pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
สถานีบางบำหรุ

สถานีบางบำหรุ (รหัสสถานี: RW05) เป็นสถานีรถไฟฟ้าในเส้นทางรถไฟฟ้าชานเมือง สายนครวิถี และยังเป็นสถานีของรถไฟทางไกลในเส้นทางสายใต้ ตั้งอยู่บนถนนสิรินธร ในพื้นที่แขวงบางพลัด เขตบางพลัด กรุงเทพมหานคร และตำบลวัดชลอ อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี เปิดให้บริการเมื่อวันที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2564
ที่ตั้ง.
ถนนสิรินธร บริเวณซอยเลียบทางรถไฟ ในพื้นที่แขวงบางพลัด เขตบางพลัด กรุงเทพมหานคร และตำบลวัดชลอ อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี โดยเป็นหนึ่งในสองสถานีในระบบรถไฟฟ้าสายสีแดง ที่ตั้งอยู่คาบเกี่ยวเขตการปกครองของกรุงเทพมหานครกับจังหวัดปริมณฑล (อีกสถานีหนึ่งคือสถานีพรมแดน ในเส้นทางส่วนต่อขยายหัวลำโพง-มหาชัย ของสายสีแดงเข้ม ซึ่งมีที่ตั้งคาบเกี่ยวระหว่างแขวงแสมดำ เขตบางขุนเทียน กับตำบลบางน้ำจืด อำเภอเมือง จังหวัดสมุทรสาคร)
ที่ตั้งของสถานีบางบำหรุห่างจากสถานีบางซ่อนถึง 7 กิโลเมตร เดิมโครงการถูกออกแบบให้รองรับการเดินทางจากชานเมืองเข้าสู่ตัวเมืองอย่างรวดเร็ว แต่เพื่อเป็นการรองรับการขยายตัวของเมือง จึงมีการเพิ่มสถานีพระราม 6และสถานีบางกรวย-กฟผ. ที่ทั้งสองฝั่งของสะพานพระราม 7 ตามข้อเสนอของการไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย ปัจจุบันทั้งสองสถานีอยู่ในระหว่างการเตรียมการหาผู้รับเหมาดำเนินการก่อสร้างต่อไป
รูปแบบของสถานี.
สถานีแห่งนี้เป็นสถานีระดับดินแบบชานชาลาด้านข้าง (side platform station) ผสมเกาะกลาง (island platform station) ขนาดพิเศษยาว 300 เมตร เพื่อรองรับขบวนรถไฟทางไกล ลักษณะโดยรวมแตกต่างจากสถานีหลักหก เนื่องจากมีทางลอดระหว่างอาคารผู้โดยสารและชานชาลาที่ชั้นใต้ดินแทนการสร้างชั้นจำหน่ายบัตรโดยสารคร่อมชานชาลา เนื่องจากติดคานทางพิเศษศรีรัช-วงแหวนรอบนอก
ไฟนอลแฟนตาซี V

border
ไฟนอลแฟนตาซี V เป็นวิดีโอเกมเล่นตามบทบาท ค.ศ. 1992 ที่พัฒนาและเผยแพร่โดยบริษัทสแควร์ ซึ่งเป็นภาคหลักลำดับที่ห้าของซีรีส์"ไฟนอลแฟนตาซี" เกมดังกล่าวปรากฏตัวครั้งแรกในญี่ปุ่นสำหรับเครื่องซูเปอร์แฟมิคอมของบริษัทนินเท็นโด (ซึ่งรู้จักกันสำหรับโลกฝั่งตะวันตกในชื่อซูเปอร์นินเท็นโดเอนเตอร์เทนเมนต์ซิสเตม) เกมนี้ได้พอร์ตมาโดยมีความแตกต่างเพียงเล็กน้อยสำหรับเพลย์สเตชันของบริษัทโซนี่ และเกมบอยอัดวานซ์ของบริษัทนินเท็นโด ส่วนออริจินัลวิดีโอแอนิเมชันที่ผลิตใน ค.ศ. 1994 ชื่อ"" ทำหน้าที่เป็นภาคต่อของเหตุการณ์ที่ปรากฏในเกมนี้ นอกจากนี้ เกมดังกล่าวเปิดตัวในเพลย์สเตชัน เน็ตเวิร์ก เมื่อวันที่ 6 เมษายน ค.ศ. 2011 ในประเทศญี่ปุ่น ส่วนพอร์ตเกมที่ได้รับการปรับปรุงด้วยกราฟิกความละเอียดสูงใหม่และอินเทอร์เฟซแบบสัมผัส ได้รับการเผยแพร่สำหรับไอโฟนและไอแพดในวันที่ 28 มีนาคม ค.ศ. 2013, สำหรับแอนดรอยด์ในวันที่ 25 กันยายนปีเดียวกัน และสำหรับวินโดวส์ในวันที่ 24 กันยายน ค.ศ. 2015 ส่วนเกมเวอร์ชันใหม่ที่ได้รับการปรับปรุงให้ดีขึ้นเป็นส่วนหนึ่งของซีรีส์"ไฟนอลแฟนตาซี"พิกเซลรีมาสเตอร์ได้รับการเผยแพร่เมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 2021 สำหรับแอนดรอยด์, ไอโอเอส และวินโดวส์ ตลอดจนสำหรับนินเท็นโด สวิตช์ และเพลย์สเตชัน 4 เมื่อวันที่ 19 เมษายน ค.ศ. 2023
เกมเริ่มต้นเมื่อชายพเนจรชื่อบัตซ์ตรวจสอบหาความจริงจากอุกกาบาตลูกหนึ่งที่ตกลงมา และที่นั่น เขาได้พบกับตัวละครหลายตัว โดยมีตัวละครหนึ่งได้เปิดเผยถึงอันตรายที่คริสตัลทั้งสี่ที่ควบคุมธาตุต่าง ๆ ของโลกต้องเผชิญ คริสตัลเหล่านี้ทำหน้าที่เป็นตัวผนึกเอกซ์เดธ พ่อมดผู้ชั่วร้าย บัตซ์และพวกของเขาจะต้องรักษาคริสตัลไม่ให้ถูกอิทธิพลของเอกซ์เดธนำมาใช้ประโยชน์ และป้องกันไม่ให้มันฟื้นคืนชีพ
เกม"ไฟนอลแฟนตาซี V" ได้รับการยกย่องถึงอิสระในการปรับแต่งตัวละครที่ผู้เล่นมีให้ โดยได้รับความสำเร็จผ่านระบบอาชีพที่มีการขยายเพิ่มอย่างมาก แม้ว่าจะเปิดตัวเฉพาะในประเทศญี่ปุ่น แต่เวอร์ชันซูเปอร์แฟมิคอมก็ขายได้มากกว่าสองล้านชุด ส่วนเวอร์ชันเพลย์สเตชันได้รับสถานะ "เกรเทสต์ฮิตส์" โดยมียอดขายมากกว่า 350,000 ชุด
โอโซน

โอโซน (Ozone หรือ O3) เป็นโมเลกุลที่ประกอบจาก ออกซิเจน 3 อะตอม เกิดจากการรวมตัวกันของแก๊สออกซิเจน 1 โมเลกุลกับอะตอมออกซิเจนอิสระ 1 อะตอมที่แตกตัวจากแก๊สออกซิเจนโดยการกระตุ้นของรังสีอัลตร้าไวโอเลตซี (UV-C) ปรากฏอยู่ในชั้นบรรยากาศของโลกโดยที่ชั้นสตราโทสเฟียร์ (Stratosphere) ซึ่งเป็นบรรยากาศที่ระดับความสูงระหว่าง 10 - 50 กิโลเมตรจากผิวดินเป็นชั้นบรรยากาศที่มีโอโซนหนาแน่นที่สุด หรืออาจกล่าวได้ว่าเป็นชั้นที่ผลิตแหล่งแก๊สโอโซน โดยชั้นโอโซนดังกล่าวทำหน้าที่เป็นเกราะคุ้มกัน ปกป้องพืชและสัตว์จากรังสีที่แผ่ออกมาจากดวงอาทิตย์ โดยเฉพาะรังสีอัลตร้าไวโอเลตบี (UV-B) ซึ่งเป็นรังสีที่เป็นอันตรายต่อชีวิตและธรรมชาติหากได้รับในปริมาณที่มากเกินไป
แก๊สโอโซนถูกค้นพบครั้งแรกโดยนักเคมีชาวดัตช์ ชื่อ วอน มารุม (Van Marum) จากอุปกรณ์จับปริมาณก๊าซ โดยนายมารุมได้กลิ่นที่เป็นเอกลักษณ์รอบๆ ขั้วผลิตกระแสไฟฟ้าจากอุปกรณ์ชุดทดลองของเขา อย่างไรก็ตาม การค้นพบโอโซนได้ถูกบันทึกเป็นลายลักษณ์อักษรในปี ค.ศ. 1840 คือ คริสเตียน ฟรีดริช เชินไบน์ (Christian Friedrich Schönbein) นักเคมีชาวเยอรมัน โดยเขาตั้งชื่อก๊าซตามภาษากรีกคำว่า ozein ซึ่งแปลว่ากลิ่น หลังจากนั้น เครื่องผลิตโอโซนเครื่องแรกได้ถูกผลิตโดย วอน ซีเมนต์ (Von Siemens) ในกรุงเบอร์ลิน (Berlin)[3]
โอโซนเข้มข้นมีสีฟ้าที่อุณหภูมิและความดันมาตรฐาน (Standard Temperature and Pressure; STP) เมื่ออุณหภูมิลดลงถึง -112 °C โอโซนจะเป็นเป็นของเหลวสีน้ำเงิน และเมื่ออุณหภูมิลดต่ำกว่า -193 °C ก็จะกลายเป็นของแข็งสีดำ
มนุษย์ได้นำโอโซนไปใช้ประโยชน์ในหลาย ๆ ด้าน เช่น นำไปใช้เป็นสารตั้งต้นในการผลิตเคมีภัณฑ์ นำไปใช้เป็นสารซักฟอก ใช้ฆ่าแบคทีเรีย เป็นต้น แก๊สโอโซนจัดเป็นก๊าซพิษ การสูดดมแก๊สโอโซนเป็นอันตรายต่อระบบทางเดินหายใจ ซึ่งแตกต่างจากคำว่าโอโซนที่บางครั้งถูกใช้ในบริบทของการท่องเที่ยวหรือการพักผ่อนหย่อนใจ เช่นในวลีว่า "สูดโอโซน", "รับโอโซน" หรือ "แหล่งโอโซน" เป็นต้น ถือว่าเป็นการใช้โอโซนผิดความหมาย เพราะความจริงแล้วโอโซนมีความเป็นพิษต่อมนุษย์ บริเวณที่มีโอโซนมากในประเทศไทย ได้แก่ นิคมอุตสาหกรรมแก่งคอย นิคมอุตสาหกรรมมาบตาพุด และย่านถนนสีลมในกรุงเทพมหานคร คำว่าโอโซนที่คนจำนวนมากใช้กันผิด ๆ ก็คือ ไปใช้ในเชิงการสื่อความหมายถึงออกซิเจนหรืออากาศบริสุทธิ์ซึ่งดีต่อระบบการหายใจ โดยไม่รู้ความจริงว่าแท้จริงแล้วแก๊สโอโซนมีความเป็นพิษสูงและมีอันตรายต่อสุขภาพ
เชิงอรรถ.
หมายเหตุ
วันสิ้นปี

วันสิ้นปี  เป็นวันสุดท้ายของปีซึ่งตรงกับวันที่ 31 ธันวาคม ตามปฏิทินกริกอเรียน ทางการกำหนดให้เป็นวันหยุดราชการ คืนวันนี้จะมีการจัดงานนับถอยหลังเพื่อเข้าสู่วันขึ้นปีใหม่ในเวลาเที่ยงคืนตามเมืองใหญ่ทั่วโลกซึ่งเกิดขึ้นไม่พร้อมกัน โดยมักมีการจุดพลุเฉลิมฉลองและการอยู่ร่วมกันในครอบครัว
คณะวิทยาการสื่อสาร มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์

คณะวิทยาการสื่อสาร เป็นคณะวิชาที่เน้นการบูรณาการศาสตร์แห่งการสื่อสาร คือ
“นิเทศศาสตร์” “เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร” และ “นวัตกรรมการออกแบบและสร้างสร้างสื่อ”
เพื่อสร้างองค์ความรู้และผลิตบัณฑิตแห่งสังคมสารสนเทศ (Information society) และ สังคมฐานความรู้ (Knowledge-based society) ที่จะต้องพร้อมด้วยศักยภาพในการสื่อสาร การเข้าถึงข้อมูลสารสนเทศ และการใช้เทคโนโลยีอย่างเชี่ยวชาญ สร้างสรรค์ และรู้เท่าทัน อีกทั้งยังสามารถประยุกต์ความรู้เพื่อพัฒนาตนให้เป็นผู้นำทางวิชาชีพ ทางวิชาการ และทางสังคมในอนาคต
ประวัติ.
เมื่อปี 2532 มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตปัตตานี เล็งเห็นว่าคณะวิชาด้านการสื่อสารเป็นสาขาวิชาที่กำลังได้รับความสนใจจากนักเรียน และตลาดแรงงานในขณะนั้นเป็นอย่างมาก จึงได้ริเริ่มดำเนินการ “โครงการจัดตั้งคณะเทคโนโลยีและวิทยาการสื่อสารและสารสนเทศ” ซึ่งภายหลังได้เปลี่ยนเป็น “โครงการจัดตั้งคณะวิทยาการสื่อสาร” และได้เริ่มต้นร่างหลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาวิชานิเทศศาสตร์ และหลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาเทคโนโลยีสารสนเทศ ในปี 2539
ต่อมาในปี 2540 ประเทศไทยประสบกับภาวะเศรษฐกิจวิกฤติ ทำให้การจัดตั้งหน่วยงานใหม่ภายในมหาวิทยาลัยหลายโครงการต้องหยุดชะงักไป รวมทั้งโครงการจัดตั้งคณะวิทยาการสื่อสารด้วย คณะกรรมการดำเนินงานฯ จึงร่วมมือกับภาควิชาบรรณารักษศาสตร์ คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ เปิดสอนหลักสูตรวิชาโทนิเทศศาสตร์ โดยเริ่มรับนักศึกษาวิชาโทรุ่นแรกในปีการศึกษา 2542
จนกระทั่งในปีการศึกษา 2545 โครงการจัดตั้งคณะวิทยาการสื่อสารได้รับอนุมัติให้จัดตั้งเป็น “คณะวิทยาการสื่อสาร” เป็นหน่วยงานภายในของมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ และในปีเดียวกันนั้นก็ได้เปิดสอนและรับนักศึกษารุ่นแรก ในหลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาวิชานิเทศศาสตร์ และในปีการศึกษา 2547 เปิดสอนหลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารเพื่อการจัดการ ในปีการศึกษา 2548 คณะวิทยาการสื่อสารเปิดสอนอีก 2 หลักสูตร คือ หลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาการสื่อสารการตลาดเพื่อการพัฒนา และหลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาวิชานวัตกรรมการออกแบบสื่อและการผลิตสื่อ
วิสัยทัศน์.
“สถาบันการศึกษาชั้นนำที่มีความเป็นเลิศด้านนวัตกรรมการสื่อสารของประเทศและอาเซียน”
Leading educational institution of the nation and ASEAN countries with excellence in communication innovation
วัฒนธรรมองค์กร.
คณะวิทยาการสื่อสารยึดถือวัฒนธรรมตามวัฒนธรรมของมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ คือ
PSU หมายถึง ความเป็นมืออาชีพ ความรับผิดชอบต่อสังคม ความเป็นเอกภาพเป็นหนึ่งเดียว
สาริกา กิ่งทอง

สาริกา กิ่งทอง (สาลิกา ก็เรียก)(เมษายน พ.ศ. 2492 - พ.ศ. 2540) เป็นนักร้องลูกทุ่งหญิงชื่อดังคนหนึ่งของประเทศไทย และถือกันว่าเป็นขุนพลเพลงลูกทุ่งหญิงจากแดนใต้คนแรกๆของประเทศ เธอเป็นบุตรสาวของนายจูเลี่ยม กิ่งทอง ศิลปินแห่งชาติสาขาศิลปะการแสดง (หนังตะลุง) ปี 2535 และนายหนังตะลุงชื่อดังของจังหวัดชุมพร (ปัจจุบันได้รับยกย่องว่าเป็นศิลปินเมืองสุราษฎร์ธานี เพราะถิ่นฐานที่ตั้งของท่านอยู่ที่ อ.บ้านส้อง (ชื่อตำบลที่คนท้องถิ่นเรียก)จังหวัดสุราษฎร์ธานี) โดยสาริกามีผลงานเพลงดังติดหูคนไทยมากมายหลายเพลง และโด่งดังมาจากเพลง "แต๋วจ๋า"
ประวัติ.
สาลิกา กิ่งทอง ชื่อจริงว่า สาลิกา ล้ำเลิศสกุล [กิ่งทอง]นามสกุลเดิม เกิดเมื่อวันศุกร์ เดือนเมษายน พ.ศ. 2492 ที่ตำบลบ้านควน อำเภอหลังสวน จังหวัดชุมพร มีชื่อเล่นว่า ติ๋ว มีพี่น้อง 10 คน จากภรรยา 5 คนของครูจูเลี่ยม กิ่งทอง เธอสร้างความตื่นตะลึงขนานใหญ่ให้กับวงการเพลงลูกทุ่งเมืองไทยเมื่อประมาณ 30 ปีก่อน เมื่อผู้เป็นบิดาจัดตั้งวงดนตรีลูกทุ่งชื่อคณะ สาริกา กิ่งทอง และเปิดทำการแสดงทั่วไป สาริกาได้รับความสนใจจากแฟนเพลงมากมาย โดยสาเหตุส่วนหนึ่งที่ทำให้เธอเป็นที่จับตามองนั้น นอกจากผลงานเพลงชื่อ “ แต๋วจ๋า” และอื่นๆ จะเป็นที่ติดอกติดใจแฟนเพลงไม่น้อยแล้ว ก็เป็นเพราะความสงสัยของแฟนเพลงทั่วประเทศว่า สาริกาเป็นผู้หญิงหรือผู้ชายกันแน่ เพราะแม้เนื้อหาเพลง “แต๋วจ๋า “ และ เพลงอื่นๆของสาริกา จะเป็นบทเพลงสำหรับนักร้องชาย และหลายเพลงก็เป็นการร้องในทำนองเกี้ยวพาราสีผู้หญิง ตัวสาริกาเองก็อยู่ในเสื้อผ้าเครื่องแต่งกายแบบนักร้องชาย ทว่าน้ำเสียง และหน้าตาท่าทางของเธอออกไปผู้หญิงมากกว่า จนในที่สุด หลังจากที่สงสัยกันมานาน ก็มีการเปิดเผยออกมาว่า สาริกาเป็นผู้หญิง และในการเปิดการแสดง ต้องมีการใช้ผ้าพันทรวงอก เพื่อปิดบังสัญลักษณ์ความเป็นสตรีของเธอ
ผลงาน.
ผลงานเพลงของสาริกานั้น มากมายหลายเพลงเกิดจากการประพันธ์ของผู้เป็นบิดา โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เพลงที่ได้รับความนิยมจากแฟนเพลงมากที่สุด ไม่ว่าจะเป็น “ แต๋วจ๋า “ , “ แสนหวังเหวิด “ , “ ทำพรือมันเล่า “ ,“ หนุ่มล่องซุง" และ “นิราศรักพุมเรียง” นอกจากนั้น ครูจูเลี่ยม ยังทำหน้าที่ควบคุมการร้องของลูกสาวหัวใจชายคนนี้เองด้วย สำหรับเพลง”แสนหวังเหวิด” ที่ประพันธ์ทั้งคำร้องและทำนองโดยครูจูเลี่ยมนั้น ได้รับการยกย่องให้เป็นเพลงลูกทุ่งดีเด่นในงานกึ่งศตวรรษเพลงลูกทุ่งไทยด้วย
ในส่วนของเพลง "แต๋วจ๋า" ที่ถือว่าเป็นผลงานที่ฮิตที่สุดของสาริกานั้น ในช่วงที่เพลงกำลังดัง ก็เคยมีคนนำเพลงนี้ไปปรับเนื้อร้องใหม่ พร้อมกับให้ชื่อใหม่ว่า "ตุ๊จ๋า" (ตุ๊ เป็นนามเดิมของ จอมพลประภาส จารุเสถียร) เพื่อใช้ขับร้องในการชุมนุมขับไล่เผด็จการของขบวนการนักศึกษาและประชาชนยุคเมื่อกว่า 30 ปีที่ผ่านมา
ผลงานที่เป็นที่รู้จัก
ตำนานถูกสานต่อ.
สาลิกา กิ่งทอง เสียชีวิตเมื่อปี 2540 ด้วยโรคมะเร็งเต้านม และหลายปีหลังจากที่เธอจากโลกนี้ไป เพลง
”นิราศรักพุมเรียง “ ที่ร้องไว้ ก็เพิ่งได้รับการร้องแก้ โดยเมื่อปี 2549 รัชนก ศรีโลพันธุ์ นักร้องลูก
ทุ่งชาวใต้รุ่นใหม่ได้ร้อง"เพลงรอที่พุมเรียง “ เพื่อแก้เพลงของสาริกา เพราะตอนที่ครูสลา คุณวุฒิ 
วางแผนสร้างนักร้อง ได้ติดต่อขอให้ครูจูเลี่ยม ช่วยแต่งเพลงแก้"นิราศรักพุมเรียง" ให้
คณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์

คณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์  มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์มีแผนการจัดตั้งคณะในสาขาศิลปกรรมตั้งแต่ พ.ศ. 2540 โดยใช้ชื่อว่า โครงการจัดตั้งคณะวิจิตรศิลป์ ซึ่งได้ผ่านความเห็นชอบจากทบวงมหาวิทยาลัยเรียบร้อย หลังจากนั้น เมื่อวันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2543 ที่ประชุมสภามหาวิทยาลัยได้มีมติเห็นชอบให้เปลี่ยนชื่อเป็น โครงการจัดตั้งคณะศิลปกรรมศาสตร์ และได้นำเสนอต่อทบวงมหาวิทยาลัย เพื่อนำเสนอเข้าที่ประชุมคณะรัฐมนตรีเพื่อจัดตั้งเป็นคณะหนึ่งของมหาวิทยาลัยต่อไป
คณะศิลปกรรมศาสตร์ได้รับการจัดตั้งขึ้นโดยเป็นหน่วยงานในกำกับที่ขอใช้งบประมาณแผ่นดิน ซึ่งบริหารงานแบบรวมศูนย์ คือ ไม่แบ่งออกเป็นภาควิชา แต่ได้กำหนดให้เป็นสาขาวิชาแทน โดยเริ่มรับนักศึกษารุ่นแรกในปีการศึกษา 2545 ในสาขาวิชาทัศนศิลป์ และสาขาวิชาศิลปะการแสดง และเปิดสอนในสาขาวิชาศิลปะประยุกต์ ในปีการศึกษา 2546
คณะผู้บริหารคณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ชุดปัจจุบัน ประกอบด้วย
หลักสูตร.
คณะศิลปกรรมศาสตร์ จัดการเรียนการสอนในสาขาวิชาดังนี้
จักรพรรดิแห่งอินเดีย

จักรพรรดิแห่งอินเดีย เป็นพระอิสริยยศที่พระมหากษัตริย์สหราชอาณาจักรใช้ในการปกครองอนุทวีปอินเดียสมัยบริติชราช
18 ปีหลังจากรัฐสภาสหราชอาณาจักรได้ตราพระราชบัญญัติรัฐบาลอินเดีย ค.ศ. 1858 รัฐบาลของนายกรัฐมนตรีเบนจามินได้ถวายพระอิสริยยศ "จักรพรรดิแห่งอินเดีย" ให้กับสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย ในปี 1876
หลังจากที่สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียเสด็จสวรรคต สมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 พระราชโอรสเสด็จขึ้นครองราชย์เป็นพระมหากษัตริย์แห่งสหราชอาณาจักรและจักรพรรดิแห่งอินเดีย และพระอัครมเหสีของพระองค์ สมเด็จพระราชินีอเล็กซานดรา ก็ได้รับพระอิสริยยศทั้งพระราชินีแห่งสหราชอาณาจักรและจักรพรรดินีแห่งอินเดีย
เมื่อพระมหากษัตริย์แห่งสหราชอาณาจักรจะทรงลงพระปรมาภิไธยในเอกสารใด ๆ ที่เกี่ยวข้องกับบริติชอินเดีย จะมีการเติม R I ลงท้ายพระปรมาภิไธย (R ย่อจากภาษาละตินว่า Rex/Regina และ I จาก Imperator/Imperatrix) แต่ถ้าเป็นการลงพระปรมาภิไธยในเอกสารใด ๆ ที่ไม่เกี่ยวข้องกับอินเดีย จะเติมท้ายเพียงแค่ R เท่านั้น พระมหากษัตริย์และพระอัครมเหสีที่ทรงดำรงพระราชอิสริยยศเป็นจักรพรรดิและจักรพรรดินีแห่งอินเดียพระองค์สุดท้ายคือ สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6 และสมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธ พระราชชนนี ซึ่งในรัชกาลของพระองค์ มีการแบ่งบริติชราชออกเป็นประเทศปากีสถานและประเทศอินเดียเมื่อปี 1947 พระราชอิสริยยศจักรพรรดิแห่งอินเดียจึงถูกยกเลิกมานับแต่นั้น 
แม้พระราชอิสริยยศจักรพรรดิแห่งอินเดียจะถูกยกเลิกไปเมื่อ 18 สิงหาคม 1947 แต่พระมหากษัตริย์สหราชอาณาจักรก็ยังทรงมีพระราชสถานะเป็นพระเจ้าแผ่นดินของประเทศอินเดียไปจนถึงปี 1950 และเป็นพระเจ้าแผ่นดินของประเทศปากีสถานไปจนถึง 1956
คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์

คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตปัตตานี 
ประวัติ.
คณะรัฐศาสตร์ มีประวัติศาสตร์ยาวนานมา 38 ปี เป็นมหาวิทยาลัยที่มีการสอนวิชารัฐศาสตร์แห่งแรกในพื้นที่ภาคใต้ และในปัจจุบันคณะรัฐศาสตร์ยังเป็นคณะที่มีบทบาทสำคัญในการศึกษาและแก้ไขปัญหาความไม่สงบในชายแดนภาคใต้ของประเทศไทย
เดิมรัฐศาสตร์มีฐานะเป็นเพียงวิชาโทและสนับสนุนวิชาของเอกพัฒนาสังคมและเอกภูมิศาสตร์ พ.ศ. 2521 มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ได้พิมพ์เอกสารหลักสูตร เปิดรับนักศึกษาใหม่ผิดพลาด โดยระบุว่ามีวิชาเอกรัฐศาสตร์อยู่ด้วย จึงมีนักศึกษาจำนวน 34 คนเรียนวิชาเอกนี้ พอเข้ามาศึกษาแล้ว ช่วงเทอม 2 ปรากฏว่า อาจารย์นิภา ไชยเศวต แจ้งว่ายังไม่ได้ขอหลักสูตรเปิดเป็นวิชาเอกรัฐศาสตร์ นักศึกษาทั้ง 34 คน จึงส่งรายชื่อถึง อ.มาเนาะ ยูเด็น เพื่อร้องเรียนในเรื่องดังกล่าว เดือนมกราคม พ.ศ. 2523 ขีดเส้นตายให้นักศึกษาจำเป็นต้องเลือกวิชาเอก โดยได้รับการกดดันจากฝ่ายบริหารมหาวิทยาลัย และอาจารย์บางท่านในคณะด้วย จึงทำให้เหลือผู้ตั้งใจจริงเพียง 7 คน ปลายปี พ.ศ. 2524 หลังจากที่เข้าไปเจรจาทั้งกับทางคณะ และมหาวิทยาลัย ร่วมประชุมกันหลายหน โดยมีอาจารย์ที่ช่วยเหลืออย่างเต็มที่ และเต็มใจ คือ อาจารย์ กวี ศิริธรรม (ปัจจุบันเสียชีวิตแล้ว) อาจารย์พีรยศ ราฮิมมูลา อาจารย์มาเนาะ ยูเด็น และอาจารย์วันเนาว์ ยูเด็น โดย อาจารย์ พีรยศ ได้รับมอบหมายให้แก้ไขปัญหาดังกล่าว จึงเดินทางไปเสนอหลักสูตร ที่ทบวงมหาวิทยาลัย ยกฐานะของรัฐศาสตร์ให้เป็นวิชาเอก โดยแบ่งรัฐศาสตร์ เป็น 2 แผน คือ แผน ก. รัฐศาสตร์ทั่วไป และแผน ข. รัฐศาสตร์ท้องถิ่นจังหวัดชายแดนภาคใต้ โดยให้เหตุผลว่า จังหวัดปัตตานีเป็นพื้นที่พิเศษ รัฐศาสตร์ของปัตตานีจึงควรมีอะไรที่พิเศษด้วย ทางทบวงมหาวิทยาลัย จึงยอมรับหลักสูตรดังกล่าว และได้รับการอนุมัติตั้งแต่บัดนั้นเป็นต้นมาและได้มีการปรับปรุงหลักสูตรดังกล่าว เมื่อปี พ.ศ. 2537
ต่อมาได้มีการจัดตั้งคณะรัฐศาสตร์เป็นหน่วยงานภายในมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ที่จัดตั้งขึ้นตามมติที่ประชุมสภามหาวิทยาลัยในการประชุมครั้งที่ 279 (3/2548) เมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2548 เพื่อให้เป็นคณะที่เชื่อมโยงการปกครองกับวัฒนธรรมท้องถิ่นภาคใต้ เพื่อทำหน้าที่ผลิตบัณฑิต ทำการวิจัย บริการวิชาการ และทำนุบำรุงศิลปะและวัฒนธรรม โดยเน้นการเรียนการสอนสาขาวิชาการปกครอง นโยบายสาธารณะ และความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ ที่เชื่อมโยงกับวัฒนธรรมท้องถิ่น และสอดคล้องกับสภาพการเมือง การปกครอง เศรษฐกิจ และสังคม ในพื้นที่ภาคใต้ โดยได้ตัดโอนอัตราอาจารย์จำนวน 6 อัตรา จากแผนกวิชาเอกรัฐศาสตร์ภาควิชาสังคมศาสตร์ คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ เมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2548 และในภาคการศึกษา 1/2549 ได้ตัดโอนหลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต วิชาเอกรัฐศาสตร์ และนักศึกษาชั้นปีที่ 1 สาขาวิชารัฐศาสตร์ จำนวน 94 คน มาสังกัดคณะรัฐศาสตร์
หลักสูตรที่เปิดสอน.
จัดการเรียนการสอนจำนวน 2 หลักสูตร ดังนี้
สัญลักษณ์.
สัญลักษณ์ประจำคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ได้แก่ "สิงห์น้ำเงิน"
รัฐศาสตร์พึ่งผยองครรลองธรรม
รัฐศาสตร์ชี้นำทางสุขสม
รัฐศาสตร์นำประโยชน์สู่สังคม
รัฐศาสตร์กรมสงขลานครินทร์"
คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์

คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ เป็นคณะลำดับที่ 2 ต่อจากคณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ เปิดรับนักศึกษารุ่นแรกเมื่อ พ.ศ. 2511
ประวัติ.
มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ได้รับอนุมัติให้จัดตั้งเมื่อ พ.ศ. 2509 โดยมีคณะวิศวกรรมศาสตร์เป็นคณะแรก ที่เปิดสอนในปี พ.ศ. 2510 โดยใช้อาคารเรียน ของคณะวิทยาศาสตร์การแพทย์ มหาวิทยาลัยมหิดล กรุงเทพมหานคร ต่อมา คณะศึกษาศาสตร์ ได้เปิดสอนเป็นคณะที่สอง เมื่อปีที่ พ.ศ. 2511 รับนักศึกษารุ่นแรก จำนวน 60 คน เป็นนักศึกษาสาขาวิทยาศาสตร์ จำนวน 35 คน และสาขาศิลปศาสตร์ จำนวน 25 คน ใช้อาคารเรียนร่วมกับคณะวิศวกรรมศาสตร์ ที่กรุงเทพมหานคร ต่อมาได้ย้ายมาเรียนที่ ตำบลรูสะมิแล อำเภอเมือง จังหวัดปัตตานี เมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน 2511 (ซึ่งมหาวิทยาลัยได้กำหนด วันดังกล่าว เป็น วันรูสะมิแล) มีอาจารย์จำนวน 11 คน โดยมี ศาสตราจารย์นพ ปาลกะวงศ์ ณ อยุธยา เป็นคณบดีคนแรก คณะศึกษาศาสตร์ นับเป็นคณะแรกของมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ที่เปิดสอน ในภาคใต้
ในระยะแรก คณะศึกษาศาสตร์ มีวัตถุประสงค์ผลิตครูระดับปริญญาตรี ที่สอน ระดับมัธยมศึกษา ในเขต 14 จังหวัดภาคใต้ และเพื่อ ขยายการศึกษาระดับอุดมศึกษา ในวิชาการศึกษา ออกไปสู่ส่วนภูมิภาคให้สอดคล้อง กับนโยบายของรัฐ ตามแผนพัฒนาภาคใต้ พร้อมกันนั้นจะร่วมมือกับชุมชนในการปรับปรุงการศึกษา และยกระดับวิทยฐานะ ของครูอาจารย์ให้สูงขึ้นด้วย ปีการศึกษา 2511 เป็นปีแรกที่ คณะศึกษาศาสตร์ เปิดทำการสอน ในสาขาวิชาเอกคณิตศาสตร์ วิทยาศาสตร์ทั่วไป ภาษาอังกฤษ ภาษาไทยและสังคมศาสตร์ ต่อมาคณะศึกษาศาสตร์ ขยายภารกิจเพื่อตอบสนอง ความต้องการของสังคม ตามศักยภาพและความพร้อม
ส่วนงาน.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์

คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ได้ก่อตั้งขึ้นเป็นคณะที่ 3 ใน มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตปัตตานี โดยโอนภาควิชาวิทยาศาสตร์ และภาควิชาคหกรรมศาสตร์ จากคณะศึกษาศาสตร์ มาสังกัดคณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี และภาควิชาที่โอนมาสังกัดคณะใหม่ ได้เปลี่ยนชื่อภาควิชาวิทยาศาสตร์ทั่วไป เป็นภาควิชาวิทยาศาสตร์และคณิตศาสตร์ โดยเปิดสอนนักศึกษารุ่นแรกของคณะ ในปีการศึกษา 2528 สาขาเทคโนโลยีการยาง จำนวน 11 คน นอกจากนี้คณะฯ ยังรับผิดชอบในการสอนนักศึกษาของคณะศึกษาศาสตร์ คือ ศษ.บ. (คหกรรมศาสตร์), วท.บ(ศึกษาศาสตร์) โปรแกรมวิชาเอกสาขาคณิตศาสตร์ เคมี ชีววิทยา ฟิสิกส์ วิทยาศาสตร์ทั่วไป วิชาโทสาขาต่าง ๆ และหมวดวิชาศึกษาทั่วไป (กลุ่มวิชาคณิตศาสตร์และวิทยาศาสตร์) ให้ทุกคณะในวิทยาเขตปัตตานี
หลังจากการจัดตั้งคณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี เมื่อวันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2528 จนถึงปัจจุบันได้พัฒนาการเปิดสาขาต่าง ๆ ตามลำดับดังนี้
คณะวิทยาการอิสลาม มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์

คณะวิทยาการอิสลาม มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์  ตั้งอยู่ในวิทยาเขตปัตตานี โดยจัดตั้งเมื่อ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2532 จัดการเรียนการสอนในสาขาอิสลามศึกษาทั้งในระดับปริญญาตรี และระดับบัณฑิตศึกษา ซึ่งจัดตั้งขึ้นจากการเสนอของสำนักงานคณะกรรมการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ เพื่อจัดให้เป็นศูนย์กลางการศึกษาศาสนาอิสลามจนถึงระดับอุดมศึกษา โดยมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์มีนโยบายในการเปิดสาขาวิชาการศึกษาอิสลาม ขึ้นในคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ โดยเตรียมจัดตั้งภาควิชาการศึกษาอิสลาม และร่างหลักสูตรอิสลามศึกษาในระดับปริญญาตรีแล้ว โดยได้ผ่านการอนุมัติจากทบวงมหาวิทยาลัยเมื่อวันที่ 24 ธันวาคม พ.ศ. 2532 นอกจากนั้น ยังเตรียมโครงการจัดตั้งศูนย์อิสลามศึกษา โดยได้รับความเห็นชอบจากสภามหาวิทยาลัย ทบวงมหาวิทยาลัย และเมื่อนำเสนอต่อคณะรัฐมนตรี จึงได้อนุมัติให้จัดตั้งเป็น วิทยาลัยอิสลามศึกษา เมื่อวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2532 มีฐานะเป็นคณะหนึ่งในมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
ประวัติ.
คณะวิทยาการอิสลาม มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์เป็นหน่วยงานที่ได้รับพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งเมื่อวันที่ 31 ธันวาคม 2532 โดยกำหนดให้เป็นศูนย์กลางการศึกษา ค้นคว้า วิจัยด้านวิชาการและศิลปวิทยาการเกี่ยวกับอิสลามและบริการวิชาการแก่สังคม รวมทั้งผลิตกำลังคนทางด้านอิสลามศึกษาทั่วไปในทุกสาขา วิทยาลัยอิสลามศึกษามหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ได้แบ่งโครงสร้างการบริหารงานออกเป็นสามหน่วยงานคือ สำนักงานเลขานุการ สำนักงานวิชาการและบริการชุมชน และภาควิชาอิสลามศึกษา โดยวิทยาลัยฯได้ดำเนินการตามภารกิจหลักของมหาวิทยาลัย เพื่อตอบสนองความต้องการของสังคมตามศักยภาพและความพร้อม ในปัจจุบันวิทยาลัยอิสลามศึกษา มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ได้ทำหน้าที่ ผลิตบัณฑิตออกไปรับใช้สังคม ศึกษาค้นคว้าวิจัยความรู้ใหม่ๆ ให้บริการวิชาการแก่ชุมชน และทำนุบำรุงศิลปวัฒนธรรม โดยวิทยาลัยได้ดำเนินการตามภารกิจหลักของมหาวิทยาลัย เพื่อตอบสนองความต้องการของสังคมตามศักยภาพและความพร้อม ซึ่งมีการพัฒนาเป็นลำดับ ดังนี้
หลักสูตร.
ปัจจุบันคณะวิทยาการอิสลาม มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ เปิดสอนหลักสูตรดังต่อไปนี้
ทำเนียบผู้อำนวยการ/คณบดี.
หมายเหตุ คำนำหน้านามและชื่อของผู้ดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการ เป็นคำนำหน้านามและชื่อตามตำแหน่งทางวิชาการในขณะนั้น
การสมัครเข้าศึกษา.
ระดับบัณฑิตศึกษา.
ข้อมูลระดับบัณฑิตศึกษา มีปฏิทินการรับสมัครและวิธีการรับสมัครดังต่อไปนี้
ปฏิทินการรับสมัคร ปฏิทินการรับสมัครบัณทิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ กำหนดปฏิทินการรับบุคคลเข้าศึกษาต่อระดับบัณฑิตศึกษาเป็น 2 ลักษณะ ดังนี้
วิธีการรับสมัคร.
ผู้สนใจสามารถรับใบสมัคร ตามช่องทางต่อไปนี้
ภาวนา ชนะจิต

ภาวนา ชนะจิต (อักษรโรมัน: Parwarna Liu Lan Ying; ; ชื่อเล่น: หยิน) มีชื่อจริงว่า อรัญญาภรณ์ เหล่าแสงทอง (ชื่อเดิม: อรัญญา; 20 ธันวาคม พ.ศ. 2485 — 9 กันยายน พ.ศ. 2555) นักแสดงภาพยนตร์ชาวไทย ที่ได้รับฉายา "ไข่มุกแห่งเอเชีย"
ประวัติ.
ชื่อจริงคือ อรัญญาภรณ์ เหล่าแสงทอง (ชื่อเดิม: อรัญญา; ชื่อเล่น: หยิน) มีเชื้อสายจีนกวางตุ้ง เกิดวันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2485 ที่อำเภอบางยี่เรือ จังหวัดธนบุรี จบ มศ. 3 ที่โรงเรียนพิทยศึกษา
มีชื่อจีนแมนดารินว่า "หลิว หลานอิง" หรือ อ่านเป็นภาษาจีนกวางตุ้ง ว่า "Lau Lan Ying" 
ภาวนาเสียชีวิตในเช้าวันที่ 9 กันยายน พ.ศ. 2555 ที่บ้านพักของตนเองในตำบลขุนแก้ว อำเภอนครชัยศรี จังหวัดนครปฐม โดยตำรวจสรุปว่าเสียชีวิตจากการจมน้ำ สิริอายุได้ 69 ปี มีพิธีฌาปนกิจศพ ณ วัดมกุฏกษัตริยารามราชวรวิหาร
สู่วงการบันเทิง.
จุดเริ่มต้น.
เริ่มแสดงภาพยนตร์ไทยเรื่องแรก โดยรังสรรค์ ตันติวงศ์ ผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ ผ่านการแนะนำของ “เด็กยกรีเฟลค” ในกองถ่าย และ ศรินทิพย์ ศิริวรรณ ดาราในวงการเป็นผู้พาออกงาน เมื่อ พ.ศ. 2503 เรื่อง แสงสูรย์ ซึ่งมี มิตร ชัยบัญชา และ อมรา อัศวนนท์ แสดงนำ กำกับโดย ประทีป โกมลภิส ภาพยนตร์เรื่องนี้ ทำให้เธอได้รับรางวัล ตุ๊กตาทอง ดาราสมทบหญิงยอดเยี่ยม จัดโดยสมาคมผู้สื่อข่าวบันเทิง
โลกจอเงิน.
ดารานำหรือประชันบทในภาพยนตร์ ตั้งแต่ พ.ศ. 2503-2522 คู่กับ สรพงศ์ ชาตรี, มิตร ชัยบัญชา, ไชยา สุริยัน, สมบัติ เมทะนี, ยอดชาย เมฆสุวรรณ, ลือชัย นฤนาท, อุเทน บุญยงค์, นาท ภูวนัย, กรุง ศรีวิไล และ ภาพยนตร์จีน คู่กับเดวิด เจียง พระเอกชาวฮ่องกง 
ส่วนใหญ่มักเป็นรับบทเด็กสาว เมื่ออายุมากขึ้นก็ยังรับบทที่เด็กกว่าอายุจริงเสมอ จนกระทั่งตัดสินใจยุติบทบาทการแสดงในวัยใกล้ 40 ปี โดยให้เหตุผลว่า ต้องการให้คนจดจำภาพนางเอกในวัยสาวของเธอตลอดไป
เจ้าของฉายา "ไข่มุกแห่งเอเชีย" จากการแสดงนำในภาพยนตร์ฮ่องกงหลายเรื่องของชอว์ บราเดอร์ เรื่อง Duel of Fists  ผลงานกำกับของ จางเชอะ ซึ่งมี ตี้หลุง และ เดวิด เจียง แสดงนำ เข้ามาถ่ายทำในประเทศไทย ประมาณปี ค.ศ.1971 เกี่ยวกับศิลปะแม่ไม้มวยไทย ซึ่งนับเป็นหนังต่างประเทศเรื่องแรก ๆ ที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับมวยไทย
ปี ค.ศ. 1971 แสดงนำใน "The King Boxer" (Xiao quan wang) ประกบนักแสดงกังฟูชื่อดัง เมิ่งเฟย และดาราชาวญี่ปุ่น ยะซุอะกิ คุระตะ รวมถึง นาท ภูวนัย ฉายในเมืองไทยชื่อ “หมัดสังหาร” หลังจากนั้นได้แสดงนำในหนังฮ่องกงแนวกังฟู The Bloody Fight (Xue dou) ในปี ค.ศ. 1972 และ Shi hou ซึ่งเป็นภาคต่อของ The Bloody Fight ในปีเดียวกัน
ถัดมาอีก 2 ปี แสดงนำในภาพยนตร์ร่วมทุนระหว่าง ไทย-ญี่ปุ่น ปี ค.ศ.1974 เรื่อง "หนุมานพบ 7 ยอดมนุษย์" (Urutora 6-kyodai tai kaijû gundan) และภาพยนตร์ฮ่องกงปี ค.ศ.1976 เรื่อง Chun man Ba Di Yaอีกด้วย
ผลงานสู่สายตาผู้ชมระดับสากลในช่วงนี้ยังมี "ตัดเหลี่ยมเพชร" (H-Bomb) ภาพยนตร์ไทย-ฮ่องกง จากงานกำกับของ "ฟิลิป" ฉลอง ภักดีวิจิตร ประชันบทกับดาราชั้นนำ โอลิเวีย ฮัสซี่ และคริส มิตชั่ม
โสภา สถาพร

โสภา สถาพร (7 สิงหาคม พ.ศ. 2490 – 28 มีนาคม พ.ศ. 2549) ชื่อเล่น ติ๋ม เป็นนักแสดงภาพยนตร์ชื่อดังในอดีต
ประวัติ.
โสภา เกิดที่ตำบลตลาด อำเภอเมือง จังหวัดสุราษฎร์ธานีชื่อจริงคือ โสภา พัคค์สุนทร เติบโตที่ อำเภอท่าชนะ จังหวัดสุราษฏร์ธานี เริ่มแสดงภาพยนตร์จากการชักชวนของชาลี อินทรวิจิตรและศรินทิพย์ ศิริวรรณ เรื่องแรกคือเรื่อง เอื้อมเดือน พ.ศ. 2506 กำกับโดย รังสี ทัศนพยัคฆ์ ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2507 ได้รับบทนำเป็นเรื่องแรกคือเรื่อง ดวงตาสวรรค์ คู่กับสมบัติ เมทะนีและพิศมัย วิไลศักดิ์ ในภาพยนตร์เรื่องถัดมา ได้แสดงคู่กับ เพชรา เชาวราษฎร์ มิตร ชัยบัญชา และชนะ ศรีอุบล ในเรื่อง ชาติเจ้าพระยา (2508) และเริ่มมีชื่อเสียงมากขึ้น 
โสภา สถาพร รับบทนางเอกเต็มตัวในเรื่อง ศึกเสือไทย (2508) คู่กับ สมบัติ เมทะนี และมีผลงานอีกมากมาย เช่น เจ้าแม่ตะเคียนทอง (2509) คู่กับไชยา สุริยัน, สิงห์สันติภาพ (2509) คู่กับลือชัย นฤนาท และอีกหลายเรื่องเช่น ชาติกระทิง (2509), เหนือเพชฌฆาต (2510), พันดง (2511), วังสีทอง (2511), ดวงใจคนยาก (2511), เกิดเป็นชาย (2512)
ในระยะหลัง โสภา สถาพร มีผลงานแสดงน้อยลง ภาพยนตร์เรื่องสุดท้ายของเธอคือเรื่อง ลูกเจ้าพระยา (2520) คู่กับสมบัติ เมทะนี และ เพชรา เชาวราษฎร์ เธอออกจากวงการแสดง และสมรสกับ จอห์น เอ บาโชว์ ครูสอนภาษาอังกฤษชาวอเมริกัน ใช้ชีวิตอยู่ที่กรุงเทพมหานคร
โสภา สถาพร เสียชีวิตที่กรุงเทพมหานคร แต่เคลื่อนย้ายศพไปตั้งบำเพ็ญกุศลอยู่ที่จังหวัดจันทบุรี เมื่อวันที่ 28 มีนาคม พ.ศ. 2549 ด้วยโรคตับแข็งและหัวใจวายเฉียบพลัน ขณะอายุได้ 58 ปี
ศิลปินนักร้อง บิลลี่ โอแกน เคยแต่งเพลงชื่อ โสภาสถาพร โดยได้แรงบันดาลใจมาจากเธอ เมื่อ พ.ศ. 2535
99

99 (เก้าสิบเก้า) เป็นจำนวนธรรมชาติที่อยู่ถัดจาก 98 (เก้าสิบแปด) และอยู่ก่อนหน้า 100 (หนึ่งร้อย)
ในทางคณิตศาสตร์.
<math>99 = 2^3+3^3+4^3</math>
เทพเจ้าแห่งโอลิมปัส

ในเทพปกรณัมกรีก เทพเจ้าแห่งโอลิมปัส  เป็นเทพเจ้าหลักของศาสนากรีกโบราณ โดยมากถือว่าประกอบด้วยซูส ฮีรา โพไซดอน ดิมีเทอร์ อะธีนา อะพอลโล อาร์ทิมิส แอรีส แอโฟรไดที ฮิฟีสตัส เฮอร์มีส และเฮสเตียหรือไดอะไนซัส บางครั้งรวมเฮดีสและเพอร์เซฟะนีเป็นส่วนหนึ่งของสิบสองเทพโอลิมปัสด้วย แต่โดยทั่วไปไม่นับเฮดีส เพราะพระองค์ประทับอย่างถาวรในโลกใต้พื้นพิภพและเสด็จมาเยือนยอดเขาโอลิมปัสได้แค่บางครั้ง บางครั้งนับรวมเฮราคลีสและอัสคลิปิอุสเช่นกัน
เชิงอรรถ.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
จินตหรา สุขพัฒน์

จินตหรา สุขพัฒน์ (เกิด 22 มกราคม พ.ศ. 2508) ชื่อเล่น แหม่ม เป็นนักแสดงหญิงชาวไทย ที่ได้รับความนิยมสูงสุดในช่วงปลายยุครุ่งเรืองของวงการภาพยนตร์ไทย จนได้รับการขนานนามว่าเป็น "ราชินีจอเงินคนสุดท้าย"
ประวัติ.
จินตหรา เกิดเมื่อวันที่ 22 มกราคม พ.ศ. 2508 ที่อำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ ในครอบครัวชาวไทยเชื้อสายมอญ บิดานับถือศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิก มารดานับถือศาสนาพุทธ ส่วนตัวเธอนับถือศาสนาตามบิดา แต่ก็ปฏิบัติธรรมตามหลักศาสนาพุทธไปด้วย เป็นบุตรคนที่ 4 ในจำนวนพี่น้อง 5 คน ที่เกิดจากนายปรีดีและนางสมจิตร สุขพัฒน์ 
การทำงานและการเข้าสู่วงการบันเทิง.
ขณะที่จินตหราเรียน ปวช.และทำงานพิเศษที่บริษัทโตโยต้า ทีมงานบริษัทเดนสึที่ทำโฆษณาให้โตโยต้าได้ชวนให้เธอไปทดสอบหน้ากล้องเพื่อถ่ายโฆษณาผ้าอนามัยลอริเอะ นางแบบคนแรกของลอริเอะ
เมื่อสำเร็จการศึกษาระดับ ปวช. จินตหรา ได้ทำงานที่บริษัทอินเตอร์เนชั่นแนล คอสเมติกส์ แผนกพัฒนาการขายเพียซ และช่วงนั้นอำพล สุวรรณจิตร อาจารย์สอนแต่งหน้าสถาบันเอ็มทีไอ ก็ได้ชักชวนให้มาแสดงภาพยนตร์ของสักกะ จารุจินดา เรื่อง "ผู้ใหญ่ลีกับนางมา" คู่กับ ไพโรจน์ สังวริบุตร ถือว่าเป็นภาพยนตร์ที่แจ้งเกิดเธอ
จินตหราได้เซ็นสัญญาเป็นนักแสดงของค่ายไฟว์สตาร์ มีผลงานมาต่อเนื่องและทำให้เธอกลายเป็นนางเอกแถวหน้า ภาพยนตร์ที่เป็นบทพิสูจน์ว่าจินตหราเป็นนางเอกที่โด่งดังและมีฝีมือทางการแสดง คือ "เหยื่อ" ที่พลิกบทบาทการแสดงของจินตหรา
พระเอกในวงการที่ถือเป็นคู่ขวัญทางการแสดงของจินตหรา คือ สันติสุข พรหมศิริ ซึ่งเป็นพระเอกร่วมสังกัด ภาพยนตร์ที่ทั้งสองร่วมงานและเป็นเป็นที่นิยมในหมู่แฟน ๆ ชาวไทยมากที่สุดคือเรื่อง "บุญชู" ที่สร้างติดต่อหลายภาค อีกทั้งยังเคยแสดงภาพยนตร์ฮอลลีวู้ด จากบทสาวชาวเวียดนาม ในภาพยนตร์เรื่อง "กูดมอร์นิงเวียดนาม" ที่แสดงคู่กับ โรบิน วิลเลียมส์
หลังจากหมดสัญญากับไฟว์สตาร์ จินตหราซึ่งเป็นนางเอกภาพยนตร์อันดับหนึ่งของประเทศไทยในยุคนั้นได้สร้างความฮือฮาให้กับสังคมเมื่อก้าวสู่วงการละครโทรทัศน์ด้วยการแสดงละครโทรทัศน์ให้กับสถานีโทรทัศน์สองสถานีใหญ่พร้อมกันคือ "เชลยศักดิ์" ทางช่อง 7 และ "สี่แผ่นดิน" ทางช่อง 3 
จินตหรา สุขพัฒน์ ถือได้ว่าเป็นนางเอกภาพยนตร์ไทยหรือนางเอกจอเงินคนสุดท้าย ในวันที่ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 จินตหราได้รับเกียรติให้ประทับรอยมือและรอยเท้าบนลานดาราซึ่งเป็นลานเกียรติยศของดาราภาพยนตร์ไทย ที่หอภาพยนตร์ ในฐานะของนางเอกคนสุดท้ายผู้ปิดตำนานภาพยนตร์ไทย
ผลงาน.
ละครเทิดพระเกียรติ.
ละครเทิดพระเกียรติต่าง ๆ ที่โดดเด่นที่สุด ได้แก่
ยัติภังค์

ยัติภังค์ หรือ เครื่องหมายขีด (hyphen) เป็นเครื่องหมายวรรคตอนสากลอย่างหนึ่ง มีลักษณะเป็นขีดแนวนอนสั้น ๆ กลางบรรทัด ยาวไม่เกิน 2 ตัวอักษร หากยาวกว่านั้นจะเรียกว่ายัติภาค
การใช้งาน.
ศาลภาษีอากรกลางตัดสินคดีนายเรืองไกร ลีกิจวัฒนะฟ้องเจ้า-
พนักงานประเมินภาษีส่งเงินภาษีรับโอนหุ้นคืนโดยไม่ชอบ โดยศาลวินิจ-
ฉัยว่าการขายหุ้นที่ได้มาจากการซื้อนอกตลาดหลักทรัพย์ ในตลาด-
หลักทรัพย์ ...
อักขระยูนิโคด.
จากเดิมในรหัสแอสกี ยัติภังค์และเครื่องหมายลบใช้สัญลักษณ์ตัวเดียวกันคือ (-) ที่ตำแหน่ง <code>0x2D</code> แต่สำหรับรหัสยูนิโคด ได้แยกสองเครื่องหมายนี้ออกจากกัน โดยยัติภังค์อยู่ที่ <code>U+2010</code> (‐) และเครื่องหมายลบอยู่ที่ <code>U+2212</code> (−) แต่ก็ยังคงอักขระตัวเดิมไว้ที่ <code>U+002D</code> เพื่อให้ยังสามารถรองรับและเข้ากันได้กับรหัสแอสกี
นอกจากนี้ยังมีสัญลักษณ์ "ยัติภังค์เผื่อเลือก" (soft hyphen) ที่ตำแหน่ง <code>U+00AD</code> ซึ่งจะปรากฏเป็นเครื่องหมายขีดเมื่อมีการตัดคำที่ตำแหน่งที่ใส่ไว้ หากไม่มีการตัดคำจะไม่ปรากฏ และมีสัญลักษณ์ "ยัติภังค์แบบไม่ตัดคำ" (non-breaking hyphen) ที่ <code>U+2011</code> (‑) เพื่อบังคับระบบคอมพิวเตอร์ว่าไม่ให้ตัดคำที่เครื่องหมายขีด ซึ่งทำงานคล้ายกับ "เว้นวรรคแบบไม่ตัดคำ" (non-breaking space)
นิพจน์ปรกติ

นิพจน์ปรกติ  ในวิทยาการคอมพิวเตอร์ คือ สตริงที่อธิบายถึงรูปแบบของสตริงตามโครงสร้างรูปแบบที่กำหนด นิพจน์ปรกตินั้นใช้อยู่แพร่หลายในโปรแกรมประเภท Text editor ในการค้นหาและปรับเปลี่ยนข้อความ ภาษาโปรแกรมหลายภาษายังรองรับการใช้นิพจน์ปรกติสำหรับการจัดการและปรับเปลี่ยนสตริง
ภาพรวม.
นิพจน์ปรกติ ใช้อธิบายรูปแบบสตริง ซึ่งการอธิบายมักจะกระชับและรัดกุมโดยที่ไม่ต้องอธิบายเป็นรายชื่อทั้งหมด ยกตัวอย่างเช่นคำว่า "ปกติ" และ "ปรกติ" สามารถอธิบายได้ว่า "ป(ร?)กติ" ซึ่งส่วนใหญ่มีโครงสร้างการใช้ดังนี้:
การสร้างทางเลือก.
เครื่องหมายขีดตั้ง ใช้สำหรับสร้างทางเลือกที่จะใช้ค้นหานิพจน์ เช่น "express|expand" มีความหมายว่า "express" หรือ "expand"
การจัดกลุ่ม.
วงเล็บ ใช้ในการกำหนดลำดับและขอบเขตของนิพจน์ เช่น "ex(pres|pan)sion" มีความหมายว่า "expression" หรือ "expansion"
การบอกจำนวน.
ปรัศนี ใช้บ่งบอกว่ามีนิพจน์ก่อนหน้านี้จำนวน 0 หรือ 1 นิพจน์ (มีนิพจน์หรือไม่มีก็ได้) เช่น "ปร?กติ" มีความหมายว่า "ปกติ" หรือ "ปรกติ"
เครื่องหมายดอกจัน ใช้บ่งบอกว่ามีนิพจน์ก่อนหน้านี้จำนวน 0 นิพจน์หรือมากกว่า เช่น "go*gle" มีความหมายว่า "ggle" "gogle" "google" "gooogle" เป็นต้น
เครื่องหมายบวก ใช้บ่งบอกว่ามีนิพจน์ก่อนหน้านี้จำนวน 1 นิพจน์หรือมากกว่า เช่น "go+gle" มีความหมายว่า "gogle" "google" "gooogle" เป็นต้น แต่ไม่เท่ากับ "ggle"
;{n}
วงเล็บปีกกาใช้บ่งบอกว่าต้องมีนิพจน์ก่อนหน้านี้จำนวน n นิพจน์ เช่น "go{5}gle" มีความหมายว่า "gooooogle" เพียงตัวเดียว
;{m,n}
วงเล็บปีกกาที่มีจุลภาคข้างใน ใช้บ่งบอกว่าต้องมีนิพจน์ก่อนหน้านี้จำนวน m นิพจน์ถึง n นิพจน์ เช่น "go{2,4}gle" มีความหมายว่า "google" "gooogle" และ "goooogle" หากไม่ระบุตัวเลข n จะหมายถึงต้องมีนิพจน์จำนวนตั้งแต่ m นิพจน์เป็นต้นไป
การระบุตำแหน่ง.
เครื่องหมายหมวก ใช้เขียนเป็นตัวแรกสุดของนิพจน์ปรกติ เพื่อบ่งบอกว่านิพจน์ที่ต้องการค้นหาอยู่ต้นบรรทัดหรือต้นสตริงเท่านั้น สามารถใช้คู่กับ $
เครื่องหมายสกุลเงิน ดอลลาร์ ใช้เขียนเป็นตัวท้ายสุดของนิพจน์ปรกติ เพื่อบ่งบอกว่านิพจน์ที่ต้องการค้นหาอยู่ท้ายบรรทัดหรือท้ายสตริงเท่านั้น สามารถใช้คู่กับ ^
การระบุช่วงอักขระ.
วงเล็บเหลี่ยม ใช้เขียนแทนอักขระหนึ่งตัวที่อยู่ในขอบเขต ซึ่งระบุไว้ภายในวงเล็บ เช่น "[bcdf]an" มีความหมายว่า "ban" "can" "dan" และ "fan"
เครื่องหมายหมวก ใช้เขียนภายในวงเล็บเหลี่ยมเป็นตัวแรก เพื่อบ่งบอกว่าเป็นอักขระหนึ่งตัวที่ไม่ได้อยู่ในขอบเขต เช่น "[^bcdf]an" มีความหมายว่า "aan" "ean" "gan" "han" "ian" เป็นต้น
ยัติภังค์ ใช้เขียนภายในวงเล็บเหลี่ยมระหว่างอักขระสองตัว เพื่อบ่งบอกว่าเป็นอักขระหนึ่งตัวที่มีรหัสแอสกีหรือยูนิโคดอยู่ในช่วงนั้น เช่น "[a-z]an" มีความหมายว่า "aan" "ban" "can" เรื่อยไปจนถึง "zan"
เครื่องหมายอื่นๆ.
มหัพภาค ใช้บ่งบอกว่าอักขระในตำแหน่งนั้นของนิพจน์จะเป็นตัวอักษรอะไรก็ได้ เช่น ".an" มีความหมายว่า "aan" "ban" "can" "0an" "1an" "-an" เป็นต้น
แบ็กสแลช ใช้ระบุ escape character หรือสัญลักษณ์ที่ต้องการใช้ในนิพจน์ แต่ซ้ำกับสัญลักษณ์ที่กล่าวมาทั้งหมดด้านบน เช่น "[0-9]\.[0-9]\$" มีความหมายว่า "2.3$" "9.0$" "1.7$" เป็นต้น
โดยเครื่องหมายต่างๆ สามารถสร้างนิพจน์ปรกติที่ซ้ำซ้อนและมีประสิทธิภาพสูงได้ ซึ่งคล้ายกับการสร้างนิพจน์คณิตศาสตร์นั้นเอง
รัตนาภรณ์ อินทรกำแหง

รัตนาภรณ์ อินทรกำแหง (25 กันยายน พ.ศ. 2475 - 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2549) ชื่อเล่น แดง นักแสดงอาวุโส อดีตนางเอกยอดนิยมในช่วงปี พ.ศ. 2496 - 2507
ประวัติ.
ด้านครอบครัว.
รัตนาภรณ์ อินทรกำแหง เป็นบุตรคนที่ 2 จากจำนวน 5 คนของ พันโท ผัน อินทรกำแหง กับ ชื้น อินทรกำแหง (ญ.) เป็นผู้สืบสายสกุล “ณ ราชสีมา” ชั้น 8 สาย "พระยาภักดีสงคราม (เจ้าเมืองนางรอง)" และ ชั้น 7 สาย "เจ้าพระยานครราชสีมา (ทองอินทร์ ณ ราชสีมา)"
ด้านการศึกษา.
ในวัยเด็กต้องย้ายโรงเรียนบ่อย ๆ ตามบิดาซึ่งรับราชการทหาร เคยศึกษาที่โรงเรียนสภาราชินี จังหวัดตรัง จบการศึกษาจากโรงเรียนสายปัญญา เข้าร่วมประกวดนางสาวไทย เมื่อปี พ.ศ. 2493 ไม่ได้รับรางวัลใด ๆ แต่ทำให้ได้รู้จักกับ ศักดิ์เกษม หุตาคม นักเขียนเจ้าของนามปากกา อิงอร
ด้านการแสดง.
รัตนาภรณ์ ได้แสดงภาพยนตร์เรื่องแรกคือ เคหาสน์สีแดง (2493) และเรื่องต่อมาคือ นิทรา-สายัณห์ บทประพันธ์ของอิงอร คู่กับสมบัติ คงจำเนียร หลังจากภาพยนตร์ออกฉายทำรายได้เกือบล้านบาท สูงเป็นประวัติการณ์ เธอได้รับการติดต่อให้แสดงภาพยนตร์เรื่องอื่น ๆ อีกหลายเรื่อง แต่กลับปลีกตัวไปเป็นครูสอนหนังสือที่โรงเรียนธิดานุเคราะห์ จังหวัดสงขลา เป็นเวลาหนึ่งปี
รัตนาภรณ์ กลับมามีผลงานการแสดงอีกครั้งในภาพยนตร์เรื่อง ทาสรัก (2496) นางแมวป่า (2496) และ วนิดา (2496) ซึ่งผลงานจากเรื่อง วนิดา (2496) ได้สร้างความประทับใจและได้กลายเป็นนางเอกยอดนิยม หลังจากนั้นได้มีผลงานแสดงติดต่อกันหลายเรื่อง ได้แก่ สุดที่รัก (2498), ทหารเสือพระเจ้าตาก (2498), คำอธิษฐานของดวงดาว (2499), ยอดดรุณี (2499) และ ปักธงไชย (2500) เป็นต้น นอกจากนั้น ยังเคยได้รับรางวัลตุ๊กตาทอง 2 ครั้ง คือ รางวัลผู้แสดงต่างวัยยอดเยี่ยม ประจำปี 2501 จากภาพยนตร์เรื่อง พ่อจ๋า และรางวัลผู้แสดงนำหญิงยอดเยี่ยม ประจำปี 2502 จากภาพยนตร์เรื่อง ไอ้แก่น และผลงานที่มีชื่อเสียงที่สุด คือเรื่อง นางแมวป่า (2496)
ด้านชีวิตส่วนตัว.
สมรสกับ น้อย กมลวาทิน ผู้อำนวยการสร้าง และผู้กำกับการแสดงภาพยนตร์ เจ้าของบริษัท กมลศิลป์ภาพยนตร์ ต่อมาหย่าขาดจากกัน แต่ยังคงเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน
ช่วงบั้นปลายชีวิต.
ช่วงหลัง พ.ศ. 2507 หันมาแสดงละครโทรทัศน์ และเป็นผู้จัดละครให้กับ ช่อง 3 จนเริ่มมีอาการสุขภาพไม่ปกติ จึงหยุดการแสดงเพื่อรักษา โรคมะเร็งกรวยไต เรื้อรังนานถึง 6 ปี และเสียชีวิตเมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2549 หลังจากเกิดโรคแทรกซ้อน ทั้งโรคหัวใจ ความดันโลหิตสูง ภูมิแพ้ สิริอายุ 74 ปี มีพิธีพระราชทานเพลิงศพ ณ วัดสระเกศราชวรมหาวิหาร
มูลนิธิธรรมกาย

มูลนิธิธรรมกาย  ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2513 ตั้งอยู่ที่เลขที่ 40 หมู่ที่ 8 ตำบลคลองสอง อำเภอคลองหลวง จังหวัดปทุมธานี เป็นองค์การไม่แสวงหาผลกำไร (NPO) และองค์การนอกภาครัฐ (NGO) ที่เป็นสมาชิกองค์การสหประชาชาติ มีหน้าที่ในการส่งเสริมกิจกรรมต่าง ๆ ด้านสันติภาพ การศึกษา วัฒนธรรม สังคมสงเคราะห์ การปฏิบัติธรรม ควบคู่กับวัดพระธรรมกายมาตลอด
ประวัติ.
มูลนิธิธรรมกาย ก่อตั้งขึ้นตั้งแต่ปี พ.ศ. 2513 เดิมใช้ชื่อว่า "มูลนิธิธรรมประสิทธิ์" โดยจดทะเบียนเป็นนิติบุคคล ณ กระทรวงมหาดไทย เมื่อวันที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2513 เมื่อสร้างวัดพระธรรมกายเสร็จได้ขอแก้ไขเอกสาร เปลี่ยนชื่อเป็น "มูลนิธิพระธรรมกาย" เมื่อวันที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2525 ณ ศาลากลางจังหวัดปทุมธานี และเพื่อไม่ให้สับสนกับชื่อวัด จึงจดทะเบียนเปลี่ยนแปลงชื่อจาก มูลนิธิพระธรรมกาย เป็น "มูลนิธิธรรมกาย" โดยได้รับอนุญาตจากสำนักงานคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติ ตามหนังสือที่ ศธ 1304/6088 ลงวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2528
วัตถุประสงค์.
มูลนิธีธรรมกาย มีวัตถุประสงค์ ตามการประกาศในราชกิจจานุเบกษาและเผยแพร่ ดังนี้
กรรมการมูลนิธิ.
มูลนิธิธรรมกาย ได้แต่งตั้งกรรมการครั้งส่าลุดกับนายทะเบียนเมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2566 ประกอบไปด้วย
จุดกระสัน

จุดกระสัน หรือ จุดแกรเฟนแบร์ก  หรือ จี-สปอต  เป็นอวัยวะส่วนหนึ่งของเพศหญิงอยู่ที่ผนังคลายผังผืดช่องคลอดลึกประมาณ 1 นิ้วหลังกระดูกหัวหน่าว สูตินารีแพทย์ชาวเยอรมันชื่อ แอนสท์ แกรเฟนแบร์ก (Ernst Gräfenberg) ค้นพบ จึงนำชื่อของเขาที่ขึ้นต้นด้วยตัวจี มาตั้งว่า จี-สปอต อวัยวะนี้เมื่อมีการกระตุ้นเร้าอารมณ์จะเกิดการขยายตัวขึ้นเหมือนองคชาต และช่วยทำให้ผู้หญิงถึงจุดสุดยอด เช่นเดียวกับคลิตอริส
อำเภอปากพนัง

ปากพนัง เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดนครศรีธรรมราช
ประวัติ.
พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 5) ได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้จัดปกครองท้องที่ให้มีมณฑลเทศาภิบาลใน ร.ศ. 114 อำเภอปากพนังมีชื่อว่า อำเภอเบี้ยซัด หมายถึง สถานที่ที่คลื่นซัดเอาหอยเบี้ยจากทะเลเข้าสู่หาด ซึ่งสมัยโบราณใช้หอยเบี้ยเป็นเงินตราแลกเปลี่ยนสินค้า และในวันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2445 ได้มีพระบรมราชโองการให้เปลี่ยนชื่ออำเภอเบี้ยซัด เป็น อำเภอปากพนัง
เมืองปากพนัง เป็นเมืองท่ามาตั้งแต่ครั้งอดีต เป็นศูนย์กลางทางการค้าและเศรษฐกิจที่สำคัญ เนื่องจากมีสภาพภูมิประเทศเป็นแหลมยื่นออกไปในทะเล และมีอ่าวภายในบริเวณปากแม่น้ำปากพนัง เหมาะแก่การเดินเรือและการกระจายสินค้าต่อไปยังหัวเมืองสำคัญอื่น ๆ ทำให้สภาพเศรษฐกิจในสมัยก่อนเฟื่องฟูมาก เนื่องจากมีสำเภาจากเมืองจีนและเรือขนส่งสินค้าขนาดใหญ่มาเทียบท่าและกระจายสินค้า และนอกจากนี้ยังปรากฏในพระราชหัตถเลขาในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ในคราวเสด็จเยือนปากพนัง เมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2448 ความตอนหนึ่งว่า "อำเภอปากพนังนี้ ได้ทราบอยู่แล้วว่าเป็นที่สำคัญอย่างไร แต่เมื่อไปถึงฝั่งรู้สึกว่าตามที่คาดคะเนนั้น ผิดไปเป็นอันมาก ไม่นึกว่าจะใหญ่โตมั่งมีถึงเพียงนี้" และอีกตอนหนึ่งว่า "เมื่อจะคิดว่าตำบลนี้มีราคาอย่างไรเทียบกับเมืองสงขลา เงินผลประโยชน์แต่อำเภอเดียวนี้ น้อยกว่าเมืองสงขลาอยู่ 20,000 บาทเท่านั้น บรรดาเมืองท่าในแหลมมาลายูฝั่งตะวันออก เห็นจะไม่มีแห่งใดดีเท่าปากพนัง"
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอปากพนังตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอปากพนังแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 18 ตำบล 143 หมู่บ้าน ได้แก่ 
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอปากพนังประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 17 แห่ง ได้แก่
อำเภอลานสกา

ลานสกา เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดนครศรีธรรมราช เดิมเคยเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอเมืองนครศรีธรรมราช ก่อนจะแบ่งพื้นที่บางตำบลและยกฐานะขึ้นเป็นอำเภอเมื่อ ปี พ.ศ. 2501
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอลานสกาตั้งอยู่ทางตอนกลางของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอลานสกาแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 5 ตำบล 45 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอลานสกาประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 6 แห่ง ได้แก่
สุชาติ สวัสดิ์ศรี

สุชาติ สวัสดิ์ศรี ศิลปินแห่งราษฎร์ (เกิด 24 มิถุนายน พ.ศ. 2488) เป็นนักเขียนชาวไทย ใช้นามปากกา สิงห์สนามหลวง และเป็นที่รู้จักจากการก่อตั้งรางวัลช่อการะเกด
สุชาติเกิดที่ตำบลท่าเรือ อำเภอท่าเรือ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา บิดาเป็นหมอเสนารักษ์ มารดาเป็นชาวนา สุชาติสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี ศิลปศาสตรบัณฑิต (เกียรตินิยมดี) สาขาประวัติศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เมื่อ พ.ศ. 2509 แล้วสมรสกับวรรณา สวัสดิ์ศรี (สกุลเดิม ทรรปนานนท์) นักเขียนเจ้าของนามปากกา "ศรีดาวเรือง" ทั้งคู่มีบุตรด้วยกัน 
สุชาติเคยประกอบอาชีพและมีบทบาทหลากหลาย ตั้งแต่เป็นครูโรงเรียนราษฎร์ อาจารย์มหาวิทยาลัย นักเขียน บรรณาธิการนิตยสาร บรรณาธิการสำนักพิมพ์ ร่วมก่อตั้งกลุ่มวรรณกรรม ร่วมก่อตั้งกลุ่มละคร เป็นที่ปรึกษากลุ่มกิจกรรม ก่อตั้งรางวัลช่อการะเกด และก่อตั้งสำนักช่างวรรณกรรม
นอกจากผลงานด้านวรรณกรรม สุชาติยังมีผลงานศิลปะจากการศึกษาด้วยตัวเอง โดยจัดแสดงเป็นนิทรรศการศิลปะแล้วหลายครั้ง นอจากนี้ ในเหตุการณ์ 14 ตุลา สุชาติมีบทบาทเป็นบรรณาธิการวารสารรายสามเดือนของสมาคมสังคมศาสตร์แห่งประเทศไทย
กระทรวงวัฒนธรรมยกย่อง สุชาติ สวัสดิ์ศรี เป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาวรรณศิลป์ เมื่อ พ.ศ. 2554 
20 สิงหาคม พ.ศ. 2564 คณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติ มีมติถอดสุชาติออกจากตำแหน่งศิลปินแห่งชาติ หลังจากวิพากษ์วิจารณ์ให้ร้ายสถาบันพระมหากษัตริย์
ประเทศเอริเทรีย

เอริเทรีย  หรือชื่อทางการคือ รัฐเอริเทรีย  เป็นประเทศทางตอนเหนือของแอฟริกาตะวันออก มีชายฝั่งทะเลติดกับทะเลแดงเกือบหนึ่งพันกิโลเมตร ทิศเหนือและทิศตะวันออกติดทะเลแดง ทิศตะวันตกติดซูดาน ทิศตะวันออกเฉียงใต้ติดจิบูตี ทิศใต้ติดเอธิโอเปีย มีเมืองหลวงชื่อแอสมารา
ประวัติศาสตร์.
ประเทศเอริเทรียในปัจจุบันเดิมเป็นที่ตั้งของอาณาจักรโบราณที่ชื่อ ปุนต์ ซึ่งปรากฏในพงศาวดารอียิปต์ ที่อียิปต์ไปทำการค้ากับอาณาจักรปุนต์ ในรัชสมัยของฟาโรห์หญิงฮัตเชปซุต แห่งราชอาณาจักรอียิปต์
การแบ่งเขตการปกครอง.
ประเทศเอริเทรียแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 6 แคว้น (region-"zobas") โดยแบ่งย่อยออกเป็น เขต (sub-region-"sub-zobas") ได้แก่
ประชากร.
ศาสนา.
ศาสนาคริสต์ (นิกายเอริเทรียนคอปติกออร์ทอดอกซ์ นิกายโรมันคาทอลิก และนิกายโปรเตสแตนต์) ร้อยละ 50 และศาสนาอิสลามนิกายซุนนีร้อยละ 50
โทเฟิล

โทเฟิล  เป็นการทดสอบวัดความรู้ในภาษาอังกฤษตามมาตรฐานของภาษาอังกฤษอเมริกันในทวีปอเมริกาเหนือ สำหรับนักศึกษาที่ต้องการศึกษาต่อในระดับมหาวิทยาลัย ถ้าประเทศที่ไม่ได้ใช้ภาษาอังกฤษเป็นภาษาหลักนักศึกษาที่มาจากประเทศอื่นจำเป็นต้องทดสอบโทเฟิลนี้ ผลคะแนนโทเฟิลมีผลเป็นเวลา 2 ปี
การสอบโทเฟิลจัดทำโดย หน่วยบริการทดสอบทางการศึกษา (Educational Testing Service, ETS) มีครั้งแรกในปี พ.ศ. 2507 (ค.ศ. 1964) และยังคงมีการสอบในปัจจุบัน โดยรูปแบบการสอบมีการปรับปรุงเปลียนแปลงตลอดเวลา โดยในปัจจุบันการวัดผลได้แบ่งออกเป็น 4 ลักษณะ คือ การอ่าน การเขียน การพูด และการฟัง
ชุดพัฒนาจาวา

ชุดพัฒนาจาวา (Java Development Kit; JDK) เป็นชุดคำสั่งในการพัฒนาโปรแกรมด้วยภาษาจาวา ประกอบด้วย 3 รุ่นย่อยดังนี้
ชุดพัฒนาโปรแกรม JDK นั้น เป็นมาตรฐานที่ถูกกำหนดโดยบริษัทซัน ไมโครซิสเต็มส์ และมีผู้พัฒนาชุดพัฒนาโปรแกรม JDK ออกมามากมาย เช่น ซัน ไมโครซิสเต็มส์, ไอบีเอ็ม และบีอีเอ ซิสเต็มส์
ปรางค์กู่ (จังหวัดร้อยเอ็ด)

ปรางค์กู่ เป็นปราสาทขอม ตั้งอยู่ที่อำเภอธวัชบุรี จังหวัดร้อยเอ็ด สร้างด้วยศิลาแลง ปรางค์ประธาน มีกำแพงล้อมรอบ ที่มีซุ้มประตูทางเข้าหรือโคปุระอยู่ด้านหน้า มีอาคารรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าหรือบรรณาลัย มีสระน้ำ กรุด้วยศิลาแลง 
พ.ศ. 2534 กรมศิลปากรได้บูรณะ ค้นพบทับหลังที่ปรางค์ประธาน สลักเป็นรูปคนขี่หลังช้าง มีความหมายว่า พระอินทร์ทรง (แปลว่า ขี่) ช้างเอราวัณ และพบเสา กรอบประตูทำด้วยศิลาแลง และศิวลึงค์ขนาดใหญ่ 
สรุปได้ว่า ปรางค์กู่ เป็นสถาปัตยกรรมแบบบาปวน ในลัทธิไศวนิกาย รูปแบบของอาคารอโรคยาศาล สร้างในสมัยพระเจ้าชัยวรมันที่ 7 สร้างในพุทธศตวรรษที่ 18 
กรมศิลปากรประกาศขึ้นทะเบียนปรางค์กู่เป็นโบราณสถาน ในราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 52 ตอนที่ 172 วันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2478
พระเจ้าคริสเตียนที่ 9 แห่งเดนมาร์ก

สมเด็จพระเจ้าคริสเตียนที่ 9 แห่งเดนมาร์ก (พระราชสมภพ 8 เมษายน ค.ศ. 1818 — สวรรคต 29 มกราคม ค.ศ. 1906) พระองค์เป็นพระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรเดนมาร์กที่น่าเกรงขามพระองค์หนึ่งของโลก แม้ประเทศเดนมาร์ก จะเป็นประเทศเล็กๆ ในยุโรป เนื่องด้วยทรงดำรงพระราชสถานะเป็นสมเด็จพระบรมอัยกาธิราช (ทูลกระหม่อมตา) ใน 2 พระเจ้าแผ่นดินผู้เรืองอำนาจ และเป็นประเทศมหาอำนาจของโลก คือ สมเด็จพระจักรพรรดิซาร์นิโคลัสที่ 2 และ สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 ทรงได้รับพระราชสมัญญานามว่า สมเด็จตาแห่งยุโรป ในขณะที่ สมเด็จพระนางเจ้าลูกอีเซอแห่งเฮ็สเซิน-คัสเซิล พระบรมราชินี ได้รับการถวายพระราชสมัญญานามว่า สมเด็จยายแห่งยุโรป ส่วนทางด้าน สมเด็จพระราชินีนาถบรมวิกตอเรีย ทรงได้รับการถวายพระราชสมัญญานามที่ สมเด็จย่าแห่งยุโรป ในขณะที่ เจ้าชายอัลเบิร์ต พระราชสวามี แม้จะสิ้นพระชนม์ไปก่อน แต่ทรงดำรงพระราชสถานะเป็นเจ้าชายพระราชสวามีแคืในพระเจ้าแผ่นดินบริเตนใหญ่ จึงได้รับการถวายพระราชสมัญญานามว่า สมเด็จปู่แห่งยุโรป ทั้งนี้ เจ้าชายฟิลิป ดยุกแห่งเอดินบะระ พระราชสวามีใน สมเด็จพระราชินีนาถบรมเอลิซาเบธที่ 2 เป็นพระราชปนัดดาในพระองค์ รวมทั้งสมเด็จพระนางเจ้าอเล็กซานดรา พระบรมราชินีแห่งเดนมาร์ก พระราชธิดาซึ่งเข้าพระราชพิธีอภิเษกเสกสมรสกับสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 ทำให้พระบรมวงศานุวงศ์ในพระบรมราชวงศ์วินด์เซอร์ปัจจุบันนั้น เป็นพระราชสันตติวงศ์ในพระเจ้าคริสเตียนที่ 9 ทั้งสิ้น
คติพจน์ประจำรัชกาลของพระองค์คือ
ฝ้าย

ฝ้าย เป็นพันธุ์ไม้สกุลกอสไซเพียมในวงศ์ชบา เป็นไม้ขนาดเล็ก ถิ่นเดิมอยู่ในแถบทวีปอเมริกาใต้ ต่อมามีการนำไปปลูกในทวีปแอฟริกา เอเชีย และที่ที่อยู่ในโซนร้อนทั่ว ๆ ไป ฝ้ายเป็นพืชที่ให้เส้นใยโดยเส้นใยของฝ้ายเกือบทั้งหมดเป็นเซลลูโลส คำว่า Cotton ซึ่งหมายถึงฝ้ายในภาษาอังกฤษมาจากคำภาษาอาหรับว่า "(al) qutn" قُطْن 
เปลือกหุ้มเมล็ดฝ้ายมีเพกทินซึ่งประกอบด้วยกรดกาแลกทูโรนิกและเมทิลเอสเทอร์เป็นองค์ประกอบ สามารถใช้เป็นตัวดูดซับตะกั่วในน้ำเสียได้ โดยถ้าล้างด้วยโซเดียมไฮดรอกไซด์ก่อนใช้จะดูดซับได้มากขึ้น 
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์.
ฝ้ายจัดเป็นไม้ต้นขนาดเล็กหรือไม้พุ่มขนาดกลาง แต่ในทางการเกษตร จะจัดเป็นประเภทพืชล้มลุก เนื่องจากต้นฝ้ายที่มีอายุ 2-3 ปี มักให้ผลผลิตน้อยทำให้ต้องทำการเพาะปลูกใหม่ทุกปี เป็นพืชใบเลี้ยงคู่ สูงประมาณ 2-5 ฟุต แตกกิ่งเวียนรอบต้น มักมีขนสั้นปกคลุมบาง ๆ ที่ลำต้น "ใบ" เกิดที่ข้อของลำต้น ก้านใบยาวเท่ากับความกว้างของใบ แต่สั้นกว่าแผ่นใบ ใบเดี่ยว หยักเป็น 3, 5 หรือ 7 พู พูรูปไข่ถึงรูปใบหอก มักมีขนสั้นคลุมบาง ๆ ที่ก้านใบและใต้ใบ หูใบยาว 1-5 เซนติเมตร รูปกึ่งสามเหลี่ยม 
"ดอก" ดอกเดี่ยว ออกตามซอกใบ ดอกอ่อน หรือเรียกว่า "ปี้" (bud or aquare) ถูกหุ้มด้วยใบเลี้ยง 3 ใบ ประกบเป็นสามเหลี่ยม ดอกบานกว้างประมาณ 3 นิ้ว มี 5 กลีบดอก เรียงซ้อนกัน สีขาวนวลถึงเหลือง ตอนบ่ายดอกจะกลายเป็นสีชมพูจนถึงแดงและค่อย ๆหุบ ดอกจะเปลี่ยนเป็นสีม่วงหลังจากบานประมาณ 2-3 วัน ก้านเกสรเพศผู้เชื่อมติดกันเป็นหลอด ยาว 2-5 เซนติเมตร ก้านเกสรเพศเพศเมียสอดอยู่ในหลอดก้านเกสรเพศผู้ รังไข่มี 3-4 ห้อง หรือ 4-5 ห้อง แล้วแต่ชนิด (species) "ผล" ผลแห้งแตก รูปไข่แคบๆ ปลายแคบแหลม เกลี้ยง ยาวประมาณ 4-5 เซนติเมตร ภายในแบ่งออกเป็นช่องเท่ากับจำนวนช่องในรังไข่ ผลฝ้าย เรียกอีกชื่อหนึ่งว่า "สมอฝ้าย" สมอฝ้ายจะปริออกเมื่อแก่ และดันเมล็ดซึ่งห่อหุ้มด้วยปุยเส้นใยสีขาว (lint) และเส้นใยสั้น (fuzz fibers) ออกมา
การใช้ประโยชน์.
การเก็บฝ้ายในประเทศไทยนิยมเก็บด้วยมือ โดยเลือกผลฝ้ายที่แก่และแตกแล้ว จากนั้นดึงเส้นใย (ส่วนของ epidermal cell) ออกจากสมอ แล้วส่งไปโรงงานเพื่อแยกเมล็ดออก กระบวนการแยกเส้นใยออกจากเมล็ดฝ้าย เรียกว่า "หีบฝ้าย" ส่วนของเส้นใยจะถูกนำไปแปรรูปเป็นผลิตภัณต์ต่าง ๆ ขณะที่ส่วนเมล็ดฝ้ายซึ่งมีน้ำมันเป็นองค์ประกอบจะถูกนำไปสกัดเป็นน้ำมันเมล็ดฝ้าย เมื่อเทียบปริมาณ ฝ้าย 10 กิโลกรัมจะสามารถให้เส้นใยประมาณ 3.5 กิโลกรัม และน้ำมันประมาณ 1 กิโลกรัม กล่าวโดยสรุปคือ
1) ปุยฝ้าย (Lint or Fibre)
1.1) ใช้ทำเครื่องนุ่งห่ม
1.2) เครื่องใช้ภายในบ้าน
1.3) วัตถุทางอุตสาหกรรม ยางรถยนต์ เบาะที่นั่ง เชือก ถุง สายพาน ผ้าใบ ท่อส่งน้ำ และการผลิตเส้นใยเทียม หรือ เรยอง (rayon) 
2) เมล็ดฝ้าย
ประกอบด้วย ขนปุยที่ติดกับเมล็ด (linter or fuzz) เปลือกเมล็ด (Seed coat) และเนื้อในเมล็ด (Kernel)
2.1) ขนปุย (linter or fuzz) : นำไปใช้ทำผ้าซึมซับ ทำเบาะผ้าสักหลาด พรม วัตถุระเบิด และอุตสาหกรรม เซลลูโลส เช่น ทำเส้นใยประดิษฐ์ ฟิล์มเอ๊กซเรย์ พลาสติก
2.2) เปลือกเมล็ด (Seed Coat) : นำไปใช้ทำเป็นส่วนประกอบของอาหารสัตว์ ทำปุ๋ยอินทรีย์ ทำยางเทียม และเป็นส่วนประกอบในการเจาะและกลั่นน้ำมันเชื้อเพลิง
2.3) เนื้อในเมล็ด (Kernel) : ทำเนยเทียม ใช้เป็นตัวทำละลาย (Solvent or emulsifier) ทำยารักษาโรค สารปราบโรคและแมลงศัตรูพืช เครื่องสำอาง ยางพลาสติก เครื่องหนังกระดาษและอุตสาหกรรมสิ่งทอ กากที่เหลือหลังจากสกัดเอาน้ำมันออกแล้ว มีปริมาณโปรตีนสูง นำไปทำเป็นอาหารสัตว์ เป็นปุ๋ย และมีการนำไปทำอาหารมนุษย์ เช่น ผสมทำขนมปัง ผสมอาหารพวกที่มีเนื้อ เช่น ไส้กรอก
เซบิยา

เซบิยา  เป็นศูนย์กลางทางการเงิน วัฒนธรรม และศิลปะของภาคใต้ของประเทศสเปน และยังเป็นเมืองหลักของแคว้นปกครองตนเองอันดาลูซิอาและจังหวัดเซบิยาอีกด้วย พิกัดภูมิศาสตร์ตั้งอยู่ที่ 37°22′38″ เหนือ และ 5°59′13″ ตะวันตก) มีแม่น้ำกัวดัลกิบีร์ไหลผ่าน ตั้งอยู่ภาคตะวันตกเฉียงใต้ของคาบสมุทรไอบีเรีย
เฉพาะในเมืองเซบิยามีจำนวนประชากร 688,711 คนในปี พ.ศ. 2561 แต่ถ้ารวมพื้นที่เขตเมือง (urban area) จะมีจำนวนประชากร 1,107,000 คน และถ้ารวมประชากรในเขตมหานคร (เขตเมืองรวมกับเมืองบริวาร) จะมีจำนวนสูงถึง 1,519,639 คน ทำให้เขตมหานครเซบิยาเป็นเขตมหานครที่ใหญ่เป็นอันดับที่ 4 ของสเปน
เมืองพี่น้อง.
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
กอร์โดบา (ประเทศสเปน)

กอร์โดบา ([ˈkoɾðoβa]) เป็นเมืองในแคว้นปกครองตนเองอันดาลูซิอาทางภาคใต้ของประเทศสเปน และเป็นเมืองหลักของจังหวัดกอร์โดบา มีพิกัดภูมิศาสตร์ตั้งอยู่ที่ 37°88' เหนือ 4°77' ตะวันตก ริมแม่น้ำกัวดัลกิบีร์ ก่อตั้งขึ้นในสมัยโรมันโบราณในชื่อ กอร์ดูบา (Corduba) โดยเกลาดิอุส มาร์เกลลุส (Claudius Marcellus) ในปี พ.ศ. 2548 เมืองนี้มีจำนวนประชากร 321,164 คน
ทุกวันนี้ ในความเป็นเมืองสมัยใหม่ขนาดกลาง ตัวเมืองเก่ายังคงมีสถาปัตยกรรมน่าประทับใจหลายแห่งที่ย้อนไปเมื่อครั้งเมืองนี้เป็นเมืองหลวงที่เจริญรุ่งเรืองของอาณาจักรกาหลิบแห่งกอร์โดบาของชาวมุสลิมซึ่งเคยปกครองพื้นที่เกือบทั้งหมดในคาบสมุทรไอบีเรีย ประมาณกันว่าเมืองกอร์โดบาซึ่งมีประชากรถึง 500,000 คนในคริสต์ศตวรรษที่ 10 เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดอันดับสองของโลกรองจากคอนสแตนติโนเปิล
กอร์โดบาเป็นสถานที่เกิดของนักปรัชญาที่มีชื่อเสียงอย่างน้อยสามคน ได้แก่ ลูกิอุส อันไนอุส เซเนกา (Lucius Annaeus Seneca) ชาวโรมัน อาเวอร์โรเอส (Averroes) ชาวมุสลิม และไมโมนิเดส (Maimonides) ชาวยิว และยังเป็นสถานที่เกิดของลูกัน (Lucan) กวีชาวโรมัน รวมทั้งกวีสเปนยุคกลาง ฆวน เด เมนา (Juan de Mena) และลุยส์ เด กองโกรา (Luis de Góngora) ในสมัยถัดมา ศิลปินฟลาเมงโกที่มีชื่อเสียงหลายคน ได้แก่ ปาโก เปญญา (Paco Peña) บิเซนเต อามิโก (Vicente Amigo) และโฆอากิน กอร์เตส (Joaquín Cortés) ต่างก็เกิดที่เมืองนี้ด้วยเช่นกัน
กรานาดา

กรานาดา  เป็นเมืองหลักของจังหวัดกรานาดาในแคว้นปกครองตนเองอันดาลูซิอา ประเทศสเปน ตั้งอยู่ตีนเทือกเขาซิเอร์ราเนวาดาตรงบริเวณที่แม่น้ำดาร์โร (Darro) และแม่น้ำเฆนิล (Genil) มาบรรจบกัน ที่ระดับความสูง 738 เมตรจากระดับน้ำทะเล
จากการสำรวจสำมะโนประชากรในปี พ.ศ. 2548 เฉพาะในพื้นที่เมืองกรานาดาจริง ๆ มีจำนวนประชากร 236,982 คน ส่วนในเขตเมืองทั้งหมด (urban area) มีจำนวน 472,638 คน เป็นเขตเมืองที่ใหญ่เป็นอันดับ 13 ของราชอาณาจักรสเปน ประมาณร้อยละ 3.3 ของประชากรไม่ได้ถือสัญชาติสเปน และร้อยละ 31 จากจำนวนนี้มาจากอเมริกาใต้
ป้อมและพระราชวังอาลัมบรา (Alhambra) ของชาวมัวร์อยู่ในเมืองกรานาดา เป็นหนึ่งในสิ่งที่มีชื่อเสียงมากที่สุดของมรดกทางประวัติศาสตร์ของมุสลิม ยิว และคริสต์ที่ทำให้เมืองนี้เป็นจุดสนใจในบรรดาเมืองท่องเที่ยวทางวัฒนธรรมของสเปน
กรานาดายังเป็นที่รู้จักกันดีในสเปนเนื่องจากเป็นที่ตั้งของมหาวิทยาลัยกรานาดาอันทรงเกียรติ รวมทั้งชีวิตกลางคืน ซึ่งจริง ๆ แล้วกล่าวกันว่าเมืองนี้เป็นหนึ่งในสามเมืองที่ดีที่สุดสำหรับเหล่านักศึกษา (อีกสองเมืองคือซาลามังกาและซานเตียโกเดกอมโปสเตลา)
ทับทิม (pomegranate; "granada") เป็นสัญลักษณ์ประจำเมืองนี้
มาลากา

มาลากา  เป็นเมืองท่าในแคว้นอันดาลูซิอาทางภาคใต้ของประเทศสเปน ริมชายฝั่งโกสตาเดลโซล (Costa del Sol) ซึ่งเป็นชายฝั่งหนึ่งของทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ตั้งอยู่ที่พิกัดภูมิศาสตร์ 36°43′ เหนือ และ 4°25′ ตะวันตก โดยโอบล้อมด้วยภูเขา ตั้งอยู่ทางทิศใต้ของเนินเขาอาฆาร์กิอา (Axarquía) และแม่น้ำสองสายซึ่งไหลลงสู่ทะเลเมดิเตอร์เรเนียน คือ แม่น้ำกัวดัลเมดินา (Guadalmedina) และแม่น้ำกัวดาลอร์เซ (Guadalhorce)
จากการสำรวจสำมะโนประชากรในปี พ.ศ. 2548 เฉพาะในเขตเมืองมาลากาจริง ๆ มีจำนวนประชากร 558,287 คน ส่วนในเขตเมือง (urban area) มีจำนวน 814,000 คน และในเขตมหานคร (เขตเมืองรวมกับเมืองบริวาร) มี 1,074,074 คน เป็นเขตมหานครที่ใหญ่เป็นอันดับ 5 ของประเทศ มีรายได้หลักจากภาคเกษตรกรรมและภาคการท่องเที่ยว
ภูมิอากาศมีลักษณะไม่หนาวจัดและไม่แปรปรวน อุณหภูมิเฉลี่ยรายปีประมาณ 19 °ซ (66 °ฟ) ท้องฟ้าเปิดและผืนอ่าวที่กว้างใหญ่ทำให้มีการเปรียบเทียบเมืองนี้กับนาโปลี ประเทศอิตาลี