pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
ลูกไม้ของพ่อ

ลูกไม้ของพ่อ เป็นชุดนวนิยายรักประเภทโรแมนติก ประพันธ์โดย ร่มแก้ว, ชาครียา, รินท์ลภัส, อิสย่าห์ และ ชมจันท์ ซึ่งนวนิยายชุดลูกไม้ของพ่อประกอบไปด้วยหนังสือ 5 เล่ม คือ ใต้ร่มใบภักดิ์ ลูกหนี้ที่รัก แสงดาวกลางใจ ในม่านเมฆ หัวใจใกล้รุ่ง โดยนวนิยายชุดลูกไม้ของพ่อนั้นได้ถูกตีพิมพ์ครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2554 โดยสำนักพิมพ์พิมพ์คำ โดยแรงบรรดาลใจของนวนิยายชุดนี้คือพระอัจฉริยภาพ โครงการอันเนื่องมาจากพระราชดำริ พระราชกรณียกิจ และเพลงพระราชนิพนธ์ของพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร
ในปี พ.ศ. 2556 นวนิยายชุด "ลูกไม้ของพ่อ" นั้นสร้างเป็นละครในโอกาสครบรอบ 43 ปีของสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ผลิตโดย บริษัท มายน์แอทเวิร์คส์ จำกัด
ที่มาของเรื่อง.
นวนิยายชุด "ลูกไม้ของพ่อ" นั้นเป็นโครงการที่สำนักพิมพ์พิมพ์คำสร้างขึ้นเพื่อนำเสนอเกี่ยวกับพระอัจฉริยภาพของพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร โดยแรงบันดาลใจของนักเขียนแต่ละเรื่องนั้นก็คือพระราชกรณียกิจ พระบรมราโชวาท พระราชนิพนธ์ และพระอัจฉริยภาพต่าง ๆ มากมายของพระองค์มาเป็นเนื้อเรื่องหลักของนวนิยายชุดนี้ โดยนวนิยายชุดนี้ได้ถูกเปิดตัวครั้งแรกที่งานมหกรรมหนังสือระดับชาติ ครั้งที่ 16 พ.ศ. 2554 เพื่อเฉลิมพระเกียรติเนื่องในโอกาสพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 7 รอบ 5 ธันวาคม 2554 และนวนิยายชุดนี้ได้ถูกนำทำเป็นละครโทรทัศน์ ซึ่งออกอากาศทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ในช่วงปลายปี พ.ศ. 2556 ถึงต้นปี พ.ศ. 2557
ละครโทรทัศน์.
ละครชุด ลูกไม้ของพ่อ ออกอากาศทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ผลิตโดย บริษัท มายน์แอทเวิร์คส์ จำกัด ทุกวันจันทร์-ศุกร์ เวลา 18:30 - 19:45 น. ออกอากาศตั้งแต่วันที่ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2556 - 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557
ในม่านเมฆ.
หมายเหตุ งดออกอากาศเฉพาะวันพุธที่ 29 มกราคม พ.ศ. 2557 เนื่องจากในเวลา 18.30 - 19.30 น. ของวันเดียวกันนั้นทางสถานีถ่ายทอดสดพิธีเปิดงาน "ตรุษจีนสุพรรณบุรี มหัศจรรย์ 6 ปี มังกรสวรรค์" จากอุทยานมังกรสวรรค์ พิพิธภัณฑ์ลูกหลานพันธุ์มังกร จังหวัดสุพรรณบุรี และในปี พ.ศ. 2559 ได้นำกลับมารีรันชั่วคราวในระหว่างการสวรรคตของพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร
วอลเลย์บอลชายเวิลด์แกรนด์แชมเปียนคัพ 2009

วอลเลย์บอลชายเวิลด์แกรนด์แชมเปียนคัพ 2009  จัดขึ้นที่เมืองโอซะกะและนะโงะยะ ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 18 ถึง 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552
อันดับการแข่งขัน.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
แอสตันมาร์ติน ดีบี9

แอสตันมาร์ติน ดีบี9  เป็นรถยนต์นั่งประเภทหรูหราสมรรถนะสูง เครื่องยนต์หน้าลำ ขับเคลื่อนสองล้อท้าย (FR) 2 ประตู 2+2 ที่นั่ง ผลิตโดยบริษัทรถยนต์สัญชาติอังกฤษ แอสตันมาร์ติน รถได้เปิดตัวครั้งแรกที่งานแฟรงค์เฟิร์ตออโตโชว์ ในปี ค.ศ. 2003 มาพร้อมกับ 2 รูปแบบให้เลือก คือแบบคูเป้ และแบบโรสเตอร์เปิดประทุน แอสตันมาร์ติน ดีบี9 ออกแบบมาเพื่อแทนที่ แอสตันมาร์ติน ดีบี7 ดีบี9 ได้ยุติการผลิตลง นับตั้งแต่การผลิตในปี ค.ศ. 2004 จนถึงหยุดสายการผลิตในปี ค.ศ. 2016 โดยรถทุกคันผลิตที่โรงงานแอสตันมาร์ตินเกย์ดอน (Aston Martin's Gaydon facility)
ดีบี9 ได้รับการออกแบบโดย มาเรก ไรช์แมน (Marek Reichman) และ เฮนริก ฟิสเกอร์ (Henrik Fisker) ผู้ก่อตั้งบริษัท บริษัทรถยนต์ฟิสเกอร์ ตัวถังส่วนใหญ่ของ ดีบี9 ทำมาจากอะลูมิเนียม จัดเป็นแพลตฟอร์ม VH รุ่นที่ 1 ของแอสตันมาร์ติน เช่นเดียวกับ แอสตัน มาร์ติน ดีบีเอส วี12 สำหรับตัวเครื่องยนต์ มีขนาด 6.0 ลิตร V12 ซึ่งนำมาจาก แอสตันมาร์ติน แวนควิซ โดยเมื่อเร็วๆนี้ แอสตันมาร์ติน ดีบี9 ก็ได้ทำสถิติความเร็วสูงสุดได้ที่ 295 กม./ชม. (183 ไมล์/ชม.) และ อัตราเร่ง 0-100 กม./ชม. ใช้เวลาเพียง 4.1 วินาที 
ดีบี9 ได้รับคำชมจากหลายแหล่ง อย่างเช่น "คำวิจารณ์จากนักวิจารณ์รถยนต์ ที่ว่า ถึงแม้รถจะมีเครื่องยนต์และระบบแฮนลิง ที่ไม่ค่อยดีนัก แต่ก็เหมาะสำหรับผู้ที่ชื่นชอบขับขี่ ขับเอาประสบการณ์ และเหมาะสำหรับผู้ที่ชื่นชอบการออกแบบภายใน ภายนอกของ ดีบี9 คันนี้" นอกจากนี้ยังมีคำชมจาก ท็อปเกียร์, เว็บไซด์เอ็ดมันส์, ออโต้วีคส์, นิตยสารออโต้โมบิล เป็นต้น 
คำว่า "DB" นั้นย่อมาจาก ชื่อและนามสกุลของอดีตเจ้าของ แอสตัน มาร์ติน ชื่อ เดวิด บราวน์ (David Brown)
รุ่นอื่นๆ.
ดีบี9 โวเลนเต (DB9 Volante).
เป็นรูปแบบเปิดประทุนของ ดีบี9 โดยตัวหลังคานั้นทำมาจากผ้าใบ (Folding fabric) ใช้เวลาเพียง 17 วินาทีในการเปิดปิด น้ำหนักของตัวถังอยู่ที่ 59 กิโลกรัม (130 ปอนด์) ซึ่งมากกว่า ตัวคูเป้แบบปกติ
รถทำความเร็วสูงสุดได้ที่ 266 กม./ชม. (165 ไมล์/ชม.) เท่ากับรุ่นคูเป้ปกติ ถึงแม้รถจะเป็นราคาผ้าใบก็ตาม รถมีแรงบิดสูงสุด 569 N·m (420 lbf·ft) ที่ 5,000 rpm และมีกำลังสูงสุด 456 PS (450 hp) ที่ 6,000 rpm อัตราเร่ง 0-100 กม./ชม. ใช้เวลาเพียง 4.9 วินาที ซึ่งช้ากว่ารุ่นคูเป้ เนื่องจากน้ำหนักของตัวถังที่มากกว่า และในเวลาต่อมา โวเลนต์ ก็ได้ปรับกำลังเป็น 517 PS (510 hp) และแรงบิดที่ 620 N·m (457 lbf·ft) 
DB9 LM.
เพื่อเป็นการเฉลิมฉลองในฐานะที่ ทีมแอสตันมารติน จีที1 คว้าชัยชนะในรายการแข่งขันปี ค.ศ. 2007 รายการ 24 เอาเออร์ออฟเลอแมนส์ (2007 24 Hours of Le Mans) จึงเป็นที่มาของคำย่อ "LM" รถมาพร้อมกับออฟชั่น สปอร์ตแพ็กค์ ซึ่ง ดีบี9 แอลเอ็ม เป็นเพียงรุ่นเดียวที่จำหน่ายใน ลักษณะเซมิ-ออโต้ คูเป้ รถทาด้วยสีเงินชาร์ต (Sarthe Silver) คำว่า "ชาร์ต" มาจากสนามชื่อสนามแข่งเดอ ลา ชาร์ต (Circuit de la Sarthe) ซึ่งเป็นสถานที่ที่ ดีบี9 แอลเอ็ม ได้ใช้วิ่ง แอลเอ็ม จำกัดจำนวนเพียง 124 คันเท่านั้นที่จะผลิตออกมา 
DB9 Carbon Black, Morning Frost, and Quantum Silver.
เป็นรุ่นพิเศษแบ่งเป็นสีออกเป็น 3 สี ได้แก่ DB9 Carbon Black, Morning Frost และ Quantum Silver ซึ่งทั้ง 3 รุ่นก็ยังคงใช้เครื่องยนต์ 6.0 ลิตร V12 ใช้เกียร์กึ่งอัตโนมัติ 6 จังหวะ เหมือนรุ่นปกติ โดยในแต่ละคันก็จะมีเอกลักษณ์ที่แตกต่างกันออกไป โดยเฉพาะการแต่งภายใน ภายนอก ที่ใช้สีต่างกัน ดีบี9 ทั้ง 3 คันจะจำหน่ายในรูปแบบคูเป้ และ โวเลนต์
พรรคสวัสดิการประชาชนมาเลเซีย

พรรคสวัสดิการประชาชนมาเลเซีย (;) เป็นพรรคการเมืองในมาเลเซีย ชื่อเดิมของพรรคนี้คือแนวร่วมความยุติธรรมประชาชนมาเลเซีย พรรคนี้แยกตัวออกจากพรรคปาสใน พ.ศ. 2538 เนื่องจากความขัดแย้งภายในพรรค สมาชิกบางส่วนมาจากพรรคจิตวิญญาณมลายู 46 ซึ่งเข้าร่วมกับพรรคนี้หลังการสลายตัวของพรรคเดิม พรรคนี้เข้าร่วมการเลือกตั้งใน พ.ศ. 2542 แต่ล้มเหลว เข้าร่วมการเลือกตั้งใน พ.ศ. 2551 แต่ก็ไม่ประสบความสำเร็จอีก
ต่อมาเมื่อ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2553 ดาโต๊ะ โมฮัมหมัด ซาอิด อิบราฮิมได้รับเลือกเป็นหัวหน้าพรรคและเปลี่ยนชื่อพรรคมาเป็นชื่อปัจจุบัน โดยประกาศเป็นพรรคที่เน้นประชาธิปไตยหลายเชื้อชาติ พรรคนี้ได้ประกาศกฎข้อบังคับและสัญลักษณ์ใหม่ของพรรคที่กัวลาลัมเปอร์เมื่อ 19 มกราคม พ.ศ. 2554
กิตติพงศ์ ธรรมสรณะโชติ

กิตติพงศ์ ตันติชินานนท์ (ป๊อป) เกิดเมื่อวันที่ 19 กันยายน 2529 สำเร็จการศึกษาจากคณะบัญชี มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย เข้าสู่วงการจากการประกวด เดอะสตาร์ ค้นฟ้าคว้าดาว ปี 6 โดยเป็นตัวแทนจากภาคกลางจนได้เข้ารอบ 17 คนสุดท้าย จากนั้นจึงมีผลงานหลากหลายไม่ว่าจะเป็นนักร้อง ดีเจ วีเจ พิธีกร นักแสดง รวมทั้งงานเบื้องหลังด้วยการรร้องไกด์และคุมร้อง (Vocal Director) ให้กับเป๊ก ผลิตโชค อายนบุตร และศิลปินชื่อดังจากเวทีเดอะสตาร์ เช่น รุจ, ดิว, เซน, ริท, สิงโต, ไอซ์ ฯลฯ
ธนวัฒน์ ประสิทธิสมพร

ธนวัฒน์ ประสิทธิสมพร หรือที่รู้จักกันในนาม ดีเจนุ้ย เกิดเมื่อวันอาทิตย์ที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2526 ณ ตำบลบ้านใต้ อำเภอเมือง จังหวัดกาญจนบุรี สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาที่โรงเรียนวิสุทธรังษี จังหวัดกาญจนบุรี จากนั้นศึกษาต่อจนจบการศึกษาคณะนิเทศศาสตร์ เอกวิทยุ-โทรทัศน์ มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย แล้วเข้าทำงานในฐานะนักจัดรายการวิทยุ 94 EFM โดยเริ่มจากการอ่านข่าวประจำรายการ "แฉแต่เช้า" ร่วมกับดีเจมดดำ และดีเจกฤษณ์ ในวันพฤหัสบดี, ศุกร์และเสาร์ จนได้รับฉายาว่า "นุ้ย แฉแต่เช้า" ตามชื่อรายการ ทั้งยังพากย์เสียง แสดงภาพยนตร์และละครด้วย ได้เข้าร่วมเป็นคณะกรรมการในรายการ "The Mask Singer หน้ากากนักร้อง" และนักสืบใน "I Can See Your Voice Thailand นักร้องซ่อนแอบ" ด้วย
ผลงาน.
พากย์เสียงไทย.
(Epic) (2556)
พัณนิดา เศวตาสัย

พัณนิดา เศวตาสัย (ชื่อเล่น: เอ๋; เกิดเมื่อวันที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2508) นักร้องหญิงชาวไทย มีพี่น้อง 4 คนโดยเธอเป็นคนที่ 2 เข้าศึกษาที่โรงเรียนราชินี รุ่นเดียวกับ แอม เสาวลักษณ์ ลีละบุตร ต่อมาได้สอบเทียบเข้าคณะสังคมวิทยาและมานุษยวิทยา มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ จนจบปริญญาตรีและจบปริญญาโท สาขาบริหารงานบุคคล ประเทศสหรัฐอเมริกา ตามลำดับ 
ประวัติ.
เริ่มสนใจการร้องเพลงตั้งแต่ชั้นประถมศึกษาตอนต้น ได้เคยร้องเพลงหน้าชั้น และได้ประกวดร้องเพลงชั้น ป.4 ร่วมกับ แอม เสาวลักษณ์ รวมทั้งชื่นชอบการเล่นกีตาร์ โดยเริ่มเรียนเล่นกีตาร์ขณะเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 7 ซึ่งได้เล่นและร้องขณะก่อตั้งวงโฟล์คซองประจำโรงเรียนเพื่อหาทุนสร้างตึก โดยเธอและแอมเสาวลักษณ์ได้ร่วมกันร้องเพลง "เดียวดาย" ที่แต่งโดยอาจารย์ลดาวัลย์ โสมศรี เพื่อสมทบทุนสร้าง "สวนขวัญ" ในโรงเรียนราชินี และวงนี้ได้ออกชุดที่สองเป็นเพลงพระราชนิพนธ์ เพื่อหาทุนสร้างหอสมุดวชิราวุธานุสรณ์ของรัชกาลที่ 6 ขณะที่โฟล์คซองชุดแรกออกอัลบั้มเป็นเทปคาสเซ็ทและได้ถูกโปรโมทตามสถานีวิทยุ ทำให้คุณระย้า ประเสริฐ พงษ์ธนานิกร ดีเจรายการมิวสิคเทรนและผู้ก่อตั้งค่ายเพลงรถไฟดนตรีสนใจในน้ำเสียงของเธอ จึงได้ติดต่ออาจารย์ลดาวัลย์ให้พัณนิดาเป็นผู้ขับร้องเพลงนี้ใหม่ แต่ต้องพับโครงการนี้ในช่วงแรกเพราะคุณพ่อของเธอยังไม่อนุญาต มาทำต่อสำเร็จในปี พ.ศ. 2527 ขณะที่เธอกำลังศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ โดยใช้ชื่ออัลบั้มว่า "เดียวดาย" ปีต่อมาเธอได้มีผลงานชุดที่ 2 ชื่อ "หลงรักเธอ" ซึ่งได้ร้องเพลงเก่าที่กลับมาบันทึกเสียงใหม่ ส่วนผลงานชุดที่ 3 "คิดถึงจัง" ได้วางแผงหลังจากที่เธอได้ไปเรียนต่อปริญญาโทที่สหรัฐอเมริกา โดยผลงานเพลงที่มีชื่อเสียงที่สุดคือ "ฉากสุดท้าย" ได้รับความนิยมเป็นอย่างมาก จากนั้นเธอจึงมีผลงานออกมาเป็นระยะๆ ทั้งเพลงไทยและเพลงสากลออกมาอย่างต่อเนื่องซึ่งขายได้เรื่อยๆ แม้จะไม่เปรี้ยงปร้างนัก
ในระยะแรกพัณนิดาไม่เคยออกคอนเสิร์ตที่ไหน และไม่เคยออกรายการใดๆ เลย จนเมื่อประมาณ 25 ปีต่อมาจึงได้ออกคอนเสิร์ตครั้งแรก ชื่อ "กรีนคอนเสิร์ตหมายเลข 10 The Lost Love Songs" เมื่อปี พ.ศ. 2550 และ "The Memory Night Concert" ในปี พ.ศ. 2552 
ปัจจุบันทำงานที่ บริษัท ปตท. จำกัด (มหาชน) ตำแหน่งผู้จัดการฝ่ายการค้าปิโตรเคมี 
ผลงานเพลง.
"เดียวดาย (พ.ศ. 2527)
"หลงรักเธอ (พ.ศ. 2528)
"คิดถึงจัง (พ.ศ. 2529)
"ข้ามฟ้า มาฝาก (พ.ศ. 2531)
"Back To The Old Day (พ.ศ. 2532)
"In The Mood I & II (พ.ศ. 2533)
"ใจสองดวง (พ.ศ. 2534)
"เติมเชื้อไฟ (พ.ศ. 2536)
"ฟ้าเดียวกัน (พ.ศ. 2544)
"ทำตามหัวใจ (พ.ศ. 2546)
ปวริศร์ มงคลพิสิฐ

ปวริศร์ มงคลพิสิฐ (ชื่อเล่น แบงค์, เกิด 8 มิถุนายน 2518) เป็นนักแสดงและนักร้องชาวไทย
ประวัติ.
สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนโยธินบูรณะ และระดับปริญญาตรีจากคณะนิเทศศาสตร์ สาขาวิทยุโทรทัศน์ มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย เริ่มเข้าวงการด้วยการเป็นนักร้อง นักแสดงโดยรับบททั้งพระเอกและพระรอง มีผลงานเพลงโดยมีอัลบั้มเดี่ยว ชื่อ "ไม่ซ้ำใคร" ต่อมาในปี 2552 ได้ออกอัลบั้มอีกครั้ง ชื่อ Flow ร่วมกับกลุ่ม Four 4 ซึ่งร้องร่วมกับ กอล์ฟ อัครา อมาตยกุล, แหนม รณเดช วงศาโรจน์ และ นิก รณวีร์ เสรีรัตน์ โดยร้องเพลงเดี่ยวในอัลบั้ม ชื่อเพลง "รักง่ายหน่ายเร็ว" 
ปัจจุบันเป็นพิธีกรรายการสารคดี "เมืองไทยเมืองยิ้ม" จนได้รางวัลผู้ทำคุณประโยชน์ด้านนันทนาการจากกรมพลศึกษา เมื่อวันที่ 28 สิงหาคม พ.ศ. 2554 ล่าสุดในปี พ.ศ. 2556 ได้กลับมาร้องเและแสดงภาพยนตร์ประกอบเพลงลูกทุ่งร่วมกับศิลปินหลายคนของสหภาพดนตรี เรื่อง "ชีวิตภาคค่ำ" คู่กับ พิมพ์พรรณ ชลายนคุปต์ และได้ร้องเพลงเดี่ยวคือ เพลง "ย้อมใจ"
แคว้นศักดินาโชชู

แคว้นโชชู (; โรมาจิ: "Chōshū han") เป็นแคว้นศักดินาของญี่ปุ่นในยุคเอโดะ ปกครองโดยไดเมียวตระกูลโมริ ตั้งอยู่ในพื้นที่ซึ่งปัจจุบันคือจังหวัดยามางูจิ ในอดีตมีเมืองหลวงคือฮางิ ซึ่งมีถิ่นที่ตั้งอยู่ที่ ปราสาทฮางิ แคว้นนางาโตะ ทำให้บางครั้งเราก็เรียกแคว้นนี้ว่า แคว้นฮางิ (; โรมาจิ: "Hagi-han") 
จังหวัดยามางูจิ (; โรมาจิ: "Yamaguchi-ken") เป็นจังหวัดในประเทศญี่ปุ่นในภูมิภาคชูโงกุบนเกาะฮนชูมีเมืองยามางูจิเป็นเมืองหลวงของจังหวัด แต่เมืองใหญ่ที่สุดคือ ชิโมโนเซกิ แคว้นนี้มีบทบาทสำคัญในการฟื้นฟูพระราชอำนาจขององค์จักรพรรดิ และร่วมโค่นล้มรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะ ทำให้มีบุคคลจากแคว้นนี้มากมายที่ได้เป็นใหญ่เป็นโตในรัฐบาลและกองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่น อาทิ ยามางาตะ อาริโตโมะ, เทราอูจิ มาซาตาเกะ และโคดามะ เก็นตาโร
กลุ่มอาการทารกตายกะทันหัน

กลุ่มอาการทารกตายกะทันหัน หรือ กลุ่มอาการตายอย่างกะทันหันของทารก  คือการเสียชีวิตกะทันหันของทารกอายุน้อยกว่า 1 ปี โดยไม่มีประวัติทางการแพทย์ที่อาจเป็นสาเหตุได้ และหลังการตรวจชันสูตรอย่างละเอียดและการตรวจที่เกิดเหตุอย่างละเอียดแล้ว ยังไม่สามารถหาสาเหตุการเสียชีวิตได้ ทารกที่เสียชีวิตกะทันหันมักเสียชีวิตขณะนอนหลับ บางสื่อจึงเรียกภาวะนี้ว่าภาวะหลับไม่ตื่นในทารก
โฮโจ โทกิมาซะ

โฮโจ โทกิมาซะ (#เปลี่ยนทาง 1138 – 6 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1215) เป็น ซามูไร คนสำคัญใน รัฐบาลโชกุนคามากูระ เพราะเขาคือ ชิกเก็ง หรือ ผู้สำเร็จราชการ คนแรก
ประวัติ.
ประวัติของโฮโจมีน้อยมากรู้แค่ว่าเขาเกิดเมื่อ ค.ศ. 1138 ที่ แคว้นอิซุ
ขึ้นสู่อำนาจ.
บทบาททางการเมืองของโทกิมาซะเริ่มต้นขึ้นหลังจากที่ มินาโมโตะ โนะ โยริโตโมะ ได้เดินทางมาถึงอิซุ
และเมื่อโยริโตโมะได้แต่งงานกับมาซาโกะบุตรสาวของ
เขาพร้อมกับตั้งกองทัพเพื่อต่อสู้กับ ตระกูลไทระ เขาจึงขึ้นมามีอำนาจ
ชิกเก็งโทกิมาซะ.
หลังจากโยริโตโมะได้เป็น โชกุน ใน ค.ศ. 1192 โทกิมาซะจึงได้มีอำนาจมากที่สุดในแผ่นดินเป็นรองแค่
โชกุนโยริโตโมะ
เมื่อโชกุนโยริโตโมะอสัญกรรมใน ค.ศ. 1202 โยริอิเอะ
บุตรชายคนโตจึงได้สืบทอดตำแหน่งต่อโทกิมาซะจึงได้บังคับให้โยริอิเอะตั้งตนเองเป็นชิกเก็ง
ใน ค.ศ. 1203 โชกุนโยริอิเอะถึงแก่อสัญกรรมชิกเก็งโทกิมาซะจึงตั้งซาเนโตโมะบุตรชายคนรองขึ้นดำรงตำแหน่ง
แทนส่วนตัวของโทกิมาซะก็ดำรงตำแหน่งอีก 2 ปีจึงลง
จากตำแหน่งและให้บุตรชายขึ้นแทนใน ค.ศ. 1205
มรณกรรม.
โฮโจ โทกิมาซะถึงแก่อสัญกรรมเมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1215 ขณะอายุได้78 ปี
วิเวียน เดอริง มาเจนดี

พันเอก เซอร์ วิเวียน เดอริง มาเจนดี เคซีบี, ซีบี, อาร์เอ (ค.ศ. 1836 – ค.ศ. 1898) เป็นหนึ่งในผู้เชี่ยวชาญด้านการทำลายล้างวัตถุระเบิดรายแรก และเป็นสารวัตรใหญ่ด้านวัตถุระเบิดให้แก่สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักรตั้งแต่ ค.ศ. 1871 จนถึงปีที่เสียชีวิตใน ค.ศ. 1898
ประวัติ.
[[ไฟล์:Colonel Vivian Dering Majendie.jpg|thumb|left|120px|พันเอกมาเจนดี ในช่วงประมาณปี ค.ศ. 1895]]
เขาเป็นบุตรชายของพันตรี จอห์น เราท์เลดจ์ มาเจนดี (ค.ศ. 1801–1850) กับแฮเรียต แมรี เดอริง (ค.ศ. 1806–1893) และเป็นหลานชายของ[[เฮนรี มาเจนดี]] ผู้ซึ่งเป็น[[บิชอปแห่งบานกอร์]] ซึ่งวิเวียน มาเจนดี ได้สำเร็จการศึกษาจาก[[วิทยาลัยเลมมิงตัน]]ก่อนที่จะเข้าร่วมกอง[[ทหารปืนใหญ่รักษาพระองค์]]ใน ค.ศ. 1854 และได้รับการเลื่อนยศเป็น[[ร้อยตรี#สหราชอาณาจักรและเครือจักรภพ|ร้อยตรี]]เมื่อวันที่ 23 ตุลาคม ค.ศ. 1854 เขาได้เห็นปฏิบัติการในช่วง[[สงครามไครเมีย]] และ[[กบฎอินเดีย พ.ศ. 2400|ขบถอินเดีย]] ตั้งแต่ ค.ศ. 1861 ถึง 1871 มาเจนดีได้ทำหน้าที่เป็นวิทยากรหัวหน้าทีมและผู้ช่วยผู้กำกับการที่[[รอยัลอาร์เซนอล]] ในย่าน[[วูลวิช]] ใน ค.ศ. 1871 เขาได้รับการแต่งตั้งเป็นสารวัตรใหญ่ด้านวัตถุระเบิด ซึ่งเขาดำรงตำแหน่งนี้ไปจนเสียชีวิตใน ค.ศ. 1898 นอกจากนั้น เขายังเป็นประธานสมาคมวิศวกรเหมืองแร่ และเป็นหนึ่งในผู้เชี่ยวชาญด้านการทำลายล้างวัตถุระเบิดรายแรก
ในฐานะ[[พันตรี]]แห่งกอง[[ทหารปืนใหญ่รักษาพระองค์]] มาเจนดีได้ทำการตรวจสอบการระเบิดเมื่อวันที่ 2 ตุลาคม ค.ศ. 1874 ในคลอง[[รีเจนท์'ส คาแนล]] เมื่อ[[เรือบาร์จ]] 'ทิลเบอรี' ได้บรรทุกปิโตรเลียมหกบาร์เรลและดินปืนห้าตันได้ระเบิดขึ้น โดยแรงระเบิดได้สังหารลูกเรือและทำลายสะพานแม็คเคิลฟิลด์ และที่คุมขังซึ่งอยู่ใกล้กับ[[สวนสัตว์ลอนดอน]] เขาได้รับพระราชทาน[[เครื่องราชอิสริยาภรณ์แห่งบาธ]] (ซีบี) ใน ค.ศ. 1875 สำหรับ[[ร่างพระราชบัญญัติ]]ซึ่งได้กลายเป็น 'พระราชบัญญัติวัตถุระเบิด ค.ศ. 1875' และได้รับพระราชทาน[[เครื่องราชอิสริยาภรณ์แห่งบาธ]] (เคซีบี) ใน ค.ศ. 1895 คำแนะนำของเขาในระหว่าง[[การทัพไดนาไมต์เฟเนียน]]ในปี ค.ศ. 1881–85 ได้รับการยอมรับอย่างเป็นทางการว่ามีส่วนร่วมในการช่วยชีวิตได้หลายคน หลังจากที่[[สถานีวิกตอเรีย กรุงลอนดอน|สถานีวิกตอเรีย]]ถูกวางระเบิดเมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1884 เขาได้ทำการปลดชนวนระเบิดด้วยระบบ[[กลไกของนาฬิกา]]ที่ซึ่งอาจจะมีการระเบิดขึ้นในทันใด
ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1886 มาเจนดีได้เยือนสหรัฐอเมริกาเพื่อเฝ้าดูอุตสาหกรรม[[ปิโตรเลียม]]ของประเทศดังกล่าว และตรวจสอบกฎระเบียบเกี่ยวกับการจัดเก็บและการกระจายตัวของผลิตภัณฑ์ดังกล่าว นอกจากนี้ ยังมี[[การ์ตูนล้อเลียน]] ที่วาดโดย เลสลี วอร์ด ('สปาย') ปรากฏในนิตยสาร "[[แวนิตีแฟร์ (นิตยสาร)|แวนิตีแฟร์]]" เมื่อวันที่ 23 เมษายน ค.ศ. 1892 รวมถึงสิ่งตีพิมพ์ของเขา ซึ่งได้แก่ "อัพอะมังเดอะแพนดีส์" (ค.ศ. 1859), "แอมมูนิชัน. อะเดสคริปทีฟเทรียไทส์ออนเดอะดิฟเฟอเรนท์โพรเจกไทล์ส, ชาร์จส์, ฟิวส์, ร็อกเกตส์ แอนด์ซี." (ค.ศ. 1867), "ดิอาร์มส์แอนด์แอมมูนิชันออฟเดอะบริติชเซอร์วิส" (ค.ศ. 1868) และ "ดิออฟฟิเชียลไกด์ทูเดอะเอ็กซ์พลอซีฟส์แอ็ค" (ค.ศ. 1877)
มาเจนดีแต่งงานกับอเดเลด ฟรานเซส กริลล์ส (ค.ศ. 1841–1866) และมีลูกด้วยกันสองคน โดยเป็นลูกสาวหนึ่งคน กับอีกคนชื่อ ร้อยเอกเฮนรี กริลล์ส มาเจนดี (ค.ศ. 1865–1900) ผู้ซึ่งถูกสังหารในช่วง[[สงครามโบเออร์ครั้งที่สอง|สงครามโบเออร์]]ขณะเข้าประจำการร่วมกับ[[กองพลทหารปืนไรเฟิล (แห่งเจ้าชายพระราชสวามี)|กองพลทหารปืนไรเฟิล]]
วิเวียน เดอริง มาเจนดี เสียชีวิตจากภาวะหัวใจล้มเหลวใน ค.ศ. 1898 ขณะไปเยี่ยมน้องสาวของเขาที่[[ออกซฟอร์ด]]
ห้องเรียนราชินี (ละครโทรทัศน์ญี่ปุ่น)

ห้องเรียนราชินี (; โรมาจิ: "Jyoou no Kyoushitsu") เป็นละครโทรทัศน์ของประเทศญี่ปุ่น ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์นิปปอนทีวี ตั้งแต่วันที่ 2 กรกฎาคม ถึง 17 กันยายน 2005 เวลา 21.00 - 21.54 น. จำนวน 11 ตอน และ 2 ตอนพิเศษ
ในวันที่ 22 ตุลาคม 2021 ห้องเรียนราชินีถูกนำกลับมาฉายอีกครั้งแบบวีดิทัศน์ตามคำขอ บนแพลตฟอร์มเน็ตฟลิกซ์
เนื้อเรื่อง.
เกิดขึ้นที่โรงเรียนประถมฮานซากิ ซึ่งมีครูใหม่ที่เหมือนแม่มดชื่อว่ามายา อคุทซุ (ยูกิ อามามิ) และในขณะเดียวกัน คะซุมิ กานดา (มิราอิ ชิดะ) ที่เข้าสู่ชั้นประถมศึกษาปีที่ 6/3 ที่เต็มไปด้วยความตื่นเต้นกับการขึ้นชั้นใหม่พร้อมกับเพื่อนๆ ซึ่งไม่มีใครรู้ว่ามายา จะมาเป็นครูประจำชั้นของเธอ
เมื่อในนักเรียนชั้นป.6/3 รู้กันดีว่าครูมายา เป็นครูที่ลึกลับ ออกกฎไม่เหมือนใครและไม่เคยยิ้มต่อหน้านักเรียนเลย ถึงขนาดไม่ให้นักเรียนออกไปเข้าห้องน้ำในช่วงเวลาเรียน ที่สำคัญมายาได้ตั้งกติกาที่แสนจะพิศดาร โดยให้มีการสอบเก็บคะแนนทุกสัปดาห์ ถ้าใครได้คะแนนสูงจะได้ใช้ตู้เก็บของส่วนตัวในห้องเรียน ส่วนคนที่ได้คะแนนท้ายจะต้องเป็นหัวหน้าห้องในฐานะหัวหน้าที่แย่ที่สุด ต้องทำความสะอาด ดูแลสิ่งต่าง ๆ และหน้าที่นี้ก็ตกไปเป็นของคะซุมิ
การดัดแปลง.
ในปี 2013 เรื่องห้องเรียนราชินี ได้ถูกดัดแปลงในเวอร์ชันเกาหลี ในชื่อว่า "คุณครูเย็นชากับนักเรียนสุดซ่า " ออกอากาศผ่านสถานีโทรทัศน์เอ็มบีซี ประเทศเกาหลีใต้ ตั้งแต่วันที่ 12 มิถุนายน ถึง 1 สิงหาคม 2013 ทุกวันพุธ-พฤหัสบดี เวลา 21.55 น. นำแสดงโดยโค ฮย็อน-จ็อง คิม ฮยาง-กี ชอน โบ-กึน คิม แซ-รอน ซอ ชิน-แอ และ อี ยอง-ยู
วอลเลย์บอลหญิงเวิลด์แกรนด์แชมเปียนคัพ 2005

วอลเลย์บอลหญิงเวิลด์แกรนด์แชมเปียนคัพ 2005  จัดขึ้นที่โตเกียวและนะโงะยะ ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 15-20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2548
อันดับการแข่งขัน.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
วอลเลย์บอลหญิงเวิลด์แกรนด์แชมเปียนคัพ 2001

วอลเลย์บอลหญิงเวิลด์แกรนด์แชมเปียนคัพ 2001  จัดขึ้นที่เมืองไซตะมะและฟุกุโอะกะ ระหว่างวันที่ 13-18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2544
อันดับการแข่งขัน.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
จำปีศรีเมืองไทย

จำปีศรีเมืองไทย ชื่อวิทยาศาสตร์: "Magnolia thailandica" เป็นพืชในวงศ์ Magnoliaceae เป็นไม้ยืนต้น มีรอยแผลของหูใบ ยาวเกือบตลอดความยาวของก้านใบ ดอกแยกเพศ กลิ่นหอมแรง ผลกลม แก่แล้วแตกเป็นพูออกดอกช่วงเมษายน – พฤษภาคม เป็นไม้ถิ่นเดียวของไทย พบครั้งแรกเมื่อ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2494 โดย ศ.ดร. เต็ม สมิตินันท์และเพลินจิต สุวรรณโกเศศที่จังหวัดเพชรบูรณ์
เหยื่อเลียงผา

เหยื่อเลียงผา หรือ เหยื่อจง หรือ เทียนหมอคาร์ (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Impatiens kerriae") เป็นพืชในสกุลเทียนดอก วงศ์ Balsaminaceae เป็นไม้ล้มลุก ต้นอวบน้ำ ใบเดี่ยว ออกเรียงเวียนใกล้ปลายยอด ดอกช่อมี 1-3 ดอก ผลรูปกระสวย เปลือกบาง แก่แล้วแตกและดีดเมล็ดกระเด็นไปไกล ออกดอกช่วงเดือนตุลาคม – ธันวาคม พบมากในเขาหินปูนทางภาคเหนือ พบครั้งแรกในประเทศไทยเมื่อ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2465 ที่ดอยเชียงดาว จังหวัดเชียงใหม่
วงศ์เทียนดอก

วงศ์เทียนดอก หรือ  เป็นวงศ์ของพืชมีดอก ประกอบด้วย 2 สกุลและมากกว่า 850 สปีชีส์ โดยสกุลที่สำคัญคือสกุล "Impatiens" มีทั้งพืชฤดูเดียวและพืชหลายฤดู พบทั้งในทวีปอเมริกาเหนือ ทวีปเอเชีย ทวีปยุโรป และทวีปแอฟริกา
รักสุดฤทธิ์

ละครโทรทัศน์.
<br>ผลิตโดย : บริษัท เวฟ ทีวี จำกัด
<br>อำนวยการดำเนินงานโดย : ปิยวดี มาลีนนท์
<br> บทประพันธ์ : พิมพ์ธนา
<br> บทโทรทัศน์ : พิมพ์ธนา
<br>กำกับการแสดง : อดุลย์ บุญบุตร
<br>ออกอากาศทาง : ช่อง 3 เอชดี
<br>เริ่มตอนแรก : 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2556 – 4 มกราคม พ.ศ. 2557
แหล่งข้อมูลอื่น.
<table class="wikitable" style="margin:1em auto; font-size: smaller; width: 530pt">
<th style="color: black;" colspan="3"> ไทยทีวีสีช่อง 3 
 ละครวันศุกร์–อาทิตย์ 20:15 – 22:45</th>
<tr>
<th style="width: 33%;">ก่อนหน้า</th>
<td style="text-align: center; width: 34%; font-weight: bold;" rowspan="2">รักสุดฤทธิ์</td>
<th style="width: 33%;">ถัดไป</th>
</tr><tr style="text-align: center;">
<td> The Sixth Sense สื่อรักสัมผัสหัวใจ ภาค 2
</td>
<td> ในสวนขวัญ
</td></tr>
</table>
สกุลเทียนดอก

สกุลเทียนดอก หรือ Impatiens เป็นสกุลชอ
พืชมีดอกที่มีสมาชิก 850 - 1,000 สปีชีส์ พบแพร่กระจายในซีกโลกเหนือ และเขตร้อน อยู่ในวงศ์ Balsaminaceae 
ตัวอย่างสปีชีส์.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
คาร์ลสแบด (รัฐแคลิฟอร์เนีย)

คาร์ลสแบด  เป็นเมืองตากอากาศชายทะเล ครอบคลุมความยาว 7 ไมล์ (11 กม.) ริมมหาสมุทรแปซิฟิก ตั้งอยู่ในพื้นที่นอร์ทเคาน์ตี ในเทศมณฑลแซนดีเอโก รัฐแคลิฟอร์เนีย เมืองตั้งอยู่ทางทิศใต้ของลอสแอนเจลิส ราว 87 ไมล์ (140 กิโลเมตร) และอยู่ทางเหนือของใจกลางเมืองแซนดีเอโก ราว 35 ไมล์ (56 กิโลเมตร) จากข้อมูลสำมะโนประชากร ค.ศ. 2020 เมืองมีประชากร 114,746 คน คาร์ลสแบดเป็นจุดหมายที่นิยมของนักท่องเที่ยว และเป็นที่ตั้งของธุรกิจจำนวนมากในอุตสาหกรรมกีฬากอล์ฟ
บุปผา กิ่งชัชวาลย์

บุปผา กิ่งชัชวาลย์ หรือ นามสกุลเดิมคือ ธรรมบุตร (ชื่อเล่น โอ๋) อดีตนักร้องหญิงชาวไทย จบการศึกษาจากโรงเรียนวัฒนาวิทยาลัย, โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา, ระดับปริญญาตรีจากคณะวารสารศาสตร์และสื่อสารมวลชน มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และปริญญาโททางคอมมิวนิเคชันส์ มหาวิทยาลัยไฟร์ ฟิลด์ (Fair Field) ประเทศสหรัฐอเมริกา
เริ่มฝึกเล่นอิเลคโทนตั้งแต่อายุ 6 ขวบที่โรงเรียนสยามกลการ จนได้รับรางวัลแชมป์อิเลคโทนมาหลายรางวัล อีกทั้งยังสนใจการร้องและแต่งเพลงตั้งแต่ชั้นมัธยมศึกษา จนได้เสนอผลงานแต่งเพลง ร้องเพลงและเล่นดนตรีให้กับคุณระย้า ประเสริฐ พงษ์ธนานิกร เจ้าของค่ายเพลงรถไฟดนตรีในขณะที่เธอยังทำงานที่บริษัทโฆษณา จนได้ออกอัลบั้มชุดแรกในปี พ.ศ. 2530 ในชื่อจริงของเธอ "บุปผา ธรรมบุตร" ซึ่งได้ปรากฏสู่สายตาผู้ฟังในรูปแบบร้องเพลงพร้อมทั้งเล่นเปียโน และเป็น "Singer-Songwriter" โดยมีเพลงดังที่เธอแต่งเองสมัยเรียนคือ "ห่างรัก" และอีกเพลงดังที่ร้องคู่กับภูสมิง หน่อสวรรค์ คือเพลง "เราสองคน" ต่อมาจึงได้ออกอัลบั้มชุดที่สองชื่อ "Everywhere’s Music" ตามด้วย "วันนี้ดีจัง" หลังจากที่ได้หมดสัญญากับรถไฟดนตรีจึงหันเหไปทำธุรกิจจิวเวอร์รี่จนได้พบกับเต๋อ เรวัต พุทธินันท์ ซึ่งได้ชวนให้เธอออกอัลบั้มกับค่ายแกรมมี่ ชื่อชุด "Love Avenue" โดยส่วนใหญ่เธอร้องเพลงฝรั่ง แต่มีเพลงไทยชื่อ "เธอบอกให้ลืม" ที่เธอแต่งเอง ได้รับความนิยมมากที่สุดในอัลบั้มนี้ 
บุปผาเคยเป็นครูสอนดนตรีที่สยามกลการ และเคยทำงานฝ่ายประสานงานกิจกรรมพิเศษของบริษัทแกรมมี่ เอนเตอร์เทนเมนท์ จำกัด ปัจจุบันมีกิจการส่วนตัวเป็นเจ้าของร้าน ซินเซีย จิวเวลรี่ ซึ่งเธอออกแบบเครื่องประดับด้วยตนเอง 
ชีวิตส่วนตัว สมรสกับ กอบชัย กิ่งชัชวาลย์ มีบุตรและบุตรีด้วยกัน คนโตเป็นลูกสาวชื่อ พลอย จิตติกา กิ่งชัชวาลย์ คนกลางเป็นลูกสาวชื่อ เพชร ชนิสา กิ่งชัชวาลย์ และลูกชายคนเล็กชื่อ พร้อม ฐิติภัทร กิ่งชัชวาลย์
โบสถ์อนุสรณ์ไคเซอร์วิลเฮ็ล์ม

โบสถ์อนุสรณ์ไคเซอร์วิลเฮ็ล์ม  ตั้งอยู่ในกรุงเบอร์ลิน ประเทศเยอรมนี ตัวโบสถ์เดิมนั้นสร้างในคริสต์ทศวรรษ 1890 อย่างไรก็ตาม ตัวโบสถ์ถูกทำลายอย่างรุนแรงในการโจมตีทิ้งระเบิดใน ค.ศ. 1943 ตัวโบสถ์ปัจจุบันจึงเหลือเพียงห้องโถงและหอระฆัง และมีการต่อเติมหอสวดมนต์ระหว่าง ค.ศ. 1959 ถึง 1963 ส่วนยอดของโบสถ์เก่ายังเก็บไว้และชั้นใต้ดินเปลี่ยนเป็นหออนุสรณ์
โบสถ์เก่า.
จักรพรรดิวิลเฮ็ล์มที่ 2 แห่งเยอรมนี อุทิศชื่อโบสถ์เพื่อเป็นเกียรติแด่พระอัยกา (ปู่) ของพระองค์นามว่า "ไคเซอร์วิลเฮ็ล์มที่ 1" รากฐานของอาคารสร้างเมื่อวันที่ 22 มีนาคม ค.ศ. 1891 ซึ่งตรงกับวันพระราชสมภพของไคเซอร์วิลเฮ็ล์มที่ 1 ผู้ได้รับคัดเลือกในการออกแบบคือ Franz Schwechten ผู้ซึ่งวางแผนในการก่อสร้างโบสถ์ขนาดใหญ่ในรูปแบบสถาปัตยกรรมฟื้นฟูโรมาเนสก์ รวมถึงพื้นที่ 2,740 ตารางเมตรสำหรับกำแพงในงานโมเสก ยอดโบสถ์สูง 113 เมตร และมีที่นั่งสำหรับประชาชนกว่า 2,000 ที่นั่ง ตัวโบสถ์มีพิธีอุทิศให้ศาสนาในวันที่ 1 กันยายน ค.ศ. 1895 ในขณะที่ทางเข้าส่วนล่างยังไม่เสร็จสมบูรณ์ จนกระทั่งมีพิธีเปิดอย่างเป็นทางการในวันที่ 22 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1906 โบสถ์แห่งนี้ยังเป็นสัญลักษณ์ถึงความสามัคคีของอาณาจักรปรัสเซีย
ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 คืนวันที่ 23 พฤศจิกายน ค.ศ. 1943 ตัวโบสถ์ถูกทำลายและไฟไหม้อย่างรุนแรงในการจู่โจมทางอากาศของฝ่ายสัมพันธมิตร ถึงแม้ส่วนใหญ่ของโบสถ์จะถูกทำลาย แต่ส่วนยอดและส่วนใหญ่ของห้องโถงทางเข้ายังคงอยู่ โบสถ์มีการบูรณะอีกครั้งในช่วงฤดูร้อนปี 2013
โบสถ์ใหม่.
โบสถ์ใหม่ออกแบบโดย Egon Eiermann โดยสร้างเสร็จสมบูรณ์เมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม ค.ศ. 1962 ซึ่งประกอบด้วยกลุ่มอาคาร 4 หลัง รอบ ๆ ซากปรักหักพังของโบสถ์เก่า การออกแบบเบื้องต้นคือ การรื้อทำลายส่วนยอดของโบสถ์ แต่ถูกกดดันจากสาธารณชน จึงเก็บส่วนยอดไว้แต่ส่วนห้องโถงของโบสถ์ถูกรื้อออก ตัวโบสถ์ใหม่จึงสร้างรวมเข้าด้วยกันกับโบสถ์เก่าในรูปแบบใหม่ โบสถ์ใหม่จึงประกอบด้วย ตัวโบสถ์ใหม่ซึ่งมีทางเข้าทางด้านตะวันตก และตั้งอยู่ด้านตะวันตกของโบสถ์เก่า ส่วนทางด้านตะวันออกของโบสถ์เก่า มีหอคอยสูง และหอเล็ก ๆ ทางด้านตะวันออกเฉียงเหนือ นอกจากนี้ตัวโบสถ์ใหม่ยังออกแบบเป็นอาคารทรงแปดเหลี่ยน ในขณะที่หอคอยออกแบบเป็นทรงหกเหลี่ยม ซึ่งสร้างโดยคอนกรีต เหล็ก และกระจก ส่วนผนังโบสถ์มีลักษณะเป็นกำแพงรังผึ้ง โดยมีการฝังกระจกจำนวน 21,292 อยู่ภายในผนัง ตัวกระจกได้รับแรงบันดาลใจจากมหาวิหารชาทร์ ในฝรั่งเศส และใช้สีฟ้าเป็นสีที่โดดเด่น รวมถึงผสมสีทับทิม มรกต และสีเหลือง ตัวโบสถ์ใหม่มีเส้นผ่าศูนย์กลาง 35 เมตร ความสูง 20.5 เมตร และจุคนได้กว่า 1,000 คน โบสถ์ใหม่จึงเป็นการรวมกันระหว่างความเป็นสมัยใหม่และประวัติศาสตร์
เจินเจิน บุญสูงเนิน

ณัฐวรรธน์ บุญคีรินทร์ หรือชื่อในวงการว่า เจินเจิน บุญสูงเนิน เกิดวันที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2500 เป็นนักร้องชาวไทย มีชื่อเสียงจากผลงานอัลบัมชุด "ฉันก็เป็นผู้หญิงคนหนึ่ง" ในปี พ.ศ. 2533 จากเพลง "ต้องสู้จึงจะชนะ" เป็นป้าแท้ ๆ ของเดอะทอยส์ เป็นพี่ชายแท้ ๆ ของนิตยา บุญสูงเนิน และน้องสาวคนสุดท้องชื่อ สุมณา บุญสูงเนิน
ประวัติ.
เจินเจินมีชื่อเดิมว่า ประเชิญ บุญสูงเนิน เกิดและเติบโตที่อำเภอสูงเนิน จังหวัดนครราชสีมา เป็นบุตรของ ร.ต.อุดม บุญสูงเนิน (ปัจจุบันอุปสมบทเป็น พระอุตตะโม จำพรรษา ณ วัดศิริพงษาวาส อำเภอจัตุรัส จังหวัดชัยภูมิ) และกำพร้ามารดาตั้งแต่เล็ก โดยฐานะของครอบครัวยากจนมาก ไม่มีกระทั่งรองเท้าสวมไปโรงเรียน จบการศึกษาชั้นมัธยมจากโรงเรียนราชสีมาวิทยาลัย และศึกษาต่อที่คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ระหว่างศึกษาที่จังหวัดเชียงใหม่ ได้ทำงานเป็นนักร้องตามร้านอาหาร โดยแต่งกายเป็นหญิง ใช้ชื่อว่า เจิ๋นเจิ๋น แต่ต่อมาได้ผันเสียงเป็น เจินเจิน เพราะแขกต่างประเทศสามารถออกเสียงได้ง่ายกว่า เริ่มมีชื่อเสียงจากการเข้าประกวดร้องเพลงเคพีเอ็น อวอร์ด ของสยามกลการ ประจำปี พ.ศ. 2527 (รุ่นเดียวกับธงไชย แมคอินไตย์) ได้รับรางวัลนักร้องดีเด่นร่วมกับผู้เข้าประกวดคนอื่นอีก 3 คน รวมทั้งธงไชยด้วย จากการประกวดได้รับรางวัล นักร้องดีเด่น เธอเลยติด สัญญา สยามกลการอัตโนมัติ จากนั้นจึงได้ย้ายมาอาศัยอยู่ที่ กรุงเทพ 
ผ่านไปไม่นาน อาจารย์ที่สอนดนตรีอยู่ สยามกลการ อยากทําเพลงให้ จึงทาบทามเธอ ก็เลยเกิดเป็นอัลบั้มชุด (เจินเจินกล่อมแฟน) ออกเทปครั้งเเรกปี2527 ออกวางขายครั้งเเรก หมดเกลี้ยงเเผง ไม่กี่วันทาง สยามกลการ เรียกพบ เพราะการออกเพลงถือว่าผิดสัญญา สยามกลการ เทปชุดนี้จึงถูกยุบไป
จากนั้นในปี พ.ศ. 2532 ขณะที่ร้องเพลงจีน เหมยฮัว อยู่ในห้องอาหารชำมะเลียงของโรงแรมมิโด สะพานควาย ได้พบกับวิศาล เลาแก้วหนู เจ้าของบริษัทเลปโส้สตูดิโอ ที่ต้องการนักร้องคนแรกของบริษัท เป็นที่ชื่นชอบของวิศาล จึงได้เข้าไปพูดคุยกับ พรพจน์ อันทนัย นักแต่งเพลงที่มีชื่อเสียงถึง 3 วัน ติดต่อกัน ถึงเรื่องราวชีวิตในอดีต จึงกลายมาเป็นอัลบั้มชุดแรก ฉันก็เป็นผู้หญิงคนหนึ่ง ในปี 2533 ซึ่งมีทั้งหมด 10 เพลง ซึ่งเขียนมาจากชีวิตจริงของเจินเจินทั้งหมด ประสบความสำเร็จเป็นอย่างยิ่ง จากนั้นก็ได้มีอัลบั้มชุดอื่นออกตามมาอีก ได้แก่ ข้าคือคนไทย, ผีเสื้อราตรี เป็นต้น
หลังจากประสบความสำเร็จมีชื่อเสียงแล้ว เจินเจินได้เดินทางไปใช้ชีวิตอยู่ในสหรัฐอเมริกาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2545 ด้วยการเป็นหุ้นส่วนร้านอาหารที่นั่นจากการชักชวนของเพื่อน แต่ปรากฏว่าถูกหลอกเป็นเงินหุ้นส่วนจำนวนหลายล้านหลังจากทำไปได้เพียง 8 วันเท่านั้น แม้จะชนะคดี แต่ก็ไม่ได้เงินคืน เนื่องจากหาตัวผู้กระทำผิดไม่เจอ จึงต้องเดินสายร้องเพลงไปในหลายที่ รวมระยะเวลาที่ใช้ชีวิตอยู่ที่สหรัฐอเมริกานานถึง 14 ปี (และได้รู้จักกับ ประจักษ์ นาสารี คนรักปัจจุบัน ซึ่งเป็นนักร้องเช่นกัน จากการเดินสายร้องเพลงด้วยกัน) จากนั้นได้ออกอัลบั้มร่วมกับนักร้องลาวที่ประเทศลาวจำนวน 6 ชุด และระหว่างช่วงปี 2557 - 2558 เจินเจินได้ออกซิงเกิลใหม่รวม 4 เพลง คือ "ถ้าคิดถึงเธอมากกว่านี้" "ต้องทำกันสองคน" "ดีใจได้รักเธอ" "รู้สึกดีที่คิดถึง"
ปัจจุบัน เจินเจิน บุญสูงเนิน มีกิจการร้านขายซาลาเปาและเกี๊ยวกุ้งในชื่อ "เจินเจินซาลาเปาเกี๊ยวกุ้ง" ที่ซอยโชคชัยร่วมมิตร วิภาวดีรังสิต 16 แยก 25 ในวันอาทิตย์ จะหยุดกิจการหนึ่งวันเพื่อปฏิบัติธรรมที่วัดพระธรรมกาย
ชีวิตส่วนตัว เจินเจิน มีสามีชื่อ ประจักษ์ นาสารี (ชื่อเล่น : ปุ๊) เสียชีวิตแล้วเมื่อ 10 ธันวาคม 2562 ด้วยโรคมะเร็ง
ถนนอโศก-ดินแดง

ถนนอโศก-ดินแดง (อักษรโรมัน: Thanon Asok – Din Daeng) เป็นถนนสายสั้น ๆ ในพื้นที่เขตราชเทวีและเขตดินแดง กรุงเทพมหานคร ซึ่งส่วนหนึ่งของถนนเส้นนี้เป็นของวงแหวนรัชดาภิเษก เริ่มจากแยกอโศก-เพชรบุรี จุดตัดกับถนนเพชรบุรี ต่อจากถนนอโศกมนตรี ตัดกับถนนรัชดาภิเษกและถนนพระราม 9 ที่แยกพระราม 9 แล้วเลี้ยวซ้ายไปสิ้นสุดที่ทางแยกประชาสงเคราะห์ (โบสถ์แม่พระ) จุดตัดกับถนนประชาสงเคราะห์ โดยมีแนวถนนที่ตรงต่อเนื่องต่อไปคือถนนดินแดง และเป็นส่วนหนึ่งของทางหลวงเอเชียสาย 123 ต่อเนื่องจากถนนราชวิถี และถนนดินแดง ตามลำดับจนถึงถนนพระราม 9
จากประวัติของโบสถ์แม่พระฟาติมา ระบุว่า ถนนอโศก-ดินแดง สร้างขึ้นในปี พ.ศ. 2515
อันดับโคกกระสุน

อันดับโคกกระสุน หรือ Zygophyllales เป็นอันดับของพืชใบเลี้ยงคู่ที่ประกอบด้วยพืชสองวงศ์คือ:
ตามระบบ APG II ทั้งสองวงศืนี้ไม่ได้สังกัดอันดับ แต่อยูในกลุ่มโรสิดแท้ที่ 1 ระบบ APG III ได้จัดให้อยู่ในอันดับนี้ แม้ว่าวงศ์ Krameriaceae ที่มีสกุลเดียวมีความคล้ายคลึงกับวงศ์ Zygophyllaceae น้อย ในระบบ Cronquistวงศ์ Zygophyllaceae อยู่ในอันดับ Sapindales ส่วนอีกวงศ์อยู่ในอันดับ Polygalales
เมียเนิงคาซักสตาเนิม (เพลง พ.ศ. 2499)

เมียเนิงคาซักสตาเนิม (แปลว่า "คาซัคสถานของข้า") เป็นเพลงปลุกใจของคาซัคสถาน เรียบเรียงทำนองโดยชามชี กัลดายาคอฟ และประพันธ์บทร้องโดยจูเมเกน นาจิเมเดนอฟ เมื่อ ค.ศ. 1956 เพื่อเฉลิมฉลองโครงการดินแดนบริสุทธิ์ (Virgin Lands Campaign) ของสหภาพโซเวียต
บทร้อง.
เพลงชาติคาซัคสถานฉบับปัจจุบันมีที่มาจากบทร้องฉบับต่อไปนี้.
จักรพรรดิสึจิมิกาโดะ

จักรพรรดิสึจิมิกาโดะ (3 มกราคม ค.ศ. 1194 – 6 พฤศจิกายน ค.ศ. 1231) เป็นจักรพรรดิองค์ที่ 83 แห่งญี่ปุ่น ตามลำดับการสืบราชสันตติวงศ์แบบดั้งเดิม
รัชสมัยของจักรพรรดิสึจิมิกาโดะครอบคลุมช่วง ค.ศ. 1198 ถึง 1210
ประสูติ.
จักรพรรดิสึจิมิกาโดะ ประสูติเมื่อวันที่ 3 มกราคม ค.ศ. 1194 ณ พระราชวังหลวง นครหลวงเคียวโตะ เป็นพระราชโอรสใน จักรพรรดิโกะ-โทะบะ ที่ประสูติแต่ มินะโมะโตะ โนะ อะริโกะ มีพระนามเดิมว่า เจ้าชายโทเมฮิโตะ (為仁)
ขึ้นครองราชย์.
เจ้าชายโทเมฮิโตะเสด็จขึ้นครองราชย์เมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1198 พระนามว่า จักรพรรดิสึจิมิกาโดะ สืบต่อจากพระราชบิดาคือ จักรพรรดิโกะ-โทะบะ ขณะพระชนม์เพียง 4 พรรษาโดยก่อนจะได้สืบราชบัลลังก์เจ้าชายโทเมฮิโตะได้รับการสถาปนาเป็นรัชทายาทในวันนั้น
วอลเลย์บอลหญิงเวิลด์แกรนด์แชมเปียนคัพ 1997

วอลเลย์บอลหญิงเวิลด์แกรนด์แชมป์เปี้ยนคัพ 1997  จัดขึ้นที่ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 14-23 พฤศจิกายน 2540
อันดับการแข่งขัน.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
วอลเลย์บอลหญิงเวิลด์แกรนด์แชมเปียนคัพ 1993

วอลเลย์บอลหญิงเวิลด์แกรนด์แชมเปียนคัพ 1993  จัดขึ้นครั้งแรกที่เมืองโอะซะกะและโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 16-21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2536
อันดับการแข่งขัน.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
ชู เยจิน

ชู เย-จิน (อักษรโรมัน: Chu Ye-jin,) เป็นนักแสดงเด็กจากประเทศเกาหลีใต้ 
ผลงาน.
มิวสิกวิดีโอ.
2013: Green Rain ของ ชายนี่(เพลงประกอบละครเรื่อง The Queen's Classroom โดยมีนักแสดงในเรื่องร่วมด้วย)
เทศบาลตำบลนาเชือก

เทศบาลตำบลนาเชือก เป็นเทศบาลตำบลในเขตอำเภอนาเชือก จังหวัดมหาสารคาม 
ประวัติศาสตร์.
พ.ศ. 2512 สุขาภิบาลนาเชือกได้ยกฐานะเป็น เทศบาลตำบลนาเชือก ต่อมาเมื่อวันที่เมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2542 โดยพระราชบัญญัติเปลี่ยนแปลงฐานะของสุขาภิบาล พ.ศ. 2542 ตามประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่ม 116 ตอนที่ 9ก วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2542
ที่ตั้งและอาณาเขต.
เทศบาลตำบลนาเชือกมีเขตการปกครองครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลนาเชือกและตำบลเขวาไร่ โดยมีอาณาเขตติดต่อกับตำบลต่างๆดังนี้
แอสตันมาร์ติน ดีบีเอส วี12

แอสตันมาร์ติน ดีบีเอส วี12  เป็นรถยนต์นั่งประเภทหรูหราสมรรถนะสูง เครื่องยนต์หน้าลำ ขับเคลื่อนสองล้อท้าย (FR) 2 ประตู 2+2 ที่นั่ง ผลิตโดยบริษัทรถยนต์สัญชาติอังกฤษ แอสตันมาร์ติน ในระหว่างปี ค.ศ. 2007 - 2012 ดีบีเอส วี12 พัฒนามาจาก แอสตันมาร์ติน ดีบี9 โดยชื่อ "ดีบีเอส" เป็นชื่อรุ่นที่เคยมีมาก่อนหน้านี้แล้ว ในปี ค.ศ. 1967 - 72 แล้วก็ได้ยุติการผลิตลงไม่มีโฉมต่อ จนต่อมาชื่อนี้ถูกได้นำมาใช้อีกครั้ง เพื่อมาแทนที่ แอสตันมาร์ติน แวนควิซ เอส ในปี ค.ศ. 2004
รถได้เปิดตัวครั้งแรกที่งาน Pebble Beach Concours d'Elegance ในวันที่ 16 สิงหาคม ค.ศ. 2007 มาพร้อมกับสีภายนอกใหม่ล่าสุดของ ค่ายแอสตันมาร์ติน ใช้ชื่อสีว่า "สีเทากราไฟท์" (Graphite grey) ผสมเข้ากับโทนสีฟ้า จึงใช้ชื่อสีนี้เป็นนามเฉพาะว่า "คาซิโน ไอซ์" (Casino Ice) รถทุกคันจะเริ่มจัดส่งสินค้าในไตรมาสที่ 1 ปี ค.ศ. 2008
ตัวถังของรถได้ถูกผลิตที่โรงงานในเกย์ดอน, วอร์วิคเชียร์ (Gaydon, Warwickshire) ส่วนตัวเครื่องยนต์ผลิตที่โรงงานในกรุงโคโลญ เยอรมนี
ดีบีเอส ได้เคยถูกนำไปใช้ในภาพยนตร์เรื่องเจมส์ บอนด์ ภาค คาซิโน โรเยล ซึ่งเป็นครั้งแรกที่ แดเนี่ยล เคร็ก แสดงเป็น เจมส์ บอนด์ และอีกภาค คือ 007 พยัคฆ์ร้ายทวงแค้นระห่ำโลก ซึ่งทั้ง 2 ภาคใช้แอสตันมาร์ติน ดีบีเอส เป็นพาหนะหลักของตัวเอก
ดีบีเอส โวเลนต์ (DBS Volante) (2009–2012).
เป็นโฉมเสริมแต่งของ ดีบีเอส เปิดเผยสู่สาธารณชนครั้งแรกในเฟซบุ๊ก เดือนกุมภาพันธ์ ปี ค.ศ. 2009 และเปิดตัวรถครั้งแรกที่งาน เจนีวา มอเตอร์ โชว์ ในวันที่ 3 มีนาคม ปี ค.ศ. 2009และในรุ่นเปิดประทุน ก็ได้เปิดตัวในเดือนสิงหาคม ปี 2009 ที่งาน Concours d'Elegance มลรัฐแคลิฟอร์เนีย สำหรับตัวรุ่นเปิดประทุนนี้ สามารถพับเก็บหลังคาได้โดยระบบอัตโนมัติ ซึ่งใช้เวลาเพียง 14 วินาที 
2013 Aston Martin DBS Coupe Zagato Centennial.
Aston Martin และ Zagato บริษัทผู้ผลิตตัวถังจากอิตาลี ร่วมกันประกาศแผนการผลิตรถสปอร์ตรุ่นพิเศษสองเวอร์ชัน เพื่อเฉลิมฉลองการดำเนินงานครบรอบ 100 ปีเต็มของ Aston Martin
คันแรกคือ DBS Coupe Zagato Centennial ที่ถูกนิยามว่าเป็น “รถสปอร์ตที่เปี่ยมด้วยดีเอ็นเอของ Aston Martin ผสานเอกลักษณ์แบบอิตาเลียนและแรงบันดาลใจจากเมืองมิลาน” มาพร้อมรูปลักษณ์ด้านหน้าที่โดดเด่น มีดีไซน์กระจังหน้าและกรอบไฟแนวเรโทร
รถสปอร์ตรุ่นพิเศษคันดังกล่าวจะถูกผลิตเพียงคันเดียวในโลก โดยมีผู้จับจองแล้ว "เป็นมหาเศรษฐีนักธุรกิจหนุ่มชาวญี่ปุ่น" จากการเปิดเผยของ Zagato
ขณะที่อีกหนึ่งคันมีชื่อว่า DB9 Spyder Zagato เป็นรถสปอร์ตเปิดประทุน ถูกจับจองแล้วเช่นกันโดยนักสะสมรถชาวอเมริกันชื่อดังอย่าง Peter Read ซึ่งปัจจุบันมีรถสุดสวยอย่าง DB7 Zagato ครอบครองอยู่แล้วด้วย รูปร่างภายนอกของ DB9 Spyder Zagato คล้ายกับรุ่นคูเป้แต่ใช้หลังคาผ้าใบเปิดประทุน
“DB9 Spyder Zagato Centennial เป็นการเขย่ารวมเอกลักษณ์ของ Aston Martin และ Zagato เข้าไว้ด้วยกัน เปี่ยมด้วยจิตวิญญาณ พลังและความหรูหราตลอดทั้ง 100 ปีที่ผ่านมา ถือเป็นยนตรกรรมที่เหนือกาลเวลาอย่างแท้จริง” Peter Read กล่าวอย่างภาคภูมิใจ
อี จีโอ

อี จี-โอ (อักษรโรมัน: Lee Ji-oh,) เป็นนักแสดงจากประเทศเกาหลีใต้
ประวัติ.
ฮี จี-โอ เกิดวันที่ 26 พฤศจิกายน 2541 เกิดที่ประเทศเกาหลีใต้ ได้เข้าสู่วงการบันเทิงเมื่อปี 2548
เคาะซแวโตะ

เคาะซแวโตะ (#เปลี่ยนทาง , [kʰaʊ̯ʔ sʰwɛ́ θoʊ̯ʔ]) เป็นอาหารประเภทยำของพม่า โดยนำเส้นหมี่ที่ทำจากแป้งสาลีและไข่หรือเส้นข้าวซอยมายำรวมกับกุ้งแห้ง กะหล่ำปลี แคร์รอต น้ำปลา น้ำมะนาว แต่งหน้าด้วยน้ำมันถั่วลิสง อาจจะใส่แตงกวา ต้นหอม ผักชี เต้าหู้ทอด ผงถั่วหัวช้างคั่ว
น่านจี้โตะ

น่านจี้โตะ (อักษรโรมัน: nan gyi thohk, nangyi thoke หรือ nangyi thohk) เป็นอาหารประเภทยำของพม่า ใช้เส้นก๋วยเตี๋ยวที่ทำจากข้าวหรือขนมจีน โดยเป็นขนมจีนเส้นใหญ่แบบขนมจีนไหหลำ เป็นอาหารพื้นเมืองของมัณฑะเลย์ กินกับแกงไก่ที่ใส่ผงมะสะหล่า โดยตักแกงราดลงในชามขนมจีน ใส่เครื่องปรุงอื่นๆ ได้แก่หอมเจียว ต้นหอม ผงถั่วหัวช้าง ผักชี ไข่ต้ม บีบมะนาว
พรรคสมาคมอิสลามแห่งอินโดนีเซีย

พรรคสมาคมอิสลามแห่งอินโดนีเซีย (Islamic Association Party of Indonesia) เป็นพรรคการเมืองที่นิยมอิสลามในอินโดนีเซียก่อนที่จะรวมเข้ากับพรรคสหพัฒนาการ 
จุดกำเนิด.
สมาคมอิสลามเป็นขบวนการที่เกิดขึ้นก่อนสงครามโลกในอินโดนีเซีย ตั้งแต่ยังเป็นอาณานิคม พรรคนี้ได้จัดตั้งขึ้นในช่วงที่พรรคคอมมิวนิสต์อินโดนีเซียได้รับความนิยมอย่างสูง และสนับสนุนพรรคแห่งชาติอินโดนีเซียของซูการ์โน พรรคนี้เปลี่ยนมาใช้ชื่อปัจจุบันใน พ.ศ. 2472 และหลังจากนั้นไม่กี่ปีต่อมา พรรคมีความเห็นว่าเรื่องชาตินิยมที่พรรคอื่นเน้นนั้นเป็นสิ่งที่มาจากมนุษย์มากกว่าพระเจ้า ต่อมาพรรคนี้อ่อนแอลงเพราะถูกกดดันจากดัตช์ และโยโจอามิโนโต ผู้ตั้งพรรคถึงแก่กรรม เมื่อญี่ปุ่นเข้ามาปกครองได้สั่งให้ยุติกิจกรรมของทุกพรรค แลสนับสนุนให้ตั้งพรรคมัสยูมี ใน พ.ศ. 2486 เพื่อควบคุมอิสลามในอินโดนีเซีย ซึ่งพรรคนีได้เข้าร่วมด้วย
หลังได้รับเอกราช.
ในพ.ศ. 2490 พรรคมัสยูมีและสมาคมอิสลามได้แตกคอกัน ทำให้สมาคมอิสลามแยกตัวออกมาเป็นองค์กรต่างหาก ซึ่งพรรคนี้ได้รับการสนับสนุนน้อยกว่าพรรคมัสยูมีที่เน้นชาตินิยมแต่ก็ยังได้รับการเลือกตั้ง จน พ.ศ. 2516 จึงตัดสินใจรวมเข้ากับพรรคสหพัฒนาการ แม้ว่าใน พ.ศ. 2514 ยังได้รับการเลือกตั้งถึง 10 ที่นั่ง
ประมุขพิสิฐ อัจฉริยะฉาย

ประมุขพิสิฐ อัจฉริยะฉาย (เกิด 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2494) เกิดและเติบโตที่จังหวัดนครศรีธรรมราช ครอบครัวมีอาชีพเป็นเกษตรกรชาวสวนยาง ปริญญาตรีและโทสาขารัฐประศาสนศาสตร์จากประเทศฟิลิปปินส์และเป็นอดีตประธานสโมสรภูเก็ต เอฟซี และประธานกรรมการ โรงแรมในเครือกะตะกรุ๊ป รวมทั้งกงสุลใหญ่กิตติมศักดิ์ Finland ประจำจังหวัดภูเก็ต
ประวัติ.
ประมุขพิสิฐ อัจฉริยะฉาย เกิดและเติบโตที่จังหวัดนครศรีธรรมราช ครอบครัวมีอาชีพเป็นเกษตรกรชาวสวนยาง ก่อนจะเดินทางมาใช้ชีวิตวัยหนุ่มที่กรุงเทพด้วยการเรียนที่พาณิชย์สันติราษฎร์ จากนั้นก็สอบเข้าวิทยาลัยเทคนิคกรุงเทพ สาขาบริหารจัดการ การตลาด หลังจากนั้นเขาสมัครเข้าทำงานที่ธนาคารศรีนครอยู่ระยะหนึ่ง ก่อนจะบินไปเรียนต่อปริญญาตรีและโทสาขารัฐประศาสนศาสตร์ที่ประเทศฟิลิปปินส์ โดยเป็นคนมีความคิดไม่หยุดนิ่ง พยายามพัฒนาตัวเองอยู่ตลอดเวลา
เป็นผู้ก่อตั้งและดำรงตำแหน่งประธานกรรมการของ โรงแรมกะตะ และ รีสอร์ท กรุ๊ป และเมื่อประมาณ 29 ปีก่อน ขณะนั้นเขายังไม่มีประสบการณ์ในการดำทำธุรกิจด้านโรงแรม คุณประมุขพิสิฐได้เดินทางมาภูเก็ตและประกอบธุกิจ “บ้านพักตากอากาศหลังเล็กๆ” 9 หลัง มาจนถึงปัจจุบันมีมากกว่า 1,000 ห้อง ในเครือ กะตะ กรุ๊ป
ชีวิตส่วนตัว.
ประมุขพิสิฐได้จดทะเบียนสมรสกับนางธันยรัศม์ อัจฉริยะฉาย สมาชิกวุฒิสภาจังหวัดภูเก็ตและประธานคณะกรรมาธิการการท่องเที่ยววุฒิสภา รวมทั้งรองประธานกรรมการโรงแรมในเครือกะตะกรุ๊ป 
ทั้งคู่ได้มีบุตรด้วยกัน 1 คน ชื่อว่า ปริยวิศว์ อัจฉริยะฉาย ผู้บริหารสโมสรภูเก็ต เอฟซี และนักร้อง-นักแต่งเพลงค่าย Beantown Project
เทศบาลตำบลพยัคฆภูมิพิสัย

พยัคฆภูมิพิสัย เป็นเทศบาลตำบลในอำเภอพยัคฆภูมิพิสัย จังหวัดมหาสารคาม เทศบาลตำบลพยัคฆภูมิพิสัยเป็นศูนย์กลางหลักของอำเภอพยัคฆภูมิพิสัย มีพื้นที่ 11.04 ตารางกิโลเมตร ได้รับการเปลี่ยนแปลงฐานะจากสุขาภิบาลเป็นเทศบาล เมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2542 ครอบคลุม 2 ตำบล 12 ชุมชน
เมะทีลา

เมะทีลา ([meɪ̯ʔ.tʰì.là]) เป็นนครทางตอนกลางของประเทศพม่า ตั้งอยู่ในภาคมัณฑะเลย์ ริมทะเลสาบเมะทีลา ห่างจากเมืองมัณฑะเลย์ไปทางทิศใต้ 121 กิโลเมตรเมะทีลาเป็นสถานที่ตั้งของกองทัพอากาศพม่า มหาวิทยาลัยวิศวกรรมการบินและอวกาศแห่งแรกของประเทศ ณ ค.ศ. 2021 นครนี้มีประชากร 177,442 คน
พัก ซอ-จุน

พัก ซอ-จุน (อักษรโรมัน: Park Seo-joon; เกิด 16 ธันวาคม ค.ศ. 1988) เป็นนักแสดงชาวเกาหลีใต้ ที่มีชื่อเสียงจากละครเรื่อง "ดรีมไฮ ซีซัน 2" และมีผลงานพิธีกรในรายการ Music Bank ซึ่งเป็นพิธีกร ร่วมกับ โบรา จากวง ซิสตาร์
มณทิพย์ ศรีรัตนา

มณทิพย์ ศรีรัตนา (เกิด 15 มกราคม พ.ศ. 2494) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ และอดีตรองปลัดกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม
ประวัติ.
มณทิพย์ เกิดเมื่อวันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2494 สำเร็จการศึกษาชั้นประถมศึกษา จากโรงเรียนเซนต์ฟรังซีสซาเวียร์คอนแวนต์ กรุงเทพมหานคร ชั้นมัธยมศึกษาจากโรงเรียนเซนต์ฟรังซีสซาเวียร์คอนแวนต์ และโรงเรียนเซนต์โยเซฟคอนเวนต์ กรุงเทพมหานคร ระดับปริญญาตรี สาขาเคมี จากมหาวิทยาลัยมหิดล ระดับปริญญาโท สาขาการบรริหารจัดการสิ่งแวดล้อม จากสถาบันเทคโนโลยีแห่งเอเชีย และปริญญาเอก สาขาวิศวกรรมเมือง จากมหาวิทยาลัยโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
ในปี พ.ศ. 2549 เธอได้รับพระราชทานปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ (การจัดการสิ่งแวดล้อม) จากมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
การทำงาน.
มณทิพย์ เคยดำรงตำแหน่งรองปลัดกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม อธิบดีกรมส่งเสริมคุณภาพและสิ่งแวดล้อม อธิบดีกรมควบคุมมลพิษ ผู้ตรวจราชการกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ต่อมาในปี พ.ศ. 2554 ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ ลำดับที่ 51 ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง กระทั่งในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2556 อิสสระ สมชัย ได้ลาออกจากตำแหน่งเพื่อเข้าร่วมการชุมนุมทางการเมือง จึงทำให้มณทิพย์ ได้เลื่อนขึ้นเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแทนตำแหน่งที่ว่าง
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 เธอลงสมัครับเลือกตั้ง สส.แบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ ลำดับที่ 51 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง
รางวัล.
มณทิพย์ ได้รับรางวัลสตรีไทยดีเด่น ประจำปี 2555 จากสภาสตรีแห่งชาติ โดยได้รับรางวัลพร้อมกัน 180 คน อาทิ ยิ่งลักษณ์ ชินวัตร, พรรณสิริ กุลนาถศิริ, คุณหญิง วิจันทรา บุนนาค เป็นต้น
ประมวล กุลมาตย์

ประมวล กุลมาตย์ (13 พฤษภาคม พ.ศ. 2458 – 26 มิถุนายน พ.ศ. 2527) อดีตรองประธานสภาผู้แทนราษฎร อดีตรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี และอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดชุมพร 5 สมัย
ประวัติ.
ประมวล เกิดเมื่อวันที่ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2458 เป็นบุตรนายวิวัฒน์ นางขาว กุลมาตย์ ด้านครอบครัวสมรสกับนางศรีรัตน์ ไชยาคำ มีบุตร-ธิดา 3 คน
สำเร็จการศึกษา ระดับอนุปริญญา สาขานิติศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยวิชาธรรมศาสตร์และการเมือง
การทำงาน.
ประมวล ประกอบอาชีพรับราชการครู ในโรงเรียนสวนศรีวิทยา และโรงเรียนศรียาภัย ก่อนที่จะลาออกมาเปิดโรงเรียนประมวลวิทยา ซึ่งเป็นกิจการของตนเอง จากนั้น ได้กลับมารับราชการ ในตำแหน่งปลัดอำเภอ กรมการปกครอง กระทรวงมหาดไทย โดยดำรงตำแหน่งในหลายอำเภอ อาทิ อำเภอบางคล้า จังหวัดฉะเชิงเทรา, อำเภอสันทราย จังหวัดเชียงใหม่ และต่อมา ได้ดำรงตำแหน่งนายอำเภอ ซึ่งก็ดำรงตำแหน่งในหลายอำเภอ เช่นกัน
งานการเมือง.
ประมวล ได้รับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรก ใน เดือนมกราคม พ.ศ. 2489 และได้รับเลือกเรื่อยมาจนถึง พ.ศ. 2522 รวม 5 สมัย
ประมวล เป็นผู้เสนอร่างพระราชบัญญัติเพื่อก่อตั้ง มหาวิทยาลัยรามคำแหง เข้าสู่การพิจารณาของสภาผู้แทนราษฎรเป็นครั้งแรก เมื่อวันที่ 21 สิงหาคม พ.ศ. 2512
ประมวล ได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ในปี พ.ศ. 2516 และได้รับโปรดเกล้าฯ ได้รับเลือกเป็นรองประธานสภาผู้แทนราษฎร คนที่ 1 ในสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 11 และได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรีไทย ในรัฐบาลพลเอกเกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์ เมื่อ พ.ศ. 2522
ประมวล เป็นผู้ร่วมก่อตั้งพรรคสยามประชาธิปไตย ในปี พ.ศ. 2526 และดำรงตำแหน่งรองหัวหน้าพรรค
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร.
ประมวล กุลมาตย์ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทั้งหมด 5 สมัย คือ
ถึงแก่อนิจกรรม.
ประมวล เสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งลำไส้ใหญ่ เมื่อวันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2527 สิริอายุ 69 ปี
อินเดกซ์ลิโบรรัมโพรฮิบิโทรัม

อินเดกซ์ลิโบรรัมโพรฮิบิโทรัม ("รายชื่อหนังสือต้องห้าม") หรือเรียกโดยย่อว่า อินเดกซ์ (Index) เป็นบัญชีรายชื่อสิ่งพิมพ์ซึ่งไม่ผ่านการตรวจพิจารณาของพระศาสนจักรคาทอลิก อินเดกซ์ฉบับแรกพระสันตะปาปาพอลที่ 4 ทรงตราขึ้นในปี 1559 และมีการตราอีกหลายฉบับสืบเนื่องมาจนถึงปี 1948 ซึ่งเป็นฉบับที่ยี่สิบ แล้วมิได้ตราขึ้นอีกเลย กระทั่งพระสันตะปาปาพอลที่ 6 ทรงยกเลิกอินเดกซ์อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 14 มิถุนายน 1966 นับเวลาตั้งแต่ฉบับแรกถึงฉบับสุดท้ายได้ 407 ปี
วัตถุประสงค์ของอินเดกซ์ คือ เพื่อพิทักษ์ความจงรักภักดีและศีลธรรมของเหล่าผู้มีศรัทธา โดยห้ามมิให้เขาเหล่านั้นอ่านหนังสือและงานที่ผิดคลองธรรมหรือมีเนื้อหาทางเทววิทยาคลาดเคลื่อน หนังสือที่ถูกระบุว่ามีลักษณะเช่นนั้น มักเป็นงานของนักดาราศาสตร์ชั้นนำ เช่น เรื่อง "เอพิโทเมอัสโตรโนมิเอโคเพอร์นิเคียเน" ("Epitome astronomiae Copernicianae"; "ตำราดาราศาสตร์อย่างย่อ") ของโจฮันเนส เคปเลอร์ (Johannes Kepler) ซึ่งขึ้นชื่ออยู่ในอินเดกซ์ตั้งแต่ปี 1621 ถึง 1835 รวมตลอดถึงคำแปลพระคริสตธรรมออกเป็นภาษาสามัญ อินเดกซ์หลาย ๆ ฉบับยังวางระเบียบควบคุมการอ่านและซื้อขายหนังสือ กับทั้งให้ฝ่ายศาสนจักรมีอำนาจตรวจพิจารณาหนังสือโดยไม่ต้องบอกกล่าวได้ด้วย
การตราอินเดกซ์นับว่า เป็นจุดเปลี่ยนเสรีภาพแห่งการตรวจสอบในโลกคาลอลิก ผลงานวิทยาศาสตร์หลาย ๆ เรื่อง เช่น เรื่องดวงอาทิตย์เป็นศูนย์กลางจักรวาล (heliocentrism) นั้น แม้เคยใช้สั่งสอนกันในมหาวิทยาลัยคาทอลิกมายาวนาน ก็ถูกขึ้นไว้ในอินเดกซ์ และนักเขียนบางคนซึ่งถูกขึ้นผลงานไว้ในอินเดกซ์ต้องพบจุดจบอันโหดร้าย เป็นต้นว่า กีออร์ดาโน บรูโน (Giordano Bruno) บาทหลวงชาวอิตาลีซึ่งเที่ยวสั่งสอนมิจฉาทิฐิในทางสรรพเทวนิยม จนถูกพนักงานสอบสวนของพระศาสนจักรจับกุมส่งเจ้าหน้าที่บ้านเมือง ถูกขึ้นผลงานทุกเรื่องไว้ในอินเดกซ์ฉบับวันที่ 8 กุมภาพันธ์ 1600 และถูกย่างสดคาตะแลงแกงในปีนั้นเอง
แม้อินเดกซ์จะถูกยกเลิกไปสิ้นแล้ว แต่ประมวลกฎหมายพระศาสนจักร ซึ่งยังใช้บังคับอยู่ มีบรรพ 3 หน้าที่การสอนของพระศาสนจักร ลักษณะ 4 เครื่องมือสื่อสารมวลชนโดยเฉพาะหนังสือ มาตรา 827 บัญญัติว่า "ควร" ส่งงานเขียนเกี่ยวกับพระคริสตธรรม เทววิทยา กติกาสงฆ์ พงศาวดารสงฆ์ หรือที่จำเพาะเจาะจงว่าด้วยพระศาสนาหรือศีลธรรมอันดี ไปให้ผู้ใหญ่ผู้ทรงอำนาจ (Ordinary) แห่งท้องถิ่นนั้น ๆ ตรวจพิจารณาก่อน และมาตรา 830 ว่า ในการตรวจพิจารณาหนังสือ ให้ผู้ใหญ่ผู้ทรงอำนาจประชุมปรึกษากับบุคคลที่เห็นว่าจะให้คำวินิจฉัยได้ ถ้าบุคคลนั้นวินิจฉัยว่า "ไม่ขัดข้อง" (nihil obstat) ก็ให้ผู้ใหญ่ผู้ทรงอำนาจออกใบอนุญาตให้ตีพิมพ์ (imprimatur) ได้ นอกจากนี้ มาตรา 832 ยังว่า สมาชิกคณะนักพรต (religious institute) จะพิมพ์หนังสือเกี่ยวกับพระศาสนาหรือศีลธรรมอันดี ต้องได้รับคำอนุญาตให้ตีพิมพ์ (imprimi potest) จากเจ้าอธิการของตนก่อนด้วย อนึ่ง ผลงานหลาย ๆ เรื่องที่เคยต้องห้ามตามอินเดกซ์มาหลายร้อยปีก็ได้รับอนุญาตได้พิมพ์เผยแพร่ได้ในสมัยหลัง ๆ นี้ เช่น ผลงานของมาเรีย วัลตอร์ตา (Maria Valtorta) ซึ่งถูกขึ้นอยู่ในอินเดกซ์ตั้งแต่ปี 1959 ได้รับอนุญาตจากพระศาสนจักรให้ตีพิมพ์ได้เมื่อปี 2002 กับทั้งนักเขียนหลายคนซึ่งผลงานเคยต้องห้ามก็กลับได้รับการเชิดชูด้วย เช่น มารี ฟาอูสตีนา โควัลสกา (Mary Faustina Kowalska) ชีชาวรัสเซียซึ่งผลงานถูกขึ้นไว้ในอินเดกซ์ตั้งแต่ปี 1959 ได้รับการสถาปนาเป็นธรรมิกชนเมื่อปี 2000 และอันโตนิโอ รอสมีนี-เซอร์บาตี (Antonio Rosmini-Serbati) บรรพชิตชาวอิตาลีซึ่งผลงานถูกขึ้นไว้ในอินเดกซ์ตั้งแต่ปี 1849 ได้รับการสถาปนาเป็นบุญราศีเมื่อปี 2007 วงการดาราศาสตร์มองว่า พัฒนาการตั้งแต่ยกเลิกอินเดกซ์มานั้นบ่งบอกว่า "อินเดกซ์สิ้นความหมายไปในศตวรรษที่ 21 แล้ว"
มินาโมโตะ โนะ ซาเนโตโมะ

มินาโมโตะ โนะ ซาเนโตโมะ (#เปลี่ยนทาง , 17 กันยายน 1192 - 13 กุมภาพันธ์ 1219) เป็นโชกุนลำดับที่ 3 และลำดับสุดท้ายของ รัฐบาลโชกุนคะมะกุระ จากตระกูล มินะโมะโตะ
เพราะหลังจากที่ซะเนะโตะโมะถูกลอบสังหาร ตระกูลมินะโมะโตะ ก็ขาดผู้สืบสกุลจนขุนนางในรัฐบาลต้องไปเชิญเจ้าชายจากราชสำนักมาเป็นโชกุนอีก 6 คน
ปฐมวัย.
ซะเนะโตะโมะ เกิดเมื่อวันที่ 17 กันยายน ค.ศ. 1192 ที่ คะมะกุระ เป็นบุตรชายคนที่ 2 ของปฐมโชกุนโยะริโตะโมะและโฮโจ มะซะโกะมีพี่ชาย 1 
คนคือโชกุนโยะริอิเอะ
โชกุนซะเนะโตะโมะ.
หลังจากที่โชกุนโยะริอิเอะถึงแก่อสัญกรรมในปี ค.ศ. 1202 ซะเนะโตะโมะจึงขึ้นดำรงตำแหน่งสืบต่อมาด้วยวัยเพียง 10 ปีโดยมีโฮโจ โทะคิมะซะผู้เป็นตาทำหน้าที่เป็นชิกเก็งและมีโยชิโตกิผู้เป็นน้าทำหน้าที่สืบต่อมา
มรณกรรม.
 หลังจากดำรงตำแหน่งได้ 17 ปีซะเนะโตะโมะก็ถูกลอบสังหารโดยหลานชายแท้ ๆ ขณะไปไหว้พระเมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1219 ขณะอายุเพียง 26 ปี
หวัง เจฺว๋อี

หวัง เจฺว๋อี  เป็นศาสดาผู้ก่อตั้งลัทธิอนุตตรธรรม
ประวัติ.
หวัง เจฺว๋อี มีนามเดิมว่า หวัง ซีเมิ่ง  เกิดที่เมืองชิงโจว มณฑลซานตง เมื่อปี ค.ศ. 1821 ตรงกับรัชสมัยจักรพรรดิเต้ากวงแห่งราชวงศ์ชิง เขาเกิดในครอบครัวที่ยากจน กำพร้าบิดามารดา จึงอยู่ในความอุปถัมภ์ของอาตั้งแต่ยังเล็ก หวังก็ตั้งใจเรียนและเรียนรู้ได้เร็ว ใฝ่ศึกษาทั้งลัทธิเต๋า ลัทธิขงจื๊อ และศาสนาพุทธ เมื่ออายุได้ 17 ปี หวังได้ฝากตัวเป็นศิษย์ของเหยา เฮ่อเทียน อาจารย์ในลัทธิเซียนเทียนเต้า และได้รับนามทางเต๋าว่า เจฺว๋อี 
หลังจากปฏิบัติบำเพ็ญกับอาจารย์พอสมควรแล้ว ในปี ค.ศ. 1877 หวัง เจฺว๋อีจึงเดินทางกลับเมืองชิงโจวแล้วก่อตั้งสำนักใหม่ขึ้นชื่อว่าสำนักตงเจิ้น  โดยอ้างว่าได้รับอาณัติสวรรค์จากพระแม่องค์ธรรมแต่งตั้งให้เป็นธรรมาจารย์รุ่นที่ 15 และยกย่องเหยา เฮ่อเทียน อาจารย์ของตนเป็นธรรมาจารย์รุ่นที่ 14 โดยอ้างว่าสืบพงศาธรรมมาจากนิกายเซนและลัทธิเซียนเทียนเต้า
หวัง เจฺว๋อี ได้ปฏิรูปหลักธรรมและการปฏิบัติหลายอย่างของเซียนเทียนเต้า เช่น ยกเลิกการถือพรตแบบเต๋า เน้นคำสอนในคัมภีร์ต้าเสฺวของลัทธิขงจื๊อแทน ประกาศหลัก “ซันจี๋อีก้วน” (สามจักรวาลรวมเป็นหนึ่ง) และ “ม่อโฮ่วอีเจอ” (อันติมเอกภาพ) เป็นต้น เมื่อสำนักของหวังเริ่มเป็นที่แพร่หลาย ทางการราชวงศ์ชิงจึงระแวงว่าสำนักนี้จะก่อกบฏ จึงดำเนินการปราบปรามสำนักนี้อย่างหนัก สมาชิกหลายคนถูกสังหารรวมทั้งบุตรชายของหวังเองด้วย นับแต่นั้นมาหวังจึงต้องใช้ชีวิตหลบซ่อนจากทางการจนตลอดชีวิต และถึงแก่มรณกรรมในปี ค.ศ. 1884
รายชื่อผลงานเพลงของเล็งกา

รายชื่อผลงานเพลงของเล็งกา  นักร้อง นักแต่งเพลงชาวออสเตรเลีย เป็นที่รู้จักจากเพลง "เดอะโชว์" เธอเข้าสู่วงการโดยการเป็นนักแสดงก่อนที่จะเป็นนักร้อง โดยเธอได้ปล่อยอัลบั้มแรกชื่อเดียวกันกับเธอ ในปี พ.ศ. 2551 มีเพลงโด่งดังที่ทำให้เธอเป็นรู้จักกว้างขว้าง คือ "เดอะโชว์" และ "ทรับเบิลอิสอะเฟรนด์" ต่อมาในปี พ.ศ. 2554 เธอได้ปล่อยอัลบั้มที่มีชื่อว่า "ทู" ซึ่งมีเพลงที่ใช้ประกอบโฆษณาวินโดวส์ 8 คือ "เอเวอรีติงแอทวันซ์" และในปี พ.ศ. 2556 เธอได้ปล่อยอัลบั้มที่สามชื่อว่า "แชโดว์ส"
ลิงบาบูนเหลือง

ลิงบาบูนเหลือง (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Papio cynocephalus") เป็นลิงจำพวกลิงบาบูนชนิดหนึ่ง จัดอยู่ในวงศ์ลิงโลกเก่า (Cercopithecidae)
มีรูปร่างและลักษณะคล้ายกับลิงบาบูนทั่วไป แต่มีรูปร่างเล็กและบอบบางกว่าลิงบาบูนชัคม่า ("P. ursinus") และลิงบาบูนสีมะกอก ("P. anubis") และมีส่วนปากที่ไม่ยื่นยาวออกมาเหมือน 2 ชนิดแรก ลิงบาบูนเหลืองมีขนตามลำตัวสั้นสีเทาอมเหลืองอันเป็นที่มาของชื่อ
มีน้ำหนักในตัวผู้ประมาณ 27–40 กิโลกรัม ตัวเมียประมาณ 14–17 กิโลกรัม ความสูงจากพื้นถึงหัวไหล่ 60–80 เซนติเมตร ความยาวลำตัว 60–70 เซนติเมตร และอาจยาวได้ถึง 84 เซนติเมตร ความยาวหาง 40–48 เซนติเมตร อายุโดยเฉลี่ย 10–20 ปี และอาจมีชีวิตอยู่ได้นานถึง 30 ปี
พบกระจายพันธุ์ในแอฟริกาตะวันออก เช่น เคนยา แทนซาเนีย ซิมบับเว และบอตสวานา มีพฤติกรรมและอุปนิสัยคล้ายกับลิงบาบูนชนิดอื่น ๆ คือ อาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูงใหญ่ในทุ่งหญ้าสะวันนา และป่าโปร่ง กินอาหารได้หลากหลายทั้งพืชและเนื้อสัตว์ เช่น รากไม้ เมล็ดพืช ใบไม้ หญ้า ผลไม้ และสัตว์ขนาดเล็ก 
การจำแนก.
แบ่งออกได้เป็น 3 ชนิดย่อย
เหยี่ยวแคระแอฟริกัน

เหยี่ยวแคระแอฟริกัน (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Polihierax semitorquatus") เป็นนกล่าเหยื่อขนาดเล็กชนิดหนึ่ง จำพวกเหยี่ยว จัดอยู่ในวงศ์เหยี่ยวปีกแหลม (Falconidae)
เป็นเหยี่ยวขนาดเล็ก มีความยาวลำตัวประมาณ 19-20 เซนติเมตร รูปร่างล่ำสันแข็งแรง มีกระหม่อมสีเทา ด้านหลังเป็นจุดกลมขนาดใหญ่สีขาวคล้ายดวงตา อกและท้องเป็นสีขาว มีจะงอยปากงุ้มและแข็งแรงใช้สำหรับหักคอเหยื่อเพื่อล่าเป็นอาหาร ตัวเมียมีขนาดใหญ่กว่าตัวผู้ 
เหยี่ยวแคระแอฟริกันเป็นนกที่บินได้เร็วมาก และสามารถฆ่าเหยื่อได้ด้วยการพุ่งชนหรือหักคอกลางอากาศ โดยเหยื่อได้แก่ นกขนาดเล็ก, หนู, กบ และสัตว์เลื้อยคลานชนิดต่าง ๆ และบางครั้งก็กินแมลง เช่น ตั๊กแตน หรือจิ้งหรีด 
ปกติจะอาศัยอยู่ในพุ่มไม้ที่แห้ง มีระดับการบินต่ำและบินขึ้นลงเป็นลูกคลื่น เมื่อยามเกาะกับกิ่งไม้อาจดูคล้ายกับนกอีเสือ แบ่งได้ออกเป็น 2 ชนิดย่อย คือ "P. s. castanonotus" พบกระจายพันธุ์ตั้งแต่ซูดานถึงโซมาเลีย และตอนใต้ของอูกานดาและแทนซาเนีย และ"P. s. semitorquatus" พบตั้งแต่แองโกลาจนถึงตอนเหนือของแอฟริกาใต้ มีพื้นที่กระจายพันธุ์กว้างประมาณ 2.7 ล้านตารางกิโลเมตร และมีจำนวนประชากรประมาณ 100,000-1,000,000 ตัว
มีเสียงร้อง "คิกคิกคิกกกกกกกกก" ในเคนยา และ "ชิพชิพ" และ "คิกคิกคิกคิกคิก" ในแอฟริกาตอนใต้
เหยี่ยวแคระ

เหยี่ยวแคระ หรือ เหยี่ยวเล็ก  เป็นนกล่าเหยื่อขนาดเล็กสกุลหนึ่ง จำพวกเหยี่ยว จัดอยู่ในสกุล "Polihierax"
อยู่ในวงศ์เหยี่ยวปีกแหลม (Falconidae)
แบ่งออกได้เป็น 2 ชนิด คือ
เป็นเหยี่ยวขนาดเล็ก มีความยาวลำตัวประมาณ 20 เซนติเมตร แต่มีจะงอยปากที่แข็งแรงและแหลมคม มีลักษณะการบินกระพือปีกถี่ ๆ ในระยะทางสั้น ๆ เปลี่ยนคอนเกาะใต้ร่มไม้ไปเรื่อย ๆ
มาร์วิน เพียซ

มาร์วิน เพียซ (17 มิถุนายน พ.ศ. 2436 - 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2512) เป็นประธานของ McCall Corporation
ชีวิตและการงาน.
มาร์วิน เพียซ เกิดที่ชาร์ปสวิลล์ในรัฐเพนซิลเวเนีย บิดามารดาของเขาคือ สกอต เพียซและมาเบล เพียซ (มาร์วิน) บรรพบุรุษของเขา แฟรงกลิน เพียร์ซ เป็นประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกาคนที่ 14 มาร์วินแต่งงานครั้งแรกกับพอลีน โรบินสันและมีลูกด้วยกัน 4 คนได้แก่