pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
หญ้าแฝก

หญ้าแฝก (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Chrysopogon zizanioides") เป็นพืชที่มีระบบรากลึกและแผ่กระจายลงไปในดินตรงๆ เป็นพืชที่มีอายุได้หลายปี ขึ้นเป็นกอแน่น มีใบเป็นรูปขอบขนานแคบปลายขอบแหลม ยาว 35 - 80 เซนติเมตร มีส่วนกว้าง 5 - 9 มิลลิเมตร สามารถขยายพันธุ์ที่ได้ผลรวดเร็ว โดยการแตกหน่อจากลำต้นใต้ดิน ในบางโอกาสสามารถแตกแขนงและรากออกในส่วนของก้านช่อดอกได้ เมื่อหญ้าแฝกโน้มลงดินทำให้มีการเจริญเติบโตเป็นกอหญ้าแฝกใหม่ได้ หญ้าแฝกมีอยู่ 2 สายพันธุ์คือ
หญ้าแฝกกับการฟื้นฟูสิ่งแวดล้อม.
การที่หญ้าแฝกได้รับการนำมาใช้ปลูกในการอนุรักษ์ดิน และน้ำ เนื่องมาจากมีลักษณะเด่นหลายประการ คือ มีการแตกหน่อรวมเป็นกอ เบียดกันแน่น ไม่แผ่ขยายด้านข้าง มีการแตกหน่อ และใบใหม่ ไม่ต้องดูแลมาก หญ้าแฝกมีข้อที่ลำต้นถี่ ขยายพันธุ์โดยใช้หน่อได้ตลอดปี ส่วนใหญ่ไม่ขยายพันธุ์ด้วยเมล็ด ทำให้ควบคุมการแพร่ขยายได้ มีใบยาว ตัด และแตกใหม่ง่าย แข็งแรง และทนต่อการย่อยสลาย ระบบรากยาว สานกันแน่น และช่วยอุ้มน้ำ บริเวณรากเป็นที่อาศัยของจุลินทรีย์ ปรับตัวกับสภาพต่าง ๆ ได้ดี ทนทานต่อโรคพืชทั่วไป 
การปลูกหญ้าแฝกส่วนใหญ่จะมุ่งเน้นในเรื่องการอนุรักษ์ดินและน้ำ ลดการชะล้างพังทลายของดิน การช่วยเก็บกักตะกอนดินในพื้นที่ลาดชัน แต่จากผลของการวิจัยพบว่า หญ้าแฝกยังมีลักษณะในด้านการฟื้นฟูทรัพยากรดินด้วย ซึ่งช่วยให้ดินมีศักยภาพในการให้ผลผลิตเพิ่มขึ้น การปลูกหญ้าแฝกในพื้นที่ดินเสื่อมโทรม หรือพื้นที่ดินมีปัญหา จึงมีส่วนช่วยฟื้นฟู และปรับปรุงดินให้มีสภาพดีขึ้น เนื่องจากผลของอินทรียวัตถุที่เพิ่มขึ้น และกิจกรรมของจุลินทรีย์บริเวณรากหญ้าแฝก รวมทั้งการมีความชื้นที่ยาวนานขึ้น สภาพดินจึงมีการพัฒนา และความอุดมสมบูรณ์เพิ่มขึ้นเป็นลำดับ
ในด้านการรักษาสภาพแวดล้อมหญ้าแฝกเจริญเติบโตได้ในสภาพดินที่มีโลหะหนัก ลักษณะดังกล่าวจึงมีการนำหญ้าแฝกมาปลูกเพื่อใช้บำบัดน้ำทิ้งจากโรงงานอุตสาหกรรมบางประเภท และดูดซับโลหะหนักจากดิน สำหรับวิธีการที่นำหญ้าแฝกไปปลูกเพื่อจุดประสงค์ในการรักษาสภาพแวดล้อม ได้แก่ การปลูกหญ้าแฝกรอบขอบบ่อบำบัดน้ำทิ้งเพื่อให้หญ้าแฝกช่วยดูดซับโลหะหนักบางชนิด การปลูกหญ้าแฝก เพื่อดูดซับโลหะหนักจากดิน การปลูกหญ้าแฝกแล้วให้น้ำทิ้งไหลผ่านในอัตราการไหลที่เหมาะสม
หญ้าแฝกกับพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร.
เมื่อวันที่ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2536 IECA ได้มีมติถวายรางวัล The International Merit Award แด่พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรในฐานะที่ทรงเป็นแบบอย่างในการนำหญ้าแฝกมาใช้อนุรักษ์ดินและน้ำ และเมื่อวันที่ 30 ตุลาคม พ.ศ. 2536 ผู้เชี่ยวชาญเรื่องหญ้าแฝกเพื่อการอนุรักษ์ดินและน้ำแห่งธนาคารโลก ได้นำคณะเข้าเฝ้าทูลละอองธุลีพระบาททูลเกล้าทูลกระหม่อม ถวายแผ่นเกียรติบัตรเป็นภาพรากหญ้าแฝก ชุบสำริด ซึ่งเป็นรางวัลสดุดีพระเกียรติคุณ (award of recognition) ในฐานะที่ทรงมุ่งมั่นในการพัฒนาและส่งเสริมการใช้หญ้าแฝกในประเทศไทย ได้รับการตีพิมพ์เผยแพร่ไปทั่วโลก
ปุ่มกระดูกจูกูลาร์

ปุ่มกระดูกจูกูลาร์  เป็นเนินรูปไข่บนพื้นผิวด้านบนของส่วนข้างของกระดูกท้ายทอย (lateral parts of occipital bone) ซึ่งอยู่บนช่องประสาทกล้ามเนื้อลิ้น และในบางครั้งถูกพาดทับด้วยร่องเฉียงสำหรับเส้นประสาทลิ้นคอหอย (glossopharyngeal) เส้นประสาทเวกัส (vagus) และเส้นประสาทแอคเซสซอรี (accessory nerve)
อวกาศห้วงลึกมากของฮับเบิล

อวกาศห้วงลึกมากของฮับเบิล  คือ ภาพถ่ายพื้นที่เล็ก ๆ ในกลุ่มดาวเตาหลอมจากกล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิล เริ่มเก็บข้อมูลตั้งแต่วันที่ 3 กันยายน ค.ศ. 2003 จนถึงวันที่ 16 มกราคม ค.ศ. 2004 เป็นภาพถ่ายคลื่นที่ตามองเห็นของจักรวาลที่อยู่ลึกที่สุดเท่าที่เคยมีมา ภาพถ่ายนี้ประกอบด้วยกาแล็กซีประมาณ 10,000 กาแล็กซี เมื่อมองดูจากโลกแล้วภาพถ่ายนี้จะมีขนาดประมาณ 1 ใน 10 ของเส้นผ่านศูนย์กลางของดวงจันทร์ แม้ว่ากาแล็กซีส่วนใหญ่ในภาพนี้จะสามารถมองเห็นได้ด้วยกล้องโทรทรรศน์บนพื้นโลกที่มีความสามารถในการถ่ายคลื่นอินฟราเรด แต่กล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิลก็เป็นอุปกรณ์เพียงตัวเดียวที่สามารถถ่ายภาพคลื่นที่ตามองเห็นของกาแล็กซีเหล่านี้ได้ กาแล็กซีเหล่านี้อยู่ในครึ่งทรงกลมใต้ของกลุ่มดาวเตาหลอม ที่ไรต์แอสเซนชัน 3 ชั่วโมง 32 นาที 40.0 วินาที เดคลิเนชัน -27° 47' 29" ครอบคลุมพื้นที่ 36.7 ตารางลิปดา มุมบนซ้ายของภาพชี้ไปยังทิศเหนือ (-46.4°) ของทรงกลมท้องฟ้า ดาวฤกษ์ที่อยู่ตรงกลางภาพคือ USNO-A2.0 0600-01400432 มีความส่องสว่างปรากฏ 18.95
การถ่ายภาพอวกาศห้วงลึกมากของฮับเบิลต้องใช้ปริมาณการรับแสงถึง 800 หน่วย โดยกินเวลาถึง 400 รอบการโคจรของกล้องโทรทรรศน์ฮับเบิล
เนินหน้าผาก

เนินหน้าผาก  เป็นส่วนยกสูงรูปวงกลมที่อยู่ด้านข้างทั้งสองข้างของรอยประสานหน้าผาก (frontal suture) ประมาณ 3 เซนติเมตรเหนือขอบเหนือเบ้าตา บนกระดูกหน้าผาก (frontal bone)
เนินนี้มีขนาดแปรผันไปตามแต่ละบุคคล และโดยทั่วไปจะไม่สมมาตร และจะนูนในกะโหลกศีรษะของเด็ก พื้นผิวกะโหลกศีรษะด้านบนของเนินนี้มีลักษณะเรียบ ปกคลุมด้วยกาเลีย อโพนิวโรติกา (galea aponeurotica)
โหนกคิ้ว

โหนกคิ้ว (superciliary arches) เป็นส่วนนูน 2 อันซึ่งอยู่บนส่วนสความา ฟรอนทาลิส (squama frontalis) ของกระดูกหน้าผาก (frontal bone) ของกะโหลกศีรษะ อยู่ใต้ต่อเนินหน้าผาก (frontal eminences) โดยมีร่องตื้นๆ คั่นระหว่างเนินหน้าผากและโหนกคิ้ว โหนกคิ้วทั้งสองข้างจะเชื่อมกันตรงกลางเป็นรอยยกตัวเรียบที่เรียกว่า แสกหน้า (glabella)
โดยทั่วไปแล้ว โหนกคิ้วของลิงจะนูนเด่นกว่าของมนุษย์ และในเพศชายจะนูนกว่าเพศหญิง
กวนสก

กวนสก มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า กวาน สั่ว  เป็นตัวละครสมมติในยุคสามก๊กของจีน กวนสกมักได้รับการบรรยายว่าเป็นบุตรชายคนที่สามของขุนพลกวนอูและตัวกวนสกรับราชการเป็นขุนพลของรัฐจ๊กก๊ก ชื่อของกวนสกไม่ปรากฏในบันทึกทางประวัติศาสตร์ แต่ปรากฏเฉพาะในนิทานชาวบ้านและในนวนิยายอิงประวัติศาสตร์เรื่อง"สามก๊ก"
ในนิทานชาวบ้านและวรรณกรรม.
ข้อมูลเกี่ยวกับกวนสกมีไม่มาก เนื่องจากเรื่องเล่าจำนวนมากเกี่ยวกับกวนสกถูกเล่าขานสืบต่อกันมาในรูปวัฒนธรรมพื้นบ้านมากกว่าจะเป็นผลงานที่เป็นลายลักษณ์อักษร ในนวนิยายอิงประวัติศาสตร์เรื่อง"สามก๊ก"ในศตวรรษที่ 14 บรรยายกวนสกว่าเป็นนักรบผู้มีความสามารถ และมีส่วนร่วมในการบุกลงใต้ของจูกัดเหลียงเพื่อปราบปรามชนเผ่าลำมันที่ก่อกบฏ
กวนสกเป็นที่นิยมในหมู่หญิงสาวเพราะมีรูปร่างหน้าตาที่หล่อเหลา ในละครงิ้วเรื่อง "งิ้วกวนสก" (關索戲 "กวานสั่วซี่ ") บรรยายลักษณะของกวนสกว่าเป็นชายผู้ "มีร่างสูงเจ็ด"ฉื่อ" มีใบหน้าดั่งดอกท้อบาน" (身長七尺，面似桃花).
ในบางเรื่องราว กวนสกแต่งงานกับภรรยายหลายคน ภรรยาคนแรกชื่อเป้า ซานเหนียง (鮑三娘) ตามด้วยบุตรสาวสองคนของหวาง ลิ่งกง (王令公) คือหวาง เยฺว่ (王悦) และหวาง เถา (王桃) และภรรยาคนที่ 4 คือฮฺวาหมาน (花鬘) บุตรสาวของเบ้งเฮ็ก
ในนิทานชาวบ้าน กวนสกมีอีกชื่อหนึ่งว่า "ฮฺวากวานสั่ว" (花關索) ซึ่งมีความหมายว่า "กวนสกดอกไม้" กล่าวกันว่ากวนสกใช้ชื่อนี้ก่อนจะได้พบกับกวนอูผู้เป็นบิดา คำว่า "ฮฺวา" เป็นแซ่ของฮฺวา เยฺว่ (花月/花岳) แห่งถ้ำปานฉือต้ง (班石洞) เขาชิวฉฺวีชาน (丘衢山) อาจารย์ผู้สอนศิลปะการต่อสู้ให้กับกวนสก
แหล่งข้อมูลอย่าง"พงศาวลีตระกูลกวน" (關氏家譜 "กวานชื่อเจียผู่"), "กว่างอี้ซื่อเตี่ยน" (廣義祀典) และ"เชิ่งตี้ชื่อซี่เข่าเจิ้ง" (聖帝世系考證) อ้างว่าชื่อรองของกวนสกคือ เหวย์จือ (維之)
ในวัฒนธรรมประชานิยม.
เอียหยง (楊雄 "หยาง สฺยง") ตัวละครสมมติในนวนิยายเรื่อง"ซ้องกั๋ง" มีฉายาว่า "กวนสกป่วย" (病關索 "ปิ้งกวานสั่ว") เพราะมีรูปร่างหน้าตาคล้ายกับกวนสกแต่มีสีผิวที่อ่อนกว่า
กวนสกปรากฏเป็นตัวละครที่เล่นได้ในเกมลำดับที่ 7ในซีรีส์วิดีโอเกม"ไดนาสตีวอริเออร์"ของโคเอ
เฉิน เต้า

เฉิน เต้า  เป็นขุนพลแห่งรัฐ จ๊กก๊ก ใน สมัยสามก๊ก ของจีน ก่อนหน้านี้เขารับใช้ภายใต้ขุนศึก เล่าปี่ จักรพรรดิผู้ก่อตั้ง จ๊กก๊ก ในช่วงปลาย ราชวงศ์ฮั่นตะวันออก
แหล่งข้อมูลทางประวัติศาสตร์ในชีวิตของเฉิน เต้า.
มีการบันทึกเกี่ยวกับเฉิน เต้าเพียงเล็กน้อยในประวัติศาสตร์ ไม่เหมือนกับบุคคลที่มีชื่อเสียงอื่นๆ ในปลาย ราชวงศ์ฮั่นตะวันออก และ สมัยสามก๊ก เขาไม่มีชีวประวัติใน จดหมายเหตุสามก๊ก ใน ศตวรรษที่ 3 (Sanguozhi) ซึ่งเป็นแหล่งข้อมูลที่เชื่อถือได้สำหรับยุคนั้นในประวัติศาสตร์จีน ข้อมูลเกี่ยวกับเขากระจัดกระจายไปทั่วชีวประวัติของบุคคลอื่นในจดหมายเหตุสามก๊กและแหล่งข้อมูลอื่น ๆ เช่น Chronicles of Huayang (Huayang Guo Zhi) และ ไท่ผิงยฺวี่หลาน
นิ้วมือ

นิ้วมือ (fingers) เป็นอวัยวะส่วนหนึ่งของร่างกาย ซึ่งประกอบไปด้วย กระดูก กล้ามเนื้อ เส้นเลือด เอ็น และผิวหนังห่อหุ้ม มีตำแหน่งอยู่ตรงปลายสุดของแขนถัดจากมือ ซึ่งสามรถเคลื่อนไหวได้โดยการสั่งการของสมองและระบบประสาท
ประโยชน์ของนิ้ว.
1.ใช้กดสิ่งของ
2.หยิบและจับ
3.ใช้เกาเมื่อเกิดอาการคันตามอวัยวะ
สุวินัย ภรณวลัย

รองศาสตราจารย์ ดร. สุวินัย ภรณวลัย ผู้ต้องหาคดีฉ้อโกงประชาชนนักเขียนชาวไทย เป็นประธานยุทธศาสตร์ วิชาการ สถาบันทิศทางไทย อดีตสมาชิกพรรคไทยภักดี และอดีตอาจารย์ประจำคณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เป็นผู้ศึกษาและปฏิบัติปรัชญาตะวันออกแบบบูรณาการจาก เต๋า เซน มีฉายาว่า มูซาชิเมืองไทย
ประวัติ.
รองศาสตราจารย์ สุวินัย ภรณวลัย จบการศึกษาระดับปริญญาตรี ปริญญาโท และปริญญาเอก จากคณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกียวโต ประเทศญี่ปุ่น ในปี พ.ศ. 2527 ด้วยทุนรัฐบาลญี่ปุ่น ได้รับปริญญาเอกแบบ รอมบุนฮาคาเซะ ซึ่งเป็นปริญญาเอกระดับสูงสุดของของประเทศญี่ปุ่น จากคณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยโฮเช ในปี พ.ศ. 2535 โดยวิทยานิพนธ์ที่เขานำเสนอในระดับปริญญาเอกคือเรื่อง ทุนนิยมไทยกับบริษัทข้ามชาติญี่ปุ่น
นอกจากนี้แล้วยังเป็นผู้ที่สนใจศึกษาและชำนาญในศาสตร์ด้านพัฒนาและยกระดับจิตใจและร่างกายตามวิถีของชาวตะวันออก มีผลงานทางด้านนี้ออกมาเป็นหนังสือมากมาย อีกทั้งยังเป็นผู้เชี่ยวชาญในศิลปะการต่อสู้ เช่น มวยไทเก็ก อีกด้วย ปี พ.ศ. 2543 ด้วยความสนใจในเรื่องลึกลับจึงได้รู้จักกับอาจารย์กู้ (กิตติ ปภัสโรบล) และโดนหลอกลวงให้เชื่อเรื่อง เปรต
เป็นผู้ก่อตั้งและเป็นผู้อำนวยการ ศูนย์บูรณาการศาสตร์และภูมิปัญญาโบราณ (CID) ที่ชั้น 4 ห้างสรรพสินค้าซีคอนสแควร์ 
เป็นผู้ก่อตั้งชมรมมังกรธรรมเพื่อส่งเสริมการปฏิบัติธรรมในแนวทางบูรณาการสู่สังคม
ปี ค.ศ. 2012 เขียนหนังสือชุดไตรภาค "บันทึกเนตรฟ้าใจวารี" ที่บันทึกประสบการณ์ทางจิตวิญญาณของตัวเองในช่วงยี่สิบกว่าปีที่ผ่านมา ล่าสุดได้นำเสนอ กรรมฐานเนตรฟ้า สู่สังคมไทยที่บูรณาการลมปราณกรรมฐานกับธาตุกายสิทธิ์ (แก้วบารมี) เข้าด้วยกัน นอกจากงานเขียนไตรภาค บันทึกเนตรฟ้าใจวารี (สำนักพิมพ์กรีนปัญญาญาณ) แล้ว ยังได้เขียนหนังสือ "เหนือมะเร็ง" และ "ตันตระโยคะศาสตร์เหนือวัย" (สำนักพิมพ์บ้านพระอาทิตย์) เป็นชุดหนังสือสุขภาพยอดคนออกมาด้วย รวมทั้งหนังสือ "ซามูไรสอนลูก" (สำนักพิมพ์โอเพ่นบุกส์)
บทบาททางการเมือง.
เป็นหนึ่งในนักวิชาการที่เข้าร่วมขับไล่ พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร ให้ลาออกจากตำแหน่ง เป็นผู้บรรเลงกู่เจิงระหว่างพักครึ่งรายการเมืองไทยรายสัปดาห์สัญจร ครั้งแรก เมื่อวันศุกร์ที่ 23 กันยายน พ.ศ. 2548 ที่หอประชุมศรีบูรพา มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
แนวร่วมประชาชนพิทักษ์ประชาธิปไตย

แนวร่วมประชาชนพิทักษ์ประชาธิปไตย เป็นกองกำลังเพื่อจุดประสงค์ทางการเมือง แกนนำของกลุ่มและผู้ก่อตั้ง คือ ดวง พลีรัตน์ ชาวจังหวัดนครศรีธรรมราช ผู้มีศักดิ์เป็นหลานลุงพลตำรวจตรี ขุนพันธรักษ์ราชเดช อีกทั้งยังเคยติดคุกข้อหาคอมมิวนิสต์ห้องเดียวกับจิตร ภูมิศักดิ์ มาแล้วเมื่ออายุ 19 ปี สมาชิกกลุ่มแรกๆ จึงเป็นชาวจังหวัดนครศรีธรรมราชเสียส่วนใหญ่ จากนั้นจึงได้มีเครือข่ายในกรุงเทพมหานครด้วย ส่วนมากเป็นประชาชนทั่วไปที่เรียกร้องสิทธิในการใช้ชีวิตและความเป็นธรรมทางสังคม ก่อตั้งกลุ่มขึ้นมาเมื่อวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2535 มีบทบาทครั้งแรกในเหตุการณ์พฤษภาทมิฬ โดยมีสัญลักษณ์ของกลุ่มเป็นผ้าคาดศีรษะสีดำมีสกรีนเป็นตัวหนังสือสีขาวว่า "แนวร่วมประชาชนพิทักษ์ประชาธิปไตย" แจกจ่ายให้กับประชาชนทั่วไปที่เข้าร่วมชุมนุม ซึ่งในครั้งนั้นได้มีการลงทะเบียนรับประชาชนเข้าเป็นสมาชิกของกลุ่มด้วย โดยใช้หลักฐานเป็นสำเนาบัตรประชาชน โดยผู้ที่ดำเนินการส่วนนี้บอกว่า ได้รายชื่อใส่ถุงขยะสีดำได้หลายใบ โดยสมาชิกของทางกลุ่มที่อาศัยอยู่ในกรุงเทพมหานคร ส่วนใหญ่จะเป็นชาวนครศรีธรรมราชและชาวใต้ที่ประกอบอาชีพรับจ้างตัดเย็บเสื้อผ้าในย่านห้วยขวาง
แนวร่วมประชาชนพิทักษ์ประชาธิปไตย กลับมามีบทบาทอีกครั้งในช่วงการขับไล่ พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร ให้ลาออกจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรี ที่กลุ่มพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตยจัดเวทีปราศรัยและชุมนุมที่ท้องสนามหลวงและบริเวณหน้าทำเนียบรัฐบาล โดยกลุ่มนี้จะสวมเสื้อยืดสีดำ มีสัญลักษณ์จตุคามรามเทพเป็นตัวสกรีนที่หน้าอกเสื้อ คาดผ้าคาดศีรษะสีดำ ในเช้าวันที่ 14 มีนาคม พ.ศ. 2549 ที่พันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตยได้เคลื่อนย้ายที่ชุมนุมจากท้องสนามหลวงไปยังหน้าทำเนียบรัฐบาล แนวร่วมประชาชนพิทักษ์ประชาธิปไตยได้ตั้งขบวนขึ้นโดยชูป้ายผ้าสีดำมีข้อความสีขาวว่า "แนวร่วมประชาชนพิทักษ์ประชาธิปไตย ผ้าคาดหัวดำเกรียงไกร ลุยไล่ล่าเผด็จการ" และเมื่อมาถึงหน้าทำเนียบรัฐบาล แนวร่วมประชาชนพิทักษ์ประชาธิปไตยได้ตั้งเต็นท์ของตนที่ริมถนนราชดำเนิน และเปิดโรงครัวทำอาหารเลี้ยงผู้ที่เข้าร่วมชุมนุม อีกทั้งยังเป็นผู้คุ้มกันความปลอดภัยให้แก่ผู้ที่เข้ามาชุมนุม โดยเรียกตัวเองว่า นักรบศรีวิชัย และเป็นผู้คุ้มครองความปลอดภัยพนักงานสื่อเครือผู้จัดการ จากเหตุการณ์ที่กลุ่มมอเตอร์ไซด์รับจ้างและกลุ่มผู้สนับสนุน พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร ยกขบวนกันมาขว้างปาอาคารบ้านพระอาทิตย์ สำนักงานของสื่อเครือผู้จัดการ ในวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2549 ด้วย
ในการชุมนุมของพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย ในปี พ.ศ. 2551 แนวร่วมประชาชนพิทักษ์ประชาธิปไตยก็ได้กลับมาร่วมชุมนุมอีกครั้ง โดยทำหน้าที่รักษาความปลอดภัยอีกเช่นเคย
ฝุ่นคอสมิก

ฝุ่นคอสมิก  เป็นฝุ่นชนิดหนึ่งประกอบด้วยองค์ประกอบเล็ก ๆ ในอวกาศ หรือได้ตกลงบนโลก ส่วนใหญ่มีขนาดระหว่างไม่กี่โมเลกุลถึงราว 0.1 มม. สามารถแบ่งออกได้เป็นหลายประเภทตามตำแหน่งที่อยู่ของมันในอวกาศ เช่น ฝุ่นระหว่างดาราจักร ฝุ่นระหว่างดาวฤกษ์ ฝุ่นรอบดาวเคราะห์ (วงแหวนดาวเคราะห์) ฝุ่นเมฆรอบดาวฤกษ์ และฝุ่นระหว่างดาวเคราะห์ที่เราพบมากที่สุดในระบบจักรราศีของเรา (สามารถมองเห็นได้ในแสงจักรราศี) ฝุ่นดาวหาง ฝุ่นดาวเคราะห์น้อย รวมถึงฝุ่นในกลุ่มวัตถุใกล้เคียงกันเช่น ฝุ่นในแถบไคเปอร์ ฝุ่นระหว่างดวงดาวที่ผ่านระบบสุริยะ รวมถึงฝุ่นอุกกาบาตแบบเบตา เป็นต้น
ครั้งหนึ่งฝุ่นคอสมิกเป็นสิ่งน่ารำคาญอย่างยิ่งสำหรับนักดาราศาสตร์ เพราะมันบดบังวัตถุท้องฟ้าที่พวกเขาเฝ้าสังเกตอยู่ ต่อมาเมื่อถึงยุคการศึกษาดาราศาสตร์อินฟราเรด ฝุ่นเล็ก ๆ ที่เคยเป็นสิ่งน่ารำคาญกลับถูกเฝ้าสังเกตการณ์เสียเอง และกลายเป็นส่วนสำคัญส่วนหนึ่งในการศึกษาดาราศาสตร์
อาร์คดัชเชสมาเรีย แอนนาแห่งออสเตรีย (2347-2401)

อาร์คดัชเชสมาเรีย แอนนาแห่งออสเตรีย (8 มิถุนายน พ.ศ. 2347 - 28 ธันวาคม พ.ศ. 2401)  (พระนามเต็ม:อาร์คดัชเชสมาเรีย แอนนา ฟรานซิสก้า เธเรเซีย โจเซฟ่า เมอร์ดาร์ด) ทรงเป็นอาร์คดัชเชสแห่งออสเตรีย
พระราชประวัติ.
อาร์คดัชเชสมาเรีย แอนนา ประสูติเมื่อวันที่ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2347 ณ กรุงเวียนนา ประเทศออสเตรีย พระองค์เป็นพระราชธิดาองค์ที่ 7 และพระราชบุตรองค์ที่ 10 ในสมเด็จพระจักรพรรดิฟรานซ์ที่ 2 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ และพระมเหสีองค์ที่ 2 ของพระองค์ เจ้าหญิงมาเรีย เทเรซ่าแห่งทู ซิชิลีส์ 
สิ้นพระชนม์.
อาร์คดัชเชสมาเรีย แอนนาทรงสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 28 ธันวาคม พ.ศ. 2401 ณ ประเทศออสเตรีย สิริพระชันษา 54 ชันษา ไม่ทรงอภิเษกสมรส
ภาษาอาหรับนัจญ์ดี

ภาษาอาหรับนัจญ์ดี  เป็นสำเนียงของภาษาอาหรับที่ใช้พูดในบริเวณทะเลทรายทางภาคกลางและภาคตะวันออกของซาอุดีอาระเบีย ยังรวมถึงสำเนียงของภาษาอาหรับที่ใช้พูดในริยาด และชาวเบดูอินในจอร์แดน ซีเรียและอิรัก
ชาลี เอี่ยมกระสินธุ์

ชาลี เอี่ยมกระสินธุ์ (28 กรกฎาคม พ.ศ. 2461 - 16 มิถุนายน พ.ศ. 2546) เป็นนักเขียนเรื่องสั้น และนวนิยายแนวการผจญภัยในป่าดงดิบ และบทความสารคดีชุด "ราชสำนัก" และ "เมืองไทยในอดีต" ได้รับการเชิดชูเกียรติ รางวัลนราธิป จากสมาคมนักเขียนแห่งประเทศไทย ประจำปี พ.ศ. 2544
ประวัติ.
ชาลี เอี่ยมกระสินธุ์ เกิดที่ตำบลเกาะหลัก อำเภอเมือง จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ เป็นบุตรคนโตของ นายบุญชู และนางแฉล้ม เอี่ยมกระสินธุ์ มีน้องชายชื่อชวลิต และน้องสาวชื่อชุลี เมื่ออายุ 7 ปี ได้ย้ายมาอยู่กรุงเทพมหานคร ที่บ้านพักริมแม่น้ำเจ้าพระยา ใกล้วัดบพิตรพิมุข (วัดเชิงเลน) สะพานยาว
บิดาของชาลี เป็นครู และเป็นนักเขียน มีนามปากกาว่า "ช. เอี่ยมกระสินธุ์" ต่อมาได้ตั้งสำนักพิมพ์ อ.ก.ส. (ย่อมาจาก เอี่ยมกระสินธุ์) จัดพิมพ์นวนิยาย และเรื่องอ่านเล่น ทำให้ชาลีได้รับการปลูกฝังให้รักการอ่าน และการประพันธ์มาตั้งแต่เด็ก
การทำงาน.
หลังจบการศึกษาจากโรงเรียนมัธยมวัดปรินายก ชาลี เอี่ยมกระสินธุ์ เริ่มรับราชการที่ สำนักงาน ก.พ. ตั้งแต่ พ.ศ. 2479 เริ่มเขียนนวนิยายส่งหนังสือพิมพ์ ครั้งแรกชื่อเรื่อง "ธาตุของผู้หญิง" ในหนังสือพิมพ์สยามราษฎร์รายวัน และเขียนการ์ตูนล้อเลียนในหนังสือพิมพ์สยามรีวิว ของ ชอ้อน อำพล ใช้นามปากกา "กระเบื้องแก้ว" "หอกหัก" "ด้ามสาก" "น้ำใสใจจริง" เริ่มเขียนนวนิยายส่งไปตีพิมพ์ในหนังสือพิมพ์ "เอกชน" "ประมวญวัน" และ "นิกร" และเริ่มมีชื่อเสียงจากเรื่อง "สุดหล้าฟ้าเขียว" ส่งเข้าประกวดรางวัลโบแดง ของหนังสือ "นิกรวันอาทิจ" เมื่อ พ.ศ. 2486 และได้รับรางวัลชนะเลิศ
ชาลี เอี่ยมกระสินธุ์ เริ่มเขียนเรื่องเกี่ยวกับป่าดงดิบตั้งแต่ พ.ศ. 2493 โดยได้รับมอบหมายให้นำบันทึกเรื่องราว มาเรียงเรียงใหม่เป็นสำนวนของตัวเอง ตีพิมพ์ใน "พิมพ์ไทยรายวัน" เป็นบรรณาธิการ ชื่อเรื่อง "สิบห้าวันในป่ากะเหรี่ยง" โดยที่เจ้าตัวไม่เคยเข้าป่ามาก่อน และทำให้ต้องค้นคว้าเกี่ยวกับการเดินป่า ล่าสัตว์ และเขียนนวนิยายในแนวนี้ต่อมาอีกเป็นจำนวนมาก เรื่องที่มีชื่อเสียง เช่น
ภาษาอาหรับอิรัก

ภาษาอาหรับอิรัก  มีอีกชื่อว่า ภาษาอาหรับเมโสโปเตเมีย  เป็นสำเนียงภาษาอาหรับในที่ราบเมโสโปเตเมียของประเทศอิรัก และบริเวณใกล้เคียงในตุรกีตะวันออกเฉียงใต้, อิหร่าน, ซีเรีย, คูเวต และในชุมชนชาวอิรักพลัดถิ่น
ดาราจักรแคระ

ดาราจักรแคระ  คือดาราจักรขนาดเล็กที่มีดาวฤกษ์อยู่เพียงไม่กี่พันล้านดวง ซึ่งนับว่าเป็นจำนวนน้อยหากเทียบกับกาแล็กซีทางช้างเผือกของเราที่มีดาวฤกษ์อยู่ราว 2-4 แสนล้านดวง ในบางครั้งเมฆแมเจลแลนใหญ่ซึ่งมีดาวฤกษ์อยู่ราว 3 หมื่นล้านดวง ก็ถูกนับว่าเป็นดาราจักรแคระด้วย ในกลุ่มท้องถิ่นของเรามีดาราจักรแคระอยู่หลายแห่ง ซึ่งมักโคจรไปรอบๆ ดาราจักรที่ใหญ่กว่า เช่น ทางช้างเผือก ดาราจักรแอนดรอเมดา และดาราจักรไทรแองกูลัม รายงานการวิจัยเมื่อไม่นานมานี้ แสดงให้ทราบว่าดาราจักรแคระเหล่านี้อาจเกิดขึ้นจากแรงไทดัลในระหว่างวิวัฒนาการช่วงแรกๆ ของทางช้างเผือกกับดาราจักรแอนดรอเมดา ดาราจักรแคระที่ได้รับผลกระทบจากแรงไทดัลทำให้ดาราจักรแตกตัวและเกิดปฏิกิริยาแรงโน้มถ่วงระหว่างกัน สายธารของสสารในดาราจักรถูกดึงออกจากดาราจักรต้นกำเนิดของมัน รวมถึงกลดของสสารมืดที่อยู่รอบๆ
ดาราจักรทางช้างเผือกมีดาราจักรแคระโคจรอยู่รอบๆ จำนวน 14 ดาราจักร จากการค้นพบเมื่อเร็วๆ นี้ทำให้นักดาราศาสตร์เชื่อว่า กระจุกดาวทรงกลมที่ใหญ่ที่สุดในทางช้างเผือก คือ โอเมกาคนครึ่งม้า ที่จริงเป็นแกนกลางของดาราจักรแคระแห่งหนึ่งที่มีหลุมดำอยู่ที่ใจกลาง (ดูรายละเอียดเพิ่มที่ ทางช้างเผือก)
ดาราจักรแคระสามารถมีรูปร่างได้หลายแบบ ได้แก่
นอกจากนี้ ยังมีชื่อเรียกล่าสุดที่ใช้เรียกดาราจักรที่เล็กกว่าและจางกว่าดาราจักรแคระ ว่า ดาราจักรฮอบบิท (Hobbit Galaxy)
เกมกลคนอัจฉริยะ R

เกมกลคนอัจฉริยะ R (; โรมาจิ: "Yūgiō Āru") เป็นการ์ตูนมังกะ ที่เป็นเนื้อหาต่อเนื่องกับยูกิโอ ดูเอลมอนสเตอร์ โดยตีพิมพ์ทางนิตยสารวีจัมป์ส่วนประเทศไทยจะอยู่ในนิตยสารซีคิดส์
เนื้อเรื่องย่อ.
หลังจบศึก Battle city พวกยูกิอยู่ระหว่างพักผ่อนไม่นาน แต่บริษัทI2(Industrial Illusions)มีเทนมะ ยาโคเป็นผู้คุมบังเหียน ได้เข้ายึดบริษัทไคบะคอเปอเรชั่นและเริ่มคุกคามพวกยูกิ จับตัวอันซุไปเป็นตัวประกัน เพื่อประกอบพิธีคืนชีพเปกาซัส และเค้ายังเป็นผู้ครอบครองการ์ด 3 เทพปีศาจ ที่อันตรายใช้ต่อกรกับ 3 เทพ
ประธานบริษัทI2 คนก่อน ผู้ให้กำเนิดเกม Duel monster หลังแพ้ให้มุติยูกิ ก็ล้มเลิกแผนยึดไคบะคอเปอเรชั่น แต่ถูกสังหาร
นักล่าเงินรางวัลอันดับ 1 ของอเมริกา ในศึกduelist kingdom หลังจากแพ้โจโนะอุจิ ก็ไปหวังฆ่าเปกาซัส แต่ถูกเกมลงทัณฑ์ของเปกาซัสจนเสียชีวิต โดยศพถูกเทนมะ ยาโคใช้เป้นหนูทดลองคืนชีพสำเร็จ กับเป่าหูว่ายูกิฆ่าเปกาซัส เพื่อหวังแก้แค้น โจโนะอุจิ ได้เกณฑ์ Card Professors Guild 13 คนมาให้รวมทีม แต่พอโดนดูถูกจากริชชี่ จึงมาแก้แค้นกับชนะ ใช้การ์ดเทพปีศาจ Eraser ชิง Black Dueldisk มาท้าสู้ตัดสินกับโจโนะอุจิแพ้กับหมดสภาพไป แต่โจโนะอุจิได้คืนการ์ดไทม์แมชชีนให้เพื่อเตือนสติ
คู่กิ๊กพริกกะเกลือ

คู่กิ๊กพริกกะเกลือ เป็นละครแนวซิตคอม ทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 สร้างโดย บริษัท โพลีพลัส เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด กำกับการแสดงโดย บุญชู พิทักษ์เลิศกุล ซึ่งมาแทนละครเรื่อง กลิ้งไว้ก่อนพ่อสอนไว้ ที่สิ้นสุดการออกอากาศเมื่อวันที่ 20 เมษายน พ.ศ. 2551 นำแสดงโดย รังสิต ศิรนานนท์, คะนึงนิจ จักรสมิทธานนท์, ณัฐวัฒน์ เปล่งศิริวัธน์, แซมมี่ เคาวเวลล์ ในช่วงแรก ๆ จะไม่มีแขกรับเชิญมาร่วมแสดงมากนัก แต่ในตอนต่อ ๆ มา เริ่มมีแขกรับเชิญมาร่วมแสดงมาในแต่ละตอนเป็นระยะ ๆ และจะไม่มีแขกรับเชิญในบางตอน
คู่กิ๊กพริกกะเกลือออกอากาศทุก วันอาทิตย์ เวลา 11.15 น. - 12.00 น. โดยเปิดตัวออกอากาศครั้งแรกใน วันอาทิตย์ ที่ 27 เมษายน พ.ศ. 2551 จนถึง วันอาทิตย์ ที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2556 เนื่องจากเดือนตุลาคม ปี 2556 ทางช่อง 7 สี ได้มีการปรับผังละครในวันเสาร์ และ วันอาทิตย์ ออกอากาศเวลาใหม่ ทุกวันเสาร์ เวลา 13.00 น. ตั้งแต่วันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2556 - 25 เมษายน พ.ศ. 2558 
คู่กิ๊กพริกกะเกลือ เสนอตอนสุดท้าย เมื่อวันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2558 และ ตั้งแต่วันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2558 ได้มีละครซิตคอมเรื่องใหม่มาแทน คือเรื่อง สภ.รอรัก
เพลงประกอบละคร.
เพลงเริ่มไตเติ้ลและเพลงจบเรื่อง
ละครจักร ๆ วงศ์ ๆ

ละครจักร ๆ วงศ์ ๆ เป็นชื่อเรียกละครโทรทัศน์ไทยที่ว่ากันว่าเกือบทั้งหมดมาจากนิทานพื้นบ้าน เล่ากันแบบปากต่อปากหรือมุขปาฐะ จะแตกต่างกันในรายละเอียดที่คนเล่าสอดแทรกสิ่งที่ตัวเองรู้ในแต่ละท้องถิ่น มักมีโครงเรื่องคล้าย ๆ กัน เช่น เจ้าชายพลัดพรากจากบ้านเมือง ต้องออกเดินทางผจญภัย พบนางเอก และต่อสู่กับตัวร้ายซึ่งส่วนมากคือยักษ์ หรืออาจมีเนื้อหาในเชิง พระเอกถูกใส่ร้ายเป็นตัวกาลกิณีบ้านเมือง ต้องถูกเนรเทศเข้าป่า ได้เรียนวิชากับพระอาจารย์หรือฤๅษี ก่อนมาเจอกับนางเอก และกลับมากอบกู้บ้านเมืองสำเร็จ กล่าวคือมีเนื้อหา "เรียนวิชา-ฆ่ายักษ์-ลักนาง" เป็นส่วนใหญ่
ในสมัยก่อนจะทำเป็นภาพยนตร์ เรียกว่า หนังจักร ๆ วงศ์ ๆ ใช้ฟิล์ม 16 มม. แต่ต่อมาเปลี่ยนมาเป็นการอัดวิดีโอ และเปลี่ยนมาเป็นละครจักร ๆ วงศ์ ๆ ทางโทรทัศน์ แล้วจึงมาเป็นละครพื้นบ้าน ซึ่งเป็นละครลักษณะเดียวกัน
ในปัจจุบัน ดีด้า วิดีโอ โปรดักชั่น เป็นผู้ผลิตละครค่ายเดียวเท่านั้นที่ผลิตละครจักร ๆ วงศ์ ๆ ผ่านทางช่อง 7 เอชดี โดยผลิตในนามสามเศียร
ในสมัยนั้นในช่วงที่มีการแข่งขันในด้านละครจักร ๆ วงศ์ ๆ ทั้ง 6 ช่องรายการ มักจะแข่งขันกันที่เวลา ฐานการรับชม และการออกอากาศเป็นส่วนใหญ่ แต่ในปัจจุบันนี้เหลือเพียงช่อง 7 เอชดีเท่านั้นที่ยังออกอากาศละครจักร ๆ วงศ์ ๆ อยู่ ส่วนช่องที่เหลือได้ยุติการออกอากาศไปแล้วเนื่องจากฐานการรับชมมีน้อย
กลยุทธ์

กลยุทธ์  หรือ ยุทธศาสตร์ เป็นศัพท์ที่มีกำเนิดในทางทหาร หมายถึง แผนการปฏิบัติซึ่งวางเพื่อให้บรรลุวัตถุประสงค์ หรือเป้าหมายจำเพาะ กลยุทธ์หรือยุทธศาสตร์ในทางทหารนั้นแตกต่างจากยุทธวิธี ซึ่งว่าด้วยการดำเนินการรบปะทะ (engagement) ขณะที่ยุทธศาสตร์นั้น ว่าด้วยวิธีการเชื่อมโยงการรบปะทะต่าง ๆ เข้าด้วยกัน คำถามที่ว่า "จะสู้รบอย่างไร" เป็นปัญหาทางยุทธวิธี แต่ข้อกำหนดและเงื่อนไขซึ่งมีการสู้รบกันและความเหมาะสมในการสู้รบกันนั้นเป็นปัญหาทางยุทธศาสตร์ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการสงคราม (warfare) สี่ระดับ ได้แก่ วัตถุประสงค์ทางการเมืองหรือยุทธศาสตร์หลัก, ยุทธศาสตร์, ปฏิบัติการและยุทธวิธี นักคิดคนหนึ่งนิยามยุทธศาสตร์ไว้ว่าเป็น "วิถีอย่างครอบคลุมในอันที่จะพยายามปฏิบัติเพื่อผลเบื้องปลายทางการเมือง รวมทั้งการข่มขู่หรือการใช้กำลังอย่างแท้จริง ในวิภาษวิธีแห่งเจตจำนง ซึ่งจำต้องมีอย่างน้อยสองฝ่ายในความขัดแย้งหนึ่ง ๆ ฝ่ายเหล่านี้มีปฏิสัมพันธ์กัน และดังนั้น ยุทธศาสตร์จะประสบความสำเร็จน้อยครั้งหากไม่แสดงความสามารถในการดัดแปลง" ยุทธศาสตร์ได้ขยายออกนอกสาขาการทหาร ไปยังธุรกิจ เศรษฐศาสตร์ ทฤษฎีเกม และสาขาอื่น
กลยุทธ์ในสาขาอื่นนอกเหนือจากการทหาร หมายถึง การวางแผนงานสู่การปฏิบัติเพื่อบรรลุเป้าหมาย ภายใต้การวิเคราะห์สภาพแวดล้อมที่เหมาะสม หรือการวิเคราะห์เชิงกลยุทธ์ SWOT Analysis กล่าวคือ การวิเคราะห์ จุดอ่อน จุดแข็ง โอกาส และภัยคุกคาม (อุปสรรค) ในกรอบระยะเวลาที่ต้องการ ทั้งนี้เพื่อประกอบการวางแผนการในการใช้วิธีการ และทรัพยากร เพื่อให้บรรลุเป้าหมายสูงสุด
ความหมายที่ง่ายที่สุดของคำว่ากลยุทธ์ ก็คือแผนการปฏิบัติที่รวบรวมความพยายามทั้งหลายเพื่อให้บรรลุวัตถุประสงค์ ในยุคปัจจุบันนี้ จะเป็นการเที่ยงตรงมากกว่า หากพิจารณาว่า Strategy คือขบวนการตัดสินใจอันซับซ้อนซึ่งเชื่อมโยงวัตถุประสงค์ หรือจุดมุ่งหมายสุดท้าย (Ends) เข้ากับ วิถี หรือ หนทาง (Ways) และวิธีการ หรือเครื่องมือ (Means) ในอันที่จะให้บรรลุวัตถุประสงค์นั้น
กลยุทธ์ระดับชาติ.
กลยุทธ์ในระดับสูงสุดของประเทศ ได้แก่ กลยุทธ์ระดับชาติ หรือ Grand National Strategy เป็นขบวนการซึ่งวัตถุประสงค์หลักของชาติได้รับการยอมรับ จุดมุ่งประสงค์สุดท้ายของ Grand Strategy มักจะถูกกล่าวถึงในรูปของผลประโยชน์แห่งชาติ ที่เกี่ยวข้องกับ ความมั่นคง และความมั่งคั่ง บทบาทของขบวนการ Strategy ก็คือ แปลผลประโยชน์ของชาติเหล่านั้นให้เป็นวิธีการ หรือเครื่องมือที่จะทำให้ได้มาซึ่งวัตถุประสงค์เหล่านั้น นั่นเอง ส่วนเครื่องมือ หรือวิธีการต่าง ๆ ก็จะถูกกล่าวถึงในรูปของเครื่องมือพลังอำนาจแห่งชาติ National Powers ซึ่งก็คือ การเมือง (หรือการทูต) การทหาร เศรษฐกิจ สังคมจิตวิทยา รวมทั้ง วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ดังนั้น Grand National Strategy จึงเป็นขบวนการซึ่งมีการจัดและใช้เครื่องมือที่เป็นพลังอำนาจแห่งชาติทุก ๆ ด้าน เพื่อให้บรรลุผลประโยชน์ของชาติ นั่นเอง
ยุทธศาสตร์การทหาร.
ยุทธศาสตร์การทหาร ประกอบด้วย 4 ประเด็น ได้แก่ การเตรียมกำลัง การวางกำลัง การใช้กำลัง และการประสานการปฏิบัติ สิ่งเหล่านี้จะเป็นไปเพื่อให้บรรลุวัตถุประสงค์ของชาติตามที่ได้รับการชี้แนะจาก Grand Strategy ในกรณีนี้ การกำหนดยุทธศาสตร์การทหาร จะกล่าวถึงทั้ง 4 ตัวนี้อย่างกว้าง ๆ การถกเถียงใด ๆ เกี่ยวกับยุทธศาสตร์ทางทหารควรจะเริ่มต้นจากแนวความคิดด้านการใช้กำลัง เพราะแผนการที่วางไว้ว่าจะใช้กำลังทหารอย่างไรนั้น ควรเป็นตัวพิจารณาว่าจะเตรียมกำลังทหารขนาดไหน จะวางกำลังที่ไหน และการประสานการปฏิบัติที่ต้องการนั้น ควรเป็นอย่างไร
ศัพท์.
คำว่า strategy ในภาษาอังกฤษมาจากคำในภาษาฝรั่งเศส ว่า "stratégie" ซึ่งเป็นคำที่ถอดมาจากภาษากรีก "στρατηγία" ที่หมายถึง ผู้บังคับบัญชา
ฟอราเมน ซีกัม

ฟอราเมน ซีกัม (foramen cecum) เป็นช่องที่เกิดจากรอยเว้าเล็กๆ ที่ปลายสุดของสันหน้าผาก (frontal crest) ของกระดูกหน้าผาก (frontal bone) ซึ่งเกิดข้อต่อกับกระดูกเอทมอยด์ (ethmoid)
ช่องดังกล่าวมีขนาดที่แปรผันไปตามแต่ละบุคคล และมักจะผ่านเข้าออกไม่ได้ เมื่อช่องนี้เปิดจะเป็นทางผ่านของหลอดเลือดดำจากจมูกไปยังซุพีเรียร์ ซาจิตตัล ไซนัส (superior sagittal sinus) บริเวณนี้มีความสำคัญทางคลินิกคือเมื่อเกิดการติดเชื้อที่จมูกหรือบริเวณใกล้เคียง อาจผ่านเข้าไปยังเยื่อหุ้มสมอง บริเวณนี้จึงรู้จักกันในชื่อ "สามเหลี่ยมอันตรายของใบหน้า" (danger triangle of the face)
มหาวิทยาลัยราชพฤกษ์

มหาวิทยาลัยราชพฤกษ์  เป็นสถาบันการศึกษาระดับอุดมศึกษาสถาบันที่ 9 ของสถาบันในเครือตั้งตรงจิตร ที่เกิดจากปณิธานของ ดร.กมล ชูทรัพย์ ผู้ก่อตั้งสถาบันในเครือตั้งตรงจิตร และ ดร.วิภาพรรณ ชูทรัพย์ ประธานคณะกรรมการ บริหารสถาบัน ในเครือตั้งตรงจิตร จัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 20 เมษายน พ.ศ. 2549 เปิดสอนในระดับปริญญาตรี ระดับปริญญาโท และระดับปริญญาเอก
ประวัติ.
มหาวิทยาลัยราชพฤกษ์ จัดตั้งขึ้นเป็นสถาบันอุดมศึกษาเอกชน เมื่อวันที่ 20 เมษายน พ.ศ. 2549 และได้ก่อสร้างอาคารเรียนหลังแรกเป็นอาคาร 5 ชั้น โดยใช้ชื่อว่า "อาคารเฉลิมพระเกียรติฉลองสิริราชสมบัติครบ 60 ปี" ประกอบไปด้วยห้องเรียน ห้องปฏิบัติการคอมพิวเตอร์ ศูนย์การเรียนรู้การค้นคว้าและวิจัย (Learning and Research Center) สำนักงานอธิการบดี ฯลฯ และในปีการศึกษา 2552 มหาวิทยาลัยได้เปิดอาคาร ดร.กมล ชูทรัพย์ ซึ่งเป็นอาคารเรียน 8 ชั้น เพื่อรองรับนิสิต คณะบริหารธุรกิจ สาขาการจัดการโรงแรมและการท่องเที่ยว คณะนิเทศศาสตร์ และคณะวิทยาศาสตร์ อีกทั้งได้จัดสร้างศูนย์ค้นคว้าและนวัตกรรมการเรียนรู้ (สำนักหอสมุด) เพื่อให้บริการแก่นิสิต คณาจารย์ และบุคลากรของมหาวิทยาลัย 
ต่อมาในปี พ.ศ. 2557 ได้รับอนุญาตให้เปลี่ยนประเภทจากวิทยาลัยเป็น "มหาวิทยาลัยราชพฤกษ์" ตั้งแต่วันที่ 19 มิถุนายน พ.ศ. 2557
สัญลักษณ์ประจำมหาวิทยาลัย.
ตราประจำมหาวิทยาลัย.
สรุปความหมายรวม “ความสว่างเจิดจ้าในสรรพวิชาต่าง ๆ ที่พัฒนาอย่างไม่หยุดยั้งและจรรโลงไว้ซึ่ง คุณธรรมประจำตน”
ต้นไม้ประจำมหาวิทยาลัย.
ต้นไม้ประจำมหาวิทยาลัย คือ ต้นราชพฤกษ์หรือต้นคูน เป็นไม้ประจำชาติไทย โดยชื่อมีความหมายว่าเป็นราชาแห่งต้นไม้ เป็นไม้ยืนต้น มีความอดทนสูง เหมาะที่จะปลูกทั่วไปในทุกภูมิภาคของประเทศ ออกดอกประมาณเดือนกุมภาพันธ์ถึงเดือนเมษายน เป็นไม้มงคลแสดงถึงความมีคุณธรรม ความสงบ ความเจริญรุ่งเรือง
สรุปความหมายรวม ความสว่างเจิดจ้าในสรรพวิชาต่าง ๆ ที่พัฒนาอย่างไม่หยุดยั้งและจรรโลงไว้ซึ่งคุณธรรมประจำตน
คณะที่เปิดสอนปัจจุบันมหาวิทยาลัยราชพฤกษ์ เปิดสอนนิสิตในระดับปริญญาตรี จำนวน 5 คณะ 10 สาขาวิชา คือ.
และเปิดสอนนิสิตในระดับสูงกว่าปริญญาตรี จำนวน 5 หลักสูตร คือ
ทั้งนี้ ในปัจจุบันมหาวิทยาลัยราชพฤกษ์จัดการเรียนการสอนแบ่งเป็น 3 แห่ง ได้แก่
ส่วนยื่นกระดูกหน้าผากจดกระดูกโหนกแก้ม

ส่วนยื่นกระดูกหน้าผากจดกระดูกโหนกแก้ม (zygomatic process of frontal bone) เป็นส่วนหนึ่งของส่วนยื่นจดกระดูกโหนกแก้ม หรือไซโกมาติก โพรเซส (zygomatic process) ซึ่งเกิดจากกระดูกหน้าผาก (frontal bone)
ปลายด้านข้างของขอบเหนือเบ้าตา (supraorbital margin) ของกระดูกหน้าผากจะบรรจบเป็นส่วนยื่นไปด้านข้างและด้านล่างจดกระดูกโหนกแก้ม ซึ่งมีลักษณะแข็งแรงและนูนเด่น และเกิดข้อต่อกับกระดูกโหนกแก้ม (zygomatic bone)
อารีย์ ลีวีระ

อารีย์ ลีวีระ (พ.ศ. 2456 – 9 มีนาคม พ.ศ. 2496) เป็นนักเขียนและนักหนังสือพิมพ์ชาวไทย ดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการบริษัทไทยพาณิชย์ เจ้าของกิจการหนังสือพิมพ์ "สยามนิกร" และ "พิมพ์ไทย" และดำรงตำแหน่งนายกสมาคมหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทย 2 สมัย ระหว่าง พ.ศ. 2491–2494
ประวัติ.
อารีย์ ลีวีระ จบการศึกษาอักษรศาสตร์จากมหาวิทยาลัยเอ้หมึงแห่งชาติ (National University of Amoy) ประเทศจีน และสอนภาษาจีนที่โรงเรียนเผยอิง และโรงเรียนฮั่วเฉียว ใช้เวลาว่างเขียนบทความ ข่าว และสารคดีให้แก่หนังสือพิมพ์จีนหลายฉบับ แล้วเริ่มเป็นนักข่าวประจำหนังสือพิมพ์ "หมินก๊กยิเป้า" และ "จงฮัวหมินเป้า" และร่วมกับเพื่อนออกหนังสือพิมพ์จีนชื่อ "เสียนจิงสีเป้า" แต่ทำได้ไม่นานก็เลิกกิจการ 
งานการเมือง.
หลังสงครามโลกครั้งที่สอง อารีย์ ลีวีระ ร่วมกับญาติ เข้าซื้อกิจการบริษัทไทยพาณิชย์ เจ้าของกิจการหนังสือพิมพ์ "สยามครอนิเคิล" (Siam Chronicle), "สยามนิกร", "ไทยเสรี", และ "สตรีไทย" จากพระยาปรีชานุสาสน์ (เดิมคือ บริษัท สยามพาณิชยการ) แต่กิจการไม่ดีต้องยุบเลิกเหลือเพียงฉบับเดียวคือ "สยามนิกร" และได้ออกหนังสือพิมพ์ฉบับใหม่ คือ "พิมพ์ไทย" เมื่อวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2489 มีนโยบายมุ่งเน้นให้เสนอข่าวอย่างอิสระ ไม่เกี่ยวข้องกับพรรคการเมือง 
อารีย์ถูกจับกุมพร้อมกับนักหนังสือพิมพ์อีกหลายคนเมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2495 เนื่องในคดีกบฏสันติภาพ และได้รับการปล่อยตัวเมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2496 หลังได้รับอิสรภาพ อารีย์ เข้าพิธีมงคลสมรสกับคนรัก คือ นางสาวกานดา บุญรัตน์ เมื่อวันที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2496 และเดินทางไปดื่มน้ำผึ้งพระจันทร์ที่ชายทะเลบ้านหนองแก อำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์
การเสียชีวิต.
วันที่ 9 มีนาคม พ.ศ. 2496 อารีย์ ลีวีระ ถูกปืนยิงเสียชีวิตที่เรือนพัก ณ บ้านหนองแก อำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ ผู้ยิงเป็นตำรวจยศสิบโท 1 นาย และพลตำรวจอีก 4 นาย จากกองกำกับการจังหวัดกาญจนบุรี ซึ่งอ้างคำสั่งของ พ.ต.ท. ศิริชัย กระจ่างวงศ์ หนึ่งในตำรวจอัศวินแหวนเพชรลูกน้อง พล.ต.อ. เผ่า ศรียานนท์ การสอบสวนใช้เวลากว่าครึ่งปี ที่สุดแล้วพนักงานสอบสวนลงความเห็นว่า หลักฐานไม่พอฟ้องตำรวจทั้ง 5 นาย และพนักงานอัยการก็มีคำสั่งไม่ฟ้อง 
อารีย์ และกานดา ลีวีระ มีบุตรสาวคนเดียว ชื่อ พลตรีหญิง แพทย์หญิง อารียา ลีวีระ (เทพชาตรี) จบแพทยศาสตรบัณฑิต คณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล มหาวิทยาลัยมหิดล
ส่วนยื่นจดกระดูกโหนกแก้ม

ส่วนยื่นจดกระดูกโหนกแก้ม หรือ ไซโกมาติก โพรเซส (Zygomatic process) เป็นส่วนยื่นที่ออกมาจากกะโหลกศีรษะ คล้ายๆ กับเป็นกันชนของรถยนต์ ซึ่งส่วนใหญ่จะเป็นกระดูกโหนกแก้ม (zygomatic bone) เรียกว่าส่วนยื่นจดกระดูกโหนกแก้มของกระดูกโหนกแก้ม (zygomatic process of the zygomatic bone) อย่างไรก็ตามนอกจากกระดูกโหนกแก้มแล้วยังมีกระดูกชิ้นอื่นๆ ที่ประกอบเป็นโหนกแก้มอีก ได้แก่ กระดูกหน้าผาก (frontal bone) , กระดูกขากรรไกรบน (maxilla) และกระดูกขมับ (temporal bone) ซึ่งยื่นออกมาเป็น
ส่วนยื่น (โพรเซส).
ไซโกมาติก โพรเซสจริงๆ แล้วเป็นลักษณะของส่วนยื่น (หรือโพรเซส) หลายๆ อัน ได้แก่ ฟรอนโทสฟีนอยดัล, ออร์บิทัล, แมกซิลารี, และเทมพอรัล โพรเซส
รอยเว้ารับกระดูกเอทมอยด์

รอยเว้ารับกระดูกเอทมอยด์  เป็นรอยเว้าที่แยกระหว่างระนาบเบ้าตาทั้ง 2 ข้าง มีรูปร่างเป็นสี่เหลี่ยมผืนผ้า และประกบรับกับแผ่นกระดูกพรุน (cribriform plate) ของกระดูกเอทมอยด์ (ethmoid)
ขอบของรอยเว้านี้จะมีลักษณะเป็นโพรงอากาศครึ่งโพรง ซึ่งจะรวมกับอีกครึ่งโพรงบนพื้นผิวด้านบนของกระดูกเอทมอยด์ ประกอบเป็นโพรงอากาศเอทมอยด์ (ethmoidal air cells)
โทรเคลียร์ โฟเวีย

โทรเคลียร์ โฟเวีย  เป็นรอยเว้าใกล้ๆ กับส่วนจมูกของพื้นผิวด้านล่างของกระดูกหน้าผาก (frontal bone) ในบางครั้งอาจเป็นเงี่ยงโทรเคลียร์เล็กๆ สำหรับเป็นจุดเกาะของรอกกระดูกอ่อนสำหรับกล้ามเนื้อออบลีควัส ออกคูไล ซุพีเรียร์ (Obliquus oculi superior)
โพรงอากาศหน้าผาก

โพรงอากาศหน้าผาก (frontal sinuses) ตั้งอยู่ด้านหลังโหนกคิ้ว (superciliary arches) และมักอสมมาตรกันทั้งสองข้าง และมีผนังกั้นระหว่างกันซึ่งมักจะเบนออกจากแนวกลางตัวไปยังข้างใดข้างหนึ่ง
ขนาดโดยเฉลี่ยของโพรงอากาศหน้าผากคือ สูงประมาณ 3 ซม. กว้าง 2.5 ซม. ลึกจากด้านหน้าไปด้านหลัง 2.5 ซม.
โพรงอากาศแต่ละโพรงจะเปิดทางส่วนหน้าของหลืบกลางของจมูก (middle meatus of the nose) โดยผ่านท่อฟรอนโทนาซัล (frontonasal duct) ซึ่งทอดข้ามส่วนหน้าของแลบิรินธ์ของกระดูกเอทมอยด์ (labyrinth of the ethmoid) โครงสร้างดังกล่าวจะเปิดในไฮเอตัส เซมิลูนาริส (hiatus semilunaris) ในหลืบกลางของจมูก
เยื่อเมือก (mucuous membrane) ในโพรงอากาศนี้ถูกเลี้ยงโดยเส้นประสาทเหนือเบ้าตา (supraorbital nerve) และหลอดเลือดแดงเหนือเบ้าตา (supraorbital artery) และหลอดเลือดแดงแอนทีเรียร์เอทมอยดัล (anterior ethmoidal artery)
โพรงอากาศนี้จะไม่ปรากฏเมื่อแรกเกิด แต่จะพัฒนาขึ้นในระหว่างอายุ 7-8 ปี และจะมีขนาดใหญ่เต็มที่หลังวัยเริ่มเจริญพันธุ์ (puberty)
ปุ่มหน้าแอ่งข้อต่อขากรรไกร

ปุ่มหน้าแอ่งข้อต่อขากรรไกร มีฐานด้านหน้าของปลายด้านหลังของพื้นผิวด้านนอกของสความา เทมพอราลิส (Squama temporalis) ซึ่งต่อเนื่องกับขอบล่าง มีลักษณะสั้นแต่กว้างและแข็งแรง ชี้ไปทางด้านใกล้กลางและสิ้นสุดลงเป็นเนินรูปกลม เรียกว่า "ปุ่มหน้าแอ่งข้อต่อขากรรไกร" (articular tubercle or eminentia articularis)
ปุ่มกระดูกดังกล่าวประกอบเป็นขอบเขตด้านหน้าของแอ่งข้อต่อขากรรไกร (mandibular fossa) และถูกคลุมด้วยกระดูกอ่อน
เนซิออน

เนซิออน  เป็นรอยต่อระหว่างกระดูกหน้าผาก (frontal bone) และกระดูกจมูก (nasal bone) 2 ชิ้นของกะโหลกศีรษะมนุษย์ สังเกตได้ชัดเจนคือเป็นรอยเว้าที่อยู่ระหว่างตาทั้งสองข้างและด้านบนดั้งจมูก
คริสตัล เกล

คริสตัล เกล  หรือมีชื่อจริงว่า เบรนดา เกล เว็บบ์  เกิดเมื่อวันที่ 8 มกราคม ค.ศ. 1951 เป็นนักร้องเพลงคันทรี ป็อป ชาวอเมริกัน ที่มีชื่อเสียงในช่วงปลายยุคคริสต์ทศวรรษ 1970-ต้น 1980 เคยมีชื่อติดอันดับ 50 บุคคลสวยหล่อที่สุดในโลกจากนิตยสารพีเพิลประจำปี 1983
ปี 1977 คริสตัล ได้รับรางวัลแกรมมี่ สาขาการแสดงสดเพลงคันทรี่ฝ่ายหญิงยอดเยี่ยม จากเพลง Don't It Make My Brown Eyes Blue ซึ่ง คริสตัล เผยว่า ริชาร์ด ลีห์ เขียนเพลงนี้ โดยได้แรงบันดาลใจจากสุนัขของเขา ที่มีดวงตาสีน้ำตาลหนึ่งข้างและดวงตาสีฟ้าอีกหนึ่งข้าง แต่เนื้อหาเพลงจริงกล่าวถึงหญิงสาวที่เจ็บปวดกับความรัก
ดาราจักรชนิดก้นหอย

ดาราจักรชนิดก้นหอย  เป็นดาราจักรแบบหนึ่งในสามประเภทหลักของดาราจักรที่จัดแบ่งโดย เอ็ดวิน ฮับเบิล ในปี ค.ศ. 1936 ตามรูปร่างที่มองเห็น ในงานของเขาที่ชื่อว่า "The Realm of the Nebulae" (อาณาจักรของเนบิวลา) จึงถูกจัดประเภทอยู่ในลำดับของฮับเบิลด้วย ดาราจักรชนิดก้นหอยประกอบด้วยแผ่นจานหมุนแบนๆ ของดาวฤกษ์ แก๊ส และฝุ่น มีจุดศูนย์กลางเป็นกลุ่มดาวฤกษ์หนาแน่นเรียกว่าดุมดาราจักร ล้อมรอบด้วยกลุ่มกลดแบบจางๆ จำนวนมาก ส่วนใหญ่รวมตัวกันเป็นกระจุกดาวทรงกลม
ดาราจักรชนิดก้นหอยได้ชื่อนี้จากรูปร่างภายนอกที่มองเห็น ซึ่งมักมีแขนสองแขนเป็นรูปก้นหอยยืดต่อออกมาจากดุมที่ใจกลางไปเชื่อมกับแผ่นจาน แขนก้นหอยเป็นแหล่งซึ่งดาวฤกษ์กำลังก่อตัวใหม่ มักสว่างกว่าบริเวณที่เป็นแผ่นจานโดยรอบ เพราะมีดาวฤกษ์ที่อายุน้อยและร้อนจัด ประมาณครึ่งหนึ่งของดาราจักรชนิดก้นหอยทั้งหมดพบว่าอยู่ในรูปแบบของโครงสร้างก้นหอยมีคาน ยืดต่อออกมาจากดุม เชื่อว่าดาราจักรทางช้างเผือกของเราก็จัดเป็นดาราจักรชนิดก้นหอยมีคาน แม้ว่าส่วนที่เป็นโครงสร้างคานจะสังเกตเห็นได้ไม่ชัดเจนนักจากตำแหน่งของโลกเราที่อยู่บนจานหมุน สมมุติฐานที่น่าเชื่อถือที่สุดได้มาจากการสำรวจเมื่อเร็วๆ นี้ โดยกล้องโทรทรรศน์อวกาศสปิตเซอร์ ในการสำรวจบริเวณใจกลางดาราจักร
ดาราจักรชนิดก้นหอยพบอยู่มากเป็นจำนวนถึง 70% ของดาราจักรทั้งหมดในเอกภพของเรา พบได้มากที่สุดในเขตที่มีความหนาแน่นต่ำ และไม่ค่อยพบที่ใจกลางของกระจุกดาราจักร
อัษฎาพร สิริวัฒน์ธนกุล

อัษฎาพร สิริวัฒน์ธนกุล (เกิด 14 กันยายน พ.ศ. 2532) ชื่อเล่น กรีน หรือ กรีน AF5 เป็นนักแสดง นักร้อง นางแบบชาวไทย
ประวัติ.
อัษฎาพร สิริวัฒน์ธนกุล 
ชื่อเล่น กรีน หรือ กรีน AF5 เกิดเมื่อวันพฤหัสบดี ที่ 14 กันยายน พ.ศ. 2532 
การศึกษา ชั้นประถมศึกษา จนถึงระดับมัธยมศึกษาปีที่ 6 ที่ โรงเรียนเขมะสิริอนุสสรณ์ ระดับปริญญาตรี คณะสถาปัตยกรรมและการออกแบบ หลักสูตรศิลปบัณฑิต สาขาการออกแบบภายใน จาก มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ จบการศึกษาปี 2557 และระดับปริญญาโท คณะบริหารธุรกิจ หลักสูตรบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต สาขาวิชาบริหารธุรกิจอุตสาหกรรม จาก มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ ใช้เวลาเรียนทั้งสิ้น 2 ปี จบการศึกษาปี 2559 
เริ่มเข้าวงการบันเทิง จากการรับสมัครเวทีประกวด เรียลลิตีเกมโชว์ ทรู อะคาเดมี่ แฟนเทเชีย ซีซั่น 5 รหัส V16 ได้ รองชนะเลิศอันดับ 5 (ที่ 6) ต่อมาได้เซ็นสัญญาเป็นนักแสดง สังกัด ช่อง 7 เอชดี ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2554 ผลงานละครเรื่องแรก หอบรักมาห่มป่า ตามมาด้วย หยกเลือดมังกร คีตโลกา ต่อมาได้รับบทปัทมาในละครเรื่อง ขมิ้นกับปูน และผลงานละครอื่นๆ อีกมากมาย ทำให้กรีนเป็นนางเอกมีฝีมือทางด้านการแสดงที่ยอดเยี่ยมอีกด้วย มีลูกพี่ลูกน้องในวงการบันเทิงคือ ธนเวทย์ สิริวัฒน์ธนกุล 
ชีวิตส่วนตัว เคยคบหาดูใจกับ ธันวา สุริยจักร และ ร่วมหุ้นทำธุรกิจร้านอาหาร ปัจจุบัน ปิดกิจการแล้ว
ปัจจุบันพี่ กรีน อัษฎาพร มีช่องยูทูบแชนแนลของตัวเองว่าชื่อ On Green Official ใช้สำหรับลงคลิปร้องเพลงคัฟเวอร์เพลง
ประหยัด ศ. นาคะนาท

ประหยัด ศ. นาคะนาท (17 กรกฎาคม พ.ศ. 2457 – 12 เมษายน พ.ศ. 2545) เป็นนักเขียน นักหนังสือพิมพ์ ที่มีชื่อเสียงจากนามปากกา "นายรำคาญ" อดีตบรรณาธิการหนังสือพิมพ์สยามรัฐสัปดาห์วิจารณ์ ของหม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช และเคยดำรงตำแหน่งสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ
ประวัติ.
ประหยัด ศ. นาคะนาท เดิมชื่อ "ประหยัดศรี" เป็นบุตรของขุนวิจิรวรรณกร (เปล่ง นาคะนาท) และเยื้อน นาคะนาท และเป็นพี่ชายของประภาศรี นาคะนาท (หรือ 'ภา พรสรรค์) และประยงคุ์ศรี อุณหธูป (ภริยาของ ประมูล อุณหธูป) เปลี่ยนชื่อตัวเป็น "ประหยัด ศ." ในยุครัฐนิยมสมัยจอมพล ป. พิบูลสงคราม ที่บังคับให้เปลี่ยนชื่อที่ไม่ตรงตามเพศ ห้ามผู้ชายใช้ชื่อที่มีคำว่า "ศรี"
ประหยัดเข้าเรียนที่โรงเรียนเทพศิรินทร์ ปี พ.ศ. 2472 เลขประจำตัวนักเรียน ท.ศ.3726
เริ่มเขียนหนังสือในหนังสือพิมพ์ประชาชาติรายวัน เมื่อ พ.ศ. 2477 ใช้นามปากกาว่า “นายรำคาญ” ต่อมาในปี พ.ศ. 2478 เริ่มเขียนในประชาชาติรายสัปดาห์ คอลัมน์ “ตามใจท่าน” แทนครูอบ ไชยวสุ
ประหยัด ศ. นาคะนาท มีงานเขียนหลากหลาย ทั้งบทความการเมือง ขำขัน หัสนิยาย สารคดี เคยเป็นบรรณาธิการหนังสือพิมพ์ บางกอกรายปักษ์ บางกอกรายวัน สยามสมัย พิมพ์ไทยวันจันทร์ สยามรัฐสัปดาห์วิจารณ์ และสยามิศร์ รายวันและรายสัปดาห์ 
ประหยัด ได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ในปี พ.ศ. 2516
ชีวิตส่วนตัว สมรสกับนางละออศรี มีบุตร-ธิดา 5 คน
ในเหตุการณ์ 6 ตุลา เขามีบทบาทในการโจมตีนักศึกษาผ่านสถานีวิทยุยานเกราะอันเป็นเครือข่ายของกองทัพบกเป็นแม่ข่าย
ประหยัด ศ. นาคะนาท เสียชีวิตเมื่อวันที่ 12 เมษายน พ.ศ. 2545 สิริอายุรวม 87 ปี
ลมูล อติพยัคฆ์

ลมูล อติพยัคฆ์ (เกิด พ.ศ. 2460 - 2533) เป็นนักเขียน นักหนังสือพิมพ์ เจ้าของรายการโทรทัศน์ "ไท-ทรรศน์" ทางช่อง 5 เป็นผู้เขียนเรื่อง "ฉุยฉาย" "โฉมฉาย" และ "'นางลอย"' และนักเขียนสารคดีท่องเที่ยว นวนิยายต่างแดน 
ประวัติ.
ลมูล อติพยัคฆ์ เกิดย่านถนนจักรวรรดิ กรุงเทพมหานคร จบจากโรงเรียนวัดบพิตรพิมุข และโรงเรียนเพาะช่าง แล้วทำงานเป็นบ๋อยตั้งแต่ปี พ.ศ. 2476 เมื่ออายุ 16 ปี แล้วได้รับการชักชวนให้เข้าสู่วงการหนังสือพิมพ์โดย มาลัย ชูพินิจ พร้อมกับรับราชการ แผนกส่งเสริมการท่องเที่ยว กรมพาณิชย์ (ปัจจุบันคือ กรมส่งเสริมการท่องเที่ยว) ต่อมาได้ลาออกไปทำหนังสือพิมพ์กับบริษัท ไทยพาณิชยการ กับมาลัย ชูพินิจ และอารีย์ ลีวีระ เต็มตัว เป็นบรรณาธิการ "เริงรมย์" และผู้ช่วยบรรณาธิการ "สยามสมัย"
หลังจากอารีย์ ลีวีระ เสียชีวิต ได้ออกไปทำงานกับ แสง เหตระกูล ออกนิตยสาร "กุลสตรี" และกับ ประยูร ส่งเสริมสวัสดิ์ ออกนิตยสาร "สกุลไทย" ต่อมาได้ออกนิตยสารดาราของตัวเอง ชื่อ "โลกดารา" และ "ไดอารี่คู่ชีวิต" ได้รับความนิยมมาก มียอดขายฉบับละเกือบแสนฉบับ และหนังสือพิมพ์ "ไท-รายวัน"
ลมูล อติพยัคฆ์ มีนามปากกาที่ใช้อยู่สามชื่อ คือ ชื่อจริง ใช้เขียนสารคดี และนวนิยาย แถลง พยัคฆวรรณ ใช้เขียนนวนิยายต่างแดน และ สนมอินทร์ ใช้เขียนตำราทำกับข้าว
ลมูล อติพยัคฆ์ เป็นนักดื่มตัวฉกาจ แต่เลิกดื่มสุราทุกชนิดตั้งแต่ พ.ศ. 2500 เนื่องจากให้สัญญากับ จอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ จนกระทั่งเสียชีวิตเมื่อ พ.ศ. 2533
ปลาตูหนา

ปลาตูหนา หรือ ปลาไหลหูดำ (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Anguilla bicolor") เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่งในวงศ์ปลาตูหนา (Anguilidae) มีรูปร่างอ้วนป้อม ลักษณะโดยทั่วไปเหมือนปลาสะแงะ ("A. bengalensis") ซึ่งอยู่ในวงศ์และสกุลเดียวกัน แต่ปลาตูหนามีรูปร่างที่เล็กกว่า ครีบอกของปลาตูหนามีสีคล้ำ ในปลาโตเต็มวัยครีบหลังและครีบก้นมีสีคล้ำด้วยเช่นกัน จึงเป็นที่มาของชื่อว่า "ปลาไหลหูดำ" ลำตัวสีน้ำตาลอ่อนไม่มีลวดลาย ใต้ท้องสีขาว ขนาดโตเต็มที่ได้ 1.5 เมตร
ในประเทศไทยพบได้ตั้งแต่ภาคใต้ฝั่งตะวันตกแถบริมชายฝั่งอันดามัน เรื่อยไปจนถึงประเทศมาเลเซียและอินโดนีเซีย และในภาคตะวันตกในชายแดนที่ติดกับประเทศพม่า เช่น จังหวัดตาก แม่ฮ่องสอน เป็นต้น โดยชาวกะเหรี่ยงเรียกปลาชนิดนี้ว่า "หย่าที" ในภูมิภาคเอเชียตะวันตกพบได้ตั้งแต่พม่า บังกลาเทศ จนถึงอินเดีย โดยปลาที่พบในประเทศแถบนี้จะเป็นสายพันธุ์ย่อยที่เรียกว่า "A. b. pacifica" ส่วนปลาที่พบในแถบเอเชียตะวันออกมีชื่อเรียกว่า "A. b. bicolor" 
ปลาตูหนามีพฤติกรรมจะกลับไปผสมพันธุ์และวางไข่แถบป่าชายเลนหรือปากแม่น้ำ ลูกปลาแรกเกิดมีลำตัวใสเหมือนวุ้นเส้น มีสีแดงเรื่อ จากนั้นเมื่อโตขึ้นจะค่อยอพยพว่ายทวนน้ำมาสู่แหล่งน้ำจืด ซึ่งบางครั้งอาจพบได้ไกลถึงลำธารน้ำตกบนภูเขา
ปลาชนิดนี้เป็นที่นิยมอย่างมากโดยเฉพาะชาวไทยเชื้อสายจีนในแถบจังหวัดระนองหรือตรัง ถือเป็นเมนูราคาแพง สามารถนำไปปรุงได้หลากหลาย เช่น ต้มยำ ย่าง หรือทำน้ำแดง ในต่างประเทศที่นิยมบริโภคได้แก่จีนและญี่ปุ่น โดยหน่วยงานประมงของประเทศเหล่านี้ได้มีการส่งเสริมให้เป็นปลาเศรษฐกิจ มีการทำฟาร์มเพาะขยายพันธุ์ แต่ว่าเนื้อมีกลิ่นคาวมาก จึงนิยมปลาตูหนาญี่ปุ่น ("A. japonica") มากกว่า
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอัจฉรพรรณีรัชกัญญา

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอัจฉรพรรณีรัชกัญญา (7 กรกฎาคม พ.ศ. 2415 – 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2453) เป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาตลับ ในรัชกาลที่ 5
พระประวัติ.
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอัจฉรพรรณีรัชกัญญา เป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาตลับ ในรัชกาลที่ 5 เมื่อวันอาทิตย์ ขึ้น 2 ค่ำ เดือน 88 ปีวอก จัตวาศก จ.ศ. 1234 ตรงกับวันที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2415 มีพระโสทรานุชาหนึ่งพระองค์ คือ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงราชบุรีดิเรกฤทธิ์
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอัจฉรพรรณีรัชกัญญา ประชวรพระวัณโรคภายในมาช้านาน แพทย์ได้ประกอบพระโอสถถวาย พระอาการหาคลายไม่ มีแต่ทรงบ้างแล้วกลับทรุดหนักเป็นลำดับมา เหลือกำลังของแพทย์ที่จะประกอบโอสถถวายให้หายจากพระโรคได้ต่อไป ครั้นวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2453 เวลา 2 ทุ่มเศษ พระโรคกำเริบหนักขึ้น พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 6 ทรงบันทึกไว้ปรากฏในหนังสือ ประวัติต้นรัชกาลที่ 6 (ภายใต้พระนาม ราม วชิราวุธ) ว่า "วันที่ 16 พฤศจิกายน พระเจ้าพี่นางเธอ พระองค์เจ้าอัจฉรพรรณีรัชกัญญา สิ้นพระชนม์เวลา 2 นาฬิกาเศษก่อนเที่ยง" สิ้นพระชนม์ที่ตำหนักวังพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงราชบุรีดิเรกฤทธิ์ ซึ่งเสด็จไปทรงพักรักษาพระองค์ที่นั้น สิริพระชันษา 38 ปี 
วันที่ 16 พฤศจิกายน เจ้าพนักงานจัดการที่จะสรงน้ำพระศพ เวลา 4 ทุ่มเศษ พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงเครื่องครึ่งยศขาวทหารบก เสด็จพระราชดำเนินโดยรถม้าพระที่นั่งออกจากพระบรมมหาราชวังไปประทับ ณ วังพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงราชบุรีดิเรกฤทธิ์ พระราชทานน้ำสรงพระศพแล้ว พระบรมวงศานุวงศ์และเสนาบดีสรงน้ำพระศพต่อไป ชาวประโคมประโคมแตรสังข์กลองชนะ มีแตรงอน 2 แตร ฝรั่ง 2 สังข์ 1 จ่าปี่ 1 จ่ากลอง 1 กลองชนะ 20 เสร็จการสรงพระศพแล้ว กรมพระภูษามาทรงเครื่องพระศพเชิญลงในพระลอง พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงสวมพระชฎาแล้ว กรมพระตำรวจเชิญขึ้นประดิษฐานเหนือชั้นแว่นฟ้า 2 ชั้น ในตำหนักที่สิ้นพระชนม์นั้น แวดล้อมด้วยเครื่องสูง 5 ชั้น เสร็จแล้ว พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงทอดไตร 30 ไตร และโปรดเกล้าฯ ให้สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าบริพัตรสุขุมพันธุ์ กรมพระนครสวรรค์วรพินิตทรงทอดผ้าขาวพับ 60 พับ พระสงฆ์สดับปกรณ์ มีพระธรรมปาโมกข์เป็นประธาน สดับปกรณ์แล้ว ถวายยถาอนุโมทนา ถวายอดิเรกแล้ว พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จพระราชดำเนินกลับเวลาตี 2 เศษ เจ้าพนักงานประกอบพระโกศมณฑปใหญ่และตั้งเครื่องที่ชั้นแว่นฟ้าต่อไป ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานพระสงฆ์สวดพระอภิธรรมทั้งกลางวันกลางคืน และรับพระราชทานฉันเช้าวันละ 8 รูป เพล 8 รูป พระราชทานเครื่องประโคมพระศพตามพระเกียรติยศ มีกำหนด 3 เดือน
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าศศิพงศ์ประไพ

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าศศิพงศ์ประไพ (26 เมษายน พ.ศ. 2424 – 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2477) เป็นพระราชธิดาลำดับที่ 34 ในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาจันทร์ ธิดาของพระยาราชสัมภารากร (เทศ) เมื่อวันอังคาร เดือน 5 แรม 13 ค่ำ ปีมะเส็ง ตรีศก จุลศักราช 1243 ตรงกับวันที่ 26 เมษายน พ.ศ. 2424 เมื่อทรงพระเยาว์ได้ทรงศึกษาเล่าเรียนที่โรงเรียนราชกุมารีในพระราชวังหลวง ทรงศึกษาภาษาไทยและภาษาอังกฤษกับพระยาศรีสุนทรโวหาร (น้อย อาจารยางกูร) หลังจากนั้นได้ทรงศึกษาค้นคว้าด้วยพระองค์เองมาตลอด
ในปี พ.ศ. 2472 พระองค์ได้ทรงจัดงานยิ่งใหญ่งานหนึ่งที่วังบางขุนพรหม เรียกว่า "งานสี่มะเส็ง" โดยทรงชักชวนเจ้านายพี่น้องที่ประสูติในปีมะเส็งร่วมสหชาติเดียวกันจำนวนสี่พระองค์ ประกอบด้วยสมเด็จพระเจ้าพี่ยาเธอ เจ้าฟ้าบริพัสุขุมพันธุ์ กรมพระนครสวรรค์วรพินิต พระเจ้าพี่ยาเธอ กรมพระกำแพงเพ็ชรอัครโยธิน และพระเจ้าพี่นางเธอ พระองค์เจ้าพิสมัยพิมลสัตย์ รวมถึงพระองค์เองด้วยเพื่อทรงร่วมบริจาคเงินสมทบทุนสร้างตึกถาวรวัตถุเป็นพระอนุสรณ์ชื่อว่า "ตึกสี่มะเส็ง" ที่สถานเสาวภาภายในโรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ 
ภายหลังจากสมเด็จพระบรมราชชนกเสด็จสวรรคต หลังปี พ.ศ. 2462 ได้ทรงย้ายที่ประทับจากตำหนักสวนภาพผู้หญิงในวังสวนดุสิตมาประทับที่สวนสุนันทา พระองค์ทรงใช้ชีวิตอย่างเรียบง่าย ทรงใฝ่พระทัยในธรรมะ งานที่โปรดคือการเย็บปักถักร้อยและงานแกะสลัก รวมทั้งโปรดกีฬากอล์ฟและการออกแบบเสื้อผ้า สมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวงถึงกับทรงมอบหมายให้ทำหน้าที่ตัดเย็บฉลองพระองค์
พระองค์เคยประทับที่วังศศิพงศ์ประไพ ซึ่งปัจจุบันอยู่ในเขตมหาวิทยาลัยราชภัฎสวนสุนันทา วังของพระองค์อยู่ใกล้วังวาริชเวสม์ของพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวาปีบุษบากร พระองค์สิ้นพระชนม์ในสมัยรัชกาลที่ 7 เมื่อวันพฤหัสบดี เดือน 7 แรม 3 ค่ำ ปีจอ ฉศก จุลศักราช 1296 ตรงกับวันที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2477 สิริพระชันษา 53 ปี ด้วยพระอาการพระอันตะ(ลำไส้ใหญ่)อักเสบ พระราชทานเพลิงพระศพเมื่อวันที่ 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2478 ณ พระเมรุ วัดเบญจมบพิตรดุสิตวนารามราชวรวิหาร
พระเกียรติยศ.
พระอิสริยยศ.
ภายหลังสิ้นพระชนม์
เครื่องราชอิสริยาภรณ์.
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าศศิพงศ์ประไพ ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ชั้นสูงสุดของตระกูลต่าง ๆ ดังนี้
ปลาเอี่ยนหู

ปลาเอี่ยนหู หรือ ปลาไหลหูขาว (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Anguilla marmorata") เป็นปลาน้ำจืดขนาดใหญ่ชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์ปลาตูหนา (Anguilla) มีลำตัวยาวเหมือนปลาตูหนา ("A. bicolor") ปากกว้าง ครีบอกสีจางรูปกลมรีอันเป็นที่มาของชื่อ "ปลาไหลหูขาว" ครีบหลังค่อนมาทางด้านหน้าลำตัว แต่ครีบก้นอยู่ไปทางด้านหลังลำตัว ลำตัวด้านบนมีลวดลายสีเทาคล้ำอมเหลืองและมีสีประทั้งเข้มและจางปะปนกันไปคล้ายปลาสะแงะ ("A. bengalensis") ใต้ท้องมีสีน้ำตาลอมเหลือง
มีขนาดโตเต็มได้ราว 1.50 เมตร พบกระจายอยู่อย่างกว้างขวางตั้งแต่ฝั่งแอฟริกาตะวันออก ถึงเฟรนช์โปลินีเซีย พบในภาคใต้ของประเทศญี่ปุ่นและไต้หวัน ในประเทศไทยพบเฉพาะในแม่น้ำโขงแถบชายแดนไทย-ลาว และเรื่อยไปตามแม่น้ำโขงจนถึงดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโขงในเวียดนาม 
จัดเป็นปลาที่พบได้น้อยมาก เมื่อถูกชาวบ้านจับได้จะพบปรากฏเป็นข่าวฮือฮา บ้างจะถือว่าเป็นพญานาคบ้าง หรือปลาเจ้าบ้าง ชาวพื้นเมืองของภูมิภาคเฟรนช์โปลินีเซียและหมู่เกาะโซโลมอนมีความผูกพันกับปลาเอี่ยนหูมาก โดยจะให้อาหารบนบกให้ปลาเอี่ยนหูคลานขึ้นมากินเอง โดยเฉพาะเด็ก ๆ จะเล่นน้ำในลำธารพร้อมกับลูบคลำตัวปลาโดยที่ปลาเอี่ยนหูไม่ทำอันตรายแต่อย่างใด โดยถือว่าปลาเอี่ยนหูช่วยกินของเน่าเสีย ทำให้แหล่งน้ำดื่มสะอาด และที่เกาหลีใต้ถูกกำหนดให้เป็นอนุสรณ์แห่งธรรมชาติ
ที่ราบสูงทิเบต

ที่ราบสูงทิเบต (ทิเบต: བོད་ས་མཐོ།, ไวลี: "bod sa mtho") มีอีกชื่อว่า ที่ราบสูงชิงไห่–ทิเบต ที่ราบสูงชิง–ซ่าง  หรือในประเทศอินเดียว่า ที่ราบสูงหิมาลัย เป็นที่ราบสูงกว้างใหญ่ในเอเชียกลาง และเอเชียตะวันออก ในจีนตะวันตกกินพื้นที่เขตปกครองตนเองทิเบตส่วนใหญ่ มณฑลชิงไห่ส่วนใหญ่ มณฑลยูนนานตะวันตกเฉียงเหนือ มณฑลเสฉวนฝั่งตะวันตก และมณฑลกานซู่ตอนใต้ ส่วนแคว้นอินเดียกินพื้นที่ในลาดักกับLahaul และ Spiti (รัฐหิมาจัลประเทศ) และประเทศภูฏาน ที่ราบสูงนี้กินพื้นที่จากเหนือลงใต้ประมาณ และจากตะวันออกไปตะวันตก ด้วยพื้นที่ ทำให้เป็นที่ราบสูงที่ใหญ่ที่สุดและสูงที่สุดในโลกที่อยู่เหนือระดับน้ำทะเล (ประมาณห้าเท่าของประเทศฝรั่งเศสแผ่นดินใหญ่) ซึ่งด้วยความสูงเฉลี่ยมากกว่า และล้อมรอบด้วยเทือกเขาที่มียอดเขาสองแห่งคือเขาเอเวอเรสต์และเคทู ทำให้ที่ราบสูงทิเบตมักถูกเรียกเป็น "หลังคาโลก"
ที่ราบสูงทิเบตเป็นต้นน้ำของที่ราบลุ่มแม่น้ำส่วนใหญ่ในบริเวณล้อมรอบ บริเวณนี้มีธารน้ำแข็งหมื่นกว่าแห่งและลักษณะทางภูมิศาสตร์กับระบบนิเวศอื่น ๆ ที่ทำหน้าที่เป็น "หอเก็บน้ำ" และรักษาน้ำท่า ทำให้บางครั้งมีการเรียกบริเวณนี้ว่า ขั้วโลกที่สาม เพราะมีทุ่งน้ำแข็งที่มีน้ำจืดสำรองขนาดใหญ่นอกเขตขั้วโลก ผลกระทบจากภาวะโลกร้อนในที่ราบสูงทิเบตทำให้มีความสนใจในทางวิทยาศาสตร์อย่างเข้มข้น
แม่น้ำคงคา

แม่น้ำคงคาเป็นแม่น้ำระหว่างประเทศในทวีปเอเชีย ไหลผ่านประเทศอินเดีย และ ประเทศบังกลาเทศ มีความยาว จากต้นน้ำในเทือกเขาหิมาลัย ในรัฐอุตตราขัณฑ์ ไหลลงทางใต้ละตะวันออกผ่านที่ราบลุ่มแม่น้ำคงคาในอินเดียเหนือเข้าสู่ประเทศบังกลาเทศ และไหลลงอ่าวเบงกอล เป็นแหล่งน้ำให้กับประชากร 11% ของโลก เนื่องจากพื้นที่ที่แม่น้ำไหลผ่านเป็นหนึ่งในพื้นที่ที่มีประชากรหนาแน่นที่สุดในโลก และเป็นแม่น้ำใหญ่ที่สุดอันดับที่สามในโลกตามจำนวนการปล่อยน้ำ
แม่น้ำคงคาเป็นแม่น้ำที่ศักดิ์สิทธิ์สูงสุดในศาสนาฮินดู และเป็นแม่น้ำสายสำคัญที่ช่วยให้ผู้คนริมฝั่งดำรงและดำเนินชีวิตได้ ในทางฮินดูนับถือแม่น้ำคงคาในรูปของพระแม่คงคา นอกจากนี้แม่น้ำคงคายังมีความสำคัญในทางประวัติศาสตร์ ราชธานีของจักรวรรดิและอาณาจักรในอดีตจำนวนมากตั้งรกรากริมฝั่งแม่น้ำคงคา เช่น ปาฏลีบุตร Kannauj, การท, มุงเคร์, กาษี, ปัฏณา, ฮะยีปุระ, เดลี, ภคัลปุระ, มูรชีดาบาด, พหรามปุระ, กัมปิลยะ และ โกลกาตา ต้นน้ำหลักของแม่น้ำคงคาอยู่ที่เมืองเทวปรยาค จุดบรรจบกับแม่น้ำอลากานันทา ต้นน้ำทางอุทกวิทยา (เพราะมีความยาวมากกว่า) และ แม่น้ำภาคีรฐี ต้นน้ำในทางตำนานของฮินดู
แม่น้ำคงคามีปัญหามลพิษขั้นรุนแรง ซึ่งส่งผลกระทบต่อผู้คนและสัตว์ที่เกี่ยวพันกับแม่น้ำ ในแม่น้ำคงคาเป็นแหล่งอาศัยของปลาประมาณ 140 สปีชีส์ และสัตว์ครึ่งน้ำครึ่งบกอีกกส่า 90 สปีชีส์ รวมถึงสัตว์เลื้อยคลานและสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมอื่น ๆ ซึ่งมีสปีชีส์เสี่ยงสูญพันธุ์สูงสุดอย่างฆาริยัลและโลมาแม่น้ำเอเชียใต้ ระดับของแบคทีเรียในลำใส้ใหญ่มนุษย์ที่ขับถ่ายออกมาทางอุจจาระในแม่น้ำช่วงพาราณสีมีสูงมากกว่าหนึ่งร้อยเท่าของระดับปลอดภัยที่รัฐบาลอินเดียกำหนด โครงการคงคาแอกชั่นแพลา ซึ่งจัดตั้งขึ้นเพื่อทำความสะอาดแม่น้ำคงคาก็ล้มเหลวอย่างหนัก อันเป็นผลจากการฉ้อโกง, การขาดความใส่ใจจากรัฐบาล, การขาดความพร้อมทางเทคโนโลยี, การวางแผนทางสิ่งแวดล้อม และการขาดความร่วมมือจากผู้นำทางศาสนาในท้องถิ่น
ธงชาติบาร์เบโดส

ธงชาติบาร์เบโดส เริ่มใช้อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2509 อันเป็นวันประกาศเอกราชจากสหราชอาณาจักร ลักษณะสำคัญของธงนี้ประกอบด้วยแถบสีแนวตั้ง 3 แถบ เรียงเป็นแถบสีน้ำเงินเข้ม 2 แถบ ขนาบแถบสีทอง กลางแถบสีเหลืองมีรูปสามง่ามสีดำ ผู้ออกแบบธงชาติบาร์เบโดสคือ นายแกรนท์ลี ดับเบิลยู. เพรสค็อด (Grantley W. Prescod) โดยแบบธงของเขาเป็นแบบที่ชนะเลิศจากแบบธง 1,029 แบบที่มีการส่งเข้าประกวดแบบธงชาติ ซึ่งจัดโดยรัฐบาลบาร์เบโดส
ระดับของสีที่ใช้ในธงชาติ กำหนดตามรหัสสีมาตรฐานบริเตน (British standard colour code) ไว้ดังนี้
สีน้ำเงินในธงชาติ หมายถึงท้องฟ้าและมหาสมุทร ส่วนสีทองหมายถึงผืนทรายบนประเทศบาร์เบโดส
สัญลักษณ์ที่กลางธงนั้นคือรูปหัวสามง่าม ซึ่งเป็นอาวุธของเทพเนปจูน เทพเจ้าแห่งท้องทะเลตามตำนานกรีกโบราณ รูปหัวสามง่ามนี้เป็นที่รู้จักทั่วไปในชื่อ "สามง่ามหัก" (broken trident) เนื่องจากว่าในตราแผ่นดินสมัยที่บาร์เบโดสยังเป็นอาณานิคมนั้น ได้แสดงไว้ด้วยภาพสามง่ามมีด้าม ภาพสามง่ามหักหรือสามง่ามไม่มีด้ามนี้จึงมีความหมายว่า ประเทศบาร์เบโดสเป็นอิสระจากการปกครองของสหราชอาณาจักรแล้ว ปลายของสามง่ามนั้นแทนความหมายถึงอำนาจอธิปไตยทั้ง 3 ส่วนตามระบอบประชาธิปไตย อันได้แก่ อำนาจนิติบัญญัติ อำนาจบริหาร อำนาจตุลาการ