pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
ลูเซิร์น

ลูเซิร์น  หรือ ลูแซร์น  เป็นเมืองหลวงของรัฐลูเซิร์นในประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ด้วยความที่ลูเซิร์นเป็นเมืองใหญ่ที่สุดในภาคกลางของประเทศ ทำให้ลูเซิร์นกลายเป็นศูนย์กลางทางเศรษฐกิจ, การคมนาคม, ทางวัฒนธรรม ของภาคกลาง ภาษาทางการที่ใช้ในลูเซิร์นคือภาษาเยอรมัน (ภาษาพูด สวิสเยอรมัน ท้องถิ่น) ตั้งอยู่ชายฝั่งด้านตะวันตกติดกับทะเลสาบลูเซิร์น มีแม่น้ำร็อยส์ไหลออกมาจากทะเลสาบผ่านกลางเมือง จากเมืองนี้สามารถมองเห็นเทือกเขาแอลป์, เขาพีลาทุส และเขารีกี ลูเซิร์นมีภูมิอากาศเย็นตลอดทั้งปี จุดหมายตาที่สำคัญในเมืองคือคาเพ็ลล์บรึคเคอ สนามบินที่อยู่ใกล้ลูเซิร์นที่สุดคือท่าอากาศยานซือริช ซึ่งมีรถไฟโดยตรงมาสู่ลูเซิร์นทุกชั่วโมงโดยใช้เวลาเดินทางราว 1 ชั่วโมง
ภายหลังการล่มสลายของจักรวรรดิโรมันในคริสต์ศตวรรษที่ 6 ชนอลามันน์เชื้อสายเยอรมันก็มีอิทธิพลเหนือดินแดนที่เป็นประเทศสวิตเซอร์แลนด์ในปัจจุบัน จนกระทั่งราวปี 750 ก็มีการจัดตั้งสังฆมณฑลซังคท์เลโอเดอการ์ (St. Leodegar) นิกายโรมันคาทอลิกขึ้น ต่อมาในศตวรรษที่ 9 สังฆมณฑลซังคท์เลโอเดอการ์ได้ตกอยู่ในการปกครองของอารามมูร์บัค (Murbach Abbey) ในแคว้นอาลซัส ในช่วงเวลานี้เอง พื้นที่แถบนี้ได้ถูกเรียกว่า ลูกิอาริอา (ละติน: Luciaria) ต่อมาในปี 1178 สังฆมณฑลแห่งนี้ได้เป็นอิสระจากอารามมูร์บัค และได้สถาปนาสังฆมณฑลเป็นเมืองลูเซิร์นในปีเดียวกัน เมืองลูเซิร์นกลายเป็นทางผ่านที่สำคัญบนเส้นทางการค้าที่กำลังเฟื่องฟูในภูมิภาคก็อทฮาร์ท (Gotthard)
สมิงพยู

สมิงพยู ([θəmèɪ̯ɰ̃ pəjù]; ถึงแก่กรรม 1544) นายพลและแม่ทัพเรือแห่ง กองทัพพม่า และเสนาบดีชั้นผู้ใหญ่ในราชสำนักของ พระเจ้าตะเบ็งชะเวตี้ แห่ง ราชวงศ์ตองอู ของ พม่า ระหว่าง ค.ศ. 1536 ถึง 1544 ผู้บัญชาการทหารเชื้อสายมอญผู้นี้เดิมเป็นเสนาบดีในราชสำนักของ พระเจ้าสการะวุตพี กษัตริย์องค์สุดท้ายแห่ง อาณาจักรหงสาวดี แต่ได้มาสวามิภักดิ์และรับราชการในพระเจ้าตะเบ็งชะเวตี้เมื่อ ค.ศ. 1536 ซึ่งเป็นการปูทางให้เขาขึ้นมาเป็นที่ปรึกษาชั้นนำของกษัตริย์แห่งตองอู เขาเป็นที่รู้จักมากที่สุดจากการวางแผนและบัญชาการรบในยุทธนาวีโจมตีเมืองเมาะตะมะซึ่งเป็นที่มั่นสุดท้ายของอาณาจักรหงสาวดีใน ค.ศ. 1541 อันเป็นจุดสิ้นสุด สงครามตองอู–หงสาวดี (พ.ศ. 2077–2084)
ถล่มเจ้าสำนักโคมเขียว

ถล่มเจ้าสำนักโคมเขียว (อังกฤษ: Mad Monkey Kung Fu) เป็นภาพยนตร์จีนกำลังภายใน ในปี ค.ศ. 1979 กำกับและนำแสดงโดย หลิว เจียเหลียง มี เสี่ยว เหอ และ ลัว ลี่ แสดงนำ
เนื้อเรื่องย่อ.
จอมยุทธหนุ่มและน้องสาวเป็นนักแสดงในคณะกายกรรม มีวิชามวยลิงอันร้ายกาจ จึงถูกใส่ความด้วยความอิจฉาและถูกทุบมือทั้งสองข้างเพื่อไม่ให้ใช้กังฟูได้อีก จึงต้องทำมาหาเลี้ยงชีพข้างถนนพร้อมลิงคู่ชีพแต่ยังถูกตามรังคราน แต่ก็มีเด็กหนุ่มที่เล็งเห็นความสามารถพยายามฝากตัวเป็นศิษย์ เขามองเห็นความตั้งใจจริงจึงสอนวิชาลิงให้และทั้งสองจึงตามไปแก้แค้นคนชั่วต่อไป
ฟิฟทีน (เพลง)

"ฟิฟทีน"  เป็นเพลงคันทรีป็อปของนักร้องนักแต่งเพลงชาวอเมริกัน เทย์เลอร์ สวิฟต์ สวิฟต์แต่งเพลงเองและผลิตร่วมกับนาธาน แชปแมน "ฟิฟทีน" ออกจำหน่ายวันที่ 30 สิงหาคม ค.ศ. 2009 โดยสังกัดบิกแมชีนเรเคิดส์ เป็นซิงเกิลที่สี่จากสตูดิโออัลบั้มที่สอง "เฟียร์เลส" (2008) เพลงได้รับแรงบันดาลใจจากสมัยเรียนไฮสกูลปีหนึ่งที่โรงเรียนเฮนเดอร์สันวิลล์ไฮสกูล ซึ่งเธออกหักครั้งแรกพร้อมกับเพื่อนสนิทชื่อ อะบิเกล แอนเดอร์สัน หลังแต่งเพลงนี้ สวิฟต์ขออนุญาตแอนเดอร์สันอัดเพลงนี้ (เนื่องจากมีการกล่าวถึงเป็นการส่วนตัว) แอนเดอร์สันยินยอมและเพลงถูกรวมอยู่ในอัลบั้มเฟียร์เลส "ฟิฟทีน" เป็นบัลลาด สวิฟต์นึกย้อนถึงเหตุการณ์ที่เกิดกับเธอและเพื่อนสนิทขณะอายุ 15 ปี และเป็นการเตือนไม่ให้วัยรุ่นตกหลุมรักง่าย ๆ
"ฟิฟทีน" ขึ้นถึงอันดับที่ 23 บนชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100 และขายได้มากกว่า 1.5 ล้านดาวน์โหลดในสหรัฐ มิวสิกวิดีโอเพลง "ฟิฟทีน" กำกับโดยโรแมน ไวต์ ถ่ายทำโดยใช้ฉากเขียว และเน้นใช้สเปเชียลเอฟเฟกต์ประกอบ วิดีโอแสดงสวิฟต์เดินผ่านสวน ขณะที่เธอนึกถึงความทรงจำมากมายร่วมกับแอนเดอร์สัน เพลงได้เข้าชิงรางวัลสาขาวิดีโอศิลปินผู้หญิงยอดเยี่ยม ในงานประกาศรางวัลเอ็มทีวีวิดีโอมิวสิกอะวอดส์ 2010 แต่พ่ายให้กับเพลง "แบดโรแมนซ์" ของเลดีกากา "ฟิฟทีน" ถูกนำมาแสดงสดหลายครั้ง รวมถึงในทัวร์คอนเสิร์ตครั้งแรกและครั้งที่สอง เฟียร์เลสทัวร์ (2009-10) และสปีกนาวเวิลด์ทัวร์ (2011-12) สวิฟต์เป็นหุ้นส่วนกับร้านค้าอิเล็กทรอนิกส์ เบสต์บาย ในกิจกรรมชื่อ @15 ที่ให้วัยรุ่นช่วยตัดสินใจว่าจะบริจาคเงินให้องค์การกุศลต่าง ๆ อย่างไร
ชาร์ต.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
สมิงเลิกพร้า

สมิงเลิกพร้า (หรือ လောက်ဖြား, [laʊ̯ʔ pʰjá]) เป็นเจ้าเมืองพะสิมแห่งอาณาจักรเมาะตะมะ–หงสาวดี ระหว่าง ค.ศ. 1364 ถึง 1388 เขาก้าวขึ้นสู่อำนาจด้วยการช่วยพี่ชายคือ สมิงพระตะบะ ก่อกบฏต่อพระยาอู่ กษัตริย์องค์ที่ 8 และเขาเป็นกุญแจสำคัญที่นำไปสู่จุดเริ่มต้นของ สงครามสี่สิบปี ระหว่างอาณาจักรหงสาวดีกับ อาณาจักรอังวะ
หมายเหตุ.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
เจ้าหญิงมาเรีย-โอลิมเปียแห่งกรีซและเดนมาร์ก

เจ้าหญิงมาเรีย-โอลิมเปียแห่งกรีซและเดนมาร์ก (25 กรกฎาคม พ.ศ. 2539) เป็นนางแบบชาวอเมริกันและสมาชิกองค์หนึ่งในราชวงศ์กรีซ พระองค์เป็นพระธิดาพระองค์เดียวในเจ้าชายปัฟโลส มกุฎราชกุมารแห่งกรีซ และมารี-แชนทัล มิลเลอร์ พระชายา
พระประวัติ.
เจ้าหญิงมาเรีย-โอลิมเปียแห่งกรีซและเดนมาร์กประสูติวันที่ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2539 ณ คลีนิคเวลส์ ซัน ใน นิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา พระองค์เป็นพระธิดาพระองค์ใหญ่และพระองค์เดียวใน เจ้าชายปัฟโลส มกุฎราชกุมารแห่งกรีซ กับ เจ้าหญิงมารี-แชนทัล มกุฎราชกุมารีแห่งกรีซ ทรงเป็นพระราชนัดดาใน สมเด็จพระราชาธิบดีกอนสตันดีโนสที่ 2 แห่งกรีซ พระมหากษัตริย์พระองค์สุดท้ายแห่งกรีซ กับ สมเด็จพระราชินีอันเนอ-มารีแห่งกรีซ อีกทั้งยังเป็นพระราชปนัดดาใน สมเด็จพระเจ้าเฟรเดอริกที่ 9 แห่งเดนมาร์ก กับ อิงกริดแห่งสวีเดน โดยพระองค์เข้ารับการจุ่มศีลใน อิสตันบูล ประเทศตุรกี เมื่อวันที่ 26 ธันวาคม ในปีเดียวกัน โดยทรงมีพระบิดามารดาทูลหัวดังนี้
โดยขณะทรงพระเยาว์ครอบครัวของเจ้าหญิงมาเรีย-โอลิมเปียเสด็จไปประทับ ณ ลอนดอน พระองค์จึงเติบโตที่นั้น โดยทรงศึกษาวิชาประวัติศาสตร์ศิลปะ ภาพยนตร์ การถ่ายภาพและการออกแบบกราฟิก โดยทรงประทับที่โรงเรียนวินด์เซอร์แลนด์ซึ่งเป็นโรงเรียนประจำ โดยทรงประทานสัมภาษณ์ขณะมีพระชันษา 17 ปีว่า
<templatestyles src="แม่แบบ:คำพูด/style.css" />เรามีความฝันตั้งแต่เด็กแล้วว่าเราอยากเรียนอะไร ซึ่งเสด็จพ่อเสด็จแม่และทูลกระหม่อมปู่ทูลกระหม่อมย่าก็ไม่ได้ขัด ซึ่งสิ่งที่เราอยากทำในอนาคตคือการทำงานเกี่ยวกับศิลปะแฟชั่น
อาจเป็นเพราะ

"อาจเป็นเพราะ (Because of you)" เป็นซิงเกิลในปี พ.ศ. 2559 ของนักร้อง พลอยชมพู ประพันธ์เนื้อร้อง-แต่งทำนองโดย เหมือนเพชร อำมะระ และเรียบเรียงโดย ศรัณย์ ตันติตระกูล ออกจำหน่ายในวันที่ 11 กันยายน พ.ศ. 2559 สังกัดค่ายเอ็มบิโอ ทีนเอ็นเตอร์เทนเมนท์ ในเครือจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ โดยเนื้อหาของเพลงนี้ เป็นเรื่องราวของคนที่ยังไม่เคยลืมคนรักเก่า ยังคิดถึงเขาตลอดเวลา และความรู้สึกนี้ยังคงวนเวียนไม่หลุดออกจากความทรงจำสักที
มิวสิกวิดีโอนี้ ได้ ทอย-ปฐมพงศ์ เรือนใจดี มารับบทพระเอก โดยเนื้อหาของมิวสิกวิดีโอนี้คือ พลอยชมพู โดนตอกย้ำความทรงจำในอดีต จากโปรแกรม On this day ใน Facebook (เหตุการณ์ของวันนี้ที่เกิดขึ้นในอดีต) ที่จะโชว์สเตตัสและภาพเก่าๆในช่วงเวลาดีๆที่เธอกับทอย มีความสุขด้วยกัน และช่วงเวลาเศร้าๆที่ทั้งคู่ต้องแยกจากกัน เพราะทอยเลือกไปคบกับ นินน่า (ญาณิน โอภาสสถาวร) เพียงเพราะว่า พลอย ปากแข็ง ไม่กล้าพูดความในใจกับทอย แบบตรงไปตรงมานั่นเอง เรื่องราวในวันนั้นยังคงติดค้าง และมันก็ถูกย้ำซ้ำๆไม่ไปไหน คือ ถ้าย้อนกลับไปแก้ไขอดีตได้ พลอยชมพูคงจะบอกความรู้สึกที่แท้จริงออกไป ไม่ปล่อยให้ทุกอย่างออกมาเป็นแบบนี้
กองพลทหารภูเขาสรรพาวุธที่ 13 แห่งเอ็สเอ็ส &quot;ฮันจาร์&quot; (โครเอเชียที่ 1)

กองพลทหารภูเขาสรรพาวุธที่ 13 แห่งเอ็สเอ็ส "ฮันจาร์"  เป็นกองพลทหารภูเขาแห่งหน่วยวัฟเฟิน-เอ็สเอ็ส,เป็นสาขาหนึ่งของกองกำลังติดอาวุธของพรรคนาซีเยอรมันที่ได้ทำหน้าที่ควบคู่ แต่ไม่เคยเป็นส่วนหนึ่งของกองทัพเวร์มัคท์อย่างเป็นทางการในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ตั้งแต่เดือนมีนาคมถึงเดือนธันวาคม ค.ศ. 1944 เป็นการต่อสู้รบในการทัพปราบปราบการก่อกบฎเพื่อต่อกรกับกลุ่มคอมมิวนิสต์ภายใต้การนำของพลพรรคยูโกสลาเวีย กองกำลังต่อต้านในรัฐเอกราชโครเอเชีย รัฐหุ่นเชิดฟาสซิสต์ของเยอรมนีที่คลอบคลุมเกือบทั้งหมดของโครเอเชียสมัยใหม่,ทั้งหมดของบอสเนีย-เฮอร์เซโกวีนาสมัยใหม่เป็นเช่นเดียวกับส่วนหนึ่งของเซอร์เบีย การให้คำสมญานามว่า ฮันจาร์ มาจากมีคต่อสู้ท้องถิ่นหรือดาบที่ถูกถือโดยตำรวจชาวออตโตมันในช่วงศตวรรษที่ว่าภูมิภาคนี้เป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิออตโตมัน เป็นกองพลวัฟเฟิน-เอ็สเอ็สหน่วยแรกที่ไม่ใช่ชาวเยอรมันและได้ถูกก่อตั้งในการขยายตัวของหน่วยวัฟเฟิน-เอ็สเอ็สเข้าสู่กองกำลังทหารหลากหลายเชื้อชาติ ประกอบไปด้วยชาวบอสเนียมุสลิม (เชื้อชาติบอสนีแอก) ซึ่งบางส่วนเป็นทหารชาวโครแอตคาทอลิก และเจ้าหน้าที่นายทหารและระดับชั้นประทวน (noncommissioned officer-NCOs) ส่วนใหญ่เป็นชาวเยอรมันและยูโกสลาฟ Volksdeutsche (เชื้อชาติเยอรมัน) ที่ได้ให้คำสาบานความจงรักภักดีต่อทั้งอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ และผู้นำโครเอเชีย Ante Pavelić
กองพลนี้ได้เข้าสู้รบเพียงสั้น ๆ ใน Syrmia ภูมิภาคทางตอนเหนือของแม่น้ำซาวา (Sava) ก่อนที่จะก้าวข้ามไปยังทางด้านตะวันออกเฉียงเหนือของบอสเนีย หลังจากได้ก้าวข้ามซาวา ก็ได้จัดตั้งด้วยกำหนด"เขตความปลอดภัย"ในด้านตะวันออกเฉียงเหนือของบอสเนียระหว่างแม่น้ำซาวา, บอสนา (Bosna), ดรีนา (Drina) และ Spreča นอกจากนี้ยังได้มีการสู้รบด้านนอกของเขตความปลอดภัยหลายต่อหลายครั้งและได้รับชื่อเสียงสำหรับความโหดเหี้ยมและป่าเถื่อน ไม่เพียงเท่านั้นในช่วงระหว่างการสู้รบ แต่ยังได้ผ่านด้วยการสังหารหมู่อย่างโหดเหี้ยมต่อพลเรือนชาวเซอร์เบียและชาวยิว ในช่วงปลาบปี ค.ศ. 1944 ส่วนหนึ่งของกองพลได้ถูกเคลื่อนย้ายเพียงสั้น ๆ ที่พื้นที่ Zagreb หลังจากนั้นซึ่งสมาชิกที่ไม่ใช่เยอรมันเริ่มที่จะละทิ้งหน้าที่ไปเป็นจำนวนมาก ในช่วงฤดูหนาวของปี ค.ศ. 1944–1945 ได้ถูกส่งไปยังภูมิภาค Baranja ที่ได้เข้าทำการสู้รบต่อกรกับกองทัพแดงและกองทัพบัลแกเรียในทางตอนใต้ของฮังการี จนต้องถอยทัพกลับไปยังส่วนของแนวป้องกันจนกระทั่งพวกเขาได้เข้าไปอยู่ในชายแดนไรช์ ชาวมุสลิมส่วนใหญ่ที่หลงเหลือได้ถูกทิ้งไว้จุดนี้และได้พยายามที่จะกลับไปยังบอสเนีย ส่วนที่เหลือได้หลบหนีไปยังทางด้านตะวันตกที่ห่างไกลออกไป ด้วยความหวังว่าจะยอมจำนนต่อสัมพันธมิตรตะวันตก สมาชิกส่วนใหญ่ที่เหลือได้กลายเป็นเชลยของกองทัพอังกฤษ เวลาต่อมา, เจ้าหน้าที่นายทหาร 38 นายได้ถูกส่งไปยังยูโกสลาเวียเพื่อเผชิญหน้ากับข้อกล่าวหาอาชญากรรม และ 10 นายได้ถูกตัดสินโทษด้วยการประหารชีวิต
กองพลทหารราบสรรพาวุธที่ 14 แห่งเอ็สเอ็ส (กาลิเซียที่ 1)

กองพลทหารราบสรรพาวุธที่ 14 แห่งเอ็สเอ็ส (กาลิเซียที่ 1)  หรือก่อนปีค.ศ. 1944 มีชื่อว่า กองพลทหารอาสาเอ็สเอ็สที่ 14 "กาลิเซีย" เป็นกองกำลังทหารเยอรมันในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองที่ได้ถูกก่อตั้งขึ้นของทหารอาสาสมัครซึ่งมีพื้นหลังเป็นคนเชื้อชาติยูเครนจากพื้นที่ ต่อมาก็ได้มีบางส่วนเป็นชาวสโลวักและชาวเช็ก ได้ถูกก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1943 ส่วนใหญ่ได้ถูกทำลายลงในยุทธการที่ Brody, ได้ถูกปรับปรุงใหม่ และได้แสดงปฏิบัติหน้าที่ให้เห็นในสโลวาเกีย, ยูโกสลาเวีย และออสเตรีย ก่อนที่จะถูกเปลี่ยนชื่อว่าเป็นกองพลแรกของกองทัพแห่งชาติยูเครนและได้ยอมจำนนต่อสัมพันธมิตรตะวันตก เมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม ค.ศ. 1945
กองพลทหารราบสรรพาวุธที่ 15 แห่งเอ็สเอ็ส (ลัตเวียที่ 1)

กองพลทหารราบสรรพาวุธที่ 15 แห่งเอ็สเอ็ส (ลัตเวียที่ 1)  เป็นกองพลทหารราบของหน่วยวัฟเฟิน-เอ็สเอ็สในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ได้ถูกก่อตั้งขึ้นในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1943 และได้ร่วมกับหน่วยพี่น้องอย่างกองพลทหารราบสรรพาวุธที่ 19 แห่งเอ็สเอ็ส (ลัตเวียที่ 2) ได้ถูกตั้งขึ้นให้เป็นหน่วยทหารลัตเวีย
เบเรนิซที่ 3

เบเรนิซที่ 3 (Greek: Βερενίκη; ประสูติ 120 - สิ้นพระชนม์ 80 ปีก่อนคริสตกาล) บางครั้งเรียกว่าคลีโอพัตรา เบเรนิซ เป็นพระราชินีแห่งอียิปต์โบราณ ซึ่งปกครองระหว่าง 81 ถึง 80 ปีก่อนคริสตกาล หรือระหว่าง 101 ถึง 88 ปีก่อนคริสตกาล ร่วมกับพระปิตุลาหรือพระสวามีของพระองค์คือปโตเลมีที่ 10 อเล็กซานเดอร์ที่ 1
พระชนม์ชีพ.
พระประสูติเมื่อ 120 ปีก่อนคริสตกาล เป็นพระราชธิดาของฟาโรห์ปโตเลมีที่ 9 ลาธีรอส กับพระนางคลีโอพัตรา เซเลเน
พระองค์ได้ทรงอภิเษกสมรสกับฟาโรห์ปโตเลมีที่ 10 อเล็กซานเดอร์ที่ 1 เมื่อ 101 ปีก่อนคริสตกาล หลังจากที่พระองค์ได้ยึดอำนาจจากปโตเลมีที่ 9 กับพระนางคลีโอพัตราที่ 3 (ถูกลอบปลงพระชนม์)
เมื่อปโตเลมีที่ 9 ได้เข้ามายึดคืนบัลลังก์เมื่อ 88 ปีก่อนคริสตกาล อย่างไรก็ตามเมื่อปโตเลมีที่ 9 ได้สิ้นพระชนม์เมื่อ 81 ปีก่อนคริสตกาล, พระองค์เข้ายึดบัลลังก์และปกครองเป็นเวลาหกเดือนในช่วงเวลาที่เธอได้รับความรักจากประชาชน
พระองค์ถูกบังคับให้อภิเษกสมรสกับปโตเลมีที่ 11 อเล็กซานเดอร์ที่ 2 เมื่อ 80 ปีก่อนคริสตกาล พระองค์ได้ถูกลอบปลงพระชนม์ในอีก 19 วันต่อมาซึ่งทำให้ประชาชนจลาจลและปลงพระชนม์ปโตเลมีที่ 11 ไม่กี่วันต่อมา
สมิงมะราหู

สมิงมะราหู ([θəmèɪ̯ɰ̃ məɹú] หรือ [θəmèɪ̯ɰ̃ məjú]; ถึงแก่กรรม 5 มกราคม 1384) นายพลแห่งกองทัพอาณาจักรหงสาวดี และเป็นผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์หงสาวดี เขาเป็นบุตรชายของ ไชยสุระ ขุนนางผู้ใหญ่ในราชสำนัก สมิงมะราหูก้าวเข้าสู่สังคมชั้นสูงในราชสำนักหงสาวดีด้วยการอภิเษกกับตละแม่ศรี พระราชธิดาพระองค์ใหญ่ของพระยาอู่
เขาเป็นที่ปรึกษาที่สนิทของ พระมหาเทวี พระเชษฐภคินีร่วมพระมารดาเดียวกับพระยาอู่ ทำให้ถูกกลุ่มขุนนางในราชสำนักซึ่งอยู่ฝ่ายตรงข้าม กล่าวหาว่าเขาเป็นชู้กับพระมหาเทวีเพื่อลดอิทธิพลของพระนางและสนับสนุนให้ พระยาน้อย พระโอรสของพระยาอู่อีกพระองค์ก่อกบฎ ในเวลาต่อมาสมิงมะราหูถูกประหารชีวิตตามพระบัญชาของพระเจ้าราชาธิราช กษัตริย์องค์ที่ 9 เมื่อวันที่ 5 มกราคม ค.ศ. 1384 ภายหลังจากพ่ายแพ้ในสงคราม
ประวัติย่อ.
มะราหูไม่ได้เป็นกษัตริย์ แต่เป็นลูกชายของข้าราชสำนักชั้นสูงกับผู้บัญชาการทหาร มะราหูกลายเป็นคนรวยในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1370 เมื่อเขาขอความช่วยเหลือจากเจ้าหญิงตะละแม่ศรี พระราชธิดาของพระยาอู่ (พระองค์เสด็จกลับจากเชียงใหม่หลังหย่ากับพญากือนาแห่งอาณาจักรล้านนา) กล่าวกันว่า เขาเสนอค่าสินสอดด้วยทอง 5 "วิสส์" (viss; เท่ากับ 8.16 กิโลกรัม) พระยาอู่ พระบิดาของตะละแม่ศรีมีความทรงจำที่ดีเกี่ยวกับพ่อของมะราหู ผู้เสียชีวิตในหน้าที่ ต่อมาจึงมีการจัดพิธีเสกสมรสที่หรูหราระหว่างมะราหูกับเจ้าหญิงเป็นเวลา 7 วัน
แม้ว่าเขาไม่ได้เป็นทหาร มะราหูกลายเป็นผู้บัญชาการกองทัพ เขาเป็นรองผู้บัญชาการกองทัพในการปราบกบฏสมิงสามปราบ (Than-Byat) แห่งสิเรียม ปฏิบัติการครั้งมีเจ้าหญิงมหาเทวี พระเชษฐภคินีของกษัตริย์ เป็นผู้บงการ ในปีถัดมา เขากลายเป็นพันธมิตรที่มีอำนาจมากของเจ้าหญิง รายงานจากพงศาวดาร "ยาซาดะริต อเยดอว์บอง" สามปีหลังแต่งงานกับตะละแม่ศรี เขามีส่วนเกี่ยวข้องกับเจ้าหญิง ซึ่งตอนนั้นอยู่ในช่วงพระชนมายุ 50 พรรษา ไม่กี่ปีต่อมา เจ้าหญิงได้อำนาจมากขึ้น เพราะสภาพพระวรกายของพระอนุชาทรุดโทรม กุญแจสำคัญอยู่ในสภาหงสาวดีนำโดยสมิงชีพรายอัครมหาเสนาบดี ต่อต้านฝ่ายมหาเทวี–มะราหู และพวกเขาพยายามทำลายอิทธิพลของมหาเทวีโดยการเผยแพร่เรื่องนี้ ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น ฝ่ายมหาเทวี–มะราหูอยู่ในอำนาจอย่างหนักแน่นในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1380 ใน ค.ศ. 1382 พระองค์กลายเป็นผู้นำโดยพฤตินัย
จุดจบของมะราหูเกิดในช่วงปลาย ค.ศ. 1383 ในเดือนตุลาคม มหาเทวี ปัจจุบันดำรงตำแหน่งเป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดินถามมะราหูกับสมิงชีพรายให้นำกองทัพพะโคไปกำจัดกองกบฏของเจ้าชายพระยาน้อยที่เมืองตะเกิง อย่างไรก็ตาม สมิงชีพรายแอบสนับสนุนฝ่ายกบฏของพญาน้อย และให้ข่าวกรองที่ค่ายของพญาน้อย ในวันที่ 19 พฤศจิกายน ทหารกองหน้าของมะราหูถูกตีกลับไป หลังพระยาอู่สวรรคตในวันที่ 2 มกราคม ค.ศ. 1384 มะราหูพยายามชุมนุมที่สภาเพื่อแต่งตั้งเขาเป็นกษัตริย์ เมื่อไม่มีใครสนับสนุน เขากับภรรยาจึงพยายามหลบหนี แต่ถูกจับได้ในวันที่ 5 มกราคม ค.ศ. 1384 พญาน้อย ผู้กลายเป็นกษัตริย์ในวันก่อน ทรงมีรับสั่งให้ประหารชีวิตมะราหูทันทีก่อนดำเนินพระราชพิธีราชาภิเษก (ภรรยาของมะราหู ตะละแม่ศรี น่าจะหลบหนีไปได้ พงศาวดารไม่ได้บันทึกว่ากษัตริย์องค์ใหม่ ผู้จะใช้พระนาม ราชาธิราช มีรับสั่งประหารชีวิตหรือไม่)
หมายเหตุ.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
พ่อลาวแก่นท้าว

พ่อลาวแก่นท้าว ([bɔ́.lɔ́.t͡ɕáɰ̃.dɔ́]; ประมาณ ค.ศ. 1383–1390) พระราชโอรสองค์ใหญ่และพระราชบุตรองค์แรกของพระเจ้าราชาธิราช กษัตริย์องค์ที่ 9 แห่งอาณาจักรหงสาวดี กับตะละแม่ท้าว เจ้าชายน้อยพระองค์นี้เป็นที่รู้จักจากคำสาบานที่พระองค์ให้ไว้ก่อนถูกสำเร็จโทษตามพระบัญชาของพระเจ้าราชาธิราช ว่าจะกลับมาเกิดใหม่เพื่อสู้กับพระองค์ถ้าพระองค์บริสุทธิ์ ทำให้ประชาชนของหงสาวดีและประชาชนของอาณาจักรคู่แข่งอย่างอังวะเชื่อว่าเจ้าชาย มังรายกะยอชวา แห่งอาณาจักรอังวะ คือพ่อลาวแก่นท้าวที่กลับมาเกิดใหม่เพื่อเติมเต็มคำสาบาน
พระเจ้าราชาธิราชกลัวว่าเจ้าชายหนุ่มจะก่อการจลาจลต่อต้านพระองค์ หลังพระมารดาของพระองค์ตะละแม่ท้าวปลงพระชนม์ชีพพระองค์เอง และกลัวว่าเจ้าชายหนุ่มจะแก้แค้นให้กับพระมารดา
พระประวัติ.
พระเจ้าราชาธิราช เมื่อครั้งเสด็จมาที่เมืองพะสิม ได้มีรับสั่งประหารพระโอรสน้อย พ่อลาวแก่นท้าว ซึ่งพระชนมายุเพียงเจ็ดพรรษาที่ประทับในอยู่ในหงสาวดี เมื่อประมาณ เมษายน ค.ศ. 1390
เพชฌฆาตนำพระองค์ไปที่เจดีย์ชเวมอดอ (พระธาตุมุเตา) เจ้าชายถูกคุมขังอยู่สามวันที่บริเวณพระเจดีย์ ในระหว่างนี้พระองค์ถูกสั่งให้อ่านพระอภิธรรมปิฎก
ตามพงศาวดารมอญและพม่าในวันที่พระองค์ถูกประหารชีวิตพระองค์ได้กล่าวคำสัตย์สาบานซึ่งเกี่ยวข้องกับประวัติศาสตร์พม่าไว้ว่า:
"เราไม่ได้วางแผนเพื่อกบฎกับพ่อของเรา ไม่มีข้อบกพร่องใด ๆ ในตัวเรา พ่อกับแม่เล่นกันเป็นเด็ก เมื่อเธอโตขึ้นเป็นผู้หญิงงามเขาก็ชื่นชมความงามของเธอแล้วทอดทิ้ง เธอเป็นลูกสาวของกษัตริย์ แต่พวกเขาขับไล่เธอออกไปเหมือนพวกทาส พวกเขาทำให้เธอตายไม่ดี ถ้าเรามีความผิดในการกบฏด้วยความคิด คำพูด หรือการกระทำ ก็ขอให้เราต้องทนทุกข์ทรมานจากไฟในนรกเป็นเวลาพัน ๆ ปี แต่ถ้าเราบริสุทธิ์ใจขอให้เราเกิดใหม่ในราชวงศ์กษัตริย์อังวะ และเราจะนำความวิบัติมาให้กับอาณาจักรหงสาวดี"
ในหนังสือราชาธิราช ฉบับแปลภาษาไทยของเจ้าพระยาพระคลัง (หน) ได้บรรยายไว้ว่า พ่อลาวแก่นท้าวได้ขอให้เพชฌฆาตพาพระองค์ไปนมัสการพระธาตุมุเตาก่อนจะทรงถูกสำเร็จโทษ ทรงถอดพระมาลาที่ทรงอยู่นั้นบูชาพระเจดีย์ และได้ตั้งสัตยาธิษฐานไว้ดังนี้
 "ข้าพเจ้าจะเปนขบถคิดประทุษฐร้ายต่อสมเด็จพระราชบิดาหามิได้ บัดนี้พระราชบิดาให้ประหารชีวิตข้าพเจ้าผู้หาความผิดมิได้เสีย เดชะผลอานิสงส์ที่ข้าพเจ้าได้เอาพระมหามาลาออกกระทำพุทธบูชา ถ้าข้าพเจ้าตายแล้วขอให้ได้ไปเกิดในครรภ์พระอัครมเหษีสมเด็จพระเจ้ามณเฑียรทอง ณ กรุงรัตนบุระอังวะเถิด ถ้าอายุข้าพเจ้าได้ยี่สิบสองปีแล้ว ขอให้ได้ทำสงครามด้วยพระราชบิดาองค์นี้จงได้ แลเมื่อข้าพเจ้าไปถือปฏิสนธิในครรภ์พระมารดานั้น ขอให้พระราชมารดาอยากเสวยดินในกลางใจเมืองหงษาวดีนี้ ให้ได้สมความปรารถนาทุกประการ"
พระเจ้าราชาธิราช ถูกรบกวนพระทัยเป็นอันมากเมื่อพระองค์ได้ยินเรื่องคำสาบาน และพระองค์ตื่นตระหนกมากขึ้นเมื่อพระมเหสีองค์หนึ่งของ พระเจ้าฝรั่งมังฆ้อง แห่งอังวะ ได้เสวยอาหารต่าง ๆ ที่นำมาจากพม่าตอนล่างก่อนที่พระนางจะตั้งครรภ์ พระนางให้กำเนิด มังรายกะยอชวา หนึ่งปีหลังจากการสิ้นพระชนม์ของพ่อลาวแก่นท้าว เมื่อเติบโตขึ้น มังรายกะยอชวา ได้เป็นแม่ทัพผู้มีความสามารถของอาณาจักรอังวะในการรุกรานอาณาจักรหงสาวดีช่วงสงครามสี่สิบปี
หมายเหตุ.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
ผู้นำสูงสุดสโน้ค

ผู้นำสูงสุดโนค  เป็นตัวละครในเรื่องแต่งชุด"สตาร์ วอร์ส (Star Wars)" ปรากฏตัวครั้งแรกในภาพยนตร์' สโนคเป็นชายผู้มีสัมผัสแห่งพลัง ดำรงตำแหน่งผู้นำสูงสุดของปฐมภาคีในช่วงเวลาประมาณ 30 ปี หลังเหตุการณ์ใน"สตาร์ วอร์ส เอพพิโซด 6: การกลับมาของเจได" ซึ่งปฐมภาคีเป็นรัฐเผด็จการทหารที่ถือกำเนิดขึ้นมาจากจักรวรรดิกาแลกติกที่ล่มสลายไป และพยายามเข้าปกครองกาแลกซี ตัวละครนี้มีความสามารถสูงในพลัง โดยเฉพาะด้านมืด เขาเป็นผู้ที่ล่อลวงเบน โซโล เข้าสู่ด้านมืดและกลายเป็นไคโล เร็น แต่สุดท้ายก็ถูกไคโล เร็นทรยศและสังหารในภาค ' 
ในภาพยนตร์ "อุบัติการณ์แห่งพลัง" และ "ปัจฉิมบทแห่งเจได" สโนคเป็นตัวละครที่ถูกสร้างจากคอมพิวเตอร์กราฟิกด้วยเทคนิกการจับการเคลื่อนไหว (โมชั่นแคปเจอร์) จากการแสดงของแอนดี เซอร์กิส
ลักษณะของตัวละครสโนคถูกเปลี่ยนแปลงมาlหลายต่อหลายครั้งระหว่างการพัฒนาภาพยนตร์ จนได้รูปลักษณ์สุดท้ายเมื่อตุลาคม พ.ศ. 2558 หรือเพียง 2 เดือน ก่อนภาพยนตร์จะออกฉาย เจเจ อับรามส์และนีล สแกนแลนไม่อยากให้ตัวละครนี้ดูชราและเสื่อมสังขารเหมือนดาร์ธ ซิเดียส นอกจากนี้ยังเคยพิจารณาให้ตัวละครนี้เป็นผู้หญิงด้วย
ในภาพยนตร์ "" ต้นกำเนิดของสโนคได้รับการเปิดเผยว่า สโนคคือร่างโคลนของดาร์ธ ซิเดียสหรือพัลพาทีน ซึ่งผู้ที่สร้างขึ้นมาคือดาร์ธ ซีเดียสที่ฟื้นคืนชีพโดยการใช้ร่างโคลนจากความช่วยเหลือของเหล่าบรรดาผู้ภัดดีต่อซิเดียส ซิธอันเป็นนิรันดร์ (Sith Eternal) ด้วยการตัดต่อพันธุกรรมที่ผิดพลาดทำให้เขามีรูปร่างที่อัปลักษณ์ แต่กลับมีพลังที่เทียบเท่ากับดาร์ธ ซิเดียส หลังจากนั้นดาร์ธ ซิเดียสได้ใช้สโนคเข้าหาเบน โซโลและชักชวนเข้าสู่ด้านมืด จากนั้นก็ก่อตั้งกลุ่มปฐมภาคีเพื่อที่จะได้ควบคุมกาแลกซีอีกครั้งหนึ่ง
ปรารถนาสิ่งใดฤๅ

ปรารถนาสิ่งใดฤๅ เป็นซิงเกิลของค็อกเทล จากค่ายจีนี่ เรคคอร์ด ในเครือจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ ในปี พ.ศ. 2560 ประพันธ์คำร้อง-ทำนองโดย ปัณฑพล ประสารราชกิจ และเรียบเรียงโดยค็อกเทล วางจำหน่ายซิงเกิลในไอทูนส์พร้อมกับเผยแพร่มิวสิกวิดีโอเมื่อวันที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560
มิวสิกวิดีโอเป็นเรื่องชีวิตของคน 3 คน ซึ่งนำเสนอปัญหาหลาย ๆ อย่าง เช่น ปัญหาความรัก ปัญหาทางกายภาพ ปัญหาการค้นหาตัวเองในวัยเรียน มันเป็นเรื่องที่เราพบเห็นได้ในชีวิตประจำวัน ซึ่งอิงมาจากโฆษณา "Follow the Father เราจะทำแบบในหลวง" ของไทยประกันชีวิต เป็นหนึ่งในเพลงพิเศษที่จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จัดทำขึ้นในโอกาสครบรอบ 75 ปีของไทยประกันชีวิตในปีดังกล่าว นอกจากนี้ วงค็อกเทลยังใช้เพลงนี้เป็นเพลงปิดการแสดงคอนเสิร์ตค็อกเทล เอเวอร์ ไลฟ์ คอนเสิร์ตใหญ่ครั้งสุดท้ายของวงอีกด้วย
โดนวู่น

โดนวู่น  หรือที่ในวรรณคดีเรื่องราชาธิราชเรียกว่า เมืองวาน เคยเป็นราชธานีของอาณาจักรหงสาวดีอยู่ 5 ปี (ระหว่าง ค.ศ. 1364 ถึง ค.ศ. 1369) อันตรงกับรัชสมัยของพระยาอู่ กษัตริย์พระองค์ที่ 8 เนื่องจากเกิดกบฏขึ้นในเมาะตะมะภายใต้การนำของสมิงพระตะบะ เจ้าเมืองเมาะตะมะในขณะนั้น ทำให้พระยาอู่ต้องหลบหนีมาตั้งมั่นอยู่ที่โดนวู่นหรือเมืองวาน กระทั่งสถานการณ์ความขัดแย้งสิ้นสุดลง พระยาอู่จึงตัดสินพระทัยย้ายราชธานีอีกครั้งไปยังหงสาวดี เมื่อ ค.ศ. 1369 กระทั่งสิ้นสุดยุคอาณาจักรหงสาวดี
ในวรรณคดีเรื่องราชาธิราชได้กล่าวถึงเมืองโดนวู่นหรือเมืองวานว่า สร้างขึ้นพร้อมกับเมืองสะโตงที่อยู่บริเวณลุ่มแม่น้ำสะโตง ในรัชสมัยพระเจ้ารามประเดิด กษัตริย์พระองค์ที่ 2
เทศบาลปาดาวัน

เทศบาลปาดาวัน  เป็นชื่อสมุหนามของพื้นที่ในอำเภอกูจิง ซึ่งไม่ได้อยู่ภายใต้อำนาจการบริหารของสภานายกเทศมนตรีกูจิงใต้ และสภากรรมาธิการผู้จัดการกูจิงเหนือ เทศบาลปาดาวันมีพื้นที่ประมาณ 1771.3 ตารางกิโลเมตร ครอบคลุมพื้นที่บริเวณชานเมืองตำบลกูจิงบางส่วน ตำบลซีบูรานและตำบลปาดาวันทั้งตำบล โดยพื้นที่ดังข้างต้นนี้อยู่ภายใต้การบริหารจัดการของสภาเทศบาลปาดาวัน ซึ่งขึ้นตรงต่อรัฐบาลรัฐซาราวัก
ที่มา.
ที่มาของชื่อ ปาดาวัน นั้นมาจากการประสมคำระหว่างคำว่า "Padja" และ "Birawan" ในภาษาบิดายูห์ ซึ่งมีที่มาจากการที่ชาวบ้านเผ่าบิดายูห์ชื่อว่า คินยาอู (Kinyau) ซึ่งตั้งรกรากอยู่ในพื้นที่ที่เดิมเรียกกันว่า ซีบานยาอี (Sibanyai) เมื่อประมาณ 900 ปีที่แล้ว วันหนึ่งเขาได้ค้นพบลูกประคำสีขาวที่มีพลังอำนาจลึกลับในการรักษาเยียวยาความเจ็บป่วย ชาวบ้านจึงเรียกประคำนั้นว่า บีราวัน (Birawan) นอกจากนี้แล้ว ประคำดังกล่าวยังสามารถนำมาซึ่งความสงบสุข ความเจริญรุ่งเรือง และสันติสุขให้กับผู้คนในพื้นที่ ผู้อาวุโสในหมูบ้านซึ่งมีบุตรชายคนโตชื่อว่า ปาดจา (Padja) จึงได้ตัดสินใจเปลี่ยนชื่อหมู่บ้านมาเป็น ปาดาวัน เพื่อเป็นการให้เกียรติแก่ประคำลึกลับและเป็นเกียรติแก่บุตรชายคนโตของเขา
เทศบาลเมืองท่าผา

เทศบาลเมืองท่าผา เป็นเทศบาลเมืองซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของตำบลท่าผา และพื้นที่บางส่วนของหมู่ 4 ตำบลปากแรต ในอำเภอบ้านโป่ง จังหวัดราชบุรี เดิมมีฐานะเป็นสุขาภิบาลท่าผาที่จัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2507 และเปลี่ยนแปลงสุขาภิบาลในปี พ.ศ. 2515 แล้วได้รับการจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลใน พ.ศ. 2542
เมื่อเทศบาลตำบลท่าผา อำเภอบ้านโป่ง จังหวัดราชบุรี มีความเจริญก้าวหน้ามากขึ้น เทศบาลตำบลท่าผาได้ยกฐานะขึ้นเป็น เทศบาลเมืองท่าผา ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2557 และมีผลในวันที่ 30 กันยายน ปีเดียวกัน นับเป็นเทศบาลเมืองลำดับที่ 4 ของจังหวัดราชบุรี และเป็นลำดับที่ 2 ของอำเภอบ้านโป่ง ในปี พ.ศ. 2564 เขตเทศบาลเมืองท่าผามีประชากรทั้งหมด 20,132 คน
เทศบาลเมืองท่าผาอยู่ห่างจากอำเภอเมืองราชบุรีประมาณ 50 กิโลเมตร
อาณาเขต.
เทศบาลเมืองท่าผา มีอาณาเขตติดต่อกับพื้นที่ใกล้เคียงดังต่อไปนี้
การปกครอง.
เทศบาลเมืองท่าผา ครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมด 20 หมู่บ้านของตำบลท่าผา และหมู่ที่ 4 บ้านท่าน้ำวน ของตำบลปากแรต โดยหมู่บ้านในเขตเทศบาลเมืองท่าผา ประกอบด้วย
ตำบลปากแรต
อำเภอกูจิง

อำเภอกูจิง  เป็นเขตการบริหารระดับอำเภอภายในเขตกูจิง รัฐซาราวัก ประเทศมาเลเซีย มีพื้นที่ประมาณ 1,868.83 ตารางกิโลเมตร ประชากรโดยรวมทั้งอำเภอมีประมาณ 617,887 คน (ปี ค.ศ. 2010)
การแบ่งเขตการปกครอง.
อำเภอกูจิงแบ่งออกเป็น 3 ตำบล ได้แก่ ตำบลกูจิง (Kuching) ตำบลปาดาวัน (Padawan) และตำบลซีบูราน (Siburan)
ตำบลกูจิง.
พื้นที่ของตำบลกูจิงนั้นถูกแบ่งออกเป็น 2 ส่วน คือ
ตำบลปาดาวัน.
ตำบลปาดาวันถูกจัดตั้งเป็นตำบลเมื่อวัน 11 สิงหาคม ค.ศ. 1983 และมีศูนย์กลางการบริหารในขณะนั้นอยู่ที่ เติงบูกาบ (Teng Bukap)
ปาแลเดนาซียง

ปาแลเดนาซียง (แปล: วังประชาชาติ) เป็นที่ทำการของสำนักงานสหประชาชาติประจำเจนีวา ตั้งอยู่ในนครเจนีวา ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ อาคารหลังนี้ใช้เวลาก่อสร้าง 8 ปีจนแล้วเสร็จในปี ค.ศ. 1938 หนึ่งปีก่อนสงครามโลกครั้งที่สองจะปะทุขึ้น เพื่อใช้งานเป็นสำนักงานใหญ่ของสันนิบาตชาติ ต่อมาในปี ค.ศ. 1946 หลังการก่อตั้งสหประชาชาติได้ไม่ถึงปี อาคารแห่งนี้ก็ถูกใช้งานเป็นสำนักงานสหประชาชาติ แม้ว่าในขณะนั้น สวิตเซอร์แลนด์จะยังไม่ได้เป็นสมาชิกสหประชาชาติก็ตาม ซึ่งในปี ค.ศ. 1938 ปาแลเดนาซียงถือเป็นหมู่อาคารที่ปริมาตรมากที่สุดเป็นลำดับสองของยุโรปรองจากพระราชวังแวร์ซาย ภายในอาคารแต่ละส่วนมีการจัดแสดงงานศิลปะจากหลายส่วนของโลก
เปรมิกา ป่าราบ

เปรมิกา ป่าราบ เป็นภาพยนตร์แนว ตลก,สยองขวัญ,ลึกลับ ผลิตโดยบริษัท ทรานส์ฟอร์เมชั่น ฟิล์ม กำกับการแสดงโดย ศิวกร จารุพงศา นำแสดงโดย จีน่า เดอซูซ่า,ณัฐสิทธิ์ โกฏิมนัสวนิชย์, ปราโมทย์ ปาทาน, กิดาการ ฉัตรแก้วมณี, อนงค์นาถ ยูสานนท์ กำหนดออกฉายในวันที่ 28 ธันวาคม พ.ศ. 2560 โดยหนังจะเน้นความหลังของตัวละคร
เรื่องย่อ.
รีสอร์ทแห่งใหม่เปิดขึ้นกลางป่า เหล่าเซเลบริตี้คนดังถูกเชิญมาร่วมงานเปิดตัวและพักค้างคืนที่นั่น ใครบางคนดันไปเสียบปลั๊กไฟตู้คาราโอเกะเก่าขึ้นมา และหลังจากนั้นก็มีผีสาวในชุดนักเรียนญี่ปุ่นออกมาอาละวาดไล่ฆ่าทุกคน ด้วยการบังคับให้ร้องเพลงใครร้องไม่ถูกใจ เธอจะฆ่า! เธอฆ่าทำไม เธอต้องการอะไร! เธอทำไปเพื่ออะไร! และแล้วความโหด มันส์ ฮา ที่มาพร้อมกับเสียงเพลง และการวิ่งหนีผีชนิดป่าราบก็เริ่มขึ้น
ขับร้องโดย ภัสสร บุณยเกียรติ
ขับร้องโดย สาว สาว สาว
ขับร้องโดย สมชาย เข็มกลัด
ขับร้องโดย สองวัย
ขับร้องโดย ชรัส เฟื่องอารมย์
ขับร้องโดย หรั่ง ร็อคเคสตร้า
ขับร้องโดย สุทธิพงษ์ วัฒนจัง, จุฑามาศ อิสสรานุกฤต
ขับร้องโดย ดิอินโนเซนท์
เนื้อร้องโดย ประภาส ชลศรานนท์
ขับร้องโดย เรืองศักดิ์ ลอยชูศักดิ์
ขับร้องโดย คริสติน่า อากีล่าร์
ขับร้องโดย พงษ์สิทธิ์ คำภีร์
ขับร้องโดย พงษ์สิทธิ์ คำภีร์
สโมสรฟุตบอลเอสซีจี เมืองทอง ยูไนเต็ด ในฤดูกาล 2561

การแข่งขันฟุตบอลของสโมสรฟุตบอลเอสซีจี เมืองทอง ยูไนเต็ด ประจำปี พ.ศ. 2561
 "ณ วันที่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2561"
 "ณ วันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2561"
 "ณ วันที่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2561"
 "ณ วันที่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2561"
สถิติ.
ผู้เล่นที่ติดโทษแบน.
^^ ผู้เล่นไม่ได้อยู่ให้กับทีมเอสซีจี เมืองทอง ยูไนเต็ด ฤดูกาลปัจจุบันตั้งแต่ช่วงเลกแรก
^^^ ผู้เล่นไม่ได้อยู่ให้กับทีมเอสซีจี เมืองทอง ยูไนเต็ด ฤดูกาลปัจจุบันตั้งแต่ช่วงเลกที่สอง
ผู้เล่นที่ได้รับบาดเจ็บ.
<templatestyles src="Refbegin/styles.css" />
 – ผู้เล่นที่ยังบาดเจ็บ 
 – ผู้เล่นที่หายจากอาการบาดเจ็บ
ปรับปรุงล่าสุด: 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561อ้างอิง: MTUTD
อาสนวิหารแซ็ง-ปีแยร์

อาสนวิหารแซ็ง-ปีแยร์แห่งเจนีวา  เป็นอาสนวิหารนิกายโปรเตสแตนต์ประจำนครเจนีวา ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ สร้างขึ้นเมื่อราว ค.ศ. 1160 โดยอาร์ชดยุกแห่งโฟซีญี (Arducius de Faucigny) เจ้าชายมุขนายกแห่งสังฆมณฑลเจนีวา เริ่มแรกสร้างขึ้นด้วยสถาปัตยกรรมโรมาเนสก์ก่อนที่ร้อยกว่าปีต่อมาจะมีการบูรณะเป็นสถาปัตยกรรมกอทิก และในศตวรรษที่ 18 ได้สร้างส่วนหน้าเพิ่มด้วยสถาปัตยกรรมนีโอคลาสสิก วิหารแห่งนี้เป็นสถานที่ที่ฌ็อง กาลแว็ง ใช้เป็นศูนย์กลางในการปฏิรูปนิกายในช่วงศริสต์ศตวรรษที่ 16
แฌโด

แฌโด (ความหมาย: พวยน้ำ) เป็นน้ำพุขนาดใหญ่ในนครเจนีวา ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ถือเป็นจุดหมายตาที่มีชื่อเสียงที่สุดของนครเจนีวา แฌโดตั้งอยู่ในทะเลสาบเจนีวาบริเวณปากแม่น้ำโรน น้ำพุแห่งนี้ใช้ปั๊มขนาด 500 กิโลวัตต์สองตัวที่กำลังไฟฟ้า 2,400 โวลต์ ทำการปั๊มน้ำขึ้นสู่อากาศที่ความสูง 140 เมตรเป็นปริมาณกว่า 500 ลิตรต่อวินาที นั่นหมายความว่าตลอดเวลาที่น้ำพุแห่งนี้ทำงาน จะมีน้ำปริมาณกว่า 7,000 ลิตรลอยอยู่ในอากาศ
น้ำพุแฌโดได้รับการติดตั้งในปี ค.ศ. 1886 ค่อนไปทางใต้เล็กน้อยจากตำแหน่งปัจจุบัน ซึ่งเมื่อแรกติดตั้งน้ำพุมีความสูงเพียง 30 เมตร ต่อมาในปี ค.ศ. 1891 น้ำพุถูกย้ายมาติดตั้งในตำแหน่งปัจจุบันเพื่อเฉลิมฉลองในงานเทศกาล 600 ปีการก่อตั้งสมาพันธรัฐสวิส และมีการเพิ่มความแรงของน้ำพุเป็นที่ความสูง 90 เมตร ในปี ค.ศ. 1951 มีการเพิ่มความแรงของน้ำพุอีกเป็นความสูงปัจจุบัน ซึ่งต้องสร้างสถานีสูบน้ำแยกต่างหาก
สโมสรฟุตบอลบุรีรัมย์ ยูไนเต็ด ในฤดูกาล 2561

การแข่งขันฟุตบอลของสโมสรฟุตบอลบุรีรัมย์ ยูไนเต็ด ประจำปี พ.ศ. 2561
นัดอุ่นเครื่องและกระชับมิตรก่อนเปิดฤดูกาล.
      ชนะ
      เสมอ
      แพ้
การแข่งขัน.
ไทยแลนด์แชมเปียนส์คัพ.
      ชนะ
      เสมอ
      แพ้
ฟาโรห์ฮูดเจฟาที่ 1

ฮูดเจฟา (ภาษาอียิปต์โบราณ แปลว่า "ลบ" หรือ "หายไป") เป็นพระนามแฝงของฟาโรห์แห่งอียิปต์โบราณจากราชวงศ์ที่สอง ตามที่บันทึกไว้ในบันทึกพระนามแห่งตูริน ซึ่งเป็นบันทึกพระนามกษัตริย์ที่เขียนขึ้นในรัชสมัยของฟาโรห์แรเมซีสที่ 2 ซึ่งในปัจจุบันเข้าใจกันว่า ฮูดเจฟา หมายความว่า พระนามของฟาโรห์ได้หายไปแล้วจากเอกสารที่คัดลอกบันทึกพระนามแห่งตูริน ระยะเวลาแห่งการครองราชย์ของฟาโรห์ฮูดเจฟาที่ระบุไว้ในบันทึกพระนามแห่งตูริน คือ 11 ปี เนื่องจากตำแหน่งของฟาโรห์ฮูดเจฟาในบันทึกพระนามแห่งตูริน บางครั้งพระองค์จึงถูกระบุว่าเป็นฟาโรห์เซโซคริส ตามที่บันทึกไว้ในหนังสือ"แอกิปเทียกา" โดยเป็นประวัติศาสตร์ของอียิปต์ที่เขียนโดยแมนิโธ ซึ่งเป็นนักบวชชาวอียิปต์ในศตวรรษที่ 3 ก่อนคริสตกาล แมนิโธได้ระบุว่าฟาโรห์พระองค์ดังกล่าวว่าทรงครองราชย์เป็นระยะเวลา 48 ปี และนักไอยคุปต์วิทยาได้พยายามเชื่อมโยงฟาโรห์ฮูดเจฟากับฟาโรห์ที่ได้รับการยืนยันทางโบราณคดีในช่วงเวลาดังกล่าว โดยเฉพาะอย่างยิ่งฟาโรห์เซธ-เพอร์อิบเซน
ทะเลสาบซือริช

ทะเลสาบซือริช  เป็นทะเลสาบในประเทศสวิตเซอร์แลนด์ที่ระดับความสูง 406 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล ทะเลสาบทอดตัวเป็นแนวยาวไปทางตะวันออกเฉียงใต้จากนครซือริชเป็นระยะทางกว่า 40 กิโลเมตร ทะเลสาบแห่งนี้รับน้ำมาจากคลองลินท์ ซึ่งเป็นคลองที่ไหลมาจากธารน้ำแข็งในเทือกเขาแอลป์ในรัฐกลารุส ทะเลสาบมีพื้นน้ำคิดเป็นพื้นที่กว่า 88.66 ตารางกิโลเมตร มีความลึกเฉลี่ย 49 เมตร จุดที่ลึกที่สุดมีความลึก 136 เมตร ทะเลสาบซือริชกินพื้นที่คาบเกี่ยวในรัฐสวิสสามรัฐ ได้แก่ รัฐซือริช, รัฐซังคท์กัลเลิน และรัฐชวีทซ์ ส่วนทางตะวันออกของทะเลสาบในรัฐซังคท์กัลเลินและรัฐชวีทซ์มีชื่อเรียกว่า ทะเลสาบโอเบอร์ ("Obersee") ซึ่งมีความหมายว่า "ทะเลสาบที่สูง"
ทรานสไก

ทรานสไก ( หมายถึง "พื้นที่นอกเหนือ แม่น้ำเกรตไค"), มีชื่ออย่างเป็นทางการว่า สาธารณรัฐทรานสไก (โคซา : iRiphabliki yeTranskei) เป็นบันตูสถาน (อาณาเขตที่ตั้งขึ้นเพื่อแยกประชากรผิวดำ) ในประเทศแอฟริกาใต้ มีเมืองหลวงชื่อเมือง อึมทาทา ,ภายหลังเปลี่ยนชื่อเป็น เอ็มทาทา ในปี 2004
ทรานสไก เป็นจุดเปลี่ยนที่สำคัญอย่างหนึ่งในประวัติศาสตร์ของแอฟริกาใต้ในเรื่องของการแบ่งแยกสีผิวและชนชั้นเพราะทรานสไกเป็นประเทศแรกสุดใน 4 ประเทศ ที่แยกตัวเป็นอิสระจากแอฟริกาใต้ก่อนที่จะกลับมารวมกันอีกครั้งในปี พ.ศ. 2537 และเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดอีสเทิร์นเคปในปัจจุบัน
เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก 2018 รอบคัดเลือกเพลย์ออฟ

เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก 2018 รอบคัดเลือกเพลย์ออฟ จัดตั้งแต่วันที่ 16 ถึง 30 มกราคม ค.ศ. 2018 โดยมีทั้งหมด 22 ทีมเข้าร่วมการแข่งขันในการคัดเลือกเพลย์ออฟที่จะตัดสินหาแปดทีมจาก 32 ทีมในรอบแบ่งกลุ่มของ เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก 2018
ทีม.
22 ทีมต่อไปนี้ (8 จากโซนตะวันตกและ 13 จากโซนตะวันออก) จะได้ผ่านเข้าสู่รอบคัดเลือกเพลย์ออฟ ซึ่งประกอบไปด้วยสามรอบ (รอบคัดเลือกรอบ 1, รอบคัดเลือกรอบ 2 และ รอบเพลย์ออฟ):
รูปแบบการแข่งขัน.
<section begin=Format />
ในรอบคัดเลือกเพลย์ออฟ แต่ละคู่จะลงเล่นแบบนัดเดียว ในกรณีจำเป็น (มีการเสมอกัน) จะต่อเวลาพิเศษและดวลลูกโทษเพื่อตัดสินหาทีมผู้ชนะ ผู้ชนะของแต่ละคู่ในรอบเพลย์ออฟจะได้ผ่านเข้าสู่รอบแบ่งกลุ่มโดยอัตโนมัติ ผู้แพ้ทั้งหมดในแต่ละรอบที่มาจากสมาคมกับช่องทางการเพลย์ออฟเท่านั้นจะได้ผ่านเข้าสู่เอเอฟซีคัพ 2018 รอบแบ่งกลุ่ม<section end=Format />
ตารางการแข่งขัน.
ตารางการแข่งขันของแต่ละรอบมีดังต่อไปนี้.
สายการแข่งขัน.
<section begin=Bracket />
สายการแข่งขันของรอบคัดเลือกเพลย์ออฟสำหรับแต่ละโซนเป็นการกำหนดขึ้นโดยเอเอฟซีซึ่งขึ้นอยู่กับอันดับสมาคมของแต่ละทีม โดยทีมที่มาจากสมาคมที่มีอันดับสูงกว่าจะได้เป็นเจ้าภาพสำหรับนัดนั้น แต่ละทีมที่มาจากสมาคมเดียวกันจะไม่สามารถจัดวางอยู่ในรอบเพลย์ออฟคู่เดียวกันได้<section end=Bracket />
รอบคัดเลือกรอบ 1.
ทั้งหมด 4 ทีมที่ลงเล่นในรอบคัดเลือกรอบ 1
<section begin=Preliminary round 1 />
<section end=Preliminary round 1 />
รอบคัดเลือกรอบ 2.
ทั้งหมด 8 ทีมที่ลงเล่นในรอบคัดเลือกรอบ 2: 6 ทีมที่เข้าสู่ในรอบนี้ และ 2 ทีมผู้ชนะของรอบคัดเลือกรอบ 1
<section begin=Preliminary round 2 />
<section end=Preliminary round 2 />
รอบเพลย์ออฟ.
ทั้งหมด 16 ทีมที่ลงเล่นในรอบเพลย์ออฟ: 12 ทีมที่เข้าสู่ในรอบนี้ และ 4 ทีมผู้ชนะของรอบคัดเลือกรอบ 2
<section begin=Play-off round />
<section end=Play-off round />
หมายเหตุ.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
แกรนด์ดัชเชสมาเรีย วลาดีมีรอฟนาแห่งรัสเซีย

แกรนด์ดัชเชสมาเรีย วลาดีมีรอฟนาแห่งรัสเซีย 
พระประวัติ.
แกรนด์ดัชเชสมาเรีย วลาดีมีรอฟนาแห่งรัสเซีย ประสูติ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2496 ณ มาดริด สเปน ทรงเป็นพระธิดาเพียงพระองค์เดียวใน แกรนด์ดยุกวลาดิมีร์ คิเรียลโรวิชแห่งรัสเซีย กับ 
เจ้าหญิงโลนิดา บรากาติออน โดยพระองค์เป็นพระธิดาของพระราชปนัดดาใน จักรพรรดิอะเลคซันดร์ที่ 2 แห่งรัสเซีย และยังทรงสืบเชื้อสายมาจากพระราชวงศ์อังกฤษด้วย ผ่านทาง เจ้าหญิงวิคโทรีอา เมอลีทา แห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา ซึ่งเป็นพระอัยยิกา (ย่า) ของพระองค์ซึ่งเป็นพระราชนัดดาใน สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย แกรนด์ดัชเชสมาเรีย วลาดีมีรอฟนาทรงเป็นผู้พิทักษ์ราชบัลลังก์รัสเซียสืบต่อจากพระบิดาตั้งแต่วันที่ 21 เมษายน พ.ศ. 2535 โดยแกรนด์ดัชเชสมาเรีย วลาดีมีรอฟนาทรงมีพระบิดาและพระมารดาทูนหัว 2 พระองค์ดังนี้
เสกสมรส.
พระองค์ทรงเสกสมรส กับ เจ้าชายฟรันซ์ วิลเฮล์มแห่งปรัสเซีย โดยทรงมีศักดิ์เป็นพระญาติชั้นที่ 3 ในพระองค์ เมื่อวันที่ 22 กันยายน พ.ศ. 2519 โดยทรงรับพระราชทานพระอิสริยยศเป็น เจ้าหญิงแห่งปรัสเซีย พระชายา โดยทรงมีพระโอรสร่วมกันเพียงพระองค์เดียวคือ
ในปี พ.ศ. 2525 พระองค์ทั้ง 2 ทรงแยกกันอยู่ โดยพระองค์และพระบุตรจะเสด็จไปประทับ ณ ฝรั่งเศส และ สเปน อยู่บ่อยครั้ง พระองค์สามารถรับสั่งภาษารัสเซีย ภาษาอังกฤษ ภาษาฝรั่งเศส ภาษาสเปน ภาษาเยอรมัน ภาษาอิตาลี และ ภาษาอาหรับ ได้ดี
พระกรณียกิจในฐานะแกรนด์ดัชเชสแห่งรัสเซีย.
แกรนด์ดัชเชสมาเรีย วลาดีมีรอฟนาทรงปฏิบัติพระกรณียกิจในฐานะตัวแทนพระราชวงศ์ ทั้งยังปรากฏพระองค์ต่อหน้าสาธารณชนบ่อยครั้ง นักวิชาการของหลายประเทศต่างออกมาให้ความเห็นว่า ในอนาคตรัสเซียอาจจะมีการฟื้นฟูระบอบสถาบันพระมหากษัตริย์กลับคืนมาอีกครั้ง แต่ถึงอย่างไรราชวงศ์แห่ง โรมาเนีย ก็มีโอกาสกลับมาได้สูงกว่าเนื่องจากประชาชนส่วนมากยังคงมีความจงรักภักดีต่อระบอบกษัตริย์ 
แกรนด์ดัชเชสมาเรีย วลาดีมีรอฟนาเคยออกมาประทานสัมภาณ์ว่า
<templatestyles src="แม่แบบ:คำพูด/style.css" />ข้าพเจ้าเองก็มีอายุมากแล้ว ปัญหาสุขภาพนั้นสำคัญอาจจะทำให้เราทำงานให้กับประเทศได้น้อยลง แต่ไม่ต้องกังวลประชาชนรัสเซียที่รัก ข้าพเจ้าขอส่ง แกรนด์ดยุกจอร์จ มิไคโลวิช โอรสเพียงคนเดียวของข้าพเจ้าทำงานเพื่อพวกท่านต่อไป ข้าพเจ้าหวังว่าสักวันราชวงศ์โรมานอฟของข้าพเจ้าอาจจะกลับมาคืนสู่ราชบัลลังก์
เขตกูจิง

เขตกูจิง  เป็นหนึ่งใน 12 เขตของรัฐซาราวัก ประเทศมาเลเซีย โดยก่อนหน้านี้ เขตกูจิงใช้ชื่อเรียกว่า เขตที่ 1 เนื่องจากเป็นเขตที่เป็นศูนย์กลางการปกครองและมีความก้าวหน้าทันสมัยมากที่สุดในซาราวัก ปัจจุบันเขตกูจิงมีพื้นที่ประมาณ 4,559.5 ตารางกิโลเมตร มีประชากรทั้งสิ้น 705,546 คน ซึ่งถือเป็นเขตที่มีประชากรมากและหนาแน่นมากที่สุดในรัฐซาราวัก
เขตกูจิงแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 3 อำเภอ (District) ได้แก่ อำเภอกูจิง อำเภอบาอู และอำเภอลันดู, และระดับตำบล (Sub-district) อีก 2 ตำบล ได้แก่ ตำบลปาดาวัน และตำบลเซอมาตาน
ประชากร.
ประชากรของเขตกูจิงจากการประเมินในปี ค.ศ. 2010 มีประมาณ 705,546 คน ซึ่งถือเป็นเขตที่มีประชากรมากและหนาแน่นที่สุดในรัฐซาราวัก โดยประชากรส่วนมากจะกระจุกตัวอยู่ในอำเภอกูจิง
กลุ่มชาติพันธ์ุ.
เขตกูจิงถือเป็นเขตที่มีประชากรที่มีความหลากหลายทางชาติพันธุ์สูง อย่างไรก็ตาม สัดส่วนของกลุ่มชาติพันธ์ุต่าง ๆ ในเขตกูจิงนั้นจะมีความแตกต่างจากเขตอื่นที่เหลือในรัฐซาราวัก โดยชาติพันธุ์มาเลย์และจีนจะถือเป็นกลุ่มชาติพันธุ์ที่มีจำนวนมากที่สุดในเขตนี้ ในขณะที่เขตอื่นในซาราวักนั้นกลุ่มชาติพันธ์ุหลักจะเป็นชาวอีบันและชาวจีน ส่วนชาติพันธ์ุในเขตกูจิงที่มีจำนวนรองลงมาจากสองกลุ่มหลักข้างต้น คือ ชาวบีดายูห์ ทั้งนี้ ชาวจีนส่วนใหญ่ที่อยู่ในเขตกูจิงนั้นเป็นชาวจีนฮากกา และฮกเกี้ยน มีชาวจีนฝูโจวและแต้จิ๋วบ้างเป็นบางส่วน ซึ่งโดยส่วนมากจะตั่งถิ่นฐานอยู่ในเขตนครกูจิงและแถบชานเมือง 
เขตกูจิงเป็นเขตที่มีชาวมาเลย์จำนวนมากที่สุดในรัฐซาราวัก โดยชาวซาราวักเชื้อสายมาเลย์เกือบทั้งหมดในรัฐล้วนมีเชื้อสายมาจากชาวมาเลย์ในเขตกูจิงที่อพยพย้ายถิ่นฐานไปยังพื้นที่ส่วนอื่น ๆ ในเขต ยกเว้นในเขตตำบลปาดาวัน นอกจากนี้ เขตกูจิงยังเป็นบ้านของชุมชนชาวบีดายูห์ที่ใหญ่ที่สุดในมาเลเซียตะวันออก เช่นเดียวกันกับชาวซาราวักเชื้อสายมาเลย์ ชาวบีดายูห์ส่วนใหญ่ในรัฐซาราวักล้วนสืบเชื้อสายมาจากชาวบีดายูห์ในเขตกูจิง ทั้งนี้ชาติพันธ์ุบีดายูห์นั้นเป็นชาติพันธุ์หลักในเขตอำเภอบาอูของเขตกูจิง นอกจากนี้ เขตกูจิงยังมีกลุ่มชาติพันธุ์รองอื่นอีก 2 กลุ่ม คือ ชาวอีบัน (Iban) และ ชาวเมลาเนียว (Melanau) ซึ่งส่วนใหญ่มีพื้นเพถิ่นกำเนิดเดิมอยู่นอกเขตกูจิง ทั้งนี้ ชาวอีบันกลุ่มแรก ๆ ที่เข้ามาตั้งถิ่นฐานในเขตกูจิงนั้นจะอยู่ในพื้นที่หมู่บ้านซีอลกานดิส (Kampung Siol Kandis), เปตราจายา (Petra Jaya) และเมืองกูจิง ส่วนชาวเมลาเนียวที่เข้ามาตั้งถิ่นฐานนั้นจะถูกหลอมรวมและกลืนไปกับชาวมาเลย์เนื่องจากนับถือศาสนาอิสลามเช่นเดียวกัน โดยบางส่วนนั้นไม่มีการใช้ภาษาเมลาเนียวในชีวิตประจำวันแล้วเนื่องจากถูกกลืนอัตลักษณ์จนเหมือนกลายเป็นชาวมาเลย์
เศรษฐกิจ.
เขตกูจิงเป็นที่ตั้งของนครกูจิงเมืองหลวงของรัฐซาราวัก ซึ่งเป็นเมืองศูนย์กลางธุรกิจ, การค้าขาย, อุตสาหกรรม, ภาคบริการ, การศึกษา, รวมไปถึงการท่องเที่ยวของรัฐซาราวัก กูจิงจึงเป็นเมืองที่ใช้กำลังของประชากรภายในเมืองเป็นตัวขับเคลื่อนเศรษฐกิจมากกว่าที่จะใช้ทรัพยากรธรรมชาติที่มีอยู่มากมายในเขตนี้
โรงเรียนสุขฤทัย

โรงเรียนสุขฤทัย  เดิมชื่อโรงเรียนอนุบาลสุขฤทัย เป็นสถาบันในเครือไทย-เทค มหาวิทยาลัยศรีปทุม
ประวัติโรงเรียน.
โรงเรียนสุขฤทัย เดิมชื่อโรงเรียนอนุบาลสุขฤทัย ได้รับอนุญาตจากสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาเอกชนกระทรวงศึกษาธิการ ให้จัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2532 ที่เลขที่ 33/1 ถนนรามอินทรา แขวงจระเข้บัว เขตบางกะปิ กรุงเทพมหานคร ประเภทโรงเรียนสามัญศึกษา ระดับก่อนประถมศึกษา เพื่อเปิดสอนตั้งแต่ชั้นอนุบาลปีที่ 1 ถึง ชั้นอนุบาลปีที่ 3 ประเภทวิชาที่สอน วิชาสามัญ โดยให้รับนักเรียนได้ ไม่เกิน 193 คน จำนวน 6 ห้องเรียน
ต่อมา ในปี 2545 ได้รับอนุญาตเปลี่ยนแปลงชื่อโรงเรียนจาก “โรงเรียนอนุบาลสุขฤทัย” เป็น “โรงเรียนสุขฤทัย” ในปี 2546 ได้รับอนุญาตให้เปลี่ยนแปลงอายุการรับนักเรียน จากเดิม 3-6 ปี เป็นรับนักเรียนอายุ 3-12 ปี ขยายหลักสูตรระดับประถมศึกษาได้ตั้งแต่ปีการศึกษา 2546 เป็นต้นไป
หลักสูตรการสอน.
โรงเรียนสุขฤทัย จัดการเรียนการสอนตามหลักสูตรแกนกลางของประเทศ โดยมีจุดประสงค์เพื่อพัฒนาคุณภาพของผู้เรียนให้เป็นคนดี มีปัญญา มีคุณภาพชีวิตที่ดี มีขีดความสามารถในการแข่งขัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งการเพิ่มศักยภาพของผู้เรียนให้สูงขึ้น สามารถดำรงชีวิตอยู่ได้อย่างมีความสุข บนพื้นฐานของความเป็นไทย ความเป็นสากล และมีพร้อมกับการศึกษาต่อ ดังนั้นเพื่อให้การจัดการเรียนการสอนของโรงเรียนสุขฤทัย เป็นไปตามแนวนโยบายการจัดการศึกษาของชาติ และความต้องการของสังคม และชุมชน ทางโรงเรียนจึงดำเนินการจัดหลักสูตรการสอนออกเป็น 2 ระดับ คือ
โรงเรียนสองภาษากรประภาภัทร

โรงเรียนสองภาษากรประภาภัทร  เดิมชื่อโรงเรียนอนุบาลภาคตะวันออกเฉียงเหนือ สังกัดสำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชน กระทรวงศึกษาธิการ เปิดสอนตั้งแต่ระดับชั้นก่อนประถมศึกษา(อนุบาล) ไปจนถึงระดับประถมศึกษา
เกี่ยวกับโรงเรียน.
โรงเรียนสองภาษากรประภาภัทร ตั้งอยู่ที่จังหวัดขอนแก่น ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทย การก่อตั้งโรงเรียนขึ้นครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2534 นั้น ก็เพื่อให้บริการแก่ชุมชนโดยรอบที่เติบโตขึ้นอย่างรวดเร็ว ซึ่งขณะนั้นโรงเรียนของเรายังอยู่ภายในบริเวณวิทยาลัยเทคโนโลยีภาคตะวันออกเฉียงเหนือ และต่อมาโรงเรียนได้พัฒนาเติบโตขึ้น กระทั่งปี พ.ศ. 2541 จึงได้ดำเนินการก่อสร้างอาคารใหม่และได้ย้ายออกมาตั้งอยู่ที่ถนนบ้านกอก กระทั่งปัจจุบัน
ในปี 2004 ทางโรงเรียนได้จัดให้มีหลักสูตรการเรียนการสอนแบบ โปรแกรมภาษาอังกฤษ (English Program) และต่อจากนั้นจำนวนนักเรียนได้ขเพิ่มจำนวนขึ้น และปัจจุบันเรามีจำนวนนักเรียนกว่า 300 คน และครูจำนวน 30 คน และนับจากนั้น โรงเรียนของเราก็ได้เป็นที่ยอมรับในฐานะเป็นโรงเรียนที่มีคุณภาพ รับประกันคุณภาพการศึกษา โดยได้รับรางวัลพระราชทาน โรงเรียนดีเด่นถึง 3 สมัย ถือเป็นเกียรติประวัติของโรงเรียนดีเด่นในย่านภูมิภาคแห่งนี้
ต่อมาในปี พ.ศ. 2556 โรงเรียนได้เปลี่ยนเป็นโรงเรียนสองภาษา เป้าหมายเพื่อให้นักเรียนได้พัฒนาการสื่อสารทั้งภาษาไทยและภาษาอังกฤษ โดยได้นำบทเรียนวิชาภาษาอังกฤษที่สอนโดยครูต่างชาติ ให้สอนในทุกระดับชั้นในโปรแกรมไทย โดยทางโรงเรียนหวังที่จะให้นักเรียนได้รับการปูพื้นฐานด้านภาษาอังกฤษ เพื่อพัฒนาสู่ระดับที่สูงขึ้นในโลกสังคมสมัยใหม่นี้
อำเภออาซาจายา

อำเภออาซาจายา  เป็นอำเภอหนึ่งในสามอำเภอของเขตซามาราฮัน รัฐซาราวัก ประเทศมาเลเซีย ประชากรโดยส่วนใหญ่เป็นชาวมลายู อีบัน และจีน มีศูนย์กลางการบริหารอยู่ที่เมืองอาซาจายา หรือที่รู้จักกันในชื่อ เปอกันอาซาจายา (Pekan Asajaya) มีพื้นที่ 302.81 ตารางกิโลเมตร ประชากรประมาณ 33,600 คน โดยส่วนใหญ่เป็นกลุ่มชาติพันธุ์มลายู
ประวัติ.
"อาซาจายา" แต่ก่อนเป็นที่รู้จักกันในชื่อ โนโนะก์ (Nonok) เป็นตำบลเล็ก ๆ ที่ได้รับการก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 1970 ซึ่งอยู่ภายใต้การบริหารของฝ่ายบริหารจัดการแห่งรัฐซาราวัก (Sarawak Administrative Officer; SAO) ซึ่งขณะนั้นมีเจ้าหน้าที่ประจำการในพื้นที่ 2 คน สองปีต่อมา ด้วยเหตุที่ได้มีการสร้างอาคารที่ทำการจากคอนกรีตที่คงทนถาวรกว่าเดิมขึ้น ทำให้มีสถานที่รองรับเจ้าหน้าที่ที่มาปฏิบัติการได้มากขึ้น โดยอาคารที่ทำการดังกล่าวนั้นยังคงถูกใช้งานมาจนถึงทุกวันนี้
ในช่วงแรกเริ่มของการก่อตั้งนั้น ตำบลโนโนะก์จะขึ้นตรงต่อฝ่ายบริการของอำเภอกูชิง ในวันที่ 22 มีนาคม ค.ศ. 1984 ได้มีการเปลี่ยนชื่อมาเป็นตำบลอาซาจายา ต่อมาในปี ค.ศ. 1993 ตำบลซามาราฮัน ซึ่งอยู่ภายใต้การบริหารจัดการของอำเภอกูชิงเช่นเดียวกัน ได้รับการยกฐานะขึ้นเป็นอำเภอซามาราฮัน ทำให้ตำบลอาซาจายาได้รับการโอนย้ายไปขึ้นกับอำเภอซามาราฮัน จนได้รับการยกฐานะเป็นอำเภออาซาจายาในวันที่ 31 ธันวาคม ค.ศ. 1999
การศึกษา.
ในอำเภออาซาจายามีโรงเรียนระดับประถมศึกษาอยู่ไม่มากนัก อาทิ โรงเรียนประถมศึกษาชุงหัวอาซาจายา (SJK Chung Hua Asajaya), โรงเรียนประถมศึกษาอาซาจายาอูลู (SK Asajaya Ulu), โรงเรียนประถมศึกษาชุงหัวเซอเมอรา (SJK Chung Hua Semera), โรงเรียนประถมศึกษาชุงหัวเจอมูกัน (SJK Chung Hua Jemukan) มีโรงเรียนระดับมัธยมศึกษา 3 แห่ง คือ โรงเรียนมัธยมศึกษาเปอซันเตร็น (SMK Pesantren) ซึ่งเปิดรับเฉพาะนักเรียนที่เป็นมุสลิมเท่านั้น, โรงเรียนมัธยมศึกษาอาซาจายา (SMK Asajaya) และโรงเรียนมัธยมศึกษาเซอเมอรา (SMK Semera). นักเรียนชั้นประธมศึกษาปีที่ 6 ที่ผ่านการสอบประเมินผลระดับชาติ (Ujian Permeriksaan Sekolah Rendah; UPSR) จะสามารถเลือกโรงเรียนระดับมัธยมศึกษาที่จะเข้าเรียนต่อได้ ส่วนนักเรียนที่สอบไม่ผ่านเกณฑ์ดังกล่าวต้องเข้าเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาที่โรงเรียนอาซาจายา (SMK Asajaya) ซึ่งเป็นโรงเรียนเดียวในพื้นที่ที่เปิดสอนหลักสูตรเพื่อเตรียมนักเรียนให้พร้อมสำหรับเริ่มเรียนในระดับมัธยมศึกษา (Transition class)
ประชากร.
อำเภออาซาจายามีประชากรโดยคาดการณ์ประมาณ 33,600 คน โดยกลุ่มชาติพันธุ์หลักคือ ชาวมลายู จำนวนประชากรแบ่งตามกลุ่มชาติพันธุ์และตามเพศสภาพ ดังแสดงในตาราง
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
ภาษา.
ภาษาที่ใช้ในอำเภออาซาจายาจะขึ้นกับกลุ่มชาติพันธุ์นั้น เช่น ภาษามาเลเซีย ภาษาจีน ภาษาอีบัน ภาษาฮักกา ภาษาจีนแต้จิ๋ว ภาษาจีนฮกเกี้ยน เป็นต้น
การปกครอง.
อำเภออาซาจายา มีเขตการปกครองย่อยที่ขึ้นตรงกับอำเภออาซาจายา 1 แห่ง คือ ตำบลซาดงจายา (Sadong Jaya Sub-district) ซึ่งตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกสุดของอำเภอ อำเภออาซาจายามีเมืองใหญ่สุดของอำเภออยู่ 2 เมือง คือ อาซาจายา (Pekan Asajaya) และซาดงจายา (Pekan Sadong Jaya) ส่วนที่เหลือเป็นชุมชนระดับหมู่บ้านจำนวน 54 หมู่บ้าน และหมู่บ้านขนาดเล็ก ๆ อีก 13 หมู่บ้าน หมู่บ้านหลัก ๆ ได้แก่
โกรสมึนส์เทอร์

โกรสมึนส์เทอร์  เป็นโบสถ์สถาปัตยกรรมโรมาเนสก์นิกายโปรเตสแตนต์ในนครซือริช ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ถือเป็นหนึ่งในสี่โบสถ์หลักของซือรืช ตามตำนานแล้ว โบสถ์แห่งนี้ถูกสร้างขึ้นโดยกษัตริย์ชาร์เลอมาญ หลังจากที่ม้าของพระองค์คุกเข่าหน้าหลุมศพของนักบุญเฟลิกซ์และเรกูลา นักบุญผู้คุ้มครองแห่งซือริช อย่างไรก็ตาม โบสถ์ที่เห็นในปัจจุบันเป็นโบสถ์ที่สร้างขึ้นใหม่ในศตวรรษที่ 12 และแล้วเสร็จในค.ศ. 1220 ต่อมาในปี 1492 ก็ได้มีการสร้างหอสูงสองยอดขึ้นด้วยไม้ แต่ก็ถูกเพลิงไหม้ไปในปี 1763 หอสูงที่เห็นในปัจจุบันสร้างเสร็จในปี 1787
แหล่งข้อมูลอื่น.
 วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ
แกรนด์ดยุกจอร์จ มิไคโลวิชแห่งรัสเซีย

แกรนด์ดยุกจอร์จ มิไคโลวิชแห่งรัสเซีย 
พระประวัติ.
แกรนด์ดยุกจอร์จ มิไคโลวิชแห่งรัสเซีย ประสูติ 13 มีนาคม พ.ศ. 2524 ทรงเป็นพระโอรสเพียงพระองค์เดียวใน แกรนด์ดัชเชสมาเรีย วลาดีมีรอฟนาแห่งรัสเซีย กับ เจ้าชายฟรันซ์ วิลเฮล์มแห่งปรัสเซีย โดยพระองค์ได้รับการเข้าพิธีจุ่มศีลเมื่อวันที่ 6 พฤษภาคม ในปีเดียวกัน โดยทรงมีพระราชบิดาพระราชมารดาทูลหัว ซึ่งทรงเป็นพระมหากษัตริย์และพระบรมราชินีทั้งหมด มีดังนี้
โดยพระองค์ได้รับพระอิสริยยศเป็น แกรนด์ดยุกแห่งรัสเซีย ตามพระมารดาและได้รับพระอิสริยยศ เจ้าชายแห่งปรัสเซีย ตามพระบิดา
ทรงศึกษาและอาชีพ.
แกรนด์ดยุกจอร์จ มิไคโลวิช ทรงจบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยในมาดริด และทรงเสด็จไปศึกษาต่อที่ มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด และมหาวิทยาลัยเซนต์จอห์นอ๊อกฟอร์ด ซึ่งเป็นเครือของมหาวิทยาลัยอ๊อกฟอร์ด เมื่อทรงศึกษาจบ แกรนด์ดยุกจอร์จ มิไคโลวิชทรงทำงานที่ บรัสเซลส์ โดยทรงทำงานในฐานะสภายุโรป โดยทรงเคยดำรงตำแหน่งอดีตกรรมาธิการยุโรปด้านการขนส่งและพลังงาน หลังจากนั้นก็เสด็จไปประทับ ณ ประเทศลักเซมเบิร์ก โดยทรงทำงานเป็นคณะกรรมาธิการยุโรปคณะกรรมการทั่วไปสำหรับพลังงานปรมาณูและการรักษาความปลอดภัย
เมื่อวันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2551 แกรนด์ดยุกจอร์จ มิไคโลวิชทรงได้รับแต่งตั้งให้เป็นผู้ช่วยอธิบดีของ MMC Norilsk Nickel ซึ่งเป็นบริษัทเหมืองแร่นิกเกิลรายใหญ่ของรัสเซีย
ในปี พ.ศ. 2555 ทรงได้รับการเสนอชื่อเป็นผู้บริหารระดับสูงของ Metal Trade Overseas ซึ่งเป็นศูนย์กลางการขาย Norilsk Nickel ใน ประเทศสวิตเซอร์แลนด์
ในปี พ.ศ. 2557 ทรงตั้งบริษัท Romanoff & Partners ใน กรุงบรัสเซลส์
ว่าที่แกรนด์ดยุกแห่งรัสเซีย.
พระองค์ทรงเป็นพระโอรสเพียงพระองค์เดียวใน แกรนด์ดัชเชสมาเรีย วลาดีมีรอฟนาแห่งรัสเซีย ผู้พิทักษ์ราชบัลลังก์รัสเซียพระองค์ปัจจุบัน นั้นหมายถึงการก้าวไปสู่ตำแหน่ง ผู้พิทักษ์ราชบัลลังก์แห่งรัสเซีย ต่อไปถัดจาพระมารดา พระองค์เคยออกมาประทานพระดำรัสเกี่ยวกับตำแหน่งนี้เมื่อปี 2552 
<templatestyles src="แม่แบบ:คำพูด/style.css" />วันที่ข้าพเจ้าเป็นผู้พิทักษ์ราชบัลลังก์แทนเสด็จแม่ วันนั้นข้าพเจ้าพร้อมเสมอ ข้าพเจ้าเชื่อมั่นในประชาชนรัสเซียที่ยังรัก และเทิดทูลระบอบกษัตริย์เสมอมา เมื่อวันนั้นมาถึง ข้าพเจ้าจะยืนหยัดและทำหน้าที่ของข้าพเจ้าอย่างดีที่สุด
แต่ถึงอย่างไรก็ดี พระองค์ในวัย 38 ปี ยังมิได้เสกสมรส รัฐบาลและประชาชนต่างหวั่นเกรงถึงพระสถานะต่อไปของราชวงศ์ จะมีผู้สืบทอดที่เป็นสายพระโลหิตตรงจากพระองค์หรือไม่นั่น ขึ้นอยู่กับการตัดสินพระทัยชีวิตคู่ของพระองค์ด้วยพระองค์เอง จนกระทั่งพระองค์ ทรงเข้าพิธีเสกสมรสกับ รีเบคกา วิกตอเรีย โรมานอฟนา-เบ็ตตารินี เมื่อวันที่ 1 ตุลาคม 2564 จึงทำให้เป็นที่เชื่อมั่นว่า ในอนาคต จะมีผู้สืบตำแหน่ง ผู้พิทักษ์ราชบัลลังก์รัสเซีย และคลายความกังวลของทุกฝ่ายไปได้ เพราะไม่ว่าพระองค์จะทรงมีพระโอรสหรือพระธิดา ก็สามารถสืบทอดตำแหน่งได้
นางมหาจันทเทวี

นางมหาจันทเทวี  หรือในวรรณคดีเรื่อง ราชาธิราช เรียก นางมุชีพ เป็นพระมเหสีในพระยาอู่ กษัตริย์องค์ที่ 8 แห่งอาณาจักรเมาะตะมะ-หงสาวดี
พระนางมีพระนามประสูติว่า มุชีพ เป็นธิดาคนที่ 3 ของเสนาบดีนาม Than-Bon เสนาบดีผู้ใหญ่ในราชสำนักเมาะตะมะ พระนางพร้อมพระเชษฐภคินีอีก 2 พระองค์คือ นางจันทะมังคะละที่ 2 หรือ นางมุเอียด และนางอำเตียว หรือ นางมุกอ ได้เป็นพระมเหสีในพระยาอู่หลังจากที่พระยาอู่ขึ้นสืบราชบัลลังก์ ขณะที่พระขนิษฐา พระนางสิริมายาเทวี หรือ นางมุเตียว ได้เป็นพระมเหสีของพระยาอู่ในอีก 5 ปีต่อมา
พระนางได้รับพระอิสริยยศคือ จันทเทวี พระนางมีพระธิดาพระองค์เดียวคือ ตะละแม่ท้าว พระอัครมเหสีองค์แรกในพระเจ้าราชาธิราช กษัตริย์องค์ที่ 9
นิวโตรฟิลในเลือดต่ำ

นิวโตรฟิลในเลือดต่ำ คือภาวะที่มีระดับความเข้มข้นของเม็ดเลือดขาวชนิดนิวโตรฟิลในเลือดต่ำกว่าปกติ นิวโตรฟิลเป็นเม็ดเลือดขาวส่วนใหญ่ที่พบในกระแสเลือด ทำหน้าที่สำคัญในระบบภูมิคุ้มกันโดยเป็นส่วนหนึ่งของด่านแรกของการดักจับและทำลายแบคทีเรีย เศษของแบคทีเรีย และไวรัสที่ถูกจับโดยอิมมูโนกลอบูลิน ซึ่งล่องลอยในเลือด ผู้ป่วยที่มีนิวโตรฟิลในเลือดต่ำจะมีโอกาสติดเชื้อมากกว่าปกติ และหากติดเชื้อแล้วไม่ได้รับการรักษาที่เหมาะสม อาจเป็นอันตรายถึงแก่ชีวิตได้ เช่นที่พบในภาวะไข้จากระดับเม็ดเลือดขาวต่ำ
ภาวะนี้อาจเกิดได้ทั้งแบบเฉียบพลันและแบบเรื้อรัง บางครั้งอาจใช้สลับกันกับคำว่า "เม็ดเลือดขาวต่ำ" ได้
พระนางปิยราชเทวี

พระนางปิยราชเทวี ป. คริสต์ทศวรรษ 1360 – ป. เมษายน 1392) พระนามเดิม เม้ยมะนิก (Mwei Maneit "เมฺว มะนิ" แปลว่า "แม่มณี") เป็นพระอัครมเหสีองค์ที่ 2 ในพระเจ้าราชาธิราช กษัตริย์องค์ที่ 9 แห่งอาณาจักรหงสาวดี ระหว่าง ค.ศ. 1384 ถึง 1392 ได้รับการสถาปนาเป็นพระอัครมเหสีเมื่อ ค.ศ. 1390 ภายหลังตะละแม่ท้าว พระอัครมเหสีพระองค์แรกปลงพระชนม์ชีพพระองค์เองด้วยความน้อยพระทัย
พระประวัติ.
พงศาวดาร "ราชาธิราช" ระบุว่า พระนางเคยเป็นสามัญชนนาม เม้ยมะนิก (မွေ့ မနိတ်; "แม่มณี") พระนางเป็นคนขายดอกไม้ (หรือคนขายน้ำมันปรุงอาหาร) พระนางสมรสกับมะจัดสุด (มีอีกนามว่า มะอ่องสุด Ma Aung Sut) เช้าวันหนึ่งเมื่อ ป. เดือนพฤษภาคม/มิถุนายน ค.ศ. 1383 เจ้าชายพญาน้อยผู้เริ่มก่อกบฏต่อพระยาอู่ พระราชบิดา ทอดพระเนตรเห็นพระนางที่นอกเมืองดากอน เจ้าชายลุ่มหลงในความงามของเม้ยมะนิกและจับตัวพระนางไป สามีของพระนางจึงหนีไปพะโค และรายงานข่าวแก่พระมหาเทวี พระปิตุจฉาและพระราชมารดาบุญธรรมของเจ้าชาย ไม่เพียงแค่พระสวามีเท่านั้นที่ตอบสนองต่อข่าวนี้อย่างไม่สู้ดี ตะละแม่ท้าว พระมเหสีองค์แรกของเจ้าชายพญาน้อยผู้พึ่งให้กำเนิดพระราชโอรสองค์แรกนามพ่อลาวแก่นท้าว ก็เจ็บพระทัยอย่างมาก
อย่างไรก็ตาม เม้ยมะนิกกลายเป็นพระมเหสีของเจ้าชายกบฏในต่างแดน ประมาณเจ็ดเดือนต่อมา พระนางกลายเป็นอัครมเหสีแห่งอาณาจักรหงสาวดี ในวันที่ 2 มกราคม ค.ศ. 1384 พระยาอู่สวรรคต สองวันต่อมา ราชสำนักยอมรับให้พญาน้อย พระราชโอรสกบฏผู้เสด็จกลับพะโค ขึ้นเป็นกษัตริย์ สามัญชนไม่ใช่ตัวเลือกแรกในการเป็นอัครมเหสีของพระเจ้าราชาธิราช พระองค์จึงร้องขอพบตะละแม่ท้าวที่มาจากเชื้อพระวงศ์ แต่พระนางปฏิเสธที่จะพบพระองค์ เพื่อตอบสนองต่อสิ่งนี้ พญาน้อยจัดพิธีราชาภิเษกในวันถัดไป (5 มกราคม ค.ศ. 1384) โดยมีเม้ยมะนิกเป็นอัครมเหสี พระองค์ถือตำแหน่ง "ราชาธิราช" และพระราชทานเม้ยมะนิกด้วยตำแหน่ง "ปิยราชเทวี"
ความสัมพันธ์กับพระมเหสีองค์แรกไม่มีวันเป็นเหมือนเดิมอีกเลย และพระนางปิยราชเทวียังคงเป็นอัครมเหสี ตำแหน่งของพระนางได้รับการยืนยันอีกครั้งใน ค.ศ. 1390 โดยในปีนั้น พระเจ้าราชาธิราชได้จัดพิธีราชาภิเษกที่ยิ่งใหญ่ขึ้นอีกครั้งเพื่อรำลึกถึงความสำเร็จของพระองค์ในการรวมภูมิภาคที่พูดภาษามอญ 3 แห่งเป็นหนึ่งอีกครั้ง พระองค์ให้พระนางปิยราชเทวีอยู่เคียงข้างในฐานะอัครมเหสีในพิธี ตะละแม่ท้าวรู้สึกเสียพระทัยอีกครั้ง การโต้เถียงระหว่างทั้งสองทวีความรุนแรงขึ้น กษัตริย์ทรงยึดมรดกตกทอดของครอบครัวจากตะละแม่ท้าว (ธำมรงค์สิบสองวงที่พระยาอู่ พระราชบิดา พระราชทานให้) และมอบให้กับพระนางปิยราชเทวี ด้วยความขมขื่นและอกหัก ตะละแม่ท้าวจึงทำการอัตวินิบาตกรรม จากนั้นพระเจ้าราชาธิราชทรงสั่งให้ประหารชีวิตพ่อลาวแก่นท้าว พระราชโอรสองค์เดียวจากพระนาง เนื่องจากพระองค์เกรงว่าพระราชโอรสในวัยหนุ่มภายหลังอาจแก้แค้นแทนพระราชมารดา ตามตำนานระบุว่า พ่อลาวแก่นท้าวก่อนสวรรคตสาบานว่าจะกลับมาเกิดใหม่เป็นเจ้าชายแห่งอังวะ และกลับชาติมาเกิดเป็นมังรายกะยอฉะวาแห่งอังวะ ผู้ภายหลังกลายเป็นศัตรูตัวฉกาจของพระเจ้าราชาธิราช
พระนางปิยราชเทวีสิ้นพระชนม์ ป. เมษายน ค.ศ. 1392 (หรือ 1393) พงศาวดารไม่ได้รายงานว่าพระนางมีพระราชโอรสธิดาหรือไม่ ราชเทวี เม้ยโอนนอง (Mwei Ohn-Naung) ขึ้นดำรงตำแหน่งอัครมเหสีต่อจากพระนาง
หมายเหตุ.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
พระนางรัตนาเทวีแห่งตองอู

<ns>0</ns>
 <revision>
 <parentid>10653157</parentid>
 <timestamp>2024-11-05T19:21:26Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>JasperBot</username>
 </contributor>
 <minor />
 <comment>/* top */ แทนที่แม่แบบ, replaced: {{lang-my| → {{langx|my| (2)</comment>
 <origin>11871682</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
พระนางรัตนาเทวีแห่งตองอู ({{langx|my|ရတနာ ဒေဝီ}}, {{IPA-my|jədənà dèwì|pron}}; {{langx|pi|Ratanadevī}}) เป็นหนึ่งในห้าพระมเหสีของพระเจ้าเมงจีโย ปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์ตองอู และเป็นพระมารดาของพระนางอตุลสิริมหาราชเทวี พระอัครมเหสีในพระเจ้าบุเรงนอง มีพระนามเมื่อแรกประสูติตามพงศาวดารมาตรฐานว่า ขิ่นเว ({{my|ခင်နွယ်}}) หรือตามพงศาวดาร"มหาราชวงศ์ตองอู"ว่า ขิ่นนีนเว ({{my|ခင်နှင်းနွယ်}})