pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 340

ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 340 สายบางบัวทอง–ชัยนาท หรือเรียกกันทั่วไปว่า ถนนบางบัวทอง–สุพรรณบุรี และ ถนนสุพรรณบุรี–ชัยนาท เป็นทางหลวงแผ่นดินสายหนึ่งในจังหวัดนนทบุรี จังหวัดปทุมธานี จังหวัดพระนครศรีอยุธยา จังหวัดสุพรรณบุรี และจังหวัดชัยนาท ระยะทาง 164.21 กิโลเมตร เป็นเส้นทางที่สามารถไปภาคเหนือได้โดยไม่ต้องผ่านทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 32 โดยถนนบางบัวทอง-สุพรรณบุรี เริ่มที่หลักกิโลเมตรที่ 0+000 และสิ้นสุดที่หลักกิโลเมตรที่ 78+341 และถนนสุพรรณบุรี-ชัยนาท เริ่มที่หลักกิโลเมตรที่ 78+341 และสิ้นสุดที่หลักกิโลเมตรที่ 164+210
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 340 เดิมชื่อ "ถนนตลิ่งชัน-สุพรรณบุรี" ก่อสร้างเมื่อปี พ.ศ. 2521 เป็นถนนขนาด 2 ช่องจราจรสวนทาง ต่อมาถนนช่วงตลิ่งชัน–บางบัวทอง ได้ถูกยุบไปรวมกับถนนพระรามที่ 2–ตลิ่งชัน กลายเป็นทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 37 และเปลี่ยนเป็น"ทางหลวงพิเศษหมายเลข 9" หรือ"ถนนกาญจนาภิเษก" ในลำดับต่อมา ถนนเส้นนี้จึงเริ่มนับระยะทางใหม่ที่อำเภอบางบัวทอง จังหวัดนนทบุรี และสิ้นสุดที่อำเภอเมืองชัยนาท จังหวัดชัยนาท โดยบรรจบกับถนนพหลโยธิน โดยเป็นเส้นทางในความรับผิดชอบของแขวงทางหลวงนนทบุรี, แขวงทางหลวงสุพรรณบุรีที่ 1, แขวงทางหลวงสุพรรณบุรีที่ 2 (อู่ทอง) และ แขวงทางหลวงชัยนาท
รายละเอียดของเส้นทาง.
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 340 เป็นถนนขนาด 4 ช่องจราจร มีคูน้ำกั้นระหว่างทิศทางตลอดสาย (ยกเว้นช่วงอำเภอบางปลาม้าถึงแยกโพธิ์พระยา และช่วงเข้าตัวเมืองชัยนาท มี 6 ช่องจราจรหรือมากกว่า) เริ่มต้นที่ทางแยกต่างระดับบางบัวทอง บนกิโลเมตรที่ 49 ถึง 50 ของถนนกาญจนาภิเษกด้านตะวันตก ในอำเภอบางบัวทอง จังหวัดนนทบุรี เส้นทางออกไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ผ่านอำเภอลาดหลุมแก้ว จังหวัดปทุมธานี, อำเภอไทรน้อย จังหวัดนนทบุรี, อำเภอลาดบัวหลวง และอำเภอบางซ้าย จังหวัดพระนครศรีอยุธยา, อำเภอบางปลาม้า จังหวัดสุพรรณบุรี จากนั้นเข้าสู่ตัวเมืองสุพรรณบุรี แล้วมุ่งหน้าไปทางทิศเหนือเข้าสู่อำเภอศรีประจันต์ อำเภอสามชุก อำเภอเดิมบางนางบวช เข้าสู่อำเภอหันคา จังหวัดชัยนาท เมื่อเข้าสู่อำเภอสรรคบุรี ที่สี่แยกสรรคบุรี เส้นทางจะเลี้ยวซ้ายเลียบคลองชลประทาน เข้าสู่อำเภอเมืองชัยนาท ข้ามแม่น้ำเจ้าพระยา แล้วไปสิ้นสุดที่สี่แยกแขวงการทาง ใกล้กับตัวเมืองชัยนาท โดยมีถนนพหลโยธินมาบรรจบทางด้านขวา เพื่อตรงไปมุ่งหน้าสู่จังหวัดนครสวรรค์
ตัวไม่เชื่อมความกว้างศูนย์

ตัวไม่เชื่อมความกว้างศูนย์ (ZWNJ ย่อมาจาก zero-width non-joiner) คืออักขระควบคุมที่ใชัในการเรียงพิมพ์ในคอมพิวเตอร์ ใช้เพื่อจัดการการเชื่อมต่อระหว่างอักษรตัวเขียนบางชนิด เช่นอักษรอาหรับหรืออักษรฮีบรู เมื่อใส่ตัวไม่เชื่อมความกว้างศูนย์ลงไประหว่างอักษรสองตัว จะเป็นการบังคับให้อักษรสองตัวนั้นไม่เชื่อมต่อกัน แต่ยังคงปรากฏอยู่ในตำแหน่งที่ติดกัน ซึ่งอาจจำเป็นต้องใช้ในบางโอกาส โดยเฉพาะภาษาเปอร์เซียซึ่งมีการเขียนต่างจากภาษาอาหรับเล็กน้อย ปกติแล้วตัวไม่เชื่อมความกว้างศูนย์จะไม่สามารถมองเห็นได้ แต่อาจสังเกตได้จากอักษรรูปแบบธรรมดาที่อยู่ติดกัน ตัวไม่เชื่อมอาจแทรกอยู่ระหว่างนั้น
ตัวไม่เชื่อมความกว้างศูนย์มีรหัสยูนิโคด U+200C และมี HTML เอนทิตี เป็น ‌ ‌ และ ‌
กล็อค

กล็อก  เป็นบริษัทผู้ผลิตอาวุธสัญชาติออสเตรีย มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่เมือง Deutsch-Wagram ทางตอนเหนือของออสเตรีย ก่อตั้งโดยนายแกสตัน กล็อก  เมื่อ ค.ศ. 1963 มีชื่อเสียงในฐานะเป็นผู้ผลิตปืนกล็อก ซึ่งเป็นปืนพกที่มีโครงสร้างเป็นโพลิเมอร์ มีน้ำหนักเบา บำรุงรักษาง่าย เพราะมีชิ้นส่วนที่เป็นสนิม น้อยกว่าปืนพกยุคก่อนที่ใช้โครงสร้างเหล็ก นอกจากนี้กล็อกยังเป็นผู้ผลิตมีดพก และพลั่วสนาม สำหรับใช้ในกองทัพ
บริษัทกล็อกเริ่มสายการผลิตอาวุธ จากการผลิตระเบิดมือสำหรับซ้อม แมกาซีน มีดพก และพลั่วสนามให้กับกองทัพออสเตรียในช่วงทศวรรษ 1970 จนกระทั่งได้ออกแบบปืนพกขนาด 9 มม. เสนอให้กับกองทัพออสเตรีย มีชื่อรุ่นว่า "กล็อก 17" ได้รับการสั่งซื้อและส่งมอบแก่กองทัพออสเตรียในปี ค.ศ. 1982 กองทัพนอร์เวย์ในปี ค.ศ. 1984
ในปี ค.ศ. 1985 กล็อกได้ขยายฐานการผลิตในรัฐจอร์เจีย สหรัฐอเมริกา และได้พัฒนาปืนรุ่นใหม่ ได้แก่ กล็อก 18 ในปี ค.ศ. 1986 กล็อก 19 ซึงเป็นปืนพกขนาดกะทัดรัด ในปี ค.ศ. 1988 จนได้รับความนิยมในกองทัพสหรัฐ เจ้าหน้าที่ตำรวจ และผู้ใช้ทั่วไป
ลัทธิคอมมิวนิสต์แบบองค์คณะนิยม

ลัทธิคอมมิวนิสต์แบบองค์คณะนิยม หรือ องค์คณะนิยม  คือกระแสหนึ่งของแนวคิดสังคมนิยมที่เกิดขึ้นในช่วงคริสต์ทศวรรษที่ 1920 มีแรงบันดาลใจมาจากการปฏิวัติเยอรมัน ค.ศ. 1918-1919 ลัทธินี้มีลักษณะที่เป็นปฏิปักษ์กับลัทธิทุนนิยมรัฐ (state capitalism) และลัทธิสังคมนิยมรัฐ (state socialism) แต่มุ่งเน้นรูปแบบองค์คณะแรงงาน (workers' council) และประชาธิปไตยแบบองค์คณะนิยม (council democracy) ในฐานะกลไกที่ใช้รื้อถอนรัฐชนชั้น (class state) มีความเคลื่อนไหวหลักในเยอรมนีและเนเธอร์แลนด์ระหว่างคริสต์ทศวรรษที่ 1920 และยังคงปรากฎอยู่จนถึงปัจจุบันภายในขบวนการสังคมนิยมและคอมมิวนิสต์กระแสหลัก
หลักการที่เด่นชัดที่สุดของลัทธิคอมมิวนิสต์แบบองค์คณะนิยมคือจุดยืนตรงกันข้ามกับลัทธิพลพรรคแนวหน้านิยม (party vanguardism) และลัทธิศูนย์รวมนิยมแบบประชาธิปไตยตามแนวคิดของเลนิน รวมถึงต่อสู้เรียกร้องบนจุดยืนที่ว่าองค์คณะแรงงานที่เกิดขึ้นตามโรงงานอุตสาหกรรมและปกครองส่วนท้องถิ่นคือรูปแบบตามธรรมชาติขององค์กรและผู้มีอำนาจของชนชั้นแรงงาน นอกจากนี้ยังมีจุดยืนตรงข้ามกับอุดมการณ์ประชาธิปไตยสังคมนิยม โดยปฏิเสธแนวทางปฏิรูปนิยมและรัฐสภานิยม เช่น การประนีประนอมที่แลกผลประโยชน์ต่างตอบแทน (quids pro quo หรือ logrolling) ที่สามารถพบเห็นได้ทั่วไปในแวดวงการเมืองแบบรัฐสภา
น้ำตาลไม่หวาน

น้ำตาลไม่หวาน เป็นภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2507 ผลงานกำกับชิ้นสุดท้ายของรัตน์ เปสตันยี ก่อนจะเสียชีวิตในปี พ.ศ. 2513 เป็นภาพยนตร์แนวตลกเสียดสีภาพยนตร์แนวตลาดในยุคนั้น เขียนบทโดย รัตน์ เปสตันยี และ รอย ฤทธิรณ (ทวี เกตะวันดี) 
น้ำตาลไม่หวาน ผลงานกำกับชิ้นสุดท้ายของ รัตน์ เปสตันยี เพราะหลังจากนั้น ท่านป่วยเป็นโรคเบาหวานและโรคหัวใจ ไม่อาจจะทำภาพยนตร์ได้อีก รัตน์ เปสตันยี ต้องการทำภาพยนตร์เรื่องนี้แบบภาพยนตร์ไทยในการตลาด ให้ครบรส ทั้งรัก โศก บู๊ โป๊ เสียว เดิมนั้นรัตน์อยากได้ มิตร ชัยบัญชา และ เพชรา เชาวราษฎร์ มานำแสดง แต่ทั้งคู่มีคิวงานที่ยาวเหยียด จึงไม่สามารถมาแสดงได้ และทั้งคู่ไม่เคยแสดงภาพยนตร์เสียงในฟิล์มมาก่อน 
น้ำตาลไม่หวาน เป็นเรื่องราวของชายหนุ่มเศรษฐีนิสัยสำมะเลเทเมาที่ถูกบังคับให้แต่งงานกับหญิงสาวลูกครึ่งอินเดีย เพื่อจะได้สมบัติ โดยที่เขาไม่เต็มใจ เพราะเขามีคนรักอยู่แล้ว เขาจึงกลั่นแกล้งหญิงสาวต่างนานา 
เรื่องย่อ.
มนัส (สมบัติ) เป็นลูกชายคนเดียวของ เจ้าคุณเจริญเกษา (เสน่ห์) มหาเศรษฐีชาวจีนเจ้าของบริษัทเกษาเจริญ ผู้ผลิตและจำหน่าย "ยาผุง" ยาปลูกผมสูตรจากอินเดีย ที่มียอดขายอันดับหนึ่ง มนัสเป็นคนไม่เอาถ่าน ขี้เหล้าเมายา และมั่วสุมอยู่กับพาร์ทเนอร์ชื่อ วัชรี (ปรียา) ทำความหนักใจให้กับผู้เป็นพ่อ 
เจ้าคุณเจริญเกษาหวังจะให้ลูกชายกลับเนื้อกลับตัว ขยันขันแข็งทำงาน โดยให้แต่งงานกับ น้ำตาล (เมตตา) ลูกสาวคนเดียวของเพื่อนชาวอินเดียเจ้าของสูตรยาผุง ที่ตนเองรักเหมือนเป็นลูกสาว โดยทำสัญญาว่าจะให้เงิน 2 ล้านบาทแก่มนัส เมื่อแต่งงานกับน้ำตาล และมีทายาท
ด้วยความรักที่มนัสมีต่อวัชรี มนัสจึงสัญญากับวัชรีว่าจะแต่งงานกับน้ำตาลเฉพาะในนาม และกลั่นแกล้งน้ำตาลให้เสียหน้าตั้งแต่วันแรกที่เดินทางมาถึง ทั้งยังทำความเจ็บใจให้กับน้ำตาล โดยพาวัชรีเข้ามามั่วสุมถึงในบ้าน
จากการกระทำของตัวเอง ในที่สุดมนัสก็สูญเสียทุกสิ่ง สูญเสียวัชรีให้กับชายอื่นนั้นคือ ถวิล ดวงแก้ว คนขายยาผุงแห่งบริษัทเกษาเจริญ สูญเสียน้ำตาลที่ไปเกิดไปมีความรักกับโมตี (สมพงษ์) เลขาของเจ้าคุณพ่อ สูญเสียทรัพย์สมบัติทั้งหมด เพราะเจ้าคุณเจริญเกษาทำพินัยกรรมมอบสมบัติทั้งหมด 700 ล้านบาท ให้กับน้ำตาล และลูกน้อง โดยไม่ให้สมบัติอะไรกับมนัสเลย มีเพียงแค่ให้มนัสขายยาผุงแทน 
มนัสกลายเป็นคนสิ้นเนื้อประดาตัว ในที่สุดก็รู้สึกว่าตัวเองไม่รู้จักคุณค่าของสิ่งที่มีอยู่ เริ่มตระหนักถึงความรักที่มีต่อน้ำตาลก็เมื่อน้ำตาลหมดรักไปแล้ว และได้พยายามช่วงชิงความรักจากภรรยากลับคืนมา
มนัสได้เอาคืน โดยการเอาตุ๊กแกเอาไว้ที่ห้องของน้ำตาล แล้วน้ำตาลก็เห็นตุ๊กแกในห้อง น้ำตาลตกใจจึงวิ่งออกมาสลบ มนัสจึงพาเข้าห้องอีกที แล้วหลังจาก 5-12 ปีผ่านไป มนัสกับน้ำตาลมีลูกด้วยกันหลายคนจนเต็มบ้านเต็มเมือง
รางวัลแกรมมี สาขาอัลบั้มแห่งปี

รางวัลแกรมมี สาขาอัลบั้มแห่งปี  เป็นหนึ่งในสาขารางวัลที่สำคัญที่สุดของรางวัลแกรมมี มีการมอบครั้งแรกในปี ค.ศ. 1959 สำหรับอัลบั้มที่ออกในปีก่อนหน้าที่จะมีการประกาศรางวัล แต่เดิมนั้นมอบให้กับศิลปินเจ้าของอัลบั้มเท่านั้น แต่ในปัจจุบันได้มอบให้กับทีมโปรดิวเซอร์ อันได้แก่โปรดิวเซอร์ วิศวกรบันทึกเสียง/มิกเซอร์ และมาสเตอริงเอ็นจิเนีย (Mastering Engineer) ด้วย 
รางวัลอัลบั้มแห่งปียังเป็นหนึ่งในสี่รางวัลใหญ่ของงาน ประกอบไปด้วยอีก 3 สาขาคือ รางวัลบันทึกเสียงแห่งปี, รางวัลเพลงแห่งปี และรางวัลศิลปินหน้าใหม่ยอดเยี่ยม
รายชื่ออัลบั้มได้รับรางวัล และถูกเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล.
2020s.
<templatestyles src="การอ้างอิง/styles.css"/>^[I] แต่ละปีจะเชื่อมโยงกับบทความเกี่ยวกับรางวัลแกรมมี่ที่จัดขึ้นในปีนั้น
อ้าาอิง.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
จอห์น เดนเวอร์

เฮนรี จอห์น ดอยท์เชนดอร์ฟ จูเนียร์  หรือที่รู้จักในชื่อ จอห์น เดนเวอร์ (31 ธันวาคม ค.ศ. 1943 – 12 ตุลาคม ค.ศ. 1997) เป็นนักร้อง-นักแต่งเพลงแนวคันทรี-โฟล์ก นักแสดง นักกิจกรรมทางสังคมและนักมนุษยชนชาวอเมริกัน ที่มีชื่อเสียงในงานดนตรีเดี่ยวและงานเพลงอคูสติกที่สุดคนหนึ่งและมียอดจำหน่ายสูงที่สุดคนหนึ่งแห่งทศวรรษที่ 70 โดยในปี ค.ศ. 1973 เขาได้รับการจัดอันดับให้เป็นศิลปินที่มียอดจำหน่ายสูงที่สุด นิตยสารออลมิวได้กล่าวถึงเดนเวอร์ว่า "เป็นบุคคลที่เหล่าบรรดาศิลปินในยุคทองของเขารักยิ่ง". เดนเวอร์มีเชื้อสายทั้งไอริชและเยอรมัน เขาเติบโตในครอบครัวทหารโดยพ่อของเขาเป็นนายทหารสัญญาบัตรยศนาวาอากาศโทแห่งกองทัพอากาศสหรัฐอเมริกา สมัยเด็กเดนเวอร์ได้ย้ายที่อยู่บ่อยครั้ง เขาได้เริ่มเล่นกีตาร์ตอนอายุ 11 ขวบ และเริ่มงานดนตรีด้วยการร่วมวงโฟล์กวงหนึ่งในช่วงปลายยุค 1960 จวบจนปัจจุบัน เดนเวอร์ได้สรรค์สร้างงานดนตรีมาแล้วกว่า 300 เพลง โดยกว่า 200 เพลงที่เขาได้เรียบเรียงเองทั้งหมด และตลอดงานดนตรีชีวิตเขาสามารถทำยอดจำหน่ายได้กว่า 33 ล้านชุด
งานดนตรีส่วนใหญ่ของเดนเวอร์ มีจุดเด่นที่การแต่งและร้องเองทั้งหมด รวมถึงการแสดงสดที่เขาจะร้องพร้อมไปกับเล่นกีตาร์โปร่ง โดยเนื้อหาเพลงของเขามักพรรณนาถึงความสุขกับธรรมชาติ, การอุทิศถึงงานดนตรี และความสัมพันธ์ต่างๆที่เต็มไปด้วยความยากลำบากในชีวิตเขา ผลงานของเดนเวอร์ประสบความสำเร็จสามารถขึ้นชาร์ตอันดับสูง ไม่ว่าจะเป็นในชาร์ตคันทรีและเวสต์เทิร์น และบิลบอร์ด 100 เขาได้รับการยืนยันยอดจำหน่ายอัลบั้มระดับทองคำกว่า 12 ครั้ง และทองคำขาวกว่า 4 ครั้ง โดยมีเพลงที่รู้จักกันดีไม่ว่าจะเป็น "Leaving on a Jet Plane" (1967), "Take Me Home, Country Roads" (1971), "Rocky Mountain High" (1972), "Sunshine on My Shoulders" (1973), "Thank God I'm a Country Boy" (1974), "Annie's Song" (1974) และ "Calypso" (1975) 
เดนเวอร์ยังได้เคยแสดงภาพยนตร์และรายการโทรทัศน์หลายเรื่อง โดยเฉพาะยิ่งในระหว่างยุค 1970 และ 1980 ต่อมาเขาก็หันกลับมาให้ความสนใจในปัญหาธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม โดยผ่านทางเสียงดนตรีของเขา เขายังเคยขึ้นสภาคองเกรสเพื่อพูดถึงกรณีการเซนเซอร์ในงานดนตรีอีกด้วย ความรักในธรรมชาติของเดนเวอร์โดยเฉพาะในรัฐโคโลราโด ที่เขาได้ใช้ชีวิตอยู่ที่นั่นเป็นส่วนใหญ่ในชีวิตเขา รวมถึงงานดนตรีที่มักกล่าวถึงโคโลราโดบ่อยครั้ง ที่รู้กันดีคือเพลง "Rocky Mountain High" ที่ได้รับการบรรจุให้เป็นหนึ่งในสองเพลงประจำรัฐใน ค.ศ. 2007 นอกจากนี้เขายังได้รับการยกย่องให้เป็น "กวีอันทรงเกียรติแห่งรัฐ" ใน ค.ศ. 1974 อีกด้วย เดนเวอร์ มีความชื่นชอบในเครื่องบินเป็นอย่างมาก จนสุดท้ายเขาก็ได้เสียชีวิตลงเมื่ออายุได้ 53 ปี จากอุบัติเหตุเครื่องบินตกซึ่งเขาเป็นนักบินบริเวณอ่าวมอนเทเร ใน ค.ศ. 1997
ลอรีน ฮิลล์

ลอรีน โนเอล ฮิลล์  เกิดเมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม ค.ศ. 1975 ในเซาท์ออเรนจ์ รัฐนิวเจอร์ซีย์ เป็นนักร้อง แร็ปเปอร์ นักดนตรี นักแต่งเพลง โปรดิวเซอร์และนักแสดง ชาวอเมริกัน ในช่วงแรกเธอเป็นสมาชิกวงฮิปฮอปในนาม เดอะฟูจีส์ จนในปี 1998 เธอออกผลงานอัลบั้มเดี่ยวที่ประสบความสำเร็จเป็นอย่างดีทั้งยอดขายและเสียงวิจารณ์ จากอัลบั้มชุด "The Miseducation of Lauryn Hill" ที่ทำให้เธอได้รับรางวัลแกรมมี่ถึง 5 สาขา
หลังจากที่เธอประสบความสำเร็จกับอัลบั้มเดี่ยวเปิดตัว เธอก็ได้หายไปจากสื่อ เนื่องจากไม่ชอบในชื่อเสียงและอุตสาหกรรมดนตรี หลังจากห่างหายไป 4 ปี เธอออกอัลบั้มอันพลักด์ชุด "MTV Unplugged No. 2.0" อัลบั้มแสดงสดที่เล่นคู่กับกีตาร์อคูสติก หลังจากนั้นเธอยังกลับมารวมกับวงเดอะฟูจีส์อีกในระหว่างกลางทศวรรษ 2000 ในช่วงสั้น ๆ และฮิลล์มีบุตร 5 คนร่วมกับโรฮัน มาร์ลีย์ บุตรชายคนที่ 4 ของตำนานเพลงเร้กเก้อย่าง บ็อบ มาร์เลย์
พุตโต

เปมเทพ หรือ พุตโต หรือ พุตตี  เป็นประติมากรรมรูปเด็กอ้วนยุ้ยและส่วนใหญ่แล้วจะเป็นเด็กผู้ชาย, เปลือย ใช้ในการตกแต่งและพบบ่อยในสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาอิตาลี และศิลปะบาโรกในเยอรมนี พุตโตมาจากศิลปะโบราณแต่มาพบใหม่เมื่อต้นสมัยศิลปะควอตโตรเช็นโต (Quattrocento) และมักจะเรียกสับสนกับเครูบ (Cherub หรือ cherubim) 
ที่มา.
คำว่า “putto” เป็นภาษาอิตาลีที่เป็นเอกพจน์ เพศชาย พหูพจน์ใช้ “putti” ถ้าเป็นเพศหญิงใช้ “putta” แต่มิได้ใช้กันเพราะเป็นคำย่อของคำว่า “puttana” (หญิงสำส่อน) ในภาษาอิตาเลียนสมัยใหม่ “พุตโต” หมายถึง “เด็ก” และใช้ในบางกรณีเท่านั้น
ในการบรรยายทางศิลปะ “พุตโต” กล่าวถึงเป็นครั้งแรกโดยจอร์โจ วาซารี (ใน “ชีวิตศิลปิน” ค.ศ. 1550/ค.ศ. 1568)
ประวัติ.
พุตโต คิวปิด และทูตสวรรค์ พบทั้งในงานศิลปะทางโลกและทางศาสนาตั้งแต่ราวคริสต์ทศวรรษ 1420 ในอิตาลี และเมื่อต้นคริสต์ศตวรรษที่ 16 ในเนเธอร์แลนด์ และเยอรมนี
การฟื้นฟูการใช้ในศิลปะสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา.
การใช้ยุวเทพในศิลปะคลาสสิกใช้ประดับโลงหินของเด็กในคริสต์ศตวรรษที่ 2 ที่เป็นรูปทะเลาะกัน, เต้นรำ, เข้าร่วมพิธีกรรม, เล่นกีฬาและอื่นๆ การนำยุวเทพกลับมาใช้เชื่อกันว่าเริ่มโดยโดนาเทลโลในฟลอเรนซ์ในคริสต์ทศวรรษ 1420 แม้ว่าจะมีงานอื่นก่อนหน้านั้นเช่นที่เห็นในที่ฝังศพในลุกกา
การใช้ในศิลปะบาโรก.
พุตโตนิยมใช้กันมากในงานตกแต่งในเยอรมนี เช่น การตกแต่งแท่นบูชา หรือแท่นเทศน์ หรือในจิตรกรรมหรือจิตรกรรมฝาผนัง ซึ่งอาจจะใช้พุตโตในการถือเครื่องไม้เครื่องมือหรือเครื่องตกแต่ง
อลานิส มอริสเซตต์

อลานิส นาดีน มอริสเซตต์  เกิดเมื่อวันที่ 1 มิถุนายน ค.ศ. 1974 เป็นนักร้อง-นักแต่งเพลง ชาวแคนาดา/อเมริกัน เป็นโปรดิวเซอร์เพลง และในบางครั้งยังเป็นนักแสดง เธอได้รับรางวัลจูโน่มา 12 ครั้งและได้รับ 7 รางวัลแกรมมี่ เธอมียอดขายอัลบั้มรวม 60 ล้านชุด ทั่วโลก มอริสเซตต์เริ่มอาชีพที่แคนาดา ตั้งแต่ยังเป็นวัยรุ่น โดยมีผลงานอัลบั้มแนวแด๊นส์-ป็อป 2 ชุด ชื่อชุด "Alanis" และ "Now Is the Time" ภายใต้สังกัดเอ็มซีเอ จากนั้นออกผลงานในระดับนานาชาติในแนวร็อก ชุด "Jagged Little Pill" ที่ถือสถิติเป็นอัลบั้มเปิดตัวของศิลปินหญิงที่ขายดีที่สุดในสหรัฐอเมริกา และมีสถิติเป็นอัลบั้มเปิดตัวทั่วโลกที่มียอดขายมากที่สุดในประวัติศาสตร์ดนตรี กับยอดขาย 30 ล้านชุดทั่วโลก
ข้อมูลจาก RIAA เธอถือเป็นศิลปินร็อกหญิงที่มียอดขายมากที่สุด และต่อมาเธอมีผลงานอัลบั้มอย่าง "Supposed Former Infatuation Junkie" ออกขายในปี 1998 และประสบความสำเร็จอย่างดี ในผลงานชุดต่อมาเธอยังรับหน้าที่เป็นโปรดิวเซอร์ อย่างผลงานชุด "Under Rug Swept", "So-Called Chaos" และ "Flavors of Entanglement" และเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ 2005 มอริสเซตต์ ถือสัญชาติอเมริกัน ขณะที่ยังคงถือสัญชาติแคนาดาเช่นกัน
เครูบ

เครูบ (,) เป็นทูตสวรรค์ประเภทหนึ่งที่กล่าวถึงหลายครั้งในคัมภีร์ไบเบิล ในภาษาอังกฤษปัจจุบันคำนี้มักจะใช้เรียกเทวดาเด็ก ๆ ที่ปรากฏในงานศิลปะ ซึ่งตามความหมายทางการแล้วแตกต่างจาก “เครูบ” ในบทความนี้
มีบรรยายว่าเครูบมีปีก ผู้เผยพระวจนะบรรยายไว้ในคัมภีร์เอเสเคียลว่าเป็นกลุ่มสิ่งมีชีวิต (creature) ที่แต่ละตนมีหน้าสี่หน้า: สิงโต, วัว, เหยี่ยว และมนุษย์ และเชื่อกันว่ามีมือเหมือนมนุษย์, เท้าเหมือนวัว, และมีปีกสี่ปีก สองปีกตั้งขึ้นประกบกันและแบกบัลลังก์พระเจ้า อีกสองปีกหลุบลงปิดบังร่างของตนเอง 
เครูบมีกล่าวถึงในคัมภีร์ฮิบรูในโทราห์ (หนังสือห้าเล่มของโมเสส) พระธรรมเอเสเคียล และพระธรรมอิสยาห์ ในพันธสัญญาใหม่ของคริสต์ศาสนา กล่าวถึงเครูบในพระธรรมวิวรณ์
พหูพจน์ของคำว่า “Cherub” คือ “Cherubim” หรือ “Cherubs” แต่ผู้ใช้ภาษาอังกฤษไม่มีความคุ้นเคยกับพหูพจน์ของภาษาฮิบรูบางครั้งจึงใช้ “Cherubims” ในกรณีที่เป็นพหูพจน์เช่นในคัมภีร์ไบเบิลฉบับพระเจ้าเจมส์ (King James Bible).
รางวัลแกรมมี สาขาบันทึกเสียงแห่งปี

รางวัลแกรมมี สาขาบันทึกเสียงแห่งปี  เป็นสาขารางวัลหนึ่งของรางวัลแกรมมี เสนอโดยสถาบันบันทึกเสียงของสหรัฐอเมริกาเพื่อ "ยกย่องความสำเร็จทางศิลปะ ความสามารถทางเทคนิค และความเป็นเลิศโดยรวมในอุตสาหกรรมการบันทึกเสียง โดยไม่คำนึงถึงยอดขายหรืออันดับชาร์ต" เริ่มมอบมาตั้งแต่งานประกาศผลรางวัล ครั้งที่ 1 ในปี ค.ศ. 1959
รางวัลแกรมมี สาขาบันทึกเสียงแห่งปีเป็นหนึ่งในสี่รางวัลใหญ่ของงาน "สนามทั่วไป" (ร่วมกับรางวัลอัลบั้มแห่งปี, รางวัลเพลงแห่งปี และรางวัลศิลปินหน้าใหม่ยอดเยี่ยม)
ตามคู่มือคำอธิบายรางวัลแกรมมีประจำปี ครั้งที่ 54 รางวัลนี้นำเสนอ:
<templatestyles src="Template:Blockquote/styles.css" />สำหรับซิงเกิลที่วางจำหน่ายในเชิงพาณิชย์หรือแทร็กของการบันทึกเสียงหรือการบรรเลงใหม่ สามารถใส่เพลงจากอัลบั้มปีที่แล้วได้ หากไม่ได้ใส่เพลงในปีที่แล้วและอัลบั้มไม่ได้รับรางวัลแกรมมี ในสาขารางวัลสำหรับศิลปิน โปรดิวเซอร์ วิศวกรบันทึกเสียง และ/หรือมิกเซอร์ ถ้านอกเหนือจากตัวศิลปิน
นักเรียบเรียงเสียงประสาน นักแต่งเพลง นักดนตรี และนักร้องพื้นหลังของงานบันทึกเสียงที่ชนะสามารถยื่นขอใบรับรองผู้ชนะเลิศได้ นักแต่งเพลงสามารถยื่นขอใบรับรองได้หากเป็นเพลงใหม่เท่านั้น
นับตั้งแต่งานประกาศรางวัลแกรมมีประจำปี ครั้งที่ 55 ในปี ค.ศ. 2013 วิศวกรผู้เชี่ยวชาญได้รับการพิจารณาให้เป็นผู้เสนอชื่อและรับรางวัลในหมวดนี้
ทั้งนี้ บ่อยครั้งที่มีการสับสนกันระหว่างรางวัลบันทึกเสียงแห่งปี และรางวัลเพลงแห่งปี โดยทั้งสองรางวัลนั้นเป็นรางวัลสำหรับซิงเกิล หรือเพลงจากอัลบั้มเหมือนกัน ต่างกันตรงที่รางวัลบันทึกเสียงแห่งปีนั้นจะมอบให้กับศิลปินและทีมโปรดิวเซอร์ ในขณะที่รางวัลเพลงแห่งปีจะมอบให้กับผู้เขียนเพลง โดยมีคำอธิบาย ดังนี้
รายชื่อเพลงที่ได้รับรางวัลและถูกเสนอชื่อเข้าชิง.
2020s.
<templatestyles src="การอ้างอิง/styles.css"/>^[I] แต่ละปีจะเชื่อมโยงกับบทความเกี่ยวกับรางวัลแกรมมีที่จัดขึ้นในปีนั้น
ดอร์เซต

ดอร์เซต  เป็นเทศมณฑลในประเทศอังกฤษ สหราชอาณาจักร ที่มีฐานะเป็นเทศมณฑลพิธีที่ไม่ใช่มหานคร ตั้งอยู่ทางภาคตะวันออกเฉียงใต้ของอังกฤษ มีอาณาเขตติดกับเดวอนทางด้านตะวันตก ซัมเมอร์เซตทางด้านตะวันตกเฉียงเหนือ วิลต์เชอร์ทางด้านตะวันออกเฉียงเหนือ และแฮมป์เชอร์ทางตะวันออก
ดอร์เซตแบ่งการปกครองเป็นห้าแขวง: เวย์มัทและพอร์ทแลนด์, เวสต์ดอร์เซต, นอร์ทดอร์เซต, เพอร์เบ็ค, อีสต์ดอร์เซต, ไครสต์เชิร์ช, บอร์นมัท, และพูล โดยมีดอร์เชสเตอร์เป็นเมืองหลวงของมณฑล ดอร์เซตมีเนื้อที่ 2653 ตารางกิโลเมตร และมีประชาชนรวมทั้งสิ้นประมาณ 772,268 คน (ค.ศ. 2019) เฉลี่ย 274 คนต่อหนึ่งตารางกิโลเมตร ดินแดนส่วนใหญ่เป็นชนบท ประชากรส่วนใหญ่ตั้งถิ่นฐานอยู่ริมทะเล
ชื่อเสียงของดอร์เซตอยู่ที่ชายฝั่งทะเลจูแรสซิกซึ่งได้รับการประกาศให้เป็นมรดกโลกที่ประกอบด้วยลัลเวิร์ธโคฟว์ (Lulworth Cove), ไอล์ออฟพอร์ทแลนด์ (Isle of Portland), หาดเชสซิล (Chesil Beach) และเดอร์เดิลดอร์ (Durdle Door) รวมถึงเมืองชายทะเลบอร์นมัท, พูล, เวย์มัท, สวอนเนจ และไลม์รีจิส นอกจากนั้นดอร์เซตก็ใช้เป็นฉากในนวนิยายหลายเรื่องโดยนักประพันธ์คนสำคัญของอังกฤษ เช่น ทอมัส ฮาร์ดี (Thomas Hardy) ผู้เกิดที่เมืองดอร์เชสเตอร์ ดอร์เซตเป็นที่ตั้งถิ่นฐานของผู้คนมาตั้งแต่โบราณที่จะเห็นได้จากหลักฐานทางโบราณคดี เช่น ป้อมเนิน (ไม่ใช่เนินป้อม hill fort) ที่เมดเด็นคาสเซิล และฮอดฮิลล์
แหล่งข้อมูลอื่น.
 วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ
คัมเบรีย

คัมเบรีย  เป็นมณฑลในอังกฤษในสหราชอาณาจักร ที่มีฐานะเป็นมณฑลภูมิศาสตร์ และมณฑลนอกเมโทรโพลิตัน คัมเบรีย ตั้งอยู่ทางภาคตะวันตกเฉียงเหนือของอังกฤษที่มีเขตแดนทางด้านตะวันตกติดกับทะเลไอริช ทางด้านใต้ติดกับมณฑลแลงคาเชอร์, ทางตะวันออกเฉียงใต้ติดกับมณฑลนอร์ทยอร์กเชอร์, ทางตะวันออกติดกับมณฑลเดอรัม และมณฑลนอร์ทัมเบอร์แลนด์ และมณฑลดัมฟรีส์และกาลลเวย์ของสกอตแลนด์ทางด้านเหนือ
คัมเบรียแบ่งการปกครองเป็นหกแขวง: บาร์โรว์อินเฟอร์เนสส์, เซาท์เลคแลนด์, โคพแลนด์, อัลเลอร์เดล, อีเด็น และนครคาร์ไลล์โดยมีคาร์ไลล์เป็นเมืองหลวงของมณฑล คัมเบรียมีเนื้อที่ 6768 ตารางกิโลเมตร และในปี ค.ศ. 2007 มีประชาชนรวมทั้งสิ้นประมาณ 497000 คน ถัวเฉลี่ย 73 คนต่อหนึ่งตารางกิโลเมตร
คัมเบรียเป็นที่ตั้งของอุทยานแห่งชาติเลกดิสตริกต์ ซึ่งเป็นบริเวณที่มีความสวยงามทางธรรมชาติมากที่สุดแห่งหนึ่งในอังกฤษ ดินแดนส่วนใหญ่เป็นชนบท
เดอรัม (เทศมณฑล)

มณฑลเดอรัม หรือ มณฑลเดอเร็ม  เป็นมณฑลในอังกฤษในสหราชอาณาจักร ที่มีฐานะเป็นมณฑลภูมิศาสตร์ ที่ตั้งอยู่ทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือของอังกฤษที่มีเขตแดนติดกับมณฑลไทน์และเวียร์, มณฑลนอร์ทยอร์กเชอร์, มณฑลคัมเบรีย และมณฑลนอร์ทัมเบอร์แลนด์ 
มณฑลเดอรัมแบ่งการปกครองเป็นสี่แขวง: เดอรัม, ฮาร์ตลีพูล, ดาร์ลิงตัน และสตอกตันออนทีส์ โดยมีเดอรัมเป็นเมืองหลวงของมณฑล เมืองที่มีประชากรมากที่สุดคือดาร์ลิงตัน มณฑลเดอรัมมีเนื้อที่ 2,721 ตารางกิโลเมตร และมีประชาชนรวมทั้งสิ้นประมาณ 866,846 คน เฉลี่ย 324 คนต่อหนึ่งตารางกิโลเมตร เศรษฐกิจของมณฑลเดิมขึ้นอยู่กับเหมืองเหล็กและเหมืองถ่านหิน
เฮนรี เพอร์ซีย์ เอิร์ลแห่งนอร์ทธัมเบอร์แลนด์ที่ 3

เฮนรี เพอร์ซีย์ เอิร์ลแห่งนอร์ทธัมเบอร์แลนด์ที่ 3  (25 กรกฎาคม ค.ศ. 1421 - 29 มีนาคม ค.ศ. 1461) เฮนรี เพอร์ซีย์เป็นขุนนางชาวอังกฤษที่เป็นบุตรของเฮนรี เพอร์ซีย์ เอิร์ลแห่งนอร์ทธัมเบอร์แลนด์ที่ 2และเอเลเนอร์ เพอร์ซีย์ เคานเตสแห่งนอร์ทธัมเบอร์แลนด์บุตรีของราล์ฟ เนวิลล์ เอิร์ลแห่งเวสต์มอร์แลนด์ที่ 1 (Ralph Neville, 1st Earl of Westmorland) กับภรรยาคนที่สองโจน โบฟอร์ท ผู้เป็นพี่น้องกับริชาร์ด เนวิลล์ เอิร์ลแห่งซอลสบรีที่ 5 และซิซิลิ เนวิลล์ผู้เป็นพระมารดาของสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 4 และสมเด็จพระเจ้าริชาร์ดที่ 3 เฮนรี เพอร์ซีย์จึงเป็นญาติสนิทกับทางฝ่ายราชวงศ์ยอร์ค
มนตรี คุ้มเรือน

มนตรี คุ้มเรือน เป็นนักวาดการ์ตูนชาวไทย ชื่อของมนตรีนั้นเป็นที่รู้จักของนักอ่านการ์ตูนไทยหลายคนจากการ์ตูนไทยเรื่อง บางระจันสปิริต ซึ่งลงตีพิมพ์ในนิตยสารการ์ตูน CX เมื่อช่วงปี พ.ศ. 2546 ก่อนที่นิตยสารฉบับนี้จะปิดตัวลง หลังจากนั้นจึงได้หันเหไปเขียนการ์ตูนเด็กแทน และมีผลงานออกมาไม่ต่ำกว่า 10 เล่ม ตามมาด้วยเรื่องยาวเช่น การ์ตูนเรื่อง Ogre King อหังการ์ราชันย์ยักษ์ ร่วมกับนักเขียนการ์ตูนอีกคนคือ อรุณทิวา ลงในนิตยสารรายสัปดาห์ C-Kidsช่วงปี 2552 และทั้งสองคนนี้ยังได้ร่วมกันเขียน Idol Berryz การ์ตูนเรื่องสั้นความยาวตอนละ 5 หน้าลงในนิตยสารวัยรุ่น Berry ซึ่งวางแผงเป็นรายเดือนเมื่อหลายปีก่อน 
ปัจจุบัน มนตรี คุ้มเรือน และ อรุณทิวา ได้ร่วมกันก่อตั้งสำนักพิมพ์ชื่อ OGRE COMICS ซึ่งทั้งสองคนร่วมกันผลิตผลงานการ์ตูนและหนังสืออื่นๆ ของตัวเองวางขายผ่านเว็บไซต์และเฟซบุ๊คที่ชื่อ OGRE COMICS ซึ่งในปัจจุบันมีหนังสือออกวางขายมาแล้วหลายเล่มด้วยกัน ได้แก่ REPORT-X, LEGACY4 สี่มหากาฬตำนานยักษ์ และ ซ่องกระสือ
อรุณทิวา วชิรพรพงศา

Aruntiwa
อรุณทิวา หรือ อรุณทิวา วชิรพรพงศา ชื่อเล่นว่า เอ เกิดเมื่อวันอาทิตย์ที่ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2526 ที่กรุงเทพมหานคร อรุณทิวาเริ่มต้นในวงการด้วยการเขียนงานการ์ตูนส่งให้กับสำนักพิมพ์ต่างๆในช่วงนั้น เช่น นิตยสาร Thai Comics ต่อมาเป็นผู้เขียนการ์ตูนเรื่อง แสบคูณสองเปตองพันธุ์เดือด ลงในนิตยสารการ์ตูนไทย CX เมื่อปี พ.ศ. 2546 ซึ่งตอนนั้นใช้นามปากกาว่า "Andaman Washira" หลังจากนิตยสารเล่มดังกล่าวปิดตัวลง จึงได้เขียนการ์ตูนความรู้สำหรับเด็กให้กับบริษัทอีคิวพลัสและเป็นผู้แต่งเรื่องให้กับการ์ตูนเรื่อง มหากาพย์กู้แผ่นดิน (ทั้งหมด 5 เล่ม) ซึ่งการ์ตูนเรื่องนี้ได้ มนตรี คุ้มเรือน มาเป็นผู้เขียนภาพ และถือเป็นการร่วมงานกันอย่างเต็มตัวครั้งแรกของทั้งสองคน ปัจจุบันอรุณทิวามีผลงานการ์ตูนเรื่อง Ogre King อหังการ์ราชันย์ยักษ์ ในฐานะผู้แต่งเรื่องและเขียนสตอรี่บอร์ดและได้ มนตรี คุ้มเรือน เป็นผู้เขียนภาพเหมือนเช่นเคย และทั้งสองคนนี้ยังได้ร่วมกันเขียน Idol Berryz ตามติดชีวิตไอดอล การ์ตูนเรื่องสั้นความยาวตอนละ 5 หน้าลงในนิตยสารวัยรุ่น Berry รวมไปถึงการออกผลงานเรื่องสั้นเรื่อง MSD (Mind Snapper Dragon) อัจฉริยะอ่านใจคน คู่กับมนตรี โดยเป็นการหยิบเอาเรื่องราวของการจับโกหกมาเป็นธีมหลักของการ์ตูน
ต่อมาในช่วงระหว่างปี 2556 - 2557 อรุณทิวาได้แต่งเนื้อเรื่องและเขียนสตอรี่บอร์ดการ์ตูนแนว ผี-สยองขวัญ ให้กับหนังสือชุด Horror Hour (จัดพิมพ์โดย การ์ตูนไทยสตูดิโอ) หลายเรื่องด้วยกัน อาทิเช่น 3G, Rewind และ Bangkok Shutdown รวมไปถึงการได้เข้ามามีส่วนร่วมในการแต่งเรื่องและเขียนสตอรี่บอร์ดให้กับการ์ตูนไทยเรื่อง ขุนแผน ขุนช้าง นางพิม ที่มีกำหนดวางขายทั้งหมด 3 เล่มจบ หลังจากแต่งเรื่อง OGRE KING จนจบ 21 เล่มแล้ว ในช่วงเดือนมิถุนายนปี พ.ศ. 2559 อรุณทิวาก็เปิดสตูดิโอการ์ตูนของตัวเองร่วมกับ มนตรี คุ้มเรือน ในชื่อ OGRE COMICS เพื่อออกมาทำหนังสือการ์ตูนของตัวเองและตีพิมพ์ขายเอง โดยผลงานการ์ตูนที่อรุณทิวาทำอยู่ในปัจจุบันได้แก่เรื่อง LEGACY4 สี่มหากาฬตำนานยักษ์
นอกจากนั้นอรุณทิวายังมีผลงานเขียนหนังสือนวนิยายและพ็อคเก็ตบุ๊คอื่นๆ อีกด้วย เช่น นวนิยายเรื่อง ใต้เงาไอยรา ที่มีเรื่องราวเชื่อมโยงกับการ์ตูนไทยเรื่อง OGRE KING และหนังสือพ็คเก็ตบุ๊คในหมวดเกมที่มีชื่อว่า Diary of Nintendo Handheld (ย้อนตำนานเกมกดนินเทนโด)
อรุณทิวา ยังเป็นทำช่องยูทูป โดยใช้ชื่อว่า A Aruntiwa ซึ่งมีคลิปส่วนใหญ่เน้นไปที่การรีวิวของเล่นและกันพลา อีกทั้งยังเป็นอาจารย์พิเศษสอนวาดการ์ตูนอยู่ที่โรงเรียน Shonen Star Studio อีกด้วย
ขนมอาซูรอ

ขนมอาซูรอหรือขนมบูโบร์ซูรอ (ภาษาตุรกี:Aşure) เป็นขนมที่ชาวไทยมุสลิมทำขึ้นในวันที่ 10 เดือนมุฮัรรอม ซึ่งเป็นเดือนแรกของปฏิทินอาหรับ ขนมชนิดนี้เป็นขนมที่ได้จากการนำอาหารหลายอย่างมารวมกันแล้วกวนให้เป็นเนื้อเดียวกันคล้ายขนมเปียกปูน ประเพณีการกวนขนมอาซูรอเริ่มจากเจ้าภาพประกาศเชิญชวนชาวบ้านว่าจะมีการกวนขนม เมื่อถึงวันนัดหมาย ชาวบ้านจะนำเครื่องปรุงขนมมารวมกันและช่วยกันกวน เมื่อเสร็จแล้วจะกล่าวขอพรพระเจ้า แล้วจึงแบ่งขนมไปกินกัน เครื่องปรุงขนมที่ใช้ได้แก่ เครื่องแกง ข้าวสาร น้ำตาล กะทิ และของที่กินได้อื่นๆ เช่น มัน กล้วย ผลไม้ เนื้อสัตว์ ไข่
เทศกาลดังกล่าวนี้เป็นเทศกาลอาชูรออ์ของชาวชีอะหฺที่ไว้อาลัยต่อการเสียชีวิตของอิหม่ามฮุเซน ชาวตุรกีเรียกขนมที่ทำในเทศกาลนี้ว่า Aşure หรือพุดดิ้งของโนอาห์ ซึ่งจะประกอบด้วยธัญพืช ผลไม้และถั่ว ซึ่งเชื่อกันว่าเป็นขนมที่ครอบครัวของโนอาห์ทำขึ้นเพื่อเฉลิมฉลองการที่พวกเขามาถึงภูเขาอารารัต ซึ่งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของตุรกี ชาวตุรกีทำขนมนี้ในวันอาชูรออ์ เพื่อระลึกถึงการสิ้นสุดของสงครามที่คัรบาลา สูตรการทำขนมนี้ต่างกันไปในแต่ละท้องถิ่น
ข้าวโป่ง

ข้าวโป่ง เป็นขนมพื้นบ้านภาคอีสาน นิยมในฤดูหนาวหลังจากเกี่ยวข้าวแล้ว การทำเริ่มจากนำข้าวเหนียวที่นึ่งสุกแล้วไปตำด้วยครกมอง เมื่อละเอียดแล้วจะเอาใบตดหมูตดหมาหรือย่านพาโหมขยี้กับน้ำแล้วสลัดใส่ครก เพื่อให้ข้าวเหนียวจับตัวกันดี นำน้ำอ้อยโขลกแล้วตำผสมลงในครกจนเหนียวได้ที่ นำน้ำมันหมูทามือแล้วปั้นข้าวเหนียวเป็นก้อนผสมกับไข่แดง กดก้อนข้าวเหนียวที่ปั้นให้เป็นแผ่นบาง ๆ แล้ววางบนใบตองที่ทาน้ำมันหมูแล้ว ตากแดดให้แห้ง เมื่อจะรับประทานจึงเอามาปิ้งให้สุก
ทางภาคเหนือมีขนมชนิดนี้เช่นกันแต่เรียก ข้าวปอง หรือ ข้าวควบ
วัฒนธรรมดงเซิน

วัฒนธรรมดงเซิน เป็นวัฒนธรรมในยุคสำริด มีศูนย์กลางอยู่ในบริเวณที่ราบลุ่มแม่น้ำแดงทางตอนเหนือของประเทศเวียดนาม วัฒนธรรมดงเซินเป็นวัฒนธรรมที่มีอิทธิพลต่อวัฒนธรรมอื่น ๆ ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ทั้งในคาบสมุทรและในหมู่เกาะต่าง ๆ
ผู้คนในวัฒนธรรมดงเซินมีความสามารถในการปลูกข้าว เลี้ยงสัตว์ การประมง และการล่องเรือ วัตถุทางวัฒนธรรมที่สำคัญของวัฒนธรรมนี้คือกลองมโหระทึก ซึ่งเป็นกลองที่ใช้ในพิธีกรรมและพบได้ทั่วไปในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
วัฒนธรรมดงเซินมีความเกี่ยวข้องกับวัฒนธรรมของผู้คนที่พูดตระกูลภาษาย่อยทิเบต-พม่า วัฒนธรรมของชาวไทในยูนนาน วัฒธรรมของผู้คนที่พูดภาษากลุ่มมอญ-เขมร และวัฒนธรรมในบริเวณทุ่งไหหินในประเทศลาว มีการค้นพบหลักฐานทางโบราณคดีที่ใกล้เคียงกับวัตถุของวัฒนธรรมดงเซินในประเทศกัมพูชาบริเวณริมแม่น้ำโขง ซึ่งมีอายุในช่วงประมาณ 4,000 ปีก่อนคริสตกาล อิทธิพลของวัฒนธรรมดงเซินสามารถพบเห็นได้ทั่วไปในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ อาทิเช่น กลองโมโกในประเทศอินโดนีเซีย ไปจนถึงลวดลายของกริช
ทางใต้ของสถานที่ที่พบวัฒนธรรมดงเซิน ยังพบวัฒนธรรม 
ซา หิ่น (Sa Huỳnh) ซึ่งเป็นวัฒนธรรมแรกเริ่มของชาวจาม
จุดกำเนิด.
ทฤษฎีที่มีพื้นฐานอยู่บนแนวความคิดที่ว่าการถลุงสำริดในเอเชียตะวันออกมีต้นกำเนิดในทางตอนเหนือของประเทศจีนนั้น ได้ถูกลบล้างจากการค้นพบทางโบราณคดีในภาคอีสานของประเทศไทยในช่วงทศวรรษที่ 1970 ศาสตราจารย์ Clark D. Neher แห่งมหาวิทยาลัยนอร์ทเทิร์นอิลลินอยส์กล่าวไว้ว่า "การถลุงสำริดมีจุดกำเนิดอยู่ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และต่อมาจึงชาวจีนจึงได้รับเทคโนโลยีนี้ไป ไม่ใช่อย่างที่นักวิชาการชาวจีนอ้างไว้ในทางกลับกัน"
คำอธิบายดังกล่าวได้รับการสนับสนุนจากผลงานของนักโบราณคดีชาวเวียดนาม ซึ่งได้ค้นพบว่ากลองมโหระทึกที่เก่าแก่ที่สุดมีความเกี่ยวข้องทางด้านรูปร่างและลวดลายกับเครื่องปั้นดินเผาของวัฒนธรรม Phung Nguyen นักวิชาการยังไม่สามารถสรุปได้ว่ากลองมโหระทึกมีไว้ใช้ทำอะไร ระหว่างพิธีกรรมทางศาสนาหรือเหตุผลอื่น ๆ ลวดลายแกะสลักต่าง ๆ ที่พบบนกลองนั้นทำให้พิจารณาได้ว่ากลองมโหระทึกเป็นกลองที่ใช้เป็นเหมือนปฏิทินบอกฤดูกาล(?) ข้อสนใจอีกประการหนึ่งก็คือ ในลวดลายที่สลักอยู่บนกลองนั้น มีรูปม้วนกระดาษอยู่ด้วย ซึ่งอาจจะบ่งชี้ได้ว่ากลุ่มคนที่เป็นเจ้าของวัฒนธรรมดงเซินเป็นชนกลุ่มแรกที่รู้จักวิธีการผลิตกระดาษ แต่อย่างไรก็ตาม สิ่งเหล่านี้ยังเป็นเพียงทฤษฎีที่นำเสนอโดยนักวิชาการชาวเวียดนามเท่านั้น
การแพร่กระจายของวัฒนธรรมดงเซิน.
การค้นพบกลองขนาดใหญ่ที่แกะสลักอย่างประณีตในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้เมื่อช่วงปลายศตวรรษที่ 17 นั้น ได้กระตุ้นความสนใจของนักวิชาการชาวตะวันตกเกี่ยวกับพื้นที่นี้ในฐานะที่มีวัฒนธรรมแรก ๆ ทำรู้จักการใช้สำริด กลองมโหระทึกที่พบนั้นมีขนาดหลากหลายแตกต่างกันไป ตั้งแต่เส้นผ่าศูนย์กลางไม่กี่นิ้วจนไปถึงหกฟุต โดยที่กลองดังกล่าวนั้นเป็นผลผลิตของวัฒนธรรมดงเซินที่พบได้ทั่ว ๆ ไป ทั้งในเวียดนามเอง และทางตอนใต้ของจีน เอเชียตะวันออกเฉียงใต้บนคาบสมุทร รวมทั้งในสุมาตรา ชวา บาหลี และอีเรียน จายา
สถานีตลาดบางใหญ่

สถานีตลาดบางใหญ่ (รหัส: PP02) เป็นสถานีรถไฟลอยฟ้าในเส้นทางรถไฟฟ้ามหานคร สายฉลองรัชธรรม ที่ถนนกาญจนาภิเษก อำเภอบางใหญ่ จังหวัดนนทบุรี ตั้งอยู่บริเวณใกล้แหล่งชุมชน อสังหาริมทรัพย์ และพื้นที่เศรษฐกิจย่านบางใหญ่
ที่ตั้ง.
สถานีตลาดบางใหญ่ตั้งอยู่เหนือถนนกาญจนาภิเษก ในท้องที่หมู่ที่ 6 บ้านคลองพุทรา ตำบลเสาธงหิน อำเภอบางใหญ่ จังหวัดนนทบุรี มีทางเดินเชื่อมศูนย์การค้าเซ็นทรัล เวสต์เกต และห้างสรรพสินค้าบิ๊กซี เอ็กซ์ตร้า บางใหญ่
รายละเอียด.
สีสัญลักษณ์.
ใช้สีม่วงตกแต่งบริเวณประตูกั้นชานชาลา ป้ายบอกทาง ป้ายชื่อสถานีทั้งบริเวณชานชาลาและบริเวณทางเข้า เพื่อบ่งบอกว่าเป็นสถานีในเส้นทางรถไฟฟ้าสายสีม่วง
รูปแบบ.
เป็นแบบชานชาลาเกาะกลาง ขนาดมาตรฐาน ประกอบด้วยชั้นขายบัตรโดยสารและชั้นชานชาลา
รถโดยสารประจำทาง.
รถโดยสารอื่น ๆ.
สองแถว
รถตู้
สถานีบางพลู

สถานีบางพลู (รหัส: PP04) เป็นสถานีรถไฟฟ้าลอยฟ้าในเส้นทางสายรถไฟฟ้ามหานคร สายฉลองรัชธรรม ตั้งอยู่เหนือทางแยกบางพลู (จุดตัดระหว่างถนนรัตนาธิเบศร์กับถนนบางกรวย-ไทรน้อย) ในเขตอำเภอบางบัวทอง จังหวัดนนทบุรี
ที่ตั้ง.
สถานีบางพลูยกระดับเหนือสะพานข้ามทางแยกบางพลูตามแถวถนนรัตนาธิเบศร์ ในพื้นที่หมู่ที่ 1 บ้านคลองบางไผ่, หมู่ที่ 6 บ้านคลองบางพลู และหมู่ที่ 7 บ้านริมคลองแม่น้ำอ้อม ตำบลบางรักใหญ่ อำเภอบางบัวทอง จังหวัดนนทบุรี
รายละเอียด.
สีสัญลักษณ์.
ใช้สีม่วงตกแต่งบริเวณประตูกั้นชานชาลา ป้ายบอกทาง ป้ายชื่อสถานีทั้งบริเวณชานชาลาและบริเวณทางเข้า เพื่อบ่งบอกว่าเป็นสถานีในเส้นทางรถไฟฟ้าสายสีม่วง
รูปแบบ.
เป็นแบบชานชาลาเกาะกลาง ขนาดมาตรฐาน ประกอบด้วยชั้นขายบัตรโดยสารและชั้นชานชาลา
เอล (ร็อคแมน ZX)

เอลเกิดในศต.24XX เช่นเดียวกับ วานท์ ในขณะวันหนึ่งได้ไปเที่ยวกับแม่ที่สวนสนุก(เขต H) ได้เกิดการจลาจลอีเร็กกูล่าที่นั้นทำให้เอลต้องเสียแม่ไปเช่นเดียวกับวานต่อจากนั้นแต่ ได้ซิลเวอร์ มาเลี้ยงดูแทน เอลเวลาทำงานกับวานมักจะชอบแหย่เล่นเป็นประจำ จนในวันหนึ่งผ่านไป 10 ปี ที่เขต A ซีเวอร์กำลังส่งของพัสดุไปให้กลุ่มการ์เดียนเอลได้แต่มองที่ตึกรูปดอกบัวที่ชื่อว่า Slither Inc.Serpent Company in the original และซีเวอร์ก็มาตามไปที่ รถ(รถจักรยานยนต์ในอนาคต) แต่ทว่าทั้งคู่ก็ถูกพวกอีเร็กกูล่าไล่ตามจนเอลตกลงไปในเหวพร้อมกับ ... และพอฟื้นตัวได้ก็เจอกับเพรรี่ เธอคือหัวหน้าการ์เดียนคนใหม่ ท่าทางเธอจะสนใจในตัวเอลมากเป็นอย่างยิ่ง แต่แล้วก็ถูกอีเร็กกูล่าไล่ตามมาอีกตัวได้ทำรายพวกการ์เดียนจนเอลต้องเขาไปสู้และได้รวมร่างกับ Model X เป็นร็อคแมน Model X ได้ต่อสู้กับอีเร็กกูล่าตัวนั้นแล้วได้ความดีความชอบจากการ์เดียนจนได้อยู่ในหน่วยงานการ์เดียนตั้งแต่นั้นมา แต่พออยู่ที่การ์เดียนทุกคนที่การ์เดียนมักจะชมว่าเอลว่า"น่ารักจัง"เธอมักจะมีกำลังใจในการทำงานตลอดในเวลาที่เธอเหงา วานท์ มักจะพูดคุยด้วยกันเสมอ...
Rock On List.
เฉพาะในภาค ZX
แอช (ร็อคแมน ZX)

Ashe (アッシュ, Asshu) เป็นคนในฮันเตอร์(อีเร็กกูล่าฮันเตอร์ ศต.24XX) และเป็น 1 ใน 2 ที่สามารถใช่ Model A ได้เช่นเดียวกับเกรย์แต่เธอมีอาวุธประจำกายอยู่นั้นก็คือ Blaster pistol ทำให้บัสเตอร์ของ Model A เป็น A-Laser ภาคของเธอเจอกับ วาน เธอมักจะสนใจในตัว วาน มากที่เขารู้เรื่องเกี่ยวกับ Model V และพวก เฮเลอัส ซึ่งวานกำลังตามหา Model ที่ถูกขโมยไปอยู่ก็เลยรวมมือกับตั้งแต่นั้นมา...
จนสุดท้ายหลังจากเอาชนะอัลเบอร์ได้ก็ได้แยกทางกับ วาน เธอได้ผจญภัยไปในที่ต่างๆ กับ Model A คู่หูคู่ใจ...
พระปทุมพุทธเจ้า

พระปทุมพุทธเจ้า หลังจากพระศาสนาของพระอโนมทัสสีพุทธเจ้าได้ล่วงไปแล้ว จึงได้ถึงสมัยของพระพุทธเจ้าพระองค์หนึ่ง ทรงพระนามว่า พระปทุมะพุทธเจ้า ซึ่งอยู่ในอันตรกัปถัดมาในวรกัปเดียวกัน
พระประวัติ.
พระปทุมะพุทธเจ้า ประสูติเป็นพระมหาปทุมราชกุมาร ในราชวงศ์กษัตริย์แห่งจัมปกะนคร พระราชบิดาทรงพระนามว่าพระเจ้าอสมราช และพระราชมารดาทรงพระนามว่าพระนางอสมา พระประยูรญาติทั้งหลายได้ขนานพระนามว่า ปทุมะ เพราะเมื่อพระองค์ประสูติ ได้บังเกิดดอกบัวตกลงมาจากท้องฟ้าลงสู่มหาสมุทรทั่วทั้งชมพูทวีป มหาปทุมราชกุมารทรงเกษมสำราญอยู่ในปราสาท ๓ หลัง ชื่อ นันทุตตระ วสุตตระ และยสุตตระ มีพระมเหสีพระนามว่า อุตตราเทวี และทรงมีสนมนารีแวดล้อมอีก ๓๓,๐๐๐ นาง
วันหนึ่ง พระมหาบุรุษทอดพระเนตรเห็นเทวทูตทั้งสี่ คือ คนแก่ คนเจ็บ คนตาย และนักบวช พระองค์จึงมีพระทัยน้อมไปทางบรรพชา เมื่อพระนางอุตตราเทวีประสูติพระโอรส พระนามว่า รัมมราชกุมาร จึงได้เสด็จออกบรรพชาด้วยราชรถเทียมม้า มีผู้ออกบรรพชาตามจำนวน ๑ โกฏิ
มหาปทุมราชกุมารทรงบำเพ็ญความเพียรอยู่เป็นเวลา ๘ เดือน จนถึงวันเพ็ญเดือนวิสาขะ ทรงรับข้าวมธุปายาสจากนางธัญญวดี ธิดาของสุธัญญเศรษฐี กรุงธัญญวดี และรับหญ้า ๘ กำจากติตถกะอาชีวก ปูลาดใต้ต้นมหาโสณะ (ต้นอ้อยช้างใหญ่) เป็นโพธิบัลลังก์ และได้ตรัสรู้เป็นพระพุทธเจ้าในคืนนั้น
พระปทุมะพุทธเจ้าทรงแสดงปฐมเทศนา แก่พระภิกษุผู้บรรพชาตามจำนวน ๑ โกฏิ ที่ธนัญชัยราชอุทยาน ใกล้กรุงธัญญวดี ทำให้พระภิกษุ ๑ โกฏินั้น สำเร็จเป็นพระอริยบุคคล
ธรรมาภิสมัย.
ธรรมาภิสมัยในพุทธกาลของพระปทุมะพุทธเจ้า บังเกิดขึ้น ๓ วาระ คือ
ประชุมสาวกสันนิบาต.
พระปทุมะพุทธเจ้า ทรงประชุมสาวกสันนิบาต ๓ ครั้ง
พระสาวก.
พระปทุมะพุทธเจ้ามีพระสาวกองค์สำคัญ คือ
พระวรกาย.
พระปทุมะพุทธเจ้ามีพระวรกายสูง ๕๘ ศอก มีพระรัศมีแผ่ออกไปทุกทิศ เมื่อพระชนมายุได้ ๑๐๐,๐๐๐ ปี จึงปรินิพพาน พระศาสนาก่อนอันตรธานหายไปสามารถดำรงอยู่ได้ถึง ๑๐๐,๐๐๐ ปี
ความเกี่ยวข้องกับพระพุทธโคดม.
ในสมัยของพระปทุมะพุทธเจ้าผู้ประเสริฐดั่งดอกอุบล พระศาสนาเจริญรุ่งเรืองยิ่งนัก พระโพธิสัตว์ได้บังเกิดเป็นพญาราชสีห์ อาศัยอยู่ในป่าใหญ่ 
วันหนึ่ง ได้พบพระปทุมะพุทธเจ้าพร้อมกับพระภิกษุสงฆ์ กำลังทรงนั่งเข้านิโรธสมาบัติอยู่ ณ รุกขมูลโคนต้นไม้ใหญ่ พญาราชสีห์ เห็นภาพ อันควรแก่การเลื่อมใส จึงมีจิตยินดีคิดว่า "เราจักทำการพิทักษ์รักษา ผู้มีศีลอันสงบเหล่านี้ ไม่ให้มีอันตรายเข้ามาใกล้ด้วยชีวิต" แล้วเดินวนเวียนเฝ้าระวังภัยไม่ให้มีอันตรายเกิดขึ้นกับพระพุทธองค์และพระสาวก ไม่ย่อมออกไปหาอาหารจนร่างกายผอมโซตลอด 7 วัน 
เมื่อพระพุทธองค์และพระสาวกออกจากนิโรธสมาบัติ ทรงเห็นพญาราชสีห์ เฝ้าระวังภัยให้พระองค์และภิกษุสงฆ์ พระองค์ทรงกล่าวพุทธพยากรณ์ว่า 
"พญาราชสีห์นี้ นานไปในอนาคตกำหนดอีก 1 อสงไขยกับอีกเศษแสนกัป จะได้ตรัสเป็นพระพุทธเจ้าองค์หนึ่ง มีนามว่า พระศรีศากยมุนีโคดมพุทธเจ้า"
เอ็ดมันด์แห่งแลงลีย์ ดยุกที่ 1 แห่งยอร์ก

เอ็ดมันด์แห่งแลงลีย์ ดยุคแห่งยอร์คที่ 1 (ภาษาอังกฤษ: Edmund of Langley, 1st Duke of York) (5 มิถุนายน ค.ศ. 1341 ถึง 1 สิงหาคม ค.ศ. 1402 เป็นสมาชิกในราชวงศ์แพลนทาเจเน็ท เป็นพระโอรสองค์ที่ 4 รองจากจอห์นแห่งกอนท์ ดยุคแห่งแลงคาสเตอร์ที่ 1 (เป็นต้นราชสกุลแลงคาสเตอร์) ของสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 3 แห่งอังกฤษและพระราชินีฟิลลิปปาแห่งเอโนลต์ พระนาม “แลงลีย์” มาจากชื่อเมืองที่ประสูติ “คิงส์ แลงลีย์” ในมลฑลฮาร์ดฟอร์ดเชอร์ เมื่อเอ็ดมันด์แห่งแลงลีย์มีพระชันษาได้ 21 ปีก็ได้รับแต่งตั้งให้เป็น เอิร์ลแห่งเคมบริดจ์ และเมื่อวันที่ 6 สิงหาคม ค.ศ. 1385 ก็ได้รับแต่งตั้งให้เป็นดยุคแห่งยอร์ค 
เอ็ดมันด์แห่งแลงลีย์ทรงเป็นต้นราชสกุลยอร์ค จนเมื่อริชาร์ดแห่งโคนิสเบิร์ก เอิร์ลแห่งเคมบริดจ์พระโอรสคนเล็กของเอ็ดมันด์แต่งงาน ผู้สนับสนุนราชสกุลยอร์ค จึงเริ่มอ้างสิทธิในราชบัลลังก์ในสงครามดอกกุหลาบ ผู้สิบเชื้อสายจากเอ็ดมันด์แห่งแลงลีย์รวมทั้ง
* สมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 4 แห่งอังกฤษ, ครองราชย์ ค.ศ. 1461 - ค.ศ. 1470
* สมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 5 แห่งอังกฤษ, ครองราชย์ ค.ศ. 1483 - ค.ศ. 1483
* สมเด็จพระเจ้าริชาร์ดที่ 3 แห่งอังกฤษ, ครองราชย์ ค.ศ. 1483 - ค.ศ. 1485
เลโอ ตอลสตอย

เลโอ ตอลสตอย หรือชื่อเต็มว่า เคานต์ เลฟ นีโคลาเยวิช ตอลสตอย (9 กันยายน ค.ศ. 1828 - 20 พฤศจิกายน ค.ศ. 1910) คือนักเขียนชาวรัสเซียผู้เขียนเรื่องราวเกี่ยวกับวิถีชีวิตของชาวรัสเซียในศตวรรษที่ 19 ประกอบด้วยตัวละครมากหน้าหลายตา และเหตุการณ์ที่หลากหลาย มีผลงานที่เป็นที่รู้จักกันดีเช่น "สงครามและสันติภาพ" และ "อันนา คาเรนินา"
พระนารทพุทธเจ้า

หลังจากพระศาสนาของพระปทุมพุทธเจ้าล่วงไปแล้ว จึงได้ถึงสมัยของพระพุทธเจ้าทรงพระนามว่า พระนารทพุทธเจ้า เป็นพระพุทธเจ้าองค์สุดท้ายในวรกัปเดียวกัน
พระประวัติ.
พระนารทพุทธเจ้า ประสูติเป็นนารทราชกุมาร ในราชวงศ์กษัตริย์แห่งธัญญวดีนคร พระราชบิดาทรงพระนามว่าพระเจ้าสุเทวะ และพระราชมารดาทรงพระนามว่าพระนางอโนมา นารทราชกุมารทรงเกษมสำราญครองฆราวาสอยู่นาน 9,000 ปี ในปราสาท 3 หลัง ชื่อ วิชิตะ วิชิตาวี และวิชิตาภิรามะปราสาท มีพระมเหสีพระนามว่า วิชิตเสนาเทวี และทรงมีสนมนารีแวดล้อมอีก 120,000 นาง
วันหนึ่ง พระมหาบุรุษทอดพระเนตรเห็นเทวทูตทั้งสี่ คือ คนแก่ คนเจ็บ คนตาย และนักบวช พระองค์จึงมีพระทัยน้อมไปทางบรรพชา เมื่อพระนางวิชิตเสนาเทวีประสูติพระโอรส พระนามว่า นันทุตตรกุมาร จึงได้เสด็จด้วยพระบาทออกบรรพชาในธนัญชัยราชอุทยานนอกพระนคร โดยมีผู้ออกบรรพชาตามจำนวน 1 แสนคน
นารทราชกุมารทรงบำเพ็ญความเพียรอยู่ในพระราชอุทยานเป็นเวลา 7 วัน จนถึงวันเพ็ญเดือนวิสาขะ ทรงรับข้าวมธุปายาสจากพระนางวิชิตเสนาเทวีอัครมเหสี และรับหญ้า 8 กำจากพนักงานเฝ้าอุทยาน ปูลาดใต้ต้นมหาโสณะ (ต้นอ้อยช้างใหญ่) เป็นโพธิบัลลังก์ และได้ตรัสรู้เป็นพระปัญญาธิกะพุทธเจ้าในคืนนั้น
พระนารทพุทธเจ้าทรงแสดงปฐมเทศนาแก่พระภิกษุ ผู้บรรพชาตามจำนวน 1 แสนคนในราชอุทยานนั้นเอง
พระนารทพุทธเจ้า ทรงแสดงธรรมาภิสมัยให้บังเกิดขึ้น 3 วาระ คือ
พระนารทพุทธเจ้า ทรงประชุมสาวกสันนิบาต 3 ครั้ง
พระนารทพุทธเจ้ามีพระสาวกองค์สำคัญ คือ
พระนารทพุทธเจ้ามีพระวรกายสูง 88 ศอก มีพระรัศมีวาหนึ่ง เมื่อพระชนมายุได้ 90,000 ปี จึงปรินิพพาน พระศาสนาดำรงมาได้อีก 90,000 ปีนานพอสมควรแล้วก็อันตรธานไป
ความเกี่ยวข้องกับพระพุทธโคดม.
ในสมัยของพระนารทพุทธเจ้า พระโพธิสัตว์ได้บังเกิดเป็นมนุษย์ ได้ออกบวชเป็นฤๅษี บำเพ็ญพรตในป่าใหญ่จนสำเร็จอภิญญา 5 วันหนึ่ง พระพุทธองค์และพระอริยสงฆ์พร้อมทั้งเหล่าอุบาสกอุบาสิกา พากันมาใกล้อาศรมของฤๅษี ในคราวนั้น พระฤๅษีโพธิสัตว์ทรงอภิญญาทัศนาเห็น ก็มีความปีติยินดี ศรัทธาเลื่อมใสในพระพุทธองค์ จึงเนรมิตอาศรมมากมายให้มีจำนวนเพียงพอ กับพระพุทธองค์และเหล่าพระสาวก แล้วถวายให้นั่งเป็นที่เรียบร้อย
ครานั้นพระพุทธองค์ทรงแสดงธรรม แก่พระสาวกและมหาฤๅษี ทำให้มหาฤๅษีมีความปีติปราโมทย์เป็นที่สุด ในวันรุ่งขึ้น จึงเหาะไปยังอุตตรกุรุทวีป เพื่อนำเอาภัตตาหารมาถวายพระพุทธองค์และพระสาวก อย่างเพียงพอ กระทำอย่างนั้นอยู่เป็นเวลา 7 วัน วันสุดท้าย สักการะด้วยแก่นจันทน์แดงอันมีคุณค่า พระพุทธองค์ทรงอนุโมทนา แล้วตรัสพยากรณ์ว่า
<templatestyles src="แม่แบบ:คำพูด/style.css" />มหาฤๅษีผู้มีอนุภาพนี้ นานไปในอนาคตกำหนดอีก 1 อสงไขยกับอีกเศษแสนมหากัป จะได้ตรัสรุเป็นพระพุทธเจ้าองค์หนึ่ง มีนามว่า พระศรีศากยมุนีโคดมพุทธเจ้า
หลังจากนั้นมหาฤๅษีโพธิสัตว์จึงทำความเพียรสร้างสมบารมี จนสิ้นอายุขัย ก็จุติเป็นพรหมบนพรหมโลก
เจมส์ จอยซ์

เจมส์ จอยซ์ (2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1882 – 13 มกราคม ค.ศ. 1941) เป็นนักเขียน กวี และนักวิจารณ์วรรณกรรมชาวไอริช เขามีส่วนในขบวนการนวยุคนิยมกลุ่มล้ำยุคและได้รับการยอมรับว่าเป็นหนึ่งในนักเขียนที่ทรงอิทธิพลและสำคัญที่สุดในศตวรรษที่ 20 นวนิยายเรื่อง "“ยูลิสซีส”" (ค.ศ. 1922) ของจอยซ์ ถือเป็นหมุดหมายสำคัญ ซึ่งเรื่องราวต่างๆ ในมหากาพย์ "“โอดิสซี”" ของโฮเมอร์ถูกนำมาเทียบเคียงในหลากหลายรูปแบบวรรณกรรม โดยเฉพาะอย่างยิ่งในรูปแบบกระแสสำนึก ผลงานที่มีชื่อเสียงอื่นๆ เช่น หนังสือรวมเรื่องสั้น "“ดับลินเนอร์ส”" (ค.ศ. 1914) และนวนิยายเรื่อง "“ภาพชีวิตวัยเยาว์ของศิลปิน”" (ค.ศ. 1916) และ "“มโนสำนึกของฟินเนกัน”" (ค.ศ. 1939) งานเขียนอื่นของเขายังรวมถึงหนังสือบทกวีสามเล่ม บทละคร จดหมาย และงานวารสารศาสตร์เป็นครั้งคราว
จอยซ์เกิดในเมืองดับลิน แต่ไปจากบ้านเกิดตั้งแต่ยังหนุ่มเพื่อหลีกหนีจากปัญหาสังคมและศาสนา โดยไปอาศัยอยู่ที่ปารีส
เจมส์ จอยซ์ มีงานเขียนสามชิ้นที่ได้รับการจัดให้อยู่ในกลุ่ม “นวนิยายดีที่สุดร้อยเรื่องโดยโมเดิร์นไลบรารี” (Modern Library 100 Best Novels) ของคริสต์ศตวรรษที่ 20 ที่ทำโดย Modern Library
โครงการกูเทินแบร์ค

โครงการกูเทินแบร์ค (หรือเรียกชื่อย่อว่า PG) เป็นโครงการอาสาสมัครเพื่อการแปรงานทางวัฒนธรรมเช่นงานวรรณกรรมเป็นดิจิทัลเพื่อการเก็บรักษาและเผยแพร่แก่สาธารณชน โครงการกูเทินแบร์คก่อตั้งขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1971 โดยไมเคิล เอส. ฮาร์ต (Michael S. Hart) และเป็นห้องสมุดดิจิทัลที่เก่าที่สุด สื่อที่สะสมเป็นหนังสือทั้งเล่ม (full text) ที่ลิขสิทธิ์หมดอายุและเป็นสมบัติของสาธารณชน โครงการกูเทินแบร์คพยายามทำให้สาธารณชนสามารถใช้หนังสือเหล่านี้โดยไม่ต้องเสียเงินเท่าที่จะทำได้ และในรูปแบบที่ใช้ได้กับคอมพิวเตอร์โดยทั่วไป (open format) ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2020 โครงการกูเทินแบร์คกล่าวว่ามีสื่อกว่า 62,000 สื่อในโครงการ โครงการกูเทินแบร์คเกี่ยวข้องกับโครงการอื่น ๆ ที่เป็นองค์การอิสระอีกหลายโครงการที่มีจุดประสงค์คล้ายคลึงกันและได้รับอนุญาตให้ใช้ตรา "Project Gutenberg" 
ถ้าเป็นไปได้ หนังสือหรือสื่อของโครงการกูเทินแบร์คจะเป็นเนื้อหาที่ไม่มีรูปแบบ (plain text) แต่รูปแบบอื่นก็มีให้เช่น เอชทีเอ็มแอล หนังสือหรือสื่อส่วนใหญ่เป็นภาษาอังกฤษ แต่ก็มีบ้างที่เป็นภาษาอื่น โครงการมีความสัมพันธ์โดยตรงกับ "โครงการผู้ตรวจสอบ" (หรือเรียกชื่อย่อว่า DP) ซึ่งเป็นกลุ่มอาสาสมัครอินเทอร์เน็ตที่ช่วยตรวจสอบหนังสือและสือก่อนที่จะเผยแพร่แก่สาธารณชนในโครงการกูเทินแบร์ค
พระเจ้าเฮนรีที่ 5 แห่งอังกฤษ

พระเจ้าเฮนรีที่ 5 แห่งอังกฤษ (16 กันยายน ค.ศ. 1386 – 31 สิงหาคม ค.ศ. 1422) หรือที่รู้จักในชื่อ เฮนรีแห่งมอนมัธ เป็นกษัตริย์แห่งอังกฤษ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1413 จนเสด็จสวรรคตในปี ค.ศ. 1422 แม้จะครองราชย์ในระยะเวลาอันสั้น แต่พระองค์ประสบความสำเร็จอย่างโดดเด่นทางการทหารในสงครามร้อยปีกับฝรั่งเศส ทำให้อังกฤษกลายเป็นหนึ่งในมหาอำนาจทางการทหารของยุโรป พระองค์ยังถูกทำให้เป็นอมตะในบทละคร "Henriad" ของวิลเลียม เชกสเปียร์ และได้รับการยกย่องว่าเป็นหนึ่งในกษัตริย์นักรบผู้ยิ่งใหญ่แห่งอังกฤษในยุคกลาง
พระเจ้าเฮนรีที่ 5 ประสูติเมื่อวันที่ 16 กันยายน ค.ศ. 1387 ณ หอประตู (Gatehouse) ภายในปราสาทมอนมอธ เวลส์ เป็นพระราชโอรสของเฮนรีแห่งโบลิงโบรค (ต่อมาคือพระเจ้าเฮนรีที่ 4 แห่งอังกฤษ) และแมรี เดอ โบฮุน ผู้สิ้นพระชนม์จากการคลอดบุตรเมื่อพระชนมายุได้ 26 พรรษา พระองค์ทรงเสกสมรสกับแคเธอรินแห่งวาลัว
พระเจ้าเฮนรีที่ 5 ขึ้นครองราชย์เมื่อวันที่ 21 มีนาคม ค.ศ. 1413 และเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 31 สิงหาคม ค.ศ. 1422 ณ บัวส์-เดอ-แวงเซนส์ ฝรั่งเศส พระบรมศพถูกอัญเชิญไปฝังที่เวสต์มินสเตอร์แอบบี กรุงลอนดอน
พระองค์เป็นหนึ่งในกษัตริย์นักรบที่สำคัญที่สุดของยุคกลาง แม้จะประสูติในสมัยพระเจ้าริชาร์ดที่ 2 ซึ่งขณะนั้นมิได้มีสิทธิใกล้ชิดต่อราชบัลลังก์ อีกทั้งวันและปีที่แท้จริงในการประสูติก็มิได้บันทึกไว้อย่างแน่ชัด นักประวัติศาสตร์สันนิษฐานว่าอยู่ระหว่างวันที่ 9 สิงหาคม ถึง 16 กันยายน ในปี ค.ศ. 1386 หรือ 1387
เมื่อพระเจ้าเฮนรีที่ 5 เสด็จสวรรคต พระองค์ไม่เพียงแต่ทรงรวบรวมอำนาจของพระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรอังกฤษไว้ได้สำเร็จ หากยังทำในสิ่งที่กษัตริย์พระองค์ก่อน ๆ พยายามแล้วไม่บรรลุผลในสงครามร้อยปี คือการวางรากฐานเพื่อรวมราชบัลลังก์อังกฤษและฝรั่งเศสภายใต้พระมหากษัตริย์องค์เดียว
การวิเคราะห์รัชสมัยของพระเจ้าเฮนรีมีความหลากหลาย ชาร์ลส์ รอสส์ (Charles Ross) เห็นว่าพระองค์ได้รับการยกย่องอย่างกว้างขวางในด้านความเคร่งศาสนา ความกล้าหาญ และพรสวรรค์ทางการทหาร ถึงกับได้รับการชื่นชมจากพงศาวดารชาวฝรั่งเศสร่วมสมัย แม้จะเป็นฝ่ายอริราชศัตรู อย่างไรก็ตาม พระอุปนิสัยที่บางครั้งโหดร้าย และการขาดความใส่ใจต่อกิจการภายในประเทศ ทำให้พระองค์ตกเป็นเป้าของคำวิจารณ์ ถึงกระนั้น เอเดรียน เฮสติงส์ เห็นว่าการดำเนินนโยบายทางการทหารในช่วงสงครามร้อยปีได้ช่วยปลูกฝังชาตินิยมอังกฤษ และปูทางสู่การผงาดขึ้นของอังกฤษ (ต่อมาเป็นสหราชอาณาจักรบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์) ในฐานะมหาอำนาจระดับโลก
กลุ่มภาษาสลาฟ

กลุ่มภาษาสลาฟ  หรือ กลุ่มภาษาสลาวอนิก  เป็นสาขาหนึ่งของกลุ่มภาษาบอลต์-สลาฟ ซึ่งเป็นสาขาหนึ่งของตระกูลภาษาอินโด-ยูโรเปียน กลุ่มภาษาสลาฟเป็นภาษาแม่ของชาวสลาฟ ซึ่งส่วนใหญ่ตั้งถิ่นฐานอยู่ในยุโรปตะวันออกและคาบสมุทรบอลข่าน
สาขา.
กลุ่มภาษาสลาฟแบ่งได้เป็น 3 สาขา ดังต่อไปนี้
อิทธิพลต่อภาษาอื่น.
ภาษาเกือบทั้งหมดของประเทศอดีตสหภาพโซเวียต ภาษาของชนกลุ่มน้อยในรัสเซีย รวมทั้งภาษาของประเทศเพื่อนบ้านของรัสเซียต่างก็ได้รับอิทธิพลจากภาษารัสเซีย โดยเฉพาะในด้านคำศัพท์ ภาษาโรมาเนีย ภาษาแอลเบเนีย และภาษาฮังการี ซึ่งประเทศของภาษาเหล่านี้ต่างก็รายล้อมไปด้วยประเทศที่มีกลุ่มภาษาสลาฟเป็นภาษาประจำชาติอยู่รายล้อม ก็ได้รับอิทธิพลทางภาษาไปด้วยเช่นกัน โดยแต่ละภาษาจะมีคำยืมจากกลุ่มภาษาสลาฟอยู่อย่างน้อย 20% ของจำนวนคำทั้งหมด ภาษาโรมาเนียเองก็ยังได้รับอิทธิพลของกลุ่มภาษาสลาฟในด้านอื่น ๆ ทั้ง สัทศาสตร์ วากยสัมพันธ์ และไวยากรณ์
กลุ่มภาษาเจอร์แมนิกจะได้รับอิทธิพลจากกลุ่มภาษาสลาฟน้อยกว่า ทั้ง ๆ ที่มีเขตแดนติดต่อกัน เพราะว่าชาวสลาฟมักจะอพยพลงไปทางใต้มากกว่า แทนที่จะไปทางตะวันตก มีแนวโน้มที่จะลดอิทธิพลของกลุ่มภาษาสลาฟในกลุ่มภาษาเจอร์แมนิกด้วยเหตุผลทางการเมือง มีเพียงภาษายิดดิชเพียงภาษาเดียวเท่านั้น ที่พอจะมีอิทธิพลของกลุ่มภาษาสลาฟที่เห็นได้ชัด แต่ก็ยังพบอิทธิพลดังกล่าวอยู่ในภาษาอื่น ๆ ด้วย เช่น คำว่า Grenze (ชายแดน) ในภาษาเยอรมัน มาจากคำว่า *granica ซึ่งเป็นคำร่วมเชื้อสายของกลุ่มภาษาสลาฟ คำว่า quark (เนยแข็งชนิดหนึ่ง) ในภาษาอังกฤษ ซึ่งยืมมาจากคำว่า Quark ในภาษาเยอรมัน ก็มาจากคำว่า tvarog ในภาษาสวีเดนยังมีคำว่า torg (ตลาด) tolk (ล่าม) และ pråm (เรือบรรทุก) ซึ่งมาจากคำว่า tъrgъ tlŭkŭ และ pramŭ ในกลุ่มภาษาสลาฟตามลำดับ
คำว่า pistol และ robot ซึ่งเป็นคำในภาษาเช็ก ก็เป็นคำที่มีใช้ในหลาย ๆ ภาษา
จีซัส

จีซัส (; โรมาจิ: "Jīzasu"; : ทับศัพท์จาก Jesus) เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นแต่งโดยโยชิฮิเดะ ฟุจิวาระ เป็นเรื่องราวของ "จีซัส" นักฆ่าอาชีพที่แอบหลบหนี โดยการแฝงตัวเป็นอาจารย์มัธยมที่เสียชีวิตในช่วงเวลาและมีลักษณะหน้าตาใกล้เคียงกัน ซึ่งได้ใช้ชีวิตหนึ่งปีเป็นอาจารย์มัธยมพร้อมรอเวลาที่จะนำเฮโรอีนไปส่งขายในตลาดมืด ซึ่งในระหว่างที่ปลอมตัวเป็นอาจารย์ได้ถูกองค์กรร้าย 24 คอยจับตามอง แล้วจ้องเล่นงาน ในขณะเดียวกันทางจีซัสต้องการล้างแค้นแทนเพื่อนในกลุ่ม "กระต่ายทะเลทราย" ที่ถูกสังหารหมู่
พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 5 แห่งอังกฤษ

พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 5 แห่งอังกฤษ  (4 พฤศจิกายน ค.ศ. 1470– ราว ค.ศ. 1483) เป็นพระเจ้าแผ่นดินราชวงศ์ยอร์กของราชอาณาจักรอังกฤษ
พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 5 เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 4 พฤศจิกายน ค.ศ. 1470 ที่แอบบีเวสต์มินสเตอร์ ในกรุงลอนดอน เป็นพระราชโอรสของพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 4 แห่งอังกฤษ และ พระราชินีเอลิซาเบธ วูดวิลล์ และทรงราชย์ตั้งแต่วันที่ 9 เมษายน ค.ศ. 1483 จนถึงวันที่ทรงถูกปลดราวสองเดือนต่อมา จากนั้นก็ทรงหายสาบสูญไปพร้อมกับพระอนุชา ฉะนั้นสาเหตุและวันเสด็จสวรรคตจึงไม่ทราบแน่นอนแต่สันนิษฐานกันว่าเสด็จสวรรคตในปี ค.ศ. 1483 อาจจะที่หอคอยแห่งลอนดอนในกรุงลอนดอน 
รัชสมัยของพระองค์เป็นสมัยของพระปิตุลาริชาร์ดดยุกแห่งกลอสเตอร์ หลังจากที่พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 5 และพระอนุชาริชาร์ดดยุกแห่งยอร์กทรงถูกส่งไปประทับที่หอคอยแห่งลอนดอนโดยอ้างว่าเพื่อความปลอดภัยในพระองค์ ก็ไม่มีใครเห็นพระองค์ตั้งแต่นั้นมา เป็นที่เชื่อกันว่าทรงถูกปลงพระชนม์
ครองราชย์.
พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 4 ทรงก่อตั้งสภาแห่งเวลส์และมาร์ชและทรงส่งพระราชโอรสไปประทับที่ปราสาทลัดโลว์ในเวลส์ ขณะที่ประทับที่ลัดโลว์ก็ทรงได้ข่าวการสวรรคตอย่างกะทันหันของพระราชบิดา พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 5 ทรงได้รับราชบัลลังก์ต่อจากพระราชบิดา เมื่อวันที่ 9 เมษายน ค.ศ. 1483 เมื่อพระชนมายุได้ 12 พรรษา แต่การประกาศอย่างเป็นทางการที่ลอนดอนมิได้เกิดขึ้นจนวันที่ 11 เมษายน ค.ศ. 1483 พระปิตุลาริชาร์ดดยุกแห่งกลอสเตอร์ ได้รับหน้าที่เป็นผู้พิทักษ์พระนัดดาทั้งสอง พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 5 และพระอนุชาริชาร์ดดยุกแห่งยอร์ก 
ริชาร์ดดยุคแห่งกลอสเตอร์เดินทางไปพบกับขบวนของพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 5 ระหว่างการเดินทางกลับลอนดอนและร่วมเดินทางกลับมาลอนดอนกับพระองค์ ไม่ถึงสามเดือนต่อมาริชาร์ดดยุคแห่งกลอสเตอร์ก็ยึดราชบัลลังก์จากพระนัดดา เมื่อวันที่ 25 มิถุนายนรัฐสภาประกาศว่าพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 5 เป็นกษัตริย์ที่ไม่ถูกต้องตามกฎหมายเพราะพระราชบิดาของพระองค์ยังมีพระชายาเมื่อมาเสกสมรสกับพระมารดาของพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 5 ฉะนั้นการแต่งงานครั้งหลังจึงไม่ถูกต้อง การกล่าวอ้างนี้มาจากบาทหลวงราล์ฟ ชาผู้ให้การว่าเป็นผู้ทำการสมรสระหว่างพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 4 กับเลดี้เอเลเนอร์ ทาลบอทผู้ที่ยังมีชีวิตอยู่เมื่อพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดมาสมรสกับเอลิซาเบธ วูดวิลล์ผู้ต่อมาเป็นสมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธ วูดวิลล์ และผู้ที่มีสิทธิถูกต้องในราชบัลลังก์จึงเป็นริชาร์ด
จำขัง.
หลังจากที่พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 5 และพระอนุชาถูกส่งไปหอคอยแห่งลอนดอนก็ไม่มีใครเห็นพระองค์อีก การหายตัวของพระองค์เป็นเรื่องลึกลับที่เขียนถึงในหนังสือหลายเล่ม เป็นที่เชื่อกันว่าทรงถูกปลงพระชนม์และผู้ที่อาจจะมีส่วนร่วมก็ได้แก่พระเจ้าริชาร์ดที่ 3, เฮนรี สแตฟฟอร์ด ดยุกที่ 2 แห่งบักกิงแฮม และ เฮนรี ทิวดอร์ ผู้รับชัยชนะต่อพระเจ้าริชาร์ดที่ 3 และขึ้นครองราชสมบัติเป็นสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 7 แห่งอังกฤษ
วิลิ ซาลาซาร์

วิลิ ซาลาซาร์ (Willy Salazar) หรือ วิลบาร์โด ซาลาซาร์ นักมวยสากลชาวเม็กซิโก เกิดเมื่อ 18 สิงหาคม พ.ศ. 2507 ที่ Guadalajara สถิติการชก 71 ครั้ง ชนะ 43 (น็อค 30) เสมอ 1 แพ้ 27
มูฮัมมัด อิกบาล

เซอร์มูฮัมมัด อิกบาล  (9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1877 - 21 เมษายน ค.ศ. 1938) มักเรียกว่า อัลลามา อิกบาล เป็นกวีและนักปรัญชาเกิดในเซียลคอต ซึ่งขณะนั้นอยู่ในแคว้นปัญจาบ บริติชอินเดีย ซึ่งปัจจุบันอยู่ในปากีสถาน อิกบาล ผู้เขียนบทกวีในภาษาอุรดูและภาษาเปอร์เซีย ถูกมองว่าเป็นหนึ่งในบุคคลที่เป็นสัญลักษณ์ (icon) ผู้ยิ่งใหญ่ที่สุดในสมัยใหม่
หลังศึกษาในอังกฤษและเยอรมนี อิกบาลได้ทำงานด้านกฎหมาย แต่ยังมุ่งสนใจงานเขียนผลงานเชิงวิชาการว่าด้วยการเมือง เศรษฐศาสตร์ ประวัติศาสตร์ ปรัชญาและศาสนาเป็นหลัก ผลงานที่ทำให้เขาเป็นที่รู้จักกันมากที่สุดเป็นงานด้านบทกวี
อิกบาลเป็นผู้เสนอการฟื้นฟูอารยธรรมอิสลามทั่วโลกอย่างแข็งขัน แต่โดยเฉพาะยอ่างยิ่งในอินเดีย เขาเป็นหนึ่งในผู้นำที่โดดเด่นของสันนิบาติมุสลิมทั่วอินเดีย (All-India Muslim League) และสนับสนุนการสถาปนา "รัฐในทางตะวันตกเฉียงเหนือของอินเดียสำหรับมุสลิมชาวอินเดีย" ในการปราศรัยประธานาธิบดีใน ค.ศ. 1930 แนวคิดดังกล่าวได้ชื่อว่า ทฤษฎีสองชาติ วันคล้ายวันเกิดของเขา ซึ่งตรงกับวันที่ 9 พฤศจิกายน เป็นวันหยุดในปากีสถาน
ชีวิตวัยเด็ก.
อิกบาลเกิดเมื่อ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2420 ที่แคว้นกัษมีระ บิดาชื่อเชค นูรมุฮัมมัด อาชีพช่างตัดเสื้อ กับมารดาชื่ออิมามบีบี ต้นตระกูลเดิมเป็นพราหมณ์ แล้วเปลี่ยนมานับถือศาสนาอิสลามภายหลัง ในวัยเด็กเติบโตมาในครอบครัวที่นับถือศาสนาอิสลามอย่างเคร่งครัด ได้เรียนทั้งภาษาเปอร์เซียและภาษาอังกฤษ 
เมื่อเรียนจบหลักสูตรพื้นฐานได้รับทุนเข้าศึกษาต่อในวิทยาลัยมิชชันนารีของชาวสกอตแลนด์ จน พ.ศ. 2448 ได้เดินทางสู่ยุโรป และเข้าศึกษาที่มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ และเรียนต่อจนจบปริญญาเอกที่เมืองมิวนิก หลังจากเรียนจบ ท่านได้เดินทางกลับสู่บ้านเกิด
ผลงาน.
อิกบาลเป็นผู้มีความสามารถทางด้านภาษา เรียนภาษาเยอรมันจนกระทั่งอ่านออกเขียนได้ภายใน 2 เดือน เขียนบทกวีด้วยภาษาอูรดู และเขียนหนังสือที่มีชื่อเสียงด้วยภาษาเปอร์เซียอีกหลายเล่ม
ทางด้านการเมือง พ.ศ. 2457 ได้รับการแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติของรัฐปัญจาบ พ.ศ. 2474 เป็นคณะผู้แทนชาวมุสลิมไปร่วมประชุมที่ลอนดอนซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของการต่อสู้เพื่อแยกปากีสถานออกจากอินเดีย อิกบาลได้ทุ่มเทการทำงานเพื่อแยกปากีสถาน จนสุขภาพทรุดโทรมและเสียชีวิตเมื่อ 21 เมษายน พ.ศ. 2481 ก่อนที่ฝันของท่านจะเป็นจริงถึง 10 ปี
สุสาน.
สุสานของอิกบาลตั้งอยู่ทางด้านหน้าของมัสยิดบัดชาฮี ก่อด้วยหินอ่อนอย่างงดงาม มีชาวปากีสถานเข้าไปเคารพศพของท่านไม่ขาด ในฐานะกวี และผู้ต่อสู้เพื่อประเทศปากีสถาน
แพทยศาสตรบัณฑิต

แพทยศาสตรบัณฑิต (พ.บ.)  เป็นหลักสูตรในการศึกษาสาขาวิชาแพทยศาสตร์ ในประเทศไทยเทียบเท่าปริญญาตรี แต่ในประเทศสหรัฐอเมริกา เทียบเท่าปริญญาเอก (Professional Doctorate) ผู้ที่จะเข้าศึกษา Doctor of Medicine (MD)ในประเทศสหรัฐอเมริกาต้องจบปริญญาตรีก่อน จึงจะสามารถเข้าศึกษาแพทยศาสตร์ได้
สำนักวิชาสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์

สำนักวิชาสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ เป็นสถาบันการศึกษาทางด้านสาธารณสุขศาสตร์ อนามัยสิ่งแวดล้อม และอาชีวอนามัยและความปลอดภัย
ประวัติ.
สำนักวิชาสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ เดิมชื่อ "สำนักวิชาสหเวชศาสตร์และสาธารณสุขศาสตร์" ได้เปิดการเรียนการสอนหลักสูตรทางด้านสาธารณสุขศาสตร์ ตั้งแต่ปีการศึกษา 2541 และในวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2559 ตามมติสภามหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ ให้เปลี่ยนชื่อเป็น "สำนักวิชาสาธารณสุขศาสตร์" ประกอบด้วย สาขาวิชาอนามัยสิ่งแวดล้อมและเทคโนโลยี สาขาวิชาอาชีวอนามัยและความปลอดภัย สาขาวิชาอนามัยชุมชน สำนักงานบริหาร และสถานวิจัย
หลักสูตร.
สำนักวิชาสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ เปิดทำการเรียนการสอนด้านวิทยาศาสตร์ประยุกต์ ซึ่งมีหลักสูตรในระดับปริญญาตรี ปริญญาโท และปริญญาเอก ดังนี้