pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
Spirostreptida

Spirostreptida เป็นอันดับของกิ้งกือที่มีรูปร่างเป็นทรงกระบอกยาว ในอันดับนี้มีอยู่ประมาณ 1000 สปีชีส์ที่ได้รับการอธิบาย ทำให้ Spirostreptida เป็นอันดับที่มีจำนวนสปีชีส์มากเป็นอันดับสองรองจาก Polydesmida 
ลักษณะ.
โดยทั่วไป Spirostreptida มีลำตัวทรงกระบอกขนาดใหญ่ยาว มีตั้งแต่ 30 ถึง 90 ปล้อง เกือบทุกชนิดมีตา ในอันดับนี้มีกิ้งกือที่ขนาดใหญ่ที่สุดเท่าที่ทราบกัน คือ กิ้งกือยักษ์แอฟริกันในสกุล "Archispirostreptus" ที่อาจมีความยาวมากกว่า 
การกระจายตัว.
สปีชีส์ในอันดับ Spirostreptida ส่วนใหญ่อาศัยอยู่ในเขตร้อน พบได้ในทวีปแอฟริกา, ตอนใต้ของทวีปเอเชียจนถึงญี่ปุ่น, ออสเตรเลีย, และซีกโลกตะวันตกตั้งแต่สหรัฐอเมริกาจนถึงอาร์เจนตินา 
การจัดจำแนก.
อันดับนี้ประกอบไปด้วยสองอันดับย่อย คือ Cambalidea และ Spirostreptidea โดยอันดับย่อยหลังยังแบ่งออกเป็นสองวงศ์ใหญ่
อันดับย่อย Cambalidea
Cambalidae
Cambalopsidae (รวม Glyphiulidae และ Pericambalidae เข้าไว้ด้วยกัน)
Choctellidae
Iulomorphidae
Pseudonannolenidae
อันดับย่อย Spirostreptidea
วงศ์ย่อย Odontopygoidea
Atopogestidae
Odontopygidae
วงศ์ใหญ่ Spirostreptoidea
Adiaphorostreptidae
Harpagophoridae
Spirostreptidae
เครื่องตกราง

เครื่องตกราง (คำย่อ: ตร.) หมายถึงอุปกรณ์ซึ่งทำให้รถไฟที่ไม่ได้รับอนุญาตให้ผ่านทางที่ติดตั้งอยู่ตกราง เป็นการป้องกันมิให้รถไฟที่ไม่ได้รับอนุญาตเข้าไปหรือออกจากทางตอนที่กำหนดไว้ เป็นการทำให้รถไฟอื่นและเจ้าหน้าที่ผู้ปฏิบัติงานอื่นได้รับความปลอดภัย
เครื่องตกรางอาจติดตั้งในบริเวณดังต่อไปนี้
ลักษณะ.
เครื่องตกรางมีด้วยกันสองชนิดดังนี้
ชนิดครอบราง.
เครื่องตกรางชนิดครอบรางมีลักษณะเป็นครอบเหล็กควบคุมด้วยไฟฟ้า สายลวด ก้านเหล็ก หรือกลไกอื่นให้ปิดเปิดได้ ติดตั้งไว้ที่ราวข้างหนึ่งของรางรถไฟ หากต้องการให้รถไฟผ่านก็ให้ครอบเหล็กยกขึ้น เมื่อรถไฟที่ไม่ได้รับอนุญาตผ่าน จะถูกครอบรางยกบังใบล้อ (หรือครีบล้อ) ขึ้น ทำให้พลิกคว่ำตกจากรางไป นอกจากนี้ เครื่องตกรางชนิดครอบรางอาจเป็นชนิดทำงานด้วยมือ มีลักษณะเป็นแท่งครอบไว้ที่ราวข้างหนึ่งของรางรถไฟ และมีป้ายสัญญาณกำกับ
ชนิดรางแยก.
เครื่องตกรางชนิดนี้มีลักษณะไม่ต่างจากประแจแยก หากแต่ทางที่แยกออกไปขาดออก ทำให้ขบวนรถที่ไม่ได้รับอนุญาตหลุดออกจากรางโดยไม่พลิกคว่ำ นิยมใช้ในสหราชอาณาจักร
เมิ่งซีสือ

เมิ่งซีสือ  เป็นนามปากกาของนักเขียนนวนิยายชาวจีน เธอเขียนทั้งนวนิยายที่มีตัวเอกชายหญิง รวมถึงตัวเอกชายชาย มีชื่อเสียงโด่งดังในประเทศไทยจากผลงานนวนิยาย รัชศกเฉิงฮว่าปีที่สิบสี่ และพันสารท 
ประวัติ.
เมิ่งซีสือ เป็นนักเขียนผู้หญิง เกิดปลายยุค 80s เป็นนักเขียนที่มีผลงานระดับทองคำบนเวบ Jinjiang Literature City ผลงานของเธอมีการค้นคว้าหลักฐานอ้างอิงประกอบและมีลักษณะการเขียนที่หลักแหลม มีการนำเสนอสัจธรรมโลก ที่ทำให้เอาชนะใจนักอ่านได้เป็นจำนวนมาก ผลงานของเธอที่สร้างชื่อ ได้แก่ รัชศกเฉิงฮว่าปีที่สิบสี่ ฟ้าส่งข้ามาลุย เป็นต้น ในบรรดาผลงานทั้งหมด เรื่อง 人生赢家进化论 ได้รับรางวัล 2014 China Network Literature Good Works Finalist Award 
ผลงานของเมิ่งสีซือ ยังได้ถูกนำไปดัดแปลงเป็นเรดิโอดราม่า แอนิเมชั่น และที่นำไปสร้างเป็นละครโทรทัศน์แล้ว ได้แก่ รัชศกเฉิงฮว่าปีที่สิบสี่ ยอดนักสืบแห่งราชวงศ์หมิง กำกับโดยเฉินหลง ผลงานเรื่อง พันสารท มีการดัดแปลงเป็นแอนิเมชั่น 3D และมีการประกาศสร้างเป็นละครโทรทัศน์แล้วเช่นกันโดย Huanrui Century Pictures กำกับโดย Liu Haoliang ซึ่งปัจจุบันอยู่ในขั้นตอนการผลิต
สเคลอรีด

สเคลอรีด หรือ เซลล์หิน  เป็นรูปแบบการลดรูปของเซลล์สเคลอเรนไคมา (sclerenchyma) ที่ผนังเซลล์เติบโตหนาขึ้นอย่างมาก แข็งและกลายเป็นไม้ (lignified) ซึ่งรวมตัวกันเป็นเนื้อเยื่อชั้นเล็ก ๆ ในส่วนที่พืชส่วนใหญ่ต้องการความทนทานสูง
การปรากฏขึ้นของสเคลอรีดจำนวนมากก่อตัวเป็นแกนกลางหุ้มเมล็ดของแอปเปิล และทำให้เกิดเนื้อสัมผัสทรายหรือเนื้อสาก ๆ (gritty texture) ของผลสาลี่และฝรั่ง แม้ว่าสเคลอรีดในพืชจะมีรูปร่างที่หลากหลาย แต่โดยทั่วไปเซลล์สเคลอรีดจะมีลักษณะเป็นเกือบทรงกลม (isodiametric) และแตกแขนงแบบกิ่งก้านสาขาอย่างประณีต (prosenchymatic และ forked) อาจเกิดขึ้นเป็นเซลล์เดียวหรือกลุ่มเซลล์เล็ก ๆ ภายในเนื้อเยื่อพาเรนไคมา 
เซลล์สเคลอรีดสามารถแยกออกจากเซลล์ข้างเคียงได้อย่างชัดเจนทั้งขนาดและรูปลักษณะ ซึ่งเรียกว่า idioblast โดยทั่วไปจะพบสเคลอรีดในเนื้อเยื่อชั้นผิว เนื้อเยื่อพื้น และเนื้อเยื่อท่อลำเลียง 
คำว่า "sclereid" ได้ถูกใช้เป็นครั้งแรกโดยอเล็กซานเดอร์ เชียร์ค (Alexander Tschirch) ในปีพ.ศ. 2428
ต้นกำเนิด.
สเคลอรีดถูกสร้างขึ้นภายหลังการเปลี่ยนแปลงของเซลล์พาเรนไคมา หรืออาจเกิดขึ้นจาก sclereid primordia ที่มีการพัฒนาแต่ละเซลล์ในช่วงต้นของการเจริญเติบโต 
โดยทั่วไปแล้วการก่อตัวของสเคลอรีด (Sclerification) เกี่ยวข้องกับการทำให้ผนังเซลล์หนาขึ้นและเพิ่มความแข็งแกร่ง ในเปลือกชั้นใน ในชั้นเนื้อเยื่อหยุดทำงานเมื่อเซลล์ในการเจริญอาจเริ่มกระบวนการก่อตัวของสเคลอรีด ในเนื้อเยื่อท่อลำเลียงสเคลอรีดจะพัฒนาจากวาสคิวลาร์แคมเบียมและคอร์กแคมเบียม
ในผลไม้.
สเคลอรีดในผลไม้ มีรูปแบบและจุดประสงค์ในการก่อตัวแตกต่างกันไป ในผลสาลี่ (แพร์) รวมทั้งผลควินซ์ (คะริน) เซลล์สเคลอรีดกระจายตัวทั่วในเนื้อผล (มีโซคาร์ป–"mesocarp") ในลักษณะเป็นกลุ่มก้อน (cluster) และบนขอบผนังเซลล์เชื่อมต่อกันด้วยช่องขนาดเล็กเรียก พิทขอบเซลล์ หรือหลุมผนังเซลล์ (bordered pit) และทำให้ความหนาของผนังเซลล์เพิ่มขึ้นอย่างมาก การก่อตัวของสเคลอรีด (sclerification) ของเนื้อสาลี่เกิดขึ้นพร้อม ๆ กับส่วนแกนรอบเมล็ด (เอนโดคาร์ป–endocarp) แต่ละเซลล์ที่เป็นสเคลอรีด เติบโตขึ้นคล้ายทรงกลม (isodiametric cell) มีขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางพอ ๆ กัน ทำให้เนื้อสัมผัสของผลสาลี่มีลักษณะคล้ายเม็ดทรายกระจายอยู่ทั่ว (หรือเรียกเซลล์หิน–stone cell) 
ในผลควินซ์ สเคลอรีดที่มีมากกว่าทำให้มีความแข็งของเนื้อมากกว่าผลสาลี่ จึงนำมากินสดไม่ได้ นอกจากนำไปใช้ทำแยม น้ำเชื่อม และเหล้า
ในแอปเปิล ชั้นของสเคลอรีดเติบโดแบบยืดตัวยาว (elongated sclereid) และก่อตัวเป็นเอนโดคาร์ปที่หุ้มรอบเมล็ดไว้ หรือเรียกแกนหุ้มเมล็ด
ในเมล็ด.
การแข็งตัวของผิวหุ้มเมล็ด ในระหว่างผลไม้สุกมักเกิดจากการก่อตัวสเคลอรีด เมื่อผนังเซลล์ทุติยภูมิหนาขึ้นในและใต้เนื้อเยื่อชั้นผิว ที่มักพบในเมล็ดพืชตระกูลถั่ว สเคลอรีดขนาดใหญ่สร้างเซลล์ที่มีลักษณะเป็นแท่งในอีพิเดอร์มิสของเมล็ดถั่วเหลือง ถั่วลันเตาและถั่วอื่น ๆ รวมทั้งในผิวหุ้มเมล็ดของผลมะพร้าวซึ่งสเคลอรีดสร้างหลุมผนังเซลล์แบบมีขอบ ล้อมรอบจำนวนมากจนกลายเป็นกะลา
แอนโดรกราโฟไลด์

<templatestyles src="Chembox/styles.css"/>
แอนโดรกราโฟไลด์  เป็นสารประกอบแลบเดน กลุ่มไดเทอร์พีนอยด์ ที่แยกได้จากลำต้นและใบของฟ้าทะลายโจร ("Andrographis paniculata" ) แอนโดรกราโฟไลด์เป็นสารที่มีรสขมมาก
มีการศึกษาแอนโดรกราโฟไลด์ถึงผลกระทบต่อการส่งสัญญาณของเซลล์, การปรับระบบภูมิคุ้มกัน และโรคหลอดเลือดสมอง การศึกษาแสดงให้เห็นว่าแอนโดรกราโฟไลด์ อาจจับกับสเปกตรัมของโปรตีนเป้าหมายรวมทั้ง NF-κB และแอกตินโดยการดัดแปลงโมเลกุลหลังการถอดรหัส
ชีวสังเคราะห์.
แอนโดรกราโฟไลด์ เป็นสารพื้นฐานในกลุ่มไดเทอร์พีนแลคโตน ซึ่งเป็นสารชีวสังเคราะห์ของฟ้าทะลายโจร ได้รับการอธิบายในช่วงคริสต์ทศวรรษ 2010 แอนโดรกราโฟไลด์ เป็นไอโซพรีนอยด์ที่เป็นผลิตภัณฑ์จากธรรมชาติ โดยสารตั้งต้นของการสังเคราะห์ไอโซพรีนอยด์คือ ไอโซเพนเทนิลไพโรฟอสเฟต (IPP) และไดเมทิลอัลลิลไพโรฟอสเฟต (DMAPP) สามารถสังเคราะห์ได้ผ่านทางวิถีกรดเมวาโลนิก (MVA) หรือวิถีดีออกซีซิลลูโลส (DXP) จากการติดฉลากไอโซโทป C13 ของสารตั้งต้นสำหรับทั้งวิถี MVA และ DXP พบว่าสารตั้งต้นของแอนโดรกราโฟไลด์ ส่วนใหญ่ถูกสังเคราะห์ผ่านทาง DXP มีสารตั้งต้นของแอนโดรกราโฟไลด์ เพียงเล็กน้อยที่สังเคราะห์ผ่านวิถี MVA การสังเคราะห์ทางชีวภาพของแอนโดรกราโฟไลด์ เริ่มต้นด้วยการเพิ่ม IPP ไปยัง DMAPP ซึ่งสร้างเจอรานิลไพโรฟอสเฟต จากนั้นเพิ่มโมเลกุลของ IPP อีกตัวหนึ่งซึ่งให้ผลเป็นฟาร์เนซิลไพโรฟอสเฟต (FPP) โมเลกุล IPP สุดท้ายจะถูกเพิ่มเข้าไปใน FPP เพื่อสร้างแกนหลักของไดเทอร์พีนให้สมบูรณ์ พันธะคู่ที่มีต้นกำเนิดจาก DMAPP จะถูกออกซิไดซ์เป็นอีพอกไซด์ก่อนที่จะมีการปิดวงแหวนซึ่งประกอบเป็นวงหกเหลี่ยมสองวง ชุดของการเกิดออกซิเดชันก่อตัวเป็นสารแลคโตนห้าเหลี่ยมนอกเหนือจากการเพิ่มกลุ่มแอลกอฮอล์ ไม่เป็นที่ทราบลำดับของการดัดแปลงหลังการสังเคราะห์เหล่านี้ทั้งหมด
พระเจ้านาคทาสกะ

พระเจ้านาคทาสกะ (อักษรโรมัน: Nāgadāsaka) เป็นกษัตริย์ราชวงศ์หารยังกะพระองค์สุดท้าย ที่ปกครองแคว้นมคธ ในช่วงปี 437 และ 413 ปีก่อนคริสตกาล พระองค์ทรงทำรัฐประหาร สังหารพระเจ้ามุณฑะ พระราชบิดาของพระองค์เพื่อขึ้นครองราชบัลลังก์ การสิ้นสุดของราชวงศ์หารยังกะเกิดจากอำมาตย์ศิศุนาคเห็นว่า ราชวงศ์หารยังกะเป็นราชวงศ์ปิตุฆาตโดยตลอด จึงทำรัฐประหารเพื่อมิให้เป็นเสนียดแก่อาณาจักรอีก เมื่อสิ้นพระเจ้านาคทาสกะ อำมาตย์ศิศุนาคได้ปราบดาภิเษกตนเองเป็นพระเจ้าแผ่นดินแห่งแคว้นมคธ เป็นปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์ศิศุนาค
ตามธรรมเนียมพุทธ พระองค์เป็นกษัตริย์องค์สุดท้ายที่ถูกอำมาตย์ศิศุนาคเข้ามาแทนที่
พระเจ้าศาลิศุกะ

พระเจ้าศาลิศุกะเมารยะ (อักษรโรมัน: Shalishuka Maurya IAST: Śāliśuka) เป็นกษัตริย์รัชกาลที่ 6 แห่ง ราชวงศ์เมารยะ พระองค์ทรงขึ้นครองราชย์ตั้งแต่ 215–202 ปีก่อนคริสตกาล พระองค์เป็นรัชทายาทของ พระเจ้าสัมประติ เมารยะ ใน ยุคปุรณะ กล่าวถึงเขาในฐานะกษัตริย์ทรราช และไม่มีความชอบธรรม แต่อ้างคำพูดที่ชอบธรรม
ตามในบันทึก ปุรณะ ระบุว่า เมื่อพระองค์สวรรคต พระเจ้าเทววรมัน พระราชโอรสทรงขึ้นครองราชย์เป็นกษัตริย์พระองค์ต่อไป
พระเจ้าเทววรมัน

พระเจ้าเทววรมัน หรือ พระเจ้าเทวะธรรมัน (อักษรโรมัน: Devavarman, Devadharman) เป็นกษัตริย์รัชกาลที่ 7 แห่ง ราชวงศ์เมารยะ พระองค์ทรงขึ้นครองราชย์ในช่วง 202–195 ปีก่อนคริสตกาล พระองค์เป็นรัชทายาทของ พระเจ้าสาลิสุกะ เมารยะ และครองราชย์เป็นเวลาสั้น ๆ เพียงเจ็ดปีเท่านั้น พระองค์ไม่ได้มีพระอุปนิสัยอธรรม ชั่วร้าย อ่อนแอเหมือนพระบิดาของพระองค์เลยแม้แต่น้อย เพียงแต่พระองค์อาจจะอ่อนแออยู่บ้างเช่นเดียวกับจักรพรรดิแห่งเมารยะทุกพระองค์ที่ครองราชย์ต่อจากพระเจ้าอโศกมหาราช ตามในบันทึก ปุรณะ ระบุว่า เมื่อพระองค์สวรรคต พระเจ้าศตธันวัน พระราชโอรสทรงขึ้นครองราชย์เป็นกษัตริย์พระองค์ต่อไป
กรูท (จักรวาลภาพยนตร์มาร์เวล)

กรูท  เป็นตัวละครที่พากย์เสียงโดย วิน ดีเซล และถ่ายทอดผ่านการจับการเคลื่อนไหวโดยดีเซล, Krystian Godlewski, ฌอน กันน์, เจมส์ กันน์ และ เทอร์รี โนทารี ในแฟรนไชส์ภาพยนตร์จักรวาลภาพยนตร์มาร์เวล (MCU) ซึ่งสร้างจากตัวละครมาร์เวลคอมิกส์ในชื่อเดียวกัน ในภาพยนตร์กรูทเป็นมนุษย์เหมือนต้นไม้ซึ่งเป็นเพื่อนร่วมงานของร็อคเก็ตที่มีลักษณะเหมือนแรคคูนและเป็นสมาชิกของการ์เดียนออฟเดอะกาแล็กซี่ 
ในปี พ.ศ. 2564 ตัวละครดังกล่าวได้ปรากฏตัวในภาพยนตร์สี่เรื่อง ได้แก่ "รวมพันธุ์นักสู้พิทักษ์จักรวาล", "รวมพันธุ์นักสู้พิทักษ์จักรวาล 2", "," และ ' เขาจะกลับมาในภาพยนตร์เรื่องต่อไปคือ ' และ "รวมพันธุ์นักสู้พิทักษ์จักรวาล 3" และจะแสดงในละครสั้นชื่อ "I Am Groot" ทางดิสนีย์พลัส
ปรีชา สุวรรณทัต

ศาสตราจารย์พิเศษ ปรีชา สุวรรณทัต (เกิด 1 มกราคม พ.ศ. 2480) เป็นศาสตราจารย์พิเศษ สาขากฎหมายมหาชน อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ อดีตคณบดีคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และอดีตกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตและประพฤติมิชอบในวงราชการ (ป.ป.ป.) และยังเป็น "กูรูกฎหมายการเงินการคลัง"
ประวัติ.
ศ.พิเศษ ปรีชา สุวรรณทัต สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี นิติศาสตรบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เมื่อปี 2505 และปริญญาเอก ทางกฎหมาย จากมหาวิทยาลัยนีช ประเทศฝรั่งเศส ศ.พิเศษ ปรีชา สุวรรณทัต มีอายุครบ 80 ปี ในปี 2560 และได้มีการจัดทำหนังสืออาจาริยบูชา 80 ปี ศาสตราจารย์พิเศษ ดร.ปรีชา สุวรรณทัต โดยคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
การทำงาน.
ด้านวิชาการ.
ศ.พิเศษ ปรีชา สุวรรณทัต เป็นอาจารย์ประจำคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เคยดำรงตำแหน่งคณบดี ในปี 2527 และเป็นรองอธิการบดีมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ในปี 2529 กระทั่งมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ แต่งตั้ง นายปรีชา สุวรรณทัต อาจารย์พิเศษ สังกัดคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ให้ดำรงตำแหน่ง ศาสตราจารย์พิเศษ สาขาวิชากฎหมายมหาชน สังกัดคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ตั้งแต่วันที่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2557
ด้านการเมือง.
ศ.พิเศษ ปรีชา สุวรรณทัต เข้าร่วมงานการเมืองกับพรรคประชาธิปัตย์ และลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร เขต 4 (เขตพระโขนง, เขตลาดกระบัง และเขตประเวศ) และได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส.สมัยแรก พร้อมกับ สาวิตต์ โพธิวิหค และ อรรคพล สรสุชาติ ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กันยายน พ.ศ. 2535 แต่ในปี 2538 แพ้ให้กับพรรคพลังธรรม และพรรคประชากรไทย
ศ.พิเศษ ปรีชา สุวรรณทัต ได้รับเลือกอีกครั้งในเขตเลือกตั้งเดิม ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539 ร่วมกับ อรรคพล สรสุชาติ และ วิชัย ตันศิริ และในเการเลือกตั้งครั้งถัดมา การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 ศ.พิเศษ ปรีชา ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งแบบบัญชีรายชื่อ ลำดับที่ 36 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้งในครั้งแรก ต่อมาได้เลื่อนขึ้นมาแทน ส.ส.ที่ลาออก
ต่อมา ศ.พิเศษ ปรีชา สุวรรณทัต ได้วางมือทางการเมืองและเป็นอาจารย์พิเศษสอนวิชากฎหมาย
Cambalopsidae

Cambalopsidae เป็นวงศ์ของกิ้งกือหลังค่อม (round-backed millipede) ในอันดับ Spirostreptida ในวงศ์นี้มีอยู่ 16 สกุล
สกุล.
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
Choctella

Choctella เป็นสกุลของกิ้งกืออันอยู่ในวงศ์ Choctellidae ซึ่งมีกำเนิดทางตะวันออกเฉียงใต้ของสหรัฐอเมริกา มีอยู่อย่างน้อยสองสปีชีส์ที่ได้รับการอธิบาย ได้แก่ "C. cumminsi" พบบนที่ราบสูงคัมเบอร์แลนด์ตั้งแต่ตอนกลางของเทนเนสซีจนถึงแอละแบมาตอนเหนือ และ "C. hubrichti" พบในแอละแบมาตอนกลาง
ประทีป กรีฑาเวช

ประทีป กรีฑาเวช (เกิด 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2473) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ และอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครราชสีมา 5 สมัย
ประวัติ.
ประทีป กรีฑาเวช เกิดเมื่อวันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2473 สำเร็จการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น จากโรงเรียนโกรกพระพิทยาคม
การทำงาน.
ประทีป กรีฑาเวช เข้าสู่งานการเมืองโดยการลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครราชสีมาครั้งแรก ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2522 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ และได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส.สมัยแรก ต่อมาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2526 ได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส.สมัยที่ 2 สังกัดพรรคชาติไทย ซึ่งนำโดย พลตรี ประมาณ อดิเรกสาร และพลตรี ชาติชาย ชุณหะวัณ (ยศในขณะนั้น)
ต่อมาประทีป ได้ย้ายไปสังกัดพรรคปวงชนชาวไทย และได้รับเลือกตั้งในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531 พร้อมกับ สุวัจน์ ลิปตพัลลภ และ จำลอง ครุฑขุนทด หลังจากนั้นพรรคปวงชนชาวไทยจึงได้เปลี่ยนชื่อเป็นพรรคชาติพัฒนา ในปี 2535 โดยมี พลเอก ชาติชาย ชุณหะวัณ เป็นหัวหน้าพรรค และเขาได้รับเลือกตั้งอีก 2 สมัย คือ ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539 และการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544
ก่อนการเลือกตั้ง พ.ศ. 2548 นายประทีปและสมาชิกพรรคชาติพัฒนา ได้ย้ายไปเข้าร่วมงานกับพรรคไทยรักไทย และลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ เป็น ส.ส.สมัยที่ 6
ภายหลังการกลับมาฟื้นฟูพรรคชาติพัฒนา (ในชื่อพรรครวมใจไทยชาติพัฒนา) ของสุวัจน์ ลิปตพัลลภ เขาจึงได้เข้าร่วมงานอีกครั้ง และลงสมัครรับเลือกตั้ง ส.ส.แบบสัดส่วน แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง ภายหลังได้รับตำแหน่งเป็นรองหัวหน้าพรรค ต่อมาเขาได้รับแต่งตั้งเป็นข้าราชการการเมือง ตำแหน่ง ประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ในปี 2552 และในปี 2562 ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งแบบบัญชีรายชื่อ ลำดับที่ 21 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร.
ประทีป กรีฑาเวช ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 6 สมัย ดังนี้
Harpagophoridae

Harpagophoridae เป็นวงศ์ของกิ้งกือหลังค่อม (round-backed millipede) ในอันดับ Spirostreptida วงศ์นี้ประกอบไปด้วย 269 สปีชีส์ใน 55 สกุล มีการกระจายตัวในทวีปแอฟริกา เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และอินเดียตะวันออก นอกจากนี้ยังพบอยู่ตามหมู่เกาะในมหาสมุทรอินเดีย มีสองวงศ์ย่อยที่เป็นที่รู้จัก
สกุล.
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
Phyllogonostreptus nigrolabiatus

<ns>10</ns>
 <id>369535</id>
 <revision>
 <id>10245376</id>
 <parentid>6729231</parentid>
 <timestamp>2022-08-13T03:23:15Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>RidJasper</username>
 <id>361203</id>
 </contributor>
 <origin>10245376</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
Phyllogonostreptus nigrolabiatus เป็นสปีชีส์หนึ่งของกิ้งกือ พบได้ทั่วไปในอินเดียและศรีลังกา
คณะทรัพยากรธรรมชาติ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์

คณะทรัพยากรธรรมชาติ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์  เป็นหน่วยงานจัดการเรียนการสอนด้านการเกษตรระดับคณะวิชาสังกัดมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ เปิดสอนครั้งแรกในปี 2518 ที่วิทยาเขตหาดใหญ่
ประวัติ.
คณะทรัพยากรธรรมชาติ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ก่อตั้งขึ้นในวันที่ 21 ตุลาคม 2518 และประกาศใน หนังสือราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 92 ตอนที่ 217 ใช้ชื่อภาษาอังกฤษว่า Faculty of Natural Resources มี ผศ.ดร.เจือ สุทธิวนิช เป็นคณบดีคนแรกของคณะ 
คณะทรัพยากรธรรมชาติได้เปิดรับนักศึกษารุ่นแรกในปี 2520 จำนวน 60 คน ในหลักสูตร วิทยาศาสตรบัณฑิต (เกษตรศาสตร์) สาขาวิชาพืชศาสตร์ สัตวศาสตร์ และพัฒนาการเกษตร และหลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต (อุตสาหกรรมเกษตร) และเริ่มรับนักศึกษาบัณฑิตศึกษาในปี 2530 ในหลักสูตรวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาเทคโนโลยีชีวภาพ สาขาวิชาเทคโนโลยีอาหาร และสาขาวิชาพืชศาสตร์ และเริ่มรับนักศึกษาหลักสูตรปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาพืชศาสตร์ ปี 2543 สาขาวิชาวาริชศาสตร์ ปี 2547 สาขาวิชาการจัดการทรัพยากรเกษตรเขตร้อน ปี 2550 และสาขาวิชาการผลิต เทคโนโลยีและการจัดการยางธรรมชาติ (นานาชาติ) ปี 2557 (ยกเลิกหลักสูตร ปีการศึกษา 2563) ซึ่งทางคณะมีวัตถุประสงค์เพื่อปฏิบัติงานวิชาการ และการพัฒนาองค์ความรู้ต่าง ๆ ด้านการเกษตร การจัดการทรัพยากรธรรมชาติ โดยเฉพาะทรัพยากรที่สามารถฟื้นฟูได้ เช่น ทรัพยากรเกษตร ประมง ดิน น้ำ ป่าไม้และสิ่งแวดล้อม
หน่วยงานภายใน.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
ทำเนียบคณบดี.
รายนามคณบดีคณะทรัพยากรธรรมชาติ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ตั้งแต่ก่อตั้งจนถึงปัจจุบันมีดังนี้
เอิร์ลแห่งอินเวอร์นิส

เอิร์ลแห่งอินเวอร์นิส  เป็นบรรดาศักดิ์ชั้นเอิร์ล พบการสถาปนาครั้งแรกในปีค.ศ. 1718 โดยเป็นบรรดาศักดิ์จาโคไบต์แห่งสกอตแลนด์ จนถึงสิ้นสุดราว ค.ศ. 1740 เนื่องจากไม่มีบุตรสืบตระกูล สำหรับในบรรดาศักดิ์สหราชอาณาจักรได้มีการสถาปนาขึ้นหลายครั้ง ซึ่งมักจะเป็นบรรดาศักดิ์รองสำหรับเฉลิมพระนามสมาชิกพระราชวงศ์ โดยครั้งแรกสถาปนาขึ้นเพื่อเจ้าชายออกัสตัส เฟรเดอริก ดยุกแห่งซัสเซกซ์ พระราชโอรสลำดับที่ 6 ในพระเจ้าจอร์จที่ 3 จนกระทั่งสิ้นพระชนม์ พระชายาลำดับที่สองของพระองค์ได้รับการสถาปนาขึ้นเป็นดัชเชสแห่งอิเวอร์นีส ซึ่งต่อมาสิ้นสุดลงเมื่อสิ้นพระชนม์
การสถาปนาครั้งถัดไปพระราชทานให้แก่เจ้าชายจอร์จ (ต่อมาคือพระเจ้าจอร์จที่ 5) พระโอรสลำดับที่ 2 ของเจ้าชายอัลเบิร์ต เอ็ดเวิร์ด เจ้าชายแห่งเวลส์ (ต่อมาคือพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 และพระราชนัดดาของสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย โดยเป็นบรรดาศักดิ์รองจากดยุกแห่งยอร์ก ต่อมาเมื่อเจ้าชายจอร์จเสด็จขึ้นครองราชสมบัติในปีค.ศ. 1910 ต่อจากพระราชบิดา บรรดาศักดิ์เหล่านี้จึงผนวกเข้ากับพระมหากษัตริย์โดยปริยาย
บรรดาศักดิ์นี้ได้ถูกสถาปนาครั้งต่อมาเมื่อค.ศ. 1920 เพื่อเป็นบรรดาศักดิ์รองสำหรับเจ้าชายอัลเบิร์ต (พระราชโอรสพระองค์รองในพระเจ้าจอร์จที่ 5) ซึ่งได้รับการสถาปนาเป็นดยุกแห่งยอร์กในเวลาเดียวกันด้วย บรรดาศักดิ์นี้ถูกผนวกเข้ากับพระมหากษัตริย์เมื่อเจ้าชายอัลเบิร์ตเสด็จขึ้นครองราชย์ต่อจากพระเชษฐาในปีค.ศ. 1936 เป็นพระเจ้าจอร์จที่ 6
ในปัจจุบันได้มีการสถาปนาบรรดาศักดิ์นี้ครั้งล่าสุดเมื่อค.ศ. 1986 เป็นบรรดาศักดิ์รองให้กับเจ้าชายแอนดรูว์ ดยุกแห่งยอร์ก พระราชโอรสพระองค์รองในสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 ควบคู่กับบรรดาศักดิ์บารอนแห่งคริเรย์
ใน ค.ศ. 2019 พลเมืองบางส่วนในอินเวอร์นิสเริ่มแคมเปญถอนฐานันดรศักดิ์ของพระองค์ โดยระบุว่า "เป็นเรื่องไม่เหมาะสมที่เจ้าชายแอนดรูว์มีส่วนเกี่ยวข้องกับเมืองที่สวยงามของเรา" ต่อมาใน ค.ศ. 2022 มีการเรียกร้องให้ถอนฐานันดรศักดิ์นี้อีกครั้ง
การระบาดทั่วของโควิด-19 ในประเทศรัสเซีย

การระบาดทั่วของโควิด-19 ในประเทศรัสเซีย เป็นส่วนหนึ่งของการระบาดทั่วอย่างต่อเนื่องของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 (COVID-19) ซึ่งเกิดจากไวรัสโคโรนาสายพันธุ์ใหม่ (SARS-CoV-2) ไวรัสดังกล่าวได้รับการยืนยันว่าแพร่กระจายไปยังประเทศรัสเซียในวันที่ 31 มกราคม ค.ศ. 2020 เมื่อพลเมืองจีนสองคนในทยูเมน (ไซบีเรีย) และชิตา (เขตสหพันธ์ตะวันออกไกล) ได้รับผลการตรวจหาเชื้อไวรัสเป็นบวก โดยผู้ป่วยทั้งสองได้ถูกจำกัดวง มาตรการป้องกันในช่วงต้นได้รวมถึงการจำกัดพรมแดนกับจีนและการตรวจหาเชื้ออย่างกว้างขวาง ส่วนการแพร่กระจายของเชื้อจากประเทศอิตาลีเมื่อวันที่ 2 มีนาคม ได้นำไปสู่มาตรการเพิ่มเติม เช่น การยกเลิกกิจกรรม, ปิดโรงเรียน, โรงภาพยนตร์ และพิพิธภัณฑ์ เช่นเดียวกับการปิดพรมแดนและประกาศช่วงเวลาที่ไม่ทำงาน ซึ่งหลังจากการยีดเวลาสองครั้ง ได้ใช้เวลาจนถึงวันที่ 11 พฤษภาคม ค.ศ. 2020 โดยภายในสิ้นเดือนมีนาคม ค.ศ. 2020 เขตการปกครองส่วนใหญ่ รวมถึงมอสโก ได้กำหนดให้ล็อกดาวน์ กระทั่งภายในวันที่ 17 เมษายน ค.ศ. 2020 มีผู้ป่วยได้รับการยืนยันในเขตการปกครองทั้งหมด และในวันที่ 1 กันยายน ค.ศ. 2020 จำนวนการตรวจหาเชื้อที่เป็นบวกสำหรับไวรัสโคโรนาสายพันธุ์ใหม่ได้สูงถึง 1 ล้านราย
ประเทศรัสเซียมีผู้ป่วยที่ได้รับการยืนยันมากเป็นอันดับห้าของโลกรองจากสหรัฐ, บราซิล, อินเดีย และฝรั่งเศส ณ วันที่ 24 เมษายน ค.ศ. 2021 ตามตัวเลขของศูนย์วิกฤตไวรัสโคโรนาแห่งชาติ รัสเซียมีผู้ป่วยยืนยันแล้ว 4,753,789 ราย, หายป่วย 4,380,468 ราย, เสียชีวิต 107,900 ราย และทำการตรวจหาเชื้อมากกว่า 127.5 ล้านราย ตามข้อมูลโดยละเอียดที่เผยแพร่โดยสำนักงานสถิติแห่งสพันธรัฐรัสเซีย (Rosstat) พบว่า 114,268 คนที่ติดเชื้อโควิด-19 ได้เสียชีวิตระหว่างเดือนเมษายนถึงพฤศจิกายน ค.ศ. 2020 อย่างไรก็ตาม ได้มีรายงานการตายส่วนเกิน 300,000 คนในช่วงเวลาเดียวกัน ซึ่งบ่งชี้ว่าทางการได้ประเมินจำนวนผู้เสียชีวิตทั้งหมดต่ำไปมาก
คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตปัตตานี

คณะพยาบาลศาสตร์ วิทยาเขตปัตตานี มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ (หรือเรียกอีกแบบหนึ่งว่า คณะพยาบาลศาสตร์ปัตตานี เป็นหน่วยงานระดับคณะวิชาสังกัดมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ตั้งอยู่ที่วิทยาเขตปัตตานี
ประวัติ.
มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ได้แต่งตั้งคณะกรรมการเพื่อดำเนินการโครงการจัดตั้งคณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตปัตตานี ตามคำสั่งมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ที่ 50314/2551 ลงวันที่ 28 มีนาคม 2551 เพื่อตอบสนองการเปลี่ยนแปลงของระบบเศรษฐกิจสังคมและการเปลี่ยนแปลงของชุมชนโดยเฉพาะผลกระทบที่เกิดจากเหตุความไม่สงบฯในจังหวัดชายแดนภาคใต้มาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2547 โดยได้แต่งตั้งผู้ช่วยศาสตราจารย์พัชรียา ไชยลังกา รองคณบดีฝ่ายบริหาร คณะพยาบาลศาสตร์ ดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการโครงการจัดตั้งคณะพยาบาลศาสตร์ วิทยาเขตปัตตานี อีกตำแหน่งหนึ่งและได้แต่งตั้งคณะกรรมการดำเนินการโครงการจัดตั้งคณะพยาบาลศาสตร์ใหม่ตามคำสั่งมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ที่ 50417/2552 ลงวันที่ 10 สิงหาคม 2552 เพื่อดำเนินการจัดทำหลักสูตรพยาบาลศาสตรบัณฑิตและเปิดรับนักศึกษาในปี พ.ศ. 2556 เมื่อวันที่ 26 ตุลาคม 2556 สภามหาวิทยาลัยจึงมีมติเห็นชอบให้จัดตั้ง“คณะพยาบาลศาสตร์ วิทยาเขตปัตตานี” ใช้ชื่อภาษาอังกฤษว่า “Faculty of Nursing, Pattani Campus”
เจ้าชายออกัสตัส เฟรเดอริก ดยุกแห่งซัสเซกซ์

เจ้าชายออกัสตัส เฟรเดอริก ดยุกแห่งซัสเซกซ์  (27 มกราคม 1773 – 21 เมษายน 1843) เป็นพระราชโอรสลำดับที่ 6 ในสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 3 กับสมเด็จพระราชินีชาร์ล็อทเทอ ทรงเป็นพระราชโอรสเพียงพระองค์เดียวที่มิได้รับราชการทหาร และทรงได้รับการขนานนามว่าทรงเป็นนักเสรีนิยม โดยทรงมีแนวคิดด้านการปฏิรูปรัฐสภา การยกเลิกการค้าทาส การปลดปล่อยชาวคาทอลิก และการยกเลิกข้อบังคับต่าง ๆ ที่มีต่อชาวยิว และผู้ที่เห็นต่างทางศาสนา
พระอิสริยยศ.
โดยมีบรรดาศักดิ์รอง ได้แก่ เอิร์ลแห่งอิเวอร์นีส และบารอนอาร์กโลว์
การเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดในประเทศไทย พ.ศ. 2551

การเลือกตั้งสมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดและนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัด พ.ศ. 2551 เป็นการเลือกตั้งสมาชิกสภาท้องถิ่นและผู้บริหารท้องถิ่นขององค์การบริหารส่วนจังหวัดในประเทศไทย ซึ่งเป็นการเลือกตั้งแทนตำแหน่งที่ว่างลง เนื่องจากนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดที่ได้รับการเลือกตั้งในการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดในประเทศไทย พ.ศ. 2547 ครบวาระ
ที่มานายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดและสมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัด.
นายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดและสมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัด มาจากการเลือกตั้งโดยตรงของประชาชน โดยมีที่มา ดังนี้
องค์ประกอบของสมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัด.
สมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัด มาจากการเลือกตั้งโดยตรงของประชาชน ซึ่งจำนวนสมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดแต่ละจังหวัด ขึ้นอยู่กับจำนวนราษฎรของจังหวัดนั้น โดยกำหนดไว้ดังนี้
วาระการดำรงตำแหน่ง.
มีวาระอยู่ในตำแหน่งคราวละ 4 ปี นับแต่วันเลือกตั้ง แต่จะดำรงตำแหน่งติดต่อกันเกิน 2 วาระไม่ได้ ในกรณีดำรงตำแหน่งไม่ครบ 4 ปีก็ให้ถือว่าเป็น 1 วาระ และเมื่อได้ดำรงตำแหน่ง 2 วาระติดต่อกันแล้วจะดำรงตำแหน่งได้อีกเมื่อพ้นระยะเวลา 4 ปีนับแต่วันพ้นตำแหน่ง
อายุของสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัด มีกำหนดคราวละ 4 ปีนับแต่วันเลือกตั้ง
 ดำรงสมาชิกภาพ
 สิ้นสุดสมาชิกภาพ
 ได้รับใบเหลือง
 ได้รับใบแดง 
รายนามนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัด.
แยกตามรายภาคตามการแบ่งของราชบัณฑิตยสถาน
ภาคกลาง.
มีรายนามดังนี้
ภาคเหนือ.
มีรายนามดังนี้
ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ.
มีรายนามดังนี้
ภาคใต้.
มีรายนามดังนี้
ภาคตะวันออก.
มีรายนามดังนี้
ภาคตะวันตก.
มีรายนามดังนี้
เอิร์ลแห่งดัมบาร์ตัน

เอิร์ลแห่งดัมบาร์ตัน  เป็นบรรดาศักดิ์ชั้นเอิร์ลพระราชทานในสก็อตแลนด์ พบการสถาปนาครั้งแรกเมื่อปีค.ศ. 1675 และครั้งล่าสุดเมื่อปีค.ศ. 2018 ในบรรดาศักดิ์ของสหราชอาณาจักร พระราชทานเป็นบรรดาศักดิ์รองให้แก่พระราชนัดดาของสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 ได้แก่ เจ้าชายแฮร์รีแห่งเวลส์ ในโอกาสงานเสกสมรส โดยมีอีกบรรดาศักดิ์คือ บารอนกิลคีล โดยประกาศเมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม ค.ศ. 2018 ผู้สืบตระกูลเอิร์ลแห่งดัมบาร์ตันในปัจจุบันคือพระโอรส พระนามว่า อาร์ชี เมานต์แบ็ตเทน-วินด์เซอร์
รายนาม/พระนาม.
ลำดับการสืบตระกูล.
<templatestyles src="Tree list/styles.css" />
หลอดเลือดมีลิ่มเลือด

ภาวะหลอดเลือดมีลิ่มเลือด  คือการที่ในหลอดเลือดมีลิ่มเลือด (thrombus) เกิดขึ้น กีดขวางการไหลเวียนของเลือดในระบบไหลเวียน โดยทั่วไปแล้วเมื่อเกิดการบาดเจ็บขึ้นที่ผนังหลอดเลือด ร่างกายจะสร้างลิ่มเลือดขึ้นจากเซลล์เกล็ดเลือดและโปรตีนไฟบรินเพื่อมาจับบริเวณที่บาดเจ็บนี้ มีประโยชน์คือป้องกันการเสียเลือด ในบางภาวะอาจเกิดลิ่มเลือดขึ้นได้แม้ไม่มีการบาดเจ็บของหลอดเลือด หากลิ่มเลือดเหล่านี้หลุดลอยไปในกระแสเลือด จะเรียกว่า สิ่งหลุดอุดหลอดเลือด (embolus) หรือ ลิ่มเลือดหลุดอุดหลอดเลือด (thromboembolus)
ภาวะหลอดเลือดมีลิ่มเลือดอาจเกิดขึ้นได้ทั้งในหลอดเลือดดำและในหลอดเลือดแดง โดยทั่วไปแล้วการเกิดลิ่มเลือดในหลอดเลือดดำจะทำให้เกิดเลือดคั่งในอวัยวะ การเกิดลิ่มเลือดในหลอดเลือดแดงจะทำให้อวัยวะขาดเลือด ภาวะแทรกซ้อนที่สำคัญของการเกิดลิ่มเลือดในหลอดเลือดดำคือการเกิดภาวะลิ่มเลือดหลุดอุดหลอดเลือด (thromboembolism) ที่ปอด เรียกว่าภาวะสิ่งหลุดอุดหลอดเลือดของปอด
เพอร์ซิวัล

เซอร์ เพอร์ซิวัล  หรือ เพเรเดียร์  หรือ พาร์ซิฟัล  เป็นหนึ่งในอัศวินโต๊ะกลมในตำนานกษัตริย์อาเธอร์ ชื่อของเขาโด่งดังจากการที่นักเขียนชาวฝรั่งเศส เครเตียง เดอ ทรัว เขียนตำนานการผจญภัยของเพอร์ซิวัลขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 12 ส่งผลให้ชื่อเพอร์ซิวัลได้รับการจดจำมากที่สุดในฐานะวีรบุรุษผู้ร่วมภารกิจตามหาจอกศักดิ์สิทธิ์ 
เพอร์ซิวัลเป็นหนึ่งในสามอัศวินที่ค้นพบจอกศักดิ์สิทธิ์พร้อมกษัตริย์บอร์สและเซอร์กาลาฮัด แต่กษัตริย์บอร์สและเซอร์เพอร์ซิวัลมีความบริสุทธิ์ไม่เพียงพอจะครอบครองจอก เซอร์กาลาฮัดจึงเป็นคนเดียวที่สามารถครอบครองจอก
คีตกวีชาวเยอรมัน ริชชาร์ท วากเนอร์ นำเรื่องของเพอร์ซิวัลไปแต่งเป็นอุปรากรในค.ศ. 1882 ซึ่งถือเป็นผลงานชิ้นสุดท้ายของเขา
ธุรกิจการแสดง

ธุรกิจการแสดง  หรือที่รู้จักกันในชื่อ โชว์บิซ (ตั้งแต่ประมาณ ค.ศ. 1945) เป็นคำภาษาย่อยสำหรับทุกสิ่งที่เกี่ยวข้องกับอุตสาหกรรมบันเทิง ในแง่ธุรกิจ (รวมถึงผู้จัดการ ตัวแทน ผู้ผลิต และผู้จัดจำหน่าย) คำนี้ใช้กับองค์ประกอบที่สร้างสรรค์ (รวมถึง ศิลปิน นักแสดง นักเขียน นักดนตรี และช่างเทคนิค) และใช้กันทั่วไปตลอดคริสต์ศตวรรษที่ 20 แม้ว่าจะมีการใช้ครั้งแรกในวันที่พิมพ์ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1850 ในเวลานั้นและจากนั้นอีกหลายสิบปี โดยทั่วไปจะมีคำว่า "the" ขึ้นต้นด้วย ในช่วงหลังของคริสต์ศตวรรษที่ 20 มีคุณภาพที่ซับซ้อนขึ้นเนื่องจากเป็นยุคของวาไรตีโชว์ แต่คำนี้ยังคงใช้งานอยู่ในอุตสาหกรรมบันเทิงสมัยใหม่ และยังมีความเกี่ยวข้องกับอุตสาหกรรมแฟชั่น (การสร้างเทรนด์และแฟชั่น) และการได้รับสิทธิ์ในทรัพย์สินทางปัญญาจากการวิจัยที่ลงทุนในธุรกิจบันเทิง
เกิทเทอร์เด็มเมอรุง

เกิทเทอร์เด็มเมอรุง  แปลว่า เทวาอัสดง เป็นอุปรากรภาคสุดท้ายในจำนวนสี่ภาคของเรื่อง "แหวนของนีเบอลุง"  โดยริชชาร์ท วากเนอร์ ซึ่งประพันธ์จบในค.ศ. 1874 อุปรากรภาคนี้ขึ้นแสดงรอบปฐมทรรศน์ที่โรงละครเทศกาลไบรอยท์เมื่อวันที่ 17 สิงหาคม ค.ศ. 1876 ถือเป็นการจบโดยสมบูรณ์ของเรื่อง "แหวนของนีเบอลุง"
เกิทเทอร์เด็มเมอรุงเป็นชื่อภาษาเยอรมันที่แปลจากวลี "Ragnarök" ในภาษานอร์สโบราณ เกิทเทอร์เด็มเมอรุงมีเนื้อหาเกี่ยวกับโศกนาฎกรรมของซีคฟรีทและบรึนฮิลเดอ, ไฟบรรลัยกัลป์, การสิ้นสุดยุคสมัยทวยเทพเป็นใหญ่, น้ำท่วมโลก และการเริ่มต้นยุคสมัยมนุษย์เป็นใหญ่
เกิทเทอร์เด็มเมอรุงประกอบด้วย 3 องก์ 11 ฉาก ไม่มีการหยุดพักระหว่างช่วงโหมโรงกับองก์แรก แต่ละฉากดำเนินไปอย่างไร้รอยต่อโดยมีเพลงออร์เคสตราบรรเลงระหว่างสลับฉาก
แหล่งข้อมูลอื่น.
 วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ
เจ้าชายอาแลกซันเดอร์แห่งบัลแกเรีย

เจ้าชายอาแลกซันเดอร์ที่ 1 บัทเทินแบร์ค (5 เมษายน ค.ศ. 1857#เปลี่ยนทาง 17 พฤศจิกายน ค.ศ. 1893) เป็นเจ้าชาย ("กเนียส") แห่งราชรัฐบัลแกเรียระหว่าง ค.ศ. 1879 จนกระทั่งสละราชสมบัติใน ค.ศ. 1886 รัฐสภาบัลแกเรียเลือกพระองค์ขึ้นเป็นเจ้าชายของดินแดนปกครองตนเองบัลแกเรีย ซึ่งยังมีสถานะทางการเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิออตโตมัน ต่อมาพระองค์ยุบรัฐสภาใน ค.ศ. 1880 และระงับใช้รัฐธรรมนูญใน ค.ศ. 1881 เนื่องจากพิจารณาว่ามีความเป็นเสรีนิยมมากเกินไป พระองค์ฟื้นฟูรัฐธรรมนูญขึ้นใน ค.ศ. 1883 อันนำไปสู่ความขัดแย้งกับจักรวรรดิรัสเซีย ซึ่งนั่นทำให้พระองค์ได้รับความนิยมในบัลแกเรีย ในรัชสมัยของพระองค์ประสบความสำเร็จในการรวมรูเมลียาตะวันออกเข้าเป็นส่วนหนึ่งของบัลแกเรียและได้รับการยอมรับจากมหาอำนาจใน ค.ศ. 1885 ต่อมาในเดือนกันยายน ค.ศ. 1886 เกิดการรัฐประหารโดยกองทัพบัลแกเรียที่นิยมรัสเซีย ซึ่งบีบบังคับให้พระองค์สละราชสมบัติ ในเวลาต่อมาพระองค์ได้เป็นหนึ่งในนายพลของกองทัพออสเตรีย
พระสัตถาที่ 2

พระสัตถาที่ 2  หรือ บรมราชาที่ 10 (1702–1749), พระนามเมื่อครั้งประสูติ นักองค์ชี, ทรงเป็นพระมหากษัตริย์กัมพูชารัชกาลที่ 99
พระสัตถาที่ 2 เป็นพระราชโอรสในพระแก้วฟ้าที่ 3 (นักองค์อิม) พระองค์ครองราชย์ในปี ค.ศ. 1722 ในปี ค.ศ. 1736 พระศรีธรรมราชาที่ 3ทรงเสด็จกลับนิวัตรกัมพูชาอีกครั้งและได้ทรงชิงบัลลังก์พระสัตถาที่ 2 และขับไล่พระองค์จากพระราชบัลลังก์ ทำให้พระสัตถาที่ 2 ได้เสด็จลี้ภัยไปยังเมืองไซ่ง่อนเพื่อขอความช่วยเหลือทางการทหารจากเวียดนาม
ในปี ค.ศ. 1749 เกิดสงครามกลางเมืองเพื่อชิงราชบัลลังก์อีกครั้งในกัมพูชา ด้วยความช่วยเหลือของกองทัพเวียดนาม พระสัตถาที่ 2 ทรงเสด็จกลับกัมพูชาได้สำเร็จ อย่างไรก็ตามพระองค์ได้พ่ายแพ้ต่อกองทัพของนักองค์สงวน (ต่อมาทรงครองราชย์โดยเฉลิมพระนามเป็นพระศรีไชยเชษฐ์) พระสัตถาที่ 2 เสด็จสวรรคตในเวียดนามในปีเดียวกัน
คณะวิเทศศึกษา มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์

คณะวิเทศศึกษา มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์  เป็นหน่วยงานระดับคณะวิชาสังกัดมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ตั้งอยู่ที่วิทยาเขตภูเก็ต ซึ่งเป็นวิทยาเขตลำดับที่ 3 ของมหาวิทยาลัย เป็นคณะที่ศึกษาในด้านการนานาชาติศึกษาในระดับภูมิภาคและนานาชาติ
ประวัติ.
คณะวิเทศศึกษา มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ มีแนวคิดที่จะก่อตั้งคณะด้านการศึกษาเกี่ยวกับต่างประเทศ โดยจะก่อตั้งคณะใหม่นี้ที่วิทยาเขตภูเก็ต เนื่องจากเป็นจังหวัดที่มีนักท่องเที่ยวมากมาย ง่ายต่อการศึกษาวัฒนธรรมและภาษา และมหาวิทยาลัยก็มีวิทยาเขตที่จังหวัดภูเก็ตด้วย ทำให้มหาวิทยาลัยได้มีมติก่อตั้งคณะใหม่ขึ้นเมื่อวันที่ 27 ตุลาคม 2550 ที่วิทยาเขตภูเก็ต โดยใช้ชื่อว่า “คณะวิเทศศึกษา มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์” ใช้ชื่อเป็นภาษาอังกฤษว่า “Faculty of International Studies, Prince of Songkla University” เพื่อให้การศึกษาในด้านการต่างประเทศและความสัมพันธ์ระหว่างประเทศแก่นักศึกษาในภาคใต้ฝั่งอันดามัน นักศึกษาจะเรียนรู้เกี่ยวกับประวัติศาสตร์ วัฒนธรรม การเมือง และเศรษฐกิจระดับภูมิภาคของโลก
ศินเทฉัตรี

ศินเทฉัตรี (Shinde Chhatri) เป็นอนุสรณ์สถานระลึกถึงผู้นำกองทัพจักรวรรดิมราฐาในศตวรรษที่ 18 มหัทจี ศินเท (Mahadji Shinde) ตั้งแต่ปี 1760 ถึง 1780 จุดที่สร้างศินเทฉัตรีเป็นจุดที่ทำพิธีฌาปนกิจศพของศินเทเมื่อ 12 กุมภาพันธ์ 1794 ที่ซึ่งในขณะนั้นสร้างไว้เพียงมนเทียรบูชาพระศิวะ 
ในปี 1965 ได้มีการสร้าง "สมาธิ" (อนุสรณ์) ขึ้นนอกครรภคฤกห์ของมนเทียรเพื่อระลึกถึงท่านมหัทจีตรงจุดที่ทำพิธีฌาปนกิจท่าน โดยมีผู้ดูแลการก่อสร้างคือ มธวราว ศินเท ปัจจุบันอนุสรณ์สถานนี้อยู่ภายใต้การบริหารของมูลนิธิศินเทเทวสถาน ควาลิยัร
คำว่า "ฉัตรี" หมายถึงยอดฉัตร อันเป็นสัญลักษณ์ถึงความเคารพต่อผู้ใต้ฉัตรนั้น ผู้เดินทางมาที่นี่จะต้องหุบร่มเมื่อเข้าใกล้บริเวณฉัตรี ถึงแม้จะมีฝนตกอยู่ก็ตาม
พิพิธภัณฑ์ราชา ทินกร เกฬกร

พิพิธภัณฑ์ราชา ทินกร เกฬกร  ในปูเณ รัฐมหาราษฏระ ประเทศอินเดีย เป็นพิพิธภัณฑ์ที่เก็บรักษาของสะสมของ ดร. ทินกร เกฬกร (Dr. Dinkar G. Kelkar; 1896–1990) และอุทิศให้แก่บุตรคนเดียวของเขา ราชา (Raja) ของสะสมที่มีในพิพิธภัณฑ์ เช่น ของตกแต่งที่ทำจากงาช้าง, เงิน และทอง, เครื่องดนตรี, อาวุธ และยานพาหนะ
ของสะสมนั้นเริ่มสะสมมาตั้งแต่ปี 1920 และในปี 1960 มีของสะสมมากกว่า 15,000 ชิ้น ส่วนพิพิธภัณฑ์ตั้งขึ้นในปี 1962 และ ดร. เกฬกร ส่งมอบของสะสมให้แก่รัฐบาลของรัฐมหาราษฏระในปี 1975 และในปัจจุบันมีของสะสมมากกว่า 20,000 ชิ้น และจัดแสดงเพียง 2,500 ชิ้น ของสะสมส่วนใหญ่มากจากศตวรรษที่ 18-19 ในบรรดาของสะสมมีผลงานอันประณีตของบัณฑิต อภิชีต โชศี (Pandit Abhijeet Joshi)
ในพิพิธภัณฑ์มีส่วนจัดแสดง จันทรเศขร อาคาเศ (Chandrashekhar Agashe) ซึ่งประกอบด้วยของสะสมที่เป็นเครื่องดนตรีอินเดียของจันทรเศขร อาคาเศ และบริจาคให้แก่พิพิธภัณฑ์โดยญาเนศวร อาคาเศ
มหาวิทยาลัยเฟอร์กูสซัน

มหาวิทยาลัยเฟอร์กูสซัน  หรือชื่อเดิม วิทยาลัยเฟอร์กูสซัน  เป็นวิทยาลัยอิสระของรัฐบาลซึ่งเปิดสอนในสาขาวิชาศิลปศาสตร์และวิทยาศาสตร์ ตั้งอยู่ในเมืองปูเณ รัฐมหาราษฏระ ประเทศอินเดีย ก่อตั้งขึ้นในปี 1885 โดยสมาคมการศึกษาเดกกัน ผู้อำนวยการวิทยาลัยคนแรกคือ ศาสตราจารย์วมัน ศิวราม อาปเต ผู้อำนวยการคนที่สองของวิทยาลัยคือ โคปาล คเณศ อาครกร นักปฏิรูปสังคม นักข่าว นักคิด และนักการศึกษา นับตั้งแต่สิงหาคม 1892 จนเสียชีวิตในเดือนมิถุนายน 1895
ชื่อของวิทยาลัยตั้งตามชาวสก็อต เซอร์เจมส์ เฟอร์กูสซัน ผู้เป็นข้าหลวงใหญ่ประจำบอมเบย์ ผู้บริจาคเงินก่อสร้างเป็นจำนวน 1,200 รูปี วิทยาลัยอยู่ภายใต้ขอบเขตอำนาจของมหาวิทยาลัยปูเณนับตั้งแต่ปี 1948 จนกระทั่งในเดือนพฤษภาคม 2018 วิทยาลัยได้รับการยกวิทยฐานะขึ้นเป็นมหาวิทยาลัยเฟอร์กูสซัน เป็นมหาวิทยาลัยเดี่ยวภายใต้การบริหารของตนเองตามคำสั่งของกระทรวง
วิทยาลัยเฟอร์กูสซันมีความใกล้ชิดกับการเมืองของอินเดียมาโดยตลอด บรรดาผู้ก่อตั้งวิทยาลัยเป็นสมาชิกยุคก่อตั้งของพรรคคองเกรสแห่งชาติอินเดีย เช่น พาล คงคาธาร ดิลก และโคปาล กฤษณะ โคขเล และสมาชิกยุคแรกเริ่มคนสำคัญของขบวนการสังคมนิยมอินเดีย เช่น โคปาล คเณศ อาครกร นอกจากนี้ศิษย์เก่าของวิทยาลัยมีบุคคลในการเมืองอินเดีย เช่น รัฐมนตรี สมาชิกสภานิติบัญญัติ และนายกรัฐมนตรีสองคน
ทคฑูเศฐะหลวาอีคณปตีมนเทียร

ศรีมันตะ ทคฑูเศฐะ หลวาอี คณปตีมนเทียร (Shreemant Dagadusheth Halwai Ganapati) เป็นมนเทียรในเมืองปูเณสร้างขึ้นเพื่อบูชาพระคณบดี และเป็นหนึ่งในโบสถ์พราหมณ์ที่มีผู้เดินทางมาสักการะมากที่สุดในรัฐมหาราษฏระ ด้วยผู้เดินทางมาสักการะมากกว่าหลักแสนคนทุกปี ผู้สรัทธาต่อมนเทียรนี้อย่างมากมีทั้งบุคคลมีชื่อเสียงและมุขยมนตรีแห่งรัฐมหาราษฏระผู้เดินทางมาเข้าร่วมเทศกาลประจำปีความยาวสิบวัน "คเณโศตสัพ" (Ganeshotsav) คณะกรรมการของมนเทียรได้ขึ้นทะเบียนเทวรูปพระคณบดีองค์ประธานของมนเทียรด้วยมูลค่าประกัน million  และมนเทียรฉลองอายุเทวรูปครบรอบ 125 ปีไปเมื่อปี 2017
ชื่อของมนเทียรมาจากศรีมันตะ ทคฑูเศฐะ หลวาอี (Shrimant Dagadusheth Halwai) พ่อค้าและหลวาอี (นักทำขนมหวานในภาษามราฐี) ลัทธิลิงคายัต ผู้เดินทางมาจากนันทาคาว (Nandgaon) และมาตั้งรกรากอยู่ในปูเณ ทำธุรกิจขนมหวานจนร่ำรวยและประสบความสำเร็จ
อาแล็กซานเดอร์ แชแฟรีน

อาแล็กซานเดอร์ แชแฟรีน (เกิดวันที่ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2510) เป็นทนายความและผู้บริหารฟุตบอลชาวสโลวีเนีย เขาดำรงตำแหน่งนายกสมาคมฟุตบอลสโลวีเนียระหว่าง พ.ศ. 2554–2559 และดำรงตำแหน่งประธานสหภาพสมาคมฟุตบอลยุโรป (ยูฟ่า) ตั้งแต่วันที่ 14 กันยายน พ.ศ. 2559
ฌูอัน ลาปอร์ตา

ฌูอัน ลาปอร์ตา อี อัสตรุก (เกิดวันที่ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2505) เป็นทนายความและนักการเมืองชาวสเปน และเป็นประธานคนปัจจุบันของสโมสรฟุตบอลบาร์เซโลนา
ลาปอร์ตาเป็นทนายความโดยมีบริษัทเป็นของตัวเอง ในระหว่างที่เขาดำรงตำแหน่งประธานสโมสรบาร์เซโลนาในสมัยแรก (พ.ศ. 2546–2553) สโมสรสร้างสถิติใหม่ด้วยการชนะการแข่งขัน 6 รางวัลในช่วงเวลา 12 เดือน (พ.ศ. 2552) จากนั้นเขาได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติกาตาลุญญาระหว่าง พ.ศ. 2553–2555 และได้รับเลือกตั้งเป็นประธานสโมสรบาร์เซโลนาเป็นสมัยที่สองใน พ.ศ. 2564
กาเกาเอ็นเตอร์เทนเมนต์

กาเกาเอ็นเตอร์เทนเมนต์  เป็นบริษัทที่ดำเนินธุรกิจบันเทิง, สื่อ และสิ่งพิมพ์ ยักษ์ใหญ่อันดับ 1 ของประเทศเกาหลีใต้ และ 1 ในบริษัทสาขาย่อยที่ตั้งอยู่ในภูมิภาคต่างๆทั่วโลกนั้น คาเคาเอ็นเตอร์เทนเมนท์ได้ตั้งขึ้นในประเทศไทย ซึ่งดำเนินการและให้บริการ แอปพลิเคชัน "คาเคาเว็บตูน" แพลตฟอร์มเว็บตูน มาตรฐานระดับโลก (Global Standard WEBTOON Platform) โดยตั้งขึ้นในประเทศไทย ในปี 2021ในฐานะบริษัทย่อยของคาเคาคอร์ปเปอเรชั่น บริษัทอันดับ 1 ด้าน โทรคมนาคมของเกาหลีใต้ จากการควบรวมกิจการของ 2 บริษัท คือบริษัทคาเคาเพจ และ บริษัทคาเคาเอ็ม 
ที่มาการก่อตั้งบริษัท.
กาเกาเพจ.
กาเกาเพจ  เป็นผู้ให้บริการแอปพลิเคชันสร้างเนื้องหาสำหรับสร้างรายได้บนสมาร์ตโฟน เปิดตัวครั้งแรกในปี 2013 ในฐานะบริษัทลูกของกาเกา คอร์ปอเรชั่น และเปิดบริการจริงในวันที่ 9 เมษายน 2013 โดยให้บริการเนื้อหาดิจิทัลสำหรับสร้างและเผยแพร่เนื้อหาภาพ, เสียง และงานเขียนต่าง ๆ เช่น มันฮวา และนิยายยอดนิยมต่าง ๆ
ในปี 2018 ได้เปิดให้บริการเพิ่มในประเทศอินโดนีเซัย และปี 2020 ในประเทศไต้หวัน
กาเกาเอ็ม.
กาเกา เอ็ม  หรือในอดีตคือ โซล เรคคอร์ด, วายบีเอ็ม โซล เรคคอร์ด และโลเอ็นเอ็นเตอร์เทนเมนต์ เป็นบริษัทที่ดำเนินงานทั้งผู้ผลิตเพลงและเป็นต้นสังกัดของศิลปิน, นักร้อง, นักแสดง รวมถึงเป็นบริษัทดูแลการจัดจำหน่ายให้กับศิลปิน ก่อตั้งในปี 1978 โดย มิน ย็อง-บิน ปัจจุบันบริหารงานโดยถือเป็นบริษัทลูกของบริษัท กาเกา คอร์ปอเรชั่น ผู้ให้บริการแอพลิเคชั่น สนทนา กาเกาทอล์ค และถือเป็นหนึ่งในบริษัทที่เป็นทั้ง ตัวแทนจัดจำหน่าย, ต้นสังกัดของศิลปิน-นักแสดง-นายแบบ, การผลิตสื่อ, การจัดอีเวนท์, การจัดงานคอนเสิร์ต ที่ใหญ่ที่สุดในประเทศเกาหลีใต้
การควบควมกิจการ และก่อตั้งกาเกาเอ็นเตอร์เทนเมนต์.
เดือนธันวาคม 2020 กาเกาเพจ ได้เสนอการควบรวมกิจการกับ กาเกาเอ็ม เพื่อให้บริษัทสามารถให้บริการได้อย่างครบวงจร ก่อนที่วันที่ 25 มกราคม 2021 ทั้งสองบริษัทได้ประกาศแผนระยะเวลาในการดำเนินการควบรวมกิจการทั้งหมดของทั้งสองบริษัท รวมถึงประกาศชื่อบริษัทใหม่ว่า กาเกาเอ็นเตอร์เทนเมนต์ ที่สื่อความหมายว่าธุรกิจบันเทิงที่ครบวงจร โดยการควบรวมกิจการเสร็จสิ้นเมื่อวันที่ 1 มีนาคม 2021 และได้ก่อตั้งบริษัทใหม่ในวันถัดมา
หน่วยงานกำกับธุรกิจ.
เพจคอมปะนี.
กำกับดูแลโดย จอย ลี ประธานเจ้าหน้าที่บริหาร กำกับดูแลกลุ่มธุรกิจด้านการจัดจำหน่ายเว็บตูน, นวนิยาย รวมถึงการดูแลธุรกิจพัฒนาเว็บ มีสำนักงานตั้งอยู่ที่เมืองซ็องนัม จังหวัดคยองกี
เอ็มคอมปะนี.
กำกับดูแลโดย สเตฟานี คิม ประธานเจ้าหน้าที่บริหารอีกท่าน หนึ่งในผู้บริหารด้านงานบันเทิงที่มีชื่อเสียงที่สุดคนหนึ่งของเกาหลีใต้ กำกับดูแลกลุ่มธุรกิจบันเทิง และสื่อทั้งหมดของบริษัท มีสำนักงานตั้งอยู่เขตกังนัม กรุงโซล
เกียรติคุณ ชาติประเสริฐ

เกียรติคุณ ชาติประเสริฐ (เกิด 30 ตุลาคม พ.ศ. 2501) ปัจจุบันดำรงตำแหน่งผู้บังคับการวชิราวุธวิทยาลัย คนที่ 11
ประวัติ.
เมื่ออายุประมาณ 6 ขวบ คุณพ่อประจำการอยู่ที่สถานเอกอัครราชทูต ณ กรุงโรม ประเทศอิตาลี และมหาอำมาตย์ตรี พระยาภะรตราชา (หม่อมหลวงทศทิศ อิศรเสนา) ได้เดินทางไปเยือนกรุงโรม โดยเอกอัครราชทูต ณ กรุงโรม ได้มอบหมายให้คุณพ่อของนายเกียรติคุณ เป็นผู้ดูแลพระยาภะรตราชา และวันหนึ่งพระยาภะรตราชาได้ไปรับประทานอาหารที่บ้านพักของครอบครัวชาติประเสริฐ จึงได้พบกับเด็กชายเกียรติคุณ และได้พูดคุย ชักชวนให้มาเข้าเรียนที่วชิราวุธวิทยาลัย ด้วยอาชีพของคุณพ่อทำให้ต้องเดินทางไปประจำการที่ต่างประเทศเป็นประจำซึ่งในบางประเทศอาจไม่มีโรงเรียนที่เหมาะสมกับลูก คุณพ่อจึงได้ตัดสินใจให้เด็กชายเกียรติคุณเข้าเรียนที่วชิราวุธวิทยาลัยหลังจากกลับจากกรุงโรม 
นายเกียรติคุณ ชาติประเสริฐ เข้าเรียนที่วชิราวุธวิทยาลัยในชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 เลขประจำตัว 3466 อยู่คณะเด็กเล็ก 3 (คณะสราญรมย์) เมื่อได้เรียนในชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 เข้ามาอยู่คณะพญาไท เรียนจบ มศ.5 ในแผนการเรียน ศิลป์-ฝรั่งเศส ในสมัยเรียนได้รับพระราชทานรางวัลเรียนดีมาตลอดตั้งแต่ชั้น ป.3 รวมทั้งยังได้รับทุนของสมาคมนักเรียนเก่าวชิราวุธวิทยาลัยตั้งแต่ปี 2516 - 2520 นอกจากนั้นยังเล่นดนตรีปี่สก็อต และวงเครื่องสายไทย ด้านการกีฬาเป็นนักกีฬาวอลเลย์บอล แบดมินตัน และกรีฑา รวมทั้งยังเป็นประธานสมาคมโต้วาที และบรรณาธิการสมาคมหนังสือพิมพ์ของโรงเรียนอีกด้วย เมื่ออยู่ชั้น มศ.5 ได้รับแต่งตั้งให้เป็นหัวหน้าใหญ่ แห่งคณะพญาไท 
เมื่อจบการศึกษาจากวชิราวุธวิทยาลัยแล้ว ได้ไปศึกษาต่อที่คณะรัฐศาสตร์ สาขาความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยและสำเร็จการศึกษาด้วยคะแนนเกียรตินิยมอันดับ 1 จากนั้นได้ไปศึกษาต่อในระดับปริญญาโท ณ ประเทศออสเตรเลีย ในหลักสูตร M.A (International Relations) จาก The Australian National University และสำเร็จการศึกษาในหลักสูตรต่าง ๆ เมื่อสำเร็จการศึกษาแล้ว ได้เข้ารับราชการในกระทรวงการต่างประเทศและมีความเจริญก้าวหน้าในหน้าที่การงานเป็นอย่างมาก
ตำแหน่งหน้าที่การงาน.
งานประจำ.
และเกษียณอายุราชการในวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2562 
ผู้บังคับการวชิราวุธวิทยาลัย.
ด้วยผู้ช่วยศาสตราจารย์สุรวุธ กิจกุศล ผู้บังคับการวชิราวุธวิทยาลัยคนที่ 10 จะครบวาระการดำรงตำแหน่งผู้บังคับการวชิราวุธวิทยาลัยในวันที่ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2564 คณะกรรมการอำนวยการวชิราวุธวิทยาลัย ได้คัดเลือกให้นายเกียรติคุณ ชาติประเสริฐ นักเรียนเก่าวชิราวุธวิทยาลัย รุ่น 50 ดำรงตำแหน่งผู้บังคับการวชิราวุธวิทยาลัย โดย ศาสตราจารย์เกียรติคุณ นายแพทย์เกษม วัฒนชัย นายกกรรมการอำนวยการวชิราวุธวิทยาลัยได้นำความขึ้นกราบบังคมทูลเพื่อขอพระราชทานพระบรมราชานุมัติ ต่อมาพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้า ฯ พระราชทานพระบรมราชานุมัติแต่งตั้งให้นายเกียรติคุณ ชาติประเสริฐดำรงตำแหน่งผู้บังคับการวชิราวุธวิทยาลัย คนที่ 11 เมื่อวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2564 ซึ่งการดำรงตำแหน่งดังกล่าวคณะกรรมการอำนวยการได้กราบบังคมทูลขอพระพระราชทานพระบรมราชานุมัติให้เริ่มดำรงตำแหน่งในวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2564 เพื่อให้สอดคล้องกับการเตรียมความพร้อมสำหรับปีการศึกษาใหม่ โดยเมื่อวันศุกร์ที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564 วชิราวุธวิทยาลัยได้จัดพิธีรับพระบรมราชานุมัติแต่งตั้งผู้บังคับการวชิราวุธวิทยาลัย ณ หอประชุมวชิราวุธวิทยาลัย
ไปป์บอมบ์

ไปป์บอมบ์  เป็นระเบิดแสวงเครื่องซึ่งใช้ท่อบรรจุวัตถุระเบิดที่ปิดสนิท ซึ่งการบรรจุโดยท่อหมายความว่าสามารถใช้ระเบิดอำนาจต่ำเพื่อสร้างการระเบิดที่ค่อนข้างใหญ่เนื่องจากการบรรจุทำให้เกิดแรงดันเพิ่มขึ้น และการแตกกระจายของท่อเองก็ทำให้เกิดลูกแตกที่อาจถึงตายได้
การระเบิดก่อนกำหนดเป็นอันตรายจากการพยายามทำระเบิดเอง และวัสดุรวมถึงวิธีการที่ใช้กับไปป์บอมบ์อาจทำให้เกิดเหตุการณ์การระเบิดโดยไม่ได้ตั้งใจ ซึ่งโดยทั่วไปมักส่งผลให้ผู้ประกอบได้รับบาดเจ็บสาหัสหรือเสียชีวิต
ในหลายประเทศ การผลิตหรือครอบครองไปป์บอมบ์ถือเป็นอาชญากรรมร้ายแรง โดยไม่คำนึงถึงวัตถุประสงค์ในการใช้งาน
การออกแบบ.
ระเบิดดังกล่าวมักจะเป็นส่วนสั้นของท่อน้ำเหล็กที่มีส่วนผสมของระเบิดและปิดที่ปลายทั้งสองข้างด้วยฝาเหล็กหรือทองเหลือง ส่วนสายชนวนถูกเสียบเข้าไปในท่อโดยมีการนำผ่านรูที่ด้านข้างหรือปลายท่อที่มีฝาปิด ชนวนดังกล่าวสามารถใช้ไฟฟ้า โดยมีสายไฟที่นำไปสู่ตัวจับเวลาและแบตเตอรี่ หรืออาจเป็นสายชนวนทั่วไปก็ได้ ซึ่งส่วนประกอบทั้งหมดนี้สามารถหาได้ง่าย
ตระกูลมาลีนนท์

ตระกูลมาลีนนท์ เป็นตระกูลของชาวไทยเชื้อสายจีน สืบเชื้อสายจากผู้ทรงอิทธิพลในวงการสื่อ นาย วิชัย มาลีนนท์ (16 สิงหาคม 2462 - 8 ตุลาคม 2561) ผู้ก่อตั้ง บีอีซีเวิลด์ ผู้ดำเนินกิจการ สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 หรือ ช่อง 3 เอชดี ในปัจจุบัน เขามีบุตรชายสี่คน: ประสาร,ประวิทย์,ประชา,ประชุม และมีบุตรสาวสี่คน: รัตนา,นิภา,อัมพร,รัชนี นิพัฒน์กุศล ทุกวันนี้เขาและทายาทของเขาถือครองหุ้น 43% ใน บีอีซีเวิลด์ และถูกจัดอันดับโดย นิตยสารฟอร์บส์ ให้เป็นตระกูลที่ร่ำรวยที่สุดเป็นอันดับที่ 47 ในประเทศไทยเมื่อปี พ.ศ. 2562
บุตรชายคนโตทั้ง 3 ของวิชัยได้เข้ามาช่วยบิดาบริหาร ช่อง 3 ตั้งแต่ต้น ประวิทย์ดูแลด้านการจัดการ แต่เขาออกจากตำแหน่งตั้งแต่ปี พ.ศ. 2555 ในตำแหน่งกรรมการผู้จัดการ เนื่องมาจากปัญหาทางด้านสุขภาพ ประสารเข้ามารับช่วงต่อการบริหารบริษัทสืบต่อจากบิดาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2559 แต่บริหารได้ไม่นานก็เสียชีวิตไปด้วยโรคมะเร็งตำแหน่งบริหารจึงตกมาอยู่ที่น้องชายคนเล็กคือ ประชุม มาลีนนท์ ส่วน ประชา หันหน้าเข้าสู่วงการเมืองด้วยการร่วมก่อตั้ง พรรคไทยรักไทย รับตำแหน่งรัฐมนตรีหลายกระทรวงแต่ถูกคำพิพากษาจำคุกเนื่องจากทุจริตคอรัปชั่นในปี พ.ศ. 2556 แต่หนีออกนอกประเทศ
วัดตำหนัก (จังหวัดปทุมธานี)

วัดตำหนัก เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ติดกับแม่น้ำเจ้าพระยา ในตำบลสามโคก อำเภอสามโคก จังหวัดปทุมธานี มีเนื้อที่ 17 ไร่ 1 งาน 67.56 ตารางวา
วัดตำหนักสร้างเมื่อ พ.ศ. 2352 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย โดยชาวมอญที่อพยพมาจากเมาะตะมะ เป็นผู้ริเริ่มดำเนินการสร้างวัดและได้ขนานนามว่า วัดแพพะแต๊ะ แปลว่า "วัดพระพุทธบาท" เดิมวัดนี้ชื่อ วัดขอม หรือ วัดใหญ่ ครั้งพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว เสด็จเมืองสามโคกและเสด็จประทับพลับพลาอยู่ที่วัดตำหนัก จึงเข้าใจน่าจะเป็นเหตุให้ชื่อว่า "วัดตำหนัก" ได้รับพระราขทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2336
ภายในวัดมีอาคารเสนาสนะต่าง ๆ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 7 เมตร ยาว 24 เมตร ลักษณะเป็นรูปเรือสำเภา ไม่มีหน้าต่าง มีประตูด้านหน้า 1 บาน ด้านหลัง 2 บาน กุฎีสงฆ์จำนวน 2 หลัง หอสวดมนต์ ศาลาการเปรียญ มณฑป และเจดีย์ย่อมุมไม้สิบสองขนาดกลางสององค์หน้าโบสถ์ ปูชนียวัตถุมี พระประธานในอุโบสถ เป็นศิลาแลง หน้าตักกว้าง 2 ศอก มีพระพุทธบาทจำลอง เป็นหินทั้งหมด กว้าง 1 ศอก ยาว 3 ศอก
วัดศรีประวัติ

วัดศรีประวัติ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมคลองมหาสวัสดิ์ ในหมู่ที่ 1 บ้านตลาดศรีประวัติ ตำบลปลายบาง อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 20 ไร่ 95 ตารางวา
เดิมชาวบ้านถิ่นนี้เรียกวัดศรีประวัติว่า วัดช่องลม บ้างเรียกว่า วัดกลางทุ่ง แม้ไม่มีการระบุว่าสร้างขึ้นในสมัยใด ก่อนหน้านี้เคยเป็นวัดร้างมาก่อน ภายหลังได้รับการบูรณปฏิสังขรณ์และได้รับพระราชทานชื่อจากพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวว่า วัดศรีประวัติยาราม หรือเรียกสั้น ๆ ว่า "วัดศรีประวัติ" ครั้งหนึ่งคุณท้าวทรงกันดาล (ศรี) ขรัวยายของสมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส ได้ดำเนินการบูรณปฏิสังขรณ์อาคารเสนาสนะต่าง ๆ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 25 ตุลาคม พ.ศ. 2516 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 36 เมตร ยาว 66 เมตร และได้ผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2521
อาคารและเสนาสนะสำคัญได้แก่ อุโบสถ กว้าง 8 เมตร ยาว 26 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2517 ลักษณะทรงไทยสองลด มีช่อฟ้าใบระกา กำแพงแก้วรอบ และซุ้มประตู 4 ซุ้ม กุฏิสงฆ์ จำนวน 14 หลัง เป็นอาคารไม้ตึกและอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ 2 ชั้น หอสวดมนต์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2468 และศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2468
ปูชนียวัตถุที่สำคัญได้แก่ "พระพุทธศรีสวัสดิ์มงคล" เป็นพระพุทธรูปเก่าแก่ปางมารวิชัยเนื้อทองสัมฤทธิ์ สร้างขึ้นในสมัยอยุธยาตอนปลาย พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงพรหมวรานุรักษ์ ได้อัญเชิญมาจากวัดร้างในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา วัดยังมีเจดีย์ทรงระฆังสูงเด่น พระโพธิสัตว์กวนอิม และมีรูปปั้นหลวงพ่อโอภาสี เจ้าอาวาสรูปปัจจุบันมีนามว่า พระครูโสภณ ปริยัตยากร (พนม ป.ธ.3)
วัดส้มเกลี้ยง (อำเภอบางกรวย)

วัดส้มเกลี้ยง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมฝั่งตะวันออกของคลองขื่อขวาง ในหมู่ที่ 2 บ้านคลองขื่อขวาง ตำบลบางคูเวียง อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 20 ไร่ และมีที่ธรณีสงฆ์จำนวน 3 แปลง เนื้อที่ 23 ไร่ 40 ตารางวา
วัดส้มเกลี้ยงสร้างเมื่อประมาณ พ.ศ. 2390 ในสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ตอนต้น ไม่ทราบนามและประวัติผู้สร้าง แต่เดิมมีชื่อว่า วัดสังฆเดชา และเปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดส้มเกลี้ยง" ในภายหลัง วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2489 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร ด้านการศึกษา ทางวัดได้ให้ทางราชการสร้างโรงเรียนและสถานีอนามัยบนที่ดินวัด
อาคารและเสนาสนะสำคัญของวัดส้มเกลี้ยงได้แก่ อุโบสถ กว้าง 40 เมตร ยาว 40 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2497 กุฏิสงฆ์ จำนวน 15 หลัง หอสวดมนต์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2497 ศาลาการเปรียญ และวิหาร
วัดอมฤต (จังหวัดนนทบุรี)

วัดอมฤต เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมคลองบางสีทอง ในตำบลบางไผ่ อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 14 ไร่ 3 งาน 90 ตารางวา มีที่ธรณีสงฆ์จำนวน 2 แปลง เนื้อที่ 19 ไร่ 3 งาน 68 ตารางวา
ประวัติการสร้างวัดอมฤตมีสองที่มา แหล่งข้อมูลแรกระบุว่าวัดสร้างเมื่อ พ.ศ. 2324 สมัยกรุงธนบุรีตอนปลาย ไม่ทราบนามและประวัติผู้สร้าง เดิมชื่อ วัดคงคา หรือ วัดคงคาราม คงถือเหตุที่วัดตั้งอยู่ริมคลองเป็นนิมิตหมาย ต่อมาเข้าใจว่าวัดคงถูกไฟไหม้ ชาวบ้านจึงเรียกนามว่า วัดไฟไหม้ ครั้นกรมพระนครสวรรค์วรพินิตได้เสด็จมาทอดผ้ากฐินและได้ประทานทรัพย์ไว้สำหรับบูรณปฏิสังขรณ์ พร้อมกับได้เปลี่ยนนามวัดใหม่เป็น "วัดอมฤต" วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2524 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 22.15 เมตร ยาว 36.70 เมตร
อีกแหล่งข้อมูลกล่าวว่า เป็นวัดสมัยกรุงศรีอยุธยา เมื่อพม่าได้ยกทัพมาถึงที่นี่ และเข้าปล้นสะดมภ์ชาวบ้านในชุนชนใกล้วัดและได้เข้ามาเก็บทรัพย์สินในวัดหมดแล้วยังเผาวัด เผากุฏิ ศาลาการเปรียญและอุโบสถ เก็บทรัพย์สินไปจนพอใจแล้วจึงกลับไป วัดจึงมีชื่อเรียกว่า "วัดไฟไหม้"
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถหลังเก่ากว้าง 9 เมตร ยาว 20 เมตร เป็นรูปทรงเรือโบราณ ภายในมีภาพจิตรกรรมมีสภาพลบเลือน อุโบสถหลังใหม่ กุฏิสงฆ์จำนวน 7 หลัง หอสวดมนต์สร้างเมื่อ พ.ศ. 2519 เป็นอาคาร 2 ชั้น และศาลาการเปรียญเป็นอาคารไม้ยกพื้นสูง
วัดอินทาราม (จังหวัดนนทบุรี)

วัดอินทาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมคลองบ้านแหลมเหนือซึ่งเป็นคลองแยกจากแม่น้ำเจ้าพระยา ในหมู่ที่ 1 บ้านวัดบางจาก ตำบลคลองพระอุดม อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 14 ไร่ 2 งาน และมีที่ธรณีสงฆ์จำนวน 3 แปลง เนื้อที่ 40 ไร่ 2 งาน 24 ตารางวา
วัดอินทารามสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2420 ไม่ทราบนามและประวัติผู้สร้าง เดิมเรียกว่า วัดบ้านแหลมเหนือ ตามนามท้องที่ตั้งวัด ต่อมาพระอธิการแอ๋ว กสฺสโป นางเงิน นางคง พร้อมด้วยอุบาสกอุบาสิการ่วมกันออกปัจจัยเพื่อบูรณปฏิสังขรณ์อุโบสถ เริ่มเมื่อ พ.ศ. 2479 แล้วเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2482 ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2490 ในสมัยที่พระอธิการผัน คนฺธโก เป็นเจ้าอาวาส ได้มีการย้ายเสนาสนะจากทิศเหนือมาทางทิศใต้และมีการบูรณะพัฒนาวัดมาโดยตลอด วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อประมาณ พ.ศ. 2420
ที่ตั้งวัดเมื่อแรกสร้างคงไม่ไกลจากปากคลองบ้านแหลมเหนือและแม่น้ำเจ้าพระยานัก แต่เนื่องจากกระแสน้ำในแม่น้ำได้พัดพาโคลนตมมาทับถมบริเวณปากคลอง ที่ดินริมฝั่งแม่น้ำจึงงอกออกไปและทำให้วัดอยู่ไกลจากแม่น้ำมากขึ้น สุนทรภู่ได้กล่าวถึงบริเวณปากคลองบ้านแหลมเหนือไว้ใน "นิราศวัดเจ้าฟ้า" ว่า เป็นที่ชายเลน มีแต่กอบัวและฝูงนก
อาคารเสนาสนะสำคัญได้แก่ อุโบสถ กว้าง 9 เมตร ยาว 25 เมตร มีช่อฟ้าใบระกา ติดกระจก ลงรักปิดทอง มีกำแพงแก้วล้อมรอบ กุฏิสงฆ์ จำนวน 10 หลัง ส่วนมากเป็นอาคารเรือนไม้สักทรงไทย ตัวเรือนและหอนั่งติดกัน ฝาสายบัวและฝาลูกหีบ หอสวดมนต์ทรงปั้นหยาชั้นเดียว เป็นอาคารไม้ ศาลาการเปรียญ 2 ชั้น พื้นชั้นล่างเป็นหินขัด มีช่อฟ้าใบระกา ศาลาท่าน้ำ ศาลาบำเพ็ญกุศล หอระฆัง และหอปริยัติธรรม
พระเจ้าสัมประติ

พระเจ้าสัมประติ (อักษรโรมัน: Samprati ค. 224 – 215 ปีก่อนคริสตกาล) เป็นกษัตริย์รัชกาลที่ 5 แห่ง ราชวงศ์เมารยะ พระองค์เป็นพระราชโอรสของเจ้าชายกุณาละ พระโอรสของพระเจ้าอโศกมหาราช ผู้มีตาบอด พระองค์ทรงขึ้นครองราชย์ต่อจาก พระเจ้าทศรถเมารยะ เขาเป็นมหาราชแห่งจักรวรรดิเมารยะที่ยิ่งใหญ่เพียงคนเดียวรองจาก พระเจ้าอโศกมหาราช และเป็นอัครศาสนูปถัมภกของศาสนาเชน
การขึ้นครองราชย์.
เจ้าชายกุณาละเป็นบุตรของพระนางปัทมวดี ราชินีพระองค์หนึ่งของพระเจ้าอโศกมหาราช (ซึ่งนางนับถือ ศาสนาเชน) แต่ถูกพระนางติษยรักษิตาทำให้ตาบอด ดังนั้น พระเจ้าทศรถเมารยะ จึงได้เป็นรัชทายาทแทนเจ้าชายกุณาละ เจ้าชายกุณาละอาศัยอยู่ในอุชเชนี ซึ่งต่อมาพระเจ้าสัมประติได้ประสูติที่นั่น เจ้าชายกุณาละปฏิเสธในราชสมบัติอยู่หลายปี เจ้าชายสัมประติเมื่อเจริญวัยขึ้นก็พยายามเข้าเฝ้าพระเจ้าอโศกมหาราช เพื่อทูลขอพระราชบัลลังก์ พระเจ้าอโศกไม่สามารถส่งมอบบัลลังก์ให้กับเจ้าชายสัมประติได้ แต่พระองค์ทรงให้สัญญาว่าเจ้าชายสัมประติจะได้ขึ้นครองราชย์ต่อจากพระเจ้าทศรถเมารยะ ซึ่งเมื่อพระเจ้าทศรถเมารยะสวรรคตลง พระองค์ก็ได้ขึ้นครองราชย์เป็นกษัตริย์พระองค์ต่อไป ตามคำสัญญาของพระเจ้าอโศก พระองค์ขึ้นครองราชย์เป็นระยะเวลา 53 ปี ในบันทึกเชนระบุว่า Pariśiṣṭaparvan ระบุว่าพระองค์ทรงปกครองทั้ง ปาฏลีบุตร และ อุชเชนี ซึ่งต่อมาหลังจากพระเจ้าอโศกสวรรคตเมือง Surashtra, มหาราษฏระ, รัฐอานธรประเทศ และ ไมซอร์ ได้แยกตัวเป็นอิสระ พระเจ้าสัมประติจึงปลอมตัวเป็นนักบวชเชนไปตีเมือง จึงสามารถยึดเมืองทั้งหมดคืนได้
วัดบางภาษี

วัดบางภาษี เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลคลองนกกระทุง อำเภอบางเลน จังหวัดนครปฐม มีเนื้อที่ทั้งหมดประมาณ 30 ไร่เศษ
วัดบางภาษีตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2447 ไม่ปรากฏหลักฐานว่าใครเป็นผู้สร้าง ที่ดินที่ทำการก่อสร้างเป็นผู้ใดและก่อสร้างเมื่อใดไม่ปรากฏหลักฐาน แต่ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2472 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว ตามหลักฐานที่ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาชื่อว่า วัดปากคลองบางภาษี ต่อมาเปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดบางภาษี" ไม่ปรากฏหลักฐานแน่ชัดว่าคำว่า "ปากคลอง" หายไปเมื่อไร มีเรื่องเล่ากันว่า ที่ตรงนี้เป็นด่านเก็บภาษีราษฎร์จึงได้ตั้งชื่อวัดว่า "วัดบางภาษี" ตั้งแต่นั้นมาต่อมาแบ่งการปกครองใหม่เป็นตำบลบางภาษี แต่เมื่อเปลี่ยนชื่อตำบลก็ไม่ได้เปลี่ยนชื่อวัดตาม
ประมาณปี พ.ศ 2463 ในสมัยหลวงปู่บุญเรือนป็นเจ้าอาวาส ท่านก็ได้ริเริ่มสร้างถาวรวัตถุ เช่น สร้างอุโบสถเป็นครั้งแรกและท่านก็ได้ทำจนสำเร็จลุล่วงเมื่อประมาณปี พ.ศ. 2470 เป็นอุโบสถแบบก่ออิฐถือปูนและต่อมาก็ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2472 และได้สร้างโรงเรียนประชาบาลชุมนุมศรัทธาเป็นอาคารไม้ 2 ชั้นจำนวน 6 ห้องเรียนงบประมาณไม่ปรากฏแน่ชัดและได้มอบให้แก่ทางราชการไป กุฏิสงฆ์ทรงไทยเป็นเรือนไม้ล้อมรอบหอฉันและต่อมาได้ทำการซื้อโรงเรียนประชาบาลคืนมาจากทางราชการเพื่อทำเป็นโรงครัวแบบทรงไทย 4 มุข