pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
บอมบาร์ดิเอร์

บอมบาร์ดิเอร์ ([bɔ̃baʁdje], "บงบาร์ดีเย") เป็นบริษัทที่เกี่ยวกับการบินและอวกาศของประเทศแคนาดา ก่อตั้งโดยโฌแซ็ฟ-อาร์ม็อง บงบาร์ดีเย ชาวฝรั่งเศส ในชื่อแรกว่า โลโต-แนฌบงบาร์ดีเย (L'Auto-Neige Bombardier) เมื่อ ค.ศ. 1942 ที่เมืองวาลกูร์ รัฐเกแบ็ก ในเริ่มแรกผลิตยานยนต์หิมะ แต่ในปัจจุบันเป็นผู้ผลิตอากาศยาน รถไฟ ตลอดจนยุทธภัณฑ์รายใหญ่ของโลก
ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2563 บริษัท ได้ลงนามในหนังสือสัญญาเพื่อซื้อธุรกิจรถไฟของบริษัท บอมบาร์ดิเอร์ โดยการควบรวมแล้วเสร็จเมื่อวันที่ 29 มกราคม พ.ศ. 2564
บอมบาร์ดิเอร์เคยได้รับการจัดอันดับโดยนิตยสาร "ฟอบส์" เป็น 1 ใน 500 บริษัทที่ใหญ่ที่สุดของโลก
บอมบาร์ดิเอร์กับประเทศไทย.
บอมบาร์ดิเอร์เข้ามาดำเนินธุรกิจในประเทศไทยกว่า 30 ปี โดยได้นำโซลูชันระบบปฏิบัติการเดินรถและระบบอาณัติสัญญาณของบอมบาร์ดิเอร์มาใช้งานร่วมกับระบบรถไฟในประเทศไทยทั้งรถไฟดีเซลและระบบรถไฟฟ้า ปัจจุบันหน่วยธุรกิจระบบรางในประเทศไทยได้ถูกยุบรวมเข้ากับ บริษัท อัลสตอม ทรานสปอร์ต (ประเทศไทย) จำกัด ตามแผนการควบรวมกิจการระหว่างบอมบาร์ดิเอร์ ทรานสปอรเทชั่น และอัลสตอม
ในประเทศไทยมีรถไฟฟ้าที่ใช้ระบบปฏิบัติการเดินรถของบอมบาร์ดิเอร์ ได้แก่ รถไฟฟ้าบีทีเอส, รถไฟฟ้ามหานคร สายฉลองรัชธรรม, รถไฟฟ้าสายสีทอง, และรถไฟทางคู่สายเหนือ โดยแบ่งเป็น 3 รุ่น ดังนี้
ในส่วนของตัวรถไฟฟ้านั้นมีการเลือกใช้ตัวรถไฟฟ้าจาก บอมบาร์ดิเอร์ รวมทั้งสิ้น 2 โครงการ ได้แก่ รถไฟฟ้าบีทีเอส และรถไฟฟ้าสายสีทอง โดยแบ่งเป็น 2 รุ่น ดังนี้
แหล่งข้อมูลอื่น.
 <ns>10</ns>
 <id>311477</id>
 <redirect title="แม่แบบ:คอมมอนส์-หมวดหมู่" />
 <revision>
 <id>4294190</id>
 <parentid>2467571</parentid>
 <timestamp>2012-09-23T09:50:13Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Octahedron80</username>
 <id>1803</id>
 </contributor>
 <comment>เปลี่ยนทางไปที่ </comment>
 <origin>4294190</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
ท่าอากาศยานนานาชาติคูเวต

ท่าอากาศยานนานาชาติคูเวต ((IATA: KWI, ICAO: OKBK)) เป็นท่าอากาศยานนานาชาติในเขตผู้ว่าการอัลฟัรวานียะฮ์, ประเทศคูเวต ซึ่งอยู่ห่างจากคูเวตซิตีทางตอนใต้ 15.5 กิโลเมตร (9.6 ไมล์) กินพื้นที่ 37.7 ตารางกิโลเมตร (14.6 ตารางไมล์) โดยทำหน้าที่เป็นฮับหลักสำหรับคูเวตแอร์เวย์และอัลญะซีเราะฮ์แอร์เวย์
ส่วนหนึ่งของโซนสนามบินถูกออกแบบเป็น ฐานทัพอากาศอับดุลลอฮ์ อัลมุบาร็อก โดยมีกองบัญชาการของกองทัพอากาศคูเวต เช่นเดียวกันกับพิพิธภัณฑ์กองทัพอากาศคูเวต
ในวันที่ 13 มีนาคม ถึง 1 สิงหาคม ค.ศ. 2020 สายการบินทั้งหมดที่มายังท่าอากาศยานนานาชาติต้องถูกยกเลิกจากการระบาดทั่วของโควิด-19
สถิติ.
ค.ศ. 2015 ถึงเดือนมีนาคม ค.ศ. 2020
เจล

เจล เป็นวัสดุคล้ายของแข็ง เกิดจากสารละลายคอลลอยด์ (colloidal solution) มีโครงสร้างแบบร่างแห ที่สามารถเพิ่มปริมาตรเมื่ออยู่ในของเหลว ตัวอย่างของเจลที่กินได้ ได้แก่เจลาติน โดยมากมีสมบัติเป็นของเหลวเมื่อถูกกวน และสามารถกลับเป็นของแข็งเมื่อ5ปล่อยทิ้งให้พัก (thixotropy)
การใช้งาน.
มีสสารหลายชนิดที่ทำให้เกิดเป็นเจลได้ ทั้งในอาหาร สี และ สารเคมีจำพวกกาว
การเดินเรือ

การเดินเรือ ถือเป็นศาสตร์แขนงหนึ่งที่ไม่เป็นที่แพร่หลาย จะมีเฉพาะในกลุ่มของชาวเรือและมีองค์กรหรือบุคคลที่สนใจจริง ๆ เท่านั้น และถ้าจะบอกว่าการเดินเรือเป็นการเรียนรู้ที่ไม่มีที่สิ้นสุด ก็คงจะไม่เกินเลยจากความเป็นจริง เพราะการเดินเรือถือเป็นทั้งศาสตร์และศิลป์ นักเดินเรือที่ดีจะต้องมีทั้ง 2 อย่างที่ว่านี้ ในประเทศไทยสถาบันซึ่งถือว่าเป็นสถาบันหลักในการผลิตนักเดินเรือทั้งผู้ที่เป็นผู้นำเรือรบทางทหารและผู้นำเรือสินค้า (พาณิชย์) อีกทั้งยังเป็นแหล่งรวบรวมความรู้เกี่ยวกับการเดินเรือและยังเป็นสถานที่สำหรับฝึกฝนอบรมเพิ่มความรู้และทักษะต่าง ๆ เพื่อให้ผู้เข้ารับการศึกษามีลักษณะความเป็นชาวเรือ คือ
- โรงเรียนนายเรือ (Royal Thai Naval Academy, RTNA)
- ศูนย์ฝึกพาณิชย์นาวี (MERCHANT MARINE TRAINING CENTER)
- คณะโลจิสติกส์ สาขาวิทยาการเดินเรือ มหาวิทยาลัยบูรพา (http://bmc.buu.ac.th/index.php)
- วิทยาลัยพาณิชยนาวีนานาชาติ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตศรีราชา (International Maritime College)
- คณะประมง มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
ความรู้พื้นฐาน.
การที่จะเป็นนักเดินเรือที่ดีได้นั้น จะต้องรอบรู้ในศาสตร์การเดินเรือเป็นอย่างดีเริ่มจากพื้นฐานก่อน แล้วจึงค่อยๆเรียนรู้ในศาสตร์อื่นๆที่สูงขึ้นไป ดังนั้นพื้นฐานจึงเป็นสิ่งที่สำคัญ ที่จะต้องศึกษาให้เข้าใจเป็นอย่างดีเสียก่อน
สัณฐานของโลก (Shape of the earth) เป็น รูปอิลลิปซอยด์ โดยเกิดจากการหมุนรูปอิลลิปซ์ โดยมี เส้นผ่าศูนย์กลางอิเควเตอร์ ยาว 12,756.7760 กิโลเมตร (6,888.10 ไมล์ทะเล)และเส้นผ่าศูนย์กลางขั้วโลกยาว 12,713.8238 กิโลเมตร (6,894.90 ไมล์ทะเล) ดังนั้นโลกจึงมีลักษณะคล้ายทรงกลม ในการคำนวณการเดินเรือจึงถือว่าโลกมีลักษณะเป็นทรงกลม โดยค่าที่ได้เกิดความเคลื่อนคลาดไม่มากนัก
อักขระต่าง ๆ.
การเรียกขานอักขระต่าง ๆ ในการเดินเรือมีดังนี้
 
Passage Planning.
ประสิทธิ์
ในการเดินเรือจากเมืองท่าใดเมืองท่าหนึ่งไปยังเมืองท่าปลายทาง จำเป็นจะต้องมีการวางแผนการเดินเรือ เพื่อศึกษาและกำหนดเส้นทางในการเดินเรือ ความปลอดภัยในการเดินเรือทั้งในชีวิตของลูกเรือ และสินค้าบนเรือเป็นเรื่องที่สำคัญมาก ดังนั้นการทำ Passage Planning จึงต้องละเอียดรอบคอบ และมีความเข้าใจในการทำแผนการเดินเรือเป็นอย่างดี
สาหร่ายไก

สาหร่ายไก เป็นสาหร่ายน้ำจืดสีเขียวสกุล "Cladophora" และ "Rhizoclonium" ที่พบทางภาคเหนือของประเทศไทย โดยเฉพาะแถบ แม่น้ำน่าน ในอำเภอท่าวังผา จังหวัดน่าน และแม่น้ำโขง อำเภอเชียงของ จังหวัดเชียงราย ซึ่งสาหร่ายชนิดนี้สามารถนำมารับประทานได้
ชื่อพื้นเมือง.
มีหลายชื่อได้แก่ ไกเหนียวหรือไกค้าง, ไกเปื้อยหรือไกไหม,ไกต๊ะ,สาหร่ายไก,สาหร่ายไคร,ไกค่าว
เตา (ภาคเหนือ) นิยมนำมายำใส่ปลาทู มะเขือเปาะ
ชนิด.
สาหร่ายไกมี 3 ชนิด คือ
การทำอาหาร.
สาหร่ายไกมักถูกนำมารับประทานแบบสด และยังสามารถนำมาปรุงเป็น ยำ ห่อนึ่ง โดยให้โปรตีนสูงกว่าการรับประทานเนื้อปลา มีวิตามินและเกลือแร่อยู่กว่า 18 ชนิด อีกทั้งมีสารต้านมะเร็ง และมีกากใยอาหารสูง
กลุ่มแม่บ้านเกษตรกรหนองบัว อำเภอท่าวังผา จังหวัดน่าน ได้นำมาแปรรูปผลิตอาหารแปรรูปจากสาหร่ายไกได้กว่า 14 ชนิด 
การจำแนก.
แบ่งออกเป็นสปีชีส์ต่าง ๆ ได้ดังนี้
ริโยะ โมริ

ริโยะ โมริ (; โรมาจิ: "Mori Riyo") นางงามจักรวาลชาวญี่ปุ่น ประจำปี พ.ศ. 2550 เป็นนางงามจักรวาลคนที่ 2 ของประเทศญี่ปุ่น ต่อจากอากิโกะ โคจิมะ ที่เคยได้ตำแหน่งเมื่อปี พ.ศ. 2502
ประวัติ.
ริโยะ โมริ เกิดเมื่อ 24 ธันวาคม พ.ศ. 2529 เป็นชาวเมืองชิซูโอกะ ลูกสาวของเจ้าของโรงเรียนสอนเต้นรำ และตัวเธอเองเรียนเต้นบัลเลต์มาตั้งแต่ 4 ขวบ และประกอบอาชีพเป็นครูสอน ริโยะ โมริ เข้าประกวดนางงามจักรวาล ครั้งที่ 56 ที่จัดขึ้น ณ หอประชุมในเม็กซิโกซิตี ประเทศเม็กซิโกมีสาวงามนานาชาติเข้าร่วม 77 ประเทศ
จุลพยาธิวิทยา

จุลพยาธิวิทยา  มาจากรากศัพท์ภาษากรีกว่า "Histos" แปลว่า เนื้อเยื่อ และ "pathos" แปลว่า ความเจ็บป่วย จุลพยาธิวิทยาจึงหมายถึงการตรวจเนื้อเยื่อด้วยกล้องจุลทรรศน์เพื่อที่จะศึกษาพยาธิสภาพของโรค โดยเฉพาะอย่างยิ่งในทางเวชศาสตร์คลินิก (clinical medicine) จุลพยาธิวิทยาหมายถึงการตรวจโดยการตัดเนื้อออกตรวจ (biopsy) หรือชิ้นเนื้อที่ได้จากการผ่าตัดโดยพยาธิแพทย์หรือนักพยาธิวิทยา หลังจากชิ้นเนื้อตัวอย่างได้ผ่านกระบวนการเตรียม การตัดชิ้นเนื้อสำหรับตรวจด้วยกล้องจุลทรรศน์ และวางชิ้นเนื้อลงบนแผ่นสไลด์แล้ว วิชานี้เป็นเครื่องมือที่สำคัญที่ใช้ในวิชาพยาธิกายวิภาคศาสตร์ (anatomical pathology) ในการวินิจฉัยมะเร็งและโรคอื่นๆ
พระยาวิจารณ์จักรกิจ (บุญรอด สวาทะสุข)

พลเรือตรี พระยาวิจารณ์จักรกิจ (17 มิถุนายน 2433 – 20 มิถุนายน 2510) มีนามเดิมว่า บุญรอด อดีตผู้บัญชาการทหารเรือ ผู้ร่วมก่อตั้งโรงเรียนอาชีพช่างกล และเป็นต้นสกุล สวาทะสุข
ประวัติ.
พระยาวิจารณ์จักรกิจ มีชื่อเดิมว่า บุญรอด (ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น บุญชัย) มีพี่น้องรวมทั้งสิ้น 8 คน เป็นพี่น้องร่วมบิดามารดาเดียวกัน 3 คน คือ พลเรือตรี พระยาวิจารณจักรกิจ (บุญรอด) นางเปี่ยม วีรเดช และนางปุก คงเปรม เคยดำรงตำแหน่งทางการเมืองในคณะรัฐมนตรีคณะที่ 6 และ คณะรัฐมนตรีคณะที่ 7 ในสมัยของพระยาพหลพลพยุหเสนา และยังดำรงตำแหน่งเป็นผู้รักษาราชการตำแหน่งผู้บัญชาการทหารเรือ และผู้บัญชาการทหารเรือ โดยเมื่อขณะที่ศึกษาอยู่ ณ โรงเรียนนายเรือในช่วงเดือนตุลาคม ร.ศ. 124 (พ.ศ. 2448) กรมทหารเรือได้สั่งให้กรมยุทธศึกษาทหารเรือคัดเลือกนักเรียนนายเรือ 7 นาย เพื่อจะส่งไปศึกษาวิชาการทหารเรือ ณ ประเทศญี่ปุ่น ซึ่ง นายบุญรอด (ต่อมาเป็นพลเรือตรี พระยาวิจารณ์จักรกิจ) เป็น 1 ใน 7 นักเรียนนายเรือที่ได้รับคัดเลือกในสมัยนั้นด้วย พลเรือตรี พระยาวิจารณ์จักรกิจ เป็นหนึ่งในผู้ร่วมก่อตั้งโรงเรียนอาชีพช่างกล หรือสถาบันเทคโนโลยีปทุมวันในปัจจุบัน
พระราชทานนามสกุล.
พระยาวิจารณ์จักรกิจ (บุญรอด) ได้รับพระราชทานนามสกุลว่า สวาทะสุข จากพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวเมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2457 ตาม "ประกาศพระราชทานนามสกุลครั้งที่ ๒๒" เป็นนามสกุลพระราชทานลำดับที่ 1,731 ใน "สมุดทะเบียฬนามสกุลพระราชทาน " ก่อนได้รับพระราชทานนามสกุลเดิมใช้นามสกุลว่า ทองเอม
คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์

คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์  จัดตั้งและเปิดการเรียนการสอนเมื่อ พ.ศ. 2510 เป็นคณะวิศวกรรมศาสตร์ในประเทศไทยที่เก่าแก่เป็นอันดับที่ 7 ในช่วงก่อตั้งได้ฝากเรียนที่มหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์ ก่อนที่จะย้ายมาเรียนที่หาดใหญ่จนถึงปัจจุบัน
ประวัติ.
คณะวิศวกรรมศาสตร์ เป็นคณะแรกของมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ และเป็นคณะวิชาที่เก่าแก่ที่สุดในภาคใต้ ได้รับการจัดตั้งขึ้นพร้อมกับมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ใน พ.ศ. 2510 ซึ่งในขณะนั้นใช้ชื่อ มหาวิทยาลัยภาคใต้ และเริ่มรับนักศึกษาในปีนั้นจำนวน 50 คนแต่ในขณะนั้นสถานที่ศึกษา ที่อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา ยังสร้างไม่เสร็จ จึงต้องฝากนักศึกษาในขณะนั้นไปเรียนที่ คณะวิทยาศาสตร์การแพทย์ มหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์ไปก่อน การเรียนการสอนในช่วงนั้นเป็นไปด้วยความยากลำบากมาก
การดำเนินการในระยะแรก ในช่วงแรก พ.ศ. 2511-2513 ประสบกับปัญหาขาดแคลนบุคลากร เครื่องมืออุปกรณ์ และสถานที่ด้านการเรียนการสอนบางวิชาอย่างมาก เช่น ในหมวดวิชาช่างเบื้องต้น ต้องฝากนักศึกษาไปเรียนที่ โรงเรียนช่างฝีมือทหาร ส่วนวิชาพื้นฐานทางวิทยาศาสตร์ ใช้คณาจารย์จากคณะวิทยาศาสตร์การแพทย์ มหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์ ร่วมกับคณาจารย์จากโรงเรียนอาชีวศึกษาและวิทยาลัยเทคนิค สังกัดกระทรวงศึกษาธิการ และนักเรียนทุน “โคลัมโบ” ที่มีทุนผูกพันกับมหาวิทยาลัยเป็นส่วนใหญ่ มาช่วยสอน ในระหว่างนั้นได้รีบเร่งก่อสร้างที่ทำการถาวร ของคณะฯ ที่อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา และได้สั่งซื้อเครื่องมืออุปกรณ์ประกอบการเรียนการสอนไปพร้อม ๆ กัน
ใน พ.ศ. 2514 การก่อสร้างอาคารของคณะฯ เสร็จสิ้น พร้อมกับได้มีการติดตั้งเครื่องมืออุปกรณ์การศึกษาไว้บ้างแล้ว จึงได้ย้ายนักศึกษารวมประมาณ 200 คนยกเว้นนักศึกษาในชั้นปี่ที่ 1 มาเรียนที่คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตหาดใหญ่ ซึ่งตั้งอยู่บริเวณ เชิงเขาคอหงส์ ต. คอหงส์ อ. หาดใหญ่ จ. สงขลา ส่วนนักศึกษาชั้นปีที่ 1 ยังคงให้เรียนอยู่ที่สำนักงานชั่วคราวที่กรุงเทพฯ ต่อไปอีกหนึ่งปีการศึกษา และใน พ.ศ. 2515 จึงย้ายนักศึกษาทั้งหมดมาที่คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตหาดใหญ่ ดังนั้นใน พ.ศ. 2514 นี้เองที่คณะฯ ได้ผลิตบัณฑิตซึ่งสำเร็จการศึกษาเป็นรุ่นแรกจำนวน 13 คน
ทำเนียบคณบดี.
หมายเหตุ คำนำหน้านามของผู้ดำรงตำแหน่งคณบดี และผู้รักษาการแทนคณบดี เป็นคำนำหน้านามตามตำแหน่งทางวิชาการในขณะนั้น สร้างขึ้นเมื่อ 22 มีนาคม 2556 
การปรับเปลี่ยนโครงสร้าง.
มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ได้ปรับเปลี่ยนโครงสร้างการบริหารเนื่องจากปรับรูปแบบการบริหารมหาวิทยาลัยเป็นมหาวิทยาลัยในกำกับของรัฐตาม ตั้งแต่ 7 ตุลาคม 2563 มีผลให้ปรับเปลี่ยนภาควิชาเป็นสาขาวิชา
หลักสูตรที่เปิดสอน.
ปัจจุบันคณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ เปิดทำการเรียนการสอนในหลักสูตร ดังต่อไปนี้
ศรชัย เมฆวิเชียร

ศรชัย เมฆวิเชียร (2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2496 -) เป็นนักร้องลูกทุ่งชายเสียงดี และมีหน้าตาที่ดีเข้ามาเสริมความโด่งดัง รวมทั้งมีผลงานเพลงเป็นที่นิยมและรู้จักของแฟนเพลงมากมาย เขาเป็นศิษย์เอกอีกคนของครูฉลอง ภู่สว่าง และโด่งดังอย่างมากจากเพลง “อ้อนจันทร์” และ “พายงัด”
ประวัติ.
ศรชัย เมฆวิเชียร ผู้มีใบหน้าละม้ายคล้ายคลึง ยอดชาย เมฆสุวรรณ ยอดพระเอกดังแห่งยุคอีกคน มีชื่อจริงว่า ยง ปราบไชยโจร เป็นชาว อำเภอจักราช จังหวัดนครราชสีมา เข้าสู่วงการเพลงลูกทุ่งไทยเหมือนกับนักร้องอีกหลายคนในยุคนั้น คือการตระเวนประกวดตามเวทีประกวดต่าง ๆ จนเป็นที่รู้จักของวงการประกวดทั่วภาคอีสาน รวมทั้งเคยได้ร้องเพลงของศรคีรี ศรีประจวบ ที่โทรทัศน์ช่อง 5 ขอนแก่น จนไม่มีเวทีในภูมิภาคให้ขึ้นประกวดมากนัก 
ต่อเมื่อมีคนชวนไปขึ้นร้องเพลงในงานวันเกษียณอายุพ่อของ อ.พรศักดิ์ จันทร์สีสุข ซึ่งรู้จักกับ สุเทพ วงศ์กำแหง นักร้องลูกกรุงชื่อดัง จึงออกปากฝากฝังให้สุเทพ วงศ์กำแหง ดูช่องทางการเป็นนักร้องให้ แต่สุเทพ วงศ์กำแหง ซึ่งอยู่ในวงการลูกกรุง ไม่กว้างขวางในวงการลูกทุ่ง จึงไม่สามารถช่วยอะไรได้มากนัก ศรชัย เมฆวิเชียรจึงต้องเดินหน้าการประกวดร้องเพลงต่อไป
เจอครูที่อู่ซ่อมรถ.
ต่อมา ศรชัย เมฆวิเชียรมีโอกาสมาประกวดร้องเพลงที่เสียงสามยอด หลังวัดลาดพร้าว งานนี้เขาได้ที่ 2 เพราะร้องคร่อมจังหวะ อันเป็นจุดอ่อนสำคัญในการร้องเพลงของเขา จากนั้นศรชัยก็มาศึกษาเรื่องดนตรีกับครูฉลอง การะเกด และแดน สนธยา ที่ทำวง “พัทยานายก” พร้อมกับทำงานในอู่ซ่อมรถ
การทำงานที่อู่ซ่อมรถ ทำให้ศรชัย เมฆวิเชียร ได้เจอกับครูฉลอง ภู่สว่าง ครูเพลงชื่อดังแห่งยุคโดยบังเอิญ เนื่องจากรถของครูเกิดมาเสียแถวนั้นระหว่างที่จะไปแสดงดนตรีที่ต่างจังหวัด เพื่อนรุ่นพี่ที่แผนกช่างเครื่องยนต์ของอู่เห็นว่าข้างรถเขียนว่า “วงดนตรีฉลอง ภู่สว่าง” ก็เลยมาตามและพาไปฝาก แต่ครูก็ไม่รับโดยบอกกับศรชัย เมฆวิเชียรว่า “มีงานทำอย่างนี้ดีแล้ว ไม่เสี่ยง” อีก 3 วันต่อมา ครูฉลอง ภู่สว่าง มารับรถที่อู่ เพื่อนของศรชัย เมฆวิเชียร ก็พาไปฝากอีกครั้ง คราวนี้ ครูฉลอง ภู่สว่าง ลองให้ร้องเพลง “คิดถึงพี่ไหม” ของศรคีรี ศรีประจวบให้ฟัง หลังร้องจบครูก็ตกลงใจที่จะไม่รับ แต่ภรรยาของครู ที่ตามมาด้วยเกิดติดใจน้ำเสียง และเลยให้ครูรับเขาไว้ 
เมื่อมาอยู่กับครูฉลอง ภู่สว่าง ที่ช่วยแก้ไขปัญหาการร้องคร่อมจังหวะให้เขาได้แล้ว ครูก็แต่งเพลงให้เขา ครูฉลอง ภู่สว่างนั้นถนัดในแนวเพลงต่อว่าผู้หญิง แต่เห็นว่า ศรชัย เมฆวิเชียรมีหน้าตาหล่อเหลา ไม่เหมาะกับเพลงต่อว่าผู้หญิง ก็เลยแต่งเพลงแนวหวานให้ ก็เลยมอบเพลง “จูบไม่หวาน” ที่แต่เดิมกะจะแต่งให้ ชินกร ไกรลาศ ส่วนเพลงสร้างชื่อของเขานั้น ได้แก่เพลง “ลำดวนลืมดง” และเพลง “ทหารเกณฑ์ผลัด 2” ก่อนจะมาดังอย่างสุด ๆ กับ “อ้อนจันทร์” และ “พายงัด”
สำหรับชื่อ ศรชัย เมฆวิเชียร นั้น หลวงพ่อสุด วัดกาหลง และหลวงพ่อวัดช่องลมเป็นคนตั้งให้ โดยเลียนแบบมาจากชื่อ ยอดชาย เมฆสุวรรณ
ปัจจุบัน.
ศรชัย เมฆวิเชียร พักอยู่หลังวัดลาดพร้าว และยังคงรับงานร้องเพลงอยู่เหมือนเดิม โดยมีโรคไตเป็นโรคประจำตัว กระทั่งวันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2567 ศรชัย เมฆวิเชียร ได้รับการยกย่องให้เป็นศิลปินมรดกอีสานจากมหาวิทยาลัยขอนแก่น
ถั่งโถมโหมแรงไฟ

ถั่งโถมโหมแรงไฟ เป็นบทเพลงปฏิวัติที่เขียนและขับร้องโดย วงดนตรีคาราวาน ซึ่งเขียนขึ้นเมื่อสมาชิกของวงทุกคนเดินทางเข้าป่า หลังเหตุการณ์ 6 ตุลา เพื่อเข้าร่วมการต่อสู้กับพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศไทย เนื่องจากความกดดันทางการเมืองยุคนั้น คำร้องโดย สุรชัย จันทิมาธร ทำนองโดย สุรชัย จันทิมาธร และทองกราน ทานา
ประวัติ.
ประวัติของเพลงนี้ตามที่กล่าวในเว็บไซต์อย่างเป็นทางการของวงคาราวาน ระบุว่า เมื่อสมาชิกของวงทุกคนเดินทางเข้าป่าที่จังหวัดเลย หลังเหตุการณ์ 6 ตุลาแล้ว ทุกคนก็ได้เข้ารับการอบรมทฤษฎีปฏิวัติจากพรรค จากนั้นไม่กี่วันต่อมาก็เดินทางเข้าสู่เขตจรยุทธ์ภูซาง ที่จังหวัดอุดรธานี
ในคืนหนึ่ง ทองกรานได้จินตนาการถึงภาพยนตร์เรื่องหนึ่งเกี่ยวกับจอมพลโจซิป โบรซ ติโต อดีตประธานาธิบดีประเทศยูโกสลาเวีย จึงเกิดแรงบันดาลใจฮัมทำนองเพลงลายอิสระขึ้นมา เมื่อสุรชัยได้ยินจึงคุยกันว่าน่าจะทำเป็นเพลงได้ โดยสุรชัยได้นำเอาทฤษฎีปฏิวัติมาเขียนเป็นเนื้อหาในเพลง
จากนั้นวงคาราวานได้ใช้ซอกภูในเขตจรยุทธ์ภูซางเป็นห้องบันทึกเสียง เพื่ออัดเพลงถั่งโถมโหมแรงไฟ โดยร้องขอเครื่องมือบันทึกเสียงจากจัดตั้งของพรรค การบันทึกเสียงเป็นไปอย่างยากลำบาก เนื่องจากความยากในการเล่นทำนองเพลงถั่งโถมโหมแรงไฟที่ช้าในตอนแรก และจะค่อย ๆ เร็วขึ้นในท่อนท้าย ๆ นักดนตรีและนักร้องทุกคนจึงต้องเล่นเพลงพร้อมกัน นอกจากนี้การอัดเสียงยังต้องการความเงียบที่สุดเพื่อไม่ให้มีเสียงรบกวนในเพลงด้วย มิฉะนั้นก็ต้องเริ่มอัดเสียงใหม่ทั้งหมด
ระหว่างการอัดเสียง ได้มีเสียงปืนดังขึ้น 1 นัด ซึ่งเป็นเสียงปืนของสหายนักรบที่ออกไปล่าสัตว์หาอาหาร เสียงปืนที่ดังขึ้นในเวลานั้นดังตรงช่วงจบเนื้อร้องที่ว่า "มือจะกำปืนกล้าประกาศชัย" พอดี ทุกคนที่อัดเสียงในเวลานั้นเห็นตรงกันว่าเสียงปืนเข้ากันได้พอดีกับจังหวะของเพลง จึงเล่นเพลงต่อจนจบด้วยอารมณ์ฮึกเหิมและไม่มีการอัดเสียงใหม่อีก 
เพลงนี้เมื่อเผยแพร่ในหมู่พลพรรคของ พคท. โดยทางสถานีวิทยุเสียงประชาชนแห่งประเทศไทย (สปท.) ก็ได้รับความนิยมมาก ภายหลังเมื่อวงคาราวานออกจากป่า เพลงนี้ก็ยังเป็นเพลงที่ถูกขอให้เล่นมากที่สุดเพลงหนึ่งของวงคาราวานในปัจจุบัน
ฉัตรชัย ดุริยประณีต

ฉัตรชัย ดุริยประณีต ชื่อเล่น นก เป็นนักดนตรี นักแต่งเพลงอิสระชาวไทย สมาชิกวงเฉลียง
ประวัติ.
ฉัตรชัยเกิดเมื่อวันที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2505 เป็นชาวกรุงเทพมหานคร จบการศึกษาระดับประถมศึกษาที่โรงเรียนประสาทวิทยา ระดับมัธยมศึกษาที่โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา จบการศึกษาปริญญาตรีจาก คณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ หลังจากจบการศึกษา ฉัตรชัยได้เข้าทำงานที่ธนาคารไทยพาณิชย์ และแต่งเพลงเก็บไว้ โดยแต่งกลางธนาคาร
ต่อมา ประภาส ชลศรานนท์ หนึ่งในผู้ก่อตั้ง บริษัท เวิร์คพอยท์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ จำกัด (มหาชน) ซึ่งขณะนั้นทำงานเป็นนักแต่งเพลง, โปรดิวเซอร์ และผู้บริหารของค่ายคีตา เรคคอร์ดส ได้ชักชวนให้ฉัตรชัยเข้าวงการหลังจากได้ฟังตัวอย่างเพลง "ตัวสำรอง" และ "อีกนาน" ที่ฉัตรชัยแต่งขึ้น ทำให้ได้ทำงานในทีมแต่งเพลงของคีตา เรคคอร์ดส
ต่อมาได้เข้ามาเป็นสมาชิกวงเฉลียงคนใหม่ หลังจากดี้ - นิติพงษ์ ห่อนาค และ ศุ บุญเลี้ยง ยุติบทบาทกับเฉลียงลง ฉัตรชัยขึ้นเวทีกับเฉลียงครั้งแรกในฟรีคอนเสิร์ตที่เซ็นทรัลลาดพร้าว และมีผลงานอัลบั้มกับเฉลียงทั้งหมดสองชุดคือ "แบ-กบาล" และ "ตะไคร่น้ำสุดขอบฟ้า"
กลุ่มภาษาบอร์เนียว-ฟิลิปปินส์

กลุ่มภาษาบอร์เนียว-ฟิลิปปินส์  หรือกลุ่มภาษาเอสเปโรนีเซีย หรือกลุ่มภาษามาลาโย-โพลีเนเซียตะวันตกนอก เป็นภาษาตระกูลออสโตรนีเซียนที่รวมภาษาของฟิลิปปินส์ เกาะบอร์เนียว คาบสมุทรทางเหนือของเกาะซูลาเวซี และเกาะมาดากัสการ์ (Wouk and Ross 2002) ภายในกลุ่มมาลาโย-โพลีเนเซียตะวันตกแบ่งได้เป็นสองกลุ่มคือกลุ่มนอก (บอร์เนียว-ฟิลิปปินส์) และกลุ่มใน (ซุนดา-ซูลาเวซี) การแบ่งแบบนี้ถือเป็นการแบ่งตามภูมิศาสตร์
การจัดแบ่ง.
ภาษาในกลุ่มนี้มีจำนวนมาก แบ่งเป็นกลุ่มเล็ก ๆ มากมาย แต่ความสัมพันธ์ระหว่างกันยังไม่แน่นอน
ภาษาเขมรถิ่นไทย

ภาษาเขมรถิ่นไทย บ้างเรียก ภาษาเขมรเหนือ หรือ ภาษาเขมรสุรินทร์ เป็นภาษาย่อยของภาษาเขมร พูดโดยชาวไทยเชื้อสายเขมรในประเทศไทยที่อยู่ในจังหวัดสุรินทร์ บุรีรัมย์ นครราชสีมา ศรีสะเกษ อุบลราชธานี และร้อยเอ็ด รวมทั้งที่อพยพไปสู่ประเทศกัมพูชา โดยจังหวัดสุรินทร์มีผู้พูดภาษาเขมรถิ่นไทยมากที่สุด คิดเป็นร้อยละ 60 ของประชากรทั้งหมดในจังหวัด หรือประมาณ 8 แสนคน
ภาษาเขมรถิ่นไทยต่างจากภาษาเขมรสำเนียงพนมเปญซึ่งเป็นสำเนียงมาตรฐาน ในด้านจำนวนและความต่างของหน่วยเสียงสระ การใช้พยัญชนะ รากศัพท์ และไวยากรณ์ ทำให้แยกสำเนียงเขมรถิ่นไทยออกจากสำเนียงอื่น ๆ ได้ง่าย ผู้พูดภาษาเขมรถิ่นไทยจะเข้าใจภาษาเขมรทุกสำเนียง แต่ผู้พูดสำเนียงพนมเปญจะมีปัญหาในการทำความเข้าใจภาษาเขมรถิ่นไทย ทำให้นักภาษาศาสตร์บางคนแยกภาษาเขมรถิ่นไทยออกเป็นภาษาใหม่ต่างหากจากภาษาเขมร โดยถือเป็นภาษาใกล้เคียงกันความต่างด้านการออกเสียง เช่น ตัวสะกด ร.เรือ เขมรถิ่นไทยจะออกเสียง แต่เขมรกัมพูชาไม่ออกเสียง เช่น คำว่า “เขมร” “การ” (งาน) ฝั่งไทยออกเสียง “ขแมรฺ(รึ)” “การฺ(รึ) แต่ฝั่งกัมพูชาออกเสียง “ขแม” “กา” (ไม่ออกเสียง ร.เรือ)การออกเสียงสระก็ต่างกันเล็กน้อย เช่น คำว่า “ไม่” ฝั่งไทย “มัน” ฝั่งกัมพูชา “มึน,เมิน”เขมรถิ่นไทยมีการรวบคำให้สั้นลง เช่น “นิยาย” (พูด) เขมรกัมพูชา “นิเยียย” ฝั่งไทย “นฺยาย” > “ไญ” ด้านคำศัพท์ ภาษาเขมรถิ่นไทยจะทับศัพท์ภาษาไทยและภาษาอีสานเยอะกว่า และยังมีคำเขมรโบราณอยู่มากกว่ากัมพูชา เช่น คำเรียกแทนตัวเองของผู้ชาย (ผม) เขมรถิ่นไทยพูดว่า “ขมาต” แต่ฝั่งกัมพูชาใช้คำเดียวกับของผู้หญิงคือ “ขญม”
สถานะ.
ผู้พูดภาษาเขมรถิ่นไทยส่วนใหญ่สามารถพูดได้สองภาษา ทั้งภาษาไทยในฐานะภาษาทางการศึกษาและสื่อสารมวลชนภาษาเดียว และภาษาเขมรในเขตหมู่บ้านและบ้านของตน ในอดีต ภาษานี้เคยถูกห้ามใช้ (เช่นห้ามพูดภาษาเขมรถิ่นไทยในห้องเรียน) เพื่อส่งเสริมความชำนาญในภาษาประจำชาติ นั่นทำให้มีผู้พูดภาษาเขมรถิ่นไทยไม่กี่คน (ประมาณ 1,000 คน) ที่สามารถอ่านหรือเขียนภาษาเขมรได้
สัทวิทยา.
สระ.
สระประสม.
หน่วยเสียงสระประสมภาษาเขมรถิ่นไทยมี 6 หน่วยเสียง ได้แก่ , , , , และ โดยหน่วยเสียง จะปรากฏเฉพาะในคำยืมภาษาไทย เช่น 'รองเท้า'
ไวยากรณ์.
ลำดับคำในภาษาเขมรถิ่นไทยมักจะเป็นแบบประธาน–กริยา–กรรม ประกอบด้วยคำเดี่ยวเป็นหลัก แต่อาจจะมีสลับกันบ้างเป็นแบบประธาน–กรรม–กริยาและแบบกรรม–กริยา 
ระบบการเขียน.
นักภาษาศาสตร์ได้คิดค้นระบบการเขียนภาษาเขมรถิ่นไทยด้วยตัวอักษรไทยหลายระบบ โดยมีทั้งระบบของมหาวิทยาลัยมหิดล มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ท้ายที่สุดมีระบบราชบัณฑิตยสถาน ซึ่งดัดแปลงจากระบบก่อน ๆ เป็นมาตรฐานโดยปริยาย
ตัวเขียนภาษาเขมรถิ่นไทยอักษรไทยตามที่คณะกรรมการจัดทำระบบเขียนภาษาท้องถิ่นของกลุ่มชาติพันธุ์ด้วยอักษรไทย ราชบัณฑิตยสถาน (ปัจจุบันคือสำนักงานราชบัณฑิตยสภา) ได้กำหนดไว้ มีดังนี้
ภาษาชาบากาโน

ภาษาชาบากาโน ([tʃabaˈkano]) เป็นภาษาครีโอลในประเทศฟิลิปปินส์ที่มีที่มาจากภาษาสเปน คำว่า chabacano ซึ่งเป็นที่มาของชื่อชาบากาโน (Chavacano) เป็นภาษาสเปน หมายถึง รสชาติแย่ สามัญ หรือหยาบ
ผู้พูดภาษาชาบากาโนส่วนใหญ่อยู่ในเมืองซัมโบวังกาซิตี จังหวัดซัมโบวังกา บาซีลัน จาไวต์ และบางบริเวณในดาเวาและโจตาบาโต มีผู้พูด 607,200 คนเมื่อ พ.ศ. 2543 มีผู้พูดภาษานี้ในเซ็มปอร์นา รัฐซาบะฮ์ มาเลเซีย ทางเหนือของเกาะบอร์เนียว ซึ่งเคยเป็นอาณานิคมของสเปนมาก่อน ชนกลุ่มน้อยชาวมุสลิมในซัมโบวังกา เช่นชาวเตาซุก ชาวซามัลส์ และชาวยากันส์ในบาซีลัน พูดภาษานี้ได้ด้วย ในจังหวัดใกล้เคียงคือ ซูลูและตาวี-ตาวี มีมุสลิมที่พูดภาษาชาบากาโน 
สำเนียง.
ภาษาชาบากาโนมีหลายสำเนียง สำเนียงที่ใช้ภาษาตากาล็อกเป็นภาษาเริ่มต้นมีสามสำเนียงคือ สำเนียงกาบิเต สำเนียงเตอร์นาตี และสำเนียงเอร์มิตา (สูญแล้ว) สำเนียงอื่น ๆ มีภาษาเซบัวโนเป็นสำเนียงเริ่มต้น สำเนียงซัมโบวังกามีผู้พูดมากที่สุด และเป็นภาษาหลักของเมืองซัมโบวังกา คำศัพท์ส่วนใหญ่มาจากภาษาสเปน แต่ไวยากรณ์ยึดตามภาษาในฟิลิปปินส์เช่นภาษาตากาล็อกและภาษาเซบัวโน ยังใช้ในการศึกษา สื่อตีพิมพ์ โทรทัศน์ และวิทยุ
ประวัติ.
สำเนียงซัมโบวังกา.
เมื่อ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2178 ซัมโบวังกาเป็นอาณานิคมของสเปนอย่างสมบูรณ์ การจู่โจมของสุลต่านแห่งมินดาเนาและการตัดสินใจเผยแพร่ศาสนาคริสต์ลงไปทางใต้ของฟิลิปปินส์ทำให้ทางกองทัพตัดสินใจนำเข้าแรงงานจากลูซอนและวิซายา ทำให้บริเวณนั้น ประกอบไปด้วยกลุ่มคนที่หลากหลายคือ คือทหารจากสเปนและเม็กซิโก ประชาชนจากเซบูและอีโลอีโล และคนหลายเผ่าพันธุ์ในซัมโบวังกา ความแตกต่างทางด้านสำเนียงและวัฒนธรรม ทำให้คนแต่ละกลุ่มยากที่จะสื่อสารกัน ภาษาที่ใช้เป็นทางการคือภาษาสเปนแต่คนส่วนใหญ่ไม่ได้เรียนภาษาสเปน แต่จำเป็นต้องใช้ในการสื่อสาร จึงเกิดภาษาผสมและกลายเป็นภาษาลูกผสมไปอย่างสมบูรณ์ และกลายเป็นภาษากลางในซัมโบวังกาในปัจจุบัน
สำเนียงกาบิเต/เตอร์นาตี.
ชาวเมร์ดิกาสเป็นชนเผ่าในเตอร์นาตีในหมู่เกาะโมลุกกะที่มีอาณานิคมขนาดเล็กของสเปน เตอร์นาตีเคยเป็นอาณานิคมของโปรตุเกสมาก่อนที่สเปนจะเข้ามาปกครอง ใน พ.ศ. 2117 อาสาสมัครชาวเมร์ดิกาสได้ไปสู่กาวิเตเพื่อสนับสนุนสเปน ต่อต้านโจรสลัดชาวจีนที่เรียกลิมาฮอง ชาวเมร์ดิกาสเข้าไปตั้งรกรากในบริเวณบาร์ราเด มารากอนดอนซึ่งอยู่ใกล้ปากแม่น้ำมารากอนดอน ปัจจุบัน บริเวณนี้เรียกเตอร์นาตี และชุมชนของชาวเมร์ดิกาสยังใช้ภาษาสเปนลูกผสมที่ได้รับอิทธิพลจากภาษาโปรตุเกสซึ่งเรียกว่าสำเนียงเตร์นาเตญโญ
สรรพนาม.
คำสรรพนามภาษาชาบากาโนมีพื้นฐานมาจากภาษาตากาล็อก ภาษาเซบัวโน และภาษาสเปน เฉพาะสำเนียงซัมโบวังกาเท่านั้นที่แยกระหว่างสรรพนามบุรุษที่หนึ่งพหูพจน์รวม (kita) กับไม่รวมผู้ฟัง (kame) ยกเว้นในรูปเป็นทางการที่ใช้ nosotros ทั้งสองกรณี ต่อไปนี้เป็นตารางแสดงสรรพนามแทนบุคคลในภาษาชาบากาโนสำเนียงต่าง ๆ
ภาษาจาราย

ภาษาจาราย (, , , , , หรือ ; , , [caːraːj]) เป็นภาษากลุ่มมาลาโย-โพลีเนเซีย พูดโดยชาวจารายในเวียดนามและกัมพูชา มีผู้พูดราว คน ซึ่งเป็นชนกลุ่มน้อยกลุ่มใหญ่ในเวียดนาม อยู่ในกลุ่มย่อยจาม ใกล้เคียงกับภาษาจามที่ใช้พูดในเวียดนามตอนกลาง มีผู้พูดภาษานี้บางส่วนอยู่ในสหรัฐ ซึ่งอพยพไปเมื่อครั้งสงครามเวียดนาม
การจำแนก.
ภาษาจารายอยู่ในกลุ่มภาษาจามของกลุ่มภาษามลายู-พอลินีเชีย แม้ว่าบางครั้งมักระบุเป็นกลุ่มภาษามอญ-เขมรจนกระทั่งคริสต์ศตวรรษที่ 20 ความเกี่ยวข้องของภาษาจารายกับภาษาพี่น้องในกลุ่มภาษาจามอย่างภาษาจามและภาษาระแด และความเชื่อมโยงกับภาษามลายู ได้รับการยอมรับตั้งแต่ ค.ศ. 1864
สัทวิทยา.
คำในภาษากลุ่มจามรวมทั้งภาษาจารายมักเป็นคำสองพยางค์และลงเสียงหนักที่พยางค์หลังซึ่งเป็นอิทธิพลจากภาษากลุ่มมอญ-เขมรที่อยู่ใกล้เคียง ภาษาจารายยังได้อิทธิพลจากภาษากลุ่มมอญ-เขมรในด้านที่ไม่มีการจำแนกเสียงสระของพยางค์แรก คำสามพยางค์ทั้งหมดเป็นคำยืม ลักษณะทั่วไปของคำในภาษาจารายเป็น (C)(V)-C(L)V(V)(C) โดย "L" แสดงพยัญชนะเสียงเหลว ("l", "r", "w" "y"). เสียงสระที่พยางค์แรกมักเป็นเสียง "ə" แม้ว่าเสียงพยัญชนะตัวแรกเป็นเสียง /อ/ เสียงสระของพยางค์ที่เน้นมักเป็นสระประสม
อักษรรูน

อักษรรูน หรือ อักษรรูนิก ในภาษาพื้นเมืองเรียกฟูทาร์ก ซึ่งหมายถึงตัวอักษร ข้อความ หรือจารึก ในภาษาเยอรมันเก่าหมายถึง ประหลาดหรือความลับ อักษรนี้มีความเกี่ยวข้องกับเวทมนตร์ ทฤษฎีเกี่ยวกับจุดกำเนิดของอักษรรูน ได้แก่ อักษรนี้ถูกออกแบบโดยอิสระ ไม่ขึ้นกับอักษรอื่น การเขียนเริ่มขึ้นในยุโรปใต้และถูกนำไปทางเหนือโดยเผ่าเยอรมัน เป็นแบบให้อักษรละตินและอักษรอีทรัสคัน
จารึกอักษรรูนที่เก่าที่สุดพบราว พ.ศ. 643 แต่จารึกส่วนใหญ่อยู่ในราว พ.ศ. 1600 พบทั้งยุโรปตั้งแต่แหลมบอลข่าน เยอรมัน สแกนดิเนเวีย ไปจนถึงอังกฤษ ทิศทางการเขียนช่วงแรกผันแปรมาก โดยมากอยู่ในแนวซ้ายไปขวา ไม่มีการแบ่งช่องว่างระหว่างคำมากนัก โดยอาจมีการใช้จุดหนึ่งจุดหรือมากว่า(►มากกว่า) จารึกที่พบมีทั้งจารึกบนผาสูง หินขนาดใหญ่ สิ่งก่อสร้าง จารึกทางศาสนาและเวทมนตร์ จารึกเกี่ยวกับการค้าและการเมือง จดหมายส่วนบุคคล ข้อความสั้นๆและจารึกในงานศิลปะ
รูปแบบ.
อักษรรูนมีหลายรูปแบบดังต่อไปนี้
หลังพุทธศตวรรษที่ 23 การใช้อักษรรูนลดน้อยลง เมื่อศาสนาคริสต์แพร่หลายเข้ามา อักษรรูนถูกโยงเข้ากับเวทมนตร์คาถาซึ่งต้องถูกกำจัด ในปัจจุบันมีการฟื้นฟูการใช้อักษรรูนอีกครั้งแต่ใช้ในการพยากรณ์.
อักษรรูนกับศาสตร์ลึกลับ.
อักษรรูนถือเป็นอักษรศักดิ์สิทธิ์ของกลุ่มชนชาติที่ใช้ภาษากลุ่มเยอรมัน มีการนำชื่อเทพเจ้าต่างๆ มารวมเข้ากับชื่ออักษร ต่อมาได้แพร่หลายเข้าไปในสแกนดิเนเวีย มีการสลักอักษรรูนไว้ในเหรียญกษาปต์ โลงศพ หรือใช้ประดับตกแต่งสถานที่ ในยุคนาซีมีการฟื้นฟูการใช้อักษรรูนอีกครั้ง แต่เมื่อนาซีหมดอำนาจก็เสื่อมความนิยมไป จนปัจจุบันการทำนายด้วยอักษรรูนเป็นที่นิยมและนำกลับมาศึกษากันอีกครั้ง มีการกำหนดวิธีทำนายมากมาย เช่น การโยนกิ่งไม้เพื่อให้เกิดเป็นรูปอักษรรูนหรือสุ่มหยิบก้อนหินที่สลักรูปอักษรรูนไว้
ทรงตันจอห์นสัน

ในทางเรขาคณิต ทรงตันจอห์นสัน หมายถึงทรงหลายหน้าที่เป็นทรงนูน และแต่ละหน้าเป็นรูปหลายเหลี่ยมด้านเท่า ที่ไม่ใช่ทรงตันเพลโต ทรงตันอาร์คิมิดีส ปริซึม และแอนติปริซึม ทรงตันจอห์นสันได้ตั้งชื่อตาม นอร์แมน จอห์นสัน นักคณิตศาสตร์ชาวอเมริกัน 
ในปี พ.ศ. 2509 นอร์แมน จอห์นสัน ได้ค้นพบรูปทรงดังกล่าวจำนวน 92 รูป และได้ตั้งชื่อและให้หมายเลขรูปทรงต่าง ๆ เหล่านั้น และเขาได้ตั้งข้อคาดเดาว่า รูปทรงจอห์นสันมีเพียง 92 รูปเท่านั้น ต่อมา ในปี พ.ศ. 2512 วิกเตอร์ ซาลแกลเลอร์ ได้พิสูจน์ข้อคาดเดาของจอห์นสันได้สำเร็จ
การแจงนับ.
พีระมิด คิวโปลา และโรทันดา.
J1-J5 เป็นรูปทรงพื้นฐาน
ท่าอากาศยานลอนดอนสแตนสเต็ด

ท่าอากาศยานลอนดอนสแตนสเต็ด  ตั้งอยู่ที่เมืองอัตเติลฟอร์ด ในเอสเซกซ์ ประเทศอังกฤษ ห่างจากตัวเมืองลอนดอนไปทางตะวันออกเฉียงเหนือประมาณ 48 กิโลเมตร (30 ไมล์)
ไบคิวโพลาสามเหลี่ยมไจโรอีลองเกต

ไบคิวโพลาสามเหลี่ยมไจโรอีลองเกต  เป็นทรงหลายหน้า (polyhedron) ที่เกิดจากการนำไบคิวโพลาสามเหลี่ยม (triangular bicupola) ซึ่งไม่ว่าจะเป็นออร์โทไบคิวโพลาสามเหลี่ยม (triangular orthobicupola: J27) หรือคิวบอกทาฮีดรอน (cuboctahedron) ก็ตาม มาแทรกแอนติปริซึมหกเหลี่ยม (hexagonal antiprism) ลงไประหว่างกลาง และบิดปลายข้างหนึ่งเล็กน้อยให้เข้ามุมกับแอนติปริซึม (30 องศา) ซึ่งทำให้รูปทรงนี้เป็นรูปทรงที่มี 2 แบบเกลียว คือเกลียวที่สามารถหมุนปลายไปทางซ้ายและทางขวา รูปทรงนี้มีหน้ารูปสามเหลี่ยมด้านเท่า 20 หน้า หน้ารูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส 6 หน้า รวม 26 หน้า มี 18 จุดยอด 42 ขอบ และเป็นทรงตันจอห์นสันหมายเลข 44 (Johnson solid: J44)
ไบคิวโพลาสี่เหลี่ยมจัตุรัสไจโรอีลองเกต

ไบคิวโพลาสี่เหลี่ยมจัตุรัสไจโรอีลองเกต  เป็นทรงหลายหน้า (polyhedron) ที่เกิดจากการนำไบคิวโพลาสี่เหลี่ยมจัตุรัส (square bicupola) ซึ่งไม่ว่าจะเป็นออร์โทไบคิวโพลาสี่เหลี่ยมจัตุรัส (square orthobicupola: J28) หรือไจโรไบคิวโพลาสี่เหลี่ยมจัตุรัส (square gyrobicupola: J29) ก็ตาม มาแทรกแอนติปริซึมแปดเหลี่ยม (octagonal antiprism) ลงไประหว่างกลาง และบิดปลายข้างหนึ่งเล็กน้อยให้เข้ามุมกับแอนติปริซึม (22.5 องศา) ซึ่งทำให้รูปทรงนี้เป็นรูปทรงที่มี 2 แบบเกลียว คือเกลียวที่สามารถหมุนปลายไปทางซ้ายและทางขวา รูปทรงนี้มีหน้ารูปสามเหลี่ยมด้านเท่า 24 หน้า หน้ารูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส 10 หน้า รวม 34 หน้า มี 24 จุดยอด 56 ขอบ และเป็นทรงตันจอห์นสันหมายเลข 45 (Johnson solid: J45)
ไบคิวโพลาห้าเหลี่ยมไจโรอีลองเกต

ไบคิวโพลาห้าเหลี่ยมไจโรอีลองเกต  เป็นทรงหลายหน้า (polyhedron) ที่เกิดจากการนำไบคิวโพลาห้าเหลี่ยม (pentagonal bicupola) ซึ่งไม่ว่าจะเป็นออร์โทไบคิวโพลาห้าเหลี่ยม (pentagonal orthobicupola: J30) หรือไจโรไบคิวโพลาห้าเหลี่ยม (pentagonal gyrobicupola: J31) ก็ตาม มาแทรกแอนติปริซึมสิบเหลี่ยม (decagonal antiprism) ลงไประหว่างกลาง และบิดปลายข้างหนึ่งเล็กน้อยให้เข้ามุมกับแอนติปริซึม (18 องศา) ซึ่งทำให้รูปทรงนี้เป็นรูปทรงที่มี 2 แบบเกลียว คือเกลียวที่สามารถหมุนปลายไปทางซ้ายและทางขวา รูปทรงนี้มีหน้ารูปสามเหลี่ยมด้านเท่า 30 หน้า หน้ารูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส 10 หน้า และหน้ารูปห้าเหลี่ยมปรกติ 2 หน้า รวม 42 หน้า มี 30 จุดยอด 70 ขอบ และเป็นทรงตันจอห์นสันหมายเลข 46 (Johnson solid: J46)
คิวโพลาโรทันดาห้าเหลี่ยมไจโรอีลองเกต

คิวโพลาโรทันดาห้าเหลี่ยมไจโรอีลองเกต  เป็นทรงหลายหน้า (polyhedron) ที่เกิดจากการนำคิวโพลาโรทันดาห้าเหลี่ยม (pentagonal cupolarotunda) ซึ่งไม่ว่าจะเป็นออร์โทคิวโพลาโรทันดาห้าเหลี่ยม (pentagonal orthocupolarotunda: J32) หรือไจโรคิวโพลาโรทันดาห้าเหลี่ยม (pentagonal gyrocupolarotunda: J33) ก็ตาม มาแทรกแอนติปริซึมสิบเหลี่ยม (decagonal antiprism) ลงไประหว่างกลาง และบิดปลายข้างหนึ่งเล็กน้อยให้เข้ามุมกับแอนติปริซึม (18 องศา) ซึ่งทำให้รูปทรงนี้เป็นรูปทรงที่มี 2 แบบเกลียว คือเกลียวที่สามารถหมุนปลายไปทางซ้ายและทางขวา รูปทรงนี้มีหน้ารูปสามเหลี่ยมด้านเท่า 35 หน้า หน้ารูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส 5 หน้า และหน้ารูปห้าเหลี่ยมปรกติ 7 หน้า รวม 47 หน้า มี 35 จุดยอด 80 ขอบ และเป็นทรงตันจอห์นสันหมายเลข 47 (Johnson solid: J47)
ไบโรทันดาห้าเหลี่ยมไจโรอีลองเกต

ไบโรทันดาห้าเหลี่ยมไจโรอีลองเกต  เป็นทรงหลายหน้า (polyhedron) ที่เกิดจากการนำไบโรทันดาห้าเหลี่ยม (pentagonal birotunda) ซึ่งไม่ว่าจะเป็นออร์โทไบโรทันดาห้าเหลี่ยม (pentagonal orthobirotunda: J34) หรือทรงสามสิบสองหน้าปรกติ (regular icosidodecahedron) ก็ตาม มาแทรกแอนติปริซึมสิบเหลี่ยม (decagonal antiprism) ลงไประหว่างกลาง และบิดปลายข้างหนึ่งเล็กน้อยให้เข้ามุมกับแอนติปริซึม (18 องศา) ซึ่งทำให้รูปทรงนี้เป็นรูปทรงที่มี 2 แบบเกลียว คือเกลียวที่สามารถหมุนปลายไปทางซ้ายและทางขวา รูปทรงนี้มีหน้ารูปสามเหลี่ยมด้านเท่า 40 หน้า หน้ารูปห้าเหลี่ยมปรกติ 12 หน้า รวม 52 หน้า มี 40 จุดยอด 90 ขอบ และเป็นทรงตันจอห์นสันหมายเลข 48 (Johnson solid: J48)
นกอ้ายงั่ว

นกอ้ายงั่ว หรือ นกคองู (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Anhinga melanogaster") เป็นนกน้ำชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์นกอ้ายงั่ว (Anhingidae) ในอันดับนกกระทุง (Pelecaniformes) (แต่บางข้อมูลจัดให้อยู่ในอันดับ Suliformes) ในประเทศไทยพบเพียงชนิดเดียวเท่านั้น
ขนาดลำตัวยาวประมาณ 90-95 เซนติเมตร ปากตรง ปลายปากแหลม หัวเล็กคอยาวมาก ปีกยาว ปลายปีกค่อนข้างมน ขนปลายปีกเส้นที่ 2 และ 3 นับจากด้านนอกยาวที่สุด หางยาวแข็ง ปลายหางเป็นหางพลั่ว มีขนหาง 12 เส้น ขาค่อนข้างสั้นแต่ใหญ่ มีพังผืดนิ้วเป็นแบบตีนพัดเติม ทั้งสองเพศมีลักษณะและสีเหมือนกัน ตัวเต็มวัยหัวและคอสีน้ำตาล มีลายสีขาวคาดจากคางจนถึงข้างคอ ลำตัวสีดำ ช่วงไหล่ คอด้านบน และลำตัวด้านบนมีลายขีดสีเทาแกมสีเงิน ตัวไม่เต็มวัยสีจางกว่าตัวเต็มวัย หัวและคอสีขาว ลำตัวสีน้ำตาล มีลักษณะเด่น คือ มีลำคอยาวเรียวดูคล้ายงู จนได้อีกชื่อหนึ่งว่า "นกคองู" เพราะขณะว่ายน้ำ ลำตัวทั้งหมดจะจมลงใต้น้ำ ชูเฉพาะคอและหัวขึ้นเหนือน้ำ ดูคล้ายกับงูที่อยู่ในน้ำมาก
อยู่เป็นกลุ่มตามแหล่งน้ำ เช่น บึง, อ่างเก็บน้ำ, เขื่อน หรือแหล่งน้ำขนาดใหญ่ และอาจอยู่รวมกับนกและสัตว์ชนิดอื่น ว่ายน้ำและดำน้ำได้ดีมาก นอกจากนี้ยังบินได้ดี และชอบเกาะตามกิ่งไม้แห้งใกล้กับแหล่งน้ำหากินหรือบริเวณแหล่งอาศัย เพื่อผึ่งแดดหรือไซ้ขนหลังจากว่ายน้ำและดำน้ำหาอาหาร 
อาหารได้แก่ปลาชนิดต่าง ๆ ที่ขนาดไม่เล็กไม่ใหญ่เกินไป โดยใช้ปากแทงทะลุตัวปลา จากนั้นจะชูหัวและลำคอขึ้นเหนือน้ำ โยนปลาขึ้นไปในอากาศพร้อมกับอ้าปากรับ แล้วกลืนเข้าไปทั้งตัว แต่ถ้าปลาตัวใหญ่เกินไปก็อาจจะนำขึ้นมากินบนกิ่งไม้ นกอ้ายงั่วผสมพันธุ์ในช่วงฤดูฝนหรือระหว่างเดือนกรกฎาคมถึงเดือนตุลาคม ทำรังรวมกันเป็นกลุ่มตามต้นไม้สูง (ไม่ต่ำกว่า 20 เมตร) รังเป็นแบบง่าย ๆ ใช้กิ่งไม้มาวางซ้อนกันตามง่ามไม้ขนาดใหญ่ รังมีไข่ 3-5 ฟอง ทั้งคู่ผลัดกันฟักไข่ เนื่องจากนกอ้ายงั่ววางไข่ครั้งละไม่กี่ฟอง จึงมีความเสี่ยงที่จะถูกศัตรูของนกอ้ายงั่ว เช่น งู, หนู และนกล่าเหยื่อ ชนิดต่าง ๆ ซึ่งจะทำให้เสี่ยงต่อการสูญพันธุ์อย่างยิ่ง รวมทั้งการรบกวนของมนุษย์ซึ่งเป็นสาเหตุสำคัญอย่างยิ่งต่อการสูญพันธุ์
นกอ้ายงั่ว จัดเป็นดัชนีชี้วัดความสมบูรณ์ของธรรมชาติได้ดีอย่างหนึ่ง เพราะอาศัยอยู่ในบริเวณที่มีความอุดมสมบูรณ์ทั้งปริมาณของอาหาร และสภาพแวดล้อมต่าง ๆ จัดเป็นนกประจำถิ่นในประเทศไทย แต่อยู่ในภาวะถูกคุกคาม ในประเทศจัดให้เป็นสัตว์ป่าคุ้มครอง ปัจจุบันพบเพียงไม่กี่จังหวัดเท่านั้น เช่น เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าภูเขียว จังหวัดชัยภูมิและจังหวัดสระแก้วในภาคตะวันออก
หุ่นยนต์ตำรวจ

หุ่นยนต์ตำรวจ เป็นหุ่นยนต์ที่ออกแบบเพื่อทำงานแทนตำรวจในงานตระเวนตรวจอาชญากรรม งานรักษาความปลอดภัย และการตรวจจับการเคลื่อนไหวของผู้บุกรุก 
การนำมาใช้งาน.
ที่เมืองเพิร์มทางภาคตะวันออกของรัสเซีย ได้ทดลองออกนำใช้หุ่นยนต์ ชื่อว่า อาร์ บอท 001 (R BOT 001) มีรูปทรงเหมือนไข่ สูง 6 ฟุต แล่นได้ด้วยล้อ 4 ล้อ ติดทั้งกล้องถ่ายวิดีโอ 5ตัว และตัวรับสัญญาณในตัว สามารถส่งภาพและข้อมูลรายงานไปถึงสถานี ตำรวจ แต่ประสบปัญหาเนื่องจากฝน
อาทิตย์

อาทิตย์ อาจหมายถึง
บุคคล.
<table id="
disambigbox" class="metadata plainlinks dmbox 
dmbox-disambig" style="">
<tr>
<td class="mbox-image" style="padding: 2px 0 2px 0.4em;">
 </td>
<td class="mbox-text" style="padding: 0.25em 0.4em; font-style: italic; "> หน้านี้รวมบทความที่มีชื่อเหมือนหรือใกล้เคียงกัน
 </td>
</tr>
</table>#เปลี่ยนทาง
ญาจาง

<templatestyles src="Stack/styles.css"/>
ญาจาง  เป็นเมืองท่องเที่ยวทางทะเล อยู่ในจังหวัดคั้ญฮหว่า ประเทศเวียดนาม มีชายหาดและทะเลที่เหมาะแก่การดำน้ำ ชื่อญาจาง คนมักอ่านเป็น นาตรัง หรือ หน่าตรัง เพราะเข้าใจว่าอักษรที่เขียนเป็นภาษาอังกฤษ แต่ที่จริงเป็นภาษาเวียดนาม
ในอดีตเมืองนี้เป็นที่รู้จักกันในชื่อ เกาธาระ (Kauthara) ภายใต้การปกครองของอาณาจักรจามปา เป็นที่ตั้งของปราสาทโพนครที่มีชื่อเสียง ญาจางเป็นเมืองชายฝั่งทะเล เป็นสถานที่ตั้งของสถาบันสมุทรศาสตร์ญาจาง ซึ่งเป็นศูนย์วิทยาศาสตร์ทางทะเลของประเทศ พื้นที่คุ้มครองทางทะเลห่อนมุน (Khu bảo tồn biển Hòn Mun) ขนาดประมาณ 160 กม.2 เป็น 1 ใน 4 พื้นที่คุ้มครองทางทะเลแห่งแรกของโลกที่ IUCN ให้การรับรอง
ภูมิศาสตร์.
เมืองญาจางมีพื้นที่ปริมณฑลขนาด 251 ตารางกิโลเมตร (97 ตารางไมล์) มีประชากรประมาณ 500,000 คน เขตแดนติดกับเมืองนิญฮหว่าทางทิศเหนือ, เมืองกามซัญทางตอนใต้, อำเภอเดียนคั้ญทางทิศตะวันตก และทะเลตะวันออกทางทิศตะวันออก เมืองนี้ตั้งอยู่บนอ่าวญาจางที่สวยงาม ล้อมรอบทั้งสามด้านด้วยภูเขา และมีเกาะขนาดใหญ่และอีก 4 เกาะเล็ก ๆ ในมหาสมุทรตรงหน้าพื้นที่หลักของเมือง ซึ่งช่วยป้องกันพายุใหญ่ไม่ให้เข้ามาทำลายเมือง 
ภูมิประเทศของญาจางค่อนข้างซับซ้อน มีความสูงตั้งแต่ 0 ถึง 900 เมตรจากระดับน้ำทะเล แบ่งออกเป็น 3 พื้นที่ มีที่ราบชายฝั่งและชายฝั่งของแม่น้ำก๊าย ประมาณ 81.3 กม.2 คิดเป็น 32.33% ของพื้นที่เมืองทั้งหมด เขตเชื่อมต่อและเนินเขาเตี้ย ๆ ที่มีความลาดชันตั้งแต่ 3° ถึง 15° ส่วนใหญ่ตั้งอยู่ทางตะวันตกและตะวันออกเฉียงใต้หรือบนเกาะเล็ก ๆ คิดเป็น 36.24% ของพื้นที่ พื้นที่ภูเขาที่มีภูมิประเทศสูงชันมากกว่า 15° กระจายอยู่ทางทิศเหนือ และที่จุดสิ้นสุดของเมืองบนเกาะเจ (Hon Tre) ทางทิศใต้ คิดเป็น 31.43% ของพื้นที่เมือง
ภูมิอากาศ.
ญาจางมีภูมิอากาศแบบทุ่งหญ้าสะวันนา (การแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน: "Aw") ซึ่งได้รับอิทธิพลจากภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้นภาคพื้นสมุทร สภาพอากาศของญาจางค่อนข้างเย็นอุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปีอยู่ที่ 26.3 ⁰C มีฤดูแล้งที่ยาวนานตั้งแต่เดือนมกราคมถึงเดือนสิงหาคม มีฤดูหนาวที่อากาศหนาวน้อย ฤดูฝนเริ่มตั้งแต่เดือนกันยายนและสิ้นสุดในเดือนธันวาคม ปริมาณน้ำฝนคิดเป็นเกือบ 80% ของปริมาณน้ำฝนรายปี (1,025 มม.) จากอิทธิพลของลมมรสุมตะวันออกเฉียงเหนือ และในช่วงฤดูฝนอาจมีฝนหนักมากจากพายุไต้ฝุ่น แม้ว่าเมืองจะมีภูมิประเทศที่ป้องกันลมรุนแรง มีประมาณ 10 ถึง 20% ที่ฤดูฝนเริ่มตั้งแต่เดือนกรกฎาคมหรือสิงหาคม และสิ้นสุดในช่วงต้นเดือนพฤศจิกายน เมื่อเทียบกับจังหวัดชายฝั่งตอนกลางตอนใต้ ญาจางเป็นภูมิภาคที่มีสภาพอากาศที่เอื้ออำนวย การแบ่งฤดูกาลที่ค่อนข้างชัดเจน (ฤดูฝนและฤดูแล้ง) และผลกระทบจากพายุน้อยกว่า ทำให้มีนักท่องเที่ยวเกือบตลอดทั้งปี 
ประวัติศาสตร์.
บริเวณเมืองเคยเป็นส่วนของอาณาจักรจามปา ซึ่งมีหลักฐานเป็นปราสาทหินแบบจามที่หลงเหลืออยู่
เศรษฐกิจ.
เป็นเมืองที่มีรายได้หลักจากการท่องเที่ยว มีสถานพักตากอากาศที่ติดอันดับ 1 ใน 12 สถานพักตากอากาศริมหาดที่หรูที่สุดในโลก
การคมนาคม.
ญาจางมีท่าอากาศยานกามซัญ (Cam Ranh) ซึ่งจะยกระดับเป็นท่าอากาศยานนานาชาติ และสถานีรถไฟญาจาง ซึ่งเป็นสถานีบนเส้นทางรถไฟระหว่างนครโฮจิมินห์กับกรุงฮานอย
ศิลปินสำนักการสังคีตกรมศิลปากร

ศิลปิน สำนักการสังคีต กรมศิลปากร หมายถึงบุคลากรในสังกัดของสำนักการสังคีต กรมศิลปากร กระทรวงวัฒนธรรม มีหน้าที่แสดงในศิลปการแสดงต่างๆทั้งของไทยและสากล และจะมีบุคลากรจากสังกัด สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป ซึ่งมีอาจารย์, นักเรียน, นักศึกษา ในสังกัดของสถาบันฯซึ่งรวมทั้งวิทยาลัยนาฏศิลป ต่างๆ มาร่วมในการแสดงด้วย ตามความเหมาะสมของงานแสดงนั้นๆ
กลุ่มดุริยางค์ไทย.
หัวหน้ากลุ่มดุริยางค์ไทย สำนักการสังคีต กรมศิลปากร ปัจจุบัน (1 ตุลาคม 2551) คือ นายศักดิ์ชัย (น้อย) ลัดดาอ่อน 
ผู้เชี่ยวชาญดุริยางค์ไทย.
ผู้เชี่ยวชาญดุริยางค์ไทย สำนักการสังคีต กรมศิลปากร
ศิลปินสถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป.
สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป เป็น สถาบันระดับอุดมศึกษาในสังกัดกระทรวงวัฒนธรรม ที่มีการเรียนการสอนในวิชาที่เกี่ยวข้องโดยตรงกับศิลปวัฒนธรรมของชาติ และมีวิทยาลัยนาฏศิลปในสังกัดหลายแห่ง สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลปและหน่วยงานในสังกัดเป็นสถาบันหลักที่ผลิตศิลปินของชาติ ศิลปินกรมศิลปากรเกือบจะทั้งหมดจบการศึกษามาจากหน่วยงานในสังกัดนี้ รวมทั้งศิลปินหรือบุคลากรอื่นๆที่เกี่ยวข้องและกระจัดกระจายแยกย้ายกันไปประกอบอาชีพในสังกัดสถาบันอื่นๆทั้งของรัฐและเอกชน บ้างก็เป็นศิลปินอิสระ
เมื่อสำนักการสังคีตกรมศิลปากรมีการจัดการแสดงก็จะขอความร่วมมือจากบุคลากรในสังกัดของสถาบันบัณฑิตพัฒนศิลปมาร่วมในการแสดงอยู่เสมอ มากน้อยตามความเหมาะสมของงานที่จัดในแต่ละครั้ง ฉะนั้นความหมายของศิลปินกรมศิลปากรนั้นนอกจากจะหมายถึงบุคลากรในสังกัดของสำนักการสังคีต กรมศิลปากรแล้ว ก็ยังหมายรวมถึงอาจารย์-นักเรียน-นักศึกษา-ศิษย์เก่า ของสถาบันบัณฑิตพัฒนศิลปด้วย ปัจจุบัน (๒๕๕๒) สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลปแยกไปเป็นหน่วยงานที่ขึ้นตรงกับกระทรวงวัฒนธรรมแล้ว แต่ความหมายของคำว่าศิลปินกรมศิลปากรก็คงจะยังคงอยู่ ถึงแม้ว่าสถาบันบัณฑิตพัฒนศิลปจะไม่ได้สังกัดอยู่กับกรมศิลปากรแล้วก็ตาม
ฟ้ารุ่ง ยุติธรรม

ฟ้ารุ่ง ยุติธรรม ชื่อเล่น กวาง (เกิดวันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2530) มิสไทยแลนด์ยูนิเวิร์ส 2550 ฟ้ารุ่งมีความสามารถในการเล่นเปียโนและเคยเป็นครูสอนเปียโนที่ รร.ดนตรีสยามกลการ ฟ้ารุ่งได้เล่นละคร เดินแบบ ถ่ายแบบ เป็นผู้ประกาศข่าวบันเทิง ทางช่อง 11 
ปัจจุบันเปิดโรงเรียนสอนบุคลิกภาพ FPD Trainingและได้ทำธุรกิจโมเดลลิ่ง เอวันโมเดลส์ และบริษัทผลิตภาพโฆษณา INTERPLAY PRODUCTIONS ร่วมกับ Andrian Zahariev แฟนหนุ่มนักธุรกิจลูกครึ่งบัลแกเรีย-รัสเซีย
ประวัติ.
ฟ้ารุ่ง ยุติธรรม เกิดเมื่อวันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2530 ศึกษาระดับ มัธยมตอนต้นที่โรงเรียนปทุมวิไล มัธยมตอนปลายที่โรงเรียนคณะราษฎร์บำรุงปทุมธานี ระดับปริญญาตรี ที่คณะศิลปศาสตร์ เอกภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารสากล มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี ระดับปริญญาโท คณะบริหารธุรกิจ สาขาการจัดการทั่วไป มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี และกำลังศึกษาปริญญาเอก คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยนอร์ทกรุงเทพ หลักสูตรพัฒนาสัมพันธ์ผู้บริหารทหารเรือ รุ่นที่ 10
ฟ้ารุ่งเข้าประกวด มิสทีนไทยแลนด์ ปี พ.ศ. 2546 ช่วงอยู่ประมาณ ม.4 ผ่านเข้ารอบ 12 คนสุดท้าย เข้าประกวดและได้ตำแหน่ง มิสยูลีก ปี พ.ศ. 2548 ตอนเรียนมหาวิทยาลัยปี 1 จากนั้นเข้าประกวดมิสไทยแลนด์ยูนิเวิร์ส ปี พ.ศ. 2550 สามารถคว้ามงกุฎมาครองได้ และเข้าประกวดนางงามจักรวาล 2007 ณ ประเทศเม็กซิโก ได้เข้ารอบ 15 คนสุดท้าย
ฟ้ารุ่งมีผลงานละครเรื่อง "เสาร์ 5" ทางช่อง 7 กำกับโดยฉลอง ภักดีวิจิตร ทั้งยังได้รับรางวัลท็อปอวอร์ด สาขาดาวรุ่งหญิงยอดเยี่ยม และเป็นผู้ประกาศข่าวบันเทิงช่องเอ็นบีที
พระเจ้ามโหตรประเทศ

พระเจ้ามโหตรประเทศ (พระนามเดิม เจ้ามหาวงส์) เป็นเจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่ องค์ที่ 5 แห่งราชวงศ์ทิพย์จักร ทรงครองราชย์ในระหว่างปี พ.ศ. 2390 ถึงปี พ.ศ. 2397 และทรงเป็นเจ้าผู้ครองนครที่ได้รับพระกรุณาโปรดเกล้าฯ สถาปนาเลื่อนพระเกียรติยศขึ้นเป็น "พระเจ้าประเทศราช" องค์ที่ 4 (16 พฤษภาคม พ.ศ. 2397 - 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2397) ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 4
พระประวัติ.
พระเจ้ามโหตรประเทศมีพระนามเดิมว่า เจ้ามหาวงส์ หรือเจ้าขนานมหาวงส์ และอีกสองพระนามที่เรียกกันคือ เจ้าฟ้า และเจ้าบุญทา เป็นราชโอรสในพระยาธรรมลังกา เจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่องค์ที่ 2 กับพระนางฟองสมุทรราชเทวี
ปี พ.ศ. 2369 พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงตั้งพระยาอุปราชพุทธวงศ์เป็นพระยาเชียงใหม่ และตั้งเจ้าขนานมหาวงส์เป็น"พระยาอุปราชเมืองเชียงใหม่"แทน หลังจากพระยาเชียงใหม่พุทธวงศ์ถึงแก่อสัญกรรมเมื่อเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2389 พระยาอุปราชมหาวงศ์และเจ้าพิมพิสารแห่งนครเชียงใหม่ได้นำช้างพลายสีประหลาดลงไปถวายพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ครั้งนั้นได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตั้งพระยาอุปราชมหาวงศ์เป็น"พระยาเชียงใหม่" และแต่งตั้งเจ้าพิมพิสารเป็นพระยาอุปราชเมืองเชียงใหม่
ในปีพ.ศ. 2396 พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดฯ ให้พระยาสีหราชฤทธิไกรเชิญพระสุพรรณบัฏกับเครื่องสูงมาพระราชทานถวายพระยาเชียงใหม่มหาวงศ์และโปรดเกล้าฯ สถาปนาขึ้นเป็น "พระเจ้ามโหตรประเทศราชาธิบดี นพิสีมหานคราธิฐาน ภูบาลบพิตร สถิตในอุตมชิยางคราชวงศ์ เจ้านครเชียงใหม่" ในขณะนั้นยังประชวรอยู่ ครั้นได้เป็นพระเจ้าเชียงใหม่ได้ 5 เดือน 28 วัน ถึงวันเดือนยี่เหนือ แรม 9 ค่ำ ปีจุลศักราช 1216 (ตรงกับวันที่ 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2397) พระโรคกำเริบมากขึ้น พระเจ้ามโหตรประเทศฯ สละราชสมบัติ
พระราชตระกูล.
เจ้าพี่น้อง.
พระเจ้ามโหตรประเทศ เป็นพระราชบุตรองค์แรก และมีพระอนุชาคือ เจ้ามหาพรหม ซึ่งต่อมาได้เป็นเจ้าราชวงค์
พระโอรส-ธิดา.
พระเจ้ามโหตรประเทศ อภิเษกสมรสกับเจ้าพิมพา อยู่ในราชตระกูลเจ้าเจ็ดตน มีพระนามตามลำดับ ดังนี้
มนุษย์หินฟลิ้นท์สโตนส์

มนุษย์หินฟลิ้นท์สโตนส์  เป็นการ์ตูนอเมริกัน สร้างโดย ฮันนา-บาร์เบอราโปรดักชัน เรื่องราวของครอบครัวยุคหินในจินตนาการที่มีการผสมผสานวัตถุและวิถีชีวิตสมัยปัจจุบันลงไป เช่นการใช้รถแบบวิ่งเอง การเลี้ยงไดโนเสาร์แทนสุนัข ชื่อสกุลของตัวละครเอกในเรื่อง (ฟลิ้นท์สโตนส์) แปลว่า หินเหล็กไฟ ส่วนชื่อสกุล รับเบิล แปลว่าเศษหินหรือเศษอิฐ
ภาพรวม.
อันที่จริง ภาพชีวิตและสังคมของครอบครัวยุคหินในการ์ตูนเรื่องนี้ก็คือสังคมของชาวอเมริกันในช่วงยุคประมาณทศวรรษที่ 1960 นั่นเอง ไม่ใช่สังคมมนุษย์ยุคหินจริงๆ เพียงแต่ในการ์ตูนได้แปลงเทคโนโลยีทุกอย่างให้มีกลิ่นอายของ "ยุคหิน" แม้ว่าจะไม่ใช่ของยุคหินจริงๆ ตามประวัติศาสตร์ เช่น เฟรดและบาร์นี่ย์ขับรถยนต์ (แบบการ์ตูนยุคหิน คือไม่มีเครื่องยนต์) มีโทรศัพท์ใช้ มีกล้องถ่ายรูป วิลม่าและเบ็ตตี้มีเครื่องซักผ้าขับเคลื่อนโดยพลังงานจากสัตว์เลี้ยง สังคมยุคนั้นมีเครื่องบินและสนามบิน เพียงแต่เป็นเครื่องบินที่เป็นตัวทีโรแด็กทิลหรือไดโนเสาร์ประเภทนกยักษ์โบราณ บนถนนมีไฟสัญญาณจราจร มีตำรวจจราจรที่ขี่จักรยานยนต์ เฟรดทำงานในบริษัทขุดเหมืองหิน มีเจ้านายเป็นนักธุรกิจที่มีเลขานุการส่วนตัว เช่นเดียวกับนักธุรกิจยุคปัจจุบัน ยามว่างเฟรดก็เล่นโบว์ลิ่ง เพียงแต่อุปกรณ์ต่างๆ ถูกแปลงให้ดูเป็นของยุคหิน (ในการ์ตูน) เท่านั้น
การ์ตูนอีกเรื่องหนึ่งของฮันน่า-บาร์เบอร์ร่าที่สะท้อนสังคมทุนนิยมแบบอเมริกันในช่วงทศวรรษ 1960 ในลักษณะคล้ายกับเรื่องมนุษย์หินฟลิ้นท์สโตนส์และผลิตออกมาในเวลาใกล้เคียงกันคือเรื่องครอบครัวเจ้ทสัน (The Jetson Family)ซึ่งผูกเรื่องเป็นของโลกอนาคต แต่แท้จริงแล้วก็เป็นวิถีชีวิตของชาวอเมริกันในยุค 1960 นั่นเอง
ปียัซซาเดย์มีราโกลี

ปียัซซาเดย์มีราโกลี ("จัตุรัสอัศจรรย์") หรือชื่อเรียกในอดีตคือ ปียัซซาเดลดูโอโม  คือลานหน้าอาสนวิหารปิซา ล้อมรอบด้วยกำแพง ประกอบไปด้วยสิ่งก่อสร้างหลัก 4 อย่าง ได้แก่ อาสนวิหารปิซา (Duomo) หอเอน (Torre) หอศีลจุ่ม (Baptistery) และสุสาน (Camposanto) ในปีค.ศ. 1987 จัตุรัสแห่งนี้ได้รับการขึ้นทะเทียนเป็นมรดกโลกโดยยูเนสโก
Streaming SIMD Extensions

Streaming SIMD Extensions (SSE) หรือชื่อเดิมคือ Intel Streaming SIMD Extensions (ISSE) เป็นชุดของคำสั่งเครื่องแบบ SIMD (Single Instruction, Multiple Data) ซึ่งเป็นส่วนขยายสถาปัตยกรรม x86 ที่ออกแบบโดยบริษัทอินเทล เริ่มใช้ครั้งแรกในเพนเทียม III เมื่อปี ค.ศ. 1999 โดยเป็นคู่แข่งของเทคโนโลยี 3DNow! ของบริษัทเอเอ็มดี ประกอบด้วยชุดคำสั่งจำนวน 70 คำสั่ง
ชื่อในการพัฒนาของ SSE คือ KNI ย่อมาจาก Katmai New Instructions (Katmai เป็นรหัสของเพนเทียม III) ในภายหลังบริษัท AMD ได้นำชุดคำสั่ง SSE ไปใช้ในซีพียูตั้งแต่รุ่น Athlon XP และ Duron เป็นต้นมา
ก่อนหน้าที่จะมี SSE ทางอินเทลได้คิดค้นชุดคำสั่งแบบ SIMD สำหรับสถาปัตยกรรม IA-32 ในชื่อว่า MMX ซึ่งมีปัญหา 2 ประการ คือ ใช้เรจิสเตอร์สำหรับคำนวณทศนิยม (Floating point) ตัวเดียวกับของซีพียู ทำให้ซีพียูไม่สามารถประมวลผลทศนิยมพร้อมกับ MMX ได้ และ MMX สามารถทำงานได้กับจำนวนเต็ม (integer) เท่านั้น
SSE แก้ปัญหาโดยการเพิ่มเรจิสเตอร์ขนาด 128 บิตเข้าไปอีก 8 ตัว ในตำแหน่ง XMM0-XMM7 ในช่วงหลังเมื่อทั้ง AMD และอินเทลปรับขนาดสถาปัตยกรรมเป็น 64 บิต ก็ได้เพิ่มเรจิสเตอร์เข้าไปอีก 8 ตัว (XMM8-XMM15) และยังมีเรจิสเตอร์ควบคุมขนาด 32 บิตอีก 1 ตัวชื่อ MXCSR
ภายหลังอินเทลได้ปรับปรุงรุ่นของ SSE เป็น SSE2, SSE3, SSSE3 และ SSE4 ทั้งนี้ การสนับสนุนนการคำนวณเลขทศนิยม ทำให้สามารถรองรับแอปพลิเคชันได้มากกว่า MMX และกลายเป็นที่นิยมมากขึ้น รวมทั้งการเพิ่มคำสั่งดำเนินการกับจำนวนเต็มใน SSE2 ยิ่งทำให้ MMX บางส่วนกลายเป็นส่วนเกิน แต่อย่างไรก็ดี ในบางสถานการณ์อาจเพิ่มประสิทธิภาพการทำงานได้โดยใช้ MMX และ SSE ในแบบคู่ขนานกันก็ได้
คาบสมุทรอาหรับ

คาบสมุทรอาหรับ (หรือ) เป็นคาบสมุทรในภูมิภาคเอเชียตะวันตกเฉียงใต้ และอยู่ระหว่างทวีปเอเชียกับทวีปแอฟริกา พื้นที่ส่วนมากเป็นทะเลทราย
พื้นที่ส่วนนี้เป็นดินแดนสำคัญของตะวันออกกลาง เนื่องจากเต็มไปด้วยทรัพยากรน้ำมันและก๊าซธรรมชาติ
ชายฝั่งตะวันตกของคาบสมุทรอาหรับติดกับทะเลแดง ฝั่งตะวันออกเฉียงใต้ติดทะเลอาหรับ (ส่วนหนึ่งของมหาสมุทรอินเดีย) ทางตะวันออกเฉียงเหนือติดอ่าวโอมานและอ่าวเปอร์เซีย
ดาบนาร์ซิล

ดาบนาร์ซิล  เป็นอาวุธสำคัญซึ่งปรากฏในนวนิยายเรื่อง เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ในฐานะเป็นดาบของกษัตริย์เอเลนดิล ซึ่งสืบทอดต่อมาถึงอารากอร์น ดาบนี้ถูกทำลายแตกเป็นเสี่ยงๆ ในสงครามระหว่างทัพพันธมิตรครั้งสุดท้ายกับทัพของเซารอนในตอนปลายยุคที่สอง ภายหลังดาบนี้ถูกตีขึ้นมาใหม่มีชื่อว่า อันดูริล (Anduril) ปรากฏในนิยายเรื่อง เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ซิลมาริลลิออน และ Unfinished Tales
ประวัติ.
ดาบนาร์ซิลสร้างขึ้นตั้งแต่สมัยยุคที่หนึ่ง โดยคนแคระผู้มีนามว่า เทลฅาร์ ครูช่างผู้ยิ่งใหญ่แห่งนครโนกร็อด ผู้สร้างผลงานอันมีชื่อเสียงมากมาย เช่นดาบอังกริสต์ หรือหมวกเกราะมังกรแห่งตระกูลฮาดอร์ ที่ปรากฏในนิยายเรื่อง ตำนานบุตรแห่งฮูริน เป็นต้น
ชื่อดาบ 'Narsil' มาจากคำว่า นาร์ (Nar) หมายถึงเปลวไฟ (เช่นคำว่า "อนาร์" (Anar) ดวงอาทิตย์) กับคำว่า ธิล (Thil) หมายถึงแสงสีขาว (เช่นคำว่า "อิธิล" (Ithil) ดวงจันทร์)
ในยุคแรก ดาบนี้อยู่ในความครอบครองของเอลฟ์ ทฤษฎีหนึ่งเชื่อว่าดาบนี้ตกไปอยู่ในความครอบครองของเออาเรนดิล ผู้เป็นบุตรของทูออร์ และ อิดริล เคเลบรินดัล ราชธิดาของกษัตริย์ทัวร์กอนแห่งกอนโดลิน ซึ่งหนีรอดจากการล่มนครมาได้ หรือมิฉะนั้นก็สืบสายมาจากดิออร์ บุตรของเบเรนและลูธิเอน ทายาทแห่งธิงโกล เช่นเดียวกันกับมรดกตระกูลอีกชิ้นหนึ่งคือแหวนแห่งบาราเฮียร์ อย่างไรก็ดี ดาบนี้ได้สืบทอดต่อมาในสายวงศ์ของเอลรอส เจ้าผู้ครองอาณาจักรนูเมนอร์ โดยอยู่ในสายวงศ์ของเจ้าหญิงซิลมาริเอนแห่งนครอันดูนิเอ ผู้เป็นบรรพสตรีของเอเลนดิล ดาบนาร์ซิลและมรดกตระกูลชิ้นอื่นๆ จึงได้รอดพ้นจากเหตุวินาศเมื่อครั้งเกาะนูเมนอร์จมสู่ทะเล เนื่องจากเอเลนดิลได้รวบรวมสมบัติตระกูลไว้ขณะที่หนีออกมาสู่มิดเดิ้ลเอิร์ธ และได้กลายมาเป็นมรดกประจำราชวงศ์แห่งกอนดอร์และอาร์นอร์
เมื่อถึงปลายยุคที่สอง ในสงครามใหญ่ระหว่างกองทัพพันธมิตรครั้งสุดท้ายของเอลฟ์และมนุษย์ กับทัพของเซารอน เอเลนดิลใช้ดาบนี้เป็นอาวุธประจำพระองค์ แต่มันถูกเซารอนทำลายจนแตกเป็นเสี่ยงๆ และเอเลนดิลสิ้นพระชนม์ในการรบครั้งนั้น แต่อิซิลดูร์พระโอรสได้ฉวยเศษดาบที่เหลืออยู่ ตัดนิ้วที่สวมแหวนเอกของเซารอนจนขาดสะบั้น ทำให้อำนาจของเซารอนสูญสลาย เป็นการสิ้นสุดยุคที่สอง
ในต้นยุคที่สาม ระหว่างที่อิซิลดูร์เดินทางออกจากกอนดอร์มุ่งไปยังริเวนเดลล์ ได้ถูกพวกออร์คซุ่มโจมตีจนสิ้นพระชนม์ที่ทุ่งแกลดเดน เศษดาบนาร์ซิลได้รับการพิทักษ์จากออคทาร์ (Ohtar) นายทหารมหาดเล็กประจำพระองค์ และนำมาส่งมอบให้แก่วาลันดิล พระโอรสองค์เล็กของอิซิลดัวร์ซึ่งพำนักอยู่ที่ริเวนเดลล์ เศษดาบนาร์ซิลจึงถูกเก็บรักษาไว้ที่นั่นตลอดมาจนถึงปลายยุค
เมื่อถึงเหตุการณ์ในเรื่อง เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ซึ่งเป็นปลายยุคที่สาม เศษดาบนาร์ซิลจึงถูกหลอมตีขึ้นใหม่โดยนายช่างเอลฟ์แห่งริเวนเดลล์ เพื่อมอบให้เป็นอาวุธแก่ทายาทของกอนดอร์และอาร์นอร์ คือ อารากอร์น มันถูกตั้งชื่อใหม่ว่า อันดูริล (Anduril) ซึ่งหมายถึง เปลวเพลิงแห่งตะวันตก
กองบัญชาการกองทัพไทย

กองบัญชาการกองทัพไทย  เป็นส่วนราชการขึ้นตรงต่อ กองทัพไทย กระทรวงกลาโหม ซึ่งแปรสภาพมาจากกองบัญชาการทหารสูงสุด (Supreme Command Headquarters) มีหน้าที่ควบคุม อำนวยการ สั่งการและกำกับดูแลการดำเนินงานของส่วนราชการในกองทัพไทยในการเตรียมกำลัง การป้องกันราชอาณาจักร และการดำเนินการเกี่ยวกับการใช้กำลังทหารตามอำนาจหน้าที่ของกระทรวงกลาโหมให้เกิดประสิทธิภาพสูงสุดมีผู้บัญชาการทหารสูงสุดเป็นผู้บังคับบัญชารับผิดชอบ มีที่ตั้งอยู่ที่ เลขที่ 127 ซอยแจ้งวัฒนะ 7 ถนนแจ้งวัฒนะ แขวงทุ่งสองห้อง เขตหลักสี่ กรุงเทพมหานคร 10210 
ผู้บังคับบัญชาปัจจุบัน ประกอบด้วย
ประวัติ.
ก่อนหน้านี้ กองบัญชาการทหารสูงสุดได้จัดตั้งขึ้นมาแล้ว 2 ครั้ง ครั้งแรกในช่วงปี พ.ศ. 2483 เนื่องในกรณีพิพาทอินโดจีนฝรั่งเศส และในปีถัดมา จากการที่ไทยเข้าร่วมสงครามมหาเอเชียบูรพา เพื่อทำหน้าที่ด้านบัญชาการรบในแต่ละคราว จัดเป็นกองบัญชาการเฉพาะกิจ โดยมีจอมพล ป. พิบูลสงคราม นายกรัฐมนตรีในเวลานั้น ดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการทหารสูงสุด ซึ่งเมื่อเสร็จสิ้นสงครามแต่ละคราวแล้ว ทางราชการจึงได้ยุบกองบัญชาการทหารสูงสุดลง
ตำแหน่งผู้บัญชาการทหารสูงสุดได้รับการรื้อฟื้นอีกครั้ง เมื่อจอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ ได้รับพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการทหารสูงสุด ในวันที่ 27 กันยายน พ.ศ. 2500 โดยมีกรมเสนาธิการกลาโหม กระทรวงกลาโหม ทำหน้าที่เป็นส่วนบัญชาการของผู้บัญชาการทหารสูงสุด
ต่อมา ใน พ.ศ. 2503 ทางราชการได้เล็งเห็นความจำเป็นในการจัดตั้งกองบัญชาการทหารสูงสุดเป็นการถาวร เพื่อทำหน้าที่ในการเตรียมกำลังรบและป้องกันประเทศ จึงได้มีการแปรสภาพกรมเสนาธิการกลาโหมเป็นกองบัญชาการทหารสูงสุด พร้อมทั้งปรับปรุงและเพิ่มหน่วยงานต่างๆ เพื่อให้สามารถดำเนินได้อย่างมีประสิทธิภาพ ตามพระราชบัญญัติจัดระเบียบราชการกระทรวงกลาโหม พุทธศักราช 2503
ในระยะเริ่มแรก กองบัญชาการทหารสูงสุด ได้แบ่งส่วนราชการออกเป็น 4 ฝ่าย คือ ฝ่ายเสนาธิการ ฝ่ายกิจการพิเศษ ฝ่ายยุทธบริการ และฝ่ายการศึกษา ต่อมาได้มีการปรับโครงสร้างองค์กรอีกหลายครั้ง จนกระทั่งในปัจจุบันนี้ กองบัญชาการทหารสูงสุดจึงได้แบ่งส่วนราชการออกเป็น 5 ส่วน คือ ส่วนบังคับบัญชา ส่วนเสนาธิการร่วม ส่วนปฏิบัติการ ส่วนกิจการพิเศษ และส่วนการศึกษา
ใน พ.ศ. 2551 ได้มีการจัดส่วนราชการในกระทรวงกลาโหมใหม่ ตามพระราชบัญญัติจัดระเบียบราชการกระทรวงกลาโหม พุทธศักราช 2551 ประกาศใช้เมื่อวันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2551 ซึ่งตามมาตรา 17 ของพระราชบัญญัติฉบับนี้ กองบัญชาการทหารสูงสุดได้แปรสภาพเป็นกองบัญชาการกองทัพไทย โดยเป็นส่วนราชการในกองทัพไทย กระทรวงกลาโหม มีหน้าที่ควบคุม อำนวยการ สั่งการ และกำกับดูแลการดำเนินงานของส่วนราชการในกองทัพไทย ในการเตรียมกำลัง การป้องกันราชอาณาจักร และการดำเนินการเกี่ยวกับการใช้กำลังทหารตามอำนาจหน้าที่ของกระทรวงกลาโหมให้เกิดประสิทธิภาพสูงสุด มีผู้บัญชาการทหารสูงสุดเป็นผู้รับผิดชอบ
การจัดส่วนราชการ.
กองบัญชาการกองทัพไทยจัดผังการแบ่งส่วนราชการ ดังนี้
ถนนสายเศรษฐกิจตะวันออก–ตะวันตก

ถนนสายเศรษฐกิจตะวันออก-ตะวันตก หรือ EWEC (East-West Economic Corridor) เป็นเส้นทางขนส่งมี ความยาวประมาณ 1,500 กิโลเมตร เป็นทางลัดเชื่อมทะเลจีนใต้กับมหาสมุทรอินเดีย เริ่มจากต้นทางที่ท่าเรือดานัง ในภาคกลางของประเทศเวียดนาม เข้าสู่ประเทศลาว จากนั้นข้ามสะพานมิตรภาพไทย - ลาวแห่งที่ 2 (มุกดาหาร - สุวรรณเขต) เข้าสู่ประเทศไทยที่อำเภอเมืองมุกดาหาร จังหวัดมุกดาหาร แล้วเข้าสู่ประเทศพม่า ที่สะพานมิตรภาพไทย - พม่า ผ่านด่านแม่สอด-เมียวดี อำเภอแม่สอด จังหวัดตาก ไปออกมหาสมุทรอินเดียที่เมืองท่ามะละแหม่งในอ่าวเมาะตะมะของประเทศพม่า 
เส้นทางในประเทศไทยเริ่มที่สะพานมิตรภาพไทย - ลาวแห่งที่ 2 (มุกดาหาร - สุวรรณเขต) ผ่านเข้าทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 12 ช่วงมุกดาหาร - อำเภอสมเด็จ - กาฬสินธุ์ - อำเภอยางตลาด - ขอนแก่น - อำเภอชุมแพ - อำเภอหล่มสัก - พิษณุโลก - สุโขทัย - อำเภอบ้านด่านลานหอย - ตาก - อำเภอแม่สอด และสิ้นสุดที่สะพานมิตรภาพไทย - พม่า อำเภอแม่สอด จังหวัดตาก 
เส้นทางนี้ช่วยร่นระยะทางได้ราว 4,000 กิโลเมตร เทียบกับการขนส่งทางเรือไปอ้อมช่องแคบมะละกา และ ร่นระยะเวลาได้ 14 วันเป็นอย่างน้อย