pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
ธงชาติมาเลเซีย

ธงชาติมาเลเซีย หรือ จาลูร์เกอมีลัง (มีความหมายว่า ธงริ้วแห่งเกียรติศักดิ์) มีลักษณะเป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้ากว้าง 1 ส่วน ยาว 2 ส่วน พื้นสีแดงสลับสีขาวรวม 14 แถบ แต่ละแถบมีความกว้างเท่ากัน ที่มุมธงด้านคันธงมีรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าสีน้ำเงินกว้าง 8 ใน 14 ส่วนของผืนธงด้านกว้าง และยาวกึ่งหนึ่งของผืนธงด้านยาว ภายในบรรจุเครื่องหมายพระจันทร์เสี้ยวและดาว 14 แฉก ที่มีชื่อว่า "บินตังเปอร์เซกูตัน" ("Bintang Persekutuan") หรือ "ดาราสหพันธ์" 
ความหมาย.
แถบริ้วสีแดงและสีขาวทั้ง 14 ริ้วซึ่งมีความกว้างเท่ากัน หมายถึงสถานะอันเสมอภาคของรัฐสมาชิกทั้ง 13 รัฐ และรัฐบาลกลางที่กัวลาลัมเปอร์ ดาว 14 แฉกหมายถึงความเป็นเอกภาพในหมู่รัฐดังกล่าวทั้งหมด พระจันทร์เสี้ยวหมายถึงศาสนาอิสลามอันเป็นศาสนาประจำชาติ สีเหลืองในพระจันทร์เสี้ยวและดาราสหพันธ์คือสีแห่งยังดี เปอร์ตวน อากง ผู้เป็นประมุขแห่งสหพันธรัฐ ส่วนสีน้ำเงินนั้นหมายถึงความสามัคคีของชาวมาเลเซีย 
ประวัติ.
ธงชาติมาเลเซียแบบแรกสุดคือธงชาติสหพันธรัฐมาลายา ลักษณะเป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้ามีแถบสี 4 สีขนาดเท่ากันเรียงจากบนลงล่าง คือ สีขาว สีแดง สีเหลือง และดำ ตรงกลางผืนธงมีตราเสือเผ่นบนพื้นวงกลมสีขาว เริ่มใช้ในปี พ.ศ. 2439 โดยธงนี้จะต้องชักคู่กับธงชาติสหราชอาณาจักรด้วย
ต่อมาในปี พ.ศ. 2493 ได้มีการเปลี่ยนธงชาติสหพันธรัฐมาเลเซียมาเป็นธงริ้วแดงสลับขาว 11 แถบ ประกอบด้วยพระจันทร์เสี้ยวและดาราแห่งสหพันธ์ 11 แฉกในพื้นสี่เหลี่ยมสีน้ำเงิน เพื่อแทนรัฐทั้ง 11 รัฐ คือ ปะลิส ไทรบุรี เปรัก กลันตัน ตรังกานู ปะหัง เนอเกอรีเซิมบีลัน เซอลาโงร์ ปีนัง ยะโฮร์ และมะละกา ธงนี้ได้ชักขึ้นเป็นครั้งแรกคู่กับธงชาติสหราชอาณาจักรเมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2493 ที่หน้าพระราชวังเซอลาโงร์ (Istana Selangor) และได้ชักขึ้นเป็นธงรัฐเอกราชครั้งแรกที่หน้าจัตุรัสเอกราช (Merdeka Square) ในวันที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2500 
ในปี พ.ศ. 2506 ได้มีการปรับแก้แบบธงชาติให้เป็นแบบที่ปรากฏอยู่ในปัจจุบัน โดยเพิ่มแถบแดงสลับขาวเป็น 14 แถบ และรัศมีดาราแห่งสหพันธ์เป็น 14 แฉกเพื่อแทนรัฐในสหพันธ์ทั้ง 14 รัฐ เนื่องจากมาเลเซียได้รับเอารัฐซาบะฮ์ รัฐซาราวัก และรัฐสิงคโปร์เข้าร่วมสหพันธ์ด้วย แม้ต่อมาสิงคโปร์จะแยกตัวเป็นเอกราชในปี พ.ศ. 2508 ก็ตาม แต่ริ้วธงและรัศมีของดาราแห่งสหพันธ์ยังคงมีจำนวนอยู่เท่าเดิม เนื่องจากได้เปลี่ยนความหมายของรัฐสุดท้ายจากรัฐสิงคโปร์เป็นรัฐบาลกลางที่กัวลาลัมเปอร์ซึ่งเป็นเมืองหลวงของประเทศ
ธงสำคัญอื่น ๆ.
โดยทั่วไปแล้วเรือของรัฐบาลมาเลเซียจะใช้ธงชาติเป็นสัญลักษณ์ประจำเรือ (state ensign) นอกจากนี้ยังมีการใช้ธงอื่นดังปรากฏในตารางเบื้องล่าง
การจับช้าง

การจับช้าง หรือ การคล้องช้าง ถือเป็นศิลปศาสตร์อย่างหนึ่งที่มีการเรียนรู้มาตั้งแต่โบราณ โดยเฉพาะอย่างยิ่งองค์พระมหากษัตริย์ไทย ซึ่งต้องศึกษาศิลปวิทยาแขนงนี้เพื่อทรงสามารถสรรหาช้างดีมาไว้ประดับพระบารมี ทั้งในยามปกติจะใช้ทรงเป็นพาหนะ และในยามสงครามที่จะทรงใช้เป็นคชาธารออกรณรงค์หมู่ปัจจามิตร ดังนั้น จะพบว่าในประวัติศาสตร์องค์พระมหากษัตริย์ทรงมักจะเสด็จออก เพื่อไปวังช้างด้วยพระองค์เอง ทั้งนี้ก็เพื่อฝึกพระองค์และขุนนางช้าราชบริพาร ได้ฝึกซ้อมการคล้องช้างป่าให้มีความชำนาญเชี่ยวชาญในการจับช้าง และรอบรู้ถึงป่าในราชอาณาจักรได้ดีขึ้น ทั้งเป็นการฝึกการขับขี่ช้าง และใช้ช้างให้ชำนาญขึ้น นอกจากนี้การไปวังช้าง หรือการคล้องช้างนี้ก็เพื่อคัดเลือกช้างมาไว้ใช้งานเป็นพาหนะบรรทุกสิ่งของต่างๆ
ในการจับช้างในป่าเพื่อนำช้างมาฝึกหัดในงานต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นการฝึกช้างศึกช่วยรบ หรือนำช้างงานแบกสัมภาระต่างๆ หรือจับช้างมาเพื่อส่งออกไปขายในดินแดนใกล้เคียง โดยบุคคลที่มาร่วมจับช้างเหล่านี้ที่มีแต่โบราณที่เรียกว่า ควาญ ถ้าเป็นผู้ที่เพิ่งจะเริ่มมาทำงาน เรียกว่า "ควาญซ้าย" และ ถ้ามีความชำนาญมากขึ้นจะได้รับเลื่อนตำแหน่งเป็น "ควาญขวา" และถ้ามีความเชี่ยวชาญในการจับช้างมากขึ้น และมีอายุสมควรจะได้รับเลื่อนเป็น "หมอช้าง" แต่ที่สำคัญจะต้องเป็นคนที่มีความสามารถในการคล้องช้างเหนือควาญช้างผู้อื่น หมอช้างเองก็ยังมีครูที่คอยควบคุมอยู่อีกชั้นหนึ่ง ที่เรียกว่า "ปะกรรม" หรือ "ปะกำ" ซึ่งจะรับคำสั่งจากหัวหน้าใหญ่ซึ่งเรียกว่า "ปฏิยายะ" อีกต่อหนึ่ง
ยางซิลิโคน

การประยุกต์ใช้งาน.
เนื่องจากยางซิลิโคนเป็นยางที่มีราคาค่อนข้างสูง เพราะฉะนั้นการใช้งานก็จะใช้สำหรับงานเฉพาะ หรือเป็นชิ้นส่วนเล็ก ๆ เช่น ใช้กับผลิตภัณฑ์เครื่องกลต่าง ๆ ที่ใช้ในอุณหภูมิสูงหรือต่ำ ทำอวัยวะเทียมทางการแพทย์ เครื่องอุปโภคบริโภคที่เน้นความสะอาดเป็นหลัก เป็นต้น
แกสโทรทริเคอ

แกสโทรทริเคอ  เป็นไฟลัมหนึ่งของสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลัง มีอายุขัยประมาณ 3 วัน มีขนาดประมาณ 0.06-3.0 มม. เป็นสัตว์ตัวเล็กที่สามารถเห็นได้ชัดเจนด้วยกล้องจุลทรรศน์ คล้ายหนอนเหมือนสัตว์เลื้อยคลานและมีการแพร่กระจายอย่างกว้างขวาง อยู่ในสภาพแวดล้อมแบบน้ำจืดและทะเล พวกมันส่วนใหญ่เป็นสัตว์หน้าดินและอาศัยอยู่ภายใน periphyton ชั้นของสิ่งมีชีวิตขนาดเล็กและเศษซากที่พบในก้นทะเลและก้นของแหล่งน้ำอื่น ๆ ส่วนใหญ่อาศัยอยู่ระหว่างอนุภาคของตะกอนหรือบนพื้นผิวที่จมน้ำ แต่มีเพียงไม่กี่ชนิดที่อาศัยอยู่บนพื้นดิน
แก็สโทรทริชา มีแผนร่างกายที่เรียบง่าย บริเวณศีรษะมีสมองและอวัยวะประสาทสัมผัสและลำตัวมีลำไส้เล็กและอวัยวะสืบพันธุ์ พวกมันมีต่อมกาวที่พวกมันสามารถยึดตัวเองกับพื้นผิว และขนตากับพื้นที่ที่พวกมันย้ายไปรอบ ๆ พวกมันกินเศษซาก, ดูดอนุภาคอินทรีย์ พวกมันเติบโตอย่างรวดเร็วและมีอายุขัยเพียงไม่กี่วัน ถึงแม้จะมีอยู่หลายสายพันธุ์แต่ล้วนอายุสั้นเท่ากันหมด
เนะ

เนะ อักษรคะนะในภาษาญี่ปุ่น เขียนแบบฮิระงะนะว่า ね และ แบบคะตะคะนะ ネ โดยการเขียนทั้งสองแบบอ่านว่า เนะ
คำว่า เนะ เมื่อใช้ลงท้ายประโยค มีความหมายว่า ใช่ไหม
อุ (คะนะ)

อุ เป็นคะนะของภาษาญี่ปุ่นตัวหนึ่ง ฮิระงะนะเขียนว่า う มีที่มาจากตัวเขียนหวัดของมันโยงะนะ 宇 และคะตะกะนะเขียนว่า ウ มีที่มาจากส่วนบนของมันโยงะนะ 宇 ออกเสียงว่า #เปลี่ยนทาง แต่ในการพูดจริงอาจแปรเป็น (คล้ายสระ อึ) หรือ (เหมือนสะกดด้วย ว) ถ้าอุต่อท้ายคะนะที่มีเสียงสระ โอะ จะทำให้เกิดการลากเสียงเป็นสระ โอ
อุสามารถเติมดะกุเต็งได้เป็น ゔ, ヴ (วุ หรือ vu) ใช้แสดงเสียงภาษาต่างประเทศ ซึ่งตามธรรมเนียมทับศัพท์ด้วย ブ (บุ) และคะนะในกลุ่ม บ สำหรับสระเสียงอื่น
う เป็นอักษรลำดับที่ 3 อยู่ระหว่าง い (อิ) กับ え (เอะ) ในการจัดลำดับอักษรปัจจุบัน ส่วนการจัดลำดับแบบอิโระฮะ う เป็นอักษรลำดับที่ 24 อยู่ระหว่าง む (มุ) กับ ゐ (วิ)
อักษรแบบอื่น.
อักษรแบบอื่นของอุคือคะนะขนาดเล็ก ぅ, ゥ ใช้สำหรับแสดงเสียงภาษาต่างประเทศของญี่ปุ่นเช่น トゥ (ทุ) หรือใช้สำหรับลากเสียงสระอุให้ยาวขึ้นเป็น อู
ภาษาไอนุใช้คะตะกะนะขนาดเล็ก ゥ เป็นพยัญชนะสะกด เหมือนการสะกดด้วย -ว และอ่านออกเสียงต่างจากภาษาญี่ปุ่น เช่น カゥ (เคา), キゥ (คิว), ケゥ (เค็ว), コゥ (โค็ว)
นอกจากนี้ ยุคเมจิตอนต้นมีการเสนอให้ใช้คะตะกะนะ ซึ่งมาจากส่วนล่างของมันโยงะนะ 宇 เพื่อใช้แทนเสียง วุ หรือ wu แต่การเสนอก็ตกไป อย่างไรก็ตาม ปัจจุบันก็มีคันจิ 于 ที่อ่านว่าอุอยู่ด้วย
ลำดับขีด.
ฮิระงะนะ う มีลำดับขีด 2 ขีดดังนี้
คะตะกะนะ ウ มีลำดับขีด 3 ขีดดังนี้
คันจิ.
ตัวอย่างคันจิที่อ่านว่าอุ และขึ้นต้นด้วยอุ มีดังนี้
อทิตยา ศิริภิญญานนท์

รองศาสตราจารย์ อทิตยา ศิริภิญญานนท์ เกิดวันที่ 23 กันยายน พ.ศ. 2516 ที่ กรุงเทพมหานคร เจ้าของรางวัลนักวิทยาศาสตร์รุ่นใหม่ สาขาเคมี ประจำปี พ.ศ. 2550
 ปัจจุบันเป็นอาจารย์ประจำภาควิชาเคมี คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล เป็นผู้เชี่ยวชาญการวิจัยทางเคมีวิเคราะห์และอนินทรีย์ประยุกต์ อทิตยา ศิริภิญญานนท์ เป็นบุตรสาวคนเดียวของนายชวลิต และนางปิยรัตน์ ศิริภิญญานนท์ เนื่องจากบิดาถึงแก่กรรมตั้งแต่ยังเล็ก จึงได้รับการเลี้ยงดูเอาใจใส่อย่างใกล้ชิดจากมารดา รวมทั้งจาก พิศมัย และ พิศศรี ศิริภิญญานนท์ ผู้เป็นคุณป้า
ประวัติ.
อทิตยา สำเร็จการศึกษาระดับประถมศึกษา และมัธยมศึกษาชั้นปีที่ 5 จากโรงเรียนอัสสัมชัญคอนแวนต์ จากนั้นสอบเทียบเข้าศึกษาต่อที่ ภาควิชาเคมี คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีในปี พ.ศ. 2537 และระดับปริญญาโท สาขาวิชาเคมีวิเคราะห์และอนินทรีย์ประยุกต์ ในปี พ.ศ. 2539 โดยได้รับทุนการศึกษาจากสำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ ผ่านโครงการเสริมสร้างขีดความสามารถของสถาบันฯ ทำวิทยานิพนธ์ในหัวข้อ Direct electrothermal atomic absorption spectrometric determination of cadmium in solid samples by slurry introduction โดยมี ศ.ดร. ยุวดี เชี่ยววัฒนา เป็นอาจารย์ที่ปรึกษา
ต่อมาได้ลาราชการไปศึกษาต่อระดับปริญญาเอก ที่มหาวิทยาลัยแมสซาชูเซตส์ รัฐแมสซาชูเซตส์ ประเทศสหรัฐอเมริกา ในปี พ.ศ. 2540 ด้วยทุนการศึกษาจากทบวงมหาวิทยาลัย (สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา ในปัจจุบัน) ทำวิทยานิพนธ์ในหัวข้อ Flow field-flow fractionation - inductively coupled plasma mass spectrometry โดยมี Professor Ramon M. Barnes เป็นอาจารย์ที่ปรึกษา และสำเร็จการศึกษาในปี พ.ศ. 2545
งานวิจัย.
ผศ.ดร.อทิตยา ทำงานวิจัยเกี่ยวกับการพัฒนาวิธีการวิเคราะห์แยกขนาดอนุภาคในระดับนาโนเมตรและไมโครเมตร โดยอาศัยเทคนิคการแยกแบบไหลภายใต้สนาม (Field-Flow Fractionation) การประยุกต์ใช้เทคนิคการแยกแบบไหลภายใต้สนามร่วมกับเทคนิคทางสเปกโทรสโคปี (Inductively Coupled Plasma Spectroscopy) และการพัฒนาเทคนิคการวิเคราะห์ที่มีประสิทธิภาพ ในการวิเคราะห์ปริมาณและรูปฟอร์มของธาตุ เพื่ใช้ในการประเมินความเป็นพิษหรือการนำไปใช้ได้ของธาตุในตัวอย่างที่มีความสำคัญทางชีวภาพและสิ่งแวดล้อม มีผลงานตีพิมพ์หลังปริญญาเอก จำนวน 9 เรื่อง โดยเป็นผู้นิพนธ์หลัก (Corresponding Author) จำนวน 6 เรื่อง
ธงชาติไอร์แลนด์

ธงชาติไอร์แลนด์ (/ "suaitheantas na hÉireann") เป็นธงสามสีรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า พื้นธงแบ่งแถบสีตามแนวตั้ง แต่ละแถบมีขนาดเท่ากัน เรียงตามลำดับ คือ สีเขียว สีขาว และสีแสด ธงนี้เป็นที่รู้จักกันในชื่อ "ธงไตรรงค์ไอริช" หรือที่เรียกในภาษาอังกฤษว่า "Irish tricolour" สัดส่วนของธงกว้าง 1 ส่วน ยาว 2 ส่วน โดยทางการแล้ว ความหมายของธงชาติไอร์แลนด์มิได้มีการบัญญัติไว้ในรัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐ แต่โดยทั่วไปแล้ว ได้มีนิยามความหมายของธงไว้ว่า สีเขียวคือสีแห่งความเป็นชาตินิยมของชาวไอริชตามธรรมเนียมปฏิบัติ สีแสดเป็นสีของกลุ่มออเรนจ์อินสติติวชั่น (Orange Institution) ซึ่งเป็นชื่อขององค์กรศาสนาคริสต์นิกายโปรแตสแตนท์แห่งหนึ่งที่มีบทบาทสำคัญในทางการเมืองของไอร์แลนด์ ส่วนสีขาวซึ่งแทรกอยู่ระหว่างสีทั้งสองถือเป็นสัญลักษณ์แห่งสันติภาพ สีขาวที่กลางธงนี้ยังอาจหมายถึงการสงบศึกครั้งสุดท้ายระหว่างฝ่ายสีเหลืองกับฝ่ายสีแสดก็ได้
ประวัติ.
ประวัติของธงนี้เริ่มต้นในปี ค.ศ. 1848 เมื่อกลุ่มสตรีชาวฝรั่งเศสกลุ่มเล็กๆ กลุ่มหนึ่งที่เห็นใจในการต่อสู้ของชาวไอริชได้มอบธงสามสีธงนี้เป็นของขวัญแก่โทมัส ฟรานซิส มีเกอร์ (Thomas Francis Meagher) ผู้นำขบวนการยังไอร์แลนด์ (Young Ireland) ซึ่งเป็นขบวนการชาตินิยมไอร์แลนด์ที่สำคัญกลุ่มหนึ่ง อย่างไรก็ตามกว่าธงดังกล่าวจะได้ชักขึ้นครั้งแรกก็ล่วงเลยมาถึงปี ค.ศ. 1916 เมื่อชาวไอริชได้ลุกฮือต่อต้านสหราชอาณาจักรในวันอีสเตอร์ของปีนั้น ธงสามสีของไอร์แลนด์ได้ถูกชักขึ้นเหนือที่ทำการไปรษณีย์กลางที่กรุงดับลิน จึงถือกันว่าธงสามสี เขียว-ขาว-แสด เริ่มมีฐานะเป็นธงชาติไอร์แลนด์ครั้งแรกในเหตุการณ์ครั้งนั้น
ธงสามสีธงนี้ได้รับการยอมรับฐานะการเป็นธงชาติจากสาธารณรัฐไอริชเมื่อปี ค.ศ. 1919 ซึ่งเป็นช่วงเวลาระหว่างสงครามประกาศเอกราชไอร์แลนด์ หลังจากนั้นรัฐบาลของเสรีรัฐไอริช (ดำรงอยู่ระหว่าง ค.ศ. 1922 - 1937) จึงได้ให้สถานะเป็นธงชาติตามรัฐธรรมนูญของไอร์แลนด์ในปี ค.ศ. 1937 ด้วยเหตุว่ากลุ่มชาตินิยมไอร์แลนด์จำนวนมากถือกันว่าธงนี้คือธงชาติของเกาะไอร์แลนด์ทั้งหมด ทำให้กลุ่มชาตินิยมไอร์แลนด์เหนือจำนวนมากจึงใช้ธงชาติไอร์แลนด์เป็นสัญลักษณ์ของตนเช่นเดียวกับสมาคมนักกีฬาเกลิก (Gaelic Athletic Association) ซึ่งการใช้ธงดังกล่าวมักจะนำมาซึ่งความขัดแย้งอยู่เสมอ
ธงชาติไอร์แลนด์มีลักษณะที่ใกล้เคียงกับธงชาติของประเทศโกตดิวัวร์ แต่ธงของโกตดิวัวร์มีขนาดสั้นกว่าและเรียงสีสลับลำดับกัน
อำเภอเกาะจันทร์

เกาะจันทร์ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดชลบุรี
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอเกาะจันทร์ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
ประวัติศาสตร์.
พ.ศ. 2371 รัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวมีพระบรมราชานุญาตให้กลุ่มชาวลาวอาสาปากน้ำ บุกเบิกสร้างเมืองพนัสนิคม เป็นเมืองชั้นจัตวา สังกัดกรมท่า โดยบริเวณท่าบุญมี เป็นท่าน้ำและท่าเกวียน ขนส่งสินค้าป่าสู่เมืองพนัสนิคม ตั้งอยู่อยู่ในอาณาเขตเมืองพนัสนิคม
พ.ศ. 2441 รัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงมีการปฏิรูปการปกครองประเทศและจัดตั้งมณฑลเทศาภิบาล ให้เมืองพนัสนิคมเป็นอำเภอพนัสนิคม ยกฐานะเป็นตำบลท่าบุญมี ในอดีตมีสภาพเป็นป่าอุดมสมบูรณ์ ปรากฏหลักฐานบันทึกชื่อดงในตำบลท่าบุญมี เช่น ดงดอกไม้ ดงรากไม้ เป็นต้น โดยอาจมีต้นจันทน์มาก จึงเรียกว่า "เกาะจันทร์"
1 มิถุนายน พ.ศ. 2540 แบ่งพื้นที่การปกครองจากอำเภอพนัสนิคม จัดตั้งเป็นกิ่งอำเภอเกาะจันทร์ ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 1 กรกฎาคม ปีเดียวกัน และต่อมาได้มีพระราชกฤษฎีกาลงวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2550 ยกฐานะขึ้นเป็นอำเภอเกาะจันทร์ โดยให้มีผลตั้งแต่วันที่ 8 กันยายน ปีเดียวกัน
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอเกาะจันทร์แบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 2 ตำบล 27 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอเกาะจันทร์ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 4 แห่ง ได้แก่
อำเภอเกาะช้าง

เกาะช้าง เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดตราด ตั้งอยู่ในฝั่งตะวันออกของอ่าวไทย และเป็นพื้นที่ประวัติศาสตร์ของยุทธนาวีเกาะช้างระหว่างกองทัพเรือไทยกับกองเรือฝรั่งเศส ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง
เกาะช้างเป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดในหมู่เกาะช้างและบรรดาเกาะทั้งหมด 66 เกาะของจังหวัดและเป็นเกาะใหญ่อันดับสองประเทศไทย รองลงมาจากเกาะภูเก็ต มีเนื้อที่ประมาณ 212 ตารางกิโลเมตร (เฉพาะเกาะช้าง) ลักษณะของเกาะส่วนใหญ่เป็นเขาสูงมีผาหินสลับซับซ้อน สภาพป่าโดยทั่วไปอุดมสมบูรณ์ มีน้ำตกหลายแห่งบนเกาะ ชายหาด และปะการังที่สวยงามอยู่ทางด้านตะวันตก นับว่าเป็นแหล่งสถานที่ท่องเที่ยวสำคัญแห่งหนึ่งของประเทศไทย
ประวัติ.
ท้องที่อำเภอเกาะช้างเดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอแหลมงอบ ทางราชการได้แบ่งพื้นที่การปกครองออกมาตั้งเป็น กิ่งอำเภอเกาะช้าง ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2537 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 30 เมษายน ปีเดียวกัน และต่อมาได้มีพระราชกฤษฎีกาลงวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2550 ยกฐานะขึ้นเป็น อำเภอเกาะช้าง โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 8 กันยายน ปีเดียวกัน
เกาะช้างเป็นพื้นที่ที่มีการศึกษาความหลากหลายทางชีวภาพทั้งบนบกและในทะเลมานานนับร้อยปี โดยนักวิทยาศาสตร์ชาวเดนมาร์กชื่อ โยฮันเนส ชมิดท์ (Ernst Johannes Schmidt; ชื่อย่อ Johs. Schmidt) และ ทีโอดอร์ มอร์เทนเซน (Ole Theodor Jensen Mortensen; ชื่อย่อ Th. Mortensen) ที่ทำการรวบรวมและศึกษาพืชโดยเฉพาะป่าชายเลนและสัตว์ทะเลบริเวณเกาะช้างตั้งแต่ปี ค.ศ. 1899 (พ.ศ. 2442 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว) มีผลงานตีพิมพ์เผยแพร่จำนวนมาก
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอเกาะช้างแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 2 ตำบล 9 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอเกาะช้างประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 2 แห่ง ได้แก่
รายชื่อเกาะในเขตอำเภอเกาะช้าง.
อำเภอเกาะช้าง เป็นอำเภอที่มีเกาะมากที่สุดในจังหวัดตราด มีมากถึง 31 เกาะจาก 66 เกาะ มีเกาะหลักคือ เกาะช้าง ซึ่งเป็นเกาะขนาดใหญ่อันดับสามของประเทศไทย รองลงมาจากเกาะภูเก็ต และเกาะสมุย มีเนื้อที่ประมาณ 212 ตารางกิโลเมตร และเกาะเล็ก ๆ อีก 30 เกาะ ซึ่งอยู่ในความดูแลของอุทยานแห่งชาติหมู่เกาะช้างทั้งหมด ทุกเกาะมีพื้นที่รวมทั้งหมด 224.155 ตารางกิโลเมตร
การดำเนินการร่วมกัน

การดำเนินการร่วมกัน  เป็นการจัดการอย่างหนึ่งในพิธีสารเกียวโตที่จะทำให้ประเทศอุตสาหกรรม ที่มีคำมั่นสัญญาว่าจะปลดปล่อยแก๊สเรือนกระจกให้น้อยลง ให้ประเทศเหล่านั้นได้ลงทุนในโครงการลดแก๊สเรือนกระจกในประเทศอุตสาหกรรมอื่นเพื่อที่ประเทศตนเองจะได้ปลดปล่อยแก๊สเรือนกระจกในประเทศได้ ดังนั้นประเทศที่มีค่าใช้จ่ายสูงในการลดการปลดปล่อยแก๊สเรือนกระจกจึงร่วมมือกับประเทศอื่น ที่มีค่าใช้จ่ายน้อยกว่าได้ โดยได้เป็นหน่วยเครดิต เรียกว่า emission reduction units (ERUs) ซึ่งหนึ่งหน่วย ERU เทียบได้กับการการลดการปลดปล่อยคาร์บอนไดออกไซด์ได้ 1 ตัน ยกตัวอย่างโครงการ JI เช่น โรงงานไฟฟ้าที่ผลิตไฟฟ้าด้วยถ่านหินถูกทดแทนด้วยโรงงานไฟฟ้าที่ผลิตด้วยเชื้อเพลิงรวมที่ลดแก๊สเรือนกระจกได้ดีกว่า
อำเภอทุ่งเขาหลวง

ทุ่งเขาหลวง เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดร้อยเอ็ด
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอทุ่งเขาหลวงตั้งอยู่ทางตอนกลางค่อนไปทางทิศตะวันออกของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
ประวัติ.
ท้องที่อำเภอทุ่งเขาหลวงเดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอธวัชบุรี ทางราชการได้แบ่งพื้นที่การปกครองออกมาตั้งเป็น กิ่งอำเภอทุ่งเขาหลวง ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยเมื่อวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2540 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 1 กรกฎาคม ปีเดียวกัน และต่อมาในวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2550 ได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะกิ่งอำเภอทุ่งเขาหลวงขึ้นเป็น อำเภอทุ่งเขาหลวง โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 8 กันยายน ปีเดียวกัน
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอทุ่งเขาหลวงแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 5 ตำบล 51 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอทุ่งเขาหลวงประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่
การค้าขายแลกเปลี่ยนก๊าซเรือนกระจก

การค้าขายแลกเปลี่ยนแก๊สเรือนกระจก  เป็นวิธีการอีกอย่างหนึ่งที่จะให้แรงจูงใจทางการเงินเพื่อให้ลดการปล่อยแก๊สเรือนกระจก โดยใช้การพัฒนาโครงการคาร์บอนขึ้นมาใช้ลดแก๊สเรือนกระจกและให้การตอบแทนเป็น คาร์บอนเครดิตซึ่งนำไปซื้อขายแลกเปลี่ยนได้ พิธีสารเกียวโตได้ให้ช่องทางนี้ไว้เพื่อการลดคาร์บอนแล้วขาย (cap and trade) ในกลไกการพัฒนาที่สะอาด Clean Development Mechanism (CDM) รวมทั้งการทำ Joint Implementation เพื่อให้มีการยืดหยุ่นในการจัดการกับคาร์บอน
ในการซื้อขายนี้ เริ่มต้นจากผู้มีอำนาจหน้าที่ซึ่งโดยมากจะเป็นรัฐบาล จะกำหนดจุดสูงสุดที่อนุญาตให้ปล่อยคาร์บอนได้ (อาจเป็นการปล่อยแก๊สเรือนกระจกชนิดอื่นแต่เทียบสัดส่วนกับคาร์บอนไดออกไซด์) แต่ละโรงงานก็จะได้สิทธิที่จะสามารถปล่อยได้ในจำนวนหนึ่ง โรงงานที่ปล่อยคาร์บอนเกินจุดที่กำหนดจึงต้องไปซื้อสิทธิมาจากโรงงานที่ปล่อยไม่ถึงสิทธิของตนนั้น ถ้าปล่อยเกินโดยไม่ซื้อจะได้รับการลงโทษอย่างรุนแรง ยกตัวอย่างเช่น โรงงานหนึ่งก่อนเริ่มโครงการเคยปล่อยคาร์บอนไดออกไซด์ 100,000 ตันต่อปี เมื่อเข้าโครงการโดยพันธะทางกฎหมายและสมัครใจ จะต้องลดการปล่อยลง 5% คือสามารถปล่อยได้ 95,000 ตันต่อปี ถ้าทำได้สามารถนำส่วนที่ลดได้ไปขายได้ แต่ถ้าลดไม่ได้ ต้องเสียเงินไปซื้อส่วนที่เกินไปจากผู้ที่ลดได้
องค์กรจากภาครัฐ และภาคเอกชนต่างให้ความสนใจในการมุ่งสู่การเป็นองค์กรคาร์บอนต่ำ (Low-carbon organization) หรือ ผลิตผลิตภัณฑ์ที่มีค่าคาร์บอนฟุตพริ้นท์ต่ำ  โดยในประเทศไทยมีการตั้งจัด “โครงการลดแก๊สเรือนกระจกภาคสมัครใจตามมาตรฐานของประเทศไทย (Thailand Voluntary Emission Reduction Program: T-VER)” คือ โครงการลดแก๊สเรือนกระจกที่องค์การบริหารจัดการแก๊สเรือนกระจก (อบก.) พัฒนาขึ้นเพื่อส่งเสริมและสนับสนุนให้ทุกภาคส่วนมีส่วนร่วมในการลดแก๊สเรือนกระจกในประเทศโดยความสมัครใจ และสามารถนำปริมาณการลดการปล่อยแก๊สเรือนกระจกที่เกิดขึ้น ที่เรียกว่าคาร์บอนเครดิต ไปขายในตลาดคาร์บอนภาคสมัครใจในประเทศได้ ซึ่งสามารถนำมาชดเชยปริมาณแก๊สเรือนกระจกที่ปล่อยออกมาจากกิจกรรมต่างๆ
การทำกิจกรรมชดเชยคาร์บอนที่ อบก. จะให้การรับรองกิจกรรมชดเชยคาร์บอน 4 ประเภท ได้แก่
ซึ่งมีหน่วยงานทั้งภาครัฐและภาคเอกชน ร่วมกันแสดงเจตจำนงค์ในการทำกิจกรรมชดเชยคาร์บอนเครดิตและแสดงพลังความรับผิดชอบต่อสังคมร่วมกัน ประกอบด้วย กลุ่มมิตรผล, ธนาคารกสิกรไทย จำกัด (มหาชน), บริษัท การบินไทย จำกัด (มหาชน), โรงแรมศิวาเทล กรุงเทพฯ, บริษัท สแครทซ์ เฟิร์สท์ จำกัด (Wonderfruit), ธนาคารแห่งประเทศไทย, สภาอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย, โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, ศูนย์เชี่ยวชาญเฉพาะทางด้านกลยุทธ์ธุรกิจที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม และมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
กลไกการพัฒนาที่สะอาด

กลไกการพัฒนาที่สะอาด  หรือย่อว่า กลไกซีดีเอ็ม เป็นระบบการจัดการอย่างหนึ่งในพิธีสารเกียวโต ซึ่งอนุญาตให้ประเทศอุตสาหกรรมที่ให้คำมั่นสัญญาในการลดการปลดปล่อยแก๊สเรือนกระจก ไปลงทุนในโครงการลดการปล่อยแก๊สเรือนกระจกในประเทศกำลังพัฒนาแทนซึ่งจะถูกกว่า ปัจจัยที่สำคัญที่สุดที่จะทำให้โครงการคาร์บอนเครดิตนี้ประสบผลสำเร็จคือการที่จะต้องมีแรงจูงใจเป็นผลตอบแทน
กลไกซีดีเอ็ม นี้ช่วยให้การปล่อยแก๊สเรือนกระจกทั่วโลกน้อยลง ในราคาที่ถูกเมื่อเทียบกับโครงการในประเทศอุตสาหกรรมเอง แต่ก็มีการวิพากษ์วิจารณ์ว่าโครงการนี้ก็กลายเป็นธุรกิจทั่วไป คือมีการใช้จ่ายแบบมากเกินไปจากความเป็นจริง เช่น ในต้น ค.ศ. 2007 มีค่าใช้จ่ายในโครงการถึง 4.6 พันล้านยูโรในขณะที่ราคาที่เป็นจริงคือ 100 ล้านยูโร คือจ่ายเกินความเป็นจริงไป 45 เท่า
กลไกซีดีเอ็มได้รับการดูแลและตรวจสอบโดย CDM Executive Board (CDM EB) ภายใต้การชี้นำของ Conference of the Parties (COP/MOP) ของ United Nations Framework Convention on Climate Change (UNFCCC)
อำเภอรัตนวาปี

รัตนวาปี เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดหนองคาย
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอรัตนวาปีตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
ประวัติ.
ท้องที่อำเภอรัตนวาปีเดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอโพนพิสัย ทางราชการได้แบ่งพื้นที่การปกครองออกมาตั้งเป็น กิ่งอำเภอรัตนวาปี ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2538 มีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2538 และต่อมาได้มีพระราชกฤษฎีกาลงวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2550 ยกฐานะขึ้นเป็น อำเภอรัตนวาปี โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 8 กันยายน ปีเดียวกัน ส่วนนายอำเภอคนแรกของอำเภอคือ นายคณกร เครือวรรณ
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอรัตนวาปีแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 5 ตำบล 62 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอรัตนวาปีประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่
การศึกษา.
อำเภอรัตนวาปีมีโรงเรียนในระดับมัธยมศึกษา 3 แห่ง ได้แก่
ศาสนา.
อำเภอรัตนวาปีมีวัดในพระพุทธศาสนา ดังนี้
อำเภอโพธิ์ตาก

โพธิ์ตาก เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดหนองคาย และเป็นอำเภอที่มีพื้นที่และจำนวนประชากรน้อยที่สุดของจังหวัด
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอโพธิ์ตากตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
ประวัติ.
ท้องที่อำเภอโพธิ์ตากเดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอศรีเชียงใหม่ ทางราชการได้แบ่งพื้นที่การปกครองออกมาตั้งเป็น กิ่งอำเภอโพธิ์ตาก ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2540 มีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 1 กรกฎาคม ปีเดียวกัน และต่อมาได้มีพระราชกฤษฎีกาลงวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2550 ยกฐานะขึ้นเป็น อำเภอโพธิ์ตาก โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 8 กันยายน ปีเดียวกัน
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอโพธิ์ตากแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 3 ตำบล 27 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอโพธิ์ตากประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 3 แห่ง ได้แก่
อำเภอเหล่าเสือโก้ก

เหล่าเสือโก้ก เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดอุบลราชธานี
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอเหล่าเสือโก้กตั้งอยู่ทางตอนกลางของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
ที่มาของชื่ออำเภอ.
พื้นที่ที่ชาวบ้านมาตั้งรกรากทำมาหากินครั้งแรกในท้องที่อำเภอเหล่าเสือโก้กนั้นมีสภาพเป็น "เหล่า" (ไร่ร้าง) มีชื่อเดิมว่า "บ้านเหล่านาชี" อุดมไปด้วยแหล่งน้ำและป่าไม้ เสือเป็นสัตว์ป่าชนิดหนึ่งที่อาศัยอยู่ชุกชุมในพื้นที่และมักจะเข้ามาลักจับสัตว์เลี้ยงกินเป็นอาหารอยู่เสมอ มีเรื่องเล่าขานกันมาว่า เช้ามืดวันหนึ่งมีคนเดินไปเจอเสือโดยบังเอิญ เสือจึงร้อง "โก้ก" (โฮก) ด้วยความตกใจและวิ่งหนีไป นับเป็นนิมิตหมายที่ดี ชาวบ้านจึงได้พากันตั้งชื่อหมู่บ้านแห่งนี้เสียใหม่ว่า "บ้านเหล่าเสือโก้ก"
ประวัติ.
ท้องที่อำเภอเหล่าเสือโก้กเดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอเมืองอุบลราชธานี ทางราชการได้แบ่งพื้นที่การปกครองออกมาตั้งเป็น กิ่งอำเภอเหล่าเสือโก้ก ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2537 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 30 เมษายน ปีเดียวกัน ต่อมาในวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2550 ได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะขึ้นเป็น อำเภอเหล่าเสือโก้ก โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 8 กันยายน ปีเดียวกัน
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอเหล่าเสือโก้กแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 4 ตำบล 55 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอเหล่าเสือโก้กประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 4 แห่ง ได้แก่
อำเภอสว่างวีระวงศ์

สว่างวีระวงศ์ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดอุบลราชธานี
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอสว่างวีระวงศ์ตั้งอยู่ทางตอนกลางของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
ประวัติ.
ท้องที่อำเภอสว่างวีระวงศ์เดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอวารินชำราบ ทางราชการได้แบ่งพื้นที่การปกครองออกมาตั้งเป็น กิ่งอำเภอสว่างวีระวงศ์ ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2538 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 1 เมษายน ปีเดียวกัน และต่อมาในวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2550 ได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะขึ้นเป็น อำเภอสว่างวีระวงศ์ โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 8 กันยายน ปีเดียวกัน
ชื่อของอำเภอนี้ได้ตั้งขึ้นตามนามของพระมหาเถระชาวอุบลราชธานีผู้มีสมณศักดิ์เดียวกัน 2 รูป คือ สมเด็จพระมหาวีรวงศ์ (อ้วน ติสฺโส) และสมเด็จพระมหาวีรวงศ์ (พิมพ์ ธมฺมธโร) ซึ่งเป็นพระเถระฝ่ายคันถธุระที่ชาวอุบลราชธานีให้ความนับถือเป็นอย่างยิ่ง โดยเฉพาะสมเด็จพระมหาวีรวงศ์ (พิมพ์ ธมฺมธโร) ท่านมีชาติกำเนิดที่บ้านสว่าง ในเขตอำเภอสว่างวีระวงศ์ปัจจุบัน อนึ่ง สมเด็จพระมหาวีรวงศ์ทั้งสองรูปยังมีความสัมพันธ์ทางเครือญาติเป็นอา-หลาน ในสกุลเดียวกัน (คือ สกุลแสนทวีสุข) และในทางศาสนา ยังเป็นพระอุปัชฌาย์-อันเตวาสิกในสำนักเดียวกันอีกด้วย
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอสว่างวีระวงศ์แบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 4 ตำบล 57 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอสว่างวีระวงศ์ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 4 แห่ง ได้แก่
สถานศึกษา.
โรงเรียนมัธยมศึกษา 1 แห่ง
โรงเรียนขยายโอกาส 3 แห่ง
โรงเรียนประถมศึกษา 20 แห่ง
นกปีกลายสก็อต

นกปีกลายสก็อต (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Garrulus glandarius") เป็นนกขนาดกลางในวงศ์นกกา (Corvidae) 
ลักษณะ.
ขนาดลำตัวยาวประมาณ 33 เซนติเมตร ตัวสีน้ำตาลออกแดง ปลายปีกสีฟ้ามีแถบขวางเป็นริ้ว ๆ สีขาว ตะโพกสีขาว กระหม่อมและหางสีดำ หน้าผาก แก้ม คาง และคอสีขาว และเป็นสัตว์ป่าคุ้มครอง ตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535 
แหล่งอาศัย.
พบในป่าเต็งรัง ป่าดิบแล้ง เทือกเขาหิมาลัย จีน ไต้หวัน และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ในประเทศไทยพบทางภาคเหนือ ภาคตะวันตก และภาคตะวันออกเฉียงเหนือ มันชอบอยู่เดี่ยว บางครั้งพบเป็นคู่หรือฝูงเล็ก ๆ หากินอยู่ในระดับกลางของยอดไม้ โดยกระโดดจากกิ่งหนึ่งไปยังอีกกิ่งหนึ่ง ระหว่างเคลื่อนที่มักส่งเสียงร้องไปด้วย คล้ายเป็นการเรียกสมาชิกในฝูง 
อาหาร.
นกปีกลายสก็อตเป็นนกที่กินอาหารเกือบทุกชนิด ทั้งผลไม้เปลือกแข็งและเปลือกอ่อน ตลอดจนแมลงและสัตว์ขนาดเล็ก 
การสืบพันธุ์.
นกปีกลายสก็อตมีฤดูผสมพันธุ์ในช่วงเดือนมีนาคม-พฤษภาคม ทำรังตามกิ่งไม้ วางไข่ 4-5 ฟอง ไข่สีน้ำตาลแกมเขียว มีลายสีน้ำตาล ทั้งตัวผู้และตัวเมียจะช่วยกันฟักไข่และเลี้ยงดูลูกอ่อน โดยใช้เวลาฟักไข่ 17-18 วัน
ต่อมบาร์โทลิน

ต่อมบาร์โทลิน  คือต่อมที่อยู่บริเวณปากช่องคลอด 2 ข้าง มีขนาดประมาณ 0.5-1.5 เซนติเมตร และมีท่อของต่อมยาว 1.5-2 เซนติเมตร เมื่อมีการกระตุ้นทางเพศ จะหลั่งสารเมือกออกมา
ชินอิจิ อิชิฮาระ

ชินอิจิ อิชิฮาระ (คันจิ: 石原 慎一, ฮิรางานะ: いしはら しんいち）เป็นนักร้องชายชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม ค.ศ. 1960 โดยส่วนใหญ่มักจะร้องเพลง ภาพยนตร์แนวโทกูซัตสึและเพลงแนวต่าง ๆ ส่วนเพลงที่ดังคือ เกราะเหล็กบี-ไฟเตอร์ , ดราก้อนบอล Z , ขบวนการนักสู้ , มาสค์ไรเดอร์ และ ดิสนีย์ เฮาส์ออฟเมาส์ ปัจจุบันอยู่ในสังกัด โคลัมเบียมิวสิกเอนเตอร์เทนเมนต์
วัยอลวน

วัยอลวน เป็นภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2519 กำกับโดยเปี๊ยก โปสเตอร์ จากบทประพันธ์ของ บุญญรักษ์ นิลวงศ์ เจ้าของเรื่องราวที่เกิดขึ้นจริง ๆ ในหนัง ซึ่งรับหน้าที่เป็นผู้ช่วยผู้กำกับด้วย 
วัยอลวนเป็นภาพยนตร์วัยรุ่นเรื่องแรก ๆ ที่เปลี่ยนแนวทางของภาพยนตร์สมัยนั้น ที่พระเอกจะต้องเป็นสุภาพบุรุษหน้าตาดี ร่างกายกำยำ ชำนาญศิลปะการต่อสู้ ผู้กำกับเลือกใช้ไพโรจน์ สังวริบุตร นักแสดงหน้าใหม่รูปร่างผอมเกร็ง ท่าทางยียวนกวนประสาท มารับบทพระเอก
การที่ภาพยนตร์เรื่องนี้ฉีกแนวไปจากเรื่องอื่น ทำให้ในระยะแรกภาพยนตร์เรื่องนี้ขายไม่ได้ ไม่มีโรงภาพยนตร์ใดยอมซื้อเรื่องนี้ไปฉาย ประกอบกับช่วงนั้นเพิ่งเกิดความรุนแรงในเหตุการณ์ 6 ตุลาได้ไม่นาน แต่จากการจัดกิจกรรมของผู้ฉาย จัดรอบพิเศษให้กับนักเรียน ทำให้เกิดกระแสบอกต่อ ประกอบกับมีเพลงประกอบที่ได้รับความนิยม คือเพลง สุขาอยู่หนใด น่ารัก ร้องและเล่นกีตาร์โดย ชัยรัตน์ เทียบเทียม ทำให้ภาพยนตร์เรื่องนี้มีรายได้สูงสุด ถึง 8 ล้านบาท และมีการสร้างภาคต่อ คือ รักอุตลุด ฉายในปี พ.ศ. 2520 และ ชื่นชุลมุน ฉายในปี พ.ศ. 2521
จากความนิยมของภาพยนตร์เรื่องนี้ ทำให้ชื่อเล่น ตั้ม และ โอ๋ เป็นที่นิยมมากในสมัยนั้น 
ในปี พ.ศ. 2530 ได้มีการสร้างเป็นละครโทรทัศน์ ทางช่อง 3 นำแสดงโดย ตฤณ เศรษฐโชค, เพ็ญพิสุทธิ์ คงสมุทร, รัตนาภรณ์ อินทรกำแหง, สมควร กระจ่างศาสตร์ 
ในปี พ.ศ. 2548 วัยอลวน ได้กลับมาฉายอีกครั้งในเทศกาลภาพยนตร์ Bangkok Film เมื่อวันที่ 17 มกราคม และวันที่ 8 พฤษภาคม และ 13 พฤษภาคม เป็นส่วนหนึ่งของการประชาสัมพันธ์ภาพยนตร์ภาคต่อ ผลงานกำกับโดย ฤทัยวรรณ วงศ์สิรสวัสดิ์ 
ภาพยนตร์เรื่องนี้ยังเป็นหนี่งในภาพยนตร์ไทย 100 เรื่องที่คนไทยควรดู และหนึ่งในภาพยนตร์ที่ได้รับการขึ้นทะเบียนมรดกภาพยนตร์ของชาติครั้งที่ 3 
เรื่องย่อ.
ตั้ม (ไพโรจน์ สังวริบุตร) เด็กหนุ่มจากจังหวัดเพชรบูรณ์ เข้ากรุงเทพโดยมุ่งมั่นจะสอบเข้าเรียนคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ แต่สอบเข้าไม่ได้ เลยเบนเข็มเข้าเรียนคณะนิติศาสตร์แทน พร้อมกับรับสอนหนังสือพิเศษหารายได้
นายเมศ (สมควร กระจ่างศาสตร์) เจ้าของบ้านที่ตั้มเช่าอยู่ มีลูกสาวอยู่สองคน คือ อ้อ (จิระวดี อิศรางกูร ณ อยุธยา) และ โอ๋ (ลลนา สุลาวัลย์) คุณพ่อหวงลูกสาวมาก คอยกีดกันไอ้หนุ่มจากบ้านนอกต่าง ๆ นานา เป็นไม้เบื่อไม้เมากันถึงขนาดตั้มประกาศว่า "ผมต้องเอาลูกสาวบ้านนี้มาทำเมียให้ได้!"
เดิมตั้มตั้งใจจะจีบอ้อ นิสิตใหม่จากมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์เป็นแฟน แต่ต้องมาคอยสอนหนังสือพิเศษให้โอ๋ เด็กสาวแก่นแก้ว ขี้เอาแต่ใจ เมื่อเวลาผ่านไป ด้วยความสนิทสนมและเห็นอกเห็นใจ (ท่ามกลางการกีดกันจากคุณพ่อ) ก็ค่อย ๆ พัฒนาไปเป็นความรัก
เพลงประกอบ.
ภาพยนตร์ที่เพลงประกอบที่มีชื่อเสียง 2 เพลง คือ
วัดสัตหีบ

วัดสัตหีบ หรือ วัดหลวงปู่อี๋ ตั้งอยู่เลขที่ 333 หมู่ 1 ถนนชายทะเล ตำบลสัตหีบ อำเภอสัตหีบ จังหวัดชลบุรี ด้านหลังวัดติดทะเล พระครูวรเวทมุนี (อี๋ พุทฺธสโร) สร้างวัดนี้ขึ้นเมื่อ พ.ศ 2442 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยนายขำและนางเอียง ทองขำ โยมบิดาและโยมมารดาของหลวงปู่ฯ ได้ขอพระราชทานที่ดินว่างเปล่าเป็นป่าไม้ที่ไม่มีเจ้าของ พระองค์ทรงอนุญาตให้สร้างวัดได้ ด้านเหนือติดทางเกวียน ด้านใต้ติดทะเลและด้านตะวันตกติดป่า ด้านตะวันออกติดที่ดินบ้านสัตหีบ โดยในปัจจุบันวัดนี้มีเนื้อที่จำนวน 30 ไร่ 28 ตารางวา ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาอุโบสถหลังแรกเมื่อวันที่ 21 กันยายน ร.ศ. 138 พ.ศ. 2463 เนื้อที่ได้รับพระราชทาน กว้าง 2 เส้น ยาว 3 เส้น ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2557 ได้รับการยกสถานะเป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดสามัญ
ภาษาเตรกามี

ภาษาเตรกามี (Trigami) หรือ "Katar Gambiri" เป็นภาษาของชาวเตรกามีในหมู่บ้านกัมบีร์ กาตาร์ และ Devoz ในหุบเขาเตรกัมริมแม่น้ำเพชตอนล่าง จังหวัดกุนาร์ ประเทศอัฟกานิสถาน อยู่ในสาขาอินโด-อิเรเนียน กลุ่มนูริสถาน มีผู้พูดประมาณ 3,500 คน (2011) ส่วนใหญ่สามารถพูดภาษาปาทาน้เป็นภาษารอง รากศัพท์ใกล้เคียงกับภาษากาลาซาอซาถึง 76% - 80%
รักอุตลุด

รักอุตลุด เป็นภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2520 กำกับโดยเปี๊ยก โปสเตอร์ เขียนบทโดย บุญญรักษ์ นิลวงศ์ สร้างเป็นภาคต่อ หลังจากความสำเร็จของเรื่อง วัยอลวน ภาพยนตร์ภาคนี้ประสบความสำเร็จเป็นอย่างดี ทำรายได้ถึง 9 ล้านบาท 
ในขณะที่ภาพยนตร์เรื่องนี้เข้าฉาย ดนตรีจังหวะดิสโกกำลังเป็นที่นิยม โดยเฉพาะท่าเต้น "บั๊มพ์" เอาสะโพกกระแทกกัน (เพลงฮิตในขณะนั้นคือเพลง Lady Bump ของ Penny McLean) ฉากหนึ่งในเรื่องนี้ซึ่งเป็นที่จดจำ คือฉากตั้มและโอ๋ ใส่ชุดสีทองเต้นบั๊มพ์ประกอบเพลง "อุตลุดบั๊มพ์"
เรื่องย่อ.
ในภาคนี้ ตั้ม (ไพโรจน์ สังวริบุตร) กับ โอ๋ (ลลนา สุลาวัลย์) เป็นแฟนกันแล้ว เรื่องวุ่น ๆ เกิดขึ้นเมื่อตั้ม แอบปันใจไปชอบนักร้องสาวชื่อ นิด (พจนีย์ อินทรมานนท์) ตามประสาชายหนุ่มจอมกะล่อน เมื่อโอ๋รู้เรื่องความรักสามเส้าเข้า ก็ตามไปอาละวาดจนแทบบ้านแตก
เพลงประกอบ.
เพลงประกอบที่มีชื่อเสียงของเรื่องนี้ ได้แก่
พระยาจุฬาราชมนตรี (น้อย)

พระยาจุฬาราชมนตรี นามเดิม น้อย มีศาสนนามว่า มูหะหมัดบาเกร เป็นบุตรของพระยาจุฬาราชมนตรี (อากายี) มารดาชื่อคุณหญิงสะ เกิดเมื่อปีใดไม่ปรากฏ เริ่มรับราชการในกรมท่าขวา สมัยรัชกาลที่ 4 ได้เป็นหลวงศรีเนาวรัตน์ และได้เป็นจุฬาราชมนตรีเมื่อพระยาจุฬาราชมนตรี (นาม) ถึงแก่อนิจกรรม ท่านเป็นจุฬาราชมนตรีจนถึงแก่อนิจกรรมเมื่อ 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2410 ศพของท่านฝังอยู่ที่มัสยิดต้นสน
แกลมพังก์

แกลมพังก์  หรือ ม็อกร็อก (mock rock) เป็นแนวดนตรีที่รวมองค์ประกอบของแกลมร็อกเข้ากับโพรโตพังก์หรือพังก์ร็อก บางครั้งจะรวมการาจพังก์เข้าไปด้วย
อิทธิพลส่วนใหญ่ของแกลมพังค์มาจากวงนิวยอร์กดอลส์ ที่มีภาพพจน์วงแบบสองเพศ และดูดิบ เถื่อน เพลงที่ดูปลดปล่อย เป็นต้นแบบให้กับเพลงแนวพวกนี้ วงที่อธิบายได้ถึงแกลมพังค์เช่นวง ฮานอยร็อก,แมนิค สตรีท พรีชเชอร์ส และ ดี เจเนอเรชัน เป็นต้น
พระยาจุฬาราชมนตรี (อากายี)

พระยาจุฬาราชมนตรี นามเดิม อากายี หรือ อากาหยี่ มีศาสนนามว่า อามีรระชามุฮัมมัดการีม เป็นบุตรของพระยาจุฬาราชมนตรี (เซน) และเป็นน้องชายของพระยาจุฬาราชมนตรี (ก้อนแก้ว) ได้เป็นจุฬาราชมนตรีต่อจากพี่ชายจนกระทั่งถึงแก่อนิจกรรมในสมัยรัชกาลที่ 2 มีบุตรธิดารวม 15 คน บุตรของท่านคนหนึ่งชื่อ กลิ่น ได้เป็นหลวงโกชาอิศหากในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 3 ส่วนบุตรอีกคนชื่อน้อย ได้เป็นจุฬาราชมนตรี ศพของท่านฝังอยู่ที่มัสยิดต้นสน
โพรโตพังก์

โพรโตพังก์  เป็นคำที่ถูกใช้อธิบายถึงแนวเพลงที่มาก่อนพังก์ร็อก และที่มีอิทธิพลต่อวงพังค์ร็อก โดยทั่วไปวงโพรโตพังก์ไม่ถูกเรียกว่าพังก์
วงโปรโตพังก์ คือวงร็อกแอนด์โรลในช่วงทศวรรษที่ 60 ถึงต้นทศวรรษที่ 70 ถึงแม้วงแรก ๆ จะถูกอ้างถึงการาจร็อกบ้าง แต่ต่อมาก็ถูกอ้างว่าได้เป็นอิทธิพลและพัฒนาของพังค์ร็อก วงการาจร็อกหลายวงมีส่วนหนึ่งเป็นวงจากสหราชอาณาจักร ซึ่งบางครั้งก็ถูกเรียกรวมกับแนวแกลมร็อกและยูเค ผับ ร็อก
เลโอนอร์ เจ้าหญิงแห่งอัสตูเรียส

สมเด็จเจ้าฟ้าหญิงเลโอนอร์ เจ้าหญิงแห่งอัสตูเรียส (ประสูติ: 31 ตุลาคม พ.ศ. 2548) เป็นพระราชธิดาพระองค์ใหญ่ในสมเด็จพระราชาธิบดีเฟลิเปที่ 6 แห่งสเปน และสมเด็จพระราชินีเลติเซียแห่งสเปน ทรงอยู่ในอันดับแรกของลำดับการสืบราชบัลลังก์สเปน แรกพระราชสมภพมีพระอิสริยยศเป็นอินฟันตาแห่งสเปน (Infanta of Spain) ภายหลังพระราชบิดาขึ้นครองราชสมบัติต่อจากสมเด็จพระราชาธิบดีฆวน การ์โลสที่ 1 ได้สถาปนาพระอิสริยยศขึ้นเป็น "เจ้าหญิงแห่งอัสตูเรียส"  และมีพระขนิษฐาคือ อินฟันตาโซเฟียแห่งสเปนหรืออินฟันตาโซฟิอาแห่งสเปน 
พระราชประวัติ.
เจ้าหญิงเลโอนอร์ประสูติเมื่อเวลา 01:46 นาฬิกา ของวันที่ 31 ตุลาคม พ.ศ. 2548 ณ คลินิกรูเบร์อินเตร์นาซิโอนัลในกรุงมาดริด ด้วยการผ่าคลอด ทรงมีน้ำหนักแรกประสูติกาล 3.5 กิโลกรัม ความยาวพระองค์ 47 เซนติเมตร พระราชวงศ์ได้ประกาศประสูติกาลของเจ้าหญิงผ่านบริการสารสั้น พระองค์ทรงออกจากโรงพยาบาลพร้อมกับพระชนกและพระชนนีเมื่อวันที่ 7 พฤศจิกายนปีเดียวกัน
เจ้าหญิงทรงเข้ารับศีลล้างบาปเมื่อวันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2549 ณ พระราชวังซาร์ซูเอลา จากพระคาร์ดินัลอันโตนิโอ โรว์โก บาเรลา อาร์ชบิชอปแห่งมาดริด ด้วยน้ำจากแม่น้ำจอร์แดน อันเป็นธรรมเนียมปฏิบัติของพระราชวงศ์สเปน เช่นเดียวกับพระบิดาเมื่อ พ.ศ. 2511 พระองค์ทรงได้รับพระนามเพิ่มว่า "เด โตโดส โลส ซานโตส" (ซึ่งแปลว่า "แห่งนักบุญทั้งหลาย") ซึ่งเป็นธรรมเนียมประเพณีของราชวงศ์บูร์บงของสเปน โดยมีพระบิดาและพระมารดาทูนหัวคือ สมเด็จพระราชาธิบดีฆวน การ์โลสที่ 1 แห่งสเปน และสมเด็จพระราชินีโซเฟีย พระอัยกาและพระอัยยิกา
การประสูติของเจ้าหญิงได้กลายเป็นหัวข้อถกเถียงเกี่ยวกับการปรับปรุงรัฐธรรมนูญสเปนแห่ง พ.ศ. 2521 ที่จะล้มเลิกการให้สิทธิการสืบราชสมบัติแก่รัชทายาทชายก่อนพระเชษฐภคินี ในกรณีดังนี้เจ้าหญิงจะทรงเป็นรัชทายาทโดยพฤตินัยเมื่อพระบิดาเสวยราชสมบัติเป็นกษัตริย์ มิเช่นนั้นพระองค์จะทรงเป็นรัชทายาทโดยนิตินัยจนกว่าพระบิดาและพระมารดาจะมีพระโอรส ถ้าเจ้าหญิงได้เสวยราชสมบัติเป็นสมเด็จพระราชินีนาถ ก็จะเป็นพระราชินีนาถพระองค์แรกที่มีพระนามว่า เลโอนอร์ ของประเทศสเปนที่รวมเป็นราชอาณาจักรแล้ว (ก่อนหน้านี้แคว้นนาวาร์ได้มีสมเด็จพระราชินีนาถเลโอนอร์มาแล้วในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 15)
เมื่อสมเด็จพระราชาธิบดีฆวน การ์โลสที่ 1 แห่งสเปน พระอัยกา สละราชสมบัติแก่พระราชบิดาในวันที่ 19 มิถุนายน พ.ศ. 2557 เจ้าหญิงก็ทรงได้รับการสถาปนาพระอิสริยยศขึ้นเป็น "เจ้าหญิงแห่งอัสตูเรียส"
พระอิสริยยศ.
และทรงดำรงพระอิสริยยศ "ซูอัลเตซาเรอัล" ดัชเชสแห่งม็องต์บลัง, เคาน์เตสแห่งซาร์แบรา และ เลดีแห่งบาลาเก
ไทยเชื้อสายจาม

ชาวไทยเชื้อสายจาม เป็นชื่อเรียกกลุ่มชาติพันธุ์กลุ่มหนึ่งในตระกูลมาลาโย-โพลินีเชียนหรือชนชาติมลายู อาณาจักรจามอยู่ระหว่าง ญวนกับเขมร ส่วนใหญ่นับถือ ศาสนาอิสลามเรียกกันว่าแขกจาม มีภาษาพูดที่สื่อสารกันคือ ภาษามลายู เป็นกลุ่มภาษาออสโตรนีเชียน เข้ามาในประเทศไทยด้วยสาเหตุต่าง ๆ ในช่วงหลังจากเสียกรุงวิชัย เมืองหลวงของจามปาให้แก่เวียดนาม คือ 
ชาวมุสลิมที่เข้ามาตามลำคลองน้ำเชี่ยว ได้มาตั้งบ้านเรือนอยู่บริเวณป่าชายเลน ซึ่งมีชาวไทยอาศัยอยู่ก่อนแล้ว ได้สร้างบ้านเรือนขึ้นง่าย ๆ เมื่อสร้างที่พักแล้วได้ร่วมกันสร้างสุเหร่าเพื่อใช้ประกอบพิธีทางศาสนา โดยใช้ไม้โกงกาง มาปักเป็นเขต 4 ต้น หลังคามุงด้วยใบปรงนำมาสานเป็นตับเหมือนตับจาก มุงกันแดดกันฝน ต่อมาเมื่อตั้งหลักแหล่งแน่นอนแล้วได้ต่อเติมสุเหร่าให้มีสภาพดีขึ้นจนถึงปัจจุบัน โดยมิได้เคลื่อนย้ายจากที่ตั้งเดิมแต่อย่างใด ส่วนมุสลิมที่บ้านเนินตาแมว บ้านปลายคลอง อำเภอเมือง จังหวัดตราด นั้น เป็นมุสลิมที่เกิดจากการแต่งงานกับคนไทยและได้มีการย้ายข้ามศาสนากลายเป็นกลุ่มมุสลิมที่ใหญ่ขึ้น
จิตเวชศาสตร์

จิตเวชศาสตร์ มาจากคำว่า จิต ที่แปลว่าจิตใจ รวมกับ เวชศาสตร์ ที่แปลว่า ศาสตร์ด้านการแพทย์ เมื่อรวมกันจึงหมายถึง การศึกษาทางด้านการแพทย์ที่เกี่ยวข้องกับอาการบกพร่องทางจิต ต่างกับ คำว่า จิตวิทยา ตรงที่ว่า จิต ที่แปลว่าจิตใจ รวมกับคำว่า วิทยา ที่มาจากวิทยาศาสตร์แทน ดังนั้น จิตวิทยาจึงเน้นเกี่ยวกับทฤษฎีทางจิตใจที่ไม่ได้เกี่ยวข้องกับทางด้านการแพทย์ บางคนอาจจะมีอาการทางจิตที่ผิดปกติชัดเจน เช่น อาการหูแว่ว หวาดระแวง พฤติกรรมเปลี่ยนแปลงไป หรือมีอาการวิตกกังวล ซึมเศร้าท้อแท้ จนรบกวนต่อการใช้ชีวิต ขณะที่บางคน อาจมีภาวะเครียด นอนไม่หลับ หรือต้องการคำปรึกษาเกี่ยวกับปัญหาในชีวิตบางอย่าง 
อาการบกพร่องทางจิต มีความหมายตามแนวความคิดที่มีอยู่ในขณะนี้ว่า เป็นอาการที่เกิดจากความบกพร่องจากการทำงานของระบบประสาทของสมองมนุษย์ โดยมีสาเหตุมาจากกระบวนการพัฒนาสมองที่ถูกกำหนดจากยีน และสภาพแวดล้อม
ประวัติ.
ในสมัยโบราณ ประมาณ 2,500 ปีที่แล้ว อาการบกพร่องทางจิตหรือประสาท ถูกมองว่าเกิดจากปรากฏการณ์เหนือธรรมชาติ คำอธิบายลักษณะนี้เกิดขึ้นในกรีกโบราณและอาณาจักรโรมัน และอาจรวมถึงในวัฒนธรรมต่าง ๆ ทั่วโลก งานเขียนชิ้นแรก ๆ ที่มีการบันทึกเกี่ยวกับอาการบกพร่องทางจิต ถูกเขียนเมื่อประมาณศตวรรษที่ 4 ก่อนคริสต์ศักราช โดย ฮิปโปเครติส ได้อธิบายไว้ว่าอาการบกพร่องทางจิตอาจมีสาเหตุมาจากความผิดปกติระบบการทำงานต่าง ๆ ของร่างกาย ส่วนในทางศาสนามีคำอธิบายว่าเป็นการทำงานของสิ่งชั่วร้ายที่อยู่ภายในจิตใจของผู้มีอาการบกพร่องทางจิต
ไดเตะ โฮลด์ออนมี!

ไดเตะ โฮลด์ออนมี!  เป็นเพลงซิงเกิลลำดับที่
3 มอร์นิงมูซูเมะ ออกวางจำหน่ายวันที่ 9 กันยายน พ.ศ. 2541 ในรูปแบบของซีดีขนาด 8 เซนติเมตร
ต่อมาในปี พ.ศ. 2547 ซิงเกิลนี้ได้รวมเอาไว้ในชุดรวมอัลบั้ม "เออร์ลีซิงเกิลบอกซ์" และในปี พ.ศ. 2548 ได้วางจำหน่ายในรูปแบบของซีดีขนาด 12 เซนติเมตร 
"ไดเตะ โฮลด์ออนมี" ได้เป็นเพลงซิงเกิลแรกของมอร์นิงมูซูเมะที่สามารถขึ้นอันดับ 1 ของโอริคอนชาร์ตประจำสัปดาห์
"เพลงทั้งหมดในซิงเกิลนี้ประพันธ์โดยสึงกุ"
สมาชิก.
รุ่นที่ 1
รุ่นที่ 2
หินอ่อน

หินอ่อน เกิดจากแคลเซียมคาร์บอเนต (หินปูน) ที่สะสมอยู่ในท้องทะเลหรือมหาสมุทรมาก่อน กระทั่งเกิดการเคลื่อนไหวขึ้นในบริเวณดังกล่าว คือที่ ๆ เคยเป็นทะเลหรือมหาสมุทรกลับกลายเป็นภูเขาขึ้นมา และที่ ๆ เคยเป็นบกเป็นภูเขากลับกลายเป็นทะเล รวมถึงผ่านกระบวนการทางธรณี
อำเภอพนมดงรัก

พนมดงรัก เป็นอำเภอในจังหวัดสุรินทร์ เป็นที่ตั้งของเขตประวัติศาสตร์ที่สำคัญของจังหวัด ได้แก่ อุทยานประวัติศาสตร์กลุ่มปราสาทตาเมือน ซึ่งมีปราสาทตาเมือน ปราสาทตาเมือนธม ปราสาทตาเมือนโต๊ด รวมทั้งเป็นที่ตั้งของปราสาทตาควาย และปราสาทหนองคันนา
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอพนมดงรัก มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
ประวัติ.
ท้องที่อำเภอพนมดงรักเดิมเป็นส่วนหนึ่งของตำบลบักได อำเภอเมืองสุรินทร์ ในปี พ.ศ. 2480 กรมการปกครองได้ประกาศจัดตั้งอำเภอปราสาท ออกจากอำเภอเมืองสุรินทร์ มีพื้นที่การปกครองทั้งหมด 7 ตำบล ได้แก่ ตำบลกังแอน ตำบลบักได ตำบลตาเบา ตำบลปรือ ตำบลทุ่งมน ตำบลไพล และตำบลทมอ พื้นที่จึงอยู่ในเขตอำเภอปราสาท ต่อมาในปี พ.ศ. 2518 กรมการปกครองได้ประกาศจัดตั้งกิ่งอำเภอกาบเชิง ออกจากอำเภอปราสาท มีพื้นที่การปกครองทั้งหมด 2 ตำบล ได้แก่ ตำบลกาบเชิง ตำบลบักได พื้นที่จึงย้ายมาอยู่ในเขตอำเภอกาบเชิงแทน
พ.ศ. 2519 ได้แยก 7 หมู่บ้านในเขตตำบลบักไดตั้งเป็น ตำบลโคกกลาง และตั้งตำบลแนงมุด แยกออกจากตำบลบักไดในปี พ.ศ. 2524 และในปี พ.ศ. 2530 ได้แยกหมู่ 3 บ้านตาเมียงรวมกับ 5 หมู่บ้าน ในเขตตำบลบักได ตั้งเป็นตำบลตาเมียง ต่อมาแยกหมู่ 6 บ้านจีกแดกรวมกับ 8 หมู่บ้านของตำบลโคกกลางตั้งเป็น ตำบลจีกแดก
ในปี พ.ศ. 2536 ทางราชการพิจารณาว่าด้านทิศตะวันตกของอำเภอกาบเชิง เป็นพื้นที่ทุรกันดาร ห่างไกลคมนาคม เจ้าหน้าที่ของรัฐออกตรวจตราและเยี่ยมเยียนราษฎรไม่ทั่วถึง เพราะเป็นพื้นที่ชายแดนมีอาณาเขตติดต่อกับ ประเทศกัมพูชา ยากต่อการปราบปราม ทางราชการจึงได้แบ่งพื้นที่การปกครองตำบลบักได ตำบลโคกกลาง ตำบลตาเมียง และตำบลจีกแดก ออกมาตั้งเป็น กิ่งอำเภอพนมดงรัก ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2538 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 1 เมษายน ปีเดียวกัน 
โดยชื่อ "พนมดงรัก" มาจากเทือกเขาพนมดงรัก ซึ่งเป็นพรมแดนธรรมชาติกั้นระหว่างไทยกับกัมพูชาและลาว โดยคำว่า "พนมดงรัก" มาจากภาษาเขมรคำว่า "พนมดองแร็ก" (ជួរភ្នំដងរែក) แปลว่า "ภูเขาไม้คาน" และต่อมาเมื่อวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2550 ได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะขึ้นเป็น อำเภอพนมดงรัก โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 8 กันยายน ปีเดียวกัน เป็นอำเภอลำดับที่ 14 ของจังหวัดสุรินทร์ พร้อมกับอีก 3 อำเภอ ได้แก่ อำเภอศรีณรงค์ อำเภอเขวาสินรินทร์ และอำเภอโนนนารายณ์
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอพนมดงรักแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 4 ตำบล 55 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอพนมดงรักประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 4 แห่ง ได้แก่
อำเภอเขวาสินรินทร์

เขวาสินรินทร์ [เขฺวา-สิน-ริน] เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดสุรินทร์
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอเขวาสินรินทร์ มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
ประวัติ.
ท้องที่อำเภอเขวาสินรินทร์เดิมเป็นส่วนหนึ่งของตำบลบึง ตำบลตากูก อำเภอท่าตูม และตำบลเขวาสินรินทร์ อำเภอเมืองสุรินทร์ ในปี พ.ศ. 2482 ทางราชการได้โอนพื้นที่ตำบลบึง (ยกเว้นพื้นที่หมู่ที่ 16) ตำบลตากูก ของอำเภอท่าตูม มาขึ้นกับอำเภอเมืองสุรินทร์ เนื่องจากประชาชนได้แจ้งแก่ทางราชการว่าพื้นที่ตำบลบึง และตำบลตากูก ไปติดต่อราชการกับอำเภอเมืองสุรินทร์ สะดวกกว่าไปติดต่อกับอำเภอท่าตูม ยกเว้นพื้นที่หมู่ 16 (ในขณะนั้น) ของตำบลบึง ที่ยังสะดวกในการติดต่อราชการกับอำเภอท่าตูม
ปี พ.ศ. 2530 สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จฯ เยือนชุมชนเขวาสินรินทร์เพื่อทอดพระเนตรผ้าไหม ถือเป็นจุดเปลี่ยนที่สำคัญที่ทำให้ผ้าไหมของชุมชนเป็นที่รู้จักอย่างแพร่หลาย มีนักท่องเที่ยวไทยและต่างชาติเข้ามาท่องเที่ยวเพื่อดูวิธีการและซื้อผ้าไหม ต่อมาชุมชนได้เข้าร่วมโครงการหนึ่งตำบลหนึ่งผลิตภัณฑ์ (OTOP) ทำให้คนในชุมชนมีรายได้จากการขายผ้าทอมากขึ้น เนื่องจากสภาพพื้นที่ห่างไกลคมนาคม เจ้าหน้าที่ของรัฐออกตรวจตราและเยี่ยมเยียนราษฎรไม่ทั่วถึง จึงมีโครงการที่จัดตั้งกิ่งอำเภอขึ้นในพื้นที่ จึงตั้งตำบลเพิ่มเพื่อให้เข้าเงื่อนไข โดยแยกพื้นที่หมู่ 4 บ้านแร่ รวมกับอีก 7 หมู่บ้านในเขตตำบลเขวาสินรินทร์ ตั้งเป็น ตำบลบ้านแร่ ในปีพ.ศ. 2532 และแยก 13 หมู่บ้านในเขตตำบลตากูก ตั้งเป็น ตำบลปราสาททองในปี พ.ศ. 2533
ปี พ.ศ. 2539 ทางราชการได้เห็นว่าพื้นที่ทั้ง 5 ตำบล ได้แก่ ตำบลบึง ตำบลตากูก ตำบลเขวาสินรินทร์ ตำบลบ้านแร่ และตำบลปราสาททอง ของอำเภอเมืองสุรินทร์ มี 52 หมู่บ้านและมีประชากรถึง 35,480 คน สามารถแบ่งพื้นที่การปกครองออกมาตั้งเป็นกิ่งอำเภอได้ จึงตั้งเป็น กิ่งอำเภอเขวาสินรินทร์ ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2539 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 15 กรกฎาคม ปีเดียวกัน 
โดยมีชื่อกิ่งอำเภอมาจากท่านขุนสินรินทร์บำรุง หรือ ดิน สุทธิกลับ ผู้ซึ่งมีชื่อต่อท้ายชื่ออำเภอเขวาสินรินทร์ ที่เป็นการรวมชื่อระหว่าง ""เขวา" ที่เป็นชื่อต้นไม้ และ "สินรินทร์"" ที่เป็นชื่อของขุนสินรินทร์บำรุง ต่อมาในวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2550 ได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะขึ้นเป็น อำเภอเขวาสินรินทร์ โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 8 กันยายน ปีเดียวกัน เป็นอำเภอลำดับที่ 16 ของจังหวัดสุรินทร์ พร้อมกับอีก 3 อำเภอ ได้แก่ อำเภอศรีณรงค์ อำเภอพนมดงรัก และอำเภอโนนนารายณ์
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอเขวาสินรินทร์แบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 5 ตำบล 55 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอเขวาสินรินทร์ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่
อำเภอโนนนารายณ์

โนนนารายณ์ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดสุรินทร์
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอโนนนารายณ์มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
ประวัติ.
ท้องที่อำเภอโนนนารายณ์เดิมเป็นส่วนหนึ่งของตำบลโนน และตำบลเบิด อำเภอรัตนบุรี ทางราชการได้เห็นว่าพื้นที่ทางด้านทิศใต้ของอำเภอรัตนบุรีมีพื้นที่กว้างขวาง จึงเริ่มแบ่งเขตการปกครองโดยตั้งตำบลหนองหลวง แยกออกจากบางส่วนของตำบลโนนและตำบลเบิด ในปี พ.ศ. 2492 และในปี พ.ศ. 2496 ได้แยกพื้นที่ 11 หมู่บ้านของตำบลโนน ตั้งเป็นตำบลหนองเทพ ในปี พ.ศ. 2510 ได้แยกพื้นที่ 9 หมู่บ้านของตำบลเบิด ตั้งเป็นตำบลระเวียง และมีการแบ่งพื้นที่หมู่ 7–12 และหมู่ 15–16 รวม 8 หมู่บ้านของตำบลหนองหลวง ตั้งเป็นตำบลคำผง ในปี พ.ศ. 2538
เมื่อปี พ.ศ. 2539 นายอำเภอรัตนบุรี ร่วมกับกำนัน ผู้ใหญ่บ้าน และราษฎรพื้นที่ 5 ตำบล ได้พิจารณาว่าสภาพทางภูมิศาสตร์ ลักษณะความเป็นอยู่ การประกอบอาชีพ แนวโน้มมีความเจริญในอนาคต และความเห็นชอบของคณะกรรมการหมู่บ้าน สภาตำบล หัวหน้าส่วนราชการประจำอำเภอ จังหวัด สภาจังหวัด สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร กระทรวงมหาดไทย จึงได้ประกาศเขตท้องที่อำเภอรัตนบุรีแยกพื้นที่ตำบลโนน ตำบลหนองหลวง ตำบลหนองเทพ ตำบลระเวียง และตำบลคำผง ตั้งขึ้นเป็น กิ่งอำเภอโนนนารายณ์ ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2540 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 1 กรกฎาคม ปีเดียวกัน ต่อมาในวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2550 ได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะขึ้นเป็น อำเภอโนนนารายณ์ โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 8 กันยายน ปีเดียวกัน เพื่อปรับปรุงประสิทธิภาพการบริหารงานของหน่วยบริหารราชการส่วนภูมิภาค ถือเป็นโครงการเฉลิมพระเกียรติเนื่องในโอกาสพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 80 พรรษา 5 ธันวาคม พ.ศ. 2550 และกลายเป็นอำเภอลำดับที่ 17 ของจังหวัดสุรินทร์
ทั้งนี้ บริเวณที่ว่าการอำเภอโนนนารายณ์ในปัจจุบันนี้ ได้รับการเล่าขานมาว่า ราวปี พ.ศ. 2310 ย่าสอน น้องสาวพระศรีนครเตาท้าวเธอ เจ้าเมืองรัตนบุรี ได้ตั้งชุมชนหมู่บ้านหนึ่งขึ้นในสถานที่ดังกล่าว ดังที่ปรากฏหลักฐานของความเชื่อเป็น “ศาลเจ้าแม่โนนนารายณ์” ซึ่งตั้งอยู่บริเวณเยื้องที่ว่าการอำเภอโนนนารายณ์
จนเวลาผ่านมาถึงราวปี พ.ศ. 2420-2430 เกิดโรคห่าหรือโรคหน้าลาย ซึ่งเรียกตามชื่อในสมัยก่อน ทำให้คนเสียชีวิตจำนวนมาก (บ้างก็ว่า มีกลุ่มอันธพาลที่เรียกกันว่า “ไทยบี” สร้างความเดือดร้อนในหมู่บ้าน) จึงมีการอพยพผู้คนออกจากบริเวณดังกล่าว ไปตั้งชุมชนหมู่บ้านอยู่ในที่ต่างๆ โดยรอบหลายแห่ง ทั้งนี้ ภูมิประเทศบริเวณนั้นมีลักษณะเป็นโนน จึงเรียกบริเวณดังกล่าวว่า โนนหน้าลาย บางส่วนเรียกออกเสียงว่า บ้านเก่านาลาย จึงอาจเป็นสาเหตุหนึ่งของการตั้งชื่ออำเภอเลียนเสียงดังกล่าว และปรับใหม่จาก “หน้าลาย” หรือ “นาลาย” เป็น “นารายณ์” ซึ่งเป็นนามที่เรียก “พระนารายณ์” เพื่อความเป็นสิริมงคล จึงได้ชื่อ “โนนนารายณ์”  เป็นนามของอำเภอจนถึงทุกวันนี้ 
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอโนนนารายณ์แบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 5 ตำบล 68 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอโนนนารายณ์ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่
อำเภอศรีณรงค์

ศรีณรงค์ เป็นอำเภอในจังหวัดสุรินทร์
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอศรีณรงค์ มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
ประวัติ.
ท้องที่อำเภอศรีณรงค์เดิมเป็นส่วนหนึ่งของตำบลแจนแวน อำเภอสังขะ ต่อมาเมื่อเห็นว่าพื้นที่ตำบลแจนแวนมีความกว้างขวาง จึงแบ่งหมู่บ้านตั้งขึ้นเป็น ตำบลตรวจ พร้อมกับ 3 ตำบล คือ ตำบลด่าน ตำบลดม และตำบลสะเดา และในปี พ.ศ. 2512 ตำบลตรวจมีมากกว่า 20 หมู่บ้าน จึงแยก 10 หมู่บ้านออกมาตั้งเป็น ตำบลณรงค์ ในปี พ.ศ. 2521 หมู่ที่ 7 ของตำบลณรงค์ ได้ไปรวมกับอีก 7 หมู่บ้านในเขตตำบลสังขะ แยกเป็น ตำบลทับทัน
หมู่ที่ 7 (ใหม่) บ้านศรีสุข ของตำบลณรงค์ ได้รวมพื้นที่กับ 8 หมู่บ้านในเขตตำบลเดียวกัน แยกเป็น ตำบลศรีสุข ในปี พ.ศ. 2528 และในปี พ.ศ. 2534 พื้นที่หมู่ 2 (ในขณะนั้น) บ้านหนองแวง ของตำบลแจนแวน ได้รวมพื้นที่กับ 7 หมู่บ้านในเขตตำบลเดียวกัน แยกเป็น ตำบลหนองแวง ต่อมาทางราชการสภาพพื้นที่ทางด้านเหนือของอำเภอสังขะห่างไกลคมนาคม เจ้าหน้าที่ของรัฐออกตรวจตราและเยี่ยมเยียนราษฎรไม่ทั่วถึง และมีพื้นที่ถึง 5 ตำบล 54 หมู่บ้าน ประชากร 43,809 คน ซึ่งตรงตามเงื่อนไขการจัดตั้งกิ่งอำเภอ
ทางราชการจึงแบ่งพื้นที่การปกครองตำบลแจนแวน ตำบลตรวจ ตำบลณรงค์ ตำบลศรีสุข และตำบลหนองแวง ออกจากอำเภอสังขะ ตั้งเป็น กิ่งอำเภอศรีณรงค์ ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2538 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 1 เมษายน ปีเดียวกัน โดยชื่อ "ศรีณรงค์" ซึ่ง "ศรี" มาจากชื่อของตำบลศรีสุข และคำว่า "ณรงค์" มาจากชื่อของบ้านณรงค์ซึ่งเป็นพื้นที่ตั้งของกิ่งอำเภอ เห็นได้ว่าชื่อกิ่งอำเภอนั้นมีความหมายทีเป็นศิริมงคลและพ้องกับชื่อของ เจ้าพระยาสุรินทร์ภักดีศรีณรงค์จางวาง ซึ่งถือเป็นความภูมิใจของชาวกิ่งอำเภอศรีณรงค์เป็นอย่างยิ่ง
ต่อมาในวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2550 ได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะขึ้นเป็น อำเภอศรีณรงค์ โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 8 กันยายน ปีเดียวกัน เป็นอำเภอลำดับที่ 15 ของจังหวัดสุรินทร์ พร้อมกับอีก 3 อำเภอ ได้แก่ อำเภอพนมดงรัก อำเภอเขวาสินรินทร์ และอำเภอโนนนารายณ์
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอศรีณรงค์แบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 5 ตำบล 61 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอศรีณรงค์ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่
อำเภอกู่แก้ว

กู่แก้ว เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดอุดรธานี ในอดีตเคยเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอหนองหาน อำเภอกู่แก้วมีประวัติศาสตร์ยาวนานใกล้เคียงกับอำเภอหนองหาน โดยที่มาของชื่ออำเภอได้มาจากปราสาทในสมัยขอม กู่แก้ว เป็นอำเภอที่มีประชากรน้อยที่สุดในจังหวัดอุดรธานี
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอกู่แก้วตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
ประวัติ.
กู่แก้ว ในอดีตพื้นที่บริเวณนี้เป็นจุดกึ่งกลางระหว่าง 3เมืองใหญ่สมัยทวารวดี คือเมืองหนองหาน เมืองกุมภวาปี และจังหวัดสกลนครในปัจจุบัน ต่อมาในยุคขอมเรืองอำนาจ พ.ศ. 1700 -1800 อาณาจักรขอมได้มีอำนาจเหนือบริเวณอีสานตอนบน และได้สร้างปราสาทหินแบบขอมให้กับเมืองประเทศราชสร้างอโรคยาศาล สถานรักษาพยาบาลขนาดใหญ่นอกเขตเมือง รวมทั้งสร้างศาลาไฟ จุดพักค้างคืนระหว่างเดินทาง ซึ่งเป็นปราสาทหินขนาดเล็กมากมาย ต่อมาอาณาจักรขอมเสื่อมอำนาจลง บริเวณแห่งนี้ได้ถูกทิ้งร้าง จนกระทั่งปี พ.ศ 2450 ชาวอำเภอหนองหานและชาวอำเภอกุมภวาปี ได้ย้ายถิ่นฐานมาจับจองพื้นที่ทำกินในบริเวณนี้ โดยส่วนใหญ่เลือกตั้งบ้านเรือนอยู่หมู่บ้านใหญ่ในเวลานั้นคือบ้านจีต และบ้านคอนสาย ต่อมาหมู่บ้านในแถบนี้ก็ได้ขยายใหญ่และเจริญขึ้นตามลำดับ
ที่มาของชื่ออำเภอ.
ในครั้งแรกนั้นทางจังหวัดอุดรธานีจะใช้ชื่อว่า อำเภอเฉลิมพระเกียรติ เพื่อเป็นการเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว เนื่องในวโรกาสพระราชพิธีฉลองสิริราชสมบัติครบ60ปี โดยได้ทำการประชาพิจารณ์ต่อคนในพื้นที่ ซึ่งคนในพื้นที่ได้เสนอให้ใช้ชื่ออำเภอกู่แก้ว เนื่องจากว่าเป็นชื่อเดียวกันกับปรางค์กู่แก้วซึ่งเป็นโบราณสถานสำคัญของอำเภอและของจังหวัดอุดรธานี 
โดยทางจังหวัดเห็นว่าเป็นสถานที่ยึดเหนี่ยวจิตใจของคนในพื้นที่จึงได้ใช้ชื่อตามที่ประชาชนเสนอมาคือ อำเภอกู่แก้ว จังหวัดอุดรธานีเป็นชื่ออย่างเป็นทางการของอำเภอกู่แก้ว
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอกู่แก้วแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 4 ตำบล 37 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอกู่แก้วประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 4 แห่ง ได้แก่
Reptile

<ns>0</ns>
 <revision>
 <timestamp>2007-08-05T15:11:59Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Saerin</username>
 </contributor>
 <comment>เปลี่ยนทางไปที่ สัตว์เลื้อยคลาน</comment>
 <origin>668355</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
อำเภอภูซาง

ภูซาง  เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดพะเยา เป็นที่ตั้งของอุทยานแห่งชาติภูซาง และยังเป็น 1 ใน 2 อำเภอของจังหวัดที่มีอาณาเขตติดต่อกับประเทศลาว มีสินค้าที่เป็นเอกลักษณ์ ได้แก่ น้ำอ้อยสบบง ที่มีการเพาะปลูกและแปรรูปในชุมชน 
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอภูซางมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
ประวัติ.
อำเภอภูซาง เป็นเมืองโบราณที่ค้นพบหลักฐานจากพงศวดารโยนก ว่าเมืองเชียงแรง เป็นเมืองเก่าที่มีอายุไม่ต่ำกว่า 900 ปี เป็นเมืองหนึ่งของอาณาจักรภูกามยาว เป็นเมืองที่เกิดขึ้นพร้อมกับเมืองลอ เมืองเทิง เมืองคอบ เมืองออย  เมืองปง เมืองเชียงคำ ฯลฯ ต่อมาใน พ.ศ. 2473 ได้มีการจัดตั้งระเบียบการปกครองใหม่เป็นเจ้าเมืองข้าหลวง และได้ตราพระราชบัญญัติมณฑลพายัพ ในปี พ.ศ. 2475 มีการเปลี่ยนแปลงระบอบการปกครอง ได้ยุบตำแหน่งเจ้าผู้ครองนครเสียหมด เมืองต่างๆ จึงมีฐานะเป็นอำเภอ เมืองเชียงแรงจึงขึ้นอยู่กับการปกครองของอำเภอเชียงคำ
จนกระทั่งทางทางราชการได้แบ่งพื้นที่การปกครองบางส่วนของอำเภอเชียงคำ ออกมาตั้งเป็น กิ่งอำเภอภูซาง ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยเมื่อวันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2539 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 15 กรกฎาคม ปีเดียวกัน และต่อมาได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะขึ้นเป็น อำเภอภูซาง ในวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2550 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 8 กันยายน ปีเดียวกัน
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอภูซางแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 5 ตำบล 59 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอภูซางประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่
ชื่นชุลมุน

ชื่นชุลมุน เป็นภาพยนตร์ภาคที่สามในชุดวัยอลวน ที่กำกับโดย เปี๊ยก โปสเตอร์ หลังจากความสำเร็จของ วัยอลวน (2519) และ รักอุตลุด (2520)
ภาพยนตร์ภาคนี้ไม่ประสบความสำเร็จเท่าที่ควร เนื่องจากกล่าวถึงชีวิตในวัยผู้ใหญ่กว่า 2 ภาคแรก แต่มีเพลงประกอบที่เป็นเพลงฮิต คือเพลง "ยับ" ขับร้องโดย ชัยรัตน์ เทียบเทียม แต่งเนื้อร้องโดย อุดม สัตโกวิท โดยใช้ทำนองเพลง Puff, the Magic Dragon เพลงดังของวง Peter, Paul and Mary 
เรื่องย่อ.
ในภาคนี้ ตั้ม เรียนจบและเริ่มทำงานเป็นทนายความ และแต่งงานใช้ชีวิตคู่กับ โอ๋ แล้ว เรื่องราวในภาคนี้กล่าวถึงการใช้ชีวิตคู่ของทั้งสองคน
สมใจซึ่งเป็นคนงานของ ตั้มและโอ๋ ถูกหมาของเสี่ยประชากัดเข้าที่หน้า เสี่ยประชาไม่ยอมชดใช้ค่าเสียหายให้ ตั้มฟ้องร้องเพื่อเรียกค่าเสียหายจากเสี่ย แต่เสี่ยก็มีเลห์กลที่จะหลบหลีกได้ตลอด วันตัดสินคดีตั้มแก้เผ็ดเสี่ยโดยพาเมียน้อยเสี่ยมาที่ศาล เสี่ยจึงยอมชดใช้ให้ ตั้มชนะคดี และนำเงินที่ได้มาให้สมใจไปรักษาตัว