็นโรติเฟอร์ที่ผ่านการดัดแปลงอย่างมาก หน่วยอนุกรมวิธานรวมนี้บางครั้งรู้จักกันในชื่อ Syndermata หรือสั้น ๆ ว่า Rotifera ที่มีอะแคนโธเซฟาลันเป็นชั้นย่อยของโรติเฟอร์ชั้น Hemirotatoria
ประวัติ.
คำอธิบายอะแคนโธเซฟาลาที่เก่าแก่ที่สุดที่สามารถจดจำได้ (หนอนที่มีงวงมีตะขอ) เขียนขึ้นโดย Francesco Redi นักเขียนชาวอิตาลี (1684) ใน ค.ศ. 1771 Joseph Koelreuter เสนอชื่อ Acanthocephala Philipp Ludwig Statius Müller เรียกพวกมันอย่างอิสระว่า "Echinorhynchus" ใน ค.ศ. 1776 ท้ายที่สุด Karl Rudolphi ใช้ชื่อ Acanthocephala อย่างเป็นทางการใน ค.ศ. 1809
อำเภอลำปลายมาศ

ลำปลายมาศ เป็นอำเภอหนึ่งทางทิศตะวันตกของจังหวัดบุรีรัมย์ มีแหล่งน้ำสำคัญคือ ลำน้ำมาศ สินค้าสำคัญได้แก่ ผ้าไหมมัดหมี่, จักสานไม้, ไข่เค็มพอกดิน และแคนตาลูป 
ที่มาของชื่อ.
มาจากการนำชื่อของลำน้ำสายหนึ่งที่มีชื่อว่า “ลำมาศ” ซึ่งมีต้นน้ำจากบริเวณเขาใหญ่ไหลมารวมกันบริเวณเขื่อนลำมาศ เขตอำเภอเสิงสาง จังหวัดนครราชสีมา มาตั้งเป็นชื่ออำเภอเนื่องจากลำน้ำมาศไหลผ่านพื้นที่ส่วนใหญ่ของอำเภอ โดยความหมายของชื่อ "ลำปลายมาศ" แยกได้เป็นสามคำ ดังนี้ 
เมื่อรวมความแล้ว ลำปลายมาศจึงแปลว่า "ปลายทางของสายน้ำแห่งทอง" 
ประวัติ.
เดิมบริเวณอำเภอลำปลายมาศเป็นเพียงหมู่บ้านเล็ก ชุมชนกลุ่มน้อย มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์ไม่มากนัก จนกระทั่งทางราชการได้สร้างทางรถไฟจากนครราชสีมา ผ่านมาทางหมู่บ้านแห่งนี้ ผู้คนจับจองที่ดิน สร้างบ้านเรือนจำนวนมากขึ้น 
เมื่อเส้นทางรถไฟผ่านจนไปสิ้นสุดลงที่อุบลราชธานีแล้ว จึงมีคนตั้งชื่อหมู่บ้านบริเวณนี้ขึ้น เรียกกันมาตลอดว่า "บ้านหนองยาง" ช่วงเวลานั้นเมื่อมีสถานีรถไฟแล้ว ชาวบ้านก็เรียกชื่อสถานีว่า "สถานีหนองยาง" หรือ "สะเตหนองยาง" โดยในตอนนั้น บ้านหนองยางยังขึ้นกับอำเภอนางรอง 
ต่อมาได้มีการตั้งเป็น กิ่งอำเภอลำปลายมาศ ขึ้นกับอำเภอเมืองบุรีรัมย์ (วันที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2478) และ ยกฐานะขึ้นเป็น อำเภอลำปลายมาศ จังหวัดบุรีรัมย์ (วันที่ 21 ตุลาคม 2490) 
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอตั้งอยู่อยู่ห่างจากตัวจังหวัดไปทางทิศตะวันตกระยะทางประมาณ 31 กิโลเมตร มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอลำปลายมาศแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 16 ตำบล 216 หมู่บ้าน
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอลำปลายมาศประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 16 แห่ง ได้แก่
วัฒนธรรม.
อำเภอลำปลายมาศมีเทศกาลท้องถิ่นที่สำคัญ คือ เทศกาลงานงิ้ว ซึ่งจัดขึ้นในเดือนธันวาคมของทุกปี
สัตว์พวกหนอนปล้อง

สัตว์พวกหนอนปล้อง หรือ แอนเนลิดา (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Annelid") เป็นไฟลัมหนึ่งของสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังได้แก่ ไส้เดือนดิน ไส้เดือนทะเลและปลิงน้ำจืด ลำตัวกลมยาว คล้ายวงแหวนต่อกันเป็นปล้องอย่างแท้จริง อวัยวะภายนอกและภายในจัดเป็นชุดซ้ำ ๆ กันในแต่ละปล้องไปตลอดตัว ส่วนใหญ่ดำรงชีวิตเป็นอิสระ มีส่วนน้อยที่เป็นปรสิต ผิวหนังปกคลุมด้วยคิวติเคิลบาง มีต่อมสร้างเมือก มีระยางค์เป็นแท่งแข็งหรือเดือยในแต่ละปล้อง ช่วยในการเคลื่อนที่ ลำตัวมีกล้ามเนื้อวงกลมและกล้ามเนื้อตามยาว ซีลอมแบ่งเป็นห้อง ๆ ตามลำตัวตามปล้องลำตัว การหายใจผ่านทางผิวหนัง ระบบขับถ่ายมีเนฟฟริเดียมปล้องละ 1 คู่ นำของเสียมาตามท่อ เปิดสู่ภายนอก ระบบประสาทมีปมสมอง 1 คู่เชื่อมไปยังเส้นประสาทกลางตัวด้านล่างซึ่งมีปมประสาทและเส้นประสาทย่อย มีเซลล์รับสัมผัสกลิ่นและแสง ระบบสืบพันธุ์มีทั้งแบบแยกและไม่แยกเพศ แต่ไม่สามารถผสมพันธุ์ภายในตัวเองได้
โร

โร (ตัวใหญ่ , ตัวเล็ก หรือ) เป็นอักษรกรีกตัวที่ 17 และมีค่าของเลขกรีกเท่ากับ 100 สำหรับอักษรรูปนี้ ϱ จะถูกใช้เมื่อต้องการแยกแยะความแตกต่างออกจากอักษรละติน p
โอไมครอน

โอไมครอน, ออมิครอน  หรือ โอมีกรอน (ตัวใหญ่ , ตัวเล็ก) เป็นอักษรกรีกตัวที่ 15 และมีค่าของเลขกรีกเท่ากับ 70 ความหมายตามตัวอักษรแปลว่า โอเล็ก (มิครอน แปลว่า เล็ก ซึ่งตรงข้ามกับโอเมกาหรือโอใหญ่) เสียงของโอไมครอนในภาษากรีก คล้ายกับเสียงสระออในภาษาไทย
อักษรโอไมครอนตัวใหญ่ถูกนำไปใช้เป็นสัญลักษณ์ของสัญกรณ์โอใหญ่ (Big O notation)
กระเพาะปลา

กระเพาะปลา  ทำจากถุงลมของปลา กระเพาะปลานอกจากจะอยู่ในรูปแบบกระเพาะปลาแห้งแล้วยังอยู่ในรูปแบบของกระเพาะปลาสดอีกด้วยรูปแบบของอาหารที่นิยมปรุงกันเช่น กระเพาะปลาน้ำแดง กระเพาะปลาผัดแห้ง ฯลฯ
กระเพาะปลาทำจากถุงลมตากแห้งทอดกรอบ ตำรายาจีนถือว่ากระเพาะปลาเป็นยาชูกําลัง กระเพาะปลาที่มีราคาแพงที่สุด ทำจากถุงลมของปลากะพง
ก็อมเพลเยอร์

ก็อมเพลเยอร์  เป็นฟรีแวร์ตัวหนึ่งซึ่งใช้งานในลักษณะ media player รองรับไฟล์ XviD, DivX, FLV1, AC3, OGG, MP4, H263 และอื่น ๆ ได้ และเล่นไฟล์ AVI ที่เสียหายได้ สร้างโดย บริษัทGretech แห่งเกาหลีใต้
คำว่า  (gom) ในภาษาเกาหลีแปลว่า หมี ตราสัญลักษณ์ของโปรแกรมจึงใช้รูปอุ้งเท้าหมี
สึจิโนโกะ

ในคติชนญี่ปุ่น สึจิโนโกะ (; โรมาจิ: "Tsuchinoko"; คันจิ: 槌の子; หมายถึง "ค้อนของไข่ปลา") เป็นสัตว์ประหลาดตามความเชื่อญี่ปุ่น มีสัณฐานอย่างงู โดยเป็นที่แพร่หลายในญี่ปุ่นตะวันตก รวมถึงคันไซและชิโกกุ ส่วนในญี่ปุ่นตะวันออกเฉียงเหนือรู้จักกันในชื่อ บาจิเฮบิ 
ลักษณะ.
สึจิโนโกะได้รับการบรรยายว่ามีความยาวระหว่าง มีรูปร่างยาวคล้ายงู แต่ลำตัวอ้วนป้อมกว่าหัวและหาง และมีเขี้ยวกับพิษคล้ายกับงูพิษ บางรายงานระบุว่าสึจิโนโกะสามารถกระโดดไกลถึง #เปลี่ยนทาง 
ตามตำนานระบุว่า สึจิโนโกะบางตัวสามารถพูดได้และมีแนวโน้มที่จะโกหก นอกจากนี้ยังว่ากันว่าชอบดื่มแอลกอฮอล์ด้วย ตำนานยังบันทึกว่าบางครั้งมันกลืนหางตนเองเพื่อกลิ้งเหมือนล้อ คล้ายกับ "hoop snake" ในตำนานอเมริกัน
ความพยายามในการค้นหาและค่าตัว.
นี่คือรายชื่อเทศบาลและบริษัทที่เสนอรางวัลสำหรับการจับสึจิโนโกะ รวมถึงผู้ยุติการให้รางวัลด้วย
วัฒนธรรมร่วมสมัย.
สึจิโนโกะถูกอ้างอิงถึงในวัฒนธรรมร่วมสมัยของญี่ปุ่นหลายอย่าง เช่น มีการประกาศให้รางวัลตั้งแต่ 3 ล้าน ถึง 20 ล้านเยนแก่ผู้ที่สามารถจับสึจิโนโกะเป็น ๆ มาได้ หรือใน การ์ตูน เป็นต้น เช่น โดราเอมอน มีอยู่ตอนหนึ่งใช้ชื่อว่า "ค้นพบ สึจิโนโกะ" (หรือตอน "เจองูดิน!" ในเล่มที่ 9 ของเนชั่น เอ็ดดูเทนเมนท์) ในเนื้อเรื่องกล่าวถึง โนบิตะที่ต้องการจะเป็นผู้ที่มีชื่อจารึกไว้ในสารานุกรมบุคคลสำคัญของโลก จึงขึ้นเครื่องไทม์ แมชชีน ไปพร้อมกับโดราเอมอนเพื่อหาซื้อ สึจิโนโกะ ซึ่งเป็นสัตว์เลี้ยงยอดนิยมในโลกอนาคต มาอวดคนในยุคปัจจุบันว่า ตนเป็นผู้ค้นพบสึจิโนโกะ แต่ปรากฏว่าเมื่อนำกลับมาแล้ว สึจิโนโกะได้หนีหายไป ท้ายที่สุดปรากฏว่า ไจแอนท์เป็นผู้ค้นพบสึจิโนโกะไป
ซิโบกลินิเด

ซิโบกลินิเด (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Siboglinidae") เป็นวงศ์ของสัตว์พวกหนอนปล้อง polychaete ที่มีสมาชิกที่อยู่ในอดีตไฟลัม โพโกโนฟอรา (Pogonophora) และ Vestimentifera (หนอนท่อยักษ์) วงศ์นี้มีสิ่งมีชีวิตคล้ายหนอนประมาณ 100 ชนิดที่อาศัยอยู่ในท่อที่ฝังอยู่ในตะกอน (Pogonophora) หรือในท่อที่ติดกับพื้นผิวแข็ง (Vestimentifera) ในความลึกมหาสมุทรที่ 
พวกมันพึ่งพาแบคทีเรียเคมีบำบัดเอนโดซิมไบโอติกสำหรับโภชนาการ และกายวิภาคศาสตร์และสรีรวิทยาของพวกมันก็ถูกปรับให้เข้ากับความต้องการในการได้รับทั้งออกซิเจนและสารประกอบกำมะถัน
กระทรวงเวทมนตร์

กระทรวงเวทมนตร์  เป็นคณะผู้บริหารประชาคมเวทมนตร์แห่งบริเตนใน "โลกเวทมนตร์ของเจ. เค. โรว์ลิง" คณะผู้บริหารโลกเวทมนตร์ได้รับการเอ่ยถึงครั้งแรกใน "แฮร์รี่ พอตเตอร์กับศิลาอาถรรพ์" แต่ปรากฏโฉมเต็มรูปแบบครั้งแรกใน "แฮร์รี่ พอตเตอร์กับภาคีนกฟีนิกซ์" หนังสือพรรณนาว่า กระทรวงเต็มไปด้วยการฉ้อราษฎร์บังหลวงและความด้อยศักยภาพ ข้าราชการผู้ใหญ่ไม่ใส่ใจต่อเหตุบ้านการณ์เมือง การทุจริตในกระทรวงนั้นมาถึงจุดสูงสุดอยู่แล้วก่อนที่ลอร์ดโวลเดอมอร์จะเข้ายึดอำนาจ นวนิยายเล่มสุดท้ายระบุไว้ในตอนท้ายสุดว่า เมื่อโวลเดอมอร์สิ้นชีพแล้ว คิงส์ลีย์ แช็กเคิลโบลต์ (Kingsley Shacklebolt) เข้าบริหารกระทรวงและปฏิรูปให้ดีขึ้น ต่อมาในสมัยของ "แฮร์รี่ พอตเตอร์กับเด็กต้องคำสาป" เฮอร์ไมโอนี เกรนเจอร์ ได้เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเวทมนตร์
การจัดตั้ง.
พอตเตอร์มอร์ระบุว่า กระทรวงเวทมนตร์จัดตั้งขึ้นอย่างเป็นทางการใน ค.ศ. 1707 เพื่อแทนที่สภาพ่อมด (Wizards' Council) อันเป็นคณะผู้บริหารโลกเวทมนตร์คณะแรกสุดเท่าที่ปรากฏมาในนวนิยายชุดนี้
โครงสร้าง.
ความเกี่ยวเนื่องกับมักเกิล.
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเวทมนตร์จะเข้าเยี่ยมคารวะนายกรัฐมนตรีมักเกิลคนใหม่ทุกคนเพื่อแจ้งถึงการมีอยู่ของโลกเวทมนตร์ และจะติดต่อกับนายกรัฐมนตรีมักเกิลเฉพาะในคราวที่เหตุการณ์ซึ่งเกิดในโลกเวทมนตร์จะกระทบต่อชาวมักเกิล เช่น เพื่อแจ้งนายกรัฐมนตรีมักเกิลว่า มีการนำวัตถุหรือสัตว์อันตรายเข้าสู่บริเตน
รัฐมนตรีกระทรวงเวทมนตร์จะติดต่อกับนายกรัฐมนตรีมักเกิลแห่งบริเตนผ่านรูปภาพกายสิทธิ์ในสำนักนายกรัฐมนตรี ณ บ้านเลขที่ 10 ถนนดาวนิง รูปดังกล่าวไม่อาจถอนออกจากผนังได้ เพราะใช้มนตราเสกติดไว้ถาวร รูปจะแจ้งเตือนนายกรัฐมนตรีมักเกิลให้ทราบถึงการมาของรัฐมนตรีกระทรวงเวทมนตร์ เมื่อนายกรัฐมนตรีได้ทราบการแจ้งแล้ว รัฐมนตรีกระทรวงเวทมนตร์จะเข้ามาในสำนักนายกรัฐมนตรีผ่านทางเตาผิงซึ่งเชื่อมต่อกับเครือข่ายผงฟลู
การบริหาร.
ในนวนิยายชุด "แฮร์รี่ พอตเตอร์" ข้าราชการส่วนใหญ่ในกระทรวงเวทมนตร์ดูเหมือนจะมาจากการแต่งตั้งมากกว่าการเลือกตั้ง ผู้สำเร็จการศึกษาเวทมนตร์สามารถเข้าทำงานที่กระทรวงได้ทันที แต่ตำแหน่งต่าง ๆ มีกำหนดระดับการศึกษาและผลสอบไว้ต่างกัน อย่างไรก็ดี มีระบุว่า ตัวรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเวทมนตร์เองมาจากการเลือกตั้ง แต่ไม่เคยมีการอธิบายว่า ใครเป็นผู้เลือกตั้งและถอดถอนรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเวทมนตร์ ตลอดเรื่อง "แฮร์รี่ พอตเตอร์" ทั้งกระทรวงเวทมนตร์และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเวทมนตร์ดูจะอ่อนไหวง่ายกับความเห็นของสาธารณชนชาวพ่อมด จึงพยายามควบคุมความคิดเห็นของผู้คนด้วยข่าวหนังสือพิมพ์
อนึ่ง ยังมักปรากฏว่า กระทรวงไร้ความสามารถอย่างยิ่ง ถึงขนาดที่ไม่อาจป้องกันการโจมตีหน่วยงานในสังกัด โดยเฉพาะกรมปริศนาซึ่งเป็นหน่วยงานที่วางการรักษาความปลอดภัยไว้สูง และเนื่องเพราะระบบป้องกันด้อยประสิทธิภาพเช่นนี้ นักเรียนฮอกวอตส์ ตลอดจนโวลเดอมอร์ ผู้เสพความตาย และภาคีนกฟีนิกซ์ จึงเข้านอกออกในได้อย่างง่ายดาย
ระบบตุลาการ.
ปรากฏหลายครั้งทั้งในหนังสือและภาพยนตร์ว่า คณะตุลาการของกระทรวงเวทมนตร์พิจารณาคดีโดยไม่สนใจพยานหลักฐาน บางครั้งยังอาศัยอคติส่วนตัวในการลงความเห็นแบบรวบรัด ไม่ใช่ผู้ถูกกล่าวหาทุกคนที่ได้ขึ้นศาล กรณีนี้รวมถึงซีเรียส แบล็ก นอกจากนี้ ใน "แฮร์รี่ พอตเตอร์กับภาคีนกฟีนิกซ์" ปรากฏว่า ศาลพร้อมวินิจฉัยและบังคับใช้กฎหมายอย่างป่าเถื่อนโดยไม่แจ้งล่วงหน้า บางคราวก็ไม่ใส่ใจจะแก้ไขปัญหา แต่พอใจจะนิ่งเฉยหรือเลือกปิดข่าวแทน
ทะไลลามะที่ 14

ทะไลลามะที่ 14 (ภาษาจีน: 第十四世达赖喇嘛, dìshísìshì dálàilǎma; 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2478 - ปัจจุบัน) พระฉายา แต็นจิน กยาโช (ทิเบต: བསྟན་འཛིན་རྒྱ་མཚོ་, ไวลี: "Bstan-'dzin Rgya-mtsho", พินอินทิเบต: "Dänzin Gyaco", IPA: /tɛ̃˥˥.t͡sĩ˥˥.ca˩˧.t͡sʰo˥˥/) เป็นทะไลลามะ ผู้นำทางจิตวิญญาณสูงสุดของชาวทิเบตพระองค์ปัจจุบัน และเป็นภิกษุสังกัดนิกายเกลุก
พระองค์ได้รับรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพเมื่อปี พ.ศ. 2532 (ค.ศ. 1989) นิตยสารไทม์ยกย่องว่าพระองค์ทายาททางจิตวิญญาณของมหาตมา คานธี
โอเมกา

โอเมกา (ตัวใหญ่ , ตัวเล็ก) เป็นอักษรกรีกตัวที่ 24 ซึ่งเป็นตัวสุดท้าย และมีค่าของเลขกรีกเท่ากับ 800 ปัจจุบันใช้เขียนแทนหน่วยของความต้านทานไฟฟ้า (โอห์ม)
โช (อักษรกรีก)

โช (ตัวใหญ่ , ตัวเล็ก) เป็นอักษรที่เพิ่มเข้ามาในอักษรกรีกเพื่อใช้เขียนภาษาแบกเตรีย (Bactrian language) อักษรนี้ออกเสียงเหมือน "sh" ในภาษาอังกฤษ
บีตา

บีตา หรือ เบตา (, ตัวใหญ่ Β, ตัวเล็ก β หรือ ตัวเขียน ϐ) เป็นอักษรกรีกตัวที่ 2 และมีค่าของเลขกรีกเท่ากับ 2 ในภาษากรีกโบราณ บีตาแทนเสียงหยุด ริมฝีปาก ก้อง และในภาษากรีกสมัยใหม่แทนเสียงเสียดแทรก ริมฝีปาก-ฟัน ก้อง อีกทั้งบีตายังเป็นรากในการกำเนิดอักษรอื่นด้วย เช่น อักษรโรมัน ⟨B⟩ และอักษรซีริลลิก ⟨Б⟩ และ ⟨В⟩
เชิงอรรถ.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
ดาวทอง สิงหพัลลภ

ดาวทอง สิงหพัลลภ หรือนายเปรม ถนอมวงศ์ เกิดเมื่อ 4 ตุลาคม พ.ศ. 2477 ที่ จังหวัดระยอง สถิติการชก 7 ครั้ง ชนะ 4 (น็อค 3) แพ้ 3 
ประวัติ.
ดาวทองเริ่มชกมวยเมื่ออายุ 15 ปี กับครูยี่สุ่น หัวหน้าคณะทวีสมบูรณ์ ขึ้นชกมวยครั้งแรกในชื่อ ดาวทอง ทวีสมบูรณ์ ขึ้นชกแถวบ้านเกิดที่ จ.ระยองจนมีชื่อเสียง จึงเข้ามากรุงเทพฯ มาอยู่ค่ายสิงหพัลลภของครูสว่าง พินิจศักดิ์ เปลี่ยนชื่อเป็นดาวทอง สิงหพัลลภ 
เมื่อมาชกมวยไทยในกรุงเทพฯ ได้แสดงฝีมืออย่างยอดเยี่ยม ปราบนักมวยดังในรุ่นมิดเดิลเวทยุคนั้นได้หลายคน เช่น ประยุทธ อุดมศักดิ์ บุญมี แม่นฉมัง สมาน เกศสงคราม จนหาคู่ชกไม่ได้จึงหันมาชกมวยสากล และทำได้ดีเกินคาด ชกเพียงสามครั้ง ก็สามารถชนะน็อค เทรุโอะ โอนูกิ รองแชมป์ OPBF ยก 4 ดาวทองจึงได้ชิงแชมป์ OPBF รุ่นมิดเดิลเวท ปรากฏว่าชนะคะแนน ฮาชิโร ทัตสุมิ ได้แชมป์มาครอง
หลังจากได้ครองแชมป์แล้ว ดาวทองขึ้นชกนอกรอบ แพ้คะแนน สามารถ ศรแดง นักมวยดาวรุ่งในขณะนั้นไปอย่างพลิกล็อก ดาวทองจึงต้องไปชกกู้ชื่อที่สิงคโปร์ ชนะน็อค ทอร์ดี้ อลามาร์ ยก 3 จากนั้นขึ้นชกป้องกันแชมป์ OPBF กับ ญัง เพาลิโน ซึ่งปรากฏว่าดาวทองแพ้คะแนนไปอย่างน่ากังขา ซ้ำร้ายยังถูกโกงค่าชก จนเงินไม่พอกลับเมืองไทย ต้องถอดสร้อยคอออกขายเพื่อเป็นค่าเดินทาง
เมื่อกลับมาเมืองไทย ดาวทองได้ชิงแชมป์คืนจากเพาลิโน และเป็นฝ่ายชนะได้แชมป์อีกสมัย จากนั้นดางทองเรื้อเวทีไปนาน จนไปเสียแชมป์ที่ญี่ปุ่นในที่สุด ดาวทองหยุดชกไประยะหนึ่งจึงกลับมาชกอีกครั้ง จนกระทั่งเป็นฝ่ายแพ้น็อค เขียวหวาน ยนตรกิจในแบบมวยสากลจึงแขวนนวมเลิกชก กลับไปประกอบธุรกิจที่ จ.ระยองบ้านเกิด โดยผลิตกะปิ น้ำปลาตราดาวทอง ซึ่งถือเป็นสินค้าคุณภาพอย่างหนึ่งของระยอง
ซิกมา

ซิกมา (กรีก: , ตัวใหญ่ , ตัวเล็ก , ตัวเล็กท้ายคำ) เป็นอักษรกรีกตัวที่ 18 และมีค่าของเลขกรีกเท่ากับ 200 ในคณิตศาสตร์ทั่วไป Σ ตัวใหญ่ใช้แทนผลรวม สำหรับอักษรรูปนี้ จะใช้เมื่อซิกมาตัวเล็กเป็นอักษรตัวสุดท้ายของคำเท่านั้น เช่น "" (Odysseus) มีอักษรซิกมาตัวเล็ก 2 ตัว ซิกมา (σ) ตรงกลางแตกต่างจากซิกมา (ς) ตัวท้าย S ของอักษรละตินมาจากซิกมา ส่วน Es ของอักษรซีริลลิกมาจากอักษรนี้ในรูปเสี้ยวพระจันทร์
ประวัติ.
รูปร่าง (Σς) และตำแหน่งอักษรซิกมามาจากอักษรฟินิเชีย ("shin")
ชื่อเดิดขิงซิกมาอาจเป็น "san" แต่เนื่องด้วยความซับซ้อนของประวัติศาสตร์ชุดตัวอักษรกรีกโบราณช่วงต้น "san" ได้รับการระบุเป็นอักษรเฉพาะในชุดตัวอักษรกรีก แทนอักษร Ϻ
เฮโรโดตุสรายงานว่า "san" เป็นชิ่อที่ชาวดอเรียนตั้งให้กับอักษรเดียวกันที่ชาวไอโอเนียเรียกว่า "ซิกมา"
ตามทฤษฎีหนึ่ง ชื่อ "sigma" อาจมาจาก "samekh"  อักษรของฟินิเชีย โดยผ่านทางอักษร "xi" ของกรีกที่เขียนเป็น Ξ ในทางกลับกัน ชื่อนี้อาจเป็นชื่อที่ประดิษฐ์ขึ้นในกรีก ซึ่งหมายถึง 'เสียงฟ่อ' จากรากของคำว่า (จากภาษากรีกดั้งเดิม "*sig-jō" 'ฉันส่งเสียงฟ่อ') 
การใช้งาน.
วิทยาศาสตร์และคณิตศาสตร์.
คณิตศาสตร์.
<math display="block">\sum_{k=0}^5k= 0 + 1 + 2 + 3 + 4 + 5 = 15</math>
รหัสตัวอักษร.
ซิกมาคณิตศาสตร์.
อักษรเหล่านี้ใช้เป็นสัญลักษณ์ทางคณิตศาสตร์เท่านั้น ข้อความภาษากรีกที่มีลักษณะเฉพาะควรเข้ารหัสโดยใช้อักษรกรีกปกติ พร้อมมาร์กอัปและการจัดรูปแบบเพื่อระบุแบบข้อความ
อิปไซลอน

อิปไซลอน  หรือ อิปซีลอน (ตัวใหญ่ หรือ , ตัวเล็ก) เป็นอักษรกรีกตัวที่ 20 และมีค่าของเลขกรีกเท่ากับ 400 สำหรับอักษรรูปนี้ จะถูกใช้เมื่อต้องการแยกแยะความแตกต่างออกจากอักษรละติน Y
อาบัติ

อาบัติ แปลว่า "การต้อง", "การล่วงละเมิด" หมายถึงโทษที่เกิดจาการล่วงละเมิดสิกขาบทหรือข้อห้ามแห่งภิกษุ ใช้เรียกความผิดทางวินัยของพระภิกษุว่า ต้องอาบัติ
อาบัติ มี 7 อย่าง แบ่งเป็น 2 ประเภทคือ
ภาษาอาเซอร์ไบจาน

ภาษาอาเซอรี หรือ ภาษาอาเซอร์ไบจาน เป็นภาษาราชการของประเทศอาเซอร์ไบจาน มีชื่อเรียกในภาษาของตนว่า Azərbaycan dili บางสำเนียงของภาษานี้ใช้พูดในอิหร่าน ซึ่งใช้เป็นภาษากลางระหว่างภาษาส่วนน้อยอื่น ๆ คือ ภาษาเคิร์ด ภาษาอาร์มีเนียและภาษาตาเลชิ มีผู้พูดภาษานี้ในสาธารณรัฐดาเกสถานในรัสเซีย จอร์เจียตะวันตกเฉียงใต้ อิหร่านภาคเหนือ และภาคตะวันออกของตุรกี
เป็นภาษาในภาษากลุ่มอัลไต มีผู้พูดเป็นภาษาแม่ประมาณ 23 – 30 ล้านคน โดยมีราว 16- 23 ล้านคนในอิหร่านและ 7 ล้านคนในอาเซอร์ไบจาน และ 800,000 คน ในที่อื่น ๆ เป็นภาษากลุ่มเตอร์กิก ใกล้เคียงกับภาษาตุรกี ได้รับอิทธิพลจากภาษาเปอร์เซียและภาษาอาหรับ ผู้พูดภาษานี้พอจะเข้าใจกันได้กับผู้พูดภาษากลุ่มเตอร์กิก สาขาโอคุซอื่น ๆ เช่น ภาษาตุรกี ที่ใช้พูดในตุรกี ไซปรัสและแหลมบอลข่าน รวมทั้งภาษาเติร์กเมนด้วย
ระบบเสียง.
เสียงสระ.
เสียงสระในภาษาอาเซฮร์ไบจาน เรียงลำดับตามอักษรดังนี้: ' , ' , ' , ' , ' , ' , ' , ' , "" 
ตัวอักษร.
ภาษาอาเซอร์ไบจานเหนือในอาเซอร์ไบจานจะใช้อักษรละตินเป็นอักษรทางการ และยังคงใช้อักษรซีริลลิกในการเขียนอยู่บ้าง ส่วนภาษาอาเซอร์ไบจานใต้ในอิหร่านจะใช้อักษรอาหรับเหมือนภาษาเปอร์เซีย
ในอดีตภาษาอาเซอร์ไบจานจะใช้อักษรอาหรับเพียงอย่างเดียวเท่านั้น จนเมื่อปี ค.ศ. 1929 จึงได้เริ่มใช้อักษรละตินในการบันทึกภาษาอาเซอร์ไบจานเหนือ(ซึ่งแตกต่างกับรูปแบบที่ใช้ในปัจจุบัน) และเปลี่ยนมาใช้อักษรซีริลลิกระหว่างปี ค.ศ. 1938 - 1991 และได้กลับมาใช้อักษรละตินอีกครั้งจนถึงปัจจุบัน ส่วนภาษาอาเซอร์ไบจานใต้นั้นยังคงใช้อักษรอาหรับในการบันทึกมาโดยตลอดจนถึงปัจจุบัน
หมายเหตุ.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
แซมไพ

แซมไพ, ไดซิกมา  หรือ ซัมปี (ตัวใหญ่ , ตัวเล็ก) เป็นอักษรกรีกที่เคยใช้ในเลขกรีกโดยมีค่าเท่ากับ 900 ปัจจุบันเลิกใช้แล้ว อักษรแซมไพมีสองรูปแบบคือ "แซมไพแบบโบราณ"  ใช้ในการเขียนหนังสือ และ "แซมไพแบบตัวเลข"  ใช้แทนตัวเลขและการอ้างอิงเอกสาร ความหมายตามตัวอักษรแปลว่า "เหมือนพาย" สำหรับชื่ออื่นของอักษรนี้คือ "ไดซิกมา" เนื่องจากใช้แทนหน่วยเสียง หรือ