pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
ของขวัญจากก้อนดิน

เพลง "ของขวัญจากก้อนดิน" เป็นบทเพลงเทิดพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เนื่องในโอกาสพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 6 รอบ 5 ธันวาคม 2542 จัดทำโดยบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) แต่งโดยนิติพงษ์ ห่อนาค ขับร้องโดย ธงไชย แมคอินไตย์ โดยผู้ประพันธ์เพลง ตลอดจนผู้เรียบเรียงคำร้องทำนอง และผู้ขับร้อง ยินดีให้นำเพลงดังกล่าวไปแจกจ่าย ดาวน์โหลด ทำซ้ำ ขับร้องใหม่ ด้วยเจตนาที่ดีโดยไม่ต้องขออนุญาตทั้งสิ้น รวมถึงรายการโทรทัศน์และสื่อทุกสื่อไม่ต้องขออนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษร 
เพลงนี้ได้แรงบันดาลใจจากพระนาม "ภูมิพลอดุลยเดช" ซึ่งแปลว่า มีกำลังในแผ่นดินจนมิอาจชั่งได้ เนื้อหาในเพลงจึงสื่อถึงพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร รัชกาลที่ ๙ ว่า ทรงเป็นกำลังของแผ่นดินไทย อันเป็นศูนย์รวมใจของคนไทยทั้งขาติ โดยเพลงดังกล่าวเป็นเพลงเทิดพระเกียรติเพลงหนึ่งที่ได้รับความนิยมอย่างสูงมากจากชาวไทย
การพัฒนาเผยแพร่.
ต่อมาในปี 2557 บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) และกระทรวงวัฒนธรรม ได้ร่วมกันทำกิจกรรมเพื่อเฉลิมพระเกียรติเนื่องในโอกาสมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 87 พรรษา 5 ธันวาคม 2557 โดยคัดเลือกบทเพลง 4 บทเพลง หนึ่งในนั้นคือเพลง "ของขวัญจากก้อนดิน" นำมาบันทึกเสียงใน "โครงการเพลงรักชาติร่วมสมัย" ชุด "รัก...พ่อ" บทเพลงเทิดพระเกียรติฯ เพื่อถวายการแสดงออกถึงความจงรักภักดี และสำนึกในพระมหากรุณาธิคุณอันยิ่งใหญ่ที่ทรงบำเพ็ญพระราชกรณียกิจนานับการ เพื่อประโยชน์สุขของประเทศชาติและประชาชนชาวไทย รวมทั้งเป็นการเทิดพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร และมีการจัดทำมิวสิควิดีโอเพลง ของขวัญจากก้อนดิน เวอร์ชันพิเศษขึ้น โดยสามารถดาวน์โหลดบทเพลงต่าง ๆ ได้ทางเว็บไซต์ของกระทรวงวัฒนธรรม นอกจากนั้นมีการแจกซีดีเพลงชุดรัก...พ่อให้ประชาชน ณ บริเวณท้องสนามหลวง จำนวนวันละ 2,000 ชุด
กิจกรรมเพื่อการกุศล.
บทเพลงของขวัญจากก้อนดิน ได้ถูกคัดเลือกให้นำไปขับร้อง โดยธงไชย แมคอินไตย์ ในกิจกรรมการกุศลที่สำคัญ อาทิเช่น
19 - 20 กรกฎาคม 2550 กาชาดคอนเสิร์ตเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เนื่องในโอกาสมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 80 พรรษา 5 ธันวาคม 2550 จัดขึ้น ณ หอประชุมใหญ่ ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย แขวงห้วยขวาง เขตห้วยขวาง กรุงเทพมหานคร จัดโดยสภากาชาดไทย ร่วมกับ กองทัพเรือ 
28 - 29 มิถุนายน 2559 กาชาดคอนเสิร์ตเฉลิมพระเกียรติ ครั้งที่ 43 เฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เนื่องในโอกาสมหามงคลเสด็จเถลิงถวัลยราชสมบัติครบ 70 ปี 9 มิถุนายน 2559 และเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง เนื่องในโอกาสมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 7 รอบ 12 สิงหาคม 2559 จัดขึ้น ณ หอประชุมใหญ่ ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย แขวงห้วยขวาง เขตห้วยขวาง กรุงเทพมหานคร จัดโดยสภากาชาดไทย ร่วมกับกองทัพเรือ
คณะเกษตรศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี

คณะเกษตรศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี (Faculty of Agriculture, Ubon Ratchathani University) นับว่าเป็นคณะวิชาในแรกเริ่มของการจัดตั้งมหาวิทยาลัยอุบลราชธานี ตามแผนการพัฒนาและจัดตั้งมหาวิทยาลัย โดยปัจจุบันคณะเกษตรศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี ได้เป็นศูนย์กลางของการให้การบริการและส่งเสริมทางด้านวิชาการของการเกษตรและเทคโนโลยีของภูมิภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่าง และการจัดการศึกษาทางด้านเกษตรศาสตร์และอุตสาหกรรมเกษตร (Agriculture and Agro - Industry) เพื่อตอบสนองต่อความต้องการของภาคประชาชนในท้องถิ่นและการพัฒนาประเทศชาติ
ประวัติ.
คณะเกษตรศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี เดิมเป็นภาควิชาเกษตรศาสตร์ สังกัดวิทยาลัยอุบลราชธานี มหาวิทยาลัยขอนแก่น (Khon Kaen University) เปิดดำเนินการตามพระราชกฤษฎีกา จัดตั้งวิทยาลัยอุบลราชธานี เมื่อวันที่ 14 กันยายน 2530 โดยเปิดรับสมัครนักศึกษารุ่นแรก ในปีการศึกษา 2531 และฝากเรียนไว้ที่มหาวิทยาลัยขอนแก่น ขณะดำเนินการในรูปของวิทยาลัยก็ได้เริ่มสร้างระบบสาธารณูปโภค อาคารเรียน และอาคารฝึกงานต่าง ๆ ในพื้นที่ที่ได้รับการพิจารณาเลือกให้เป็นที่ตั้งของวิทยาลัย บริเวณหลักกิโลเมตรที่ 10 ถนนสายวารินชำราบ-เดชอุดม อำเภอวารินชำราบ จังหวัดอุบลราชธานี บนเนื้อที่ 5,228 ไร่ ต่อมาในปีการศึกษา 2533 วิทยาลัยอุบลราชธานี ได้รับการยกฐานะขึ้นเป็น มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี โดยประกาศในราชกิจจานุเบกษา เมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม 2533 จึงได้ถือเอาวันที่ 30 กรกฎาคมของทุกปี เป็นวันสถาปนามหาวิทยาลัย
ด้านการเรียนการสอนจะเน้นหนักทั้งภาคทฤษฎี และภาคปฏิบัติ มีห้องปฏิบัติการ เรือนทดลอง และพื้นที่ไร่ฝึกและทดลองประมาณ 4,000 ไร่ ซึ่งประกอบด้วยกลุ่มอาคาร ปฏิบัติงาน โรงเรือนเลี้ยงสัตว์ กลุ่มอาคารประสานงาน และอาคารโรงงานต้นแบบอุตสาหกรรมเกษตร
ภาษาทิเบต

<ns>10</ns>
 <id>27914</id>
 <redirect title="แม่แบบ:กล่องข้อมูล ภาษา" />
 <revision>
 <id>115907</id>
 <timestamp>2006-02-24T08:29:34Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Manop</username>
 <id>513</id>
 </contributor>
 <minor />
 <origin>115907</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
ภาษาทิเบต (ทิเบต: བོད་སྐད་, ไวลี: "bod skad", พินอินทิเบต: "pögä", เพอแก) เป็นภาษาในตระกูลทิเบต-พม่า แบ่งออกเป็นภาษาถิ่นหลายกลุ่มคือ ภาษากลาง อยู่ในเขตปกครองตนเองทิเบต เช่นที่ ลาซา สำเนียงคัม อยู่ในเขตแคว้นคัม สำเนียงอัมโต อยู่ในแคว้นอัมโต ภาษาถิ่นอื่น ๆ ได้แก่ภาษาของชนเชื้อสายทิเบตในเนปาล เช่นชาวเศรปาหรือเชอร์ปา หรือชาวลาดักห์แถบอินเดียอีกด้วย
ระบบการเขียนภาษาทิเบตค่อนข้างมีความซับซ้อน การประกอบคำทิเบตอาจมีตัวอักษรที่ไม่ออกเสียงมาประกอบคำด้วย สันนิษฐานว่าในอดีตตัวอักษรดังกล่าวล้วนออกเสียง แต่ปัจจุบันเกิดการแผลงคำไปตามกาลเวลา ทำให้ตัวอักษรหลายตัวไม่ออกเสียง แต่ยังต้องคงรูปการเขียนไว้เพื่อให้สื่อความหมายได้ถูกต้อง
รากศัพท์ของคำทิเบตหลายคำรับอิทธิพลมาจากภาษาทางอินเดีย อิทธิพลที่เข้ามามากที่สุดคือด้านศาสนา และคำบาลีหลายคำที่ยืมจากภาษาตระกูลอินเดียเข้ามา
ไวยากรณ์.
การเรียงประโยค.
เป็นแบบประธาน-กรรม-กริยา คำคุณศัพท์ตามหลังคำที่ขยาย คำกริยาวิเศษณ์มาก่อนคำกริยา คำแสดงความเป็นเจ้าของ มาก่อนสิ่งที่อ้างถึง
คำนาม.
ภาษาเขียนสมัยโบราณ มี 9 การกคือการกสมบูรณ์ (ไม่มีเครื่องหมาย) การกความเป็นเจ้าของ (-gi, -gyi, -kyi, -’i, -yi) การกแสดงเครื่องมือ (-gi, -gyi, -kyi, -’i, -yi) การกแสดงสถานที่ (-na) การกทั้งหมด (allative case; -la) การกลงท้าย (-ru, -su, -tu, -du, -r) การกแสดงมารยาท (-dang) การกแสดงคำนาม (-nas) และการกแสดงอารมณ์ (-las) การแสดงการกจะเติมที่นามวลีไม่ได้เติมที่คำแต่ละคำ ปัจจัยแสดงคำนามคือ –pa, -ba หรือ –ma ใช้กับคำนาม การแสดงเพศใช้ po หรือ bo สำหรับบุรุษลึงค์และ mo สำหรับสตรีลึงค์ แสดงพหูพจน์โดยใช้ –rnams หรือ –dag เมื่อมีการเน้น ทั้ง 2 กลุ่มคำสามารถเชื่อมกันได้ เช่น rnams–dag หมายถึง กลุ่มที่มีสมาชิกหลายคน dag –rnams หมายถึง หลายกลุ่ม
คำสรรพนามที่มีได้แก่ สรรพนามแทนบุคคล สรรพนามชี้ให้เห็น สรรพนามแสดงคำถามและสรรพนามแสดงภาพสะท้อน
คำกริยา.
คำกริยาไม่มีการผันตามบุคคลและจำนวน แต่มีการแบ่งเป็น 4 กลุ่มย่อยตามหลักไวยากรณ์ทิเบตคือ ปัจจุบัน (Ida-ta) อดีต (’das-pa) อนาคต (ma-’ongs-pa) และการขอร้อง (skul-tshigs) คำกริยาส่วนใหญ่ที่อธิบายการกระทำที่ควบคุมไม่ได้จะไม่มีรูปแบบขอร้อง
คำกริยาส่วนใหญ่จะมีครบทั้ง 4 แบบ a หรือ e ในรูปปัจจุบันจะเป็น o ในรูปแบบการขอร้อง (เช่น byed, byas, bya, byos = ทำ) e ในรูปปัจจุบันจะเป็น a ในรุปแบบอดีตและอนาคต (เช่น len, blang, blang, = เอาไป) คำกริยาบางคำ i ในรูปปัจจุบันจะเป็น u ในรูปแบบอื่น ๆ (เช่น ’dzin, bzung, gzung, = เอาไป) –s ใช้ลงท้ายรูปแบอดีตและการขอร้อง คำกริยาบางคำมีไม่ครบ 4 แบบ โดยอาจจะมี 3, 2 หรือ 1รูปแบบก็ได้
ตัวเลข.
ภาษาทิเบตต่างจากภาษาในเอเชียตะวันออกอื่น ๆ คือไม่มีคำแสดงจำนวนนับ งานทางด้านวิทยาศาสตร์และดาราศาสตร์จะใช้คำจากภาษาสันสกฤตแทน
ทรงสามสิบหน้ารอมบิก

ทรงสามสิบหน้ารอมบิก (พหูพจน์: -dra) เป็นทรงหลายหน้า (polyhedron) ที่ประกอบด้วยหน้ารูปสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูนทั้ง 30 หน้า แต่ละหน้าเรียงตัวโดยมุมแหลมชนมุมแหลม 5 หน้า มุมป้านชนมุมป้าน 3 หน้า รูปทรงนี้มี 32 จุดยอด 60 ขอบ และเป็นหนึ่งในทรงตันแคทาแลน (Catalan solid)
ทุกหน้ารูปสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูนของทรงสามสิบหน้ารอมบิก มีความยาวของเส้นทแยงมุมด้านยาวเท่ากับ φ หน่วย หรืออัตราส่วนทอง และมีขนาดของมุมแหลมเท่ากับ 2 tan−1(1/φ) = tan−1(2) ≈ 63.4349° จึงเรียกรูปสี่เหลี่ยมนั้นว่า "รูปสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูนทองคำ (golden rhombus)"
ท้าววิรุฬหก

ท้าววิรุฬหก  เป็นท้าวมหาราชผู้ปกครองเหล่ากุมภัณฑ์ และเป็นโลกบาลผู้ปกครองทิศใต้
ในมหาสมัยสูตรและบทภาณยักษ์ว่า โลกบาลแห่งทิศทักษิณทรงพระนามท้าววิรุฬหกมหาราช จอมกุมภัณฑ์ ส่วนในอาฏานาฏิยปริตรว่าเป็นจอมเทวดา ลัทธิข้างจีนฝ่ายมหายานว่า ทรงพระนามเตียงเชียง แปลว่า สง่างาม มือถือร่ม ทางทิเบตว่าถือกระบี่
กลุ่มอาการทางเดินหายใจเฉียบพลันรุนแรง

กลุ่มอาการทางเดินหายใจเฉียบพลันรุนแรง หรือ โรคซาร์ส  เป็นไวรัสโรคระบบหายใจที่มีต้นกำเนิดจากสัตว์ซึ่งมาจากไวรัสโคโรนาสายพันธุ์กลุ่มอาการทางเดินหายใจเฉียบพลันรุนแรง (severe acute respiratory syndrome coronavirus; SARS-CoV หรือ SARS-CoV-1) สายจำเพาะแรกของสปีชีส์โคโรนาไวรัสซาร์สใน"โคโรนาไวรัสสายพันธุ์กลุ่มอาการทางเดินหายใจเฉียบพลันรุนแรง" (SARSr-CoV) กลุ่มอาการนี้ก่อให้เกิดการระบาดของโรคซาร์สใน ค.ศ. 2002–2004 ในช่วงปลาย ค.ศ. 2017 นักวิทยาศาสตร์ชาวจีนสืบต้นตอไวรัสจากตัวกลางในอีเห็นข้างลาย ถึงค้างคาวมงกุฎ ในเขตตำบลชนชาติอี๋ ซีหยาง มณฑลยูนนาน ประเทศจีน
ซาร์สเป็นโรคที่หายาก ในตอนที่โรคระบาดนี้สิ้นสุดลงในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2003 มีผู้ติดเชื้อ 8,422 รายที่มีอัตราป่วยตาย (CFR) ร้อยละ 11 ไม่มีเคส SARS-CoV-1 ที่มีการรายงานทั่วโลกมาตั้งแต่ ค.ศ. 2004
ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2019 SARSr-CoV อีกสายหนึ่งมีชื่อว่าไวรัสโคโรนาสายพันธุ์ใหม่ (SARS-CoV-2) สายพันธ์ุนี้ก่อให้เกิดโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 (โควิด-19) ซึ่งเป็นโรคทำให้เกิด การระบาดทั่วของโควิด-19
อาการและอาการแสดง.
อาการแรกเริ่มจะคล้ายกับอาการของไข้หวัดใหญ่ คือมีไข้ ปวดกล้ามเนื้อ อ่อนเพลีย ไอ เจ็บคอ และอาการแบบไม่จำเพาะอื่น ๆ อาการเดียวที่พบร่วมกันในผู้ป่วยทุกรายคือมีไข้เกิน 38 องศาเซลเซียส ผู้ป่วยส่วนหนึ่งจะมีอาการหายใจลำบากและมีปอดอักเสบตามมา ซึ่งอาจเป็นปอดอักเสบจากไวรัสโดยตรง หรือเป็นปอดอักเสบจากแบคทีเรียแทรกซ้อน
เชื้อซาร์สมีระยะฟักตัวอยู่ที่ประมาณ 4–6 วัน แต่ก็พบได้สั้นสุดคือ 1 วัน และนานสุดคือ 14 วัน
สาเหตุ.
โรคซาร์ส เกิดจากเชื้อไวรัส 2 ชนิด 
การระบาด.
องค์การอนามัยโลกระบุว่า โรคนี้มีต้นกำเนิดมาจากมณฑลกวางตุ้งของประเทศจีน เมื่อ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2545 ระบาดไปที่ฮ่องกง และต่อมาที่เวียดนาม สิงคโปร์ และแคนาดา โดยต่อมามีผู้พบโรคนี้ในที่อื่น ๆ ซึ่งรวมถึงในสหรัฐ ฝรั่งเศส อังกฤษ ไต้หวัน และเยอรมนี
เทศกาลภาพยนตร์นานาชาติเวนิส

เทศกาลภาพยนตร์นานาชาติเวนิส  ถือเป็นเทศกาลภาพยนตร์ที่เก่าแก่ที่สุดในโลก เริ่มต้นมาตั้งแต่ ค.ศ. 1932 ในนาม เทศกาลนี้จะจัดขึ้นทุกปีประมาณช่วงปลายเดือนสิงหาคมหรือต้นเดือนกันยายน บนเกาะลีโด เวนิส ประเทศอิตาลี โดยจัดงานที่ "ปาลัซโซเดลชีเนมาดีเวเน็ตเซีย" บนเกาะลีโดดีเวเน็ตเซีย
เทศกาลนี้มีการมอบรางวัลสิงโตทองคำ  ที่มอบให้แก่ภาพยนตร์ที่ดีที่สุดในเทศกาล และถ้วยรางวัลวอลปี  ที่มอบให้แก่ดารานักแสดง
เนื้อเรื่องเพชรพระอุมา

เนื้อเรื่องเพชรพระอุมา เป็นเนื้อเรื่องทั้งหมดของนวนิยายเรื่องเพชรพระอุมาจำนวน 48 เล่ม แบ่งเนื้อเรื่องเป็นสองภาคคือภาคแรก จำนวน 6 ตอน 24 เล่ม และภาคสมบูรณ์ จำนวน 6 ตอน 24 เล่ม
เนื้อเรื่องภาคแรก.
เพชรพระอุมา เป็นเรื่องราวการผจญภัยในดินแดนลึกลับที่เต็มไปด้วยอาถรรพณ์ เรื่องราวแปลกประหลาดต่าง ๆ ในป่าดงดิบของรพินทร์ ไพรวัลย์ พรานป่าผู้รับจ้างนำทางในการออกติดตามค้นหาผู้สูญหายของคณะนายจ้างชาวเมือง ที่มี พันโทหม่อมราชวงศ์เชษฐา วราฤทธิ์ เป็นหัวหน้าคณะเดินทางพร้อมด้วย หม่อมราชวงศ์ดาริน วราฤทธิ์ น้องสาวคนเล็ก และ พันตรีไชยยันต์ อนันตรัยเพื่อนชายคนสนิท โดยมีพรานบุญคำ พรานจันพรานเกิดและพรานเส่ยพรานป่าคู่ใจของรพินทร์ ไพรวัลย์ จำนวน 4 คน และแงซาย กะเหรี่ยงลึกลับที่มาขอสมัครเป็นคนรับใช้เพื่อขอร่วมเดินทางในครั้งนี้ด้วย 
การเดินทางเต็มไปด้วยอุปสรรคและอันตรายนานาชนิด ที่ทำให้คณะเดินทางต้องเสี่ยงภัยและเผชิญกับสัตว์ร้ายในป่าดงดิบ อาถรรพณ์ของป่า นางไม้ ภูตผีปีศาจหรือแม้แต่สัตว์ประหลาด ที่ไม่เคยพบเห็นมาก่อนตลอดระยะเวลาในการเดินทาง พลัดหลงเข้าไปในดินแดนลึกลับของอาณาจักรนิทรานคร ต่อสู้กับจอมผีดิบร้ายมันตรัยที่มีพละกำลังกล้าแข็งและมีอำนาจอย่างแรงกล้า ผ่านห้วงเวลาเหลื่อมซ้อนกันจนหลุดผ่านเข้าไปในยุคของโลกดึกดำบรรพ์ และค้นพบปริศนาความจริงของกะเหรี่ยงลึกลับในฐานะคนรับใช้และองค์รักษ์ประจำตัวของดาริน ที่ติดสอยห้อยตามคณะเดินทางมายังเนินพระจันทร์และมรกตนคร ซึ่งฐานะที่แท้จริงของแงซายถูกเปิดเผยและคณะเดินทางของเชษฐาได้พบเจอกับบุคคลที่ออกติดตามค้นหารวมทั้งช่วยกันกอบกู้บัลลังก์คืนให้แก่แงซายจนสำเร็จ 
"สามารถอ่านรายละเอียดเนื้อเรื่องย่อตอนต่าง ๆ ในเพชรพระอุมาภาคแรก เพิ่มเติมได้ที่"
เนื้อเรื่องภาคสมบูรณ์.
ภายหลังจากเสร็จสิ้นภารกิจและเดินทางกลับจากเมืองมรกตนครของแงซาย รพินทร์ ไพรวัลย์ ได้ถูกว่าจ้างให้ออกติดตามหาเครื่องบินที่สูญหายพร้อมด้วยระเบิดนิวเคลียร์อีกครั้ง รพินทร์จำใจรับจ้างเป็นพรานผู้นำทางออกติดตามค้นหาซากเครื่องบินที่สูญหายไปจากแผนที่ประเทศไทย โดยมีฝรั่งจำนวน 4 คน เป็นผู้ว่าจ้าง แต่เมื่อพันโทหม่อมราชวงศ์เชษฐา วราฤทธิ์ และ หม่อมราชวงศ์ดาริน วราฤทธิ์ ซึ่งเป็นอดีตนายจ้างของรพินทร์ ได้ทราบข่าวการรับจ้างเป็นพรานผู้นำทางของรพินทร์ ก็เกรงว่าจะถูกฆ่าทิ้งเมื่อทำงานเสร็จสิ้น เนื่องจากเป็นงานลับขององค์กร จึงออกติดตามคณะนายจ้างใหม่ของรพินทร์ 
การติดตามค้นหารพินทร์และคณะนายจ้างฝรั่ง คณะเดินทางของเชษฐาได้เผชิญหน้ากับมันตรัยที่ฟื้นคืนชีพที่อาณาจักรนิทรานคร และกับเล่าถึงอดีตชาติของดารินและรพินทร์ที่เคยเป็นศัตรูคู่อาฆาตในชาติปางก่อน รวมทั้งพยายามล่อลวงเอาตัวดารินไปยังอาณาจักรนิทรานคร เพื่อให้ได้ในตัวของจิตรางคนางค์หรือดารินในชาติปัจจุบัน แต่ก็ได้เชษฐาและไชยันต์มาช่วยเหลือไว้อย่างทันท่วงที และปราบมันตรัยด้วยบ่วงนาคบาศย์ได้สำเร็จ รพินทร์นำคณะนายจ้างฝรั่งบุกป่าเพื่อค้นหาซากเครื่องบินและระเบิดนิวเคลียร์จนพบ โดยได้รับความช่วยเหลือจากแงซายในรูปของจิตใต้สำนึก จนภายหลังทั้ง 2 คณะได้เดินทางมาพบกันที่เมืองมรกตนคร แงซายรวบรัดให้ดารินและรพินทร์แต่งงานกันที่เมืองมรกตนคร ก่อนจะอำลากันเป็นครั้งสุดท้ายในการพบกันระหว่างบุคคลทั้งหมด 
"สามารถอ่านรายละเอียดเนื้อเรื่องย่อตอนต่าง ๆ ในเพชรพระอุมาภาคสมบูรณ์ เพิ่มเติมได้ที่"
นิว7วันเดอส์ออฟเดอะเวิลด์

นิว7วันเดอส์ออฟเดอะเวิลด์  เป็นการริเริ่มตั้งแต่ปี 2543 โดยเป็นส่วนหนึ่งของโครงการรอบสหัสวรรษในการเลือกสิ่งมหัศจรรย์ของโลกจากการคัดเลือกอนุสรณ์สถานที่มีอยู่ 200 แห่ง การสำรวจความเห็นของประชาชนนี้มี Bernard Weber เป็นผู้นำ และมูลนิธิ New7Wonders เป็นผู้จัดระเบียบ ซึ่งเป็นองค์การตั้งอยู่ในซูริก ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ประกาศผลเมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม 2550 ที่กรุงลิสบอน
รายชื่อสิ่งมหัศจรรย์ใหม่ที่ถูกเสนอชื่อ.
สิ่งมหัศจรรย์อีก 13 แห่งที่ได้รับคัดเลือกในรอบสุดท้าย
แม่น้ำมูล

แม่น้ำมูล เป็นแม่น้ำสายหลักในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทย มีความยาวประมาณ 640 กิโลเมตร ขนาดพื้นที่ลุ่มน้ำประมาณ 69,701 ตร.กม. ทำให้เป็นแม่น้ำที่มีปริมาณน้ำมากที่สุดของภาคอีสาน ไหลจากต้นน้ำจากบริเวณเขื่อนมูลบน อำเภอครบุรี จังหวัดนครราชสีมา ไปสู่ จังหวัดบุรีรัมย์ จังหวัดสุรินทร์ จังหวัดร้อยเอ็ด จังหวัดศรีสะเกษ และไปบรรจบกับแม่น้ำโขงที่จังหวัดอุบลราชธานี
ปัจจุบัน ชื่อของแม่น้ำสายนี้ สะกด "มูล" แต่เดิมนั้น ชาวบ้านในท้องถิ่นใช้คำสะกด "มูน" ซึ่งเป็นภาษาถิ่น หมายถึง สิ่งมีค่าน่าหวงแหน เป็นมรดกของบรรพบุรุษสั่งสมเก็บไว้ให้ลูกหลาน แต่ทางราชการได้กำหนดภาษาราชการตามเสียงเรียก โดยสะกด "มูล" ด้วย ล
เส้นทางแม่น้ำ.
แม่น้ำมูล มีต้นน้ำจากเทือกเขาสันกำแพง บริเวณเหนือเขื่อนมูลบน อำเภอครบุรี จังหวัดนครราชสีมา ไหลผ่านอำเภอครบุรี อำเภอโชคชัย อำเภอเฉลิมพระเกียรติ อำเภอโนนสูง อำเภอพิมาย อำเภอชุมพวง (จังหวัดนครราชสีมา), อำเภอพุทไธสง อำเภอคูเมือง อำเภอแคนดง อำเภอสตึก (จังหวัดบุรีรัมย์), อำเภอชุมพลบุรี อำเภอท่าตูม อำเภอรัตนบุรี (จังหวัดสุรินทร์), อำเภอสุวรรณภูมิ อำเภอโพนทราย (จังหวัดร้อยเอ็ด), อำเภอราษีไศล อำเภอบึงบูรพ์ อำเภอเมืองศรีสะเกษ อำเภอยางชุมน้อย และอำเภอกันทรารมย์ (จังหวัดศรีสะเกษ) บรรจบกันกับแม่น้ำชีบริเวณรอยต่อบ้านขอนไม้ยูง ตำบลห้วยขะยูง อำเภอวารินชำราบ (จังหวัดอุบลราชธานี) และบ้านหนองแวง ตำบลหนองแวง อำเภอกันทรารมย์ (จังหวัดศรีสะเกษ)แล้วไหลผ่านอำเภอเมืองอุบลราชธานี อำเภอสว่างวีรวงศ์ อำเภอดอนมดแดง อำเภอตาลสุม อำเภอพิบูลมังสาหาร และไหลลงสู่ แม่น้ำโขง ที่ตำบลบ้านด่าน อำเภอโขงเจียม จังหวัดอุบลราชธานี โดย มีความยาวทั้งหมดประมาณ 640 กิโลเมตร ลำน้ำสาขาที่สำคัญได้แก่ ห้วยทับทัน (ลำทับทันหรือคลองทับทัน) ลำตะคอง ลำพระเพลิง ลำเชียงไกร ลำปลายมาศ ลำสะแทด ลำโดมใหญ่ ลำโดมน้อย ลำน้ำเสียว ลำชี ลำเซบาย ลำเซบก ลำมูลน้อย ห้วยขะยูง และห้วยตุงลุงเป็นต้น ซึ่งใช้ประโยชน์เพื่อการเกษตรเป็นส่วนใหญ่ 
สองฝั่งเป็นที่ราบน้ำท่วมถึงลุ่มน้ำมูลมีพื้นที่ลุ่มน้ำ 69,701 ตร.กม. หรือคิดเป็นร้อยละ 13.6 ของพื้นที่ลุ่มน้ำทั้งประเทศครอบคลุมพื้นที่ 10 จังหวัด ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่างและบางส่วนของภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนกลาง ปริมาณน้ำไหลลงสู่แม่น้ำโขงเฉลี่ยประมาณ 26,655 ล้าน ลูกบาศก์เมตรปี 
หนึ่งจุดที่บริเวณแม่น้ำมูลไหลลงสู่แม่น้ำโขง จุดดังกล่าวเรียกว่า แม่น้ำสองสี หรือ โขงสีปูน มูลสีคราม
เขื่อนที่สำคัญในลุ่มแม่น้ำมูล.
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
ลำน้ำ.
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
เดอะซิมส์ 2 มหาลัยวัยฝัน

เดอะซิมส์ 2 มหาลัยวัยฝัน  เป็นภาคเสริมตัวแรกของเกมส์เดอะซิมส์ 2 พัฒนาขึ้นโดย บริษัทเกมส์ Maxis ออกวางจำหน่ายช่วงต้นเดือนมีนาคม พ.ศ. 2548 ในเดอะซิมส์ 2 มหาลัยวัยฝันนี้ชาวซิมส์วัยรุ่นจะสามารถไปเรียนต่อที่มหาวิทยาลัยในเกมได้ ซึ่งมี 3 แห่งให้เลือก และเข้าสู่วัยมหาลัย ชาวซิมส์จะมีการเรียน การสอบปลายภาค มีผลการเรียนหรือเกรด ซึ่งจะดีไม่ดีขึ้นอยู่กับพฤติกรรมในมหาลัยของชาวซิมส์
เหี้ยดำ

เหี้ยดำ  เดิมแยกเป็นชนิดย่อยซึ่งมีชื่อทางวิทยาศาสตร์ว่า "Varanus salvator komaini" ปัจจุบัน (ค.ศ. 2007) ถูกยุบรวมเป็นชื่อพ้องของเหี้ยชนิดย่อย "Varanus salvator macromaculatus" มีลักษณะและขนาดใกล้เคียงกับเหี้ยทั่วไป เมื่อโตเต็มวัยจากปลายหัวถึงโคนหาง 9 ฟุต สีดำด้านทั้งตัว บางตัวก็มีจุดและลายแทรกอยู่บ้าง แต่ลายจะจาง ท้องสีเทา ลิ้นสีน้ำเงินเข้ม จากการเปรียบเทียบความแตกต่างระหว่างเหี้ยและเหี้ยดำ พบว่าค่าสัดส่วนของลักษณะส่วนมากไม่มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญ เมื่อนำผลการศึกษาด้วยการวิเคราะห์จำแนกกลุ่มแบบคาโนนิคอล (canonical discriminant analysis) มาพิจารณาสรุปได้ว่า เหี้ยดำไม่สามารถแยกออกเป็นชนิดใหม่หรือชนิดย่อยของเหี้ยได้ (Lauprasert, 1999) และลักษณะของสีที่แตกต่างเกิดจากภาวะการมีเม็ดสีเมลานินสีดำมากเกินไป (melanism) ของชนิดย่อย "V. s. macromaculatus"
เหี้ยดำพบบริเวณชายทะเลหรือป่าชายเลนและบนเกาะ ทางภาคใต้ฝั่งตะวันตกของประเทศไทย โดยสถานที่ค้นพบครั้งแรกคืออำเภอละงู จังหวัดสตูล และสถานที่ที่พบเหี้ยดำจะไม่พบเหี้ยเลย ในประเทศไทยหายาก และมีรายงานพบทางประเทศมาเลเซีย บริเวณ ปีนัง และ อินโดนีเซีย บริเวณลัมปุง และบางหมู่เกาะทางตอนเหนือของอินโดนีเซีย
ปัจจุบัน เป็นสัตว์ชนิดหนึ่งที่อยู่ในภาวะสุ่มเสี่ยงต่อการสูญพันธุ์ CITES2
จักรพรรดินีเทเม

จักรพรรดินีเทเม (; โรมาจิ: "Teimei kōgō"; 25 มิถุนายน พ.ศ. 2427 – 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2494) พระนามเดิม ซาดาโกะ คูโจ (; โรมาจิ: "Kujō Sadako") เป็นจักรพรรดินีอัครมเหสีในจักรพรรดิไทโช และเป็นพระราชมารดาในจักรพรรดิโชวะ โดยจักรพรรดินีเทเมเป็นจักรพรรดินีแห่งญี่ปุ่นองค์สุดท้ายที่มาจากตระกูลฟูจิวาระ (สายตระกูลคูโจ)
พระราชประวัติ.
จักรพรรดินีเทเมเป็นธิดาของมิชิตะกะ คูโจ (九条 道孝) กับอิกุโกะ โนะมะ (野間 幾子) เสด็จพระราชสมภพที่กรุงโตเกียว พระองค์ได้เสกสมรสกับมกุฎราชกุมารโยะชิฮิโตะเมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2443 ต่อมาพระนางได้ทรงเป็นจักรพรรดินีเมื่อพระสวามีเสด็จขึ้นครองราชย์เป็นสมเด็จพระจักรพรรดิแห่งญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2455 เนื่องด้วยสุขภาพพระสวามีของพระนางประชวรมาโดยตลอด พระนางจึงทรงมีอิทธิพลต่อราชสำนักญี่ปุ่นอย่างมาก นอกจากนั้นพระองค์ยังทรงเป็นองค์สภานายิกาสภากาชาดญี่ปุ่นอีกด้วย
พระราชโอรส-ธิดา.
สมเด็จพระจักรพรรดินีเทเม ได้ให้พระประสูติกาลพระราชโอรส 4 พระองค์แก่สมเด็จพระจักรพรรดิไทโช คือ:
ดำรงพระยศพระพันปีหลวง.
หลังจากการเสด็จสวรรคตของสมเด็จพระจักรพรรดิไทโชเมื่อวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2469 พระนางก็ได้รับการสถาปนาเป็นพระราชชนนีหรือพระพันปีหลวง (皇太后) พระองค์จึงมีพระนามว่า สมเด็จพระจักรพรรดินีเทเม พระพันปีหลวง (; โรมาจิ: 'เทเม-โคไทโง') หลังจากนั้นเมื่อญี่ปุ่นเข้าร่วมสงครามโลกครั้งที่ 2 พระนางก็ทรงคัดค้านการเข้าร่วมนั้นอย่างเต็มที่และอย่างเปิดเผย ซึ่งสิ่งนี้ทำให้พระนางทรงต้องมาทะเลาะกับพระราชโอรสของพระองค์
สวรรคต.
หลังสงครามโลกครั้งที่สองสงบลงได้ไม่นาน สมเด็จพระจักรพรรดินีได้เสด็จสวรรคตที่พระราชวังโอมิยะ กรุงโตเกียว ขณะมีพระชนมายุได้ 66 พรรษา และทรงดำรงตำแหน่งเป็นสมเด็จพระจักรพรรดินีอยู่ 14 พรรษา ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2455-2469 และดำรงตำแหน่งพระพันปียาวนานถึง 25 พรรษา
ฌ็อง-ดอมีนิก โบบี

ฌ็อง-ดอมีนิก โบบี (30 เมษายน พ.ศ. 2495 – 9 มีนาคม พ.ศ. 2540) เป็นนักหนังสือพิมพ์ นักเขียน และบรรณาธิการของนิตยสาร ELLE เมื่อวันที่วันที่ 8 ธันวาคม 1995 ขณะเขามีวัยได้ 43 ปี เกิดอาการเส้นเลือดสมองแตก ทำให้ก้านสมองเสียหาย เขาสลบไป 20 วัน และเมื่อฟื้นขึ้นมาเขาพบว่าตัวเองไม่สามารถพูดได้ และเป็นอัมพาตเกือบทั้งตัว 
โบบีสามารถเคลื่อนไหวศีรษะได้เพียงเล็กน้อย ส่งเสียงอืออา และกะพริบตาซ้ายได้ เขาอยู่ที่สภาพที่ทางการแพทย์เรียกว่า Locked-in Syndrome แต่ในระหว่างที่เขาตกอยู่ในสภาพเช่นนั้น เขาเขียนหนังสือที่ชื่อว่า Le Scaphandre et Le Papillon (แปลเป็นภาษาไทยโดยวัลยา วิวัฒน์ศร ในชื่อ ชุดประดาน้ำและผีเสื้อ พิมพ์โดยสำนักพิมพ์ผีเสื้อ) โดยให้คนท่องชุดตัวอักษรที่เรียงตามความถี่ในการใช้ในภาษาฝรั่งเศส และโบบีจะกะพริบตาเมื่อถึงตัวอักษรที่เขาต้องการ 
โบบีแต่งและเรียบเรียงเรื่องราวทั้งหมดในสมอง และให้คนเขียนตามคำบอกทีละตัวอักษร หนังสือของเขาวางขายในฝรั่งเศสในวันที่ 6 มีนาคม พ.ศ. 2540 ได้รับคำวิจารณ์ที่ดีเยี่ยม และขายได้ถึง 150,000 เล่มในสัปดาห์แรก โบบีเสียชีวิต 3 วันหลังจากหนังสือออกวางขาย ไม่มีการเปิดเผยสาเหตุการเสียชีวิตของเขา
ดัสติน ฮอฟแมน

ดัสติน ลี ฮอฟแมน (เกิด 8 สิงหาคม ค.ศ. 1937) เป็นนักแสดงและผู้กำกับภาพยนตร์ชาวอเมริกัน มีผลงานการแสดงครั้งแรกจากภาพยนตร์ "The Star Wagon" ในปี 1967 ต่อมาได้ถูกเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์จากภาพยนตร์เรื่อง "เดอะแกรดูเอท พิษรักแรงสวาท" (1967) และภาพยนตร์สร้างชื่ออีกเรื่องคือ "ทู้ทซี่" ในปี 1983
การแสดงของเขาในภาพยนตร์เรื่อง "พ่อ แม่ ลูก" (1979) ทำให้เขาได้รับรางวัลออสการ์และรางวัลลูกโลกทองคำ และได้รับรางวัลเดียวกันอีกครั้งทั้งเวทีรางวัลออสการ์และลูกโลกทองคำกับภาพยนตร์เรื่อง "เรนแมน" ที่แสดงร่วมกับทอม ครูซ
 <ns>10</ns>
 <id>609892</id>
 <revision>
 <id>12175644</id>
 <parentid>11491594</parentid>
 <timestamp>2025-03-03T04:24:47Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>ยุทธนาสาระขันธ์</username>
 <id>292898</id>
 </contributor>
 <origin>12175644</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
เพลงสำคัญของแผ่นดิน

เพลงสำคัญของแผ่นดิน คือ เพลงที่รัฐบาลไทยจัดให้มีความสำคัญในระดับชาติอย่างเป็นทางการ ตามมติคณะรัฐมนตรีลงวันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2546 ซึ่งมีทั้งหมด 6 เพลง ได้แก่ เพลงสรรเสริญพระบารมี เพลงชาติไทย เพลงมหาชัย เพลงมหาฤกษ์ เพลงสดุดีมหาราชา และเพลงภูมิแผ่นดิน นวมินทร์มหาราชา ต่อมา มติคณะรัฐมนตรี เมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2563 เพิ่มเพลงสำคัญของแผ่นดินอีก 2 เพลง คือ เพลงสดุดีจอมราชา และ เพลงสดุดีพระแม่ไทย โดยยกเหตุผลว่าเพลงเหล่านี้ "เป็นเพลงที่มีคุณค่า แสดงถึงคุณค่าและความเจริญของคนในชาติ เป็นภูมิปัญญาของแผ่นดิน รวมทั้งแสดงความจงรักภักดีและสำนึกในพระมหากรุณาธิคุณแด่พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว และพระบรมราชจักรีวงศ์"
ตามมติคณะรัฐมนตรีดังกล่าว ได้กำหนดให้ส่วนราชการ รัฐวิสาหกิจ และหน่วยงานอื่นของรัฐ ใช้เพลงสำคัญของแผ่นดินตามฉบับที่คณะกรรมการเอกลักษณ์ของชาติจัดทำขึ้นใหม่ เป็นต้นฉบับในโอกาสต่าง ๆ ตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2547 เป็นต้นไป
วงดนตรีที่ใช้บรรเลง.
ในการจัดทำต้นฉบับเพลงสำคัญของแผ่นดินครั้งนี้ คณะผู้จัดทำได้จัดทำทั้งดนตรีสากลและดนตรีไทย สำหรับประเภทดนตรีสากล ได้บรรเลงและขับร้องโดยวงดนตรี 3 ประเภท ได้แก่
ในส่วนของดนตรีไทย ได้ใช้วงดนตรี 3 ประเภท ซึ่งบรรเลงและขับร้องโดยวงดนตรีกรมศิลปากร ร่วมกับนักดนตรีไทยสี่เหล่าทัพ ได้แก่
ทรงยี่สิบหน้าปลายตัด

ทรงยี่สิบหน้าปลายตัด (พหูพจน์: -dra) เป็นทรงหลายหน้า (polyhedron) ที่ประกอบด้วยหน้ารูปห้าเหลี่ยมด้านเท่า 12 หน้า และหน้ารูปหกเหลี่ยมด้านเท่า 20 หน้า รวม 32 หน้า รูปทรงนี้เกิดจากการนำทรงยี่สิบหน้าปรกติ (regular icosahedron) ไปตัดปลายออกทั้ง 12 มุม ให้หน้ารูปสามเหลี่ยมด้านเท่ากลายเป็นรูปหกเหลี่ยมด้านเท่า รูปทรงนี้มี 60 จุดยอด 90 ขอบ และเป็นทรงตันอาร์คิมิดีส (Archimedean solid)
พื้นที่ผิวและปริมาตร.
พื้นที่ผิว "A" และปริมาตร "V" ของทรงยี่สิบหน้าปลายตัด ที่มีความยาวขอบทุกด้านเท่ากับ "a" คำนวณได้ ดังนี้
<math>\begin{align}
A & = 3 \left (10\sqrt{3} + \sqrt{5} \sqrt{5 + 2\sqrt{5}} \right) a^2 \approx 72.607253a^2 \\
V & = \frac{1}{4} (125+43\sqrt{5}) a^3 \approx 55.2877308a^3 \\
\end{align}</math>
การนำไปใช้.
ลูกฟุตบอลเป็นตัวอย่างหนึ่งของทรงยี่สิบหน้าปลายตัดที่พบในชีวิตประจำวัน ลายบนลูกฟุตบอลเป็นรูปห้าเหลี่ยมและรูปหกเหลี่ยมซึ่งอยู่ในรูปแบบเดียวกับรูปทรงนี้ แต่ดูคล้ายทรงกลมมากกว่าเนื่องจากความดันของอากาศภายในและความยืดหยุ่นของวัสดุที่ใช้ผลิต
เมืองปากเซ

ปากเซ เป็นอำเภอ ("เมือง") ของแขวงจำปาศักดิ์ทางตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศลาว
ได้รับการยกฐานะขึ้นเป็น "นครปากเซ" เมื่อวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2561 ที่ผ่านมา
เดอะซิมส์ สร้างชีวิต ลิขิตฝัน

เดอะซิมส์: สร้างชีวิตลิขิตฝัน  เป็นเกมส์ภาคเสริมลำดับที่ 1 ของเกมส์ชุดเกม "เดอะซิมส์" ผลิตเมื่อ 27 สิงหาคม พ.ศ. 2543 จุดเด่นของภาคนี้คือไอเท็มที่สร้างปฏิสัมพันธ์รูปแบบใหม่ของชาวซิมส์
สิ่งที่น่ารำคาญให้กับชาวซิมส์.
สิ่งที่คุณรังเกลียดคือตัวตลกสะอื้น หรือ เรียกว่า "ซันนี่" เป็นตัวละครที่เพิ่มมาในภาคเสริมนี้ เมื่อตอนที่คุณกำลังซื้อฝาผนังรูปภาพเพ้นท์ตัวตลกสะอื้น ตัวตลกที่น่ารำคาญก็จะปรากฏตัวพร้อมแกล้งความปั่นป่วนให้กับผู้เล่น จนคุณไม่สามารถไล่เขาออกไปได้ คุณจำเป็นต้องเรียกนักจับตัวตลกมาปราบ และถ้าเอาโต๊ะมาติดข้างเตาผิงไฟมาติดข้าง ถ้าเกิดไฟไหม้พร้อมเผารูปภาพของตน จนตัวตลกก็หายตัวไปด้วย 
อีกสิ่งหนึ่งที่คุณควรระลึกไว้เมื่อเลี้ยงหนู คือ หากดูแลไม่ดีซิมส์ของคุณอาจเป็นโรคได้
ศรีริต้า เจนเซ่น ณรงค์เดช

ศรีริต้า เจนเซ่น ณรงค์เดช (เกิด 27 ตุลาคม พ.ศ. 2524) ชื่อเล่น ริต้า เป็นนักแสดงและนางแบบลูกครึ่งไทย-เดนมาร์ก สังกัดสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
ประวัติ.
ศรีริต้า เจนเซ่นเกิดเมื่อวันที่ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2524 ที่ประเทศอินโดนีเซีย เป็นลูกครึ่งไทย-เดนมาร์ก บิดาเป็นชาวเดนมาร์กชื่อไอวิน เจนเซ่น  กับศรีรัช ศิริบรรจง มารดาชาวไทยเชื้อสายจีน เธอมีพี่ชายร่วมบิดามารดาชื่อ เสกสรร เจนเซ่น ภายหลังมารดาและบิดาของเธอได้เลิกรากัน บิดากลับไปพำนักอยู่ในประเทศเดนมาร์ก ส่วนมารดาได้สมรสใหม่และอาศัยกับสามีคนปัจจุบันที่ย่านหนองแขม มีน้องสาวต่างบิดาคนหนึ่งชื่อ พิมลพรรณ ศิริบรรจง 
ศรีริต้าจบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนต้นจากโรงเรียนลาซาล ระดับมัธยมศึกษาตอนปลายจากโรงเรียนบางกะปิ และระดับอุดมศึกษาปริญญาตรี วิชาเอกประชาสัมพันธ์ โทโฆษณา คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ
ชีวิตส่วนตัว.
ศรีริต้าจดทะเบียนสมรสกับกรณ์ ณรงค์เดช นักธุรกิจ บุตรชายของเกษม กับคุณหญิงพรทิพย์ ณรงค์เดช เมื่อวันที่ 4 มกราคม พ.ศ. 2563 และจัดพิธีมงคลสมรสในวันที่ 29 กุมภาพันธ์ปีเดียวกัน 
ปัจจุบันศรีริต้าและกรณ์มีบุตรชาย-บุตรสาว ด้วยกัน 2 คน ชื่อ อัศวิน เจนเซ่น ณรงค์เดช (ชื่อเล่น กวินท์) เกิดเมื่อวันที่ 21 มีนาคม พ.ศ. 2564 คนที่ 2 เป็นบุตรสาว ชื่อ เรนิต้า เจนเซ่น ณรงค์เดช (ชื่อเล่น เรเน่) เกิดเมื่อวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2567
วงการบันเทิง.
ด้วยความเป็นสาวลูกครึ่งหน้าตาสะสวย และมีความสูง 173 เซนติเมตร ริต้าเข้าวงการตั้งแต่อายุ 13 ปี โดยระหว่างไปเล่นไอซ์สเกตที่เวิลด์เทรด มีโมเดลลิ่งมาขอถ่ายและให้ไปแคสติ้งงานโฆษณา ได้ถ่ายโฆษณายาทำความสะอาดหน้าซีบรีซ ชุดสนธยาไปไหน ค่าตัวเป็นหลักแสน และเริ่มเล่นละครกันตนาเรื่องแรก "สะพานดาว" คู่กับ ศุภวัฒน์ อ่ำประสิทธิ์ ทางช่อง 7 มีฐาปกรณ์ ดิษยนันทน์ เป็นผู้กำกับฯ จากนั้นเล่นละครกับบรอดคาซท์ เรื่อง "น้ำใสใจจริง" ทางช่อง 3 และเซ็นสัญญาเป็นนักแสดงในสังกัดบรอดคาซท์ ผลงานที่ผ่านมาได้แก่ จันทร์เอ๋ยจันทร์เจ้า ข้ามฟ้าเฉือนคม (ผลงานร่วมระหว่างช่อง 3 กับทีวีบี เรื่องนี้มีชื่อเสียงในฮ่องกงด้วย)
ริต้ามีผลงานละครโทรทัศน์ในฮ่องกงเรื่อง ข้ามฟ้าเฉือนคม หรือ Split Second และมีผลงานภาพยนตร์อย่าง 999-9999 ต่อ-ติด-ตาย, คนพันธุ์เอ็กซ์ ส่วนละครมี พี่เลี้ยงกึ่งสำเร็จรูป, ละครเฉลิมพระเกียรติเรื่อง-แผ่นดินนี้ยังรื่นรมย์, ทีเด็ดครูพันธุ์ใหม่ จิตพิสัยเดือด, ก็ว่าจะไม่รัก, จันทร์เอ๋ย จันทร์เจ้า, กลิ่นแก้ว กลางใจ, สร้อยแสงจันทร์, ยุทธการหักคานทอง, แกะรอยรัก ยังมีโฆษณาและถ่ายแบบ-เดินแบบสม่ำเสมอ
มาช่า วัฒนพานิช

มาร์ชา วัฒนพานิช (เกิด 24 สิงหาคม พ.ศ. 2513) ชื่อเล่น ช่า เป็นที่รู้จักในชื่อ มาช่า วัฒนพานิช เดิมเคยใช้ชื่อในการแสดงภาพยนตร์ว่า พิม วัฒนพานิช เป็นนักร้อง นักแต่งเพลง นักแสดง และนางแบบลูกครึ่งไทย-เยอรมัน ที่ได้รับการยกย่องว่าสวยที่สุดคนหนึ่งในวงการบันเทิงเมืองไทย ด้วยประสบการณ์ที่โชกโชน ทั้งด้านการแสดง ถ่ายแบบ จนถึงงานเพลงที่เธอรักและตั้งใจ ผลงานที่ผ่านมาเป็นเครื่องยืนยันความสำเร็จของเธอได้เป็นอย่างดี
ประวัติ.
มาช่า วัฒนพานิช เกิดเมื่อวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2513 ที่ ประเทศเยอรมัน เธอเป็นลูกครึ่งไทย-เยอรมัน บิดาเป็นชาวไทยชื่อธานินทร์ วัฒนพานิช ส่วนมารดาเป็นชาวเยอรมันชื่อ อีริช มาช่ามีน้องสาวร่วมบิดามารดาคนหนึ่งชื่อธนานุช วัฒนพานิช และนามสกุล "วัฒนพานิช" ของเธอก็เป็นนามสกุลเดียวกับ วิไลวรรณ วัฒนพานิช นักแสดงที่มีชื่อเสียงในอดีต
ภาพลักษณ์ทางสาธารณะ.
เมื่อ พ.ศ. 2529 มาช่าได้รับบทการแสดงภาพยนตร์ครั้งแรก โดยถูกนำเสนอว่า "ขอแนะนำนางเอกที่สวยที่สุด พิม วัฒนพานิช" และอีกทั้งผลงานเพลงที่มาช่าสามารถรักษามาตรฐานยอดขายที่สูงได้ในระยะเวลาที่ยาวนานเมื่อเทียบกับนักร้องรุ่นเดียวกัน งานเพลงของมาช่าทั้งคุณภาพของงานเพลงและยอดขายก็ยังขายได้ในระดับมาตรฐานที่สูงอยู่เสมอ จึงได้มีคำกล่าวว่า "มาช่ามีเพลงฮิตทุกยุค" จึงไม่แปลกใจที่ทุกวันนี้เพลงของเธอยังคงอยู่ในใจใครหลาย ๆ คนอยู่ โดยอัลบั้มแรกของเธอได้รับการตอบรับอย่างท่วมท้นจากผู้ฟังและนักวิจารณ์ ทำให้เธอประสบความสำเร็จในฐานะนักร้องหน้าใหม่
ชีวิตส่วนตัว.
มาช่าจดทะเบียนสมรสกับอำพล ลำพูน นักร้องวงไมโคร เมื่อช่วงปี พ.ศ. 2531 หลังห่างหายจากวงการบันเทิงระยะหนึ่ง ทั้งสองมีบุตรชาย 1 คนคือ ชัยธรรศ วัฒนพานิช ชื่อเล่น กาย ต่อมาได้หย่าร้างในปี พ.ศ. 2540 หลังครองตนเป็นโสดหลายปีมาช่าได้คบหากับอธิป นานา และกฤษณ์ ศรีภูมิเศรษฐ์ แต่เลิกรากันในเวลาต่อมา 
ผลงานการแสดง.
เริ่มมีผลงานในวงการบันเทิงจากการแสดงภาพยนตร์เรื่องแรก คือ ตำรวจเหล็ก ในปี 2529 ใน ชื่อ “พิม วัฒนพานิช” จนได้รับรางวัลตุ๊กตาเงิน นักแสดงดาวรุ่งฝ่ายหญิง จากการประกาศผลรางวัลตุ๊กตาทอง พระราชทาน พระสุรัสวดีในปี 2530 ทำให้มีชื่อเสียงและเป็นที่รู้จักภายในระยะเวลาอันรวดเร็ว และมีผลงาน ภาพยนตร์ตามมาอีกหลากเรื่องหลายแนวอย่างต่อเนื่อง อาทิ รักหน่อยน่า , วนาลี (พ.ศ. 2529) ตะวันเพลิง , กว่าจะรู้เดียงสา , เพชรเสี้ยนทอง, ฟ้าสีทอง ,วัยเปรี้ยวปึ้ก ๆ ,วุ่นที่สุดสะดุดรัก ,อ้อมกอดซาตาน (พ.ศ. 2530) และในปีถัดมาก็ได้รับรางวัลตุ๊กตาทองพระราชทาน พระสุรัสวดี นักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม จากภาพยนตร์เรื่องจงรัก ในปี 2530 และมีผลงานภาพยนตร์ตามมาอีกจำนวนมากในปีถัดมา อาทิ ปีศาจสีเงิน,เพชฌฆาตสีชมพู วิวาห์จำแลง ,รักหน่อยน่า ,อีจู้กู้ปู่ป้า (พ.ศ. 2531) เป็นต้น
ผลงานเพลง.
อัลบั้มเดี่ยว.
ภายใต้บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่
หมายเหตุ 1: ชื่อเพลงที่ขึ้นเป็น ตัวหนา คือเพลงที่ได้รับความนิยม
คอนเสิร์ตเดี่ยว.
แขกรับเชิญ เสาวลักษณ์ ลีละบุตร , ศักดิ์สิทธิ์ แท่งทอง,(ก้อง นูโว) สหรัถ สังคปรีชา ณ อิมแพ็ค อารีน่า เมืองทองธานี 
แขกรับเชิญ สุริวิภา กุลตังวัฒนา,แบงค์ วงแคลช ณ อิมแพ็ค อารีน่า เมืองทองธานี
เวอร์ชวลออน

ไซเบอร์ทรูเปอร์ เวอร์ชวลออน  เป็นชุดเกมต่อสู้สามมิติซึ่งพัฒนาโดยเซก้า โดยเกมตู้ของภาคแรกนั้นได้เริ่มให้บริการในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2538
เกมเวอร์ชวลออนจะให้ผู้เล่นเลือกหุ่นยนต์ขนาดใหญ่ที่เรียกว่าเวอร์ชัวรอยด์ ซึ่งผู้เล่นจะควบคุมโดยการใช้คันโยกคู่คล้ายกับคันบังคับในอนิเมะแนวหุ่นยนต์ โดยภาพในเกมจะเป็นมุมมองจากด้านหลังของเวอร์ชัวรอยด์ที่ผู้เล่นควบคุม
เนื้อเรื่องของเวอร์ชวลออนเป็นเรื่องราวในศักราชสมมุติ "เวอร์ชวลเซนจูรี" (Virtual Century มีตัวย่อว่า V.C. และเขียนด้วยเลขฐาน 16) ซึ่งอุปโลกว่าเกมเวอร์ชวลออนนั้นเป็นระบบควบคุมจากระยะไกลของเวอร์ชัวรอยด์ซึ่งองค์กรขนาดใหญ่ได้ใช้ในการยืมมือของประชาชนทั่วไปควบคุมเวอร์ชัวรอยด์ให้ในสงคราม เอนจินของเกมชุดเวอร์ชวลออนเรียกว่า "M.S.B.S." (Mind-Shift Battle System) ซึ่งเนื้อเรื่องของเกมได้อุปโลกว่าเป็นระบบปฏิบัติการของเวอร์ชัวรอยด์
หุ่นยนต์เวอร์ชัวรอยด์ที่ปรากฏในเกมทั้งหมดเป็นได้รับการออกแบบโดยฮาจิเมะ คาโทกิ
เกมในชุดเวอร์ชวลออน.
ในปัจจุบันมีเกมในชุดเวอร์ชวลออนทั้งหมดสี่ภาค
ภาคอื่นๆ.
นอกจากเกมแล้ว เวอร์ชวลออนยังมีเนื้อเรื่องภาคเสริมในรูปแบบของซีรีส์พลาสติกโมเดลและดราม่าซีดี
ข้อต่อสเตอร์โนคลาวิคิวลาร์

ข้อต่อสเตอร์โนคลาวิคิวลาร์  ในกายวิภาคศาสตร์ของมนุษย์ หมายถึงข้อต่อที่อยู่ระหว่างปลายด้านกระดูกอกของกระดูกไหปลาร้า (Sternal end of clavicle) กับรอยเว้าคลาวิคิวลาร์ (clavicular notch) ที่อยู่บนส่วนแมนูเบรียมของกระดูกอก (manubrium of sternum) และบางส่วนของกระดูกซี่โครงชิ้นที่ 1 โดยที่พื้นผิวข้อต่อส่วนใหญ่จะอยู่ทางด้านปลายด้านกระดูกไหปลาร้า ข้อต่อนี้มีส่วนช่วยในการเคลื่อนที่ของไหล่และต้นแขนที่ต้องอาศัยการเคลื่อนไหวของกระดูกไหปลาร้า
โครงสร้างของแคปซูลข้อต่อ.
แคปซูลข้อต่อ (Articular/joint capsule) เป็นพื้นที่รอยต่อระหว่างกระดูกที่สามารถทำให้เกิดการเคลื่อนไหวได้ โดยภายในจะเป็นโพรงแคบๆที่เรียกว่า โพรงข้อต่อ (articular cavity) ซึ่งจะมีของเหลวที่เรียกว่า ซินโนเวียล ฟลูอิด (Synovial fluid) คอยช่วยลดแรงเสียดทานระหว่างกระดูกเมื่อเกิดการเคลื่อนไหว เราเรียกข้อต่อที่มีโครงสร้างดังกล่าวว่า ข้อต่อแบบซินโนเวียล (Synovial joint)
ข้อต่อสเตอร์โนคลาวิคิวลาร์เป็นข้อต่อแบบซินโนเวียลลักษณะหนึ่ง ซึ่งมีโครงสร้างของแคปซูลข้อต่อแบบอานม้า (saddle joint) โดยที่โพรงข้อต่อจะถูกแบ่งออกเป็นสองส่วน โดยแผ่นของกระดูกอ่อนที่เรียกว่า แผ่นข้อต่อ (articular disc) ซึ่งเป็นลักษณะทั่วไปของข้อต่อแบบซินโนเวียล
เอ็นรอบข้อต่อ.
ข้อต่อสเตอร์โนคลาวิคิวลาร์ จะมีเอ็น (ligaments) ที่ช่วยในการค้ำจุนข้อต่อให้มีความเสถียรมากยิ่งขึ้น ซึ่งได้แก่
การเคลื่อนไหว.
ข้อต่อสเตอร์โนคลาวิคิวลาร์มีส่วนช่วยในการเคลื่อนไหวของไหล่และต้นแขนผ่านทางการเคลื่อนไหวของกระดูกไหปลาร้า โดยข้อต่อนี้สามารถทำให้กระดูกไหปลาร้าเคลื่อนไหวในแนวต่างๆ ได้แก่
นอกจากนี้ ข้อต่อสเตอร์โนคลาวิคิวลาร์ยังช่วยในการหมุนรอบแกนตามยาวของกระดูกไหปลาร้าได้เล็กน้อย
ทรงสามสิบหน้ารอมบิกปลายตัด

ทรงสามสิบหน้ารอมบิกปลายตัด  เป็นทรงหลายหน้า (polyhedron) ที่ประกอบด้วยรูปห้าเหลี่ยมด้านเท่า 12 หน้า และหน้ารูปหกเหลี่ยมด้านเท่ามุมไม่เท่า 30 หน้า รวม 42 หน้า รูปทรงนี้มี 80 จุดยอด และ 120 ขอบ
รูปทรงนี้เกิดจากการนำทรงสามสิบหน้ารอมบิก (rhombic triacontahedron) มาตัดปลายตรงจุดยอดที่มุมแหลมของหน้ารูปสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูนที่มาบรรจบกันเพียง 12 จุดยอด จนเกิดเป็นรูปห้าเหลี่ยม และหน้ารูปสี่เหลี่ยมนั้นก็จะกลายเป็นรูปหกเหลี่ยม
หน้ารูปหกเหลี่ยมนั้นมีความยาวด้านเท่ากัน แต่มุมภายในไม่เท่ากัน และมีสมมาตรแบบพับครึ่ง มุมที่อยู่บนจุดยอด "6.6.6" จำนวน 2 มุม จะเท่ากับ cos−1 (−1/√5) ≈ 116.565° ส่วนอีก 4 มุมที่เหลือบนจุดยอด "5.6.6" จะเท่ากับ 121.717° โดยประมาณ
รูปทรงนี้มีความคล้ายกับทรงยี่สิบหน้าปลายตัด (truncated icosahedron) เป็นอย่างมาก ซึ่งมีหน้ารูปห้าเหลี่ยม 12 รูปเท่ากัน แต่มีหน้ารูปหกเหลี่ยมเพียง 20 หน้า
ทรงสิบสองหน้ารอมบิกปลายตัด

ทรงสิบสองหน้ารอมบิกปลายตัด  เป็นทรงหลายหน้า (polyhedron) ที่ประกอบด้วยรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส 6 หน้า และหน้ารูปหกเหลี่ยมด้านเท่ามุมไม่เท่า 12 หน้า รวม 18 หน้า รูปทรงนี้มี 32 จุดยอด และ 48 ขอบ
รูปทรงนี้เกิดจากการนำทรงสิบสองหน้ารอมบิก (rhombic dodecahedron) มาตัดปลายตรงจุดยอดที่มุมแหลมของหน้ารูปสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูนที่มาบรรจบกันเพียง 6 จุดยอด จนเกิดเป็นรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส และหน้ารูปสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูนนั้นก็จะกลายเป็นรูปหกเหลี่ยม
หน้ารูปหกเหลี่ยมนั้นมีความยาวด้านเท่ากัน แต่มุมภายในไม่เท่ากัน และมีสมมาตรแบบพับครึ่ง มุมที่อยู่บนจุดยอด "6.6.6" จำนวน 2 มุม จะเท่ากับ cos−1 (−1/3) ≈ 109.47° ส่วนอีก 4 มุมที่เหลือบนจุดยอด "4.6.6" จะเท่ากับ 125.26° โดยประมาณ
รูปทรงนี้มีความคล้ายกับทรงแปดหน้าปลายตัด (truncated octahedron) เป็นอย่างมาก ซึ่งมีหน้ารูปสี่เหลี่ยม 6 รูปเท่ากัน แต่มีหน้ารูปหกเหลี่ยมเพียง 8 หน้า
การบัญชี

การบัญชี หมายถึง กระบวนการจัดการในส่วนของบันทึกรายการทางการค้า ได้แก่ การเขียนบันทึกรายการทางการค้า การจำแนกแยกประเภทหมวดหมู่ทางการค้า การสรุปผลการดำเนินงาน รวมไปถึงการวิเคราะห์และการแปลความหมายข้อมูลของนักบัญชี
ประวัติการบัญชี.
การบัญชีเกิดขึ้นตั้งแต่สมัยสุเมเรียนในดินแดนเมโสโปเตเมีย ในช่วงแรก ๆ เป็นเพียงการเก็บข้อมูลเกี่ยวกับปริมาณผลผลิตทางการเกษตร กับมูลค่าเหล่านั้น ส่วนวิชาการบัญชีที่มีพื้นฐานเหมือนกับระบบคณิตศาสตร์ (ระบบบัญชีคู่ ซึ่งหมายถึงการบันทึกข้อมูลทางด้านการเงินโดยมีการบันทึกทั้งด้านบวก (เดบิต หรืออาจเรียกว่าการบันทึกบัญชีทางด้านซ้าย) กับ ด้านลบ (เครดิต หรืออาจเรียกว่าการบันทึกบัญชีทางด้านขวา) โดยที่การบันทึกแต่ละครั้งจะต้องมียอดรวมด้านบวกรวมกับด้านลบเป็นศูนย์) เกิดขึ้นในประเทศอิตาลีก่อนปี ค.ศ. 1543 โดยได้พิมพ์หนังสือชื่อว่า Vennice ซึ่งเป็นหนังสือเกี่ยวกับการบันทึกบัญชี โดยพื้นฐานของการบัญชีทั้งหมดมาจากสมการว่า "สินทรัพย์=หนี้สิน+ทุน" ส่วนรายได้และค่าใช้จ่ายถือเป็นส่วนหนึ่งของทุน
ขอบเขตของงานบัญชี.
สำหรับขอบเขตของงานบัญชีนั้น สามารถจำแนกออกได้เป็น 2 ประเภทใหญ่ คือ
ช่วงเวลายอดนิยม

ช่วงเวลายอดนิยม  สำหรับวงการโทรทัศน์ หมายถึงช่วงเวลาที่มีผู้ชมมากที่สุด ช่วงเวลานี้จะเป็นช่วงเวลาที่สถานีโทรทัศน์ทำรายได้จากค่าโฆษณามากที่สุด 
ความหมายของช่วงเวลายอดนิยมนั้นอาจแตกต่างออกไปตามภูมิภาค รวมถึงช่วงเวลาก็อาจแตกต่างกันด้วย ช่วงเวลายอดนิยมในประเทศไทยเป็นเวลาช่วง 19.00–22.30 น. ของทุกวัน และเนื้อหาที่ได้รับความนิยมส่วนมากในช่วงเวลายอดนิยมนี้ได้แก่ ละคร รายการข่าว และรายการปกิณกะ
โสภาค สุวรรณ

โสภาค สุวรรณ นามปากกาของ รำไพพรรณ สุวรรณสาร (ปัจจุบัน ใช้นามสกุล ศรีโสภาค ตามสามี; เกิด 18 สิงหาคม พ.ศ. 2487) ศิลปินแห่งชาติ สาขาวรรณศิลป์ ประจำปี พ.ศ. 2556 นักเขียนนวนิยาย เช่น ฟ้าจรดทราย
ประวัติ.
เป็นลูกสาวของ สุนทร สุวรรณสาร และ จำนรรจ์ (วสันตสิงห์) สุวรรณสาร จบมัธยมศึกษาปีที่ 6 ที่โรงเรียนอัสสัมชัญคอนแวนต์ และจบมัธยมปีที่ 8 ที่โรงเรียนเซนต์โยเซฟคอนแวนต์ จบปริญญาตรี ที่มหาวิทยาลัยเวียนนา ออสเตรีย แต่งงานกับนายแพทย์มงคล ศรีโสภาค มีบุตร 3 คน คือ "เก้า" ชิดศุภางค์ วีคส์ , "ฟาง" อภิรมย์รัช โรสแลนสกี้ และ "นก" นทสรวง ศรีโสภาค 
เคยทำงานรับราชการที่โรงพยาบาลศรีธัญญา เริ่มนำวิธีใช้ดนตรีในการรักษาผู้ป่วยทางจิตและปัญญาอ่อนเป็นแห่งแรก เป็นผู้แทนรัฐบาลไทยในการประชุมจิตบำบัดระหว่างประเทศ ณ กรุงเวียนนา ประเทศออสเตรีย
ผลงาน.
เริ่มต้นการเขียน จากการติดตามบิดาซึ่งเป็นทูตไปหลายประเทศ ทำให้ผูกพันนวนิยายขึ้นในแนวต่าง ๆ กัน และได้เริ่มงานเขียนในสตรีสารเป็นฉบับแรกขึ้นชื่อเรื่อง "เสียงกระซิบจากริมหาด"
ชุดตัวอักษรฮีบรู

ชุดตัวอักษรฮีบรู (,<templatestyles src="การอ้างอิง/styles.css"/>[a]) นักวิชาการหลายคนเรียกเป็น Ktav Ashuri, อักษรยิว, อักษรเหลี่ยม และ อักษรบล็อก เป็นอักษรไร้สระที่ใช้เขียนภาษาฮีบรูและกลุ่มภาษายิวอื่น ๆ โดยเฉพาะภาษายิดดิช ลาดิโน, ยิวอาหรับ และยิวเปอร์เซีย ในภาษาฮีบรูสมัยใหม่มีการนำเข้าสระมากขึ้น อักษรนี้ยังใช้เขียนภาษาอาหรับเลอวานต์แบบไม่เป็นทางการในอิสราเอล โดยเฉพาะในบรรดาชาวดรูซ อักษรนี้แยกจากชุดตัวอักษรแอราเมอิกจักรวรรดิที่รุ่งเรืองในช่วงจักรวรรดิอะคีเมนิด และสืบมาจากชุดตัวอักษรฟินิเชีย
อักษรนี้เขียนจากขวาไปซ้ายในแนวนอน ตัวอักษรบางตัว เช่น กาฟ (ך/כ), เมม (ם/מ), นุน (ן/נ), ฟี (ף/פ) และซาดดี (ץ/צ) มีรูปท้ายคำ ซึ่งจะพบในตำแหน่งสุดท้ายของคำเท่านั้น ไม่มีตัวเลข ใช้เลขอารบิกแทน สระเสียงยาวกำหนดโดยตัว อะเลฟ (א), วาว (ו) และโยด/ยุด (י) ไม่แสดงสระเสียงสั้นยกเว้นในไบเบิล กวีนิพนธ์ และหนังสือสำหรับเด็กและชาวต่างชาติ
ค่าตัวเลขของอักษร.
หลังรับวิธีการใช้อักษรเป็นค่าตัวเลขจากกรีก อักษรฮีบรูจึงมีการใช้งานแทนค่าตัวเลขในช่วงปลายศตวรรษที่ 2 ก่อน ค.ศ. และทำหน้าที่ทางคณิตศาสตร์มาประมาณหนึ่งพันปี ปัจจุบันสัญลักษณ์ตัวอักษรและตัวเลขใช้ในบริบทเฉพาะเท่านั้น ้ช่น ระบุวันที่ในปฏิทินฮีบรู, ระบุเกรดชั้นเรียนในอิสราเอล และอื่น ๆ
เลข 500, 600, 700, 800 และ 900 โดยทั่วไปเขียนเป็น <templatestyles src="Script/styles_hebrew.css" />ת״ק‎, <templatestyles src="Script/styles_hebrew.css" />ת״ר‎, <templatestyles src="Script/styles_hebrew.css" />ת״ש‎, <templatestyles src="Script/styles_hebrew.css" />ת״ת‎ และ <templatestyles src="Script/styles_hebrew.css" />תת״ק‎ ตามลำดับ
การเพิ่ม geresh ("<templatestyles src="Script/styles_hebrew.css" />׳‎") ที่อักษรเป็นตัวคูณกับ 1,000 เช่น ปี 5778 เขียนด้วยอักษรฮีบรูเป็น <templatestyles src="Script/styles_hebrew.css" />ה׳תשע״ח‎ โดยที่ <templatestyles src="Script/styles_hebrew.css" />ה׳‎ เท่ากับ 5000 และ <templatestyles src="Script/styles_hebrew.css" />תשע״ח‎ เท่ากับ 778
ยูนิโคด.
อักษรฮีบรูมีช่วงหลักอยู่ที่ U+0590-U+05FF และมีรูปแบบอักษรอีกจำนวนหนึ่งที่ U+FB1D-U+FB4F
หมายเหตุ.
a<templatestyles src="การอ้างอิง/styles.css"/>^ "Alef-bet" โดยทั่วไปเขียนในอักษรฮีบรูโดยไม่มี "" ("ยัติภังค์[ฮีบรู]"), ตรงกันข้ามกับแบบที่มียัติภังค์
ทรงแปดหน้าปลายตัด

ทรงแปดหน้าปลายตัด  เป็นทรงหลายหน้า (polyhedron) ที่ประกอบด้วยหน้ารูปหกเหลี่ยมด้านเท่ามุมเท่า 8 หน้า และหน้ารูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส 6 หน้า รวม 14 หน้า โดยหน้ารูปสี่เหลี่ยมทุกหน้าจะล้อมรอบด้วยหน้าหกเหลี่ยม 4 หน้า มี 24 จุดยอด 36 ขอบ และเป็นหนึ่งในทรงตันอาร์คิมิดีส (Archimedean solid)
รูปทรงนี้เกิดจากการนำทรงแปดหน้าปรกติ (regular octahedron) มาตัดปลายที่จุดยอดทั้ง 6 จุด เพื่อทำให้หน้ารูปสามเหลี่ยมด้านเท่ากลายเป็นรูปหกเหลี่ยม และมุมที่ตัดนั้นก็จะกลายเป็นรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส
พื้นที่ผิวและปริมาตร.
พื้นที่ผิว "A" และปริมาตร "V" ของทรงแปดหน้าปลายตัด ที่มีความยาวขอบทุกด้านเท่ากับ "a" คำนวณได้ด้วยสูตร
<math>A = (6+12\sqrt{3}) a^2 \approx 26.7846097a^2</math>
<math>V = 8\sqrt{2} a^3 \approx 11.3137085a^3</math>
อักษรไทลื้อ

อักษรไทลื้อใหม่ (ᦟᦲᧅᦷᦎᦺᦑᦟᦹᧉ "หลิกโต๊ไตหลื่อ") หรือเรียกอีกชื่อว่า สิบสองปันนาไต่ และอักษรไทตัวย่อ เป็นอักษรสระประกอบที่ใช้เขียนภาษาไทลื้อ โดยพัฒนาในประเทศจีนช่วงคริสต์ทศวรรษ 1950 อักษรไทลื้อใหม่มีฐานจากอักษรธรรมล้านนาที่พัฒนาขึ้นใน ป. ค.ศ. 1200 รัฐบาลจีนสนับสนุนอักษรนี้ไว้แทนที่อักษรแบบเก่า อย่างไรก็ตาม เนื่องจากไม่มีการบังคับสอนด้วยอักษรนี้ ทำให้หลายคนไม่สามารถอ่านอักษรไทลื้อใหม่ได้ นอกจากนี้ ชุมชนชาวไทลื้อในประเทศพม่า, ลาว, ไทย และเวียดนามยังคงใช้อักษรธรรมล้านนาต่อไป
ประวัติ.
อักษรไทลื้อเก่า.
มีลักษณะใกล้เคียงกับอักษรล้านนา เนื่องจากได้รับอิทธิพลทางศาสนาพุทธจากอาณาจักรล้านนา
อักษรไทลื้อใหม่.
พัฒนามาจากอักษรไทลื้อเก่าเมื่อราว พ.ศ. 2493 เพื่อใช้แทนอักษรเดิมที่ใช้มาตั้งแต่ พ.ศ. 1743 อักษรแบ่งเป็นอักษรสูงกับอักษรต่ำ พยัญชนะที่เป็นตัวสะกดจะมีรูปเฉพาะ รัฐบาลจีนได้รณรงค์ให้ชาวไทลื้อในจีนใช้อักษรนี้ แต่หลังจาก พ.ศ. 2523 ชาวไทลื้อได้รื้อฟื้นอักษรแบบเดิมขึ้นมาอีก ส่วนชาวไทลื้อในลาว พม่าและไทย ยังใช้อักษรแบบเดิมอยู่
พยัญชนะ.
ต้น.
พยัญชนะมักมาเป็นคู่เพื่อระบุเสียงวรรณยุกต์ 2 อัน (สูงและต่ำ) ซึ่งคล้ายกับอักษรไทยและอักษรลาว
ท้าย.
พยัญชนะท้ายไม่มีเสียงท้ายดั้งเดิมเป็นสระ /a/ แต่จะมีรูปพยัญชนะหน้าดัดแปลงเป็นเครื่องหมายวิราม ลักษณะคล้ายตะขอ:
สระ.
พยัญชนะมีสระดั้งเดิมเป็นสระ /a/
ในตารางข้างล่าง '◌' แสดงเป็นพยัญชนะและใช้ระบุที่ตั้งของสระหลายแบบ:
วรรณยุกต์.
อักษรไทลื้อใหม่มีสัญลักษณ์วรรณยุกต์สองแบบที่ท้ายพยางค์: ᧈ และ ᧉ
เนื่องจากการแสดงวรรณยุกต์ 2 เสียงต้องใช้พยัญชนะ 2 ตัว เครื่องหมายเสียงวรรณยุกต์จึงสามารถแสดงรูปวรรณยุกต์เฉพาะได้ 6 เสียง:
อักษรย่อ.
มีการใช้อักษรย่อแค่สองตัวอักษร:
ตัวเลข.
อักษรไทลื้อมีชุดตัวเลขของตัวเอง:
ถ้าเลข ᧑ อาจสับสนกับสระ ᦱ จะมีการใช้รูปอักขระเลขหนึ่งอีกแบบ (᧚) แทน
อักษรสวยัมภู

อักษรซอย็อมบอ  หรือ อักษรสวยัมภู  เป็นอักษรชนิดหนึ่งในตระกูลอักษรพราหมี ที่ชญานวัชระ  พระทิเบตชาวมองโกเลีย ประดิษฐ์ขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2229 โดยใช้อักษรเทวนาครีเป็นต้นแบบ ใช้เขียนภาษามองโกเลียเป็นหลัก และยังใช้เขียนภาษาทิเบตและภาษาสันสกฤตด้วย
ชญานวัชระยังประดิษฐ์อักษรอีกชนิดในเวลาเดียวกัน คือ อักษรชญานวัชระทรงเหลี่ยม โดยดัดแปลงมาจากอักษรพักปาซึ่งเคยใช้เขียนภาษามองโกล
อักษรสิเลฏินาครี

อักษรสิเลฏินาครี ใกล้เคียงกับอักษรไกถีของรัฐพิหาร จุดกำเนิดยังไม่แน่ชัด เริ่มพบครั้งแรกเมื่อราว พ.ศ. 2092 – 2317 เชื่อกันว่าสร้างขึ้นโดยนักบุญ ชาจาลันและคณะที่พูดภาษาอาหรับ เพื่อใช้เขียนภาษาสิเลฏี เมื่อประมาณ พ.ศ. 2200 ภาษาเปอร์เซียกลายเป็นภาษาราชการในรัฐที่ปกครองด้วยสุลต่าน และมีการนำอักษรอาหรับดัดแปลงมาใช้ อักษรนี้จึงใช้ในชีวิตประจำวันเท่านั้น 
พ.ศ. 2403 ชาวสิลเหติชื่อ มวลวี อับดุลการิม ผู้เรียนทางด้านธุรกิจการพิมพ์ในยุโรปหลายปี ได้คิดค้นแม่พิมพ์ไม้เพื่อพิมพ์ภาษาสิเลฏีด้วยอักษรนี้ เขาจัดตั้งสำนักพิมพ์อิสลามขึ้น การพิมพ์เริ่มเมื่อ พ.ศ. 2413 สิ้นสุดเมื่อ พ.ศ. 2513 อักษรนี้เขียนจากซ้ายไปขวาแต่หนังสือที่พิมพ์ด้วยอักษรนี้จะเรียงหน้าจากขวาไปซ้าย ทำให้ปกแรกของหนังสือในภาษานี้ตรงกับปกหลังของหนังสืออื่น
คิวบอกทาฮีดรอนปลายตัด

คิวบอกทาฮีดรอนปลายตัด  เป็นทรงหลายหน้า (polyhedron) ที่ประกอบด้วยหน้ารูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส 12 หน้า หน้ารูปหกเหลี่ยมด้านเท่ามุมเท่า 8 หน้า และหน้ารูปแปดเหลี่ยมด้านเท่ามุมเท่า 6 หน้า รวม 26 หน้า แต่หน้าเรียงตัวโดยไม่มีหน้าชนิดเดียวกันอยู่ติดกัน ทรงนี้มี 48 จุดยอด 72 ขอบ และเป็นทรงตันอาร์คิมิดีส (Archimedean solid)
ชื่ออื่น ๆ.
รูปทรงนี้ยังมีชื่อเรียกอื่น ๆ อีก เช่น
สำหรับชื่อ "คิวบอกทาฮีดรอนปลายตัด" ได้การตั้งขึ้นโดย โยฮันน์ เคปเลอร์ (Johannes Kepler) ซึ่งเป็นการเข้าใจผิด เนื่องจากถ้านำเอาคิวบอกทาฮีดรอน (cuboctahedron) มาตัดปลายจริง ๆ จะได้ส่วนที่ตัดเป็นหน้ารูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าไม่ใช่จัตุรัส
ส่วนชื่อ "รอมบิคิวบอกทาฮีดรอนใหญ่" อาจจะทำให้สับสนกับอีกรูปทรงหนึ่งที่มีชื่อเดียวกันคือ รอมบิคิวบอกทาฮีดรอนใหญ่เอกรูป (uniform great rhombicuboctahedron) ซึ่งไม่ใช่ทรงหลายหน้าแบบนูน (nonconvex)
พื้นที่ผิวและปริมาตร.
พื้นที่ผิว "A" และปริมาตร "V" ของคิวบอกทาฮีดรอนปลายตัด ที่มีความยาวขอบทุกด้านเท่ากับ "a" สามารถคำนวณได้ดังนี้
<math>A = 12(2+\sqrt{2}+\sqrt{3}) a^2 \approx 61.7551724a^2</math>
<math>V = (22+14\sqrt{2}) a^3 \approx 41.7989899a^3</math>
พิกัดคาร์ทีเซียน.
พิกัดคาร์ทีเซียนของจุดยอดของคิวบอกทาฮีดรอนปลายตัด สามารถกำหนดพิกัดได้ดังนี้
 (±1, ±(1+√2) , ±(1+√8))
โดยมีความยาวของขอบทุกด้านเท่ากับ 2 หน่วย
อักษรโสรัง สมเป็ง

อักษรโสรัง สมเป็ง ใช้เขียนภาษาโสราที่มีผู้พูดในประเทศอินเดีย 300,000 คน อักษรนี้คิดค้นโดยมันเกย โกแมนโก (Mangei Gomango) ใน ค.ศ. 1936 เพื่อเขียนเนื้อหาในเชิงศาสนา เขายังคุ้นชินกับภาษาโอริยา, ภาษาเตลูกู และภาษาอังกฤษ
นอกจากนี้ ภาษาโสรายังสามารถเขียนด้วยอักษรละติน โอริยา และเตลูกู
เพนเทียมโปร

เพนเทียมโปร (Pentium Pro) เป็นหน่วยประมวลผลภายใต้ชื่อเพนเทียม โดยเป็นซีพียูรุ่นที่ 6 โดยใช้สถาปัตยกรรม P6 ที่ออกแบบมาใช้กับคำสั่งแบบ 32 บิตเท่านั้น ส่วนคำสั่งแบบ 16 บิต สามารถทำงานได้แต่ก็ยังไม่สามารถทำงานได้เร็วเท่ากับคำสั่งแบบ 32 บิต ในขณะที่การพัฒนาทาง
อินเทลคาดว่าคำสั่งแบบ 16 บิต จะถูกแทนที่ด้วยคำสั่งแบบ 32 บิต เมื่อหน่วยประมวลผลนี้ออกจำหน่าย แต่เมื่อเพนเทียมโปร ออกจำหน่าย ในท้องตลาดก็ยังมีโปรแกรม 16 บิตอยู่มากมาย ทำให้เพนเทียมโปรไม่เป็นที่นิยมในผู้ใช้ทั่วไป แต่เพนเทียมโปรนิยมใช้กันมากในเครื่องเซิร์ฟเวอร์ เนื่องจากมีหน่วยความจำแคช L2 ที่ทำงานความเร็วเดียวกับหน่วยประมวลผล ทำให้ไม่มีปัญหาคอขวด
ตุ๊กแกตาเขียว

ตุ๊กแกตาเขียว หรือ ตุ๊กแกป่าไทย (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Gekko siamensis") เป็นตุ๊กแกชนิดหนึ่ง มีรูปร่าง ลักษณะคล้ายตุ๊กแกบ้าน ("G. gecko") ทั่วไป แต่มีรูปร่างเล็กกว่า มีส่วนหัวที่ยาวกว่า มีลวดลายที่เป็นระเบียบกว่าเป็นสีน้ำตาล และตามตัวและหางจะมีหนามเล็ก ๆ มีจุดเด่น คือ มีดวงตาโตสีเขียว จะพบได้เฉพาะในถ้ำหินปูนในแถบจังหวัดสระบุรี และไม่กี่จังหวัดในพื้นที่ภาคกลาง ในประเทศไทยแห่งเดียวในโลกเท่านั้น
ออกหากินในเวลากลางคืน อาหารได้แก่ แมลงและสัตว์ต่าง ๆ ที่มีขนาดเล็กกว่า มีพฤติกรรมวางไข่บนต้นไม้ โดยจะวางไข่ได้เต็มที่ 2 ฟอง เท่านั้น โดยมีชื่อพ้องว่า "Gekko taylori" ที่ตั้งขึ้นเพื่อเป็นเกียรติแก่ เอ็ดเวิร์ด แฮร์ริสัน เทย์เลอร์ นักวิทยาสัตว์เลื้อยคลานและสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกชาวอเมริกัน 
ปัจจุบัน เป็นสัตว์เลื้อยคลานชนิดหนึ่งที่หายาก ใกล้สูญพันธุ์
ทรงสามสิบสองหน้าปลายตัด

ทรงสามสิบสองหน้าปลายตัด  เป็นทรงหลายหน้า (polyhedron) ที่ประกอบด้วยหน้ารูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส 30 หน้า หน้ารูปหกเหลี่ยมด้านเท่ามุมเท่า 20 หน้า และหน้ารูปสิบเหลี่ยมด้านเท่ามุมเท่า 12 หน้า รวม 62 หน้า แต่หน้าเรียงตัวโดยไม่มีหน้าชนิดเดียวกันอยู่ติดกัน ทรงนี้มี 120 จุดยอด 180 ขอบ และเป็นทรงตันอาร์คิมิดีส (Archimedean solid)
ชื่ออื่นๆ.
รูปทรงนี้ยังมีชื่อเรียกอื่นๆ อีกเช่น
สำหรับชื่อ "ทรงสามสิบสองหน้าปลายตัด" ได้การตั้งขึ้นโดย โยฮันน์ เคปเลอร์ (Johannes Kepler) ซึ่งเป็นการเข้าใจผิด เนื่องจากถ้านำเอาทรงสามสิบสองหน้า (icosidodecahedron) มาตัดปลายจริงๆ จะได้ส่วนที่ตัดเป็นหน้ารูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าทองคำไม่ใช่จัตุรัส
ส่วนชื่อ "รอมบิโคซิโดเดคาฮีดรอนใหญ่" อาจจะทำให้สับสนกับอีกรูปทรงหนึ่งที่มีชื่อเดียวกันคือ รอมบิโคซิโดเดคาฮีดรอนใหญ่เอกรูป (uniform great rhombicosidodecahedron) ซึ่งไม่ใช่ทรงหลายหน้าแบบนูน (nonconvex)
พื้นที่ผิวและปริมาตร.
พื้นที่ผิว "A" และปริมาตร "V" ของทรงสามสิบสองหน้าปลายตัด ที่มีความยาวขอบทุกด้านเท่ากับ a สามารถคำนวณได้ดังนี้
<math>\begin{align}
A & = 30 \left [ 1 + \sqrt{ 2 \left (4 + \sqrt{5} + \sqrt{15+6\sqrt{6}} \right) } \right ] a^2 \\
& \approx 175.031045a^2 \\
V & = (95 + 50\sqrt{5}) a^3 \approx 206.803399a^3 \\
\end{align}</math>
พิกัดคาร์ทีเซียน.
พิกัดคาร์ทีเซียนของจุดยอดของทรงสามสิบสองหน้าปลายตัด สามารถกำหนดพิกัดได้ดังนี้
 (±1/τ, ±1/τ, ± (3+τ))
 (±2/τ, ±τ, ± (1+2τ))
 (±1/τ, ±τ2, ± (-1+3τ))
 (± (-1+2τ) , ±2, ± (2+τ))
 (±τ, ±3, ±2τ)
เมื่อ τ = (1+√5) /2 หรืออัตราส่วนทอง
คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา

คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา เป็น 1 ใน 4 คณะแรกตั้งของมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา ตั้งอยู่เลขที่ 128 ถนนห้วยแก้ว อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ แบ่งออกเป็น 4 สาขา(ภาควิชา)
ประวัติคณะ.
คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา เป็นหน่วยงานที่จัดตั้งขึ้นตามพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล พ.ศ. 2548 ซึ่งรวมเอาวิทยาเขตต่างๆ ของสถาบันเทคโนโลยีราชมงคล เข้าด้วยกันเป็นมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลทั้ง 9 แห่ง โดยมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา ได้จัดตั้งคณะวิศวกรรมศาสตร์ขึ้น เพื่อจัดการศึกษาในระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง (ปวส.) ระดับปริญญาตรี ในหลักสูตรวิศวกรรมศาสตร์ ครุศาสตร์อุตสาหกรรม และอุตสาหกรรมศาสตร์ และระดับปริญญาโท ในหลักสูตร วิศวกรรมศาสตร์
การศึกษา.
คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา จัดการศึกษาใน 6 เขตพื้นที่ของมหาวิทยาลัย ได้แก่ เขตพื้นที่ภาคพายัพเชียงใหม่ เขตพื้นที่ลำปาง เขตพื้นที่เชียงราย เขตพื้นที่น่าน เขตพื้นที่พิษณุโลก และเขตพื้นที่ตาก
จัดการเรียนการสอนในระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพ (ปวช.) ประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง (ปวส.) ระดับปริญญาตรี ปริญญาโท และปริญญาเอก มีจำนวนนักศึกษารวมทั้งสิ้น 7,741 คน กระจายตัวตามเขตพื้นที่ต่าง ๆ ได้แก่
กิจกรรมนักศึกษา.
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา ได้กำหนดให้มีองค์กรของนักศึกษาในระดับคณะ เพื่อเป็นศูนย์กลางการประสานงาน และการดำเนินกิจกรรมของนักศึกษา ได้แก่
การรับรองมาตรฐานการศึกษา.
คณะวิศวกรรมศาสตร์ ได้รับการประเมินคุณภาพการศึกษาจากสำนักงานรับรองมาตรฐานและประเมินคุณภาพการศึกษา ในปีการศึกษา 2550 กลุ่มสาขาวิชาวิศวกรรมศาสตร์ ได้รับผลการประเมินในระดับ "ดี" คะแนนเฉลี่ยเท่ากับ 2.94
กระสวยอวกาศแอตแลนติส

กระสวยอวกาศ "แอตแลนติส"  เป็นกระสวยอวกาศลำที่ 4 ขององค์การนาซา สหรัฐอเมริกา หมายเลขประจำยาน คือ OV-104 (กระสวยอวกาศลำอื่นได้แก่ ดิสคัฟเวอรี และ เอนเดฟเวอร์)
กระสวยอวกาศแอตแลนติส ถูกตั้งชื่อตามเรือสำรวจหลักของสถาบันสมุทรศาสตร์ เริ่มทำการบินครั้งแรกในเที่ยวบิน STS-51-J วันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2528 ในฐานะยานขนส่งอวกาศลำที่ 4 ของสหรัฐอเมริกา มูลค่า 3 พันล้านดอลลาร์ 
ในปี พ.ศ. 2551 (2008) นาซาได้รักษาและยืดอายุการใช้งานของกระสวยอวกาศแอตแลนติส ให้สามารถปฏิบัติภารกิจจนถึงปี พ.ศ. 2553 (2010) เพื่อให้จบโครงการกระสวยอวกาศ โดยเดิมนาซาตั้งใจจะปลดเกษียณกระสวยอวกาศแอตแลนติสในปี พ.ศ. 2551 (2008)
ประวัติ.
เที่ยวบินแรกของแอตแลนติสในเที่ยวบินที่ STS-51-J เมื่อเดืนตุลาคม พ.ศ. 2528 (1985) ซึ่งการบินครั้งนี้เป็นหนึ่งในห้าภารกิจที่ลูกเรือในยานทำการปฏิบัติเกี่ยวกับด้านการทหาร แอตแลนติสได้บินอีกหนึ่งเที่ยวบินในเที่ยวบิน STS-61-B ก่อนที่จะเกิดเหตุการณ์โศกนาฏกรรมกระสวยอวกาศแชลเลนเจอร์ในปี พ.ศ. 2529 (1986)
ต่อมาในปี พ.ศ. 2538 (1995) ที่เที่ยวบินที่ STS-71 แอตแลนติสได้ทำการบินเทียบท่ากับสถานีอวกาศเมียร์ (สถานีอวกาศของประเทศรัฐเซีย) ในโครงการกระสวยอวกาศ-สถานีอวกาศเมียร์