ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2547

ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2547 เป็นฤดูกาลในอดีตที่เคยมีการก่อตัวของพายุหมุนเขตร้อนในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตก ในฤดูกาลนี้เป็นฤดูกาลที่มีกิจกรรมของพายุหมุนเขตร้อนมากกว่าปกติ ค่าดัชนีการสะสมพลังงานในพายุหมุน (ACE) ในพายุหมุนเขตร้อนของฤดูกาลนี้ สูงกว่าค่าปกติของฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิกถึง 60% ที่ 480.6 หน่วย นับเป็นฤดูกาลที่มีกิจกรรมของพายุมากที่สุดเป็นอันดับสองที่เคยบันทึกไว้ในฤดูกาลเดียว รองจากฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2540 ซึ่งมีพายุดีเปรสชัน 45 ลูก, พายุโซนร้อน 29 ลูก, พายุไต้ฝุ่น 19 ลูก และพายุซูเปอร์ไต้ฝุ่น 6 ลูก เป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในวัฏจักรประจำปีของการเกิดพายุหมุนเขตร้อน ซึ่งพายุหมุนเขตร้อนก่อตัวขึ้นในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตก ฤดูกาลดังกล่าวจะลากยาวตลอด พ.ศ. 2547 โดยพายุหมุนเขตร้อนส่วนใหญ่จะก่อตัวขึ้นระหว่างเดือนพฤษภาคม และเดือนพฤศจิกายน พายุลูกแรกของฤดูกาล และยังเป็นพายุไต้ฝุ่นลูกแรก คือ พายุไต้ฝุ่นซูดัล ซึ่งพัฒนาเมื่อวันที่ 4 เมษายน ต่อมาถึงสถานะพายุไต้ฝุ่นในอีกสองวันต่อมา และกลายเป็นพายุซูปเปอร์ไต้ฝุ่นลูกแรกของปี และพายุลูกสุดท้ายของฤดูกาล คือ พายุโซนร้อนโนรูสลายไปเมื่อวันที่ 21 ธันวาคม 
ผลกระทบของพายุไต้ฝุ่นนั้นสร้างความเสียหาย และมีผู้เสียชีวิต รวมถึงพายุไต้ฝุ่น 4 ลูก ติดต่อกันที่เคลื่อนตัวเข้าประเทศฟิลิปปินส์ ในเดือนสิงหาคมพายุไต้ฝุ่นรานานิมเข้าโจมตีประเทศไต้หวัน และประเทศจีนสร้างความเสียหายเป็นวงกว้าง คร่าชีวิตผู้คนไป 169 ราย และเกิดความเสียหายประมาณ 2.44 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ พายุไต้ฝุ่นแอรียังสร้างความเสียหายอย่างหนักในประเทศจีนหลังจากที่พายุไต้ฝุ่นรานานิมคร่าชีวิตผู้คนไป 107 ราย โดยมีความเสียหายน้อยที่สุด พายุไต้ฝุ่นซงด่าเป็นพายุไต้ฝุ่นที่ทำลายล้างมากที่สุดในฤดูกาลที่พัดถล่มประเทศญี่ปุ่นโดยความเสียหายประมาณ 9.3 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ และมีผู้เสียชีวิต 28 ราย ในเดือนตุลาคมพายุไต้ฝุ่นโทกาเงะพัดถล่มประเทศญี่ปุ่นในฐานะพายุโซนร้อน ทำให้มีผู้เสียชีวิต 95 ราย และสร้างความเสียหายทั้งหมดประมาณ 2.3 พันล้านดอลลาร์สหรัฐพายุดีเปรสชันเขตร้อนวินนี่เคลื่อนตัวเข้าประเทศฟิลิปปินส์ คร่าชีวิตผู้คนไปแล้ว 1,593 ราย ทำให้พายุดีเปรสชันเขตร้อนวินนี่เป็นพายุที่ร้ายแรงที่สุดของฤดูกาล นับตั้งแต่พายุโซนร้อนเทลมาในปี พ.ศ. 2534 กิจกรรมตามฤดูกาลตั้งแต่เดือนพฤศจิกายนเป็นต้นไป ซึ่งรวมถึงพายุไต้ฝุ่น 2 ลูก พายุไต้ฝุ่นหมุ่ยฟ้าเคลื่อนตัวเข้าประเทศฟิลิปปินส์หลังจากพายุดีเปรสชันเขตร้อนวินนี่ คร่าชีวิตผู้คน 68 ราย และส่งผลให้ประเทศไทยมีฝนตกหนักทำให้มีผู้เสียชีวิต 40 ราย พายุไต้ฝุ่นลูกที่ 4 และเป็นลูกครั้งสุดท้ายที่พัดถล่มประเทศฟิลิปปินส์ คือ พายุไต้ฝุ่นนันมาดอล ซึ่งพัดขึ้นฝั่งเป็นพายุไต้ฝุ่นระดับ 4 ในประเทศนั้น คร่าชีวิตผู้คนรวม 77 ราย 
ขอบเขตของบทความนี้จำกัดเฉพาะมหาสมุทรแปซิฟิกที่อยู่เหนือเส้นศูนย์สูตร ระหว่างเส้นเมริเดียนที่ 100 องศาตะวันออกกับเส้นเมริเดียนที่ 180 องศา ในบริเวณมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกเฉียงเหนือ มี 2 หน่วยงาน ที่กำหนดชื่อพายุหมุนเขตร้อน ซึ่งอาจเป็นผลให้พายุลูกหนึ่งมี 2 ชื่อ สำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) จะตั้งชื่อพายุถ้าพายุลูกนั้นมีความเร็วลมที่รอบศูนย์กลางพายุที่สูงสุด 10 นาที อย่างน้อย 65 กม./ชม. (40 ไมล์/ชม.) ไม่ว่าจะเกิดขึ้นที่ใดในแอ่ง ขณะที่ปากาซากำหนดชื่อพายุหมุนเขตร้อน ซึ่งเคลื่อนตัวเข้าสู่ หรือก่อตัวขึ้นเป็นดีเปรสชันเขตร้อนในพื้นที่รับผิดชอบของสำนักงาน ฯ ซึ่งตั้งอยู่ระหว่างลองจิจูดเส้นเมริเดียนที่ 135 องศาตะวันออกกับเส้นเมริเดียนที่ 115 องศาตะวันออก และระหว่างละติจูดเส้นขนานที่ 5 องศาเหนือถึงเส้นขนานที่ 25 องศาเหนือแม้พายุนั้นจะมีชื่อที่สำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) ตั้งแล้วก็ตาม นอกจากนี้พายุดีเปรสชันเขตร้อน ซึ่งถูกเฝ้าติดตามโดยศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม (JTWC) ของสหรัฐยังได้รับการกำหนดหมายเลข และเติมตัวอักษร "W" ต่อท้ายเป็นรหัสเรียกด้วย
ภาพรวมฤดูกาล.
มาตราพายุหมุนเขตร้อนในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตก.
พายุหมุนเขตร้อนที่เกิดขึ้นภายในซีกโลกเหนือ ระหว่างเส้นเมริเดียนที่ 180 องศาถึงเส้นเมริเดียนที่ 100 องศาตะวันออก จะถูกติดตามอย่างเป็นทางการโดยสำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA, RSMC) ภายในภูมิภาคนี้พายุหมุนเขตร้อนจะถูกนิยามเป็นการเริ่มขึ้นของพายุหมุนในระดับภูมิภาคแบบไม่มีหน้าปะทะอากาศเหนือทะเลเขตร้อนหรือกึ่งเขตร้อน ซึ่งมีการจัดระบบการพาความร้อนและมีการไหลเวียนลมพื้นผิวแบบพายุหมุนอย่างแน่นอน การจัดความรุนแรงขั้นต่ำที่สุดที่ใช้โดยคณะกรรมการไต้ฝุ่น คือ พายุดีเปรสชันเขตร้อน ด้วยความเร็วลมต่อเนื่อง 10 นาที อย่างน้อย 33 นอต (61 กม./ชม. หรือ 17 ม./ว. หรือ 38 ไมล์/ชม.) ถ้าหากพายุดีเปรสชันเขตร้อนนั้นทวีกำลังแรงขึ้น โดยมีความเร็วลมอยู่ระหว่าง 33–47 นอต (61–87 กม./ชม. หรือ 17–24 ม./ว. หรือ 38–54 ไมล์/ชม.) พายุนั้นจะได้รับการตั้งชื่อและถูกจัดความรุนแรงเป็นพายุโซนร้อน ถ้าหากระบบยังทวีกำลังแรงต่อไปอีก โดยมีความเร็วลมอยู่ระหว่าง 48–63 นอต (89–117 กม./ชม. หรือ 25–32 ม./ว. หรือ 55–72 ไมล์/ชม.) พายุนั้นจะถูกจัดความรุนแรงเป็นพายุโซนร้อนกำลังแรง ส่วนการจัดระดับความรุนแรงที่สูงที่สุดตามมาตราของคณะกรรมการไต้ฝุ่น คือ พายุไต้ฝุ่น โดยพายุจะต้องมีความเร็วลมมากกว่า 64 นอต (119 กม./ชม. หรือ 33 ม./ว. หรือ 74 ไมล์/ชม.)
มาตราเฮอริเคนแซฟเฟอร์-ซิมป์สัน.
พายุหมุนเขตร้อนที่เกิดขึ้นภายในซีกโลกเหนือ ทางด้านตะวันออกของเส้นเมริเดียนที่ 180 องศา จะถูกติดตามอย่างเป็นทางการโดยศูนย์เฮอริเคนแห่งชาติหรือศูนย์เฮอริเคนแปซิฟิกกลาง ภายในภูมิภาคนี้ พายุหมุนเขตร้อนถูกนิยามว่าเป็นแกนอากาศที่อบอุ่น การแปรปรวนในระดับภูมิภาคแบบไม่มีหน้าปะทะอากาศก่อตัวขึ้นเหนือทะเลในเขตร้อนหรือกึ่งเขตร้อน โดยมีการจัดระบบการพาความร้อนในชั้นบรรยากาศ และมีศูนย์กลางการหมุนเวียนที่เหมาะสม ในภูมิภาคนี้ยังนิยามพายุหมุนกึ่งเขตร้อนด้วยว่าเป็น การแปรปรวนของหย่อมความกดอากาศต่ำแบบไม่มีหน้าปะทะอากาศ ซึ่งมีคุณลักษณะเป็นทั้งแบบพายุหมุนเขตร้อนและพายุหมุนนอกเขตร้อน โดยเมื่อใดก็ตามที่พายุควรจะได้รับการจัดความรุนแรงตามหมวดเหล่านี้ จะมีการเริ่มออกคำแนะนำ และศูนย์เตือนภัยจะจัดความรุนแรงระบบในฐานะพายุดีเปรสชันเขตร้อน หรือพายุดีเปรสชันกึ่งเขตร้อนอย่างใดอย่างหนึ่ง เมื่อความเร็วลมต่อเนื่องในหนึ่งนาทีอยู่ที่ประมาณหรืออย่างน้อย 33 นอต (62 กม./ชม. หรือ 38 ไมล์/ชม)
พายุหมุนเขตร้อน.
พายุไต้ฝุ่นซูดัล.
! ระยะเวลา
! ความรุนแรง
พายุไต้ฝุ่นนิดา.
0402 (JMA)・04W (JTWC)・ดินโด (PAGASA)<br>
! ระยะเวลา
! ความรุนแรง
พายุไต้ฝุ่นนิดาทำให้เกิดน้ำท่วม และดินถล่มในเขตบีโคลของเกาะลูซอน จึงทำให้มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 6 ราย และมีผู้อพยพประมาณ 1,000 คน ขณะที่พายุอยู่ทางตะวันออกของประเทศฟิลิปปินส์ก่อนที่จะเคลื่อนตัวไปทางตอนใต้ของประเทศญี่ปุ่น โดยรวมแล้ว มีผู้เสียชีวิตประมาณ 31 ราย และเกิดความเสียหายประมาณ 1.3 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
พายุโซนร้อนกำลังแรงโอไมส์.
! ระยะเวลา
! ความรุนแรง
พายุไต้ฝุ่นโกนเซิน.
! ระยะเวลา
! ความรุนแรง
พายุโซนร้อนกำลังแรงจันทู.
! ระยะเวลา
! ความรุนแรง
พายุไต้ฝุ่นเตี้ยนหมู่.
! ระยะเวลา
! ความรุนแรง
พายุไต้ฝุ่นมินดุลเล.
! ระยะเวลา
! ความรุนแรง
พายุไต้ฝุ่นเถ่งเถง.
! ระยะเวลา
! ความรุนแรง
พายุโซนร้อนคมปาซุ.
! ระยะเวลา
! ความรุนแรง
พายุไต้ฝุ่นน้ำเทิน.
! ระยะเวลา
! ความรุนแรง
พายุโซนร้อนหมาเหล่า.
! ระยะเวลา
! ความรุนแรง
พายุไต้ฝุ่นเมอรันตี.
! ระยะเวลา
! ความรุนแรง
พายุไต้ฝุ่นรานานิม.
! ระยะเวลา
! ความรุนแรง
พายุโซนร้อนมาลากัส.
! ระยะเวลา
! ความรุนแรง
พายุไต้ฝุ่นเมกี.
! ระยะเวลา
! ความรุนแรง
พายุไต้ฝุ่นชบา.
0416 (JMA)・19W (JTWC)<br>
! ระยะเวลา
! ความรุนแรง
ความเสียหายส่วนใหญ่ที่เกิดจากพายุไต้ฝุ่นชบาในประเทศญี่ปุ่นโดยมีผู้เสียชีวิตประมาณ 18 ราย และมีมูลค่าความเสียหายอยู่ที่ประมาณ 105.4 พันล้านเยน (959 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) พายุไต้ฝุ่นชบาได้สร้างความเสียหายมากเป็นอันดับที่ 14 จากบันทึกที่ผ่านมา บ้านเรือนประมาณ 8,627 หลัง ได้รับความเสียหายอย่างหนักจากผลกระทบของพายุ และบ้านเรือนอีกประมาณ 46,561 หลัง ได้ถูกน้ำท่วม ผลกระทบในประเทศญี่ปุ่นส่วนใหญ่อยู่ที่เกาะคีวชู พายุไต้ฝุ่นชบาได้เคลื่อนตัวขึ้นฝั่งเป็นครั้งแรก จึงทำให้มีปริมาณน้ำฝนสูงสุดอยู่ที่ประมาณ 821 มิลลิเมตร (32.32 นิ้ว) ในจังหวัดมิยาซากิ หมู่เกาะนอร์เทิร์นมาเรียนาได้ประสบปัญหาไฟฟ้าดับ และเกิดความล่าช้าในการขนส่งจำนวนมากในประเทศญี่ปุ่น ความเสียหายโดยรวมประมาณ 2 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ
พายุไต้ฝุ่นแอรี.
! ระยะเวลา
! ความรุนแรง
พายุไต้ฝุ่นซงด่า.
! ระยะเวลา
! ความรุนแรง
พายุโซนร้อนกำลังแรงซาเระกา.
! ระยะเวลา
! ความรุนแรง
พายุโซนร้อนไหหม่า.
! ระยะเวลา
! ความรุนแรง
พายุไต้ฝุ่นเมอารี.
! ระยะเวลา
! ความรุนแรง
พายุไต้ฝุ่นหมาอ๊อน.
! ระยะเวลา
! ความรุนแรง
พายุไต้ฝุ่นโทกาเงะ.
! ระยะเวลา
! ความรุนแรง
พายุไต้ฝุ่นนกเต็น.
! ระยะเวลา
! ความรุนแรง
พายุไต้ฝุ่นหมุ่ยฟ้า.
! ระยะเวลา
! ความรุนแรง
พายุโซนร้อนเมอร์บก.
! ระยะเวลา
! ความรุนแรง
พายุไต้ฝุ่นนันมาดอล.
! ระยะเวลา
! ความรุนแรง
พายุโซนร้อนตาลัส.
! ระยะเวลา
! ความรุนแรง
พายุโซนร้อนโนรู.
! ระยะเวลา
! ความรุนแรง
พายุดีเปรสชันเขตร้อน.
รายการพายุหมุนเขตร้อนที่มีความรุนแรงสูงสุดเป็นเพียงพายุดีเปรสชันเขตร้อน โดยอาจเป็นพายุที่มีรหัสเรียกตามหลังด้วยตัวอักษร W โดยศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม (JTWC) หรืออาจได้รับชื่อท้องถิ่นจากสำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ (PAGASA) แต่ไม่ถูกตั้งชื่อตามเกณฑ์ของกรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) ซึ่งหน่วยงานดังกล่าวระบุเพียงแต่คำว่า TD (Tropical Depression) หรือพายุดีเปรสชันเขตร้อนเท่านั้น
พายุดีเปรสชันเขตร้อน 01W.
! ระยะเวลา
! ความรุนแรง
เป็นพายุโซนร้อนลูกแรกของฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2547 ส่งผลกระทบต่อเกาะลูซอนโดยทำให้เกิดน้ำท่วมฉับพลัน และฝนตกหนักในวันที่ 20 จนถึง 22 กุมภาพันธ์
พายุดีเปรสชันเขตร้อน 02W.
! ระยะเวลา
! ความรุนแรง
พายุดีเปรสชันเขตร้อน 05W.
! ระยะเวลา
! ความรุนแรง
พายุดีเปรสชันเขตร้อน 21W.
! ระยะเวลา
! ความรุนแรง
ไม่มีความเสียหาย ผู้บาดเจ็บ หรือผู้เสียชีวิต เกิดขึ้นจากพายุหมุนเขตร้อนที่มีระบบที่สั้น
พายุดีเปรสชันเขตร้อนลูกที่ 30.
! ระยะเวลา
! ความรุนแรง
พายุดีเปรสชันเขตร้อนลูกที่ 41.
! ระยะเวลา
! ความรุนแรง
รายชื่อพายุ.
ภายในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกเฉียงเหนือ ทั้งกรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) และสำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ (PAGASA) ต่างทำหน้าที่กำหนดชื่อของพายุหมุนเขตร้อน ซึ่งก่อตัวภายในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตก ซึ่งเป็นผลให้พายุหมุนเขตร้อนอาจมีสองชื่อ RSMC โตเกียวโดยกรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น — ศูนย์ไต้ฝุ่นจะกำหนดชื่อสากลให้กับพายุหมุนเขตร้อนในนามของคณะกรรมการไต้ฝุ่นขององค์การอุตุนิยมวิทยาโลก ซึ่งพวกเขาจะประมาณความเร็วลมเฉลี่ยภายใน 10 นาทีของพายุหมุนเขตร้อน หากมีความเร็วลมถึง พายุหมุนเขตร้อนดังกล่าวจะได้รับชื่อ ส่วน PAGASA จะกำหนดชื่อให้กับพายุหมุนเขตร้อน ซึ่งเคลื่อนตัวเข้า หรือก่อตัวขึ้นเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อนภายในพื้นที่รับผิดชอบของฟิลิปปินส์ มีขอบเขตอยู่ระหว่างเส้นเมริเดียนที่ 135°ดะวันออก ถึง 115°ตะวันออก และระหว่างเส้นขนานที่ 5°เหนือ ถึง 25°เหนือ แม้ว่าพายุหมุนเขตร้อนลูกนั้นจะได้รับชื่อสากลแล้วก็ตาม โดยชื่อของพายุหมุนเขตร้อนที่มีนัยสำคัญจะถูกถอนโดยทั้ง PAGASA และคณะกรรมการไต้ฝุ่น ในระหว่างฤดูกาล หากรายชื่อของภูมิภาคฟิลิปปินส์ที่เตรียมไว้ถูกใช้จนหมด PAGASA จะใช้ชื่อจากรายชื่อเพิ่มเติม ซึ่งถูกกำหนดขึ้นไว้ในแต่ละฤดูกาลมาใช้กับพายุหมุนเขตร้อนแทนชื่อที่หมดไป
ชื่อสากล.
กรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) จะเป็นหน่วยงานที่กำหนดชื่อให้กับพายุหมุนเขตร้อน เมื่อระบบได้รับการประมาณว่า มีความเร็วลมเฉลี่ยภายใน 10 นาที ที่ โดย JMA จะคัดเลือกชื่อจากรายการ 140 ชื่อ ซึ่งได้รับการปรับปรุงโดย 14 ประเทศสมาชิก และดินแดนของคณะกรรมการเศรษฐกิจ และสังคมแห่งเอเชีย และแปซิฟิก (ESCAP)/WMO คณะกรรมการไต้ฝุ่น โดยรายชื่อด้านล่างจะเป็นรายชื่อ พร้อมเลขรหัสพายุ ชื่อที่ใช้เป็นชื่อแรกของฤดูกาล 2547 คือ ซูดัล จากชุดที่ 4 และชื่อที่ใช้เป็นชื่อสุดท้ายคือ โนรู จากชุดที่ 5 รวมมีชื่อจากชุดรายชื่อถูกใช้ 29 ชื่อ
ฟิลิปปินส์.
สำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ (PAGASA) จะใช้ชื่อของตัวเองหากมีพายุใดก่อตัว หรือเคลื่อนผ่านพื้นที่รับผิดชอบของตน ชุดรายชื่อนี้มีกำหนดจะถูกนำมาใช้อีกครั้งในฤดูกาล พ.ศ. 2551 เนื่องจากเป็นชุดรายชื่อที่เริ่มใหม่ จึงไม่มีชื่อใดในรายการนี้ที่ถูกถอนเลย ส่วนชื่อที่ไม่ถูกใช้จะทำเป็น อักษรสีเทา
ผลกระทบ.
ตารางนี้รวมเอาทั้งหมดของระบบพายุที่ก่อตัวภายใน หรือเคลื่อนตัวเข้ามาในมหาสมุทรแปซิฟิกเหนือทางฝั่งตะวันตกของเส้นแบ่งวันสากล ภายในปี พ.ศ. 2547 ตารางนี้ยังมีภาพรวมของความรุนแรงของระบบ ระยะเวลา บริเวณที่มีผลกระทบกับแผ่นดิน และจำนวนความเสียหาย หรือจำนวนผู้เสียชีวิตใด ๆ ที่เกี่ยวข้องกับระบบพายุ