pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
เซอร์ไวเวอร์ ไมโครนีเซีย

เซอร์ไวเวอร์ ไมโครนีเซีย - แฟนปะทะทีมโปรด  เป็นฤดูกาลที่ 16 ของรายการ เซอร์ไวเวอร์ โดยการนำทีมผู้เข้าแข่งขันทีมโปรด ต่อสู้กับทีมผู้เข้าแข่งขันใหม่ที่ได้มาจากการคัดเลือกแล้ว โดยผู้เข้าแข่งขันเก่าก็จะใช้เกณฑ์ในการเลือกโดยดูจากความโด่ดเด่นในฤดูกาลที่ผ่านๆ มาทั้งหมด 10 คนและผู้เข้าแข่งขันหน้าใหม่ที่เป็นแฟนตัวยงของรายการนี้ที่ได้รับการคัดเลือกแล้วอีกจำนวน 10 คน ครั้งแรกที่มาถึงเกาะ เจฟ พรอบส์ จะทำพิธีต้อนรับผู้เข้าแข่งขันใหม่และเปิดตัวผู้เข้าแข่งขันทีมโปรด จากนั้นจึงจัดให้อยู่ในกลุ่มสีส้มและสีม่วง (ทีมแฟนและทีมโปรด) โดยให้อยู่บนเกาะไมโครนีเซียซึ่งบนนั้นมีสิทธิคุ้มกันส่วนตัว 2 ตัวถูกซ่อนเอาไว้และสามารถใช้ได้เฉพาะการเข้าสภาเผ่าครั้งแรกของแต่ละเผ่าเท่านั้น
การออกอากาศตอนแรกสำหรับในประเทศไทยสามารถรับชมได้ทาง True Visions ซึ่งจะฉายหลังจากที่ทางซีบีเอสฉายจบแต่ละตอนไปแล้วเป็นเวลา 7 ชั่วโมงซึ่งตรงกับวันที่ 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 เวลา 14:00 น. ตามเวลาประเทศไทย
 มาลาคาล (สีม่วง)
 ไอไร (สีส้ม)
 ดาบู (สีเขียวอ่อน)
การโหวต.
<br>
หมายเหตุ 1: อแมนด้าใช้เครื่องรางภูมิคุ้มกันที่ซ่อนเอาไว้ทำให้ผลโหวตที่มีชื่อ อแมนด้า จะไม่ถูกนับ <br>
วังสวนมังคุด

วังสวนมังคุด เป็นวังที่ประทับของ สมเด็จพระสัมพันธวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมหลวงนรินทร์รณเรศ ปัจจุบันเหลือแต่เพียงแนวกำแพง
ประวัติ.
วังสวนมังคุด เป็นวังที่ประทับของ สมเด็จพระสัมพันธวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมหลวงนรินทร์รณเรศ พระโอรสลำดับที่ 3 ในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระยาเทพสุดาวดี กับหม่อมเสม ประสูติในสมัยกรุงศรีอยุธยา อยู่ในบริเวณใกล้กับวัดระฆัง ซึ่งพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชพระราชทานให้ 
ปัจจุบัน.
ปัจจุบันยังคงเหลือแนวกำแพงอิฐเก่า อยู่ในบริเวณชุมชนวัดระฆัง
ซีเอ๋ง

ซีเอ๋ง (เสียชีวิต ป. มิถุนายน ค.ศ. 192) เป็นนายทหารของตั๋งโต๊ะ มีบทบาทในช่วงสั้นๆ ในตอนที่ตั๋งโต๊ะย้ายเมืองหลวง
โจโฉได้รวบรวมกองทัพพันธมิตรขึ้นมา เพื่อโค่นอำนาจตั๋งโต๊ะ ตั๋งโต๊ะกลัวจึงย้ายเมืองหลวงจากลกเอี๋ยงไปอยู่ที่เตียงฮัน แต่ลิยูได้คาดการณ์ไว้แล้วว่า กองทัพพันธมิตรต้องตีท้ายทัพ จึงให้ซีเอ๋งนำกองกำลังส่วนหนึ้งไปซุ่มที่ซิงหยาง แล้วก็เป็นดังที่ลิยูคาด โจโฉตีท้ายทัพของตั๋งโต๊ะ ลิโป้จึงยกทัพมาสกัดไว้ ด้วยกำลังที่น้อยกว่าทำให้โจโฉต้องถอยทัพกลับ ระหว่างที่เดินทัพมาถึงซิงหยาง ซีเอ๋งที่ซุ่มอยู่จึงเข้าโจมตีกองทัพของโจโฉทันที โจโฉหนีหัวซุกหัวซุน ซีเอ๋งยิงเกาทัณฑ์ถูกไหล่ของโจโฉ ส่วนม้าก็ถูกทหารของซีเอ๋งใช้หอกแทงล้มลง โจโฉเกือบถูกทหารจับได้ ยังดีที่โจหองมาช่วยไว้ แล้วพาโจโฉหนีไป กองทัพซีเอ๋งจึงยกทัพตามโจโฉและโจหองไปจนเกือบใกล้ถึงตัวทั้งสองแล้ว แต่แฮหัวตุ้นและแฮหัวเอี๋ยนได้นำทัพมาช่วยโจโฉ ซีเอ๋งเข้าประลองทวนกับแฮหัวตุ้น ในที่สุดก็ตายด้วยน้ำมือแฮหัวตุ้น
เตียวหยิม

เตียวหยิม (เสียชีวิต ค.ศ. 214) หรือชื่อในภาษาจีนกลางว่า จาง เริ่น  เป็นขุนพลชาวจีนผู้รับใช้ขุนศึกเล่าเจี้ยงในช่วงปลายยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออกของจีน
ประวัติ.
เตียวหยิมเป็นชาวเมืองจ๊ก (蜀郡 "ฉู่จวิ้น") มณฑลเอ๊กจิ๋ว ซึ่งปัจจุบันอยู่บริเวณนครเฉิงตู มณฑลเสฉวน เกิดในครอบครัวที่ต่ำต้อย มีชื่อเสียงในเรื่องความกล้าหาญและความจงรักภักดีตั้งแต่อยู่ในวัยเยาว์ เข้ารับราชการในตำแหน่งเจ้าหน้าที่ผู้ช่วย (從事 "ฉงชื่อ") ในที่ว่าการมณฑลเอ๊กจิ๋วภายใต้เล่าเจี้ยงเจ้ามณฑลเอ๊กจิ๋ว
ในปี ค.ศ. 212 ขุนศึกเล่าปี่เริ่มการศึกเพื่อยึดครองมณฑลเอ๊กจิ๋วจากเล่าเจี้ยง เล่าเจี้ยงมีคำสั่งให้เล่ากุ๋ย (劉璝 "หลิว กุย") เหลงเปา (冷苞 "เหลิ่ง เปา") เตียวหยิม เตงเหียน (鄧賢 "เติ้ง เสียน") และคนอื่น ๆ นำกองกำลังไปยังอำเภอโปยเสีย (涪縣 "ฝูเซี่ยน"; ปัจจุบันคือเมืองเหมียนหยาง มณฑลเสฉวน) เพื่อต้านเล่าปี่ แต่ทั้งหมดถูกพ่ายแพ้ในการรบ จำต้องถอยไปกิมก๊ก (緜竹 "เหมียนจู๋")
เตียวหยิมและเล่าชุนบุตรชายของเล่าเจี้ยงเคลื่อนทัพไปตั้งมั่นที่อำเภอลกเสีย (雒縣 "ลั่วเซี่ยน"; ปัจจุบันอยู่ทางเหนือของเมืองกวั่งฮั่น มณฑลเสฉวน) เมื่อทัพเล่าปี่มาถึง เตียวหยิมนำกองกำลังเข้ารบกับข้าศึกที่สะพานงันเกียว (鴈橋 "เยี่ยนเฉียว") แต่พ่ายแพ้และถูกจับเป็น เล่าปี่ได้ยินชื่อเสียงเรื่องความกล้าหาญและความจงรักภักดีของเตียวหยิมจึงเกลี้ยกล่อมให้เตียวหยิมยอมจำนน แต่เตียวหยิมตอบอว่า "ข้าจะไม่รับใช้สองเจ้า" เตียวหยิมจึงถูกประหารชีวิต เล่าปี่รู้สึกเสียดายต่อการตายของเตียวหยิม
สุสานเตียวหยิม.
สุสานเตียวหยิมตั้งอยู่ที่หมู่บ้านเหวย์กัน (桅杆村) เขตเป่ย์ไว่ (北外鄉) เมืองกวั่งฮั่น มณฑลเสฉวน ในรัชสมัยจักรพรรดิเจียชิ่งแห่งราชวงศ์ชิง ราชการบริหารส่วนท้องถิ่นได้ให้สร้างป้ายสุสานสำหรับสุสานที่มีจารึกว่า "สุสานของขุนพลราชวงศ์ฮั่น เตียวหยิม" (漢將軍張公任之墓) ในปี ค.ศ. 1954 มีการค้นพบก้อนอิฐบริเวณสุสานที่จารึกว่า "สร้างในเดือน 8 ของรัชศกยฺเหวียนคังปีที่ 6" ก้อนอิฐกลายเป็นหลักฐานที่บ่งบอกว่าสุสานแห่งนี้ถูกสร้างในช่วงต้นปี ค.ศ. 296 ในช่วงรัชศกยฺเหวียนคัง (ค.ศ. 291–300) ในรัชสมัยจักรพรรดิจิ้นฮุ่ยแห่งราชวงศ์จิ้นตะวันตก ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1990 สุสานเตียวหยิมได้กลายเป็นสถานที่ท่องเที่ยวทางประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมที่ได้รับความคุ้มครองในระดับชาติ ภายใต้การบริหารของเมืองกวั่งฮั่น
ในนิยาย"สามก๊ก".
เตียวหยิมปรากฏบทบาทในนิยายอิงประวัติศาสตร์ "สามก๊ก" ในตอนที่ 60-64 เตียวหยิมรับใช้เล่าเจี้ยงและมีชื่อเสียงในเรื่องความจงรักภักดีต่อนายเป็นอย่างสูงเช่นเดียวกับเตียวหยิมในประวัติศาสตร์ เมื่อเล่าเริ่มเข้าสู่มณฑลเอ๊กจิ๋ว อ้างว่าเพื่อช่วยเล่าเจี้ยงในการต้านเตียวฬ่อขุนศึกศัตรู เตียวหยิมและคนอื่น ๆ เตือนเล่าเจี้ยงให้ระวังเล่าปี่และเตรียมมาตรการป้องกันไว้ล่วงหน้า แต่เล่าเจี้ยงไม่ฟัง เมื่อเล่าเจี้ยงจัดงานเลี้ยงตอนรับเล่าปี่ บังทองที่ปรึกษาของเล่าปี่สั่งให้อุยเอี๋ยนแสร้งทำเป็นรำดาบและหาโอกาสลอบสังหารเล่าเจี้ยง เตียวหยิมรู้สึกถึงอันตรายจึงชักดาบและทำเป็นเข้าร่วมรำดาบขณะเดียวกันก็ที่ปกป้องเล่าเจี้ยงจากการเข้าใกล้ของอุยเอี๋ยน เมื่อเล่าปี่เริ่มรบกับเล่าเจี้ยง เตียมหยิมนำกำลังมาดักซุ่มที่ลกห้องโหหรือเนินหงส์ร่วง ที่นั่นทหารมือเกาทัณฑ์ของเตียวหยิมได้ยิงสังหารบังทอง ภายหลังเตียวหยิมถูกจับเป็น เล่าปี่เกลี้ยกล่อมให้เตียวหยิมยอมสวามิภักดิ์ แต่เตียวหยิมปฏิเสธอย่างหนักแน่นจึงถูกประหารชีวิต เล่าปี่รู้สึกเสียดายเตียวหยิมจึงให้ฝังศพอย่างสมเกียรติ
โกซุ่น

โกซุ่น หรือ กอสุ้น  เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ในยุคสามก๊ก เป็นขุนพลของลิโป้ เป็นขุนพลกองหน้าให้ลิโป้หลายครั้ง ครั้งหนึ่ง ลิโป้ได้ให้โกซุ่นกับเตียวเลี้ยวล้อมเมืองเสียวพ่ายของเล่าปี่ไว้ โจโฉจึงส่งแฮหัวตุ้น แฮหัวเอี๋ยน ลิเตียน ลิยอยไปช่วยเล่าปี่ โกซุ่นได้รบกับแฮหัวตุ้น และแกล้งแพ้ ให้โจเสงทหารคนสนิทยิงเกาทัณฑ์ถูกลูกตาของแฮหัวตุ้น แฮหัวตุ้นดึงเกาทัณฑ์ออกมาลูกตาได้ติดเกาทัณฑ์มาด้วยจึงกินลูกตานั้นไป และเข้าสังหารโจเสงทำให้ทหารโกซุ่นเสียขวัญ แต่โกซุ่นทำศึกชนะแฮหัวตุ้นได้ จนต้องยกทัพกลับ เมื่อโจโฉยึดเมืองแห้ฝือจับตัวลิโป้ได้ โกซุ่นได้ถูกนำตัวมาไต่สวนด้วย และถูกตัดสินให้ถูกประหาร
ฮันต๋ง

ฮันต๋ง หรือในภาษาจีนกลางว่า ฮั่น ตั่ง (เสียชีวิต ค.ศ. 227) เป็นขุนพลแห่งง่อก๊กที่รับใช้ขุนพลซุนกวนในช่วงปลายราชวงศ์ฮั่นตะวันออกถึงต้นยุคสามก๊กของจีน เขารับใช้ตระกูลซุนตั้งแต่ซุนเกี๋ยน (บิดาของซุนกวน) ถึงซุนเซ็ก (พี่ชายของซุนกวน) เขาเข้ารับราชการกับซุนเกี๋ยนในเวลาไล่เลี่ยกับเทียเภาและอุยกาย มีความสามารถในการรบ ทำศึกมีความชอบหลายครั้ง รวมถึงการมีบทบาทในศึกผาแดงอีกด้วย
บิต๊ก

บิต๊ก หรือในภาษาจีนกลางว่า หมี จู๋ (ป. ค.ศ. 165–221) ชื่อรอง จื่อจ้ง เป็นขุนพลและขุนนางชาวจีนที่รับใช้ขุนศึกเล่าปี่ในช่วงปลายราชวงศ์ฮั่นตะวันออก ในยุคสามก๊กหลังเล่าปี่สถาปนาจ๊กก๊ก เขายังเป็นพี่เขยของเล่าปี่ เนื่องจากบิฮูหยิน น้องสาวแต่งงานกับเล่าปี่ เป็นพี่ชายของบิฮองซึ่งต่อมาเป็นผู้มีส่วนร่วมในการเสียชีวิตของกวนอู เดิมเป็นขุนนางของโตเกี๋ยม เจ้าเมืองชีจิ๋ว เมื่อโตเกี๋ยมตายจึงอยู่รับใช้เล่าปี่ต่อไป
ประวัติ.
พื้นฐานของบิต๊กนั้น เป็นครอบครัวร่ำรวยในเมืองชีจิ๋ว เป็นคนดีมีคุณธรรม ต่อมามีเทพธิดาแห่งไฟนางหนึ่งรับบัญชาจากสวรรค์ให้ลงมาเผาบ้านของบิต๊ก นางลงมาที่ชีจิ๋วแล้วแปลงกายเป็นหญิงสาวรูปงาม เมื่อเห็นบิต๊กนั่งเสลี่ยงกำลังกลับบ้าน หญิงจำแลงขอนั่งเสลี่ยงไปด้วย บิต๊กก็อนุญาต เมื่อหญิงจำแลงนั่งเสลี่ยง ก็เห็นว่า บิต๊กเป็นคนดีไม่ลวนลามผู้หญิง เมื่อถึงบ้าน หญิงจำแลงได้คืนร่างกลับมาเป็นเทพธิดา แล้วบอกบิต๊กว่า "ข้าได้รับบัญชาจากสวรรค์ให้มาเผาบ้านเจ้า คืนนี้เจ้างจงรีบเก็บข้าวของและครอบครัวให้ออกจากที่นี่ให้เร็วที่สุด" บิต๊กได้ยินเช่นนั้นจึงทำตาม
ยุทธการปราบลิโป้.
ค.ศ. 194 โตเกี๋ยม เจ้าเมืองชีจิ๋วตายไปแล้ว เล่าปี่ได้ครองเมืองแทน ช่วงนั้นลิโป้เกิดการรบกับโจโฉที่กุนจิ๋ว ซึ่งโจโฉได้ชัยชนะ ลิโป้หนีตายและรีบขอความช่วยเหลือจากอ้วนเสี้ยว แต่อ้วนเสี้ยวส่งทหารช่วยโจโฉตีทางด้านหลัง ลิโป้เลยหนีไปพึ่งใบบุญเล่าปี่ บิต๊กกล่าวกับเล่าปี่ว่า “น้ำใจลิโป้นั้นหยาบช้าร้ายกาจดังเสือ บัดนี้ตกถังอยู่ แลท่านจะไปรับขึ้นมาไว้นั้น นานไปมีกำลังขึ้นก็จะทำอันตรายแก่คนทั้งปวง” แต่เล่าปี่ยังรับลิโป้เข้ามา สุดท้ายต้องเสียเมืองให้ลิโป้ตามที่บิต๊กคาดการณ์ไว้ ต่อมาบิต๊กได้ร่วมมือกับสองพ่อลูกตันกุ๋ย ตันเต๋ง ทำอุบายโดยให้ลิโป้กับตันก๋งรบกันเองที่ด่านเสียวกวน ให้บิต๊กกับบิดายึดเมือง ส่วนเสียวพ่ายตันเต๋งจะยึดไว้เอง เมื่อลิโป้หลงกลและจนตรอกอยู่ที่แห้ฝือ สุดท้าย ลิโป้ถูกจับประหารชีวิต ใน ค.ศ. 198
ศึกเซ็กเพ็ก.
ต่อมาโจโฉพิชิตภาคเหนือได้สำเร็จ ก็เบนดาบชี้เป้าหมายต่อไป ก็คือเล่าเปียวกับซุนกวน ซึ่งเล่าเปียวตายไปแล้ว เล่าปี่ลี้ภัยอยู่กับเล่ากี๋ที่เมืองกังแฮ ทางด้านซุนกวนตกลงยินดีเป็นมิตรกับเล่าปี่ทำศึกต่อต้านโจโฉ ครั้งหนึ่งจิวยี่ แม่ทัพง่อก๊ก คิดอุบายสังหารขงเบ้ง ซึ่งระหว่างนั้นเล่าปี่ส่งบิต๊กไปดูลาดเลาว่าขงเบ้งเป็นอย่างไรบ้าง ซึ่งจิวยี่เห็นเป็นโอกาสดี จึงให้บิต๊กเข้าค่าย แล้วบอกกับบิต๊กว่า"ข้านั้นอยากเชิญท่านเล่าปี่มาวางแผนกำจัดโจโฉ ขอกรุณาท่านบิต๊กไปแจ้งเรื่องนี้ให้นายของท่านทราบด้วย" บิต๊กไม่รู้เล่ห์ของจิวยี่ จึงกลับไปรายงานเล่าปี่แบบตรงๆ เล่าปี่จึงเดินทางพร้อมกับกวนอู ทหารจิวยี่ที่ดักซุ่มอยู่ก็มิกล้าลงมือ ด้วยว่าง้าวนิลมังกรของกวนอูนั้นสามารถปลิดชีพศัตรูได้ทุกเมื่อ
บั้นปลายชีวิต.
บิต๊กนั้นได้รับการแต่งตั้งยศเป็น "นายพลผู้ปลอบขวัญชาวฮั่น" จากเล่าปี่ หลังจากที่บิฮอง น้องชายของตนเองมีส่วนทำให้กวนอูต้องตายนั้น บิต๊กเดินทางเพื่อขอรับโทษจากเล่าปี่ แต่เล่าปี่ยกโทษให้ แต่ทำให้บิต๊กรู้สึกละอายใจและตรอมใจตาย ใน ค.ศ. 221
หมายเหตุ.
<templatestyles src="Refbegin/styles.css" />
ตังสิด

ตังสิด (Dong Xi) เป็นขุนพลแห่งง่อก๊ก รับราชการมาตั้งแต่สมัยซุนเซ็กถึงซุนกวน เป็นผู้สังหารเงียมแปะฮอ แล้วมาสวามิภักดิ์ต่อซุนเซ็ก
ตังสิดเริ่มรับใช้ง่อก๊กในสมัยของซุนเซ็ก เขาได้รับการเลื่อนตำแหน่งมีทหารมากขึ้นเรื่อย ๆ จากความสำเร็จในการปราบโจรกบฏและช่วยซุนเซ็กยึดครองดินแดนเจียงตง เมื่อครั้งซุนเซ็กเสียชีวิต เขาเป็นอีกคนหนึ่งที่สนับสนุนซุนกวนขึ้นครองอำนาจต่อ ในการศึกกับหองจอ ตังสิดและเล่งทองนำทหารร้อยนายเข้าจัดการแพธนูของหองจอ โดยตังสิดเป็นคนตัดเชือกที่ล่ามแพไว้เอง ในศึกปากแม่น้ำยี่สูกับโจโฉ ตังสิดได้รับมอบหมายให้ดูแลเรือรบห้าชั้น แต่เกิดพายุใหญ่ทำให้เรือพลิกคว่ำ แต่ตังสิดเลือกที่จะไม่ละทิ้งหน้าที่ ทำให้เขาเสียชีวิตจากเรือล่มในครั้งนั้น
เงียมแปะฮอ

เงียมแปะฮอ  เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊ก เป็นเจ้าเมืองต๋องง่อ ในยุคสามก๊ก และตั้งตนเป็นอ๋องแห่งต๋องง่อ เมื่อซุนเซ็กทำการรวบรวมกังตั๋ง ได้ทำการตีเงียมแปะฮอที่ต๋องง่อ เงียมแปะฮอสู้ไม่ได้ จึงไปขอร้องอ่องหลองให้มาช่วยรบ แต่อ่องหลองก็แพ้ยับเยิน เงียมแปะฮอจึงหนีไปที่ตำบลอิข้อง ต่อมาได้ถูกตังสิดสังหาร
ตันบู

ตันบู มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า เฉิน อู่ (ป. ค.ศ. 177 - 215) ชื่อรอง จือเลี่ย (子烈) เป็นขุนพลที่รับใช้ภายใต้ขุนศึก ซุนกวน ในช่วงปลายสมัย ราชวงศ์ฮั่นตะวันออก ก่อนหน้านี้เขารับใช้ภายใต้ ซุนเซ็ก พี่ชายของซุนกวน
ประวัติ.
ตันบูมาจากอำเภอซงจือ เมืองโลกั๋ง ซึ่งปัจจุบันอยู่ในเทศมณฑลซู่ซง (宿松县) มณฑลอานฮุย เขาสูงประมาณ 181–186 ซม. เมื่อเขาอายุประมาณ 17 ปี เขาเดินทางไปที่สิ่วชุ่นเพื่อพบกับซุนเซ็ก ซึ่งตอนนั้นเป็นผู้ใต้บังคับบัญชาของอ้วนสุด ต่อมา ตันบูเข้าร่วมกับซุนเซ็กในการพิชิตดินแดนกังตั๋งในช่วงทศวรรษที่ 190 และได้รับแต่งตั้งให้เป็น 別部司馬 จากการมีส่วนร่วมในการรบ
ซุนเสียว

ซุนเสียว (ค.ศ. 188–241) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า ซุน เฉา  ชื่อโดยกำเนิด ยฺหวี เฉา  ชื่อรอง กองเล หรือในภาษาจีนกลางว่า กงหลี่  เป็นขุนพลของรัฐง่อก๊กในยุคสามก๊กของจีน ซุนเซ็กขุนศึกในช่วงปลายยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออกมอบชื่อสกุล "ซุน" ให้กับซุนเสียวแต่ไม่เคยรับซุนเสียวเป็นบุตรบุญธรรม ลุงของซุนเสียวคือซุน เหอ (孫河) หรือชื่อเดิม ยฺหวี เหอ (俞河) ซึ่งได้รับเข้าตระกูลซุนโดยซุนเกี๋ยน มีการบันทึกว่าซุนเสียวเป็นชายรูปงามและสูงแปด"ฉื่อ" (ประมาณ 184 เซนติเมตร)
โรงเรียนมารีย์วิทยา

โรงเรียนมารีย์วิทยา (อักษรย่อ: ม.ว. /MV) เป็นสถานศึกษาเอกชนขนาดใหญ่ สังกัดสำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชน กระทรวงศึกษาธิการ ตั้งอยู่ในจังหวัดนครราชสีมา ก่อตั้งเมื่อวันที่ 9 เมษายน พ.ศ. 2499 โดยบาทหลวงมารีอุส หลุยส์ เบรย์ และเซอร์โยเซฟ อันนา (อธิการิณีคนแรกของโรงเรียนมารีย์วิทยา) เริ่มเปิดการเรียนการสอนตั้งแต่ปี พ.ศ. 2499 โดยคณะภคินีเซนต์ปอล เดอ ชาร์ตร เปิดสอนครอบคลุมทุกระดับชั้นตั้งแต่ระดับก่อนประถมศึกษาจนถึงระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย
โรงเรียนมารีย์วิทยาตั้งอยู่ ณ เลขที่ 386 ถนนมุขมนตรี ตำบลในเมือง อำเภอเมือง จังหวัดนครราชสีมา บนพื้นที่ขนาด 31 ไร่ 2 งาน 6.5 ตารางวา ของกรมธนารักษ์
ประวัติของโรงเรียน.
บาทหลวงมารีอุส หลุยส์ เบรย์ เป็นผู้ก่อตั้งโรงเรียนมารีย์วิทยา โดยได้รับใบอนุญาตจากกระทรวงศึกษาธิการเมื่อวันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2499 เปิดทำการเรียนการสอนเมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2499 โดยให้คณะภคินีเซนต์ปอล เดอ ชาร์ตร เข้ามาดำเนินงานบริหารงาน เปิดสอนระดับประถมศึกษา มีนักเรียนจำนวน 210 คน ครู 6 คน และเซอร์ 3 คน โดยมีเซอร์โยโซฟอันนา ดำรงตำแหน่งอธิการิณี และเซอร์อัลฟองส์ เดอ แซงปีแอร์ ดำรงตำแหน่งผู้จัดการและครูใหญ่ ปี พ.ศ. 2502 โรงเรียนมารีย์วิทยาได้เปิดการเรียนการสอนระดับมัธยมศึกษาตอนต้น มีจำนวนนักเรียนทั้งหมด 1,700 คน และครู 35 คน ในปีนี้โรงเรียนมารีย์วิทยาได้รับการรับรองวิทยฐานะให้เทียบเท่าโรงเรียนรัฐบาล ทางโรงเรียนได้สร้างห้องสมุด ห้องวิทยาศาสตร์ ห้องสังคมศึกษา และสนามกีฬา ในปี พ.ศ. 2506 โรงเรียนได้เปิดการเรียนการสอนตั้งแต่ระดับก่อนประถมศึกษาถึงระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย และในวันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2551 ได้รับพระกรุณาธิคุณจาก ทูลกระหม่อมหญิงอุบลรัตนราชกัญญา สิริวัฒนาพรรณวดี เสด็จทรงเปิดศูนย์เพื่อนใจวัยรุ่น (To Be Number One Friend Corner) และทรงเป็นประธานในการแสดงคอนเสิร์ต To Be Number One ด้วย
สัญลักษณ์ประจำโรงเรียน.
ตราประจำโรงเรียน รูปพระแม่มารีย์อยู่ในวงกลมรอบ ๆ ด้านข้างภายในวงกลมมีชื่อโรงเรียนอยู่ด้านหน้า และชื่อจังหวัดอยู่ ด้านหลังของรูปพระแมํมารีย์ใช้รูปพระแม่มารีย์เป็นเครื่องหมายโรงเรียน โดยโรงเรียนมารีย์วิทยายึดพระแม่มารีย์เป็น องค์อุปถัมภ์ทุกคนที่เรียนโรงเรียนนี้ ได้ชื่อว่าเป็น “ลูกมารีย์” ลูกมารีย์พึงยึดคุณธรรมของพระแม่มารีย์เป็นบรรทัดฐานในการดำเนินชีวิต
สีประจำโรงเรียน<br> #เปลี่ยนทาง ฟ้า หมายถึง พระแม่มารีย์ผู้เป็นองค์อุปถัมภ์ของโรงเรียน <br> #เปลี่ยนทาง ขาว หมายถึง ความบริสุทธิ์ <br> #เปลี่ยนทาง แดง หมายถึง ความรัก
คติพจน์.
“ ซื่อสัตย์ เสียสละ ” 
เอกลักษณ์ลูกมารีย์.
“ สะอาด มารยาทดี มีวินัย ใจกตัญญู ” 
อัตลักษณ์ลูกมารีย์.
“ รัก-เมตตา ซื่อสัตย์ กตัญญู อยู่อย่างพอเพียง ”
Nepenthes sanguinea

Nepenthes sanguinea (จากภาษาละติน: "sanguineus" = สีแดงเลือด) เป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงขนาดใหญ่ ที่พบในคาบสมุทรมลายูขึ้นสูงจากระดับน้ำทะเล 900-1800 เมตร หม้อมีหลายขนาดสูงตั้งแต่ 10-30 เซนติเมตร มีสีเขียวและเหลืองถึงส้มและแดงผนังด้านในหม้อเป็นจุดผสมกันระหว่าง 2 สีหลัก
ในประเทศไทยพบที่ทางภาคใต้ตอนล่างของไทยที่จังหวัดยะลา ขึ้นตามยอดเขาในป่าดิบเขาที่เปิดโล่ง ระดับความสูง 1200-1500 เมตร
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์.
"Nepenthes sanguinea" เป็นไม้เลื้อยไต่ ลำต้นเป็นเหลี่ยมมน มีต่อมสีแดงกระจายทั่วไปตามส่วนต่างๆ ใบเดี่ยวเรียงสลับ รูปใบพาย กว้างตอนปลาย ยาว 20 ซม. ใบตามลำต้นช่วงปลายมีขนาดเล็กกว่า ปลายใบมนหรือแหลม โคนใบแคบ ใบโอบรอบต้น ปลายเส้นกลางใบยื่นยาวเป็นสายดิ่ง สีเขียวมีแต้มสีน้ำตาลแดงทั่วไป มีขนสีน้ำตาลแดง 4-6 แฉก กระจาย
หม้อล่างรูปรีกว้าง ยาว 13-25 ซม. มีปีก 2 ปีกชายครุยด้านหน้า กว้าง 0.2-0.4 ซม. ขอบชายครุย ยาว 0.4-0.6 ซม. หม้อบนรูปทรงกระบอกแคบยาว 13-27 ซม. ปีกเป็นชายครุยน้อยกว่า
ช่อดอกเป็นช่อแบบช่อกระจุกแยกแขนงสั้นๆ ช่อดอกเพศผู้ยาว 35-65 ซม. ก้านช่อยาว 10-25 ซม. ช่อดอกเพศเมียสั้นกว่า และดอกมีขนาดเล็กกว่า แต่ละช่อแขนงมี 2-3 ดอก กลีบรวม 4 กลีบ เรียงซ้อนเหลื่อม รูปรี ยาวประมาณ 0.3 ซม. เกสรเพศผู้ติดกันเป็นหลอด ยาว 0.2-0.3 ซม. รังไข่ 4 ช่อง ผลแบบแคปซูล แตกตามยาว ยาว 2-2.5 ซม. เมล็ดจำนวนมาก รูปเส้นด้าย ยาวประมาณ 1 ซม.
การปลูกเลี้ยง.
หม้อข้าวหม้อแกงลิงที่สูงชนิดนี้สามารถปลูกเลี้ยงตรงบริเวณขอบหน้าต่างหรือบริเวณที่ร่มรำไรในบริเวณนอกอาคาร แต่ให้ดีควรปลูกเลี้ยงด้วยตู้เลี้ยง (Vivarium) แต่มีข้อแม้ว่าต้องมีขนาดให้ใหญ่พอที่จะใส่มัน
สปีด (วงดนตรี)

สปีด (; โรมาจิ: "Supīdo"; : SPEED) เป็นวงดนตรีแนว เจป็อป จาก จังหวัดโอกินาวะ ประเทศญี่ปุ่น. พวกเขาเปิดตัวค่ายเพลงหลักเมื่อวันที่ 5 สิงหาคม พ.ศ. 2539 และประสบความสำเร็จในทันที ในที่สุดพวกเขาก็จะกลายเป็นเกิร์ลกรุ๊ปที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในเอเชียด้วยยอดขายซิงเกิลและอัลบั้มมากกว่า 20 ล้านแผ่นในเวลาเพียงสามปีแปดเดือน. พวกเขายุบวงเมื่อวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2543 เพื่อทำงานเดี่ยวและเรียนหนังสือ.
Nepenthes gracilis

Nepenthes gracilis (มาจากภาษาละติน: "gracilis" = ผอมบาง, ยาวเรียว) หรือมีอีกชื่อหนึ่งว่า Slender Pitcher-Plant เป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงพื้นราบธรรมดาที่กระจายตัวไปทั่วหมู่เกาะซุนดา โดยมีผู้บันทึกพบบนเกาะบอร์เนียว, ประเทศกัมพูชา, มาเลเซียตะวันตก, สิงคโปร์, เกาะซูลาเวซี, เกาะสุมาตรา และประเทศไทย มีหม้อที่ไม่มีอะไรโดดเด่นด้วยเพอริสโตมที่บางมากและรูปร่างที่ไม่มีอะไรพิเศษ แม้จะเป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงที่มีการกระจายตัวที่กว้าง แต่ลูกผสมทางธรรมชาติระหว่าง "N. gracilis" และหม้อข้าวหม้อแกงลิงชนิดอื่นกับหาได้ยาก
"Nepenthes gracilis" ยังมีชื่อพื้นเมืองอื่น ๆ อีกดังนี้: หม้อข้าวหม้อแกงลิง (ใต้,นราธิวาส) , หม้อใบไผ่
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์.
"Nepenthes gracilis" มีลำต้นทรงสามเหลี่ยมยาวไม่เกิน 6 มม. หนาไม่เกิน 5 มม. ระยะระหว่างปล้องไม่เกิน 10 ซม. แผ่นใบหนาเหมือนภาพยนตร์ยาวไม่เกิน 12 ซม. กว้างไม่เกิน 2 ซม. ใบเรียวแหลมไม่มีก้านใบ สายดิ่งยาว 15 ซม.
หม้อล่างก้นหม้อเป็นกระเปาะ สูงไม่เกิน 10 ซม. กว้างไม่เกิน 3 ซม. ช่วงบน 2 ใน 3 ส่วนของหม้อเป็นทรงกระบอกแคบ มีปีก 1 คู่ กว้างไม่เกิน 3 มม. ด้านหน้า ปากหม้อกลม เพอริสโตมเล็กมากหนาไม่เกิน 3 มม. ไม่มีฟัน ฝาหม้อกลม เดือยขั้วเดี่ยวหลังฝายาวไม่เกิน 3 มม. บริเวณที่มีต่อมผลิตน้ำย่อยปกคลุมผนังด้านใน 1 ใน 4 ส่วนบริเวณก้นหม้อ หม้อมีสีเขียว ,แดงจนถึงดำ สามารถแตกโคนเป็นหม้อผุดได้ หม้อบนไม่มีปีก
ช่อดอกเป็นแบบช่อกระจะเดี่ยว ก้านช่อยาวไม่เกิน 5 ซม. ช่อดอกยาวไม่เกิน 20 ซม. ก้านดอกยาวไม่เกิน 10 มม. กลีบดอกตัวเมียรูปไข่ ส่วนกลีบดอกตัวผู้รูปปลายหอกยาวไม่เกิน 5 มม.
อนุกรมวิธาน.
ในปี ค.ศ. 2001 ชาร์ลส์ คลาร์ก (Charles Clarke) ได้ทำการวิเคราะห์ลำดับชั้นบนพื้นฐานของการวิวัฒนาการชาติพันธุ์ของ "หม้อข้าวหม้อแกงลิง" บนเกาะสุมาตราและเพนนิซูล่า มาเลเซีย โดยใช้รูปร่างลักษณะ 70 ลักษณะของอนุกรมวิธาน ตามส่วนของแผนภาพวิวัฒนาการชาติพันธุ์ที่ได้ แสดงในส่วนของ "เครือบรรพบุรุษที่ 6 (Clade 6)" "N. angasanensis" และ "N. mikei" มีส่วนเหมือนถึง 79% 
ลูกผสมตามธรรมชาติ.
ลูกผสมทางทางธรรมชาติของ "N. gracilis" ที่ถูกบันทึกไว้มีดังนี้
โรงพยาบาลสมเด็จพระยุพราชฉวาง

โรงพยาบาลสมเด็จพระยุพราชฉวาง เป็นโรงพยาบาลชุมชนในสังกัดกระทรวงสาธารณสุข ตั้งอยู่เลขที่ 20 หมู่ที่ 8 ตำบลไสหร้า อำเภอฉวาง จังหวัดนครศรีธรรมราช เนื้อที่ 68 ไร่ 1 ตารางวา ก่อสร้างด้วยเงินมูลนิธิโรงพยาบาลสมเด็จพระยุพราช ที่รัฐบาลและประชาชนทั่วประเทศได้ร่วมกันก่อตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2520 ในสมัยรัฐบาลนายกรัฐมนตรีศาสตราจาย์ธานินทร์ กรัยวิเชียร เพื่อสร้างโรงพยาบาลในการให้บริการแก่ประชาชน ผู้เจ็บป่วยในท้องถิ่นทุรกันดารห่างไกลการคมนาคม และเพื่อเพื่อน้อมเกล้าน้อมกระหม่อมถวายเป็นของขวัญแด่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว (เมื่อครั้งดำรงพระอิสริยยศเป็นสมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิราลงกรณ สยามมกุฎราชกุมาร) เนื่องในวโรกาสพระราชพิธีอภิเษกสมรส 3 มกราคม พ.ศ. 2520 และทรงดำรงตำแหน่งนายกกิตติมศักดิ์ของมูลนิธิโรงพยาบาลสมเด็จพระยุพราช
ประวัติ.
โรงพยาบาลสมเด็จพระยุพราชฉวาง เริ่มก่อสร้างเมื่อ พ.ศ. 2520 เป็นโรงพยาบาลขนาด 30 เตียง พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว (เมื่อครั้งดำรงพระอิสริยยศเป็นสมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิราลงกรณ สยามมกุฎราชกุมาร) ได้เสด็จพระราชดำเนินทรงวางศิลาฤกษ์ เมื่อวันอาทิตย์ที่ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2520 โดยห้างหุ้นส่วนจำกัดสุธนก่อสร้างและการค้า เป็นผู้รับเหมาดำเนินการในการก่อสร้าง ในวงเงินงบประมาณ 8,680,000.- บาท (แปดล้านหกแสนแปดหมื่นบาทถ้วน) การก่อสร้างแล้วเสร็จเมื่อปลาย พ.ศ. 2521 เริ่มเปิดบริการแก่ประชาชนในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2522 จนกระทั่งถึง วันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2522 ก็ทรงได้รับพระมหากรุณาธิคุณจากพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว (เมื่อครั้งดำรงพระอิสริยยศเป็นสมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิราลงกรณ สยามมกุฎราชกุมาร) เสด็จพระราชดำเนิน ทรงเปิดโรงพยาบาลสมเด็จพระยุพราชฉวาง อย่างเป็นทางการ
ก่อนที่โรงพยาบาลจะเปิดทำการในสถานที่ใหม่ที่ ตำบลไสหร้า (ที่ตั้งของโรงพยาบาลในปัจจุบัน) เจ้าหน้าที่ของโรงพยาบาลส่วนใหญ่ ปฏิบัติงานที่ศูนย์การแพทย์ อำเภอฉวาง ซึ่งตั้งอยู่ ณ สำนักงานสาธารณสุขอำเภอฉวาง ในปัจจุบัน ในครั้งนั้นมีนายแพทย์จรูญ เค้าไพบูลย์ เป็นผู้อำนวยการศูนย์การแพทย์ ได้ย้ายมาปฏิบัติงานที่โรงพยาบาลสมเด็จพระยุพราชฉวาง ที่ตั้งอยู่ ณ ตำบลไสหร้า และนายแพทย์จรูญ เค้าไพบูลย์ ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้อำนวยการคนแรก ใน พ.ศ. 2522 จากการให้บริการแก่ประชาชนตั้งแต่ พ.ศ. 2522 เป็นต้นมา ปริมาณของผู้รับบริการได้เพิ่มมากขึ้นเป็นลำดับ จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2525 ได้รับการยกฐานะจากโรงพยาบาลชุมชน ขนาด 30 เตียง ขึ้นเป็นโรงพยาบาลชุมชน ขนาด 60 เตียง จนถึง พ.ศ. 2541 จึงได้ยกฐานะขึ้นอีกครั้ง เป็นโรงพยาบาลชุมชนขนาด 90 เตียง ถึงปัจจุบัน
ทำเนียบผู้บริหาร.
ตั้งแต่เริ่มก่อตั้ง จนถึงปัจจุบัน โรงพยาบาลสมเด็จพระยุพราชฉวาง มีผู้อำนวยการ 9 ท่าน
Nepenthes fallax

Nepenthes fallax (มาจากภาษาละติน: "fallax" = ปลอม, ไม่จริง) เป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงถิ่นเดียวของเกาะบอร์เนียว มีหม้อทรงกรวยสวยสูงประมาณ 15 เซนติเมตร
ในอนุกรมวิธานยังมีความสับสนกันอยู่ ตั้งแต่ "N. stenophylla" ถูกพรรณนาถึงรูปร่างลักษณะเป็นครั้งแรก "N. fallax" มีความคล้ายคลึงกับ "N. stenophylla" หลายประการยกเว้นที่รูปร่างของฝาหม้อจากตัวอย่างของ "N. fallax" มีฝารูปวงกลม ส่วน "N. stenophylla" ยาวแคบ อย่างไรก็ตามลักษณะของ "N. stenophylla" มีฐานมาจากต้นไม้ที่เพาะเมล็ดในเรือนกระจกในอังกฤษ และรูปทรงของฝาอาจผิดปรกติได้ซึ่งเป็นผลมาจากสภาวะและสิ่งแวดล้อมที่ทำเลียนแบบขึ้นมา
ในเอกสารสัมนา "The Nepenthaceae of the Netherlands Indies " (หม้อข้าวหม้อแกงลิงแห่งหมู่เกาะอินเดียตะวันออกของดัตช์) "" ของบี.เอช. แดนเซอร์ (B. H. Danser) ระบุบให้ "N. fallax" เป็นชื่อพ้องของ "N. stenophylla" ความเห็นนี้ได้รับการสนับสนุนด้วยผู้แต่งบางคนในภายหลัง
อย่างไรก็ตามในอนุกรมวิธาน เจน สเชลาเลอร์ (Jan Schlauer) พิจารณาแบ่งออกเป็น 2 ชนิดบนพื้นฐานของของรูปร่างของฝาหม้อ
ทรู อะคาเดมี่ แฟนเทเชีย ซีซั่นที่ 3

ทรู อะคาเดมี่ แฟนเทเชีย ซีซั่นที่ 3 (ชื่อเดิม : ยูบีซี-ทรู อะคาเดมี่ แฟนเทเชีย ฤดูกาลที่ 3) จัดระหว่างวันที่ 3 กรกฎาคม - 9 กันยายน พ.ศ. 2549 เป็นครั้งแรกที่มีผู้เข้าแข่งขันเริ่มต้นจำนวนทั้งสิ้น 13 คน เนื่องจากมีฝาแฝดเข้าสู่บ้านและได้ใช้รหัสเดียวกัน คือ V3 แอปเปิ้ล-เชอรี่ โดยสิทธิต่าง ๆ จะเหมือนกับคนอื่นทุกประการในรหัสเดียวกัน ซึ่งเป็นครั้งแรกที่มีการถ่ายทอดสดคอนเสิร์ตประจำสัปดาห์ ทุกวันเสาร์ เวลา 21.00 น. - 23.30 น. ทางช่อง 9
รูปแบบเวทีคอนเสิร์ตของ TrueAF3.
เวทีในซีซั่นนี้จัดแสดงที่ ธันเดอร์โดม เมืองทองธานี โดยรูปแบบเวทีมีลักษณะ สถาปัตยกรรมกอทิก แบบยุโรป ฉากหลังกลางเวทีเป็นสี่เหลี่ยมจตุรัสขนาดใหญ่ ในฉากประกอบไปด้วยแผงไฟและป้ายโลโก้ ข้างหน้าฉากมีบันได แต่จะเป็นบันไดที่แตกต่างรูปแบบไปเปลี่ยนไปในแต่ละสัปดาห์ รูปแบบฉากออกแนวยุโรปสีน้ำตาลเหมือนเป็นก้อนอิฐ ที่เล่นของวงดนตรีอยู่ข้าง ๆ บันไดทั้ง 2 ฝั่ง ฝั่งซ้ายและขวาเวทีเป็นฉากประตูยุโรปขนาดใหญ่ มีฝั่งละ 6 ประตู เป็นสีน้ำตาลเหมือนเป็นก้อนอิฐ ออกแนวปราสาทเหมือนโบสถ์ของยุโรป ฝั่งซ้ายสุดของเวทีคือที่นั่งพักของนักล่าฝัน โดยที่นั่งของนักล่าฝันจะเป็นขั้นบันไดที่ลงมาจากประตู และ ฝั่งขวาของเวทีคือมุมสัมภาษณ์ โดยมุมสัมภาษณ์จะอยู่ริมฮอลล์ ฝั่งซ้ายและขวาเวทีมีบันไดที่ออกมาจากประตู พื้นเวทีเป็นสีดำ ขอบเวทีเป็นเส้นสีทอง และ มีลวดลายที่เวทีหลักเป็นลายดอกไม้ แคทวอล์คยื่นออกไปกลางฮอลล์ สุดแคทวอล์คคือจุดศูนย์กลางวงกลม ที่จุดกลางลายเวทีเป็นลายดอกไม้ ข้างในเวทีมีระเบิดไฟที่ประกอบการแสดง ผิวขอบเวทีเป็นลายอิฐสีน้ำตาล ริมขอบเวทีมีเปลวเพลิงอยู่ บนเพดานมีผ้าที่มัดรวมเป็นกันเป็นช่อโยงไปทั่วฮอลล์ และในบางสัปดาห์มีการจัดแต่งเวทีเพิ่มดังนี้ สัปดาห์ที่ 2 ได้ย้ายที่นั่งสัมภาษณ์ไปฝั่งขวาสุดฮอลล์จากที่ตั้งที่เวทีตรงบันได สัปดาห์ที่ 6 ได้เปลี่ยนฉากกลางเวทีเป็นจอ LED ขนาดใหญ่ และ บันไดกลางเวทีเป็นบันไดที่มีไฟ LED หลากสีติดอยู่ข้างใน สัปดาห์ที่ 7 ได้เปลี่ยนวงกลมปลายสุดของแคทวอล์คเป็นที่เล่นดีเจ สัปดาห์ที่ 8 ได้ปรับแต่งเวทีให้เข้ากับสัปดาห์ลูกทุ่ง โดยกลางฉากมีประตูลูกทุ่ง สัปดาห์ที่ 10 สัปดาห์สุดท้ายของการแข่งขันได้เปลี่ยนเวทีการแสดงไป ณ อิมแพค อารีน่า เมืองทองธานี ลักษณะเวทีได้ปรับแต่งดังนี้ ที่นั่งพักของนักล่าฝันได้ย้ายไปซ้ายสุดฮอลล์ และ แคทวอล์คได้เปลี่ยนรูปแบบเป็นตัว T โดยแคทวอล์คหลักมีแคทวอล์คแยกซ้ายขวาออกมา แต่พื้นแคทวอล์คยังเป็นแบบเดิม และ ฉากหลักเป็นรูปแบบเหมือนสัปดาห์ปกติ แต่ฉากหลังกลางเวทีเป็นจอ LED ขนาดใหญ่
โจทย์ในแต่ละสัปดาห์ และ ลำดับการร้องในคอนเสิร์ต.
สัปดาห์ที่ 9 (2 กันยายน 2549) : Theme เพลงประกอบภาพยนตร์.
6 โชว์แรก
6 โชว์สุดท้าย
สัปดาห์ที่ 10 (9 กันยายน 2549) : Theme Last Song.
5 โชว์แรก
5 โชว์สุดท้าย
 เพลงแต่ง และ เมดเลย์โชว์ประทับใจ
ทรู อะคาเดมี่ แฟนเทเชีย ซีซั่นที่ 2

ทรู อะคาเดมี่ แฟนเทเชีย ฤดูกาลที่ 2 (ชื่อเดิม : ยูบีซี อะคาเดมี่ แฟนเทเชีย ฤดูกาลที่ 2) เป็นรายการเรียลลิตี้โชว์ ทางทรูวิชั่นส์ จัดขึ้นระหว่างวันที่ 18 กรกฎาคม - 8 ตุลาคม พ.ศ. 2548 ออกอากาศ 12 สัปดาห์ จากเดิม 9 สัปดาห์ ซึ่งเป็นการจัดต่อเนื่องมาจากความสำเร็จอันเกินคาดของฤดูกาลก่อนหน้า คัดเลือกนักล่าฝัน 12 คน จากทั่วประเทศ เพื่อเข้าร่วมฝึกฝนทักษะการร้องเพลงและแสดงโชว์ภายในบ้าน และแสดงคอนเสิร์ตโจทย์เพลงที่ได้รับแต่ละสัปดาห์ทุกคืนวันเสาร์ ตัดสินผู้ชนะผ่านทางผลโหวต SMS โดยจัดคอนเสิร์ตที่ มูนสตาร์ สตูดิโอ ในสัปดาห์ที่ 1 - 4 เนื่องจากมีจำนวนผู้ชมเข้ามาชม UCB Academy Fantasia Season 2 เป็นจำนวนมากทำให้สถานที่จัดเดิมไม่สามารถรองรับจำนวนผู้ชมได้เหมือนครั้งซีซั่นที่ 1 จึงย้ายสถานที่จัดคอนเสิร์ตไปที่ ธันเดอร์โดม เมืองทองธานี ในสัปดาห์ที่ 5 - 12 และใช้สถานที่นี้จัดคอนเสิร์ตประจำสัปดาห์ต่อเนื่องมาเรื่อย ๆ ในซีซั่นต่อมา
โจทย์เพลงในแต่ละสัปดาห์ และลำดับการร้องในคอนเสิร์ต.
สัปดาห์ที่ 6 (27 สิงหาคม 2548) : Theme Vote Back.
รวม Medley
 5 โชว์แรก 
 5 โชว์สุดท้าย 
สัปดาห์ที่ 10 (24 กันยายน 2548) : Theme เพลงไทยสี่ภาค.
ภาคเหนือ
ภาคอีสาน
ภาคกลาง
ภาคใต้
โชว์รวมกลุ่ม
สัปดาห์ที่ 11 (1 ตุลาคม 2548) : Theme เพลงประกอบภาพยนตร์.
โชว์เพลงเดี่ยว
โชว์เพลงคู่ 
สัปดาห์ที่ 12 (8 ตุลาคม 2548) : Theme Final Round.
เพลงช้า 5 โชว์แรก
เพลงเร็ว 5 โชว์สุดท้าย
ทรู อะคาเดมี่ แฟนเทเชีย ซีซั่นที่ 1

ทรู อคาเดมี่ แฟนเทเชีย ซีซั่นที่ 1 (ชื่อเดิม : อะคาเดมี่ แฟนเทเชีย ฤดูกาลที่ 1) เป็นซีซั่นแรกของ ทรู อคาเดมี่ แฟนเทเชีย รับสมัครนักล่าฝันที่กรุงเทพมหานคร เพียงที่เดียว จัดระหว่างวันที่ 21 มิถุนายน - 21 สิงหาคม พ.ศ. 2547 ทั้งหมด 9 สัปดาห์ โดยสัปดาห์ที่ 1 - 6 จัดคอนเสิร์ตที่ มูนสตาร์ สตูดิโอ และ เนื่องจากจำนวนผู้ชมที่เข้ามาชม Academy Fantasia เป็นจำนวนมากทำให้ทางรายการย้ายสถานที่จัดคอนเสิร์ตไปในสัปดาห์ที่ 7 - 9 ที่ อินดอร์ สเตเดียม หัวหมาก
Trainer และ บุคลากร.
ฝ่ายบริหาร.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
โจทย์ในแต่ละสัปดาห์ และ ลำดับการร้องในคอนเสิร์ต.
สัปดาห์ที่ 8 (14 สิงหาคม 2547) Theme เพลงร็อคแอนด์โรลล์.
 7 โชว์แรก 
 7 โชว์สุดท้าย
ค่าย

ค่าย คือ กิจกรรมการเรียนรู้นอกห้องเรียน รูปแบบหนึ่งที่รู้จักกันมานาน โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนา ส่งเสริม สนับสนุน รวมถึงป้องกันแก้ไขปัญหา ตัวอย่างของค่ายเช่น ค่ายลูกเสือ ค่ายยุวกาชาด ค่ายบำเพ็ญประโยชน์ ค่ายวิทยาศาสตร์ ค่ายคณิตศาสตร์ ค่ายเยาวชน เป็นต้น อยู่ในระดับประถมศึกษาและมัธยมศึกษาประจำ การเข้าค่ายซึ่งจัดโดยโรงเรียนเป็นกิจกรรมภาคบังคับสำหรับนักเรียน
ในระดับอุดมศึกษาการออกค่ายเป็นกิจกรรมนอกหลักสูตรรวมถึงการทำกิจกรรมเพื่อสังคม (voluntary works for charity) กิจกรรมค่ายส่วนหนี่งถูกจัดขึ้นโดยภาคเอกชนซึ่งมุ่งหวังกำไรและมีจุดประสงค์แตกต่างกันไป เช่น ค่ายฤดูร้อน (summer camp) หรือ ค่าย YMCA
ค่ายลูกเสือ.
เป็นสถานที่ที่ใช้เป็นค่ายพักแรม และะจัดกิจกรรมต่าง ๆ ของลูกเสือ เนตรนารี ยุวกาชาด ผู้บำเพ็ญประโยชน์ และบุคลากรทางการลูกเสือ โดยทั่วไป การจัดกิจกรรมค่ายลูกเสือมักมีความคล้ายคลึงกันในทุก ๆ สถานศึกษา เนื่องจากมีเป้าหมายหลักในการพัฒนาทักษะการอยู่รอดและความสามารถในการช่วยเหลือตนเองและผู้อื่นในสถานการณ์ต่าง ๆ ค่ายลูกเสือมีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาผู้เรียนให้เป็นผู้มีระเบียบวินัย มีความสามัคคี มีความรับผิดชอบ และมีจิตอาสา
เป้าหมายคือให้ผู้เรียนให้มีความรับผิดชอบต่อตนเอง ครอบครัว สังคม และประเทศชาติ ตลอดจนการอยู่ร่วมกัน ปฏิบัติกิจกรรม การทำงานร่วมกันการเป็นผู้นำผู้ตาม ในค่ายลูกเสือจะมีกิจกรรม การฝึกอบรม, การเรียนรู้ทักษะต่างๆ, การแสดง, การแข่งขัน การละเล่น, การร้องเพลง, การแสดง
ค่ายอาสา.
ค่ายอาสา คือ การจัดค่ายพักแรมสำหรับผู้ที่มี จิตอาสา มีใจพัฒนา และช่วยเหลือผู้ที่ลำบากยากไร้ หรือขาดแคลนในส่วนต่างๆ เป็นค่ายที่จัดขึ้นเพื่อพัฒนาสถานที่ หรือความเป็นอยู่ของครอบครัว กลุ่มชุมชน หรือโรงเรียน ฯ ให้มีความเป็นอยู่ที่ดีขึ้น โดยผู้เข้าร่วมจะเป็นบุคคลที่เป็นอาสาสมัครต้อง การช่วยเหลือผู้คนโดยไม่หวังผลตอบแทน
วัตถุประสงค์.
วัตถุประสงค์หลักของค่ายสามารถแบ่งได้เป็น 2 กลุ่มใหญ่ คือ
นิกิ เลาดา

แอนเตรียส นิโกลาส "นิกิ" เลาดา (เกิด 22 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1949 - 20 พฤษภาคม ค.ศ. 2019 ที่ เวียนนา) เป็นนักแข่งรถ นักบิน และนักธุรกิจชาวออสเตรีย อดีตแชมเปียนโลก ฟอร์มูลาวัน 3 สมัย ในปี พ.ศ. 2518, 2520 และ 2527 
นิกิ เลาดา มีชื่อเสียงจากการเป็นนักแข่งรถให้กับทีม เฟอร์รารี ระหว่างปี พ.ศ. 2517 ถึง 2520 และได้แชมป์โลกประจำปี พ.ศ. 2518 และ 2520 ก่อนจะเลิกขับไปในปี พ.ศ. 2521 ด้วยเหตุผลว่า "ขาดแรงบันดาลใจ" เขาหันไปเป็นนักบิน ก่อตั้งสายการบินชื่อ เลาดาแอร์ 
ในปี พ.ศ. 2525 นิกิ เลาดา กลับมาแข่งรถอีกครั้ง เพื่อหารายได้เป็นทุนในการบริหารสายการบินของเขา เขาร่วมทีม แมคลาเรน และได้แชมเปียนโลกสมัยที่สาม ในปี พ.ศ. 2527 โดยมีคะแนนชนะ อแลง พรอสต์ เพื่อนร่วมทีมเพียง 0.5 คะแนน (เลาดา ได้ 72 คะแนน ส่วนพรอสต์ ได้ 71.5 คะแนน)
นิกิ เลาดา ปลดเกษียณจากการขับรถแข่ง ในปี พ.ศ. 2528 และกลับไปบริหารสายการบินเลาดาแอร์ โดยหลายครั้งเขาทำหน้าที่นักบินที่หนึ่งด้วยตัวเอง ในปี พ.ศ. 2543 สายการบินเลาดาแอร์ของเขา กลายเป็นบริษัทในเครือของ ออสเตรียนแอร์ไลน์ นิกิ เลาดา ถูกขับออกจากบริษัท เขาจึงก่อตั้งสายการบินใหม่ ชื่อ ในปี พ.ศ. 2546
นิกิ เลาดา นักแข่งรถสูตรหนึ่งฟอร์มูล่าวันในตำนาน เสียชีวิตเมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2562 ในวัย 70 ปี หลังเผชิญกับปัญหาสุขภาพในช่วงบั้นปลายชีวิต โดยอดีตแชมพ์ Formula One 3 สมัย เพิ่งผ่านการปลูกถ่ายปอดไปเมื่อเดือนสิงหาคมปีที่ผ่านมา ขณะที่ต้นปีเจ้าตัวได้เข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลอีกครั้งจากโรคหวัด ล่าสุดครอบครัวของ Lauda ได้ออกแถลงการณ์ยืนยันว่า ตำนาน Formula One ได้จากโลกนี้ไปแล้วอย่างสงบ ครอบครัวของเขาออกแถลงการณ์ผ่านสื่อออสเตรียเมื่อวันอังคารที่ 21 พ.ค. ที่ผ่านมา
เหตุการณ์จิ้งคัง

เหตุการณ์จิ้งคัง เป็นส่วนหนึ่งของการรุกรานและอาชญากรรมสงครามที่เกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1127 ระหว่าง เมื่อกองกำลังของราชวงศ์จินที่นำโดยชาวนฺหวี่เจิน เข้าปิดล้อมและปล้นพระราชวังหลวงในเปี้ยนจิง (ปัจจุบันคือเมืองไคเฟิง) ซึ่งเป็นเมืองหลวงของราชวงศ์ซ่งเหนือ กองกำลังจินจับจักรพรรดิซ่งเหนือองค์ปัจจุบันคือจักรพรรดิซ่งชินจง พร้อมด้วยพระราชบิดาอดีตจักรพรรดิซ่งฮุ่ยจง และสมาชิกราชวงศ์หลายพระองค์ที่สืบสายพระโลหิตจากจักรพรรดิซ่งไท่จงและขุนนางจำนวนมากในราชสำนักซ่ง ชาวซ่งแห่งเปี้ยนจิงถูกทิ้งให้อยู่ตามลำพังหลังจากถูกบังคับให้จ่ายค่าไถ่จำนวนมหาศาลแก่จิน
เหตุการณ์ดังกล่าวถือเป็นการล่มสลายของราชวงศ์ซ่งเหนือซึ่งแต่เดิมควบคุมพื้นที่ส่วนใหญ่ของจีน สมาชิกราชวงศ์ซ่งหลายพระองค์ โดยเฉพาะ "เจ้าโก้ว" (ต่อมาคือจักรพรรดิซ่งเกาจง) สามารถหนีลงไปทางตอนใต้ของจีน ที่ซึ่งพวกเขาสถาปนาราชวงศ์ซ่งขึ้นใหม่ (รู้จักกันในประวัติศาสตร์ว่าราชวงศ์ซ่งใต้) ที่เมืองหลวงแห่งใหม่ หลินอัน (ปัจจุบันคือหางโจว) เหตุการณ์นี้ยังมีส่วนอย่างมากในการทำให้ทายาทของจักรพรรดิซ่งไท่จู่กลับสู่สายการสืบราชสันตติวงศ์โดยตรงแทนที่สายการสืบราชสันตติวงศ์ของจักรพรรดิซ่งไท่จง เนื่องจากลูกหลานของจักรพรรดิซ่งไท่จงส่วนใหญ่ถูกนำตัวไปที่จิน โดยจักรพรรดิเกาจง นับเป็นจักรพรรดิองค์สุดท้ายในสายของจักรพรรดิไท่จง
บริการพื้นที่บนอินเทอร์เน็ต

บริการพื้นที่บนอินเทอร์เน็ต (อังกฤษ: Internet Hosting Service) เป็นบริการที่ทำงานบนอินเทอร์เน็ตเซิร์ฟเวอร์ ที่อนุญาตให้องค์กรหรือนิติบุคคล ใช้งานเนื้อที่บนอินเทอร์เน็ต ซึ่งมีบริการในระดับต่างๆ และรูปแบบให้บริการในรูปแบบต่างๆ กันไป
รูปแบบบริการที่มักพบเห็นคือ บริการพื้นที่สำหรับเว็บไซต์ (Web Hosting) ซึ่งผู้ให้บริการส่วนใหญ่ มักรวมบริการพื้นที่สำหรับเว็บไซต์กับบริการอื่นๆ อาทิเช่น บริการพื้นที่สำหรับอีเมล (E-mail Hosting) เป็นต้น นอกจากนี้ยังมี บริการตั้ง DNS และ บริการจดทะเบียนโดเมน ควบคู่กันไป
รูปแบบของบริการ.
บริการอื่นๆ.
บริการที่มีข้อจำกัด หรือ มีข้อกำหนดในการใช้ซอฟต์แวร์ มีบริการต่างๆ ดังนี้ เช่น:
ค่าใช้จ่ายในการแลกเปลี่ยนข้อมูล.
บริการพื้นที่บนอินเทอร์เน็ต จำเป็นต้องมีการเชื่อมต่อเข้ากับระบบอินเทอร์เน็ต ทำให้มีการแลกเปลี่ยนข้อมูล (Bandwidth/Data Transfer) ซึ่งอาจมีค่าบริการเสริม ขึ้นอยู่กับรูปแบบของบริการ และระดับการบริการ
เตงฮอง

เตงฮอง (เสียชีวิต ค.ศ. 271) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า ติง เฟิ่ง  ชื่อรอง เฉิงเยฺวียน  เป็นขุนพลและขุนนางของรัฐง่อก๊กในยุคสามก๊กของจีน
ประวัติและการรับราชการช่วงต้น.
เตงฮองเป็นชาวอำเภอตันฉอง ("อานเฟิงเซี่ยน") เมืองโลกั๋ง ("หลูเจียงจฺวิ้น") ซึ่งอยู่ในอำเภอกู้ฉื่อ มณฑลเหอหนานในปัจจุบัน เริ่มรับราชการเป็นทหารภายใต้ขุนศึกซุนกวนในช่วงปลายราชวงศ์ฮั่น และได้รับการแต่งตั้งเป็นขุนนางเนื่องด้วยความกล้าหาญในการสู้รบ เตงฮองทำหน้าที่เป็นผู้ใต้บังคับบัญชาของขุนพลหลายนายที่อยู่ภายใต้ซุนกวน ได้แก่ กำเหลง ลกซุน และพัวเจี้ยง เตงฮองสู้รบในหลายสมรภูมิและเป็นที่รู้จักในเรื่องความกล้าหาญ เตงฮองได้รับบาดเจ็บในสนามรบหลายครั้งและสังหารผู้บัญชาการของศัตรูได้หลายคน รวมทั้งยึดธงของศัตรูได้ ทำให้เขาได้รับการเลื่อนขั้นเป็นขุนพลผู้ช่วย 
เสียชีวิต.
เตงฮองเสียชีวิตใน ค.ศ. 271 โดยไม่มีการบันทึกสาเหตุการเสียชีวิต
ใน ค.ศ. 2020-2021 มีการขุดพบหลุมศพอิฐสี่หลุมของเตงฮองและครอบครัวของเขาที่หนานจิง หลุมศพเหล่านี้ถูกปล้นทรัพย์สินไปแล้ว แต่พบหนังสือรับรองการซื้อขายที่ดินสี่แห่งที่จารึกบนอิฐในหลุมศพหนึ่ง ซึ่งระบุว่าผู้ครอบครองหลุมศพนี้คือเตงฮองและภรรยา หนังสือรับรองนี้ยังระบุเพิ้มเติมอีกว่าเตงฮองและภรรยาเสียชีวิตใน ค.ศ. 271 และ ค.ศ. 251 ตามลำดับ
ครอบครัว.
ติง เฟิง  น้องชายเตงฮอง ก็รับใช้เป็นขุนพลในง่อก๊กและตำแหน่งสูงสุดที่ได้รับคือขุนพลทัพหลัง  ติง เฟิงเสียชีวิตก่อนหน้าพี่ชาย
ในวัฒนธรรมร่วมสมัย.
เตงฮองปรากฏเป็นตัวละครที่เล่นได้ครั้งแรกในชุดวิดีโอเกม"ไดนาสตีวอริเออส์"ภาคเจ็ดของโคเอ
บริการวางเซิร์ฟเวอร์ ณ ส่วนกลาง

บริการวางเซิร์ฟเวอร์ ณ ส่วนกลาง (Co-location center: colo "โคโล") เป็นรูปแบบของศูนย์ข้อมูล ที่ผู้ใช้บริการหลายๆ คน สามารถวางเครือข่าย, เซิร์ฟเวอร์ และ เชื่อมต่อกับระบบ อินเทอร์เน็ต และผู้ให้บริการอินเทอร์เน็ตเครือข่ายอื่นๆ
ในประเทศไทย มีบริการวางเซิร์ฟเวอร์หลายๆ ที่ อาทิเช่นที่ กสท. โทรคมนาคม และนิยมใช้บริการต่างๆ เช่น เซิร์ฟเวอร์ส่วนตัว, Bittorrent เป็นต้น และยังมีในรูปแบบการใช้บริการ "เช่าโคโล" อีกด้วย
รูปแบบบริการในประเทศไทย.
ในประเทศไทย มักนิยมเรียกว่า "โคโล" ทับศัพท์จากภาษาอังกฤษ โดยสามารถแบ่งบริการของ โคโลหลักๆ ได้ สองประเภท
วางเซิร์ฟเวอร์ ณ ส่วนกลาง.
คือการนำเซิร์ฟเวอร์ส่วนตัวของผู้ใช้บริการมาวางไว้ ณ ศูนย์กลางให้บริการอินเทอร์เน็ตเช่นที่ กสท. โทรคมนาคม เป็นต้น
บริการแบ่งให้เช่า.
คือแบ่งเซิร์ฟเวอร์ให้ในการทำงาน ซึ่งส่วนใหญ่ จะออกมาในรูปแบบชุดบริการของ Bittorrent ซึ่งผู้ให้บริการจะนำเซิร์ฟเวอร์ของตน มาวางที่ ศูนย์ข้อมูล หลังจากนั้นจึงทำการแบ่งเซิร์ฟเวอร์ให้ผู้ใช้เข้ามาใช้บริการ ซึ่งตามความเป็นจริง ควรเรียกว่า "Share Host" หรือ Virtual Private Server มากกว่า แต่เนื่องจากผู้ให้บริการนำเซิร์ฟเวอร์ของตนมาวางที่ศูนย์ข้อมูล จึงใช้คำว่า "โคโล" ในการเสนอขาย
จูตี

จูตี  เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊ก เสนาธิการคนสำคัญของซุนเกี๋ยน เป็นชาวอำเภอกู้จัง เมืองตังหยัง มณฑลเจียงซู เขาได้ติดตามซุนเกี๋ยนในการปราบตั๋งโต๊ะ เมื่อซุนเกี๋ยนสิ้นชีพ ซุนเซ็กผู้บุตรคนโตเข้าทำราชการกับอ้วนสุด สร้างความดีความชอบไว้มาก แต่อ้วนสุดกลับไม่สนใจ ซุนเซ็กจึงน้อยใจ จูตีจึงแนะนำซุนเซ็กว่าให้ควรสืบเจตนารมย์ของบิดาและให้ตั้งตัวที่กังตั๋ง ต่อมาซุนเซ็กขอยืมทหารจากอ้วนสุด 3,000 นายแลกกับตราหยกฮ่องเต้ และสามารถยึดดินแดนกังตั๋งได้สำเร็จ จูตีได้รับการแต่งตั้งเป็นขุนนางชั้นพระยา จูตีจึงถือได้ว่าเป็นบุคคลที่มีบทบาทความเจริญของง่อก๊กในอนาคต เขามีลูกชายชื่อจูเหียน
ซีหอง

ซีหอง หรือ ชีจ๋อง (เสียชีวิต ค.ศ. 243) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า เซฺว จง  ชื่อรอง จิ้งเหวิน  เป็นกวีและขุนนางของรัฐง่อก๊กในยุคสามก๊กของจีน 
ประวัติ.
ซีหองเป็นชาวอำเภอจู๋อี้ (竹邑縣 "จู๋อี้เซี่ยน") เมืองไพก๊กหรือไพก๊วน (沛郡 "เพ่ย์จฺวิ้น") ซึ่งอยู่บริเวณนครซู่โจวในปัจจุบัน
เปาจิด

เปาจิด (เสียชีวิต มิถุนายน หรือ กรกฎาคม ค.ศ. 247) เป็นบัณฑิตหนึ่งในที่ปรึกษาของซุนกวน ก่อนจะเริ่มศึกเซ็กเพ็ก เขาเป็นหนึ่งในกลุ่มที่ปรึกษาที่สนับสนุนให้ ซุนกวน จำนนต่อโจโฉ ในขณะที่ฝ่ายกองทัพ ต้องการที่จะสู้ หลังจากนั้นเมื่อ ขงเบ้งเดินทางเพื่อเจรจาชักชวนให้ ซุนกวน ทำศึก และทำสงครามวาทะกับเหล่าที่ปรึกษาของง่อ เปาจิดก็เป็นหนึ่งในนั้นด้วย และระหว่างการบุกวุยก๊กของกวนอู เขาเป็นคนคาดการณ์ การเคลื่อนไหวของกวนอูและโจหยิน ทำให้ง่อก๊กได้เกงจิ๋วคืนมา นอกจากนี้ ยังเป็นผู้เสนอแผนให้ส่งหัวของ ฮอมเกียงและเตียวตัด คนที่ฆ่าเตียวหุย เพื่อสงบศึกกับเล่าปี่
ประสาทส่วนกลาง

<ns>0</ns>
 <revision>
 <timestamp>2008-06-17T17:55:28Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Drgarden</username>
 </contributor>
 <minor />
 <comment>เปลี่ยนทางไปที่ ระบบประสาทกลาง</comment>
 <origin>1223474</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
อาแล็ง พร็อสต์

อาแล็ง มารี ปัสกาล พร็อสต์ (24 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1955 -) เป็นอดีตนักแข่งรถชาวฝรั่งเศส แชมเปียนโลก 4 สมัย ในปี พ.ศ. 2528, 2529, 2532, 2536 มากเป็นอันดับสาม รองจากควน มานวยล์ ฟังคีโอ (5 สมัย) และมิคาเอล ชูมัคเกอร์ (7 สมัย)
ระหว่างปี พ.ศ. 2530 ถึง 2544 อาแล็ง พร็อสต์เป็นนักแข่งรถที่มีสถิติชนะการแข่งขันสูงสุด ชนะ 51 ครั้ง จนกระทั่งถูกมิคาเอล ชูมัคเกอร์ ทำลายสถิติในปี พ.ศ. 2544 (ปัจจุบัน ชูมัคเกอร์ครองสถิติอยู่ที่ ชนะ 91 ครั้ง) ในช่วงนั้น พร็อสต์มีการแข่งขันอย่างเข้มข้นกับคู่แข่งอย่างอาอีร์ตง เซนนา, ไนเจล แมนเซล และเนลสัน ปิเกต์ โดยเฉพาะกับอาอีร์ตง เซนนา ซึ่งกระทบกระทั่งกันบ่อยครั้ง และไม่ถูกกันถึงขนาดที่พร็อสต์เลือกที่จะปลดเกษียณตัวเองหลังสิ้นสุดฤดูกาล พ.ศ. 2536 หลังจากได้เป็นแชมเปียนโลกกับทีมวิลเลียมส์ เพื่อจะได้ไม่ต้องร่วมทีมกับเซนนาที่เพิ่งเซ็นสัญญาเข้าร่วมทีมวิลเลียมส์ในปี พ.ศ. 2537
ในปี พ.ศ. 2542 (ค.ศ. 1999) อาแล็ง พร็อสต์ ได้รับรางวัล "World Sports Awards of the Century" ในสาขากีฬายานยนต์ เช่นเดียวกับเปเล่, มูฮัมหมัด อาลี, คาร์ล ลูอิส และสเตฟฟี กราฟ
อาอีร์ตง เซนนา

อาอีร์ตง เซนนา ดา ซิลวา (21 มีนาคม พ.ศ. 2503 - 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2537) เป็นนักแข่งรถสูตรหนึ่งชาวบราซิล แชมเปียนโลก 3 สมัย ในปี พ.ศ. 2531, 2533 และ 2534
อาอีร์ตง เซนนา เกิดที่เมืองเซาเปาลู ประเทศบราซิล เข้าวงการแข่งรถจากการขับรถโกคาร์ต ตั้งแต่อายุ 13 ปี เริ่มขับรถสูตรหนึ่ง หลังจากชนะการแข่งรถสูตรสามในปี พ.ศ. 2526 และชนะการแข่งขันถึง 6 รายการใน 4 ฤดูกาล และเข้าร่วมทีมแมกลาเรน-ฮอนด้า ในปี พ.ศ. 2531 ร่วมทีมกับอแลง พรอสต์ ซึ่งเป็นแชมเปียนโลกในขณะนั้น เซนนาและพรอสต์ แข่งขันกันอย่างเข้มข้นจนเกิดกระทบกระทั่งกันบ่อยครั้ง ทั้งที่เป็นนักแข่งในทีมเดียวกัน
ในปี พ.ศ. 2537 เซนนาเซ็นสัญญาร่วมทีมวิลเลียมส์-เรย์โนลด์ ซึ่งมี อแลง พรอสต์ สังกัดอยู่ พรอสต์ถึงกับตัดสินใจเกษียณตัวเองเมื่อสิ้นสุดฤดูกาล พ.ศ. 2536 ทั้งที่ยังมีสัญญาเหลืออีกหนึ่งปี เพื่อจะได้ไม่ต้องร่วมทีมกันในปี พ.ศ. 2537
อาอีร์ตง เซนนา เสียชีวิตเมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2537 ระหว่างการแข่งขันซานมาริโนกรังปรีซ์ รายการที่สามของปี ที่สนามเอาโตโดรโม เอนโซ เอ ดิโน เฟอร์รารี ประเทศอิตาลี เมื่อรถของเขาหลุดโค้งไปชนกำแพงคอนกรีตด้วยความเร็ว 131 mph (211 กิโลเมตรต่อชั่วโมง) และมีชิ้นส่วนของรถหลายชิ้นกระแทกหมวกนิรภัยของเซนนาอย่างแรงจนทะลุ และเกิดบาดแผลฉกรรจ์ซึ่งทำให้เขาเสียชีวิตทันที ก่อนหน้านั้นได้เกิดอุบัติเหตุถึงสองครั้งในรอบคัดเลือกและมีนักแข่งรถเสียชีวิต 1 คน
แก่ง

แก่ง  หมายถึง ลักษณะของแหล่งน้ำที่มีหินก้อนเล็ก ก้อนใหญ่ โผล่ขึ้นมากลางแหล่งน้ำนั้น โดยที่ลักษณะของหินที่โผล่ขึ้นมากลางแหล่งน้ำจะมีลักษณะแตกต่างกัน ในบางครั้งทำให้กีดขวางการจราจรทางน้ำเช่น แหล่งแก่งกลางแม่น้ำโขง หรือบางครั้งแก่งหินที่เกิดขึ้นมีโพรงอยู่ด้านใต้ของหิน ทำให้สภาพของน้ำกลายเป็น "น้ำวน" เนื่องจากหินที่เกิดขึ้นมีลักษณะแตกต่างกัน จึงเป็นแหล่งพักอาศัยที่เหมาะสมของสัตว์น้ำ และนอกจากนี้ยังชลอการไหลของน้ำทำให้น้ำไหลช้าลง จากการระเบิดแก่งกลางแม่น้ำโขงทำให้แหล่งอาศัยของสัตว์น้ำน้อยลง น้ำไหลแรงมากขึ้นในฤดูน้ำหลาก และไม่มีแหล่งกักน้ำในฤดูแล้งจึงทำให้น้ำแห้งขอด
อัลเฟรโด แซนดับ

อันเฟรโด แซนดับ (Alfredo Sandab) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ สถิติการชก 26 ครั้ง ชนะ 15 (น็อค 2) แพ้ 11 
ประวัติ.
แซนดับ ขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2538 ชนะคะแนน เอเมอร์ บาเรียนโตส ที่ ฟิลิปปินส์ มาชกในไทยครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2540 แพ้คะแนน ดอกไม้ป่า ป.พงษฺสว่าง ต่อมาได้ชิงแชมป์ PABA รุ่นแบนตัมเวทเมื่อ 1 มีนาคม พ.ศ. 2541 แพ้น็อค เสาหิน ศรีไทยคอนโด ยก 4 จากนั้น กลับไปชกที่ฟิลิปปินส์ ชนะคะแนน โจวี่ ชาน แล้วได้ชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นแบนตัมเวทที่ว่างเมื่อ 17 มิถุนายน พ.ศ. 2541 แต่เป็นฝ่ายแพ้คะแนน โดยเทคนิค เอ็ดเวิร์ด เอสครีเบอร์ ไม่ได้แชมป์ แซนดับขึ้นชกต่อเนื่องมาจนถึง พ.ศ. 2542 ก็หยุดชกไปสองปี กลับมาชกอีกใน พ.ศ. 2544 แพ้คะแนน วิลเลียม มาคัสเมื่อ 24 พฤศจิกายน แล้วก็แขวนนวมไป
อุนตุง โอร์เตกา

อุนตุง โอร์เตกา (Untung Ortega) นักมวยสากลชาวอินโดนีเซีย เกิดเมื่อ 1 มกราคม พ.ศ. 2522 ที่เมืองเตฆัล ประเทศอินโดนีเซีย สถิติการชก 15 ครั้ง ชนะ 1 (น็อค 1) เสมอ 3 แพ้ 11 
ประวัติ.
ออร์เตกาเริ่มชกมวยสากลเมื่อ 2 เมษายน พ.ศ. 2542 แพ้คะแนน ชดช้อย ชูโชคชัยที่ ชุมพร ต่อจากนั้นขึ้นชกอีก 3 ครั้ง ชนะ 2 แพ้ 1 จึงขึ้นชิงแชมป์อินโดนีเซียรุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวทเมื่อ 7 กันยายน พ.ศ. 2545 แต่ทำได้แค่เสมอกับรีโอ ซารากิห์ ซึ่งออร์เตกาแก้มือชกนอกรอบชนะน็อคซารากิห์ได้ในการชกครั้งต่อมา ออร์เตกาเดินทางมาชิงแชมป์ PABA รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวทกับพงษ์สิทธิ์ เวียงวิเศษเมื่อ 29 มกราคม พ.ศ. 2546 ซึ่งออร์เตกาเป็นฝ่ายแพ้คะแนนไป แม้จะชกพงษ์สิทธิ์ลงไปนับแปดได้ในยกที่ 5 หลังจากนั้น ออร์เตกาไปชกนอกรอบแพ้ที่ออสเตรเลียสองครั้ง ก่อนจะขึ้นชิงแชมป์ PABA เฉพาะกาลรุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวทเมื่อ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2546 ชนะน็อค ชินตอน ซิมมอน ยก 4 แต่พอขึ้นชกป้องกันตำแหน่งครั้งแรกก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนน เบน ครูซ เสียแชมป์ไปเมื่อ 21 มีนาคม พ.ศ. 2547 ที่ ออสเตรเลีย
หลังจากเสียแชมป์ไป ออร์เตกาขึ้นชิงแชมป์อินโดนีเซียรุ่นไลท์เวทเมื่อ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2547 แต่ทำได้แค่เสมอกับเฮงกี โตบีอัส จากนั้น ออร์เตกาขึ้นชกนอกรอบที่อินโดนีเซียแพ้บ้าง ชนะบ้าง และยังเคยชกแพ้คะแนนมานพชัย สิงห์มนัสศักดิ์ พี่ชายของศิริมงคล สิงห์มนัสศักดิ์ที่อินโดนีเซียเมื่อ พ.ศ. 2547 ด้วย ออร์เตกาขึ้นชิงแชมป์อินโดนีเซียอีกครั้ง โดยขึ้นชิงแชมป์ที่ว่างในรุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท คราวนี้เป็นฝ่ายแพ้น็อค อเล็กซานเดอร์ บายาวา ยก 3 เมื่อ 19 ต.ค. พ.ศ. 2551 ออร์เตกาหยุดชกไปสองปี กลับมาชกอีกครั้งเมื่อ 19 มิถุนายน พ.ศ. 2553 แพ้น็อค ดาร์ซิม นังกาลา ยก 3 จากน้น ออร์เตกาก็แขวนนวมไป
ฟาบิโอ มาร์ฟา

ฟาบิโอ มาร์ฟา (Fabio Marfa) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 30 ตุลาคม พ.ศ. 2519 ที่ จังหวัดเซบู ประเทศฟิลิปปินส์ สถิติการชก 52 ครั้ง ชนะ 24(น็อค 12) เสมอ 4 แพ้ 24 
ประวัติ.
มาร์ฟาขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 20 กันยายน พ.ศ. 2540 เสมอกับ เจอร์รี บัสโกลอก ที่ฟิลิปปินส์ หลังจากนั้น ชกชนะเป็นส่วนใหญ่ เคยชกชนะน็อค เฟเดริโก คาตูไบ ยก 4 จากนั้นมาชิงแชมป์ PABA รุ่นมินิมัมเวทในไทย แพ้น็อค พรสวรรค์ กระทิงแดงยิม ยก 6 เมื่อ 27 กันยายน พ.ศ. 2545 จากนั้นไปชิงแชมป์ OPBF รุ่นไลท์ฟลายเวทที่ ญี่ปุ่นเมื่อ 9 ธันวาคม ปีเดียวกัน แพ้คะแนน ทัตสุโอะ ฮายาชิดะ ที่ ญี่ปุ่น หลังจากนั้น มาร์ฟายังขึ้นชกอย่างต่อเนื่อง เดินทางไปชกที่ญี่ปุ่นและอินโดนีเซียอีกหลายครั้ง รวมทั้งมาแพ้คะแนนไก่ชน ส.วรพิน เมื่อ พ.ศ. 2549 มาร์ฟาได้ชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นมินิมัมเวทถึงสองครั้งแต่ไม่สำเร็จ โดยใน พ.ศ. 2549 แพ้น็อค ฟลอรันเต คอนเดส ยก 6 ไม่ได้แชมป์ และใน พ.ศ. 2550 แพ้คะแนน อาร์มัน เดอ ลาครูซ ไม่ได้แชมป์อีก หลังจากนั้น มาร์ฟาเริ่มชกแพ้เป็นส่วนใหญ่ และได้ไปชิงแชมป์ OPBF รุ่นมินิมัมเวทที่ญี่ปุ่นเมื่อ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2551 แพ้คะแนน โตชิกาสุ วากะ ไม่ได้แชมป์ มาร์ฟายังขึ้นชกอีกหลายครั้งแต่แพ้รวด หลังจากที่ชกแพ้คะแนน อาร์เทอร์ วีญานูเอวา เมื่อ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2552 แล้วก็แขวนนวมไป
ลิโต ซิสโนริโอ

ลิโต ซิสโนริโอ (เกิดเมื่อวันที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2525 เสียชีวิตเมื่อวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2550 ที่ประเทศไทย) อดีตนักมวยสากลอาชีพชาวฟิลิปปินส์ มีสถิติการชก 17 ครั้ง ชนะ 10 (น็อค 3) เสมอ 1 แพ้ 6
ประวัติ.
ลิโต ซิสโนริโอ ขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อวันที่ 4 ตุลาคม พ.ศ. 2546 ชนะคะแนน เบิร์ต เกาอัด ที่ฟิลิปปินส์ จากนั้นชึ้นชกชนะรวดมาตลอด โดยเคยชนะคะแนนโรเบิร์ต คอสเตโล และเสมอกับ โรแลนโด ทูยูกอน ชกแพ้ครั้งแรกเมื่อมาชกแพ้คะแนน ปิ๊กมี่ เมืองชัยภูมิ ที่ กรุงเทพ จากนั้นได้มาชิงแชมป์โลกเยาวชนในไทยสองครั้งติดต่อกัน โดยครั้งแรกขึ้นชิงแชมป์รุ่นมินิมัมเวท WBC เมื่อ 28 ตุลาคมพ.ศ. 2548 แพ้น็อค โอเล่ห์ดง กระทิงแดงยิม ยก 6 จากนั้นมาชิงแชมป์โลกเยาวชนรุ่นฟลายเวท WBC เมื่อวันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2549 ซึ่งครั้งนี้ ซิสโนริโอเป็นฝ่ายชนะน็อค ฟ้าเพชรน้อย ส.จิตรพัฒนา ยก 5 ได้แชมป์มาครองแบบพลิกความคาดหมาย แต่เมื่อป้องกันแชมป์ครั้งแรก ก็เป็นฝ่ายเลียแชมป์ไปเมื่อวันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2549 โดยเป็นฝ่ายแพ้คะแนน พนมรุ้งเล็ก กระทิงแดงยิมไป 
จากนั้น ซิสโนริโอขึ้นชกชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นฟลายเวทที่ฟิลิปปินส์ปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้คะแนนโดยเทคนิค ฟิลิป พาร์คอน ไปในปี พ.ศ. 2550 ซิสโนริโอมาชกในเมืองไทยสองครั้งติดต่อกัน โดยเป็นฝ่ายแพ้น็อค พงษ์ศักดิ์เล็ก ศิษย์คนองศักดิ์ ยก 4 เมื่อวันที่ 21 มกราคม ซึ่งการขึ้นชกครั้งนี้ของซิสโนริโอไม่ได้รับการรับรองจากคณะกรรมการมวยของฟิลิปปินส์ และขึ้นชกโดยไม่มีใบอนุญาตจากทางฟิลิปปินส์ให้ขึ้นชก หลังจากนั้น ซิสนอริโตมาชกกับฉัตรชัย อีลิทยิม เมื่อวันที่ 30 มีนาคม ที่สนามกีฬาโรงเรียนมัธยมวัดสิงห์ เขตจอมทอง กรุงเทพมหานคร โดยเป็นการมาชกแบบไม่มีใบอนุญาตอีกเช่นกัน ผลปรากฏว่าซิสโนริโตเป็นฝ่ายแพ้น็อคในยกที่ 4 ซิสโนริโอบอบช้ำจากการชกครั้งนี้มาก และเสียชีวิตเมื่อวันที่ 1 เมษายน เวลา 21.15 น. ที่โรงพยาบาลปิยะมินทร์ ถนนบางนา-ตราด เนื่องจากสมองได้รับการกระทบกระเทือนอย่างรุนแรงจากการชกกับฉัตรชัย หลังจากแพทย์พยายามผ่าตัดช่วยชีวิตแล้วแต่ไม่สำเร็จเนื่องจากมีเลือดคั่งในสมองมากและก้อนเลือดกดทับก้านสมอง สิริอายุได้ 25 ปี
อัมพร จินตกานนท์

พลโท อัมพร จินตกานนท์ (พ.ศ. 2456 - พ.ศ. 2531) เป็น กรรมการเจ้าหน้าที่ควบคุมและตรวจข่าวโฆษณาทางหนังสือพิมพ์และสิ่งพิมพ์ ตามประกาศ คณะบริหารประเทศชั่วคราว ฉบับที่ 4 คณะบริหารประเทศชั่วคราว ในเหตุการณ์ รัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2494 ผู้มีชื่อเสียงในช่วง พ.ศ. 2500-2520 ในฐานะเป็นนักการเมืองคนสำคัญในกลุ่มของจอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ พลโทอัมพร จินตกานนท์ เคยดำรงตำแหน่งสำคัญ เช่น รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงยุติธรรม รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการคลัง ปลัดกระทรวงพาณิชย์ เลขาธิการบริหารของนายกรัฐมนตรี และนอกจากนี้พลโทอัมพร ยังเป็นหนึ่งในผู้ก่อตั้งธนาคารทหารไทยด้วย
ประวัติ.
พลโท อัมพร จินตกานนท์ เป็นบุตรของพระยาอรรถวิรัชวาทเศรณี (ปลั่ง จินตกานนท์) และคุณหญิงจำรัส อรรถวิรัชวาทเศรณี มีพี่น้อง 5 คน คือ 
และ เป็นพี่ชายต่างมารดาของ อนันต์ จินตกานนท์ สมาชิกเสรีไทย, นักการทูตที่มีชื่อเสียง เอนก จินตกานนท์ และอนงค์ เนตรมาน ที่เกิดกับคุณหญิงพิกุล
พลโท อัมพร สมรสกับ คุณหญิงรุจี จินตกานนท์ (สกุลเดิม สิริวิสูตร) มีบุตร-ธิดา 3 คน ได้แก่
ในปี พ.ศ. 2523 พลโท อัมพร ป่วยด้วยเส้นเลือดในสมองแตก ทำให้ต้องนอนเป็นเจ้าชายนิทรา (มีฟื้นมาบ้างเป็นระยะสั้น ๆ) จวบจนกระทั่งถึงแก่อนิจกรรมในปี พ.ศ. 2531 และได้รับพระราชทานเพลิงศพ เมื่อวันที่ 28 มีนาคม พ.ศ. 2532
พลโท อัมพร เป็นชาวจังหวัดตราดที่มีบทบาทในการสนับสนุนด้านการสาธารณสุขของจังหวัดตราด โดยบริจาคทรัพย์ในการก่อสร้างอาคารโรงพยาบาลตราด
Nomen dubium

nomen dubium (ภาษาละติน แปลว่า "ชื่อชนิดที่ไม่แน่นอน ยังมีข้อสงสัย", pl. nomina dubia) ในระบบชื่ออนุกรมวิธานสัตว์สากล (ICZN) คือชื่อวิทยาศาสตร์ที่ยังไม่แน่นอน หรือยังมีข้อสงสัยว่าใช้ได้ ส่วนหมายเหตุในระบบชื่ออนุกรมวิธานพืชสากล ("ICBN") และ ระบบชื่ออนุกรมวิธานแบคทีเรียสากล ("ICNB") คำว่า "nomen dubium" คือไม่มีสถานะ
ในบางกรณี เป็นไปได้ที่มันอาจถูกกำหนดเป็น "nomen dubium" เพราะยังไม่แน่ใจว่าตัวอย่างถูกจัดอยู่ในกลุ่มหรือไม่ ในกรณีนี้อาจเกิดได้จากตัวอย่างต้นแบบดั้งเดิมหรือ ตัวอย่างต้นแบบแรกสูญหายหรือถูกทำลาย การตั้งชื่อของตัวอย่างต้นแบบตัวอย่างใหม่ หรือตัวอย่างใหม่แทนตัวอย่างต้นแบบ "nomen dubium" จะถูกใช้ในกรณีแบบนี้
บางชื่ออาจจะกลายเป็น "nomen dubium" ถ้าตัวอย่างต้นแบบแรกของมันไม่ครบสมบูรณ์หรือไม่เพียงพอ ขาดส่วนสำคัญที่จะใช้ในการวินิจฉัย (เกิดขึ้นบ่อยๆในกรณีซากดึกดำบรรพ์) เพื่อความเสถียรภาพมั่นคง ระบบชื่ออนุกรมวิธานสัตว์สากลจะให้ตัวอย่างต้นแบบตัวอย่างใหม่ หรือ ตัวอย่างใหม่แทนตัวอย่างต้นแบบ ใช้ "nomen dubium"
ยกตัวอย่าง สัตว์เลื้อยคลานจำพวกอาร์โคซอร์ "Parasuchus hislopi" Lydekker ที่คล้ายจระเข้ ในปี ค.ศ. 1885 ได้ถูกพรรณนาจัดจำแนกบนพื้นฐานของจะงอย "premaxillary" (ส่วนจมูก) แต่มันก็ไม่เพียงพอที่จะจัดเป็น "Parasuchus" เหมือนญาติใกล้ชนิดของมัน ทำให้มันมีชื่อว่า "Parasuchus hislopi"-"nomen dubium" บรรพชีวินวิทยาชาวเท็กซัส Sankar Chatterjee เสนอตัวอย่างต้นแบบตัวอย่างใหม่ , โครงกระดูกที่สมบูรณ์, ที่ถูกค้นพบใหม่ ซึ่งต่อมา International Commission on Zoological Nomenclature พิจารณาและยอมรับในปี ค.ศ. 2003 ที่จะแทนที่ด้วยตัวอย่างใหม่แทนตัวอย่างต้นแบบ
กสิณไฟ

กสิณไฟ เป็นกรรมฐานกองที่มีพลังมากที่สุดในการปฏิบัติสมาธิภาวนา การเพ่งกสิณไฟสามารถช่วยประคองจิตของผู้ปฏิบัติให้เกิดสมาธิจนเข้าสู่รูปฌานและอรูปฌานได้
พลังแห่งกสิณไฟนอกจากจะมีอำนาจอยู่นอกเหนือกฎเกณฑ์ของธรรมชาติและกฎบัญญัติบนโลกแล้ว พลังแห่งกสิณไฟยังนำมาซึ่งพลังจิตที่สามารถแทรกแซงเข้าไปในวิถีชีวิตของเราได้ทุกเรื่อง ไม่ว่าจะเป็นความสามารถในการบังคับธาตุทั้งสี่ (ดิน น้ำ ลม ไฟ) เช่น ทำให้เกิดฝนตก ฟ้าร้อง มีลมพายุ หรือแม้กระทั่งสามารถนำไปใช้ควบคุมความคิดและจิตใจของคนเราได้อย่างน่าอัศจรรย์ยิ่ง พลังอำนาจของกสิณไฟ จึงสมควรนำไปใช้อย่างถูกวิธี อย่างมีความเข้าใจ เพราะหากเราไม่มีความเข้าใจในอำนาจแห่งพลังกสิณไฟแล้ว ผู้ปฏิบัติที่สำเร็จกสิณไฟอาจไม่สามารถควบคุมพลังอำนาจพิเศษจากกสิณไฟได้ และอาจนำพลังอำนาจจากกสิณไฟนั้นไปใช้ในทางที่ผิด เช่น ใช้พลังอำนาจจิตจากกสิณไฟบังคับธาตุดิน น้ำ ลม ไฟ หรือใช้พลังอำนาจจิตจากกสิณไฟครอบงำความรู้สึกนึกคิดและจิตใจของมนุษย์ ฯลฯ ซึ่งผลที่เกิดจากการใช้พลังอำนาจจิตจากกสิณไฟได้ก่อให้เกิดความเสียหายและสร้างความวุ่นวายต่อเพื่อนมนุษย์บนโลกเป็นอย่างมาก อันเป็นการสร้างบาปกรรมให้เกิดขึ้นจากการใช้พลังอำนาจจิตจากกสิณไฟโดยที่ผู้ฝึกกสิณไฟไม่ได้ตั้งใจ ผู้ที่ฝึกกสิณไฟจึงจำเป็นต้องเรียนรู้ถึงวิธีการควบคุมพลังอำนาจแห่งกสิณไฟ
ผู้ที่ฝึกกสิณไฟจึงจำเป็นต้องให้สัจจะวาจารับศีลและปฏิญาณตนรับข้อห้ามต่าง ๆ กับครูบาอาจารย์ เพื่อเป็นการป้องกันมิให้ผู้ฝึกกสิณไฟในชั้นสูงนำเอาพลังอำนาจพิเศษจากกสิณไฟไปใช้เบียดเบียนผู้อื่น ด้วยขอบเขตของศีลห้าจะเป็นเครื่องเตือนใจของผู้ที่ฝึกกสิณไฟให้มีสติเท่าทันกิเลสทั้งปวง
กล่าวกันว่าบรรดาผู้ปฏิบัติสมาธิภาวนาด้วยการเพ่งกสิณและสำเร็จกสิณ "(ไฟ)" ยามเมื่อตายลง ร่างกายสังขารของผู้ที่สำเร็จกสิณไฟจะสามารถลุกไหม้เผาทำลายตัวเองได้ ที่เป็นเช่นนี้ได้ก็สืบเนื่องมาจากพลังอำนาจของกสิณไฟที่พวกเขาได้เฝ้าฝึกปรือเอาไว้จนชำนิชำนาญ แม้เมื่อถึงเวลาที่พวกเขาได้ตายจากโลกนี้ พลังกสิณไฟที่อยู่ภายในจิตของผู้สำเร็จกสิณไฟจะทำหน้าที่ของตนด้วยการลุกไหม้เผาร่างกายสังขารอันเป็นก้อนธาตุทั้งสี่นี้ให้สูญสิ้นไป
การุณ เก่งระดมยิง

พันเอก (พิเศษ) การุณ เก่งระดมยิง (11 ธันวาคม พ.ศ. 2461 – 18 ธันวาคม พ.ศ. 2547) อดีตสมาชิกขบวนการเสรีไทย อดีตโฆษกรายการโทรทัศน์และวิทยุ เช่น รายการป๊อบท็อป รายการยี่สิบคำถาม และเป็นผู้ก่อตั้งสถานีวิทยุกระจายเสียงกรมการทหารสื่อสารและโทรทัศน์ไทย ซึ่งกลายเป็นสถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบกช่อง 5 ในปัจจุบัน
ประวัติ.
พันเอก (พิเศษ) การุณ เก่งระดมยิง เป็นบุตรของพลโท พลอากาศโท กาจ กาจสงคราม กับคุณหญิงฟองสมุทร เกิดเมื่อวันที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2461 เป็นบุตรชายคนเดียวในจำนวนพี่น้อง 7 คน สมรสกับชื่นสุข โลจายะ มีบุตรธิดาด้วยกัน 4 คน
พันเอก (พิเศษ) การุณ ศึกษาชั้นมัธยมศึกษาที่โรงเรียนเทพศิรินทร์, โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย และโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา แล้วเข้าศึกษาในคณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ก่อนไปศึกษาแผนกวิศวกรรม มหาวิทยาลัยไมอามี สหรัฐ
ในระหว่างสงครามมหาเอเชียบูรพา พันเอก (พิเศษ) การุณได้เข้าร่วมขบวนการเสรีไทย โดยเป็นเสรีไทยสายอเมริกันรุ่นแรก รหัส "เคน" กระทั่งสงครามสิ้นสุด รัฐบาลสหรัฐได้มอบเหรียญกล้าหาญเป็นเกียรติประวัติ
งานการเมือง.
พันเอก (พิเศษ) การุณได้รับทุนรัฐบาล ไปศึกษาต่อด้านวิศวกรรมเครื่องยนต์ มีความชำนาญพิเศษด้านเทคนิคต่างๆ และด้านวิทยุโทรทัศน์ แล้วกลับมารับราชการทหารที่กระทรวงกลาโหม กระทั่งกองทัพบกได้มอบหมายให้ ร.อ.การุณ (ยศขณะนั้น) เป็นผู้จัดตั้งสถานีวิทยุกระจายเสียงกองทัพบก จส.ของกรมการทหารสื่อสาร ซึ่งเป็นสถานีวิทยุกระจายเสียงกองทัพบกแห่งแรก ติดตั้งเครื่องส่ง ดูแลการออกอากาศ และเป็นโฆษกออกอากาศ ด้วยการเปิดเพลง และอ่านข่าว ต่อมามีการจัดตั้งสถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบก แบบขาวดำ และพันเอก (พิเศษ) การุณได้รับมอบหมายให้เป็นผู้ดำเนินการคัดเลือกระบบ และนำระบบโทรทัศน์สี เข้ามาในประเทศไทยเป็นครั้งแรก
ในปี พ.ศ. 2507 พันเอก (พิเศษ) การุณการุณ ได้มีโอกาสเป็นพิธีกรสัมภาษณ์ อาภัสรา หงสกุล เมื่อครั้งที่อาภัสราเดินทางกลับประเทศไทย หลังจากที่ได้รับมงกุฎนางงามจักรวาล ต่อมาในปี 2509 พันเอก (พิเศษ) การุณ ได้เป็นพิธีกรรายการโทรทัศน์มากมายเช่น "ป๊อบท็อป" "บันไดดารา" "ขายหัวเราะ" "ช่องนำโชค" "ยี่สิบคำถาม" ฯลฯ
พันเอก (พิเศษ) การุณได้เปิดสอนการทำรายการโทรทัศน์ ได้ปั้นพิธีกรขึ้นมามากมาย เช่น ดำรง พุฒตาล ธรรมรัตน์ นาคสุริยะ และ วิชิต แสงทอง
ถึงแก่อนิจกรรม.
พันเอก (พิเศษ) การุณถึงแก่อนิจกรรมเมื่อวันที่ 18 ธันวาคม พ.ศ. 2547 ด้วยโรคติดเชื้อในกระแสโลหิต ที่ โรงพยาบาลพระมงกุฎเกล้า ด้วยวัย 86 ปี มีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2548 ณ วัดเทพศิรินทราวาสราชวรวิหาร