พัก ย็อน-มี

พัก ย็อน-มี  เป็นผู้แปรพักตร์ชาวเกาหลีเหนือและนักเคลื่อนไหวเพื่อสิทธิมนุษยชนซึ่งหลบหนีออกจากประเทศเกาหลีเหนือเข้าสู่ประเทศจีนใน ค.ศ. 2007 และตั้งถิ่นฐานในประเทศเกาหลีใต้ใน ค.ศ. 2009 ครอบครัวของเธอเคยทำงานเกี่ยวข้องกับรัฐบาลและกองทัพ แต่ระหว่างทุพภิกขภัยในเกาหลีเหนือช่วงกลางทศวรรษ 1990 ครอบครัวของเธอหันไปค้าขายในตลาดมืด พ่อของพักถูกจับกุมส่งค่ายกักกันผู้ใช้แรงงานในข้อหาลักลอบขนของผิดกฎหมาย ทำให้ครอบครัวของเธอประสบภาวะอดอยากและอพยพเข้าสู่ประเทศจีนและประเทศมองโกเลียในเวลาต่อมา ปัจจุบันเธอเป็นนักเคลื่อนไหวเพื่อช่วยเหลือเหยื่อการค้ามนุษย์ในประเทศจีนและส่งเสริมสิทธิมนุษยชนทั้งในและนอกประเทศเกาหลีเหนือ
พักเป็นที่รู้จักทั่วโลกหลังจากสุนทรพจน์ที่งานประชุมเยาวชน One Young World ค.ศ. 2014 ที่กรุงดับลิน ประเทศไอร์แลนด์ สุนทรพจน์ของเธอที่บอกเล่าเรื่องราวการลี้ภัยจากประเทศเกาหลีเหนือมีผู้เข้าชมกว่า 50 ล้านครั้งทั้งทางยูทูบและเครือข่ายสังคมออนไลน์ หนังสือบันทึก "In Order to Live: A North Korean Girl's Journey to Freedom" ของเธอตีพิมพ์เมื่อเดือนกันยายน ค.ศ. 2015 โดยสำนักพิมพ์เพนกวิน
วัยเด็ก.
พักเกิดเมื่อวันที่ 4 ตุลาคม ค.ศ. 1993 ที่เมืองฮเยซัน เมืองหลวงของจังหวัดรยังกัง ประเทศเกาหลีเหนือ พ่อของเธอรับราชการที่ศาลาว่าการเมืองฮเยซันในฐานะสมาชิกพรรคแรงงานเกาหลีเหนือ ส่วนแม่ของเธอเป็นพยาบาลสังกัดกองทัพเกาหลีเหนือ ต่อมาพ่อของเธอได้แอบตั้งกลุ่มลักลอบค้าโลหะในกรุงเปียงยาง ซึ่งเป็นที่ที่เขาใช้เวลาส่วนใหญ่อาศัยอยู่ ในขณะที่ครอบครัวอาศัยอยู่ที่ฮเยซัน ครอบครัวของเธอถือว่ามีฐานะดีตามมาตรฐานของเกาหลีเหนือ แต่ต่อมาเมื่อพ่อของเธอถูกจับกุม ครอบครัวของเธอก็เริ่มประสบปัญหา เธอมีพี่สาวหนึ่งคนชื่ออึน-มี
การลี้ภัย.
มุมมองของพักต่อตระกูลคิมที่ปกครองประเทศเกาหลีเหนือเปลี่ยนไปเมื่อเธอแอบดูดีวีดีภาพยนตร์ "ไททานิค" ที่ถูกลักลอบนำเข้าประเทศ ซึ่งทำให้เธอเข้าใจว่ารัฐบาลของเกาหลีเหนือนั้นแท้ที่จริงแล้วกดขี่ประชาชน เธอกล่าวว่าภาพยนตร์เรื่องนั้นทำให้เธอเข้าใจความหมายของความรักที่แท้จริงและให้เธอได้ลิ้มลอง "รสชาติแห่งเสรีภาพ"
หลังจากพ่อของพักพ้นโทษกลับมาพบกับครอบครัว เขาก็รบเร้าให้ทุกคนหนีออกไปประเทศจีน อย่างไรก็ตาม พัก อึน-มี พี่สาวของพัก ย็อน-มีได้หลบหนีล่วงหน้าไปก่อนแล้ว พักและครอบครัวของเธอหวาดกลัวว่าพวกเขาจะถูกลงโทษเนื่องจากอึน-มีหลบหนีออกไป พักและครอบครัวจึงเดินทางสู่พรมแดนจีนในวันที่ 30 มีนาคม ค.ศ. 2007 โดยมีนายหน้าค้ามนุษย์ช่วยเหลือ อย่างไรก็ตาม พ่อของพักล้มป่วยและตัดสินใจอยู่ที่ประเทศเกาหลีเหนือเพราะกลัวว่าอาการป่วยจะทำให้พวกเธอเดินทางช้าลง พักและแม่ของเธอซึ่งยังคงเดินทางต่อไปข้ามพรมแดนเกาหลีเหนือ-จีนเข้าสู่มณฑลจี๋หลิน พวกเธอพยายามสอบถามว่าอึน-มีพักอยู่ที่ไหน แต่ไม่มีใครทราบ ย็อน-มีและแม่คาดเดาว่าอึน-มีน่าจะเสียชีวิตแล้ว หนึ่งในกลุ่มนายหน้าค้ามนุษย์ข่มขู่ย็อน-มีให้มีเพศสัมพันธ์ด้วย มิฉะนั้นจะแจ้งความไปยังทางการของเกาหลีเหนือ แม่ของเธอเข้าขวางและเสนอตัวแทน
ในเดือนตุลาคมปีเดียวกัน พักส่งข้อความถึงพ่อและพยายามช่วยให้เขาหลบหนีข้ามมายังประเทศจีน อย่างไรก็ตาม เมื่อพ่อของพักเดินทางถึงประเทศจีนแล้วเขาพบว่าเขาป่วยเป็นโรคมะเร็งลำไส้ใหญ่ระยะสุดท้าย เขาเสียชีวิตลงในเดือนมกราคมปีถัดมา โดยครอบครัวของเขาที่พักอาศัยในประเทศจีนอย่างหลบซ่อนไม่สามารถจัดงานศพอย่างเป็นทางการได้เพราะกลัวว่าจะถูกทางการจีนพบเข้า พวกเธอจำใจต้องฝังร่างของเขาไว้ที่เชิงเขาใกล้เคียง
พักและแม่เดินทางเข้าสู่เมืองชิงเต่า มณฑลชานตง และพบกลุ่มมิชชันนารีคริสเตียนชาวจีนและเกาหลีที่เปิดศูนย์อพยพ กลุ่มมิชชันนารีตั้งเงื่อนไขว่าจะยอมช่วยเหลือก็ต่อเมื่อเธอเปลี่ยนมานับถือศาสนาคริสต์ก่อนซึ่งเธอยินยอม เนื่องจากชิงเต่ามีประชากรเชื้อสายเกาหลีจำนวนมาก ทำให้ไม่ดูผิดสังเกต กลุ่มมิชชันนารีช่วยเหลือให้พวกเธอเดินทางสู่เกาหลีใต้ผ่านทางมองโกเลีย พวกเธอเดินทางข้ามทะเลทรายโกบีในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2009 เข้าสู่ประเทศมองโกเลีย เมื่อพวกเธอถึงชายแดน เจ้าหน้าที่ตรวจคนเข้าเมืองข่มขู่ว่าจะส่งพวกเธอกลับประเทศจีน พักและแม่ของเธอจึงขู่ว่าถ้าไม่ยอมให้ข้ามพรมแดนจะฆ่าตัวตายโดยใช้มีดที่นำติดตัวมา เจ้าหน้าที่จึงใจอ่อนและยอมให้ผ่านเข้าไป โดยตั้งเงื่อนไขให้พวกเธอต้องถูกกักบริเวณภายในสถานกักกันในกรุงอูลานบาตาร์ ก่อนที่พวกเธอจะถูกนำไปยังท่าอากาศยานนานาชาติเจงกีส ข่านเพื่อเดินทางต่อไปยังกรุงโซลในวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 2009
พักและแม่ประสบปัญหาในการปรับตัวเข้ากับชีวิตใหม่ในเกาหลีใต้ แต่พวกเธอก็หางานทำเลี้ยงตัวในเกาหลีใต้ได้ในเวลาต่อมา ที่กรุงโซล พักตัดสินใจศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยทงกุก เดือนเมษายน ค.ศ. 2014 เจ้าหน้าที่ข่าวกรองของประเทศเกาหลีใต้ได้แจ้งข่าวต่อพักว่าอึน-มีอพยพเข้าสู่เกาหลีใต้ โดยเดินทางผ่านประเทศจีนและประเทศไทย พัก ย็อน-มีและแม่ของเธอได้พบกับพัก อึน-มีอีกครั้ง
พักเดินทางไปศึกษาต่อในนครนิวยอร์กเมื่อ ค.ศ. 2014 โดยเธอเข้าเรียนที่วิทยาลัยสตรีบาร์นาร์ด ก่อนจะเข้าเรียนต่อที่วิทยาลัยศึกษาทั่วไป มหาวิทยาลัยโคลัมเบีย
มุมมอง.
พักเชื่อว่าชาวเกาหลีเป็นหนึ่งเดียวกันไม่ว่าจะอาศัยอยู่ในตอนเหนือหรือตอนใต้ของคาบสมุทรเกาหลีก็ตาม เธอเชื่อว่าการเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้นได้ในเกาหลีเหนือถ้าบรรดาผู้แปรพักตร์ชาวเกาหลีเหนือยังคงต่อสู้เรียกร้องเพื่อสิทธิมนุษยชนในประเทศเกาหลีเหนือ และถ้ารัฐบาลเกาหลีเหนือปรับตัวเหมือนกับที่รัฐบาลคอมมิวนิสต์ของจีนและเวียดนามทำก็จะทำให้รัฐบาลของเกาหลีเหนือมั่นคงและยั่งยืน ซึ่งจะทำให้ตระกูลคิมหันมาสนใจประชาชนมากขึ้น และยอมรับประเทศอื่น ๆ มากขึ้น พักยังเห็นว่าชังมาดังหรือตลาดมืดในเกาหลีเหนือจะทำให้สังคมเกาหลีเหนือพัฒนาขึ้น เพราะชังมาดังทำให้ประชาชนชาวเกาหลีเหนือรับรู้ข้อมูลข่าวสารจากภายนอกประเทศ
พักมองว่าการให้นักท่องเที่ยวโค้งคำนับอนุสาวรีย์ของคิม จ็อง-อิลและคิม อิล-ซ็องเป็นการส่งเสริมการโฆษณาชวนเชื่อของรัฐบาล เพื่อทำให้ประชาชนเห็นว่านักท่องเที่ยวก็ยังรักและเชื่อฟังผู้นำทั้งสองเช่นกัน พักวิจารณ์ประธานาธิบดีคิม จ็อง-อึนว่าเป็นผู้นำที่อำมหิตเนื่องจากเขาละเมิดสิทธิของประชาชนของเขา เธอกล่าวว่า "เขาคืออาชญากร เขาฆ่าผู้คนที่นั่น หลังจากเขาขึ้นสู่อำนาจ เขาก็สั่งฆ่าคน 80 คนในวันเดียวในข้อหาชมภาพยนตร์หรืออ่านคัมภีร์ไบเบิล ชายหนุ่มคนนี้อำมหิตมาก เขาสั่งการว่าใครก็ตามที่พยายามหลบหนีควรจะถูกยิง"