pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
มนฤดี ยมาภัย

มนฤดี ยมาภัย (เกิด 11 สิงหาคม พ.ศ. 2505) ชื่อเล่น ตุ๋ย เป็นนักแสดงและผู้จัดละครชาวไทย เป็นนางเอกยอดนิยมช่วงหนึ่ง ที่มีผลงานสร้างชื่อจากละครโทรทัศน์ ดาวพระศุกร์ (2523) และมีผลงานการแสดงมากมายเช่น นักรักรุ่นกระเตาะ, นักเลงตราควาย, นิสิตใหม่, แม่จอมยุ่ง, กุ๊กมือเก่า, บัวขาว ฯลฯ
ประวัติ.
มนฤดี ยมาภัย (ตุ๋ย) เกิดเมื่อวันเสาร์ที่ 11 สิงหาคม 2505 มีพี่น้อง 4 คน เป็นผู้ชาย 1 คน หญิง 3 คน เป็นหลานแท้ ๆ ของ คุณป้าผุสดี สังวริบุตร ภรรยาของ ไพรัช สังวริบุตร เจ้าของบริษัทดาราฟิล์ม จบการศึกษาจากวิทยาลัยพณิชยการพระนคร (ปัจจุบันคือมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร) เล่นละครมาตั้งแต่ยังเด็ก คือ เรื่อง พระทิณวงศ์ และแสดงภาพยนตร์เรื่องแรกคือ "น้ำเซาะทราย" เมื่ออายุ 11 ขวบ เป็นนางเอกภาพยนตร์เต็มตัวเรื่องแรก ตอนอายุ 16 ปี เรื่อง "กาม" จากนั้นมีชื่อเสียงโด่งดังจากละครช่อง 7 เรื่อง ดาวพระศุกร์ คู่กับ พล พลาพร และต่อด้วย ดอกโศก คู่กับพระเอกคนเดียวกันจนกลายเป็นคู่ขวัญทางทีวี ซึ่งสองเรื่องนี้ได้กลับมาทำเป็นภาพยนตร์จอเงินอีกครั้ง ต่อมามีผลงานทางภาพยนตร์จอเงิน กับละครจอแก้วทางช่อง 7 และช่อง 3 อีกหลายเรื่อง ก่อนจะผันตัวไปเป็นผู้จัดละครค่ายพีดี วีดีโอ โปรดักชั่น ภายหลังไปปฏิบัติธรรมที่วัดป่าบ้านตาด จ.อุดรธานี ของหลวงตามหาบัว ญาณสัมปันโน และหันหลังจากวงการมายาในที่สุด
ผลงาน.
ผู้จัดละคร.
ค่าย พีดี วิดีโอ โปรดักชั่น
โคเนโกะ โนะ นามิดะ

โคเนโกะ โนะ นามิดะ (; โรมาจิ: "Koneko no Namida") เป็นภาพยนตร์ญี่ปุ่นที่กำกับโดยโทชิยูกิ โมริโอกะ ออกฉายในวันที่ 26 มกราคม พ.ศ. 2551 ที่ประเทศญี่ปุ่น
โครงเรื่อง.
เป็นเรื่องราวที่สร้างขึ้น โดยอ้างอิงถึงนักมวยชาวญี่ปุ่น ที่ชื่อว่า "โคะเนะโคะ"
เจี๋ยฉวนเต้า

เจี๋ยฉวนเต้า  เป็นศิลปะการป้องกันตัวชนิดหนึ่งที่เน้นการ เตะ ต่อย เป็นพื้นฐาน โดยผู้คิดค้นศิลปะการป้องกันตัวชนิดนี้คือ "บรูซ ลี"
โดยมีพื้นฐานมาจากมวยหวิ่งชุน แนวคิดหลักคือ การวิเคราะห์ว่ามวยจีนโบราณแต่ละสายมีจุดอ่อนที่กระบวนท่าฟุ่มเฟือยมาก จึงปรับเปลี่ยนให้การออกท่ารวดเร็ว กระชับ รวมถึงนำแนวคิดของมวยหวิ่งชุน ที่เน้นชักหมัดกลับเร็วมาเพื่อโจมตีต่อเนื่อง และยังมีการนำศิลปะการป้องกันตัวหลายชนิดมาผสมผสานกัน เช่น มวยเส้าหลิน มวยสากล เทควันโด มวยปล้ำ ยูโด ฯลฯ
ก่อนหน้าที่บรูซ ลี จะเสียชีวิต เขาได้เขียนหนังสือ "TAO OF JEET KUNE DO" แล้วได้มีการจัดพิมพ์ซ้ำหลายครั้ง
เรลโรด แมน

เรลโรด แมน  (; : Poppoya) เป็นภาพยนตร์ญี่ปุ่น ผลงานการกำกับโดยยาสึโอะ ฟุรุฮาตะ (Yasuo Furuhata) ออกฉายในวันที่ 5 มิถุนายน ปี พ.ศ. 2542 ณ ประเทศญี่ปุ่น
โครงเรื่อง.
ณ เมืองแห่งหนึ่งอันห่างไกล ยังคงมีรถไฟเส้นทางสายเก่าแก่เส้นหนึ่งใช้อยู่ และที่แห่งนั้นก็มีบุรุษรถไฟที่คอยทำหน้าที่ดูแลสถานีมาอย่างยาวนาน แต่ในไม่ช้านี้ เส้นทางรถไฟสายนี้จะต้องจบลง เพราะในเมืองแทบจะไม่มีใครอยู่อีกแล้ว แต่ก่อนที่สถานีจะปิดลง ก็มีเด็กผู้หญิงคนหนึ่งมาหาบุรุษรถไฟ และก็ไม่มีใครรู้จักเธอเลย แล้วเธอคือใครกันล่ะ
อาเลีย ซาบูร์

อาเลีย ซาบูร์ (Alia Sabur เกิด 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2532 ที่นครนิวยอร์ก) เป็นผู้ที่ถูกบันทึกโดยกินเนสส์บุ๊ค ว่าเป็น เป็นศาสตราจารย์เต็มเวลาอายุน้อยที่สุดของโลก ด้วยอายุ 19 ปี โดยได้รับแต่งตั้งเป็นศาสตราจารย์ที่ มหาวิทยาลัยกนกุก (건국대학교) ในประเทศเกาหลีใต้ ทำลายสถิติเดิมของนายคอลิน แมคลอริน นักศึกษาของเซอร์ ไอแซค นิวตัน นักวิทยาศาสตร์ชื่อดัง ที่ทำไว้เมื่อปี ค.ศ. 1717 
นอกจากความสามารถด้านการเรียนแล้วเธอยังมีความสามารถดนตรีในการเล่นคลาริเนต และได้สายดำเทควันโด
สุภา สิริสิงห

สุภา สิริสิงห (13 สิงหาคม พ.ศ. 2488 -) นักเขียนชาวไทย เจ้าของนามปากกา "โบตั๋น" ได้รับการเชิดชูเกียรติเป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาวรรณศิลป์ ประจำปี พ.ศ. 2542
สุภา สิริสิงห เดิมชื่อ สุภา ลือศิริ เกิดในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ที่ตำบลบางจาก อำเภอภาษีเจริญ จังหวัดธนบุรี จบการศึกษาจากโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา และคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ทำงานเป็นครูโรงเรียนเอกชน และมัคคุเทศก์ และเลขานุการในสำนักงานพลังงานแห่งชาติ
สุภาทำงานที่สำนักพิมพ์ไทยวัฒนาพานิช ทำวารสาร "ชัยพฤกษ์" และ "สตรีสาร" ฉบับพิเศษสำหรับเด็ก ได้พบกับ วิริยะ สิริสิงห และสมรสกันในปี พ.ศ. 2518 และลาออกไปตั้งสำนักพิมพ์ชมรมเด็ก ร่วมกับสามีจนถึงปัจจุบัน (ปัจจุบัน เปลี่ยนชื่อเป็น สำนักพิมพ์ สุรีวิยาสาส์น)
สุภา เริ่มงานเขียนตั้งแต่ พ.ศ. 2507 โดยเขียนเรื่องสั้นขณะเรียนอยู่ที่จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และเริ่มเขียนเรื่อง โดยใช้นามปากกา "โบตั๋น" ลงตีพิมพ์ใน "สตรีสาร" ตั้งแต่ พ.ศ. 2509 เริ่มมีชื่อเสียงจาก นวนิยาย "จดหมายจากเมืองไทย" ได้รับรางวัลวรรณกรรมดีเด่น ประจำปี พ.ศ. 2512 จากองค์การ ส.ป.อ. (องค์การสนธิสัญญาป้องกันภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้) ผลงานที่มีชื่อเสียง เช่น "ผู้หญิงคนนั้นชื่อบุญรอด" "ตะวันชิงพลบ" "ไผ่ต้องลม" "ทองเนื้อเก้า" "เกิดแต่ตม" "ตราไว้ในดวงจิต" "นวลนางข้างเขียง" "ด้วยสองมือแม่นี้ที่สร้างโลก" "สุดแต่ใจจะไขว่คว้า" "บ้านสอยดาว" ระยะหลังหันไปเขียนหนังสือเด็ก และแปลหนังสือจากภาษาต่างประเทศ
สุภา สิริสิงห มีบุตรสาวกับ วิริยะ สิริสิงห 2 คน คือ สุวีริยา และ ภาวสุ สิริสิงห
พุกาม

พุกาม  เป็นเมืองโบราณและได้รับการรับรองจากองค์การยูเนสโกให้เป็นแหล่งมรดกโลก ตั้งอยู่ในภาคมัณฑะเลย์ ประเทศพม่า ช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 9 ถึง 13 เมืองแห่งนี้เคยเป็นเมืองหลวงของอาณาจักรพุกาม อาณาจักรแห่งแรกของชาวพม่า ในช่วงรุ่งเรืองสูงสุดของอาณาจักรระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 11 ถึง 13 มีวัด เจดีย์ และอาราม กว่า 10,000 แห่ง ถูกสร้างขึ้นบนที่ราบพุกามเพียงแห่งเดียว ซึ่งยังคงมีวัดและเจดีย์กว่า 2,200 แห่งที่ยังคงอยู่รอดมาจนถึงปัจจุบัน
เมื่อวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2559 เกิดแผ่นดินไหวขนาดใหญ่ทางตอนกลางของพม่า สร้างความเสียหายครั้งใหญ่แก่พุกาม วัดเกือบ 400 แห่งได้รับความเสียหาย กรมโบราณคดีแห่งพุกามได้เริ่มต้นการสำรวจและบูรณะ โดยได้รับความช่วยเหลือจากผู้เชี่ยวชาญยูเนสโก นักท่องเที่ยวและผู้เข้าชมไม่สามารถเข้าชมวัดได้ 33 แห่ง
ปัจจุบันพุกามตั้งอยู่ในภาคมัณฑะเลย์ อยู่ห่างจากเมืองมัณฑะเลย์ไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ประมาณ 90 ไมล์ หรือ 145 กิโลเมตร พุกามแบ่งออกเป็น 3 ส่วน ได้แก่ เขตเมืองเก่า (เขตที่ตั้งอาณาจักรพุกาม) เขตเมืองใหม่ (เขตที่อยู่อาศัยปัจจุบัน) และญองอู้ (เขตพาณิชยกรรมและเศรษฐกิจ) มีสนามบินชื่อสนามบินญองอู้เป็นสนามบินประจำเมือง รายได้หลักของเมืองคือการท่องเที่ยวเชิงศิลปวัฒนธรรมและประวัติศาสตร์ มีนักท่องเที่ยวจากทั่วทุกมุมโลกมาเยือนที่นี่เสมอทุกช่วงปี โดยเฉพาะนักท่องเที่ยวจากแถบเอเชียด้วยกัน
พุกามได้ชื่อว่าเป็น "เมืองแห่งทะเลเจดีย์" หรือ "ดินแดนแห่งเจดีย์" เพราะในช่วงรุ่งเรืองเคยมีเจดีย์มากมายที่ถูกสร้างขึ้นบนที่ราบพุกาม เจดีย์แห่งแรกของพุกามคือ เจดีย์ชเวซี่โกน สร้างโดยพระเจ้าอโนรธามังช่อ ปฐมกษัตริย์แห่งอาณาจักรพุกาม โดยธรรมเนียมการสร้างเจดีย์ เจดีย์องค์ใหญ่สุดจะเป็นเจดีย์ที่กษัตริย์ทรงสร้าง และองค์ที่มีขนาดเล็กถัดมาเป็นการสร้างโดยเหล่าขุนนาง อำมาตย์ ลดหลั่นลงมาตามบรรดาศักดิ์ นอกจากเจดีย์ชเวซี่โกนแล้ว ยังมีเจดีย์สำคัญ ๆ อีกหลายองค์และวัดสำคัญ ๆ อีกเช่น เจดีย์ชเวซานดอ, อานานดาพะย่า, มีนกะลาเซดี, วัดที่โลมี่นโล, วัดดะมะยานจี้, วัดตะบะญุ เป็นต้น
พระเจ้าจานซิต้า

จานซิต้า (พ.ศ. 1627 - 1656) หรือ พระเจ้าจันสิตถา (บ้างเรียกพระนามว่า "พระเจ้าครรชิต" หรือ"พระเจ้าจันสิต") เป็นพระเจ้ากรุงพุกาม และถือเป็นพระมหากษัตริย์ผู้ยิ่งใหญ่ที่สุดพระองค์หนึ่งในประวัติศาสตร์พม่าไม่แพ้พระเจ้าอโนรธามังช่อ เนื่องด้วยพระองค์ทรงเป็นธรรมกษัตริย์ที่ทำนุบำรุงศาสนาพุทธจนเจริญรุ่งเรืองถึงขีดสุด จนเป็นที่ยอมรับทั้งจากชาวพม่าและชาวมอญ
พระเจ้าจานซิต้าเป็นขุนนางชั้นผู้ใหญ่คนหนึ่งในรัชสมัยพระเจ้าอโนรธา เมื่อพระเจ้าซอลูพระราชโอรสของพระเจ้าอโนรธาขึ้นครองราชย์ พระองค์มิได้ประกอบภารกิจอันใดด้วยความสามารถพระองค์เอง แต่จะทรงใช้และปรึกษาเหล่าเสนาอำมาตย์อยู่บ่อย ๆ ในปลายรัชสมัยพระเจ้าซอลู งะรมัน เจ้าเมืองพะโค ซึ่งเป็นชาวมอญได้ก่อกบฏขึ้นจับตัวพระเจ้าซอลูเป็นตัวประกัน จานซิต้าซึ่งครองเมืองถิเลงอยู่ ไม่สามารถยกทัพกลับมาช่วยพระองค์ได้ทัน งะรมันได้สังหารพระเจ้าซอลูที่เมืองพวาสอ และพยายามเข้ายึดครองอาณาจักรพุกามแต่จานซิต้าได้เข้าขัดขวาง เหล่าเสนาอำมาตย์ และพระธัมมทัสสีมหาเถระที่ปรึกษาองค์สำคัญของพระเจ้าอโนรธา จึงได้อัญเชิญจานซิต้าขึ้นครองราชย์เป็นกษัตริย์
เมื่อขึ้นครองราชย์ จานซิต้ามีพระนามว่า "ศรีตรีภูวนาทิตยธัมมมราชา" ในภาษาสันสกฤต ในจารึกพม่าเรียกพระองค์ว่า "ถิลุงมัง" (T’iluin Man) แปลว่า "กษัตริย์แห่งถิเลง" แต่เนื่องจากจานซิต้ามิได้มีเชื้อสายของกษัตริย์ พระองค์จึงอ้างสิทธิธรรมในการครองราชสมบัติว่าพระองค์ทรงเป็นภาคหนึ่งของพระโพธิสัตว์ และเป็นองค์อวตารของพระวิษณุของชาวปยูอีกด้วย สมัยนี้จึงถือเป็นรัชสมัยที่ศิลปศาสตร์แบบมอญเจริญรุ่งเรืองถึงขีดสุดในพุกาม
ในรัชสมัยของพระเจ้าจานซิต้า ทรงติดต่อกับต่างประเทศเป็นอย่างมาก ในปี พ.ศ. 1638 พระองค์ทรงส่งคณะทูตและช่างฝีมือเดินทางไปพุทธคยา เพื่อไปซ่อมแซมวัดศรีพัชรัส หรือ วัดวัสชราสนะ ซึ่งเป็นสถานที่ตรัสรู้ที่ใต้ต้นมหาโพธิ์ พระเจ้าจานซิต้าทรงซื้อที่ดินกัลปนาให้แก่วัด ขุดอ่างเก็บน้ำ สร้างเขื่อน เพื่อประโยชน์ในการปลูกข้าว ถวายตะเกียงเทียนจำนวนมาก และทรงกัลปนาข้าทาสให้กับวัดอีกด้วย ซึ่งได้ปรากฏความตอนนี้และปรากฏนามของพระองค์ในจารึกซ่อมแซ่มพุทธคยาด้วย
นอกจากนี้แล้วมีภิกษุมหายานจากทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศอินเดียหลบหนีอิทธิพลของศาสนาอิสลาม เพื่อมาขอความช่วยเหลือจากพระองค์ พระองค์ทรงให้ความช่วยเหลือพระสงฆ์เหล่านี้ โดยการสร้างวัดเล็ก ๆ ถวายเป็นที่พำนัก อยู่ระหว่างเจดีย์ชเวซีโกนกับหมู่บ้านมินดาตุ
ด้านความสัมพันธ์กับประเทศจีน ในปี พ.ศ. 1649 ทรงส่งคณะทูตไปยังเมืองไคเฟิง ซึ่งเป็นเมืองหลวงของจีนสมัยราชวงศ์ซ่ง จักรพรรดิจีนทรงให้การต้อนรับคณะทูตจากอาณาจักรพุกามเทียบเท่ากับทูตของอาณาจักรเจนละ ในรัชสมัยนี้จึงถือได้ว่าประสบความสำเร็จที่ทำให้พุกามเป็นที่รู้จักของดินแดนต่าง ๆ
พระเจ้าจานซิต้าถึงแก่สวรรคตในปี พ.ศ. 1656 ผู้ที่ได้ครองราชย์เป็นลำดับถัดไปคือพระเจ้าอลองสิธูซึ่งเป็นพระราชนัดดา (หลานตา) ของพระองค์
ในกลางปี พ.ศ. 2551 ทางพม่าได้มีการสร้างภาพยนตร์ชีวประวัติของพระองค์ ในชื่อเรื่อง "Kyansit Min" นับเป็นภาพยนตร์ในแบบสากลเรื่องแรกของพม่าอีกด้วย
บู้พะย่า

บู้พะย่า  คือเจดีย์ที่ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำอิรวดีในเมืองพุกาม ประเทศพม่า "บู้พะย่า" แปลว่า "เจดีย์น้ำเต้า" ตามลักษณะของพระเจดีย์ ตำนานได้เล่าขานไว้ว่าสร้างในช่วงพุทธศตวรรษที่ 8 ในสมัยอาณาจักรศรีเกษตรหรืออาณาจักรปยู โดยพระเจ้าปยูซอที่ แต่บ้างก็ว่าน่าจะสร้างในช่วงพุทธศตวรรษที่ 16 เนื่องจากรูปทรงขององค์พระเจดีย์ 
พระเจดีย์ที่เห็นกันอยู่ในปัจจุบันเป็นพระเจดีย์ที่สร้างขึ้นใหม่ในปี พ.ศ. 2518 เพราะพระเจดีย์องค์เก่านั้นพังทลายลงมาอันเนื่องมาจากแผ่นดินไหว
อานานดาพะย่า

อานานดาพะย่า, วัดอนันดา หรือ วัดอานนท์ ([ànàɰ̃dà pʰəjá]) คือมหาวิหารขนาดใหญ่ที่ตั้งอยู่ในเมืองพุกาม ประเทศพม่า เริ่มสร้างขึ้นใน พ.ศ. 1633 แล้วเสร็จในปีต่อมา ในรัชกาลพระเจ้าจานซิต้า มีความสำคัญในฐานะได้รับการยกย่องว่าเป็น "เพชรน้ำเอกของพุทธศิลป์สกุลช่างพุกาม" เมื่อก่อนยอดพระเจดีย์ยังเป็นสีขาวเหมือนกับพระเจดีย์องค์อื่น ๆ ของพุกาม แต่รัฐบาลพม่าได้มาทาสีทองทับเมื่อ พ.ศ. 2533 เพื่อสมโภชการสร้างอานานดาพะย่าครบรอบ 900 ปี
อานานดาพะย่าเป็นพระเจดีย์ที่สามารถเดินเข้าไปข้างในได้ แผนผังเป็นรูปสี่เหลี่ยมจตุรัสมีมุขยื่น 4 ทิศ ประตูทางเข้าเป็นประตูโค้ง (arch) ที่มักพบเห็นในสถาปัตยกรรมตะวันตกมากกว่าตะวันออก ภายในประดิษฐานพระพุทธรูปประทับยืนไม้ปิดทอง สี่ทิศ สี่องค์ สูง 9.5 เมตร ประกอบด้วย 
พุทธศิลป์แบบนี้ยังสมารถพบเห็นได้ตามวัดสถาปัตยกรรมล้านนา เช่น วัดภูมินทร์ จังหวัดน่าน เป็นต้น
พระเจ้าอลองสิธู

พระเจ้าอลองสิธู  กษัตริย์ในราชวงศ์พุกาม ที่ครองราชย์อย่างยาวนานถึงกว่า 54 ปี (พ.ศ. 1656 - พ.ศ. 1710) ยุคสมัยของพระองค์ อาณาจักรพุกามเจริญถึงขั้นขีดสุดในทุกด้าน 
พระเจ้าอลองสิธู เป็นพระโอรสของพระเจ้าซอลู พระโอรสของพระเจ้าอโนรธามังช่อกับพระธิดาของพระเจ้าจานซิต้า ครองราชย์หลังการสวรรคตของพระเจ้าจานสิตา พระนามภาษาสันสกฤตเมื่อทรงครองราชย์นั้น พบในจารึกที่วัดชเวกูยี ออกพระนามว่า "ศรีตรีภูวนาทิตย์บวรธรรมราชา" แต่พระนามที่เป็นที่รู้จักกัน คือ "สิธู" (Sithu) ซึ่งแปลว่า "วีรบุรุษผู้ชนะ" หรือ อลองสิธู (Alaungsithu) เนื่องจากทรงประกาศพระองค์เป็นพระโพธิสัตว์ด้วยเช่นเดียวกับพระเจ้าจานสิตา พระอัยกาของพระองค์ (อลอง แปลว่าพระโพธิสัตว์) ในยุคสมัยนี้ศิลปะแบบมอญที่เคยรุ่งเรืองในสมัยแรก ๆ ของอาณาจักร ถูกปรับเปลี่ยนให้เป็นแบบของพุกามมากขึ้นจนถือได้ว่าเป็นจุดรุ่งเรืองสูงสุดของศิลปะพม่าแท้ รัชสมัยของพระองค์ เป็นรัชสมัยที่ทรงสร้างความรุ่งเรืองทางศิลปะ วรรณกรรม สถาปัตยกรรม และ การเมืองการปกครอง อย่างแท้จริง
พระเจ้าอลองสิธู ทรงเป็นกษัตริย์นักเดินทางไม่แพ้พระอัยกาของพระองค์ เพราะทรงเดินทางไปเยือนดินแดนต่าง ๆ ในเขตลุ่มน้ำอิระวดี และดินแดนโพ้นทะเล เช่น ชวา สุมาตรา และศรีลังกา ในทางการเมืองการปกครอง พระองค์สามารถยึดเมืองท่าตะนาวศรีได้ จึงสามารถควบคุมการติดต่อทางทะเลที่บริเวณคอคอดกระได้ เช่น การควบคุมการค้าช้างระหว่างขอม และลังกา ทำให้อาณาจักรพุกามรุ่งเรืองเป็นอย่างยิ่ง
ปลายรัชสมัยจัดเป็นจุดเริ่มต้นสำคัญของความเสื่อมของอาณาจักรเมื่อพระองค์ถูกปลงพระชนม์โดยเจ้าชายซึ่งเป็นพระราชโอรสของพระองค์เอง ตามตำนานเล่าว่าพระเจ้าอลองสิธูประชวรพระวาโยสิ้นพระสติ (เป็นลมจนหมดสติ) เจ้าชายนราธู พระราชโอรสจึงอัญเชิญพระองค์ไปประทับรักษาพระวรกายที่วัดแห่งหนึ่ง เมื่อฟื้นคืนพระสติเจ้าชายนราธูใช้ผ้าปูพระแท่น (ผ้าปูเตียง) อุดพระนาสิกและพระโอษฐ์จนพระเจ้าอลองสิธูสวรรคตเมื่อพระชนมายุได้ 87 พรรษา โดยที่พระองค์มิได้แต่งตั้งผู้ใดให้เป็นรัชทายาท
เมื่อข่าวทราบถึงเจ้าชายมินชินสอมกุฏราชกุมารยกทัพกลับเข้าพุกามเพื่อเข้ามาจัดงานพระศพพระราชบิดา เจ้าชายนราธูถวายราชสมบัติคืนแก่พระเชษฐาโดยได้ขึ้นครองราชย์เป็น พระเจ้ามินชินสอ ในปี พ.ศ. 1706 แต่ก็ครองราชย์ได้เพียงช่วงเวลาสั้น ๆ ก็ถูกลอบปลงพระชนม์ด้วยยาพิษระหว่างงานฉลองในพระราชพิธีบรมราชาภิเษกโดยเจ้าชายนราธูอีก
ปัจจุบัน พระเจ้าอลองสิธูได้รับการบูชาให้เป็นนะหลวงลำดับที่ 31 โดยเรียกว่า มี่นซีตู
พระเจ้านะระตู

พระเจ้านะระตู  กษัตริย์แห่งราชวงศ์พุกาม ได้ชื่อว่าเป็นผู้โหดร้ายและเป็นจุดเริ่มต้นความเสื่อมของอาณาจักรพุกาม มีพระนามที่เป็นที่รู้จักอีกพระนามหนึ่งว่า "อิมตอวสยัน" (Im Taw Syan) ที่ได้ชื่อว่าเป็นกษัตริย์จอมโหด เนื่องจากทรงลอบปลงพระชนม์พระบิดา คือ พระเจ้าอลองสิธู และพระเจ้ามินชินสอพระเชษฐาเพื่อขึ้นครองราชย์ และเมื่อขึ้นครองราชย์แล้วก็ยังได้ประหารอีกหลายคนที่ทรงหวาดระแวง เช่น มเหสีของพระองค์ ซึ่งตามตำนานเล่าว่าเป็นธิดาของกษัตริย์ลังกา
ในช่วงสมัยนี้พุกามยังขัดขวางการค้าช้างระหว่างเขมรกับลังกา ผ่านการควบคุมการค้าข้ามบริเวณเมาะตะมะและคอคอดกระ ที่พุกามได้ควบคุมไว้ตั้งแต่รัชกาลพระเจ้าอลองสิธู
พระเจ้าปรากรมพาหุที่ 1 แห่งลังกา จึงยกทัพเรือมาโจมตีเมืองพะสิมที่ปากแม่น้ำอิรวดีและล่องเรือขึ้นมาถึงอาณาจักรพุกามจนสามารถจับพระเจ้านะระตูและประหารชีวิตพระองค์ในที่สุด
พระเจ้านะระตูครองราชย์อยู่เป็นระยะเวลาสั้น ๆ เพียง 4 ปี (พ.ศ. 1710 - พ.ศ. 1714)
ชาวพม่าในสมัยหลังจึงเรียกพระองค์ว่า "กุลาจะมี่น" (ကုလားကျမင်း) ซึ่งแปลว่า กษัตริย์ที่ถูกปลงพระชนม์โดยชาวอินเดีย (กุลา แปลว่าชาวอินเดีย แต่ในที่นี้หมายรวมถึงลังกาด้วย) หลังรัชสมัยของพระเจ้านะระตูประวัติศาสตร์พุกามมีความสับสนมาก
นักประวัติศาสตร์เชื่อว่าเป็นช่วงที่ไม่มีกษัตริย์ปกครองเป็นเวลา 9 ปี คือระหว่าง พ.ศ. 1708 - พ.ศ. 1717 แต่ยังมีหลักฐานบางส่วนที่กล่าวถึงกษัตริย์ที่ปกครองพุกามองค์ต่อมา ทรงพระนามว่า พระเจ้านรสิงขะ ซึ่งเชื่อว่าน่าจะเป็นพระราชโอรสของพระเจ้านะระตู
หลวงนิตย์เวชชวิศิษฏ์ (นิตย์ เปาเวทย์)

พันโท นายแพทย์ หลวงนิตย์เวชชวิศิษฏ์ (นิตย์ เปาเวทย์) เกิดเมื่อวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2439 ตำบลวังไม้ขอน อำเภอสวรรคโลก จังหวัดสุโขทัย อดีตอธิบดีกรมการแพทย์ (คนแรก) เป็นผู้ให้กำเนิดของสมาคมวิทยาลัยศัลยแพทย์นานาชาติแห่งประเทศไทย เสียชีวิตเมื่อวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2523 รวมสิริอายุ 84 ปี อดีตอธิบดีกรมการแพทย์คนแรก หนึ่งในนายแพทย์ผู้ร่วมชันสูตรพระบรมศพ พระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล รัชกาลที่ 8 มีการจัดงานเพื่อรำลึกถึงท่านในโอกาสครบ 120 ปีชาตกาล เมื่อ 29 กันยายน 2559 ที่ผ่านมาด้วย 
ครอบครัว.
หลวงนิตย์เวชชวิศิษฏ์เป็นุตรของนายบุญและนางยิ้ม สมรสกับนางวงเดือน มีบุตรด้วยกัน 5 คน คือ นายภูลเวชช์ เวชชวิศิษฏ์, นางเกศเมือง เวชชวิศิษฏ์, ปริญญา เวชชวิศิษฏ์, นางนงนิจ ต.สุวรรณ และนายวิชชา เวชชวิศิษฏ์
บรรดาศักดิ์.
ท่านได้รับพระราชทานยศ ดังนี้ 
การรับราชการ.
ราชการพิเศษ.
ราชการพิเศษซึ่งทางราชการแต่งตั้งให้รับหรือกระทำนอกไปจากตำแหน่งที่ประจำอยู่
เครื่องราชอิสริยาภรณ์.
เครื่องอิสริยาภรณ์ต่างประเทศ.
 <id>155194</id>
 <redirect title="แม่แบบ:Country data France" />
 <revision>
 <id>1018478</id>
 <timestamp>2008-03-26T12:46:18Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Lerdsuwa</username>
 <id>436</id>
 </contributor>
 <comment>เปลี่ยนทางไปที่ </comment>
 <origin>1018478</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
ด้วย(ความ)ลับ และผูกพัน

ด้วย(ความ)ลับ และผูกพัน (; โรมาจิ: "Himitsu") เป็นภาพยนตร์ญี่ปุ่นผลงานการกำกับโดยโยจิโระ ทะคิทะ (Yojiro Takita) ออกฉายในประเทศญี่ปุ่นเมื่อปี พ.ศ. 2542
โครงเรื่อง.
เมื่อวันหนึ่งแม่ลูกกำลังไปเทื่ยวกันที่บ้านคุณตาคุณยาย โดยที่พ่อนั้นอยู่ที่บ้านไม่ได้ไปไหน แต่ระหว่างทางกลับเกิดอุบัติเหตุที่ไม่คาดฝันเกิดขึ้น ทำให้ภรรยาของเขาเสียชีวิตลง และเมื่อลูกนั้นฟื้นขึ้นมา ก็ไม่ใช่ลูกคนเดิมของเขาอีกต่อไป...
วีรศักดิ์ ไพรัช

พลเอกวีรศักดิ์ ไพรัช อดีต ผช.ผบ.สส,ผู้ทรงคุณวุฒิพิเศษ กองบัญชาการกองทัพไทย ,ปัจจุบัน ประธานกรรมการ บริษัท สยามเวย์ อินเตอร์เนชั่นแนล จำกัด
ประธานบริษัท เอ.ซี.แอล. จำกัด 
กรรมการ บริษัท อีเอ็มซี จำกัด (EMC)
อดีต รองผู้บัญชาการหน่วยบัญชาการทหารพัฒนา กองบัญชาการทหารสูงสุด
จบการศึกษา โรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า
เฮเลนแห่งทรอย

เฮเลน (Helen, ภาษากรีกว่า Ἑλένη – Helénē) คือหญิงสาวผู้เป็นชนวนศึกในสงครามเมืองทรอย ปกรณัมเก่าแก่ของกรีก ซึ่งเป็นต้นกำเนิดของงานมหากาพย์อีเลียดและโอดิสซีย์ ส่วนใหญ่มักเรียกชื่อนางว่า เฮเลนแห่งสปาร์ตา หรือ เฮเลนแห่งทรอย นางเป็นบุตรีของเทพซูสกับนางลีดา มีพี่ชายคือแคสเตอร์ พอลลักซ์ และคลีเทมเนสตรา 
เมื่อเฮเลนเติบโตถึงวัยวิวาห์ บิดามารดาได้จัดพิธีเลือกคู่ให้แก่นาง โดยมีกษัตริย์ เจ้าชาย และนักรบจากเมืองต่างๆ ทั่วแคว้นกรีกมาร่วมงาน ได้แก่ โอดิซูส เมเนสทีอัส ไดโอมีดีส อจักซ์ ปโตรกลัส เมนนิเลอัส และอักกะเมมนอน นางเลือกเมนนิลิอัสเป็นคู่วิวาห์ ส่วนกษัตริย์อื่นต่างให้สัญญาว่าจะคอยช่วยปกป้องนาง
เฮเลนมีชื่อเสียงว่าเป็นหญิงงามไม่อาจหามนุษย์ผู้ใดเทียบได้ เมื่อครั้งปารีสแห่งทรอยเป็นผู้ตัดสินความงามระหว่างเหล่าเทพี อโฟรไดท์สัญญาว่าจะให้นางเฮเลนแก่เขาหากเขาเลือกให้พระนางเป็นเทพีผู้งามที่สุด เหตุนี้ปารีสจึงมาชิงตัวเฮเลนไปเสียโดยความช่วยเหลือของเทพเจ้า แล้วพานางหนีกลับไปเมืองทรอย ทำให้เหล่ากษัตริย์ที่ได้ให้สัตย์ไว้ต่อเมนนิลิอัส ต้องยกทัพมาช่วยเหลือเพื่อชิงนางเฮเลนกลับคืน
ปารีส (ทรอย)

ในเทพปกรณัมกรีก ปารีส (Paris) หรือชื่อจริงว่า อเล็กซานดรอส  เป็นเจ้าชายกรุงทรอย เป็นโอรสของท้าวไพรอัม (Priam) กับพระนางเฮกยูบา (Hecuba) ผลงานสร้างชื่อเสียงที่สุดของเขาคือการชิงตัวนางเฮเลน ราชินีแห่งสปาร์ตามา ทำให้เกิดสงครามกรุงทรอย อันเป็นเหตุแห่งการล่มสลายของทรอยในท้ายที่สุด เขาเป็นผู้สังหารอคิลลีสโดยยิงธนูถูกที่ข้อเท้าซึ่งเป็นจุดอ่อนเดียวของอคิลลีส ต่อมาเขาถูกสังหารโดยบุตรชายของอคิลลีสเอง
เฮอร์มีส

เฮอร์มีส  เป็นพระเจ้าโอลิมปัสในศาสนาและเทพปกรณัมกรีก บุตรแห่งซูสและไลยาดีสเมอา พระองค์ทรงเป็นพระเจ้าโอลิมปัสที่มีพระชนมายุน้อยที่สุดเป็นอันดับสอง 
เฮอร์มีสทรงเป็นพระเจ้าแห่งการเปลี่ยนผ่านและเขตแดน พระองค์ทรงรวดเร็วและเจ้าเล่ห์ และสามารถเสด็จระหว่างโลกมนุษย์และพระเจ้าได้อย่างอิสระ ในฐานะทูตและผู้แจ้งข่าวแห่งพระเจ้า ผู้เจรจาระหว่างมนุษย์และพระเจ้า และผู้นำดวงวิญญาณสู่ปรโลก พระองค์ทรงเป็นผู้พิทักษ์และอุปถัมภ์นักเดินทาง คนเลี้ยงแกะ โจร นักพูดข้างถนนและคนมีปฏิภาณ วรรณกรรมและกวี นักกีฬาและกีฬา สิ่งประดิษฐ์และการค้า บางตำนานว่าพระองค์เป็นนักหลอกลวง และเอาชนะพระเจ้าองค์อื่นด้วยไหวพริบเพื่อความพอพระทัยส่วนพระองค์หรือเพราะทรงเห็นแก่มนุษยชาติ ลักษณะและสัญลักษณ์ประจำพระองค์มีประติมากรรมเฉพาะหัว ไก่เพศผู้และเต่าบก ถุงใส่เงิน รองเท้าแตะมีปีก หมวกมีปีก สัญลักษณ์หลักของพระองค์ คือ ไม้เท้าผู้แจ้งข่าว  ซึ่งเป็นไม้เท้ามีปีกที่มีงูพันสองตัว
พระองค์ทรงถูกระบุเป็นพระเจ้าเมอร์คิวรีของโรมัน ซึ่งแม้เป็นพระเจ้าที่รับมาจากพวกอีทรัสคัน แต่ได้รับคุณลักษณะคล้ายกับเฮอร์มีสมาหลายประการ เช่น ทรงเป็นผู้อุปถัมภ์การค้า
เระไนะชะชิง

เระไนะชะชิง  หรือชื่อภาษาอังกฤษว่า คอลลาจอ็อฟอาวร์ไลฟ์ (Collage of Our Life) เป็น ภาพยนตร์ญี่ปุ่น ผลงานการกำกับของยุคิฮิโคะ ทสึทสึมิ (Yukihiko Tsutsumi) ออกฉายในวันที้ 16 พฤษภาคม ปีพ.ศ. 2546 ณ ประเทศญี่ปุ่น
โครงเรื่อง.
มาซาโตะ เป็นช่างภาพหนุ่ม เคยเรียนที่เดียวกับ ซาโตนากะ ซึ่งเคยชอบตามเขาไปถ่ายรูปด้วย อยู่มาวันหนึ่งมีการจัดประกวดภาพถ่าย และทั้งสองก็เข้าร่วมด้วย ปรากฏว่าภาพของซาโตนากะได้รับรางวัล แต่มาซาโตะไม่ได้ ต่อมาซาโตนากะก็ตัดสินใจไปเรียนต่อที่อเมริกา และส่งผลงานต่างๆมาให้มาซาโตะดู และเมื่อมาซาโตะ ตามเธอไปที่อเมริกา เขาก็พบว่าเธอนั้นไม่ได้อยู่ที่นั้นอีกแล้ว..
เฮราคลีส

เฮราคลีส  เป็นชื่อเทพองค์หนึ่งในตำนานเทพเจ้ากรีก ชื่อมีความหมายว่า "ความรุ่งโรจน์ของเฮรา" เขาเป็นบุตรของเทพซูสกับนางแอลก์มินี เกิดที่เมืองธีบส์ เป็นหลานของแอมฟิไทรออน และเป็นเหลนของเพอร์ซูส เฮราคลีสนับเป็นวีรบุรุษผู้ยิ่งใหญ่ในปกรณัมกรีก ชื่อในตำนานเทพโรมันว่า เฮอร์คิวลีส ซึ่งดัดแปลงเอาเรื่องราวของเขาในปกรณัมกรีกไปใช้
นับแต่เฮราคลีสเกิดมาก็ตกอยู่ในความริษยาพยาบาทของเทพีเฮรา ซึ่งหึงหวงเทพซูสผู้สามี แม้เฮราคลีสเป็นบุตรเทพซูส แต่กลับมีกำเนิดเป็นเพียงมนุษย์ธรรมดา เมื่อโตขึ้น เฮราคลีสได้แต่งงานกับนางเมการะ มีบุตรสามคน เทพีเฮราบันดาลให้เขาวิกลจริตและสังหารบุตรภรรยาตายสิ้น เมื่อเขาคืนสติก็จะฆ่าตัวตายตาม แต่ธีซูสเพื่อนสนิทห้ามปรามไว้ แนะให้ไปขอคำพยากรณ์จากวิหารเดลฟี คำพยากรณ์บอกให้เฮราคลีสไปหาท้าวยูริสเทียสและรับทำภารกิจทุกประการตามแต่จะได้รับ เพื่อเป็นการชำระมลทินให้บริสุทธิ์ ท้าวยูริสเทียสสรรหาภารกิจอันเหลือที่มนุษย์จะกระทำได้ เรียกกันว่า "The Twelves Labours of Heracles" หรือ ภารกิจ 12 ประการของเฮราคลีส ได้แก่
หลังภารกิจ เฮราคลีสยังได้ร่วมไปกับขบวนนาวิกของเจสัน เพื่อไปค้นหาขนแกะทองคำ และประกอบวีรกรรมอื่นๆ อีกมาก แต่เหมือนบาปกรรมของเฮราคลีสยังไม่สิ้นสุด เขาเกิดวิกลจริตสังหารเพื่อนอีก จนต้องไปเป็นทาสนางออมฟลี ต้องสวมชุดสตรีและทำการงานของผู้หญิง เมื่อพ้นโทษ เขาจึงได้นางเดียไนระ (Deianira) เป็นภรรยา
นางเดียไนระนี้เป็นเหตุแห่งความตายของเฮราคลีส เพราะนางหลงเชื่อคำลวงของเซนทอร์ชื่อ เนสสัส (Nessus) จึงนำเสื้อคลุมเปื้อนเลือดเซนทอร์ซึ่งเป็นยาพิษไปให้เฮราคลีสสวม ด้วยเข้าใจผิดว่าเป็นยาเสน่ห์จะให้เฮราคลีสรักแต่ตนเพียงผู้เดียว เมื่อเฮราคลีสจะตาย เทพซูสจึงบันดาลให้ร่างเขาไหม้เป็นจุณแล้วรับขึ้นสวรรค์ ประทานเทพธิดาฮีบีให้เป็นคู่ครอง
อีเนียส

อีเนียส (Aeneas) เป็นชื่อวีรบุรุษคนหนึ่งในตำนานปกรณัมกรีก เป็นเจ้าชายคนหนึ่งแห่งเมืองทรอย เป็นบุตรของเทพีอโฟรไดท์กับแอนไคซีส ญาติผู้น้องของท้าวเพรียม เจ้าเมืองทรอย อีเนียสจึงมีศักดิ์เป็นหลานของท้าวเพรียม เป็นลูกพี่ลูกน้องกับเฮกเตอร์และปารีส
อีเนียสมีส่วนร่วมรบอยู่ในสงครามเมืองทรอย แต่ได้รับการปกป้องระหว่างการรบหลายครั้งจากเทพมารดาคืออโฟรไดท์ รวมถึงอพอลโลและโพไซดอน ก่อนทรอยจะแตก อโฟรไดท์ช่วยให้อีเนียสหนีออกมาได้ เขาพาพลเมืองและทหารติดตามที่หลงเหลือ รวมถึงเชื้อพระวงศ์ทรอยอีกจำนวนหนึ่ง เดินทางระหกระเหินไปจนถึงดินแดนอิตาลี และตั้งอาณาจักรใหม่ขึ้นชื่อว่า อาณาจักรโรมัน ด้วยเหตุนี้ เทพปกรณัมของโรมันจึงมีเค้าที่มาจากเทพปกรณัมของกรีก
สิบเจ็ดเมษามหาโชคชัย

เพลงสิบเจ็ดเมษามหาโชคชัย ("ฎบ่บฺรำพีรเมสามหาโชคชัย") เป็นเพลงชาติของประเทศกัมพูชา ในสมัยที่ใช้ชื่อว่า "กัมพูชาประชาธิปไตย" แต่งขึ้นเพื่อระลึกถึงความสำเร็จในการโค่นล้มรัฐบาลสาธารณรัฐเขมร และการสถาปนารัฐกัมพูชาใหม่ในนาม "กัมพูชาประชาธิปไตย" เมื่อวันที่ 17 เมษายน พ.ศ. 2518 เนื้อหากล่าวถึงการเสียสละของเหล่านักรบทั้งชายและหญิงในการก่อตั้งรัฐกัมพูชาและสังคมใหม่ และประกาศปณิธานว่าจะทำให้กัมพูชามีความรุ่งเรืองและยิ่งใหญ่กว่าสมัยพระนคร 
เพลงนี้ไม่ปรากฏว่าผู้ใดแต่งทำนองและเนื้อร้อง แต่คาดเดากันว่าพล พตหรือเขมรแดงมีส่วนร่วมในการแต่งเพลงนี้ รัฐบาลกัมพูชาประชาธิปไตยได้รับรองให้เพลงสิบเจ็ดเมษามหาโชคชัยเป็นเพลงชาติ ตามมาตรา 18 ของรัฐธรรมนูญแห่งประเทศกัมพูชาประชาธิปไตย ลงวันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2519
ข้อมูลบางแหล่งจากซีกโลกตะวันตกได้กล่าวถึง เพลงสิบเจ็ดเมษามหาโชคชัย ใช้เป็นเพลงชาติของแนวร่วมเขมรสามฝ่ายจนถึง พ.ศ. 2536
มาร์ชสาธารณรัฐเขมร

มาร์ชสาธารณรัฐเขมร ("ฎํเณีรสาธารณรฎฺฐแขฺมร") เป็นชื่อของเพลงชาติของประเทศกัมพูชาในยุคสาธารณรัฐเขมร ตั้งแต่ พ.ศ. 2513 – พ.ศ. 2518 ประพันธ์โดยศาสตราจารย์ มอม โบเจียนี (លោកសាស្ត្រាចារ្យ ម៉ម បូជានី) ซึ่งเป็นนายกศาลาดุริยดนตรี (នាយកសាលាតុរ្យតន្ត្រី) แห่งกลุ่มมหาวิทยาลัยวิจิตรศิลปะ ในสมัยที่ท่าน ฮาง ทุน ฮัก (ហង្ស ធុន ហាក់) เป็นอธิการบดี
เพลงนี้มีชื่อภาษาอังกฤษว่า " และมีชื่อภาษาฝรั่งเศสว่า "
ตาสว่าง (รายการโทรทัศน์)

รายการตาสว่าง (Sleepless in Bangkok)เป็นรายการโทรทัศน์ประเภท ทอล์กโชว์ ที่ให้ความบันเทิง สนุกสนาน เพลิดเพลิน บนสาระ ที่นำเสนอเรื่องราวต่างๆที่เกิดขึ้นในสังคมปัจจุบันและเรื่องราวที่น่าสนใจ ผลิตโดย บริษัท ดีทอล์ก จำกัด ในเครือ จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ โดยมี ดู๋ สัญญา คุณากร เป็นผู้ดำเนินรายการ ซึ่งในยุคแรก ออกอากาศทุกวันอังคาร-วันศุกร์ เวลา 22.50-23.50 ทางสถานีโทรทัศน์โมเดิร์นไนน์ (ช่อง 9) เริ่มออกอากาศครั้งแรกวันอังคารที่ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2550 ต่อมารายการตาสว่างได้ลดวันออกอากาศ จาก 4 วัน เหลือ 1 วัน คือวันพุธ แต่เพิ่มเวลาเป็น 2 ชั่วโมง ตั้งแต่เวลา 22.15-24.00 เริ่มออกอากาศในเวลาใหม่เมื่อวันพุธที่ 23 กรกฎาคม 2551 นอกจากนี้ยังปรับเปลี่ยนรูปแบบรายการและเวทีของรายการอีกด้วย และสิ้นสุดออกอากาศเมื่อวันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2552 เนื่องจากทางอสมทได้มีการปรับผังรายการใหม่ในปี 2553
รายการตาสว่าง ได้ปรับเปลี่ยนเวลาการออกอากาศถึง 3 ครั้งด้วยกัน
การออกอากาศในช่วงเริ่มรายการจนถึงวันที่ 17 กรกฎาคม 2551 เนื้อหาบางเรื่องก็จะมีพิธีกรรับเชิญมาร่วมพูดคุยด้วยในรายการหลายท่าน แต่ที่เห็นเป็นประจำมีดังนี้
แต่ปัจจุบันรายการมีพิธีกรประจำ 4 คน คือ
วงดนตรีของรายการเป็นการรวมบุคคลต่างๆ ของผู้ที่อยู่ในแวดวงดนตรี ซึ่งไม่ได้เป็นวงประจำ จะมาเล่นเพลงที่เกี่ยวกับเนื้อหาต่างๆของรายการในวันที่ออก แต่ละวัน ซึ่งก็อาจจะเป็นเพลงที่ดัง และบางทีก็เป็นเพลงแต่งขึ้นมาใหม่ สมาชิกในวงมีดังนี้
ช่วงที่วงเป็นแบบ Acoustic
แต่ปัจจุบันนี้ เนื่องจากรายการได้ปรับเปลี่ยนรูปแบบใหม่ วงดนตรีจึงได้เปลี่ยนการเล่นเป็นแบบ Electric โดยเพิ่ม กลองและคีย์บอร์ดเข้ามาด้วย โดยสมาชิกในวงมีทั้งคนเก่าและคนใหม่ร่วมด้วย รวมทั้งหมด 7 คน
ลินดา ค้าธัญเจริญ

ลินดา ชื่อเล่น ดา (5 เมษายน พ.ศ. 2499 – 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2565) เป็นอดีตนักแสดง และนางแบบชาวไทย มีผลงานสร้างชื่อจาก ภาพยนตร์ เรื่อง “แก้ว” ของ เปี๊ยก โปสเตอร์ แสดงร่วมกับ ทูน หิรัญทรัพย์ เมื่อปี พ.ศ. 2523 และ "ผู้หญิงคนนั้นชื่อบุญรอด" จากบทประพันธ์ของ โบตั๋น กำกับโดย วิจิตร คุณาวุฒิ เมื่อ พ.ศ. 2528 และมีผลงานด้านการละครและเดินแบบมาต่อเนื่อง ผลงานส่วนใหญ่เป็นงานด้านละคร เธอเคยได้รับรางวัลตุ๊กตาทองทีวีมหาชน นักแสดงนำฝ่ายหญิงยอดนิยม ปี พ.ศ. 2525 จากละคร "สงครามพิศวาส" ทางช่อง 3 ซึ่งจัดโดยหนังสือพิมพ์ บ้านเมือง โดยได้รับรางวัลคู่กันกับรัชนู บุญชูดวง จากละคร "พรหมไม่ได้ลิขิต" ทางช่อง 9 จากการโหวตให้คะแนนโดยผู้อ่านหนังสือพิมพ์ "บ้านเมือง" ทั่วประเทศ
ระหว่างนั้นเธอได้พบรักและสมรสกับนักธุรกิจด้านเพชรพลอย จากนั้นจึงหันไปร่วมหุ้นกับสามีทำธุรกิจส่วนตัวเกี่ยวกับจิวเวลรี่ และด้านซาลอน ทำให้หายไปจากวงการบันเทิง แต่สุดท้ายชีวิตคู่ก็ล้มเหลว ต้องแยกทางกัน จนในปี 2547 เกิดประสบอุบัติเหตุหกล้มในห้องน้ำ เนื่องจากเส้นเลือดในสมองแตก เป็น อัมพฤกษ์ มานานหลายปี พออาการจะเริ่มดีขึ้นบ้าง ก็เกิดมาเป็น มะเร็ง ที่บริเวณโคนลิ้นอีก
สุขภาพและการเสียชีวิต.
หลังป่วยติดเตียงมานานกว่า 10 ปี โดยช่วงหลังมีอาการทรุดและเข้ารับการรักษาที่โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์มาได้ประมาณ 1 เดือนก่อนเสียชีวิต
ไม่เกี่ยวกับป่วยโรคมะเร็ง และลินดาไม่ได้เป็นมะเร็งมานานแล้ว แต่เป็นเพียงผู้ป่วยติดเตียงเท่านั้น ซึ่งขณะที่รักษาตัวนั้นเจ้าตัวได้รับพระมหากรุณาธิคุณจาก สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง รับเป็นคนไข้ในพระบรมราชานุเคราะห์ จนสิ้นอายุขัยในวัย 66 ปี
ล่าสุดลินดาเสียชีวิตอย่างสงบจากอาการปอดติดเชื้อในวัย 66 ปี ที่โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ เมื่อวันที่ 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2565 เมื่อช่วงเวลาประมาณ 07.40 น. ได้เริ่มจัดพิธีรดน้ำศพในวันที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2565 เวลา 16.00 น. ณ ฌาปนสถานกองทัพอากาศ ศาลา 3 วัดพระศรีมหาธาตุวรมหาวิหาร เขตบางเขน กำหนดการสวดพระอภิธรรม ตั้งแต่วันที่ 28 - 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2565 เวลา 17.30 หรือ 18.00 น. และส่วนกำหนดการพิธีพระราชทานเพลิงศพในวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2565 เวลา 16.00 น.
ชาร์ลี มากรี

ชาร์ลี มากรี  นักมวยสากลชาวอังกฤษ เกิดเมื่อ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2499 ที่เมืองตูนิส ประเทศตูนิเซีย สถิติการชก 35 ครั้ง ชนะ 30 (น็อค 23) แพ้ 5 
ประวัติ.
เดิมมากรีเป็นชาวตูนิเซีย ภายหลังจึงย้ายครอบครัวมาอยู่ที่อังกฤษ เริ่มชกมวยสากลอาชีพเมื่อ พ.ศ. 2520 ชกเพียงสามครั้งเท่านั้นก็ได้ครองแชมป์อังกฤษรุ่นฟลายเวทและได้ครองแชมป์ยุโรปรุ่นเดียวกันนี้ในอีกสองปีต่อมา
มากรีได้ชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท WBC เมื่อ พ.ศ. 2526 และเป็นฝ่ายชนะน็อค อีเลียนาริโอ เมอร์ซิเดสจากโดมินิกัน ยก 7 ได้ครองแชมป์โลก แต่พอป้องกันตำแหน่งครั้งแรกกลับเสียแชมป์ แพ้น็อค แฟรงค์ ซีนาโบ จากฟิลิปปินส์อย่างเหลือเชื่อในยกที่ 6
หลังจากเสียแชมป์โลก มากรีกลับมาครองแชมป์ยุโรปรุ่นฟลายเวทได้อีกครั้ง จากนั้นจึงขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท WBC อีกครั้ง คราวน้เป็นฝ่ายแพ้น็อค สด จิตรลดา ยก 5 ชิงแชมป์ไม่สำเร็จ จากนั้น มากรีหวนกลับมาครองแชมป์ยุโรปได้อีกสมัย จนกระทั่งเสียแชมป์ไปจึงแขวนนวมใน พ.ศ. 2528
คอนราโด วาสเควซ

คอนราโด วาสเควซ  นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ สถิติการชก 12 ครั้ง ชนะ 4 แพ้ 8
ประวัติ.
วาสเควซขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 30 เมษายน พ.ศ. 2514 ชนะน็อค วิค วิซการ์รา ยก 4 ต่อมาได้ชิงแชมป์ OPBF รุ่นแบนตัมเวทที่ว่างเมื่อ 17 กันยายน พ.ศ. 2517 เสมอกับถนอมจิต สุโขทัยที่กรุงเทพฯ ไม่ได้แชมป์ จากนั้น ได้ชิงแชมป์ OPBF รุ่นแบนตัมเวทที่ว่างอีกครั้งเมื่อ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2517 แพ้คะแนน เวนิส บ.ข.ส. ไม่ได้แชมป์อีก จากนั้นขึ้นชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นแบนตัมเวทเมื่อ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2518 แพ้คะแนน โรแลนโด นาวาเรตเต ไม่ได้แชมป์ วาสเควซได้เดินทางไปชกมวยที่สหรัฐตั้งแต่ปลายปี พ.ศ. 2518 และชกชนะติดกันสามครั้ง จึงได้ชิงแชมป์มวยสากลของรัฐแคลิฟอร์เนียเมื่อ 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2519 ชนะคะแนน โฮเซ่ เดล ริโอ ได้แชมป์มาครอง วาสเควซยังชกในสหรัฐจนถึง พ.ศ. 2521 หลังจากชกแพ้น็อค โรเบอร์โต รูบัลดิโน ยก 8 เมื่อ 11 พฤศจิกายน แล้ว วาสเควซก็แขวนนวมไป
เบตูลิโอ กอนซาเลซ

เบตูลิโอ เซกุนโด กอนซาเลซ  เป็นนักมวยสากลชาวเวเนซุเอลา เกิดเมื่อ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2492 ที่เมืองมาราไกโบ ประเทศเวเนซุเอลา สถิติการชก 91 ครั้ง ชนะ 75 (น็อก 50) เสมอ 4 แพ้ 12 
ประวัติ.
กอนซาเลซขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวตถึง 3 ครั้ง จึงประสบความสำเร็จ ครั้งแรก ชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวต WBA แพ้คะแนนมิซาโอะ โอบะ เมื่อ พ.ศ. 2514 และขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวต WBC ในปีเดียวกัน เสมอกับเอร์บีโต ซาลาบาร์รียา จนครั้งที่ 3 เมื่อขึ้นชิงแชมปืโลกรุ่นรุ่นฟลายเวต WBC ที่ว่างชนะน็อกโซคราเตส บาโตโต ยก 4 ได้ครองแชมป์โลก แต่เมื่อขึ้นชกป้องกันตำแหน่งครั้งแรกก็เสียแชมป์ให้เวนิส บ.ข.ส. จนกระทั่งเวนิสสละแชมป์ กอนซาเลซจึงชิงแชมป์ที่ว่าง ชนะคะแนนมิเกล กันโต ได้ครองแชมป์อีกครั้ง ป้องกันตำแหน่งได้ 2 ครั้งก็เสียแชมป์ให้โชจิ โองูมะ
เมื่อกันโตชนะโองูมะได้ครองแชมป์โลก กอนซาเลซขึ้นชิงแชมป์กับกันโตอีก 2 ครั้ง แต่แพ้คะแนนไปทั้งสองครั้ง ต่อมา พ.ศ. 2521 กอนซาเลซจึงได้ครองแชมป์โลกสมัยที่ 3 เมื่อชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวต WBA ชนะคะแนนกูติ เอสปาดัส ป้องกันตำแหน่งได้ 3 ครั้ง จึงเสียแชมป์ให้ลุยส์ อิบาร์รา
เมื่อเสียแชมป์ไปแล้ว กอนซาเลซยังมีโอกาสขึ้นชิงแชมป์อีก 2 ครั้งแต่ไม่ประสบความสำเร็จ แพ้น็อกฆวน เอร์เรรา ยก 7 เมื่อ พ.ศ. 2524 และแพ้คะแนนซานโตส ลาเซียร์ เมื่อ พ.ศ. 2525 ใน พ.ศ. 2526 กอนซาเลซไม่ได้ขึ้นชกอีกเลย กลับมาชกอีกสองครั้งเมื่อ พ.ศ. 2527 จนชิงแชมป์ลาตินอเมริการุ่นฟลายเวตไม่สำเร็จจึงแขวนนวมไป
สหไทย สรรพสินค้า

สหไทย สรรพสินค้า เป็นกลุ่มธุรกิจห้างค้าปลีกขนาดใหญ่ที่มีต้นกำเนิดในอำเภอเมืองนครศรีธรรมราช จังหวัดนครศรีธรรมราช และได้ขยายสาขาไปที่จังหวัดสุราษฎร์ธานีและจังหวัดเพชรบุรี ปัจจุบันห้างค้าปลีกในเครือสหไทยที่เปิดดำเนินการแล้วมี 6 สาขา (โดยใช้ชื่อ "สหไทย" 5 สาขา และ "เซฟ ซุปเปอร์มาร์เก็ต" 1 สาขา) สาขาที่ 7 (สหไทย การ์เดนพลาซ่า สุราษฎร์ธานี) เปิดให้บริการที่ตำบลตลาดใหม่ อำเภอเมืองสุราษฎร์ธานี จังหวัดสุราษฎร์ธานี
จังหวัดนครศรีธรรมราช.
ห้างสหไทยสรรพสินค้า จังหวัดนครศรีธรรมราช มีทั้งหมด 6 ชั้น (รวมชั้นใต้ดิน)
หจก.ห้างสหไทยสรรพสินค้า เป็นผู้บริหาร
ห้างสหไทยพลาซ่า นครศรีธรรมราช 
มีทั้งหมด 3 ชั้น (ไม่รวมชั้น G) บริษัท นครรอยัลซิตี้ จำกัด เป็นผู้บริหารงาน
ประกอบด้วยสหไทย ซูเปอร์มาร์เก็ต และย่านร้านแถวที่มีร้านค้าชั้นนำมากมาย
ศูนย์การค้าสหไทยพลาซ่า ทุ่งสง 
มีทั้งหมด 4 ชั้น (รวมชั้นใต้ดิน) บริษัท เอสที แอสเซท จำกัด และ หจก. ห้างสหไทยสรรพสินค้า เป็นผู้บริหาร
ประกอบด้วยพื้นที่ห้างสรรพสินค้าและย่านร้านแถวที่มีร้านค้ามากมาย
พื้นที่ห้างสรรพสินค้า
ย่านร้านแถว
สหไทย เปเปอร์พลัส 
ขนาด 1 ชั้น จำหน่ายเสื้อผ้าต่าง ๆ อุปกรณ์สำนักงาน
ที่ตั้ง 1965/17-22 ถนนวัดคิด อำเภอเมืองนครศรีธรรมราช จังหวัดนครศรีธรรมราช 80000
บริษัท สหไทย เปเปอร์พลัส จำกัด เป็นผู้ดำเนินงาน
จังหวัดเพชรบุรี.
สหไทยดีพาร์ทเม้นท์สโตร์ เพชรบุรี มีทั้งหมด 2 ชั้น
บริษัท สหไทยดีพาร์ทเม้นท์สโตร์กรุ๊ป จำกัด เป็นผู้บริหาร
ตั้งอยู่ที่ถนนรอบตลาดเทศบาล อำเภอเมืองเพชรบุรี จังหวัดเพชรบุรี ในตำแหน่งที่เคยเป็นตลาดเทศบาลเมืองเพชรบุรีในอดีต
การจัดสรรพื้นที่.
สหไทย สรรพสินค้า ประกอบด้วยพื้นที่สำคัญ ดังนี้
สำราญ ทรัพย์นิรันดร์

สำราญ ทรัพย์นิรันดร์ (เกิด พ.ศ. 2471 -) เป็นนักเขียน นักหนังสือพิมพ์ นักจัดรายการวิทยุ เจ้าของนามปากกา หลวงเมือง และเขียนคอลัมน์ทำนายโชคชะตา ในนาม หมอทรัพย์ สวนพลู
สำราญ ทรัพย์นิรันดร์ เกิดที่ย่านตลาดพลู ฝั่งธนบุรี กำพร้ามารดาตั้งแต่เด็ก และอาศัยอยู่กับบิดาสองคน จบชั้นมัธยมจากโรงเรียนวัดนวลนรดิศ และเรียนวิชาการหนังสือพิมพ์ภาคค่ำ ที่จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เมื่อ พ.ศ. 2494 รุ่นเดียวกับสมบูรณ์ วรพงษ์ และสุรชัย ดิลกวิลาศ 
สำราญ เริ่มงานเขียนในเครือ ไทยพาณิชยการ ใน "กะดึงทอง รายเดือน" กับ สาทิส อินทรกำแหง ต่อมาจึงออกมาทำหนังสือ "สัปดาห์สาส์น" กับ นิลวรรณ ปิ่นทอง แล้วไปเป็นผู้ช่วยหัวหน้าฝ่ายรายการ ที่วิทยุเสียงสามยอด แล้วลาออกไปเป็นบรรณาธิการหนังสือพิมพ์ "เจ้าพระยารายสัปดาห์" 
สำราญทำหน้าที่เป็นผู้เขียนบท รายการ "ข่าวสารทางอากาศ" ทางสถานีวิทยุ ททท. ตั้งแต่ พ.ศ. 2506 - 2527 ทำงานกับหนังสือพิมพ์สยามนิกร สยามสมัย และพิมพ์ไทย งานเขียนที่มีชื่อเสียง คือเรื่องชุด "นาฏกรรมเมืองหลวง" ใช้นามปากกา "หลวงเมือง" ต่อมาได้เป็นนักเขียนให้กับ สยามรัฐ และเริ่มใช้นามปากกา "หมอทรัพย์ สวนพลู" เขียนคอลัมน์ "ดวงใครดวงมัน" ทำนายโชคชะตา จนกระทั่ง หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช เสียชีวิต จึงลาออกจากสยามรัฐ มาเป็นนักเขียนประจำที่ มติชน และข่าวสด
ปัจจุบัน เป็นที่ปรึกษาในเครือมติชน และมีงานเขียนประจำในมติชนสุดสัปดาห์ และฉบับวันอาทิตย์
ผลงานรวมเล่มของสำราญ ทรัพย์นิรันดร์ ได้แก่
ถนนทางรถไฟสายเก่าปากน้ำ

ถนนทางรถไฟสายเก่าปากน้ำ (อักษรโรมัน: Thanon Thang Rotfai Sai Kao Paknam) เป็นถนนสายสำคัญสายหนึ่งของกรุงเทพมหานครและจังหวัดสมุทรปราการ เดิมเป็นทางเดินรถไฟสายปากน้ำ ต่อมาเมื่อยกเลิกรถไฟสายปากน้ำแล้วจึงปรับเป็นถนนขนาด 2 ช่องทางจราจรสวนทาง มีจุดเริ่มต้นจากถนนพระรามที่ 4 ในพื้นที่แขวงคลองเตย เขตคลองเตย กรุงเทพมหานคร ตัดกับถนนเกษมราษฏร์ แล้วจึงเลียบทางพิเศษเฉลิมมหานคร ตัดกับถนนกล้วยน้ำไทแล้วจึงลอดใต้ทางพิเศษเฉลิมมหานคร จากนั้นจึงข้ามคลองพระโขนงเข้าสู่แขวงพระโขนง เขตคลองเตย ตัดกับซอยสุขุมวิท 50 จากนั้นจึงเข้าพื้นที่แขวงพระโขนงใต้ เขตพระโขนง บริเวณใกล้กับจุดตัดกับถนนอาจณรงค์ซึ่งเป็นถนนเลียบทางรถไฟ แล้วเลียบแม่น้ำเจ้าพระยา ตัดกับซอยสุขุมวิท 62 จากนั้นจึงข้ามคลองบางอ้อเข้าพื้นที่แขวงบางนาเหนือ เขตบางนา ตัดกับถนนสรรพาวุธเข้าพื้นที่แขวงบางนาใต้ แล้วข้ามคลองบางนา ผ่านหน่วยงานทหารเรือ จากนั้นจึงเข้าเขตจังหวัดสมุทรปราการ โดยถนนสายนี้ทำหน้าที่แบ่งเขตระหว่างเขตเทศบาลตำบลสำโรงเหนือ อำเภอเมืองสมุทรปราการ กับเขตเทศบาลเมืองปู่เจ้าสมิงพราย อำเภอพระประแดง จากนั้นจึงข้ามคลองสำโรง แล้วตัดกับถนนปู่เจ้าสมิงพราย สุดท้ายจึงลอดใต้ทางพิเศษกาญจนาภิเษก และไปสิ้นสุดที่ถนนสุขุมวิทกิโลเมตรที่ 22 (บริเวณพิพิธภัณฑ์ช้างเอราวัณ) ที่ทางแยกโค้งเกริก ถนนทางรถไฟสายเก่านี้เดิมเคยเป็น ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3109 ปัจจุบันอยู่ในความรับผิดชอบของกรุงเทพมหานครและกรมทางหลวงชนบท (ช่วงถนนในเขตจังหวัดสมุทรปราการ)
ลักษณะและสภาพพื้นผิวถนน.
ในเขตกรุงเทพมหานครเป็นถนนลาดยางและถนนคอนกรีต สภาพถนนตั้งแต่ซอยสุขุมวิท 50 ถึงทางแยกสรรพาวุธถนนเป็นหลุมบ่อเสียหายมาก มีหลุมบ่อขนาดใหญ่และลึกอยู่ทั่วไป (เกิดอุบัติเหตุบ่อยครั้ง โดยเฉพาะผู้ขับขี่จักรยานยนต์) เนื่องจากเป็นเส้นทางวิ่งของรถบรรทุกสินค้าเข้าท่าเรือคลองเตย ส่วนเขตจังหวัดสมุทรปราการเป็นถนนคอนกรีต โดยทั่วไปสภาพถนนดี มั่นคง แข็งแรง มีหลุมบ่อบ้างเล็กน้อยบริเวณหน้าบริษัทโตโยต้า มอเตอร์ (ประเทศไทย) จำกัด และบริษัท ฮอนด้า ออโตโมบิล (ประเทศไทย) จำกัด ช่วงตั้งแต่ถนนสุขุมวิทถึงถนนปู่เจ้าสมิงพรายเปิดให้เดินรถขาขึ้นได้ทางเดียว
ราชวงศ์วาลัว

ราชวงศ์วาลัว  เป็นสาขาย่อยของราชวงศ์กาเปเตียง สืบราชสมบัติฝรั่งเศสต่อจากราชวงศ์กาเปเตียงในค.ศ. 1328 และส่งต่อให้ราชวงศ์บูร์บงในค.ศ. 1589 ราชวงศ์วาลัวสาขาเบอร์กันดีปกครองแคว้นเบอร์กันดีด้วย เป็นดยุคแห่งเบอร์กันดี ราชวงศ์วาลัวสืบเชื้อสายมาจากชาร์ลส์ เคานต์แห่งวาลัว (Charles, Count of Valois) พระโอรสองค์ที่ 3 ของพระเจ้าฟิลิปที่ 3 แห่งฝรั่งเศส
แม้พระเจ้าฟิลิปที่ 3 แห่งฝรั่งเศส ราชวงศ์กาเปเตียงจะมีพระโอรสถึงสามองค์ ซึ่งทั้งสามพระองค์ก็ได้เป็นกษัตริย์ แต่กลับไม่มีพระองค์ใดมีทายาทเลย ในค.ศ. 1328 พระเจ้าชาร์ลส์ที่ 4 สิ้นพระชนม์ พระนางอิซาเบลลา พระขนิษฐาของพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 4 ทรงอภิเษกกับพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 2 แห่งอังกฤษ และมีพระโอรสเป็นพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 3 ดังนั้นพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดจึงเป็นพระญาติที่ใกล้ชิดที่สุดของพระเจ้าชาร์ลส์ที่จะขึ้นครองบัลลังก์ฝรั่งเศส แต่ไม่มีขุนนางฝรั่งเศสคนใดจะยอมให้กษัตริย์อังกฤษมาครองฝรั่งเศสเป็นแน่ จึงยกกฎซาลิก (Salic Law) อันเก่าแก่ของชาวแฟรงก์โบราณออกมาอ้างว่าการสืบสันตติวงศ์นั้นจะต้องผ่านทางผู้ชายเท่านั้น เท่ากับตัดพระนางอิซาเบลลาและพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดออกไป และยกบัลลังก์ให้ฟีลิป ลูกชายของชาร์ลส์แห่งวาลัว เป็นพระเจ้าฟีลิปที่ 4 ปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์วาลัว
ทั้งพระเจ้าฟิลิปและพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดตกลงกันแล้วว่าจะให้พระเจ้าฟีลิปครองฝรั่งเศส แต่พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดรักษาแคว้นกาสโคนี (Gascony) ไว้ แต่พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดทำสงครามกับสกอตแลนด์ ซึ่งเป็นพันธมิตรของฝรั่งเศส พระเจ้าฟีลิปจึงฉวยโอกาสบุกแคว้นกาสโคนี แต่ศึกกับสกอตก็เสร็จเร็ว พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดยกทัพมาบุกฝรั่งเศสในค.ศ. 1338 กลายเป็นชนวนสงครามร้อยปี (Hundred Years' War)
หลุยส์ พระโอรสของพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 5 ได้รับแต่งตั้งเป็นดยุกแห่งออร์เลออง (Duke of Orléans) ดยุกหลุยส์ให้ชาร์ลส์ลูกชายเป็นดยุกแห่งออร์เลออง และแต่งตั้งชองลูกชายอีกคนให้เป็นเคานต์แห่งอองกูแลม (Count of Angoulême) ทั้งลูกหลานของทั้งสองคนจะกลายเป็นสาขาย่อย คือ สาขาออร์เลออง และสาขาอองกูแลม
พระเจ้าชาร์ลส์ที่ 8 สิ้นพระชนม์ในค.ศ. 1498 ทำให้ราชวงศ์วาลัวสายตรงสิ้นสุดลง ดยุกแห่งออร์เลออง ขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าหลุยส์ที่ 12 แห่งฝรั่งเศส แต่พระเจ้าหลุยส์ก็สิ้นพระชนม์ไร้ทายาทอีกในค.ศ. 1515 เคานต์แห่งอองกูแลม ขึ้นเป็นพระเจ้าฟรองซัวส์ที่ 1 
พระเจ้าอองรีที่ 3 ทรงได้เป็นกษัตริย์แห่งโปแลนด์ด้วย แต่ก็ทรงสละบัลลังก์โปแลนด์มาครองฝรั่งเศส พระเจ้าอองรีทรงสิ้นพระชนม์ในค.ศ. 1589 ทำให้ตามกฎซาลิกบัลลังก์ตกเป็นของกษัตริย์แห่งนาวาร์ ราชวงศ์บูร์บงต่อไป
โชติศรี ท่าราบ

แพทย์หญิงโชติศรี ท่าราบ (6 ตุลาคม พ.ศ. 2462 - 30 ธันวาคม พ.ศ. 2559) เป็นนักเขียนเรื่องสั้น นักวิจารณ์ดนตรีคลาสสิก นักวิจารณ์ภาพยนตร์ และละครโทรทัศน์ มีผลงานเขียนวิจารณ์ดนตรีในนิตยสาร "ชาวกรุง" ติดต่อกัน 14 ปี ได้รับการเชิดชูเกียรติ รางวัลนราธิป ประจำปี พ.ศ. 2544 และได้รับการเชิดชูเกียรติ รางวัลเกียรติคุณแห่งความสำเร็จ รางวัลชมรมวิจารณ์บันเทิง ประจำปี พ.ศ. 2549 เมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550
ประวัติ.
โชติศรีเกิดที่บ้านสวนริมคลองบางซื่อ หลังกรมทหารปืนใหญ่ที่ 1 รักษาพระองค์ เป็นบุตรีของพันเอก พระยาศรีสิทธิสงคราม (ดิ่น ท่าราบ) กับคุณหญิงตลับ ศรีสิทธิสงคราม (สกุลเดิม อ่ำสำราญ) มีพี่น้อง คือ
โชติศรีจบการศึกษาจากโรงเรียนสตรีโชติเวช,โรงเรียนราชินีบน, มหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์และศิริราชพยาบาล (ปัจจุบันคือคณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล มหาวิทยาลัยมหิดล) เมื่อปี พ.ศ. 2487 รุ่น 49 ตามลำดับ จากนั้นจึงเข้าทำงานที่ร้านวิทยาศรม ถนนราชดำเนิน จนเกษียณอายุ
เริ่มงานเขียน จากการเขียนเรื่องสั้น ลงพิมพ์ใน "สยามนิกรวันอาทิจ" และเริ่มงานเขียนวิจารณ์ดนตรีคลาสสิก ชื่อคอลัมน์ "กลางกรุง" ในนิตยสาร "ชาวกรุง" โดยใช้นามปากกาว่า "จิ๋ว บางซื่อ" โดยเขียนด้วยสำนวนเหมือนเป็นนักเขียนชาย ติดต่อกันโดยผู้อ่านไม่ทราบ เป็นเวลาถึง 10 ปี นอกจากนี้ยังใช้นามปากกาต่างๆกัน อีกหลายนาม คือ
แพทย์หญิงโชติศรี ท่าราบ เสียชีวิตเมื่อวันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2559 สิริอายุ 97 ปี
ภาวะหัวใจวาย

ภาวะหัวใจวาย หรือ ภาวะหัวใจล้มเหลว  มักใช้หมายถึงภาวะหัวใจวายเรื้อรัง  เกิดเมื่อหัวใจไม่สามารถสูบฉีดเลือดเพียงพอเพื่อคงการไหลของเลือดเพื่อสนองความต้องการของร่างกาย คำว่า โรคหัวใจเลือดคั่ง  มักใช้แทนคำว่า หัวใจวายเรื้อรัง ได้ อาการและอาการแสดงโดยทั่วไปมีหายใจกระชั้น เหนี่อยเกิน และขาบวม การหายใจกระชั้นมักเลวลงเมื่อออกกำลังกาย เมื่อนอนราบและเมื่อกลางคืนขณะหลับ มักมีข้อจำกัดปริมาณการออกกำลังกายที่ผู้ป่วยทำได้ แม้รักษาอย่างดีแล้ว
สาเหตุทั่วไปของภาวะหัวใจวาย ได้แก่ โรคหลอดเลือดหัวใจซึ่งรวมกล้ามเนื้อหัวใจตายเหตุขาดเลือด (อาการหัวใจล้ม) ก่อนหน้านี้, ความดันโลหิตสูง, หัวใจห้องบนเต้นแผ่วระรัว (atrial fibrillation), โรคลิ้นหัวใจ (valvular heart disease), และโรคกล้ามเนื้อหัวใจ (cardiomyopathy) สาเหตุเหล่านี้ทำให้เกิดอาการหัวใจล้มโดยเปลี่ยนโครงสร้างหรือการทำหน้าที่ของหัวใจ มีอาการหัวใจล้มสองประเภทหลัก คือ อาการหัวใจล้มจากการทำหน้าที่ผิดปรกติของหัวใจห้องล่างซ้ายและอาการหัวใจล้มโดยมีเศษส่วนการสูบฉีดปกติแล้วแต่ว่าหัวใจห้องล่างซ้ายมีความสามารถหดตัวหรือไม่ หรือความสามารถคลายตัวของหัวใจ ปกติจัดลำดับความรุนแรงของโรคจากความสามารถการออกกำลังกายที่ลดลง ภาวะหัวใจวายมิใช่อย่างเดียวกับกล้ามเนื้อหัวใจตายเหตุขาดเลือดหรือหัวใจหยุด (ซึ่งเลือดหยุดไหลทั้งหมด) ฦโรคอื่นซึ่งอาจมีอาการคล้ายกับภาวะหัวใจวาย เช่น โรคอ้วน ปัญหาไต ปัญหาตับ โลหิตจาง และโรคไทรอยด์ เป็นต้น
การวินิจฉัยภาวะนี้อาศัยประวัติของอาการและการตรวจร่างกาย ยืนยันด้วยการบันทึกภาพหัวใจด้วยคลื่นเสียงความถี่สูง (echocardiography) การตรวจเลือด การบันทึกคลื่นไฟฟ้าหัวใจและการฉายรังสีทรวงอกอาจมีประโยชน์เพื่อตัดสินสาเหตุเบื้องหลัง การรักษาขึ้นอยู่กับความรุนแรงและสาเหตุของโรค. ในผู้ที่ป่วยเรื้อรังอยู่แล้วในสถานการณ์คงตัว โดยทั่วไปการรักษาประกอบด้วยมาตรการวิถีชีวิตอย่างการหยุดสูบบุหรี่ การออกกำลังกาย และการเปลี่ยนแปลงอาหาร ตลอดจนยารักษาโรค ในผู้ทีมีภาวะหัวใจวายเนื่องจากการทำหน้าที่ผิดปรกติของห้องล่างซ้าย แนะนำยายับยั้งเอนไซม์เปลี่ยนแองจิโอเทนซิน (angiotensin converting enzyme inhibitor) และบีตาบล็อกเกอร์ (beta blockers) สำหรับผู้ที่มีโรครุนแรง, อาจใช้สารต้านแอลโดสเตอโรน (aldosterone antagonists), ตัวยับยั้งตัวรับแองจิโอเทนซิน (angiotension receptor blocker) หรือไฮดราลาซีน (hydralazine) ร่วมกับไนเตรต หากมีเศษส่วนการสูบฉีดปกติ ควรรักษาปัญหาสุขภาพที่สัมพันธ์ ยาขับปัสสาวะมีประโยชน์ป้องกันการคั่งของของไหลและแนะนำให้ใช้ แล้วแต่สาเหตุ บางครั้งเครื่องมือฝังอย่างตัวคุมจังหวะหรือเครื่องรักษาหัวใจเต้นแผ่วระรัวแบบฝังได้ (implantable cardiac defibrillator) อาจเป็นประโยชน์ อาจแนะนำเครื่องช่วยหัวใจห้องล่างหรือในบางโอกาส การปลูกถ่ายหัวใจ ในผู้ที่เป็นโรครุนแรงและรักษาด้วยวิธีอื่นไม่ได้ผล
ภาวะหัวใจวายเป็นภาวะที่พบทั่วไป เสียค่าใช้จ่าย และทำให้เสียชีวิตได้ ในประเทศที่พัฒนาแล้ว ประมาณ 2% ของผู้ใหญ่มีภาวะหัวใจวาย และในผู้อายุมากกว่า 65 ปี ตัวเลขนี้เพิ่มขึ้นเป็น 6-10% หนึ่งปีหลังการวินิจฉัย ความเสี่ยงการเสียชีวิตอยู่ที่ประมาณ 35% แล้วลดลงไปต่ำกว่า 10% ในแต่ละปี เลขนี้คล้ายกับความเสี่ยงของมะเร็งหลายชนิด ในสหราชอาณาจักร โรคนี้เป็นสาเหตุการรับเข้าโรงพยาบาลฉุกเฉิน 5% มนุษย์รู้จักภาวะหัวใจวายมาแต่โบราณกาล โดยพาไพรัสเอแบส์ออกความเห็นเมื่อประมาณ 1550 ปีก่อนคริสตกาล.
<templatestyles src="Template:TOC limit/styles.css" />
ที.ไอ.

ที.ไอ.  หรือชื่อจริงว่า คลิฟฟอร์ด โจเซฟ แฮร์ริส จูเนียร์  เกิดเมื่อวันที่ 25 กันยายน ค.ศ. 1980 เดิมเคยใช้ชื่อว่า ที.ไอ.พี. เป็นแร็ปเปอร์ชาวอเมเริกัน นักแต่งเพลง นักแสดง และยังเป็น CEO ค่ายเพลง Grand Hustle Records
ประวัติ.
ที.ไอ. เกิดที่แอตแลนต้า รัฐจอร์เจีย เริ่มแร็ปตั้งแต่อายุ 9 ปี จากนั้นได้เซ็นสัญญากับ อริสต้าเรคคอร์ด ค่ายย่อยลาเฟซ เดิมใช้ชื่อว่า ที.ไอ.พี. (T.I.P.) แต่ย่อลงเหลือเป็น ที.ไอ. เพื่อเคารพแร็ปเปอร์ Q-Tip ศิลปินร่วมค่าย
มีผลงานชุดแรกคือ "I'm Serious" ออกเดือนตุลาคม 2001 สามารถเข้าชาร์ทได้ใน 30 อันดับแรกของ Top R&B Hip-Hop หลังจากนั้นได้ร่วมในค่ายเพลงแอตแลนต้าเรคคอร์ดส มีผลงานชุด "Trap Muzik" วางขายเมื่อ 19 สิงหาคม ค.ศ. 2003 สามารถขึ้นชาร์ทได้ที่อันดับ 4 ของชาร์ทบิลบอร์ดอัลบั้มใน Billboard 200 เขายังร่วมงานกับศิลปินฮิปฮอปหลายคนอย่าง B.G., Nelly, Lil Wayne, plus Mannie Fresh ในอัลบั้มชุดที่ 3 ชื่อว่า "Urban Legend" สามารถขึ้นชาร์ทอัลบั้ม Billboard 200 ที่อันดับ 7 ด้วยยอดชาย 1.3 ล้านชุดในอเมริกาอย่างเดียว และถือเป็นอัลบั้มที่มียอดขายเร็วที่สุดของศิลปินชาวใต้ในอเมริกา มีเพลงฮิตอย่าง "Bring Em Out" (อันดับ 9), "U Don't Know Me", และ "ASAP" และยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแกรมมี่ในสาขา ศิลปินแร็ปเดี่ยวยอดเยี่ยมจากซิงเกิล "U Don't Know Me" ในปี 2006
จากนั้น ที.ไอ. ออกอัลบั้มชุด "King" วางขาย สามารถขึ้นอันดับ 1 ชาร์ทบิลบอร์ดอัลบั้มได้ และมีเพลงดังติดท็อปเท็นอย่าง "What You Know" ต่อมาได้ออกอัลบั้มชุดที่ 5 ชื่อชุดว่า "T.I. vs. T.I.P." อัลบั้มนี้ก็สามารถขึ้นอันดับ 1 ชาร์ทอัลบั้มบนบิลบอร์ดได้อีกครั้ง ได้ร่วมงานกับ Jay-Z, Busta Rhymes, Wyclef Jean, Nelly, และ Eminem
ในปี 2008 ที.ไอ.ยังได้ร่วมงานกับมารายห์ แครี ในเพลง "I'll Be Lovin' U Long Time" ซึ่งเพลงนี้ถูกปล่อยออกมาเป็นซิงเกิลที่ 3 ในอัลบั้มของมารายห์ ต่อมาไม่นาน ที.ไอ. ได้ออกอัลบั้มใหม่ชื่อว่า "Paper Trail" ที่มีซิงเกิลแรก "Whatever You Like" กระโดดจากอันดับ 71 มาอันดับ 1 ในสัปดาห์ที่ 3 และถือเป็นซิงเกิลอันดับ 1 เพลงแรกของที.ไอ. บนบิลบอร์ด อัลบั้ม "Paper Trail" วางขายเมื่อวันที่ 30 กันยายน ค.ศ. 2008 ซึ่งมีความหมายถึงว่าเนื้อเพลงที่เขาเขียนนั้นเขียนลงบนกระดาษ อัลบั้มเข้าชาร์ทบิลบอร์ด 200 ที่อันดับ 1 ด้วยยอดขายในสัปดาห์แรกในอเมริกา 568,000 ชุด ซิงเกิลถัดมา "Live Your Life" ที่ได้ริฮันน่ามาร่วมร้อง เข้าชาร์ทบิลบอร์ดฮ็อต 100 กระโดดจาก 80 มาที่อันดับ 1 ทำลายสถิติเพลงเดิม.
ปี 2014 ได้ซิงเกิล No Mediocre เป็นซิงเกิลหลัก ได้ อิกกี อาซาเลีย เด็กสร้างของ ที.ไอ. มาร่วมแจม และปล่อยอัลบั้ม "Paperwork" ภายใต้การดูแลของ Columbia และได้ผู้อำนวยการสร้างอย่าง ฟาร์เรลล์ วิลเลียมส์ มาทำอัลบั้มนี้
เฉก ธนะสิริ

นายแพทย์ เฉก ธนะสิริ (11 ตุลาคม พ.ศ. 2468 – 12 เมษายน 2568) แพทย์ชาวไทย อดีตรองปลัดกรุงเทพมหานคร (นักบริหาร 10) เป็นผู้ก่อตั้งมูลนิธิฟื้นฟูส่งเสริมการแพทย์ไทยเดิม และอดีตนายกสมาคมวางแผนครอบครัวแห่งประเทศไทย ได้รับการเชิดชูเกียรติ รางวัลนราธิป ประจำปี พ.ศ. 2549 และรางวัลผู้สูงอายุแห่งชาติประจำปี พ.ศ. 2564 จากกรมกิจการผู้สูงอายุ
ประวัติ.
นายแพทย์ เฉก ธนะสิริ เกิดที่จังหวัดพระนคร (กรุงเทพมหานคร) เป็นบุตรของหลวงจินดาสหกิจ (ละม้าย ธนะสิริ) กับนางประวัติ จินดาสหกิจ (สกุลเดิม สหัสสานนท์) จบการศึกษาจากโรงเรียนเทพศิรินทร์ โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย จบปริญญาตรีคณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล มหาวิทยาลัยมหิดล ปริญญาโทจากคณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล เมื่อ พ.ศ. 2494 และศึกษาต่อด้านสาธารณสุขศาสตร์ ที่มหาวิทยาลัยจอนส์ฮอปกินส์ รัฐแมริแลนด์ สหรัฐอเมริกา เมื่อ พ.ศ. 2496 สมรสกับแพทย์หญิง วิลิศ วีรานุวัตติ์ มีบุตรสาวชื่อ เฉลยลัคน์ (สมรสกับ กนก วงษ์ตระหง่าน)
นายแพทย์ เฉก รับราชการกองควบคุมกามโรคและคุดทะราด กรมอนามัย เป็นนายแพทย์อนามัยจังหวัดนครราชสีมา ระหว่าง พ.ศ. 2497–2506 เป็นผู้อำนวยการสำนักอนามัย (นักบริหาร 10) กรุงเทพมหานคร และเป็นรองปลัดกรุงเทพมหานคร (นักบริหาร 10) ระหว่าง พ.ศ. 2524-2529
นายแพทย์เฉก เคยได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ในปี พ.ศ. 2516 กรรมการอำนวยการสภาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ กรรมการวางแผนสาธารณสุขแห่งชาติ กรรมการอำนวยการสภาสังคมสงเคราะห์แห่งประเทศไทย นายกสมาคมวางแผนครอบครัวแห่งประเทศไทย นายกสมาคมศิษย์เก่าแพทย์ศิริราช และได้รับรางวัล “มหิดลทยากร” จาก สมาคมศิษย์เก่ามหาวิทยาลัยมหิดล ประจำปี พ.ศ. 2546
นายแพทย์เฉก เป็นที่รู้จักจากการเขียนหนังสือ อายุ 120 ปี ทำไมจะทำให้... ไม่ได้ ซึ่งเป็นหนังสือที่เขียนไว้เพื่อเป็นแรงบันดาลใจในการใช้ชีวิตที่อายุยืน และได้รวบรวมวิธีคิด และวิธีปฏิบัติ เพื่อให้มีอายุ 120 ปี ตามเป้าหมายที่นายแพทย์เฉกตั้งเอาไว้ โดยหนังสือเล่มนี้มีที่มาจากการทำวิจัย และสำรวจผู้คนที่มีอายุยืนในประเทศไทย ในขณะที่นายแพทย์เฉก ยังเป็นแพทย์สาธารณสุขในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
นายแพทย์เฉก ถึงแก่กรรมอย่างสงบที่บ้านพัก เมื่อวันที่ 12 เมษายน พ.ศ. 2568 สิริอายุรวม 99 ปี
ผลงานเขียน.
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
บีตบ็อกซ์

บีตบ็อกซ์  เป็นวิธีทำเสียงลักษณะเสียงตีหรือเสียงกระทบ มักเกี่ยวข้องกับวัฒนธรรมฮิปฮอป (บางครั้งอาจเรียกว่า ปัจจัยที่ 5 ของฮิปฮอป) แต่ก็ไม่ได้จำกัดกับดนตรีฮิปฮอป เริ่มแรกเป็นศิลปะในการทำเสียงแบบจังหวะกลอง การทำจังหวะ โดยใช้เสียงจาก ปาก ริมฝีปาก ลิ้น เสียงร้อง และอย่างอื่นประกอบ และในบางครั้งก็นำการร้อง การทำเสียงเลียนแบบเทิร์นเทเบิ้ล การลอกเลียนแบบแตร เครื่องสาย และเครื่องดนตรีประเภทอื่น ซึ่งจริงๆ ก็อาจเรียกได้ว่าเป็นอะแคปเปลล่าประเภทหนึ่ง
ภัทรภณ โตอุ่น

ภัทรภณ โตอุ่น ชื่อเล่น รอน (เกิดเมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2533) เกิดที่จังหวัดกรุงเทพมหานคร เป็นนักร้อง นักแสดง และผู้กำกับชายชาวไทย เป็นที่รู้จักจากการเป็นหนึ่งในนักล่าฝัน "ทรู อะคาเดมี่ แฟนเทเชีย ซีซั่นที่ 5" (พ.ศ. 2551)
ประวัติ.
ประวัติช่วงต้น.
ภัทรภณ โตอุ่น เกิดเมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2533 ที่กรุงเทพมหานคร
การศึกษา.
ภัทรภณ จบชั้นประถมศึกษา จาก โรงเรียนวัดลาดปลาเค้า เเละชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 จาก โรงเรียนสตรีวิทยา 2 ในพระราชูปถัมภ์ฯ รอนจบปริญญาตรี จากมหาวิทยาลัยรังสิต
การทำงาน.
ภัทรภณได้สมัครเข้าประกวดรายการร้องเพลง ทรู อะคาเดมี่ แฟนเทเชีย ซีซันที่ 5 และด้วยความมุ่งมั่นในการพัฒนาตนเองตลอดการแข่งขัน จึงทำให้เขาสามารถคว้าตำแหน่งรองชนะเลิศอันดับ 1 ไปครอบครอง พร้อมกับการต่อยอดตนเองในฐานะการเป็นนักแสดง และมีผลงานออกมาอย่างต่อเนื่องภายหลังจบการประกวด ปัจจุบันเขาผันตัวมาเป็นคุณครูสอนโยคะ เเต่ก็มีผลงานในวงการบันเทิงต่อมา
วงการบันเทิง.
รอน ภัทรภณ เริ่มเข้าสู่วงการบันเทิงอายุ 18 ปี รอนได้สมัครเข้าประกวดรายการร้องเพลง ทรู อะคาเดมี่ แฟนเทเชีย ซีซันที่ 5 และด้วยความมุ่งมั่นในการพัฒนาตนเองตลอดการแข่งขัน จึงทำให้เขาสามารถคว้าตำแหน่งรองชนะเลิศไปครอบครอง พร้อมกับการต่อยอดตนเองในฐานะการเป็นนักแสดง และมีผลงานออกมาอย่างต่อเนื่องภายหลังจบการประกวด ปัจจุบันเขาผันตัวมาเป็นคุณครูสอนโยคะ แต่ยังคงรับงานในวงการบันเทิง
ปัจจุบัน รอน ภัทรภณ มีช่องยูทูบแชนแนลของตัวเองว่า RonPassion สำหรับลงคลิปร้องเพลงคัฟเวอร์
ชนิด สายประดิษฐ์

ชนิด สายประดิษฐ์ (15 มกราคม พ.ศ. 2456 - 15 มิถุนายน พ.ศ. 2553) เป็นนักเขียน นักแปล เจ้าของนามปากกา จูเลียต และเป็นภรรยาของ กุหลาบ สายประดิษฐ์ ได้รับการเชิดชูเกียรติ รางวัลนราธิป ประจำปี พ.ศ. 2544
ประวัติ.
ชนิด สายประดิษฐ์ เดิมชื่อ ชนิด ปริญชาญกล เกิดที่ย่านรองเมือง เป็นบุตรคนโตในจำนวน 6 คน ของขุนชาญรถกล กับนางเขียว ปริญชาญกล จบการศึกษาจากคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เมื่อ พ.ศ. 2477 ได้พบกับกุหลาบ สายประดิษฐ์ เมื่อ พ.ศ. 2475 และแต่งงานกันเมื่อ พ.ศ. 2478 หลังจบการศึกษา ได้ไปเป็นครูสอนหนังสือที่ โรงเรียนฝึกหัดครูเพชรบุรีวิทยาลงกรณ์ ต่อมาย้ายไปสอนที่วิทยาลัยครูสวนสุนันทา ขณะเดียวกันก็ศึกษาต่อกฎหมาย ที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
ชนิด สายประดิษฐ์ เริ่มงานแปลหนังสือตั้งแต่สมัยเรียนที่คณะอักษรศาสตร์ ตีพิมพ์ใน "ประชาชาติ รายสัปดาห์" เรื่องแรกคือเรื่อง "ความรักของ เจน แอร์" ใช้นามปากกาว่า "จูเลียต" ซึ่งตั้งให้โดย กุหลาบ สายประดิษฐ์
ชนิด สายประดิษฐ์ มีบุตรกับ กุหลาบ สายประดิษฐ์ 2 คน คือ แพทย์หญิงสุรภิน สายประดิษฐ์ (แอ๊ว) และ สุรพันธ์ สายประดิษฐ์ (อี๊ด) ชนิด ได้เดินทางไปใช้ชีวิตร่วมกับกุหลาบ ขณะลี้ภัยอยู่ที่ประเทศจีน ตั้งแต่ พ.ศ. 2505 เป็นเวลา 12 ปี จนกระทั่งกุหลาบ สายประดิษฐ์ เสียชีวิตในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2517
ชนิด สายประดิษฐ์ ถึงแก่กรรมด้วยโรคมะเร็ง เมื่อวันที่ 15 มิถุนายน 2553 สิริอายุได้ 97 ปี
แนวร่วมกู้ชาติแห่งตรีปุระ

แนวร่วมกู้ชาติแห่งตรีปุระ  เป็นกองกำลังติดอาวุธในอินเดีย มีเป้าหมายเรียกร้องเอกราชของรัฐตรีปุระ ก่อตั้งเมื่อ 12 มีนาคม พ.ศ. 2532 รัฐบาลอินเดียประกาศให้องค์กรนี้เป็นองค์กรนอกกฎหมายเมื่อ พ.ศ. 2540 และประกาศเป็นองค์กรก่อการร้ายในอีกห้าปีต่อมา
ประวัติ เงินทุนและการสนับสนุนจากโบสถ์.
โบสถ์นิกายแบบติสต์ในตรีปุระเริ่มก่อตั้งโดยมิชชันนารีชาวนิวซีแลนด์เมื่อราว พ.ศ. 2483 จนกระทั่ง พ.ศ. 2523 มีชาวตรีปุระไม่กี่พันคนที่เปลี่ยนศาสนา จนหลังการจลาจลทางเชื้อชาติระหว่าง พ.ศ. 2523 – 2532 จำนวนผู้เปลี่ยนมานับถือศาสนาคริสต์มีมากขึ้น แนวร่วมกู้ชาติแห่งตรีปุระก่อตั้งใน พ.ศ. 2532 โดยความช่วยเหลือของนิกายแบบติสต์ และต่อมาขบวนการนี้ได้พัฒนามาเป็นกองกำลังกบฏติดอาวุธ
กิจกรรม.
ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2543 นักมันกัล ฮาลาม เลขานุการนิกายแบบติสต์นัวปาราในตรีปุระถูกจับพร้อมกับแท่งเจลาติน โปแตสเซียม กำมะถัน และส่วนผสมสำหรับผลิตระเบิดอื่นๆ ฮาลามสารภาพว่าเป็นผู้ซื้อและส่งวัตถุระเบิดให้แนวร่วมกู้ชาติแห่งตรีปุระมาสองปีแล้ว 
จากข้อมูลของกองโจรที่ยอมมอบตัวในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2548 กล่าวว่าแนวร่วมกู้ชาติแห่งตรีปุระสร้างและขายหนังสือหรือภาพยนตร์ลามกเพื่อหาเงินมาสนับสนุนรวมทั้งดีวีดีของชายหญิงที่มีเพศสัมพันธ์กัน ภาพยนตร์เหล่านี้จัดทำเป็นหลายภาษาและส่งขายในตลาดมืดหลายบริเวณเพื่อหากำไร สมาชิกที่เป็นหญิงของกลุ่มถูกบังคับให้ร่วมแสดงภาพยนตร์ด้วย
การเชื่อมโยงอื่นๆ.
พรรคแห่งชาติตรีปุระถูกมองว่าเป็นหน่วยงานทางการเมืองของแนวร่วมกู้ชาติแห่งตรีปุระองค์กรนี้ยังทำงานใกล้ชิดกับกลุ่มก่อการร้ายอื่นๆในอินเดียตะวันออกเฉียงเหนือ เช่นสหแนวร่วมปลดปล่อยแห่งอัสสัมเพื่อเรียกร้องเอกราชจากอินเดีย
การเจรจาสันติภาพ.
ในตรีปุระมีการมอบตัวอย่าเป็นระบบของสมาชิกแนวร่วมกู้ชาติแห่งตรีปุระตั้งแต่ พ.ศ. 2543 ผู้นำแนวร่วมกู้ชาติแห่งตรีปุระให้คำมั่นเกี่ยวกับการเจรจาสันติภาพแก่ผู้นำไมโซรัมในเดือนเมษายน พ.ศ. 2544 แต่กลุ่มแนวร่วมกู้ชาติแห่งตรีปุระยังไม่ยอมรับการเจรจาสันติภาพใดๆ 
การแยกตัว.
ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2544 แนวร่วมกู้ชาติแห่งตรีปุระแยกตัวออกเป็นสองกลุ่ม กลุ่มหนึ่งนำโดย บิสวาโมฮัน เดอบาร์มา และอีกกลุ่มนำโดย นยันบาสี ชมาติยะ ในกลุ่มของเดอบาร์มามีฝ่ายบริหาร 550 คน ฝ่ายของนยันบาสีมีผู้บริหาร 250 คน ผู้นำระดับสูงของแนวร่วมกู้ชาติแห่งตรีปุระ 90% เป็นชาวคริสต์