อเล็กซ์ สเต็ปนีย์

อเล็กซานเดอร์ ซีริล สเต็ปนีย์ (เกิด 18 กันยายน ค.ศ. 1942) เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวอังกฤษโดยเป็นผู้รักษาประตูของแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดในช่วงเวลาที่พวกเขากลายเป็นสโมสรฟุตบอลจากอังกฤษทีมแรกที่คว้าแชมป์ยูโรเปียนคัพ
เริ่มต้นอาชีพ.
เกิดในมิตแชม เซอร์รีย์ สเต็ปนีย์ไม่ประสบความสำเร็จในการทดสอบเท้ากับฟูลัมและเข้าร่วมสโมสรฟุตบอลในบ้านเกิด จากนั้นเขาถูกพบโดยมิลล์วอลล์ซึ่งเซ็นสัญญากับเขาในฐานะนักฟุตบอลเยาวชนในปี ค.ศ. 1963 แต่ศักยภาพของเขาพัฒนาขึ้นอย่างรวดเร็วทำให้เขาได้รับสัญญานักฟุตบอลอาชีพภายใน 2 เดือนที่เขามาถึงสโมสร สเต็ปนีย์ลงเล่นเกือบ 3 ฤดูกาลในฐานะผู้รักษาประตูตัวจริง โดยลงเล่นไป 158 นัด พลาดเพียงนัดสุดท้ายของฤดูกาล 1965-66 ในช่วงเวลานี้เขาเล่นให้ทีมชาติอังกฤษรุ่นอายุไม่เกิน 23 ปี 3 นัด
ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2509 สเต็ปนีย์ย้ายไปร่วมทีมเชลซีในราคา 50,000 ปอนด์ ผู้จัดการทีมเชลซีในเวลานั้น ทอมมี่ โดเชอร์ตี ตั้งใจให้เขาเล่นสลับกับปีเตอร์ โบเน็ตติ แต่เพียง 3 เดือนต่อมา สเต็ปนีย์ถูกขายให้แมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด ด้วยค่าตัว 55,000 ปอนด์ โดยลงเล่นให้เชลซีเพียง 1 นัด เมื่อแฮร์รี เกร็กก์ ซึ่งเป็นผู้รักษาประตูตัวจริงย้ายออกจากทีมไป แมตต์ บัสบี ผู้จัดการทีมแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด เลือกให้สเต็ปนีย์เป็นผู้รักษาประตูตัวจริงต่อจากเกร็กก์ แทนที่ผู้รักษาประตูสำรอง อย่างแพต ดันน์หรือเดวิด แกสเคลล์ที่บาดเจ็บง่าย สเต็ปนีย์เปิดตัวให้ยูไนเต็ดในปีเดียวกันเจอกับแมนเชสเตอร์ซิตีในแมนเชสเตอร์ดาร์บีที่โอลด์ แทรฟฟอร์ด ซึ่งเขาเก็บคลีนชีตแรกได้จากนัดนี้เมื่อยูไนเต็ดชนะ 1-0 จากประตูชัยในครึ่งแรกของเดนิส ลอว์
ความสำเร็จในระดับลีกและระดับยุโรป.
สเต็ปนีย์ในฐานะผู้รักษาประตูตัวจริงพาแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดคว้าแชมป์ดิวิชั่น 1 ในฤดูกาล 1966-67 ทำให้พวกเขาได้เข้าสู่การแข่งขันยูโรเปียนคัพในฤดูกาลถัดมาซึ่งยังไม่มีสโมสรฟุตบอลจากอังกฤษทีมใดเคยชนะมาก่อน สเต็ปนีย์พายูไนเต็ดไปถึงรอบชิงชนะเลิศที่สนามเวมบลีย์เจอกับเบนฟิกา เขาเซฟลูกยิงของยูเซบิโอกองหน้าเบนฟิกาทำให้ทั้งสองทีมเสมอกันในเวลาปกติ 1-1 ยูเซบิโอประหลาดใจมากกับการเซฟของสเต็ปนีย์ จนเขาหยุดปรบมือ ในที่สุดยูไนเต็ดก็ชนะ 4-1 หลังจากช่วงต่อเวลาพิเศษทำให้พวกเขาคว้าแชมป์ยูโรเปียนคัพ เป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ของสโมสร
ในช่วงเริ่มต้นของฤดูกาลนั้นคือฤดูกาล 1967-68 สเต็ปนีย์เสียประตูให้แพต เจนนิงส์ ซึ่งเป็นผู้รักษาประตูของทอตนัมฮอตสเปอร์ในศึก FA Charity Shield ปี 1967 ที่โอลด์แทรฟฟอร์ด โดยทอตนัมฮอตสเปอร์ ขึ้นนำ 2-0 เมื่อเจนนิงส์เตะบอลจากฝั่งสเตรตฟอร์ดเอนด์ บอลกระดอนข้ามสเตปนีย์เข้าไปตุงตาข่าย การแข่งขันจบลงที่ 3-3 โดยประตูของยูไนเต็ดมาจากบ็อบบี ชาร์ลตัน (2) และเดนิส ลอว์
การยอมรับในระดับสากล.
แม้จะเป็นผู้รักษาประตูที่มีพรสวรรค์สูง แต่สเต็ปนีย์ก็ยังห่างชั้นกับทีมชาติอังกฤษ กอร์ดอน แบงส์ เป็นผู้รักษาประตูมือหนึ่งอย่างไร้ข้อโต้แย้ง โดยมีปีเตอร์ โบเน็ตติของเชลซี, กอร์ดอน เวสท์ของเอฟเวอร์ตัน และรอน สปริงเก็ตต์ผู้รักษาประตูมากประสบการณ์ของเชฟฟีลด์เวนส์เดย์ ล้วนแต่ขวางทางสเต็ปนีย์ เมื่ออังกฤษผ่านเข้ารอบสุดท้ายของการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 1968 อัลฟ์ แรมซีย์ ผู้จัดการทีมชุดแชมป์ฟุตบอลโลกของอังกฤษได้เลือกสเต็ปนีย์และเวสต์เป็นสองผู้รักษาประตูสำรองของแบงส์ และในสัปดาห์ที่สำคัญสำหรับสเต็ปนีย์ เขาก็ได้ประเดิมสนามให้กับอังกฤษในเกมกระชับมิตรที่ชนะสวีเดนในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1968 หรือ 7 วันก่อนยูโรเปียนคัพรอบชิงชนะเลิศ ซึ่งอังกฤษชนะ 3-1
แรมซีย์เก็บสเต็ปนีย์ไว้ในความคิดของเขาในการเตรียมตัวสำหรับการป้องกันแชมป์ฟุตบอลโลกของอังกฤษในฟุตบอลโลก 1970 ที่เม็กซิโก ซึ่งอังกฤษไม่ต้องผ่านรอบคัดเลือกหลังจากชนะการแข่งขันครั้งก่อน เมื่อมีการประกาศรายชื่อนักฟุตบอลเบื้องต้นจำนวน 27 คน สเต็ปนีย์มีชื่อพร้อมกับแบงส์, โบเน็ตติ และปีเตอร์ ชิลตัน ผู้รักษาประตูน้องใหม่โดยไม่มีชื่อของเวสต์ เมื่อนักฟุตบอล 22 คนสุดท้ายที่จะเดินทางไปเม็กซิโกได้รับการยืนยัน ชิลตันถูกส่งกลับบ้าน
อย่างไรก็ตาม สเต็ปนีย์เป็นผู้รักษาประตูมือ 3 ของทีมอย่างชัดเจน และโอกาสที่เขาจะได้ลงสนามก็มีน้อย เมื่อแบงส์ซึ่งเป็นผู้รักษาประตูมือ 1 ป่วยเนื่องจากอาหารเป็นพิษก่อนรอบก่อนรองชนะเลิศกับเยอรมนีตะวันตก โบเน็ตติผู้รักษาประตูมือ 2 ที่มีประสบการณ์มากกว่าสเต็ปนีย์เล็กน้อย โดยติดทีมชาติไปแล้ว 6 นัด ได้ถูกแรมซีย์เลือกเป็นผู้รักษาประตูตัวจริง โดยมีสเต็ปนีย์นั่งอยู่ที่ม้านั่งสำรอง อังกฤษยิงได้ 2 ประตูแต่แพ้ให้กับเยอรมนีตะวันตก 2-3 และสเต็ปนีย์เป็นคนบอกแบงส์ที่กำลังนอนป่วยอยู่ในห้องของเขาที่โรงแรมที่พักด้วยการชู 3 นิ้วในมือข้างหนึ่งและอีก 2 นิ้วในมืออีกข้างหนึ่ง
บั้นปลายอาชีพที่แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด.
เขายังคงเล่นในตำแหน่งผู้รักษาประตูมือหนึ่งให้กับแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดในช่วงที่สโมสรทำผลงานได้ไม่ดีนัก ซึ่งจบลงด้วยการตกชั้นสู่ดิวิชัน 2 ในปี ค.ศ. 1974 ซึ่งเป็นฤดูกาลที่สเต็ปนีย์ทำประตูได้ 2 ประตูจากจุดโทษ ทำให้เขาเป็นผู้ทำประตูสูงสุด (ร่วม) ในวันคริสต์มาส เป็นเวลาครึ่งฤดูกาลที่เขาถูกแทนที่โดยจิมมี่ ริมเมอร์ ผู้รักษาประตูมือสองซึ่งเป็นเด็กฝึกหัดของสโมสร ในตอนนี้ ทอมมี่ โดเชอร์ตี อดีตผู้จัดการทีมเชลซีของสเต็ปนีย์ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้จัดการทีมคนใหม่ของยูไนเต็ด พวกเขากลับสู่ดิวิชั่น 1 ในฐานะแชมป์ดิวิชั่น 2 หลังจากตกชั้นเพียง 1 ฤดูกาล (1974-75) ในช่วงเวลานี้ สเต็ปนีย์ได้รับบาดเจ็บแบบแปลกประหลาดเมื่อเขาขากรรไกรหลุดขณะตะโกนสั่งเพื่อนร่วมทีมเนื่องจากการป้องกันที่ไม่เป็นระเบียบ
2 ฤดูกาลถัดมา สเต็ปนีย์เป็นผู้อยู่เบื้องหลังทีมผู้เล่นใหม่ที่อายุน้อยที่โดเชอร์ตีซื้อมาอย่างชาญฉลาดและจัดตั้งทีมเยาวชนอย่างเป็นระบบ ในช่วงเวลานี้ สเต็ปนีย์ต้องแข่งขันกับแพดดี โรช เพื่อชิงตำแหน่งผู้รักษาประตูมือ 1 สเต็ปนีย์เป็นผู้เล่นคนเดียวที่มีประสบการณ์ที่เวมบลีย์ในระดับสโมสรเมื่อยูไนเต็ดเข้าถึงรอบชิงชนะเลิศเอฟเอคัพปี 1976 และความประหม่าของผู้เล่นดาวรุ่งทำให้เซาแทมป์ตันซึ่งอยู่ในดิวิชั่น 2 ชนะ 1-0 สเต็ปนีย์ไม่มีโอกาสเซฟประตูชัยจากบ็อบบี สโต๊ค ซึ่งเป็นลูกยิงช่วงท้ายที่ยูไนเต็ดอ้างว่าไม่ได้ประตูเพราะสโต๊คมาจากตำแหน่งล้ำหน้า
ยูไนเต็ดเข้าถึงรอบชิงชนะเลิศเอฟเอคัพอีกครั้งในปี 1977 กับลิเวอร์พูล และครั้งนี้ก็ประสบความสำเร็จ สเต็ปนีย์เซฟลูกยิงหัวกระสุนของจิมมี่ เคสได้แต่ก็เข้าประตูและกลับมาเสมอกันเมื่อสจ๊วร์ต เพียร์สันทำประตูให้ยูไนเต็ด จิมมี่ กรีนฮอฟฟ์ นำยูไนเต็ดขึ้นนำอย่างรวดเร็วและกลายเป็นประตูชัย และสเต็ปนีย์เซฟได้ดีในช่วงท้ายเกม ทำให้ลิเวอร์พูลพลาดการไล่ล่า 'เทรเบิลแชมป์' ครั้งแรกในวงการฟุตบอลอังกฤษ (หลังจากคว้าแชมป์ลีกไปแล้ว และอีกไม่กี่วันต่อมาก็คว้าแชมป์ยูโรเปียนคัพเป็นครั้งแรกจากทั้งหมด 6 ครั้ง)
สเต็ปนีย์เป็นผู้เล่นคนเดียวของยูไนเต็ดในทีมที่ชนะเอฟเอคัพปี 1977 ที่เหลือจากการคว้าแชมป์ยูโรเปี้ยนคัพเมื่อ 9 ปีก่อนหน้านั้น สเต็ปนีย์ยังเป็นผู้เล่นคนสุดท้ายที่เหลืออยู่ที่เล่นให้กับสโมสรภายใต้ผู้จัดการทีม เซอร์แมตต์ บัสบี ก่อนที่จะออกจากสโมสรเมื่อจบฤดูกาลถัดมา
บั้นปลายอาชีพ.
ในฤดูกาลถัดมา สเต็ปนีย์ลงเล่น 23 นัดจากทั้งหมด 42 นัดในลีกให้กับยูไนเต็ด เขาลงเล่นนัดสุดท้ายให้กับยูไนเต็ดจากทั้งหมด 546 นัดในเดือนเมษายน ค.ศ. 1978 ก่อนที่จะย้ายไปร่วมทีมดัลลัส ทอร์นาโด ในสหรัฐอเมริกาซึ่งเขาอยู่จนกระทั่งแขวนสตั๊ดในปี ค.ศ. 1980