pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
ท่าอากาศยานนานาชาติกัวลาลัมเปอร์

ท่าอากาศยานนานาชาติกัวลาลัมเปอร์  ตั้งอยู่ที่เขตเซปัง รัฐเซอลาโงร์ ประเทศมาเลเซีย ห่างจากตัวเมืองกัวลาลัมเปอร์ประมาณ 50 กิโลเมตร เปิดดำเนินการเมื่อวันที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2541 เพื่อใช้เป็นท่าอากาศยานหลัก แทน ท่าอากาศยานสุลต่านอับดุล อาซิส ซาห์ (ซูบัง) ซึ่งตั้งห่างอยู่ทางทิศเหนือ (ปัจจุบันเปิดทำการในสายภายในประเทศ และเครื่องบินขนาดเล็ก) และเป็นท่าอากาศยานหลักของมาเลเซียแอร์ไลน์, มาเลเซียแอร์ไลน์คาร์โก และแอร์เอเชีย
ได้รับรางวัลท่าอากาศยานที่ดีที่สุด จาก (AETRA awards) ปี 2005 และ (ACI-ASQ awards) ปี 2006
อาคารผู้โดยสาร และสายการบิน.
มีแนวความคิดในการวางผัง คือ "ท่าอากาศยานในป่า ป่าในท่าอากาศยาน" ท่าอากาศยานได้ผนวกเทคโนโลยี สิ่งอำนวยความสะดวก พื้นที่สีเขียว และสิ่งแวดล้อมเข้าในส่วนของการออกแบบ ได้แก่ สวนป่าภายในอาคารผู้โดยสาร และที่จอดรถที่ถูกคลุมด้วยสวนหลังคา การเชื่อมโยงอาคารผู้โดยสารสองหลังด้วยรถไฟความเร็วสูง (Aerotrain)
กองกำลังป้องกันตนเองทางอากาศญี่ปุ่น

กองกำลังป้องกันตนเองทางอากาศญี่ปุ่น (#เปลี่ยนทาง , อังกฤษ: Japan Air Self-Defense Force : JASDF) เป็นสาขาหนึ่ง ของ กองกำลังป้องกันตนเองญี่ปุ่น มีหน้าที่รับผิดชอบในการป้องกันน่านฟ้าของญี่ปุ่นและการดำเนินงานการบินอื่น ๆ JASDF ดำเนินการลาดตระเวนทางอากาศทั่วญี่ปุ่น ขณะเดียวกัน ก็มีเครือข่ายกับที่เชื่อมกับหน่วยงานภาคพื้นดิน รวมถึงระบบเรดาร์เตือนภัยล่วงหน้าทางอากาศ
ประวัติ.
ช่วงระยะเวลาภายหลังสงครามโลกครั้งที่สอง และก่อนการจัดตั้ง กองกำลังป้องกันตนเองญี่ปุ่น ญี่ปุ่นไม่มีกองกำลังทางอากาศที่แยกส่วนออกมา การดำเนินการการบินได้ดำเนินการโดย ฝ่ายกองการบินทหารบกจักรวรรดิญี่ปุ่นและกองการบินทหารเรือจักรวรรดิญี่ปุ่น ต่อมาภายหลัง กองทัพของญี่ปุ่นทั้งหมดถูกยุบ กลายเป็น กองกำลังป้องกันตนเองญี่ปุ่น ภายใต้กฎหมายกองกำลังป้องกันตนเอง ค.ศ. 1954 ในสาขาการบิน
อากาศยาน.
กองกำลังป้องกันตนเองทางอากาศ มีอากาศยานทั้งหมด 805 ลำ ในจำนวนนี้ เป็นเครื่องบินรบ 424 ลำ
อากาศยานในอนาคตของกองกำลังป้องกันตนเองทางอากาศญี่ปุ่น.
ญี่ปุ่นมีโครงการ F-X หรือโครงการจัดหาเครื่องบินขับไล่ทดแทน F-4EJ ซึ่งมีผู้เข้าแข่งขันคือ Eurofighter, Rafale, F/A-18E/F, F-15, F-35 และ F-22 ทั้งนี้ ญี่ปุ่นค่อนข้างแสดงเจตจำนงที่จะจัดหา F-22 เพื่อเพิ่มศักยภาพของกำลังรบให้ทัดเทียมจีน รัสเซีย และป้องกันภัยคุกคามจากขีปนาวุธของเกาหลีเหนือ และสหรัฐยังมีความกังวลอยู่มากเกี่ยวกับเทคโนโลยีใน F-22 ที่จะส่งออกให้ญี่ปุ่น ซึ่งทำให้การจัดหา F-22 ยังมีความไม่แน่นอนอยู่
และในขณะเดียวกันญี่ปุ่นก็เริ่มการศึกษาถึงความเป็นไปได้ของการพัฒนาเครื่องบิน Stealth ด้วยตนเองครับ เพราะความต้องการหลักของโครงการ F-X คือเครื่องบินรบที่มีคุณสมบัติตรวจจับได้ยาก (Stealth) และสามารถทำลายขีปนาวุธข้ามทวีปได้
โมเดลในภาพยังเป็นเพียงโมเดลที่ใช้ศึกษาความเป็นไปได้ของเทคโนโลยี Stealth เท่านั้น โครงการพัฒนายังไม่ได้เริ่มอย่างเป็นทางการและยังไม่มีการสร้างเครื่องบินต้นแบบออกมา ซึ่งกองกำลังป้องกันตนเองของญี่ปุ่นจะต้องตัดสินใจระหว่างการจัดซื้อเครื่องบินที่มีเทคโนโลยี Stealth โดยตรงหรือพัฒนาเครื่องบินที่มีเทคโนโลยี Stealth ด้วยตนเอง และถ้าตัดสินใจที่จะพัฒนาเอง จะต้องร้องของบประมาณไปที่รัฐสภาญี่ปุ่น ซึ่งน่าจะได้รับการอนุมัติงบประมาณในปีงบประมาณ 2551-52 ครับ และในการพัฒนาเองนั้น ไม่ว่าอย่างไร กองกำลังป้องกันตนเองของญี่ปุ่นก็แสดงความตั้งใจที่จะให้ Lockheed Martin หรือ Boeing เข้ามาร่วมพัฒนาเครื่องบินในโครงการนี้เพราะเป็นเพียงสองบริษัทที่มีเทคโนโลยี Stealth ที่สมบูรณ์อยู่ในมือ
ซึ่งถ้าญี่ปุ่นสามารถพัฒนาเครื่องบินได้ด้วยตนเองจนสามารถเข้าประจำการได้ ก็จะเป็นเครื่องบินลำแรกในรอบ 30 ปีที่ญี่ปุ่นพัฒนาเอง (เพราะ F-2 ของญี่ปุ่นได้แบบแผนมาจาก F-16 ของสหรัฐ)
ทั้งนี้ ญี่ปุ่นจะส่งคำร้องขอข้อเสนอ (Request for Proposal:RFP) ภายในสิ้นปีนี้หรือต้นปีหน้า และคาดว่าจะสามรถเลือกแบบเครื่องบินได้ภายในปี 2551 หรืออย่างช้าในปี 2552 และเครื่องบินลำแรกจะต้องเข้าประจำการภายในปี 2553-2554 ซึ่งทำให้ F-35 ไม่น่าจะสามารถส่งมอบได้ทันเนื่องจากโครงการประสบปัญหาด้านเทคนิคและความล่าช้ามาก ส่วน F-22 ก็อาจจะต้องใช้เวลาที่นานกว่านั้นในการพิจารณาถึงเทคโนโลยีที่จะสามารถส่งออกให้ญี่ปุ่น รวมถึงการติดตั้งระบบป้องกันความลับของข้อมูลในตัวเครื่องบินซึ่งอาจจะต้องใช้เงินอีกราว 1 พันล้านเหรียญด้วย
และล่าสุดญี่ปุ่นได้ตัดF-22ออกจากการแข่งขันโครงการจัดหาเครื่องบินทดแทนแล้วเนื่องจากอเมริกาไม่มีนโยบายส่งออกและสายการผลิตใกล้จะปิดดังนั้นเครื่องบินที่น่าจะเป็นไปได้คือF-35
โธมัส เฮย์เวิร์ด เฮส์

นายแพทย์โธมัส เฮย์เวิร์ด เฮส์ (21 กันยายน พ.ศ. 2397 - 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2467) เป็นนายแพทย์ชาวอเมริกันที่เข้ามาเผยแพร่ศาสนาคริสต์ในประเทศไทย โดยเป็นแพทย์ใหญ่โรงพยาบาลทหารเรือไทย ผู้อำนวยการและเป็นอาจารย์สอนวิชาแพทย์คนแรกของโรงพยาบาลศิริราช หรือที่ชาวบ้านเรียกกันทั่วไปในสมัยนั้นว่า หมอเฮส์ 
นายแพทย์เฮส์เป็นชาวอเมริกัน เกิดเมื่อวันที่ 21 กันยายน พ.ศ. 2397 ณ เมืองชาร์ลสตัน รัฐเซาท์แคโรไลนา ประเทศสหรัฐอเมริกา ศึกษาการแพทย์จากมหาวิทยาลัยแมรีแลนด์ เดินทางเข้ามาในประเทศไทยประมาณเดือนตุลาคม พ.ศ. 2429 ในฐานะอาสาสมัครของคณะมิชชันนารี นิกายเพรสไบทีเรียน 
สองปีต่อมา ใน พ.ศ. 2431 นายแพทย์เฮส์ ได้ลาออกจากคณะมิชชันนารีและเข้ารับราชการให้กับกองทัพเรือไทย ในตำแหน่งนายแพทย์ประจำกองทัพเรือแล้ว นอกจากนี้ยังได้รับพระมหากรุณาธิคุณจากทั้งพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว และพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ให้เป็นหมอประจำพระราชสำนัก นอกจากนี้นายแพทย์เฮส์ยังมีธุรกิจทั้งโรงพยาบาลและร้านขายยาที่มีชื่อเสียง เป็นผู้ที่นำเข้าเครื่องเอ็กซ์เรย์ เข้ามาใช้เป็นครั้งแรกในประเทศไทย
นายแพทย์เฮส์เป็นผู้รับช่วงบริหารห้างขายยาอังกฤษตรางู (British Dispensary) ต่อจากนายแพทย์ Gowan เป็นห้างที่มีสินค้าจากต่างประเทศทั้งยา เคมีภัณฑ์ กล้องถ่ายรูป ตั้งอยู่หัวมุมถนนสุรวงศ์ตัดกับถนนเจริญกรุง เป็นห้างที่ทันสมัยที่สุดในสมัยนั้น 
นายแพทย์เฮส์ ได้บริจาคเงินเพื่อสร้างอาคารหลายแห่งเพื่อการกุศล เช่น อาคารห้องสมุดนีลเซนเฮส์บนถนนสุรวงศ์ อาคารนีลเซน เฮส์ โรงเรียนวัฒนาวิทยาลัย อาคารนีลเซนเฮส์ โรงเรียนปรินส์รอยแยลส์วิทยาลัย จังหวัดเชียงใหม่ 
นายแพทย์เฮย์วาร์ด เฮส์ สมรสกับนางเจนนี นีลเซน เฮส์ (Jennie Neilson Hays) มิชชันนารีชาวเดนมาร์กที่เข้ามาในประเทศไทยในปี พ.ศ. 2427 ทั้งคู่สมรสกันในปี พ.ศ. 2430 
นายแพทย์เฮส์ เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2467 เมื่ออายุได้ 69 ปี โดยฝังที่สุสานโปรเตสแตนต์
ท่านได้ทำพินัยกรรมมอบทรัพย์สิน ที่ดิน หุ้นทุกอย่างบริจาคให้กับสาธารณะกุศลทั้งหมด เช่น ตำราด้านการแพทย์บริจาคให้คณะแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย หนังสืออ่านเล่นบริจาคให้ห้องสมุดนีลเซนเฮส์
การปฏิวัติสยาม

"การปฏิวัติสยาม" อาจหมายถึง
การปฏิวัติ หมายถึง การเปลี่ยนรูปแบบหรือระบอบการปกครองประเทศไทย จากรูปแบบหนึ่งไปสู่อีกรูปแบบหนึ่งอย่างสิ้นเชิง หรือมีการเปลี่ยนแปลงประมุขของรัฐเพื่อเปลี่ยน
รูปแบบประมุขของรัฐ ดังนั้น การปฏิวัติต้องเป็นเรื่องการเปลี่ยนแปลงอย่างรุนแรงในโครงสร้างของระบบเศรษฐกิจหรือการเมืองใหม่ทั้งหมด
วนิดา พึ่งสุนทร

วนิดา พึ่งสุนทร อาจารย์ในคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร ศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะสถาปัตยกรรม (แบบประเพณี) สถาปนิกหญิงของชาติ
ประวัติ.
อาจารย์ วนิดา พึ่งสุนทร (แม่นิด) เกิดเมื่อปี พ.ศ. 2480 สำเร็จการศึกษาศิลปบัณฑิต (สถาปัตยกรรมไทย) จากมหาวิทยาลัยศิลปากรเมื่อปี พ.ศ. 2505 และเริ่มเป็นอาจารย์ในคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร หลังจากนั้นได้ศึกษาในระดับประกาศนียบัตรชั้นสูง (สถาปัตยกรรมไทย) จนสำเร็จการศึกษาในปี พ.ศ. 2519 ในปี พ.ศ. 2527 ดำรงตำแหน่ง ประธานสภาคณาจารย์ มหาวิทยาลัยศิลปากร และเป็นหัวหน้าภาควิชาศิลปสถาปัตยกรรมไทย คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร ในปี พ.ศ. 2528 เป็นประธานกรรมการร่างหลักสูตร สถาปัตยกรรมศาสตรบัณฑิต (สถาปัตยกรรมไทย) คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร ในปี พ.ศ. 2537 
อาจารย์ วนิดา พึ่งสุนทรเกษียณอายุราชการในตำแหน่งอาจารย์ระดับ 7 ภาควิชาศิลปสถาปัตยกรรม ในปี พ.ศ. 2541 
ผลงานที่สำคัญของอาจารย์ วนิดา พึ่งสุนทร ได้แก่
โรงละครแห่งชาติภาคตะวันออกเฉียงเหนือ จังหวัดนครราชสีมา

โรงละครแห่งชาติภาคตะวันออกเฉียงเหนือ จังหวัดนครราชสีมา เป็นโรงละครแห่งชาติส่วนภูมิภาค ตั้งอยู่ในจังหวัดนครราชสีมา มีขนาด 515 ที่นั่ง เปิดเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2544 โดยมีสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าเสด็จพระราชดำเนินทรงเปิดโรงละครฯ
องค์กร.
โรงละครแห่งชาติภาคตะวันออกเฉียงเหนือ จังหวัดนครราชสีมา
เป็นองค์กรของรัฐที่มีการบริหารงานแบบไม่หวังผลกำไร ดำเนินงานภายใต้การกำกับดูแลของสำนักการสังคีต กรมศิลปากร
ถูกจัดตั้งขึ้นมาตามแผนพัฒนาการศึกษาศาสนาและวัฒนธรรม ระยะที่ 7 (พ.ศ. 2535 - 2539) ปัจจุบันมี นายวิรัน ทองสุขแก้ง เป็นหัวหน้าโรงละครแห่งชาติภาคตะวันออกเฉียงเหนือ จังหวัดนครราชสีมา
โรงละครแห่งชาติในปัจจุบันมีอยู่รวมทั้งหมดจำนวน 3 แห่ง โดยอยู่ในส่วนกลางหนึ่งแห่ง และส่วนภูมิภาคสองแห่ง ที่จังหวัดสุพรรณบุรี และจังหวัดนครราชสีมา โดยมีฐานะเป็นฝ่ายในสังกัดกลุ่มโรงละครแห่งชาติ สำนักการสังคีต กรมศิลปากร กระทรวงวัฒนธรรม
สถานที่ตั้ง.
444 หมู่ 10 บ้านดอน ถนนมิตรภาพ (ก.ม. 242) ตำบลโคกกรวด อำเภอเมืองนครราชสีมา จังหวัดนครราชสีมา 30280
(ก่อนถึงตัวเมืองนครราชสีมา 14 ก.ม.) ชื่อเว็บไซต์ www.korattheatre.go.th ชื่ออีเมลแอดเดรส korattheatre@gmail.com
แผนการจัดแสดง.
แผนการจัดแสดงนาฏศิลป์และดนตรี ประจำปี 2554 โรงละครแห่งชาติภาคตะวันออกเฉียงเหนือ จังหวัดนครราชสีมา รายละเอียดเพิ่มเติมที่ www.korattheatre.go.th
คาร์โกลักซ์

คาร์โกลักซ์แอร์ไลน์อินเตอร์แนชนัล เป็นสายการบินขนส่งสินค้าสัญชาติลักเซมเบิร์ก ที่มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่นครลักเซมเบิร์ก ประเทศลักเซมเบิร์ก ให้บริการขนส่งสินค้าทั่วโลก มีผู้ถือหุ้นอย่างลักซ์แอร์ (34.9%), เอสแอร์กรุ๊ป (33.7%), ลักเซมเบิร์กไฟแนนซ์เชียลคอร์ปอเรชั่น (31.1%) และผู้ถือหุ้นรายย่อย (0.3%)
ฝูงบิน.
ฝูงบินปัจจุบัน.
ณ เดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2024 คาร์โกลักซ์มีเครื่องบินประจำการในฝูงบินดังนี้:
คาร์โกลักซ์มีอายุฝูงบินเฉลี่ย 15.7 ปี
คุ้มวงศ์บุรี

คุ้มวงศ์บุรี หรือ บ้านวงศ์บุรี ตั้งอยู่เลขที่ 50 ถนนคำลือ อำเภอเมือง จังหวัดแพร่ เป็นคุ้มของหลวงพงษ์พิบูลย์ (เจ้าน้อยพรหม วงศ์พระถาง) ผู้สืบเชื้อสายมาจากอดีตเจ้าผู้ครองนครแพร่ และเจ้าสุนันตา วงศ์บุรี (บุตรีบุญธรรมในแม่เจ้าบัวถา มหายศปัญญา) ได้รับรางวัลอนุรักษ์ดีเด่น ปี พ.ศ. 2536 ของสมาคมสถาปนิกสยามในพระบรมราชูปถัมภ์
ประวัติ.
คุ้มวงศ์บุรีสร้างขึ้นตามดำริของแม่เจ้าบัวถา มหายศปัญญา ชายาองค์แรกในเจ้าหลวงพิริยเทพวงศ์ เจ้าผู้ครองนครแพร่องค์สุดท้าย เพื่อเป็นของกำนัลในการเสกสมรสระหว่างเจ้าสุนันตา ผู้เป็นธิดาในเจ้าบุรีรัตน์ (น้อยหนู มหายศปัญญา) ที่ท่านรับมาเป็นบุตรีบุญธรรม และหลวงพงษ์พิบูลย์ (เจ้าน้อยพรหม วงศ์พระถาง) โดยท่านทั้งสองได้ใช้เรือนหลังนี้เป็นเรือนหอในพิธีเสกสมรสด้วย
คุ้มวงศ์บุรีเริ่มก่อสร้างขึนในปี พ.ศ. 2440 แล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2443 โดยได้ช่างชาวจีนจากมณฑลกวางตุ้ง ประเทศจีน มาควบคุมการก่อสร้างโดยมีช่างพื้นเมืองเป็นผู้ช่วยจนเสร็จสมบูรณ์ คุ้มวงศ์บุรีมีความพิเศษเนื่องด้วยเป็นที่พำนักของอดีตชายาในเจ้าหลวงพิริยเทพวงศ์จึงสามารถขนานนามว่า “คุ้ม” ได้
ปัจุบันภายในคุ้มวงศ์บุรีได้เปิดเป็นพิพิธภัณฑ์ส่วนบุคคล จัดแสดงประวัติความเป็นมาของบ้าน วิถีชีวิตของเจ้านายในอดีต โดยข้าวของเครื่องใช้ต่าง ๆ ล้วนตกทอดลงมากันในตระกูล
สถาปัตยกรรม.
คุ้มหลังนี้อาคารแบบไทยผสมยุโรป โดยเป็นเรือนไม้สักทองขนาดใหญ่ 2 ชั้นทรงไทยล้านนาผสมยุโรป สีชมพูอ่อนซึ่งเป็นสีแต่ดั้งเดิม ประดับตกตกแต่งลวดลายด้วยไม้ฉลุที่เรียกว่าลาย “ขนมปังขิง” อยู่ทั่วตัวอาคาร เช่น หน้าจั่ว สันหลังคา ชายน้ำ ช่องลม กรอบเช็ดหน้าต่างเหนือประตูและหน้าต่าง ระเบียง และภายในอาคารซึ่งปรากฏลายพรรณพฤกษา และเครือเถาว์ เป็นต้น ฐานรากของอาคารเป็นท่อนไม้ซุงเนื้อแข็งขนาดใหญ่วางเรียงกันก่อนจะก่ออิฐเทปูนทับลงไป เพื่อเสริมสร้างความมั่นคงของอาคาร 
วัสดุหลักในการก่อสร้างอาคารคือไม้สักทองคุณภาพดีที่สุดจากป่าห้วยขมิ้นซึ่งเป็นป่าของเจ้าบุรีรัตน์ (น้อยหนู มหายศปัญญา) บิดาเจ้าสุนันตา แต่เดิมตัวอาคารใช้เทคนิคการเข้าลิ้นสลักไม้ ไม่ตอกตะปูแต่เป็นการตอกลิ่มไม้แทน ซึ่งเป็นเอกลักษณ์ของเรือนเครื่องสับตามแบบงานช่างไทยโบราณ แต่เดิมหลังคาจะมุงด้วยแป้นไม้เกร็ดซึ่งมีลักษณะเป็นไม้แผ่นเล็ก ๆ วางเรียงซ้อนกัน ต่อมาจึงเปลี่ยนเป็นสังกะสีตามสมัยนิยม และกระเบื้องว่าวตามลำดับ อาคารด้านหลังเป็นเรือนไม้ใต้ถุนสูงโล่งอันเป็นคุ้มหลังเดิมของแม่เจ้าบัวถา มหายศปัญญา ระหว่างอาคารส่วนหน้าและส่วนหลังมีการเชื่อมต่อด้วย “ชาน” และมีการยกระดับพื้นขึ้นเรียกว่า “เติ๋น” ที่ใช้เป็นส่วนนั่งเล่นพักผ่อนอิริยบท และรับประทานอาหาร
ผู้รับโอนไม่มีสิทธิดีกว่าผู้โอน

ผู้รับโอนไม่มีสิทธิดีกว่าผู้โอน ("บุคคลย่อมไม่อาจให้ในสิ่งที่ตนไม่มี") บางครั้งเรียกว่า Nemo dat rule เป็นภาษิตภาษาละตินทางกฎหมายที่สามารถใช้เป็นหลักในการตัดสินคดีความในกระบวนการยุติธรรม สุภาษิตนี้มีความหมายว่า การซื้อกรรมสิทธิ์ทรัพย์สินจากผู้ซึ่งไม่ได้มีสิทธิครอบครองทรัพย์สินนั้นทำไม่ได้ และหากมีผู้ที่ซื้อไปก็ไม่ได้มีกรรมสิทธิ์ในทรัพย์สินอันนั้นเช่นกัน กฎตรงนี้ทำให้ผู้ที่จะซื้อไม่สามารถทราบได้ว่า ผู้ที่จะขายมีกรรมสิทธิ์ในทรัพย์สินนั้นโดยสุจริต (bona fide) หรือไม่ ตัวอย่างกรณีศึกษาในประเทศไทยเช่น กรรมสิทธิ์ที่ดินของมูลนิธิสวนแก้ว เป็นต้น
จดหมายเหตุลาลูแบร์

จดหมายเหตุลาลูแบร์ (แปลตามตัวคือ "ว่าด้วยราชอาณาจักรสยาม") เป็นจดหมายเหตุบันทึกเป็นภาษาฝรั่งเศส เอกสารชิ้นนี้กล่าวถึงราชอาณาจักรสยามในปลายรัชสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช พ.ศ. 2230 ผู้บันทึก คือ ซีมง เดอ ลา ลูแบร์ อัครราชทูตของพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 แห่งฝรั่งเศส ซึ่งเข้ามาทูลพระราชสาส์น ณ ประเทศสยาม 
เอกสารสำคัญทางประวัติศาสตร์นี้พรรณนาถึงกรุงศรีอยุธยาไว้อย่างกว้างขวาง แม้ว่าลา ลูแบร์ จะปฏิบัติภารกิจในกรุงศรีอยุธยาเพียง 3 เดือน 6 วัน แต่บันทึกดังกล่าวมีที่มาจากการเรียบเรียงและค้นคว้าเพิ่มเติมจากหนังสือที่ชาวตะวันตกมากรุงสยามแต่ก่อนแต่งไว้ อย่างไรก็ตาม ข้อสังเกตของนักประวัติศาสตร์สมัยปัจจุบัน มองว่า เนื้อความบางส่วนในเอกสารนี้ บางเรื่องคลาดเคลื่อนบ้าง บางเรื่องบันทึกจากการสอบถามจากคนที่ไม่มีความรู้บ้าง ฟังจากคำบอกเล่าซึ่งจริงบ้างไม่จริงบ้าง บางเรื่องผู้เขียนก็คาดเดาหรือใส่ความเห็นลงไปด้วย 
เนื้อหา.
ซีมง เดอ ลา ลูแบร์ ได้ออกเดินทางจากท่าเรือเมืองแบร็สต์ เมื่อวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2230 ถึงกรุงศรีอยุธยาเมื่อวันที่ 27 กันยายน พ.ศ. 2230 เดินทางกลับเมื่อวันที่ 3 มกราคม พ.ศ. 2231 ขึ้นบกที่ท่าเรือแบร็สต์มื่อวันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2231
ความมุ่งหมายในการเขียนในลักษณะสารานุกรม ที่ประกอบไปด้วยหัวเรื่องย่อยจำนวนมาก โดยพรรณนาเรื่องความอุดมสมบูรณ์ คุณภาพของดินในการกสิกรรม ภูมิอากาศเป็นประการแรก ต่อมาเป็นขนบธรรมเนียมประเพณีโดยทั่ว ๆ ไป รวมถึงคำศัพท์หรือสรรพนามเรียกขานบุคคลต่าง ๆ ที่ผู้คนในกรุงสยามใช้กันในขณะนั้นด้วย โดยแบ่งเรื่องเป็นหมวดหมู่ต่าง ๆ และเฉพาะเรื่องเฉพาะรายละเรื่องเกี่ยวกับรัฐบาลและศาสนาจะกล่าวในตอนท้าย และได้รวบรวมบันทึกความทรงจำเกี่ยวกับประเทศนี้ที่เจ้าตัวได้นำติดตัวมาด้วยไปผนวกไว้ตอนท้าย และเพื่อให้ผู้อ่านได้รู้จักชาวสยามโดยแจ่มชัด จึงได้เอาความรู้เกี่ยวกับอินเดียและจีนหลายประการมาประกอบด้วย
นอกจากนั้นยังได้แถลงว่าจะต้องสืบเสาะให้รู้เรื่องราว พิจารณาสอบถาม ศึกษาให้ถึงแก่นเท่าที่จะทำได้ ก่อนเดินทางไปถึงประเทศสยาม ได้อ่านจดหมายเหตุทั้งเก่าและใหม่ บรรดาที่มีผู้เขียนขึ้นไว้เกี่ยวกับประเทศต่าง ๆ ในภาคพื้นตะวันออก ถ้าไม่มีสิ่งดังกล่าว ลาลูแบร์อาจใช้เวลาสักสามปี ก็คงไม่ได้ข้อสังเกตและรู้จักประเทศสยามดี
การแปล.
บันทึกของลาลูแบร์ได้รับการแปลเป็นภาษาไทยครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2457 โดยพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวรวรรณากร กรมพระนราธิปประพันธ์พงศ์ ทรงแปลจากต้นฉบับภาษาอังกฤษ เรื่อง " A new historical relation of the kingdom of Siam by Monsieur Fe La Loubere" ซึ่งแปลมาจากต้นฉบับภาษาฝรั่งเศสอีกทอดหนึ่ง โดยใช้ชื่อว่า "จดหมายเหตุลาลูแบร์ พงศาวดารสยามครั้งกรุงศรีอยุธยา แผ่นดินสมเด็จพระนารายณ์มหาราช"
ต่อมา สันต์ ท.โกมลบุตร แปลเป็นภาษาไทย เมื่อ พ.ศ. 2509 จากต้นฉบับภาษาฝรั่งเศส ใช้ชื่อว่า "ราชอาณาจักรสยาม โดย มร. เดอะ ลา ลู แบรฺ อัครราชทูต ผู้มีอำนาจเต็มแห่งองค์สมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ไปสู่พระเจ้ากรุงสยาม" จัดพิมพ์โดยสำนักพิมพ์ก้าวหน้า เมื่อ พ.ศ. 2510 และพิมพ์ปรับปรุงแก้ไขหลายครั้ง ในชื่อ "จดหมายเหตุลาลูแบร์ : ราชอาณาจักรสยาม"
พ.ศ. 2557 สำนักวรรณกรรมและประวัติศาสตร์ กรมศิลปากร จัดตั้งคณะกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิชำระและจัดพิมพ์เผยแพร่หนังสือประชุมพงศาวดารฉบับกาญจนาภิเษก เล่ม 13 - 14 และ 16 - 20 โดยเลือก "จดหมายเหตุลาลูแบร์" มาชำระและตีพิมพ์ใหม่ลงในประชุมพงศาวดารฉบับกาญจนาภิเษก เล่ม 17 ในปี พ.ศ. 2564 โดยฉบับนี้เป็นการชำระฉบับแปลของสันต์ ท.โกมลบุตร ฉบับ พ.ศ. 2510 และ พ.ศ. 2530 และชำระเปรียบเทียบกับต้นฉบับภาษาฝรั่งเศส โดยคงสำนวนสันต์ ท.โกมลบุตร เอาไว้ ฉบับแปลนี้ใช้ชื่อว่า "จดหมายเหตุ ลา ลูแบร์" แบ่งเนื้อหาออกเป็น 2 ภาค
สังคีตศาลา

สังคีคศาลา เป็นเวทีการแสดงกลางแจ้ง ตั้งอยู่ในบริเวณพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติพระนคร กรมศิลปากร โดยจะมีการแสดงต่าง ๆ ในตอนเย็นของวันเสาร์และอาทิตย์ ตั้งแต่เวลา ๑๗.๓๐ น.ในช่วงที่ปลอดฝนของแต่ละปี เนื่องจากเป็นการแสดงกลางแจ้ง ศิลปินกรมศิลปากรจะจัดการแสดงในวันเปิดและวันปิดฤดูกาล และจัดการแสดงที่สังคีตศาลานี้ในสัปดาห์สุดท้ายของทุกเดือน ส่วนในวันอื่นๆก็จะมีการแสดงของหน่วยงานหรือโรงเรียนต่างๆมาแสดง สังคีตศาลาจัดการแสดงนี้ต่อเนื่องมายาวนานถึง ๖๕ ปีแล้ว (๒๕๖๔)
ไทยแมคคลับ

ไทยแมคคลับ เป็นชมรมผู้ใช้เครื่องคอมพิวเตอร์ยี่ห้อแอปเปิ้ลมีชื่อรหัสแมคอินทอชในเมืองไทย โดยมีจุดเริ่มต้นจากเวปบอร์ดพันธ์ทิพห้อง Non-PC 
เมื่อประมาณปี พ.ศ. 2543 กลุ่มผู้ใช้คอมพิวเตอร์แมคอินทอชได้รวมตัวจัดตั้งชมรมผู้ใช้แมคอินทอชขึ้น ใช้ชื่อว่า ไทยแมคคลับ (ThaiMacClub โดยมีตัวย่อว่า TMC และคำจำกัดความว่า "for macuser by macuser") ชมรมได้เกิดขึ้นหลังจากได้นัดเจอกันครั้งแรกที่พันทิพย์พลาซ่า ผู้เข้าร่วม meeting ครั้งแรกคือ แพ็ท ppp / พี่ต้น pornpoj / พี่ปู cyberdog / นุ HaTe / พี่เป้ peacyber / พี่เป้ MuMu / พี่บอย powerboil หลังจากนั้นได้ดำเนินการจัดตั้งเว็บไซต์ เพื่อรวบรวมความรู้ที่ได้มาจากสมาชิกของชมรมและจากที่ต่างๆเขียนเป็นบทความตอบสนองสมาชิกชมรมในเว็บ www.thaimacclub.com บทความมีนำเสนออย่างสม่ำเสมอ กระทั่งถึงกลางปี พ.ศ. 2545 ทางชมรม ไม่ได้จ่ายค่า domain name ในครั้งนั้นทำให้ชื่อเว็บไซต์ www.thaimacclub.com ไม่สามารถเข้าใช้งานได้อีก
ต่อมาปลายปี พ.ศ. 2547 ได้มีการจัดตั้งเวปไซต์ใหม่ ภายใต้ชื่อ www.thaimacclub.net นำเสนอบทความให้กับผู้ใช้แมคอินทอช และเปิดพื้นที่ให้แลกเปลี่ยนความคิดเห็น เรื่อยมาจนถึงปัจจุบัน
บุศย์ ปัทมศริน

บุศย์ ปัทมศริน เป็นอดีตมหาดเล็กห้องบรรทมในรัชกาลที่ 8 ผู้ถูกกล่าวหาว่ามีส่วนเกี่ยวข้องในการสวรรคตของพระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล เมื่อ พ.ศ. 2489 ต่อมาได้ตกเป็นผู้ต้องหาในคดีดังกล่าวและได้รับการตัดสินโทษประหารชีวิตในปี พ.ศ. 2498
นายบุศย์ ปัทมศริน เป็นบุตรของขุนวิสูตรเสนีย์ (จาง ปัทมศริน)กับนางปุก ปัทมศริน เกิดเมื่อ พ.ศ. 2443 จบการศึกษาระดับมัธยมศีกษาปีที่ 5 จากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย เข้ารับราชการครั้งแรกในกรมปลัดบัญชี ต่อมาเมื่อพระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล พระอัฐมรามาธิบดินทร เสด็จนิวัติพระนครใน พ.ศ. 2488 จึงได้เลื่อนเป็นมหาดเล็กตั้งเครื่อง และมหาดเล็กห้องบรรทมตามลำดับ
เมื่อเกิดเหตุการณ์การสวรรคตของรัชกาลที่ 8 นายบุศย์ได้ขึ้นให้การต่อคณะกรรมการสอบสวนพฤตติการณ์ในการที่พระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดลเสด็จสวรรคต หรือ "ศาลกลางเมือง" ในฐานะพยานสำคัญ เนื่องจากนายบุศย์เป็น 1 ใน 2 คนที่อยู่ใกล้ชิดกับห้องพระบรรทมของรัชกาลที่ 8 มากที่สุด แต่ภายหลังรัฐประหาร พ.ศ. 2490 นายบุศย์พร้อมด้วยบุคคลอื่นอีก 4 คน ได้ถูกจับกุมด้วยข้อหามีส่วนร่วมในการวางแผนลอบปลงพระชนม์รัชกาลที่ 8 ซึ่งต่อมาอัยการได้สั่งฟ้องนายบุศย์พร้อมกับผู้ต้องหาอีก 2 คน คือ เฉลียว ปทุมรส และชิต สิงหเสนี 
ในการพิจารณาคดีชั้นศาล ศาลอาญาได้พิพากษาให้ปล่อยตัวนายบุศย์ แต่ในชั้นศาลอุทธรณ์ได้กลับคำพิพากษาให้ประหารชีวิตนายบุศย์พร้อมกับนายชิต ที่สุดแล้วเมื่อมีการพิจารณาในชั้นศาลฎีกา ได้มีการพิพากษาให้ประหารชีวิตจำเลยในคดีนี้ทั้ง 3 คนเมื่อวันที่ 12 ตุลาคม พ.ศ. 2497 นายบุศย์จึงได้ถูกนำตัวไปประหารชีวิตที่เรือนจำบางขวาง ในเช้ามืดวันที่ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2498 เวลา 5.10 น. ขณะมีอายุได้ 55 ปี ศพของนายบุศย์ได้รับการบำเพ็ญกุศลที่วัดมกุฎกษัตริยาราม
แคว้นประเทศบาสก์

ประเทศบาสก์ , ประเทศบัสโก  หรือ เอวส์กาดี  เป็นแคว้นปกครองตนเองแคว้นหนึ่งในภาคเหนือของราชอาณาจักรสเปน ประกอบด้วยจังหวัดกิปุซโกอา จังหวัดบิซกายา และจังหวัดอาลาบา
ประเทศบาสก์หรือแคว้นประเทศบาสก์มีสถานะเป็น "ชาติ" (nationality) ภายในประเทศสเปนตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรสเปน พ.ศ. 2521 แคว้นปกครองตนเองแห่งนี้มีพื้นฐานอยู่บนธรรมนูญการปกครองตนเองแห่งประเทศบาสก์ ซึ่งเป็นกฎหมายมูลฐานที่กำหนดกรอบการพัฒนาของชาวบาสก์บนแผ่นดินสเปน อย่างไรก็ดี ดินแดนนาวาร์ซึ่งมีชาวบาสก์อาศัยอยู่เช่นกันก็ได้รับการจัดตั้งเป็นแคว้นปกครองตนเองแยกต่างหาก
ปัจจุบันแคว้นประเทศบาสก์ไม่มีเมืองหลักอย่างเป็นทางการ แต่เมืองที่เป็นที่ตั้งของสภานิติบัญญัติบาสก์และสำนักประธานแคว้นปกครองตนเองคือบิโตเรียซึ่งอยู่ในจังหวัดอาลาบา ขณะที่บิโตเรียเป็นเขตเทศบาลที่ใหญ่ที่สุดในแง่เนื้อที่ (276.81 ตารางกิโลเมตรหรือ 106.88 ตารางไมล์) บิลบาโอซึ่งอยู่ในจังหวัดบิซกายาก็เป็นเขตเทศบาลที่ใหญ่ที่สุดในแง่ประชากร โดยมีประชากรจำนวน 345,141 คน ภายในเขตเมืองขยายที่มีประชากรอาศัยอยู่กว่า 900,000 คน ณ ปี พ.ศ. 2558
วลี "ประเทศบาสก์" ยังใช้หมายถึงภูมิภาคทางวัฒนธรรมซึ่งเป็นบ้านเมืองของชาวบาสก์และครอบคลุมแคว้นปกครองตนเองแห่งนี้ไว้ด้วย
เพียงเพื่อ รอพบหัวใจเรา

เพียงเพื่อ รอพบหัวใจเรา (; โรมาจิ: "Shigatsu monogatari") หรือ April Story เป็นภาพยนตร์ญี่ปุ่นแนวรักโรแมนติก จากประเทศญี่ปุ่น ผลงานการกำกับโดย ชุนจิ อิวาอิ ออกฉายในปี พ.ศ. 2541 ณ ประเทศญี่ปุ่น จัดจำหน่ายในประเทศไทยปี พ.ศ. 2548 โดย บริษัท อีวีเอส เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด
เนื้อเรื่อง.
นิเรโนะ อุซุกิ สาวน้อยจากต่างจังหวัด ผู้ไม่เคยก้าวออกจากบ้านเกิด สอบติดมหาวิทยาลัยมุซาชิ ในกรุงโตเกียว จึงได้ย้ายเข้ามาพักในโตเกียว ต้องเผชิญกับสภาพแวดล้อมใหม่ๆ ความไม่คุ้นเคยต่างๆ ผู้คนรอบตัวหลายหลากในเมืองใหญ่ เธอต้องพยายามปรับตัวเพื่อให้เข้ากับความแปลกใหม่ต่างๆที่พบเจอ เพียงเพื่อเป้าหมายบางอย่างที่เธอได้วาดหวังเอาไว้
เกร็ดละคร.
พบกับภาพยนตร์ที่จะพาคุณไปพบความหมายของคำว่า "รัก" สำหรับใครบางคนมันมีพลังมากมายขนาดที่จะเพิ่มความกล้าให้สามารถที่เผชิญหน้ากับสิ่งต่างๆได้อย่างไม่น่าเชื่อ การแสดงนำของ ทาคาโกะ มัตสึ จะนำผู้ชมเข้าไปพบกับความรักอันสวยงามของสาวน้อยแรกรุ่นที่คุณจะต้องหลงรักเธอ เช่นเดียวกับผู้ชมอีกมากมาย
Multilayer Switch

Multilayer Switch อ้างถึงอุปกรณ์ Switch ที่ทำงานในหลายๆ Layer ตั้งแต่ Data Link Layer (Layer 2) และ Network Layer (Layer 3) ขึ้นไป โดยในบางอุปกรณ์นั้นสามารถทำงานได้ถึง Application Layer (Layer 7) ด้วย เช่นอุปกรณ์ Load Balancer
โดยทั่วไปแล้วอุปกรณ์ Multilayer Switch ที่นิยมใช้กันอย่างแพร่หลายจะทำงานที่ Data Link Layer และ Network Layer ดังนั้นอุปกรณ์ดังกล่าวจะมีฟังก์ชันการทำงานที่สำคัญอันได้แก่ VLAN Assignment และ Routing Management
VLAN Assignment.
เป็นการกำหนด VLAN ให้กับ Interface ต่างๆของ Multilayer Switch เพื่อให้สามารถรับและส่งข้อมูลไปยังคอมพิวเตอร์ปลายทางภายในเครือข่ายเดียวกัน (Same Network) ได้อย่างถูกต้อง รวมไปถึงการกำหนด parameter ต่างๆ (เช่น Spanning Tree เป็นต้น) ของ VLAN เพื่อให้ Multilayer Switch สามารถทำงานร่วมกับอุปกรณ์ Switch อื่นๆที่เชื่อมต่อเข้ามา
Routing Management.
เพื่อให้ Multilayer Switch สามารถที่จะรับและส่งข้อมูลไปยังคอมพิวเตอร์ปลายทางที่อยู่ต่างเครือข่าย (Different Network) และทำงานร่วมกับอุปกรณ์ในระดับ Network Layer ที่เชื่อมต่อเข้ามาได้อย่างถูกต้อง
ภาษาจีนกั้น

กั้น (赣语) คือหนึ่งในภาษาของตระกูลกลุ่มภาษาจีน มีผู้พูด 31 ล้านคนในมณฑลหูหนาน เสฉวน มณฑลหูหนาน และมณฑลเจียงซี แบ่งได้เป็น 2 กลุ่มคือภาษาเซียงโบราณ และภาษาเซียงสมัยใหม่ที่ได้อิทธิพลจากภาษาจีนกลางมาก
รัฐเกแบ็ก

<ns>10</ns>
 <id>966791</id>
 <redirect title="แม่แบบ:กล่องข้อมูล เขตปกครองแคนาดา" />
 <revision>
 <id>7795330</id>
 <timestamp>2018-08-21T17:49:27Z</timestamp>
 <contributor>
 <ip>171.5.244.42</ip>
 </contributor>
 <comment>เปลี่ยนทางหน้าไปยัง </comment>
 <origin>7795330</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
เกแบ็ก  หรือ ควิเบก  เป็นรัฐที่ใหญ่ที่สุดของแคนาดาอยู่ทางตะวันออกของประเทศ และเป็นรัฐเดียวที่ไม่ใช้ภาษาอังกฤษเป็นภาษาทางการในระดับรัฐ แต่ใช้ภาษาฝรั่งเศสแทน รัฐเกแบ็กมีเมืองหลวงในชื่อเดียวกันคือนครเกแบ็ก และเมืองที่ใหญ่ที่สุดคือมอนทรีออล
ข้อมูลทางภูมิศาสตร์และประชากรศาสตร์.
รัฐเกแบ็กมีพื้นที่ 1,542,056 ตารางกิโลเมตร ซึ่งใหญ่กว่าประเทศไทยถึงสามเท่า (513,120 ตารางกิโลเมตร) หรือใหญ่กว่าประเทศญี่ปุ่นสี่เท่าตัว (377,944 ตารางกิโลเมตร) ตั้งอยู่ที่ละติจูด 17–22 องศาเหนือ
เมืองหลวงของรัฐเกแบ็กคือ นครเกแบ็ก ซึ่งมีประชากรมากเป็นอันดับสองของรัฐ 
เมืองที่มีความสำคัญของรัฐคือ เมืองมอนทรีออล (Montreal) ซึ่งเป็นเมืองเศรษฐกิจและมีประชากรมากที่สุดของรัฐและยังเป็นเมืองที่ใหญ่และสำคัญเป็นอันดับสามของแคนาดารองจากโทรอนโตและแวนคูเวอร์
ความหนาแน่นของประชากรเบาบางมากมีประชากรห้าคนต่อหนึ่งตารางกิโลเมตร ทางตอนเหนือของเกแบ็กมีประชากรอาศัยอยู่น้อยมาก 
ร้อยละ 8 จะอาศัยอยู่บริเวณแม่น้ำเซนต์ลอว์เรนซ์ (St. Lawrence) 
มีประชากรอาศัยอยู่ 7,669,100 คน
ประวัติศาสตร์และวัฒนธรรม.
ดินแดนนี้ค้นพบและสร้างเป็นอาณานิคมฝรั่งเศสใหม่โดยฝรั่งเศส เนื่องจากฝรั่งเศสเป็นชาติแรกที่ค้นพบดินแดนแคนาดา แต่ภายหลังได้มีปัญหากับอังกฤษ ดินแดนนี้จึงถูกโอนไปเป็นของอังกฤษ และเมื่ออังกฤษให้เอกราชจึงถูกรวมไปกับประเทศแคนาดาโดยปริยาย
ชาวเกแบ็กซึ่งเรียกตัวเองว่า Québécois (อ่าน เกเบกัว, ภาษาอังกฤษเรียก Quebecer อ่าน ควิเบเกอร์) รักชาติกำเนิดของตัวเองมากและค่อนข้างเป็นชาตินิยม เห็นได้จากประโยคหนึ่งบนป้ายทะเบียนรถยนต์ทุกคันของรัฐนี้ คือ Je me souviens (= ฉันยังจำได้)
ประชากรร้อยละ 83 ใช้ภาษาฝรั่งเศส ด้วยเหตุนี้จึงทำให้เกแบ็กเป็นดินแดนที่ใช้ภาษาฝรั่งเศสมากที่สุดของอเมริกาเหนือ และประกาศให้ภาษาฝรั่งเศสเป็นภาษาทางการ (ส่วนภาษาอังกฤษเป็นภาษาทางการของประเทศแคนาดา)
นอกจากภาษาฝรั่งเศสแล้วยังมีการใช้ภาษาอื่นอยู่บ้างแต่ค่อนข้างน้อยมาก อย่างเช่นภาษาอังกฤษประมาณร้อยละ 8 ของประชากรเกแบ็ก
ชาวเกแบ็กยังคงใช้ภาษาฝรั่งเศสเป็นภาษาแม่และยังบังคับใช้กฎหมายให้ห้างร้านหน่วยงานของรัฐใช้เป็นภาษาหลัก ด้วยเหตุนี้ภาษาทางการของแคนาดาจึงมีสองภาษาดังที่กล่าวข้างต้น
ด้านศิลปวัฒนธรรมของที่นี่จะเป็นแบบฝรั่งเศส แต่ชาวเกแบ็กส่วนใหญ่มักดำเนินชีวิตแบบผสมผสาน ทั้งในแบบฝรั่งเศสและอังกฤษ เช่น เวลาอาหารเย็นของชาวเกแบ็กจะเป็นแบบอังกฤษ คือจะเริ่มรับประทานตั้งแต่ประมาณ 6 โมงเย็นเป็นต้นไป แต่ก็นิยมดื่มกาแฟมากกว่าชา ชาวเกแบ็กบางส่วน โดยเฉพาะคนรุ่นใหม่ยังนิยมรับประทานอาหารฟาสต์ฟู้ดแบบอเมริกันด้วย 
อย่างไรก็ดี ด้วยความเป็นชาตินิยมของชาวเกแบ็ก ได้มีการเรียกร้องขอเอกราชเพื่อแยกประเทศออกจากแคนาดาอยู่หลายครั้งแต่ก็ต้องล้มเหลวเนื่องมาจากผลการลงประชามติ กล่าวกันว่า ด้วยเหตุที่เกแบ็กเป็นรัฐที่ร่ำรวยมากของแคนาดาและมีเมืองมอนทรีออลซึ่งเป็นเมืองการค้าสำคัญที่กุมเศรษฐกิจในอเมริกาเหนือไว้ส่วนหนึ่ง หน่วยงานบางหน่วยของรัฐบาลกลางแคนาดาจึงใช้เงินในการจ้างและปล่อยโฆษณาชวนเชื่อให้ผู้อพยพต่างชาติที่พำนักในเกแบ็กให้โหวตว่าไม่ขอแยกจากประเทศแคนาดา
ภาษาอัสสัม

อัสสัม (অসমীয়া โอสัมมิยะ) เป็นภาษาที่พูดโดยชาวพื้นเมืองในรัฐอัสสัม มีผู้พูดภาษานี้ในรัฐอรุณาจัลประเทศ และรัฐทางตะวันออกเฉียงเหนืออื่นๆของอินเดีย รวมทั้งในประเทศภูฏานและบังกลาเทศด้วย จัดเป็นภาษากลุ่มอินโด-ยุโรเปียนตะวันออก คำว่าอัสสัมเป็นภาษาอังกฤษหมายถึงกลุ่มชนที่อยู่ในหุบเขาพรหมบุตร แต่พวกเขาเรียกตัวเองว่า อาหม และเรียกภาษาของเขาว่า อาหมมิยา
จงคาปา

จงคาปา (ทิเบต: ཙོང་ཁ་པ་, พินอินทิเบต: "zong ka ba") เป็นลามะที่มีบทบาทสำคัญในนิกายเกลุก เกิดเมื่อ พ.ศ. 1900 ที่เมืองจงคา แคว้นอัมโต รับศีลอุบาสกจากอาจารย์รอลเปดอร์ เจ กรรมะปะองค์ที่ 4 กุงกะนิงโป ตั้งแต่อายุ 3 ขวบ บวชเป็นสามเณรเมื่ออายุ 7 ขวบ ได้ฉายาว่า โลซัง จักปา (བློ་བཟང་གྲགས་པ་) เข้ารับพิธีอภิเษกของเหรุกะ ยมานตกะและเหวัชระ
จงคาปาออกเดินทางเพื่อแสวงหาความรู้จากอาจารย์นิกายต่างๆ ทั้งเรียนเรื่องจิตตรัสรู้และมหามุทราจากอาจารย์เซนงะ โชกบี เจลโป เรียนการแพทย์จากอาจารย์คอนซ็อก และไปศึกษาพระวินัย ปรากฏการณ์วิทยา การรับรู้ที่ถูกต้อง มาธยมิก คุยหสมาช ที่วัดสักยะ ได้รับถ่ายทอดคำสอนของนโรปะ กาลจักร มหามุทรา มรรควิถีและผล จักรสัมภวะ จงคาปาได้นำความรู้นี้มาถ่ายทอดให้ลูกศิษย์ ซึ่งต่อมาได้พัฒนาเป็นนิกายเกลุก 
จงคาปาถึงแก่กรรมเมื่ออายุ 60 พรรษา ท่านได้ยกตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดกันแต็นให้เจลซับเจ ซึ่งเป็นการเริ่มต้นสืบทอดผู้นำสายนิกายเกลุก
ทรงสิบสองหน้าออกเมนต์

ทรงสิบสองหน้าออกเมนต์  เป็นทรงหลายหน้า (polyhedron) ที่เกิดจากการนำทรงสิบสองหน้าปรกติ (regular dodecahedron) มาประกอบกับพีระมิดห้าเหลี่ยม (pentagonal pyramid: J2) หนึ่งอันบนหน้าของทรงสิบสองหน้านั้น รูปทรงนี้มีหน้ารูปสามเหลี่ยมด้านเท่า 5 หน้า และหน้ารูปห้าเหลี่ยมปรกติ 11 หน้า รวม 16 หน้า มี 21 จุดยอด 35 ขอบ และเป็นทรงตันจอห์นสันหมายเลข 58 (Johnson solid: J58)
ไรเฟิล วินเชสเตอร์ .375 โมเดล 70

ไรเฟิล วินเชสเตอร์ .375 โมเดล 70  เป็นปืนขนาด 375 "Holland & Holland Magnum" ลักษณะภายนอกเป็นปืนขนาดหนักและมีลูกเลื่อนซึ่งเป็นสิ่งที่เป็นอมตะและเสน่ห์ของปืนวินเชสเตอร์ เริ่มทำการผลิตและออกวางจำหน่ายครั้งแรกในปี พ.ศ. 2479 ซึ่งปืนไรเฟิล วินเชสเตอร์ .375 โมเดล 70 เป็นปืนที่ได้รับความนิยมอย่างล้นหลามในบรรดาผู้ที่นิยม โมเดล 70 ต่อมาได้กลายเป็นปืนมาตรฐานของปืนไรเฟิลชนิดที่มีลูกเลื่อนของชาวอเมริกัน
โมเดล 70 ถูกผลิตออกมาเป็นจำนวนมากในลักษณะรูปร่างที่แตกต่างกันไป ทั้งขนาดและน้ำหนักของกระบอกปืนรวมถึงกระสุนที่ใช้งาน ซึ่ง โมเดล 70 ใช้กระสุนแบบ 375 "Holland & Holland Magnum" ที่ได้รับการผลิตและพัฒนาโดยบริษัท "Holland & Holland" ประเทศอังกฤษ ในปี พ.ศ. 2455 ลักษณะของกระสุนปืนเมื่อผลิตออกมาครั้งแรก เป็นกระสุนแบบที่ไม่มีจานท้ายขอบแต่จะมีขอบแบบ Belt แทน ที่ได้รับความนิยมนำมาทำในกระสุนหลายขนาดด้วยกัน ต่อมาเมื่อปืนไรเฟิล วินเชสเตอร์ .375 โมเดล 70 ได้รับความนิยมจากผู้ใช้ทั่วโลก ที่มีผู้กล่าวขานถึงขนาดและแรงปะทะของกระสุน 375 ที่สามารถนำไปใช้ได้กับสัตว์ขนาดเล็กจนถึงขนาดใหญ่ วิถีกระสุนราบ หัวกระสุนมีน้ำหนักประมาณ 200 เกรน - 350 เกรน โดยเฉพาะหัวกระสุนในขนาด 300 เกรน จะมีความเร็ว 27000 ฟิต/วินาที นับตั้งแต่กระสุนถูกขับออกจากรังเพลิง เกิดแรงปะทะอย่างสูงสุดถึง 4615 ฟุต - ปอนด์ ถือว่าเป็นกระสุนที่มีความเร็วและแรงเป็นอย่างมาก
ไรเฟิล เอฟเอ็น .375

ไรเฟิล เอฟเอ็น .375 " (Rifle FN .375) " หรือ บราวนิง เป็นปืนขนาด 375 ที่ได้รับความนิยมจากผู้ใช้ภายในประเทศไทยพอสมควร ผลิตจากโรงงานผลิตปืนที่มีประวัติเก่าแก่ยาวนานจากประเทศเบลเยียม โดยตัวย่อ FN ย่อมาจากคำว่า "Fabrique Nationale de Herstal" เป็นปืนไรเฟิลที่ใช้ระบบลูกเลื่อนในการป้อนกระสุนเข้ารังเพลิงในแบบของเมอร์เซอร์ 98 ซึ่งเป็นปืนไรเฟิลที่มีลูกเลื่อนแบบเดียวกับทหารที่ประจำการในกองทัพของประเทศเยอรมัน เมื่อคราวเกิดสงครามโลกครั้งที่สอง ใช้ระบบเมอร์เซอร์ 98 ในการควบคุมการป้อนกระสุนจากแม็กกาซีนเข้าสู่รังเพลิง โดยที่ขอรั้งบริเวณหน้าลูกเลื่อนจะจับบริเวณด้านท้ายของกระสุนทันที เมื่อปลอกกระสุนปืนมีการเคลื่อนตัวออกจากรังเพลิง ในลักษณะสูงขึ้น เป็นการป้องกันอันตรายจากผู้ยิงในกรณีเกิดการผิดพลาดจากการเอียงหรือเมื่อเกิดการกระแทกของกระบอกปืน ใช้กระสุนแบบ 375 Holland & Holland Magnum เช่นเดียวกับปืนไรเฟิล วินเชสเตอร์ .375 โมเดล 70
ปืนไรเฟิล เอฟเอ็น .375 มีข้อเด่นซึ่งเป็นลักษณะเฉพาะตัวคือ เมื่อมีการเหนี่ยวไกยิงแล้ว ปลอกกระสุนปืนจะถูกดีดกระเด็นออกทันทีเมื่อมีการกระชากลูกเลื่อนจนสุด เพราะถ้าเมื่อปลอกกระสุนออกจากรังเพลิงแล้ว แต่ผู้ยิงดึงลูกเลื่อนไม่สุด จะทำให้กระสุนนัดต่อไปไม่ถูกป้อนเข้าสู่รังเพลิงและสามารถยิงได้ทันที
ทรงสิบสองหน้าพาราไบออกเมนต์

ทรงสิบสองหน้าพาราไบออกเมนต์  เป็นทรงหลายหน้า (polyhedron) ที่เกิดจากการนำทรงสิบสองหน้าปรกติ (regular dodecahedron) มาประกอบกับพีระมิดห้าเหลี่ยม (pentagonal pyramid: J2) สองอันบนหน้าของทรงสิบสองหน้านั้น ซึ่งเป็นหน้าที่อยู่ตรงข้ามกัน รูปทรงนี้มีหน้ารูปสามเหลี่ยมด้านเท่า 10 หน้า และหน้ารูปห้าเหลี่ยมปรกติ 10 หน้า รวม 20 หน้า มี 22 จุดยอด 40 ขอบ และเป็นทรงตันจอห์นสันหมายเลข 59 (Johnson solid: J59)
.30-06 สปริงฟีลด์

ไรเฟิล .30 - 06 เป็นปืนไรเฟิลที่มีหมายเลขกำกับอยู่ 2 หมายเลขคือ หมายเลข 30 ซึ่งหมายถึงขนาดของเส้นผ่านศูนย์กลางของลำกล้องปืนเท่ากับ 0.30 นิ้ว และหมายเลข 06 หมายถึงเลขปี ค.ศ. 1906 ซึ่งเป็นปีที่ทหารในกองทัพสหรัฐอเมริกา นำปืนไรเฟิล .30 - 06 เข้ามาประจำการ สำหรับปืนไรเฟิล ซีแซด .30 - 06 " (Rifle CZ .30 - 06) " เป็นปืนที่ผลิตภายในสาธารณรัฐเช็ก " (Czech Republic) " มีความแข็งแรงและทนทาน ลำกล้องเรียบ น้ำหนักไม่มากและมีราคาถูก จึงได้รับความนิยมจากผู้ใช้เช่นชาวบ้านหรือพรานล่าสัตว์มืออาชีพ ใช้กระสุนขนาด 30 - 06 ที่ได้รับการพัฒนาในประเทศอเมริกาเพื่อใช้ภายในกองทัพ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1906 และเป็นที่มาของหมายเลข 06 ต่อท้ายหมายเลข 30 เป็นกระสุนขนาดกลาง หัวกระสุนมีน้ำหนักที่แตกต่างกันออกไป สามารถเลือกใช้ได้ตามความเหมาะสม เช่น หัวกระสุนในขนาด 180 เกรน ความเร็วของวิถีกระสุนประมาณ 2750 ฟิต/วินาที เกิดแรงปะทะ 3023 ฟุต-ปอนด์
ปืนไรเฟิล มัลลิเคอร์ .30 - 06 " (Rifle Mannlicher .30 - 06) " เป็นปืนที่ผลิตและจำหน่ายภายในประเทศออสเตรีย ซึ่งเป็นประเทศที่มีการผลิตปืนยาวที่ใช้สำหรับราชการทหารและทางเชิงพาณิชย์ ลำกล้องปืนมีลักษณะเพรียว หนาและหนักรวมทั้งมีราคาค่อนข้างสูงตามแบบฉบับปืนในทวีปยุโรป
ไรเฟิล .600 ไนโตรเอ็กสเปรส

ไรเฟิล .600 ไนโตรเอ็กสเปรส " (Rifle .600 Nitro Express) " เป็นปืนที่ผลิตโดยบริษัท "Holland & Holland Magnum" ซึ่งเป็นบริษัทที่มีชื่อเสียงทางด้านผลิตปืนไรเฟิลและปืนลูกซองของประเทศอังกฤษ โดยคำว่า "ไนโตรเอ็กสเปรส" เป็นที่มาจากคำว่า "ไนโตร" ที่เป็นชื่อเรียกของดินปืนที่มีควันน้อย ที่นำมาใช้แทนดินปืนชนิดธรรมดาหรือดินดำเมื่อต้นศตวรรษ และคำว่า "เอ็กสเปรส" มาจากคำว่า "Express Train" ที่มีความหมายว่าความเร็ว โดยนำมาใช้เรียกปืนไรเฟิลแฝดที่ใช้กระสุนปืนที่มีความเร็วของวิถีกระสุนสูง
ลำกล้องของปืนไรเฟิล .600 ไนโตรเอ็กสเปรส เป็นลำกล้องแฝด มีขนาดใหญ่หนาและหนักรวมทั้งมีราคาสูง สามารถประทับบ่ายิงได้แต่เกิดแรงปะทะจากการยิงค่อนข้างมาก ส่วนใหญ่จะเป็นปืนไรเฟิลประจำมือของพรานอาชีพในทวีปแอฟริกา ใช้กระสุนปืน 600 ไนโตร ที่ได้รับการสร้างและพัฒนาโดยบริษัท "Jeffery" ในปี ค.ศ. 1901 เป็นกระสุนปืนขนาดใหญ่และมีแรงปะทะสูงที่สุดในโลก หัวกระสุนในขนาด 900 เกรน ความเร็วของวิถีกระสุนประมาณ 2050 ฟิต/วินาที เกิดแรงปะทะ 8400 ฟุต-ปอนด์
ไรเฟิล เวเธอร์บี .460 แม็กนั่ม

ไรเฟิล เวเธอร์บี .460 แม็กนั่ม " (Rifle .460 Weatherby Magnum) " เป็นปืนที่ผลิตโดยบริษัทเวเธอร์บี้ ซึ่งเป็นบริษัทผลิตปืนที่มีชื่อเสียงของประเทศอเมริกา ผลิตในปี ปี 1958. ใช้หัวกระสุนในขนาด 500 เกรน ความเร็วของวิถีกระสุนประมาณ 2,600 ฟิต/วินาที เกิดแรงปะทะ 7,507 ฟุต-ปอนด์ หรือประมาณ 4 ตัน ซึ่งมากกว่าปืนไรเฟิล วินเชสเตอร์ .458 โมเดล 70 ถึง 50%
การผลิตเริ่มโดยเป็นการขยายลำกล้องจาก.378 Weatherby Magnum ให้สามารถรับลูกกระสุนชนิด 11.6 มม. (.458 นิ้ว) ตัวปลอกกระสุนใช้ทองเหลือง ต้นกำเนิดของ .378 Weatherby Magnum ได้พัฒนามาจาก .416 Rigby.
ทรงสิบสองหน้าเมทาไบออกเมนต์

ทรงสิบสองหน้าเมทาไบออกเมนต์  เป็นทรงหลายหน้า (polyhedron) ที่เกิดจากการนำทรงสิบสองหน้าปรกติ (regular dodecahedron) มาประกอบกับพีระมิดห้าเหลี่ยม (pentagonal pyramid: J2) สองอันบนหน้าของทรงสิบสองหน้านั้น ซึ่งเป็นหน้าที่ไม่อยู่ติดกันหรือตรงข้ามกัน รูปทรงนี้มีหน้ารูปสามเหลี่ยมด้านเท่า 10 หน้า และหน้ารูปห้าเหลี่ยมปรกติ 10 หน้า รวม 20 หน้า มี 22 จุดยอด 40 ขอบ และเป็นทรงตันจอห์นสันหมายเลข 60 (Johnson solid: J60) (หากพีระมิดอยู่บนหน้าที่ติดกันจะไม่ใช่ทรงนูน และไม่สามารถจัดเป็นทรงตันจอห์นสันด้วย)
ไรเฟิล วินเชสเตอร์ .458 โมเดล 70 แอฟริกัน แม็กนั่ม

ไรเฟิล วินเชสเตอร์ .458 โมเดล 70 แอฟริกัน แม็กนั่ม  เป็นปืนที่ผลิตโดยบริษัท "Winchester" เริ่มผลิตและออกวางจำหน่ายในปี ค.ศ. 1956 ซึ่งได้รับความนิยมอย่างรวดเร็วจนกลายเป็นปืนไรเฟิลมาตรฐานที่มีลูกเลื่อนของอเมริกัน ลำกล้องสั้นกว่าปืนไรเฟิล วินเชสเตอร์แบบมาตรฐาน 2 นิ้ว ซึ่งโดยปกติจะมีความยาวของลำกล้องประมาณ 24 นิ้ว ใช้กระสุน .458 วินเชสเตอร์ แม็กนั่ม ที่ผลิตขึ้นเพื่อสำหรับใช้ยิงสัตว์ใหญ่ในแอฟริกา ด้วยการนำเอาปลอกกระสุนปืนในขนาด .375 "Holland & Holland Magnum" นำมาขยายขนาดเพื่อให้สามารถรองรับหัวกระสุนที่มีขนาดหน้าตัด .45 นิ้ว ใช้หัวกระสุนในขนาด 500 เกรน ความเร็วของวิถีกระสุนประมาณ 2,300 ฟิต/วินาที เกิดแรงปะทะสูงถึง 6,133 ฟุต-ปอนด์
ทรงสิบสองหน้าไทรออกเมนต์

ทรงสิบสองหน้าไทรออกเมนต์  เป็นทรงหลายหน้า (polyhedron) ที่เกิดจากการนำทรงสิบสองหน้าปรกติ (regular dodecahedron) มาประกอบกับพีระมิดห้าเหลี่ยม (pentagonal pyramid: J2) สามอันบนหน้าของทรงสิบสองหน้านั้น ซึ่งเป็นหน้าที่ไม่อยู่ติดกันหรือตรงข้ามกัน รูปทรงนี้มีหน้ารูปสามเหลี่ยมด้านเท่า 15 หน้า และหน้ารูปห้าเหลี่ยมปรกติ 9 หน้า รวม 24 หน้า มี 23 จุดยอด 45 ขอบ และเป็นทรงตันจอห์นสันหมายเลข 61 (Johnson solid: J61) (หากพีระมิดอยู่บนหน้าที่ติดกันจะไม่ใช่ทรงนูน และไม่สามารถจัดเป็นทรงตันจอห์นสันด้วย)
ทรงยี่สิบหน้าเมทาไบดิมินิช

ทรงยี่สิบหน้าเมทาไบดิมินิช  เป็นทรงหลายหน้า (polyhedron) ที่เกิดจากการนำทรงยี่สิบหน้าปรกติ (regular icosahedron) มาตัดพีระมิดห้าเหลี่ยม (pentagonal pyramid: J2) ออกไปสองส่วน ซึ่งเป็นส่วนที่ไม่อยู่ตรงข้ามกัน รูปทรงนี้มีหน้ารูปสามเหลี่ยมด้านเท่า 10 หน้า และหน้ารูปห้าเหลี่ยมปรกติที่รอยตัด 2 หน้า รวม 12 หน้า มี 10 จุดยอด 20 ขอบ และเป็นทรงตันจอห์นสันหมายเลข 62 (Johnson solid: J62) (หากตัดส่วนเดียวจะกลายเป็นพีระมิดห้าเหลี่ยมไจโรอีลองเกต และหากตัดสองส่วนที่อยู่ตรงข้ามกันจะกลายเป็นแอนติปริซึมห้าเหลี่ยม)
ทรงยี่สิบหน้าไทรดิมินิช

ทรงยี่สิบหน้าไทรดิมินิช  เป็นทรงหลายหน้า (polyhedron) ที่เกิดจากการนำทรงยี่สิบหน้าปรกติ (regular icosahedron) มาตัดพีระมิดห้าเหลี่ยม (pentagonal pyramid: J2) ออกไปสามส่วน ซึ่งสองส่วนแรกไม่อยู่ตรงข้ามกัน รูปทรงนี้มีหน้ารูปสามเหลี่ยมด้านเท่า 5 หน้า และหน้ารูปห้าเหลี่ยมปรกติที่รอยตัด 3 หน้า รวม 8 หน้า มี 9 จุดยอด 15 ขอบ และเป็นทรงตันจอห์นสันหมายเลข 63 (Johnson solid: J63)
มิสฟิตส์

มิสฟิตส์ (The Misfits) เป็นวงแนวฮอร์เรอร์พังค์ (Horror punk) ก่อตั้งวงในปี ค.ศ. 1977 Glenn Danzig กับ Jerry Only เป็นคนตั้งวง
Glenn Danzig มีความชื่นชอบในตัวมาริลิน มอนโร ภาพยนตร์เรื่องสุดท้ายที่เธอเล่นคือเรื่อง The Misfits จึงเป็นที่มาของชื่อวง
โดยมีสมาชิกวงเริ่มแรกคือมี Diane DiPiazza(มือเบส) Jerry Only(มือเบส/กีต้าร์) Jimmy Battle(มือกีต้าร์)Franché Coma(กีต้าร์) Rick Riley(กีต้าร์) Bobby Steele(กีต้าร์) Doyle Wolfgang von Frankenstein ,Manny Martínez(อยู่ในอัลบั้มEp)Mr. Jim ,Joey Image, Arthur Googy,ROBO(อยู่ในอัลบั้มแรกแล้วออกไป),Brian Damage(อัลบั้มแรก)
น้ำหนัง

น้ำหนัง เป็นข้าวเกรียบพื้นบ้านของภาคเหนือของประเทศไทย ทำจากหนังวัวหรือหนังควาย โดยนำหนังไปเผาไฟจนไหม้ และนำมาแช่น้ำจากนั้นขูดเอาส่วนที่ไหม้ออก ก่อนนำไปต้มอีกครั้งจนหนังละลายเป็นน้ำข้น นำมาทาบนใบตอง ตากแดดให้แห้ง นำไปปิ้งหรือทอดรับประทาน ก่อนนำมาปิ้ง ต้องทาน้ำมันผสมเกลือแกง แล้วปิ้งไฟด้วยความร้อนปานกลาง น้ำหนังจะพองตัว กรอบ กลิ่นหอม รสเค็มเล็กน้อย 
แหล่งผลิตมีน้อยลงเนื่องจากหาวัตถุดิบยาก เช่น หนังควาย จึงมีที่ บ้านห้วยไซ ตำบลห้วยยาบ อำเภอบ้านธิ จังหวัดลำพูน ซึ่งเป็นแหล่งผลิตน้ำหนัง
โบอิง 7J7

โบอิง 7J7 เป็นอากาศยานที่ออกแบบโดยโบอิง มีพิสัยบินระยะใกล้ถึงปานกลาง จุผู้โดยสารประมาณ 150 ที่นั่ง พร้อมเทคโนโลยีใหม่ที่มีประสิทธิภาพในการใช้เชื้อเพลิงมากขึ้น โดยมีแผนที่จะออกให้บริการในปีพ.ศ. 2535 แต่ก็ยกเลิกโครงการไปในปีพ.ศ. 2530 เนื่องจากเกิดวิกฤตราคาน้ำมันในขณะนั้น ภายหลังจึงได้นำเอาเทคโนโลยีที่คิดได้ใหม่ ไปใช้กับ โบอิง 737 และโบอิง 757
การแข่งขัน.
คู่แข่งสำคัญของ 7J7 ก็คือ แมคดอนเนลล์ ดักลาส เอ็มดี-94เอกซ์ ซึ่งจะใช้เครื่องยนต์โปรบแฟนเหมือนกัน และแอร์บัส เอ 320 (ซึ่งอยู่ระหว่างการพัฒนาในขณะนั้น) ซึ่งจะใช้เครื่องยนต์เทอร์โบแฟน โดย เอ320 มีเทคโนโลยีที่ใกล้เคียงกันกับ 7J7 และจากการที่ทั้ง 7J7 และเอ็มดี-94เอกซ์ ยกเลิกโครงการไป ผลดีจึงตกไปสู่ เอ 320 จนกระทั่งโบอิงได้ออกเครื่องรุ่นใหม่ในตระกูล 737 คือ -600 ถึง -900 ซึ่งได้นำเอาเทคโนโลยีของ 7J7 ไปปรับใช้
ปกรณ์ ลัม

ปกรณ์ ลัม (เกิด 12 กันยายน พ.ศ. 2522) ชื่อเล่น โดม เป็นนักร้อง นักแสดง นายแบบชาวไทย มีเชื้อสายสิงคโปร์-ไทย-จีน-เยอรมัน อดีตนักร้องนำวง โนโลโก้ [Nologo] ค่ายมอร์มิวสิก เครือ จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ มีผลงาน 3 ชุด คือ "How To Be The Rock Star", "Mosaic" และ "Gravity" ในปี พ.ศ. 2555 โดมได้เปิดตัวค่ายเพลงของเขาเองในชื่อ ไอคอนนิค เรคคอร์ด (Iconic Records) และโดมเป็นผู้บริหารค่ายเพลงดังกล่าว ภายใต้บริษัท ไอคอนนิค คลับบิ้ง สตูดิโอ จำกัด
ประวัติ.
ปกรณ์เกิดที่โรงพยาบาลสุขุมวิท เดิมทีแรกโดมมีชื่อว่า สยาม ลัม ในสมัยนั้นต้องแจ้งเกิดในทันที แต่คุณแม่ต้องบล็อกหลังสลบเวลาคลอด คุณหมอและพยาบาลเลยตั้งชื่อให้ว่า ด.ช สยาม ลัม ต่อมาจึงเปลี่ยนชื่อมาเป็น ปกรณ์ ลัม, ส่วนชื่อโดมมาจากคำว่าโดมินิค พ่อของปกรณ์เป็นชาวสิงคโปร์และแม่ของปกรณ์คือ แหม่ม รัตนาภรณ์ คูภิรมย์ (แซ่คู 丘) ซึ่งเป็นลูกครึ่งไทยเชื้อสายจีน-เยอรมัน
เมื่ออายุ 2 ขวบ คุณแม่ได้ทำงานอยู่ในบริษัท เอเจนซี และได้ให้โดมไปถ่ายโฆษณา มีผลงานแรกคือ โฆษณาผ้าอ้อม หลังจากนั้นจึงได้ถ่ายโฆษณาอีกหลายชิ้น เช่นโฆษณานมผง, แยม, ไมโล, โอวัลติน, น้ำอัดลม เป็นนายแบบโฆษณารุ่นเด็กรวมแล้วกว่า 50 ชิ้นงาน ถ่ายภาพยนตร์โฆษณาทางโทรทัศน์ ให้กับหนังสือพิมพ์แนวหน้า เคยเป็นพรีเซ็นเตอร์ให้กับเป๊ปซี่, กางเกงยีนส์, แอดด้า เป็นต้น
จนกำธร ทัพคัลไลย ผู้กำกับภาพยนตร์ ชักชวนแสดงภาพยนตร์เรื่องแรกคือ "อีจู้กู้ปู่ป้า" จากนั้นได้แสดงละครอีก จนเมื่อช่วงประมาณ ประถม 5 ซึ่งต้องเตรียมตัวสอบเข้า ม.1 ได้กลับไปตั้งใจเรียนมากขึ้น และได้กลับมาวงการบันเทิงอีกครั้งเมื่อ อายุ 13 ปี ถ่ายแบบหนังสือเด็กวัยรุ่นทั่วไป เช่น The boy, เธอกับฉัน
พออายุประมาณ 15 ปี จึงได้เริ่มมีงานเพลงถือเป็นจุดเริ่มต้น เป็นศิลปินสังกัดอาร์เอส ทำงานเพลงต่อเนื่อง มาจนถึง อัลบั้มชุดที่ 4 หลังจากเรียน มีอัลบั้ม "Dome", อัลบั้ม "Dangerous Dome", อัลบั้มพิเศษ "Dome Reaction", อัลบั้ม "Dome Question" , "Dome Naked" เป็นต้น 
ด้านการศึกษา จบชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ที่โรงเรียนปานะพันธุ์วิทยา (ลาดพร้าว) (ปัจจุบันโรงเรียนเลิกกิจการ) โดมเป็นคนที่ชอบเพลงแนวเทคโนและชอบมิกซ์ซาวด์จึงเป็นเหตุผลให้เขาไปศึกษาต่อปริญญาด้านซาวด์เอ็นจีเนียร์ที่สหรัฐอเมริกา 
ผลงานภาพยนตร์เคยแสดงเรื่อง อนึ่ง คิดถึงพอสังเขป รุ่น 2 เมื่ออายุประมาณ 17 ปี
ชีวิตส่วนตัว.
ปกรณ์ ลัม เคยคบหาดูใจกับ สิริอร ม้ามณี (ออน), เฌอมาลย์ บุญยศักดิ์ (พลอย), นันท์ฐนิชา ศิริปรีดาวัชร์ (การ์ตูน) รวมไปถึงผู้หญิงนอกวงการ เช่น ปารณัท พัฒชู (เพ้นท์), จิรันธนิน หรือ จีร่าร์ พิทักษ์พรตระกูล (กัสจัง) แต่สุดท้ายทั้งหมดลงเอยด้วยการเลิกรา ปัจจุบันคบหาดูใจกับนักร้องสาว เมทัล สุขขาว หรือ น้องเมทัล ลูกสาวของชัชชัย สุขขาวดี (หรั่ง ร็อคเคสตร้า) ได้เข้าพิธีหมั้นที่จังหวัดสระบุรี และ จดทะเบียนสมรสท่ามกลางญาติผู้ใหญ่ เมื่อ วันเสาร์ ที่ 17 สิงหาคม พ.ศ. 2562 หลังจากทั้งคู่คบหาดูใจกันมานานกว่า 7 ปี ซึ่งภายในบริเวณ Helix Garden ชั้น 5 เอ็มควอเทียร์ ที่เนรมิตทุกอย่างให้เป็นสวนดอกไม้ และฉากในละครเวที ในรูปแบบเดอะมิวสิคัล ธีมงาน Beyond the stars บรรยากาศก็เป็นไปอย่างอบอุ่น ชื่นมื่นเลยทีเดียว มีเพื่อนพ้องในวงการบันเทิง มาร่วมแสดงความยินดีกันคับคั่ง
รายนามศิลปินสำนักการสังคีตกรมศิลปากร

รายนามศิลปินสำนักการสังคีตกรมศิลปากร
ศิลปินกระทรวงวัฒนธรรมที่ได้เป็นศิลปินแห่งชาติ.
ศิลปินสำนักการสังคีตกรมศิลปากร และศิลปินจากสถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์ กระทรวงวัฒนธรรม ที่ได้เป็นศิลปินแห่งชาติ
ศิลปินกลุ่มดุริยางค์ไทย สำนักการสังคีต กรมศิลปากร.
ผู้เชี่ยวชาญกลุ่มดุริยางค์ไทย.
ผู้เชี่ยวชาญกลุ่มดุริยางค์ไทย สำนักการสังคีต กรมศิลปากร 1. จิรัส อาจณรงค์ ศิลปินแห่งชาติ
2. ดวงเนตร ดุริยพันธ์
3. เผชิญ กองโชค
4. กัญญา โรหิตาจล
5. บุญช่วย แสงอนันต์
6. เสรี สินธุชัยภาคเสรี (ชื่นจิ๋ว)
7. อุทัย ปานประยูร
8. สมบัติ สังเวียนทอง
9. สมชาย ทับพร
ศิลปินกลุ่มดุริยางค์สากล.
The National Symphony Orchestra[]
โคลท์ ซิงเกิลแอ๊คชั่น อาร์มี .45 ลอง โคลท์

โคลท์ ซิงเกิลแอ๊คชั่น อาร์มี .45 ลอง โคลท์  เป็นปืนสั้นแบบลูกโม่ ซิงเกิลแอ็คชั่น .45 ผลิตในปี ค.ศ. 1873 เป็นปืนสั้นที่ได้รับความนิยมเป็นอย่างมากในยุคของคาวบอยตะวันตก รวมทั้งได้กลายเป็นปืนสั้นและกระสุนประจำกองทัพบกในกองบัญชาการทหารของสหรัฐอเมริกาสมัยที่ทำสงครามอับเผ่าอินเดียแดง ใช้หัวกระสุนในขนาด 255 เกรม ความเร็วของวิถีกระสุน 860 ฟิต/วินาที เกิดแรงปะทะ 420 ฟุต-ปอนด์ ปัจจุบันกระสุนของโคลท์ ซิงเกิลแอ็คชั่น อาร์มี .45 ลอง โคลท์ ยังเป็นที่นิยมภายในประเทศอเมริกา แต่ไม่ปรากฏว่าถูกนำเข้ามาเผยแพร่ภายในประเทศไทย
น้ำยาล้างจาน

น้ำยาล้างจาน คือสารชำระล้าง (detergent) ที่ใช้ช่วยในการล้างจาน มีส่วนผสมของสารลดแรงตึงผิว (surfactant) ที่มีการระคายเคืองต่ำ ประโยชน์หลักของน้ำยาล้างจานคือใช้ล้างภาชนะและเครื่องครัวด้วยมือหลังจากประกอบหรือรับประทานอาหารแล้ว น้ำยาล้างจานทำให้สิ่งสกปรกและไขมันหลุดจากภาชนะและรวมตัวเป็นอีมัลชัน (emulsion) อยู่ในน้ำหรือฟอง (foam) เนื่องจากโมเลกุลของน้ำยาล้างจานประกอบด้วยส่วนที่มีขั้วและไม่มีขั้วเช่นเดียวกับผงซักฟอก ส่วนที่มีขั้วจะจับกับโมเลกุลของน้ำ และส่วนที่ไม่มีขั้วจะจับกับสิ่งสกปรกให้หลุดออก ในสมัยก่อนมีชื่อเรียกอื่น ๆ เช่น "สบู่ล้างจาน" หรือ "ครีมล้างจาน" เนื่องจากเคยผลิตในรูปของสบู่และครีมมาก่อน ปัจจุบันน้ำยาล้างจานมีส่วนผสมอื่นรวมอยู่ด้วย เช่น น้ำมะนาวหรือชา ซึ่งเชื่อว่าเป็นการช่วยให้ภาชนะสะอาดมากขึ้นและถนอมมือมากกว่าเดิม
ประวัติ.
โซเดียมคาร์บอเนตถูกนำมาใช้ล้างจาน และอาจถูกใช้กับน้ำกระด้างในหลายพื้นที่ ก่อนที่ผงซักฟอกจะถูกประดิษฐ์ในเยอรมนีระหว่างสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง น้ำยาล้างจานหรือผงซักฟอกชนิดเหลวถูกผลิตขึ้นครั้งแรกกลางคริสตศตวรรษที่ 20 ผู้ผลิตน้ำยาล้างจานเริ่มต้นสายการผลิตในสหรัฐในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1930-1940 ทีโพล เป็นเจ้าแรกในยุโรป เริ่มผลิตในปี 1942
ในปี 2005 น้ำยาล้างจานมียอดขายรวมเกือบ 1 หมื่นล้านดอลลาร์สหรัฐทั่วโลก
ค่าคงตัวอ็อยเลอร์–มัสเกโรนี

ค่าคงตัวอ็อยเลอร์–มัสเกโรนี  เป็นค่าคงตัวทางคณิตศาสตร์ ส่วนมากใช้ในทฤษฎีจำนวน เป็นค่าของลิมิตระหว่างอนุกรมฮาร์โมนิกและลอการิทึมธรรมชาติ
<math>\gamma = \lim_{n \rightarrow \infty } \left[ \left(
\sum_{k=1}^n \frac{1}{k} \right) - \log (n) \right]=\int_1^\infty\left({1\over\lfloor x\rfloor}-{1\over x}\right)\,dx</math>
ค่าคงตัวนี้นิยมเขียนแทนด้วยอักษรกรีก γ (แกมมา) มีค่าประมาณคือ 0.57721 56649 01532 86060 65120 90082 40243 10421 59335
ผู้นิยามค่าคงตัวนี้เป็นครั้งแรกคือ เลอ็อนฮาร์ท อ็อยเลอร์ นักคณิตศาสตร์ชาวสวิตเซอร์แลนด์ โดยได้ตีพิมพ์ใน "De Progressionibus harmonicus observationes" ใน พ.ศ. 2478 ปัจจุบันยังไม่ทราบว่า γ เป็นจำนวนตรรกยะหรือไม่ แต่จากกระบวนการเศษส่วนต่อเนื่องได้แสดงให้เห็นว่า ถ้า γ เป็นจำนวนตรรกยะแล้ว ส่วนของ γ จะต้องมีค่ามากกว่า "10242080"
โดโมเดโดโวแอร์ไลน์

โดโมเดโดโว แอร์ไลน์  เป็นสายการบินสัญชาติรัสเซีย ให้บริการเที่ยวบินภายในประเทศ โดนเน้นไปยังฝั่งตะวันออกของรัสเซีย และประเทศในเครือจักรภพ และยังให้บริการเที่ยวบินเช่าเหมาลำไปยัง จีน, ไทย, มัลดีฟส์, มาเลเซีย, ยุโรป และสิงคโปร์ โดยมีท่าอากาศยานหลักอยู่ที่ท่าอากาศยานนานาชาติโดโมเดโดโว
ประวัติ.
เมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2507 แอโรฟลอต โซเวียต ได้ตั้งแผนกโดโมเดโดโว ยูไนเต็ดแอร์ ขึ้นมาเพื่อให้บริการเที่ยวบินภายในสหภาพโซเวียต โดยเน้นไปยังพื้นที่ฝั่งตะวันออก และประเทศเอเชียกลาง และในวันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2507 ก็ได้เริ่มให้บริการเป็นครั้งแรกด้วยเครื่องตูโปเลฟ ตู-114 เที่ยวบินจากโดโมเดโดโวไปยังคาบารอฟสค์ ในภาคตะวันออก จนในปี พ.ศ. 2521 ก็ได้เปิดเที่ยวบินภายในประเทศที่ไกลที่สุดในโลก จากมอสโกไปยังเปโตรปัฟลอฟสค์-คัมชัตสกี ซึ่งมีระยะทาง 6,800 กิโลเมตร ด้วยเครื่องบินอิลยูชิน อิล-62 ต่อมาในปี พ.ศ. 2522 ก็ได้เปลี่ยนชื่อเป็น โดโมเดโดโว ซาปา (รัสเซีย : Домодедовское производственное объединение гражданской авиации (ДПО ГА))
ในวันที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2536 ก็ได้แยกตัวออกมาจากแอโรฟลอต และในเดือนมกราคม พ.ศ. 2541 รัฐบาลได้แปรรูปกิจการทำให้การดำเนินระหว่างท่าอากาศยานและสายการบินแยกออกจากกัน และจัดตั้งเป็นบริษัท โดโมเดโดโว แอร์ไลน์ ก่อนที่จะถ่ายโอนการผลิตในปี พ.ศ. 2544 โดยรัฐบาลยังถือหุ้นบางส่วนไว้สำหรับการควบคุมกิจการ จนกระทั่งเดือนตุลาคม พ.ศ. 2547 โดโมเดโดโว แอร์ไลน์ และครัสแอร์ ได้ควบรวมกันจัดตั้ง บริษัทแอร์บริดจ์ เพื่อเสริมความแข็งแกร่งของเครือข่ายการให้บริการ แต่ธุรกรรมทางกฎหมายยังคงแยกกันอยู่ ต่อมาในปี พ.ศ. 2548 ก็ได้เปลี่ยนชื่อเป็นพันธมิตรสายการบินแอร์ยูเนียน
วันผู้ลี้ภัยโลก

วันผู้ลี้ภัยโลก  ตรงกับวันที่ 20 มิถุนายนของทุกปี สหประชาชาติได้ประกาศให้เป็น “วันผู้ลี้ภัยโลก” โดยวันนี้เริ่มก่อตั้งขึ้นครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 2001
ก่อนหน้าที่จะเริ่มมีวันผู้ลี้ภัยโลกนี้ แต่ละประเทศจะมีวันผู้ลี้ภัยโลกเป็นของตนเอง เช่น Africa Refugee Day
วันธงชัย อินทรวัตร

วันธงชัย อินทรวัตร หรือ ต้อล (เกิด 23 ธันวาคม พ.ศ. 2530) คือนักร้องและนักแสดงไทย ภายใต้ชื่อนักล่าฝันในรายการทรู อะคาเดมี่ แฟนเทเชีย ซีซั่นที่ 4 (True Academy Fantasia Season 4) ใน พ.ศ. 2550 มีรหัสประจำตัวคือ V9 ต้อลได้รับตำแหน่ง รองชนะเลิศอันดับ 1 ของรายการ ทรู อะคาเดมี แฟนเทเชีย ฤดูกาลที่4 และล่าสุด ต้อลยังได้รับตำแหน่ง ชนะเลิศ ในรายการ เดอะมาสเตอร์The Master
ประวัติ.
วันธงชัย อินทรวัตร หรือ ต้อล เกิดในวันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2530 ที่จังหวัดเชียงใหม่ หลังจากที่จบการศึกษาจากโรงเรียนอนุบาลเชียงใหม่และโรงเรียนยุพราชวิทยาลัย ต้อลก็เข้าเรียนต่อในระดับปริญญาตรี ที่คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยพายัพ จนถึง ปี 2 แต่ต้องดรอปไว้ เมื่อมาเข้าประกวด ทรู อะคาเดมี่ แฟนเทเชีย ซีซั่นที่ 4 (True Academy Fantasia Season 4)
ปัจจุบัน โอนหน่วยกิตมาศึกษาต่อที่ คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง
ต้อลรักในดนตรีมาตั้งแต่เด็กเนื่องจากได้รับแรงบันดาลใจโดยตรงจากคุณพ่อที่เป็นอดีตนักดนตรีและนักแต่งเพลงซึ่งได้สนับสนุนให้ต้อลเล่นเครื่องดนตรีและร้องเพลง ต้อลได้ฝึกเล่นอิเล็กโทนเป็นครั้งแรกเมื่ออายุได้ 7 ปี และได้ฝึกฝนเล่นเครื่องดนตรีด้วยตัวเองอีกหลายชนิดในเวลาต่อมา เช่น เปียโน กีตาร์ กลอง เบส ไวโอลิน และฟลุต
นอกจากนี้ต้อลยังผ่านการประกวดร้องเพลงมาหลายเวที เช่น พานาโซนิคสตาร์ชาเลนจ์ เนสกาแฟมิวสิกชาเลนจ์ และได้รับรางวัลชนะเลิศในการแข่งขันของแลคตาซอย ต้อลได้รับเลือกเป็นสมาชิกในโครงการยุวชนเสียงดีในระดับประถมศึกษาของโรงเรียน และยังเข้าร่วมวงโยธวาทิตในระดับมัธยมศึกษา โดยมีหน้าที่ในการเป่าฟลุตอยู่ 2 ปี
ก่อนที่จะเข้ามาเป็นนักล่าฝันในรายการทรู อะคาเดมี่ แฟนเทเชีย ซีซั่นที่ 4 (True Academy Fantasia Season 4) ต้อลมีโอกาสได้รับเลือกเป็นสมาชิกในโครงการพิเศษของ สำนักงานคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามยาเสพติด (ป.ป.ส) และได้ออกอัลบั้มที่มีชื่อว่า "Go-getter" ร่วมกับกลุ่มศิลปินที่ถูกสร้างขึ้นด้วยความสามารถและสร้างสรรค์ของเยาวชนภาคเหนือตอนบนเพื่อต่อต้านยาเสพติดและอบายมุข โดยในอัลบั้มนี้ต้อลได้มีส่วนร่วมขับร้องในเพลง "ผู้หญิงดีดี"
ปี 2558 ได้ย้ายค้ายมาอยู่ค่ายแกรมมี่ มีผลงานเพลงอย่าง "สภาวะไร้น้ำหนัก"
ด้านผลงานแสดง แสดงละครเรื่องแรกคือ "เศรษฐีข้างเขียง"
ทรู อะคาเดมี แฟนเทเชีย.
ต้อลตัดสินใจสมัครคัดเลือกในเข้าแข่งขันในรายการทรู อะคาเดมี แฟนเทเชีย ฤดูกาลที่ 4 โดยสมัครเข้าออดิชันจากภาคเหนือ ซึ่งเป็นบ้านเกิดของต้อล ต้อลผ่านเข้ารอบ 100 คน และเข้ามาออดิชั่นรอบสุดท้ายที่ โรงแรมโซฟิเทล กรุงเทพ ในวันที่ 29 เมษายน 2550 และในวันนั้น ต้อลก็ได้ก้าวเข้าสู่รอบ 20 คนสุดท้ายของรายการ โดยได้รับรหัสประจำตัวที่ใช้ในการแข่งขันคือ V9 
17 มิถุนายน 2550 ต้อลและเพื่อน ๆ อีก 19 คน ก็ได้เดินทางเข้าสู่บ้านแมกโนเลียส์ เพื่อแข่งขันในรายการทรู อะคาเดมี แฟนเทเชีย ฤดูกาลที่ 4 อย่างเป็นทางการ
หลังจากที่ผ่านการแข่งขันมา 12 สัปดาห์เต็ม ในวันที่ 8 กันยายน 2550 ซึ่งเป็นวันตัดสิน ต้อล วันธงชัยก็ได้รับคะแนนจากการโหวตมากเป็นลำดับที่ 2 ทำให้ต้อลได้ตำแหน่งรองอันดับหนึ่งในการแข่งขัน ทรู อะคาเดมี แฟนเทเชีย ในฤดูกาลที่ 4 ไป
ตระกูลภาษาย่อยทิเบต-พม่า

ตระกูลภาษาย่อยทิเบต-พม่า เป็นตระกูลย่อยของตระกูลภาษาจีน-ทิเบต ใช้พูดในเอเชียกลาง และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ รวมทั้ง พม่า ทิเบต ภาคเหนือของไทย ภาคกลางของจีน ภาคเหนือของเนปาล ภูฏาน อินเดียและปากีสถาน 
ภาษากลุ่มนี้มี 350 ภาษา ภาษาพม่ามีผู้พูดมากที่สุด (ประมาณ 32 ล้านคน) มีผู้พูดภาษาทิเบตทุกสำเนียงอีกราว 8 ล้านคน นักภาษาศาสตร์บางคนเช่น George van Driem เสนอให้จัดตระกูลทิเบต-พม่าขึ้นเป็นตระกูลใหญ่ และให้กลุ่มภาษาจีนมาเป็นกลุ่มย่อยแทนแต่ยังไม่ได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวาง
กลุ่มภาษาเวียตติก

กลุ่มภาษาเวียตติก หรือ กลุ่มภาษาเหวียด-เหมื่อง เป็นสาขาของภาษาตระกูลออสโตรเอเชียติกซึ่งรวมภาษาเวียดนามและภาษาเหมื่องไว้ในกลุ่มนี้ ภาษาเวียดนามจัดเข้าอยู่ในตระกูลออสโตรเอเชียติกเมื่อ พ.ศ. 2493 มีคำยืมจากภาษาจีนและกลุ่มภาษาไทมากจนปัจจุบันกลายเป็นภาษาคำโดดที่มีวรรณยุกต์ คล้ายกับภาษาไทยหรือภาษาจีนสำเนียงทางใต้มากว่าภาษาตระกูลออสโตรเอเชียติกอื่นๆ อย่างไรก็ตามรูปแบบและความคล้ายคลึงทางสัทวิทยา ถือว่าใกล้เคียงกับภาษาตระกูลออสโตรเอเชียติก ภาษาในกลุ่มนี้มีเสียงวรรณยุกต์
ลักษณะ.
มีเสียงวรรณยุกต์ต่ำ 3 เสียง สูง 3 เสียง ซึ่งสัมพันธ์กับเสียงก้อง ไม่ก้องของพยัญชนะต้นในภาษาดั้งเดิม แล้วเปลี่ยนเสียงโดยขึ้นกับเสียงตัวสะกด ระดับของวรรณยุกต์ขึ้นกับว่าเป็นพยางค์เปิดหรือปิดที่มีพยัญชนะเสียงนาสิกเป็นตัวสะกด
สมภารเซ้งโบสถ์

สมภารเซ้งโบสถ์ เป็นเพลงพิเศษที่อยู่ในอัลบั้ม "ตะวันตกดิน" ซึ่งเป็นอัลบั้มพิเศษของยืนยง โอภากุล หรือ แอ๊ด คาราบาว ซึ่งออกมาในปี พ.ศ. 2549 ช่วงเวลาเดียวกับวิกฤตการณ์การเมืองในประเทศไทย พ.ศ. 2548-2549 ขณะที่พันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตยชุมนุมขับไล่ พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร นายกรัฐมนตรี เช่นเดียวกับเพลง เว้นวรรค
สมภารเซ้งโบสถ์ เป็นเพลงที่มีเนื้อหาเสียดสี เปรียบเทียบ สถานการณ์การเมืองในขณะนั้น โดย ยืนยง ผู้แต่งได้แรงบันดาลใจในการเขียนเนื้อเพลงจากโคลงชื่อ "สมภารเซ้งโบสถ์" ของเนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์ โดยเปรียบเทียบ ดร.ทักษิณ ชินวัตร เหมือนสมภารเลี่ยม การเซ้งโบสถ์ให้กับเถ้าแก่เสก เจ้าสัวเมืองสิงค์ เหมือนกับกรณีตระกูลชินวัตรและดามาพงศ์ขายหุ้นกลุ่มบริษัทชินคอร์ปแก่บริษัท เทมาเสก โฮลดิ้ง แห่งสิงคโปร์ ซึ่งนำมาสู่วิกฤตศรัทธาในตัว พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร 
บทเพลงที่อยู่ในอัลบั้มชุดนี้ ชี้ถึงความไม่ชอบมาพากลหลายเรื่องในโครงการของรัฐบาล ทักษิณ ทั้งเรื่องทุจริตคอรัปชั่น อย่างในเพลง สามสิบบาทรักษาไม่ได้ บทเพลงในอัลบั้มยังชี้ถึงความล้มเหลวในด้านธรรมภิบาลในการบริหารประเทศอีกด้วย