pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
อุบายสับตัว

"อุบายสับตัว"  เป็นเรื่องสั้นเรื่องหนึ่งใน 56 เรื่องที่เกี่ยวกับเชอร์ล็อก โฮมส์ เขียนโดยอาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์ ตีพิมพ์ครั้งแรกใน "นิตยสารสแตรนด์"ในสหราชอาณาจักรในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1893 และในนิตยสาร"ฮาเพอส์วีกลี"ในสหรัฐอเมริกาในเดือนเดียวกัน เป็นเรื่องสั้นลำดับที่ 4 จากทั้งหมด 12 เรื่องที่รวบรวมตีพิมพ์ในหนังสือรวมเรื่องสั้น "เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด จดหมายเหตุ"ในฉบับที่ตีพิมพ์ในอังกฤษ และเป็นลำดับที่ 3 จากทั้งหมด 11 เรื่องใน "เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด จดหมายเหตุ" ในฉบับที่ตีพิมพ์ในอเมริกา (เนื่องจากการตัดเรื่อง "ตามพิฆาต" ออกเพราะเนื้อเรื่องมีประเด็น "อื้อฉาว")
ประวัติการตีพิมพ์.
"อุบายสับตัว" ตีพิมพ์ครั้งแรกในสหราชอาณาจักรใน"นิตยสารสแตรนด์"เมื่อเดือนมีนาคม ค.ศ. 1893 และในสหรัฐอเมริกาในนิตยสาร"ฮาเพอส์วีกลี" เมื่อวันที่ 11 มีนาคม ค.ศ. 1893 และยังตีพิมพ์ใน"นิตยสารสแตรนด์"ฉบับสหรัฐเมื่อเดือนเมษายน ค.ศ. 1893 ใน"นิตยสารสแตรนด์"มีภาพวาดประกอบเนื้อเรื่อง 7 ภาพวาดโดยซิดนีย์ พาเก็ตและ 1 ภาพวาดโดย W. H. Hyde ตีพิมพ์ในนิตยสาร"ฮาเพอส์วีกลี" เรื่องสั้นถูกรวมในหนังสือรวมเรื่องสั้น "เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด จดหมายเหตุ" ซีงตีพิมพ์ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1893 ในสหราชอาณาจักร และเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1894 ในสหรัฐอเมริกา
ยุทธการที่เกาะรามรี

ยุทธการที่เกาะรามรี  อุบัติขึ้นตั้งแต่วันที่ 14 มกราคม ถึง 22 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1945 ในสงครามโลกครั้งที่สอง ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของแนวรบด้านใต้ในการทัพพม่าโดยเหล่าสิบห้าอินเดีย
เกาะรามรี เป็นส่วนหนึ่งของอาระกัน (ปัจจุบันคือรัฐยะไข่) มีพื้นที่ 520 ตร.ไมล์ (1,350 ตร.กม.) และแยกออกจากแผ่นดินใหญ่ด้วยช่องแคบที่มีความกว้างเฉลี่ยประมาณ 490 ฟุต (150 ม.) เกาะนี้อยู่ห่างจากอัคยับ (ปัจจุบันคือซิตตเว) ไปทางใต้ 110 กม. ซึ่งระหว่างการบุกครองพม่าเมื่อต้น ค.ศ. 1942 เกาะแห่งนี้ถูกยึดครองโดยกองทัพบกจักรวรรดิญี่ปุ่น กระทั่งในเดือนมกราคม ค.ศ. 1945 กองกำลังของเหล่าสิบห้าอินเดียได้ยกพลขึ้นบกที่เกาะรามรีและเกาะเกาะชีดูบาที่อยู่ใกล้เคียง เพื่อสร้างสนามบินสำหรับส่งเสบียงให้แก่การทัพบนแผ่นดินใหญ่
ยุทธการดังกล่าวเป็นที่ทราบกันดีว่าทหารญี่ปุ่นหลายร้อยนายถูกจระเข้คร่าชีวิตในที่ลุ่มน้ำขังป่าชายเลนของเกาะรามรี ซึ่งบันทึกสถิติโลกกินเนสส์บางฉบับระบุว่าเป็นจำนวนผู้เสียชีวิตสูงสุดจากสัตว์จู่โจมในการรบ ส่วนนักสัตววิทยาและนักประวัติศาสตร์การทหารสมัยใหม่ได้แย้งกลับคำกล่าวอ้างเหล่านี้
เชิงอรรถ.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
ประเทศอุรุกวัยในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024

ประเทศอุรุกวัย มีกำหนดจะแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 ที่ปารีส ตั้งแต่วันที่ 26 กรกฎาคม ถึง 11 สิงหาคม พ.ศ. 2567 นับตั้งแต่เปิดตัวอย่างเป็นทางการในโอลิมปิกฤดูร้อน 1920 นักกีฬาอุรุกวัยได้ปรากฏตัวในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้ง ยกเว้น โอลิมปิกฤดูร้อน 1980 ในมอสโก เนื่องจากอุรุกวัยสนับสนุนการคว่ำบาตรที่นำโดยสหรัฐ
นักกีฬา.
รายการต่อไปนี้เป็นจำนวนผู้เข้าแข่งขันในครั้งนี้
รักบี้ 7 คน.
ผลการแข่งขันดังนี้
ฟุตบอลชายรอบคัดเลือกโอลิมปิกโซนโอเชียเนีย 2023

ฟุตบอลชายรอบคัดเลือกโอลิมปิก โซนโอเชียเนีย 2023  จะเป็นครั้งที่ 10 ของการแข่งขันฟุตบอลเพื่อคัดเลือกตัวแทน OFC ในโอลิมปิกฤดูร้อน จะจัดขึ้นที่ โอ๊คแลนด์, นิวซีแลนด์ ตั้งแต่วันที่ 27 สิงหาคมถึง 9 กันยายน โดยผู้ชนะจะได้สิทธิ์เข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2024
นิวซีแลนด์ เป็นทีมแชมป์เก่า
ทีม.
8 ทีมจาก 11 ทีมชาติในเครือฟีฟ่าจาก OFC เข้าร่วมการแข่งขัน
หมายเหตุ: นิวแคลิโดเนียและตาฮิติไม่ได้เป็นสมาชิกของคณะกรรมการโอลิมปิกสากล ดังนั้นจึงไม่มีสิทธิ์เข้าร่วมการแข่งขันฟุตบอลโอลิมปิก
สนามแข่งขัน.
กลุ่ม A จะเล่นทุกนัดที่ Mount Smart Stadium ซึ่งรู้จักกันในเชิงพาณิชย์ว่า "Go Smart Stadium" ในขณะที่กลุ่ม B จะเล่นทุกนัดที่ The Trusts Arena เมาท์ สมาร์ท สเตเดี้ยมจะเป็นเจ้าภาพการแข่งขันรอบรองชนะเลิศทั้งสองนัด ขณะที่รอบชิงชนะเลิศจะแข่งขันกันที่ นอร์ท ฮาร์เบอร์ สเตเดียม
การ์รารา

คาร์รารา  เป็นเมืองและโกมูเนในแคว้นตอสคานา ทางตอนกลางของอิตาลี ในจังหวัดมาสซาและการ์รารา และมีชื่อเสียงในเรื่องหินอ่อนสีขาวหรือสีน้ำเงินเทาที่ขุดพบที่นั่น ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำการ์รีโอเนห่างจากเมืองฟลอเรนซ์ไปทางตะวันตกเฉียงเหนือประมาณ 
ประวัติศาสตร์.
มีการตั้งถิ่นฐานที่เป็นที่รู้จักในพื้นที่ตั้งแต่ศตวรรษที่ 9 ก่อนคริสตกาล เมื่อ Apuan Ligures อาศัยอยู่ในภูมิภาคนี้ เมืองปัจจุบันมีต้นกำเนิดจากการสร้างเพื่อเป็นบ้านพักคนงานในเหมืองหินอ่อนที่สร้างขึ้นโดยชาวโรมันหลังจากการพิชิตลีกูเรียในต้นศตวรรษที่ 2 ก่อนคริสตกาล
ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานคิงส์คัพ ครั้งที่ 49

การแข่งขันฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานคิงส์คัพ ครั้งที่ 49 จัดขึ้นระหว่างวันที่ 7–10 กันยายน พ.ศ. 2566 โดยมีทีมเข้าร่วมการแข่งขันทั้งหมด 4 ทีม คือ ไทย (เจ้าภาพ), อินเดีย, เลบานอน และ อิรัก
การแข่งขัน.
เวลาทั้งหมดเป็นเวลาท้องถิ่น, เวลาอินโดจีน
วันพีซ (ซีรีส์โทรทัศน์ พ.ศ. 2566)

วันพีซ (ONE PIECE) เป็นซีรีส์โทรทัศน์ผ่านสัญญาณต่อเนื่องแนวผจญภัย-จินตนิมิต พัฒนาโดยแมตต์ โอเวนส์และสตีเวน มาเอดะสำหรับการฉายทางเน็ตฟลิกซ์ ซีรีส์เป็นการดัดแปลงเป็นรูปแบบคนแสดงของซีรีส์มังงะญี่ปุ่นชื่อเรื่องเดียวกันในปี พ.ศ. 2540 ที่กำลังดำเนินเรื่องอยู่ในปัจจุบันโดยเออิจิโร โอดะ ผลิตโดยทูมอร์โนว์สตูดิโอส์และชูเอชะ (ซึ่งเป็นสำนักพิมพ์ผู้ตีพิมพ์มังงะ) นักแสดงหลักของซีรีส์ได้แก่ อิญญากิ โกดอย, มักเก็นยู อาราตะ, เอมิลี่ รัด, เจคอบ กิบสัน และ ทาซ สกายลาร์ ซีรีส์ฉายในวันที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2566 ซีรีส์ได้รับคำวิจารณ์ในแง่บวก ถึงการแสดง การคัดเลือกนักแสดง ดนตรี เพลงประกอบ และความซื่อสัตย์ต่อมังงะ รวมถึงเป็นพัฒนาการของทีมผู้สร้างที่สามารถข้ามผ่านความล้มเหลวจากซีรีส์ก่อนหน้า คาวบอย บีบ๊อป ในวันที่ 15 กันยายน ซีรีส์นั้นได้รับอนุมัติให้สร้างซีซั่น 2 ต่อ โดยมีกำหนดสตรีมมิ่ง สิ้นปี 2567 รวมถึงการปรากฏตัวของ โทนี่ โทนี่ ช็อปเปอร์
เนื้อเรื่อง.
ซีรีส์เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับการผจญภัยของกลุ่มโจรสลัดหมวกฟางในการสำรวจมหาสมุทร ดินแดน และสถานที่อันตรายอื่น ๆ เพื่อตามหา "วันพีซ" สมบัติในตำนานที่จะทำให้มังกี้ ดี. ลูฟี่กัปตันของกลุ่มเป็น "ราชาโจรสลัด"
มอนชี

รามอน โรดริเกซ แบร์เดโฆ (เกิด 20 กันยายน ค.ศ. 1968) หรือที่รู้จักกันทั่วไปในชื่อ มอนชี เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวสเปนที่เล่นในตำแหน่งผู้รักษาประตูให้กับสโมสรฟุตบอลเซบิยา ปัจจุบันเป็นประธานฝ่ายปฏิบัติการฟุตบอลที่แอสตันวิลลา
ระดับสโมสร.
เขาเกิดในซาน เฟร์นานโด, จังหวัดกาดิซ, แคว้นอันดาลูซีอา, มอนชีเข้าสู่ระบบเยาวชนของสโมสรฟุตบอลเซบิยา เขาลงแข่งขันนัดแรกกับทีมสำรองในฤดูกาล 1988–89 ในเซกุนดาดิบิซิออน เบ
ในฤดูร้อน ค.ศ. 1990 มอนชีเลื่อนชั้นสู่ทีมชุดใหญ่ในลาลิกา เขาเปิดตัวในนามทีมชุดใหญ่เมื่อวันที่ 13 มกราคม ค.ศ. 1991 โดยเสมอกับเรอัลโซซิเอดัด 1–1
มอนชีใช้เวลาส่วนใหญ่ในอาชีพของเขาเป็นผู้รักษาประตูสำรองให้กับฆวน คาร์ลอส อุนซูเอ โดยลงเล่นอย่างสม่ำเสมอมากขึ้นตั้งแต่ ค.ศ. 1995 เป็นต้นมา เขาเล่นได้ดีที่สุดในอาชีพ 26 นัดในฤดูกาล 1996–97 ซึ่งเป็นฤดูกาลที่เซบิยาจบลงด้วยการตกชั้น
มอนชีแขวนถุงมือใน ค.ศ. 1999 ด้วยวัยเพียง 30 ปี หลังจากลงเล่น 20 นัด – รวมถึงรอบเพลย์ออฟ – เพื่อพาทีมเลื่อนชั้น
ผู้อำนวยการกีฬา.
ใน ค.ศ. 2000 หลังจากที่เขาแขวนถุงมือหลังจากพาเซบิยาเลื่อนชั้นกลับสู่ลาลิกา มอนชีก็ได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้อำนวยการฟุตบอลของพวกเขา เขาได้รับวัตถุประสงค์ 2 ประการจากคณะกรรมการสโมสร: พัฒนาระบบเยาวชนของสโมสรและดำเนินนโยบายแมวมองทั้งในและนอกสเปน
มอนชีช่วยค้นพบ Diego Capel, อัลเบร์โต โมเรโน, เฆซุส นาบัส, Antonio Puerta, เซร์ฆิโอ ราโมส และโฆเซ อันโตนิโอ เรเยส
แชเบสแทร์

แชเบสแทร์  เป็นนครในอำเภอกลาง เทศมณฑลแชเบสแทร์ จังหวัดอาเซอร์ไบจานตะวันออก ประเทศอิหร่าน และทำหน้าที่เป็นเมืองหลักของเทศมนฑล
จากสำมะโน พ.ศ. 2549 นครนี้มีประชากร 13,857 คนใน 3,989 ครัวเรือน จากนั้นในสำมะโน พ.ศ. 2554 ประชากรในนครนี้เพิ่มขึ้นเป็น 15,663 คนใน 4,824 ครัวเรือน และสำมะโนล่าสุดใน พ.ศ. 2559 นครนี้มีประชากร 22,181 คนใน 7,004 ครัวเรือน
การเคลื่อนไหวของกลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศ

การเคลื่อนไหวของกลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศ (แอลจีบีที) เป็นขบวนการเคลื่อนไหวทางสังคมเพื่อสนับสนุนกลุ่มแอลจีบีที แม้ว่าจะไม่มีองค์กรหลักหรือองค์กรกลางซึ่งเป็นตัวแทนของกลุ่มแอลจีบีทีในเรื่องของประโยชน์ที่พึงได้รับของขบวนการ แต่องค์กรด้านสิทธิกลุ่มแอลจีบีทีจำนวนมากคงรณรงค์อยู่ทั่วโลก องค์กรแรกที่ส่งเสริมสิทธิของกลุ่มแอลจีบีที คือ คณะกรรมการวิทยาศาสตร์และมนุษยธรรม (Scientific-Humanitarian Committee) ซึ่งก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2440 ในกรุงเบอร์ลิน
เป้าหมายที่กล่าวไว้โดยทั่วไปในบรรดากลุ่มเคลื่อนไหวนี้ ประกอบด้วยอย่างสิทธิเท่าเทียมทางเพศของกลุ่มแอลจีบีที ซึ่งมักเน้นที่ปัญหาเฉพาะ อาทิ การยุติความเชื่อว่าพฤติกรรมรักร่วมเพศเป็นอาชญากรรม หรือการบังคับใช้กฎหมายว่าด้วยสมรสเท่าเทียม บางแหล่งจำพวกมุ่งประเด็นการสร้างชุมชมของกลุ่มแอลจีบีทีหรือทำงานร่วมกันเพื่อปราศจากสังคมอคติจากกลุ่มคนอคติทางเพศอย่างไบโฟเบีย, โฮโมโฟเบีย, และทรานโฟเบีย ในปัจจุบัน การเคลื่อนไหวของกลุ่มแอลจีบีทีประกอบไปด้วยกิจกรรมทางการเมืองและกิจกรรมทางวัฒนธรรมหลากหลาย อย่างการวิ่งเต้น, การเดินขบวนเรียกร้องทางถนน, กลุ่มสังคม, สื่อ, ศิลปะ, และการวิจัย
การเคลื่อนไหวของกลุ่มแอลจีบีทีมักถูกต่อต้านโดยบุคคลและองค์กร ไม่ว่าจะเป็นเป็นอคติส่วนตัว, การเมือง, หรือความเชื่อทางศาสนาต่อกลุ่มคนหลากหลายทางเพศ ฝ่ายตรงข้ามมองว่าการสมรสเพศเดียวกันไม่นับว่าเป็นการสมรส หากกฎหมายอนุญาตให้มีการสมรสเพศเดียวกันเป็นการเปิดประตูสู่การเกิดคู่ครองหลายคน ซึ่งเป็นเรื่องผิดธรรมชาติ และส่งเสริมพฤติกรรมเสียต่อสุขภาพ นักอนุรักษนิยมทางสังคมมองว่าความสัมพันธ์ทางเพศที่มาจากเพศเดียวกันที่ไม่ใช่เพศตรงข้ามเป็นการทำลายความสัมพันธ์แบบดั้งเดิม และเด็กควรได้รับการดูแลจากทั้งคู่โดยบิดาและมารดา เนื่องด้วยสังคมในหลายประเทศ (โดยรวมแถบยุโรปตะวันตก, อเมริกาเหนือ, ออสเตรเลีย, นิวซีแลนด์, ญี่ปุ่น และไต้หวัน) ยอมรับรักร่วมเพศเพิ่มมากขึ้น จึงเกิดขบวนการต่อต้านรักร่วมเพศอย่างมาก ในช่วงทศวรรษ 1990 กลุ่มที่เป็นที่รู้จักอย่างมากโดยมีเป้าหมาย คือ กลุ่มเคลื่อนไหวอดีตชายรักชาย
เลขาธิการพรรค

ในทางการเมือง เลขาธิการพรรค  เป็นตำแหน่งเลขาธิการของพรรคการเมือง สำหรับเจ้าหน้าที่ระดับสูงภายในพรรคการเมือง ที่มีหน้าที่รับผิดชอบในองค์กรและงานการเมืองประจำวัน โดยในพรรคส่วนใหญ่ เลขาธิการพรรคจะเป็นผู้นำอันดับที่ 2 รองจากหัวหน้าพรรค (หรือประธานพรรค) แต่ในบางพรรค โดยเฉพาะพรรคคอมมิวนิสต์ เลขาธิการจะเป็นหัวหน้าพรรค
ปิออตร์ บากราตีออน

ปิออตร์ อีวาโนวิช บากราตีออน (Pyotr Ivanovich Bagration) บ้างเรียก เจ้าชายบากราตีออน เป็นนายพลของจักรวรรดิรัสเซียและเป็นเจ้าชายชาวจอร์เจียโดยกำเนิด เขาเป็นหนึ่งในแม่ทัพคนสำคัญในช่วงสงครามนโปเลียน
ปิออตร์ บากราตีออน เป็นสมาชิกราชวงศ์บากราตีออนซึ่งปกครองจอร์เจีย เขาเป็นโอรสของเจ้าชายอีวาน พันเอกในกองทัพจักรวรรดิรัสเซีย ปิออตร์เข้ารับราชการทหารรัสเซียในปี 1782 และมีส่วนร่วมในสงครามรัสเซีย–เซอร์แคสเซียเป็นเวลาสองปี จากนั้นเขาในยศพันโทมีส่วนร่วมในสงครามกับจักรวรรดิออตโตมันในปี 1788 และมีส่วนร่วมในการปราบการลุกฮือของชาวโปแลนด์ในปี 1794 และเข้ายึดกรุงวอร์ซอร์
พลตรีบากราตีออนมีส่วนร่วมในการทัพอิตาลีและการทัพสวิสเพื่อต่อต้านฝรั่งเศสในปี 1799 โดยปฏิบัติหน้าที่ภายใต้จอมพลอะเลคซันดร์ ซูโวรอฟ ภายหลังการทัพครั้งนี้ เขาได้รับสถาปนาขึ้นเป็นเจ้าชายของจักรวรรดิรัสเซีย ต่อมารัสเซียก็เข้าร่วมทำสงครามต่อต้านนโปเลียนในปี 1805 บากราตีออนประสบความสำเร็จในการป้องกันแนวรบในยุทธการที่เชินกราเบินในเดือนพฤศจิกายน 1805 ซึ่งเปิดโอกาสให้ทหารรัสเซียร่นถอยไปสนธิกำลังกับทัพหลักของจอมพลมีฮาอิล คูตูซอฟ แต่เดือนถัดมา กองทัพผสมออสเตรีย−รัสเซียพ่ายแพ้อย่างหนักในยุทธการที่เอาสเทอร์ลิทซ์ ในศึกนี้ พลโทบรากราทิออนทำหน้าที่ป้องกันปีกขวาและต้องรับมือกับกำลังทหารฝรั่งเศสภายใต้จอมพลฌ็อง ลาน
ต่อมา พลโทบากราตีออนเป็นผู้บัญชาการทหารรัสเซียในสงครามฟินแลนด์ (1808–1809) เพื่อต่อต้านสวีเดน และได้ออกศึกอีกครั้งในสงครามต่อต้านพวกออตโตมันที่แม่น้ำดานูบ ในช่วงต้น เขาทำหน้าที่ป้องกันได้อย่างดี และได้รับเลื่อนยศเป็นเป็นพลเอกทหารราบ แต่แล้วทัพของเขาไม่ได้รับกำลังบำรุงอย่างเพียงพอและขาดแคลนที่พักอาศัยในฤดูหนาว เขาเกรงว่าตนเองอาจจะเสียกำลังทหารถึงครึ่งหนึ่ง จึงขัดพระบัญชาโดยการเคลื่อนกำลังข้ามไปตั้งที่ฝั่งซ้ายแม่น้ำ ซาร์อเล็กซานเดอร์ทรงพิโรธและปลดเขาในเดือนมีนาคม 1810
ในช่วงการรุกรานรัสเซียโดยฝรั่งเศสในปี 1812 บากราตีออนถูกเรียกตัวกลับเข้ารับราชการที่ตำแหน่งผู้บัญชาการกองทัพที่ 2 อันเป็นหนึ่งในสองกำลังหลักของกองทัพรัสเซีย โดยได้ทำหน้าที่ระวังหลัง แต่กองทัพรัสเซียพ่ายแพ้และเสียหายหนักในสโมเลนสค์เมื่อเดือนสิงหาคม 1812 บากราตีออนจึงทูลเสนอจักรพรรดิอะเลคซันดร์ที่ 1 ให้ใช้กลยุทธ์ผลาญภพในการต่อต้านการรุกของฝรั่งเศส ซึ่งก็ได้รับการอนุมัติ ซึ่งในหนึ่งสัปดาห์ต่อมา บากราตีออนได้รับบาดเจ็บหนักในยุทธการที่โบโรดีโน และเสียชีวิตในครึ่งเดือนถัดมา
นโปเลียนเคยกล่าวถึงบากราตีออนไว้ว่า "รัสเซียไม่มีแม่ทัพที่ดี เว้นแต่เพียงบากราตีออน"
ตำบลอีจ

อีจ  เป็นตำบลในอำเภอกลาง เทศมณฑลเอสแทฮ์บอน จังหวัดฟอร์ส ประเทศอิหร่าน แบ่งออกเป็น 20 หมู่บ้าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 ตำบลนี้มีประชากร 4,248 คนใน 930 ครัวเรือน
อีจ (จังหวัดแซนจอน)

อีจ  เป็นหมู่บ้านในตำบลโกลอแบร์ อำเภอกลาง เทศมณฑลอีจรูด จังหวัดแซนจอน ประเทศอิหร่าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 หมู่บ้านนี้มีประชากร 726 คนใน 183 ครัวเรือน
เหตุผลวิบัติไฟไหม้ฟาง

เหตุผลวิบัติไฟไหม้ฟาง (#เปลี่ยนทาง หรือ SSF) ในทางตรรกศาสตร์, การคิดวิเคราะห์, วาทศิลป์ทางการเมือง และกฎหมายตามแนวบรรทัดฐานของคําพิพากษา (case law) เป็นการอ้างเหตุผลอย่างวิบัติ (fallacious agrument) เมื่อฝ่ายหนึ่งยืนยันว่าการกระทำก้าวเล็ก ๆ หนึ่งจะนำไปสู่ห่วงโซ่เหตุการณ์ที่คล้ายคลึงกันและท้ายสุดจะก่อให้เกิดผลลัพธ์สำคัญ (ที่โดยปกติจะเป็นผลลบ) แก่นหลักของการอ้างเหตุผลแบบไฟไหม้ฟางคือ การตัดสินใจอย่างเฉพาะเจาะจงในประเด็นที่กำลังกล่าวถึงมักเป็นเหตุของผลที่ไม่ตั้งใจ (unintended consequences) ข้อดีของการอ้างเหตุผลแบบดังกล่าวขึ้นอยู่ว่าก้าวเล็ก ๆ นั้นจะนำไปสู่ผลลัพธ์ที่ไม่ดีจริงหรือไม่ และบางครั้งมักถูกใช้ในรูปแบบของการปลุกปั่นให้เกิดความหวาดกลัว (fearmongering) เมื่อผลที่อาจเกิดขึ้นได้ถูกกล่าวเกินจริงเป็นความพยายามที่จะทำให้ผู้รับสารรู้สึกหวาดกลัว
นัยยะอันวิบัติของการให้เหตุผลแบบไฟไหม้ฟาง มักใช้ควบคู่กันกับเหตุผลวิบัติต่อเนื่อง (continuum fallacy) ซึ่งเพิกเฉยความเป็นไปได้ของส่วนกลางระหว่างความคิดหรือมุมมองที่ขัดแย้งกัน และเชื่อการเปลี่ยนผ่านอย่างไร้รอยต่อจากหมวดหมู่เอ ไปยังหมวดหมู่บี เมื่อเป็นเช่นนี้จึงทำให้เกิดเหตุผลวิบัติอรูปนัย (informal fallacy)
นักเขียนบางคนแยกส่วนระหว่าง "เหตุการณ์" ไฟไหม้ฟาง และ "การอ้างเหตุผล" ไฟไหม้ฟาง#เปลี่ยนทาง เหตุการณ์ไฟไหม้ฟางสามารถแทนโดยอนุกรมของประพจน์มีเงื่อนไขว่า:
ถ้า p แล้ว q; ถ้า q แล้ว r; ถ้า r แล้ว#เปลี่ยนทาง …#เปลี่ยนทาง z.
"การอ้างเหตุผล" ไฟไหม้ฟาง โดยส่วนใหญ่จะเป็นการอ้างเหตุผลเชิงลบซึ่งมีความพยายามที่จะให้ขัดขวางไม่ให้บุคคลใดกระทำการกระทำใด เพราะหากบุคคลนั้นกระทำจะนำไปสู่ผลลัพธ์ที่ยอมรับไม่ได้ นักเขียนบางคนชี้ให้เห็นว่าการอ้างเหตุผลด้วยโครงสร้างเดียวกันอาจนำไปใช้ในทางบวกเมื่อบุคคลใดได้รับแรงกระตุ้นให้กระทำก้าวแรก เพราะจะนำไปสู่ผลลัพธ์ที่ยอมรับได้
หากใครถูก"กล่าวหา" ว่าใช้การอ้างเหตุผลแบบไฟไหม้ฟาง จะถือว่าผู้นั้นผิดเหตุใช้การให้เหตุผลแบบวิบัติ (fallacious reasoning) และในขณะที่พวกเขาอ้างว่า p อนุมานแทน z ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใด จะไม่สามารถนำมาอ้างความชอบธรรมได้ โดยปกติ การอ้างเหตุผลแบบไฟไหม้ฟางมักถือว่าเป็นส่วนหนึ่งของเหตุผลวิบัติ แม้จะมีการรับรู้อยู่ว่าพอมีการอ้างเหตุผลที่ไม่ได้อยู่ในรูปแบบของเหตุผลวิบัติบ้างก็ตาม#เปลี่ยนทาง 
ดูเพิ่ม.
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
รูนีซ

รูนีซ  เป็นนครและเมืองหลักของอำเภอรูนีซ เทศมณฑลเอสแทฮ์บอน จังหวัดฟอร์ส ประเทศอิหร่าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 นครนี้มีประชากร 5,991 คนใน 1,466 ครัวเรือน
ศิลาปาแลร์โม

ศิลาปาแลร์โม เป็นหนึ่งในเจ็ดชิ้นส่วนที่ยังหลงเหลืออยู่ของศิลาสลักที่รู้จักกันในนามว่า จารึกพระราชพงศาวดารแห่งราชอาณาจักรเก่าของอียิปต์โบราณ ซึ่งปรากฏรายพระนามฟาโรห์แห่งอียิปต์ตั้งแต่ราชวงศ์ที่หนึ่ง (ประมาณ 3,150–2,890 ปีก่อนคริสต์ศักราช) จนถึงช่วงต้นของราชวงศ์ที่ห้า (ประมาณ 2,392–2,283 ปีก่อนคริสต์ศักราช) และได้บันทึกเหตุการณ์สำคัญในแต่ละปีที่ครองราชย์ ศิลาแห่งปาแลร์โมอาจสร้างขึ้นในสมัยราชวงศ์ที่ห้าแห่งอียิปต์ โดยได้รับการเก็บรักษาไว้ในพิพิธภัณฑ์โบราณคดีแห่งแคว้น อันโตนีโน ซาลีนัส ในเมืองปาแลร์โม ประเทศอิตาลีซึ่งเป็นที่มาของชื่อของจารึกศิลาดังกล่าว
วลี "ศิลาปาแลร์โม" บางครั้งใช้กับเศษชิ้นส่วนของพระราชพงศาวดารที่ยังหลงเหลืออยู่ทั้งเจ็ดชิ้น รวมทั้งชิ้นส่วนที่เก็บรักษาในพิพิธภัณฑ์ในกรุงไคโรและลอนดอน บางครั้งชิ้นส่วนดังกล่าวยังเรียกรวมๆ กันว่าเป็น "ศิลาพงศาวดารไคโร" ถึงแม้ว่าวลี "ศิลาไคโร" จะหมายถึงเฉพาะชิ้นส่วนของพระราชพงศาวดารที่อยู่ในกรุงไคโรในปัจจุบันเท่านั้น
ศิลาปาแลร์โมและชิ้นส่วนอื่น ๆ ของพระราชพงศาวดารได้บันทึกสิ่งที่น่าจะเป็นข้อความทางประวัติศาสตร์ที่เก่าแก่ที่สุดที่หลงเหลือมาจากอียิปต์โบราณ และเป็นแหล่งข้อมูลสำคัญสำหรับประวัติศาสตร์อียิปต์ในสมัยราชอาณาจักรเก่า
กระดานเขียนกีซา

กระดานเขียนกีซา (หรือ บันทึกพระนามกษัตริย์กีซา) เป็นโบราณวัตถุของอียิปต์โบราณที่สร้างขึ้นในช่วงปลายราชวงศ์ที่ห้า (ประมาณ 2494 – 2345 ปีก่อนคริสตกาล) หรือช่วงต้นของราชวงศ์ที่หก (ประมาณ 2345 – 2181 ปีก่อนคริสตกาล) ซึ่งได้รับการค้นพบในสถานที่ฝังศพของขุนนางระดับสูงนามว่า เมสดเจอร์อู และภริยานามว่า เฮเทป-เนเฟอร์เอต กระดานเขียนกีซายังเป็นที่รู้จักกันในปัจจุบันในนามว่า "บันทึกพระนามกษัตริย์กีซา" เนื่องจากเป็นบันทึกพระนามฟาโรห์จำนวนหกพระองค์จากราชวงศ์ต่าง ๆ ซึ่งเมสดเจอร์อูมีตำแหน่งเป็น คนสนิทแห่งกษัตริย์, ผู้ตรวจการของผู้คัดเลือกแห่งพระคลังมหาสมบัติ และผู้ดูแลพระคลังทอง
คำอธิบาย.
กระดานเขียนกีซาทำจากไม้ซีดาร์ขัดเงาและยิปซัม ไม่ทราบขนาดดั้งเดิมของกระดานและไม่สามารถบูรณะขึ้นใหม่ได้ เนื่องจากสภาพความเสียหายของโบราณวัตถุ โดยบันทึกพระนามดังกล่าวได้ถูกโจรปล้นสุสานทำลายเป็นเศษชิ้นเล็ก ๆ และไม้ซีดาร์ก็ผุพังไปเกือบหมดแล้ว เดิมทำจากแผ่นไม้บาง ๆ ปิดทับด้วยยิปซั่มสีขาว ซึ่งจารึกด้วยรายการมากมายและละเอียด เขียนด้วยหมึกสีแดง เขียว และดำ
รายพระนามฟาโรห์.
รายพระนามของฟาโรห์ที่เป็นที่ทราบประกอบด้วยพระนามคาร์ทูชของฟาโรห์ดังต่อไปนี้ (จากบนลงล่าง)
รายพระนามของฟาโรห์ได้เรียงตามลำดับเวลาย้อนหลัง โดยฟาโรห์พระองค์แรกสุดจะต้องเป็นฟาโรห์พระองค์สุดท้าย แต่ละคอลัมน์ลงท้ายด้วยวลีว่า มา'อะ (ma'a) ซึ่งหมายถึง "ผู้ทรงธรรม" ซึ่งเป็นเรื่องปกติสำหรับการให้เกียรติแก่ฟาโรห์ผู้ล่วงลับ อาจจะเป็นไปได้ว่าเมสดเจอร์อูได้เข้าร่วมลัทธิพิธีบูชาพระบรมศพของฟาโรห์ดังกล่าว ซึ่งจะอธิบายได้ว่าเพราะเหตุใดถึงความสำคัญที่เมสดเจอร์อูจะกล่าวถึงและด้วยเหตุนี้จึงถวายเกียรติแด่ฟาโรห์ที่ได้รับเลือกดังกล่าวเท่านั้น
พระนามคาร์คูชนามว่า "เบดจาตาว" (หรือ "เบดจ์อาว") และเตติ เป็นจุดสังเกตเป็นพิเศษสำหรับนักไอยคุปต์วิทยา ซึ่งที่แท้จริงแล้ว พระนาม "เบดจาตาว" เป็นพระนามอื่นที่ทราบกันเฉพาะจากบันทึกพระนามแห่งอไบดอส ซึ่งมีมาตั้งแต่สมัยราชอาณาจักรใหม่ที่บันทึกขึ้นในภายหลัง ตามตำแหน่งที่ระบุในรายพระนาม พระนาม "เตติ" ดูเหมือนจะต้องเป็นฟาโรห์ที่ต้องปกครองก่อนหน้าฟาโรห์ดเจเอฟเรและฟาโรห์คาฟเร ซึ่งฟาโรห์ที่ทรงเป็นไปได้ที่จะเป็นฟาโรห์เตติ คือ ฮอร์-เซเคมเคต ซึ่งเป็นที่ทราบจากพระนามเนบติบนลายฉลุงาช้างว่า "ดเจเซอร์เตติ" ดังนั้น ว็อล์ฟกัง เฮ็ลท์ค นักไอยคุปต์วิทยาจึงเสนอว่า "ฟาโรห์เตติ" คือ ฟาโรห์เซเคมเคต
บก-ลฮง

บก-ลฮง ("บุกลฺหุง"; #เปลี่ยนทาง) ภาษาเขมรถิ่นไทยเรียก โบะลฮ็อง หรือ เบาะลฮ็อง บ้างเรียก ส้มตำเขมร เป็นอาหารเป็นยำหรือสลัดรูปแบบหนึ่งของประเทศกัมพูชา มีลักษณะคล้ายกับส้มตำของประเทศไทย และตำหมากหุ่งของประเทศลาว แต่บก-ลฮงมีรสชาติอ่อนเผ็ด ออกรสหวานกว่าส้มตำ แต่หวานน้อยกว่าส้มตำแบบเวียดนาม ชาวเขมรโดยมากใช้ตะเกียบในการรับประทานบก-ลฮง
ดินแดนกัมพูชาเป็นชาติที่ได้รับมะละกอ หรือ "ลฮง" จากชาวสเปนบนหมู่เกาะฟิลิปปินส์ ก่อนเข้าสู่ภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทยเมื่อราวพุทธศตวรรษที่ 21 ผ่านอาณาจักรล้านช้างจัมปาศักดิ์ซึ่งมีความเกี่ยวดองกับราชวงศ์เขมรผ่านการเสกสมรส และเป็นที่มาของคำว่า "บักหุ่ง" หรือ "หมากหุ่ง" ในภาษาลาวและภาษาอีสาน แต่กระนั้น บก-ลฮง กลับเป็นอาหารเขมรได้รับอิทธิพลมาจากส้มตำของประเทศไทย บ้างก็ว่าได้รับอิทธิพลจากตำหมากหุ่งของประเทศลาว
ส่วนประกอบของบก-ลฮง ประกอบด้วย มะละกอดิบสับ กระเทียม พริกขี้หนู กุ้งแห้ง ปูเค็ม ถั่วเขียว มะเขือเทศ โขลกลงในครกด้วยไม้ตีพริก แล้วใส่ด้วยใบโหระพา ผักชีใบยาว ใบมะกรูด ปรุงรสด้วยน้ำมะนาว น้ำปลา โรยหน้าด้วยถั่วลิสง ใส่ปลากรอบเพื่อเพิ่มความหอม บ้างนิยมใส่ใบแมงลักแทนโหระพา บางสูตรอาจใส่กะปิต่างน้ำปลา หรือนำเข้าปลาร้าแบบไทยไปใช้ ปัจจุบันบก-ลฮง ได้รับอิทธิพลด้านรสชาติจากส้มตำในประเทศไทยมากขึ้น โดยเฉพาะการใช้พริกที่มากขึ้น ซึ่งต่างออกไปจากขนบการทำอาหารเขมรดั้งเดิม มีชาวเขมรเปิดร้านบก-ลฮง และยำแบบไทย ซึ่งมีรสชาติจัดจ้านและเป็นที่นิยมกว่าแบบเขมรแต่เดิม ส่วนชาวไทยเชื้อสายเขมร ในแถบอีสานใต้ จะเรียกว่า "โบ๊ะลฮอง" ซึ่งมีรสชาติเผ็ดจัดจ้าน 
ในประเทศไทย มีส้มตำเขมรอยู่ในสำรับอาหารของสกุลอภัยวงศ์ ซึ่งเป็นผู้สืบสันดานของขุนนางเขมรในเมืองพระตะบอง เรียกว่า "ส้มตำมะระขี้นก" ใส่ปลากรอบ มะระขี้นกฝานบาง มะเขือขื่น มะสัง ใบกะออม โดยจะใส่ปลาร้าเขมรที่ย่างไฟอ่อน ๆ จนหอม และต้องตำมะระขี้นกให้นุ่ม เพื่อทำให้ความขมของมะระลดลง รวมทั้งใส่มะสังเพื่อให้รสเปรี้ยวแทนมะนาว
ตำบลโกลอแบร์

โกลอแบร์  เป็นตำบลในอำเภอกลาง เทศมณฑลอีร์จูด จังหวัดแซนจอน ประเทศอิหร่าน
จากสำมะโน พ.ศ. 2549 ตำบลนี้มีประชากร 13,644 คนใน 3,433 ครัวเรือน จากนั้นในสำมะโน พ.ศ. 2554 ตำบลนี้มีประชากร 14,921 คนใน 4,111 ครัวเรือน และสำมะโนล่าสุดใน พ.ศ. 2559 ตำบลนี้มีประชากร 14,321 คนใน 4,373 ครัวเรือน โดยหมู่บ้านที่ใหญ่ที่สุดในบรรดา 27 หมู่บ้านของตำบลนี้คือจูกีน ซึ่งมีประชากร 3,129 คน
ตำบลด่านสวี

ด่านสวี เป็น 1 ใน 11 ตำบลของอำเภอสวี จังหวัดชุมพร มีพื้นที่อยู่ในอุทยานแห่งชาติหมู่เกาะชุมพร โดยมีเกาะในพื้นที่ตำบลมากถึง 12 เกาะ เช่น เกาะมัดหวายน้อย เกาะมัดหวายใหญ่ เกาะยูง เกาะแมว ฯลฯ 
ที่ตั้งและอาณาเขต.
ตำบลด่านสวี มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
ประวัติ.
ด่านสวี เป็นตำบลที่ตั้งอยู่ริมฝั่งตะวันออกส่วนหนึ่งของอ่าวไทย และอยู่ติดกับพื้นที่ราบภูเขาส่วนใหญ่ เมื่อหลายสิบปีมาแล้วตำบลนี้เคยเป็นที่ตั้งด่านศุลกากร โดยใช้สถานที่บ้านบ่อคา หมู่ที่ 3 ตำบลด่านสวี เป็นที่ตั้งของด่านศุลกากร มีตำนานเล่าว่า ด่านบ่อคามีบ่อน้ำศักดิ์สิทธิ์อยู่บ่อหนึ่ง นัยว่าน้ำในบ่อนี้คันมาก ราษฎรไม่สามารถใช้น้ำในบ่อนี้ได้เลย ชาวบ้านจึงเรียกบ้านแห่งนี้ว่า "บ้านบ่อคัน" พร้อมได้เกิดลายแทงข้างกับบ่อน้ำนี้มีข้อความซึ่งแปลได้ว่าหากผู้ใดแก้ลายแทงได้ จะได้ทรัพย์สมบัติมีค่าเป็นของโบราณกลับไป ลายแทงนี้ได้พูดกันในหมู่บ้านชาวบ่อคัน และได้ล่วงรู้ไปถึงเมืองเหนือ (ในสมัยกรุงศรีอยุธยา) จึงมีคนทราบข้อความในลายแทงนี้ คนผู้นั้นได้นำเด็กมาด้วย เมื่อมาถึงบริเวณบ่อน้ำซึ่งเรียกว่า "บ่อคัน" ก็ได้จุดธูปเทียนบูชาสิ่งศักดิ์สิทธิ์แห่งบ่อน้ำนี้ เมื่อทำพิธีเสร็จก็ให้เด็กมองดูลงไปในบ่อน้ำนั้น ชายผู้นั้นก็ใช้ดาบฟันคอเด็กขาดตกลงไปในบ่อคัน ทำให้น้ำในบ่อแห้งลงทันที ปรากฎว่าเมื่อน้ำแห้งก็มองเห็นทองคำมากมาย
ในตอนนี้ชาวบ้านจึงเรียกกันว่า "บ้านบั่นคอ" และเรียกกันอยู่ระยะหนึ่ง เนื่องจากชื่อบ้านบั่นคอเป็นชื่อที่น่ากลัวมาก จึงทำให้ชาวบ้านเปลี่ยนชื่อเรียกบ้านเสียใหม่ โดยเรียกว่า "บ้านบ่อคา" และได้เรียกชื่อนี้มาจนถึงปัจจุบัน และบ้านบ่อคาก็เป็นที่มาของด่านศุลกากรและเป็นที่ตั้งของตำบลมาก่อน ทางราชการจึงได้เรียกชื่อตำบลนี้ว่า "ด่านสวี" หมายถึง ตำบลซึ่งเป็นที่ตั้งของด่านศุลกากรของอำเภอสวี
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
ตำบลด่านสวีแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 11 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่ตำบลด่านสวี มีองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นเพียงแห่งเดียว คือ องค์การบริหารส่วนตำบลด่านสวี ครอบคลุมพื้นที่ตำบลด่านสวีทั้งหมด ซึ่งเป็นสภาตำบลด่านสวีที่จัดตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2516 และยกฐานะขึ้นเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลด่านสวีในวันที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2539 จนถึงปัจจุบัน
ประชากร.
พื้นที่ตำบลด่านสวีประกอบด้วยหมู่บ้านทั้งสิ้นจำนวน 11 หมู่บ้าน มีจำนวนประชากร 5,040 คน แบ่งเป็นชาย 2,437 คน หญิง 2,603 คน (เดือนธันวาคม 2565) เป็นตำบลที่มีจำนวนประชากรเป็นลำดับ 8 ในอำเภอสวี
      หมายถึงจำนวนประชากรได้เพิ่มขึ้นเมื่อเทียบกับปีก่อน
       หมายถึงจำนวนประชากรได้คงเดิมเมื่อเทียบกับปีก่อน
       หมายถึงจำนวนประชากรได้ลดลงเมื่อเทียบกับปีก่อน
รายชื่อเกาะในตำบลด่านสวี.
ตำบลด่านสวีมีพื้นที่ทางเกาะประมาณ 0.975 ตารางกิโลเมตร เป็นตำบลที่มีจำนวนเกาะมากเป็นอันดับที่ 2 รองจากตำบลหาดทรายรี ของอำเภอเมืองชุมพร เกาะทั้งหมดอยู่ในความดูแลของอุทยานแห่งชาติหมู่เกาะชุมพร ทุกเกาะมีพื้นที่รวม 0.975 ตารางกิโลเมตร
ศาลเจ้ากวนอู (คลองสาน)

ศาลเจ้ากวนอู (ตัวเต็ม: 武聖廟) เป็นศาลเจ้าเทพกวนอูของกลุ่มชาวจีนฮกเกี้ยน ต่อมาได้รับการเคารพและดูแลรักษาโดยกลุ่มชาวจีนแต้จิ๋วจวบจนมาจนถึงปัจจุบัน ศาลแห่งนี้ตั้งอยู่ในซอยสมเด็จเจ้าพระยา 3 แขวงสมเด็จเจ้าพระยา เขตคลองสาน กรุงเทพมหานคร เป็นศาลเจ้าที่เก่าแก่ที่สุดในกรุงเทพมหานครที่ก่อสร้างขึ้นในสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ มีประวัติจารึกขึ้นครั้งแรกในปี พ.ศ. 2331 
ศาลเจ้ากวนอู มีทำเลที่ตั้งติดแหล่งน้ำจึงมีการวางผังหันสู่แม่น้ำออกสู่แม่น้ำเจ้าพระยา เช่นเดียวศาลเจ้าเกียนอันเกง ที่ตั้งอยู่ในบริเวณใกล้ ๆ กัน สำหรับผังบริเวณของศาลเจ้ามีลักษณะศาลเจ้าขนาดกลาง มีการวางผังแบบตัว I หรือ 工 (กง) คือมีลักษณะเป็นอาคาร 2 หลังที่วางขนานกัน ได้แก่ อาคารทางเข้าและอาคารประธาน โดยมีชานเชื่อมต่อบริเวณใจกลางศาลเจ้า บริเวณด้านข้างของชานเชื่อมทั้ง 2 ฝั่งเป็นบ่อน้ำในลานกลางแจ้งขนาดย่อม
ลาสเปเซีย

ลาสเปเซีย  เป็นเมืองหลักของจังหวัดลาสเปเซีย ตั้งอยู่ส่วนหัวของอ่าวลาสเปเซีย ทางตอนใต้ของแคว้นลีกูเรีย ประเทศอิตาลี
ลาสเปเซียเป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 2 ของแคว้นลีกูเรีย รองจากเจโนวา เมืองตั้งอยู่ประมาณระหว่างกลางเมืองเจโนวาและปิซา ริมทะเลลิกูเรียน เป็นหนึ่งในที่ตั้งของกองทัพอิตาลีที่สำคัญและมีท่าเรือการค้า ฐานทัพเรืออิตาลีที่สำคัญ มีโรงแรมตากอากาศทางทะเลที่มีชื่อเสียง และยังเป็นจุดตัดของเส้นทางรถไฟที่สำคัญ มีพิพิธภัณฑ์ที่เป็นที่รู้จักหลายแห่ง มีการแข่งพายเรือปาลีโอเดลกอลโฟ มีบริเวณที่เรียกว่าชิงเควแตร์เรซึ่งเป็นจุดเชื่อมโยงระหว่างรถไฟกับเรือ
วิดีโอเกมใน พ.ศ. 2556

มีวิดีโอเกมจำนวนมากวางจำหน่ายใน พ.ศ. 2556 รางวัลมากมายตกเป็นของเกมต่าง ๆ เช่นเกม "ไบโอช็อก อินฟินิต", "แกรนด์เทฟต์ออโต V", "เดอะลาสต์ออฟอัส" และ "" เครื่องเล่นวิดีโอเกมใหม่ที่ออกจำหน่ายใน พ.ศ. 2556 ได้แก่ เพลย์สเตชัน 4 จากโซนี่คอมพิวเตอร์เอ็นเตอร์เทนเมนต์ และเอกซ์บอกซ์วัน จากไมโครซอฟท์
เกมที่ได้รับความนิยมสูงสุด.
เกมที่ได้รับบทวิจารณ์เป็นที่ชื่นชอบอย่างล้นหลาม.
เมทาคริติกและเกมแรงกิงส์เป็นผู้รวบรวมบทวิจารณ์จากสื่อวิดีโอเกม
เกมที่ทำรายได้สูงสุด.
ต่อไปนี้คือวิดีโอเกมที่ทำรายได้สูงสุด 10 อันดับแรกใน พ.ศ. 2556 ในแง่ของรายได้ทั่วโลก (รวมถึงการขายแบบปลีก การจำหน่ายแบบดิจิทัล การบอกรับเป็นสมาชิก ไมโครทรานแซคชัน เล่นฟรี และจ่ายเพื่อเล่น) ในทุกแพลตฟอร์ม (รวมถึงมือถือ คอมพิวเตอร์ส่วนบุคคล และแพลตฟอร์มคอนโซล)
การวางจำหน่ายเครื่องเล่นเกม.
รายชื่อเครื่องเล่นเกมที่วางจำหน่ายใน พ.ศ. 2556 ในโซนอเมริกาเหนือ
เอนโซ มาเรสกา

วินเชนโซ 'เอนโซ' มาเรสกา (เกิด 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1980) เป็นผู้จัดการทีมฟุตบอลอาชีพชาวอิตาลีและอดีตนักฟุตบอลอาชีพ ปัจจุบันหัวหน้าผู้ฝึกสอนของเชลซี สโมสรในพรีเมียร์ลีก
หลังจากเริ่มต้นอาชีพค้าแข้งกับเวสต์บรอมมิชอัลเบียนใน ค.ศ. 1998 เขาก็ได้เล่นให้กับหลายสโมสรในประเทศของเขา รวมถึงยูเวนตุสที่ยืมตัวเขาถึงสองครั้งตลอดอายุสัญญา และทำให้เขาคว้าแชมป์ลีกใน ค.ศ. 2002 หลังจากถูกยูเวนตุสปล่อยตัวจากสโมสรใน ค.ศ. 2004 เขาก็ไปเล่นกับฟีออเรนตีนา 1 ฤดูกาล; จากนั้นเขาก็ย้ายไปเล่นในลาลิกากับเซบิยา (ซึ่งเขาอยู่เป็นเวลา 4 ปี) และมาลากา โดยลงเล่น 135 นัดและยิงได้ 17 ประตูพร้อมกับคว้าแชมป์เมเจอร์ 5 รายการกับเซบิยา ระหว่างที่เขาเล่นกับ 2 ทีมในสเปน เขายังใช้เวลา 1 ปีในฐานะนักเตะแบบยืมตัวในกรีซกับโอลิมเบียโกส หลังจากนั้นเขากลับมาอิตาลีใน ค.ศ. 2012 ซึ่งเขาเล่นจนกระทั่งแขวนสตั๊ดใน ค.ศ. 2017 ขณะอายุ 37 ปี
มาเรสกาเป็นตัวแทนของอิตาลีในระดับเยาวชน รวมถึงทีมชาติอิตาลีรุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี แต่ไม่เคยติดทีมชาติชุดใหญ่
ระดับสโมสร.
เริ่มต้นอาชีพ.
มาเรสกาเกิดในปอนเตกัญญาโน ไฟอาโน จังหวัดซาแลร์โน มาเรสกาเริ่มเล่นฟุตบอลเมื่ออายุ 11 ปีกับเอซี มิลานใน ค.ศ. 1991 ในฐานะนักเตะเยาวชน ก่อนย้ายไปร่วมทีมคัลยารีกัลโช หลังจาก 3 ปีกับมิลานใน ค.ศ. 1994
ใน ค.ศ. 1998 เขาถูกซื้อโดยเวสต์บรอมมิชอัลเบียนหลังจากเล่นในทีมเยาวชนคัลยารีได้ 4 ปี และเปิดตัวในทีมชุดใหญ่ในเกมที่แพ้แบรดฟอร์ดซิตีในบ้าน 0–2 เมื่อวันที่ 20 กันยายน ค.ศ. 1998 โดยเขาเล่น 2 ฤดูกาลกับเวสต์บรอมมิชในฟุตบอลลีกดิวิชัน 1 แต่ไม่ประสบความสำเร็จ
ยูเวนตุส.
ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2000 มาเรสกาย้ายกลับไปอิตาลีโดยย้ายไปร่วมทีมยูเวนตุสด้วยค่าตัว 4.3 ล้านปอนด์ ซึ่งเป็นสถิติการโอนที่มีมูลค่าสูงที่สุดของเวสต์บรอมมิชในขณะนั้น
เกียรติประวัติ.
นักเตะ.
ยูเวนตุส
เซบิยา
ผู้จัดการ.
เลสเตอร์ซิตี
เชลซี
เควสชันนิง

เควสชันนิง  เป็นรสนิยมทางเพศ อัตลักษณ์ทางเพศ สถานะเพศ หรือเป็นทั้งสามอย่าง เป็นกระบวนการสำรวจตนเองโดยผู้ที่อาจไม่แน่ใจ ยังสำรวจ หรือกังวลเกี่ยวกับการใช้คำกำกับทางสังคมกับตนเองด้วยเหตุผลต่าง ๆ บางครั้งมีการเพิ่มตัวอักษร "Q" ต่อท้ายคำย่อ LGBT (เลสเบียน เกย์ ไบเซ็กชวล และทรานเจนเดอร์) อักษร "Q" สามารถหมายถึงทั้งเควียร์ (queer) หรือเควสชันนิง 
รสนิยมทางเพศ อัตลักษณ์ทางเพศ หรือสถานะเพศไม่ตรงกันเสมอไป ยกตัวอย่างเช่น หากบุคคลหนึ่งระบุว่าตนเองเป็นเฮเทโรเซ็กชวล (ผู้มีการดึงดูดทางเพศต่อเพศตรงข้าม) เขาอาจไม่เพียงดึงดูดเพศตรงข้าม แต่มีปฏิสัมพันธ์ทางเพศกับคนที่เป็นเพศเดียวกันโดยไม่จำเป็นต้องระบุว่าตนเองเป็นไบเซ็กชวล ความเข้าใจที่ว่าคนคนหนึ่งไม่จำเป็นต้องใช้คำกำกับสภาวะเพศหรือเพศวิถีใด ๆ กับตนเองนั้นค่อนข้างโดดเด่นในระดับสาธารณะและสังคมในยุคปัจจุบัน เช่นเดียวกับสภาวะเพศและความลื่นไหลทางเพศซึ่งมีการพูดถึงและยอมรับอย่างเปิดเผยมากขึ้นในสังคมปัจจุบัน บุคคลที่ไม่ระบุว่าตนเองเป็นชาย หญิง ทรานเจนเดอร์ เฮเทโรเซ็กชวล โฮโมเซ็กชวล ไบเซ็กชวล เอเซ็กชวล หรือรู้สึกว่าเพศวิถีลื่นไหล อาจเรียกตนเองว่าเป็นเพศเป็นกลาง, เจนเดอร์เควียร์, นอนไบนารี หรือเอเจ็นเดอร์
สารบัญแฟ้มสมาคมดาราศาสตร์

สารบัญแฟ้มสมาคมดาราศาสตร์ (AGK) คือสารบัญแฟ้มดาวฤกษ์ที่จัดทำโดยสมาคมดาราศาสตร์เยอรมัน ฉบับพิมพ์ครั้งแรก (AGK1) ผลิตขึ้นในปี 1861 โดยความร่วมมือระหว่างประเทศตามคำแนะนำของฟรีดริช วิลเฮ็ล์ม อาร์เกลันเดอร์ เผยแพร่ตั้งแต่ปี 1890 ถึง 1954 โดยมีรายชื่อดาวฤกษ์ 200,000 ดวงที่มีโชติมาตรปรากฏจนถึงอันดับ 9
ฉบับพิมพ์ครั้งที่สอง (AGK2) เริ่มขึ้นในปี 1920 และเผยแพร่ตั้งแต่ปี 1951 ถึง 1958 โดยใช้ข้อมูลภาพถ่ายทางดาราศาสตร์ที่ได้รับจากหอดูดาวบ็อนและ หอดูดาวฮัมบวร์ค
ฉบับพิมพ์ครั้งที่ 3 (AGK3) เสนอโดยอ็อทโท เฮ็คมัน มีการวัดค่าจากใน AGK2 ใหม่เพื่อปรับปรุงความแม่นยำของตำแหน่งดาวและ การเคลื่อนที่เฉพาะ เริ่มต้นจัดทำในปี 1956 และเผยแพร่ในปี 1975 มีการบันทึกดาว 183,145 ดวงบนท้องฟ้าทางเหนือที่มุมเอียง -2.5 องศาด้วยความเที่ยงตรงของตำแหน่งที่ ±0.13" และความแม่นยำของการเคลื่อนที่เฉพาะที่ ±0.009"/ปี
บู๊ วิบูลย์นันท์

บู๊ วิบูลย์นันท์ (21 กรกฎาคม 2479 – 25 มีนาคม 2540) เป็นอดีตนักแสดงอาวุโสมีชื่อเสียงจากการรับบทเป็นเสี่ยและผู้ร้ายในภาพยนตร์และละครโทรทัศน์หลายเรื่อง และยังเป็นบิดาของ โบ๊ท วิบูลย์นันท์ นักแสดงชื่อดัง
ประวัติ.
บู๊ วิบูลย์นันท์ มีชื่อจริงว่า สุเทพ วิบูลย์นันท์ เกิดเมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2479 จบการศึกษาจากวิทยาลัยอัสสัมชัญคอมเมิร์ซจากนั้นไปศึกษาต่อที่ประเทศญี่ปุ่นและไต้หวัน ด้านชีวิตครอบครัวสมรสกับ นางดลยา วิบูลย์นันท์ มีบุตรธิดา 4 คน เป็นชาย 3 หญิง 1 หนึ่งในนั้นคือ โบ๊ท-ปฏิญญา วิบูลย์นันท์ บู๊ วิบูลย์นันท์เสียชีวิตด้วยโรคหัวใจวายเฉียบพลันเมื่อวันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2540 หลังกลับจากไปดูที่ดิน ส่วนที่มาของชื่อ บู๊ มาจากวีรกรรมในสมัยเรียนของเขา
วัดศรีโพธิ์ (จังหวัดพระนครศรีอยุธยา)

วัดศรีโพธิ์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลคลองสระบัว อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
วัดศรีโพธิ์ มีอาณาเขตติดต่อกับวัดพรหมกัลยาราม (วัดใหม่) ซึ่งวัดใหม่นี้มีหลักฐานแผ่นศิลาจารึกหน้าอุโบสถว่า ท้าวพรหมกันดาน เป็นผู้สร้างขึ้นเมื่อราว พ.ศ. 2292 ในแผ่นดินสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ สันนิษฐานว่าวัดศรีโพธิ์คงสร้างในสมัยเดียวกัน โดยสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติก็ระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2292 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2300 ต่อมาทั้งวัดพรหมกัลยารามและวัดศรีโพธิ์เป็นวัดร้าง ต่อมาได้รับการปฏิสังขรณ์ ในสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ตอนต้น ต่อมาราว พ.ศ. 2475 ทางการและคณะสงฆ์ได้ประกาศให้วัดทั้งสองรวมเข้าไว้ด้วยกันแล้วขนานนามว่า "วัดศรีโพธิ์" ชาวบ้านเรียก วัดใหม่ศรีโพธิ์ และได้ทำการบูรณปฏิสังขรณ์อุโบสถขึ้นใหม่ โดยการสร้างครอบอุโบสถเก่าทั้งหลัง
ศิลปวัตถุที่สำคัญ คือ พระพุทธรูปสมัยสุโขทัย ลพบุรี อยุธยา เจดีย์พระธาตุประทานพร รอยพระพุทธบาทจำลอง ใบเสมา แผ่นศิลาจารึก (สมัยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ)
การระรานกลุ่มแอลจีบีที

การระรานกลุ่มคนอย่างเกย์, เลสเบียน, รักร่วมสองเพศ, หรือกะเทย (แอลจีบีที), โดยเฉพาะในกลุ่มของเยาวชนผู้มีความหลากหลายทางเพศ เป็นการกระทำโดยเจตนาต่อเหยื่อโดยการกระทำเชิงลบต่อเนื่องโดยบุคคลคนหนึ่งต่อบุคคลอื่น เพื่อให้ส่งผลต่อความไม่สมดุลทางกายและจิตใจ
เยาวชนผู้มีความหลากหลายทางเพศมักรายงานพฤติกรรมการถูกระรานมากกว่าเยาวชนผู้ไม่มีความหลากหลายทางเพศ จากการศึกษาหนึ่งพบว่า เด็กชายที่ถูกล้อเลียนว่าเป็นเกย์จะส่งผลกระทบต่อจิตใจและต้องทนทุกข์จากการถูกกลั่นแกล้งโดยมีผลกระทบเชิงลบมากกว่าเด็กชายที่ถูกล้อเลียนเรื่องอื่น นักวิจัยบางคนแนะนำให้รวมกลุ่มเยาวชนที่ตั้งคำถามถึงเพศสภาพของตัวเองในการวิจัยการถูกระรานของผู้ที่มีความหลากหลายทางเพศ เพราะว่าอาจส่งผลกระทบจากการอ่อนไหวในฐานะเป็นนักเรียนผู้มีความหลากหลายทางเพศ
เยาวชนผู้มีความหลากหลายทางเพศมักรายงานการถูกระรานอย่างมากภายในโรงเรียน เหยื่อของการถูกระรานมักรู้สึกไม่ปลอดภัย รวมไปถึงซึมเศร้าและวิตกกังวล รวมถึงอัตราการอัตวินิตบาตกรรมและความพยายามกระทำอัตวินิตบาตกรรมที่เพิ่มมากขึ้น นักเรียนผู้มีความหลากหลายทางเพศต้องพยายามแปลงตัวเป็นเพศตรงข้ามเพื่อหลีกหนีการถูกระราน ซึ่งนำไปสู่ปัญหาความเครียดและการแยกตัวจากกลุ่มที่แนวคิดเดียวกับตัว มีหลายองค์กรสนับสนุนการป้องกันการถูกระรานของผู้ที่มีความหลากหลายทางเพศและช่วยเหลือผู้ที่ตกเป็นเหยื่อ บางเขตอำนาจศาลได้ผ่านกฎหมายว่าด้วยการคุ้มครองเหยื่อผู้ที่มีความหลากหลายทางเพศจากการถูกระราน
ตราแผ่นดินของเซอร์เบียและมอนเตเนโกร

ตราแผ่นดินของเซอร์เบียและมอนเตเนโกร ประกอบด้วยโล่ที่มีนกอินทรีของเซอร์เบีย (นกอินทรีสองหัวสีขาวที่รับมาจากราชวงศ์เนมันจิช) และโล่ที่มีกางเขนเซอร์เบีย (หรือกางเขนเหล็กไฟ) และสิงโตมอนเตเนโกร ตราสัญลักษณ์นี้ใช้เป็นสัญลักษณ์ประจำชาติของเซอร์เบียและมอนเตเนโกร (รู้จักกันในชื่อสหพันธ์สาธารณรัฐยูโกสลาเวียจนถึงปี 2003)
การประกาศใช้.
ตราแผ่นดินนี้ได้รับการรับรองอย่างเป็นทางการโดยรัฐสภาในปี 1993 แทนที่ตราอาร์มของสหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมยูโกสลาเวีย ซึ่งยังคงเป็นตราแผ่นดินของสหพันธ์สาธารณรัฐยูโกสลาเวียที่เพิ่งก่อตั้งตั้งแต่ปี 1992 ถึง 1993 และตราอาร์มนี้ถูกยกเลิกการใช้ในปี 2006 หลังจากการล่มสลายของสหภาพรัฐแห่งเซอร์เบียและมอนเตเนโกร
การใช้เป็นตราแผ่นดินของเซอร์เบียและมอนเตเนโกร.
กฎหมายที่ประกอบขึ้นจากสหพันธ์สาธารณรัฐยูโกสลาเวียเป็นสหภาพเซอร์เบียและมอนเตเนโกรกำหนดให้มีการผ่านกฎหมายภายในสิ้นปี 2003 โดยระบุตราแผ่นดินและเพลงชาติของสหภาพ กฎหมายดังกล่าวไม่เคยถูกนำเสนอ และไม่เหมือนกับธงชาติและเพลงชาติ ไม่มีการเสนอข้อเสนอที่โดดเด่นสำหรับตราแผ่นดินใหม่ ดังนั้นสหภาพแห่งรัฐจึงยังคงใช้ตราอาร์มยูโกสลาเวียต่อไปจนกระทั่งล่มสลายในเดือนมิถุนายน 2006
ที่มาของตราแผ่นดิน.
ตราแผ่นดินนี้ได้รับการออกแบบหลังจากการล่มสลายของสหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมยูโกสลาเวีย เพื่อเป็นสัญลักษณ์ของสหภาพใหม่ที่ประกอบด้วยเพียงเซอร์เบียและมอนเตเนโกรเท่านั้น การออกแบบตราประทับนี้จึงใช้สัญลักษณ์ที่เชื่อมโยงกับประวัติศาสตร์ของทั้งสองประเทศ
ตลอดประวัติศาสตร์ ตราแผ่นดินของมอนเตเนโกรและเซอร์เบียมีนกอินทรีสองหัวซึ่งมักจะเป็นสีเงินอยู่บนโล่สีแดง โดยโล่นี้เป็นโล่สีแดงซึ่งในส่วนของมอนเตเนโกรมีสิงโตสีทอง ส่วนของเซอร์เบียมีไม้กางเขนที่มีไฟสี่ตัวซึ่งมักจะเป็นสีเงิน ดังนั้นตราแผ่นดินของสหพันธ์สาธารณรัฐยูโกสลาเวียจึงได้รับการออกแบบโดยการรวมเอาองค์ประกอบเหล่านี้: นกอินทรีเป็นสัญลักษณ์ที่ใช้ร่วมกันระหว่างทั้งสองประเทศ แสดงถึงความเป็นเอกภาพ สิงโตแสดงถึงมอนเตเนโกร และไม้กางเขนไฟแสดงถึงเซอร์เบีย โล่สีแดงในกลางถูกแบ่งเป็น 4 ส่วน แม้ว่าสหภาพจะประกอบด้วยเพียงสองหน่วยงานในสหพันธรัฐ
ตรานี้ได้รับการเสนอครั้งแรกโดยอเล็กซานดาร์ ปาลาเวสตราจากสมาคมเฮอรัลดิกเซอร์เบียในปี 1992 ตราแผ่นดินเวอร์ชันที่ได้รับการรับรองสุดท้าย (ออกแบบโดยโบกดาน กอร์ซิช) มีลักษณะเดียวกับข้อเสนอแรก แต่มีความแตกต่างในด้านสไตล์กราฟิก
รูบี้ สาวน้อยอสูรทะเล

รูบี้ สาวน้อยอสูรทะเล  เป็นภาพยนตร์คอมพิวเตอร์แอนิเมชันแนวก้าวผ่านวัย จินตนิมิต โลดโผนสุขนาฏกรรมของอเมริกาในปี พ.ศ. 2566 ผลิตโดยดรีมเวิกส์แอนิเมชันและจัดจำหน่ายโดยยูนิเวอร์แซลสตูดิโอส์ กำกับโดยเคิร์ก เดอมิกโก ร่วมกำกับโดยฟาริน เพิร์ล และเขียนบทโดยแพม แบรดี, ไบรอัน ซี. บราวน์ และ Elliott DiGuiseppi ผู้พากย์เสียงตัวละครหลักในภาพยนตร์ได้แก่ Lana Condor, Toni Collette, Annie Murphy, Sam Richardson, Liza Koshy, Will Forte, Colman Domingo, Jaboukie Young-White, Blue Chapman, Eduardo Franco, Ramona Young, Echo Kellum, Nicole Byer และเจน ฟอนดา
วากาชู

<ns>10</ns>
 <id>369535</id>
 <revision>
 <id>10245376</id>
 <parentid>6729231</parentid>
 <timestamp>2022-08-13T03:23:15Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>RidJasper</username>
 <id>361203</id>
 </contributor>
 <origin>10245376</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
วากาชู (; โรมาจิ: "wakushū", "วัยรุ่น" ไม่เคยใช้กับผู้หญิงมาก่อน) เป็นคำศัพท์ทางประวัติศาสตร์ญี่ปุ่นใช้หมายถึงวัยรุ่นชายโดยเฉพาะอย่างยิ่งในยุคเอโดะ (ค.ศ. 1603–1867) สถานะ"วากาชู" บ่งชี้โดยทรงผม "วัยรุ่นชาย" มักหมายถึงเด็กชายที่มีอายุประมาณ 7–17 ปี ซึ่งไว้ทรงผมที่ตัดผมบางส่วนออกไป เมื่อถึงวัย เด็กชายจะพ้นจากความเป็นเด็กและสามารถเข้าศึกษาในระบบการศึกษา, เข้ารับการฝึกทักษะ หรือได้รับการว่าจ้างนอกบ้านของตน โดยมีพิธีการก้าวข้ามผ่านวัย ("เก็มปูกุ") เมื่ออายุราว 20 ปี เป็นการปักหมุดหมายการเปลี่ยนผ่านไปยังวัยผู้ใหญ่ เมื่อถึงยุคเมจิ (ค.ศ. 1868–1912) คำศัพท์นี้เลือนหายไป ความหมายว่าชายหนุ่มถูกแทนที่โดยคำว่า ""โชเน็ง" และอีกความหมายหนึ่งถูกแทนที่โดย "บิโชเน็ง" (หนุ่มสวย)
เพศสภาพ.
ประเทศญี่ปุ่นในยุคเอโดะ วัยรุ่นชายถูกมองว่าเป็นวัตถุที่เหมาะสมเพื่อตอบสนองต่อความต้องการทางเพศของหญิงสาว, ผู้หญิงและผู้ชายวัยกลางคน (ตราบเท่าที่พวกเขาทำหน้าที่เป็นฝ่ายรุก) อายุเป็นเรื่องสำคัญ แต่ไม่ถึงกับจำเป็นสำหรับ"วากาชู" ด้วยเหตุนี้ บางครั้งผู้ชายวัยกลางคนอาจรับการแต่งกายและกิริยาอาการของ"วากาชู" ไปปรับใช้ด้วย อย่างไรก็ดี ผู้ให้บริการทางเพศชายที่ผ่านการก้าวข้ามผ่านวัยเด็กสู่วัยผู้ใหญ่แล้ว มักไม่ได้ถูกมองว่าเป็นวัตถุที่เหมาะสมต่อการตอบสนองความต้องการทางเพศของผู้ชายวัยกลางคน ("วากาชูโด" หรือ "ชูโด") ใน ค.ศ. 1685 มีรายงานมาโดยตลอดว่า รัฐบาลโชกุนกวาดล้าง "โอวากาชู"" (วัยรุ่นที่มีอายุ) ซึ่งชะลอการเข้าพิธีก้าวข้ามผ่านวัยจนถึงอายุราว 25 ปี 
ในงานศิลปะ.
"ชูโด" (衆道, "Shudō", "วิถีแห่งชายรักชาย") มักเกี่ยวข้องกับเรื่องทางเพศ (โดยเฉพาะในหมู่ซามูไร) และความประณีตทางศิลปะ ในหนังสือของ ทารูโฮะ อินางากิ "สุนทรียภาพแห่งชายรักชาย" เขียนไว้ว่า มีเพียง "คนในชนชั้นอภิสิทธิ์เท่านั้นที่จะสามารถเข้าใจความสุขใจแห่งชายรักชายได้" ความสวยงามของ"วากาชู" ที่มีระยะเวลาอันสั้น เปรียบดั่งได้กับดอกซากูระ การสรรเสริญความสวยงามของชายหนุ่มวัยรุ่นในวรรณกรรมญี่ปุ่นอาจย้อนรอยได้ไกลถึงวรรณกรรมคลาสสิกอย่าง"ตำนานเก็นจิ" ในคริสต์ศตวรรษที่ 11 ซึ่งมีการบรรยายตัวเอกว่า "เป็นตัวละครที่น่าดึงดูดจนชายอื่นรู้สึกปรารถนามองว่าเขาเป็นหญิง"
การค้าประเวณีและการแสดงมักมีส่วนเกี่ยวข้องกันในโรงละครคาบูกิช่วงแรก นักแสดงหญิงถูกสั่งห้ามจากคาบูกิใน ค.ศ. 1629 ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งในความพยายามกวาดล้างการค้าประเวณี และ"วากาชู" เริ่มรับบทแสดงของผู้หญิงและวัยรุ่นชายแทน อย่างไรก็ตาม พวกเขาถูกห้ามจากการแสดงใน ค.ศ. 1652 ด้วยความต้องการที่จะร่วมประเวณีกับ"วากาชู" ที่เพิ่มไม่หยุด และบทเหล่านี้ได้รับนักแสดง"อนนางาตะ" (ชายแสดงเป็นหญิง) ผู้ใหญ่แทน หรือนักแสดง"วากาชูงาตะ" ที่เชี่ยวชาญในการรับบทวัยรุ่นชาย
บ็อนเนอร์ดวร์ชมุสเทอรุง

บ็อนเนอร์ดวร์ชมุสเทอรุง  เป็นสารบัญแฟ้มดาวฤกษ์จากการกวาดสำรวจท้องฟ้า สร้างขึ้นระหว่าง ปี 1859 ถึง 1903 ที่หอดูดาวบ็อน มีลักษณะเด่นคือการสำรวจในสเปกตรัมแม่เหล็กไฟฟ้า ซึ่งได้รับการเปรียบเทียบกับแสงที่ตามองเห็น
ชื่อ Durchmusterung นั้นมาจากภาษาเยอรมัน และถูกใช้ในภาษาอังกฤษเช่นกัน มีความหมายว่า "การตรวจสอบวัตถุและข้อมูลอย่างเป็นระบบ" ส่วน Bonner หมายถึงเมืองบ็อนซึ่งเป็นที่ตั้งของหอดูดาวบ็อนในเยอรมนี ที่เป็นศูนย์กลางในการจัดทำสารบัญแฟ้มนี้
สารบัญแฟ้มนี้ได้จากการสำรวจสังเกตการณ์ยาวนานเป็นเวลา 44 ปี และได้สรุปตำแหน่งและขนาดของดาวประมาณ 325,000 ดวงที่มีโชติมาตรปรากฏตั้งแต่อันดับ 9 ถึง 10 ถือเป็นพื้นฐานของสารบัญแฟ้มดาวฤกษ์ต่าง ๆ ในศตวรรษที่ 20 เช่น สารบัญแฟ้มสมาคมดาราศาสตร์ และสารบัญแฟ้มดาวฤกษ์ของหอดูดาวสมิธโซเนียน เป็นต้น
ความเป็นมา.
บ็อนเนอร์ดวร์ชมุสเทอรุงเริ่มจัดพิมพ์โดย ฟรีดริช วิลเฮ็ล์ม อาร์เกลันเดอร์, อาดัลแบร์ท ครือเกอร์ และเอดูอาร์ท เชินเฟ็ลท์ จาก เยอรมนี ครอบคลุมดาวฤกษ์ 320,000 ดวงที่วิษุวัตต้นยุคอ้างอิง 1855.0 ได้รับการยอมรับว่าเป็นตัวบุกเบิกสารบัญแฟ้มดาวสมัยใหม่
ซืทลิชเชอดวร์ชมุสเทอรุง (Südliche Durchmusterung) ซึ่งแสดงดาวฤกษ์ในซีกท้องฟ้าใต้ได้ถูกเพิ่มเข้ามาในปี 1886 จากที่เดิมทีบ็อนเนอร์ดวร์ชมุสเทอรุงนั้นขึ้นอยู่กับการสังเกตการณ์ที่หอดูดาวบ็อน และครอบคลุมเฉพาะซีกท้องฟ้าเหนือเป็นหลักและซีกท้องฟ้าใต้บางส่วนเท่านั้น ดังนั้นเมื่อรวมเข้าไปแล้วจึงเพิ่มจำนวนดาวฤกษ์ไปอีก 120,000 ดวงที่มีเดคลิเนชันตั้งแต่ -1° ถึง -23°
ส่วนต่อขยาย.
การแสวงหาความรู้ทางดาราศาสตร์หลายอย่าง เช่น สาขาวิชาฟิสิกส์ดาราศาสตร์ กลศาสตร์ท้องฟ้า และการศึกษาระบบสุริยะในช่วงยุคแรก ๆ ได้อาศัยบ็อนเนอร์ดวร์ชมุสเทอรุงเป็นพื้นฐาน แต่ต่อมาความแม่นยำของตำแหน่งเริ่มเป็นปัญหาเมื่อต้องการศึกษาอย่างเข้มงวด นอกจากนี้เดิมทีบ็อนเนอร์ดวร์ชมุสเทอรุงไม่ได้บันทึกดาวฤกษ์ในท้องฟ้าทางตอนใต้ซึ่งไม่สามารถมองเห็นได้จากเยอรมนี ดังนั้นฉันจึงไม่สามารถอธิบายท้องฟ้าทั้งหมดได้
ด้วยเหตุนี้ ชุมชนวิทยาศาสตร์จึงตัดสินใจที่จะเสริมข้อมูลท้องฟ้าทางตอนใต้ด้วยการสังเกตการณ์เพิ่มเติมอีก 2 ครั้ง การสังเกตการณ์ได้ทำขึ้นที่หอดูดาวของเมืองกอร์โดบา ประเทศอาร์เจนตินา และ เมืองเคปทาวน์ ประเทศแอฟริกาใต้ ซึ่งอยู่ในซีกโลกใต้ และได้ทำการเผยแพร่ กอร์โดบาดวร์ชมุสเทอรุง (Córdoba Durchmusterung, CoD) ซึ่งมีดาวจำนวน 580,000 ตีพิมพ์ในปี 1892 จากความคิดริเริ่มของจอห์น เอ็ม โทมี และใน ปี 1896 ได้เผยแพร่ เคปโฟโตกราฟิกดวร์ชมุสเทอรุง (Cape Photographic Durchmusterung, CPD) โดยกอร์โดบาดวร์ชมุสเทอรุงนั้นได้ถูกทำขึ้นจากการสังเกตด้วยตาเปล่าเท่านั้น และจัดทำขึ้นในลักษณะเดียวกับบ็อนเนอร์ดวร์ชมุสเทอรุง ในขณะที่ แคตตาล็อกเคปโฟโตกราฟิกดวร์ชมุสเทอรุง ได้รับการประมวลผลโดยใช้ภาพถ่ายที่ได้รับการยืนยันว่ามีความแม่นยำเพียงพอในสำหรับเทคโนโลยีใหม่
สารบัญแฟ้มทั้งสองนี้ได้ทำให้สามารถสร้างแบบจำลองที่เข้มงวดมากขึ้น และในศตวรรษที่ 19 นักดาราศาสตร์และนักภูมิมาตรศาสตร์ได้ใช้ระบบพิกัดร่วมทางดาราศาสตร์อย่างกว้างขวางโดยอิงตามแกนหมุนของโลก วันวสันตวิษุวัต และระนาบสุริยวิถี ระบบนี้กลายเป็นพื้นฐานของการทำสารบัญแฟ้มพื้นฐานของหอดูดาวเบอร์ลิน และถูกนำมาใช้ในระบบพิกัดที่แน่นอนของบ็อนเนอร์ดวร์ชมุสเทอรุงและสารบัญแฟ้มสมาคมดาราศาสตร์
ไซเบอร์เซ็กซ์ (เพลง)

"ไซเบอร์เซ็กซ์"  เป็นเพลงของแร็ปเปอร์และนักร้องชาวอเมริกัน โดจา แคต วางจำหน่ายพร้อมกับมิวสิกวิดีโอเมื่อวันที่ 7 พฤศจิกายน 2019 ผ่านสังกัดเคโมซาบีและอาร์ซีเอเรเคิดส์ เป็นซิงเกิลที่สี่จากสตูดิโออัลบัมชุดที่สอง "ฮอตพิงก์" ซึ่งวางจำหน่ายในวันเดียวกัน เพลงเขียนโดยโดจา แคต, เยติ บีตส์ และลิเดีย แอสแรต และผลิตโดยคูล โกจัก ร่วมกับติซฮิมเซลฟ์ เพลงนำเสนอ "บับเบิลกัมแร็ปที่มีการใช้ซินธ์อย่างหนักแบบยุค 90"
ในมิวสิกวิดีโอเพลง โดจา แคต แสดงเป็นนางแบบเว็บแคมที่กลายเป็นวิศวกรและได้พัฒนาพันธุกรรมของคู่นอนในอุดมคติ เพลงดังกล่าวได้รับความนิยมหลังจากเป็นอินเทอร์เน็ตมีมที่ชื่อ "ราชินีแห่งบรุกลิน" บนสื่อสังคมอย่างทวิตเตอร์และติ๊กต็อก นอกจากนั้นยังได้รับการยืนยันระดับแผ่นเสียงทองคำจากสมาคมผู้ประกอบกิจการเพลงของสหรัฐอเมริกาในปลายเดือนพฤศจิกายน 2020
เอดูอาร์ท เชินเฟ็ลท์

เอดูอาร์ท เชินเฟ็ลท์ (22 ธันวาคม 1828 – 1 มีนาคม 1891) เป็นนักดาราศาสตร์ชาวเยอรมัน เป็นที่รู้จักในฐานะที่เป็นผู้ช่วยของฟรีดริช วิลเฮ็ล์ม อาร์เกลันเดอร์ ผู้สร้าง "บ็อนเนอร์ดวร์ชมุสเทอรุง" ซึ่งเป็นสารบัญแฟ้มดาวฤกษ์สมัยใหม่เล่มแรก เขาได้สังเกตวัตถุท้องฟ้ามากมาย และหลังจากที่อาร์เกลันเดอร์เสียชีวิตไปแล้วเขาก็ยังได้ต่อเติม "บ็อนเนอร์ดวร์ชมุสเทอรุง" ต่ออีก
เชินเฟ็ลท์เกิดในฮิลท์บวร์คเฮาเซินในซัคเซิน-ไมนิงเงิน (ปัจจุบันคือรัฐทือริงเงิน) แม้ว่าเขาจะสนใจดาราศาสตร์แต่เขาก็เรียนสถาปัตยกรรมในฮันโนเฟอร์และคัสเซิลตามความประสงค์ของบิดา ในปี 1849 เมื่อเขาเรียนวิชาเคมีกับโรแบร์ท บุนเซิน ที่มหาวิทยาลัยมาร์บวร์ค เขาจึงได้เรียนดาราศาสตร์ตามที่เขาปรารถนาอีกครั้ง
ในปี 1851 เชินเฟ็ลท์ได้มาหาอาร์เกลันเดอร์ที่หอดูดาวบ็อน และในปี 1853 เขารับตำแหน่งผู้ช่วย ในปีต่อมาเขาเขียนศาสตรนิพนธ์ และได้รับปริญญาที่หอดูดาวบ็อน เขาได้มีส่วนสำคัญในการจัดทำ "บ็อนเนอร์ดวร์ชมุสเทอรุง" และวิจัยดาวแปรแสง ตั้งแต่ปี 1859 เขาเป็นอาจารย์ที่มหาวิทยาลัยบ็อนอยู่ระยะหนึ่งก่อนที่จะมาเป็นผู้อำนวยการหอดูดาวมันไฮม์ซึ่งเป็นหอดูดาวที่มีแต่อุปกรณ์แบบเก่า แต่ก็มีการสังเกตการณ์เนบิวลา หลังจากอาร์เกลันเดอร์ถึงแก่กรรมในปี 1975 เชิงเฟ็ล์ทได้เข้ารับตำแหน่งผู้อำนวยการหอดูดาวบ็อน และพยายามแก้ไขและเพิ่มเติมดาวในซีกฟ้าใต้ลงใน "บ็อนเนอร์ดวร์ชมุสเทอรุง" และได้รับการตีพิมพ์ในฉบับที่ 8 ฉบับแก้ไขในปี 1886
เชินเฟ็ลท์กลายเป็นสมาชิกของสมาคมดาราศาสตร์เยอรมันซึ่งก่อตั้งขึ้นในปี 1863 และเป็นสมาชิกของสภาจนถึงปี 1869 ในปี 1878 เขาได้กลายเป็นสมาชิกต่างชาติของสมาคมดาราศาสตร์หลวง
บราซิล แอนิมาโด

บราซิล แอนิมาโด  เป็นภาพยนตร์แอนิเมชันตลกขับขันบราซิลที่ออกฉายใน พ.ศ. 2554 กำกับโดย มาเรียนา คัลตาบิอาโน และจัดจำหน่ายโดย อิมาเจม ฟิลเมส
เป็นภาพยนตร์แอนิเมชันของบราซิลผลิตกับเทคโนโลยี 3 มิติ แรก
การตอบรับ.
ในโอเมเลเต (Omelete) ให้คะแนนเฉลี่ยอยู่ที่ 2 จาก 5 ในอะโดโรซีนีม่า (AdoroCinema) ให้คะแนนเฉลี่ยอยู่ที่ 1,5 จาก 5
รางวัล.
ในปี 2555, ภาพยนตร์ได้รับการเสนอชื่อ Grande Prêmio do Cinema Brasileiro สาขา Menção Honrosa
เมื่อวานเจ๊ทานอะไร?

เมื่อวานเจ๊ทานอะไร? (; โรมาจิ: "Kinō Nani Tabeta?") เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น แต่งเรื่องและวาดภาพโดยฟูมิ โยชินางะ เป็นซีรีส์เสี้ยวชีวิตเกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างคาเคย์ ชิโร่และยาบูกิ เคนจิ คู่เกย์วัยกลางคนที่อาศัยในกรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น มังงะตีพิมพ์ในนิตยสารมังงะ"มอร์นิง"ตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560 มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์วิบูลย์กิจ มังงะได้รับการดัดแปลงเป็นละครโทรทัศน์คนแสดงโดยโชจิกุ ออกอากาศทางช่องทีวีโตเกียวในปี พ.ศ. 2562 ภาพยนตร์ภาคต่อของละครโทรทัศน์ออกฉายในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2564 มังงะและสื่อคนแสดงดัดแปลงได้รับเสียงชื่นชมในวงกว้าง ชนะเลิศรางวัลมังงะโคดันชะ รางวัลกาแล็กซี และรางวัลสถาบันละครโทรทัศน์หลายรายการ
บอบอสะแด๊ก

บอบอร์ซัณแดกเคียว ("บบรฺสณฺแดกฺเขียว"; #เปลี่ยนทาง) ในประเทศไทยเรียก บอบอสะแด๊ก หรือ บอบอซาแด๊ก เป็นของหวานอย่างหนึ่งของประเทศกัมพูชา ทำจากมันสำปะหลัง ถั่วเขียว น้ำตาล และกะทิ นิยมบริโภคหลังอาหารกลางวันหรือหลังเลิกงานยามเย็น มีลักษณะคล้ายถั่วเขียวต้มน้ำตาล ในประเทศไทยมีอาหารชนิดนี้อยู่ในสำรับแขกจามบ้านครัว กรุงเทพมหานคร มีส่วนประกอบแตกต่างออกจากฝั่งกัมพูชาไปบ้าง ได้แก่ ถั่วเขียวผ่าซีก ข้าวเหนียว สาคูเม็ดเล็ก น้ำตาลปี๊บ และกะทิ มีลักษณะคล้ายกับข้าวเหนียวเปียก
มีวิธีการทำคือต้องนำถั่วเขียวผ่าซีกไปคั่วด้วยไฟอ่อน ๆ ในกระทะให้สุกจนเกือบไหม้ ก่อนนำไปต้มจนเปื่อย เติมข้าวเหนียว สาคูเม็ดเล็ก น้ำตาลปี๊บ เคี่ยวให้เข้ากัน เมื่อจะตักไปรับประทานก็จะราดด้วยน้ำกะทิ ให้มีรสชาติหวานมัน และมีกลิ่นจากการคั่วถั่วเขียวเป็นเอกลักษณ์
อาดัลแบร์ท ครือเกอร์

คาร์ล นิโคเลาส์ อาดัลแบร์ท ครือเกอร์ (Karl Nicolaus Adalbert Krueger, 9 ธันวาคม 1932 – 21 เมษายน 1896) เป็นนักดาราศาสตร์ชาวเยอรมัน
ชีวประวัติ.
เกิดในเมืองมาเรียนบวร์ค ราชอาณาจักรปรัสเซีย (ปัจจุบันคือ มัลบอร์กของประเทศโปแลนด์) ในปี1 1872 เขาค้นพบความแปรปรวนของดาวดาวยักษ์แดงแปรแสงที่อยู่ในกระจุกดาวแฝด
ตั้งแต่ปี 1881 เขาเป็นบรรณาธิการของ และในปี 1896 เขาได้เสียชีวิตในเมืองคีล
รุ่นพี่สุดสวยคนนี้เป็นผู้ชาย

รุ่นพี่สุดสวยคนนี้เป็นผู้ชาย (; โรมาจิ: "Senpai wa Otokonoko") เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่นแนววีรคติ แต่งเรื่องและวาดภาพโดยปอม เผยแพร่ทางดิจิตอลผ่านไลน์มังงะในระหว่างปี พ.ศ. 2562 ถึง พ.ศ. 2564 ในฐานะซีรีส์รายสัปดาห์ และรวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม ("ทังโกบง") โดยสำนักพิมพ์อิจิจินชะตั้งแต่ พ.ศ. 2564 เรื่องราวเกี่ยวกับรักสามเส้าระหว่างฮานาโอกะ มาโคโตะ นักเรียนชายผู้แต่งกายข้ามเพศ, อาโออิ ซากิ นักเรียนหญิงรุ่นน้องที่เป็นไบเซ็กชวล และไทงะ ริวจิ เพื่อนสมัยเด็กของมาโคโตะ "รุ่นพี่สุดสวยคนนี้เป็นผู้ชาย" ได้รับการแปลเป็นภาษาไทยอย่างเป็นทางการโดยเว็บตูน เริ่มเมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565 ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ดัดแปลงมีการประกาศสร้างโดยสตูดิโอโปรเจกต์นัมเบอร์ไนน์ อากาศตั้งแต่เดือนกรกฎาคมถึงกันยายน พ.ศ. 2567 ภาพยนตร์อนิเมะเรื่อง Eiga Senpai wa Otokonoko: Ame Nochi Hare มีกำหนดออกฉายในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2568
ปอมสร้างซีรีส์มังงะที่มีแก่นเรื่องเป็นความรักที่ไม่จำกัดสถานะเพศ และเดิมได้แนวคิดมาจากความยากลำบากในการวาดตัวละครชาย ซีรีส์มังงะได้รับความนิยมในหมู่นักอ่านและตอบรับดีจากนักวิจารณ์ในเรื่องเนื้อเรื่องและตัวละคร กลายเป็นเว็บมังงะที่ชนะเลิศอันดับ 3 ในงานรางวัลมังงะถัดไปในปี พ.ศ. 2564 และเป็นซีรีส์ไลน์มังงะที่มีการอ่านมากที่สุดเป็นอันดับ 3 ในปี พ.ศ. 2564
เรื่องย่อ.
"รุ่นพี่สุดสวยคนนี้เป็นผู้ชาย" เป็นมังงะแนววีรคติ โดยฮานาโอกะ มาโคโตะ ชายหนุ่มที่แต่งตัวเหมือนผู้หญิง แม้ว่าแม่ของเขาจะไม่เห็นด้วยก็ตาม อาโออิ ซากิ เด็กสาวที่เรียนโรงเรียนมัธยมเดียวกันกับมาโกโตะ ตกหลุมรักเขาโดยเชื่อว่าเขาเป็นผู้หญิง และเรียนรู้ความจริงหลังจากสารภาพความรู้สึกที่มีต่อเขาและถูกปฏิเสธเท่านั้น เธอเป็นไบเซ็กชวลและไม่สนใจว่าเขาจะเพศอะไร และยังปรารถนาที่จะกลายเป็นรักแรกของเขา, แต่เขากังวลว่าเธอจะถูกมองว่าแปลกหากคบหาสมาคมกับสาวข้ามเพศ ไทงะ ริวจิ, เพื่อนสมัยเด็กของมาโกโตะ ในตอนแรกไม่แน่ใจเกี่ยวกับการอยู่กับผู้ชายคนอื่น แต่เป็นรักสามเส้าที่เกี่ยวข้องกับรูปแบบทั้งสามเมื่อเขาอุ่นเครื่องกับมัน
ให้เสียงโดย: 
ให้เสียงโดย: 
ให้เสียงโดย: 
สื่อ.
อนิเมะ.
ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ได้รับการประกาศสร้างโดย อะนิเพล็กซ์ ในงาน AnimeJapan เมื่อวันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2566 ซึ่งสร้างโดยสตูดิโอโปรเจกต์นัมเบอร์ไนน์ กำกับซีรีส์อนิเมะโดยชินสุเกะ ยานางิ พร้อมด้วยโยริโกะ โทมิตะ เป็นหัวหน้าทีมเขียนบท ออกแบบตัวละครโดยโชโตะ ชินไก และแต่งเพลงโดยยูคาริ ฮาชิโมโตะ ซีรีส์นี้ออกอากาศตอนแรกในวันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2567 บนบล็อกโปรแกรม Noitamina ของ Fuji TV มีเพลงเปิดคือ "Be a Good Egoist" (我がまま, Wagamama), ในขณะที่เพลงปิดคือ "Shape of Love" (あれが恋だったのかな, Are ga Koi Datta no kana), ทั้งสองเพลงร้องโดย Kujira โดยเพลงปิดมี Nishina มาร่วมร้องด้วย ครันชีโรล ถือลิขสิทธิ์เรื่องนี้นอกทวีปเอเชีย
ภาพยนตร์อนิเมะเรื่อง Eiga Senpai wa Otokonoko: Ame Nochi Hare ได้รับการประกาศเมื่อวันที่ 27 กันยายน พ.ศ. 2567 กำกับโดยผู้กำกับซีรีส์อนิเมะ ชินสุเกะ ยานางิ ในผลงานการกำกับเรื่องแรกของเขา และโยริโกะ โทมิตะ เป็นหัวหน้าทีมเขียนบท โดยจะทำหน้าที่เป็นภาคต่อของซีรีส์อนิเมะทางโทรทัศน์ โดยมีกำหนดฉายในโรงภาพยนตร์วันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2568
SAO

SAO อาจหมายถึง
<table id="
disambigbox" class="metadata plainlinks dmbox 
dmbox-disambig" style="">
<tr>
<td class="mbox-image" style="padding: 2px 0 2px 0.4em;">
 </td>
<td class="mbox-text" style="padding: 0.25em 0.4em; font-style: italic; "> หน้านี้รวมบทความที่มีชื่อเหมือนหรือใกล้เคียงกัน
 </td>
</tr>
</table>#เปลี่ยนทาง
แม่น้ำปัทมา

ปัทมา ("Pôdma") เป็นแม่น้ำสายหลักในประเทศบังกลาเทศ ถือเป็นลำน้ำแตกสาขาหลักของแม่น้ำคงคาที่ไหลไปทางตะวันออกเฉียงใต้ ถึงจุดบรรจบกับแม่น้ำเมฆนาใกล้อ่าวเบงกอล นครราชชาฮีตั้งอยู่ริมแม่น้ำสายนี้ นับตั้งแต่ ค.ศ. 1966 มีที่ดินถูกแม่น้ำปัทมากัดเซาะมากกว่า 66,000 เฮกตาร์
วัดเววน

วัดเววน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลป่าเว อำเภอไชยา จังหวัดสุราษฎร์ธานี
ตามประวัติวัดระบุว่าวัดเววนสร้างเมื่อ พ.ศ. 2025 ชื่อ วัดพระแจ้ง ต่อมาเป็นวัดร้างและมีการบูรณะในสมัยอยุธยาโดยตั้งชื่อใหม่ว่า "วัดเววน" และเปลี่ยนชื่อมาเป็น วัดมณฑล ตามชื่อหมู่บ้าน ในช่วงสมัยสมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรสเสด็จตรวจเยี่ยมคณะสงฆ์ทางใต้ ได้โปรดให้เปลี่ยนชื่อกลับมาเป็น "วัดเววน" ดังเดิม วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2493
บริเวณวัดเววนรวมถึงบ้านมณฑลเป็นแหล่งที่พบโบราณวัตถุสมัยทวารวดี ศรีวิชัย อย่างหนาแน่น พบพระพุทธรูปประทับนั่งปางสมาธิกำหนดอายุราวพุทธศตวรรษที่ 12–16 ปัจจุบันอยู่ที่พิพิธภัณฑสถานพระปฐมเจดีย์ พระพุทธรูปหินทรายแดงสมัยอยุธยาจำนวน 3 องค์ ปัจจุบันอยู่ภายในวิหาร เครื่องมือ เครื่องใช้โลหะและภาชนะเขียนสี อุโบสถของวัดสร้างใหม่เมื่อ พ.ศ. 2484
วัดเดิมเจ้า

วัดเดิมเจ้า เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลป่าเว อำเภอไชยา จังหวัดสุราษฎร์ธานี
วัดเดิมเจ้าไม่มีประวัติการสร้างวัดที่ชัดเจนว่าสร้างสมัยใด แต่จากตำนานพระประธานวัดพระประสพ ได้กล่าวถึงวัดเดิมเจ้าในฐานะทางผ่านการชักลากพระจากเขาเพลาไปยังพุมเรียง โดยคำว่า "เดิมเจ้า" เพี้ยนมาจากเชือกลากพระมาขาด (ภาษาถิ่นใต้เรียก ขาดเข้าเหย้า) จึงเรียกพื้นที่นี้ว่าดอนเหยา อย่างไรก็ดีสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2025 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 4 มกราคม พ.ศ. 2529
ใน "สารานุกรมภาคใต้" พิมพ์ พ.ศ. 2529 ระบุว่าแหล่งโบราณคดีวัดเดิมเจ้าเป็นแหล่งโบราณคดีก่อนพุทธศตวรรษที่ 19 พบโบราณวัตถุที่สำคัญได้แก่ พระพิมพ์อายุราวครึ่งแรกพุทธศตวรรษที่ 17 และเครื่องถ้วยต่าง ๆ สมัยราชวงศ์ซ่ง ราวปลายพุทธศตวรรษที่ 18 ถึงต้นพุทธศตวรรษที่ 19 ส่วนอุโบสถของวัดและใบเสมา ศิลปะรัตนโกสินทร์