ประธานาธิบดีสาธารณรัฐประชาชนจีน

ประธานาธิบดีจีน มีชื่ออย่างเป็นทางการว่า ประธานาธิบดีสาธารณรัฐประชาชนจีน คือผู้แทนรัฐ ของสาธารณรัฐประชาชนจีน โดยลำพังแล้ว ตำแหน่งนี้เป็นเพียงตำแหน่งทางพิธีการและไม่มีอำนาจแท้จริงในระบบการเมืองของจีน แม้ตำแหน่งนี้จะมีลักษณะหลายประการเหมือนประมุขแห่งรัฐ แต่รัฐธรรมนูญของจีนไม่ได้นิยามว่าเป็นเช่นนั้น เมื่อตำแหน่งประธานาธิบดีจีนถูกฟื้นฟูขึ้นใน ค.ศ. 1982 ตำแหน่งนี้อยู่ในอันดับที่สามถึงห้าของตำแหน่งที่มีอำนาจสูงสุด อย่างไรก็ตาม ตั้งแต่ ค.ศ. 1993 ตำแหน่งนี้ถูกดำรงโดยเลขาธิการใหญ่พรรคคอมมิวนิสต์จีนและประธานคณะกรรมการการทหารส่วนกลาง ซึ่งเป็นผู้มีอำนาจสูงสุดของจีน
ตำแหน่งประธานาธิบดีเป็นส่วนหนึ่งของระบบสภาประชาชน ตั้งอยู่บนหลักการของอำนาจรวมศูนย์โดยที่สภาประชาชนแห่งชาติทำหน้าที่เป็นเพียงสาขาเดียวของรัฐบาลและเป็นองค์กรสูงสุดแห่งอำนาจรัฐ ตำแหน่งประธานาธิบดีเป็นองค์กรของรัฐภายใต้สภาประชาชนแห่งชาติและเทียบเท่ากับ ยกตัวอย่างเช่น คณะมนตรีรัฐกิจและคณะกรรมการกำกับดูแลแห่งชาติ มากกว่าจะเป็นตำแหน่งทางการเมือง ต่างจากนายกรัฐมนตรี เมื่อรวมกับคณะกรรมาธิการสามัญประจำสภาประชาชนแห่งชาติแล้ว ตำแหน่งประธานาธิบดีจะทำหน้าที่บางอย่างที่ประมุขแห่งรัฐในประเทศส่วนใหญ่ปฏิบัติ ประธานาธิบดีสามารถดำเนินกิจการของรัฐได้โดยความยินยอมของคณะกรรมาธิการสามัญสภาประชาชนแห่งชาติ แม้ตำแหน่งประธานาธิบดีจะไม่ได้เป็นองค์กรที่มีอำนาจในตัวเองมากนัก แต่ตั้งแต่วันที่ 27 มีนาคม ค.ศ. 1993 ประธานาธิบดีได้ดำรงตำแหน่งเลขาธิการใหญ่คณะกรรมาธิการกลางพรรคคอมมิวนิสต์จีน (CCP) และประธานคณะกรรมการการทหารส่วนกลาง (CMC) ควบคู่กันไป ทำให้ผู้ดำรงตำแหน่งเป็นผู้นำสูงสุดและผู้บัญชาการทหารสูงสุดของจีน
ผู้แทนรัฐคนแรกของจีนย้อนกลับไปในสมัยสาธารณรัฐ เมื่อตำแหน่งนี้ถูกดำรงโดยซุน ยัตเซ็นหลังการก่อตั้งสาธารณรัฐเมื่อ 1 มกราคม ค.ศ. 1912 ตำแหน่งประธานาธิบดีในรูปแบบปัจจุบันคือประธานรัฐบาลประชาชนส่วนกลางสาธารณรัฐประชาชนจีน ซึ่งสถาปนาขึ้นเมื่อ 1 ตุลาคม ค.ศ. 1949 โดยมติของสภาที่ปรึกษาการเมืองของประชาชนจีน ตำแหน่งนี้ถูกแทนที่ในรัฐธรรมนูญ ค.ศ. 1954 ด้วยตำแหน่งประธานรัฐ ซึ่งสืบทอดโดยเหมา เจ๋อตงและหลิว เช่าฉี หลิวตกต่ำทางการเมืองในช่วงการปฏิวัติวัฒนธรรม หลังจากนั้นตำแหน่งประธานาธิบดีก็ว่างลง ตำแหน่งประธานถูกยกเลิกภายใต้รัฐธรรมนูญ ค.ศ. 1975 และหน้าที่ของผู้แทนรัฐถูกมอบให้แก่ประธานคณะกรรมาธิการสามัญประจำสภาประชาชนแห่งชาติ ตำแหน่งนี้ได้รับการฟื้นฟูในรัฐธรรมนูญ ค.ศ. 1982 แต่มีอำนาจลดลงและมีข้อกำหนดว่าประธานาธิบดีไม่สามารถดำรงตำแหน่งเกินสองวาระติดต่อกัน ข้อจำกัดวาระถูกยกเลิกใน ค.ศ. ค.ศ. 2018 ตั้งแต่ ค.ศ. 1982 การแปลชื่อตำแหน่งอย่างเป็นทางการเป็นภาษาอังกฤษคือ "president" แม้ชื่อภาษาจีนจะยังคงไม่เปลี่ยนแปลง
ประวัติศาสตร์.
การสถาปนาใน ค.ศ. 1954.
ตำแหน่งประธานรัฐ (หรือที่ในภาษาอังกฤษเคยแปลว่า "state chairman") สถาปนาขึ้นเป็นครั้งแรกภายใต้รัฐธรรมนูญ ค.ศ. 1954 แม้อำนาจเชิงพิธีการของตำแหน่งนี้จะใกล้เคียงกับที่ระบุไว้ในรัฐธรรมนูญฉบับปัจจุบัน แต่อำนาจของตำแหน่งใน ค.ศ. 1954 ต่างจากตำแหน่งในปัจจุบันอยู่สองด้าน ได้แก่ ด้านการทหารและด้านการปกครอง อำนาจทางทหารของประธานรัฐถูกกำหนดไว้ในรัฐธรรมนูญ ค.ศ. 1954 ดังนี้: "ประธานสาธารณรัฐประชาชนจีนบัญชาการกองทัพของรัฐ และเป็นประธานสภากลาโหม " สภากลาโหมเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นเฉพาะในรัฐธรรมนูญ ค.ศ. 1954 และได้รับมอบหมายให้เป็นหน่วยงานบัญชาการพลเรือนสำหรับกองทัพปลดปล่อยประชาชน สภานี้ถูกยุบเลิกภายใต้รัฐธรรมนูญ ค.ศ. 1975
อำนาจทางการปกครองของประธานรัฐในรัฐธรรมนูญปี 1954 ระบุไว้ดังนี้: "ประธานสาธารณรัฐประชาชนจีน เมื่อจำเป็น ให้เรียกประชุมสภาสูงสุดแห่งรัฐ  และทำหน้าที่เป็นประธาน" สมาชิกของสภาสูงสุดแห่งรัฐประกอบด้วยเจ้าหน้าที่หลักของรัฐ และความเห็นของสภาจะต้องนำเสนอต่อองค์กรหลักของรัฐและรัฐบาล รวมถึงสภาประชาชนแห่งชาติ สภาแห่งรัฐ (คณะมนตรีรัฐกิจ) และสภากลาโหม สภาสูงสุดแห่งรัฐยังเป็นเอกลักษณ์เฉพาะของรัฐธรรมนูญ ค.ศ. 1954 โดยถูกยุบเลิกภายใต้รัฐธรรมนูญ ค.ศ. 1975 และรัฐธรรมนูญฉบับต่อ ๆ มาก็ไม่มีองค์กรที่คล้ายกันนี้รวมอยู่ด้วย
ความเป็นมาถึง ค.ศ. 1974.
เหมา เจ๋อตง ประธานพรรคคอมมิวนิสต์จีน เป็นคนแรกที่ดำรงตำแหน่งประธานรัฐ เขาได้รับเลือกในการประชุมสภาประชาชนแห่งชาติชุดแรกใน ค.ศ. 1954 ในการประชุมสภาประชาชนแห่งชาติชุดที่ 2 ใน ค.ศ. 1959 เหมาได้รับการสืบทอดตำแหน่งโดยหลิว เช่าฉี รองประธานพรรคคอมมิวนิสต์จีนอันดับหนึ่ง หลิวได้รับเลือกให้เป็นประธานรัฐอีกครั้งในการประชุมสภาประชาชนแห่งชาติชุดที่ 3 ในเดือนมกราคม ค.ศ. 1965 อย่างไรก็ตาม ใน ค.ศ. 1966 เหมาริเริ่มการปฏิวัติวัฒนธรรมและภายในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1966 เหมาและผู้สนับสนุนก็ประสบความสำเร็จในการปลดหลิวออกจากตำแหน่งรองประธานพรรค ไม่กี่เดือนต่อมา หลิวถูกกักบริเวณในบ้าน และหลังการต่อสู้แย่งชิงอำนาจที่ยืดเยื้อ การประชุมเต็มคณะครั้งที่ 12 ของสภาพรรคคอมมิวนิสต์ชุดที่ 8 ได้ปลดหลิวจากตำแหน่งทั้งในและนอกพรรคทั้งหมดในวันที่ 31 ตุลาคม ค.ศ. 1968 รวมถึงตำแหน่งประธานรัฐด้วย นี่เป็นการละเมิดรัฐธรรมนูญ ซึ่งกำหนดให้ต้องมีการลงคะแนนเสียงโดยสภาประชาชนแห่งชาติเพื่อถอดถอนประธานรัฐ หลังการปลดหลิวใน ค.ศ. 1968 ตำแหน่งประธานรัฐก็ว่างลง อย่างไรก็ตาม ตั้งแต่ ค.ศ. 1972 ถึง 1975 สื่อของรัฐอ้างถึงรองประธานตง ปี้อู่ ว่าเป็น "รักษาการประธานารัฐ"
การยกเลิกตำแหน่งใน ค.ศ. 1975.
เมื่อการประชุมสภาประชาชนแห่งชาติชุดที่ 4 จัดขึ้นใน ค.ศ. 1975 การกระทำหลักคือการประกาศใช้รัฐธรรมนูญฉบับใหม่ซึ่ง ยกเลิกตำแหน่งประธานรัฐและเน้นย้ำถึงความเป็นผู้นำของพรรคคอมมิวนิสต์เหนือรัฐ รวมถึงบทบัญญัติที่ทำให้ประธานพรรคคอมมิวนิสต์จีนเป็นผู้บัญชาการทหารสูงสุดของกองทัพปลดปล่อยประชาชน (PLA) ควบคู่ไปกับการดำรงตำแหน่งประธานคณะกรรมการการทหารส่วนกลางของพรรค ขณะที่หน้าที่ของผู้แทนรัฐถูกโอนไปยังประธานคณะกรรมาธิการสามัญประจำสภาประชาชนแห่งชาติ การประชุมสภาประชาชนแห่งชาติชุดที่ 5 ถูกจัดขึ้นก่อนกำหนดสองปี คือใน ค.ศ. 1978 และมีการประกาศใช้รัฐธรรมนูญฉบับที่สาม ซึ่งยังคงไม่มีตำแหน่งประธานรัฐ แต่ให้ความสำคัญมากขึ้นกับบทบาททางพิธีการที่ประธานคณะกรรมาธิการสามัญประจำสภาประชาชนแห่งชาติทำหน้าที่เป็นผู้แทนรัฐ#เปลี่ยนทาง 
การฟื้นฟูใน ค.ศ. 1982.
เมื่อมีการตกลงแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญอีกครั้งใน ค.ศ. 1980 คำถามที่ว่าจะฟื้นฟูตำแหน่งประธานาธิบดีหรือไม่ก็เกิดขึ้นมา การวิจัยแสดงให้เห็นว่าการมีประธานคณะกรรมาธิการสามัญประจำสภาประชาชนแห่งชาติ (NPCSC) เป็นผู้แทนของประเทศนั้นทำให้เกิดปัญหา เนื่องจากตำแหน่งนี้เทียบเท่ากับประธานรัฐสภาในประเทศอื่น เติ้ง เสี่ยวผิงเห็นด้วยกับการฟื้นตำแหน่งประธานาธิบดี แต่ไม่มีอำนาจในกิจการของรัฐบาลที่เฉพาะเจาะจง โดยกล่าวว่า "ยังคงจำเป็นต้องมีประธานาธิบดี การมีประธานาธิบดีเพื่อเป็นตัวแทนของประเทศนั้นดีกว่า แต่อำนาจของประธานาธิบดีสามารถกำหนดในลักษณะที่เป็นนามธรรมมากขึ้นได้ เขาไม่ควรรับผิดชอบงานที่เฉพาะเจาะจงหรือแทรกแซงในกิจการของรัฐบาลที่เฉพาะเจาะจง
ตำแหน่งนี้ได้รับการสถาปนาขึ้นใหม่ในรัฐธรรมนูญฉบับที่สี่ ซึ่งได้รับการรับรองโดยการประชุมสภาประชาชนแห่งชาติชุดที่ 5 สมัยที่ 5 ใน ค.ศ. 1982 ในรัฐธรรมนูญ ค.ศ. 1982 พรรคเป็นผู้พัฒนานโยบายขณะที่รัฐเป็นผู้ดำเนินการ และประธานาธิบดีถูกมองว่าเป็นบุคคลในเชิงพิธีการและเป็นผู้ปฏิบัติหน้าที่แทนที่มีบทบาทคล้ายกับประธานาธิบดีที่เป็นประมุขแห่งรัฐในสาธารณรัฐระบบรัฐสภา อำนาจรัฐแท้จริงอยู่ที่เลขาธิการใหญ่พรรคคอมมิวนิสต์ นายกรัฐมนตรี และประธานคณะกรรมการการทหารส่วนกลาง ในความพยายามป้องกันไม่ให้ผู้นำคนใดขึ้นมามีอำนาจเหนือพรรคดังเช่นที่เหมาเคยทำ ตำแหน่งทั้งสี่นี้จึงถูกกำหนดให้ดำรงโดยบุคคลที่แยกกัน ประธานาธิบดีจึงมีหน้าที่ในเชิงพิธีการ เช่น การต้อนรับอาคันตุกะจากต่างประเทศและการลงนามแต่งตั้งเจ้าหน้าที่สถานทูตและไม่ได้เข้าแทรกแซงกิจการของคณะมนตรีรัฐกิจหรือพรรค รัฐธรรมนูญยังกำหนดวาระการดำรงตำแหน่ง โดยระบุว่าประธานาธิบดีและรองประธานาธิบดีไม่สามารถดำรงตำแหน่งได้เกินสองวาระติดต่อกัน
ในทศวรรษ 1980 ตำแหน่งนายกรัฐมนตรี ประธานาธิบดี และเลขาธิการใหญ่พรรคคอมมิวนิสต์จีนนั้นถูกถือครองโดยบุคคลที่แตกต่างกัน อย่างไรก็ตาม ในความเป็นจริงแล้ว อำนาจทางการเมืองนั้นรวมศูนย์อยู่ที่เติ้ง เสี่ยวผิง ผู้นำสูงสุดโดยพฤตินัย ผู้ซึ่งควบคุมพรรค รัฐบาล และกองทัพจาก "เบื้องหลัง" โดยที่ไม่ได้ดำรงตำแหน่งใด ๆ ในสามตำแหน่งนั้นเลย ถึงกระนั้น ประธานาธิบดีหลี่ เซียนเนี่ยน (ดำรงตำแหน่ง 1983–1988) และหยาง ช่างคุน (ดำรงตำแหน่ง 1988–1993) ก็ไม่ได้เป็นเพียงหุ่นเชิด แต่กลับเป็นผู้เล่นที่มีบทบาทสำคัญในหมู่ผู้นำระดับสูงสุด พวกเขาได้รับอำนาจส่วนใหญ่มาจากการเป็นหนึ่งในแปดผู้อาวุโส มากกว่าจะมาจากตำแหน่งประธานาธิบดีเอง
ในทศวรรษ 1990 การทดลองแยกตำแหน่งพรรคกับตำแหน่งรัฐ ซึ่งนำไปสู่ความขัดแย้งระหว่างเติ้ง เสี่ยวผิงและจ้าว จื่อหยางในช่วงการประท้วงที่จัตุรัสเทียนอันเหมิน ค.ศ. 1989 ได้สิ้นสุดลง ใน ค.ศ. 1993 เจียง เจ๋อหมิน ผู้ซึ่งดำรงตำแหน่งเลขาธิการใหญ่พรรคคอมมิวนิสต์จีนและประธานคณะกรรมการการทหารส่วนกลางมาตั้งแต่ ค.ศ. 1989 เข้ารับตำแหน่งประธานาธิบดีด้วยเช่นกัน กลายเป็นผู้นำสูงสุดของทั้งพรรคและรัฐที่ไม่มีข้อโต้แย้ง เจียงลงจากตำแหน่งประธานาธิบดีใน ค.ศ. 2003 โดยส่งมอบตำแหน่งให้กับหู จิ่นเทา รองประธานาธิบดี ณ ขณะนั้น ถือเป็นรองประธานาธิบดีคนแรกที่เข้ารับตำแหน่งนี้ หูได้เป็นเลขาธิการใหญ่พรรคไปแล้วใน ค.ศ. 2002 ในทางกลับกัน หูสละตำแหน่งทั้งสองให้กับสี จิ้นผิงใน ค.ศ. 2012 และ 2013 ซึ่งก็เคยดำรงตำแหน่งรองประธานาธิบดีภายใต้หูมาก่อน
วันที่ 11 มีนาคม ค.ศ. 2018 ในการประชุมสภาประชาชนแห่งชาติชุดที่ 13 สมัยที่ 1 มีมติ 2,958 เสียงเห็นชอบ 2 เสียงคัดค้าน และ 3 เสียงงดออกเสียง ผ่านการแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญที่ยกเลิกข้อจำกัดวาระการดำรงตำแหน่งสำหรับประธานาธิบดีและรองประธานาธิบดีที่เคยมีมาก่อน สีอธิบายการตัดสินใจนี้ว่าเป็นความจำเป็นในการปรับตำแหน่งประธานาธิบดีให้สอดคล้องกับตำแหน่งที่มีอำนาจมากกว่าของเขาคือเลขาธิการใหญ่พรรคและประธานคณะกรรมการการทหารส่วนกลาง ซึ่งไม่มีการจำกัดวาระ
การเลือก.
คุณสมบัติ.
มาตรา 79 ของรัฐธรรมนูญกำหนดคุณสมบัติสามประการสำหรับการได้รับเลือกตั้งเป็นประธานาธิบดี ในการดำรงตำแหน่งประธานาธิบดี บุคคลนั้นจะต้อง:
การเลือกตั้ง.
ตามกฎหมายประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยสภาประชาชนแห่งชาติ (NPC) องค์กรสูงสุดแห่งอำนาจรัฐตามรัฐธรรมนูญของจีน ประธานาธิบดีได้รับการเสนอชื่อโดยคณะผู้บริหารสูงสุดประจำสภาประชาชนแห่งชาติ (NPC Presidium) องค์กรบริหารของสภาฯ อย่างไรก็ตาม การเสนอชื่อนี้เป็นการดำเนินการโดยพรรคคอมมิวนิสต์จีนอย่างมีประสิทธิภาพ โดยการตัดสินใจจะเกิดขึ้นในหมู่ผู้นำพรรค แม้ในทางทฤษฎีคณะผู้บริหารสูงสุดสามารถเสนอชื่อผู้สมัครประธานาธิบดีได้หลายคน ทำให้การเลือกตั้งมีการแข่งขัน แต่ก็มีการเสนอชื่อผู้สมัครเพียงคนเดียวสำหรับตำแหน่งนี้มาโดยตลอด
หลังการเสนอชื่อ ประธานาธิบดีจะได้รับเลือกโดยสภาประชาชนแห่งชาติ ซึ่งยังมีอำนาจถอดถอนประธานาธิบดีและเจ้าหน้าที่รัฐอื่น ๆ ออกจากตำแหน่งได้ การเลือกตั้งและการถอดถอนจะตัดสินด้วยคะแนนเสียงข้างมาก ระยะเวลาการดำรงตำแหน่งของประธานาธิบดีเท่ากับวาระของสภาประชาชนแห่งชาติ ซึ่งก็คือ 5 ปี ตั้งแต่ ค.ศ. 2018 ประธานาธิบดีต้องกล่าวคำสัตย์ปฏิญาณตามรัฐธรรมนูญก่อนเข้ารับตำแหน่ง
อำนาจและหน้าที่.
ประธานาธิบดีทำหน้าที่เป็นผู้แทนรัฐจีนทั้งภายในและนอกประเทศ ตามรัฐธรรมนูญแล้ว ตำแหน่งประธานาธิบดีไม่ใช่ตำแหน่งส่วนบุคคลแต่เป็นองค์กรของรัฐที่ทำหน้าที่เป็นตัวแทนของสาธารณรัฐประชาชนจีนในกิจกรรมของรัฐ แต่มีเพียงบุคคลเดียวเท่านั้นที่ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดี#เปลี่ยนทาง 
ภายใต้รัฐธรรมนูญฉบับปัจจุบัน ซึ่งประกาศใช้ใน ค.ศ. 1982 และมีการแก้ไขเพิ่มเติมเล็กน้อยในเวลาต่อมา ประธานาธิบดีมีอำนาจประกาศใช้กฎหมาย, คัดเลือกและถอดถอนนายกรัฐมนตรี (หัวหน้ารัฐบาล), รองนายกรัฐมนตรี, มนตรีแห่งรัฐ ตลอดจนรัฐมนตรีประจำคณะมนตรีรัฐกิจ, ให้อภัยโทษของประธานาธิบดี, ประกาศสถานการณ์ฉุกเฉิน, ออกคำสั่งระดมพลครั้งใหญ่, และให้เครื่องอิสริยาภรณ์ของรัฐ นอกจากนี้ ประธานาธิบดียังแต่งตั้งและถอดถอนเอกอัครราชทูตประจำต่างประเทศและลงนามและยกเลิกสนธิสัญญากับหน่วยงานต่างประเทศ ตามรัฐธรรมนูญ อำนาจทั้งหมดเหล่านี้ต้องได้รับอนุมัติหรือการยืนยันจากสภาประชาชนแห่งชาติ (NPC) ซึ่งเป็นองค์กรที่ตำแหน่งประธานาธิบดีอยู่ภายใต้กำกับดูแล
ประธานาธิบดียังเป็นผู้แทนสาธารณรัฐประชาชนในการเยือนต่างประเทศอย่างเป็นทางการ ภายใต้รัฐธรรมนูญ วลี "การเยือนต่างประเทศอย่างเป็นทางการ" เป็นอำนาจเดียวของประธานาธิบดีที่ไม่ได้กำหนดให้มีการตรวจสอบจากสภาประชาชนแห่งชาติในรูปแบบใด ๆ เนื่องจากอำนาจส่วนใหญ่ของประธานาธิบดีขึ้นอยู่กับการให้สัตยาบันของสภาประชาชนแห่งชาติ ประธานาธิบดีจึงเป็นเพียงตำแหน่งเชิงสัญลักษณ์ที่ไม่มีอำนาจโดยตรงในการบริหารรัฐการแผ่นดิน ด้วยเหตุนี้ จึงถูกมองว่าเป็นสถาบันเชิงสัญลักษณ์ของรัฐเป็นหลักมากกว่าจะเป็นตำแหน่งที่มีอำนาจบริหารแท้จริง
ตามทฤษฎีแล้ว ประธานาธิบดีมีดุลยพินิจในการเลือกนายกรัฐมนตรีได้ แม้ในทางปฏิบัติ นายกรัฐมนตรีมักถูกคัดเลือกผ่านการหารือระดับสูงของพรรคคอมมิวนิสต์จีนในอดีต เมื่อมีการเสนอชื่อนายกรัฐมนตรีแล้ว สภาประชาชนแห่งชาติจะจัดประชุมเพื่อยืนยันการเสนอชื่อ แต่เนื่องจากมีชื่อเดียวในบัตรลงคะแนน จึงสามารถอนุมัติหรือปฏิเสธได้เท่านั้น จนถึงปัจจุบัน สภาประชาชนแห่งชาติไม่เคยปฏิเสธการเสนอชื่อบุคคลเลย เนื่องจากนายกรัฐมนตรีซึ่งเป็นหัวหน้ารัฐบาลในจีน เป็นตำแหน่งทางการเมืองที่สำคัญที่สุดในรัฐบาลจีน อำนาจเสนอชื่อ ภายใต้สถานการณ์บางอย่าง อาจทำให้ประธานาธิบดีมีอิทธิพลทางการเมืองอย่างแท้จริง
ผู้อำนวยการสำนักประธานาธิบดีจีนคนปัจจุบันคือหาน ฉือมิ่ง
อันดับทางการเมือง.
ตำแหน่งประธานาธิบดีเป็นเจ้าหน้าที่อันดับสองของระบบการเมืองจีนรองจากเลขาธิการใหญ่พรรคคอมมิวนิสต์จีนตั้งแต่ ค.ศ. 1989 การจัดอันดับทางการเมืองของตำแหน่งประธานาธิบดีมีการเปลี่ยนแปลงตลอดหลายทศวรรษ โดยได้รับอิทธิพลจากผู้ดำรงตำแหน่งในขณะนั้น ประธานาธิบดีคนที่ 2 หลิว เช่าฉี ยังเป็นรองประธานอันดับหนึ่งของพรรคคอมมิวนิสต์จีน และอยู่ในอันดับสองของพรรคคอมมิวนิสต์จีน รองจากประธาน เหมา เจ๋อตง ประธานาธิบดีหลี่ เซียนเนี่ยนยังเป็นสมาชิกอันดับที่ 5 ของคณะกรรมาธิการสามัญประจำกรมการเมืองพรรคคอมมิวนิสต์จีน รองจากเลขาธิการใหญ่พรรคคอมมิวนิสต์จีนและนายกรัฐมนตรีจีน ประธานาธิบดีหยาง ช่างคุนไม่ได้เป็นสมาชิกของคณะกรรมาธิการสามัญประจำกรมการเมืองพรรคคอมมิวนิสต์จีน แต่เขาอยู่ในอันดับสามรองจากเลขาธิการใหญ่พรรคคอมมิวนิสต์จีน จ้าว จื่อหยาง/เจียง เจ๋อหมิน และประธานคณะกรรมการการทหารส่วนกลาง เติ้ง เสี่ยวผิง นับตั้งแตาเจียง เจ๋อหมินเข้ารับตำแหน่งใน ค.ศ. 1993 ประธานาธิบดีก็ดำรงตำแหน่งเลขาธิการใหญ่พรรคคอมมิวนิสต์จีนด้วย ซึ่งอยู่ในอันดับหนึ่งของพรรคและรัฐ
ชื่อตำแหน่ง.
ชื่อตำแหน่ง  ซึ่งแปลตรงตัวว่า "ประธานรัฐ" ไม่ได้มีการเปลี่ยนแปลงในข้อความภาษาจีน แต่มีการนำการแปลภาษาอังกฤษใหม่ที่ว่า "ประธานาธิบดีสาธารณรัฐประชาชนจีน" (President of the People's Republic of China) มาใช้ตั้งแต่ ค.ศ. 1982 แทนที่คำว่า "ประธานสาธารณรัฐประชาชนจีน" (Chairman of the People's Republic of China)
การสืบทอดตำแหน่ง.
มาตรา 84 ของรัฐธรรมนูญจีนระบุไว้ว่าหากตำแหน่งประธานาธิบดีว่างลง รองประธานาธิบดีจะเข้ารับตำแหน่งต่อทันที แต่หากทั้งสองตำแหน่งว่างลง ประธานคณะกรรมาธิการสามัญประจำสภาประชาชนแห่งชาติจะทำหน้าที่รักษาการประธานาธิบดีจนกว่าสภาประชาชนแห่งชาติจะสามารถเลือกประธานาธิบดีและรองประธานาธิบดีคนใหม่ได้
คู่สมรสประธานาธิบดี.
ตั้งแต่ประธานาธิบดีคนแรก มีประธานาธิบดีหกคนที่มีคู่สมรสระหว่างดำรงตำแหน่ง คู่สมรสคนปัจจุบันคือ[[เผิง ลี่ยฺเหวียน]0 ภริยาของประธานาธิบดีสี จิ้นผิง
หมายเหตุ.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />