pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
มูดิก

มูดิก  หรือ ปูลังกัมปุง  เป็นคำภาษาอินโดนีเซีย หมายถึงกิจกรรมซึ่งแรงงานที่อพยพเข้ามาทำงานในเมืองเดินทางกลับบ้านเกิด ในช่วงระหว่างหรือก่อนวันหยุดสำคัญอย่างเลอบารัน (อีดิลฟิฏร์) ถึงแม้จะมีการมูดิกเกิดขึ้นตามเมืองใหญ่ ๆ ทั่วทั้งอินโดนีเซีย แต่มูดิกใหญ่สุดและสำคัญสุดอยู่ที่เขตจาการ์ตาและปริมณฑล ซึ่งผู้คนเดินทางออกจากนครราวหลายล้านคน ส่งผลให้ท่าเรือ สถานีรถไฟ สนามบิน อัดแน่นไปด้วยผู้คน รวมไปถึงทางด่วนสายต่าง ๆ ที่อัดแน่นด้วยรถรา โดยเฉพาะสายทรานส์ชวา และสายชายฝั่งเหนือของชวา
มูดิกในระหว่างเทศกาลอีดิลฟิฏร์และเทศกาลสำคัญอื่นของศาสนาอิสลามสามารถพบได้ทั่วไปในประเทศมุสลิม เช่นประเทศอินโดนีเซีย, มาเลเซีย (ซึ่งเรียกว่า บาลิกกัมปุง), ปากีสถาน และ บังกลาเทศ 
ศัพทมูล.
คำว่า "mudik" ในภาษาอินโดนีเซีย แปลว่า "การล่องเรือหรือเดินทางไปยัง "udik" (ต้นน้ำ, แผ่นดิน) โดยทางแม่น้ำ". ส่วน Pulang kampung แปลตรงตัวง่าย ๆ ว่า "กลับบ้าน" โดยคำว่ากัมปุง แปลว่า "หมู่บ้าน"
วัดโคกสยาวนาราม

วัดโคกสยาวนาราม เป็นวัดไทยสังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในบ้านโคกสยา ตำบลจาบังเอิมปัต อำเภอตุมปัต รัฐกลันตัน ประเทศมาเลเซีย ปัจจุบันมีพระครูสุทธศีลาภรณ์ ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส
วัดโคกสยาวนารามเป็นวัดเก่าแก่ที่สร้างมานานกว่า 350 ปี (ข้อมูล พ.ศ. 2556)
อาคารเสนาสนะภาพในวัดได้แก่ อุโบสถสร้างเมื่อ พ.ศ. 2471 ดังปรากฏจารึกที่หน้าบันซุ้มประตูประธาน เป็นอุโบสถก่ออิฐถือปูน โครงสร้างอาคารเป็นผนังและเสารองรับน้ำหนักเครื่องบน หลังคาพาไลรอบ ซุ้มประตูประธานซ้อน 2 ชั้น ทำประตู 3 ประตู ประดับกรอบประตูเป็นซุ้มทรงบันแถลง น่าจะทำโดยช่างพื้นบ้านที่พยายามแก้ไขพื้นที่ตกแต่ง จึงไม่เป็นไปตามแบบแผนการประดับตกแต่งซุ้มบันแถลงแบบศิลปะไทยประเพณี หน้าบันอุโบสถมีภาพวาดจิตรกรรมรูปครุฑพ่าห์ยุดนาค กุฏิเจ้าอาวาส หรือที่เรียกว่า "แม่วัด" อยู่ในสภาพทรุดโทรมและไม่ได้ใช้งานแล้ว นอกจากนั้นวัดยังมีรูปปั้นเจ้าแม่กวนอิม สร้างเมื่อ พ.ศ. 2529
Semenovia

Semenovia เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Apiaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ อิหร่านถึงเอเชียกลางและจีน
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
Schismatoclada

Schismatoclada เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Rubiaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ มาดากัสการ์
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
Schizoglossum

Schizoglossum เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Apocynaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ เขตร้อนใต้และแอฟริกาตอนใต้
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
Rostellularia

Rostellularia เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Acanthaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ ตะวันออกเฉียงเหนือของแอฟริกาเขตร้อน มาดากัสการ์ ภาคใต้ คาบสมุทรอาหรับ เขตร้อนและกึ่งเขตร้อนถึงออสเตรเลีย
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
Rungia

Rungia เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Acanthaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ แอฟริกาเขตร้อน ใต้ คาบสมุทรอาหรับ เขตร้อนและกึ่งเขตร้อนของเอเชีย
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
Sipanea

Sipanea เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Rubiaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ ตรินิแดดถึงอเมริกากลางและใต้เขตร้อน
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
Sopubia

Sopubia เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Orobanchaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ เขตร้อนและแอฟริกาตอนใต้ มาดากัสการ์ จีนตอนใต้ถึงเอเชียเขตร้อน
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
Stenanthemum

Stenanthemum เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Rhamnaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ ออสตราเลเซีย
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
เผย์ ซงจือ

เผย์ ซงจือ (ค.ศ. 372–451) ชื่อรอง ชื่อชี  เป็นนักประวัติศาสตร์และนักการเมืองชาวจีนซึ่งมีชีวิตในช่วงปลายยุคราชวงศ์จิ้นตะวันออกและราชวงศ์หลิวซ่ง บ้านเกิดของเผย์ ซงจืออยู่ในอำเภอเหวินสี่ มณฑลชานซี แต่ภายหลังได้ย้ายมาอยู่ในบริเวณเจียงหนาน เผย์ ซงจือเป็นที่รู้จักจากการเป็นผู้จัดทำอรรถาธิบายของบันทึกประวัติศาสตร์"สามก๊กจี่" ("ซานกั๋วจื้อ") ที่เขียนโดยตันซิ่ว (เฉิน โซ่ว) ในศตวรรษที่ 3 ซึ่งให้รายละเอียดเพิ่มเติมซึ่งไม่ปรากฏในงานต้นฉบับดั้งเดิม อรรถาธิบายของเผย์ ซงจือจัดทำเสร็จในปี ค.ศ. 429 แล้วกลายเป็นส่วนเติมเติม"สามก๊กจี่"ในฉบับภายหลังให้มีความสมบูรณ์ เมื่อรวมเนื้อหาทั้งหมดแล้วมีความยาวมากกว่าสามก๊กจี่ฉบับดั้่งเดิมเป็นสามเท่า บุตรชายของเผย์ ซงจือคือเผย์ อิน (裴駰) และลื่อชายคือ เผย์ จื๋อเหย่ (裴子野) ก็เป็นนักประวัติศาสตร์ที่เป็นที่รู้จักเช่นกัน
ผลงาน.
จักรพรรดิหลิวซ่งเหวินแห่งราชวงศ์หลิวซ่งดำริว่าบันทึกประวัติศาสตร์"สามก๊กจี่" ("ซานกั๋วจื้อ") ที่เขียนโดยตันซิ่ว (เฉิน โซ่ว) ในศตวรรษที่ 3 มีความย่นย่อเกินไป จึงมีรับสั่งให้เผย์ ซงจือจัดทำอรรถาธิบายของ"สามก๊กจี่" เผย์ ซงจือรวบรวมเอกสารหลักฐานจำนวนมาก รวมถึงหลักฐานที่ก่อนหน้านี้ถูกคัดออกโดยตันซิ่ว แล้วเพิ่มเข้าไปใน"สามก๊กจี่" ระหว่างที่จัดทำอรรถาธิบายและเพิ่มข้อคิดเห็นของตนเองลงไปด้วยเช่นกัน อรรถาธิบายของเผย์ ซงจือจัดทำเสร็จในปี ค.ศ. 429 แล้วกลายเป็นส่วนเติมเติม"สามก๊กจี่"ในฉบับภายหลังให้มีความสมบูรณ์ เมื่อรวมเนื้อหาทั้งหมดแล้วมีความยาวมากกว่าสามก๊กจี่ฉบับดั้่งเดิมเป็นสามเท่า จักรพรรดิหลิวซ่งเหวินทรงยกย่องผลงานของเผย์ ซงจือว่าเป็น "อมตะ"
นอกจากการจัดทำอรรถาธิบายของ"สามก๊กจี่"แล้ว เผย์ซงจือยังได้เขียนตำราอื่น ๆ ได้แก่"จิ้นจี้" (晉紀; "จดหมายเหตุราชวงศ์จิ้น"), "เผย์ชื่อเจียจฺว้าน" (裴氏家傳; "ชีวประวัติตระกูลเผย์") และ "จี๋จู้ซางฝูจิงจฺว้าน" (集注喪服經傳)
หุบเขาอามิก

หุบเขาอามิก,  ตั้งอยู่ในจังหวัดฮาทัย ใกล้กับเมืองอันตาเกีย (แอนติออกริมแม่น้ำออรอนตีส) ทางใต้ของประเทศตุรกี บริเวณนี้กับดาบิกในภาคตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศซีเรีย เป็นหนึ่งในสองสถานที่ที่เชื่อว่าจะมีสงครามอารมาเกดโดนตามอวสานวิทยาแบบอิสลาม
ความสำคัญทางโบราณคดี.
พื้นที่นี้มีความสำคัญในชุดพื้นที่ทางโบราณคดีใน "ที่ราบแห่งแอนติออก" พื้นที่หลักในชุดนี้มีทั้งเทลล์อัลญุดัยดะฮ์, ชาทัลเฮอยึค (อามุก) (อย่าสับสนกับชาทัลเฮอยึคในอานาโตเลีย), เทลล์เฏาะอ์ยินาต, เทลล์กุรดู, อาลาลัค และ เทลล์เฎาะฮับ Robert Braidwood เป็นผู้สำรวจเทลล์ญุดัยดะฮ์ และ C. MacEwan จากสถาบันบูรพาแห่งมหาวิทยาลัยชิคาโกเป็นผู้ขุดค้นในบริเวณนี้ในคริสต์ทศวรรษ 1930
บริเวณหุบเขานี้ยังมีหลักฐานของเสือโคร่งแคสเปียนด้วย (Ellerman และ Morrison-Scott, 1951; Vallino และ Guazzo Albergoni, 1978)
อวสานวิทยาแบบอิสลาม.
มีฮะดีษที่รายงานจากอะบูฮุร็อยเราะฮ์ว่า ศาสดามุฮัมมัดกล่าวว่า:
<templatestyles src="แม่แบบ:คำพูด/style.css" />วาระสุดท้ายจะไม่เกิดขึ้นจนกว่าชาวโรมันจะตั้งถิ่นฐานที่อัลอะอ์มากหรือในดาบิก กองทัพที่ประกอบด้วยคนที่ดีที่สุดในโลกในเวลานั้นจะมาจากมะดีนะฮ์ (เพื่อตอบโต้พวกเขา)
นักวิชาการอิสลามและผู้อธิบายฮะดีษกล่าวแนะว่าคำว่า "โรมัน" ในที่นี้สื่อถึงชาวคริสต์ ฮะดีษนี้ยังอิงถึงชัยชนะของมุสลิมในภายหลัง ตามมาด้วยการยึดครองคอนสแตนติโนเปิลอย่างสงบด้วยการตักบีรและตัสบีฮ์ และความพ่ายแพ้ของผู้ต่อต้านพระคริสต์กับการกลับมาและลงมาของพระเยซูคริสต์ อีกฮะดีษหนึ่งบันทึกว่าอิหม่ามมะฮ์ดีปรากฏตัวก่อนการมาครั้งที่สอง
ฟรานซิส รอว์ดอน-เฮสติงส์ ลอร์ด เฮสติงส์

ฟรานซิส รอว์ดอน-เฮสติงส์ ลอร์ด เฮสติงส์ (9 ธันวาคม 2297 - 28 พฤศจิกายน 2369) เป็นนักการเมืองชาวแองโกล-ไอริช และนายทหารที่รับราชการเป็นผู้สำเร็จราชการประจำอินเดีย จากปี พ.ศ. 2356 ถึงปี พ.ศ. 2366 เขารับใช้กองทัพอังกฤษเป็นเวลาหลายปีระหว่างสงครามปฏิวัติอเมริกา และระหว่างสงครามสหสัมพันธมิตรครั้งที่หนึ่ง ในปี พ.ศ. 2337 เขาได้ใช้นามสกุล "เฮสติงส์" ในปี พ.ศ. 2333 ตามความประสงค์ของ ฟรานซิส เฮสติงส์ เอิร์ลแห่งฮันติงดอน ลุงฝั่งแม่ของเขา ซึ่งลอร์ดเฮสติงส์ผู้นี้คือคนเดียวกับที่ส่ง จอห์น ครอว์เฟิร์ด เข้ามายังสยาม
ความเป็นมา การศึกษา และอาชีพทหารขั้นต้น.
เฮสติ้งส์เกิดที่ มอยรา เคาน์ตีดาวน์ เป็นบุตรชายของจอห์น โรว์ดอน เอิร์ลแห่งมอยราคนที่ 1 และเอลิซาเบธ เฮสติ้งส์ บารอนเนสคนที่ 13 แห่งเฮสติ้งส์ ซึ่งเป็นธิดาของ เอิร์ลคนที่ 9 แห่งฮันติงดอน เขารับบัพติศมา ที่โบสถ์เซนต์ออเดียน ดับลิน เมื่อวันที่ 2 มกราคม ค.ศ. 1755 เขาเติบโตในมอยราและในดับลิน เขาเข้าร่วมกองทัพอังกฤษเมื่อวันที่ 7 สิงหาคม ค.ศ. 1771 เป็นร้อยตรีในกองร้อยทหารราบที่ 15 นับแต่นั้นมาตลอดชีวิตของเขาก็ได้รับใช้ชาติไปโดยสมบูรณ์ เขาเรียนที่โรงเรียนแฮร์โรว์และสอบเข้ามหาวิทยาลัยอ๊อกซฟอร์ด แต่ลาออก เขากลายเป็นเพื่อนกับ Banastre Tarleton ที่นั่นกับลุงฝั่งแม่ของเขา ลอร์ด ฮันติงดอน พวกเขาเดินทางจารึกไปทั่วยุโรป เมื่อวันที่ 20 ตุลาคม ค.ศ. 1773 เขาได้รับการเลื่อนยศเป็นร้อยโทในกองร้อยทหารราบที่ 5 เขากลับไปอังกฤษเพื่อเข้าร่วมกองทหารของเขา และแล่นเรือไปทวีปอเมริกาเมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม ค.ศ. 1774
วัดมะขามโพลง

วัดมะขามโพลง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำป่าสัก ในตำบลท่าเจ้าสนุก อำเภอท่าเรือ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา มีที่ดินเนื้อที่ 29 ไร่ 2 งาน 13 ตารางวา โฉนดเลขที่ 7745 และยังมีที่ดินธรณีสงฆ์ จำนวน 2 แปลง เนื้อที่ 14 ไร่ 3 งาน 48 ตารางวา โฉนดเลขที่ 2400 มีพระครูสังฆรักษ์สวงษ์ ปริปุณโณ เป็นเจ้าอาวาส ซึ่งท่านได้มรณภาพไปแล้ว และตั้งแต่ปี พ.ศ.2559 ถึงปัจจุบันมี พระอธิการจตุรงค์ สนฺตจิตฺโต เป็นเจ้าอาวาส 
วัดมะขามโพลงตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2425 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังวันที่ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 ได้ผูกพัทธสีมาครั้งแรก วันที่ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2430
 วัดมีเกจิอาจารย์ คือ พระครูพิบูลวิหารธรรม (พิณ พวงจำปา) ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสเมื่อ พ.ศ. 2455 วัตถุมงคลของท่าน คือ รูปหล่อโบราณของหลวงพ่อพิณ โดดเด่นด้านมหาอุตม์และเหนียวเน้น
วัดโบสถ์ (อำเภอบ้านแพรก)

วัดโบสถ์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำลพบุรี ในตำบลบ้านแพรก อำเภอบ้านแพรก จังหวัดพระนครศรีอยุธยา มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 26 ไร่ 30 ตารางวา
วัดโบสถ์สร้างขึ้นเป็นวัดตั้งแต่ พ.ศ. 2313 ต่อมาวัดทรุดโทรมลงและได้รับการบูรณะใหม่เมื่อ พ.ศ. 2426 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2514 เดิมชื่อ วัดบ้านแพรกตะวันตก เพราะตั้งอยู่ฝั่งตะวันตกของแม่น้ำลพบุรี เป็นวัดที่ตั้งอยู่คู่กับวัดบ้านแพรกตะวันออกหรือวัดเขียนลาย ในสมัยหลวงพ่อใช้ ธรรมโชติ เป็นเจ้าอาวาส ท่านได้เริ่มปฏิสังขรณ์โบสถ์ กุฏิ และสร้างศาลาการเปรียญคอนกรีตหลังแรกของอำเภอบ้านแพรก
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 40 เมตร ยาว 60 เมตร สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาการเปรียญกว้าง 20 เมตร ยาว 32 เมตร หอสวดมนต์กว้าง 6 เมตร ยาว 14 เมตร กุฏิสงฆ์ จำนวน 8 หลัง เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ 2 ชั้น และวิหารซึ่งประดิษฐาน "หลวงพ่อกัน"
สนธิสัญญาฮะซัน-มุอาวิยะฮ์

สนธิสัญญาฮะซัน-มุอาวิยะฮ์ เป็นสนธิสัญญาสันติภาพทางการเมืองที่ลงนามระหว่างเคาะลีฟะฮ์ ฮะซัน อิบน์ อะลี กับมุอาวิยะฮ์ที่ 1 เพื่อหยุดเหตุการณ์ฟิตนะฮ์ครั้งที่หนึ่ง (ค.ศ. 656–661) สนธิสัญญาระบุว่า ฮะซันยกตำแหน่งเคาะลีฟะฮ์ให้กับมุอาวิยะฮ์ด้วยเงื่อนไขบางประการ ซึ่งรวมเงื่อนไขอย่างการให้ความปลอดภัยแก่มุสลิมและห้ามฝ่ายมุอาวิยะฮ์แต่งตั้งผู้สืบทอดอำนาจ ถึงกระนั้น มุอาวิยะฮ์ละเมิดเงื่อนไขสนธิสัญญา โดยเฉพาะการแต่งตั้งยะซีดเป็นผู้สืบทอดอำนาจต่อจากพระองค์ ก่อให้เกิดราชวงศ์ในรัฐเคาะลีฟะฮ์อุมัยยะฮ์
เนื้อหา.
ต่อไปนี้คือเนื้อหาจากสนธิสัญญาระหว่างฮะซันกับมุอาวิยะฮ์:
ผลที่ตามมา.
หลังฮะซันสละราชสมบัติ มุอาวิยะฮ์เดินทางเข้ากูฟะฮ์พร้อมกับกองทัพอย่างภาคภูมิใจ โดยกองทัพกล่าวต่อสาธารณชนว่าพระองค์ไม่ยอมรับสัญญาที่ทำกับฮะซัน ฮะซันเกษียณที่มะดีนะฮ์ โดยเขาถูกห้ามไม่ให้มีส่วนร่วมทางการเมืองหรือต่อต้านมุอาวิยะฮ์ ฮะซันเสียชีวิตใน ค.ศ. 669 ด้วยอายุ 46 ปี เชื่อกันว่ามุอาวิยะฮ์ยุยงให้วางยาพิษใส่ฮะซัน เพื่อให้ยะซีด พระราชโอรสของพระองค์ ได้สืบทอดอำนาจต่อ ในรัชสมัยนั้น มุอาวิยะฮ์ข่มเหงพรรคพวกของอะลีคนสำคัญ เช่น ฮุจร์ อิบน์ อะดี เศาะฮาบะฮ์ของมุฮัมมัด ถูกประหารชีวิตใน ค.ศ. 670 Madelung รายงานว่า มุอาวิยะฮ์ได้จัดตั้งพิธีการสาปแช่งอะลีในละหมาดรวมเพื่อสร้างความชอบธรรมต่อการปกครองของพระองค์
วัดหงษ์ (จังหวัดพระนครศรีอยุธยา)

วัดหงษ์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหันสัง อำเภอบางปะหัน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ตั้งอยู่ริมฝั่งซ้ายของคลองหันสัง บนพื้นที่ดิน 35 ไร่ ปัจจุบันมีพระมหาไท อิสฺสรธมฺโม ดร. ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส
วัดหงษ์เป็นวัดเก่าแก่มาตั้งแต่สมัยอยุธยา ต่อมาเป็นวัดร้างอยู่นานพอสมควร แล้วก่อสร้างขึ้นใหม่เมื่อ พ.ศ. 2468 โดยพระอธิการแว่ว เป็นผู้นำ และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาในครั้งหลังเมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2519 มีพิธีผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2520 วัดหงษ์มีเสาหงส์อยู่หน้าวัด จึงเชื่อว่า ชาวบ้านคงมีเชื้อสายมอญได้ช่วยกันบำรุงวัด
ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระประธานในอุโบสถ ขนาดหน้าตักกว้าง 3 ศอก 9 นิ้ว พร้อมพระอัครสาวกซ้ายขวา และพระพุทธรูปเก่าแก่ที่นำมาจากวัดร้างจำนวนหนึ่ง และมี "หลวงพ่อขาว" พระพุทธรูปเก่าแก่ที่มีการซ่อมแซมใหม่
อักษรคันจิแห่งปี

อักษรคันจิแห่งปี (; โรมาจิ: "Kotoshi no Kanji") เป็นคันจิที่ได้รับการรับเลือกโดยสมาคมทดสอบความถนัดคันจิญี่ปุ่น  ผ่านการลงคะแนนโดยประชาชนในประเทศญี่ปุ่น การประกาศอักษรคันจิแห่งปีนั้นได้เริ่มต้นครั้งแรกตั้งแต่ปี 1995 เป็นต้นมา ในวันที่ 12 ธันวาคมของทุก ๆ ปี (มักเรียก "วันคันจิ") และเจ้าอาวาสวัดคิโยมิซุ (วัดน้ำใส) จะเป็นผู้เขียนอักษรคันจิด้วยพู่กันแปรงใหญ่ลงบนแผ่นกระดาษขนาดใหญ่ที่ได้รับเลือกให้เป็นอักษรคันจิแห่งปีในวันนั้น
Phaulopsis

Phaulopsis เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Acanthaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ แอฟริกา คาบสมุทรอาหรับ ตะวันออก หิมาลัย ถึงจีน และ อินโดจีน
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
Streblosa

Streblosa เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Rubiaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ ประเทศไทยถึง มาเลเซีย
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
โฮเวย์เซ

โฮเวย์เซ หรือ อัลฮุวัยซะฮ์  เป็นเมืองและเมืองหลักในเทศมณฑลโฮเวย์เซ จังหวัดฆูเซสถาน ประเทศอิหร่าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 เมืองนี้มีประชากร 14,422 คนใน 2,749 ครัวเรือน
มูชา เซเลบี

มูซา เซเลบี (ตุรกี: Musa çelebi) ประสูติเมื่อปี ค.ศ. 1388 พระองค์เป็นสุลต่านแห่งรูเมเลียองค์ที่ 2 สิ้นพระชนม์เมื่อ 5 กรกฎาคม ค.ศ. 1413
ประวัติ.
พระองค์เป็นหนึ่งในโอรสของสุลต่านบาเยซิดที่ 1 สุลต่านองค์ที่ 4 แห่งจักรวรรดิออตโตมัน ประวัติศาสตร์ไม่ได้บันทึกไว้ว่ามารดาของพระองค์คือใคร เพียงได้บันทึกแค่ว่ามารดาของพระองค์เป็นลูกสาวผู้นำชาวเติร์กอีกเผ่าหรือเป็นเจ้าหญิงแห่งจักรวรรดิไบแซนไทน์ พระองค์เกิดในปี ค.ศ.1388 ในรัชสมัยของสุลต่านมูรัดที่ 1 หลังจากที่ออตโตมันพ่ายแพ้แก่อาณาจักรเตมือร์สุลต่านบาเยซิดที่ 1 ทรงถูกเตมือร์จับเป็นเชลยหลังจากที่พ่ายแพ้ยุทธการที่อังการา ทำให้สิ้นรัชสมัยของพระองค์ไปโดยพฤตินัย
หลังจากพ่ายแพ้ต่อเตมือร์ก็เกิดสงครามชิงราชบัลลังก์ในจักรวรรดิ ในที่สุดพระองค์พร้อมด้วยกองทัพของพระองค์ก็บุกโจมตีเอดีร์แนที่สุไลยมานปกครองอยู่ เมื่อวันที่ 17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1411 ทำให้กองทัพของสุไลยมานไม่สามารถต้านทานกองทัพของพระองค์ได้ หลังจากนั้นพระองค์ก็ได้ขึ้นเป็นสุลต่านแห่งรูเมเลียเป็นพระองค์ที่ 2
ครองราชย์.
หลังจากขึ้นครองราชย์ จักรวรรดิออตโตมันได้ถูกแบ่งเป็น 2 ส่วนคือส่วนในยุโรปใต้ปกครองโดยพระองค์ และในอานาโตเลียโดยเมห์เหม็ด เซเลบี พระองค์ได้รับสัมปทานทางการค้าแก่สาธารณรัฐเวนิส และได้ทำสงครามเพื่อแย่งชิงดินแดนเซอร์เบียที่เสียไปช่วงทำสงครามกับเตมือร์ ซึ่งต่อมาทางไบแซนไทน์ได้ปล่อยออร์ฮาน เซเลบี บุตรของสุไลยมานมาเพื่อที่จะยึดอำนาจจากพระองค์ แต่พระองค์ก็สามารถปราบกองทัพของออร์ฮานได้ 
สิ้นพระชนม์.
หลังจากครองราชย์ได้ไม่นานพระองค์ก็ถูกโจมตีโดยเชษฐาของพระองค์ เมห์เหม็ด เซเลบี กองทัพของพระองค์สู้ไม่ได้และต้องถอยทัพไป พระองค์สั่งให้พาตนเองหลบหนีทันที เมห์เหม็ดได้ตามอนุชาของพระองค์จนกระทั่งถึงโซเฟียได้เกิดการต่อสู้ขึ้นศึกครั้งนี้พระองค์ถูกจับไปได้ ทหารของเมห์เหม็ดได้รัดคอพระองค์และสิ้นพระชนม์ทันที 
หมายเหตุ.
เซเลบีไม่ใช่นามสกุลแต่เป็นนามแฝง ซึ่งเซเลบีคือชื่อเมืองในประเทศตุรกีในปัจจุบัน
ป้อมมิดเดิลบืร์ค

ป้อมมิดเดิลบืร์ค  เป็นหนึ่งในเก้าป้อมปราการของป้อมสนามมะละกาในมะละกา รัฐมะละกา ประเทศมาเลเซีย ตั้งอยู่ที่ปากแม่น้ำมะละกา ป้อมนี้ได้รับการบูรณะพร้อมกับปืนใหญ่ และเปิดให้นักท่องเที่ยวเข้าชมได้ ชื่อในภาษาดัตช์สื่อถึงเมืองมิดเดิลบืร์ค
นครหนานโถว

<templatestyles src="Stack/styles.css"/>
นครหนานโถว  เป็นเมืองที่มีสถานะเป็นนครภายใต้เทศมณฑล ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของเทศมณฑลหนานโถว ประเทศไต้หวัน ตั้งอยู่ระหว่างเทือกเขาปา-กว้าและแม่น้ำเมาหลัว และเป็นเมืองหลวงของเทศมณฑลหนานโถว ชื่อของหนานโถว ("ใต้") สอดคล้องกับชื่อของเขตเป่ย์โถว ("เหนือ) ซึ่งเป็นเขตหนึ่งในนครไทเป
ประวัติศาสตร์.
ราชวงศ์ชิง.
ชาวจีนฮั่นเริ่มอพยพเข้ามาในพื้นที่ในช่วงรัชสมัยของจักรพรรดิเฉียนหลงแห่งราชวงศ์ชิง สมาชิกของตระกูลจางจากจางโจว รวมทั้งตระกูลเจี่ยน , ตระกูลหลิน และตระกูลเซียว จากอำเภอหนานจิ้งในจางโจว เป็นกลุ่มแรก ๆ ที่เข้ามาตั้งถิ่นฐาน หยาเหมิน (ที่ทำการปกครอง) ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี 1759 ใกล้กับโรงเรียนประถมศึกษาหนานโถวในปัจจุบัน และได้มีการจัดตั้งหนานโถวจวิ้น (หรือจังหวัดหนานโถว) ในปี 1898
จักรวรรดิญี่ปุ่น.
ในปี 1901 ระหว่างอยู่ภายใต้การปกครองของญี่ปุ่น ได้มีการจัดตั้งนันโตโช (南投廳, Nanto Chō) ซึ่งเป็นหนึ่งในยี่สิบสำนักงานการปกครองท้องถิ่นที่จัดตั้งขึ้นโดยญี่ปุ่น ต่อมาในปี 1909 ส่วนหนึ่งของโทรูกุโช (斗六廳, Toroku Chō) ถูกรวมเข้ากับนันโตโช และในปี 1920 เมืองนันโตได้อยู่ภายใต้การปกครองของอำเภอนันโต จังหวัดไทชู
สาธารณรัฐจีน.
หลังจากญี่ปุ่นส่งมอบไต้หวันให้แก่สาธารณรัฐจีนในปี 1945 เทศมณฑลหนานโถวได้รับการจัดตั้งขึ้นโดยแยกออกมาจากเทศมณฑลไถจงในปี 1950 และในเดือนตุลาคมของปีเดียวกัน เมืองหนานโถวก็ได้รับการจัดตั้งให้เป็นที่ตั้งของศาลาว่าการเทศมณฑล เมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม 1957 ศาลาว่าการมณฑลไต้หวันได้ย้ายไปที่หมู่บ้านใหม่จงซิง (中興新村) ทำให้หนานโถวเป็นที่ตั้งของศาลาว่าการมณฑล ต่อมาวันที่ 25 ธันวาคม 1981 หนานโถวได้รับการยกฐานะขึ้นจากก่อนหน้านี้เป็นเมืองให้กลายเป็นนครภายใต้เทศมณฑล ในปี 1999 หนานโถวได้รับผลกระทบอย่างรุนแรงจากเหตุการณ์แผ่นดินไหวใหญ่ 921 เนื่องจากตั้งอยู่ริมรอยเลื่อนเชอหลงปู้ (車籠埔) ทำให้มีผู้เสียชีวิต 92 ราย และอาคารกว่า 1,000 หลังได้รับความเสียหาย
เขตการปกครอง.
นครหนานโถวในปัจจุบันมีทั้งหมด 34 หมู่บ้านในเมือง (里 "หลี่") และ 810 ละแวก (鄰 "หลิน") ซึ่งสามารถแบ่งคร่าว ๆ ได้เป็น 5 เขต ตามการพัฒนาผังเมืองและสภาพทางภูมิศาสตร์
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
การขนส่ง.
นครหนานโถวมีทางด่วนหมายเลข 3 หรือทางด่วนฟอร์โมซา พาดผ่านตัวเมือง
สถานีขนส่งในเมืองคือ สถานีขนส่งหนานโถว ซึ่งดำเนินการโดยจางฮว่าบัส (Changhua Bus)
หมายเหตุ.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
Pachycaulos

Pachycaulos เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Gesneriaceae. มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Pachycaulos nummularia
ถิ่นกำเนิดของมันคือ ทางตะวันออกเฉียงใต้ของเม็กซิโกถึงเปรู
Pauldopia

Pauldopia เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Bignoniaceae. มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ "Pauldopia ghonta" 
ถิ่นกำเนิดของมันคือ อินเดียถึง อินโดจีน พบในจีน อินเดีย ลาว ศรีลังกา ไทย และเวียดนาม
Paracaryum

Paracaryum เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Boraginaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ อียิปต์ถึงเอเชียกลางและตะวันตก หิมาลัย
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
บาบา หรภชัน สิงห์

ซีปอย/ออเนอรารีกัปตัน "บาบา" หรภชัน สิงห์ (Baba Harbhajan Singh; 1946-1968) เป็นทหารของกองทัพอินเดีย ผู้ได้รับรางวัลมหาวีรจักรหลังเสียชีวิต
หรภชัน สิงห์เกิดในครอบครัวชาวซิกข์ เมื่อ 30 สิงหาคม 1946 เขาเข้าร่วมเป็นทหารในกองทัพอินเดีย สังกัดกรมทหารปัญจาบ
สิงห์เสียชีวิตระหว่างการสู้รบให้กับกองทัพในปี 1968 บริเวณนตูลา ตะวันออกของรัฐสิกขิม ด้วยวัย 22 ปี เขากลายเป็นตำนานและเป็นที่สักการะบูชาในบรรดาคนของกองทัพอินเดีย ไปจนถึงกองทัพปลดแอกประชาชน (PLA) ของจีนที่ประจำอยู่บริเวณพรมแดนจีนกับอินเดีย
อนุสรณ์และศาล.
สิงห์เป็นที่รู้จักและเคารพในชื่อ "สันตบาบา" ทุกวันที่ 11 กันยายน จะมีรถจี๊ปขนส่งข้าวของส่วนตัวของสิงห์จากอนุสรณ์และศาลของเขาซึ่งตั้งอยู่ไม่ไกลจากพรมแดนกับประเทศจีน ไปยังสถานีรถไฟนิวชลปาอีคุรีซึ่งตั้งอยู่ใกล้สุด จากนั้นข้าวของเหล่านั้จะถูกส่งไปทางรถไฟไปยังกุกา อำเภอกปูรตลา ในรัฐปัญจาบ บ้านเกิดของเขา โดยมีทหารของกองทัพเดินทางไปด้วยพร้อมเงินบริจาคจากผู้คนให้กับครอบครัวของเขา ตำนานของเขาดำรงอยู่ที่ศาลในฐานะ "ผู้ปกป้องพรมแดนอินเดียทางวิญญาณ"
เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก 2021 นัดชิงชนะเลิศ

เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก 2021 นัดชิงชนะเลิศ เป็นนัดชิงชนะเลิศของ เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก 2021, ครั้งที่ 40 ของการแข่งขันฟุตบอลสโมสรเอเชียระดับสูงสุดซึ่งจัดขึ้นโดย สมาพันธ์ฟุตบอลเอเชีย (เอเอฟซี), และเป็นครั้งที่ 18 ภายใต้ชื่อปัจจุบัน เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก.
รอบชิงชนะเลิศจะเป็นการตัดสินในนัดเดียวระหว่าง อัลฮิลาล จาก ซาอุดีอาระเบีย และ โพฮัง สตีลเลอส์ จาก เกาหลีใต้. เนื่องจากทั้งสองทีมเป็นทีมที่ประสบความสำเร็จร่วมกันมากที่สุดในเอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก, โดยแต่ละทีมคว้าไปสามสมัย, รอบชิงชนะเลิศจะเป็นทีมที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในการแข่งขัน.
อัลฮิลาล ชนะเอเอฟซีแชมเปียนส์ลีกสมัยที่สี่ของพวกเขาและได้สิทธิ์เข้าเล่นสำหรับ ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก 2021 ในประเทศสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์.
ทีม.
"ในตารางด้านล่างนี้, รอบชิงชนะเลิศจนถึงปี 2002 จะเป็นยุคสมัย เอเชียนคลับแชมเปียนชิป, นับตั้งแต่ปี 2003 จะเป็นยุคสมัยเอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก."
เส้นทางสู่นัดชิงชนะเลิศ.
"หมายเหตุ: ในผลการแข่งขันทั้งหมดด้านล่างนี้, สกอร์ของผู้เข้าชิงชนะเลิศจะได้รับเป็นเลขแรก (H: เหย้า; A: เยือน; *: ลงเล่นในกลุ่มที่มีสนามกลาง)."
แมตช์.
<onlyinclude></onlyinclude>
หมายเหตุ.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
ตำนานเฮเกะ

<ns>10</ns>
 <id>369535</id>
 <revision>
 <id>10245376</id>
 <parentid>6729231</parentid>
 <timestamp>2022-08-13T03:23:15Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>RidJasper</username>
 <id>361203</id>
 </contributor>
 <origin>10245376</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
ตำนานเฮเกะ หรือ เฮเกะ โมโนงาตาริ (; โรมาจิ: "Heike Monogatari") เป็นมหากาพย์ของญี่ปุ่นซึ่งรวบรวมไว้เมื่อก่อนปี ค.ศ. 1330 เรื่องราวการต่อสู้ระหว่างตระกูลไทระและตระกูลมินาโมโตะเพื่อชิงอำนาจเหนือดินแดนญี่ปุ่นในสงครามเก็มเป (ค.ศ. 1180–1185) เมื่อปลายศตวรรษที่ 12 คำว่า "เฮเกะ"  ใช้กล่าวถึงตระกูลไทระ  คำว่า "เฮ" เป็นคำอ่านเสียงอง (คำอ่านแบบจีน) ของอักษรคันจิตัวแรก ส่วนคำว่า "เกะ"  มีความความว่า "ตระกูล" กล่าวถึงในชื่อสงคราม "เก็มเป" คำว่า "เฮ" ในชุดคำนี้ออกเสียงเป็น "เป" ส่วนคำว่า "เก็น" (เก็ม)  เป็นอักษรคันจิตัวแรกที่ใช้กล่าวถึงตระกูลมินาโมโตะ (ซึ่งมีอีกชื่อเรียกว่า "เก็นจิ" ออกเสียงด้วยคำอ่านเสียงอง (คำอ่านแบบจีน) เช่นในชื่อ "ตำนานเก็นจิ")
"ตำนานเฮเกะ"ได้รับการแปลเป็นภาษาอังกฤษอย่างน้อย 5 ครั้ง ครั้งแรกแปลโดยอาเธอร์ ลินด์เซย์ แซดเลอร์ในปีระหว่างปี ค.ศ. 1918–1921 ฉบับแปลสมบูรณ์ด้วยจำนวนหน้าเกือบ 800 หน้าโดยฮิโรชิ คิตางาวะ และบรูช ที. สึจิดะ ตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1975 เช่นเดียวกับฉบับแปลโดยเฮเลน แมกคูลลัฟในปี ค.ศ. 1988 ฉบับแปลอย่างย่อโดยเบอร์ตัน วัตสันตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 2006 ส่วนในปี ค.ศ. 2012 โรยัลล์ ไทเลอร์ได้แปลสมบูรณ์โดยคำนึงถึงรูปแบบการนำเสนอของผลงานดั้งเดิม 
"ตำนานเฮเกะ"มีฉบับเล่าใหม่ในรูปแบบร้อยแก้วภาษาญี่ปุ่นที่มีชื่อเสียง เขียนโดยนักเขียนนิยายอิงประวัติศาสตร์ เอจิ โยชิกาวะ ตีพิมพ์ในนิตยสาร"อาซาฮิรายสัปดาห์"ในปี ค.ศ. 1950 โดยใช้ชื่อเรื่องว่า "ตำนานเฮเกะฉบับเล่าใหม่" ("ชินเฮเกะโมโนงาตาริ")
บทเริ่มตำนาน.
<templatestyles src="แม่แบบ:คำพูด/style.css" /><templatestyles src="แม่แบบ:คำพูด/style.css" /><templatestyles src="แม่แบบ:คำพูด/style.css" /><templatestyles src="แม่แบบ:คำพูด/style.css" />
ผู้ประพันธ์.
ที่มาของมหากาพย์"ตำนานเฮเกะ"นั้นไม่สามารถระบุเจาะจงผู้ประพันธ์ว่าเป็นผู้ใดผู้หนึ่ง เช่นเดียวกับผลงานมหากาพย์โดยส่วนมาก (ผลงานเรื่องนี้เป็นมหากาพย์ที่เขียนในรูปแบบร้อยแก้วมากกว่าร้อยกรอง) เป็นผลมาจากการรวบรวมเรื่องเล่ารูปแบบต่าง ๆ ที่เล่าสืบต่อกันมาแบบมุขปาฐะ (เรื่องเล่าแบบปากต่อปาก) โดยกวีนักเล่นเครืองดนตรีบิวะที่รู้จักในนาม "บิวะ โฮชิ"
พระโยชิดะ เค็งโค (ค.ศ. 1282–1350) เสนอทฤษฎีเกี่ยวกับผู้ประพันธ์หนังสือ"ตำนานเฮเกะ"ในผลงานหนังสือ"สึเรซุเรงุซะ"ซึ่งเขียนเมื่อปี ค.ศ. 1330 พระเค็งโคเขียนว่า "ยูกินางะอดีตผู้ครองแคว้นชินาโนะเขียน"ตำนานเฮเกะ"และบอกให้ชายตาบอดชื่อโชบุตสึท่องสวด" พระเค็งโคยังได้ยืนยันว่าเครื่องดนตรีบิวะมีความเชื่อมโยงกับชายตาบอดคนนั้น ผู้ซึ่ง "มีภูมิลำเนาจากทางตะวันออก" และยูกินางะได้ส่งไปให้ "รวบรวมข้อมูลบางอย่างเกี่ยวกับซามูไร คันศร ม้า และกลยุทธ์การทำศึก ยูกินางะเขียนไว้ภายหลัง" 
ประเด็นสำคัญประการหนึ่งของทฤษฎีนี้คือการที่หนังสือ"ตำนานเฮเกะ"ถูกเขียนด้วยรูปแแบบการผสมผสานของภาษาจีนและภาษาญี่ปุ่น ("วาคัง คงโค โช") ที่เข้าใจได้ยาก ซึ่งในเวลานั้นมีเพียงพระภิกษุที่ศึกษามาเป็นอย่างดีเท่านั้นที่เชี่ยวชาญการใช้ภาษาดังกล่าว ดังเช่นยูกินางะ อย่างไรก็ตาม ในท้ายที่สุด "ตำนานเฮเกะ"ก็เป็นสิ่งที่ตกผลึกจากเรื่องเล่ามุขปาฐะ จึงไม่มีผู้ประพันธ์ที่แท้จริงเพียงหนึ่ง ยูกินางะเป็นเพียงผู้ที่น่าจะเป็นคนแรกที่รวบรวมวรรณกรรมเรื่องนี้ในรูปแบบลายลักษณ์อักษร
ศาสนาในทวีปยุโรป

ศาสนาในทวีปยุโรปมีอิทธิพลอย่างมากในสังคม, ศิลปะ, วัฒนธรรม, ปรัชญา และกฎหมายปัจจุบัน ศาสนาที่มีผู้นับถือมากที่สุดคือศาสนาคริสต์ แต่การไม่มีศาสนาและโลกิยานุวัติเชิงปฏิบัติก็แข่งแกร่งเช่นกัน มีสามประเทศในยุโรปตะวันออกเฉียงใต้ที่ส่วนใหญ่นับถือศาสนาอิสลาม และมีศาสนาที่มีผู้นับถือจำนวนน้อยอย่างศาสนาแบบอินเดีย, ศาสนายูดาห์ และกลุ่มศาสนาเอเชียตะวันออกบางส่วน
ไม่ค่อยมีใครรู้ถึงศาสนาก่อนประวัติศาสตร์ในยุโรปยุคหินใหม่ โดยยุโรปในยุคสัมฤทธิ์ถึงยุคเหล็กส่วนใหญ่นับถือศาสนาพหุเทวนิยม (ศาสนากรีกโบราณ, ศาสนาโรมันโบราณ เป็นต้น)
จักรวรรดิโรมันยอมรับศาสนาคริสต์อย่างเป็นทางการใน ค.ศ. 380 ในสมัยกลางตอนต้น ยุโรปส่วนใหญ่หันไปนับถือศาสนาคริสต์ ซึ่งเป็นกระบวนการที่สิ้นสุดลงเมื่อมีการนำศาสนาคริสต์เข้าไปยังสแกนดิเนเวียในสมัยกลางตอนกลาง (High Middle Ages) แนวคิด "ยุโรป" และ "โลกตะวันตก" มีความเกี่ยวโยงกันอย่างแนบแน่นกับแนวคิด "โลกคริสเตียน" (Christendom) และหลายคนถึงขั้นถือว่าศาสนาคริสต์เป็นความเชื่อที่รวมกันเป็นหนึ่งซึ่งสร้างเอกลักษณ์ยุโรป โดยเฉพาะเมื่อศาสนาคริสต์ในตะวันออกกลางถูกกีดกั้นจากการเจริญของศาสนาอิสลามในคริสต์ศตวรรษที่ 8 นำไปสู่สงครามครูเสดที่ประสบความล้มเหลวทางทหาร แต่เป็นก้าวสำคัญในการระบุเอกลักษณ์ของยุโรปโดยมีพื้นฐานบนศาสนา ถึงกระนั้น ศาสนาพื้นเมืองก็ยังคงมีอยู่ต่อไป
ศาสนเภทในคริสต์ศตวรรษที่ 11 และการปฏิรูปศาสนาในคริสต์ศตวรรษที่ 16 ทำให้โลกคริสเตียนในยุโรปแตกแยกเป็นฝักฝ่ายที่เป็นปฏิปักษ์ต่อกัน และหลังยุคเรืองปัญญาในคริสต์ศตวรรษที่ 18 ทำให้อเทวนิยมและอไญยนิยมเริ่มกระจายทั่วยุโรป บูรพคดีศึกษาในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ก่อให้เกิดกลุ่มที่นับถือศาสนาฮินดูและศาสนาพุทธ และคริสต์ศตวรรษที่ 20 ทำให้มีการผสานความเชื่อ, ยุคใหม่ และขบวนการศาสนาใหม่หลายกลุ่มในยุโรปมากขึ้น ในสมัยปัจจุบันมีความเป็นโลกิยานุวัติและพหุนิยมทางศาสนามากขึ้น
วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์อเมริกาใต้ 2021

วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์อเมริกาใต้ 2021  เป็นการแข่งขันครั้งที่ 34 ของวอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์อเมริกาใต้ จัดขึ้นโดยสมาพันธ์วอลเลย์บอลอเมริกาใต้ ซึ่งมีกำหนดจัดขึ้นที่บาร์รันกาเบร์เมฆา ประเทศโคลอมเบีย ระหว่างวันที่ 15–19 กันยายน ค.ศ. 2021 โดยทีมชนะเลิศและรองชนะเลิศจะผ่านการคัดเลือกเข้าแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์โลก 2022
ทีมที่เข้าร่วมแข่งขัน.
ทีมที่เข้าร่วมมีดังนี้
อันดับการแข่งขัน.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
รางวัล.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
โปเกมอนเลเจนด์ อาร์เซอุส

โปเกมอนเลเจนด์ อาร์เซอุส (; โรมาจิ: "Pokémon LEGENDS Arceus") เป็นวิดีโอเกมแนวแอ็กชันตามบทบาท พัฒนาโดยบริษัทเกมฟรีก จำหน่ายโดยบริษัท โปเกมอน จำกัดและนินเท็นโด ตัวเกมวางจำหน่ายบนเครื่องนินเท็นโด สวิตช์ เมื่อวันที่ 28 มกราคม พ.ศ. 2565 ตัวเกมเป็นส่วนหนึ่งของชุดวิดีโอเกม "โปเกมอน" รุ่นที่แปด โดยเป็นภาคก่อนของเกม "โปเกมอน ไดมอนด์" และ "เพิร์ล" ที่วางจำหน่ายใน พ.ศ. 2549 โดยย้อนกลับไปยุคสมัยประมาณช่วงเอโดะและเมจิ ที่ภูมิภาคฮิซุย ก่อนจะถูกเรียกภูมิภาคว่า ชินโอ โดยมีโปเกมอนเริ่มต้นคือ โมคุโร ฮิโนอาราชิ และ มิจูมารุ ตัวเกมประกาศเปิดตัวโดยเป็นส่วนหนึ่งของการฉลองครบรอบ 25 ปีของโปเกมอน ควบคู่ไปกับการเปิดตัวเกม "โปเกมอน บริลเลียนท์ไดมอนด์" และ "ไชนิงเพิร์ล"
;เทรุ (テル) / โช (ショウ)
โรคระบาดแอนโทนิน

โรคระบาดแอนโทนิน (ค.ศ. 165 ถึง 180) มีอีกชื่อว่า โรคระบาดเกเลน (ตั้งชื่อตามเกเลน แพทย์ที่อธิบายโรคนี้) เป็นโรคระบาดทั่วแรกที่ส่งผลกระทบต่อจักรวรรดิโรมัน ซึ่งน่าจะติดต่อและแพร่กระจายโดยทหารที่กลับมาจากการทัพในตะวันออกใกล้ นักวิชาการโดยทั่วไปยืนยันว่าโรคระบาดนี้เป็นโรคฝีดาษ
ถึงแม้มีบางส่วนแนะนำว่าเป็นโรคหัด มีการอ้างว่าโรคนี้คร่าชีวิตจักรพรรดิลูกิอุส เวรุส จักรพรรดิโรมันที่สวรรคตใน ค.ศ. 169 ซึ่งเป็นผู้ร่วมอุปราชของจักรพรรดิมาร์กุส เอาเรลิอุส จักรพรรดิสองพระองค์ได้ขึ้นครองราชย์จากการรับเลี้ยงของจักรพรรดิองค์ที่แล้ว จักรพรรดิอันโตนีนุส ปิอุส และนั่นทำให้นามสกุลอันโตนีนุสมีส่วนร่วมกับโรคระบาดนี้
ข้อมูลสมัยโบราณยอมรับว่าโรคระบาดนี้น่าจะปรากฏตอนที่พวกโรมันโจมตีเมืองซิลิวชาในเมโสโปเตเมียช่วงฤดูหนาว ค.ศ. 165–166 อัมมิอานุส มาร์เกลลินุสรายงานว่าโรคนี้แพร่ระบาดไปถึงกอลและกองทหารริมแม่น้ำไรน์ ยูโทรเพียสกล่าวว่าในสัดส่วนประชากรจักรวรรดิจำนวนมากเสียชีวิตจากโรคระบาดนี้ กัสซีอุส ดีโอ นักประวัติศาสตร์โรมันบันทึกว่าโรคนี้แพร่ระบาดอีกครั้งใน 9 ปีต่อมาใน ค.ศ. 189 ทำให้มีผู้เสียชีวิตในโรมสูงถึง 2,000 คนในวันเดียว และในจำนวนนั้นได้รับผลกระทบไปหนึ่งส่วนสี่ มีการประมาณผู้เสียชีวิตที่ 5–10 ล้าน เกือบร้อยละ 10 ของประชากรจักรวรรดิ โรคระบาดนี้มีความรุนแรงเฉพาะในเมืองและกองทัพโรมัน
หอสมุดแห่งชาติลาว

หอสมุดแห่งชาติลาว  เป็นหอสมุดในนครเวียงจันทน์ ประเทศลาว ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1956 ก่อนจะย้ายมายังที่ตั้งใหม่ใน ค.ศ. 1988 หอสมุดนี้มีบทบาทสำคัญในการอนุรักษ์เอกสารต่าง ๆ เกี่ยวกับประเทศลาว
หอสมุดดำเนินโครงการอนุรักษ์เอกสารตัวเขียนโบราณของลาว (Lao Ancient Manuscript Preservation Project) มาตั้งแต่ ค.ศ. 1989 เพื่อรักษาเอกสารโบราณที่เขียนเป็นภาษาลาวและสันสกฤต นอกจากนี้ นับแต่เดือนตุลาคม ค.ศ. 2007 เป็นต้นมา หอสมุดยังได้ร่วมมือกับมหาวิทยาลัยพัสเซาและหอสมุดรัฐเบอร์ลินในการริเริ่มโครงการหอสมุดดิจิทัลหนังสือใบลานลาว  และรัฐบาลลาวได้อนุญาตให้นำเอกสารตัวเขียนในชุดสะสมของหอสมุดออกให้บริการเข้าถึงทางอินเทอร์เน็ตด้วย
อาคารหลังใหม่ของหอสมุดก่อสร้างแล้วเสร็จใน ค.ศ. 2017
เดอะแดนซิงบอยส์ออฟอัฟกานิสถาน

เดอะแดนซิงบอยส์ออฟอัฟกานิสถาน  เป็นภาพยนตร์สารคดีใน ค.ศ. 2010 ที่ผลิดโดย Clover Films และกำกับโดยนักข่าวชาวอัฟกัน นาจิบุลลาฮ์ กูไรชี เกี่ยวกับ"แบแชบอซี"ในประเทศอัฟกานิสถาน สารคดีความยาว 52 นาทีฉายรอบปฐมทัศน์ที่รอยัลโซไซตีออฟอาตส์ สหราชอาณาจักรในวันที่ 29 มีนาคม ค.ศ. 2010 และออกอากาศผ่านช่อง"PBS Frontline" ในสหรัฐเมื่อวันที่ 20 เมษายน
"แบแชบอซี" หรือ "แบชแช" (จาก "แบเช", #เปลี่ยนทาง ทั้งในภาษาเปอร์เซีย ปาทาน และฮินดูสตานี) เป็นรูปแบบหนึ่งของทาสทางเพศและการค้าประเวณีเด็ก โดยจะขายเด็กชายตั้งแต่ก่อนวัยอันควรถึงวัยรุ่นให้กับชายที่มีอำนาจหรือทรัพย์สินไว้สำหรับความบันเทิงและกิจกรรมทางเพศ ธุรกิจนี้เจริญรุ่งเรืองในอัฟกานิสถาน โดยผู้ชายหลายคนจะเก็บเด็กชายเต้นระบำไว้ในฐานะสัญลักษณ์ทางอำนาจ กิจกรรมนี้เป็นเรื่องผิดกฎหมายตามกฎหมายอัฟกานิสถาน
นาดิยะฮ์ มุรอด

นาดิยะฮ์ มุรอด บาซี ฏอฮา (เกิด ค.ศ. 1993) เป็นนักเคลื่อนไหวด้านสิทธิมนุษยชนยาซีดีชาวอิรักที่อาศัยอยู่ในประเทศเยอรมนี ใน ค.ศ. 2014 เธอถูกลักพาตัวจากกูจู และถูกคุมตัวโดยรัฐอิสลามเป็นเวลาสามเดือน
มุรอดเป็นผู้ก่อตั้ง Nadia's Initiative องค์กรที่มีเป้าหมาย "ช่วยเหลือผู้หญิงและเด็กที่ตกเป็นเหยื่อของการสังหารหมู่ อาชญากรรมที่โหดร้าย และการค้ามนุษย์เพื่อรักษาและสร้างชีวิตกับสังคมใหม่"
ใน ค.ศ. 2018 เธอและเดนิส มูเควกีร่วมกันรับรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพสำหรับ "ความพยายามในการหยุดการใช้ความรุนแรงทางเพศในฐานะอาวุธสงครามและความขัดแย้งทางทหาร" เธอยังเป็นชาวอิรักและผู้นับถือยาซีดีคนแรกที่ได้รับรางวัลโนเบล
ปัจจุบัน เธอเป็นผู้สนับสนุนเป้าหมายการพัฒนาอย่างยั่งยืนของเลขาธิการสหประชาชาติ
Ottoa

Ottoa เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Apiaceae. มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Ottoa oenanthoides 
ถิ่นกำเนิดของมันคือ จากเม็กซิโกตอนใต้ถึงเวเนซุเอลาและเอกวาดอร์ นอกจากนี้ยังพบในโคลอมเบีย คอสตาริกา กัวเตมาลา และปานามา
Ortegia

Ortegia เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Caryophyllaceae. มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Ortegia hispanica มันเป็นส่วนหนึ่งของเผ่า Polycarpaeae, รวมกลุ่มกับ "Cardionema" และ "Illecebrum".
ถิ่นกำเนิดของมันคือ ทะเลเมดิเตอร์เรเนียนตะวันตก ยังคงพบในโปรตุเกสและสเปน
ตอนนี้จัดอยู่ในประเภท สูญพันธุ์ ในแอลจีเรียและอิตาลี.
Ongokea

Ongokea เป็นสกุลของพืชดอก มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Ongokea gore. ใน APG IV system, สกุลอยู่ในตระกูลวงศ์ Olacaceae แหล่งข้อมูลอื่นวางไว้ในตระกูลแยก Aptandraceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ แอฟริกาเขตร้อนตะวันตกถึงแองโกลา
64ดีดี

64ดีดี หรือ นินเท็นโด 64ดีดี (; โรมาจิ: "Rokuyondīdī") เป็นอุปกรณ์เสริมฟลอปปีดิสก์ที่พัฒนาโดยบริษัทนินเท็นโดและ Alps Electric เดิมทีอุปกรณ์นี้จะวางจำหน่ายพร้อมกับเครื่องนินเท็นโด 64 ใน พ.ศ. 2539 แต่การพัฒนากลับมีความล่าช้าหลายครั้งจนได้วางจำหน่ายในประเทศญี่ปุ่นในวันที่ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2542 ความจุของดิสก์ 64ดีดีอยู่ที่ 64 เมกะไบต์ และคำว่า "ดีดี" ย่อมาจากคำว่า "ดิสก์ ไดรฟ์" หรือ "ไดนามิก ไดรฟ์" นินเท็นโดยังได้เปิดตัวบริการออนไลน์ร่วมกับพันธมิตรโดย Randnet อย่างไรก็ตาม 64ดีดีกลับประสบความล้มเหลวในเชิงพาณิชย์ อุปกรณ์เสริมนี้ยังมีแผนที่จะวางจำหน่ายในอเมริกาเหนือใน พ.ศ. 2543 แต่ได้ถูกยกเลิกไป เกมที่ลงให้กับ 64ดีดีมีอยู่เพียงแค่ 10 เกมเท่านั้น ส่วนเกมส่วนใหญ่กว่า 60 เกมที่เคยวางแผนพัฒนาสำหรับ 64ดีดี ต่างได้ทยอยวางจำหน่ายเป็นเกมมาตรฐานบนนินเท็นโด 64 หรือถูกพอร์ตไปยังคอนโซลอื่นเช่นเกมคิวบ์ หรือถูกยกเลิก 64ดีดียุติการวางจำหน่ายและเลิกผลิตในประเทศญี่ปุ่นในวันที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2544 โดยยอดจำหน่ายอยู่ที่ประมาณ 15,000 เครื่อง
ไทระ โนะ โคเรโมริ

ไทระ โนะ โคเรโมริ (ค.ศ. 1158 – 1184) เป็นหนึ่งในแม่ทัพของตระกูลไทระในสงครามเก็มเปช่วงปลายยุคเฮอันของประวัติศาสตร์ญี่ปุ่น เป็นบุตรชายคนโตของไทระ โนะ ชิเงโมริ 
ประวัติช่วงต้น.
ไทระ โนะ โคเรโมริเกิดในปี ค.ศ. 1158 เติบโตเป็นขุนนางหนุ่มผู้ชื่นชอบบทกวีและดนตรี ต่างจากชิเงโมริผู้บิดาผู้เป็นนักรบเชี่ยวชาญการสงคราม
สงครามเก็มเป.
ระหว่างสงครามเก็มเป โคโรโมริพ่ายแพ้ในยุทธการที่ฟูจิกาวะเมื่อปี ค.ศ. 1180 สามปีต่อมาได้บุกแคว้นเอจิเซ็น ยึดได้เขาฮิอูจิยามะและป้อมปราการของมินาโมโตะ โนะ โยชินากะอีกหลายแห่ง ทว่าโยชินากะก็สามารถชิงป้อมปราการคืนมาได้ และเอาชนะโคเรโมริในยุทธการที่คูริคาระ 
โคเรโมริหนีจากฐานที่มั่นของตระกูลไทระระหว่างยุทธการที่ยาชิมะและหาทางกลับไปพบครอบครัวที่ทิ้งไว้ที่เมืองหลวง แต่ระหว่างทางกลับโคเรโมริได้พบกับพระทากิงูจิ หรือเดิมคือไซโต โทกิโยริ ที่เขาโคยะ แล้วได้ออกบวชเป็นพระ มีข่าวลือในภายหลังว่าโคเรโมริได้ขึ้นเรือที่ฮามะโนะมิยะออกทะเลแล้วจมลงไปในทะเล
ครอบครัว.
บุตรชายของโคเรโมริคือ ไทระ โนะ ทากากิโยะ และ ไทระ โนะ จิกาซาเนะ กลายเป็นสมาชิกสองคนสุดท้ายของตระกูลไทระหลังจากที่คนในตระกูลส่วนใหญ่ถูกสังหารในยุทธนาวีที่ดันโนะอุระในปี ค.ศ. 1185
แบแชบอซี

แบแชบอซี (#เปลี่ยนทาง; จาก "แบเช", "เด็กผู้ชาย" และ "บอซี" "การละเล่น") เป็นศัพท์สแลงในบางพื้นที่ของอัฟกานิสถานและปากีสถาน ที่ใช้เรียกประเพณีที่เกิดขึ้นในอัฟกานิสถานและเกี่ยวข้องกับการทารุณเด็กทางเพศระหว่างชายที่มีอายุมากกว่ากับเด็กชายหรือชายวัยรุ่นตอนต้นซึ่งถูกเรียกว่า เด็กชายเต้นระบำ ประเพณีนี้มีส่วนเชื่อมโยงกับทาสทางเพศและการค้าประเวณีเด็ก ในคริสต์ศตวรรษที่ 21 มีการกระทำ "แบแชบอซี" ในหลายพื้นที่ของอัฟกานิสถานและภาคตะวันตกเฉียงเหนือของปากีสถาน การใช้กำลังและการบีบบังคับเป็นพฤติกรรมที่ปรากฏทั่วไป และเจ้าหน้าที่ด้านความปลอดภัยกล่าวว่าพวกเขาไม่สามารถยกเลิกประเพณีนี้ได้และชายหลายคนที่มีส่วนพัวพันกับ "แบแชบอซี" เป็นขุนศึกที่มีอำนาจและติดอาวุธอย่างดี
ในช่วงสงครามกลางเมืองอัฟกานิสถาน (ค.ศ. 1996–2001) กฎหมายตอลิบานระบุว่า ผู้ที่กระทำ "แบแชบอซี" มีโทษถึงขั้นประหารชีวิต หลังสมัยตอลิบาน การกระทำนี้ยังคงผิดกฎหมายตามกฎหมายอัฟกานิสถาน แต่กฎข้อนั้นมักไม่ถูกบังคับใช้แก่ผู้ละเมิดที่มีอำนาจ และมีรายงานว่ามีตำรวจสมรู้ร่วมคิดในอาชญากรรมนี้ด้วย ถึงแม้ว่านานาประเทศจะแสดงความกังวลและการกระทำเช่นนี้ยังคงเป็นสิ่งผิดกฎหมาย แต่ประเพณีนี้ก็ยังดำเนินต่อไปในสมัยรัฐบาลหลังตอลิบาน
ข้อโต้เถียงเกิดขึ้นหลังมีข้อกล่าวหาขึ้นมาว่ากองกำลังของรัฐบาลสหรัฐหลังโจมตีประเทศอัฟกานิสถานเพิกเฉยปัญหาเรื่อง "แบแชบอซี" อย่างจงใจ กองทัพสหรัฐตอบโต้ด้วยการอ้างว่าปัญหาการละเมิดส่วนใหญ่เป็นความรับผิดชอบของ "รัฐบาลท้องถิ่นอัฟกัน"<ref name="Washington Post 09/15"></ref>
Nichallea

Nichallea เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Rubiaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ ภาคกลางทางตะวันตกและทางตะวันตก แอฟริกาเขตร้อน พบในประเทศ คาบินดา (แองโกลา), แคเมอรูน, คองโก, กาบอง, กานา, ไอวอรี่โคสต์, ไลบีเรีย, ไนจีเรีย, เซียร์ราลีโอนและไซร์
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
"Nichallea soyauxii"
Neomezia

Neomezia เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Primulaceae. มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ "Neomezia cubensis" 
ยังอยู่ในวงศ์ย่อยของ Theophrastoideae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ คิวบา
Neobuchia

Neobuchia เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Malvaceae. มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Neobuchia paulinae 
ถิ่นกำเนิดของมันคือ เฮติ ส่วนหนึ่งของหมู่เกาะ Hispaniola
Neobrittonia

Neobrittonia เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Malvaceae. มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Neobrittonia acerifolia 
ถิ่นกำเนิดของมันคือ เม็กซิโกกลางและบางส่วนของอเมริกากลาง พบในคอสตาริกา เอลซัลวาดอร์ กัวเตมาลา ฮอนดูรัส เม็กซิโก นิการากัว และปานามา
Neobaclea

Neobaclea เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Malvaceae. มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ "Neobaclea crispifolia" 
ถิ่นกำเนิดของมันคือ ทางตอนใต้ของอาร์เจนตินา
Neanotis

Neanotis เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Rubiaceae, และกลุ่มใหญ่ Angiosperms.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ เอเชียเขตร้อนและกึ่งเขตร้อน
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
Nayariophyton

Nayariophyton เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Malvaceae. มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ "Nayariophyton zizyphifolium" 
ถิ่นกำเนิดของมันคือ ทางตะวันออก หิมาลัย ถึงตอนใต้ของจีนตอนกลางและ ประเทศไทย พบใน อัสสัม (อินเดีย) จีน เทือกเขาหิมาลัยตะวันออก เมียนมาร์ เนปาล และไทย
Mullerochloa

Mullerochloa เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Poaceae. มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ "Mullerochloa moreheadiana" 
ถิ่นกำเนิดของมันคือ ควีนส์แลนด์ ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของออสเตรเลีย
บอสแนก

บอสแนก  เป็นหมู่บ้านในเทศบาลเปร์นิก จังหวัดเปร์นิก ทางตะวันตกของประเทศบัลแกเรีย เป็นที่รู้จักในฐานะประตูสู่ภูมิภาคการท่องเที่ยววีตอชา หมู่บ้านตั้งอยู่ไม่ไกลจากถ้ำดูห์ลาตา ซึ่งเป็นถ้ำที่ยาวที่สุดในประเทศ
ปรากฏหลักฐานการระบุชื่อของบอสแนกเก่าแก่ที่สุดในปี 1417 เข้าใจกันว่าชื่อหมู่บ้านตั้งตามผู้มาตั้งถิ่นฐานสองคนแรกซึ่งน่าจะมาจากบอชเนียชิตซา (Boshniachitsa) ปัจจุบันอยู่ในนอร์ทมาซิโดเนีย หรือน่าจะมาจากบอสเนีย
ในเดือนพฤศจิกายน 2021 เกิดอุบัติเหตุรถบัสขนนักท่องเที่ยวชนบนทางหลวงพิเศษสายสตรูมา ใกล้กับบอสแนก
วัดทรายมูลเมือง

วัดทรายมูลเมือง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลพระสิงห์ อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่
วัดทรายมูลเมืองสร้างเมื่อ พ.ศ. 2030 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2450 เดิมวัดนี้สร้างขึ้นในสมัยพระเจ้าติโลกราช เริ่มแรกเป็นอารามมีนามว่า "อารามบ้านปะ" อาจเป็นเพราะสายน้ำ ที่ไหลมาจากดอยสุเทพแล้วมาประจบกันที่นี่ทำให้เกิดเป็นหนองน้ำ ณ จุด นี้จึงได้ชื่อว่า "หนองทรายมูล" อีกเหตุผลคือ เป็นจุดที่มีการขุดเอาดินขึ้นมาเพื่อเอาดินมาปั้นอิฐเพื่อนำไปก่อสร้างกำแพงเมืองชั้นในของนครเชียงใหม่จนทำให้ตรงนี้กลายเป็นหนองน้ำ
อาคารเสนาสนะภายในวัด ได้แก่ หอไตรสร้างโดยช่างฝีมือชาวล้านนา ตั้งอยู่บริเวณสระน้ำ ต่อมาได้ย้ายหอไตรมาไว้ในเขตวัดในที่ตั้งปัจจุบัน ได้รับการบูรณปฏิสังขรณ์เมื่อปีฉลู วันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2480 ซึ่งใช้งบประมาณ 98,157 บาท วิหารศิลปะล้านนา เจดีย์ศิลปะล้านนา และกุฏิเจ้าอาวาส แบบล้านนาประยุกต์ครึ่งตึกครึ่งไม้ ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระประธาน เป็นพระพุทธรูปทองสัมฤทธิ์ พระพุทธรูปหลูบเงิน เป็นพระที่หล่อด้วยเงินแท้ หล่อเมื่อ พ.ศ. 2430 และพระสิงห์ 1 เป็นพระพุทธรูปทองสัมฤทธิ์
วัดปราสาท (อำเภอเมืองเชียงใหม่)

วัดปราสาท เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลศรีภูมิ อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่
ประวัติ.
ตามข้อความศิลาจารึกของวัดตโปทาราม ได้กล่าวถึงเจ้าอาวาสวัดปราสาท ชื่อ พระมหาเถรสัทธรรมฐิรปราสาทเจ้า ได้รับอาราธนาจากเจ้าเมืองเชียงใหม่ ไปร่วมสังฆกรรมสวด แสดงในฐานะพระเถรชั้นผู้ใหญ่ แผ่นศิลาจารึกด้านที่ 1 บรรทัดที่ 13–16 ว่า "มหาสามาญาณสมโพธิป่าแดง มหาสุรสี มหาโพธิ์ มหาเถรธรรมเสนาปติเจ้า มหาเถรสัทธรรมฐิรปราสาทเจ้า" คำว่าปราสาทเจ้า น่าจะหมายถึงว่าวัดแห่งนี้ตั้งอยู่ในเขตที่ประทับของเจ้านาย สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2035 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2040 พระยาหลวงแสนคำได้หล่อพระเจ้าหมื่นทอง พระพุทธรูปสัมฤทธิ์ปางมารวิชัยถวายไว้ที่วัดปราสาทเมื่อ พ.ศ. 2133 ซึ่งปรากฏจารึกข้อความไว้ที่ฐานพระองค์นี้ด้วย
พ.ศ. 2366 ในสมัยเจ้าหลวงธรรมลังกาได้มีการบูรณะวัดปราสาท โดยโปรดฯ ให้พระยาหลวงสามล้านสร้างวิหารขึ้น ต่อมากรมศิลปากรประกาศขึ้นทะเบียนและกำหนด ขอบเขตวิหารวัดปราสาทในราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 96 ตอนที่ 167 ลงวันที่ 25 กันยายน พ.ศ. 2522
อาคารเสนาสนะ.
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ วิหารศิลปะล้านนา มีฐานรากเป็นก่ออิฐถือปูน ตัววิหารสร้างด้วยไม้สัก มีเสาพระวิหารเรียงรายภายในเป็นเสากลมลงรักปิดทองเพื่อทำหน้าที่รับขื่อประธานและขื่อคัดเสาทุกด้าน ในวิหารมีซุ้มโขงขนาดใหญ่ประดิษฐานพระประธาน ซุ้มโขงมีลวดลายปูนปั้นเป็นรูปหงส์คู่ตั้งอยู่ด้านข้าง มีพญานาคขมวดเป็นหางวน ขดเป็นลวดลายกระหนกขึ้นด้านบนและมีรูปลายกนกเป็นแบบลวดลายพระจันทร์แผ่กระจายรัศมีอยู่ตรงกลาง อุโบสถไม่ทราบว่ามีทรงเดิมเป็นอย่างไร บูรณะในสมัยพระยาสามล้าน ต่อมา พ.ศ. 2520 ท่านพระครูชินวงศานุวัตร์อดีตเจ้าอาวาสได้เป็นประธานในการซ่อมแซม ภายในพระอุโบสถมีพระพุทธรูปทองสัมฤทธิ์ปางมารวิชัย สูง 114 เซนติเมตร พระพุทธรูปมีอายุตามจารึกที่ฐานของพระพุทธรูป เมื่อปี พ.ศ. 2133 
เจดีย์ศิลปะผสมระหว่างเจดีย์ทรงสี่เหลี่ยมศรีสัชนาลัย ผสมผสานกับเจดีย์ทรงกลมของเมืองเชียงใหม่ จากหลักฐานบันทึกของพระยาหลวงสามล้านปรากฏว่า ท่านเป็นประธานในการบูรณะเมื่อปี พ.ศ. 2366 ต่อมาได้รับการปฏิสังขรณ์ เมื่อ พ.ศ. 2526
Molopospermum

Molopospermum เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Apiaceae. 
มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Molopospermum peleponnesiacum, สเปน: cuscullo, ฝรั่งเศส couscouil และ Rousillonais Catalan coscoll
ถิ่นกำเนิดของมันคือ เทือกเขาสเปน ทางตอนใต้ของฝรั่งเศส และอิตาลี (โดยเฉพาะอย่างยิ่งใน Pyrenees และ Alps) และรับประทานได้ มีการใช้ในลักษณะที่คล้ายกับ umbellifers celery และ angelica และยังเชื่อว่ามีคุณสมบัติ tonic อีกด้วย
Mossia

Mossia เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Aizoaceae. มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Mossia intervallaris 
ถิ่นกำเนิดของมันคือ เลโซโท และแอฟริกาใต้ และพบใน จังหวัด ของจังหวัดเคป รัฐอิสระ และจังหวัดทางเหนือ มันถูกระบุว่าเป็น กังวลน้อยที่สุด ในบัญชีแดงของพืชในแอฟริกาใต้
Moquiniella

Moquiniella เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Loranthaceae. มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ "Moquiniella rubra" 
ถิ่นกำเนิดของมันคือ นามิเบีย และ จังหวัดเคป (ภูมิภาคในแอฟริกาใต้)
Montinia

Montinia เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Montiniaceae. มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Montinia caryophyllacea 
ถิ่นกำเนิดของมันคือ ทางตอนใต้ของแอฟริกา พบในแองโกลา บอตสวานา จังหวัดเคป (ของแอฟริกาใต้) และนามิเบีย เติบโตหรือแห้งแล้ง เป็นหิน หินทราย หรือ หินแกรนิต ลาด.
อุบัติเหตุรถบัสในบัลแกเรีย พ.ศ. 2564

เมื่อวันอังคารที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2564 เวลา 02:00 น. ตามเวลาท้องถิ่น รถบัสนำเที่ยวคันหนึ่งจากประเทศนอร์ทมาซิโดเนียประสบอุบัติเหตุและเกิดไฟลุกไหม้บนทางหลวงพิเศษระหว่างเมืองสายสตรูมา ใกล้กับหมู่บ้านบอสแนก ทางตะวันตกเฉียงใต้ของกรุงโซเฟีย ในภาคตะวันตกของประเทศบัลแกเรีย ขณะเกิดเหตุมีผู้โดยสาร 50 คน และคนขับ 2 คนอยู่ในรถ มีผู้เสียชีวิตจากอุบัติเหตุครั้งนี้ 46 คน ในจำนวนนี้เป็นเด็ก 12 คน ส่วนผู้โดยสารอีก 7 คนบาดเจ็บจากการถูกไฟไหม้แต่รอดชีวิต อุบัติเหตุครั้งนี้นับเป็นอุบัติเหตุทางถนนที่ร้ายแรงที่สุดในประวัติศาสตร์บัลแกเรีย และได้รับการกล่าวถึงว่าเป็นอุบัติเหตุรถบัสที่ร้ายแรงที่สุดในยุโรปในรอบทศวรรษ
ทางหลวงสายสตรูมาช่วงตั้งแต่หมู่บ้านดอลนาดีกันยาถึงเมืองดรากีเชวอถูกปิดชั่วคราวหลังเกิดเหตุดังกล่าว
ภูมิหลัง.
ตามข้อมูลของคณะกรรมาธิการยุโรป บัลแกเรียมีอัตราการเสียชีวิตบนท้องถนนสูงเป็นอันดับที่สองในสหภาพยุโรปใน พ.ศ. 2562 หลังเกิดอุบัติเหตุ นายกเทศมนตรีเมืองเปร์นิกซึ่งอยู่ใกล้เคียงกล่าวกับสื่อท้องถิ่นว่าทางหลวงสายที่เกิดเหตุอยู่ในสภาพย่ำแย่และมีอุบัติเหตุบ่อยครั้งในพื้นที่นั้น
อุบัติเหตุ.
รถบัสคันหนึ่งซึ่งจดทะเบียนกับบริษัทนำเที่ยว "เบซาทรานส์" และบรรทุกนักท่องเที่ยวชาวนอร์ทมาซิโดเนียกลับกรุงสโกเปียหลังจากไปท่องเที่ยวในเมืองอิสตันบูลช่วงวันหยุดสุดสัปดาห์ เกิดอุบัติเหตุบนทางหลวงพิเศษระหว่างเมืองใกล้กับหมู่บ้านบอสแนกในบัลแกเรีย โดยยังไม่เป็นที่ทราบแน่ชัดว่าการชนเครื่องกั้นบนทางหลวงนั้นเกิดขึ้นก่อนหรือหลังเกิดเพลิงไหม้ มีผู้เสียชีวิตจากอุบัติเหตุ 46 คน ซึ่งรวมถึงเด็ก 12 คน ผู้เสียชีวิตรายอื่น ๆ ส่วนใหญ่มีอายุระหว่าง 20 ถึง 30 ปี
บอยกอ รัชกอฟ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยบัลแกเรีย ระบุว่าร่างของผู้เสียชีวิต "ถูกเผาจนหมด" ผู้โดยสาร 7 คน (ชาย 5 คน และหญิง 2 คน) หนีออกมาได้ทางหน้าต่างแต่มีแผลไฟไหม้รุนแรงและเข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลด้วยอาการสาหัส ข้อสันนิษฐานเบื้องต้นเกี่ยวกับสาเหตุได้แก่ความผิดพลาดของคนขับและความขัดข้องทางเทคนิค ผู้เสียชีวิตส่วนใหญ่เป็นชาวนอร์ทมาซิโดเนียเชื้อสายแอลเบเนีย
ปฏิกิริยา.
สแตฟัน ยาแนฟ รักษาการนายกรัฐมนตรีบัลแกเรีย แสดงความเห็นว่าอุบัติเหตุครั้งนี้เป็นโศกนาฏกรรม โดยกล่าวว่า "หวังว่าเราจะได้รับบทเรียนจากโศกนาฏกรรมครั้งนี้และสามารถป้องกันไม่ให้เกิดเหตุการณ์เช่นนี้ขึ้นอีกในอนาคต" รัฐบาลบัลแกเรียประกาศให้วันพุธเป็นวันไว้อาลัยแห่งชาติแด่ผู้เสียชีวิตจากอุบัติเหตุครั้งนี้และจากเหตุไฟไหม้บ้านพักคนชราในหมู่บ้านรอยักเมื่อวันจันทร์ นักการเมืองหลายคนจากประเทศต่าง ๆ แสดงความตกใจและความเสียใจต่อการเสียชีวิต
วัดปราสาท (อำเภอป่าโมก)

วัดปราสาท เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลนรสิงห์ อำเภอป่าโมก จังหวัดอ่างทอง ที่ดินที่ตั้งวัดมีเนื้อที่ 36 ไร่ 2 งาน 92 ตารางวา 
วัดปราสาทตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2245 โดยสันนิษฐานได้จากใบเสมาและพระพุทธรูป พระประธาน จากคำบอกเล่า แต่เดิมวัดปราสาทเป็นที่ตั้งพลับพลาของกษัตริย์ เมื่อคราวยกทัพมาพักเพื่อต่อต้านข้าศึก มีชื่อเดิมว่า วัดปราสาททอง สร้างขึ้นโดยพระเจ้าปราสาททอง พระองค์เคยเสด็จมาพักแรม วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2250 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 8.10 เมตร ยาว 15.50 มตร 
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถสร้างเมื่อ พ.ศ. 2250 กว้าง 8.10 เมตร ยาว 15.50 เมตร ภายในมีพระพุทธรูป ปางมารวิชัย เป็นประธาน ขนาดหน้าตักกว้าง 2 ศอกคืบ สูง 0.76 เมตร มีภาพจิตรกรรมฝาผนังทั้ง 3 ด้าน พระปรางค์สูงจากพื้นถึงยอด 41 เมตร ฐานกว้าง สี่เหลี่ยมด้านละ 18 เมตร พระอุปัชฌาย์พูล (หลวงพ่อเฒ่า) พระอธิการแห่งวัดปราสาท เป็นผู้สร้างเมื่อ พ.ศ. 2441– 445 ในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เจดีย์ 4 องค์ ประดิษฐานอยู่ที่ 4 มุม ของพระปรางค์ กว้าง 6.18 เมตร ก่ออิฐถือปูนย่อมุมไม้สิบสอง สร้างระหว่าง พ.ศ. 2477–2482 ศาลาการเปรียญ กว้าง 15 เมตร ยาว 25 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2491 เป็นอาคารไม้ทรงไทยชั้นเดียว หอสวดมนต์ กว้าง 7.30 เมตร ยาว 11.59 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2474 กุฎิสงฆ์ จำนวน 11 หลัง เป็นอาคารไม้ วิหาร กว้าง 6.82 เมตร ยาว 11.35 เมตร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก
Melanoseris

Melanoseris เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Asteraceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ อิหร่านถึงตอนกลางของจีนตอนใต้และตอนกลางตอนเหนือ อินโดจีน, Java
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
เขตมหานครไทเป–จีหลง

เขตมหานครไทเป–จีหลง  หรือเรียกโดยทั่วไปว่า ภูมิภาคไทเปและปริมณฑล  เป็นเขตมหานครที่ใหญ่ที่สุดในประเทศไต้หวัน ประกอบด้วย 3 เขตการปกครอง ได้แก่ นครไทเป นครซินเป่ย์ และนครจีหลง ภูมิภาคนี้ครอบคลุมพื้นที่ และมีประชากร #เปลี่ยนทาง คนในปี 2019 เป็นเขตมหานครที่มีประชากรมากที่สุดและหนาแน่นที่สุดในไต้หวัน โดยชาวไต้หวัน 1 ใน 3 อาศัยและทำงานอยู่ที่นี่ ในบางแหล่งข้อมูล บ้างถือว่านครเถาหยวนเป็นส่วนหนึ่งของเขตมหานครในขอบเขตที่กว้างขึ้น บ้างก็ถือว่าเป็นอีกหนึ่งเขตมหานครที่อยู่ติดกัน ซึ่งมีชื่อว่า เขตมหานครเถาหยวน–จงลี่
ภูมิภาคนี้เป็นศูนย์กลางทางเศรษฐกิจ วัฒนธรรม การศึกษา และการปกครองของไต้หวัน ภูมิภาคนี้ส่งผลกระทบอย่างมีนัยสำคัญต่อการค้า การเงิน สื่อ ศิลปะ แฟชั่น การวิจัย เทคโนโลยี การศึกษา และความบันเทิงในภูมิภาค ด้วยความที่เป็นศูนย์กลางทางการทูต จึงเป็นที่ตั้งของสถานกงสุลและสถานทูตทั้งหมดในไต้หวัน และด้วยอำนาจทางเศรษฐกิจ ทำให้ภูมิภาคนี้เป็นศูนย์กลางการค้าและการเงินชั้นนำของประเทศ
ไทเปเป็นส่วนหนึ่งของเขตอุตสาหกรรมไฮเทคที่สำคัญ มีรถไฟ ทางหลวง สนามบิน และรถประจำทางเชื่อมต่อไทเปกับทุกส่วนของเกาะ เขตมหานครนี้มีสนามบินให้บริการสองแห่ง ได่แก่ ท่าอากาศยานซงชาน และท่าอากาศยานนานาชาติเถาหยวน
คำจำกัดความ.
รายงานระหว่างประเทศบางฉบับถือว่าไทเป–จีหลง–เถาหยวน  เป็นเขตมหานครหนึ่งโดยสมบูรณ์อย่างแท้จริง
ภูมิศาสตร์.
ใจกลางของเขตมหานครไทเป–จีหลงตั้งอยู่ในแอ่งไทเป นครไทเปทำหน้าที่เป็นศูนย์กลางของเขตมหานครโดยมีรัฐบาลไต้หวันและย่านการค้าที่สำคัญตั้งอยู่
การแบ่งเขตทางภูมิศาสตร์.
เขตมหานครนี้ประกอบด้วยนครไทเป นครจีหลง และนครซินเป่ย์ (นครซินเป่ย์มีอาณาเขตล้อมรอบทั้งไทเปและจีหลง) การแบ่งเขตทางภูมิศาสตร์มีการระบุไว้ดังต่อไปนี้
เศรษฐกิจ.
ผลิตภัณฑ์มวลรวมต่อหัว (PPP) ของเขตมหานครไทเป–จีหลงประจำปี 2014 อยู่ที่ 46,102 ดอลลาร์สหรัฐ
การขนส่ง.
ทางราง.
เขตมหานครไทเป–จีหลงให้บริการโดยเส้นทางของสำนักงานการรถไฟไต้หวัน (สายตะวันตก) และรถไฟความเร็วสูงไต้หวัน ซึ่งเชื่อมต่อพื้นที่กับทุกส่วนของเกาะ
ขนส่งมวลชน.
สำหรับการขนส่งสาธารณะ มีรถไฟขนส่งมวลชนเร็วไทเปที่ให้บริการในไทเปและซินเป่ย์ ซึ่งมีผู้โดยสารมากกว่า 2 ล้านคนต่อวัน 
และมีเพียงรถไฟรางเบาตั้นไห่เท่านั้นที่ดำเนินการโดยรถไฟขนส่งมวลชนเร็วซินเป่ย์ นอกจากนี้ยังมี รถไฟขนส่งมวลชนเร็วท่าอากาศเถาหยวน ซึ่งเชื่อมต่อนครไทเป ซินเป่ย์ และเถาหยวน เข้ากับสนามบินนานาชาติเถาหยวน
ทางอากาศ.
ในพื้นที่นี้มีท่าอากาศยานนานาชาติไต้หวันเถาหยวนให้บริการสำหรับเที่ยวบินระหว่างประเทศ ในขณะที่ท่าอากาศยานไทเปซงชานให้บริการสำหรับเที่ยวบินภายในประเทศ อีกทั้งยังมีเที่ยวบินระหว่างประเทศไปยังโตเกียวและโซล รวมทั้งเที่ยวบินข้ามช่องแคบ
รถประจำทาง.
ในเขตมหานครนี้มีระบบรถประจำทางให้บริการ คือ ระบบรถโดยสารร่วมไทเป
โนมอร์ฮีโรส์ (วิดีโอเกม)

โนมอร์ฮีโรส์  เป็นวิดีโอเกมแนวแอ็กชันผจญภัยเดินและฟันในปี 2007 สำหรับเครื่องวี พัฒนาโดย Grasshopper Manufacture และจัดจำหน่ายโดยมาร์เวลลัสเอนเตอร์เทนเมนต์ ยูบิซอฟต์ และ ไรซิงสตาร์เกมส์ ตัวเกมกำกับ ออกแบบ และเขียนบทโดยโกอิจิ สุดะ หรือที่รู้จักกันในชื่อเล่นของเขาคือ สุดะ 51 เนื้อเรื่องของเกมจะติดตามเรื่องราวเกี่ยวกับทราวิส ทัชดาวน์ ผู้ชื่นชอบวิดีโอเกมและอนิเมะที่ชนะการประมูลดาบบีมคาตานะ ซึ่งเขาเข้าไปพัวพันกับ United Assassins Association โดยไม่ได้ตั้งใจ และถูกบังคับให้ฆ่านักฆ่าที่มีตำแหน่งสูงกว่าเพื่อป้องกันไม่ให้มือสังหารคนอื่นกำหนดเป้าหมายเขา
ตัวเกมมีเวอร์ชันพอร์ตในชื่อ ' ซึ่งวางจำหน่ายสำหรับเพลย์สเตชัน 3 และ เอกซ์บอกซ์ 360 พร้อมเนื้อหาเพิ่มเติมในโซนญี่ปุ่น โคนามิเป็นผู้จัดจำหน่ายเกมเวอร์ชันที่ขายในต่างประเทศซึ่งแตกต่างจากเวอร์ชันดั้งเดิม และมีเพียงเวอร์ชันเพลย์สเตชัน 3 เท่านั้นที่ได้รับการแปลเป็นภาษาอังกฤษ ตัวเกมเวอร์ชันพอร์ตของเวอร์ชันดั้งเดิมวางจำหน่ายในภายหลังสำหรับนินเท็นโด สวิตช์ ในปี 2020 และสำหรับแอมะซอน ลูนา และ ไมโครซอฟท์ วินโดวส์ ผ่านสตีมในปี 2021 ตัวเกมมีภาคต่อในชื่อ ' ซึ่งวางจำหน่ายสำหรับเครื่องวีในปี 2010 เกม "" วางจำหน่ายสำหรับนินเท็นโด สวิตช์ ในปี 2019 และเกมภาคหลักต่อมา "โนมอร์ฮีโรส์ III" ได้ประกาศเปิดตัวในงานอี3 2019 และวางจำหน่ายในวันที่ 27 สิงหาคม 2021 สำหรับนินเท็นโด สวิตช์
อากาเดมีฟร็องแซซ

อากาเดมีฟร็องแซซ ([akademi fʁɑ̃sɛːz]; #เปลี่ยนทาง) เป็นสภาหลักในประเทศฝรั่งเศสที่มีหน้าที่เกี่ยวข้องกับภาษาฝรั่งเศส บัณฑิตยสถานนี้ได้รับการจัดตั้งขึ้นอย่างเป็นทางการใน ค.ศ. 1635 โดยอาร์ม็อง รีเชอลีเยอ หัวหน้าคณะรัฐมนตรีของพระเจ้าหลุยส์ที่ 13 ต่อมาถูกยุบใน ค.ศ. 1793 ในช่วงการปฏิวัติฝรั่งเศส และได้รับการฟื้นฟูในฐานะแผนกหนึ่งของแอ็งส์ตีตูว์เดอฟร็องส์ ใน ค.ศ. 1803 โดยนโปเลียน โบนาปาร์ต อากาเดมีฟร็องแซซเป็นบัณฑิตยสถานที่เก่าแก่ที่สุดในบรรดาบัณฑิตยสถานทั้งห้าของแอ็งส์ตีตูว์เดอฟร็องส์
อากาเดมีฟร็องแซซประกอบด้วยสมาชิก 40 คนซึ่งมีฉายาว่า "เลซีมอร์แตล"  สมาชิกใหม่จะได้รับการคัดเลือกจากสมาชิกเก่าเอง สมาชิกอากาเดมีฟร็องแซซจะอยู่ในตำแหน่งนั้นตลอดชีวิต แต่อาจลาออกหรือถูกปลดจากตำแหน่งหากประพฤติมิชอบ ฟีลิป เปแต็ง ผู้ได้รับยศจอมพลแห่งฝรั่งเศสหลังยุทธการที่แวร์เดิงในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ได้รับเลือกให้เป็นสมาชิกใน ค.ศ. 1931 และถูกบังคับให้ลาออกใน ค.ศ. 1945 หลังดำรงตำแหน่งผู้ปกครองฝรั่งเศสเขตวีชีในสงครามโลกครั้งที่สอง อากาเดมีฟร็องแซซมีอำนาจหน้าที่ในการวางระเบียบเกี่ยวกับภาษาฝรั่งเศส และตีพิมพ์เผยแพร่พจนานุกรมภาษาฝรั่งเศสฉบับทางการ