Eumillipes

Eumillipes เป็นสกุลของกิ้งกือในวงศ์ Siphonotidae ประกอบด้วยสปีชีส์เดียวคือ E. persephone พบในพื้นที่อีสเทิร์นโกลด์ฟิลด์ทางตะวันออกเฉียงใต้ของรัฐออสเตรเลียตะวันตก สายพันธุ์นี้ถูกเก็บรวบรวมครั้งแรกในปี พ.ศ. 2563 โดยถูกค้นพบในหลุมเจาะสามหลุม โดยอาศัยอยู่ที่ความลึกระหว่าง 15 เมตร (49 ฟุต) ถึง 60 เมตร (200 ฟุต)
ศัพท์มูลวิทยา.
ชื่อสกุล "Eumillipes" หมายถึง "กิ้งกือแท้" (หรือ "หนึ่งพันเท้าแท้") บ่งถึงมีขามากกว่า 1,000 ขา, ชื่อสายพันธุ์ "persephone" หมายถึงเทพธิดากรีกเปอร์เซฟอนี  ซึ่งเป็นราชินีแห่งยมโลก เพื่ออ้างอิงถึงการใช้ชีวิตใต้ดิน
คำอธิบาย.
ได้รับการอธิบายครั้งแรกในปี พ.ศ. 2564 กิ้งกือชนิดนี้มีความยาวสูงสุดได้ถึง 95 มิลลิเมตร (3.7 นิ้ว) และมีเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 1 เซนติเมตร (0.39 นิ้ว) โดยมีส่วนลำตัว 198 ถึง 330 ปล้อง และมีขามากถึง 1,306 ขา ทำให้เป็นสายพันธุ์ที่มีขามากที่สุดในโลก และเป็นกิ้งกือชนิดแรกที่พบว่ามีมากกว่า 1,000 ขาขึ้นไป
มีลำตัวที่ยาวมากและส่วนหัวรูปกรวย มีหนวดหนาและใหญ่ผิดปกติ มันยังไร้ดวงตาอีกด้วย เนื่องจากวิถีชีวิตใต้ดินทำให้ไม่ต้องการดวงตา เปลือกภายนอกมีสีครีมอ่อน ไม่มีจุดสีคล้ำ มีแถบตามยาวและตามขวาง เช่นเดียวกับในสายพันธุ์ที่อาศัยอยู่บนพื้นดิน ส่วนแคปซูลหัวมีขนาดเล็กรูปกรวยเรียวยาวไปยังส่วนจมูก โปรโซไนต์และเมตาโซไนต์ของวงปล้องมีความกว้างเท่ากัน โปรโซไนต์ไม่แคบเหมือนในอันดับ Siphonophorida วงปล้องเรียบไม่มีโครงสร้างบนชั้นผิวหรือขนยาวเหมือนในอันดับ Siphonophorida ส่วนกระหม่อมมีขนยาวสองชุด หนวดมีความหนาและมีขนาดที่เท่ากัน ระหว่างหนวดคู่ที่ 3, 4 ไม่โค้งงออย่างมากเหมือนในวงศ์ Siphonorhinidae (อันดับ Siphonophorida) แผ่นปาก (gnathochilarium) ลดลงเหลือสามแผ่นแข็ง (sclerites): คาง (mentum), ส่วนยื่นจากขากรรไกร (stipe) ซ้ายและขวา ช่องเปิดโอโซปอร์ (ozopore) ตั้งอยู่ห่างจากขอบด้านข้างของแผ่นแข็งด้านบน (tergite) อยู่สองในสามของระยะห่างจากเส้นกึ่งกลางจากด้านข้างถึงขอบของ tergite ปล้องหาง (telson) มีวงแหวนรอบลิ้นปิดเปิดทวาร เล็บจากฐานของปล้องทาร์ซัส (tarsus) มีลักษณะยาวโค้งรูปตัวเอสซึ่งทำให้ความยาวของเล็บนั้นเพิ่มขึ้น
รูปร่างที่ยาว, ขาจำนวนมาก และสภาพไม่มีตา มีลักษณะวิวัฒนาการเบนเข้าร่วมกับกิ้งกือ "Illacme plenipes" และสายพันธุ์ที่เกี่ยวข้องที่พบในสหรัฐ ซึ่งมีการบันทึกว่ามีขามากถึง 750 ขา เชื่อกันว่าขาจำนวนมากจะช่วยในการเคลื่อนตัวในที่อยู่อาศัยใต้ดิน ทำให้สามารถเคลื่อนตัวเข้าไปในรอยแยกเล็ก ๆ ได้
มีความแตกต่างจากสมาชิกส่วนใหญ่ของอันดับ Polyzoniida โดยมีรูปร่างที่ยาวและบาง เนื่องจากสมาชิกของอันดับนั้นมักจะมีขนาดที่สั้นกว่า มีขาน้อยกว่าและลำตัวรูปร่างโดมที่แบนกว่า การรวมไว้ในลำดับนี้เกิดจากการวิเคราะห์ลำดับจีโนมซึ่งระบุว่ามีบรรพบุรุษร่วมกัน
ไม่ทราบรายละเอียดของอาหารและการดำรงชีวิต แต่คาดว่าอาจกินเห็ดราที่เติบโตบนรากของต้นไม้
อนุกรมวิธาน.
สายพันธุ์นี้ได้รับการอธิบายครั้งแรกในปี พ.ศ. 2564 โดยนักสัตววิทยาชาวอเมริกัน พอล มาเร็ก (Paul Marek) จากสถาบันโพลีเทคนิคและมหาวิทยาลัยแห่งรัฐเวอร์จิเนีย ที่เมืองแบล็กสเบิร์ก รัฐเวอร์จิเนีย สหรัฐอเมริกา) สายพันธุ์ "Eumillipes persephone" ถูกกำหนดไว้ในสกุล Eumillipes ที่ตั้งขึ้นใหม่ และรวมอยู่ในวงศ์ Siphonotidae (ในอันดับ Polyzoniida) สกุลนี้ที่แตกต่างจากสกุลอื่น ๆ ของวงศ์ Siphonotidae ในลักษณะดังต่อไปนี้: อวัยวะสืบพันธุ์เพศผู้บริเวณส่วนหน้าของลำตัว (anterior gonopods) มีการดัดแปรอย่างมากโดยมีการเชื่อมต่อโปโดเมีย (podomere) ข้อที่ 3–4 และไม่เหมือนขาในจำพวกของเผ่า Siphonotini ส่วนปลายของอวัยวะสืบพันธุ์เพศผู้ (บริเวณขาคู่ที่ 9) เป็นส่วนยื่นแยกสองทางอย่างชัดเจน ไม่ใช่ส่วนยื่นเดียวเหมือนกับในสกุล Rhinotus และ Siphonoconus