pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
การขนส่งสาธารณะ

การขนส่งสาธารณะ คือบริการคมนาคมขนส่งผู้โดยสารที่สามารถใช้ได้โดยสาธารณชน ซึ่งแตกต่างจากรถแท็กซี รถร่วม หรือรถเมล์เช่าเหมาคันที่จะไม่รับผู้โดยสารแปลกหน้าหากไม่มีการตกลงกันก่อนล่วงหน้า
วิธีการขนส่งสาธารณะรวมไปถึงรถประจำทางสาธารณะ รถราง รถลาก และรถไฟ แล้วยังหมายรวมถึงระบบขนส่งมวลชนเช่นรถไฟฟ้าและรถไฟฟ้าใต้ดินและเรือข้ามฟาก สายการบิน รถทัวร์ และรถไฟระหว่างเมืองมักจะใช้ในการขนส่งผู้โดยสารระหว่างเมือง มีการพัฒนาเครือข่ายรถไฟความเร็วสูงในหลายพื้นที่ทั่วโลกอีกด้วย
การขนส่งสาธารณะส่วนใหญ่ให้บริการโดยมีกำหนดเวลา แท็กซี่ร่วมให้บริการเมื่อมีผู้โดยสารหรือมีผู้โดยสารเต็มคันแล้วแต่กรณี ระบบการขนส่งที่เป็นโครงข่ายรองมีให้บริการในพื้นที่ที่มีประชากรน้อยหรือในพื้นที่ที่ต้องการการให้บริการส่งถึงหน้าบ้าน
การขนส่งสาธาณะในมหานครมีความแตกต่างในพื้นที่เอเซีย อเมริกาเหนือ และยุโรปเป็นอย่างมาก ในเอเซียการขนส่งมวลชนมีผู้ให้บริการคือบริษัทเอกชนหรือมหาชนที่แสวงหาผลกำไรและผู้ลงทุนทางการอสังหาริมทรัพย์ ในอเมริกาเหนือ หน่วยงานด้านการขนส่งมวลชนเป็นผู้ดูแลการบริการขนส่งสาธารณะ ในยุโรป รัฐบาลมักมอบหมายให้บริษัทเอกชนเป็นผู้ดูแลจัดการการขนส่งสาธารณะ
บริการขนส่งสาธารณะได้รับกำไรจากการเก็บค่าโดยสารซึ่งอาจจะขึ้นอยู่กับระยะทางของการเดินทางหรืออาจจจะเก็บแบบราคาเดียวก็ได้ หากมีจำนวนผู้โดยสารมากและราคาค่าเดินทางสูงพอก็อาจจะทำให้มีกำไรได้ ทั้งนี้รัฐบาลอาจจะอัดฉีดเงินภาษีเพื่อสนับสนุนการดำเนินงาน เมืองบางเมืองมีการให้บริการขนส่งสาธารณะที่ไม่เสียค่าใช้จ่ายโดยรัฐบาลเป็นผู้ออกค่าดำเนินงานทั้งหมด
เหตุผลทางประวัติศาสตร์และเศรษฐศาสตร์ทำให้มีการใช้การขนส่งสาธารณะในรูปแบบที่แตกต่างกันไป ประเทศในโลกเก่ามักมีระบบที่น่าเชื่อถือและครอบคลุมพื้นที่ใหญ่ซึ่งให้บริการเมืองที่มีประชากรมากแต่เดิม ทั้งนี้ประเทศในโลกใหม่มักประสบปัญหา "คนเมือง" และมีระบบขนส่งมวลชนที่ไม่ทั่วถึง
Hymenoceridae

Hymenoceridae เป็นวงศ์ของครัสเตเชียนวงศ์หนึ่ง จำพวกกุ้ง ใช้ชื่อวงศ์ว่า Hymenoceridae
มีลักษณะทั่วไปมีเปลือกคลุมหัวและลำตัวเรียบ ลำตัวแบนข้าง ขอบปลายของสันหางมีหนาม 2 คู่ third maxilliped 3 ปล้องสุดท้ายแผ่แบนปล้องที่ 2 กว้างกว่าปล้องที่ 3 ก้ามของขาเดินคู่ที่ 2 แผ่แบน บางครั้งแบนใหญ่เหมือนใบไม้ ขอบด้านในของก้ามคู่ที่สองเป็นรอยหยักเหมือนฟันเลื่อย เป็นกุ้งที่มีขนาดเล็ก มีความยาวประมาณ 1-5 เซนติเมตร มีรูปร่างแปลกตา สีสันสดใส
การจำแนก.
ทั่วโลกพบ 2 สกุล จำนวนอย่างน้อย 3 ชนิด (บางข้อมูลว่า 4 ชนิด) ในทะเลอันดามันสำรวจพบ 2 สกุล 2 ชนิด
สายชูโอ (รถไฟใต้ดินเทศบาลโอซากะ)

สายชูโอ (สาย 4) (; โรมาจิ: "Chūō-sen") เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าใต้ดินในนครโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น ในระบบรถไฟใต้ดินเทศบาลโอซากะ โดยมีแนวเส้นทางใต้ถนนชูโอ ตัวย่อของสถานีขึ้นต้นด้วยตัว C
สายเซ็นนิจิมาเอะ

สายเซ็นนิจิมาเอะ (สาย 5) (千日前線) เป็นเส้นทางรถไฟใต้ดินเทศบาลโอซากะในโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น ดำเนินการโดย การคมนาคมเทศบาลโอซากะ มีสถานีปลายทางได้แก่ สถานีโนดะฮันชิง และมินามิทัตสึมิ ตัวย่อสถานีขึ้นต้นด้วยตัว S
เพนกวินเจนทู

เพนกวินเจนทู (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Pygoscelis papua") เป็นนกที่บินไม่ได้จำพวกเพนกวินชนิดหนึ่ง พบกระจายพันธุ์ในซีกโลกทางตอนใต้ เช่น หมู่เกาะฟอล์กแลนด์, เกาะเซาท์จอร์เจียและหมู่เกาะเซาท์แซนด์วิช เป็นต้น
เพนกวินเจนทูเป็นหนึ่งในสมาชิกสามชนิดในสกุล "Pygoscelis" โดยหลักฐานทางนิวเคลียร์ดีเอ็นเอแสดงให้เห็นว่า เพนกวินเจนทูแบ่งแยกออกจากเพนกวินชนิดอื่น ๆ ประมาณ 38 ล้านปีที่ผ่านมา ประมาณ 2 ล้านปีหลังจากบรรพบุรุษของเพนกวินสกุล "Aptenodytes" ปรากฏออกมา อย่างไรก็ตาม เพนกวินในสกุลเดียวกันชนิดอื่นอย่างเพนกวินอาเดลีแยกออกจากสมาชิกชนิดอื่น ๆ ประมาณ 19 ล้านปีที่ผ่านมา ส่วนเพนกวินชินสแตรปและเพนกวินเจนทูออกตัวออกมาเมื่อประมาณ 14 ล้านปีมาแล้ว
เพนกวินเจนทูเป็นเพนกวินที่มีความสูงเมื่อยืนเต็มที่ประมาณ 75 เซนติเมตร ทำให้เป็นเพนกวินที่มีขนาดใหญ่เป็นอันดับ 3 ของโลกรองมาจากเพนกวินจักรพรรดิและเพนกวินราชา แต่เพนกวินเจนทูว่องไวมากเมื่ออยู่ในน้ำ โดยสามารถทำความเร็วได้ถึง 35 กิโลเมตรต่อชั่วโมง ด้วยปีกที่ยาวใหญ่เหมือนครีบและรูปร่างที่เพรียวเหมือนตอร์ปิโด ทำให้เป็นนกที่ว่ายได้เร็วที่สุดในโลก โดยล่าเคย, หมึก และครัสเตเชียนเป็นอาหาร มีลักษณะเด่นคือ มีแถบสีขาวบริเวณขมับทั้งสองข้าง จะงอยปากเป็นสีเหลืองส้ม และพังผืดที่ตีนเป็นสีเหลืองสดใส
เพนกวินเจนทูเข้าสู่วัยเจริญพันธุ์เมื่ออายุได้ 2 ปี แต่นกที่ยังอายุไม่ถึงก็จะมีการสร้างรังก่อนเพื่อเรียนรู้ วางไข่และเลี้ยงลูกทีละ 2 ตัว ซึ่งพ่อแม่นกจะประสบปัญหาในการป้อนอาหารให้ลูก บางครั้งพ่อแม่นกอาจใช้วิธีวิ่งหนีเพื่อให้ลูกนกวิ่งตาม
เพนกวินเจนทู มีศัตรูตามธรรมชาติ เช่น แมวน้ำเสือดาว, สิงโตทะเล, ปลาฉลาม, วาฬเพชฌฆาต ลูกนกและไข่นกก็ตกเป็นอาหารของนกทะเลอย่างนกสกิวอาหรือเหยี่ยวคาราคาราได้
อิทธิพล.
ลินุกซ์เพนกวินเจนทูเป็นการแจกจ่ายลินุกซ์ที่ตั้งชื่อตามเพนกวินเจนทู เพื่อแสดงเจตจำนงว่าเจนทูลินุกซ์อยากที่จะเป็นระบบปฏิบัติการที่มีประสิทธิภาพสูง เหมือนกับเพนกวินเจนทูซึ่งเป็นเพนกวินที่ว่ายน้ำได้เร็วที่สุด#เปลี่ยนทาง
สายซาไกซูจิ

สายซาไกซูจิ (สาย 6, สายสีน้ำตาล) (; โรมาจิ: "Sakaisuji-sen") เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าในนครโอซากะ ดำเนินการโดยรถไฟใต้ดินเทศบาลโอซากะ มีชื่อเรียกต่าง ๆ ได้แก่ รถไฟฟ้าด่วนสาย 6 (高速電気軌道第6号線) รถไฟฟ้าด่วนนครโอซากะสาย 6 (大阪市高速鉄道第6号線) และ รถไฟฟ้าสาย 6 (6号線（堺筋線）) ตัวย่อของเส้นทางคือ K
แหล่งข้อมูลอื่น.
 <ns>10</ns>
 <id>311477</id>
 <redirect title="แม่แบบ:คอมมอนส์-หมวดหมู่" />
 <revision>
 <id>4294190</id>
 <parentid>2467571</parentid>
 <timestamp>2012-09-23T09:50:13Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Octahedron80</username>
 <id>1803</id>
 </contributor>
 <comment>เปลี่ยนทางไปที่ </comment>
 <origin>4294190</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
สายนางาโฮริสึรูมิเรียวกูจิ

สายนางาโฮริสึรูมิเรียวกูจิ (สาย 7, สายสีเขียวอ่อน) (; โรมาจิ: "Nagahori Tsurumi-ryokuchi-sen") เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าในนครโอซากะ ระบบรถไฟใต้ดินเทศบาลโอซากะ มีชื่อเรียกต่าง ๆ ดังนี้
ตัวย่อของเส้นทางคือ "N"
อิสรีย์ นำพาเจริญ

อิสรีย์ นำพาเจริญ หรือ มะเหมี่ยว เป็นนักร้องชาวไทย และเป็นหนึ่งในสมาชิกวง "ทรีจี" สังกัดจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ ประกอบสมาชิกเกิร์ลกรุป 3 คนด้วยกันคือ กัลยา จิรชัยศักดิ์เดชา, อิสรีย์ นำพาเจริญ และ จุทามาศ วชิรเขื่อนขันธ์ แต่ปัจจุบันหมดสัญญากับทางแกรมมี่แล้ว 
นอกจากจะเป็นศิลปินแล้วยังเป็น "คอรัส" ให้กับศิลปินต่าง ๆ มากมาย ปัจจุบันเป็นนักร้องวง "2 is better than 1" สังกัด Classy ร่วมกับ อ.ขนุน-วัลลภ เจียรสถิตย์
 การศึกษา
สายอิมาซาโตซูจิ

สายอิมาซาโตซูจิ (; โรมาจิ: "Imazatosuji-sen") เป็นเส้นทางรถไฟใต้ดินเทศบาลโอซากะ วิ่งจากสถานีอิตากาโนะ ไปยังสถานี อิมาซาโตะ (รถไฟใต้ดินเทศบาลโอซากะ) ภายในนครโอซากะ ตัวย่อของเส้นทางคือตัว I วันที่เปิดให้บริการครั้งแรกนั้น ตรงกับคริสต์มาสอีฟ (24 ธันวาคม) ในปี ค.ศ. 2006 สีประจำเส้นทางคือสีส้ม
สายนังโกพอร์ตทาวน์

สายนังโกพอร์ตทาวน์ (; โรมาจิ: "Nankō Pōto-taun-sen") หรือ นิวแทร็ม เป็นระบบขนส่งผู้โดยสารอัตโนมัติในนครโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น ในระบบรถไฟใต้ดินเทศบาลโอซากะ
แพ็ก เย-ริน

แพ็ก เย-ริน (26 มิถุนายน 2540 –) เป็นนักร้องชาวเกาหลีใต้ เป็นที่รู้จักในสถานะสมาชิกวง 15& ภายใต้สังกัดเจวายพีเอนเตอร์เทนเมนต์ 
อาชีพ.
ก่อนการเปิดตัว.
ในปี พ.ศ. 2550 เยรินได้ปรากฏในรายการ ทางช่อง เธอได้ร้องเพลง Listen ของบียอนเซ่ และเธอได้รับฉายาว่า อาร์แอนด์บีร่วมสมัยอัจฉริยะ 
การออดิชันเจวายพี และการฝึกอบรม.
หลังจากการเธอปรากฏตัวในรายการสตาร์คิง เยรินได้ตัดสินใจที่จะไปออดิชันที่เจวายพีด้วยเพลง Listen และต่อมาเธอได้รับอันดับที่สองจากการออดิชัน โดยตอนนั้น อันดับที่หนึ่งเป็นของอูยอง ซึ่งต่อมาเขาได้เป็นสมาชิกของทูพีเอ็ม เธอใช้เวลาในการฝึกอบรมเป็นเวลา 5 ปี โดยระหว่างการฝึก เธอต้องบินไป-กลับระหว่างประเทศเกาหลีใต้กับสหรัฐอเมริกา
การเปิดตัว.
วันที่ 25 กันยายน พ.ศ. 2555 ทางต้นสังกัดเจวายพีเอนเตอร์เทนเมนต์ได้เผยวิดีโอการเปิดตัวของศิลปินกลุ่มใหม่ โดยมีเวลาในคลิปประมาณ 40 วินาที โดยมีจีมิน และเธอได้ปรากฏตัวโดยทั้งคู่จะเดบิวต์ในฐานะ 15& ด้วยเพลง I Dream (ไอดรีม) และเปิดตัววันที่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2555 ผ่านทางรายการอินกิกาโย
สายนัมโบกุ (ซัปโปโระ)

สายนัมโบกุ  เป็นเส้นทางรถไฟใต้ดินเทศบาลซัปโปโระ นครซัปโปโระ เกาะฮกไกโด ดำเนินการโดยสำนักงานขนส่งนครซัปโปโระ เรียกในอีกชื่อหนึ่งว่า "สายเหนือ-ใต้" ตัวย่อเส้นทาง คือตัว N
สายโทไซ (ซัปโปโระ)

สายโทไซ (; โรมาจิ: "Tōzai-sen") เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าในนครซัปโปโระ จังหวัดฮกไกโด ประเทศญี่ปุ่น เป็นส่วนหนึ่งของรถไฟใต้ดินเทศบาลซัปโปโระ มีชื่อเรียกอีกชื่อว่า "สายตะวันออก-ตะวันตก" ตัวย่อของสถานีคือตัว T
แหล่งข้อมูลอื่น.
 <ns>10</ns>
 <id>311477</id>
 <redirect title="แม่แบบ:คอมมอนส์-หมวดหมู่" />
 <revision>
 <id>4294190</id>
 <parentid>2467571</parentid>
 <timestamp>2012-09-23T09:50:13Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Octahedron80</username>
 <id>1803</id>
 </contributor>
 <comment>เปลี่ยนทางไปที่ </comment>
 <origin>4294190</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
สายโทโฮ

สายโทโฮ  เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าใต้ดินเทศบาลซัปโปะโระ ในนครซัปโปะโระ เกาะฮกไกโด ประเทศญี่ปุ่น สีประจำเส้นทางคือสีฟ้า และตัวย่อสถานีขึ้นต้นด้วยตัว H
แหล่งข้อมูลอื่น.
 <ns>10</ns>
 <id>311477</id>
 <redirect title="แม่แบบ:คอมมอนส์-หมวดหมู่" />
 <revision>
 <id>4294190</id>
 <parentid>2467571</parentid>
 <timestamp>2012-09-23T09:50:13Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Octahedron80</username>
 <id>1803</id>
 </contributor>
 <comment>เปลี่ยนทางไปที่ </comment>
 <origin>4294190</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
ฝ่าวิกฤติชั่วโมงนรก

ฝ่าวิกฤติชั่วโมงนรก เป็นภาพยนตร์อเมริกันแนวระทึกขวัญ ที่ออกฉายในปี ค.ศ. 2013 กำกับและเขียนโดย เอริค เฮียสเซเรอร์ นำแสดงโดย พอล วอล์คเกอร์ และ เจเนซิส โรดริเกวซ
เนื้อเรื่องย่อ.
ก่อนเช้าวันที่ 29 สิงหาคม 2005 โนแลน เฮเยอร์ (พอล วอล์คเกอร์) มาถึงโรงพยาบาล
นิวออร์ลีนส์พร้อมด้วยภรรยา (เจเนซิส โรดริเกวซ) ที่ตั้งท้องซึ่งมีอาการคลอดก่อนกำหนด 
วันที่ควรเป็นวันแห่งความสุขที่สุดของโนแลน กลายเป็นสิ่งที่ควบคุมไม่ได้ 
เมื่อการคลอดผิดพลาดอย่างน่าเศร้า และเฮอริเคนแคทรีนาพัดกระหน่ำ
เข้าใส่โรงพยาบาลทำให้ต้องอพยพ ขณะที่โนแลนกับบุตรแรกเกิดที่ต้องใช้
เครื่องช่วยหายใจกำลังรอรถพยาบาลมารับ กระแสไฟเกิดขัดข้องและระดับน้ำ
ได้สูงขึ้นเรื่อยๆ โนแลนจึงต้องตัดสินใจบนความเป็นความตายในการฝ่าฝันวิกฤติ
เพื่อรักษาชีวิตของตัวเองและลูกสาวของเขาให้ได้
กองทัพเซอร์เบีย

กองทัพซอร์เบีย  เป็นกองกำลังทหารของสาธารณรัฐเซอร์เบีย ประกอบด้วยกองทัพบก (รวมกองเรือลำน้ำ) กองทัพอากาศ และ กองบัญชาการการฝึก ประธานาธิบดีเป็นผู้บัญชาการทหารสูงสุด
ประวัติ.
เอกราชของเซอร์เบียและอิทธิพลที่เพิ่มขึ้นคุกคามออสเตรีย-ฮังการีที่อยู่ใกล้เคียง ซึ่งนำไปสู่วิกฤตบอสเนียในปี 1908–09 ดังนั้น จากปี 1901 ชายชาวเซอร์เบียทุกคนที่มีอายุระหว่าง 21 ถึง 46 ปีจึงต้องรับภาระในการระดมพลทั่วไปหลังจากการลอบปลงพระชนม์อาร์ชดยุกฟรานซ์ เฟอร์ดินานด์แห่งออสเตรียในเดือนมิถุนายน 1914 ออสเตรีย-ฮังการีได้แทรกแซงเซอร์เบียและประกาศสงครามกับเซอร์เบีย (กรกฎาคม 1914) ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของสงครามโลกครั้งที่หนึ่งระหว่างปี 1914-1917 กองกำลังเซอร์เบียขับไล่การรุกรานสามครั้งติดต่อกันของออสเตรียในปี 1914 คว้าชัยชนะครั้งสำคัญครั้งแรกของสงครามให้กับฝ่ายสัมพันธมิตร แต่ท้ายที่สุดก็ถูกกองกำลังผสมของฝ่ายมหาอำนาจกลางครอบงำ (ตุลาคม–พฤศจิกายน 1915) และถูกบังคับให้ล่าถอยผ่านแอลเบเนีย (1915-1916) ไปยังเกาะคอร์ฟูของกรีก (1915-1916)
กิจกรรมทางทหารของเซอร์เบียหลังสงครามโลกครั้งที่ 1 เกิดขึ้นในบริบทของกองทัพยูโกสลาเวีย จนกระทั่งการล่มสลายของยูโกสลาเวียในทศวรรษที่ 1990 และการฟื้นฟูเซอร์เบียในฐานะรัฐเอกราชในปี 2549
รักษาสันติภาพ.
กองทัพเซอร์เบียได้เข้าร่วมปฏิบัติการรักษาสันติภาพของ สหประชาชาติ และ สหภาพยุโรป.
วอริเออร์โอโรจิ 3

วอริเออร์โอโรจิ 3  หรือที่ในญี่ปุ่นรู้จักว่า Musō Orochi 2  เป็นภาคที่ 4 ต่อจากภาควอริเออร์โอโรจิ Z ในปี 2008 เกมที่ผสมระหว่าง Dynasty Warriors กับ Samurai Warriors โดยมีบริษัท Tecmo Koei และOmega Force เป็นผู้สร้าง การเล่นนั้นเป็นรูปแบบของ Musou เกมนี้สามารถสับเปลี่ยนตัวละครระหว่างเล่นได้ โดยจะเลือกเล่นได้ 3 ตัว ผู้เล่นสามารถเลือกเนื้อเรื่องได้ 4 ฝ่ายคือ Shu (จ๊กก๊ก), Wu (ง่อก๊ก), Wei (วุยก๊ก) และ SW (ซามุไร)
รีเบคาห์ คิม

รีเบคาห์ คิม (เกิด 11 สิงหาคม 2532) ใน เมืองโฮโนลูลู รัฐฮาวาย สหรัฐอเมริกา หรือชื่อที่ใช้ในการแสดงว่า เบคาห์เป็น นักร้อง นักเต้น นางแบบ นักแร็ป ไอดอล และเป็นอดีตสมาชิกของ After Schoolเบคาห์เธอลาออกจากวง วันที่ 1 กรกฎาคม 2011 เนื่องจากเธอต้องการเป็น นักออกแบบ อย่างไรก็ตามเธออยากจะออกอัลบั้มกับ After School
อาชีพ.
เบคาห์ ปรากฏตัวครั้งแรกในรายการ Music Core ทางช่อง เอ็มบีซี ในการโปรโมตเพลง "AH! เธอทำหน้าที่แร็ปหลัก ร้องสนับสนุน และเป็นผู้แต่งท่องแร็ปและแต่งเพลงของพวกเขา เธอเป็นผู้ที่มีอายุน้อยที่สุดของวงจนกระทั่งสมาชิกใหม่ของเข้ามา เรนะ และ นานะเข้าร่วมในช่วงเดือนตุลาคมของปี 2009 <ref name="BOU/BIO"></ref> เธอได้ร่วมงานเพลงกับ ซอ อิน-กุกในเพลง"At First Sight" และเธอเองได้ร่วมงานกับ อี ฮโยริ และ จียุน จากวง โฟร์มินิต ในเพลง "Bring It Back"และเพลง Tei's Mr Lonely และเบคาห์เองได้ปล่อยซิงเกิลเดี่ยว "Take Me To The Place"ซึ่งเป็นเพลงที่แต่งขึ้นด้วยตนเอง และก่อนลาออกจากวง After School ในวันที่ 1 กรกฎาคม ปี2011 
ในปี 2011 เบคาห์ได้ประกาศผ่านทางสื่อสังคมออนไลน์ว่าเธอจะจบการศึกษาจากวง After School และเธอเองก็ได้บอกว่าเธอจะมีอาชีพได้ประเทศสัหรัฐอเมริกา
ในกลางปี 2012 เบตก้าเธอได้ปรากฏ "Golden 12"ของ อี ฮโยริเธอเผยว่าเธอได้ฝึกฝนกับการแต่งเพลงของเบคาห์เธอเองอีกด้วย เบคาห์เธอประกาศว่าทางทวิตเตอร์ว่า สิ่งที่ยิ่งใหญ่กำลังจะเกิดขึ้น" ที่นำไปสู่ข่าวลือของอัลบั้มเดี่ยวที่เป็นไปได้รับการปล่อยตัวในเร็ว ๆ นี้
วันที่ 16 ตุลาคม 2012 เธอได้เปิดร้านค้าสินค้าออนไลน์ที่ชื่อว่า "I Crave You ซึ่งขายเกี่ยวพวกเครื่องประดับซึ่งทำขึ้นด้วยมือ เท่าที่ปรากฏอยู่บนเว็บ Tumblr ของเธอเป็นส่วนหนึ่งของการขายจะนำไปบริจาคให้เพื่อการกุศล สาเหตุดีเก็บเป็นความสำเร็จทันทีกับชุดแรกของรายการที่ขายออกในเวลาเพียงกว่า 24 ชั่วโมง
ได้รับการเปิดเผยว่าในกลางปี 2013 เธอได้เข้าร่วมเทศกาล KCON ซึ่งเธอได้พูดว่า ชีวิตเป็น K-Pop ไอดอล เบคาห์ได้ประกาศว่า เธออาจะไปทำงานในประเทศสหรัฐอเมริกาและอาจจะไม่กลับมาที่เกาหลีใต้ได้
เบคาห์ได้ร่วมกับงานกับกาฮีซึ่งเคยเป็นเพื่อนร่วมวงด้วยกันในเพลง "Sinister ซึ่งในเพลงเป็นอัลบั้มเดี่ยวที่สองของกาฮีซึ่งชื่อว่า Who Are You?
เทียนไข

เทียนไข หรือ เทียน เป็นวัสดุให้แสงสว่างที่ประกอบด้วยแท่งไข, ขี้ผึ้ง หรือพาราฟินที่ด้านในฝังไส้เทียนเอาไว้ ซึ่งเมื่อนำไฟไปจุดที่ไส้ จะทำให้ไขละลายซึมไปตามไส้ ระเหยเป็นก๊าซและติดไฟ ทำให้เกิดเปลวไฟที่ให้แสงสว่าง
การใช้งานเทียนไขส่วนใหญ่มักจะเป็นการให้แสงสว่างหรือความร้อน และสมัยโบราณก่อนจะมีนาฬิกา ยังมีการใช้เทียนไขจับเวลาอีกด้วย
ฝอยขัดหม้อ

ฝอยขัดหม้อ  เป็นเหล็กกล้าคาร์บอนต่ำที่ถูกขูดเป็นฝอยละเอียดและปั่นรวมเป็นแผ่น ใช้ในการขัดทำความสะอาดไม้, โลหะ, เครื่องครัว หรือกระจก
เนื่องจากฝอยขัดหม้อมีเนื้อเหล็กเป็นฝอยละเอียด มีพื้นที่สัมผัสกับอากาศได้มาก ทำให้สามารถติดไฟแล้วลุกไหม้ให้ประกายเหมือนดอกไม้ไฟ จึงนิยมนำมาใช้เป็นเอฟเฟกต์ในการถ่ายภาพ หรือใช้เป็นเชื้อไฟในกรณีฉุกเฉินเนื่องจากติดไฟได้ง่ายแม้เปียกน้ำ และสามารถใช้เพียงประกายไฟ หรือแบตเตอรี่ (โดยนำฝอยขัดหม้อไปลัดวงจรให้เกิดความร้อน) เพื่อจุดไฟได้
นกเค้าใหญ่พันธุ์สุมาตรา

นกเค้าใหญ่พันธุ์สุมาตรา (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Bubo sumatranus") นกล่าเหยื่อชนิดหนึ่ง จำพวกนกเค้าแมว หรือนกเค้า
มีลักษณะทั่วไปคล้ายกับนกทึดทือมลายู ("Ketupa ketupu") ต่างกันที่ตรงที่มีขนคลุมขาท่อนล่าง จะงอยปากสีน้ำตาลอ่อน ตาสีน้ำตาล ขนหูใหญ่และยาวมากสีน้ำตาล อกสีน้ำตาล ท้องสีขาว ขนด้านบนมีลายขวางเล็ก ๆ สีเหลืองซีด ส่วนขนด้านล่างมีลายขวางเล็ก ๆ สีน้ำตาลปนพื้นขาว มีลายบั้งกระจายตรงขนปีก ในขณะที่ยังเป็นลูกนกหรือยังไม่โตเต็มที่ ขนตามลำตัวจะเป็นสีขาวหรือสีอ่อน
พบกระจายพันธุ์ในป่าดิบในแหลมมลายู โดยพบได้จนถึงหมู่เกาะซุนดา ในบริเวณที่เป็นที่ราบขึ้นไปถึงระดับสูง 600 เมตร ในประเทศไทยพบได้เฉพาะในภาคใต้ตั้งแต่แนวเทือกเขาตะนาวศรีเท่านั้น ในวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2556 มีรายงานพบเป็นครั้งแรกในสวนผลไม้ที่อำเภอศรีนครินทร์ จังหวัดพัทลุง นับเป็นนกเค้าแมวชนิดที่หายาก มีพฤติกรรมหากินทั้งกลางวันและกลางคืน ในขณะที่บินมักส่งเสียงร้อง "ฮุก ไอ โอ" และ "อ๊าว" ไปด้วย ปกติจะอาศัยอยู่ตามลำพังเพียงตัวเดียว อาหารที่กินเป็นสัตว์เล็ก ๆ เช่น หนู, กระรอก, นก, งู และแมลง
นกเค้าแมวหิมะ

นกเค้าแมวหิมะ หรือ นกเค้าหิมะ (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Bubo scandiacus") นกล่าเหยื่อชนิดหนึ่ง ในวงศ์นกเค้าแมว (Strigidae)
นกเค้าแมวหิมะจัดเป็นนกเค้าแมวที่มีขนาดใหญ่ มีลักษณะเด่น คือ ขนตามลำตัวเป็นสีขาวล้วนสะอาด มีหัวกลมสีเหลือง ดวงตากลมโตสีดำ, สีฟ้า หรือสีเหลือง เท้ามีขนมาก ขนตามลำตัวโดดเด่นด้วยสีขาวแต้มด้วยบางส่วนสีดำเป็นแถบแนวนอนหรือลายจุด นกตัวเมียและนกวัยที่ยังไม่โตเต็มที่จะมีจุดดำขึ้นตามลำตัวมากกว่า ในขณะที่ตัวผู้เป็นสีขาวเกือบทั้งหมด และสีขนอาจเปลี่ยนไปตามฤดูกาลเพียงเล็กน้อย
ตัวเมียมีขนาดใหญ่กว่าตัวผู้ มีขนาดความยาวลำตัวประมาณ 51–68.5 เซนติเมตร (20–27 นิ้ว) ในขณะที่ตัวเมียประมาณ 66 เซนติเมตร (26 นิ้ว) ความยาวปีกประมาณ 137–164 เซนติเมตร (54–65 นิ้ว) เมื่อกางออก 137–164 เซนติเมตร (54–65 นิ้ว) น้ำหนักประมาณ 1,134–2,000 กรัม (40–70 ออนซ์) ตัวเมียประมาณ 1,707 กรัม (60 ออนซ์) ตัวผู้ประมาณ 1,612 กรัม (57 ออนซ์) จัดเป็นนกเค้าแมวที่มีขนาดใหญ่เป็นอันดับสามของโลก 
นกเค้าแมวหิมะ พบกระจายพันธุ์ในแถบซีกโลกทางตอนเหนือ เช่น เขตทุนดราทางตอนเหนือของทวีปอเมริกาเหนือและยุโรปตอนเหนือบริเวณใกล้กับขั้วโลกเหนือ, วงกลมอาร์กติก หรือสแกนดิเนเวีย หากินช่วงกลางวันตั้งแต่เช้าถึงค่ำ มีความแข็งแรงและมั่นคงบินมีประสิทธิภาพและรวดเร็ว บินสั้น ๆ ใกล้พื้นดิน นกเค้าแมวหิมะมีความก้าวร้าวเมื่อทำรังวางไข่ นกเค้าแมวหิมะทำรังบนพื้นดินที่เป็นทุ่งหญ้าในช่วงฤดูร้อนของเขตอาร์กติก วางไข่ครั้งละ 6–8 หรือ 10 ฟอง โดยไข่ฟองแรกจะฟักเป็นตัวก่อนฟองสุดท้ายประมาณ 2 สัปดาห์ ทั้งตัวผู้และตัวเมียจะช่วยกันดูแลไข่และลูกนก พ่อแม่นกจะฉีกเหยื่อเป็นชิ้น ๆ ก่อนจะป้อนให้ จนกว่าลูกนกจะโตพอแล้วจึงจะกลืนกินทั้งตัว จนกระทั่งลูกนกอายุได้ 6 สัปดาห์จึงพอจะช่วยเหลือตัวเองได้ นกเค้าแมวหิมะมีพฤติกรรมการเลี้ยงลูกนกต่างจากนกล่าเหยื่อชนิดอื่น ๆ ตรงที่จะดูแลลูกนกตัวที่อ่อนแอที่สุดด้วยโดยไม่ทอดทิ้ง เมื่อลูกนกค่อย ๆ โตขึ้น จะมีขนสีเทาขึ้นปกคลุมลำตัว และพ่อแม่นกจะทิ้งลูกนกให้อยู่ตามลำพังมากขึ้น ลูกนกเค้าแมวหิมะจะเริ่มหัดบินก่อนที่จะเข้าสู่ฤดูหนาว
มีพฤติกรรมในการล่าเหยื่อด้วยการเฝ้ารอ หรือกระทั่งติดตามเหยื่อ ส่วนใหญ่มักล่าเหยื่อในเวลากลางวัน เหยื่อมีทั้งถูกจับบนพื้นและในอากาศ เหยื่อขนาดเล็กจะถูกกลืนทั้งหมด เหยื่อขนาดใหญ่จะถูกฉีกเป็นชิ้นใหญ่ กินอาหารจำพวกสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมหรือสัตว์เลือดอุ่นขนาดเล็ก เช่น นก, หนูเลมมิ่ง, กระรอก, กระต่าย, เป็ด, ห่าน หรือแม้กระทั่งลูกของหมาป่าหรือหมาจิ้งจอกขนาดเล็ก แต่จะไม่ล่าใกล้รังของนกชนิดอื่น แต่ขณะเดียวกันไข่นกหรือลูกนกก็ถูกรังควาญจากหมาป่าหรือหมาจิ้งจอกด้วยเช่นกัน
บูโดกัน (วงดนตรี)

บูโดกัน  เป็นกลุ่มศิลปินป็อปร็อกจากค่ายจีนี่ เรคคอร์ด ในสังกัดจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ มีสมาชิกจำนวน 5 คน เป็นวงดนตรีผู้หญิงล้วนวงแรกของค่าย เพลงที่สร้างชื่อเสียงให้กับวงคือเพลง "ขอให้เหมือนเดิม" จากอัลบั้ม "Budokan"
ประวัติ.
บูโดกัน ถือกำเนิดขึ้นในวงการเพลงไทย ในปีพ.ศ. 2543 ภายใต้สังกัดจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ เอกลักษณ์ที่โดดเด่นของวงนี้คือมีสมาชิกเป็นผู้หญิงล้วนทั้งหมด 5 คน ประกอบด้วย 'อิน' อินทิรา ยืนยง (ร้องนำ), 'หนิง' อารี โกวัฒนาภรณ์ (กลอง), 'เสริม' เสริมศิริ เตชะธเนศ (กีตาร์), 'แป้ง' รัชดาภา รัชตะวรรณ (คีย์บอร์ด-เปียโน), และ 'น้อง' ทัศนีย์ ขจรโยธิน (เบส)
สำหรับอัลบั้มแรกมีชื่อเดียวกับวงว่า "บูโดกัน (Budokan)" ประกอบไปด้วยเพลง ไชยา, ขอให้เหมือนเดิม, อรทัย, อย่าปล่อยให้เขาเห็นน้ำตา, ว่ากันไป, ไม่ได้รักเธอ, เปลี่ยนไปแล้ว, รักเฉย ๆ, ไม่เอานะ และเพลง ยินดีที่ได้รู้จัก โดยเพลง "ขอให้เหมือนเดิม" เป็นเพลงที่ได้รับความนิยมอย่างสูงสุดในอัลบั้ม จนทำให้ชื่อของ "บูโดกัน" แจ้งเกิดในฐานะวงดนตรีหน้าใหม่อย่างรวดเร็ว
หลังจากนั้น " บูโดกัน" มีผลงานเพลงออกมาอีก 2 ชุด โดยทิ้งช่วงระยะห่างการทำงานเพลงเกือบ 5 ปี ได้แก่อัลบั้ม "เย้ เย" (พ.ศ. 2547) และอัลบั้ม "ที่ 1 ของใจ" (พ.ศ. 2549) ผลงานเพลงที่ได้รับความนิยมตั้งแต่อัลบั้มแรกจนอัลบั้มสุดท้ายคือเพลง ขอให้เหมือนเดิม, ไชยา, ไม่ได้รักเธอ, ไม่อยากทำให้ลำบากใจ, คนใจร้าย, ร้องไห้ด้วยคน เป็นต้น
นอกจากมีอัลบั้มเต็มแล้ว บูโดกันยังมีอัลบั้มพิเศษอีกหลายอัลบั้ม ได้แก่อัลบั้ม "ไม่รักเธอได้ไง" (พ.ศ. 2543) ในอัลบั้มชุดนี้ยังเพิ่มเพลงใหม่อีกหลายเพลงคือ จุ๊..จุ๊, ไม่มีเธอ ไม่มีใคร, รักแท้ เป็นต้น อัลบั้มต่อมาคือ "Love Impression" (พ.ศ. 2549) เป็นอัลบั้มที่นำเพลงเก่าของคุณนันทิดา แก้วบัวสายมาร้องใหม่ในสไตล์ของบูโดกัน
หลังจากได้ออกผลงานอัลบั้มชุดสุดท้าย วงบูโดกันได้ถูกยุบไป สาเหตุเพราะท้อใจกับพวกแผ่นผี และพิษเศรษฐกิจ ทุกคนจึงแยกย้ายไปทำงานของตนเอง
ในปี 2556 "บูโดกัน" ได้กลับมารวมตัวกันอีกครั้งโดยนำเพลงของค่ายคีตาเรคคอร์ด กลับมาทำใหม่ เพื่อร่วมงาน "KITA Memories Project" โดยทาง A Play Music เป็นผู้ให้การสนับสนุนทางด้าน Digital download เปิดตัว 2 ซิงเกิลใหม่เพลง "ใจนักเลง" และเพลง "ละลาย" โดยการกลับมาครั้งนี้ ถือเป็นการหวนสู่งานเพลงอีกครั้งในรอบ 7 ปี ที่ห่างหายไป
โตเกียวเมโทรสายโทไซ

โตเกียวเมโทรสายโทไซ เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าที่ให้บริการในกรุงโตเกียว และจังหวัดชิบะ ดำเนินการโดยบริษัทโตเกียว ชื่อของเส้นทางมีความหมายว่า "สายตะวันออก-ตะวันตก" มีแนวเส้นทางระหว่างสถานี นะกะโนะ ในนะกะโนะ กับสถานี นิชิฟุนะบะชิ ในเมืองฟุนะบะชิ สายนี้เรียกอีกชื่อหนึ่งว่า สาย 5 สีประจำเส้นทางคือสีฟ้า  และตัวย่อสถานีขึ้นต้นด้วย T
ระบบรถไฟฟ้า.
รถไฟฟ้า 10 คันต่อขบวน ความเร็วสูงสุด 100 กิโลเมตรต่อชั่วโมง
โตเกียวเมโทรสายยูรากุโจ

<ns>0</ns>
 <revision>
 <parentid>12031814</parentid>
 <timestamp>2025-06-18T10:31:44Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>阿南之人</username>
 </contributor>
 <comment></comment>
 <origin>12374484</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
โตเกียวเมโทรสายยูรากุโจ เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าที่ดำเนินการโดยโตเกียวเมโทร ในกรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น โดยเชื่อมต่อระหว่างสถานี วะโกชิ (เมืองวาโก จังหวัดไซตะมะ) และสถานี ชินคิบะ (โคโต) ในแผนที่เส้นทาง กำหนดให้เส้นทางนี้ใช้สีทอง  ตัวย่อของสถานีขึ้นด้วยตัว Y
รายชื่อสภานี.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
โตเกียวเมโทรสายนัมโบกุ

โตเกียวเมโทรสายนัมโบะกุ เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าในกรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ดำเนินการโดยโตเกียวเมโทร ความหมายของชื่อหมายถึง "สายเหนือ-ใต้" โดยวิ่งระหว่างสถานี เมะงุโระ (ชินะงะวะ) กับสถานี อะกะบะเนะ-อิวะบุชิ (คิตะ) เรียกในอีกชื่อว่า สาย 7 สีประจำเส้นทางคือสีเขียวมรกต  ตัวย่อเส้นทางคือ "N"
ยุทธการที่แฮเค้า

ศึกแฮเค้า  เป็นสงครามที่รบกันระหว่างซุนกวน กับเล่าเปียว เกิดขึ้นในช่วงปี พ.ศ. 746 ในช่วงปลาย ราชวงศ์ฮั่นตะวันออก กองกำลังของซุนกวนพยายามที่จะปราบผู้บัญชาการเมืองกังแฮ (ปัจจุบันเป็นเขตยุนเม็ง, มณฑลหูเป่ย์) ซึ่งได้รับการปกป้องโดยแม่ทัพของเล่าเปียว หองจอ สงครามไม่มีผลสรุป ในขณะที่กองกำลังจะซุนกวนก็ไม่สามารถที่จะยึดกังแฮได้แม้เมื่อหองจอ ถอยทัพก็ตาม
พัก โซ-จิน

พัก โซ-จิน (Hangul: 박소진) หรือชื่อที่ใช้ในการแสดงว่า โซจิน (Hangul: 소진) เกิด 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2529 เป็น นักร้อง ไอดอล นักแต่งเพลง ชาวเกาหลีใต้ รู้จักในฐานะสมาชิกวง Girl's Day (เกิร์ลสเดย์)
ประวัติ.
โซจิน เกิด 21 พฤษภาคม 1986 ใน โซล เกาหลีใต้ เธอศึกษาอยู่ที่ Yeongnam University คณะวิศวกรรมศาสตร์ เอกวิศวกรรมเครื่องกล 
อาชีพ.
เกิรล์สเดย์.
วันที่ 27 กรกฎาคม 2010 โซจินเปิดตัวในสถานะสมาชิกของวง เกิรล์สเดย์ ในรายการ มิวสิกแบงก์ ทาง ช่อง เคบีเอส เปิดตัวด้วยซิงเกิล Tilt My Headเกิรล์สเดย์ ได้ออกอัลบั้มเต็มรูปแบบ 2 และ 3 อีพีเอสทั้งหมด 
เดี่ยว.
ในเดือนเมษายน ปี 2013 โซจินได้มีโอกาสร่วมงานกับกลุ่มวงดนตรี Electroboyz ในเพลง Ma Boy 3 ซึ่งคัมแบ็กในรายการ มิวสิกแบงก์ Inkigayo โดยมาแทน นานะ จากวง อาฟเตอร์สกูล
สุขภาพ.
เมื่อวันที่ 11 กรกฎาคม 2011 โซจินถูกนำตัวส่งเข้าห้องฉุกเฉินของโรงพยาบาลเนื่องจากปัญหาระบบการหายใจของเธอ ทางดรีมทีเอ็นเตอเทนเมนต์ ต้นสังกัดของโซจินออกมากล่าวว่า เนื่องจากน้ำหนักของเธอได้ลดลงอย่างรวดเร็วก่อนที่จะมีกิจกรรมคัมแบ็กกลับมา น้ำหนักของเธอลดลงมาเป็น 43 กิโลกรัมจาก 47 กิโลกรัม ตอนนั้นเธอกำลังอยู่ในช่วงโปรโมตเพลง Hug Me Once ซึ่งเมื่อไม่กี่วันก่อนหน้าพบว่าเธอได้มีการแสดงโชว์ที่ขาดความมั่นคง โชคดีที่หลังจากการตรวจสอบไม่มากนัก เธอถูกพบว่าไม่อยู่ในภาวะอันตรายเฉียบพลัน ซึ่งเหตุที่เกิดขึ้นคาดว่าเธอได้รับความเครียดเนื่องจากตารางงานในการคัมแบ็ก
รถไฟใต้ดินปูซาน สาย 1

รถไฟใต้ดินปูซาน สาย 1 เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าแนวเหนือ-ใต้ในนครปูซาน ประเทศเกาหลีใต้ มีระยะทาง 34 สถานี ใช้รถไฟฟ้า 8 คันต่อขบวน สีประจำเส้นทางคือสีส้ม ให้บริหารระหว่างเวลา 5:05/5:10 - 00:35/00:30 น. ใช้เวลาในการเดินทางตลอดเส้นทาง 1 ชั่วโมง 2 นาที
แหล่งข้อมูลอื่น.
 <ns>10</ns>
 <id>311477</id>
 <redirect title="แม่แบบ:คอมมอนส์-หมวดหมู่" />
 <revision>
 <id>4294190</id>
 <parentid>2467571</parentid>
 <timestamp>2012-09-23T09:50:13Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Octahedron80</username>
 <id>1803</id>
 </contributor>
 <comment>เปลี่ยนทางไปที่ </comment>
 <origin>4294190</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
รถไฟใต้ดินปูซาน สาย 2

<table class="infobox" style="width: 22em"></table>
รถไฟใต้ดินปูซาน สาย 2 เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าแนวตะวันออก-ตะวันตกในนครปูซาน ประเทศเกาหลีใต้ มีระยะทาง จำนวน 43 สถานี โดยมี 1 สถานีที่ไม่เปิดให้บริการ ใช้รถไฟฟ้า 6 คันต่อขบวน โดยการก่อสร้างเริ่มต้นในปี ค.ศ. 1991 ช่วงแรกระยะทาง 21 สถานี ปัจจุบันเส้นทางนี้ใช้เวลาในการเดินทางตลอดสาย 1 ชั่วโมง 24 นาที
แหล่งข้อมูลอื่น.
 <ns>10</ns>
 <id>311477</id>
 <redirect title="แม่แบบ:คอมมอนส์-หมวดหมู่" />
 <revision>
 <id>4294190</id>
 <parentid>2467571</parentid>
 <timestamp>2012-09-23T09:50:13Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Octahedron80</username>
 <id>1803</id>
 </contributor>
 <comment>เปลี่ยนทางไปที่ </comment>
 <origin>4294190</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
เหยี่ยวปลาใหญ่หัวเทา

เหยี่ยวปลาใหญ่หัวเทา (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Ichthyophaga ichthyaetus") นกล่าเหยื่อชนิดหนึ่ง ในวงศ์เหยี่ยวและอินทรี (Accipitridae) ที่พบในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ จัดเป็นเหยี่ยวขนาดใหญ่ลำตัวยาวถึง 72 เซนติเมตร มีลักษณะสังเกตได้ง่าย คือ ส่วนหัวสีเทา ลำตัวสีน้ำตาล ส่วนท้องตอนล่างและหางสีขาว เฉพาะที่หางตอนปลายมีแถบสีดำคาด นกอายุน้อยลำตัวสีน้ำตาลอ่อน มีลายขีดน้ำตาลใต้ท้องและลายประสีน้ำตาลบนส่วนหาง จะงอยปากสีน้ำตาลปนเทา แข้งและเท้าสีเทาอ่อน ชอบเกาะอยู่ตามยอดไม้สูง คอยจ้องลงโฉบจับปลาและสัตว์น้ำอื่น ๆ กินเป็นอาหาร สร้างรังอยู่ตามต้นไม้ที่ขึ้นอยู่ใกล้แหล่งน้ำ รังอยู่สูง 10-30 เมตรหรืออยู่บนยอดของต้นไม้ วางไข่ครั้งละ 2-3 ฟอง
พบกระจายพันธุ์ตั้งแต่อนุทวีปอินเดีย, เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ จนถึงซูลาเวซี มีพฤติกรรมอาศัยอยู่โดดเดี่ยวตามลำน้ำใหญ่ในป่า, อ่างเก็บน้ำ , นาข้าวตามชายฝั่งทะเล และในป่าพรุที่มีกระแสน้ำไหลเอื่อย ๆ หรือน้ำนิ่ง ในประเทศในอดีตพบได้ทั่วทุกภาค แต่ในปัจจุบัน มีรายงานพบในบริเวณเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าห้วยขาแข้ง จังหวัดอุทัยธานี และเขตห้ามล่าสัตว์ป่าป่าพรุ จังหวัดนราธิวาส และพบจำกัดอยู่ในเฉพาะบริเวณป่าระดับต่ำและอยู่ในสภาวะใกล้สูญพันธุ์ไปจากธรรมชาติแล้ว ยังไม่มีรายงานยืนยันแน่ชัดว่าเหยี่ยวปลาใหญ่หัวเทาจะสามารถใช้แหล่งน้ำที่มนุษย์สร้างขึ้นโดยการทำเขื่อนเก็บน้ำเพื่อการชลประทานและการผลิตพลังงานไฟฟ้าได้หรือไม่ ในประเทศสิงคโปร์พบว่าทำรังอยู่ริมอ่างเก็บน้ำในเดือนมกราคม
รถไฟใต้ดินปูซาน สาย 3

รถไฟใต้ดินปูซาน สาย 3 เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าในนครปูซาน ประเทศเกาหลีใต้ ก่อสร้างระหว่างปี ค.ศ. 1997 - 2005 เปิดให้บริการวันที่ 28 พฤศจิกายน ค.ศ. 2005 ระยะทาง 18.3 กิโลเมตร จำนวน 17 สถานี รถไฟฟ้า 4 คันต่อขบวน ส่วนหนึ่งของเส้นทางสายนี้ ได้แยกตัวออกไปเป็นสาย 4
แหล่งข้อมูลอื่น.
 <ns>10</ns>
 <id>311477</id>
 <redirect title="แม่แบบ:คอมมอนส์-หมวดหมู่" />
 <revision>
 <id>4294190</id>
 <parentid>2467571</parentid>
 <timestamp>2012-09-23T09:50:13Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Octahedron80</username>
 <id>1803</id>
 </contributor>
 <comment>เปลี่ยนทางไปที่ </comment>
 <origin>4294190</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
รถไฟใต้ดินปูซาน สาย 4

รถไฟใต้ดินปูซาน สาย 4 เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าระบบล้อยางในนครปูซาน ประเทศเกาหลีใต้ ดำเนินการโดย การขนส่งปูซาน เปิดให้บริการวันที่ 30 มีนาคม ค.ศ. 2011 มีจำนวน 14 สถานี แบ่งเป็น 8 สถานีใต้ดิน 1 สถานีระดับดิน และ 5 สถานียกระดับ สีประจำเส้นทางคือสีน้ำเงิน ใช้เวลาในการเดินทาง 24 นาที
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้านุ่ม

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้านุ่ม (พ.ศ. 2326 - พ.ศ. 2381) พระราชธิดาพระองค์ที่ 11 ในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ที่ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาปุย
พระประวัติ.
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้านุ่ม ประสูติเมื่อ พ.ศ. 2326 เป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ที่ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาปุย
ในรัชกาลที่ 2 พระองค์เจ้านุ่มได้ทำราชการข้างใน เมื่อครั้งพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย โปรดเกล้าฯ ให้สร้างสวนขวา โดยมีพระเจ้าลูกยาเธอ กรมหมื่นเจษฎาบดินทร์ เป็นแม่กองจัดการสร้าง โปรดฯ ให้ขยายสระที่สร้างตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ 1 ออกไป และโปรดให้สร้างเก๋งแพขึ้นในสระ พระราชทานให้เจ้านายฝ่ายในตกแต่งประกวดประขันกันถึง 27 หลัง ในครั้งนั้นพระองค์เจ้านุ่มทรงได้รับพระราชทานด้วย ปรากฏใน "พระราชพงศาวดารกรุงรัตนโกสินทร์ รัชกาลที่ 2" เรื่องสร้างสวนขวา ว่า
"...การสร้างสวนขวาครั้งนั้น สร้างพระมหามณเฑียรที่ประทับในสวน... แลให้ขุดสระใหญ่ในสวนนั้นยาว ๓ เส้น ๔ วา กว้าง ๒ เส้น ๘ วา... ทำเก๋งแลก่อภูเขาไว้ริมเกาะ ๆ ละ ๒ เก๋งบ้าง ๓ เก๋งบ้าง ขอบสระใหญ่นั้นให้ก่อภูเขาทำเก๋งลงที่ลาด ๆ ท่วงทีเหมือนอย่างแพจอดไว้รอบสระ เรียกว่าแพ หลังเก๋งแพให้ปลูกต้นไม้ใหญ่ ๆ มีผลต่าง ๆ... แล้วมอบให้พระราชวงษานุวงษ์ฝ่ายน่าฝ่ายใน แลท้าวนางผู้ใหญ่ในพระราชวังที่สมควรจะแต่งเก๋งแต่งแพได้ ให้เปนเจ้าของแต่งแพพระองค์ละแพ... พระเจ้าน้องนางเธอ พระองค์เจ้านุ่ม ๑... รวมพระองค์เจ้ายี่สิบเจ็ดหลัง..."
พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระราชนิพนธ์ถึงพระองค์ใน "ปฐมวงศ์" ว่า
"...พระองค์เจ้านุ่ม เปนผู้ใหญ่กว่าทุกพระองค์บรรดาซึ่งมีพระชนมพรรษา อ่อนกว่าเจ้าฟ้ากรมหลวงเทพวดีลงมา เจ้าจอมมารดาเปนเจ้าจอมข้าหลวงเดิม เปนญาติเจ้าพระยานครราชสิมาทองอิน พระองค์เจ้าพระองค์นี้ได้ทำราชการข้างใน ในแผ่นดินพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาไลย..."
สิ้นพระชนม์ในรัชกาลที่ 3 เมื่อพ.ศ. 2381 พระชันษา 55 ปี พระราชทานเพลิงพระศพ ณ พระเมรุ ท้องสนามหลวง เมื่อพ.ศ. 2382
มหาวิทยาลัยติรานา

มหาวิทยาลัยได้ก่อตั้งขึ้นในปี 1957 ในขณะที่มหาวิทยาลัยแห่งรัฐของติรานา (University of Shtetëror i Tiranes) ผ่านการรวมกันของห้าสถาบันที่มีอยู่ของการศึกษาขั้นสูงที่สำคัญที่สุดของติรานา ซึ่งเป็นสถาบันวิทยาศาสตร์การก่อตั้งขึ้นในปี 1947 ระหว่าง 13 เมษายน 1985 และ 1992 (ในช่วงระบอบคอมมิวนิสต์), มหาวิทยาลัยถูกเรียกว่า Enver Hoxha หลังจากนั้นเมื่อระบอบเผด็จการแอลเบเนีย Enver Hoxha ได้เสียชีวิตเมื่อวันที่ 11 เมษายน 1985 มหาวิทยาลัยจึงได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น มหาวิทยาลัยติรานา (University of Tiranes) 
ปัจจุบันมหาวิทยาลัยติรานาเป็นมหาวิทยาลัยของรัฐบาล มีอาจารย์ประมาณ 600 คน มีนักศึกษาประมาณ 14000 กว่าคน มีสีประจำมหาวิทยลัยคือ สีแดงและสีดำ ซึ้งเป็นสีในธงชาติของแอลเบเนียด้วย มีวิทยาเขตมากมาย เช่น urban, decentralized. A new suburban, centralized campus is under construction. เป็นต้น 
หลักสูตรที่เปิดสอน.
คณะแพทยศาสตร์ 
คณะแพทยศาสตร์ คณะซึ่งมีนักศึกษา มากกว่า 5000 คน เป็นคณะที่มีการแข่งขันกันมากที่สุดนอกจากนี้คณะยังได้ทำการเคลื่อนไหวเพื่อแยกออกจากหมาวิทยาลัย โดยใช้รูปแบบโรงเรียนแพทย์ด้วยตัวเอง คณะประกอบด้วยการแพทย์ทั่วไปทันตกรรม เภสัชกรรม
คณะสังคมศาสตร์ ประกอบด้วย ปรัชญา สังคมวิทยา จิตวิทยา การรักษาความปลอดภัยทางสังคม
คณะ วิทยาศาสตร์ธรรมชาติ ประกอบด้วย คณิตศาสตร์ ฟิสิกส์ เคมี ชีววิทยา สารสนเทศ เภสัชวิทยา
คณะ ประวัติศาสตร์ และ ภาษาศาสตร์ ประกอบด้วย ประวัติ ภูมิศาสตร์ ภาษาแอลเบเนีย วารสารศาสตร์
คณะนิติศาสตร์
คณะวิทยาศาสตร์ เศรษฐกิจ ประกอบด้วย ธุรกิจ สารสนเทศ การเงิน การบัญชี เศรษฐศาสตร์ บริหารธุรกิจ การตลาด, การท่องเที่ยว
คณะ ภาษาต่างประเทศประกอบด้วย ภาษาอังกฤษ ภาษาฝรั่งเศส ภาษาอิตาลี ภาษาสเปน ภาษาเยอรมัน ภาษาตุรกี ภาษารัสเซีย ภาษากลุ่มบอลข่าน ภาษาจีน
และภาควิชาพลศึกษา
เหยี่ยวปลาเล็กหัวเทา

เหยี่ยวปลาเล็กหัวเทา (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Ichthyophaga humilis") นกล่าเหยื่อชนิดหนึ่ง ในวงศ์เหยี่ยวและอินทรี (Accipitridae)
จัดเป็นเหยี่ยวปลาชนิดหนึ่ง มีขนาดคล้ายกับเหยี่ยวปลาใหญ่หัวเทา ("I. ichthyaetus") แต่มีขนาดเล็กกว่า โดยมีความยาวประมาณ 51-64 เซนติเมตร และน้ำหนักน้อยกว่ากันถึงเท่าตัว ขนปกคลุมตามลำตัวสีน้ำตาล ท้อง, คอ และโคนหางมีสีขาว หางมีสีน้ำตาล ใบหน้ามีสีเหลือง จะงอยปากสั้นงุ้มหลายแหลมมีสีดำ อุ้งเท้ามีสีน้ำตาล นิ้วยาวแข็งแรง เล็บแหลมคมใช้สำหรับจับและฉีกเหยื่อ
มีพฤติกรรมชอบอยู่อาศัยเพียงลำพังตัวเดียวบนยอดไม้สูง โฉบเหยื่อจากผิวน้ำ มีเสียงร้อง "โย่ว โย่ว โย่ว" ลูกนกที่ยังโตไม่เต็มที่มีขนสีน้ำตาลอ่อน 
พบกระจายพันธุ์ตามริมแหล่งน้ำขนาดใหญ่ตั้งแต่อนุทวีปอินเดียจนถึงเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ในประเทศไทยจัดเป็นนกประจำถิ่นที่หาได้ยาก โดยจะพบได้เฉพาะบางพื้นที่
รถไฟใต้ดินแทกู สาย 1

รถไฟใต้ดินแทกู สาย 1 เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าในนครแทกู ประเทศเกาหลีใต้ ดำเนินการโดยการขนส่งมวลชนแทกู สีประจำเส้นทางคือสีแดงเข้ม เปิดให้บริการวันที่ 26 พฤศจิกายน ค.ศ. 1997 อย่างไรก็ตาม เส้นทางนี้ได้ปิดทำการชั่วคราวในกลางปี ค.ศ. 2003 เนื่องจากเกิดเหตุเพลิงไหม้ ปัจจุบันเส้นทางนี้มีระยะทาง 25.9 กิโลเมตร ใช้เวลาในการเดินทาง 50 นาที 30 วินาที
มหาวิทยาลัยไซปรัส

มหาวิทยาลัยไซปรัส ก่อตั้งขึ้นในปี 1989 และได้รับนักศึกษาเป็นครั้งแรกในปี 1992 มหาวิทยาลัย ได้รับการก่อตั้งขึ้นในการตอบสนองต่อความต้องการทางปัญญาที่เพิ่มขึ้นของคน ไซปรัสและเป็นที่วางไว้อย่างดีเพื่อตอบสนองแรงบันดาลใจของหลายประเทศ 
มหาวิทยาลัยเป็นชุมชนที่แข็งแรงของนักวิชาการมีส่วนร่วมในการผลิตและการกระจายของความรู้ แม้จะมีประวัติสั้น ๆ ของมหาวิทยาลัยไซปรัสได้รับความชื่นชมของสังคมไซปรัส มหาวิทยาลัยได้รับนักศึกษาส่วนใหญ่เป็นนักศึกษาระดับปริญญาตรีคือการสอบเข้าที่จัดโดยกระทรวงการศึกษาและวัฒนธรรมของสาธารณรัฐไซปรัส นอกจากนี้ยังมีจำนวนที่จะสงวนไว้สำหรับนักเรียนที่มีความต้องการพิเศษหรือมีความยากจน เพื่อที่พยายามจะทำเพื่อนำเสนอการปฏิบัติให้กับนักเรียนที่ประสบปัญหา โดยเฉพาะไม่ว่าจะเป็นการเข้าถึงสิ่งอำนวยความสะดวกของมหาวิทยาลัยหรือความช่วยเหลือเกี่ยวกับปัญหาทางวิชาการ เมื่อมหาวิทยาลัยไซปรัสได้เปิดให้กับนักเรียน มีนักศึกษาในชั้นเรียนที่เข้ามาศึกษาต่อเพียง 486 คน แต่หลังจากนั้นนักศึกษาระดับปริญญาตรี ระหว่างปีการศึกษา 2010-2011 มีถึง 4691 คน 
หลักสูตรที่เปิดสอน.
มีแปดคณะภายในมหาวิทยาลัยคือ
คณะมนุษยศาสตร์: สามหน่วยงานและศูนย์ภาษา คณะบริสุทธิ์และวิทยาศาสตร์ประยุกต์: ห้าหน่วยงานและสมุทรศาสตร์ศูนย์ คณะสังคมศาสตร์และการศึกษา: สี่หน่วยงานและศูนย์การศึกษาออฟ คณะเศรษฐศาสตร์และการจัดการ: สองฝ่ายศูนย์วิจัยเศรษฐกิจและศูนย์การวิจัยการธนาคารและการเงิน คณะวิศวกรรมศาสตร์: สี่แผนกนาโนเทคโนโลยีศูนย์วิจัย Kios ศูนย์วิจัยสำหรับระบบอัจฉริยะและเครือข่ายและ Nireas นานาชาติน้ำศูนย์วิจัย คณะอักษร: สามหน่วยงานและหน่วยวิจัยทางโบราณคดี บัณฑิตวิทยาลัย และ แพทย์ของโรงเรียน
ห้องสมุด.
ห้องสมุดมีหนังสือมากกว่า 267289 เล่ม มีการเพิ่มขึ้นแต่ละปีประมาณ 12000 เล่ม คอลเลกชันที่สำคัญในหมู่ผู้ถือครองห้องสมุดรวมถึงการศึกษาของไซปรัส เก็บรวบรวมคอลเลกชันโบราณคดีและตุรกีศึกษา ส่วนใหญ่ของหนังสือที่มีมีการจัดหมวดหมู่และสามารถเรียกข้อมูลจากห้องสมุดแคตตาล็อก (ADVANCE / GEAC) จากคอมพิวเตอร์ที่เชื่อมต่อภายในเครือข่ายมหาวิทยาลัยรวมทั้งจากที่ใดก็ได้ ผ่านทางแคตตาล็อกออนไลน์เข้าถึงประชาชนบนเว็บห้องสมุด (WebOpac) ในปีที่ผ่านมาห้องสมุดของมหาวิทยาลัยไซปรัสได้กลายเป็นแหล่งศึกษาอย่างแท้จริงได้เต็มที่โดยมี อิเล็กทรอนิกส์ (ฟังก์ชันที่ชาญฉลาด) และไฮบริด (เนื้อหาฉลาด) ตั้งแต่คอลเลกชันรวมถึงการพิมพ์ดิจิทัลและวัสดุโสต นอกจากนี้ห้องสมุดมีความสามารถในการผลิตวัสดุในรูปแบบอักษรเบรลล์สำหรับผู้ใช้ที่บกพร่อง
รถไฟใต้ดินอินช็อน สาย 1

รถไฟใต้ดินอินช็อน สาย 1 เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าในนครอินช็อน ประเทศเกาหลีใต้ โดยทดสอบวิ่งครั้งแรกในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1999 และเปิดให้บริการวันที่ 6 ตุลาคม ค.ศ. 1999 จึงทำให้เป็นระบบรถไฟฟ้าแห่งที่ 4 ในเกาหลีใต้ ถัดจาก รถไฟใต้ดินโซล รถไฟใต้ดินปูซาน และรถไฟใต้ดินแทกู ใช้เวลาในการเดินทางประมาณ 57 นาที ส่วนใหญ่เป็นทางใต้ดิน เส้นทางนี้ยังเป็นส่วนหนึ่งของรถไฟใต้ดินโซลอีกด้วย เนื่องจากสามารถเชื่อมต่อกับรถไฟใต้ดินโซล สาย 1 และ AREX ได้
สถานี.
ทุกสถานีตั้งอยู่ในนครอินช็อน ประเทศเกาหลีใต้
รถไฟใต้ดินโซล สาย 2

รถไฟใต้ดินโซล สาย 2 (หรือ "สายวงกลม") เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าวงแหวนในโซล ประเทศเกาหลีใต้ ประกอบด้วยสายหลัก (47.7 กิโลเมตร) สายซองซู (5.4 กิโลเมตร) และสายซินจ็อง (6.0 กิโลเมตร) รวมระยะทางทั้งสิ้น 60.2 กิโลเมตร ความถี่ขบวนรถทุก ๆ 2 นาที 18 วินาที จนถึง 5–6 นาที
รถไฟใต้ดินโซล สาย 2 มีสีประจำเส้นทางคือ สีเขียว
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าพลับ (ในรัชกาลที่ 1)

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าพลับ (พ.ศ. 2328–2409) เป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาคุ้ม
พระประวัติ.
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าพลับ ประสูติเมื่อปีมะเส็ง สัปตศก จ.ศ. 1147 ตรงกับ พ.ศ. 2328 เป็นพระราชธิดาพระองค์ที่ 15 ในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาคุ้ม ซึ่งในเวลาต่อมาเจ้าจอมมารดาคุ้มกับนางทาสชื่อแทนได้คบคิดจะวางเพลิงพระบรมมหาราชวัง จึงถูกไต่สวนและพบว่าเป็นความจริง พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชโปรดเกล้าฯ ให้ลงพระราชอาญา คลอกเพลิงให้ตายทั้งเป็น เมื่อปลายปีจอ โทศก จ.ศ. 1152 (ตรงกับ พ.ศ. 2333) จากนั้นพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชจึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากรมพระศรีสุดารักษ์ ถวายการอภิบาลพระองค์เจ้าพลับจนจำเริญพระชันษา ปรากฏในพระราชนิพนธ์ "ปฐมวงศ์" ในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ความว่า "...พระองค์เจ้าพลับพระองค์หนึ่ง เปนกำพร้าไม่มีเจ้าจอมมารดา พระราชทานมอบให้กรมสมเด็จพระศรีสุดารักษ์ทำนุบำรุง มีพระชนม์ยืนนานได้เปนพระบรมวงษ์เธอผู้ใหญ่ข้างใน ในแผ่นดินประจุบันนี้..."
เมื่อคราวพระราชพิธีบรมราชาภิเษกพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าพลับ เป็นพระบรมวงศ์ฝ่ายในที่มีพระชันษาสูงที่สุด และเป็นผู้ถวายดอกหมากทำด้วยทองคำและพระแส้หางช้างเผือก ดังปรากฏใน "พระราชพงศาวดารกรุงรัตนโกสินทร์ รัชกาลที่ 4" ความว่า "...ครั้นเสด็จถึงในที่ทรงจุดเทียนนมัสการแล้วเสด็จขึ้นพระแท่นบรรทม พระบรมวงศ์ผู้ใหญ่คือพระองค์เจ้าพลับ ถวายดอกหมากทำด้วยทองคำแปด น้ำหนัก ๕ ตำลึง พระแส้หางช้างเผือกผู้ ทรงรับแล้ววางไว้ข้างที่..."
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าพลับ เป็นพระกุลเชษฐ์แห่งพระบรมวงศานุวงศ์ กระทั่งสิ้นพระชนม์เมื่อปีขาล อัฐศก จ.ศ. 1228 ตรงกับ พ.ศ. 2409 สิริพระชันษา 81 ปี นับเป็นพระราชบุตรในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชที่มีพระชันษาสูงที่สุดและมีพระชนม์ชีพอยู่เป็นพระองค์สุดท้าย พระราชทานเพลิงพระศพ ณ พระเมรุ ท้องสนามหลวง เมื่อวันอังคารเดือน 3 แรม 14 ค่ำ ปีขาล อัฐศก จ.ศ. 1228 ตรงกับวันที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2409 (แบบสากลคือ พ.ศ. 2410) ซึ่งการพระศพของพระองค์มีบันทึกใน "พระราชพงศาวดารกรุงรัตนโกสินทร์ รัชกาลที่ 4" ว่า "ครั้นณวันเสาร์ เดือน ๓ แรม ๑๑ ค่ำ ได้เชิญพระโกศพระศพพระบรมวงศ์เธอฝ่ายใน พระองค์เจ้าพลับ ซึ่งประชวรพระโรคชราสิ้นพระชนม์นั้น ตั้งกระบวนแห่แต่หอธรรมสังเวชออก ประตูศรีสุนทรทวารไปออกประตูสกัดเหนือ ตามทางหน้าวัดมหาธาตุไปเข้าประตูพระเมรุด้านตะวันตก เชิญพระศพขึ้นบนพระเบญจา มีการมโหรสพ ๓ วัน ๓ คืน ครั้นรุ่งขึ้นณเดือน ๓ แรม ๑๔ ค่ำ พระราชทานเพลิง"
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าธิดา

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าธิดา (พ.ศ. 2330 - พ.ศ. 2381) พระราชธิดาพระองค์ที่ 19 ในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ที่ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาเอม
พระประวัติ.
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าธิดา ประสูติเมื่อพ.ศ. 2330 เป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ที่ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาเอม
พระนาม ธิดา นั้นสมเด็จพระพนรัตน (แก้ว) วัดพระเชตุพนวิมลมังคลารามราชวรมหาวิหารเป็นผู้ตั้งถวาย โดยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชทรงพระราชนิพนธ์กลอน พระนามพระเจ้าลูกเธอที่สมเด็จพระพนรัตน (แก้ว) ตั้งถวายไว้ว่า
<templatestyles src="แม่แบบ:คำพูด/style.css" />อรุโณทัย อภัยทัต ฉัตร ไกรสร<br>สุริยวงศ์ สุริยา ดารากร<br>ศศิธร คันธรส วาสุกรี<br>สุทัศน์ อุบล มณฑา<br>ดวงสุดา ดวงจักร มณีศรี<br>ธิดา กุณฑล ฉิมพลี<br>กระษัตรี จงกล สุภาธร
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าธิดา สิ้นพระชนม์ในรัชกาลที่ 3 เมื่อพ.ศ. 2381 พระชันษา 52 ปี พระราชทานเพลิงพระศพ ณ พระเมรุ ท้องสนามหลวง วันศุกร์ที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2382
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจงกล

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจงกล (พ.ศ. 2331 - พ.ศ. 2364) พระราชธิดาพระองค์ที่ 21 ในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ที่ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาตานี
พระประวัติ.
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจงกล ประสูติเมื่อพ.ศ. 2331 เป็นพระราชธิดาพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ที่ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาตานี ธิดาเจ้าพระยาอรรคมหาเสนา (บุนนาค) กับท่านลิ้ม มีพระอนุชา ร่วมเจ้าจอมมารดา 1 พระองค์ คือ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นสุรินทรรักษ์
ในสมัยรัชกาลที่ 2 พระองค์เจ้าจงกลได้ทำราชการในการปักสะดึงและการร้อยกรองดอกไม้สด เมื่อครั้งพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย โปรดเกล้าฯ ให้สร้างสวนขวา โดยมีพระเจ้าลูกยาเธอ กรมหมื่นเจษฎาบดินทร์ เป็นแม่กองจัดการสร้าง โปรดฯ ให้ขยายสระที่สร้างตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ 1 ออกไป และโปรดให้สร้างเก๋งแพขึ้นในสระ พระราชทานให้เจ้านายฝ่ายในตกแต่งประกวดประขันกันถึง 27 หลัง ในครั้งนั้นพระองค์เจ้าจงกลทรงได้รับพระราชทานด้วย ปรากฏใน "พระราชพงศาวดารกรุงรัตนโกสินทร์ รัชกาลที่ 2" เรื่องสร้างสวนขวา ว่า
"...การสร้างสวนขวาครั้งนั้น สร้างพระมหามณเฑียรที่ประทับในสวน... แลให้ขุดสระใหญ่ในสวนนั้นยาว ๓ เส้น ๔ วา กว้าง ๒ เส้น ๘ วา... ทำเก๋งแลก่อภูเขาไว้ริมเกาะ ๆ ละ ๒ เก๋งบ้าง ๓ เก๋งบ้าง ขอบสระใหญ่นั้นให้ก่อภูเขาทำเก๋งลงที่ลาด ๆ ท่วงทีเหมือนอย่างแพจอดไว้รอบสระ เรียกว่าแพ หลังเก๋งแพให้ปลูกต้นไม้ใหญ่ ๆ มีผลต่าง ๆ... แล้วมอบให้พระราชวงษานุวงษ์ฝ่ายน่าฝ่ายใน แลท้าวนางผู้ใหญ่ในพระราชวังที่สมควรจะแต่งเก๋งแต่งแพได้ ให้เปนเจ้าของแต่งแพพระองค์ละแพ... พระองค์เจ้าจงกล ๑... รวมพระองค์เจ้ายี่สิบเจ็ดหลัง...""" ราชินิกูลบุนนาคในสายพระนัดดาของพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจงกล คือสมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาประยูรวงศ์ (ดิศ บุนนาค) สำหรับผู้ที่จะเป็นผู้นำในการสืบสกุลบุนนาคสายตรงและสายที่แตกออกไปนั้น พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวจะทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ท่านผู้นั้นเป็นผู้รักษาสมบัติสำหรับสกุลบุนนาค คือ อัฐิเจ้าคุณพระราชพันธุ์ผู้เป็นต้นสกุล ได้แก่ อัฐิของเจ้าพระยาอรรคมหาเสนา (บุนนาค) กับเจ้าคุณนวล และสิ่งของบางอย่างซึ่งพระบาทสมเด็จพระเจ้า อยู่หัวแต่ละพระองค์พระราชทานแก่สมเด็จเจ้าพระยาฯ อาทิเช่น พระทนต์ในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ซึ่งได้พระราชทานให้เจ้าพระยาอรรคมหาเสนา (บุนนาค) เก็บรักษาไว้เมื่อครั้งยังทรงพระชนม์อยู่ สมบัติดังกล่าวนี้รักษามาตั้งแต่ครั้งสมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาศรีสุริยวงศ์ (ช่วง บุนนาค) และพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงมอบให้เจ้าพระยาสุรวงศ์ไวยวัฒน์ (วร บุนนาค) รักษาสืบต่อมา เมื่อท่านถึงแก่อสัญกรรม ก็โปรดเกล้าฯ ให้เจ้าพระยาสุรวงศ์วัฒนศักดิ์ (โต บุนนาค) รักษาสมบัติสำหรับสกุลสืบต่อมา และเมื่อท่านถึงแก่อสัญกรรม ก็ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้พระยาสุริยานุวงศ์ประวัติ (เต็น บุนนาค) เป็นผู้รักษาสมบัติสำหรับสกุลสืบต่อมาจนถึงแผ่นดินสมัยรัชกาล ที่ ๖
พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระราชนิพนธ์ถึงพระองค์ใน "ปฐมวงศ์" ว่า
"...พระองค์เจ้าจงกล เปนพระเชษฐภคินีของกรมหมื่นสุรินทรรักษ์ ร่วมเจ้าจอมมารดา ได้ทำราชการในการสดึง ในแผ่นดินพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาไลย..."
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจงกล สิ้นพระชนม์ในรัชกาลที่ 2 เมื่อพ.ศ. 2364 พระชันษา 33 ปี
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเกสร

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเกสร (พ.ศ. 2332 - พ.ศ. 2360) พระราชธิดาพระองค์ที่ 23 ในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ที่ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาปทุมา
พระประวัติ.
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเกสร ประสูติเมื่อพ.ศ. 2332 เป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ที่ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาปทุมา
พระองค์เจ้าเกสรทรงทำราชการข้างในในรัชกาลที่ 2 พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระราชนิพนธ์ถึงพระองค์ใน "ปฐมวงศ์" ว่า
"...พระองค์เจ้าเกสร ได้ทำราชการข้างใน ในแผ่นดินพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาไลย..."
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเกสร สิ้นพระชนม์ในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย เมื่อพ.ศ. 2360 พระชันษา 28 ปี
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้ามณฑา

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้ามณฑา หรือออกพระนามว่า มณฑาใหญ่ (พ.ศ. 2333 – 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2404) เป็นพระราชธิดาพระองค์ที่ 24 ในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช และเป็นพระองค์เดียวที่ประสูติแต่เจ้าจอมมารดานิ่ม เมื่อปี พ.ศ. 2333 
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้ามณฑา ทรงรอบรู้หนังสือทั้งไทยและขอม จนได้เป็นพระอาจารย์ถวายการสอนพระราชโอรสและพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย, พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว และพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว หลายพระองค์
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้ามณฑาทรงร่วมกับพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอุบล พระขนิษฐาต่างมารดา นิพนธ์เรื่อง "กุมารคำฉันท์" ตีพิมพ์เมื่อปี พ.ศ. 2466
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้ามณฑาประชวรพระโรคหืดและพระโรคชรา สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2404 สิริพระชันษา 71 ปี พระราชทานเพลิงพระศพ ณ วัดบวรนิเวศราชวรวิหาร เมื่อวันที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2404
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้ามณี

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้ามณี หรือ พระองค์เจ้ามณีนิล (พ.ศ. 2333 - 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2408) พระราชธิดาพระองค์ที่ 25 ในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ที่ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาอู่
พระประวัติ.
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้ามณี ประสูติเมื่อพ.ศ. 2333 เป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ที่ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาอู่ ธิดาพระยาเพชรบุรี (บุญรอด)
ในสมัยรัชกาลที่ 2 เมื่อครั้งพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย โปรดเกล้าฯ ให้สร้างสวนขวา โดยมีพระเจ้าลูกยาเธอ กรมหมื่นเจษฎาบดินทร์ เป็นแม่กองจัดการสร้าง โปรดฯ ให้ขยายสระที่สร้างตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ 1 ออกไป และโปรดให้สร้างเก๋งแพขึ้นในสระ พระราชทานให้เจ้านายฝ่ายในตกแต่งประกวดประขันกันถึง 27 หลัง ในครั้งนั้นพระองค์เจ้ามณีทรงได้รับพระราชทานด้วย ปรากฏใน "พระราชพงศาวดารกรุงรัตนโกสินทร์ รัชกาลที่ 2" เรื่องสร้างสวนขวา ว่า
"...การสร้างสวนขวาครั้งนั้น สร้างพระมหามณเฑียรที่ประทับในสวน... แลให้ขุดสระใหญ่ในสวนนั้นยาว ๓ เส้น ๔ วา กว้าง ๒ เส้น ๘ วา... ทำเก๋งแลก่อภูเขาไว้ริมเกาะ ๆ ละ ๒ เก๋งบ้าง ๓ เก๋งบ้าง ขอบสระใหญ่นั้นให้ก่อภูเขาทำเก๋งลงที่ลาด ๆ ท่วงทีเหมือนอย่างแพจอดไว้รอบสระ เรียกว่าแพ หลังเก๋งแพให้ปลูกต้นไม้ใหญ่ ๆ มีผลต่าง ๆ... แล้วมอบให้พระราชวงษานุวงษ์ฝ่ายน่าฝ่ายใน แลท้าวนางผู้ใหญ่ในพระราชวังที่สมควรจะแต่งเก๋งแต่งแพได้ ให้เปนเจ้าของแต่งแพพระองค์ละแพ... พระองค์เจ้ามณี ๑... รวมพระองค์เจ้ายี่สิบเจ็ดหลัง..."
พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระราชนิพนธ์ถึงพระองค์ใน "ปฐมวงศ์" ว่า
"...๕ พระองค์เจ้ามณฑา ๖ พระองค์เจ้ามณีนิล ๗ พระองค์เจ้าดวงสุดา สามพระองค์นี้มีพระชนม์ยืนมาอยู่นาน ได้เปนพระบรมวงษ์เธอผู้ใหญ่ในแผ่นดินประจุบันนี้..."
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้ามณี สิ้นพระชนม์ในรัชกาลที่ 4 เมื่อวันศุกร์ที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2408 เวลาทุ่มเศษ พระชันษา 75 ปี พระอัฐิเก็บไว้ที่พระเบญจาชั้นที่ 2 หอพระนาก
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าดวงสุดา

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าดวงสุดา (พ.ศ. 2333 - พ.ศ. 2410) พระราชธิดาพระองค์ที่ 26 ในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ที่ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาน้อย นับเป็นพระราชธิดาพระองค์สุดท้ายในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ที่สิ้นพระชนม์
พระประวัติ.
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าดวงสุดา ประสูติเมื่อพ.ศ. 2333 เป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ที่ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาน้อย ธิดาพระยาศรีสรราช (บุญเมือง) มีพระเชษฐาร่วมเจ้าจอมมารดาเดียวกัน 1 พระองค์ คือ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นจิตรภักดี
ในสมัยรัชกาลที่ 2 เมื่อครั้งพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย โปรดเกล้าฯ ให้สร้างสวนขวา โดยมีพระเจ้าลูกยาเธอ กรมหมื่นเจษฎาบดินทร์ เป็นแม่กองจัดการสร้าง โปรดฯ ให้ขยายสระที่สร้างตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ 1 ออกไป และโปรดให้สร้างเก๋งแพขึ้นในสระ พระราชทานให้เจ้านายฝ่ายในตกแต่งประกวดประขันกันถึง 27 หลัง ในครั้งนั้นพระองค์เจ้าดวงสุดาทรงได้รับพระราชทานด้วย ปรากฏใน "พระราชพงศาวดารกรุงรัตนโกสินทร์ รัชกาลที่ 2" เรื่องสร้างสวนขวา ว่า
"...การสร้างสวนขวาครั้งนั้น สร้างพระมหามณเฑียรที่ประทับในสวน... แลให้ขุดสระใหญ่ในสวนนั้นยาว ๓ เส้น ๔ วา กว้าง ๒ เส้น ๘ วา... ทำเก๋งแลก่อภูเขาไว้ริมเกาะ ๆ ละ ๒ เก๋งบ้าง ๓ เก๋งบ้าง ขอบสระใหญ่นั้นให้ก่อภูเขาทำเก๋งลงที่ลาด ๆ ท่วงทีเหมือนอย่างแพจอดไว้รอบสระ เรียกว่าแพ หลังเก๋งแพให้ปลูกต้นไม้ใหญ่ ๆ มีผลต่าง ๆ... แล้วมอบให้พระราชวงษานุวงษ์ฝ่ายน่าฝ่ายใน แลท้าวนางผู้ใหญ่ในพระราชวังที่สมควรจะแต่งเก๋งแต่งแพได้ ให้เปนเจ้าของแต่งแพพระองค์ละแพ... พระองค์เจ้าดวงสุดา ๑... รวมพระองค์เจ้ายี่สิบเจ็ดหลัง..."
พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระราชนิพนธ์ถึงพระองค์ใน "ปฐมวงศ์" ว่า
"...๕ พระองค์เจ้ามณฑา ๖ พระองค์เจ้ามณีนิล ๗ พระองค์เจ้าดวงสุดา สามพระองค์นี้มีพระชนม์ยืนมาอยู่นาน ได้เปนพระบรมวงษ์เธอผู้ใหญ่ในแผ่นดินประจุบันนี้..."
สิ้นพระชนม์ในรัชกาลที่ 4 เมื่อพ.ศ. 2410 พระชันษา 77 ปี พระอัฐิเก็บไว้ที่พระเบญจาชั้นที่ 2 หอพระนาก
สนธิสัญญาประกันพันธไมตรี

สนธิสัญญาประกันพันธไมตรี  ลงนามเมื่อวันที่ 18 มิถุนายน ค.ศ. 1887 เป็นความพยายามของนายกรัฐมนตรีเยอรมนี ออทโท ฟอน บิสมาร์ค ในการคงความเป็นพันธมิตรกับรัสเซียหลังสันนิบาตสามจักรพรรดิสิ้นสุดลงอันเป็นผลจากสงครามเซอร์เบีย-บัลแกเรีย ใน ค.ศ. 1885
เมื่อเผชิญกับการแข่งขันระหว่างรัสเซียกับออสเตรีย-ฮังการีในบอลข่าน บิสมาร์ครู้สึกว่าความตกลงนี้มีความสำคัญในการป้องกันการเอนเอียงเข้าหาฝรั่งเศสของรัสเซีย และคงการโดดเดี่ยวทางการทูตของฝรั่งเศส เพื่อรับประกันความมั่นคงของเยอรมนีต่อสงครามสองแนวรบที่กำลังคุกคามอยู่ในขณะนั้น และด้วยเหตุนี้ เขาจึงเกรงการขยายเขตอิทธิพลของรัสเซียที่มุ่งหน้าสู่เมดิเตอร์เรเนียนกับความตึงเครียดทางการทูตกับเวียนนา
สนธิสัญญาลับ ลงนามโดยบิสมาร์ค และรัฐมนตรีต่างประเทศรัสเซีย นิโคลาอู กีร์ส แบ่งออกเป็นสองส่วน คือ
สนธิสัญญาดังกล่าวต้องอาศัยชื่อเสียงส่วนตัวของบิสมาร์คอยู่มาก ทำให้หลังบิสมาร์คถูกปลดลงจากตำแหน่ง และนายกรัฐมนตรีคนต่อจากเขารู้สึกไม่สามารถจะรักษานโยบายนี้ไว้ได้ต่อไป ขณะที่กระทรวงการต่างประเทศเยอรมนีภายใต้ฟรีดริช ฟอน ฮอลสไทน์ ได้เตรียมประกาศสละสิทธิ์สู่ทวิพันธมิตรกับออสเตรีย-ฮังการีแล้ว
เมื่อ ค.ศ. 1890 รัสเซียร้องขอให้มีการต่ออายุสนธิสัญญา แต่เยอรมนีปฏิเสธ จักรพรรดิวิลเฮล์มที่ 2 ทรงเชื่อว่าความสัมพันธ์ส่วนพระองค์กับซาร์อเล็กซานเดอร์ที่ 3 จะเพียงพอต่อการรับรองความสัมพันธ์ทางการทูตที่อบอุ่น และทรงรู้สึกว่าการยังรักษาสัมพันธ์อันใกล้ชิดกับรัสเซียจะสร้างความเสียหายแก่เป้าหมายของพระองค์ที่จะดึงดูดให้อังกฤษเข้ามาเป็นพวก เช่นเดียวกับความขัดแย้งออสเตรีย-รัสเซียที่ยังดำเนินต่อไป ความสัมพันธ์อังกฤษ-รัสเซียมีความตึงเครียดจากอิทธิพลของรัสเซียที่เพิ่มมากขึ้นในบอลข่าน และเป้าหมายของรัสเซียที่จะเปิดช่องแคบดาร์ดาแนลส์ ซึ่งจะคุกคามผลประโยชน์อาณานิคมอังกฤษในตะวันออกกลาง อย่างไรก็ตาม ด้วยความตระหนกในการแยกตัวโดดเดี่ยวที่เพิ่มมากขึ้น รัฐบาลรัสเซียจึงจัดตั้งพันธมิตรฝรั่งเศส-รัสเซียใน ค.ศ. 1892 ซึ่งยุติการโดดเดี่ยวฝรั่งเศส อย่างที่บิสมาร์คกลัว
ความล้มเหลวของสนธิสัญญาดังกล่าวถูกมองว่าเป็นหนึ่งในปัจจัยนำสู่สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง เพราะเยอรมนีรู้สึกโดดเดี่ยวทางการทูตมากขึ้น
ตำบลเมืองเก่า (อำเภอเมืองสุโขทัย)

ตำบลเมืองเก่า เป็นตำบลหนึ่งทางตะวันตกของอำเภอเมืองสุโขทัย จังหวัดสุโขทัย เป็นสถานที่ตั้งของอุทยานประวัติศาสตร์สุโขทัย อันเป็นเขตพระราชวังเก่าของอาณาจักรสุโขทัย ดังมีหลักฐานเป็นศาลหลักเมือง เหตุที่ได้ชื่อว่า "เมืองเก่า" เนื่องด้วยเคยเป็นราชธานีมาก่อน และมีการสืบทอดประเพณีวัฒนธรรมแบบดั้งเดิมต่อ ๆ กันมา เช่น ประเพณีลอยกระทง เผาเทียนเล่นไฟ เป็นต้น
ตำบลเมืองเก่ามีสภาพพื้นที่เป็นที่ราบเชิงเขา และมีแนวเขาหลวงทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของตำบล ลักษณะดินเป็นดินเหนียวและดินร่วนปนเหนียว มีลำคลองไหลผ่าน มีอ่างเก็บน้ำสิริพงษ์ และตระพังเก็บน้ำหลายแห่ง อาชีพหลักของประชากรในตำบลเมืองเก่า เช่น ทำนา เลี้ยงสัตว์ ค้าขาย และหัตถกรรม
การปกครอง.
ตำบลเมืองเก่าแบ่งการปกครองออกเป็น 11 หมู่บ้าน ได้แก่
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
โดยมีองค์กรปกครองท้องถิ่น 2 แห่ง ได้แก่ เทศบาลตำบลเมืองเก่า ซึ่งครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของหมู่ 2, 3, 8 และ 10 และองค์การบริหารส่วนตำบลเมืองเก่า ซึ่งครอบคลุมพื้นที่นอกเขตเทศบาลตำบลเมืองเก่า
สถานที่สำคัญ.
โบราณสถาน.
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
ดาเนียล มีแตร็อง

ดาเนียล มีแตร็อง (18 พฤษภาคม พ.ศ. 2467 — 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554) อดีตสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งของประเทศฝรั่งเศส เธอเกิดในเมืองแวร์เดิง จังหวัดเมิซ ประเทศฝรั่งเศส เธอกลายเป็นแม่หม้ายหลังจากฟร็องซัว มีแตร็อง อดีตประธานาธิบดีฝรั่งเศส เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2539
ตำบลชุมแพ

ตำบลชุมแพ เป็นตำบลหนึ่งใน 12 ตำบลเขต อำเภอชุมแพ จังหวัดขอนแก่น
ตำบลชุมแพ มีจำนวนหมู่บ้านทั้งหมด 21 หมู่บ้าน
แบ่งเขตปกครองออกเป็น 2 ส่วนราชการคือ
1.เขตเทศบาลเมืองชุมแพ มีทั้งหมด 10 หมู่บ้าน
หมู่ที่ 1 บ้านชุมแพ
หมู่ที่ 2 บ้านหัวหนอง
หมู่ที่ 4 บ้านโนนศิลา
หมู่ที่ 8 บ้านสันติสุข
หมู่ที่ 9 บ้านสว่างวารี
หมู่ที่ 10 บ้านกุดชุมแพ
หมู่ที่ 13 บ้านนาโพธิ์
หมู่ที่ 15 บ้านศรีมงคล
หมู่ที่ 16 บ้านหนองตาไก้
หมู่ที่ 18 บ้านนครชัย
2.เขตองค์การบริหารส่วนตำบลชุมแพ มีทั้งหมด 11 หมู่บ้าน คือ
หมู่ที่ 1 บ้านแห่
หมู่ที่ 2 บ้านมาลา
หมู่ที่ 3 บ้านนาดอกไม้
หมู่ที่ 4 บ้านโนนเมือง
หมู่ที่ 5 บ้านหนองบัว
หมู่ที่ 6 บ้านเชิญ
หมู่ที่ 7 บ้านหนองจิก
หมู่ที่ 8 บ้านแก้งยาว
หมู่ที่ 9 บ้านดอนหัน
หมู่ที่ 10 บ้านสว่างวารี
หมู่ที่ 11 บ้านหนองบัว
ประวัติ.
ตำบลชุมแพ เป็นตำบลหนึ่งใน 12 ตำบล ของ อำเภอชุมแพ จังหวัดขอนแก่น เดิมขึ้นกับ อำเภอภูเวียง และต่อมาได้แยกออกจาก อำเภอภูเวียง เป็น อำเภอชุมแพ ในพื้นที่ มีหมู่บ้าน จำนวน 21 หมู่บ้าน และเป็นที่ตั้งของมนุษย์ก่อนประวัติศาสตร์อยู่ที่โนนเมือง ราษฎรส่วนใหญ่มีอาชีพหลักคือการทำนาและเลี้ยงสัตว์ มีแหล่งน้ำที่สำคัญคือ แม่น้ำเชิญ และมีระบบชลประทานที่ทำให้ราษฎรทำการเกษตรตลอดปี
ภูมิศาสตร์.
ตั้งอยู่ห่างจาก อำเภอชุมแพ ประมาณ 5 กิโลเมตร ห่างจาก จังหวัดขอนแก่น 86 กิโลเมตร สภาพภูมิประเทศส่วนหญ่เป็นที่ราบสูง
ประชากร.
ประชากร แบ่งออกเป็น 2 ส่วนคือ
1.เขตเทศบาลเมืองชุมแพ มีจำนวน 15,810 คน
2.เขตองค์การบริหารส่วนตำบลชุมแพ มีจำนวน 5,916 คน 
รวมประชากรทั้งสิ้น 21,726 คน
อาชีพ.
ประชากรส่วนใหญ่ประกอบอาชีพ ทำนา ทำไร่ และ ทอผ้า