pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
ปาล์มขนนก

ปาล์มขนนก หรือ ปาล์มตีนช้าง (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Phoenix canareinsis") มีถิ่นกำเนิดที่กานาเรียส ประเทศสเปน เป็นปาล์มใบแหลมเล็ก นิยมปลูกกันในประเทศไทยมานานแล้ว เพราะมีรูปร่างทรวดทรงเหมาะที่จะปลูกประดับไว้ตามมุมห้องหรือข้างโต๊ะทำงานในออฟฟิศ ปาล์มขนนกพืชที่เจริญเติบโตช้า และทนต่อความร่มเย็นภายในห้องหรืออาคารสถานที่ได้เป็นอย่างดี
จุดดิ่ง

ในทางดาราศาสตร์ จุดดิ่ง  คือจุดที่อยู่ตรงข้ามกับจุดจอมฟ้า ซึ่งอยู่ในทิศทางลงตั้งฉากกับพื้นโลก มีค่ามุมเงย เป็น -90 องศา ในระบบพิกัดขอบฟ้า
คำว่าจุดดิ่งในภาษาอังกฤษ ใช้คำว่า "nadir" ซึ่งนำมาจากภาษาอาหรับ คำว่า "nadeer", "nathir" (แปลว่า "ตรงข้าม") และคำว่า "nadir" ในภาษาอาหรับและฮีบรูยังสามารถแปลว่า "หายาก" หรือ "หนึ่งเดียว" ได้ด้วย
นมสวรรค์

นมสวรรค์ หรือ พนมสวรรค์ (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Clerodendrum paniculatum L.") เป็นไม้ล้มลุก มีพุ่มขนาดกลาง สูงประมาณ 1 เมตร พบขึ้นในที่มีน้ำท่วมขังหรือริมน้ำ ลำต้นอยู่ใต้ดิน เป็นเหง้าเลื้อยในแนวขนานกับพื้น ใบเดี่ยวเรียงสลับ กว้าง 1-2 ซม. ยาว 80-110 ซม. ผิวใบเรียบเป็นมัน ใบโตกลมคล้ายนางแย้ม ดอกช่อ เป็นช่อสีแดงหรือสีเหลือง เป็นชั้นคล้ายฉัตร แทงออกจากเหง้า สีเขียวรูปทรงกระบอก ยาว 3-5 ซม. ประกอบด้วยดอกย่อยเรียงตัวอัดแน่น ออกดอกตลอดปี
เอเวอร์เรสต์เวียดนาม

เอเวอร์เรสต์เวียดนาม  เป็นรายการโทรทัศน์เรียลลิตี้โชว์ของประเทศเวียดนาม จัดโดยสถานีโทรทัศน์นครโฮจิมินห์ (HTV) สถานีโทรทัศน์ท้องถิ่นของรัฐ เพื่อที่จะนำนักปีนเขาชาวเวียดนามกลุ่มแรก ขึ้นไปบนยอดเขาเอเวอเรสต์ประมาณเดือนเมษายน-มิถุนายน พ.ศ. 2551 ตัวแทนชาวเวียดนามที่จะปีนขึ้นสู่ยอดเขา มีจำนวน 4 คน คัดเลือกจากผู้สมัครทั่วประเทศ โดยมีการฝึกซ้อมและคัดตัวผู้สมัครที่ร่างกายไม่สมบูรณ์ออก
การเดินทาง.
ช่วงปีนเขาเอเวอเรสต์.
ตัวแทน 4 คน เริ่มปีนยอดเขาเอเวอเรสต์ตั้งแต่เดือนเมษายน พ.ศ. 2551 และเดินทางกลับเวียดนามในเดือนมิถุนายน ใช้เวลาประมาณ 2 เดือนเศษ โดยผู้ที่ขึ้นถึงยอดเขา เมื่อวันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 เวลา 8:00 น. ตามเวลาท้องถิ่นเนปาล ประกอบด้วย วิทิตนันท์ โรจนพานิช นักปีนเขาชาวไทย กับนักปีนเขาชาวเวียดนาม 3 คน ชื่อ Phan Thanh Nhien, Bui Van Neogi และ Nguyen Mau Linh โดยวิทิตนันท์ ปีนเขาในฐานะหัวหน้าทีม และผู้อำนวยการผลิตรายการ ทั้งนี้ผู้บริหารและผู้เขียนโครงการปีนเขาเอเวอเรสต์ คือ คุณเสฏฐวุฒิ จันทร์วาววาม
กลอย

กลอย (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Dioscorea hispida Dennst.") เป็นพืชไม้เถาเลื้อยอยู่ในวงศ์กลอย (Dioscoreaceae) ชนิดหนึ่งที่มนุษย์รู้จักนำหัวของมันมาทำเป็นอาหารมานาน หัวใต้ดินกลมรี มีรากเล็กๆกระจายทั่ว มี 3-5 หัวต่อต้น เปลือกบาง สีน้ำตาลออกเหลือง เนื้อในหัวสีขาวหรือสีเหลือง ลำต้นเลื้อยพันต้นไม้อื่น มีหนามเล็กๆกระจายทั่วไป มีขนนุ่มสีขาว กลอย พบตามธรรมชาติในอินเดีย จีนตอนใต้ เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และนิวกินี ใช้เป็นอาหารในเอเชียและแอฟริกา
ลักษณะทางพันธุศาสตร์.
ไม้เถาล้มลุก ไม่มีมือเกาะ มีหัวใต้ดิน ลึกประมาณ 10 - 15 เซนติเมตร ลำต้นกลมมีหนามเล็กๆกระจายทั่วไป และมีขนนุ่มๆ สีขาวปกคลุม มีรากเจริญเป็นหัวสะสมอาหารอยู่ใต้ดิน หัวใต้ดินส่วนมากกลมรี บางทีเป็นพู มีรากเล็กๆกระจายทั่วทั้งหัว มี 3-5 หัวต่อต้น เปลือกหัวบางสีน้ำตาลออกเหลือง เนื้อในหัวมี 2 ชนิดคือ สีขาว (กลอยหัวเหนียว) และสีครีม (กลอยไข่ กลอยเหลือง) ใบประกอบ เรียงตัวแบบเกลียว ผิวใบสากมือ มีขนปกคลุม มีใบย่อย 3 ใบ ใบกลางแผ่นใบรูปรีแกมขอบขนาน กว้าง 6 - 15 เซนติเมตร ยาว 8 - 25 เซนติเมตร ปลายเรียวแหลม โคนแหลม ขอบใบเรียบ เส้นใบนูน ใบย่อย 2 ใบ แผ่นใบรูปไข่ รูปไข่กลับ ขนาดสั้นกว่าใบกลางแต่กว้างกว่า ปลายแหลม โคนกลม เส้นใบออกจากจุดเดียวกัน ก้านใบยาว 10 - 15 เซนติเมตร ดอกช่อแบบแยกแขนง แยกเพศอยู่คนละต้น ดอกย่อยมีขนาดเล็ก จำนวน 30 - 50 ดอกสีเขียว ออกตามซอกใบ ห้อยลง ดอกเพศผู้ออกเป็นช่อแยกแขนง 2 - 3 ชั้น ดอกตั้งขึ้น ยาวได้ถึง 40 เซนติเมตร เกสรเพศผู้จำนวน 6 อัน ดอกเพศเมียออกเป็นช่อชั้นเดียว ดอกชี้ลงดิน กลีบเลี้ยงและกลีบดอกอย่างละ 6 กลีบ เรียงเป็น 2 วง ผลแก่แตกได้ มีสีน้ำผึ้ง มีครีบ 3 ครีบ กว้างประมาณ 2 เซนติเมตร ยาว 5.5 เซนติเมตร แต่ละครีบมี 1 เมล็ด ผิวเกลี้ยง เมล็ดกลมแบน มีปีกบางใสรอบเมล็ด พบตามที่ลุ่มต่ำ ที่รกร้างทั่วไป ป่าเต็งรัง ป่าผสม และป่าดงดิบ ออกดอกช่วงเดือนเมษายนถึงมิถุนายน หัวกลอยให้แป้งมาก แต่มีสารไดออสคอรีน ซึ่งมีผลต่อระบบประสาทส่วนกลางซึ่งอาจทำให้ถึงตายได้ ทำให้เมา คันคอ อาเจียน เหงื่อออก ตาพร่า ใจสั่น วิงเวียน ต้องนำมาทำให้หมดพิษ โดยปอกเปลือกทิ้ง แล้วหั่นเป็นแผ่นบางๆ ใส่ชะลอมหรือตะกร้าแล้วนำไปแช่ทิ้งไว้ให้น้ำไหลผ่าน เช่นน้ำทะเล น้ำตก น้ำห้วย สัก 2 - 3 วัน ล้างให้สะอาด จึงจะรับประทานได้
สายพันธุ์.
ในไทย กลอยมีชนิดย่อยหลายชนิด ได้แก่ 
ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ แบ่งเป็น 4 สายพันธุ์คือ
ความเป็นพิษและการใช้ประโยชน์.
กลอยบางชนิดมีแคลเซียมออกซาเลต ทำให้ระคายเคือง บางชนิดมีซาโปนิน มีฤทธิ์ทำลายเม็ดเลือด มีสารไดออสโครีน (Dioscorine) ทำลายระบบประสาทส่วนกลาง ทำให้เป็นอัมพาต ละลายน้ำได้ดี รสเบื่อเมา จึงต้องล้างสารนี้ออกจากกลอยก่อนนำไปบริโภค
นิยมนำไปแช่ไว้ในธารน้ำไหลเป็นเวลา 1 คืน หรือนานกว่านี้ 
ชาวซาไกใช้น้ำแช่หัวกลอยผสมกับยางของยางน่องใช้เป็นยาทาลูกธนู ในอินเดียใช้หัวกลอยเป็นยาฆ่าเหา และเบื่อปลา ใช้น้ำแช่หัวกลอยมาฉีดฆ่าแมลงจำพวกหนอน กลอยดิบตำให้ป่นใช้พอกแผลวัวควายเพื่อฆ่าหนอนในแผล หัวกลอยที่ล้างพิษหมดแล้ว ปรุงเป็นยาแก้เถาดานในท้อง นำหัวกลอยมาปรุงเป็นน้ำมันใส่แผลฝีหนอง สารสกัดจากกลอยที่สกัดด้วยเอทานอลมีประสิทธิภาพดีในการยับยั้งการเจริญของ "Propionibacterium acnes"
นอกจากนี้กลอยยังมีสารไดออสเจนิน diosgenin ซึ่งมีคุณสมบัติคล้ายไฟตอสโตรเจน phytoestrogen ผู้ป่วยมะเร็งที่ไวต่อเอสโตรเจน estrogen ควรระมัดระวังและศึกษาให้ดีก่อนรับประทานกลอย
One piece

วันพีซ (ญี่ปุ่น: ワンピ－ス Wanpīsu ในชื่ออังกฤษ One Piece ?) เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นเขียนโดย เออิจิโร โอดะ เรื่องราวของการตามหา "วันพีซ" โดยผู้ที่ได้มาครอบครองจะได้เป็นจ้าวแห่งโจรสลัด เริ่มลงตีพิมพ์ในนิตยสารโชเน็นจัมป์ ของสำนักพิมพ์ชูเอฉะ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2540 - ปัจจุบัน (มี.ค. 2552) ฉบับรวมเล่มออกมาถึงเล่มที่ 53 และเนื่องจากความโด่งดัง วันพีซ จึงได้รับการดัดแปลงเป็นอะนิเมะ นวนิยาย รวมไปถึงเกมอีกหลายภาคด้วยกัน
ในประเทศไทย วันพีซได้ลิขสิทธิ์โดยสำนักพิมพ์สยามอินเตอร์คอมิกส์ ตีพิมพ์ลงในนิตยสารการ์ตูนซีคิดส์รายสัปดาห์ ส่วนฉบับอะนิเมะ ได้ลิขสิทธิ์โดย Audio & Video Entertainment (เฉพาะปี 1) DEX (ตั้งแต่ปี 2 เป็นต้นไป และในปี พ.ศ. 2552 DEX ได้นำภาค 1 มาผลิตใหม่ในรูปแบบ DVD โดยเสียงพากย์ จะพากย์ใหม่ทั้งหมด โดยทีมพากย์ของ DEX เอง) และเคยออกอากาศทางฟรีทีวีทางไอทีวี (ทีไอทีวี) และโมเดิร์นไนน์ทีวี
วันพีซเป็นหนึ่งในการ์ตูนที่โด่งดังที่สุดของญี่ปุ่น จุดเด่นของเรื่องนี้อยู่ที่การที่ผู้วาดได้สร้างสรรค์ความฝันซึ่งต้องการผจญภัยพร้อมกับเหล่ามิตรแท้ในวัยเด็กของหลาย ๆ คนได้อย่างมีเสน่ห์ โดยระหว่างการผจญภัย ลูฟี่ต้องเจออุปสรรคในการพิสูจน์เพื่อนแท้มากมาย รวมทั้งได้เรียนรู้เรื่องราวและตำนานของบุคคลต่าง ๆ ที่ผ่านเข้ามาในเนื้อเรื่อง ไม่ว่าจะเป็น กองทัพเรือของรัฐบาลโลก เจ็ดเทพโจรสลัด เจ้าหญิงวีวี่แห่งอาลาบัสต้า เมืองแห่งทะเลทราย โนแลนด์จอมโกหก และเกาะแห่งท้องฟ้าในตำนาน รวมทั้งภาคล่าสุดมหาอาณาจักรแห่งน้ำวอเตอร์เซเว่น
ราชอาณาจักรเนปาล

ราชอาณาจักรเนปาล  ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2311 โดยการก่อตั้งประเทศเนปาล โดย พระเจ้าปฤถวีนารายัณ ศาหะ (r. 1768-1775) กษัตริย์ของชาวกุรข่า ผู้รวบรวมดินแดนในหุบเขากาฐมาณฑุ ปาตาน และภักตปุรเข้าเป็นรัฐเดียวกัน และดำรงอยู่ 240 ปี ภายใต้การปกครองของราชวงศ์ศาหะ จนกระทั่งสิ้นสุดลงในปี พ.ศ. 2551
ศตวรรษที่ 19.
หลังจากความสำเร็จในการก่อตั้งประเทศ โดยไม่รวมที่ไม่ประสบความสำเร็จในการรุกรานทิเบตและการอ้างสิทธิ์ดินแดนกับราชวงศ์ชิงของจีน ราชอาณาจักรเนปาลกลายเป็นรัฐในอารักขาของอังกฤษ และบริษัทอินเดียตะวันออกของอังกฤษในสงครามกุรข่า (พ.ศ. 2357 -2359) ราชอาณาจักรเนปาลได้รับเอกราชตามสนธิสัญญาสุเคาลี ความไร้เสถียรภาพทางการเมืองที่ตามมาเกิดจากการแทรกแซงของราชวงศ์ราณา เริ่มต้นด้วย ชังค์ บะหะดุร์ ราณา เข้ามาเป็นอัครมหาเสนาบดีโดยการสืบสายโลหิตระหว่าง พ.ศ. 2386 - 2494 ซึ่งเป็นการลดบทบาทของกษัตริย์ราชวงศ์ศาหะให้เป็นเสมือนเจว็ดเท่านั้น
ศตวรรษที่ 20.
ในปี พ.ศ. 2490 ผู้นำราชวงศ์ราณา โมฮัน ชัมเชอร์ ชังค์ บะหะดุร์ ราณา ได้ถอดถอดพระเจ้าตริภูวัน พีระ พิกรม ศาหะ เทวะ ออกจากราชสมบัติ และยกเอาพระเจ้าชญาเนนทระผู้เป็นพระนัดดาขึ้นครองราชสมบัติ อินเดียซึ่งขณะนั้นได้รับเอกราชแล้ว ได้มีบทบาทสำคัญในการสนับสนุนให้พระเจ้าตริภูวันได้ครองราชสมบัติอีกครั้ง และสนับสนุนรัฐบาลใหม่ซึ่งส่วนใหญ่ประกอบด้วยสมาชิกพรรคคองเกรสเนปาล ยังผลให้บทบาททางการเมืองของราชวงศ์ราณาสิ้นสุดลง
ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2539 - 2549 ได้เกิดสงครามกลางเมืองเนปาล ซึ่งเป็นความขัดแย้งระหว่างฝ่ายรัฐบาลกับพรรคคอมมิวนิสต์เนปาล จนนำไปสู่การยกเลิกการปกครองระบบสมบูรณาญาสิทธิราชย์และเปลี่ยนเป็นการปกครองระบบสาธารณรัฐเมื่อ 28 พ.ค. 2551 ในช่วงที่เป็นราชอาณาจักรนี้ เนปาลเป็นประเทศเดียวในโลกที่เป็นรัฐศาสนาโดยใช้ศาสนาฮินดูเป็นศาสนาประจำชาติ ส่วนสหพันธ์สาธารณรัฐประชาธิปไตยเนปาลเป็นรัฐทางโลก
บางปู

บางปู หรือ สถานตากอากาศบางปู ในชื่ออย่างเป็นทางการ เป็นสถานที่ท่องเที่ยวในแบบพักผ่อนตากอากาศทางชายทะเลด้านอ่าวไทยที่มีชื่อเสียงแห่งหนึ่งของประเทศไทย บางปูได้ถูกสร้างขึ้นมาเมื่อปี พ.ศ. 2480 ตามดำริของ จอมพล แปลก พิบูลสงคราม นายกรัฐมนตรีในขณะนั้น มีพื้นที่ทั้งหมด 639 ไร่
ต่อมาจึงได้สร้างสะพานขึ้นมา ชื่อ "สะพานสุขตา" สะพานสุขตาถือได้ว่าเป็นสัญลักษณ์ที่สำคัญของสถานพักผ่อนตากอากาศแห่งนี้ ซึ่งในเวลาต่อมาสะพานสุขตา ได้มีการสร้างเป็นอาคารขึ้นมาในปลายสะพาน ในชื่อ "ศาลาสุขใจ" ปัจจุบันเป็นร้านอาหาร และเป็นที่นัดพบของผู้สูงอายุ สำหรับกิจกรรมเต้นลีลาศ ทุกวันเสาร์ ตั้งแต่เวลา 16.00 น.
สถานตากอากาศบางปูตั้งอยู่ที่ ถนนสุขุมวิท กิโลเมตรที่ 37 ตำบลบางปูใหม่ อำเภอเมืองสมุทรปราการ จังหวัดสมุทรปราการ จึงทำให้เป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่อยู่ใกล้กรุงเทพมหานคร เป็นสถานที่ท่องเที่ยวและพักผ่อนที่ได้รับความนิยมอย่างมากของวัยรุ่นคนหนุ่มสาวในยุคก่อนรวมถึงในยุคสมัยนี้ นอกจากนี้แล้ว บางปูยังถือเป็นแหล่งท่องเที่ยวและดูนกที่ขึ้นชื่อแห่งหนึ่งของประเทศไทย โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับนกนางนวล ที่อพยพหนีหนาวจากไซบีเรียมาในช่วงต้นฤดูหนาวของทุกปี โดยมีจำนวนนกไม่ต่ำกว่า 5,000 ตัวในแต่ละปี และมีจำนวนนกกว่า 200 ชนิดที่อาศัยอยู่ ณ ที่นี่
อำเภอคง

คง เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดนครราชสีมา และเป็นหนึ่งในหลายอำเภอของจังหวัดที่มีทางรถไฟสายตะวันออกเฉียงเหนือผ่าน
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอคงตั้งอยู่ทางทิศเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงต่อไปนี้
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอคงแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 10 ตำบล 156 หมู่บ้าน
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอคงประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 12 แห่ง ได้แก่
พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าศิริรัตนบุษบง

พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าศิริรัตนบุษบง [สิ-หฺริ-รัด-บุด-สะ-บง] บางแห่งสะกดว่า สิริรัตนบุษบง หรือ ศิริรัตน์บุษบง (4 มกราคม พ.ศ. 2449 – 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2533) เป็นพระธิดาในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าบริพัตรสุขุมพันธุ์ กรมพระนครสวรรค์วรพินิต กับหม่อมเจ้าประสงค์สม บริพัตร
พระประวัติ.
พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าศิริรัตนบุษบง เป็นพระธิดาพระองค์ใหญ่ในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าบริพัตรสุขุมพันธุ์ กรมพระนครสวรรค์วรพินิต กับหม่อมเจ้าประสงค์สม บริพัตร พระองค์ประสูติเมื่อวันที่ 4 มกราคม พ.ศ. 2448 (ตรงกับ พ.ศ. 2449 ตามปฏิทินสากล) ณ วังบางขุนพรหม เมื่อแรกประสูติมีพระยศเป็นหม่อมเจ้า โดย พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว พระราชทานพระนามว่า “ศิริรัตนบุษบง” เนื่องด้วยพระสิริโฉมละม้ายคล้ายกับ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าบุษบงเบิกบาน ซึ่งเป็นพระเชษฐภคินีในสมเด็จพระปิตุจฉาเจ้าสุขุมาลมารศรี พระอัครราชเทวี
พระองค์มีเจ้าพี่เจ้าน้องร่วมพระมารดาเจ็ดพระองค์ และมีเจ้าน้องต่างพระมารดาอีกสามพระองค์
ในปี พ.ศ. 2453 สมัยรัชกาลที่ 6 ได้มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ยกฐานันดรของพระโอรสและพระธิดาในสมเด็จเจ้าฟ้าบริพัตรสุขุมพันธุ์ที่ประสูติแต่หม่อมเจ้าประสงค์สม ขึ้นเป็น “พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้า” ทั้งสาย
ครอบครัว.
พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าศิริรัตนบุษบง เสกสมรสกับหม่อมเจ้าอาชวดิศ ดิศกุล พระโอรสในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ทั้งสองไม่มีพระโอรสธิดาด้วยกัน แต่มีบุตรบุญธรรมหนึ่งคน คือ ฤทธิ์ดำรง ดิศกุล ซึ่งสมรสกับ แก้วตา ดิศกุล (สกุลเดิม: หังสสูต) มีบุตรด้วยกันชื่อ อาชวฤทธิ์ ดิศกุล
การอุทิศที่ดินเพื่อสาธารณประโยชน์.
ในปี พ.ศ. 2506 พระองค์เจ้าศิริรัตนบุษบงพร้อมคณะ ได้อุทิศที่ดินส่วนพระองค์ขนาด 339.06 ตารางวา มูลค่า 1,695,300 บาท ให้แก่เทศบาลนครกรุงเทพ (ปัจจุบันคือ กรุงเทพมหานคร) เพื่อใช้ในการตัดถนนสายใหม่เชื่อมต่อกับถนนบริพัตร โดยไม่เรียกร้องค่าตอบแทนใด ๆ 
กระทรวงมหาดไทยได้พิจารณาว่า การกระทำดังกล่าวเป็นการเสียสละเพื่อประโยชน์ส่วนรวม อันควรแก่การยกย่อง จึงได้ถวาย เครื่องหมายตอบแทนผู้ช่วยเหลือราชการพลเรือนสำหรับหมู่คณะ ชนิดติดตั้ง ชั้นเครื่องหมายทองประดับเพชร แด่พระองค์และคณะ
สิ้นพระชนม์.
พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าศิริรัตนบุษบง สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2533 สิริพระชันษา 84 ปี
อำเภอแก้งสนามนาง

แก้งสนามนาง เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดนครราชสีมา
ประวัติศาสตร์.
คำว่า “แก้ง” เป็นภาษาท้องถิ่น ที่ใช้กันของอีสาน หมายถึง “แก่งหินกลางลำน้ำ” ชุมชนที่ประกอบกันขึ้นมาเป็นอำเภอแก้งสนามนางในทุกวันนี้ มีความสำคัญในฐานะที่ในอดีต อาณาบริเวณนี้ใช้เป็นท่าสำหรับข้ามแม่น้ำชี เพื่อเดินทางไปติดต่อสัมพันธ์กันระหว่างผู้คนในเขตการปกครองเมืองชัยภูมิ กับผู้คนในเขตบัวใหญ่ (สมัยนั้น) ของเมืองโคราช ไม่ว่าจะเป็นการติดต่อหรือไปมาหาสู่ ค้าขายหรือแลกเปลี่ยนวัฒนธรรม ชุมชนที่เป็นท่าข้ามลำน้ำชีดำเนินความสำคัญเรื่อยมา จนมาถึงยุคที่มีรถไฟวิ่งมาถึงกลางภาคอีสาน
การนำสินค้าจากจังหวัดชัยภูมิเข้าสู่เมืองหลวง ก็จะลำเลียงข้ามแม่น้ำชีมาขึ้นรถไฟที่อำเภอบัวใหญ่ (ในปัจจุบัน) เพื่อส่งเข้ากรุงเทพฯ ต่อมา รัฐบาลเข้าไปพัฒนาสร้างถนนลูกรัง และ สร้างสะพานเหล็กข้ามลำน้ำชีให้เป็นอีกเส้นทางหนึ่ง เพื่อใช้ติดต่อกันระหว่าง จังหวัดชัยภูมิกับอำเภอบัวใหญ่ จังหวัดนครราชสีมา เมื่อ พ.ศ. 2480 และ ใช้เป็นเส้นทางลำเลียงสินค้าจากชัยภูมิสู่กรุงเทพฯ ด้วยโดยนำมาบรรทุกรถไฟที่สถานีรถไฟบัวใหญ่ จนถึงปี พ.ศ. 2513 ก็รื้อสะพานเหล็กสร้างใหม่เป็นสะพานคอนกรีตปัจจุบันถนนสายนี้กลายเป็นทางหลวงหมายเลข 202
ท่าที่ใช้ข้ามแม่น้ำนี้มักมีชื่อตามแก่งหินน้ำตื้นที่ขวางอยู่กลางลำน้ำในอาณาบริเวณชุมชนนั้น ดังเช่น ท่าข้าม “แก้งโก” (แก่งต้นตะโก) จึงเป็นข้อสังเกตให้เห็นว่า ที่ชุมชนที่ตั้งอยู่ริมแก่งทั้งสองนี้จะมีชื่อตามชื่อแก่งว่า หมู่บ้าน "แก้งขาม"และหมู่บ้าน "แก้งโก" 
บ้านแก้งขามถือเป็นตลาดการค้าขนาดย่อมทีเดียว และยังเป็นตลาดรับซื้อปอจากฝั่งชัยภูมิเพื่อส่งไปบรรทุกรถไฟที่บัวใหญ่ด้วย ฉะนั้นจึงเป็นท่าข้ามที่มีความสำคัญทางเศรษฐกิจ มาแต่อดีตและ ยาวนานมาจนถึงทุกวันนี้ ห่างจากตลาดแก้งขามเพียง 13 กิโลเมตร ยังมีชุมชนขนาดใหญ่ริมฝั่งน้ำชีอยู่อีกชุมชนหนึ่งที่มีความสำคัญ ในฐานะท่าข้ามที่สำคัญไม่แพ้กันมาแต่อดีต ที่นี่ คือที่ตั้งของ “บ้านแก้งสนามนาง” หมู่บ้านหรือชุมชนแห่งนี้เรียกขนานนามตามชื่อของแก่งหินเหมือนชุมชนอื่น ๆ แต่ด้วยเหตุที่เป็นแก่งหินขนาดใหญ่กลางลำน้ำชีที่ยามหน้าแล้งน้ำลด สาว ๆ หนุ่ม ๆ มักพากันลงเล่นน้ำที่แก่งนี้เป็นที่สนุกสนาน จึงเรียกชื่อชุมชนนี้ว่า “แก้งสนามนาง”
ปัจจุบันเกาะแก่งต่างๆ ที่กล่าวมา ไม่มีให้เห็นกันแล้ว เนื่องจากลำน้ำเกิดการเปลี่ยนแปลงและตื้นเขินในบางช่วง อำเภอแก้งสนามเดิมมีฐานะเป็นตำบลอยู่ในความปกครองของอำเภอบัวใหญ่ จังหวัดนครราชสีมา
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอแก้งสนามนางตั้งอยู่ทางทิศเหนือสุดของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอแก้งสนามนางแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 5 ตำบล 56 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอแก้งสนามนางประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่
อำเภอขามทะเลสอ

ขามทะเลสอ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดนครราชสีมา
ประวัติศาสตร์.
จากคำบอกเล่าต่อกันมานานว่า มีหมู่บ้านอยู่หมู่บ้านหนึ่ง ปัจจุบันห่างจากที่ว่าการอำเภอขามทะเลสอ ออกไปทางทิศตะวันออก ประมาณ 5 กิโลเมตร ชื่อว่า "บ้านขามทะเลสอ" หมู่บ้านดังกล่าวนี้ตั้งอยู่ริมฝั่งบึงแห่งหนึ่ง อยู่ทางทิศตะวันออกของหมู่บ้าน ซึ่งบึงแห่งนี้ในฤดูแล้งน้ำจะแห้งขอด และเมื่อน้ำในบึงแห้งสนิทดินในบึงจะเป็นสีขาว มีลักษณะคล้ายดินสอพลอง จนชาวบ้านเรียกติดปากว่า "ดินสอ" หรือ "สอ" เมื่อน้ำในบึงแห้งลงไปถึงบริเวณไหน ดินบริเวณนั้นจะกลายเป็นสีขาวถึงที่นั้นจนเมื่อน้ำแห้งหมดบึง ก็จะแลเห็นสีขาวทั่วทั้งบึง มองดูกว้างไกลคล้ายทะเล ชาวบ้านจึงเรียกบึงนี้ว่า "บึงทะเลสอ" และต่อมาได้มีผู้เอาชื่อบ้านกับชื่อบึงมารวมกัน แล้วเรียกชื่อหมู่บ้านนี้ว่า "บ้านขามทะเลสอ" ตราบจนทุกวันนี้ 
เดิมนั้นหมู่บ้านขามทะเลสอ อยู่ในเขตการปกครองของอำเภอโนนไทยเมื่อมีประชาชนมาอยู่รวมกันมากขึ้น ก็ได้ยกฐานะเป็นตำบลขามทะเลสอ 
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอขามทะเลสอตั้งอยู่ตอนกลางของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอขามทะเลสอแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 5 ตำบล 46 หมู่บ้าน
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอขามทะเลสอประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 6 แห่ง ได้แก่
อำเภอวังน้ำเขียว

วังน้ำเขียว เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดนครราชสีมา รู้จักกันอย่างดีในฐานะเป็นสถานที่ที่มีโอโซนติดอันดับ 1 ใน 7 ของโลก
จนมีสมญานามว่า "สวิตเซอร์แลนด์แดนอีสาน" 
ประวัติศาสตร์.
เมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2535 ได้มีการยกพื้นที่ตำบลวังน้ำเขียว ตำบลวังหมี ตำบลอุดมทรัพย์ และตำบลระเริง แยกออกจากอำเภอปักธงชัย มาตั้งเป็นกิ่งอำเภอวังน้ำเขียว และเมื่อวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2535 ตั้งตำบลไทยสามัคคี แยกออกจากตำบลวังน้ำเขียว
เมื่อวันที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2536 จัดตั้งสุขาภิบาลศาลเจ้าพ่อ ในพื้นที่บางส่วนของตำบลวังน้ำเขียว และบางส่วนตำบลไทยสามัคคี กระทั่งวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2539 ยกฐานะเป็นอำเภอวังน้ำเขียว
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอวังน้ำเขียวตั้งอยู่ทางทิศใต้ของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอวังน้ำเขียวแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 5 ตำบล 83 หมู่บ้าน
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอวังน้ำเขียวประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 6 แห่ง ได้แก่
อำเภอบ้านเหลื่อม

บ้านเหลื่อม เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดนครราชสีมา
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอบ้านเหลื่อมตั้งอยู่ทางทิศเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอบ้านเหลื่อมแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 4 ตำบล 39 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอบ้านเหลื่อมประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่
พระยาสุรเสนา (หม่อมราชวงศ์ชิต กำภู)

พลตรี พระยาสุรเสนา (หม่อมราชวงศ์ชิต กำภู) เกิดเมื่อวันที่ 18 ธันวาคม พ.ศ. 2427 เป็นโอรสของพันเอก หม่อมเจ้าชื่น กำภู กับหม่อมพุ่ม กำภู ณ อยุธยา เข้าศึกษาเป็นนักเรียนนายร้อยทหารบกเมื่อปี พ.ศ. 2442 สำเร็จการศึกษาเมื่อปี พ.ศ. 2445 จากนั้นจึงเข้ารับราชการเป็นผู้บังคับกองร้อยพิเศษ โรงเรียนนายร้อยทหารบก ต่อมาในปี พ.ศ. 2452 เป็นปลัดกรมบัญชาการโรงเรียนนายร้อยทหารบก ต่อมาเป็นเสนาธิการทหารบก พ.ศ. 2456 มีหน้าที่เป็นราชองครักษ์เวร พ.ศ. 2459 เป็นเลขาธิการในคณะกรรมการอำนวยการสภากาชาดไทย พ.ศ. 2467 โปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้เป็นองคมนตรี หลังเกษียณราชการ พระยาสุรเสนาประกอบอาชีพส่วนตัวด้วยการก่อตั้งบริษัท สุรเสนา จำกัด ดำเนินการก่อสร้าง เนื่องจากท่านมีความสนใจทางด้านสถาปัตยกรรม 
ท่านสมรสกับคุณหญิงผอบ กำภู ณ อยุธยา มีบุตรธิดา 13 คน คือ 
พระยาสุรเสนาถึงแก่อนิจกรรมเมื่อวันที่ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2489
อำเภอชุมพวง

ชุมพวง เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดนครราชสีมา เป็นแหล่งทอผ้าไหมลายสับปะรดที่สวยงาม
ที่มาของชื่อ.
อำเภอชุมพวง เดิมแยกออกมาจากอำเภอพิมาย ตั้งเป็นกิ่งอำเภอเมื่อปี พ.ศ. 2499 และตั้งเป็นอำเภอเมื่อปี พ.ศ. 2502 อำเภอชุมพวงมีป่าสงวนเรียกว่า “ป่าดงชุมพวง” แต่เนื่องจากมีผู้บุกรุกเข้ามาอยู่เป็นจำนวนมาก จึงมีการปฏิรูปเมื่อปี พ.ศ. 2515 พื้นที่อำเภอบางส่วนจึงอยู่ในเขตปฏิรูปที่ดิน และได้มีการแจกเอกสารสิทธิ์ที่ดินทำกินให้แก่เกษตรกรแล้ว
ตำบลชุมพวง แยกจากอำเภอพิมายเป็นกิ่งอำเภอชุมพวงเมื่อปี พ.ศ. 2499 และ ตั้งเป็นตำบลชุมพวงเมื่อปี พ.ศ. 2502 ตำบลชุมพวงมีต้น "พลวง" มากจึงเรียกว่า "ชุมพวง" และกลายมาเป็นชื่อตำบลในที่สุด ซึ่งตำบลชุมพวงมีลำน้ำมูลไหลผ่าน นับว่าเป็นดินแดนที่มีความอุดมสมบูรณ์แห่งหนึ่งในจังหวัดนครราชสีมา
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอชุมพวงตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอชุมพวงแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 9 ตำบล 133 หมู่บ้าน
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอชุมพวงประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 10 แห่ง ได้แก่
อำเภอหนองบุญมาก

หนองบุญมาก เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดนครราชสีมา อยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของอำเภอเมืองนครราชสีมา ห่างจากตัวจังหวัด 50 กิโลเมตร
ประวัติศาสตร์.
อำเภอหนองบุนนากแต่เดิมเป็นเพียงตำบลเดียว คือ ตำบลสารภี ซึ่งอยู่ในเขตปกครอง ของอำเภอโชคชัย จังหวัดนครราชสีมา 
เมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม 2526 กระทรวงมหาดไทย ได้จัดตั้งท้องที่ตำบลสารภี ขึ้นเป็นกิ่งอำเภอเรียกว่า “กิ่งอำเภอหนองบุนนาก” โดยมีนายสวัสดิ์ พูนพิพัฒน์ เป็นปลัดอำเภอผู้เป็นหัวหน้าประจำกิ่งอำเภอ ตัวที่ว่าการอำเภอตั้งอยู่ที่บ้านซับหวาย หมู่ที่ 16 ตำบลหนองบุนนาก ในขณะนั้น (ปัจจุบันบ้านซับหวายเปลี่ยนแปลงการปกครองเป็นหมู่ที่ 4 ตำบลหนองหัวแรต)ในการก่อสร้างศูนย์ราชการอำเภอ นางเง็กเจ็ง และนายประสงค์ ศรีหิรัญรัตน์ เป็นผู้อุทิศที่ดินให้เนื้อที่ 100 ไร่ เพื่อจัดสร้างที่ว่าการอำเภอ สถานีตำรวจภูธรอำเภอและหน่วยราชการต่าง ๆ 
เมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม 2532 กิ่งอำเภอหนองบุนนากได้รับการยกฐานะขึ้นเป็นอำเภอ ตามประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 106 ตอนที่ 83 ลงวันที่ 25 พฤษภาคม 2532 โดยมี ร.ต. ประสิทธิ์ อินทราทิตย์ เป็นผู้ดำรงตำแหน่งนายอำเภอคนแรก 
เมื่อวันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2544 ดำเนินการเปิดอาคารที่ว่าการอำเภอหลังใหม่ ซึ่งได้รับความอนุเคราะห์จากหลวงพ่อคูณ ปริสุทโธ ท่านได้มีจิตศรัทธาและตั้งใจที่จะบริจาคเงินให้ก่อสร้างเป็นเงินงบประมาณ 13,793,000 บาท (สิบสามล้านเจ็ดแสนเก้าหมื่นสามพันบาทถ้วน) โดยไม่ใช้เงินงบประมาณของทางราชการ และหลวงพ่อคูณ ปริสุทโธ ได้บริจาคเงินในการก่อสร้างเองทั้งสิ้น โดยทางทางจังหวัดนครราชสีมาโดยขออนุมัติกรมการปกครอง เป็นอาคารสองชั้นทรงไทย หลังคามุงกระเบื้องสีแดง ซึ่งจะเป็นอาคารที่ว่าการอำเภอหลังแรกของประเทศไทย ที่ก่อสร้างโดยพระบริจาคเงินเป็นอาคารหลังแรก ที่เป็นอาคารทรงไทยสวยเด่นเป็นสง่าที่สุดในประเทศไทย เพื่อให้มีความหมายในทางที่เป็นสิริมงคลตามความต้องการของราษฎรและหลวงพ่อคูณ เห็นสมควรเปลี่ยนชื่ออำเภอใหม่ ในวันที่ 22 พฤษภาคม 2546 มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้สมควรเปลี่ยนชื่ออำเภอหนองบุนนากเป็นอำเภอหนองบุญมาก จังหวัดนครราชสีมา 
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอหนองบุญมากตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอหนองบุญมากแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 9 ตำบล 104 หมู่บ้าน
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอหนองบุญมากประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 9 แห่ง ได้แก่
อำเภอโนนแดง

โนนแดง เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดนครราชสีมา
ประวัติศาสตร์.
อำเภอโนนแดง แต่เดิมเมื่อประมาณ ปี พ.ศ. 2480 เป็นหมู่บ้านเล็กๆ ตั้งขึ้นโดยเรียกชื่อตามชื่อของไม้แดง ซึ่งมีอยู่มากในขณะนั้น อยู่ในเขตการปกครองของตำบลโนนตาเถร อำเภอประทาย จังหวัดนครราชสีมา ต่อมาชุมชนโนนแดงได้ขยายใหญ่ขึ้น จึงได้จัดตั้งขึ้นเป็น ตำบลโนนแดง เมื่อปี พ.ศ. 2508 และ เมื่อชุมชนมีความเจริญเติบโต เข้าหลักเกณฑ์ที่จะจัดตั้งเป็นกิ่งอำเภอได้แล้ว จังหวัดนครราชสีมา จึงได้เสนอกระทรวงมหาดไทย เพื่อประกาศจัดตั้งเป็นกิ่งอำเภอโนนแดง เมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2532 
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอโนนแดงตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอโนนแดงแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 5 ตำบล 65 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอโนนแดงประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 6 แห่ง ได้แก่
อำเภอโนนไทย

โนนไทย เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดนครราชสีมา
ประวัติศาสตร์.
คำว่า “สันเทียะ” มีการสันนิษฐาน ว่ามาจาก 3 ประเด็น คือ
ประเด็นที่ 1 เล่ากันว่าเดิมเป็นที่อยู่ของชาวกัมพูชา ที่มาอาศัยต้มเกลือสินเธาว์เพื่อนำไปขายและอาศัยน้ำจากลำห้วยทางเหนือของหมู่บ้าน ในการหุงต้มเกลือและอุปโภคบริโภค ภาษาเขมร คำว่า “สันเทียะ” แปลว่า ที่ต้มเกลือสินเธาว์และยังมีผู้เพิ่มเติมว่า “สันเทียะ” อาจเอามาจากสภาพพื้นดินของอำเภอ เนื่องจากโดยทั่วไปพื้นดินเป็นดินเค็ม
ประเด็นที่ 2 มาจากสภาพภูมิศาสตร์ในภาษาลาว คำว่า “สันเทียะ” แปลว่า บ้านที่ตั้งอยู่บนสันโนนที่ดินเละ เนื่องจากพื้นดินเป็นดินปนทรายเมื่อถึงฤดูฝนจะชื้นแฉะไปทั่วทั้งหมู่บ้าน
ประเด็นที่ 3 สันนิษฐานว่ามาจากคำว่า “ศาลเตี้ย” เพราะแขวงสันเทียะ เดิมมีเรือนจำสำหรับนักโทษและมีการชำระคดีที่แขวงนี้ ดังนั้นคำว่าศาลเตี้ย จึงน่าจะเพี้ยน มาเป็น สันเทียะ
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอโนนไทยตั้งอยู่ทางตอนกลางของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอโนนไทยแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 10 ตำบล 133 หมู่บ้าน
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอโนนไทยประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 12 แห่ง ได้แก่
อำเภอประทาย

ประทาย เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดนครราชสีมา เดิมมีฐานะเป็นตำบลประทายขึ้นกับเขตการปกครองอำเภอบัวใหญ่(เดิมชื่ออำเภอ นอก) ต่อมาได้รับการยกฐานะเป็นกิ่งอำเภอประทาย เมื่อวันที่ 1 มกราคม 2504 และได้ยกฐานะเป็นอำเภอในปี 2506 ชื่ออำเภอประทาย ใช้ชื่อตามตำบลประทาย มีหมู่บ้านประทายเป็นหมู่บ้านเก่าแก่สมัยขอมเรืองอำนาจ ซึ่งได้แก่บ้านประทาย หมู่ที่ 2 ตำบลตลาดไทรในปัจจุบัน ซึ่งได้แยกจากตำบลประทาย คำว่า "ประทาย" เป็นภาษาเขมร แปลว่า "ป้อมค่ายหรือที่พักแรม" เข้าใจว่าเป็นทางผ่าน และที่พักแรมของทหารขอมในการไปสักการะปราสาทหินพิมาย
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอประทายตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอประทายแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 13 ตำบล 151 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอประทายประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 14 แห่ง ได้แก่
อำเภอสูงเนิน

สูงเนิน เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดนครราชสีมา ชื่อเดิมแรกตั้งอำเภอมีชื่อว่า "อำเภอบ้านสูงเนิน" โดยมีนายราชจำนง เป็นนายอำเภอคนแรกของอำเภอบ้านสูงเนิน
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอสูงเนินตั้งอยู่ทางตอนกลาง ค่อนไปทางทิศตะวันตกของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอสูงเนินแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 11 ตำบล 127 หมู่บ้าน
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอสูงเนินประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 13 แห่ง ได้แก่
วัชระ พรรณเชษฐ์

วัชระ พรรณเชษฐ์ (เกิด 2 สิงหาคม พ.ศ. 2504) เป็นนักธุรกิจและนักการเมืองชาวไทย อดีตผู้แทนการค้าไทย ในรัฐบาลอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ อดีตเลขาธิการพรรคเพื่อแผ่นดิน เป็นทายาทกลุ่มสิทธิผล ผู้จำหน่ายรถยนต์รายใหญ่ของไทย
ประวัติ.
วัชระ เกิดวันที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2504 ที่จังหวัดธนบุรี เป็นบุตรร้อยโทอนันต์ พรรณเชษฐ์ และนางกัลยาณี พรรณเชษฐ์ มีน้องสาว 1 คน คือ วัชรี พรรณเชษฐ์ ด้านครอบครัวเคยสมรสกับนวลพรรณ ล่ำซำ นายกสมาคมกีฬาฟุตบอลแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ ผู้บริหารเมืองไทยประกันภัย และผู้ช่วยเลขาธิการพรรคประชาธิปัตย์ มีบุตรสาวด้วยกันคือ นวลวรรณ พรรณเชษฐ์ แต่ต่อมาได้หย่าร้างจากกัน เมื่อปลายปี พ.ศ. 2547
เคยเป็นหนึ่งในผู้บริหารพรรคไทยรักไทยเคยดำรงตำแหน่งเป็นกรรมการผู้ช่วยรัฐมนตรีประจำกระทรวงอุตสาหกรรม ที่มีพินิจ จารุสมบัติ เป็นรัฐมนตรีว่าการ โดยได้รับมอบหมายให้ดูแลรับผิดชอบงานด้านอุตสาหกรรมยานยนต์ ซึ่งถือว่าตรงกับความถนัด ที่วัชระ อยู่ในธุรกิจรถยนต์รายใหญ่มาก่อน และรัฐบาลขณะนั้นมีโครงการผลักดันประเทศไทยให้เป็น “ดีทรอยต์แห่งเอเชีย” ซึ่งเป็น 1 ใน 5 ยุทธศาสตร์ทางอุตสาหกรรมที่สำคัญของรัฐบาลทักษิณ
ต่อมาภายหลังรัฐประหาร พ.ศ. 2549 วัชระ ได้รับการแต่งตั้งให้เป็น สมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ และต่อมาได้เข้าร่วมกับ พรรคเพื่อแผ่นดิน ที่มีสุวิทย์ คุณกิตติ เป็นหัวหน้าพรรค
ประวัติการดำรงตำแหน่งสำคัญทางการเมือง.
ผู้แทนการค้าไทย.
ในปี พ.ศ. 2552 วัชระ ได้เข้ามารับตำแหน่งผู้แทนการค้าไทย (ตำแหน่งเทียบเท่ารัฐมนตรี) ในรัฐบาลอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ
ภาษาอานุส

<ns>10</ns>
 <id>27914</id>
 <redirect title="แม่แบบ:กล่องข้อมูล ภาษา" />
 <revision>
 <id>115907</id>
 <timestamp>2006-02-24T08:29:34Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Manop</username>
 <id>513</id>
 </contributor>
 <minor />
 <origin>115907</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
ภาษาอานุส เป็นภาษาที่ใช้พูดในอิเรียน จายา ประเทศอินโดนีเซีย อยู่ในภาษากลุ่มอ่าวซาร์มี-จาวาปุระ ใน พ.ศ. 2548 มีผู้พูดราว 70 คน ซึ่งเป็นสมาชิกของเผ่าที่อาศัยอยู่ในอ่าวซาร์มี-จายาปุระ ในปาปัวตะวันตก
ภาษาอูเดเก

ภาษาอูเดเก เป็นภาษากลุ่มตุงกูซิก ใกล้เคียงกับภาษานาไนและมีอิทธิพลต่อภาษานาไนสำเนียงบิกินที่ใช้พูดในเขตบิกินมาก เพราะบริเวณนั้นมีผู้พูดทั้งสองภาษาอยู่ด้วยกัน ภาษาอูเดเคมีคำยืมจากภาษานาไนมาก
ระบบการเขียน.
ตัวอักษรที่ใช้ในช่วง พ.ศ. 2474-2480 เป็นดังนี้
ดาวรุ่ง ชูวัฒนะ

ดาวรุ่ง ชูวัฒนะ มีชื่อจริงคือ สุพล สีแดงน้อย เกิดวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2512 ที่อำเภอน้ำปาด จังหวัดอุตรดิตถ์ สถิติการชกทั้งหมด 71 ครั้ง ชนะ 61 (น็อค 36) เสมอ 3 แพ้ 7
ประวัติ.
ดาวรุ่ง เป็นนักมวยที่ธรรมดา ๆ ไม่ได้มีฝีไม้ลายมืออะไรที่โดดเด่น แม้จะเคยเป็นแชมป์ OPBF โดยได้แชมป์มาจากประเทศเกาหลีใต้ก็ตาม จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2537 ดาวรุ่งมีโอกาสได้ชิงแชมป์โลกรุ่นแบนตั้มเวท ของ WBA กับ จอห์น ไมเคิล จอห์นสัน แชมป์โลกชาวอเมริกัน เนื่องจากดาวรุ่งเป็นรองแชมป์อันดับหนึ่ง ซึ่งผลการชกจบลงอย่างรวดเร็ว เมื่อดาวรุ่งชนะแตกไปในยกแรกเท่านั้นเอง จากนั้นดาวรุ่งจึงได้ป้องกันแชมป์โลกอีก 2 ครั้ง กับ นักมวยชาวเกาหลีใต้ และเสมอกับหลักหิน ซีพียิม นักมวยชาวไทยด้วยกันเอง ดาวรุ่งป้องกันตำแหน่งครั้งที่ 3 กับ วีระพล นครหลวงโปรโมชั่น นักมวยไทยด้วยกันเองอีกครั้งหนึ่ง ซึ่งครั้งหนึ่งในสมัยยังชกมวยไทย ทั้งดาวรุ่งและวีระพลเคยมีผู้จัดการคนเดียวกัน คือ ชูเจริญ ระวีอร่วมวงศ์ ผลการชกดาวรุ่งเป็นฝ่ายเดินหน้าบุกตลอดทั้ง 12 ยก แต่ตกเป็นฝ่ายแพ้คะแนนวีระพลซึ่งในขณะนั้นขึ้นชกมวยสากลอาชีพได้เพียงแค่ 4 ครั้งเท่านั้นเอง (รวมการชกในครั้งนี้ด้วย)
เมื่อวีระพลได้เสียแชมป์โลกแก่ นานา คอนาดู นักมวยชาวกานาในต้นปี พ.ศ. 2539 ดาวรุ่งในครั้งนี้ซึ่งมีนายชัยภักดิ์ ศิริวัฒน์ เป็นผู้สนับสนุน จึงได้มีโอกาสชิงแชมป์โลกอีกครั้งในครั้งที่สอง และก็เป็นฝ่ายเอาชนะคอนาดูไปได้ จากนั้นจึงได้ป้องกันตำแหน่งไว้ครั้งหนึ่งอย่างจืดชืด ที่จังหวัดสตูล และเมื่อเดินทางไปป้องกันตำแหน่งแชมป์โลกกับ นานา คอนาดู คู่ปรับเก่าที่สหรัฐอเมริกา ก็แพ้น็อกไปในยกที่ 7 อย่างหมดท่า ชนิดที่โดนชกหน้าคว่ำลงกองกับพื้นเวที
หลังแขวนนวม ดาวรุ่งไม่ได้กลับขึ้นเวทีมาชกมวยหรือยุ่งเกี่ยวกับวงการมวยอีกเลยเหมือนอดีตแชมป์โลกหลายคน โดยได้รับราชการเป็นทหารอากาศชั้นประทวน ในตำแหน่งพลขับและช่างเครื่อง สังกัดหน่วยบัญชาการทหารพัฒนา กองบัญชาการกองทัพไทย โดยมียศสูงสุดเป็น พันจ่าอากาศเอก (พ.อ.อ.) ปัจจุบันได้ลาออกจากราชการ เป็นเจ้าหน้าที่ประจำเทศบาลจังหวัดอุตรดิตถ์
หยกไท ศิษย์ อ.

หยกไท ศิษย์ อ. มีชื่อจริงคือ มานิตย์ กลิ่นมี เกิดวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2517 ที่จังหวัดชลบุรี มีสถิติการชกทั้งหมด 38 ครั้ง ชนะ 29 (น็อค 18) เสมอ 3 แพ้ 6 
ประวัติ.
หยกไทมีชื่อเสียงจากการชกมวยไทยมาก่อน โดยเป็นมวยหมัดหนักของโปรโมเตอร์ใหญ่ ทรงชัย รัตนสุบรรณ มีฉายาจากแฟนมวยว่า "ไอ้หมัดไซโคลนนรก" ทางทรงชัยจึงให้หันมาชกมวยสากล หยกไทขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 9 ตุลาคม พ.ศ. 2537 ชนะน็อค คอลลิน เนลสัน ยก 3 จากนั้นขึ้นชกชนะรวดอีก 3 ครั้ง ก็ได้ขึ้นชิงแชมป์ PABA รุ่นจูเนียร์แบนตัมเวทที่ว่างกับนักมวยชาวรัสเซีย อัลชาท ทัควาทูลิน และหยกไทก็เอาชนะน็อกทีเคโอไปได้ในยกที่ 10 ได้เป็นแชมป์ในปี พ.ศ. 2538 และป้องกันตำแหน่งแชมป์ไว้ได้หนึ่งครั้ง และชกป้องกันแชมป์และอุ่นเครื่องชนะรวดอีก 5 ครั้ง ก่อนมีชื่อติดอันดับเป็นรองแชมป์โลก
เมื่อ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2539 หยกไทได้ชิงแชมป์โลกของสมาคมมวยโลก (WBA) รุ่นจูเนียร์แบนตัมเวท และชนะทีเคโอยก 8 อาลิมี กอยติอา นักมวยชาวเวเนซุเอลาไปได้ และป้องกันตำแหน่งเอาไว้ได้ทั้งสิ้น 4 ก่อนที่จะเดินทางไปป้องกันตำแหน่งแชมป์โลกที่ประเทศญี่ปุ่นในการป้องกันตำแหน่งครั้งที่ 5 กับ ซาโตชิ อิดะ อดีตคู่ปรับเก่าที่เคยเสมอมาแล้วในการป้องกันตำแหน่งครั้งที่ 3 โดยหยกไทเป็นฝ่ายแพ้คะแนนไปในปลายปี พ.ศ. 2540
หยกไทกลับมาชกอุ่นเครื่องอีกหลายครั้งในช่วง พ.ศ. 2541 - 2543 ก่อนที่จะขึ้นชิงแชมป์โลกเส้นเดิมกับเจ้าของแชมป์คนใหม่ ฮิเดกิ โทดากะ ที่ประเทศญี่ปุ่น ก่อนที่จะแพ้ทีเคโอไปในยกที่ 11 เมื่อ 23 เมษายน พ.ศ. 2543 โดยที่ชั้นเชิง ลีลา และความเร็วสู้โทดากะไม่ได้เลย ครั้งต่อมาหยกไทก็แพ้คะแนนต่อ คัตซึเกะ คาวาชิมะ นักมวยชาวญี่ปุ่นอีกคน ซึ่งต่อมาได้เป็นแชมป์รุ่นเดียวกันของสภามวยโลกอีก จนเกือบหมดอนาคต
หยกไทกลับมาชกชนะรวดในเมืองไทยอีก 5 ครั้งก่อนจะไปชนะ อากิฮิโกะ นาโงะ ที่ญี่ปุ่นเมื่อ พ.ศ. 2546 จากนั้นไปชกเสมออีก 2 ครั้ง กับ โอซามุ ซาโตะ และมานาบุ ฟุคุชิมะ แล้วไปชกแพ้อีก 2 ครั้ง ใน พ.ศ. 2547 จากนั้น หยกไทขึ้นชกครั้งสุดท้ายในเมืองไทยในสภาพที่ไม่สมบูรณ์กับนักมวยโนเนมจากฟิลิปปินส์ เจโรม อลองโซ และก็ถูกต่อยจนแพ้น็อก 3 ไปชนิดไม่มีใครคาดฝัน และแขวนนวมไปในกลางปี พ.ศ. 2547 นั่นเอง
หลังแขวนนวมในอีกหลายปีต่อมา หยกไทได้เดินทางไปอาศัยอยู่ที่ประเทศญี่ปุ่น โดยเป็นครูสอนมวยไทยที่เมืองเซ็นได จังหวัดมิยางิ โดยที่มีค่ายมวยเป็นของตนเอง อีกทั้งยังได้ขึ้นชกในแบบศิลปะการต่อสู้แบบผสม (MMA) ที่นั่นอีกด้วย ซึ่งภรรยาชาวญี่ปุ่นของหยกไท เดิมเคยเป็นแชมป์มวยไทยหญิงของญี่ปุ่น เป็นผู้ดูแลกิจการ 
หยกไท ศิษย์ อ. เป็นนักมวยหมัดหนัก แต่ชั้นเชิงค่อนข้างช้า และไม่มีหมัดชุด จึงมักแพ้นักมวยที่ความว่องไวกว่า ชีวิตส่วนตัว หยกไทมีชื่อเล่นว่า "ตึ๋ง" ปัจจุบันสมรสแล้ว และมีงานอดิเรกคือ เลี้ยงปลากัด
ภาษาเวตาร์

<ns>10</ns>
 <id>27914</id>
 <redirect title="แม่แบบ:กล่องข้อมูล ภาษา" />
 <revision>
 <id>115907</id>
 <timestamp>2006-02-24T08:29:34Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Manop</username>
 <id>513</id>
 </contributor>
 <minor />
 <origin>115907</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
ภาษาเวตาร์ เป็นภาษาที่ใช้พูดบนเกาะเวตาร์ ที่อยู่ทางใต้ของหมู่เกาะโมลุกกะ และเกาะใกล้เคียงคือเกาะลีรัน และอาตัวโร บนเกาะอาตัวโรมีสามสำเนียงคือ ราเฮอซุก (ทางเหนือ) เรอซุก (ทางตะวันออกเฉียงใต้) และราคลูงู (ทางตะวันตกเฉียงใต้) ส่วนสำเนียงดาดูอาเป็นสำเนียงของชาวเวตาร์ที่อพยพเข้าสู่เกาะติมอร์ ได้รับอิทธิพลจากภาษามลายูมาก
อาคม มกรานนท์

อาคม มกรานนท์ (3 กันยายน พ.ศ. 2474 -) นักร้อง พิธีกรรายการโทรทัศน์ นักแสดง อดีตสมาชิกวุฒิสภา มีผลงานที่น่าจดจำ คือเป็นพิธีกรรายการ "นาทีทอง" และ "ประตูดวง" รายการที่มีผู้ชมสูงสุดทางสถานีโทรทัสน์สีกองทัพบกช่อง 7ในขณะนั้น 
เป็นผู้ประกาศข่าวทางโทรทัศน์ รุ่นแรก ๆ ของเมืองไทยและเป็นโฆษกประกาศการรัฐประหารในประเทศไทย ถึง 8 ครั้ง
ประวัติ.
อาคมเป็นบุตรของนายขำ มกรานนท์ เกิดเมื่อวันที่ 3 กันยายน พ.ศ. 2474 มีชื่อเดิมว่า"นิคม มกรานนท์" ศึกษาระดับมัธยมจากโรงเรียนอัสสัมชัญ (อสช 11953) รุ่นเดียวกับแมนรัตน์ ศรีกรานนท์ เมื่อจบม.7จากโรงเรียนอัสสัมชัญ อาคมมีอายุครบเกณฑ์ทหารจึงสมัครเข้าโรงเรียนพลตำรวจ ฝึกหัดอยู่ 8 เดือนจึงถูกส่งตัวให้เข้าประจำการที่สำนักงานเลขานุการกรมตำรวจต่อจึงลาออกด้วยเหตุผลบางประการมาทำงานที่โคคา-โคล่าอยู่ระยะหนึ่ง 
ต่อมากรมประชาสัมพันธ์ได้ประกาศรับสมัครสอบพนักงานกระจายเสียงอาคมจึงลองสมัครดูปรากฏว่าสอบผ่านได้เข้ารับราชการที่กรมประชาสัมพันธ์เป็นผู้ประกาศวิทยุภาคทดลองและเลื่อนเป็นผู้ประกาศวิทยุแห่งประเทศไทยประกอบกับเล่นละครวิทยุและร้องเพลงเล่นๆอยู่กับวงดนตรีสุนทราภรณ์ จนเมื่อไทยทีวีช่อง 4 บางขุนพรหมตั้งขึ้นอาคมก็ได้เป็นโฆษกชายคนแรกในวันเปิดสถานี และเป็นผู้อ่านข่าวประจำการสลับกับสรรพสิริ วิริยศิริ และสมชาย มาลาเจริญ
งานบันเทิง.
ขณะที่รับราชการอยู่กรมประชาสัมพันธ์ได้ร่วมร้องเพลงกับวงดนตรีกรมประชาสัมพันธ์หรือวงดนตรีสุนทราภรณ์บ้างเป็นครั้งคราว บางทีก็ทำหน้าที่เป็นผู้บรรยายเรื่องประกอบละครเพลง ต่อมาได้มีโอกาสแสดงละครทางวิทยุให้กับคณะแก้วฟ้าเรื่องคำสาบานและเรื่องเพื่อน บทประพันธ์ของวิม อิทธกุลและเรื่องอื่นๆตามมาโดยเรื่องที่ภูมิใจที่สุด คือบท รอ.เรือง จากเรื่องล่องไพร ของน้อย อินทนนท์ 
หลังจากไทยทีวีช่อง 4 บางขุนพรหมตั้งขึ้น อาคมได้เข้าเป็นผู้อ่านข่าวประจำการอยู่ช่อง 4 บางขุนพรหมอยู่สักระยะ คุณจำนง รังสิกุลได้ชักชวนให้มาแสดงละครเรื่องกากีในบทนาฏ กุเวรแทนคุณชลิต สุเสวีที่ประสบอุบัติเหตุเสียชีวิตนับว่าเป็นละครเรื่องแรกในชีวิตของคุณอาคม จากนั้นมีผลงานอื่นๆตามมาหลายเรื่องเช่น พระเอกในเรื่อง"ล่องไพร",บทลูกชายนักมวยของ สมจินต์ ธรรมทัต ,กัณฑรีย์ นาคประภาในละครเรื่อง"เสือเก่า" ,บทเจ้าชายอริยวัต คู่กับ รวงทอง ทองลั่นทม ใน"จุฬาตรีคูณ "และบทคุณเปรม คู่กับ สุธัญญา ศิลปเวทิน ใน" สี่แผ่นดิน"นับว่าคุณเปรมคนแรกของเมืองไทย ก่อนย้ายไปทำงานกับทีวีช่อง 7 สี รับหน้าที่พิธีกรรายการเกมโชว์"นาทีทอง" ในช่วงเที่ยงวันอาทิตย์ และ"ประตูดวง" ช่วงเย็นวันอาทิตย์ซึ่งทั้งสองรายการมียอดผู้ชมที่สูง ภายหลังได้ลาออกเพื่อรับตำแหน่งเป็นสมาชิกวุฒิสภา
งานการเมือง.
ในช่วงเหตุการณ์ 14 ตุลา พ.ศ. 2516 เป็นโฆษกของรัฐบาล ดำรงตำแหน่งสมาชิกวุฒิสภา ต่อมาใน พ.ศ. 2519 ก่อนช่วงเหตุการณ์ 6 ตุลา เข้ามีส่วนร่วมทางการเมืองร่วมกับฝ่ายรัฐบาลทหาร เป็นโฆษกของชมรมวิทยุเสรี ทางสถานีวิทยุยานเกราะ ที่ออกอากาศโจมตีฝ่ายนักศึกษา ร่วมกับ พ.ท.อุทาร สนิทวงศ์ ณ อยุธยา และอุทิศ นาคสวัสดิ์ อีกทั้งยังเป็นพิธีกรรายงานสนทนาประสาชาวบ้าน ร่วมกับนายสมัคร สุนทรเวช
เนื่องจากเคยเป็นนักแสดง และผู้ประกาศข่าวที่มีชื่อเสียงเป็นคุ้นหน้าคุ้นตา ในการรัฐประหารทุกครั้ง จึงมักถูกฝ่ายก่อการเชิญตัวเป็นผู้อ่านประกาศแถลงการณ์ จนเป็นที่กล่าวขานว่า อาคม มกรานนท์อ่านประกาศให้กับฝ่ายใด ฝ่ายนั้นมักจะเป็นผู้ชนะ จนได้รับฉายาว่า"โฆษกคณะปฏิวัติ" เช่นเดียวกับ พลตรีประพาศ ศกุนตนาค โดยเริ่มอ่านครั้งแรกคือ การรัฐประหารเมื่อปี พ.ศ. 2500 ขณะมีอายุได้แค่ 25 ปี
โรงเรียนสุรพินท์พิทยา

โรงเรียนสุรพินท์พิทยา ตั้งอยู่ใน ตำบลลำดวน อำเภอลำดวน จังหวัดสุรินทร์ ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2520 เป็นโรงเรียนสหศึกษา (ชายและหญิง) จัดการศึกษาตั้งแต่ระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ถึง ระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 ปัจจุบันได้รับรางวัลโรงเรียนรางวัลพระราชทาน และโรงเรียนต้นแบบ 1 อำเภอ 1 โรงเรียนในฝัน เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาสุรินทร์ เขต 1 กระทรวงศึกษาธิการ ได้รับอนุมัติให้ตั้งเป็นโรงเรียนมัธยมศึกษา เมื่อ พ.ศ. 2520 
ชาวลำดวนได้ร่วมใจกันสร้างอาคารเรียนชั่วคราวจำนวน 1 หลัง 5 ห้องเรียน และได้เปิดทำการสอนเมื่อวันที่ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2520 การก่อสร้างอาคารเรียนชั่วคราวของโรงเรียนในครั้งแรกนั้น ได้วางศิลาฤกษ์วันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2520 จึงถือเอาวันที่ 6 เมษายน เป็นวันคล้ายวันเกิดของโรงเรียนตลอดมา
คณะกรรมการได้ดำเนินการหาทุนเพื่อสร้างอาคารเรียน ได้เงินทั้งสิ้น 43,556 บาท และพี่น้องชาวลำดวนได้เสียสละแรงงาน กำลังกาย กำลังทรัพย์ ตลอดจนได้มีผู้บริจาคที่ดินเพื่อสร้างโรงเรียน ที่ดินที่มีผู้บริจาคมีเนื้อที่ประมาณ 90 ไร่ ได้แบ่งเป็นที่ก่อตั้งโรงเรียนจำนวน 40 ไร่เศษ ที่เหลือเป็นที่ตั้งที่ว่าการอำเภอลำดวน
ปัจจุบันโรงเรียนสุรพินท์พิทยามีผู้บริหารโรงเรียน คือ นายวสันต์ ปัญญาธานี เป็นผู้อำนวยการโรงเรียน
อำเภอศรีสมเด็จ

ศรีสมเด็จ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดร้อยเอ็ด
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอศรีสมเด็จมีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้
ประวัติ.
ท้องที่อำเภอศรีสมเด็จ เดิมเป็นส่วนหนึ่งของตำบลขอนแก่น และตำบลปอภาร (ปอพาน) อำเภอเมืองร้อยเอ็ด เมื่อวันที่ 9 เมษายน พ.ศ. 2530 กระทรวงมหาดไทยให้แยกพื้นที่บางส่วนออกจากการปกครองของอำเภอเมืองร้อยเอ็ด รวมตั้งเป็น กิ่งอำเภอศรีสมเด็จ ให้ขึ้นการปกครองกับอำเภอเมืองร้อยเอ็ด จนกระทั่งเมื่อวันที่ 3 มิถุนายน พ.ศ. 2537 จึงมีพระราชกฤษฎีกาฯ ยกฐานะขึ้นเป็น อำเภอศรีสมเด็จ จนถึงปัจจุบัน
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอศรีสมเด็จแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 8 ตำบล 82 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอศรีสมเด็จประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 8 แห่ง ได้แก่
ธิติยา พฤกษ์สถาพร

ธิติยา พฤกษ์สถาพร ชื่อเล่น ต็อบ (24 ธันวาคม พ.ศ. 2525 -) นักกอล์ฟอาชีพหญิงชาวไทย 
ประวัติ.
ธิติยาเริ่มเล่นกอล์ฟจากการสนับสนุนของบิดาตั้งแต่เด็ก ได้เป็นตัวแทนทีมชาติไทยตั้งแต่อายุ 16 ปี เคยได้ 2 เหรียญเงินจากซีเกมส์ 2001 ครั้งที่ 21 ที่ประเทศมาเลเซีย จบปริญญาตรีจากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และเริ่มแข่งอาชีพในต่างประเทศ จนได้เทิร์นโปร และเล่นอาชีพในเลดีส์ ยูโรเปียน ทัวร์ ตั้งแต่ พ.ศ. 2549
ปัจจุบัน ธิติยา พฤกษ์สถาพร มีบิดา ทำหน้าที่เป็นโคช และเป็นแคดดี้ประจำตัว
พลังงานความร้อน

พลังงานความร้อน หรือ พลังงานอุณหภาพ  เป็นรูปแบบหนึ่งของพลังงาน มนุษย์เราได้พลังงานความร้อนมาจากหลายแห่งด้วยกัน เช่น จากดวงอาทิตย์ พลังงานในของเหลวร้อนใต้พื้นพิภพ การเผาไหม้ของเชื้อเพลิง พลังงานไฟฟ้า พลังงานนิวเคลียร์ พลังงานน้ำในหม้อต้มน้ำ พลังงานเปลวไฟ ฯลฯ ผลของความร้อนทำให้สารเกิดการเปลี่ยนแปลง เช่น อุณหภูมิสูงขึ้น หรือมีการเปลี่ยนสถานะไป และนอกจากนี้แล้ว พลังงานความร้อนยังสามารถทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงทางเคมีได้อีกด้วย
พลังงานความร้อนสามารถแปลงเป็นพลังงานอื่นๆได้โดยใช้เครื่องมือเหล่านี้
Steam engine แปลงพลังงานความร้อนเป็น พลังงานกล โดยอาศัยความร้อนต้มนำให้เดือด แล้วนำแรงดันของไอนำผลักลูกสูบให้เคลื่อนที่ทำให้เกิดพลังงานศักย์และพลังงานจลน์ไปปั่นเพลาให้หมุนจึงเกิดเป็นพลังงานกลและยังไปผลิตกระแสไฟฟ้าได้อีกด้วย
หน่วยที่ใช้วัดปริมาณความร้อน คือ "แคลอรี" โดยใช้เครื่องมือที่เรียกว่า "แคลอรีมิเตอร์"
อำเภอเมยวดี

เมยวดี [เมย-วะ-ดี] เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดร้อยเอ็ด
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอเมยวดีตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้
ประวัติ.
อำเภอเมยวดี ตั้งอยู่บ้านใหม่สถานี หมู่ที่ 6 ตำบลเมยวดี เดิมเป็นทุ่งนาป่าละเมาะ นายบุญตา มูลศรีแก้ว ได้จัดซื้อที่นาเหล่านี้ แล้วจัดแบ่งให้ทางราชการเพื่อสร้างเป็นที่ว่าการกิ่งอำเภอ สถานีตำรวจ สถานีอนามัย โรงเรียน วัด และบริเวณที่ตั้งตลาดสด เป็นต้น
นายบุญตา มูลศรีแก้วได้ยื่นร้องขอตั้งกิ่งอำเภอเมยวดี โดยแยกจากอำเภอโพนทองเมื่อ พ.ศ. 2506 แต่ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นกิ่งอำเภอเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2521 ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยเรื่อง “แบ่งท้องที่อำเภอโพนทอง จังหวัดร้อยเอ็ด” ตั้งเป็น กิ่งอำเภอเมยวดี ลงวันที่ 7 มีนาคม พ.ศ. 2521 ลงนามโดย พลเอกเปรม ติณสูลานนท์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย มีเขตการปกครอง 2 ตำบล คือ ตำบลชุมพรและตำบลเมยวดี เมื่อได้รับอนุญาตแล้ว สถานที่ราชการยังไม่มี นายบุญพ่วง ถนัดค้า ให้บ้านส่วนตัวเป็นสถานที่ทำงานของกิ่งอำเภอ และส่วนราชการต่าง ๆ 
ปี พ.ศ. 2523 ได้รับงบประมาณก่อสร้างอาคารที่ว่าการกิ่งอำเภอ ได้อาคารเป็นแบบอำเภอข้าราชการได้ขึ้นทำงานที่อาคารหลังใหม่เมื่อปี พ.ศ. 2524 ต่อมาเมื่อวันที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2536 ทางราชการได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะกิ่งอำเภอเป็นอำเภอเมยวดี
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอเมยวดีแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 4 ตำบล 43 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอเมยวดีประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 4 แห่ง ได้แก่
อำเภอโพนทราย

โพนทราย เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดร้อยเอ็ด 
ประวัติ.
เดิมเป็นเขตการปกครองของตำบลสามขาและตำบลโพนทรายซึ่งขึ้นอยู่กับอำเภอสุวรรณภูมิ แต่เนื่องจากสภาพพื้นที่อยู่ห่างไกลจากอำเภอสุวรรณภูมิ การคมนาคมไม่สะดวก การไปมาหาสู่กันระหว่างอำเภอกับตำบลลำบากและเป็นปัญหามาก เนื่องจากดินส่วนใหญ่เป็นดินทราย ทำให้ประชาชนได้รับความเดือดร้อนในการสัญจรไปมา จึงได้ขอแยกตำบลสามขาตั้งเป็นตำบลศรีสว่าง และแยกพื้นที่ตำบลโพนทรายตั้งเป็นตำบลยางคำเพิ่มขึ้นอีก 
ต่อมาในปี พ.ศ. 2512-2518 กลุ่มผู้นำท้องถิ่น นำโดยกำนันสุนีย์ พวงจันทร์และสภาตำบลโพนทรายเห็นว่าการไปติดต่อราชการที่อำเภอสุวรรณภูมิไม่สะดวกเป็นอย่างมาก จึงได้มีการเคลี่อนไหวเรียกร้องขอยกฐานะเป็นอำเภอเพื่อแก้ไขปัญหาความเดือดร้อนของราษฎร จนกระทั่งใน ปี พ.ศ. 2519 จึงได้มีการประกาศพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งเป็น กิ่งอำเภอโพนทราย ต่อมาใน ปี พ.ศ. 2532 ได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะเป็น อำเภอโพนทราย เมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2532 โดยมีนายสุภาพ จันทร์ภิรมย์ เป็นสมาชิกสภาจังหวัด (สจ.) คนแรก จากอำเภอโพนทราย ในปี พ.ศ. 2533
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอโพนทรายตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอโพนทรายแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 5 ตำบล 58 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอโพนทรายประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่
เปอร์เวซ มูชาร์ราฟ

เปอร์เวซ มูชาร์ราฟ (11 สิงหาคม พ.ศ. 2486 – 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2566) อดีตประธานาธิบดีปากีสถาน และอดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมปากีสถาน และอดีตผู้บัญชาการทหารบกปากีสถาน
สุขภาพและความตาย.
เปอร์เวซ มูชาร์ราฟ เสียชีวิตในวันอาทิตย์ที่ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2566 ที่โรงพยาบาลนครดูไบ สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ เขาอายุ 79 ปี
อำเภอกันทรวิชัย

กันทรวิชัย [กัน-ทะ-ระ-วิ-ไช] เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดมหาสารคาม มีพื้นที่ใหญ่เป็นเป็นอันดับ 7 และมีประชากรมากเป็นอันดับ 6 ของจังหวัด
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอกันทรวิชัยตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
การแบ่งเขตปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอกันทรวิชัยแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 10 ตำบล 183 หมู่บ้าน
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอกันทรวิชัยประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 11 แห่ง ได้แก่
อำเภอเมืองมหาสารคาม

เมืองมหาสารคาม เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดมหาสารคาม เป็นอำเภอที่มีประชากรมากที่สุดและที่มีพื้นที่ใหญ่เป็นอันดับ 4 ของจังหวัด รองจาก อำเภอโกสุมพิสัย อำเภอบรบือ และอำเภอวาปีปทุม เป็นอำเภอศูนย์กลางทางการปกครอง การคมนาคม การศึกษา การแพทย์ อุตสาหกรรม และเศรษฐกิจของจังหวัดมหาสารคาม
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอเมืองมหาสารคามตั้งอยู่ทางตอนกลาง ค่อนไปทางทิศตะวันออกของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ประวัติ.
อำเภอเมืองมหาสารคาม ตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2443 หลังจากที่ตั้งเมือง (จังหวัด) มหาสารคามแล้ว 36 ปี ระยะเริ่มแรกมีลักษณะเป็นอำเภอแฝด คือด้านตะวันออก เรียกว่า อำเภออุทัยสารคาม ด้านตะวันตก เรียกว่า อำเภอประจิมสารคาม
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอเมืองมหาสารคามแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 14 ตำบล 185 หมู่บ้าน
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอเมืองมหาสารคามประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 15 แห่ง ได้แก่
สถานที่สำคัญ.
ศูนย์ศิลปวัฒนธรรมอีสาน.
ศูนย์ศิลปวัฒนธรรมอีสาน ตั้งอยู่ในบริเวณมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม ตำบลตลาด อำเภอเมืองมหาสารคาม จัดแสดงความเป็นมาของศิลปะอีสาน รวมถึงศิลปหัตถกรรม วรรณคดีอีสานประเภทใบลานซึ่งหาชมได้ยาก ภาพสไลด์เกี่ยวกับวัฒนธรรมและประเพณีของชาวอีสาน
บ้านหัตถกรรมบ้านหนองเขื่อนช้าง.
บ้านหนองเขื่อนช้าง ตั้งอยู่ตำบลท่าสองคอน อำเภอเมืองมหาสารคาม เป็นหมู่บ้านหัตถกรรมที่สำคัญของจังหวัด มีชื่อเสียงเรื่องการทอผ้าไหมและผ้าฝ้าย ชาวบ้านแทบทุกครัวเรือนทอผ้าเป็นสินค้าพื้นเมืองที่มีคุณภาพดีและราคาย่อมเยา ผลผลิตหัตถกรรมของบ้านหนองเขื่อนช้าง ได้แก่ ผ้าพันคอ ผ้าคลุมไหล่ เสื้อ กางเกงขาก๊วย หมอนขิด กระเป๋า ย่าม เป็นต้น 
พิพิธภัณฑ์เมืองมหาสารคามการปั้นหม้อ.
บ้านหม้อ ตำบลเขวา อำเภอเมืองมหาสารคาม มีชาวบ้านทำอาชีพปั้นหม้อดินเผา ซึ่งชาวอีสานใช้ใส่น้ำและเป็นภาชนะในการปรุงอาหาร 
แต่เดิมชาวบ้านหม้อส่วนใหญ่อพยพมาจากจังหวัดนครราชสีมา มีอาชีพปั้นหม้อเป็นหลัก (ทำนาเป็นอาชีพรอง) การปั้นหม้อดินของบ้านหม้อนี้เป็นปั้นหม้อโดยใช้ประโยชน์จากหนองน้ำใกล้หมู่บ้าน เรียกว่า "หนองเบ็น" ใช้กรรมวิธีแบบดั้งเดิมด้วยการนำดินมาขึ้นรูปปากหม้อก่อน แล้วใช้ความชำนาญของมือและเข่าหมุนวนเพื่อขดปากหม้อให้กลมโดยไม่ต้องใช้แป้นหมุน ใช้ไม้แบนตีด้านนอก อีกมือหนึ่งใช้หินดุ (ดินเผารูปโค้งมน) ดุนไว้ภายในหม้อ ตีผิวให้ได้ความหนาสม่ำเสมอจนจดก้นหม้อ ขัดผิวให้เรียบด้วยน้ำโคลนเหลว จากนั้นก็ผึ่งลม 2-3 วัน แล้วจึงนำไปเผา นอกจากหม้อดินแล้ว บ้านหม้อยังมีเครื่องปั้นดินเผาชนิดตุ่มน้ำ กาน้ำ และเตา
การคมนาคม.
การขนส่งระหว่างอำเภอและระหว่างจังหวัด มีรถโดยสารประจำทางวิ่งให้บริการหลายสาย ด้วยความที่มหาสารคามเป็นทางผ่านไปหลายจังหวัด จึงทำให้มีรถโดยสารจำนวนมาก การขนส่งภายในเมือง มีรถสองแถว รถมอเตอร์ไซค์รับจ้าง รถสามล้อ และรถแท็กซี่มิเตอร์ให้บริการ
โบสถ์น้อยกีจี

ชาเปลชิจิ  เป็นชาเปลหนึ่งในหกชาเปลที่ตั้งอยู่ภายในวัดซานตามาเรียเดลโปโปโล ที่ออกแบบโดยราฟาเอล เพื่อมอบให้แก่อากอสติโน ชิจิ นายธนาคารชาวเมืองเซียนา ผู้เป็นเพื่อนและผู้อุปถัมภ์ สร้างเสร็จสมบูรณ์โดยจานลอเรนโซ เบร์นินี หลังจากการเสียชีวิตของราฟาเอลเมื่อปี พ.ศ. 2063 ผ่านไปแล้วกว่าหนึ่งศตวรรษ โดยได้รับมอบหมายการสร้างจากฟาบิโอ ชิจิ ผู้ซึ่งกลายมาเป็นสมเด็จพระสันตะปาปาอเล็กซานเดอร์ที่ 7 ในปี พ.ศ. 2198
โดมของวิหารประดับด้วยแผ่นโมเสกเป็นภาพพระเจ้าสร้างโลกที่ออกแบบโดยราฟาเอล เป็นตัวอย่างที่หาได้ยากของผลงานโมเสกในยุคฟื้นฟูศิลปวัฒนธรรมชั้นสูง
ปุนจักตรีโกรา

ปุนจักตรีโกรา  เดิมชื่อว่า วิลเฮลมีนาโตป  ตั้งอยู่บนเกาะนิวกินี ในเขตประเทศอินโดนีเซีย มีความสูง 4,750 เมตร เป็นยอดเขาที่สูงเป็นอันดับสองในภูมิภาคโอเชียเนียและบนเกาะนิวกินี รองจากปุนจักจายา (4,880 เมตร)
ภาษาคาคัส

ภาษาคาคัสเป็นภาษากลุ่มเตอร์กิกและเป็นภาษาราชการของสาธารณรัฐคาคัสเซียในรัสเซีย ที่อยู่ทางภาคกลางตอนใต้ของไซบีเรียใช้พูดโดยชาวคาคัสที่ส่วนใหญ่อยู่ทางใต้ของสาธารณรัฐคาคัส ไซบีเรีย หรือคาคัสเซียในรัสเซีย มีชาวคาคัสที่พูดภาษานี้ราว 60,168 คน ส่วนใหญ่พูดภาษารัสเซียได้ด้วย
ภาษาคาคัสแบ่งได้เป็นหลายสำเนียงตามเผ่าย่อยต่างๆ หลักฐานการศึกษาภาษาคาคัสเริ่มเมื่อราวพุทธศตวรรษที่ 24 โดยนักภาษาศาสตร์ชาวฟินแลนด์ Matthias Castren ผู้ที่เดินทางไปในเอเชียตอนเหนือและตอนกลางระหว่าง พ.ศ. 2388 – 2392 และ Wilhelm Radloff ผู้เดินทางไปในไซบีเรียตอนใต้ระหว่าง พ.ศ. 2402 – 2413 ซึ่งทำให้ได้ข้อมูลเกี่ยวกับภาษาคาคัสจำนวนหนึ่ง 
ภาษาคาคัสมีระบบเสียงและโครงสร้างทางไวยากรณ์ที่สอดคล้องกับภาษาตระกูลเตอร์กิก โดยมีลักษณะของการเติมปัจจัย (agglutinative) และการกลมกลืนเสียงสระ (vowel harmony) เช่นเดียวกับภาษาญาติอย่างภาษาตาตาร์ หรือภาษายาคูต นอกจากนี้ยังมีการรับอิทธิพลบางประการจากภาษารัสเซียและภาษาอื่นในภูมิภาคที่มีการติดต่อกันมาเป็นเวลานาน 
แม้จำนวนผู้พูดภาษาคาคัสจะค่อนข้างน้อยเมื่อเทียบกับภาษาอื่นในรัสเซีย แต่ภาษานี้ยังคงมีบทบาทสำคัญในเชิงวัฒนธรรมและอัตลักษณ์ของชาวคาคัส ในช่วงหลังยุคโซเวียต มีความพยายามในการฟื้นฟูและอนุรักษ์ภาษาคาคัสผ่านโครงการด้านการศึกษา สื่อท้องถิ่น และวรรณกรรมพื้นบ้าน โดยภาษาคาคัสถูกนำไปใช้ในโรงเรียนบางแห่งของสาธารณรัฐคาคัสเซียในระดับประถมศึกษา และมีการตีพิมพ์หนังสือเรียน ตลอดจนบทกวีและนิทานพื้นบ้านในภาษานี้
ในปัจจุบัน ภาษาคาคัสกำลังเผชิญความท้าทายจากการกลืนกลายทางภาษา โดยเฉพาะในหมู่คนรุ่นใหม่ที่มีแนวโน้มใช้ภาษารัสเซียเป็นหลัก อย่างไรก็ตาม กลุ่มนักวิชาการ ผู้นำชุมชน และองค์กรวัฒนธรรมท้องถิ่น ยังคงร่วมมือกันส่งเสริมการใช้ภาษาคาคัสในชีวิตประจำวัน เพื่อธำรงไว้ซึ่งภาษาท้องถิ่นที่เป็นเอกลักษณ์ของชาติพันธุ์คาคัสในรัสเซีย
ระบบการเขียน.
ภาษาคาคัสที่ใช้ในการเขียนเริ่มพัฒนาหลังจากการปฏิวัติรัสเซีย พ.ศ. 2460 โดยมีพื้นฐานมาจากสำเนียงซากายและกาซา ตั้งแต่ พ.ศ. 2467 ภาษาคาคัสเขียนด้วยอักษรซีริลลิก จากนั้นเปลี่ยนมาเขียนด้วยอักษรละตินเมื่อ พ.ศ. 2472 และเปลี่ยนมาเขียนด้วยอักษรซีริลลิกอีกครั้งเมื่อ พ.ศ. 2482
ภาษาแกชฆอยี

ภาษาแกชฆอยี (قشقایی ديلى, อาจสะกดเป็น Qaşqay, Qashqayi, Kashkai, Kashkay, Qašqāʾī และ Qashqa'i หรือ Kaşkay) เป็นภาษากลุ่มเตอร์กิก ใช้พูดโดยชาวแกชฆอยีที่เป็นชนกลุ่มน้อยในจังหวัดฟอร์สตอนใต้ ประเทศอิหร่าน "Encyclopædia Iranica" ถือว่าภาษาแกชฆอยีเป็นกลุ่มสำเนียงต่างหากลำดับที่สามในกลุ่มภาษาเตอร์กิกตะวันตกเฉียงใต้ ผู้พูดภาษานี้เรียกภาษานี้ว่า ตูร์กี แม้ว่าจะมีการบันทึกจำนวนผู้พูดประมาณการหลากหลาย "เอทโนล็อก" บันทึกไว้ที่ 949,000 คนใน ค.ศ. 2015
ภาษาแกชฆอยีมีความใกล้เคียงกับภาษาอาเซอร์ไบจาน เขียนด้วยอักษรอาหรับดัดแปลงแบบเปอร์เซีย ผู้พูดส่วนใหญ่จะใช้ภาษาเปอร์เซียได้ด้วย
ภาษาคีตัน

ภาษาคีตัน (ในอักษรใหญ่ หรือ ในอักษรเล็ก, "Khitai"; #เปลี่ยนทาง , "Qìdānyǔ") เป็นภาษาที่เคยใช้พูดในหมู่ชาวคีตัน มีอักษรเป็นของตนเองคืออักษรคีตันซึ่งมีสองแบบคืออักษรเล็กกับอักษรใหญ่ อักษรใหญ่ได้อิทธิพลจากอักษรจีน ส่วนอักษรเล็กประดิษฐ์โดยเดียลา เมื่อ พ.ศ. 1468 โดยได้แรงดลใจจากอักษรอุยกูร์ ภาษาคีตันเป็นภาษากลุ่มมองโกลและเป็นภาษารูปคำติดต่อ อักษรของชาวคีตันเป็นต้นแบบของอักษรจูร์เชนของชาวจูร์เชนที่เป็นบรรพบุรุษของชาวแมนจู
การจัดอันดับ.
ภาษาคีตันดูเหมือนมีความเกี่ยวข้องกับกลุ่มภาษามองโกล; Juha Janhunen กล่าวว่า "ความคิดที่ได้รับการสนับสนุนว่าภาษาคีตันเป็นภาษาที่แตกต่างอย่างสิ้นเชิงจากภาษากลุ่มมองโกเลียที่รู้จักกันในอดีต ถ้ามุมมองนี้พิสูจน์ว่าถูกต้อง ดังนั้น ภาษาคีตันจึงควรจัดเป็นภาษาพารา-มองโกลิก"
Alexander Vovin (2017) โต้แย้งว่าภาษาคีตันมีคำยืมภาษาตระกูลเกาหลีบางคำ เนื่องจากทั้งราชวงศ์โครยอของเกาหลีและราชวงศ์เหลียวของคีตันอ้างว่าเป็นผู้สืบทอดจากอาณาจักรโคกูรยอ จึงมีความเป็นไปได้ว่าศัพท์ภาษาเกาหลีในภาษาคีตันยืมมาจากภาษาโคกูรยอ
ภาษาโบลีเนา

<ns>10</ns>
 <id>27914</id>
 <redirect title="แม่แบบ:กล่องข้อมูล ภาษา" />
 <revision>
 <id>115907</id>
 <timestamp>2006-02-24T08:29:34Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Manop</username>
 <id>513</id>
 </contributor>
 <minor />
 <origin>115907</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
ภาษาโบลีเนา (ฟิลิปีโนและ) เป็นภาษาที่ใช้พูดในเทศบาลอันดาและโบลีเนา จังหวัดปังกาซีนัน ประเทศฟิลิปปินส์ มีผู้พูดราว 50,000 คน มากเป็นอันดับสองในกลุ่มภาษาซัมบัล มีพยัญชนะ 16 เสียง สระ 5 เสียง โครงสร้างพยางค์เป็นแบบง่าย ๆ
เขาแดมอแวนด์

แดมอแวนด์  เป็นภูเขาไฟที่สูงที่สุดในประเทศอิหร่าน เอเชียตะวันตก และทวีปเอเชีย มีความสูง แดมอแวนด์เป็นสถานที่พิเศษในคติชนและเทพปกรณัมเปอร์เซีย ตั้งอยู่ใกล้ชายฝั่งทางตอนใต้ของทะเลสาบแคสเปียน ในเทศมณฑลออโมล จังหวัดมอแซนแดรอน ห่างจากกรุงเตหะรานไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ
วัฏจักรแคลเซียม

วัฏจักรแคลเซียมเป็นการหมุนเวียนของแคลเซียมในสิ่งแวดล้อม แคลเซียมเป็นธาตุที่มีความสำคัญต่อการทำงานของเอนไซม์หลายชนิดและเป็นองค์ประกอบที่สำคัญของผนังเซลล์ของแบคทีเรีย การตกตะกอนและการละลายในรูป CaCO3 และ Ca[HCO3]2 มีความสำคัญอย่างมากในสิ่งแวดล้อม การตกตะกอนของ CO32- เกี่ยวข้องกับการสร้างโครงสร้างภายนอกของจุลินทรีย์และสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลัง ส่วนสัตว์มีกระดูกสันหลังจะสะสม CO32- ในกระดูกและฟัน 
Ca[HCO3]2ละลายน้ำได้ดีกว่าCaCO3 สมดุลระหว่าง CO32- และ HCO3- ควบคุมโดยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ที่ละลายน้ำในรูป H2CO3 การเพิ่มไฮโดรเจนอิออนทำให้การละลายของ CO32- ดีขึ้น ส่วนสภาวะที่เป็นกลางหรือเบส จะทำให้ CO32- ตกตะกอนได้ดีขึ้น โดยในสภาวะที่เป็นเบสนี้จะมี Ca2+มาก CO32- จึงตกตะกอนในรูป CaCO3 กระบวนการที่มีผลต่อการตกตะกอนของ CaCO3 โดยสิ่งมีชีวิตคือกระบวนการสังเคราะห์ด้วยแสง ซึ่งโดยทั่วไปในน้ำทะเล Ca2+จะอยู่ในรูปของ Ca[HCO3]2 ที่สมดุลกับก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์
เมื่อก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ถูกใช้ไปในการสังเคราะห์ด้วยแสง ทำให้ Ca[HCO3]2 ถูกเปลี่ยนเป็น CaCO3 มากขึ้น กลไกนี้มีความสำคัญมากในแนวปะการัง แม้ว่าในน้ำทะเลจะมี Mg2+ อยู่มากและมีพฤติกรรมคล้าย Ca2+แต่เนื่องจาก MgCO3 ละลายน้ำได้ดีกว่า CaCO3 Ca2+ จึงถูกนำไปใช้ในโครงสร้างของสิ่งมีชีวิตมากกว่า