เสียมราฐ (เมือง)

เสียมราฐ หรือชื่อท้องถิ่นว่า เซียมเรียบ  เป็นเมืองในประเทศกัมพูชา มีฐานะเป็นเมืองเอกของจังหวัดเสียมราฐ (เทียบได้กับอำเภอเมืองของจังหวัดในประเทศไทย) มีประชากรประมาณ 171,800 คน เมืองเสียมราฐเป็นที่รู้จักกันดีเนื่องจากตั้งอยู่ใกล้นครวัด นครธม และปราสาทขอมอื่น ๆ ที่เป็นส่วนหนึ่งของเมืองพระนคร แหล่งมรดกโลกของกัมพูชา
ประวัติ.
ชื่อ "เสียมราฐ" มีความหมายตรงตัวว่า 'สยามแพ้' ("เสียม" ในภาษาเขมรคือ สยาม) และมักใช้เป็นอ้างอิงถึงเหตุการณ์ความขัดแย้งระหว่างอาณาจักรสยามและอาณาจักรเขมรที่เกิดขึ้นเมื่อหลายศตวรรษก่อน แม้ว่าเรื่องนี้อาจจะเป็นเรื่องแต่งที่ไม่มีหลักฐานก็ตาม ตามเรื่องเล่าหนึ่งระบุว่า พระเจ้าพญาจันทน์ (1516–1566) ทรงให้พระนามเมืองนี้เป็น "เสียมเรียบ" หลังพระองค์ขับไล่กองทัพที่สมเด็จพระมหาจักรพรรดิ พระมหากษัตริย์ไทย ส่งไปรุกรานกัมพูชาใน ค.ศ. 1549 นักวิชาการอย่าง Michael Vickery จัดให้ที่มาของคำในเรื่องนี้เป็นนิรุกติศาสตร์พื้นบ้านสมัยใหม่ และยังคงยืนยันว่าชื่อเสียมเรียบและเจนละ ในภาษาจีนโบราณที่ใช้เรียกกัมพูชาอาจมีความเกี่ยวข้องกัน ที่มาแท้จริงของชื่อยังไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด
ในความเป็นจริง แหล่งข้อมูลทางประวัติศาสตร์ที่ยังหลงเหลืออยู่ทำให้แหล่งที่มานี้ดูไม่น่าจะเป็นไปได้ เนื่องจากข้อมูลเหล่านี้ระบุถึงการเสื่อมถอยของนครวัดเกิดขึ้นหลายศตวรรษก่อนเหตุการณ์นี้ เมื่อกองทหารจากกรุงศรีอยุธยาเข้ายึดนครวัด ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของช่วงเวลาที่กัมพูชากลายเป็นรัฐประเทศราชอันยาวนาน การยึดครองใน ค.ศ. 1431 เกิดขึ้นพร้อมกับช่วงที่นครวัดเสื่อมโทรมลง แม้ว่าเหตุผลเบื้องหลังการละทิ้งนครวัดจะไม่ชัดเจนก็ตาม โดยอาจรวมถึงการเปลี่ยนแปลงด้านสิ่งแวดล้อม และความล้มเหลวด้านโครงสร้างพื้นฐานของเขมร
ในคริสต์ศตวรรษที่ 16 ถึง 19 เกิดการต่อสู้ภายในระหว่างขุนนางเขมรนำไปสู่การแทรกแซงและครอบงำเป็นระยะ ๆ โดยเวียดนามและสยาม เพื่อนบ้านที่มีอำนาจมากกว่าของกัมพูชา เสียบราฐ พระตะบอง (บัตดอมบอง) และศรีโสภณ เมืองใหญ่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของกัมพูชา อยู่ภายใต้เขตบริหารของสยามและมณฑลเหล่านี้มีชื่อเรียกเป็น กัมพูชาตอนใน (Inner Cambodia) ใน ค.ศ. 1795 จนกระทั่งถูกยกให้กับอินโดจีนของฝรั่งเศสใน ค.ศ. 1907 และในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 18 ในสมัยอาณาจักรอยุธยา มณฑลนี้มีชื่อว่า นครสยาม
สถานที่ท่องเที่ยว.
เมืองพระนคร.
เมืองพระนคร  ตั้งอยู่ในจังหวัดเสียมราฐ ทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศกัมพูชา ในอดีตเคยเป็นศูนย์กลางแห่งอาณาจักรเขมร ซึ่งเริ่มก่อตั้งในคริสต์ศตวรรษที่ 9 ก่อนจะถูกทัพสยามรุกรานในคริสต์ศตวรรษที่ 15 จนต้องมีการอพยพยกย้ายไปตั้งนครหลวงแห่งใหม่ กุญแจสำคัญในความยิ่งใหญ่ของอาณาจักรแห่งนี้คือ การที่กษัตริย์เขมรสามารถวางระบบการจัดการน้ำที่มีประสิทธิภาพ ประชาชนจึงพากันมาอยู่อาศัยทำกิน ทำให้อำนาจและมีบารมีของกษัตริย์หลายรัชสมัยมีความมั่นคงและแผ่ขยายออกไป สิ่งที่ยืนยันความรุ่งเรืองของดินแดนเขมรและอำนาจอันไพศาลของกษัตริย์คือ หมู่เทวสถานที่สร้างขึ้นอย่างหนาแน่น ในปี ค.ศ. 1992 องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ หรือยูเนสโกยกย่องให้เมืองแห่งนี้เป็นมรดกโลกทางวัฒนธรรม โดยในเขตเมืองพระนคร ประกอบด้วย โบราณสถานที่สำคัญหลายแห่ง
นครวัด.
นครวัด  เป็นศาสนสถาน เริ่มสร้างในรัชสมัยของพระเจ้าสุริยวรมันที่ 2 ในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 12 โดยเป็นศาสนสถานประจำพระนครของพระองค์ ตัวเทวสถานได้รับการอนุรักษ์ไว้เป็นอย่างดี จนเป็นศูนย์กลางทางศาสนาที่สำคัญเพียงแห่งเดียวที่ยังเหลือรอดมาจนถึงปัจจุบันนับตั้งแต่ก่อสร้างแล้วเสร็จ แต่เดิมนครวัดเป็นเทวสถานของศาสนาฮินดูซึ่งสร้างขึ้นเพื่อถวายแด่พระวิษณุ ก่อนที่จะเปลี่ยนเป็นศาสนสถานของศาสนาพุทธ นครวัดเป็นสิ่งก่อสร้างทางศาสนาที่มีขนาดใหญ่ที่สุดของโลก ตัวเทวสถานถือเป็นที่สุดของสถาปัตยกรรมเขมรสมัยรุ่งเรือง และได้กลายมาเป็นสัญลักษณ์ของประเทศกัมพูชา โดยปรากฏในธงชาติกัมพูชาและเป็นจุดท่องเที่ยวหลักของประเทศตลอดจนได้รับลงทะเบียนเป็นมรดกโลก ภายใต้ชื่อ เมืองพระนคร ปราสาทนครวัดเป็นสิ่งก่อสร้างในช่วงยุครุ่งเรืองของอาณาจักรขะแมร์โดยมีหินทรายเป็นวัสดุก่อสร้างหลัก
นครธม.
นครธม  ตั้งอยู่ทางฝั่งขวาของแม่น้ำเสียมราฐ เป็นเมืองหลวงแห่งสุดท้ายและเมืองที่เข้มแข็งที่สุดของอาณาจักรขะแมร์ สถาปนาขึ้นในปลายคริสต์ศวรรษที่ 12 โดยพระเจ้าชัยวรมันที่ 7 มีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่ 9 ตารางกิโลเมตร อยู่ทางทิศเหนือของนครวัด ภายในเมืองมีสิ่งก่อสร้างมากมายนับแต่สมัยแรกๆ และที่สร้างโดยพระเจ้าชัยวรมันที่ 7 และรัชทายาท ใจกลางพระนครเป็นปราสาทหลักของพระเจ้าชัยวรมัน เรียกว่า ปราสาทบายน และมีพื้นที่สำคัญอื่นๆ รายล้อมพื้นที่ชัยภูมิถัดไปทางเหนือ
ภูมิอากาศ.
เมืองเสียมราฐตั้งอยู่ในเขตร้อน มีภูมิอากาศแบบทุ่งหญ้าสะวันนา (Aw) ตามเกณฑ์การแบ่งภูมิอากาศโลกของการแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิปเปน เป็นเมืองที่ร้อนตลอดปี มีอุณหภูมิเฉลี่ยสูงสุดไม่ต่ำกว่า 30 องศาเซลเซียสในทุกเดือน เสียมราฐมีฤดูฝนที่ยาวมากซึ่งเริ่มในเดือนเมษายนและสิ้นสุดในเดือนพฤศจิกายน ฤดูแล้งครอบคลุมสี่เดือนที่เหลือ เมืองมีฝนตกประมาณ 1406 มิลลิเมตรต่อปี
การเดินทาง.
เมืองนี้อยู่ห่างจากท่าอากาศยานนานาชาติเสียมราฐ 7 กิโลเมตร และสามารถเดินทางไปได้ด้วยเที่ยวบินตรงจากเมืองในเอเชีย จากกรุงพนมเปญ หรือจากชายแดนไทย นอกจากนี้ยังสามารถเดินทางโดยเรือผ่านโตนเลสาป และรถบัสจากพนมเปญและพระตะบอง หรือเดินทางจากกรุงเทพฯไปเสียมราฐผ่านอำเภออรัญประเทศเข้าด่านปอยเปต แล้วเดินทางจากปอตเปตไปยังเสียมราฐ