จาง ชุนเฉียว

จาง ชุนเฉียว (1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1917 – 21 เมษายน ค.ศ. 2005) เป็นนักทฤษฎีการเมือง นักเขียน และนักการเมืองชาวจีน เขาเป็นที่จับตามองในระดับประเทศในช่วงปลายของการปฏิวัติวัฒนธรรม และเป็นสมาชิกของกลุ่มลัทธิเหมาสุดโต่งที่ถูกเรียกว่า "แก๊งออฟโฟร์"
จางเข้าร่วมพรรคคอมมิวนิสต์จีนใน ค.ศ. 1938 และต่อมากลายเป็นนักข่าวที่มีชื่อเสียง รับผิดชอบดูแลหนังสือพิมพ์ "เจี่ยฟ่างรื่อเป้า" ("Jiefang Daily") ภายหลังการก่อตั้งสาธารณรัฐประชาชน เขาเริ่มมีชื่อเสียงโดดเด่นขึ้นมาหลังจากบทความของเขาในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1955 ที่มีชื่อว่า "ทำลายอุดมการณ์แห่งสิทธิชนชั้นกระฎุมพี" ไปเตะตาเหมา เจ๋อตง ผู้ซึ่งสั่งให้นำบทความนั้นไปตีพิมพ์ซ้ำในหนังสือพิมพ์ "เหรินหมินรื่อเป้า" ("People's Daily")
เมื่อเริ่มการปฏิวัติวัฒนธรรม จางได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกของคณะปฏิวัติวัฒนธรรม ใน ค.ศ. 1967 จางจัดตั้งคอมมูนประชาชนเซี่ยงไฮ้และดำรงตำแหน่งประธานชั่วคราว เป็นการโค่นล้มรัฐบาลท้องถิ่นและโครงสร้างพรรคในเซี่ยงไฮ้โดยพฤตินัย หลังจากนั้น เขาได้รับแต่งตั้งเป็นผู้อำนวยการของ คณะกรรมาธิการปฏิวัติเซี่ยงไฮ้ เขาเข้าร่วมกรมการเมืองใน ค.ศ. 1969 และคณะกรรมาธิการสามัญกรมการเมืองใน ค.ศ. 1973 ก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุดในฐานะรองนายกรัฐมนตรีอันดับสองของประเทศใน ค.ศ. 1975
หลังอสัญกรรมของเหมาใน ค.ศ. 1976 จางถูกจับกุมพร้อมกับสมาชิกคนอื่น ๆ ที่ต่อมาเป็นที่รู้จักในนามแก๊งออฟโฟร์ เขาถูกตัดสินประหารชีวิตโดยรอลงอาญาสองปี ต่อมาถูกลดโทษเป็นจำคุกตลอดชีวิต และจากนั้นลดโทษลงอีกเหลือ 18 ปี เขาได้รับการปล่อยตัวจากเรือนจำใน ค.ศ. 1998 เพื่อเข้ารับการรักษาพยาบาล และเสียชีวิตใน ค.ศ. 2005
ชีวิตช่วงต้น.
เกิดในอำเภอจฺวี้เหย่ ชานตง จางทำงานเป็นนักเขียนในเซี่ยงไฮ้ช่วงทศวรรษ 1930 โดยสร้างความสัมพันธ์ที่แน่นแฟ้นภายในเมือง หลังเข้าร่วมการประชุมที่เหยียนอานใน ค.ศ. 1938 เขาเข้าร่วมพรรคคอมมิวนิสต์จีน
จางพบกับเหมา เจ๋อตงเป็นครั้งแรกในพรรคใน ค.ศ. 1938 และพูดคุยกับเขาเป็นครั้งแรกใน ค.ศ. 1939 ขณะที่เขารับตำแหน่ง "หัวหน้าแผนกโฆษณาชวนเชื่อของโรงเรียนรัฐบาลในฉ่านซีตอนเหนือ"
สาธารณรัฐประชาชนจีน.
หลังสาธารณรัฐประชาชนจีนก่อตั้งขึ้น จางก็กลายเป็นนักข่าวผู้มีชื่อเสียงในเซี่ยงไฮ้ โดยได้รับมอบหมายให้ดูแลหนังสือพิมพ์ "เจี่ยฟ่างรื่อเป้า" ("Jiefang Daily") ที่นี่เองที่เขาพบกับเจียง ชิง
จางเริ่มเป็นที่รู้จักอย่างโดดเด่นจากบทความของเขาในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1958 ที่ตีพิมพ์ใน "เจี่ยฟ่างรื่อเป้า" ชื่อเรื่องว่า "ทำลายอุดมการณ์ของสิทธิชนชั้นกระฎุมพี" (Destroy the Ideology of Bourgeois Right) บทความนี้ได้รับความสนใจจากเหมา เจ๋อตง ซึ่งสั่งให้นำไปตีพิมพ์ซ้ำในหนังสือพิมพ์ "เหรินหมินรื่อเป้า" ("People's Daily") พร้อมกับ "บทบรรณาธิการ" (Editor's Note) ที่แสดงความเห็นชอบเล็กน้อย จางจึงถูกมองว่าเป็นหนึ่งในผู้สนับสนุนที่แน่วแน่ที่สุดของเหมาขณะที่ประธานเข้าร่วมการต่อสู้ทางอุดมการณ์ภายในพรรคกับคู่แข่งปฏิวัติอย่างหลิว เช่าฉี
การปฏิวัติวัฒนธรรม.
จางใช้เวลาส่วนใหญ่ในช่วงปฏิวัติวัฒนธรรมเดินทางไปมาระหว่างปักกิ่งและเซี่ยงไฮ้ เขาเดินทางมาถึงเซี่ยงไฮ้ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1966 ในฐานะผู้แทนคณะปฏิวัติวัฒนธรรมในการผลักดันให้หยุดยั้งเฉา ตี๋ชิวจากการสลายตัวของคนงานที่อันถิง เขาลงนามใน "คำร้อง 5 ข้อของคนงาน" และในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1967 จัดตั้งคอมมูนประชาชนเซี่ยงไฮ้ร่วมกับหวัง หงเหวินและเหยา เหวินยฺเหวียน โดยพื้นฐานแล้วเป็นการโค่นล้มรัฐบาลเมืองและโครงสร้างพรรคท้องถิ่น เขากลายเป็นประธานคณะกรรมาธิการปฏิวัติของเมือง ตำแหน่งนี้โดยพื้นฐานแล้วรวมตำแหน่งเดิมของนายกเทศมนตรีและเลขาธิการพรรค โครงสร้างนี้จะยังคงอยู่จนกระทั่งตำแหน่งหลังได้รับการฟื้นฟูใน ค.ศ. 1971
ในเดือนเมษายน ค.ศ. 1969 เขาเข้าร่วมกรมการเมือง และใน ค.ศ. 1973 เขาได้เลื่อนตำแหน่งเป็นกรรมาธิการสามัญกรมการเมือง ในเดือนมกราคม ค.ศ. 1975 จางกลายเป็นรองนายกรัฐมนตรีอันดับสอง และเขียนบทความ "ว่าด้วยการใช้อำนาจเผด็จการเบ็ดเสร็จเหนือชนชั้นกระฎุมพี" เพื่อส่งเสริมการศึกษาเชิงทฤษฎีของการปกครองแบบเผด็จการของชนกรรมาชีพ ในเวลานั้นเติ้ง เสี่ยวผิงเป็นรองนายกรัฐมนตรีอันดับหนึ่ง แต่พ้นจากตำแหน่งไปใน ค.ศ. 1976 หลังอสัญกรรมของโจว เอินไหลในเดือนมกราคม ค.ศ. 1976 จางแข่งขันชิงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีกับคู่แข่งทางการเมืองของเขาคือเติ้ง เสี่ยวผิง อย่างไรก็ตาม เหมาไม่ได้เลือกทั้งสองคน แต่กลับเลือกฮฺว่า กั๋วเฟิงเป็นนายกรัฐมนตรีคนใหม่แทน
การจับกุมและการประหารชีวิต.
จางถูกจับกุมพร้อมกับสมาชิกคนอื่น ๆ ของกลุ่มที่เรียกว่า "แก๊งออฟโฟร์" ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1976 ในฐานะส่วนหนึ่งของการสมรู้ร่วมคิดโดยเย่ เจี้ยนอิง, หลี่ เซียนเนี่ยนและฮฺว่า กั๋วเฟิง ผู้นำพรรคคนใหม่ เขาถูกขับออกจากพรรคคอมมิวนิสต์ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1977 และต่อมาถูกตัดสินประหารชีวิตโดยรอลงอาญาสองปีใน ค.ศ. 1984 พร้อมกับเจียง ชิง โทษของเขาถูกลดเป็นจำคุกตลอดชีวิตในภายหลัง และถูกลดโทษลงอีกเป็น 18 ปีในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1997
จางยังคงนิ่งเงียบระหว่างการพิจารณาคดีใน ค.ศ. 1980 และปฏิเสธจะพูดจนกระทั่งญาติได้รับอนุญาตให้เข้าเยี่ยมเขาในเรือนจำหลายปีต่อมา ตามที่เว่ย์เว่ย์ บุตรีของเขากล่าวไว้ ตอนนั้นเขาแทบจะพูดไม่ได้แล้ว เขายังคงวิพากษ์วิจารณ์พรรคคอมมิวนิสต์ภายใต้การนำของเติ้ง เสี่ยวผิง และผู้สืบทอดตำแหน่งในจดหมายถึงบุตรีของเขา และยังคงยึดมั่นในลัทธิเหมาของเขา โดยทำนายว่าศตวรรษที่ 21 จะเห็นชัยชนะของการปฏิวัติสังคมนิยมในหลายประเทศ
ใน ค.ศ. 1998 จางได้รับการปล่อยตัวจากเรือนจำเพื่อเข้ารับการรักษาทางการแพทย์ จากนั้นก็ใช้ชีวิตอย่างเก็บตัวเงียบ ๆ ในเซี่ยงไฮ้กระทั่งเสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งตับอ่อนในเดือนเมษายน ค.ศ. 2005