pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
แบดเทสต์ (ภาพยนตร์)

แบดเทสต์  เป็นภาพยนตร์จากประเทศนิวซีแลนด์ ผลงานการกำกับโดยปีเตอร์ แจ็กสัน ออกฉายเป็นทางการครั้งแรก ในเดือน ธันวาคม ปี ค.ศ. 1987 ในประเทศนิวซีแลนด์
โครงเรื่อง.
เมื่อมีมนุษย์ต่างดาวแฝงตัวมาในร่างมนุษย์ หวังเพื่อที่จะเอาเนื้อมนุษย์ขายส่งออกต่างดาว เราจะกำจัดมันยังไงกันดี..!! กินมันก่อนดีมั้ย..??
เทศบาลตำบลโพธิ์พระยา

เทศบาลตำบลโพธิ์พระยา เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นประเภทเทศบาลตำบล ตั้งอยู่ตอนเหนือของอำเภอเมืองสุพรรณบุรี จังหวัดสุพรรณบุรี มีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่หมู่ที่ 1, 3, 6 และ 7 ของตำบลโพธิ์พระยา อำเภอเมืองสุพรรณบุรี เดิมมีฐานะเป็นสุขาภิบาลโพธิ์พระยาซึ่งได้รับการจัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2507 แล้วได้รับการจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลใน พ.ศ. 2542
ดาราจักรชนิดดาวกระจาย

ดาราจักรชนิดดาวกระจาย  คือดาราจักรที่อยู่ในกระบวนการก่อเกิดดาวฤกษ์ใหม่ในอัตราสูงเป็นพิเศษ เมื่อเปรียบเทียบกับอัตราการก่อเกิดดาวฤกษ์ใหม่ที่พบในดาราจักรทั่วไป บ่อยครั้งที่มักตรวจพบดาราจักรที่ก่อเกิดดาวฤกษ์ใหม่อย่างมหาศาลภายหลังการปะทะกันระหว่างดาราจักรสองแห่ง อัตราการเกิดดาวฤกษ์นี้มีมากขนาดที่ว่า หากคงอัตราเดิมต่อไป แก๊สที่มีอยู่ในดาราจักรจะถูกใช้หมดไปในเวลาอันสั้นกว่าอายุเฉลี่ยของดาราจักรอย่างมาก เหตุนี้การเกิดปฏิกิริยาดาวกระจายจำนวนมากจึงเป็นภาวะชั่วคราวเท่านั้น ดาราจักรชนิดดาวกระจายที่มีชื่อเสียงได้แก่ ดาราจักร M82 ดาราจักร NGC 4038/NGC 4039 (ดาราจักรแอนเทนนา) และดาราจักร IC 10 เป็นต้น
หน่วยอนุพัทธ์เอสไอ

หน่วยอนุพัทธ์เอสไอ  คือหน่วยที่เกิดจากการรวมกันของหน่วยฐานเอสไอโดยการคูณหรือหาร เพื่อใช้ในเรื่องการวัดและการแสดงปริมาณต่างๆ ซึ่งหน่วยอนุพันธ์สามารถมีได้มากมายไม่จำกัด เนื่องจากปริมาณต่างๆในโลกนี้ที่คนเราอยากรู้ก็ไม่สามารถจำกัดได้ เพียงแต่เลือกหน่วยพื้นฐานมาประกอบเข้าด้วยกันให้ถูกต้อง
หน่วยประกอบของหน่วยเอสไอ.
ก่อนหน้าปีพ.ศ. 2538 ระบบหน่วยวัดระหว่างประเทศเคยจัดหน่วยเรเดียนและสเตอเรเดียน ไว้เป็นหน่วยประกอบของหน่วยเอสไอ  แต่ได้ถูกยกเลิกไปภายหลังและถูกรวมเข้ากับหน่วยอนุพัทธ์เป็นหน่วยที่ไม่มีไดเมนชัน ซึ่งเมื่อลดรูปอย่างต่ำดูแล้วพบว่าไม่มีหน่วยฐานมาเกี่ยวข้อง
หน่วยอนุพันธ์ที่มีชื่อเฉพาะ.
หน่วยฐานสามารถรวมกันเป็นหน่วยอนุพัทธ์ได้เพื่อใช้วัดและการแสดงปริมาณอื่นๆ นอกเหนือจากปริมาณฐาน นอกจากหน่วยเรเดียนและสตีเรเดียนแล้ว ยังมีหน่วยอื่นๆ ที่มีชื่อหน่วยเฉพาะซึ่งส่วนมากเกิดจากนักวิทยาศาสตร์ที่ค้นพบ
สำหรับหน่วยอื่นๆ เช่นลิตร ไม่ใช่หน่วยเอสไอโดยตรง แต่เป็นหน่วยที่ยอมรับให้ใช้กับระบบเอสไอ
พระภรตมุนี

พระภรตมุนี (อักษรเทวนาครี: भरत मुनि) เป็นมหาฤๅษี (มหรรษี) ที่กล่าวถึงว่าเป็นผู้แต่งตำรา"นาฏยศาสตร์" ผลงานนี้ครอบคลุมถึงละครและการแสดงแบบอินเดียโบราณ โดยเฉพาะละครอินเดียคลาสสิก ภรตมุนีถือเป็นบิดาแห่งรูปศิลปะอินเดีย มีบันทึกว่าตำรานี้เขียนขึ้นในช่วง 200 ปีก่อนคริสต์ศักราชถึง ค.ศ. 200 แต่การประมาณไกลสุดอยู่ที่ 500 ปีก่อนคริสต์ศักราชถึง ค.ศ. 500
ผู้แต่งตำราฟ้อนรำมีชีวิตในช่วงศตวรรษที่ 4 - ศตวรรษที่ 2 ก่อนคริสตกาล เป็นครูนาฏศิลปะผู้รวบรวมท่ารำ (กรณะ) ของพระศิวะ ทั้ง 108 ท่า พระภรตมุนีผู้รจนาคัมภีร์นาฏยศาสตร์ เป็นประโยชน์แก่การศึกษาการฟ้อนรำในอินเดียและประเทศต่าง ๆ ในภาคพื้นเอเชียอาคเนย์
กลุ่มท้องถิ่น

กลุ่มท้องถิ่น  เป็นกลุ่มของดาราจักรซึ่งมีดาราจักรทางช้างเผือกของเราเป็นสมาชิกอยู่ ประกอบด้วยดาราจักรมากกว่า 54 แห่ง มีจุดศูนย์กลางแรงโน้มถ่วงอยู่ระหว่างทางช้างเผือกกับดาราจักรแอนโดรเมดา กลุ่มท้องถิ่นกินเนื้อที่เส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 10 ล้านปีแสง และมีรูปร่างเหมือนดัมเบลล์ ประมาณการว่ากลุ่มท้องถิ่นมีมวลรวมประมาณ (1.29 ± 0.14) #เปลี่ยนทาง เท่าของมวลดวงอาทิตย์ และเป็นสมาชิกหนึ่งอยู่ใน กลุ่มกระจุกดาราจักรหญิงสาว (หรือเรียกว่าเป็น กลุ่มกระจุกดาราจักรท้องถิ่น) ด้วย
สมาชิกที่มีมวลมากที่สุดสองแห่งในกลุ่มท้องถิ่น คือ ดาราจักรทางช้างเผือก และ ดาราจักรแอนโดรเมดา ดาราจักรชนิดก้นหอยมีคานทั้งสองแห่งนี้มีดาราจักรบริวารโคจรอยู่โดยรอบเป็นระบบดาราจักร ดังนี้
ส่วนดาราจักรสามเหลี่ยม ซึ่งเป็นดาราจักรที่ใหญ่เป็นอันดับสาม และเป็นดาราจักรชนิดก้นหอยปกติเพียงแห่งเดียวในกลุ่มดาราจักรท้องถิ่น อาจเป็นดาราจักรคู่กับดาราจักรแอนโดรเมดา หรืออาจไม่ใช่ก็ได้ แต่อย่างน้อยมีความเป็นไปได้ว่า มันมีดาราจักรกลุ่มดาวปลาเป็นดาราจักรบริวาร นอกจากนี้ยังมีดาราจักรสมาชิกอื่น ๆ ของกลุ่มดาราจักรท้องถิ่นอีก ที่ถูกดึงดูดอยู่กับดาราจักรขนาดใหญ่ทั้งสามดังกล่าวข้างต้น ได้แก่ ดาราจักร IC1613 ดาราจักรแคระกลุ่มดาวนกฟีนิกซ์ ดาราจักรกลุ่มดาวสิงโต A ดาราจักรแคระกลุ่มดาวนกทูแคน ดาราจักรแคระกลุ่มดาวซีตัส ดาราจักรแคระไร้รูปร่างกลุ่มดาวม้าบิน ดาราจักร WLM ดาราจักรแคระกลุ่มดาวหม้อน้ำ ดาราจักรแคระไร้รูปร่างกลุ่มดาวคนยิงธนู
การแก้ปัญหายิวครั้งสุดท้าย

การแก้ปัญหาชาวยิวครั้งสุดท้าย หรือ มาตรการสุดท้าย  เป็นแผนนาซีสำหรับการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์หรือการกำจัดชาวยิวในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง "มาตรการสุดท้ายของปัญหาชาวยิว" เป็นชื่อรหัสนามอย่างเป็นทางสำหรับการสังหารชาวยิวทั้งหมดในการบรรลุถึง ซึ่งไม่ได้จำกัดอยู่ที่ทวีปยุโรป นโยบายนี้เป็นการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์โดยเจตนาและอย่างเป็นระบบ ได้มีการเริ่มต้นไปทั่วทั้งดินแดนยุโรปที่ถูกยึดครองโดยเยอรมันเป็นการกำหนดในขั้นตอนและข้อตกลงทางภูมิศาสตร์-การเมืองโดยผู้นำนาซีในเดือนมกราคม ค.ศ. 1942 ที่การประชุมที่วันเซที่ถูกจัดขึ้นใกล้กับกรุงเบอร์ลิน และถึงจุดสูงสุดของฮอโลคอสต์ ซึ่งได้แสดงให้เห็นถึงการสังหารชาวยิวเชื้อสายโปล 90% และสองในสามของประชากรชาวยิวในยุโรป
ลักษณะและระยะเวลาของการตัดสินใจที่นำไปสู่มาตรการสุดท้ายเป็นประเด็นที่ได้รับการศึกษาวิจัยและถกเถียงกันอย่างเข้มข้นของฮอโลคอสต์ โครงการที่ได้ถูกพัฒนาขึ้นในช่วง 25 เดือนแรกของสงครามที่นำไปสู่ความพยายาม "การสังหารครั้งสุดท้ายต่อชาวยิวในอำนาจของเยอรมัน" นักประวัติศาสตร์ส่วนใหญ่ได้เห็นด้วย นักเขียน Christopher Browning ว่ามาตรการสุดท้ายไม่สามารถนำมาประกอบกับการตัดสินใจครั้งเดียวที่ทำขึ้นในช่วงเวลาใดเวลาหนึ่ง "เป็นที่ยอมรับกันโดยทั่วไปว่ากระบวนการตัดสินใจเป็นเวลานานและเพิ่มขึ้น" ในปี ค.ศ. 1940 หลังฝรั่งเศสถูกยึดครอง อาด็อล์ฟ ไอช์มันได้คิดค้นแผนมาดากัสการ์เพื่อโยกย้ายประชากรชาวยิวในยุโรปไปยังอาณานิคมฝรั่งเศส แต่แผนดังกล่าวถูกละเลยด้วยเหตุผลทางด้านโลจิสติกส์ ส่วนใหญ่มาจากการปิดล้อมทางทะเล<ref name="CRB/Path"></ref> นอกจากนี้ยังได้มีแผนเบื้องต้นเพื่อเนรเทศชาวยิวไปยังปาเลสไตน์และไซบีเรีย ในปี ค.ศ. 1941 นักเขียน Raul Hilberg ในช่วงแรกของการสังหารหมู่ หน่วยสังหารเคลื่อนที่ได้เริ่มแสวงหาเหยื่อข้ามดินแดนตะวันออกที่ถูกยึดครอง ในขั้นตอนที่สอง ได้เริ่มต้นไปทั่วทั้งดินแดนยุโรปที่ถูกยึดครองโดยเยอรมัน เหยื่อชาวยิวที่ถูกรวบรวมจะถูกส่งโดยรถไฟมรณะเพื่อไปยังค่ายมรณะที่ถูกสร้างขึ้น เพื่อบรรลุวัตถุประสงค์อย่างเป็นระบบของมาตรการสุดท้าย
ดยุกแห่งยอร์ก

ดยุกแห่งยอร์ก  เป็นบรรดาศักดิ์ชั้นดยุก ที่มีมาตั้งแต่รัชสมัยพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 3 แห่งอังกฤษ โดยมักจะพระราชทานให้กับพระราชโอรสพระองค์รอง โดยมีศักดิ์เทียบเท่ากับบรรดาศักดิ์ "ดยุกแห่งอัลบานี"ในระบบบรรดาศักดิ์ของสก็อตแลนด์ ดยุกแห่งยอร์กพระองค์แรกคือเจ้าชายเอ็ดมันด์แห่งแลงลีย์ และพระองค์ปัจจุบันคือเจ้าชายแอนดรูว์ ในประวัติศาสตร์อังกฤษได้มีการพระราชทานบรรดาศักดิ์นี้ทั้งหมด 11 สมัย โดย 5 สมัยในฐานะ "ดยุกแห่งยอร์ก" ก่อนพระราชบัญญัติสหภาพ ค.ศ. 1800, 3 สมัยในฐานะ "ดยุกแห่งยอร์กและอัลบานี" ในบรรดาศักดิ์ของบริเตนใหญ่ และอีก 3 สมัยในฐานะ "ดยุกแห่งยอร์ก" ในบรรดาศักดิ์ของสหราชอาณาจักร
ตั้งแต่ปีพ.ศ. 2004 เมื่อทายาทของเอ็ดมันด์แห่งแลงลีย์ ดยุกที่ 1 แห่งยอร์กได้ขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 4 แห่งอังกฤษ ผู้ถือบรรดาศักดิ์นี้อีกสิบคนต่อมาไม่สามารถสืบทอดบรรดาศักดิ์นี้แก่ทายาทเลย โดยมักจะสิ้นพระชนม์โดยไร้ทายาทชาย หรือไม่ก็กลายเป็นพระมหากษัตริย์เสียเอง
เสียชีวิตในการปฏิบัติหน้าที่

เสียชีวิตในการปฏิบัติหน้าที่ (หรือ KIA หรือ K. I. A) เป็นการจัดระดับของความสูญเสียระหว่างการรบ หมายความว่า เป็นการตายที่เกิดขึ้นจากน้ำมือของฝ่ายศัตรู หรือโดย "การยิงพวกเดียวกัน (Friendly fire)" ระหว่างการรบ แต่การตายในการรบไม่จำเป็นต้องเกิดจากการเสียชีวิตด้วยอาวุธ เพียงแต่เป็นการกระทำของฝ่ายศัตรู การตายในการรบไม่รวมถึงสาเหตุอย่างเช่น อุบัติเหตุการขับรถ หรือการก่อการร้าย เป็นต้น การตายในการรบสามารถใช้ได้กับทั้งทหารบกในแนวหน้า ทหารเรือ ทหารอากาศ รวมไปถึงทหารกองหนุนด้วย
นอกจากนั้น การจัดระดับดังกล่าวยังหมายถึง เสียชีวิตจากอาการบาดเจ็บ  อันหมายถึงผู้ที่รอดชีวิตไปจนถึงสถานรักษาพยาบาล แต่ว่านักประวัติศาสตร์และนักการทหารใช้คำย่อแตกต่างกัน
ยุทธเลิศ สิปปภาค

ยุทธเลิศ สิปปภาค (เกิด 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2509) ชื่อเล่น ต้อม เป็นผู้เขียนบทภาพยนตร์และผู้กำกับภาพยนตร์ชาวไทย เป็นที่รู้จักจากการกำกับภาพยนตร์ "มือปืน/โลก/พระ/จัน" (2544) และ "บุปผาราตรี" (2546) 
ประวัติ.
ยุทธเลิศเกิดเมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2509 ที่จังหวัดเลย ประเทศไทย จบการศึกษาระดับปริญญาตรี จากภาควิชาออกแบบตกแต่งภายใน คณะมัณฑนศิลป์ มหาวิทยาลัยศิลปากร หลังจบการศึกษาได้ร่วมกับเพื่อนเปิดบริษัทออกเแบบตกแต่งภายใน ชื่อ Zone Design หลังจากทำงานออกแบบได้หนึ่งปีจึงตัดสินใจไปเรียนศิลปะต่อที่ The Art Students League of New York ก่อนจะกลับมากำกับภาพยนตร์ที่เมืองไทยอย่างต่อเนื่อง
ยุทธเลิศสมรสกับเลิศรินิญฒ์ ศรีสุคนธ์ หรือเนาวรัตน์ สิปปภาค ชื่อเล่นว่า ตู๋ มีลูกสาวชื่อไอรดา ชื่อเล่นว่า ตีตี้ และมีบุตรชายสองคน คนแรกชื่อคเตชิณ สิปปภาค ชื่อเล่น ตังเต ที่เสียชีวิตขณะมีอายุได้เพียงสี่วันเนื่องจากสายสะดือพับทำให้ออกซิเจนไม่เพียงพอ บางแห่งว่าระบบหายใจผิดปกติตั้งแต่กำเนิด และคนสุดท้ายชื่อเล่นว่าแตงแตง
22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2564 รักชนก ศรีนอก ผู้มีชื่อเสียงในโลกออนไลน์ และนักเคลื่อนไหวทางการเมือง แจ้งความกับสถานีตำรวจนครบาลปากคลองสาน ว่ายุทธเลิศทำร้ายร่างกายเธอ ระหว่างกิจกรรมเอ็กซ์คลูซีฟมีตติ้งกับผู้จัดรายการ "ส่องทวีตยามเช้า" ด้านยุทธเลิศกล่าวว่าหากมีหมายเรียกก็ยินดีไปพบเจ้าพนักงานสอบสวน และยืนยันว่าเหตุดังกล่าวเป็นการทะเลาะวิวาท ไม่ใช่การทำร้ายร่างกาย
จุดยืนทางการเมือง.
ยุทธเลิศเป็นผู้สนับสนุนการประท้วงในประเทศไทย พ.ศ. 2563–2564 และประกาศสร้างภาพยนตร์ประชาธิปไตย 1410 แต่ภายหลังยุทธเลิศได้เปลี่ยนเนื้อหาภาพยนตร์ไปเป็นการแฉเบื้องหลังการชุมนุมแทน
ซิดนีย์ พอลแลค

ซิดนีย์ พอลแลค (1 กรกฎาคม พ.ศ. 2477 - 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2551) เป็นผู้กำกับภาพยนตร์ ผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ และนักแสดงชาวอเมริกัน มีผลงานกำกับภาพยนตร์มากกว่า 21 เรื่อง และผลงานแสดงภาพยนตร์มากกว่า 30 เรื่อง มีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักจากผลงานกำกับภาพยนตร์ "Out of Africa" (1985), "Tootsie" (1982), "Three Days of the Condor" (1975), "The Yakuza" (1975), "The Way We Were" และ "Jeremiah Johnson" (1972) และผลงานกำกับในยุคหลัง เช่น "The Interpreter" (2005), "Sabrina" (1995), "The Firm" (1993) และ "Havana" (1990) 
ซิดนีย์ พอลแลค เสียชีวิตอย่างสงบท่ามกลางครอบครัว เมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 ด้วยโรคมะเร็ง ที่บ้านในรัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา เขาตรวจพบว่าป่วยเป็นมะเร็ง 9 เดือนก่อนจะเสียชีวิต
เรื่องของจัน ดารา

เรื่องของจัน ดารา เป็นนวนิยายเชิงสังวาส บทประพันธ์ของ อุษณา เพลิงธรรม (ประมูล อุณหธูป) ตีพิมพ์เป็นตอนๆ ลงในนิตยสารสยามรัฐสัปดาหวิจารณ์ ตั้งแต่ พ.ศ. 2507 ถึง พ.ศ. 2509 ตีพิมพ์ฉบับรวมเล่มครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2509 โดยสำนักพิมพ์ประพันธ์สาส์น 
เนื้อเรื่อง.
เรื่องของจัน ดารา มีเนื้อหาแนวนาฏกรรมเชิงกามวิสัย เป็นบันทึกชีวิตของจัน ดารา ซึ่งจันเขียนขึ้นเองตามคำแนะนำของแพทย์ผู้รักษาอาการเสื่อมสมรรถภาพทางเพศก่อนวัยอันควรของเขา ผ่านมุมมองของเขาที่เห็นว่าคนรอบข้างล้วนมีพฤติกรรมและจิตใจจ่อมจมอยู่ในกาม ทั้งที่ตัวเขาเองก็เป็นเช่นกัน เนื้อเรื่องยังแสดงถึงอคติหลายรูปแบบ ทั้งที่เป็นความรักฉันญาติมิตร ความรักใคร่ฉันชู้สาว ความเกลียดและกลัว ซึ่งอุษณา เพลิงธรรม เขียนไว้ในคำนำว่า "ขอบอกกล่าวไว้เสียด้วยว่า เป็นเรื่องอ่านเล่นซึ่งไม่ใช่ของสำหรับเด็ก และเป็นของแสลงอย่างยิ่งสำหรับบุคคลประเภทมือถือสากปากถือศีล"
การดัดแปลงเป็นภาพยนตร์.
เรื่องของจัน ดารา ได้รับการนำมาสร้างเป็นภาพยนตร์ 4 ครั้ง มีรายละเอียดดังนี้
ฐานข้อมูลภาพยนตร์ไทย

ฐานข้อมูลภาพยนตร์ไทย  เป็นฐานข้อมูลออนไลน์รวบรวมเกี่ยวกับเรื่องราวของ นักแสดง ผู้กำกับ และบุคคลที่เกี่ยวข้องในวงการภาพยนตร์ไทย เป็นส่วนหนึ่งของมูลนิธิหนังไทย และเว็บไซต์ thaifilm.com
เว็บไซต์ฐานข้อมูลภาพยนตร์ไทย เริ่มเปิดใช้งานตั้งแต่ปี พ.ศ. 2548 และเข้าใช้งานไม่ได้ตั้งแต่ประมาณกลางปี พ.ศ. 2549 และกลับมาใช้งานได้อีกครั้งตั้งแต่เดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2551 และปัจจุบันไม่สามารถเข้าถึงได้อีกครั้ง
อินทรัตน์ ยอดบางเตย

พลตรี อินทรัตน์ ยอดบางเตย (เกิด 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2488) เป็นนักการเมืองและนายทหารชาวไทย นายกกิตติมศักดิ์ สมาคมกีฬายกน้ำหนักสมัครเล่นแห่งประเทศไทย อดีตสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ที่ปรึกษารัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ อดีตสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดเชียงใหม่ อดีตรองหัวหน้าพรรคมัชฌิมาธิปไตย อดีตผู้ทรงคุณวุฒิ กองบัญชาการทหารสูงสุด และเคยเป็นที่ปรึกษารัฐมนตรีว่าการกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม (อนงค์วรรณ เทพสุทิน)
ประวัติ.
ชีวิตส่วนตัว.
อินทรัตน์ เกิดเมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2488 ที่ ตำบลช้างม่อย อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ บิดาเป็นพลตำรวจอาสา มารดาเป็นแม่ค้าขายหมูในตลาดวโรรส ชีวิตในวัยเด็กเริ่มต้นต่อสู้กับชีวิตด้วยตนเอง จากการขายของตามตลาดต่าง ๆ เมื่อวัยเยาว์ และขายหนังสือพิมพ์แผ่นดินไทยให้กับไกรสร ตันติพงศ์ อดีตรัฐมนตรี
อินทรัตน์ สมรสกับบุษบา ยอดบางเตย อดีตนายกเทศมนตรีนครเชียงใหม่
การศึกษา.
ก่อนรับราชการ.
ลำดับการการศึกษา ดังนี้
อินทรัตน์ สำเร็จชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 เมื่ออายุ 14 ปี รุ่นเดียวกันกับธารินทร์ นิมมานเหมินทร์ อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง 
ระหว่างศึกษาในโรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า อินทรัตน์ ได้จบหลักสูตรทหาร ดังนี้
หลังจากจบการศึกษาได้เข้ารับราชการทหารในสายงานนายทหารยุทธการ และศึกษาต่อโรงเรียนเสนาธิการทหารบก จนได้ฉายาว่า "เสธ.ม่อย" ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเล่นของตัวเป็น "ยอด"
หลังรับราชการ.
ลำดับการการศึกษา ดังนี้
การทำงาน.
ราชการทหาร.
อินทรัตน์ ได้ดำรงตำแหน่งสำคัญ ๆ เช่น ผู้ช่วยเจ้ากรมสรรพกำลังกลาโหม, ผู้อำนวยการสำนักงานพัฒนาภาค 3 หน่วยบัญชาการทหารพัฒนา และผู้ทรงคุณวุฒิ กองบัญชาการทหารสูงสุด 
อินทรัตน์ ผ่านสงคราม 2 สมรภูมิ คือ สงครามเวียดนาม และสงครามกลางเมืองลาว โดยดำรงตำแหน่งนี้
การเมือง.
หลังจากลาออกจากราชการทหาร อินทรัตน์ มาได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดเชียงใหม่ ต่อมาได้เข้าร่วมจัดตั้งพรรคการเมือง และดำรงตำแหน่งรองหัวหน้าพรรคมัชฌิมาธิปไตย จากนั้งได้ลงสมัครรับเลือกตั้ง สส.จังหวัดเชียงใหม่ เขต 4 คู่กับอำนวย ยศสุข แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง โดยแพ้ให้กับสุรพล เกียรติไชยากร จากพรรคพลังประชาชน และนรพล ตันติมนตรี จากพรรคเพื่อแผ่นดิน
อินทรัตน์ ถูกตัดสิทธิ์ทางการเมืองเป็นเวลา 5 ปี ตั้งแต่วันที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2551 ถูกตัดสิทธิทางการเมืองเป็นระยะเวลาทั้งหมด 5 ปี เนื่องจากการยุบพรรคมัชฌิมาธิปไตย
ในปี พ.ศ. 2557 อินทรัตน์ ได้รับแต่งตั้งเป็นที่ปรึกษารัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ (ปีติพงศ์ พึ่งบุญ ณ อยุธยา) ในรัฐบาล พลเอกประยุทธ์ จันทร์โอชา
การกีฬา.
อินทรัตน์ ได้รับคัดเลือกจากมูลนิธิศิษย์เก่าโรงเรียนเตรียมทหาร (AFAPS Alumni Foundation) ให้ได้รับ "รางวัลเกียรติยศจักรดาว ประจำปี 2547" ในสาขาการเมือง และการพัฒนากีฬา
อินทรัตน์ ดำรงตำแหน่ง รองประธานสหพันธ์ยกน้ำหนักนานาชาติรองประธานสหพันธ์ยกน้ำหนักแห่งเอเชีย และประธานคณะกรรมาธิการพัฒนากีฬายกน้ำหนักสมาคมยกน้ำหนักสมัครเล่นแห่งประเทศไทย ได้รับความไว้วางใจ เลือกตั้งให้เ ป็น นายกสมาคมยกน้ำหนักสมัครเล่นแห่งประเทศไทย ต่อเนื่องมา 2 สมัยติดต่อกัน (ช่วงปี 2543 - 2547)
ปัจจุบันอินทรัตน์ ดำรงตำแหน่งทางด้านกีฬา คือ
พรหมพร ยูวะเวส

พรหมพร ยูวะเวส เกิดเมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2514 เป็นผู้ประกาศข่าว, นางแบบ และพิธีกรรายการโทรทัศน์ชาวไทย เป็นบุตรสาวคนกลางของคุณแม่สุภาพ ยูวะเวส นักธุรกิจ
ธงชาติบัลแกเรีย

ธงชาติบัลแกเรีย ("zname na Balgariya") มีลักษณะเป็นธงสามสีรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า ภายในแบ่งตามแนวนอนเป็น 3 แถบ แต่ละแถบมีความกว้างเท่ากันและเป็นแถบสีขาว สีเขียว และสีแดง เรียงตามลำดับจากบนลงล่าง ธงดังกล่าวถือกำเนิดขึ้นครั้งแรกเมื่อบัลแกเรียได้ประกาศเอกราชในปี พ.ศ. 2422 หลังสิ้นสุดสงครามรัสเซีย-ตุรกี ธงดังกล่าวนี้ได้มีการบรรจุภาพตราแผ่นดินไว้ด้วยในหลายสมัย โดยเฉพาะอย่างยิ่งในสมัยที่ประเทศนี้ใช้ชื่อว่าสาธารณรัฐประชาชนบัลแกเรีย ธงแบบปัจจุบันนี้เริ่มใช้มาตั้งแต่ พ.ศ. 2534 และได้รับการรับรองว่าเป็นธงชาติตามกฎหมายเมื่อ พ.ศ. 2542
ประวัติ.
หลังสิ้นสุดสงครามรัสเซีย-ตุรกี พ.ศ. 2420-2421 แล้ว บัลแกเรียได้ประกาศจากเอกราชจักรวรรดิออตโตมัน เมื่อ พ.ศ. 2422 และกำหนดธงชาติของตนเองขึ้น มีลักษณะตามที่กำหนดไว้ในรัฐธรรมนูญทาร์นาโว อันเป็นรัฐธรรมนูญฉบับแรกสุดของบัลแกเรีย ดังนี้
ในสมัยต่อมาเมื่อประเทศบัลแกเรียปกครองด้วยลัทธิคอมมิวนิสต์ ได้มีการเพิ่มเครื่องหมายตราแผ่นดินในเวลานั้นไว้ที่ส่วนมุมบนด้านคันธงในพื้นสีขาว ลักษณะเป็นสิงโตยืนสองขาหันหน้าเข้าเสาภายใต้ดาวแดงห้าแฉกอยู่ในช่อรวงข้าว ใต้รูปดังกล่าวมีแพรแถบบรรจุเลขปี ค.ศ. 681 อันเป็นปีสถาปนารัฐบัลแกเรียขึ้นครั้งแรก และปี ค.ศ. 1944 อันเป็นปีที่พรรคคอมมิวนิสต์บัลแกเรียได้ปกครองประเทศ รูปดังกล่าวนี้ถูกยกเลิกไปเมื่อประเทศได้เปลี่ยนแปลงการปกครองเป็นระบอบประชาธิปไตยใน พ.ศ. 2533
รัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐบัลแกเรีย ค.ศ. 1991 ได้ระบุลักษณะของธงชาติบัลแกเรียซึ่งใช้อยู่ในปัจจุบันไว้ว่า
ส่วนในกฎหมายว่าด้วยตราแผ่นดินและธงชาติแห่งสาธารณรัฐบัลแกเรีย ซึ่งประกาศบังคับใช้เมื่อวันที่ 24 เมษายน พ.ศ. 2541 ได้บรรยายความเกี่ยวกับธงชาติไว้ว่า
มาตรฐานของสีธง.
ตามที่คณะกรรมการกำหนดมาตรฐานและมาตรวิทยา กำหนดให้มีสีต่อไปนี้สำหรับใช้ในธงชาติ
ธงทหาร
ธงชาติ
ธงกองทัพ
ธงนาวี
ธงฉาน
มีลารอดีนอ

เพลงชาติบัลแกเรียในปัจจุบันมีชื่อว่า เพลง "มีลารอดีนอ"  ประพันธ์เนื้อร้องและทำนองโดยสแวตัน ราดอสลาวอฟ (Tsvetan Radoslavov) ขณะที่เขาเดินทางไปร่วมรบในสงครามเซิร์บ-บัลแกเรียใน ค.ศ. 1885 และนำไปใช้ใน ค.ศ. 1964 เนื้อร้องนั้นมีการเปลี่ยนแปลงหลายครั้ง ครั้งหลังสุดคือเมื่อ ค.ศ. 1990 ต่อมาในวันที่ 12 กรกฎาคม ค.ศ. 1991 มีการย่อเพลงชาติเหลือเพียงบทแรกกับช่วงประสานเสียง
ในช่วง ค.ศ. 1886 ถึง 1947 เพลงชาติบัลแกเรียคือ"ชูมีมาริตซา"; ใน ค.ศ. 1951 ถึง 1964 คือ"บัลการิโย มิลา" ในช่วงสั้น ๆ ระหว่างสองเพลงนี้ คือเพลงมาร์ช "แรปูบลีกอนาชา ซดราแวย์!"
ประวัติ.
ประพันธ์.
เพลงชาตินี้ประพันธ์ขึ้นโดยสแวตัน ราดอสลาวอฟ นักประพันธ์ที่แต่งขึ้นหลังเข้าร่วมสงครามเซิร์บ-บัลแกเรียใน ค.ศ. 1885 เขาได้แรงบันดาลใจจากบทกวีของตนเองขณะมองเห็นเหล่านักเรียนชาวเซิร์บร้องเพลงปลุกใจของตนเองขณะเดินทางกลับบ้าน เพลงนี้ได้รับการตีพิมพ์ครั้งแรกในส่วนที่ 1 ของ "Music Textbook" โดย K. Mahan เมื่อ ค.ศ. 1895
บทร้อง.
สมัยใหม่.
เพลงชาติทางการในปัจจุบันมีเพียงบทแรกกับบทประสานเสียง ในช่วงสมัยคอมมิวนิสต์ มีการเพิ่ม 2 บท (II และ III) ไว้อ้างถึงมอสโก (ภายใต้คำสั่งโดยตรงของตอดอร์ จีฟกอฟ) และพรรคคอมมิวนิสต์บัลแกเรีย เช่นเดียวกันกับเหล่านักรบที่ล้มตายในการต่อสู้เพื่อชาติบัลแกเรียมานานนับปี หลังการเปลี่ยนแปลงใน ค.ศ. 1989 เนื้อร้องส่วนนี้ถูกนำออกไป และห้ามไม่ให้ร้องในส่วนนี้
*ในสมัยการปกครองระบอบคอมมิวนิสต์ ได้มีการเพิ่มบทร้องต่อท้ายบทร้องเดิมอีก 2 บท ซึ่งอ้างอิงถึงพรรคคอมมิวนิสต์บัลแกเรีย (ภายใต้ชี้นำโดยตรงของสหภาพโซเวียต) และเหล่านักรบที่ล้มตายในการต่อสู้เพื่อชาติบัลแกเรียมานานนับปี หลังการเปลี่ยนแปลงการปกครองในปี ค.ศ. 1989 บทร้องดังกล่าวจึงถูกยกออกไปจากเพลงชาติ
ฉบับเพิ่มเติม.
บทร้องฉบับเพิ่มเติม ประพันธ์โดยโดบรี ฮรีสตรอฟ ตีพิมพ์ในวารสาร "Rodina" ตีพิมพ์โดย สมาคมวัฒนธรรมมิตรภาพบัลแกเรีย-โมฮัมมีเดียน ในเมืองสโมลยัน
โรงพยาบาลรามาธิบดี

โรงพยาบาลรามาธิบดี เป็นหน่วยงานหนึ่งในระดับภาควิชาของคณะแพทยศาสตร์โรงพยาบาลรามาธิบดี มหาวิทยาลัยมหิดล สังกัดกระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม และเป็นสถานพยาบาลแห่งหนึ่งของรัฐ ตั้งอยู่เลขที่ 270 ถนนพระรามที่ 6 แขวงทุ่งพญาไท เขตราชเทวี กรุงเทพมหานคร 10400 มีเนื้อที่ทั้งหมด 38 ไร่ มีอาคารรวม 20 อาคาร เริ่มเปิดดำเนินการรักษาคนไข้เมื่อวันที่ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2512
หน้าที่หลักของโรงพยาบาล คือ การปฏิบัติงานสนับสนุนการรักษาพยาบาล การเรียนการสอน การวิจัย และทำนุบำรุงศิลปวัฒนธรรม โดยมีหน่วยงานรับผิดชอบดำเนินการ มีบุคลากรทั้งสิ้นประมาณ 1,367 คน คณะผู้บริหารประกอบด้วย ผู้อำนวยการโรงพยาบาลและรองผู้อำนวยการ แต่งตั้งโดยสภามหาวิทยาลัยมหิดลและคำสั่งมหาวิทยาลัยมหิดล ตามการเสนอแนะของคณบดีคณะแพทยศาสตร์โรงพยาบาลรามาธิบดีผู้บังคับบัญชา ซึ่งกำหนดนโยบายและควบคุมการปฏิบัติงานให้เป็นไปตามนโยบายของคณะแพทยศาสตร์ โรงพยาบาลรามาธิบดี
หน่วยงานภายใน.
โรงพยาบาลรามาธิบดี ประกอบด้วย 9 งาน 2 ฝ่าย คือ
ไปรษณียาคาร

ไปรษณียาคาร เดิมสะกดว่า ไปรสนียาคาร เป็นอาคารพิพิธภัณฑ์จัดแสดงเกี่ยวกับไปรษณีย์ไทยและพระราชกรณียกิจของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวด้านการไปรษณีย์ไทย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา ใกล้ปากคลองโอ่งอ่าง ฝั่งพระนคร อยู่ทางทิศใต้ของสะพานพุทธ เดิมที่ตั้งแห่งนี้เป็นของกรมไปรษณีย์โทรเลขและถือเป็นที่ทำการไปรษณีย์แห่งแรกของประเทศไทย อาคารก่อสร้างครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2414 ก่อนจะถูกทุบทิ้ง แล้วได้ทำการก่อสร้างคัดลอกแบบเดิมใหม่ โดย ดร.สุเมธ ชุมสาย ณ อยุธยา ศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะสถาปัตยกรรม (สถาปัตยกรรมแบบร่วมสมัย) เมื่อปี พ.ศ. 2546 แล้วได้รับการปรับปรุงเป็นพิพิธภัณฑ์ในปัจจุบัน
ตึกไปรสนียาคาร เดิมเป็นบ้านของพระปรีชากลการ (สำอางค์ อมาตยกุล) อดีตเจ้าเมืองปราจีนบุรี ซึ่งต้องคดีข้อหา ฆ่าคนตายและทารุณกรรม แก่คนไทยที่เมืองกบินทร์บุรี พระยาปรีชากลการถูกประหารชีวิตเมื่อวันที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2422 และถูกยึดทรัพย์ตกเป็นของแผ่นดิน
พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้จัดตั้งกิจการไปรษณีย์ไทย เมื่อวันที่ 4 สิงหาคม พ.ศ. 2426 โดยสมเด็จพระเจ้าน้องยาเธอ เจ้าฟ้าภาณุรังษีสว่างวงศ์ ทรงดำรงตำแหน่งอธิบดีผู้สำเร็จราชการไปรษณีย์และโทรเลขพระองค์แรก ได้ใช้บ้านเดิมของพระปรีชากลการ เป็นที่ทำการ ใช้ชื่อเรียกว่า "ไปรสนียาคาร"
ในการเปลี่ยนแปลงการปกครอง พ.ศ. 2475 อาคารไปรษณีย์ยาคารเป็นสถานที่แห่งแรกที่ทางคณะราษฎรจะต้องทำการบุกยึด เนื่องจากเป็นชุมทางการสื่อสาร คือ โทรเลขและโทรศัพท์ เพื่อตัดระบบการสื่อสาร โดยกลุ่มคณะราษฎรสายพลเรือนที่นำโดย หลวงโกวิทอภัยวงศ์ (ควง อภัยวงศ์) และนายประยูร ภมรมนตรี เหตุเพราะรับราชการที่นี่ จึงรู้ถึงระบบการทำงานดี โดยที่มีคณะราษฎรสายทหารเรือคุ้มกันเพียงไม่กี่คน ซึ่งต้องทำการยึดและตัดการสื่อสารให้ได้ภายในเวลา 04.00 น. และต้องทำให้เสร็จก่อนเวลา 05.00 น. เพื่อมิให้ผู้คนสงสัย แม้คณะราษฎรสามารถกระทำการได้สำเร็จ แต่ทว่าก็มีเจ้าพนักงานคนหนึ่งหนีไปแจ้งความกับเจ้าหน้าที่ตำรวจได้ ทางตำรวจโดย พระยาอธิกรณ์ประกาศ (หลุย จาติกวณิช) อธิบดีกรมตำรวจจึงทราบเรื่องจากเหตุนี้เอง จึงรุดเข้าวังบางขุนพรหมเพื่อถวายรายงานแด่ สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าบริพัตรสุขุมพันธุ์ กรมพระนครสวรรค์วรพินิต ผู้สำเร็จราชการ
อาคารไปรษณียาคาร ถูกทุบทิ้งเมื่อ พ.ศ. 2525 เพื่อเปิดทางให้กับการก่อสร้างสะพานพระปกเกล้า ซึ่งเป็นสะพานคู่ขนานอยู่ทางทิศใต้ของสะพานพระพุทธยอดฟ้า ปัจจุบันอาคารถูกสร้างขึ้นใหม่ตามแบบเดิม ในตำแหน่งใกล้เคียงกับที่ตั้งเดิม เพื่อใช้เป็นพิพิธภัณฑ์กิจการไปรษณีย์ไทย
เจ้าราชบุตร

เจ้าราชบุตร เป็นชื่อตำแหน่งทางการปกครองในระบบอาญาสี่ ซึ่งใช้อยู่ในอาณาจักรล้านช้าง และระบบเจ้าขันห้าใบ ในดินแดนของล้านนาในอดีต สามารถหมายถึง
<table id="
disambigbox" class="metadata plainlinks dmbox 
dmbox-disambig" style="">
<tr>
<td class="mbox-image" style="padding: 2px 0 2px 0.4em;">
 </td>
<td class="mbox-text" style="padding: 0.25em 0.4em; font-style: italic; "> หน้านี้รวมบทความที่มีชื่อเหมือนหรือใกล้เคียงกัน
 </td>
</tr>
</table>#เปลี่ยนทาง
เริงชัย ประภาษานนท์

เริงชัย ประภาษานนท์ (10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2472 – 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2567) เป็นนักเขียนชาวไทย ศิลปินแห่งชาติ สาขาวรรณศิลป์ ประจำปี 2562 เจ้าของนามปากกา "เศก ดุสิต" หรือ "ศ. ดุสิต" มีผลงานเขียนนวนิยายแนวบู๊ และอาชญนิยายที่มีชื่อเสียงเป็นจำนวนมาก มีตัวละครที่เป็นที่รู้จักกันดี ชื่อ "คมน์ พยัคฆราช" ในเรื่อง สี่คิงส์ ครุฑดำ และ "โรม ฤทธิไกร" ในเรื่องชุด อินทรีแดง อินทรีทอง
ประวัติ.
เริงชัย ประภาษานนท์ เกิดที่เขตดุสิต กรุงเทพ เรียนจบชั้นมัธยมศึกษาที่โรงเรียนมัธยมนันทนศึกษา เมื่อเกิดสงครามโลกครั้งที่สอง โรงเรียนถูกปิด ออกมาทำงานที่โรงไฟฟ้าสามเสน เมื่อโรงไฟฟ้าถูกระเบิดทำลาย ได้งานใหม่เป็นช่างเรียงพิมพ์ในโรงพิมพ์ เริ่มงานเขียนเรื่องสั้น เรื่องแรกชื่อ “พรหมบันดาล” ตีพิมพ์ครั้งแรกในนิตยสาร "รัตนโกสินทร์" ใช้นามปากกาว่า “สุริยา”
ผลงาน.
เริงชัย ประภาษานนท์ เริ่มเขียนนวนิยายแนวบู๊ ใช้นามปากกา "เศก ดุสิต" เรื่อง สี่คิงส์ และครุฑดำ ตีพิมพ์กับสำนักพิมพ์อักษรสมิต แล้วเขียนเรื่องในชุด อินทรีแดง ตีพิมพ์กับสำนักพิมพ์บรรลือสาส์น มีชื่อเสียงเป็นที่นิยมจนต้องนำตัวละครจากทั้งสองเรื่อง คือ "คมน์ พยัคฆราช" และ "โรม ฤทธิไกร" มาร่วมงานกันในเรื่อง จ้าวนักเลง ในเวลาต่อมา และเรื่อง พยัคฆ์ร้ายไทยถีบ ตีพิมพ์ในนิตยสาร "อาทิตย์รายสัปดาห์" กับสำนักพิมพ์อักษรโสภณ ผลงานทั้งหมดถูกนำมาสร้างเป็นภาพยนตร์
นอกจากงานเขียนอาชญนิยาย เริงชัย ประภาษานนท์ ยังมีผลงานเขียนในแนวอื่น ใช้นามปากกา "เกศ โกญจนาศ" "ศิรษา" "ลุงเฉี่อย" ใช้เขียนนิทานพื้นบ้าน และ "ดุสิตา" ใช้เขียนบทกวี
เริงชัย ประภาษานนท์ หยุดเขียนนวนิยายตั้งแต่ พ.ศ. 2532 ต่อมาได้สนใจศึกษาวิชาโหราศาสตร์ และการพยากรณ์อย่างจริงจัง ต่อมาจึงเขียนบทความเกี่ยวกับการพยากรณ์และคอลัมน์ “รู้ชีวิต…ด้วยดวงดาว” ในนิตยสารมติชนสุดสัปดาห์
การเสียชีวิต.
อาจารย์เริงชัยถึงแก่กรรมอย่างสงบเมื่อวันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2567 ที่โรงพยาบาลธรรมศาสตร์เฉลิมพระเกียรติ สิริอายุได้ 92 ปี โดยมีกำหนดรดน้ำศพในวันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2567 ที่วัดศิริพงษ์ธรรมนิมิต และกำหนดสวดพระอภิธรรมศพในวันที่ 7–9 กุมภาพันธ์ 2567 และมีกำหนดฌาปนกิจศพในวันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2567
สนิท โกศะรถ

สนิท โกศะรถ (พ.ศ. 2473 - ธันวาคม พ.ศ. 2518) เป็นนักเขียนอาชญนิยายชุด เหยี่ยวราตรี เจ้าของนามปากกา "ส. เนาวราช" เป็นผู้ร่วมก่อตั้งนิตยสารสตรี ขวัญเรือน เคยสร้างและกำกับภาพยนตร์เรื่อง หนึ่งนุช (2514) จันทร์เพ็ญ (2515) และ กระสือสาว (2516)
สนิท โกศะรถ เกิดและเติบโตแถวย่านสะพานดำ กรุงเทพ เรียนชั้นมัธยมต้น เริ่มทำงานเป็นช่างเรียงพิมพ์ที่โรงพิมพ์เจริญธรรม ย่านเสาชิงช้าอยู่หลายปี และเริ่มเขียนเรื่องสั้นส่งไปตีพิมพ์ตามนิตยสาร และได้รับการสนับสนุนจากนาย "ฮ่องบุ๊น" หลานชายเจ้าของโรงพิมพ์เจริญธรรม สนับสนุนให้เป็นนักเขียน ตั้งสำนักพิมพ์อักษรสมิต เพื่อตีพิมพ์นิยายเรื่อง เหยี่ยวราตรี ของสนิท โกศะรถ โดยใช้นามปากกา "ส. เนาวราช" โดยเฉพาะ
เมื่อมีชื่อเสียง สนิท โกศะรถ ได้เขียนนวนิยายเรื่อง "18 มงกุฎ" ด้วยนามปากกา "ธัญ ธาตรี" แล้วย้ายไปเขียนหนังสือให้กับสำนักพิมพ์บางกอก และสำนักพิมพ์บรรลือสาส์น ของบรรลือ อุตสาหจิต และเป็นผู้ริเริ่มออกนิตยสาร "ศรีสยาม" และนิตยสารสตรี "ขวัญเรือน" ที่ยังมีชื่อเสียงมาจนถึงปัจจุบัน
สนิท โกศะรถ เสียชีวิตเมื่อเดือนธันวาคม พ.ศ. 2518 ด้วยวัยเพียง 45 ปี
ฮาชิมะ

ฮาชิมะ (; โรมาจิ: "Hashima") หรือ กุงกันจิมะ (; โรมาจิ: "Gunkanjima - "เกาะเรือรบ"") เป็นเกาะที่ไม่ได้เกิดขึ้นเองในธรรมชาติแต่ถูกสร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1887 และเสร็จในปี ค.ศ. 1890 โดยบริษัทมิตซูบิชิเป็นผู้สร้าง เกาะฮาชิมะอยู่ห่างจากเมืองนางาซากิ ประมาณ 15 กิโลเมตร มีความยาวเกาะประมาณ 500 เมตร ไว้ใช้เพื่อเป็นที่พักของคนงานทำอุตสาหกรรมเหมืองถ่านหิน ในเมืองมี อาคารที่พัก และได้รับการบันทึกว่าเป็นเมืองที่มีผู้คนหนาแน่นมากที่สุดในช่วงนั้น (ประมาณ 5,000 คน) จนเมื่อถ่านหินไม่นิยมใช้เนื่องจากมีน้ำมันเข้ามาแทน เกาะฮาชิมะก็ปิดตัวลงในปี ค.ศ. 1974 ปัจจุบันบนเกาะไม่มีสาธารณูปโภคใด ๆ เลย ทั้งน้ำประปา, ไฟฟ้า, โทรศัพท์ หรือห้องน้ำ
เกาะฮาชิมะได้ชื่อว่าเป็นสถานที่ผีสิงที่น่ากลัวอันดับ 2 ของโลก รองจากหอคอยลอนดอน ในประเทศอังกฤษ
เฮนรี จอห์น เทมเพิล ไวเคานต์พาเมอร์สตันที่ 3

เฮนรี จอห์น เทมเพิล ไวเคานต์พาเมอร์สตันที่ 3  เป็นรัฐบุรุษและนักการเมืองชาวอังกฤษผู้ได้ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีสองสมัยในช่วงกลางศตวรรษที่ 19 และยังเคยเป็นรัฐมนตรีการสงคราม รัฐมนตรีต่างประเทศ ตลอดจนรัฐมนตรีปิตุภูมิ เขามักได้รับการเรียกโดยชื่อเล่นว่า "แพม" หรือ "พังพอน" เขาทำงานอยู่ในรัฐบาลเป็นระยะเวลายาวนานกว่า 58 ปี ตั้งแต่ ค.ศ. 1807 จนอสัญกรรมใน ค.ศ. 1865 โดยเริ่มงานการเมืองครั้งแรกกับพรรคทอรี ก่อนที่จะย้ายไปพรรควิกในทศวรรษที่ 1830 ในวาระที่สองของการเป็นนายกรัฐมนตรี เขาถือเป็นนายกรัฐมนตรีคนแรกจากพรรคเสรีที่จัดตั้งขึ้นใหม่
เขาดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีในช่วงที่สหราชอาณาจักรกำลังเรืองอำนาจในเวทีโลก และเป็นช่วงเวลาที่สหราชอาณาจักรมีชัยเหนือจีนในสงครามฝิ่นครั้งที่สองและเกิดสนธิสัญญานานกิง หลังจากสงครามกับจีนสิ้นสุดลง รัฐบาลของพาเมอร์สตันก็ต้องมุ่งความสนใจไปยังสงครามกลางเมืองอเมริกา โดยได้สนับสนุนฝ่ายสมาพันธรัฐอเมริกา ซึ่งต้องการแยกตัวจากสหรัฐอเมริกาที่นำโดยประธานาธิบดีอับราฮัม ลินคอล์น เนื่องจากหากสหรัฐอ่อนแอลงจะกลายเป็นผลดีต่อสหราชอาณาจักร อย่างไรก็ตาม ข้าวโพดจากสหรัฐฯยังมีความจำเป็นต่ออังกฤษมากกว่าฝ้ายจากสมาพันธ์ฯ ดังนั้นการเปิดศึกกับสหรัฐโดยตรงอาจได้ไม่คุ้มเสีย นอกจากนี้ รัฐบาลของพาเมอร์สตันได้ส่งกำลังทหารไปประจำยังมณฑลแคนาดา (ขณะนั้นเป็นส่วนหนึ่งของสหราชอาณาจักร) มากขึ้น เนื่องจากถูกชักจูงว่า สหรัฐกับสมาพันธ์อาจจับมือกันรุกรานแคนาดา
แม่น้ำวัง

แม่น้ำวัง  เป็นแม่น้ำอยู่ในภาคเหนือของไทย เกิดในเทือกเขาผีปันน้ำในเขตจังหวัดเชียงราย มีความยาว 392 กิโลเมตร ไหลไปรวมกับแม่น้ำปิง ที่อำเภอบ้านตาก จังหวัดตาก ก่อนจะไหลไปที่แม่น้ำเจ้าพระยา
สภาพทั่วไปและขอบเขตของลุ่มน้ำวัง.
ลุ่มน้ำวัง เป็นลุ่มน้ำในลำดับที่ 7 จากจำนวนลุ่มน้ำทั้งหมด 25 ลุ่มน้ำของประเทศมีพื้นที่ประมาณ 10,791 ตารางกิโลเมตร หรือ 6,746,250 ไร่ เป็นแควที่มีขนาดเล็กและสั้นที่สุดของแม่น้ำเจ้าพระยา มีความยาวตามลำน้ำประมาณ 460 กิโลเมตร เกิดจากเทือกเขาผีปันน้ำ บริเวณดอยหลวง ตำบลป่าหุ่ง อำเภอพาน จังหวัดเชียงราย
ลุ่มน้ำตอนบน มีเทือกเขาผีปันน้ำล้อมรอบ สภาพเป็นเนินเขามีพื้นที่ราบน้อย ตอนกลางของลุ่มน้ำเป็นที่ราบสลับเนินเขาในเขตตัวเมืองจังหวัดลำปาง ส่วนตอนล่างเป็นพื้นที่ค่อนข้างราบและไหลไปบรรจบกับแม่น้ำปิง ตอนท้ายเขื่อนภูมิพล ประมาณ 30 กิโลเมตร ที่บ้านปากวัง
ตำบลตากออก อำเภอบ้านตาก จังหวัดตาก
ลุ่มน้ำวังมีพื้นที่ครอบคลุม 2 จังหวัด คือจังหวัดลำปาง (ยกเว้น อ.งาว และ ต.แม่มอก ต.เวียงมอก อ.เถิน) และจังหวัดตาก (อำเภอสามเงา และ อำเภอบ้านตาก) มีประชากร รวม 767,816 คน (จากข้อมูล จปฐ.ปี 2546) มีพื้นที่เพื่อการเกษตร 1.177 ล้านไร่ หรือประมาณ ร้อยละ 17.5 ของพื้นที่ลุ่มน้ำ ประชากรมีรายได้เฉลี่ย 22,625 บาท/คน/ปี ภูมิอากาศมีอากาศร้อนอบอ้าวเกือบตลอดปี ฤดูร้อน ร้อนจัด และหนาวจัดในฤดูหนาว มีอุณหภูมิเฉลี่ยสูงสุด 41.6 องศาเซลเซียส เฉลี่ยต่ำสุด 10.5 องศาเซลเซียส ปริมาณน้ำฝนวัดได้ 1,105.0 มิลลิเมตรต่อปี ปริมาณน้ำท่าเฉลี่ย 1,582.24 ล้าน ลบ.ม./ปี โดยมีร้อยละ 82.84 เป็นปริมาณน้ำท่าในฤดูฝน และในฤดูแล้ง ร้อยละ 17.16 ความต้องการน้ำจากทุกภาคส่วนในปี 2547 มีปริมาณ 973.50 ล้าน ลบ.ม.และประมาณการ ในปี 2567 จะมีความต้องการน้ำจากทุกภาคส่วนมากถึง 1,149.07 ล้าน ลบ.ม.
ลุ่มน้ำสาขา.
ลุ่มน้ำวังมีลุ่มน้ำสาขาแบ่งออกเป็น 7 ลุ่มน้ำสาขา ดังนี้
โครงการพัฒนาแหล่งน้ำ.
การพัฒนาแหล่งน้ำในลุ่มน้ำวัง ที่ผ่านมามีโครงการพัฒนาแหล่งน้ำขนาดใหญ่ และขนาดกลาง แล้วเสร็จ จำนวน 7 โครงการ สามารถกักเก็บได้ 129.74 ล้าน ลบ.ม. ส่งน้ำให้พื้นที่ชลประทาน 0.192 ไร่ นอกจากนี้ยังมีโครงการพัฒนาแหล่งน้ำขนาดเล็ก และโครงการสูบน้ำด้วยไฟฟ้าขนาดเล็กกระจายอยู่ทั่วไป มีพื้นที่รับประโยชน์รวมประมาณ 0.417 ล้านไร่ สำหรับโครงการแหล่งน้ำขนาดใหญ่ที่ก่อสร้างเสร็จแล้ว และอยู่ระหว่างการก่อสร้าง ได้แก่
ทำให้มีน้ำไหลล้นอ่างเป็นปริมาณมาก ในช่วงฤดูฝนของทุกปี ด้วยสาเหตุดังกล่าวจึงมีความจำเป็นจะต้องหาแหล่งเก็บกักน้ำแห่งใหม่ เพื่อสนองความต้องการใช้น้ำด้านต่าง ๆ ในเขตจังหวัดลำปางที่กำลังทวีขึ้น กรมชลประทานจึงได้พิจารณาศึกษาความเหมาะสมและผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมในการพัฒนา
โครงการกิ่วคอหมา ซึ่งเป็นโครงการก่อสร้างเขื่อนเก็บกักน้ำที่อยู่ตอนบนของเขื่อนกิ่วลม และคณะรัฐมนตรีได้มีมติเมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน 2546 อนุมัติให้เริ่มดำเนินการก่อสร้างโครงการกิ่วคอหมา โดยมีแผนการดำเนินงานตั้งแต่ปี พ.ศ. 2548 - 2553 วงเงินงบประมาณทั้งสิ้น 3,670.05 ล้านบาท โดยในปี พ.ศ. 2547 ได้เริ่มดำเนินการเตรียมความพร้อมของโครงการฯ
สภาพปัญหาการจัดการทรัพยากรน้ำในลุ่มน้ำวัง.
จากการเพิ่มขึ้นของประชากรการขยายตัวของชุมชน การพัฒนาด้านเศรษฐกิจและสังคม ทำให้มีการใช้ทรัพยากรธรรมชาติอย่างสิ้นเปลืองในด้านต่าง ๆ เช่น การบุกรุกทำลายพื้นที่ป่าต้นน้ำลำธาร การเปลี่ยนแปลงการใช้ที่ดินจากพื้นที่ป่าเป็นพื้นที่เพาะปลูกและที่อยู่อาศัย ทำให้เกิดปัญหาต่อเนื่องในด้านทรัพยากรน้ำ ได้แก่ ปัญหาน้ำท่วม ปัญหาขาดแคลนน้ำ และปัญหาน้ำเสีย โดยสรุปภาพรวมปัญหาด้านทรัพยากรน้ำในลุ่มน้ำวัง ในปัจจุบันมีดังนี้
ชูมี มาริตซา

ชูมี มาริตซา ("Shumi Maritsa") เป็นชื่อเพลงชาติเพลงแรกของบัลแกเรีย ซึ่งใช้ในสมัยที่ประเทศนี้ยังเป็นราชอาณาจักรระหว่างปี พ.ศ. 2429 - พ.ศ. 2489 เนื้อร้องของเพลงนี้เดิมเป็นผลงานการประพันธ์ของนิโคลาร์ ซิฟคอฟ ครูใหญ่ของโรงเรียนแห่งหนึ่งในเมืองเวเลส (ปัจจุบันอยู่ในประเทศมาซิโดเนีย) ต่อมาได้มีการแก้ไขมาหลายครั้ง แต่เนื้อร้องซึ่งเป็นที่รู้จักกันโดยทั่วไปเป็นผลงานของกวีชื่อ อีวาน วาซอฟ ซึ่งเป็นผู้แต่งทำนองของเพลงนี้ เนื้อร้องดังกล่าวแต่งขึ้นในปี พ.ศ. 2455
ในสมัยนั้น ราชอาณาจักรบัลแกเรียยังมีเพลงอีกเพลงหนึ่งซึ่งใช้เป็นเพลงประจำราชวงศ์หรือเพลงสรรเสริญพระบารมี มีชื่อว่า "Himn na Zarstvo Balgarija" เพลงนี้มีสถานะที่สูงกว่าเพลง "ชูมี มาริตซา" และได้ใช้มาจนกระทั่งมีการล้มเลิกการปกครองระบอบกษัตริย์ลงในปี พ.ศ. 2487
เล่าฮอง

เล่าฮอง หรือในภาษาจีนกลางว่า หลิว เฟิง (เสียชีวิต ค.ศ. 220) เป็นบุตรบุญธรรมของขุนศึกเล่าปี่ที่มีชีวิตอยู่ในช่วงปลายราชวงศ์ฮั่นตะวันออกและสถาปนาจ๊กก๊กในยุคสามก๊กของจีน เขาสืบเชื้อสายไปยังโหวที่มีชื่อตระกูลว่า "โค่ว"  เขายังมีความเกี่ยวข้องกับราชวงศ์หลิว (ราชวงศ์ในราชวงศ์ฮั่นที่เล่าปี่เป็นผู้สืบทอด) แม้ว่าจะไม่ไปตามสายตรง เขารับใช้เป็นขุนพลในกองทัพของบิดาบุญธรรม
ประวัติ.
เล่าฮองเดิมชื่อเค้าฮอง หลานเล่าปิด ลูกของเค้าล่อ ต่อมาเล่าปี่รับเป็นบุตรบุญธรรม หลังจากที่เล่าปี่ปราบกบฏเตียวบูกับตันสูน ตามคำขอของเล่าเปียวได้แล้ว จึงได้เปลี่ยนชื่อเป็นเล่าฮอง กวนอูไม่ค่อยพอใจนักกับการที่เล่าปี่รับเล่าฮอง มาเป็นลูกบุญธรรม กวนอูกล่าวกับเล่าปี่ว่า"บุตรท่านก็มีอยู่ เหตุไฉนจึงจะเอาผู้อื่นมาเป็นเนื้อ เหมือนหนึ่งเลี้ยงลูกปูลูกหอย นานไปจะได้รับความเดือดร้อน" เล่าปี่จึงว่า "ถึงผู้อื่นนอกเนื้อก็จริง แต่เรารักใคร่เสมอบุตร ได้เอามาเลี้ยงไว้ก็จะมีกตัญญูรักใคร่ เห็นจะไม่คิดร้ายต่อเรา" กวนอูได้ฟังดังนั้นก็ขัดใจนิ่งอยู่มิได้ตอบประการใด และเมื่อเล่าปี่ตีเอาเมืองซงหยงได้ เล่าปี่จึงให้เล่าฮองปกครองเมืองซงหยงอยู่กับเบ้งตัด อดีตขุนนางในของเล่าเจี้ยงที่เล่าปี่ไปยึดเมืองมา 
เมื่อครั้งเกงจิ๋วถูกซุนกวนยึดในปี พ.ศ. 762 ด้วยแผนของลิบอง ซึ่งขณะเดียวกันกวนอูกำลังเข้าตาจนอยู่ที่เมืองเป๊กเสีย จึงสั่งให้เลียวฮัวไปขอความช่วยเหลือจากเล่าฮองและเบ้งตัด แต่ได้รับการปฏิเสธจาก ทั้งคู่เนื่องจากเบ้งตัดยุยง ให้เล่าฮองไม่ส่งกองทัพไปช่วย ด้วยการกล่าวทำนองว่า "ท่านคิดถึงกวนอูเป็นอา กลัวแต่ว่ากวนอูจะหาคิดว่าท่านเป็นหลานไม่ เมื่อก่อนพระเจ้าเล่าปี่เอาท่านมาเป็นบุตรเลี้ยง กวนอูมีความริษยา หาความสบายใจไม่ ครั้นเล่าปี่ได้เป็นฮันต๋งอ๋อง ได้ปรึกษาขงเบ้งว่า เราจะตั้งเล่าฮองบุตรเลี้ยงของเราให้เป็นเจ้า ต่างกรมดีหรือไม่ ขงเบ้งจึงขอให้เล่าปี่ไปปรึกษากวนอูกับเตียวหุย กวนอูทราบเรื่องก็ตอบว่าเล่าฮองนี้เป็นคนเขลา โง่เง่าหาชาติตระกูลมิได้" แล้วก็พูดด้วยถ้อยความแทงใจดำต่าง ๆ นา ๆ เล่าฮองเห็นด้วยกับความคิดเบ้งตัดจึง ไม่ส่งทหารไปช่วย กวนอูจึงจบชีวิตลงหลังจากตีฝ่าทหารซุนกวนไม่สำเร็จในปีเดียวกัน
ต่อมาเบ้งตัดสวามิภักดิ์ต่อวุยก๊ก (ขณะนั้นอยู่ในความปกครองของโจผี) เพราะทราบว่าเล่าปี่จะส่งทหารไปลอบสังหารเบ้งตัดเนื่องจากมีส่วนทำให้กวนอูสิ้นชีวิต พระเจ้าเล่าปี่โกรธมากจึงให้เล่าฮองยกทัพปราบเบ้งต้ด แต่รบแพ้กลับมา จึงถูกเล่าปี่ สั่งประหารชีวิต ในปี พ.ศ. 763 เมื่ออายุได้ 28 ปี
อภินิหารตำนานแห่งนาร์เนีย ตอน เจ้าชายแคสเปี้ยน

อภินิหารตำนานแห่งนาร์เนีย ตอน เจ้าชายแคสเปี้ยน  ภาพยนตร์ในชุดของ ตำนานแห่งนาร์เนีย จากหนังสือเรื่อง เจ้าชายแคสเปี้ยน
เนื้อเรื่องย่อ.
1,300 ปีให้หลัง จากการสู้รบระหว่างกองทัพนาร์เนียและเทมารีน ณ ดินแดนเทลมาร์ ของชาวเทลมารีน ภรรยาของ ลอร์ดมิราซ ผู้สำเร็จราชการแห่งเทลมาร์ได้ให้กำเนิดโอรส ทำให้ลอร์ดมิราซคิดกำจัด เจ้าชายแคสเปียน ซึ่งเป็นหลานชายแท้ๆ ของเขาเอง แต่พระอาจารย์ของเจ้าชายแคสเปียน ก็ได้ช่วยให้เจ้าชายแคสเปียนหนีรอดไปได้ และได้พบกับกลุ่มชาวนาร์เนีย ซึ่งมีความแค้นกับชาวเทลมาร์ เพราะชาวเทลมาร์ได้นำกองทัพบุกทำลายชาวนาร์เนียจนต้องถอยร่นเข้ามาอยู่ในป่า
ส่วนที่กรุงลอนดอน 4 พี่น้องพีเวนซี มีชีวิตอย่างปกติสุข แต่แล้ว พวกเขาก็ได้หลุดเข้ามาในนาร์เนียอีกครั้ง และได้พบกับ ทรัมป์คิน คนแคระซึ่งอยู่ในกองทัพนาร์เนีย โดยที่ทรัมป์คินได้นำสี่พี่น้องเดินทางไปยังที่มั่นของชาวนาร์เนีย และได้พบกับเจ้าชายแคสเปียนที่นั่น
ปีเตอร์ ได้นำทัพบุกเข้าไปในปราสาทของลอร์ดมิราซในคืนหนึ่ง แต่ลอร์ดมิราซก็ได้สั่งให้ปิดประตูปราสาทขังทหารนาร์เนียเอาไว้ ทำให้ทหารบางส่วนต้องถูกฆ่าตาย หลังจากเหตุการณ์ในครั้งนั้นแล้ว ลอร์ดมิราซก็ทำพิธีราชาภิเษก สถาปนาตนเองเป็นกษัตริย์องค์ใหม่แห่งเทลมาร์
เมื่อขึ้นครองราชย์แล้ว ราชามิราซก็นำทัพมาบุกที่มั่นของชาวนาร์เนีย ทำให้เกิดสงครามขึ้นอีกครั้ง และตัวราชามิราซเองก็ถูก ลอร์ดโซเปสเปียน ซึ่งเป็นขุนนางคู่ใจทรยศสังหารในที่สุด
ขณะที่ชาวนาร์เนียกำลังรบกับกองทัพเทลมารีนอยู่นั้น ลูซี่ก็ได้เข้าป่าเพื่อตามหา อัสลาน และพบในที่สุด อัสลานกับลูซี่จึงได้นำกองทัพต้นไม้มาช่วยกองทัพนาร์เนียที่กำลังย่ำแย่ ชัยชนะจึงตกเป็นของชาวนาร์เนียในที่สุด
โรงพยาบาลท่าปลา

โรงพยาบาลท่าปลา เป็นโรงพยาบาลของรัฐ ตั้งอยู่ในตำบลท่าปลา อำเภอท่าปลา จังหวัดอุตรดิตถ์ 
เริ่มแรกโรงพยาบาลท่าปลา เป็นโรงพยาบาลชุมชนที่เริ่มต้นจากโรงพยาบาล 10 เตียง มีท่านผู้อำนวยการโรงพยาบาลคนแรกชื่อ นายแพทย์สมพงษ์ ลิ้มศุภวานิช และท่านผู้อำนวยการคนปัจจุบัน คือนายแพทย์เสรี นพรัตน์
ปัจจุบันโรงพยาบาลได้ขยายเป็นโรงพยาบาลชุมชนขนาด 30 เตียงเพื่อรองรับจำนวนผู้รับบริการที่เพิ่มขึ้นในแต่ละปี
เทศบาลตำบลลานสกา

เทศบาลตำบลลานสกา ตั้งอยู่ในเขตอำเภอลานสกา นครศรีธรรมราช
ประวัติ.
จัดตั้งเป็นสุขาภิบาล เมื่อวันที่ 26 มกราคม 2500 ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องจัดตั้งสุขาภิบาลลานสกา กิ่งอำเภอลานสกา จังหวัดนครศรีธรรมราช ลงวันที่ 28 ธันวาคม 2499 ประกาศในราชกิจจานุเบกษา ฉบับพิเศษ หน้า 24 เล่ม 74 ตอน 10 วันที่ 26 มกราคม 2500
การศึกษา.
ไม่มีสถาบันในสังกัดเทศบาล
ประวิติชุมชน.
 (ชุมชนซอยนอกนา ความเป็นมาเกิดจากเมื่อก่อนนั้นบริเวณนั้นเคยเป็นเนินนาหรือคันนาต่อมาพื้นที่นาจึงลดลงจึงกลายมาเป็นนอกนาและกลายมาเป็นซอยและเขาก็เรียกว่าซอยนอกนาในปัจุบัน)
วิทยาลัยเทคนิคอุดรธานี สถาบันการอาชีวศึกษาภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ๑

วิทยาลัยเทคนิคอุดรธานี  เป็นวิทยาลัยด้านช่างอุตสาหกรรม ซึ่งหน่วยงานหนึ่งในสถาบันการอาชีวศึกษาภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ๑ ในกำกับสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ เปิดทำการเรียนการสอนระดับ ปริญญาตรี ประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง (ปวส.) และประกาศนียบัตรวิชาชีพ (ปวช.) ตั้งอยู่ที่อำเภอเมืองอุดรธานี จังหวัดอุดรธานี 
ประวัติ.
วิทยาลัยเทคนิคอุดรธานี มีชื่อเดิมว่าโรงเรียนช่างไม้อุดรธานี เปิดทำการสอนเมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2481 ต่อมาในปี พ.ศ. 2502 ได้เปลี่ยนชื่อเป็นโรงเรียนการช่างอุดรธานี โดยได้รับความช่วยเหลือจากองค์การ ส.ป.อ. ต่อมาในปี พ.ศ. 2514 ได้เปลี่ยนชื่อเป็นโรงเรียนเทคนิคอุดรธานี โดยได้รับความช่วยเหลือภายใต้โครงการเงินกู้เพื่อพัฒนาอาชีวศึกษา ต่อมาในปี พ.ศ. 2519 ได้ยกฐานะเป็นวิทยาลัยอาชีวศึกษา โดยรวมเข้ากับวิทยาลัยอาชีวศึกษาอุดรธานี แบ่งออกเป็น 2 วิทยาลัยเขต และต่อมาเมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2522 ได้แยกออกจากกันและเปลี่ยนชื่อเป็น วิทยาลัยเทคนิคอุดรธานี
หลักสูตรที่เปิดสอน.
วิทยาลัยเทคนิคอุดรธานี เปิดสอนระดับปริญญาตรี ประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง (ปวส.) และประกาศนียบัตรวิชาชีพ (ปวช.) 
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
หลักสูตรปริญญาตรี
สาขาวิชาเทคโลยียานยนต์
สาขาวิชาเทคโลยีอิเล็กทรอนิกส์
สาขาวิชาเทคโลยีแม่พิมพ์
สาขาวิชาเทคโลยีไฟฟ้า
กุสโก

กุสโก  เป็นชื่อเมืองที่ตั้งอยู่ในเทือกเขาแอนดีสส่วนที่อยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของเปรู โดยอยู่บนความสูงประมาณ 3,300 เมตร เมืองกุสโกเคยเป็นเมืองหลวงของจักรวรรดิอินคา หลังจากสเปนมายึดครองและตั้งเมืองหลวงใหม่ที่ลิมา กุสโกก็ลดความสำคัญลง แต่หลังจากที่มีการค้นพบมาชูปิกชูในปี พ.ศ. 2454 เมืองกุสโกก็กลับกลายเป็นแหล่งท่องเที่ยวที่สำคัญ จนในปี พ.ศ. 2526 องค์กรยูเนสโกได้ประกาศให้เป็นแหล่งมรดกโลกทางด้านวัฒนธรรม
ประวัติ.
ยุคอินคา.
เมืองกุสโกเป็นเมืองหลวงของจักรวรรดิอินคา ตามตำนานของอินคา เมืองกุสโกถูกสร้างโดยปาชากูตี ผู้ซึ่งทำลายเมืองเก่าและสร้างกุสโกใหม่ให้เป็นศูนย์กลางแห่งอาณาจักรอินคาที่ยิ่งใหญ่ แต่จากหลักฐานทางโบราณคดีบ่งชี้ว่าเมืองนี้ได้ค่อย ๆ พัฒนาขึ้นตั้งแต่สมัยก่อนปาชากูตีแล้ว
เมืองถูกแบ่งออกเป็นสองส่วนคือกุสโกตอนบน (Hanan) และกุสโกตอนล่าง (Urin) ซึ่งถูกแบ่งย่อยต่อไปอีกเป็น 4 เขต (suyu) ได้แก่ ชินไชซูยู (เขตตะวันตกเฉียงเหนือ) อันตีซูยู (เขตตะวันออกเฉียงเหนือ) กุนตีซูยู (เขตตะวันตกเฉียงใต้) และกูยาซูยู (เขตตะวันออกเฉียงใต้) ถนนจากทั้งสี่ส่วนนี้เชื่อมต่อไปถึงสี่ภาคของอาณาจักร ผู้นำของแต่ละภาคจะต้องสร้างบ้านในเขตเมืองกุสโกและเข้ามาอาศัยอยู่ทุกปี หลังจากสมัยของจักรพรรดิปาชากูตี เมื่อกษัตริย์สิ้นพระชนม์ บัลลังก์จะตกเป็นของพระราชโอรส แต่ดินแดนของกษัตริย์จะถูกแบ่งกันในหมู่พระราชวงศ์พระองค์อื่น ๆ ดังนั้นจักรพรรดิพระองค์ใหม่จึงต้องขยายดินแดนใหม่เพิ่มให้กับจักรวรรดิ
ยุคหลังโคลัมบัส.
ฟรันซิสโก ปิซาร์โร ผู้ซึ่งเอาชนะจักรพรรดิแห่งอินคาได้เดินทางมาถึงเมืองกุสโกอย่างเป็นทางการในวันที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2077 หลังจากนั้นมีการสร้างสถาปัตยกรรมใหม่ ๆ ที่เป็นการผสมผสานระหว่างวัฒนธรรมอินคาและอิทธิพลของศิลปะสเปนหลายแห่ง เช่นโบสถ์ซานตากลารา
รายพระนามพระมหากษัตริย์เนปาล

พระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรเนปาล เรียกโดยราชประเพณีว่า "ศรีปัญจมหาราชธิราช" (เนปาล श्री ५ महाराजधिराज, Śrī Pañca Mahārājdhirāj) ส่วนสมเด็จพระราชินีแห่งราชอาณาจักรเนปาล เรียก "ศรีปัญจพฑามหารานี" (เนปาล: श्री ५ बडामहारानी, Śrī Pañca Badāmahārānī) ทั้งนี้ การปกครองประเทศเนปาลตามระบอบราชาธิปไตยนั้นได้ยกเลิกไปโดยมติของสภาร่างรัฐธรรมนูญแห่งเนปาลซึ่งให้เปลี่ยนแปลงเป็นระบอบสาธารณรัฐตั้งแต่วันที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2551
ศาลรัฐธรรมนูญ

ศาลรัฐธรรมนูญ  เป็นศาลสูงที่มีอำนาจพิจารณาพิพากษาเกี่ยวกับกฎหมายรัฐธรรมนูญ โดยมีอำนาจหลักที่จะวินิจฉัยว่า กฎหมายใดมีปัญหาเรื่องความชอบด้วยรัฐธรรมนูญหรือไม่ เช่น ขัดกับสิทธิและเสรีภาพตามที่รัฐธรรมนูญรับรองไว้หรือไม่
ในหลาย ๆ ประเทศ ไม่จัดตั้งศาลรัฐธรรมนูญเป็นเอกเทศ และศาลยุติธรรมตามธรรมดาจะรับคดีดังกล่าวเอง นอกจากนี้ ในหลาย ๆ ประเทศก็ไม่เรียกองค์กรนี้ว่า "ศาลรัฐธรรมนูญ" และบางประเทศก็เรียกศาลยุติธรรมว่า ศาลรัฐธรรมนูญ เช่น ศาลสูงสุดแห่งสหรัฐอเมริกาได้ชื่อว่าเป็น "ศาลรัฐธรรมนูญที่เก่าแก่ที่สุดในโลก" เพราะเป็นศาลแรกในโลกที่วินิจฉัยความชอบด้วยรัฐธรรมนูญของกฎหมายต่าง ๆ (คดีระหว่างมาร์บิวรีกับเมดิสัน) แม้ว่าในประเทศสหรัฐอเมริกาจะไม่จัดตั้งศาลรัฐธรรมนูญเป็นการเฉพาะก็ตาม ส่วนประเทศที่สถาปนาศาลรัฐธรรมนูญอย่างเอกเทศเป็นแห่งแรกของโลกนั้น คือ ประเทศออสเตรีย ซึ่งดำเนินการใน ค.ศ. 1920 แม้ว่าจะถูกเลื่อนไปในราว ๆ ค.ศ. 1934 ถึง 1945 ตามรัฐธรรมนูญที่จัดตั้งศาลนั้น อนึ่ง ก่อนหน้านี้ มีเพียงสหรัฐอเมริกาและออสเตรเลียเท่านั้นที่รับเอาทฤษฎีการทบทวนโดยฝ่ายตุลาการมาใช้ในศาลสูงสุดของประเทศตน
รายชื่อ.
ต่อไปนี้เป็นรายชื่อศาลรัฐธรรมนูญที่จัดตั้งขึ้นเป็นเอกเทศ
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
Ghoti

ghoti (ฟิช) เป็นตัวอย่างการสะกดในภาษาอังกฤษ แสดงถึงรูปแบบคำอ่านในภาษาอังกฤษที่ไม่ตรงกับรูป โดยคำว่า ghoti ใช้ในการสะกดแทนคำว่า "fish" โดย แยกเสียง
คำว่า ghoti เริ่มมีใช้ในการพิมพ์และกล่าวถึงครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 1874 โดยมีการอ้างถึงเพื่อการปฏิรูปการสะกดภาษาอังกฤษ (English spelling reform)
กระทะ

กระทะ  เป็นภาชนะก้นแบนที่ใช้สำหรับการทำอาหารด้วยการทอด การเซียร์ และการทำให้สุกเหลือง โดยทั่วไปมีขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ มี ขอบข้างที่ค่อนข้างต่ำลาดเอียงออกด้านนอก ด้ามยาว และไม่มีฝาปิด กระทะขนาดใหญ่บางรุ่นอาจมี หูจับขนาดเล็กตรงกันข้ามกับด้ามหลัก กระทะอีกประเภทหนึ่งที่มีขนาดใกล้เคียงกัน แต่มีขอบข้างที่ตั้งตรงมากกว่า และมักมีฝาปิด เรียกว่า กระทะซอเต้ (sauté pan) แม้ว่ากระทะซอเต้จะสามารถใช้แทนกระทะได้ แต่ก็ออกแบบมาสำหรับการปรุงอาหารด้วยไฟอ่อน
ประวัติความเป็นมาของกระทะ.
กระทะทองแดง ถูกใช้มาตั้งแต่ยุคเมโสโปเตเมียโบราณ กระทะยังเป็นที่รู้จักกันในสมัยกรีกโบราณ และถูกเรียกว่า "ทาเกนอน" (กรีก: τάγηνον) ในโรมโบราณ เรียกกระทะว่า "patella" หรือ "sartago" และคำว่า "pan" ในภาษาอังกฤษมีที่มาจากคำภาษาอังกฤษเก่าว่า ก่อนที่จะมีการใช้เตาครัวในช่วงกลางศตวรรษที่ 19 กระทะที่นิยมใช้กันทำจากเหล็กหล่อ เรียกว่า "สไปเดอร์ (spider)" มีลักษณะพิเศษตรงที่มีด้ามจับและขาตั้ง 3 ขา เพื่อใช้ตั้งบนถ่านหรือกองเถ้าบนพื้นที่ก่อไฟ เมื่อเตาครัวได้รับความนิยม ปลายศตวรรษที่ 19 จึงมีการออกแบบหม้อและกระทะแบบก้นแบน ไม่มีขา และในยุคนี้เองที่ทำให้เกิด "กระทะเหล็กหล่อแบน" ขึ้นมา
วัสดุและการผลิตกระทะ.
กระทะแบบดั้งเดิม นิยมผลิตจากเหล็กหล่อ เหล็กกล้าคาร์บอน หรือทองแดงบุตะกั่ว เนื่องจากคุณสมบัติที่แตกต่างกัน
ส่วนกระทะยุคใหม่ แม้ว่าวัสดุข้างต้นยังคงเป็นที่นิยมใช้ในครัวมืออาชีพ แต่ปัจจุบันมีวัสดุหลากหลายเข้ามาแทนที่ในครัวเรือนทั่วไป กระทะส่วนใหญ่ในปัจจุบันผลิตจากโลหะ อาทิเช่น
บางครั้งมีการเคลือบผิวกระทะด้วยสารเทฟลอน เพื่อให้ไม่ติดกระทะ กระทะเปล่าที่ทำจากเหล็กหล่อ หรือเหล็กกล้าคาร์บอน สามารถสร้างผิวไม่ติดกระทะได้เองตามธรรมชาติ
รูปแบบอื่น.
กระทะเคลือบสารกันติด.
กระบวนการเคลือบสารเทฟลอน บนพื้นผิวอลูมิเนียมที่ขรุขระ ถูกจดสิทธิบัตรโดย มาร์ค เกรกัวร์ (Marc Gregoire) ชาวฝรั่งเศสในปี 1954 ต่อมาในปี 1956 เขาได้ก่อตั้งบริษัทเพื่อจำหน่ายเครื่องครัวเคลือบสารกันติดภายใต้ชื่อแบรนด์ ทีฟาล (Tefal) ในช่วงแรก ผิวเคลือบชนิดนี้มีความทนทานต่ำ แต่ด้วยการพัฒนาเทคโนโลยีการผลิต ทำให้ผลิตภัณฑ์เหล่านี้กลายเป็นมาตรฐานในครัวเรือน อย่างไรก็ตาม ผิวเคลือบนี้ไม่แข็งแรงเท่าโลหะ และการใช้เครื่องครัวโลหะ (เช่น ตะหลิว) อาจทำให้ผิวเคลือบเสียหายได้อย่างถาวร ส่งผลให้คุณสมบัติไม่ติดกระทะลดลง
กระทะเคลือบสารกันติดไม่เหมาะสำหรับการปรุงอาหารบางประเภท โดยเฉพาะการ เดเกลเซ่ (deglazing) ซึ่งเป็นกระบวนการขูดเศษอาหารที่ติดกระทะเพื่อนำไปปรุงเป็นซอส เนื่องจากไม่มีเศษอาหารติดกระทะ ทำให้ซอสขาดรสชาติหลัก
กระทะไฟฟ้า.
กระทะไฟฟ้า หรือ กระทะไฟฟ้าแบบตั้งโต๊ะ ประกอบด้วย วัสดุทำความร้อนจากไฟฟ้า อยู่ภายในตัวกระทะ ทำให้สามารถใช้งานได้โดยไม่ต้องพึ่งเตาแก๊ส จึงมีขาตั้งยึดกับด้ามจับ เพื่อวางบนเคาน์เตอร์ กระทะไฟฟ้ามักมีรูปทรงที่แตกต่างจากกระทะทั่วไป เช่น รูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส หรือ สี่เหลี่ยมผืนผ้า และส่วนใหญ่มี ขอบตรงและมีฝาปิด แตกต่างจากกระทะแบบใช้เตาแก๊ส จึงถือได้ว่าเป็นการผสมผสานระหว่างกระทะทอดและกระทะซอส
ข้อดี ของกระทะไฟฟ้าเมื่อเทียบกับกระทะแบบใช้เตาแก๊ส คือ การควบคุมอุณหภูมิ สายไฟที่ถอดได้มี ตัวควบคุมอุณหภูมิ เพื่อรักษาอุณหภูมิตามต้องการ
ด้วยความสามารถในการ ควบคุมอุณหภูมิที่ดีเยี่ยม ทำให้กระทะไฟฟ้าเป็นเครื่องครัวที่ได้รับความนิยม แม้ว่าปัจจุบันจะถูกแทนที่ด้วย เตาอบไมโครเวฟ เป็นส่วนใหญ่ แต่ก็ยังคงใช้งานอยู่ในหลายครัวเรือน
ดิจิมอนแอดเวนเจอร์ (ภาพยนตร์ในปี พ.ศ. 2542)

ดิจิมอนแอดเวนเจอร์ (; โรมาจิ: "Dejimon Adobenchā"; : ทับศัพท์จาก Digimon Adventure) เป็นภาพยนตร์แอนิเมชันญี่ปุ่นฉายเมื่อวันที่ 6 มีนาคม ค.ศ. 1999 ผลิตโดยโทเอแอนิเมชัน เป็นหนึ่งในโปรแกรมหนังโตเออนิเมะแฟร์ ในช่วงฤดูใบไม้ร่วงในปี 1999 ควบคู่กับ ยูกิโอ และ ดร.สลัมป์ ตอน The surprised burn of Arale
เป็นภาพยนตร์เรื่องแรกของดิจิมอนแอดเวนเจอร์ โดยได้ฉายในโรงก่อนที่ในสัปดาห์ถัดไปได้ออกอากาศในตอนที่ 1 ของเรื่อง มีความยาวตอนทั้งหมด 20 นาที
เนื้อเรื่องย่อ.
เรื่องราวเกี่ยวกับสองพี่น้องยางามิ (ไทจิ และ ฮิคาริ) ได้พบกับดิจิทามะที่ปรากฏในคอมพิวเตอร์ และโคโรมอนปรากฏตัวออกมาจากคอมพิวเตอร์ และเกิดเรื่องราวที่ปรากฏขึ้น
ปรากฏตัวจากหน้าคอมพิวเตอร์ในห้องของไทจิ และได้พัฒนาร่าง
โซยูทิงก์ยูแคนดานซ์ ฤดูกาลที่ 1

โซยูทิงก์ยูแคนดานซ์  เป็นรายการเรียลลิตี้โชว์ของสหรัฐอเมริกา สร้างโดยไซมอน ฟูลเลอร์, ไนเจล ลิธโกว์, อัลเลน ชาพิโร และแบร์รี่ อเดลแมน โดยเป็นรายการแข่งขันเต้นรำในสไตล์ต่างๆ เช่น ฮิพฮอพ ไจฟ์ ลีลาศ เต้นร่วมสมัย ฮัสเซิล บรอดเวย์ ควิกสเต็ป เวสต์โคสต์สวิง สมูธวอลซ์ เป็นต้น โดยออกอากาศทางช่อง ฟ็อกซ์ เมื่อวันที่ 20 กรกฎาคม 2005 เป็นตอนแรก โดยมี ลอเรน ซานเชส เป็นพิธีกร และมี ไนเจล ลิธโกว์ เป็นกรรมการหลัก ร่วมกับกรรมการรับเชิญท่านอื่นๆ ได้แก่ แมรี่ เมอร์ฟี่ย์, แดน คาราตี้, มีอา ไมเคิลส์ และ ไบรอัน ฟรีดแมน และจะมีผู้เข้าร่วมแข่งขันถูกคัดออกสัปดาห์ละ 2 คนเป็นหญิง 1 คนและชาย 1 คนในทุกสัปดาห์จาก 16 คน ผู้ชนะจะได้เงินรางวัล 100,000 เหรียญสหรัฐอเมริกา นิค ลาซารินี เป็นผู้ชนะคนแรกของรายการ ได้รับตำแหน่งนักเต้นคนโปรดของอเมริกา ในวันที่ 5 ตุลาคม 2005 จากคะแนนโหวตถึง 37.7% ออกอากาศในประเทศไทยทาง True Visions ช่อง True Series ทุกวันเสาร์ เวลา 20.00 น.
การออดิชั่น.
สถานที่.
สถานที่หลักที่ใช้ในการออดิชั่นได้จัดขึ้นในเมืองต่างๆ ได้แก่
รูปแบบการคัดเลือก.
ผู้ที่มาออดิชั่นนั้นจะมีเวลาคนละ 1 นาทีเพื่อแสดงการเต้นให้กรรมการชม หลังจากนั้นกรรมการจะตัดสินว่าการเต้นนั้นดีพอหรือไม่ หากไม่ดีพอก็จะถูกส่งกลับบ้าน หรือหากดีพอ ก็จะมีโอกาสได้เข้าสู่รอบเรียนท่าเต้น เพื่อมาเต้นให้กรรมการได้ชมอีกครั้ง และในที่สุดกรรมการจะคัดเลือกเอานักเต้น 50 คนเข้าสู่สัปดาห์ฮอลลีวูดต่อไป ซึ่งเกณท์ของผู้เข้าแข่งขันนั้นจะต้องมีอายุระหว่าง 18-30 ปี
สัปดาห์ฮอลลีวูด.
กรรมการ: ไนเจล ลิธโกว์, แมรี่ เมอร์ฟี่ย์, แดน คาราตี้, มีอา ไมเคิลส์, ไบรอัน ฟรีดแมน, อเล็ก ดา ซิลวา
สัปดาห์ฮอลลีวูดนั้นจัดขึ้นที่ ฮอลลีวูด ใน ลอสแอนเจลิส, แคลิฟอร์เนีย นักเต้นชาย 25 คน และหญิง 25 คน ได้ถูกเรียกกลับมาสู่การออดิชั่นอีกครั้ง ซึ่งการออดิชั่นในครั้งนี้ จะคัดให้เหลือเพียง นักเต้นชาย 8 คน และหญิง 8 คน เท่านั้น ซึ่งเมื่อรวมแล้วจะมีนักเต้นทั้งหมด 16 คน ที่ได้เข้าสู่รอบจริงในรายการ 
ผู้เข้าแข่งขัน.
นักเต้น 16 คนสุดท้าย.
ตารางการคัดออก.
 
การแข่งขัน.
สัปดาห์ที่ 1 (17 สิงหาคม 2005).
"กรรมการ:" ไบรอัน ฟรีดแมน, มีอา ไมเคิลส์, ไนเจล ลิธโกว์ และ แดน คาราตี้
สัปดาห์ที่ 2 (24 สิงหาคม 2005).
"กรรมการ:" ไนเจล ลิธโกว์, แมรี่ เมอร์ฟี่ย์, แดน คาราตี้ และ ไบรอัน ฟรีดแมน
สัปดาห์ที่ 3 (31 สิงหาคม 2005).
"กรรมการ:" มีอา ไมเคิลส์, ไบรอัน ฟรีดแมน, แมรี่ เมอร์ฟี่ย์ และ ไนเจล ลิธโกว์
สัปดาหที่ 4 (7 กันยายน 2005).
"กรรมการ:" ไบรอัน ฟรีดแมน, มีอา ไมเคิลส์, ไนเจล ลิธโกว์ และ แดน คาราตี้
สัปดาห์ที่ 5 (14 กันยายน 2005).
"กรรมการ:" แดน คาราตี้, ไนเจล ลิธโกว์, แมรี่ เมอร์ฟี่ย์ และ ไบรอัน ฟรีดแมน
สัปดาห์ที่ 6 (21 กันยายน 2005).
"กรรมการ:" มีอา ไมเคิลส์, ไนเจล ลิธโกว์, แมรี่ เมอร์ฟี่ย์ และ แดน คาราตี้
สัปดาห์ที่ 7 (28 กันยายน 2005).
"กรรมการ:" ไบรอัน ฟรีดแมน, มีอา ไมเคิลส์, ไนเจล ลิธโกว์, แมรี่ เมอร์ฟี่ย์ และ แดน คาราตี้
สัปดาห์ที่ 8 (5 ตุลาคม 2005).
"Judges:" ไบรอัน ฟรีดแมน, มีอา ไมเคิลส์, ไนเจล ลิธโกว์, แมรี่ เมอร์ฟี่ย์ และ แดน คาราตี้
สยามนิรมิต

สยามนิรมิต เป็นอดีตโรงละครขนาดใหญ่ที่ได้รับการบันทึกจาก กินเนสบุค ออฟ เวิลด์ เรคคอร์ด ว่าเวทีมีความสูงและใหญ่ที่สุดในโลก เปิดการแสดงครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2548 แต่ได้ปิดกิจการไปในปี พ.ศ. 2564 หลังจากเปิดให้บริการมานานกว่า 16 ปี
สยามนิรมิต ตั้งอยู่บนถนนเทียมร่วมมิตร ใกล้กับศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย เป็นโรงละครเกี่ยวกับการแสดงพื้นบ้านวัฒนธรรมไทยโดยเป็นการท่องป่าหิมพานต์ และท่องไปในสวรรค์ชั้นบนและนรก สยามนิรมิต เป็นความภาคภูมิใจของคนไทย ที่เผยแพร่ความงดงาม และความทรงคุณค่าของความเป็นไทยให้กับผู้ชมทั้งในระดับประเทศและในระดับโลก
ในขณะที่สยามนิรมิตภูเก็ต ซึ่งได้ก่อสร้างมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2553 บริเวณ อ.เมือง จังหวัดภูเก็ต ปัจจุบันยังคงเปิดให้บริการอยู่
รูปแบบการแสดง.
ตอนที่ 1 ล้านนานคร 
ล้านนามหานครเทวีแลเหล่านางกำนัลจัดเตรียมขบวนแห่อันวิจิตร พร้อมบรรดานางฟ้อน นางรำ พลดาบ ฝีมือกล้า ตามเสด็จองค์มหาราชา เพื่อร่วมในงานบุญตามประเพณี
ตอนที่ 2 การค้าขายทางด้านภาคใต้ 
ย้อนหลังไปสู่อาณาจักรศรีวิชัย จนล่วงมาอาณาจักรนครศรีธรรมราช ความรุ่งเรืองในยุคนั้น ได้เชื้อเชิญให้มหามิตรจากแดนไกล เดินทางมาค้าขายแลกเปลี่ยนสินค้า ชมมหรสพและการละเล่นของวัฒนธรรมชาวใต้ ที่ผสมผสานกันอย่างกลมกลืน ทั้งไทยพุทธและมุสลิม
ตอนที่ 3 อีสาน ตำนานประสาทหิน 
บรรดาหนุ่มสาวชาวอีสานร้องรำทำเพลง เฉลิมฉลองกันอย่างสนุกสนาน ในงานทำบุญผ้าพระเวสต่อหน้าพระธาตุพนม ตื่นตาประสาทหินที่ถูกสร้างขึ้นอย่างยิ่งใหญ่ และร่วมค้าหาความเร้นลับของนางอัปสราที่ถูกบรรจงปั้นไว้อย่างงดงาม
ตอนที่ 4 กรุงศรีฯ ราชธานีที่รุ่งโรจน์ 
ร่วมเดินทางย้อนเวลาไปกว่าสามร้อยปีสู่กรุงศรีอยุธยาราชธานีที่รุ่งโรจน์และเกรียงไกร ได้เจริญสัมพันธไมตรีกับนานาประเทศ ประกาศถึงความมั่งคั่งมั่นคง ดำรงไว้ซึ่งแสนยานุภาพ
ท่องสู่จินตนาการตามคติความเชื่อของชาวสยาม ตื่นตะลึงไปกับดินแดนในไตรภพ ร่วมดำดิ่งสู่นรกภูมิ เผชิญหน้ากับยมราช และเหล่าภูตผีปีศาจที่ตื่นตะลึงไปกับป่าหิมพานต์ อันเร้นลับ สวยงาม สุดมหัศจรรย์ล่องลอยสู่สวรรค์ชั้นดาวดึงส์ ดินแดนแห่งเทพยดา และนางฟ้าทั้งหลาย ซึ่งมีอินทราเป็นเทพยดาสูงสุด
ด้วยความเชื่อที่ว่าทำดีได้ดีไปสวรรค์ ชนชาวสยามจึงมีประเพณี งานบุญมากมาย ที่ผสมผสานงานรื่นเริงและ การละเล่นต่าง ๆ สืบทอดมานานหลายร้อยปี
หม่อมหลวงพีระพงศ์ เกษมศรี

หม่อมหลวงพีระพงศ์ เกษมศรี (24 กันยายน พ.ศ. 2475 – 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2543) อดีตเอกอัครราชทูตผู้แทนถาวรแห่งประเทศไทยประจำสหประชาชาติ อดีตเอกอัครราชทูตไทย ณ กรุงโตเกียว และ กรุงวอชิงตัน อดีตราชเลขาธิการ และอดีตประธานคณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติ (พฤษภาคม พ.ศ. 2528 และกรกฎาคม พ.ศ. 2529) เขาล้มป่วยด้วยโรคมะเร็งหลอดอาหาร และถึงแก่อนิจกรรมด้วยโรคหัวใจล้มเหลว เมื่อวันที่ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2543 ด้วยวัย 67 ปี
ประวัติ.
หม่อมหลวงพีระพงศ์ เกษมศรี เป็นบุตรของหม่อมราชวงศ์ระพีพรรณ เกษมศรี กับสุธีรา เกษมศรี ณ อยุธยา (สกุลเดิม ปันยารชุน; พี่สาวของอดีตนายกรัฐมนตรีไทย อานันท์ ปันยารชุน) เกิดเมื่อวันที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2475 มีน้องสาวคนเดียวคือหม่อมหลวงสุรธี อิศรเสนา (สมรสกับพชร อิศรเสนา ณ อยุธยา อดีดปลัดกระทรวงพาณิชย์) จบการศึกษาระดับปริญญาเอก ด้านกฎหมายและการทูต จากมหาวิทยาลัยทัฟส์ สหรัฐ
หม่อมหลวงพีระพงศ์ เกษมศรี สมรสกับหม่อมราชวงศ์รำพิอาภา เกษมศรี (ราชสกุลเดิม สวัสดิวัตน์; ธิดาในหม่อมเจ้านนทิยาวัด สวัสดิวัตน์ กับหม่อมเจ้าสุวภาพเพราพรรณ สวัสดิวัตน์ (ราชสกุลเดิม วุฒิชัย)) มีบุตรธิดา 3 คน คือ
โซฟี เชวาร์ดนาดเซ

โซฟี เชวาร์ดนาดเซ ((; ; Sophie Shevardnadze) เป็นนักข่าวประจำช่อง รัสเซีย ทูเดย์ ของประเทศรัสเซีย ตั้งแต่การออกอากาศในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2549 ถึงปัจจุบัน ซึ่งถึอว่าเป็นนักข่าวของรัสเซีย ทูเดย์ คนแรก ๆ ที่ยังคงอ่านข่าวอยู่ในช่องนี้ เพราะนักข่าวคนแรก ๆ ส่วนใหญ่ได้ย้ายไปช่องอื่นหมดแล้ว เช่น Sky News, France 24 ภาษาอังกฤษ, เพรส ทีวี, อัลจาซีร่า นานาชาติ ภาษาอังกฤษ เป็นต้น
ประวัติ.
เกิดที่ประเทศจอร์เจีย เป็นลูกสาวของเอดูอาร์ด เชฟเวิร์ดนาซี (Eduard Shevardnadze) อดีตประธานาธิบดีประเทศจอร์เจีย และรัฐมนตรีกระทรวงการต่างประเทศ ของสหภาพโซเวียต จบปริญญาตรีจาก อีเมอร์สันคอลเลจ บอสตัน แมสซาชูเซตส์ สหรัฐอเมริกา และปริญญาโทจากมหาวิทยาลัยนิวยอร์ก