pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
มนัสนันท์ พันเลิศวงศ์สกุล

มนัสนันท์ พันเลิศวงศ์สกุล (เกิด 4 เมษายน พ.ศ. 2526) ชื่อเล่น โดนัท เป็นนักแสดง ผู้กำกับ ผู้จัดละครชาวไทย มีผลงานเด่นจากละครเรื่อง"โจรปล้นใจ" รับบท “มธุมาส“ "ดงผู้ดี" รับบท “บุหงา“ "ดอกส้มสีทอง" รับบท “คุณดี๋“ "เลือดมังกร ตอน กระทิง" รับบท “โบตั๋น“ "เวียงร้อยดาว" รับบท “เวียงแก้ว“
ประวัติ.
มนัสนันท์ พันเลิศวงศ์สกุล ชื่อเล่น โดนัท เกิดเมื่อวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2526 ที่อำเภอเมือง จังหวัดพิษณุโลก เป็นบุตรของ บัณฑิต พันเลิศวงศ์สกุล และ เบ็ญจวรรณ อมรวิริยะโกศล มนัสนันท์มีพี่น้อง 2 คนชื่อ การ์ตูน และ น้ำตาล มนัสนันท์จบการศึกษาในระดับประถมจาก โรงเรียนการัญศึกษา นนทบุรี จบการศึกษาในระดับมัธยมจาก โรงเรียนสตรีนนทบุรี และสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี คณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ เอกการแสดงและกำกับการแสดง มนัสนันท์สมรสกับ ตาม จำนงค์อาษา เมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2562
มนัสนันท์ เริ่มเข้าวงการบันเทิงจากการแสดงมิวสิกวีดีโอเพลง "ไม่มีวันแพ้" ของวงพอส และเพลง "ปิดตา" ของวงปลื้ม ในปี 2543 และโด่งดังเป็นที่รู้จักในวงกว้างจากบท มธุมาส ในละครซีรีส์เรื่อง โจรปล้นใจ ในปี 2546 และบท บุหงา ในละครเรื่อง ดงผู้ดี ในปี 2552
ในปี 2560 เดือนกุมภาพันธ์ มนัสนันท์เข้ารับการตรวจเลือดจากที่เคยเป็นโรคไข้เลือดออก และพบว่า ป่วยเป็นโรค แพ้ภูมิตัวเอง (Systemic Lupus Erythematosus - SLE) หรือ โรคพุ่มพวง ในปี 2563 มนัสนันท์ได้มีการนำเหตุการณ์ที่พบเจอจากการป่วยมาเป็นแรงบันดาลใจ และ เขียนเป็นบทละครเรื่อง พฤษภา-ธันวา รักแท้แค่เกิดก่อน ในบางส่วน
หลังจากพักงานถ่ายละครและผันตัวมาเป็นผู้กำกับละคร ปัจจุบันมนัสนันท์วางแผนที่จะกลับมาเล่นละครควบคู่ไปกับการกำกับละคร
ปัจจุบันเป็นผู้จัดละครให้กับ ช่อง 3 เอชดี ภายใต้บริษัท ไฮ พิกเซล จำกัด มีตัวอย่างการจัดละคร อย่างเรื่อง รักแท้แค่เกิดก่อน
จังหวัดยะลาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดยะลา พ.ศ. 2550 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2550 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 1 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 3 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อปี พ.ศ. 2549 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน
ผลการเลือกตั้งแบบสัดส่วน.
คะแนนรวมทั้งหมดในกลุ่มจังหวัดที่ 8.
กลุ่มจังหวัดที่ 8 ประกอบไปด้วยจังหวัดสุราษฎร์ธานี จังหวัดพังงา จังหวัดนครศรีธรรมราช จังหวัดกระบี่ จังหวัดภูเก็ต จังหวัดตรัง จังหวัดพัทลุง จังหวัดสตูล จังหวัดสงขลา จังหวัดปัตตานี จังหวัดนราธิวาส และจังหวัดยะลา
ผู้สมัครได้รับการเลือกตั้งในกลุ่มจังหวัดที่ 8.
แต่ละกลุ่มจังหวัดมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกลุ่มละ 10 คน สำหรับกลุ่มจังหวัดที่ 8 แบ่งออกเป็นตามสัดส่วนคะแนนดังนี้
ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต.
เขตเลือกตั้งที่ 1.
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยจังหวัดยะลาทั้งจังหวัด
ไวโอเล็ต เอเวอร์การ์เดน

ไวโอเล็ต เอเวอร์การ์เดน  เป็นชุดนวนิยายจากประเทศญี่ปุ่นประพันธ์โดย Kana Akatsuki และวาดภาพโดย Akiko Takase นิยายเรื่องนี้ได้รับรางวัลใหญ่ในประเภทนวนิยายจากงานเกียวโตแอนิเมชันอวอร์ดครั้งที่ห้าของเกียวโตแอนิเมชันในปี 2014 ซึ่งเป็นผลงานชิ้นแรกที่ได้รับรางวัลใหญ่ในสามประเภท (นวนิยาย, บทเรื่อง และมังงะ) เกียวโตแอนิเมชันตีพิมพ์ไลท์โนเวลเรื่องแรกในวันที่ 25 ธันวาคม 2015 ภายใต้สำนักพิมพ์ KA Esuma Bunko
อนิเมะโทรทัศน์ 13 ตอนที่ดัดแปลงโดยเกียวโตแอนิเมชันออกอากาศระหว่างเดือนมกราคมถึงเมษายน 2018 โดยมีการฉายล่วงหน้าหลายครั้งในปี 2017 ซีรีส์นี้ได้รับรางวัลแอนิเมชั่นยอดเยี่ยมในงานครันชีโรลอนิเมะอวอร์ดประจำปี 2019 ตอนแบบโอวีเอได้ถูกเผยแพร่ในเดือนกรกฎาคม 2018 และภาพยนตร์ภาคแยกฉายรอบปฐมทัศน์ในญี่ปุ่นในเดือนกันยายน 2019 และภาพยนตร์อนิเมะเรื่องที่สอง "ไวโอเล็ต เอเวอร์การ์เดน เดอะมูฟวี" เข้าฉายในวันที่ 18 กันยายน 2020
การล้มล้างอิทธิพลของสตาลิน

การล้มล้างอิทธิพลของสตาลิน  ประกอบไปด้วยหนึ่งในการปฏิรูปทางการเมืองในสหภาพโซเวียต ภายหลังการเสียชีวิตมายาวนานของผู้นำโจเซฟ สตาลิน ในปี ค.ศ. 1953 และการขึ้นสู่อำนาจของนีกีตา ครุชชอฟ
การปฏิรูปครั้งนี้ประกอบไปด้วยการเปลี่ยนแปลงหรือลบออกสถาบันอันสำคัญที่ช่วยให้สตาลินกุมอำนาจ: ลัทธิบูชาบุคคลที่รายล้อมรอบตัวเขา ระบบการเมืองแบบลัทธิสตาลิน และระบบค่ายแรงงานกูลัก ซึ่งทั้งหมดนี้ถูกสร้างขึ้นโดยสตาลิน การปฏิรูปเหล่านี้ได้เริ่มต้นโดยเหล่าผู้นำร่วมซึ่งประสบความสำเร็จหลังจากที่เขาเสียชีวิตในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1953 ประกอบไปด้วยเกออร์กี มาเลนคอฟ นายกรัฐมนตรีแห่งสหภาพโซเวียต ลัฟเรนตีย์ เบรียา หัวหน้าของกระทรวงกิจการภายใน และนีกีตา ครุชชอฟ เลขาธิการคนแรกของคณะกรรมการกลางของพรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหภาพโซเวียต(CPSU)
พลังเงียบ

พลังเงียบ หรือ เสียงส่วนใหญ่ที่ไม่แสดงออก  เป็นประชากรกลุ่มใหญ่ที่ไม่เจาะจงในประเทศหรือกลุ่มหนึ่งที่ไม่แสดงความคิดเห็นโดยสาธารณะ ประธานาธิบดีสหรัฐ ริชาร์ด นิกสันเป็นผู้เผยแพร่คำนี้ในแถลงการณ์ทางโทรทัศน์เมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 1969 ดังในประโยค "ดังนั้นในคืนนี้ แด่พวกคุณ พลังเงียบยิ่งใหญ่แห่งอเมริกันร่วมชาติของผม ผมขอการสนับสนุนของคุณ" การใช้ทำนองนี้หมายความถึงอเมริกันที่ไม่ได้เข้าร่วมการเดินขบวนต่อต้านสงครามเวียดนามในเวลานั้น และไม่ได้ความเข้าในวัฒนธรรมค้าน (counterculture) และไม่ได้เข้าร่วมในวจนิพนธ์สาธารณะ นิกสันและคนอื่นมองอเมริกันสายกลางกลุ่มนี้ว่าถูกสื่อกลบด้วยเสียงข้างน้อยเสียงดัง
ก่อนหน้านั้น คำนี้มีใช้ตั้งแต่คริสต์ตวรรษที่ 19 เป็นการเกลื่อนคำหมายถึงมนุษยชาติทั้งปวงที่เสียชีวิตไปแล้ว แต่ปัจจุบันไม่มีการใช้ในความหมายนี้แล้ว
การสงครามผสมผสาน

การสงครามผสมผสาน  เป็นยุทธศาสตร์ทางทหารซึ่งใช้การสงครามทางการเมือง และผสมรวมการสงครามตามแบบ การสงครามนอกแบบ และการสงครามไซเบอร์ กับวิธีชักจูงจิตใจแบบอื่น เช่น ข่าวปลอม การทูต การต่อสู้ทางกฎหมาย และการแทรกแซงการเลือกตั้งต่างประเทศ เมื่อใช้ปฏิบัติการเคลื่อนไหวกับความพยายามบ่อนทำลาย ผู้รุกรานเจตนาหลบเลี่ยงการระบุที่มาหรือการตอบโต้กลับ การสงครามผสมผสานสามารถใช้อธิบายพลวัตที่ยืดหยุ่นและซับซ้อนของพื้นที่การรบที่ต้องอาศัยการตอบสนองที่พลิกแพลงและยืดหยุ่น
ศาสนาคานาอันโบราณ

ศาสนาคานาอันโบราณ เป็นกลุ่มความเชื่อโบราณที่นับถือปฏิบัติโดยชาวคานาอันที่อาศัยอยู่ในภูมิภาคลิแวนต์ตั้งแต่ต้นยุคสัมฤทธิ์จนถึงช่วงศตวรรษแรก ๆ ของสากลศักราช ศาสนาคานาอันโบราณเป็นส่วนหนึ่งของศาสนาเซมิติกโบราณ อันเป็นกลุ่มความเชื่อแบบพหุเทวนิยมของชาวเซมิติกในตะวันออกใกล้ และแอฟริกาตะวันออกเฉียงเหนือ
ชาวคานาอันอาศัยอยู่ในลิแวนต์ตั้งแต่กลางสหัสวรรษที่ 3 ก่อนคริสตกาล ชื่อคานาอันมาจากอักษรรูปลิ่มในภาษาแอกแคด 𒆳𒆠𒈾𒄴𒈾 ("KURki-na-aḫ-na") บนจดหมายอะมาร์นา ต่อมาปรากฏเป็นอารยธรรมช่วงปลายสหัสวรรษที่ 2 ก่อนคริสตกาล คานาอันไม่ได้หมายถึงกลุ่มคนกลุ่มเดียว แต่เป็นคำเรียกรวม ๆ ของชนหลายกลุ่มที่อาศัย เช่น ฟินิเชีย ชาวฟิลิสตีน และวงศ์วานอิสราเอล ในคัมภีร์ฮีบรูกล่าวถึงคานาอันอยู่บ่อยครั้ง โดยกล่าวว่าเป็นดินแดนทางตะวันตกของแม่น้ำจอร์แดน ชนที่อาศัยอยู่ที่นั่นเป็นลูกหลานของคานาอัน ผู้เป็นบุตรของฮาม และเป็นหลานของโนอาห์ ต่อมาเป็นหนึ่งในเจ็ดกลุ่มชนที่ถูกวงศ์วานอิสราเอลขับไล่หลังวงศ์วานอิสราเอลอพยพจากอียิปต์มายังแผ่นดินแห่งพระสัญญา
ศาสนาคานาอันโบราณมีความเชื่อแบบพหุเทวนิยม และบางกรณีก็ยอมรับเทพหลายองค์ แต่บูชาเทพเพียงองค์เดียว (monolatry) แบ่งออกเป็น 4 ลำดับชั้น โดยเทพสูงสุดคือ[[เอล (เทพ)|เอล]]และพระชายา [[อะเชียรา]] แต่ภายหลังตำแหน่งเทพสูงสุดเปลี่ยนมาเป็น[[บาอัล]] เทพแห่ง[[การเจริญพันธุ์]] [[ฝน]] และ[[ฟ้าแลบ]] เป็นการสะท้อนถึงการพึ่งพาฝนของชาวคานาอันในการเพาะปลูก ตามตำนาน[[วัฏจักรบาอัล]]ที่บันทึกด้วย[[ภาษายูการิต]]กล่าวว่าเมื่อบาอัลเอาชนะเทพ[[ยัม]]แห่งท้องทะเล พระองค์ได้ร้องขอเทพเอลให้มอบพระราชวังให้พระองค์ เมื่อเอลทรงอนุญาต บาอัลได้ท้าทายเทพ[[มอต]]แห่งยมโลกที่พระราชวังของพระองค์แต่ถูกมอตกลืนกิน ทำให้โลกขาดฝนแห้งแล้งอย่างหนัก [[อะนัต]] เทพีแห่งสงครามผู้เป็นพระเชษฐภคินี (พี่สาว) และพระชายาของบาอัลไปยังยมโลกและเอาชนะมอต ทำให้บาอัลได้กลับมาปกครองโลกอีกครั้ง
ชาวคานาอันทำพิธีที่แท่นบูชาหรือศาสนสถานบนที่สูง กษัตริย์มีบทบาทสำคัญในการประกอบพิธี เช่น พิธี[[เฮียรอสกามอส]]ช่วงขึ้นปีใหม่ ขณะที่นักบวชมีหน้าที่เซ่นสังเวยให้เหล่าทวยเทพ ชาวคานาอันเชื่อในโลกหลังความตายและเคารพบูชาผู้วายชนม์ โดยเชื่อว่าหลังเสียชีวิตวิญญาณจะถูกส่งไปยังยมโลก มีการฝังสิ่งของไปพร้อมร่าง และเซ่นไหว้ด้วยอาหารเครื่องดื่มเพื่อไม่ให้ผู้วายชนม์มารบกวนผู้ที่ยังมีชีวิต
ศาสนาคานาอันโบราณได้รับอิทธิพลมาจากภูมิภาคใกล้เคียงอย่าง[[ศาสนาเมโสโปเตเมียโบราณ|เมโสโปเตเมีย]]และ[[ศาสนาอียิปต์โบราณ|อียิปต์โบราณ]] โดยแต่ละศาสนาต่างส่งอิทธิพลให้แก่กัน ตัวอย่างเช่น เทพยัมอาจมีที่มาจากเทพยาของเมือง[[อีบลา]] ซึ่งเทียบเท่ากับ[[เองกี]]หรืออีอา เทพแห่ง[[น้ำ]] [[เชาวน์ปัญญา]] และการเจริญพันธุ์ของเมโสโปเตเมีย หรือเทพบาอัลก็เกี่ยวข้องกับเทพ[[เซต (เทพ)|เซต]]ของอียิปต์โบราณสมัยที่ปกครองโดย[[ฮิกซอส]] อิทธิพลของศาสนาคานาอันโบราณยังปรากฏใน[[ประมวลเรื่องปรัมปรากรีก]] เช่น การแบ่งเทพผู้ปกครองหลักเป็นสามองค์ ([[ซูส]] [[โพไซดอน]] และ[[เฮดีส]]) สะท้อนภาพของเทพบาอัล ยัม และมอต หรือภารกิจสิบสองประการของ[[เฮอร์คิวลิส]]ก็คล้ายคลึงกับเรื่องของ[[เมลคาร์ท]] เทพผู้ปกป้องเมือง[[ไทร์ (ประเทศเลบานอน)|ไทร์]]ของชาวฟินิเชีย
สถาปัตยกรรมศตวรรษที่ 20 ของแฟรงก์ ลอยด์ ไรต์

สถาปัตยกรรมศตวรรษที่ 20 ของแฟรงก์ ลอยด์ ไรต์  คือแหล่งมรดกโลกของสหรัฐ ประกอบด้วยอาคารจำนวน 8 โครงการ ที่ออกแบบโดยแฟรงก์ ลอยด์ ไรต์ สถาปนิกชาวอเมริกัน
แหล่งมรดกโลก.
ไรต์ออกแบบอาคารที่ได้รับเลือกให้ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกในช่วงครึ่งแรกของคริสต์ศตวรรษที่ 20 โดยอาคารหลังแรก ได้แก่ วิหารยูนิตี (Unity Temple) ที่สร้างเสร็จในปี ค.ศ. 1908 และอาคารสุดท้าย เดอะกุกเกนไฮม์ (The Guggenheim) ที่แม้จะออกเริ่มออกแบบในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1940 แต่สร้างแล้วเสร็จใน ค.ศ. 1959 ซึ่งเป็นปีที่แฟรงก์เสียชีวิต
การบรรยาย

การบรรยาย  หรือบางครั้งเรียกทับศัพท์ว่า การเล็คเชอร์ เป็นการนำเสนอด้วยปากเปล่าเพื่อเสนอข้อมูลหรือสอนผู้อื่นเกี่ยวกับประเด็นใดประเด็นหนึ่ง การบรรยายถูกใช้ในการถ่ายทอดสารสนเทศสำคัญ ประวัติ ภูมิหลัง ทฤษฎีและสมการ การแสดงสุนทรพจน์ของนักการเมือง การเทศนาหรือการเสนอขายอาจมีลักษณะที่คล้ายคลึงกับการบรรยาย โดยปกติแล้ว ผู้บรรยายจะยืนอยู่หน้าห้องและสาธยายสารสนเทศอันเกี่ยวข้องกับหัวข้อที่บรรยาย
แม้ว่าการบรรยายจะถูกวิจารณ์เป็นอย่างมากในฐานะวิธีการสอน แต่สถาบันอุดมศึกษายังไม่สามารถหาวิธีการสอนทางเลือกที่เหมาะสมสำหรับรายวิชาจำนวนมากได้ นักวิจารณ์ชี้ว่าการบรรยายเป็นการสื่อสารทางเดียวที่ไม่สร้างการมีส่วนร่วมของผู้ฟัง อาศัยพึ่งพาองค์ความรู้ที่เกิดจากการเรียนรู้แบบตั้งรับเท่านั้น ดังนั้นการบรรยายจึงมีลักษณะที่ตรงกันข้ามกับการเรียนรู้เชิงรุก การบรรยายจะกระตุ้นความสนใจได้มาก หากผู้บรรยายมีความสามารถในการพูด แม้ว่าจะมีวิธีการสอนเกิดขึ้นเป็นจำนวนมาก แต่การบรรยายดำรงอยู่ในสถาบันการศึกษาได้ เนื่องจากเป็นวิธีการสอนที่รวดเร็ว ประหยัดและเหมาะสำหรับการสอนในห้องเรียนที่มีจำนวนนักเรียนมาก
นักศึกษาฝึกประสบการณ์วิชาชีพครู

นักศึกษาฝึกประสบการณ์วิชาชีพครู หรือ นักศึกษาฝึกสอน  เป็นนักศึกษาในวิทยาลัย มหาวิทยาลัยหรือระดับบัณฑิตศึกษาที่สอนภายใต้การกำกับดูแลของครูประจำการ เพื่อให้ผ่านคุณสมบัติในการสำเร็จการศึกษาด้านศึกษาศาสตร์ สำหรับในประเทศไทย นักศึกษาฝึกประสบการณ์วิชาชีพครูจะอยู่ภายใต้การดูแลของอาจารย์นิเทศก์จากมหาวิทยาลัย และครูพี่เลี้ยงที่ได้รับการแต่งตั้งจากโรงเรียน นักศึกษากลุ่มนี้จะต้องปฏิบัติหน้าที่คล้ายคลึงกับครูประจำการทั่วไป เช่น การจัดการเรียนการสอน การดูแลชั้นเรียน รวมถึงการวัดและประเมินผลอีกด้วย
แผนการสอน

แผนการสอน หรือ แผนการจัดการเรียนรู้  เป็นคำอธิบายรายละเอียดการจัดการเรียนการสอนหรือวิธีการเรียนรู้ในบทเรียนนั้น ๆ แผนการสอนถูกพัฒนาโดยครูเพื่อเป็นแนวทางการจัดการเรียนรู้ในห้องเรียน รายละเอียดของแผนการสอนขึ้นอยู่กับความชอบของผู้สอน รายวิชาที่สอนและความต้องการของผู้เรียน โรงเรียนอาจมีข้อกำหนดเกี่ยวกับการจัดทำแผนการเรียนรู้ก็ได้ ทั้งนี้แผนการสอนจะเป็นแนวทางการดำเนินบทเรียนของครูผู้สอน โดยจะมีการกำหนดเป้าหมาย วิธีการบรรลุเป้าหมายและการวัดว่าบรรลุเป้าหมายนั้นหรือไม่ด้วยแบบทดสอบ ใบงาน การบ้าน เป็นต้น
โอบนิธิ วิวรรธนวรางค์

โอบนิธิ วิวรรธนวรางค์ ชื่อเล่น โอบ เกิดเมื่อวันที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2537 เป็นนักแสดงชาวไทย เป็นนักแสดงในสังกัดนาดาวบางกอก มีผลงานเด่นจากซีรีส์เรื่อง "I Hate You, I Love You" รับบทเป็น ไอ่ และ "โปรเจกต์ เอส เดอะซีรีส์ ตอน Spike" รับบทเป็น ปืน
ประวัติ.
โอบนิธิ วิวรรธนวรางค์ (อ่านว่า วิ-วัด-ทะ-นะ-วะ-ราง) ชื่อเล่น โอบ เกิดเมื่อวันที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2537 เป็นบุตรของ สมชัย วิวรรธนวรางค์ และ ดวงพร วิวรรธนวรางค์ มีพี่สาว 1 คนชื่อ กุลนิษฐ์ วิวรรธนวรางค์ (ชื่อเล่น อาย) และน้องสาว 1 คนชื่อ ณิชกุล วิวรรธนวรางค์ (ชื่อเล่น ไอซ์) โอบนิธิจบการศึกษาในระดับมัธยมที่ โรงเรียนวัดราชบพิธ และสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีที่ คณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
โอบนิธิ ในวัยเด็ก ชอบเล่นกีฬาโดยมีกีฬาที่ถนัดคือ เทนนิส เคยมีโอกาสได้ลงแข่งและได้รับรางวัลชนะเลิศในการแข่งขันรายการขนาดเล็ก รวมไปถึงเคยติด 1 ใน 100 ของประเทศไทย ในรุ่นอายุไม่เกิน 14 ปี
โอบนิธิ เริ่มเข้าวงการบันเทิงจากการชักชวนของพี่คนหนึ่งที่บนสถานีรถไฟฟ้าให้ไปแคสงานโฆษณา หลังจากนั้นผู้กำกับมิวสิควีดีโอมีโอกาสได้ดูเทปออดิชันโฆษณาของโอบนิธิแล้วสนใจ โอบนิธิจึงได้แสดงมิวสิกวิดีโอเพลงแรกคือเพลง สุดท้ายก็ต้องยอม ของ FiFi BLAKE ในปี 2555 และโด่งดังเป็นที่รู้จักมากขึ้นจากบท แจ๊ค ในละครซีรีส์เรื่อง ฮอร์โมนส์ วัยว้าวุ่น ในปี 2556 และเป็นที่รู้จักในวงกว้างและเข้าชิงรางวัลมากมายจากบท ภูมิ ในภาพยนตร์เรื่อง อนธการ ในปี 2559 โดยแสดงคู่กับ อรรถพันธ์ พูลสวัสดิ์ และโด่งดังอีกรอบจากบท ไอ่ ในซีรีส์เรื่อง I Hate You, I Love You ในปี 2559 รวมไปถึงบท น้อย ในภาพยนตร์เรื่อง แสงกระสือ ในปี 2562 ชีวิตส่วนตัว คบหาดูใจกับ กัญญ์ณรัณ วงศ์ขจรไกล
ปัจจุบันโอบนิธิเป็นนักร้องในสังกัด LOVEiS Entertainment
จิล ไบเดิน

จิล เทรชี เจคอบส์ ไบเดิน (เกิด 3 มิถุนายน พ.ศ. 2494) เป็นนักการศึกษาชาวอเมริกัน อดีตสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งสหรัฐ และเธอเคยเป็นสุภาพสตรีหมายเลขสองสหรัฐตั้งแต่ปี 2552 ถึง 2560
เธอแต่งงานกับโจ ไบเดิน ประธานาธิบดีสหรัฐคนที่ได้รับเลือก โดยไบเดินเข้ารับตำแหน่งประธานาธิบดีคนที่ 46 ของสหรัฐเมื่อวันที่ 20 มกราคม 2564 เธอจึงกลายเป็นสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งคนแรกที่เป็นชาวอเมริกาเชื้อสายอิตาลี
เกิดที่ แฮมมอนตัน รัฐนิวเจอร์ซีย์ และเติบโตที่รัฐเพนซิลเวเนีย เธอแต่งงานกับโจ ไบเดินเมื่อปี 2520 และเป็นแม่เลี้ยงให้ โบ และ ฮันเตอร์ ลูกชายสองคนกับภรรยาคนแรกของเขา ซึ่งแม่และลูกน้อยของพวกเขาเสียชีวิตจากอุบัติเหตุทางรถยนต์เมื่อปี 2515 ไบเดินและสามีของเขามีลูกสาวหนึ่งคนชื่อ แอชลีย์ เกิดเมื่อปี 2524 ไบเดินจบการศึกษาระดับปริญญาตรีและปริญญาเอกที่มหาวิทยาลัยเดลาแวร์ ตลอดจนปริญญาโทจากมหาวิทยาลัยเวสต์เชสเตอร์ และมหาวิทยาลัยวิลลาโนวา เธอสอนภาษาอังกฤษและการอ่านในโรงเรียนมัธยมเป็นเวลา 13 ปี และยังสอนเด็กวัยรุ่นที่มีความบกพร่องทางอารมณ์ที่โรงพยาบาลจิตเวชด้วย
คูยะ

คูยะ (空也; Kūya; 903-972) เป็นพระสงฆ์พนเจรชาวญี่ปุ่น หรือที่เรียกว่า "ฮิจิริ" (聖; hijiri) ต่อมาได้เข้าบวชในนิกายเท็นได ที่ซึ่งสร้างความนิยมในกับการปฏิบัติเน็มบุตสึ ความพยายามของคูยะช่วยให้แนวคิดของพุทธวิสุทธิภูมิในศาสนาพุทธเผยแพร่ไปถึงเมืองหลวงในขณะนั้นของญี่ปุ่น และได้รับความนิยม ด้วยความทุ่มเทต่าง ๆ นี้ คูยะได้รับการขนานนามให้เป็น "อิจิฮิจิริ" (พระของตลาด) และ "อามิดาฮิจิริ" คูยะเป็นที่รู้จักในฐานะพระผู้นำเอาการร่ายรำ ละเล่น และดนตรี เข้ามาประกอบกับบทสวดมนต์ เรียกว่าโอโดริเน็มบุตสึ เช่นเดียวกับ เกียวกิ ทั้งคู่เชื่อว่าได้ทำประโยชน์ให้กับสาธารณะผ่านการสร้างถนน สะพาน ขุดบ่อน้ำ และช่วยฝังศพไร้ญาติ
สปุตนิก 2

สปุตนิก 2 (, "ดาวเทียม 2") หรือ Prosteyshiy Sputnik 2 (PS-2, , "ดาวเทียมที่เรียบง่ายที่สุด 2") เป็นยานอวกาศลำที่สองที่ปล่อยสู่วงโคจรโลกเมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2500 และลำแรกที่บรรทุกสัตว์ที่มีชีวิตคือสุนัขอวกาศโซเวียตชื่อไลกา ไลกาเสียชีวิตในการวนรอบวงโคจรที่สี่เนื่องจากความร้อนสูงเกินไปที่เกิดจากความผิดปกติของเครื่องปรับอากาศ
สปุตนิก 2 ปล่อยตัวโดยสหภาพโซเวียต เป็นแคปซูลรูปกรวยสูงความสูง 4 เมตร (13 ฟุต) และฐานเส้นผ่านศูนย์กลางฐาน 2 เมตร (6.6 ฟุต) ที่หนักประมาณ 500 กก. แต่ไม่ได้ออกแบบมาเพื่อแยกออกจากแกนจรวดที่นำมันขึ้นสู่วงโคจรทำให้มวลรวมในวงโคจรอยู่ที่ 7.79 ตัน ประกอบไปด้วยเครื่องส่งสัญญาณวิทยุหลายช่อง ระบบโทรมาตร หน่วยโปรแกรม ระบบสร้างใหม่และควบคุมอุณหภูมิสำหรับห้องโดยสาร และเครื่องมือทางวิทยาศาสตร์ ห้องโดยสารที่ปิดสนิทแยกต่างหากมีสุนัขไลกา
ข้อมูลทางวิศวกรรมและชีวภาพจะถูกส่งโดยใช้ระบบโทรมาตร Tral D ซึ่งส่งข้อมูลมายังโลกเป็นเวลา 15 นาทีในแต่ละการหมุน ในยานมีโฟโตมิเตอร์สองเครื่องสำหรับวัดรังสีดวงอาทิตย์ (การปล่อยรังสีอัลตราไวโอเลตและรังสีเอกซ์) และรังสีคอสมิก กล้องโทรทัศน์ 100 เส้นให้ภาพของไลกา สปุตนิก 2 เปิดตัวสู่อวกาศเพียง 32 วันหลังจากรุ่นก่อนอย่างสปุตนิก 1 เนื่องจากความสำเร็จอย่างมากของสปุตนิก 1 นีกีตา ครุชชอฟจึงสั่งให้เซียร์เกย์ โคโรเลฟกลับมาทำงานเพื่อสร้างสปุตนิก 2 ซึ่งจำเป็นต้องเตรียมพร้อมสำหรับพื้นที่ครบรอบ 40 ปีของการปฏิวัติบอลเชวิค 
แผนสำหรับสปุตนิก 1 และสปุตนิก 2 ริเริ่มและนำเสนอโดยโคโรเลฟ และได้รับการอนุมัติในเดือนมกราคม 2500 ในเวลานั้นยังไม่ชัดเจนว่าแผนดาวเทียมหลักของโซเวียต (ซึ่งจะกลายเป็น สปุตนิก 3 ในที่สุด) จะสามารถขึ้นสู่อวกาศได้เนื่องจากปัญหาต่อเนื่องกับ R-7 ICBM ซึ่งจำเป็นในการส่งดาวเทียม ขนาดนั้น. "โคโรเลฟเสนอให้แทนที่ 'ดาวเทียมธรรมดา' สองดวงด้วยดาวเทียม IGY "ทางเลือกในการเปิดตัวทั้งสองดาวเทียมนี้แทนที่จะรอให้ สปุตนิก 3 ที่ขั้นสูงกว่าเสร็จสิ้นนั้นมีแรงบันดาลใจจากความต้องการที่จะส่งดาวเทียมขึ้นสู่วงโคจรก่อนสหรัฐฯ
เชิงอรรถ.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
วันวัฒนธรรม

ประวัติศาสตร์.
วันวัฒนธรรมจัดขึ้นครั้งแรกในปี พ.ศ. 2491 เพื่อรำลึกถึงการประกาศรัฐธรรมนูญของญี่ปุ่นหลังสงครามเมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2489
วันที่ 3 พฤศจิกายน ถือเป็นวันหยุดนักขัตฤกษ์ครั้งแรกในปี พ.ศ. 2411 โดยเรียกว่า เทนโช-เซตสุ (; โรมาจิ: "Tenchō-setsu") ซึ่งเป็นวันหยุดที่จัดขึ้นเพื่อเป็นเกียรติแก่วันประสูติของจักรพรรดิผู้ครองราชย์ในเวลานั้นหรือจักรพรรดิเมจิ หลังจากการเสียชีวิตของจักรพรรดิเมจิในปี พ.ศ. 2455 วันที่ 3 พฤศจิกายนจะหยุดเป็นวันหยุดจนถึงปี พ.ศ. 2470 เมื่อวันเกิดของเขาเป็นวันหยุดเฉพาะของตัวเองหรือที่เรียกว่า เมจิ-เซ็ตซุ (; โรมาจิ: "Meiji-setsu") ต่อมาได้ถูกยกเลิกหลังจากการประกาศวันวัฒนธรรมในปี พ.ศ. 2491
การปฏิบัติในปัจจุบัน.
เนื่องจากวันวัฒนธรรมมีขึ้นเพื่อส่งเสริมศิลปะและความพยายามทางวิชาการด้านต่างๆ รัฐบาลท้องถิ่นและจังหวัดมักเลือกวันนี้เพื่อจัดแสดงงานศิลปะเทศกาลวัฒนธรรมและขบวนพาเหรด ยกตัวอย่างเช่นในฮาโกเนะในจังหวัดคานางาวะจะมีการจัดขบวนฮาโกเนะไดเมียว (; โรมาจิ: "Hakone Daimyō Gyōretsu") ในทุก ๆ ปีเพื่อแสดง เสื้อผ้าและเครื่องแต่งกายสมัยเอโดะ โรงเรียนประถมและมัธยมมักจะจัดเทศกาลวัฒนธรรม
ตั้งแต่ปี 1936 เป็นต้นมามีการจัดพิธีมอบรางวัลเครื่องราชอิสริยาภรณ์วัฒนธรรมอันทรงเกียรติ โดยจักรพรรดิมอบให้แก่ผู้ที่มีความก้าวหน้าทางวิทยาศาสตร์ ศิลปะ หรือวัฒนธรรมอย่างมีนัยสำคัญ นับเป็นหนึ่งในเกียรติประวัติสูงสุดที่ราชวงศ์จักรพรรดิมอบให้ รางวัลนี้ไม่จำกัดเฉพาะชาวญี่ปุ่น ตัวอย่างเช่นมอบให้กับนักบินอวกาศอพอลโล 11 เมื่อเดินทางกลับจากดวงจันทร์ได้สำเร็จเช่นเดียวกับ โดนัลด์ คีน นักวิชาการด้านวรรณกรรม
วันวัฒนธรรมตามสถิติเป็นหนึ่งในวันที่อากาศดีสุดในปี ระหว่างปี พ.ศ. 2508-2539 มีเพียงสามปีที่มีฝนตกในโตเกียวในวันวัฒนธรรม
โกเรียวกากุ

โกเรียวกากุ  เป็นป้อมดาวในเมืองฮาโกดาเตะบนเกาะฮกไกโดของญี่ปุ่น และเป็นป้อมหลักของสาธารณรัฐเอโซะ
ประวัติศาสตร์.
ทาเกดะ อายาซาบูโร เป็นผู้ออกแบบโกเรียวกากุใน ค.ศ. 1855 โดยยึดตามแผนจากผลงานของโวบ็อง สถาปนิกชาวฝรั่งเศส ป้อมปราการนี้มีรูปร่างคล้ายดาวห้าแฉก ทำให้มีตำแหน่งปืนบนกำแพงมากกว่าป้อมปราการดั้งเดิมของญี่ปุ่นและลดจำนวนจุดบอดที่ปืนใหญ่ไม่สามารถยิงได้
ป้อมปราการแห่งนี้สร้างขึ้นโดยผู้สำเร็จราชการแทนโทกูงาวะ เพื่อปกป้องช่องแคบสึงารุจากการรุกรานของกองเรือรัสเซีย
โกเรียวกากุมีชื่อเสียงในฐานะที่ตั้งของการต่อสู้ครั้งสุดท้ายของสงครามโบชิงโดยการต่อสู้ใช้เวลาหนึ่งสัปดาห์ (20–27 มิถุนายน ค.ศ. 1869)
ป้อมปราการสกอเปีย

ป้อมปราการสกอเปีย  หรือที่เรียกกันทั่วไปว่า กาแล (มาจากคำ "kale" ซึ่งแปลว่า "ป้อมปราการ" ในภาษาตุรกี) เป็นป้อมปราการเก่าแก่ที่ตั้งอยู่ในเมืองเก่าของสกอเปีย เมืองหลวงของมาซิโดเนียเหนือ ตั้งอยู่ในเขตเทศบาลแซนตาร์ และตั้งอยู่บนจุดที่สูงที่สุดในเมืองที่มองเห็นแม่น้ำวาร์ดาร์ ป้อมปราการนี้ปรากฏในตราอาร์มของสกอเปียซึ่งรวมอยู่ในธงประจำเมืองด้วย
ประวัติศาสตร์.
ป้อมปราการรุ่นแรกสร้างขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 6 บนพื้นที่ที่มีผู้คนอาศัยอยู่ในช่วงยุคหินใหม่และยุคสำริด (ประมาณ 4,000 ปีก่อนคริสต์ศักราชเป็นต้นมา) โดยสร้างด้วยหินปูนสีเหลืองและแทรเวอร์ทีน พร้อมกับชิ้นส่วนของจารึกภาษาละติน วัสดุสำหรับสร้างป้อมปราการมีต้นกำเนิดมาจากเมืองสกูปีของโรมันซึ่งถูกทำลายจากแผ่นดินไหวใน ค.ศ. 518
เชื่อกันว่าป้อมปราการแห่งนี้สร้างขึ้นในสมัยการปกครองของจักรพรรดิยุสตินิอานุสที่ 1 และสร้างเพิ่มเติมในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 10 และ 11 ทับซากเดิมจากสมัยจักรพรรดิยุสตินิอานุส ซึ่งอาจถูกทำลายเนื่องจากสงครามและการสู้รบในภูมิภาค เมืองนี้เป็นเมืองหลวงของจักรวรรดิบัลแกเรียที่ 1 ระหว่าง ค.ศ. 992–1015 และเป็นศูนย์กลางของการลุกฮือของจักรวรรดิบัลแกเรียเพื่อต่อต้านจักรวรรดิไบแซนไทน์ภายใต้การปกครองของแปเตอร์ แดลยัน ไม่ค่อยมีใครรู้เกี่ยวกับป้อมปราการในสมัยกลางนอกเหนือจากเอกสารบางส่วนที่อธิบายลักษณะของป้อมปราการไว้เพียงเล็กน้อย
ใน ค.ศ. 1346 ที่ป้อมปราการสกอเปีย สแตฟันได้รับตำแหน่งจักรพรรดิในพิธีราชาภิเษกและได้ย้ายเมืองหลวงของจักรวรรดิเซอร์เบียมายังสกอเปีย
ใน ค.ศ. 1660 เอฟลียา เชเลบี ผู้บันทึกเหตุการณ์ของจักรวรรดิออตโตมันได้เขียนเรื่องราวเชิงลึกเกี่ยวกับลักษณะของป้อมปราการขณะเดินทางผ่านดินแดนของจักรวรรดิ
ป้อมปราการถูกทำลายบางส่วนอีกครั้งจากแผ่นดินไหวใน ค.ศ. 1963 แต่ไม่ได้ถูกสร้างขึ้นใหม่จนกระทั่งเมื่อไม่นานมานี้[]
เอมีล ฟิชเชอร์

แฮร์มัน เอมีล ลูอี ฟิชเชอร์ (FRS FRSE FCS; 9 ตุลาคม ค.ศ. 1852 – 15 กรกฎาคม ค.ศ. 1919) เป็นนักเคมีชาวเยอรมันและผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาเคมีใน ค.ศ. 1902 เขาค้นพบเอสเทอริฟิเคชันของฟิชเชอร์ นอกจากนี้เขายังพัฒนาฟิชเชอร์โพรเจกชันซึ่งเป็นสัญลักษณ์สำหรับการวาดอะตอมของคาร์บอนที่ไม่สมมาตร เขาไม่เคยใช้ชื่อตัวชื่อแรก (แฮร์มัน) และเป็นที่รู้จักมาตลอดชีวิตในชื่อเอมีล ฟิชเชอร์
ช่วงต้น.
ฟิชเชอร์เกิดที่เมืองอ็อยส์เคียร์เชิน ใกล้กับโคโลญ เป็นลูกของเลาเร็นทซ์ ฟิชเชอร์ นักธุรกิจ และยูเลีย เพินส์เกิน ภรรยาของเขา หลังจากสำเร็จการศึกษา เขาต้องการศึกษาต่อด้านวิทยาศาสตร์ธรรมชาติ แต่พ่อของเขาบังคับให้เขาทำงานในธุรกิจของครอบครัวจนกระทั่งเห็นว่าลูกชายของเขาไม่เหมาะ ต่อมาฟิชเชอร์เข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยบ็อนใน ค.ศ. 1871 แต่ย้ายไปที่มหาวิทยาลัยสทราซบูร์ใน ค.ศ. 1872 เขาสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาเอกใน ค.ศ. 1874 จากการศึกษาเกี่ยวกับเทลิอีน (phthalein) ภายใต้การดูแลของอาด็อล์ฟ ฟ็อน ไบเออร์ และได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งในมหาวิทยาลัย
การวิจัย.
ฟิชเชอร์เป็นที่รู้จักเป็นพิเศษจากผลงานที่เกี่ยวกับน้ำตาล: ในบรรดาผลงานอื่น ๆ การสังเคราะห์ -(+)-กลูโคส และพิวรีน (รวมถึงการสังเคราะห์กาเฟอีนครั้งแรก)
ฟิชเชอร์ยังมีบทบาทในการค้นพบบาร์บิเชอริต ซึ่งเป็นยาระงับประสาทที่ใช้สำหรับการนอนไม่หลับ โรคลมชัก ความวิตกกังวล และการระงับความรู้สึก เขามีส่วนช่วยในการเปิดตัวยากล่อมประสาทบาร์บิเชอริตเป็นครั้งแรกร่วมกับโยเซ็ฟ ฟ็อน เมริง แพทย์ชาวเยอรมัน ใน ค.ศ. 1904
โบสถ์สตาฟอือเนส

โบสถ์สตาฟอือเนส  เป็นโบสถ์สตาฟสร้างขึ้นในสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 12 ตั้งอยู่ที่ อือเนส ริมฟยอร์ดลุสทราฟียอร์เดิน ในเขตเทศบาลลุสเทร์ ในเทศมณฑลเว็สต์ลัน ประเทศนอร์เวย์ ตั้งอยู่ทางด้านตะวันออกของฟยอร์ด ตรงข้ามฟยอร์ดไปเป็นหมู่บ้านซอลวอร์น และห่างจากหมู่บ้านฮัฟสโล ไปทางตะวันออกประมาณ โบสถืนี้เป็นหนึ่งในโบสถ์สตาฟที่เก่าแก่ที่สุดในนอร์เวย์ โดยมีโครงสร้างไม้บางส่วนที่มีอายุตั้งแต่ครึ่งหลังของคริสต์ศตวรรษที่ 11 โบสถ์แห่งนี้สร้างขึ้นตามแผนผังแบบมหาวิหารซึ่งได้รับแรงบันดาลใจจากโบสถ์คริสต์ในสมัยกลาง โดยมีเสาทรงกระบอกและซุ้มโค้งครึ่งวงกลมอยู่ภายใน การตกแต่งหัวเสาและด้านนอกของโบสถ์เป็นหลักฐานที่แสดงให้เห็นถึงการเปลี่ยนแปลง การซึมซับ และการยอมรับศาสนาคริสต์ของวัฒนธรรมไวกิง ประตูทางทิศเหนือของโบสถ์ได้รับการนิยามว่าเป็นแบบอย่างอือเนส มีรูปแบบการตกแต่งที่มาจากประมวลเรื่องปรัมปรานอร์เวย์ซึ่งมีอายุย้อนไปถึงคริสต์ศตวรรษที่ 12
สมาคมเพื่อการอนุรักษ์โบราณสถานนอร์เวย์  ได้เป็นเจ้าของโบสถ์อือเนสตั้งแต่ ค.ศ. 1881 ใน ค.ศ. 1979 โบสถ์ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกโดยองค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก)
เลเซอร์ดิสก์

เลเซอร์ดิสก์  หรือ LD เป็นรูปแบบสื่อวิดีโอและสื่อเก็บข้อมูลออปติคัลดิสก์แผ่นแรกแรกที่ได้รับอนุญาต วางจำหน่ายและวางตลาดในชื่อ MCA DiscoVision (หรือที่เรียกกันสั้นๆ ว่า “DiscoVision”) ในสหรัฐใน ค.ศ. 1978 แม้ว่าเลเซอร์ดิสก์จะให้คุณภาพของภาพและเสียงที่สูงกว่ารูปแบบอื่น เช่น วีเอชเอส และ Betamax แต่เลเซอร์ดิสก์กลับไม่มีการใช้ในวงกว้างในอเมริกาเหนือ เนื่องจากราคาของเครื่องเล่นที่สูง รวมไปถึงไม่สามารถบันทึกรายการโทรทัศน์ได้ อย่างไรก็ตามรูปแบบนี้ได้รับความนิยมมากขึ้นในภูมิภาคช่วงคริสต์ทศวรรษ 1990 แต่ก็ยังคงเป็นรูปแบบที่ไม่นิยมในยุโรปและออสเตรเลีย ตรงกันข้ามกับในประเทศญี่ปุ่น ที่ได้รับความนิยมเป็นอย่างมาก รวมถึงในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้เช่นกัน เทคโนโลยีและแนวคิด เลเซอร์ดิสก์ เป็นรากฐานสำหรับรูปแบบออปติคัลดิสก์ในภายหลังซึ่งรวมถึง คอมแพ็กดิสก์, ดีวีดี และ บลูเรย์
สิทธิผู้ค้าประเวณี

สิทธิผู้ค้าประเวณี  ประกอบด้วยเป้าหมายหลายประการที่ผลักดันเพื่อเรียกร้องเกี่ยวกับสิทธิมนุษยชน, สิทธิสุขภาพ และ สิทธิแรงงานของผู้ค้าประเวณีและลูกค้า เป้าหมายของการเคลื่อนไหวในกลุ่มนี้หลากหลายมาก แต่โดยทั่วไปแล้วมีเป้าหมายเพื่อเลิกการทำให้ผิดกฎหมาย (decriminalize) และเลิกสร้างตราบาป (destigmatize) ให้กับการค้าประเวณี และเพื่อมห้เกิดการปฏิบัติโดยเท่าเทียมต่อผู้คนในอุตสาหกรรมเพศ คำว่า "sex work" หมายถึงการค้าประเวณี และยังรวมถึงผู้แสดงวิดีโอผู้ใหญ่, ผู้ให้บริการโฟนเซ็กซ์, เว็บแคมโมเดล, นักเต้นในสตริปคลับ และผู้ให้บริการทางเพศอื่น ๆ
นับตั้งแต่การใช้ร่มสีแดงเป็นสัญลักษณ์ในผู้ค้าประเวณีในเวนิส ประเทศอิตาลี ในปี 2001 เป็นส่วนหนึ่งของเวนิสอาร์ตเบียนนาเล่ครั้งที่ 49 ร่มสีแดงได้กลายเป็นสัญลักษณ์
การลอบสังหารอะลี

อะลี อิบน์ อะบี ฏอลิบ เคาะลีฟะฮ์องค์ที่ 4 แห่งรัฐเคาะลีฟะฮ์รอชิดีน และอิมามชีอะฮ์คนแรก ถูกลอบสังหารโดย "เคาะวาริจญ์" ที่มีชื่อว่าอับดุรเราะฮ์มาน อิบน์ มุลญัม ในวันที่ 26 มกราคม ค.ศ. 661 ที่มัสยิดใหญ่แห่งกูฟะฮ์ ปัจจุบันอยู่ในประเทศอิรัก ทำให้อะลีเสียชีวิตตอนอายุ 62 หรือ 63 ปี ภายในสองวันที่อับดุรเราะฮ์มาน อิบน์ มุลญัม แทงที่หัวด้วยดาบอาบยาพิษ#เปลี่ยนทาง ในวันที่ 21 (หรือ 19) เราะมะฎอน ฮ.ศ. 40 (28 มกราคม ค.ศ. 661) และเป็นเคาะลีฟะฮ์องค์ที่สามที่ถูกลอบสังหาร หลังจากอุมัรและอุษมาน
อะลีกลายเป็นเคาะลีฟะฮ์ หลังการลอบสังหารอุษมานใน ค.ศ. 656 อย่างไรก็ตาม เขาพบปัญหาบางส่วน ซึ่งรวมไปถึงผู้ว่าการลิแวนต์ มุอาวิยะฮ์ที่ 1 กับสงครามกลางเมืองที่มีชื่อว่าฟิตนะฮ์ครั้งแรก ทำให้เกิดการโค่นล้มเคาะลีฟะฮ์แห่งรัฐเคาะลีฟะฮ์รอชิดีน และก่อตั้งราชวงศ์อุมัยยะฮ์ขึ้น โดยเกิดขึ้นในช่วงที่เคาะลีฟะฮ์อุษมาน อิบน์ อัฟฟานถูกลอบสังหารใน ค.ศ. 656 แล้วดำเนินต่อในช่วงการครองราชย์ของอะลีอีก 4 ปี
หลังจากอะลียอมรับอนุญาโตตุลาการกับมุอาวิยะฮ์ที่ 1 ในยุทธการที่ศิฟฟีน (ค.ศ. 657) ทหารบางคนของอะลีได้ก่อกบฎ ทำให้มีการเรียกพวกนี้ว่า เคาะวาริจญ์ ("ผู้ที่ออกไป")#เปลี่ยนทาง พวกเขาฆ่าผู้สนับสนุนอะลีบางส่วน แต่ถูกกองทัพอะลีทำลายในยุทธการที่นะฮ์เราะวานในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 658#เปลี่ยนทาง 
อิบน์ มุลญัม พบกับเคาะวาริจญ์อีกสองคนในมักกะฮ์ที่มีชื่อว่า อัลบุร็อก อิบน์ อับดุลลอฮ์ กับ อัมร์ อิบน์ บักร์ อัตตะมีมี และได้ข้อสรุปว่า สถานะการณ์ที่มุสลิมพบเจอในตอนนี้เป็นความผิดพลาดของอะลี, มุอาวิยะฮ์ และอัมร์ อิบน์ อัลอาส ผู้ว่าการอียิปต์ พวกเขาตัดสินใจว่าจะฆ่าทั้งสามคนเพื่อแก้ "สถานการณ์ที่น่าเวทนา" ในเวลานั้น และแก้แค้นจากการสู้รบที่นะฮ์เราะวาน โดยอิบน์ มุลญัม ไปฆ่าอะลีที่กูฟะฮ์ ซึ่งเขาตกหลุมรักกับหญิงที่พี่/น้องชายและพ่อของเธอเสียชีวิตที่นะฮ์เราะวาน เธอจะยอมแต่งงานถ้าเขาฆ่าอะลีได้ ด้วยเหตุนี้ ทำให้อิบน์ มุลญัม แทงอะลีที่มัสยิดใหญ่แห่งกูฟะฮ์ หลังจากอะลีเสียชีวิต ฮะซัน อิบน์ อะลี ได้สั่งประหารชีวิตอิบน์ มุลญัม เป็นการตอบแทน
บาบาวังกา

วังแกลียา ปันแดวา กุชแตรอวา (นามสกุลเดิม ดีมีตรอวา; ; 3 ตุลาคม 1911 – 11 สิงหาคม 1996) หรือที่รู้จักกันในชื่อ บาบาวังกา (แปลตรงตัว#เปลี่ยนทาง 'คุณยายวังกา') เป็นรหัสยิก ผู้มีตาทิพย์ และผู้เชี่ยวชาญด้านสมุนไพรชาวบัลแกเรีย กุชแตรอวาเป็นผู้บกพร่องทางการเห็นตั้งแต่ยังเด็ก เธออาศัยอยู่ในพื้นที่รูปีแต ซึ่งเป็นเขตเทือกเขาทางตอนใต้ของประเทศบัลแกเรีย Zheni Kostadinova อ้างใน ค.ศ. 1997 ว่า ผู้คนนับล้านเชื่อว่าเธอมีพลังเหนือธรรมชาติ
ปิตาธิปไตย

ปิตาธิปไตย  เป็นระบบสังคมแบบหนึ่งที่ซึ่งเพศชายเป็นผู้กุมอำนาจหลักและครอบงำบทบาทในด้านผู้นำการเมือง อำนาจหน้าที่ทางศีลธรรม เอกสิทธิ์ทางสังคม และการควบคุมทรัพย์สิน สังคมปิตาธิปไตยบางแห่งยังเป็นสังคมแบบสืบทอดทางพ่อ (patrilineal) ด้วย หมายความว่า ทรัพย์สินและยศฐาบรรดาศักดิ์นั้นสืบทอดโดยสายสกุลเพศชาย 
ปิตาธิปไตยนั้นมีความเกี่ยวข้องกับชุดความคิดหนึ่ง อุดมการณ์ปิตาธิปไตยนั้นใช้เพื่ออธิบายและให้เหตุผลกับสภาพครอบงำของเพศชาย และถือว่าเป็นผลมาจากความแตกต่างตามธรรมชาติระหว่างชายและหญิง นักสังคมวิทยามักมองว่าปิตาธิปไตยเป็นผลผลิตทางสังคมและไม่ได้เป็นผลจากความแตกต่างระหว่างเพศทั้งสองในตัวเอง และมุ่งให้ความสนใจกับทางที่บทบาทจากเพศในสังคมหนึ่งนั้นส่งผลต่อความแตกต่างเชิงอำนาจระหว่างชายกับหญิงอย่างไร
ในประวัติศาสตร์ ปิตาธิปไตยปรากฏอยู่ในองค์กรทางสังคม กฎหมาย การเมือง ศาสนา และเศรษฐกิจ แตกต่างกันไปตามวัฒนธรรม ในสังคมร่วมสมัย ถึงแม้จะไม่มีการระบุว่าเป็นปิตาธิปไตยอย่างเปิดเผย แต่ในทางปฏิบัติพบว่าเป็นปิตาธิปไตยยังคงมีอยู่
นักสังคมวิทยามักปฏิเสธคำอธิบายเชิงชีววิทยาเกี่ยวกับปิตาธิปไตยซึ่งถูกนำมาใช้อธิบายกำเนิดของปิตาธิปไตยอย่างแพร่หลาย และยึดมั่นว่าเป็นที่กระบวนการทางสังคมที่นำไปสู่บทบาทตามเพศที่ทำให้เกิดปิตาธิปไตยขึ้น ทฤษฎีทางสังคมวิทยามาตรฐานเชื่อว่าปิตาธิปไตยเป็นผลมาจากการก่อร่างทางสังคมและส่งต่อจากรุ่นสู่รุ่น
การประเมินความก้าวหน้า

การประเมินความก้าวหน้า หรือ การประเมินย่อย หรือ การประเมินระหว่างเรียน  เป็นการประเมินที่กระทำโดยผู้สอนระหว่างกระบวนการเรียนรู้ เพื่อปรับปรุงการสอนและกิจกรรมการเรียนรู้ให้ผู้เรียนเกิดความสำเร็จให้ได้ เป้าหมายของการประเมินความก้าวหน้าคือการเฝ้าสังเกตการเรียนรู้ของผู้เรียนเพื่อให้ผลตอบกลับที่ช่วยให้ผู้เรียนสามารถระบุจุดแข็งและจุดอ่อน และสิ่งที่ต้องปรับปรุงพัฒนา นอกจากนี้ยังช่วยให้ผู้สอนสามารถรับรู้เมื่อผู้เรียนเผชิญกับอุปสรรคและจัดการกับปัญหาที่เกิดขึ้นอย่างทันท่วงที การให้ผลตอบกลับของผู้สอนโดยทั่วไปของการประเมินความก้าวหน้าจะเน้นไปทางเชิงคุณภาพมากกว่าที่จะเป็นคะแนน โดยการประเมินความก้าวหน้ามีความแตกต่างกับการประเมินรวบยอด ที่แสวงหาผลของการศึกษา
การโทษผู้เสียหาย

การโทษผู้เสียหาย  เกิดขึ้นเมื่อผู้เสียหายของอาชญากรรมหรือการกระทำผิดใด ๆ นั้นถูกกล่าวโทษว่าเป็นต้นเหตุทั้งหมดหรือบางส่วนของภัยที่เกิดแก่ผู้นั้น วิชาเหยื่อวิทยา (victimology) มุ่งบรรเทาอคติต่อผู้เสียหาย และมโนทัศน์ว่าผู้เสียหายต้องรับผิดชอบต่อการกระทำของผู้ก่อเหตุ มีอคติทั้งในอดีตและปัจจุบันต่อผู้เสียหายความรุนแรงในครอบครัวและอาชญากรรมทางเพศ เช่น มีแนวโน้มโทษผู้เสียหายถูกข่มขืนกระทำชำเรามากกว่าการปล้นทรัพย์หากผู้เสียหายและผู้ก่อเหตุรู้จักกันก่อนเกิดเหตุ
อนุชา บูรพชัยศรี

อนุชา บูรพชัยศรี (เกิด 23 มกราคม พ.ศ. 2510) กรรมการในคณะกรรมการประสานงานสภาผู้แทนราษฎรไทย (รัฐบาลแพทองธาร ชินวัตร) สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ พรรครวมไทยสร้างชาติ อดีตรองเลขาธิการนายกรัฐมนตรีฝ่ายการเมือง อดีตโฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ในรัฐบาล พลเอกประยุทธ์ จันทร์โอชา รองหัวหน้าพรรครวมไทยสร้างชาติ อดีตเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ (ณัฏฐพล ทีปสุวรรณ) ในรัฐบาลพลเอกประยุทธ์ จันทร์โอชา เคยดำรงตำแหน่งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร สองสมัย เป็นนักธุรกิจที่ก้าวสู่วงการการเมืองในปี พ.ศ. 2550
ประวัติ.
นายอนุชา บูรพชัยศรี (ชื่อเล่น : เจมส์) จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนต้นจากโรงเรียนอัสสัมชัญ (รุ่นเดียวกับอนุทิน ชาญวีรกูล) มัธยมศึกษาตอนปลายจาก วิทยาลัยเซเครทฮาร์ท (Sacred Heart College) ประเทศออสเตรเลีย จากนั้นเข้าศึกษาต่อระดับปริญญาบัณฑิตที่คณะวิศวกรรมศาสตร์ สาขาวิศวกรรมเครื่องกล จากมหาวิทยาลัยอเดเลด ต่อจากนั้นเลือกศึกษาต่อระดับปริญญาโทที่คณะวิทยาศาสตร์ สาขาการพลังงานและการเผาไหม้ มหาวิทยาลัยลีดส์ ประเทศอังกฤษ และปริญญาโทอีกใบจากคณะบริหารธุรกิจ สาขาการเงินและการตลาด สถาบันบัณฑิตบริหารธุรกิจศศินทร์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จบการศึกษาหลักสูตรการป้องกันราชอาณาจักร รุ่นที่ 63 วิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร สถาบันวิชาการป้องกันประเทศ กองบัญชาการกองทัพไทย
งานการเมือง.
อนุชา ลงสมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ เมื่อครั้งเขตเลือกตั้งยังเป็นแบบเขตใหญ่ (แบบทีม 3 คน) ร่วมกับนายกรณ์ จาติกวณิช และนายสมเกียรติ ฉันทวานิช และได้รับการเลือกตั้งเข้าสภาฯ ทั้งสามคน
อนุชาลงสมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งที่สองในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 และได้รับการเลือกตั้งเข้าสภาฯเป็นสมัยที่สอง
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 อนุชาได้ลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นครั้งที่สาม แต่ไม่ได้รับการเลือกตั้ง ต่อมาได้รับแต่งตั้งเป็นเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ (ณัฎฐพล ทีปสุวรรณ) และโฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรีตามลำดับ อีกทั้งได้ลาออกจากการเป็นสมาชิกพรรคประชาธิปัตย์ ต่อมาในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2565 เขาได้รับมอบหมายให้ปฏิบัติหน้าที่โฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรีอีกหน้าที่หนึ่ง ภายหลังจาก ธนกร วังบุญคงชนะ ลาออกหลังได้รับการเลื่อนบัญชีรายชื่อเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2566 เขาได้สมัครสมาชิกพรรครวมไทยสร้างชาติ และลงสมัครระบบบัญชีรายชื่อในการเลือกตั้งเดือนพฤษภาคม แม้เขาจะไม่ได้รับเลือกตั้งในการประกาศผลคราวแรก แต่เมื่อ พีระพันธุ์ สาลีรัฐวิภาค ลาออกจาการเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร อนุชาจึงได้รับการเลื่อนลำดับบัญชีรายชื่อเป็น ส.ส. สมัยที่สาม
การเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดในประเทศไทย พ.ศ. 2563

การเลือกตั้งสมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดและนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัด พ.ศ. 2563 เป็นการเลือกตั้งสมาชิกสภาท้องถิ่นและผู้บริหารท้องถิ่นขององค์การบริหารส่วนจังหวัด กำหนดให้มีขึ้นในวันอาทิตย์ที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2563 เพื่อเลือกตั้งสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัด (อบจ.) และนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัด จำนวน 76 จังหวัด ถือเป็นการเลือกตั้งท้องถิ่นครั้งแรกหลังรัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2557 ภายใต้รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560 และ พระราชบัญญัติการเลือกตั้งสมาชิกสภาท้องถิ่นหรือผู้บริหารท้องถิ่น พ.ศ. 2562
Link ผลเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัด ประจำปี2563 แบบรวบยอดทุกจังหวัดในหน้าเดียว โดยWebsite สื่อ'ผู้นำท้องถิ่น'
Link รวมผลเลือกตั้ง
ที่มานายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดและสมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัด.
นายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดและสมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัด มาจากการเลือกตั้งโดยตรงของประชาชน โดยมีที่มา ดังนี้
องค์ประกอบของสมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัด.
สมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัด มาจากการเลือกตั้งโดยตรงของประชาชน ซึ่งจำนวนสมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดแต่ละจังหวัด ขึ้นอยู่กับจำนวนราษฎรของจังหวัดนั้น โดยกำหนดไว้ดังนี้
วาระการดำรงตำแหน่ง.
มีวาระอยู่ในตำแหน่งคราวละ 4 ปี นับแต่วันเลือกตั้ง แต่จะดำรงตำแหน่งติดต่อกันเกิน 2 วาระไม่ได้ ในกรณีดำรงตำแหน่งไม่ครบ 4 ปีก็ให้ถือว่าเป็น 1 วาระ และเมื่อได้ดำรงตำแหน่ง 2 วาระติดต่อกันแล้วจะดำรงตำแหน่งได้อีกเมื่อพ้นระยะเวลา 4 ปีนับแต่วันพ้นตำแหน่ง
อายุของสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัด มีกำหนดคราวละ 4 ปีนับแต่วันเลือกตั้ง
รายนามนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัด.
แยกตามรายภาคตามการแบ่งของราชบัณฑิตยสถาน
ภาคเหนือ.
มีรายนามดังนี้
ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ.
มีรายนามดังนี้
ภาคใต้.
มีรายนามดังนี้
ภาคตะวันออก.
มีรายนามดังนี้
ภาคตะวันตก.
มีรายนามดังนี้
หลังการเลือกตั้ง.
14 เมษายน พ.ศ. 2565 คณะกรรมการการเลือกตั้ง ได้ตรวจสอบเรื่องร้องเรียนทุจริตการเลือกตั้ง และได้มีมติทั้งสั่งเพิกถอนสิทธิสมัคร-ดำเนินคดีอาญา, เพิกถอนสิทธิเลือกตั้ง-ดำเนินคดีอาญา, และสั่งให้มีการเลือกตั้งใหม่แล้ว จำนวน 5 ราย
อีวัน คเวสิช

อีวัน คเวสิช (13 ตุลาคม ค.ศ. 1996 –) เป็นนักกีฬาคาราเต้ชาวโครเอเชียซึ่งได้รับรางวัลเหรียญทองจากการแข่งคาราเต้ชิงแชมป์โลก 2018 ที่มาดริด ประเทศสเปน
ธีรวัฒน์ คลังทอง

ธีรวัฒน์ คลังทอง (10 พฤษภาคม พ.ศ. 2537 –) เป็นนักคาราเต้ชาวไทย เขาได้รับรางวัลเหรียญทองจากการแข่งคูมิเตะรุ่นน้ำหนัก 75 กก. ขึ้นไป ในการแข่งซีเกมส์ 2019 ซึ่งจัดขึ้นที่กรุงมะนิลา ประเทศฟิลิปปินส์
ส่วนปี พ.ศ. 2558 เขาได้รับหนึ่งในเหรียญทองแดงจากการแข่งคูมิเตะชายรุ่นน้ำหนัก 84 กก. ขึ้นไป ในการแข่งคาราเต้ชิงแชมป์เอเชีย 2015 ซึ่งจัดขึ้นที่โยโกฮามะ ประเทศญี่ปุ่น
ในการแข่งคาราเต้ชิงแชมป์เอเชีย 2018 ซึ่งจัดขึ้นที่อัมมาน ประเทศจอร์แดน เขาได้รับหนึ่งในเหรียญทองแดงจากการแข่งขันคูมิเตะชายรุ่นน้ำหนัก 84 กก. ขึ้นไป ในปีต่อมา ที่การแข่งคาราเต้ชิงแชมป์เอเชีย 2019 ซึ่งจัดขึ้นที่ทาชเคนต์ ประเทศอุซเบกิสถาน เขายังได้รับหนึ่งในเหรียญทองแดงในการแข่งนี้
สเปซเอ็กซ์ ครูว์-1

สเปซเอ็กซ์ ครูว์-1 (หรือที่เรียกว่า USCV-1 หรือ Crew-1) จะเป็นเที่ยวบินปฏิบัติการครั้งแรกของยานอวกาศ Crew Dragon ยานอวกาศ Crew Dragon รีซิลเลียน คาดว่าจะปล่อยตัวในวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2563 บนฟัลคอน 9 จากศูนย์อวกาศเคนเนดี, LC-39A โดยจะบรรทุกนักบินอวกาศของนาซ่า Michael Hopkins, Victor Glover และ Shannon Walker พร้อมกับ Soichi Noguchi นักบินอวกาศ JAXA ทั้งหมดเป็นสมาชิกของลูกเรือ Expedition 64 ภารกิจนี้จะเป็นการบินโคจรของลูกเรือครั้งที่สองของCrew Dragon ที่รอการรับรองของยานยานอวกาศ
สเปซเอ็กซ์ ครูว์-2

สเปซเอ็กซ์ ครูว์-2  จะเป็นเที่ยวบินปฏิบัติการลำที่สองของยานอวกาศครูว์ดรากอน และนับเป็นครั้งที่สามที่เป็นเที่ยวบินโคจรที่มีลูกเรือ ปัจจุบันภารกิจนี้มีแผนจะปล่อยตัวในวันที่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2564 รอวันที่ปล่อยตัวจริงของภารกิจ SpaceX Crew-1 และการปรับปรุงแคปซูล Endeavour หลังจากการกู้คืน Demo-2 ภารกิจ Crew-2 จะส่งลูกเรือสี่คนไปยังสถานีอวกาศนานาชาติ
ลูกเรือ.
เมื่อวันที่ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2563 JAXA, ESA และ NASA ยืนยันการมอบหมายงานแก่นักบินอวกาศในภารกิจนี้
มาร์ดุก

มาร์ดุก (อักษรรูปลิ่ม: 𒀭𒀫𒌓 dAMAR.UTU; ภาษาซูเมอร์: "amar utu.k" "บุตรแห่งพระอาทิตย์"; ภาษากรีก , "Mardochaios"; ภาษาฮีบรู: מְרֹדַךְ, marōḏaḵ) เป็นเทพเมโสโปเตเมียในยุคหลัง มาร์ดุกเป็นเทพประจำเมืองบาบิโลน และเป็นเทพแห่งน้ำ พืชพันธุ์ การพิพากษา และเวทมนตร์ พระองค์เป็นโอรสของเทพอีอา (เองกีในซูเมอร์) กับดัมกัลนูนา มีพระชายาคือซาปาร์นิต และมีโอรสคือเนโบ เทพแห่งปัญญาและการรู้หนังสือ มีอาวุธประจำกายคืออาวุธแห่งสายลมอิมฮุลลู และพาหนะเป็นมังกรมุชคุชชู ในช่วงที่บาบิโลนปกครองโดยพระเจ้าฮัมมูราบี มาร์ดุกมีความเกี่ยวข้องในทางโหราศาสตร์กับดาวพฤหัสบดี
ที่มาของพระนามมาร์ดุกมาจาก "amar-Utu" ("บุตรผู้เป็นอมตะของอูตู" หรือ "บุตรเยาว์วัยของสุริยเทพอูตู") สะท้อนถึงที่มาหรือความเกี่ยวข้องกับเมืองซิปปาร์ซึ่งมีอูตูเป็นเทพประจำเมือง สถานภาพเดิมของมาร์ดุกยังไม่เป็นที่แน่ชัด แต่ภายหลังพระองค์ถูกเชื่อมโยงเข้ากับน้ำ พืชพันธุ์ การพิพากษา และเวทมนตร์ ตามเอนูมาเอลิช ตำนานการถือกำเนิดของบาบิโลเนียกล่าวว่า มาร์ดุกซึ่งเป็นเทพที่แข็งแกร่งที่สุดในหมู่เทพรุ่นหลังได้ทำสงครามกับเทพยุคแรกเริ่มติอามัตเป็นเวลา 12 วันจึงปราบติอามัตลงได้ จากนั้นมาร์ดุกทรงสร้างสวรรค์และโลกจากร่างติอามัต และปรึกษากับเทพอีอาก่อนจะสร้างมนุษย์คนแรกชื่อลัลลูจากชิ้นส่วนเทพที่สนับสนุนติอามัตเพื่อให้เป็นบริวาร ชาวบาบิโลเนียมีการเฉลิมฉลองชัยชนะของมาร์ดุกเหนือติอามัตในเทศกาลแซกมัก หรือวันขึ้นปีใหม่ช่วงเดือนธันวาคมเป็นเวลา 12 วัน โดยกษัตริย์บาบิโลนจะเป็นตัวแทนมาร์ดุก ประกอบพิธีเฮียรอสกามอสและต่อสู้ในการรบแบบจำลอง
มาร์ดุกเป็นเทพประจำเมืองบาบิโลน เมื่อบาบิโลนกลายเป็นศูนย์กลางอำนาจในหุบเขายูเฟรตีสในรัชสมัยพระเจ้าฮัมมูราบีราวศตวรรษที่ 18 ก่อนคริสตกาล มาร์ดุกค่อย ๆ ก้าวขึ้นมาเป็นเทพสูงสุดของปวงเทพบาบิโลเนีย และแทนที่เทพเอนลิลในฐานะเทพสูงสุดอย่างสมบูรณ์หลังรัชสมัยพระเจ้าเนบูคัดเนสซาร์ที่ 1 ช่วงศตวรรษที่ 12 ก่อนคริสตกาล ต่อมาในสหัสวรรษที่ 1 ก่อนคริสตกาล มาร์ดุกได้รับการบูชาในพระนามเบล อันเป็นการผสานเทพมาร์ดุก เทพเอนลิล และเทพดูมูซิด มีการประดิษฐานรูปเคารพมาร์ดุกไว้ที่วิหารอีซากิลาและซิกกุรัตอีเทเมนันกี ซึ่งภายหลังเฮโรโดตัสบันทึกว่าถูกเซิร์กซีสที่ 1 แห่งจักรวรรดิอะคีเมนิดขนย้ายออกไปตอนพระองค์ปราบกบฏในบาบิโลนเมื่อ 482 ปีก่อนคริสตกาล หลังจากนั้นวิหารก็ถูกทิ้งร้างจนกลายเป็นซากปรักหักพังช่วงบาบิโลนตกอยู่ใต้อำนาจจักรวรรดิพาร์เธียราวศตวรรษที่ 1 ก่อนคริสตกาล
 <ns>10</ns>
 <id>311477</id>
 <redirect title="แม่แบบ:คอมมอนส์-หมวดหมู่" />
 <revision>
 <id>4294190</id>
 <parentid>2467571</parentid>
 <timestamp>2012-09-23T09:50:13Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Octahedron80</username>
 <id>1803</id>
 </contributor>
 <comment>เปลี่ยนทางไปที่ </comment>
 <origin>4294190</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
จอห์น ซี. บัวโล กรานท์

จอห์น ขาลส์ บัวโล กรานท์ (John Charles Boileau Grant; 1886–1973) เป็นนักกายวิภาคศาสตร์ชาวบริเตน-แคนาดา ประธานภาควิชากายวิภาคศาสตร์ คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยโทรอนโต ตั้งแต่ปี 1930 ถึง 1956 กรานท์เป็นที่รู้จักดีจากหนังสือเรียนของเขา "Grant's Atlas of Anatomy" (แผนที่ภายวิภาคศาสตร์มนุษย์โดยกรานท์) และ "Grant's Dissector" (การผ่าศพโดยกรานท์) ที่ซึ่งปัจจุบันตีพิมพ์เป็นรุ่นที่ 16 และใช้ศึกษาในหมู่นักเรียนแพทย์ทั่วโลก
กรานท์เสียชีวิตในวันที่ 14 สิงหาคม 1973 ด้วยวัย 87 ปี
การศึกษา.
กรานท์เกิดในเมืองโลนเฮด ทางใต้ของเอดินบะระในปี 1886 และเขาศึกษาวิชาแพทยศาสตร์ที่วิทยาลัยแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเอดินบะระ และจบการศึกษาด้วยวุฒิ M.B., Ch.B. ในปี 1908 ขณะอยู่ที่เอดินบะระ กรานท์ได้ทำงานร่วมกับเดเนียล จอห์น คันนิงแฮม และได้เหรียญรางวัลรุ่นเล็กและรุ่นโตในภายวิภาคเชิงปฏิบัติ (Practical Anatomy) และ Mackenzie Bursary สำหรับการผ่าศพ ในปี 1909 จนถึงปี 1911 เขาเข้าทำงานเป็นผู้ช่วยผ่าอาจารย์ใหญ่ของศาสตราจารย์ฮาวเดินที่มหาวิทยาลัยเดอร์แฮม และได้รับเชือกตั้งเป็นเฟลโลว์ (fellow) ประจำราชวิทยาลัยศัลยศาสตร์เอกินบะระ (Royal College of Surgeons of Edinburgh) ในปี 1913
การทำงาน.
ในปี 1919 เขาทำงานด้านกายวิภาคศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยนิวคัสเซิล ก่อนจะย้ายมาประเทศแคนาดา ภายหลังไดรับแต่บตั้งเป็นประธานภาควิชากายวิภาคศาสตร์ มหาวิทยาลัยมานิทอบา ด้วยวัย 33 ปี ในปี 1930 เขาได้รับแต่งตั้งเป็นประธานภาควิชากายวิภาคศาสตร์ มหาวิทยาลัยโทรอนโต ที่ซึ่งเขาดำรงตำแหน่งเป็นเวลา 26 ปี จนเกษียณอายุในปี 1956 ที่โทรอนโตนี้เป็นที่ซึ่งเขาได้เขียนหนังสือที่มีชื่อเสียงของเขา เขาตีพิมพ์ "Method of Anatomy, Descriptive and Deductive" (วิธีวิทยาของภายวิภาคศาสตร์, คำอธิบายและความคิดเห็น) ในปี 1937 ต่อมาเขาได้ตีพิมพ์ "Handbook of Dissectors" (คู่มือสำหรับนักผ่าศพ) ในปี 1940 ร่วมกับคาเทส์ (Cates) ในปัจจุบันหนังสือเล่มนี้คือ "Grant's Dissector" (การผ่าศพโดยกรานท์) และตีพิมพ์เป็นรุ่นที่ 16 ในปัจจุบัน ในปี 1943 เขาได้ตีพิมพ์ "Grant's Atlas of Anatomy" (กายวิภาคศาสตร์ร่างกายมนุษย์โดยกรานท์) ที่ซึ่งปัจจุบันตีพิมพ์เป็นรุ่นที่ 13 Grant was a very popular teacher, year on year his students voted his class in anatomy as the most popular in the faculty. ภายหลังเกษียณอายุแล้ว เขาได้ประกอบหน้าที่เป็นผู้ดูแลและภัณฑารักษ์ประจำพิพิธภัณฑ์กายวิภาคศาสตร์ มหาวิทยาลัยโทรอนโต (Anatomy Museum at the University of Toronto)
เกียรติประวัติ.
พิพิธภัณฑ์กายวิภาคศาสตร์ มหาวิทยาลัยโทรอนโตตั้งชื่อตามเขา
มัสยิดซันจักลาร์

มัสยิดซันจักลาร์  ตั้งอยู่ในเขตบือยึกเชกเมแจ ชานเมืองอิสตันบูล ประเทศตุรกี ได้รับการออกแบบโดยสถาปนิกแอมเร อาโรลัท สร้างเสร็จใน พ.ศ. 2555 และได้รับรางวัลสิ่งก่อสร้างทางศาสนาประจำปี พ.ศ. 2558 จากอาร์กเดลี
ใน พ.ศ. 2561 แมรี เบียร์ด นักศิลปะคลาสสิก กล่าวในรายการสารคดีชุด "ซิวิไลเซชันส์" ของบีบีซีว่า มัสยิดซันจักลาร์เป็น "หนึ่งในการสร้างสรรค์ทางศาสนาที่โดดเด่นที่สุดในสมัยใหม่" และเป็น "หนึ่งในมัสยิดที่น่าทึ่งที่สุดในโลก"
ตำบลปิงโค้ง

ปิงโค้ง เป็นตำบลหนึ่งของอำเภอเชียงดาว จังหวัดเชียงใหม่ ปัจจุบันมีประชากร 14,282 คน
พื้นที่ตำบลปิงโค้งเป็นที่ตั้งของศูนย์พัฒนาโครงการหลวงห้วยลึก โครงการนี้ดำเนินการจัดพื้นที่ทำกินให้แก่ชาวเขาเผ่าแม้ว กะเหรี่ยง และคนเมืองในพื้นที่โดยส่งเสริม วิจัย และเพาะพันธุ์พืชต่าง ๆ เช่น ผักจำพวกผักสลัด เบญจมาศ พีค็อก แคนตาลูป เสาวรส ทับทิม ฝรั่งคั้นน้ำ เป็นต้น ฤดูท่องเที่ยวของที่นี่จะอยู่ระหว่างเดือนพฤศจิกายนถึงมีนาคม เนื่องจากมีผลิตผลให้ชมและซื้อหาได้ สภาพสังคมมีโรงเรียนทั้งหมดเจ็ดแห่งและมีโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลสามแห่ง
ตำบลปิงโค้งทั้งตำบลอยู่ในเขตเทศบาลตำบลปิงโค้งซึ่งเดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลปิงโค้ง จัดตั้งเป็นสภาตำบลหลังจากที่ตำบลปิงโค้งแยกตัวออกจากตำบลเมืองงาย ก่อนที่จะได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลปิงโค้งใน พ.ศ. 2539 แล้วจึงได้รับการจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลใน พ.ศ. 2551 นับเป็นเทศบาลตำบลแห่งที่ 5 ของอำเภอเชียงดาว พร้อมกับเทศบาลตำบลพระธาตุปู่ก่ำและเทศบาลตำบลทุ่งข้าวพวง
การประเมินรวบยอด

การประเมินรวบยอด หรือ การประเมินผลสรุป  เป็นการใช้ดุลยพินิจในการพิจารณาคุณค่าของผลสรุปที่เกิดขึ้นเปรียบเทียบกับผลตามเป้าประสงค์ เพื่อช่วยในการตัดสินใจเกี่ยวกับความเป็นไปของกิจกรรมนั้น ๆ โดยส่วนใหญ่แล้วผู้สอนมักมีการประเมินรวบยอดเมื่อจบบทเรียน โดยอาจเปรียบเทียบผลการประเมินกับมาตรฐานที่ได้ตั้งไว้ อนึ่งการประเมินรวบยอดไม่ได้จำกัดเพียงแค่การประเมินผลเมื่อจบรายวิชาเพียงเท่านั้น ผู้สอนอาจใช้การประเมินรวบยอดเป็นรายหน่วยการเรียนรู้หรือรายหัวข้อก็ได้ การประเมินรวบยอดมักมีส่วนเกี่ยวข้องกับการตัดสินผลการเรียนของผู้เรียน ซึ่งอาจเป็นร้อยละ ผ่าน/ไม่ผ่าน เกรดหรือรูปแบบอื่น ส่วนมากแล้วการประเมินรวบยอดมักมีน้ำหนักคะแนนสูงกว่าการประเมินความก้าวหน้า เช่น คะแนนจากการทดสอบรายหน่วยการเรียนรู้ คะแนนสอบปลายภาคเรียน เป็นต้น ทั้งนี้การประเมินรวบยอดต่างจากการประเมินความก้าวหน้า โดยการประเมินความก้าวหน้าจะเน้นที่พัฒนาการของผู้เรียนระหว่างเรียน
ภาวะความเป็นชายเป็นพิษ

แนวคิดเกี่ยวกับภาวะความเป็นชายเป็นพิษ  นั้นมีปรากฏใช้ในทางวิชาการและการพูดคุยในสื่อเกี่ยวกับความเป็นชายเพื่อสื่อถึงบรรทัดฐานทางวัฒนธรรมบางประการที่เกี่ยวข้องกับการส่งผลร้ายต่อสังคมและต่อผู้ชายเอง รูปเหมารวมดั้งเดิม (Traditional stereotypes) ของผู้ชายในฐานะผู้เป็นใหญ่ทางสังคม ควบคู่ไปกับลักษณะอื่น ๆ อย่าง ความรังเกียจสตรี และ ความรังเกียจคนรักร่วมเพศ สามารถถือได้ว่า "เป็นพิษ" (toxic) บางส่วนมาจากการสนับสนุนความรุนแรง เช่น การทำร้ายทางเพศ และ ความรุนแรงในครัวเรือน การเข้าสังคมของเด็กผู้ชายในสังคมชายเป็นใหญ่มักพบว่าทำให้ความรุนแรงเป็นเรื่องปกติ เช่นในกรณีของการกลั่นแกล้ง
ลักษณะความเป็นชายแบบดั้งเดิมอื่น ๆ เช่น ความทุ่มเทให้กับงาน, ความภูมิใจที่เก่งในกีฬาทุกแขนง และการเป็นเสาหลักครอบครัว ไม่ถือว่า "เป็นพิษ" แนวคิดความเป็นพิษนี้ดั้งเดิมเกี่ยวโยงกับการเคลื่อนไหวของผู้ชายกลุ่มตำนานและกวี เช่นเชเปิร์ด บลิสส์ (Shepherd Bliss) เพื่อให้แย้งกับลักษณะภาพเหมารวมของชายว่าต้องเป็นความเป็นชายที่ "จริง" (real) หรือ "ลุ่มลึก" (deep) อย่างไรก็ตามได้มีคำวิจารณ์ว่าแนวคิดนี้เป็นการสื่อโดยผิด ๆ ถึงปัญหาอันเกี่ยวโยงจากเพศนั้นเป็นสิ่งที่มีมาแต่กำเนิด
ศัพทมูลและการใช้คำ.
คำว่า "toxic masculinity" มีพื้นเพมาจากการเคลื่อนไหวผู้ชายกลุ่มตำนานและกวี ในทศวรรษ 1980s และ 1990s ก่อนที่จะมีการใช้อย่างกว้างขวางในงานเขียน การพูดคุยเกี่ยวกับแนวคิดนี้ในสื่อเป็นที่นิยมขึ้นมาในทศวรรษ 2010s นั้นใช้สื่อถึงบรรทัดฐานทางสังคมต่อความเป็นชายเหมารวมแบบดั้งเดิม นักสังคมวิทยา ไมเคิล ฟลัด ระบุว่านี่รวมถึง "ความคาดหวังต่อเด็กผู้ชายว่าต้องกระตือรือร้น, โกรธเกรี้ยว, ทนทาน, กล้าหาญ และเป็นใหญ่"
ผลกระทบต่อสุขภาพ.
สมาคมจิตแพทย์อเมริกันได้เตือนว่า "แนวคิดความเป็นชายเป็นพิษแบบดั้งเดิม" นั้นเกี่ยวข้องกับผลทางลบต่อสุขภาพจิต ผู้ชายที่ปฏิบัติตามบรรทัดฐานทางวัฒนธรรมของความเป็นชาย เช่น ความกล้าได้กล้าเสีย, ความรุนแรง, ความเป็นใหญ่, การทำงานหนัก, ต้องรู้จักควบคุมอารมณ์อ่อนไหว, ความปรารถนาที่จะต้องชนะ และการทำตามสถานะทางสังคม มีแนวโน้มสูงที่จะมีปัญทางจิตเวช เช่น ความซึมเศร้า, ความเครียด, ปัญหาเกี่ยวกับรูปร่างภายนอก, การใช้สารต่าง ๆ และความสามารถทางสังคมที่ลดต่ำลง
ตำบลทุ่งข้าวพวง

ทุ่งข้าวพวง เป็นตำบลหนึ่งของอำเภอเชียงดาว จังหวัดเชียงใหม่ ปัจจุบันมีประชากร 11,040 คน
พื้นที่ตำบลทุ่งข้าวพวงเป็นที่ตั้งของศูนย์พัฒนาโครงการหลวงห้วยเป้า ดำเนินการพัฒนาการเกษตรควบคู่กับการปลูกแฝกเพื่อสนับสนุนให้ราษฎรมีความเป็นอยู่ที่ดีขึ้นในพื้นที่ลุ่มน้ำแม่ปิงตอนบนครอบคลุมหมู่บ้านในอำเภอเชียงดาวต่อจากโครงการปลูกหญ้าแฝกเพื่อเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชเนื่องในวโรกาสทรงครองสิริราชสมบัติครบ 60 ปี ซึ่งดำเนินงานโดย ปตท. ทั้งนี้สถาบันได้คัดเลือกหมู่บ้านห้วยเป้าเป็นหมู่บ้านนำร่องในการพัฒนาการเกษตรที่เหมาะสม เนื่องจากเป็นหมู่บ้านต้นน้ำที่มีพื้นที่เพาะปลูกรับน้ำเหมืองฝาย ในขณะที่มีการใช้สารเคมีในปริมาณที่สูง ดังนั้นโครงการพัฒนาพื้นที่สูงแบบโครงการหลวงห้วยเป้า จึงได้ดำเนินการพัฒนาการเกษตรที่เหมาะสมกับบริบทของพื้นที่ควบคู่กับระบบมาตรฐานอาหารปลอดภัย (GAP) เพื่อลดการใช้สารเคมีตามธงการพัฒนา ตั้งแต่ พ.ศ. 2551 สภาพสังคมมีโรงเรียนทั้งหมดหกแห่งและมีโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลหนึ่งแห่ง
ตำบลทุ่งข้าวพวงทั้งตำบลอยู่ในเขตเทศบาลตำบลทุ่งข้าวพวงซึ่งเดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลทุ่งข้าวพวง จัดตั้งเป็นสภาตำบลหลังจากที่ตำบลทุ่งข้าวพวงแยกตัวออกจากตำบลเมืองงาย ก่อนที่จะได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลทุ่งข้าวพวงใน พ.ศ. 2539 แล้วจึงได้รับการจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลใน พ.ศ. 2551 นับเป็นเทศบาลตำบลแห่งที่ 6 ของอำเภอเชียงดาว พร้อมกับเทศบาลตำบลพระธาตุปู่ก่ำและเทศบาลตำบลปิงโค้ง
ขบวนการเอกราชอินเดีย

ขบวนการเอกราชอินเดีย  เป็นระลอกของเหตุการณ์ทางประวัติศาสตร์ที่มีเป้าหมายสูงสุดเพื่อให้การปกครองอินเดียของอังกฤษสิ้นสุดลง ขบวนการนี้เริ่มมีตั้งแต่ปี 1857 ถึง 1947
ขบวนการปฏิวัติเพื่อเอกราชอินเดียระดับชาติครั้งแรกเริ่มมีขึ้นในเบงกอล ละต่อมาได้ฝังรากลึกในพรรคคองเกรสอินเดียที่พึ่งตั้งใหม่ และประกอบด้วยผู้นำคนสำคัญที่ต้องการเพียงสิทธิพื้นฐานเพื่อมีส่วนร่วมในบริการพลเมืองอินเดียในยุคอังกฤษปกครองเช่นเดียวกับสิทธิอื่น ๆ (ส่วนมากเกี่ยวกับเศรษฐกิจ) ให้กับชาวอินเดีย ช่วงต้นศตวรรษที่ 20 ได้เริ่มมีความพยายามสุดโต่งในการปกครองตนเองของอินเดีย เช่น ระบอบปกครองโดยคนสามคน (triumvirate) ลาล พาล ปาล, เอาโรพินโท โฆษ แลพ วี.โอ. จินทพรัม ปิลไล 
ช่วงท้าย ๆ ของขบวนการในช่วงทศวรรษ 1920 เป็นต้นมามีลักษณะสำคัญตามรูปแบบที่พรรคคองเกรสได้ประยุกต์ใช้นโยบายของมหาตมะ คานธีในการไม่ใช้ความรุนแรง และ การดื้อแพ่ง ไปจนถึงแคมเปญอื่น ๆ นักชาตินิยมเช่นสุภาษ จันทร โพส, ภคัต สิงห์, พฆา ชติน, สูรยะ เสนเลือกใช้แนวคิดการปฏิวัติแบบมีกองกำลัง (armed revolution) เพื่อให้ได้มาซึ่งการปกครองตนเอง กวีและนักเขียนเช่นรพินทรนาถ ฐากุร, สุพรมันยา ภารตี, บันกิม จันทระ จัตโตปัธยาย และ กาซี นาซรูล อิสลาส ได้ใช้วรรณกรรม บทกวี และการพูด เพื่อสร้างความรับรู้ในหมู่ประชาชน นักสตรีนิยมเช่นสโรชินี ไนฑู, ปริติลตา วัทเททาร์, เบกุม โรเกยา สนับสนุนการปลดแอกสตรีอินเดียและส่งเสริมการมีส่วนร่วมของสตรีในขบวนการและการเมือง และบี.อาร์. อามเพฑกร ถือเป็นผู้นำสำคัญในการนำอินเดียผ่านพ้นการแบ่งชนชั้นซึ่งช่วยรวมพลังในการเรียกร้องเอกราช ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองถือเป็นจุดสูงสุดหนึ่งจากทั้งขบวนการควิตอินเดียนำโดยพรรคคองเกรสและขบวนการกองทัพแห่งชาติอินเดียนำโดยสุภาษ จันทระ โพส และโดยความช่วยเหลือของญี่ปุ่น
ท้ายที่สุด ความพยายามและขบวนการย่อยมากมายได้นำไปสู่รัฐบัญญัติเอกราชอินเดีย ค.ศ. 1947 และการเป็นขาติอินเดียโดยชอบด้วยกฎหมายในวันที่ 26 มกราคม 1950 ที่ประกาศใช้รัฐธรรมนูญอินเดียซึ่งได้จัดตั้งสาธารณรัฐอินเดีย ตามด้วยในปี 1956 ที่ซึ่งปากีสถานได้ประกาศใช้รัฐธรรมนูญของตนเอง และในปี 1971 ที่ซึ่งปากีสถานตะวันออกประกาศเอกราชเป็นประเทศบังกลาเทศ
ตำบลแม่นะ

แม่นะ เป็นตำบลหนึ่งของอำเภอเชียงดาว จังหวัดเชียงใหม่ ใน พ.ศ. 2564 ตำบลนี้มีประชากร 10,041 คน
พื้นที่ตำบลแม่นะเป็นพื้นที่ราบลุ่มหุบเขาเป็นส่วนใหญ่ โดยมีจำนวนหมู่บ้าน 9 หมู่บ้านที่อยู่บริเวณหุบเขา ล้อมรอบด้วยภูเขาและป่าไม้ตามธรรมชาติ ระยะทางห่างจากที่ว่าการอำเภอเชียงดาวประมาณ 3–12 กิโลเมตร ส่วนอีก 4 หมู่บ้าน อยู่ห่างจากสำนักงานเทศบาลตำบลแม่นะไปอีก 11–25 กิโลเมตร การเดินทางโดยรถยนต์ส่วนบุคคลหรือรถจักรยานยนต์ ตั้งอยู่บริเวณบนภูเขาที่มีแหล่งน้ำธรรมชาติไหลผ่าน ปัจจุบันประชากรในตำบลแม่นะประกอบด้วยกลุ่มชาติพันธุ์หลายกลุ่มซึ่งมาจากหลายแห่ง เช่น ไทยใหญ่ ลีซอ มูเซอ กะเหรี่ยง และคนพื้นเมือง เพราะตำบลแม่นะเป็นตำบลที่มีเขตติดต่อกับพื้นที่อื่น ๆ หลายแห่ง เช่น อำเภอแม่แตง ตำบลต่าง ๆ ในอำเภอเชียงดาว เป็นต้น สภาพสังคมมีโรงเรียนทั้งหมดหกแห่งและมีโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลสองแห่ง
ตำบลแม่นะทั้งตำบลอยู่ในเขตเทศบาลตำบลแม่นะซึ่งเดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลแม่นะ ก่อนที่จะได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลแม่นะใน พ.ศ. 2539 แล้วจึงได้รับการจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลใน พ.ศ. 2555 นับเป็นเทศบาลตำบลแห่งล่าสุดของอำเภอเชียงดาว
การแบ่งเขตการปกครอง.
ตำบลแม่นะแบ่งออกเป็น 13 หมู่บ้าน ได้แก่
เขตการปกครองท้องถิ่น.
พื้นที่ทั้งตำบลบริหารโดยเทศบาลตำบลแม่นะ
วังอากา ข่าน

วังอากา ข่าน  เป็นโบราณสถานในเมืองปูเณ รัฐมหาราษฏระ ประเทศอินเดีย สร้างขึ้นโดยสุลต่านมูฮัมเหม็ด ชาห์ อากา ข่านที่สาม วังนี้สร้างขึ้นในเชิงการบริจาคโดยผู้นำทางจิตวิญญาณของมุสลิมนิซารี อิสไมลี ผู้ต้องการช่วยเหลือคนยากจนในปูเนซึ่งในขณะนั้นอยู่ในภาวะทุพิกขภัยอย่างหนัก
วังอากาข่านมีขนาดใหญ่ และมีความเกี่ยวพันอย่างมากกับขบวนการเอกราชอินเดียเนื่องจากวังนี้เคยถูกใช้จำคุกมหาตมะ คานธี, กัสตุรพะ คานธี ภรรยา, มหาเทว เทไส และ สาโรชินี ไนฑู เลขาธิการส่วนตัว และเป็นที่ซึ่งกัสตุรพะ คานธี ภรรยาของมหาตมะ คานธี และ มหาเทว เทไส เลขาธิการส่วนตัวของเขาเสียชีวิต ในปี 2003 กรมสำรวจโบราณคดีอินเดีย (ASI) ได้ประกาศให้อาคารนี้เป็นสมบัติซึ่งมีความสำคัญยิ่งของชาติ
พทรินาถมนเทียร

พทรินาถมนเทียร หรือ พทรินารายัณมนเทียร เป็นมนเทียรบูชาพระวิษณุที่ตั้งอยู่ในเมืองพทรินาถในรัฐอุตตราขัณฑ์ ประเทศอินเดีย มนเทียรและเมืองนี้เป็นหนึ่งในแหล่งจาริกแสวงบุญของชาวฮินดู ทั้งจารธาม และ โจตจารธาม และเป็นหนึ่งใน 108 ทิพยเทสามแห่งพระวิษณุซึ่งเคารพบูชาในหมู่ชาวไวษณพ ในแต่ละปีนั้นมนเทียรจะเปิดเพียงหกเดือน (ปลายเมษายนถึงต้นพฤศจิกายน) เนื่องด้วยสภาพภูมิอากาศที่ร้ายแรงของภูมิภาคหิมาลัย มนเทียรนั้นตั้งอยู่บนเขาครหวัลในอำเภอจาโมลี ริมแม่น้ำอลกานันท์ ที่ความสูง จากระดับน้ำทะเล และเป็นมนเทียรที่มีผู้เดินทางมามากที่สุดแห่งหนึ่งในอินเดีย ด้วยยอดผู้เดินทางมาอยู่ที่ 1,060,000 คนต่อปี
เทวรูปพระวิษณุองค์ประธานของมนเทียรนั้นสร้างขึ้นจากหินแกรนิตสีดำขนาด ในปางพทริรารายัณ (Badrinarayan) ชาวฮินดูจำนวนมากเชื่อว่าเป็นปางหนึ่งของ "สวยัมวยกตาเกษตร" (swayam vyakta kshetras)
มนเทียรนี้มีปรากฏในเอกสารโบราณต่าง ๆ เช่น "วิษณุปุราณะ" และ "สกันทปุราณะ" รวมถึงงานเขียนทมิฬ "ทิพยประพันธ์" จากศตวรรษที่ 6-9