pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
โคลงเคลง

โคลงเคลง หรือ สำเหร่ (หรือ Indian rhododendron) เป็นพืชใบเลี้ยงคู่ ประเภท ไม้ดอกล้มลุกในวงศ์ โคลงเคลง (Melastomataceae) ลักษณะกิ่งสี่เหลี่ยมมักมีขนปกคลุม ใบเป็นใบเดี่ยวคู่ตรงข้าม เรียงแบบสลับน้อย เส้นใบ 3-9 ออกจากจุดเดียวกันตรงฐานใบ แล้วเบนเข้าหาปลายใบ เส้นใบย่อยเรียงแบบขั้นบันได ไม่มีหูใบ ออกดอกเป็นช่อ สมบูรณ์เพศ มีสมมาตรตามรัศมี กลีบเลี้ยง 3-6 (ส่วนใหญ่ 5) กลีบดอก 5 เรียงเกยซ้อนกันในดอกอ่อน เกสรเพศผู้ (ก้านชูอับละอองเรณู) มีประมาณ 10 เกสรเรียงเป็น 2 วงและมีรยางค์ รังไข่อยู่ใต้วงกลีบ ผลเมื่อแก่เปลือกจะแห้ง และแตกออก ภายในมีเมล็ดจำนวนมาก เป็นพืชพิ้นเมืองในบริเวณชีวภูมิภาค อินโดมาลายา, ญี่ปุ่น และ ออสเตรเลีย พบได้ทั่วไปในทุ่งหญ้าและป่าโปร่ง ที่ความสูงระหว่าง 100 ถึง 2,800 เมตร มีสรรพคุณเป็นยาพื้นบ้านในหลายพื้นที่ของโลก แก้คอพอก แก้อาเจียนเป็นเลือด และถ่ายเป็นเลือด รากใช้เป็นยา แก้ร้อนในกระหายน้ำ แต่ได้ถูกระบุว่าเป็นวัชพืชที่เป็นภัยคุกคามในสหรัฐอเมริกา โคลงเคลงสามารถสะสมธาตุอะลูมิเนียมโดยการดูดซืมทางรากได้มาก จึงสามารถนำมาใช้ในการฟื้นฟูสภาพสิ่งแวดล้อมด้วยพืช
อนุกรมวิธาน.
อนุกรมวิธานของสกุล Melastoma ต้องการข้อสรุปของการทบทวน ซึ่งการศึกษาพันธุกรรมในเบื้องต้นได้รับการตีพิมพ์ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2544 แต่ยังไม่มีการปรับปรุงแก้ไขจากข้อมูลดังกล่าว ในปีเดียวกัน Karsten Meyer เสนอการแก้ไขให้สปีชีส์ Melastoma affine และสายพันธุ์อื่น ๆ รวมอยู่ในสปีชีส์ M. malabathricum
ในออสเตรเลียปัจจุบันหน่วยงานส่วนใหญ่ไม่ยอมรับข้อเสนอนี้ โดยสายพันธุ์ที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติในรัฐเวสเทิร์นออสเตรเลีย, นอร์เทิร์นเทร์ริทอรี, รัฐควีนส์แลนด์ และบริเวณตะวันออกเฉียงเหนือของรัฐนิวเซาธ์เวลส์ ยังคงแยกเป็นสปีชีส์ M. affine ยกเว้นหน่วยงานในรัฐควีนส์แลนด์ สายพันธุ์ที่ขึ้นในออสเตรเลียในลักษณะวัชพืชมีรูปแบบดอกหลายแบบ ในทางทิศใต้กว่าการกระจายพันธุ์ตามธรรมชาติของ M. affine ได้รับการยอมรับว่าเป็นสปีชีส์ M. malabathricum L.
ลักษณะ.
โคลงเคลง เติบโตบนดินหลากหลายตั้งแต่ระดับน้ำทะเลจนถึงระดับความสูงกว่า 3,000 เมตร เป็นไม้พุ่มตั้งตรงและออกดอกชุก ที่เติบโตได้สูงถึง 3 เมตร มีการแตกแขนงและมีลำต้นสีแดงที่ปกคลุมด้วยเกล็ดและขนสั้น ๆ ใบมีรูปไข่แกมใบหอกที่มีฐานกลมมีความยาวได้ถึง 7 ซม. ลำต้นมีท่อลำเลียงหลักสามท่อยาวตลอดจากฐานถึงปลายยอด ดอกเกิดเป็นช่อกระจุกสั้น ๆ ยาว 2 ถึง 8 ซม. ผลเป็นชนิดเบอร์รี่ซึ่งเมื่อสุกจะแตกอย่างไม่สม่ำเสมอเผยให้เห็นเนื้อผลสีฟ้าเข้มและเมล็ดสีส้ม
ปลากะพงข้างปาน

ปลากะพงข้างปาน (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Lutjanus russellii") ปลาน้ำเค็มชนิดหนึ่งที่สามารถปรับตัวให้อยู่ในน้ำกร่อยหรือน้ำจืดได้ อยู่ในวงศ์ปลากะพงแดง (Lutjanidae) มีรูปร่างคล้ายปลาในวงศ์เดียวกันทั่วไป ครีบหลังมีฐานยาว ครีบหางมีขนาดใหญ่และปลายเว้าเล็กน้อย มีพื้นลำตัวสีเหลืองหรือสีทอง หรือสีน้ำตาลแดงหรือสีขาวเงิน มีเส้นสีแดงปนน้ำตาลจำนวน 8 เส้น พาดผ่านและโค้งไปตามแนวลำตัว บริเวณก่อนถึงโคนหางมีจุดสีดำขนาดใหญ่เห็นได้ชัดเจน อันเป็นที่มาของชื่อ มีขนาดโตเต็มที่ได้ถึง 50 เซนติเมตร
เมื่อยังเป็นลูกปลาจะมีลายพาดแนวนอนตามลำตัวตั้งแต่หัวจรดหาง 3-4 ขีด และเมื่อโตขึ้นลายขีดจะหายไป ครีบและหางกลายเป็นสีเหลือง 
อาศัยอยู่ตามชายฝั่งทะเลใกล้ปากแม่น้ำหรือป่าชายเลน พบในมหาสมุทรอินเดียและแปซิฟิก ในประเทศไทยพบได้ทั้งชายฝั่งอันดามันและอ่าวไทย นิยมอยู่เป็นฝูง 
นิยมตกเป็นเกมกีฬา เป็นปลาเศรษฐกิจชนิดหนึ่ง อีกทั้งยังนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม
มีชื่อเรียกอื่น ๆ อีก เช่น "ปลากะพงปานข้างลาย", "ปลาเหลืองลีซี" หรือ "ปลากะพงทอง"
กิฟุ

กิฟุ  อาจหมายถึง
<table id="
disambigbox" class="metadata plainlinks dmbox 
dmbox-disambig" style="">
<tr>
<td class="mbox-image" style="padding: 2px 0 2px 0.4em;">
 </td>
<td class="mbox-text" style="padding: 0.25em 0.4em; font-style: italic; "> หน้านี้รวมบทความที่มีชื่อเหมือนหรือใกล้เคียงกัน
 </td>
</tr>
</table>#เปลี่ยนทาง
ชิซูโอกะ

ชิซูโอกะ  อาจหมายถึง
<table id="
disambigbox" class="metadata plainlinks dmbox 
dmbox-disambig" style="">
<tr>
<td class="mbox-image" style="padding: 2px 0 2px 0.4em;">
 </td>
<td class="mbox-text" style="padding: 0.25em 0.4em; font-style: italic; "> หน้านี้รวมบทความที่มีชื่อเหมือนหรือใกล้เคียงกัน
 </td>
</tr>
</table>#เปลี่ยนทาง
ศักดิ์สิทธิ์ เวชสุภาพร

ศักดิ์สิทธิ์ เวชสุภาพร (เกิด 20 มกราคม พ.ศ. 2527) ชื่อเล่น โต๋ เป็นนักเปียโนชาวไทย เป็นบุตรชายคนโตของนคร เวชสุภาพร หัวหน้าวง แกรนด์เอ็กซ์ ที่โด่งดังมากในอดีต กับธนภรณ์ เวชสุภาพร มีน้องชาย 1 คนชื่อ พรรศักดิ์ (เต๋)
มีความสามารถทางด้านการเล่นเปียโนที่โดดเด่น เขาเริ่มหัดเปียโนตั้งแต่อายุ 3 ขวบ โดยปัจจุบันโต๋เล่นเปียโนเป็นประจำอยู่ที่โบสถ์อภิสุทธิสถาน สามารถสอบเทียบระดับ Grade 6 ของ Trinity College of London และได้รับรางวัล Trinity Awards Thailand 1999 & Exhibition Awards
โต๋เข้าวงการบันเทิงสมัยเด็กๆ ซึ่งตอนนั้นอายุ 4 ขวบ โดยเป็นพรีเซนเตอร์โฆษณา อายิโนโมโตะ ร่วมกับครอบครัวเป็นระยะสั้นๆ ในปี พ.ศ. 2531 สมัยโต๋เข้าอนุบาล อายุ 2 ขวบ ครอบครัวไปถ่ายรูป พ่อและแม่ซื้อเลย์ห่อไปโรงเรียน และส่ง-รับทุกวัน
มีผลงานเพลงประกอบละครนางอายเพลงไม่มีคำว่าสายและยังเคยร่วมเวทีคอนเสิร์ตกับนักเปียโนระดับโลก "ริชาร์ด เคล์เดอมอง และได้ร่วมวงบีไฟว์ อัลบั้ม "Event" จนกระทั่งออกผลงานเดี่ยว โต๋ยังโปรดิวซ์เพลง "บทเพลงในสายลม" และ "เสียงในใจ" อัลบั้ม Dangerous Tata ของทาทา ยัง
ในปี 2008 โต๋ได้รับรางวัลจากงาน เอ็มทีวี เอเชีย อวอร์ดส 2008 ในสาขาศิลปินยอดนิยมจากประเทศไทย ที่จัดขึ้นที่เก็นติ้ง ประเทศมาเลเซีย หลังจากนั้น โต๋ ได้ปล่อยเพลงซิงเกิ้ลแรก “มั้ง?” จากอัลบั้ม "โต๋ (มั้ง?)" ทางคลื่นวิทยุเมื่อวันที่ 3 สิงหาคม พ.ศ. 2551
ประวัติ.
ศักดิ์สิทธิ์ เวชสุภาพร เกิดที่ กรุงเทพฯ เป็นบุตรชายคนโตของนคร เวชสุภาพร กับธนภรณ์ เวชสุภาพร มีน้องชายชื่อ พรรศักดิ์ เวชสุภาพร (เต๋) (ศิลปินนักร้องชายชาวไทย) และมีน้องสาว 1 คน ในพี่น้อง 3 คน ศักดิ์สิทธิ์จบการศึกษาประถมศึกษาจากโรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย จบการศึกษามัธยมจากโรงเรียนนานาชาติเอกมัย พร้อมรับรางวัลด้วยการศึกษา ในปี พ.ศ.2543 นอกจากนี้โต๋ยังแต่งเพลงประกอบละคร ดาวหลงฟ้า ภูผาสีเงิน, ใยเสน่หา, พระจันทร์แสนกล และ พ่อตัวจริงของแท้ และยังเป็นโปรดิวซ์เซอร์เพลง “บทเพลงในสายลม” และ “เสียงในใจ” อัลบั้ม "Dangerous Tata" ของทาทา ยัง
ในปีพ.ศ. 2565 โต๋ยอมรับว่าถูกหลอกในกรณี Forex3d เสียเงินไป 7 แสนบาทอย่างไรก็ตามผู้เสียหายจากกรณีนี้ได้แจ้งความว่าการกระทำของเขาที่ออกมายอมรับช้าส่งผลให้มีผู้โดนหลอกจำนวนมากส่งผลให้โต๋เป็นผู้ต้องหาคนหนึ่งในคดีนี้ 
ชีวิตส่วนตัว.
ได้ทำพิธีสู่ขอและหมั้นกับผู้ประกาศข่าวสาว ไบรท์ พิชญทัฬห์ จันทร์พุฒ รายการ “เรื่องเล่าเช้านี้” ทางช่อง 3 เมื่อวันคริสต์มาส 25 ธ.ค. 2563 ต่อมาเข้าพิธีแต่งงานเมื่อวันเสาร์ที่ 7 พฤษภาคม 2565 เวลา 14.00 น. ณ คริสตจักรวัฒนา แขวงคลองเตยเหนือ เขตวัฒนา กรุงเทพมหานคร โดยจัดเป็นพิธีภายใน มีเฉพาะญาติสนิท และผู้ใหญ่ที่เคารพรักของทั้งคู่ประมาณ 100 คนเท่านั้น 
กิจกรรมเพื่อสังคม.
โครงการดนตรีบำบัดเด็กป่วยเป็นมะเร็งระยะสุดท้าย โรงพยาบาลศรีนครินทร์ คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น เมื่อปี 2548 โต๋และครอบครัวได้เดินทางไปเที่ยวที่จังหวัดขอนแก่น และได้ไปเยี่ยมแฟนคลับของคุณพ่อที่เป็นแพทย์ในโรงพยาบาล จึงได้ทราบว่ามีน้องๆ ที่ป่วยเป็นโรคมะเร็งระยะสุดท้ายจำนวนมากที่ขาดแคลนทุนทรัพย์ในการรักษา โต๋จึงอยากจะช่วยน้องๆ เหล่านั้น ด้วยการจัดคอนเสิร์ตการกุศลหารายได้ช่วยเหลือค่าใช้จ่ายในการรักษา
โจอี้ บอย

อภิสิทธิ์ โอภาสเอี่ยมลิขิต (เกิด 25 ธันวาคม พ.ศ. 2518) ชื่อเล่น โจ้ หรือที่รู้จักกันในชื่อ โจอี้ บอย เป็นแร็ปเปอร์ นักร้อง และนักแสดงชาวไทยเชื้อสายจีน
ประวัติ.
อภิสิทธิ์ เป็นบุตรของนายสุนทร และนางวาริสา โอภาสเอี่ยมลิขิต จบการศึกษาระดับประถมศึกษา โรงเรียนวัดพลับพลาชัย รุ่นที่ 22 มัธยมศึกษาจากโรงเรียนเซนต์ดอมินิก (รุ่นที่ 23) ระดับอุดมศึกษาจากมหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ ซึ่งก่อนจะมีชื่อเสียงเขายังเคยเล่นมิวสิกวิดีโอเพลง "แพ้ตลอด" ของ ปฏิภาณ ปฐวีกานต์ ในบทบาทจิ๊กโก๋ 
และมีชื่อเสียงจากซิงเกิลแรกเพลง "เอโพด" และ "รักเธอไม่มีหมด" ส่งให้อัลบั้มแรกของเขามียอดขายสูงสำหรับค่ายเพลงใหม่อย่าง Bakery Music และเขายังออกอัลบั้มกับสังกัดนี้อีกหลายอัลบั้ม ก่อนที่จะออกไปอยู่กับสังกัด Maker Head และ ได้เป็นผู้บริหารค่าย ก้านคอคลับ (ลูกพี่ใหญ่ บุดด้า เบลส) ในเครือ จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ 
ปัจจุบัน ยังคงมีผลงานอย่างต่อเนื่อง ทั้งทางด้านวงการกีฬา และวงการบันเทิง ด้านชีวิตครอบครัวสมรสกับ น.ส.เมษินี เจตวงษ์ มีบุตรสาว 1 คน ชื่อ เด็กหญิง ธรรมชาติ โอภาสเอี่ยมลิขิต (โซอี้)
ผลงาน.
โปรเจกต์พิเศษ.
AA Crew (พ.ศ. 2543).
 (only those performed by Joey Boy) 
Gancore Club (พฤศจิกายน พ.ศ. 2545).
 (only those performed by Joey Boy) 
Gancore Club 2 (มิถุนายน พ.ศ. 2550).
 (only those performed by Joey Boy) 
อัลบั้มรวมเพลง.
Gancore Club Collection 2002-2004 Crocodile Sweep Tail (กันยายน พ.ศ. 2547).
 (only those performed by Joey Boy) 
เหรียญรางวัล.
โทรทัศน์
พิศาล อัครเศรณี

พิศาล อัครเศรณี (21 มิถุนายน พ.ศ. 2488 – 4 ธันวาคม พ.ศ. 2561) ชื่อเล่น เปี๊ยก เป็นผู้กำกับและนักแสดงชาวไทย มีผลงานภาพยนตร์ไทยสร้างชื่ออย่าง “เพลงสุดท้าย” เป็นผู้ที่ได้รับฉายาว่า "พระเอกซาดิสต์" หรือ "ผู้กำกับซาดิสต์" เนื่องจากมักได้รับบทหรือกำกับละครหรือภาพยนตร์ที่พระเอกมักจะทำร้ายนางเอกด้วยการตบตี แต่ลงท้ายด้วยการจูบหรือแสดงความรัก ทำให้นางเอกใจอ่อนทุกที
ประวัติ.
พิศาล อัครเศรณี มีชื่อเล่นว่า "เปี๊ยก" เกิดเมื่อวันที่ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2488 มารดาชื่อเชอรี่ อัครเศรณี ส่วนบิดามีเชื้อสายมอญ พิศาลเป็นน้องชายของกิตติ อัครเศรณี อดีตผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ชื่อดัง จบการศึกษาระดับมัธยมที่โรงเรียนวัดบวรนิเวศ โดยในขณะที่ศึกษาอยู่ที่โรงเรียนวัดบวนิเวศรก็ได้รู้จักกับ แดง ไบเล่ กับ จ๊อด เฮาดี้ และเคยยกพวกตีกันกับวัยรุ่นกลุ่มอื่นแถวถนนสิบสามห้าง โดยเจ้าตัวได้ชื่อว่า "เปี๊ยก เจริญพาสน์" ต่อมาจบด้านการแสดงที่โรงเรียนการกำกับการแสดง แผนกวิทยุโทรทัศน์ วอชิงตัน ดี.ซี. เริ่มทำงานที่สำนักข่าวสารอเมริกัน ก่อนจะเข้าไปคลุกคลีกับงานทั้งวิทยุ-โทรทัศน์ อาทิ วิทยุของการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย ยังเคยเป็นโฆษกที่ช่อง 3 รวมทั้งเป็นนักแสดง เริ่มงานกำกับการแสดงครั้งแรกในละครเรื่อง “สกาวเดือน” ออกอากาศทางช่อง 9 ส่วนการกำกับภาพยนตร์เรื่องแรกคือ “ฟ้าหลังฝน”
มีผลงานกำกับละครวิทยุกว่า 70 เรื่อง ละครโทรทัศน์กว่า 100 เรื่อง ภาพยนตร์กว่า 40 เรื่อง อาทิ มหาราชดำ, มนต์รักอสูร, รักประกาศิต, ละอองดาว, นางแมวป่า, ค่าของคน, พายุอารมณ์, ไฟรักอสูร, เลือดทมิฬ, อุ้งมือมาร และเพลงสุดท้าย
ในปี พ.ศ. 2544 ได้รับการติดต่อจากกร ทัพพะรังสี หัวหน้าพรรคชาติพัฒนา ให้กำกับภาพยนตร์อิงประวัติศาสตร์เรื่อง “ย่าโม” หรือท้าวสุรนารี แต่ยังไม่ทันสร้างก็ถูกวิจารณ์และกระแสต่อต้านจากประเทศลาวว่าภาพยนตร์เรื่องนี้อาจจะส่งผลกระทบต่อความสัมพันธ์ไทย-ลาว
พิศาล สมรสกับ นางสุดารักษ์ มีบุตร 4 คน ในจำนวนนี้ลูกชายเป็นผู้กำกับชื่อว่า อัครพล อัครเศรณี ชื่อเล่น โอ และเป็นนักแสดงหญิงชื่อดัง คือ พิยดา จุฑารัตนกุล ชื่อเล่น อ้อม
พิศาลเสียชีวิตเมื่อเวลาประมาณ 02:00 น. ของวันอังคารที่ 4 ธันวาคม พ.ศ. 2561 ด้วยอาการหัวใจล้มเหลว รวมอายุ 73 ปี
ผลงาน.
ละครโทรทัศน์.
 หมายเหตุ : สายลับสะบัดช่อ เป็นผลงานละครเรื่องสุดท้าย ที่ถ่ายทำเสร็จสิ้นเมื่อปี พ.ศ. 2557 ก่อนที่พิศาลจะเสียชีวิตในปี พ.ศ. 2561 และไม่ได้ออกอากาศบนหน้าจอโทรทัศน์ ทาง ช่อง 3
ภาพยนตร์.
พ.ศ. 2547
ภาษาสุมัสติ

ภาษาสุมัสตีเป็นภาษาที่ใช้พูดทางตะวันตกของอัฟกานิสถาน อยู่ในตระกูลอินโด-ยุโรเปียน สาขาอินโด-อิเรเนียน กลุ่มดาร์ดิก มีผู้พูดราว 1,000 คนใน ค.ศ. 1994 ทางฝั่งตะวันตกของแม่น้ำกุนาร์ อัตราการรู้หนังสือต่ำคือ 1% ของผู้ที่ใช้เป็นภาษาแม่และ 15-20 %ของผู้ที่ใช้เป็นภาษาที่สอง รากศัพท์ใกล้เคียงกับภาษาบันกาลามี 63 % และภาษาคาวาร์-บาตี 47% ได้รับอิทธิพลจากภาษาปาซายี
คติชนวิทยา

คติชนวิทยา  เป็นสาขาหนึ่งที่ศึกษาข้อมูลทางวัฒนธรรมของมนุษย์ที่มีการถ่ายทอดสืบต่อกันมา ทั้งในสังคมชนบทและในสังคมเมือง ไม่ว่าจะเป็นตำนาน นิทาน นิยายประจำถิ่น เพลง ปริศนาคำทาย สำนวนภาษิต คำพังเพย การละเล่น การแสดง เครื่องมือเครื่องใช้ อาหารการกิน ยาพื้นบ้าน ความเชื่อ ประเพณีและพิธีกรรม
สำหรับผู้ที่ศึกษาความรู้ด้านคติชนวิทยา จะเรียกว่า "นักคติชนวิทยา" (folklorist)
ความหมายของคติชนวิทยา.
คำว่าคติชนวิทยา มีผู้ให้ความหมายไว้มากมายหลากหลาย แต่สามารถสรุปได้เป็น 2 กลุ่มความคิดใหญ่ ๆ คือ
คติชนวิทยาในความหมายระยะแรก.
หมายถึงการศึกษาข้อมูลทางวัฒนธรรมในวิถีชีวิตแบบชาวบ้านชาวชนบท ไม่ว่าจะเป็นตำนานพื้นบ้าน นิทานพื้นบ้าน เพลงพื้นบ้าน ภาษิตคำพังเพย ปริศนาคำทาย การละเล่นและการแสดงพื้นบ้าน รวมทั้งขนบธรรมเนียมประเพณี ความเชื่อและพิธีกรรมในสังคมระดับชาวบ้าน ชาวนา หรือชาวชนบทที่มีวิถีชีวิตแบบเก่าแก่ดั้งเดิม ตัวอย่างทัศนะของนักวิชาการในกลุ่มนี้ ดังเช่น Jonas Balys นักคติชนวิทยาและนักชาติพันธุ์วิทยาอธิบายว่า คติชนประกอบด้วยการสร้างสรรค์ตามแบบประเพณีปรัมปราของผู้คนทั้งในสังคมอนารยธรรมและสมัยที่มีอารยธรรมแล้ว วิธีการสร้างสรรค์คือใช้เสียงและคำมาประกอบกันเข้าเป็นรูปแบบร้อยแก้วและรูปแบบร้อยกรอง นอกจากนี้ ยังประกอบด้วยความเชื่อของคนพื้นบ้าน
หรือความเชื่อเรื่องโชคลาง ประเพณี และการแสดง การร่ายรำ การละเล่นต่าง ๆ ซึ่งข้อมูลคติชนนั้นไม่ใช่เป็นแต่เพียงศาสตร์ที่เกี่ยวกับคนพื้นบ้านเท่านั้น แต่ยังเป็นศาสตร์พื้นบ้านและกวีนิพนธ์พื้นบ้านที่เป็นประเพณีเก่าแก่อีกด้วย
ในวงการคติชนวิทยาในระยะแรกนั้นเมื่อพูดถึง folklore ก็มักหมายถึงคติชนของชาวบ้านที่มีขอบเขตอยู่ในบริบทของสังคมชาวนา ไม่ได้รวมถึงชาวเมืองในสังคมเมืองและไม่ได้คิดว่า "ชาวเมือง" ก็อาจจะมี "urban lore" ของตนเองได้
คติชนวิทยาในความหมายระยะหลัง.
หมายถึงศาสตร์สาขาวิชาหนึ่งที่สนใจศึกษาเรื่องราวข้อมูลทางวัฒนธรรมของกลุ่มชนใดกลุ่มชนหนึ่งที่มีเอกลักษณ์ร่วมกัน ไม่ว่าจะเป็นสังคมชาวนาชาวไร่ สังคมเมือง สังคมเกษตรกรรม สังคมอุตสาหกรรม สังคมแบบเก่า สังคมสมัยใหม่ คำว่าคติชนวิทยาในกลุ่มความคิดนี้จึงเป็นความหมายที่กว้างขึ้น ตัวอย่างนักวิชาการในกลุ่มนี้เช่น Alan Dundes อธิบายว่าการนิยามความหมายของคำว่า folklore มักจะไม่เน้นที่ folk แต่จะเน้นที่ lore มากกว่า ฉะนั้นคำว่า folk จึงหมายถึงกลุ่มชนกลุ่มใดกลุ่มหนึ่ง กลุ่มใดก็ได้ที่มีเอกลักษณ์ร่วมกัน เช่น มีอาชีพเดียวกัน พูดภาษาเดียวกัน นับถือศาสนาเดียวกัน กระทำกิจกรรมบางประเภทเหมือนกัน ส่วน lore คือเรื่องราวแบบแผนของกลุ่มชนกลุ่มใดกลุ่มหนึ่ง การที่ Dundes แยกคำจำกัดความออกเป็น 2 คำนั้น เพราะเขาเห็นว่าคำว่า folk ไม่ได้หมายเฉพาะแต่ชาวไร่ชาวนาหรือชาวชนบท แต่หมายถึงชนกลุ่มใดกลุ่มหนึ่ง จะเป็นชนกลุ่มใดก็ได้ที่มีเอกลักษณ์บางอย่างที่มีอยู่ร่วมกัน ดังเช่น กลุ่มนิสิตนักศึกษา กลุ่มวัยรุ่นในเซ็นเตอร์พอยต์ กลุ่มรักร่วมเพศ กลุ่มผู้หญิง กลุ่มสาวโรงงาน กลุ่มไทลื้อ กลุ่มมุสลิม เป็นต้น
อนุสาวรีย์ทหารอาสาสงครามโลกครั้งที่ 1

อนุสาวรีย์ทหารอาสาสงครามโลกครั้งที่หนึ่งเป็นอนุสาวรีย์ที่ตั้งอยู่ ณ ถนนสามเหลี่ยมตรงมุมด้านทิศเหนือของท้องสนามหลวง ตรงข้ามพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ พระนคร เป็นอนุสรณ์แก่ทหารไทยที่ไปร่วมรบในสมรภูมิยุโรป หลังจากที่สงครามโลกครั้งที่หนึ่งอุบัติขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2457 โดยประเทศไทยร่วมกับฝ่ายสัมพันธมิตร อันมีฝรั่งเศส อังกฤษ และสหรัฐอเมริกา ประกาศสงครามกับเยอรมนีและออสเตรีย-ฮังการี เมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2460
พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้โปรดให้ประกาศรับทหารอาสาสมัครเมื่อวันที่ 19 มิถุนายน พ.ศ. 2461 เดินทางออกจากประเทศไทยเมื่อวันที่ 20 มิถุนายน พ.ศ. 2461 เพื่อเข้ารับการฝึกหัดเพิ่มเติมก่อนเดินทางต่อไปยังสนามรบ ทหารไทยได้ไปปฏิบัติการรบสนับสนุนกองทัพบกฝรั่งเศส และได้รบเคียงบ่าเคียงไหล่กับทหารชาติสัมพันธมิตรอย่างกล้าหาญองอาจ ทหารอาสาที่เสียชีวิตในสมรภูมิจำนวน 19 นาย ได้ฝังไว้ ณ ตำบล ฌูบ กูรท์ (Jube Court) ในยุทธบริเวณประเทศฝรั่งเศส ต่อมาจึงมีการฌาปนกิจที่สุสานในเยอรมนี ครั้นสงครามสงบลงซึ่งฝ่ายสัมพันธมิตรเป็นฝ่ายชนะ ทหารอาสาได้ทยอยเดินทางกลับสู่ประเทศ ชุดสุดท้ายมาถึงเมื่อวันที่ 21 กันยายน พ.ศ. 2462 พร้อมอัฐิของทหารที่เสียชีวิต
พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว มีพระราชดำริให้สร้างอนุสาวรีย์สำหรับบรรจุอัฐิของทหารหาญเหล่านั้น ได้โปรดให้สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์ (พระอิสริยยศในขณะนั้น) ทรงเป็นผู้ออกแบบ อนุสาวรีย์มีรูปทรงคล้ายเจดีย์ มีซุ้ม 4 ด้าน ประดับด้วยหินอ่อน ด้านหน้าและหลังของอนุสาวรีย์จารึกเหตุผลแห่งการประกาศสงคราม การประกาศรับทหารอาสาสมัคร การจัดกำลังรบ และการเดินทาง อีกสองด้านจารึกชื่อของทหารผู้สละชีวิตจำนวน 19 คน บอกอายุ ยศ และนาม วันเดือนปีและสถานที่ที่เสียชีวิต อัฐิของทหารที่เสียชีวิตได้ถูกนำมาบรรจุ ณ อนุสาวรีย์แห่งนี้เมื่อวันที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2462
รายนามทหารที่จารึกบนอนุสาวรีย์.
ทหารที่เสียชีวิตในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง และได้รับการจารึกไว้บนอนุสาวรีย์ทหารอาสามีดังนี้
เอทีอาร์ 72

เอทีอาร์ 72  เป็นอากาศยานขนาดเล็ก แบบใช้เครื่องยนต์เทอร์โบใบพัด 2 ตัว มีพิสัยบินระยะใกล้ ผลิตโดยบริษัทร่วมทุนสัญชาติฝรั่งเศส-อิตาลี เอทีอาร์ โดยพัฒนามาจากรุ่น 42 ให้มีความจุผู้โดยสาร 64-74 ที่นั่ง โดยขยายความยาวเครื่องเพิ่มขึ้น 4.53 เมตร เป็น 27.2 เมตร และขยายความกว้างของปีกเพิ่มขึ้น 2.53 เมตร เป็น 27.1 เมตร รวมถึงการเพิ่มประสิทธิภาพเครื่องยนต์ และปริมาณความจุของถังเชื้อเพลิง เอทีอาร์ 72 เปิดตัวครั้งแรกเมื่อปีพ.ศ. 2529 และทดสอบการบินครั้งแรกเมื่อวันที่ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2531 นับจากนั้นเป็นเวลา 1 ปีเต็ม ก็เริ่มให้บริการเชิงพาณิชย์เป็นครั้งแรกด้วยสายการบินฟินน์แอร์ ในวันที่ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2532
รุ่น.
เอทีอาร์ 72-200.
72-200 เป็นรุ่นดั้งเดิม ใช้เครื่องยนต์แพรตแอนด์วิทนีย์ แคนาดา พีดับเบิลยู124บี 2400 แรงม้า มีพิสัยบินไกล 930 ไมล์ทะเล
เอทีอาร์ 72-201.
72-201 เป็นรุ่นเปลี่ยนเครื่องยนต์ของ 72-200 เป็น พีดับเบิลยู127 2750 แรงม้าแทน และมีพิสัยบินไกล 820 ไมล์ทะเล สำหรับรุ่นนี้อเมริกันอีเกิลเรียกชื่อว่า 72-212
เอทีอาร์ 72-500 (AT75).
72-500 เป็นรุ่นที่เปลี่ยนเครื่องยนต์จาก 72-210 เป็นเครื่องยนต์ 6 ใบพัด พีดับเบิลยู127เอฟ และเพิ่มประสิทธิภาพในการบิน และปริมาณน้ำหนักบรรทุก มีพิสัยบินไกล 830 ไมล์ทะเล เดิมเรียกชื่อว่า -210เอ ส่วนอเมริกันอีเกิลเรียกว่า -212เอ
รุ่นอื่นๆ.
เอทีอาร์ ได้เปิดตัวรุ่นที่ปรับเปลี่ยนเครื่อง 72 เป็นเครื่องบินขนส่งในงานฟาร์นโบโรปี 2002 และมีลูกค้าอย่างเฟดเอกซ์, ดีเอชแอล และยูพีเอส นอกจากนี้ยังมีรุ่นที่ปรับจาก -500 เป็นเครื่องบินส่วนตัว พร้อมกับการตกแต่งด้วยสิ่งอำนวยความสะดวกต่างๆ และยังมีการปรับเปลี่ยนรุ่น -500 เป็นเครื่องบินตรวจการที่ใช้สำหรับทางการทหาร
เอทีอาร์ 42

เอทีอาร์ 42 เป็นอากาศยานขนาดเล็ก แบบใช้เครื่องยนต์เทอร์โบพรอบ 2 ตัว มีพิสัยบินระยะใกล้ ผลิตโดยบริษัทร่วมทุนสัญชาติฝรั่งเศส-อิตาลี เอทีอาร์ โดยออกแบบให้สามารถจุผู้โดยสารได้ 40-50 ที่นั่ง โดยมีความยาว 22.67 เมตร และปีกกว้าง 24.57 เมตร เปิดตัวอย่างเป็นทางการเมื่อปีพ.ศ. 2524 และเริ่มทดสอบการบินครั้งแรกในวันที่ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2527 และเริ่มให้บริการเชิงพาณิชย์ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2528 โดยแอร์แลตโตราล
ต่อมาภายหลังได้มีการพัฒนาขยายความยาว และความกว้างของปีก รวมถึงประสิทธิภาพเครื่องยนต์ เป็นเอทีอาร์ 72
รุ่น.
เอทีอาร์ 42-300.
42-300 เป็นรุ่นดั้งเดิม ใช้เครื่องยนต์ แพร็ตแอนด์วิทนีย์ แคนาดา พีดับเบิลยู120 กำลัง 2000 แรงม้า มีพิสัยบิน 640 ไมล์ทะเล
เอทีอาร์ 42-320.
42-320 เป็นรุ่นที่พัฒนาเพิ่มขึ้นจาก -300 และใช้เครื่องยนต์ พีดับเบิลยู121 กำลัง 2100 แรงม้า
เอทีอาร์ 42-500.
42-500 มีลักษณะภายนอกเดียวกับ 42 รุ่นอื่นๆ แต่ใช้เครื่องยนต์ 6 ใบพัด พีดับเบิลยู127อี กำลัง 2400 แรงม้า ทำให้เพิ่มประสิทธิภาพในการบิน และน้ำหนักบรรทุก และสามารถบินได้ไกลถึง 1,500 ไมล์ทะเล
รุ่นอื่นๆ.
มีการปรับเปลี่ยนเอทีอาร์ 42 ทุกรุ่น เป็นเครื่องบินขนส่งสินค้า ซึ่งมีลูกค้าอย่างเฟดเอกซ์, ดีเอชแอล และยูพีเอสให้บริการอยู่ นอกจากนี้ยังมีการปรับเปลี่ยนให้เป็นเครื่องบินส่วนตัว และเครื่องบินตรวจการ จากรุ่น -500 เพื่อใช้ในการทหาร
อัตชีวประวัติ

อัตชีวประวัติ  มีรากศัพท์มาจากภาษากรีกสามคำ: “autos” แปลว่า “ตนเอง” และคำว่า “βίος” หรือ “bios” แปลว่า “ชีวิต” และคำว่า “γράφειν” หรือ “graphein” แปลว่า “เขียน” เป็นเรื่องราวของบุคคลโดยเขียนขึ้นโดยบุคคลคนนั้นเอง โดยเนื้อหา อาจเล่าถึงชีวิตส่วนตัวที่ไม่มีใครเคยรู้มาก่อน หรือ ไม่เคยถูกเผยแพร่ที่ไหนมาก่อน ชีวประวัติที่เขียนโดยเจ้าของชีวิต หรือในความหมายปัจจุบันหมายถึงประวัติที่ที่เขียนโดยเจ้าของชีวิตร่วมกับนักประพันธ์อาชีพในลักษณะบอกให้เขียน คำว่า “อัตชีวประวัติ” ใช้เป็นครั้งแรกโดย โรเบิร์ต ซัทธีย์ (Robert Southey) ในปี ค.ศ. 1809 ในวารสารแต่ลักษณะการเขียนแบบนี้มีมาตั้งแต่สมัยโบราณ นักเขียนชีวประวัติมักจะเขียนประวัติจากเอกสารอ้างอิงต่าง ๆ และจากความคิดเห็นของตนเอง แต่นักเขียนอัตชีวประวัติเขียนจากความทรงจำของตนเอง ซึ่งใกล้เคียงกับบันทึกความทรงจำ (Memoir) ซึ่งบางครั้งแยกออกจากกันยาก
เนื้อเยื่อกล้ามเนื้อลาย

เนื้อเยื่อกล้ามเนื้อลาย  เป็นเนื้อเยื่อกล้ามเนื้อซึ่งมีซาร์โคเมียร์ (sarcomere) ซ้ำ ๆ ซึ่งต่างจากเนื้อเยื่อกล้ามเนื้อเรียบ กล่าวโดยเจาะจง กล้ามเนื้อลาย ได้แก่
กล้ามเนื้อลายหดตัวใต้อำนาจจิตใจ ยกเว้นกล้ามเนื้อหัวใจ ซึ่งหดตัวอยู่นอกเหนืออำนาจจิตใจ กล้ามเนื้อหัวใจมักแยกจากกล้ามเนื้อลายอื่น ๆ เพราะมักมีคุณลักษณะแตกต่างไป
การลงโทษทางกาย

การลงโทษทางกาย  เป็นการลงโทษโดยการเฆี่ยนตีตามส่วนต่าง ๆ ของร่างกายเพื่อทำให้เกิดความเจ็บปวด อาจใช้ไม้เรียว สายหนัง หรือเข็มขัด เช่นการลงโทษเด็กนักเรียนในโรงเรียนหรือแม้แต่ที่บ้าน ซึ่งปัจจุบันหลายประเทศถือเป็นการกระทำที่ผิดกฎหมาย อีกทั้งยังเป็นการละเมิดสิทธิมนุษยชนประการหนึ่ง
การใช้ในปัจจุบัน.
สถานะทางกฎหมาย.
จนถึงปี 2016 การลงโทษทางกายผิดกฎหมายในทุกกรณีรวมทั้งที่บ้านใน 51 ประเทศ และ 2 ดินแดน รัฐที่ห้ามลงโทษทางกายกับเด็กในทุกกรณีมีดังรายชื่อด้านล่าง (เรียงตามลำดับเวลา):
<table class="multicol" style=";border-spacing:0;background:transparent;" role="presentation">
<tr style="vertical-align:top;">
<td style="width:15.0em;;;">
 Sweden (1979)Finland (1983)Norway (1987)Austria (1989)Cyprus (1994)Denmark (1997)Latvia (1998)Croatia (1999)Bulgaria (2000)Israel (2000)
</td>
<td style="width:1.25em;"></td>
<td style="width:15.0em;;;">
 Germany (2000)<br>Turkmenistan (2002)<br>Iceland (2003)Ukraine (2004)Romania (2004)Hungary (2005)Greece (2006)Faroe Islands (2007)Netherlands (2007)New Zealand (2007)
</td><td style="width:1.25em;"></td>
<td style="width:15.0em;;;">
 Portugal (2007)Uruguay (2007)<br>Venezuela (2007)Spain (2007)<br>Togo (2007)Costa Rica (2008)Moldova (2008)Luxembourg (2008)Liechtenstein (2008)<br>Poland (2010)
</td><td style="width:1.25em;"></td>
<td style="width:15.0em;;;">
 Tunisia (2010)Kenya (2010)<br>Republic of Congo (2010)Albania (2010)South Sudan (2011)Macedonia (2013)Honduras (2013)<br>Malta (2014)Brazil (2014)Bolivia (2014)
</td><td style="width:1.25em;"></td>
<td style="width:15.0em;;;">
 Cape Verde (2014)Argentina (2014)<br>San Marino (2014)<br>Nicaragua (2014)<br>Estonia (2014)<br>Andorra (2014)<br>Benin (2015)<br>Ireland (2015) Peru (2015) <br>Greenland (2016)
</td><td style="width:1.25em;"></td>
<td style="width:15.0em;;;">
 Mongolia (2016)Paraguay (2016)<br>Slovenia (2016)
</td>
</tr></table>
สำหรับภาพรวมของการใช้และการห้ามลงโทษทางกายกับเด็กในโลก แสดงในตารางด้านล่าง
การลงโทษทางกายทางอาญา.
รายชื่อ 33 ประเทศที่อนุญาตให้ใช้การลงโทษทางกายทางอาญา:
<table class="multicol" style=";border-spacing:0;background:transparent;" role="presentation">
<tr style="vertical-align:top;">
<td style="width:15.0em;;;">
 AfghanistanAntigua and BarbudaBahamasBarbadosBotswanaBruneiDominicaGrenadaEcuadorGuyana
</td>
<td style="width:1.25em;"></td>
<td style="width:15.0em;;;">
 IndonesiaIranLesothoMalaysiaMaldivesNigeriaPakistanQatarSaint Kitts and NevisSaint Vincent and the Grenadines
</td><td style="width:1.25em;"></td>
<td style="width:15.0em;;;">
 Saudi ArabiaSierra LeoneSingaporeSomaliaSudanSwazilandTanzaniaTongaTrinidad and TobagoTuvalu
</td><td style="width:1.25em;"></td>
<td style="width:15.0em;;;">
 United Arab EmiratesYemenZimbabwe
</td>
</tr></table>
จันสี โพสีคำ

จันสี โพสีคำ (เกิดวันที่ 13 มีนาคม ค.ศ. 1948 ในแขวงหลวงพระบาง) เป็นนักการเมืองและสมาชิกพรรคประชาชนปฏิวัติลาวชาวลาว และดำรงตำแหน่งเป็นรองผู้ว่าและผู้ว่าแขวงหลวงพระบาง ต่อมาดำรงตำแหน่งเป็นผู้ว่าการธนาคารแห่งชาติใน ค.ศ. 2002 แล้วดำรงตำแหน่งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการเงินในเดือนมกราคม ค.ศ. 2003 และผู้ว่าการเทศบาลแขวงเวียงจันทน์
รัตนปุระ

รัตนปุระ  หรือ อิรัตตินปุริ  เป็นเมืองที่มีชื่อเสียงทางด้านอัญมณีของประเทศศรีลังกา เมืองรัตนปุระ เป็นดินแดนแห่งบุษราคัม เพชรตาแมว และทับทิมชนิดล้ำค่าที่สุด และเป็นสินค้าส่งออกสำคัญของประเทศ เป็นเมืองสำคัญทางตะวันออกเฉียงใต้ของโคลัมโบ มีทางรถไฟเชื่อมต่อกับโคลัมโบ
จินน์

ZGMF-1017 จินน์  เป็นโมบิลสูทซึ่งมีบทบาทในโมบิลสูทกันดั้มซี้ด ได้รับการออกแบบโดยคุนิโอะ โอคาวาระ
บทบาทในเรื่อง.
จินน์เป็นโมบิลสูทรุ่นผลิตจำนวนมากรุ่นแรกของซาฟท์ บทบาทและลักษณะของจินน์จะใกล้เคียงกับซาคุทูว์ในโมบิลสูทกันดั้ม ซึ่งจินน์ตัวแรกที่มีบทบาทสำคัญคือจินน์ที่มิเกล ไอแมนใช้ที่เฮลิโอโพลิสและถูก GAT-X105 สไตรค์ของคิระ ยามาโตะทำลาย จินน์สามารถติดตั้งอาวุธได้หลายรูปแบบและนอกจากจินน์ที่ได้รับการพัฒนาโดยซาฟท์อย่างเป็นทางการแล้วยังมีจินน์ที่ได้รับการดัดแปลงโดยนักบินเองหลายรุ่น เมื่อเทียบกับโมบิลอาเมอร์ โมเบียสที่กลุ่มพันธมิตรโลกใช้งานแล้ว จินน์มีพลังในการต่อสู้สูงกว่าถึงห้าเท่า
รูปแบบอาวุธที่จินน์ใช้สามารถแยกได้เป็นสามแบบ คือแบบมาตรฐานซึ่งใช้ปืนกลจู่โจมและดาบเป็นอาวุธหลัก แบบติดตั้งอาวุธหนักซึ่งใช้ปืนใหญ่"แคตตัส"และติดมิสไซล์ลันเชอร์ไว้ที่ขา และแบบที่ใช้ปืนอนุภาค "บาลุส"ซึ่งมีอานุภาพสูงและสามารถใช้ทำลายยานรบได้ แต่ก็เป็นรูปแบบที่มีความคล่องแคล่วต่ำสุดเช่นกัน ในกองทัพกลุ่มพันธมิตรโลกเองมีจินน์ของฌอน แครี่ ซึ่งเป็นโคออดิเนเตอร์ที่ทำงานให้พันธมิตรโลก จินน์เครื่องนี้ทาสีขาวเพื่อให้แตกต่างจากจินน์ทั่วๆไป
ไพโรจน์ สังวริบุตร

ไพโรจน์ สังวริบุตร ชื่อเล่น เอ๋ (18 พฤษภาคม พ.ศ. 2496 – 3 มิถุนายน พ.ศ. 2568) เป็นผู้กำกับภาพยนตร์ ผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ ผู้จัดละคร นักเขียน พิธีกรและนักแสดงชาวไทย
ประวัติ.
ไพโรจน์ เกิดเมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2496 ที่ตำบลด่านแม่แฉลบ อำเภอศรีสวัสดิ์ จังหวัดกาญจนบุรี เป็นน้องชายจีราภา ปัญจศิลป์ เจ้าของคณะละครวิทยุอัชชาวดี บุตรชายคารม สังวริบุตร ดาราแห่งคณะละครวิทยุแก้วฟ้า ซึ่งเป็นน้องชายของไพรัช สังวริบุตร ศิลปินแห่งชาติ และพรพรรณ วรรณมาศ 
สำเร็จการศึกษาในระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง (ปวส.) สาขาช่างอิเล็คทรอนิคส์ จากมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลกรุงเทพ และปริญญาโท คณะนิเทศศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยเกริก
ด้านครอบครัวเคยสมรสกับกชวัณณ์ ปิ่นจุฑานนท์ (ชื่อเดิม: พิศมัย) มีบุตร 3 คน คือ จิตรลดา จิรายุษ และรวิกร เขาและกชวัณณ์แยกกันอยู่ตั้งแต่ พ.ศ. 2545 ก่อนหย่ากัน และได้อยู่กินกับชญานิศวร์ พิริยศุภกาญจน์ที่อายุห่างกัน 21 ปี แต่มิได้จดทะเบียนสมรส
เสียชีวิต.
เมื่อวันที่ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2568 ไพโรจน์เดินทางไปสังสรรค์กับเพื่อนที่ร้านอาหารในจังหวัดนครราชสีมา จนแยกย้ายกลับที่พัก จากนั้นเมื่อเวลา 01:10 น. ของวันรุ่งขึ้น (3 มิถุนายน) ไพโรจน์มีอาการแน่นหน้าอกจากโรคหัวใจกำเริบ มีภาวะช็อกและหมดสติ จึงประสานหน่วยกู้ภัยนำตัวส่งไปรักษาที่โรงพยาบาลมหาราชนครราชสีมา จากนั้นแพทย์ได้นำตัวเข้ารักษาที่ห้อง CCU จนกระทั่งเสียชีวิตอย่างสงบเมื่อเวลาประมาณ 03:00 น. ของวันเดียวกัน โดยมีพิธีรดน้ำศพเมื่อวันที่ 4 มิถุนายน ณ ศาลา 7 วัดมกุฏกษัตริยารามราชวรวิหาร และมีพิธีฌาปนกิจศพเมื่อวันที่ 9 มิถุนายน ที่เมรุในวัดเดียวกัน
การทำงาน.
ไพโรจน์เข้าสู่วงการบันเทิงครั้งแรกในขณะอายุ 20 ปี โดยการแสดงภาพยนตร์ทางโทรทัศน์เรื่อง “โกมินทร์ กุมาร” โดยเล่นเป็นพระเอกของเรื่องคือ โกมินทร์ กุมาร แต่เป็นที่รู้จักจากภาพยนตร์เรื่องที่ 2 คือเรื่อง “วัยอลวน” ในบท “ตั้ม” ซึ่งไพโรจน์แสดงในขณะอายุ 21 ปี ต่อมามีผลงานการแสดงตามมาอย่างต่อเนื่อง เช่น ภาพยนตร์เรื่อง รักอุตลุด (2520), ชื่นชุลมุน (2521), จำเลยรัก (2521), คู่รัก (2521), หงส์ทอง (2520), สุภาพบุรุษทรนง (2528), ช่างร้ายเหลือ (2527), ผู้ใหญ่ลีกับนางมา (2528) ฯลฯ ในขณะเดียวกันก็ได้สร้างภาพยนตร์ของตัวเองออกมาประมาณ 11-12 เรื่องด้วยกัน 
นอกจากนี้ยังมีผลงานทางโทรทัศน์ อย่างเช่น ละครโทรทัศน์เรื่อง ยุทธการปราบเมียน้อย ซึ่งเป็นละครเรื่องแรกที่สร้าง กำกับ และแสดงด้วยตนเอง ตามด้วย โนราห์, ลูกไม้ไกลต้น, ตลาดน้ำดำเนินรัก, รักในม่านเมฆ เป็นต้น รวมถึงยังเป็นพิธีกรควบตำแหน่งครูใหญ่ของรายการเรียลลิตีโชว์ The Trainer ปั้นฝันสนั่นเวที 
ไพโรจน์เคยมีผลงานอัลบั้มเพลงมาแล้วครั้งหนึ่ง โดยใช้ชื่อว่า "ผมทำเพื่อความมันส์ครับพี่" ในช่วงที่เพิ่งมีชื่อเสียงจากงาน
ปริศนาน้ำเต้าวิเศษ

ปริศนาน้ำเต้าวิเศษ  เป็นภาพยนตร์แอนนิเมชั่น บริษัทดิสนีย์ของสหรัฐอเมริกากับประเทศจีนร่วมลงทุนไม่ต่ำกว่า 50 ล้านหยวนเหรินหมินปี้ เป็นเรื่องเกี่ยวกับเด็กชายชื่อหวางเป่าและน้ำเต้าวิเศษอันหนึ่ง ซึ่งสามารถให้เขาทุกอย่างที่ต้องการ ออกฉายครั้งแรก 25 มิถุนายน พ.ศ. 2550 ที่เมืองเฉิงตู ประเทศจีน
พฤกษชาติในประเทศไทย

พรรณไม้เมืองไทย เป็นพรรณไม้ที่อยู่ในประเทศไทย ซึ่งประเทศไทยเป็นประเทศที่มีความหลากหลายทางพรรณพืชมากที่สุดแห่งหนึ่งของโลก เรื่องจากสภาพทางภฒิศาสตร์ที่ตั้งของประเทศไทยอยู่ในเขคร้อน ทำให้ปริมาณความหลากหลายทางชีวภาพของพืชและสัตว์มีสูงมาก สำหรับด้านป่าไม้ ประเทศไทยมีป่าหลายประเภท จำแนกตามสภาพพื้นที่โดยยึดถือระดับความสูงจากน้ำทะเลเป็นเกณฑ ์ โดยเริ่มตั้งแต่ริมทะเล ซึ่งได้แก่ ป่าชายเลน และเรื่อย ๆ ถัดไปในพื้นดิน สู่ภูเขาสที่สูงชัน จนถึงยอดดอยอินทนน์ ซึ่งเป็นป่าเมฆ
ป่าชายเลน.
ป่าชายเลนในประเทศไทย ในอดีตมีประมาณ 2 ล้านไร่เศษ โดยพบบริเวณชายฝั่งทะเลด้านอ่าวไทย และทะเลอันดาอัน จากความยาวของแนวชายฝั่งทะเลของไทยที่มีความยาวประมาณ 2600 กิโลเมตร ทำให้ป่าชายเลนของประเทศไทยมีความสมูรณ์มาก แต่จากสถานการณ์การเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำชายฝั่งที่มีการขยายตัวตั้งแต่ปี 2527 เป็นต้นมา เพียงช่วฃระยะเวลา 20 ปี จำนวนพื้นที่ป่าชายเลนลดลงไปประมาณร้อยละ 50 ของเนื้อที่ป่าชายเลนในประเทศไทย แม้ว่าจะมีโครงการต่าง ๆ เข้าร่วมฟื้นฟูป่าชายเลน แต่ไม่ประสบผลสำเร็จเท่าที่ควร เนื่องจากการทำลายสภาพโครงสร้างดินป่าชายเลน ทำให้พันธุ์ไม้ป่าชายเลนไม่สามารถเจริญเติบโตได้ตามธรรมชาติ จะต้องใช้เวลาไม่น้อยกว่า 20 - 30 ปี เพื่อให้กลไกธรรมชาติซ่อมแซมสภาพโครงสร้างดินป่าชายเลน และประชาชนช่วยกันปลูกและดูแลพันธุ์ไม้ป่าชายเลน ก็จะช่วยให้ป่าชายเลนของประเทศไทยกลับมาสู่สภาพความสมบูรณ์ดังเดิม
จุกนารี

จุกนารี หรือ เอ็นอ้าขน หรือ โคลงเคลงขน (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Osbeckia stellata")เป็นพืชมีดอกในวงศ์ Melastomataceae เป็นพืชท้องถิ่นในเขตภูเขาของจีน ภูฏาน พม่า กัมพูชา ลาว อินเดียตะวันออกเฉียงเหนือ เนปาล ไทยและเวียดนาม
ไม้พุ่ม

ไม้พุ่ม บางครั้งเรียก ไม้กอ เป็นคำเทคนิคที่ใช้ในสาขาวิชาพืชสวนมากกว่าสาขาพฤกษศาสตร์ที่เข้มงวดที่หมายไปถึงประเภทของไม้มีแก่นที่สัณฐานแตกต่างไปจากไม้ต้นเนื่องจากการมีหลายลำต้นแตกขยายเป็นพุ่มและเตี้ย ปกติจะเตี้ยกว่า 5-6 เมตร มีต้นไม้หลายชนิดที่จะจำแนกเป็นไม้พุ่มก็ได้หรือไม้ต้นก็ได้ ขึ้นอยู่กับสภาพการขึ้นของมัน รวมทั้งการตัดแต่งโดยจงใจของมนุษย์ ต้นเฟื่องฟ้าที่จำแนกเป็นไม้พุ่ม บางครั้งและบางพันธุ์ตามสัณฐานธรรมชาติอาจจำแนกเป็นไม้เลื้อยได้เช่นกัน และยังสามารถตัดแต่งต้นเฟื่องฟ้าเป็นไม้ต้นขนาดเล็กเป็นไม้ประดับได้ด้วย
ชุมชนพืชที่ต้นไม้ส่วนใหญ่เป็นไม้พุ่มขึ้นรวมอยู่กันเป็นหมู่ เรียกว่า ละเมาะ ถ้ามีมาก เรียกป่าละเมาะ
บริเวณไม้พุ่มที่ปลูกรวมเป็นที่เฉพาะไว้ในอุทยานหรือสวนเพื่อการจัดแสดงเรียกว่าสวนไม้พุ่ม เมื่อไม้พุ่มถูกตัดแต่งด้วยการขริบเป็น "ไม้ตัด" มันจะแตกกิ่งก้านและมีใบเล็กลงทำให้พุ่มใบแน่นขึ้น ไม้พุ่มหลายชนิดตอบสนองได้รวดเร็วต่อการตัดแต่งเพื่อให้เกิดการแตกกิ่งก้านและใบใหม่ "การตัดแต่งหนัก" คือตัดถึงตอ จะทำให้ไม้พุ่มแตกกิ่งใหม่ที่ยาว ไม้พุ่มบางชนิดตอบสนองต่อการตัดแต่งพิเศษเพื่อแสดงลักษณะโครงสร้างที่สวนงามได้ดี
ไม้พุ่มที่ใช้ในงานทำสวนทั่วไปมักเป็นประเภทไม้ใบกว้าง แต่ที่เป็นไม้ใบรูปเข็มก็มี โดยเฉพาะในประเทศเขตอบอุ่น เช่น สนเขาขนาดเล็ก ไม้พุ่มมีทั้งที่เป็นไม้ผลัดใบและไม้ไม่ผลัดใบ
อ้ายจาม

อ้ายจาม หรือไอจาม เป็นกลุ่มชาติพันธุ์ที่ต่างกับชาวปู้อีซึ่งเป็นกลุ่มชาติพันธุ์หนึ่งที่ใช้ภาษาตระกูลขร้า-ไท และอาศัยอยู่ในประเทศจีน ชาวอ้ายจามมีมีภาษาใกล้เคียงกับกลุ่ม ต้ง-สุย แต่ชาวปู้อีมีภาษาใกล้เคียงกับคำเมือง (ล้านนา) ในตระกูลภาษาขร้า-ไท ปัจจุบันมีชาวอ้ายจามทั้งหมด 2,800 คน ทั้งหมดอาศัยอยู่ในประเทศจีน
ศาสนา.
ชาวอ้ายจามส่วนมากนับถือศาสนาดั้งเดิมถึงร้อยละ 97 มีความเชื่อเรื่องพระเจ้า ผี และความเชื่อเหนือธรรมชาติต่าง ๆ ไสยศาสตร์ ชาวอ้ายจามเชื่อว่าทุกสิ่งทุกอย่างบนโลกไม่ว่าจะเป็นแม่น้ำ ต้นไม้ หรือก้อนหินใหญ่ จะมีผีหรือเทพารักษ์อาศัยอยู่ นับถือพระพุทธศาสนาร้อยละ 0.5 คริสต์ศาสนาร้อยละ 0.5 เช่นกัน และอีกร้อยละ 2 เป็นกลุ่มไม่มีศาสนา
เทศบาลตำบลโพนทอง (จังหวัดร้อยเอ็ด)

เทศบาลตำบลโพนทอง ตั้งอยู่ในพื้นที่เดิมของตำบลแวง ตำบลสระนกแก้ว อำเภอโพนทอง จังหวัดร้อยเอ็ด ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลแวง และบางส่วนของตำบลสระนกแก้ว
ประวัติ.
เมื่อ พ.ศ. 2486 เป็นสุขาภิบาลแวง พ.ศ. 2542 ยกฐานะเป็นเทศบาลตำบลแวง ตาม พรบ.เปลี่ยนแปลงฐานะสุขาภิบาลเป็นเทศบาล
สถานีรถไฟไซ่ง่อน

สถานีรถไฟไซ่ง่อน  เป็นสถานีรถไฟในนครโฮจิมินห์ ตั้งอยู่ในเขตที่ 3 ห่างจากใจกลางเมืองประมาณ 1 กิโลเมตร สร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2473 ช่วงที่ยังเป็นอาณานิคมของฝรั่งเศส ซึ่งสถานีรถไฟแห่งนี้เป็นส่วนหนึ่งของทางรถไฟไซ่ง่อน-ฮานอย
นิวเคลียสของเซลล์

ในทางชีววิทยาของเซลล์ นิวเคลียส  คือออร์แกเนลล์ที่มีเยื่อหุ้มพบในเซลล์ยูแคริโอต ภายในบรรจุสารพันธุกรรม (genetic material) ซึ่งจัดเรียงตัวเป็นดีเอ็นเอ (DNA) สายยาวรวมตัวกับโปรตีนหลายชนิด เช่น ฮิสโตน (histone) เป็นโครโมโซม (chromosome) ยีน (gene) ต่างๆ ภายในโครโมโซมเหล่านี้ รวมเรียกว่า นิวเคลียส จีโนม (nucleards genome) หน้าที่ของนิวเคลียสคือการคงสภาพการรวมตัวของยีนเหล่านี้และควบคุมการทำงานของเซลล์โดยการควบคุมการแสดงออกของยีน (gene expression)
โครงสร้างหลักของนิวเคลียสคือ เยื่อหุ้มนิวเคลียส (nuclear envelope) ซึ่งเป็นเยื่อสองชั้นที่หุ้มทั้งออร์แกเนลล์และทำหน้าที่แยกองค์ประกอบภายในออกจากไซโทพลาซึม (cytoplasm) อีกโครงสร้างหนึ่งคือ นิวเคลียร์ลามินา (nuclear lamina) ซึ่งเป็นโครงสร้างร่างแหภายในนิวเคลียส ทำหน้าที่เป็นโครงร่างค้ำจุน ให้ความแข็งแรงแก่นิวเคลียส คล้ายไซโทสเกลเลตอน (cytoskeleton) ภายในเซลล์ เนื่องจากเยื่อหุ้มนิวเคลียสมีลักษณะเป็นเยื่อเลือกผ่านที่โมเลกุลส่วนใหญ่ผ่านทะลุเข้าออกไม่ได้ ดังนั้นเยื่อหุ้มนิวเคลียสจึงต้องมีนิวเคลียร์พอร์ (nuclear pore) หรือช่องที่จะให้สารเคลื่อนผ่านเยื่อ ช่องเหล่านี้ทะลุผ่านเยื่อทั้งสองของเยื่อหุ้มนิวเคลียสให้โมเลกุลขนาดเล็กและไอออนเคลื่อนที่เข้าออกนิวเคลียสได้ การเคลื่อนที่เข้าออกของสารโมเลกุลใหญ่ เช่น โปรตีน ต้องมีการควบคุมและต้องใช้โปรตีนช่วยขนส่งสาร (carrier proteins)
โครงสร้าง.
นิวเคลียสเป็นเนื้อที่ใหญ่ที่สุดในเซลล์สัตว์
ในเซลล์สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม เส้นผ่านศูนย์กลางเฉลี่ยของนิวเคคลียสอยู่ที่ 6 ไมโครเมตร (µm) และกินปริมาตร 10% ของเซลล์ องค์ประกอบภายในนิวเคลียสอยู่ในนิวคลีโอพลาสซึม เช่นเดียวกันกับไซโตพลาสซึมในเซลล์ส่วน่ที่เหลือ องค์ประกอบซึ่งเป็นของเหลวนั้นเรียกว่า "นิวคลีโอซอล" (nucleosol) เช่นเดียวกันกับไซโตซอลในไซโตพลาสซึม
ในเซลล์เม็ดเลือดขาว ชนิดแกรนูโลไซต์ส่วนใหญ่มีนิวเคลียสที่แบ่งเป็นพู (lobated)
เยื่อหุ้มนิวเคลียสและนิวเคลียร์พอร์.
เยื่อหุ้มนิวเคลียส (nuclear envelope หรือ nuclear membrane) ประกอบด้วยเยื้อหุ้มเซลลูลาร์สองชั้น คือชั้นในและชั้นนอก เรียบขนานกันไป แยกห่างกันประมาณ 10 ถึง 50 นาโนเมตร (nm) เยื่อหุ้มนิวเคลียสนั้นห่อหุ้มนิวเคลียสไว้และแยกสารพันธุกรรมออกจากไซโตพลาสซึมที่รายล้อมอยู่ เป็นเหมือนที่กั้นมาโครโมเลกุลไม่ให้แพร่เข้ามาอย่างอิสระระหว่างของเหลวในนิวเคลียส (นิวคลีโอพลาสซึม nucleoplasm) กับของเหลวเซลล์ (ไซโตพลาสซึม cytoplasm) เยื่อหุ้มชั้นนอกนั้นเชื่อมต่อกับเยื่อหุ้มของ รัฟเอนโดพลาสมิกเรคติคูลัม (RER)
นิวเคลียร์พอร์ (Nuclear pores) ทำหน้าที่เป็นช่องสารละลาย (aqueous channels) อยู่ภายในเยื่อหุ้มนิวเคลียส และประกอบด้วยโปรตีนหลายชนิด ซึ่งเรียกรวมกันว่านิวคลีโอพอริน (nucleoporin) พอร์เหล่านี้มีมวล 125 ล้าน ดอลตัน (มวลโมเลกุล) และประกอบด้วยโปรตีนกว่า 50 ชนิด (ในยีสต์) ไปจนถึงหลายร้อยชนิด (ในสัตว์มีกระดูกสันหลัง)
วังเวียง

วังเวียง  เป็นเมืองท่องเที่ยวในแขวงเวียงจันทน์ ประเทศลาว ห่างจากนครหลวงเวียงจันทน์ ประมาณ 160 กิโลเมตร ได้ฉายาว่า เมืองกุ้ยหลินแห่งเมืองลาว โดยมีจุดเด่นที่พื้นที่ภูมิประเทศรอบเมืองเป็นคาสต์ เป็นที่ราบระหว่างภูเขาหินปูน ป่าไม้สมบูรณ์
คิม จ็อง-ฮุน

คิม จ็อง-ฮุน (20 มกราคม พ.ศ. 2523 —) เป็นนักร้องและนักแสดงชาวเกาหลีใต้ โด่งดังจากในบทพระรอง จากซีรีส์เกาหลี "เจ้าหญิงวุ่นวายกับเจ้าชายเย็นชา"
ในปี พ.ศ. 2538 เรียนคณะทันตแพทย์ มหาวิทยาลัยแห่งชาติโซล แต่ลาออกตอนชั้นปี 4 เพื่อเตรียมการเป็นนักร้อง ต่อมาในปี พ.ศ. 2542 เป็นนักร้องนำศิลปินคู่วง UN (United N-Generation)
เริ่มออกงานเพลงอัลบั้มแรกในปี พ.ศ. 2545 ชุด Voicemail จากนั้นรับบทตัวประกอบในซีรีส์เรื่อง Orange ในปีเดียวกัน ถัดมาอีก 2 ปี เรื่อง Banjun Drama ต่อมาในปี พ.ศ. 2546 ได้ศึกษาด้านการศึกษาจากโรงเรียนการแสดง
ปี พ.ศ. 2549 มีผลงาน 3 เรื่อง คือ Goong หรือ Princess Hours - เจ้าหญิงวุ่นวายกับเจ้าชายเย็นชา Fog Street หรือถนนสายหมอกในชื่อไทย และ Angel เป็นดารารับเชิญ ส่วนงานภาพยนตร์ปี พ.ศ. 2547 มี 2 เรื่องคือ DMZ กับ Shut Up!
อำเภอพยุหะคีรี

พยุหะคีรี เป็น 1 ใน 15 อำเภอของจังหวัดนครสวรรค์ เดิมมีพื้นที่กว่า 2,165.50 ตารางกิโลเมตร ต่อมามีการแบ่งพื้นที่การปกครองออกในพื้นที่ 2 จังหวัด คือ ครอบคลุมท้องที่ทั้งหมดของอำเภอตาคลี อำเภอตากฟ้า และบางส่วนของอำเภอเมืองอุทัยธานี ในจังหวัดอุทัยธานี และเป็น 1 ใน 4 อำเภอที่มีทางรถไฟสายเหนือผ่านพื้นที่ โดยมีสถานีรถไฟให้บริการ 3 สถานี ได้แก่ สถานีรถไฟหัวงิ้ว สถานีรถไฟเนินมะกอก และสถานีรถไฟเขาทอง
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอพยุหะคีรีมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
ประวัติ.
 พยุหะคีรี  เดิมเป็นเมืองหนึ่งขึ้นอยู่กับจังหวัดนครสวรรค์ มีหน้าที่เก็บเงินส่วยอากร ผู้มีหน้าที่เก็บส่วยอากรสมัยนั้นชื่อ หลวงภูมิ ได้ตั้งบุตรชายของตนชื่อ จันทร์ ขึ้นเป็นเจ้าเมืองพยุหะคีรี มีที่ทำการอยู่ข้างวัดพระปรางค์เหลือง ตำบลท่าน้ำอ้อย ต่อมาได้ย้ายที่ทำการไปอยู่บ้านสระเศรษฐี ตำบลน้ำทรง ตั้งที่ทำการแบบชั่วคราวมีจวนเจ้าเมือง บ้านราชการเรือนจำ (ล้อมด้วยไม้ไผ่) เจ้าเมืองคนต่อมา ชื่อ กัน และ อิ่ม ต่อมามีโจรกล่มหนึ่งคุมสมัครพรรคพวกประมาณ 40 คน เข้าทำการปล้นจวนเจ้าเมือง สถานที่ราชการ จึงได้ย้ายตัวเมืองพยุหะคีรีมาตั้งอยู่ที่คลองหลวงพิบูลย์ เมื่อสิ้นอายุเจ้าเมืองอิ่มแล้ว เจ้าเมืองคนต่อมาชื่อ ปุ้ย ได้ย้ายตัวเมืองมาตั้งอยู่ที่บ้านท่าแร่ สร้างที่ว่าการอำเภอพยุหะคีรีขึ้น ณ ตำบลพยุหะ
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอพยุหะคีรีแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 11 ตำบล 125 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอพยุหะคีรีประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 11 แห่ง ได้แก่
ไต

ไตเป็นอวัยวะรูปถั่วซึ่งมีหน้าที่ควบคุมสำคัญหลายอย่างในสัตว์มีกระดูกสันหลัง ไตนำโมเลกุลอินทรีย์ส่วนเกิน (เช่น กลูโคส) ออก และด้วยฤทธิ์นี้เองที่เป็นการทำหน้าที่ที่ทราบกันดีที่สุดของไต คือ การขับของเสียจากเมแทบอลิซึม (เช่น ยูเรีย แม้ 90% ของปริมาณที่กรองถูกดูดกลับที่หน่วยไต) ออกจากร่างกาย ไตเป็นอวัยวะสำคัญในระบบปัสสาวะและยังมีหน้าที่ธำรงดุล เช่น การกำกับอิเล็กโทรไลต์ การรักษาสมดุลกรด–เบส และการกำกับความดันเลือด (ผ่านการรักษาสมดุลเกลือและน้ำ) ไตทำหน้าที่เป็นตัวกรองเลือดตามธรรมชาติ และนำของเสียที่ละลายได้ในน้ำออก ซึ่งจะถูกส่งไปยังกระเพาะปัสสาวะ ในการผลิตปัสสาวะ ไตขับของเสีย เช่น ยูเรียและแอมโมเนียม และยังทำหน้าที่ดูดน้ำ กลูโคสและกรดอะมิโนกลับ ไตยังผลิตฮอร์โมน เช่น แคลซิไตรออล อีริโธรพอยอิติน และเอนไซม์เรนิน ซึ่งเรนินออกฤทธิ์ต่อไตโดยอ้อมในการยับยั้งป้อนกลับ (negative feedback)
ไตอยู่หลังช่องท้องในหลังเยื่อบุช่องท้อง (retroperitoneum) ไตรับเลือดจากคู่หลอดเลือดแดงไต และเทเข้าสู่คู่หลอดเลือดดำไต ไตแต่ละข้างขับปัสสาวะสู่ท่อไต อันเป็นโครงสร้างคู่และเทเข้าสู่กระเพาะปัสสาวะ
สรีรวิทยาไตเป็นการศึกษาการทำหน้าที่ของไต ขณะที่วักกวิทยา (nephrology) เป็นแพทยศาสตร์เฉพาะทางว่าด้วยโรคไต โรคของไตมีหลากหลาย แต่ผู้ที่มีโรคไตแสดงลักษณะพิเศษทางคลินิกบ่อยครั้ง ปัญหาทางคลินิกเกี่ยวกับไตที่พบบ่อย รวมถึงกลุ่มอาการไตอักเสบ (nephritic) และเนโฟรติก (nephrotic) ถุงน้ำไต ไตบาดเจ็บเฉียบพลัน โรคไตเรื้อรัง การติดเชื้อทางเดินปัสสาวะ โรคนิ่วไต และการอุดกั้นทางเดินปัสสาวะ มีมะเร็งของไตหลายอย่าง มะเร็งของไตในผู้ใหญ่ที่พบมากที่สุด คือ มะเร็งเซลล์ไต มะเร็ง ถุงน้ำและปัญหาของไตอื่นบางอย่างสามารถรักษาได้ด้วยการตัดไต เมื่อการทำหน้าที่ของไต ซึ่งวัดได้โดยอัตราการกรองของโกลเมอรูลัส (glomerular filtration rate) ต่ำอย่างต่อเนื่อง การแยกสารผ่านเยื่อและการปลูกถ่ายไตอาจเป็นทางเลือกการรักษา นิ่วในไตปกติไม่เป็นอันตราย แต่อาจทำให้เกิดการปวด และการเกิดนิ่วซ้ำ ๆ เรื้อรังสามารถทำให้ไตเกิดแผลเป็น การนำนิ่วในไตออกเกี่ยวข้องกับการรักษาด้วยอัลตราซาวน์เพื่อสลายนิ่วเป็นชิ้นที่เล็กลง ซึ่งจะผ่านทางเดินปัสสาวะ กลุ่มอาการทั่วไปหนึ่งของนิ่วในไต คือ การปวดแปลบ (sharp) ถึงปวดจนรบกวนการใช้ชีวิต (disabling pain) ในตอนกลาง/ข้างของหลังส่วนล่าง
สมุหพระกลาโหม

ในการบริหารรัฐกิจสยามตั้งแต่สมัยอยุธยาจนถึงรัตนโกสินทร์ตอนต้น สมุหพระกลาโหม คืออัครมหาเสนาบดีฝ่ายทหาร เป็นเจ้ากรมกลาโหม และเป็นผู้บังคับบัญชาหัวเมืองฝ่ายใต้ มีราชทินนามว่า "เจ้าพระยามหาเสนาบดีวิริยภักดีบดินทร์" คู่กับสมุหนายก อัครมหาเสนาบดีฝ่ายพลเรือนและผู้บังคับบัญชาหัวเมืองฝ่ายเหนือ มีราชทินนามว่า "เจ้าพระยาจักรีศรีองครักษ์"
ประวัติ.
เดิมสมุหพระกลาโหมดูแลการทหารเท่านั้น แต่ในรัชกาลสมเด็จพระเพทราชาได้เพิ่มอำนาจหน้าที่เป็นบังคับบัญชางานทั้งด้านทหารและพลเรือนสำหรับหัวเมืองฝ่ายใต้ ส่วนสมุหนายกที่เดิมดูแลด้านพลเรือนเท่านั้น ก็ได้เพิ่มอำนาจหน้าที่เป็นบังคับบัญชาทั้งด้านทหารและพลเรือนสำหรับหัวเมืองฝ่ายเหนือ
ตำแหน่งทั้งสองถูกยกเลิกไปเมื่อพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงปฏิรูปการปกครองแผ่นดินในปี พ.ศ. 2435
สะเดาเทียม

สะเดาเทียม, สะเดาช้าง หรือ เทียม เป็นพันธุ์ไม้พระราชทานประจำจังหวัดสงขลา เป็นไม้ยืนต้นขนาดใหญ่ สูงราว 20-35 เมตร ชื่อทางพฤกษศาสตร์ว่า "Azadirachta excelsa" (Jack) Jacobs. จัดอยู่ในตระกูล Meliaceae 
เปลือกต้นสีเทาเรียบ พอต้นอายุมากเปลือกจะแตกเป็นแผ่นล่อนสีเทาปนดำ เนื้อไม้มีคุณ-ภาพดี มอดและปลวกไม่ค่อยทำลาย และจัดอยู่ในประเภทของไม้อเนกประสงค์ ใบเป็นใบประกอบแบบขนนก ขึ้นเรียงสลับและกระจุกอยู่ใกล้ปลายกิ่ง แต่ละใบมีใบย่อยออกเป็นคู่เยื้อง ๆ สลับกันเล็กน้อย ราว 7-11 คู่ ใบย่อยรูปทรงรีเป็นรูปไข่บางใบเบี้ยวไม่มีรูปทรง กว้าง 3-4 เซนติเมตร ยาว 5-8 เซนติเมตร โคนใบสอบ ปลายใบแหลม ขอบใบหยักคล้ายฟันเลื่อย 
ดอกอ่อนรับประทานได้ ออกเป็นช่อตามซอกใบและปลายกิ่ง แต่ละช่อมีดอกย่อยขนาดเล็ก เวลาบานมี 5 กลีบ สีขาวอมเหลือง ส่งกลิ่นหอมทั้งวัน กลีบดอกเป็นรูปทรงรี กว้าง 0.2-0.3 เซนติเมตร ยาว 0.5-0.6 เซนติเมตร พบตามหัวไร่ปลายนาทางภาคใต้ ตั้งแต่ชุมพรและสุราษฎร์ธานีลงไป
ภาษาโบโด

ภาษาโบโด หรือ ภาษาโบโร (बर'/बड़ो,) จัดอยู่ในตระกูลภาษาย่อยทิเบต-พม่า พูดโดยชาวโบโดที่อยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของอินเดียและเนปาล เคยเขียนด้วยอักษรละติน ปัจจุบันเขียนด้วยอักษรเทวนาครี
การจัดจำแนกและภาษาที่เกี่ยวข้อง.
ภาษาโบโดเป็นภาษาในตระกูลภาษาจีน-ทิเบต มีความใกล้เคียงกับภาษาดีมาซาในอัสสัม และภาษากาโรในรัฐเมฆาลัย และใกล้เคียงกับภาษากอกบอรอกในรัฐตรีปุระ
ประวัติ.
หลังจากมีการจัดตั้งองค์กรโบโดขึ้นใน พ.ศ. 2456 ได้มีการนำภาษานี้ไปเป็นสื่อในระดับมัธยมศึกษา และเป็นภาษาราชการร่วมของรัฐอัสสัม และมีการเปิดสอนรายวิชาด้วยภาษาโบโดในมหาวิทยาลัยคุวนตีใน พ.ศ. 2539 ภาษาโบโดยังมีหนังสือเกี่ยวกับกวีนิพนธ์ ละคร เรื่องสั้น นิยาย ชีวประวัติ หนังสือนำเที่ยว และหนังสือสำหรับเด็ก ภาษาที่ใช้ในชีวิตประจำวันจะได้รับอิทธิพลจากภาษาข้างเคียงเช่น ภาษาเบงกอล 
ระบบการเขียน.
การเขียนภาษาโบโดอย่างเป็นทางการใช้อักษรเทวนาครี แม้ว่าจะเคยใช้อักษรละตินและอักษรอัสสัมเป็นเวลานาน นักวิจัยบางคนกล่าวว่าภาษานี้เคยมีอักษรเป็นของตนเองแต่สูญหายไปแล้ว เรียกอักษรเดโอได
อำเภอบรรพตพิสัย

บรรพตพิสัย เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดนครสวรรค์
ประวัติ.
อำเภอบรรพตพิสัย ในสมัยโบราณ มีชื่อว่า “เมืองบรรพตพิสัย”มีผู้ว่าราชการปกครองที่ว่าการเมืองเดิมตั้งอยู่บนฝั่งตะวันออกของแม่น้ำปิง คือบ้านคลองมะเดื่อ หมู่ที่ 5 ตำบลตาสังในปัจจุบัน  ต่อมาในปี พ.ศ. 2453 ได้ยกฐานะเป็นอำเภอและได้ย้ายที่ว่าการอำเภอบรรพตพิสัยมาอยู่ที่ฝั่งตะวันตกของแม่น้ำปิง ที่บ้านส้มเสี้ยว หมู่ที่ 2 ตำบลท่างิ้ว จนทุกวันนี้ เหตุที่เรียกว่า “บรรพตพิสัย” เพราะในท้องที่นี้มีภูเขาลูกหนึ่งชื่อ เขาหน่อ และภูเขาอีกหลายลูกบริเวณใกล้เคียงกัน ตั้งอยู่ที่บ้านเขาหน่อ หมู่ที่ 2 ตำบลบ้านแดน  มองในระยะไกลๆ จะเห็นเป็นรูปคล้ายพระปรางค์ ตั้งเรียงรายกันเป็นระเบียบดูสวยงามจึงได้ชื่อว่า “บรรพตพิสัย”
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอบรรพตพิสัยตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอบรรพตพิสัยแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 13 ตำบล 118 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอบรรพตพิสัยประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 14 แห่ง ได้แก่
เจ้าจอมมารดาวาด ในรัชกาลที่ 5

เจ้าจอมมารดาวาด (บางแห่งสะกดว่า วาศ) เป็นบาทบริจาริกาในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เป็นธิดาคนที่ 3 ของนายเสถียรรักษา (เที่ยง) คหบดีเชื้อสายรามัญ กับพระนมปริก (ธิดาพระยาอิศรานุภาพ (ขุนเณรน้อย) กับนางขำ) พระนมเอกในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
เจ้าจอมมารดาวาด มีพระเจ้าลูกยาเธอ 1 พระองค์ คือ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระกำแพงเพชรอัครโยธิน
อสัญกรรม.
เจ้าจอมมารดาวาดป่วยเรื้อรังมานาน ถึงแก่อสัญกรรมเมื่อวันที่ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2461 เวลาเที่ยงคืน ณ ตำหนักในวังของพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระกำแพงเพชรอัครโยธิน (ขณะยังดำรงพระยศเป็นพระเจ้าน้องยาเธอ กรมขุน) สิริอายุได้ 59 ปี วันต่อมา เวลา 17.00 น. สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าภาณุรังษีสว่างวงศ์ กรมพระยาภาณุพันธุวงศ์วรเดช เสด็จมาประทานน้ำหลวงอาบศพ เจ้าพนักงานนำศพลงลองใน ตั้งบนชั้นรอง 2 ชั้น ประกอบโกศแปดเหลี่ยม ตั้งฉัตรเบญจา พระพิธีธรรมสวดพระอภิธรรม 1 เดือน
จังหวัดลิมบืร์ค (ค.ศ. 1815–1839)

จังหวัดลิมบืร์ค  เป็นจังหวัดหนึ่งในอดีตสหราชอาณาจักรเนเธอร์แลนด์ จังหวัดนี้ดำรงอยู่ระหว่างการดำรงอยู่ของสหราชอาณาจักรเนเธอร์แลนด์ คือตั้งแต่ ค.ศ. 1815 จนถึง ค.ศ. 1839 เมื่อพระเจ้าวิลเลิมที่ 1 แห่งเนเธอร์แลนด์ ได้ลงนามในสนธิสัญญาลอนดอน ใน ค.ศ. 1839 จังหวัดนี้ก็ถูกแบ่งออก ส่วนหนึ่งตกเป็นของประเทศเบลเยียม และอีกส่วนเป็นของประเทศเนเธอร์แลนด์
อำเภอขาณุวรลักษบุรี

ขาณุวรลักษบุรี [ขา-นุ-วอ-ระ-ลัก-สะ-บุ-รี] เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดกำแพงเพชร เดิมเป็นเขตท้องที่ของอำเภอคลองขลุงทั้งหมด ก่อนที่จะขอจัดตั้งเป็นกิ่งอำเภอโดยการปกครองบางส่วนออกจากอำเภอคลองขลุง ในพ.ศ. 2450 และยกฐานะเป็นอำเภอในวันที่ 16 พฤศจิกายน 2491 รวมระยะเวลาการเป็นกิ่งอำเภอ 41 ปี
ประวัติ.
เมืองแสนตอ สันนิษฐานว่าเป็นเมืองโบราณรุ่นเดียวกับเมืองเทพนคร เมืองไตรตรึงษ์ เมืองพาน เมืองคณฑี เมืองนครชุม เมืองชากังราว มีประวัติความเป็นมาที่ยาวนาน ในสมัยสมเด็จพระมหาจักพรรดิ์แห่งกรุงศรีอยุธยา มีบันทึกในพงศาวดารฉบับหลวงประเสริฐ ใจความว่า เมื่อ พ.ศ. 2102 สมเด็จพระมหาจักรพรรดิเสด็จมาคล้องช้าง ณ เมืองแสนตอ ซึ่งขึ้นกับเมืองกำแพงเพชร ได้ช้าง 40 เชือก
สาเหตุที่เรียกว่าเมืองแสนตอ อาจเพราะมีตอจำนวนมากในแม่น้ำปิง บ้างสันนิษฐานว่าอาจจะเป็นรอ ที่เมืองแสนตอ ทำดักเรือของพม่าเมื่อไปตีกรุงศรีอยุธยา หรือบางท่านก็ว่ามีการตัดไม้มาก เมื่อตลิ่งพัง ตอเหล่านั้นได้ตกลงไปในน้ำ ทำให้ลำน้ำปิงช่วงแสนตอมีตอมากมาย จึงเรียกว่าเมืองแสนตอ
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอขาณุวรลักษบุรีตั้งอยู่ทางทิศใต้ของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอขาณุวรลักษบุรีแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 11 ตำบล 143 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอขาณุวรลักษบุรีประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 13 แห่ง ได้แก่
โอแคนาดา

โอแคนาดา  หรือ โอกานาดา  เป็นเพลงชาติของประเทศแคนาดา ประพันธ์ทำนองโดย กาลิซา ลาวาลเล (Calixa Lavallée) เมื่อ ค.ศ. 1880 เพื่อใช้เป็นเพลงปลุกใจสำหรับการเฉลิมฉลองวันแซงต์-ฌ็อง-บาปตีสต์ในปีนั้น (Saint-Jean-Baptiste Day) เนื้อร้องเดิมแต่งเป็นภาษาฝรั่งเศสโดย เซอร์อดอล์ฟ บาซีล รูทิเอร์ (Sir Adolphe Basile Routhier) เมื่อ ค.ศ. 1880 เนื่องในโอกาสเดียวกัน ส่วนเนื้อเพลงที่เป็นภาษาอังกฤษเริ่มปรากฏให้เห็นเมื่อ ค.ศ. 1906 
เนื้อเพลงภาษาอังกฤษที่ใช้ในปัจจุบันเป็นผลงานของโรเบิร์ต สแตนเลย์ เวียร์ (Robert Stanley Weir) ซึ่งประพันธ์ไว้เมื่อ ค.ศ. 1908 และได้รับการดัดแปลงเป็นเนื้อร้องแบบปัจจุบันในปี ค.ศ. 1968 ส่วนเนื้อเพลงภาษาฝรั่งเศสยังคงไว้เช่นเดิม
เพลงโอแคนาดา ได้ใช้เป็นเพลงชาติแคนาดาเมื่อ ค.ศ. 1980 (พ.ศ. 2523)
ประวัติ.
บทกวี "โอแคนาดา" เขียนขึ้นครั้งแรกเป็นภาษาฝรั่งเศสโดยอดอล์ฟ บาซีล รูทิเอร์ ซึ่งเป็นชาวแคนาดาเชื้อสายฝรั่งเศส โดยมีจุดมุ่งหมายเพื่อใช้เป็นบทเพลงปลุกใจสมาคมแซงต์ชอง-แบบตีสต์ของชาวแคนาดาเชื้อสายฝรั่งเศส และ ได้นำออกเผยแพร่ครั้งแรกที่เมืองควิเบก ในวันที่ 24 มิถุนายน ค.ศ. 1880 อันเป็นวันแซงต์ชอง-แบบตีสต์ในปีนั้น แต่รัฐบาลแคนาดาได้รับรองเนื้อเพลงดังกล่าวเป็นเพลงชาติอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1980 โดยรัฐบาลได้ซื้อลิขสิทธิ์ในทำนองและบทร้องของเพลงนี้ด้วยมูลค่า 1 ดอลลาร์แคนาดา
นับตั้งแต่ ค.ศ. 1867 เป็นต้นมา เพลง "ก็อดเซฟเดอะคิง" และ "เดอะเมเปิลลีฟฟอร์เอเวอร์" ("The Maple Leaf Forever") เป็นบทเพลงที่มีการแข่งกันใช้เป็นเพลงชาติแคนาดาอย่างไม่เป็นทางการ เพลง "โอแคนาดา" ได้เริ่มกลายเป็นอีกเพลงหนึ่งที่ใช้ในลักษณะเพลงชาติอย่างไม่เป็นทางการครั้งแรก เมื่อได้มีการให้เด็กนักเรียนขับร้องเพลงดังกล่าวเพื่อรับเสด็จดยุคและดัชเชสแห่งคอร์นวอล (ต่อมาคือสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 แห่งสหราชอาณาจักร และ สมเด็จพระราชินีแมรี แห่งเท็ค) ในการเสด็จเยือนแคนาดาในปี ค.ศ. 1901 ห้าปีต่อมา โรงพิมพ์วาเลย์และรอยซ์ (Whaley and Royce) ในเมืองโตรอนโตได้ตีพิทพ์บทเพลงนี้พร้อมเนื้อร้องภาษาฝรั่งเศสและบทแปลภาษาอังกฤษสำนวนแรกสุด ซึ่งแปลโดย ดร.โทมัส เบ็ดฟอร์ด ริชาร์ดสัน (Dr. Thomas Bedford Richardson) หลังจากนั้นในปี ค.ศ. 1908 นิตยสาร "Collier's Weekly" ได้จัดให้มีการประกวดบทร้องเพลง "โอแคนาดา" ขึ้น ผลปรากฏว่าบทร้องของเมอร์ซี อี. พาวเวลล์ แมคคุลลุช (Mercy E. Powell McCulloch) เป็นบทร้องชนะเลิศ ทว่าบทร้องดังกล่าวไม่เป็นที่นิยมทั่วไป อนี่ง ในปี ค.ศ. 1917 อัลเบิร์ต วัตสันได้แต่งเพลงสดุดี (hymn) ชื่อ "ลอร์ดออฟเดอะแลนด์ส" ("Lord of the Lands") โดยใช้ทำนองเพลงของเพลงโอแคนาดา
บทร้องฉบับภาษาอังกฤษที่ได้รับความนิยมอย่างแพร่หลายที่สุด ได้ประพันธ์ขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1908 โดย รอเบิร์ต สแตนเลย์ เวียร์ ทนายความและอาลักษณ์ประจำเมืองมอนทรีออลในขณะนั้น ต่อมาได้มีการแก้ไขบทร้องของเวียร์เล็กน้อยเพื่อจัดพิมพ์เผยแพร่อย่างเป็นทางการเนื่องในโอกาสครบ 60 ปีแห่งการรวมตัวเป็นสหพันธรัฐของแคนาดา (the Diamond Jubilee of Confederation) ในปี ค.ศ. 1927 และค่อย ๆ ได้รับการยอมรับจากมหาชน กระทั่งได้รับความนิยมเหนือกว่าเพลงอื่น ๆ ทั้งหมดในช่วงคริสต์ทศวรรษที่ 1960 โดยเพลง "ก็อดเซฟเดอะควีน" ยังคงมีการใช้ในฐานะเพลงสรรเสริญพระบารมี ส่วนเพลง "เดอะเมเปิลลีฟฟอร์เอเวอร์" ก็กลายเป็นเพลงที่ถูกลืมเลือนโดยสิ้นเชิง
บทร้อง.
เนื้อร้องต้นฉบับ.
ฉบับภาษาอังกฤษ.
บทร้องของเดิมที่โรเบิร์ต สแตนลีย์ เวียร์ ประพันธ์ไว้เมื่อ ค.ศ. 1908 มีอยู่ 3 บท ภายหลังจึงได้มีการเพิ่มบทที่ 4 อีกบทหนึ่ง
บทร้องฉบับอื่นๆ.
บทร้องฉบับบูชาน (Buchan), เป็นเนื้อร้องที่นิยมร้องในรัฐบริติชโคลัมเบีย.
ฆาบิเอร์ มัสเชราโน

ฆาบิเอร์ อาเรฆันโด มัสเชราโน ([xaˈβjeɾ mastʃeˈɾano], [matʃeˈɾano], ; เกิด 8 มิถุนายน ค.ศ. 1984) เป็นผู้ฝึกสอนทีมฟุตบอลและอดีตนักฟุตบอลชาวอาร์เจนตินา เคยลงเล่นในตำแหน่งเซ็นเตอร์แบ็ก และกองกลางตัวรับ ปัจจุบันเป็นผู้จัดการทีมของอินเตอร์ไมแอมี สโมสรในเมเจอร์ลีกซอกเกอร์
สี่สหายผจญภัย

สี่สหายผจญภัย เป็นวรรณกรรมแปล ที่เขียนโดย อีนิด ไบลตัน ซึ่งเรื่องนี้พิมพ์ขึ้นครั้งแรกในปี พ.ศ. 2487 และพิมพ์ครั้งแรกเสร็จ (นับเล่มสุดท้ายในชุด) เมื่อปี พ.ศ. 2498 เรื่องสี่สหายผจญภัยได้รับการตีพิมพ์ครั้งแรกเป็นภาษาไทยเมื่อพ.ศ. 2550 โดยสำนักพิมพ์นานมีบุ๊คส์ยังรีดดิ้ง และยังถูกนำไปทำรายการโทรทัศน์อีกด้วย
ตัวละคร.
ตัวละครหลัก.
ในหนังสือชุดนี้ตัวละครหลัก คือ
ตัวละครรอง.
ในเรื่องนี้ได้แก่
หนังสือ.
รายชื่อหนังสือ.
มีทั้งหมดแปดเล่ม ได้แก่
ที่จริงแล้ว อีนิด ไบลตันวางแผนที่จะจบชุดไว้ที่เล่ม 6 แต่ด้วยการเรียกร้องให้เธอเขียนต่อจากคนที่ชอบอ่านหนังสือของเธอ เธอจึงเขียนเพิ่มอีก 2 เล่มนั้นก็คือ สี่สหายผจญภัยละครสัตว์อันตราย กับ แม่น้ำมหาภัย
ในสหราชอาณาจักร
หนังสือชุด สี่สหายผจญภัย พิมพ์ครั้งแรกในสหราชอาณาจักร ตามปีดังนี้คือ
ในประเทศไทย
 แปลโดย ปิยะภา พิมพ์ตามปีดังนี้คือ
ชื่อภาษาอังกฤษ.
เรียงตามลำดับหนังสือที่พิมพ์ออกมา
ฟุตบอลทีมชาติโอมาน

ฟุตบอลทีมชาติโอมาน  เป็นทีมฟุตบอลตัวแทนจากประเทศโอมาน อยู่ภายใต้การดูแลของสมาคมฟุตบอลโอมาน ทีมชาติโอมานยังไม่มีผลงานในระดับโลก สำหรับในระดับภูมิภาคเอเชีย ทีมชาติโอมานได้ร่วมเล่นในเอเชียนคัพ 4 ครั้งในปี 2004, 2007, 2019, 2023
อำเภอคลองขลุง

คลองขลุง เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดกำแพงเพชร อดีตเป็นอำเภอที่เคยมีอาณาเขตพื้นที่ขนาดใหญ่มาก ซึ่งพื้นที่อำเภอคลองขลุงเดิมครอบคลุมพื้นที่อำเภอขาณุวรลักษบุรี อำเภอทรายทองวัฒนา อำเภอบึงสามัคคี และอำเภอปางศิลาทอง ทั้งหมด ซึ่งแยกการปกครองออกเรื่อยมา เดิมชื่อ "อำเภอขาณุ" ต่อมาในปี พ.ศ. 2482 ก็ได้เปลี่ยนชื่อเป็น "อำเภอคลองขลุง" 
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอคลองขลุง มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
ประวัติ.
อำเภอคลองขลุง เป็นอำเภอหนึ่งใน 7 อำเภอ ของจังหวัดกำแพงเพชร แต่เดิมเรียกชื่ออำเภอนี้ว่า "อำเภอขาณุ" ตามประกาศของกระทรวงศึกษาธิการซึ่ง "ขาณุ" มีความหมายว่า "ตอ" ครั้นต่อมา ได้มีพระราชกฤษฏีกาเปลี่ยนแปลงชื่ออำเภอนี้ใหม่ให้เหมาะสมกับสภาพท้องที่ คือ "อำเภอคลองขลุง" เนื่องจากบริเวณที่ตั้งของที่ว่าการอำเภอมีลำคลองขลุงไหลผ่าน 
สาเหตุที่เรียกว่า “คลองขลุง” สืบเนื่องมาจาก 3 สาเหตุ คือ สาเหตุแรก ในสมัยก่อนน้ำจากคลองวังไทรไหลมาบรรจบกับแม่น้ำปิง จึงเรียกตรงจุดที่น้ำมาบรรจบกันว่า “คลองคลุ้ง” ชาวบ้านเรียกว่า “บ้านคลองคลุ้ง” สาเหตุที่สองของชื่อ “คลองขลุง” สืบเนื่องมาจากบริเวณที่ตั้งหมู่บ้านคลองขลุงสมัยก่อนจะมีกรเลี้ยงช้างไว้เป็นจำนวนมาก เพื่อชักลากซุง ชาวบ้านจึงเรียกชื่อหมู่บ้านว่า “บ้านคลองโขลง” และอีกสาเหตุหนึ่งที่เป็นที่มาของชื่อ “คลองขลุง” คือ บริเวณที่น้ำคลองวังไทรไหลมาบรรจบกับแม่น้ำปิงสมัยก่อนจะมีจระเข้ และตะโขงเป็นจำนวนมาก ชาวบ้านจึงเรียกหมู่บ้านว่า “บ้านคลองโขง” จากชื่อเรียกตามแหล่งกำเนิดต่างๆ ว่า คลองคลุ้ง, คลองโขลง, คลองโขง ต่อมาจึงเรียกเป็น “คลองขลุง” จนถึงปัจจุบันนี้ 
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอคลองขลุงแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 10 ตำบล 103 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอคลองขลุงประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 13 แห่ง ได้แก่