ฤดูพายุไซโคลนมหาสมุทรอินเดียเหนือ พ.ศ. 2564

ฤดูพายุไซโคลนมหาสมุทรอินเดีย พ.ศ. 2564 คือรอบของพายุหมุนเขตร้อนที่เคยมีการก่อตัวในมหาสมุทรอินเดียเหนือในอดีต ซึ่งไม่มีการกำหนดฤดูอย่างเป็นทางการ แต่พายุไซโคลนมีแนวโน้มก่อตัวระหว่างเดือนเมษายนถึงธันวาคม โดยมีอัตราสูงที่สุดตั้งแต่เดือนพฤษภาคมถึงพฤศจิกายน 
ขอบเขตของบทความนี้จะถูกจำกัดอยู่ในมหาสมุทรอินเดียที่อยู่ในซีกโลกเหนือ ทางทิศตะวันออกของจะงอยแอฟริกาและทางทิศตะวันตกของคาบสมุทรมลายู โดยมีสองทะเลหลักอยู่ในมหาสมุทรอินเดียเหนือ คือ ทะเลอาหรับ ไปทางตะวันตกของอนุทวีปอินเดีย ถูกเรียกอย่างย่อว่า "ARB" โดยกรมอุตุนิยมวิทยาอินเดีย (IMD); และอ่าวเบงกอล ไปทางตะวันออก เรียกอย่างย่อว่า "BOB" โดย IMD
ผู้ที่รับผิดชอบอย่างเป็นทางการในแอ่งนี้ตามศูนย์อุตุนิยมวิทยาชำนัญพิเศษประจำภูมิภาค คือ กรมอุตุนิยมวิทยาอินเดีย (IMD) ขณะที่ศูนย์ร่วมการเตือนภัยไต้ฝุ่นจะออกคำเตือนอย่างไม่เป็นทางการในภูมิภาคนี้ โดยเฉลี่ยแล้วแอ่งนี้จะมีพายุก่อตัว 4-6 ลูกในทุกฤดูกาล
สรุปฤดูกาล.
ไม่มีระบบใดเกิดขึ้นในแอ่งจนถึงวันที่ 2 เมษายน เมื่อเกิดพายุดีเปรสชันใกล้ชายฝั่ง เมียนมาร์ ทางตอนเหนือ ทะเลอันดามัน ก่อตัวขึ้น อย่างไรก็ตาม ก็สลายไปในวันรุ่งขึ้น ถือว่าหาได้ยากเนื่องจากการก่อตัวของพายุมักจะเริ่มตั้งแต่กลางเดือนเมษายนถึงพฤษภาคม หลังจากไม่มีการใช้งานเป็นเวลาหนึ่งเดือน ดีเปรสชันอีกรูปแบบหนึ่งเกิดขึ้นนอกชายฝั่งของ Kerala และ Lakshadweep มันทวีความรุนแรงเป็นพายุดีเปรสชันหมุนเร็วในวันเดียวกันและต่อมากลายเป็นพายุไซโคลน โดย IMD ได้กำหนดให้ชื่อ "เตาะแต่" มันยังคงทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ และในวันที่ 17 พฤษภาคม เตาะแต่ก็ถึงจุดสูงสุดของพายุไซโคลนที่รุนแรงที่สุดก่อนจะเคลื่อนตัวขึ้นฝั่งใน คุชราต หลายชั่วโมงต่อมา และสลายไปในวันที่ 19 พฤษภาคม สองสามวันหลังจากที่ตอกแทสลายตัว พายุดีเปรสชันก่อตัวขึ้นใน Bay of เบงกอล เมื่อวันที่ 23 พฤษภาคม ค่อยๆ ทวีความรุนแรงขึ้นเป็นพายุไซโคลน และตั้งชื่อว่า "ยาส" มันทวีความรุนแรงขึ้นเป็นพายุไซโคลนที่รุนแรงมากในวันที่ 25 พฤษภาคม และทำให้แผ่นดินถล่มในรัฐ โอริสสา ในวันรุ่งขึ้น กลายเป็นพายุไซโคลนลูกที่สองที่โจมตีประเทศภายในช่วงสิบวัน หลังจากห่างหายไปนานสามเดือนครึ่ง เกิดดีเปรสชันใน อ่าวเบงกอล เมื่อวันที่ 12 กันยายน กลายเป็นระบบแรกในฤดูมรสุม ไม่ถึงหนึ่งสัปดาห์ต่อมา พายุดีเปรสชันอื่นก่อตัวขึ้นเหนืออ่าวเบงกอลตะวันออก-กลาง ทำให้ระบบที่สองในฤดูหลังมรสุมเกิดขึ้น ต่อมาทวีความรุนแรงขึ้นเป็นพายุดีเปรสชันหมุนเร็ว และในวันที่ 25 กันยายน พ.ศ. 2564 รุนแรงขึ้นเป็นพายุไซโคลนซึ่งมีชื่อเรียกว่า "Gulab" ซึ่งเป็นชื่อพายุครั้งแรกในฤดูหลังมรสุม หลังจากนั้นเพียงสองวัน เศษซากของพายุไซโคลน กุหลาบ เข้าสู่ทะเลอาหรับและเกิดใหม่เป็นดีเปรสชันและกลายเป็น "ARB 02" ARB 02 ทวีความรุนแรงขึ้นเป็นพายุไซโคลน และได้รับการตั้งชื่อว่า "Shaheen" โดย IMD หลังจากไม่มีการใช้งานเป็นเวลาหนึ่งเดือนอย่างไม่ปกติ ดีเปรสชันARB 03 ก่อตัวขึ้นในต้นเดือนพฤศจิกายนและยังคงออกสู่ทะเล สองสามวันต่อมา ดีเปรสชัน BOB 05 ก่อตัวขึ้นในอ่าวเบงกอล แต่ไม่สามารถทวีความรุนแรงได้อีกเนื่องจากแรงลมแรงเฉือนสูง BOB 05 ส่งผลกระทบต่อพื้นที่ทางตอนใต้ของอินเดียบางส่วนด้วยน้ำท่วม และบางพื้นที่ประสบกับพายุไซโคลนที่มีลมพัดแรง
พายุ.
พายุดีเปรสชัน BOB 01.
! ระยะเวลา
! ความรุนแรง
พายุไซโคลนกำลังแรงมากเตาะแต.
! ระยะเวลา
! ความรุนแรง
พายุไซโคลนกำลังแรงมากยาส.
! ระยะเวลา
! ความรุนแรง
พายุดีเปรสชัน BOB 03.
! ระยะเวลา
! ความรุนแรง
พายุไซโคลนกุหลาบ.
! ระยะเวลา
! ความรุนแรง
พายุไซโคลนกำลังแรงชาฮีน.
! ระยะเวลา
! ความรุนแรง
พายุดีเปรสชัน ARB 03.
! ระยะเวลา
! ความรุนแรง
พายุดีเปรสชัน BOB 05.
! ระยะเวลา
! ความรุนแรง
พายุดีเปรสชัน BOB 06.
! ระยะเวลา
! ความรุนแรง
พายุไซโคลนญะวาด.
! ระยะเวลา
! ความรุนแรง
รายชื่อพายุ.
ภายในแอ่งนี้ พายุหมุนเขตร้อนจะมีชื่อเมื่อมีความรุนแรงในระดับพายุไซโคลน มีความเร็วลม 65 กม./ชม. (40 ไมล์/ชม.) เป็นชื่อที่คัดเลือกโดยสมาชิกขององค์คณะพายุหมุนเขตร้อนของคณะกรรมการเศรษฐกิจและสังคมแห่งเอเชียและแปซิฟิก (ESCAP)/องค์การอุตุนิยมวิทยาโลก (WMO) โดยศูนย์อุตุนิยมวิทยาชำนัญพิเศษประจำภูมิภาคในนิวเดลี ได้มีการเริ่มต้นกำหนดชื่อในเดือนกันยายน ปี พ.ศ. 2547 ชื่อในแอ่งนี้ไม่มีการถอดถอนชื่อพายุหมุนเขตร้อน เนื่องจากรายการชื่อเป็นเพียงการกำหนดไว้ใช้เพียงครั้งเดียว ก่อนที่จะร่างรายชื่อใหม่ขึ้นมาทดแทน ถ้าหากมีพายุจากแอ่งมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกเคลื่อนเข้ามา ก็จะใช้ชื่อเดิมที่มากับตัวพายุ
โดยในฤดูการนี้มีชื่อถูกใช้ทั้งสิ้น 5 ชื่อ ตั้งแต่เตาะแต ถึง ญะวาด ดังนี้