pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
การเลือกตั้งในสหรัฐ

การเลือกตั้งในสหรัฐ คือการเลือกตั้งบุคคลเพื่อเข้าไปทำหน้าที่ในระดับ รัฐบาลกลาง รัฐ และท้องถิ่น ของสหรัฐ ในระดับรัฐบาลกลาง ประมุขของรัฐคือประธานาธิบดี ได้รับการเลือกตั้งทางอ้อมโดยประชาชนของแต่ละรัฐผ่านคณะผู้เลือกตั้ง ส่วนการเลือกตั้งสมาชิกรัฐสภาสหรัฐ ผู้มีสิทธิเลือกตั้งจะลงคะแนนในแบบ popular vote ของรัฐของตน และเป็นการเลือกตั้งทางตรงจากประชาชนของแต่ละรัฐ มีตำแหน่งจำนวนมากถูกเลือกตั้งในระดับรัฐ แต่ละรัฐมีการเลือกตั้งผู้ว่าการรัฐและสมาชิกสภานิติบัญญัติเป็นอย่างน้อย นอกจากนี้ยังมีการเลือกตั้งตำแหน่งในระดับท้องถิ่นซึ่งคือ เคาน์ตี นคร เมือง ชุมชน โบโรฮ์ และหมู่บ้าน รวมถึงเขตเมืองพิเศษและเขตพื้นที่การศึกษาที่อาจมีฐานะเหนือกว่าเคาน์ตีหรือเขตการปกครองส่วนท้องถิ่นอื่นๆด้วยเช่นกัน จากการการศึกษาของนักรัฐศาสตร์ Jennifer Lawless พบว่ามีเจ้าหน้าที่ที่ได้รับเลือกตั้งจำนวน 519,682 คนในปี ค.ศ. 2012
ขณะที่รัฐธรรมนูญสหรัฐ ยังกำหนดตัวแปรการเลือกตั้งเจ้าหน้าที่รัฐบาลกลาง ไม่ใช่กฎหมายรัฐบาลกลาง แต่เป็นกฎหมายรัฐเป็นผู้ควบคุมการเลือกตั้งส่วนใหญ่ในสหรัฐ รวมถึงการเลือกตั้งขั้นต้น สิทธิของผู้มีสิทธิเลือกตั้ง (นอกเหนือจากคำนิยามตามรัฐธรรมนูญ) การสรรหาคณะผู้เลือกตั้ง รวมถึงการเลือกตั้งของแต่ละรัฐและท้องถิ่น การเลือกตั้งทั้งหมดของ รัฐบาลกลาง รัฐ และท้องถิ่น ได้รับการจัดการโดยภายในแต่ละรัฐ
ข้อบังคับและการขยายสิทธิออกเสียงไปยังกลุ่มต่าง ๆ เป็นกระบวนการที่มีการโต้เถียงกันมาตลอดประวัติศาสตร์ของสหรัฐ รัฐบาลกลางเองมีส่วนร่วมในความพยายามที่จะเพิ่มสัดส่วนของผู้มาใช้สิทธิเลือกตั้ง โดยการออกมาตรการต่างๆ เช่น พระราชบัญญัติการขึ้นทะเบียนผู้มีสิทธิเลือกตั้งแห่งชาติ ค.ศ.1993 การจัดหาเงินทุนสำหรับการเลือกตั้งนั้นก็ยังเป็นที่ถกเถียงกันมานาน เพราะแหล่งที่มาส่วนบุคคลจะเป็นการบริจาคเพื่อการสนับสนุนการหาเสียงเสียเป็นจำนวนมาก โดยเฉพาะในการเลือกตั้งในระดับชาติ แนวคิดของการกำหนดเพดานการให้เงินสนับสนุนแก่การระดมทุนจากสาธารณะเพื่อผู้สมัครของการเลือกตั้งขั้นต้นและการเลือกตั้งประธานาธิบดี ถูกเสนอใน ค.ศ.1974 คณะกรรมการการเลือกตั้งแห่งชาติถูกก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ.1975 โดยการแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติการรณรงค์หาเสียงเลือกตั้งแห่งชาติ มีหน้าที่เปิดเผยข้อมูลทางการเงินของการรณรงค์หาเสียง เพื่อบังคับใช้บทบัญญัติของกฎหมาย เช่น เพดานการให้เงินสนับสนุน ข้อห้ามในการบริจาค และเพื่อกำกับดูแลการระดมทุนจากสาธารณชนในการเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐ
วิธีที่ถูกใช้กันมากที่สุดในการเลือกตั้งของสหรัฐคือระบบแบ่งเขตคะแนนสูงสุด ที่ผู้สมัครที่ได้รับคะแนนสูงสุดจะชนะการเลือกตั้ง
ตั้งแต่ ค.ศ. 2002 หลายเมืองได้ประกาศใช้การลงคะแนนเสียงเลือกตั้งระบบรอบตัดสินแบบทันที (หรือ ระบบตัวเลือกจัดอันดับ) แทนที่ผู้มีสิทธิเลือกตั้งจะลงคะแนนให้ผู้สมัครเพียงคนเดียว พวกเขาจะจัดอันดับบรรดาผู้สมัครในลำดับที่ชอบแทน หากผู้สมัครคนใดได้รับคะแนนเสียงมากกว่าครึ่งหนึ่งของคะแนนเสียงทั้งหมด ผู้สมัครคนนั้นจะชนะทันที ไม่เช่นนั้นผู้สมัครที่มีคะแนนน้อยที่สุดจะถูกตัดออก บัตรลงคะแนนที่ลงให้กับผู้สมัครที่ถูกตัดออกจะได้รับการนับคะแนนใหม่และนับให้กับผู้สมัครที่อยู่ในลำดับถัดไป กระบวนการนี้จะดำเนินต่อไปจนกระทั่งมีผู้สมัครคนใดคนหนึ่งชนะโดยได้รับคะแนนเสียงมากกว่าครึ่งหนึ่งของคะแนนเสียงทั้งหมด{{อ้างอิง}} ค.ศ. 2016 รัฐเมนเป็นรัฐแรกที่ใช้ระบบรอบตัดสินแบบทันที ซึ่งแม้ว่าจะเป็นเพราะบทบัญญัติตามรัฐธรรมนูญของรัฐ แต่ระบบนี้จะถูกใช้กับการเลือกตั้งระดับชาติ และในไม่ช้าสำหรับการเลือกตั้งขั้นต้น และการเลือกตั้งประธานาธิบดี
ขบวนการฝ่ายต่อต้าน (สตาร์ วอร์ส)

ขบวนการฝ่ายต่อต้าน เป็นขบวนการฝ่ายต่อต้านที่ถูกสมมติขึ้นและกองกำลังกึ่งทหารเอกชนที่นำโดยนายพล เลอา ออร์กานา เพื่อต่อต้านกับปฐมภาคีในจักรวาลสมมติของสตาร์ วอร์ส มันเป็นส่วนหนึ่งของกองทัพแห่งสาธารณรัฐใหม่และได้รับแรงบันดาลใจจากพันธมิตรกบฏ ซึ่งได้ก่อตั้งสาธารณรัฐใหม่อันมีระบอบประชาธิไตยขึ้น ภายหลังจากทำสงครามกับจักรวรรดิกาแลกติก เจ้าหน้าที่ฝ่ายอาวุโสจำนวนมากของฝ่ายต่อต้านยังคงอยู่ในกลุ่มฝ่ายกบฏเมื่อสามสิบปีก่อน รวมทั้งนายพล ออร์กานา และพลเรือเอก เอค์บาร์(Admiral Ackbar) ในขณะที่เจ้าหน้าที่นายทหารระดับชั้นผู้น้อยบางคนที่มีพ่อแม่ที่รับใช้ในกลุ่มพันธมิตรกบฏ ดังเช่นกรณีอย่าง โพ ดาเมรอน
ขบวนการฝ่ายต่อต้านถูกก่อตั้งขึ้นโดยวุฒิสมาชิก เลอา ออร์กานา ในการตอบโต้ต่อการกำเนิดของปฐมภาคี กลุ่มเผด็จการทางทหารที่มีอำนาจเพิ่มมากขึ้นจากจักรวรรดิเก่าที่ล่มสลายไปแล้วในเขตพื้นที่ที่ยังไม่ได้สำรวจของกาแล็คซี่, พื้นที่ที่ไม่รู้จัก(the Unknown Regions) โดยฐานที่มั่นสำคัญของผู้จงรักภักดีต่ออดีตองค์จักรพรรดิ สาธารณรัฐใหม่ยังไม่ถือว่าปฐมภาคีเป็นภัยคุกคามอย่างร้ายแรงแต่อย่างใด ดังนั้นวุฒิสมาชิก เลอา ออร์กานาและทหารผ่านศึกในฝ่ายกบฏอีกหลายคน ซึ่งเชื่อว่า ปฐมภาคีจะเป็นภัยร้ายแรงต่อสันติภาพ จึงได้ทำการแยกตัวออกจากกองทัพแห่งสาธารณรัฐใหม่และก่อตั้งฝ่ายต่อต้านเพื่อเฝ้าระวังจากปฐมภาคี ดังที่ปรากฏในเหตุการณ์ของภาพยนตร์"(2015)" ฝ่ายปฐมภาคีได้ใช้อาวุธสุดยอดทำลายระบบดาวบนฐานทัพสตาร์คิลเลอร์ เพื่อกำจัดรัฐบาลแห่งสาธารณรัฐใหม่และระบบดาวที่อยู่ใกล้เคียง ให้หายไปจากกาแลคซี่ที่กำลังอ่อนแอเพื่อพิชิต มีเพียงการต่อต้านโดยฝ่ายต่อต้าน ซึ่งสิ่งที่หวาดกลัวก็ได้กลายเป็นจริงขึ้นมา
ฝ่ายต่อต้าน เป็นตัวชูโรงหลักใน"สตาร์ วอร์ส ไตรภาคต่อ" เปิดตัวครั้งแรกในภาพยนตร์(2015) และยังปรากฏในภาพยนตร์"(2017) มีการคาดการณ์ว่าจะปรากฏในภาพยนตร์(2019)"
กองพลทหารราบสรรพาวุธที่ 33 แห่งเอ็สเอ็ส &quot;ชาร์เลอมาญ&quot; (ฝรั่งเศสที่ 1)

กองพลทหารราบสรรพาวุธที่ 33 แห่งเอ็สเอ็ส "ชาร์เลอมาญ" (ฝรั่งเศสที่ 1) (และ กรมทหารราบชาร์เลอมาญ เป็นชื่อที่ใช้ร่วมกันสำหรับหน่วยทหารจากอาสาสมัครชาวฝรั่งเศสในแวร์มัคท์และต่อมาเป็นวัฟเฟิน-เอ็สเอ็สในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง มีจำนวนประมาณ 7,340 นาย ถึง 11,000 นาย ที่ทำหน้าที่ในหน่วยที่จุดสูงสุดในปี ค.ศ. 1944 สมาชิกของหน่วยนี้ได้เข้าร่วมในวันสุดท้ายของยุทธการที่เบอร์ลินในพื้นที่ของฟือเรอร์บุงเคอร์และเป็นหนึ่งในกองกำลังฝ่ายอักษะหน่วยสุดท้ายที่ได้ยอมจำนนในเมือง
ชาตรามือ

ชาตรามือ เป็นผลิตภัณฑ์ชาไทย ของบริษัท สยาม เอฟ บี โปรดักส์ จำกัด สินค้าภายใต้แบรนด์ชาตรามือมีทั้ง ชาแดง ชาเขียว ชาอูหลง ชากุหลาบ ฯลฯ และยังเปิดร้านจำหน่ายในชื่อร้าน ชาตรามือ
ประวัติ.
เมื่อปี 2463 พี่ชายคนที่สามของพ่อเจ้าของ (นายดิฐพงศ์ เรืองฤทธิเดช) พาพี่น้อง 8 คนอพยพมาจากเมืองแต้จิ๋ว ประเทศจีน เพื่อมาตั้งถิ่นฐานในประเทศไทย 
พี่ชายคนที่สาม ชื่อ ซาแป่ ได้ก่อตั้งร้านชาจีนชื่อว่า ลิมเมงกี (Lim Meng Kee) ร้านชาจีนที่ชื่อ "Lim Meng Kee" บริเวณแยกเฉลิมบุรี บนถนนเยาวราช โดยนำเข้าผลิตภัณฑ์ชาจากประเทศจีน และถือเป็นจุดเริ่มต้นธุรกิจชาของครอบครัว 
แต่ชาจีนร้อนไม่ได้รับความนิยมเนื่องจากประเทศไทยมีภูมิอากาศร้อน จึงได้นำเข้าชาแดงเพื่อนำมาทำชานม และชาดำไทยที่ใส่น้ำแข็งลงไป ที่รู้จักในชื่อ ชาเย็น จนในปี พ.ศ. 2488 จึงได้เริ่มชายี่ห้อ "ชาตรามือ" เริ่มปลูกชาเองที่เชียงราย โดยตั้งโรงงานอยู่ที่กรุงเทพ 
ต่อมาดิฐพงศ์ได้สืบทอดกิจการชาตรามือจากพ่อซึ่งเป็นน้องชายของ ซาแป่ จัดตั้งบริษัท สยาม เอฟ บี โปรดักส์ จำกัด เมื่อปี 2537 ที่ทำออกมาในรูปแบบของผลิตภัณฑ์ชาบรรจุกระป๋อง และต่อมารุ่นที่ 3 คือ พราวนรินทร์ เรืองฤทธิเดช ในปี พ.ศ. 2561 ออกผลิตภัณฑ์ ชากุหลาบ และซอฟต์เสิร์ฟรสชาติต่าง ๆ อย่างไอศกรีมชาไทย
การตลาด.
ชาตรามือมีส่วนแบ่งของตลาดชาไทยถึง 70-80% ของทั้งประเทศ จากข้อมูลปี พ.ศ. 2562 มีสาขา 92 สาขาทั่วประเทศไทย แบ่งเป็น 60 สาขาในกรุงเทพฯ และ 32 สาขาในหัวเมืองใหญ่ ได้แก่ 10 สาขาในภาคเหนือ, 11 สาขาในภาคอีสาน, 7 สาขาในภาคตะวันออก และ 4 สาขาในภาคใต้ โดยทุกสาขาเป็นการลงทุนเองของทางบริษัท และยังมีสาขาในมาเลเซีย 11 สาขา ช่วงกลางปี 2560 เปิดสาขาเกาหลีใต้เป็นสาขาแรก ในปี 2562 เปิดสาขา ย่าน Causeway Bay ที่ฮ่องกง และสาขาในประเทศอื่นอย่าง พม่า, สิงคโปร์, บรูไน, กัมพูชา และประเทศจีน สาขาแรกในสหรัฐ อยู่ที่เมืองลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย เปิดเมื่อ พ.ศ. 2567
ชาตรามือยังมีลูกค้าอย่าง คาเฟ่ อเมซอน ที่สั่งซื้อครั้งละ 88.5 ตันต่อเดือน ชาตรามือยังส่งออกไปยังประเทศแถบอาเซียน อย่าง สิงคโปร์ อินโดนีเซีย กัมพูชา และจีน บริษัทมีรายได้จากชาปรุงสำเร็จ 40% ชาเขียวปรุงสำเร็จ 40% ผลิตภัณฑ์อื่น 20% สัดส่วนจำหน่ายในประเทศ 60% และส่งออกต่างประเทศ 40%
นอร์ทอเมริกัน F-86 เซเบอร์

นอร์ทอเมริกัน F-86 เซเบอร์ (North American F-86 Sabre) หรือที่มักถูกเรียกว่า เซเบอร์เจ็ต (Sabrejet) เป็นเครื่องบินขับไล่ไอพ่นความเร็วใกล้เสียง ที่สร้างโดยบริษัทนอร์ทอเมริกันเอวิเอชัน ความโดดเด่นของเครื่องบินรุ่นนี้คือการเป็นเครื่องบินขับไล่แบบปีกกวาดรุ่นแรกของสหรัฐอเมริกาที่สามารถรับมือกับ MiG-15 ของสหภาพโซเวียตได้ในการรบกลางอากาศความเร็วสูง โดยเฉพาะในสงครามเกาหลี (1950–1953) ซึ่งนับว่าเป็นหนึ่งในสมรภูมิแรก ๆ ของการต่อสู้ระหว่างเครื่องบินไอพ่นกับเครื่องบินไอพ่น F-86 ได้รับการยกย่องว่าเป็นหนึ่งในเครื่องบินขับไล่ที่ดีที่สุดและสำคัญที่สุดของสงครามเกาหลี ถึงแม้ว่าจะพัฒนาในช่วงปลายทศวรรษ 1940 และเริ่มล้าสมัยในปลายทศวรรษ 1950 แต่เครื่องบินรุ่นนี้ก็พิสูจน์ให้เห็นถึงความยืดหยุ่นและความสามารถในการปรับตัว โดยยังคงถูกใช้เป็นเครื่องบินขับไล่แนวหน้าของหลายกองทัพอากาศทั่วโลก
ความสำเร็จของ F-86 ทำให้มีสายการผลิตยาวนานระหว่างปี 1949 ถึง 1956 รวมกว่า 7,800 ลำ ทั้งในสหรัฐอเมริกา ญี่ปุ่น และอิตาลี นอกจากนี้ กองทัพเรือสหรัฐยังสั่งซื้อรุ่นดัดแปลงสำหรับเรือบรรทุกเครื่องบินจำนวน 738 ลำในชื่อ FJ-2 และ FJ-3 ขณะเดียวกัน แคนาดาและออสเตรเลียก็ได้ทำการผลิตรุ่นดัดแปลงเช่นกัน โดย Canadair Sabre ผลิตได้กว่า 1,815 ลำ และ CAC Sabre ของออสเตรเลีย หรือที่รู้จักกันว่า Avon Sabre หรือ CAC CA-27 ผลิตได้อีก 112 ลำ
เมื่อรวมสายการผลิตทุกรุ่นแล้ว F-86 Sabre มียอดผลิตทั้งหมด 9,860 ลำ นับเป็นเครื่องบินขับไล่ไอพ่นของโลกตะวันตกที่มีจำนวนการผลิตมากที่สุด และยังคงเป็นสัญลักษณ์ของยุคเริ่มต้นของการสู้รบด้วยเครื่องบินไอพ่น ที่สะท้อนถึงทั้งนวัตกรรมทางวิศวกรรมและความสำเร็จเชิงยุทธศาสตร์ของสหรัฐอเมริกาในช่วงสงครามเย็น 
ขีดความสามารถ.
F-86 มีความสามารถที่โดดเด่นซึ่งทำให้มันกลายเป็นเครื่องบินขับไล่เชิงยุทธวิธีที่เหนือชั้นในยุคแรกของสงครามเย็น จุดแข็งสำคัญคือการออกแบบปีกกวาด 35 องศา ซึ่งทำให้สามารถทำความเร็วใกล้เสียง (transonic) ได้อย่างมีประสิทธิภาพ พร้อมทั้งยังคงรักษาการควบคุมที่มั่นคงในระหว่างการต่อสู้กลางอากาศ ด้วยเครื่องยนต์เจ็ต General Electric J47 ที่มีกำลังขับสูงสุดถึง 5,200 ปอนด์-แรง (lbf) ทำให้ F-86 สามารถทำความเร็วสูงสุดได้มากกว่า 1,100 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (ประมาณมัค 0.9) และมีเพดานบินกว่า 49,000 ฟุต ความสามารถในการเร่งความเร็วและปีนไต่ที่รวดเร็วทำให้มันสามารถตอบโต้และแข่งขันกับ MiG-15 ได้อย่างสูสี
ด้านอาวุธ F-86 ติดตั้งปืนกลขนาด .50 นิ้ว Browning M3 จำนวน 6 กระบอก ซึ่งมีอัตราการยิงสูงและพลังการทำลายที่เพียงพอในการทำลายเครื่องบินข้าศึก รวมทั้งยังสามารถติดตั้งจรวดอากาศสู่อากาศและระเบิดเพื่อใช้ในภารกิจโจมตีภาคพื้นดินได้ ความหลากหลายด้านอาวุธนี้ทำให้ F-86 มีความยืดหยุ่นสูง ไม่เพียงแต่ใช้ในภารกิจครองอากาศ แต่ยังใช้ในภารกิจสนับสนุนกองกำลังภาคพื้นดินได้ด้วย
อีกจุดเด่นคือระบบควบคุมการบินที่ตอบสนองฉับไวและการออกแบบห้องนักบินที่ให้ทัศนวิสัยรอบด้าน ทำให้นักบินมีความได้เปรียบในการตรวจจับและเข้าสู่การรบแบบประชิดตัว (dogfight) นอกจากนี้ F-86 ยังถูกปรับปรุงเป็นรุ่นย่อยหลายแบบ เช่นรุ่น F-86F ที่มีกำลังขับสูงขึ้นและพัฒนาปีกใหม่เพื่อเพิ่มสมรรถนะในการรบ ความสามารถในการพัฒนาและปรับปรุงต่อเนื่องนี้ ทำให้ F-86 เป็นเครื่องบินที่ไม่เพียงแต่โดดเด่นในสงครามเกาหลี แต่ยังคงถูกใช้งานและประจำการในกองทัพอากาศของหลายประเทศเป็นเวลาหลายทศวรรษ
ลิซแอนด์เดอะบลูเบิร์ด

ลิซแอนด์เดอะบลูเบิร์ด  เป็นภาพยนตร์อนิเมะแนวชีวิตจากประเทศญี่ปุ่นใน ค.ศ. 2018 ที่ผลิตโดยเกียวโตแอนิเมชัน กำกับโดยนาโอโกะ ยามาดะ และเขียนบทโดยเรโกะ โยชิดะ ซึ่งได้โครงเรื่องจากชุดนวนิยายเรื่อง "ฮิบิเคะ! ยูโฟเนียม" ที่ประพันธ์โดย Ayano Takeda ภาพยนตร์ได้โครงเรื่องจากนวนิยายเรื่อง "Hibike! Yūfoniamu Kitauji Kōkō Suisōgaku-bu, Haran no Dainigakushō Kōhen" ที่ตีพิมพ์ใน ค.ศ. 2017 ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นภาคต่อแยกจากอนิเมะโทรทัศน์ "ฮิบิเคะ! ยูโฟเนียม" โดยจะมุ่งเน้นไปยังเนื้อเรื่องของมิโซเระ โยโรอิสุกะ และ โนโซมิ คาซากิ ตัวละครรองจาก "ฮิบิเคะ! ยูโฟเนียม"
ภาพยนตร์เข้าฉายเมื่อวันที่ 21 เมษายน ค.ศ. 2018 ในประเทศญี่ปุ่น โดยในสหรัฐภาพยนตร์เข้าฉายแบบจำกัดรอบในวันที่ 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 2018 และฉายรอบปฐมทัศน์ในแคนาดาในวันที่ 2 มกราคม ค.ศ. 2019 ภาพยนตร์ได้รับเสียงชื่นชมจากนักวิจารณ์ในแง่บวกโดยส่วนใหญ่ได้ยกย่องความสัมพันธ์และบุคลิกของตัวละครหลักทั้งสอง เพลงประกอบ และแอนิเมชัน
อนุสัญญาว่าด้วยสิทธิในการรวมตัวและการร่วมเจรจาต่อรอง

อนุสัญญาว่าด้วยสิทธิในการรวมตัวและการร่วมเจรจาต่อรอง  (1949) No 98 เป็นอนุสัญญาขององค์การแรงงานระหว่างประเทศ (ILO) เป็นหนึ่งในแปดอนุสัญญาพื้นฐานขององค์การฯ
เนื้อหา.
อารัมภบทของอนุสัญญาฉบับที่ 98 หมายเหตุว่ามีการลงมติรับเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1949 หลังจากนี้ ข้อหนึ่ง อนุสัญญาฯ ครอบคลุมสิทธิของสมาชิกสหภาพแรงงานในการจัดระเบียบอย่างอิสระ โดยปราศจากการแทรกแซงของนายจ้างในมาตรา 1 ถึง 3 ข้อสอง มาตรา 4 ถึง 6 กำหนดการสร้างสิทธิเป็นลายลักษณ์อักษรในการร่วมเจรจาต่อรอง และกฎหมายของรัฐสมาชิกแต่ละรัฐต้องให้การส่งเสริมสิทธิดังกล่าว
สิทธิในการรวมตัว.
มาตรา 1 ระบุว่าแรงงานจะต้องได้รับการคุ้มครองจากการเลือกปฏิบัติสำหรับการเข้าร่วมสหภาพแรงงาน โดยเฉพาะอย่างยิ่งเงื่อนไขของนายจ้างที่ห้ามเข้าร่วมสหภาพแรงงาน การปลดออกหรือความเดียดฉันท์อื่นใดสำหรับการเป็นสมาชิกสหภาพแรงงานหรือเข้าร่วมกิจกรรมของสหภาพแรงงาน มาตรา 2 กำหนดให้ทั้งองค์การแรงงานและนายจ้าง (เช่น สหภาพแรงงานและสมาพันธ์ธุรกิจ) ไม่ควรถูกแทรกแซงในการจัดตั้ง การทำหน้าที่หรือการบริหารองค์การ โดยเฉพาะมาตรา 2(2) ห้ามสหภาพถูกนายจ้างครอบงำผ่าน "วิธีการทางการเงินหรือวิธีอื่น" (เช่น นายจ้างให้เงินทุนแก่สหภาพ หรือนายจ้างเข้ามามีอิทธิพลในตัวผู้ดำรงตำแหน่ง) มาตรา 3 กำหนดให้สมาชิก ILO แต่ละประเทศมีกลไกที่เหมาะสมสำหรับทำให้มาตรา 1 และ 2 เกิดผล เช่น องค์การเฝ้าดูภาครัฐ 
สิทธิในการร่วมเจรจาต่อรอง.
มาตรา 4 ว่าด้วยการร่วมเจรจาต่อรอง โดยกำหนดให้กฎหมายส่งเสริม "การพัฒนาและการใช้ประโยชน์อย่างสมบูรณ์ซึ่งกลไกสำหรับการเจรจาโดยสมัครใจ" ระหว่างองค์การแรงงานและกลุ่มนายจ้างเพื่อวางระเบียบการจ้างงาน "ด้วยวิธีการความตกลงร่วม" มาตรา 5 ระบุว่า กฎหมายของชาติสามารถมีกฎหมายต่างหากสำหรับตำรวจและทหาร และอนุสัญญาฯ ไม่มีผลต่อกฎหมายที่มีอยู่เมื่อสมาชิก ILO ให้สัตยาบันอนุสัญญาฯ มาตรา 6 ยังให้ข้อยกเว้นแก่ "ตำแหน่งข้าราชการซึ่งมีส่วนในการบริหารจัดการรัฐ"
เสรีภาพในการสมาคม

เสรีภาพในการสมาคม  ครอบคลุมทั้งสิทธิของปัจเจกบุคคลในการเข้าร่วมหรือออกจากกลุ่มโดยสมัครใจ สิทธิของกลุ่มในการดำเนินการกระทำร่วม (collective action) เพื่อผลักดันผลประโยชน์ของสมาชิก และสิทธิของสมาคมในการยอมรับหรือปฏิเสธการรับสมาชิกโดยอาศัยเกณฑ์หนึ่ง ๆ เสรีภาพในการสมาคมเป็นทั้งสิทธิของปัจเจกบุคคลและสิทธิร่วมกัน ซึ่งระบบกฎหมายสมัยใหม่และประชาธิปไตยทุกระบบรับประกัน ได้แก่ รัฐบัญญัติสิทธิของสหรัฐ, อนุสัญญายุโรปว่าด้วยสิทธิมนุษยชน ข้อ 11, กฏบัตรสิทธิและเสรีภาพแคนาดา, และกฎหมายระหว่างประเทศ รวมทั้งปฏิญญาสากลว่าด้วยสิทธิมนุษยชน ข้อ 20 และ 23 และกติการะหว่างประเทศว่าด้วยสิทธิพลเมืองและสิทธิทางการเมือง ข้อ 22 โดยปฏิญญาว่าด้วยหลักการพื้นฐานและสิทธิในการทำงานขององค์การแรงงานระหว่างประเทศก็รับรองสิทธิเหล่านี้ด้วย
เสรีภาพในการสมาคมแสดงออกในรูปสิทธิในการเข้าร่วมสหภาพแรงงาน มีเสรีภาพในการพูดหรือเข้าร่วมสมาคมโต้วาที พรรคการเมือง หรือสโมสรหรือสมาคมอื่นใด รวมทั้งนิกายและองค์การศาสนา ภราดรภาพ และสโมสรกีฬา และไม่ถูกบังคับให้เข้าร่วมสมาคมหนึ่ง ๆ เสรีภาพในการสมาคมมีความเชื่อมโยงใกล้ชิดกับเสรีภาพในการรวมตัว โดยเฉพาะอย่างยิ่งภายใต้รัฐบัญญัติสิทธิของสหรัฐ 
อย่างไรก็ดี ศาลและเจ้าพนักงานที่ได้รับมอบหมายของเขตอำนาจท้องถิ่นอาจมีข้อกำหนดสิทธิของอาชญากรที่ถูกพิพากษาลงโทษโดยเป็นเงื่อนไขข้อกำหนดตามกฎหมายก็ได้ สิทธิเสรีภาพในการสมาคมและเสรีภาพในการรวมตัวอาจมีการสละภายใต้บางพฤติการณ์ เช่น การให้การรับสารภาพว่ากระทำความผิดหรือการพิพากษาลงโทษ คำสั่งห้ามกระทำการหรือกระบวนวิธีการค้นและการยึดของผู้ถูกคุมความประพฤติ
ยากูซ่า (ชุดวิดีโอเกม)

ยากูซ่า  หรือชื่อที่วางจำหน่ายในประเทศญี่ปุ่นคือ รีวงะโกโตกุ  เป๊นแฟรนไชส์วิดีโอเกมแนวต่อสู้-ผจญภัยบีตเอ็มอัป ที่สร้าง, เป็นเจ้าของ และ วางจำหน่ายโดยเซก้า ชุดวิดีโอเกมนี้มีต้นกำเนิดมาจากความปรารถนาของโทชิฮิโระ นาโกชิ ในการสร้างเกมที่จะเล่าวิถีชีวิตของยากูซ่า ในตอนช่วงแรกนาโกชิพยายามหาแพลตฟอร์มสำหรับโครงการ จนกระทั่งโซนี่แสดงความสนใจในสิ่งที่คาดหวัง
"ยากูซ่า" ประสบความสำเร็จทั้งคำวิจารณ์และในเชิงพาณิชย์ และใน ค.ศ. 2017 เซก้าได้รายงานว่าแฟรนไชส์ "ยากูซ่า" มียอดขายรวม 10.5 ล้านชุดทั้งการขายแบบกล่องและดิจิทัลนับตั้งแต่เปิดตัวใน ค.ศ. 2005 ยอดขายที่แข็งแกร่งของเกมในตลาดญี่ปุ่นดั้งเดิมนำไปสู่การขยายแฟรนไชส์ไปยังสื่ออื่น ๆ รวมถึงการดัดแปลงภาพยนตร์
มานัต วงษ์วาทย์

พลอากาศเอก มานัต วงษ์วาทย์ อดีตทหารอากาศและอดีตนักการเมืองชาวไทย อดีตสมาชิกวุฒิสภาไทย ชุดที่ 12 อดีตผู้บัญชาการทหารอากาศ อดีตนายทหารราชองครักษ์พิเศษ
ประวัติ.
พล.อ.อ.มานัต วงษ์วาทย์ เกิดเมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2503 เป็น เตรียมทหาร (ตท.) รุ่นที่ 20 ร่วมรุ่น บิ๊กแดง–พล.อ.อภิรัชต์ คงสมพงษ์ ผบ.ทบ.,โรงเรียนนายเรืออากาศรุ่นที่ 27 และโรงเรียนนายเรืออากาศเยอรมัน , ผ่านหลักสูตรโรงเรียนเสนาธิการทหารอากาศ นายทหารอากาศชั้นผู้บังคับฝูง และวิทยาลัยการทัพอากาศ , เคยเป็นผู้ช่วยทูตฝ่ายทหารอากาศประจำเบอร์ลิน เยอรมนี รักษาราชการผู้ช่วยทูตฝ่ายทหารอากาศ กรุงปารีส ฝรั่งเศส และกรุงโรม อิตาลี , ผู้บังคับการกองบิน 7 สุราษฎร์ธานี และผู้บังคับบัญชาคนแรกของฝูงบินรบกริพเพน คู่สมรส แพทย์หญิง วิไลภรณ์ วงษ์วาทย์
พระเจ้าทุฏฐคามณีอภัย

พระเจ้าทุฏฐคามณีอภัย  เป็นพระมหากษัตริย์สิงหลผู้ครองกรุงอนุราธปุระระหว่าง พ.ศ. 382 – 406 ทรงมีชื่อเสียงจากการยึดอำนาจจากพระเจ้าเอลาระชาวทมิฬที่ยึดครองกรุงอนุราธปุระมาตั้งแต่ พ.ศ. 338 ต่อมาได้ทรงขยายและปรับปรุงเมืองอนุราธปุุระเพื่อป้องกันการรุกรานจากอริราชศัตรู
เนื่องทรงมีบทบาทสำคัญในประวัติศาสตร์ เรื่องราวของพระองค์จึงถูกเสริมแต่งด้วยตำนานปรัมปรา อย่างไรก็ตามข้อมูลจากจารึกร่วมสมัยพบว่าหลายเรื่องมีมูลความจริง
วาซีลี โซโคลอฟสกี

วาซีลี แดนิโลวิช โซโคลอฟสกี  เป็นนายพลโซเวียตและจอมพลแห่งสหภาพโซเวียตผู้นำกองทัพกองทัพแดงบนแนวรบด้านตะวันออกในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ในฐานะหัวหน้าเจ้าหน้าที่ของเกออร์กี จูคอฟ โซโคลอฟสกีช่วยวางแผนและดำเนินการยึดครองเบอร์ลิน
 <ns>10</ns>
 <id>867570</id>
 <revision>
 <id>11314596</id>
 <parentid>11208483</parentid>
 <timestamp>2024-02-05T13:11:37Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>BeckNoDa</username>
 <id>198741</id>
 </contributor>
 <origin>11314596</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
เซฟแพลนเน็ต

เซฟแพลนเน็ต  เป็นวงดนตรีไทยแนวอินดีป็อป ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2558 ที่กรุงเทพมหานคร โดย ฐิติภัทร อรรถจินดา, อภิวิชญ์ คำฟู และชยปัญญ์ จันทรานุสนธิ์ ชื่อของวงหมายถึง เหมือนเป็นพื้นที่ปลอดภัย และสามารถแสดงผลงานได้อย่างสบายใจ พวกเขาออกซิงเกิลแรกเมื่อ พ.ศ. 2559, อัลบั้มแรก "Safeboys" ใน พ.ศ. 2562 อัลบั้มที่สอง "Cap, Capo, Cigarettes & Beer" ใน พ.ศ. 2565 ต่อมา ชยปัญญ์ จันทรานุสนธิ์ ลาออกจากวงเมื่อ พ.ศ. 2567 พวกเขาได้รับรางวัล Best Indie Of The Year ในงานประกาศผลรางวัล The Guitar Mag Awards 2022
ประวัติ.
เซฟแพลนเน็ต เกิดขึ้นจาก ฐิติภัทร อรรถจินดา (เอเลี่ยน) และอภิวิชญ์ คำฟู (ดอย) ซึ่งเป็นสมาชิกในวง Shadow Flare ในขณะนั้น เมื่อสมาชิกในวงมีความเห็นไม่ตรงกัน จึงได้แยกทางกัน แต่เอกับดอยที่มีสไตล์ดนตรีใกล้เคียงกัน จึงชวนกันมาตั้งวงดนตรีใหม่ด้วยกัน และได้มือเบสที่เล่นดนตรีแบ็คอัพให้กับเจลลีร็อกเกต ชยปัญญ์ จันทรานุสนธิ์ (ยี่) ซึ่งเป็นรุ่นน้องของดอยที่เรียนอยู่ที่ วิทยาลัยดุริยางคศิลป์ มหาวิทยาลัยมหิดล มาร่วมงานในภายหลังด้วย โดยความหมายของชื่อวงเซฟแพลนเน็ตนั้นเหมือนเป็นพื้นที่ปลอดภัย เป็นพื้นที่ที่สามารถแสดงผลงานได้อย่างสบายใจ
เซฟแพลนเน็ต วางจำหน่ายซิงเกิลแรกชื่อว่า "กล่องดำ" เมื่อวันที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2559 และวางจำหน่ายอัลบั้มแรกในชื่อ "Safeboys" เมื่อวันที่ 10 กันยายน พ.ศ. 2562 เซฟแพลนเน็ตจัดคอนเสิร์ตใหญ่ครั้งแรกของตัวเองเมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2562 ในชื่อ "Safeplanet Neonplanet Concert" ณ มนตรี สตูดิโอ โดยมีวง Anatomy Rabbit เป็นวงเปิด เซฟแพลนเน็ต วางจำหน่ายอัลบั้มที่สองในชื่อ "Cap, Capo, Cigarettes & Beer" เมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2565
ชยปัญญ์ จันทรานุสนธิ์ ประกาศลาออกจากวงเมื่อวันที่ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2567 และจะยุติบทบาทกับวงหลังสิ้นเดือนกันยายน
ปักหมุดรักฉุกเฉิน

ปักหมุดรักฉุกเฉิน (เกาหลี: ) เป็นละครโทรทัศน์เกาหลีใต้ ค.ศ. 2019–2020 ประพันธ์โดยพัค จี-อึน กำกับโดยอี ช็อง-ฮโย และนำแสดงโดยฮย็อน บิน, ซน เย-จิน, ซอ จี-ฮเย และคิม จ็อง-ฮย็อน เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับนักธุรกิจหญิงชาวเกาหลีใต้ที่ประสบความสำเร็จ และเป็นทายาทมหาเศรษฐี ซึ่งขณะที่เธอเล่นร่มร่อนใกล้กรุงโซล ประเทศเกาหลีใต้ ได้ถูกพายุพัดตกลงในเขตปลอดทหารเกาหลี (DMZ) และได้พบเจ้าหน้าที่ทหารเกาหลีเหนือ ซึ่งเป็นบุตรชายผู้อำนวยการ GPB ในกองทัพประชาชนเกาหลี ที่พยายามช่วยซ่อนตัวเธอไว้ เมื่อเวลาผ่านไป พวกเขาตกหลุมรักกัน แม้ว่าจะมีการแบ่งแยกและขัดแย้งระหว่างประเทศของตนก็ตาม
ละครเรื่องนี้ออกอากาศทางช่องทีวีเอ็นในเกาหลีใต้ และบนเน็ตฟลิกซ์ทั่วโลก ตั้งแต่วันที่ 14 ธันวาคม ค.ศ. 2019 ถึง 16 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2020 เป็นละครที่มีเรตติงสูงสุดของทีวีเอ็นและเป็นละครโทรทัศน์ของเกาหลีใต้ที่มีเรตติงสูงสุดเป็นอันดับสี่ในประวัติศาสตร์เคเบิลทีวี
เรื่องย่อ.
ยุน เซ-รี (ซน เย-จิน) นักธุรกิจหญิงชาวเกาหลีใต้ที่ประสบความสำเร็จ และทายาททายาทของมหาเศรษฐี วันหนึ่งขณะที่กำลังเล่นร่มร่อนในกรุงโซล ได้เกิดพายุทอร์นาโดและพัดเธอออกนอกเส้นทาง เป็นผลให้ต้องลงจอดฉุกเฉินแล้วมาตกลงในเขตพื้นที่ในเขตปลอดทหารเกาหลี ประเทศเกาหลีเหนือ จนได้มาพบกับรี ช็อง-ฮย็อก (ฮย็อน บิน) เป็นสมาชิกของชนชั้นสูงของเกาหลีเหนือและเป็นกัปตันในกองทัพประชาชนเกาหลี ขณะที่เขากำลังลาดตระเวนได้พบกับยุน เซ-รี และพยายามช่วยซ่อนตัวเธอไว้ โดยเฉพาะกับโช ช็อล-กัง (โอ มัน-ซ็อก) ที่พยายามจะเปิดโปงเขา เมื่อพวกเขาได้ใช้เวลาด้วยกัน จึงเกิดตกหลุมรักกัน
เพลงประกอบละคร.
รายการต่อไปนี้เป็นรายการเพลงอย่างเป็นทางการของอัลบั้ม "แครชแลนดิงออนยู (ออริจินัลเทเลวิชันซาวด์แทร็ก)" แทร็กที่ไม่มีการระบุผู้แต่ง เนื้อร้องและผู้แต่งคือ โน้ตเพลงของละคร ศิลปินที่ระบุสำหรับแทร็กเหล่านี้เป็นผู้แต่งเพลงเอง ซิงเกิลที่รวมอยู่ในอัลบั้มวางจำหน่ายตั้งแต่วันที่ 15 ธันวาคม ค.ศ. 2019 ถึง 16 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2020
บันไดนัมโกะเอนเตอร์เทนเมนต์

บริษัทบันไดนัมโกะเอนเตอร์เทนเมนต์  เป็นบริษัทพัฒนาและและจัดจำหน่ายวิดีโอเกมข้ามชาติของญี่ปุ่น มีสำนักงานใหญ่ที่เขตมินาโตะ กรุงโตเกียว และมีสาขาในต่างประเทศคือบันไดนัมโกะเอนเตอร์เทนเมนต์อเมริกาและบันไดนัมโกะเอนเตอร์เทนเมนต์ยุโรปซึ่งมีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่เมืองซานตาคลาร่า รัฐแคลิฟอร์เนีย และเมืองลียง ประเทศฝรั่งเศส บันไดนัมโกะเอนเตอร์เทนเมนต์เป็นบริษัทในเครือของบันไดนัมโกะโฮลดิ้งส์
บันไดนัมโกะเอนเตอร์เทนเมนต์ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2549 หลังจากการควบรวมกิจการระหว่างนัมโกะและบันได เมื่อวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2548 แต่เดิมรู้จักกันในชื่อนัมโกะบันไดเกมพวกเขารวมทั้งบันไดเกมและนัมโกะเน็ตเวิร์กในเดือนมกราคมเพื่อสร้างแผนกย่อยในภูมิภาคอเมริกาเหนือนัมโกะบันไดเกมอเมริกา นัมโกะบันไดเกมได้สนับสนุนแผนกวิดีโอเกมของบันเพรสโตใน พ.ศ. 2551 และปิดตัวบันไดเน็ตเวิร์กใน พ.ศ. 2552 การดำเนินงานด้านการพัฒนาถูกแยกออกเป็นบริษัทใหม่ใน พ.ศ. 2555 ในชื่อบันไดนัมโกะสตูดิโอส์เพื่อช่วยสร้างเวลาในการพัฒนาที่เร็วขึ้นและการทำงานร่วมกันที่แน่นขึ้นระหว่างทีมพัฒนา บริษัทได้เปลี่ยนชื่อเป็นบันไดนัมโกะเกมใน พ.ศ. 2557 ก่อนจะเป็นบันไดนัมโกะเอนเตอร์เทนเมนต์ซึ่งเป็นชื่อปัจจุบันของบริษัทใน พ.ศ. 2558
บันไดนัมโกะเอนเตอร์เทนเมนต์ผลิตแฟรนไชส์วิดีโอเกมที่ทำยอดขายมากกว่าหลายล้านชุดรวมถึง "เทคเคน", "แพ็ก-แมน", "กาแลกเซียน", "กันดั้ม", "เทลส์", "โซลคาลิเบอร์", "เอซคอมแบต" และ "ไทโกะโนะทัตสึจิน" และเป็นผู้จัดจำหน่ายวิดีโอเกมรายใหญ่อันดับสามของญี่ปุ่นและใหญ่เป็นอันดับเจ็ดของโลก บริษัทยังเป็นเจ้าของลิขสิทธิ์ให้กับแฟรนไชส์สื่อญี่ปุ่นหลายแห่งเช่น "ดราก้อนบอล", "วันพีซ" และ "นารูโตะ" บันไดนัมโกะเอนเตอร์เทนเมนต์ยังเป็นพื้นที่การพัฒนาที่สำคัญของ "หน่วยกลยุทธ์ทางธุรกิจเนื้อหา" (Content SBU) ของบันไดนัมโกะกรุ๊ป และยังเป็นสาขาวิดีโอเกมหลักของบันไดนัมโกะโฮลดิงส์
โตเกียวซานาดู

โตเกียวซานาดู  เป็นวิดีโอเกมแนวแอ็กชันเล่นตามบทบาท พัฒนาโดยนิฮอนฟาลคอม เกมนี้เป็นส่วนหนึ่งของชุดเกม "ซานาดู" และได้รับการพัฒนาออกมาจากความปรารถนาของนิฮอนฟาลคอมในการสร้างเกมประเภทที่หลากหลายและการตั้งค่าที่แตกต่างจากแฟรนไชส์เกมแนวเล่นตามบทบาทอื่น ๆ ได้แก่ "เดอะเลเจนด์ออฟฮีโรส์" และ "อีส" ตัวเกมวางจำหน่ายครั้งแรกในญี่ปุ่นสำหรับเครื่องเพลย์สเตชันวิต้า ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2015 และทั่วโลกในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2017 ตัวเกมเวอร์ชันปรับปรุงของ "โตเกียวซานาดู" วางจำหน่ายในชื่อ โตเกียวซานาดูอีเอกซ์พลัส  โดยได้วางจำหน่ายในญี่ปุ่นสำหรับเครื่องเพลย์สเตชัน 4 ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2016 และทั่วโลกในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2017 พร้อมกับการพอร์ดลงไมโครซอฟท์ วินโดวส์ เวอร์ชันพอร์ตสำหรับนินเท็นโด สวิตช์ วางจำหน่ายในญี่ปุ่นในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2023 และวางจำหน่ายทั่วโลกในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2024
ผลตอบรับ.
นิตยสารวิดีโอเกมญี่ปุ่น "แฟมิซือ" ให้คะแนนรีวิวเกม "โตเกียวซานาดู" ที่ 32/40 คะแนน ตัวเกมแบบกล่องของ "โตเกียวซานาดู" มียอดขายรวม 88,879 ชุดภายในสัปดาห์แรกของการวางจำหน่ายที่ประเทศญี่ปุ่น โดยทำสถิติยอดขายซอฟต์แวร์สำหรับสัปดาห์นั้น ๆ โดยมียอดขายมากกว่า 112,000 ชุดภายในสามสัปดาห์
ปภาวดี ชาญสมอน

ปภาวดี ชาญสมอน (เกิด 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2540) ชื่อเล่น พิ้งค์พลอย เป็นนักแสดงและนางแบบชาวไทย สังกัดช่อง 7 เอชดี เป็นที่รู้จักจากผลงานละครเรื่องแรก "ยึดฟ้าหาพิกัดรัก" "(ละครชุดภารกิจรัก)" บทบาท "มีนา" ในฐานะนักแสดงรับเชิญ และเธอยังรับงานละครเรื่อยมาโดยมีผลงานละครเด่น ๆ มากมาย เช่น ผลงานละครเรื่อง "ขิงก็รา ข่าก็แรง" แสดงคู่กับ วศิน อัศวนฤนาท ซึ่งเป็นละครเย็นที่มีเรตติ้งสูงที่สุดในปีที่ออกอากาศทางช่อง 7 และละครเรื่องอื่น ๆ อีกคับคั่ง เป็นต้น
ประวัติ.
ปภาวดี ชาญสมอน (ชื่อเล่น พิ้งค์พลอย) เกิดวันอังคารที่ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2540 เป็นนักแสดงและนางแบบชาวไทยที่กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย เธอมีน้องสาว 1 คน ชื่อนิกกี้
การศึกษา.
ปภาวดีจบการศึกษาในระดับชั้นมัธยมศึกษาจากโรงเรียนลาซาล และจบการศึกษาในระดับปริญญาตรีจากคณะเทคโนโลยีคหกรรมศาสตร์ สาขาวิชาเทคโนโลยีเสื้อผ้าและแพตเทิร์น มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลกรุงเทพ ที่พ่วงด้วยตำแหน่งดาวประจำคณะ และตำแหน่งดาวของมหาวิทยาลัย
การทำงาน.
ปภาวดีเริ่มสู่วงการบันเทิงไทยในปี พ.ศ. 2559 จากเวทีการประกวดไทยซุปเปอร์โมเดลคอนเทสต์ 2015 ผู้ผ่านเข้ารอบ 1 ใน 10 คนสุดท้าย และเธอได้มีโอกาสถ่ายโฆษณาและถ่ายแบบนิตยสารต่าง ๆ และในปี พ.ศ. 2560 ภายหลังเธอได้ลงนามสัญญาในฐานะนักแสดงสังกัดช่อง 7 เอชดี เธอมีผลงานละครเรื่องแรก "ยึดฟ้าหาพิกัดรัก" "(ละครชุด)" "(ภารกิจรัก)" เป็นที่รู้จักกันในบทบาท "มีนา" ในฐานะนักแสดงรับเชิญต่อมาเธอมีผลงานละครเย็นเรื่อง "พ่อตาปืนโต ตอน หลานข้าใครอย่าแตะ" และ "ขิงก็รา ข่าก็แรง" ล่าสุดเธอมีผลงานละครอีกมากมายและเป็นที่รู้จัก เธอคือ พิ้งค์พลอย ปภาวดี ชาญสมอน นางเอกหน้าใหม่สู่จอแก้วในสังกัดช่อง 7HD ปี พ.ศ. 2565 พิ้งค์พลอยมีผลงานกับยศวรรธน์ ทะวาปี กับการร่วมงานกันเป็นครั้งแรก ในละคร สามีชั่วคืน
ไอเซท (พระราชธิดาและพระมเหสีในฟาโรห์อเมนโฮเทปที่สาม)

ไอเซท หรือ อาเซท เป็นเจ้าหญิงแห่งอียิปต์โบราณ
พระประวัติ.
พระองค์เป็นหนึ่งในบรรดาพระราชโอรสและพระราชธิดาในฟาโรห์อเมนโฮเทปที่ 3 จากราชวงศ์ที่ 18 แห่งอียิปต์โบราณกับสมเด็จพระราชินีทีเย พระองค์เป็นพระขนิษฐาหรือพระภคินีของฟาโรห์อเคนาเทน และองค์รัชทายาททุตโมส
พระนามของพระองค์นั้น ในภาษาอียิปต์โบราณจะเรียกพระองค์ว่า ไอซิส และสันนิษฐานว่าพระองค์จะเป็นพระมเหสีในฟาโรห์อเมนโฮเทปที่ 3 ซึ่งเข้าอภิเษกสมรสในช่วงปีที่ 34 แห่งการครองราชย์ของพระบิดา หรือประมาณช่วงเทศกาลเซดครั้งที่ 2 ของอเมนโฮเทปที่ 3
พระองค์ปรากฏอยู้ภาพสลักนูนในวิหารในเมืองโซเลบ ร่วมกับพระบิดา พระมารดา และพระนางเฮนุตทาเนบ ซึ่งเป็นพระขนิษฐาของพระองค์ (ปัจจุบันจัดแสดงอยู่ในพิพิธภัณฑ์ศิลปะเมโทรโพลิทัน, มหานครนิวยอร์ก) ภายหลังจาการสิ้นพระชนม์ของพระบิดาของพระองค์ พระองค์ก็ไม่ได้ถูกกล่าวถึงอีก
งอฮูหยิน

งอฮูหยิน (เสียชีวิต ค.ศ. 202) หรือชื่อในภาษาจีนกลางว่า อู๋ ฟูเหริน  ชื่อตัวไม่ปรากฏ เป็นสตรีสูงศักดิ์ชาวจีน เป็นภรรยาของขุนศึกซุนเกี๋ยนผู้มีชีวิตในช่วงปลายสมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันออกของจีน มีบุตรชายกับซุนเกี๋ยน 4 คนและบุตรสาว 1 คน ได้แก่ ซุนเซ็ก ซุนกวน ซุนเซียง ซุนของ และซุนฮูหยิน ได้รับสมัญญานามย้อนหลังให้เป็นจักรพรรดินีอู๋เลี่ยในปี ค.ศ. 229 โดยซุนกวนบุตรชายคนรองผู้เป็นปฐมจักรรพรรดิของรัฐง่อก๊กในยุคสามก๊ก
ในนิยาย"สามก๊ก".
ในนิยางอิงประวัติศาสตร์ในศตวรรษที่ 14 เรื่อง"สามก๊ก" งอฮูหยินมีน้องสาวซึ่งเป็นตัวละครสมมติและแต่งงานกับซุนเกี๋ยนเช่นกัน งอฮูหยินเป็นมารดาของซุนเซ็กและซุนกวน ส่วนน้องสาวของงอฮูหยินเป็นมารดาของซุนฮูหยินและซุนลอง น้องสาวของงอฮูหยินเป็นที่รู้จักในชื่อว่า "งอก๊กไถ้" (吳國太 "อู๋ กั๋วไท่"; มีความหมายว่า "สตรีอาวุโสแซ่งอแห่งรัฐ") งอก๊กไถ้มีอายุยืนยาวกว่าพี่สาวเพราะมีบทบาทสำคัญในงานแต่งงานของบุตรสาวกับเล่าปี่ในปี ค.ศ. 209
ทุตโมส (พระราชโอรสในฟาโรห์อเมนโฮเทปที่สาม)

ทุตโมส (หรือที่ถูกต้องกว่าคือ ดจุตโมส) เป็นพระราชโอรสพระองค์โตในฟาโรห์อเมนโฮเทปที่ 3 กับสมเด็จพระราชินีทีเย ซึ่งมีพระชนม์ชีพอยู่ในช่วงราชวงศ์ที่สิบแปดแห่งอียิปต์ การสิ้นพระชนม์ของพระองค์นำไปสู่การครองราชย์ของฟาโรห์อเคนาเตน พระอนุชาของพระองค์ในฐานะองค์รัชทายาท การเริ่มต้นและจุดจบลงของลัทธิอาเตน บันทึกแห่งอาร์มานา และการเปลี่ยนแปลงบทบาทของอำนาจของราชอาณาจักร
พระชนม์ชีพ.
พระองค์มีบทบาทและหน้าที่เป็นนักบวชแห่งเทพพทาห์ในเมืองเมมฟิส ตำแหน่งของพระองค์ปรากฏอยู่ที่โลงศพของแมวสัตว์เลี้ยงของพระองค์: ""องค์รัชทายาท ผู้ดูแลเหล่านักบวชแห่งอียิปต์บนและล่าง นักบวชชั้นสูงแห่งพทาห์ในเมมฟิส"" และมีรูปสลักชนาดเล็กของพระองค์ที่จัดแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ลูฟร์ พระองค์ไม่ได้ถูกกล่าวถึงในบันทึกและสันนิษฐานว่าจะสิ้นพระชนม์ในช่วงปลายของการครองราชย์ของฟาโรห์อเมนโฮเทปที่ 3 ซึ่งตำแหน่งองค์รัชทายาทถูกเปลี่ยนมาเป็นพระอนุชาของพระองค์คือ อเนมโฮเทปที่ 4 หรือที่รู้จักกันดีว่า อเคนาเตน
โรดีออน มาลีนอฟสกี

โรดีออน ยาคอฟเลวิช มาลีนอฟสกี (รัสเซีย: Родио́н Я́ковлевич Малино́вский) เป็นผู้บัญชาการกองทัพโซเวียตในสงครามโลกครั้งที่สอง, จอมพลแห่งสหภาพโซเวียต, และ รัฐมนตรีกลาโหมของสหภาพโซเวียตในช่วงปลายทศวรรษ 1950 และ 1960. เขามีส่วนทำให้ความพ่ายแพ้ครั้งสำคัญของเยอรมนีที่ยุทธการที่สตาลินกราด และ การล้อมบูดาเปสต์. ในช่วงหลังสงคราม, เขามีส่วนสำคัญในการเสริมสร้างความแข็งแกร่งของสหภาพโซเวียตในฐานะมหาอำนาจทางทหาร.
 <ns>10</ns>
 <id>867570</id>
 <revision>
 <id>11314596</id>
 <parentid>11208483</parentid>
 <timestamp>2024-02-05T13:11:37Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>BeckNoDa</username>
 <id>198741</id>
 </contributor>
 <origin>11314596</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
สัต

สัต/สัตว์ หรือ ความเป็น  ในทางปรัชญาหมายถึง สิ่งที่ดำรงอยู่จริง หรือเป็นอยู่จริง รวมไปถึงสภาวะความดำรงอยู่ของสิ่งนั้น 
อนึ่งคำว่า "สัตว์" มีรากศัพท์มาจากภาษาสันสกฤตว่า "सत्त्व" (สตฺตฺว) แปลว่า "ความเป็น" (being) ซึ่งในภาษาไทยได้นำคำนี้ไปใช้เรียก สิ่งมีชีวิตที่เป็นสัตว์ (animal) 
ภววิทยาเป็นสาขาในวิชาปรัชญาที่ศึกษาเกี่ยวกับสัต โดยสัตเป็นมโนทัศน์ (concept) หรือแนวคิดที่ครอบคลุมถึงลักษณะทั้งในเชิงภาวะวิสัย และอัตวิสัยของความเป็นจริงและการดำรงอยู่ สิ่งใด ๆ ที่เข้ามามีส่วนร่วมในสัตก็จะถูกเรียกว่าสัตเช่นกัน ตลอดประวัติศาสตร์ทางความคิดในวิชาปรัชญาตะวันตก ความเข้าใจในเรื่องสัตเป็นสิ่งที่ไม่ชัดเจน และเป็นที่ถกเถียงกันตลอดมา นับตั้งแต่จุดกำเนิดของวัฒนธรรมทางปรัชญาของตะวันตก (กล่าวคือนับตั้งแต่ความพยายามของปรัชญาในยุคก่อนโสเครตีส ที่จะทำความเข้าใจมัน) 
นักปรัชญาตะวันตกคนแรกที่พยายามจำแนกและนิยามแนวคิดเรื่องสัต คือพาร์เมนิดีส ผู้กล่าวว่า "whatever is is, and what is not cannot be." ("สิ่งใดที่ "เป็นขึ้น" ย่อม "เป็น" ส่วนสิ่งใดที่มิเป็นขึ้นย่อม "มิอาจเป็น" ได้") โดยพาร์เมนิดีสเชื่อว่า ทุกสิ่งที่มีอยู่หรือเป็นอยู่แล้ว (ὅπως ἐστίν) ย่อมมีสภาวะเป็นอมตะนิรันดร์ ไร้กาลเวลาและไม่เปลี่ยนแปลง ด้วยเหตุนี้สิ่งใดที่"เป็นขึ้น" ย่อมเป็นขึ้นมาอย่างสมบูรณ์มาตั้งแต่ต้น ส่วนความเปลี่ยนแปลงที่เราเห็นนั้นเป็นสิ่งลวง เพราะความ "กลายเป็น" (becoming) ก็เป็นเช่นเดียวกับ "ความไม่เป็น" นั่นเอง 
มาร์ทีน ไฮเด็กเกอร์ นักปรัชญาชาวเยอรมัน เป็นผู้นำแนวคิดทางภววิทยาเรื่องสัตกลับมาศึกษาใหม่โดยละเอียด และใช้คำเยอรมันว่า "Dasein" เพื่อพัฒนาทฤษฎีของตนเกี่ยวกับสัต จนนำไปสู่การตีพิมพ์ผลงานเล่มสำคัญเมื่อ ปี ค.ศ. 1927 เรื่อง "Sein und Zeit" หรือ Being and Time (ภาวะกับกาล) ไฮเด็กเกอร์เชื่อว่าความคิดเกี่ยวกับสัตเป็นมโนทัศน์ที่ลึกที่สุดของปรัชญาตะวันตก ที่ไม่ได้รับความเอาใจใส่จากวงการปรัชญา มาตั้งแต่สมัยหลังอริสโตเติล ไฮเด็กเกอร์มีอิทธิพลกว้างขวางมากต่อวงการปรัชญาสมัยใหม่ในภาคพื้นทวีปยุโรป ทำให้มีการหยิบยืมหลักการทางภววิทยาของไฮเด็กเกอร์มาใช้เพื่อทำความเข้าใจเกี่ยวกับความเป็นมนุษย์อย่างกว้างขวาง ทั้งด้านจิตวิทยามนุษย์ และความสัมพันธ์ของมนุษย์กับสื่อและเทคโนโลยี
อเล็กซานเดรีย โอคาซีโอ-คอร์เทซ

อเล็กซานเดรีย โอคาซีโอ-คอร์เทซ (เกิด 13 ตุลาคม 1989), หรือเป็นที่รู้จักกันในชื่อของเธออย่างย่อว่า AOC เธอเป็นนักการเมืองชาวอเมริกัน สังกัดพรรคเดโมแครต ทำหน้าที่สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรสหรัฐ จากเขตเลือกตั้งรัฐนิวยอร์ก ที่ 14 ซึ่งรวมถึงภาคตะวันออกของเดอะบร็องซ์และส่วนหนึ่งของควีนส์กลางตอนเหนือในนครนิวยอร์ก 
คอร์เทซ ได้รับการยอมรับระดับชาติ เมื่อเธอชนะการเลือกตั้งเบื้องต้นของพรรค (ไพรมารีโหวต) สำหรับการเป็นตัวแทนพรรคในการแข่งขันชิงสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ในเขตลือกตั้งที่ 14 ของรัฐนิวยอร์ก เมื่อวันที่ 26 มิถุนายน 2018 โดยเอาชนะสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร 10 สมัย และ ประธานคอคัสแห่งพรรคเดโมแครต โจ โครว์ลีย์ การเลือกตั้งกลางสมัยสหรัฐ ค.ศ. 2018 เธอเอาชนะคู่แข่งจากพรรครีพับลิกัน Anthony Pappas ในวันที่ 6 พฤศจิกายน 2018 การเลือกตั้งทั่วไปนั้น ด้วยที่เธอมีอายุ 29 ปี กลายเป็นผู้หญิงที่อายุน้อยที่สุดที่ได้ปฏิบัติหน้าที่ในรัฐสภาสหรัฐอเมริกา คอร์เทซได้รับการบันทึกสำหรับการปรากฏตัวของในสื่อสังคมออนไลน์ที่เกี่ยวข้องกับเพื่อนสมาชิกของสภาคองเกรสของเธออย่างกว้างขวาง 
คอร์เทซสังกัดกลุ่มประชาธิปไตยสังคมนิยมเพื่ออเมริกา คอร์เทซสังกัดกลุ่มประชาธิปไตยสังคมนิยมเพื่ออเมริกา เธอและราชิดา ทราอิบ เป็นสมาชิกสองคนแรกของกลุ่มในสภาคองเกรสที่ได้เข้ารัฐสภา เธอสนับสนุนนโยบายที่ก้าวหน้าซึ่งรวมถึง Medicare For All การรับประกันงานของรัฐบาลกลาง ข้อเสนอเกี่ยวกับสภาวะโลกร้อนและโลกสีเขียว ยกเลิกการบังคับใช้กฎหมายตรวจคนเข้าเมืองและศุลกากรของสหรัฐอเมริกา สนับสนุนให้วิทยาลัยต่าง ๆ ของรัฐให้เรียนฟรี และให้เก็บภาษีอัตราร้อยละ 70 สำหรับผู้ที่มีรายได้สูงกว่า 10 ล้านดอลลาร์สหรัฐ 
ก่อนที่จะลงสมัครรับเลือกตั้ง เธอทำหน้าที่เป็นผู้อำนวยการด้านการศึกษาในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของสถาบันฮิสแปนิกแห่งชาติ ปี 2017 และทำงานเป็นพนักงานเสิร์ฟและบาร์เทนเดอร์ควบไปด้วยกัน 
คอร์เทซ จบการศึกษาเอกสาขาความสัมพันธ์ระหว่างประเทศและเศรษฐศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยบอสตัน จบการศึกษาระดับเกียรตินิยมในปี 2011
เฮนุททาเนบ (พระราชธิดาในฟาโรห์อเมนโฮเทปที่สาม)

เฮนุททาเนบ เป็นเจ้าหญิงแห่งอียิปต์โบราณ
ครอบครัว.
พระองค์เป็นหนึ่งในพระราชโอรสและพระราชธิดาในฟาโรห์อเมนโฮเทปที่ 3 จากราชวงศ์ที่ 18 แห่งอียิปต์ กับสมเด็จพระราชินีทีเย พระองค์เป็นพระภคินีหรือพระขนิษฐาของฟาโรห์อเคนาเตน พระองค์มีพี่น้องหลายพระองค์ โดยมีพระเชษฐาอีกหนึ่งพระองค์และพระภคินีหลายพระองค์
พระนาม เฮนุททาเนบ มีความหมายว่า "สตรีแห่งแดนอียิปต์" ซึ่งเป็นพระนามที่มักจะใช้กับตำแหน่งพระราชินี พระองค์เป็นพระราชธิดาพระองค์ที่สาม โดยหลังประสูติหลังจากพระนางซิทอามุน และพระนางไอซิส (หรืออาจจะเรียกว่า ไอเซท) 
พระประวัติ.
พระองค์ปรากฎอยู่ที่รูปสลักหินมหึมาของฟาโรห์อเมนโฮเทปที่ 3 ร่วมพระนางทีเย และมีความสูงถึง 7 เมตร (หรือ 23 ฟุต) ซึ่งเป็นรูปสลักของอเมนโฮเทปที่ 3 กับพระนางทีเยประทับนั่งเคียงกัน โดยมีรูปสลักหินยืนของสามพระราชธิดาด้านหน้าของทั้งสองพระองค์ และพระราชธิดาทั้งสาม พระนางเฮนุทาเนบจะอยู่ตรงกลางและมีขนาดใหญ่กว่าอีกสองพระองค์ที่เหลือ พระนางเนเบตาอยู่ด้านขวา และอีกหนึ่งพะองค์อยู่ทางด้านซ้ายซึ่งพระนามถูกทำลาย ทั่งนี้พระองค์ยังปรากฎอยู่ร่วมกับพระนางไอเซท (พระภคินี) ที่วิหาร ณ เมืองโซเลบ 
และยังคงไม่ชัดเจนว่าพระนางเฮนุททาเนบจะได้ดำรงตำแหน่งเป็นพระมเหสีเช่นกันกับพระนางซิทอามุนและพระนางไอเซท และไม่มีบันทึกใดๆ กล่าวถึงพระองค์ในฐานะของพระมเหสีแห่งฟาโรห์ แต่ในบันทึกที่วิหารในเมืองโซเลบพระนามของพระองค์สลักอยู่ในคาร์ทูธ ซึ่งมีแต่ฟาโรห์และพระมเหสีเท่านั้นที่สามารถในคาร์ทูธได้
ภายหลังจากการสิ้นพระชนม์ของฟาโรห์อเมนโฮเทปที่ 3 พระองค์ก็มิได้ถูกกล่าวถึงในบันทึกใดๆ อีกเลย
ปรัชญายุคก่อนโสกราตีส

ปรัชญาในยุคก่อนโสกราตีส  เป็นสำนักคิดทางปรัชญากรีกโบราณ ที่มีอยู่ก่อนยุคของโสกราตีส (ผู้ได้รับการขนานนามว่าเป็นบิดาของปรัชญาตะวันตก). ปรัชญาในยุคก่อนโสกราตีส มีจุดเด่นอยู่ที่ความสนใจไต่ถามเกียวกับความเป็นไปของธรรมชาติ และเอกภพ โดยมุ่งที่จะค้นหากฎเกณฑ์ที่เป็นเหตุเป็นผลของเอกภพ (cosmos) ซึ่งมนุษย์สามารถเข้าใจได้ โดยไม่ต้องอิงอยู่กับการกระทำของสิ่งเหนือธรรมชาติ ด้วยเหตุนี้ปรัชญาในยุคก่อนโสกราตีสจึงมีเนื้อหาครอบคลุมวิทยาศาสตร์ธรรมชาติหลายสาขา ทั้งดาราศาสตร์ จักรวาลวิทยา คณิตศาสตร์ และฟิสิกส์. ปรัชญาในยุคก่อนโสกราตีสได้รับอิทธิพลอย่างมากจากนักคิดชาวกรีกที่มีรกรากอยู่ทางฝั่งไอโอเนีย (Ionian thinkers) เช่น เธลีส (Thales) นักปราชญ์ชาวไอโอเนียที่ได้รับการยกย่องว่าเป็นผู้ให้กำเนิดปรัชญากรีก และอะแนกซิแมนเดอร์ (Anaximander) และ พีทากอรัส (Pythagoras) แต่เมื่อชาวกรีกเริ่มขยายอาณานิคมไปทางทิศตะวันตก สำนักความคิดทางปรัชญาก็เริ่มแพร่กระจายไปยังอาณานิคมเหล่านั้นเช่นกัน ตัวอย่างสำคัญ เช่น เมืองโครตอน อังเป็นหนึ่งในอาณานิคมอิตาลีของนครรัฐกรีก และเป็นที่ตั้งของสำนักความคิดพีทาโกเรียน. 
ในสมัยกรีกโบราณ (หรือสมัยคลาสสิค) นักปรัชญาในยุคก่อนโสกราตีสถูกเรียกรวม ๆ กัน ในภาษากรีกว่า φυσιολόγοι (อ่านว่า พู-ซิ-โอ-ลอ-กอย) ซึ่งหมายถึงบุคคลที่ศึกษาหรือไต่ถามถึงธรรมชาติ (φύσις) หรือ "นักปรัชญาธรรมชาติ" นั่นเอง. ต่อมาอริสโตเติ้ลได้ทำการแยกแยะเพิ่มขึ้นว่า นักปรัชญาในยุคก่อนโสกราตีสยังมีพวกที่ไต่ถามถึงปัญหาทางเทววิทยา (theologoi) และพวกที่ไต่ถามเกี่ยวกับเรื่องปรัมปรา กับเทพปกรณัม (mythologoi) ด้วย. 
ภาพรวมของปรัชญาในยุคก่อนโสกราตีส.
เนื้อหาและการใช้เหตุผลของนักคิดในยุคก่อนโสกราตีสได้สูญหายไปตามกาลเวลาเป็นส่วนใหญ่ และไม่ตกทอดมาถึงเราโดยตรง ความรู้ส่วนใหญ่ที่เรามีเกี่ยวกับปรัชญายุคเริ่มแรกของกรีกจึงมักอยู่ในรูปของคำอธิบาย และการอ้างอิงในงานเขียนของนักปรัชญารุ่นหลัง โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เพลโต และอริสโตเติล. โดยภาพรวมแล้ว นักปรัชญายุคก่อนโสคราตีสปฏิเสธคำอธิบายตามตำนานปรัมปราดั้งเดิม ของปรากฏการณ์ที่คนเราเห็นรอบ ๆ ตัว โดยแสวงหาคำอธิบายที่ตั้งอยู่บนพื้นฐานของเหตุผลมากขึ้น นักปรัชญาเหล่านี้จึงมุ่งถามคำถามเกี่ยวกับ "แก่นแท้ของสิ่งต่าง ๆ ": เป็นต้นว่า
เนเบตา (พระราชธิดาในฟาโรห์อเมนโฮเทปที่สาม)

เนเบตา เป็นหนึ่งในพระราชธิดาของฟาโรห์อเมนโฮเทปที่ 3 จากราชวงศ์ที่ 18 แห่งอียิปต์ กับสมเด็จพระราชินีทีเย พระองค์เป็นพระขนิษฐาของฟาโรห์อเคนาเตน
พระประวัติ.
พระนาม เนเบตา มีความหมายว่า "สตรีแห่งพระราชวัง" พระนามของพระองค์นั้นคล้ายกับพระนามของพระภคินี คือ พระนางเฮนุททาเนบ ซึ่งมักจะใช้กับผู้เป็ฯพระมเหสีของฟาโรห์ พระองค์อาจจะเป็นพระมเหสีพระองค์สุดท้ายของอเมนโฮเทปที่ 3 พระองค์ไม่ค่อยปรากฏรูปสลักใดๆ เหมือนกับพระภคินีของพระองค์ ปรากฏเพียงแค่รูปสลักหินมหึมาของฟาโรห์อเมนโฮเทปที่ 3 ร่วมพระนางทีเย[2] และมีความสูงถึง 7 เมตร (หรือ 23 ฟุต) ซึ่งเป็นรูปสลักของอเมนโฮเทปที่ 3 กับพระนางทีเยประทับนั่งเคียงกัน โดยมีรูปสลักหินยืนของสามพระราชธิดาด้านหน้าของทั้งสองพระองค์ และพระราชธิดาทั้งสาม พระนางเฮนุทาเนบจะอยู่ตรงกลางและมีขนาดใหญ่กว่าอีกสองพระองค์ที่เหลือ พระนางเนเบตาอยู่ด้านขวา และอีกหนึ่งพะองค์อยู่ทางด้านซ้ายซึ่งพระนามถูกทำลาย
เนเบตาไม่เคยได้รับตำแหน่งเป็นพระมเหสี เหมือนกับพระนางซิทอามุนและพระนางไอซิส ผู้เป็นพระภคินี ซึ่งตำแหน่งของพระองค์มีเฉพาะแค่ "พระราชธิดาแห่งฟาโรห์ ผู้เป็นที่รัก" (มักจะใช้กับตำแหน่งพระราชธิดาหรือเจ้าหญิง) เมื่อรวมกับความจริงว่า ภายหลังจากการสิ้นพระชนม์ของอเมนโฮเทปที่ 3 พระองค์มิได้ถูกกล่าวถึงอีกเลย ซึ่งสันนิษฐานได้ว่าพระองค์จะสิ้นพระชนม์ในวัยเยาว์ หรืออีกหนึ่งข้อสันนิษฐานกล่าวคือ พระองค์ได้รับพระนามใหม่ในช่วงปฏิรูปศาสนาในรัชสมัยของฟาโรห์อเคนาเตน ที่ปรากฏพระนามว่า เบเคตอาเตน โดยไม่มีการบันทึกหรือกล่าวถึงในช่วงก่อนการปฏิรูปศาสนา
ภาพแบบอันตรกิริยา

ภาพแบบอันตรกิริยา (Interaction picture) หรือภาพแบบดิแรก (Dirac picture) อยู่ตรงกลางระหว่างภาพแบบชเรอดิงเงอร์ (Schrodinger picture) และภาพแบบไฮเซนเบอร์ก (Heisenberg picture) คือทั้งเวกเตอร์สถานะ (state vector) และตัวดำเนินการ (operator) ขึ้นกับเวลาทั้งคู่ ภาพแบบอันตรกิริยามีประโยชน์ในการจัดการกับฟังก์ชันคลื่นที่เปลี่ยนแปลงและข้อมูลผู้สังเกตได้ (observables) เนื่องจากอันตรกิริยา โดยตัวดำเนินการและเวกเตอร์สถานะในภาพแบบอันตรกิริยานี้เกี่ยวข้องกับการเปลี่ยนของเบซิส (chang of basis) เช่นเดียวกับตัวดำเนินการและเวกเตอร์สถานะในภาพแบบชเรอดิงเงอร์ 
ฮามิลโทเนียนในภาพแบบอันตรกิริยาถูกแยกออกเป็น 2 เทอม ดังนี้
 + H_{1,\text{S}} </math>|cellpadding=6|border colour=#0073CF|bgcolor=#F9FFF7}}
เมื่อ "H"0,s เป็นฮามิลโทเนียนของระบบที่ไม่ถูกรบกวน (ไม่มีอันตรกิริยา) และ "H"1,s เป็นฮามิลโทเนียนของระบบที่ถูกรบกวน (มีอันตรกิริยา)
เวกเตอร์สถานะ (state vector).
นิยามของเวกเตอร์สถานะในภาพแบบอันตรกิริยาเขียนได้ ดังนี้
 <math> | \psi_\text{I}(t) \rangle = e^{i H_{0,\text{S}} t / \hbar} | \psi_\text{S}(t) \rangle </math>
เมื่อ |"ψ"S("t")〉คือเวกเตอร์สถานะในภาพแบบชเรอดิงเงอร์
ตัวดำเนินการ (operators).
นิยามของตัวดำเนินการในภาพแบบอันตรกิริยาเขียนได้ ดังนี้
 <math>A_\text{I}(t) = e^{i H_{0,\text{S}} t / \hbar} A_\text{S}(t) e^{-i H_{0,\text{S}} t / \hbar}</math>
โดยปกติแล้ว "A"S("t") จะไม่ขึ้นกับ t และสามารถเขียนได้ในรูป "A"S แต่จะขึ้นกับ t เมื่อตัวดำเนินการ "ขึ้นกับเวลาอย่างชัดแจ้ง (explicit time dependent)" 
ตัวดำเนินการ ฮามิลโทเนียน (Hamiltonian operator).
สำหรับตัวดำเนินการฮามิลโทเนียนที่ไม่ถูกรบกวนที่ไม่ขึ้นกับเวลา "H"0 ในภาพแบบอันตรกิริยาเขียนได้ในลักษณะเดียวกับฮามิลโทเนียนในภาพแบบชเรอดิงเงอร์ 
 <math>H_{0,\text{I}}(t) = e^{i H_{0,\text{S}} t / \hbar} H_{0,\text{S}} e^{-i H_{0,\text{S}} t / \hbar} = H_{0,\text{S}} </math>
สำหรับตัวดำเนินการฮามิลโทเนียนที่ถูกรบกวน "H"1 ในภาพแบบอันตรกิริยาเขียนได้ ดังนี้
 <math>H_{1,\text{I}}(t) = e^{i H_{0,\text{S}} t / \hbar} H_{1,\text{S}} e^{-i H_{0,\text{S}} t / \hbar} </math>
เมื่อฮามิลโทเนียนที่ถูกรบกวนกลายเป็นฮามิลโทเนียนที่ขึ้นกับเวลา เว้นเสียแต่ว่า ["H"1,S, "H"0,S] = 0
วิวัฒนาการเชิงเวลา (Time-evolution).
วิวัฒนาการเชิงเวลาของสถานะ (Time-evolution of states).
การแปลงสมการชเรอดิงเงอร์ในภาพแบบอันตรกิริยาได้
 <math> i \hbar \frac{d}{dt} |\psi_\text{I}(t)\rang = H_{1,\text{I}}(t) |\psi_\text{I}(t)\rang </math>
วิวัฒนาการเชิงเวลาของตัวดำเนินการ (Time-evolution of operators).
ถ้าตัวดำเนินการ "A"S ไม่ขึ้นกับเวลา จะสอดคล้องกับวิวัฒนาการเชิงเวลา "A"I("t") ได้
 <math> i\hbar\frac{d}{dt}A_\text{I}(t) = [A_\text{I}(t),H_{0,\text{S}}] </math>
ในภาพแบบอันตรกิริยา ตัวดำเนินการขึ้นกับเวลาเช่นเดียวกับในภาพแบบไฮเซนเบอร์ก มีฮามิลโทเนียนเป็น "H'" = "H"0
ตารางเปรียบเทียบสถานะเคตและข้อมูลสังเกตได้ในภาพแบบต่างๆ.
สำหรับฮามิลโทเนียนที่ไม่ขึ้นกับเวลา "HS"
ซิลเวีย แพลธ

ซิลเวีย แพลธ (27 ตุลาคม ค.ศ. 1932 – 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1963) เป็นกวีและนักเขียนชาวอเมริกัน เกิดที่เมืองบอสตัน รัฐแมสซาชูเซตส์ เป็นบุตรของออตโตกับออเรเลีย (นามสกุลเดิม โชเบอร์) แพลธ ซิลเวียมีน้องชายหนึ่งคนชื่อ วอร์เรน (เกิด ค.ศ. 1935) ต่อมาครอบครัวของซิลเวียย้ายไปอยู่ที่เมืองวินธรอป ที่ซึ่งซิลเวียในวัย 8 ปีได้ตีพิมพ์บทกวีแรกในหนังสือพิมพ์บอสตันเฮรัลด์
ในปี ค.ศ. 1950 ซิลเวียเข้าเรียนที่วิทยาลัยสมิธและเริ่มป่วยเป็นโรคซึมเศร้า เธอกลับไปเรียนหลังได้รับการรักษาทางจิตเวชด้วยไฟฟ้าและอินซูลิน ห้าปีต่อมาซิลเวียเรียนจบด้วยเกียรตินิยมและได้รับทุนฟูลไบรต์เพื่อเรียนต่อที่วิทยาลัยนิวน์แฮมในอังกฤษ ในปี ค.ศ. 1956 ซิลเวียแต่งงานกับเท็ด ฮิวส์ กวีชาวอังกฤษผู้ซึ่งต่อมาดำรงตำแหน่งกวีแห่งสหราชอาณาจักร (Poet Laureate of the United Kingdom) ทั้งสองย้ายกลับไปสหรัฐในปีต่อมา โดยเธอทำงานที่ฝ่ายแผนกต้อนรับของโรงพยาบาลแมสซาชูเซตส์และใช้เวลาช่วงเย็นหารือเรื่องการเขียนกับรอเบิร์ต โลเอลล์, แอนน์ เซ็กซ์ตันและจอร์จ สตาร์บัก
ในปี ค.ศ. 1959 ซิลเวียและเท็ดย้ายไปอยู่ที่ลอนดอน ทั้งสองมีบุตรด้วยกันสองคนคือ ฟรีดา (เกิด ค.ศ. 1960) และนิโคลาส (เกิด ค.ศ. 1962) ต่อมาทั้งสองแยกกันอยู่หลังซิลเวียพบว่าเท็ดมีความสัมพันธ์กับแอสเซีย วีวิล ช่วงเวลานี้เป็นช่วงที่ซิลเวียกลับมาป่วยเป็นโรคซึมเศร้าอีกครั้งและพยายามจะฆ่าตัวตายหลายหน จนกระทั่งในปี ค.ศ. 1963 พยาบาลผู้ดูแลซิลเวียและบุตรพบเธอเสียชีวิตอยู่ในห้องครัว หลังซิลเวียเสียชีวิต ฮิวส์ถูกกระแสสังคมกล่าวหาว่าเป็นต้นเหตุและยิ่งถูกกลุ่มคตินิยมสิทธิสตรีประณามอย่างหนักเมื่อแอสเซีย คู่รักของฮิวส์ฆ่าตัวตายเช่นเดียวกับซิลเวียในอีก 6 ปีต่อมา
ซิลเวียมีผลงานที่เป็นที่รู้จักคือ "ในกรงแก้ว" ("The Bell Jar") นิยายกึ่งอัตชีวประวัติที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับหญิงสาวผู้ประสบกับโรคซึมเศร้า นอกจากนี้ซิลเวียยังเป็นกวีในกลุ่มกวีนิพนธ์สารภาพ (Confessional poetry) อันเป็นกลุ่มกวีช่วงทศวรรษที่ 1950 ในสหรัฐ ซึ่งนิยมนำเสนอประสบการณ์และความเจ็บปวดทางจิตใจผ่านบทกวี ในปี ค.ศ. 1982 ซิลเวียได้รับรางวัลพูลิตเซอร์จากผลงานกวีนิพนธ์รวมเล่ม และเป็นบุคคลแรกที่ได้รับรางวัลนี้หลังเสียชีวิต
เบเคตอาเตน (พระราชธิดาในฟาโรห์อเมนโฮเทปที่สาม)

เบเคตอาเตน (มีพระชนม์ชีพในช่วงศตวรรษที่ 14 ก่อนคริสตกาล) เป็นเจ้าหญิงแห่งอียิปต์โบราณจากราชวงศ์ที่ 18 พระองค์ถือเป็นพระราชธิดาพระองค์สุดท้องของฟาโรห์อเมนโฮเทปที่ 3 กับสมเด็จพระราชินีติเย ฉะนั้นพระองค์เป็นพระขนิษฐาของฟาโรห์อเคนาเตน พระนามของพระองค์มีความหมายว่า "หญิงสาวรับใช้แห่งอาเตน" 
พระประวัติ.
พระองค์เป็นที่รู้จักจากสุสานในเมืองอาร์มานา ซึ่งเป็นสุสานของฮูยา ผู้เป็นข้าราชสำนักในสมเด็จพระราชินีติเย
พระองค์ปรากฎอยู่ร่วมกันพระนางติเยในสองภาพสลัก หนึ่งเป็นภาพสลักที่พระนางติเยประทับนั่งคนละฝั่งกับฟาโรห์อเคนาเตนและพระนางเนเฟอร์ติติ โดยพระองค์ประทับนั่งอยู่ที่เก้าอี้ขนาดเล็กถัดจากพระนางติเย อีกภาพสลักนั้นพระองค์ประทับยืนถัดจากพระนางติเย และบนฝาผนังฝั่งตะวันออกของสุสานแห่งฮูยาสลักภาพของฟาโรห์อเคนาเตนจูงพระหัตถ์ของพระนางติเยไปยังวิหารพร้อมกันกับพระองค์ 
ทับหลังบนฝาผนังฝั่งเหนือสลักภาพฟาโรห์อเมนโฮเทปที่ 3 ประทับนั่งตรงกันข้ามพระนางติเยพร้อมกับพระองค์ โดยข้ารับใช้ทั้งสามยืนอยู่อยู่เบื้องหลังพระนางติเย
ข้อสันนิษฐาน.
พระองค์ปรากฎแค่ตำแหน่งของ พระราชธิดาแห่งฟาโรห์ เป็นได้ได้ว่าพระองค์จะสิ้นพระชนม์ขณะวัยเยาว์ เนื่องจากพระองค์มิได้ถูกบันทึกหรือถูกกล่าวถึงอีกเลยหลังการสิ้นพระชนม์ของพระนางติเย นักไอยคุปตวิทยาบางท่านนั้นสันนิษฐานว่า พระองค์เป็นบุคคลคนเดียวกันกับพระนางเนเบตา อย่างไรก็ตามไม่มีหลักฐานใดที่จะมาพิสูจน์ว่าพระองค์ทั้งเป็นบุคคลเดียวกัน
ตามทฤษฎีหนึ่ง ในความจริงแล้วพระองค์เป็นพระราชธิดาในฟาโรห์อเคนาเตนกับพระมเหสีรองนามว่า คิยา พระองค์อาจจะปรากฎในภาพสลักร่วมกันกับพระนางคิยา ที่ปรากฎพระนามลงท้ายว่า -อาเตน โดยที่พระนามเต็มได้หายไป ภายหลังจาการสิ้นพระชนม์ของพระนางคิยา พระองค์ได้ปรากฎร่วมในภาพสลักกับพระนางเมริทอาเตนและพระนางอังค์เซนปาอาเตนพร้อมกับพระราชธิดานามว่า เมริทอาเตน ตาเชริ และ อังค์เซนปาอาเตน ตาเชริ (ซึ่งอาจจะเป็นบุคคลที่ถูกแต่งขึ้นมาในฐานะบุตรของพระนางคิยา) โดยทฤษฎีมีความเป็นมามาจาก พระองค์มิเคยเป็นพระขนิษฐาของฟาโรห์อเคนาเตนตามภาพสลักในเมืองอาร์มานา แต่เป็นพระราชธิดาของฟาโรห์อเคนาเตน โดยพระองค์นั้นมิเคยปรากฎในภาพสลักร่วมกันกับพระราชธิดาในพระนางเนเฟอร์ติติเลย จึงแสดงให้ห็นว่าพระองค์นั้นเป็นพระราชธิดาในพระมเหสีของฟาโรห์อเคนาเตนพระองค์อื่น ซึ่งอาจจะเป็นพระนางคิยา จนภายหลังจากการสิ้นพระชนม์ของพระมารดา พระองค์ได้ถูกอุปการะโดยพระอัยยิกาของพระองค์คือ พระนางติเย
เรื่องนวนิยาย.
อาร์มานาน คิงส์ ซีรีย์.
พระองค์เป็นตัวละครหลักในห้าเรื่องนวนิยายอิงประวัติศาสตร์ที่เขียนโดย แมกซ์ โอเวอร์ตัน และเผยแพร่โดย ไรท์เตอร์ส แอกแชงจ์ อี-พับบลิซซิ่ง โดยเป็นนวนิยายติดตามพระชนม์ชีพของพระองค์ ตั้งแต่วัยเยาว์จนสิ้นพระชนม์ ในรัชสมัยของฟาโรห์รามเสสมหาราช ชื่อนวนิยายห้าเล่มครอบคลุมพระชนม์ชีพของพระองค์ในช่วงรัชสมัยของฟาโรห์อเคนาเตน (สคารับ-อเคนาเตน), ฟาโรห์สเมงห์คาเร (สคารับ-สเมงห์คาเร), ฟาโรห์ทุตอังค์อามุน (สคารับ-ทุตอังค์อามุน), ฟาโรห์ไอย์ (สคารับ-ไอย์) และฟาโรห์โฮเรมเฮบ (สคารับ-โฮเรมเฮบ) นวนิยายชุดที่หกในเรื่องนี้สร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1960 เกี่ยวข้องกับการค้นพบหลุมฝังศพของพระองค์
เดอะ อีจิปเทียน.
พระองค์มีบทบาทตัวละครรองในนวนิยายเรื่อง เดอะ อีจิปเทียน ของไมก้า วอลทาริ นามว่า เบเคตอาตอน (และในภาพยนตร์ใช้นามว่า เบเคตอามุน) ในนวนิยาย พระองค์ได้แต่งงานกับโฮเรมเฮบ ขุนศึกแห่งอียิปต์โบราณ แม้ว่าจะเป็นคนธรรมดาที่ต้องการพระองค์ตั้งแต่เด็ก อย่างไรก็ตามพระองค์ไม่พอใจที่ถูกคนธรรมดาสามัญแตะต้องและพระองค์ยื่นคำขาดว่า ว่าถ้าเขาแตะพระองค์อีกครั้งพระองค์จะนอนกับบุรุษทุกคนในธีบส์
ทูเซ็ตไวโอลิน

ทูเซ็ตไวโอลิน  เป็นยูทูบเบอร์ดูโอ้ชาวออสเตรเลีย ประกอบด้วยเบรต หยาง  และเอ็ดดี้ เฉิน  ผู้มี perfect pitch รวมกลุ่มกันในปี พวกเขาเป็นที่รู้จักจากการทำช่องยูทูบแนวตลกเกี่ยวกับไวโอลิน,นักดนตรี ซึ่งในเมษายน 2019 มียอดผู้ติดตามรวม 1.2 ล้านคนและยอดการดูมากกว่า 180 ล้านครั้ง ในเดือนมิถุนายนปี 2022 มีผู้ติดตาม 3.51ล้านคน ที่ผ่านมาพวกเขาได้จัด world tour 2 ครั้ง ในปี 2017 และปี 2021 ที่ผ่านมา ในปัจจุบันพวกเขาได้ยุติบทบาทของยูทูบเบอร์ในฐานะ ทูเซ็ตไวโอลิน แล้ว ในปัจจุบันพวกเขาใช้ชื่อ B2TSM แทน
ลูกเล่นและธีม.
ใน 2017 ทูเซ็ตไวโอลินได้สร้างตัวละคร "หลิงหลิง"  ซึ่งเป็นนักไวโอลินที่เก่งมากและฝึกซ้อม "40 ชั่วโมงต่อวัน" พวกเขาได้สร้างขึ้นหลังจากวิดีโอหนึ่งที่เล่นเป็นแม่ที่เปรียบเทียบลูกตัวเองกับลูกของเพื่อน หลังจากนั้นมาหลิงหลิงก็ได้เป็นเอกลักษณ์ของทูเซ็ตไวโอลิน ใน 2018 ทูเซ็ตไวโอลินได้สร้างซีรีส์หลิงหลิงเวิร์กเอาต์  ซึ่งจะเป็นการสุ่มเพลงและการเล่นแบบแปลกประหลาดเช่นเล่นในความเร็วสองเท่า เล่นไวโอลินแบบคว่ำ เล่นแบบกลับข้างเป็นต้น และทำตามที่สุ่มได้ นอกจากนั้นยังมีนักไวโอลินที่มีชื่อเสียงอีกหลายคนเข้าร่วมซีรีส์นี้ด้วย 
และพวกเขายังมีคำพูดติดปากตลกๆอีกมากมาย เช่น
“ if you can play it slowly, you can play it quickly.” จากคลิป world’s fastest violin player #2
“ geniuses are born, not created. ” จากคลิป world’s fastest violin player#1
ในเดือนมิถุนายน 2018 เขาได้สร้างเรดดิต "r/lingling40hrs" ซึ่งเป็นเรดดิตที่ให้โพสต์มีมเกี่ยวกับเพลงคลาสสิกแล้วทำวิดิโอเกี่ยวกับการแสดงความคิดเห็นและโต้ตอบในแต่ละโพสต์ซึ่งมีต้นแบบมาจากซีรีส์ LWIAY (ย่อมาจาก Last Week I Ask You, สัปดาห์ที่แล้วบอกว่าให้...) ของพิวดี้พาย ในเมษายน 2019 มีผู้ติดตามมากกว่าในเรดดิตสามหมื่นคน
ในกรกฎาคม 2018 ได้ทำวิดีโอหลายวิดีโอที่เล่นเพลงคลาสสิกโดยใช้ไก่ยาง ในสิงหาคม 2018 ทูเซ็ตไวโอลินได้ทำวิดีโอ "1% Violin Skills, 99% Editing Skills" (ฝีมือไวโอลิน 1%, ฝีมือตัดต่อ 99%) ซึ่งเบรตจะเล่นเพลงยากแต่เล่นไม่ได้ เอ็ดดี้เลยให้เล่นโน้ตทั้งหมดและตัวต่อโดยใช้เสียงที่ได้เป็นเพลงจริง ๆ หลังจากนั้นก็ได้ทำวิดีโอคล้าย ๆ กันอีกหลายวิดีโอแต่เป็นเครื่องดนตรีอื่น ๆ
ทูเซ็ตไวโอลินได้เล่นมุกวิโอลาจำนวนมาก ซึ่งสร้างความไม่พอใจกับคนดูบางส่วน แต่อย่างไรก็ตามเบรตสามารถเล่นวิโอลาได้ในวิดิโอที่เอ็ดดี้ซื้อวิโอลาให้ในวันเกิดซึ่งทำเพื่อเป็นมุขตลกเท่านั้น
รายพระนามและชื่อผู้ได้รับพระราชทานเหรียญรัตนาภรณ์

เหรียญรัตนาภรณ์ เป็นเหรียญราชอิสริยาภรณ์อันเป็นบำเน็จในพระองค์พระมหากษัตริย์ สถาปนาขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2412 โดยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว สำหรับพระราชทานผู้ที่ทำความดีความชอบทั้งฝ่ายหน้าและฝ่ายใน ทั้งส่วนราชการและส่วนพระองค์ เดิมชื่อ เหรียญรจนาภรณ์ และเปลี่ยนชื่อเป็นเหรียญรัตนาภรณ์ ในปี พ.ศ. 2416 มีทั้งหมด 5 ลำดับชั้น ซึ่งพระมหากษัตริย์จะทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมให้จัดสร้างขึ้นเป็นเหรียญราชอิสริยาภรณ์ประจำรัชกาล โดยมีรายพระนามและรายนาม เช่น
เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 9.
เหรียญรัตนาภรณ์ ภ.ป.ร. 4.
ท่านผู้หญิงฉัตรสุดา วงศ์ทองศรี นามเดิม: หม่อมเจ้าฉัตรสุดา ฉัตรชัย
หม่อมเจ้ากิติเดชขจร ศุขสวัสดิ์
เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 10.
เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลปัจจุบัน ชั้นที่ 5.
พระราชทานเหรียญรัตนาภรณ์ ชั้นที่ 5 จำนวน 112 คน
เจ้าชายคิริล เจ้าชายแห่งพาร์ลาฟ

เจ้าชายคิริลแห่งบัลแกเรีย, เจ้าชายแห่งพาร์ลาฟ (Kyril Heinrich Franz Ludwig Anton Karl Philipp; 17 พฤศจิกายน ค.ศ. 1895 – 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1945) เป็นพระราชโอรสองค์ที่สองของพระเจ้าซาร์เฟอร์ดินานด์ที่ 1 แห่งบัลแกเรีย และพระมเหสีองค์แรกของพระองค์ เจ้าหญิงมารี หลุยส์แห่งบูร์บง-ปาร์มา พระองค์ทรงเป็นพระอนุชาของพระเจ้าซาร์บอริสที่ 3 แห่งบัลแกเรียและเจ้าชายผู้สำเร็จราชการแห่งบัลแกเรีย ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1943 ถึง 1944
พระราชประวัติ.
พระองค์ทรงประสูติ เมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน ค.ศ. 1895 ในเมืองโซเฟีย ทรงเป็นพระราชโอรสองค์ที่สองของพระเจ้าซาร์เฟอร์ดินานด์ที่ 1 แห่งบัลแกเรีย และพระมเหสีองค์แรกของพระองค์ เจ้าหญิงมารี หลุยส์แห่งเบอร์เบิ้น-ปาร์มา
ในเดือนกันยายน ค.ศ. 1936 เจ้าชายคิริลทรงเข้าร่วมกับสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 8 ในการประทับพระที่นั่งรถไฟไปปราศรัยกับประชาชนในไอซ์แลนด์ ได้ทรงประกาศการสวรรคตของพระเชษฐาของพระองค์, พระเจ้าซาร์บอริส เมื่อวันที่ 28 สิงหาคม ค.ศ. 1943 เจ้าชายคิริลได้รับการแต่งตั้งให้เป็นประธานคณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์จากรัฐสภา เพื่อทำหน้าที่เป็นประมุขแห่งรัฐ จนกระทั่งพระราชโอรสของพระเจ้าซาร์, พระเจ้าซาร์ซีเมออนที่ 2 แห่งบัลแกเรีย ซึ่งมีพระชนมายุ 18 พรรษา
เจ้าชายคิริล, กับซารินาผู้เป็นม่าย โจวันนาแห่งซาวอย พระธิดาของกษัติรย์อิตาลี ได้นำพระศพของรัฐสำหรับพระเชษฐา พระเจ้าซาร์บอริสที่ 3 เมื่อวันที่ 5 กันยายน ค.ศ. 1943 ที่อาสนวิหารอเล็กซานเดอร์ เนฟสกี หลังจากนั้นได้เดินทางข้ามเมืองไปยังสถานีรถไฟหลักที่ขบวนรถไฟซึ่งได้รอคอยอยู่เพื่อที่จะนำพระศพไปยังพระอารามริลาในภูเขา หลังจากนั้นรัฐบาลทั้งสามชุดที่ได้เข้ามาอย่างต่อเนื่องได้พยายามที่จะทำให้พวกเขาหลุดพ้นจากข้อตกลงของบัลแกเรียกับเยอรมนี ที่เด่นชัดคือได้อนุญาตให้ใช้รถไฟไปยังกรีซและทหารเยอรมันได้ประจำการอยู่ที่นั้นเพื่อป้องกัน คณะผู้แทนบัลแกเรียได้เดินทางไปยังกรุงไคโรในความพยายามที่จะเจราจากับสหรัฐอเมริกาและบริเตนใหญ่ แต่ล้มเหลว หลังได้ถูกปฏิเสธที่จะพบพวกเขาโดยปราศจากการมีส่วนร่วมของสหภาพโซเวียต 
แม้ว่าเมืองโซเฟียได้มีความสัมพันธ์ทางการทูตอย่างต่อเนืองกับสหภาพโซเวียต เมื่อวันที่ 5 กันยายน ค.ศ. 1944 โซเวียตได้ประกาศสงครามกับบัลแกเรีย และเมื่อวันที่ 8 กันยายน กองทัพโซเวียตได้ก้าวข้ามเขตแดนโรมาเนียและแม่น้ำดานูบ แนวร่วมปิตุภูมิ, ที่เป็นพันธมิตรกับพรรคคอมมิวนิสต์ ปีกซ้ายของสหภาพชาวนา กลุ่ม Zveno และนักการเมืองที่นิยมโซเวียตจำนวนเล็กน้อยที่ได้เดินทางกลับมาจากการถูกเนรเทศในสหภาพโซเวียต ได้ก่อการกบฏโดยคอยให้การสนับสนุนแก่ทหารโซเวียตในวันที่ 9 กันยายน และยึดอำนาจ 
คืนวันที่ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1945 เจ้าชายคิริลพร้อมกับอดีตนายกรัฐมนตรีและศาสตราจารย์ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ บ็อกดาน ฟิลอฟ, นายพล นิโคลา มิคฮอฟ และเหล่าอดีตรัฐมนตรีของคณะรัฐมนตรี ที่ปรึกษาราชการ และสารวัตรทหาร 67 นาย ได้ถูกประหารชีวิต คำตัดสินโทษประหารชีวิตของพวกเขาได้ถูกประกาศเมื่อวันก่อนโดย"ศาลประชาชน"