pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
เจนนิเฟอร์ อนิสตัน

เจนนิเฟอร์ โจอันนา อนิสตัน (เกิด 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1969) เป็นนักแสดงและโปรดิวเซอร์ชาวอเมริกัน เธอเป็นบุตรสาวของจอห์น อนิสตัน และแนนซี โดว์ อนิสตันเริ่มต้นอาชีพนักแสดงจากการเป็นตัวประกอบในฉากหลังที่ไม่ขึ้นเครดิตในภาพยนตร์ไซไฟเรื่อง "Mac and Me" ใน ค.ศ. 1988 จากนั้นเธอก็เริ่มมีผลงานการเป็นนักแสดงสมทบและนักแสดงรับเชิญในละครโทรทัศน์แนวซิตคอมของช่องฟ็อกซ์และเอ็นบีซีอีกหลายเรื่อง ก่อนใน ค.ศ. 1993 เธอจะได้รับโอกาสในการเป็นนักแสดงนำเป็นครั้งแรกในภาพยนตร์สยองขวัญเรื่อง "มันแอบอยู่ในบ้าน" ก่อนที่จะประสบความสำเร็จอย่างต่อเนื่องและได้กลายมาเป็นนักแสดงหญิงที่มีชื่อเสียงและประสบความสำเร็จในวงการภาพยนตร์ฮอลลีวูดโดยเฉพาะในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1990 โดยอนิสตันจัดเป็นหนึ่งในนักแสดงหญิงที่มีค่าตัวสูงที่สุดคนหนึ่งของฮอลลีวูดในช่วงเวลาดังกล่าว
เจนนิเฟอร์ อนิสตัน มีชื่อเสียงทั่วโลกจากบทเรเชล กรีน ในละครซิตคอมเรื่อง "เฟรนส์" ที่ออกอากาศทางสถานีเอ็นบีซีใน ค.ศ. 1994 ซึ่งจากบทบาทนี้ทำให้เธอได้รับรางวัลเอ็มมี, รางวัลลูกโลกทองคำ และรางวัลสมาคมนักแสดงภาพยนตร์และโทรทัศน์ โดยตัวละครตัวนี้ได้รับความนิยมอย่างแพร่หลายและกลายเป็นหนึ่งในตัวละครหญิงที่ยิ่งใหญ่ที่สุดบนโทรทัศน์ในสหรัฐอเมริกานอกจากนี้เธอยังประสบความสำเร็จในการแสดงภาพยนตร์แนวคอมเมดีและภาพยนตร์รักตลกหลายเรื่องเช่น "7 วันนี้ พี่ขอเป็นพระเจ้า" (2003), "อยากลือดีนัก งั้นรักซะเลย" (2005), ""เตียงหัก แต่รักไม่เลิก" (2006) และ "แกล้งแต่งไม่แกล้งรัก" (2011)
อนิสตันได้รับการจารึกชื่ออยู่บนฮอลลีวูดวอล์กออฟเฟมใน ค.ศ. 2012 จากการจัดอันดับของนิตยสารฟอบส์ เธอได้อันดับที่ 3 ในรายชื่อ "นักแสดงหญิงที่มีรายได้สูงที่สุดในฮอลลีวูด" ในปี พ.ศ. 2557 ด้วยรายได้ 31 ล้านดอลลาร์สหรัฐ หนังสือพิมพ์นิวยอร์กโพสต์ประเมินทรัพย์สินของอนิสตัน ว่ามีมูลค่าสุทธิอยู่ที่ประมาณ 150 ล้านดอลลาร์สหรัฐ นอกจากนี้เธอยังอยู่ในรายชื่อ "ผู้หญิงที่สวยที่สุดในโลก" ใน ค.ศ. 2004 นิตยสารพีเพิล จัดให้เธอเป็น "ผู้หญิงที่สวยที่สุด" และได้รับการโหวตให้เป็น "ผู้หญิงที่เซ็กซี่ที่สุดอยู่ตลอดเวลา" ของนิตยสารเม็นส์เฮลต์ ประจำปี ค.ศ. 2011 เธอสมรสกับแบรด พิตต์ในวันที่ 29 กรกฎาคม ค.ศ. 2000 โดยจัดพิธีสมรสที่ชายหาดแมลิบู แต่ต่อมาในวันที่ 7 มกราคม ค.ศ. 2005 พวกเขาได้หย่าร้างกันหลังจากใช้ชีวิตคู่กันห้าปี ใน ค.ศ. 2015 อนิสตันสมรสกับนักแสดง จัสติน เทอรู
แมกกี จิลเลนฮอล

มาร์กาลี รูธ "แมกกี" จิลเลนฮอล ; เกิด 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2520) เป็นนักแสดงและโปรดิวเซอร์ชาวอเมริกัน เธอเป็นลูกสาวของผู้กำกับ สตีเฟน จิลเลนฮอล และนักเขียนบทภาพยนตร์ นาโอมิ โฟเนอร์ และเป็นพี่สาวของเจค จิลเลนฮอล เธอเริ่มอาชีพนักแสดงกับผลงานของพ่อเขา และเป็นที่รู้จักในภาพยนตร์สยองขวัญจิตวิทยาเรื่อง "Donnie Darko" (2001) เธอได้รับการยกย่องในบท ลี ฮอลโลเวย์ ในภาพยนตร์เรื่อง "เปลือยรัก อารมณ์พิลึก" (2006) ซึ่งเธอได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลลูกโลกทองคำในสาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม ประเภทภาพยนตร์เพลงหรือตลกอีกด้วย สำหรับการแสดงของเธอในภาพยนตร์เรื่อง "Sherrybaby" (2006) เธอได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลลูกโลกทองคำในสาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม ประเภทดรามา นอกจากนี้ เธอยังได้รับการยอมรับในบทแรเชล ดอว์สในภาพยนตร์ "แบทแมน อัศวินรัตติกาล" (2008) อีกทั้งยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม จากภาพยนตร์ดรามาเรื่อง "Crazy Heart" (2009) หลังจากนั้น เธอก็ร่วมแสดงในภาพยนตร์เรื่อง "Nanny McPhee and the Big Bang" (2010), "Won't Back Down" (2012) และ "Frank" (2014) ซึ่งเธอได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลบริติชอินดีเพนเดนต์ฟิล์มอวอร์ดส์
ในปี 2014 เธอได้แสดงละครบรอดเวย์ครั้งแรกใน "The Real Thing" และยังได้แสดงในละครโทรทัศน์บีบีซีเรื่อง "The Honourable Woman" สำหรับการแสดงในละครเรื่องนี้ เธอได้รับรางวัลลูกโลกทองคำและได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลเอมมี
แกรนด์ดัชเชสคิรา คิริลลอฟนาแห่งรัสเซีย

แกรนด์ดัชเชสคิรา คิริลลอฟนาแห่งรัสเซีย (9 พฤษภาคม ค.ศ. 1909 - 8 กันยายน ค.ศ. 1967) เป็นพระธิดาองค์ที่สองในแกรนด์ดยุกคิริล วลาดิมิโรวิชแห่งรัสเซียและแกรนด์ดัชเชสวิกตอเรีย เฟโอโดรอฟนา และเป็นพระชายาในเจ้าชายลุยส์ แฟร์ดีนันด์ เจ้าชายแห่งปรัสเซีย
การปฏิวัติรัสเซีย.
แกรนด์ดัชเชสคิรา ซึ่งมีพระนามตามพระชนก ประสูติเมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม ค.ศ. 1909 ณ กรุงปารีส ขณะที่พระชนกและชนนีเสด็จลี้ภัยออกนอกประเทศรัสเซียเนื่องจากการอภิเษกสมรสของทั้งสองพระองค์มิได้รับความเห็นชอบจากสมเด็จพระเจ้าซาร์นิโคลาสที่ 2 ทั้งนี้เป็นเพราะว่าพระชนนีทรงหย่าขาดจากแกรนด์ดยุคแอร์นส์ ลุดวิกแห่งเฮสส์ พระสวามีองค์แรกซึ่งเป็นพระเชษฐาในสมเด็จพระจักรพรรดินีอเล็กซานดรา แต่ในภายหลังก็ทรงได้รับพระบรมราชานุญาตจากสมเด็จพระเจ้าซาร์ให้เสด็จกลับรัสเซียได้
พระอัยกาและอัยยิกาฝ่ายพระชนนีคือ เจ้าชายอัลเฟรด ดยุคแห่งเอดินเบอระและแซ็กซ์-โคบูร์กแลก็อตธา และ แกรนด์ดัชเชสมารี อเล็กซานดรอฟนาแห่งรัสเซีย ส่วนพระอัยกาและพระอัยยิกาฝ่ายพระชนกคือ แกรนด์ดยุควลาดิมีร์ อเล็กซานโดรวิชแห่งรัสเซีย ซึ่งเป็นพระเชษฐาในแกรนด์ดัชเชสมรี และ เจ้าหญิงมารี อเล็กซานดรีน เอลิซาเบธ เอลีโอนอร์แห่งเม็คเล็นบูร์ก-ชเวรีน ส่วนพระปัยกาและพระปัยยิกาคือ สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย จักรพรรดิอะเลคซันดร์ที่ 2 แห่งรัสเซีย และเจ้าชายอัลเบิร์ต พระราชสวามี
เกย์

เกย์  เป็นศัพท์ที่โดยหลักสื่อถึงบุคคลที่มีรสนิยมหรือพฤติกรรมแบบรักร่วมเพศ เดิมมีความหมายว่า 'ไร้กังวล', 'ร่าเริง' หรือ 'สดใสและสะดุดตา'
ในขณะที่คำที่ใช้สื่อถึงชายที่มีรสนิยมรักร่วมเพศสืบไปถึงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 ความหมายนี้เริ่มพบได้ทั่วไปในช่วงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 20 ในภาษาอังกฤษสมัยใหม่ "เกย์" ซึ่งใช้ได้ทั้งคำคุณศัพท์และคำนาม สื่อถึงสังคม, การกระทำ และวัฒนธรรมที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับการรักร่วมเพศ ในคริสต์ทศวรรษ 1960 "เกย์" กลายเป็นคำที่นิยมในกลุ่มชายรักร่วมเพศเพื่อกล่าวถึงรสนิยมทางเพศ ในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 20 คำว่า "เกย์" ถูกแนะนำโดยกลุ่มLGBTสายหลักและระเบียบงานสารบรรณเพื่อกล่าวถึงการดึงดูดคนที่มีรสนิยมรักร่วมเพศ ถึงแม้ว่าคำนี้มักใช้กับผู้ชายก็ตาม ในขณะที่คำจำกัดความทางเพศอย่างเลสเบียน ก็ใช้เฉพาะกลุ่มผู้หญิงรักเพศเดียวกัน
การใช้คำว่าเกย์ในภาษาไทย จะหมายความถึงเฉพาะผู้ชายที่รักร่วมเพศเท่านั้น อย่างไรก็ตาม ผู้ชายที่รักสองเพศ (รักและมีเพศสัมพันธ์ได้กับทั้งชายและหญิง; ไบเซ็กชวล) จะไม่ถูกเรียกว่าเป็นเกย์ ในประเทศไทยมีการแบ่งชนิดของเกย์ตามรสนิยมในการร่วมเพศ ได้แก่ เกย์รุก หรือ เกย์คิง คือเกย์ที่เป็นฝ่ายสอดใส่ในการร่วมเพศ, เกย์รับ หรือ เกย์ควีน คือเกย์ที่เป็นฝ่ายถูกสอดใส่ในการร่วมเพศ และ โบท คือ เกย์ที่มีความพึงพอใจทั้งสองอย่างในการร่วมเพศ
ดูเพิ่ม.
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
เว็บท่า

เว็บท่า  หมายถึงเว็บที่รวบรวมลิงก์เว็บไซต์ และบทความต่าง ๆ โดยการจัดหมวดหมู่ให้ดูง่าย และมีหน้าที่นำพาผู้ชมไปยังเว็บอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้อง 
เว็บท่าอาจให้บริการแบบทั่วไป คือ รวบรวมเว็บไซต์ทุกหมวดหมู่ (general portal) หรือบริการแบบเฉพาะ เช่น เว็บสุขภาพ (health portal) เว็บสื่อ (multimedia portal) เว็บข่าว (news portal)
เอ็กโซเซต์

เอ็กโซเซต์  เป็นขีปนาวุธต่อต้านเรือ สามารถยิงจากรถบรรทุก, เรือดำน้ำ และอากาศยาน เอ็กโซเซต์ถูกสร้างและพัฒนาโดยบริษัท เอ็มบีดีเอ แผนกย่อยหนึ่งของแอโรสปาติอาล รุ่น เอ็มเอ็ม 38 ถูกยิงจากฐานปล่อยบนเรือ ในปี ค.ศ. 1967 
เอ็กโซเซต์ เอ็มเอ็ม 40 เป็นรุ่นล่าสุดที่ได้มีการพัฒนา รัศมีการยิง 180 กิโลเมตรมีระบบนำทางจีพีเอส-ไอเอ็นเอส สามารถโจมตีเป้าหมายที่อยู่ตามแนวชายฝั่งได้
โทบีย์ แมไกวร์

โทบีย์ แมไกวร์  มีชื่อจริงว่า โทเบียส วินเซนต์ แมไกวร์ (เกิดเมื่อวันที่ 27 มิถุนายน ค.ศ. 1975) ในแซนตามอนิกา รัฐแคลิฟอร์เนีย เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน เริ่มอาชีพการแสดงในทศวรรษที่ 90 และเป็นที่รู้จักในบทบาทปีเตอร์ ปาร์คเกอร์ ในเรื่องสไปเดอร์แมน
พ่อของแมไกวร์ วินเซนต์ และแม่ชื่อ เวนดี แยกทางกันตั้งแต่ตอนโทบีย์เกิด และครอบครัวเขาในช่วงเด็กๆ ก็เดินทางระหว่างรัฐแคลิฟอร์เนีย รัฐวอชิงตัน และรัฐออริกอนอยู่บ่อยครั้ง แม่ของแมไกวร์ ซึ่งมีอาชีพเป็นเลขานุการ ก็คอยส่งเสริมให้บุตรชายเรียนการแสดงเรื่อยมา และไม่นานเธอก็ได้มีโอกาสไปเป็นเพื่อนเขาทดสอบการแสดงในฮอลลีวู้ด และแมไกวร์ก็สามารถคว้าบทจากภาพยนตร์ซิทคอมถึง 2 เรื่องมาได้ คือ Roseanne และ Blossom เมื่อแมไกวร์ออกจากโรงเรียนตั้งแต่อายุ 9 ขวบ และเริ่มทุ่มเทให้กับการแสดงอย่างเต็มที่
ในปี 1995 เขาได้แสดงภาพยนตร์เรื่อง Duke of Groove ภาพยนตร์สั้นที่ถูกเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ จากนั้นเขาก็ได้รับบทในเรื่อง Deconstructing Harry ของ วูดดี อัลเลน และได้รับบทสำคัญในผลงานแนวดราม่าเมื่อปี 1997 ของอั้งลี่ เรื่อง The Ice Storm จากบทลูกชายของ เควิน ไคลน์ และ โจอาน อัลเลน ซึ่งก็ได้รับคำชมจากนักวิจารณ์อย่างมากในเรื่องนี้ ในปี 1998 แมไกวร์มีผลงานเรื่อง Pleasantville แต่ครั้งนี้ เขาได้รับบทนำ
หลังจากที่เขาได้รับบทเล็กๆ จากภาพยนตร์เรื่อง Fear and Loathing in Las Vegas ผลงานของ ฮันเตอร์ ทอมสัน แมไกวร์ก็ได้รับบทในภาพยนตร์แนวสมัยใหม่เรื่อง The Cider House Rules ซึ่งเป็นหนังที่นำมาจากนวนิยายที่ขายดีที่สุดของ จอห์น ไอร์วิง
ในปี 2000 ในเรื่อง Wonder Boys ในปี 2001 แมไกวร์พากย์เสียงเป็น Lou สุนัขพันธุ์บีเกิล เรื่อง Cats and Dogs ที่ช่วยปกป้องโลกจากเหล่าแมวร้ายได้อีกด้วย ต่อมาในปี 2002 เขามีผลงานเรื่องสไปเดอร์แมน ซึ่งด้วยสเปเชี่ยลเอฟเฟล็กต์ต่างๆ ที่ทันสมัย ภาพยนตร์เรื่องนี้ทำรายได้ทั้งหมด 114 ล้านเหรียญด้วยกันแค่ในสัปดาห์แรกที่เปิดตัว และต่อมาในปี 2004 และเขาได้เล่นภาคต่อ ในภาค 2 และภาค 3 
ปัจจุบันยังมีผลงานทางด้านการแสดงอย่างต่อเนื่อง ผลงานในระยะหลังเช่น รักเธอสุดที่รัก ในบท นิค คาร์เรเวย์ นักเขียนเพื่อนซี้ของ เจย์ แกสต์บี้ ซึ่งรับบทด้วยเพื่อนซี้ของโทบีย์อย่าง ลีโอนาร์โด ดิแคพรีโอ <br>และผลงานภาพยนตร์สงครามจิตวิทยาอย่าง เดิมพันชาติรุกฆาตโลก ซึ่งเขารับบทนักหมากรุกอัจฉริยะแชมป์โลก บอบบี ฟิชเชอร์
สมเด็จพระสันตะปาปาซิลเวสเตอร์ที่ 2

สมเด็จพระสันตะปาปาซิลเวสเตอร์ที่ 2  ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 999 ถึง ค.ศ. 1003
สถาปนากษัตริย์แห่งฮังการีพระองค์แรก.
ในปี ค.ศ. 1001 สมเด็จพระสันตะปาปาซิลเวสเตอร์ที่ 2 ได้สนับสนุนให้ สตีเฟนขึ้นเป็นกษัตริย์พระองค์แรกของฮังการี โดนพระองค์ทรงประทานพระมหามงกุฏและสมัญญานาม "กษัตริย์สาวกของพระเป็นเจ้า"
ซูเซิน ซาแรนดอน

ซูเซิน ซาแรนดอน  เกิดเมื่อวันที่ 4 ตุลาคม ค.ศ. 1946 เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน ผลงานที่ทำให้เธอได้รับรางวัลออสการ์และรางวัล SAG Awards จากบทบาทแม่ชี เฮเลน ที่เคยให้คำปรึกษากับนักโทษประหาร อย่าง "Dead Man Walking" รวมไปถึงเธอเคยได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์จากเรื่อง "Thelma & Louise, Lorenzo’s Oil", "The Client" และ "Atlantic City"
ซาแรนดอนแสดงภาพยนตร์เป็นครั้งแรกในปี 1970 กับภาพยนตร์ "Joe" และภาพยนตร์ในช่วงแรกของเธอก็ยังมี "The Great Waldo Pepper", "Lovin' Molly", "The Front Page" และผลงานในปี 1975 "The Rocky Horror Picture Show "
ในปี 1978 เธอรับบทเป็นแม่ของบรุก ชีลส์ ในภาพยนตร์เรื่องอื้อฉาวของหลุยส์ มัลเล่ ในเรื่อง "Pretty Baby" ซึ่งจากภาพยนตร์เรื่องนี้ทำให้เธอได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์เป็นครั้งแรก
ในปี 1991 เธอได้ถูกเสนอชื่อรางวัลออสการ์นักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม จากภาพยนตร์เรื่อง "Thelma & Louise" และในปีถัดมากับรางวัลเดียวกันในเรื่อง "Lorenzo's Oil" และยังถูกเสนอชื่ออีกครั้งในปี 1994 กับภาพยนตร์เรื่อง "The Client" และมาได้รับรางวัลออสการ์สาขานักแสดงหญิงยอดเยี่ยมจากเรื่อง "Dead Man Walking" ในปี 1995
ซาแรนดอนยังร่วมแสดงนำกับพอล นิวแมนและจีน แฮกแมน ใน "Twilight" ร่วมกับจูเลีย โรเบิตส์ ใน "Stepmom", "Anywhere But Here" ของเวย์น หวัง และ "Joe Gould’s Secret" ของสแตนลี่ย์ ตุชชี่ นอกจากนี้ เธอยังเคยพากย์เสียงให้กับการ์ตูนเรื่อง "Rugrats in Paris" และยังเป็นผู้บรรยายให้กับภาพยนตร์สารคดีเรื่อง "900 Women" และยังเคยแสดงนำในภาพยนตร์ที่ดัดแปลงขึ้นมาจากนิยายของแอนน์ เทย์เลอร์ ในเรื่อง "Eathly Possessions" ของช่องเอชบีโอ
เธอเคยมีผลงานการแสดงด้านละครบรอดเวย์ ซาแรนดอนยังเคยร่วมแสดงใน "An Evening With Richard Nixon" และได้มีผลงานออฟ-บรอดเวย์อย่าง "A Couple White Chicks Sitting Around Talkin" และผลงานแนวทริลเลอร์อย่าง "Extremities" และผลงานออฟ บรอดเวย์อย่าง "The Guys"
ทรงหลายหน้าปรกติ

ทรงหลายหน้าปรกติ  คือ ทรงหลายหน้าที่ทุกหน้าเป็นรูปชนิดเดียวกัน มีจำนวนหน้าที่ล้อมรอบจุดยอดเท่ากันทุกจุด และมีความยาวของขอบเท่ากันทุกขอบ
ประเภทของทรงหลายหน้าปรกติ.
ทรงหลายหน้าปรกติมีทั้งหมด 9 ชนิด แบ่งเป็นทรงนูน กับไม่เป็นทรงนูน
ทรงหลายหน้าปรกติที่เป็นทรงนูน คือ ทรงตันเพลโต (Platonic solid) มีทั้งหมด 5 ชนิด ได้แก่
ทรงหลายหน้าปรกติที่ไม่เป็นทรงนูน คือ ทรงหลายหน้าเคปเลอร์-ปัวโซ (Kepler-Poinsot polyhedron) มีทั้งหมด 4 ชนิด ได้แก่
ทรงสี่หน้า

ทรงสี่หน้า (พหูพจน์: -dra) เป็นคำทั่วไปที่ใช้เรียกทรงหลายหน้า (polyhedron) ที่มี 4 หน้า ทรงสี่หน้าอาจเป็นรูปทรงที่สมมาตรหรือไม่สมมาตรก็ได้
ทรงสี่หน้าปกติ (regular tetrahedron) เป็นทรงหลายหน้าที่ประกอบด้วยหน้ารูปสามเหลี่ยมด้านเท่า 4 หน้า มี 4 จุดยอด 6 ขอบ ทรงสี่หน้าปรกติ เป็นหนึ่งในทรงตันเพลโต (Platonic solid) หรืออาจเรียกได้ว่าเป็น "พีระมิดสามเหลี่ยม (triangular pyramid) "
พื้นที่ผิวและปริมาตร.
พื้นที่ผิว "A" และปริมาตร "V" ของทรงสี่หน้าปกติ ที่มีความยาวขอบทุกด้านเท่ากับ a คำนวณได้ด้วยสูตร
 <math>A = \sqrt{3} a^2 \approx 1.73205081a^2</math>
 <math>V = \frac{1}{12} \sqrt{2} a^3 \approx 0.11785113a^3</math>
พิกัดคาร์ทีเซียน.
พิกัดคาร์ทีเซียนของทรงสี่หน้าปกติ สามารถกำหนดพิกัดได้ดังนี้
 (+1, +1, +1), (−1, −1, +1), (−1, +1, −1), (+1, −1, −1)
รางวัลลูกโลกทองคำ

รางวัลลูกโลกทองคำ  เป็นรายการแจกรางวัลประจำปีที่มอบให้กับภาพยนตร์และรายการโทรทัศน์เริ่มมาต้งแต่ปี 1944 จัดโดย Hollywood Foreign Press Association (HFPA)
รางวัลลูกโลกทองคำถูกจัดอันดับว่ามีผู้ชมมากที่สุดอันดับ 3 สำหรับรายการแจกรางวัล ตามหลังรางวัลออสการ์และรางวัลแกรมมี่
การจัดจะจัดช่วงต้นปี โดยยึดผลจากการโหวดจากนักข่าวและสื่อมวลชนในสหรัฐอเมริกา
ผู้มีสิทธิเข้าชิงจะคัดเลือกในช่วงหลังวันที่ 1 ตุลาคม ซึ่งแตกต่างจากรางวัลออสการ์ที่ใช้เกณฑ์วันที่ 1 มกราคม
และที่แตกต่างคือ เป็นรางวัลที่ไม่มีพิธีกรหลักแต่จะมีผู้เสนอรางวัล และผู้แนะนำรางวัลต่าง ๆ
ประวัติ.
พิธีแจกรางวัลลูกโลกทองคำเริ่มครั้งแรกใน ค.ศ. 1944 ที่สตูดิโอของฟ็อกซ์ (20th Century Fox) หลังจากนั้นก็มีพิธีทุก ๆ ปีในสถานที่ต่าง ๆ กันไปตลอดศตวรรษถัดมา เช่น ที่โรงแรมเบเวอร์ลีฮิลส์ (Beverly Hills Hotel, Hollywood Knickerbocker Club และโรงแรมฮอลลีวู้ดรูสเวลท์ (Hollywodd Roosevelt Hotel) 
ในช่วงต้น ๆ ของศตวรรษที่ 1950 HFPA ได้ตัดสินใจตั้งรางวัลพิเศษให้กับผู้ที่มีผลงานโดดเด่นในวงการบันเทิง และเพื่อให้ความสำคัญและตระหนักถึงคุณค่าในฐานะบุคคลในระดับนานาชาติในวงการบันเทิง จึงได้มอบรางวัลให้กับ เซซิล บี. เดอมิลล์ (Cecil B. DeMille) ในปี 1952 และชื่อของผู้ได้รับรางวัลก็ได้กลายมาเป็นชื่ออย่างเป็นทางการของรางวัลนี้ นั่นก็คือรางวัลเซซิล บี. เดอมิลล์ (Cecil B. DeMille Award) ซึ่งผู้ที่ได้รับรางวัลนี้เป็นคนแรกคือ วอลท์ ดิสนีย์ ในปีถัดมา
รูปหนึ่งเหลี่ยม

ในทางเรขาคณิต รูปหนึ่งเหลี่ยม  หมายถึงรูปหลายเหลี่ยมที่ประกอบด้วยจุดยอด 1 จุด และด้าน 1 ด้าน มีสัญลักษณ์ชเลฟลี (Schläfli symbol) เป็น {1} และเนื่องจากรูปหนึ่งเหลี่ยมมีด้านเพียงด้านเดียวและมุมภายในเพียงมุมเดียว รูปหนึ่งเหลี่ยมจึงเป็นรูปหลายเหลี่ยมปรกติโดยนิยาม
ในเรขาคณิตแบบยุคลิดถือว่ารูปหนึ่งเหลี่ยมเป็นวัตถุที่เป็นไปไม่ได้ (impossible object) เนื่องจากด้านเดียวของรูปนี้จะยาวไปถึงอนันต์ แต่อย่างไรก็ตาม รูปหนึ่งเหลี่ยมสามารถเขียนให้จบได้บนพื้นผิวของทรงกระบอกด้านข้าง หรือพื้นผิวของทรงกลมที่เส้นวงกลมใหญ่ (great circle)
ท้าวซายคำ

ท้าวซายคำ  หรือ พระเมืองชายเจ้า ทรงเป็นกษัตริย์พระองค์ที่ 13 ในราชวงศ์มังราย แห่งอาณาจักรล้านนา ทรงครองราชย์ในปี พ.ศ. 2081 - 2086 รวมระยะเวลา 5 ปี พระองค์ทรงยึดอำนาจจากพระเมืองเกษเกล้า ซึ่งเป็นพระราชบิดาของพระองค์ เมื่อพระองค์ครองราชย์ได้เพียง 5 ปี ก็ถูกลอบปลงพระชนม์โดยกลุ่มขุนนาง ด้วยข้อกล่าวหาว่าพระองค์ขาดความชอบธรรมในราชบัลลังก์ หลังจากนั้นกลุ่มขุนนางจึงอัญเชิญพระเมืองเกษเกล้ากลับมาครองราชบัลลังก์เป็นคราวที่สอง ในสมัยของท้าวซายคำนี้ มีเหตุความวุ่นวายมากมาย เกิดการจลาจล และขุนนางต่าง ๆ แยกออกเป็นกลุ่ม ๆ ต่อสู้ช่วงชิงอำนาจกัน
ครองราชย์.
พระราชบิดาของท้าวซายคำ คือ พระเมืองเกษเกล้าได้เกิดข้อขัดแย้งกับเหล่าบรรดาขุนนางในปี พ.ศ. 2078 ขุนนางลำปางได้เป็นแกนนำการก่อกบฏ ดังข้อความตอนหนึ่งว่า "...เสนาทังหลาย เปนต้นว่า หมื่นสามล้านกินนคร ๑ ลูกหมื่นสามล้านเชื่อว่าหมื่นหลวงชั้นนอก ๑ หมื่นยี่อ้าย ๑ จักกะทำคดแก่เจ้าพระญาเกสเชฏฐราชะ พระเปนเจ้ารู้ จิ่งหื้อเอาหมื่นส้อยสามล้านไพข้าเสียวันนั้นแล..." แสดงว่าขุนนางตามภูมิภาค ต่างไม่พอใจพระมหากษัตริย์ และเกิดความขัดแย้งรุนแรงยิ่งขึ้น จนในที่สุด พ.ศ. 2081 ขุนนางมีอำนาจเหนือกษัตริย์และได้ร่วมกันปลดพระเมืองเกษเกล้าออก แล้วส่งไปครองเมืองน้อย
หลังจากเหตุการณ์นั้น เหล่าขุนนางจึงได้อัญเชิญท้าวซายคำขึ้นเป็นพระมหากษัตริย์แทนพระราชบิดา ท้าวซายคำครองราชย์ในปี พ.ศ. 2081 ขณะมีพระชนมายุ 24 พรรษา 
ถูกลอบปลงพระชนม์.
แต่หลังพระองค์ได้เสด็จขึ้นครองราชสมบัติได้ไม่นานก็ถูกลอบปลงพระชนม์ ดังตำนานพระธาตุหริภุญชัยได้กล่าวไว้ว่า "...พระยาซายคำถือเมืองได้ ๖ ปี มีลูกหญิงก็หลาย มีลูกชายก็มาก เถิงปีก่าดหม้า เดือน ๑๑ แรมค่ำ ๑ วันอาทิตย์ ไทยระวายยี" (พ.ศ. 2086) "ชาวดาบเรือนหื้อเสียชีวิตในคุ้มน้อยทั้งมวนแล..." แสดงว่าท้าวซายคำได้ถูกเหล่าขุนนางลอบปลงพระชนม์ในคุ้มพร้อมด้วยครอบครัว โดยตำนานเมืองเชียงใหม่ได้ให้เหตุผลไว้ว่า "...เสวยเมืองบ่ชอบสราชธัมม์ เสนาอามาตย์พร้อมกัน ข้าพ่อท้าวชายเสียในปลีก่าเหม้า สก ๙๐๕ ตัว..." แต่อย่างไรก็ตามหลักฐานเกี่ยวกับการลอบปลงพระชนม์ก็มีน้อยมากกว่าใครมีส่วนเกี่ยวข้องอย่างไรกับเหตุการณ์ครั้งนี้
เหตุการณ์ภายหลังการลอบปลงพระชนม์.
หลังจากลอบปลงพระชนม์แล้ว ก็ได้นำพระเมืองเกษเกล้าพระราชบิดากลับมาครองราชย์โดยครองราชย์ไม่ถึงสองปี ก็ถูกแสนคราวเหล่าขุนนางไทใหญ่ลอบปลงพระชนม์ในปี พ.ศ. 2088 แผ่นดินล้านนาจึงว่างกษัตริย์และเกิดความแตกแยกถึงขั้นสงครามกลางเมือง ก่อนที่ยกพระนางจิรประภามหาเทวี พระอัครมเหสีในพระเมืองเกษเกล้า และพระราชมารดาในท้าวซายคำ ขึ้นเป็นกษัตรีย์พระองค์แรกในแผ่นดินล้านนา
รูปสองเหลี่ยม

ในทางเรขาคณิต รูปสองเหลี่ยม (อังกฤษ: digon) หมายถึงรูปหลายเหลี่ยม (polygon) ที่ประกอบด้วยจุด 2 จุด และเส้นตรง 2 ด้าน ซึ่งเส้นตรงทั้งสองนั้นทับเป็นเส้นเดียวกันในระนาบสองมิติ รูปสองเหลี่ยมสามารถนับได้ว่าเป็น "รูปสองเหลี่ยมปรกติ" หรือ "รูปสองเหลี่ยมด้านเท่า" เนื่องจากด้านทั้งสองจะยาวเท่ากันเสมอ
เรขาคณิตแบบยุคลิดถือว่ารูปสองเหลี่ยมเป็นภาวะลดรูป (degeneracy) ในหมู่รูปหลายเหลี่ยม อย่างไรก็ตาม รูปสองเหลี่ยมสามารถเขียนให้เส้นตรงทั้งสองแยกกันได้บนพื้นผิวของทรงกลมและทรงหลายหน้าอื่นๆ รูปสองเหลี่ยมที่ปรากฏบนทรงกลมอาจเรียกได้ว่าเป็นโค้งจันทร์เสี้ยว (lune) และมุมระหว่างด้านทั้งสองจะอยู่ระหว่าง 0 ถึง 180 องศา
พญาคำฟู

พญาคำฟู  เป็นพระมหากษัตริย์ในราชวงศ์มังรายแห่งอาณาจักรล้านนา 
พระราชประวัติ.
พญาคำฟู มีพระอิสริยยศเดิมว่า ท้าวคำฟู เป็นพระราชโอรสในพญาแสนพู ตามตำนานสิบห้าราชวงศ์กล่าวไว้ว่า "เจ้าพระญาแสนภูก็แต่งลูกตน เจ้าพ่อท้าวคำฟู อยู่รักษาเมืองเชียงใหม่ ส่วนตนเจ้าก็ไปส่งสะกานเจ้าพระญาไชยสงครามพ่อในเมืองเชียงราย ได้ 1 เดือนบัวระมวลชุอัน ท้าวก็ลวดอยู่เสวยเมืองเชียงรายหั้นแล แล้วก็แต่งหื้ออภิเษกพ่อท้าวคำฟู ลูกตนอายุได้ 26 ปี หื้อเป็นพระญาในเมืองเชียงใหม่ในปีเปิกสี ศักราชได้ 690 ตัวปีหั้นแล" 
หลังจากราชาภิเษกท้าวคำฟูเป็นพญาในเมืองเชียงใหม่ พญาแสนพูก็ทรงย้ายไปเสวยราชสมบัติที่เมืองเชียงแสน เมื่อพญาแสนพูเสด็จสวรรคต พญาคำฟูจึงทรงย้ายครองราชย์เมืองเชียงแสนระหว่าง พ.ศ. 1881—1888 
พญาคำฟูได้พัฒนา ปกครองนครเชียงใหม่ให้เกิดความผาสุก ร่มเย็น นับเป็นช่วงเวลาที่เชียงใหม่มีความเจริญรุ่งเรือง สงบสุข ไม่มีศึกสงคราม ในยุคสมัยของพญาคำฟูนี้พระองค์ทรงร่วมมือกับพญาผานองเจ้าเมืองปัวเข้าปล้นเมืองพะเยาได้ และสามารถที่จะผนวกเอารัฐพะเยาที่เป็นอิสระอยู่เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของล้านนาได้ หลังจากพญาคำฟูเสด็จสวรรคต ท้าวผายูพระราชโอรสจึงรับราชาภิเษกเป็นพญาในเมืองเชียงใหม่
พญาคำฟูสวรรคตจากการถูกเงือก (ภาษาล้านนาโบราณหมายถึงจระเข้) ทำร้ายขณะสรงน้ำในแม่น้ำ โดยในตำนานพื้นเมืองเชียงใหม่ได้บันทึกว่า "พญาไปดำหัวสรงเกศในแม่น้ำเชียงคำ เมื่อนั้นเงือกตัว 1 ใหญ่นัก ลุกแต่เงื้อมผาออกมาชักเอาพญาเข้าไปในเงื้อมผาที่นั้นหั้นแล คนทังหลายเป็นต้นว่าเสนาอามาจแสวงหาพญาบ่พบสักแห่งนานได้ 7 วัน ซากผญาจึงไหลออกมา คนทังหลายจึงรู้ว่า พญาคำฟูตายหั้นแล" ถือเป็นการตายร้าย จึงได้รับการบูชาเป็นผีอารักษ์ปกป้องเมืองเชียงใหม่ ส่วนโกศบรรจุพระบรมอัฐิของพญาคำฟูถูกค้นพบในปี พ.ศ. 2469 ช่วงที่ครูบาศรีวิชัยบูรณะวัดพระสิงห์ แล้วถูกนำไปเก็บไว้ที่ศาลากลางจังหวัดเชียงใหม่หลังเก่า แต่ภายหลังโกศพระบรมอัฐิหายไปอย่างไร้ร่องรอย และไม่มีผู้ใดออกมารับผิดชอบ
ฟินาร์ฟิน

ตามปกรณัมของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ฟินาร์ฟิน (Finarfin) เป็นเจ้าชายเอลฟ์ ซึ่งภายหลังได้เป็นกษัตริย์ของชาวโนลดอร์ที่คงเหลืออยู่ในนครทิริออน บนแผ่นดินอมตะ พระองค์เป็นโอรสองค์เล็กของกษัตริย์ฟินเว กับพระนางอินดิส มีเชษฐาองค์ใหญ่ต่างมารดาคือ เฟอานอร์ ส่วนเชษฐาร่วมบิดามารดาเดียวกันคือ ฟิงโกลฟิน ฟินาร์ฟินมีเรือนผมสีทองแบบเดียวกับอินดิสพระมารดาซึ่งเป็นเอลฟ์ชาววันยาร์ สมาชิกในราชสกุลของพระองค์อีกหลายคนได้สืบทอดลักษณะอันงดงามนี้ของชาววันยาร์ไปด้วย พระองค์อภิเษกกับเจ้าหญิงเออาร์เวนแห่งอัลควาลอนเด ผู้มีเชื้อสายชาวเทเลริ ทรงมีโอรสธิดา 5 พระองค์ ได้แก่ ฟินร็อด โอโรเดร็ธ อังกร็อด อายก์นอร์ และกาลาเดรียล
ฟินาร์ฟินได้ชื่อว่าเป็นเจ้าชายผู้มีสิริโฉม และเฉลียวฉลาดเป็นที่สุด ชื่อในภาษาเควนยาของฟินาร์ฟินคือ อาราฟินเว (Arafinwë) ซึ่งหมายถึง 'บุตรแห่งฟินเวผู้สูงศักดิ์'
การขึ้นเป็นกษัตริย์แห่งโนลดอร์.
หลังจากเหตุการณ์การดับแสงของวาลินอร์ และการสิ้นพระชนม์ของกษัตริย์ฟินเว เฟอานอร์กับฟิงโกลฟินตัดสินใจนำทัพชาวโนลดอร์จำนวนมากออกไล่ติดตามมอร์กอธกลับมายังมิดเดิลเอิร์ธ โอรสธิดาของฟินาร์ฟินก็ร่วมไปในทัพนั้นด้วย ทำให้ฟินาร์ฟินจำต้องร่วมทัพไปอย่างเสียไม่ได้ แต่เมื่อประกาศกแห่งมานดอสมากล่าวคำพยากรณ์แห่งโนลดอร์ ห้ามปรามพวกเขาเป็นครั้งสุดท้าย ที่แถบชายฝั่งอารามัน ฟินาร์ฟินก็กลับใจ นำชาวโนลดอร์ผู้กลับใจจำนวนหนึ่งเดินทางกลับนครทิริออน พระองค์ทรงขึ้นเป็นจอมกษัตริย์ของชาวโนลดอร์ที่หลงเหลืออยู่ในนครทิริออน ซึ่งมีจำนวนเพียงไม่ถึงหนึ่งในสิบของชาวโนลดอร์ทั้งหมด
สตรีเหล็ก

สตรีเหล็ก (อังกฤษ: The Iron Ladies) เป็นภาพยนตร์ไทย ตลก ที่สร้างจากมาเรื่องจริงของทีมวอลเลย์บอลชาย ที่ผู้เล่นในทีมส่วนใหญ่
เป็นกะเทย ภาพยนตร์เรื่องนี้กำกับโดย ยงยุทธ ทองกองทุน เขียนบทโดย วิสุทธิชัย บุณยะกาญจน และจิระ มะลิกุล มี ปนัดดา โพธิวิจิตร และศศิวิมล ชินเวชกิจวานิชย์ เป็นผู้ช่วยผู้กำกับ ออกฉายเมื่อ 3 มีนาคม พ.ศ. 2543 โดยภาพยนตร์เรื่องนี้ทำรายได้ไป 98.70 ล้านบาท
ภาพยนตร์เรื่องนี้ประสบความสำเร็จด้านรายได้เป็นอย่างดี และก่อให้เกิดกระแสสร้างภาพยนตร์เกี่ยวกับกีฬา และเกี่ยวกับเพศที่สาม ติดตามมาอีกหลายเรื่อง ภาพยนตร์ได้ออกไปฉายในต่างประเทศ และได้รับคำชื่นชมเป็นอย่างดี ไปฉายในงานเทศกาลภาพยนตร์ที่ Pusan International Film Festival ปูซาน เกาหลีใต้, San Francisco Asian American Film Festival ซานฟรานซิสโก, Miami Gay and Lesbian Film Festival ไมอามี, Los Angeles Asian Pacific Film Festival ลอสแอนเจลิส, Seattle International Film Festival ซีแอตเทิล และ San Francisco International Lesbian and Gay Film Festival.
ภาพยนตร์ได้รับการเสนอเข้าชิงรางวัลทั้งสิ้น 12 รางวัล และได้รางวัลมา 10 รางวัล ทั้งรางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์ เทศกาลภาพยนตร์นานาชาติโตรอนโต และเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติเบอร์ลิน
สตรีเหล็กได้รับรางวัลรองชนะเลิศ Discovery Award ในงาน Toronto International Film Festival ปี 2000 และรางวัลชนะเลิศ Reader Jury of the "Siegessäule" และ Teddy - Special Mention ในงาน Berlin International Film Festival ปี 2001
เนื้อเรื่องย่อ.
เมื่อครูบี๋ (สิริธนา หงส์โสภณ) โค้ชคนใหม่ก้าวเข้ามา การเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ ก็เกิดขึ้นกับทีมวอลเล่ย์บอลชายประจำจังหวัดลำปาง ซึ่งยังไม่เคยรู้รสชาติของชัยชนะมาก่อนแม้แต่ครั้งเดียว โค้ชคนใหม่พยายามทุกวิถีทาง ที่จะสร้างทีมให้แข็งแกร่ง มล (สหภาพ วีระฆามินทร์) และ จุง (ชัยชาญ นิ่มพูลสวัสดิ์) นักตบลูกยางฝีมือก๋ากั่น เข้ามาเป็นสมาชิกใหม่ แต่กลับสร้างความอึดอัดให้กับคนอื่นๆ จนพากันลาออกไป เพราะทั้งคู่เป็นกะเทย คงเหลือแต่ ชัย (เจษฎาภรณ์ ผลดี) มือเซ็ตตัวฉกาจ ที่พยายามทำใจ แต่ผู้เล่นแค่ 3 คน ไม่สามารถเป็นทีมได้ วิทย์ (เอกชัย บูรณผานิต), โหน่ง (โจโจ้ ไมอ๊อกชิ) และเปีย (กกกร เบญจาธิกุล) เพื่อนร่วมทีมของมลและจุงสมัยเรียน จึงต้องเข้ามาช่วยเสริมกำลัง ภายใต้ชื่อทีมสตรีเหล็ก
เหรียญทองจากการแข่งขันกีฬาแห่งชาติที่ปากน้ำโพเกมส์ คือเป้าหมายของทีม วิบากกรรมต่างๆ ที่เกิดขึ้น ตลอดเส้นทางของการเป็นแชมป์ เหมือนจะทดสอบความแข็งแกร่งของกำลังกาย และกำลังใจของทีมสตรีเหล็ก ทีมที่มีเป้าหมายเหมือนกัน โดยคนที่แตกต่างกันสุดขั้ว
กิตติผู้มีอำนาจในแวดวงกีฬา เมืองแมน อดีตสมาชิกทีมลำปาง ที่กลายมาเป็นหัวหน้าทีมคู่แข่งตัวเก็ง ต่างเป็นเพียงส่วนหนึ่ง ของด่านทดสอบที่จะพิสูจน์ใจ จนกว่าจะถึงวันแห่งการเผชิญหน้าครั้งสุดท้าย โดยมีเหรียญทองเป็นเดิมพัน
บลูดราก้อน ราลΩกราด

บลูดราก้อน ราลΩกราด (; โรมาจิ: "Burū Doragon RaruΩGurado") เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นที่ดัดแปลงจากวิดีโอเกม "บลูดราก้อน" (ไมโครซอฟท์) แต่งเรื่องโดยซูเนโอะ ทากาโนะ และวาดภาพโดยทาเกชิ โอบาตะ ลงตีพิมพ์ในนิตยสารโชเน็นจัมป์ ของสำนักพิมพ์ชูเอชะ ตั้งแต่เดือนธันวาคม พ.ศ. 2549 ถึง กรกฎาคม พ.ศ. 2550 ส่วนฉบับรวมเล่มมีทั้งหมด 4 เล่มจบ
เรื่องย่อ.
มนุษยชาติกำลังเข้าสู่วิกฤต้องถูกล้างเผ่าพันธุ์ด้วยฝีมือ "คาเงะ" อสูรร้ายที่มีชีวิตอยู่ในเงาของสิ่งมีชีวิตใต้แสงสว่าง ราล เด็กหนุ่มผู้เป็นร่างสิงของกราดคาเงะดรากอนที่ทรงพลัง และถูกขังอยู่ในคุกใต้ดินของปราสาทสเฟไรต์มาถึง 15 ปี ในฐานะตัวอันตราย จึงถูกปล่อยออกมา ราลหยุดการโจมตีของคาเงะไว้ได้อย่างงดงาม และออกเดินทางไปโค่นออบส์คิวเรีย ราชินีของเหล่าคาเงะ!
พวกราลอกเดินทางไปเพื่อปราบออบ์คิวเรีย ราชินีของเหล่า "คาเงะ" อสูรร้ายที่มีชีวิตใต้แสงสว่าง ราลได้คาฟก้ามาเป็นพวกและมุ่งหน้าสู่เมืองรูลีร่า ระหว่างทาง พวกเขาได้ซันส์มาเป็นเพื่อน และไล่ตามกลุ่มของกาเน็ตที่เดินทางล่วงหน้าไปปราบออบส์ก่อน ระหว่างนั้น พวกเขาได้ช่วยเด็กสาวที่ถูกคาเงะเล่นงานจนบาดเจ็บไว้ ทว่า เด็กสาวผู้นั้นกลับเป็นคาเงะฝ่ายออบส์คิวเรีย! ราลที่ถูกล่อมาติดกับถูกเขี้ยวพิษของเจ้าหล่อนกัดเข้าจนสิ้นสติไป แต่กาเน็ตผู้ร่วมอุดมการณ์เดียวกันที่เดินทางมาปราบออบส์คิวเรียก่อนช่วยไว้ ราลเมื่อได้รู้ความจริงข้อนั้นก็รู้สึกเจ็บใจ เขาร่วมมือวางแผนกับซันส์ ไปท้าดวลกับกาเน็ต
พวกราลร่วมมือกับพวกกาเน็ตที่ล่วงมาปราบออบส์คิวเรียก่อนเพื่อช่วยผู้หญิงที่ถูกจับตัวมาที่นั่น เร้ดฟินิกซ์ (คอลลี่) หนึ่งในคาเงะรวมร่างพิเศษรอการมาของพวกเขาอยู่ ซันส์เห็นพี่สาวของตนอยู่ในกลุ่มผู้หญิงที่ถูกจับตัวมาจึงวิ่งออกไปหาเลยถูกเรดฟีนิกซ์โจมตีเข้าอย่างจัง แต่เพราะได้เลือดของเรดฟินิกซ์จึงทำให้ซันส์ไม่ตาย กาเร็ตและราลจึงรวมร่างเฟรนด์บุกโจมตีใส่เรดฟินิกซ์อย่างจังแต่ก็ไม่สามารถทำอะไรได้เพราะเรดฟินิกซ์เป็นอมตะและพลังที่สุดสอดแต่ในที่สุดเรดฟินิกซ์ก็ย่อมแพ้เพราะมนุษย์มีทั้งปัญยาและความกล้า เรดฟินิกซ์ก็ปล่อยผู้หญิงที่ถูกคุมขังทุกคนเรดฟินิกซ์จะย่อมเป็นพวกของราลก็ต่อเมื่อราลเป็นฝ่ายชนะ
หลังจากการต่อสู้กับเรดฟินิกซ์กาเน็ตก็แยกตัวออกจากพวกราลเพื่อมุ่งหน้าไปโค่นออบส์คิวเรีย เช้าวันต่อมาราลได้มุ่งหน้าไปที่ปราสาทของออบส์คิวเรียได้เห็นกาเน็ตซึ่งกำลังต่อสู้อยู่กับออบส์คิวเรีย ออบส์คิวเรียใช้แบล็คไรโนซอรัสออกมามีทางเดียวที่จะสามารถกำจัดไรโนซอรัสคือต้องใช้ เฟลมบลู ของกราดแต่มันเป็นการเสี่ยงที่จะเจอพลังของเคลียร์ฮิวแมนซึ่งพลังคือสามารถฆ่าคาเงะโดยการมองและเป็นคาเงะของออบส์คิวเรีย ราลจึงใช้วิธีสุดท้ายคือรวมร่างกับกราดและในที่สุดก็สามารถโค่นออบส์คิวเรียลงได้และได้เรดฟินิกซ์มาเป็นราชินีแห่งโลกโนเวิร์ลด์ แต่ราลที่ร่วมรางกับกราดจะไม่สามารถกับคืนร่างเดิมได้ราลจึงต้องจากทุกคนไปแห่งโลกโนเวิร์ลด์ที่มีแต่ความมืดมิด
คาเงะ.
คาเงะเป็นสิ่งมีชีวิตที่เกิดในโลกที่ไร้ซึ่งแสงสว่าง เนื่องจากเป็นปีศาจที่อยู่ในความมืดไม่มีร่างเป็นของตนจึงต้องร่างสิ่งมีชีวิตในโลกแห่งแสงสว่างเพื่อก่อร่างและควบคุมจากภายใน
ข้างบนนี้คือประเภทของสิ่งมีชีวิตที่ถูกคาเงะสิง
แตก 4 รัก โลภ โกรธ เลว

แตก 4 รัก โลภ โกรธ เลว  ภาพยนตร์ไทยแนวดราม่าแอ๊คชั่นในปี พ.ศ. 2542 นำแสดงโดย สมชาย เข็มกลัด, ศรราม เทพพิทักษ์, สุทธิดา เกษมสันต์ ณ อยุธยา, ปราโมทย์ แสงศร กำกับโดย องอาจ สิงห์ลำพอง
เนื้อเรื่องย่อ.
มิตรภาพของเด็กหนุ่มสาว 4 คน จากจังหวัดเชียงใหม่ ซึ่งประกอบไปด้วย เดียว, น้ำ และน้อย ทั้ง 3 เปิดร้านกาแฟและร้านอาหารที่กรุงเทพมหานคร วันหนึ่ง อิฐก็กลับมา โดยแท้จริงแล้ว อิฐหลบหนีบิ๊ก ซึ่งเคยร่วมแก๊งค์เดียวกันปล้นรถขนเงินธนาคารมาก่อน บิ๊กโดน แจ็ค ผู้นำแก๊งค์หักหลัง บิ๊กตามมาทวงเอาเงินคืน โดยจับน้อยไปเรียกค่าไถ่ ทั้งหมดจึงตามไปด้วยช่วยน้อย บิ๊กโดนยิงตาย แต่น้อยก็ได้รับบาดเจ็บจนเสียสติ ความทรงจำเลอะเลือนไป ส่วนเดียวก็ถูกรถไฟทับขาขาดและถูกจับเข้าคุก หมดอนาคตที่จะเป็นตำรวจตามที่ฝันไว้
อิฐรู้สึกผิด จึงพยายามจะช่วยเพื่อน จึงยอมรับใช้ อำนาจ นักการเมืองผู้โกงชาติ ซึ่งมีแจ็คเป็นผู้ช่วยมือขวา ขณะที่เดียวอยู่ในคุกก็ได้รับการเสี้ยมสอนจากเฮียแหลม มาเฟียนักโทษรุ่นพี่ร่วมห้อง ส่วนน้ำซึ่งเป็นผู้หญิงคนเดียวของกลุ่ม ก็คอยพยาบาลดูแลน้อยตลอด
2 ปีผ่านไป เมื่ออำนาจ ก้าวขึ้นสู่ตำแหน่งที่สูงขึ้น ได้ไว้ใจอิฐมากขึ้น แจ็คจึงหาทางกำจัดอิฐด้วยการใส่ร้ายอิฐ และจ้างเดียว ซึ่งพ้นจากคุกมาแล้ว เป็นผู้กำจัดอิฐผ่านทางเฮียแหลม 
เบื้องหลัง.
"แตก 4 รัก โลภ โกรธ เลว" นับเป็นผลงานภาพยนตร์ลำดับที่สองของ องอาจ สิงห์ลำพอง ต่อจาก "ฝันติดไฟ หัวใจติดดิน" (พ.ศ. 2540) โดยมี ปราโมทย์ แสงศร ซึ่งร่วมแสดงในเรื่องนี้ทำหน้าที่ผู้ช่วยผู้กำกับฯอีกด้วย
และจากภาพยนตร์เรื่องนี้ ศรราม เทพพิทักษ์ ได้รับรางวัลนักแสดงนำชายยอดเยี่ยม รางวัลชมรมวิจารณ์บันเทิง ประจำปี พ.ศ. 2542
บาร์โทโลมิโอ อัมมานาติ

บาร์โทโลมิโอ อัมมานาติ (18 มิถุนายน, 1511 - 13 เมษายน, 1592) เป็นสถาปนิกและประติมากรจากเมืองฟลอเรนซ์ อิตาลี
ประวัติ.
อัมมานาติเกิดในเมืองเซตติกนาโน ใกล้กับเมืองฟลอเรนซ์ ได้รับการถ่ายทอดวิชาจากบัคคิโอ บาดิเนลลิ (Baccio Bandinelli) และจาโคโป ซานโซวิโน (Jacopo Sansovino) ได้ช่วยงานซานโซวิโอในการออกแบบสถาปัตยกรรมห้องสมุดซาน มาร์โค แห่งเมืองเวนิส อัมมานาติหลงใหลในรูปแบบของมิเกลแองเจลโลและนำมาใช้ในการออกแบบของตนเอง
อัมมานาติมีความเชี่ยวชาญทางด้านสถาปัตยกรรมมากกว่าการปั้น เขาได้ออกแบบอาคารหลายหลังในกรุงโรม รวมทั้งวิลลากิอูลีอา (Villa Giulia) ซึ่งปัจจุบันเป็นพิพิธภัณฑ์ โดยเป็นการทำงานร่วมกับวิกโนล่า (Vignola) และจิออจิโอ วาซารี (Vasari) นอกจากนี้ยังมีงานต่าง ๆ ใน เมืองลูกา (Lucca) และฟลอเรนซ์ (Florence) อัมมานาติเป็นผู้ทำการก่อสร้างปาลาโซปิตติ (Palazzo Pitti) จนเสร็จสมบูรณ์ (1558-1570) โดยให้ความเคารพต่อแนวทางการออกแบบของบรูเนลเลสกิที่ทิ้งเอาไว้
งานที่สำคัญที่สุดในชีวิตของเขาคือ งานสร้างสะพานปอนเตเดลลาทรินิตา (Ponte della Trinità) ในปี ค.ศ. 1569 ส่วนโค้งระหว่างเสาเป็นรูปร่างของทรงวงรี ทำให้เกิดลักษณะของความเบาบางซึ่งแต่งต่างเป็นอย่างมากกับรูปแบบโครงสร้างที่เป็นที่นิยมในสมัยนั้น ในด้านการใช้งานเป็นประโยชน์ต่อการที่น้ำจะผ่านไปโดยที่โครงสร้างไม่มีการต้านทานกับกระแสน้ำ สะพานแห่งนี้ถูกทำลายในปี ค.ศ. 1944 ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง และถูกสร้างใหม่ในปี ค.ศ. 1957 
เขาเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1592 ที่เมืองฟลอเรนซ์
พริสมาทอยด์

พริสมาทอยด์  หมายถึงทรงหลายหน้า (polyhedron) ที่จุดยอด (vertex) ทุกจุดเรียงกันอยู่บนระนาบสองระนาบที่ขนานกัน และพริสมาทอยด์ที่มีจำนวนจุดยอดบนระนาบเท่ากับทั้งสองระนาบ จะเรียกอีกอย่างว่า "พริสมอยด์" (prismoid)
ปริมาตรของพริสมาทอยด์ "V" สามารถหาได้จาก <math>V = \frac{1}{6} h (A_1 + 4A_2 + A_3) </math> เมื่อ
สำหรับพื้นที่ผิวทั้งหมดของพริสมาทอยด์นั้นไม่แน่นอน ขึ้นอยู่กับรูปร่างของแต่ละหน้าเป็นกรณีไป
ฟรัสตัม

ฟรัสตัม (อังกฤษ: frustum, พหูพจน์: frusta) คือรูปทรงเรขาคณิตที่เป็นส่วนหนึ่งของพีระมิดหรือทรงกรวย โดยการตัดด้วยระนาบสองระนาบที่ขนานกัน ฟรัสตัมที่มีฐานเป็นรูปหลายเหลี่ยม (polygon) สามารถจัดได้เป็นพริสมาทอยด์ (prismatoid) ชนิดหนึ่ง และหน้าตัด (ฐาน) ทั้งสองจะเป็นรูปที่ได้สัดส่วนกัน
ปริมาตร.
ปริมาตรของฟรัสตัม "V" สามารถหาได้จากสูตร
<math>V = \frac{1}{3} h(B_1+\sqrt{B_1B_2}+B_2)</math>
เมื่อ "h" คือความสูงของฟรัสตัม และ "B1" กับ "B2" คือพื้นที่ผิวบนฐานทั้งสองด้าน
แต่ก็ยังมีอีกสูตรหนึ่ง ซึ่งใช้คำนวณปริมาตรก่อนการตัดพีระมิดหรือทรงกรวยให้เป็นฟรัสตัม ดังนี้
<math>V = \left | \frac{1}{3} h_1 B_1 - \frac{1}{3} h_2 B_2 \right |</math>
เมื่อ "h1" และ "h2" เป็นความสูงจากระนาบทั้งสองขึ้นไปยังยอดเดิมของพีระมิดหรือทรงกรวย
ประชาคมเศรษฐกิจยุโรป

ประชาคมเศรษฐกิจยุโรป (บ้างเรียกสั้นเพียง ประชาคมยุโรป (European Community)) เป็นองค์การระหว่างประเทศจัดตั้งขึ้นด้วยทรรศนะที่จะทำให้เกิดบูรณาการทางเศรษฐกิจ (รวมทั้งตลาดร่วม) ในบรรดาหกสมาชิกดั้งเดิมหกประเทศ ได้แก่ เบลเยียม ฝรั่งเศส เยอรมนี อิตาลี ลักเซมเบิร์ก และเนเธอร์แลนด์
ประชาคมเศรษฐกิจยุโรปจัดตั้งขึ้นโดยสนธิสัญญาโรม พ.ศ. 2500 ร่วมกับประชาคมถ่านหินและเหล็กกล้ายุโรป (ECSC) และประชาคมพลังงานปรมาณูยุโรป (EURATOM) ประชาคมเศรษฐกิจยุโรปเป็นสถาบันหนึ่งในประชาคมยุโรป (European Communities) ภายใต้สนธิสัญญารวมประชาคม (Merger Treaty, หรือสนธิสัญญาบรัสเซลส์) พ.ศ. 2508 
ประชาคมเศรษฐกิจยุโรปถูกจัดรวมเข้ากับสหภาพยุโรปเมื่อจัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2536 โดยสนธิสัญญามาสตริกต์ ถูกเปลี่ยนชื่ออย่างเป็นทางการเป็น ประชาคมยุโรป เพื่อสะท้อนถึงฐานนโยบายที่กว้างกว่าที่ครอบคลุมโดยสนธิสัญญา ประชาคมฯ ได้ประกอบเป็นเสาหลักแรกของสามเสาหลักสหภาพยุโรปกระทั่งยุบไปใน พ.ศ. 2552 โดยสนธิสัญญาลิสบอน ซึ่งผนวกอดีตเสาหลักสหภาพยุโรปและให้เหตุผลว่า สหภาพยุโรปจะ "เข้าแทนที่และรับช่วงต่อประชาคมยุโรป" ข้อนี้ว่าด้วยองค์การระหว่างประเทศอิสระซึ่งมีอยู่ก่อน พ.ศ. 2536
อักษรอิตาลีเก่า

อักษรอิตาลีเก่า  พัฒนามาจากชุดตัวอักษรกรีกตะวันตกซึ่งเข้าสู่อิตาลีผ่านทางอาณานิคมของกรีซที่เกาะซิซิลี และตามชายฝั่งตะวันออกของอิตาลี ชาวอิทรัสคันปรับปรุงอักษรกรีกมาใช้เขียนภาษาอิทรัสคันเมื่อ ราว 57 ปีก่อนพุทธศักราช หรือก่อนหน้านั้น อักษรที่ใช้ในอิตาลีส่วนใหญ่มาจากชุดตัวอักษรอิทรัสคัน อักษรในกลุ่มนี้ได้แก่
ปริซึม

ปริซึม  คือทรงหลายหน้าที่สร้างจากฐานรูปหลายเหลี่ยมที่เหมือนกันและขนานกันสองหน้า และหน้าด้านข้างเป็นรูปสี่เหลี่ยมด้านขนาน พื้นที่หน้าตัดทุกตำแหน่งที่ขนานกับฐานจะเป็นรูปเดิมตลอด และปริซึมก็เป็นพริสมาทอยด์ (prismatoid) ชนิดหนึ่งด้วย
ปริซึมมุมฉาก (right prism) หมายความว่าเป็นปริซึมที่มีจุดมุมของรูปหลายเหลี่ยมบนฐานทั้งสองอยู่ตรงกันตามแนวดิ่ง ทำให้หน้าด้านข้างตั้งฉากกับฐานพอดีและเป็นรูปสี่เหลี่ยมมุมฉากทุกด้าน ส่วน ปริซึม n เหลี่ยมปกติ (n-prism) หมายถึงปริซึมที่มีรูปหลายเหลี่ยมบนฐาน เป็นรูปหลายเหลี่ยมปรกติ (ทุกด้านยาวเท่ากัน) และเมื่อปริซึมอันหนึ่งๆ สามารถเป็นได้ทั้งปริซึมมุมฉาก ปริซึม n เหลี่ยมปรกติ และขอบทุกด้านยาวเท่ากันหมด จะถือว่าปริซึมอันนั้นเป็นทรงหลายหน้ากึ่งปกติ (semiregular polyhedron)
ทรงสี่เหลี่ยมด้านขนานก็ถือเป็นปริซึมสี่เหลี่ยมด้านขนาน สำหรับปริซึมสี่เหลี่ยมมุมฉากก็เทียบเท่ากับทรงสี่เหลี่ยมมุมฉาก และปริซึมสี่เหลี่ยมจัตุรัสก็คือทรงลูกบาศก์นั่นเอง
ปริมาตรของปริซึมสามารถคำนวณได้ง่ายๆ โดยการหาพื้นที่ผิวของฐานมาหนึ่งด้าน คูณด้วยความสูงของปริซึม
ดอยไตแลง

ดอยไตแลง  เป็นเขตที่มั่นของกองทัพรัฐฉานใต้บนทิวเขาแดนลาวที่สูงจากน้ำทะเลร่วมประมาณ 1,500 เมตร ในเขตรัฐชานตอนใต้ ตามแนวชายแดนไทย-พม่าตรงกันข้ามกับ บ้านปางคาม อำเภอปางมะผ้า จ.แม่ฮ่องสอน 
ดอยไตแลงเป็นฐานที่มั่นของกองทัพรัฐชานใต้ และในเมืองมีประชากรส่วนใหญ่เป็นชาวไทใหญ่ ที่นี่ใช้เวลามาตรฐานตามประเทศไทยซึ่งต่างจากเวลามาตรฐานของพม่า 30 นาที และนิยมใช้เงินบาทมากกว่าเงินจัตของพม่า
แอนติปริซึม

แอนติปริซึม  คือทรงหลายหน้า (polyhedron) ที่สร้างจากฐานรูปหลายเหลี่ยม (polygon) ขนานกันสองด้าน และหน้าด้านข้างเชื่อมต่อจุดยอดแบบสลับฟันปลาเป็นรูปสามเหลี่ยมโดยรอบ และแอนติปริซึมก็เป็นพริสมาทอยด์ (prismatoid) ชนิดหนึ่งด้วย
แอนติปริซึมนั้นมีความคล้ายคลึงกับปริซึม (prism) ยกเว้นแต้เพียงว่าฐานของมันถูกบิดออกไป และหน้าด้านข้างเป็นรูปสามเหลี่ยมแทนที่จะเป็นรูปสี่เหลี่ยมและมีจำนวนสองเท่า สำหรับแอนติปริซึม n เหลี่ยมปรกติ (n-antiprism) คือแอนติปริซึมที่มีรูปหลายเหลี่ยมบนฐาน เป็นรูปหลายเหลี่ยมปรกติ และถูกบิดออกไปเป็นมุม 180/n องศา
ส่วน แอนติปริซึมไขว้ (crossed antiprism) เกิดจากการบิดฐานของแอนติปริซึมธรรมดาออกไปเกินกว่า 360/n องศา รูปทรงนี้พบเห็นได้ไม่บ่อยนัก
พิกัดคาร์ทีเซียน.
พิกัดคาร์ทีเซียนของแอนติปริซึม n เหลี่ยมปรกติ ที่หน้าด้านข้างเป็นรูปสามเหลี่ยมหน้าจั่ว สามารถกำหนดได้ดังนี้
 <math> (\cos (k\pi/n) , \sin (k\pi/n) , (-1) ^k a) \;</math>
เมื่อ "k" มีค่าอยู่ระหว่าง 0 ถึง 2"n"-1 และถ้าหน้าด้านข้างของแอนติปริซึมเป็นรูปสามเหลี่ยมด้านเท่าอีกด้วย จะต้องมีเงื่อนไขของค่า "a" เพิ่มเติม ดังนี้
 <math>2a^2=\cos (\pi/n) -\cos (2\pi/n) \;</math>
เมโทรโพลิส

เมโทรโพลิส  หรือในชื่อไทยว่า เมโทรโพลิส เมืองล่าหุ่นยนต์ เป็นภาพยนตร์ไซไฟ จากประเทศเยอรมนี ที่ออกฉายเมื่อ พ.ศ. 2470 และได้รับการยกย่องว่าเป็นภาพยนตร์วิทยาศาสตร์ที่ดีที่สุด เป็นเวลาหลายปี จนกระทั่งมีการสร้างภาพยนตร์เรื่อง 2001 จอมจักรวาล ใน พ.ศ. 2511 จึงเสียอันดับไป
เมโทรโพลิส เป็นภาพยนตร์เงียบ ขาว-ดำ ผลงานสร้างและกำกับของ ฟริทซ์ แลง นักสร้างภาพยนตร์ชาวออสเตรีย ด้วยทุนสร้างมหาศาลในขณะนั้น ใช้นักแสดงประกอบชายถึง 26,000 คน นักแสดงประกอบหญิง 11,000 คน และเด็ก 950 คน โดยมีนวนิยายชื่อเดียวกัน เขียนโดย Thea von Harbou ภรรยาชาวเยอรมันของ ฟริทซ์ แลง นำเค้าโครงเรื่องจากบทภาพยนตร์ที่ฟริทซ์ แลง เขียนไว้ตั้งแต่ พ.ศ. 2467
เมโทรโพลิส ออกฉายรอบปฐมทัศน์ในเยอรมัน ด้วยความยาว 210 นาที เมื่อนำมาฉายในสหรัฐอเมริกา กลับถูกตัดต่อเหลือเพียง 114 นาที เนื่องจากภาพยนตร์มีความยาวมากเกินไป และม้วนฟิล์มภาพยนตร์ฉบับดั้งเดิม กลับสูญหายไป จากนั้นได้มีการตัดต่ออีกหลายครั้ง ฉายที่ความยาวประมาณ 80-90 นาที
ในปี ค.ศ. 1984 มีการนำภาพยนตร์ออกมาฉายใหม่ ตัดต่อเหลือความยาวประมาณ 80 นาที และทำดนตรีประกอบใหม่ในรูปแบบเพลงป๊อป-ร็อก (จากต้นฉบับเดิม บรรเลงด้วยวงออเคสตรา)
ในโอกาสฉลองครบรอบ 75 ปี ของภาพยนตร์เรื่องนี้ ในปี ค.ศ. 2002 ภาพยนตร์เรื่องนี้ถูกบูรณะด้วยคอมพิวเตอร์กราฟิก และเพิ่มเติมฟุตเตจ จนมีความยาว 123 นาที และบันทึกเสียงดนตรีประกอบใหม่ ด้วยวงออเคสตรา โดยยึดถือตามต้นฉบับเดิม
เมโทรโพลิส เข้ามาฉายในประเทศไทยเมื่อวันที่ 26 ตุลาคม พ.ศ. 2546 เป็นภาพยนตร์ฉายปิดงานเทศกาลภาพยนตร์โลกแห่งกรุงเทพ ครั้งที่ 1 (World Film Festival of Bangkok 2003) ที่ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย บรรเลงดนตรีโดยวงออเคสตราจาก วิทยาลัยดุริยางคศิลป์ มหาวิทยาลัยมหิดล
สิ่งที่ภาพยนตร์ได้ให้ไว้.
เมโทรโพลิส นับได้ว่าเป็นภาพยนตร์ที่ถือเป็นต้นแบบของภาพยนตร์ไซไฟในเวลาต่อมา อีกทั้งยังเป็นภาพยนตร์ที่เต็มไปด้วยองค์ประกอบทางศิลปะอย่างที่เรียกว่า เยอรมัน เอกซ์เพรสชั่นนิสม์ (German Expressionism) เรื่องสำคัญอีกด้วย ตัวละคร หุ่นมาเรีย ในเรื่อง ก็เป็นต้นแบบของ หุ่นซีทรีพีโอในเรื่อง สตาร์วอรส์ ในเวลาต่อมา
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในทวีปแอฟริกา

แหล่งมรดกโลก คือสถานที่ที่องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) คัดเลือกเพื่อแสดงว่าสถานที่นั้นมีความสำคัญทางวัฒนธรรมหรือธรรมชาติ รายชื่อด้านล่างคือรายชื่อแหล่งมรดกที่ตั้งอยู่ในทวีปแอฟริกา
โปรตุเกส (ส่วนที่อยู่ในทวีปแอฟริกา).
== <ns>10</ns>
 <id>155194</id>
 <redirect title="แม่แบบ:Country data France" />
 <revision>
 <id>1018478</id>
 <timestamp>2008-03-26T12:46:18Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Lerdsuwa</username>
 <id>436</id>
 </contributor>
 <comment>เปลี่ยนทางไปที่ </comment>
 <origin>1018478</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
ฆวน เด เอร์เรรา

ฆวน เด เอร์เรรา (พ.ศ. 2073 - พ.ศ. 2136) เป็นสถาปนิกและนักคณิตศาสตร์ชาวสเปน
เอร์เรราเป็นสถาปนิกที่ได้รับการอ้างถึงมากที่สุดในราชอาณาจักรสเปนช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 16 เป็นผู้นำแนวทางการออกแบบของยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาไปสู่จุดสูงสุดในสเปน ชื่อของเขาได้รับการนำไปเป็นชื่อเล่นของโบสถ์ซานโลเรนโซว่า "เอร์เรเรียโน" (Herreriano) รูปแบบสถาปัตยกรรมที่เขาสร้างขึ้นได้รับการยอมรับว่าเป็นตัวแทนของยุคพระเจ้าเฟลิเปที่ 2 และบรรพบุรุษชาวออสเตรียของพระองค์
เอร์เรรามีความสนใจที่หลากหลายตามลักษณะของปราชญ์ในยุคฟื้นฟูศิลปวิทยา หนึ่งในวิชาความรู้ที่เขามีความเชี่ยวชาญมากที่สุดคือ หลักการของรูปทรงและคณิตศาสตร์ (Geometry and Mathematics) เขาได้เข้าร่วมให้การสนับสนุนกองทัพของจักรพรรดิชาลส์ที่ 5 ในการทำสงครามกับเยอรมนี อาณาจักรฟลันเดอส์ และอิตาลี
ฆวน เด เอร์เรรา จบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยบายาโดลิดใน ค.ศ. 1548 เขาเริ่มทำงานในฐานะสถาปนิกใน ค.ศ. 1561 โดยทำงานในโครงการพระราชวังแห่งเมืองอารังฆูเอซ (Royal Palace of Aranjuez)
ในการสร้างโบสถ์บายาโดลิด ในปี ค.ศ. 1563 เขาได้ทำงานร่วมกับฆวน เบาติสตา เด โตเลโด ค.ศ. 1562 นอกจากนี้เอร์เรราได้เขียนตำราเกี่ยวกับดาราศาสตร์ขึ้นเช่นกัน (Libro del saber de astronomía) หลังจากการเสียชีวิตของฆวน เบาติสตา ใน ค.ศ. 1567 เอร์เรราก็ได้เข้าทำการสานงานต่อในโครงการทั้งหมด หลายโครงการได้มีการปรับเปลี่ยนไปสู่รูปแบบที่เอร์เรรา นิยมชมชอบ และได้มีการทดลองสร้างรูปแบบใหม่ ๆ ที่เป็นแบบเรียบง่าย (sober style) แตกต่างจากสถาปัตยกรรมที่อยู่ในยุคนั้น ๆ โดยมีหลักการอยู่ที่ความเป็นอันหนึ่งอันเดียวของเส้นนอนที่หนักแน่นและการใช้วัสดุแท้ (nude use of materials) ไม่มีการตกแต่งบนตัววัสดุ
เขาได้ทำการออกแบบรูปด้านทางตะวันตกใหม่ทั้งหมด และได้คิคระบบหลังคาขึ้นใหม่ ซึ่งยังคงเป็นรูปแบบที่สถาปนิกชาวสเปนยังคงใช้มาทุกวันนี้
แผนผังของอาสนวิหารบายาโดลิดและหอจดหมายเหตุอินดีสได้รับการออกแบบโดยเอร์เรรา เขาเป็นสถาปนิกที่ออกแบบร่างของจัตุรัส[[ปลาซามายอร์]ที่โด่งดังใน[[มาดริด|กรุงมาดริด]]อีกด้วย
[[หมวดหมู่:แม่แบบคอมมอนส์หมวดหมู่ไม่มีข้อมูลบนวิกิสนเทศ]]
[[หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2073]]
[[หมวดหมู่:สถาปนิกในคริสต์ศตวรรษที่ 16]]
[[หมวดหมู่:สถาปนิกชาวสเปน]]
[[หมวดหมู่:นักคณิตศาสตร์ชาวสเปน]]
ไอ้ด่างเกยชัย

ไอ้ด่างเกยชัย เป็นชื่อเรียกของจระเข้ตัวใหญ่ตัวหนึ่ง ที่เคยอาละวาดกินคนที่แม่น้ำน่าน บ้านเกยชัย จังหวัดนครสวรรค์ เมื่อสมัยรัชกาลที่ 5 (ปัจจุบันคือ ตำบลเกยไชย อำเภอชุมแสง จังหวัดนครสวรรค์) ซึ่งผู้คนเชื่อว่าเป็นจระเข้เจ้า ที่ได้ชื่อว่า ไอ้ด่าง เพราะปลายจมูกมันมีดวงด่างสีขาวเป็นจุดเด่น ภายหลังถูกปราบได้ด้วยหอกของหมอจระเข้ 2 คน และได้ตัดหัวเก็บไว้ ว่ากันว่ามีความใหญ่ถึงขนาดหัวถึงหางสามารถนอนขวางลำน้ำจากฝั่งหนึ่งถึงฝั่งหนึ่งได้
เรื่องราวของไอ้ด่างเกยชัย มีบันทึกอยู่ในสมุดบันทึกของกรมพระยาดำรงราชานุภาพ เมื่อคราวที่ท่านเสด็จไปตรวจราชการที่เมืองเหนือ ได้บันทึกเกี่ยวกับเรื่องราวของไอ้ด่างเกยชัยไว้สั้น ๆ 2 บรรทัด มีใจความว่า ที่นี่มีศีรษะของจระเข้ใหญ่ เป็นจระเข้กินคน ชาวบ้านเล่าลือกันว่าเป็นจระเข้เจ้า มีพระยาคนหนึ่งได้นำเอาศีรษะจระเข้นี้เข้ากรุงเทพ ฯ และได้ขายต่อให้ชาวต่างชาติไป เป็นอันจบกันสำหรับเรื่องราวของศีรษะจระเข้ใหญ่
ปัจจุบัน บันทึกของท่านตอนนี้ สามารถสืบค้นได้ที่หอสมุดแห่งชาติ ท่าวาสุกรี
แต่เรื่องราวของไอ้ด่างเกยชัย มักจำสับสนกับไอ้ด่างบางมุด ที่เป็นจระเข้น้ำเค็มมีขนาดลำตัวใหญ่ เคยอาละวาดกินคนเช่นเดียวกันที่"คลองบางมุด" อำเภอหลังสวน จังหวัดชุมพร เมื่อปี พ.ศ. 2507 ซึ่งถูกปราบได้ด้วยลูกระเบิดของนายตำรวจผู้หนึ่งในท้องถิ่น
ในวัฒนธรรมสมัยนิยม.
เรื่องราวของไอ้ด่างเกยชัยได้สร้างเป็นภาพยนตร์ไทย 2 ครั้ง
ชิบ จิตนิยม

ชิบ จิตนิยม ชื่อเล่น ชิบ (เกิด 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2505) เป็นสมาชิกวุฒิสภาไทย ชุดที่ 13 (กลุ่มการสื่อสารมวลชน) อดีตผู้ประกาศข่าวช่องสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3, สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7, ทีไอทีวี, ช่อง 3 เอสดี และช่อง 3 แฟมิลี่
ประวัติ.
ชิบ เกิดเมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2505 ที่จังหวัดกาญจนบุรี สำเร็จการศึกษาระดับประถมศึกษา จากโรงเรียนเกียรติวัธนเวคิน 2 ระดับมัธยมศึกษา จากโรงเรียนพระแท่นดงรังวิทยาคาร ระดับอาชีวศึกษา ประกาศนียบัตรวิชาชีพ (วิจิตรศิลป์) วิทยาลัยช่างศิลป กรมศิลปากร กรุงเทพมหานคร ระดับปริญญาตรี คณะอักษรศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยศิลปากร ระดับปริญญาโท คณะวารสารศาสตร์และสื่อสารมวลชน จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
อะคล็อกเวิร์กออรินจ์

อะคล็อกเวิร์กออรินจ์  เป็นภาพยนตร์ไซไฟ อาชญกรรม(crime sci-fi) ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2514 กำกับโดยสแตนลีย์ คูบริก สร้างจากนิยายชื่อเดียวกันของ ที่ตีพิมพ์ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2505 เป็นเรื่องของสังคมในโลกอนาคตที่เต็มไปด้วยแก๊งอันธพาล โดยนำเสนอผ่านบทของอเล็กซ์ เด็กหนุ่มเลือดร้อน หัวหน้าแก๊งอันธพาลที่สวมเสื้อสีขาว หมวกสีดำ เป็นเอกลักษณ์ นิยมความรุนแรง ชอบทำลายข้าวของชาวบ้าน (อเล็กซ์รับบทโดยมัลคอล์ม แมคโดเวลล์ นักแสดงชาวอังกฤษ)
เมื่อภาพยนตร์เรื่องนี้ออกฉายใหม่ ๆ ถูกต่อต้านและวิพากษ์วิจารณ์ ถึงความรุนแรง เรื่องเพศ และการส่งเสริมความเลวร้ายต่อสังคม เข้าฉายในสหรัฐอเมริกาโดยถูกจัดเรตของภาพยนตร์เป็นระดับเอกซ์เนื่องจากความรุนแรง ภายหลังจึงปรับเป็นระดับอาร์ในปี พ.ศ. 2516 หลังจากคูบริกตัดฉากความยาว 30 วินาทีออกไป
แต่ในเวลาต่อมา "อะคล็อกเวิร์กออรินจ์" กลับได้รับการยกย่องว่าเป็นภาพยนตร์ไซไฟที่ดีที่สุดเรื่องหนึ่ง ภาพยนตร์ได้รับการเสนอเข้าชิงรางวัลออสการ์ 4 สาขา
ทรงลิ่ม

ทรงลิ่ม  เป็นทรงหลายหน้า (polyhedron) ชนิดหนึ่งที่ประกอบด้วยหน้ารูปสามเหลี่ยม 2 หน้า และหน้ารูปสี่เหลี่ยมคางหมู 3 หน้า มี 6 จุดยอดและ 12 ขอบ ทรงลิ่มเป็นหนึ่งในพริสมาทอยด์ (prismatoid) ที่มีจุดยอดที่ฐานด้านหนึ่งเพียง 2 จุด หรืออาจจัดได้เป็นคิวโพลาสองเหลี่ยมก็ได้
ปริซึมสามเหลี่ยม (triangular prism) เป็นกรณีพิเศษของทรงลิ่มที่มีหน้าด้านข้างเป็นรูปสามเหลี่ยมด้านเท่าที่ขนานกันทั้งสองหน้า
ปริมาตร.
ปริมาตรของทรงลิ่ม "V" สามารถหาได้จากสูตรนี้
<math>V = \frac{1}{6} b h (2a+c) </math>
เมื่อพื้นที่ของฐานรูปสี่เหลี่ยมเท่ากับ "a" × "b" และ "c" เป็นขอบด้านบนที่ขนานกับฐานนั้น
ส่วน "h" เป็นความสูงที่วัดจากฐานสี่เหลี่ยมขึ้นไปยังขอบด้านบน (ตามรูป)
คิวโพลา

คิวโพลา หรือ รูปทรงถ้วยคว่ำ (พหูพจน์: cupolae) คือทรงหลายหน้าชนิดหนึ่งที่เกิดจากการเชื่อมระหว่างรูปหลายเหลี่ยมสองรูปที่ขนานกัน โดยที่จำนวนเหลี่ยมของรูปหนึ่งเป็นสองเท่าของอีกรูปหนึ่ง เช่น รูปสี่เหลี่ยมกับรูปแปดเหลี่ยม เป็นต้น และหน้าด้านข้างประกอบด้วยรูปสี่เหลี่ยมสลับกับรูปสามเหลี่ยม ลักษณะจึงคล้ายกับกะลาครอบ การเรียกชื่อคิวโพลาจะเรียกด้านที่มีเหลี่ยมน้อยกว่าเป็นหลัก และคิวโพลาก็เป็นพริสมาทอยด์ (primatoid) ชนิดหนึ่ง
คิวโพลาสามเหลี่ยม คิวโพลาสี่เหลี่ยมจัตุรัส และคิวโพลาห้าเหลี่ยม ที่มีความยาวขอบทุกด้านเท่ากันหมด จัดได้เป็นทรงตันจอห์นสัน (Johnson solid) ซึ่งคิวโพลาเหล่านี้สามารถตัดส่วนหนึ่งออกมาจากคิวบอกทาฮีดรอน (cuboctahedron) รอมบิคิวบอกทาฮีดรอน (rhombicuboctahedron) และรอมบิโคซิโดเดคาฮีดรอน (rhombicosidodecahedron) ตามลำดับ
สำหรับคิวโพลาหกเหลี่ยมด้านเท่า ที่มีความยาวขอบทุกด้านเท่ากันหมด จะกลายเป็นรูปทรงที่แบนราบอยู่บนระนาบสองมิติ
ดร.สเตรนจ์เลิฟ

Dr. Strangelove or: How I Learned to Stop Worrying and Love the Bomb หรืออาจเรียกสั้น ๆ ว่า Dr. Strangelove เป็นภาพยนตร์ขาวดำ ที่กำกับโดย สแตนลีย์ คูบริก ออกฉายในปี พ.ศ. 2507 เป็นภาพยนตร์ตลกร้ายในแบบ ฟิล์ม นัวร์ มีเนื้อหาเสียดสีสังคม สร้างจากนวนิยายที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับ สงครามเย็น และการยิงระเบิดนิวเคลียร์ ชื่อ "Red Alert" ของ ปีเตอร์ จอร์จ (ซึ่งตีพิมพ์ครั้งแรกในประเทศอังกฤษในชื่อว่า "Two Hours to Doom")
บทนำในเรื่อง รับบทโดย ปีเตอร์ เซลเลอร์ส ซึ่งแสดงเป็น 3 ตัวละครหลัก คือ ด็อกเตอร์สเตรนจ์เลิฟ, ประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา เมอร์กิน มัฟฟลีย์ และนาวาอากาศเอก ไลออนเนล แมนเดรก (เดิม บริษัทผู้สร้างกำหนดว่า ปีเตอร์ เซลเลอร์ส คนเดียวจะต้องรับบทเป็น 4 ตัวละครหลัก (เพื่อใช้เป็นจุดขายของเรื่อง) แต่เมื่อการถ่ายทำดำเนินไป ปีเตอร์ เซลเลอร์ส ได้ขอเปลี่ยนผู้แสดงบทนักบินเครื่องบินทิ้งระเบิด บี-52 สตราโตฟอสเตรส เนื่องจากไม่สามารถแสดงได้เต็มที่)
Dr. Strangeloveภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นผลงานแสดงเรื่องแรกของเจมส์ เอิร์ล โจนส์
เรื่องย่อ.
ระหว่างความตึงเครียดของสงครามเย็นระหว่างสหภาพโซเวียตและสหรัฐอเมริกา
นายพล Jack D ripper ของสหรัฐฯ เกิดภาวะปัญหาทางจิต จนสั่งให้หน่วยจู่โจมทางอากาศเข้าปฏิบัติการลับเข้าโจมตีสหภาพโซเวียต
และจับตัวนาวาอากาศเอก Mendrake ขังไว้ในห้อง
ประธานาธิบดีแห่งสหรัฐฯได้เรียกประชุมร่วมเพื่อความปลอดภัย โดยต้องการจะหยุดเครื่องบินรบทิ้งระเบิดให้ได้
รวมถึงการโทรไปหา ผู้นำโซเวียตที่กำลังสนุกอยู่ในปาร์ตี้เพื่อแจ้งข่าวร้ายให้ทราบ
หนึ่งในยานรบที่ได้รับคำสั่งคือ ยานที่บังคับโดย TJ Kingkong บุกฝ่าเข้าไปยังเขตด้านในของสหภาพโซเวียตได้
ซึ่งหากมียานรบเข้าไปโจมตีโซเวียตจะทำให้กลไกการทำงานของเครื่อง DoomsDay Machine ทำงานโดยอัตโนมัติและทำลายทุกชีวิตในโลก
คิวบอกทาฮีดรอน

คิวบอกทาฮีดรอน (พหูพจน์: -dra) คือทรงหลายหน้า (polyhedron) ที่ประกอบด้วยหน้ารูปสามเหลี่ยมด้านเท่า 8 หน้า และรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส 6 หน้า รวม 14 หน้า โดยหน้าทั้งสองประเภทจะสลับกันทุกทิศทางไม่ว่าจะมองจากมุมใด มี 12 จุดยอด 24 ขอบ คิวบอกทาฮีดรอนเป็นหนึ่งในทรงตันอาร์คิมิดีส (Archimedean solid)
รูปทรงนี้มีชื่อเรียกอื่นอีกคือ "ไจโรไบคิวโพลาสามเหลี่ยม (triangular gyrobicupola)"
พื้นที่ผิวและปริมาตร.
พื้นที่ผิว "A" และปริมาตร "V" ของคิวบอกทาฮีดรอน ที่มีความยาวขอบทุกด้านเท่ากับ "a" สามารถคำนวณได้ดังนี้
<math>A = (6+2\sqrt{3})a^2 \approx 9.46410162a^2</math>
<math>V = \frac{5}{3} \sqrt{2}a^3 \approx 2.3570226a^3</math>
พิกัดคาร์ทีเซียน.
พิกัดคาร์ทีเซียนของจุดยอดของคิวบอกทาฮีดรอน สามารถกำหนดพิกัดได้ ดังนี้
 (±"c", ±"c", 0), (±"c", 0, ±"c"), (0,±"c",±"c")
เมื่อ "c" เป็นจำนวนจริงใด
ๆ ที่ไม่เท่ากับ 0
กลุ่มอนุสาวรีย์แห่งนูเบีย

กลุ่มอนุสาวรีย์แห่งนูเบียตั้งแต่อะบูซิมเบลจนถึงฟีลาเอ คือกลุ่มสิ่งก่อสร้างอียิปต์โบราณที่ตั้งบริเวณตอนใต้ของประเทศอียิปต์ ริมแม่น้ำไนล์ ในช่วง พ.ศ. 2500 ได้เกิดปัญหาขึ้นที่ว่ารัฐบาลอียิปต์มีแผนที่จะสร้างเขื่อนอัสวานขึ้น เพื่อป้องกันน้ำท่วมที่ราบลุ่มแม่น้ำไนล์ในช่วงฤดูน้ำหลากของทุกปี ซึ่งถ้าเขื่อนสร้างแล้วเสร็จ สิ่งก่อสร้างต่างๆในบริเวณนี้จะต้องจมลงไปกับน้ำ
และด้วยเหตุนี้ องค์การยูเนสโกจึงได้เริ่มการระดมทุนเพื่อช่วยกอบกู้สิ่งก่อสร้างทั้งหลายนี้ขึ้น ผลตามมาก็คือ ได้มีประเทศต่างๆกว่า 60 ประเทศได้บริจาคทั้งเงินและความช่วยเหลือ อนุรักษ์และศึกษา ซึ่งต่อมาทั่วโลกได้ตระหนักว่าควรจะมีองค์กรพิเศษเพื่อรักษาและอนุรักษ์สถานที่ ทั้งสิ่งก่อสร้างและธรรมชาติขึ้น จนเมื่อถึงวันที่ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2515 ในการประชุมใหญ่องค์การยูเนสโกครั้งที่ 17 ณ สำนักงานใหญ่องค์การยูเนสโก กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส จึงได้มีการลงนามสนธิสัญญาว่าด้วยการอนุรักษ์มรดกทางวัฒนธรรมและธรรมชาติ ซึ่งในอีก 3 ปีต่อมาประเทศกว่า 20 ประเทศได้ลงปฏิญาณร่วมกัน
และเมื่อปี พ.ศ. 2522 (ค.ศ. 1979) กลุ่มอนุสาวรีย์แห่งนูเบียนี้ก็ได้รับการขึ้นทะเบียนให้เป็นแหล่งมรดกโลกด้วย
ทรงสามสิบสองหน้า

ทรงสามสิบสองหน้า (พหูพจน์: -dra) เป็นทรงหลายหน้า (polyhedron) ที่ประกอบด้วยหน้ารูปสามเหลี่ยมด้านเท่า 20 หน้า และรูปห้าเหลี่ยมด้านเท่า 12 หน้า รวม 32 หน้า โดยหน้าทั้งสองประเภทจะสลับกันทุกทิศทางไม่ว่าจะมองจากมุมใด มี 30 จุดยอด 60 ขอบ ทรงสามสิบสองหน้าเป็นหนึ่งในทรงตันอาร์คิมิดีส (Archimedean solid)
รูปทรงนี้สามารถเรียกได้ในชื่ออื่นอีกคือ "ไจโรไบโรทันดาห้าเหลี่ยม (pentagonal gyrobirotunda) "
พื้นที่ผิวและปริมาตร.
พื้นที่ผิว "A" และปริมาตร "V" ของทรงสามสิบสองหน้า ที่มีความยาวขอบทุกด้านเท่ากับ "a" สามารถคำนวณได้ดังนี้
<math>A = (5\sqrt{3}+3\sqrt{25+10\sqrt{5}}) a^2 \approx 29.3059828a^2</math>
<math>V = \frac{1}{6} (45+17\sqrt{5}) a^3 \approx 13.8355259a^3</math>
กลุ่มพีระมิดแห่งกีซา

กลุ่มพีระมิดแห่งกีซา หรือ มหาสุสานกีซา เป็นสถานที่บนที่ราบสูงกีซาอันเป็นที่ตั้งของมหาพีระมิดแห่งกิซาทั้งสาม ได้แก่ พีระมิดคูฟู พีระมิดคาเฟร และพีระมิดเมนคูเร พร้อมกับสิ่งก่อสร้างอื่นที่เกี่ยวข้อง เช่น มหาสฟิงซ์ พีระมิดขนาดเล็กและสุสานหลายแห่ง รวมทั้งซากหมู่บ้านคนงาน ทั้งหมดสร้างขึ้นในสมัยราชวงศ์ที่สี่ของราชอาณาจักรเก่าของอียิปต์โบราณ ระหว่าง 2600 ถึง 2500 ปีก่อนคริสตกาล ตั้งอยู่ในกรุงเกรทเทอร์ไคโร ประเทศอียิปต์ ริมทะเลทรายตะวันตก ประมาณ 9 กิโลเมตร (5.6 ไมล์) ทางตะวันตกของแม่น้ำไนล์ในเมืองกิซา และประมาณ 13 กิโลเมตร (8 ไมล์) ทางตะวันตกเฉียงใต้ของกลางกรุงไคโร 
กลุ่มพีระมิดแห่งกีซา ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกโดยองค์การยูเนสโกในปี 2522 ภายใต้ชื่อ เมมฟิสและสุสาน - กลุ่มพีระมิดตั้งแต่กีซาถึงดาห์ชูร์ ร่วมกับเมืองหลวงเก่าเมมฟิสที่อยู่ใกล้เคียง และสิ่งก่อสร้างต่าง ๆ ในบริเวณกีซา ซัคคารา และดาห์ชูร์ที่ส่วนมากสร้างในช่วงราชวงศ์ที่สามถึงหกของยุคราชอาณาจักรเก่า
พีระมิดคูฟูและพีระมิดคาเฟรเป็นพีระมิดที่ใหญ่ที่สุดที่สร้างขึ้นในอียิปต์โบราณ และในอดีตเคยเป็นสัญลักษณ์ของอียิปต์โบราณในจินตนาการของชาวตะวันตก ได้รับความนิยมมากในสมัยเฮลเลนิสต์เมื่อ Antipater of Sidon ยกย่องให้เป็นหนึ่งในเจ็ดสิ่งมหัศจรรย์ของโลก โดยเป็นสิ่งมหัศจรรย์ที่เก่าแก่ที่สุดในสมัยโบราณและเป็นเพียงสิ่งเดียวที่ยังคงมีให้เห็นอยู่ในปัจจุบัน
ทรงสิบสองหน้า

ทรงสิบสองหน้า (พหูพจน์: -dra) เป็นคำทั่วไปที่ใช้เรียกทรงหลายหน้า (polyhedron) ที่มี 12 หน้า ทรงสิบสองหน้าอาจเป็นรูปทรงที่สมมาตรหรือไม่สมมาตรก็ได้
ทรงสิบสองหน้าปรกติ (regular dodecahedron) เป็นทรงหลายหน้าที่ประกอบด้วยหน้ารูปห้าเหลี่ยมด้านเท่า 12 หน้า มี 20 จุดยอด 30 ขอบ ทรงสิบสองหน้าปรกติ เป็นหนึ่งในทรงตันเพลโต (Platonic solid)
พื้นที่ผิวและปริมาตร.
พื้นที่ผิว "A" และปริมาตร "V" ของทรงสิบสองหน้าปรกติ ที่มีความยาวขอบทุกด้านเท่ากับ "a" คำนวณได้ด้วยสูตร
<math>A = (3\sqrt{25+10\sqrt{5}}) a^2 \approx 20.6457288a^2</math>
<math>V = \frac{1}{4} (15+7\sqrt{5}) a^3 \approx 7.66311896a^3</math>
พิกัดคาร์ทีเซียน.
พิกัดคาร์ทีเซียนของทรงสิบสองหน้าปรกติ สามารถกำหนดพิกัดได้ดังนี้
 (±1, ±1, ±1), (0, ±1/φ, ±φ), (±1/φ, ±φ, 0), (±φ, 0, ±1/φ)
เมื่อ φ = (1+√5)/2 คืออัตราส่วนทอง (golden ratio) (บางครั้งเขียนเป็น τ) และความยาวของขอบทุกด้านจะเท่ากับ 2/φ = −1+√5 หน่วย
ทรงสิบสองหน้าอื่นๆ.
ทรงสิบสองหน้าอื่นๆ ที่ไม่ใช่ทรงสิบสองหน้าปรกติ อาจมีหลายรูปแบบดังนี้
เดอะรีมิกซ์

เดอะรีมิกซ์  คือชื่ออัลบั้มที่ 13 ของศิลปินหญิงชาวอเมริกัน มารายห์ แครีออกวางขายในสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2546 โดยโคลัมเบีย เรคคอร์ดส อัลบั้มนี้เป็นอัลบั้มรวมเพลงรีมิกซ์ของแครี โดยอยู่ในรูปแบบของ 2 ซีดี แผ่นแรกเป็นรีมิกซ์แบบแด๊นซ์ อีกแผ่นเป็นรีมิกซ์แบบฮิปฮอปและ การร่วมงานกับศิลปินฮิปฮอปอื่น
ในอัลบั้มนี้มีเพลง "ไอโนว์ว็อทยูว็อนท์" (2003) ที่ร่วมร้องกับบัสตา ไรมส์และอยู่ในอัลบั้มของบัสตาในอัลบั้ม It Ain't Safe No More