แคริบเบียนเนเธอร์แลนด์

การิบิซเนเดอร์ลันด์ หรือ แคริบเบียนเนเธอร์แลนด์  เป็นเขตเทศบาลพิเศษของเนเธอร์แลนด์ที่ตั้งอยู่ในทะเลแคริบเบียน ประกอบไปด้วยสามเขตคือ หมู่เกาะโบแนเรอ, ซินต์เอิสตาซียึส (สเตเชีย) และซาบา คำว่า "แคริบเบียนเนเธอร์แลนด์" นั้นบางครั้งอาจถูกใช้ในการกล่าวอ้างถึงทุกเกาะในดัตช์แคริบเบียน ในทางกฎหมายทั้งสามหมู่เกาะยังเป็นที่รู้จักกันในนามกลุ่มเกาะ เบเอเอส  ซึ่งมาจากตัวย่อตัวแรกรวมกันของชื่อหมู่เกาะ โดยปัจจุบันหมู่เกาะทั้งสามเป็นส่วนหนึ่งของเนเธอร์แลนด์ในฐานะหน่วยสาธารณะ  สามแห่งตั้งแต่วันที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2553 ก่อนหน้านั้นเกาะเหล่านี้เป็นดินแดนเกาะของเนเธอร์แลนด์แอนทิลลีสซึ่งเป็นประเทศในอดีตที่อยู่ในราชอาณาจักรเนเธอร์แลนด์ การเปลี่ยนแปลงนี้เป็นส่วนหนึ่งของการปฏิรูปการเมืองภายในราชอาณาจักรเนเธอร์แลนด์ หมู่เกาะทั้งสามเป็นหนึ่งใน "ประเทศและดินแดนโพ้นทะเลของสหภาพยุโรป" ดังนั้นกฎหมายของสหภาพยุโรปจึงไม่มีผลบังคับใช้โดยอัตโนมัติ
ในแง่ของจำนวนประชากร การิบิซเนเดอลันด์เป็นพื้นที่เล็กที่สุด สามในหกแห่งของอาณาเขตในแคริบเบียนที่เป็นของราชอาณาจักรเนเธอร์แลนด์ (ไม่ใช่ในแง่ของพื้นที่: โบแนเรอมีขนาดใหญ่กว่าซินมาร์เตินมาก)
หมู่เกาะมีความแตกต่างทางวัฒนธรรมและทางภูมิศาสตร์ที่สำคัญ ตัวอย่างเช่น โบแนเรอ (รวมถึงเกาะไคลน์โบแนเรอ) เป็นหนึ่งในกลุ่มเกาะลีเวิร์ดแอนทิลลีส  ตั้งอยู่ทางตะวันออกของอารูบา และกือราเซา นอกชายฝั่งทวีปอเมริกาใต้ของเวเนซุเอลา ขณะที่ซินต์เอิสตาซียึส และซาบา อยู่ในหมู่เกาะลีเวิร์ด  ตั้งอยู่ทางใต้ของซินต์มาร์เติน และทางตะวันตกเฉียงเหนือของเซนต์คิตส์และเนวิส ทั้งสามหน่วยงานของรัฐ (หรือที่เรียกว่าเทศบาลพิเศษ) รวมกันมีประชากร 25,157 คน (เดือนมกราคม พ.ศ. 2562) และพื้นที่ 328 ตารางกิโลเมตร เขตเวลาคือเวลามาตรฐานแอตแลนติก (UTC–4) รหัสประเทศสำหรับโทรศัพท์คือ 599 ซึ่งปัจจุบันใช้ร่วมกับกือราเซา หมู่เกาะอยู่ห่างจากดินแดนเนเธอร์แลนด์ในทวีปยุโรป 7,200 กิโลเมตร
สถานะทางกฎหมาย.
ทั้งสามเกาะได้รับสถานะปัจจุบัน หลังจากการสลายตัวของเนเธอร์แลนด์แอนทิลลีส เมื่อวันที่ 10 ตุลาคม 2553 ในเวลาเดียวกันเกาะกือราเซา และซินต์มาร์เติน กลายเป็นประเทศองค์ประกอบที่ปกครองตนเอง  ภายในราชอาณาจักรเนเธอร์แลนด์ เช่นเดียวกับเกาะอารูบา ซึ่งแยกตัวเป็นประเทศที่เป็นส่วนประกอบของราชอาณาจักรก่อนหน้านั้น คำว่า "ดัตช์แคริบเบียน" อาจเป็นการอ้างถึงเขตเทศบาลพิเศษสามแห่ง (เช่น ในตราไปรษณียากร) แต่ก็อาจเป็นการกล่าวอ้างถึงหมู่เกาะแคริบเบียนทั้งหมดที่อยู่ภายในราชอาณาจักรเนเธอร์แลนด์ แคริบเบียนเนเธอร์แลนด์ไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดที่มีอยู่หรือจัดตั้งขึ้นใหม่ และไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของพื้นที่ความตกลงเชงเกน
ประชาชนในหมู่เกาะแคริบเบียนเนเธอร์แลนด์มีสิทธิ์ลงมติครั้งแรกในการเลือกตั้งทั่วไปของเนเธอร์แลนด์ในปี พ.ศ. 2555 
การบริหารภาครัฐ.
เทศบาลพิเศษ  มีหน้าที่หลายอย่างที่ดำเนินการตามปกติเช่นเดียวกับเทศบาลในประเทศเนเธอร์แลนด์ อำนาจบริหารอยู่ที่สภาปกครองซึ่งนำโดยผู้ว่าการเกาะ องค์กรประชาธิปไตยหลักคือสภาเกาะ พลเมืองชาวดัตช์ของทั้งสามเกาะมีสิทธิ์ลงคะแนนเสียงในการเลือกตั้งระดับชาติของเนเธอร์แลนด์และ (ในฐานะเช่นเดียวกับประชาชนชาวเนเธอร์แลนด์ทั้งหมด) มีสิทธิ์ในการเลือกตั้งในรัฐสภายุโรป
อย่างเป็นทางการ หมู่เกาะแห่งนี้ ในกฎหมายของเนเธอร์แลนด์เป็น "openbare lichamen" (แปลตามตัวอักษรว่า "หน่วยงานสาธารณะ") และไม่ใช่เทศบาล  ต่างจากเทศบาลปกติโดยหมู่เกาะไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของรูปแบบจังหวัดของเนเธอร์แลนด์ และบริหารจัดการโดยสภาท้องถิ่นภายในเทศบาล ซึ่งจะแบ่งอำนาจระหว่างรัฐบาลของเกาะ และรัฐบาลกลางในรูปแบบสำนักงานแห่งชาติสำหรับแคริบเบียนเนเธอร์แลนด์ ด้วยเหตุนี้จึงถูกเรียกว่าเป็นเทศบาล"พิเศษ"
มีกฎหมายหลายฉบับของประเทศเนเธอร์แลนด์ที่มีฉบับพิเศษสำหรับดินแดนแคริบเบียนเนเธอร์แลนด์ ตัวอย่างเช่น การประกันสังคมซึ่งไม่ได้อยู่ในระดับเดียวกับเนเธอร์แลนด์ในยุโรป
สำนักงานแห่งชาติ.
สำนักงานแห่งชาติสำหรับแคริบเบียนเนเธอร์แลนด์  เป็นผู้รับผิดชอบด้านการเก็บภาษี การตรวจคนเข้าเมือง โครงสร้างพื้นฐานด้านการขนส่ง สุขภาพ การศึกษา และความปลอดภัยทางสังคมในหมู่เกาะ ซึ่งเหล่านี้เป็นการให้บริการในนามของรัฐบาลเนเธอร์แลนด์ หน่วยงานนี้จัดตั้งขึ้นในฐานะศูนย์บริการภูมิภาคในปี พ.ศ. 2551 และกลายเป็นสำนักงานแห่งชาติสำหรับแคริบเบียนเนเธอร์แลนด์เมื่อวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2553 ผู้อำนวยการคนปัจจุบันคือ ยาน เฮลมงด์ (J.N. Helmond) ผู้แทนผู้มีอำนาจจัดการของหน่วยสาธารณะ โบแนเรอ, ซินเอิสตาซียึส และ ซาบา เป็นตัวแทนของรัฐบาลเนเธอร์แลนด์บนเกาะ (และเขายังเข้ารับหน้าที่รักษาการผู้แทนราชอาณาจักร  ตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2561)
ความสัมพันธ์กับสหภาพยุโรป.
แคริบเบียนเนเธอร์แลนด์ไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของสหภาพยุโรปและถือเป็น "ประเทศและดินแดนโพ้นทะเล" (สถานะ OCT) ของสหภาพซึ่งเป็นการบังคับใช้บทบัญญัติพิเศษ สนธิสัญญาลิสบอนนำเสนอกระบวนการที่สภายุโรปอาจเปลี่ยน สถานะของดินแดนโพ้นทะเลของเดนมาร์ก, ฝรั่งเศส หรือเนเธอร์แลนด์ในเรื่องเกี่ยวกับการใช้สนธิสัญญาของสหภาพยุโรปกับดินแดนนั้น ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2551 รัฐบาลเนเธอร์แลนด์ได้ตีพิมพ์ผลสำรวจทางกฎหมายและเศรษฐกิจถึงผลกระทบหากมีการเปลี่ยนสถานะจาก OCT เป็นสถานะภูมิภาคนอกสุด (outermost region, OMR) สถานภาพของเกาะต่าง ๆ ได้รับการทบทวนเมื่อผ่านช่วงเวลาห้าปี ซึ่งเริ่มต้นจากเมื่อมีการสลายตัวของเนเธอร์แลนด์แอนทิลลีสในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2553 การทบทวนได้ดำเนินการเป็นส่วนหนึ่งของการทบทวนกฎหมายของเนเธอร์แลนด์คือ "พระราชบัญญัติสำหรับหน่วยสาธารณะ โบแนเรอ, ซินต์เอิสตาซียึส และ ซาบา"  ซึ่งเปิดทางให้หมู่เกาะมีทางเลือกที่จะเปลี่ยนสถานะให้เป็น OMR และเป็นส่วนหนึ่งของสหภาพยุโรปโดยตรง ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2558 การทบทวนสรุปได้นำเสนอว่า โครงสร้างทางกฎหมายในปัจจุบันสำหรับการกำกับดูแลและบูรณาการกับ ยุโรปเนเธอร์แลนด์ ทำงานได้ไม่ดีภายใต้กรอบของ WolBES แต่ไม่มีคำแนะนำใด ๆ เกี่ยวกับการเปลี่ยนสถานะจาก OCT เป็น OMR ว่าจะช่วยปรับปรุงสถานการณ์นี้หรือไม่
ภูมิศาสตร์.
แคริบเบียนเนเธอร์แลนด์เป็นส่วนหนึ่งของหมู่เกาะเลสเซอร์แอนทิลลีส โดยภายในกลุ่มเกาะนี้:
ระยะทางสัมพัทธ์.
เหตุหนึ่งที่ทำให้หมู่เกาะมีความแตกต่างจากส่วนอื่นของประเทศก็คือ ระยะทางสัมพัทธ์กับส่วนยุโรปที่ค่อนข้างมากและที่ตั้งที่แยกขาดจากกัน 
ภูมิอากาศ.
หมู่เกาะแคริบเบียนเนเธอร์แลนด์ มีภูมิอากาศแบบมรสุมเขตร้อนที่มีอากาศอบอุ่นตลอดทั้งปี หมู่เกาะลีเวิร์ด มีอากาศอบอุ่นและแห้งกว่าหมู่เกาะวินด์เวิร์ด ในฤดูร้อนหมู่เกาะวินด์เวิร์ด อาจมีพายุเฮอริเคนพัดผ่าน
หน่วยเงินตรา.
จนถึงวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2554 หมู่เกาะทั้งสามใช้สกุลเงินตรา กิลเดอร์เนเธอร์แลนด์แอนทิลลีส  หลังจากนั้นทั้งสามได้เปลี่ยนมาใช้เป็นเงินดอลลาร์สหรัฐแทนที่จะเป็นเงินยูโร (ซึ่งใช้ในยุโรปเนเธอร์แลนด์) หรือกิลเดอร์แคริบเบียน  ซึ่งถูกนำมาใช้ในอีกสองเกาะของอดีตเนเธอร์แลนด์แอนทีลลีสคือ กือราเซา และซินต์มาร์เติน