pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
ร่องหว่างขม่อม

ร่องหว่างขม่อม (sagittal sulcus) เป็นร่องเว้าในแนวตั้งที่ปรากฏอยู่ที่ส่วนบนของเส้นแนวกลางตัว ปรากฏอยู่บนพื้นผิวด้านในของกระดูกหน้าผาก (frontal bone) ส่วนสความา ฟรอนทาลิส (squama frontalis) ขอบของร่องนี้รวมกันเป็นสันเรียกว่า สันหน้าผาก (frontal crest) ร่องหว่างขม่อมเป็นที่อยู่ของแอ่งเลือดดำซุพีเรียร์ ซาจิตตัล ไซนัส (superior sagittal sinus) ในขณะที่ขอบและสันเป็นจุดเกาะของฟอล์กซ์ ซีรีไบร (falx cerebri)
ร่องหว่างขม่อมนี้ยังเป็นส่วนหนึ่งของกระดูกข้างขม่อม (parietal) และกระดูกท้ายทอย (occipital bone)
สันด้านในของท้ายทอย

สันด้านในของท้ายทอย (internal occipital crest) เป็นสันนูนที่อยู่ส่วนล่างของเนินครูซิฟอร์ม (cruciate eminence) ในกระดูกท้ายทอย (occipital bone) สันนี้จะแยกออกเป็น 2 แนวใกล้ๆ กับฟอราเมน แมกนัม (foramen magnum) และให้เป็นจุดเกาะของฟอล์กซ์ ซีรีเบลไล (falx cerebelli) ที่ขอบยึดเกาะของฟอล์กซ์ ซีรีเบลไลเป็นแอ่งเลือดดำออกซิปิทัล ไซนัส (occipital sinus) 
ที่ส่วนบนของสันด้านในของท้ายทอยมีรอยเว้าที่เรียกว่า แอ่งเวอร์เมียน (vermian fossa) ซึ่งเป็นที่อยู่ของส่วนเวอร์มิส (vermis) ของซีรีเบลลัม (cerebellum)
ฟุตซอลชิงแชมป์เอเชีย 2008

การแข่งขัน ฟุตซอลชิงแชมป์เอเชีย 2008 จัดขึ้นที่ กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย ในระหว่างวันที่ 11-18 พฤษภาคม 2551 ทำการแข่งขันที่อาคารนิมิตรบุตร และอินดอสเตเดี้ยม หัวหมาก โดยทีมที่ได้อันดับ 1-4 ในการแข่งขันนี้จะได้สิทธิ์ไปทำการแข่งขัน ฟุตซอลชิงแชมป์โลก 2008 ที่ประเทศบราซิล
รอบคัดเลือก.
การแข่งขันรอบคัดเลือกมีขึ้นที่ รัฐเซอลาโงร์ ประเทศมาเลเซีย ระหว่างวันที่ 26-30 มีนาคม 2551 โดยการแข่งขันทั้งหมดมีขึ้นที่ มัตซูชิตา สปอร์ต คอมเพล็กซ์ ชาห์อาลัม
รอบสุดท้าย.
การแข่งขันรอบสุดท้ายมี 16ทีม เข้าทำการแข่งขัน โดยแบ่งเป็น4กลุ่ม กลุ่มละ4ทีม ทำการแข่งขันแบบพบกันหมด คัดเอา 2ทีม ที่คะแนนดีที่สุดเข้ารอบต่อไป
ศุกร์รัตติกาล

ศุกร์รัตติกาล เป็นหนังสือเล่มที่ 5 ของหนังสือชุดอาณาจักรแห่งกาลเวลา ของ การ์ธ นิกซ์ นักเขียนชาวออสเตรเลียปัจจุบันได้รับการแปลเป็นภาษาไทยแล้ว โดยสำนักพิมพ์ "แจ่มใส" ปัจจุบันออกจำหน่ายแล้ว 6 เล่ม อีก 5 เล่มคือจันทร์มหันตภัย อังคารอหังการ พุธเพชฌฆาต พฤหัสเจ้าศาสตรา และเสาร์มนตรา
เนื้อเรื่องย่อ.
ผู้ดูแลสี่ในเจ็ดคนได้ถูกพิชิตแล้ว กุญแจสี่ดอกแรกอยู่ในมือของอาเธอร์ แต่แผนการร้ายของวันข้างหน้ายังคงดำเนินต่อไป เท่านั้นยังไม่พอ คนเป่าปี่ ลูกชายของมหาสถาปนิกได้ปรากฏตัวขึ้นและอ้างสิทธิ์เป็นทายาทของบ้านโดยชอบธรรม พร้อมกับทหารนิทลิ่งใหม่ที่พร้อมจู่โจมทุกเมื่อ
แต่ศึกครั้งนี้ก็ต้องสงบลงชั่วคราว เมื่อมีผู้ส่งสาสน์จากท่านหญิงวันศุกร์ ซึ่งขอสละอำนาจของตนเอง ทิ้งกุญแจดอกที่ห้าและจากไปในอาณาจักรชั้นที่สอง มายังอาเธอร์ คนเป่าปี่ และเสาร์เลอเลิศ จนเกิดศึกเล็กๆ ขึ้รระหว่างทั้งสาม ถึงแม้มันอาจเป็นแผนลวง แต่อาเธอร์ก็ต้องตอบรับ และพาตัวเองเข้าสู่ดินแดนที่เหน็บหนาวที่สุดของบ้าน
ภารกิจต่อไป ไม่ธรรมดา ไม่เหมือนกับวันก่อนๆ อาเธอร์ เพนฮาลิกอน เด็กชายอายุ 12 ปีธรรมดาๆ ที่ไม่ธรรมดา และกุญแจดอกที่สี่ จำต้องเดินทางไปยังบ้านเบื้องกลางอันลึกลับ ที่ซึ่งมีคลองหลวงขับกระดาษ และที่ราบสูงสามชั้นเป็นปราการ เพื่อเดินทางไปยัง "หออาลักษณ์" ณ ชั้นบนสุดของบ้านเบื้องกลาง อาเธอร์จะต้องค้นหาพินัยกรรมส่วนที่ห้า และไปให้ถึงกุญแจดอกที่ห้าก่อนสองพลเมืองผู้ยิ่งใหญ่จะพบเข้าเสียก่อน 
ในขณะเดียวกัน พลังที่แทรกซึมเข้าสู่ร่างกายของเด็กชาย กำลังกัดกินตัวตนเขาและเปลี่ยนแปลงให้เขาเป็นผู้ "ไม่" รู้ตายเข้าไปทุกที...
ตัวละครสำคัญ.
"ดูเพิ่มที่ ท่านหญิงวันศุกร์"
"ดูเพิ่มที่ แฮริสัน
"ดูเพิ่มที่ ป้ามะม่วง"
"ดูเพิ่มที่ ลูกทะเล"
สถานที่สำคัญ.
บ้านเบื้องกลาง.
"ดูเพิ่มที่ บ้านเบื้องกลาง"
สถานปลีกวิเวกของท่านหญิงวันศุกร์ในอาณาจักรชั้นที่สอง.
"ดูเพิ่มที่ สถานปลีกวิเวกของท่านหญิงวันศุกร์"
ข้อความตอนท้ายเรื่อง.
จาก"ศุกร์รัตติกาล" ข้อความนี้ได้เขียนอยู่บนเศษกระดาษชิ้นเล็กๆ ซึ่งซูซี่บอกว่าได้มาจากอูแกม ซึ่งก็ได้มาจากหนูเติบโตอีกทอดหนึ่ง หนูเติบโตยอมสละชีวิตเพื่อข้อความดังกล่าว ดังที่พวกอูแกมได้พบก่อนที่จะเจออาเธอร์ มันถูกฉีกออกมาจากกระดาษแผ่นที่ใหญ่กว่า และขอบยังปรากฏให้เห็นเป็นรอยประทับ ข้อความนี้คาดว่าเป็นข้อความที่วันเสาร์ต้องส่งเฟทเชอร์ออกมาตามหาระหว่างที่อาเธอร์อยู่ที่ทุ่งราบของบ้านเบื้องกลาง
"For the last time, I do not wish to intervene. Manage affairs in the House as you wish. It will make little difference in the end. S"
"ขอกล่าวเป็นครั้งสุดท้ายว่าฉันไม่ต้องการเข้าไปยุ่งเกี่ยว เชิญจัดการกิจในบ้านตามที่เธอปรารถนา เพราะถึงอย่างไรสุดท้ายมันก็ไม่ต่างกัน อ. "
จากข้อมูล "อ." น่าจะหมายถึงลอร์ดวันอาทิตย์ เพราะวันเสาร์ไม่ลงชื่อตัวเองเป็นชื่อย่ออยู่แล้ว ดังที่ปรากฏอยู่ในจดหมายของนาง หรือจากคำสั่งของนาง มักจะลงท้ายด้วย "วันเสาร์" หรือ "ท่านหญิงวันเสาร์"(จดหมายทางการ)
คำวิจารณ์.
- สคูลไลบรารี่จัวแนล 
- ชิลเดนส์ลิตเทอเรเจอร์ 
- กลุ่มผู้สนับสนุนสิทธิ์เสียงของเยาวชน (VOYA)
จังหวัด 77

จังหวัด 77 (Province 77) เป็นภาพยนตร์ไทย ผลงานการกำกับโดย สมิธ ทิมสวัสดิ์ และ พันธกานต์ ทองเจือ ออกฉายในวันที่ 29 สิงหาคม ปี พ.ศ. 2546 ใน ประเทศไทย
โครงเรื่อง.
ไทยทาวน์ คือ ย่านหนึ่งที่อยู่ใกล้กับฮอลลีวูด ในนครลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา ย่านแห่งนี้ถือได้ว่าเป็นบ้านหลังหนึ่งของคนไทยกว่า 5 หมื่นคนเลยก็ว่าได้ ที่อพยพเข้ามาในประเทศนี้ ด้วยเหตุที่ย่านนี้เป็นเสมือนประตูเข้าสู่ประเทศอเมริกาสำหรับคนไทย ย่านนี้จึงได้รับการขนานนามว่าเป็นเสมือนจังหวัดที่ 77 ของประเทศไทย ครอบครัวคนไทยครอบครัวหนึ่งที่ประกอบกิจการร้านอาหาร ต้องดิ้นรนต่อสู้เพื่อเลี้ยงชีวิตให้อยู่รอด ท่ามกลางสังคมบริโภคนิยมที่มีความเจริญเติบโตที่รวดเร็วมาก ในขณะที่ตัวพวกเขาเอง พยายามคงไว้ซึ่งประเพณีและวัฒนธรรมดั้งเดิมของตัวเองเอาไว้ การต่อสู้ทางวัฒนธรรม ระหว่างความเป็นไทย กับวัฒนธรรมของชาวอเมริกาในย่านชายฝั่งตะวันตก ที่เต็มไปด้วยเพลงฮิพฮอพ ยาเสพติด การแข่งรถบนท้องถนนและความรุนแรงต่างๆ ทั้งหมดนี้ส่งผลให้แพท (ไมค์ กิ่งโพยม) เด็กหนุ่มคนหนึ่งต้องเสียคน
ปลากริมมุก

ปลากริมมุก หรือ ปลากริมสี (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Trichopsis pumila") ปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์ Macropodusinae ซึ่งอยู่ในวงศ์ใหญ่ Osphronemidae 
มีรูปร่างเรียวยาว แบนข้าง ปากมีขนาดเล็ก พื้นลำตัวสีน้ำตาลอมเขียว เกล็ดข้างลำตัวสะท้อนแสงแวววาว ข้างลำตัวมีแถบสีคล้ำพาดยาวตามความยาวลำตัว 1 แถบ เหนือแถบมีจุดสีน้ำตาลกระจายเรียงเป็นแถว ครีบมีลักษณะโปร่งใสและมีจุดสีน้ำตาลขนาดเล็กกระจายอยู่ทั่ว ปลายหางมน ตรงกลางเป็นติ่งยื่นยาวเล็กน้อย ปลายขอบครีบมีสีแดงสด มีขนาดความยาวไม่เกิน 4 เซนติเมตร จัดเป็นปลากริมที่มีขนาดเล็กที่สุดในโลก 
พฤติกรรมชอบอยู่รวมเป็นฝูงในแหล่งน้ำนิ่งตื้น ๆ ขนาดเล็ก เช่น หนองหรือบึงน้ำ พบได้ในประเทศไทยทุกภาค และพบทั่วไปในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ มีนิสัยก้าวร้าวชอบกัดกันเองในฝูงอยู่เป็นประจำ แต่ไม่ขั้นกัดกันจนตายเหมือนปลากัด สามารถฮุบอากาศเหนือผิวน้ำได้โดยไม่ต้องผ่านเหงือกเหมือนปลาชนิดอื่น ปลาตัวผู้มีสีสดกว่าตัวเมีย แพร่พันธุ์ด้วยการก่อหวอดใต้ร่มไม้หรือติดกับพืชน้ำ ใช้เวลาฟักไข่ประมาณ 2 วัน โดยตัวผู้จะเป็นฝ่ายดูแลไข่และตัวอ่อน โดยไม่ให้ตัวเมียเข้ามายุ่งเกี่ยวด้วยเลย นิยมเลี้ยงเป็นปลาตู้สวยงาม
ปลากัดเขียว

ปลากัดเขียว หรือ ปลากัดอีสาน (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Betta smaragdina") เป็นปลาน้ำจืดขนาดเล็ก อยู่ในวงศ์ Macropodusinae ซึ่งอยู่ในวงศ์ปลากัด ปลากระดี่ (Osphronemidae) มีรูปร่างและพฤติกรรมคล้ายปลากัดภาคกลาง ("B. splendens") แต่มีรูปร่างที่เพรียวยาวกว่า เกล็ดมีสีเขียวมากกว่าทั้งที่ข้างแก้มและลำตัว ในบางตัวอาจมีเหลือบสีฟ้า ครีบมีสีเขียวหรือฟ้าและมีลายประสีดำ
พบในแหล่งน้ำตื้นที่นิ่งและไหลเอื่อย ๆ ในพื้นที่ภาคอีสานของประเทศไทย และประเทศลาว ขนาดโตเต็มที่ประมาณ 5-6 เซนติเมตร 
ปลากัดเขียว ที่พบในพื้นที่บึงโขงหลง พื้นที่ชุ่มน้ำขนาดกว้างใหญ่ในจังหวัดบึงกาฬ พบมีลักษณะที่เด่นเฉพาะตัว คือ ก้านครีบหางจะมีการแตกตัว บางตัวอาจแตกได้มากถึง 4 ก้าน และในครีบหางจะมีลายขึ้นเป็นเส้นเต็มช่องระหว่างก้านหาง เริ่มตั้งแต่โคนหางกระจายออกไปจนอาจสุดปลายหาง มองดูคล้ายลักษณะของแมงมุม ปลาที่มีลักษณะเช่นนี้เรียกว่า "ปลากัดป่าหางลาย" หรือ "ปลากัดป่ากีตาร์" เนื่องจากเมื่อแผ่ครีบพองเหงือกเมื่อเจอกับปลากัดตัวอื่น ครีบท้องหรือครีบอกข้างใดข้างหนึ่งจะกระดิก คล้ายกับเวลามีผู้ดีดกีตาร์นอกจากนี้แล้ว ปลากัดเขียว ในพื้นที่ต่าง ๆ ก็ยังมีสีสันและขนาดลำตัว ตลอดจนลักษณะครีบต่าง ๆ แตกต่างกันซึ่งอาจเป็นไปได้ว่าเป็นชนิดใหม่ แต่เรื่องนี้ยังมิได้มีการศึกษาทางวิทยาศาสตร์กันอย่างแท้จริง
ปลากัดป่าภาคใต้

ปลากัดป่าภาคใต้ หรือ ปลากัดภาคใต้ (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Betta imbellis") เป็นปลาน้ำจืดขนาดเล็ก อยู่ในวงศ์ย่อยMacropodusinae ซึ่งอยู่ในวงศ์ใหญ่ Osphronemidae 
มีลักษณะคล้ายปลากัดภาคกลาง ("B. splendens") และปลากัดอีสาน ("B. smaragdina") แต่มีรูปร่างเรียวยาวและครีบหลังค่อนไปทางด้านหลังลำตัว มีพฤติกรรมก้าวร้าวน้อยกว่าปลากัดทั้ง 2 ชนิดข้างต้น มีลำตัวสีน้ำตาลอ่อนเหลือบแดงและน้ำเงิน ครีบหลังและครีบก้นสีคล้ำแดงมีแถบสีฟ้าเรืองแสง ปลายครีบก้นมีแต้มสีแดงสด มีขลิบสีขาว 
พบในภาคใต้ของประเทศไทย มีขนาดยาวประมาณ 5 เซนติเมตร ส่วนปลาที่พบในประเทศกัมพูชาแถบจังหวัดสตึงแตรงนั้น จะมีลำตัวและครีบสีดำคล้ำ
ธงชาติแอนทีกาและบาร์บิวดา

ธงชาติแอนติกาและบาร์บูดา มีลักษณะเป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 2 ส่วน ยาว 3 ส่วน พื้นธงมีสีแดง ภายในมีรูปสามเหลี่ยมหัวกลับแบ่งพื้นสีแดงออกเป็นสองส่วน ในรูปสามเหลี่ยมนั้นแบ่งออกเป็นสามส่วนใหญ่ๆ ตามแนวนอน ตอนล่างเป็นสีขาว ตอนกลางเป็นสีฟ้า ตอนบนสุดเป็นพื้นสีดำมีรัศมีดวงอาทิตย์สีเหลือง รัศมีดังกล่าวมี 9 แฉก ธงนี้เป็นเป็นแบบที่ชนะเลิศการประกวดธงชาติ ออกแบบโดย เรจินัลด์ ซามูเอลส์ (Reginald Samuels) อาชีพครู และได้รับรองให้เป็นธงชาติแอนติกาและบาร์บูดาอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2510
ในธงชาตินั้น รูปดวงอาทิตย์หมายถึงแสงแห่งวันใหม่ของประเทศแอนติกาและบาร์บูดา สีดำหมายถึงมรดกจากชาวแอฟริกาที่สืบทอดมายังประชาชนผู้เป็นลูกหลาน สีฟ้าหมายถึงความหวัง สีแดงหมายถึงพลังงาน นอกจากนี้ สีเหลือง สีฟ้า และสีขาว ที่เรียงลำดับต่อเนื่องกัน ยังหมายถึง ดวงอาทิตย์ ทะเล (ทะเลแคริบเบียน) และหาดทราย อันเป็นลักษณะของธรรมชาติในประเทศอย่างชัดเจน รูปสามเหลี่ยมหัวกลับนั้น มีลักษณะคล้ายอักษร "V" หมายถึงคำว่า "victory" ในภาษาอังกฤษ แปลว่า ชัยชนะ
สำหรับธงราชนาวีของหน่วยรักษาชายฝั่งของแอนติกาและบาร์บูดานั้น ใช้ธงพื้นขาวมีกางเขนสีแดงอยู่กลาง ที่มุมธงบนด้านคันธงมีภาพธงชาติ เช่นเดียวกับธงราชนาวี
กลุ่มภาษาคอเคซัสใต้

กลุ่มภาษาคาร์ตวีเลียน (, อักษรโรมัน: ; มีอีกชื่อว่า คอเคซัสใต้ (South Caucasian)) เป็นภาษาที่มีผู้พูดส่วนใหญ่อยู่ในจอร์เจีย มีบางส่วนอยู่ในตุรกี อิหร่าน รัสเซีย และอิสราเอล ผู้พูดกลุ่มภาษานี้มีราว 5.2 ล้านคนทั่วโลก เป็นกลุ่มภาษาที่มีประวัติความเป็นมาเก่าแก่กลุ่มหนึ่ง มีจุดกำเนิดย้อนหลังไปถึง 5,457 ปีก่อนพุทธศักราช กลุ่มภาษานี้ไม่มีความสัมพันธ์อย่างชัดเจนกับกลุ่มภาษาใดๆ หลักฐานที่เป็นลายลักษณ์อักษรครั้งแรก (จารึกอับบา อันโตนี เขียนด้วยอักษรจอร์เจียโบราณในยุคราชวงศ์จอร์เจีย ใกล้เบธเลเฮ็ม) มีอายุราว พ.ศ. 938
การจัดจำแนก.
กลุ่มภาษาคาร์ตวีเลียนแบ่งออกเป็นสี่ภาษาที่มีความใกล้ชิดกัน:
กลุ่มย่อยของภาษาเหล่านี้มีความสัมพันธ์กัน ในกรณีของภาษาเมเกรเลียและภาษาลาซ บางครั้งรวมกันเป็นภาษาซาน เชื่อกันว่าภาษาในกลุ่มนี้แยกตัวออกจากภาษาคาร์ทเวเลียดั้งเดิม ซึ่งน่าจะเคยใช้พูดในจอร์เจียและทางเหนือของตุรกีตั้งแต่เมื่อราว 2,457 – 1,457 ปีก่อนพุทธศักราช เมื่อดูจากระดับของความเปลี่ยนแปลง คาดว่าภาษาสวานเป็นภาษาที่แยกตัวออกมาเมื่อ ราว 1,457 ปีก่อนพุทธศักราชหรือก่อนหน้านี้ ในขณะที่ภาษาเมเกรเลียและภาษาลาซแยกตัวออกจากภาษาจอร์เจียในอีก 1,000 ปีต่อมา จากนั้นอีกราว 500 ปี ภาษาเมเกรเลียและภาษาลาซจึงแยกออกจากกัน
ภาษายิวจอร์เจียถือว่าเป็นสำเนียงของภาษาจอร์เจีย ซึ่งมีคำยืมจากภาษาฮีบรูและภาษาอราเมอิกเป็นจำนวนมาก
การเชื่อมต่อระดับสูง.
ไม่มีความเกี่ยวข้องกับกลุ่มภาษาอื่นแม้แต่กับกลุ่มภาษาคอเคซัสเหนือ นักภาษาศาสตร์บางคนจัดให้อยู่ในตระกูลภาษานอสตราติกแต่การยอมรับความสัมพันธ์ระหว่างภาษาตระกูลนี้กับกลุ่มภาษาคอเคซัสใต้ยังเป็นที่โต้แย้งกันอยู่ เนื่องจากภาษาในกลุ่มนี้มีความสัมพันธ์กับภาษาบาสก์โดยฌพาะระบบการกจึงมีนักภาษาศาสตร์บางท่านกล่าวว่าภาษาทั้งสองนี้อาจมีบรรพบุรุษร่วมกัน
อย่างไรก็ตาม พบความใกล้เคียงทางสัทวิทยาที่เกิดจากการติดต่อกับภาษาในบริเวณใกล้เคียง เช่นการยืมคำระหว่างกันได้มาก รวมทั้งได้รับอิทธิพลทางไวยากรณ์ระหว่างกันด้วย
สถานะทางสังคมและวัฒนธรรม.
ภาษาจอร์เจียเป็นภาษาราชการของจอร์เจีย มีผู้ใช้ 90% ของประชากรทั้งหมดและยังเป็นภาษาเขียนหลักและภาษาทางธุรกิจด้วย เขียนด้วยอักษรจอร์เจียที่มีประวัติย้อนหลังไปถึง พ.ศ. 1043
ภาษาเมเกรเลียเขียนด้วยอักษรจอร์เจียตั้งแต่ พ.ศ. 2407 โดยเฉพาะในช่วงจาก พ.ศ. 2473 – 2480 และหลังจาก พ.ศ. 2532 ภาษาลาซเริ่มมีการใช้เป็นภาษาเขียนตั้งแต่ช่วง พ.ศ. 2470 – 2480 และปัจจุบันในตุรกีเขียนด้วยอักษรละติน ผู้พูดภาษาลาซในปัจจุบันลดน้อยลงโดยหันไปใช้ภาษาตุรกีแทน
เทนโจอิง อาซึกะ

เทนโจอิน อาซึกะ (; โรมาจิ: "Tenjōin Asuka") เป็นตัวละครหลักของอนิเมะเรื่องเกมกลคนอัจฉริยะ GX สำหรับภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องนี้ออกอากาศในสหรัฐอเมริกา และประเทศอื่น ๆ พากย์เสียงโดยซานาเอะ โคบายาชิ
เนื้อเรื่อง.
การ์ดที่ใช้หลัก ๆ คือการ์ดตระกูลไซเบอร์เกิรล์ หรือไซเบอร์แองเจิล ประจำอยู่หอโอเบริสก์บลู
ภาคแรก (ปีที่หนึ่ง).
อาซึกะมีความสนใจในตัวของยูกิ จูไดตั้งแต่ตอนเข้าโรงเรียนใหม่ ๆ และหลังจากได้ดูการต่อสู้ระหว่างจูไดกับมันโจเมะครั้งแรก เธอก็เริ่มเข้ามามีความเกี่ยวข้องกับตัวเรื่องยิ่งขึ้น ในช่วงภาคนี้มักจะออกมาพร้อมกับเพื่อนร่วมหอจุงโกะและโมโมเอะ อาซึกะและมารุฟุจิ เรียวมักจะแลกเปลี่ยนข้อมูลของพี่ของตน เทนโจอิง ฟุบุกิอยู่เสมอ ถึงแม้จะเธอชอบบ่นเกี่ยวกับการกระทำของพี่ตนเอง แต่สิ่งนั้นกลับให้เห็นถึงความเป็นห่วงเป็นใยฟุบุกิอยู่บ่อยครั้ง
ภาคสอง (ปีที่สอง).
อาซึกะปฏิเสธการเป็นดาวโรงเรียนจากอาจารย์โครนอสและฟุบุกิ พร้อมกับย้ายไปอยู่ในอาคารพิเศษที่มันโจเมะสร้างขึ้นที่หอโอซิริสเรด
อาซึกะถูกล้างสมองจากพวกสมาคมแห่งแสง (光の結社, Society of Light) หลังจากพ่ายแพ้ให้กับมันโจเมะ อย่างไรก็ตามเธอก็มิได้กลายมาเป็นคนเย็นชาเช่นเดียวกับคนอื่น ๆ ที่เป็นเหมือนกัน แต่เธอกลับช่วยไม่ให้จุงโกะและโมโมเอะเข้ามาร่วมด้วยกับเธอ พร้อมกับถือคติว่า "เพื่อรักษาความภาคภูมิของสตรีแห่งโอเบริสก์บลู" หลังจากนั้นอาซึกะก็กลับมาเป็นเหมือนเดิมเมื่อได้สู้กับจูได
ภาคสาม (ปีที่สามช่วงต้น).
อาซึกะมีหน้าที่ปกป้องโรงเรียนจากมอนสเตอร์หลังจากตัวโรงเรียนและนักเรียนถูกส่งไปอีกมิติหนึ่งโดยยูเบลและในขณะที่จูได โยฮัน แอนเดอร์เซน ฯลฯ เดินทางไปนำยาเพื่อมารักษาซาโอโตเมะ เร หลังจากได้กลับมายังมิติปัจจุบันแล้ว อาซึกะพร้อมกับคนอื่น ๆ ได้เดินทางกลับไปเพื่อช่วยตามหาโยฮันอีกรอบ ในการต่อสู้ระหว่างจูไดกับอสูรบรอน อาซึกะพร้อมกับมันโจเมะ ฟุบุกิ และทีราโน่ เคนซันได้ถูกส่งตัวไปกักขังไว้ในต่างมิติ แต่เมื่อเหตุการณ์สิ้นสุดลง เธอก็ถูกส่งกลับมามิติปัจจุบันดังเดิม
ภาคสี่ (ปีที่สามช่วงปลาย).
อาซึกะได้ย้ายกลับเข้าไปอยู่ในหอโอเบลิสก์บลูดังเดิม เธอตัดสินใจว่าหลังจากจบการศึกษาแล้วก็จะไปศึกษาต่อในวิทยาลัยในทวีปอเมริกาเหนือ อาซึกะยังได้คู่กับจูไดในการต่อสู้กับทีระโนะ เคนซัง และซาโอโตเมะ เร อาซึกะได้สังเกตเห็นและกังวลถึงความเปลี่ยนแปลงในตัวของจูไดอยู่เสมอ แต่หลังจากคืนนั้นเธอก็ผ่อนคลายและดีใจกับการที่จูไดได้กลับมาเป็นตัวของตัวเองดั้งเดิม เมื่อมิสเตอร์ทีบุกดูเอล อคาเดมี อะซึกะพร้อมด้วยอีกหลายคนได้พยายามต่อสู้กับพวกมัน แต่พวกเธอกลับพ่ายแพ้และตกเข้าไปอยู่ในโลกของดากร์เนส แต่ในที่สุดทุกสิ่งก็กลับมาเป็นเหมือนเดิมด้วยความช่วยเหลือของจูได
โชพร้อมด้วยมันโจเมะ และ อาซึกะ ได้รับคัดเลือกให้เป็นผู้มีความเป็นเลิศในการดูเอลจบการศึกษา
กลุ่มภาษาคอเคเซียน

กลุ่มภาษาคอเคเซียน  เป็นกลุ่มภาษาใหญ่และมีภาษาหลากหลายภาษาที่พูดโดยประชากรมากกว่า 10 ล้านคนทั้งในและรอบเทือกเขาคอเคซัส ซึ่งตั้งอยู่ระหว่างทะเลดำกับทะเลสาบแคสเปียน
การเปรียบเทียบเชิงภาษาศาสตร์จัดแบ่งภาษาในบริเวณนี้ออกเป็นหลายตระกูลที่มีความเกี่ยวพันกันเพียงเล็กน้อยหรือแทบจะไม่มีเลย อย่างไรก็ตาม ภาษาในคอเคซัสบางครั้งถูกเรียกอย่างผิด ๆ ว่าเป็น"ตระกูล"ของภาษา Asya Pereltsvaig รายงานว่า "ความแตกต่างทางไวยากรณ์ระหว่างกลุ่มภาษาทั้งสามนั้นถือว่ามีมาก [...] ความแตกต่างเหล่านี้ทำให้ภาษาศาสตร์เชิงประวัติศาสตร์แบบอนุรักษ์นิยมกว่าต้องปฏิบัติต่อตระกูลภาษาทั้งสามของคอเคซัสว่าไม่เกี่ยวข้องกัน"
ตระกูลภาษาที่พบในเทือกเขาคอเคซัส.
สามกลุ่มภาษานี้ไม่มีประชากรพื้นเมืองที่อาศัยนอกคอเคซัสในปัจจุบัน และถือว่าเป็นประชากรพื้นเมืองในบริเวณนี้ คำว่ากลุ่มภาษาคอเคเซียนโดยทั่วไปจำกัดเฉพาะกลุ่มภาษาเหล่านี้ที่มีผู้พูดประมาณ 11.2 ล้านคน
ลักษณะร่วมกันของกลุ่มภาษาคอเคซัส ได้แก่ การมีพยัญชนะเสียงเป่าลม และโครงสร้างแบบรูปคำติดต่อชัดเจนมาก นอกจากภาษาเมเกรเลียแล้ว ภาษาในกลุ่มนี้มีลักษณะของการกเกี่ยวพันสูง
โดยทั่วไปเชื่อว่าภาษาในกลุ่มนี้มีเสียงพยัญชนะมาก แต่ความเป็นจริงจะถูกต้องเฉพาะกับกลุ่มภาษาคอเคเซียนตะวันตกเฉียงเหนือและกลุ่มภาษาคอเคเซียนตะวันออกเฉียงเหนือเท่านั้น (มีถึง 80 - 84 เสียงในภาษาอูบึก) พยัญชนะของกลุ่มภาษาคอเคเซียนใต้ไม่ต่างไปจากภาษาตระกูลอื่นมากนัก เช่นภาษาจอร์เจียมี 28 เสียง ภาษาลาซ 30 เสียง เมื่อเทียบกับภาษาอาหรับ 28 เสียง และภาษารัสเซีย 35-37 เสียง
ภาษาอื่นๆที่ใช้พูดในบริเวณเทือกเขาคอเคซัสได้แก่ตระกูลภาษาอินโด-ยุโรเปียน เช่น ภาษาอาร์มีเนีย ภาษากรีก กลุ่มภาษาอิหร่าน (ภาษาออสเซติก ภาษาตาลิซ) กลุ่มภาษาสลาวิก (ภาษารัสเซีย) และตระกูลภาษาอัลไตอิก เช่น กลุ่มภาษาเตอร์กิก (ภาษาอาเซอรี ภาษาการาเชย์-บัลการ์)และกลุ่มภาษามองโกล เช่น ภาษาคัลมึก
ความเกี่ยวข้องในระดับที่สูงขึ้น.
หัวข้อที่เป็นที่สนใจในการศึกษาเกี่ยวกับกลุ่มภาษานี้คือจะจัดจำแนกกลุ่มภาษาคอเคเซียนทั้งสามกลุ่มเข้าในหมวดหมู่ที่สูงกว่านี้ได้อย่างไร แต่การศึกษาก็มีความซับซ้อน ทั้งในด้านวัฒนธรรมและการเมือง ทำให้มีข้อโต้แย้งในการศึกษาและยังหาข้อสรุปที่แน่นอนไม่ได้
กลุ่มภาษาคอเคเซียนเหนือ.
นักภาษาศาสตร์บางส่วนเห็นว่าควรรวมกลุ่มภาษาคอเคเซียนตะวันตกเฉียงเหนือและกลุ่มภาษาคอเคเซียนตะวันออกเฉียงเหนือเข้าด้วยกันเป็นกลุ่มภาษาคอเคเซียนเหนือ แต่ยังไม่ได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวาง
กลุ่มภาษาไอเบอโร-คอเคเซียน.
ไม่มีความเกี่ยวข้องอย่างชัดเจนระหว่างกลุ่มภาษาคอเคซัสใต้และกลุ่มภาษาคอเคซัสเหนือ แต่มีนักภาษาศาสตร์บางคนรวมภาษาสองกลุ่มนี้เข้าด้วยกัน เรียกว่ากลุ่มภาษาไอเบอโร-คอเคเซียน คำว่าไอเบอโรนั้น อ้างถึงราชอาณาจักรไอบีเรียคอเคซัสในจอร์เจียตะวันออกและไม่ได้เกี่ยวข้องกับคาบสมุทรไอบีเรีย
เปรียบเทียบคำศัพท์.
ด้านล่างคือคำศัพท์พื้นฐานที่คัดเลือกมาสำหรับตระกูลภาษาทั้งสามของเทือกเขาคอเคซัส
พระยานิพัทธ์กุลพงศ์ (ชิน บุนนาค)

อำมาตย์เอก พระยานิพัทธ์กุลพงศ์ (ชิน บุนนาค) เกิดเมื่อปี พ.ศ. 2423 เป็นบุตรของพระยาประภากรวงศ์วรวุฒิภักดี (ชาย) กับ มารดาชื่อ ชื่น มีพี่น้องร่วมบิดามารดาคือ หลวงประสิทธิราชศักดิ์ (ไชย บุนนาค) นายร้อยเอก กรมจเร ทหารม้า ทางด้านชีวิตครอบครัวมีบุตรธิดา 7 คน โดยบุตรที่เกิดกับคุณหญิงเปลื้อง ได้แก่ ชับ โชน และหม่อมปริม ยุคล ณ อยุธยา หม่อมในพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าภาณุพันธุ์ยุคล และ มีบุตรธิดาที่เกิดกับคุณหญิงเทียบ (ธิดานายจ่าง บุนนาค) ได้แก่ ชินเล็ก และกุลพันธ์
ด้านการศึกษาเข้าศึกษาที่โรงเรียนวัดพิชยญาติการาม และโรงเรียนพระตำหนักสวนกุหลาบและโรงเรียนเทพศิรินทร์ เป็นนักเรียนทุนเล่าเรียนหลวงคนที่ 2 ของโรงเรียนต่อจากนายพุ่ม สาคร เมื่อปี พ.ศ. 2439 สอบได้ทุนรัฐบาลไปศึกษาต่อที่ประเทศอังกฤษ เข้าเรียนที่ราชวิทยาลัยแห่งลอนดอน (King's College London) มหาวิทยาลัยลอนดอน สำเร็จวิชาวิศวกรรมโยธา ในปี พ.ศ. 2447 หลังจากศึกษาจบเข้ารับราชการในตำแหน่งนายช่าง กรมคลอง กระทรวงเกษตราธิการอยู่ 5 ปี ย้ายไปเป็นนายช่างรถไฟ หลวงสายใต้ กรมรถไฟ กระทรวงโยธาธิการ หลังจากนั้นได้เป็นคณบดีคนแรกของคณะยันตรศึกษาหรือคณะวิศวกรรมศาสตร์ กรมมหาวิทยาลัย กระทรวงธรรมการ เมื่อปี พ.ศ. 2460 และได้เป็นหัวหน้าแผนก 4 กรมยุทธโยธาทหารเรือ และผู้บังคับการ กองช่างนวกรรม กรมยุทธโยธาทหารเรือ กระทรวงทหารเรือ ต่อมาได้รับเป็น ตำแหน่งอธิการหอ “วังวินเซอร์” จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พระยานิพัทธ์กุลพงศ์ (ชิน บุนนาค) ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2465 จนได้ออกรับพระราชทานบำนาญ เมื่อ พ.ศ. 2469 
พระยานิพัทธ์กุลพงศ์ ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ตริตาภรณ์ช้างเผือก เหรียญดุษฎีมาลา และเข็มศิลปวิทยา 
หลังจากออกจากราชการแล้ว ได้ไปทำไร่ที่ตำบลบางพระ อำเภอศรีราชา จังหวัดชลบุรี ถึงอนิจกรรม เมื่อ พ.ศ. 2487 สิริอายุ 60 ปี
ราฟาเอล เอร์เรรา

ราฟาเอล เอร์เรรา (Rafael Herrera) นักมวยสากลชาวเม็กซิโก เกิดเมื่อ 7 มกราคม พ.ศ. 2488 ที่เมืองยาลิสโก ประเทศเม็กซิโก สถิติการชก 61 ครั้ง ชนะ 48 เสมอ 4 แพ้ 9
ประวัติ.
เอร์เรราเริ่มชกมวยสากลอาชีพเมื่อ พ.ศ. 2506 และได้ครองแชมป์โลกรุ่นแบนตั้มเวท WBC และ WBA ชนะน็อก รูเบน โอลิบาเรส ยก 8 เมื่อ พ.ศ. 2515 และเสียแชมป์ไปในการชกป้องกันตำแหน่งครั้งแรกกับเอนริกิว ปินเดอร์ ต่อมาปินเดอร์ได้สละแชมป์ของ WBC เพราะปฏิเสธที่จะชกป้องกันตำแหน่งแชมป์โลก กับโรโดลโฟ มาร์ติเนซ เอร์เรราได้ชิงแชมป์โลกที่ว่างกับมาร์ติเนซ และเป็นฝ่ายชนะน็อก ได้ครองแชมป์โลกอีกสมัย เขาป้องกันตำแหน่งได้สองครั้ง รวมทั้งชนะเวนิส บ.ข.ส. อดีตแชมป์โลกรุ่นฟลายเวทชาวไทยที่ข้ามรุ่นขึ้นมาชิงด้วย ก่อนจะเสียแชมป์ให้มาร์ติเนซใน พ.ศ. 2517 การชกครั้งนี้เกิดข้อโต้แย้งตามมา เพราะเอร์เรราลุกขึ้นมาได้เมื่อกรรมการผู้ห้ามบนเวทีนับถึง 7 และบอกกรรมการว่าพร้อมจะสู้ต่อ แต่กรรมการกลับหันไปชูมือให้มาร์ติเนซเป็นฝ่ายชนะทีเคโอไป
ธงชาติกรีเนดา

ธงชาติกรีเนดา ที่ใช้ในปัจจุบัน เริ่มใช้เมื่อประเทศกรีเนดาได้ประกาศเอกราชจากสหราชอาณาจักร ในวันที่ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2517 ลักษณะเป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 3 ส่วน ยาว 5 ส่วน ตอนในแบ่งเป็นสี่ส่วนตามแนวทแยงที่เรียกว่ากางเขนนักบุญแอนดรูว์ ภายในช่องซ้ายและขวาเป็นพื้นสีเขียว ช่องบนและช่องล่างเป็นพื้นสีเหลือง ตรงกลางเป็นวงกลมสีแดงมีรูปดาวห้าแฉกสีเหลือง 1 ดวง ที่ช่องสีเขียวฝั่งซ้ายมีภายใบลูกจันทน์เทศ 1 ใบ พื้นธงชั้นนอกเป็นขอบสีแดง ในขอบนั้นมีดาวห้าแฉกสีเหลือง 6 ดวง อยู่ด้านบน 3 ดวง ด้านล่าง 3 ดวง
ดาวสีเหลือง 6 ดวงที่ขอบธงหมายถึงเขตการปกครองทั้ง 6 เขตของกรีเนดา (ซึ่งเรียกในภาษาอังกฤษว่า parish) ดาวดวงใหญ่ที่อยู่ในวงกลมสีแดง หมายถึง เมืองเซนต์จอร์เจส ซึ่งเป็นเมืองหลวงของประเทศ ใบลูกจันทน์หมายถึงสินค้าสำคัญของกรีเนดา (ประเทศนี้ได้ชื่อว่าเป็น "หมู่เกาะเครื่องเทศ") ส่วนสีแดง เหลือง และเขียน เป็นการแสดงถึงอัตลักษณ์ความเป็นแอฟริกันของประเทศ แต่ละสีมีความหมายย่อยลงไปอีกคือ สีแดงหมายถึงความมีชีวิตชีวา สีเหลืองคือความอบอุ่นและปัญญา สีเขียวหมายถึงการเกษตร
ธงนี้ออกแบบโดยแอนโทนี่ ซี. จอร์จ ชาวเมืองซูบีส เขตเซนต์แอนดรูว์ ประเทศกรีเนดา
สติแรโคซอรัส

สไตราโคซอรัส (/stɪˌrækəˈsɔːrəs/ หมายถึง "กิ้งก่าหัวแหลม" มาจากภาษากรีกโบราณ "สไทรักซ์/στύραξ" "หัวหอก" และ "ซอรัส/σαῦρος" "กิ้งก่า") เป็นสกุลของไดโนเสาร์กินพืชในอันดับเซราทอปเซีย มีชีวิตอยู่ในยุคครีเทเชียส (ช่วงแคมปาเนียน) เมื่อประมาณ 76.5 ถึง 75.0 ล้านปีมาแล้ว มันมีเขา 4-6 อัน ยื่นออกมาจากแผงคอ และยังมีเขาที่มีขนาดเล็กยื่นออกมาบริเวณแก้มแต่ละข้าง และมีเขาเดี่ยวยื่นออกมาบริเวณเหนือจมูก ซึ่งน่าจะมีความยาวถึง 60 เซนติเมตร (2 ฟุต) และกว้าง 15 เซนติเมตร (6 นิ้ว) ส่วนหน้าที่ของเขาและแผงคอยังไม่มีการยืนยันเป็นที่แน่นอนมาจนถึงปัจจุบัน
สติแรโคซอรัสเป็นไดโนเสาร์ที่มีลักษณะค่อนข้างใหญ่ โดยมีความยาวถึง 5.5 เมตร (18 ฟุต) และหนักเกือบ 3 ตัน เมื่อมันยืนจะมีความสูงประมาณ 1.8 เมตร (6 ฟุต) สติแรโคซอรัสมีขาที่สั้น 4 ขาและมีลำตัวที่ใหญ่ มีหางค่อนข้างสั้น มันมีจะงอยปากและแก้มแบน บ่งชี้ว่าอาหารของมันคือพืชซึ่งเหมือนกันกับไดโนเสาร์จำพวกเซราทอปเซียสกุลอื่น ไดโนเสาร์ชนิดนี้เป็นสัตว์ที่อยู่รวมกันเป็นฝูง และเดินทางกันเป็นกลุ่มใหญ่
ชื่อของไดโนเสาร์ถูกตั้งโดย ลอว์เรนซ์ แลมเบอ ในปี ค.ศ. 1913 สติแรโคซอรัสเป็นสมาชิกของวงศ์ย่อย Centrosaurinae 2 สปีชี่ส์ ซึ่งได้แก่ "S. albertensis" และ "S. ovatus" ในปัจจุบันถูกกำหนดให้อยู่ในสกุลสติแรโคซอรัส
ธงชาติจาเมกา

ธงชาติจาเมกา เป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 1 ส่วน ยาว 2 ส่วน ภายในแบ่งเป็น 4 ส่วนด้วยกากบาททแยงสีทอง ช่องสามเหลี่ยมช่องบนและช่องล่างเป็นสีเขียว ส่วนช่องซ้ายและช่องขาวเป็นพื้นสีดำ แบบธงที่ใช้อยู่นี้เป็น แบบที่ชนะเลิศการประกวดธงชาติจาเมกา และเริ่มใช้อย่างเป็นทางการหลังประกาศเอกราชจากสหราชอาณาจักร เมื่อวันที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2505 
แต่ละสีในธงมีความหมายต่างๆ กล่าวคือ พื้นสีดำในธงหมายถึงกำลังและความคิดสร้างสรรค์ของชาวจาเมกา สีเหลืองทองเป็นตัวแทนของแสงอาทิตย์และความมั่งคั่งด้วยทรัพยากรธรรมชาติ สีเขียวคือความหวังต่ออนาคตกาลและความมั่งคั่งด้วยเกษตรกรรม
ธงเรือ.
ธงเรือแห่งชาติของจาเมกา ได้รับอิทธิผลมาจากธงเรือของสหราชอาณาจักร ที่ใช้เป็นธงประจำอาณานิคม โดยมีตราแผ่นดินวางที่ปลายธง สำหรับธงเรือราชการของรัฐบาล กล่าวคือ เพิ่มรูปธงชาติจาเมกาลงบนมุมบนด้านคันธงของธงแสดงสัญชาติสีน้ำเงิน ส่วนธงนาวีกองเรือรักษาฝั่งของจาเมกานั้น ใช้ตามอย่างธงราชนาวี กล่าวคือ เพิ่มรูปธงชาติจาเมกาลงบนมุมบนด้านคันธงของธงเซนต์จอร์จ (ธงพื้นขาวมีรูปกากบาทแดง)
ตราแผ่นดินของจาเมกา

ตราอาร์มแห่งจาเมกา เป็นตราอาร์มที่สืบทอดมาจากตราอาร์มสมัยภายใต้การปกครองของสหราชอาณาจักร โดยตราแบบดั้งเดิมที่สุดนั้นเริ่มใช้เมื่อ ค.ศ. 1661 (พ.ศ. 2204) ภายใต้พระบรมราชานุญาตของพระมหากษัตริย์แห่งสหราชอาณาจักร ออกแบบตราโดย วิลเลียม แซนครอฟท์ (William Sancroft) ซึ่งต่อมาได้เป็นที่อาร์ชบิชอปแห่งแคนเทอร์เบอรี ส่วนตราที่ใช้ในปัจจุบันนี้เป็นแบบที่เริ่มใช้มาตั้งแต่ ค.ศ. 1962 (พ.ศ. 2505)
ลักษณะของดวงตรานั้นเป็นรูปโล่อาร์มพื้นขาว มีกากเขนตั้งสีแดงตามอย่างธงชาติอังกฤษ ในกางเขนนั้นมีรูปสับปะรด 5 ลูก แต่ละลูกอยู่ตามกิ่งแต่ละกิ่งของกางเขน 4 ลูก และที่ใจกลางกางเขน 1 ลูก เหนือโล่นั้นเป็นหมวกเกราะ (helmet) สีเหลืองหน้าตรง ประดับด้วยพู่ประดับสีขาว-เหลือง คาดผ้าโพกสีขาว-แดง มีรูปจระเข้หันหน้าไปทางซ้ายเป็นเครื่องยอด ซ้ายขวาของตราทั้งสองข้าวเป็นรูปคนพื้นเมืองยืนประคอง โดยด้านซ้ายเป็นรูปสตรีพื้นเมืองยืนเปลือยอก มือซ้ายประคองตรา มือขวาถือตะกร้าผลไม้ ด้านขวาของตราเป็นรูปบุรุษพื้นเมืองยืนเปลือยอก มือซ้ายถือคันเบ็ด มือขวาประคองตรา เบื้องล่างของรูปเหล่านี้เป็นแพรแถบด้านหน้าสีขาว ด้านหลังสีแดง จารึกภาษิตประจำชาติในแพรแถบเป็นภาษาอังกฤษ "OUT OF MANY, ONE PEOPLE" แปลความว่า "จากหลากหลายรวมเป็นหนึ่ง"
ประวัติ.
ตราอาร์มแห่งจาเมกาซึ่งเริ่มใช้มาตั้งแต่สมัยเป็นอาณานิคมของสหราชอาณาจักรนั้นมีการเปลี่ยนแปลงมาแล้วหลายครั้ง ดังนี้
ตราอาร์มแบบแรกสุดเป็นรูปวงรีพื้นขาวขอบเหลือง ภายในมีรูปกางเขนเซนต์จอร์จมีรูปสับปะรด 5 ลูกคล้ายกับตราในปัจจุบัน เบื้องบนของตรานี้เป็นรูปหมวกเกราะสีเงินมีผ้าโพกสีขาวสลับแดง ประดับรูปจระเข้หันหน้าไปซ้ายเป็นเครื่องยอด ตรานี้ปรากฏในธงอาณานิคมระหว่าง ค.ศ. 1875 (พ.ศ. 2418) - ค.ศ. 1906 (พ.ศ. 2449) 
ในปี ค.ศ. 1906 ได้มีการแก้ไขดวงตราใหม่โดยแก้พื้นตราจากรูปวงรีเป็นรูปโล่อาร์ม แต่เครื่องหมายภายในตราคงเดิม ส่วนบนของโล่ตัดรูปหมวกเกราะออก เหลือเพียงรูปจระเข้บนผ้าโพกสีขาวสลับแดง พร้อมเพิ่มรูปประคองข้างซ้ายขวาเป็นหญิงชายชาวพื้นเมืองอย่างตราแบบปัจจุบัน และเพิ่มแพรแถบสีขาวอยู่ล่างสุด บรรจุคำขวัญภาษาละตินว่า "INDUS UTERQUE SERVIET UNI" (เขียนเป็น "INDVS VTERQVE SERVIET VNI") อันมีความหมายว่า "จากหลากหลายรวมเป็นหนึ่ง" 
ตราดังกล่าวนี้ได้ใช้มาจนถึงปี ค.ศ. 1957 (พ.ศ. 2500) จึงได้แก้ไขตราอีกครั้งหนึ่ง องค์ประกอบหลักในตราดวงนี้ยังคงคล้ายกับตราดวงเดิมใน ค.ศ. 1906 แต่เพิ่มหมวกเกราะหน้าตรงสีเหลืองไว้เหนือโล่ ประดับด้วยพู่ประดับ ผ้าโพกสีแดงสลับขาว และเครื่องยอดรูปจระเข้ ส่วนแพรแถบสีขาวเบื้องล่างได้มีการแก้ไขรูปลักษณะเสียใหม่ให้คล้ายกับตราแบบปัจจุบัน แต่ยังคงพื้นสีเป็นสีขาวและคำขวัญภาษาละตินไว้เช่นเดิม ถึงเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1962 (พ.ศ. 2505) จึงได้มีการแก้ไขดวงตราเป็นครั้งที่ 3 โดยเปลี่ยนสีแพรแถบคำขวัญเป็นสีเหลือง และแปลคำขวัญเสียใหม่ให้เป็นภาษาอังกฤษใจความ "OUT OF MANY, ONE PEOPLE" ก่อนจะเปลี่ยนแปลงครั้งสุดท้ายให้เป็นตราแบบปัจจุบันในเดือนสิงหาคมปีเดียวกัน เพื่อใช้เป็นตราแผ่นดินของจาเมกาหลังได้รับเอกราชจากสหราชอาณาจักร
ทั้งนี้ ตราทั้งหมดหากใช้เป็นตราในธงชาติประจำอาณานิคม จะบรรจุอยู่ในกรอบวงกลมพื้นสีขาวอีกชั้นหนึ่ง
มิเชล วี

มิเชล วี (Michelle Wie) หรือ มิเชล ซุง วี (Michelle Sung Wie) มีชื่อเกาหลี คือ วี ซ็อง-มี (เกาหลี 위성미 - Wie Seong-mi) เกิดเมื่อวันที่ 11 ตุลาคม ค.ศ. 1989 เป็นนักกอล์ฟชาว อเมริกัน เชื้อสาย เกาหลี ปัจจุบันเล่นอยู่ใน แอลพีจีเอ ทัวร์ ในปี 2006 เธอมีชื่ออยู่ใน นิตยสาร ไทม์ ในฐานะ 100 บุคคลที่จะเปลี่ยนแปลงโลก
ประวัติ.
มิเชล วี เกิดเมื่อวันที่ ที่เมือง โฮโนลูลู รัฐ ฮาวาย ในประเทศ สหรัฐอเมริกา พ่อชื่อ บี.เจ. วี (B.J. Wie) เป็นอาจารย์อยู่ในมหาวิทยาลัยฮาวาย ส่วนคุณแม่ ชื่อ โบ เธอเริ่มเล่นกอล์ฟตั้งแต่อายุ 4 ปี ได้เข้ามาเล่นใน USGA ในปี 2000 เมื่ออายุได้เพียง 10 ปีเท่านั้น ซึ่งถือเป็นสถิตินักกอล์ฟที่อายุน้อยที่สุดที่ได้เข้ามาเล่น และได้ประกาศเทิร์นโปร ในปี 2005
มิเชล วี เป็นนักกีฬาหญิงที่มีร่างสูงใหญ่ และพยายามลงแข่งขันกอล์ฟในรายการ PGA ร่วมกับนักกอล์ฟชายหลายรายการ โดยได้รับการยกเว้นจากผู้สนับสนุนของการแข่งขัน แต่ไม่ประสบความสำเร็จ
จนถึงปี 2009 มิเชล วี คว้าแชมป์ ในรายการ ลอเรนา โอชัว อินวิเตชันแนล เป็นแชมป์ระดับอาชีพรายการแรกได้สำเร็จ ด้วยการ เอาชนะ พอลล่า ครีมเมอร์ อันดับสองถึงสองสโตรก เป็นกอล์ฟรายการที่ 81 ตลอดการเล่นกอล์ฟ และเป็นรายการที่ 65 ในระดับอาชีพ ที่เธอลงทำการแข่งขัน
อนุภาคแอลฟา

อนุภาคแอลฟา (เขียนแทนด้วยอักษรกรีก แอลฟา α) คืออนุภาคที่ประกอบด้วยโปรตอน 2 ตัวและนิวตรอน 2 ตัว เหมือนกับนิวเคลียสของอะตอมของธาตุฮีเลียม (He) จึงสามารถเขียนสัญลักษณ์ได้อีกอย่างหนึ่งเป็น <math>He^{2+}\,\!</math> หรือ <math>{}^4_2He^{2+}</math> อนุภาคแอลฟาหนึ่งอนุภาคมีมวล 6.644656×10−27 กิโลกรัม หรือเทียบเท่ากับพลังงาน 3.72738 จิกะอิเล็กตรอนโวลต์ (GeV) มีประจุเป็น +2e โดยที่ e คือความจุไฟฟ้าของอิเล็กตรอนซึ่งมีค่าเท่ากับ 1.602176462×10−19 คูลอมบ์
อนุภาคแอลฟามักเกิดจากการสลายของอะตอมของธาตุกัมมันตรังสี เช่นยูเรเนียม (U) หรือเรเดียม (Ra) ด้วยกระบวนการที่รู้จักกันในชื่อการสลายให้อนุภาคแอลฟา (alpha decay) เมื่ออนุภาคแอลฟาถูกปลดปล่อยออกจากนิวเคลียส มวลอะตอมของธาตุกัมมันตรังสีจะลดลงประมาณ 4.0015 u เนื่องจากการสูญเสียทั้งโปรตอนและนิวตรอน และเลขอะตอมจะลดลง 2 ทำให้อะตอมกลายเป็นธาตุใหม่ ดังตัวอย่างการสลายให้อนุภาคแอลฟาของยูเรเนียม จะได้ธาตุใหม่เป็นทอเรียม (Th)
<math>{}^{238}_{92}U \rightarrow {}^{234}_{90}Th + {}^4_2He^{2+}</math>
การใช้งาน.
ประโยชน์ของรังสีแอลฟามีเช่น การนำรังสีแอลฟามาใช้สร้างเป็นเครื่องมือวัดควัน
อันตรายจากรังสีแอลฟา กรณีที่เรากินอาหารที่มีรังสีแอลฟาเข้าไปเมื่อรังสีแอลฟาเข้าสู่ร่างกายแล้ว จะไม่ทะลุทะลวงจึงเป็นอันตรายต่อเชลล์ในร่ายกาย ส่วนอันตรายจากการแผ่รังสีโดยตรงอาจไม่เป็นอันตรายมากเท่ากับรังสีชนิดอื่น
หลักการป้องกันรังสีอัลฟา.
สามารถทำตามข้อกำหนดทั่วไปในการป้องกันรังสี ซึ่งมีอยู่ 3 ข้อดังต่อไปนี้
หมายเหตุ : การป้องกันรังสีแอลฟาใช้กระดาษที่หนาหน่อยก็กั้นรังสีแอลฟาได้ แต่ก็ต้องระวังเพราะรังสีทุกชนิดจะเป็นอันตรายหมดขึ้นอยู่กับปริมาณรังสีที่ได้รับว่าน้อยหรือมาก
โรงเรียนวอนนภาศัพท์

โรงเรียนวอนนภาศัพท์ ตั้งอยู่หมู่ที่ 14 บ้านหาดวอน ถนนบางแสนล่าง ตำบลแสนสุข อำเภอเมืองชลบุรี จังหวัดชลบุรี 20130
ประวัติ.
โรงเรียนวอนนภาศัพท์ ก่อตั้งเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2483 โดยชาวตำบลแสนสุข ร่วมมือกันปลูกสร้างอาคารเรียนชั่วคราวบนที่ดินของคุณนายวอน นภาศัพท์ ตั้งชื่อว่า โรงเรียนประชาบาลตำบลแสนสุข 4 (บ้านเพิงล่าง) อยู่ในอำเภอศรีราชา ต่อมาตำบลแสนสุขโอนมาขึ้นกับอำเภอเมืองชลบุรี ได้มีการเปลี่ยนชื่อโรงเรียนเป็น โรงเรียนประชาบาลตำบลแสนสุข 4 (บ้านเพิงล่าง)
ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2495 คุณนายวอน นภาศัพท์ จึงได้บริจาคที่ดินจำนวน 4 ไร่ 75 ตารางวา และสร้าง อาคารเรียน 2 ชั้น และได้เปลี่ยนชื่อเป็นโรงเรียนวอนนภาศัพท์
ปัจจุบันมีบุคลากรทั้งสิ้นจำนวน 19 คน มี ดร.วันเพ็ญ บุรีสูงเนิน ตำแหน่งผู้อำนวยการโรงเรียน วิทยฐานะ ผู้อำนวยการเชี่ยวชาญ(ค.ศ.4) ปฏิบัติหน้าที่ผู้อำนวยการโรงเรียน
#ทะเล เรือ ใบโพธิ์
#ทะเล หมายถึง การศึกษาที่เจริญก้าวหน้า และกว้างไกล
#เรือ หมายถึง ความเข้มแข็ง ขยัน อดทน ความมานะอุตสาหะ
#ใบโพธิ์ หมายถึง ร่มโพธิ์ ร่มไทร การศึกษาดีเป็นภูมิคุ้มกันตัว
โรงเรียนสตรีภูเก็ต

โรงเรียนสตรีภูเก็ต  (อักษรย่อ ส.ภ.ก.,S.P.K) ก่อตั้งขึ้นโดยพระยารัษฎานุประดิษฐ์มหิศรภักดี สมุหเทศาภิบาลมณฑลภูเก็ต ร่วมกับคณะกรรมการสตรี ได้จัดหาเงินเพื่อสร้างโรงเรียนสำหรับสตรีขึ้น ณ สถานที่บริเวณถนนสตูลเชิงเขารัง เมื่อ พ.ศ. 2451 โดยได้วางศิลาฤกษ์จารึกไว้ว่า " โรงเรียนษัตรี สร้างปี 127 " และในขณะที่อาคารเรียนยังก่อสร้างไม่แล้วเสร็จ ได้สร้างเรือนไม้ชั่วคราวขึ้นในบริเวณวัดมงคลนิมิตรเพื่อให้นักเรียนได้ใช้เรียน โดยเปิดสอนเฉพาะระดับประถม สมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิราวุธสยามมกุฎราชกุมาร เสด็จพระราชดำเนินทรงเปิดและพระราชทานนามโรงเรียนว่า "ปลูกปัญญา" เมื่อวันที่ 29 เมษายน 2451
ผู้อยู่เหนือเงื่อนไข?

ผู้อยู่เหนือเงื่อนไข? เป็นนวนิยายอิงประวัติศาสตร์ที่แต่งโดย สุภา ศิริมานนท์ ใช้นามปากกา ษี บ้านกุ่ม เมื่อ พ.ศ. 2496 ระหว่างที่ถูกคุมขังอยู่เป็นเวลา 60 วัน เนื่องจากเป็นผู้ต้องสงสัยในคดีกบฏสันติภาพ เมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2495 แต่งแล้วเสร็จตั้งแต่วันที่ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2496 แต่ไม่มีโอกาสได้ตีพิมพ์ตลอดชีวิตของผู้เขียน ได้ตีพิมพ์ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2545 โดยสำนักพิมพ์มูลนิธิเด็ก มีวิทยา ว่องสกุล เป็นบรรณาธิการ จากการผลักดันของ จินดา ศิริมานนท์ ภริยาของผู้เขียน หลังจากสุภาเสียชีวิตไปแล้ว 16 ปี
ผู้อยู่เหนือเงื่อนไข? แต่งขึ้นโดยอ้างอิงเอกสารสมุดข่อยที่ตกทอดในตระกูลสุนทรโรหิต และสืบทอดมาถึงหลวงสุภาเทพ (โต สุนทรโรหิต) บิดาของจินดา ศิริมานนท์ ซึ่งบันทึกเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในช่วงปลายรัชกาลสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี ที่ขัดแย้งกับประวัติศาสตร์ที่บันทึกในพระราชพงศาวดาร แต่สอดคล้องกับเรื่องเล่าในท้องถิ่นแถบจังหวัดนครศรีธรรมราช ที่ว่าสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี มิได้ถูกสำเร็จโทษและเสด็จสวรรคต โดยสมเด็จเจ้าพระยามหากษัตริย์ศึก แต่ได้เสด็จลงเรือสำเภาไปประทับที่วัดเขาขุนพนม จังหวัดนครศรีธรรมราช เรื่องราวในหนังสือ บางส่วนอ้างอิงถึงเรื่องสั้น "ใครฆ่าพระเจ้ากรุงธน" ของ หลวงวิจิตรวาทการ ซึ่งตีพิมพ์เมื่อ พ.ศ. 2480
เรื่องย่อ.
นวนิยายกล่าวถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในคืนแรม 9 ค่ำ เดือน 5 ปีขาล จุลศักราช 1144 ตรงกับวันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2325 ขณะที่สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี ทรงถูกพระยาสรรค์ก่อการกบฏ ตั้งแต่เดือนมีนาคม พ.ศ. 2324 และทรงถูกบังคับให้ออกผนวช และคุมพระองค์ไว้ที่พระอุโบสถวัดอรุณราชวราราม สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีทรงได้รับความช่วยเหลือจากภิกษุลึกลับ 5 รูป และทรงประทับเรือพาย พร้อมด้วยฝีพาย 4 คน ออกมาจากกรุงธนบุรี เพื่อไปประทับเรือใบของ "คุณพัด" (เจ้าพระยาพัฒน์ ผู้ครองเมืองนครศรีธรรมราช) ผู้เป็นสามีของคุณนวล พี่สาวของคุณเล็กและคุณฉิม พระชายาสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี ที่จอดรออยู่ที่ตำบลปากลัด (อำเภอพระประแดง) เมืองสมุทรปราการ เพื่อทรงหลบหนีไปเมืองนครศรีธรรมราช
สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี ทรงทราบในเวลาต่อมาว่า ภิกษุทั้ง 5 นั้น แท้ที่จริงเป็นพระสหายเก่าตั้งแต่ครั้งอุปสมบทที่วัดโกษาวาส เมื่อ พ.ศ. 2297 ในช่วงกรุงศรีอยุธยาตอนปลาย มีชื่อว่า "สิงห์ขาม" (แกละดำ) "ปางทราย" (แกละขาว) "สีเหล็ก" (เอกจิโตภิกขุ) "หินขาบ" (แกละแดง) และคนสุดท้ายคือ "หลวงอาสาศึก" (บุญคง) ซึ่งไม่ได้เดินทางกลับมาด้วย หลวงอาสาศึกซึ่งมีรูปพรรณคล้ายคลึงกับสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี ได้เสียสละปลอมตัวเป็นพระองค์อยู่ในที่คุมขัง และยอมถูกสำเร็จโทษแทนสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี
แผนการช่วยเหลือสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี อยู่ในการรับรู้ของหลวงสรวิชิต (เจ้าพระยาพระคลัง (หน)) ซึ่งวางแผนจะตลบหลัง โดยส่งทหารมอญรับจ้างพายเรือติดตาม เพื่อหวังรุมลอบปลงพระชนม์ รวมทั้งส่งทหารมอญส่วนหนึ่งลอบโจมตีเรือใบของคุณพัด แต่คุณพัด กับสิงห์ขามซึ่งเป็นหัวหน้ากลุ่ม รู้เท่าทันแผนการวางแผนต่อสู้ และฆ่าทหารรับจ้างเหล่านั้นตายทั้งหมด
นวนิยายจบลงที่ สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี เสด็จขึ้นเรือใบของคุณพัด และทรงร่ำลาผู้ช่วยเหลือทั้งสี่คน
สตาดีโอโอลิมปีโก

สตาดีโอโอลิมปีโก  คือสนามกีฬาขนาดใหญ่ตั้งอยู่ภายในบริเวณศูนย์กีฬา โฟโร อิตาลีโก กรุงโรม ประเทศอิตาลี เป็นสนามเหย้าของทีม สโมสรฟุตบอลลาซิโอ และทีม สโมสรฟุตบอลโรม่า รวมถึงใช้เป็นสนามแข่งฟุตบอลถ้วยประจำปี โคปป้า อิตาเลีย รอบชิงชนะเลิศ สนามแห่งนี้ถูกสร้างขึ้นเมื่อปี ค.ศ.1936 และได้รับเลือกให้เป็นสนามแข่งขันกีฬาสำคัญของโลกหลายครั้ง เช่น กีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ในปี ค.ศ. 1960, ฟุตบอลโลก นัดชิงชนะเลิศ ในปี ค.ศ.1990, ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป นัดชิงชนะเลิศ ในปี ค.ศ.1968 และ 1980 และฟุตบอลยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก (ยูโรเปี้ยนคัพ) นัดชิงชนะเลิศ ในปี ค.ศ.1977, 1984, 1996 และ 2009 สนามแห่งนี้เคยมีความจุมากถึง 82,922 ที่นั่ง ก่อนจะมีการปรับปรุงครั้งล่าสุดในปี ค.ศ. 2007 โดยปรับที่นั่งใหม่ลดลงมาเหลือ 72,698 ที่นั่ง
โอลิมปีโก ถูกจัดระดับจาก UEFA ให้เป็นสนามฟุตบอลระดับ 5 ดาว ปัจจุบันสนามแห่งนี้ได้รับการยอมรับว่าเป็นหนึ่งในสนามฟุตบอลมีชื่อเสียงที่สุดแห่งหนึ่งของโลก
นรสิงห์

นรสิงห์ (Narasiṃha) เป็นอวตารของพระวิษณุ โดยมีร่างกายท่อนล่างเป็นมนุษย์ และร่างกายท่อนบนเป็นสิงโต ลงมาทำลายความชั่วร้ายและยุติการกดขี่ข่มเหงทางศาสนาและความหายนะบนโลก ฟื้นฟูธรรม นอกจากนี้ นรสิงห์ยังได้รับการกล่าวถึงเป็นเทพแห่งโยคะ ในรูปแบบโยคะ-นรสิงห์
นรสิงห์เป็นหนึ่งในเทพหลักในลัทธิไวษณพ และตำนานของเขาได้รับการยกย่องในVaikhanasas, Sri Vaishnavism, Sadh Vaishnavism และในธรรมเนียมอื่น ๆ ของลัทธิไวษณพ
เรื่องราว.
หิรัณยกศิปุบำเพ็ญตบะเป็นเวลานาน จนได้รับพรจากพระพรหม ให้เป็นผู้ที่ฆ่าไม่ตายจากมนุษย์, สัตว์, เทวดา ให้ฆ่าไม่ตายทั้งในเวลากลางวันและกลางคืน ให้ฆ่าไม่ตายทั้งจากอาวุธและมือ ให้ฆ่าไม่ตายทั้งในเรือนและนอกเรือน
หิรัณยกศิปุ ได้อาละวาดสร้างความเดือดร้อนไปทั่วทั้งสามภพ พระอินทร์จึงทูลเชิญพระนารายณ์อวตารเกิดมาเป็น นรสิงห์ คือ มนุษย์ครึ่งสิงห์ นรสิงห์สังหารหิรัณยกศิปุด้วยกรงเล็บด้วยการฉีกอก ที่กึ่งกลางบานประตู ในเวลาโพล้เพล้ ก่อนตาย นรสิงห์ได้ถามหิรัณยกศิปุว่า สิ่งที่ฆ่าเจ้าเป็นมนุษย์หรือสัตว์หรือเทวดาหรือไม่ คำตอบก็คือ ไม่ สิ่งที่สังหารเป็นมือหรืออาวุธหรือไม่ คำตอบก็คือ ไม่ ในเรือนหรือนอกเรือนหรือไม่ คำตอบก็คือ ไม่ และเป็นเวลากลางวันหรือกลางคืนหรือไม่ คำตอบก็คือ ไม่ นรสิงห์จึงประกาศว่า บัดนี้ พรที่ประทานจากพระพรหมได้สลายไปสิ้นแล้ว เทวดาทั้งสามภพจึงยินดี
รูปประติมากรรมหรือรูปวาดของนรสิงห์ตอนสังหารหิรัณยกศิปุ จึงมักสลักมีรูปเทวดาองค์เล็ก ๆ 2 องค์อยู่ข้างล่างแสดงกิริยายินดีด้วย
แม่น้ำบางปะกง

<templatestyles src="Routemap/styles.css"/>
แม่น้ำบางปะกง เป็นแม่น้ำสายสำคัญในจังหวัดปราจีนบุรี จังหวัดฉะเชิงเทรา และจังหวัดชลบุรี มีต้นกำเนิดจากจุดที่แม่น้ำหนุมานและแม่น้ำพระปรงไหลมารวมกันในเขตอำเภอกบินทร์บุรี จังหวัดปราจีนบุรี จากนั้นไหลผ่านอำเภอศรีมหาโพธิ อำเภอเมืองปราจีนบุรี เป็นเส้นแบ่งเขตอำเภอเมืองปราจีนบุรีกับอำเภอบ้านสร้าง เข้าเขตอำเภอบ้านสร้าง ไหลเป็นเส้นแบ่งเขตอำเภอบ้านสร้าง จังหวัดปราจีนบุรี กับอำเภอบางน้ำเปรี้ยวและอำเภอคลองเขื่อน จังหวัดฉะเชิงเทรา แล้วไหลเป็นเส้นแบ่งเขตอำเภอคลองเขื่อนกับอำเภอบางคล้า เข้าเขตอำเภอเมืองฉะเชิงเทรา อำเภอบ้านโพธิ์ และอำเภอบางปะกง ไปลงอ่าวไทยที่แนวแบ่งเขตระหว่างอำเภอบางปะกง จังหวัดฉะเชิงเทรา กับอำเภอเมืองชลบุรี จังหวัดชลบุรี มีความยาวประมาณ 230 กิโลเมตร และมีความกว้างในช่วงที่ไหลผ่านเขตเทศบาลเมืองฉะเชิงเทราประมาณ 120 เมตร
ลำน้ำสาขา.
แม่น้ำบางปะกง ประกอบด้วยลำน้ำสาขาหลัก ๆ ซึ่งหมายรวมถึงลุ่มน้ำปราจีนบุรีด้วย ดังนี้
ต้นน้ำ.
ลำน้ำสาขาซึ่งอยู่ต้นน้ำ ไหลลงมายังจุดเริ่มต้นของแม่น้ำบางปะกง ในอำเภอกบินทร์บุรี จังหวัดปราจีนบุรี ประกอบไปด้วย
ระหว่างลำน้ำ.
ลำน้ำสาขาที่ไหลมาร่วมกับแม่น้ำบางปะกงในระหว่างช่วงที่เรียกว่าแม่น้ำบางปะกงแล้ว ในจังหวัดปราจีนบุรีและจังหวัดฉะเชิงเทรา ประกอบไปด้วย
ลุ่มน้ำสาขา.
แม่น้ำบางปะกงนั้นมีการกำหนดพื้นที่ลุ่มน้ำสาขาภายในพื้นที่ลุ่มน้ำบางปะกง ใช้รหัสลุ่มน้ำคือ 15 มีพื้นที่ลุ่มน้ำประมาณ 20,303 ตารางกิโลเมตร (12,689,378 ไร่) ครอบคลุมพื้นที่ 11 จังหวัด ประกอบไปด้วย 10 ลุ่มน้ำสาขา ดังนี้
สัตว์น้ำหายากที่พบ.
สัตว์ทะเล.
พื้นที่บริเวณปากแม่น้ำบางปะกงเป็นพื้นที่น้ำกร่อย ทำให้สามารถพบโลมาและวาฬ 4 ชนิดด้วยกัน ประกอบไปด้วย
สัตว์น้ำจืด.
เนื่องจากระบบนิเวศที่สมบูรณ์ของแม่น้ำบางปะกง ทำให้เป็นแหล่งที่อยู่ที่เหมาะสมของปลาน้ำจืดและสัตว์น้ำหายากอีกหลายชนิด ประกอบไปด้วย
วัฒนธรรมร่วมสมัย.
แม่น้ำบางปะกงถูกกล่าวถึงในบทเพลงหลายเพลงที่มีชื่อเสียง ซึ่งบรรยายถึงบรรยากาศและธรรมชาติรวมถึงสภาพบ้านเมืองของฉะเชิงเทราในขณะนั้น อาทิ
อนเซ็ง

ในประเทศญี่ปุ่น อนเซ็ง หรือ อนเซ็น (; โรมาจิ: "onsen") เป็นบ่อน้ำร้อนและสิ่งอำนวยความสะดวกในการอาบน้ำกับที่พักขนาดเล็กแบบดั้งเดิมรอบ ๆ บ่อ มีแหล่งบ่อน้ำพุประมาณ 25,000 ทั่วญี่ปุ่น และ "อนเซ็ง" ประมาณ 3,000 แห่งที่ใช้น้ำร้อนตามธรรมชาติจากน้ำพุที่มีพลังงานความร้อนใต้พิภพ
"อนเซ็ง" อาจเป็นอ่างน้ำกลางแจ้ง  หรืออ่างน้ำในอาคาร  "อนเซ็ง"แบบดั้งเดิมอยู่กลางแจ้ง แม้ว่าที่พักในปัจจุบันหลายแห่งจะมีห้องอาบน้ำในอาคารเช่นกัน ในปัจจุบัน เนื่องจากครัวเรือนส่วนใหญ่มีห้องอาบน้ำส่วนตัว ทำให้จำนวนอ่างน้ำสาธารณะแบบดั้งเดิมมีจำนวนลดลง แต่จำนวนและความนิยมของเมืองรีสอร์ทอนเซ็ง ("onsen-gai") เพิ่มขึ้นนับตั้งแต่สงครามโลกครั้งที่สองสิ้นสุดลง
บริเวณที่มี "อนเซ็ง" มักระบุบนป้ายและแผนที่ด้วยสัญลักษณ์ ♨ อักษรคันจิ 湯 ("yu" หมายถึง "น้ำร้อน") หรือถอดเสียงด้วยอักษรฮิรางานะเป็น ゆ ("yu")
ฟังก์ชันการผลิต

ในทาง เศรษฐศาสตร์จุลภาค ฟังก์ชัน คือ ฟังก์ชันทางคณิตศาสตร์ ที่แสดงถึงความสัมพันธ์ระหว่าง ปัจจัยการผลิต ที่ได้เอาเข้าในกระบวนการผลิต และ ผลผลิต
รูปแบบของฟังก์ชันการผลิต แบบ สมการคณิตศาสตร์.
ฟังก์ชันสามารถแสดงได้โดยหลายรูปแบบทางสมการ
<math>Q = f(X_1,X_2,X_3...,X_n)</math>
โดยที่:
<math>Q =</math> ผลผลิต
<math>X_1,X_2,X_3...,X_n =</math> ปัจจัยการผลิต (เช่น ทุน แรงงาน ดิน และ วัตถุดิบอื่น ๆ)
<math>Q=a+b X_1+c X_2+d X_3, ...</math>
โดยที่:
<math>a, b, c,</math> และ <math>d</math> คือ สัมประสิทธิ์ กำหนดจากประสบการณ์
<math>Q = aX_1^b X_2^c</math>
โดยที่: <math>X_1</math> และ <math>X_2</math> แสดงถึงปัจจัยในการผลิต
ฟังก์ชันเชิงเส้น

ใน คณิตศาสตร์ ฟังก์ชันเชิงเส้น  อาจหมายถึง :
ในทางคณิตศาสตร์พื้นฐาน.
ในคณิตศาสตร์พื้นฐาน ฟังก์ชันเชิงเส้น หมายถึง ฟังก์ชันหนึ่งในรูปร่าง เช่น
 <math>f(x) = mx + b</math>
ตัวอย่างฟังก์ชันที่เส้นแสดงเป็นฟังก์ชันเชิงเส้น มี เช่น:
เส้นแสดงของฟังก์ชันเหล่านี้ ถูกแสดงไว้ที่รูปแสดงทางขวา
ในคณิตศาสตร์ขั้นสูง.
ในคณิตศาสตร์ขั้นสูง ฟังก์ชันเชิงเส้น หมายถึง ฟังก์ชันที่เป็น ฟังก์ชันเชิงเส้น มักหมายถึง คณิตศาสตร์ ที่เป็น การสายเส้นตรง ระหว่างสองกลุ่มเวกเตอร์
ตัวอย่าง ถ้า <math>x</math> และ <math>f(x)</math> คือ เวกเตอร์ตัวประสาน ฟังก์ชันเชิงเส้นจะเป็นบรรดาฟังก์ชัน ที่แสดงได้ในรูปร่าง
<math>f(x) = \mathrm{M}x</math>, โดยที่ M คือ เมตริก
ฟังก์ชัน <math>f(x) = mx + b</math> จะเป็น การสายเส้นตรง ก็ต่อเมื่อ <math>b = 0</math> เท่านั้น
สุมณทิพย์ ชี

สุมณทิพย์ ชี (สกุลเดิม : เหลืองอุทัย) (เกิด 16 กันยายน พ.ศ. 2531) ชื่อเล่น กุ๊บกิ๊บ เป็นนักแสดงและพิธีกรหญิงชาวไทย อดีตนักแสดงสังกัดสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ปัจจุบันเป็นนักแสดงอิสระและทำธุรกิจส่วนตัว
ประวัติ.
สุมณทิพย์ เหลืองอุทัย เกิดเมื่อวันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2531 เป็นบุตรของมณฑล เหลืองอุทัย กับชนาภา ชินชวนิช บิดารับราชการตำรวจ ส่วนมารดาเป็นแม่บ้าน เธอมีพี่ต่างบิดาห้าคนจากการสมรสครั้งก่อนของมารดา ขณะอายุราว 6-7 ขวบ บิดาและมารดาหย่าร้างกัน เธอจึงอยู่ในการดูแลของมารดามาโดยตลอด โดยเธอและครอบครัว นับถือศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิก 
เข้ารับการศึกษาระดับปฐมวัยจากโรงเรียนพระหฤทัยดอนเมือง, ระดับประถมศึกษาจากโรงเรียนเซนต์ฟรังซีสเซเวียร์ เมืองทองธานี (ป. 3-5), โรงเรียนเทพอักษร (ป. 5-6), ระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนเซนต์ปอลหนองคาย (ม. 1), โรงเรียนเซนต์โยเซฟ บางนา (ม. 2), โรงเรียนอัสสัมชัญอุบลราชธานี (ม. 3) และโรงเรียนอัสสัมชัญพาณิชยการ (ม. 4-6) เคยศึกษาอยู่ที่คณะมนุษยศาสตร์ เอกสื่อสารมวลชน มหาวิทยาลัยรามคำแหง ต่อมาได้ลงเรียนใหม่ในคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง 
สุมณทิพย์มีผลงานในวงการบันเทิงอย่าง ทั้งการถ่ายโฆษณาโครงการทูบีนัมเบอร์วัน และโฆษณาพิซซ่า จนถึงถ่ายแบบนิตยสาร และยังเคยเล่นในมิวสิกวิดีโอของวงไอน้ำและวงสิงห์เหนือเสือใต้ ทั้งเคยเป็นสมาชิกศิลปินกลุ่มในแนวเพลงแบบฮิปฮอป แดนซ์ ภายใต้ชื่อวงว่าเบบี้ บูทตี้ (Baby Booty) ที่มีเพลงเปิดตัวอย่าง "แหวะ แหวะ" และ "คุก คุก คุก" จากค่ายซาเล้งการดนตรีของปฏิวัติ เรืองศรี หลังจากนั้นจึงมีผลงานในการแสดงละครเรื่องแรกกับทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 กับค่ายเมคเกอร์กรุ๊ป เรื่อง "เงารักลวงใจ"
สุมณทิพย์เคยคบหาดูใจกับมาริโอ้ เมาเร่อ มาเป็นเวลานานถึง 10 ปี จนช่วงปี พ.ศ. 2558 เธอคบหากับธรรศภาคย์ ชี และตั้งครรภ์กับเขาหลังจากคบหาไม่นานนัก ทั้งสองสมรสกันด้วยพิธีอย่างศาสนาคริสต์ตามที่เธอนับถือเมื่อวันที่ 23 มกราคม พ.ศ. 2559 ณ โบสถ์เซ็นหลุยส์ มารี เดอ มงฟอร์ ภายในมหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ และจัดพิธีสมรสแบบไทยและจีนเมื่อวันที่ 6 มีนาคมปีเดียวกัน โดยทั้งสองได้จดทะเบียนสมรส ซึ่งสุมณทิพย์ใช้ชื่อสกุลสามี และจดทะเบียนสมรสที่ไต้หวันด้วย เธอมีบุตรสาวคือ พอลลีน่า ชี (ชื่อเล่น เป่าเปา) เกิดเมื่อวันที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2559 และ ลาลิน่า ชี (ชื่อเล่น เป่าเป้ย์) เกิดเมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2563
วันงดสูบบุหรี่โลก

วันงดสูบบุหรี่โลก  ตรงกับวันที่ 31 พฤษภาคม ของทุกปี เริ่มจัดครั้งแรกเมื่อวันที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2531 โดยองค์การอนามัยโลก เพื่อให้เห็นอันตรายของบุหรี่ต่อสุขภาพและโทษของบุหรี่ การจัดงานวันงดสูบบุหรี่โลกก็เพื่อกระตุ้นให้ผู้สูบบุหรี่เลิกสูบ และให้รัฐบาลชุมชนและประชากรโลก
ปลาหมอจำปะ

ปลาหมอจำปะ (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Belontia hasselti") ปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์ Belontiinae ซึ่งอยู่ในวงศ์ใหญ่ Osphronemidae มีรูปร่างเหมือนปลาหมอผสมกับปลากัด แต่ลำตัวกว้างและแบนข้างมากกว่า ปลายครีบหางมน ครีบท้องเล็ก ลำตัวสีเหลืองทองหรือเหลืองคล้ำถึงน้ำตาลแดง ขอบเกล็ดสีคล้ำและที่ฐานครีบหลังตอนท้ายมีจุดสีดำ ครีบหลังและครีบก้นตอนหน้าสีคล้ำ ตอนท้ายรวมถึงครีบหางมีลายเส้นเป็นตาข่าย
มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 20 เซนติเมตร ในประเทศไทยพบได้เฉพาะในป่าพรุโต๊ะแดง จังหวัดนราธิวาส ที่เดียวเท่านั้น ในต่างประเทศพบกระจายไปทั่วแหลมมลายูไปถึงหมู่เกาะซุนดา ในประเทศอินโดนีเซีย จัดเป็นปลาที่พบได้น้อย มีพฤติกรรมการวางไข่โดยใช้การก่อหวอดและตัวผู้เป็นผู้ดูแลไข่และตัวอ่อนเหมือนปลากัด ปลาตัวผู้มีครีบอกเรียวยาวและมีประแต้มบนครีบ ส่วนตัวเมียครีบจะสั้นกว่าจะไม่มีลวดลาย
ปลากัดปีนัง

ปลากัดปีนัง หรือ ปลากัดภูเขา (ชื่อวิทยาศาสตร์: "binomial nomenclature" ปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์ย่อย Macropodusinae ซึ่งอยู่ในวงศ์ปลากัด ปลากระดี่ (Osphronemidae) รูปร่างและคล้ายปลากัดทั่วไป แต่มีลำตัวป้อมใหญ่กว่า หัวโต ครีบหางใหญ่ ตัวผู้มีสีน้ำตาลคล้ำ ข้างแก้มสีฟ้าเหลือบเขียว เกล็ดมีจุดสีฟ้าเหลือบทั้งตัว ครีบสีน้ำตาลอ่อน ครีบหลังและครีบหางมีลายเส้นประสีคล้ำ ครีบก้นมีขอบดำ ตัวเมียสีน้ำตาลอ่อน และมีแถบสีคล้ำพาดตามแนวยาวของลำตัว ขนาดโตเต็มที่ประมาณ 5-7 เซนติเมตร
พฤติกรรมของปลากัดชนิดนี้ ไม่เหมือนปลากัดจำพวกก่อหวอด อย่าง ปลากัดภาคกลาง ("B. splendens") หรือ ปลากัดอีสาน ("B. smaragdina") เนื่องจากการผสมพันธุ์และวางไข่ ปลาตัวผู้จะไม่ก่อหวอดแต่จะอมไข่ไว้ในปากจนฟักเป็นตัว ทั้งนี้เชื่อว่าเป็นเพราะสภาพแวดล้อมที่อาศัยอยู่ คือ ลำธารที่น้ำไหลเชี่ยวแรงบนภูเขา อีกทั้งปลากัดจำพวกนี้ไม่มีนิสัยดุร้าย ก้าวร้าว เหมือนพวกปลากัดก่อหวอด จึงสามารถพบอยู่กันเป็นฝูงได้หลาย ๆ ตัว อีกทั้งอวัยวะที่ช่วยในการหายใจ ทำงานได้ไม่สมบูรณ์เท่าปลากัดก่อหวอด
พบกระจายอยู่ทั่วไปในแหล่งน้ำบนภูเขาในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ในประเทศไทยพบได้เฉพาะภาคใต้ตอนล่างเท่านั้น เช่น นครศรีธรรมราช, ตรัง, สตูล มีรายงานการพบบนเกาะตะรุเตาและพื้นอาศัยทับซ้อนกับปลากัดอมไข่สงขลา และพบได้ทั่วไปไปในแหลมมลายูจนถึงรัฐปีนังในประเทศมาเลเซีย และมีความเป็นไปได้ว่าปลากัดชนิดนี้มีความใกล้เคียงทางพันธุกรรมกับปลากัดชนิด "B. enisae" ซึ่งเป็นปลากัดประเภทอมไข่เช่นเดียวกัน ที่พบได้ในแถบกาลีมันตันของอินโดนีเซีย
ปลากัดอมไข่กระบี่

ปลากัดอมไข่กระบี่ หรือ ปลากัดหัวโม่งกระบี่ เป็นปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Betta simplex" อยู่ในวงศ์ Macropodinae ซึ่งอยู่ในวงศ์ใหญ่ Osphronemidae เป็นปลากัดประเภทอมไข่ (Mouthbrooder) ชนิดหนึ่งที่พบได้ในประเทศไทย ปลาตัวผู้มีสีสันสวยงาม ครีบหลัง ครีบท้อง และครีบหางสีแดง ครีบท้องจะมีริมสีน้ำเงิน ปลาตัวเมียมีขนาดเล็กกว่า หัวแหลมกว่า และสีสันไม่สวยงามเท่าตัวผู้ขนาดโตเต็มที่ประมาณ 8 เซนติเมตร
ปลากัดอมไข่กระบี่ เป็นปลาที่พบเฉพาะกอหญ้าริมลำธารที่น้ำไหลเอื่อย ๆ ซึ่งเป็นลำธารที่ไหลมาจากภูเขาหินปูนที่น้ำมีความกระด้างและมีค่าความเป็นกรดเป็นด่าง (pH) ประมาณ 7.5–8.5 มีแคลเซียมคาร์บอเนตละลายสูง ในเขตจังหวัดกระบี่และจังหวัดใกล้เคียงเท่านั้น จัดเป็นปลาที่พบได้น้อยและถูกคุกคามถิ่นที่อยู่อาศัย แต่ปัจจุบัน สามารถเพาะขยายพันธุ์ได้แล้วในที่เลี้ยงโดยมนุษย์
โครมาติน

โครมาติน เป็นโครงสร้างย่อยของนิวเคลียส โครโมโซม 1 แท่งประกอบด้วยโครมาตินหรือโครมาทิด (Chromatid) ที่เหมือนกันซึ่งเกิดจากการที่โครโมโซมจำลองตัวเองขึ้นมาโดยโครมาตินหรือโครมาทิดทั้งสองจะติดกันตรงส่วนที่เรียกว่า เซนโทรเมียร์ (Centromere)
โครมาทิน หรือ โครมาติน (chromatin) คือ สายของดีเอ็นเอ(DNA)สายยาวเพียงสายเดียวที่พันตัวรอบโปรตีนที่ชื่อ“ฮิสโตน(histone)”เอาไว้ ทำให้รูปร่างของโครมาทิน(chromatin) มีรูปร่างคล้ายลูกปัดที่มีลักษณะเรียงต่อๆกัน โดยมีสายของดีเอ็นเอ (DNA) พันรอบลูกปัดนั้นอยู่ โครมาทิน(chromatin) จึงเป็นสารประเภท “นิวคลีโอโปรตีน (Nucleoprotein)” [มาจากคำว่า Nucleic + Protein ซึ่งดีเอ็นเอ(DNA)เป็นพวก Nucleic acid ส่วนฮิสโตน(histone) เป็นโปรตีน] นอกจากนี้ในโครมาทิน(chromatin)ยังประกอบด้วยโปรตีนที่ไม่ใช่ฮิสโตน (nonhistone)อีกด้วย โดยโครมาทิน(chromatin) จะพบในส่วนของนิวเคลียส เมื่อทำการย้อมสีเซลล์ของเซลล์แบบทั่วๆไป ในส่วนของโครมาทิน(chromatin) จะสามารถติดสีได้ดีและมีรูปร่างคล้ายเส้นใยตาข่าย (chromatin network) ละเอียดๆ จึงทำให้เห็นส่วนของนิวเคลียสได้ชัดเจน โดยโครมาทิน(chromatin)มักพบได้ในช่วงที่เซลล์ไม่มีการแบ่งตัวหรืออยู่ในระยะอินเตอร์เฟส (interphase)
 ในการย้อมสีของ โครมาทิน(chromatin) จะติดสีที่มีความเข้มต่างกัน คือในส่วนที่ติดสีเข้มจะเป็นส่วนที่ไม่มียีน(gene)อยู่เลย หรือมีก็น้อยมาก เรียกว่า เฮเทอโรโครมาทิน (heterochromatin) ส่วนที่ย้อมติดสีจาง เรียกว่า ยูโครมาทิน (euchromatin) ซึ่งเป็นส่วนของตำแหน่งของยีน(gene)ในขณะที่เซลล์กำลังมีการแบ่งตัวของเซลล์ ซึ่งถ้าโครมาทิน(chromatin) มีการขดตัวสั้นจนมีลักษณะเป็นแท่งจะเรียกว่า โครโมโซม(chromosome)และเมื่อโครโมโซม(chromosome)ได้จำลองตัวเองจนมีลักษณะเป็นเส้นคู่ จะเรียกว่า โครมาทิด หรือ โครมาติด (chromatid)
ปลากัดหัวโม่งจันทบุรี

ปลากัดหัวโม่งจันทบุรี หรือ ปลากัดหัวโม่ง (ชื่อวิทยาศาสตร์: "binomial nomenclature") ปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์ย่อย Macropodusinae ซึ่งอยู่ในวงศ์ปลากัด ปลากระดี่ (Osphronemidae) 
มีรูปร่างคล้ายปลากัดภูเขา ("B. pugnax") ซึ่งเป็นปลากัดจำพวกอมไข่ (Mouthbrooder) เหมือนกัน ปลากัดหัวโม่งมีตัวโต ปลายปากแหลม ครีบทุกครีบใสโปร่งแสง ลำตัวสีเขียวอ่อน มีแถบสีดำพาดตามความยาวลำตัว 3 แถบ ตากลมโตสีเหลือง มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 10 เซนติเมตร ปลาตัวผู้เครื่องครีบทุกครีบและแหลมยาวกว่าตัวเมีย ตัวเมียไม่มีจุดไข่นำเหมือนปลากัดประเภทก่อหวอด 
พบกระจายโดยทั่วไป ในประเทศไทยบริเวณลำธารน้ำตกแถบภาคตะวันออก โดยสภาพของน้ำที่พบจะมีค่าความเป็นกรด-ด่าง (pH) ประมาณ 7-7.5 นอกจากนั้นยังพบได้ในแหล่งน้ำสภาพเดียวกันของประเทศกัมพูชา
เป็นปลาที่ไม่มีพฤติกรรมดุร้าย ก้าวร้าวเหมือนปลากัดจำพวกก่อหวอด จึงสามารถเลี้ยงรวมกันได้หลายตัว ปัจจุบัน สามารถเพาะขยายพันธุ์ได้แล้วในที่เลี้ยง
ปลากัดช้าง

ปลากัดช้าง หรือ ปลากัดน้ำแดง (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Betta pi") ปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิดหนึ่ง จัดอยู่ในวงศ์ปลากัด ปลากระดี่ (Osphronemidae)
มีรูปร่างป้อมสั้น ครีบหลังยาว ครีบท้องเป็นเส้นยาว ครีบก้นยาว ปลายครีบเรียวยาว ครีบหางค่อนข้างใหญ่ หัวโต ปากกว้าง เกล็ดใหญ่ ส่วนหัวละลำตัวมีสีน้ำตาลอ่อนหรือสีน้ำตาลแดง มีลายใต้คางซึ่งมีลักษณะเหมือนสัญลักษณ์พาย (π) อันเป็นที่มาของชื่อวิทยาศาสตร์ ใต้ขอบตาเป็นสีส้มเข้มในตัวผู้ ครีบสีจางมีเหลือบสีเขียวอ่อน ปากสีคล้ำ มีรอยสีคล้ำเป็นรูปโค้งและมีแถบ 2 แถบติดกันที่ใต้คางและริมฝีปากล่าง 
นับเป็นหนึ่งในปลากัดอมไข่ ที่พบได้ในประเทศไทย จัดเป็นชนิดที่ใหญ่ที่สุด โดยสามารถโตเต็มที่ได้ถึง 12 เซนติเมตร แต่เฉลี่ยทั่วไป 9 เซนติเมตร ซึ่งนับว่าใหญ่ที่สุดด้วยในบรรดาปลากัดทั้งหมดที่พบในประเทศไทย พบในป่าพรุโต๊ะแดง จังหวัดนราธิวาส ของประเทศไทย โดยอาศัยในน้ำที่มีสีชาหรือสีแดง อันเกิดจากการทับถมของซากพืชเป็นเวลานาน และมีค่าความเป็นกรดเป็นด่างค่อนข้างต่ำ (ประมาณ pH 5-6) เป็นปลาที่ไม่ดุร้าย ก้าวร้าว เหมือนพวกปลากัดประเภทก่อหวอด จึงสามารถเลี้ยงรวมกันได้หลาย ๆ ตัว
สถานภาพเป็นปลาที่ถูกคุกคามทางด้านถิ่นที่อยู่อาศัยในธรรมชาติ จัดเป็นปลาเฉพาะถิ่น ปัจจุบัน สามารถเพาะขยายพันธุ์ได้แล้วในสถานที่เลี้ยง
ตากิตุส

ปูบลิอุส (หรือ กาอิอุส) กอร์เนลิอุส ตากิตุส (ประมาณ ค.ศ. 56 - ค.ศ. 117) เป็นชาวโรมันและนักประวัติศาสตร์ของจักรวรรดิโรมันผู้บันทึกเหตุการณ์ต่าง ๆ ในสมัยโรมัน อาทิ เหตุการณ์ระเบิดของภูเขาไฟวิสุเวียส ตากิตุสเป็นหนึ่งในนักประวัติศาสตร์ของโรมที่โด่งดัง โดยบันทึกต่าง ๆ ของเขาเป็นภาษาละติน
ธนฉัตร ตุลยฉัตร

ธนฉัตร ตุลยฉัตร (เกิด 1 ธันวาคม พ.ศ. 2533) ชื่อเล่น อาร์ตี้ เป็นนักแสดงชาวไทย เป็นที่รู้จักจากบทบาท "บุญโชค" จากภาพยนตร์เรื่อง "บุญชู 9"
ประวัติ.
ธนฉัตร ตุลยฉัตร จบระดับประถมศึกษาจากโรงเรียนอนุบาลขอนแก่น ระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนขอนแก่นวิทยายน จบปริญญาตรีจากวิทยาลัยนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต สาขาภาพยนตร์ วีดิทัศน์
อาร์ตี้ได้ไปเป็นดารารับเชิญให้กับละครเรื่อง "กลิ้งไว้ก่อนพ่อสอนไว้" รับบทเป็น "ชิดชัย" ต่อมาได้คัดเลือกให้รับบทเป็น บุญโชค ลูกของ บุญชู บ้านโข้ง (หนุ่ม-สันติสุข พรหมศิริ) และ โมลี (แหม่ม-จินตหรา สุขพัฒน์) ในภาพยนตร์ตลกเรื่อง "บุญชู 9" ผลงานกำกับของบัณฑิต ฤทธิ์ถกล โดยในบทนี้คุณพ่อพาไปแคสการแสดง ซึ่งในวันที่รับสมัครหานักแสดงผู้มารับบทนี้นั้น ทางฝ่ายคุณพ่อของอาร์ตี้ลงทุนขับรถพาเจ้าตัวจากขอนแก่นมาที่กรุงเทพฯ ซึ่งอาร์ตี้ไม่เคยดูบุญชูมาก่อน และไม่รู้จักเลย ซึ่งตอนมาแคสได้บทพูดสั้น ๆ ว่า "สวัสดีจ้า ฉั่นบุญโชค ลูกบุญชู แม่โมลี" และด้วยหน้าตาไทย ๆ ดูซื่อ ๆ และพูดอีสานได้ จึงได้รับบทบุญโชค และเซ็นสัญญากับไฟว์สตาร์ 5 ปี หลังจากนั้นเข้ามาเวิร์คช็อป 5 วัน ให้พูดภาษาสุพรรณและดูบุญชูทุกภาค จนมาเข้าฉากแรก ถ่ายทำที่สะพานสาทร และยังได้ร้องเพลงประกอบภาพยนตร์ในเพลง "เขิน" ที่เป็นเพลงเก่าของวงแกรนด์เอ็กซ์
ในปี พ.ศ. 2552 มีผลงานภาพยนตร์เรื่องที่ 2 คือเรื่อง "Before Valentine ก่อนรัก...หมุนรอบตัวเรา" รับบทเป็นโจ๊ก และในปีเดียวกันมีผลงานภาพยนตร์เรื่อง "อนึ่ง คิดถึงเป็นอย่างยิ่ง"
ผลงาน.
ภาพยนตร์.
2565 The Lake บึงกาฬ รับบท เก่ง
ปีสาม

ในโรงเรียนที่อังกฤษและเวลส์ ปีสาม เป็นปีการศึกษาที่สาม หลังจาก รีเซ็ปชั่น ช่วงอายุของเด็ก อยู่ระหว่าง 7 - 8 ปี นี่เป็นปีการศึกษาแรกของช่วงชั้นที่ 2
ใน ไอร์แลนด์เหนือ และสกอตแลนด์ ป.3 (P3) เป็นปีที่สองของ การศึกษาภาคบังคับ และโดยปกติ นักเรียนในชั้นนี้ มีอายุ 6 - 7 ปี