ซุลัยมาน

ซุลัยมาน อิบน์ ดาวูด  ตามคัมภีร์อัลกุรอาน ท่านเป็นมาลิก (แปลตรงตัว#เปลี่ยนทาง 'กษัตริย์') และนบี (แปลตรงตัว#เปลี่ยนทาง 'ผู้เผยพระวจนะ') ของชาวอิสราเอล โดยทั่วไปแล้ว ความเชื่อของอิสลาม ถือว่าท่านเป็นกษัตริย์องค์ที่สามของชาวยิว และเป็นผู้ปกครองที่ชาญฉลาดของอิสราเอล 
ในศาสนาอิสลาม นบีซุลัยมานได้รับการยกย่องว่าเป็นหนึ่งในนบีของอัลลอฮ์ ซึ่งได้รับของประทานจากพระเป็นเจ้ามากมาย รวมถึงความสามารถในการพูดกับทั้งสัตว์และญิน ท่านยังได้ลงโทษบรรดา"ชัยฏอน" (แปลตรงตัว#เปลี่ยนทาง 'ซาตาน') 
ชาวมุสลิม ยืนยันต่อไปว่าท่านยังคงยึดมั่นเตาฮีด ตลอดชีวิตของท่าน ปกครองโดยชอบธรรมเหนือชนชาติอิสราเอลทั้งหมด ได้รับความสุขด้วยระดับของกษัตริย์ที่ไม่มีใครได้รับมาก่อนหรือภายหลังท่าน และปฏิบัติตามพระบัญญัติ ทั้งหมดของพระองค์ โดยได้รับการสัญญาว่าจะใกล้ชิดอัลลอฮ์ในญันนะฮ์ (แปลตรงตัว#เปลี่ยนทาง 'สวรรค์') ในบั้นปลายชีวิต นับตั้งแต่การรุ่งเรืองของอิสลาม นักประวัติศาสตร์ชาวอาหรับ หลายคนถือว่านบีซุลัยมานเป็นหนึ่งในผู้ปกครองที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ 
อัลกุรอานและการตีความ.
การตัดสินในสนาม.
ในเรื่องเล่าแรกสุดเกี่ยวกับนบีซุลัยมาน คือในคัมภีร์อัลกุรอาน (21:78) กล่าวโดยสังเขปถึงเรื่องราวที่นบีซุลัยมานอยู่ในกลุ่มบิดาของท่าน เมื่อมีชายสองคนมาขอให้นบีดาวูด ตัดสินระหว่างพวกเขาเกี่ยวกับหัรษุน (สนาม) นักตัฟซีรชาวมุสลิมรุ่นหลังได้ขยายความเกี่ยวกับการพาดพิงนี้ รวมทั้ง อัฏเฏาะบารี, อัลบัยฎอวี และอิบน์ กะษีร พวกเขาบอกว่าชายคนแรกในสองคนนั้นบอกว่าเขาเป็นเจ้าของสวนองุ่น ซึ่งเขาดูแลอย่างดีตลอดทั้งปี แต่วันหนึ่งเมื่อเขาไม่อยู่แกะของชายอีกคนหนึ่งได้หลงเข้าไปในสวนองุ่นและกินผลองุ่น เขาขอให้ได้รับการชดเชยสำหรับความเสียหายนี้ #เปลี่ยนทาง เมื่อได้ยินคำบ่นของชายผู้นี้ นบีซุลัยมานแนะนำให้เจ้าของแกะนำสวนองุ่นของชายอีกคนไปดูและ และเพาะปลูกจนกว่าเถาองุ่นจะกลับคืนสู่สภาพเดิม แล้วจึงส่งคืนเจ้าของ ในเวลาเดียวกัน เจ้าของสวนองุ่นจะดูแลฝูงแกะและได้รับประโยชน์จากขนแกะ และน้ำนมของพวกมันจนกว่าที่ดินของเขาจะถูกส่งคืนให้เขา เมื่อถึงจุดนั้น เขาจะคืนแกะให้กับเจ้าของ คำตอบนี้แสดงให้เห็นระดับการตัดสินของนบีซุลัยมาน ซึ่งอัลกุรอานกล่าวว่า จะกำหนดลักษณะของซุลัยมานตลอดชีวิตของท่าน "หิกะมะฮ์" (วิทยะปัญญา) ตามความเชื่อของชาวมุสลิมมักจะเกี่ยวข้องกับนบีซุลัยมานซึ่งต่อมาจะถูกเรียกว่า "สุไลมานอัลหะกีม" ("ซุลัยมาน ผู้ทรงปราดเปรื่อง"). เรื่องนี้ดัดแปลงมาจาก Kebra Nagast แต่เป็นข้อพิพาทที่ตัดสินโดยบุตรของซาโลมอน (ซุลัยมาน) 
นบีซุลัยมานและญิน.
คัมภีร์กุรอานบรรยายว่าลมถูกทำให้อยู่ใต้อำนาจของนบีซุลัยมาน และท่านสามารถควบคุมมันได้ตามใจของท่านเอง และญินก็เข้ามาอยู่ภายใต้การควบคุมของนบีซุลัยมานด้วย ญินช่วยเสริมสร้างการปกครองของนบีซุลัยมาน ชัยฏอน ("ซาตาน") และญินถูกบังคับให้สร้างอนุสาวรีย์สำหรับท่าน อัลลอฮ์ยังทรงก่อให้เกิดการมุอ์ญิซาต คือ อัยน์ ('น้ำพุ') ของ "กิฏรุน" หลอมเหลว ('ทองเหลือง' หรือ 'ทองแดง') เพื่อไหลให้โซโลมอนใช้โดยปีศาจในการก่อสร้าง 
เมื่อนบีดาวูดสิ้นพระชนม์ นบีซุลัยมานได้รับตำแหน่งเป็นกษัตริย์ และนบีแห่งชาวอิสราเอล ครั้งหนึ่งนบีซุลัยมานอนุญาตให้ผู้หญิงสร้างรูปปั้นของบิดาของนาง ต่อมานางเริ่มบูชารูปเคารพและนบีซุลัยมาน ถูกประณามที่ยอมให้มีการบูชารูปเคารพในอาณาจักรของท่าน เพื่อเป็นการลงโทษ อัลลอฮ์ทรงให้หนึ่งในญินที่ถูกกดขี่ขโมยแหวนของนบีซุลัยมานและเข้ายึดครองอาณาจักรของท่าน (ซูเราะฮ์ 38:34) ต่อมาท่านสำนึกผิดในบาปของท่านและควบคุมญินได้อีกครั้ง โดยมุ่งไปที่การสร้างพระวิหารอีกครั้ง ท่านดุอาอ์ต่ออัลลอฮ์ให้อาณาจักรของท่าน เป็นอาณาจักรที่ไม่เหมือนใครหลังจากท่าน อัลลอฮ์ทรงตอบรับดุอาอ์ของนบีซุลัยมานและประทานสิ่งที่พระองค์ทรงพอพระทัย
การตีความในเชิงเปรียบเทียบ การสูญเสียแหวนของนบีซุลัยมานให้กับญิน อาจเข้าใจได้ว่าเป็นตัวแทนของมนุษย์ที่สูญเสียวิญญาณให้กับกิเลสตัณหาของชัยฏอน 
ไม่เหมือนกับความเชื่อของทัลมุด โซโลมอนไม่รู้และไม่เคยเข้าร่วมในการบูชารูปเคารพ นอกจากนี้ คัมภีร์กุรอานปฏิเสธว่านบีสุลัยมายเป็นผู้วิเศษ: "ซุลัยมานหาได้ปฏิเสธศรัทธาไม่ แต่ชัยฏอนปฏิเสธศรัทธา โดยสอนไสยศาสตร์แก่มนุษย์และ...". (2:102)
นบีซุลัยมานกับมด.
นบีซุลัยมานยังได้รับการสอนแม้กระทั่งภาษาของสัตว์ต่างๆ เช่น มด คัมภีร์กุรอานเล่าว่า วันหนึ่ง นบีซุลัยมานและกองทัพของเขาได้เข้าสู่ "วาดินนัมล์" (หุบเขามด). เมื่อเห็นนบีซุลัยมานและกองทัพของท่าน นัมละฮ์ (มดตัวเมีย) เตือนตัวอื่นๆ ให้ "เข้าไปในที่อยู่อาศัยของเจ้า เกรงว่าซุลัยมานและไพร่พลของเขาจะบดขยี้เจ้า (ใต้เท้า) โดยไม่รู้ตัว" ทันทีที่เข้าใจสิ่งที่มดพูด นบีซุลัยมานก็ดุอาอ์ต่ออัลลอฮ์เช่นเคย ขอบคุณพระองค์ที่ประทานของขวัญเช่นนั้นแก่ท่าน และหลีกเลี่ยงการเหยียบย่ำฝูงมด #เปลี่ยนทาง อย่างไรก็ตาม สติปัญญาของนบีซุลัยมานเป็นอีกของขวัญหนึ่งที่เขาได้รับจากอัลลอฮ์ และชาวมุสลิมยืนยันว่านบีซุลัยมานไม่เคยลืมดุอาอ์ประจำวันของท่าน ซึ่งสำคัญสำหรับท่านมากกว่าของขวัญใดๆ ของท่าน
วรรณกรรมอรรถาธิบายเน้นความฉลาดของมดและอธิบายความหมายที่อยู่เบื้องหลังพรสวรรค์ในการควบคุมลมของนบีซุลัยมาน ตามที่ Siracü'l-Kulub มดถามนบีซุลัยมานว่า ท่านรู้หรือไม่ว่าทำไมท่านถึงเรียกว่า "ซุลัยมาน" (ซาโลมอน) นบีซุลัยมานกล่าวว่า ท่านไม่เป็นเช่นนั้น มดจึงอธิบายต่อไปว่า: "แม้ว่าใจของเจ้าจะปกติ ("เซลิม") และเจ้ารู้ถึงสถานการณ์ของโลกหน้า แต่เจ้าก็ยอมรับความสุขเล็กๆ น้อยๆ ของโลกนี้ และถูกหลอกโดยความครอบครองและกษัตริย์ เหตุฉะนั้นท่านจึงได้ชื่อว่าซุลัยมาน” หลังจากนั้นมดก็ถามนบีซุลัยมานว่าเขารู้หรือไม่ว่าทำไมอัลลอฮ์จึงปราบลมเพื่อท่าน เป็นอีกครั้งที่นบีซุลัยมานตอบว่า ไม่ และมดตอบว่า "ท่านควบคุมลมได้ด้วยเหตุผลบางอย่าง สิ่งที่เจ้ายอมรับนั้นไม่มีค่าอะไรเลย เมื่อลมพัดผ่านไป ความมั่งคั่งของโลกและความเป็นกษัตริย์ก็ผ่านไปเช่นกัน" นักวิชาการเช่น ฟัครุดดีน อัรรอซี และ อัลกุรฏูบี ได้ยกระดับมดให้เป็นแบบอย่างสำหรับมนุษย์ที่จะปฏิบัติตาม #เปลี่ยนทาง 
การพิชิตซะบะอ์.
ลักษณะสำคัญอีกประการหนึ่งของการเป็นนบีซุลัยมานคือขนาดของกองทัพซึ่งประกอบด้วยทั้งคนและญิน นบีซุลัยมานมักจะประเมินกองทหารและนักรบของเขาตลอดจนญินและสัตว์ทุกชนิดที่ทำงานภายใต้ท่าน วันหนึ่ง เมื่อตรวจกองทหารของเขา โซโลมอนพบ"ฮุดฮุด" (กะรางหัวขวาน) หายไปจากการรวมกองทหาร อย่างไรก็ตาม หลังจากนั้นไม่นาน ฮุดฮุด ก็มาถึงราชสำนักของนบีซุลัยมาน โดยกล่าวว่า "ข้าพเจ้าได้ไปตรวจพบสิ่งที่ท่านไม่รู้ และข้าพเจ้าได้นำข่าวอันแน่นอนจากซะบะอ์มายังท่าน ฮุดฮุดยังบอกนบีซุลัยมานอีกว่าชาวซะบะอ์ บูชาดวงอาทิตย์และสตรีผู้ปกครองอาณาจักรนั้นฉลาดและมีอำนาจมาก นบีซุลัยมานซึ่งฟังอย่างใกล้ชิด เลือกที่จะเขียนจดหมายไปยังดินแดนแห่งซะบะอ์ ซึ่งท่านจะพยายามโน้มน้าวชาวซะบะอ์ให้เลิกบูชาดวงอาทิตย์ และอิบาดะฮ์ต่ออัลลอฮ์ นบีสุลัยมายสั่งให้ฮุดฮุด ส่งจดหมายถึงราชินีแห่งซะบะอ์ (บิลกีส) จากนั้นให้ซ่อนตัวและสังเกตปฏิกิริยาของนาง #เปลี่ยนทาง ฮุดฮุดยอมรับคำสั่งของนบีซุลัยมาน และบินตรงกลับไปที่ซะบะอ์ เพื่อส่งจดหมายถึงราชินี ราชินีจึงเรียกรัฐมนตรีของนางมาที่พระราชวังและอ่านจดหมายจากนบีซุลัยมานให้พวกเขาฟังโดยระบุถึงชาวซะบะอ์ว่า: "บิสมิลลาฮิรเราะห์มานนิรเราะหีม “พวกท่านอย่าเย่อหยิ่งต่อข้า และจงมาหาข้าอย่างนอบน้อม (มุสลิมีน)" นางหารือกับรัฐมนตรีและเจ้าหน้าที่ศาลคนอื่นๆ โดยกล่าวว่า "โอ้ผู้คนของข้า ข้ารู้ดีว่าท่านเป็นนักรบที่กล้าหาญและเก่งกาจ และไม่มีสิ่งใดในโลก ที่สามารถต่อต้านท่านได้ แต่ข้าจะยังรู้ความคิดของท่านในเรื่องสิ่งนี้" คนในราชสำนักตอบว่า "ข้าแต่ราชินี อำนาจเป็นของพระองค์ ไม่ว่าคำสั่งของพระองค์จะเป็นเช่นไร เราจะเชื่อฟัง" อย่างไรก็ตาม ในที่สุดราชินีก็เข้าเฝ้านบีซุลัยมานและประกาศว่านางยอมจำนนต่ออัลลอฮ์ 
"นบีซุลัยมานกับอิฟรีต".
ขณะที่ บิลกีสกำลังเดินทางไปยังราชสำนักของนบีซุลัยมาน ท่านทรงสั่งให้คนใช้ส่งบัลลังก์ของนางมาที่นั่นก่อนที่นางจะมาถึง มี"อิฟรีต"เสนอตัวมันเอง (กุรอาน 27:38-40) แต่นบีซุลัยมานปฏิเสธ มอบหมายงานนี้ให้กับคนรับใช้แทน ซึ่งในฐานะเพื่อนผู้เคร่งศาสนา ได้ดุอาอ์ต่ออัลลอฮ์ให้ย้ายบัลลังก์มา ณ. ที่นี้ ดุอาอ์ของท่านได้รับคำตอบอย่างน่าอัศจรรย์ บัลลังก์ปรากฏขึ้นในวังของนบีซุลัยมานโดยอำนาจของอัลลอฮ์ เมื่อ บิลกีสมาถึง นบีซุลัยมานถามนางว่านางจำบัลลังก์ของนางได้หรือไม่ แต่นางพยายามดิ้นรนที่จะเข้าใจปาฏิหาริย์ที่อัลลอฮ์ทรงกระทำ จึงให้คำตอบที่หลีกเลี่ยงแก่กษัตริย์ ก่อนที่ในที่สุดจะรับเอาความเชื่อของนบีซุลัยมาน และชนะด้วยหลักฐานที่ว่าปาฏิหาริย์นั้นไม่ใช่ เป็นเพียงอิฟรีตแต่เป็นของอัลลอฮ์เอง นบีซุลัยมานปฏิเสธข้อเสนอที่เย้ายวนใจของอิฟรีต เพราะท่านพยายามพึ่งพาอัลลอฮ์แต่เพียงผู้เดียว ไม่ใช่พึ่งพาญินหรือสิ่งมีชีวิตอื่นใด และได้รับรางวัลสำหรับความนับถือของเขาด้วยความสำเร็จในการเปลี่ยนบิลกีสมาสู่ศรัทธาที่แท้จริง 
ความตาย.
คัมภีร์อัลกุรอานเล่าว่า นบีซุลัยมานสิ้นพระชนม์ในขณะที่ท่านกำลังพิงไม้เท้าของท่าน และท่านยังคงยืนหยัดพยุงมันไว้ จนกระทั่งสัตว์ตัวเล็ก ๆ มดหรือปลวกมาแทะมัน จนกระทั่งในที่สุดตัวท่านก็ล้มลง <templatestyles src="แม่แบบ:คำพูด/style.css" />ครั้นเมื่อเราได้กำหนดความตายแก่เขา มิได้มีสิ่งใดบ่งชี้แก่พวกเขาถึงความตายของเขา นอกจากปลวกใต้ดินแทะกินไม้เท้าของเขา ดังนั้น เมื่อเขาล้มลงพวกญินก็รู้อย่างชัดแจ้งว่า หากพวกเขารู้ในสิ่งพ้นญาณวิสัยแล้ว พวกเขาจะไม่ต้องมาทนทุกข์ทรมานที่น่าอดสูเช่นนี้
ขณะที่ท่านยืนตัวตรง พยุงตัวด้วยไม้เท้า ญินคิดว่าท่านยังมีชีวิตอยู่และดูแลพวกเขา
พวกเขารู้ความจริงก็ต่อเมื่ออัลลอฮ์ทรงส่งสัตว์ชนิดหนึ่งคลานขึ้นมาจากพื้นดินและแทะไม้เท้าของนบีซุลัยมานจนร่างของท่านล้มลง อายะฮ์นี้เป็นที่เข้าใจกันว่าเพื่อสอนผู้ชมว่าญินไม่รู้จัก"สิ่งเร้นลับ" ("อิลมุลฆ็อยบ์") หากพวกเขารู้ พวกเขาจะไม่ต้องตรากตรำเหมือนคนโง่ในการรับใช้คนตาย 
มะฮัมมัดดิมในบทเพลงของซาโลมอน.
ตามที่ได้รับแรงบันดาลใจจากโองการ อัลกุรอานของชาวมุสลิมบางคน เชื่อว่า นบีมุฮัมมัด (พยัญชนะ: m- ħ-md) ถูกกล่าวถึงในบทเพลงซาโลมอน (5:16) ว่า 'มะฮัมมัดดิม' (พยัญชนะ: m-ħ-mdym) แม้ว่าคำหลังจะแปลว่า "น่าปรารถนา" หรือ "น่ารัก" โดยชาวยิว