แอนด์ดิดโดสฟีทอินแอนเชียนท์ไทม์

"แอนด์ดิดโดสฟีทอินแอนเชียนไทม์"  เป็นบทกลอนโดยวิลเลียม เบลค จากส่วนนำ (preface) ของมหากาพย์ ' หนึ่งในผลงานรวบรวมงานเขียนของเบลคในชุดหนังสือพระเยซู บนหน้าปกระบุปี 1804 ซึ่งน่าจะเป็นวันเริ่มลงเพลท ในขณะที่ตัวบทกวีตีพิมพ์จริงในราวปี 1808 ในปัจจุบันบทกวีนี้เป็นที่รู้จักดีในฐานะเพลงสวด (hymn) ชื่อ "เจรูซาเลม" (Jerusalem) ซึ่งทำนองประพันธ์โดยเซอร์ ฮิวเบิร์ท พารีในปี 1916 และเป็นที่รู้จักในฐานะเพลงชาติอย่างไม่เป็นทางการของประเทศอังกฤษ
เป็นที่ชัดเจนว่าบทกลอนนั้นได้รับแรงบันดาลใจจากเรื่องเล่าขานว่าครั้งหนึ่งพระเยซูขณะทรงพระเยาว์ได้เดินทางกับจอเซฟแห่งอาริเมเธีย พ่อค้าดีบุก มายังสถานที่ที่ซึ่งปัจจุบันคือประเทศอังกฤษ และได้เดินทางไปยังกลาสเทินบรีระหว่างช่วงปีที่หายไปจากประวัติของพระองค์ นักวิชาการส่วนใหญ่ปฏิเสธเรื่องราวส่วนนี้ว่าเคยเกิดขึ้นจริงในประวัติศาสตร์ นักวิชาการด้านคติพื้นถิ่นและตำนานชาวอังกฤษ เอ. ดับเบิลยู. สมิธ (A. W. Smith) ระบุว่า "มีเหตุผลน้อยมากที่จะเชื่อว่าธรรมเนียมมุขปาฐะเกี่ยวกับการเดินทางมายังดินแดนอังกฤษของพระเยซูมีปรากฏมาก่อนต้นศตวรรษที่ยี่สิบ" ธีมของบทกวีนั้นเขื่อมโยงกับหนังสือวิวรณ์ (และ 21:2) ซึ่งบอกเล่าเรื่องราวของการเสด็จกลับมาอีกครั้ง ที่ซึ่งพระเยซูทรงสร้างเยรูซาเลมใหม่ คริสตจักรต่าง ๆ โดยเฉพาะคริสตจักรอังกฤษใช้คำว่าเยรูซาเลม เป็นอุปลักษณ์ถึงสวรรค์ สถานที่แห่งความรักและสันติภาพสากล มาโดยตลอด
การแปลความบทกวีรูปแบบที่พบมากที่สุดเชื่อว่าเบลกต้องการจะสื่อว่าการเสด็จของพระเยซูกลับมาอีกครั้งจะทรงสร้างสวรรค์ขึ้นในดินแดนอังกฤษเพื่อให้แย้งกับ "กังหันมืดมนอันชั่วร้าย" ("dark Satanic Mills") อันเป็นอุปลักษณ์แทนการปฏิวัติอุตสาหกรรมและการทำลายธรรมชาติที่เกิดขึ้นตามมา ลักษณะของการดำเนินบทกลอนของเบลคมีไปในแนวการถามคำถามสี่คำถามมากกว่าที่จะยืนยันการเสด็จของพระเยซูมาดินแดงอังกฤษในอดีต บทกลอนจึงมีลักษณะเหมือนถามส่าจะมีการเสด็จเยือนของพระองค์ที่ซึ่งจะมีสวรรค์บังเกิดขึ้นในอังกฤษหรือไม่ ส่วนบท (verse) ที่สองของกลอนมีการตีความทั่วไปว่าเป็นการเรียกขานให้เกิดสังคมในอุดมคติขึ้นในอังกฤษ ไม่ว่าจะมีการเสด็จมาของพระองค์หรือไม่
เนื้อความ.
บทกลอนฉบับดั้งเดิมปรากฏใน "Milton, a Poem" ของเบลค ตามหลังท่อนที่เริ่มด้วย "The Stolen and Perverted Writings of Homer & Ovid: of Plato & Cicero, which all Men ought to contemn: ..."
Blake's poem
<templatestyles src="แม่แบบ:คำพูด/style.css" /><poem>
And did those feet in ancient time,
Walk upon Englands mountains green:
And was the holy [[Lamb of God]],
On Englands pleasant pastures seen!
And did the [[Divine countenance|Countenance Divine]],
Shine forth upon our clouded hills?
And was [[New Jerusalem|Jerusalem]] builded here,
Among these dark Satanic Mills?
[[Armor of God|Bring me my Bow]] of burning gold:
Bring me my Arrows of desire:
Bring me my Spear: O clouds unfold:
Bring me my [[wikisource:Bible (King James)/2 Kings#6:17|Chariot of fire]]!
I will not cease from Mental Fight,
Nor shall my Sword sleep in my hand:
Till we have built Jerusalem,
In Englands green & pleasant Land.
</poem>
ใต้บทกลอนนี้ เบลคได้ระบุบทหนึ่งจากพระคัมภีร์ว่า:
<templatestyles src="แม่แบบ:คำพูด/style.css" />
ในฐานะเพลงชาติ.
หลังได้ทรงฟังฉบับออร์เคสตราของเพลงนี้เป็นครั้งแรก [[George V of the United Kingdom|กษัตริย์จอร์จที่ห้า]]ได้ตรัสว่าทรงโปรด "เจรูซาเลม" มากกว่าเพลงชาติอังกฤษ "[[God Save the King|กอดเซฟเดอะคิง]]" เพลง "เจรูซาเลม" ถือกะนว่าเป็นเพลงชาตินิยมที่นิยมที่สุดในอังกฤษ "[[The New York Times|เดอะนิวยอร์กไทมส์]]" ระบุว่า "เพลงนี้กลายเป็นเพลงชาติทดแทนอย่างรวดเร็ว" รวมถึงเคยมีการเรียกร้องแก่รัฐบาลให้นำเพลงนี้ขึ้นใช้เป็นเพลงชาติอังกฤษแทน เรื่องจากประเทศอังกฤษไม่มีเพลงชาติอย่างเป็นทางการ และเลือกใช้เพลงชาติของบริเตน "[[God Save the Queen|กอดเซฟเดอะควีน]]" แทนในบางโอกาสเช่นการแข่งขันกีฬาฟุตบอล โดยที่เพลงนี้ก็ไม่เป็นเพลงชาติทางการเช่นกัน ในขณะที่บางกีฬาเช่นรักบี้และอย่างเป็นทางการใน[[England and Wales Cricket Board|คริกเก็ต]]เลือกใช้ "เจรูซาเลม" เป็นเพลงชาติ