pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
สถานีลาดพร้าว 71

สถานีลาดพร้าว 71 (รหัส: YL04) เป็นสถานีรถไฟฟ้ามหานครแบบยกระดับในเส้นทางสายสีเหลือง โดยยกระดับเหนือถนนลาดพร้าวในพื้นที่เขตวังทองหลาง กรุงเทพมหานคร
ที่ตั้ง.
สถานีลาดพร้าว 71 ตั้งอยู่เหนือถนนลาดพร้าว บริเวณปากซอยลาดพร้าว 71 (สังคมสงเคราะห์เหนือ 1) ในพื้นที่แขวงสะพานสองและแขวงวังทองหลาง เขตวังทองหลาง กรุงเทพมหานคร
รายละเอียด.
สีสัญลักษณ์.
ใช้สีเหลืองตกแต่งสถานีเพื่อสื่อให้เห็นว่าเป็นสถานีของโครงการรถไฟฟ้าสายสีเหลือง
รูปแบบ.
เป็นสถานียกระดับ มีชานชาลาด้านข้าง ขนาดมาตรฐาน ประกอบด้วยชั้นขายบัตรโดยสารและชานชาลา มีประตูอัตโนมัติกั้นชานชาลาแบบครึ่งความสูง ในส่วนหลังคาชานชาลามีการออกแบบให้ป้องกันฝนสาดและแดดส่อง
ทางเข้า–ออก.
ประกอบด้วยทางขึ้น–ลงปกติ ได้แก่
การเชื่อมต่อกับระบบขนส่งมวลชนอื่นในอนาคต.
ในอนาคต สถานีลาดพร้าว 71 แห่งนี้จะเชื่อมต่อกับสถานีลาดพร้าว 71 หรือสถานีฉลองรัชของโครงการรถไฟฟ้าสายสีเทาช่วงวัชรพล–ทองหล่อ ด้วยสะพานเชื่อมยกระดับ โดยปัจจุบันโครงการสายสีเทายังอยู่ในระหว่างการพิจารณาดำเนินโครงการโดยกรุงเทพมหานคร
มัสยิดซุลตัน

มัสยิดสุลต่าน  เป็นมัสยิดที่ตั้งอยู่ริมถนนมัสกัต (Muscat Street) และถนนนอร์ทบริดจ์ภายในเขตย่อยกัมปุงเกอลัม เขตRochor ประเทศสิงคโปร์ มัสยิดนี้ตั้งชื่อตามสุลต่านฮุสเซน ชะฮ์ และได้รับการบรรจุเป็นอนุสรณ์สถานแห่งชาติใน ค.ศ. 1975
เปิดตัว.
มัสยิดนี้สร้างเสร็จเพียงสองในสามและเปิดใช้งานอย่างเป็นทางการในวันที่ 27 ธันวาคม ค.ศ. 1929 ส่วนตัวมัสยิดสร้างแล้วเสร็จใน ค.ศ. 1932
ตั้งแต่สร้างแล้วเสร็จ มัสยิดสุลต่านยังคงรูปเดิมยังคงไม่เปลี่ยนแปลง โดยมีการซ่อมแซมเฉพาะห้องโถงใหญ่ใน ค.ศ. 1968 และส่วนต่อขยายที่เพิ่มเข้ามาใน ค.ศ. 1993 จากนั้นจึงมีประกาศให้มัสยิดนี้เป็นอนุสรณ์สถานแห่งชาติในวันที่ 8 มีนาคม ค.ศ. 1975
การเดินทาง.
มัสยิดนี้สามารถเข้าถึงได้ด้วยการเดินทางจากสถานีบูกิสและสถานีจาลันเบอซาร์
ทิโมธี โบวส์-ลีออน เอิร์ลที่ 16 แห่งสตราธมอร์และคิงฮอร์น

ทิโมธี โบวส์-ลีออน เอิร์ลที่ 16 แห่งสตราธมอร์และคิงฮอร์น  เกิดเมื่อวันที่ 18 มีนาคม 2461 เป็นบุตรชายคนที่ 2 ใน แพทริก โบวส์-ลีออน เอิร์ลที่ 15 แห่งสตราธมอร์และคิงฮอร์น และ เลดีโดโรเธีย ออสบอร์น เขาเป็นพระภาติยะใน สมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธ พระราชชนนี พระญาติชั้นแรกใน สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร ภายหลังการเสียชีวิตของพี่ชายเขา จอห์น โบวส์-ลีออน มาสเตอร์แห่งกลามิส ใน สงครามโลกครั้งที่สอง ในปี พ.ศ. 2484 เขาได้รับการขนานนามว่าเป็นลอร์ดกลามิส ในวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2492 บิดาของเขาถึงแก่กรรม เขาจึงสืบทอดตำแหน่ง เอิร์ลที่ 16 แห่งสตราธมอร์และคิงฮอร์น
เขาสมรสกับนางพยาบาลชาวไอริช แมรี เบอร์จิตต์ เบอร์นัน (พ.ศ. 2466 – 8 กันยายน พ.ศ. 2510) ที่ปราสาทกลามิสเมื่อวันที่ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2501 พวกเขามีลูกสาวด้วยกันหนึ่งคน 
เมื่อเขาถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2515 เนื่องจากเขาไม่มีบุตรชาย ไมเคิล โบวส์-ลีออน เอิร์ลที่ 17 แห่งสตราธมอร์และคิงฮอร์น ลูกพี่ลูกน้องของเขา ผู้เป็นบุตรชายใน ไมเคิล โบวส์-ลีออน อาแท้ๆของเขาได้สืบตำแหน่งแทน
จิโร อัตสึมิ

จิโร อัตสึมิ (15 สิงหาคม พ.ศ. 2495 –) เป็นนักร้องชาวญี่ปุ่นแนวเอ็งกะ เขาเป็นที่รู้จักจากเพลง "ยูเมะโออิซาเกะ" (ให้สาเกพาล่องลอยสู่ภวังค์) ซึ่งเผยแพร่เมื่อปี พ.ศ. 2521 โดยทำนองเพลงนี้ถูกนำไปใช้หลายภาษา รวมทั้งภาษาไทยในชื่อ "รักฉันนั้นเพื่อเธอ" ของพิงค์แพนเตอร์ ซึ่งประพันธ์คำร้องโดยชรัส เฟื่องอารมย์ และเผยแพร่ในปี พ.ศ. 2525
ประวัติและชีวิตในวงการบันเทิง.
เขามีชื่อจริงว่า โทชิโอะ อัตสึมิ  เขาเกิดที่เขตอาดาจิ โตเกียว เขาจบการศึกษาที่โรงเรียนมัธยมโคมาโกเมะ จากนั้นเข้าสู่วงการบันเทิงโดยการเป็นนักร้องที่คิตะเซ็นจู โดยใช้ชื่อในวงการบันเทิงชื่อแรกว่า ทาเคชิ อัตสึมิ โดยได้ร้องเพลงประกอบภาพยนตร์ "ชัยชนะแห่งความตาย" ในปี พ.ศ. 2518 หลังจากนั้นเขาได้ออกผลงานเพลงแรกในปี พ.ศ. 2519 สังกัดโซนี่มิวสิกเอ็นเตอร์เทนเมนต์ ในชื่อ "คาวาอีโอมาเอะ" (เธอช่างน่ารักเหลือเกิน) แต่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในเพลง "ยูเมะโออิซาเกะ" ซึ่งเผยแพร่ในปี พ.ศ. 2521 สามารถทำยอดขายร่วม 2,800,000 ตลับ และกลายเป็นเพลงประจำตัวของเขาในที่สุด
ในปี พ.ศ. 2532 เขาถูกวินิจฉัยว่าเป็นโรคมะเร็งกระเพาะอาหาร แต่ได้ทำการรักษาจนหายขาด ต่อมาเขาได้ย้ายไปสังกัดนิปปอนโคลัมเบีย เมื่อปี พ.ศ. 2544 และในปี พ.ศ. 2559 เขาได้จัดคอนเสิร์ตใหญ่ "เดอะลาซเอ็งกะมาสเตอร์" เนื่องในโอกาสครบรอบ 40 ปีในวงการบันเทิงของเขา
ผลงานเพลง.
สตูดิโออัลบั้ม.
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
อรรถชัย แฟร์เท็กซ์

พรศักดิ์ บุญรัตน์ (29 พฤษภาคม พ.ศ. 2523 –) หรือที่รู้จักกันในชื่อ อรรถชัย แฟร์เท็กซ์ เป็นอดีตนักมวยไทยระดับอาชีพชาวไทย เขาเป็นอดีตแชมป์ซูเปอร์แบนตัมเวตสนามมวยเวทีลุมพินี ด้วยการชกมวยไทยระดับอาชีพ 200 ครั้ง และมีสถิติการชนะ 90 เปอร์เซ็นต์ (ชนะ 180 แพ้ 15 เสมอ 5) ซึ่งเขาได้รับการโหวตให้เป็นนักสู้ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดคนหนึ่งในยุคของเขาโดยสื่อไทย
เขาเป็นครูสอนมวยไทยที่ได้รับการรับรองจากค่ายแฟร์เท็กซ์ในประเทศไทย รวมถึงเคยสอนในยิมต่าง ๆ ที่ประเทศไทย, อเมริกา และสิงคโปร์ ปัจจุบัน เขาเปิดยิมของตัวเองในประเทศไทย ที่ชื่อว่าอรรถชัยมวยไทยยิม
ประวัติ.
ชีวิตตอนต้น.
อรรถชัยเกิดที่หมู่บ้านยากจนในอำเภอรัตนบุรี จังหวัดสุรินทร์ มวยไทยจึงเป็นวิธีที่เขาสามารถหาเงินกลับบ้านเพื่อครอบครัวของเขา เขาเริ่มฝึกตั้งแต่อายุ 8 ขวบ ครอบครัวของอรรถชัยดำเนินชีวิตด้วยมวยไทย และไชยา ส.สุภาวรรณ ลูกพี่ลูกน้องของเขาก็เป็นแชมป์สนามมวยเวทีลุมพินีเช่นกัน เมื่ออรรถชัยอายุได้ 12 ปี พ่อแม่ของเขาไม่สามารถส่งเสียเลี้ยงดูลูกทั้ง 4 คนได้อีกต่อไป เมื่ออรรถชัยชนะทุกไฟต์ที่บ้านเกิด ลูกพี่ลูกน้องของเขาได้เห็นศักยภาพในตัวเขาจึงตัดสินใจพาเขามาฝึกที่กรุงเทพที่ ป.สำราญชัย ค่ายมวย เพื่อให้เขาได้รับสภาพแวดล้อมในการฝึกซ้อมที่ดีขึ้น และลดภาระทางการเงินของครอบครัว
ทะยานขึ้นสู่อันดับต่าง ๆ.
ขณะอยู่ที่กรุงเทพ อรรถชัยฝึกอย่างหนักและต่อสู้ได้อย่างยอดเยี่ยม ความปรารถนาที่จะเอาชนะในไม่ช้าก็ทำให้เขากลายเป็นดาวรุ่งในการเลื่อนตำแหน่งศึกวันทรงชัย อรรถชัยต่อสู้จนถึงระดับสูงสุดในสนามมวยราชดำเนินและลุมพินี ตลอดจนต่อสู้กับนักมวยไทยที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในยุคของเขาหลายคน ทั้งแสนชัย ส.คิงสตาร์ หรือแสนชัย พี.เค.แสนชัยมวยไทยยิม, สามกอ เกียรติมนต์เทพ, ขุนพินิจ เกียรติตะวัน, อนุวัฒน์ แก้วสัมฤทธิ์, นำศักดิ์น้อย ยุทธการกำธร, ลําน้ํามูล ส.สุมาลี, เฉลิมพล, เทอดเกียรติ, ก้องพิภพ, นพรัตน์, สกัดเพชร และเพชรมั่นคง
การเปลี่ยนแปลงสู่มวยสากล.
เมื่ออายุ 23 ปี อรรถชัยเปลี่ยนมาชกมวยสากล ภายใต้การนำของสมรักษ์ คำสิงห์ ผู้เป็นนักกีฬาไทยคนแรกที่ได้เหรียญทองโอลิมปิก ทั้งนี้ อรรถชัยได้ลงแข่งชกมวยหลายรายการ โดยเฉพาะสมาคมกีฬามวยสมัครเล่นแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ ซึ่งเขาได้เป็นแชมป์ ตลอดจนเป็นตัวแทนของสำนักงานตำรวจแห่งชาติในการแข่งมวยสากลชิงถ้วยพระราชทานคิงส์คัพ โดยได้รับเหรียญเงิน
การต่อสู้ในระดับนานาชาติ.
เมื่ออรรถชัยอายุ 26 ปี เขาถูกซื้อตัวโดยค่ายแฟร์เท็กซ์ที่มีชื่อเสียงระดับโลก เพื่อกลับมาชกมวยไทยอีกครั้ง โดยนอกจากการฝึกกับอรรถชัยแล้ว ยังมีนักมวย เช่น แก้ว แฟร์เท็กซ์, ยอดแสนไกล แฟร์เท็กซ์ และนฤพนธ์ แฟร์เท็กซ์ ที่เติบโตจนกลายเป็นดาวเด่นของค่ายมวยแฟร์เท็กซ์ ณ พัทยา โดยอรรถชัยได้เป็นตัวแทนของแฟร์เท็กซ์และชนะการชกหลายครั้งในประเทศฝรั่งเศส, สหรัฐ และญี่ปุ่น ซึ่งเขาชนะการชกทั้งหมด 180 ครั้งจากการชกระดับอาชีพ 200 ครั้ง
ชีวิตหลังการต่อสู้.
อรรถชัยเลิกชกมวยเมื่ออายุ 31 ปีเพื่อผันตัวมาเป็นครูสอนมวยไทยเต็มเวลา เขาเข้าร่วมขนมต้มยิม ประเทศไทย ครั้งแรก ในฐานะผู้ฝึกสอนช่วยเหลือในการฝึกซ้อมของบรรดานักต่อสู้ จากนั้น เขาได้รับเชิญไปทำงานที่แทมปามวยไทยยิม ซึ่งเป็นบริษัทในเครือของขนมต้มยิมในรัฐฟลอริดา กระทั่งใน พ.ศ. 2554 อรรถชัยได้รับการทาบทามโดยอีวอลฟ์มิกด์มาร์เชียลอาตส์ (ประเทศสิงคโปร์) ซึ่งเป็นยิมสอนศิลปะการต่อสู้ที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งในทวีปเอเชีย โดยอรรถชัยได้ทำงานร่วมกับผู้ฝึกสอนแชมป์โลกคนอื่น ๆ ของอีวอลฟ์มิกด์มาร์เชียลอาตส์เป็นเวลา 4 ปี ใน พ.ศ. 2558 อรรถชัยลาออกและเข้าร่วมไทรเฟกตามิกด์มาร์เชียลอาตส์ในฐานะครูสอนมวยไทย และเป็นผู้นำทีมแข่ง กระทั่งปัจจุบัน อรรถชัยเปิดยิมของตัวเองในประเทศไทยในชื่ออรรถชัยมวยไทยยิม
มิสยูนิเวิร์สไทยแลนด์ 2566

มิสยูนิเวิร์สไทยแลนด์ 2566  เป็นการประกวดมิสยูนิเวิร์สไทยแลนด์ ในปี พ.ศ. 2566 ดำเนินการจัดการประกวดโดยบริษัท ทีพีเอ็น โกลบอล จำกัด โดยการจัดในรูปแบบตัวแทนรูปเเบบจังหวัดเป็นปีแรก เพื่อคัดเลือกสาวงามที่เป็นผู้ชนะเลิศ เป็นตัวแทนประเทศไทยไปร่วมประกวดนางงามจักรวาล 2023 ที่ประเทศเอลซัลวาดอร์ โดยในช่วงสุดท้ายของการประกวดรอบตัดสิน แอนนา เสืองามเอี่ยม ได้ส่งมอบตำแหน่งให้ แอนโทเนีย โพซิ้ว เป็นมิสยูนิเวิร์สไทยแลนด์คนใหม่
ภาพรวมการประกวด.
มิสยูนิเวิร์สไทยแลนด์ 2566 เป็นการประกวดครั้งที่ 12 ภายใต้ในชื่อ มิสยูนิเวิร์สไทยแลนด์ โดยเป็นปีที่ 5 ที่ดำเนินการจัดการประกวดโดยบริษัท ทีพีเอ็น โกลบอล จำกัด โดยรอบตัดสินจัดขึ้นในวันที่ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2566 ณ เอ็มซีซี ฮอลล์ เดอะมอลล์ ไลฟ์สโตร์ งามวงศ์วาน
การประกวดในปีนี้ได้ปรับเปลี่ยนรูปแบบใหม่ เป็นระบบการจัดประกวดในรูปแบบของจังหวัด โดยกองประกวดได้จัดให้มีผู้อำนวยการกองประกวดระดับจังหวัด (City Director) เป็นผู้จัดการประกวดในระดับจังหวัด และนำนางงามที่เป็นผู้ชนะในการประกวดระดับจังหวัด หรือได้รับการแต่งตั้งจากกองประกวดระดับจังหวัด มาเป็นตัวแทนของแต่ละจังหวัดในการแข่งขันรอบระดับประเทศ
กิจกรรมการประกวด.
Mouawad Awards.
รางวัลนี้มอบให้ในช่วงเวลาของการเปิด ตัวมงกุฎ Miss Universe Thailand 2023 ใหม่ที่ จัด ทำโดย Mouawad ในธีม "LIGHT OF GLORY"
ชุดประจำชาติยอดเยี่ยม.
การประกวดชุดประจำชาติยอดเยี่ยมถูกจัดขึ้นในวันที่ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2566 
กติกาการตัดสิน โดยการคัดเลือกจากคณะกรรมการ ให้เข้ารอบ 10 ชุดสุดท้าย จะได้รับรางวัล 10,000 บาท และชุดที่ 
แอนโทเนีย โพซิ้ว มิสยูนิเวิร์สไทยแลนด์ 2566 เลือกสวมใส่ในการประกวด นางงามจักรวาล 2023 จะเป็นชุดที่ชนะเลิศโดยอัตโนมัติ จะได้รับรางวัล 50,000 บาท
ผู้เข้าประกวด.
ผู้เข้าประกวด 55 จังหวัดที่ได้รับการยืนยันอย่างเป็นทางการในปีนี้
สถานีมหาดไทย

สถานีมหาดไทย (รหัส: YL06) เป็นสถานีรถไฟฟ้ามหานครแบบยกระดับในเส้นทางสายสีเหลือง โดยยกระดับเหนือถนนลาดพร้าวในพื้นที่เขตวังทองหลาง กรุงเทพมหานคร
ที่ตั้ง.
สถานีมหาดไทยตั้งอยู่เหนือถนนลาดพร้าว บริเวณปากซอยลาดพร้าว 95 (ปรางค์ทิพย์) และปากซอยลาดพร้าว 120 (เจ้าคุณ) ในพื้นที่แขวงคลองเจ้าคุณสิงห์และแขวงพลับพลา เขตวังทองหลาง กรุงเทพมหานคร
รายละเอียด.
สีสัญลักษณ์.
ใช้สีเหลืองตกแต่งสถานีเพื่อสื่อให้เห็นว่าเป็นสถานีของโครงการรถไฟฟ้าสายสีเหลือง
รูปแบบ.
เป็นสถานียกระดับ มีชานชาลาด้านข้าง ขนาดมาตรฐาน ประกอบด้วยชั้นขายบัตรโดยสารและชานชาลา มีประตูอัตโนมัติกั้นชานชาลาแบบครึ่งความสูง ในส่วนหลังคาชานชาลามีการออกแบบให้ป้องกันฝนสาดและแดดส่อง
ทางเข้า–ออก.
ประกอบด้วยทางขึ้น–ลงปกติ ได้แก่
จ๋าก๊าหลาหว่อง

จ๋าก๊าหลาหว่อง  เป็นอาหารเวียดนามซึ่งทำมาจากปลาย่างแบบเวียดนาม มีพื้นเพมาจากฮานอย จัดเป็นอาหารดั้งเดิมของฮานอย และอยู่ในกลุ่มอาหารภาคเหนือของเวียดนาม เนื้อปลาหลักที่ใช้คือปลากด โดยหั่นเนื้อปลาเป็นชิ้น ๆ และหมักในซอสขมิ้นซึ่งมักจะผสมกะปิหรือน้ำปลา ขิง และพริก (บางครั้งใช้หญ้าฝรั่นแทนขมิ้น) จากนั้นนำไปย่างบนเตาถ่าน เสิร์ฟในกระทะร้อนเคลือบด้วยซอสหมักและสมุนไพรโดยเฉพาะผักชีลาว อาจมีสมุนไพรอื่น ๆ เช่น ต้นหอมหรือโหระพารวมอยู่ด้วย รับประทานกับเส้นหมี่และบู๊น  และถั่วลิสง จ๋าก๊าหลาหว่องถือเป็นอาหารอันโอชะในเวียดนาม เนื่องจากแทบจะมีให้บริการเฉพาะในร้านอาหารเท่านั้น และไม่พบในอาหารริมทาง 
ประวัติ.
ในช่วงศตวรรษที่ 19 เป็นที่รู้กันว่าครอบครัวดว่าน  เตรียมปลาย่างให้แก่เพื่อนบ้าน หลังจากนั้นอาหารจานดังกล่าวก็ได้รับความนิยมอย่างมากจนผู้คนชุมชน จนกระทั้งชาวบ้านได้ช่วยช่วยครอบครัวเปิดร้านอาหารชื่อ "จ๋าก๊าหลาหว่อง" ในปี พ.ศ. 2414 (1871) คำว่า "จ๋าก๊า" แปลว่า "ทอดมัน" ในภาษาเวียดนาม ในขณะเดียวกัน "หลาหว่อง" ได้รับแรงบันดาลใจจากรูปปั้นท้องถิ่นของเจียง จื่อหยา  หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ เจียง ไท่กง  ซึ่งชาวเวียดนามรู้จักกันในชื่อหลา หว่อง ชาวประมงที่ผันตัวมาเป็นนักการเมือง และกลายเป็นปฐมกษัตริย์ผู้สถาปนาราชวงศ์โจว ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของศักยภาพของผู้มีความอดทนและมีความสามารถ
ร้านอาหารตั้งอยู่บ้านเลขที่ 17 ถนนจ๋าก๋า เดิมชื่อถนนห่างเซิน อยู่ระหว่างถนนห่างหมากับถนนหลาน-อง ในย่านเมืองเก่าฮานอย นี่เป็นถนนสายเดียวกับที่ครอบครัวดว่านเคยอาศัยอยู่ก่อนที่จะเปิดร้านอาหาร บริหารงานโดยดว่าน ซวน ฟุก  และบี่ ถิ เวิน  ภรรยาของเขา ในยุคแรก ๆ ร้านอาหารเป็นสถานที่นัดพบและที่หลบภัยของกลุ่มกบฏต่อต้านอาณานิคม อย่างไรก็ตาม ภายหลังร้านอาหารแห่งนี้ได้รับความนิยมในหมู่ขุนนางและกองทหารอาณานิคมของอินโดจีนฝรั่งเศส ร้านอาหารเลียนแบบที่เปิดบนถนนโดยใช้ชื่อคล้ายกัน เช่น ร้านอาหารอื่น ๆ ใช้ชื่อเดียวกัน ด้วยเหตุนี้ถนนห่างเซินจึงเปลี่ยนชื่ออย่างเป็นทางการเป็นถนนจ๋าก๋า
ร้านอาหารจ๋าก๊าหลาหว่องดั้งเดิมยังคงเปิดอยู่ในฮานอย โดยให้บริการเฉพาะอาหารจานเด่นและแขกจะรับประทานอาหารจากเตาถ่านที่โต๊ะส่วนกลาง ร้านอาหารแห่งนี้ได้รับการระบุเป็นจุดหมายปลายทางในหนังสือ "1,000 แห่งที่ต้องแวะก่อนตาย"
การกระเจิงแบบเรย์ลี

การกระเจิงแบบเรย์ลี (Rayleigh scattering) คือการกระเจิงของแสงโดยอนุภาคที่มีขนาดเล็กกว่าความยาวคลื่นของแสง โดยทั่วไปจะใช้หมายถึงการกระเจิงที่เกิดขึ้นภายในตัวกลางที่เป็นก๊าซ เช่น บรรยากาศโลก โดยเป็นสาเหตุที่ทำให้ท้องฟ้าดูเป็นสีฟ้าในเวลากลางวัน นอกจากนี้แล้วยังอาจเกิดขึ้นในของเหลวและของแข็งที่โปร่งใสได้ด้วย การกระเจิงแบบเรย์ลีได้รับการตั้งชื่อตาม บารอนเรย์ลี (จอห์น วิลเลียม สตรัต) ผู้พยายามอธิบายปรากฏการณ์นี้ 
ทฤษฎี.
ให้พารามิเตอร์ที่เกี่ยวข้องซึ่งได้แก่ความยาวคลื่นของคลื่นที่กระเจิงเป็น "λ" และเส้นผ่านศูนย์กลางของอนุภาคที่กระเจิงเป็น "d" แล้วพารามิเตอร์ขนาด "α" ที่มีค่าคงที่วงกลม "π" เป็นสัมประสิทธิ์ จะเป็น
 <math>\alpha=\frac{\pi d}{\lambda}</math>
เมื่อ "α" ≪ 1 จะสามารถแสดงได้โดยการกระเจิงแบบเรย์ลี เมื่อ "α" ≈ 1 จะใช้การกระเจิงแบบมี และเมื่อ "α" ≫ 1 จะใช้การประมาณทัศนศาสตร์เชิงเรขาคณิต
การประมาณอนุภาคเล็ก.
การกระเจิงแบบเรย์ลีเกิดขึ้นเมื่อสนามไฟฟ้า ภายในสนามแม่เหล็กไฟฟ้าของแสงที่ตกกระทบกระทำกับสนามไฟฟ้าของอนุภาค บังคับให้อิเล็กตรอนในอนุภาคเกิดการแกว่งกวัด และกระตุ้นไดโพล ดังนั้น หากอนุภาคเป็นตัวแกว่งกวัดไดโพลที่มีความถี่ "ν" แล้วความถี่ "ν" นั้นมีค่าน้อยเมื่อเทียบกับความถี่ ν ของแสงที่ตกกระทบ (นั่นคือ "ν" ≪ "ν") แล้ว ความเข้มของการกระเจิง "I" ได้เป็น
 <math>I=I_0\frac{8\pi Ne^4\nu^4}{3m^2c^4\nu_0^4}</math>
โดยที่ "I" คือความเข้มของแสงที่ตกกระทบ "N", "m", "e" คือจำนวน มวล และ ประจุไฟฟ้า ของอนุภาค และ "c" คืออัตราเร็วแสง
นอกจากนี้ในสูตรข้างต้น "ν"4/"c"4 = "λ"−4 ดังนั้นในกรณีที่อนุภาคถือว่าเล็กพอเมื่อเทียบกับความยาวคลื่น ความแรงในการกระเจิงจะแปรผกผันกับกำลัง 4 ของความยาวคลื่นจะเป็นไปตามสมการนี้
 <math>I=I_0\frac{1+\cos^2\theta}{2R^2}\left(\frac{2\pi}{\lambda}\right)^4\left(\frac{n^2-1}{n^2+2}\right)^2\left(\frac{d}{2}\right)^6</math>
โดยที่ "R" คือระยะทางไปยังอนุภาค "θ" คือมุมการกระเจิง และ "n" คือ ดัชนีหักเหของแสง
ให้ปริมาตรของอนุภาคเป็น V ยังอาจเขียนได้ดังนี้
 <math>I=I_0\frac{9}{2}\frac{1+\cos^2\theta}{R^2}\frac{(\pi V)^2}{\lambda^4}\left(\frac{n^2-1}{n^2+2}\right)^2</math> 
นอกจากนี้ เมื่อหาปริพันธ์ของความแรงในการกระเจิงต่อมุมตันทั้งหมด ภาคตัดขวาง "σ" จะได้เป็น 
 <math>\sigma_\mathrm{s}=\frac{2\pi^5}{3}\frac{d^6}{\lambda^4}\left(\frac{n^2-1}{n^2+2}\right)^2</math>
สมการนี้อธิบายว่าแสงสีน้ำเงินที่มีความยาวคลื่นสั้นจะกระเจิงมากกว่าแสงสีแดงที่มีความยาวคลื่นยาวกว่า เกิดขึ้นเนื่องจากในเวลาพระอาทิตย์ตก และพระอาทิตย์ขึ้น ระยะห่างระหว่างดวงอาทิตย์กับผู้สังเกตการณ์จะยาวกว่าเวลาเที่ยง ทำให้แสงสีน้ำเงินจะกระเจิงออกไปจนหมดก่อนที่จะมาถึงผู้สังเกตการณ์ ในทางกลับกัน ในช่วงกลางวัน แสงสีน้ำเงินซึ่งมีความยาวคลื่นสั้นจะกระเจิงไปยังผู้สังเกตการณ์ ดังนั้นท้องฟ้าโดยรวมจึงปรากฏเป็นสีฟ้า
นอกจากนี้ยังใช้สำหรับการวัดทางทัศนศาสตร์ โดยความเข้มของสัญญาณจะแปรผันตรงกับความหนาแน่นของจำนวนโมเลกุลและสูงกว่าการวัดทางสเปกโทรสโกปี
การกระเจิงแบบมี

การกระเจิงแบบมี  เป็นปรากฏการณ์การกระเจิงของแสงโดยอนุภาคทรง กลมที่ใหญ่กว่าความยาวคลื่นของแสง เมื่อขนาดอนุภาคมีขนาดใหญ่มาก ผลลัพธ์การคำนวณของทั้งสองวิธี ได้แก่ การกระเจิงแบบมีและทัศนศาสตร์เชิงเรขาคณิตจะคล้ายกัน นอกจากนี้ การกระเจิงแบบเลี้ยวเบนจะใช้เมื่ออนุภาค (ตัวทำกระเจิง) มีขนาดใหญ่ตามความยาวคลื่น และ การกระเจิงแบบเรย์ลี จะใช้เมื่ออนุภาคมีขนาด 1/10 เท่าของความยาวคลื่นของแสงลงมา
ปรากฏการณ์นี้ได้รับการอธิบายอย่างละเอียดโดยกุสทัฟ มี ซึ่งเป็นที่มาของชื่อ และในช่วงเวลาใกล้กันนั้นก็ยังได้ถูกอธิบายโดยลูทวิช โลเร็นทซ์ และเปเตอร์ เดอแบย์เอออีกด้วย ยิ่งอนุภาคมีขนาดใหญ่มากก็ยิ่งทำให้แสงมีการกระเจิงลดน้อยลง
การกระเจิงแบบนี้เป็นสาเหตุหนึ่งที่ทำให้เมฆปรากฏเป็นสีขาว อนุภาคที่ประกอบขึ้นเป็นเมฆนั้นมีขนาดรัศมีประมาณระดับ ถึง ซึ่งทำให้สำหรับความยาวคลื่นของแสงที่ตามองเห็นได้ของแสงอาทิตย์อยู่ในช่วงการกระเจิงแบบมี ทำให้รังสีจากดวงอาทิตย์ ในช่วงที่มองเห็นได้จะกระจายไปเกือบเท่า ๆ กันในทุกช่วงความยาวคลื่น
สถานีศรีกรีฑา

สถานีศรีกรีฑา (รหัส: YL10) เป็นสถานีรถไฟฟ้ามหานครแบบยกระดับในเส้นทางสายสีเหลือง โดยยกระดับเหนือถนนศรีนครินทร์ในพื้นที่เขตบางกะปิ กรุงเทพมหานคร
ที่ตั้ง.
สถานีศรีกรีฑาตั้งอยู่เหนือถนนศรีนครินทร์ บริเวณทิศใต้ของทางแยกต่างระดับกรุงเทพกรีฑา (จุดตัดระหว่างถนนศรีนครินทร์ ถนนหัวหมาก และถนนกรุงเทพกรีฑา) ในพื้นที่แขวงหัวหมาก เขตบางกะปิ กรุงเทพมหานคร
รายละเอียด.
สีสัญลักษณ์.
ใช้สีเหลืองตกแต่งสถานีเพื่อสื่อให้เห็นว่าเป็นสถานีของโครงการรถไฟฟ้าสายสีเหลือง
รูปแบบ.
เป็นสถานียกระดับความสูงพิเศษที่ 25.79 เมตร ซึ่งเป็นระดับความสูงที่สูงที่สุดของโครงการ เนื่องจากสถานีอยู่ใกล้ทางแยกต่างระดับกรุงเทพกรีฑา จึงต้องยกขึ้นสูงเพื่อให้พ้นทางแยก มีชานชาลาด้านข้าง ขนาดมาตรฐาน ประกอบด้วยชั้นขายบัตรโดยสารและชานชาลา ประตูอัตโนมัติกั้นชานชาลาเป็นแบบครึ่งความสูง ในส่วนหลังคาชานชาลามีการออกแบบให้ป้องกันฝนสาดและแดดส่อง
ทางเข้า–ออก.
ประกอบด้วยทางขึ้น–ลงปกติ ได้แก่
อู๋ โหย่วซวิ่น

อู๋ โหย่วซวิ่น (2 เมษายน 1897– 30 พฤศจิกายน 1977) หรือยังรู้จักในชื่อภาษาอังกฤษว่า Y. H. Woo เป็นนักฟิสิกส์ชาวจีน และเป็นนักการศึกษา ผู้บุกเบิกฟิสิกส์จีนสมัยใหม่
ชีวิต.
อู๋ โหย่วซวิ่นเกิดที่เมืองเกาอาน มณฑลเจียงซี ในวันที่ 1 มีนาคม ปีกวางซวี่ที่ 23 (2 เมษายน ค.ศ. 1897) เขาเรียนในโรงเรียนเอกชนตั้งแต่ยังเด็ก ในปี 1916 เขาได้เข้าเรียนในภาควิชาฟิสิกส์และเคมีของมหาวิทยาลัยครูระดับสูงหนานจิง ได้เรียนกับอาจารย์หู กางฟู่ หลังจากสำเร็จการศึกษาในปี 1920 เขาก็ไปเป็นอาจารย์ในโรงเรียนมัธยมในเมืองหนานชาง และโรงเรียนรัฐบาลในเซี่ยงไฮ้
ในเดือนมกราคม 1922 อู๋ โหย่วซวิ่นเดินทางไปสหรัฐอเมริกาเพื่อศึกษาในภาควิชาฟิสิกส์มหาวิทยาลัยชิคาโก โดยมีอาร์เทอร์ คอมป์ตันเป็นอาจารย์ที่ปรึกษา เขาได้ช่วยคอมป์ตันในการตรวจสอบและพัฒนาทฤษฎีปรากฏการณ์คอมป์ตัน ซึ่งเป็นการค้นพบพื้นฐานที่สำคัญของกลศาสตร์ควอนตัม หลังจากนั้นทำให้คอมป์ตันได้รับรางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์ในปี 1927 สำหรับความสำเร็จทางทฤษฎีนี้
ในปี 1925 เขาได้รับปริญญาดุษฎีบัณฑิตสาขาฟิสิกส์จากวิทยานิพนธ์ระดับปริญญาเอกนี้ เขาเดินทางกลับประเทศจีนในปี 1926 และทำงานที่มหาวิทยาลัยเจียงซี ในเดือนสิงหาคม 1927 เขาได้ดำรงตำแหน่งรองศาสตราจารย์และหัวหน้าภาควิชาฟิสิกส์ ของมหาวิทยาลัยซุนยัตเซ็นที่สี่ (ซึ่งภายหลังคือมหาวิทยาลัยแห่งชาติจงยัง) ในปี 1928 เขาดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์ภาควิชาฟิสิกส์ของมหาวิทยาลัยชิงหฺวา และต่อมาดำรงตำแหน่งหัวหน้าภาควิชาและคณบดีคณะวิทยาศาสตร์
ในปี 1937 ในช่วงที่ทำสงครามกับญี่ปุ่น มหาวิทยาลัยชิงหฺวา มหาวิทยาลัยปักกิ่ง และ มหาวิทยาลัยหนานไค ได้ย้ายไปก่อตั้งมหาวิทยาลัยชั่วคราวที่ฉางซา โดยมีอู๋ โหย่วซวิ่นเป็นคณบดีคณะวิทยาศาสตร์ และในปี 1945 เขาได้เป็นผู้อำนวยการของมหาวิทยาลัยแห่งชาติจงยัง
ในปี 1947 เขาได้เดินทางไปสหรัฐอเมริกาและเยี่ยมชม มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด และ สถาบันเทคโนโลยีแมสซาชูเซตส์เพื่อทำการวิจัยทางวิทยาศาสตร์
ในปี 1949 เขาดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการของจีนภาคตะวันออก และยังดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการคณะกรรมการกิจการมหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้เจียวทง
ในช่วงยุคปฏิวัติวัฒนธรรมเขาได้รับการปกป้องและไม่ค่อยได้รับผลกระทบใด ๆ เขาเสียชีวิตในกรุงปักกิ่ง เมื่อวันที่ 30 พฤศจิกายน 1977
ระลึกถึง.
ในปี 2000 สมาคมฟิสิกส์จีนได้จัดตั้งรางวัลฟิสิกส์หู กางฟู่, เหรา ยวี่ไท่, เย่ ฉี่ซุน, อู๋ โหย่วซวิ่น, หวาง กานชาง เพื่อระลึกถึงนักฟิสิกส์อาวุโสคนสำคัญของจีนทั้ง 5 คนนี้ในจำนวนนี้ โดยรางวัลฟิสิกส์อู๋ โหย่วซวิ่นมอบให้กับนักฟิสิกส์ที่มี ความสำเร็จที่โดดเด่นในด้านฟิสิกส์นิวเคลียร์
สถานีศรีอุดม

สถานีศรีอุดม (รหัส: YL16) เป็นสถานีรถไฟฟ้ามหานครแบบยกระดับในเส้นทางสายสีเหลือง ยกระดับเหนือถนนศรีนครินทร์ในพื้นที่เขตประเวศ กรุงเทพมหานคร
ที่ตั้ง.
สถานีศรีอุดมตั้งอยู่เหนือถนนศรีนครินทร์ ทางทิศใต้ของทางแยกศรีอุดมหรือทางแยกหนองบอน (จุดตัดระหว่างถนนศรีนครินทร์ ถนนอุดมสุข และถนนเฉลิมพระเกียรติ ร.9) ในพื้นที่แขวงหนองบอน เขตประเวศ กรุงเทพมหานคร
รายละเอียด.
สีสัญลักษณ์.
ใช้สีเหลืองตกแต่งสถานีเพื่อสื่อให้เห็นว่าเป็นสถานีของโครงการรถไฟฟ้าสายสีเหลือง
รูปแบบ.
เป็นสถานียกระดับ มีชานชาลาด้านข้าง ขนาดมาตรฐาน ประกอบด้วยชั้นขายบัตรโดยสารและชานชาลา มีประตูอัตโนมัติกั้นชานชาลาแบบครึ่งความสูง ในส่วนหลังคาชานชาลามีการออกแบบให้ป้องกันฝนสาดและแดดส่อง
ทางเข้า–ออก.
ประกอบด้วยทางขึ้น–ลงปกติ ได้แก่
รายชื่อแขกในพระราชพิธีราชาภิเษกของสมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 3 และสมเด็จพระราชินีคามิลลา

พระราชพิธีราชาภิเษกของสมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 3 และสมเด็จพระราชินีคามิลลาในฐานะพระมหากษัตริย์และสมเด็จพระราชินีแห่งสหราชอาณาจักรและเครือจักรภพจัดขึ้นในวันที่ 6 พฤษภาคม ค.ศ. 2023 โดยมีผู้ได้รับเชิญประมาณ 2,200 คน ซึ่งรวมถึงสมาชิกราชวงศ์ ผู้แทนจากนิกายคริสตจักรแห่งอังกฤษ นักการเมืองที่มีชื่อเสียงจากสหราชอาณาจักรและเครือจักรภพ ตลอดจนประมุขแห่งรัฐและเชื้อพระวงศ์ต่างประเทศ แขกจาก 203 ประเทศได้รับเชิญเข้าร่วมพิธีนี้
ต่อไปนี้เป็นรายพระนามและชื่อพระบรมวงศานุวงศ์และพระประยูรญาติของสมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 3 และสมเด็จพระราชินีคามิลลา รวมถึงพระบรมวงศ์ต่างประเทศและบุคคลสำคัญที่เสด็จพระราชดำเนินและเดินทางเข้าร่วมพระราชพิธี
ราชวงศ์สหราชอาณาจักร.
พระราชสันตติวงศ์ในสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6.
"พระโอรส-ธิดาในเจ้าหญิงมาร์กาเรต เคาน์เตสแห่งสโนว์ดอน และครอบครัว":
พระราชสันตติวงศ์ในสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5.
"พระราชนัดดาในสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 และครอบครัว":
พระราชวงศ์ต่างประเทศ.
ตามราชประเพณี พระมหากษัตริย์จากต่างประเทศไม่ได้ทรงเข้าร่วมพระราชพิธีราชาภิเษก แต่สมาชิกพระราชวงศ์ต่างประเทศหรือผู้แทนพระองค์เข้าร่วมแทน อย่างไรก็ตาม พระมหากษัตริย์จากต่างประเทศทั้ง 9 พระองค์ได้ยืนยันการเข้าร่วมพระราชพิธีราชาภิเษกแล้ว
พลเมือง.
ผู้ได้รับเหรียญเกียรติยศแห่งจักรวรรดิอังกฤษ จำนวน 450 รายได้รับเชิญให้เข้าร่วมงานพระราชพิธีที่มหาวิหารเวสต์มินสเตอร์แอบบีย์ เพื่อระลึกถึงการรับใช้และการสนับสนุนของพวกเขาต่อชุมชนในท้องถิ่น โดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงการระบาดทั่วของโควิด-19 ตัวแทนจากองค์กรการกุศลอีก 400 คนได้รับเชิญให้เข้าร่วมชมพระราชพิธีราชาภิเษกและขบวนแห่ที่โบสถ์เซนต์มาร์กาเร็ต ในมหาวิหารเวสต์มินสเตอร์แอบบีย์ 200 คนได้รับเลือกจากสมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 3 และสมเด็จพระราชินีคามิลลาจากกองทุน Prince's Trust, กองทุน Prince's Foundation, กองทุนของบาร์นาโด, กองทุนการรู้หนังสือแห่งชาติ และอิโบนีฮอร์สคลับ อีก 200 คนได้รับการเสนอชื่อโดยรัฐบาลในสมเด็จฯ เพื่อรับรู้ถึงการมีส่วนร่วมของพวกเขาในวันพระราชพิธีราชาภิเษกและรวมถึงผู้คนจากสมาคมลูกเสือแห่งสหราชอาณาจักร สมาคมเนตรนารีแห่งสหราชอาณาจักร องค์กรรถพยาบาลเซนต์จอห์น และโครงการบริการพลเมืองแห่งชาติ
ผู้ที่ไม่ได้ร่วมพระราชพิธีราชาภิเษก.
แหล่งข่าวจากอังกฤษรายงานว่ารัฐบาลของประเทศอัฟกานิสถาน ประเทศเบลารุส ประเทศอิหร่าน ประเทศพม่า ประเทศรัสเซีย ประเทศซีเรีย และประเทศเวเนซุเอลา ไม่ได้รับเชิญให้เข้าร่วมพิธีราชาภิเษก ในทำนองเดียวกัน คำเชิญถูกส่งไปยังนักการทูตอาวุโสของประเทศเกาหลีเหนือและประเทศนิการากัวเท่านั้น แทนที่จะเป็นถึงผู้นำตามลำดับ
สถานีศรีลาซาล

สถานีศรีลาซาล (รหัส: YL18) เป็นสถานีรถไฟฟ้ามหานครแบบยกระดับในเส้นทางสายสีเหลือง ยกระดับเหนือถนนศรีนครินทร์ในพื้นที่เขตบางนา กรุงเทพมหานคร เป็นสถานีสุดท้ายที่อยู่ในเขตกรุงเทพมหานครก่อนเข้าสู่เขตจังหวัดสมุทรปราการ
ที่ตั้ง.
สถานีศรีลาซาลตั้งอยู่เหนือถนนศรีนครินทร์ ทางทิศใต้ของทางแยกศรีนครินทร์–ลาซาลหรือทางแยกศิครินทร์ (จุดตัดระหว่างถนนศรีนครินทร์กับถนนลาซาล) ในพื้นที่แขวงบางนาใต้ เขตบางนา กรุงเทพมหานคร
รายละเอียด.
สีสัญลักษณ์.
สถานีนี้ถูกทาสีเหลือง ซึ่งแสดงว่าเป็นส่วนหนึ่งของโครงการรถไฟฟ้าสายสีเหลือง
รูปแบบ.
เป็นสถานียกระดับความสูง 24.43 เมตร เป็นอันดับสองรองจากสถานีศรีกรีฑา เนื่องจากต้องยกขึ้นให้พ้นสะพานข้ามแยกศรีนครินทร์–ลาซาล ชานชาลาเป็นแบบด้านข้าง ขนาดมาตรฐาน มีประตูกั้นแบบครึ่งความสูง ในส่วนหลังคาชานชาลามีการออกแบบให้ป้องกันฝนสาดและแดดส่อง
ทางเข้า–ออก.
ประกอบด้วยทางขึ้น–ลงปกติ ได้แก่
สถานีศรีแบริ่ง

สถานีศรีแบริ่ง (รหัส: YL19) เป็นสถานีรถไฟฟ้ามหานครแบบยกระดับในเส้นทางสายสีเหลือง ยกระดับเหนือถนนศรีนครินทร์ในพื้นที่อำเภอเมืองสมุทรปราการ จังหวัดสมุทรปราการ เป็นสถานีแรกของสายสีเหลืองในเขตจังหวัดสมุทรปราการ
ที่ตั้ง.
สถานีศรีแบริ่งตั้งอยู่เหนือถนนศรีนครินทร์ บริเวณปากซอยศรีด่าน 13 ใกล้กับทางแยกศรีแบริ่ง (จุดตัดระหว่างถนนศรีนครินทร์กับถนนแบริ่ง 107) ในพื้นที่หมู่ที่ 5 บ้านคลองกระทุ่ม ตำบลสำโรงเหนือ อำเภอเมืองสมุทรปราการ จังหวัดสมุทรปราการ
หลังจากที่โครงการรถไฟฟ้ามหานคร สายสีเหลือง เปิดให้บริการใน พ.ศ. 2566 อาจทำให้เกิดความสับสนเกี่ยวกับชื่อของสถานีที่มีความใกล้เคียงกันระหว่างสถานีแบริ่งของรถไฟฟ้าบีทีเอส สายสุขุมวิท กับสถานีศรีแบริ่งของรถไฟฟ้ามหานคร สายสีเหลือง ซึ่งตั้งอยู่คนละด้านของซอยแบริ่ง (สถานีตั้งอยู่บริเวณใกล้กับต้นซอยแบริ่งและด้านท้ายซอยแบริ่ง) ทั้งสองสถานีนั้นมีระยะห่างกันมากกว่า 4.5 กิโลเมตร
รายละเอียด.
สีสัญลักษณ์.
ใช้สีเหลืองตกแต่งสถานีเพื่อสื่อให้เห็นว่าเป็นสถานีของโครงการรถไฟฟ้าสายสีเหลือง
รูปแบบ.
เป็นสถานียกระดับ มีชานชาลาด้านข้าง ขนาดมาตรฐาน ประกอบด้วยชั้นขายบัตรโดยสารและชานชาลา มีประตูอัตโนมัติกั้นชานชาลาแบบครึ่งความสูง ในส่วนหลังคาชานชาลามีการออกแบบให้ป้องกันฝนสาดและแดดส่อง
ทางเข้า–ออก.
ประกอบด้วยทางขึ้น–ลงปกติ ได้แก่
สถานีศรีด่าน

สถานีศรีด่าน (รหัส: YL20) เป็นสถานีรถไฟฟ้ามหานครแบบยกระดับในเส้นทางสายสีเหลือง โดยยกระดับเหนือถนนศรีนครินทร์ในพื้นที่อำเภอเมืองสมุทรปราการ จังหวัดสมุทรปราการ
ที่ตั้ง.
สถานีศรีด่านตั้งอยู่เหนือถนนศรีนครินทร์ บริเวณทิศเหนือของทางแยกศรีด่าน (จุดตัดกับถนนสุขุมวิท 113) ในพื้นที่หมู่ที่ 5 บ้านคลองกระทุ่ม ตำบลสำโรงเหนือ อำเภอเมืองสมุทรปราการ จังหวัดสมุทรปราการ
รายละเอียด.
สีสัญลักษณ์.
ใช้สีเหลืองตกแต่งสถานีเพื่อสื่อให้เห็นว่าเป็นสถานีของโครงการรถไฟฟ้าสายสีเหลือง
รูปแบบ.
เป็นสถานียกระดับ มีชานชาลาด้านข้าง ขนาดมาตรฐาน ประกอบด้วยชั้นขายบัตรโดยสารและชานชาลา มีประตูอัตโนมัติกั้นชานชาลาแบบครึ่งความสูง ในส่วนหลังคาชานชาลามีการออกแบบให้ป้องกันฝนสาดและแดดส่อง
ทางเข้า–ออก.
ประกอบด้วยทางขึ้น-ลงปกติ ได้แก่
สถานีศรีเทพา

สถานีศรีเทพา (รหัส: YL21) เป็นสถานีรถไฟฟ้ามหานครแบบยกระดับในเส้นทางสายสีเหลือง ยกระดับเหนือถนนเทพารักษ์ในพื้นที่อำเภอเมืองสมุทรปราการ จังหวัดสมุทรปราการ 
ที่ตั้ง.
สถานีศรีเทพาตั้งอยู่เหนือถนนเทพารักษ์ บริเวณปากซอยหมู่บ้านธนเศรษฐแลนด์ ในพื้นที่หมู่ที่ 3 บ้านทิพวัล ตำบลเทพารักษ์ อำเภอเมืองสมุทรปราการ จังหวัดสมุทรปราการ
รายละเอียด.
สีสัญลักษณ์.
ใช้สีเหลืองตกแต่งสถานีเพื่อสื่อให้เห็นว่าเป็นสถานีของโครงการรถไฟฟ้าสายสีเหลือง
รูปแบบ.
เป็นสถานียกระดับ มีชานชาลาด้านข้าง ขนาดมาตรฐาน ประกอบด้วยชั้นขายบัตรโดยสารและชานชาลา มีประตูอัตโนมัติกั้นชานชาลาแบบครึ่งความสูง ในส่วนหลังคาชานชาลามีการออกแบบให้ป้องกันฝนสาดและแดดส่อง
ทางเข้า–ออก.
ประกอบด้วยทางขึ้น–ลงปกติ ได้แก่
บาสเกตบอลชายรอบคัดเลือกโอลิมปิก 2024 – รอบปรีควอลิฟาย

การแข่งขันบาสเกตบอลชายรอบคัดเลือกโอลิมปิกรอบปรี-ควอลิฟาย 2024  จะเป็นการแข่งขันบาสเกตบอล 5 คน ที่แข่งขันโดยทีมชาติ 40 ทีม โดยทีมที่ชนะจะได้รับโควต้าในการแข่งขันบาสเกตบอลชายรอบคัดเลือกโอลิมปิก 2024 การแข่งขันจะจัดขึ้นระหว่างวันที่ 12 ถึง 20 สิงหาคม ค.ศ. 2023
การคัดเลือกเจ้าภาพ.
การแข่งขันจะจัดขึ้นที่ประเทศไนจีเรีย อาร์เจนตินา ตุรกี โปแลนด์ เอสโตเนีย และประเทศในเอเชีย
ทีม.
ทีมที่ตกรอบบาสเกตบอลชิงแชมป์โลก 2023 และทีมที่มีอันดับดีที่สุดอันดับถัดไปจะเข้าร่วมในการแข่งขันเหล่านี้
หมายเหตุ.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
บาสเกตบอลชายรอบคัดเลือกโอลิมปิกรอบปรี-ควอลิฟาย 2024 – โซนแอฟริกา

การแข่งขันบาสเกตบอลชายรอบคัดเลือกโอลิมปิกรอบปรี-ควอลิฟาย 2024  ในโซนแอฟริกา จะเป็นหนึ่งในห้ารายการของการแข่งขันบาสเกตบอลชายรอบคัดเลือกโอลิมปิกรอบปรี-ควอลิฟาย 2024 การแข่งขันจะจัดขึ้นตั้งแต่ 12 ถึง 20 สิงหาคม ค.ศ. 2023 ในกรุงลากอส ประเทศไนจีเรีย ทีมที่ชนะจะได้สิทธิ์เข้าร่วมการแข่งขันบาสเกตบอลชายรอบคัดเลือกโอลิมปิก 2024
ทีม.
ทีมที่ตกรอบจากการแข่งขันบาสเกตบอลชิงแชมป์โลก 2023 และทีมที่มีอันดับดีที่สุดลำดับถัดไปจะได้เข้าร่วมแข่งขันรายการนี้
การจับฉลาก.
การจับฉลากมีขึ้นในวันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 2023
การจับสาย.
มีการประกาศการการจับสายแข่งขันเมื่อวันที่ 29 เมษายน ค.ศ. 2023
อิเกดะ

อิเกดะ  สามารถหมายถึง
สถานที่.
<table id="
disambigbox" class="metadata plainlinks dmbox 
dmbox-disambig" style="">
<tr>
<td class="mbox-image" style="padding: 2px 0 2px 0.4em;">
 </td>
<td class="mbox-text" style="padding: 0.25em 0.4em; font-style: italic; "> หน้านี้รวมบทความที่มีชื่อเหมือนหรือใกล้เคียงกัน
 </td>
</tr>
</table>#เปลี่ยนทาง
โรส เลเวนสัน-โกเวอร์ เคาน์เตสแกรนด์วิลล์

โรส เลเวนสัน-โกเวอร์ เคาน์เตสแกรนด์วิลล์  เกิดเมื่อวันที่ 6 พฤษภาคม 2433 เป็นธิดาคนที่ 7 ใน คอลด โบวส์-ลีออน เอิร์ลที่ 14 แห่งสตราธมอร์และคิงฮอร์น และ เซซิเลีย โบวส์-ลีออน เคาน์เตสแห่งสตราธมอร์และคิงฮอร์น เธอมีพี่น้องร่วมบิดามารดาดังนี้
เธอป็นพระเชษฐภคินีใน สมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธ พระราชชนนี พระราชมาตุฉา (ป้าฝ่ายแม่ใน) ใน สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร กับ เจ้าหญิงมาร์กาเรต เคาน์เตสแห่งสโนว์ดอน ซึ่งเธอเป็นแม่ทูลหัวให้กับ เจ้าหญิงมาร์กาเร็ตด้วย ในวันที่ 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2459 เลดีโรส โบวส์-ลีออน เข้าพิธีวิวาห์กับ วิลเลียม เลเวสัน-โกเวอร์ ทั้งคู่มีบุตรด้วยกัน 2 คน คือ 
สามีของเธอเสียชีวิตเมื่อวันที่ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2496 อายุ 72 ปี เธอมีอายุยืนกว่าเขาถึง 14 ปี เมื่อเธอเสียชีวิตเมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2510 อายุ 77 ปี เธอเป็นพระพี่น้องคนสุดท้ายใน สมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธ พระราชชนนี ที่มีชีวิตเป็นคนสุดท้าย
เดวิด โบวส์-ลีออน

เซอร์ เดวิด โบวส์-ลีออน  เกิดเมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม 2445 เป็นบุตรชายคนสุดท้อง ใน คอลด โบวส์-ลีออน เอิร์ลที่ 14 แห่งสตราธมอร์และคิงฮอร์น และ เซซิเลีย โบวส์-ลีออน เคาน์เตสแห่งสตราธมอร์และคิงฮอร์น เขามีพี่น้องร่วมบิดามารดาดังนี้
เขาเป็นพระอนุชาคนเดียวใน สมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธ พระราชชนนี พระราชมาตุลา (น้าชาย) ใน สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร กับ เจ้าหญิงมาร์กาเรต เคาน์เตสแห่งสโนว์ดอน เมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2472 เขาแต่งงานกับราเชล พอลลีน สเปนเดอร์-เคลย์ (19 มกราคม พ.ศ. 2450 – 21 มกราคม พ.ศ. 2539) บุตรสาวคนเล็กของเฮอร์เบิร์ต เฮนรี สเปนเดอร์-เคลย์ ทั้งสองมีบุตรด้วยกัน 2 คน คือ
ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เขาเป็นนายอำเภอของ ฮาร์ตฟอร์ดเชอร์ ในปี พ.ศ. 2493 และเป็นผู้หมวดแห่งฮาร์ตฟอร์ดเชอร์ ตั้งแต่วันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2495 จนกระทั่งเสียชีวิต
เมื่อวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2491 เขาเข้าร่วมพระราชพิธีประกาศพระนาม เจ้าฟ้าชายชาลส์ และเขาเป็นพระบิดาทูลหัวด้วย โดยมีสมาชิกพระราชวงศ์อื่นๆ คือ สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6 แห่งสหราชอาณาจักร สมเด็จพระราชาธิบดีโฮกุนที่ 7 แห่งนอร์เวย์ มาเรียแห่งเท็ค เจ้าหญิงมาร์กาเรต เคาน์เตสแห่งสโนว์ดอน (เดเวิดเอง ก็เป็นพระบิดาทูลหัวในเจ้าหญิงมาร์กาเร็ต) เจ้าหญิงวิคโทรีอาแห่งเฮ็สเซินและริมไรน์ แพทริเซีย แคนเชบูลล์ เคาน์เตสที่ 2 เมานต์แบ็ตเทนแห่งพม่า และ เจ้าชายจอร์จแห่งกรีซและเดนมาร์ก
เขาถึงแก่กรรมด้วยอาการหัวใจวายหลังจากป่วยเป็นอัมพาตครึ่งซีกเมื่อวันที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2504 อายุ 59 ปี โดยเขาถึงแก่กรรมปีเดียวกันกับ แมรี แอลฟินสโตน เลดีแอลฟินสโตน พี่สาวของเขา โดยงานศพจัดขึ้นที่ Ballater และเขาถูกฝังไว้ที่ Walden Bury ของ St. Paul ภรรยาม่ายของเขาเสียชีวิตในอีก 34 ปีต่อมาในวันที่ 21 มกราคม พ.ศ. 2539 อายุ 89 ปี
วีระ ปัทมสิริวัฒน์

วีระ ปัทมสิริวัฒน์ (13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2484 - 22 มีนาคม พ.ศ. 2544) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพิษณุโลก 6 สมัย และอดีตกรรมการบริหารพรรคชาติพัฒนา
ประวัติ.
นายวีระ เกิดเมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2484 ที่ตำบลแก่งโสภา อำเภอวังทอง จังหวัดพิษณุโลก โดยบิดาและมารดาของนายวีระประกอบอาชีพค้าขายอยู่ในตลาดอําเภอวังทอง นายวีระสําเร็จการศึกษาขั้นสูงสุดคือ ประกาศนียบัตรวิชาชีพ (ปวช.) วิทยาลัยพาณิชยการเชตุพนกรุงเทพมหานคร
นายวีระ ถึงแก่อนิจกรรมเมื่อวันที่ 22 มีนาคม พ.ศ. 2544 ขณะดำรงตำแหน่งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
งานการเมือง.
วีระได้รับเลือกตั้งครั้งแรกในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร พ.ศ. 2529 สังกัดพรรคชาติไทย ต่อมาย้ายมาสังกัดพรรคชาติพัฒนาในปี พ.ศ. 2535 และได้รับเลือกตั้งเรื่อยมาทุกครั้ง ในปี พ.ศ. 2542 ได้รับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งผู้ช่วยเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม การประชุมใหญ่ของพรรคชาติพัฒนาในวันที่ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2543 นายวีระได้รับเลือกให้ดำรงตำแหน่งกรรมการบริหารพรรค แต่ก็ลาออกในวันที่ 15 พฤศจิกายนปีเดียวกัน เพื่อย้ายมาสังกัดพรรคไทยรักไทย
ตริภังค์

ตริภังค์ (อักษรโรมัน: Tribhaṅga; "ตฺริภงฺค") เป็นท่ายืนที่ใช้ในศิลปะอินเดีย และ นาฏลีลาอินเดียคลาสสิก เช่น โอฑิศศี ตริภังค์มีลักษณะคือลำตัวเอียงโค้งสามส่วน คือ เข่าเอียงไปทางหนึ่ง, สะโพกเอียงไปทางหนึ่ง และที่คอกับไหล่จึงเอียงกลับไปทางเดียวกับเข่า 
มีปรากฏหลักฐานของท่ายืนแบบตริภังค์ในศิลปะอินเดียเก่าแก่ถึง 2,000 ปี และสามารถพบได้ในศิลปะ ทั้งประติมากรรมและจิตรกรรมของอินเดีย มีตัวอย่างให้พบอยู่นับไม่ถ้วน ตริภังค์แพร่กระจายไปสู่เอเชียตะวันออกและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ผ่านศาสนาอินเดีย ตริภังค์มีลักษณะเทียบเท่ากับคอนทรัปโปสโต และ "เส้นเว้าเอส" ในศิลปะตะวันตก ซึ่งทำให้ศิลปะบุคคลมีลักษณะเคลื่อนไหว มีความลื่นไหลที่มีจังหวะ และมีพลังงานของความเยาว์วัย ("rhythmic fluidity and ... youthful energy") 
คำนี้มาจากภาษาสันสกฤต โดย "ภงฺค" แปลว่าท่าทางหรือปาง ส่วน "ตฺริ" แปลว่าสาม ชื่ออื่น ๆ ของท่าทางเดียวกันนี้ในเอกสารเกี่ยวกับนาฏศิลป์โบราณใช้คำว่า "สมภังค์" สำหรับ "ท่าที่สมดุล" ทั้งยืน นั่ง หรือนอน นอกจากนี้ยังมี "อภังค์" สำหรับการโค้งขาข้างหนึ่งเล็กน้อย ทำให้เกิดทรวดทรงที่มีส่วนโค้งเล็กกว่า และยังมีท่าที่ซับซ้อนอย่าง "อติภังค์" ที่ซึ่งพบตัวอย่างได้ในท่าร่ายรำขององค์ศิวนาฏราช 
ประวัติศาสตร์.
ที่มาของท่าตริภังค์มักกล่าวกันว่ามาจากประติมากรรม "เด็กหญิงร่ายรำ" จากโมเฮนโจดาโร อายุราว 2300-1750 ปีก่อน ค.ศ. กระนั้นก็ไม่ได้เป็นรูปแสดงอย่างตริภังค์ที่พบในปัจจุบัน หรือตริภังค์อาจจะมีที่มาจากนาฏกรรมก่อนที่จะเป็นทัศนศิลป์ ทั้งนี้ หลักฐานที่ปรากฏในศิลปะยุคแรกนั้นชัดเจนกว่า รูปตริภังค์ในยุคแรก ๆ แทบจะปรากฏในรูปสตรีทั้งสิ้น ต่อมาจึงค่อย ๆ แพร่หลายมาพบในรูปบุรุษเช่นกัน ตัวอย่างชิ้นสำคัญของตริภังค์ เช่น ยักษีที่ภรรหูต (ราว 100 ปี ก่อน ค.ศ.), รูปคลาสสิกที่สาญจี (ราว ค.ศ. 10) และ ยักษีแห่งภูเตศวร (ศตวรรษที่ 2)
ปรากฏท่าตริภังค์ในประติมากรรมคุปตะ และบนเหรียญจำนวนมากจากจักรวรรดิคุปตะ (ราว ค.ศ. 319 - 543) ปรากฏท่าตริภังค์ทั้งในรูปของกษัตริย์และเทพเจ้าบนเหรียญทั้งสองหน้า ในยุคนี้ ตริภังค์เริ่มปรากฏในทั้งศิลปะฮินดูและพุทธ ไปจนถึงศิลปะไชนะ ภาพจิตรกรรมโบราณของอินเดียที่มีชื่อเสียงที่สุด ภาพพระโพธิสัตว์ปัทมปานีที่ถ้ำหมายเลข 1 ในหมู่ถ้ำอชันตา (ค.ศ. 478) ก็ประทับยืนตริภังค์ ท่าตริภังค์นี้ยังคงนิยมใช้ในรูปพระโพธิสัตว์เรื่อยมา
เข้าใจว่าในศตวรรษที่ 9 ท่าตริภังค์เริ่มแพร่กระจายไปในทุกรูปบุคคล และยิ่งเห็นได้เด่นชัดขึ้นเรื่อย ๆ กระทั่งศตวรรษที่ 13 จึงเริ่มเห็นส่วนโค้งแบบตริภังค์ลดลง ในพุทธศิลป์นิยมแสดงพระพุทธเจ้าประทับตริภังค์เล็กน้อย ส่วนตีรถังกรของศิลปะไชนะแทบไม่ปรากฏในท่าตริภังค์เลย พระวิษณุ และ พระพรหม ก็ปรากฏท่าตริภังค์เล็กน้อยเป็นครั้งคราเท่านั้น ดังเช่นที่มนเทียรแห่งขชุราโหซึ่งพบพระวิษณุและพระพรหมในท่าตริภังค์อยู่ทั่วไป ส่วน พระกฤษณะ ในปางทรงขลุ่ยจะประทับตริภังค์ โดยมีขาส่วนล่างไขว้ไปอีกข้างและใช้เพียงนิ้วโป้งเท้าแตะพื้น
ในศิลปะฮินดูและพุทธศิลป์ของเอเชียตะวันออกและตะวันออกเฉียงใต้ ท่าที่เป็นตริภังค์มักจะบ่งบอกว่าเป็นของยุคแรกเริ่มได้รับอิทธิพลอินเดีย รูปตริภังค์ค่อย ๆ กลายมาเป็นตัวตรงเมื่อเวลาผ่านไป แต่ก็มีข้อยกเว้นอยู่ในรูปที่แสดงการร่ายรำ
จังหวัดไทนัง

จังหวัดไทนัง  เป็นเขตการปกครองหนึ่งในของไต้หวันขณะอยู่ภายใต้การปกครองของจักรวรรดิญี่ปุ่น ปัจจุบันเป็นพื้นที่ของนครไถหนาน นครเจียอี้ เทศมณฑลเจียอี้ และเทศมณฑลยฺหวินหลิน
การแบ่งเขตการปกครอง.
นครและอำเภอ.
ใน ค.ศ. 1945 (ปีโชวะที่ 20) จังหวัดไทนังแบ่งออกเป็น 2 นคร และ 10 อำเภอ ดังนี้
เมืองและหมู่บ้าน.
แต่ละอำเภอแบ่งออกเป็นเมือง (街) และหมู่บ้าน (庄) ดังนี้
ยูโกะ โอโนะ

ยูโกะ โอโนะ (<ruby>大野 柚布子<rt>おおの ゆうこ</rt></ruby>, 2 พฤศจิกายน 1993 –) เป็นนักพากย์หญิงชาวญี่ปุ่น เกิดที่นครนาโงยะ จังหวัดไอจิ สังกัดเมาซูโปรโมชัน ส่วนสูง 143 ซม.
เพลูรุ

เพลูรุ  หรือ เบลูร์ (อักษรโรมัน: Belur) เป็นเมืองและหมู่บ้านในอำเภอฮัสซาน รัฐกรณาฏกะ ประเทศอินเดีย เพลูรุยังเป็นราชธานีแรกของจักรวรรดิโหยสละ ก่อนที่จะสร้างและย้ายราชธานีไปยังทวารสมุทร หรือที่ปัจจุบันคือหเลพีฑ
เพลูรุเป็นที่รู้จักมากจากจันนเกศวเทวาลัย เทวาลัยบูชาพระวิษณุ ซึ่งเป็นหนึ่งในตัวอย่างชิ้นที่ดีที่สุดของประติมากรรมและสถาปัตยกรรมโหยสละ สร้างขึ้นด้วยธรรมเนียมอย่างกรรณาฏ-ทราวิฑ และตามคำสอนของรามานุชาจารย์ รวมถึงเป็นแหล่งแสวงบุญของผู้นับถือนิกายไวษณวะมาตั้งแต่อย่างน้อยศตวรรษที่ 12 บรรดาเทวสถานโหยสละที่เพลูรุและหเลพิฑูได้รับการเสนอชื่อเบื้องต้นเป็นแหล่งมรดกโลกของยูเนสโก
หมอทะลุมิติ

หมอทะลุมิติ  เป็นละครซีรีส์ญี่ปุ่น ออกอากาศครั้งแรกทางช่องทีบีเอส ในปี ค.ศ. 2009 และซีซั่นที่ 2 ในปี ค.ศ. 2011 สร้างจากการ์ตูนญี่ปุ่นเรื่อง "จิน หมอทะลุศตวรรษ" เขียนโดยโมโตกะ มูรากามิ
เป็นหนึ่งในละครยอดนิยมแห่งปีและได้รับรางวัลสำคัญมากมายเลย
เนื้อเรื่อง.
ซีซัน 1.
เรื่องราวเกี่ยวกับศัลยแพทย์สมองชื่อ จิน มินากาตะ ผู้ต้องทนทุกข์ทรมานตลอด 2 ปีที่ผ่านมา เมื่อคู่หมั้นของเขา มิกิ ซึ่งเป็นหมอเหมือนกัน เป็นเจ้าหญิงนิทราหลังจากการผ่าตัดที่เขาเป็นผู้ผ่าตัด อยู่มาวันหนึ่งเขาหมดสติบนดาดฟ้าของโรงพยาบาลเพราะผู้ป่วยที่กำลังตื่นตระหนกคนหนึ่ง และเมื่อตื่นขึ้นมาก็พบว่าตัวเองถูกพาย้อนเวลากลับไปในช่วงปลายยุคเอโดะ ในไม่ช้าเขาก็ถูกโจมตีโดยซามูไร แต่เขาก็หลบหนีได้ด้วยความช่วยเหลือจากชายคนหนึ่งชื่อเคียวทาโร ทาชิบานะ เคียวทาโรได้รับบาดเจ็บสาหัสที่ศีรษะในขณะที่พยายามปกป้องจิน แต่จินก็สามารถช่วยชีวิตเขาได้แม้จะขาดอุปกรณ์ทางการแพทย์ที่เหมาะสมก็ตาม ด้วยเหตุนี้ ซากิ น้องสาวของเคียวทาโรจึงเริ่มสนใจจิน และกลายเป็นผู้ช่วยของเขา ในขณะเดียวกัน จินก็มุ่งมั่นที่จะหาทางกลับสู่ปัจจุบัน
ซีซัน 2.
2 ปีผ่านไปตั้งแต่ซีซันที่แล้ว จินและซากิพัฒนายาสำหรับแม่ของซากิที่เป็นโรคเหน็บชาขั้นรุนแรง ขณะเดียวกัน ซากาโมโตะ เรียวมะ ขอให้จินดูแลซากูมะ โชซัง อาจารย์ของคัตสึ ไคชู โชซังอยู่ในอาการขั้นวิกฤตหลังจากถูกโจมตีโดยกลุ่มชินเซ็งงูมิ (ตำรวจลับ) จินไม่เต็มใจเพราะการรักษาโชซังหมายถึงการเปลี่ยนเส้นทางของประวัติศาสตร์ อย่างไรก็ตาม โชซังบอกจินว่าเขาก็มาจาก "ปัจจุบัน" เช่นกัน
กฎของสแน็ล

กฎของสแน็ล (Snell's law) เป็นกฎที่แสดงความสัมพันธ์ระหว่างมุมตกกระทบและมุมหักเหในปรากฏการณ์การหักเหของคลื่นโดยทั่วไป เรียกอีกอย่างว่า กฎการหักเห (law of refraction) กฎนี้สามารถอธิบายได้ด้วยหลักการของเฮยเคินส์
คำนิยาม.
ให้ความเร็วคลื่นในตัวกลาง A เป็น <math>v_{\mathrm{A}}</math> ความเร็วคลื่นในตัวกลาง B เป็น <math>v_{\mathrm{B}}</math> มุมตกกระทบจากตัวกลาง A ไปยังตัวกลาง B (หรือมุมหักเหจาก B ไปยัง A) เป็น <math>\theta_{\mathrm{A}}</math> มุมตกกระทบจากตัวกลาง B ไปยังตัวกลาง A (หรือมุมหักเหจาก A ไปยัง B) เป็น <math>\theta_{\mathrm{B}}</math> แล้ว จะได้ความสัมพันธ์ดังนี้
 <math> { \sin \theta_{\mathrm{A}} \over {\sin \theta_{\mathrm{B}}} } = {v_{\mathrm{A}} \over {v_{\mathrm{B}}} }</math>
ในที่นี้ <math> {v_{\mathrm{A}} \over {v_{\mathrm{B}}} }</math> นิยามเป็น "ดัชนีหักเหสัมพัทธ์ของตัวกลาง B เทียบกับตัวกลาง A" และเขียนใหม่เป็น <math>n_{\mathrm{AB}}</math> (หรือ <math>n_{\mathrm{A\rightarrow B}}</math>)
 <math>{ \sin \theta_{\mathrm{A}} \over {\sin \theta_{\mathrm{B}}} } = {v_{\mathrm{A}} \over {v_{\mathrm{B}}} } = n_}</math>
ประวัติศาสตร์.
ทอเลมี ชาวกรีกแห่งอเล็กซานเดรีย ได้พบความสัมพันธ์ระหว่างมุมตกกระทบและการหักเหของแสง แต่มีความไม่ถูกต้องเมื่อมุมมีขนาดใหญ่ แม้ว่าทอเลมีจะมั่นใจว่าเขาได้พบกฎที่แน่นอนจากการทดลองแล้ว แต่เขาก็ได้ทำการปลอมแปลงข้อมูลเพื่อให้สอดคล้องกับทฤษฎี (ความเอนเอียงเพื่อยืนยัน) อิบน์ อัลฮัยษัมเกือบจะค้นพบกฎการหักเหของแสงจากหนังสือของเขาในปี ค.ศ. 1021 แต่ก็ยังไม่ประสบความสำเร็จในการค้นพบ
กฎการหักเหของแสงได้รับการอธิบายอย่างถูกต้องเป็นครั้งแรกในบทความปี ค.ศ. 984 โดย แห่ง แบกแดด ซาห์ลใช้กฎนี้ในการคำนวณรูปร่างของเลนส์ที่ปราศจากความคลาดทางเรขาคณิต
กฎการหักเหของแสงถูกค้นพบอีกครั้งโดย ทอมัส แฮริออต ในปี 1602 แม้ว่าแฮริออตจะเขียนจดหมายติดต่อกับโยฮันเนิส เค็พเพลอร์เกี่ยวกับเรื่องนี้ แต่ผลลัพธ์นี้ก็ไม่เคยถูกเผยแพร่ หลังจากนั้น วิลเลอบรอร์ท สแน็ล ชาวดัตช์ ได้ค้นพบกฎนี้ด้วยตัวเองในปี 1621 แต่ก็ไม่ได้เผยแพร่ในช่วงชีวิตของเขา
ที่ฝรั่งเศส เรอเน เดการ์ตก็ได้เผยแพร่ผลงานตีพิมพ์ในปี 1637 ซึ่งได้พิสูจน์และอธิบายหลักการเดียวกันนี้ อย่างไรก็ตาม ปีแยร์ เดอ แฟร์มา ไม่ยอมรับการพิสูจน์ของเดการ์ต และได้อธิบายด้วยหลักการของแฟร์มา ซึ่งได้ผลลัพธ์เดียวกัน แฟร์มายังได้กล่าวหาว่าเดการ์ตลอกเลียนแบบบทความของสแน็ล
ทุกวันนี้ ในภาษาฝรั่งเศส กฎของสแน็ลถูกเรียกว่า กฎของเดการ์ต (Lois de Descartes) หรือ กฎของสแน็ล–เดการ์ต (Lois de Snell–Descartes)
ในปี ค.ศ. 1678 คริสตียาน เฮยเคินส์ ได้แสดงให้เห็นว่ากฎของสแน็ลเกิดขึ้นจากธรรมชาติของคลื่นของแสงได้อย่างไร โดยใช้หลักการของเฮยเคินส์
กีฬาซอฟต์เทนนิสในซีเกมส์ 2023

การแข่งขัน ซอฟต์เทนนิส ในมหกรรมกีฬา ซีเกมส์ 2023 มีโปรแกรมที่จะจัดขึ้นตั้งแต่วันที่ 6–10 พฤษภาคม พ.ศ. 2566. แต่ละประเภทจะจัดขึ้นใน เทนนิส สปอร์ตส์ เซ็นเตอร์, พหุกีฬาสถานชาติมรดกเตโช. ทั้งหมด 7 เหรียญที่จะมอบให้ในสองเหตุการณ์รวมกัน.
สภาพให้ซึมผ่านได้ทางแม่เหล็ก

สภาพให้ซึมผ่านได้ (permeability) ในทางทฤษฎีแม่เหล็กไฟฟ้า เป็นค่าที่บอกถึงระดับของความเหนี่ยวนำแม่เหล็กของวัสดุจากการตอบสนองเชิงเส้นกับสนามแม่เหล็ก มักจะแสดงด้วยตัวอักษรกรีก μ สูตรการแสดงสนามแม่เหล็กโดยใช้ค่านี้ถูกสร้างขึ้นในเดือนกันยายน 1885 โดยโอลิเวอร์ เฮวิไซด์
หน่วยเอสไอของสภาพให้ซึมผ่านได้คือ เฮนรีต่อเมตร (H·m-1) หรือนิวตันต่อแอมแปร์กำลังสอง (N·A-2) 
ค่าคงที่ <math> \mu_0 </math> คือค่าสภาพให้ซึมผ่านได้ของสุญญากาศ ซึ่งยังถูกเรียกว่า ค่าคงตัวแม่เหล็ก ซึ่งถูกนิยามไว้อย่างแน่ชัดมีค่าเป็น <math> \mu_0 </math> = 4π×10−7 N·A−2
คำอธิบาย.
ในทางทฤษฎีแม่เหล็กไฟฟ้า ค่าความแรงสนามแม่เหล็ก H อธิบายว่าการเหนี่ยวนำที่ความหนาแน่นฟลักซ์แม่เหล็ก B ส่งผลต่อกระจุกของไดโพลแม่เหล็กในตัวกลางเฉพาะอย่างไร รวมถึงการเคลื่อนตัวของไดโพลและการปรับทิศทางของไดโพลแม่เหล็ก ความสัมพันธ์กับค่าสภาพให้ซึมผ่านได้ของแม่เหล็ก <math> \mu </math> คือ:
 <math>\mathbf{B}=\mu \mathbf{H}</math>
สภาพให้ซึมผ่านได้ "μ" จะเป็นปริมาณสเกลาร์ในตัวกลางไอโซทรอปิก และเป็นเทนเซอร์ในตัวกลางแอนไอโซทรอปิก
โดยทั่วไป ค่าสภาพให้ซึมผ่านได้จะไม่คงที่ โดยอาจแปรผันตามตำแหน่งภายในตัวกลาง ความถี่ของสนาม รวมถึง ความชื้น อุณหภูมิ และพารามิเตอร์อื่น ๆ ในตัวกลางแบบไม่เชิงเส้น สภาพให้ซึมผ่านได้จะขึ้นอยู่กับความแรงสนามแม่เหล็ก สภาพให้ซึมผ่านได้เป็นฟังก์ชันของความถี่ อาจเป็นค่าจำนวนจริงหรือจำนวนเชิงซ้อนได้ สำหรับในวัสดุเฟอโรแมกเนติก ความสัมพันธ์ระหว่าง B และ H นั้นจะไม่เป็นเชิงเส้น นั่นคือ B ไม่ใช่ฟังก์ชันที่เป็นแค่ค่าคงตัวคูณกับ H แต่ยังขึ้นอยู่กับประวัติความเปลี่ยนแปลงภายในตัววัสดุด้วย สำหรับวัสดุเหล่านี้ บางครั้งพิจารณาถึงสภาพให้ซึมผ่านได้ของแม่เหล็กที่เพิ่มขึ้น
 <math>\Delta\mathbf{B}=\mu_\Delta \Delta\mathbf{H}</math>
สภาพให้ซึมผ่านได้คือความเหนี่ยวนำไฟฟ้าต่อหน่วยความยาว ในระบบหน่วยสากล หน่วยของสภาพให้ซึมผ่านได้คือ เฮนรีต่อเมตร (H·m -1 = J/(A2·m) = N·A-2) ความแรงสนามแม่เหล็ก H คือ กระแสไฟฟ้าต่อหน่วยความยาว มีหน่วยเป็น แอมแปร์ต่อเมตร (A·m−1) ดังนั้น μH จึงเป็นค่าเป็นความเหนี่ยวนำคูณด้วยกระแสไฟฟ้าต่อหน่วยพื้นที่ (H·A/m2) แต่ความเหนี่ยวนำคือ ฟลักซ์แม่เหล็กต่อหน่วยกระแสไฟฟ้า ดังนั้นผลคูณจึงเป็นฟลักซ์แม่เหล็กต่อหน่วยพื้นที่ด้วย ในขณะที่ความหนาแน่นฟลักซ์แม่เหล็ก B มีหน่วยเป็นเวเบอร์ (โวลต์ วินาที) ต่อตารางเมตร (V·s/m2) หรือ เทสลา (T)
ความหนาแน่นฟลักซ์แม่เหล็ก B เกี่ยวพันกับแรงโลเรินตส์ของประจุเคลื่อนที่ "q"
 <math>\mathbf{F} = q (\mathbf{E} + \mathbf{v} \times \mathbf{B})</math>
หน่วยของประจุ "q" คือ คูลอมบ์ (C) และความเร็ว "v" คือ m/s ดังนั้นแรง "F" จึงคำนวณเป็นนิวตัน (N):
 <math>q \mathbf{v} \times \mathbf{B}
 = \dfrac{\mbox{J}}{\mbox{m}} = \mbox{N}</math>
ส่วนความแรงสนามแม่เหล็ก H เกี่ยวข้องกับความหนาแน่นของไดโพลแม่เหล็ก ไดโพลแม่เหล็กเป็นวงจรกระแสปิด โมเมนต์แม่เหล็ก ของมันคือกระแสคูณด้วยพื้นที่ หน่วยคือแอมแปร์ เมตรกำลังสอง (A·m2) และมีค่าเท่ากับกระแสบนขดลวดคูณจำนวนรอบ H เป็นสัดส่วนกับไดโพลที่ระยะห่างจากมัน และขนาดของ H เป็นสัดส่วนกับโมเมนต์ไดโพลหารด้วยกำลังสามของระยะทาง และมีความหมายในทางฟิสิกส์คือกระแสต่อหน่วยความยาว
สภาพให้ซึมผ่านได้สัมพัทธ์.
สภาพให้ซึมผ่านได้ผ่านสัมพัทธ์ บางครั้งถูกเขียนในรูป "μr" คือ อัตราส่วนของสภาพให้ซึมผ่านได้ "μ" ของตัวกลางหนึ่ง ๆ ต่อ สภาพให้ซึมผ่านได้ของสุญญากาศ μ0
 <math>\mu_{r} = \frac{\mu}{\mu_{0}} </math>
และยังอาจเขียนในรูปของค่าสภาพรับแม่เหล็กได้ χm เป็น
 <math>\chi_m = \mu_r - 1 \,</math>
ไมก์ แอชลีย์

ไมเคิล เจมส์ วอลเลซ แอชลีย์ (เกิด 9 กันยายน ค.ศ. 1964) เป็นผู้ประกอบการค้าปลีกชาวอังกฤษและประธานเจ้าหน้าที่ฝ่ายบริหารบริษัทเฟรเซอส์กรูปจำกัด (มหาชน) (เดิมชื่อ สปอร์ตไดเร็กต์อินเตอร์เนชันแนล) เขาเป็นเจ้าของสโมสรฟุตบอลนิวคาสเซิลยูไนเต็ด ระหว่างปี ค.ศ. 2007 ถึง ค.ศ. 2021 จากการจัดอันดับของ "Sunday Times Rich List" ในปี ค.ศ. 2021 แอชลีย์เป็นบุคคลที่ร่ำรวยที่สุดอันดับที่ 61 ในสหราชอาณาจักร โดยมีมูลค่าสุทธิประมาณ 2.718 พันล้านปอนด์ ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2021 แอชลีย์ประกาศว่าเขาตั้งใจที่จะก้าวลงจากตำแหน่งซีอีโอของเฟรเซอส์กรูปในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2022 แต่จะยังคงเป็นกรรมการอยู่
ประวัติ.
แอชลีย์เกิดที่วอลซอลล์ในเวสต์มิดแลนส์ ใน ค.ศ. 1964 และเติบโตในเบิร์นแฮม พ่อของเขาเป็นผู้จัดการร้านอาหาร
วัดเจริญประชาธรรม

วัดเจริญประชาธรรม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบ้านเสด็จ อำเภอเคียนซา จังหวัดสุราษฎร์ธานี ปัจจุบันมีพระใบฎีกา แซม สุธมฺโม เป็นเจ้าอาวาส
วัดเจริญประชาธรรม หรือ วัดในปราบ เดิมเป็นสำนักสงฆ์ชื่อ ที่พักสงฆ์บ้านในปราบ ชื่อ "ในปราบ" เรียกตามชื่อหมู่บ้านที่วัดตั้งอยู่ ต่อมาเมื่อขอตั้งวัด เจ้าอาวาสเห็นว่าประชาชนละแวกวัดเป็นผู้มีศีลธรรมที่ดีและเพื่อให้วัดมีความเจริญรุ่งเรืองเกี่ยวกับธรรมะ จึงตั้งว่า "วัดเจริญประชาธรรม" ประวัติการสร้างวัดกล่าวว่าหลวงพ่อชื่น (เจ้าอาวาส) มีความคิดที่จะสร้างที่พักของพระสงฆ์ในพื้นที่บ้านในปราบ ต่อมาจึงได้รับศรัทธาบริจาคจากนายวิโรจน์ สุขาพันธ์ และนายชุมพล ส้มเกลี้ยง นายจรูญ แต้มจันทร์ ถวายที่ดินสร้างวัด เนื้อที่ 29 ไร่ 1 งาน 49 ตารางวา ต่อมาได้รับบริจาคเพิ่มอีก 21 ไร่ 2 งาน 13 ตารางวา รวมเป็น 50 ไร่ 3 งาน 62 ตารางวา ตั้งเป็นวัดเมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 ต่อมาได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 21 มกราคม พ.ศ. 2554
สิ่งก่อสร้างภายในวัดมีเจดีย์ทรงอยุธยาผสานศิลปะศรีวิชัย สร้างแล้วเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2551 สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก ก่ออิฐถือปูน กว้าง 29 เมตร สูง 39 เมตร ลวดลายปูนปั้น ยอดเจดีย์ทองคำ พื้นปูหินขัด ด้านล่างติดกระจกรั้วสแตนเลส รอบเจดีย์ประดับด้วยเสาหงส์ ภายในเจดีย์ประดิษฐานรูปหล่อพ่อท่านคล้ายวาจาสิทธิ์ และรูปหล่อหลวงพ่อชื่น (เจ้าอาวาสวัดเจริญประชาธรรม) พระพุทธรูป ข้าวของเครื่องใช้ของหลวงพ่อชื่น และพิธีปลุกเสกวัตถุมงคลต่าง ๆ ส่วนห้องโถงด้านล่างเป็นสถานที่จัดประชุม และกิจกรรมต่าง ๆ วัดยังมีอุโบสถทรงไทย วิหารพ่อท่านคล้าย เป็นต้น
การเลือกตั้งในกรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2565

การเลือกตั้งในกรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2565 เป็นการเลือกตั้งผู้บริหารกรุงเทพมหานครในปี พ.ศ. 2565 ซึ่งเกิดขึ้นในวันเดียวกันคือ 22 พฤษภาคม ดังนี้
<table id="
disambigbox" class="metadata plainlinks dmbox 
dmbox-disambig" style="">
<tr>
<td class="mbox-image" style="padding: 2px 0 2px 0.4em;">
 </td>
<td class="mbox-text" style="padding: 0.25em 0.4em; font-style: italic; "> หน้านี้รวมบทความที่มีชื่อเหมือนหรือใกล้เคียงกัน
 </td>
</tr>
</table>#เปลี่ยนทาง
ไซมอน โบวส์-ลีออน

เซอร์ ไซมอน โบวส์-ลีออน  เกิดเมื่อวันที่ 17 มิถุนายน 2475 เป็นบุตรชายคนเล็กใน เดวิด โบวส์-ลีออน กับ ราเชล สเปนเดอร์-เคลย์ เขามีพี่สาว 1 คน คือ
เขาเป็นพระภาติยะใน สมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธ พระราชชนนี พระญาติชั้นแรกใน สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร และด้วยความที่เขามีอายุน้อยกว่าสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 ราว 6 ปี ส่งผลให้เขามัศักดิ์เป็น พระราชมาตุลา (น้าชาย) ใน สมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 3 แห่งสหราชอาณาจักร รัชกาลปัจจุบัน
เมื่อวันที่ 11 เมษายน พ.ศ. 2509 เขาแต่งงานกับแคโรไลน์ แมรี วิกตอเรีย ไพค์ (เกิดเมื่อวันที่ 27 กันยายน พ.ศ. 2483) และทั้งสองมีบุตรด้วยกัน 4 คน คือ
ค่าคงตัวแม่เหล็ก

ค่าคงตัวแม่เหล็ก (magnetic constant) หรือ สภาพให้ซึมผ่านได้ของสุญญากาศ (vacuum permeability) เป็น ค่าคงตัวทางฟิสิกส์ ที่หมายถึงสภาพให้ซึมผ่านได้ทางแม่เหล็กในสุญญากาศ มักเขียนแทนด้วยสัญลักษณ์ <math>\mu_0</math>
ค่าคงตัวแม่เหล็กเป็นค่าคงตัวสากลซึ่งมาจากการทดลอง เชื่อมโยงกับการวัดทางกลศาสตร์และทฤษฎีแม่เหล็กไฟฟ้า โดยมีที่มาจากสมการสนามแม่เหล็ก ที่เกิดจากการเคลื่อนที่ของอนุภาคที่มีประจุหรือกระแสไฟฟ้าและยังปรากฏในสมการอื่น ๆ สำหรับสนามแม่เหล็กในสุญญากาศ
ในปี 2006 ค่านี้ได้รับการนิยามโดยระบบหน่วยวัดระหว่างประเทศ เป็น"µ"0 = #เปลี่ยนทาง 
ในการนิยามหน่วยฐานเอสไอใหม่ ค.ศ. 2019 ได้มีการนิยามค่าคงตัวแม่เหล็กขึ้นใหม่เป็น
 <math>\mu_0 \approx 1.25663706212(19) \times 10^{-6} \, \textrm{H}\cdot\textrm{m}^{-1} </math>
ค่าคงตัวแม่เหล็กเป็นค่าคงตัวพื้นฐานทางฟิสิกส์ และเป็นหนึ่งในค่าคงที่ที่ปรากฏใน สมการของแมกซ์เวลล์ในสุญญากาศ ในกลศาสตร์ดั้งเดิม พื้นที่อิสระเป็นแนวคิดในทฤษฎีแม่เหล็กไฟฟ้า ที่สอดคล้องกับสุญญากาศที่สมบูรณ์แบบในทางทฤษฎี บางครั้งเรียกว่า "สุญญากาศของพื้นที่ว่าง" หรือ "สุญญากาศแบบดั้งเดิม"
ในสุญญากาศ ค่าคงที่แม่เหล็กคือ อัตราส่วน ของความหนาแน่นฟลักซ์แม่เหล็ก <math>\mathbf{B}</math> ต่อ ความแรงสนามแม่เหล็ก <math>\mathbf{H}</math>ค่าคงตัวแม่เหล็ก <math>\mu_0</math> และ ค่าคงตัวไฟฟ้า <math>\varepsilon_0</math> และอัตราเร็วของแสง สัมพันธ์กันโดย
 <math>c^2\varepsilon_0\mu_0=1</math>
ศัพท์เฉพาะศาสตร์.
NIST/CODATA กล่าวถึง "μ"0 ว่าเป็น "สภาพให้ซึมผ่านได้ทางแม่เหล็กในสุญญากาศ" ก่อนการตีความใหม่ในปี 2019 เคยถูกเรียกว่า "ค่าคงตัวแม่เหล็ก" ในอดีต ค่าคงตัว "μ"0 มีชื่อเรียกที่แตกต่างกันไป ตัวอย่างเช่น ในหนังสือเล่มแดง IUPAP ปี 1987 ค่าคงตัวนี้เรียกว่า สภาพ"ให้ซึมผ่านได้ของสุญญากาศ" คำศัพท์อีกคำหนึ่งซึ่งปัจจุบันหาได้ยากและเลิกใช้แล้ว คือ ""สภาพยอมทางแม่เหล็กของสุญญากาศ" " ดูตัวอย่างเช่น Servant "et al." ส่วนชื่ออื่น ๆ นอกจากนี้ เช่น "สภาพให้ซึมผ่านได้ของปริภูมิอิสระ" ยังคงแพร่หลายอยู่
องค์กรมาตรฐานต่าง ๆ เคยใช้ชื่อ "ค่าคงตัวแม่เหล็ก" เป็นระยะเวลาสั้น ๆ เพื่อหลีกเลี่ยงการใช้คำว่า "สภาพให้ซึมผ่านได้" และ "สุญญากาศ" ซึ่งมีความหมายในเชิงฟิสิกส์ การเปลี่ยนชื่อเกิดขึ้นเนื่องจาก "μ"0 เป็นค่าที่กำหนดไว้ และไม่ใช่ผลลัพธ์ที่ได้จากการทดลองวัด ในระบบ SI ใหม่ สภาพให้ซึมผ่านได้ของสุญญากาศไม่ถูกกำหนดไว้อีกต่อไป แต่เป็นปริมาณที่วัดได้ที่มีความไม่แน่นอนเกี่ยวเนื่องกับค่าคงตัว (ที่ถูกวัด) ของโครงสร้างละเอียดไร้มิติ
แบคแลช (2023)

แบคแลช 2023  เป็นแบคแลชครั้งที่ 18 ในรูปแบบการจ่ายเมื่อรับชมและการถ่ายทอดสดผ่านสัญญาณต่อเนื่อง ที่ผลิตโดยดับเบิลยูดับเบิลยูอี จัดขึ้นสำหรับนักมวยปล้ำจากค่ายรอว์และสแมคดาวน์ เกิดขึ้นในคืนวันเสาร์ที่ 6 พฤษภาคม ค.ศ. 2023 (เช้าวันอาทิตย์ที่ 7 พฤษภาคมตามเวลาประเทศไทย) ที่ Coliseo de Puerto Rico José Miguel Agrelot ในกรุงซานฮวน ปวยร์โตรีโก นี่เป็นเพย์-เพอร์-วิวครั้งแรกของดับเบิลยูดับเบิลยูอีที่จัดขึ้นในปวยร์โตรีโกตั้งแต่นิวเยียร์สเรโวลูชั่นในเดือนมกราคม ค.ศ. 2005 และเป็นแบคแลชครั้งที่ 2 ที่จัดขึ้นนอกสหรัฐอเมริกาหลังจากแบคแลช (2004)
ชาวปวยร์โตรีโกและแร็ปเปอร์เจ้าของรางวัลแกรมมี แบดบันนี ได้ร่วมในศึกมวยปล้ำครั้งนี้ เดิมทีเขาจะเป็นเจ้าภาพของแบคแลชครั้งนี้ แต่ภายหลังมีการประกาศว่าแบดบันนีจะปล้ำใน San Juan Street Fight กับ Damien Priest ซึ่งมีเชื้อสายเปอร์โตริโกเช่นกัน ผลปรากฏว่า แบดบันนีชนะ ในการปล้ำยังได้เห็นการปรากฏตัวของนักมวยปล้ำชาวปวยร์โตรีโก การ์ลิโต ซึ่งปรากฏตัวครั้งแรกใน WWE นับตั้งแต่วันจันทร์ที่ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2021 ในศึกรอว์ และซาวิโอ เวกา ซึ่งปรากฏตัวครั้งแรกใน WWE นับตั้งแต่เซอร์ไวเวอร์ซีรีส์ (2020)
งานสร้าง.
ปูมหลัง.
แบคแลชเป็นศึกมวยปล้ำอาชีพที่จัดโดย WWE ในปี ค.ศ. 1999
วัดบ้านแสน

วัดบ้านแสน (Wan Seng Monastery) เป็นวัดในอำเภอเชียงตุง รัฐฉาน ประเทศพม่า หน้าวัดเป็นเส้นทางสัญจรโบราณที่เชื่อมต่อไปยังเมืองยาง
วัดบ้านแสนเป็นวัดในชุมชนบ้านแสนซึ่งเป็นชาวลัวะ สันนิษฐานว่าวัดสร้างในสมัยพญากือนาแห่งอาณาจักรล้านนา
อาคารเสนาสนะที่สำคัญที่สุดคือ "วิหารโหลง" (วิหารหลวง) มีรูปแบบคล้ายวิหารศิลปะล้านนาและสิมศิลปะล้านช้าง คงได้รับการต่อเติมเรื่อยมา ปัจจุบันมีขนาดกว้าง 3 ห้อง ยาว 9 ห้อง โครงสร้างเป็นไม้ หลังคาทรงจั่วซ้อนสองตับ มุงกระเบื้องดินขอ ลดมุขด้านหน้าและหลัง คล้ายวิหารในล้านนาและล้านช้างผสมกัน ผนังภายในวิหารตกแต่งด้วยลายทองล่องชาด จิตรกรรมสีฝุ่น แผงไม้คอสองและบานประตูด้านในปิดทองล่องชาดภาพหม้อน้ำปรณกลศ โบสถ์ตั้งอยู่ขวามือของวิหาร เป็นโบสถ์โถงขนาดเล็ก ไม่มีผนัง ทางขึ้นโบสถ์สลักเป็นรูปพญานาค มีสีมาทำจากก้อนหินวางไว้ 4 มุม นอกจากนั้นภายในวัดยังมีศาลาการเปรียญตั้งอยู่ทางขวามือของวิหาร รูปทรงแบบพม่า มีกุฏิ 6 หลัง โครงสร้างทำด้วยไม้ ก่อผนังด้วยอิฐฉาบปูน