pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
ภาษาฟิลิปปินส์

ภาษาฟิลิปปินส์ ([wɪˈkɐŋ ˌfiːliˈpiːno]) เป็นภาษาประจำชาติและภาษาราชการภาษาหนึ่งของประเทศฟิลิปปินส์คู่กับภาษาอังกฤษ กำหนดเมื่อ พ.ศ. 2530 ภาษานี้เป็นสำเนียงมาตรฐานของภาษาตากาล็อก เมื่อ 13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2480 สถาบันภาษาแห่งชาติเลือกภาษาตากาล็อกซึ่งเป็นภาษาท้องถิ่นที่มีการใช้เป็นภาษาเขียนมากที่สุด มาเป็นพื้นฐานของภาษาประจำชาติภาษาใหม่ใน พ.ศ. 2504 ภาษานี้เป็นที่รู้จักในชื่อ ปิลิปีโน และเปลี่ยนชื่อเป็นภาษาฟิลิปปินส์เมื่อ พ.ศ. 2515
ประวัติ.
เริ่มแรก Balarila ng Wikang Pambansa นำอักษร 20 ตัวที่แสดงเสียงในภาษาตากาล็อก ได้แก่ a b k d e g h i l m n ng (ng ถือเป็นอักษรตัวเดียว) o p r s t u w y สถาบันภาษาแห่งชาติเริ่มภาษาใหม่เมื่อ พ.ศ. 2516 และเพิ่มอักษรเป็น 31 ตัวเมื่อ พ.ศ. 2519 คืออักษร 26 สำหรับภาษาอังกฤษ และอักษรจากภาษาสเปนคือ ñ, ll, rr, และ ch, และ ng จากภาษาตากาล็อก ต่อมา พ.ศ. 2530 ตัดอักษร rr, ll และ ch ออกไปทำให้เหลือ 28 ตัว 
ความแตกต่างระหว่างภาษาฟิลิปปินส์กับภาษาตากาล็อก.
คำว่าฟิลิปปินส์และตากาล็อกเป็นชื่อของภาษาที่ใกล้เคียงกัน อาจจะหมายถึงภาษาเดียวกันหรือคนละภาษาก็ได้ ภาษาฟิลิปปินส์เป็นภาษาประจำชาติของฟิลิปปินส์ มีผู้พูดเป็นภาษาแม่ราวร้อยละ 30 ของประชากร 84 ล้านคน และเป็นภาษาที่สองของประชากรอีกราวร้อยละ 80 ส่วนภาษาตากาล็อกมีสถานะเป็นภาษาพื้นเมืองของชาวตากาล็อกโดยผู้พูดเป็นภาษาแม่น้อยกว่าภาษาฟิลิปปินส์ เพราะผู้ที่ไม่ใช่ชาวตากาล็อกซึ่งอยู่ห่างออกไปจากเขตของชาวตากาล็อกคือภาคกลางและภาคใต้ของเกาะลูซอน ใช้ภาษาฟิลิปปินส์เป็นภาษาแม่แต่เรียกตัวเองว่าเป็นชาวตากาล็อกด้วย โดยทั่วไปผู้ที่พูดภาษาฟิลิปปินส์เป็นภาษาแม่จะไม่มีใครพูดว่าใช้ภาษาตากาล็อกเป็นภาษาที่สอง แต่มักถือว่าเป็นผู้พูดของทั้งสองภาษา ความแตกต่างที่สำคัญอยู่ที่การเขียนและการแปรผันของคำศัพท์มากกว่า 
ภาษาฟิลิปปินส์เป็นภาษาราชการในโรงเรียนและใช้ในสื่อต่าง ๆ แต่มีความสำคัญน้อยกว่าภาษาอังกฤษ รวมทั้งในการเรียนการสอนด้านวิทยาศาสตร์ แต่ถือว่าคู่คี่กับภาษาอังกฤษในด้านการค้าขายและการติดต่อราชการ ภาษาฟิลิปปินส์ใช้เป็นภาษากลางทั่วประเทศฟิลิปปินส์ โดยเฉพาะการบริการสาธารณะในเขตที่ไม่ใช้ภาษาตากาล็อก 
ภาษาตากาล็อกเป็นภาษาที่เก่ากว่า มีศูนย์กลางอยู่ในเขตของชาวตากาล็อกในเกาะลูซอน ภาษาฟิลิปปินส์มีประวัติย้อนหลังไปเพียง พ.ศ. 2473 ในชื่อภาษาปิลิปิโนซึ่งขณะนั้นยังไม่ต่างจากภาษาตากาล็อกมากนัก ความแตกต่างเริ่มชัดเจนเมื่อ พ.ศ. 2515 ก่อนจะเป็นภาษาราชการเมื่อ พ.ศ. 2530 ภาษาฟิลิปปินส์มีอักษร 28 ตัว (รวม "ng" ที่ถือเป็นอักษรเดี่ยวและอักษรที่มาจากภาษาสเปน ñ) และมีระบบของหน่วยเสียงและคำยืมที่เปิดกว้างสำหรับคำยืมจากภาษาต่างชาติและภาษาพื้นเมืองอื่น ๆ ภาษาตากาล็อกมีอักษร 20 ตัว (ไม่มี c, f, j, q, v, x, z; แต่ใช้ "ng" เป็นอักษรเดี่ยว) และระบบของหน่วยเสียงที่ไม่เปิดกว้างสำหรับภาษาอื่นนอกจากภาษาละตินของวาติกัน 
เนื่องจากตากาล็อกเป็นชื่อของกลุ่มชนด้วย จึงมีความอ่อนไหวทางการเมืองหากจะกล่าวว่าภาษาฟิลิปปินส์เป็นภาษาเดียวกับภาษาตากาล็อก คำว่าฟิลิปปินส์เป็นคำที่เป็นกลางโดยมาจากชื่อของประเทศไม่ได้มาจากชื่อชนกลุ่มใดกลุ่มหนึ่ง ภาษาฟิลิปปินส์มีบทบาทเป็นภาษากลางในบริเวณที่เคยใช้ภาษาอื่น ๆ มาก่อน เช่น ในเกาะมินดาเนาที่เคยใช้ภาษาเซบูเป็นภาษากลาง และเมืองบาเกียวที่เคยใช้ภาษาอีโลกาโนเป็นภาษากลาง เนื่องจากภาษาฟิลิปปินส์เป็นภาษาในโรงเรียน การศึกษาจะทำให้ช่องว่างระหว่างภาษาตากาล็อกกับภาษาฟิลิปปินส์ห่างไกลกันยิ่งขึ้น
โฮมโปร

โฮมโปร  ชื่อเต็ม บริษัท โฮม โปรดักส์ เซ็นเตอร์ จำกัด (มหาชน) ก่อตั้งเมื่อวันที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2538 ด้วยทุนจดทะเบียนเริ่มต้น 150 ล้านบาท ซึ่งเป็นการร่วมลงทุนของ กลุ่ม แลนด์ แอนด์ เฮ้าส์, บริษัท อเมริกัน อินเตอร์แนชชั่นแนล แอสชัวรันส์ จำกัด และกลุ่มสารสิน ได้เข้าจดทะเบียนเป็นบริษัทรับอนุญาตในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยเมื่อวันที่ 30 ตุลาคม พ.ศ. 2544 ก่อตั้งขึ้นโดยมีวัตถุประสงค์เพื่อประกอบธุรกิจค้าปลีก โดยจำหน่ายสินค้าและให้บริการที่เกี่ยวข้องกับการก่อสร้าง ต่อเติม ซ่อมแซม อาคาร บ้านและที่อยู่อาศัยแบบครบวงจร โดยในเดือนกันยายน พ.ศ. 2539 บริษัทฯ ได้เปิดดำเนินการที่สาขาฟิวเจอร์พาร์ค รังสิต ในย่านรังสิต เป็นสาขาแรก ปัจจุบัน บริษัทฯ มีสาขาที่เปิดดำเนินการแล้วทั้งสิ้น 94 สาขา (พ.ศ. 2566) ซึ่งตั้งอยู่ในเขตกรุงเทพฯ และปริมณฑล 36 สาขา และอยู่ในพื้นที่ต่างจังหวัด อีก 58 สาขา วันที่ 19 มิถุนายน พ.ศ. 2567 ราคาหุ้นของบริษัทต่ำสุดในรอบ 8 ปี ปิดที่ 8.80 บาท
สมเด็จพระพุทธปาพจนบดี (ทองเจือ จินฺตากโร)

สมเด็จพระพุทธปาพจนบดี นามเดิม ทองเจือ สายเมือง ฉายา จินฺตากโร (2 มีนาคม พ.ศ. 2451 - 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2551) เป็นสมเด็จพระราชาคณะฝ่ายธรรมยุติกนิกาย เคยดำรงตำแหน่งสำคัญ เช่น เจ้าอาวาสวัดราชบพิธสถิตมหาสีมารามราชวรวิหาร กรรมการมหาเถรสมาคม แม่กองงานพระธรรมทูต สังฆมนตรีช่วยว่าการองค์การเผยแผ่ เป็นต้น
ประวัติ.
สมเด็จพระพุทธปาพจนบดี มีนามเดิมว่า ทองเจือ สายเมือง เกิดเมื่อวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2452 (พุทธศักราชแบบใหม่) ตรงกับวันอังคารขึ้น 11 ค่ำ เดือน 4 ปีวอก ณ ปากคลองบางเขน เขตดุสิต กรุงเทพมหานคร
อุปสมบท.
สมเด็จพระพุทธปาพจนบดี บรรพชาเป็นสามเณร เมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2467 ณ วัดราชบพิธสถิตมหาสีมาราม โดยมีพระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหลวงชินวรสิริวัฒน์ สมเด็จพระสังฆราชเจ้า ทรงเป็นพระอุปัชฌาย์ และพระศาสนโศภน (ภา ภาณโก) เป็นพระศีลาจารย์
ต่อมาได้อุปสมบท เมื่อวันที่ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2472 ณ วัดราชบพิธสถิตมหาสีมาราม โดยมีพระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหลวงชินวรสิริวัฒน์ สมเด็จพระสังฆราชเจ้า ทรงเป็นพระอุปัชฌาย์ พระวินัยมุนี (แปลก วุฑฺฒิญาโณ) เป็นพระกรรมวาจาจารย์ พระจุลคณิศร (จรัส สุตธโน) เป็นพระอนุสาวนาจารย์
วิทยฐานะ.
นักธรรมชั้นเอก เปรียญธรรม 6 ประโยค
มรณภาพ.
สมเด็จพระพุทธปาพจนบดี (ทองเจือ จินฺตากโร) เข้ารับการรักษาที่โรงพยาบาลศิริราช อาคาร 84 ปี ตั้งแต่วันที่ 16 เมษายน พ.ศ. 2551 รวม 95 วัน ด้วยอาการสมอง ไข้ เหนื่อยหอบ ทรุดตัวลง และได้มรณภาพด้วยโรคปอดติดเชื้อ เมื่อวันเสาร์ที่ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2551 เวลา 11:05 น. สิริอายุได้ 99 ปี พรรษา 79 มีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 7 มีนาคม พ.ศ. 2552 ณ เมรุหลวงหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส
แมงมัน

แมงมัน  เป็นชื่อเรียกของมดชนิดหนึ่งซึ่งทำหน้าที่เป็นมดราชินีสามารถนำมารับประทานเป็นอาหารได้ และมีชื่อวิทยาศาสตร์คือ Carebara sp. 1 of AMK
วรรณะ.
มดในตระกูลนี้มีการแบ่งวรรณะเป็น 6 วรรณะคือ
ลักษณะทั่วไป.
แมงมันตัวเมีย มีสีแดงคล้ำ ตัวใหญ่ มีรสมันนิยมนำมาบริโภคเป็นอาหาร เรียกกันทั่วไปว่า "แมงมันแม่"
แมงมันตัวผู้ มีสีเหลือง ตัวเล็กกว่าแมงมันตัวเมีย ไม่นิยมรับประทานเพราะมีรสขม เรียกกันทั่วไปว่า "แมงมันปู๊" หรือ "แมงมันคา"
ประโยชน์/โทษ.
แมงมัน เป็นอาหารตามฤดูกาลที่หาได้ไม่ง่ายนักจึงเป็นที่ต้องการของชุมชน ที่นิยมรับประทานทั้งไข่ และลูกแมงมัน เฉพาะตัวเมีย ดังนั้นแมงมันจึงมีราคาดีพอสมควรเพราะนอกจากจะมีน้อยแล้วปีหนึ่งๆ จะมีให้รับประทานเพียงครั้งเดียว ไข่แมงมันที่ เรียกว่า "แมงมันจ่อม" ขายเป็นช้อน (คาว) ๆละ 20 บาท ลูกแมงมันที่คั่วแล้วใส่ถ้วยน้ำจิ้มเล็กๆ เป็นถ้วยตวงถ้วยละ 60 บาท ถ้าเป็น ขีดๆละ 100 บาท ส่วนแมงมันตัวผู้จะใช้เป็นเหยื่อตกเบ็ดปลาช่อน,ปลาสลิด
ที่อยู่อาศัย.
แมงมันชอบอาศัยอยู่ตามที่ดินที่เป็นที่ดอนน้ำท่วมไม่ถึง ชอบดินแข็งและชอบอยู่ใกล้รากไม้ใหญ่ๆ คล้ายปลวก แต่ไม่ก่อดิน หรือพูนดินขึ้นเป็นจอมปลวก ในรอบหนึ่งปีแมงมันจะออกจากรูเฉพาะเดือนพฤษภาคม คือฤดูฝน เพราะน้ำฝนที่ซึมลงดินทำให้ แมงมันอยู่ไม่ได้จะออกจากรูขึ้นมาอยู่บนผิวดิน แมงมันจะไม่ย้ายรังถ้าไม่ถูกรบกวนจากคน ก่อนที่ลูกแมงมันจะออกมาแม่จะออกมา ก่อนเพื่อขยายรูให้กว้างขึ้น เพราะลูกแมงมันตัวโตกว่า แม่แมงมันจะใช้เวลาขยายรูประมาณ 3 ชั่วโมง ลูกแมงมันถึงจะต้องออกมา
พาวเวอร์เรนเจอร์ ลอสท์ กาแล็คซี่

พาวเวอร์ เรนเจอร์ ลอส์ท กาแล็คซี่  เป็นซีรีส์ที่6 ของพาวเวอร์เรนเจอร์ ซึ่งออกอากาศเมื่อ 6 กุมภาพันธ์ ถึง 18 ธันวาคม ค.ศ. 1999 มีตอนทั้งหมด 45 ตอน
Red Galaxy ranger / leo Corbett
ชายหนุ่มนักรบผู้นำทีมแห่งดาวทางช้างเผือก ทำหน้าที่เป็น Red ranger แทนพี่ชายของเขาที่หายสาบสูญในระยะหนึ่ง 
Green Galaxy ranger / Damon Henderson
นักซ่อม Terra Venture 
Blue Galaxy ranger / Kai Chen
เขามีอาชีพเป็นทหารและทำงานอยู่ที่ Terra Venture 
Yellow Galaxy ranger / Maya
หญิงสาวชาวป่า มาจากดาว Mirinoi 
Pink Galaxy ranger (คนแรก) / Kendrix Morgan
สมาชิกในTerra Venture 
Pink Galaxy ranger (คนที่2) / Karone
ทำหน้าที่แทน Kendrix ที่บาดเจ็บสาหัสโดยก่อนหน้านั้นในอดีตเคยเป็นAstronemaมาก่อน
Magna Defender / Mike Corbett
พี่ชายของLeo ได้ถูกวางตัวให้เป็นหัวหน้าทีม แต่ได้หายสาบสูญไปในการต่อสู้กับScorpius' army ภายหลังเขากลับมาในฐานะMagna Defender
ผู้เฒ่าประจำเผ่าแห่งป่า Mirinoi forest ซึ่งเขาได้สาปให้กลายเป็นหิน พร้อมกับมนุษย์ในเผ่าหลายคน
หุ่นยนต์ผู้ช่วยจาก Pris
เรนเจอร์รุ่นพี่ ได้เข้ามาช่วยเหลือ Lost Galax team ให้รอดพ้นจากการโจมตีของ ไซโคเรนเจอร์
Transmorpher
อุปกรณ์แปลงร่างของ PRLG รหัสที่ใช้ในการแปลงร่างคือ Go Galactic
Magna Defender Morpher
อุปกรณ์แปลงร่างของMagna Defender / Mike
Quasar Saber
Magna Blaster
Transdaggers 
Magna Talon ดาบสั้นที่เกิดจาก Transdaggers โดยไม่มีการเปลี่ยนแปลงรูปแบบ
Trans Blaster ปืนหน้าไม้ที่เกิดจากการเปลี่ยนแปลงรูปแบบของ Transdaggers
Cosma Claw กงเล็บที่เกิดจากการเปลี่ยนแปลงรูปแบบของ Transdaggers
Delta Daggers มีดสั้นคู่ที่เกิดจากการแยกส่วนของ Transdaggers
Beta Bow ธนูที่เกิดจากการเปลี่ยนแปลงรูปแบบของ Transdaggers
Quasar Launchers บาซูก้าแบบประทับบ่า มีทั้งหมด5กระบอก
Lights of Orion 
Red Armored Ranger 
Astro Megaship
Jet Jammers
Astro Cycles
มอเตอร์ไซด์ทั้งสามสามารถขับได้เฉพาะ เรด เรนเจอร์ บลู เรนเจอร์ และ กรีนเรนเจอร์
Capsular Cycle
Galaxy Megazord
Lion Galactazords
Condor Galactazords
Gorilla Galactazords
Wolf Galactazords
Wild Cat Galactazords
Galaxy Megazord powered up (by the Lights of Orion)
Torozord
Riding Torozord
Magna Defender Grow
Centaurus Megazord
C1 Zord
C2 Zord
C3 Zord
C4 Zord
C5 Zord
Stratoforce Megazord
S1 Zord
S2 Zord
S3 Zord
S4 Zord
S5 Zord
Zenith Zords
Zenith Carrier Zord
ท่าอากาศยานเมลเบิร์น

"บทความนี้กล่าวถึงท่าอากาศยานในประเทศออสเตรเลีย สำหรับกรณีอื่นดูที่ ท่าอากาศยานเมลเบิร์น (แก้ความกำกวม)"
ท่าอากาศยานเมลเบิร์น หรือ ท่าอากาศยานทัลลามารีน ตั้งอยู่ที่เมืองทัลลามารีน ในรัฐวิกตอเรีย ประเทศออสเตรเลีย เป็นท่าอากาศยานหลักอันดับสองของออสเตรเลีย เป็นรองจากท่าอากาศยานนานาชาติคิงส์ฟอร์ดสมิธ และยังเป็นฐานบริการของควอนตัส และสายการบินลูกอย่างเจ็ตสตาร์แอร์เวย์ รวมถึงไทเกอร์แอร์เวย์ออสเตรเลียซึ่งจะเริ่มเปิดฐานบริการที่เมลเบิร์นในช่วงปลายปีพ.ศ. 2550
วัดนรนาถสุนทริการาม

วัดนรนาถสุนทริการาม เป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ ตั้งอยู่เชิงสะพานเทเวศร์นฤมิตร ตรงมุมคลองผดุงกรุงเกษม ตัดกับถนนสามเสน แขวงวัดสามพระยา เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร
ประวัติ.
วัดนรนาถสุนทริการาม เดิมชื่อว่า “วัดเทพยพลี” บางคนเรียกเพื้ยนไปเป็น วัดฉิมพลี สันนิษฐานว่าน่าจะสร้างขึ้นระหว่างปลายรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ถึงก่อน พ.ศ. 2394 ซึ่งเป็นปีที่รัชกาลที่ 4 โปรดเกล้าฯให้ขุดคลองผดุงกรุงเกษม และคลองนี้ได้ตัดผ่าน พื้นที่ของวัดเทพยพลีด้วย ต่อมาสมัยต้นรัชกาลที่ 5 พระยาโชฎีกราชเศรษฐี (เถียน โชติกเสถียร) ครั้งยังเป็นพระยานรนาถภักดี กับคุณหญิงสุ่น (ภรรยา) ได้มีจิตศรัทธาสละทรัพย์ทำการปฏิสังขรณ์วัด แทบจะกล่าวได้ว่าเป็นการสร้างวัดขึ้นใหม่เพราะ ได้สร้างพระอุโบสถ พระวิหาร ศาลาการเปรียญ พระเจดีย์ และกุฏิสงฆ์ใหม่หมด แม้แผ่นศิลาสี่เหลี่ยมจำนวนมากที่ปูภายใน บริเวณวัดก็สั่งมาจากเมืองจีน ครั้นปฏิสังขรณ์เสร็จเรียบร้อย ก็ได้น้อมเกล้าฯ ถวายแด่รัชกาลที่ 5 ซึ่งพระองค์ท่านก็ทรงรับไว้ เป็นพระอารามหลวงและได้ทรงแปลงให้เป็นวัดฝ่ายธรรมยุติกนิกาย พระราชทานนามวัดใหม่ว่า “วัดนรนาถสุนทริการาม” ตั้งแต่ พ.ศ. 2418 เป็นต้นมา
ครั้นต่อมา ในสมัยรัชกาลที่ 7 ได้ทรงเห็นความทรุดโทรมของวัดในคราวเสด็จพระราชดำเนินไปทรงถวายผ้าพระกฐิน จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ทำการซ่อมแซมหมดทั้งวัด ต่อมา พ.ศ. 2475 สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้านิภานภดล วิมลประภาวดี กรมขุนอู่ทองเขตขัติยนารี พระราชธิดาในพระวิมาดาเธอ พระองค์เจ้าสายสวลีภิรมย์ กรมพระสุทธาสินีนาฎ ปิยมหาราชปดิวรัดา ได้ทรงช่วยซ่อมพระอุโบสถ พระวิหาร และกุฏิสงฆ์อีกครึ่งหนึ่ง ในสมัยสงครามเอเชียบูรพา ปูชนียวัตถุภายในวัดแตกร้าวหักพังเพราะแรงสะเทือน ภายหลังเมื่อสงครามสงบแล้ว ต่อมาใน ระยะหลังๆ ทางวัดได้ทำการบูรณะซ่อมแซมบ้างและสร้างกุฏิสงฆ์ศาลาการเปรียญ และตึกสามัคคีเนรมิตเพิ่ม
ลำดับเจ้าอาวาส.
นับตั้งแต่ก่อตั้งมา เท่าที่ปรากฏหลักฐานสืนค้นได้ วัดนรนาถฯ มีเจ้าอาวาสตามลำดับดังนี้
เจ้าพระยาสุรวงษ์วัฒนศักดิ์ (โต บุนนาค)

นายพลโท เจ้าพระยาสุรวงษ์วัฒนศักดิ์ (นามเดิม: โต บุนนาค; 25 มิถุนายน พ.ศ. 2395 – 8 ตุลาคม พ.ศ. 2452) เป็นบุตรของเจ้าพระยาสุรวงษ์ไวยวัฒน์ (วร บุนนาค) กับท่านผู้หญิงอ่วม สุรวงษ์ไวยวัฒน์ จบการศึกษาวิชาทหารปืนใหญ่จากประเทศอังกฤษ
ประวัติ.
เริ่มรับราชการเมื่อ พ.ศ. 2421 ในรัชกาลที่ 5 เป็นที่พระอมรวิสัยสรเดช ผู้บังคับการกองทหารปืนใหญ่ และ เป็นผู้บังคับการโรงเรียนนายร้อยทหารบก ต่อมาเป็นราชองครักษ์ประจำพระองค์พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้รับโปรดเกล้าฯ เลื่อนบรรดาศักดิ์เป็น พระยาสีหราชเดโชชัย ถือศักดินา 10000 พร้อมกับรับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ชั้น ทุติยจุลจอมเกล้า เมื่อ พ.ศ. 2431 จากนั้นในวันที่ 9 เมษายน พ.ศ. 2432 จึงได้รับพระราชทานยศทหารเป็น พลตรี 
ต่อมาในปี พ.ศ. 2443 ได้รับสถาปนาเป็น เจ้าพระยาสุรวงษ์วัฒนศักดิ์ อรรคยโสดมบรมนารถ วรุตมามาตยมหาเสนาบดี ยุทธวิธีสมันตเวท อนีกเดชกิติกำจร สุจริตสาธรมหาสวามิภักดิ ราชานุรักษธุรนิพัทธ ศรีรัตนไตรยสรณธาดา อุดมเมตยาชวาไศรย อภัยพิริยบรากรมพาหุ ดำรงตำแหน่งสุดท้ายที่สมุหราชองครักษ์และยศสุดท้ายทางทหารที่ พลโท
เจ้าพระยาสุรวงษ์วัฒนศักดิ์ มีบุตรธิดารวม 27 คน 
เจ้าพระยาสุรวงษ์วัฒนศักดิ์ ป่วยเป็นโรคหัวใจอ่อนมาหลายเดือน ถึงวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2452 ระหว่างตามเสด็จฯ เมืองเพชรบุรี ท่านเกิดอาการแน่นหน้าอก แพทย์ชาวตะวันตกจึงจัดยารักษา อาการก็สงบลง แล้วกลับกำเริบขึ้นเป็นระยะ จนเมื่อวันที่ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2452 เวลา 7 ทุ่ม 15 นาที อาการกลับทรุดลงอีก ถึงแก่อสัญกรรมเมื่อเวลา 7 ทุ่ม 40 นาที สิริอายุได้ 58 ปี วันต่อมาจึงเคลื่อนย้ายศพทางรถไฟกลับไปตั้งบำเพ็ญกุศลที่ของท่าน สมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิราวุธ สยามมกุฎราชกุมาร เสด็จฯ มาพระราชทานน้ำหลวงอาบศพ ได้รับพระราชทานโกศแปดเหลี่ยมบรรจุศพ และมีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 28 เมษายน พ.ศ. 2455 ณ วัดประยุรวงศาวาสวรวิหาร
เกียรติยศ.
เครื่องยศ.
เจ้าพระยาสุรวงษ์วัฒนศักดิ์ (โต บุนนาค) ได้รับพระราชทานเครื่องยศ ดังต่อไปนี้
เครื่องราชอิสริยาภรณ์.
เจ้าพระยาสุรวงษ์วัฒนศักดิ์ (โต บุนนาค) ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ เหรียญ และเข็มของไทยและเครื่องราชอิสริยาภรณ์จากต่างประเทศ ชั้นสูงสุดตระกูลต่างๆ ดังนี้
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ต่างประเทศ.
 <id>155194</id>
 <redirect title="แม่แบบ:Country data France" />
 <revision>
 <id>1018478</id>
 <timestamp>2008-03-26T12:46:18Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Lerdsuwa</username>
 <id>436</id>
 </contributor>
 <comment>เปลี่ยนทางไปที่ </comment>
 <origin>1018478</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
อำเภอดอยหลวง

ดอยหลวง (<ᨯᩬ᩠ᨿᩉᩖᨦ᩠ᩅ>) เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดเชียงราย เป็นอำเภอขนาดเล็กที่กำลังพัฒนาทางด้านคมนาคม ด้านเศรษฐกิจ ด้านผังเมือง และเป็นอำเภอที่จะผ่านไปยังอำเภอเชียงของ เชียงแสน และพรมแดนประเทศลาวและพม่า จัดเป็นอำเภอที่อยู่ราบลุ่มน้ำแม่กก มีดอยหลวงสูง 1,043 เมตรจากน้ำทะเลปานกลาง จากทิวเขาหลวงพระบาง ทางด้านขนาดพื้นที่เป็นอำเภอที่มีขนาดพื้นที่น้อยที่สุดในจังหวัดเชียงราย
ประวัติ.
ท้องที่อำเภอดอยหลวงเดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอแม่จัน ทางราชการได้แบ่งพื้นที่การปกครองออกมาตั้งเป็น กิ่งอำเภอดอยหลวง ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยเมื่อวันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2539 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 15 กรกฎาคม ปีเดียวกัน และต่อมาได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะขึ้นเป็น อำเภอดอยหลวง ในวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2550 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 8 กันยายน ปีเดียวกัน
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอดอยหลวงตั้งอยู่ทางตอนเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอดอยหลวงแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 3 ตำบล 33 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอดอยหลวงประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 3 แห่ง ได้แก่
ไอโนะทาเนะ

ไอโนะทาเนะ  เป็นเพลงซิงเกิลตัวอย่างของ "มอร์นิงมูซูเมะ" โดยได้รับการเปิดตัวภายใต้สังกัด "อูราเนบะ เรคคอร์ดส" เมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2540
ประวัติ.
ช่วงก่อนการผลิต.
พ.ศ. 2540 วงดนตรีเจร็อก ชารัม คิว ได้จัดโครงการประกวดพรสววรค์ทางด้านการร้องเพลงสำหรับผู้หญิงขึ้นมา โดยใช้ชื่อโครงการว่า "ชารัม คิว โจเซร็อกโวคัลลิสต์ ออดิชัน" (シャ乱Q女性ロックボーカリストオーディション) และได้ออกอากาศการประกวดดังกล่าวนี้ผ่านทางรายการเรียลลิตีญี่ปุ่นที่ชื่อ "อาซายัน"
หลังจากสิ้นสุดการประกวดในครั้งนั้น สึงกุ นักร้องนำและโปรดิวเซอร์ของชารัม คิว ได้ให้โอกาสผู้ที่รับตำแหน่งรองชนะเลิศจากการประกวด 5 คน มาร่วมงานกับเขา โดยมีข้อแม้ว่า ทั้งห้าคนต้องร่วมกันทำให้เพลงซิงเกิลเปิดตัวของพวกเธอ ซึ่งก็คือเพลง "ไอโนะทาเนะ" นี้ จำหน่ายได้ถึง 50,000 ชุด ซึ่งพวกเธอก็ตกลงทำตามข้อแม้ดังกล่าว และได้รับการตั้งชื่อกลุ่มว่ามอร์นิงมูซูเมะ หลังจากนั้น การบันทึกเสียงเพลงไอโนะทาเนะก็เริ่มต้นขึ้น
การผลิตและการจัดจำหน่าย.
กระบวนการการผลิตของเพลงไอโนะทาเนะเริ่มต้นเมื่อประมาณกลางเดือนกันยายน พ.ศ. 2540 ระหว่างการผลิต ทางกลุ่มมอร์นิงมูซูเมะต้องพบกับประเด็นปัญหาใหญ่เกี่ยวกับทรงผมของยูโกะ นากาซาวะ หนึ่งในสมาชิกของกลุ่ม เนื่องจาก นากาซาวะไว้ผมยาวตอนที่เธอถ่ายภาพลงหน้าปกซีดีครั้งแรก ซึ่งตรงกับช่วงเวลาที่กลุ่มยังไม่ได้เปิดตัวเพลงนี้ต่อสาธารณชน แต่ต่อมา เธอได้เปลี่ยนทรงผมใหม่ให้กลายเป็นทรงผมสั้น ทำให้ต้องมีการถ่ายภาพหน้าปกและถ่ายทำมิวสิกวิดีโอในท่อนที่เธอร้องใหม่ทั้งหมด
ไอโนะทาเนะได้เปิดตัวและออกวางจำหน่ายในประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน ณ ชินไซบาชิ โอซากะ ด้วยยอดจำหน่าย 16,610 ชุด และต่อมาในวันที่ 9 พฤศจิกายน ณ ฟูกูโอกะ ด้วยยอดจำหน่าย 9,004 ชุด การจัดจำหน่ายยังดำเนินต่อไปถึงวันที่ 23 พฤศจิกายน ณ ซัปโปโระ ด้วยยอดจำหน่าย 14,853 ชุด ระหว่างการตระเวนเปิดตัวผลงานชิ้นนี้ คาโอริ อีดะ หนึ่งในสมาชิกอีกคนของกลุ่ม ต้องเข้าโรงพยาบาลอย่างกะทันหันเนื่องจากคอนแทคเลนส์ที่เธอใส่แตกจนเป็นเหตุให้ดวงตาของเธอบอดชั่วขณะ เธอสามารถกลับมาร่วมกับกลุ่มได้ก่อนวันที่สี่ของการจัดจำหน่ายที่นาโงยะ ซึ่งพวกเธอสามารถจำหน่ายไอโนะทาเนะได้ 9,533 ชุดที่นี่
หลังจากการตระเวนจำหน่ายซิงเกิลเพลงนี้เป็นเวลา 4 วัน สมาชิกมอร์นิงมูซูเมะรุ่นที่ 1 ทั้งห้าคนก็สามารถทำตามข้อแม้ที่สึงกุตั้งไว้ได้ และได้ร่วมงานอย่างเป็นทางการกับสึงกุในที่สุด
เวอร์ชันครบรอบ 20 ปี.
เพลงไอโนะทาเนะได้กลับมาร้องใหม่อีกครั้งโดยอดีตสมาชิกรุ่นที่ 1 ทั้ง 5 คน และสมาชิกรุ่นใหม่ทั้ง 14 คนในนามของวงยูนิตพิเศษของมอร์นิงมูซูเมะที่มีชื่อว่า "มอร์นิงมูซูเมะ ทเวนทิเอ็ธ" และวางจำหน่ายในรูปแบบซิงเกิลดิจิทัล เมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560 หลังจากซิงเกิลต้นฉบับวางจำหน่ายเมื่อ 20 ปีที่แล้ว
เพลงนี้ได้ร้องโดยมอร์นิงมูซูเมะ'17 ในอัลบั้มที่มีชื่อว่า "⑮ แธงค์ยู, ทู" เป็นอัลบั้มเพลงลำดับที่ 15 ของมอร์นิงมูซูเมะ
สมาชิก.
เวอร์ชันต้นฉบับ.
 รุ่นที่ 1 
เวอร์ชันมอร์นิงมูซูเมะ'17.
 รุ่นที่ 9 
 รุ่นที่ 10 
 รุ่นที่ 11 
 รุ่นที่ 12 
 รุ่นที่ 13 
 รุ่นที่ 14 
เวอร์ชันมอร์นิงมูซูเมะ ทเวนทิเอ็ธ.
 รุ่นที่ 1 
 รุ่นที่ 9 
 รุ่นที่ 10 
 รุ่นที่ 11 
 รุ่นที่ 12 
 รุ่นที่ 13 
 รุ่นที่ 14
อำเภอฆ้องชัย

ฆ้องชัย เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดกาฬสินธุ์ เดิมเป็นพื้นที่ของตำบลหนองแปน อำเภอกมลาไสยทั้งหมด ตั้งเป็นกิ่งอำเภอในปี พ.ศ. 2540 และยกฐานะเป็นอำเภอในปี พ.ศ. 2550
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอฆ้องชัยมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
ประวัติ.
ท้องที่อำเภอฆ้องชัยเดิมเป็นพื้นที่ทั้งหมดของตำบลหนองแปน อำเภอกมลาไสย ในปี พ.ศ. 2493 ได้แยกหมู่บ้านในตำบลหนองแปนออกมาตั้งเป็นตำบลกุดฆ้องชัย ตั้งตำบลลำชีออกจากตำบลกุดฆ้องชัย ในปี พ.ศ. 2514 พ.ศ. 2518 แยกบางส่วนของตำบลหนองแปน ตั้งเป็นตำบลโคกสะอาด แยกพื้นที่บางส่วนของตำบลหนองแปนออกมาเป็นตำบลโนนศิลาเลิงเมื่อปี พ.ศ. 2533 ก่อนที่ พ.ศ. 2538 จะมีการแบ่งพื้นที่บางส่วนของ 3 ตำบล ได้แก่ ตำบลหนองแปน ตำบลลำชี และตำบลกุดฆ้องชัย ตั้งขึ้นเป็นตำบลฆ้องชัยพัฒนา ก่อนที่อีก 2 ปี ต่อมาทางทางราชการได้ประกาศแยกท้องที่ 5 ตำบลของอำเภอกมลาไสย ได้แก่ ตำบลกุดฆ้องชัย ตำบลลำชี ตำบลโคกสะอาด ตำบลโนนศิลาเลิง และตำบลฆ้องชัยพัฒนา ออกมาตั้งเป็น กิ่งอำเภอฆ้องชัย ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยเมื่อวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2540 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 1 กรกฎาคม ปีเดียวกัน 
ชื่อ "ฆ้องชัย" มาจากที่ตั้งอยู่ตำบลฆ้องชัยพัฒนา ตามประวัติบอกเล่าของผู้เฒ่าผู้แก่เมื่อประมาณ 285 ปีมาแล้วบ้านกุดฆ้องตอนใกล้สว่าง ตี 3 ถึง ตี 4 จะมีเสียงฆ้องใหญ่ดังกังวาลมาจากแหล่งน้ำกุดฆ้องบึงขยองคล้ายกับพระตีระฆังเพื่อเป็นสิริมงคลจึงได้เอานาม "ฆ้องชัย" เป็นชื่ออำเภอโดยมีตำนานเมืองดังนี้
""สองร้อยปีที่เล่าขาน เป็นตำนานเรื่องราวไว้ ใกล้สว่าง ณ บึงใหญ่ เสียงฆ้องชัยกังวาลดัง สำเนียงเสียงสดใส แว่วๆไกลดังมนต์ขลัง ชาวบ้านต่างได้ฟัง จึงตั้งชื่อเมืองฆ้องชัย""
หลังจากตั้งกิ่งอำเภอได้ 4 ปี ทางราชการได้เปลี่ยนแปลงชื่อตำบลกุดฆ้องชัย กิ่งอำเภอฆ้องชัย อำเภอกมลาไสย เป็น "ตำบลเหล่ากลาง" เนื่องจากบ้านกุดฆ้องชัยได้ย้ายไปขึ้นกับตำบลฆ้องชัยพัฒนา เพื่อป้องกันความสับสนของประชาชนและทำให้การติดต่อราชการมีความสะดวกมากขึ้น และต่อมาได้มีพระราชกฤษฎีกาลงวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2550 ยกฐานะขึ้นเป็น อำเภอฆ้องชัย โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 8 กันยายน ปีเดียวกัน
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอฆ้องชัยแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 5 ตำบล 48 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอฆ้องชัยประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่
อำเภอลำทะเมนชัย

ลำทะเมนชัย เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดนครราชสีมา
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอลำทะเมนชัยตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอลำทะเมนชัยแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 4 ตำบล 59 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอลำทะเมนชัยประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่
เครื่องวัดความหนืดแบบสั่นสะเทือน

เครื่องวัดความหนืดแบบสั่นสะเทือน เป็นเครื่องวัดความหนืดแบบสั่นสะเทือนเป็นระบบหยาบที่เคยใช้วัดงามหนืดในสภาพกระบวนการพิเศษ ลิขสิทธิ์เป็นของบริษัท SOFRASER
ส่วนที่ทำงานของตัวส่งสัญญาณ (sensor) คือ ท่อสั่น ช่วงความถี่ของการสั่นสะเทือนจะแปรผันไปตามความค่าความหนืดของของเหลวซึ่งมีท่อจุ่มอยู่ เหมาะสมกับการวัดของเหลวที่เหนียวเป็นก้อน และของเหลวที่มีความหนืดสูง (1,000,000 cP) 
ปัจจุบันนี้ อุตสาหกรรมต่าง ๆ ในโลกได้พิจารณาเครื่องวัดความหนืดเหล่านี้ว่าเป็นระบบที่มีประสิทธิภาพที่สุดในการวัดค่าความหนืด แตกต่างจากเครื่องวัดความหนืดแบบหมุนซึ่งต้องการการบำรุงรักษามากกว่า และขาดความสามารถในการวัดของเหลวที่เหนียว อีกทั้งยังต้องปรับค่าหลังจากที่มีการใช้อยู่บ่อยครั้ง
เครื่องวัดความหนืดแบบสั่นสะเทือนจะไม่มีส่วนที่เคลื่อนไหว ส่วนที่เปราะบาง และส่วนที่กระตุ้นเล็กมาก
อำเภอเมืองยาง

เมืองยาง เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดนครราชสีมา
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอเมืองยางตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
ประวัติ.
ก่อนประวัติศาสตร์.
ในอดีต อำเภอเมืองยาง เคยเป็นแหล่งที่ตั้งถิ่นฐานชุมชนโบราณสมัยก่อนประวัติศาสตร์ เช่น ตามโคกเนิน จะปรากฏหลักฐานทางโบราณคดี เช่น การพบเครื่องปั้นดินเผาที่ขุดพบในใจกลางเมืองบ้านเมืองยาง และบ้านกระเบื้องนอก พบเศษกระเบื้องเครื่องปั้นดินเผาจำนวนมากในเขตชั้นดินลึกเพียงแค่ 1 เมตร ซึ่งตามรายงานการขุดค้นพบของกรมศิลปากร พบว่าเป็นหลักฐานในยุคหินเก่า อายุประมาณ 3,500 ปี ก่อนประวัติศาสตร์ และในยุคต่อมายังพบเศษซากกู่ปราสาทขนาดเล็กตามเนินเล็ก ๆ ที่บ้านเมืองยาง บ้านนางออ นอกจากนี้ที่ตั้งหมู่บ้านเมืองยาง บ้านเมืองเก่า ในปัจจุบันยังมีลักษณะเป็นคูน้ำวงล้อมรอบชุมชน ซึ่งแสดงให้เห็นร่องรอยการตั้งถิ่นฐานของชุมชนที่มาแต่อดีต
พื้นฐานทางสังคม.
อำเภอเมืองยาง มีพื้นฐานทางสังคมประกอบด้วยชนพื้นเมือง ผสมผสานกันระหว่างชาวอีสานและชาวโคราช เป็นเขตพื้นที่เชื่อมติดต่อกันระหว่างกลุ่มชนชาวอีสานและชาวโคราชของพื้นที่ภาคอีสาน และมีภาษาถิ่นที่ใช้กันอยู่ทั้งสองภาษา โดยดั้งเดิมกลุ่มชนชาวโคราช ส่วนใหญ่จะมีการอพยพบุกเบิกตั้งถิ่นฐาน มาจากเขตพื้นที่อำเภอพิมาย ในขณะกลุ่มชนชาวอีสานจะเป็นการย้ายมาจากจังหวัดละแวกใกล้เคียง เช่น จ.ร้อยเอ็ด จ.มหาสารคาม จ.ขอนแก่น จ.บุรีรัมย์ โดยชาวโคราชส่วนใหญ่ ซึ่งมักจะเป็นการอพยพบุกเบิกเข้ามาก่อนหรือเป็นกลุ่มชนดั้งเดิม จึงได้เลือกทำเลที่สำคัญ เหมาะสมสำหรับการตั้งชุมชน คือ แม่น้ำมูล ลำสะแทด ทำให้หมู่บ้านที่อยู่ในละแวกพื้นที่ดังกล่าวมักเป็นชุมชนหมู่บ้านชาวโคราช เช่น บ้านครบุรี บ้านกระเบื้องนอก ในขณะที่ชาวอีสานซึ่งเป็นการอพยพ ขยายการตั้งถิ่นฐานมาทีหลัง จึงได้ยึดพื้นที่ตามทำเลที่เหมาะสมอื่น เช่น หนองน้ำ สระน้ำ โคกเนิน เช่น บ้านเมืองยาง บ้านเมืองเก่า ในช่วงต่อๆมาก็มีการขยายการตั้งถิ่นฐานไปเรื่อยๆ กระจัดกระจายกันไป และมีการผสมผสานกันทางเครือญาติ ทั้งภายในชุมชนและระหว่างชุมชน ทำให้พื้นฐานทางสังคมในด้านชุมชนพื้นเมืองเป็นแบบผสม
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอเมืองยางแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 4 ตำบล 46 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอเมืองยางประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 4 แห่ง ได้แก่
เรอหวั่ง

เรอหวั่ง (อังกฤษ: Rawang) เป็นกลุ่มชาติพันธุ์กลุ่มหนึ่งในประเทศพม่า อาศัยในทางตอนเหนือของรัฐกะชีน ซึ่งโดยมากจะอยู่บริเวณเมืองปูดาโอ และบริเวณเชิงเขาคากาโบราซี เป็นหนึ่งในหกเผ่าหลักของกลุ่มกะชีน และพบในรัฐอรุณาจัลประเทศของอินเดียด้วย มีภาษาเป็นของตนเองคือภาษาเรอหวั่ง
โบราณคดีก่อนประวัติศาสตร์

โบราณคดีก่อนประวัติศาสตร์ เป็นการศึกษาวิวัฒนาการของมนุษย์เริ่มต้นขึ้นโดยอาศัยระยะเวลายาวนานจากบรรพบุรุษของมนุษย์เมื่อราว 3 ล้านปีก่อน จนกระทั่งกลายมาเป็น "Homo sapiens sapiens" ในประเทศไทยปัจจุบันเอง วิวัฒนาการของมนุษย์ก่อนประวัติศาสตร์อาจสืบย้อนไปได้ราว 90,000 ปีที่ผ่านมาเท่านั้นเอง ในขณะที่นักโบราณคดีก่อนประวัติศาสตร์ทั้งชาวไทยและชาวต่างชาติรวมถึงนักวิชาการสาขาอื่นก็ต่างพยายามค้นหามนุษย์ "Homo erectus" ซึ่งเป็นบรรพบุรุษของมนุษย์ปัจจุบันในประเทศไทย
เหตุที่มีการพยายามตามหามนุษย์โฮโม อีเรคตัสในประเทศไทยนี้ สืบเนื่องมาจากทฤษฎีการแพร่กระจายของมนุษย์โดยการเคลื่อนย้ายออกจากแอฟริกา (Out of Africa)โดยเฉพาะอย่างยิ่ง การกระจายตัวออกไปไกลเกินทวีปยุโรปเมื่อราว 1.6 ล้านปีมาแล้ว การแพร่กระจายมายังเอเชียตะวันออกและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้นี้มีหลักฐานปรากฏโด่งดังที่สุดได้แก่ "มนุษย์ปักกิ่ง" ที่พบจากการขุดค้นที่ถ้ำโจวโข่วเถี้ยนในประเทศจีนและ "มนุษย์ชวา" ที่พบในอินโดนีเซีย สัณฐานของโครงกระดูกทั้งสองนี้บ่งชี้ว่าเป็นบรรพบุรุษของมนุษย์ "Homo erectus" ที่เดินทางมาถึงโดยพื้นที่รอยต่อระหว่างจีนกับอินโดนีเซียบริเวณพื้นทวีปเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ โดยสภาพแวดล้อมเขตร้อนของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เป็นจุดที่เหมาะแก่การอยู่อาศัยในช่วงไพลสโตซีนตอนต้น (Early Pleistocene: 1.8 - 0.73 MYA) แบ่งตามการแบ่งยุคสมัยทางธรณีวิทยาของ ดร.รัศมี ชูทรงเดช
ไพลสโตซีนตอนต้น - ตอนกลาง.
ยุคนี้จะสัมพันธ์กับการแบ่งยุคสมัยโดยอาศัยรูปแบบและวัสดุคือตรงกับสมัยหินเก่า (เมื่อ 500,000-10,000 ปีมาแล้ว
ในระยะแรกเริ่ม ด็อกเตอร์ เดวิดสัน แบล็ค ได้เข้ามาค้นหาโฮโม อิเรคตัสในไทยแต่ไม่พบหลักฐานใด ใน พ.ศ. 2515-2517 ดร.เปีย ซอเรนเซน นักโบราณคดีชาวเดนมาร์ก ได้เข้ามาทำการสำรวจและขุดค้นในหลายพื้นที่ได้แก่ อ.แม่ทะ และ อ.แม่เมาะ จ.ลำปาง และ อ.เมือง อ.ร้องกวาง และอ.สอง จ.แพร่ เพื่อสืบค้นร่องรอยของคนในสมัยไพลสโตซีน ปรากฏว่าพบร่องรอยของเครื่องมือหินกะเทาะกลุ่มสับตัดถึง 3,158 ชิ้น จากการกำหนดอายุทางวิทยาศาสตร์สามารถกำหนดอายุแหล่งโบราณคดีได้ในราว 866,000+-100 แม้ว่าการสำรวจและขุดค้นครั้งนี้จะพบเพียงเครื่องมือหิน แต่ก็สะท้อนให้เห็นถึงร่องรอยของคนที่เก่าแก่ที่สุดในประเทศไทยในสมัยไพลสโตซีนตอนต้นเลยทีเดียว
ต่อมาในพ.ศ. 2521ดร.เจ็ฟฟรี โป๊บ อาจารย์ สุภาพร นาคบัลลังก์ คุณมาลัย เลียงเจริญ และคุณพินิจ กุลสิงห์ ได้ทำการขุดค้นที่เขาป่าหนาม จังหวัดลำปาง และได้พบโบราณวัตถุคือเครื่องมือหินกะเทาะ กลุ่มเครื่องมือสับตัด กระดูกสัตว์ตระกูลวัว ควาย กวาง ฮิปโปโปเตมัส และเสือ และยังพบร่องรอยของกองไฟด้วย แสดงให้เห็นว่าบริเวณนี้คงเคยเป็นที่พักอาศัยชั่วคราวของบรรพบุรุษของมนุษย์ในสมัยนั้น (คนสมัยก่อนจะเคลื่อนย้ายถิ่นฐานไปเรื่อยๆ ทั้งนี้คงขึ้นกับทรัพยากรและฤดูกาล)นอกจากนี้ การพบกระดูกสัตว์ดังที่ได้กล่าวมาแล้วยังสะท้อนให้เห็นสภาพแวดล้อมในสมัยโบราณซึ่งมีลักษณะเป็นป่าโปร่งด้วย ทั้งนี้ จากการหาค่าอายุโดยวิธีการทางวิทยาศาสตร์ สามารถกำหนดอายุของแหล่งโบราณคดีนี้ได้ในราว 800,000-600,000 ปีมาแล้ว
แมลงกระชอน

แมลงกระชอน ("มักออกเสียงหรือสะกดเป็น "แมงกะชอน""; สุโขทัย:อีแหวก ไทยถิ่นเหนือ: แมงจอน; ไทยถิ่นอีสาน: แมงจีซอน, แมงอีซอน, แมงกีซอน; เขมร: กระมล) เป็นแมลงจำพวกหนึ่งในวงศ์ Gryllotalpidae มีลักษณะทั่วไปคล้ายกับจิ้งหรีด ส่วนใหญ่อาศัยอยู่ในป่า พบในเขตเกษตรกรรมในประเทศไทยเพียงชนิดเดียวคือ "Gryllotalpa orientalis" ตัวยาวประมาณ 3 เซนติเมตร อกกว้าง 0.8 เซนติเมตร สีน้ำตาล ปีกบางใส บินได้ในระยะใกล้ ๆ เพียง 1–2 เมตร ขาคู่หน้าใช้ขุดดิน ปล้องสั้น ปล้องที่ 4 แบนคล้ายอุ้งมือ ส่วนขาคู่อื่น ๆ ใช้ในการวิ่ง กระโดดเหมือนแมลงทั่วไป ว่ายบนผิวน้ำและส่งเสียงร้องได้คล้ายจิ้งหรีด
ส่วนใหญ่แมลงกระชอนอาศัยอยู่ใต้ดิน โดยขุดรูจากรังนอนไปหลายทิศทาง รังเป็นโพรงเท่าไข่ไก่ ลึกลงไป 5–10 เซนติเมตร วางไข่ในโพรงจนฟักเป็นตัว ใช้เวลาในการฟัก 10–21 วัน ตัวอ่อนเติบโตช้า บางชนิดใช้เวลาถึง 1 ปี จึงเป็นตัวเต็มวัย ชีวิตทั้งหมดอาศัยอยู่ใต้ดิน โดยจะออกมาเล่นไฟตอนกลางคืนเฉพาะเฉพาะเวลาผสมพันธุ์เท่านั้น กินสัตว์ต่าง ๆ ในดินเป็นอาหารและอาจทำลายรากพืช
แมลงกระชอน เป็นแมลงที่สามารถนำมารับประทานได้เหมือนกับจิ้งหรีด, ตั๊กแตน หรือหนอนไม้ไผ่บางชนิด โดยการจับนั้นนอกจากใช้วิธีการปล่อยน้ำลงพื้นที่นาแล้วใช้เท้าย่ำหรือเครื่องตัดหญ้าหรือรถไถแล้ว ปัจจุบันยังพัฒนาเป็นการใช้เสียงหลอกล่อด้วย
กะแท้

กะแท้ จัดอยู่ในประเภทสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลัง ไฟลัมอาร์โธรพอด เป็นแมลงจำพวกมวนมีหลายชนิด ส่วนใหญ่อยู่ในวงศ์ Cydnidae และ Podopidae เป็นมวนขนาดเล็ก รูปร่างคล้ายโล่ ตัวยาว 8–12 มิลลิเมตร ขาทั้งสามคู่มีหนามปกคลุมเต็มไปหมด สีน้ำตาลแก่อมดำหรือสีเกือบดำ เมื่อจับต้องตัวจะปล่อยกลิ่นฉุนเหม็นเขียว บางทีคล้ายกลิ่นอุจจาระของคน โดยต่อมกลิ่นมีช่องเปิดอยู่บริเวณหลังส่วนท้องที่ติดกับอก
กะแท้เดิมอยู่ในวงศ์ Cydnidae แต่นักวิทยาศาสตร์บางกลุ่มแยกออกเป็นวงศ์ Podopidae อีกวงศ์หนึ่ง โดยพวกที่มีแผ่นแข็งเป็นสามเหลี่ยมหรือสี่เหลี่ยมที่สันหลังใหญ่กว่าแผ่นแข็งของปีกอยู่ในวงศ์ Podopidae ถ้าแผ่นแข็งที่หลังรูปสามเหลี่ยมสั้นกว่าอยู่ในวงศ์ Cydnidae กะแท้มักอาศัยอยู่รวมกัน เป็นกลุ่มบริเวณโคนต้นไม้ และกองปุ๋ยหมักใต้แผ่นไม้ แผ่นหิน หรือมูลสัตว์ ออกมาเล่นไฟในช่วงอากาศร้อนหรือฝนตกใหม่ ๆ ไม่ได้ทำลายพืชเศรษฐกิจให้เสียหาย โดยมาก อาศัยดูดน้ำเลี้ยงจากวัชพืชเป็นอาหาร
แมงกะพรุนไฟหมวกโปรตุเกส

แมงกะพรุนไฟหมวกโปรตุเกส หรือ แมงกะพรุนไฟเรือรบโปรตุเกส  เป็นไซโฟโนฟอร์ชนิดหนึ่ง อยู่ในไฟลัมไนดาเรีย ในชั้นไฮโดรซัว มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Physalia physalis" แม้จะถูกเรียกว่าเป็นแมงกะพรุน แต่เป็นสัตว์คนละชั้นกับแมงกะพรุนแท้ทั่วไป
รูปร่างลักษณะและอันตราย.
ที่ได้ชื่อว่าหมวกโปรตุเกสหรือเรือรบโปรตุเกส เนื่องจากรูปร่างคล้ายหมวกของทหารเรือชาวโปรตุเกสในยุคศตวรรษที่ 18 หรือเรือรบของโปรตุเกสในยุคล่าอาณานิคมที่เรียกว่า "Man-of-war"
มีรูปร่างสีฟ้าหรือสีม่วง มีหนวดยาว จัดอยู่ในวงศ์ Physaliidae และสกุล "Physalia" ซึ่งมีอยู่ด้วยกัน 2 ชนิดเท่านั้น โดยปกติจะไม่พบในน่านน้ำไทย โดยจะพบในทะเลเปิดของมหาสมุทรแอตแลนติกเหนือ, ทะเลเมดิเตอเรเนียน, มหาสมุทรแปซิฟิก และมหาสมุทรอินเดีย แต่จะอาจจะถูกกระแสน้ำพัดมาเกยตื้นหรือเข้าสู่น่านน้ำไทยได้ในบางฤดูกาล หนวดที่มีเข็มพิษอาจยาวได้ถึง 30 เมตร และมีปากมากกว่าหนึ่งปาก เป็นสัตว์ที่อยู่เป็นฝูง และเป็นสัตว์ที่เกิดมาจากเอมบริโอของสัตว์ที่แตกต่างกันหลายชนิดมารวมกัน ซึ่งแต่ละตัวจะมีลักษณะเด่นและมีคุณสมบัติที่แตกต่างกันออกไป และมีพฤติกรรมอาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูง อาจมากกว่า 1,000 ตัวขึ้นไป
จัดเป็นแมงกะพรุนชนิดที่มีพิษร้ายแรงที่สุดในโลก เทียบเท่าแมงกะพรุนกล่องหรือแมงกะพรุนอิรุคันจิ และเป็นสัตว์ชนิดหนึ่งที่มีพิษร้ายแรงที่สุดในโลกด้วย ซึ่งพิษนั้นจะทำลายระบบประสาท ผิวหนัง หัวใจ เมื่อถูกต่อยจะมีอาการปวดแสบปวดร้อนอย่างมาก ส่วนใหญ่ผู้ที่โดนพิษจะช็อค และหัวใจล้มเหลวก่อนที่จะกลับเข้าถึงฝั่ง วิธีปฐมพยาบาลเบื้องต้นได้แก่ล้างแผลด้วยน้ำทะเล ใช้วัสดุแข็งเขี่ยหนวดออก ห้ามถูหรือนวดบาดแผล จากนั้นรีบนำส่งโรงพยาบาล
และแม้จะมีพิษร้ายแรง แต่แมงกะพรุนไฟหมวกโปรตุเกสก็ยังตกเป็นอาหารของทากทะเลหรือทากเปลือยบางชนิด โดยที่เข็มพิษของแมงกะพรุนไม่สามารถทำอันตรายทากทะเลได้
พิพัฒน์ วิทยาปัญญานนท์

พิพัฒน์ วิทยาปัญญานนท์ (เกิด 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2524) ชื่อเล่น อาร์ม เป็นพิธีกรรายการเด็ก True Spark ในเคเบิลทีวี ยูบีซีคิดส์ นอกจากนี้ยังเป็นนักแสดง จากละครทางโทรทัศน์เรื่อง "โคกคูนตระกูลไข่" และ"กลรักเกมพยาบาท" เป็นดีเจ คลื่น Cool 93 Fahrenheit วันจันทร์-ศุกร์ 9 โมงเช้า ถึง เที่ยงคืน พิธีกรรายการสารคดี "ฉลาดล้ำโลก" ทางโทรทัศน์ช่องโมเดิร์นไนน์ทีวี และเจ้าของโรงเรียนสอนศิลปะเด็ก "อาร์ตมอนสเตอร์" (Artmonster)
ประวัติ.
เป็นศิษย์เก่าจากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย จบการศึกษาคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ด้วยเกียรตินิยมอันดับ 2
ชีวิตครอบครัว.
พิพัฒน์ สมรสกับ นํ้าฝน พัชรินทร์ ศรีวสุภิรมย์ มีบุตรชายด้วยกัน 1 คนชื่อ พัชรพิชญ์ วิทยาปัญญานนท์ ชื่อเล่น น้องเวลา เกิดเมื่อวันที่ 23 กันยายน พ.ศ. 2566
ซินดี ลอเปอร์

ซินเธีย แอน สเตฟานี "ซินดี" ลอเปอร์  เกิดวันที่ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2496 ที่บรุกลิน รัฐนิวยอร์ก เป็นนักร้องชาวอเมริกัน ชนะรางวัลแกรมมี่ และนักแสดงรางวัลเอมมี่ เธอได้หัดเล่นกีตาร์และเขียนเพลงตั้งแต่อายุน้อย ในปีพ.ศ. 2514 เธอลาออกจากโรงเรียนเพื่อจะเข้าร่วมกับวงดนตรีในนครนิวยอร์ก เธอเริ่มเป็นนักร้องเดี่ยวเมื่ออายุ 28 ปี อัลบั้มแรก She's So Unusual ได้รับความนิยมสูง มีเพลงฮิตเพลงแรก Girls Just Wanna Have Fun สามารถขึ้นชาร์ทอันดับ 2 ทั้งอังกฤษและอเมริกา และตามมาด้วยซิงเกิลอันดับ 1 Time After Time อัลบั้มถัดมา True Colors มีเพลงฮิตอันดับ 1 ชื่อเดียวกับอัลบั้มในปี 1986
เธอยังเป็นนักเคลื่อนไหวทางสังคม โดยการแสดงทัวร์ "ทรู คัลเลอร์ส" เป็นการระดมเงินเข้าองค์การฮิวแมน ไรส์ แคมเปญ กลุ่มเพื่อสิทธิคนรักเพศเดียวกัน เพื่อให้ทุกคนมีสิทธิเท่าเทียมกัน
วันเมษาหน้าโง่

วันเมษาหน้าโง่  หรือ วันโกหก เฉลิมฉลองในหลายประเทศในวันที่ 1 เมษายนของทุกปี โดยผู้คนจะเล่นมุกตลกและเรื่องหลอกลวงต่อกัน ตามสำนักพิมพ์หรือสื่อต่างๆ อาจรายงานเรื่องหลอกลวงในวันนี้ และออกมาเฉลยในวันต่อมา เช่น วันนี้ไม่ใช่วันหยุดราชการ เริ่มเป็นที่นิยมตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 19 โดยเฉพาะในแคนาดา ยุโรป ออสเตรเลีย บราซิล และสหรัฐอเมริกา
การเชื่อมโยงระหว่างวันที่ 1 เมษายนกับความเขลาที่เก่าแก่ที่สุดที่มีบันทึกสามารถพบได้ใน "ตำนานแคนเตอร์บรี" ของชอเซอร์ (ค.ศ. 1392) นักเขียนจำนวนมากเสนอว่า การฟื้นฟูวันที่ 1 มกราคมให้เป็นวันขึ้นปีใหม่ในคริสต์ศตวรรษที่ 16 มีผลต่อการสร้างสรรค์วันดังกล่าว แต่ทฤษฎีนี้มิได้อธิบายการอ้างถึงก่อนหน้านั้น
กำเนิด.
ต้นกำเนิดของวันเมษาหน้าโง่มีเทศกาลฮิลาเรียของโรมัน ซึ่งจัดขึ้นในวันที่ 25 มีนาคมและเทศกาลคนโง่ในสมัยกลาง จัดขึ้นวันที่ 28 ธันวาคม และยังคงเป็นวันซึ่งมีการเล่นตลกอยู่ในประเทศที่พูดภาษาสเปน
ใน "ตำนานแคนเตอร์บรี" ของชอเซอร์ "ตำนานของแม่ชีของพระ" (Nun's Priest's Tale) ซึ่งเรื่องมีขึ้น "Syn March bigan thritty dayes and two" นักวิชาการสมัยใหม่เชื่อว่ามีความผิดพลาดในการทำสำเนาในเอกสารเขียนต้นฉบับเท่าที่มีอยู่ และชอเซอร์แท้จริงแล้วเขียนว่า "Syn March was gon" ดังนั้น วลีนี้เดิมจึงหมายถึง 32 วันหลังเดือนเมษายน คือ 2 พฤษภาคม วันครบรอบการหมั้นระหว่างพระเจ้าริชาร์ดที่ 2 แห่งอังกฤษกับแอนน์แห่งโบฮีเมีย สมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษ ซึ่งเกิดขึ้นใน ค.ศ. 1564 ผู้อ่านกลับเข้าใจผิดว่าวลีนี้หมายถึง "32 มีนาคม" หรือ 1 เมษายน ในตำนานของชอเซอร์ ไก่ตัวผู้ที่หลงตัวเองถูกสุนัขจิ้งจอกตบตา
ในสมัยกลาง วันขึ้นปีใหม่เฉลิมฉลองกันในวันที่ 25 มีนาคมในเมืองยุโรปส่วนมาก ในบางพื้นที่ของฝรั่งเศสเป็นวันหยุดนานหนึ่งสัปดาห์ที่สิ้นสุดลงในวันที่ 1 เมษายน นักเขียนจำนวนมากเสนอว่า วันเมษาหน้าโง่ถือกำเนิดขึ้นเพราะผู้ที่เฉลิมฉลองวันขึ้นปีใหม่ในวันที่ 1 มกราคม ล้อคนที่เฉลิมฉลองวันขึ้นปีใหม่วันอื่น การใช้วันที่ 1 มกราคมเป็นวันขึ้นปีใหม่นั้นพบทั่วไปในฝรั่งเศสเมื่อถึงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 16 และวันนี้ได้รับมาอย่างเป็นทางการใน ค.ศ. 1564 โดยกฤษฎีการูสิยอง (Edict of Roussillon)
ประเทศไทย.
ในปี 2564 ตำรวจแจ้งเตือนว่าการโพสต์และแบ่งปันข่าวปลอมบนสื่อสังคมถือเป็นความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยการกระทำความผิดเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ พ.ศ. 2550
สำหรับ พ.ร.บ.ว่าด้วยการกระทำความผิดเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ พ.ศ. 2560  มาตรา 14 ระบุว่า ผู้ใดกระทําความผิดที่ระบุไว้ดังต่อไปนี้ ต้องระวางโทษจําคุกไม่เกิน 5 ปีหรือปรับไม่เกิน 100,000 บาท หรือทั้งจําทั้งปรับ
หมัด (สัตว์)

หมัด  จัดอยู่ในประเภทสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลัง อยู่ในไฟลัมอาร์โธรพอด เป็นแมลงที่ไม่มีปีกขนาดเล็ก ซึ่งมีขนาดความยาวตลอดลำตัวราว 2-2.5 มิลลิเมตร ลำตัวด้านข้างแบน มีขาคู่หลังยาวใช้สำหรับการกระโดด ลำตัวเป็นปล้อง และมีหัวขนาดใหญ่
หมัดถือได้ว่าเป็นปรสิตสำหรับคน และสัตว์เลี้ยง หมัดเมื่อโตตัวเต็มวัยจะวางไข่ในบริเวณขนของสัตว์ หรือ บริเวณที่สัตว์นอนอยู่ โดยวางไข่ครั้งละ 3-18 ฟอง ซึ่งตลอดช่วงอายุของตัวเมียจะวางไข่ได้หลายร้อยฟอง 
ช่วงระยะการเป็นตัวอ่อนจะกินเวลาประมาณ 9-15 วัน แล้วจึงกลายเป็นดักแด้ ก่อนที่จะเข้าสู่ช่วงเต็มวัย ช่วงชีวิตของหมัดจากไข่จนเติบโตเต็มวัยจะอยู่ที่ประมาณ 18 วันไปจนถึงหลายเดือน
แมวน้ำเสือดาว

แมวน้ำเสือดาว (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Hydrurga leptonyx") หรือบางทีเรียกว่า เสือดาวทะเล (Sea leopard) เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในวงศ์แมวน้ำ (Phocidae) หรือแมวน้ำแท้ และเป็นแมวน้ำเพียงชนิดเดียวที่อยู่ในสกุล "Hydrurga" 
ชื่อ.
โดยที่คำว่า "Hydrurga" นั้นเป็นภาษากรีกหมายถึง "คนทำงานทางน้ำ" และ "leptonyx" แปลว่า "กรงเล็บขนาดเล็ก"
ลักษณะทางพันธุกรรม.
แมวน้ำเสือดาว ได้ชื่อว่าเป็นสัตว์นักล่าอย่างแท้จริง เป็นสัตว์ที่อยู่บนสุดของห่วงโซ่อาหาร ล่าสัตว์อื่นเป็นอาหารได้อย่างหลากหลาย ด้วยมีส่วนหัวที่ยาว มีฟันที่แหลมคม โดยเฉพาะฟันหน้าที่ยาวถึง 2.5 เซนติเมตร (1 นิ้ว) และกรามที่สบกันได้อย่างสนิท ขากรรไกรสามารถเปิดกว้างได้ 16 องศา จึงสามารถทำให้งับเหยื่อได้อย่างสะดวก อีกทั้งยังมีประสาทดมกลิ่นที่ดีเยี่ยมอีกด้วย
แมวน้ำเสือดาวจัดเป็นแมวน้ำที่ใหญ่เป็นอันดับ 2 ของโลก รองมาจากแมวน้ำช้างใต้ มีกล้ามเนื้อขนาดใหญ่ที่เป็นสีน้ำตาลเข้มบริเวณหลังและสีน้ำตาลอ่อนที่ช่วงท้อง ใต้คอเป็นสีขาว มีจุดสีเข้มกลม ๆ กระจายไปทั่วแลดูคล้ายลายของเสือดาว อันเป็นที่มาของชื่อ ตัวเมียโดยทั่วไปมีขนาดใหญ่กว่าตัวผู้ มีขนาดโดยเฉลี่ย 2.4–3.5 เมตร (8.4–11.7 ฟุต) และน้ำหนักตั้งแต่ 200 ถึง 600 กิโลกรัม (440 ถึง 1,320 ปอนด์)
แมวน้ำเสือดาวตัวเมียเข้าสู่วัยเจริญพันธุ์เมื่ออายุได้ 2–6 ปี ตัวผู้ 3–7 ปี มีฤดูผสมพันธุ์ในช่วงฤดูร้อน โดยจะมารวมกลุ่มกันเป็นกลุ่มเล็ก ๆ ทั้งสองเพศจะส่งเสียงร้องเรียกกันไปมา มีระยะตั้งท้องนาน 9 เดือน ออกลูกครั้งละ 1 ตัว โดยแมวน้ำที่ท้องแก่จะขุดโพรงในน้ำแข็งและเก็บอาหารไว้ในนั้น เพื่อใช้เป็นที่พำนักเมื่อคลอด ลูกแมวน้ำเมื่อแรกเกิดมีน้ำหนักประมาณ 40 กิโลกรัม โดยที่แม่ดูแลอย่างใกล้ชิด ลูกแมวน้ำสามารถที่จะลงน้ำว่ายได้และเปลี่ยนสีขนเมื่ออายุได้ 1 เดือน ซึ่งยังเป็นช่วงที่แม่แมวน้ำยังดูแลอยู่
พฤติกรรม.
มีอุปนิสัยดุร้าย ล่าสัตว์ต่าง ๆ โดยเฉพาะสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมหรือสัตว์เลือดอุ่นกินเป็นอาหาร เป็นสัตว์ที่อยู่ตามลำพังเพียงตัวเดียว โดยล่านกเพนกวิน และแมวน้ำชนิดอื่นเป็นอาหาร ในตัวที่ยังเล็กจะกินเคยหรือปลาเป็นอาหาร โดยออกล่าด้วยวิธีการสะกดรอยตามเหยื่อไปตามพื้นน้ำแข็งและมุดตามลงไปในน้ำ อีกทั้งยังเคลื่อนไหวได้อย่างรวดเร็วบนบกอีกด้วย อย่างไรก็ตาม แมวน้ำเสือดาวจะไม่สามารถดำน้ำลึกเหมือนกับแมวน้ำชนิดอื่น ๆ พฤติกรรมในการออกล่าเหยื่อเป็นไปอย่างดุเดือด เหี้ยมเกรียม อีกทั้งยังมีรายงานว่าเคยโจมตีใส่มนุษย์ด้วย แต่ไม่บ่อยครั้งนัก โดยมีศัตรูตามธรรมชาติเพียงแค่สัตว์กินเนื้อขนาดใหญ่อย่าง วาฬเพชฌฆาต และปลาฉลามบางชนิดเท่านั้น 
ถิ่นที่อยู่.
กระจายพันธุ์ในเขตซีกโลกทางใต้อย่างขั้วโลกใต้ โดยพบได้ตั้งแต่ชายฝั่งทางตอนใต้ของออสเตรเลีย, เกาะแทสมาเนีย, แอฟริกาใต้, นิวซีแลนด์, หมู่เกาะคุก, เตียร์ราเดลฟวยโก, เกาะเซาท์จอร์เจียและหมู่เกาะเซาท์แซนด์วิช, ชายฝั่งแอตแลนติกของอเมริกาใต้ มีอายุขัยโดยเฉลี่ย 26 ปี
บุญทิน วงศ์รักมิตร

พลตำรวจเอก บุญทิน วงศ์รักมิตร (เกิด 29 สิงหาคม พ.ศ. 2475 ที่จังหวัดลำปาง) เป็นอดีตผู้บัญชาการตำรวจภูธรภาค 2 (ภาคอีสาน) 
พล.ต.อ.บุญทิน รับราชการครั้งสำคัญในภาคอีสาน ด้วยการดำรงตำแหน่งเป็นผู้กำกับการจังหวัดอุดรธานี ในขณะนั้นมีแก๊งลักรถออกอาละวาด พล.ต.อ.บุญทิน เป็นผู้ทำงานด้วยความเด็ดขาด มีชื่อเสียงโด่งดัง เหล่ามิจฉาชีพเกรงกลัว นักข่าวสายตำรวจและเหล่าตำรวจจึงให้ฉายาว่า "พญาอินทรี" ต่อมาย้ายมาเป็นผู้บังคับการตำรวจภูธร 4 ดูแลในหลายจังหวัดบริวารของจังหวัดนครราชสีมา และต่อมาก็ขึ้นเป็น ผู้บัญชาการตำรวจ ภาค 2 (อีสาน) ในยศพลตำรวจโท (พล.ต.ท.) ดูแลพื้นที่ 17 จังหวัดในภาคอีสาน สื่อมวลชนสายตำรวจและตำรวจทั่วไปจึงเพิ่มคำว่า "อีสาน" ต่อท้าย เป็น "พญาอินทรีอีสาน" หรือรู้จักทั่วไปในฉายา "อินทรีอีสาน"
ในการรับราชการครั้งสุดท้าย ได้รับยศพลตำรวจเอก (พล.ต.อ.) ได้เป็นเลขานุการและผู้ช่วยอธิบดีกรมตำรวจ (พล.ต.อ.เภา สารสิน) 
ชีวิตส่วนตัว พล.ต.อ.บุญทิน สมรสกับนางสุขสงบ วงศ์รักมิตร ทั้งคู่มีบุตรด้วยกันสามคน คือ คุณยอดพจน์ วงศ์รักมิตร พล.ต.หญิง ศิริพัตก์ วีระภุชงค์ และเกล็ดดาว วงศ์รักมิตร (ชื่อเล่น: ใหม่ สมรสกับ พล.อ.ไพโรจน์ พานิชสมัย อดีตรองผู้บัญชาการทหารสูงสุด และเป็นมารดาของพิมดาว พานิชสมัย นักร้องและนักแสดงที่มีชื่อเสียง) ปัจจุบันใช้ชีวิตหลังเกษียณอยู่ที่จังหวัดนครราชสีมา
นกเด้าลม

นกเด้าลม เป็นกลุ่มนกเกาะคอนที่อยู่ในสกุล Motacilla ในวงศ์ Motacillidae ชื่อสามัญและชื่อสกุลนำมาจากลักษณะหางที่ขึ้นลงเหมือนเครื่องสูบน้ำ
อนุกรมวิธาน.
สกุล "Motacilla" ได้รับการอธิบายโดย Carl Linnaeus นักธรรมชาตินิยมชาวสวีเดนใน ค.ศ. 1758 ลงใน "Systema Naturae" ฉบับที่ 10 ของเขาเอง ชนิดต้นแบบคือนกเด้าลมขาว "Motacilla" เป็นชื่อภาษาละตินของนกเด้าลมสองสี (pied wagtail) แม้ว่าอันที่จริงเป็นรูปขนาดเล็กของ "motare" แปลว่า "เคลื่อนที่ไปมา" ในสมัยกลาง ซึ่งนำไปส่ความเข้าใจผิดว่า "cilla" แปลว่า "หาง"
ชนิด.
สกุลนี้มี 13 ชนิด
อำเภอพระทองคำ

พระทองคำ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดนครราชสีมา
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอพระทองคำตั้งอยู่ทางตอนเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอพระทองคำแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 5 ตำบล 75 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอพระทองคำประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 6 แห่ง ได้แก่
โลภะ

โลภะ แปลว่า "ความโลภ" "ความอยากได้" เป็นเป็นกิเลสอย่างหนึ่งในบรรดากิเลสใหญ่ 3 อย่างคือ โลภะ โทสะ โมหะ
โลภะ เกิดจากตัณหาคือความทะยานอยากได้ เมื่อเกิดขึ้นแล้วทำให้จิตหิวโหยอยากได้ เกิดความดิ้นรน อยู่ไม่เป็นสุข หากหยุดยั้งไม่ได้ก็จะเป็นต้นเหตุให้ดิ้นรนแสวงหาสิ่งที่อยากได้มาสนองความต้องการ หรือเมื่อไม่ได้โดยวิธีชอบธรรมก็นำให้ไปทำความชั่วความไม่ดีงามต่าง ๆ เช่น ลักขโมย การทุจริต คอรัปชั่น โกง ปล้น จนถึงฆ่าคนตาย
โลภะ เป็นอันตรายแก่ธรรมทั้งปวง คือเป็นตัวทำลายศีลธรรม มโนธรรม สันติธรรม วัฒนธรรม สามัคคีธรรม ยุติธรรมและธรรมชาติ
โลภะ ละได้ด้วยการให้ทาน การเสียสละ เอื้อเฟื้อเกื้อกูลกันในทางที่ชอบ
กลุ่มของโลภะ.
ธรรมฝ่ายชั่วนี้มี 3 อย่าง คือ
อำเภอบัวลาย

บัวลาย เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดนครราชสีมา และเป็นอำเภอที่มีพื้นที่น้อยที่สุดของจังหวัด บัวลายเป็นหนึ่งในหลายอำเภอของจังหวัดที่มีทางรถไฟสายตะวันออกเฉียงเหนือผ่าน โดยเมื่อเดินทางจากกรุงเทพฯ แล้ว จะเป็นอำเภอสุดท้ายก่อนเข้าสู่เขตจังหวัดขอนแก่น
ประวัติ.
หมู่บ้านหนองบัวลาย ตั้งเมื่อ พ.ศ. 2469 เดิมขึ้นกับตำบลบัวใหญ่ แยกมาตั้งเป็นตำบลบัวลาย เมื่อปี พ.ศ. 2486 สาเหตุที่เรียกว่า “หนองบัวลาย” เพราะในบริเวณหมู่บ้านมีหนองน้ำที่มีบัวมากมาย ซึ่งคำว่า “บัวมากมาย” ภาษาท้องถิ่นเรียกว่า “บัวหลาย” ต่อมาเพี้ยนเสียงเป็น “บัวลาย” จึงเรียกว่า “หนองบัวลาย” จนมาปัจจุบันต่อมาได้ตัดคำว่า “หนอง” ออกเหลือเพียง “บัวลาย” จึงเรียกว่า “ตำบลบัวลาย” แต่นั้นมาในส่วนชื่อหมู่บ้านยังคงเรียก “หนองบัวลาย” เช่นเดิม กำนันตำบลบัวลายคนแรกชื่อนายทวง แทบทาม ต่อมาอีก 4 คนคือนายโสม แสงสว่าง, นายคำ ทินราช, นายจิตร์ นาราษฎร์และนายอนุวัฒน์ ทินราช ตามลำดับ
สำหรับบรรพบุรุษผู้ก่อตั้งหมู่บ้านโดยนำครอบครัวและญาติพี่น้องเข้ามาวางรกรากมีดังนี้
เมื่อความอุดมสมบูรณ์ในพื้นที่ที่เหมาะสมแก่การทำนาทำไร่ และด้วยความเจริญของท้องถิ่นเพราะลำห้วยยางและลำห้วยขี้หนูไหลผ่านผู้คนก็หลั่งไหลเข้ามาตั้งถิ่นฐานเพิ่มมากขึ้น
เมื่อหมู่บ้านเป็นปึกแผ่น จำนวนประชากรเพิ่มมากขึ้นตามลำดับ จึงมีการแบ่งแยกการปกครองตำบลออกจากตำบลบัวใหญ่มาเป็นตำบลบัวลาย มีหมู่บ้านเพิ่มขึ้น คือบ้านหนองบัวลาย บ้านหนองแสง บ้านขามป้อม บ้านโนนดู่ บ้านโนนจาน บ้านหนองคอม บ้านหลุบกุง บ้านเหลิงหิน บ้านห้วยม่วง บ้านศาลาดิน บ้านสระน้ำเที่ยง บ้านหนองเรือ บ้านป่าหวาย บ้านเพ็ดน้อย บ้านแดงน้อย บ้านฝาผนัง บ้านหนองแวง บ้านคึมมะอุ บ้านหนองจาน บ้านหนองตาดน้อย
การก่อสร้างทางรถไฟสายตะวันออกเฉียงเหนือ ผ่านหมู่บ้านหนองบัวลาย พอดี มีการเปิดการเดินรถครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2477 รถไฟสมัยนั้น เป็นเครื่องจักรไอน้ำ ใช้ไม้ฟืนเป็นเชื้อเพลิง หาได้จากโคกสาธารณะตามเส้นทางจากหนองบัวลายไปบ้านศาลาดิน เป็นโคก ที่มีต้นไม้มาก เนื้อที่ ประมาณ 1,000 ไร่
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอบัวลายตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอบัวลายแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 4 ตำบล 45 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอบัวลายประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่
โทสะ

โทสะ ("โทส"; , "ทฺเวษ") เป็นศัพท์ทางศาสนาพุทธและฮินดุที่มีความหมายตรงตัวว่า "ความขัดเคือง, ความเกลียดชัง"
ในศาสนาพุทธ "โทสะ" (ความขัดเคือง, ความเกลียดชัง) อยู่ตรงข้ามกับ "ราคะ" (ความอยาก, ความต้องการ) "โทสะ" เป็นหนึ่งใน 3 รากเหง้า (เช่นเดียวกันกับ "ราคะ" กับ "โมหะ") ซึ่งก่อให้เกิด"ทุกข์" และยังเป็นหนึ่งในบรรดากิเลสใหญ่ทั้ง 3 ของพระไตรปิฎกภาษาบาลีที่ต้องถูกกำจัด
โทสะเกิดจากมานะคือความถือตัวถือตน ความรู้สึกว่าตัวเด่นกว่าเขา ตัวด้อยกว่าเขา หรือตัวเสมอกับเขา เมื่อถูกกระทบเข้าก็เกิดความไม่พอใจ เกิดโทสะขึ้น เมื่อเกิดขึ้นแล้วหากระงับไม่ได้ก็จะนำให้ทำความชั่วความไม่ดีต่างๆ เช่น ทะเลาะวิวาทกัน กลั่นแกล้งกัน ทำร้ายกัน ฆ่ากัน เป็นเหตุให้ตัวเองเดือดร้อน โลกก็เร่าร้อน ขาดสันติภาพ อยู่กันอย่างเดือดร้อน หวาดระแวงกันและกัน
โทสะกำจัดได้โดยเมตตา คือการมีความรักปรารถนาดีต่อกัน
กลุ่มโทสะ.
ธรรมฝ่ายชั่วนี้มี 3 อย่าง คือ
อำเภอสีดา

สีดา เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดนครราชสีมาขึ้นชื่อเรื่องการปลูกหม่อนเลี้ยงไหม ทอผ้าไหมมัดหมี่ มีหมู่บ้านชุมชนนวัตวิถีเสน่ห์อีสานให้ท่องเที่ยวมากมาย มีสถานที่ท่องเที่ยวที่ขึ้นชื่ออย่าง ปรางค์กู่สีดา บ่อไก่แก้ว
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอสีดาตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังต่อไปนี้
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอสีดาแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 5 ตำบล 50 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอสีดาประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 6 แห่ง ได้แก่
โมหะ

โมหะ  แปลว่า "ความหลง" "ความเขลา" "ความโง่" หมายถึงความไม่รู้ตามที่เป็นจริง เป็นกิเลสอย่างหนึ่งในบรรดากิเลสใหญ่ 3 อย่าง คือ โลภะ โทสะ โมหะ ซึ่งได้แก่อวิชชา นั่นเอง
โมหะ เกิดจากความคิดเห็นที่ผิด จากการไม่ใช้ปัญญาพิจารณาให้ประจักษ์ในเรื่องนั้นๆ ให้ถ่องแท้ถี่ถ้วนก่อน เมื่อเกิดขึ้นแล้วก็เป็นเหตุให้ไม่รู้บุญไม่รู้บาป ไม่เชื่อบุญไม่เชื่อบาป ชักนำให้ไปทำความชั่วความไม่ดีต่างๆ เช่น ประมาท ทะเลาะวิวาท แก่งแย่งชิงดี อวดดี เกียจคร้าน บ้ากาม อกตัญญู เชื่อง่าย หูเบา
โมหะ กำจัดได้ด้วยปัญญา คือใช้ปัญญาพิจารณาให้เห็นประจักษ์ในสิ่งนั้นๆ
โมหะ ในคำไทยนำมาใช้ว่า โมโห ซึ่งมีความหมายเพี้ยนไปว่าโกรธ
โมหะ เป็นอาการที่รู้ไม่เท่าทันถึงสภาวธรรมที่แท้จริงของอารมณ์ที่เข้ากระทบกับจิต ทำให้เกิดความวิปริต เห็นผิดไปจากสภาวธรรมที่แท้จริง ได้แก่ ความไม่รู้ในทุกขสัจ สมุทัยสัจ นิโรธสัจ มรรคสัจ ทั้งสี่
โมจตุกะ.
ธรรมที่อยู่กลุ่มเดียวกับโมหะมีอีก 3 อย่าง เมื่อนับรวมกับโมหะจึงเรียกว่า โมจตุกะ ได้แก่
อำเภอเทพารักษ์

เทพารักษ์ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดนครราชสีมา และเป็นอำเภอเดียวในจังหวัดนครราชสีมาที่ยังไม่มีเทศบาล
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอเทพารักษ์ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
ประวัติศาสตร์.
อำเภอเทพารักษ์เดิมชื่อ "กิ่งอำเภอสำนักตะคร้อ" ซึ่งนาม "สำนักตะคร้อ" นั้นได้มีการเล่าต่อๆ กันมาว่าเป็น"สำนัก"หรือ"ที่พักแรม"ของผู้ที่สัญจรผ่านไปมา มีทั้งคนเดินทางพวกพรานป่าและขบวนเกวียนหาเก็บของป่า และใช้สถานที่แห่งนี้เป็นที่พักแรม ซึ่งมีต้นตะคร้อใหญ่ขึ้นอยู่ริมห้วยมีบรรยากาศ ร่มรื่น ต่อมา มีผู้อพยพมาตั้งถิ่นฐานบ้านเรือน เพื่อจับจองพื้นที่ทำไร่ และทวีจำนวนมากขึ้นเรื่อย ๆ จนตั้งเป็นหมู่บ้านเรียกว่า "บ้านสำนักตะคร้อ"ขึ้นต่อตำบลพันชนะ อำเภอด่านขุนทด จังหวัดนครราชสีมา ต่อมาทางราชการพิจารณาเห็นว่าพื้นที่ตำบลสำนักตะคร้อ ตำบลหนองแวงและตำบลบึงปรือ อยู่ห่างไกลจากอำเภอด่านขุนทด จึงเห็นควรจัดตั้งกิ่งอำเภอขึ้น เพื่อให้บริการและอำนวยความสะดวกแก่ประชาชน
ดังนั้นกระทรวงมหาดไทย จึงได้แยกพื้นที่ตำบลสำนักตะคร้อ ตำบลหนองแวง และตำบลบึงปรือ ของอำเภอด่านขุนทด จัดตั้งเป็นกิ่งอำเภอสำนักตะคร้อ ขึ้นตั้งแต่วันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2538 ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย ลงวันที่ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2538
ต่อมาพระราชวิทยาคม (หลวงพ่อคูณ ปริสุทโธ) เจ้าอาวาสวัดบ้านไร่อำเภอด่านขุนทด ได้เสนอแนะว่า เนื่องจากที่ตั้งของกิ่งอำเภอสำนักตะคร้อ อยู่ใกล้กับอำเภอศรีเทพ จังหวัดเพชรบูรณ์ และ อำเภอเทพสถิต จังหวัดชัยภูมิ และ เชื่อว่าบริเวณที่ตั้งกิ่งอำเภอสำนักตะคร้อ มีเทพารักษ์ปกปักษ์รักษาอยู่ จึงควรจะมีการขอเปลี่ยนชื่อ "กิ่งอำเภอสำนักตะคร้อ"เป็น "กิ่งอำเภอเทพารักษ์" (ท้องที่กิ่งอำเภอเทพารักษ์เดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอด่านขุนทด)
นายถาวร กุลโชติ ปลัดอำเภอผู้เป็นหัวหน้าประจำกิ่งอำเภอสำนักตะคร้อ ในขณะนั้น จึงได้เสนอเรื่องการขอเปลี่ยนชื่อกิ่งอำเภอสำนักตะคร้อ ไปยังกระทรวงมหาดไทย ต่อมากระทรวงมหาดไทยจึงได้อนุมัติให้ เปลี่ยนชื่อ "กิ่งอำเภอสำนักตะคร้อ" เป็น "กิ่งอำเภอเทพารักษ์" 
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอเทพารักษ์แบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 4 ตำบล 59 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอเทพารักษ์ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 4 แห่ง ได้แก่
อัลฟอนโซ กัวรอน

อัลฟอนโซ กัวรอน โอโรซโก  เกิดวันที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2504 เป็น ผู้กำกับ, นักเขียนบท และ ผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ ชาวเม็กซิโก กัวรอนเคยได้รับการเสนอชื่อเข้าชิง อะคาเดมีอะวอร์ด ได้รับรางวัล ผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม มาแล้วทั้งสองเรื่องอย่าง "กราวิตี้ มฤตยูแรงโน้มถ่วง" (2013) และ "เน็ตฟลิกซ์' โรม่า" (2018) กัวรอนเป็นผู้กำกับ ลาตินอเมริกา คนแรกที่ได้รับรางวัลออสการ์ สาขาผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม แล้วกัวรอนยังได้รับรางวัลออสการ์ สาขาตัดต่อภาพยอดเยี่ยม จากเรื่อง "กราวิตี้ มฤตยูแรงโน้มถ่วง" และ สาขากำกับภาพยอดเยี่ยม จากเรื่อง "โรม่า" ผลงานภาพยนตร์บางส่วนของกัวรอนได้แก่ ดราม่าโรแมนติก "เธอผู้นั้นรักเกินความคาดหมาย" (1998), ดราม่าอีโรติก "กิ๊วก๊าวชวนสาวไปพักร้อน" (2001), ภาพยนตร์แฟนตาซี "แฮร์รี่ พอตเตอร์กับนักโทษแห่งอัซคาบัน" (2004) และ ดิสโทเปีย ระทึกขวัญ "พลิกวิกฤต ขีดชะตาโลก" (2006)
ผลตอบรับ.
ผลตอบรับ ทั้งคำวิจารณ์และรายได้ จากการกำกับภาพยนตร์ทั้งหมด 9 เรื่องของ อัลฟอนโซ กัวรอน
 0–59% คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบ 60–100% คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบ<br> 
สีแดง 0–19 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบเลย 20–39 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบ สีส้ม 40–60 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ให้ปานกลาง สีเขียว 61–80 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบ 81–100 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบมาก<br> 
— ไม่ปรากฏ, หาข้อมูลไม่ได้<br> 
$ ดอลลาร์สหรัฐ
รางวัล.
จำนวนรางวัลที่เข้าชิงและได้รับจากภาพยนตร์ของ อัลฟอนโซ กัวรอน
อำเภอศิลาลาด

ศิลาลาด เป็นอำเภอหนึ่งตั้งอยู่ทางตอนเหนือสุดของจังหวัดศรีสะเกษ ยกฐานะขึ้นเป็นอำเภอในปี พ.ศ. 2550 โดยแยกออกจากอำเภอราษีไศล นับเป็นอำเภอที่จัดตั้งขึ้นเป็นลำดับล่าสุดของจังหวัด พร้อมกับอำเภอโพธิ์ศรีสุวรรณ
ประวัติ.
อำเภอศิลาลาดเดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอราษีไศล ทางราชการได้แบ่งพื้นที่การปกครองออกมาตั้งเป็น กิ่งอำเภอศิลาลาด ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2540 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 1 กรกฎาคม ปีเดียวกัน และต่อมาได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะขึ้นเป็น อำเภอศิลาลาด ในวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2550 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 8 กันยายน ปีเดียวกัน
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอศิลาลาดตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอศิลาลาดแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 4 ตำบล 44 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอศิลาลาดประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 4 แห่ง ได้แก่
อำเภอแคนดง

แคนดง เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดบุรีรัมย์
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอแคนดงตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
ประวัติ.
ท้องที่อำเภอแคนดงเดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอสตึก ทางราชการได้แบ่งพื้นที่การปกครองออกมาตั้งเป็น กิ่งอำเภอแคนดง ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2540 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 1 กรกฎาคม ปีเดียวกัน และต่อมาได้มีพระราชกฤษฎีกาเมื่อวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2550 ยกฐานะกิ่งอำเภอแห่งนี้ขึ้นเป็น อำเภอแคนดง โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 8 กันยายน ปีเดียวกัน
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอแคนดงแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 4 ตำบล 54 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอแคนดงประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่
อำเภอบ้านด่าน

บ้านด่าน เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดบุรีรัมย์ และเป็นอำเภอที่มีพื้นที่น้อยที่สุดของจังหวัด
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอบ้านด่านตั้งอยู่ทางตอนกลางค่อนไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
ประวัติ.
ท้องที่อำเภอบ้านด่านเดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอเมืองบุรีรัมย์ ทางราชการได้แบ่งพื้นที่การปกครองออกมาตั้งเป็น กิ่งอำเภอบ้านด่าน ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยเมื่อวันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2539 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 15 กรกฎาคม ปีเดียวกัน และต่อมาได้มีพระราชกฤษฎีกาเมื่อวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2550 ยกฐานะกิ่งอำเภอแห่งนี้ขึ้นเป็น อำเภอบ้านด่าน โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 8 กันยายน ปีเดียวกัน
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอบ้านด่านแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 4 ตำบล 59 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอบ้านด่านประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 4 แห่ง ได้แก่