pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
อักษรกอท

อักษรกอท เป็นอักษรที่ใช้เขียนภาษากอท โดยอุลฟิลัส (วัลฟีลา) เป็นผู้คิดค้นอักษรชุดนี้เมื่อราวคริสต์ศตวรรษที่ 4 โดยมีจุดประสงค์เพื่ออำนวยความสะดวกในการแปลคัมภีร์ไบเบิล
อักษรกอทใช้รูปอันเชียล (uncial) ของอักษรกรีกแต่ละตัว และได้มีการคิดค้นตัวอักษรเพิ่มบางตัวเพื่อให้สามารถแทนเสียงในภาษากอทได้ครบ:
ต้นกำเนิด.
คาดว่าอุลฟิลัสตัดสินใจหลีกเลี่ยงที่จะใช้อักษรรูนเก่าเพื่อใช้อักษรนี้ เนื่องจากอักษรรูนมีส่วนเชื่อมโยงอย่างมากกับความเชื่อและพิธีกรรมนอกรีต นอกจากนี้ อักษรที่มีฐานจากกรีกน่าจะมีส่วนช่วยในการรวมชาติกอทเข้ากับวัฒนธรรมกรีก-โรมันรอบทะเลดำ
ตัวอักษร.
ตารางข้างล่างคือตารางชุดตัวอักษรกอท
อักษรกอทสามารถใช้ระบุค่าตัวเลขเหมือนกับชุดตัวอักษรกรีก ในกรณีเขียนป็นตัวเลข จะมีวิธีเขียนด้วยการเขียนระหว่างจุดสองจุด (•• = 12) หรือขีดเส้นบนตัวอักษร (= 12) อักษรสองตัวนี้ (90) และ (900) ไม่มีรูปอ่าน
ชื่ออักษรมาจากเอกสารตัวเขียนที่บันทึกในคริสต์ศตวรรษที่ 9 ของ Alcuin (Codex Vindobonensis 795) ชื่อส่วนใหญ่ในรูปกอทก็ปรากฏในกวีอักษรรูน ชื่อเหล่านี้นำรูปที่ได้รับการรับรองแล้วมาสร้างรูปกอทและความหมายคำ
ยูนิโคด.
อักษรกอทถูกเพิ่มในยูนิโคดในรุ่น 3.1 ซึ่งออกเมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2544 มีช่วงยูนิโคดอยู่ที่ U+10330–U+1034F
ตัวอักษรอันเชียล

ตัวอักษรอันเชียล  เป็นตัวอักษรชนิดที่เขียนด้วยตัวพิมพ์ใหญ่ทั้งหมด ตัวอักษรชนิดนี้ใช้กันอย่างแพร่หลายในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 4-8 โดยพวกอาลักษณ์ชาวละตินและกรีก โดยใช้เขียนภาษากรีก ภาษาละติน และภาษากอธิก
วิวัฒนาการ.
ตัวอักษรอันเชียลในยุคแรกนั้นพัฒนามาจากอักษรตัวพิมพ์ใหญ่ที่ใช้กันในแถบชนบท โดยนำมาดัดแปลงเพื่อให้สามารถเขียนลงบนกระดาษหนังสัตว์และกระดาษหนังวัวได้สะดวกขึ้น ต่างจากแบบเดิมที่เหมาะสำหรับใช้เขียนลงบนกระดาษพาไพรัส เนื่องจากมีมุมแหลมและเส้นขีดมาก ตัวอักษรอันเชียลในยุคแรกไม่มีการแบ่งคำด้วยการเว้นวรรค แต่เริ่มพบในตัวอักษรอันเชียลยุคหลัง
ตัวอักษรชนิดนี้มีวิวัฒนาการมาตลอด ส่งผลให้ตัวอักษรมีความซับซ้อนยิ่งขึ้น จนกระทั่งราว ค.ศ. 600 จึงเริ่มพบว่ามีการลากเส้นบิดและโค้งมากจนเกินไปในการเขียนตัวอักษรชนิดนี้ สุดท้ายก็เสื่อมความนิยมลงไปหลังจากที่มีการคิดค้นอักษรตัวพิมพ์เล็กขึ้นมาในภายหลัง เนื่องจากตัวอักษรพิมพ์เล็กมีรูปอักษรที่ซับซ้อนน้อยกว่า และยังสามารถอ่านได้ง่ายกว่าอีกด้วย
อาลักษณ์

อาลักษณ์  คือผู้ที่มีอาชีพคัดลอกหนังสือต่าง ๆ โดยเฉพาะในช่วงที่ยังไม่มีการคิดค้นเทคโนโลยีการพิมพ์ 
เมื่อครั้งก่อนคนไทยเรามีแต่หนังสือที่เราจารลงในใบลาน และเขียนในสมุดข่อยที่เรียกกันต่อมาว่าสมุดไทย หนังสือเรื่องหนึ่ง ๆ จะมีเพียงผูกเดียว หรือ ผนึกเดียว ถ้าใครมีความต้องการจะอ่านก็จะต้องจ้างคนมาคัดเอาไป มักเรียกทำหน้าที่นั้นว่า "คนคัดลอกหนังสือ" ซึ่งในสมัยนั้นมีคนรับจ้างคัดลอกหนังสืออยู่ทั่วไป ต่อมาอาชีพนี้ได้เสื่อมความนิยมลงไปมากภายหลังจากที่มีการคิดค้นเทคโนโลยีการพิมพ์แล้ว งานของอาชีพนี้มักมีจุดประสงค์ในการบันทึกข้อมูลต่าง ๆ เกี่ยวกับธุรกิจ คดีความ และประวัติศาสตร์. 
คำว่าอาลักษณ์ นอกจากนี้ยังหมายถึง ผู้ทำหน้าที่ทางหนังสือในราชสำนัก
หมึก (เครื่องเขียน)

หมึก  คือของเหลวหรือเจลชนิดหนึ่งซึ่งประกอบด้วยสารสี ใช้สำหรับเขียนหนังสือหรือวาดภาพต่าง ๆ ด้วยเครื่องมือ เช่น ปากกา พู่กัน ฯลฯ นอกจากนี้ยังมีหมึกอีกชนิดหนึ่ง คือ หมึกแบบเข้มข้น ซึ่งมักใช้ในอุตสาหกรรมการพิมพ์
สารสีที่นิยมใช้ในหมึก.
รงควัตถุ.
รงควัตถุ เป็นสารสีที่นิยมใช้ในหมึกมากกว่าสีย้อม เนื่องจากมีข้อดีคือติดได้เร็ว แต่มักมีราคาแพง และมีช่วงสีน้อยกว่าสีย้อม
สีย้อม.
หมึกที่ใช้สีย้อมเป็นสารสีจะมีความทนทานมากกว่าหมึกที่ใช้รงควัตถุเป็นสารสี มักอยู่ในรูปของเหลว
ช่วงสี

ในการจำลองแบบสี คอมพิวเตอร์กราฟิกส์ และการถ่ายภาพ ช่วงสี  หมายถึงเซตย่อยที่สมบูรณ์ของสีต่าง ๆ แต่ละสี ซึ่งสามารถแสดงได้ภายในปริภูมิสีที่กำหนดหรืออุปกรณ์แสดงผลบางตัว
การแสดงช่วงสี.
โดยทั่วไปแล้ว ช่วงสีจะถูกแสดงเป็นปริภูมิในแผนภาพสีซีไออี 1391 ภายในขอบโค้ง ซึ่งแสดงสีที่มีความยาวคลื่นค่าเดียว หรือสีแบบสเปกตรัม
ปริภูมิสี

ปริภูมิสี  เป็นการจัดองค์ประกอบพื้นฐานของช่วงสีไปพร้อมกับการสร้างโพรไฟล์สีในอุปกรณ์แสดงผลต่าง ๆ เพื่อให้รองรับการแสดงผลสีต่าง ๆ ได้ทั้งแบบแอนะล็อกและดิจิทัล ซึ่งเกิดจากการกำหนดค่าชื่อสีให้กับชุดสีต่าง ๆ ที่สอดคล้องกันตามจริง
มานะศักดิ์ อินทรโกมาลย์สุต

มานะศักดิ์ อินทรโกมาลย์สุต เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครราชสีมา 1 สมัย อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร 1 สมัย เขาเป็นสมาชิกในกลุ่ม 10 มกราของพรรคประชาธิปัตย์ และเป็นอดีตกรรมการผู้จัดการธนาคารอาคารสงเคราะห์ เขามีบุตรชายเป็นนักการเมืองคือ ชวนนท์ อินทรโกมาลย์สุต
ประวัติ.
มานะศักดิ์ เป็นบุตรของนายยศ อินทรโกมาลย์สุต อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครราชสีมา 5 สมัย อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสหกรณ์ ในรัฐบาลจอมพล ป. พิบูลสงคราม และเป็นอดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม ในรัฐบาลพลเอก เปรม ติณสูลานนท์ และเป็นบิดาของนายชวนนท์ อินทรโกมาลย์สุต โดยตระกูลอินทรโกมาลย์สุต มีถิ่นฐานเดิมอยู่ที่อำเภอสูงเนิน จังหวัดนครราชสีมา 
การทำงาน.
มานะศักดิ์ เคยทำงานเป็นกรรกมารผู้จัดการธนาคารอาคารสงเคราะห์ โดยการสนับสนุนของสนั่น เกตุทัต อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง และพลเอก อำนาจ ดำริกาญจน์ เป็นประธานกรรมการธนาคาร ระหว่างปี พ.ศ. 2518 - 2524 ซึ่งเป็นช่วงที่ธนาคารฯ ต้องเผชิญกับมรสุมสภาพคล่องทางการเงินอย่างหนักแต่ท่านก็ยังสามารถประคับประคองให้ธนาคารฯ ดำเนินต่อไปได้ จนกระทั่งพลเอก อำนาจ เสียชีวิตอย่างกระทันหัน จึงมีการแต่งตั้ง ไกรศรี จาติกวณิช เข้ามาทำหน้าที่ประธานกรรมการแทน และนายไกรศรีได้มีคำสั่งปลดนายมานะศักดิ์ในทันที ซึ่งต่อมาถูกกล่าวถึงโดยนายพานทองแท้ ชินวัตร ว่านายมานะศักดิ์ได้กระทำการทุจริตจึงต้องพ้นจากตำแหน่ง แต่นายชวนนท์ บุตรชายยืนยันว่าเมื่อปี พ.ศ. 2533 สื่อมวลชนได้เปิดเผยคำพิพากษาของศาลแล้วว่านายมานะศักดิ์ ไม่มีความผิดแต่อย่างใด
มานะศักดิ์ ได้เข้าทำงานการเมืองโดยการลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครราชสีมา ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2529 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ และได้รับเลือกตั้งเป็นสมัยแรก ต่อมากลุ่ม 10 มกรา ได้ลาออกจากพรรคประชาธิปัตย์พร้อมกับกลุ่มวาดะห์ ภายหลังจากการที่ทั้งสองกลุ่มไม่ยกมือสนับสนุนร่างพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์และสิทธิบัตรจนทำให้ พล.อ.เปรม ติณสูลานนท์ นายกรัฐมนตรี ต้องประกาศยุบสภา เมื่อปี พ.ศ. 2531
มานะศักดิ์ จึงย้ายไปสังกัดพรรคประชากรไทยและในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531 เขาย้ายมาลงสมัครรับเลือกตั้งในเขตกรุงเทพมหานคร และได้รับเลือกตั้งอีกสมัย
ประจัญ กล้าผจญ

ประจัญ กล้าผจญ (เกิด 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2483) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครราชสีมา สังกัดพรรคชาติไทย เขาถูกกล่าวถึงทางสื่อมวลชนในปี พ.ศ. 2552 ว่าเป็น สส.ตกยาก
ประวัติ.
ประจัญ เกิดเมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2483 ที่อำเภอขามสะแกแสง จังหวัดนครราชสีมา
สำเร็จการศึกษา จากวิทยาลัยครูนครราชสีมา
การทำงาน.
ประจญ เคยรับราชการเป็นครูประชาบาล 15 ปี ทำการสอนในโรงเรียนทั้งในเขตอำเภอชุมพวง อำเภอบัวใหญ่ จังหวัดนครราชสีมา ตำแหน่งสุดท้ายคือ เป็นครูใหญ่โรงเรียนบ้านหญ้าคา ตำบลสีดา อำเภอสีดา จังหวัดนครราชสีมา หลังจากนั้นได้ลาออกมาสมัครเป็นทหารอาสาไปรบที่ประเทศเวียดนาม 1 ปี
ประจัญ เข้าสู่งานการเมืองโดยหลังจากการเป็นทหารอาสา เขาลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครราชสีมา ตามคำชวนของชัย ชิดชอบ ในปี พ.ศ. 2518 สังกัดพรรคไท (พ.ศ. 2517) และ พ.ศ. 2519 สังกัดพรรคพิทักษ์ไทย แต่สอบตกทั้ง 2 ครั้ง ต่อมาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2522 ไม่สังกัดพรรคการเมือง เขาได้รับเลือกตั้งเป็นสมัยแรก ก่อนที่จะเข้าสังกัดพรรคชาติไทย ในเวลาต่อมา และดำรงตำแหน่งจนครบวาระ จากนั้นจึงลงสมัครรับเลือกตั้งอีกสมัย ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2526 ก็ได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส.สมัยที่ 2 จนกระทั่งมีการยุบสภาในปี พ.ศ. 2529 
ในระหว่างดำรงตำแหน่ง สส. เขาก็มีบทบาทในการตั้งกระทู้ถามโดยเฉพาะเรื่องที่เกี่ยวข้องกับพื้นที่นครราชสีมา หลังจากนั้นเขาก็ลงสมัครรับเลือกตั้งอีกหลายครั้ง แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง 
ในปี 2552 เขาถูกกล่าวถึงทางสื่อมวลชนเนื่องจากพบว่านายประจญ เป็นอดีต สส. 2 สมัย แต่กลับมีมีชีวิตความเป็นอยู่อย่างน่ารันทด สภาพบ้านหลังดังกล่าวเป็นเพิงสังกะสีหลังคารั่วเป็นรูพรุน ฝาบ้านเป็นสังกะสีเก่าผุ ๆ มีแผ่นพลาสติก ป้ายโฆษณาปิดไว้พอกันแดดกันลมเท่านั้น ต่อมาสมชัย ฉัตรพัฒนศิริ สส.นครราชสีมา (ในขณะนั้น) จึงเข้ามาช่วยดูแล
สตีเว่น ยูนิเวิร์ส

สตีเว่น ยูนิเวิร์ส  เป็นการ์ตูนทีวีแอนิเมชันของประเทศสหรัฐอเมริกา ออกอากาศทางช่องการ์ตูนเน็ตเวิร์ค ดำเนินเรื่องโดย 4 ตัวละคร คือ สตีเว่น ยูนิเวิร์ส, การ์เนต, อเมทิสต์ และ เพิร์ล
ใบเลี้ยง

ใบเลี้ยง  เป็นส่วนสำคัญในเอ็มบริโอภายในเมล็ดพืช พจนานุกรมภาษาอังกฤษ ฉบับออกซฟอร์ดนิยามใบเลี้ยงว่า "ใบอ่อนในพืชมีเมล็ด ซึ่งหนึ่งหรือมากกว่าหนึ่งใบจะปรากฏเป็นครั้งแรกจากเมล็ดที่กำลังงอก" ใบเลี้ยงเป็นสิ่งหนึ่งที่นักพฤกษศาสตร์ใช้ในการจำแนกพืชดอกออกเป็นพืชใบเลี้ยงเดี่ยว (monocots) และพืชใบเลี้ยงคู่ (dicots)
ใบเลี้ยงมีทั้งโรยไม่กี่วันหลังเมล็ดงอก หรือติดทนอย่างน้อยหนึ่งปี ใบเลี้ยงกักเก็บอาหารสะสมที่พืชใช้ในการเจริญเติบโต เมื่อต้นอ่อนใช้อาหารที่สะสมจนหมด ใบเลี้ยงจะเปลี่ยนเป็นสีเขียวเพื่อทำหน้าที่สังเคราะห์ด้วยแสง หรือเหี่ยวเฉาเมื่อใบแท้ทำหน้าที่ผลิตอาหารแทน
ในกรณีต้นอ่อนพืชใบเลี้ยงคู่ ใบเลี้ยงจะทำหน้าที่สังเคราะห์ด้วยแสงคล้ายใบแท้ อย่างไรก็ตาม ใบเลี้ยงและใบแท้จะเจริญแยกกัน โดยใบเลี้ยงจะเจริญช่วงการเกิดเอ็มบริโอ พร้อมกับเนื้อเยื่อเจริญของรากและลำต้น ดังนั้นใบเลี้ยงจึงปรากฏในเมล็ดตั้งแต่ก่อนงอก ขณะที่ใบแท้เจริญหลังเมล็ดงอกจากเนื้อเยื่อเจริญส่วนปลายของลำต้น ซึ่งจะเจริญไปเป็นส่วนเหนือดินอื่น ๆ ของพืชในภายหลัง
ใบเลี้ยงของหญ้าและพืชใบเลี้ยงเดี่ยวอื่น ๆ จำนวนมากเป็นใบที่เปลี่ยนรูปไปเป็นใบเลี้ยงธัญพืชและเนื้อเยื่อหุ้มยอดแรกเกิด ใบเลี้ยงธัญพืช (scutellum) เป็นเนื้อเยื่อในเมล็ดที่มีหน้าที่พิเศษในการดูดซึมอาหารที่สะสมไว้จากเอนโดสเปิร์มที่อยู่ใกล้กัน ส่วนเนื้อเยื่อหุ้มยอดแรกเกิด (coleoptile) ทำหน้าที่ปกป้องยอดแรกเกิด (plumule) หรือต้นอ่อนที่จะเจริญไปเป็นลำต้นและใบ
ต้นอ่อนพืชเมล็ดเปลือยมีใบเลี้ยงเช่นกัน โดยจำนวนใบเลี้ยงมีตั้งแต่ 2–24 ใบ ใบเลี้ยงของพืชเมล็ดเปลือยจะก่อตัวเป็นวงที่ยอดลำต้นใต้ใบเลี้ยง ล้อมรอบส่วนยอดแรกเกิด พืชเมล็ดเปลือยแต่ละชนิดมีจำนวนใบเลี้ยงต่างกัน เช่น สนมอนเทเรย์ ("Pinus radiata") มี 5–9 ใบ สนเจฟฟรีย์ ("Pinus jeffreyi") มี 7–13 ใบ แต่บางชนิดมีจำนวนแน่นอน เช่น ไซเปรสเมดิเตอร์เรเนียน ("Cupressus sempervirens") มีใบเลี้ยง 2 ใบเสมอ มีรายงานว่าพืชเมล็ดเปลือยที่มีใบเลี้ยงมากที่สุดได้แก่ สนปิญอนโคนใหญ่ ("Pinus maximartinezii") มีใบเลี้ยง 24 ใบ
ทั้งนี้คำว่า cotyledon ใช้ครั้งแรกโดยมาร์เซลโล มัลพิกี แพทย์และนักชีววิทยาชาวอิตาลี โดยมาจากคำภาษาละติน cotylēdōn และภาษากรีกโบราณ κοτυληδών (kotulēdṓn) แปลว่า โพรงรูปถ้วย จอห์น เรย์ นักธรรมชาติวิทยาชาวอังกฤษเป็นบุคคลแรกที่สังเกตเห็นความแตกต่างของจำนวนใบเลี้ยงในพืชแต่ละชนิด และบันทึกว่าอาจใช้ในการจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ในหนังสือ "Methodus plantarum" (ค.ศ. 1682) อย่างไรก็ตาม ทีโอแฟรสตัส (คริสต์ศตวรรษที่ 3–4 ก่อนคริสตกาล) และอัลแบร์ตุส มาญุส (คริสต์ศตวรรษที่ 13) อาจทราบความแตกต่างระหว่างพืชใบเลี้ยงเดี่ยวและพืชใบเลี้ยงคู่ก่อนหน้านั้น
 <ns>10</ns>
 <id>311477</id>
 <redirect title="แม่แบบ:คอมมอนส์-หมวดหมู่" />
 <revision>
 <id>4294190</id>
 <parentid>2467571</parentid>
 <timestamp>2012-09-23T09:50:13Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Octahedron80</username>
 <id>1803</id>
 </contributor>
 <comment>เปลี่ยนทางไปที่ </comment>
 <origin>4294190</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก 2020 นัดชิงชนะเลิศ

ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก 2020 นัดชิงชนะเลิศ เป็นนัดชิงชนะเลิศของ ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก 2020, เป็นทัวร์นาเมนต์ฟุตบอลสโมสรที่เป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันโดยประเทศกาตาร์. ครั้งนี้เป็นนัดชิงชนะเลิศครั้งที่ 17 ของ ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก, หนึ่งทัวร์นาเมนต์ที่รับรองโดยฟีฟ่า ระหว่างแชมป์สโมสรจากแต่ละหกสมาพันธ์ทวีป, เช่นเดียวกับแชมป์ลีกของประเทศเจ้าภาพ.
ทีม.
ในตารางด้านล่างนี้, นัดชิงชนะเลิศตั้งแต่ปี 2005 จะเป็นยุคฟีฟ่าคลับเวิลด์แชมเปียนชิป, เมื่อปี 2006 จะเป็นในยุคฟีฟ่าคลับเวิลด๋คัพ.
หมายเหตุ: เมื่อวันที่ 27 ตุลาคม ค.ศ. 2017, ฟีฟ่า ได้รับการยอมรับเป็นทางการว่าแชมป์ทุกรายการของอินเตอร์คอนติเนนตัลคัพในฐานะแชมป์โลกของสโมสร, ในสถานะที่เท่าเทียมกับฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก.
แมตช์.
รายละเอียด.
<onlyinclude></onlyinclude>
สถิติ.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
หมายเหตุ.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
เพชรตัดเพชร ซีซั่นที่ 1

เพชรตัดเพชร เป็นรายการวาไรตี้โชว์รูปแบบการแข่งขันประชันร้องเพลงลูกทุ่ง ของเหล่าศิลปินไมค์ทองคำจากซีซั่นต่าง ๆ ที่จัดโดย บริษัท เวิร์คพอยท์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ จำกัด (มหาชน) ที่จะมาประชันกันเพลงต่อเพลง ออกอากาศทางช่องเวิร์คพอยท์ ทุกวันอาทิตย์ ตั้งแต่เวลา 18.00 - 20.00 น. เริ่มออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2563 
ในวันที่ 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2563 ก็ได้ผู้ชนะคนแรกของรายการ คือ จักรพันธ์ หาญภิรมย์ (พันธ์) จากเพชรสีเหลือง
เพชรตัดเพชรศึก 300 เป็นรายการวาไรตี้โชว์รูปแบบการแข่งขันประชันร้องเพลงลูกทุ่ง เป็นการรวมผู้เข้าแข่งขันที่ได้ 300 คะแนน มาแบ่งเป็น 4 ทีม ทีมละ 4 ท่าน โดยแต่ละทีมจะต้องทำคะแนนให้ได้ 300 คะแนน 3 ใน 4 ท่านของผู้เข้าแข่งขัน ถ้าทำได้จะได้รับ "เข็มกลัดเพชร 300" เริ่มออกอากาศวันที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2563 ถึง 23 สิงหาคม พ.ศ. 2563
ซีซั่นต่อไป เพชรตัดเพชร ซีซั่นที่ 2
รูปแบบและกติกาการแข่งขัน.
เป็นการแข่งขันเพื่อหาเพชรที่ดีที่สุด จากเหล่าศิลปินไมค์ทองคำจากซีซั่นต่าง ๆ ที่จัดโดย บริษัท เวิร์คพอยท์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ จำกัด (มหาชน) โดยศิลปินหรือเพชรทั้ง 30 คน จะแบ่งออกเป็น 6 สี คือ สีเหลือง, สีแดง, สีน้ำเงิน, สีขาว, สีเขียว และ สีชมพู ดำเนินรายการโดย พัน พลุแตก โดยคณะกรรมการ ทั้ง 3 ท่าน ได้แก่ ครูสลา คุณวุฒิ, สุนารี ราชสีมา และ โน้ต เชิญยิ้ม โดยแต่ละท่านจะมีคนละ 100 คะแนน รวมเป็น 300 คะแนน คณะกรรมการมีสิทธิ์กดลบหรือบวกคะแนนได้ตลอดเวลา ถ้าเกิดนักร้องมีคะแนนเท่ากันจะต้องดวลเสียงสดเพื่อหาผู้เข้ารอบแต่ถ้าคะแนนเท่ากันทั้งกลุ่มจะต้องไปแข่งขันกันใหม่เพื่อหาผู้เข้ารอบในแต่ละรอบ โดยแบ่งเป็น 5 รอบ ดังนี้
เพชรตัดเพชรศึก 300 เป็นการรวมผู้เข้าแข่งขันที่ได้ 300 คะแนน มาแบ่งเป็น 4 ทีม ทีมละ4ท่าน โดยแต่ละทีมจะต้องทำคะแนนให้ได้ 300 คะแนน 3 ใน 4 คน ถ้าทำได้จะได้รับ "เข็มกลัดเพชร300" ศิลปินแต่ละทีมจะต้องส่งตัวแทนเพื่อร้องเพลงโจทย์ต่างๆ ได้แก่
พิธีกรและกรรมการ.
ดำเนินรายการโดย พัน พลุแตก โดยคณะกรรมการ ทั้ง 3 ท่าน ได้แก่ ครูสลา คุณวุฒิ, สุนารี ราชสีมา และ โน้ต เชิญยิ้ม 
และ กรรมรับเชิญในรอบลูกทุ่งเครื่องไทย 
ผู้เข้าแข่งขัน.
ศิลปินไมค์ทองคำจากทุกซีซั่น จะถูกแบ่งเป็นเพชร 6 สี อันได้แก่ เพชรสีเหลือง,สีแดง,สีน้ำเงิน,สีขาว,สีเขียว และ สีชมพู 
รอบชิงชนะเลิศ.
ตอนที่ 28 รอบชิงชนะเลิศ (ออกอากาศ 26 ก.ค. 63).
ผู้ชนะคนแรกของรายการ คือ....
จักรพันธ์ หาญภิรมย์ (พันธ์) จากเพชรสีเหลือง
เพชรตัดเพชรศึก 300.
เพชรตัดเพชรศึก 300 เป็นการรวมผู้เข้าแข่งขันที่ได้ 300 คะแนน มาแบ่งเป็น 4 ทีม ทีมละ 4 ท่าน โดยแต่ละทีมจะต้องทำคะแนนให้ได้ 300 คะแนน 3 ใน 4 คน ถ้าหากทำได้จะได้รับ "เข็มกลัดเพชร 300" ศิลปินแต่ละทีมจะต้องส่งตัวแทนเพื่อร้องเพลงโจทย์ต่างๆ ได้แก่
เริ่มออกอากาศวันที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2563 - 23 สิงหาคม พ.ศ. 2563
เพชร 300.
เพชร 300 เป็นการรวบรวมศิลปินลูกทุ่ง มาแข่งขันกันเป็นทีม ประกอบด้วยทีมละ 4 ท่าน โดยแต่ละทีมจะต้องทำคะแนนให้ได้ 300 คะแนน 3 ใน 4 คน ถ้าทำได้จะได้รับ "เข็มกลัดเพชร 300" ศิลปินแต่ละทีมจะต้องส่งตัวแทนเพื่อร้องเพลงโจทย์ต่างๆ ได้แก่
เริ่มออกอากาศวันที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2563 - 31 มกราคม พ.ศ. 2564
มหาวิทยาลัยมาร์ติน ลูเทอร์ แห่งฮัลเลอ-วิทเทินแบร์ค

มหาวิทยาลัยมาร์ติน ลูเทอร์ แห่งฮัลเลอ-วิทเทินแบร์ค  เป็นสถาบันอุดมศึกษาของรัฐในเมืองฮัลเลอและเมืองวิทเทินแบร์ค รัฐซัคเซิน-อันฮัลท์ ประเทศเยอรมนี ก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1817 จากการควบรวมมหาวิทยาลัยฮัลเลอ (ก่อตั้งใน ค.ศ. 1502) กับมหาวิทยาลัยวิทเทินแบร์ค (ก่อตั้งใน ค.ศ. 1694) และตั้งชื่อตามมาร์ติน ลูเทอร์ นักปฏิรูปศาสนาคริสต์
คณะการศึกษา.
มหาวิทยาลัยมาร์ติน ลูเทอร์ ประกอบด้วย 9 คณะการศึกษา มหาวิทยาลัยนี้ใช้ระบบวิชาการแบบยุโรปภาคพื้นทวีป ซึ่งมีการรวมคณาจารย์และนักศึกษาในสาขาใกล้เคียงกันไว้ในคณะเดียว
พระนางโสมา

พระนางโสมา  ตามภาษาอินเดีย หรือ หลิวเย่ ตามภาษาจีน หรือ นางนาค ตามภาษาเขมร หรือพระนามเต็มว่า พระนางโสมาสีวิกาเทวะนาคาเทวี  เป็นพระมหากษัตริยานีแห่งอาณาจักรฟูนาน ครองราชย์ประมาณศตวรรษที่ 1 นับเป็นปฐมกษัตริย์และกษัตริยานีพระองค์แรกของอาณาจักรฟูนานพระนางอภิเษกสมรสกับพราหมณ์ชาวอินเดียคนหนึ่ง นามว่ากามพู สวยัมภูวะ หรือ เกาฑิณยะ ซึ่งต่อมาก็ได้ขึ้นครองราชย์ต่อจากพระนางโสมาเป็นพระเจ้าเกาฑิณยะชัยวรมันที่ 1หรือที่รู้จักกันในชื่อ พระทอง
ตามตำนานในพระราชพงศาวดารกัมพูชาในเอกสารมหาบุรุษเขมร และพระราชพงศาวดารกรุงกัมพูชา (ฉบับรบากษัตริย์) พระนางทรงสืบเชื้อสายมาจากเผ่านาค ราชวงศ์วรมันที่ได้อภิเษกสมรสกับพระเจ้าเกาฑิณยะชัยวรมันที่ 1 (เกาฑิณยะ) ซึ่งเป็นที่รู้จักกันในตำนานพระทอง-นางนาค
การอภิเษกสมรสระหว่างพระทองกับนางนาคทำให้เกิดราชวงศ์วรมันขึ้น ซึ่งเป็นราชวงศ์ที่ปกครองกัมพูชาตั้งแต่สมัยอาณาจักรฟูนาน
เหตุการณ์ในตำนานพระทอง-นางนาคของพระนางโสมายังมีความใกล้เคียงกับตำนานของ อามาเตราซุ ซึ่งเป็นตำนานเทพเจ้าและปฐมจักรพรรดิญี่ปุ่นตามคติชินโต ของญี่ปุ่น
โฌแซ็ฟ พรุสต์

โฌแซ็ฟ หลุยส์ พรุสต์  เป็นนักเคมีชาวฝรั่งเศส มีชื่อเสียงจากการค้นพบกฎสัดส่วนคงที่เมื่อ ค.ศ. 1794 ซึ่งเป็นกฎที่กล่าวว่าอัตราส่วนระหว่างมวลของธาตุที่รวมตัวกันเป็นสารประกอบจะมีค่าคงที่เสมอ
พรุสต์เรียนวิชาเคมีในร้านขายยาของบิดาและต่อมาได้รับแต่งตั้งเป็นหัวหน้าเภสัชกรประจำโรงพยาบาลซาลแปทรีแยร์ในกรุงปารีส ใน ค.ศ. 1786 พรุสต์ต้องเดินทางไปสอนวิชาเคมีที่ประเทศสเปนตามข้อตกลงระหว่างพระเจ้าหลุยส์ที่ 16 แห่งฝรั่งเศส กับพระเจ้าการ์โลสที่ 3 แห่งสเปน เขาได้รับผิดชอบงานสอนวิชาเคมีในสถาบันการศึกษา และได้รับผิดชอบห้องปฏิบัติการเคมีของราชสำนักในกรุงมาดริด พรุสต์แต่งงานในสเปนเมื่อ ค.ศ. 1798 และตั้งครอบครัวที่นั่น แต่เมื่อนโปเลียนยกทัพบุกสเปน ห้องปฏิบัติการเคมีถูกทำลาย ทำให้เขาต้องเดินทางกลับฝรั่งเศสใน ค.ศ. 1806
วัดบำรุงรื่น

วัดบำรุงรื่น เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงคลองสามประเวศ เขตลาดกระบัง กรุงเทพมหานคร มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 13 ไร่ 2 งาน 78 ตารางวา ทางทิศตะวันออกติดต่อกับโรงเรียนบำรุงรื่น ทางทิศตะวันตกติดต่อกับคลองสามประเวศน์
วัดบำรุงรื่นตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2424 ชาวบ้านมักเรียกว่า วัดคลองสาม ตามสภาพภูมิประเทศที่ตั้งวัด สร้างโดยนายโหน๊ด นางขาว มั่นสติ อุทิศที่ดินให้สร้างวัด ซึ่งมีนายรื่นกับประชาชนได้ร่วมกันสร้าง ครั้นแล้วได้ขนานนามว่า วัดราษฎร์บำรุงรื่น ต่อมาเรียกสั้น ๆ ว่า "วัดบำรุงรื่น" ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2434 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2544 ด้านการศึกษา ทางวัดได้เปิดสอนโรงเรียนพระปริยัติธรรมตั้งแต่ พ.ศ. 2493 วัดยังให้โรงเรียนตั้งอยู่ในที่ดินของวัด
พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบลุ่มติดคลองสามประเวศน์ ล้อมรอบวัดเป็นหมู่บ้านจัดสรร อาคารเสนาสนะมี อุโบสถกว้าง 6 เมตร ยาว 12 เมตร เป็นอาคารทรงโบราณ ภายในประดิษฐานพระประธาน เป็นพระพุทธรูปปางห้ามญาติและปางสมาธิ กุฏิสงฆ์จำนวน 9 หลัง หอสวดมนต์ ศาลาการเปรียญ 2 หลังคู่ และเจดีย์ 1 องค์
วัดบุญรอดธรรมาราม

วัดบุญรอดธรรมาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงพระโขนงใต้ เขตพระโขนง กรุงเทพมหานคร มีเนื้อที่ตั้งวัด 6 ไร่ 20 ตารางวา ที่ตั้งของวัดนั้นจะรอบไปด้วย ชุมชนและโรงเรียนด้วยกัน 3 โรงเรียน คือ โรงเรียนพระโขนงวิทยาลัย โรงเรียนบางจาก (นาคเผื่อนอุปถัมภ์) โรงเรียนบพิธวิทยา
วัดบุญรอดเริ่มสร้างเมื่อปี พ.ศ. 2515 โดยการบริจาคที่ดิน จำนวน 6 ไร่ 20 ตารางวา จากนางบุญรอด และนายบุญธรรม นาคเฉลี่ยว ได้อนุญาตสร้างวัด เมื่อ 5 กรกฎาคม พ.ศ 2515 ชื่อของวัดตั้งตามนามผู้สร้างวัดทั้งสองท่าน กระทรวงศึกษาธิการประกาศตั้งเป็นวัดที่ถูกต้องตามกฎหมายเมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2516 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2518 ขนาดเนื้อที่กว้าง 20 เมตร ยาว 40 เมตร
อาคารเสนาสนะมีอุโบสถกว้าง 8.30 เมตร ยาว 25 เมตร ทรงไทยลานนา ประตูด้านหน้า 3 ช่อง ด้านหลัง 2 ช่อง หน้าต่างข้างละ 5 ช่อง บานประตูหน้าต่างทำด้วยไม้สักแกะสลัก กุฏิสงฆ์จำนวน 10 หลัง ส่วนมากเป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ 2 ชั้น ศาลาการเปรียญกว้าง 17.50 เมตร ยาว 56 เมตร เป็นศาลาอเนกประสงฆ์ และหอระฆัง
วัดประดู่ธรรมาธิปัตย์

วัดประดู่ธรรมาธิปัตย์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงบางซื่อ เขตบางซื่อ กรุงเทพมหานคร มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 6 ไร่ 1 งาน 88 ตารางวา ปัจจุบันพระครูสถิตปริยัติวงศ์ (เสถียร ป.ธ.3) ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส
วัดประดู่ธรรมาธิปัตย์ ประชาชนมักเรียกว่า วัดประดู่ สร้างขื้นเมื่อ พ.ศ. 2365 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2375 ด้านการศึกษา ทางวัดได้ให้โรงเรียนสร้างในพื้นที่วัด คือ โรงเรียนวัดประดู่ธรรมาธิปัตย์
ภายในวัดมีอาคารเสนาสนะ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 7.52 เมตร ยาว 18.15 เมตร บูรณะเมื่อ พ.ศ. 2512 กุฏิสงฆ์จำนวน 14 หลัง ส่วนมากเป็นอาคารไม้ ศาลาการเปรียญกว้าง 10.20 เมตร ยาว 14.85 เมตร หอระฆัง หอสวดมนต์ ฌาปนสถาน ศาลาบำเพ็ญกุศลสร้างเมื่อ พ.ศ. 2510 สำหรับปูชนียวัตถุมีพระประธานอุโบสถและมีพระพุทธรูปบนหอสวดมนต์
วัดศิริเสาธง

วัดศิริเสาธง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางเสาธง อำเภอบางเสาธง จังหวัดสมุทรปราการ เป็นสถานที่ปฏิบัติธรรมที่สำคัญแห่งหนึ่งของจังหวัดสมุทรปราการ โดยมีพระมงคลธรรมธัช (นฤพล สุขวฑฺฒโน) เป็นเจ้าอาวาสและเป็นเจ้าคณะอำเภอบางเสาธง มีที่ดินที่ตั้งวัด เนื้อที่ 11 ไร่ 35 ตารางวา
วัดศิริเสาธงได้รับอนุญาตให้สร้างวัดเมื่อวันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2526 โดยมีนางซ่อนกลิ่น ศิริยิ่ง บริจาคที่ดินให้สร้างวัด เนื้อที่ 6 ไร่ ต่อมาปี พ.ศ. 2529 นางปิ่นทอง ศาลยาชีวิน ในนามบริษัทสวนบางนา จำกัด ได้ถวายที่ดินที่ติดต่อกับวัดด้านทิศเหนือ ให้เป็นที่สร้างวัด เนื้อที่ 5 ไร่ 35 ตารางวา รวมเป็นที่ดินที่สร้างวัด ทั้งสองแปลง เนื้อที่ 11 ไร่ 35 ตารางวา วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2531
วัดเป็นที่ตั้งของสำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัดสมุทรปราการ แห่งที่ 5 จัดตั้งเมื่อ พ.ศ. 2549 อุโบสถจัตุรมุขที่ประดับด้วยแก้ว หน้าบันปูนปั้นนารายณ์ทรงครุฑ เป็นงานปูนปั้นขนาดความกว้าง 8 เมตร ประตูโบสถ์เป็นงานจิตรกรรมลงลายน้ำทอง ภายในประดิษฐานพระพุทธชินราชจำลอง มีภาพจิตรกรรมฝาผนังลงรักปิดทองเกี่ยวกับพุทธประวัติ วัดมีความร่มรื่นเป็นระเบียบ สวยงาม ไว้รองรับพุทธศาสนิกชนที่จะมาสร้างบุญปฏิบัติธรรมหรือมาทำบุญถวายสังฆทาน
ไวรัสโคโรนามนุษย์ NL63

ไวรัสโคโรนามนุษย์ NL63 (Human coronavirus NL63, HCoV-NL63) เป็นสายพันธุ์ของไวรัสโคโรนาในสกุลย่อย "Setracovirus" ในสกุล "Alphacoronavirus" พบเมื่อปลายปี ค.ศ. 2004 ในเด็กอายุ 7 เดือนที่เป็นโรคหลอดลมฝอยอักเสบในประเทศเนเธอร์แลนด์ การติดเชื้อไวรัสได้รับการยืนยันทั่วโลกและมีความสัมพันธ์กับอาการและโรคที่พบบ่อยหลายอย่างโรค ตัวอย่างโรคที่เกี่ยวข้อง เช่น การติดเชื้อในระบบทางเดินหายใจส่วนบนเล็กน้อยถึงปานกลาง การติดเชื้อทางเดินหายใจส่วนล่างอย่างรุนแรง กล่องเสียงอักเสบอุดกั้น และหลอดลมฝอยอักเสบ 
ไวรัสนี้พบในเด็กเล็ก ผู้สูงอายุ และผู้ป่วยที่มีภูมิคุ้มกันบกพร่องที่มีอาการทางเดินหายใจเฉียบพลัน นอกจากนี้ยังมีความสัมพันธ์ตามฤดูกาลในเขตอบอุ่น การศึกษาที่ดำเนินการในอัมสเตอร์ดัมประมาณว่ามี HCoV-NL63 อยู่ประมาณ 4.7% ของโรคทางเดินหายใจทั่วไป ไวรัสมีต้นกำเนิดมาจากชะมดและค้างคาวที่ติดเชื้อ มีการประมาณว่าแยกจากไวรัสโคโรนาสายพันธุ์อื่น (HCoV-229E) เมื่อประมาณ 1,000 ปีที่แล้ว ซึ่งน่าที่จะแพร่กระจายในมนุษย์มานานหลายศตวรรษ
วัดศรีจันทร์ประดิษฐ์

วัดศรีจันทร์ประดิษฐ์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางปูใหม่ อำเภอเมืองสมุทรปราการ จังหวัดสมุทรปราการ ที่ดินที่ตั้งวัดมีเนื้อที่ 17 ไร่ 2 งาน 96 ตารางวา มีที่ธรณีสงฆ์ จำนวน 9 แปลง เนื้อที่ 5 ไร่ 1 งาน 73 ตารางวา ลักษณะที่ตั้งวัดเป็นพื้นที่ลาบลุ่ม ทิศตะวันออกจดหมู่บ้านคลองต่อและถนนสุขุมวิท ด้วนทิศตะวันตกและทิศเหนือจดโรงงานอุตสาหกรรมและโรงเรียนมัธยมวัดศรีจันทร์ประดิษฐ์ ด้านทิศใต้จดชายทะเลปากอ่าวไทย ด้านในวัดติดทะเลมีสะพานไม้ทอดยาวออกไปยังศาลากลางทะเล
วัดศรีจันทร์ประดิษฐ์ได้เริ่มก่อสร้างเมื่อวันที่ 16 มิถุนายน พ.ศ. 2508โดยนายบุญช่วย ดาวกระจ่าง เป็นผู้ขออนุญาตในการสร้างวัด และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2513 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร นอกจากนี้วัดได้ให้ทางราชการสร้างโรงเรียนประชาบาล สอนระดับประถมศึกษาในที่ดิน 8 ไร่ สถานีอนามัยเนื้อที่ 2 ไร่ จัดตั้งหน่วยอบรมประชาชนประจำตำบล และที่ทำการเพื่อสาธารณะอื่น ๆ
อาคารเสนาสนะในวัดได้แก่ ศาลาการเปรียญ 1 หลัง ศาลาบำเพ็ญกุศล 2 หลัง กุฏิสงฆ์ 11 หลัง โรงครัว 1 หลัง หอฉัน 1 หลัง ปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ "หลวงพ่อขาว" เป็นพระพุทธรูปที่ปูนขาว ซึ่งเจ้าหน้าที่การท่าเรือขุดลอกสันดอนและค้นพบจึงได้นำมาถวายไว้ ไม่ปรากฏปีที่นำมาถวายไว้แน่ชัด พระพุทธรูปไม้ (พระบัวเข็ม) พระพุทธรูปปางประทานพร
วัดวิสุทธิวราวาส

วัดวิสุทธิวราวาส เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลพันท้ายนรสิงห์ อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร มีที่ดินตั้งวัด 30 ไร่ ปัจจุบัน พระครูสาครภัทรธรรม ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส
วัดวิสุทธิวราวาส หรือ วัดกลางคลอง สร้างขึ้นตั้งแต่ปี พ.ศ. 2500 เริ่มจากประชาชนช่วยกันสร้างศาลาหลังเล็ก ๆ เพื่อเอาไว้เป็นที่ทำบุญ ต่อมามีผู้มีจิตศรัทธาช่วยกันสร้างเป็นวัดขึ้นมา ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2511
อาคารเสนาสนะมีอุโบสถ ภายในประดิษฐานพระประธาน เป็นพระพุทธชินราชจำลอง ด้านหน้าอุโบสถมี "หลวงพ่อป่าเลไลย์" หรือ "หลวงพ่อโตเฮง" ศาลาการเปรียญ ศาลาการบำเพ็ญกุศล ศาลาหอฉันทรงไทยประยุกต์ บริเวณด้านหลังของวัดได้พบเรือจม มีนามว่า "เรือพนมสุรินทร์" เป็นเรือขนาดใหญ่มีลักษณะการต่อเรือแบบอาหรับโบราณ พบภาชนะที่เป็นบรรจุภัณฑ์และภาชนะใช้งานภายในเรือ เป็นภาชนะที่ไม่เคยพบในแหล่งโบราณคดีในประเทศไทยมาก่อน สันนิษฐานว่าเรือลำนี้อยู่ในราวพุทธศตวรรษที่ 14–15 ร่วมสมัยกับเมืองทวาราวดี
วัดบางพูดนอก

วัดบางพูดนอก เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 7 ตำบลบางพูด อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี ที่ดินที่ตั้งวัดมีเนื้อที่ 17 ไร่ อาณาเขตทิศเหนือยาว 200 เมตร ติดต่อกับที่เอกชน ทิศตะวันออกยาว 100 เมตร ติดต่อกับซอยสุขาประชาสรรค์ 2 ซอย 21 ทิศใต้ยาว 200 เมตร ติดต่อกับถนนสุขาประชาสรรค์ 2 และคลองบางพูด และทิศตะวันตกยาว 100 เมตร ติดต่อกับคลองอ้อมเกาะ
วัดบางพูดนอกสร้างเมื่อประมาณ พ.ศ. 2140 ไม่ทราบประวัติผู้สร้างวัด ที่ได้นามเช่นนั้นเพราะวัดตั้งอยู่ริมคลองบางพูดและที่บ้านบางพูด จึงได้รับการขนานนามตามภูมิประเทศที่ตั้งวัด วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาและผูกพัทธสีมาเมื่อ พ.ศ. 2190 
อาคารเสนาสนะต่าง ๆ ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 8 เมตร ยาว 15 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2140 ลักษณะทรงไทยแบบเก่า มีช่องประตู 3 ประตู ด้านหน้า 1 ประตู ด้านหลัง 2 ประตู ไม่มีหน้าต่าง กุฏิสงฆ์ จำนวน 6 หลัง ส่วนมากเป็นอาคารและครึ่งตึกครึ่งไม้ ทรงไทยประยุกต์ หอสวดมนต์ และศาลาการเปรียญ เป็นคอนกรีตเสริมเหล็ก ปูชนียวัตถุมีพระประธานในพระอุโบสถ มีพระพุทธรูปนั่งปางสมาธิ เป็นพระพุทธรูปเก่าอายุมากกว่า 200 ปี นอกจากนั้น บริเวณวัดยังมีรูปปั้นพระฤๅษี พระสีวลี พระประจำวันเกิดปางต่าง ๆ และช้างพลายมหามงคล วัดบางพูดนอกยังมีวัตถุมงคล พระเครื่อง และเครื่องรางตะกรุดมหาระงับให้ผู้สนใจบูชาอีกด้วย ทางวัดเปิดคลินิกแพทย์ทางเลือกด้วยการฝังเข็มรักษาโรคต่าง ๆ รับรักษาโรคเบาหวาน ความดัน อัมพฤกษ์ อัมพาต และอื่น ๆ
วัดกลางบางซื่อ

วัดกลางบางซื่อ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางกระสอ อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี
วัดกลางบางซื่อสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2321 สันนิษฐานว่าเมื่อก่อนบริเวณนี้มีวัด 3 วัด คือ วัดหัวเมือง (ปัจจุบันคือโรงพยาบาลพระนั่งเกล้า) วัดกลางบางซื่อ และวัดท้ายเมือง วัดนี้ตั้งอยู่ตรงกลาง ประชาชนจึงเรียกว่า วัดกลาง ส่วนคำว่า "บางซื่อ" มาจากการที่วัดตั้งอยู่ริมคลองบางซื่อ (น้อย) ประชาชนจึงนำคำว่า "บางซื่อ" มาต่อท้ายชื่อวัด วัดเปิดโรงเรียนสอนแผนกปริยัติธรรมตั้งแต่ พ.ศ. 2484
อาคารเสนาสนะประกอบด้วยอุโบสถหลังเก่าซึ่งสร้างในสมัยกรุงศรีอยุธยา อุโบสถหลังใหม่ซึ่งสร้างเมื่อ พ.ศ. 2478 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ภายในประดิษฐานพระประธานประจำอุโบสถปางสมาธิ สร้างด้วยศิลาแลง สร้างเมื่อ พ.ศ. 2478 ศาลาการเปรียญซึ่งสร้างเมื่อ พ.ศ. 2527 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก หอสวดมนต์ซึ่งสร้างด้วยไม้สักทองคำ กุฏิสงฆ์ซึ่งเป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้และอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาอเนกประสงค์ซึ่งสร้างเมื่อ พ.ศ. 2540 ศาลาบำเพ็ญกุศลซึ่งสร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก มณฑปซึ่งประดิษฐานรอยพระพุทธบาท และปรางค์ 1 องค์ ได้ซ่อมแซมและสร้างเจดีย์ขึ้นแทนปรางค์เดิมเป็นรูปจัตุรมุข ปูชนียวัตถุอื่น ๆ ได้แก่ พระพุทธรูปปางห้ามญาติ มีนามว่า "หลวงพ่อพระกาฬ" ประดิษฐานอยู่หน้าอุโบสถ สูง 2.70 เมตร ตามประวัติเล่าลือกันว่า เป็นพระศิลาแลงลอยน้ำมาติดอยู่หน้าวัดเมื่อหลายชั่วอายุคนมาแล้ว วัดยังมีหลวงพ่อโตเป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย ใบเสมาทำด้วยศิลาแลง สันนิษฐานว่าทำขึ้นในสมัยกรุงศรีอยุธยา
วัดจุฬาจินดาราม

วัดจุฬาจินดาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบึงกาสาม อำเภอหนองเสือ จังหวัดปทุมธานี
วัดจุฬาจินดารามสร้างเมื่อวันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2509 โดยมีนายเสน่ห์ ดวงหิรัญ เป็นผู้ดำเนินการสร้างวัด ในที่ดินของนายจันทร์ นางเป้า สุขเกษม ซึ่งต่อมา นางละมูล ปิ่นวิเศษได้กรรมสิทธิ์ และยกให้สร้างวัด แต่เดิมนั้นวัดนี้ได้สร้างขึ้นมาประมาณกว่า 30 ปี ในที่ดินของสำนักงานทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์ ตั้งอยู่ ณ หมู่ที่ 1 ตำบลบึงชำอ้อ ห่างจากที่ตั้งปัจจุบันประมาณ 3 เส้น มีนามว่า วัดโกฏฐาจินดาราม และได้เปลี่ยนชื่อเป็น "วัดจุฬาจินดาราม" วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2511
ปูชนียวัตถุที่สำคัญของวัด ได้แก่ พระแม่ธรณีหินทรายสูง 9.50 เมตร มีสรีระที่ยังคงไม่เน่าเปื่อยของหลวงปู่ผิด เมมวณโณ อดีตเจ้าอาวาสมรณะเมื่อ พ.ศ. 2544 และหลวงพ่อโสธรองค์ใหญ่ที่สุดในโลก ประชาชนยังมากราบไหว้ขอพร ขอโชคลาภต่อไอ้ไข่นุ้ย โดยมักนำน้ำแดง ประทัดมาจุดถวาย
ภูมิอากาศแบบอบอุ่น

ในทางภูมิศาสตร์ ภูมิอากาศแบบอบอุ่น  ของโลก เริ่มต้นตั้งแต่ละติจูดกลางซึ่งครอบคลุมระหว่างเขตร้อนกับบริเวณเขตขั้วโลก โดยทั่วไปแล้วเขตเหล่านี้จะมีช่วงอุณหภูมิที่กว้างตลอดทั้งปี และมีการเปลี่ยนแปลงตามฤดูกาลที่แตกต่างกันมากเมื่อเทียบกับภูมิอากาศแบบร้อนซึ่งมักมีการเปลี่ยนแปลงดังกล่าวเพียงเล็กน้อย
ในภูมิอากาศแบบอบอุ่น ตำแหน่งละติจูดไม่เพียงแต่จะมีอิทธิพลต่อการเปลี่ยนแปลงของอุณหภูมิแล้ว แต่กระแสน้ำในทะเล ทิศทางลมที่พัดผ่านทวีป (ขนาดของผืนดินมีขนาดใหญ่เพียงใด) และระดับความสูง ยังเป็นตัวกำหนดอุณหภูมิในภูมิอากาศในแบบอบอุ่นอีกด้วย
การแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน กำหนดสภาพภูมิอากาศว่า "อบอุ่น" เมื่ออุณหภูมิเฉลี่ยสูงกว่า แต่ต่ำกว่า ในเดือนที่หนาวที่สุด อย่างไรก็ตามยัมีการจำแนกประเภทสภาพอากาศแบบอื่น ๆ ที่กำหนดค่าต่ำสุดที่
เอ็มเอสเค

เอ็มเอสเค (MSK) เป็นแท็กทีมมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกันซึ่งประกอบด้วยเวสลีและแนชคาร์เตอร์ทีมนี้เป็นที่รู้จักกันดีในชื่อ The Rascalz ซึ่งเป็นทั้งสามคนประกอบด้วย Lee และ Carter ภายใต้ชื่อสังเวียน Dezmond Xavier (หรือเรียกง่ายๆว่า Dez) และ Zachary Wentz (หรือเรียกง่ายๆว่า Wentz) ตามลำดับควบคู่ไปกับ Trey Miguel (หรือเพียงแค่ Trey) พวกเขาเป็นที่รู้จักกันดีที่สุดใน Impact Wrestling ทั้งคู่ยังปรากฏตัวในสมาคมอิสระต่างๆเช่น Pro Wrestling Guerrilla (PWG) โดยที่ Xavier และ Wentz เป็นผู้ครองแชมป์ PWG World Tag Team Championship ในสมัยแรก
พวกเขาเริ่มทำงานร่วมกันเป็นครั้งแรกในค่ายอิสระในปี 2015 และแข่งขันในค่ายอิสระต่างๆ ในไม่ช้าพวกเขาก็เข้าร่วมกองกำลังที่เรียกว่า Scarlet and Graves ซึ่งส่วนใหญ่จะปล้ำใน Combat Zone Wrestling (CZW) รวมถึงสมาคมอิสระอื่น ๆ ในปี 2018 คอกม้าสิ้นสุดลงเมื่อ Xavier และ Wentz ได้ก่อตั้งทีมแท็กใหม่ชื่อ The Rascalz ไม่นานพวกเขาก็เข้าร่วมโดยไมรอนรีดและเทรย์มิเกล แต่ในไม่ช้ารีดก็ออกจากกลุ่มและอีกสามคนที่เหลือยังคงเป็นทั้งสามคนโดยเปิดตัวใน Impact Wrestling ไม่นานหลังจากนั้น
ในปี 2020 ทั้ง Xavier และ Wentz ได้เซ็นสัญญากับ WWE โดยสังกัดค่าย NXT ใช้ชื่อบนสังเวียนว่า Wes Lee และ Nash Carter ในนามทีม MSK และเป็นผู้ชนะคว้าถ้วย Dusty Rhodes Tag Team Classic ประจำปี 2021 และยังได้แชมป์แท็กทีม NXT
กองทัพพลร่มที่ 1 (แวร์มัคท์)

กองทัพพลร่มที่ 1  เป็นหน่วยพลร่มเยอรมันของลุฟท์วัฟเฟอในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ก่อตั้งเมื่อ 3 เมษายน ค.ศ. 1944 มีกำลังพลราว 30,000 นาย
ประวัติ.
ผู้บัญชาการคนแรกของหน่วยนี้คือ พลเอกอาวุโส ควร์ท ชตูเด็นท์ ผู้บุกเบิกหน่วยพลร่มของกองทัพแวร์มัคท์ ในช่วงปฏิบัติการปฏิบัติการมาร์เก็ตการ์เดนของฝ่ายสัมพันธมิตร กองทัพของสตูเดนท์สามารถชะลอการรุกคืบของฝ่ายสัมพันธมิตรทางตอนใต้ของเนเธอร์แลนด์ได้ ทหารจำนวน 30,000 นายที่อยู่ภายใต้บังคับบัญชาของเขาอาจเป็นกำลังสำรองที่พร้อมรบเพียงกลุ่มเดียวที่เหลืออยู่ในเยอรมนีขณะนั้น อย่างไรก็ตาม มีเพียงสองหน่วยของกองทัพนี้ที่เป็นหน่วยพลร่มจริง ๆ
ชตูเด็นท์ถูกย้ายไปประจำการที่แนวรบด้านตะวันออก และในวันที่ 18 พฤศจิกายน ค.ศ. 1944 อำนาจการบังคับบัญชากองทัพพลร่มที่ 1 ได้ตกเป็นของ พลเอกทหารดิ่งพสุธา อัลเฟรท ชเล็ม ซึ่งได้ต่อสู้กับ กองทัพที่หนึ่งของแคนาดา ในยุทธการที่ไรช์วัลด์
กองทัพที่หนึ่งของแคนาดาและกองทัพที่เก้าของสหรัฐฯ ภายใต้การนำของพลโท วิลเลียม ฮู้ด ซิมป์สัน ได้ผลักดันกองกำลังของชเลมม์ให้ถอยร่นไปยังหัวสะพานเล็ก ๆ บนฝั่งตะวันตกของแม่น้ำไรน์ ตรงข้ามกับเมืองเวเซล วันที่ 10 มีนาคม ค.ศ. 1945 กองกำลังแนวหลังของกองทัพพลร่มที่ 1 ได้ถอนกำลังออกจากหัวสะพาน พร้อมทำลายสะพานตามหลัง ต่อมาอีกสิบเอ็ดวัน ชเลมม์ได้รับบาดเจ็บจากการโจมตีทางอากาศที่กองบัญชาการในเมืองฮาลเทิร์น และในวันที่ 20 มีนาคม ค.ศ. 1945 การบังคับบัญชาจึงตกเป็นของ พลเอกทหารราบ กึนเทอร์ บลูเมินทริท
ก่อนปฏิบัติการวาร์ซิตี กองทัพพลร่มที่ 1 ได้จัดวางกำลังสามกองพลไว้ตามแนวแม่น้ำ ได้แก่
ในจำนวนนี้ กองพลพลร่มที่ 2 และกองพลที่ 86 มีพื้นที่รอยต่อที่พาดผ่านโซนลงจอดที่วางแผนไว้สำหรับกองพลพลร่มฝ่ายสัมพันธมิตร หมายความว่า หน่วยแนวหน้าของทั้งสองกองพลจะต้องเผชิญกับการโจมตีทางอากาศโดยตรง — ซึ่งได้แก่ กองพลพลร่มที่ 7 (เยอรมนี) และ กองพลทหารราบที่ 84 (แวร์มัคท์) หลังจากถอยกลับสู่แม่น้ำไรน์ หน่วยทั้งสองอยู่ในสภาพขาดแคลนกำลัง โดยมีทหารไม่เกิน 4,000 นายต่อหน่วย และกองพลที่ 84 ได้รับการสนับสนุนด้วยปืนใหญ่ขนาดกลางเพียงประมาณ 50 กระบอกเท่านั้น ในช่วงสุดท้ายของสงคราม การบังคับบัญชาถูกส่งกลับไปยังสตูเดนท์อีกครั้งในวันที่ 10 เมษายน และสุดท้ายตกเป็นของเอริช ชเตราเบอ
อีม

อีม (/iːm/) เป็นหมู่บ้านและเขตแพริชในเขตดาร์บิเชอร์เดลส์ของอังกฤษ จากสำมะโน ค.ศ. 2011 หมู่บ้านนี้มีประชากร 969 คน 
ชาวแองโกล-แซกซันเป็นผู้ก่อตั้งและตั้งชื่อหมู่บ้านนี้ แม้ว่าชาวโรมันจะเคยเข้ามาทำเหมืองตะกั่วก่อนหน้านั้นแล้วก็ตาม
หลังจากอีมสูญเสียโรงงานอุตสาหกรรมไปในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 20 เศรษฐกิจท้องถิ่นในปัจจุบันก็พึ่งพาอุตสาหกรรมการท่องเที่ยว หมู่บ้านนี้ได้รับการโฆษณาประชาสัมพันธ์ในฐานะ "หมู่บ้านกาฬโรค" (the plague village) โดยกล่าวถึงการที่หมู่บ้านตัดสินใจโดดเดี่ยวตนเองเพื่อยับยั้งการแพร่ระบาดของโรคดังกล่าว
วัดประชาระบือธรรม

วัดประชาระบือธรรม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงถนนนครไชยศรี เขตดุสิต กรุงเทพมหานคร มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 18 ไร่ 3 งาน 33 ตารางวา ปัจจุบันมีพระครูสังฆรักษ์พรประจักษ์ ปุญฺญธนสิริวโร เป็นผู้รักษาการแทนเจ้าอาวาส
วัดประชาระบือธรรมสร้างเมื่อ พ.ศ. 2450 โดยมีบิดาของพระภิกษุคงและญาติ ๆ ได้อุทิศที่ดินถวายและสร้างวัด เรียกชื่อวัดว่า วัดบางกระบือ เนื่องจากบริเวณโดยรอบวัด ชาวบ้านได้นำกระบือมาเลี้ยงกันมากและเรียกคลองนี้ว่า "คลองบางกระบือ" เมื่อได้สร้างวัดจึงได้ขนานนามวัดตามชื่อคลองนี้ ต่อมาประชาชนได้ร่วมกันบูรณะวัดจนเจริญรุ่งเรืองตามลำดับ จึงได้เปลี่ยนนามวัดใหม่ให้ไพเราะยิ่งขึ้นว่า "วัดประชาระบือธรรม" และใช้มาจนทุกวันนี้ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2490 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 21 เมตร ยาว 30 เมตร ได้ประกอบพิธีผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2501 ในด้านการศึกษา วัดได้เปิดสอนโรงเรียนพระปริยัติธรรมตั้งแต่ พ.ศ. 2486 นอกจากนั้นยังได้ให้การอนุเคราะห์แก่โรงเรียนประชาระบือธรรมและจัดมูลนิธิสำหรับเด็กยากจน โดยให้สถานที่ปลูกสร้างอาคาร เนื้อที่ 2 ไร่เศษ
อาคารเสนาสนะ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 7.40 เมตร ยาว 20 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2497 จนราว พ.ศ. 2553 ทางวัดได้ยกโบสถ์ขึ้นให้สูง 3.5 เมตร เพื่อป้องกันน้ำท่วม มีการขุดพบอุโมงค์ลึก 1 เมตร และพบพระพุทธรูปสมัยอยุธยาตอนปลายจำนวนมาก กุฏิสงฆ์จำนวน 8 หลัง เป็นอาคารไม้ 5 หลัง อาคารคอนกรีต 3 หลัง หอสวดมนต์กว้าง 12 เมตร ยาว 17 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2497 ศาลาการเปรียญกว้าง 17 เมตร ยาว 25 เมตร ราวปี พ.ศ.
วัดประชาศรัทธาธรรม (กรุงเทพมหานคร)

วัดประชาศรัทธาธรรม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงวงศ์สว่าง เขตบางซื่อ กรุงเทพมหานคร มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 9 ไร่ 1 งาน 93 ตารางวา ที่ธรณีสงฆ์จำนวน 1 แปลง เนื้อที่ 48 ตารางวา
สันนิษฐานว่าสร้างวัดประชาศรัทธาธรรมราว พ.ศ. 2411 ระยะใกล้เคียงกับวัดหลวงและวัดน้อย (วัดมัชฌันติการาม) ซึ่งอยู่ไม่ห่างไกลกัน ที่สร้างขึ้นในสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยมีเจ้าจอมสร้างขึ้นแล้วพระราชทานว่า วัดเสาหิน เนื่องจากมีเสาหินตั้งอยู่ก่อนแล้วจำนวนสองเสา เข้าใจว่าคงเป็นเสาที่ปักไว้ตั้งแต่สมัยอยุธยาในรัชกาลของพระเจ้าอู่ทอง ปัจจุบันเสาหินนี้ยังมีอยู่พร้อมกับได้สร้างศาลพระเจ้าอู่ทองให้เห็นเป็นอนุสรณ์อีกด้วย ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2487 เปลี่ยนชื่อวัดมาเป็น "วัดประชาศรัทธาธรรม" แต่ประชาชนก็ยังเรียก "วัดเสาหิน" กันอยู่บ้าง วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อประมาณ พ.ศ. 2411 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 21 เมตร ยาว 31 เมตร ทางด้านการศึกษา วัดได้เปิดสอนโรงเรียนพระปริยัติธรรมตั้งแต่ พ.ศ. 2503
อาคารและเสนาสนะ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 7 เมตร ยาว 18 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2502 กุฏิสงฆ์จำนวน 9 หลัง เป็นอาคารทรงไทยสมัยใหม่ หอสวดมนต์กว้าง 12 เมตร ยาว 15 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2489 ศาลาการเปรียญกว้าง 17 เมตร ยาว 35 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2523 อาคารเรียนพระปริยัติธรรม และฌาปนสถาน ปูชนียวัตถุ ได้แก่ พระสังกัจจายน์ พระพุทธโสธรจำลอง ท้าวอู่ทอง และเสาหิน 2 เสา เป็นศิลาแลง ตั้งอยู่หน้าศาลเจ้าท้าวอู่ทอง มีมาก่อนการสร้างวัด
วัดประยงค์กิตติวนาราม

วัดประยงค์กิตติวนาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงคลองสิบสอง เขตหนองจอก กรุงเทพมหานคร
วัดประยงค์กิตติวนาราม หรือชาวบ้านเรียกว่า วัดหลวงพ่อเพชร ตั้งเป็นวัดเมื่อวันที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2553 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2557 แต่เดิมบริเวณตั้งวัดเป็นป่ากกและบ่อปลาซึ่งพระครูวินัยธรพชร ฐานกโร หรือพระอาจารย์เพชร ได้ธุดงค์มาปักกลด ณ สถานที่แห่งนี้เมื่อ พ.ศ. 2549 ต่อมาศิษยานุศิษย์ได้แนะนำให้รู้จักกับเจ้าของที่ดิน คือ คุณประยงค์ เหมกรณ์ และด้วยความเลื่อมใสศรัทธาจึงได้บริจาคที่ดินจำนวน 2 ไร่ เพื่อตั้งสำนักสงฆ์ โดยอุทิศส่วนกุศลให้กับคุณกิตติ เหมกรณ์ ซึ่งเป็นลูกชาย ด้วยเหตุนี้จึงใช้ชื่อว่า สำนักสงฆ์ประยงค์กิตติวนาราม ต่อมาได้รับสถานะเป็นวัด
สิ่งโดดเด่นของวัด คือ ครุฑตัวแดงห่มทองขนาดสูง 5 เมตร ตั้งอยู่หน้าวัด อุโบสถขนาดใหญ่สีครีมซึ่งสร้างเสร็จราว พ.ศ. 2556 เป็นอุโบสถจัตุรมุข วัดมีรูปปั้นพระมหากัสสปะ กุฏิไม้ขนาดเล็กทรงไทยหลายหลังอยู่ถัดไปจากอุโบสถขนาดใหญ่และกุฏิไม้ขนาดใหญ่ 1 หลัง รูปปั้นหลวงปู่ทวดขนาดใหญ่ ซึ่งถือว่าเป็นหลวงพ่อทวดเหยียบน้ำทะเลจืดที่ใหญ่ที่สุดในกรุงเทพ รายล้อมไปด้วยต้นไม้และอาคาร นอกจากนี้ยังมีพระศรีอริยเมตไตรย ความสูง 15 เมตร ปิดทองทั้งองค์ด้วยทองคำแท้ อยู่ด้านในของวัดติดกับสำนักงานวัดประยงค์ ภายในวัดบรรยากาศร่มรื่น ห้องน้ำสะอาด กำหนดเขตสังฆาวาสห้ามให้ฆราวาสเข้าชัดเจน
รอยซ์ จอห์นสัน

รอยซ์ เจ. จอห์นสัน  เป็นนักแสดง, นักเขียนบท และผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ชาวอเมริกันที่รู้จักกันดีในบทนักแสดงสมทบในจักรวาลภาพยนตร์มาร์เวลในบทจ่านักสืบเบรตต์ โมฮันนี ในซีรีส์เน็ตฟลิกซ์เรื่อง "แดร์เดวิล", "เจสสิกา โจนส์" และ "เดอะ พันนิชเชอร์" 
ชีวิตในวัยเด็ก.
จอห์นสันมีชื่อเกิดว่า รอยซ์ เจ. จอห์นสัน และเข้าเรียนชั้นมัธยมศึกษาที่นิวออร์ลีนส์ รัฐลุยเซียนา
วัดไตรสามัคคี (จังหวัดสมุทรปราการ)

วัดไตรสามัคคี เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางเมือง อำเภอเมืองสมุทรปราการ จังหวัดสมุทรปราการ มีเนื้อที่ 12 ไร่ 3 งาน เป็นวัดพัฒนาตัวอย่างที่มีผลงานดีเด่น ประจำปี พ.ศ. 2519
เริ่มก่อตั้งเป็นสำนักสงฆ์เมื่อ พ.ศ. 2414 ได้รับอนุญาตให้สร้างขึ้นเมื่อวันที่ 12 มิถุนายน พ.ศ. 2515 โดยมีนายจวง อ้นโต นางสาวศรีประไพ นางสาวศรีประภา เพ็ชรสมุทร ร่วมกันบริจาคที่ดิน นายจวง อ้นโต เป็นผู้ดำเนินการสร้าง กระทรวงศึกษาธิการประกาศตั้งเป็นวัดเมื่อวันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2516 ชื่อของวัดมาจากการที่มีผู้บริจาคที่ดินสามราย วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2521 โดยมีพระครูสมุทรบุญญาธร เจ้าอาวาสวัดสวนส้ม เป็นผู้ริเริ่มในการจัดตั้งการศึกษา ทางวัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรม (บาลี) โดยเริ่มมาตั้งแต่ พ.ศ. 2515 นอกจากนี้ยังให้ราชการสร้างโรงเรียนในที่ดินของวัดด้วย
ปูชนียวัตถุและสิ่งศักดิ์สิทธิ์ในวัด เช่น พระพิฆเณศ เนื้อสำริดองค์ใหญ่ที่สุดในสมุทรปราการ พระราหูร่างเทพเต็มองค์ทรงครุฑ พระราหูร่างยักษ์ครึ่งองค์ พระทันใจปางพระพุทธไสยาสน์หรือปางโปรดอสุรินทราหู พระพุทธโสธรจำลองประดิษฐานในศาลาวัด วัดมีศาลาการเปรียญ 1 หลังเป็นศาลา 2 ชั้น กว้าง 16 เมตร ยาว 32 เมตร
วัดปานประสิทธาราม

วัดปานประสิทธาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลคลองด่าน อำเภอบางบ่อ จังหวัดสมุทรปราการ ที่ดินที่ตั้งวัดมีเนื้อที่ 16 ไร่ 2 งาน 42 ตารางวา พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบลุ่ม
วัดปานประสิทธารามตั้งวัดเมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2475 โดยมีนายเชย ขุนเจ๋ง และนายซัง มีซัง เป็นผู้ดำเนินการสร้างวัด เดิมวัดมีนามว่า วัดปีกกา ต่อมาเปลี่ยนเป็น "วัดปานประสิทธาราม" เมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2499 เพื่อเป็นอนุสรณ์แก่หลวงพ่อปานซึ่งได้เดินธุดงค์มาปักกลดบริเวณนี้ ทำให้ประชาชนเกิดศรัทธาในตัวทานเป็นอย่างมาก วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2495 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร ได้ผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2519 ทางด้านการศึกษา วัดได้มีการเปิดสอนโรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกธรรม เมื่อ พ.ศ. 2478 และศูนย์อบรมเด็กก่อนเกณฑ์ในวัด เมื่อ พ.ศ. 2546 ยังให้ทางราชการสร้างโรงเรียนประชาบาล สอนระดับประถมศึกษา พร้อมทั้งห้องสมุด บ้านพักครู โรงอาหารอีกด้วย
ภายในอุโบสถมีจิตรกรรมฝาผนัง เป็นภาพวาดรูปพระแม่ธรณีบีบมวยผมขนาดใหญ่ และเรื่องทศชาติชาดก
ดันเจี้ยนที่มีแต่ข้าเท่านั้นที่เข้าได้ ~แอบฝึกปรืนจนบรรลุสู่สุดแกร่ง~

ดันเจี้ยนที่มีแต่ข้าเท่านั้นที่เข้าได้ ~แอบฝึกปรืนจนบรรลุสู่สุดแกร่ง~  เป็นซีรีส์ไลต์โนเวลญี่ปุ่นแนวจินตนิมิต เขียนโดยเมงูรุ เซโตะ และวาดภาพประกอบโดยโนเตะ ทาเกฮานะ เริ่มเผยแพร่ออนไลน์เมื่อเดือนมกราคม พ.ศ. 2560 ทางเว็บไซต์นิยายออนไลน์ โชเซ็ตสึกะ นิ นาโร ภายหลังสำนักพิมพ์โคดันชะได้รับสิทธิ์ตีพิมพ์เป็นหนังสือตั้งแต่เดือนสิงหาคม พ.ศ. 2560 โดยเป็นหนังสือในเครือ Kodansha Lanove Books ปัจจุบันวางจำหน่ายแล้ว 6 เล่ม ได้รับการดัดแปลงเป็นมังงะ วาดภาพประกอบโดยโทโมยูกิ ฮิโนะ เผยแพร่ผ่านบริการมังงะ "Suiyōbi no Sirius" ของสำนักพิมพ์โคดันชะบนเว็บไซต์นิโกะนิโกะ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2561 ได้รับการตีพิพม์เป็นหนังสือการ์ตูนรวมเล่ม ("ทังโกบง") แล้ว 6 เล่ม ได้รับการดัดแปลงเป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์โดยสตูดิโอ Okuruto Noboru ออกอากาศตั้งแต่เดือนมกราคมถึงมีนาคม พ.ศ. 2564 ทางผังรายการ Animeism
โลจิเทค

โลจิเทค เป็นผู้ผลิตอุปกรณ์ต่อพ่วงคอมพิวเตอร์และซอฟต์แวร์สัญชาติสวิส-อเมริกัน โดยมีสํานักงานใหญ่ในเมืองโลซาน สวิตเซอร์แลนด์ และนวร์ก แคลิฟอร์เนีย บริษัทมีสํานักงานทั่วยุโรป เอเชีย โอเชียเนีย และอเมริกา และเป็นหนึ่งในผู้ผลิตอุปกรณ์อินพุตและอินเทอร์เฟซชั้นนําของโลกสําหรับคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคล (พีซี) และผลิตภัณฑ์ดิจิทัลอื่น ๆ บริษัทพัฒนาและวางขายต่อพ่วงส่วนบุคคลสําหรับการนําทาง พีซี การสื่อสารทางวิดีโอและการทํางานร่วมกัน เพลง และบ้านอัจฉริยะ ซึ่งรวมถึงผลิตภัณฑ์เช่น แป้นพิมพ์ เมาส์ อุปกรณ์เสริมแท็บเล็ต เว็บแคม ลำโพงบลูทูธ และอื่น ๆ ชื่อของบริษัทมาจากคำว่า logiciel ซึ่งเป็นคําภาษาฝรั่งเศสที่แปลว่าซอฟต์แวร์
วัดสมรโกฏิ (จังหวัดนนทบุรี)

วัดสมรโกฏิ [สะ-หฺมอ-ระ-โกด] เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางกระสอ อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี มีพื้นที่ทั้งหมด 22 ไร่ 2 งาน 92 ตารางวา และมีที่ธรณีสงฆ์ 1 แปลง มีเนื่อที่ 8 ไร่ 40 ตารางวา 
วัดสมรโกฏิตั้งเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2384 ไม่ทราบนามและประวัติผู้สร้าง แต่น่าจะเป็นวัดเก่า การสร้างวัดแต่เดิมนั้นเริ่มมาจากสมัยอยุธยา โดยพระเจ้าอู่ทองพร้อมด้วยราชบริพารและประชาชนทั่วไปอพยพหนีโรคร้ายมาพำนักอาศัยแถวบริเวณนี้ เมื่อนานเข้าแม้โรคระบาดระงับไปแล้ว ผู้ที่ยังพำนักอยู่ก็ดีหรือผู้ที่ทิ้งบ้านเรือนไว้ก็ดีได้สร้างเป็นวัดขึ้นมา วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2513 พื้นที่บางส่วนของวัดได้ใช้เป็นโรงเรียนชุมชนวัดสมรโกฏิ (อยู่พูนราษฎร์บำรุง)
ในอุโบสถมีพระพุทธรูปที่ทำจากทองคำแท้ และภาพเขียนจิตรกรรมฝาผนังที่งดงามมาก ในวิหารมีพระพุทธรูปทำจากหินอ่อนแท้ เป็นพระพุทธรูปปางแสดงปฐมเทศนาและรูปจำลองหลวงปู่เสือ เจดีย์ย่อมุมไม้สิบสองมีฐานสิงห์ 4 ชั้น เหนือฐานสิงห์เป็นฐานบัวองค์ระฆังย่อมุมไม้สิบสอง เหนือขึ้นไปเป็นฐานสี่เหลี่ยมย่อมุมและฐานบัวหงาย 1 องค์ ส่วนยอดเหนือปล่องไฉนหักหาย ปัจจุบันกรมศิลปากรได้ขึ้นทะเบียนเจดีย์องค์นี้เป็นโบราณสถาน วัดยังมีรูปจำลองอดีตเจ้าอาวาส
วัดท่า (จังหวัดนนทบุรี)

วัดท่า หรือ วัดท่า บางสีทอง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 10 บ้านบางสีทอง ตำบลวัดชลอ อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี ปัจจุบันมีพระอธิการสมพร อคฺควํโส เป็นเจ้าอาวาส
วัดท่าตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2371 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2372 ไม่ทราบประวัติความเป็นมาของการก่อสร้างวัด
อาคารเสนาสนะประกอบด้วยอุโบสถซึ่งเป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ด้านหน้ามีมุข ค้ำยันด้วยเสากลมสี่ต้น ประตูทางเข้ามี 3 ช่อง ช่องกลางมีซุ้มหน้าบันเป็นลายจำหลักไม้ มีเทวดาอยู่ตรงกลาง แวดล้อมด้วยลายที่ออกช่อเป็นรูปสัตว์ ภายในอุโบสถมีพระประธานซึ่งเป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย ศาลาการเปรียญซึ่งเป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กทรงไทย หอสวดมนต์ซึ่งเป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ กุฏิสงฆ์ซึ่งเป็นอาคารไม้และอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก และศาลาบำเพ็ญกุศลซึ่งสร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก
สิ่งศักดิ์สิทธิ์ในวัดคือ "หลวงพ่อสรรพประสิทธิ์" เป็นพระพุทธรูปประจำวัด ซึ่งเป็นที่เคารพนับถือของประชาชนในวัดท่า และยังมีต้นตะเคียน 2 ต้น ซึ่งผู้คนต่างถือว่าเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์เช่นเดียวกัน
ปอล แป็งเลอเว

ปอล แป็งเลอเว  เป็นนักคณิตศาสตร์และรัฐบุรุษชาวฝรั่งเศส เคยดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีสองครั้งใน ค.ศ. 1917 และใน ค.ศ. 1925
ประวัติ.
แป็งเลอเวเกิดในกรุงปารีส เกิดในครอบครัวศิลปินอาชีพ ในตอนแรก เขามีความสนใจเรียนวิศวกรรมศาสตร์หรือรัฐศาสตร์ แต่แล้วใน ค.ศ. 1883 ก็ตัดสินใจเข้าเรียนคณิตศาสตร์ที่วิทยาลัย "เอกอลนอร์มาลซูว์เปรีเยอร์"  ในกรุงปารีส และจบการศึกษาระดับปริญญาเอกใน ค.ศ. 1887 
หลังจากนั้นเขาไปศึกษาหลักสูตรระยะสั้นที่เมืองเกิททิงเงิน ประเทศเยอรมนี แล้วจึงกลับมาเป็นอาจารย์คณิตศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยปารีส, วิทยาลัยสารพัดช่าง, วิทยาลัยฝรั่งเศส และ "เอกอลนอร์มาลซูว์เปรีเยอร์" และได้ไปบรรยายในมหาวิทยาลัยชั้นนำของยุโรป 
แป็งเลอเวเริ่มงานการเมืองใน ค.ศ. 1915 ในตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการศึกษาและนวัตกรรม จากนั้นใน ค.ศ. 1917 ได้ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการสงคราม และได้เป็นนายกรัฐมนตรีในปีเดียวกันหลังนายกรัฐมนตรีรีโบลาออกเนื่องจากขาดเสียงสนับสนุนในสภา นายกรัฐมนตรีแป็งเลอเวเป็นกระบอกเสียงจนนำไปสู่การจัดตั้งคณะมนตรีการสงครามสูงสุด (Supreme War Council) ซึ่งเป็นคณะกรรมการบังคับบัญชาระดับสูงสุดของกองทัพสัมพันธมิตรในปลายสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
วัดลาดปลาเค้า (จังหวัดนครปฐม)

วัดลาดปลาเค้า เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 9 บ้านลาดปลาเค้า ตำบลบางแขม อำเภอเมืองนครปฐม จังหวัดนครปฐม ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 18 ไร่ 2 งาน
วัดลาดปลาเค้าตั้งเมื่อวันที่ 20 เมษายน พ.ศ. 2478 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2534 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 25 เมตร ยาว 47 เมตร ด้านการศึกษามีโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรม เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2516 ในสมัยที่พระมงคลวรสิทธิ (ยิ้ม อิสฺสโร) เป็นเจ้าอาวาส ท่านได้พัฒนาวัดและพัฒนาชุมชน ได้สร้างอาคารเรียนโรงเรียนวัดลาดปลาเค้ารวมถึงสนามกีฬา ตั้งศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก ปรับภูมิทัศน์ และซ่อมอาคารเรียนและโรงอาหาร 
อาคารเสนาสนะได้แก่ อุโบสถ กว้าง 6.95 เมตร ยาว 24.95 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2532 ศาลาการเปรียญ กว้าง 18.59 เมตร ยาว 37.59 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2516 หอสวดมนต์ กว้าง 12 เมตร ยาว 18 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2527 และกุฏิสงฆ์ จำนวน 7 หลัง ปูชนียวัตถุมีพระประธานประจำอุโบสถ นอกจากนั้นวัดมีเนินดิน สันนิษฐานว่าน่าจะเป็นซากฐานเจดีย์เก่า ซึ่งไม่น่าจะเก่าไปกว่าสมัยอยุธยา เนื่องจากชุมชนโบราณส่วนใหญ่ที่อยู่ใกล้เคียงมีช่วงอายุอยู่ในสมัยนี้ บนเนินดินพบก้อนศิลาแดงขนาดใหญ่ ด้านทิศตะวันตกของเนินดินมีฮวงซุ้ยร้างสร้างประชิดอยู่
พรรคสร้างรัฐไต้หวัน

พรรคสร้างรัฐไต้หวัน (ย่อ: TSP.#เปลี่ยนทาง) เป็นพรรคการเมืองในไต้หวันซึ่งเรียกร้องเอกราชไต้หวัน ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี 2559 ในชื่อ ปีกมูลวิวัตไต้หวัน (Taiwan Radical Wings) ถือเป็นพันธมิตรใกล้ชิดของพรรคประชาธิปไตยก้าวหน้า (Democratic Progressive Party)
ในการเลือกตั้งสภานิติบัญญัติไต้หวัน พ.ศ. 2563 พรรคได้ 1 ที่นั่ง
วัดหนองนกไข่

วัดหนองนกไข่ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหนองนกไข่ อำเภอกระทุ่มแบน จังหวัดสมุทรสาคร ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 23 ไร่ มีที่ธรณีสงฆ์ จำนวน 4 แปลง เนื้อที่ 22 ไร่ 5 งาน 7 ตารางวา
วัดหนองนกไข่ตั้งเมื่อวันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2505 โดยมีนายแก้ว และนางตองศรีจินดา เป็นผู้บริจาคที่ดินจำนวน 23 ไร่ และมีนายพะยอม หลานชายนายแก้ว เป็นผู้ดำเนินการขออนุญาตสร้างวัดและตั้งวัด เดิมที่ตั้งของตำบลหนองนกไข่มีพื้นที่ส่วนใหญ่เป็นหนองน้ำ มีนกต่าง ๆ มาหากินและอาศัยอยู่ จนออกไข่ออกลูกออกหลานเป็นจำนวนมาก จึงตั้งชื่อวัดว่า "วัดหนองนกไข่" ให้สอดคล้องกับภูมิประเทศตามธรรมชาติของท้องถิ่น วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 14 มีนาคม พ.ศ. 2510 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร ด้านการศึกษา มีศูนย์อบรมเด็กก่อนเกณฑ์ในวัด เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2542
อาคารเสนาสนะประกอบด้วย อุโบสถกว้าง 17.50 เมตร ยาว 48 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2511 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาการเปรียญกว้าง 33 เมตร ยาว 42 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2535 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก 2 ชั้น ทรงจัตุรมุข หอสวดมนต์กว้าง 10 เมตร ยาว 25 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2536 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก 2 ชั้น กุฏิสงฆ์ จำนวน 2 หลัง เป็นอาคารไม้ 1 หลัง และตึก 1 หลัง ศาลาอเนกประสงค์ กว้าง 16.50 เมตร ยาว 50 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2528 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก นอกจากนี้ยังมี หอพระ หอระฆัง ศาลาเจ้าแม่กวนอิม และวิหารสี่ทหารเสือ ปูชนียวัตถุมีพระประธานประจำอุโบสถ พระพุทธชินราชจำลอง ขนาดหน้าตักกว้าง 89 นิ้ว อนุสาวรีย์สมเด็จพระเจ้าตากสินขนาดเท่าองค์จริง ประดิษฐานอยู่ที่ลานวัด พระสีวลีสูง 6 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2536 รูปเจ้าแม่กวนอิมสูง 6 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2538
รูม่านตา

รูม่านตาเป็นรูสีดำในส่วนกึ่งกลางของม่านตาในตามนุษย์ ที่ให้แสงสามารถผ่านเข้าไปชนกับเรตินา รูม่านตาเป็นสีดำเพราะแสงทั้งหมดที่เข้าไปนั้นถูกดูดกลืนโดยเนื้อเยื่อในตา คำว่ารูม่านตาในภาษาอังกฤษ “pupil” บัญญัติโดยเจอราร์ดแห่งเครมอนา
อาเยเลต ซูเรอร์

อาเยเลต ซูเรอร์ (เกิด 28 มิถุนายน พ.ศ. 2512) เป็นนักแสดงหญิงชาวอิสราเอล เธอได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลในเทศกาลภาพยนตร์เยรูซาเล็ม, รางวัลออสการ์แห่งอิสราเอลและรางวัลอะคาเดมีโทรทัศน์แห่งอิสราเอล เธอได้รับรางวัลนักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมจากการรับบทในภาพยนตร์สัญชาติอิสราเอลเรื่อง "Nina's Tragedies" และ "Betipul"
รูม่านตาอาร์กายล์ รอเบิร์ทสัน

รูม่านตาอาร์กายล์ รอเบิร์ทสัน  หรือเรียกย่อว่า รูม่านตาเออาร์  เป็นอาการของรูม่านตาเล็กลงสองข้างที่ลดขนาดลงเมื่อมีวัตถุเข้าใกล้ตาผ่านการปรับตาดูใกล้ไกล) แต่ไม่แสดงการเล็กลงเมื่อถูกส่องด้วยแสงจ้า รูม่านตาเออาร์เป็นอาการที่พบโดยเฉพาะในซิฟิลิสในระบบประสาท แต่อาจพบได้ในความผิดปกติของระบบประสาทจากโรคเบาหวาน
ชื่อของอาการนั้นตั้งตามจักษุแพทย์และศัลยแพทย์ชาวสก็อต ดักลาส อาร์กายล์ รอเบิร์ทสัน (1837–1909) ผู้เขียนอธิบายถึงอาการนี้ในกลางคริสต์ทศวรรษ 1860 ในแง่ของอาการจากการติดเขื้อซิฟิลิสที่ส่งผลถึงระบบประสาท ในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 วิลเลียม จอห์น เอดี ได้เขียนอธิบายถึงอาการรูปแบบที่สองของรูม่านตาที่ "แอคคอมอเดทได้แต่ไม่ตอบสนอง" ซึ่งมักเกี่ยวข้องกับอาการพวกโรคเอดี ไม่ใช่ซิฟิลิส
เอลเดน เฮนสัน

เอลเดน เฮนสัน (ชื่อเกิด เอลเดน ไรอัน แรทลิฟฟ์ (Elden Ryan Ratliff); เกิด 30 สิงหาคม พ.ศ. 2520) เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน เขาเป็นที่รู้จักกันดีที่สุดจากการแสดงเป็น ฟัลตัน รีด ในภาพยนตร์ไตรภาค "ขบวนการหัวใจตะนอย" (1992–1996), ฟ็อกกี เนลสัน ในเรื่อง "แดร์เดวิล" (2015–2018) และจักรวาลภาพยนตร์มาร์เวลที่กว้างขึ้นและ พอลลักซ์ ใน "เกมล่าเกม ม็อกกิ้งเจย์ พาร์ท 1" (2014) และ "พาร์ท 2" (2558)
บ็อบ กันตัน

บ็อบ กันตัน (เกิด 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2488) เป็นนักแสดงละครเวทีและภาพยนตร์ชาวอเมริกัน เขาเป็นที่รู้จักจากการแสดงเป็นตัวละครที่เข้มงวดและเผด็จการ ได้แก่ พัศดีเรือนจำ ซามูเอล นอร์ตัน ในละครเรือนจำเรื่อง "ชอว์แชงค์ มิตรภาพ ความหวัง ความรุนแรง" ปี ค.ศ. 1994, หัวหน้า จอร์จ เอิร์ล ในเรื่อง "ตำรวจมหาประลัย"ในปี ค.ศ. 1993, ดร. แวลคอต คณบดีผู้มีอำนาจเหนือกว่าของโรงเรียนแพทย์เวอร์จิเนียในเรื่อง "แพตช์ อดัมส์" และเลขานุการของรัฐ ไซรัส แวนซ์ ในเรื่อง "แผนฉกฟ้าแลบ ลวงสะท้านโลก" นอกจากนี้เขายังรับบท ลีแลนด์ โอว์สเลย์ ในซีรีส์โทรทัศน์เรื่อง "แดร์เดวิล", ปลัดกระทรวงกลาโหม อีธาน คานิน ในเรื่อง "24" และ โนอาห์ เทย์เลอร์ ในเรื่อง "สมาคมแม่บ้านหัวใจเปลี่ยว"
อัมพาตกล้ามเนื้อแบบอินเตอร์นิวเคลียร์

อัมพาตกล้ามเนื้อตาแบบอินเตอร์นิวเคลียร์  หรือตัวย่อ INO เป็นความผิดปกติของการกรอกตาออกข้างแบบคอนจูเกต ที่ซึ่งตาข้างที่ผิดปกติแสดงอาการที่ไม่สามารถทำแอดดักชั่นได้ หรือทำได้น้อยมาก ส่วนตาอีกข้างหนึ่งที่ไม่ผิดปกติจะแอบดักต์ได้ แต่จะเป็นในรูปของการนิสแตกมัสแทน นอกจากนี้ การออกห่างกันของตาสองข้างนำไปสู่การเห็นภาพซ้อนแนวนอน ส่วนการทำตาเหล่โดยทั่วไปแล้วไม่ได้รับผลกระทบ
ความผิดปกตินี้เกิดจากความเสียหายของเอ็มแอลเอฟ ซึ่งถูกหุ้มด้วยไมยีลินอย่างหนา ซึ่งเป็นทางผ่านสำหรับการสั่งการให้มีการเคลื่อนไหวของตาแบบคอนจูเกตโดยผ่านการเชื่อมต่อกับพีพีอาร์เอฟ (PPRF) และ แอบดูเซนส์นิวเคลียส
ในผู้ป่วยที่มีไอเอ็นโอสองข้างและมีอายุน้อย สาเหตุส่วนใหญ่มักมาจากมัลทิเพิลสเกลอรอซิส ส่วนในผู้ป่วยสูงอายุที่มีอาการข้างเดียว มีโอกาสสูงที่เกิดจากอาการของเส้นเลือดสมอง อย่างไรก็ตาม เหตุอื่น ๆ ยังสามารถพบได้
เด็บโบราห์ แอนน์ โวลล์

เด็บโบราห์ แอนน์ โวลล์ (เกิด 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2528) เป็นนักแสดงหญิงชาวอเมริกัน เธอเป็นที่รู้จักจากการรับบทแวมไพร์ เจสสิก้า แฮมบี ในซีรีส์ดราม่าของเอชบีโอเรื่อง"แวมไพร์พันธุ์ใหม่" (2008–2014) และ คาเรน เพจ ในรายการของเน็ตฟลิกซ์เรื่อง "แดร์เดวิล" (2015–2018), "เดอะ ดีเฟนเดอร์ส" (2017), และ "เดอะ พันนิชเชอร์" (2017–2019) เธอยังเคยแสดงในภาพยนตร์เรื่อง "แม่ก็คือแม่ #จบนะ" (2010), "Someday This Pain Will Be Useful to You" (2011), "ตลบแผนปล้น คนพันธุ์แสบ" (2011), "เขียนเธอให้เจอผม" (2012), "Meet Me in Montenegro" (2014), "ดิ ออโตเมติก เฮท" (2015), และ "ทางออกที่ไม่มีอยู่จริง" (2019)