pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
30 กุมภาพันธ์

วันที่ 30 กุมภาพันธ์ เป็นวันที่มีปรากฏในปฏิทินบางประเภท แต่ไม่มีในปฏิทินเกรกอเรียน ซึ่งเดือนกุมภาพันธ์มี 28 หรือ 29 วัน
ปฏิทินสวีเดน.
จักรวรรดิสวีเดน (ซึ่งเวลานั้นครอบครองที่ประเทศฟินแลนด์) วางแผนเพื่อเปลี่ยนการใช้ปฏิทินจากปฏิทินจูเลียนเป็นปฏิทินเกรกอเรียน เริ่มต้นใน ค.ศ. 1700 โดยเพิ่มอธิกวาร (29 กุมภาพันธ์) ทุก 4 ปี และข้ามอธิกวารทุก 40 ปี อย่างไรก็ตามมหาสงครามเหนือเริ่มเกิดขึ้นในปีนั้น ทำให้ชาวสวีเดนละความสนใจจากปฏิทินของพวกเขา และทำให้เดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1700 ไม่ได้เพิ่มอธิกวาร แต่ในสองโอกาสถัดไป ค.ศ. 1704 และ ค.ศ. 1708 ก็ได้เพิ่มอธิกวารอย่างที่ควรจะเป็น
เพื่อป้องกันความสับสนและความผิดพลาดในระยะยาว จึงมีการฟื้นฟูปฏิทินจูเลียนเพื่อเปรียบเทียบ และได้เพิ่มอธิกวารอีกหนึ่งวันเพื่อชดเชย ทำให้เกิดวันที่ 30 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1712 สำหรับปีนั้นปีเดียว แต่ต่อมาพบว่าวันดังกล่าวตรงกับวันที่ 29 กุมภาพันธ์ของปฏิทินจูเลียน และวันที่ 11 มีนาคมของปฏิทินเกรกอเรียน ชาวสวีเดนจึงปรับปรุงปฏิทินเป็นครั้งสุดท้ายโดยตัด 11 วันสุดท้ายของเดือนกุมภาพันธ์ออกสำหรับ ค.ศ. 1753 (เดิมมี 28 วัน) ทำให้ถัดจากวันที่ 17 กุมภาพันธ์กลายเป็นวันที่ 1 มีนาคมทันที และเป็นปฏิทินเกรกอเรียนอย่างเต็มตัว
ปฏิทินโซเวียต.
ถึงแม้ว่าจะมีแหล่งข้อมูลหลายแหล่งกล่าวว่าสหภาพโซเวียตใช้เดือนที่มี 30 วันบางส่วนหรือทั้งหมดในช่วง ค.ศ. 1929–1940 ซึ่งจะทำให้เกิดวันที่ 30 กุมภาพันธ์ แต่จากหลักฐานปฏิทินภาพวาดหรือสิ่งตีพิมพ์จากสมัยนั้นแสดงให้เห็นว่าเดือนกุมภาพันธ์มีเพียง 28 หรือ 29 วัน ดังนั้นปฏิทินโซเวียตจึงไม่เคยมีวันที่ 30 กุมภาพันธ์แต่อย่างใด
การแข่งขันแบบแพ้คัดออก

การแข่งขันแบบแพ้คัดออก  หรือ การแข่งขันแบบแพ้ตกรอบ  หรือ น็อกเอาต์ทัวร์นาเมนต์ เป็นรูปแบบการแข่งขันประเภทหนึ่ง โดยผู้แพ้ในแต่ละการแข่งขันจะถูกคัดออกจากการแข่งขันทันที และรางวัลจะมีขึ้นสำหรับผู้ชนะคนสุดท้ายในการแข่งขัน ในบางครั้งการแข่งขันในรอบรองสุดท้ายไม่จำเป็นต้องคัดผู้แพ้ในรอบนั้นออก โดยอาจจะมีการแข่งขันใหม่เพื่อหาผู้ชนะอันดับ 3
จำนวนนัดของการแข่งขันที่จะต้องชนะทั้งหมดตั้งแต่รอบแรกเพื่อให้ได้ตำแหน่งชนะเลิศ จะขึ้นอยู่กับจำนวนผู้เข้าแข่งขัน โดยดูได้จากตาราง
ฟุตบอลทีมชาติเชโกสโลวาเกีย

ฟุตบอลทีมชาติเชโกสโลวาเกีย  เป็นทีมฟุตบอลตัวแทนจากเชโกสโลวาเกียในช่วง พ.ศ. 2465-2536 (ค.ศ. 1922-1993) ภายหลังประเทศนี้ได้แยกออกเป็นสาธารณรัฐเช็กและสาธารณรัฐสโลวัก ทีมชาติจึงได้ถูกแบ่งออกเป็นทีมชาติเช็กเกียและทีมชาติสโลวาเกีย
ปัจจุบันทีมชาติเช็กเกียถือเป็นผู้สืบทอดทีมชาติเชโกสโลวาเกียแต่เพียงผู้เดียว ภายใต้การรับรองของฟีฟ่าและยูฟ่า
ทีมชาติเชโกสโลวาเกียนี้ได้อันดับรองชนะเลิศในฟุตบอลโลก 2 ครั้งใน ฟุตบอลโลก 1934 และฟุตบอลโลก 1962 ชนะเลิศฟุตบอลยูโร ในฟุตบอลยูโร 1976 และยังคงได้เหรียญทองฟุตบอลโอลิมปิก 1980 ที่มอสโก และเหรียญเงินโอลิมปิก 1964 ที่ โตเกียว
การยิงลูกโทษ

การยิงลูกโทษ เป็นการตั้งเตะทำคะแนนในการแข่งขันฟุตบอล โดยลูกฟุตบอลจะอยู่ในตำแหน่งหน้าประตูห่างมาเป็นระยะ 12 หลา (ประมาณ 11 เมตร) โดยมีผู้รักษาประตูคนเดียวเท่านั้นที่อยู่ในตำแหน่งที่ป้องกันได้
ในการแข่งขันฟุตบอลจะมีการยิงลูกโทษสองลักษณะคือ ลักษณะแรกการยิงลูกโทษระหว่างการแข่งขัน เกิดจากที่ผู้เล่นในฝ่ายรับทำฟาล์วผู้เล่นฝ่ายตรงข้ามตั้งแต่ภายในเขตโทษ โดยผู้ที่ยิงลูกโทษจะมีสิทธิยิงได้หนึ่งครั้งโดยเมื่อยิงเสร็จแล้วจะปล่อยให้เกมเล่นต่อตามปกติ ในลักษณะที่สองคือการยิงลูกโทษภายหลังจากหมดเวลาการแข่งขัน และทั้งสองฝ่ายมีคะแนนเท่ากัน จะทำการยิงลูกโทษในการตัดสินผู้ชนะ โดยการยิงลูกโทษลักษณะนี้จะ เริ่มต้นโดยผู้ยิงฝ่ายละ 5 คน สลับกันยิงลูกโทษ โดยถ้าไม่สามารถตัดสินกันได้ให้มีการยิงต่อไปเรื่อยๆ จนกว่าจะได้ผู้ชนะ
ประวัติ.
การยิงลูกโทษเกิดขึ้นครั้งแรกจากความคิดของผู้รักษาประตูชาวไอริช วิลเลียม มักครูม (William McCrum) ในปี พ.ศ. 2433 (ค.ศ. 1890) โดยได้เสนอความคิดแก่สมาคมฟุตบอลไอริช และได้มีการเสนอความคิดนี้ต่อให้กับคณะกรรมการสมาคมฟุตบอลระหว่างประเทศ ซึ่งมีการรับรองเมื่อวันที่ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2434 และมีการใช้กันในช่วงฤดูกาล 1891–92
ฟุตบอลหญิงทีมชาติไทย

ฟุตบอลหญิงทีมชาติไทย เป็นทีมฟุตบอลหญิงตัวแทนของประเทศไทย ในการแข่งขันฟุตบอลระดับนานาชาติภายใต้การบริหารของสมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทยในพระบรมราชูปถัมภ์ ที่ผ่านมามีผลงานในระดับเอเชียคือ การคว้าตำแหน่งชนะเลิศการแข่งขันฟุตบอลหญิงชิงแชมป์เอเชีย 1983 (พ.ศ. 2526) และชนะเลิศการแข่งขันฟุตบอลซีเกมส์ประเภททีมหญิง 4 สมัย โดยในปัจจุบันทีมฟุตบอลหญิงทีมชาติไทยได้รับการจัดอันดับจากฟีฟ่าให้อยู่ในอันดับที่ 39 ของโลก ทีมมีฉายาที่เรียกกันในหมู่แฟนกีฬาชาวไทยว่า "ชบาแก้ว"
ผู้ฝึกสอนปัจจุบัน.
สำหรับการแข่งขัน 
ประวัติ.
ฟุตบอลหญิงทีมชาติไทยเคยครองแชมป์ซีเกมส์ในปี 1985, 1995, 1997 และ 2007 ส่วนในปี 2005 ทีมชาติทั้งเจ็ดประเทศ ซึ่งได้แก่ บรูไน, ไทย, อินโดนีเซีย, พม่า, ติมอร์ตะวันออก, มาเลเซีย, กัมพูชา, ลาว, เวียดนาม และสิงคโปร์ ต่างมุ่งหวังที่จะเข้าแข่งขันกีฬาฟุตบอลหญิงที่จัดขึ้นในซีเกมส์ ที่มาริกินาในเดือนธันวาคม โดยทีมฟุตบอลหญิงของไทยไม่ได้รับเหรียญรางวัลในครั้งดังกล่าว
ถึงกระนั้น ในการแข่งขันฟุตบอลหญิงเอเชียนคัพ 2014 รอบคัดเลือก วันที่ 21 พฤษภาคม ทีมชาติไทยเป็นฝ่ายชนะฟุตบอลหญิงทีมชาติบังกลาเทศ 9 ประตูต่อ 0 ต่อมาในวันที่ 25 พฤษภาคม ทีมชาติไทยเป็นฝ่ายชนะฟุตบอลหญิงทีมชาติอิหร่าน 5 ประตูต่อ 1 และสามารถเข้าสู่ฟุตบอลหญิงเอเชียนคัพ 2014 รอบสุดท้ายได้สำเร็จ ทั้งนี้ เฮเลนา กอสตา ซึ่งเป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนทีมชาติอิหร่าน เคยให้สัมภาษณ์ถึงนักฟุตบอลหญิงทีมชาติไทยว่า มีทักษะการเล่นที่ยอดเยี่ยม และ ให้การยอมรับว่าฟุตบอลหญิงทีมชาติไทยไม่เป็นรองทีมชาติใดทั้งในอาเซียนและเอเชีย
สิ่งสืบเนื่อง.
หลังจากฟุตบอลหญิงทีมชาติไทยได้รับสิทธิ์เข้าแข่งขันฟุตบอลโลกหญิง 2015 ที่ประเทศแคนาดา ทางสหพันธ์ฟุตบอลระหว่างประเทศได้เลือกให้ฟุตบอลหญิงทีมชาติไทย เป็นต้นแบบสำหรับฟุตบอลหญิงทีมชาติในทวีปแอฟริกาทางแถบใต้ ได้ดูเป็นแบบอย่าง
ผลงาน.
ฟุตบอลหญิงเอเชียนคัพ.
ในฟุตบอลหญิงชิงแชมป์เอเชีย ทีมชาติไทยชนะเลิศ 1 ครั้ง ในปี 1983 และได้รองชนะเลิศ 3 ครั้ง ในปี 1975, 1977 และ 1981
ผู้เล่น.
ผู้เล่นชุดปัจจุบัน.
รายชื่อผู้เล่น 23 คนสำหรับการแข่งขัน 
"จำนวนนัดที่ลงเล่นให้ทีมชาตินับจาก 19 มกราคม 2560 ถึง 22 สิงหาคม 2568 หลังแข่งขันกับ  เวียดนาม และจำนวนประตูที่ยิงได้นับถึงวันที่ 22 สิงหาคม 2568 หลังแข่งขันกับ  เวียดนาม"
ที่เคยถูกเรียกตัว.
รายชื่อผู้เล่นที่เคยถูกเรียกตัวติดทีมชาติไทยในรอบ 12 เดือนล่าสุด :
Notes
ทำเนียบผู้ฝึกสอน.
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
ถ้วน หลีกภัย

ถ้วน หลีกภัย (พ.ศ. 2458 — 2 มีนาคม พ.ศ. 2554) หรือที่นิยมเรียกและรู้จักกันดีในชื่อ แม่ถ้วน เป็นมารดาของ ชวน หลีกภัย อดีตนายกรัฐมนตรี อดีตประธานรัฐสภา อดีตประธานสภาผู้แทนราษฎร และอดีตหัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์
ประวัติ.
ถ้วน หลีกภัย เกิดที่บ้านท่าจีน ตำบลบางรัก อำเภอเมืองตรัง จังหวัดตรัง เมื่อ พ.ศ. 2458 ตามข้อมูลทะเบียนราษฎร์ แต่ทางครอบครัวนับตามตำราจีน พ.ศ. 2455 มีชื่อเดิมว่า กิมถ้วน จูห้อง เป็นบุตรคนห้าจากทั้งหมดเจ็ดคนของจุง และซุ่นกี่ จูห้อง บิดาและมารดามีเชื้อสายฮกเกี้ยน และใช้นามสกุลว่า "จูห้อง" ซึ่งเป็นหนี่งใน 35 สกุลเก่าแก่ของชาวฮกเกี้ยนในจังหวัดตรัง แต่เดิมมีชื่อว่า "กิมถ้วน" แต่ภายหลังเหลือเพียงว่า "ถ้วน" ตามคำเรียกของคนใต้ เธอมีน้องต่างมารดาอีกสี่คน
ถ้วนเป็นหลานตาของหลวงผดุงชนเกษม (พันตี้) ซึ่งเป็นกำนันตำบลบางรัก และมีศักดิ์เป็นหลานลุงของจัง จริงจิตร สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร (ส.ส.) คนแรกของจังหวัดตรัง เมื่อจังลงสมัครเลือกตั้ง ถ้วนในขณะนั้นยังเป็นเด็ก ๆ อยู่ ได้เป็นผู้ช่วยหาเสียงให้ เนื่องจากมีความสนใจในการเมือง จนได้รับเลือกตั้งในที่สุด 
ในวัยเด็กถ้วนอยากจะเป็นนางพยาบาล แต่ไม่สมหวังเนื่องจากไม่ได้เรียนหนังสือ เพราะเป็นบุตรคนโต คอยดูแลมารดาที่เป็นอัมพาตโดยให้น้อง ๆ ได้เรียนหนังสือ ทั้งช่วยบิดาทำมาหากินตลอด เช่น ทำกระเบื้องปูหลังคาแบบโบราณ, สวนยาง, ค้าขายต่าง ๆ เป็นต้น จนกระทั่งสามารถตั้งตัวได้ขณะที่มีอายุเพียง 15 ปี 
ถ้วนได้แต่งงานกับครูประชาบาลในโรงเรียนวัดควนวิเศษ คือ ครูเฮิด หรือ นิยม หลีกภัย ภาษาฮกเกี้ยนมีชื่อว่า ตันฮวด แซ่ลิ (ชื่อจีนกลาง: หลี่เฉินฟา) มีลูกกับสามีทั้งสิ้น 9 คนเป็นชาย 6 หญิง 3 โดยนายชวนเป็นคนที่ 3 แต่แม้กระทั่งแต่งงานไปแล้ว นางถ้วนมิได้เป็นแค่แม่บ้านอย่างเดียว ก็ยังคงประกอบอาชีพค้าขายตามเดิม
วิถีชีวิต.
ถ้วน เป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวาง เมื่อชวน หลีกภัย ได้ขึ้นดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี ด้วยเป็นแม่ที่ผลักดันลูกมาตลอด เช่น ช่วยหาเสียงให้ ถ้วนเป็นที่เคารพรักของชาวตรังอย่างยิ่ง มักจะมีชาวบ้านแวะเวียนมาพบปะขอคำแนะนำหรือขอคำปรึกษาให้ช่วยแก้ปัญหาตลอด จนมีผู้เรียกนางถ้วนว่าคือผู้แทนตัวจริงของจังหวัดตรัง จนได้รับรางวัลแม่ดีเด่นแห่งชาติ ปี พ.ศ. 2536 
เมื่อมีผู้มาเยือน ถ้วนในฐานะเจ้าของบ้านก็จะออกมาต้อนรับเสมอ จนกระทั่งบ้านเลขที่ 183 ตำบลทับเที่ยง ถนนวิเศษกุล ซึ่งเป็นบ้านที่เธอพักอาศัยอยู่กับกิจ หลีกภัย บุตรชายคนโต กลายเป็นที่รู้จักกันดีของคนทั่วไปจนเรียกขานกันว่า "บ้านแม่ถ้วน" และกลายมาเป็นสถานที่ท่องเที่ยวแห่งหนึ่งของจังหวัดตรัง และถึงแม้นายชวน จะได้เป็นนายกรัฐมนตรีแล้ว แต่นางถ้วนก็ยังคงดำรงชีวิตเหมือนเดิม คือ เป็นแม่ค้าขายแกงพุงปลาในตลาดสด แต่ก็ได้เลิกในเวลาต่อมา เนื่องจากอายุมากขึ้น ร่างกายไม่ค่อยแข็งแรง ลูก ๆ หลาน ๆ ต้องการให้พักผ่อนอยู่กับบ้าน
บั้นปลายของชีวิต.
ถ้วน หลีกภัย ถึงแก่กรรมอย่างสงบ ขณะที่นอนหลับที่บ้านของจงจิตต์ หลีกภัย ลูกสาวคนที่ 6 ที่ถนนเสรีไทย เมื่อวันพุธ ที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2554 สิริอายุ 96 ปี และมีพิธีพระราชทานเพลิงศพ เมื่อวันที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2554 ณ วัดควนวิเศษ ตำบลทับเที่ยง อำเภอเมืองตรัง จังหวัดตรัง
ซามูไรดีปเปอร์ เคียว

ซามูไรดีปเปอร์เคียว หรือ เคียว (; โรมาจิ: "Samurai Dīpā Kyo"; : ทับศัพท์จาก SAMURAI DEEPER KYO ซึ่งใช้ตัวอักษรพิมพ์ใหญ่ทั้งหมด) เป็น การ์ตูนญี่ปุ่น เรื่องและภาพโดย อาคิมิเนะ คามิโจ ตีพิมพ์เป็นตอน ๆ ในนิตยสารการ์ตูนรายสัปดาห์ KC.WEEKLY เมื่อปี พ.ศ. 2542 ปัจจุบันมีฉบับรวมเล่มจนจบบริบูรณ์ตั้งแต่เล่ม 1-38 ภายใต้ ลิขสิทธิ์ ถูกต้องจากบริษัท วิบูลย์กิจ พับลิชชิ่ง กรุ๊ป ส่วนฉบับอนิเมะ เคยออกฉายทาง ยูบีซีสปาร์ค ช่อง 28 สถานีโทรทัศน์เคเบิลยูบีซี
โครงเรื่อง.
เนื้อเรื่องหลักของซามูไรดีปเปอร์ เคียว นั้นคือการตามหาร่างที่แท้จริงของเคียว ซึ่งจะมีเนื้อเรื่องรองอยู่มากมาย โดยเฉพาะปมปริศนาเกี่ยวกับตระกูลมิบุ ไม่ว่าจะเป็นตัวตนที่แท้จริงของจักรพรรดิแดงรุ่นก่อน การมีอยู่ของตระกูลมิบุ จุดประสงค์ของเคียวชิโร่ รวมถึงโรคแห่งความตาย ซึ่งจะค่อย ๆ ถูกเปิดเผยในช่วงท้าย ๆ นอกจากเรื่องเกี่ยวกับตระกูลมิบุแล้วยังมีการต่อสู้กับโอดะ โนบุนากะอีกด้วย
ความแตกต่างระหว่างมังงะและอนิเมะ.
ความแตกต่างระหว่างมังงะและอนิเมะคือในอนิเมะนั้นเคียวชิโร่เกิดมาเพื่อปราบเคียวและทำให้เคียวซึ่งนิยมความรุนแรงกลับเป็นคนดี เคียวแพ้ให้กับเคียวชิโร่ในทุ่งเซคิงาฮาระเพราะเคียวชิโร่จำเป็นต้องทำให้เคียวที่สู้อย่างกระหายเลือดสงบลง ไม่ใช่เพื่อปกป้องซาคุยะเหมือนในมังงะแต่อย่างใด นอกจากนี้ในอนิเมะยังมีการบอกเล่าอดีตของเคียวน้อยมาก และจบลงโดยไม่ได้กำจัดจักรพรรดิแดงรุ่นก่อนเหมือนในมังงะ
* มุรามาสะ (รุ่นหลังเป็น โทคิโตะ)
* ฟุบุกิ
* ฮิชิงิ
* ยุอัน (ยุนยุน)
* อาจิระ
* อันเทระ
* บาซาระ
* บิคาระ
* ไฮระ
* อินดาระ
* คุบิระ
* มาโคระ
* เมคิระ
* ซันเทระ
* ชาโตระ
* ชินดาระ
* ชินเม ("องครักษ์กางเขนแดง"อันดับ2")
* เคโคคุ (โฮตารุแห่งสี่จตุรเทพ)
* ชินเร
* ไทฮาคุ
* ไซจิและไซเซ
* อาคาริ
* โฮตารุ (เคโคคุ)
* บงเท็นมารุ (ดาเตะ มาซามุเนะ)
* อากิระ
เอเชียนเกมส์ 1994

เอเชียนเกมส์ 1994  เป็นการแข่งขันเอเชียนเกมส์ ครั้งที่ 12 จัดขึ้นที่ฮิโรชิมะ ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 2 ตุลาคม ถึง 16 ตุลาคม พ.ศ. 2537 มีประเทศเข้าร่วมการแข่งขันทั้งหมด 42 ประเทศ และมีกีฬาแข่งขันทั้งหมด 34 ชนิด โดยสนามแข่งขันที่ใช้เป็นหลัก คือ ฮิโรชิมะบิกอาร์ก มีสัญลักษณ์นำโชคเป็นนกพิราบคู่ ตัวผู้ ตัวเมีย ชื่อว่า "ป็อปโป" และ "คูกคู" เป็นการสื่อถึงสันติภาพ นับเป็นครั้งแรกด้วยที่การแข่งขันกีฬาระดับนานาชาติใช้สัญลักษณ์นำโชคเป็นคู่
สำหรับการแข่งขันเอเชียนเกมส์ครั้งนี้ของนักกีฬาทีมชาติไทย ปรากฏว่าสามารถได้เพียงเหรียญทองเดียวจากมวยสากลสมัครเล่นในรุ่นเฟเธอร์เวทจากสมรักษ์ คำสิงห์ แต่ต่อมาภายหลังจบการแข่งขันได้มีมติให้เพิ่มอีก 2 เหรียญทองจากกีฬาว่ายน้ำจากรัฐพงษ์ ศิริสานนท์ เนื่องจากมีนักกีฬาคนเดิมที่ได้เหรียญไปนั้นถูกตรวจสอบใช้สารกระตุ้น และพิธีเปิดการแข่งขันมีนักร้องไทยร่วมในการแสดงด้วยคือ กุ้งนาง ปัทมสูต แต่การถ่ายทอดสดทางโทรทัศน์รวมการเฉพาะกิจแห่งประเทศไทยที่กลับมาในประเทศไทยไม่ทัน และในพิธีปิดการแข่งขัน การส่งมอบธงจัดการแข่งขันต่อให้ไทย ในปี พ.ศ. 2541 หรือ ค.ศ. 1998 มีบัญญัติ บรรทัดฐาน เป็นตัวแทนของรัฐบาลไทยรับต่อ
สรุปเหรียญการแข่งขัน.
ด้านล่างนี้เป็นตารางการจัดอันดับของคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติ โดยแสดงรายชื่อประเทศที่ได้รับเหรียญทองมากที่สุด 10 อันดับแรก ได้แก่
ไฮฟอง

ไฮฟอง หรือ หายฝ่อง  เป็นเมืองที่ใหญ่เป็นอันดับ 3 ในเวียดนาม เป็นเมืองท่าที่สำคัญที่สุดของภาคเหนือ ตั้งขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1888
ภูมิศาสตร์.
ไฮฟองมีพื้นที่ประมาณ 1,503 ตารางกิโลเมตร ตั้งอยู่ที่ปากแม่น้ำแดง ฝั่งขวาของแม่น้ำเกื๋อม มีแม่น้ำ 16 สายไหลผ่าน ตั้งอยู่ห่างจากเมืองหลวงฮานอย ประมาณ 120 กม. อยู่ติดกับจังหวัดกว๋างนิญ
ภูมิอากาศ.
ไฮฟองมีอุณหภูมิเฉลี่ยอยู่ที่ 23-24 องศาเซลเซียส ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ย 1,600-1,800 มิลลิเมตรต่อปี และมีความชื้นสัมพัทธ์ร้อยละ 85-86 
การแบ่งเขตการปกครอง.
ไฮฟองแบ่งการปกครองออกเป็น 7 เขต และ 8 อำเภอ โดยรวมเขตการปกครองทั้ง 15 เขตมีดังนี้
เศรษฐกิจ.
ไฮฟองเป็นที่ตั้งโรงงานอุตสาหกรรม โรงงานเครื่องจักรกล มีการผลิต กระจก อิฐ ซีเมนต์ และเตาเผา รวมทั้งโรงงานอาหารและเสื้อผ้า อยู่มาก เพราะมีท่าเรือน้ำลึกเป็นที่ขนถ่ายสินค้า
สถานที่ท่องเที่ยว.
ไฮฟอง มีสถานที่ท่องเที่ยว เช่น ภูเขาช้าง เจดีย์ล็องฮวา  ซากป้อมปราการที่มีอายุตั้งแต่ครั้งราชวงศ์หมัก  ในคริสต์ศตวรรษที่ 16 และมีพิพิธภัณฑ์มีการจัดแสดงโบราณวัตถุยุคหินใหม่ ถ้ำภายในภูเขาที่เคยใช้เป็นฐานที่มั่นของเหวียตมิญ
ไพรดิบ

ไพรดิบ เป็นการ์ตูนไทยที่เขียนลงในนิตยสาร ซีคิดส์ โดย ณ ภพ เสาใบ ซึ่งเขียนสลับกับการ์ตูนไทยเรื่อง เอ็กซีคิวชั่นแนล แบบสัปดาห์เว้นสัปดาห์ การ์ตูนเรื่องนี้กล่าวถึงการผจญภัยของตัวเอกของเรื่องชื่อไพร (ซึ่งคาดว่าน่าจะเป็นเทวดา) เดินทางไปมาระหว่าง 3 ภพได้ มีมวยไทยโบราณเป็นอาวุธ ต่อสู้กับบรรดาเหล่าปิศาจ ไม่ว่าจะเป็นงูยักษ์ จระเข้ยักษ์ หรือปิศาจที่ปรากฏตัวออกมาในรูปของเทวทูต ฯลฯ แต่ว่าจุดประสงค์ในการต่อสู้นั้นคลุมเครือจนจบเรื่อง ไม่เป็นที่แน่ชัดว่าพระเอกมีที่มาที่ไปอย่างไร ต่อสู้ไปเพื่ออะไร และตอนสุดท้ายได้จบลงที่นางเอก (จีรา) ได้ถูกจระเข้ยักษ์กลืนหายไปโดยที่ไพรช่วยไม่ได้ แล้วตอนท้ายสุดไพรได้ใส่ชุดเกราะ (โดยไม่ทราบที่มาของชุดเกราะว่ามาจากไหน) แล้วออกเดินทางต่อไป
การ์ตูนเรื่องนี้มีลักษณะพิเศษตรงที่ใช้เสียงประกอบเป็นภาษาอังกฤษ (เช่น PRAING!, KVOW!, KRRGฯลฯ) โดยเสียงภาษาอังกฤษนี้ไม่ใช่เสียงที่เป็นเสียงตามแบบของการ์ตูนฝรั่งแท้ๆ หากแต่เป็นนำเสียงของไทยมาทับศัพท์ (เช่นเสียงระเบิด เสียงในการ์ตูนฝรั่งจะเป็น BOOM! แต่ในเรื่องไพรดิบจะเป็น TOOM! ตรงกับคำในภาษาไทยว่า ตูม!) และบางคำก็ไม่รู้จะให้อ่านเป็นเสียงไทยว่าอย่างไร
เนื้อเรื่องแบ่งออกเป็น 2 ภาค มีทั้งหมด 40 ตอน ออกเป็นฉบับรวมเล่มได้ทั้งหมด 6 เล่ม
เอกลักษณ์ของการ์ตูน.
การ์ตูนเรื่องนี้มีเอกลักษณ์ตรงที่ใช้เสียงประกอบเป็นภาษาอังกฤษตามที่กล่าวมาข้างต้น นี่คือตัวอย่างของเสียงประกอบที่ใช้ในการ์ตูน
ปัญหาของไพรดิบขณะที่ลงนิตยสาร ซีคิดส์.
แต่ถึงอย่างไรก็ดี ในขณะที่ไพรดิบได้ลงนิตยสาร ซีคิดส์ ไพรดิบได้รับคำวิจารณ์จากผู้อ่านในทางที่ไม่ค่อยดีเท่าไหร่นัก โดยมีสาเหตุหลัก คือ
กีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย ครั้งที่ 1

กีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย ครั้งที่ 1 จัดขึ้นระหว่างวันที่ 18 - 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2513 ณ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ จัดแข่งขันทั้งสิ้น 12 ชนิดกีฬา โดยมีนักศึกษาจาก 8 มหาวิทยาลัยเข้าร่วมแข่งขัน
การแข่งขันครั้งนึ้ องค์การนักศึกษาร่วมกับชมรมกีฬาเป็นผู้ดำเนินการจัดการแข่งขัน งบประมาณได้จากการรวมทุนขององค์การนักศึกษา ส่วนระเบียบการแข่งขันใช้ของสมาคมกีฬาเป็นหลัก
โนนิโต โดแนร์

โนนิโต โดแนร์  นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์เชื้อสายอเมริกัน
ประวัติ.
เกิดวันที่ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2525 ที่ตาลิโบน จังหวัดโบโฮล ประเทศฟิลิปปินส์ มีชื่อจริงว่า โนนิโต โดแนร์ กอนซาเลส จูเนียร์ (Nonito Donaire Gonzales , Jr) แต่มาเติบโตและใช้ชีวิตอยู่ที่แคลิฟอร์เนีย ประเทศสหรัฐอเมริกา ได้รับการจัดอันดับให้เป็นนักมวยดีที่สุดในโลกเป็นอันดับที่ 4 ในทั้งหมด 10 อันดับ เมื่อปี พ.ศ. 2554
เป็นแชมป์โลก 4 รุ่น (ไม่รวมแชมป์เฉพาะกาล) โดยเป็นแชมป์โลกมาแล้วในรุ่นฟลายเวท, แบนตัมเวท, ซูเปอร์แบนตัมเวท และเฟเธอร์เวท โดยชนะนักมวยระดับชั้นแนวหน้าในรุ่นราวเดียวกันมาแล้วหลายคน เช่น เฟร์นันโด มอนติเอล, วิค ดาร์ชิเนียน, โอมาร์ นาบาเอซ, วอลอดือมือร์ ซืยดอเรนโค, วิลเฟรโด บัสเกซ ยูนิโอร์, เจฟฟรีย์ เมเธบูลา, โทชิอากิ นิชิโอกะ และฆอร์เฆ อาร์เช
โนนิโต โดแนร์ มีภรรยาที่รักมาก คือ มาเรีย มาร์เชียล โดแนร์ ซึ่งเป็นผู้จัดการส่วนตัวด้วย ทุกครั้งที่ขึ้นเวทีชก โดแนร์จะสวมกางเกงมวยขายาวถึงเข่า และถุงเท้ายาวปิดน่องจนถึงปิดหน้าแข้งเกือบถึงเข่า สีเดียวกับกางเกง จนเป็นเอกลักษณ์ส่วนตัว
โดแนร์มาเสียแชมป์โลกซูเปอร์แบนตั้มเวทให้กับ กิเยร์โม ริกอนโด นักมวยชาวคิวบา เจ้าของเหรียญทองโอลิมปิกถึง 2 สมัย (ซิดนีย์ 2000 และเอเธนส์ 2004) ในการชกล้มแชมป์โลกขององค์กรมวยโลก (WBO) ที่โดแนร์เป็นแชมป์อยู่ กับสมาคมมวยโลก (WBA) ที่ริกอนโดเป็นแชมป์อยู่ ในวันที่ 13 เมษายน พ.ศ. 2556 ที่นครนิวยอร์ก (ตามเวลาในสหรัฐอเมริกา) โดยแพ้คะแนนไปอย่างเป็นเอกฉันท์ 114-113, 115-112 และ 116-111 ถึงแม้ว่าจะได้นับ 8 ริกอนโดในยกที่ 10 ก็ตาม
โดแนร์ได้แชมป์โลกในรุ่นที่ 4 คือ เฟเธอร์เวท สมาคมมวยโลก (WBA) มาจากการเอาชนะคะแนน ซิมเพเว เยตวากา แชมป์โลกชาวแอฟริกาใต้ ผู้ซึ่งได้แชมป์โลกมาจากการเอาชนะอาร์ทีดี คริส จอห์น อดีตเจ้าของตำแหน่งชาวอินโดนีเซีย ในวันที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2557 ที่มาเก๊า
ฮาจิโร ทัตสึมิ

ฮาจิโร ทัตสึมิ (; โรมาจิ: "Tatsumi Hachirō") มีชื่อจริงว่า โคชิโร ยูอาซะ (; โรมาจิ: "Yuasa Kōshirō") เป็นนักมวยสากลชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2472 ที่เกียวโต สถิติการชก 111 ครั้ง ชนะ 79 (น็อค 19) เสมอ 6 แพ้ 26
ภาษาแอราเมอิกใหม่ยิวบาร์ซาน

ภาษาแอราเมอิกใหม่ยิวบาร์ซาน เป็นภาษาแอราเมอิกของชาวยิวสมัยใหม่ เริ่มแรกใช้พูดในหมู่บ้านสามแห่งใกล้อักเราะฮ์ในเคอร์ดิสถานอิรัก ชื่อเรียกในภาษาของตนคือ "ลิซานิด ญานัน" หมายถึง ภาษาของเรา และชื่อที่คล้ายกันยังพบในภาษาย่อยแอราเมอิกใหม่ยิวภาษาอื่นด้วย (ภาษาลิซาน ดิดัน, ภาษาลิซานิด โนซาน)
ภาษานี้เกือบสูญหายแล้ว โดยมีผู้พูดอยู่ในวัยชราประมาณ 20 คนใน ค.ศ. 2004
จุดกำเนิดและการใช้ในปัจจุบัน.
ภาษาของชาวยิวในภาคเหนือของอิรัก ตุรกีตะวันออกและตะวันตกเฉียงเหนือของอิหร่านเป็นภาษาแอราเมอิกใหม่หลากหลายสำเนียง ควายุ่งยากในบริเวณนี้ช่วงสงครามโลกครั้งที่ 1 และการจัดตั้งรัฐอิสราเอลเมื่อ พ.ศ. 2494 ทำให้ชาวยิวในบริเวณนี้ลดลง 
ผู้พูดภาษานี้เป็นภาษาแม่คนสุดท้ายตายเมื่อ พ.ศ. 2541 ผู้พูดเป็นภาษาที่สองที่เหลืออยู่มีอายุมากกว่า 70 ปี โดยเขาเหล่านั้นพูดภาษาฮีบรูหรือภาษาเคิร์ดเป็นภาษาแม่ บางส่วนพูดภาษาอาหรับหรือภาษาแอราเมอิกสำเนียงอื่น จึงถือว่าภาษานี้เป็นภาษาตายโดยสมบูรณ์ ไม่มีหลักฐานที่เชื่อมโยงภาษาแอราเมอิกใหม่ยิวบาร์ซานเข้ากับภาษาแอราเมอิกใหม่สำเนียงอื่น มีความใกล้เคียงกับภาษาลิซานิด โนซาน ที่ใช้พูดทางตะวันออกเฉียงใต้ของบาร์ซาน ไม่มีข้อมูลหรือเอกสารที่เขียนด้วยภาษานี้
ภาษาเฮอร์เตวิน

ภาษาเฮอร์เตวิน เป็นภาษาแอราเมอิกใหม่สำเนียงตะวันออกใช้พูดในหลายหมู่บ้านในจังหวัดซิอิรห์ทางตะวันออกเฉียงใต้ของตุรกี ผู้พูดภาษานี้ส่วนใหญ่อพยพไปทางตะวันตก เหลือผู้พูดในตุรกีไม่มากนัก วิธภาษาที่ใกล้ชิดกับภาษานี้ที่สุดคือภาษาแอราเมอิกใหม่โบห์ตัน ภาษานี้ยังมีลักษณะร่วมกับภาษาตูโรโยหลายแห่ง
ผู้พูดภาษานี้เป็นชาวคริสต์นิกายคาทอลิกคัลเดีย บ้านเดิมของพวกเขาอยู่ในหมู่บ้านในเฮอร์เตวิน ใกล้เมืองเปอร์วารี ในจังหวัดซิอิรท์ซึ่งถือว่าอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือสุดของบริเวณที่มีผู้พูดภาษาแอราเมอิกใหม่สำเนียงตะวันออก ก่อนจะเกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างรุนแรงในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 1 ภาษาเฮอร์เตวินเป็นสำเนียงที่พัฒนาขึ้นต่างจากภาษาใกล้เคียงอื่นๆ
ต้นกำเนิด.
ภาษาเฮอร์เตวินถูกจัดเป็นภาษาหนึ่งต่างหากโดย Otto Jastrow เมื่อ พ.ศ. 2513 และเขาได้อธิบายเกี่ยวกับภาษานี้ในอักสองปีต่อมา ลักษณะเด่นของภาษานี้ที่ต่างจากภาษาแอราเมอิกใหม่สำเนียงตะวันออกด้วยกันคือ ไม่มีการแยกสรรพนามชี้เฉพาะ “นี่” กับ “นั่น” แต่ใช้กลุ่มของสรรพนามที่ครอบคลุมทั้งสองความหมายคือ awa aya และ ani มีการสร้างคำสรรพนามสำหรับคำว่า “สิ่งนี้ที่นี่” คือ oha eha และ anhi ผู้พูดภาษาเฮอร์เตวินจะพูดภาษาเคิร์ดได้ด้วย และอาจจะพูดภาษาอื่นๆได้อีก ภาษานี้เขียนด้วยอักษรซีเรียค แต่เกือบจะไม่มีวรรณกรรมใดๆเหลืออยู่เลย ผู้พูดภาษานี้ใช้ภาษาซีเรียคเป็นภาษาทางศาสนา
ไซยาโนอะคริเลต

ไซยาโนอะคริเลต (cyanoacrylate) คือชื่อเรียกรวมของวัสดุทางเคมีกลุ่มหนึ่งที่ใช้เป็นสารยึดติดแบบแห้งเร็ว อาทิ methyl-2-cyanoacrylate กับ ethyl-2-cyanoacrylate ที่รู้จักกันตามชื่อสามัญว่า กาวตราช้าง, กาวร้อน, หรือ ซูเปอร์กลู (Superglue), และ 2-octyl-cyanoacrylate หรือ n-butyl-cyanoacrylate ซึ่งใช้เป็นสารยึดติดทางการแพทย์และศัลยกรรมในชื่อ "เดอร์มาบอนด์ (Dermabond)" หรือ "ทรอมาซีล (Traumaseal)" เป็นต้น ส่วนในทางอุตสาหกรรมจะใช้อักษรย่อเรียกสารกลุ่มนี้ว่า "CA"
ประวัติ.
ไซยาโนอะคริเลตเป็นหนึ่งในกลุ่มสารยึดติดที่มีองค์ประกอบทางเคมีที่คล้ายกัน ค้นพบโดยแฮร์รี คูเวอร์ (Harry Coover) ขณะที่ทำงานให้บริษัทอีสต์แมนโกดักในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ระหว่างที่พวกเขากำลังวิจัยค้นคว้าเกี่ยวกับการผลิตเลนส์พลาสติกสำหรับกล้องส่องเล็งของอาวุธปืน แต่วัสดุที่พวกเขาสร้างขึ้นกลับกลายเป็นว่าทำให้เครื่องมือและอุปกรณ์ที่เคยบรรจุหรือจับวัสดุนั้นยึดติดกันหมด ซึ่งไม่ได้แก้ปัญหาเรื่องเลนส์เลย
ไซยาโนอะคริเลตออกขายสู่ตลาดอุตสาหกรรมเป็นครั้งแรกในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1955 โดยใช้ชื่อผลิตภัณฑ์ว่า "แฟลชกลู (Flash Glue)" ซึ่งยังคงมีการขายอยู่กระทั่งปัจจุบันและดำเนินกิจการโดย แกรี ชิปโก (Gary Shipko) ประธานบริษัทซูเปอร์กลูอินเทอร์เนชันแนล (Super Glue International) แห่งสหรัฐอเมริกา
ไซยาโนอะคริเลตในฐานะกาวแบบแห้งเร็วได้รับการจดสิทธิบัตรในปี ค.ศ. 1956 และออกขายสู่ตลาดผู้บริโภคในภายใต้ยี่ห้อ "อีสต์แมน 910" และใน ค.ศ. 1958 กาวชนิดใหม่นี้ได้แสดงประสิทธิภาพสู่สายตาสาธารณชนในรายการโทรทัศน์ "I've Got a Secret" โดยมีแกร์รี มัวร์ (Garry Moore) เป็นดารารับเชิญ ซึ่งมัวร์นั้นถูกดึงขึ้นกลางอากาศด้วยแผ่นเหล็กกล้าสองแผ่นโดยใช้ "อีสต์แมน 910" เพียงหนึ่งหยดเท่านั้น
สกรีโม

สกรีโม  เป็นแนวดนตรีประเภทหนึ่งที่พัฒนามาจากอีโมและฮาร์ดคอร์พังก์ ในต้นทศวรรษที่ 90 อีโมกับสกรีโมนั้นก็มีความหมายว่าเป็นแนวดนตรีประเภทเดียวกัน โดยสกรีโมได้พัฒนาไปจากอีโม ลักษณะเด่นของเพลงประเภทนี้คือ ดัง-ไป-เบา บางครั้งจะมีลักษณะยุ่งเหยิงและดูไม่หยุดนิ่ง มีการใช้ริฟฟ์กีตาร์ที่รวดเร็ว และท่อนเมโลดี้ที่แพรวพราว การตะโกนกรีดร้องที่บ้าคลั่ง ส่วนทางด้านเนื้อเพลงเต็มไปด้วยความโกรธแค้น ดูนามธรรม เป็นการวนเวียนถึงความรู้สึกของตนเอง 
วงสกรีโมส่วนใช้มักมีเสียงร้องที่จมลงไปกับเครื่องดนตรีอื่น ท่อนหยุดในเพลงสกรีโมมักจะใช้และค่อนข้างเงียบกว่าเพลงประเภทอื่น และมีแนวโน้มว่าจะมีการร้องแบบกรีดร้องในช่วงเบา
เหตุเฮลิคอปเตอร์ซูเปอร์พูม่าตกที่จังหวัดนราธิวาส พ.ศ. 2540

เหตุเฮลิคอปเตอร์ซูเปอร์พูม่าตกที่จังหวัดนราธิวาส พ.ศ. 2540 เป็นอุบัติเหตุที่เกิดเมื่อวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2540 เมื่อเฮลิคอปเตอร์ลำหนึ่งในขบวนเสด็จฯ สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง จำนวน 6 ลำ เดินทางจากบ้านโต๊ะโมะ ตำบลภูเขาทอง อำเภอสุคิริน จังหวัดนราธิวาส มุ่งหน้ากลับพระตำหนักทักษิณราชนิเวศน์ ตำบลกะลุวอเหนือ อำเภอเมืองนราธิวาส จังหวัดนราธิวาส เครื่องเกิดขัดข้อง และชนยอดเขา ตกกลางป่าบริเวณเทือกเขาลิจอ บ้านไอปาเกาะ ตำบลภูเขาทอง อำเภอสุคิริน จังหวัดนราธิวาส เมื่อเวลา 19.45 น.
เฮลิคอปเตอร์ลำนี้ เป็นเครื่องรุ่น AS-332L2 ซูเปอร์พูม่า Mk-II ผลิตโดยยูโรคอปเตอร์ ประเทศฝรั่งเศส หมายเลข 3/40 สังกัดฝูงบินที่ 202 กองบินที่ 2 กองพลบินที่ 1 กองบัญชาการยุทธทางอากาศ บรรทุกผู้โดยสารได้ 22 คน นักบิน 2 คน เป็นพระราชพาหนะลำใหม่ที่กองทัพอากาศไทยจัดถวายพระบรมวงศานุวงศ์ เริ่มประจำการเมื่อวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2539 มีอายุใช้งานไม่ถึง 50 ชั่วโมง
อุบัติเหตุครั้งนี้ทำให้ข้าราชบริพารชั้นผู้ใหญ่เสียชีวิตรวม 14 ท่าน คือ
หลังเหตุการณ์นี้ กองทัพอากาศได้จัดซื้อเฮลิคอปเตอร์เบลล์ 412 ใช้เป็นเครื่องพระราชพาหนะแทน สำหรับเครื่องซูเปอร์พูม่าในฝูงบินนี้ก็ไม่ได้ใช้งานอีกเลย จนกระทั่งสำนักนายกรัฐมนตรี ได้นำไปใช้เป็นเครื่องแลกเปลี่ยนในการจัดซื้อ เครื่องบินโดยสารสำหรับรับรองแขกวีไอพี และภารกิจของนายกรัฐมนตรี ทักษิณ ชินวัตร แอร์บัส เอ 319-115 เอ๊กซ์ ซีเจ "ไทยคู่ฟ้า" เมื่อ พ.ศ. 2545
ยุคไทโช

ยุคไทโช (; โรมาจิ: "Taishō-jidai") เป็นยุคสมัยในประวัติศาสตร์ญี่ปุ่นที่เริ่มต้นในวันที่ 30 กรกฎาคม ค.ศ. 1912 ถึง 25 ธันวาคม ค.ศ. 1926 ตรงกับรัชสมัยจักรพรรดิไทโช จักรพรดิองค์ใหม่เป็นจักรพรรดิที่มีพระพลานามัยอ่อนแอ ซึ่งทำให้เกิดการเปลี่ยนผ่านอำนาจทางการเมืองจากกลุ่มรัฐบุรุษในระบอบคณาธิปไตยแบบเก่า (หรือ เก็นโร) ไปเป็นสภานิติบัญญัติแห่งชาติญี่ปุ่นและพรรคในระบอบประชาธิปไตย ทำให้ยุคนี้ถือเป็นช่วงที่มีขบวนการเสรีนิยมนามว่า ประชาธิปไตยไทโช ซึ่งแยกจากยุคเมจิที่มีความโกลาหล กับยุคโชวะที่ขับเคลื่อนด้วยระบบแสนยนิยม
อำเภอวังทรายพูน

วังทรายพูน เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดพิจิตร เดิมเป็นหมู่บ้านในตำบลสากเหล็ก เขตอำเภอนครป่าหมาก (อำเภอวังทอง) ของจังหวัดพิษณุโลก ต่อมาในปี พ.ศ. 2451 ได้โอนมาขึ้นกับอำเภอท่าหลวง (อำเภอเมืองพิจิตร) และในปี พ.ศ. 2481 ได้ย้ายมาขึ้นกับตำบลหนองปลาไหล และแยกตัวออกเป็นตำบลวังทรายพูนในปี พ.ศ. 2517 ก่อนที่จากนั้นได้แยกเป็น "กิ่งอำเภอวังทรายพูน" และมีพระราชกฤษฎีกาตั้งเป็นอำเภอปี พ.ศ. 2524
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอวังทรายพูน มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
ประวัติ.
แต่เดิมวังทรายพูนเป็นตำบลหนึ่งของอำเภอเมืองพิจิตร คือตำบลวังทรายพูนซึ่งแยกมาจากตำบลหนองปลาไหล อำเภอเมืองพิจิตรมีอาณาเขตกว้างขวางไม่สะดวกแก่การปกครอง ต่อมาจึงแยกการปกครอง 3 ตำบล คือ ตำบลวังทรายพูน ตำบลหนองปลาไหล และตำบลหนองพระ จัดตั้งเป็น กิ่งอำเภอวังทรายพูน เมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2518 และต่อมาได้ยกฐานะขึ่้นเป็น อำเภอวังทรายพูน เมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2524 
ต่อมาเมื่อวันที่ 23 กันยายน พ.ศ. 2526 ทางราชการได้โอนตำบลหนองปล้องจากอำเภอเมืองพิจิตรให้มาอยู่ในการปกครองของอำเภอวังทรายพูนนับแต่นั้นมา
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอวังทรายพูนแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 4 ตำบล 57 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอวังทรายพูนประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่
ธรรมชาติบำบัด

ธรรมชาติบำบัด  คือการดูแลสุขภาพด้วยวิธีทางธรรมชาติ ในหลายแบบไม่ว่า ดีท็อกซ์ อโรมาเธอราปี โยคะ สมุนไพร สปา การนวด การฝังเข็ม ชี่กง สมาธิ หรือการทานอาหารตามแนวทางธรรมชาติ
ธรรมชาติบำบัดเป็นวิธีต่าง ๆ ของการแพทย์ทางเลือก (Alternative medicine) ที่เน้นการบำบัดรักษาโดยวิธีที่เป็นธรรมชาติและโดยความเชื่อที่ว่าร่างกายมีความสามารถในการบำบัดรักษาตนเอง ปรัชญาของธรรมชาติบำบัดนิยมใช้การรักษาโดยวิธี Holistic health และการลดการใช้ศัลยกรรมและยาในการรักษา ธรรมชาติบำบัดใช้วิธีการรักษาหลายวิธีที่เป็นที่ยอมรับในระดับต่าง ๆ ในวงการแพทย์ที่รวมทั้งการกินอาหาร (Diet), การดำรงชีวิต และ การฝังเข็มที่อาจจะช่วยลดความเจ็บปวดได้ในบางกรณี
อำเภอตะพานหิน

ตะพานหิน เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดพิจิตร เดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอบางมูลนาก อำเภอโพทะเล และอำเภอเมืองพิจิตร ทางราชการได้แบ่งพื้นที่การปกครองตำบลทับคล้อ ตำบลคลองคูณ ของอำเภอบางมูลนาก ตำบลวังสำโรง ของอำเภอโพทะเล และตำบลห้วยเกตุ ของอำเภอเมืองพิจิตร ออกมาตั้งเป็น กิ่งอำเภอตะพานหิน 
และต่อมาได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะขึ้นเป็น อำเภอตะพานหิน 
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอตะพานหินเป็นอำเภอที่ตั้งอยู่ตอนกลางของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
ประวัติ.
ท้องที่อำเภอตะพานหิน เดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอบางมูลนาก อำเภอโพทะเล และอำเภอเมืองพิจิตร ทางราชการได้แบ่งพื้นที่การปกครองตำบลทับคล้อ ตำบลคลองคูณ ของอำเภอบางมูลนาก ตำบลวังสำโรง ของอำเภอโพทะเล และตำบลห้วยเกตุ ของอำเภอเมืองพิจิตร ออกมาตั้งเป็น กิ่งอำเภอตะพานหิน ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 21 มกราคม พ.ศ. 2479 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 24 มกราคม ปีเดียวกัน โดยให้ขึ้นการปกครองกับอำเภอเมืองพิจิตร 
และต่อมาได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะขึ้นเป็น อำเภอตะพานหิน ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2483 โดยให้มีผลตั้งแต่วันที่ 16 เมษายน ปีเดียวกัน ประกอบไปด้วย 7 ตำบล (ในขณะนั้น) ได้แก่ ตำบลตะพานหิน ตำบลห้วยเกตุ ตำบลทับคล้อ ตำบลคลองคูณ ตำบลวังสำโรง ตำบลทุ่งโพธิ์ และตำบลท้ายทุ่ง
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอตะพานหินแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 13 ตำบล 97 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอตะพานหินประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 12 แห่ง ได้แก่
อำเภอทับคล้อ

ทับคล้อ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดพิจิตร เดิมอยู่ในการปกครองของตำบลท้ายทุ่ง อำเภอบางมูลนากทั้งหมด ในปี พ.ศ. 2478 ได้แยกตั้งเป็นตำบลทับคล้อ ก่อนที่ปีถัดมาได้ย้ายมาขึ้นกิ่งอำเภอตะพานหิน โอนตำบลท้ายทุ่งมาขึ้นกับทางกิ่งอำเภอตะพานหินในปี พ.ศ. 2482 ขึ้นกับอำเภอตะพานหินในปี พ.ศ. 2483 อย่างเป็นทางการจากการยกฐานะเป็นอำเภอตะพานหิน ก่อนที่จะแยกตั้งเป็นกิ่งอำเภอทับคล้อในปี พ.ศ. 2526 และมีพระราชกฤษฎีกายกฐานะขึ้นเป็นอำเภอในปี พ.ศ. 2530
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอทับคล้อมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอทับคล้อแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 4 ตำบล 56 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอทับคล้อประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 6 แห่ง ได้แก่
ยุคอาซูจิ–โมโมยามะ

ยุคอาซูจิ–โมโมยามะ (; โรมาจิ: "Azuchi-Momoyama jidai") เป็นยุคของประเทศญี่ปุ่น ที่เริ่มตั้งแต่ ค.ศ. 1573 จนถึง ค.ศ. 1603 ระหว่างสงคราม โอดะ โนบูนางะ และ โทโยโตมิ ฮิเดโยชิ ยกทัพเข้าสู่ที่พำนักของ โชกุนอาชิกางะ คือปราสาทอาซูจิ (ในจังหวัดชิงะ) และ ฮิเดโยชิยกทัพเข้าสู่ปราสาทโมโมยามะ (ในกรุงเกียวโต นครหลวงเก่าของญี่ปุ่น)
ศาลเจ้าจุ้ยตุ่ย

ศาลเจ้าจุ้ยตุ่ย หรือ จุ้ยตุ่ยเต้าโบ้เก้ง (水碓斗母宫) เป็นศาลเจ้าจีนในจังหวัดภูเก็ตเริ่มสร้างขึ้นในสมัยต้นรัชกาลที่ 6 คนภูเก็ตเรียกศาลเจ้าว่า อ๊าม (庵) ตั้งอยู่ที่ ซอยภูธร ถนนระนอง ตำบลตลาดเหนือ อำเภอเมืองภูเก็ต จังหวัดภูเก็ต โดยความหมาย ของคำว่า จุ้ยตุ่ย จุ้ย (水) แปลว่า น้ำ ตุ่ย (碓) แปลว่า ครกตำข้าว สมัยก่อนนั้น หน้าบริเวณศาลเจ้า เป็นคลอง กว้าง มีน้ำมาก ชาวบ้านจึงสร้างกังหันขึ้น เพื่อใช้กำลังจากน้ำมาตำข้าวที่เก็บเกี่ยวแล้ว
ประวัติ.
ครั้งสมัยหนึ่งประมาณการผ่านไปเจ็ดสิบกว่าปีแล้วมีงิ้วคณะหนึ่งได้นำคณะล่องใต้ไปแสดงตามสถานที่ต่าง ๆ คณะงิ้วจะต้องอัญเชิญ กิ้วอ๋อง ซึ่งเป็นสิ่งที่พวกเขานับถือ สักการบูชาอย่างสูงให้ท่านติดตามไปคุ้มครองปกปักรักษาให้พวกเขาอยู่เย็นเป็นสุขตลอดมา
ต่อมาคณะงิ้วดังกล่าวได้เดินทางมาถึงจังหวัดภูเก็ต ก็ได้เริ่มทำการแสดงที่ซอยรมณีย์ทางด้านวัดมงคลนิมิต (ซึ่งคนพื้นเมืองของจังหวัดภูเก็ตเรียกซอยรมณีย์ว่า อ่างอ่าหล่าย) คณะงิ้วได้มาอยู่ที่จังหวัดภูเก็ตนานพอประมาณ ระหว่างที่คณะงิ้วอยู่ภูเก็ตนั้นจัดได้ว่าให้มีพิธีกินผัก (กินเจ) กัน ซึ่งพวกงิ้วได้ถือปฏิบัติสืบอายุเป็นตอน ๆ มา พิธีการกินเจ คือ เริ่มขึ้นใน 1 ค่ำ เดือน 9 ตามปฏิทินจันทรคติจีน (เก้าโง้ยโช่ยอีด) ก่อนถึงวันกินเจพวกงิ้วจะปัดกวาด ล้างชำระสถานที่เครื่องใช้ หม้อข้าว ถ้วยชาม และสิ่งของที่จะประกอบในพิธีให้สะอาด ผู้ที่จะเข้าร่วมในพิธีจะต้องแต่งตัวนุ่งขาว ในพิธีการกินเจมีทั้งหมด 9 วัน 9 คืน
ในสมัยนั้นก็มีพี่น้องชาวภูเก็ต ทั้งคนจีน และคนไทย ก็ได้เข้าร่วมในพิธีการถือศีลกินเจกับคณะงิ้วด้วย พี่น้องชาวภูเก็ตของเราก็ได้ศึกษา ปฏิบัติ พิธีการต่าง ๆ ตั้งแต่วันเริ่มงานกินเจจนเสร็จพิธี ในพิธีการกินเจนี้ เขาจะมีพิธีขึ้นเสาโกเต้ง มีตะเกียงน้ำมัน 9 ดวงซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของพิธีการกินเจได้เริ่มขึ้นแล้วในพิธีการกินเจก็มีการประทับทรงพระทำพิธี ลุยไฟ สะเดาะเคราะห์อาบน้ำมันซึ่งกำลังเดือด พิธีไหว้เทวดา มีการแห่ขบวนไปตามถนนสายต่าง ๆ พอครบกำหนด 9 วัน 9 คืน ก็เป็นอันเสร็จพิธีการกินเจ
เมื่อพวกงิ้วหมดธุรการแสดงงิ้ว ต่างก็เก็บข้าวของเตรียมจะเดินทางกลับภูมิลำเนาของตน หัวหน้าคณะของงิ้วได้พิจารณาเห็นว่าพี่น้องชาวภูเก็ตทั้งคนจีนและคนไทยมีความเลื่อมใสศรัทธาในพิธีการถือศีล กินเจ เขาก็ได้อัญเชิญ เฮี้ยวโห้ย (ไฟศักดิ์สิทธิ์) และสิ่งของต่าง ๆ ซึ่งจะในพิธีการกินเจ ให้ไว้กับพี่น้องชาวภูเก็ตไว้ดำเนินพิธีการกินเจต่อไปพี่น้องชาวภูเก็ตต่างพร้อมใจกันจัดตั้งเป็นศาลเจ้าขึ้นที่อ่างอ่าหล่าย (ซอยรมณีย์) 
ต่อมาได้เกิดไฟไหม้จากบริเวณบ้านเรือนจึงลามมายังบริเวณศาลเจ้า ชาวบ้านจึงได้อัญเชิญ เฮี้ยวโห้ย (ไฟศักดิ์สิทธิ์) มาฝากไว้ยังศาลเจ้าปุดจ้อ และเมื่อถึงเวลากินผักก็จะอัญเชิญมายังศาลเจ้าชั่วคราวที่ชาวบ้านช่วยกันสร้างขึ้น ณ สวนพูข้างศาลเจ้าปุดจ้อ (普吉平陽山觀音廟) ต่อมาเจ้าของสวนพูได้ถวายที่ดินแปลงนี้ให้ "กิวอ๋องไต่เต่" (九皇大帝)สร้างเป็นศาลเจ้าจุ้ยตุ่ย ซึ่งหลังแรกได้สร้างด้วยเป็นหลังคามุงจาก ในปี พ.ศ. 2454 ต่อมาเมื่อในปี พ.ศ. 2525 ชาวบ้านเข้าร่วมพิธีถือศีลกินผักมากขึ้น จึงได้ร่วมใจกันบริจาคทรัพย์เพื่อพัฒนาศาลเจ้ามาตราบจนปัจจุบัน และเปลี่ยนมาเป็น มูลนิธิ จุ้ยตุ่ย เต้าโบ้เก้ง (水碓斗母宮基金會)
ที่ตั้ง.
มูลนิธิจุ้ยตุ่ยเต้าโบเก้ง
283 ซอยภูธร ถนนระนอง ตำบลตลาดเหนือ อำเภอเมืองภูเก็ต จังหวัดภูเก็ต 83000
โทร 0-7621-3243
วัดคลองบุญ

วัดคลองบุญ เป็นวัด ตั้งอยู่ที่ บ้านเลขที่ 62 หมู่ที่ 1 บ้านคลองควาย ตำบลน้ำเต้า อำเภอมหาราช พระนครศรีอยุธยา สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 2 ไร่ 3 งาน 84 ตารางวา โฉนดที่ดิน
เลขที่ 7129 อาณาเขต ทิศเหนือติดต่อกับที่ดินของนายขีด ทิศใต้ติดกับแม่น้ำลพบุรี ทิศตะวันออกติดกับที่ดินนายณรงค์ ทิศตะวันตกติดต่อกับแม่น้ำลพบุรี มีที่ธรณีสงฆ์ 1 แปลง เนื้อที่ 5 ไร่ 80 ตารางวา โฉนดเลขที่ 5654
พื้นที่ตั้งเป็นที่ราบลุ่ม อยู่ริมฝั่งซ้ายของแม่น้ำลพบุรี อาคารเสนาสนะต่างๆ มี อุโบสถกว้าง 6.75 เมตร ยาว 12.51 เมตร สร้าง พ.ศ. 2458 โครงสร้างก่ออิฐถือปูน ทรงไทยโบราณ มีกำแพงแก้วโดยรอบ ศาลาการเปรียญกว้าง 8.75 เมตร ยาว 14.75 เมตร สร้าง พ.ศ. 2524 เป็นอาคารคอนกรีต ยกพื้นสูง หอสวดมนต์ กว้าง 8 เมตร ยาว 14.25 เมตร สร้าง พ.ศ. 2500 เป็นอาคารไม้ ยกพื้นสูง กุฏิสงฆ์ 6 หลังเป็นอาคารไม้ ทรงไทยโบราณใต้ถุนสูง สำหรับ ปูชนียวัตถุมี พระประธานในอุโบสถ และมีเจดีย์ ตั้งอยู่ด้านหลังของอุโบสถ สร้างขึ้นเมื่อ 2458
สร้างขึ้นเป็นวัดนับตั้งแต่ วันที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2451 เดิมมีนามว่า “วัดคลองควาย” ได้เปลี่ยนนามเป็น “วัดคลองบุญ” ในปี พ.ศ. 2483 เพื่อให้มีความหมายที่เป็นมงคลยิ่งขึ้น ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา วันที่ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2457 ปัจจุบัน พระสมุห์ชาญวุฒิ วุฑฺฒิญาโณ (ณ พัทลุง) เป็นเจ้าอาวาส
รายชื่อเจ้าอาวาส.
เจ้าอาวาส มี 9 รูป คือ
เหตุเฮลิคอปเตอร์เบลล์ตกที่จังหวัดนครราชสีมา พ.ศ. 2526

เหตุเฮลิคอปเตอร์เบลล์ตกที่จังหวัดนครราชสีมา พ.ศ. 2526 เป็นอุบัติเหตุทางการบินที่เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2526 เวลา 8.40 น. เฮลิคอปเตอร์แบบเบลล์ UH-1H Iroquois ของกองทัพบกไทย เดินทางจากกองทัพภาคที่ 2 จังหวัดนครราชสีมา มุ่งหน้าไปยังจังหวัดมุกดาหาร พร้อมด้วยข้าราชการชั้นผู้ใหญ่จากกองทัพภาคที่ 2 และกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ เพื่อไปสำรวจพื้นที่จัดสรรเป็นที่ทำกินสำหรับผู้ร่วมพัฒนาชาติไทย เครื่องยนต์เกิดขัดข้อง และระเบิดกลางอากาศหลังจากนำเครื่องขึ้นไปได้ 5 นาที
รายชื่อผู้เสียชีวิต.
ผู้เสียชีวิต จำนวน 11 คน ได้แก่
เหตุเฮลิคอปเตอร์เบลล์ตกที่จังหวัดเชียงใหม่ พ.ศ. 2524

เหตุเฮลิคอปเตอร์เบลล์ตกที่จังหวัดเชียงใหม่ พ.ศ. 2524 เป็นอุบัติเหตุทางการบินที่เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 5 กันยายน พ.ศ. 2524 เฮลิคอปเตอร์แบบเบลล์ 205A-1 ของกรมตำรวจ นำสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเดินทางไปเยี่ยมชมโครงการหลวง ที่สถานีเกษตรหลวงอ่างขาง ตำบลแม่งอน อำเภอฝาง จังหวัดเชียงใหม่ เครื่องเกิดขัดข้องจนตกในหุบเขา ตำบลแม่สูน อำเภอฝาง และไม่มีผู้รอดชีวิต
ผู้เสียชีวิต.
ผู้เสียชีวิต จำนวน 11 คน ในจำนวนนี้เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรถึง 6 คน ได้แก่
ผลสืบเนื่อง.
จากการที่มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเสียชีวิตในเหตุการณ์นี้จำนวน 6 คน จึงต้องมีการจัดการเลือกตั้งใหม่ในพื้นที่ซึ่งกลุ่ม ส.ส. ดังกล่าวสังกัด จำนวน 5 จังหวัด 6 เขตเลือกตั้ง ประกอบด้วยกรุงเทพมหานคร เขต 10, พัทลุง เขต 1, มหาสารคาม เขต 1 กับ 2, เลย เขต 1 และอุบลราชธานี เขต 1
เวียดนามแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 831

เวียดนามแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 831 เป็นอุบัติเหตุเครื่องบินตกในประเทศไทย พ.ศ. 2531 โดยสายการบินสัญชาติเวียดนาม (ปัจจุบันคือ เวียดนามแอร์ไลน์) นำผู้โดยสารบินจากฮานอยไปยังกรุงเทพมหานคร เมื่อวันที่ 9 กันยายน พ.ศ. 2531 ด้วยเครื่องบินตูโปเลฟ ตู-134 ทะเบียน VN-A102 ขณะเครื่องลดระดับลงจอด มีฝนตกหนักและทัศนวิสัยไม่ดี และมีรายงานว่าเครื่องถูกฟ้าผ่า นักบินลดระดับความสูงไม่ถูกต้อง นำเครื่องลงผิดเป้าหมายและตกลงในพื้นที่หมู่ 6 ตำบลคูคต อำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี ใกล้กับหมู่บ้านเสมาฟ้าคราม เมื่อเวลา 11.37 น. ห่างจากสนามบิน 6 กิโลเมตร มีผู้เสียชีวิต 76 คน มีผู้รอดชีวิต 6 คน ในจำนวนผู้เสียชีวิต มี รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขของเวียดนาม และเอกอัครราชทูตอินเดียประจำเวียดนาม รวมอยู่ด้วย
นักบินที่ 1 ซึ่งเป็นหนึ่งในผู้รอดชีวิต กล่าวว่าเครื่องบินตกเนื่องจากถูกฟ้าผ่า ในขณะที่ทางการโซเวียตซึ่งเป็นผู้ผลิตเครื่องบิน กลับไม่ยอมเปิดเผยรายละเอียดของกล่องดำ
เหตุเฮลิคอปเตอร์เบลล์ตกที่จังหวัดนครปฐม พ.ศ. 2516

เหตุเฮลิคอปเตอร์เบลล์ตกที่จังหวัดนครปฐม พ.ศ. 2516 เป็นอุบัติเหตุที่เกิดกับคณะนายทหารและนายตำรวจชั้นผู้ใหญ่ จำนวนประมาณ 60 คนที่เดินทางไปตั้งค่ายพักแรม เพื่อฉลองวันเกิด และใช้อาวุธสงครามล่าสัตว์ป่าภายในเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าทุ่งใหญ่นเรศวร จังหวัดกาญจนบุรี ระหว่างวันที่ 26-29 เมษายน พ.ศ. 2516 ทั้งที่มีความพยายามขัดขวางโดยเจ้าหน้าที่อุทยาน สื่อมวลชนและนิสิตนักศึกษาชมรมอนุรักษ์ธรรมชาติ โดยหนึ่งในผู้ร่วมคณะ มี พันเอกณรงค์ กิตติขจร และดาราสาว เมตตา รุ่งรัตน์ รวมอยู่ด้วย ต่อมาคณะข้าราชการนี้ได้เดินทางกลับกรุงเทพมหานครด้วยเฮลิคอปเตอร์ของกองทัพบก จำนวน 2 ลำ แต่เฮลิคอปเตอร์ลำหนึ่ง หมายเลข ทบ.6102 เกิดอุบัติเหตุตกระหว่างทาง ที่อำเภอบางเลน จังหวัดนครปฐม มีผู้เสียชีวิต 6 คน ทราบชื่อคือ พ.ต. ไฉน พุกบุญมี ร.อ.อาวุธ อำพันวงศ์ พ.ต.ท. บัญญัติ ไทยภักดี พ.ต.ฉนำ ยุวบำรุง ผู้บาดเจ็บได้แก่ พันตำรวจเอก อมร ยุกตะนันท์ พันโท จำนงค์ รอดเจริญ นาย อนุสรณ์ ยุกตะนันท์ จ่าสิบโท สมรชัย สุขมาก และพบซากสัตว์ป่า โดยเฉพาะซากกระทิง เป็นจำนวนมาก 
จอมพลถนอม กิตติขจร นายกรัฐมนตรีในขณะนั้น ออกมาแถลงว่า เฮลิคอปเตอร์ลำที่ตกได้เดินทางไปปฏิบัติภารกิจลับเกี่ยวกับความมั่นคง และการรักษาความปลอดภัยแก่นายพลเน วิน นายกรัฐมนตรีพม่าซึ่งเดินทางมาเยือนประเทศไทยในเวลานั้นพอดี
จากเหตุการณ์นี้ ทำให้เกิดความไม่พอใจในหมู่นักศึกษา ศูนย์กลางนิสิตนักศึกษาแห่งประเทศไทย (ศนท.) ได้ออกหนังสือชื่อ "บันทึกลับจากทุ่งใหญ่" เปิดโปงเกี่ยวกับกรณีนี้ ตามด้วยหนังสือชื่อ "มหาวิทยาลัยที่ไม่มีคำตอบ" โดยนักศึกษามหาวิทยาลัยรามคำแหง ส่งผลให้มีการคัดชื่อนักศึกษาจำนวน 9 คน ออกจากมหาวิทยาลัย ด้วยข้อหาว่าเป็นการเสียดสีรัฐบาล และเป็นจุดเริ่มต้นของการประท้วงอย่างต่อเนื่อง และนำมาซึ่ง เหตุการณ์ 14 ตุลา
วันจันทร์ที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2516 ณ วัดมกุฏกษัตริยาราม มีพิธีพระราชทานเพลิง พ.ต.ท. บัญญัติ ไทยภักดี
เซบาสเตียง อีซองบาร์ด

เซบาสเตียง อีซองบาร์ด  (7 มีนาคม พ.ศ. 2516 —) ศิลปินป็อป-คลาสสิก ปัจจุบันสังกัดวง อิล ดิโว่ ซึ่งเสียงของเขาถูกจัดอยู่ในประเภท Vox Populi และเขายังมีความสามารถในการเล่นเปียโน กีตาร์อีกด้วย นอกจากนี้ ยังได้ร้องเพลงคู่กับศิลปินระดับโลก อย่างเซลีน ดิออน และเป็นแขกรับเชิญพิเศษในทัวร์คอนเสิร์ตของบาร์บรา สไตรแซนด์ อีกด้วย
ประวัติ.
เซบาสเตียง เกิดวันที่ 7 มีนาคม พ.ศ. 2516 เป็นสมาชิกวงดนตรีคลาสสิก-ป็อป "อิล ดิโว่" เซบาสเตียงเป็นสมาชิกคนเดียวในวงที่ไม่ได้มาจากแนวคลาสสิก แม้ว่าเสียงของเขาเป็นแนวเทอร์เนอร์  แต่เสียงเขาถูกจัดประเภทเป็น vox populi ก่อนเซบาสเตียงสังกัดวงอิล ดิโว่ เขาเป็นนักดนตรีป๊อปในฝรั่งเศส ซึ่งมีอัลบั้มได้แก่ Libre และเพลงของเขา Si Tu Savais ติดอันดับ 1 ในชาร์ทเพลงฮิตฝรั่งเศส นอกจากการเป็นนักร้องแล้ว เซบาสเตียงเป็นนักประพันธ์ดนตรีและนักเปียโน และนักกีตาร์อีกด้วย ในฝรั่งเศส เป็นผู้เขียนเพลงให้กับนักร้องมากมาย เขากล่าวว่า เขามีความฝัน 2 สิ่งขณะที่อยู่ในวงอิล ดิโว่ คือประพันธ์เพลงสำหรับบรรเลง และร้องเพลงในภาษาฝรั่งเศส ในความเป็นจริงแล้ว "อังโกร่า" อัลบั้มที่ 2 ของอิล ดิโว่ บรรจุ 2 เพลงฝรั่งเศส อย่าง "ไอบีลีฟอินยู (เชอกรัวซองตัว)" (ร้องคู่กับเซลีน ดิออน) และ "ปูร์เกอตูแมมอองกอร์" (ต้นฉบับขับร้องโดยเซลีน ดิออน)
ในปี พ.ศ. 2544 เขาแสดงพร้อมกับ Johnny Halliday ในฐานะแขกพิเศษที่ Olympia Theater กรุงปารีส เพลงของเขา ได้รับอิทธิพลจาก Jeff Buckley อย่างมาก ทำให้เขาได้รับการยอมรับจากผู้ชมชาวฝรั่งเศสและแคนาดา
เขาได้บันทึก 2 คลิปวิดีโอทำงานร่วมกันในโครงการร่วมกัน อย่าง Noël Ensemble บันทึกเสียงโดยนักร้องมากกว่า 100 คน เพื่อเข้าร่วมทุนต่อสู้กับโรคเอดส์ ในฐานะที่เป็นสมาชิกวงอิล ดิโว่ เขาทำงานต่อเนื่องกับมูลนิธิ Assistance Médicale Toit du Monde (AMTM) ซึ่งช่วยเด็กยากจน และได้มีการช่วยเงินทุนเมื่อกันยายนที่แล้ว สำหรับ AMTM ท่ามกลางแฟนเพลงเพื่อชิงสูท Armani ของเขา
Sébastien แสดงในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2545 ใน Richard Cocciante’s musical “Le Petit Prince” เขาเล่นเป็นนักธุรกิจหนุ่ม ก่อนจะเป็นสมาชิกวงอิล ดิโว่ เขาเล่นในโรงละครมากมายในฐานะเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่ม “La Troupe”
เขากำลังเตรียมทำอัลบั้มที่ 2 กับ Francis Madjouli และ Lionel Florence เมื่อเขากำลังเกี่ยวข้องกับวงอิล ดิโว่
ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2546 เขาได้เป็นสมาชิกหนึ่งของวงสากล อิล ดิโว่ พร้อมกับอูร์ส บือเลอร์ (สวิตเซอร์แลนด์) เดวิด มิลเลอร์ (สหรัฐอเมริกา) และการ์โลส มารีน (สเปน)
นอกจากประสบการณ์ทางดนตรีแล้ว สมาชิกวงอิล ดิโว่ยังต้องมีรสนิยมที่ไร้ที่ติในเรื่องแฟชั่น ใส่ชุดสูทของ Armani พร้อม ๆ กับหน้าตาที่ดูดีของพวกเขา ผลลัพธ์คืออัลบั้มแรกของพวกเขา "อิล ดิโว่" กลายเป็นอัลบั้มขายดีทั่วโลกเมื่อวางขายในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2547 เข้าสู่ชาร์ตบิลบอร์ดอันดับที่ 4 และยอดขายกว่า 5 ล้านแผ่นทั่วโลก ใช้เวลาน้อยกว่า 1 ปี และอัลบั้มที่ 2 ของพวกเขา อังโกร่า วางจำหน่ายเมื่อ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2548 ในสหราชอาณาจักร และอัลบั้มที่ 3 "เซียมเปร" วางจำหน่ายเมื่อ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549 ในสหรัฐอเมริกา 27 พฤศจิกายน พ.ศ 2549 ทั่วโลก และ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549 ในประเทศไทย
เซบาสเตียงหมั้นกับ Renee Murphy ซึ่งพบกันระหว่างทัวร์ที่ออสเตรเลียในปี 2549 Murphy เป็นคนเมลเบิร์นทำงานให้กับ โซนี่ บีเอ็มจี ก่อนลาออกเพื่ออยู่กับเซบาสเตียงพวกเขาซื้อบ้านที่นอตติงฮิลล์ อังกฤษ และจะแต่งงานในปีหน้า
อำเภอบางมูลนาก

อำเภอบางมูลนาก เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดพิจิตร เดิมมีพื้นที่กว่า 2,441.60 ตารางกิโลเมตร ต่อมามีการแบ่งพื้นที่การปกครองออกในพื้นที่ 3 จังหวัด คือ ครอบคลุมท้องที่ทั้งหมดของอำเภอทับคล้อ อำเภอดงเจริญ พื้นที่ส่วนใหญ่ของอำเภอตะพานหิน ในจังหวัดพิจิตร พื้นที่ของอำเภอชนแดนทั้งหมด จังหวัดเพชรบูรณ์ บางส่วนของอำเภอชุมแสง บางส่วนของอำเภอหนองบัว จังหวัดนครสวรรค์ และเป็นพื้นที่ 1 ใน 5 สุขาภิบาลท้องที่ในอดีต (โพธาราม, บ้านโป่ง, ชุมแสง, บางมูลนาก และบ้านหมี่) ซึ่งมีความเจริญรุ่งเรืองมาตั้งแต่อดีต
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอบางมูลนากมีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้
ประวัติ.
อำเภอบางมูลนากในอดีตเคยเป็นเมืองภูมิมาก่อน โดยมีที่ตั้งอยู่ที่บ้านหนองเต่า ตำบลภูมิ จากคำบอกเล่าได้ความว่า เมืองภูมินี้มีพระธรรมยาเป็นเจ้าเมืองแต่ไม่ปรากฏว่าเป็นเจ้าเมืองมาตั้งแต่สมัยใด ปัจจุบันมีผู้สร้างศาลพระธรรมยาขึ้นที่วัดหนองเต่า ตำบลภูมิ ชาวบ้านนับถือกันมาก หลักฐานเอกสารที่เกี่ยวข้องกับเมืองภูมิก็คือ ใบบอกเมืองพิจิตร พ.ศ. 2432 ในสมัยรัชกาลที่ 5 และราชกิจจานุเบกษา เล่ม 10 แผ่นที่ 12 วันที่ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2436 ได้ความต้องตรงกันว่าเมืองภูมิเป็นเมืองขึ้นของเมืองพิจิตรและผู้ว่าราชการเมืองชื่อพระณรงค์เรืองนาช
ใน พ.ศ. 2446 เมืองพิจิตรแบ่งเป็น 3 อำเภอ ได้แก่ อำเภอเมือง (ท่าหลวง) อำเภอบางคลาน และอำเภอเมืองภูมิ สันนิษฐานว่าที่ว่าการอำเภอเมืองภูมินี้ตั้งอยู่ที่บ้านหนองเต่า ตำบลภูมิ ต่อมา พ.ศ. 2450 ได้ย้ายที่ว่าการอำเภอไปตั้งใหม่ที่ริมแม่น้ำน่านด้านตะวันตกเหนือวัดบางมูลนาก แต่ยังคงใช้ชื่ออำเภอภูมิอย่างเดิม จนกระทั่งวันที่ 29 เมษายน พ.ศ. 2460 กระทรวงมหาดไทยจึงได้มีประกาศใช้ชื่ออำเภอที่เปลี่ยนใหม่ให้ตรงกับชื่อตำบลที่ตั้งว่าการอำเภอ ซึ่งที่ว่าอำเภอเมืองภูมิตั้งอยู่ที่ตำบลบางมูลนาก จึงเปลี่ยนชื่อเป็นอำเภอบางมูลนาก และมาตั้งถิ่นฐานใหม่ ณ ฝั่งตะวันออกของแม่น้ำน่านกระทั่งปัจจุบัน โดย"บางมูลนาก" เดิมเรียกว่า "บางขี้นาก" เพราะเดิมที่คลองบุษบง (เหนือตลาดบางมูลนาก) มีนากชุกชุมและได้ถ่ายมูลไว้เกลื่อนกลาดทั่งบริเวณนั้น จึงเรียกว่า "บางขี้นาก" ต่อมาจึงเปลี่ยนมาเป็น "บางมูลนาก"
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอบางมูลนากแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 10 ตำบล 79 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอบางมูลนากประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 11 แห่ง ได้แก่
การคมนาคม.
มีทางรถไฟสายเหนือตัดผ่านพื้นที่ โดยอำเภอบางมูลนากมีสถานีรถไฟทั้งหมด 4 สถานี ได้แก่
ประเทศไทยในโอลิมปิกฤดูร้อน 1992

ประเทศไทยในโอลิมปิกฤดูร้อน 1992 
นักกีฬาที่เข้าร่วมการแข่งขัน.
กีฬากรีฑา.
มีนักกีฬา 22 คน
กีฬาแบดมินตัน.
มีนักกีฬา 8 คน
กีฬาเทนนิส.
มีนักกีฬา 2 คน
กีฬามวยสากลสมัครเล่น.
มีนักกีฬา 6 คน
กีฬายกน้ำหนัก.
มีนักกีฬา 1 คน
กีฬายูโด.
มีนักกีฬา 2 คน
กีฬายิงปืน.
มีนักกีฬา 2 คน
กีฬาว่ายน้ำ.
มีนักกีฬา 5 คน
กีฬาวินเซิร์ฟ.
มีนักกีฬา 2 คน
ประเทศไทยในโอลิมปิกฤดูร้อน 1952

ราชอาณาจักรไทยได้เข้าร่วมการแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 1952 ครั้งที่ 15 จัดขึ้นที่กรุงเฮลซิงกิ สาธารณรัฐฟินแลนด์ ระหว่างวันที่ 19 กรกฎาคม - 3 สิงหาคม ค.ศ. 1952 (พ.ศ. 2495) ซึ่งถือว่าเป็นการเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งแรกของราชอาณาจักรไทย โดยราชอาณาจักรไทยได้ส่งนักกีฬาร่วมการแข่งขันเพียงชนิดเดียว คือ กรีฑา และเป็นเพียงนักกีฬาชายเท่านั้น แม้ทีมนักกีฬาไทยจะไม่ประสบความสำเร็จมากมายนัก แต่ก็ถือว่าเป็นการเปิดประเทศให้ทั่วโลกได้รู้จักจากการมีส่วนร่วมในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งแรกนี้
กรีฑา.
ในประเภทกรีฑา มีนักกีฬาของประเทศไทยเข้าแข่งขันทั้งหมด 11 คน แบ่งตามประเภทได้ดังนี้
ประเทศไทยในโอลิมปิกฤดูร้อน 1956

ประเทศไทยได้เข้าร่วมการแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 1956 ครั้งที่ 16 จัดขึ้นที่เมืองเมลเบิร์น ประเทศออสเตรเลีย ระหว่างวันที่ 22 พฤศจิกายน - 8 ธันวาคม ค.ศ. 1956 (พ.ศ. 2499)
กรีฑา.
ในประเภทกรีฑา มีนักกีฬาของประเทศไทยเข้าแข่งขันทั้งหมด 8 คน ได้แก่
บาสเกตบอล.
ในประเภทบาสเกตบอล มีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันทั้งหมด 11 คน ได้แก่
ฟุตบอล.
ประเทศไทยได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกประเภทกีฬาฟุตบอลเป็นครั้งแรก โดยฟุตบอลทีมชาติไทยชุดเมลเบิร์น มีนายกอง วิสุทธารมณ์ เป็นผู้จัดการทีม นายบุญชู สมุทรโคจร เป็นผู้ควบคุมทีม และมีนักกีฬาร่วมการแข่งขันจำนวน 13 คนได้แก่
โอลิมปิกในครั้งนี้ การแข่งขันฟุตบอลรอบสองหรือรอบ 16 ทีมสุดท้ายใช้การจับสลากประกบคู่ ซึ่งทีมแพ้จะตกรอบทันที และวันที่ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2499 ณ สนามกีฬาของนครเมลเบิร์น ทีมชาติไทยลงสนามพบทีมชาติอังกฤษ และเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ต่อทีมชาติอังกฤษ 1-9 ทำให้ตกรอบไปทันที
มวยสากลสมัครเล่น.
ในประเภทมวยสากลสมัครเล่น มีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันทั้งหมด 5 คน ได้แก่
ในการแข่งขันครั้งนี้ เป็นครั้งแรกที่ไทยส่งนักมวยสากลสมัครเล่นเข้าแข่งขัน โดย ชื่น ปัตตพงศ์ เป็นนักมวยคนแรกที่ขึ้นชกเมื่อ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2499 แต่เป็นฝ่ายแพ้ ตกรอบ
เรือใบ.
พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าพีรพงศ์ภาณุเดช
ประเทศไทยในโอลิมปิกฤดูร้อน 1960

ประเทศไทย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 17 ค.ศ. 1960 (พ.ศ. 2503) ณ กรุงโรม ประเทศอิตาลี ระหว่างวันที่ 25 สิงหาคม - 11 กันยายน พ.ศ. 2503 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งประเทศไทยได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านรอบคัดเลือกโอลิมปิกแล้วทั้งหมด 20 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 4 ชนิดกีฬา
มีนักกีฬา 8 คน
มีนักกีฬา 5 คน
มีนักกีฬา 5 คน
มีนักกีฬา 1 คน คือ พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าพีรพงศ์ภาณุเดช
ประเทศไทยในโอลิมปิกฤดูร้อน 1964

ประเทศไทย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 18 ค.ศ. 1964 (พ.ศ. 2507) ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 10-24 ตุลาคม พ.ศ. 2507 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งประเทศไทยได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านรอบคัดเลือกโอลิมปิกแล้วทั้งหมด 57 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 8 ชนิดกีฬา
กีฬากรีฑา.
มีนักกีฬา 20 คน
กีฬาจักรยาน.
มีนักกีฬา 10 คน
กีฬามวยสากล.
มีนักกีฬา 4 คน
กีฬายกน้ำหนัก.
มีนักกีฬา 5 คน
กีฬายิงปืน.
มีนักกีฬา 8 คน
กีฬายูโด.
นักกีฬา 3 คน
กีฬาเรือใบ.
มีนักกีฬา 3 คน
กีฬาว่ายน้ำ.
มีนักกีฬา 4 คน
ประเทศไทยในโอลิมปิกฤดูร้อน 1968

ประเทศไทยเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1968 ที่เม็กซิโกซิตี ประเทศเม็กซิโก โดยส่งนักกีฬาทั้งหมด 41 คนเป็นชายล้วน เข้าร่วมแข่งขันใน 6 ชนิดกีฬา 
มีนักกีฬา 7 คน
มีนักกีฬา 18 คน
มีนักกีฬา 3 คน คือ 
มีนักกีฬา 2 คน
มีนักกีฬา 9 คน
มีนักกีฬา 1 คน
ประเทศไทยในโอลิมปิกฤดูร้อน 1976

ประเทศไทยเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน พ.ศ. 2519 ที่มอนทรีออล แคนาดา โดยมีนักกีฬา 42 คน ชาย 39 คน หญิง 3 คน แข่งขันใน กีฬา 11 ประเภท ครั้งนี้ประเทศไทยได้เหรียญรางวัลเป็นครั้งแรก จากพเยาว์ พูนธรัตน์ ในกีฬามวยสากลสมัครเล่น ส่งผลให้ไทยเป็นประเทศที่สามในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ที่ได้เหรียญรางวัลในกีฬาโอลิมปิก รองจากฟิลิปปินส์ (เหรียญทองแดง กีฬาว่ายน้ำ พ.ศ. 2471) และสิงคโปร์ (เหรียญเงินกีฬายกน้ำหนัก พ.ศ. 2503) และต้องรออีก 20 ปี ประเทศไทยจึงจะได้เหรียญทองแรกในกีฬาโอลิมปิก ใน พ.ศ. 2539
ผลการแข่งขัน.
กีฬากรีฑา.
มีนักกีฬา 4 คน
กีฬาจักรยาน.
มีนักกีฬา 7 คน
กีฬาฟันดาบ.
มีนักกีฬา 5 คน (ทีม 4 คน ตัวสำรอง 1 คน): เสน่ห์ เชาว์สุรินทร์, ทวีวัฒน์ หุราพันธ์, สุทธิพงษ์ สันติเทวกุล, เริงยศ ศรีวรพงษ์พันธ์, สมชัย ตรังเจริญงาม
กีฬามวยสากลสมัครเล่น.
มีนักกีฬา 5 คน
กีฬายกน้ำหนัก.
มีนักกีฬา 1 คน
กีฬายิงธนู.
มีนักกีฬา 3 คน: อมรรัตน์ แก้วไพฑูรย์, วัลลภ โพทะยะ, วิจิตร สุขสมปอง
กีฬายิงปืน.
มีนักกีฬา 13 คน
กีฬายูโด.
มีนักกีฬา 1 คน
กีฬาเรือใบ.
มีนักกีฬา 2 คน
กีฬาว่ายน้ำ.
มีนักกีฬา 3 คน
ประเทศไทยในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984

ประเทศไทย เข้าแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984 ที่ลอสแอนเจลิส สหรัฐอเมริกา โดยทีมชาติไทยได้เข้าร่วมในการแข่งขันฤดูร้อนอีกครั้งภายหลังจากการคว่ำบาตรโอลิมปิก 1980
มีนักกีฬา 12 คน
มีนักกีฬา 7 คน
มีนักกีฬา 2 คน
มีนักกีฬา 13 คน
มีนักกีฬา 4 คน
มีนักกีฬา 2 คน
ประเทศไทยในโอลิมปิกฤดูร้อน 1988

ประเทศไทย เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1988 ที่ โซล ประเทศเกาหลีใต้ เป็นครั้งแรกที่มีนางงามร่วมเดินพาเหรดขบวนนักกีฬาไทยเข้าสู่สนามกีฬาโอลิมปิก ในพิธีเปิดโดย พรทิพย์ นาคหิรัญกนก ขณะดำรงตำแหน่งนางงามจักรวาล 1988
ผู้เข้าร่วมแข่งขัน.
รายชื่อต่อไปนี้คือผู้เข้าแข่งขันในครั้งนี้
ทีลา เทกีลา

ทีลา เหงียน  หรือชื่อในวงการแสดงว่า ทีลา เทกีลา (Tila Tequila) นางแบบสาวอเมริกันเชื้อสายเวียดนาม โด่งดังจากการไปเป็นแบบปกนิตยสารเซ็กซี่ และงานเรียลลิตี้ ชื่อว่า "A Shot at Love With Tila Tequila" ที่ออกอากาศทางช่อง เอ็มทีวี 
ทีลา เทกีลา เกิดในประเทศสิงคโปร์หลังจากครอบครัวชาวเวียดนามของเธอหนีออกนอกประเทศ ไปตั้งหลักที่เมืองฮุสตัน รัฐเท็กซัส สมัยที่เธอยังเด็ก ทีลาในวัยรุ่นนั้นมีนิสัยเป็นทอมบอยและเกเร 
ทีลา ถูกค้นพบโดยแมวมองของนิตยสารเพลย์บอยในวัย 18 จนได้ไปเป็นแบบให้กับนิตยสาร รวมทั้งกับ Stuff และ Maxim ด้วย
ฮิวจ์ เฮฟเนอร์

ฮิวจ์ มาร์ซัน เฮฟเนอร์ (Hugh Marston Hefner) เกิดเมื่อวันที่ (9 เมษายน ค.ศ. 1926)-(27 กันยายน ค.ศ. 2017) รู้จักกันดีในชื่อว่า เฮฟ เป็นผู้ก่อตั้ง บรรณาธิการสูงสุดนิตยสารเพลย์บอย และเป็นผู้พัฒนาเพลย์บอยเอนเตอร์ไพร์ " (Playboy Enterprise) "
ประวัติ.
เฮฟศึกษาจบการศึกษาระดับประถมที่โรงเรียนประถมแซร์ " (Sayre) " และจบการศึกษาระดับมัธยมที่ "Steinmetz High School" ในชิคาโก หลังจากนั้นก็เข้ารับราชการทหารในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 
หลังจากนั้นเฮฟได้ศึกษาต่อจนจบการศึกษาระดับปริญญาตรี ภาควิชาจิตวิทยา วิชาโทการเขียนแบบสร้างสรรค์และศิลปะ ที่มหาวิทยาลัยอิลลินอยส์ เออร์แบนา-แชมเปญจน์ ซึ่งเฮฟใช้เวลาไม่ถึง 3 ปี ก็สามารถสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีได้ เฮฟมีเวลาที่จะสร้างนิตยสารและขายการ์ตูนของเขา งานแรกของเฮฟคือ สร้างป้ายการ์ดบอร์ดการ์ตูน ในปี 1949 เฮฟสำเร็จการศึกษาอีกครั้งในสาขา สังคมวิทยาผู้หญิงและเพศศึกษา " (sociology and women and gender) " จากมหาวิทยาลัยนอร์ทเวสเทิร์น ซึ่งเฮฟได้ไอเดียเรื่องนิตยสารเพลย์บอย มาจากการเรียนนี่เอง
เฮฟแต่งงานกับเพื่อนร่วมรุ่นที่ชื่อ มิล วิลเลียม " (Mildred Williams) " ในวันที่ 25 มิถุนายน 1949 และมีบุตร 2 คน ชื่อ คริสตี้ " (Christie) " และเดวิด พอล " (David Paul) " เฮฟหย่ากับภรรยาหลังจากแต่งงานกันมาได้ 10 ปี หลังจากนั้นคริสตี้ ได้เป็นประธานเพลย์บอยเอนเตอร์ไพร์ หลังจากที่ทำงานภายใต้ลิขสิทธิของ "Esquire" เฮฟตัดสินใจถอนตัวออกมา หลังจากที่เรื่องผลตอบแทนที่เฮฟขอเพิ่มขึ้น $5 ไม่ลงตัว...
ชีวิตส่วนตัว.
ภายหลังจากการแต่งงานครั้งแรกเฮฟกลายเป็นคนที่มีชื่อเสียง และเป็นเพลย์บอยที่น่าอิจฉาที่สุดคนหนึ่ง เฮฟกล่าวว่าในบางช่วงเขาต้องใช้เวลาร่วม 11-12 เดือนกับเหล่าเพลย์เมดในสังกัด เฮฟมีความสัมพันธ์กับเพลย์เมดแทบทุกคนที่มีชื่อเสียง ซึ่งล้วนแล้วแต่จะเป็นคนที่ได้ตำแหน่ง Playmate of the Year จากนิตยสารเพลย์บอยทั้งนั้น 
ในวันที่ 1 กฤกฎาคม 1989 เฮฟแต่งงานอีกครั้งกับเพลย์เมดแห่งปีประจำนิตยสารเพลย์บอย ที่ชื่อ คิมเบอร์ลี่ คอนราด " (Kimberley Conrad) " และแยกกันอยู่ในปี 1999 เฮฟมีบุตรทั้งหมด 4 คน 
หลังจากแยกทางกับคิมเบอร์ลี่ คอนราด เฮฟเริ่มใช้ชีวิตแบบเพลย์บอยเต็มรูปแบบ เฮฟเลือกคบกับสาวๆ เป็นกลุ่มแฟน อายุตั้งแต่ 18-28 ปี ในปี 2000 แบรน โรเดริค " (Brande Roderick) " ถอนตัวจากการแสดงซีรีส์เรื่อง "Baywatch" เพื่อมาเข้าสังกัดแฟนของเฮฟ หลังจากนั้นเฮฟเลือกเยสมิน คิง " (Yazmin King) " เป็นคนโปรด หลังจากนั้นทีน่า แมรี่ จอร์แดน " (Tina Marie Jordan) " ได้เป็นแฟนคนหลัก แต่หลังจากนั้นเฮฟก็เสาะหาสาวผมบลอนด์อีก 7 คนมาเข้าสังกัดแฟนของเขา รวมไปถึง ฮอลลี่ แมนดิสัน " (Holly Madison) " บริจเจ็ด มาร์คาร์ด " (Bridget Marquardt) " และเคนดรา วิลคินสัน " (Kendra Wilkinson) " ซึ่งเป็นนักแสดงจากซีรีส์เรื่อง "The Girls Next Door" ก็มาอยู่กับที่แมนชั่นเพลย์บอยของเฮฟ เฮฟได้เลือก เคนดรา วิลคินสัน วัย 18 ปี" (Kendra Wilkinson) " เป็นแฟนลำดับที่ 3
เรื่องเล่าเกี่ยวกับนิตยสารเพลย์บอย จากปี 1955-1979 ที่ตรงโลโก้ของเพลย์บอย จะมีสัญลักษณ์ดาวปรากฏอยู่ตรงตัวอักษร P เป็นตำนานเล่าว่าเฮฟได้ให้เรทของเพลย์เมดคนนั้น ตามระดับความเย้ายวน และจำนวนครั้งที่เฮฟนอนกับเธอ รวมไปถึงระดับเทคนิคบนเตียง อีกข่าวลือหนึ่งเล่าว่า เฮฟสร้างภาพว่าเขาเป็นเพลย์บอยตัวจริง โดยการแสดงให้เห็นว่านอนกับเพลย์เมด ต่อสื่อต่างๆ แต่ในชีวิตจริงไม่ได้ทำ ซึ่งดาวจะมีตั้งแต่ 0-12 ดวง ซึ่งจะบ่งบอกถึงผลตอบรับของตลาดผู้บริโภคในคราวนั้นๆ ของนิตยสารเพลย์บอย
ภาษาแอราเมอิกใหม่ตะวันตก

ภาษาแอราเมอิกใหม่ตะวันตก เป็นภาษาแอราเมอิกใหม่ที่ใช้พูดในซีเรียตะวันตก เป็นสำเนียงของภาษาแอราเมอิกตะวันตกสำเนียงเดียวที่เหลืออยู่ ส่วนภาษาแอราเมอิกใหม่ที่เหลืออื่น ๆ อยู่ในกลุ่มตะวันออก คาดว่าภาษานี้อาจเป็นส่วนที่เหลืออยู่ของสำเนียงยุคกลางตะวันตกที่เคยใช้พูดในหุบเขาดอโรนเตสในพุทธศตวรรษที่ 15 ปัจจุบันใช้พูดในหมู่บ้านมาอัลโออูลา (ภาษาอาหรับ: معلولة‎) บาคอา (ภาษาอาหรับ: بخعة‎) และ จุบบาดิน (ภาษาอาหรับ: جبّعدين‎) ที่อยู่ทางเหนือของดามัสกัสไป 60 กม. โดยสำเนียงของหมู่บ้านบาคอามีลักษณะอนุรักษนิยมที่สุด โดยได้รัยบอิทธิพลจากภาษาอาหรับน้อย ส่วนสำเนียงของหมู่บ้านจุบบาดินเปลี่ยนไปมากที่สุด กลุ่มชนเหล่านี้เคยนับถือศาสนาคริสต์ก่อนการเข้ามาของศาสนาอิสลาม ปัจจุบันเหลือเพียงหมู่บ้านมาอัลโออูลาเท่านั้นที่ยังนับถือคริสต์ นอกนั้นเปลี่ยนไปนับถือศาสนาอิสลามหมดแล้ว