pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
พระตำหนักเขาค้อ

พระตำหนักเขาค้อ เป็นพระตำหนักที่ตั้งอยู่ที่เขาย่า ตำบลสะเดาะพง อำเภอเขาค้อ จังหวัดเพชรบูรณ์
ประวัติ.
พระตำหนักเขาค้อ เป็นพระตำหนักที่ประทับของพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง และพระบรมวงศานุวงศ์ โดยตั้งอยู่บนเขาย่า โดยสูงจากระดับน้ำทะเล 1,100 เมตร โดยจัดสร้างโดยข้าราชการ ตำรวจ ทหาร หลังจากที่สงครามได้สงบลงประชาชนในพื้นที่ภาคเหนือ ด้วยความซาบซึ้งในพระมหากรุณาธิคุณของพระองค์ท่าน ภายหลังการต่อสู้ด้วยอาวุธกับ ผกค. สิ้นสุดลงแล้ว จึงได้รวบรวมทุนทรัพย์ ริเริ่มการก่อสร้าง พระตำหนักเขาค้อ ขึ้นเพื่อเป็นขวัญกำลังใจแก่ประชาชนในพื้นที่ และเป็นที่ทรงงาน และแปรพระราชฐานมาประทับแรม ในวโรกาสที่พระองค์ และพระบรมวงศานุวงศ์ เสด็จมาตรวจเยี่ยมโครงการตามพระราชดำริ ในพื้นที่เขาค้อ
ภายในพระตำหนัก.
ภาย ในพระตำหนักประกอบด้วยอาคารเชื่อมต่อกันลักษณะรูปวงแหวน มีเรือนข้าราชบริพารเป็นส่วนเชื่อมต่อกับพระตำหนัก อาคารมีลักษณะโค้ง 2 ชั้น ชั้นบนมี 2 ห้องใหญ่ ซึ่งเป็นห้องบรรทมของพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร และสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง ชั้นล่างประกอบด้วย ห้องพระราชทานเลี้ยง ซึ่งมีห้องครัวอยู่ทางด้านหน้า , ห้องเสวย , ห้องเข้าเฝ้า และห้องโถงใหญ่
นอก จากนั้นชั้นล่างยังเป็นห้องบรรทมของสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี และสมเด็จพระเจ้าน้องนางเธอ เจ้าฟ้าจุฬาภรณ์วลัยลักษณ์ อัครราชกุมารี กรมพระศรีสวางควัฒน วรขัติยราชนารี บริเวณ ด้านหน้าพระตำหนัก มีสวนหย่อม และแปลงไม้ดอกมีลักษณะเป็นวงกลม ณ จุดศูนย์กลางของวงกลมเป็นที่ตั้งของเสาธงมหาราช มีความสูง 60 เมตร ซึ่งสร้างขึ้นเนื่องในวโรกาสฉลองครบพระชนมพรรษาครบรอบ 60 พรรษา ของพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร
ผู้ริเริ่มก่อสร้าง.
ผู้ริเริ่มประสานงานการก่อสร้างคือ พล.อ.พิจิตร กุลละวณิชย์ ผู้ออกแบบ หม่อมหลวงตรีทศยุทธ เทวกุล วิศวกร ดร.รชฏ กาญจนวนิชย์ ผู้ก่อสร้าง (พ.ต. ธีรวัฒน์ สวามิวัสดิ์ ผู้ควบคุม) ช.พัน.4 ใช้งบประมาณการก่อสร้าง 26 ล้านบาท (ไม่ใช้งบประมาณของทางราชการ) ระยะเวลาในการก่อสร้าง 7 เดือนเศษเปิดเมื่อ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2528
ปาแลเดอเลลีเซ

ทำเนียบประธานาธิบดี หรือ ปาแลเดอเลลีเซ  ตั้งอยู่บ้านเลขที่ 55 รูว์ดูว์โฟบูร์-แซ็งตอนอเร (Rue du Faubourg-Saint-Honoré) ในเขตที่ 8 ของนครปารีส ใช้เป็นที่ทำการและที่พำนักประจำตำแหน่งของประธานาธิบดี ตั้งแต่สมัยสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 2 ตั้งอยู่ใกล้กับช็องเซลีเซ สร้างในปีค.ศ. 1720 โดยสถาปนิกอาร์ม็อง-โกลด มอแล (Armand-Claude Mollet) เพื่อใช้เป็นคฤหาสน์ส่วนบุคคล  ของหลุยส์ อ็องรี เดอ ลา ตูร์ โดแวร์ญ (Louis Henri de La Tour d'Auvergne) ซึ่งต่อมากลายมาเป็นขวัญพระราชทานของพระเจ้าหลุยส์ที่ 15 แห่งฝรั่งเศสให้แก่มาร์ควิสปงปาดูร์ในปีค.ศ. 1573 ต่อมากลายเป็นที่พำนักหลวงของฌออากีม มูว์ราซึ่งรับพระราชทานจากจักรพรรดินโปเลียนที่ 1ในปีค.ศ. 1805 และต่อมาก็ยังใช้เป็นพระราชวังที่ประทับในรัชสมัยของจักรพรรดินโปเลียนที่ 3
นอกจากนี้คำว่า เอลีเซ ภาษาฝรั่งเศสมักจะเรียกอย่างสั้น ๆ ในภาษาพูดหรือภาษาเขียนโดยสื่อมวลชนเพื่อต้องการสื่อถึง ประธานาธิบดี 
เจ้าบ้าน (ประจำตำแหน่ง) คนปัจจุบัน ได้แก่ แอมานุแอล มาครง ประธานาธิบดี ดำรงตำแหน่งตั้งแต่ 15 พฤษภาคม ค.ศ. 2017
ทำเนียบมาตีญงได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์ของประเทศฝรั่งเศสเมื่อปีค.ศ. 1916
1 E+18 m²

1 E+18 m² เป็นอันดับของขนาดของสิ่งที่มีพื้นที่ระหว่าง 1,000,000 ถึง 10,000,000 ล้านตารางกิโลเมตร
พื้นที่ขนาดน้อยกว่า 1 ล้านล้านตารางกิโลเมตร
ตัวอย่าง.
พื้นที่ขนาดมากกว่า 10 ล้านล้านตารางกิโลเมตร
อาเธอร์ เบญจกุล

บุญ เบญจกุล (เกิด 2 สิงหาคม พ.ศ. 2531) ชื่อเล่น อาเธอร์ เป็นนักแสดงลูกครึ่งไทย-อเมริกัน เข้าสู่วงการบันเทิงโดยคำชักชวนของ ณัฏฐนันท์ ฉวีวงษ์ กับละครเรื่องแรก "มายาตวัน" ในปี 2556
ประวัติ.
อาเธอร์ บุญ เบญจกุล เกิดที่จังหวัดชลบุรี เป็นบุตรชายของนายจักรพันธ์ และ นางเอพริล แอน เบญจกุล ชาวอเมริกัน เป็นบุตรคนสุดท้องจากพี่น้อง 2 คน พี่ชายชื่อ คริสโตเฟอร์ แจ๊ค เบญจกุล อดีตนักแสดงดาวรุ่ง และ เจฟฟรี เบญจกุลวิวัฒน์ หลังจากจบการศึกษาระดับอุดมศึกษาที่มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ คณะนิเทศศาสตร์ สาขาวิชาการโฆษณา เขาไปสมัครทำงานที่โอกีวี ทำได้ประมาณ 3-4 เดือน ก็ลาออก เพราะไม่ได้ใช้ความคิดสร้างสรรค์ที่เรียนมา จึงไปสมัครเป็นวีเจทางเอ็มทีวีไทยแลนด์ จนได้มาแคสติงละครเรื่อง "มายาตวัน" จากการชักชวนของผู้จัด ณัฏฐนันท์ ฉวีวงษ์ ของค่ายทีวีซีน
พรรคคอมมิวนิสต์กาลีมันตันเหนือ

พรรคคอมมิวนิสต์กาลีมันตันเหนือ  เป็นพรรคคอมมิวนิสต์ในมาเลเซียโดยมีฐานที่มั่นในรัฐซาราวัก ก่อตั้งเมื่อ 19 กันยายน พ.ศ. 2514 โดยก่อนหน้านี้กลุ่มนี้เคลื่อนไหวในนามองค์กรคอมมิวนิสต์ซาราวัก ประธานพรรคคือ เหวิน มิน เชียน ซึ่งเคยเป็นสมาชิกพรรคประชาชนสหซาราวักมาก่อน
ประวัติ.
กลุ่มฝ่ายซ้ายของผู้นิยมคอมมิวนิสต์ได้เติบโตอย่างรวดเร็วในหมู่ชาวอีบันและชุมชนชาวจีนในเขตชนบทของซาราวักตั้งแต่ราว พ.ศ. 2493 และได้พัฒนามาเป็นกองทัพประชาชนกาลีมันตันเหนือต่อต้านมาเลเซีย พรรคนี้สนับสนุนการรวมตัวเป็นเอกภาพของอาณานิคมอังกฤษบนเกาะบอร์เนียว เพื่อจัดตั้งเป็นรัฐเอกราชเรียกว่ารัฐกาลีมันตันเหนือ แนวคิดนี้เสนอโดยเอ. เอ็ม. อาซาฮารี ผู้นำของพรรคประชาชนบรูไน ซึ่งมีความเชื่อมโยงกับซูการ์โนและอะห์หมัด ไซดีในชวา ข้อเสนอการจัดตั้งกาลีมันตันเหนือเป็นแนวคิดที่เสนอขึ้นเพื่อต่อต้านแผนการจัดตั้งมาเลเซีย เพราะมีความแตกต่างทางด้านเศรษฐกิจ การเมือง ประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมระหว่างเกาะบอร์เนียวและมลายา
หลังจากการปฏิวัติบรูไน ชาวจีนที่นิยมคอมมิวนิสต์ได้ออกจากซาราวัก ที่เหลืออยู่คือกองทัพประชาชนซาราวัก พรรคคอมมิวนิสต์อินโดนีเซียได้สนับสนุนกลุ่มเหล่านี้ให้มาตั้งมั่นในจังหวัดกาลีมันตันตะวันตกและส่งไปฝึกที่จีน บางส่วนกลับไปในซาราวัก แต่ต้องใช้เวลามากในการเสาะหาการสนับสนุนในซาราวัก
ใน พ.ศ. 2527 กลุ่มของโบง กี ชกได้แยกไปลงนามในสนธิสัญญาสันติภาพกับรัฐบาลมาเลเซีย ซึ่งกลุ่มนี้เป็นกองกำลังกลุ่มใหญ่กว่าที่เหลืออยู่ หลังจากนั้นพรรคได้อ่อนกำลังลงเรื่อย ๆ ในวันที่ 17 ตุลาคม พ.ศ. 2533 พรรคได้ลงนามในสนธิสัญญาสันติภาพกับรัฐบาลและได้ประกาศสลายตัวไป
พระเจ้าหลุยส์ที่ 3 แห่งฝรั่งเศส

พระเจ้าหลุยส์ที่ 3 แห่งฝรั่งเศส  (863 - 5 สิงหาคม 882) ทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งชนแฟรงค์ตะวันตก พระองค์เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 6 ในราชวงศ์กาโรแล็งเชียง พระองค์เป็นพระราชโอรสองค์โตในพระเจ้าหลุยส์ที่ 2 แห่งฝรั่งเศสกับสมเด็จพระราชินีแอนซ์การ์ดแห่งเบอร์กันดี พระองค์ทรงปกครองฝรั่งเศสเพียง 2 ปี ก็สวรรคต เหล่าขุนนางจึงสนับสนุนให้เจ้าชายคาร์โลมัน พระอนุชาของพระองค์ขึ้นครองราชย์แทน
พระเจ้าหลุยส์ที่ 3 เสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 5 สิงหาคม 882 เนื่องจากพระองค์ตกลงจากหลังม้าในขณะที่กำลังไล่ตามหญิงสาวคนรักของพระองค์ พระศพของพระองค์ถูกฝังที่มหาวิหารแซ็ง-เดอนี
1 E+19 m²

1 E+19 m² เป็นอันดับของขนาดของสิ่งที่มีพื้นที่ระหว่าง 10,000,000 ถึง 100,000,000 ล้านตารางกิโลเมตร
พื้นที่ขนาดน้อยกว่า 10 ล้านล้านตารางกิโลเมตร
ตัวอย่าง.
พื้นที่ขนาดมากกว่า 100 ล้านล้านตารางกิโลเมตร
พระเจ้าคาร์โลมันที่ 2 แห่งฝรั่งเศส

พระเจ้าคาร์โลมันที่ 2 แห่งฝรั่งเศส  (863 - 5 สิงหาคม 882) ทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งชนแฟรงค์ตะวันตก พระองค์เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 8 ในราชวงศ์กาโรแล็งเชียง พระองค์เป็นพระราชโอรสองค์โตในพระเจ้าหลุยส์ที่ 2 แห่งฝรั่งเศสกับสมเด็จพระราชินีแอนซ์การ์ดแห่งเบอร์กันดี ตั้งแต่พระบิดาของพระองค์สวรรคตพระองค์ก็ทรงปกครองฝรั่งเศสร่วมกับพระเจ้าหลุยส์ที่ 3พระเชษฐา เมื่อพระเชษฐาของพระองค์สวรรคตพระองค์ก็ทรงปกครองฝรั่งเศสเพียงด้วยพระองค์เอง พระองค์ทรงปกครองฝรั่งเศสเพียง 2 ปี ก็สวรรคต
พระเจ้าคาร์โลมันที่ 2 เสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 12 ธันวาคม ค.ศ. 884 ขณะทรงล่าสัตว์ จักรพรรดิคาร์ลที่ 3 ซึ่งมีศักดิ์เป็นพระญาติจึงทรงปกครองฝรั่งเศสต่อจากพระองค์
พรรคประชาธิปไตยมาเลเซีย

พรรคประชาธิปไตยมาเลเซีย  เป็นพรรคการเมืองในมาเลเซีย ก่อตั้งโดยวี ชูเกียว ใน พ.ศ. 2541 หลังจากที่แยกตัวออกจากพรรคกิจประชาธิปไตยเพราะล้มเหลวในการต่อต้านเลขาธิการพรรคคือลิม กิตเซียง พรรคนี้เข้าร่วมการเลือกตั้งทั่วไปใน พ.ศ. 2542 และ พ.ศ. 2547 แต่ไม่ได้รับเลือกเลย หลังจากการเลือกตั้ง พ.ศ. 2551 พรรคนี้ไม่มีกิจกรรมใด ๆ และสลายตัวไปในที่สุด
1 E+21 m²

1 E+21 m² เป็นอันดับของขนาดของสิ่งที่มีพื้นที่ระหว่าง 1,000,000,000 ถึง 10,000,000,000 ล้านตารางกิโลเมตร
พื้นที่ขนาดน้อยกว่า 1 พันล้านล้านตารางกิโลเมตร
ตัวอย่าง.
พื้นที่ขนาดมากกว่า 1 หมึ่นล้านล้านล้านตารางกิโลเมตร
อูด เคานต์แห่งปารีส

<ns>0</ns>
 <revision>
 <parentid>11892438</parentid>
 <timestamp>2025-05-30T02:45:15Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Tree2563</username>
 </contributor>
 <minor />
 <comment>Tree2563 ย้ายหน้า โอโด เคานต์แห่งปารีส ไปยัง อูด เคานต์แห่งปารีส: ทับศัพท์</comment>
 <origin>11892438</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
โอโด เคานต์แห่งปารีส  (852 - 1 มกราคม 898) ทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งชนแฟรงค์ตะวันตก พระองค์เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 9 ในราชวงศ์กาโรแล็งเชียง โอโดเป็นที่รู้จักกันในฐานะดยุกแห่งแฟรงก์และเคานต์แห่งปารีส
โอโดเป็นโอรสในโรเบิร์ตผู้แข็งแกร่งและอเดลาอิเดแห่งตัวร์ เมื่อบิดาของพระองค์สิ้นพระชนม์ พระองค์จึงได้รับตำแหน่งมาร์ควิสเนอุสเตรียต่อจากบิดา ด้วยทักษะการต่อสู้และความเป็นผู้นำของพระองค์ พระองค์จึงได้รับการแต่งตั้งจากจักรพรรดิคาร์ลที่ 3ให้ดำรงพระมหากษัตริย์ฝรั่งเศสพระองค์ต่อมา
1 E+0 m³

1 E+0 m³ เป็นอันดับของขนาดของสิ่งที่มีปริมาตรระหว่าง 1 ถึง 10 ลูกบาศก์เมตร
ปริมาตรน้อยกว่า 1 ลูกบาศก์เมตร
ตัวอย่าง.
ปริมาตรมากกว่า 1 ลูกบาศก์เมตร
การทัพอินโดจีนฝรั่งเศสครั้งที่สอง

การทัพอินโดจีนฝรั่งเศสครั้งที่สอง หรือรู้จักกันในชื่อ รัฐประหารของญี่ปุ่นเดือนมีนาคม พ.ศ. 2488 เป็นส่วนหนึ่งของปฏิบัติการทางทหารของญี่ปุ่นในกัมพูชา ลาว และเวียดนาม ซึ่งเป็นอาณานิคมในฝรั่งเศส ในช่วงปลายของสงครามโลกครั้งที่สอง ผลของปฏิบัติการทางทหารในครั้งนี้ทำให้เกิดรัฐที่เป็นเอกราชในช่วงเวลาสั้น ๆ คือ จักรวรรดิเวียดนาม ราชอาณาจักรลาว และราชอาณาจักรกัมพูชา และยังเป็นการทำลายอำนาจการบริหารของอินโดจีนฝรั่งเศส มีการต่อสู้แบบกองโจรขนาดเล็กตามมา จากทหารฝรั่งเศสที่ต้องการแก้แค้น แต่ญี่ปุ่นสามารถควบคุมสถานการณ์ได้ เมื่อญี่ปุ่นแพ้สงคราม เวียดมิญได้อาศัยสุญญากาศทางการเมืองนี้ขึ้นสู่อำนาจ
รัฐประหาร.
ใน พ.ศ. 2488 ญี่ปุ่นเกรงว่าฝ่ายสัมพันธมิตรจะเข้ายึดครองอินโดจีนฝรั่งเศส แม้ว่ารัฐบาลวิชียังคงอยู่ในยุโรป แต่ก็มีการจัดตั้งรัฐบาลเฉพาะกาลแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศส ต้นเดืนมีนาคม พ.ศ. 2488 ทหารญี่ปุ่นเริ่มปลดอาวุธทหารฝรั่งเศสโดยไม่มีการเตือนล่วงหน้า ในวันที่ 9 มีนาคมในไซ่ง่อน ได้มีการจับกุมและสังหารเจ้าหน้าที่ระดับสูงของรัฐบาลวิชี ทหารฝรั่งเศสส่วนหนึ่งหนีไปจีน การปกครองอินโดจีนฝรั่งเศสของฝรั่งเศสจึงสิ้นสุดลง
ญี่ปุ่นได้กดดันให้จักรวรรดิเวียดนาม ราชอาณาจักรลาว และราชอาณาจักรกัมพูชาประกาศเอกราช สมเด็จพระจักรพรรดิบ๋าว ดั่ยได้ร่วมมือกับญี่ปุ่น พระนโรดม สีหนุให้ความร่วมมือเช่นกัน แต่ญี่ปุ่นก็ไม่ไว้วางใจราชวงศ์ที่เคยนิยมฝรั่งเศส เซิง งอกทัญที่เคยลี้ภัยในญี่ปุ่นและได้รับความไว้วางใจมากกว่าพระนโรดม สีหนุ ได้เดินทางกลับสู่กัมพูชาและได้เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศในเดือนพฤษภาคมและได้เป็นนายกรัฐมนตรีในเดือนสิงหาคม ส่วนในลาว พระเจ้าศรีสว่างวงศ์ ผู้นิยมฝรั่งเศสปฏิเสธที่จะประกาศเอกราช ผู้ที่ออกมาประกาศเอกราชเป็นเจ้าเพชรราช รัตนวงศา
เหตุการณ์ต่อมา.
สาธารณรัฐจีนที่ให้ที่พักพิงแก่ทหารฝรั่งเศสและสหรัฐอเมริกาไม่ได้เต็มใจในฟื้นฟูอำนาจของฝรั่งเศส ทั้งสองประเทศกล่าวว่าไม่ได้ให้ความช่วยเหลือแก่ฝรั่งเศส แต่นายพล Claire Lee Chennault ได้ต่อต้านคำสั่งโดยเข้าไปช่วยเหลือทหารฝรั่งเศสในการถอยเข้าสู่จีน กองทหารจากอังกฤษที่เรียกกองกำลัง 136 ได้เข้ามาปฏิบัติการทางทหารในอินโดจีนฝรั่งเศสตั้งแต่ พ.ศ. 2487 และได้เข้ามาช่วยฝรั่งเศสในการต่อต้านญี่ปุ่น ทหารฝรั่งเศสที่หนีทหารญี่ปุ่นมาจะเข้าร่วมกับกองกำลังผสมอังกฤษ-ฝรั่งเศสเพื่อต่อสู้กับญี่ปุ่น ฐานที่มั่นส่วนใหญ่อยู่ในลาว ซึ่งเป็นพื้นที่ที่ญี่ปุ่นควบคุมได้น้อยที่สุดทางภาคเหนือของเวียดนาม เวียดมิญนำโดยโฮจิมินห์ได้เริ่มการต่อสู้แบบกองโจรต่อต้านญี่ปุ่น และจัดตั้งฐานที่มั่นในเขตชนบท
หลังจากที่ญี่ปุ่นประกาศยอมแพ้เมื่อ 16 สิงหาคม กองกำลังของญี่ปุ่นถูกควบคุมโดยสมเด็จพระจักรพรรดิบ๋าว ดั่ยทางเวียดนามเหนือ และพรรคสหภาพทางภาคใต้ ซึ่งเป็นการควบคุมด้วยอำนาจในท้องถิ่น ในช่วงที่เกิดสุญญากาศทางการเมืองนี้ เวียดมิญได้ทำการปฏิวัติเดือนสิงหาคม ในวันที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2488 จักรพรรดิบ๋าวได่ถูกบังคับให้มอบอำนาจให้โฮจิมินห์และเวียดมิญ เวียดมิญเข้าควบคุมฮานอย ส่วนในจังหวัดท้ายเหงวียน กองทหารญี่ปุ่นได้ต่อสู้กับเวียดมิญ ระหว่าง 20 – 25 สิงหาคม พ.ศ. 2488 ซึ่งเวียดมิญเป็นฝ่ายชนะ โฮจิมินห์ได้ประกาศเอกราชของเวียดนามเมื่อ 2 กันยายน
หลังจากนั้น.
กองทหารอังกฤษและสาธารณรัฐจีนได้เข้าสู่อินโดจีนฝรั่งเศสเพื่อปลดอาวุธทหารญี่ปุ่น ทหารฝรั่งเศสมาถึงไซ่ง่อนในเดือนกันยายน ในประเทศลาว ขบวนการลาวอิสระของเจ้าเพชรราชประกาศปลดเจ้ามหาชีวิตในเดือนตุลาคมและประกาศเอกราชของประเทศแต่ก็ต้องลี้ภัยออกจากประเทศไปในเดือนเมษายน พ.ศ. 2489 ในกัมพูชา เซิง งอกทัญถูกฝรั่งเศสจับกุม โฮจิมินห์ยังครองอำนาจในเวียดนามเหนือ และเกิดสงครามอินโดจีนครั้งที่ 1 ขึ้นในที่สุด
พระเจ้ารอแบร์ที่ 1 แห่งฝรั่งเศส

พระเจ้าโรแบร์ที่ 1 แห่งฝรั่งเศส  (15 สิงหาคม 866 - 15 มิถุนายน 923) ทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งชนแฟรงค์ตะวันตก พระองค์เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 11 ในราชวงศ์กาโรแล็งเชียง นอกจากนี้พระองค์ยังทรงพระอิสริยยศเป็นเคานต์แห่งพอยตีร์ส มาร์ควิสแห่งเนอุสเตรียและออร์ลีนส์ และเคาน์ต์แห่งปารีส
พระเจ้าโรแบร์ที่ 1 เป็นพระโอรสในโรเบิร์ตผู้แข็งแกร่งกับอเดลาอิเดแห่งตัวร์ พระองค์เป็นพระอนุชาในโอโด เคานต์แห่งปารีส หลังจากที่โอโดพระเชษฐาของพระองค์สิ้นพระชนม์พระองค์ก็ไม่ได้เรียกร้องสิทธิที่จะปกครองฝรั่งเศส พระองค์ทรงปล่อยให้พระเจ้าชาร์ลส์ที่ 3ปกครองฝรั่งเศส ในขณะเดียวกันพระองค์เองก็ทรงปกครองราชอาณาจักรแฟรงก์ทางเหนือ
ต่อมาประชาชนเริ่มไม่พอใจกฎหมายที่ไม่เป็นธรรมของพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 3 ทำให้มีประชาชนเริ่มสนับสนุนพระองค์และต้องการให้พระองค์เป็นกษัตริย์แทน พระองค์จึงก่อกบฏ สุดท้ายพระองค์ถูกสังหารในสงคราม แต่กองทัพของพระองค์ได้รับชัยชนะ และพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 3 ถูกจับกุม
ประวัติ.
รอแบต์ประสูติในปี ค.ศ. 866 พระองค์เป็นบุตรชายที่เกิดหลังการเสียชีวิตของบิดา รอแบต์ผู้แข็งแกร่ง เคานต์แห่งอ็องฌู และเป็นพระอนุชาของพระเจ้าโอโดที่ได้รับเลือกให้เป็นกษัตริย์ของอาณาจักรแฟรงก์ตะวันตกในปี ค.ศ. 888 ซึ่งอาณาจักรแฟรงก์ตะวันตกจะวิวัฒนาการกลายเป็นราชอาณาจักรฝรั่งเศส และภายใต้การปกครองของพระเจ้าโอโด ปารีสถูกกำหนดให้เป็นเมืองหลวง พระเจ้ารอแบต์และพระเจ้าโอโดเป็นกษัตริย์ที่มาจากราชวงศ์รอแบเตียง
ในปี ค.ศ. 885 รอแบต์เข้าร่วมป้องกันปารีสในตอนที่ชาวไวกิงปิดล้อมโจมตีเมืองปารีส พระเจ้าโอโดได้แต่งตั้งให้พระองค์เป็นผู้ปกครองเคานตีต่างๆ เช่น เคานตีปารีส และเป็นพระอธิการผู้ดูแลผลประโยชน์ของวิหารหลายแห่ง รอแบต์ยังดำรงตำแหน่งเป็นดยุคของชาวแฟรงก์ ตำแหน่งสูงสุดในทางทหาร
เมื่อพระเชษฐาสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 898 พระองค์ไม่ได้อ้างสิทธิ์ในราชบัลลังก์ของอาณาจักรแฟรงก์ตะวันตก กลับกันทรงยอมรับอำนาจสูงสุดของกษัตริย์ราชวงศ์การอแล็งแฌียง พระเจ้าชาร์ลส์ผู้เรียบง่าย ต่อมาพระเจ้าชาร์ลส์ทรงรับรองตำแหน่งและการครอบครองของรอแบต์ หลังจากที่รอแบต์คุ้มกันอาณาจักรแฟรงก์ตอนเหนือจากการโจมตีของชาวไวกิงได้อย่างต่อเนื่อง รอแบต์ปราบกองกำลังกลุ่มใหญ่ของไวกิงในหุบเขาแม่น้ำลัวร์ได้ในปี ค.ศ. 921 หลังการพ่ายแพ้ผู้รุกรานได้เปลี่ยนมานับถือศาสนาคริสต์และตั้งถิ่นฐานอยู่ใกล้กับน็องต์ส์
ครองราชย์เป็นกษัตริย์.
สันติภาพระหว่างพระเจ้าชาร์ลส์ผู้เรียบง่ายกับข้าราชบริพารผู้ทรงอำนาจของพระองค์แตกหักในปี ค.ศ. 921 เมื่อความโปรดปรานของชาร์ลส์ที่มีต่อฮากาโนจุดชนวนให้เกิดการก่อกบฏ ด้วยการสนับสนุนของกลุ่มนักบวชและกลุ่มขุนนางชาวแฟรงก์ผู้ทรงอำนาจ รอแบต์หยิบอาวุธขึ้นมาขับไล่ชาร์ลส์ไปลอร์แรนและสวมมงกุฎให้ตนเองเป็นกษัตริย์ของชาวแฟรงก์ที่แร็งส์ในวันที่ 29 มิถุนายน ค.ศ. 922 
ในปี ค.ศ. 911 การปกครองของรอแบต์ถูกท้าทายโดยผู้นำชาวไวกิง รอลโล ที่ตั้งถิ่นฐานอยู่ในดัชชีนอร์ม็องดีตามที่พระเจ้าชาร์ลส์ผู้เรียบง่ายได้เคยอนุญาต ในช่วงรัชสมัยของรอแบต์ รอลโลยังคงภักดีต่อชาร์ลส์ที่พยายามแย่งชิงบัลลังก์กลับคืนมา พระองค์รวบรวมกองทัพ เดินทัพมาต่อสู้กับรอแบต์จนรอแบต์ถูกสังหารในวันที่ 15 มิถุนายน ค.ศ. 923 ที่สมรภูมิซวยส์ซงส์ ทว่ากองทัพของรอแบต์ชนะศึกและชาร์ลส์ถูกจับกุมตัวได้ ชาร์ลส์ถูกคุมขังจนกระทั่งสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 929 บุตรเขยของรอแบต์ รุดอล์ฟ ดยุคแห่งเบอร์กันดี สืบทอดตำแหน่งต่อเป็นกษัตริย์ในชื่อพระเจ้าราอูล
ครอบครัว.
พระมเหสีคนแรกของรอแบต์คือไอลิส ทั้งคู่มีพระโอรสธิดาด้วยกัน คือ
รอแบต์แต่งงานครั้งที่สองในปี ค.ศ. 890 กับเบียทริซแห่งแวร์ม็องดัวส์ บุตรสาวของแอแบต์ที่ 1 แห่งแวร์ม็องดัวส์ ทั้งคู่มีพระโอรสธิดาด้วยกัน คือ
ราอูลแห่งบูร์กอญ

ราอูลแห่งบูร์กอญ  หรือ พระเจ้าโรดอล์ฟแห่งฝรั่งเศส  ทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งชาวแฟรงค์ตะวันตก พระองค์เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 12 ในราชวงศ์กาโรแล็งเชียง พระองค์ทรงสืบทอดตำแหน่งดยุกแห่งเบอร์กันดีต่อจากพระบิดา
รูดอล์ฟเป็นโอรสในริชาร์ด ดยุกแห่งบูร์กอญ กับอเดลเลดแห่งออเซอร์เร พระองค์ทรงอภิเษกสมรสกับเอ็มมาแห่งฝรั่งเศส ธิดาของพระเจ้ารอแบร์ที่ 1 แห่งฝรั่งเศส กับเบอาทริสแห่งแวร์ม็องดัว
รูดอล์ฟ ได้รับเลือกให้ขึ้นสืบราชบัลลังก์ฝรั่งเศสโดยเหล่าขุนนางหลังจากที่พระเจ้ารอแบร์ที่ 1 เสด็จสวรรคตในสนามรบ และพระเจ้าชาร์ลที่ 3 ถูกจับกุม
อาสนวิหารการ์กาซอน

อาสนวิหารการ์กาซอน  เรียกชื่อเต็มว่า อาสนวิหารนักบุญมีคาเอลแห่งการ์กาซอน  เป็นอาสนวิหารนิกายโรมันคาทอลิกประจำมุขมณฑลการ์กาซอนและนาร์บอน ตั้งอยู่ที่เมืองการ์กาซอน จังหวัดโอด ในแคว้นอ็อกซีตานี ประเทศฝรั่งเศส สร้างขึ้นเพื่ออุทิศแด่นักบุญมีคาเอลอัครทูตสวรรค์
อาสนวิหารแห่งนี้ได้ขึ้นทะเบียนเป็นอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์เมื่อปี ค.ศ. 1886
ประวัติ.
อาสนวิหารนี้สร้างในปี ค.ศ. 1247 โดยพระบัญชาของพระเจ้าหลุยส์ที่ 9 แห่งฝรั่งเศส เพื่อเป็นโบสถ์ที่จะทดแทนสักการสถานโบราณซึ่งถูกทำลายในระหว่างสงครามปิดล้อมเมืองในปีค.ศ. 1240 โดยกองทัพของแรมงที่ 2 แห่งทร็องกาแวล ซึ่งโบสถ์แห่งใหม่นี้มีขนาดไม่แตกต่างจากของเดิมมาก จนในที่สุดจึงมีความจำเป็นต้องขยายแบบให้ใหญ่ขึ้นอีกในปีค.ศ. 1283
ในสมัยที่มีเหตุการณ์เพลิงไหม้ครั้งใหญ่จากการเผาทำลายโดยกองทัพของเอ็ดเวิร์ด เจ้าชายดำในปีค.ศ. 1355 ซึ่งเป็นยุคแห่งสงครามและความขัดแย้งระหว่างอังกฤษกับฝรั่งเศส โบถส์แห่งนี้เป็นเพียงสถานที่แห่งเดียวที่ยังยืนหยัดมาได้ถึงแม้ว่าจะอยู่ในสภาพย่ำแย่ก็ตาม ซึ่งต่อมาเมื่อการมีบูรณะซ่อมแซมจึงได้มีการตัดสินใจเพิ่มองค์ประกอบแบบป้อมปราการเข้าไปด้วย ซึ่งสามารถเห็นได้ชัดในการเปลี่ยนแปลงครั้งนี้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งบริเวณระดับเดียวกับมุขโค้งด้านสกัด ในบริเวณใกล้เคียงเป็นที่ตั้งของหอสังเกตการณ์ทรงกระบอกสูง นอกจากนี้โดยรอบโบสถ์ยังมีคูเมืองกว้างกว่า 10 เมตรเพื่อใช้ป้องกันข้าศึก และต่อมาได้ถูกถมและเปลี่ยนเป็นถนนสาธารณะในคริสต์ศตวรรษที่ 19
ในปีค.ศ. 1803 ได้มีการย้ายที่ตั้งของมุขนายกจากอาสนวิหารนักบุญนาแซร์แห่งเบซีเยซึ่งเริ่มมาตั้งแต่ยุคกลางมาที่โบสถ์นักบุญมีคาเอลแห่งนี้แทน จึงได้มีการยกฐานะของโบสถ์แห่งนี้ขึ้นเป็นอาสนวิหารอย่างสมบูรณ์ 
ต่อมาได้มีแผนการบูรณะปรับปรุงหลังจากการย้ายที่ตั้งของมุขนายกมาที่แห่งใหม่นี้เพื่อให้มีความเหมาะสมแก่ฐานะ แต่ก็ถูกขัดขวางอีกโดยอัคคีภัยในปีค.ศ. 1849 ซึ่งทำให้แผนการปรับปรุงต้องหยุดชะงักลงไปชั่วขณะ จนกระทั่งปีค.ศ. 1857 งานบูรณะและปรับปรุงอาสนวิหารนี้ถูกมอบให้แก่สถาปนิกคนสำคัญของยุค เออแฌน วียอแล-เลอ-ดุก พร้อมกับช่างฝีมือชั้นเอกชาวการ์กาซอน
วอลเลย์บอลเวิลด์กรังด์ปรีซ์ 2004

วอลเลย์บอลเวิลด์กรังด์ปรีซ์ 2004 เป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลหญิง จำนวน 12 ทีม เริ่มทำการแข่งขันตั้งแต่วันที่ 12 - 30 กรกฎาคม 2004 ที่สนามเรจจิโอ คาราเบรีย เมืองเรจจิโอ อิตาลีโดยการแข่งขันในรอบคัดเลือก เริ่มตั้งแต่วันที่ 12 - 26 สิงหาคม 2004 ส่วนรอบชิงชนะเลิศ ในวันที่ 28 - 30 กรกฎาคม 2004
สัปดาห์ที่ 1 (9–11 กรกฎาคม 2004).
กลุ่ม A.
<br>
<br>
<br>
<br>
กลุ่ม B.
<br>
<br>
<br>
<br>
<br>
กลุ่ม C.
<br>
<br>
<br>
<br>
สัปดาห์ที่ 2 (16–18 กรกฎาคม 2004).
กลุ่ม D.
<br>
<br>
<br>
<br>
<br>
กลุ่ม E.
<br>
<br>
<br>
<br>
<br>
กลุ่ม F.
<br>
<br>
<br>
<br>
สัปดาห์ที่ 3.
กลุ่ม G.
<br>
<br>
<br>
<br>
<br>
กลุ่ม H.
<br>
<br>
<br>
<br>
<br>
กลุ่ม I.
<br>
<br>
<br>
<br>
ผลการแข่งขันรอบคัดเลือก.
<br>
รอบสุดท้าย.
July 9, 2008
July 10, 2008
July 11, 2008
July 12, 2008
July 13, 2008
รอบสุดท้าย.
กลุ่ม A.
<br>
<br>
<br>
<br>
กลุ่ม B.
<br>
<br>
<br>
รอบรองชนะเลิศ.
<br>
รอบชิงชนะเลิศ.
<br>
<br>
<br>
อันดับการแข่งขัน.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
<br>
จิ้งเหลนด้วง

จิ้งเหลนด้วง หรือ แมงปากจอบ หรือ ปากจอบ  เป็นชื่อสามัญของสัตว์เลื้อยคลานหลายชนิด หลายสกุล และหลายวงศ์ จำพวกจิ้งเหลนหรือกิ้งก่า
จิ้งเหลนด้วง มีรูปร่างโดยรวม คือ ลำตัวเป็นเกล็ดมันวาว ตัวอ้วนกลม มีจุดเด่น คือ ไม่มีขา หรือมีขาแต่ก็เล็กมาก ทำให้แลดูคล้ายงู จึงทำให้ต้องอาศัยและหากินเฉพาะบนพื้นดินเท่านั้น หลายชนิดมักจะฝังตัวหรือหลบซ่อนตัวใต้กองใบไม้หรือในโพรงพื้นดิน หลายชนิดเป็นสัตว์เฉพาะถิ่น ชนิดที่พบได้ในประเทศไทย เช่น จิ้งเหลนด้วงปักธงชัย ("Davewakeum miriamae") ที่พบได้เฉพาะป่าสะแกราชเท่านั้น, จิ้งเหลนด้วงลาย ("Isopachys gyldenstolpei") และ"Ophioscincus anguinoides" เป็นต้น ซึ่งทั้งหมดนี้จัดอยู่ในวงศ์ Scincidae หรือจิ้งเหลน 
และวงศ์ที่พบในต่างประเทศ เช่น Amphisbaenidae ที่พบในทวีปอเมริกา เป็นต้น
พระเจ้าหลุยส์ที่ 4 แห่งฝรั่งเศส

พระเจ้าหลุยส์ที่ 4 แห่งฝรั่งเศส  (10 กันยายน 920 - 30 กันยายน 954) ทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งชนแฟรงค์ตะวันตก พระองค์เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 13 ในราชวงศ์กาโรแล็งเชียง
พระเจ้าหลุยส์ที่ 4 เป็นพระราชโอรสในพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 3 แห่งฝรั่งเศสกับอีดจิฟูแห่งเวสเซ็กซ์
เมื่อพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 3ถูกโค่นล้มราชบัลลังก์ และพระเจ้าโรแบร์ที่ 1สิ้นพระชนม์ในสนามรบ รูดอล์ฟ ดยุกแห่งเบอร์กันดีจึงปกครองฝรั่งเศส แต่พระองค์ปกครองฝรั่งเศสได้ไม่นานก็สิ้นพระชนม์ เมื่อรูดอล์ฟสิ้นพระชนม์เหล่าขุนนางจึงตัดสินในไปทูลเชิญพระเจ้าหลุยส์ที่ 4 ให้มาปกครองฝรั่งเศส พระองค์จึงได้เป็นพระมหากษัตริย์ฝรั่งเศสในเวลาต่อมา
ไพรด์ไฟต์ติงแชมเปียนชิพ

ไพรด์ไฟต์ติงแชมเปียนชิพ  หรือเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า ไพรด์ หรือ ไพรด์ เอฟซี เป็นสมาคมเกี่ยวกับ ศิลปะการต่อสู้แบบผสมผสานในประเทศญี่ปุ่น จัดขึ้นครั้งแรกที่โตเกียวโดม ในวันที่ 11 ตุลาคม ค.ศ. 1997 ไพรด์ ได้จัดขึ้นกว่า 60 ครั้งในเหตุการณ์ศิลปะการต่อสู้แบบผสมผสาน และกระจายไปประมาณ 40 ประเทศทั่วโลก ไพรด์ได้จัดเหตุการณ์ที่ใหญ่ที่สุดอยู่ในบันทึกของผู้ชมกว่า 70,000 คนที่อยู่ในไพรด์ และเค-วัน ร่วมผลิต, ช็อคเวฟ/ไดนาไมค์ ที่จัดขึ้นในสิงหาคม ค.ศ. 2002 รวมทั้งบันทึกผู้ชมกว่า 67,450 คนใน Pride Final Conflict ในปี ค.ศ. 2003
เดือนมีนาคม พ.ศ. 2550 ไพรด์ไฟต์ติงแชมเปียนชิพได้ปิดกิจการลง โดยขายกิจการให้กับ Lorenzo Fertitta และFrank Fertitta III เจ้าของร่วมของบริษัท ซัฟฟา จำกัด เพื่อควบรวมกิจการกับอัลติเมทไฟต์ติงแชมเปียนชิพ
พระเจ้าหลุยส์ที่ 5 แห่งฝรั่งเศส

พระเจ้าหลุยส์ที่ 5 แห่งฝรั่งเศส  (967 - 21 พฤษภาคม 987) ทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งชนแฟรงค์ตะวันตกพระองค์สุดท้าย โดยที่พระองค์เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 15 และองค์สุดท้ายในราชวงศ์การอแล็งเฌียง
พระเจ้าหลุยส์ที่ 5 เป็นพระราชโอรสในพระเจ้าโลแทร์แห่งฝรั่งเศสกับเอ็มมาแห่งอิตาลี เสด็จพระราชสมภพเมื่อปีค.ศ. 967
พระองค์ปราบดาภิเษกเป็นพระมหากษัตริย์ตั้งแต่มิถุนายน 978 แต่ทรงได้ปกครองฝรั่งเศสจริง ๆในปี 986 ตลอดระยะเวลาการครองราชย์ของพระองค์พระอง์ไม่มีพระราชกรณียกิจใด ๆ เหล่านักประวัติศาสตร์จึงขนานนามพระองค์ว่า "ผู้เกียจคร้าน"
ออแตลปาร์ตีกูว์ลีเย

ออแตลปาร์ตีกูว์ลีเย ([ɔtɛl paʁtikylje]) เป็นบ้านพักอาศัยในเขตเมืองแบบหนึ่งที่มีขนาดใหญ่โตและตกแต่งอย่างหรูหรา พบได้ในประเทศฝรั่งเศส (รวมทั้งเบลเยียมด้วย) คำว่า นั้นมาจากภาษาอังกฤษในยุคกลางว่า "inn" ที่หมายถึงที่พักอาศัยในเขตเมืองของขุนนางหรือชนชั้นสูง ซึ่งในจะปัจจุบันจะเหลือการใช้งานเพียงแค่ "Inn of Court" ในประเทศอังกฤษ คำว่า หมายความว่า "ส่วนบุคคล" หรือ "ส่วนตัว" ซึ่งในประเทศฝรั่งเศสนั้นมักจะเป็นที่พักขนาดใหญ่ (คฤหาสน์) ที่สร้างขึ้นเพื่อขุนนาง คหบดี หรือเป็นที่ประทับของสมาชิกราชวงศ์ รวมทั้งเจ้าชายสืบสายพระโลหิตในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 18
ลักษณะของที่พักอาศัยแบบนี้จะต่างจากบ้านทั่วไปที่มักจะเป็นแถวและมีกำแพงติดกันทั้งสองด้านและมักจะหันหน้าเข้าถนนหลักเสมอ แต่ออแตลปาร์ตีกูว์ลีเยมักจะเป็นบ้านที่มีบริเวณสวนโดยรอบ และมักจะอยู่ในบริเวณสวน หรือถูกห้อมล้อมด้วยสวน มีทางเข้าใหญ่ด้านหน้า และถนนซึ่งนำมาสู่ตัวบ้าน ซึ่งบริเวณนั้นมักจะมีสนามเกียรติยศ และสวนอยู่ด้านหลัง 
ออแตลปาร์ตีกูว์ลีเยพบได้ในเมืองใหญ่ของฝรั่งเศส อาทิ ปารีส, บอร์โด, อาลบี, อาวีญง, ลียง, น็องซี, รูอ็อง, แรน, ทรัว และตูลูซ เป็นต้น ในปารีสสมัยปัจจุบันสามารถพบได้ถึง 400 แห่ง
ตัวอย่าง.
ตัวอย่างสำคัญของออแตลปาร์ตีกูว์ลีเยที่พบในกรุงปารีส:
ในเมื่องอื่น ๆ
อะเลคซันดร์ พุชกิน

อะเลคซันดร์ เซียร์เกเยวิช พุชกิน (#เปลี่ยนทาง , ,) เป็นกวีชาวรัสเซียในยุคโรแมนติก ซึ่งได้รับการยกย่องให้เป็นกวีที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของรัสเซีย และเป็นผู้ริเริ่มวรรณกรรมรัสเซียสมัยใหม่
หมายเหตุ.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
ซอโฟคลีส

ซอโฟคลีส หรือ โซโฟคลีส ("โซโพแคลส", ; ราว 497/6 – 406/5 ก่อนค.ศ.) เป็นหนึ่งในสามนักเขียนบทละครและโศกนาฏกรรมชาวกรีกโบราณ (ร่วมกับเอสคิลัส และยูริพิดีส) ที่ยังมีผลงานหลงเหลือมาจนเดี๋ยวนี้ ซอโฟคลีสเริ่มเขียนบทละครหลังจากเอสคิลัสและมีผลงานทั้งหมดมากกว่า 120 เรื่อง แต่มีเพียงแค่ 7 เรื่องที่ตกทอดมาถึงปัจจุบันโดยสมบูรณ์ ได้แก่ "อะแจ็กซ์", "แอนทิกะนี", "เหล่าสตรีชาวทราคิส", "พระเจ้าอีดิปัส", "อิเล็กตรา", "ฟิล็อกเตตีส" และ" อีดิปัส ณ โคโลนัส" 
ซอโฟคลีสเป็นนาฏศิลปินที่มีชื่อเสียงที่สุดของนครรัฐเอเธนส์นานติดต่อกันเกือบ 50 ปี ท่านเข้าแข่งขันประกวดละครในงานเทศกาลทางศาสนาที่ไอโอนีเซีย และเลไนอา 30 ครั้ง และเป็นผู้ชนะเลิศถึง 24 ครั้ง โดยไม่เคยถูกตัดสินให้ได้อันดับต่ำกว่ารองชนะเลิศ ซอโฟคลีสเอาชนะเอสคีลัส (ชนะเลิศ 13 ครั้ง) ในงานประกวดละครได้หลายครั้ง ในขณะที่ยูริพิดีสเคยได้รับรางวัลชนะเลิศเพียง 4 ครั้ง
นวัตกรรมที่ซอโฟคลีสสร้างไว้แก่การละคร คือ การเพิ่มนักแสดงคนที่สามเข้ามาในฉาก และลดบทบาทของคอรัส หรือนักร้องประสานเสียงในฐานะผู้เสนอเค้าโครงเรื่องลง ทำให้ตัวละครมีการพัฒนามากและมีส่วนเกี่ยวข้องกับพล็อตเรื่องมากกว่าในสมัยของเอสคิลัส บทประพันธ์โศกนาฏกรรมที่มีชื่อเสียงที่สุดของซอโฟคลีส เป็นเรื่องเกี่ยวกับอีดิปัส และแอนทิกะนี - ซึ่งมักเรียกรวมกันว่า "ละครเรื่องเมืองธีบส์" (Theban plays) แม้ว่าแต่ละเรื่องจะเป็นส่วนหนึ่งของละครจตุรภาค (tetralogy) ต่างเรื่องกัน และตอนอื่น ๆ ของละครชุดพวกนี้สาปสูญไปหมดแล้ว แอนทิกะนีเป็นบทละครที่มาร์ติน ไฮเด็กเกอร์ (Martin Heidegger) นักปรัชญาที่มีชื่อเสียงชาวเยอรมันยกย่องว่าเป็นตัวอย่างของงานกวีนิพนธ์ และนาฏกรรมบทละครที่มีความสมบูรณ์แบบในทางศิลปะที่สุด
ความดันโลหิตสูงไม่ทราบสาเหตุ

ความดันโลหิตสูงไม่ทราบสาเหตุ  หรือ ความดันโลหิตสูงปฐมภูมิ  เป็นความดันโลหิตสูงที่ไม่สามารถระบุสาเหตุได้ชัดเจน เป็นความดันโลหิตสูงชนิดที่พบได้บ่อยที่สุด ราวร้อยละ 95 ของผู้ป่วยความดันโลหิตสูงทั้งหมด มีแนวโน้มที่จะเป็นกรรมพันธุ์ และน่าจะเป็นผลจากความสัมพันธ์ซับซ้อนระหว่างพันธุกรรมและสิ่งแวดล้อม ความชุกของความดันโลหิตสูงไม่ทราบสาเหตุเพิ่มขึ้นตามอายุ และผู้ป่วยที่มีความดันเลือดสูงเมื่ออายุน้อยจะมีความเสี่ยงมากขึ้นที่จะเป็นโรคความดันโลหิตสูงเมื่ออายุมากขึ้น ความดันโลหิตสูงเพิ่มความเสี่ยงของโรคสมอง หัวใจ และไตตามมา
การจำแนกความรุนแรง.
การจำแนกความรุนแรงของความดันเลือดออกในปัจจุบันเป็นความดันเลือดปกติ ก่อนความดันโลหิตสูง (prehypertension) ความดันโลหิตสูงระยะที่ 1 และ 2 และความดันโลหิตเฉพาะช่วงหัวใจบีบสูง (isolated systolic hypertension) ที่มักพบได้บ่อยในผู้สูงอายุ การอ่านค่าความดันใช้ค่าเฉลี่ยของการวัดความดันโลหิตในท่านั่งที่สบายและควรวัดอย่างน้อย 2 ครั้งที่มาตรวจในระยะเวลาที่ห่างกัน ในผู้ที่อายุมากกว่า 50 ปี จะวินิจฉัยภาวะความดันโลหิตสูงเมื่อมีความดันเลือดมากกว่า 140 มิลลิเมตรปรอทในช่วงหัวใจบีบ และ 90 มิลลิเมตรปรอทในช่วงหัวใจคลาย ผู้ป่วยที่มีโรคเบาหวานชนิดที่ 1 หรือ 2 หรือโรคไตและมีความดันโลหิตมากกว่า 130/80 มิลลิเมตรปรอทควรได้รับการรักษา
ความดันโลหิตสูง "ชนิดดื้อ" (resistant) หมายถึงการใช้ยาไม่สามารถลดความดันเลือดกลับมาอยู่ในระดับปกติได้หลังจากใช้ยา 3 ชนิด แนวทางการรักษาความดันโลหิตสูงชนิดดื้อได้รับการตีพิมพ์ในสหราชอาณาจักร และสหรัฐอเมริกา
มารีเอฮัมน์

มารีเอฮัมน์  เป็นเมืองหลวงของหมู่เกาะโอลันด์ ซึ่งเป็นเขตการปกครองตนเองของประเทศฟินแลนด์ ประชากรของหมู่เกาะโอลันด์ร้อยละ 40 อาศัยอยู่ที่เมืองนี้ เมืองก่อตั้งในปี ค.ศ. 1861 ตั้งอยู่บนคาบสมุทรและมีท่าเรือที่สำคัญ 2 แห่ง ด้านหนึ่งอยู่ทางชายฝั่งทิศตะวันตก อีกด้านหนึ่งอยู่ชายฝั่งทิศตะวันออก
ฟีโอโดซียา

ฟีโอโดซียา ("Feodosiia"; ,) เป็นเมืองท่าและเมืองพักตากอากาศในประเทศยูเครน ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของคาบสมุทรไครเมีย ชายฝั่งทะเลดำ เมืองนี้ในประวัติศาสตร์เรียกว่าเมือง คัฟฟา
พูมี วงวิจิด

พูมี วงวิจิด (เอกสารไทยบางแห่งทับศัพท์เป็น "ภูมี วงศ์วิจิตร"; 6 เมษายน พ.ศ. 2452 - 7 มกราคม พ.ศ. 2537) เป็นประธานาธิบดีลาวคนที่ 2 และรัฐบุรุษอาวุโสของสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว
พูมี วงวิจิด เกิดเมื่อวันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2452 ที่แขวงเชียงขวาง ราชอาณาจักรลาว เป็นบุตรของข้าราชการพลเรือนสามัญ เขาเข้ารับการศึกษาที่เวียงจันทน์ หลังจากจบการศึกษา เขาก็ได้เข้ารับตำแหน่งเจ้าเมืองเชียงขวาง และเขาได้เข้าร่วมกับแนวลาวอิสระ จนกระทั่งลาวเป็นเอกราชจากฝรั่งเศส
หลังจากที่ล้มล้างราชอาณาจักรลาวแล้ว เจ้าสุภานุวงศ์ได้ขึ้นเป็นประธานาธิบดีลาว พูมีได้ดำรงตำแหน่งรองนายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการศึกษาและการกีฬาของประเทศลาว เมื่อเจ้าสุภานุวงศ์ถูกบีบบังคับให้สละตำแหน่ง พูมีจึงได้ขึ้นเป็นประธานาธิบดีลาว และได้ลาออกจากตำแหน่งเพื่อให้ไกสอน พมวิหานดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีลาวแทน
งูปะการังแปลง

งูปะการังแปลง หรือ งูคอรัลแปลง หรือ งูท่อ (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Anilius scytale") เป็นงูชนิดหนึ่ง และจัดเป็นเพียงชนิดเดียวและสกุลเดียวเท่านั้นที่อยู่ในวงศ์ Aniliidae
รายละเอียด.
กระดูกพรีแมคซิลลามีฟัน กระดูกแมคซิลลาเรียงตัวตามยาวและมีฟัน ช่องเปิดตาอยู่ตรงรอยต่อกระดูกฟรอนทัลกับกระดูกพาไรทัล ขากรรไกรล่างมีกระดูกโครนอยด์และกระดูกเดนทารีมีฟัน มีกระดูกของรยางค์ขาคู่หลังที่ยังลดรูปไม่หมดและเป็นแท่งขนาดเล็กที่มองเห็นได้จากช่องเปิดทวารร่วม มีกระดูกเชิงกรานขนาดเล็กที่ยังลดรูปไม่หมดฝังอยู่ในกล้ามเนื้อลำตัว มีปอดข้างซ้ายแต่มีขนาดเล็ก มีท่อนำไข่ทั้งสองข้างและเจริญเท่ากัน
เป็นงูที่มีลำตัวกลม มีความยาวประมาณ 60 เซนติเมตร หางสั้นมาก มีเกล็ดปกคลุมลำตัวเรียบเป็นมัน เกล็ดด้านท้องใหญ่กว่าเกล็ดด้านหลังเล็กน้อย ลำตัวมีเป็นปล้องสีแดงสลับสีดำคล้ายคลึงกับงูปะการัง หรืองูคอรัล ซึ่งอยู่ในวงศ์งูพิษเขี้ยวหน้า (Elapidae) ที่มีพิษร้ายแรง แต่ความกว้างของปล้องสีแดงและปล้องสีดำไม่เท่ากัน และขอบของปล้องไม่เป็นเส้นตรง อาศัยอยู่ในโพรงหรือหลบซ่อนตัวอยู่ใต้กองใบไม้ในพื้นที่ป่า ออกหากินในเวลากลางคืน แต่อาจพบได้ในพื้นที่เกษตรกรรมหรือพื้นที่ ๆ มีกิจกรรมของมนุษย์ กินงู และจิ้งเหลนด้วงเป็นอาหาร ออกลูกเป็นตัว พบกระจายพันธุ์อยู่ในบริเวณตอนเหนือของทวีปอเมริกาใต้ จัดเป็นงูไม่มีพิษ
สมเด็จพระราชาธิบดีโบดวงแห่งเบลเยียม

สมเด็จพระราชาธิบดีโบดวง ([bodwɛ̃ albɛʁ ʃaʁl leopɔld aksɛl maʁi ɡystav]; , ; ; 7 กันยายน ค.ศ. 1930 – 31 กรกฎาคม ค.ศ. 1993) ทรงเป็นพระมหากษัตริย์เบลเยียม หลังจากการสละราชสมบัติของพระราชบิดาใน ค.ศ. 1951 และทรงครองราชย์ยาวนานจนกระทั่งเสด็จสวรรคตใน ค.ศ. 1993 ซึ่งรวมเวลาทั้งสิ้น 42 ปี
สมเด็จพระราชาธิบดีโบดวงเป็นพระราชโอรสพระองค์ใหญ่ในสมเด็จพระเจ้าเลออปอลที่ 3 กับสมเด็จพระราชินีอัสตริดแห่งเบลเยียม พระองค์อภิเษกสมรสกับดอญญา ฟาบิโอลา เด โมรา อี อารากอน ทั้งสองพระองค์ไม่มีรัชทายาทด้วยกัน สมเด็จพระราชินีฟาบิโอลาเคยทรงครรภ์ถึงห้าครั้ง แต่ก็ทรงแท้งหมด
หลังจากครองราชย์ได้ 42 ปี พระองค์ก็เสด็จสวรรคตด้วยภาวะหัวใจล้มเหลวเมื่อ 31 กรกฎาคม ค.ศ. 1993 เนื่องจากพระองค์ไม่มีรัชทายาท พระอนุชาของพระองค์จึงได้ครองราชบัลลังก์ต่อจากพระองค์เป็นสมเด็จพระราชาธิบดีอัลแบร์ที่ 2 แห่งเบลเยียม พระองค์ยังทรงเป็นพระญาติสนิทกับสมเด็จพระราชาธิบดีฮารัลด์ที่ 5 แห่งนอร์เวย์, เจ้าหญิงอัสตริดแห่งนอร์เวย์ และเจ้าหญิงรัญฮิลด์แห่งนอร์เวย์
พระนาม "โบดวง" นั้นเป็นการถอดคำสะกดจากพระนามในภาษาฝรั่งเศส "Baudouin" ซึ่งใช้กันเป็นหลักในการออกพระนามนอกประเทศเบลเยียม ซึ่งพระนามในภาษาดัตช์ คือ "โบเดอไวน์" ("Boudewijn") ซึ่งบางคราวจะพบเห็นการถอดพระนามเป็นภาษาอังกฤษว่า "Baldwin"
ขึ้นครองราชย์.
สมเด็จพระราชาธิบดีโบดวงพระราชสมภพที่บรัสเซลส์ ประเทศเบลเยียม ใน ค.ศ. 1930 เป็นพระราชโอรสพระองค์ใหญ่ของเจ้าชายเลออปอล ดยุกแห่งบราบันต์กับเจ้าหญิงอัสตริดแห่งสวีเดน และพระราชบิดาเสด็จขึ้นครองราชย์เป็นพระมหากษัตริย์ใน ค.ศ. 1934 ต่อมามาพระราชมารดาเสด็จสวรรคตใน ค.ศ. 1935
ส่วนหนึ่งของความไม่พึงพอใจของประชาชนต่อพระเจ้าเลออปอลที่ 3 นั้นมาจากการอภิเษกสมรสครั้งที่สองของพระองค์ในปีค.ศ. 1941 กับมารี ลิเลียน เบลส์ สามัญชนชาวเบลเยียมที่โตในประเทศอังกฤษ ซึ่งต่อมาได้ออกพระนามเป็น "เจ้าหญิงแห่งเรตี" (Princess de Réthy) และนอกจากนี้ยังมีมูลเหตุสำคัญคือการตัดสินพระทัยยอมแพ้แก่กองทัพเยอรมันในสมัยสงครามโลกครั้งที่สอง เมื่อประเทศเบลเยียมถูกรุกรานใน ค.ศ. 1940 ทำให้เกิดข้อสงสัยและวิพากษ์วิจารณ์ว่าทรงเลือกข้างเข้ากับฝ่ายเยอรมัน แต่อย่างไรก็ตามคณะกรรมการสอบสวนได้โต้แย้งการกล่าวหาพระองค์ในข้อหาว่าเป็นกบฏต่อราชอาณาจักรในภายหลังสงคราม ถึงแม้จะมีการลงเสียงประชามติสนับสนุนพระองค์ให้ยังคงเป็นพระมหากษัตริย์ต่อไป แต่ก็ทรงเลือกที่จะสละราชสมบัติเพื่อยุติสถานการณ์ความวุ่นวายทั้งหมดลง
พระเจ้าเลออปอลที่ 3 ได้ทรงออกพระราชบัญญัติผ่านทางรัฐสภาเพื่อที่จะถ่ายโอนพระราชอำนาจของพระองค์ให้แก่พระราชโอรสพระองค์ใหญ่ ได้แก่ เจ้าชายโบดวง ซึ่งได้ทรงสาบานพระองค์ต่อหน้ารัฐสภาในฐานะ "สมเด็จพระราชกุมาร" (Prince Royal) เมื่อวันที่ 11 สิงหาคม ค.ศ. 1950 และต่อมาได้เสด็จขึ้นครองราชย์เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 5 แห่งชาวเบลเยียม หลังจากเข้าพิธีสาบานพระองค์ต่อหน้ารัฐสภาเมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม ค.ศ. 1951 หนึ่งวันหลังจากการสละราชสมบัติของพระราชบิดา
สมเจต พยัฆโส

สรณาวินท์ พยัฆโสภณพรกุล เกิดเมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2505 ที่อำเภอเสนา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เป็นนักแสดงไทยที่มีชื่อเสียงจากบทบาท เฮียหมู เจ้าของร้านขายข้าวและของชำ ในซิตคอมเรื่อง "บางรักซอย 9"
สรณาวินท์เป็นหลานบุญธรรมของหอมหวล นาคศิริ ลิเกชื่อดัง อาชีพหลักก่อนจะเข้าวงการจึงขายข้าวราดแกง และเป็นนักแสดงตลกสังกัดคณะ โย่ง เชิญยิ้ม และ สุเทพ สีใส ตามลำดับ ภายหลังสมเจตได้รับคัดเลือกเข้าเป็นนักแสดงสมทบในละครเรื่อง "เฮง เฮง เฮง", "บางรักซอย 9" และ "ลูกพี่ลูกน้อง" ตามลำดับ นอกจากการแสดงแล้ว สมเจตยังเป็นนักกิจกรรมการกุศลด้วย
ปี พ.ศ. 2551 สรณาวินท์เคยเล่นมิวสิกวิดีโอ ชุด เมื่อยามบ้านปี่ที่ 3 ของ ศิริพร อำไพพงษ์
ส่วนชีวิตครอบครัวนั้น สรณาวินท์สมรสกับ ธัญญาลักษณ์ พยัฆโส มีบุตรด้วยกัน 3 คน
อาสนวิหารมากง

อาสนวิหารมากง  เรียกชื่อเต็มว่า อาสนวิหารนักบุญบิเซนเตแห่งมากง  ในอดีตมีฐานะเป็นอาสนวิหารนิกายโรมันคาทอลิกประจำมุขมณฑลมากงซึ่งต่อมาได้ถูกยุบลงเป็นส่วนหนึ่งของมุขมณฑลโอเติงตั้งแต่ปี ค.ศ. 1801 (ตามความตกลง ค.ศ. 1801) ตั้งอยู่ที่เมืองมากง จังหวัดโซเนลัวร์ แคว้นบูร์กอญ-ฟร็องช์-กงเต ประเทศฝรั่งเศส สร้างขึ้นเพื่ออุทิศแด่นักบุญบิเซนเตแห่งอูเอสกา
อาสนวิหารประกอบด้วยสถาปัตยกรรมที่โดดเด่นผสมผสานของทั้งสองแบบ คือโรมาเนสก์และกอทิก ซึ่งต่อมาได้ถูกทำลายลงเนื่องจากเหตุผลเรื่องความไม่ปลอดภัยทางโครงสร้างในปี ค.ศ. 1799 เหลือเพียงบริเวณโถงทางเข้าโบสถ์คริสต์กับหอทั้งสองจนถึงปัจจุบัน บริเวณกลางโบสถ์แบบกอทิกและบริเวณร้องเพลงสวดนั้นไม่เหลือให้เห็นในปัจจุบัน 
ในปัจจุบันนิยมเรียกอาสนวิหารหลังนี้ว่า "อาสนวิหารนักบุญบิเซนเตหลังเก่า"  เนื่องในปัจจุบันเป็นเพียงโบราณสถานและพิพิธภัณฑสถาน การเพิ่มคำว่า "เก่า" มีจุดประสงค์เพื่อไม่ให้สับสนกันกับอาสนวิหารที่สร้างขึ้นมาแทนซึ่งสร้างในปี ค.ศ. 1808 โดยใช้ชื่อเดียวกันว่า "อาสนวิหารนักบุญบิเซนเตแห่งมากง" 
อาสนวิหารแห่งนี้ได้ขึ้นทะเบียนเป็นอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์เมื่อปี ค.ศ. 1862 
สถาปัตยกรรม.
บริเวณที่เก่าที่สุดของอาสนวิหารคือส่วนบริเวณหน้าบันทางเข้าหลักทิศตะวันตก ซึ่งประกอบด้วยหอสูงทรงแปดเหลี่ยมทั้งสองหอและบริเวณกลางโบสถ์เพียงแค่ช่วงเสาเดียวเท่านั้น สันนิษฐานว่าสร้างในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 11 ในขณะที่ส่วนทิศตะวันออกนั้นเป็นสถาปัตยกรรมแบบกอทิกในคริสต์ศตวรรษที่ 14 
หอระฆังซึ่งถูกทำลายในช่วงการปฏิวัติฝรั่งเศส เคยตั้งอยู่บนยอดบนสุดของหอฝั่งทิศใต้ ส่วนฝั่งทิศเหนือเคยเป็นยอดแหลมก็ถูกทำลายลงเช่นกัน บริเวณระหว่างหอทั้งสอง เหนือหน้าบันบริเวณมุขทางเข้าเป็นที่ตั้งของชาเปลชั้นบน ซึ่งมุงด้วยเพดานโค้งแบบประทุนสัน (barrel vault) มีชื่อเรียกว่า "ชาเปลนักบุญมารีย์แห่งประตู"  ซึ่งสามารถเข้าถึงได้โดยบันไดวนด้านในของหอทิศใต้ ผนังเก่าบริเวณหน้าบันนี้ตกแต่งด้วยแถบช่องหน้าต่างโค้งและตันแบบลอมบาร์ด ซึ่งยังอยู่ในสภาพดีโดยเฉพาะด้านบน
บริเวณโถงทางเข้าโบสถ์คริสต์ ด้านในจะพบองค์ประกอบทางสถาปัตยกรรมที่เด่นชัดของทั้งยุคกอทิกและโรมาเนสก์ ประกอบด้วยเพดานโค้งแบบประทุนจำนวนสามช่วงต้น ตามด้วยเพดานโค้งแบบโค้งสัน (rib vault) ตรงกลาง และเพดานโค้งแบบโค้งประทุนซ้อน (groin vault) บริเวณด้านข้างซึ่งรองรับด้วยเสาขนาดใหญ่ ประตูทางเข้าใหญ่ขนาบด้วยช่องโค้งครึ่งวงกลมซ้อน 3 ชั้นเล่นระดับ รับกับหัวเสาและเสากลม ซึ่งถือเป็นอัตลักษณ์สำคัญของสถาปัตยกรรมโรมาเนสก์ 
หน้าบันเก่าทรงครึ่งวงกลมที่พบด้านในวิหารเป็นงานนูนต่ำบอกเล่าเรื่องราวของการพิพากษาครั้งสุดท้าย แบ่งเป็นรายละเอียดทั้งหมดถึง 5 ชั้น
ซุ้มประตูใหญ่เป็นแบบกอทิกวิจิตรในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 15 ยังพบการใช้ครีบยันเพื่อรับน้ำหนักและป้องกันการแยกตัวระหว่างโถงทางเข้าโบสถ์คริสต์กับหน้าบันยุคเก่า การขยายส่วนของวิหารมีผลทำให้พื้นดินมีการทรุดตัวลง จึงมีการติดตั้งบันไดทางเข้าจำนวน 2 ขั้น เพื่อเข้าสู่ภายในวิหารที่สูงขึ้นกว่าด้านนอกถึง 2 เมตร มีการเพิ่มบริเวณยอดหน้าบันประตูเข้ามาในปี ค.ศ. 1857
เอสวอยซ์

เอสวอยซ์  เป็นซอฟต์แวร์ผู้ช่วยปัญญา (Intelligent personal assistant) และ ผู้นำร่องความรู้ (knowledge navigator) โดยถูกติดตั้งอยู่บนซัมซุง กาแลคซีเอส 3, ซัมซุง กาแลคซี โน้ต 2, ซัมซุง กาแลคซี โน้ต 10.1, ซัมซุง กาแลคซีเอส 3 มินิ, ซัมซุง กาแลคซีเอส 4, ซัมซุง กาแลคซี โน้ต 8.0, ซัมซุง กาแลคซี สเตลลาร์, ซัมซุง กาแลคซีเอส 2พลัส, ซัมซุง กาแลคซี แกรนด์, ซัมซุง กาแลคซี คาเมรา และ ซัมซุง กาแลคซี เอ็กซ์เพรส ซึ่งจะช่วยตอบคำถามจากผู้ใช้, ให้คำแนะนำต่างๆ รวมไปถึงการเข้าถึงเว็บไซต์บนอินเทอร์เน็ต โดยซอฟต์แวร์นี้มีฐานข้อมูลบนวลิงโก (Vlingo)
กูเกิล นาว

กูเกิลนาว  เป็นซอฟต์แวร์ผู้ช่วยปัญญา (Intelligent personal assistant) สำหรับอุปกรณ์ของกูเกิล ที่ใช้ระบบปฏิบัติ
การแอนดรอยด์ ซึ่งเป็นส่วนเสริมของโปรแกรมประยุกต์กูเกิล เสิร์ช โดยกูเกิลนาวมีส่วนต่อประสานกราฟิกกับผู้ใช้ ที่จะช่วยตอบคำถามของผู้ใช้, ให้คำแนะนำ และเข้าถึงเว็บไซต์ผ่านอินเทอร์เน็ต โดยกูเกิลนาวจะส่งข้อมูลเมื่อผู้ใช้ถามคำถาม กูเกิลนาวถูกเปิดตัวพร้อมกับแอนดรอยด์ 4.1 "เจลลีบีน" และมาพร้อมกับระบบเจลลีบีนในการใช้งาน ซึ่งอุปกรณ์เครื่องแรกที่รองรับคือ กาแลคซี เน็กซัส และได้รางวัลจาก ป็อบปูลาร์ไซเอนซ์ (Popular Science) เป็นรางวัลนวัตกรรมแห่งปี พ.ศ. 2555 (Innovation of the Year 2012)
วอลเลย์บอลเวิลด์กรังด์ปรีซ์ 2005

วอลเลย์บอลเวิลด์กรังด์ปรีซ์ 2005 เป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลหญิง จำนวน 12 ทีม เริ่มทำการแข่งขันตั้งแต่วันที่ 27 มิถุนายน – 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2005 ที่เซ็นไดยิมเนเซียม เมืองเซ็นได ญี่ปุ่นโดยการแข่งขันในรอบคัดเลือก เริ่มตั้งแต่วันที่ 27 มิถุนายน – 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2005 ส่วนรอบชิงชนะเลิศ ในวันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2005
สัปดาห์ที่ 1 (24-26มิถุนายน 2005).
กลุ่ม A.
<br>
<br>
<br>
<br>
กลุ่ม B.
<br>
<br>
<br>
<br>
กลุ่ม C.
<br>
<br>
<br>
<br>
สัปดาห์ที่ 2 (1 – 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2005).
กลุ่ม D.
<br>
<br>
<br>
<br>
กลุ่ม E.
<br>
<br>
<br>
<br>
กลุ่ม F.
<br>
<br>
<br>
<br>
สัปดาห์ที่ 3 (8 – 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2005).
กลุ่ม G.
<br>
<br>
<br>
<br>
กลุ่ม H.
<br>
<br>
<br>
<br>
กลุ่ม I.
<br>
<br>
<br>
<br>
ผลการแข่งขันรอบคัดเลือก.
<br>
รอบสุดท้าย.
<br>
<br>
<br>
<br>
<br>
<br>
<br>
อันดับการแข่งขัน.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
<br>
รางวัลรายบุคคล.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
<br>
วอลเลย์บอลเวิลด์กรังด์ปรีซ์ 2006

วอลเลย์บอลเวิลด์กรังด์ปรีซ์ 2006 เป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลหญิง จำนวน 12 ทีม เริ่มทำการแข่งขันตั้งแต่วันที่ 16 สิงหาคม - 9 กันยายน, 2006 ที่สนามเรจจิโอ คาราเบรีย เมืองเรจจิโอ อิตาลีโดยการแข่งขันในรอบคัดเลือก เริ่มตั้งแต่วันที่ 16 สิงหาคม – 3 กันยายน ค.ศ. 2006 ส่วนรอบชิงชนะเลิศ ในวันที่ 6 - 9 กันยายน ค.ศ. 2006
สัปดาห์ที่ 1 (18-20 สิงหาคม 2006).
กลุ่ม A.
<br>
กลุ่ม B.
<br>
กลุ่ม C.
<br>
สัปดาห์ที่ 2 (25-27 สิงหาคม 2006).
กลุ่ม D.
<br>
กลุ่ม E.
<br>
กลุ่ม F.
<br>
สัปดาห์ที่ 3 (1–3 กันยายน 2006).
กลุ่ม G.
<br>
กลุ่ม H.
<br>
รอบสุดท้าย.
<br>
กลุ่ม A.
<br>
<br>
<br>
<br>
กลุ่ม B.
<br>
<br>
<br>
<br>
รองรองชนะเลิศ.
<br>
รอบชิงชนะเลิศ.
<br>
<br>
<br>
อันดับการแข่งขัน.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
<br>
รางวัลรายบุคคล.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
<br>
นกกางเขนดง

นกกางเขนดง หรือ นกบินหลาดง (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Copsychus malabaricus") เป็นนกที่อยู่ในวงศ์ Muscicapidae มีความสัมพันธ์อย่างใกล้ชิดกับนกกางเขนบ้าน แตกต่างกันที่นกกางเขนดงจะมีสีสันบริเวณท้องเป็นสีแดงอมน้ำตาลสดใส และมีสัดส่วนหางยาวกว่าปีกและลำตัวมาก มีเสียงร้องเพลงไพเราะ ชาวตะวันตกที่เข้าไปในอินเดียและพบนกชนิดนี้เข้าได้เรียกว่านกไนติงเกลแห่งอินเดีย
ลักษณะ.
ลักษณะโดยทั่วไปของนกกางเขนดง จะมีปากหนา ตรง ส่วนปลายของปากบนงุ้มลงเล็กน้อย ความยาวของปากมากกว่าครึ่งของความยาวหัว มีขนแข็ง สั้น ที่มุมปาก มีปีกมนกลม ส่วนขนที่ปลายปีกจะมี 10 เส้น ขนบริเวณหางมี 12 เส้น ขนหางเป็นคู่ซึ่งแต่ละคู่จะยาวลดหลั่นกันไป ขาและนิ้วเท้าใหญ่ มีความแข็งแรง ทำให้สามารถกระโดดได้อย่างคล่องแคล่ว ท่อนล่างของขาเป็นเกล็ดขนาดใหญ่เหมือนปลอกปกคลุมขา ส่วนนิ้วเท้าจะยื่นไปข้างหน้า 3 นิ้ว และยื่นไปข้าง หลัง 1 นิ้ว เหมาะแก่การเกาะกิ่งไม้และการกระโดด มีความยาวจากปลายปากจรดปลายหางประมาณ 28 ซม. โดยหางจะมีความยาวประมาณ15 - 19 ซม. ส่วนนกกางเขนบ้านมีหางยาวประมาณ 9 ซม. 
ตัวผู้: จะมีสีดำ เหลือบน้ำเงิน บริเวณ หัว คอ หน้าอก หลัง ไหล่ รวมทั้งขนคลุมปีก ตัดกับตะโพก ขนคลุมที่โคนหางเป็นสีขาวบริสุทธิ์ จนสามารถเห็นได้อย่างชัดเจน ขนบริเวณกลางปีกมีสีดำด้านๆ ส่วนขนหาง 2 คู่ล่างสุดมีสีขาวปลอดทั้งเส้น ด้านล่างของลำตัวส่วนที่ถัดจากหน้าอกลงมา จนถึงท้องจนถึงขนคลุมใต้โคนหางมีสีน้ำตาลแกมแดง ลักษณะสีโดยรวมของสีคือมีสีตัดกันถึง 3 สี คือ สีดำ ขาว และ น้ำตาลแกมแดง มีม่านตาเป็นสีน้ำตาลเข้ม ปากสีดำสนิท ส่วนขา นิ้วเท้า และ เล็บ มีสีเนื้อจางๆ 
ตัวเมีย: จะมีหางสั้นกว่าตัวผู้ ขนที่ หัว คอ หน้าอก หลัง เป็นสีเทาคล้ำ บริเวณกระหม่อม และ หลังไหล่ อาจมีเหลือบเป็นมันเล็กน้อย ขนที่กลางปีก ปลายปีก และขนหาง 2 คู่บน มีสีเทาคล้ำๆ ซึ่งจะมีขนหางอยู่ 2 คู่ ที่ถัดลงไปจะมีสีเทาคล้ำครึ่งโคนส่วนครึ่งปลายสีขาว ขนหาง 2 คู่ล่างสุด มีสีขาวปลอดทั้งเส้น สะโพกและขนคลุมบนโคนหางสีขาว ด้านล่างของลำตัวสีส้มอมน้ำตาล ม่านตาสีน้ำตาลเข้ม ขา นิ้วเท้า และ เล็บ มีสีเนื้อจางๆ เหมือตัวผู้
ซัมซุง กาแลคซีเอส 3 มินิ

ซัมซุง กาแลคซี เอส 3 มินิ  เป็นสมาร์ตโฟน ที่ใช้ระบบปฏิบัติการแอนดรอยด์ ถูกเปิดตัวเมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2555 และวางขายในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2555 โดยเอส 3 มินิ มีจอ 4 นิ้ว จอซูเปอร์อโมเลด ใช้หน่วยประมวลผล ดูอัล-คอร์, แรม 1 จิกะเฮิรตซ์, กล้องหลัก 5 ล้านพิกเซล และมีกล้องหน้าสำหรับใช้วิดีโอคอลล์ หรือถ่ายภาพตนเองโดยมาพร้อมแอนดรอยด์ 4.1.1 เจลลีบีน และสามารถอัปเดตเป็น แอนดรอยด์ 4.1.2 ได้
โฮลี

โฮลี (;) คำว่า "โฮลี" หมายถึง "การส่งท้ายปีเก่า" เป็นเทศกาลฉลองรื่นเริงที่มีพื้นเพมาจากความเชื่อในศาสนาฮินดูในช่วงฤดูใบไม้ผลิ โดยชาวฮินดูจะออกมาเล่นสาดสีใส่กัน
โฮลีจัดขึ้น 2 วันในช่วงเดือนมีนาคม (แรม 1 ค่ำ เดือน 4) เทศกาลนี้เรียกอีกอย่างว่า "เทศกาลแห่งสีสัน" เนื่องจากผู้คนจะออกมาเฉลิมฉลองด้วยการสาดสีหรือป้ายสี ซึ่งเป็นฝุ่นผงใส่กัน ด้วยสีสันต่าง ๆ อย่างสนุกสนาน ซึ่งการสาดสีใส่กันนี้สันนิษฐานว่า เป็นพื้นเพที่ประเทศต่าง ๆ ในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้รับมา และปรับเปลี่ยนเป็นการสาดน้ำใส่กันแทน คือ สงกรานต์
ฝุ่นผงสีที่ใช้สาดกันนั้นจะทำมาจากธรรมชาติ เช่น ดอกทองกวาว, บีทรูท, ขมิ้น อันเป็นนัยที่บ่งบอกถึงการสิ้นสุดของฤดูหนาวและเข้าสู่ฤดูใบไม้ผลิ มีขนมที่ทำเพื่อรับประทานโดยเฉพาะในเทศกาลนี้ ที่ทำมาจากนมและนมเปรี้ยวเป็นหลัก เชื่อกันว่าหากได้รับประทานขนมด้วยจิตใจเบิกบานจะเป็นนิมิตรหมายที่ดีของการเริ่มต้นปีใหม่ 
การสาดสีใส่กันนั้น เชื่อว่า เป็นการปัดเป่าสิ่งชั่วร้าย มีปกรณัมมากมายเกี่ยวกับที่มาของเทศกาลนี้ แต่ที่เชื่อกันมากที่สุด คือ การเฉลิมฉลองที่พระวิษณุ หนึ่งในตรีมูรติ เอาชนะนางมารโหลิกา ซึ่งเป็นน้องสาวของหิรัณยกศิปุ ที่ดูหมิ่นผู้ที่นับถือพระองค์ ทำให้นางมารถูกไฟแผดเผาจนมอดไหม้ วันก่อนการสาดสีจะมีการก่อกองไฟเพื่อชำระล้างสิ่งไม่ดีไปจากจิตใจ
การสาดสีจะเล่นกันเฉพาะช่วงเช้าจนถึงเที่ยงวันเท่านั้น จากนั้น ผู้คนก็จะแยกย้ายไปพักผ่อน เมื่อตกเย็นจะออกมาพบปะสังสรรค์กัน แจกขนมหวานและสวมกอดกัน เทศกาลโฮลี่จึงถือเป็นเทศกาลแห่งมิตรภาพ มิตรสหายได้แสดงไมตรีเข้าสวมกอดกัน ผู้ที่เคยขัดแย้งกันก็จะได้ปรับความเข้าใจกัน
โฮลีมักจัดในประเทศอินเดียและเนปาลเป็นหลัก แต่ยังมีการเฉลิมฉลองโดยชาวฮินดูกลุ่มน้อยในบังกลาเทศและปากีสถานด้วย เช่นเดียวกับประเทศที่มีประชากรเชื้อสายอินเดียพลัดถิ่นขนาดใหญ่ที่นับถือศาสนาฮินดู เช่น ซูรินาม มาเลเซีย กายอานา แอฟริกาใต้ ตรินิแดดและโตเบโก สหราชอาณาจักร สหรัฐอเมริกา มอริเชียส ฟิจิ และไทย
โรงเรียนวัดราชาธิวาส

โรงเรียนวัดราชาธิวาส  เป็นโรงเรียนสังกัดกระทรวงศึกษาธิการ ที่เก่าแก่และมีชื่อเสียงมายาวนาน ตั้งอยู่ในพื้นที่ วัดราชาธิวาสราชวรวิหาร ซึ่งเป็น พระอารามหลวง ชั้นโท ชนิดราชวรวิหาร เมื่อก่อนเป็นโรงเรียนชายล้วน จนถึง พ.ศ. 2538 เป็นโรงเรียน สหศึกษา ตั้งอยู่ที่ ซอยสามเสน 9 แขวง วชิรพยาบาล เขต ดุสิต กรุงเทพมหานคร 10300
ประวัติโรงเรียน.
โรงเรียนวัดราชาธิวาสสถาปนาเมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2446 พระครูปลัดพิพัฒน์พรหมจริยคุณ รองเจ้าอาวาสวัดราชาธิวาสขณะนั้น ในลักษณะอาคารเรียนชั่วคราวและได้มีการก่อสร้างเป็นอาคารเรียนถาวร ในลำดับต่อมา คือ ตึกไชยันต์ 2462 และตึกสามพี่น้อง โดยทุนทรัพย์ของพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นมหิศรราชหฤทัย (พระโอรสของพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว) และหม่อมเจ้าหญิงสุภางค์พักตร์ ไชยันต์ ภายหลังได้งบประมาณจากกระทรวงศึกษาธิการให้สร้างตึกวาสุกรี ตึกสมอรายขึ้นเพิ่มเติมและสร้างตึกสามพี่น้อง ตึกไชยันต์ของใหม่ แทนของเก่าที่ทรุดโทรม ปัจจุบันโรงเรียนวัดราชาธิวาสมี 4 อาคารเรียน โรงเรียนได้เปิดสอนเฉพาะนักเรียนชายทั้งมัธยมศึกษาตอนต้นและตอนปลายมาจนถึงปี พ.ศ. 2538 จึงได้เริ่มเปิดรับนักเรียนหญิงตามนโยบายกระทรวงศึกษาธิการ
อาคารเรียน.
ตึกไชยันต์.
อาคารรูปตัว L มีจำนวน 6 ชั้น 
ตึกสามพี่น้อง.
มีจำนวน 3 ชั้น เป็นตึกศิลปะและพละศึกษา (ชั้น 3 เป็นโรงยิม)
ตึกสมอราย.
มีจำนวน 4 ชั้น ห้องปรับอากาศทั้งหมด
ตึกวาสุกรี.
มีจำนวน 3 ชั้น เป็นตึกวิทย์
โดมลานสนามหน้าเสาธง.
เป็นโดมหลังคาขนาดใหญ่ คุมพื้นที่ทั้งสนาม (สร้างขึ้นสมัย ผอ.อนันต์ ทรัพย์วารี) ใช้สำหรับที่เข้าแถวเคารพธงชาติตอนเช้า และยังเป็นลานอเนกประสงค์ใช้ในพิธีสำคัญต่าง ๆ
โดมลานมะฮอกกานี.
เป็นลานอเนกประสงค์มีเวทีใช้ในกิจกรรมต่าง ๆ, โรงอาหาร
รีวตาโร ฮาชิโมโตะ

รีวตาโร ฮาชิโมโตะ (; โรมาจิ: "Ryutarō Hashimoto") อดีตนายกรัฐมนตรีของญี่ปุ่นคนที่ 53 (ลำดับที่ 82 และ 83) เข้าสู่วงการเมืองแทนบิดาที่เสียชีวิตลงขณะมีอายุเพียง 26 ปี มีบุคลิกโดดเด่น แต่งกายภูมิฐาน เป็นขวัญใจของผู้มีสิทธิเลือกตั้งที่เป็นสตรี ได้รับเลือกตั้ง 11 สมัยติดต่อกัน 
ประวัติ.
นายรีวตาโร ฮาชิโมโตะ เกิดเมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2480 จบการศึกษาด้านรัฐศาสตร์จากมหาวิทยาลัยเคโอ เป็นบุตรของนายเรียวโงะ ฮาชิโมโตะ อาชีพรับราชการผู้มีความสามารถแต่ร่างกายพิการมาตั้งแต่ครั้งเยาว์วัย คราวสงครามโลกครั้งที่สองสิ้นสุดลงใหม่ ๆ เรียวโงะเป็นผู้มีบทบาทอย่างแข็งขันและโดดเด่นในการหาทางช่วยเหลือเหล่าทหารผ่านศึก และครอบครัวของทหารที่เสียชีวิตในช่วงสงคราม ประเทศญี่ปุ่นและประชาชนในฐานะผู้แพ้สงครามต้องอดอยาก ยากแค้น เรียวโงะได้ทำการก่อตั้งสมาคมช่วยเหลือผู้ได้รับเคราะห์กรรมจากสงครามขึ้น ส่งผลให้สมาคมนี้กลายมาเป็นกลไกทางการเมืองที่สำคัญยิ่งของเรียวโงะและพรรคเสรีประชาธิปไตย ภายหลังเรียวโงะบิดาของนายรีวตาโรถึงแก่กรรมในปี พ.ศ. 2506 รีวตาโรก็เข้าสืบทอดทายาททางการเมืองของบิดาและได้รับการเลือกตั้งให้เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรติดต่อกันถึง 11 สมัย ขึ้นดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีของญี่ปุ่น 2 สมัยเมื่อวันที่ 11 มกราคม พ.ศ. 2539 จนถึง 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2541
ปี พ.ศ. 2541 รีวตาโร ลาออกจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรีเพื่อแสดงความรับผิดชอบในความผิดพลาดของตนเองที่ทำให้พรรคพ่ายแพ้การเลือกตั้งและนายเคโซ โอบูจิ ขึ้นเป็นนายกรัฐมนตรีแทน อย่างไรก็ตามภายหลังพ้นตำแหน่งนายกรัฐมนตรี รีวตาโรประสบปัญหาด้านสุขภาพได้เข้ารับการผ่าตัดในช่องท้อง และเสียชีวิตลงเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2549 ที่กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ขณะมีอายุได้ 68 ปี
วงศ์สนทะเล

วงศ์สนทะเล หรือ Casuarinaceae เป็นวงศ์ของพืชมีดอกในอันดับ Fagales ประกอบด้วย 4 สกุล มี 70 ชนิด มีทั้งไม้ยืนต้นและไม้พุ่ม เป็นไม้พื้นเมืองของโลกเก่าในเขตร้อนตั้งแต่ อินโด-มลายา ออสเตรเลีย และหมู่เกาะในมหาสมุทรแปซิฟิก ในช่วงเวลาหนึ่งทุกสปีชีส์ในวงศ์นี้จัดอยู่ในสกุลเดียวคือ "Casuarina" ทั้งสิ้น ต่อมาระหว่าง พ.ศ. 2523 - 2531 ได้มีการแยกสกุลเหล่านี้ออกมาเป็นสกุล "Allocasuarina", "Casuarina", "Ceuthostoma", และ "Gymnostoma" ในระบบ Wettstein วงศ์นี้อยู่ในอันดับ Verticillatae เช่นเดียวกับระบบ Englerส่วนระบบ Cronquist และ Kubitzki จัดให้อยู่ในอันดับ Casuarinales
คำประกาศเจตนารัสเซลล์–ไอน์สไตน์

แถลงการณ์รัสเซลล์–ไอน์สไตน์ เป็นแถลงการณ์ของเบอร์ทรันด์ รัสเซลล์ในกรุงลอนดอน เมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม ค.ศ. 1955 ระหว่างสงครามเย็น แถลงการณ์นี้มีสาระสำคัญเน้นย้ำถึงภัยจากอาวุธนิวเคลียร์และเรียกร้องให้ผู้นำชาติต่าง ๆ หามติร่วมกันเพื่อป้องกันความขัดแย้งในระดับนานาชาติ ผู้ลงนามในแถลงการณ์นี้ประกอบด้วยนักวิทยาศาสตร์และปัญญาชนชั้นนำ รวมถึงอัลเบิร์ต ไอน์สไตน์ที่ลงนามก่อนเสียชีวิตในวันที่ 18 เมษายน ค.ศ. 1955 ไม่กี่วัน หลังจากประกาศไม่นาน ไซรัส เอส. อีตันได้เสนอและสนับสนุนให้จัดการประชุมดังกล่าวขึ้น ดังที่ได้เรียกร้องไว้ในแถลงการณ์ โดยจัดในพักวอช รัฐโนวาสโกเชีย ประเทศแคนาดา ซึ่งเป็นบ้านเกิดของอีตัน การประชุมดังกล่าวมีขึ้นในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1957 และถือเป็นการประชุมครั้งแรกของการประชุมพักวอชว่าด้วยวิทยาศาสตร์และกิจการโลก
พื้นหลัง.
ในวันที่ 19 กรกฎาคม ค.ศ. 1945 การจุดระเบิดปรมาณูครั้งแรกได้เกิดขึ้นในทะเลทรายตอนเหนือของเมืองแอละมะกอโด รัฐนิวเม็กซิโก หลังจากนั้นในวันที่ 6 สิงหาคม ค.ศ. 1945 สหรัฐอเมริกาได้ทิ้งลิตเติลบอยลงในเมืองฮิโระชิมะและทิ้งแฟตแมนที่นะงะซะกิ 3 วันหลังจากนั้น ผลจากเหตุการณ์ทั้งสอง มีประชาชนผู้บริสุทธิ์ถูกฆ่าไปกว่า 100,000 คน
ในวันที่ 18 สิงหาคม ค.ศ. 1945 "Glasgow Forward" ได้เผยแพร่ข้อคิดเห็นของเบอร์ทรันด์ รัสเซลล์เป็นครั้งแรกในเรื่องดังกล่าว ซึ่งเขาเริ่มเขียนในวันที่ระเบิดปรมาณูลงนะงะซะกิ ทั้งนี้ข้อคิดเห็นบางส่วนปรากฏในแถลงการณ์ฉบับนี้ด้วย
หลังจากทราบถึงผลของระเบิดปรมาณูในฮิโระชิมะและตระหนักถึงการแข่งขันกันสะสมอาวุธนิวเคลียร์ที่กำลังจะเกิดขึ้น โจเซฟ รอทแบลทได้ตัดสินใจลาออกจากโครงการแมนแฮตตันด้วยเหตุผลทางศีลธรรม และให้ความเห็นว่าเขาเริ่มเป็นห่วงอนาคตทั้งมวลของมนุษยชาติ
รัสเซลล์และรอทแบลทได้ร่วมกับอัลเบิร์ต ไอน์สไตน์ และนักวิทยาศาสตร์คนอื่น ๆ ในการร่างแถลงการณ์ที่ภายหลังเรียกว่าแถลงการณ์รัสเซลล์–ไอน์สไตน์
สาระสำคัญ.
แถลงการณ์นี้เรียกร้องให้จัดการประชุมที่นักวิทยาศาสตร์จะได้ประเมินถึงอันตรายที่อาจเกิดจากอาวุธอานุภาพทำลายล้างสูง (ภายหลังพิจารณาเฉพาะอาวุธนิวเคลียร์) รวมทั้งเน้นว่าการประชุมนี้ต้องเป็นไปโดยปราศจากการเข้ามามีอิทธิพลของการเมือง หนึ่งในวลีที่มักอ้างถึงบ่อย มี วลีของรอทแบลทในสุนทรพจน์รับรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพเมื่อ ค.ศ. 1995 ที่ว่า "จดจำมนุษยชาติของคุณ และลืมที่เหลือ" (Remember your humanity, and forget the rest)
ผู้ร่วมลงนามในแถลงการณ์.
ในรายนามข้างต้น 10 ใน 11 เป็นผู้ได้รับรางวัลโนเบล ยกเว้นเพียงแต่ลีโอโพลด์ อินเฟลด์
เคโซ โอบูจิ

เคโซ โอบูจิ (; โรมาจิ: "Keizō Obuchi") (25 มิถุนายน พ.ศ. 2480 - 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2543) เป็นอดีตนายกรัฐมนตรีญี่ปุ่นคนที่ 54 ลำดับดับที่ 84 ได้รับการเลือกตั้งให้เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรถึง 12 สมัย ขึ้นดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีต่อจากนายรีวตาโร ฮาชิโมโตะ ที่ลาออกเพื่อแสดงความรับผิดชอบที่พรรคพ่ายแพ้การเลือกตั้ง เสียชีวิตด้วยโรคหลอดเลือดสมอง ขณะมีอายุได้ 62 ปี เคยเป็นรัฐมนตรีหลายกระทรวง
ประวัติ.
นายโอบูจิ เกิดเมื่อวันที่ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2480 ที่จังหวัดกุมมะ เป็นบุตรคนที่สองของ นายโคเฮ และนางชิโยะ โอบูจิ ทำธุรกิจโรงงานปั่นด้าย เข้าศึกษาในคณะอักษรศาสตร์ มหาวิทยาลัยวาเซดะ กรุงโตเกียว ขณะศึกษานั้นโอบูจิมุ่งมั่นที่จะเป็นผู้เชี่ยวชาญเกี่ยวกับเช็คสเปียร์ แต่สถานการณ์พลิกผันเมื่อนายโคเฮ โอบูจิ ผู้บิดา ได้รับการเลือกตั้งให้เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรอีกครั้งในการเลือกตั้งทั่วไปเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2501 ซึ่งนายโคเฮเคยได้รับเลือกตั้งในปี พ.ศ. 2492 แต่ไม่ได้รับการเลือกตั้งในอีกสามครั้งต่อมา หลังได้รับการเลือกตั้งนายโคเฮ เสียชีวิตลงในอีกเพียง 3 เดือนต่อมา ด้วยเหตุนี้ทำให้ โอบูจิ ที่กำลังศึกษาในมหาวิทยาลัย จำเป็นต้องก้าวสู่การเมือง ต่อจากบิดา และได้ปฏิญาณตนอย่างซื่อสัตย์ที่จะ "สืบทอดงานของบิดา และตอบแทนบุญคุณของ ผู้ที่ลงคะแนนเสียงให้" และเมื่อโอบูจิมีอายุครบ 25 ปี ก็ได้ก้าวเข้าสู่วงการเมืองอย่างเต็มตัว
อ็องรี คริสต็อฟ

อ็องรี คริสต็อฟ (6 ตุลาคม ค.ศ. 1767 - 8 ตุลาคม ค.ศ. 1820) หรือ พระเจ้าอ็องรีที่ 1 แห่งเฮติ  เป็นหนึ่งในผู้นำคนสำคัญในการปฏิวัติเฮติ จนกระทั่งเฮติได้รับเอกราช พระองค์กับฌ็อง-ฌัก เดซาลีนได้ร่วมกันรุกรานซานโตโดมิงโก (ปัจจุบันคือสาธารณรัฐโดมินิกัน) กับกองทหารฝรั่งเศส ซึ่งมีบันทึกว่ามีการสังหารนักโทษชาวโดมินิกันหลานร้อยคน
หลังจากที่ฌ็อง-ฌัก เดซาลีนถูกลอบสังหาร พระองค์ได้ถอยไปตั้งหลักที่แปลน-ดูว์-นอร์และจัดตั้งรัฐบาลใหม่ 17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1807 พระองค์ได้รับเลือกตั้งเป็นประธานาธิบดีของรัฐเฮติ ในขณะที่อาแล็กซ็องดร์ เปตียง เป็นประธานาธิบดีทางภาคใต้ ทางภาคเหนือคริสต็อฟในก่อตั้งราชอาณาจักรเฮติขึ้น และตั้งตนเป็นพระเจ้าอ็องรีที่ 1 แห่งเฮติ นอกจานี้พระองค์ยังสร้างสังคมชั้นสูงขึ้น และประกาศให้ฌัก-วิกตอร์ อ็องรี พระราชโอรสของพระองค์เป็นเจ้าชายและเป็นรัชทายาทที่ถูกต้องตามกฎหมายด้วย
พระองค์เป็นที่รู้จักในการสร้างเนินปราสาทลาแฟเรียร์ พระราชวังซ็อง-ซูซี และพระราชวังอื่น ๆ มากมาย ภายใต้นโบบายกอร์เวหรือแรงงานบังคับ ทำให้ราชอาณาจักรรับรายได้จากผลผลิตจากการเกษตรและการค้าน้ำตาล แต่ประชาชนไม่พอใจการปกครองของพระเจ้าอ็องรีที่ 1 พระองค์ได้บรรลุข้อตกลงกับบริเตนใหญ่ที่จะให้สิทธิกับอาณานิคมของตนในทะเลแคริบเบียนในการแลกเปลี่ยนสำหรับการเตือนรัฐบาลของเขาจากการทำกิจกรรมใด ๆ ของกองทัพเรือฝรั่งเศส ในตอนช่วงท้ายของชีวิตพระองค์เริ่มป่วยและกลัวการรัฐประหาร พระองค์จึงทำอัตวินิบาตกรรม (ฆ่าตัวตาย) ในที่สุด พระโอรสและเหล่ารัชทายาทของพระองค์ถูกลอบสังหารเมื่อ 10 วันหลังจากนั้น เมื่อสิ้นราชอาณาจักรเฮติ ฌ็อง-ปีแยร์ บัวเยก็เริ่มเข้ามามีอำนาจและรวมเฮติทั้งสองเข้าด้วยกัน