สุนัขตำรวจ

สุนัขตำรวจ  เป็นสุนัขที่ได้รับการฝึกมาโดยเฉพาะเพื่อช่วยเหลือตำรวจและเจ้าหน้าที่บังคับใช้กฎหมายอื่น ๆ หน้าที่ของพวกมัน ได้แก่ ค้นหายาเสพติดและวัตถุระเบิด, ค้นหาผู้สูญหาย, ค้นหาหลักฐานที่เกิดเหตุ และโจมตีผู้คนที่ตกเป็นเป้าหมายของตำรวจ โดยสุนัขตำรวจต้องจำคำพูดและท่าทางมือหลาย ๆ อย่าง สายพันธุ์ที่ใช้กันมากที่สุด ได้แก่ เยอรมันเชเพิร์ด, เบลเยียมมาลีนอยส์, บลัดฮาวด์, ดัตช์เชเพิร์ด และสายพันธุ์ริทรีฟเวอร์ เมื่อไม่นานมานี้ เบลเยียมมาลีนอยส์ได้กลายเป็นสุนัขทางเลือกสำหรับงานตำรวจและทหารเนื่องจากแรงขับและการมุ่งเน้นที่แรงกล้า มาลีนอยส์มีขนาดเล็กและคล่องตัวกว่าสุนัขเยอรมันเชเพิร์ด รวมถึงมีปัญหาด้านสุขภาพน้อยกว่า อย่างไรก็ตาม สุนัขเยอรมันเชเพิร์ดสายการทำงานที่ได้รับการฝึกมาอย่างดีก็ประสบความสำเร็จและแข็งแกร่งเช่นเดียวกับมาลีนอยส์
ในหลายประเทศ การทำร้ายหรือฆ่าสุนัขตำรวจโดยเจตนาถือเป็นความผิดทางอาญา
ในประเทศที่ใช้ภาษาอังกฤษ หน่วยสุนัขตำรวจมักเรียกว่าเค-ไนน์ (K-9) หรือเคไนน์ (K9) ซึ่งเป็นการเล่นคำ ที่ใช้แทนคำว่า"เคไน" ("canine")
ประวัติ.
ประวัติตอนต้น.
สุนัขถูกนำมาใช้ในการบังคับใช้กฎหมายตั้งแต่ยุคกลาง จากนั้นทรัพย์สมบัติและเงินทองก็ได้รับการตัดทอนในหมู่บ้านเพื่อเป็นค่าบำรุงรักษาบลัดฮาวด์ของตำรวจตำบลที่ใช้ในการล่าคนนอกกฎหมาย ซึ่งในประเทศฝรั่งเศส ได้มีการใช้สุนัขในคริสต์ศตวรรษที่ 14 ในแซ็ง-มาโล#เปลี่ยนทาง ส่วนบลัดฮาวด์ที่ใช้ในประเทศสกอตแลนด์เป็นที่รู้จักกันในชื่อ "Slough dogs" – ซึ่งคำว่า "Sleuth" (ที่หมายถึงนักสืบ) ได้มาจากสิ่งนี้ โดยระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 12 ถึง 20 สุนัขตำรวจบนบริติชไอลส์และทวีปยุโรปถูกใช้เพื่อความสามารถในการติดตามเป็นหลัก
การขยายตัวของเมืองอย่างรวดเร็วของประเทศอังกฤษและประเทศฝรั่งเศสในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ทำให้สาธารณชนกังวลมากขึ้นเกี่ยวกับความไม่เคารพกฎหมายที่เพิ่มขึ้น ซึ่งในลอนดอน หน่วยงานบังคับใช้กฎหมายที่มีอยู่อย่างโบว์สตรีตรันเนอส์ ได้พยายามที่จะควบคุมอาชญากรรมด้วยตัวพวกเขาเอง และด้วยเหตุนี้ สมาคมเอกชนจึงได้รับการจัดตั้งขึ้นเพื่อช่วยต่อต้านอาชญากรรม ยามกลางคืนได้รับการว่าจ้างให้เฝ้าสถานที่ รวมถึงได้รับอาวุธปืนและสุนัขเพื่อป้องกันตนเองจากอาชญากร
ยุคสมัยใหม่.
หนึ่งในความพยายามแรก ๆ ที่จะใช้สุนัขในการตรวจตราคือใน ค.ศ. 1889 โดยผู้บัญชาการตำรวจนครบาลแห่งลอนดอน เซอร์ ชาลส์ วอร์เรน ซึ่งความล้มเหลวซ้ำแล้วซ้ำเล่าของวอร์เรนในการระบุตัวและจับกุมฆาตกรต่อเนื่องอย่างแจ็กเดอะริปเปอร์ได้ทำให้เขาได้รับคำตำหนิมากมายจากสื่อมวลชน รวมถึงการถูกประณามว่าไม่ใช้บลัดฮาวด์เพื่อติดตามฆาตกร ในไม่ช้าเขาก็มีบลัดฮาวด์สองตัวที่ได้รับการฝึกเพื่อทดสอบการติดตามอย่างเรียบ ๆ จากที่เกิดเหตุอาชญากรรมของฆาตกรอีกคน ซึ่งผลลัพธ์ไม่น่าพอใจนัก โดยสุนัขล่าเนื้อตัวหนึ่งกัดผู้บัญชาการ และสุนัขทั้งสองก็วิ่งหนีไปในเวลาต่อมา โดยต้องให้ตำรวจนายหนึ่งค้นหาพวกมัน
ในยุโรปภาคพื้นทวีปมีการใช้สุนัขเป็นจำนวนมากเป็นครั้งแรก ตำรวจในปารีสเริ่มใช้สุนัขเพื่อต่อต้านแก๊งอาชญากรที่สัญจรไปมาในเวลากลางคืน แต่เป็นกรมตำรวจในเกนต์ ประเทศเบลเยียม ที่ริเริ่มโครงการประจำการสุนัขตำรวจที่จัดขึ้นเป็นครั้งแรกใน ค.ศ. 1899 ในไม่ช้าวิธีดำเนินการเหล่านี้ก็แพร่กระจายไปยังจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี และประเทศเยอรมนี ในช่วงหลังการพัฒนาทางวิทยาศาสตร์ครั้งแรกในสาขานี้โดยเกิดขึ้นจากการทดลองในการผสมพันธุ์และการฝึกสุนัข ตำรวจเยอรมันเลือกสุนัขพันธุ์เยอรมันเชเพิร์ดเป็นสายพันธุ์ในอุดมคติสำหรับงานตำรวจ และเปิดโรงเรียนฝึกสุนัขแห่งแรกใน ค.ศ. 1920 ที่กรีนไฮเดอ ในปีต่อ ๆ มา มีสุนัขพันธุ์เบลเยียมมาลีนอยส์จำนวนมากเข้ามาอยู่ในหน่วยนี้ สุนัขเหล่านี้ได้รับการฝึกฝนอย่างเป็นระบบเพื่อให้เชื่อฟังเจ้าหน้าที่ รวมถึงตามตัวและโจมตีเหล่าอาชญากร
ในอังกฤษ ตำรวจรถไฟสายตะวันออกเฉียงเหนือเป็นหนึ่งในกลุ่มแรก ๆ ที่ใช้สุนัขตำรวจใน ค.ศ. 1908 เพื่อหยุดยั้งการโจรกรรมจากท่าเรือในฮัล กระทั่งภายใน ค.ศ. 1910 กองกำลังตำรวจรถไฟได้ทดลองสุนัขสายพันธุ์อื่น ๆ เช่น เบลเยียมมาลีนอยส์, แลบราดอร์ริทรีฟเวอร์ และเยอรมันเชเพิร์ด
การฝึก.
สุนัขที่หน่วยงานบังคับใช้กฎหมายนิยมใช้ ได้แก่ แอร์รีเดลเทร์เรียร์, อากิตะ, ครุเนินดาล, แตร์ฟือเริน, สุนัขมาลีนอยส์, เบอร์นีสเมาน์เทนด็อก, บลัดฮาวด์, บอร์เดอร์คอลลี, บ็อกเซอร์, บูวีเยเดฟล็องดร์, บรีอาร์ด, เคนคอร์โซ, บุลล์แมสติฟฟ์, โครเอเชียนชีปด็อก, โดเบอร์มันพินเชอร์, เยอรมันเชเพิร์ด, เยอรมันพอยน์เตอร์ขนสั้น, โกลเดินริทรีฟเวอร์, แลบราดอร์ริทรีฟเวอร์, ร็อตไวเลอร์, อิงกลิชสปริงเงอร์สแปเนียล และโดโกอาร์เฆนติโน
การฝึกสุนัขตำรวจเป็นกระบวนการที่ยาวนานมากเนื่องจากเริ่มตั้งแต่การฝึกผู้ฝึกสุนัข ผู้ฝึกสุนัขจะต้องผ่านกระบวนการฝึกเป็นเวลานานเพื่อให้แน่ใจว่าพวกเขาจะฝึกสุนัขได้ดีที่สุดตามความสามารถ ประการแรก ผู้ฝึกสุนัขจะต้องสำเร็จการฝึกอบรมจากโรงเรียนตำรวจที่กำหนด และมีประสบการณ์ในการลาดตระเวนเป็นเวลาหนึ่งถึงสองปี จึงจะมีสิทธิ์โอนไปยังหน่วยสุนัขพิเศษได้ เนื่องจากประสบการณ์ในฐานะเจ้าหน้าที่ช่วยให้ผู้ที่จะเป็นเจ้าหน้าที่เคไนน์ได้รับประสบการณ์อันมีค่าในการบังคับใช้กฎหมาย อย่างไรก็ตาม การมีความรู้และการฝึกสุนัขนอกเหนือจากหลักสูตรการฝึกตำรวจ ถือเป็นประโยชน์ ซึ่งอาจเป็นการฝึกสุนัขให้เชื่อฟัง, ควบคุมฝูงชน, การสื่อสารอย่างมีประสิทธิผลกับสัตว์ ตลอดจนการเข้าถึงได้ง่ายและเป็นกันเอง เนื่องจากการมีสุนัขจะดึงดูดความสนใจจากพลเมืองรอบข้าง
สุนัขที่จะสามารถเข้ากรมตำรวจได้นั้น จะต้องผ่านหลักสูตรการฝึกเชื่อฟังคำสั่งขั้นพื้นฐานเสียก่อน พวกมันจะต้องสามารถเชื่อฟังคำสั่งของผู้ดูแลได้โดยไม่ลังเล ซึ่งวิธีนี้จะทำให้เจ้าหน้าที่สามารถควบคุมได้อย่างเต็มที่ว่าสุนัขควรใช้กำลังกับผู้ต้องสงสัยมากน้อยแค่ไหน และสุนัขที่ได้รับการฝึกในทวีปยุโรปส่วนใหญ่จะได้รับคำสั่งด้วยภาษาพื้นเมืองของประเทศนั้น โดยสุนัขจะได้รับการฝึกด้วยภาษานี้ในตอนแรกเพื่อแสดงพฤติกรรมพื้นฐาน ดังนั้น จึงง่ายกว่าสำหรับเจ้าหน้าที่ที่จะเรียนรู้คำศัพท์หรือคำสั่งใหม่ ๆ แทนที่จะฝึกสุนัขให้รับคำสั่งใหม่ ๆ และนี่ขัดแย้งกับความเชื่อที่แพร่หลายว่าสุนัขตำรวจได้รับการฝึกมาในภาษาที่ต่างกันเพื่อไม่ให้ผู้ต้องสงสัยสั่งสุนัขให้ต่อต้านเจ้าหน้าที่ดังกล่าวได้
สุนัขที่ใช้ในการบังคับใช้กฎหมายได้รับการฝึกให้ "ใช้ได้ทางเดียว" หรือ "ใช้ได้สองทาง" สุนัขที่ใช้ได้ทางเดียวมักจะถูกใช้เป็นสุนัขสำรอง, สุนัขป้องกันตัว และสุนัขติดตามตัว อย่างไรก็ตาม สุนัขที่ใช้ได้สองทางจะพบเห็นได้ทั่วไปมากกว่า โดยสุนัขที่ใช้ได้สองทางสามารถทำได้ทุกอย่างเช่นเดียวกับสุนัขที่ใช้ได้ทางเดียว และยังตรวจจับวัตถุระเบิดหรือสารเสพติดได้เช่นกัน ซึ่งสุนัขสามารถฝึกได้เพียงด้านใดด้านหนึ่งเท่านั้น เนื่องจากสุนัขจะไม่สามารถสื่อสารกับเจ้าหน้าที่ได้หากพบวัตถุระเบิดหรือสารเสพติด โดยเมื่อสุนัขตรวจจับสารเสพติดในสหรัฐแจ้งต่อเจ้าหน้าที่ว่าพบสิ่งของบางอย่าง เจ้าหน้าที่มีเหตุอันน่าเชื่อได้ที่จะค้นหาสิ่งของใดก็ตามที่สุนัขแจ้งเตือน (เช่น กระเป๋าหรือยานพาหนะ) โดยไม่ต้องมีหมายค้น ในรัฐส่วนใหญ่
เมื่อต้องจับกุมผู้ต้องสงสัย การมีสุนัขเห่าเสียงดังจะช่วยได้ และอาจทำให้ผู้ต้องสงสัยยอมมอบตัวโดยไม่รีรอ