pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
NeoCoV

NeoCoV (Coronavirus Neoomicia/PML-PHE1/RSA/2011) เป็นไวรัสในสกุล "betacoronavirus" พบในตัวอย่างมูลของค้างคาวท้องสีน้ำตาลซูลู (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Neoromicia zuluensis") ในประเทศแอฟริกาใต้ในปี พ.ศ. 2554 
ในปี พ.ศ. 2565 ผู้เชี่ยวชาญในประเทศจีนเตือนว่า NeoCoV เป็นไวรัสที่มีความใกล้เคียงที่สุดกับไวรัสโคโรนาสายพันธุ์กลุ่มอาการของโรคทางเดินหายใจตะวันออกกลาง (MERS-CoV)
จีโนม.
จีโนมของไวรัส NeoCoV มีความยาวประมาณ 30,000 นิวคลีโอไทด์ ประกอบด้วยส่วน open reading frame (ORF) 1a และ 1b, ส่วนสร้างโปรตีนหนาม (S), โปรตีนเมมเบรน (M), โปรตีนเยื่อหุ้มชั้นนอก (E), โปรตีนแคปซิด (N) และโปรตีนโครงสร้างอีกสี่ชนิด และส่วน ORF อีกห้าเฟรมคือ 3, 4a, 4b, 5 และ 8b ซึ่งเป็นส่วนในการสร้างโปรตีนเสริม
แม้ว่าไวรัสโคโรนาในค้างคาวท้องสีน้ำตาลซูลูจะมีความเกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิดที่สุดกับไวรัส MERS-CoV แต่ลำดับ S1 ในโปรตีนหนาม (spike) ค่อนข้างแตกต่างจาก MERS-CoV แต่มีความใกล้เคียงกับไวรัสโคโรนาในเฮดจ์ฮอก ผู้เชี่ยวชาญบางคนเชื่อว่าอาจเป็นการรวมตัวใหม่ทางพันธุกรรมของไวรัสโคโรนาในเฮดจ์ฮอกแอฟริกาและไวรัสโคโรนาในค้างคาว
อำเภอเกอเรียน

เกอเรียน (บางครั้งสะกดเป็น Krian) เป็นอำเภอในรัฐเประ ประเทศมาเลเซีย อำเภอนี้กินพื้นที่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของรัฐ มีชายแดนทางเหนือติดกับรัฐปีนังและรัฐเกอดะฮ์ อำเภอนี้เป็นหนึ่งในพื้นที่ปลูกข้าวหลักของรัฐเประ
เขตการปกครอง.
อำเภอเกอเรียนแบ่งออกเป็น 8 ตำบล ดังนี้:
ประชากร.
จำนวนด้านล่างนี้มาจากสำมะโนสำนักงานสถิติแห่งชาติมาเลเซียใน ค.ศ. 2010
วัดบ้านยาง (จังหวัดนครปฐม)

วัดบ้านยาง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบ้านยาง อำเภอเมืองนครปฐม จังหวัดนครปฐม
แต่เดิมที่ตั้งของวัดบ้านยางอยู่ในดงยางชายฝั่งแม่น้ำ (คลองท่าผา-บางแก้ว) อยู่ตรงข้ามกับวัดที่ตั้งในปัจจุบัน เดิมชื่อ วัดบ้านยางแม่น้ำด้วน เพราะแม่น้ำที่วัดตั้งอยู่เป็นแม่น้ำด้วน วัดบ้านยางตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2340 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว เจ้าอาวาสในสมัยนั้นคือ หลวงปู่เฒ่าจันทร์ สิ่งก่อสร้างในยุคแรกที่ยังคงหลงเหลืออยู่ คือ ซากพระอุโบสถ 1 หลัง หลวงปู่เฒ่าจันทร์ได้ปรึกษาหารือกับชาวบ้านเรื่องการย้ายวัดมาตั้งอยู่ฝั่งซ้ายของแม่น้ำเมื่อปรึกษากันตกลงย้ายวัด จึงได้ย้ายวัดมาตั้งอยู่ยังฝั่งซ้ายของแม่น้ำจนถึงทุกวันนี้
เมื่อย้ายมาได้สร้างอุโบสถขึ้นใหม่อีก 1 หลัง ในสมัยที่หลวงพ่อดีปกครองอยู่ได้รื้ออุโบสถ เพราะขณะนั้นชำรุดทรุดโทรมมากและได้สร้างขึ้นมาแทนใหม่ ซึ่งยังปรากฏอยู่ทุกวันนี้ ต่อมาพระภิกษุอินทร์ ซึ่งอุปสมบทในสมัย หลวงพ่อพุ่มเป็นเจ้าอาวาสอยู่ ได้สร้างอุโบสถขึ้นใหม่อีก 1 หลัง พร้อมด้วยกุฏิ ฯลฯ แยกวัดออกเป็นสองวัด เรียกวัดบ้านยางในและวัดบ้านยางนอก พระภิกษุอินทร์ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดบ้านยางนอก ภายหลังวัดบ้านยางนอกถูกยุบเหลือแต่เพียงวัดบ้านยางใน
อุโบสถมีลักษณะศิลปะรัตนโกสินทร์ โดยมีการประดับตกแต่งที่ไม่ดูมากเกินไปบริเวณหน้าบัน ประตู ของอุโบสถ หลังคามุงด้วยกระเบื้องเคลือบสีแดง มีลักษณะเด่นที่เสาอุโบสถมีลักษณะสูงมาก
วัดวังเย็น (จังหวัดนครปฐม)

วัดวังเย็น เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลวังเย็น อำเภอเมืองนครปฐม จังหวัดนครปฐม มีเนื้อที่ 26 ไร่ 1 งาน และที่ธรณีสงฆ์ 12 ไร่ เป็นที่ตั้งวัดเก่า ปัจจุบันเป็นที่ตั้งโรงเรียนวัดวังเย็น รวมที่ดินของวัดมี 38 ไร่ 1 งาน
แต่เดิมวัดวังเย็นตั้งอยู่ริมคลองตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของวัดปัจจุบัน ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2440 นางไผ่ สินอาสา ได้ถวายที่ดิน จำนวน 12 ไร่ เป็นที่ตั้งวัด มีพระมาปกครองเป็นช่วง ๆ ไม่ต่อเนื่องบางปีหาพระมาอยู่จำพรรษาไม่ได้เป็นวัดร้างเป็นบางช่วง มีเพียงกุฏิ ไม่มีอุโบสถ เวลาทำสังฆกรรมต้องไปอาศัยวัดบางแขม จน พ.ศ. 2507 พระใบฎีกาสายหยุด วิสุทฺโธ ได้มาดำรงตำแหน่ง เจ้าอาวาส ได้มีการพัฒนาวัด ชักชวนชาวบ้าน ร่วมบริจาคตัดถนนจากถนนเพชรเกษมเข้ามายังหมู่บ้าน พระใบฎีกาสายหยุดยังได้ดำเนินการเรียกร้องเอาที่ดินของวัดที่ชาวบ้านเข้ามายึดครองและฟ้องร้องตามกฎหมายที่เข้ามายึดครองถึง 60 ปี จนวัดที่ดินคืนมาถึง 26 ไร่ 1 งาน
พ.ศ. 2518 ในสมัยพระมหาจำนงค์ หิตจิตฺโต ได้ย้ายที่ตั้งวัดไปอยู่ฝั่งตะวันออกที่มีเนื้อที่ถึง 26 ไร่เศษ เหตุเพราะวัดเป็นที่ราบลุ่มเมื่อถึงฤดูน้ำหลากน้ำจะท่วมวัดทุกปีและสถานที่คับแคบ โดยในวันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2520 โดยได้ย้ายกฏิเก่า หอฉันเก่า มาปลูกสร้างให้พระภิกษุสามเณรได้อยู่จำพรรษาตามอัตภาพในช่วงนั้น ได้สร้างอุโบสถหลังแรกของวัดเมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2521 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2522
วัดสองพี่น้อง (จังหวัดสุพรรณบุรี)

วัดสองพี่น้อง เป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดสามัญ สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลต้นตาล อำเภอสองพี่น้อง จังหวัดสุพรรณบุรี มีที่ดินตั้งวัด 39 ไร่ 2 งาน ปัจจุบัน พระปริยัติวรคุณ (สมชาย ทตฺตชีโว) เป็นเจ้าอาวาส
วัดสองพี่น้องตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2212 ในรัชสมัยของสมเด็จพระนารายณ์มหาราช สันนิษฐานว่าพระพิรอดหรือขรัวตาคง ได้ตั้งวัดสองพี่น้องขึ้น คำว่า "สองพี่น้อง" มาจาก "คลองสองพี่น้อง" ซึ่งเป็นคลองที่มีช้างสองเชือกเดินย่ำเป็นที่ลุ่ม มีการเอ่ยถึงวัดนี้ในจารึกเจ้าแม่ดุสิต พูดถึงอาจารย์พิรอดหรืออาจารย์คง ซึ่งต่อมาสมเด็จพระนารายณ์มหาราช ทรงนิมนต์ไปอยู่กรุงศรีอยุธยา จากหลักฐานทางโบราณวัตถุ พบแผ่นจารึกลานเงินลานทองถูกค้นพบเมื่อครั้งบูรณะซ่อมแซมเจดีย์ 3 องค์ เมื่อ พ.ศ. 2536 เนื้อความในจารึกทำให้ทราบว่าผู้สร้างเจดีย์ 3 องค์ คือ เจ้าสามอู วัดสองพี่น้องได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2470 ยกฐานะเป็นพระอารามหลวง เมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2555
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ พระอุโบสถกว้าง 8.02 เมตร ยาว 19.08 เมตร ศิลปะอยุธยาตอนปลาย หลังคามุงกระเบื้องขึ้นลายมีช่อฟ้าใบระกา หน้าบันเป็นไม้แกะสลักบูรณะเพิ่มเติม เมื่อ พ.ศ. 2543 วิหารพระพุทธไสยาสน์ กว้าง 6.5 เมตร ยาว 19.08 เมตร หน้าบันมีขนาดใหญ่ ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระประธานในพระอุโบสถ เป็นพระพุทธรูปปางสะดุ้งมาร ขนาดหน้าตักกว้าง 1.30 เมตร พระพุทธรูปปางไสยาสน์ (พระนอนใหญ่) ศิลปะสมัยอยุธยาตอนปลาย "พระเจ้าปิดเคราะห์" เป็นพระพุทธรูปสำริดสีทอง นั่งขัดสมาธิแบบเข่าซ้อน เข่าเป็นรูปสี่เหลี่ยมสูง 1.22 เมตร กว้าง 96 เซนติเมตร และพระพุทธรูปปางไสยาสน์ ศิลปะสมัยอยุธยาตอนปลาย กว้าง 1.80 เมตรยาว 10.05 เมตร
ประเทศไทยในกีฬามหาวิทยาลัยโลก

ราชอาณาจักรไทย เข้าร่วมการแข่งขันกีฬามหาวิทยาลัยโลก ครั้งแรกในการแข่งขันภาคฤดูร้อนในปี 1985 และได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาฤดูร้อนทุกรายการตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา ประเทศไทยยังได้เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาฤดูหนาวตั้งแต่ปี ค.ศ. 2007 ยกเว้นกีฬามหาวิทยาลัยโลกฤดูหนาว 2015 ที่กรานาดา และ Štrbské Pleso
เจ้าภาพการแข่งขัน.
ราชอาณาจักรไทยได้เป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันนี้หนึ่งครั้ง
พระโพธิสัตว์กวนอิมพันมือแห่งกุยชาน

พระโพธิสัตว์กวนอิมพันมือแห่งกุยชาน, พระใหญ่กุยชาน หรือ รูปปั้นเจ้าแม่กวนอิมพันมือพันตาแห่งเขากุย  เป็นประติมากรรมแบบจีนรูปพระโพธิสัตว์กวนอิม ตั้งอยู่ใกล้วัดมี่ยิ่น (密印寺) บริเวณยอดเขาผีหลู (毗庐峰) บนไหล่เขาของเขากุย (沩山 มักเรียก ต้ากุยชาน หรือเขากุยใหญ่; 大沩山) ตั้งอยู่ในเมืองฉางชา มณฑลหูหนาน ประเทศจีน
เป็นส่วนหนึ่งของศาลบรรพบุรุษของนิกายเซนสำนักกุยหย่าง (沩仰宗) ที่มีประวัติยาวนานถึง 1,200 ปี ประติมากรรมพระโพธิสัตว์กวนอิมพันมือนี้สูง 99.19 เมตร ซึ่งจัดเป็นรูปปั้นที่สูงเป็นอันดับ 4 ในสาธารณรัฐประชาชนจีน และสูงเป็นอันดับ 8 ของโลก
โครงสร้าง.
พระโพธิสัตว์กวนอิมพันมือแห่งกุยชานเป็นรูปปั้นพระอวโลกิเตศวรที่มีพันแขนและพันตาใหญ่ที่สุดในโลก มีความสูง 99.19 เมตร (325.4 ฟุต) สร้างเป็นอนุสรณ์ของวันอุปสมบทของพระโพธิสัตว์อวโลกิเตศวรในวันที่ 19 กันยายน องค์ประติมากรรมมีน้ำหนักมากกว่า 600 ตัน เชื่อมประกอบจากชิ้นส่วนที่เป็นด้วยสัมฤทธิ์และสัมฤทธิ์ชุบทอง 1,440 ชิ้น ระหว่างคิ้วของประติมากรรมเป็นทับทิมเจียรไนที่ออสเตรเลียและมีเส้นผ่านศูนย์กลาง 25 เซนติเมตร
ประติมากรรมทั้งองค์มีทั้งหมด 11 เศียร ซ้ายขวาข้างละ 18 มือ กลางองค์ 4 มือ รวม 40 มือ บนฝ่ามือแต่ละมือมีตาหนึ่งดวง ตาแต่ละดวงมี 25 สัญญะแทนพันตา เรียกว่า "พระอวโลกิเตศวรมีพันตา"
อาคารสามชั้นด้านล่าง (ฐาน) รูปปั้นคือ พระสุเมรุ (须弥座; xūmízuò) ซึ่งมีพื้นที่ก่อสร้างทั้งหมด 3,999 ตารางเมตร บนเนินดินสูง 21.9 เมตร (72 ฟุต) ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของวันเกิดของพระโพธิสัตว์กวนอิม 
ประวัติ.
เทศบาลประชาชนเทศมณฑลหนิงเซียง (宁乡市人民政府) ใช้งบประมาณ 260 ล้านหยวนในการสร้างรูปปั้นและได้รับการสนับสนุนจากนักธุรกิจท้องถิ่นและกลุ่มชาวพุทธ แล้วเสร็จสมบูรณ์ในเดือนมิถุนายน 2552 เปิดให้สาธารณชนเข้าชมอย่างเป็นทางการในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2558
วัดมี่ยิ่น.
เป็นวัดที่สร้างตั้งแต่สมัยถัง ในปีที่สองของรัชสมัยหยวนเหอ (元和) ของจักรพรรดิถังเสี้ยนจงแห่งราชวงศ์ถัง (ค.ศ. 807) พระเถระนิกายเซน หลิง โย่ว (灵祐禅师) มาที่เขากุยเพื่อสร้างกระท่อมเพื่อเป็นสำนักชีและสร้างวัดยิงฉาน (应禅寺) และก่อตั้งสำนักศึกษา "กุยหย่าง" (沩仰宗) ต่อมาวัดนี้เปลี่ยนชื่อเป็นวัดสามเจดีย์ (三塔寺; ซานถ่าซื่อ) และสุดท้ายในปี 849 จักรพรรดิถังเสฺวียนจงเปลี่ยนชื่อวัดเป็น วัดมี่ยิ่น
เอแซปร็อกกี

ราคิม แอเทลลาสตัน เมเยอส์ (เกิด 3 ตุลาคม ค.ศ. 1988) หรือชื่อในวงการคือ เอแซปร็อกกี (ASAP Rocky มักเขียน A$AP Rocky) เป็นแร็ปเปอร์และโปรดิวเซอร์เพลงชาวอเมริกันจากแมนแฮตตัน เขาเป็นสมาชิกของกลุ่มฮิปฮอป เอแซปม็อบ ในเดือนสิงหาคม 2011 ซิงเกิลแรกของเมเยอส์ "เปโซ" รั่วไหลบนอินเทอร์เน็ต ภายในไม่กี่สัปดาห์เพลงจึงถูกส่งเข้าคลื่นวิทยุ เขาออกมิกซ์เทปชุดแรกในชื่อ "ไลฟ์. เลิฟ. เอแซป" (2011) ซึ่งได้รับคำชมอย่างแพร่หลาย และนำไปสู่การเซ็นสัญญากับค่ายเพลงโปโลกราวส์, อาร์ซีเอ และโซนี่มิวสิกเอ็นเตอร์เทนเมนต์
สตูดิโออัลบัมชุดแรก "ลอง. ไลฟ์. เอแซป" (2013) เปิดตัวอันดับหนึ่งบนชาร์ต"บิลบอร์ด" 200 และได้รับการรับรองระดับทองคำขาวสองครั้งจากสมาคมผู้ประกอบกิจการเพลงของสหรัฐอเมริกา (RIAA) ก่อนอัลบัมวางจำหน่าย มีซิงเกิลออกล่วงหน้าอย่าง "ฟักกิงพรอบเบลิม" ร้องรับเชิญโดยเดรก, ทูเชนซ์ และเคนดริก ลามาร์ ได้เข้าชิงรางวัลเพลงแร็ปยอดเยี่ยม ในงานประกาศรางวัลแกรมมีครั้งที่ 56 ในปี 2015 เมเยอส์ออกอัลบัมชุดที่สอง "แอส. ลอง. ลาส. เอแซป" อัลบัมนี้กลายเป็นอัลบัมที่สองติดต่อกันของเมเยอส์ที่เปิดตัวอันดับหนึ่งบนชาร์ต"บิลบอร์ด" 200 และได้รับคำวิจารณ์ในเชิงบวกจากนักวิจารณ์เพลงเป็นส่วนใหญ่ ซิงเกิลในอัลบัม "แอลเอสดี" ได้เข้าชิงรางวัลมิวสิกวิดีโอยอดเยี่ยม ในงานประกาศรางวัลแกรมมีครั้งที่ 58 ในปี 2018 เมเยอส์ออกอัลบัมชุดที่สาม "เทสดิง" ขึ้นถึงห้าอันดับแรกในเจ็ดประเทศ รวมถึงสหรัฐ
เมเยอส์ได้รับรางวัลเบตฮิปฮอปอะวอดส์สองครั้ง, เบตอะวอดส์, เอ็มทีวีวิดีโอมิวสิกอะวอดส์เจแปน และเอ็มทีวียูวูดดีอะวอดส์อย่างละหนึ่งครั้ง รวมถึงได้เข้าชิงรางวัลแกรมมีสองครั้ง, เวิลด์มิวสิกอะวอดส์หกครั้ง, เอ็มทีวีวิดีโอมิวสิกอะวอดส์สามครั้ง และเอ็มทีวียุโรปมิวสิกอะวอดส์อีกสองครั้ง เขายังกำกับมิวสิกวิดีโอให้ตนเอง ตลอดจนแดนนี บราวน์และสมาชิกคนอื่น ๆ ในเอแซปม็อบ นอกจากนั้นเขายังเป็นโปรดิวเซอร์เพลงที่รู้จักกันในนามลอร์ดแฟลกโก (Lord Flacko)
ชีวิตส่วนตัว.
ตั้งแต่ปี 2011 ถึง 2012 เมเยอส์คบหากับแร็ปเปอร์ชาวออสเตรเลีย อิกกี อะเซเลีย เขาเริ่มคบหากับแชเนล อีมาน นางแบบวิกตอเรียส์ซีเคร็ต เมื่อต้นปี 2013 แต่เลิกรากันในเดือนมิถุนายน 2014 
เมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม 2021 เมเยอส์เปิดเผยระหว่างการให้สัมภาษณ์กับ "จีคิว" ว่าเขากำลังคบหากับนักร้องชาวบาร์เบโดส รีแอนนา และพรรณนาถึงเธอว่าเป็น "ความรักในชีวิตของผม" พวกเขาเริ่มสานสัมพันธ์กันเมื่อปี 2013 หลังจากเมเยอส์แสดงเปิดให้กับรีแอนนาในไดมอนด์เวิลด์ทัวร์ เมื่อวันที่ 31 มกราคม 2022 นิตยสาร "พีเพิล" รายงานว่ารีแอนนาอยู่ในช่วงตั้งครรภ์บุตรคนแรก จากนั้นในวันที่ 19 พฤษภาคม 2022 มีการยืนยันว่ารีแอนนาให้กำเนิดบุตรชายแล้วแต่ยังไม่ระบุชื่อ จนในวันที่ 10 พฤษภาคม 2023 เมเยอส์เปิดเผยชื่อบุตรของตนเองว่า รีซา แอเทลลาสตัน เมเยอส์ โดยตั้งตามชื่อรีซา ผู้ก่อตั้งและหัวหน้าวงวูทังแคลน ในระหว่างการแสดงช่วงพักครึ่งในซูเปอร์โบวล์ครั้งที่ 57 รีแอนนาเปิดเผยว่าเธอกำลังตั้งครรภ์ บุตรคนที่สองของพวกเขาชื่อว่า ไรออต โรส เกิดในเดือนสิงหาคมของปีนั้น
ถนนราชินี

ถนนราชินี เป็นถนนในแขวงพระบรมมหาราชวัง เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร เป็นถนนเลียบคลองคูเมืองเดิม (ทางทิศตะวันตก) คู่ขนานไปกับถนนอัษฎางค์ เริ่มจากถนนพระอาทิตย์ บริเวณใต้สะพานสมเด็จพระปิ่นเกล้าเลียบคลองคูเมืองเดิมไปสิ้นสุดที่สะพานเจริญรัช 31 ถนนมหาราช ตรงปากคลองตลาด รวมระยะทาง 2,230 เมตร ชื่อของถนนตั้งขึ้นเพื่อเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง ซึ่งทรงได้รับการสถาปนาขึ้นเป็น สมเด็จพระบรมราชินีนาถพระองค์แรกของสยามและเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ เมื่อครั้งพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จประพาสยุโรป พ.ศ. 2440
ประวัติ.
หลังจากที่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จกลับจากการประพาสสิงคโปร์ ปัตตาเวีย และเซอมารัง ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ปรับทางดินริมคลองคูเมืองเดิมให้กว้างขวางและเป็นระเบียบเรียบร้อย มีการสร้างท่าสำหรับคนลงน้ำ และท่าสำหรับช้างม้าลงน้ำ ปลูกต้นขนุน จำปี ริมถนนทั้ง 2 ฟาก มีการสร้างเขื่อนซีเมนต์ ทั้งสองฟากมีการสร้างเว็จ (ส้วม) ลงคลองเป็นแถว โดยสร้างถนนราชินีเมื่อ พ.ศ. 2413 เมื่อแรกสร้างเริ่มต้นจากปากคลองตลาด มาถึงปลายถนนจักรวรรดิวังหน้า 
ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2438 มีการรื้อพื้นที่ของพระราชวังบวรสถานมงคล (วังหน้า) ขยายถนนสายเดิมไปจนถึงถนนพระอาทิตย์
เมื่อ พ.ศ. 2563 มีการปรับปรุงคลองคูเมืองเดิม ถนนราชินีและถนนอัษฎางค์ โดยนำสายไฟฟ้าและสายสื่อสารลงใต้ดินตลอดแนวริมคลองคูเมืองเดิมทั้ง 2 ฝั่ง
สถานที่สำคัญ.
ถนนราชินีเป็นที่ตั้งของสถานีตำรวจนครบาลพระราชวัง ลักษณะสถาปัตยกรรมบาโรก ซึ่งกรมศิลปากรได้ขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานแห่งชาติเมื่อ พ.ศ. 2520 กรมที่ดิน สำนักงานที่ดินกรุงเทพมหานคร ศาลเจ้าพ่อหอกลองเป็นศาลแห่งใหม่ที่สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2509 สวนสราญรมย์ วัดราชประดิษฐสถิตมหาสีมารามราชวรวิหาร อนุสาวรีย์หมู สำนักประธานศาลฎีกา ศาลฎีกา พระแม่ธรณีบีบมวยผม อนุสาวรีย์ทหารอาสาสงครามโลกครั้งที่ 1 โรงละครแห่งชาติ
องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านขล้อ

องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านขล้อ เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่ครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของตำบลบางเพลิง ตำบลตาลเอน และตำบลบ้านขล้อ อำเภอบางปะหัน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เดิมได้รับการจัดตั้งเป็นสภาตำบลบ้านขล้อใน พ.ศ. 2516 ต่อมาได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านขล้อเมื่อวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2539 
ต่อมาในวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2547 กระทรวงมหาดไทยให้ยุบสภาตำบลบางเพลิงและสภาตำบลตาลเอน รวมเข้ากับพื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านขล้อ ทำให้เขตองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านขล้อครอบคลุมพื้นที่ตำบลบางเพลิง ตำบลตาลเอน และตำบลบ้านขล้อทั้งหมด
องค์การบริหารส่วนตำบลโพธิ์สามต้น

โพธิ์สามต้น เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นประเภทองค์การบริหารส่วนตำบลที่ครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของตำบลขยายและตำบลโพธิ์สามต้น อำเภอบางปะหัน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เป็นที่ตั้งของวัดม่วง ซึ่งกรมศิลปากรได้ประกาศขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานปี พ.ศ. 2541
ที่ตั้งและอาณาเขต.
องค์การบริหารส่วนตำบลโพธิ์สามต้น มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ประวัติ.
เดิมพื้นที่มีฐานะเป็นสภาตำบลโพธิ์สามต้นใน พ.ศ. 2516 ก่อนที่ พ.ศ. 2538 สภาตำบลโพธิ์สามต้นมี 8 หมู่บ้าน พื้นที่ 12.25 ตารางกิโลเมตร ประชากร 3,095 คน และ 719 ครัวเรือน กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้สภาตำบลโพธิ์สามต้นอยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลได้ สภาตำบลโพธิ์สามต้น จึงได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลโพธิ์สามต้นปี พ.ศ. 2539 
ต่อมาในปี พ.ศ. 2547 กระทรวงมหาดไทยได้พิจารณาให้องค์การบริหารส่วนตำบลขยายที่มีประชากรเพียง 1,920 คน และมี 468 ครัวเรือน ต้องควบรวมพื้นที่เข้ากับองค์การบริหารส่วนตำบลโพธิ์สามต้นในวันที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2548 เนื่องจากมีประชากรและรายได้ไม่เพียงพอต่อการเป็นองค์การบริหารส่วนตำบล โดยการควบรวมนี้ทำให้องค์การบริหารส่วนตำบล มีพื้นที่ครอบคลุมตำบลโพธิ์สามต้นและตำบลขยายทั้งหมด
องค์การบริหารส่วนตำบลทับน้ำ

องค์การบริหารส่วนตำบลทับน้ำ เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่ครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของตำบลทับน้ำและตำบลบ้านม้า อำเภอบางปะหัน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เดิมได้รับการจัดตั้งเป็นสภาตำบลทับน้ำใน พ.ศ. 2516 ต่อมาได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลทับน้ำเมื่อวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2539
ต่อมาในวันที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2547 กระทรวงมหาดไทยให้ยุบสภาตำบลบ้านม้า รวมเข้ากับพื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลทับน้ำ ทำให้เขตองค์การบริหารส่วนตำบลทับน้ำครอบคลุมพื้นที่ตำบลทับน้ำและตำบลบ้านม้าทั้งหมด
เทศบาลตำบลบางปะหัน

บางปะหัน เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นประเภทเทศบาลตำบลซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลบางปะหัน ตำบลบางนางร้า และพื้นที่ทั้งหมดของตำบลขวัญเมือง ในอำเภอบางปะหัน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เป็นพื้นที่ศูนย์กลางการปกครอง เศรษฐกิจ และการคมนาคมของอำเภอ
ที่ตั้งและอาณาเขต.
เทศบาลตำบลบางปะหัน มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
ประวัติ.
ปี พ.ศ. 2498 นายสุทัศน์ สิริสวย ผู้ว่าราชการจังหวัดพระนครศรีอยุธยา ร่วมกับกำนันตำบลบางปะหัน ผู้ใหญ่บ้าน ผู้นำชุมชน ประกาศให้พื้นที่หมู่ 5 ตำบลขวัญเมือง, หมู่ 1 ตำบลบางนางร้า,หมู่ 6 ตำบลบางปะหัน รวม 3 หมู่บ้าน เป็นที่ตั้งสถานีตำรวจ ไปรษณีย์โทรเลข ศูนย์ราชการ เป็นที่ประชุมชน ให้ตั้งเป็น สุขาภิบาลบางปะหัน
ปี พ.ศ. 2507 พ.ต.อ.เนื่อง รายะนาค ผู้ว่าราชการจังหวัดพระนครศรีอยุธยา พิจารณาพื้นที่สุขาภิบาลบางปะหัน มีพื้นที่ใกล้เคียงเป็นชุมชนริมแม่น้ำลพบุรี ซึ่งมีประชากรหนาแน่น จึงขยายเขตสุขาภิบาลเพื่อความเหมาะสมในการบริหารกิจการและการทะนุบำรุงท้องถิ่น และได้รับการจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลใน พ.ศ. 2542 
ปี พ.ศ. 2546 กระทรวงมหาดไทยได้พิจารณาให้องค์การบริหารส่วนตำบลขวัญเมืองที่มีประชากรเพียง 998 คน และมี 369 ครัวเรือน ต้องควบรวมพื้นที่เข้ากับเทศบาลตำบลบางปะหันในปี พ.ศ. 2547 เนื่องจากมีประชากรและรายได้ไม่เพียงพอต่อการเป็นองค์การบริหารส่วนตำบล โดยการควบรวมนี้ทำให้องค์การบริหารส่วนตำบลมีพื้นที่ครอบคลุมเขตตำบลขวัญเมืองทั้งหมด
องค์การบริหารส่วนตำบลบางปะหัน

บางปะหัน เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นประเภทองค์การบริหารส่วนตำบลที่ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบางปะหัน (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลบางปะหัน) ในอำเภอบางปะหัน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เป็นที่ตั้งของวัดวัดวรนายกรังสรรค์เจติยบรรพตาราม ซึ่งเป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ
ที่ตั้งและอาณาเขต.
องค์การบริหารส่วนตำบลบางปะหัน มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ประวัติ.
เดิมพื้นที่มีฐานะเป็นสภาตำบลบางปะหันใน พ.ศ. 2516 ก่อนที่ พ.ศ. 2538 สภาตำบลบางปะหันมี 6 หมู่บ้าน โดยหมู่ที่ 1–4 มีพื้นที่ทั้งหมด และหมู่ที่ 5–6 มีพื้นที่บางส่วน พื้นที่ 8.84 ตารางกิโลเมตร ประชากร 3,264 คน และ 827 ครัวเรือน กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้สภาตำบลบางปะหันอยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลได้ 
สภาตำบลบางปะหัน จึงได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลบางปะหันในปี พ.ศ. 2539 ปัจจุบันในองค์การบริหารส่วนตำบลบางปะหันเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลขนาดเล็ก และมีประชากร 2,223 คน
องค์การบริหารส่วนตำบลตานิม

องค์การบริหารส่วนตำบลตานิม เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่ครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของหมู่ 2–5 ตำบลบางนางร้า (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลบางปะหัน) และพื้นที่ทั้งหมดของตำบลตานิม ในอำเภอบางปะหัน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ซึ่งมีฐานะเป็นสภาตำบลตานิม ในปี พ.ศ. 2516 ต่อมาได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลตานิมเมื่อวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2539
ต่อมาในวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2547 กระทรวงมหาดไทยให้ยุบสภาตำบลบางนางร้า รวมเข้ากับพื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลตานิม ทำให้เขตองค์การบริหารส่วนตำบลตานิมครอบคลุมพื้นที่ตำบลบางนางร้า (ส่วนนอกเขตเทศบาลตำบลบางปะหัน) และตำบลตานิมทั้งหมด
องค์การบริหารส่วนตำบลเสาธง (จังหวัดพระนครศรีอยุธยา)

องค์การบริหารส่วนตำบลเสาธง เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่ครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของตำบลเสาธงและตำบลทางกลาง อำเภอบางปะหัน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เดิมได้รับการจัดตั้งเป็นสภาตำบลเสาธงใน พ.ศ. 2516 ต่อมาได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลเสาธงเมื่อวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2539
ต่อมาในวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2547 กระทรวงมหาดไทยให้ยุบสภาตำบลทางกลาง รวมเข้ากับพื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลเสาธง ทำให้เขตองค์การบริหารส่วนตำบลเสาธงครอบคลุมพื้นที่ตำบลเสาธงและตำบลทางกลางทั้งหมด
ความเป็นไทย

ความเป็นไทย เป็นแนวคิดที่เกี่ยวข้องกับการแสดงเอกลักษณ์ที่บ่งบอกว่าเป็นคนไทย หรืออีกความหมายหนึ่งคือ การแสดงให้เห็นสิ่งใด ๆ ที่เกี่ยวข้องกับวัฒนธรรมไทย
ประวัติ.
แนวคิดเรื่องความเป็นไทยถูกกำหนดอย่างเป็นแบบแผนในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว มีการเปลี่ยนมุมมองความเป็นไทย กำหนดแนวทางความเป็นไทยให้สอดคล้องกับการเปลี่ยนแปลงทางการเมือง ในสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวเริ่มมีการใช้แนวคิดชาตินิยมเพื่อการสร้างอุดมการณ์ร่วมให้เกิดในสังคมไทย สาระของแนวคิดคือ ปลูกฝังการรักชาติ ความจงรักภักดีต่อศาสนาและพระมหากษัตริย์ เป็นแนวคิดแบบชาตินิยมแบบอนุรักษ์ศิลปวัฒนธรรมโบราณ มีเจตนาแสดงความเป็นไทยให้เห็นถึงศิลปวัฒนธรรมอันดีของไทยที่มีแต่อดีตและแสดงให้เห็นว่าชาติไทยไม่ใช่ชาติใหม่หรือชาติที่ป่าเถื่อน ดังปรากฏในรูปแบบศิลปกรรมและสถาปัตยกรรมตามแบบแผนประเพณีนิยม และทรงสร้างสัญลักษณ์ต่าง ๆ เช่น ธงไตรรงค์
ในยุคของรัฐบาลคณะราษฎรมีการสืบทอดสาระสำคัญของสำนักความคิดไทย มุ่งหล่อหลอมความเป็นไทย ความรักชาติไทย และความพยายามพึ่งตนเอง ไม่ยอมให้อยู่ในความครอบงำของต่างชาติ แต่ทางด้านศิลปกรรมได้ประยุกต์ นิยมลดทอนรายละเอียดและความซับซ้อนขององค์ประกอบตามอย่างไทย
ในช่วงหลัง พ.ศ. 2475 ถึงสงครามโลกครั้งที่สอง แนวคิดเรื่องความเป็นไทยเปลี่ยนศูนย์กลางจากสถาบันกษัตริย์ หันมาให้ความสำคัญกับพลเมือง โดยการสร้างวาทะกรรมความเป็นคนไทยที่เน้นอุปนิสัย คือ เป็นคนที่มีศิลปะไทย รักอิสรภาพ มีนิสัยใจคอที่รักความก้าวหน้า มุมานะอุตสาหะขยันหมั่นเพียร มีความสามัคคี แต่ไม่ขัดแย้งกับฐานคติเรื่องการจงรักภักดีต่อกษัตริย์และนับถือศาสนาพุทธ เมื่อเข้าสู่สงครามเย็น ความหมายของความเป็นไทย กลับมารวมศูนย์ทางความคิดที่การมีความจงรักภักดีต่อสถาบันกษัตริย์ เน้นย้ำว่าคนไทยต้องรู้ที่ต่ำที่สูง ไม่เบียดเบียนกัน รักการปกครองแบบไทย พูดภาษาไทย รู้วรรณคดีไทยและศิลปะไทย มีขนบธรรมเนียมและประเพณีแบบไทย
พ.ศ. 2558 รัฐบาลนำแนวคิด "2015 Discover Thainess" (ปีท่องเที่ยววิถีไทย) มาเป็นจุดเด่นการตลาดของการท่องเที่ยวประเทศไทย
ลักษณะ.
ความเป็นไทย แบ่งได้เป็น 2 ลักษณะคือ ความเป็นไทยที่เป็นรูปธรรมหรือความเป็นไทยเชิงประจักษ์และความเป็นไทยที่มีลักษณะเป็นนามธรรมหรือความเป็นไทยทางใจ ความเป็นไทยทางวัตถุ ได้แก่ เสื้อผ้าเครื่องแต่งกาย เช่น ผ้าถุง ผ้าซิ่น โจงกระเบน สถาปัตยกรรม เช่น เรือนไทย เครื่องมือ เครื่องใช้ เช่น ไถ คราด กระบุง ของเล่น เช่น ตระกร้อ สะบ้า งานศิลปะต่าง ๆ เช่น เครื่องดนตรีไทย เพลงไทย เป็นต้น รวมถึงลักษณะทางพฤติกรรมทางกายและการพูด เช่น ความสุภาพอ่อนน้อม อ่อนน้อมถ่อมตน รักความสงบ ประนีประนอม เป็นมิตร ยิ้มแย้มแจ่มใส ส่วนความเป็นไทยทางใจ เช่น เรื่องค่านิยมที่ทำให้คนไทยไม่เคร่งครัด ความเชื่อต่าง ๆ
ความเป็นไทยที่เป็นที่รู้จักในต่างประเทศ เช่น อาหารไทย การนวดไทย ผ้าไทย และมวยไทย เป็นต้น
เอกลักษณ์ความเป็นไทยยังแบ่งออกได้เป็นแต่ละภาค ความเป็นไทยของภาคอีสาน เช่น การทอผ้า หมอลำ อาหารอีสาน ความเป็นไทยของภาคเหนือ เช่น เครื่องเงิน เครื่องเขิน ร่มบ่อสร้าง เสื้อม่อฮ่อม อาหารภาคเหนือ ความเป็นไทยของภาคใต้ เช่น ผ้าบาติก สวนยาง อาหารท้องถิ่นภาคใต้
ตำบลหนองคล้า

ตำบลหนองคล้า เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอไทรงาม จังหวัดกำแพงเพชร แบ่งการปกครองออกเป็น 8 หมู่บ้าน ตำบลหนองคล้ามีองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 1 แห่ง คือ องค์การบริหารส่วนตำบลหนองคล้า และมีพื้นที่ประมาณ 85.25 กิโลเมตร
ประวัติ.
เดิมตำบลหนองคล้ามีอาณาเขตกว้างขวางอย่างมากและสภาพพื้นที่เป็นป่าไม้เกือบทั้งหมด โดยอยู่ในเขตของอำเภอพรานกระต่าย จังหวัดกำแพงเพชร ต่อมาในปี พ.ศ. 2484 ได้มีการโอนพื้นที่ตำบลหนองคล้ามาขึ้นกับอำเภอเมืองกำแพงเพชร เนื่องจากระยะทางที่ว่าการอำเภอเมืองกำแพงเพชรสะดวกต่อการติดต่อราชการ ในวันที่ 3 มิถุนายน พ.ศ. 2512 ได้มีการจัดตั้งตำบลไทรงามขึ้น โดยการแยกหมู่ที่ 7, 9, 10–13 ต่อมาในวันที่ 2 ตุลาคม 2522 จัดตั้งตำบลหนองทอง โดยแยกออกจากหมู่ที่ 4–9, 11, 13, 19, 20 และ 23 และในวันที่ 21 กรกฎาคม 2524 จัดตั้งตำบลมหาชัย โดยแยกออกจากหมู่ที่ 4–10 และ 14
หมู่บ้านและประชากร.
พื้นที่ตำบลหนองคล้ามีประชากรทั้งหมด 5,181 คน โดยแบ่งเป็นประชากรชายทั้งหมด 2,618 คน และประชากรหญิงทั้งหมด 2,563 คน มีการแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 8 หมู่บ้าน ดังนี้
อำเภอเมืองยาง (จังหวัดเชียงตุง)

อำเภอเมืองยาง (ไทเขิน: ; ;) เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดเชียงตุง รัฐฉาน ประเทศพม่า พื้นที่ส่วนใหญ่ของอำเภอเมืองยางอยู่ภายใต้การควบคุมเบ็ดเสร็จของกองกำลังชนกลุ่มน้อย โดยส่วนใหญ่อยู่ภายใต้การควบคุมของกองทัพรวมแห่งรัฐว้า (UWSM) ซึ่งได้รับการจัดตั้งให้เป็นเขตการปกครองพิเศษที่ 2 และมีพื้นอีกส่วนหนึ่งอยู่ภายใต้การการควบคุมของกองทัพสัมพันธมิตรชาติประชาธิปไตย (NDAA) ซึ่งได้รับการจัดตั้งให้เป็นเขตการปกครองพิเศษที่ 4 
ประวัติ.
ไม่ปรากฏหลักฐานที่ชัดเจนว่าเมืองยางได้รับการก่อตั้งขึ้นเมื่อใด เรื่องราวของเมืองยางนั้นปรากฏขึ้นเป็นครั้งแรกในราวพุทธศตวรรษ 20 โดยมีสถานะเป็นเมืองบริวารภายใต้ปริมณฑลแห่งอำนาจของเมืองเชียงตุง จากนั้น หลังจากที่เมืองเชียงตุงได้เข้าไปอยู่ภายใต้การปกครองของอังกฤษ และได้มีการจัดแบ่งพื้นที่การปกครองตามแนวคิดตะวันตก พื้นที่ปกครองของเมืองยางก็ได้รับการจัดตั้งให้เป็นหน่วยการปกครองย่อยภายใต้การปกครองของเมืองเชียงตุงอีกทอดหนึ่ง ซึ่งเป็นลักษณะที่ได้รับการสืบทอดมาจนถึงปัจจุบัน
ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ประเทศไทยได้ส่งกำลังทหารเข้ายึดครองดินแดนบางส่วนของประเทศเมียนมา รวมถึงพื้นที่ของอำเภอเมืองยาง ได้มีการจัดตั้งดินแดนสหรัฐไทยเดิมขึ้น และมีการประกาศให้อำเภอเมืองยางมีสถานะเป็นอำเภอหนึ่งของดินแดนสหรัฐไทยเดิม ขึ้นตรงกับข้าหลวงทหารที่เมืองเชียงตุง เมื่อวันที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2486
อำเภอเมืองยางได้รับการจัดตั้งเป็นเขตปกครองระดับอำเภอตามคำสั่งของกระทรวงมหาดไทยและศาสนา เลขที่ 105/4/ส่วนย่อย (1)  ลงวันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2515
ที่ตั้งและลักษณะทางภูมิศาสตร์.
อำเภอเมืองยางตั้งอยู่ในบริเวณพื้นที่เหนือสุดของรัฐฉานภาคตะวันออก มีพิกัดที่ตั้งโดยประมาณที่เส้นละติจูดที่ 22 องศา 10 ลิปดาเหนือ และเส้นลองจิจูดที่ 99 ถึง 100 องศาตะวันออก รูปร่างโดยรวมของพื้นที่คล้ายสี่เหลี่ยมผืนผ้า มีเนื้อที่ทั้งสิ้นประมาณ 2,719 ตารางกิโลเมตร พรมแดนด้านทิศเหนือติดต่อกับนครผูเอ่อร์ มณฑลยูนนาน ประเทศจีน ด้านทิศตะวันออกติดต่อกับจังหวัดปกครองตนเองสิงสองปันนา มณฑลยูนนาน ประเทศจีน ทิศใต้ติดต่อกับอำเภอเมืองขากและอำเภอเมืองลา จังหวัดเชียงตุง และทิศตะวันตกติดต่อกับอำเภอหมากหมัง เขตปกครองตนเองว้า (Wa Self-Administered Division, Wa SAD) ในรัฐฉานเหนือ ลักษณะพื้นที่ส่วนใหญ่เป็นภูเขา สลับกับแอ่งที่ราบขนาดเล็ก มีลำน้ำสำคัญ 3 สาย คือ 1) ลำน้ำยาง 2) ลำน้ำหลวย และ 3) ลำน้ำว้า
เขตการปกครอง.
พื้นที่อำเภอเมืองยางอยู่ภายใต้การเคลื่อนไหวของกองกำลังชนกลุ่มน้อยมาช้านาน จนกระทั่งในราวพุทธทศวรรษ 2530 ได้มีการทำข้อตกลงสงบศึกระหว่างกองกำลังเหล่านี้กับรัฐบาลพม่าในขณะนั้น นำไปสู่การจัดตั้งเขตปกครองพิเศษภายใต้การควบคุมของกองกำลังชนกลุ่มน้อยในเวลาต่อมา ซึ่งทำให้เขตการปกครองในพื้นที่อำเภอเมืองยางถูกจัดแบ่ง ดังนี้
รัฐธรรมนูญฮังการี

กฎหมายพื้นฐานของฮังการี (ฮังการี: Magyarország alaptörvénye) เป็นรัฐธรรมนูญของประเทศของประเทศฮังการี ณ ปัจจุบัน ได้รับการรับรองโดยรัฐสภาเมื่อวันที่ 18 เมษายน ค.ศ. 2011 ซึ่งประกาศโดยประธานาธิบดี (Áder János) ในอีกหนึ่งสัปดาห์ต่อมา มีผลบังคับใช้ในวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 2012 เป็นรัฐธรรมนูญฉบับแรกของฮังการีที่รับรองในระบอบประชาธิปไตย หลังการเลือกตั้งโดยเสรี เอกสารดังกล่าวสืบทอดต่อจากรัฐธรรมนูญ ค.ศ. 1949 ซึ่งเดิมนำมาใช้ในการสถาปนาสาธารณรัฐประชาชนฮังการีเมื่อวันที่ 20 สิงหาคม ค.ศ. 1949 และแก้ไขเพิ่มเติมอย่างมาก เมื่อวันที่ 23 ตุลาคม ค.ศ. 1989 (หลังการล่มสลายของสหภาพโซเวียต) รัฐธรรมนูญ ค.ศ. 1949 เป็นรัฐธรรมนูญฉบับแรกของฮังการีที่เป็นลายลักษณ์อักษรถาวรและจนกระทั่งถูกแทนที่ มีเพียงประเทศฮังการีประเทศเดียวเท่านั้นในประเทศในกลุ่มยุโรปตะวันออกที่ไม่มีรัฐธรรมนูญใหม่ทั้งหมดหลังจากสิ้นสุดลัทธิคอมมิวนิสต์
เนื้อหา.
กฎหมายพื้นฐานของฮังการีประกอบด้วยบทหลัก 6 บท
ภายในนี้ “รัฐ (Állam)” มี 14 บทย่อย และ “คำสั่งทางกฎหมายพิเศษ (Különleges jogrend)” มี 8 บทย่อย จำนวนบทความและหมายเลขของแต่ละบทแสดงไว้ในตารางด้านล่าง และบทหลัก "รัฐ" มีทั้งหมด 47 บทความ บทหลักของ "คำสั่งทางกฎหมายพิเศษ" ประกอบด้วยบทความทั้งหมด 8 บทความ
อักษรฏากรี

อักษรฏากรี (टाकरी, Tākri) เป็นอักษรสระประกอบชนิดหนึ่งในตระกูลอักษรพราหมีซึ่งเคยใช้เขียนหลายภาษาทางแถบเทือกเขาหิมาลัยตะวันตก เช่น ภาษาโฑครี มีการเขียนจากซ้ายไปขวา
วัดช้างรอบ (จังหวัดกำแพงเพชร)

วัดช้างรอบ เป็นโบราณสถานร้างขนาดใหญ่ ตั้งอยู่บนเนินเขาลูกรังภายในอุทยานประวัติศาสตร์กำแพงเพชรเขตนอกกำแพงเมืองหรือเขตอรัญญิก ตำบลหนองปลิง อำเภอเมืองกำแพงเพชร จังหวัดกำแพงเพชร คาดว่าสร้างขึ้นในช่วงประมาณพุทธศตวรรษที่ 21
สิ่งก่อสร้างสำคัญ คือ เจดีย์ประธานทรงระฆังขนาดใหญ่ มีรูปแบบเจดีย์ช้างล้อมในศิลปะสุโขทัย เจดีย์ประธานประกอบด้วยฐานประทักษิณสี่เหลี่ยมขนาดใหญ่ ฐานเจดีย์กว้าง 31 เมตร มีบันไดอยู่ที่กลางด้านทั้งสี่ เพื่อใช้ขึ้นไปถึงลานด้านบนหรือลานประทักษิณ บริเวณผนังฐานสี่เหลี่ยมของเจดีย์ประธานประดับประติมากรรมรูปช้างปูนปั้นจำนวน 68 เชือก ปรากฏเฉพาะส่วนหัวและสองขาหน้าโผล่พ้นจากฐานประทักษิณ ชานบันไดแต่ละด้านประดับสิงห์และทวารบาลปูนปั้นแต่ชำรุดเสียหายไปจนเกือบหมด ด้านข้างของลานก่อเป็นกำแพงเตี้ย ๆ ด้วยอิฐ เชื่อมต่อระหว่างซุ้มประตูแต่ละทิศ ตรงมุมมีฐานเจดีย์เล็ก ๆ ส่วนยอดหักสันนิษฐานว่าเป็นเจดีย์ทรงกลีบมะเฟือง
ด้านหน้าเจดีย์ประธานมีฐานวิหารรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า มีมุขทั้งด้านหน้าและด้านหลัง ภายในวิหารยังปรากฏแนวแท่นอาสนสงฆ์และฐานประดิษฐานพระประธาน องค์พระประธานชำรุดหักพัง เสารับเครื่องบนและหลังคาเป็นเสาศิลาแลงสี่เหลี่ยม อุโบสถอยู่เยื้องวิหารไปทางเหนือเหลือเฉพาะฐานขนาดเล็ก มีใบเสมาปักโดยรอบอุโบสถ
อักษรขุทาพาที

อักษรขุทาพาที (खुदाबादी, Khudabadi) หรือ อักษรขุทาวาที (Khudawadi) เป็นอักษรในตระกูลอักษรพราหมี ใช้เขียนภาษาสินธ์ ประกอบไปด้วย พยัญชนะ 37 ตัว สระ 10 ตัว และเครื่องหมายเสริมสัทอักษร 9 ตัว
วัดราษฎร์บำรุง (อำเภอบางปลาม้า)

วัดราษฎร์บำรุง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลไผ่กองดิน อำเภอบางปลาม้า จังหวัดสุพรรณบุรี ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 24 ไร่ 1 งาน 28 ตารางวา มีที่ธรณีสงฆ์ จำนวน 5 แปลง เนื้อที่ 127 ไร่ 3 งาน 46 ตารางวา
วัดราษฎร์บำรุงตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2459 เดิมเรียกว่า วัดบ่อหัวกรวด มีนายยอดกับนางดา จันทร์ตรี และนายนามกับนางอ่อน จันทร์ตรี บริจาคที่ดินเพื่อสร้างวัด ภายหลังเปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดราษฎร์บำรุง" วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2471 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 80 เมตร ยาว 120 เมตร
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 7 เมตร ยาว 22 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2472 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาการเปรียญ กว้าง 50 เมตร ยาว 100 เมตร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาอเนกประสงค์ กว้าง 11 เมตร ยาว 20.50 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2424 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก หอสวดมนต์ กว้าง 6 เมตร ยาว 34 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2523 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กทรงไทย 2 ชั้น และกุฏิสงฆ์ จำนวน 13 หลัง เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้
อักษรมหาชนี

อักษรมหาชนี (Mahājanī,) เป็นอักษรในตระกูลอักษรพราหมีชนิดหนึ่งที่เคยใช้กันในอินเดียตอนเหนือ โดยใช้เขียนในเชิงพาณิชย์และบันทึกในภาษามาร์วารี ฮินดี และปัญจาบ
ภาพรวม.
อักษรมหาชนีเคยใช้กันในหมู่พ่อค้าในภาคการเงินและการจัดจำหน่ายในทางตะวันตกเฉียงใต้ของรัฐราชสถาน
เป็นระบบตัวอักษรที่เน้นให้สามารถเขียนได้อย่างรวดเร็วเพื่อนำไปใช้ในเชิงพาณิชย์ได้ ครั้งหนึ่งเคยใช้กันอย่างแพร่หลาย แต่ในปัจจุบันการใช้ได้ลดลงมากแต่ก็ยังไม่ได้หายไปจนหมด
ยูนิโคด.
ได้มีการเพิ่มอักษรนี้เข้าไปในช่วง U+11150 – U+1117F ในยูนิโคด เวอร์ชัน 7.0 ในปี 2014
วัดกลาง (จังหวัดสุพรรณบุรี)

วัดกลาง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลโคกคราม อำเภอบางปลาม้า จังหวัดสุพรรณบุรี ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 11 ไร่ 23 ตารางวา 
วัดกลาง หรือ วัดกลางบางปลาม้า เป็นวัดเก่าแก่ที่เชื่อกันว่าเป็นวัดที่มีความรุ่งเรืองวัดหนึ่งในสมัยกรุงศรีอยุธยา ได้เปลี่ยนชื่อเป็น วัดสวนป่าปฏิบัติธรรม (วัดกลาง) เมื่อราวปี พ.ศ. 2441 ต่อมาหลังจากที่มีถนนสาย 340 (สุพรรณบุรี-บางบัวทอง-ลาดหลุมแก้ว) ตัดผ่านด้านหลังวัด ทำให้พื้นที่บริเวณที่เป็นสวนป่าอยู่คนละฟากถนนกับอุโบสถและศาลาการเปรียญ สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2430 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 4 ธันวาคม พ.ศ. 2558
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถหลังเก่า กว้าง 8.50 เมตร ยาว 15 เมตร อุโบสถหลังใหม่กว้าง 10 เมตร ยาว 20 เมตร ศาลาการเปรียญ กว้าง 23 เมตร ยาว 40 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2510 หอสวดมนต์ กว้าง 10 เมตร ยาว 15 เมตร กุฏิสงฆ์ จำนวน 6 หล้ง วิหาร กว้าง 7 เมตร ยาว 13 เมตร และศาลาอเนกประสงค์ กว้าง 13 เมตร ยาว 28 เมตร ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระพุทธรูปสลักด้วยหินทรายแดงและหินครกเขียว และเจดีย์บรรจุพระบรมธาตุ บริเวณห้องโถงในเจดีย์วาดภาพพุทธประวัติ ส่วนระเบียงรอบโถงภายในองค์เจดีย์วาดฉากนรกและเขียนกำกับว่าการลงทัณฑ์แต่ละอย่างเกิดจากพฤติกรรมอะไร
กวอดอวอ (เทศมณฑลลิปนอ)

กวอดอวอ  เป้นหมู่บ้านในเทศบาลลิปนอ เทศมณฑลลิปนอ จังหวัดกูยาวือ-ปอมอแช ประเทศโปแลนด์ หมู่บ้านนี้อยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของลิปนอประมาณ และทางตะวันออกเฉียงใต้ของทอรูน
กวอดอวอ (จังหวัดมาซอฟแช)

กวอดอวอ  เป็นหมู่บ้านในเทศบาล Pułtusk เทศมณฑล Pułtusk จังหวัดมาซอฟแช ประเทศโปแลนด์ โดยตั้งอยู่ทางเหนือของ Pułtusk ประมาณ และทางเหนือของวอร์ซอ
กวอดอวอ (เทศมณฑลสวุปสก์)

กวอดอวอ  เป็นหมู่บ้านในเทศบาลดัมนิตซา เทศมณฑลสวุปสก์ จังหวัดปอมอแช ประเทศโแลนด์ หมู่บ้านนี้ตั้งอยู่ทางเหนือของดัมนิตซาประมาณ ทางตะวันออกเฉียงเหนือของสวุปสก์ และทางตะวันตกของกดัญสก์ เมืองหลักของจังหวัด
อักษรไภกษุกี

อักษรไภกษุกี (ไภกษุกี:) เป็นอักษรชนิดหนึ่งในตระกูลอักษรพราหมี ใช้ในช่วงประมาณศตวรรษที่ 11 ถึง 12 เพื่อเขียนภาษาสันสกฤต มีลักษณะเด่นคือเป็นหัวลูกศร เคยใช้กันในทิเบตอย่างน้อยประมาณ 3 ศตวรรษ จารึกที่ใช้อักษรชนิดนี้ส่วนใหญ่พบได้ในในรัฐพิหารและรัฐเบงกอลตะวันตกของอินเดีย และในบางภูมิภาคของบังกลาเทศ
ยูนิโคด.
ตัวอักษรไภกษุได้รับการเพิ่มลงในยูนิโคดเวอร์ชัน 9.0 ในเดือนมิถุนายน 2016
ไดเซ็ง (จังหวัดทตโตริ)

ไดเซ็ง  เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในอำเภอไซฮากุ จังหวัดทตโตริ ประเทศญี่ปุ่น จากข้อมูลเมื่อวันที่ 1 มิถุนายน 2016 ไดเซ็งมีประชากรประมาณ 16,357 คน ความหนาแน่นประชากร 86.2 คนต่อตารางกิโลเมตร มีพื้นที่ทั้งหมด เมืองนี้เป็นที่รู้จักจากเขาไดเซ็ง ซึ่งเป็นภูเขาที่สุดที่สุดในภูมิภาคชูโงกุ เขาไดเซ็งเคยเป็นศูนย์กลางการปฏิบัติธรรมของศาสนาชินโตและศาสนาพุทธมาแต่ก่อน และที่เมืองไดเซ็งนี้ยังมีแหล่งทรัพย์สินทางวัฒนธรรมของญี่ปุ่นที่ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นจำนวนมาก
ภูมิศาสตร์.
ไดเซ็งตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของอำเภอไซฮากุ อาณาเขตทางทิศเหนือของเมืองมีชายฝั่งทะเลญี่ปุ่นเป็นแนวยาว ส่วนพื้นที่บนดินมีอาณาเขตครอบคลุมไปจนถึงเขาไดเซ็ง มีแม่น้ำอามิดะไหลไปทางทิศเหนือสู่ทะเลญี่ปุ่น และก่อตัวเป็นสามเหลี่ยมตะกอนน้ำพาในเขตเมืองไดเซ็ง
ประวัติศาสตร์.
เมืองไดเซ็งก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 28 มีนาคม 2005 จากการควบรวมของเมืองนากายามะ  และเมืองนาวะ  ในอำเภอไซฮากุ
เมืองพี่น้อง.
เมืองไดเซ็งเป็นเมืองพี่น้องกับนครเทอแมคิวลา (Temecula) รัฐแคลิฟอร์เนีย
ไดเซ็ง

ไดเซ็ง อาจหมายถึง
<table id="
disambigbox" class="metadata plainlinks dmbox 
dmbox-disambig" style="">
<tr>
<td class="mbox-image" style="padding: 2px 0 2px 0.4em;">
 </td>
<td class="mbox-text" style="padding: 0.25em 0.4em; font-style: italic; "> หน้านี้รวมบทความที่มีชื่อเหมือนหรือใกล้เคียงกัน
 </td>
</tr>
</table>#เปลี่ยนทาง
อักษรปรัจลิต

อักษรปรัจลิตเนปาล (𑐥𑑂𑐬𑐔𑐮𑐶𑐟 𑐣𑐾𑐥𑐵𑐮‎) เป็นเป็นอักษรสระประกอบชนิดหนึ่งในตระกูลอักษรพราหมี พัฒนามาจากอักษรเนปาล ใช้เพื่อเขียนภาษาเนวาร์ สันสกฤต และบาลี อักษรนี้ยังคงใช้อยู่ในสิ่งพิมพ์ต่าง ๆ รวมถึง "Sikkim Herald" กระดานข่าวของรัฐบาลสิกขิม (ฉบับภาษาเนวาร์) 
ยูนิโคด.
อักษรปรัจลิตได้ถูกเพิ่มลงในยูนิโคด เวอร์ชัน 9.0 ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2016
บล็อกยูนิโคดสำหรับอักษรปรัจลิตอยู่ในช่วง คือ U+11400 – U+1147F ใช้ชื่อว่า Newa
อักษรคุญชลาโคณฑี

อักษรคุญชลาโคณฑี (𑵶𑶍𑶕𑶀𑵵𑶊 𑵶𑶓𑶕𑶂𑶋 𑵵𑶋𑶅𑶋, Gunjala Gondī Lipi) คืออักษรที่ใช้เขียนภาษาโคณฑีซึ่งค้นพบที่หมู่บ้านคุญชลาในรัฐเตลังคานาทางตอนใต้ของอินเดีย มีลักษณะคล้ายคลึงกับอักษรโมฑี
ภาษาโคณฑีเป็นภาษาในตระกูลภาษาดราวิเดียน ที่มีประชากรพูดราว 2 ล้านคน ซึ่งโดยทั่วไปมักจะเขียนด้วยอักษรเทวนาครีหรืออักษรเตลูกู ส่วนอักษรคุญชลาโคณฑีนั้นเป็นอักษรเก่าไม่ได้ใช้ในปัจจุบันนี้
อักษรนี้ได้รับการค้นพบที่หมู่บ้านคุญชลา  ในปี 2008 และต่อมาจึงได้มีการพัฒนาฟอนต์สำหรับใช้ในคอมพิวเตอร์ขึ้นมาในปี 2014 โดยคนทลิต และศูนย์วิจัยชนพื้นเมืองของมหาวิทยาลัยไฮเดอราบาดในไฮเดอราบาด รัฐเตลังคานาของอินเดีย
ตัวอักษรนี้ได้รับการบรรจุลงในยูนิโคดรุ่น 11.0 ช่วงรหัส U+11D60 – U+11DAF ในเดือนมิถุนายน 2018 มีทั้งหมด 63 ตัว
องค์การบริหารส่วนตำบลลาดน้ำเค็ม

องค์การบริหารส่วนตำบลลาดน้ำเค็ม เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่ครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของตำบลลาดน้ำเค็ม ตำบลโคกช้าง รวมทั้งพื้นที่ทั้งหมดของหมู่ที่ 2 และพื้นที่บางส่วนของหมู่ที่ 1–3, 5–11 ตำบลผักไห่ (เฉพาะนอกเขตเทศบาลเมืองผักไห่) อำเภอผักไห่ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เดิมได้รับการจัดตั้งเป็นสภาตำบลลาดน้ำเค็มใน พ.ศ. 2516 ต่อมาได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลลาดน้ำเค็มเมื่อวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2539
ต่อมาในวันที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2547 กระทรวงมหาดไทยให้ยุบสภาตำบลผักไห่และสภาตำบลโคกช้าง รวมเข้ากับพื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลลาดน้ำเค็ม ทำให้เขตองค์การบริหารส่วนตำบลลาดน้ำเค็มครอบคลุมพื้นที่ตำบลลาดน้ำเค็ม ตำบลโคกช้าง และตำบลผักไห่ (เฉพาะส่วนนอกเขตเทศบาลเมืองผักไห่)
องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านโพ

บ้านโพ เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นประเภทองค์การบริหารส่วนตำบลที่ครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของตำบลบ้านโพและตำบลขนอนหลวง ในอำเภอบางปะอิน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เป็นที่ตั้งของสถานีรถไฟบ้านโพในเส้นทางรถไฟสายชานเมืองและทางรถไฟสายเหนือ
ที่ตั้งและอาณาเขต.
องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านโพ มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ประวัติ.
เดิมพื้นที่มีฐานะเป็นสภาตำบลบ้านโพใน พ.ศ. 2516 ก่อนที่ พ.ศ. 2538 สภาตำบลบ้านโพมี 9 หมู่บ้าน พื้นที่ 7.95 ตารางกิโลเมตร ประชากร 2,767 คน และ 580 ครัวเรือน กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้สภาตำบลบ้านโพอยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลได้ สภาตำบลบ้านโพ จึงได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านโพ ในปี พ.ศ. 2539
ต่อมาในปี พ.ศ. 2546 กระทรวงมหาดไทยได้พิจารณาให้องค์การบริหารส่วนตำบลขนอนหลวงที่มีประชากรเพียง 1,676 คน และมี 413 ครัวเรือน ควบรวมพื้นที่เข้ากับองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านโพในวันที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2547 เนื่องจากมีประชากรและรายได้ไม่เพียงพอต่อการเป็นองค์การบริหารส่วนตำบล โดยการควบรวมนี้ทำให้องค์การบริหารส่วนตำบล มีพื้นที่เพิ่มจากเดิม 7.95 ตารางกิโลเมตร ได้รับพื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลขนอนหลวงมาทั้งหมด 5.60 ตารางกิโลเมตร รวมเป็น 13.56 ตารางกิโลเมตร
โองะ

โองะ เป็นนครในจังหวัดอากิตะ ประเทศญี่ปุ่น เมืองนี้มีประชากรประมาณ 26,930 คน (ณ วันที่ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2562) และมีความหนาแน่นของประชากร 110 คนต่อกม.² มีพื้นที่ทั้งหมดของเมืองคือ 240.80 ตารางกิโลเมตร (92.97 ตารางไมล์) 
ภูมิศาสตร์.
โองะตั้งอยู่บนคาบสมุทรโองะทางตะวันตกเฉียงเหนือของจังหวัดอากิตะ ทางทิศเหนือและใต้ล้อมรอบด้วยทะเลญี่ปุ่น เมืองส่วนใหญ่อยู่ในเขตอุทยานแห่งชาติโองะ 
ประชากร.
ประชากรของโองะสูงสุดในช่วงทศวรรษที่ 1950 และลดลงตั้งแต่นั้นมา 
ภูมิอากาศ.
โองะมีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้นซึ่งภูมิอากาศของโองะแตกต่างจากจังหวัดอื่น ๆ ซึ่งได้รับอิทธิพลกระแสน้ำญี่ปุ่นโดยตรงเนื่องจากมีสภาพเป็นคาบสมุทร ฤดูหนาวและฤดูร้อนมีอากาศอบอุ่นถึงเย็น อุณหภูมิอยู่ที่ -14 ถึง 35 องศาเซลเซียส
ประวัติ.
พื้นที่ของโองะในปัจุบันเคยเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดเดวะซึ่งถูกยึดครองโดยตระกูลซาตาเกะในสมัยเอโดะภายใต้รัฐบาลโชกุนโทกูงาวะ หมู่บ้านฟุนากาวะก่อตั้งขึ้นจากการจัดตั้งระบบเทศบาลสมัยใหม่เมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1889 และกลายเป็นเมืองฟุนากาวามินาโตะเมื่อวันที่ 24 ตุลาคม ค.ศ. 1894 โองะถูกก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 31 มีนาคม ค.ศ. 1954 โดยการรวมเมืองฟุนากาวะมินาโตะกับหมู่บ้านใกล้เคียงสี่แห่ง 
วัฒนธรรม.
โองะมีชื่อในด้านเทศกาลนามาฮาเกะซึ่งเป็นงานประเพณีที่จัดขึ้นในวันตรุษญี่ปุ่น ซึ่งจะเป็นลุ่มผู้ชายที่แต่งตัวใส่หน้ากากและเสื้อฟางในเวลากลางคืนคล้ายเทพเจ้าที่เรียกว่า "นามาฮาเกะ"
พร้อมพงษ์

พร้อมพงษ์ หรือ ซอยสุขุมวิท 39 เป็นชื่อย่านและซอยหนึ่งบนถนนสุขุมวิท ในพื้นที่แขวงคลองตันเหนือ เขตวัฒนา และแขวงคลองตัน เขตคลองเตยกรุงเทพมหานคร โดยย่านพร้อมพงษ์ครอบคลุมถึงช่วงต้นของซอยสุขุมวิท 24 ด้วย
ประวัติ.
แต่เดิมบริเวณนี้เรียกว่า "ทุ่งบางกะปิ" ซึ่งมีพื้นที่กว้างขวางมาก ครอบคลุมตั้งแต่บริเวณถนนสุขุมวิทในปัจจุบันไปถึงย่านบางกะปิในปัจจุบันและไกลไปกว่านั้น จนเมื่อมีการเปิดใช้ถนนสุขุมวิทเมื่อ พ.ศ. 2479 จึงเริ่มเกิดชุมชนเรียงรายไปตามถนนสุขุมวิท ที่ดินบริเวณทุ่งบางกะปิมีราคาถูกกว่าที่ดินฝั่งตะวันตกของกรุงเทพที่เป็นสวนผลไม้ เริ่มแรกมีเจ้านายในพระราชวงศ์ ข้าราชการชั้นสูง และคหบดี เข้ามาจับจองพื้นที่ ชื่อของซอย "พร้อมพงษ์" ก็มาจากพระนามของพระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าพร้อมพงษ์อธิราช ต้นสกุล "สนิทวงศ์" ซึ่งทรงเคยทรงสร้างวังอยู่ในซอยสุขุมวิท 39 
พ.ศ. 2484 โรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย ย้ายมาเปิดการเรียนการสอนในย่านนี้เป็นการชั่วคราว โดยใช้ชื่อว่า "โรงเรียนกรุงเทพสเถียรวิทยาลัย" ปีต่อมามีการตั้งกรมอุตุนิยมวิทยา มีสำนักงานตั้งอยู่บริเวณอุทยานเบญจสิริในปัจจุบัน ภายหลังที่มีการตัดถนนเพชรบุรีจึงมีการสร้างสะพานข้ามคลองแสนแสบเชื่อมต่อไปยังถนนเพชรบุรี ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2523 มีโรงภาพยนตร์วิลล่า (ปัจจุบันคือ วิลล่ามาร์เก็ท)
พ.ศ. 2535 สร้างอุทยานเบญจสิริบริเวณซอยสุขุมวิท 24 จนเมื่อ พ.ศ. 2540 กลุ่มเดอะมอลล์ร่วมกับกลุ่มโสภณพนิชได้สร้างห้างเอ็มโพเรียม เป็นศูนย์การค้าแบรนด์หรูหรา ถัดจากนั้นเมื่อ พ.ศ. 2542 เปิดดำเนินการรถไฟฟ้าบีทีเอส มีสถานีพร้อมพงษ์ของสายสุขุมวิทในย่านนี้ ทำให้ทำเลพร้อมพงษ์ได้รับความสนใจจากบรรดานักลงทุนอสังหาริมทรัพย์ ทั้งคนไทยและชาวต่างชาติ โดยเฉพาะชาวญี่ปุ่นที่เข้ามาอยู่อาศัยในบริเวณนี้ ต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2558 กลุ่มเดอะมอลล์เปิดเอ็มควอเทียร์ และได้เริ่มพัฒนาขึ้นเป็นโครงการดิ เอ็มดิสทริค จนกระทั่งล่าสุดกลุ่มเดอะมอลล์ได้เปิดศูนย์การค้าเอ็มสเฟียร์ ซึ่งสร้างบนพื้นที่เดิมของวอชิงตันสแควร์ เป็นส่วนสุดท้ายของโครงการดังกล่าวเมื่อวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2566
ปัจจุบันย่านพร้อมพงษ์ถือเป็นย่านมีกิจกรรมทางเศรษฐกิจหนาแน่นและมีพื้นที่พาณิชยกรรมที่สำคัญ มีอุทยานเบญจสิริ และห้างสรรพสินค้า มีคอนโดเกิดขึ้นมากเพื่อตอบสนองชาวต่างชาติที่เข้ามาพำนักในประเทศไทย ร้านอาหารญี่ปุ่น ซุปเปอร์มาร์เก็ตหลายแห่ง ภายในซอยสุขุมวิท 39 ยังปรากฏบ้านเดี่ยวซึ่งเป็นบ้านเจ้านายเก่า มีชุมชนชาวญี่ปุ่นอาศัยอยู่ในย่านนี้เป็นจำนวนมากในซอยสุขุมวิท 33/1 จึงทำให้รู้จักย่านนี้ในอีกชื่อว่า "Little Japan"
พระธาตุมะหิงยังก๊ะ

พระธาตุมะหิงยังก๊ะ ตั้งอยู่บนเนินเขาในเขตอำเภอแจ้ห่ม จังหวัดลำปาง อยู่ห่างจากตัวเมืองแจ้ห่มไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือประมาณ 12 กิโลเมตร วัดตั้งอยู่บนเนินสูงที่สามารถมองเห็นพื้นที่โดยรอบได้ชัดเจน ศาสนาสถานสำคัญของวัดคือองค์พระธาตุที่มีตำนานมาจากลังกาทวีป และได้รับการบูรณะในสมัยครูบาเจ้าศรีวิชัย ปัจจุบันเป็นสำนักปฏิบัติธรรมขนาดเล็กบนเนินเขาเงียบสงบ องค์พระธาตุประดิษฐานอยู่บนยอดเนินเขามะหิยังก๊ะ ซึ่งเรียกตามตำนานพื้นเมืองในท้องถิ่น
ประวัติ.
ตามตำนานพระธาตุและตำนานพื้นเมืองระบุว่าองค์พระธาตุสร้างในสมัยล้านนาโบราณเมื่อครั้ง อ.แจ้ห่ม ยังเป็นเวียงวิเชตนครและมีเจ้าผู้ครองนครปกครอง โดยชื่อวัดมาจากตำนานพื้นเมืองที่มีความเกี่ยวข้องกับการฟื้นฟูพุทธศาสนาจากลังกาในสมัยล้านนา เพื่อประดิษฐานพระบรมสารีริกธาตุที่อัญเชิญมาจากลังกา พระมหาเถระที่อัญเชิญมาได้ก่อองค์พระธาตุและเรียกชื่อตามมหิยังคณะสถูปในลังกา เป็นฝ่ายอรัญวาสี ได้รับการบูรณะองค์พระธาตุอีกครั้งในสมัยครูบาเจ้าศรีวิชัย
ศิลปกรรม.
พระธาตุมะหิงยังก๊ะ เป็นโบราณสถานสำคัญ ที่ตั้งอยู่ในบริเวณเขตอรัญวาสีเมืองโบราณวิเชตนคร ตามประวัติครูบาเจ้าศรีวิชัยเคยมานมัสการและทำการบูรณะซ่อมแซม นับว่าเป็นวัดสำคัญคู่บ้านคู่เมืองวิเชตนครมาแต่โบราณ
องค์การบริหารส่วนตำบลคลองน้อย (จังหวัดพระนครศรีอยุธยา)

องค์การบริหารส่วนตำบลคลองน้อย เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่ครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของตำบลคลองน้อยและตำบลสองห้อง อำเภอบ้านแพรก จังหวัดพระนครศรีอยุธยา 
ในวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2501 ตำบลคลองน้อยเป็น 1 ใน 59 ตำบลแรกของประเทศไทยที่ทางราชการได้จัดตั้งองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นรูปแบบองค์การบริหารส่วนตำบลขึ้นในท้องที่ และในวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2516 ทางราชการได้ลดฐานะองค์การบริหารส่วนตำบลคลองน้อยเป็นสภาตำบลคลองน้อย ตามความเหมาะสมของพื้นที่ตำบล ก่อนที่จะจัดตั้งสภาตำบลคลองน้อยเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลคลองน้อยอีกครั้งในวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2539
ต่อมาในวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2547 กระทรวงมหาดไทยให้ยุบสภาตำบลสองห้อง รวมเข้ากับพื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลคลองน้อย ทำให้เขตองค์การบริหารส่วนตำบลคลองน้อยครอบคลุมพื้นที่ตำบลคลองน้อยและตำบลสองห้องทั้งหมด
ยมทูตกับภูตสาว

ยมทูตกับภูตสาว  เป็นละครโทรทัศน์ไทยแนวสุขนาฏกรรมจินตนิยม จินตนิมิต นำแสดงโดยวชิรวิชญ์ ไพศาลกุลวงศ์, กมลเนตร เรืองศรี ร่วมด้วยกาจบัณฑิต ใจดี, กวี ตันจรารักษ์ และฐิตินันท์ คลังเพชร ออกอากาศทางช่อง 3 เอชดีตั้งแต่วันที่ 1 กุมภาพันธ์ ถึง 14 มีนาคม พ.ศ. 2565
รางวัล.
ปี 2566 : วชิรวิชญ์ ไพศาลกุลวงศ์ รางวัลพิฆเนศวร ครั้งที่ ๑๑ สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม
แอฟริกาคัพออฟเนชันส์ 2021 นัดชิงชนะเลิศ

แอฟริกาคัพออฟเนชันส์ 2021 นัดชิงชนะเลิศ จะเป็นการแข่งขันเพื่อหาผู้ชนะจากการแข่งขันแอฟริกาคัพออฟเนชันส์ 2021 โดนเป็นการพบกันระหว่างเซเนกัลกับอียิปต์ นัดชิงชนะเลิศจะแข่งขันกันในวันที่ 6 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2022 ที่สนามกีฬาโอเลมเบที่ยาอุนเดในประเทศแคเมอรูน
ภูมิหลัง.
แอฟริกาคัพออฟเนชันส์เป็นการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์ระดับทวีปของฟุตบอลทีมชาติในทวีปแอฟริกา อยู่ภายใต้การดูแลของสมาพันธ์ฟุตบอลแห่งแอฟริกา การแข่งขันปี 2021 เป็นการแข่งขันครั้งที่ 33 ของรายการนับตั้งแต่ที่จัดแข่งครั้งแรกในปี 1957 เจ้าภาพในการแข่งขันครั้งแรกนี้คือแคเมอรูน ซึ่งเดิมจะเป็นเจ้าภาพในการแข่งขันปี 2019 อย่างไรก็ตาม ความล่าช้าในการก่อสร้างสนามและปัญหาด้านโครงสร้างพื้นฐานอื่น ๆ ทำให้ซีเอเอฟตัดสินใจยกเลิกสิทธิ์การเป็นเจ้าภาพในปี 2019 ของแคเมอรูน และให้อียิปต์เป็นเจ้าภาพแทน ประธานซีเอเอฟ อามัด อามัด ได้กล่าวว่าแคเมอรูนจะได้สิทธิ์เป็นเจ้าภาพในการแข่งขันปี 2021 แทน การแข่งขันครั้งนี้เป็นเพียงครั้งที่สองของรายการที่มีทีมเข้าร่วมแข่งขัน 24 ทีม โดยทีมทั้งหมดจะถูกแบ่งออกเป็น 6 กลุ่ม กลุ่มละ 4 ทีม ทีมชนะเลิศและรองชนะเลิศของแต่ละกลุ่ม รวมถึงทีมอันดับที่สามที่ดีที่สุดอีกสี่ทีม จะผ่านเข้าสู่รอบแพ้คัดออก
อียิปต์เข้าร่วมแข่งขันรายการนี้เป็นครั้งที่ 25 และเข้าชิงชนะเลิศรายการนี้เป็นครั้งที่ 10 โดยก่อนหน้านี้ พวกเขาชนะเลิศ 7 ครั้ง (1957, 1959, 1986, 1998, 2006, 2008, 2010) และแพ้ 2 ครั้ง (แพ้เอธิโอเปียในปี 1962 และแพ้แคเมอรูนในปี 2017) ก่อนเริ่มทัวร์นาเมนต์ อียิปต์เป็นทีมที่เข้าชิงชนะเลิศรายการนี้มากที่สุดที่ 9 ครั้ง เทียบเท่ากับกานา แต่หลังจากที่พวกเขาชนะแคเมอรูนในรอบรองชนะเลิศ อียิปต์จึงกลายเป็นทีมที่เข้าชิงชนะเลิศแอฟริกาคัพออฟเนชันส์มากที่สุดเพียงทีมเดียว เซเนกัลเข้าร่วมแข่งขันรายการนี้เป็นครั้งที่ 16 และได้เข้าชิงชนะเลิศเป็นครั้งที่ 3 โดย 2 ครั้งก่อนหน้านี้ที่เข้าชิง พวกเขาแพ้ทั้งหมด (แพ้แคเมอรูนในปี 2002 และแพ้แอลจีเรียในปี 2019) เซเนกัลเป็นทีมที่สองที่เข้าชิงชนะเลิศรายการนี้สองครั้งติดต่อกัน ต่อจากอียิปต์ที่เคยทำได้สามครั้งติดต่อกันในปี 2006, 2008 และ 2010 และนี่เป็นครั้งที่ทั้งสองทีมได้พบกันในนัดชิงชนะเลิศ
ก่อนที่เริ่มทัวร์นาเมนต์ เซเนกัลเป็นทีมจากทวีปแอฟริกาที่มีอันดับโลกฟีฟ่าดีที่สุด (อันดับที่ 20) ในขณะที่อียิปต์อยู่อันดับที่ 6 ของทวีป (อันดับที่ 45 ของโลก)
การแข่งขัน.
รายละเอียด.
<section begin=F /><section end=F />
<section begin=Lineups />
</includeonly><section end=Lineups />
กติกาการแข่งขัน
หมายเหตุ.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
ฟุตบอลทีมชาติคอโมโรส

ฟุตบอลทีมชาติคอโมโรส เป็นทีมฟุตบอลตัวแทนของประเทศคอโมโรส อยู่ภายใต้การควบคุมของสหพันธ์ฟุตบอลคอโมโรส ซึ่งก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1979 ก่อนที่จะเข้าร่วมสมาพันธ์ฟุตบอลแห่งแอฟริกาใน ค.ศ. 2003 และกลายเป็นสมาชิกฟีฟ่าใน ค.ศ. 2005 คอโมโรสผ่านเข้าไปเล่นในรอบสุดท้ายของการแข่งขันรายการหลักครั้งแรกใน ค.ศ. 2021 โดยพวกเขาได้สิทธิ์เข้าร่วมแข่งขันแอฟริกาคัพออฟเนชันส์ 2021 หลังจากที่เสมอกับโตโก 0–0
ประวัติ.
ฟุตบอลทีมชาติคอโมโรสลงแข่งขันนัดแรกในรายการอินเดียนโอเชียนไอแลนด์เกมส์ 1979 ซึ่งเป็นเพียงนัดเดียวที่พวกเขาได้ลงเล่น จนกระทั่งการแข่งขันอาหรับเนชันส์คัพ 2009 รอบคัดเลือกใน ค.ศ. 2006 ซึ่งเป็นการแข่งขันสองนัดแรกของพวกเขาที่ได้รับการรับรองจากทางฟีฟ่า หนึ่งในนั้นมีนัดที่พวกเขาเอาชนะจิบูตี 4–2 ต่อมาใน ค.ศ. 2007 คอโมโรสได้เข้าร่วมแข่งขันรอบคัดเลือกของฟุตบอลโลกและแอฟริกาคัพออฟเนชันส์ที่จะจัดขึ้นใน ค.ศ. 2010 แต่พวกเขาตกรอบคัดเลือกหลังจากที่แพ้มาดากัสการ์ด้วยผลประตูรวม 2–10
ในการแข่งขันฟุตบอลโลก 2018 รอบคัดเลือกเมื่อเดือนตุลาคม ค.ศ. 2015 คอโมโรสสามารถผ่านรอบแรกได้เป็นครั้งแรกหลังจากที่เอาชนะเลโซโทด้วยกฎประตูทีมเยือน ผลงานของทีมเริ่มดีขึ้นหลังจากนั้น พวกเขาสามารถเปิดบ้านเอาชนะบอตสวานา, มอริเชียส และมาลาวีในรอบคัดเลือกของแอฟริกาคัพออฟเนชันส์
วันที่ 14 พฤศจิกายน ค.ศ. 2019 คอโมโรสประเดิมการแข่งขันแอฟริกาคัพออฟเนชันส์ 2021 รอบคัดเลือกด้วยการบุกชนะโตโก นับเป็นชัยชนะเกมเยือนนัดแรกในการแข่งขันรอบคัดเลือกนี้ สุดท้ายแล้ว พวกเขาสามารถผ่านเข้าไปเล่นในรอบสุดท้ายของรายการ นับเป็นการเข้าร่วมรายการแข่งขันหลักครั้งแรกนับตั้งแต่ที่พวกเขาเป็นสมาชิกฟีฟ่า
ชวรินทร์ เพริศพิริยะวงศ์

ชวรินทร์ เพริศพิริยะวงศ์ (เกิด 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2544) ชื่อเล่น นุนิว เป็นนักแสดง นักร้อง และพิธีกรชาวไทย เจ้าของฉายา “ลูกชายแห่งชาติ” และ "ไข่มุกแห่งเอเชีย" เป็นที่รู้จักจากซีรีส์เรื่อง "Cutie Pie นิ่งเฮียก็หาว่าซื่อ" และผลงานเพลงสร้างชื่อ "รักแท้ (True Love)" เพลงประกอบละคร "คุณชาย" ซึ่งได้รับรางวัลอันทรงเกียรติเพลงประกอบละครแห่งปีจากงานประกาศรางวัลนาฏราช ครั้งที่ 14 
ประวัติ.
นุนิว ชวรินทร์ เพริศพิริยะวงศ์ เกิดเมื่อวันพุธที่ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2544 เกิด เขตลาดกระบัง จังหวัดกรุงเทพมหานคร เป็นบุตรคนสุดท้อง มีพี่ชาย 1 คน เรียนจบปริญญาตรี สาขาภาษาจีน จากคณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ในปี พ.ศ. 2565 ด้วยเกียรตินิยมอันดับ 1 โดยใช้ระยะเวลาในการเรียนเพียง 3 ปีครึ่ง
งานเพลง.
นุนิวมีความชื่นชอบการร้องเพลงเป็นอย่างมาก และมีพรสวรรค์ในด้านการร้องเพลงด้วยเนื้อเสียงที่มีเอกลักษณ์ และมีสเน่ห์ในแบบของตัวเอง โดยเขามักจะเผยแพร่คลิปการ Cover เพลงของศิลปินต่างๆ ออกมาในรูปแบบหลากหลายภาษาผ่านทางช่องยูทูป Domundi tv และ DMD MUSIC และในซีรีย์ นิ่งเฮียก็หาว่าซื่อ ("Cutie Pie") เขาได้ร้องเพลงประกอบซีรีย์อยู่หลายเพลง เช่น ไอ้คนน่ารัก, How You Feel, ให้ฉันเป็นของเธอ, จะรักฉันอยู่ไหม, ที่รักที่รัก ต่อมานุนิวมีชื่อเสียงและผู้ติดตามมากขึ้นจากการร้องเพลง "รักแท้" ประกอบละครคุณชาย ทางช่องวัน 31 
ซึ่งต่อมานุนิวได้สานต่อความฝันและความสามารถของตัวเองด้วยการเดบิวต์เปิดตัวเป็นศิลปินนักร้องอย่างเป็นทางการด้วยเพลง หมอนอิง (Anything) ในวันที่ 6 กรกฎาคม 2566 โดยเพลงนี้แต่งโดยคุณแอ้ม อัจฉริยา โปรดิวเซอร์นักแต่งเพลงมากฝีมือจากนั้นนุนิวก็ได้เดินในเส้นทางของการเป็นศิลปินมาเรื่อยๆ และได้รับโอกาสมากมายจากวงการเพลง และวงการดนตรี 
งานแสดง.
นุนิวเริ่มต้นเข้าสู่วงการบันเทิงโดยการที่อดีตผู้จัดการส่วนตัวของเขาชักชวนให้ร่วมเล่นในซีรี่ย์หนึ่ง แต่โครงการนั้นล่มไปก่อน อดีตผู้จัดการส่วนตัวจึงพานุนิวไปคัดเลือกต่อที่อื่นอีกหลายค่าย และได้มีการพานุนิวมาฝากไว้กับพี่ออฟชั่น 
ต่อมา ออฟชั่น - กิตติพัฒน์ จำปา เปิดตัวสมาชิกรุ่น 2 ของค่ายดูมันดิ (Domundi) เมื่อเดือนมกราคม พ.ศ. 2564 ผ่านเนื้อหาทำปฏิทินปีใหม่ และมีผลงานการแสดงเป็นนักแสดงหลักครั้งแรกในปี พ.ศ. 2565 ประกบคู่กับซี - พฤกษ์ พานิช นักแสดงรุ่นพี่ ในผลงานเรื่อง นิ่งเฮียก็หาว่าซื่อ ต่อมาในปี พ.ศ. 2566 ชวรินทร์รับบทนะนาย นักร้องบอยแบนด์ที่ถูกลักพาตัวในซีรีส์ "ภารกิจ(ลับ)ฉบับแฟนด้อม Fan-Possible ของทรูไอดี
ท่าอากาศยานในประเทศอัลกุเราะยาต

ท่าอากาศยานในประเทศอัลกุเราะยาต ((IATA: URY, ICAO: OEGT)) เป็นท่าอากาศยานที่บริการแก่เมืองอัลกุเราะยาต แคว้นอัลเญาฟ์ ประเทศซาอุดีอาระเบีย โดยก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1974
สิ่งอำนวยความสะดวก.
ท่าอากาศยานนี้ตั้งอยู่ที่ความสูงเหนือระดับน้ำทะเล มีทางวิ่งเครื่องบินเดียวที่ทำจากยางมะตอยมีความยาว
วอชิงตันสแควร์ (กรุงเทพมหานคร)

วอชิงตันสแควร์  เป็นอดีตย่านสถานบันเทิงในพื้นที่แขวงคลองตัน เขตคลองเตย กรุงเทพมหานคร ใกล้กับซอยสุขุมวิท 22, สถานีรถไฟฟ้าพร้อมพงษ์ และย่านพร้อมพงษ์ ภายในพื้นที่มีบาร์ ร้านอาหาร ร้านนวด และโรงละครคาลิปโซคาบาเรต์ ซึ่งปรับปรุงมาจากโรงภาพยนตร์วอชิงตันเดิม ย่านนี้เป็นที่นิยมในหมู่ชาวต่างชาติในกรุงเทพฯ คนงานโรงกลั่นน้ำมันในตะวันออกกลาง รวมถึงกลุ่มชายสูงอายุผิวขาวชาวสหรัฐ และทหารผ่านศึกในสงครามเวียดนาม ในปี พ.ศ. 2548 หนังสือพิมพ์บางกอกโพสต์เคยตีพิมพ์เรื่องราวของร้านอาหาร "บูร์บงสตรีท" ซึ่งให้บริการอาหารเคจัน และอาหารครีโอล 
วอชิงตันสแควร์ เคยได้รับการกล่าวถึงในชุดนวนิยายอาชญากรรมของคริสโตเฟอร์ จี. มัวร์ ซึ่งเล่าผ่านตัวละคร วินเซนต์ คาลวิโน และบาร์เท็กซัสโลนสตาร์ในย่านดังกล่าว มักได้รับกล่าวถึงในนวนิยายแนวรหัสคดีของดีน บาร์เร็ตต์ ซึ่งครั้งหนึ่งเขาเคยเช่าอพาร์ตเมนต์ในย่านนี้
ในปี พ.ศ. 2556 มีการรื้อถอนวอชิงตันสแควร์ เพื่อเตรียมการก่อสร้างเอ็มสเฟียร์ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของโครงการดิ เอ็มดิสทริค ของกลุ่มเดอะมอลล์ ร้านอาหารและบาร์ส่วนใหญ่ในย่านนั้นปิดตัวลง แต่บางส่วนก็ย้ายไปยังบริเวณใกล้เคียง ในระหว่างที่โครงการเอ็มสเฟียร์ถูกชะลอไว้เป็นการชั่วคราว กลุ่มเดอะมอลล์ได้นำที่ดินของวอชิงตันสแควร์ให้เช่าเป็นสวนสนุก "ไดโนซอร์ แพลนเน็ต" ซึ่งเปิดให้บริการเมื่อวันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2559 และปิดให้บริการในวันที่ 20 เมษายน พ.ศ. 2561 หลังจากแผนการก่อสร้างเอ็มสเฟียร์ได้รับอนุมัติให้ดำเนินการต่อ โดยโครงการดังกล่าวเปิดให้บริการเมื่อวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2566
เทศบาลตำบลบ้านแพรก

เทศบาลตำบลบ้านแพรก เป็นเทศบาลตำบลซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของหมู่ที่ 1 และบางส่วนของหมู่ที่ 2–4 ตำบลบ้านแพรก และพื้นที่บางส่วนของหมู่ที่ 1–2 ตำบลสำพะเนียง ในอำเภอบ้านแพรก จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เดิมมีฐานะเป็นสุขาภิบาลบ้านแพรกที่จัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2499 แล้วได้รับการจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลใน พ.ศ. 2542 ในปี พ.ศ. 2564 เขตเทศบาลมีประชากร 1,970 คน
พื้นที่เทศบาลตำบลอยู่บริเวณเขตศูนย์ราชการต่าง ๆ ของอำเภอบ้านแพรก พื้นที่เทศบาลอยู่ห่างจากศาลากลางจังหวัดพระนครศรีอยุธยาประมาณ 50.1 กิโลเมตร อยู่ห่างจากกรุงเทพมหานครประมาณ 114 กิโลเมตรตามทางรถยนต์ ตรงกลางของเขตเทศบาลมีแม่น้ำลพบุรีไหลผ่านเป็นแม่น้ำสำคัญ มีพื้นที่รับผิดชอบทั้งหมด 1.270 ตารางกิโลเมตรหรือคิดเป็น 793.75 ไร่
องค์การบริหารส่วนตำบลสำพะเนียง (จังหวัดพระนครศรีอยุธยา)

องค์การบริหารส่วนตำบลสำพะเนียง เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่ครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของหมู่ที่ 5 กับพื้นที่บางส่วนของหมู่ที่ 2–4 ตำบลบ้านแพรก พื้นที่ทั้งหมดของหมู่ที่ 3–6 และบางส่วนของหมู่ที่ 1–2 ตำบลสำพะเนียง (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลบ้านแพรก) และพื้นที่ทั้งหมดของตำบลบ้านใหม่ อำเภอบ้านแพรก จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เดิมได้รับการจัดตั้งเป็นสภาตำบลสำพะเนียงใน พ.ศ. 2516 ต่อมาได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลสำพะเนียงเมื่อวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2539
ต่อมาในวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2547 กระทรวงมหาดไทยให้ยุบสภาตำบลบ้านแพรกและสภาตำบลบ้านใหม่ รวมเข้ากับพื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลสำพะเนียง ทำให้เขตองค์การบริหารส่วนตำบลสำพะเนียงครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านใหม่ทั้งตำบล รวมทั้งบางส่วนของตำบลบ้านแพรกกับตำบลสำพะเนียง (นอกเขตเทศบาลตำบลบ้านแพรก)