เอเชียตะวันตกเฉียงใต้

เอเชียตะวันตกเฉียงใต้  หรืออาจเรียกว่า เอเชียตะวันตก  เป็นภูมิภาคตะวันตกสุดของทวีปเอเชีย ตามที่นักวิชาการส่วนใหญ่ หน่วยงานสหประชาชาติและสถาบันอื่น ๆ ให้คำนิยามไว้ว่า อนุภูมิภาคประกอบด้วยอานาโตเลีย คาบสมุทรอาหรับ อิหร่าน เมโสโปเตเมีย ที่ราบสูงอาร์มีเนีย ลิแวนต์ เกาะไซปรัส คาบสมุทรไซนาย และคอเคซัสใต้ ภูมิภาคนี้แยกจากทวีปแอฟริกาด้วยคอคอดสุเอซในอียิปต์ และแยกจากทวีปยุโรปด้วยเส้นทางน้ำในช่องแคบตุรกีและที่ราบลุ่มแม่น้ำของเกรตเตอร์คอเคซัส เอเชียกลางตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือ ส่วนเอเชียใต้ตั้งอยู่ทางตะวันออกของภูมิภาคนี้ ทะเล 12 แห่งที่อยู่ล้อมรอบภูมิภาคนี้ (ตามเข็มนาฬิกา) ได้แก่: ทะเลอีเจียน ทะเลมาร์มะรา ทะเลดำ ทะเลแคสเปียน อ่าวเปอร์เซีย อ่าวโอมาน ทะเลอาหรับ อ่าวเอเดน ทะเลแดง อ่าวอัลอะเกาะบะฮ์ อ่าวสุเอซ และทะเลเมดิเตอร์เรเนียน เอเชียตะวันตกเฉียงใต้มีคำจำกัดความคล้ายกับตะวันออกกลาง โดยตะวันออกกลางเป็นศัพท์ทางการเมืองที่มีการเปลี่ยนแปลงหลายครั้งขึ้นอยู่กับบริบททางการเมืองและประวัติศาสตร์ ในขณะที่เอเชียตะวันตกเฉียงใต้เป็นศัพท์ทางภูมิศาสตร์ที่มีความสอดคล้องกันมากกว่า ซึ่งไม่รวมพื้นที่อียิปต์ส่วนใหญ่และตุรกีตะวันตกเฉียงเหนือ และรวมคอเคซัสใต้
เอเชียตะวันตกเฉียงใต้มีพื้นที่ กับประชากรประมาณ 313 ล้านคน จากประเทศสมาชิกสหประชาชาติ 20 ประเทศที่อยู่ในพื้นที่ทั้งหมดหรือบางส่วน มี 13 ประเทศที่เป็นส่วนหนึ่งของโลกอาหรับ ประเทศที่มีประชากรมากที่สถดในเอเชียตะวันตกเฉียงใต้คืออิหร่าน ตุรกี อิรัก ซาอุดีอาระเบีย และเยเมน
เอเชียตะวันตกเฉียงใต้ในนิยามของ World Geographical Scheme for Recording Plant Distributions (WGSRPD) ไม่นับรวมคาบสมุทรอาหรับแต่รวมอัฟกานิสถาน องค์การอาหารและการเกษตรแห่งสหประชาชาติ (FAO) ไม่รวมอียิปต์แต่รวมอัฟกานิสถาน และโครงการสิ่งแวดล้อมแห่งสหประชาชาติไม่รวมไซปรัส อิสราเอล ตุรกี และอิหร่านเข้าในเอเชียตะวันตกเฉียงใต้
คำนิยาม.
คำว่า "เอเชียตะวันตก" มีการใช้ในเชิงปฏิบัติและไม่มีคำจำกัดความที่ "ถูกต้อง" หรือเป็นที่ยอมรับโดยทั่วไป คำจำกัดความทั่วไปของคำนี้ทับซ้อนกับคำจำกัดความของตะวันออกกลาง เมดิเตอร์เรเนียนตะวันออก และตะวันออกใกล้ (ในอดีตเป็นที่คุ้นเคย แต่กลับถูกปฏิเสธในปัจจุบันอย่างกว้างขวาง) เกือบทั้งหมด ใน"คู่มือลักษณะเนชั่นแนล จีโอกราฟฟิก"กับ"" (2003) ของแมดดิสันจากองค์การเพื่อความร่วมมือทางเศรษฐกิจและการพัฒนา (OECD) นับเฉพาะบาห์เรน อิหร่าน อิรัก อิสราเอล จอร์แดน คูเวต เลบานอน โอมาน กาตาร์ ปาเลสไตน์ (ในตัวอย่างหลังเรียก เวสต์แบงก์และกาซา) ซาอุดีอาระเบีย ซีเรีย ตุรกี สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ และเยเมนเป็นประเทศเอเชียตะวันตก ในทางตรงกันข้าม องค์การพัฒนาอุตสาหกรรมแห่งสหประชาชาติ (UNIDO) ระบุไว้ในหนังสือประจำปี 2015 ว่ารวมอาร์มีเรียและอาเซอร์ไบจาน และไม่รวมอิสราเอล (ระบุไว้ใน อื่น ๆ) และตุรกี (ระบุไว้ใน ยุโรป)
สำนักงานสถิติแห่งสหประชาชาติ (UNSD) ระบุต่างจาก UNIDO ตรงที่ไม่รวมอิหร่านในเอเชียตะวันตก และรวมตุรกี จอร์เจีย และไซปรัสเข้าในภูมิภาคนี้ ในกลุ่มยุโรปตะวันออกทางภูมิรัฐศาสตร์ของสหประชาชาติ อาร์มีเนียและจอร์เจียจัดให้อยู่ในยุโรปตะวันออก ส่วนไซปรัสและเทรซตะวันออกของตุรกีจัดให้อยู่ในยุโรปใต้ ทางยูเนสโกจัดให้สามประเทศนี้อยู่ในกลุ่มยุโรป
สมาชิกระดับชาติของหน่วยงานกำกับดูแลกีฬาแห่งเอเชียตะวันตกจำกัดเฉพาะบาห์เรน อิหร่าน อิรัก จอร์แดน คูเวต เลบานอน ซีเรีย โอมาน ปาเลสไตน์ กาตาร์ ซาอุดีอาระเบีย สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ และเยเมน
ศาสนา.
ศาสนาในเอเชียตะวันตก (2020)
<templatestyles src="Legend/styles.css" />   อิสลาม
 (92.59%)<templatestyles src="Legend/styles.css" />   คริสต์
 (3.87%)<templatestyles src="Legend/styles.css" />   ยูดาห์
 (2.02%)<templatestyles src="Legend/styles.css" />   ไม่มี
 (1.16%)<templatestyles src="Legend/styles.css" />   ฮินดู
 (0.32%)<templatestyles src="Legend/styles.css" />  อื่น ๆ (0.25%)<templatestyles src="Legend/styles.css" />   พุทธ
 (0.15%)<templatestyles src="Legend/styles.css" />   พื้นเมือง
 (0.06%)
กลุ่มศาสนาหลัก 4 ศาสนา (ได้แก่ 2 ศาสนาที่มีผู้นับถือมากที่สุดในโลก คือ ศาสนาคริสต์และอิสลาม บวกกับศาสนายูดาห์และดรูซ) มีต้นกำเนิดในเอเชียตะวันตก ศาสนาอิสลามเป็นศาสนาที่มีผู้นับถือมากที่สุดในเอเชียตะวันตก แต่ความเชื่ออื่นๆ ที่มีต้นกำเนิดในบริเวณนี้อย่างศาสนายูดาห์และศาสนาคริสต์ก็มีผู้นับถือเช่นกัน
นอกจากนี้ยังมีศาสนาชนกลุ่มน้อยที่สำคัญด้วย เช่น บาไฮ ยาร์ซาน ยาซิดี โซโรอัสเตอร์ มันดาอี และชะบัก
ข้อมูลสถิติ.
หมายเหตุ:
หมายเหตุ.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />