เอสเธอร์

เอสเธอร์ พระนามเดิม ฮาดาชาห์) เป็นวีรสตรีในหนังสือเอสเธอร์ซึ่งมีชื่อตามพระนามของพระองค์ เรื่องราวในหนังสือเอสเธอร์เล่าเรื่องราวที่ อาหสุเอรัสกษัตริย์ชาวเปอร์เซียแห่งจักรวรรดิอะคีเมนิดตกหลุมรักเอสเธอร์หญิงรูปงามชาวยิวแล้วตั้งให้เป็นราชินี ฮามานขุนนางผู้ใหญ่ของกษัตริย์เปอร์เซียไม่พอใจโมรเดคัยที่เป็นลูกพี่ลูกน้องและผู้อุปถัมป์ของเอสเธอร์เพราะโมรเดคัยไม่ยอมกราบแสดงความเคารพฮามาน ฮามานวางแผนจะให้ชาวยิวทั้งหมดในเปอร์เซียถูกฆ่า จึงทูลโน้มน้าวอาหสุเอรัสให้ทรงออกพระราชกฤษฎีกาให้กวาดล้างชาวยิว แต่เอสเธอร์ขัดขวางแผนการของฮามานโดยเปิดเผยแผนของฮามานต่ออาหสุเอรัส อาหสุเอรัสจึงทรงสั่งประหารชีวิตฮามานและออกพระราชกฤษฎีกาใหม่อนุญาตให้ชาวยิวสามารถสังหารศัตรูเพื่อปกป้องตัวเองได้
หนังสือเอสเธอร์ให้คำอธิบายเกี่ยวกับที่มาของธรรมเนียมการฉลองเทศกาลปูริม ซึ่งเฉลิมฉลองในวันเดียวกันกับที่พระราชกฤษฎีกาจากการทูลเสนอของฮามานมีผลบังคับใช้ ซึ่งในวันนั้นชาวยิวได้สังหารศัตรูของพวกเตนหลังแผนการของฮามานถูกเปิดเผย ตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1890 นักวิชาการส่วนใหญ่ "เห็นพ้องกันที่จะเห็นว่า[หนังสือ]เอสเธอร์มีฐานะเป็นเรื่องปรัมปราหรือพิธีกรรมที่อิงประวัติศาสตร์" และโดยทั่วไปสรุปว่าเทศกาลปูริมมีต้นกำเนิดมาจากเรื่องปรัมปราหรือเทศกาลของบาบิโลเนียหรือเปอร์เซีย (แม้ยังเป็นที่ถกเถียงว่ามาจากของบาบิโลเนียหรือของเปอร์เซีย)
หนังสือเอสเธอร์ปรากฏใน 2 รูปแบบ ได้แก่ รูปแบบขนาดสั้นจากคัมภีร์ภาษาฮีบรูไบเบิลในศาสนายูดาห์และคัมภีร์ไบเบิลของนิกายโปรเตสแตนต์ กับรูปแบบขนาดยาวจากคัมภีร์ภาษากรีกคอยนีในคัมภีร์ไบเบิลของนิกายโรมันคอทอลิกและอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์
พระนาม.
ตอนที่เริ่มเล่าถึงพระนางในหนังสือเอสเธอร์ 2:7 ตอนแรกมีการเรียกขานด้วยพระนามภาษาฮีบรูว่า "ฮาดาชาห์" ซึ่งหมายถึง "ต้นเมอร์เทิล" พระนามนี้ไม่ปรากฏในเอกสารตัวเขียนฉบับภาษากรีกตอนต้น แม้ว่าจะปรากฏในตำรา targumic และน่าจะเพิ่มในตำราฮีบรูเร็วสุดในคริสต์ศตวรรษที่ 2 เพื่อเน้นความเป็นยิวของวีรสตรี พระนาม "เอสเธอร์" น่าจะมาจากอิชตาร์ พระนามเทพีบาบิโลน หรือจากศัพท์ภาษาเปอร์เซียที่เป็นคำร่วมเชื้อสายกับคำว่า "star" ในภาษาอังกฤษ (เป็นนัยถึงความเชื่อมโยงกับอิชตาร์) แม้ว่านักวิชาการบางส่วนโต้แย้งว่าคำนี้เกี่ยวข้องกับศัพท์ภาษาเปอร์เซียที่แปลว่า "ผู้หญิง" หรือ "ต้นเมอร์เทิล"
เรื่องราว.
ในปีที่สามแห่งรัชสมัยพระเจ้าอาหสุเอรัสแห่งเปอร์เซีย พระองค์ทรงเนรเทศราชินีวัชทีและสืบหาราชินีองค์ใหม่ เหล่าสาวพรหมจารีผู้งดงามรวมตัวกันที่ฮาเร็มในเมืองป้อมสุสาภายใต้การควบคุมของขันทีเฮกัย
เอสเธอร์ ลูกพี่ลูกน้องของโมรเดคัย เป็นสมาชิกในชุมชนชาวยิวในสมัยเนรเทศที่อ้างว่ามีบรรพบุรุษคือคีช คนเบนยามินผู้ถูกกวาดต้อนเป็นเชลยจากเยรูซาเลม เธอเป็นบุตรีกำพร้าของลุงโมรเดคัยที่เป็นคนเบนยามินนามอาบีฮาอิล เอสเธอร์ถูกนำตัวไปที่ราชวังตามคำสั่งของกษัตริย์ โดยเฮกัยจัดเครียมให้เธอเพื่อพบกับกษัตริย์ แม้ว่าเธอไต่เต้าสู่ตำแหน่งสูงสุดในฮาเร็ม "ชโลมกายด้วยน้ำมัน...และด้วยเครื่องเทศและเครื่องสำอาง..." เธอยังคงอยู่ใต้คำสั่งจากโมรเดคัยผู้พบเธอทุกวันอย่างเคร่งครัด เพื่อปกปิดต้นกำเนิดชาวยิวของเธอ กษัตริย์ทรงตกหลุมรักเธอและแต่งตั้งเธอเป็นราชินี
หลังเอสเธอร์ขึ้นเป็นราชินี โมรเดคัยรู้แผนลอบปลงพระชนม์พระเจ้าอาหสุเอรัสของบิกธานและเทเรช โมรเดคัยพูดเรื่องนี้แก่เอสเธอร์ ซึ่งพระนางตรัสเรื่องนี้แก่กษัตริย์ในนามของโมรเดคัย และพระองค์รอดจากเหตุการณ์นี้ เรื่องราวนี้ได้รับการบันทึกในหนังสือพงศาวดารเฉพาะพระพักตร์กษัตริย์
หลังโมรเดคัยช่วยชีวิตกษัตริย์ ฮามานคนอากักได้รับการแต่งตั้งเป็นวิเซียรสูงสุดของอาหสุเอรัส และสั่งให้ทุกคนก้มตัวลงต่อหน้าเขา เมื่อโมรเดคัย (ผู้ยืนประจำอยู่บนถนนเพื่อให้คำแนะนำเอสเธอร์) ไม่ก้มคำนับเขา ฮามานจึงถวายเงิน 10,000 ตะลันท์แก่พระเจ้าอาหสุเอรัส เพื่อขอสิทธิ์ในการกำจัดชาวยิวทั้งหมดในอาณาจักรของพระองค์
ความเป็นประวัติศาสตร์.
แม้ว่ารายละเอียดฉากจะดูสมเหตุสมผล และเรื่องราวอาจมีพื้นฐานมาจากเหตุการณ์จริง แต่นักวิชาการส่วนใหญ่ก็เห็นพ้องต้องกันว่าหนังสือเอสเธอร์เป็นผลงานนวนิยาย (fiction) กษัตริย์เปอร์เซียไม่อภิเษกสมรสกับผู้ที่อยู่นอกตระกูลขุนนางเปอร์เซียทั้ง 7 ตระกูล ทำให้ไม่น่าจะมีเอสเธอร์ ราชินีชาวยิว อยู่ในนั้นด้วย นอกจากนี้ พระนาม "อาหสุเอรัส" สามารถแปลเป็น "เซิร์กซีส" ได้ เนื่องจากทั้งสองพระนามมีต้นตอจากภาษาเปอร์เซียว่า "Khshayārsha" อาหสุเอรัสในหนังสือเอสเธอร์มักระบุในแหล่งข้อมูลสมัยใหม่เพื่ออ้างถึงจักรพรรดิเซิร์กซีสที่ 1 ผู้ครองราชย์เมื่อ 486 ถึง 465 ปีก่อน ค.ศ. เนื่องจากเหตุการณ์ที่กล่าวถึงในหนังสือเอสเธอร์มีความใกล้เคียงกับกษัตริย์พระองค์นี้มากที่สุด อย่างไรก็ตาม การที่ราชินีของเซิร์กซีสที่ 1 คืออาเมสตริส ยิ่งเน้นย้ำถึงความเป็นเรื่องราวสมมติให้ชัดเจนยิ่งขึ้น 
นักวิชาการบางส่วนคาดการณ์ว่าเรื่องราวนี้ถูกสร้างขึ้นมาเพื่อให้เหตุผลในการที่ชาวยิวนำเทศกาลที่ไม่ใช่ของชาวยิวมาใช้ เทศกาลที่ในหนังสือระบุไว้คือปูริม ซึ่งได้รับการอธิบายว่าหมายถึง "ฉลาก" จากศัพท์บาบิโลนว่า "puru" ทฤษฎีหนึ่งที่เป็นที่นิยมระบุว่า เทศกาลดังกล่าวมีต้นกำเนิดจากตำนานหรือพิธีกรรมของชาวบาบิโลนที่มีประวัติศาสตร์ยาวนาน ซึ่งโมรเดคัยและเอสเธอร์เป็นตัวแทนเทพเจ้ามาร์ดุกกับอิชตาร์ของบาบิโลน ในขณะที่บางคนสืบย้อนพิธีกรรมนี้ถึงวันปีใหม่เปอร์เซีย และนักวิชาการได้สำรวจทฤษฎีอื่น ๆ ในงานของพวกเขา นักวิชาการบางส่วนได้ปกป้องเรื่องราวนี้ว่าเป็นประวัติศาสตร์จริง แต่ความพยายามในการค้นหาแก่นแท้ทางประวัติศาสตร์ของเรื่องราวนี้ "มีแนวโน้มว่าจะไร้ประโยชน์"