pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
สเวด

สเวด  เป็นวงดนตรีออลเทอร์นาทิฟร็อกจากอังกฤษ 
ออกผลงานชุดแรกที่ชื่อว่า Suede ประสบความสำเร็จทั้งในด้านยอดขายและสามารถคว้ารางวัล Mercury Music Prize มีเพลงดังอย่าง Animal Nitrate และ Metal Mickey และถัดมากับอัลบั้มชุดที่ 2 ชื่อ Dog Man Star สามารถครองอันดับ 1 UK Chart ตั้งแต่สัปดาห์แรกที่ออกจำหน่าย มีเพลงดังอย่าง The Wild One และ New Generation มาถึงอัลบั้มที่ 3 Coming Up ก็สามารถขึ้นอันดับ 1 บนชาร์ทอัลบั้มได้เช่นกัน มีเพลงดังอย่าง Trash, Beautiful Ones และ Saturday Night และอัลบั้มที่ 4 Head Music มีเพลงดังอย่าง She’s In Fashion และ Everything Will Flow และผลงาน อัลบั้มที่ 5 A New Morning จนซูเอด แยกวงในปี 2003
มนตรี เจนอักษร

มนตรี เจนอักษร (เกิด 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2498) ชื่อเล่น ปุ๊ เป็นนักแสดง นักพากย์ และพิธีกรชาวไทย เริ่มเข้าสู่วงการบันเทิงตั้งแต่ปี พ.ศ. 2522 จากบท “อาโยะ“ ชาวเขาในภาพยนตร์เรื่อง "คนภูเขา" กำกับโดย วิจิตร คุณาวุฒิ ซึ่งได้รับรางวัลสุพรรณหงส์ทองคำ สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม นอกจากนี้ ยังได้รับรางวัลผู้ใช้ภาษาไทยดีเด่น ในงานวันภาษาไทยแห่งชาติ เมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2551 และ ผู้ใช้ภาษาไทยดีเด่น รางวัล ราชบัณฑิตยสถานสรรเสริญ พ.ศ. 2551
ประวัติ.
มนตรี เจนอักษร เกิดที่อำเภอเมือง จังหวัดนครปฐม มัธยมศึกษาตอนต้นที่โรงเรียนอุดรพิทยานุกูล จังหวัดอุดรธานี จบมัธยมปลายที่โรงเรียนสามเสนวิทยาลัย กรุงเทพมหานคร จบการศึกษาระดับปริญญาตรีจากคณะอักษรศาสตร์ สาขาวิชาภาษาอังกฤษ (วิชาโท - การละคร) จากมหาวิทยาลัยศิลปากร เมื่อปี พ.ศ. 2519 ประสบการณ์เคยเป็นอาจารย์ที่คณะอักษรศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร นครปฐม สอนวิชา Modern Drama และเป็นอาจารย์สอนวิชา English และ Modern drama ที่วิทยาลัยนาฏศิลป ที่กรุงเทพมหานคร ปัจจุบันยังคงแสดงละครโทรทัศน์ เป็นนักพากย์ ผู้บรรยายโฆษณา และเป็นพิธีกรรายการโทรทัศน์ โดยงานนักพากย์นั้นส่วนใหญ่พากย์เป็นพระเอกหรือพระรอง และได้พากย์เสียงดาราฮอลลีวูดที่มีชื่อเสียงหลายคน เช่น แบรด พิตต์, แมตต์ เดมอน, นิโคลัส เคจ และ เฉินหลง เป็นต้น ได้รับรางวัลต่าง ๆ ทั้งตุ๊กตาทอง, สุพรรณหงส์ รวมทั้งรางวัลผู้ใช้ภาษาไทยดีเด่น ในงานวันภาษาไทยแห่งชาติ เมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2551 อีกทั้งยังมีอัลบั้มเพลงของตนเองมาแล้ว 1 ชุด ชื่อ ทหารม้าหนุ่มโสด
ในปี พ.ศ. 2555 มนตรี เจนอักษร เป็นผู้ให้คำแนะนำแก่ หนึ่งธิดา โสภณ สำหรับการพากย์เสียงหน่อวา ซึ่งเป็นตัวละครในแอนิเมชัน "เอคโค่ จิ๋วก้องโลก" 
ชีวิตครอบครัว สมรสกับนางอัญชลี เจนอักษร มีบุตรชาย 2 คน ชื่อ มนัญชย์ เจนอักษร , ธัญวิชญ์ เจนอักษร (ปาล์ม) และมีหลานชื่อน้องเอริ ด.ญ.เอริษา เจนอักษร โดยเป็นบุตรของ ปาล์ม ธัญวิชญ์ เจนอักษร และโนเอล กลิ่นเนียม(ไทนี่) ซึ่งปาล์มกำลังทำหน้าที่จัดรายการอยู่ช่อง Spokedark TV กับจอห์น วิญญู วงค์สุรวัฒน์
รางวัลที่ได้รับ.
ได้รับรางวัล นักพากย์เสียงดีเด่น จากงานประกาศผลรางวัล โทรทัศน์ทองคำ ประจำปี พ.ศ. 2556 จากผลงานที่พากย์เสียงในภาพยนตร์ ละคร และ ซีรีส์ต่างๆของทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบก ช่อง 7
ตำบลคูเต่า

ตำบลคูเต่า เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา ตั้งอยู่บริเวณที่ราบลุ่มตอนปลายของคลองอู่ตะเภา อาณาเขตทางทิศเหนือติดชายฝั่งทะเลสาบสงขลา มีสถานที่สำคัญคือ แหลมโพธิ์ ซึ่งเป็นแหลมยื่นเข้าไปในทะเลสาบสงขลา มีองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่ครอบคลุมพื้นที่ตำบลคูเต่าทั้งตำบล ได้แก่ เทศบาลตำบลคูเต่า
หมู่บ้าน.
ประกอบไปด้วย 10 หมู่บ้าน ได้แก่
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
โซนี บีเอ็มจี

โซนี่ บีเอ็มจี มิวสิก เอนเตอร์เทนเมนต์  เกิดจากการร่วมธุรกิจกันระหว่าง โซนี่ มิวสิก ของ โซนี่ คอร์เปอเรชัน และ บีเอ็มจี มิวสิก ของบริษัท เบอร์เทลส์แมน ในสัดส่วนร้อยละ 50 ต่อ 50 เมื่อวันที่ 4 สิงหาคม พ.ศ. 2547 ในประเทศไทยนั้น โซนี่ มิวสิก บีอีซี เทโร ซึ่งเป็นบริษัทร่วมทุนอยู่แล้วต้องมีการควบรวมเช่นกันกับบีเอ็มจี ซึ่งมีเบเกอรี่ มิวสิกเป็นค่ายเพลงในเครือนั้นเกิดความไม่ลงตัวเรื่องหุ้นส่วน บีอีซีจึงต้องถอนหุ้นไปในเวลานั้น จึงถือว่า โซนี่ บีเอ็มจี เป็นผู้ถือหุ้นของตนเองทั้งหมด และเมื่อ พ.ศ. 2551 ก็ได้เกิดเหตุการณ์ครั้งสำคัญขึ้นอีกครั้ง โซนี่ คอร์เปอเรชัน ก็ได้ซื้อหุ้นอีก 50% ซึ่งเป็นของเบอร์เทลส์แมนมาครอบครองทั้งหมด จึงทำให้มีการเปลี่ยนชื่อกลับเป็นโซนี่ มิวสิก
ทอเลมี (ชื่อ)

ทอเลมี หรือ ทอเลเมียส (ภาษาอังกฤษ: Ptolemy หรือ Ptolemaeus) มาจากภาษากรีก Ptolemaios ซึ่งหมายความว่า “เช่นสงคราม” “เหมือนสงคราม” หรือ “เหมือนนักรบ” ชื่อ “ทอเลมี” หรือ “ทอเลเมียส” เป็นชื่อที่นิยมใช้กันมาก ผู้ที่ใช้ชื่อนี้ที่สำคัญที่สุดก็ได้แก่นักดาราศาสตร์ชาวกรีก-อียิปต์ คลอเดียส ทอเลเมอุส ที่รู้จักกันในนาม “ทอเลมี” และ ทอเลมีที่ 1 โซเตอร์นายทหารคนสนิทของพระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราชผู้ก่อตั้งราชอาณาจักรทอเลมีและราชวงศ์ทอเลมีในอียิปต์ 
ที่มาของคำ.
ชื่อ “ทอเลมี” ในภาษาอังกฤษมีรากมาจากภาษากรีกโบราณ Ptolemaios ซึ่งหมายความว่า “เช่นสงคราม” “เหมือนสงคราม” หรือ “เหมือนนักรบ” ซึ่งเป็นคำคุณศัพท์มาจากคำว่า “ptolemos” ซึ่งแปลว่า “สงคราม” ซึ่งเป็นคำที่ใช้แบบมหากาพย์ของโฮเมอร์
ชื่อ “Ptolemaios” เปลื่ยนแปลงวิธีสะกดไปตามกาลเวลาและประเทศที่นำไปใช้ 
p:t-wA-l:M-i-i-s
ชื่อที่เกี่ยวข้องกับ “ทอเลมี” ก็ได้แก่ “บาร์ ทาลมาอิ” (Bar Talmai) หรือ “ลูกของทอเลมี” ซึ่งแปลงมาเป็นภาษาอิตาลี “บาร์โทโลมีโอ” (Bartolomeo) และ “บาร์โทโลมิว” (Bartholomew) ในภาษาอังกฤษซึ่งเป็นหนึ่งในการวิวัฒนาการของชื่อ “ทอเลมี” ไปเป็นภาษาอื่น ฉะนั้น “ทอเลมี” จึงเป็นชื่อที่เผยแพร่มาจากภาษากรีกไปยังภาษาอื่นๆ ในตะวันออกกลาง และตะวันออกใกล้ ระหว่างสมัยกรีกตามรอยพระบาทของพระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราช
ชื่อสำหรับสตรีจากคำเดียวกันคือ ทอเลเมส (Ptolemais)
นามที่เกี่ยวข้องกับทอเลมีที่ 1 โซเตอร์.
นอกจากนั้นชื่อ “ทอเลมี” ยังใช้กันมากเช่น ชื่อของผู้นำและแม่ทัพชาวกรีก เช่น ทอเลมีแห่งอัลโรรอส กษัตริย์ราชวงศ์ทอเลมีแห่งอียิปต์ พระเจ้าทอเลมีที่ 2 ฟิลาเดสฟัส หรือ พระเจ้าทอเลมีที่ 10 อเล็กซานเดอร์ที่ 2 ผู้ชื่อ “ทอเลมี” อื่นๆ เช่น ทอเลมี ดีนสถาปนิกชาวอังกฤษ และการใช้ “ทอเลมี” ในกรณีอื่นๆ เช่น “โครงการทอเลมี” (Ptolemy Project) ซึ่งเป็นโครงการที่อนุญาตให้ศัลยแพทย์ในทวีปแอฟริกาสามารถดึงหนังสือแพทย์ศาสตร์ออนไลน์จากมหาวิทยาลัยโตรอนโตในประเทศแคนาดาได้ซึ่งมีอิทธิพลมาจากห้องสมุดทางแพทย์ศาสตร์ที่อเล็กซานเดรียที่ก่อตั้งโดยทอเลมีที่ 1 โซเตอร์
แรงพยาบาท

แรงพยาบาท  หรือฉบับแปลใหม่ใช้ชื่อว่า "แค้นพยาบาท" เป็นผลงานเขียนแนวสืบสวนสวบสวนของเซอร์อาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์ เล่มแรกที่มีตัวเอกคือ เชอร์ล็อก โฮมส์ ตีพิมพ์ครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 1887 เซอร์อาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์เขียนเรื่องนี้เมื่ออายุได้ 27 ปี โดยเป็นหมอฝึกหัดอยู่ที่เซาท์ซี (Southsea) ประเทศอังกฤษ ในช่วงเวลานั้นเขาได้เขียนเรื่องสั้นก่อนแล้วหลายเรื่องในนิตยสารต่าง ๆ เช่น ลอนดอนโซไซตี นวนิยายเล่มต่อไปที่ตามมาก็คือ "จัตวาลักษณ์"
แอนเซล์มแห่งแคนเทอร์เบอรี

นักบุญแอนเซล์มแห่งแคนเทอร์เบอรี  เดิมชื่อ อันเซลโม เด กันเดีย จีเนฟรา เป็นนักบุญในคริสตจักรโรมันคาทอลิก เกิดเมื่อค.ศ. 1033 ที่เมืองอาออสตา ราชอาณาจกัรเบอร์กันดี และถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 21 เมษายน ค.ศ. 1109 ที่เมืองแคนเทอร์เบอรี ในประเทศอังกฤษ นักบุญแอนเซล์มแห่งแคนเทอร์เบอรีเป็นนักพรตคณะเบเนดิกติน นักปรัชญาและนักเทววิทยาศาสนาคริสต์ ในด้านการปกครองคริสตจักร ท่านดำรงตำแหน่งอาร์ชบิชอปแห่งแคนเทอร์เบอรีระหว่างปี ค.ศ. 1093 ถึงปี ค.ศ. 1109 ได้ชื่อว่าเป็นผู้ก่อตั้งลัทธิอัสสมาจารย์นิยม (scholasticism) และมีชื่อเสียงว่าเป็นผู้เริ่มข้อพิสูจน์ทางภววิทยา (ontological argument) เกี่ยวกับว่าพระเป็นเจ้ามีจริงหรือไม่และเป็นบาทหลวงผู้เป็นปฏิปักษ์อย่างเปิดเผยต่อสงครามครูเสด
พระเจ้าสุทโธทนะ

พระเจ้าสุทโธทนะ (อักษรโรมัน: Suddhodana) มักเรียกว่า พระเจ้าสิริสุทโธทน์สุทรรศน์ มีพระนามราชสกุลว่าโคตมะ เป็นพระมหากษัตริย์แคว้นสักกะ (ซึ่งมีนครหลวงคือกรุงกบิลพัสดุ์) เป็นพุทธบิดาของพระโคตมพุทธเจ้า
พระองค์เป็นพระราชโอรสของพระเจ้าสีหหนุกับพระนางกัญจนา มีพระอนุชาและพระกนิษฐาร่วมพระชนกชนนีอีก 6 พระองค์ ได้แก่ พระเจ้าสุกโกทนะ พระเจ้าอมิโตทนะ โธโตทนะ ฆนิโตทนะ ปมิตา และอมิตา พระเจ้าสุทโธทนะมีพระอัครมเหสีนามว่าพระนางสิริมหามายา เจ้าหญิงโกลิยวงศ์จากกรุงเทวทหะ และมีพระราชโอรสพระองค์หนึ่งคือ พระโคตมพุทธเจ้า ซึ่งต่อมาตรัสรู้เป็นพระโคตมพุทธเจ้า และหลังจากเจ้าชายสิทธัตถะประสูติได้ 7 วัน พระนางสิริมหามายาก็สวรรคต พระเจ้าสุทโธทนะจึงอภิเษกสมรสใหม่กับพระนางมหาปชาบดีโคตมี ซึ่งเป็นพระกนิษฐาร่วมชนนีกับพระนางสิริมหามายา และมีพระโอรสคือ พระนันทะ และพระธิดาคือ พระนันทาเถรี
พระเจ้าสุทโธทนะเป็นกษัตริย์ที่ตั้งอยู่บนพื้นฐานของคุณธรรมและยึดมั่นในราชประเพณีอย่างเคร่งครัดในการปกครองบ้านเมือง ประชาชนอยู่เย็นเป็นสุขตลอดรัชสมัยของพระองค์ ทรงมุ่งหวังที่จะให้พระโอรสโดยเฉพาะสิทธัตถะได้รับเลือกจากสภาศากยะให้เป็นราชาสืบต่อจากตน แต่เจ้าชายสิทธัตถะเสด็จออกผนวช และพอทราบว่า เจ้าชายสิทธัตถะตรัสรู้เป็นพระโคตมพุทธเจ้าแล้ว จึงเชิญพระโคตมพุทธเจ้ากลับมาที่กรุงกบิลพัสดุ์
เมื่อพระโคตมพุทธเจ้าเสด็จมายังกรุงกบิลพัสดุ์คราวนี้ พระเจ้าสุทโธทนะได้สดับรับฟังพระธรรมเทศนา ทรงเกิดความเลื่อมใสศรัทธาในพระพุทธศาสนา บรรลุพระโสดาบันเป็นอุบาสก
ในพรรษาที่ 5 ของพระโคตมพุทธเจ้า พระเจ้าสุทโธทนะประชวรหนัก พระโคตมพุทธเจ้าจึงเสด็จจากกูฎาคาร ป่ามหาวัน เมืองเวสาลี แคว้นวัชชี มายังเมืองกบิลพัสดุ์ แสดงธรรมโปรดพระเจ้าสุทโธทนะ 7 วัน ในวันสุดท้าย พระเจ้าสุทโธทนะได้บรรลุพระอรหัตผลและนิพพาน
1 ต่อ 100

1 ต่อ 100 รายการเกมโชว์ ที่ผลิตโดย บริษัท บีอีซี เทโร เอ็นเตอร์เทนเมนท์ จำกัด (มหาชน) ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2551 ในเวลา 14.15 น. ถึง 15.00 น. ทุกวันเสาร์ ทางสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ดำเนินรายการโดย ทิน โชคกมลกิจ
1 ต่อ 100 เป็นรายการเกมโชว์ ที่ได้รับความนิยมจากหลายประเทศ ซึ่งเป็นลิขสิทธิ์ของบริษัท Endemol ของประเทศเนเธอร์แลนด์ เจ้าของเดียวกับรายการ Deal or no deal "เอาหรือไม่เอา" ที่สร้างความฮือฮามาแล้วเมื่อปี พ.ศ. 2548 รูปแบบของรายการ ผู้เข้าแข่งขันต้องตอบคำถามร่วมกับผู้ร่วมแข่งขัน 100 คน โดยเรียกกลุ่มบุคคลเหล่านี้ว่า MOB โดยการตอบคำถามในแบบปรนัย ถ้าคนใดคนหนึ่งในกลุ่ม MOB ตอบคำถามผิด จะถูกออกจากการแข่งขันโดยทันที
จุดประสงค์ของเกม.
จะให้ผู้เข้าแข่งขันกำจัดกลุ่ม MOB ให้หมดจนเหลือคนสุดท้ายเพราะยิ่งลดจำนวน สมาชิกของฝ่ายตรงข้ามให้ได้มากเท่าไหร่ ก็จะได้เงินรางวัลเพิ่มมากขึ้นเท่านั้น คำถามแต่ละคำถามจะมีมูลค่าเพิ่มขึ้น หากผู้เล่นสามารถกำจัดกลุ่ม MOB ได้ทั้งหมด 100 คน ผู้เข้าแข่งขัน จะได้รับเงินรางวัล 5 แสนบาท ตราบใดที่ผู้เข้าแข่งขันสามารถตอบคำถามได้อย่างถูกต้อง และ ผู้เข้าแข่งขันยังอยู่ในการแข่งขัน หลังจากที่ตอบคำถามได้ถูกต้องทุกครั้ง ผู้เล่นจะได้รับสิทธิ์ในการขอหยุดเกมและรับเงินรางวัลเท่าที่สะสมไว้ หรือเลือกกลุ่ม MOB เพื่อตอบคำถามในข้อต่อไปและเพิ่มเงินรางวัลที่มากขึ้น แต่ถ้าตอบคำถามผิด จะถูกออกจากการแข่งขันโดยทันทีและไม่ได้รับเงินรางวัลใดๆ เลย ซึ่งเงินรางวัลสะสมที่ผ่านมาทั้งหมดจะหารกับจำนวน MOB ที่เหลืออยู่จากการตอบคำถามถูกต้องในข้อนั้นๆ เงินรางวัลที่ได้รับในแต่ละข้อ จะได้มาจากจำนวน MOB ที่ตอบคำถามผิดในแต่ละข้อคูณกับจำนวนขั้นเงินรางวัลของแต่ละข้อ ซึ่งดูได้จากตารางด้านล่าง
ความช่วยเหลือ.
มีทั้งหมด 3 ความช่วยเหลือ ในระหว่างการแข่งขัน ซึ่งผู้เข้าแข่งขัน สามารถใช้ความช่วยเหลือมากกว่า 1 ความช่วยเหลือในข้อเดียวกัน ได้ด้วยเช่นกัน ซึ่งความช่วยเหลือทั้ง 3 ความช่วยเหลือ ประกอบด้วย
เจ้าจอมทับทิม (แอนนากับพระเจ้ากรุงสยาม)

เจ้าจอมทับทิม ในเรื่อง แอนนากับพระเจ้ากรุงสยาม เป็นบุคคลที่แอนนา ลีโอโนเวนส์ กล่าวถึงในหนังสือเล่มที่สองชื่อ "นิยายรักในราชสำนักฝ่ายใน" (Romance of the Harem) และถูกนำมาขยายความในบทประพันธ์ของมาร์กาเรต แลนดอน เรื่อง "แอนนากับพระเจ้ากรุงสยาม" (Anna and the King of Siam) ในปี พ.ศ. 2487 และนำมาเป็นส่วนหนึ่งของละครเวทีและภาพยนตร์ "เดอะคิงแอนด์ไอ" (The King and I) และ "แอนนาแอนด์เดอะคิง" (Anna and the King)
ประวัติ.
แอนนา ลีโอโนเวนส์ เขียนไว้ว่า ทับทิม (Tuptim) เป็นลูกชาวบ้านธรรมดา เกิดประมาณปี พ.ศ. 2393-2394 เป็นอิสตรีที่มีหน้าตาสะสวยงดงาม ขณะอายุ 15 ปีได้รักใคร่เป็นผัวเมียกับนายแดง ต่อมาในปี พ.ศ. 2408 เมื่ออายุได้ 16 ปี ถูกเกณฑ์ไปเป็นคนงานก่อสร้างวัดราชประดิษฐสถิตมหาสีมารามซึ่งเป็นวัดประจำรัชกาลที่ 4
พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทอดพระเนตรเห็นนางทับทิมในวันพระราชพิธีฝังลูกนิมิตวัดประจำรัชกาล ตรัสถามข้าราชบริพารว่าเด็กคนนั้นเป็นลูกเต้าเหล่าใคร จึงได้มีผู้นำนางทับทิมเข้าวังเพื่อถวายตัวเป็นนางห้ามรับใช้ในพระบรมมหาราชวังอยู่ในความดูแลของเจ้าจอมมารดาเที่ยง โดยปกปิดว่าเป็นเมียของนายแดงอยู่ก่อนแล้ว ฝ่ายนายแดงได้อุปสมบทเป็นพระที่วัดราชประดิษฐสถิตมหาสีมาราม จนได้เป็นพระครูใบฎีกา เรียกกันว่า พระครูปลัด (Balat)
อยู่มาวันหนึ่ง เจ้าจอมทับทิมได้หายตัวไปจากพระบรมมหาราชวัง ไม่มีผู้ใดพบตัวเป็นเวลาหลายเดือน รัชกาลที่ 4 ทรงตั้งรางวัลนำจับเป็นเงิน 20 ชั่ง จนวันหนึ่งมีพระสงฆ์สองรูปพบตัวเจ้าจอมทับทิม ซ่อนตัวอยู่ในกุฏิของพระครูปลัด โดยโกนศีรษะ โกนคิ้ว สวมจีวรปลอมตัวเป็นพระ เจ้าจอมทับทิมจึงถูกจับขังพร้อมกับพระครูปลัด และเพื่อนสองคนชื่อ มะปราง (Maprang) และสุมาลา (Simlah) 
จากการสอบสวนได้ความว่า เจ้าจอมทับทิมหลบหนีออกจากพระบรมมหาราชวังโดยปลอมตัวเป็นพระ และหลบออกมากับแถวพระภิกษุที่เข้าไปรับบิณฑบาตในวัง และได้เข้าไปอยู่ในวัดราชประดิษฐสถิตมหาสีมาราม ร่วมกุฏิกับพระครูปลัด โดยเจ้าจอมทับทิมยืนยันว่า พระครูปลัดไม่ทราบว่าตนเป็นหญิง และเป็นเมียเก่า และไม่ได้มีความสัมพันธ์ชู้สาวกัน
แอนนา ลีโอโนเวนส์ เขียนไว้ว่า เจ้าจอมทับทิม และพระครูปลัด ถูกประหารชีวิตในปี พ.ศ. 2410 โดยถูกเฆี่ยนตี ทรมาน และเผาทั้งเป็น และเขียนว่ารัชกาลที่ 4 ทรงสั่งให้สร้างเจดีย์ขึ้นสององค์ไว้ที่ข้างโบสถ์วัดสระเกศ เก็บอัฐิของเจ้าจอมทับทิมและพระครูปลัด ซึ่งหม่อมเจ้าจงจิตรถนอม ดิศกุลเคยทูลถามสมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ สมเด็จพระสังฆราช (อยู่ ญาโณทโย) เจ้าอาวาสในขณะนั้น ซึ่งได้ถวายพระพรว่าเจดีย์บรรจุอัฐิเจ้าจอมนั้นมีจริง หากแต่เพิ่งรื้อไปเมื่อมีการพัฒนาวัด
ปัจจุบันมีศาลของเจ้าจอมทับทิมตั้งอยู่ที่กรมแผนที่ทหาร ถนนกัลยาณไมตรี โดยศาลหันหน้าไปทางทิศใต้ ไปทางวัดราชประดิษฐสถิตมหาสีมาราม สันนิษฐานว่าสร้างขึ้นเป็นอนุสรณ์แด่เจ้าจอม เนื่องจากบริเวณนี้เคยเป็นสวนเก่านอกกำแพงวังทางทิศตะวันออก และบริเวณศาลดังกล่าวน่าจะเป็นที่ที่เจ้าจอมและพระครูปลัดถูกประหาร
ข้อโต้แย้ง.
นักประวัติศาสตร์ไทยให้ความเห็นแย้งว่า เรื่องเจ้าจอมทับทิม ไม่น่าจะมีอยู่จริง เนื่องจากไม่มีบันทึกอยู่ในเอกสารอื่นเลยนอกจากบันทึกของนางลีโอโนเวนส์ อีกทั้งรายละเอียดที่ไม่ตรงกับข้อเท็จจริงในประวัติศาสตร์ เช่น เจ้าจอมคนใดที่ต้องการจะกราบบังคมทูลลาออก เพื่อไปสมรส ก็สามารถกระทำได้ อีกทั้งในประเทศสยามไม่เคยมีการลงโทษด้วยการเผาทั้งเป็น
ลาวโทรคมนาคม

ลาวโทรคมนาคม เป็นบริษัทร่วมทุนระหว่าง Shenington กับรัฐบาลของประเทศลาว ในสัดส่วนการถือหุ้นร้อยละ 49 และ 51 ตามลำดับ เพื่อดำเนินกิจการให้บริการสื่อสารโทรคมนาคมแบบครบวงจรในประเทศลาว โดยมีบริการต่างๆประกอบด้วยบริการโทรศัพท์พื้นฐานระบบ Public Switched Telephone Network (PSTN) บริการโทรศพท์เคลื่อนที่ทั้ง Postpaid และ Prepaid ในระบบ GSM 900, International Direct Dialing (IDD) โทรศัพท์สาธารณะ วิทยุติดตามตัว และบริการอินเทอร์เน็ต
ประวัติ.
ก่อนปี ค.ศ. 1993 รัฐบาลลาว ได้ดำเนินการอย่างต่อเนื่องในการพัฒนาระบบสื่อสาร โทรคมนาคม ตามแผนแม่แบบ (Master Plan) ซึ่งนับได้ว่าเป็นปัจจัยพื้นฐานของการพัฒนา ระบบโทรคมนาคม ครบวงจรโดยมี กระทรวงคมนาคมขนส่งไปรษณีย์และก่อสร้างของลาว เป็นผู้ชี้นำและคุ้มครองในนี้ บริษัท ไปรษณีย์โทรคมนาคม ลาว เป็นรัฐวิสาหกิจ 100% และเป็นผู้ดำเนินงานแต่เพียงผู้เดียว
ในปี ค.ศ. 1994 รัฐบาลได้เปิดโอกาสให้ภาคเอกชน ได้มีส่วนร่วมในการลงทุนดำเนินธุรกิจด้านโทรคมนาคมในลาว บริษัท ชินวัตร อินเตอร์เนชั่นแนล จำกัด (มหาชน) ได้มีโอกาสเข้าร่วมลงทุนกับรัฐบาลและได้จัดตั้งบริษัทร่วมลงทุนขึ้นในนาม บริษัท ลาว ชินวัตร เทเลคอม จำกัด เพื่อดำเนินโครงการ พัฒนาโทรคมนาคมระยะที่ 3 ตามแผนแม่แบบ ที่รัฐบาลลาวได้วางเอาไว้ ในปี 1994 
ในปี ค.ศ. 1995 รัฐบาลลาว มีนโยบายให้แยกบริษัท ไปรษณีย์ และ โทรคมนาคม ลาว ออกเป็น 2 บริษัทคือ บริษัท ไปรษณีย์ลาว และบริษัท โทรคมนาคม ลาว
ในปี ค.ศ. 1996 ความเรียกร้องต้องการใช้งานทางด้านการสือสารของลาวได้ ขยายตัวขึ้น รัฐบาล สปป.ลาว จึงได้ร่วมกับบริษัท ชินวัตร อินเตอร์เนชั่นแนล จำกัด (มหาชน) เพื่อจัดตั้ง บริษัท ลาว โทรคมนาคม จำกัด ขึ้นซึ่งเป็นการรวมตัวของบริษัท โทรคมนาคม ลาว กับบริษัท ลาว ชินวัตร เทเลคอม จำกัด เข้ากัน โดยรัฐบาลลาว ถือหุ้น 51% และบริษัท ชินวัตร อินเตอร์เนชั่นแนล จำกัด (มหาชน) ถือหุ้น 49% โดยมีระยะสัมปทาน 25 ปี
บริษัท ลาว โทรคมนาคม จำกัด จึงได้เริ่มเปิดดำเนินงานตั้งแต่วันที่ 11 พฤศจิกายน ค.ศ.1996 โดยดำเนินธุรกิจ ให้บริการทางด้านการสื่อสารโทรคมนาคมด้านต่าง ๆ จนถึงปัจจุบัน
นูเมทัล

นูเมทัล ("นิวเมทัล") หรือบางครั้งเรียกว่า nü metal หรือ aggro-metal เป็นแนวเพลงที่เกิดขึ้นในช่วงกลางยุคทศวรรษที่ 1990 เป็นแนวเพลงที่รวมอิทธิพลของ กรันจ์ และ อัลเทอร์เนทีฟเมทัล รวมเข้ากับ ดนตรีฟังก์ ฮิปฮอป ดนตรีอินดัสเทรียล และ เฮฟวี่เมทัล หลายแนวอย่าง แทรชเมทัล และ กรูฟเมทัล
นูเมทัล จะเน้นที่อารมณ์ จังหวะ ผิวสัมผัส มากกว่า เมโลดี้ของเพลง เพลงนิวเมทัลส่วนใหญ่จะใช้จังหวะ ลัดโน้ตของท่อนริฟฟ์ เล่นกับการกีตาร์และกลองที่มีการปรับเสียงให้ต่ำลง ให้ดูหม่นลง และเสียงที่หนาขึ้นมากกว่าเพลงร็อคทั่วไป
พงศกร อรรณนพพร

พงศกร อรรณนพพร (เกิด 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2504) เป็นนักการเมืองชาวไทย ปัจจุบันเป็นผู้ช่วยรัฐมนตรีประจํากระทรวงพาณิชย์ ในรัฐบาลแพทองธาร ชินวัตร อดีตเลขาธิการพรรคเพื่อธรรม อดีตรองหัวหน้าพรรคเพื่อไทย อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ ในรัฐบาลสมัคร สุนทรเวช อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดขอนแก่น
ประวัติ.
นายพงศกร อรรณนพพร เกิดเมื่อ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2504 ที่ตำบลหนองเม็ก อำเภอหนองสองห้อง จังหวัดขอนแก่น สำเร็จการศึกษาระดับประถมศึกษาจากโรงเรียนชุมชนหนองสองห้อง ระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนขอนแก่นวิทยายน ระดับปริญญาตรีด้านบริหารการจัดการ จากมหาวิทยาลัยเกษมบัณฑิต และ รัฐศาสตรบัณฑิต จากมหาวิยาลัยรามคำแหง ระดับปริญญาโท ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต และศิลปศาสตรมหาบัณฑิตกิตติมศักดิ์ จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง ระดับปริญญาเอกหลักสูตรปรัชญาดุษฎีบัณฑิต ด้านวิชาการเมือง จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง และดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ ด้านวิชาการจัดการ  มหาวิทยาลัยราชภัฎเลย
นายพงศกร อรรณนพพร สมรสกับ ดวงแข อรรณนพพร อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดขอนแก่น มีบุตร-ธิดา 5 คน คือ
การทำงาน.
นายพงศกรเคยเป็นผู้ทรงคุณวุฒิในคณะกรรมาการการประถมศึกษาจังหวัดขอนแก่น ในส่วนงานการเมืองเริ่มจากตำแหน่งรองประธานกรรมการสุขาภิบาลอำเภอหนองสองห้อง จนมาเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร และเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ
ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2553 เขาได้รับการแต่งตั้งเป็นรองหัวหน้าพรรคเพื่อไทย
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2557 เขาได้สมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคเพื่อไทย ลำดับที่ 46
ใน พ.ศ. 2561 นายพงศกรได้ลาออกจากสมาชิกพรรคเพื่อไทย และได้ย้ายมาสังกัดพรรคเพื่อธรรม พร้อมกับรับตำแหน่งเลขาธิการพรรค ต่อมาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 เขาได้ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคไทยรักษาชาติ ลำดับที่ 15 แต่พรรคไทยรักษาชาติ ถูกศาลรัฐธรรมนูญตัดสินยุบพรรคก่อนวันเลือกตั้ง
ในปี 2564 เขาได้เข้าร่วมงานกับพรรคไทยสร้างไทย ซึ่งนำโดยคุณหญิงสุดารัตน์ เกยุราพันธุ์ ต่อมาในปี 2565 เขาได้ย้ายกลับเข้าร่วมงานกับพรรคเพื่อไทย และในปี 2566 ได้รับแต่งตั้งเป็นผู้ช่วยรัฐมนตรีประจํากระทรวงคมนาคม 
และต่อมาในรัฐบาลแพทองธาร ชินวัตร เขาได้รับการเเต่งตั้งเป็นผู้ช่วยรัฐมนตรีประจํากระทรวงพาณิชย์ (นายพิชัย นริพทะพันธุ์) ในวันที่ 8 ตุลาคม พ.ศ.2567
ฟังก์

ฟังก์  เป็นแนวเพลงชนิดหนึ่งเกิดขึ้นในช่วงกลางถึงปลายทศวรรษที่ 1960 เมื่อนักดนตรีชาวแอฟริกัน-อเมริกัน ได้รวมเพลงแนวโซล เข้ากับโซลแจ๊ส และอาร์แอนด์บี ให้มีจังหวะ สามารถเต้นรำได้ เกิดแนวเพลงชนิดใหม่ ฟังก์ได้ลดความเด่นของเมโลดี้และความกลมกลืนลง และนำจังหวะสนุกสนานเพิ่มขึ้นด้วยเบสอิเล็กทรอนิกและกลองให้ชัดขึ้น ไม่เหมือนกับเพลงอาร์แอนด์บีหรือโซล ที่มีการเปลี่ยนคอร์ดหลายครั้ง เพลงฟังก์มักจะมีคอร์ดเดียว
ฟังก์ประกอบด้วยจังหวะของเครื่องดนตรีอย่าง กีตาร์ไฟฟ้า เบสไฟฟ้า แฮมมอนด์ออร์แกน และกลอง เล่นในจังหวะที่เกาะเกี่ยวกัน วงฟังก์มักจะมีเครื่องเป่าอยู่ด้วย อย่าง แซกโซโฟน ทรัมเป็ต หรือในบางครั้งก็มี ทรอมโบน
ผู้มีอิทธิพลต่อดนตรีฟังก์ เช่น เจมส์ บราวน์, ชากา คาน (Queen of Funk), สลาย แอนด์ เดอะ แฟมิลี สโตน, จอร์จ คลินตัน แอนด์ พาร์ไลเมน-ฟังก์คาเดลิก, เคอร์ติส เมฟิลด์, เดอะ เมเตอร์ส, เดอะ ฟังก์ บราเตอร์ส, บูทซี คอลลินส์ และ พรินซ์ วงดนตรีที่เป็นที่รู้จักในทศวรรษที่ 1970 อย่าง เอิร์ธ, วินด์แอนด์ไฟร์, ทาวเวอร์ ออฟ พาวเวอร์, คอมโมดอร์ส และคูลแอนด์เดอะแก๊ง ที่โด่งดังหลาย ๆ วง ก็เล่นเพลงในแนวดิสโก้และโซลด้วย 
ดนตรีฟังก์ได้มีการพัฒนาอย่างมากในช่วงทศวรรษที่ 1970 ในช่วงที่ดนตรีดิสโก้โด่งดัง มีความนิยมในการใช้ท่อมแซมเปิ้ลของดนตรีฟังก์ในดนตรีฮิปฮอป และฟังก์ยังมีอิทธิพลต่อแนวดนตรี โก-โก ฟังก์อย่างมีอิทธิพลต่อเพลงแนวนิวเวฟและโพสต์พังก์บ้าง
ธงชาติอาร์มีเนีย

ธงชาติอาร์มีเนีย หรือ ธงไตรรงค์อาร์มีเนีย ("Erraguyn") เป็นธงสามสีรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 1 ส่วน ยาว 2 ส่วน ภายในแบ่งเป็นแถบ 3 แถบ ตามแนวนอน ความกว้างเท่ากัน ประกอบด้วย สีแดง สีน้ำเงิน และสีส้ม ตามลำดับจากบนลงล่าง สภาโซเวียตสูงสุดแห่งอาร์มีเนียได้รับรองเป็นธงชาติเมื่อวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2533 ส่วนกฎหมายว่าด้วยธงชาติฉบับปัจจุบัน ได้ผ่านการรับรองจากสภาแห่งชาติอาร์มีเนียเมื่อวันที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2549
ตามประวัติศาสตร์อาร์มีเนีย ได้มีการใช้ธงต่าง ๆ เป็นสัญลักษณ์ของอาร์มีเนียจำนวนมาก ดังเช่นในสมัยโบราณ ราชวงศ์ของอาร์มีเนียได้ใช้ธงรูปสัตว์ต่าง ๆ เป็นสัญลักษณ์ ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 20 อาร์มีเนียอยู่ภายใต้การปกครองของสหภาพโซเวียต ธงของสหภาพโซเวียตก็ได้มีการนำมาใช้เป็นสัญลักษณ์ของประเทศอาร์มีเนียอยู่หลายแบบด้วย
ความหมาย.
ความหมายของสีธงชาติมีการตีความไปในหลายทาง ตัวอย่างเช่น สีแดงหมายถึงเลือดของทหารชาวอาร์มีเนีย สีน้ำเงินหมายถึงท้องฟ้า สีส้มหมายถึงแผ่นดินอันอุดมสมบูรณ์และชนผู้อาศัยและทำงานบนผืนแผ่นดินนั้น
ส่วนความหมายอย่างเป็นทางการ ดังที่ปรากฏในรัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐอาร์มีเนีย มีดังนี้
แบบธง.
เนื่องจากรัฐบาลอาร์มีเนียไม่ได้กำหนดแบบสีธงมาตรฐานไว้ แบบธงที่ใช้อยู่ทั่วไปจึงปรากฏอยู่ 2 แบบ คือ แบบสีอ่อนและแบบสีเข้ม ซึ่งแบบสีเข้มนี้นิมใช้ทั่วไปมากกว่าแบบแรก ตารางเบื้องล่างนี้เป็นค่าสีในระบบ RGB โดยประมาณของธงทั้งสองแบบ
6.2.12

6.2.12 (หกสองสิบสอง) เป็นการรวมตัวของศิลปินของค่าย จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ มีงานแถลงเกี่ยวกับอัลบั้มนี้ในปลายปี 2538 และออกจำหน่ายในวันที่ 26 ธันวาคม พ.ศ. 2538 ศิลปินที่ร่วมร้องเพลงในอัลบั้มนี้ ประกอบด้วย คริสติน่า อากีล่าร์, เจตริน วรรธนะสิน, ปฏิภาณ ปฐวีกานต์, ทาทา ยัง, วงยูเอชที นอกจากนี้ อัลบั้มนี้ยังได้เปิดตัว นัท มีเรีย ในฐานะศิลปินเป็นครั้งแรก โดยศิลปินแต่ละคนจะร้องเพลงคนละ 2 เพลง อัลบั้ม "6.2.12" มีเพลงขึ้นชาร์ตแทบทุกเพลง เช่น "อย่าทำ อย่าทำ" ของนัท มีเรีย, "รักกันเลย" ของมอส ปฏิภาณ, "คนแบบฉัน" ของทาทา ยัง และ "ทุกนาทีให้เธอ" ของวงยูเอชที
"6.2.12" ได้กลายเป็นปรากฏการณ์ของวงการเพลงในช่วงนั้น ซิงเกิลซีดีที่ออกจำหน่ายทำยอดขายมากกว่า 2 ล้านชุดภายในระยะเวลาเพียง 1 เดือน ยอดขายอัลบั้มเต็มได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำขาวภายใน 1 สัปดาห์ และเทศกาลคอนเสิร์ต 6-2-12 จัดที่สนามกีฬากองทัพบกยังกลายเป็นคอนเสิร์ตที่มีคนดูมากที่สุดของคอนเสิร์ตค่ายเพลงแกรมมี่อีกด้วย
ปี พ.ศ. 2549 รายการเพลงของแกรมมี่จัดให้ปรากฏการณ์ 6.2.12 เป็นอันดับ 10 ของ 50 ปรากฏการณ์ในวงการเพลงของแกรมมี่ที่มีคนพูดถึงที่สุด 
เทศกาลคอนเสิร์ต 6.2.12.
สืบเนื่องจากอัลบั้ม "6.2.12" ประสบความสำเร็จอย่างสูงในช่วงปลายปี พ.ศ. 2538 และซิงเกิลของอัลบั้มนี้มียอดขายถึง 2 ล้านชุดภายใน 1 สัปดาห์เท่านั้น ค่ายแกรมมีจึงได้จัด "เทศกาลคอนเสิร์ต 6.2.12" เพื่อเป็นการขอบคุณแฟนเพลงทั่วประเทศ คอนเสิร์ตนี้จัดขึ้นที่สนามกีฬากองทัพบก เมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2539 คอนเสิร์ตครั้งนี้มีผู้ชมเข้าชม 5 หมื่นคน ทำสถิติคอนเสิร์ตที่มีผู้ชมสูงสุดในประวัติศาสตร์ของแกรมมี่ในตอนนั้น
คอนเสิร์ต 6.2.13.
แกรมมี่จะจัดโปรเจกต์พิเศษ 6 2 12 เดอะรีเทิร์น เมื่อวันที่ 3-5 พฤษภาคม 2556 โดย 5 ศิลปิน และ 1 กลุ่มอดีตบอยแบนด์จะกลับมารวมตัวกันอีกครั้ง ภายใต้ชื่อ "6 2 13 Concert" ซึ่งเป็นการเรียกร้องของแฟนเพลง ควบคุมการผลิตโดย สายทิพย์ มนตรีกุล ณ อยุธยา ณ รอยัล พารากอน ฮอลล์ และ ปลายปีมีการ restage ณ อิมแพ็ค อารีน่า เมืองทองธานี เมื่อวันที่ 9-10 พฤศจิกายน 2556
จัตวาลักษณ์

จัตวาลักษณ์  หรือฉบับแปลใหม่ใช้ชื่อว่า "รหัสลักษณ์แห่งสี่" เป็นนวนิยายเรื่องยาวเรื่องที่ 2 ของเซอร์อาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์‎ เกี่ยวกับการสืบสวนคดีของนักสืบชื่อดัง เชอร์ล็อก โฮมส์ กับหมอวอตสัน สหายของเขา ตีพิมพ์ครั้งแรกในปี ค.ศ. 1890 ลงใน
เป็นเรื่องเกี่ยวกับ หญิงสาวผู้เป็นลูกความ นาม แมรี่ มอสแตน (ภายหลังแต่งงานกับหมอวัตสัน) กับการแย่งสมบัติอัคระ และการฆาตกรรมปริศนา
นิตยสาร Lippincott's Monthly Magazine
หมาผลาญตระกูล

หมาผลาญตระกูล  เป็นนวนิยายอาชญากรรมเรื่องที่สามจากสี่เรื่อง เขียนโดยเซอร์อาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์ ที่กล่าวถึงนักสืบเชอร์ล็อก โฮมส์ เดิมเขียนเป็นตอนใน "เดอะสแตรนด์แมกาซีน" (The Strand Magazine) ตั้งแต่เดือนสิงหาคม ค.ศ. 1901 ถึงเดือนเมษายน 1902 มีฉากท้องเรื่องในดาร์ตมอร์ เดวอน ในเวสต์คันทรีของประเทศอังกฤษ และบอกเล่าเรื่องของความพยายามฆ่าที่บันดาลใจจากตำนานหมาล่าเนื้อปีศาจอันมีกำเนิดเหนือธรรมชาติน่าสะพรึงกลัว เชอร์ล็อก โฮมส์ และสหายของเขา หมอวอตสัน สอบสวนคดีดังกล่าว นวนิยายเรื่องนี้เป็นการปรากฏตัวครั้งแรกของโฮมส์หลังที่ตั้งใจให้เขาตายใน "ปัจฉิมปัญหา" (The Final Problem) และความสำเร็จของ "หมาผลาญตระกูล" นำให้รื้อฟื้นตัวละครนี้ขึ้นใหม่
ใน ค.ศ. 2003 หนังสือนี้อยู่ในผลการสำรวจความคิดเห็นบิกรี้ด (Big Read) "นวนิยายอันเป็นที่รักที่สุด" ของสหราชอาณาจักรของบีบีซี ลำดับที่ 128 จากทั้งหมด 200 เล่ม ใน ค.ศ. 1999 เรื่องนี้ขึ้นเป็นนวนิยายโฮมส์ที่ดีที่สุด โดยได้คะแนนเต็ม 100 คะแนนจากนักวิชาการเชอร์ล็อก (Sherlockian scholar)
พระมหาปชาบดีโคตมีเถรี

พระมหาปชาบดีโคตมี ("มหาปชาปตี โคตมี"; "มหาปฺรชาปตี เคาตมี") เป็นพระราชธิดาแห่งโกลิยะ เป็นพระมาตุจฉาของพระโคตมพุทธเจ้า เพราะเป็นพระขนิษฐภคินีของพระนางสิริมหามายา พุทธมารดา และเป็นภิกษุณีรูปแรก ทรงได้เรียนกรรมฐานและทรงปฏิบัติอย่างจริงจัง จนได้บรรลุเป็นพระอรหันต์ พระพุทธเจ้าทรงยกย่องท่านว่าเป็นเอตทัคคะ คือเลิศกว่าผู้อื่นในทางรัตตัญญู (คือผู้มีรู้ราตรีนาน)
พระประวัติ.
เมื่อพระนางสิริมหามายาสวรรคตแล้ว หลังจากที่เจ้าชายสิทธัตถะประสูติได้ 7 วัน ในกาลต่อมาพระเจ้าสุทโธทนะได้ทรงตั้งพระนางมหาปชาบดีโคตมีไว้ในตำแหน่งพระอัครมเหสี ซึ่งพระนางได้ทรงถวายการอภิบาลเจ้าชายสิทธัตถะ เสมือนเป็นพระราชโอรสของพระองค์เอง พระนางมีพระราชโอรสพระองค์หนึ่งพระนามว่า เจ้าชายนันทะ และมีพระราชธิดาพระองค์หนึ่งพระนามว่า เจ้าหญิงรูปนันทา
พระนางได้ทรงแสดงความประสงค์จะบวชต่อพระพุทธเจ้าในคราวที่พระองค์เสด็จไปโปรดพระพุทธบิดาและพระประยูรญาติ ณ กรุงกบิลพัสดุ์ แคว้นสักกะ แต่พระพุทธเจ้ามิได้ทรงอนุญาตให้พระนางผนวช เนื่องจากยังไม่เคยทรงอนุญาตให้สตรีอุปสมบทในพระพุทธศาสนา ต่อมาเมื่อพระพุทธเจ้าเสด็จไปเมืองเวสาลีและประทับอยู่ที่ กูฏาคารศาลา ป่ามหาวัน พระนางปชาบดีโคตมีพร้อมด้วยเหล่านางสากิยานีจำนวนมาก จึงได้ปลงพระเกศา ห่มผ้ากาสายะ เป็นการแสดงเจตนาที่จะบวชอย่างแรงกล้า โดยเสด็จไปยังกูฏาคารศาลาป่ามหาวัน เมืองเวสาลี เพื่อทรงทูลขออุปสมบท โดยพระนางได้ทรงแจ้งพระประสงค์ต่อพระอานนท์ให้นำความไปกราบทูลพระพุทธเจ้า ขอให้พระนางพร้อมทั้งเหล่านางสากิยานีได้อุปสมบทเป็นภิกษุณีในพระพุทธศาสนา ซึ่งพระอานนท์ใช้ความพยายามอยู่หลายหน พระพุทธเจ้าจึงทรงออกหลัก ปฏิบัติเป็นพิเศษสำหรับสตรีผู้ที่จะเข้ามาบวชในพระพุทธศาสนา คือครุธรรม 8 ซึ่งพระนางมหาปชาบดีโคตมี ทรงยินดีปฏิบัติตามครุธรรม ทั้ง 8 ประการ จึงได้รับการอุปสมบทในพระพุทธศาสนา พร้อมทั้งเหล่านางสากิยานี
หลังจากการอุปสมบท พระมหาปชาบดีโคตมีเถรีได้ทรงเรียนกรรมฐานที่พระพุทธเจ้าทรงประทานและปฏิบัติอย่างจริงจัง จนได้บรรลุพระอรหันต์ แม้ภิกษุณีเหล่าสากิยานีที่อุปสมบทพร้อมกับท่านก็ได้บรรลุพระอรหันต์เหมือนกัน
พระมหาปชาบดีโคตมีเถรีนิพพานขณะมีพระชนมายุได้ 120 พรรษา
หุบเขาแห่งภัย

หุบเขาแห่งภัย  หรือ "หุบเขาแห่งความกลัว" คือนวนิยายเรื่องที่ 4 ซึ่งเป็นนวนิยายเรื่องยาวของเชอร์ล็อก โฮมส์ ที่เขียนโดยเซอร์อาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์ ตีพิมพ์ครั้งแรกในนิตยสารสแตรนด์ ระหว่างเดือนกันยายน ค.ศ. 1914 ถึงเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1915 รวมเล่มเป็นหนังสือครั้งแรกในนครนิวยอร์ก วันที่ 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1915
เชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด การผจญภัย

เชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด การผจญภัย  เป็นหนังสือรวมเรื่องสั้นชุดแรกของเซอร์อาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์ ว่าด้วยการสืบสวนสอบสวนคดีต่าง ๆ โดยโลดโผนของเชอร์ล็อก โฮมส์ ประกอบด้วยเรื่องสั้น 12 เรื่อง ฉบับแรกมีภาพวาดประกอบโดย Sidney Paget นำเรื่องสั้นทั้ง 12 เรื่องที่เคยตีพิมพ์ในนิตยสารสแตรนด์ (Strand Magazine) ตั้งแต่เดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1891 ถึงเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1892 ประกอบด้วยเรื่องดังนี้
อะนิเมจ

อะนิเมจ (; โรมาจิ: "Animēju"; ราชบัณฑิตยสภา: อานิเมจ) เป็นนิตยสารที่เกี่ยวกับการ์ตูนญี่ปุ่น โดยผู้ก่อตั้งนิตยสารนี้คือ โทกูมะ โชเท็น ซึ่งเล่มแรกออกวางจำหน่ายเมื่อช่วงเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1978
อนิเมะกรังด์ปรีซ์.
รางวัลอนิเมะกรังด์ปรีซเป็นรางวัลอนิเมะประจำปีที่จากการโหวตจัดโดยนิตยสาร "อะนิเมจ" โดยเริ่มตั้งแต่ 1979 แต่จะผลประกาศในฉบับของเดือนมกราคม 1980 และผลของปีต่อไปก็จะประกาศในฉบับเดือนมิถุนายน ของทุกๆปี
เสียงเสียดแทรก ริมฝีปาก-ฟัน ไม่ก้อง

เสียงเสียดแทรก ริมฝีปาก-ฟัน ไม่ก้อง  เป็นเสียงพยัญชนะที่มีใช้ในหลายภาษา สัญลักษณ์ในชุดสัทอักษรสากลที่ใช้แทนเสียงนี้คือ และสัญลักษณ์เอกซ์-แซมปาที่ตรงกันคือ <code>f</code>
เชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด จดหมายเหตุ

เชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด จดหมายเหตุ  หรือฉบับแปลใหม่ใช้ชื่อว่าชุด "ความทรงจำ" เป็นหนังสือรวมเรื่องสั้นชุดที่ 2 ของเซอร์อาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์‎ ประกอบด้วยเรื่องสั้น 11 เรื่องดังนี้
เสียงเสียดแทรก ปุ่มเหงือก ไม่ก้อง

เสียงเสียดแทรก ปุ่มเหงือก ไม่ก้อง  เป็นเสียงพยัญชนะที่มีใช้ในหลายภาษา สัญลักษณ์ในชุดสัทอักษรสากลที่ใช้แทนเสียงนี้คือ และสัญลักษณ์เอกซ์-แซมปาที่ตรงกันคือ <code>s</code> ในภาษาไทย เสียงนี้เขียนแทนด้วยตัวอักษร "ซ", "ส", "ศ" และ "ษ" (ในตำแหน่งพยัญชนะต้น)
เสียงหยุด ปุ่มเหงือก ก้อง

เสียงหยุด ปุ่มเหงือก ก้อง  หรือ เสียงระเบิด ปุ่มเหงือก ก้อง  เป็นเสียงพยัญชนะที่มีใช้ในหลายภาษา สัญลักษณ์ในชุดสัทอักษรสากลที่ใช้แทนเสียงนี้คือ และสัญลักษณ์เอกซ์-แซมปาที่ตรงกันคือ <code>d</code> เสียงนี้ในภาษาไทยแทนด้วยตัวอักษร "ฎ", "ฑ" และ "ด" (ในตำแหน่งพยัญชนะต้น)
เชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด คืนชีพ

เชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด คืนชีพ  หรือในฉบับแปลใหม่ใช้ชื่อว่า "การกลับมาของเชอร์ล็อก โฮมส์" คือนวนิยายเรื่องสั้นชุดที่ 3 ของเซอร์อาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์‎ ประกอบด้วยเรื่องสั้น 13 เรื่องตีพิมพ์ครั้งแรกในปี ค.ศ. 1905 ประกอบด้วยเรื่องสั้นดังนี้
เสียงนาสิก ริมฝีปาก

เสียงนาสิก ริมฝีปาก  เป็นเสียงพยัญชนะที่มีใช้ในหลายภาษา สัญลักษณ์ในชุดสัทอักษรสากลที่ใช้แทนเสียงนี้คือ และสัญลักษณ์เอกซ์-แซมปาที่ตรงกันคือ <code>m</code> เสียงนี้ในภาษาไทยเขียนแทนด้วยตัวอักษร "ม"
การปรากฎในภาษาต่าง ๆ.
เชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด ลาโรง

เชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด ลาโรง  คือนวนิยายเรื่องสั้นชุดที่ 4 ในชุด "เชอร์ล็อก โฮมส์" ของเซอร์อาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์‎ ตีพิมพ์ครั้งแรกในปี ค.ศ. 1917 ประกอบด้วยเรื่องสั้น 8 เรื่อง ดังต่อไปนี้
เรืองวิทย์ ลิกค์

เรืองวิทย์ ลิกค์ (เกิด 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2483) อดีตรัฐมนตรีหลายกระทรวง อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดกำแพงเพชร ชาวกำแพงเพชรในรู้จักกันในนามผู้แทนราษฎร "ใจถึง พึ่งได้ พบง่าย ใช้คล่อง" ซึ่งจังหวัดกำแพงเพชรยังคงเป็นจังหวัดที่การพัฒนายังไม่มีเท่าที่ควรแม้ งบประมาณจะมีการจัดสรรลงพื้นที่อย่างสมํ่าเสมอ
ประวัติ.
นายเรืองวิทย์ ลิกค์ เกิดเมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2483 เป็นบุตรคนที่ 2 ของจำนวนพี่น้อง 4 คน ของ มร.ลิกค์ และบุญรอด (ล่ำซำ) ลิกค์ สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาปีที่ 8 แผนกวิทยาศาสตร์ จากวิทยาลัยบางแสน จังหวัดชลบุรี ระดับปริญญาตรี คณะวิทยาศาสตร์ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี มีบุตรชายเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ได้แก่ นาย ไผ่ ลิกค์
เรืองวิทย์ เป็นนักธุรกิจที่ประสบความสำเร็จในด้านการพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ และเป็นเกษตรกรที่มีชื่อเสียงจากการทำฟาร์มพ่อพันธุ์โคขุนที่นำเข้ามาจากต่างประเทศ
เสียงนาสิก ปุ่มเหงือก

เสียงนาสิก ปุ่มเหงือก  เป็นเสียงพยัญชนะที่มีใช้ในหลายภาษา สัญลักษณ์ในชุดสัทอักษรสากลที่ใช้แทนเสียงนี้คือ และสัญลักษณ์เอกซ์-แซมปาที่ตรงกันคือ <code>n</code> ในภาษาไทย เสียงนี้เขียนแทนด้วยตัวอักษร "ณ" และ "น" เมื่ออยู่ในตำแหน่งต้นพยางค์ และเขียนแทนด้วยตัวอักษร "ญ", "ณ", "น", "ร" และ "ล" เมื่ออยู่ในตำแหน่งท้ายพยางค์
เสียงนาสิก เพดานอ่อน

เสียงนาสิก เพดานอ่อน  เป็นเสียงพยัญชนะที่มีใช้ในหลายภาษา สัญลักษณ์ในชุดสัทอักษรสากลที่ใช้แทนเสียงนี้คือ และสัญลักษณ์เอกซ์-แซมปาที่ตรงกันคือ <code>N</code> เสียงนี้ในภาษาไทยเขียนแทนด้วยตัวอักษร "ง"
เสียงรัว ปุ่มเหงือก

เสียงรัว ปุ่มเหงือก  เป็นเสียงพยัญชนะที่มีใช้ในหลายภาษา เช่น ภาษาไทย, ภาษาดัตช์, ภาษาสเปน, ภาษาอิตาลี, ภาษาเช็ก, ภาษากรีก, ภาษาอาหรับ, ภาษาฮินดูสตานี, ภาษาเขมร, ภาษามลายู ฯลฯ สัญลักษณ์ในชุดสัทอักษรสากลที่ใช้แทนเสียงนี้คือ และสัญลักษณ์เอกซ์-แซมปาที่ตรงกันคือ <code>r</code> 
บุคคลที่มีอาการลิ้นยึดจะประสบปัญหาในการออกเสียงพยัญชนะนี้
เสียงเปิด ริมฝีปาก-เพดานอ่อน ก้อง

เสียงเปิด ริมฝีปาก-เพดานอ่อน ก้อง  เป็นเสียงพยัญชนะที่มีใช้ในหลายภาษา สัญลักษณ์ในชุดสัทอักษรสากลที่ใช้แทนเสียงนี้คือ และสัญลักษณ์เอกซ์-แซมปาที่ตรงกันคือ <code>w</code> เสียงนี้ในภาษาไทยเขียนแทนด้วยตัวอักษร "ว" ยกเว้นเมื่อเป็นเสียง จะใช้รูป "เ–า" แทนเสียงดังกล่าว
เสียงเสียดแทรก เส้นเสียง ไม่ก้อง

เสียงเสียดแทรก เส้นเสียง ไม่ก้อง  เป็นเสียงพยัญชนะที่มีใช้ในหลายภาษา สัญลักษณ์ในชุดสัทอักษรสากลที่ใช้แทนเสียงนี้คือ และสัญลักษณ์เอกซ์-แซมปาที่ตรงกันคือ <code>h</code> เสียงนี้ในภาษาไทยเขียนแทนด้วยตัวอักษร "ห" และ "ฮ"
เสียงหยุด เส้นเสียง

เสียงหยุด เส้นเสียง  หรือ เสียงระเบิด เส้นเสียง  เป็นเสียงพยัญชนะที่มีใช้ในหลายภาษา เช่น ภาษาเยอรมัน, ภาษาอาหรับ, ภาษาพม่า, ภาษามลายู, ภาษาตากาล็อก, ภาษาตองงา, ภาษาฮาวาย เป็นต้น สัญลักษณ์ในชุดสัทอักษรสากลที่ใช้แทนเสียงนี้คือ และสัญลักษณ์เอกซ์-แซมปาที่ตรงกันคือ <code>?</code>
ในภาษาไทย เสียงหยุด เส้นเสียง จะสะกดด้วยตัวอักษร "อ" หรือปรากฏหลังสระเสียงสั้นที่ไม่มีตัวสะกด
เสียงเปิดข้างลิ้น ปุ่มเหงือก

เสียงเปิดข้างลิ้น ปุ่มเหงือก  เป็นเสียงพยัญชนะที่มีใช้ในหลายภาษา สัญลักษณ์ในชุดสัทอักษรสากลที่ใช้แทนเสียงนี้คือ และสัญลักษณ์เอกซ์-แซมปาที่ตรงกันคือ <code>l</code> เสียงนี้ในภาษาไทยเขียนแทนด้วยตัวอักษร "ล" และ "ฬ" (ในตำแหน่งพยัญชนะต้น)
เสียงเปิด เพดานแข็ง

เสียงเปิด เพดานแข็ง  เป็นเสียงพยัญชนะที่มีใช้ในหลายภาษา สัญลักษณ์ในชุดสัทอักษรสากลที่ใช้แทนเสียงนี้คือ และสัญลักษณ์เอกซ์-แซมปาที่ตรงกันคือ <code>j</code> ในภาษาไทย เสียงนี้เขียนแทนด้วยตัวอักษร "ญ" และ "ย" ในตำแหน่งพยัญชนะต้น ส่วนในตำแหน่งพยัญชนะท้ายเขียนแทนด้วย "ย" เท่านั้น ยกเว้นเมื่อเป็นเสียง จะสามารถใช้ "ไ" และ "ใ" แทนเสียงดังกล่าวได้
เสียงหยุด เพดานอ่อน ไม่ก้อง

เสียงหยุด เพดานอ่อน ไม่ก้อง  หรือ เสียงระเบิด เพดานอ่อน ไม่ก้อง  เป็นเสียงพยัญชนะที่มีใช้ในหลายภาษา สัญลักษณ์ในชุดสัทอักษรสากลที่ใช้แทนเสียงนี้คือ และสัญลักษณ์เอกซ์-แซมปาที่ตรงกันคือ <code>k</code> 
ในภาษาไทยมีหน่วยเสียงพยัญชนะหยุด เพดานอ่อน ไม่ก้อง 2 แบบ คือ
เดอร์เดนเจอร์รัสบุ๊คฟอร์บอยส์

เดอร์เดนเจอร์รัสบุ๊คฟอร์บอยส์  เป็นหนังสือสำหรับเด็กผู้ชายตั้งแต่ 8 ขวบขึ้นไปจนถึงผู้ใหญ่ เขียนโดยคอนน์ อิกัลล์เด็น  กับฮาว อิกัลล์เด็น
หนังสือมีเนื้อหาครอบคลุมราว ๆ 80 เรื่อง ที่เด็กผู้ชายส่วนใหญ่สนใจและอยากรู้ เช่น การสร้างบ้านต้นไม้ การทำผลึกคริสตอล การหาทิศทางจากดวงอาทิตย์ การหาทิศทางจากดวงดาว การพับเครื่องบินกระดาษ การผูกเงื่อนปมต่าง ๆ ไดโนเสาร์ อวกาศ และกลุ่มดาว เป็นต้น
หนังสือถูกพิมพ์ครั้งแรกในประเทศอังกฤษ เมื่อวันที่ 5 มิถุนายน พ.ศ. 2549 โดยสำนักพิมพ์ฮาร์ปเปอร์คอลลินส์  ติดอันดับหนังสือขายดีประเภทหนังสือไม่ใช่นิยายของอังกฤษ รวมถึงขึ้นถึงอับดับหนึ่ง หลายครั้ง ยอดขายรวมกว่าครึ่งล้านเล่ม
ปัจจุบัน หนังสือถูกจัดจำหน่ายในอังกฤษและสหรัฐอเมริกา เนื้อหาของหนังสือที่จำหน่ายในอเมริกาถูกดัดแปลงให้เข้ากับตลาดอเมริกัน เช่น การใส่ประวัติศาสตร์ของอเมริกา เรื่องของเบสบอล และรหัสของชนพื้นเมืองเผ่านาวาโฮ เป็นต้น
การจัดจำหน่ายในประเทศไทย.
ปัจจุบัน หนังสือยังไม่มีการแปลเป็นภาษาไทยและดัดแปลงเนื้อหาให้เข้ากับสังคมไทย
คณะเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร มหาวิทยาลัยพะเยา

คณะเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร มหาวิทยาลัยพะเยา  เป็นหน่วยงานระดับคณะวิชาของมหาวิทยาลัยพะเยา ก่อตั้งเมื่อ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2544 เพื่อผลิตบัณฑิตสาขาวิชาทางด้านเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร สอดคล้องตามเป้าหมายการเป็นมหาวิทยาลัยสมบูรณ์แบบ (Comprehensive University) 
ประวัติ.
คณะเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร มหาวิทยาลัยพะเยา ก่อกำเนิดขึ้นเมื่อวันที่ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2544 โดยใช้ชื่อว่า กลุ่มวิชาเทคโนโลยีสารสนเทศ สังกัดสำนักวิชาการวิทยาเขตสารสนเทศพะเยา มหาวิทยาลัยนเรศวร ต่อมาในปี พ.ศ. 2545 ได้เปลี่ยนชื่อเป็น สำนักวิชาเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร
ต่อมาเมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช ได้มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยพะเยา และประกาศในราชกิจจานุเบกษาเมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 มีผลบังคับใช้เป็น "มหาวิทยาลัยพะเยา" โดยสมบูรณ์ ตั้งแต่วันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 เป็นต้นไป มหาวิทยาลัยพะเยาจึงได้ออกประกาศมหาวิทยาลัยพะเยา เรื่องการจัดตั้งส่วนงานวิชาการของมหาวิทยาลัยพะเยา พ.ศ. 2553 ข้อ 4 ให้จัดตั้งส่วนงานวิชาการ ตามมาตรา 7(3) แห่งพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยพะเยา พ.ศ. 2553 จึงมีผลให้สำนักวิชาเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร มีฐานะเป็น คณะเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร ตั้งแต่วันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2553 เป็นต้นมา โดยมีโครงสร้างการบริหารงานในคณะแบ่งเป็น 7 สาขาวิชา 1 ศูนย์ และ 1 สำนักงานเลขานุการ
สาขาวิชา.
คณะเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร มหาวิทยาลัยพะเยา มี 8 สาขาวิชาดังนี้ ดังนี้
ทำเนียบคณบดี.
หมายเหตุ คำนำหน้านามของผู้ดำรงตำแหน่งคณบดี เป็นคำนำหน้านามในขณะนั้น
ดิธ ปราน

ดิธ ปราน ("ฑิต ปฺรน", ; 27 กันยายน พ.ศ. 2485 - 30 มีนาคม พ.ศ. 2551) เป็นช่างภาพและนักข่าวชาวกัมพูชา ที่มีชื่อเสียงจากเหตุการณ์ฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ในกัมพูชา ขณะเขมรแดง นำโดยพล พต ยึดครองกรุงพนมเปญ ระหว่าง พ.ศ. 2518 - 2522 และเรื่องราวของเขากับซิดนีย์ ชานเบิร์ก นักข่าวชาวอเมริกัน ถูกนำมาสร้างเป็นภาพยนตร์โดย โรแลนด์ จอฟเฟ และมีเดวิด พัตต์นัม เป็นผู้อำนวยการสร้าง ภาพยนตร์ออกฉายในปี พ.ศ. 2527 ชื่อเรื่อง "ทุ่งสังหาร" (The Killing Fields) โดย เฮียง เอส. งอร์ นายแพทย์ชาวกัมพูชาซึ่งรับบทเป็น ดิธ ปราน ได้รับรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงประกอบยอดเยี่ยม ประจำปี 1985
ดิธ ปราน เกิดที่เสียมราฐ ประเทศกัมพูชา พูดภาษาฝรั่งเศสและภาษาอังกฤษได้ จึงถูกว่าจ้างเป็นล่ามให้กับกองทัพสหรัฐ ในปี พ.ศ. 2515 เขาได้พบกับซิดนีย์ ชานเบิร์ก นักข่าวของหนังสือพิมพ์นิวยอร์กไทม์ และฝึกฝนตัวเองเป็นช่างภาพ ผู้ช่วยของชานเบิร์ก ในขณะที่กองทัพเขมรแดงบุกเข้ายึดครองกรุงพนมเปญ ซิดนีย์ ชานเบิร์กและนักข่าวต่างประเทศได้รับอนุญาตให้เดินทางออกนอกประเทศ แต่ดิธ ปรานต้องติดอยู่ในกัมพูชา ถูกบังคับให้ใช้แรงงานและทรมานในค่ายกักกันเป็นเวลาสี่ปี ก่อนที่เขมรเฮงสัมรินที่ได้รับการสนับสนุนจากเวียดนาม จะขับไล่เขมรแดงออกไปในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2521
ดิธ ปราน เดินทางกลับบ้านที่เสียมราฐ และพบว่าญาติพี่น้องถูกสังหารไปถึง 50 คน เวียดนามแต่งตั้งให้เขาเป็นผู้นำหมู่บ้าน แต่เขากลับหลบหนีข้ามชายแดนไปยังประเทศไทยเมื่อวันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2522 เนื่องจากเกรงอันตรายหากเวียดนามรู้ว่าเขาเคยติดต่อกับชาวอเมริกัน
ดิธ ปราน อพยพไปอยู่สหรัฐอเมริกา และทำงานเป็นช่างภาพให้กับหนังสือพิมพ์นิวยอร์กไทม์ ได้รับสัญชาติอเมริกันในปี พ.ศ. 2529 เขาเสียชีวิตเมื่อวันที่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2551 ที่นิวบรันสวิก นิวเจอร์ซีย์ ด้วยโรคมะเร็งในวัย 65 ปี
คนธรรพ์

คนธรรพ์ ("Gandharva") เป็นอมนุษย์จำพวกหนึ่ง ตามคติในศาสนาพุทธและศาสนาฮินดู
ศาสนาฮินดู.
ศาสนาฮินดูเชื่อว่า คนธรรพ์มีกำเนิดจากพระพรหม แต่บางทีก็ว่าเป็นโอรสพระกัศยปเทพบิดรกับนางอริษฏา ตามปกติพวกคนธรรพ์มีบ้านเมืองของตนเองอยู่ระหว่างสวรรค์และโลกมนุษย์ คือ คนธรรพโลก และกล่าวว่าเป็นพวกมีนิสัยเป็นเจ้าชู้ มีเสน่ห์ทำให้ผู้หญิงหลงรัก เป็นผู้มีวาทศิลป์ จึงเป็นผู้ส่งสารระหว่างเทพกับมนุษย์ คนธรรพ์มีหน้าที่ปรุงน้ำโสม (เหล้าเทวดา) สำหรับเทวดาเสวย และพวกที่อยู่บนสวรรค์ของพระอินทร์ มีหน้าที่ขับร้องและเล่นดนตรีบำเรอเทวดา ดังนั้นวิชาดนตรีจึงได้ชื่อว่าคนธรรพวิทยา และคนธรรพเวท 
ในวรรณคดีสันสกฤตรุ่นหลังบางทีก็เอาพวกคนธรรพ์ไปปนกับพวกกินนร ในตำราดนตรีของอินเดียว่ากินนรมีหน้าที่ทำเพลงดนตรี คนธรรพ์เป็นผู้ร้องลำนำ และนางอัปสรเป็นผู้ทำระบำ รูปร่างคนธรรพ์ของชาวฮินดู มีรูปตามที่เขียนไว้ ตอนบนเป็นมนุษย์ตอนล่างเป็นนกคล้ายรูปนางกินนรของไทย ส่วนรูปกินนรของฮินดู มีหน้าเป็นม้าตัวเป็นคน
คนธรรพ์ในวรรณกรรมฮินดู ได้แก่ 
ศาสนาพุทธ.
ในทางศาสนาพุทธ ถือว่าคนธรรพ์เป็นเทพชั้นจาตุมหาราชิกาจำพวกหนึ่ง คนธรรพ์ชั้นสูงอาศัยบนสวรรค์ชั้นจาตุมหาราชิกา เช่น ปัญจสิขเทพบุตร เป็นบริวารของท้าวธตรฐ คนธรรพ์ชั้นกลางอาศัยอยู่บนอากาศและป่าหิมพานต์ คนธรรพ์ชั้นล่างอาศัยบนโลกมนุษย์ โดยสถิตอยู่ภายในส่วนต่าง ๆ ของต้นไม้ที่มีกลิ่นหอม แม้ต้นไม้นั้นจะถูกโค่นลงแล้ว คนธรรพ์ก็ยังสิงสถิตภายในไม้นั้นได้ เช่น นางไม้ นางตานี แม่ย่านาง เป็นต้น บุคคลทั้งหลาย หากทำทาน รักษาศีล แต่มีจิตผูกพันในกามราคะ ทั้งยังเชี่ยวชาญในดนตรี ศิลปะ นาฏศิลป์ วรรณกรรมทั้งหลาย หรือมีใจชื่นชมยินดี ในเทวดาหมู่คนธรรพ์ ผู้นั้นเมื่อตายแล้วย่อมเป็นสหายของคนธรรพ์ คนธรรพ์ทั้งหมดเป็นบริวารของท้าวธตรฐผู้เป็นโลกบาลประจำทิศตะวันออก
วรรณคดีไทย.
ในวรรณคดีไทย คนธรรพ์เป็นชาวสวรรค์ที่ชำนาญในวิชาดนตรีและขับร้อง และคนธรรพ์ที่เป็นหัวหน้าของเหล่าคนธรรพ์ เรียกว่า ประคนธรรพ์ หรือ ประคนธรรพ หรือ ประโคนธรรพ์ หรือ ประโคนธรรพ
จอห์น เอช. วอตสัน

นายแพทย์จอห์น เอช. วอตสัน  หรือที่รู้จักทั่วไปในชื่อ หมอวอตสัน เป็นตัวละครสำคัญตัวหนึ่งในเรื่อง "เชอร์ล็อก โฮมส์" งานประพันธ์แนวนวนิยายสืบสวนของเซอร์อาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์ หมอวอตสันเป็นเพื่อนสนิทของเชอร์ล็อก โฮมส์ และเป็นผู้บันทึกประวัติของโฮมส์ รวมถึงบันทึกคดีที่น่าสนใจต่าง ๆ ของโฮมส์ลงพิมพ์เผยแพร่ในหนังสือพิมพ์
ตามท้องเรื่อง หมอวอตสันรู้จักกับโฮมส์เนื่องจากต่างต้องการหาเพื่อนร่วมเช่าห้องพักในกรุงลอนดอน และได้เช่าห้องพักอยู่ด้วยกันที่บ้านเลขที่ 221 บี ถนนเบเกอร์ ในราวช่วงปลายคริสต์ศตวรรษ 1800 หมอวอตสันได้แต่งงานกับนางสาวแมรี มอร์สตัน ซึ่งเป็นลูกความของโฮมส์ในตอน "จัตวาลักษณ์" ต่อมาภายหลังภรรยาเสียชีวิต หมอวอตสันได้ย้ายกลับมาอยู่กับโฮมส์อีกครั้ง
นายแพทย์จอห์น เอช. วอตสัน ในภาพยนตร์เรื่อง "เชอร์ล็อก โฮล์มส์ ดับแผนพิฆาตโลก" (พ.ศ. 2552) และ "เชอร์ล็อก โฮล์มส์ เกมพญายมเงามรณะ" (พ.ศ. 2554) รับบทโดยจู๊ด ลอว์ ส่วนในซีรีส์โทรทัศน์เรื่อง "เชอร์ล็อก" (พ.ศ. 2553 - ปัจจุบัน) รับบทโดยมาร์ติน ฟรีแมน
ภูมิบุตร

ภูมิบุตร หรือ ภูมิปุตรา ("บูมีปูเตอรา"; แปลว่า "ลูกของแผ่นดิน") หมายถึงชาวมลายูดั้งเดิม อันรวมถึงชาวโอรังอัซลี (Orang Asli) ซึ่งเป็นชาวเผ่าดั้งเดิมของคาบสมุทรมลายูและชนพื้นเมืองของรัฐซาบะฮ์และซาราวัก ทั้งนี้ในปัจจุบัน "ภูมิบุตร" ยังรวมถึงชาวมาเลเซียซึ่งอพยพมาจากอินโดนีเซีย (เรียกว่า ปรีบูมี), ชาวมาเลเซียเชื้อสายสยาม, ชาวมาเลเซียเชื้อสายอินเดียมุสลิม, ชาวจีนช่องแคบ (กลุ่มลูกครึ่งมลายู-จีน) และชาวคริสตัง (กลุ่มคริสตังลูกครึ่งมลายู-โปรตุเกส) แต่ไม่รวมถึงชาวมาเลเซียเชื้อสายจีนหรืออินเดียที่มีจำนวนมากในประเทศ
ชาวมาเลเซียภูมิบุตรจะได้รับความช่วยเหลือพิเศษทางเศรษฐกิจและสังคมด้วยเหตุผลทางเชื้อชาติตาม "นโยบายเศรษฐกิจใหม่" ซึ่งได้เริ่มต้นเมื่อปี ค.ศ. 1970 แต่ชาวจีนและชาวฮินดูจะถูกกีดกันจากสิทธิพิเศษต่าง ๆ รวมถึงการห้ามเข้าโรงเรียนที่สงวนไว้เฉพาะชาวมลายู ทฤษฏีภูมิบุตรจึงถือว่าเป็นทฤษฎีเหยียดผิว และเลือกปฏิบัติทางชาติพันธุ์ โดยนโยบายกดขี่ชาติพันธุ์อื่นเป็นนโยบายทางการเมืองของมาเลเซียมาตั้งแต่หลังได้รับเอกราช และเป็นเงื่อนไขโดยตรงหนึ่งที่ให้เกิดความรุนแรงในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1969 ที่ชาวจีนจำนวนมากถูกชาวมลายูรุมสังหาร และทำให้ความขัดแย้งทางชาติพันธุ์ในมาเลเซียเป็นเรื่องแก้ไม่ตกมาจนปัจจุบัน
ภาษาไทดำ

ภาษาไทดำ มีผู้พูดทั้งหมด 763,700 คน อาศัยอยู่ระหว่างแม่น้ำแดงกับแม่น้ำดำ ทางภาคเหนือของประเทศเวียดนาม 699,000 คน (พ.ศ. 2545) อยู่ในแขวงคำม่วน ประเทศลาว 50,000 คน (พ.ศ. 2538) อยู่ในจังหวัดเลย ประเทศไทย 700 คน (พ.ศ. 2547) อพยพเข้ามาอยู่ในประเทศไทยเมื่อ พ.ศ. 2428 ลาวโซ่งก็คือคนไทดำกลุ่มแรกที่เข้ามาสู่ประเทศไทยในสมัยพระเจ้ากรุงธนบุรี นอกจากนี้ยังมีผู้พูดภาษานี้ในออสเตรเลีย จีน ฝรั่งเศส และสหรัฐ 
ภาษาไทดำอยู่ในตระกูลภาษาขร้า-ไท กลุ่มกัม-ไท สาขาเบ-ไท สาขาย่อยไท-แสก อัตราการรู้หนังสือภาษาแม่ราวร้อยละ 1-5 เป็นภาษาของชนกลุ่มน้อยที่สำคัญในเวียดนาม
วิกิพีเดียภาษาวอลลูน

วิกิพีเดียภาษาวอลลูน เป็นสารานุกรมวิกิพีเดียที่จัดทำขึ้นในภาษาวอลลูน ปัจจุบันวิกิพีเดียภาษาวอลลูนมีบทความมากกว่า 10,000 บทความ (เมษายน พ.ศ. 2551)
วิกิพีเดียภาษาเบลารุส

วิกิพีเดียภาษาเบลารุส (Taraškievica: Беларуская Вікіпэдыя) เป็นสารานุกรมวิกิพีเดียที่จัดทำขึ้นในภาษาเบลารุส เริ่มสร้างเมื่อ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2547 ปัจจุบันวิกิพีเดียภาษาเบลารุสมีบทความมากกว่า 10,000 บทความ (เมษายน 2551)
พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดมรณสักขี

พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดมรณสักขี  (ราว ค.ศ. 962 - 18 มีนาคม ค.ศ. 978) เป็นพระเจ้าแผ่นดินราชวงศ์เวสเซกซ์ของราชอาณาจักรอังกฤษ 
พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดมรณสักขีเสด็จพระราชสมภพเมื่อราว ค.ศ. 962 เป็นพระราชโอรสในพระเจ้าเอ็ดการ์ผู้รักสงบ แต่พระมารดาของพระองค์ไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด ซึ่งอาจจะเป็นพระชายาพระองค์แรก เอเธลฟรีด หรือวูลฟธริธ พระชายาพระองค์ที่สอง ทรงราชย์ระหว่างวันที่ 8 กรกฎาคม ค.ศ. 975 จนกระทั่งถูกลอบปลงพระชนม์เมื่อวันที่ 18 มีนาคม ค.ศ. 978 ที่ปราสาทคอร์ฟ มลฑลดอร์เซต ในประเทศอังกฤษ พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดทรงเป็นพระราชโอรสพระองค์โตในพระเจ้าเอ็ดการ์ผู้รักสงบ แต่มิได้รับการแต่งตั้งเป็นรัชทายาท เมื่อพระเจ้าเอ็ดการ์ผู้รักสงบเสด็จสวรรคตก็เกิดความขัดแย้งระหว่างผู้สนับสนุนสนุนพระเจ้าเอ็ดเวิร์ด และพระราชอนุชาต่างมารดาแอเธลเรด ซึ่งเป็นพระราชโอรสที่ถูกต้องตามกฎหมายของพระเจ้าเอ็ดการ์ แต่พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดก็ทรงได้รับเลือกให้เป็นกษัตริย์ และได้ประกอบพิธีราชาภิเษกโดยอัครมุขนายกดันสตันแห่งแคนเทอร์เบอรี และออสวอลด์ อัครมุขนายกแห่งยอร์ก ผู้สนับสนุนหลักของพระองค์
รัชสมัยของพระองค์เป็นรัชสมัยที่สั้นที่เป็นช่วงเวลาเพียงไม่ถึงสามปีที่เต็มไปด้วยปัญหาความขัดแย้งของผู้อ้างสิทธิ์ในราชบัลลังก์จากหลายฝ่าย พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดทรงถูกปลงพระชนม์ที่ปราสาทคอร์ฟในมลฑลดอร์เซต โดยข้าราชบริพารของพระราชมารดาเลี้ยงสมเด็จพระราชินีเอลฟ์ธรีธ (พระมเหสีพระองค์ที่สองหรือสามของพระเจ้าเอ็ดการ์) เมื่อวันที่ 18 มีนาคม ค.ศ. 978 พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดทรงได้รับพระราชสมญาว่า "มรณสักขี" (Martyr) เพราะการสวรรคตของพระองค์เป็นการสวรรคตที่ทารุณ พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดทรงได้รับการสถาปนาให้เป็น นักบุญ เพียง 23 ปีหลังจากการเสด็จสวรรคต จากนั้นก็มีการก่อตั้งลัทธิบูชาของพระองค์กันที่ชาฟท์สบรีแอบบีย์ที่พระศพถูกย้ายมาฝังเมื่อปี ค.ศ. 980 กล่าวกันว่ามีปาฏิหาริย์เกิดขึ้นหลายครั้งที่หลุมฝังพระศพของพระองค์รวมทั้งคนเป็นโรคเรื้อนที่หายหรือคนตาบอดที่หายตาบอด พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดทรงเป็นนักบุญในศาสนาคริสต์นิกายอีสเติร์นออร์โธด็อกซ์ โรมันคาทอลิกและแองกลิคัน
ไอ.คิว. 180

ไอ.คิว. 180 (I.Q. 180) เป็นอัลบั้มสตูดิโอชุดแรกของวง ซิลลี่ ฟูลส์ ในสังกัดค่ายมอร์ มิวสิค เครือ จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ หลังได้ส่งเดโมให้ทางค่าย อัลบั้มได้ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2541 โดยอัลบั้มชุดนี้มีการเน้นความหนักแน่นของดนตรีมากเป็นพิเศษ และเนื่องด้วยอัลบั้มนี้มีแนวดนตรีที่ค่อนข้างฟังยาก ทำให้ ซิลลี่ ฟูลส์ ยังไม่เป็นที่นิยมนักในสมัยนั้น
รายชื่อเพลง.
เพลงทั้งหมดแต่งโดยโต และเรียบเรียงโดยซิลลี่ ฟูลส์
เครดิต.
ณัฐพล พุทธภาวนา – ร้องนำ, กีตาร์ (6), โปรดักชัน
ทรงพล จูประเสริฐ – กีตาร์, โปรดักชัน
เทวฤทธิ์ ศรีสุข – เบส, โปรดักชัน
กอบภพ ใบแย้ม – กลอง, โปรดักชัน
กอบภพ ใบแย้ม – MIDI Programming
กฤษณ์ โชคทิพย์พัฒนา – Executive Producer
Nexus Design Co,Ltd. – สถานที่บันทึก
พงษ์สินธุ์ จักรสมิทธานนท์ (Nexus Design Co,Ltd.) – วิศวกร
พี่ตี๋น้อย (Crimson Studio) – วิศวกร
T' N Crave Studio – สถานที่มิกซ์
David Brochstein – วิศวกรมิกซิงและมาสเตอริง
ม.ล.ธนชาติ ประวิตร – ผู้ช่วยวิศวกร
Crimson Studio – สถานที่มาสเตอริง
สาระแน (รายการโทรทัศน์)

สาระแน เป็นรายการวาไรตี้เกมโชว์ผสมตลก ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันเสาร์ที่ 7 มีนาคม พ.ศ. 2541 ทางไทยทีวีสีช่อง 3 และเป็นรายการแรกของ บริษัท ลักษ์ 666 จำกัด มีผู้ดำเนินรายการทั้ง 3 คน คือ วิลลี่ แมคอินทอช นาคร ศิลาชัย และ เกียรติศักดิ์ อุดมนาค
สัญลักษณ์ประจำรายการ สาระแน คือ ผีเสื้อ ซึ่งได้กลายมาเป็นสัญลักษณ์ประจำรายการและเป็นเอกลักษณ์เฉพาะในรายการนี้ และ ทาง ลักษ์ 666 มีสถานีโทรทัศน์ผ่านช่องสัญญาณดาวเทียมในนาม "สาระแน แชนแนล" ยุติการออกอากาศในวันที่ 31 มีนาคม 2557 และได้ออกอากาศใหม่อีกครั้ง ใน ไลน์ทีวี โดยเริ่มตั้งแต่วันที่ 14 กรกฎาคม 2559
ประวัติ.
รายการสาระแนออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 7 มีนาคม 2541 โดยเริ่มแรกเป็นการแกล้งดารารับเชิญในรายการและถูกปรับพัฒนารูปแบบรายการจนถึงปัจจุบัน
ชื่อรายการ.
สำหรับชื่อรายการสาระแนจะถูกเปลี่ยนชื่อเพื่อเปลี่ยนแนวรูปแบบต่าง ๆ แต่ยังคงใช่ชื่อคำว่า "สาระแน" คงเดิมโดยใช้ชื่อดังต่อไปนี้
รายการสาระแนออกอากาศไปแล้ว 5 ช่องด้วยกัน ครั้งแรกฉายทางช่อง 3 เอชดี ต่อมาในปี 2547 จนถึงปี 2551 ได้ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ไอทีวี ต่อมาในปี 2551 ก็ได้มาออกอากาศทาง ช่อง 5 กดหมายเลข 5 จนถึงต้นปี 2557 โดยชื่อรายการที่ใช้คือ "สาระแน Re-Union" (แต่ในผังรายการของทางสถานีระบุว่า "สาระแนโชว์" เหมือนกับครั้งแรกที่เริ่มจัด แต่กระนั้นคนทั่วไปก็ยังเรียกชื่อรายการนี้ว่า "สาระแน") ต่อมาในปี 2557 สาระแนได้มีการย้ายมาออกอากาศอีกช่องหนึ่งคือช่อง Workpoint 23 โดยเวิร์คพอยท์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ ซึ่งออกอากาศตั้งแต่เดือนเมษายน 2557 จนถึง 29 มีนาคม 2558 และได้นำมากลับออกอากาศอีกครั้งทาง ไลน์ทีวี ในชื่อ สาระแน on LINE TV
รูปแบบของรายการ ในอดีต.
ในช่วงเปิดรายการจะเป็นช่วงโชว์การแสดงต่างๆเช่น ละครสั้นหรือล้อเลียนรายการต่างๆของพิธีกรและแขกร่วมรายการในแต่ละตอน จากนั้นเบรกต่อไปจะเป็นช่วงหลักของรายการโดยมีแขกรับเชิญมาคุยแขกรับเชิญที่โดนแกล้งมาให้ชม จากนั้นเบรกต่อไปเป็นช่วงที่นำล้อโฆษณาต่างโดยเริ่มจากโฆษณาของจริงและนำโฆษณาที่ล้อมาชมโดยช่วงแรกจะใช้ 10 เรื่องแต่ในสาระแนจังดึกถึงปัจจุบันจะนำโฆษณา 1-2 เรื่อง 
ภาพยนตร์.
สำหรับภาพยนตร์ชุดสาระแน สร้างโดย ลักษ์ฟิล์ม ร่วมมือกับ สหมงคลฟิล์ม (เฉพาะ "สาระแน โอเซกไก" ที่ร่วมสร้างโดย เอ็ม เทอร์ตี้ไนน์ และ "สาระแน เลิฟยูววว" ที่ร่วมสร้างโดย เทค ไทยแลนด์) โดยใช้ชื่อคำว่า สาระแน นำหน้าในแต่ละเรื่อง ได้แก่ สาระแน ห้าวเป้ง!! (2552), สาระแนสิบล้อ (2553), สาระแนเห็นผี (2553), สาระแน โอเซกไก (2555) และ สาระแน เลิฟยูววว (2560) มีนักแสดงดังต่อไปนี้
วิรุฬ เตชะไพบูลย์

วิรุฬ เตชะไพบูลย์ (เกิด 4 สิงหาคม พ.ศ. 2486) เป็นนักการเมืองชาวไทย อดีตผู้แทนการค้าไทย อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการคลัง ในรัฐบาลยิ่งลักษณ์ ชินวัตร อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพาณิชย์ ในรัฐบาลสมัคร สุนทรเวช อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร คณะทำงานด้านเศรษฐกิจพรรคเพื่อไทย
ประวัติ.
นายวิรุฬ เตชะไพบูลย์ เกิดเมื่อวันที่ 4 สิงหาคม พ.ศ. 2486 ที่กรุงเทพมหานคร เป็นบุตรของนายอุเทน เตชะไพบูลย์ กับนางจำเรียง เตชะไพบูลย์ ด้านครอบครัวสมรสกับนางกัญญา เตชะไพบูลย์ (พงศ์ไพโรจน์) มีบุตร 5 คน (เสียชีวิตแล้ว 2 คน)
การศึกษา.
นายวิรุฬ เตชะไพบูลย์ สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนอัสสัมชัญ ศรีราชา โรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย โรงเรียนเซนต์สตีเว่น ฮ่องกง จากนั้นเข้ารับการศึกษาในระดับปริญญาตรี คณะบริหารธุรกิจ สาขาบริหารงานทั่วไป มหาวิทยาลัย HAWTHONE รัฐนิวแฮมป์เชียร์ สหรัฐอเมริกา และเข้ารับการศึกษาอบรมหลักสูตร "ป้องกันราชอาณาจักร ภาครัฐร่วมเอกชน รุ่นที่ 2" วิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร และหลักสูตร "CORPORATE FINANCE" สถาบันบัณฑิตบริหารธุรกิจศศินทร์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
นอกจากนั้นยังได้รับปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ (สาขาการตลาด) จากมหาวิทยาลัยรามคำแหงด้วย
งานการเมือง.
นายวิรุฬ เตชะไพบูลย์ เคยดำรงตำแหน่งสมาชิกสภานิติบัญญัติฯ (15 มี.ค. 2534 - 21 มี.ค. 2535) และสมาชิกวุฒิสภา (22 มี.ค. 2535 - 21 มี.ค. 2539) หลังจากนั้นจึงได้เข้าร่วมงานการเมืองกับพรรคความหวังใหม่ ในตำแหน่งรองหัวหน้าพรรค จนกระทั่งได้รับตำแหน่งหน้าที่ทางการเมืองหลายตำแหน่ง อาทิ ที่ปรึกษารัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี (กระแส ชนะวงศ์) ที่ปรึกษารัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการคลัง (วราเทพ รัตนากร) และกรรมการผู้ช่วยรัฐมนตรีประจำกระทรวงการคลัง
ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2550 วิรุฬ เตชะไพบูลย์ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบสัดส่วน กลุ่มที่ 5 สังกัดพรรคพลังประชาชน และได้รับตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพาณิชย์ ในรัฐบาลของนายสมัคร สุนทรเวช ต่อมาจึงได้ย้ายมาสังกัดพรรคเพื่อไทย พร้อมกับสมาชิกคนอื่นๆ ของพรรคพลังประชาชน ต่อมาในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคเพื่อไทย และได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการคลัง ในรัฐบาลของนางสาวยิ่งลักษณ์ ชินวัตร ต่อมาถูกปรับออกจาตำแหน่งรัฐมนตรีในเดือนมกราคม พ.ศ. 2555 และได้รับแต่งตั้งเป็นผู้แทนการค้าไทย ในเดือนพฤศจิกายนของปีเดียวกัน
ต่อมาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 เขาได้สมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคเพื่อไทย ลำดับที่ 29 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง เนื่องจากพรรคเพื่อไทยมีจำนวนสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมากกว่าจำนวนสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรพึงมีตามที่กำหนดไว้ในรัฐธรรมนูญ
จังหวัดฟอร์ส

ฟอร์ส  ซึ่งยังเป็นที่รู้จักกันในชื่อ ปาร์ส , เปร์ซิส, เปอร์เซีย และ ฟอร์เซสถาน  เป็นหนึ่งใน 31 จังหวัดของประเทศอิหร่าน ที่มีพื้นที่ 122,400 ตารางกิโลเมตร ตั้งอยู่ในภาคตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศ ซึ่งอยู่ในแคว้น 2 และมีเมืองหลักอยู่ที่ชีรอซ ณ ค.ศ. 2011 ฟอร์สมีประชากร 4.6 ล้านคน โดย 67.6% อาศัยอยู่ในเมือง, 32.1% อยู่ในหมู่บ้าน และ 0.3% ไม่มีที่อยู่เป็นหลักแหล่ง (เผ่าเร่ร่อน)
ฟอร์สเป็นบ้านเกิดทางประวัติศาสตร์ของชาวเปอร์เซีย เป็นบ้านเกิดของราชวงศ์อะคีเมนิดกับซาเซเนียน ในบริเวณนี้ ยังมีซากเมืองหลวงจักรวรรดิอะคีเมนิด คือ ปาซาร์กาด และเปอร์เซเปอลิส นอกจากนี้ เนื่องด้วยความสำคัญทางประวัติศาสตร์ ทำให้ในอดีต โลกตะวันตกเคยเรียกประเทศนี้ว่า "เปอร์เซีย" ก่อนที่พวกอาหรับครอบครองบริเวณนี้ แคว้นนี้เคยมีชื่อว่า "ปาร์ส"
ศัพทมูลวิทยา.
คำว่า "ฟอร์ส"  ในภาษาเปอร์เซีย เป็นคำที่แปลงมาจากคำว่า "ปาร์ส"  ซึ่งแปลงมาจากคำว่า "ปอร์ซอ"  ชื่อภาษาเปอร์เซียโบราณของแคว้นเปร์ซิส คำว่า "ปอร์ซอ" กับ "เปอร์เซีย" มีต้นกำเนิดจากบริเวณนี้