pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
เรือบรรทุกนักโทษ

"เรือบรรทุกนักโทษ"  เป็นเรื่องสั้นเรื่องหนึ่งใน 56 เรื่องที่เกี่ยวกับเชอร์ล็อก โฮมส์ เขียนโดยอาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์ ตีพิมพ์ครั้งแรกใน "นิตยสารสแตรนด์"ในสหราชอาณาจักรในเดือนเมษายน ค.ศ. 1893 และในนิตยสาร"ฮาเพอส์วีกลี"ในสหรัฐอเมริกาในวันที่ 15 เมษายน ค.ศ. 1893 เป็นเรื่องสั้นลำดับที่ 5 จากทั้งหมด 12 เรื่องที่รวบรวมตีพิมพ์ในหนังสือรวมเรื่องสั้น "เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด จดหมายเหตุ"ในฉบับที่ตีพิมพ์ในอังกฤษ และเป็นลำดับที่ 4 จากทั้งหมด 11 เรื่องใน "เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด จดหมายเหตุ" ในฉบับที่ตีพิมพ์ในอเมริกา (เนื่องจากการตัดเรื่อง "ตามพิฆาต" ออกเพราะเนื้อเรื่องมีประเด็น "อื้อฉาว")
ตามลำดับเวลาแล้ว เรื่องราวที่เล่าใน "เรือบรรทุกนักโทษ" คือคดีแรกสุดในเนื้อเรื่องหลักของเชอร์ล็อก โฮมส์ เรื่องราวนี้มีความเกี่ยวข้องกับโฮมส์มากกว่าวัตสัน และเป็นคดีแรกที่โฮมส์ใช้ความสามารถในการอนุมาน โดยเวลานั้นโฮมส์ทำเป็นเพียงงานอดิเรก "เรือบรรทุกนักโทษ" เป็นหนึ่งในเรื่องราวของเชอร์ล็อก โฮมส์หลายเรื่องที่ตัวละครเอกของคดีถูกตามรังควานโดยเพื่อนเก่าจากอาชญากรรมครั้งเก่า เรื่องอื่น ๆ ได้แก่ "ความลับที่หุบเขาบอสคูมบ์", "ปีเตอร์ดำ", "จัตวาลักษณ์", "เมล็ดส้มห้าเมล็ด", "จองเวร" เป็นต้น และยังเป็นหนึ่งในหลายเรื่องที่เกี่ยวข้องกับชะตากรรมของตัวละครที่กลับมาอังกฤษหลังจากใช้เวลาอยู่ในอาณานิคมของจักรวรรดิอังกฤษในต่างแดน 
ประวัติการตีพิมพ์.
"เรือบรรทุกนักโทษ" ตีพิมพ์ครั้งแรกในสหราชอาณาจักรใน"นิตยสารสแตรนด์"เมื่อเดือนเมษายน ค.ศ. 1893 และในสหรัฐอเมริกาในนิตยสาร"ฮาเพอส์วีกลี" เมื่อวันที่ 15 เมษายน ค.ศ. 1893 และยังตีพิมพ์ใน"นิตยสารสแตรนด์"ฉบับสหรัฐเมื่อเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1893 ใน"นิตยสารสแตรนด์"มีภาพวาดประกอบเนื้อเรื่อง 7 ภาพวาดโดยซิดนีย์ พาเก็ตและ 2 ภาพวาดโดย W. H. Hyde ตีพิมพ์ในนิตยสาร"ฮาเพอส์วีกลี" เรื่องสั้นถูกรวมในหนังสือรวมเรื่องสั้น "เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด จดหมายเหตุ" ซีงตีพิมพ์ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1893 ในสหราชอาณาจักร และเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1894 ในสหรัฐอเมริกา
สถานีรถไฟคาโงชิมะชูโอ

สถานีรถไฟคาโงชิมะชูโอ (; โรมาจิ: "Kagoshima-Chūō-eki") เป็นสถานีรถไฟหลักในเมืองคาโงชิมะ ให้บริการโดยบริษัทรถไฟคีวชู (JR คีวชู) เป็นสถานีรถไฟของสายหลักคาโงชิมะ สายอิบูซูกิ มากูราซากิ และเป็นสถานีปลายทางทิศใต้ของคีวชูชิงกันเซ็ง โดยเป็นสถานีชิงกันเซ็งที่อยู่ใต้สุดของประเทศญี่ปุ่น จากข้อมูลปีงบประมาณ 2559 มีผู้ใช้บริการเฉลี่ยวันละ 19,842 คน นับเป็นสถานีรถไฟที่มีผู้โดยสารมากที่สุดเป็นอันดับ 3 ของ JR คีวชู
ประวัติ.
สถานีรถไฟคาโงชิมะชูโอเปิดให้บริการครั้งแรกเมื่อวันที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2456 ในชื่อสถานีทาเกะ (; โรมาจิ: "Take-eki") โดยอยู่ในสายเซ็นได และได้เปิดใช้งานสถานีรถรางทาเกะเอกิมาเอะ (武駅前停留所) ในวันที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2458 ซึ่งอยู่ติดกับสถานีรถไฟ
สถานีทาเกะได้เปลี่ยนชื่อเป็นสถานีนิชิคาโงชิมะ (西鹿児島駅) เมื่อวันที่ 17 ตุลาคม พ.ศ. 2470 โดยสถานีรถรางทาเกะเอกิมาเอะก็ได้เปลี่ยนชื่อด้วย เป็นสถานีรถรางนิชิคาโงชิมะเอกิมาเอะ (西鹿児島駅前停留所) เมื่อวันที่ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2471
วันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2547 ได้มีการเปิดให้บริการคีวชูชิงกันเซ็ง เชื่อมต่อระหว่างสถานีชินยัตสึฮิโระและคาโงชิมะ สถานีนิชิคาโงชิมะได้เปลี่ยนชื่อเป็นคาโงชิมะชูโอ (鹿児島中央駅) และสถานีรถรางได้เปลี่ยนชื่อเป็นสถานีรถรางคาโงชิมะเอกิมาเอะ (鹿児島中央駅前停留所)
เส้นทางรถไฟ.
สถานีรถไฟคาโงชิมะชูโอให้บริการโดย JR คีวชู ในเส้นทางต่อไปนี้
โดยการวางตัวของรางและชานชาลาของคิวชูชิงกันเซ็ง ตั้งฉากกับรางและชานชาลาของสายหลักคาโงชิมะและสายอิบูซูกิ มากูราซากิ
สารบัญแฟ้มฮิปปาร์โคส

สารบัญแฟ้มฮิปปาร์โคส (Hipparcos Catalog) เป็นสารบัญแฟ้มดาวฤกษ์ที่มีดาวฤกษ์ 118,218 ดวง มักเรียกชื่อด้วยตัวย่อว่า HIP
ภาพรวม.
สารบัญแฟ้มนี้ได้รับการเผยแพร่ในเดือนมิถุนายน 1997 โดยรวบรวมผลจากการสังเกตการณ์ดาวฤกษ์ 4 ปีโดยดาวเทียมฮิปปาร์โคส ซึ่งเป็นดาวเทียมดาราศาสตร์ขององค์การอวกาศยุโรปที่ถูกส่งไปในปี 1988 มีลักษณะเฉพาะด้วยการรวมข้อมูลเช่น พารัลแลกซ์ดาวฤกษ์ที่มีความแม่นยำและครอบคลุมมากกว่าข้อมูลที่ได้รับจากการสังเกตการณ์ภาคพื้นดินในอดีตที่ผ่านมา โชติมาตรปรากฏจำกัดอยู่ที่อันดับ 12.4 แต่ดาวที่สว่างกว่าอันดับ 9 นั้นสังเกตได้ดีและมีความเที่ยงตรงสูง
ความเที่ยงตรงในการสังเกตการณ์ตำแหน่งของดาวฤกษ์ที่สว่างกว่าอันดับ 9 คือ 0.77 มิลลิพิลิปดา (ไรต์แอสเซนชัน) และ 0.64 มิลลิพิลิปดา (เดคลิเนชัน) โดยเฉลี่ย แม้ว่าจะแตกต่างกันไปตามตำแหน่งบนทรงกลมท้องฟ้า ความแม่นยำของพารัลแลกซ์ดาวฤกษ์สำหรับดาวฤกษ์ที่สว่างกว่าอันดับ 9 คือ 0.97 มิลลิพิลิปดาโดยเฉลี่ย ซึ่งสอดคล้องกับความสามารถในการวัดระยะทางของดาวฤกษ์ที่ระยะห่างประมาณ 100 พาร์เซกด้วยความแม่นยำ 10% มีดาว 20,853 ดวงที่มีความคลาดเคลื่อนของระยะทางน้อยกว่า 10% และดาว 49,399 ดวงที่มีความคลาดเคลื่อนน้อยกว่า 20% ความแม่นยำของการเคลื่อนที่ที่เหมาะสมคือ 0.88 มิลลิพิลิปดา/ปี และ 0.74 มิลลิพิลิปดา/ปี (ตามแนวเดคลิเนชัน) โดยเฉลี่ย หลังจากปี 1997 การวิเคราะห์สภาพของดาวเทียมและการปรับเทียบอุปกรณ์สังเกตการณ์ยังคงดำเนินต่อไป และทำการวิเคราะห์ซ้ำรวมถึงผลกระทบต่าง ๆ ผลลัพธ์ได้รับการตีพิมพ์ในชื่อในปี 2007
ในเวลาเดียวกันสารบัญแฟ้มทือโกก็ได้รับการรวบรวมขึ้นมาด้วย อย่างไรก็ตาม เนื่องจากสารบัญแฟ้มทือโกอิงตามข้อมูลการสังเกตจากอุปกรณ์ช่วยการสังเกตและยืนยันสภาพของดาวเทียมฮิปปาร์โคส สารบัญแฟ้มฮิปปาร์โคสจึงมีความเที่ยงตรงของตำแหน่งที่สูงกว่าสารบัญแฟ้มทือโกมาก อย่างไรก็ตามสารบัญแฟ้มทือโก และ สารบัญแฟ้มทือโก 2 ที่วิเคราะห์ใหม่มีดาวจำนวนมาก รวมถึงดาวที่จางกว่าในสารบัญแฟ้มของ ฮิปปาร์โคส ดังนั้นดาวเหล่านี้จึงมีประโยชน์มากสำหรับวัตถุประสงค์บางอย่าง
สารบัญแฟ้มฮิปปาร์โคสได้เพิ่มจำนวนดาวฤกษ์ที่มีการวัดระยะห่างจากโลกขึ้นมาอย่างมาก นอกจากนี้ข้อมูลยังเปิดเผยต่อสาธารณะและเข้าถึงได้ง่าย จึงถูกนำไปใช้ในลักษณะต่าง ๆ และมีมูลค่าสูง ได้มีการตีพิมพ์หนังสือที่รวบรวมโดยมิเชล เพอรีแมน ซึ่งเป็นผู้จัดการโครงการดาวเทียมฮิปปาร์โคส
YBS

YBS เป็นตัวย่อ อาจหมายถึง
<table id="
disambigbox" class="metadata plainlinks dmbox 
dmbox-disambig" style="">
<tr>
<td class="mbox-image" style="padding: 2px 0 2px 0.4em;">
 </td>
<td class="mbox-text" style="padding: 0.25em 0.4em; font-style: italic; "> หน้านี้รวมบทความที่มีชื่อเหมือนหรือใกล้เคียงกัน
 </td>
</tr>
</table>#เปลี่ยนทาง
สารบัญแฟ้มเมล็อต

สารบัญแฟ้มเมล็อต (Melotte catalogue) เป็นสารบัญแฟ้มทางดาราศาสตร์ที่รวบรวมรายชื่อกระจุกดาวไว้ 245 รายการ รวบรวมโดยนักดาราศาสตร์ ฟีลิป ฌัก เมล็อต และได้แสดงไว้ใน A Catalogue of Star Clusters shown on Franklin-Adams Chart Plates ตีพิมพ์ในปี 1915 วัตถุในสารบัญแฟ้มระบุโดยขึ้นต้นด้วย Melotte แล้วตามด้วยหมายเลข เช่น Melotte 20 หรืออาจเขียนย่อเป็น Mel 20
บันทึกว่าด้วยขนบธรรมเนียมประเพณีของเจนละ

<ns>10</ns>
 <id>369535</id>
 <revision>
 <id>10245376</id>
 <parentid>6729231</parentid>
 <timestamp>2022-08-13T03:23:15Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>RidJasper</username>
 <id>361203</id>
 </contributor>
 <origin>10245376</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
บันทึกว่าด้วยขนบธรรมเนียมประเพณีของเจนละ หรือ เจินล่าเฟิงถูจี้  เป็นหนังสือที่เขียนโดยโจว ต๋ากวาน ขุนนางจีนสมัยราชวงศ์ยฺเหวียนซึ่งพำนักอยู่ในเมืองพระนครระหว่าง ค.ศ. 1296 ถึง ค.ศ. 1297 บันทึกของโจวมีความสำคัญทางประวัติศาสตร์มากเพราะได้บันทึกเรื่องราวชีวิตประจำวันในอาณาจักรพระนครไว้ ข้อมูลที่เป็นลายลักษณ์อักษรอื่น ๆ หาได้จากจารึกบนกำแพงวัด
งานต้นฉบับภาษาจีน.
หนังสือเล่มนี้บันทึกเรื่องราวเกี่ยวกับกัมพูชาโดย โจว ต๋ากวาน ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของคณะผู้แทนทางการทูตอย่างเป็นทางการที่โทโมร์ ข่าน (จักรพรรดิยฺเหวียนเฉิงจง) ส่งเข้ามาใน ค.ศ. 1296 เพื่อส่งมอบพระราชกฤษฎีกาจากจักรพรรดิเฉิงจงให้กับพระเจ้าศรีนทรวรมันที่ 1 กษัตริย์เขมรในเวลานั้น ไม่แน่ชัดว่าเขียนเสร็จเมื่อใด แต่เขียนขึ้นภายใน 15 ปีที่โจวกลับสู่จีนใน ค.ศ. 1297 อย่างไรก็ตาม งานที่หลงเหลืออยู่ในปัจจุบันเชื่อว่าเป็นฉบับตัดทอน ซึ่งอาจจะเป็นเพียงประมาณหนึ่งในสามของงานต้นฉบับเท่านั้น
ปริศนาลายแทง

"ปริศนาลายแทง"  เป็นเรื่องสั้นเรื่องหนึ่งใน 56 เรื่องที่เกี่ยวกับเชอร์ล็อก โฮมส์ เขียนโดยอาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์ ตีพิมพ์ครั้งแรกใน "นิตยสารสแตรนด์"ในสหราชอาณาจักรในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1893 และในนิตยสาร"ฮาเพอส์วีกลี"ในสหรัฐอเมริกาในวันที่ 13 พฤษภาคม ค.ศ. 1893 เป็นเรื่องสั้นลำดับที่ 6 จากทั้งหมด 12 เรื่องที่รวบรวมตีพิมพ์ในหนังสือรวมเรื่องสั้น "เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด จดหมายเหตุ"ในฉบับที่ตีพิมพ์ในอังกฤษ และเป็นลำดับที่ 5 จากทั้งหมด 11 เรื่องใน "เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด จดหมายเหตุ" ในฉบับที่ตีพิมพ์ในอเมริกา (เนื่องจากการตัดเรื่อง "ตามพิฆาต" ออกเพราะเนื้อเรื่องมีประเด็น "อื้อฉาว")
"ปริศนาลายแทง" แตกต่างจากเรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ส่วนใหญ่ เนื่องด้วยผู้บรรยายหลักไม่ใช่หมอวัตสัน แต่เป็นตัวเชอร์ล็อก โฮมส์เอง เรื่องนี้เป็นหนึ่งในคดีช่วงแรก ๆ ที่สืบสวนโดยโฮมส์ และเสริมสร้างทักษะการไขปริศนาให้กับโฮมส์
"ปริศนาลายแทง" มีองค์ประกอบของเรื่องร่วมกับเรื่องสั้น 2 เรื่องของเอดการ์ แอลลัน โพ คือ "แมลงนำโชค" (The Gold-Bug) และ "ถังไวน์มรณะ" (The Cask of Amontillado) 
ในปี ค.ศ. 1927 โคนัน ดอยล์จัดอันดับให้เรื่อง "ปริศนาลายแทง" อยู่ในอันดับที่ 11 ในรายการเรื่องสั้นของโฮมส์ 12 เรื่องที่ชอบที่สุด 
ประวัติการตีพิมพ์.
"ปริศนาลายแทง" ตีพิมพ์ครั้งแรกในสหราชอาณาจักรใน"นิตยสารสแตรนด์"เมื่อเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1893 และในสหรัฐอเมริกาในนิตยสาร"ฮาเพอส์วีกลี" เมื่อวันที่ 13 พฤษภาคม ค.ศ. 1893 และยังตีพิมพ์ใน"นิตยสารสแตรนด์"ฉบับสหรัฐเมื่อเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1893 ใน"นิตยสารสแตรนด์"มีภาพวาดประกอบเนื้อเรื่อง 6 ภาพวาดโดยซิดนีย์ พาเก็ตและ 2 ภาพวาดโดย W. H. Hyde ตีพิมพ์ในนิตยสาร"ฮาเพอส์วีกลี" เรื่องสั้นถูกรวมในหนังสือรวมเรื่องสั้น "เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด จดหมายเหตุ" ซีงตีพิมพ์ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1893 ในสหราชอาณาจักร และเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1894 ในสหรัฐอเมริกา
เจสัน โรบาดส์

เจสัน เนลสัน โรบาดส์ จูเนียร์ (26 กรกฎาคม ค.ศ. 1922 – 26 ธันวาคม ค.ศ. 2000) เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน ผู้ได้รับรางวัลมากมาย รวมถึงรางวัลออสการ์, รางวัลโทนี, รางวัลไพรม์ไทม์เอมมี และรางวัลเทศกาลภาพยนตร์กาน สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม ทำให้เขาเป็นหนึ่งในนักแสดงเพียงไม่กี่คนที่ได้รับสามมงกุฎแห่งการแสดง
บทบาทแรกของโรบาดส์เริ่มในปี 1947 ในภาพยนตร์สั้นเรื่อง "Follow That Music" จากนั้นมีผลงานทางละครเวทีและโทรทัศน์ การแสดงเป็นอับราฮัม ลินคอล์น ในเรื่อง "Abe Lincoln in Illinois" (1964) ยังทำให้เขาได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลโทนี นอกจากนั้นเขายังได้รับรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยมสองปีติดต่อกัน จากการแสดงในภาพยนตร์เรื่อง "All the President's Men" (1976) และ "Julia" (1977) รวมถึงได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงอีกหนึ่งครั้งในภาพยนตร์เรื่อง "Melvin and Howard" (1980) 
โรบาดส์เสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งปอดในบริดจ์พอร์ต รัฐคอนเนทิคัต เมื่อวันที่ 26 ธันวาคม 2000
บันทึกรักในเมืองเล็ก

บันทึกรักในเมืองเล็ก  เป็นซีรีส์ทางโทรทัศน์แบบสตรีมมิ่งของเกาหลีใต้ปี 2022 กำกับโดย คว็อน ซ็อก-จัง และนำแสดงโดย พัก ซู-ย็อง, ชู ย็อง-อู, ช็อง ซุก-ย็อง และแพ็ก ซ็อง-ช็อล ดัดแปลงมาจากนิยายบนเว็บของ พัก ฮา-มิน ออริจินัลซีรีส์ของกาเกาทีวีเรื่องนี้เป็นแนวสุขนาฏกรรมจินตนิยมที่บอกเล่าเรื่องราวของ ฮัน จี-ยุล สัตวแพทย์ชาวโซลที่ต้องเข้าไปอยู่ในหมู่บ้านชนบทโดยไม่คาดคิดและได้พบกับ อัน จา-ย็อง เจ้าหน้าที่ตำรวจหญิงในท้องที่ ออกอากาศตอนแรกในวันที่ 5 กันยายน ค.ศ. 2022 ทางการเกาทีวี และออกอากาศตอนใหม่ทุกวันจันทร์ อังคาร และพุธ เวลา 19:00 น. (เวลามาตรฐานเกาหลี) เป็นเวลา 4 สัปดาห์ ซีรีส์เรื่องนี้ยังสตรีมทั่วโลกบนเน็ตฟลิกซ์
เรื่องย่อ.
ฮัน จี-ยุล สัตวแพทย์หนุ่มจากกรุงโซลที่ต้องมาใช้ชีวิตในชนบทอย่างไม่เต็มใจ เมื่อต้องมาช่วยดูแลคลินิกสัตว์เล็ก ๆ ของปู่ในหมู่บ้านฮีดงที่เงียบสงบ ในขณะที่พยายามปรับตัวเข้ากับชีวิตใหม่ เขาก็ได้พบกับ อัน จา-ย็อง ตำรวจสาวประจำหมู่บ้านที่มีความเป็นมิตรและซ่อนเร้นบางอย่าง รวมถึง อี ซัง-ฮย็อน เจ้าของคาเฟ่ในท้องถิ่น การเปลี่ยนแปลงของ จี-ยุล จากชีวิตในเมืองใหญ่ที่สะดวกสบายมาสู่การใช้ชีวิตในชนบทนั้นไม่ง่ายอย่างที่เขาคิด เพราะเขาต้องเรียนรู้ที่จะปรับตัวเข้ากับวิถีชีวิตและความสัมพันธ์ของผู้คนที่แตกต่างออกไปในหมู่บ้านแห่งนี้
หนุ่มแอบหวานกับสาวแอ๊บแมน

หนุ่มแอบหวานกับสาวแอ๊บแมน (; โรมาจิ: "Hōrō Musuko") เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น แต่งเรื่องและวาดภาพโดยทากาโกะ ชิมูระ ตีพิมพ์ในนิตยสาร"คอมิกบีม"ตั้งแต่เดือนธันวาคม พ.ศ. 2545 ถึงสิงหาคม พ.ศ. 2556 และตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม ("ทังโกบง") ทั้งหมด 15 เล่มโดยสำนักพิมพ์เอ็นเตอร์เบรนตั้งแต่เดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2546 ถึงสิงหาคม พ.ศ. 2556 ซีรีส์มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์เซนชู ซีรีส์อนิเมะดัดแปลง 12 ตอนผลิตโดยสตูดิโอเอไอซีคลาสสิก และกำกับโดยเอ อาโอกิ ออกอากาศในประเทศญี่ปุ่นตั้งแต่เดือนมกราคมถึงมีนาคม พ.ศ. 2554 ออกอากาศทางโทรทัศน์ 11 ตอน โดยตอนที่ 10 และตอนที่ 11 ตัดต่อให้เหลือ 1 ตอน และแยกเป็น 2 ตอนในรูปแบบบลูเรย์และดีวีดี 
เรื่องราวเกี่ยวกับเด็กสาวทรานเจนเดอร์ชื่อนิโทริ ชูอิชิ นักเรียนผู้พัฒนาความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับเพื่อนร่วมชั้นที่เป็นทรานเจนเดอร์อีกคนเป็นเด็กหนุ่มชื่อทาคาซึกิ โยชิโนะ ซีรีส์เกี่ยวข้องกับประเด็นต่าง ๆ เช่น การทำความเข้าใจกับการเป็นทรานเจนเดอร์ การค้นหาอัตลักษณ์ทางเพศ การเริ่มเข้าสู่วัยเริ่มเจริญพันธุ์และความทุกข์ใจในเพศสภาพ และแรงกดดันทางสังคมต่อการเป็นทรานเจนเดอร์ เดิมชิมูระตั้งใจจะเขียนเรื่องราวเกี่ยวกับเด็กสาวในโรงเรียนมัธยมปลายที่ต้องการเป็นเด็กหนุ่ม แต่เธอก็ตระหนักว่าเด็กหนุ่มที่อยากเป็นเด็กสาวก่อนจะเข้าสู่วัยเริ่มเจริญพันธุ์ก็จะมีความกังวลมากมายเกี่ยวกับการเติบโต จึงเปลี่ยนเนื้อเรื่องให้เข้ากับแนวคิดนี้ 
"หนุ่มแอบหวานกับสาวแอ๊บแมน"ได้รับเลือกให้เป็นผลงานแนะนำโดยคณะกรรมการตัดสินรางวัลของเทศกาลศิลปะสื่อญี่ปุ่นครั้งที่ 10 ในปี พ.ศ. 2549 ซีรีส์มังงะได้รับการชื่นชมจากเรื่องการสำรวจอัตลักษณ์ทางเพศและแสดงภาพตัวละครทรานเจนเดอร์ในฐานะแก่นหลักของเรื่อง แม้ว่าความสมจริงทางอารมณ์ของตัวละครวัยเยาว์จะเป็นที่สงสัย 
ให้เสียงโดย: โคซูเกะ ฮาตาเกยามะ
ชูอิชิ หนึ่งในสองตัวละครหลัก เป็นนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 
ให้เสียงโดย: อาซามิ เซโตะ
โยชิโนะ อีกหนึ่งตัวละคนหลัก เป็นเด็กหนุ่มทรานเจนเดอร่างสูง เป็นนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 ในชั้นเรียนเดียวกับชูอิจิ
สโมสรฟุตบอลนิวคาสเซิลยูไนเต็ดในฤดูกาล 1994–95

ฤดูกาล 1994–95 เป็นฤดูกาลที่ 102 ของสโมสรและเป็นฤดูกาลที่ 2 ติดต่อกันในพรีเมียร์ลีกนับตั้งแต่เลื่อนชั้นจากดิวิชั่น 1 โดยจบอันดับที่ 6 ในฤดูกาลนี้
สรุปฤดูกาล.
นิวคาสเซิลยูไนเต็ด ออกสตาร์ทฤดูกาลในลีกสูงสุดได้ดีที่สุดในประวัติศาสตร์ โดยชนะหกนัดแรกและขึ้นเป็นจ่าฝูง ทีมชุดใหญ่สร้างชื่อเสียงจากการเล่นเกมรุกที่ดุดัน ภายใต้การคุมทีมของเควิน คีแกน การป้องกันที่รั่วในบางครั้งของพวกเขาไม่ใช่ปัญหาใหญ่ เนื่องจากทีมมักจะทำประตูได้มากกว่าที่เสียไป อย่างไรก็ตาม ในการย้ายทีมที่น่าตกใจในเดือนมกราคม 1995 แอนดี โคลกองหน้าผู้ทรงอิทธิพลอย่างมหาศาลย้ายไปร่วมทีมแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดในราคา 6 ล้านปอนด์บวกคีธ กิลเลสพี กองกลางค่าตัว 1 ล้านปอนด์ซึ่งย้ายสลับมาร่วมทีมนิวคาสเซิลยูไนเต็ด แฟน ๆ เสียใจและสับสนกับคีแกนที่ขายโคล ทำให้คีแกนเผชิญหน้ากับแฟน ๆ ที่เซนต์เจมส์พาร์กเพื่ออธิบายเหตุผลของเขา
ในวันคริสต์มาส นิวคาสเซิลไม่ได้เป็นทีมเต็งแชมป์อีกต่อไป แต่พวกเขายังคงดูมั่นใจในพื้นที่ยูฟ่าคัพ
สาธารณรัฐสังคมนิยมสโลวีเนีย

สาธารณรัฐสังคมนิยมสโลวีเนีย (เซอร์เบีย-โครเอเชีย: "Socijalistička Republika Slovenija" / Социјалистичка Република Словенија) หรือเรียกโดยทั่วไปว่า สโลวีเนียสังคมนิยม หรือ สโลวีเนีย เป็นหนึ่งในหกสหพันธรัฐที่ก่อตั้งยูโกสลาเวียและรัฐชาติของชาวสโลวีน รัฐนี้มีอยู่ภายใต้ชื่อต่าง ๆ จากตั้งแต่การก่อตั้งเมื่อวันที่ 29 พฤศจิกายน 1945 จนถึงวันที่ 25 มิถุนายน 1991
ในช่วงต้นปี 1990 รัฐบาลได้รื้อระบบการปกครองแบบพรรคเดียวที่ก่อตั้งโดยสันนิบาตคอมมิวนิสต์ และนำระบอบประชาธิปไตยแบบหลายพรรคมาใช้ สาธารณรัฐสโลวีเนียได้ปลดชื่อ "สังคมนิยม" ไม่นานหลังจากนั้น และในปลายปี 1990 ประชาชนลงคะแนนเสียงเพื่อแยกตัวเป็นเอกราชได้สำเร็จ ซึ่งประกาศอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 25 มิถุนายน 1991 และประสบความสำเร็จหลังจากสงครามสิบวันในช่วงระยะเวลาสั้น ๆ
ชื่อ.
สาธารณรัฐมีชื่ออย่างเป็นทางการว่า รัฐสหพันธ์สโลวีเนีย  จนถึงวันที่ 20 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1946 จึงเปลี่ยนชื่อเป็น สาธารณรัฐประชาชนสโลวีเนีย . และได้ใช้ชื่อนี้จนถึงวันที่ 9 เมษายน ค.ศ. 1963 และได้เปลี่ยนชื่ออีกครั้งเป็น สาธารณรัฐสังคมนิยมสโลวีเนีย .
เมื่อวันที่ 8 มีนาคม 1990 สาธารณรัฐสังคมนิยมสโลวีเนียได้ถอนคำนำหน้า "สังคมนิยม" ออกจากชื่อและเปลี่ยนชื่อเป็นสาธารณรัฐสโลวีเนีย แต่ยังคงเป็นรัฐที่เป็นส่วนประกอบของสหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมยูโกสลาเวียจนถึงวันที่ 25 มิถุนายน 1991 เมื่อมีการตรากฎหมายส่งผลให้เป็นเอกราช
อิสรภาพ.
ในเดือนกันยายน 1989 สภาแห่งสาธารณรัฐสังคมนิยมสโลวีเนียได้ผ่านการแก้ไขรัฐธรรมนูญหลายฉบับซึ่งนำระบอบประชาธิปไตยแบบรัฐสภามาสู่ประเทศ ในปีเดียวกันนั้น กลุ่ม Action North ได้รวมฝ่ายค้านและจัดตั้งพรรคคอมมิวนิสต์ให้เป็นประชาธิปไตยในสโลวีเนียเป็นปฏิบัติการป้องกันครั้งแรกจากการโจมตีของผู้สนับสนุนมีลอเชวิช ซึ่งนำไปสู่เอกราชของสโลวีเนีย
คำว่า 'สังคมนิยม' ถูกถอดออกจากชื่อของรัฐในขณะนั้นเมื่อวันที่ 7 มีนาคม 1990 โครงสร้างพื้นฐานสำหรับผู้ที่ต้องการถูกล้มล้างไปมาก ในวันที่ 8 เมษายน 1990 ฝ่ายค้านได้รับชัยชนะในการเลือกตั้งรัฐสภา หรือที่เรียกว่ากลุ่มพันธมิตร DEMOS ที่นำโดย โจเช ปุชนิก ผู้นำฝ่ายค้าน ในเวลาเดียวกัน มิลาน คูคาน อดีตประธานสันนิบาตคอมมิวนิสต์แห่งสโลวีเนียได้รับเลือกเป็นประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐ และรัฐสภาได้เสนอชื่อ โลเจช ปีเตอร์เล หัวหน้าพรรคคริสเตียนเดโมแครตเป็นนายกรัฐมนตรี ซึ่งทำให้เกิดการยุติการปกครองยาวนาน 45 ปีของสันนิบาตคอมมิวนิสต์อย่างได้ผล ในช่วงเวลานี้สโลวีเนียยังคงรักษาธงและตราอาร์มแบบเก่า และตราแผ่นดินก่อนหน้านี้ไว้เนื่องจากรอการสร้างสัญลักษณ์ใหม่ที่จะตามมาภายหลังเอกราช เพลงชาติเก่า นาเปรจ ซาสตาวา สลาเว ถูกแทนที่ด้วย ซเดราลิยีตซา ในเดือนมีนาคม 1990
เมื่อวันที่ 23 ธันวาคม 1990 การลงประชามติแยกตัวเป็นเอกราชของสโลวีเนียได้ถูกจัดขึ้น ซึ่ง 94.8% ของผู้มีสิทธิเลือกตั้ง (88.5% ของผู้มีสิทธิ์เลือกตั้งทั้งหมด) ลงมติเห็นชอบให้แยกออกจากยูโกสลาเวีย จนถึงวันที่ 25 มิถุนายน 1991 กฎหมายเกี่ยวกับเอกราชของสโลวีเนียได้ผ่านสภาหลังจากสงครามสิบวัน สโลวีเนียก็ได้รับเอกราช ภายในสิ้นปีเดียวกัน สโลวีเนียจึงได้รับการยอมรับจากประชาคมระหว่างประเทศในวงกว้าง
วัดเกาะเปริด

วัดเกาะเปริด [—เปฺริด] เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเกาะเปริด อำเภอแหลมสิงห์ จังหวัดจันทบุรี มีเนื้อที่ทั้งหมด 11 ไร่ 2 งาน
วัดเกาะเปริดก่อสร้างเมื่อ พ.ศ. 2449 ในที่ดินผืนนี้ โดยมีพระเวียง ไม่ทราบฉายา มาจากบ้านธรรมชาติ บางกระดาน เขตท้องที่จังหวัดตราด ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2499 ชื่อ "เกาะเปริด" มีหลายข้อสันนิษฐาน บ้างเล่าว่ามีชาวจีนแผ่นดินใหญ่ล่องเรือสำเภามาค้าขาย อาศัยพักค้างเกาะที่เป็นทะเลเปิด และได้ลงหลักปักฐานสร้างบ้านเรือนในเกาะแล้วเกิดโรคภัยไข้เจ็บ มีผู้คนล้มตายจำนวนมากจึงหนีออกจากเกาะไปหมดจึงเรียกว่า "เกาะเปิด" ภายหลังเรียก "เกาะเปริด" เพื่อแก้เคล็ดและเพื่อเป็นสิริมงคล อีกข้อสันนิษฐานมาจาก "เก๊าะเปิด" เป็นภาษาเขมร แปลว่า กวาง ในอดีตเกาะเปริดมีสภาพเป็นเกาะ จนกระทั่งปี พ.ศ. 2488 หลวงพ่ออวน ฉันโน เป็นเจ้าอาวาส ได้เริ่มมีการสร้างสะพานไม้ จนกระทั่ง พ.ศ. 2518 สมัยคึกฤทธิ์ ปราโมช เป็นนายกรัฐมนตรี ได้อนุมัติเห็นชอบให้ถมดินสร้างถนนเชื่อมจากแผ่นดินมายังเกาะ
ในสมัยพระอธิการคีมมีการขยายพื้นที่วัดอารามให้กว้างขวางและเจริญขึ้นเป็นลำดับมา รวมถึงได้ร่วมกับชาวบ้านภายในเกาะจัดสร้างโรงเรียนประชาบาลขึ้น 1 หลัง ในสมัยพระอธิการโถได้ย้ายที่ตั้งวัดมายังกลางหมู่บ้านปัจจุบันอยู่ที่หมู่ที่ 2 ของตำบลเกาะเปริด เป็นที่ธรณีสงฆ์ มีเนื้อที่ทั้งหมด 1 ไร่ 1 งาน 86 วา แต่ภายหลังในสมัยพระอธิการอวน ฉนฺโน ได้ย้ายวัดและโรงเรียนไปอยู่ที่เดิมเพราะพื้นที่กว้างขวางดี ได้เริ่มสร้างวัดใหม่วันที่ 29 เมษายน พ.ศ. 2500
วัดเกาะเปริดมีสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่ชาวบ้านมักมากราบไหว้บูชา คือ ท้าวเวสสุวรรณ รวมถึงองค์เจ้าแม่กวนอิม ท้าววิรูปักโข และพญาครุฑ ซึ่งสร้างจุดดึงดูดให้คนรู้จักวัดเกาะเปริดมากขึ้น
สถานีขนส่งผู้โดยสารจังหวัดเชียงใหม่ (อาเขต)

สถานีขนส่งผู้โดยสารจังหวัดเชียงใหม่ (อาเขต) หรือ สถานีขนส่งผู้โดยสารจังหวัดเชียงใหม่ แห่งที่ 2 และสถานีขนส่งผู้โดยสารจังหวัดเชียงใหม่ แห่งที่ 3 เป็นสถานีรถโดยสารประจำทางระหว่างจังหวัดของจังหวัดเชียงใหม่ ตั้งอยู่ที่ตำบลวัดเกตุ อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ โดยย้ายมาจากสถานีขนส่งผู้โดยสารจังหวัดเชียงใหม่ แห่งที่ 1 ตำบลช้างเผือก อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ เมื่อปี 2523
โดยสถานีขนส่งผู้โดยสารทั้ง 2 แห่ง ตั้งอยู่ในบริเวณพื้นที่ใกล้เคียงกัน
ประวัติ.
สถานีขนส่งผู้โดยสารจังหวัดเชียงใหม่ แห่งที่ 2.
สถานีขนส่งผู้โดยสารจังหวัดเชียงใหม่ แห่งที่ 2 หรือ "สถานีขนส่งอาเขต" ย้ายมาจากสถานีขนส่งผู้โดยสารจังหวัดเชียงใหม่ แห่งที่ 1 หรือสถานีขนส่งช้างเผือก เริ่มเปิดให้บริการครั้งแรก เมื่อวันที่ 4 ธันวาคม พ.ศ. 2523 โดยได้รับการบริจาคที่ดินและสิ่งก่อสร้างจาก บริษัท บำรุงไทย เอนเตอร์ไพรส์ จำกัด ต่อมาในปี 2535 สถานีขนส่งฯ ได้รับอนุมัติเงินนอกงบประมาณจากกรมการขนส่งทางบก เพื่อปรับปรุงอาคาร ลานจอดรถ และในปี 2551 ได้รับบริจาคที่ดินเพิ่มเติมจาก บริษัทบำรุงไทย เอนเตอร์ไพรส์ จำกัด 2 งาน 73 ตารางวา ทำให้สถานีขนส่งผู้โดยสารจังหวัดเชียงใหม่ แห่งที่ 2 มีพื้นที่รวม 10 ไร่ 2 งาน 73 ตารางวา
สถานีขนส่งผู้โดยสารจังหวัดเชียงใหม่ แห่งที่ 3.
กรมการขนส่งทางบก กระทรวงคมนาคม ได้รับการจัดสรรงบประมาณตามแผนปฏิบัติการไทยเข้มแข็ง 2555 ประจำปีงบประมาณ พ.ศ.2553 - 2554 เพื่อก่อสร้างสถานีขนส่งผู้โดยสารจังหวัดเชียงใหม่ แห่งที่ 3 เป็นจำนวนเงิน 182,186,280 บาท รูปแบบการก่อสร้างเป็นสถานีขนส่งผู้โดยสาร จำนวน 2 ชั้น ที่มีการติดตั้งเครื่องปรับอากาศทั้งอาคาร นอกจากนี้ยังมีการติดตั้งบันไดเลื่อน ติดตั้ง CCTV ทั้งภายในและภายนอกตัวอาคาร มีระบบสื่อสารและอิเล็กทรอนิกส์ ทีวีแสดงเที่ยวเวลาการเดินทาง เริ่มเปิดใช้งานเมื่อวันที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554
เฮฟเวนส์วาลต์

เฮฟเวนส์วาลต์  เป็นเกมผจญภัยแนวนิยายวิทยาศาสตร์เชิงโบราณคดีที่เผยแพร่โดยInkle เกมนี้เผยแพร่ผ่านไมโครซอฟท์ วินโดวส์และเพลย์สเตชัน 4 เมื่อวันที่ 16 เมษายน ค.ศ. 2019 และในนินเท็นโด สวิตช์เมื่อวันที่ 28 มกราคม ค.ศ. 2021
วิธีเล่น.
ใน"เฮฟเวนส์วาลต์" ผู้เล่นรับบทเป็นนักโบราณคดีชื่ออาลิยา เอลาสรา (Aliya Elasra) ผู้มีคู่หูหุ่นยนต์ชื่อซิกซ์ (Six) เกมดังกล่าวเป็นไปตามเส้นทางการผจญภัยของทั้งสอง เนื่องจากทั้งคู่ 'ล่องไป' ระหว่างดวงจันทร์ในเนบิวลา เพื่อค้นหานักวิทยาการหุ่นยนต์ที่หายสาบสูญชื่อจันนิกิ เรนบา (Janniqi Renba)
ผู้เล่นต้องถอดความและเรียนรู้ภาษาในอักษรเฮียโรกลิฟส์ของชาวเอนเชียนต์ อารยธรรมที่หายสาบสูญ สิ่งนี้เกี่ยวข้องกับการค้นหาและรวบรวมจารึกจากวัตถุโบราณ แหล่งโบราณคดี และซากปรักหักพัง และการแปลและสนทนากับตัวละครอื่น ๆ
ผู้พัฒนาระบุว่ามีศัพท์ที่เขียนในภาษาเอนเชียนต์ (Ancient) ภาษาสมมติของเกม ที่สามารถพบได้มากกว่าพันคำ และยังระบุด้วยว่าสัญลักษณ์ภาพเหล่านี้ได้แรงบันดาลใจจากระบบการเขียนของอียิปต์โบราณและจีน
ผู้เล่นสามารถเลือกเส้นทางของตัวเองผ่านเรื่องราวและรอบ ๆ เนบิวลาได้ เนื่องจากเกมนี้ใช้วิธีการเล่าเรื่องแบบไม่เป็นเส้นตรง ทำให้ผู้เล่นสามารถเลือกสิ่งที่ส่งผลต่อเนื้อเรื่องได้
คำตอบรับ.
ในช่วงที่เผยแพร่ "เฮฟเวนส์วาลต์" เมทาคริติกมีเสียงวิจารณ์ไปในทาง "เป็นที่ชื่นชอบโดยทั่วไป" สำหรับไมโครซอฟท์ วินโดวส์ ด้วยคะแนนรวม 76/100 คะแนน และ "เสียงวิจารณ์ผสมหรือปานกลาง" สำหรับเพลย์สเตชัน 4 ด้วยคะแนน 71/100 คะแนน
บุพเพสันนิวาส 2 (แก้ความกำกวม)

บุพเพสันนิวาส 2 อาจหมายถึง
<table id="
disambigbox" class="metadata plainlinks dmbox 
dmbox-disambig" style="">
<tr>
<td class="mbox-image" style="padding: 2px 0 2px 0.4em;">
 </td>
<td class="mbox-text" style="padding: 0.25em 0.4em; font-style: italic; "> หน้านี้รวมบทความที่มีชื่อเหมือนหรือใกล้เคียงกัน
 </td>
</tr>
</table>#เปลี่ยนทาง
ดาวยักษ์ใหญ่ยิ่งเหลือง

ดาวยักษ์ใหญ่ยิ่งเหลือง (yellow hypergiant) เป็นดาวฤกษ์มวลมหาศาลที่ประกอบด้วยก๊าซที่ขยายตัวใหญ่มาก ชนิดสเปกตรัมอาจเป็นได้ตั้งแต่ A จนถึง K มีมวลตั้งแต่ 20 เท่าจนถึง 50 เท่าของมวลดวงอาทิตย์
ดาวยักษ์ใหญ่ยิ่งเหลืองอย่างดาว Rho Cassiopeiae ในกลุ่มดาวค้างคาวนั้นจะมองดูแล้วเหมือนมีการระเบิดอยู่เป็นระยะ แต่จริง ๆ แล้วนั่นแค่เกิดจากการลดแสงลงอย่างต่อเนื่อง เชื่อกันว่าดาวยักษ์ใหญ่ยิ่งเหลืองหายากมากภายในเอกภพ เนื่องจากมวลส่วนแกนกลางเกิดการเผาผลาญอย่างรวดเร็วมาก ทำให้ดาวประเภทนี้อยู่ในแถบลำดับหลักเพียงระยะเวลาสั้นประมาณไม่กี่ล้านปีก่อนที่จะเกิดเป็นมหานวดาราหรือไฮเปอร์โนวา ดาวยักษ์ใหญ่ยิ่งเหลืองนั้นเป็นช่วงหลังจากสิ้นสุดการเป็นดาวยักษ์แดง แล้วกำลังเปลี่ยนไปเป็นสีน้ำเงิน อยู่ในบริเวณช่วงว่าง ๆ สีเหลืองภายในแผนภาพของแฮร์ตสปรอง–รัสเซิล ซึ่งแก๊สมีความไม่เสถียรขณะกำลังเปลี่ยนผ่านไปทางสีน้ำเงิน ดาวฤกษ์ชนิดนี้จะเผาผลาญมวลที่แกนกลางจนหมดสิ้นอย่างรวดเร็ว และก่อให้เกิดมหานวดาราประเภท 2 ในที่สุด
โครงสร้างภายใน.
ตามแบบจำลองทางฟิสิกส์ของดาวฤกษ์ในปัจจุบัน ดาวยักษ์ใหญ่ยิ่งเหลืองมีเขตพาความร้อนอยู่ภายในเขตแผ่รังสีซึ่งแตกต่างจากดาวฤกษ์ขนาดเท่าดวงอาทิตย์ซึ่งมีชั้นการแผ่รังสีอยู่ภายในชั้นการพาความร้อน เนื่องจากความกดดันที่รุนแรงบนแกนกลางขอดาวยักษ์ใหญ่ยิ่งเหลือง จึงเชื่อว่าแกนกลางนั้นประกอบด้วยสสารสถานะเสื่อมทั้งหมดหรืออาจแค่บางส่วน
ชั้นโครโมสเฟียร์.
เนื่องจากขนาดที่ใหญ่มาก ดาวยักษ์ใหญ่ยิ่งเหลืองจึงมีสนามแม่เหล็กขนาดใหญ่และปล่อยพลังงานออกมา และมีประสิทธิภาพในการกักเก็บวัสดุบนพื้นผิวน้อยกว่าดาวฤกษ์ประเภทอื่น ๆ ดังนั้นดาวยักษ์ใหญ่ยิ่งเหลืองจึงมีชั้นบรรยากาศที่แผ่ขยายออกไปมาก บางครั้งเห็นจานฝุ่นและก๊าซ และอาจมีระบบดาวเคราะห์ อยู่รอบ ๆ
สารบัญแฟ้ม RCW

สารบัญแฟ้ม RCW (RCW catalogue, ย่อมาจาก Rodgers Campbell Whiteoak catalogue) เป็นสารบัญแฟ้มทางดาราศาสตร์ ในบริเวณเวณปล่อยเส้น H-α ทางตอนใต้ของทางช้างเผือก เผยแพร่ใน 
สารบัญแฟ้มนี้ประกอบด้วยวัตถุท้องฟ้า 180 รายการ ซึ่งหลายดวงรวมอยู่ในสารบัญแฟ้มกัม ซึ่งได้้ถูกจัดทำไปก่อนหน้านี้แล้ว และยังได้ถูกรวมในสารบัญแฟ้มคอลด์เวลล์ ซึ่งถูกจัดทำในภายหลังด้วย นอกจากนี้ แม้ว่าสารบัญแฟ้มนี้และสารบัญแฟ้มกัมจะบันทึกซีกท้องฟ้าใต้เป็นหลัก แต่ก็มีหลายส่วนที่ทับซ้อนกับสารบัญแฟ้มชาร์ปเลส ฉบับที่ 2 (312 รายการ) ซึ่งบันทึกซีกท้องฟ้าเหนือเป็นหลัก
สารบัญแฟ้มนี้รวบรวมขึ้นในปี 1960 ที่หอดูดาวสตรอมโล ประเทศออสเตรเลีย โดยอเล็กซานเดอร์ วิลเลียม ร็อดเจอร์สและคณะ ภายใต้การแนะนำของบาร์ต บอก
วันดนตรีโลก

Fête de la Musique หรือรู้จักกันในภาษาอังกฤษว่า Music Day (วันดนตรี), Make Music Day (วันเล่นดนตรี) หรือ World Music Day (วันดนตรีโลก) เป็นงานเฉลิมฉลองดนตรีที่มีขึ้นในวันที่ 21 มิถุนายนของทุกปีซึ่งตรงกับวันครีษมายัน ในวันดังกล่าวมีการเชิญชวนให้ประชาชนและผู้อยู่อาศัยเล่นดนตรีในชุมชนของตัวเองหรือในที่สาธารณะและสวนสาธารณะ มีการจัดคอนเสิร์ตที่ไม่เสียค่าเข้า นักดนตรีเล่นดนตรีเพื่อความบันเทิงไม่ใช่เพื่อการพาณิชย์
การเฉลิมฉลองดนตรีที่จัดขึ้นตลอดทั้งวันนี้ถูกจัดขึ้นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1982 (พ.ศ. 2525) ที่กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส มีการริเริ่มโดย Jack Lang รัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัฒนธรรมของฝรั่งเศสในขณะนั้น พร้อมกับ Maurice Fleuret ผู้อำนวยการหน่วยงานด้านดนตรีการเต้นรำและการละครของกระทรวง โดยใช้ชื่อเป็นภาษาฝรั่งเศสว่า "Fête de la Musique"
นับตั้งแต่ปีนั้นเป็นต้นมา เทศกาลนี้ได้กลายเป็นปรากฏการณ์ระดับนานาชาติ มีการเฉลิมฉลองในเมืองกว่า 1,000 แห่ง ใน 120 ประเทศทั่วโลก เช่น อินเดีย เยอรมนี อิตาลี กรีซ รัสเซีย ออสเตรเลีย เปรู บราซิล เอกวาดอร์ เม็กซิโก แคนาดา สหรัฐ สหราชอาณาจักร และญี่ปุ่น ในสหรัฐมีเมืองที่เข้าร่วม 82 เมือง
วัตถุประสงค์ของการจัดงานคือเพื่อการส่งเสริมดนตรีในสองประการ ประการแรก นักดนตรีสมัครเล่นและมืออาชีพได้รับการสนับสนุนให้แสดงตามท้องถนนภายใต้สโลแกน "Faites de la musique" ("เล่นดนตรี") ซึ่งพ้องเสียงกับ "Fête de la musique" ประการที่สอง คอนเสิร์ตในปารีสทั้งหมดต้องเปิดให้สาธารณชนเข้าชมฟรีและนักดนตรีทุกคนได้สละเวลาของตนเพื่อสร้างความบันเทิง ทำให้ประชาชนเข้าถึงดนตรีทุกประเภทได้ เมืองที่เข้าร่วมส่วนใหญ่ก็ใช้หลักการนี้เช่นกัน
สารบัญแฟ้มกัม

สารบัญแฟ้มกัม (Gum catalog) เป็น สารบัญแฟ้มทางดาราศาสตร์ที่ประกอบด้วยเนบิวลา 84 รายการในซีกฟ้าใต้ สร้างโดยโคลิน สแตนลีย์ กัม โดยใช้กล้องมุมกว้างที่หอดูดาวสตรอมโล เขาได้ตีพิมพ์สารบัญแฟ้มนีในปี 1955 ภายใต้ชื่อ A study of diffuse southern H-alpha nebulae
สารบัญแฟ้มที่คล้ายกันกับสารบัญแฟ้มนี้ ได้แก่ สารบัญแฟ้มชาร์ปเลส และ สารบัญแฟ้ม RCW วัตถุที่รวมอยู่ในสารบัญแฟ้มกัมมีความซ้ำกันกับในสารบัญแฟ้มอื่น ๆ
Gum 12 ซึ่งอยู่คร่อมกลุ่มดาวใบเรือ กลุ่มดาวท้ายเรือ ได้รับการตั้งชื่อว่าเนบิวลากัม ตามชื่อกัมซึ่งเป็นผู้ค้นพบ
ตัวอย่าง.
ตัวอย่างของวัตถุท้องฟ้าที่บันทึกไว้ในสารบัญแฟ้มGum (ฉบับปี 1955)
สารบัญแฟ้มคอลด์เวลล์

สารบัญแฟ้มคอลด์เวลล์ (Caldwell catalogue) เป็นสารบัญแฟ้มทางดาราศาสตร์ที่รวบรวมกระจุกดาว เนบิวลา ดาราจักร รวมทั้งหมด 109 รายการสำหรับนักดาราศาสตร์สมัครเล่น จัดทำขึ้นโดยแพทริก อัลเฟรด คอลด์เวลล์-มัวร์ ในฐานะนะส่วนต่อเติมของสารบัญแฟ้มเมซีเย
แม้ว่านักดาราศาสตร์สมัครเล่นมักจะใช้สารบัญแฟ้มเมซีเยเป็นรายการวัตถุที่เหมาะสำหรับการสังเกตการณ์ แต่มัวร์ตั้งข้อสังเกตว่าสารบัญแฟ้มเมซีเยยังไม่ได้ครอบคลุมวัตถุสว่างอีกเป็นจำนวนมาก เช่น กระจุกดาวสามเหลี่ยมหน้าวัว กระจุกดาวแฝด (NGC 869 และ NGC 884) และ NGC 253 มัวร์ระบุเพิ่มเติมว่าสารบัญแฟ้มเมซีเย ซึ่งรวบรวมจากการสังเกตการณ์ในซีกโลกเหนือ ไม่รวมวัตถุที่มีความสว่างในซีกฟ้าใต้ เช่น กระจุกดาวโอเมกาคนครึ่งม้า, Centaurus A, NGC 4755 และ 47 Tucanae ในไม่ช้า เขาจึงได้รวบรวมสารบัญแฟ้มที่มีวัตถุ 109 ชิ้น ซึ่งเป็นจำนวนเท่ากับสารบัญแฟ้มของเมซีเย และเผยแพร่ในนิตยสาร Sky & Telescope ในเดือนธันวาคม 1995
หลังจากตีพิมพ์ สารบัญแฟ้มได้รับการตอบรับอย่างดีจากนักดาราศาสตร์สมัครเล่น และข้อผิดพลาดเล็กน้อยในฉบับปี 1995 ได้รับการแก้ไขในภายหลัง "C" ของคอลด์เวลล์ถูกใช้เพื่อตั้งชื่อวัตถุในสารบัญแฟ้ม เนื่องจากนามสกุล "M" ของมัวร์ได้ถูกนำมาใช้กับสารบัญแฟ้มของเมซีเยแล้ว
ดังที่กล่าวไว้ข้างต้น รายการนี้รวมถึงวัตถุที่ได้รับการระบุแล้วโดยนักดาราศาสตร์มืออาชีพและนักดาราศาสตร์สมัครเล่นสามารถสังเกตได้อย่างง่ายดาย สารบัญแฟ้มคอลด์เวลล์โดยทั่วไปจะเรียงตามลำดับเดคลิเนชันจากเหนือไปใต้ ซึ่งแตกต่างจากสารบัญแฟ้มของเมซีเยซึ่งแสดงรายการดาวตามลำดับการค้นพบ (ยกเว้น NGC 4244 และกระจุกดาวสามเหลี่ยมหน้าวัว) ฉบับพิมพ์ครั้งแรกยังมีการสับสน NGC 6087 กับ NGC 6067 และระบุ IC 2944 ผิดว่าเป็นกระจุกดาวแกมมาคนครึ่งม้า
ยฺหวีฉือ

<templatestyles src="Stack/styles.css"/>
ตำบลยฺหวีฉือ  เป็นตำบลที่ตั้งอยู่ทางตอนกลางของเทศมณฑลหนานโถว ประเทศไต้หวัน เป็นที่ตั้งของทะเลสาบสุริยันจันทรา สถานที่ท่องเที่ยวที่มีชื่อเสียงในประเทศไต้หวัน
ประวัติศาสตร์.
บริเวณนี้เป็นที่อยู่อาศัยของชาวเซาที่อาศัยอยู่ใกล้กับทะเลสาบสุริยันจันทรา บริเวณนี้เดิมเรียกว่า "หง่อเซียเป้อ" 
เขตการปกครอง.
ตำบลยฺหวีฉือประกอบด้วย 13 หมู่บ้านชนบท  ได้แก่
<templatestyles src="Flowlist/styles.css" />
ถนนเทพคุณากร

ถนนเทพคุณากร หรือ ทางหลวงท้องถิ่น ฉช.ถ 2-0003 หรืออดีตทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3216 เป็นทางหลวงท้องถิ่นภายใต้ความดูแลของเทศบาลเมืองฉะเชิงเทรา เชื่อมระหว่างถนนสิริโสธรมาเชื่อมต่อกับถนนศรีโสธรตัดใหม่ และถนนศรีโสธร โดยเริ่มต้นจากตำบลโสธร สิ้นสุดที่ตำบลหน้าเมือง อำเภอเมืองฉะเชิงเทรา จังหวัดฉะเชิงเทรา
ประวัติ.
ถนนเทพคุณากร ปรากฏขึ้นครั้งแรกในเอกสารของทางราชการเมื่อปี พ.ศ. 2516 ในชื่อว่า ถนนเข้าวัดโสธร ต่อมาได้ถูกกำหนดหมายเลขเส้นทางตามระบบทางหลวงในปี พ.ศ. 2516 เป็นทางหลวงจังหวัดหมายเลข 3216 ชื่อสายทางว่า แยกทางหลวงหมายเลข 314–วัดโสธร–ถนนศรีโสธร อยู่ภายใต้การดูแลของแขวงการทางฉะเชิงเทรา จากนั้น พ.ศ. 2529 ได้เปลี่ยนชื่อเป็นทางหลวง แยกทางหลวงหมายเลข 314–วัดโสธร–ถนนศรีโสธร โดยตัดคำว่า วัดโสธร ออกมา ต่อมาใน พ.ศ. 2537 ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3216 ได้ถูกถอดออกจากบัญชีระบบหมายเลขทางหลวง และถูกถ่ายโอนมาอยู่ภายใต้ความดูแลของเทศบาลเมืองฉะเชิงเทรามาจนถึงปัจจุบัน
รายละเอียดของเส้นทาง.
ถนนเทพคุณากร เป็นทางหลวงท้องถิ่น ชั้น 2 (ในเขตเมือง) มีระยะทาง 2.359 กิโลเมตร ขนาด 4 ช่องจราจร พื้นผิวจราจรแบบคอนกรีตอัดแรงความกว้าง 12 เมตร ไหล่ทางกว้างข้างละ 2 เมตร ความกว้างรวม 16 เมตร ตัดผ่านพื้นที่เขตเมืองที่มีความหนาแน่นสูง ประกอบไปด้วยพื้นที่การค้า อาคารพาณิยช์ ที่อยู่อาศัย สถานที่ราชการ และศาสนสถานที่สำคัญของจังหวัดคือวัดโสธรวรารามวรวิหาร
ถนนเทพคุณากร เริ่มต้นจากถนนสิริโสธร บริเวณแยกใกล้เคียงกับโรงเรียนเทศบาล 2 พระยาศรีสุนทรโวหาร (สามแยกเทศบาล 2) ไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ผ่านทางแยกทางหลวงท้องถิ่น ฉช.ถ 1-0005 ผ่านสำนักงานการปฏิรูปที่ดินจังหวัดฉะเชิงเทรา ข้ามคลองโสธร ไปทางทิศตะวันออก ผ่านโรงเรียนวัดโสธรวรารามวรวิหาร โรงเรียนพระปริยัติ และวัดโสธรวรารามวรวิหาร จากนั้นขึ้นไปทางเหนือและบรรจบกับวงเวียนอนุสาวรีย์พระยาศรีสุนทรโวหาร เชื่อมต่อกับถนนศรีโสธร และถนนศรีโสธรตัดใหม่ ใกล้เคียงกับมหาวิทยาลัยราชภัฏราชนครินทร์ และกองพันทหารช่างที่ 2 กองพลทหารราบที่ 2 รักษาพระองค์ (ค่ายศรีโสธร)
ถนนเทพคุณากร เป็นถนนเส้นหลักที่ได้รับความนิยมในการใช้งานเพื่อเข้าไปท่องเที่ยวและเข้าชมวัดโสธรวรารามวรวิหาร ทำให้ประสบปัญหาการจราจรติดขัดอยู่เป็นประจำ ทั้งจากนักท่องเที่ยวเองและจากผู้พักอาศัยและประชาชนในพื้นที่
นอกจากนี้ถนนเทพคุณากรยังประสบปัญหาน้ำท่วมขังในช่วงที่มีน้ำทะเลหนุนสูงและฝนตกหนัก ทำให้น้ำไม่สามารถระบายออกจากเส้นทางได้แม้ว่าจะอยู่ใกล้กับแม่น้ำบางปะกงก็ตาม ซึ่งมักจะส่งผลกระทบต่อเนื่องกับถนนทุกสายในเขตเทศบาลเมืองฉะเชิงเทรา
รายชื่อทางแยก.
เนื่องจากถนนเทพคุณากร เป็นทางหลวงท้องถิ่นระยะสั้นในเขตเทศบาลเมืองฉะเชิงเทรา ทำให้มีทางแยกในลักษณะสายซอยย่อยจำนวนมาก จึงขอแสดงเพียงรายชื่อทางแยกที่สามารถเชื่อมต่อไปยังถนนหลักเส้นอื่น ๆ ในบริเวณใกล้เคียงได้
ดาวยักษ์สว่าง

ดาวยักษ์สว่าง (bright giant) คือ ดาวฤกษ์ ที่มีความส่องสว่างชั้น 2 มีขนาดตั้งแต่ดาวยักษ์ไปจนถึงดาวยักษ์ใหญ่ โดยทั่วไปถูกจัดประเภทว่าเป็นดาวยักษ์ที่สว่างมาก โดยไม่ได้สว่างและมวลมากเท่ากับดาวยักษ์ใหญ่
การจัดประเภทแบบนี้ถูกทำเป็นครั้งแรกในปี 1943 ดาวหลัก ๆ ที่ถูกจัดเป็นดาวยักษ์สว่าง ได้แก่
พายุไต้ฝุ่นไอดา (พ.ศ. 2501)

} 
พายุไต้ฝุ่นไอดา (ค.ศ. 1958) หรือเรียกว่าไต้ฝุ่นคาโนงาวะ (; โรมาจิ: "Kanogawa Taifū") เป็นไต้ฝุ่นลูกที่ 6 ที่พัดเข้าสู่ญี่ปุ่นและเป็นหนึ่งในพายุหมุนเขตร้อนที่รุนแรงที่สุดในประวัติศาสตร์ เมื่อวันที่ 20 กันยายน ไต้ฝุ่นไอดาก่อตัวขึ้นในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกใกล้กับเกาะกวม พายุได้เคลื่อนตัวไปทางทิศตะวันตกและทวีความรุนแรงขึ้นอย่างรวดเร็วเป็นพายุไต้ฝุ่นซึ่งมีความเร็วลม 185 กม./ชม. ในวันที่ 22 กันยายน ไต้ฝุ่นไอดาเริ่มเคลื่อนไปทางทิศเหนือและยังคงทวีความรุนแรงขึ้นอย่างรวดเร็ว ประมาณสองวันต่อจากนั้นหน่วยงาน Hurricane hunters สามารถวัดบริเวณความกดอากาศต่ำที่ 877 mb (25.9 inHg) ในขณะนั้นพายุมีความเร็วลมประมาณที่ 325 กม. / ชม. (202 ไมล์ต่อชั่วโมง) ซึ่งทำให้ไต้ฝุ่นไอดาเป็นพายุหมุนเขตร้อนที่แรงที่สุดเป็นประวัติการณ์ในขณะนั้น ในวันที่ 26 กันยายนไอดาอ่อนกำลังลงเมื่อเคลื่อนตัวไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ และขึ้นฝั่งในประเทศญี่ปุ่นบริเวณทางตะวันออกเฉียงใต้ของเกาะฮนชู โดยมีความเร็วลม 80 ไมล์ต่อชั่วโมง ต่อมาในวันที่ 27 กันยายน ไต้ฝุ่นไอดาได้อ่อนกำลังลงเป็นพายุกึ่งเขตร้อน และสลายตัวไปในวันรุ่นขึ้น พายุไต้ฝุ่นไอดาก่อให้เกิดน้ำท่วมและโคลนถล่มอย่างรุนแรงทางตะวันออกเฉียงใต้ของญี่ปุ่น ความเสียหายจากพายุประมาณ 50 ล้านดอลลาร์ และมีผู้เสียชีวิต 1,269 ราย 
ประวัติทางอุตุนิยมวิทยา.
เมื่อวันที่ 20 กันยายน ค.ศ. 1958 พายุโซนร้อนชื่อไอดาก่อตัวขึ้นทางตะวันออกของเกาะกวม ต่อมาพายุเคลื่อนตัวไปทางทิศตะวันตกข้ามเกาะกวมและค่อย ๆ ทวีความรุนแรงขึ้นเป็นพายุไต้ฝุ่น วันที่ 22 กันยายนพายุไต้ฝุ่นไอดาเริ่มเคลื่อนตัวไปทางทิศเหนือตามเส้นทางการเคลื่อนตัวของพายุไต้ฝุ่นในเดือนกันยายน
ศาสนาอิสลามกับกลุ่มคนแอลจีบีที

ทัศนคติต่อกลุ่มคนอย่างเลสเบียน, เกย์, รักร่วมสองเพศ, และกะเทย (แอลจีบีที) และประสบการณ์ที่พึงได้รับของกลุ่มคนในโลกมุสลิมได้รับอิทธิพลมาจากศาสนา, ข้อบัญญัติ, สังคม, การเมือง, และประวัติศาสตร์ทางวัฒนธรรม คัมภีร์อัลกุรอานบรรยายเรื่องราวของ "กลุ่มชนของนบีลูฏ" ว่าได้ถูกพระเจ้าทรงพิโรธ เนื่องจากการที่ชายมีสัมพันธ์ทางกามรมณ์ระหว่างกันและกัน แต่นักประวัติศาสตร์ตะวันตกสมัยใหม่มีมุมมองว่าศาสดามุฮัมมัดไม่ได้กล่าวห้ามความสัมพันธ์แบบรักร่วมเพศ ถึงแม้ว่าจะไม่เห็นด้วยกับกลุ่มคนรุ่นราวคราวเดียวกัน ในขณะเดียวกัน "ทั้งคัมภีร์อัลกุรอานและ"หะดีษ"ต่างประณามการกระทำรักร่วมเพศอย่างสิ้นเชิง"; ซึ่งมี "หะดีษ" บางบทกล่าวถึงบทกำหนดโทษสำหรับผู้ละเมิดถึงประหารชีวิตจากการมีเพศสัมพันธ์ระหว่างชายรักร่วมเพศหรือหญิงรักร่วมเพศภายในที่สาธารณะ
ปรากฏหลักฐานเป็นที่เล็กน้อยสำหรับการรายงานพฤติกรรมรักร่วมเพศในสังคมอิสลามในช่วงต้นศตวรรษถึงครึ่งศตวรรษของประวัติศาสตร์ศาสนาอิสลาม (ช่วงพุทธศตวรรษที่ 11), เป็นที่รู้กันว่าเป็นความสัมพันธ์แบบชายรักชาย และถูกเพิกเฉยแต่ไม่ถูกทำนองคลองธรรมในแถบอาระเบีย รักร่วมเพศเป็นสิ่งที่ต้องห้าม ("ฮะรอม") ตามหลักนิติศาสตร์อิสลาม ("มัซฮับ") แต่ละท้องที่ โดยจะมีบทลงโทษอย่างการเฆี่ยนตี, การปาหิน, และประหารชีวิต ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับสถานการณ์และโรงเรียนสอนศาสนาอิสลาม ("มัดรอสะหฺ") ในขณะเดียวกัน รักร่วมเพศเป็นสิ่งที่พอจะยอมรับได้ในทางปฏิบัติช่วงสังคมก่อนประวัติศาสตร์อิสลาม, จากการบันทึกทางประวัติศาสตร์ บทลงโทษถูกใช้กับกรณีรักร่วมเพศน้อยครั้ง แต่มักใช้กับกรณีการข่มขืนและ "การละเมิดศีลธรรมอย่างร้ายแรงเป็นที่ประจักษ์" โฮโมโรติกและเปเดรัสติสได้ปรากฏในวรรณกรรมและบทกวีในภาษาหลักของโลกอิสลามตั้งแต่ช่วงพุทธศตวรรษที่ 12 จนถึงยุคใหม่ ความรับรู้ถึงรักร่วมเพศตามวรรณกรรมของโลกอิสลามถูกมองว่าคล้ายคลึงกับประเพณีของกรีกกับโรมันในสมัยโบราณ มากกว่าที่จะหมายความถึงรสนิยมทางเพศในปัจจุบัน
ในยุคสัมยใหม่ ทัศนคติสาธารณะต่อรักร่วมเพศในโลกอิสลามมีการเปลี่ยนแปลงอย่างมากในช่วงพุทธศตวรรษที่ 23 จากการขยายการแผยแพร่ศาสนาของอิสลามมูลฐานวิทยาตั้งแต่การเคลื่อนไหวของสะลาฟีย์และวะฮาบีย์ โลกมุสลิมคงได้รับอิทธิพลของยุโรปในเรื่องแนวคิดเรื่องเพศและบรรทัดฐานที่แพร่หลายในขณะนั้น ประเทศที่มีชาวมุสลิมเป็นใหญ่คงใช้บทลงโทษทางอาญาต่อรักร่วมเพศที่บัญญัติในช่วงแรกของอาณานิคมภายใต้การปกครองของยุโรป ขณะเดียวกันการเคลื่อนไหวของกลุ่มแอลจีบีทีได้รับความสนใจในยุโรปและตะวันตก กลุ่มอิสลามสุดโต่งมองว่ายุโรปนั้นเชื่อมโยงกับรักร่วมเพศและต้องการความเสื่อมทางศีลธรรม ในวัฒนธรรมสังคมร่วมสมัย อคติ, ความรุนแรง และการเลือกปฏิบัติ รวมถึงข้อบัญญัติต่างปรากฎต่อกลุ่มแอลจีบีทีในโลกมุสลิม และทวีคูณรุนแรงโดยกลุ่มอนุรักษสังคมที่ปรากฏในช่วงนี้อย่างกลุ่มอิสลามิตในบางประเทศ มีกฎหมายต่อต้านกิจกรรมทางเพศแบบรักร่วมเพศในประเทศที่มีชาวมุสลิมเป็นส่วนใหญ่จำนวนมาก ซึ่งกำหนดโทษประหารชีวิตไว้เฉพาะบางประเทศ
ดาวยักษ์ใหญ่น้ำเงิน

แผนภาพของแฮร์ตสปรอง–รัสเซิล
ชนิดสเปกตรัม
ดาวแคระน้ำตาล
ดาวแคระขาว
ดาวแคระแดง
ดาวแคระเล็ก
ดาวแคระ
แถบลำดับหลัก
ดาวยักษ์เล็ก
ดาวยักษ์
ดาวยักษ์สว่าง
ดาวยักษ์ใหญ่
ดาวยักษ์ใหญ่ยิ่ง
โชติมาตร
สัมบูรณ์
ดาวยักษ์ใหญ่น้ำเงิน (blue supergiant) เป็นดาวฤกษ์ที่มีเส้นผ่านศูนย์กลางมากกว่าดวงอาทิตย์หลายสิบเท่า และมีกำลังส่องสว่างมากกว่าดวงอาทิตย์นับหมื่นเท่า (แสนเท่าของดวงอาทิตย์ในแง่ของการแผ่รังสีของพลังงานทั้งหมด)
อาจกล่าวได้ว่าเป็นดาวยักษ์น้ำเงินที่มีกำลังส่องสว่างสูง และเส้นผ่านศูนย์กลางขนาดใหญ่ หรือเป็นดาวยักษ์ใหญ่ที่มีอุณหภูมิยังผลสูง เป็นดาวยักษ์ใหญ่ที่มีน้ำเงินหรือสีน้ำเงินขาวที่มีสเปกตรัมเป็นประเภท O-B ในหมู่ดาวฤกษ์ชนิดนี้ บางดวงอาจมีกำลังส่องสว่างมากกว่าดวงอาทิตย์หลายแสนถึงล้านเท่า และมีเส้นผ่านศูนย์กลางมากกว่าร้อยเท่าของดวงอาทิตย์ ซึ่งเรียกว่าเรียกว่าเป็นดาวแปรแสงน้ำเงินสว่าง เรียกอีกอย่างว่า ดาวแปรแสงประเภทเอส ปลากระโทงแทง
สำหรับสมบัติทางกายภาพของดาวยักษ์ใหญ่น้ำเงิน อ่านที่ดาวยักษ์น้ำเงิน ยักษ์สีน้ำเงิน และดาวยักษ์ใหญ่
ดาวยักษ์น้ำเงิน

แผนภาพของแฮร์ตสปรอง–รัสเซิล
ชนิดสเปกตรัม
ดาวแคระน้ำตาล
ดาวแคระขาว
ดาวแคระแดง
ดาวแคระเล็ก
ดาวแคระ
แถบลำดับหลัก
ดาวยักษ์เล็ก
ดาวยักษ์
ดาวยักษ์สว่าง
ดาวยักษ์ใหญ่
ดาวยักษ์ใหญ่ยิ่ง
โชติมาตร
สัมบูรณ์
ดาวยักษ์น้ำเงิน (blue giant) เป็นดาวฤกษ์ที่มีความส่องสว่างชั้น 3 (ดาวยักษ์) หรือ 2 (ดาวยักษ์สว่าง) ที่มีชนิดสเปกตรัมประเภท O หรือ B ปรากฏเป็นสีน้ำเงินเนื่องจากอุณหภูมิสูง
ภาพรวม.
ดาวฤกษ์ประเภทนี้จะปรากฏทางด้านซ้ายบนของดาวฤกษ์ในแถบลำดับหลักในแผนภาพของแฮร์ตสปรอง–รัสเซิล เส้นผ่านศูนย์กลางอยู่ที่ 5 ถึง 10 เท่าของดวงอาทิตย์ แต่กำลังส่องสว่างจะสูงกว่าหลายพันถึงหลายหมื่นเท่า อย่างไรก็ตาม เนื่องจากมีการเผาไหม้เชื้อเพลิงอย่างรุนแรง จึงมีอายุขัยสั้นอยู่ได้แค่เพียงไม่กี่ล้านถึงไม่กี่สิบล้านปี เชื่อกันว่าหลังจากผ่านช่วงที่เป็นดาวยักษ์ใหญ่แดงแล้ว ในที่สุดมันก็จะเกิดมหานวดารา แล้วเหลือดาวนิวตรอน หรือหลุมดำไว้
เปโดร ปอร์โร

เปโดร อันโตนิโอ ปอร์โร เซาเซดา (เกิด 13 กันยายน ค.ศ. 1999) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวสเปนที่เล่นในตำแหน่งแบ็กขวาหรือปีกขวาให้แก่ทอตนัมฮอตสเปอร์และทีมชาติสเปน
เขาเริ่มต้นอาชีพค้าแข้งกับเปราลาดา ทีมสำรองของฌิโรนาก่อนจะเลื่อนชั้นขึ้นสู่ทีมชุดใหญ่ในปี 2017 ในปี 2019 ปอร์โรเซ็นสัญญากับแมนเชสเตอร์ซิตีด้วยค่าตัวตามรายงานที่ 13 ล้านยูโร (11 ล้านปอนด์) เขาถูกยืมตัวไปที่เรอัลบายาโดลิดและสปอร์ติงลิสบอนด้วยสัญญายืมตัว 2 ปี กับสปอร์ติงลิสบอน เขาคว้าดับเบิลแชมป์ทั้งปรีไมราลีกาและตาซาดาลีกา พร้อมกับได้รับการเสนอชื่อให้อยู่ในทีมยอดเยี่ยมแห่งปีของปรีไมราลีกา การย้ายทีมแบบถาวรของเขาเกิดขึ้นในปี 2022
วัดมะขาม (จังหวัดราชบุรี)

วัดมะขาม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลคุ้งพยอม อำเภอบ้านโป่ง จังหวัดราชบุรี อาณาเขต ทิศเหนือจดคลองสาธารณะ ทิศใต้จดที่ดินเอกชน ทิศตะวันออกจดแม่น้ำแม่กลอง ทิศตะวันตกจดที่ดินเอกชน 
วัดมะขามตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2311 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2501
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถหลังใหม่สร้างเมื่อ พ.ศ. 2500 ขนาด 5 ห้อง กว้าง 20 เมตร ยาว 40 เมตร มีระเบียงรอบ หลังคาลด 2 ชั้น ลด 3 ตับ รองรับด้วยเสานางเรียง มีช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์ รอบอุโบสถมีใบเสมาล้อม 8 ทิศ อุโบสถบูรณะใหม่เมื่อ พ.ศ. 2551 ศาลาการเปรียญทรงโรงแบบโถง มีช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์ เจดีย์ทรงมอญซึ่งถือกันว่าองค์นี้มีความสวยงามที่สุดแห่งหนึ่งในประเทศไทย ไม่ปรากฏว่าสร้างเมื่อใด แต่สันนิษฐานว่ามีความเก่าแก่ราว 200 ปี ผ่านการบูรณะหลายครั้ง ล้อมรอบด้วยกำแพงแก้ว
ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2024 รอบคัดเลือก กลุ่มเอช

กลุ่ม เอช ของ ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2024 รอบคัดเลือก เป็นหนึ่งในสิบกลุ่มที่จะใช้ตัดสินหาทีมที่ผ่านเข้ารอบสำหรับ ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2024 รอบสุดท้ายในประเทศเยอรมนี. กลุ่ม เอช ประกอบไปด้วยหกทีม: เดนมาร์ก, ฟินแลนด์, คาซัคสถาน, ไอร์แลนด์เหนือ, ซานมารีโน และ สโลวีเนีย. แต่ละทีมจะลงเล่นพบกับทีมอื่นในรูปแบบเหย้าและเยือนในหนึ่ง รูปแบบพบกันหมด.
สองทีมที่ดีที่สุดจะได้ผ่านเข้ารอบโดยตรงสำหรับรอบสุดท้าย. การมีส่วนร่วมของ รอบคัดเลือกเพลย์ออฟ จะใช้ตัดสินขึ้นอยู่กับประสิทธิภาพของพวกเขาใน ยูฟ่าเนชันส์ลีก ฤดูกาล 2022–23.
แมตช์.
รายชื่อโปรแกรมการแข่งขันได้รับการยืนยันโดยยูฟ่าเมื่อวันที่ 10 ตุลาคม ค.ศ. 2022, หนึ่งวันหลังจากการจับสลาก. เวลาต่างๆ คือ CET/CEST, เป็นไปตามรายชื่อโดยยูฟ่า (เวลาท้องถิ่น, ถ้าแตกต่าง, ระบุไว้ในวงเล็บ).
ผู้ทำประตู.
มีการทำประตู 85 จากการแข่งขัน 30 เฉลี่ย ต่อนัด
การทำประตู 7 ครั้ง
หมายเหตุ.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
อนุกรมบัลเมอร์

อนุกรมบัลเมอร์ (Balmer series) เป็นชุดของเส้นสเปกตรัมของอะตอมไฮโดรเจนในย่านสเปกตรัมที่มองเห็นได้ไปจนถึงรังสีอัลตราไวโอเลตใกล้ ในบรรดาเส้นสเปกตรัมของอะตอมไฮโดรเจน 4 เส้นต่อไปนี้ได้รับการยืนยันในบริเวณแสงที่มองเห็นได้ และตั้งชื่อตามลำดับอักษรกรีก
ในปี 1885 โยฮัน ยาค็อพ บัลเมอร์ ชาวสวิตเซอร์แลนด์ค้นพบว่าความยาวคลื่น λ ของเส้นทั้ง 4 ด้านบนคือ
 <math>\lambda = f \left({n^2 \over n^2 - 4} \right)</math>
นี่เรียกว่าเป็นสูตรของบัลเมอร์ โดยที่ f = 364.56 nm, n = 3, 4, 5, 6, ...
สำหรับในลำดับถัดจากนั้นไป สเปกตรัมเส้นที่ n>7 ตรวจพบได้ในย่านรังสีอัลตราไวโอเลตใกล้
อนุกรมบัลเมอร์นี้ถือเป็นกรณีพิเศษของสูตรรืดแบร์ย
เส้นสเปกตรัม.
ตารางต่อไปนี้สรุปเส้นสเปกตรัมในอนุกรมบัลเมอร์
จดหมายนัดพบ

"จดหมายนัดพบ"  เป็นเรื่องสั้นเรื่องหนึ่งใน 56 เรื่องที่เกี่ยวกับเชอร์ล็อก โฮมส์ เขียนโดยอาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์ ตีพิมพ์ครั้งแรกใน "นิตยสารสแตรนด์"ในสหราชอาณาจักร และในนิตยสาร"ฮาเพอส์วีกลี"ในสหรัฐอเมริกาในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1893 เป็นเรื่องสั้นลำดับที่ 7 จากทั้งหมด 12 เรื่องที่รวบรวมตีพิมพ์ในหนังสือรวมเรื่องสั้น "เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด จดหมายเหตุ"ในฉบับที่ตีพิมพ์ในอังกฤษ และเป็นลำดับที่ 6 จากทั้งหมด 11 เรื่องใน "เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด จดหมายเหตุ" ในฉบับที่ตีพิมพ์ในอเมริกา (เนื่องจากการตัดเรื่อง "ตามพิฆาต" ออกเพราะเนื้อเรื่องมีประเด็น "อื้อฉาว")
ดอยล์จัดอันดับให้ "จดหมายนัดพบ" อยู่ในอันดับที่ 12 ในรายการเรื่องสั้นของโฮมส์ 12 เรื่องที่ชื่นชอบ
ประวัติการตีพิมพ์.
เรื่องสั้น "จดหมายนัดพบ" มีชื่อภาษาอังกฤษว่า "The Adventure of the Reigate Squire" เฉพาะเมื่อตีพิมพ์ใน"นิตยสารสแตรนด์" เมื่อรวบรวมตีพิมพ์ในหนังสือมีชื่อภาษาอังกฤษว่า "The Reigate Squires" ซึ่งเป็นชื่อที่เป็นที่รู้จักมากที่สุด
"จดหมายนัดพบ" ตีพิมพ์ครั้งแรกในสหราชอาณาจักรใน"นิตยสารสแตรนด์"เมื่อเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1893 และในสหรัฐอเมริกาในนิตยสาร"ฮาเพอส์วีกลี" เมื่อวันที่ 17 มิถุนายน ค.ศ. 1893 และยังตีพิมพ์ใน"นิตยสารสแตรนด์"ฉบับสหรัฐเมื่อเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1893 มีชื่อเรื่องภาษาอังกฤษเมื่อตีพิมพ์ใน"ฮาเพอส์วีกลี"ว่า "The Reigate Puzzle" ใน"นิตยสารสแตรนด์"มีภาพวาดประกอบเนื้อเรื่อง 7 ภาพวาดโดยซิดนีย์ พาเก็ต และ 2 ภาพวาดโดย W. H. Hyde ตีพิมพ์ในนิตยสาร"ฮาเพอส์วีกลี" เรื่องสั้นถูกรวมในหนังสือรวมเรื่องสั้น "เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด จดหมายเหตุ" ซีงตีพิมพ์ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1893 ในสหราชอาณาจักร และเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1894 ในสหรัฐอเมริกา
ทีมหวัง

ทีมหวัง เป็นค่ายเพลงที่ก่อตั้งโดยแจ็กสัน หวัง แร็ปเปอร์ นักร้อง นักแต่งเพลง โปรดิวเซอร์เพลง และสมาชิกวงก็อตเซเวน ค่ายนี้ก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 2017 และดำเนินธุรกิจด้านดนตรี การผลิตเพลง และการจัดการศิลปิน ใน ค.ศ. 2020 ทีมหวังดีไซน์ได้รับการเปิดตัวโดยมีแจ็กสัน หวัง เป็นผู้อำนวยการฝ่ายสร้างสรรค์และออกแบบ
ประวัติค่าย.
ทีมหวังเป็นค่ายเพลงระดับนานาชาติที่มีต้นกำเนิดจากประเทศจีน แจ็กสัน หวัง ก่อตั้งทีมหวังในปี 2017 และต่อมา ซิงเกิลแรกของค่ายคือ "Papillon" ซึ่งเป็นซิงเกิลฮิตของหวัง
เอชแอลฟา

เอชแอลฟา (H-α) ในทางฟิสิกส์และดาราศาสตร์ หมายถึงเส้นสเปกตรัมสีแดงของไฮโดรเจนที่มองเห็นได้ชัดเจน โดยมีความยาวคลื่นอยู่ที่ 6562.8 อังสตรอม (Å) ตามแบบจำลองอะตอมของโปร์แล้ว อิเล็กตรอนจะอยู่ในวงโคจรของระดับพลังงานควอนตัมรอบนิวเคลียสของอะตอม ระดับพลังงานเหล่านี้อธิบายได้ด้วยเลขควอนตัม "n" = 1, 2, 3, ... อิเล็กตรอนสามารถอยู่ในสถานะเหล่านี้เท่านั้นและสามารถเปลี่ยนสถานะไปมาได้ในสถานะเหล่านี้เท่านั้น
กลุ่มของเส้นที่เกิดจากการเปลี่ยนสถานะจาก "n" ≥ 3 เป็น "n" = 2 เรียกว่าอนุกรมบัลเมอร์และแต่ละเส้นจะได้รับการตั้งชื่อตามลำดับด้วยตัวอักษรกรีกต่อกันไป:
เอชแอลฟามีความยาวคลื่น 656.281 นาโนเมตร ในส่วนสีแดงของสเปกตรัมแม่เหล็กไฟฟ้าในช่วงที่มองเห็นได้ และเป็นวิธีที่ง่ายที่สุดสำหรับนักดาราศาสตร์ในการติดตามปริมาณของไฮโดรเจนที่แตกตัวเป็นไอออนในเมฆก๊าซ เนื่องจากพลังงานในการกระตุ้นอิเล็กตรอนของอะตอมไฮโดรเจนจาก n = 1 ไปยัง n = 3 เกือบจะเท่ากันกับการแยกอะตอม ดังนั้นความน่าจะเป็นที่อิเล็กตรอนจะถูกกระตุ้น ถึง n = 3 โดยไม่แยกออกจากกันจึงมีน้อยมาก ในทางตรงกันข้าม เมื่อนิวเคลียสของไฮโดรเจนที่แตกตัวเป็นไอออนรวมตัวกับอิเล็กตรอนใหม่เพื่อสร้างอะตอมของไฮโดรเจน ในอะตอมใหม่ อิเล็กตรอนสามารถมีอยู่ก่อนในระดับพลังงานใดก็ได้ จากนั้นจึงตกสู่สถานะพื้น (n=1) และปล่อยโฟตอนออกมา ดังนั้นเอชแอลฟาจึงเกิดขึ้นในบริเวณที่ไฮโดรเจนแตกตัวเป็นไอออน
เนื่องจากไฮโดรเจนเป็นส่วนหลักของเนบิวลา เอชแอลฟาจึงอิ่มตัวได้ง่ายด้วยการดูดกลืนภายในตัวเอง ดังนั้นจึงอาจแสดงรูปร่างและขอบเขตของเมฆได้ แต่ไม่สามารถใช้ระบุมวลของเมฆได้ โดยทั่วไปก็อาจจะใช้โมเลกุลอย่างเช่นคาร์บอนไดออกไซด์, คาร์บอนมอนอกไซด์, ฟอร์มาลดีไฮด์, แอมโมเนีย หรือ อะซีโตไนไทรล์ แทนเพื่อหามวลของก๊าซในเมฆ
แผ่นกรองแสง.
แผ่นกรองแสง H-α (H-alpha filter) เป็นแผ่นกรองแสงแถบความถี่แคบที่ออกแบบให้มีใจกลางของความกว้างแถบความถี่อยู่ที่ความยาวคลื่นของ H-α ตัวกรองเหล่านี้ถูกพ่นสุญญากาศหลายชั้น (~50) โดยชั้นเหล่านี้ถูกเลือกเพื่อให้ผลจากการแทรกสอดซึ่งจะกรองแสงอื่นออกทั้งหมดยกเว้นความยาวคลื่นที่ต้องการ
สุรทิน พิจารณ์

สุรทิน พิจารณ์ (เกิด 2 มีนาคม พ.ศ. 2502) เป็นนักการเมืองชาวไทย ปัจจุบันดำรงตำแหน่งหัวหน้าพรรคประชาธิปไตยใหม่ และสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ 2 สมัย
ประวัติ.
สุรทิน เกิดเมื่อวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2502 อาศัยอยู่ที่อำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี จบการศึกษาด้านเศรษฐศาสตร์สหกรณ์ จากวิทยาลัยครูอุบลราชธานี
การทำงาน.
สุรทิน เริ่มทำงานการเมืองโดยการจัดตั้งพรรคการเมืองขึ้นชื่อว่า "พรรคประชาธิปไตยใหม่" และดำรงตำแหน่งหัวหน้าพรรค เมื่อปี 2554 และลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ ลำดับที่ 1 ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 และในครั้งนั้นพรรคได้รับเลือกตั้งอย่างเหนือความคาดหมาย จำนวน 1 ที่นั่ง แต่เขาขาดคุณสมบัติจึงทำให้ไม่ได้รับการรับรองเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
ต่อมาได้ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ ลำดับที่ 1 อีก 2 ครั้ง ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 และในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2566 ซึ่งเขาได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อทั้ง 2 ครั้ง
ในปี 2562 เขานำพรรคประชาธิปไตยใหม่เข้าร่วมรัฐบาลกับพรรคพลังประชารัฐ แต่เขาก็แสดงบทบาททางการเมืองในเชิงตรงกันข้ามในบางครั้ง และในปี 2566 เขาได้รับการทาบทามจากพรรคก้าวไกลให้เข้าร่วมรัฐบาลแต่เขาปฏิเสธด้วยเห็นว่ามีเสียงสนับสนุนมากพอแล้ว
สุรทิน เคยลาออกจากตำแหน่งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในปี 2565 เพื่อเปิดทางให้แพงศรี พิจารณ์ ได้เลื่อนมาดำรงตำแหน่งแทน
ภาวะเสมอกันทางเพศ

ภาวะเสมอกันทางเพศ  เป็นมาตรวัดทางสถิติที่ใช้อธิบายอัตราส่วนระหว่างชายและหญิงภายในประชากรหนึ่ง และอาจหมายถึงการแสดงสัดส่วนระหว่างชายและหญิงภายในกลุ่มหนึ่ง เรียกว่าอัตราส่วนเพศ (Human sex ratio) หรืออัตราส่วนระหว่างตัวบ่งชี้เชิงปริมาณใด ๆ ของผู้ชายต่อตัวบ่งชี้เดียวกันของผู้หญิง
คำว่าภาวะเสมอกันทางเพศกับความเท่าเทียมทางเพศบางครั้งใช้สลับกัน แต่ภาวะเสมอกันทางเพศเป็นเพียงมาตรวัดเชิงพรรณนาและไม่ใช่การตัดสินเชิงค่านิยม (value judgement) หรือการเรียกร้องความเปลี่ยนแปลงในระดับนโยบายแบบความเท่าเทียมทางเพศ อย่างไรก็ตาม ภาวะเสมอกันทางเพศเป็นมาตรวัดสำคัญซึ่งนำมาใช้ประเมินสถานะความเท่าเทียมทางเพศภายในกลุ่มหรือองค์กรหนึ่ง
ภาวะเสมอกันทางเพศเป็นที่เข้าใจโดยทั่วไปในสาขาสังคมวิทยาว่าหมายถึงการแบ่งผู้คนเป็นสองกลุ่มบนฐานของอัตลักษณ์และความแตกต่างทางเพศ แม้คำว่า "gender" จะเป็นส่วนหนึ่งของคำนี้ แต่ความหมายที่ใช้นั้นใกล้เคียงกับคำว่าเพศกำหนด (Assigned sex) มากกว่าอัตลักษณ์แห่งเพศ (Gender identity)
ยูฮันเนิส รีดแบร์ย

ยูฮันเนิส รีดแบร์ย (8 พฤศจิกายน 1854 – 28 ธันวาคม 1919) เป็นนักฟิสิกส์ชาวสวีเดน เป็นรู้จักกันจากชื่อค่าคงตัวรีดแบร์ยสำหรับสเปกโทรสโกปี
ชีวประวัติ.
รีดแบร์ยเกิดที่ฮัล์มสตา ประเทศสวีเดน เรียนคณิตศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยลุนด์ เขากลายเป็น อาจารย์สอนวิชาคณิตศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยลุนด์ จากนั้นเป็นอาจารย์สอนวิชาฟิสิกส์ ใน ปี 1882 ได้เป็นศาสตราจารย์ ในปี 1901 และเป็นศาสตราจารย์ที่มหาวิทยาลัยลุนด์จนถึงปี 1919 เนื่องจากอาการป่วยตั้งแต่ปี 1914 ทำให้เขาไม่สามารถดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์ต่อไป มันเนอ ซีกบอน เป็นลูกศิษย์ของเขา ในปี 1919 เขาได้รับเลือกให้เป็นสมาชิกต่างชาติของราชสมาคมของลอนดอน
ผลงาน.
ผลงานที่สำคัญของรีดแบร์ยใน ปี 1890 คือการแสดงให้เห็นว่า ความยาวคลื่นของสเปกตรัมของอะตอมที่ถูกกระตุ้นสามารถแสดงในรูปของการคำนวณจากจำนวนเต็มได้
 <math> {1 \over \lambda} = R \left({1 \over {n^2}} - {1 \over {m^2}} \right) </math>
โดยที่ค่าสัมประสิทธิ์ R คือ ค่าคงตัวรีดแบร์ย λ คือความยาวคลื่นของแสง (สเปกตรัมของเส้น) และ n และ m เป็นจำนวนเต็มตั้งแต่ 1 ขึ้นไป
โยฮัน ยาค็อพ บัลเมอร์

โยฮัน ยาค็อพ บัลเมอร์ (1 พฤษภาคม 1825 – 12 มีนาคม 1898) เป็นนักคณิตศาสตร์และนักฟิสิกส์ ชาวสวิส
ชีวประวัติ.
บัลเมอร์เกิดที่เมืองเลาเซิน เป็นลูกชายคนโตของประธานผู้พิพากษา เขาเก่งคณิตศาสตร์ตอนเป็นนักเรียน และในมหาวิทยาลัยก็เรียนเอกคณิตศาสตร์
เขาเข้าศึกษาที่สถาบันเทคโนโลยีคาลส์รูเออ และ มหาวิทยาลัยเบอร์ลิน ในประเทศเยอรมนี และได้รับปริญญาเอกจากมหาวิทยาลัยบาเซิล ในปี 1849 จากผลงานเกี่ยวกับไซคลอยด์ เขาน์ใช้ชีวิตส่วนใหญ่ในฐานะครูที่โรงเรียนหญิงล้วนในบาเซิล เขายังสอนที่มหาวิทยาลัยบาเซิล ในปี 1868 ขณะอายุได้ 43 ปี เขาแต่งงานกับคริสทีเนอ เพาลีเนอ ริงค์ (Christine Pauline Rinck) ทั้งคู่อยู่กินกันอย่างมีความสุขกับลูก 6 คน
งานวิจัย.
แม้ว่าความสำเร็จของบัลเมอร์ในฐานะนักคณิตศาสตร์จะไม่โดดเด่นนัก แต่เขากลายเป็นที่รู้จักในปี 1885 จากสูตรเชิงประจักษ์ที่อธิบายสเปกตรัมของ อะตอมไฮโดรเจน หลังจากวิเคราะห์สเปกตรัมเส้นของอะตอมไฮโดรเจนด้วยวิธีการวัดของอันแดร์ส ยูนัส อ็องสเตริม เขาพบว่าความยาวคลื่นของเส้นเป็นไปตามสูตรดังนี
 <math>\lambda = \frac{ h m^2 }{ m^2 - n^2 }</math>
โดยที่ "h" = 3.6456×10-7 เมตร, "n" = 2, "m" = 3, 4, 5, 6, ... เมื่อตีพิมพ์ในปี 1885 เขาเรียก "h" ว่า "เลขไฮโดรเจนหลักมูล" จากนั้นบัลเมอร์ก็ใช้สูตรนี้ในการทำนายกรณีที่ "m" = 7 โดยชี้ให้เห็นว่าอ็องสเตริมได้สังเกตเห็นเส้นความยาวคลื่น 397 นาโนเมตรแล้ว ภายหลังการมีอยู่ของเส้นสเปกตรัมอื่น ๆ ถัดมาในอนุกรมบัลเมอร์ยังได้รับการยืนยันจากเพื่อนร่วมงานของบัลเมอร์สองคนคือ ฮา. เว. โฟเกิล (H. W. Vogel) และ ฮูกกินส์ (Huggins)
สูตรของบัลเมอร์ได้ถูกค้นพบในภายหลังโดยโยฮานเนส รืดแบร์ย ในปี 1890 โดยเห็นได้ชัดว่าเป็นกรณีพิเศษของสูตรของรืดแบร์
 <math>\frac{1}{\lambda} = R_H \left(\frac{1}{n_1^2} - \frac{1}{n_2^2} \right)</math>
โดยที่ "RH" คือค่าคงตัวรืดแบร์ย และค่าของ n จะต้องเป็น <math>n_2 > n_1</math>โดยเมื่อ <math>n_1 = 2</math> จะเป็นอนุกรมบัลเมอร์
อย่างไรก็ตาม ในตอนนั้นยังไม่มีใครเข้าใจว่าทำไมสมการถึงออกมาเป็นแบบนี้ จนกระทั่งนิลส์ โปร์ได้คิดค้นแบบจำลองของโปร์ขึ้นมาในปี 1913
บัลเมอร์เสียชีวิตในบาเซิลในปี 1898 ก่อนที่จะได้เห็นความสำเร็จนั้น
หลังจากเสียชีวิต.
หนึ่งในหลุมอุกกาบาตบนดวงจันทร์ บัลเมอร์ ได้รับการตั้งชื่อตามนามสกุลของเขา หลุมนี้มีเส้นผ่านศูนย์กลางเกิน 100 กม.