pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
ฅนเหล็ก 3 กำเนิดใหม่เครื่องจักรสังหาร

ฅนเหล็ก 3 กำเนิดใหม่เครื่องจักรสังหาร  เป็นภาพยนตร์แนวโลดโผนไซไฟ ที่ออกฉายในปี ค.ศ. 2003 กำกับโดย โจนาธาน มอสทาว แสดงนำโดย อาร์โนลด์ ชวาร์เซเน็กเกอร์, นิค สตาห์ล, แคลร์ เดนส์และคริสตันนา โลเคน และเป็นภาพยนตร์เรื่องที่สามในแฟรนไชส์ "เทอร์มิเนเตอร์" และภาพยนตร์ภาคต่อของ "ฅนเหล็ก 2029 ภาค 2" (1991) ในภาพยนตร์ สกายเน็ต ปัญญาประดิษฐ์ที่ชั่วร้ายส่งเครื่องจักรสังหารย้อนเวลากลับไปเพื่อให้แน่ใจว่าเครื่องจักรจะมีอำนาจมากขึ้นโดยการฆ่าสมาชิกระดับสูงของหน่วยต่อต้านของมนุษย์ในอนาคต ในขณะที่ยังไม่ทราบว่า จอห์น คอนเนอร์ อยู่ที่ใด หน่วยต่อต้านส่งเครื่องจักรสังหารรุ่นเก่าที่ถูกปรับเปลี่ยนโปรแกรมใหม่ย้อนเวลากลับไปปกป้องจอห์นและเคต
เรื่องย่อ.
หนึ่งทศวรรษผ่านไป นับตั้งแต่ จอห์น คอนเนอร์ (นิค สธาร์ล) ได้ช่วยปกป้องวันสิ้นโลก และรักษามวลมนุษยชาติเอาไว้ได้ นั่นก็คือวันที่เครือข่ายแห่งเครื่องจักรกล ที่ผ่านการพัฒนาอย่างรวดเร็วของ สกายเน็ต กลายเป็นเครื่องจักรกลที่มีความคิด และเริ่มทำลายมนุษยชาติ แต่วันที่ 29 สิงหาคม ปี 1997 ผ่านมาและผ่านไป โดยมิได้เกิดเหตุการณ์ร้าย แม้ว่าทางสกายเน็ต จะพยายามสังหารคอนเนอร์ถึงสองครั้ง เพื่อก่อสงครามกับมนุษย์ แต่มันเป็นความพยายามที่ล้มเหลวทั้งสองครั้ง 
ปัจจุบันนี้ด้วยวัย 25 ปี ของเขา คอนเนอร์ต้องใช้ชีวิตเฉกเช่นบุคคลหลุดกรอบใดๆ ไม่มีแม้กระทั่งบ้าน ไม่มีเครดิตการ์ด ไม่มีโทรศัทพ์มือถือ กลายเป็นคนตกงาน และไม่มีประวัติชี้ว่า เขามีตัวตนอยู่จริง และ..ไม่มีทางที่จะเขาจะถูกคุกคามจากสกายเน็ท สุดยอดเครือข่ายเครื่องจักรสมองกล ที่ครั้งหนึ่งเคยหมายจะเด็ดหัวจอห์น และก่อสงครามกับเหล่ามนุษยชาติ 
จนกระทั่ง... เมื่อถึงวันที่หุ่นยนต์นักฆ่าสายพันธุ์ใหม่ ที่มีอานุภาพการทำลายล้างสูงสุดเท่าที่เคยมีมา T-X (คริสเตนน่า โลเคน) ได้ก้าวออกมาจากเงาของโลกอนาคต และถูกส่งข้ามเวลากลับมาอีกครั้ง เพื่อสะสางภารกิจเก่าที่ T-1000 หุ่นพิฆาตรุ่นก่อนไม่สามารถทำได้สำเร็จ เครื่องจักรสังหารรุ่นนี้ มีความบึกบึนทนทานพอๆ กับรูปลักษณ์ภายนอก ที่ดูเป็นมนุษย์สาวแสนสวย คล้ายคลึงกับมนุษย์อย่างยิ่ง เธอทรงพลังมากกว่า อันตรายมากกว่า และมีอำนาจทำลายล้าง มากกว่าหุ่นยนต์สังหารทุกตัว ที่ถูกส่งมาก่อนหน้านี้ 
คอนเนอร์ไม่ใช่เป้าหมายหนึ่งเดียว ในบัญชีรายชื่อที่ต้องกำจัดทิ้ง ของสกายเน็ต แต่ยังมีสัตวแพทย์สาวที่ชื่อ เคต บรูว์สเตอร์ (แคลร์ เดนส์) ที่จะต้องได้เห็นอดีตอันแสนไกล และปัจจุบันที่กำลังสดใสของเธอ ต้องมาปะทะกับอนาคตที่คาดเดาไม่ถึง... ยกเว้นแต่เธอจะสามารถรอดพ้นจากเงื้อมมือของ T-X ผู้ไร้เทียมทาน เมื่อคอนเนอร์และเคตรู้ตัวว่า วันพิพากษากำลังมุ่งหน้าเข้าหาเขาและเธอ และเหลือเวลาเพียงสามชั่วโมงเท่านั้น ระหว่างพวกเขากับจุดจบของโลก ความหวังเดียวที่จะรอดชีวิตไปได้ ก็คือการจำลองหุ่นไซบอร์กมือสังหาร T-850 (อาร์โนลด์ ชวาสเซเนเกอร์) อดีตหุ่นสังหารตัวต้นแบบ สุดลึกลับของคอนเนอร์ ที่บัดนี้ได้กลายเป็นหุ่นมือสังหารที่ตกรุ่นไปแล้ว แต่ทั้งหมดจะต้องเอาชนะ T-X สุดยอดนวัตกรรมเทคโนโลยีตัวใหม่ที่เหนือกว่า และเพื่อหาวิธีป้องกันวันพิพากษา... หรือเผชิญหน้ากับหายนะ ของความศิวิลัยซ์ที่พวกเรารู้จัก
ดุสิต รังคสิริ

ดุสิต รังคสิริ (4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2484 - 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2563) อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม และ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดแพร่ 7 สมัย
ประวัติ.
นายดุสิต รังคสิริ เกิดเมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2484 เป็นบุตรของนายสถิตย์ กับ คุณหญิงบัวเขียว รังคสิริ (ธิดาพ่อเจ้าเผือก แม่เจ้าสุคันธา ไชยประวัติ) สืบเชื้อสายมาจากเจ้าผู้ครองนครแพร่ สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี สาขาเศรษฐศาสตร์ จาก มหาวิทยาลัยยูทาห์ สมรสกับนางดาราพรรณ รังคสิริ มีบุตร-ธิดา 3 คน คือ พันตำรวจเอกวัลลิพผล รังคศิริ, นางอุบลพรรณ สมบูรณ์ศิริ และ นางสาวดุสิดารา รังคสิริ
การทำงาน.
ดุสิต ประกอบอาชีพนักธุรกิจ ด้านสัมปทานไม้หมอนรถไฟ และไม้สำหรับสร้างสะพานรถไฟ และธุรกิจตัวแทนจำหน่ายน้ำมันสามทหาร (ปตท. ในปัจจุบัน) ในนาม ห้างหุ้นส่วนจำกัดดุสิตพาณิชย์
งานการเมือง.
ดุสิต เคยเป็นสมาชิกสภาจังหวัด ใน พ.ศ. 2518 ถึง พ.ศ. 2522 ต่อมาลงรับสมัครเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดแพร่ ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2522 สังกัดพรรครวมไทย และได้รับเลือกติดต่อกัน จนถึง พ.ศ. 2538 รวม 7 สมัย 
ดุสิต ได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม เมื่อ พ.ศ. 2531 ในรัฐบาลพลเอกชาติชาย ชุณหะวัณ
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร.
ดุสิต รังคสิริ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 7 สมัย คือ
ถึงแก่อนิจกรรม.
ดุสิต รังคสิริ ถึงแก่อนิจกรรม เมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2563 สิริอายุรวม 79 ปี มีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2563 ณ วัดมกุฏกษัตริยารามราชวรวิหาร
สมบูรณ์ จีระมะกร

สมบูรณ์ จีระมะกร (7 กันยายน พ.ศ. 2471 – 20 กันยายน พ.ศ. 2562) อดีตกรรมการที่ปรึกษาพรรคประชาธิปัตย์ อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม และอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครราชสีมา 3 สมัย
ประวัติ.
นายสมบูรณ์ จีระมะกร เกิดเมื่อวันที่ 7 กันยายน พ.ศ. 2471 เป็นบุตรของขุนอักษรสิทธิวินัย กับ นางทองมา จีระมะกร สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนต้น จาก โรงเรียนโยธินบูรณะ 
งานการเมือง.
สมบูรณ์ ลงรับสมัครเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครราชสีมา ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2522 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ และได้รับเลือกติดต่อกัน จนถึง พ.ศ. 2529 รวม 3 สมัย มีบทบาทในการประสานงบประมาณสนับสนุนการจัดตั้งศาลจังหวัดสีคิ้ว โรงพยาบาลสีคิ้ว 50 เตียง โรงพยาบาลสูงเนิน 30 เตียงและตั้งบริษัท เงินทุนขนาดกลางและขนาดย่อม ของกรมส่งเสริมอุตสาหกรรม
สมบูรณ์ ได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม เมื่อ พ.ศ. 2529 ในรัฐบาลพลเอกเปรม ติณสูลานนท์
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร.
สมบูรณ์ จีระมะกร ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 3 สมัย คือ
ถึงแก่อนิจกรรม.
นายสมบูรณ์ เสียชีวิตเมื่อวันที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2562 มีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2562 ณ วัดใหญ่สีคิ้ว อำเภอสีคิ้ว จังหวัดนครราชสีมา
สุชาติ แก้วนาโพธิ์

สุชาติ แก้วนาโพธิ์ (เกิด 23 มิถุนายน พ.ศ. 2488) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดชุมพร 6 สมัย
ประวัติ.
สุชาติ เกิดเมื่อวันที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2488 เป็นบุตรของนายปาน กับนางหึด แก้วนาโพธิ์ สำเร็จการศึกษาปริญญาตรี ด้านบริหารการศึกษา จาก มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี และระดับปริญญาโท สาขาบริหาร จาก สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์
การทำงาน.
สุชาติรับราชการในตำแหน่งครู ที่โรงเรียนวัดถ้ำเขาล้าน ใน พ.ศ. 2507 ต่อมา ดำรงตำแหน่งครูใหญ่ ที่ โรงเรียนบ้านหนองปลา ใน พ.ศ. 2509 ถึง พ.ศ. 2529
งานการเมือง.
สุชาติ ลงเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกใน พ.ศ. 2529 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ และได้รับเลือกเรื่อยมารวม 6 ครั้ง 
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร.
สุชาติ แก้วนาโพธิ์ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 6 สมัย คือ
เฉลิมลักษณ์ เก็บทรัพย์

เฉลิมลักษณ์ เก็บทรัพย์ (เกิด 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2506) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดภูเก็ต 2 สมัย อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฏรระบบสัดส่วน และอดีตนายกเทศมนตรีเมืองป่าตอง
ประวัติ.
เฉลิมลักษณ์ เกิดเมื่อวันที่ 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2506 เป็นบุตรนายเหิน กับนางปราณี เก็บทรัพย์ 
สำเร็จการศึกษาปริญญาตรี นิติศาสตรบัณฑิต จาก มหาวิทยาลัยรามคำแหง และระดับปริญญาโท รัฐศาสตรมหาบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช
งานการเมือง.
เฉลิมลักษณ์ เริ่มต้นสู่งานการเมือง ด้วยการเป็นสมาชิกสภาเทศบาลตำบลป่าตอง และดำรงเทศมนตรีเทศบาลตำบลป่าตอง ตามลำดับ ต่อมา ลงเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกใน พ.ศ. 2544 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ และได้รับเลือกเรื่อยมารวม 3 ครั้ง 
ปี พ.ศ. 2554 ได้ย้ายตนเองมาลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในระบบบัญชีรายชื่อ ลำดับที่ 52 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง 
ปี 2557 เฉลิมลักษณ์ เก็บทรัพย์ ได้รับเลือกตั้งเป็นนายกเทศมนตรีเมืองป่าตอง ในปี 2565 เฉลิมลักษณ์ ได้ย้ายไปร่วมงานกับพรรคภูมิใจไทย
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร.
เฉลิมลักษณ์ เก็บทรัพย์ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 3 สมัย คือ
ในสวนขวัญ

ในสวนขวัญ เป็นบทประพันธ์ของ ดวงตะวัน โดยทาง ทีวีซีน นำมาสร้างเป็นละครโทรทัศน์ในปี พ.ศ. 2557 ออกอากาศทุกวันศุกร์–อาทิตย์ เวลา 20:15–22:45 น. ทาง สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 นำแสดงโดย ปกรณ์ ฉัตรบริรักษ์, ราศรี บาเล็นซิเอก้า กำกับการแสดงโดย ผิน เกรียงไกรสกุล เริ่มตอนแรกวันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2557 – 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557
ละครโทรทัศน์.
พ.ศ. 2557.
<br>ผลิตโดย : ทีวีซีน
<br> บทประพันธ์ : ดวงตะวัน
<br> บทโทรทัศน์ : กษิดินทร์ แสงวงศ์, ภควดี แสงเพชร
<br>กำกับการแสดง : ผิน เกรียงไกรสกุล
<br>ออกอากาศทาง ช่อง 3
<br>เริ่มตอนแรก : 5 มกราคม พ.ศ. 2557 – 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557
อุดม แดงโกเมน

อุดม แดงโกเมน (14 ธันวาคม พ.ศ. 2467 – 1 มกราคม พ.ศ. 2566) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสงขลา
ประวัติ.
นายอุดม แดงโกเมน เกิดเมื่อวันที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2467 จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาชั้นปีที่ 6 สมรสกับนางกัญญา แดงโกเมน
งานการเมือง.
อดีตเป็นข้าราชการ อุดมลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกใน พ.ศ. 2512 แต่ได้รับเลือกตั้ง ใน พ.ศ. 2519 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ และได้รับเลือกเพียงครั้งเดียว 
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร.
อุดม แดงโกเมน ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาสมัยเดียว คือ
ถึงแก่อนิจกรรม.
อุดม แดงโกเมน ถึงแก่อนิจกรรม เมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2566 สิริอายุรวม 98 ปี
ซูเปอร์โนวา (วงดนตรีเกาหลี)

ซูเปอร์โนวา  หรือ โชชินซอง ในภาษาเกาหลี (ฮันกึล: 초신성; ฮันจา: 超新星) เป็นบอยแบนด์สัญชาติเกาหลีใต้ ประกอบด้วยสมาชิก 6 หนุ่มที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัว ได้แก่ จอง ยุน-ฮัก (หัวหน้าวง), คิม ซอง-เจ, คิม กวาง-ซู, ซง จี-ฮยอก, ปาร์ก กอน-อิล และยุน ซอง-โม ผ่านการปลุกปั้นและฝึกฝนจากผู้มีชื่อเสียงแถวหน้าของอุตสาหกรรมเพลงเกาหลี ที่สร้างสรรค์ผลงานจนเกิดศิลปินชั้นเยี่ยมประดับวงการเพลงแดนกิมจิ อันได้แก่ คิม จง-ชาน, คิม วาน-ซอน, ยุน ซาง, คิม มิน-อู, โจ ซอง-โม รวมไปถึง SG Wannabe, Seeya, FT Island และศิลปินคุณภาพอีกมากมาย 
ซูเปอร์โนวา ได้ชื่อว่าเป็นบอยแบนด์เกาหลีใต้ที่ไม่โด่งดังมากในประเทศ แต่กลับมีผลงานและชื่อเสียงที่ประเทศญี่ปุ่นมากกว่า โดยเดินทางมาโชว์เคสครั้งแรกในประเทศไทยในกลางปี พ.ศ. 2551 ต่อมาในเดือนเมษายน พ.ศ. 2553 ได้เดินทางมาประเทศไทยอีกครั้ง ร่วมกับที-อารา และได้ให้สัมภาษณ์สถานีวิทยุ รวมถึงร่วมบันทึกเทปรายการสาระแนโชว์ ทางช่อง 5
รายชื่ออัลบั้ม.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
ลาโบริงเกญญา

ลา โบริงเกญา  เป็นเพลงชาติของปวยร์โตรีโก ในฐานะเครือรัฐในพิทักษ์ของสหรัฐอเมริกา. ตั้งแต่ ค.ศ. 1952, ภายหลังจากการเลือกตั้งผู้ว่าการเครือรัฐปวยร์โตรีโกครั้งแรก, ลุยส์ มูโญซ มาร์ริน, ได้ออกรัฐบัญญัติ #2 เมื่อวันที่ 24 กรกฎาคม, ค.ศ. 1952 ได้มีการบัญญัติให้เพลง "ลา โบริงเกญา" เป็นเพลงชาติปวยร์โตรีโกอย่างเป็นทางการ. ในส่วนของบทร้อง การ์โลส โรเมโร บาเซลโร ผู้ว่าการในขณะนั้น ได้รับรองไว้ในรัฐบัญญัติ และ ประกาศใช้อย่างเป็นทางการ เมื่อวันที่ 27 กรกฎาคม, ค.ศ. 1977, รัฐบัญญัติ #123. ที่มาของชื่อมาจาก ติโนเป็นชนพื้นเมืองที่อาศัยในปวยร์โตรีโกมีชื่อว่า "Borinkén" หรือ "Borinquén" 
เรียบเรียงทำนองโดย เฟลิกซ์ อัสโตรล อาร์เตส เมื่อ ค.ศ. 1867 เป็นการผสมทำนองระหว่างดนตรีพื้นเมืองของ ฮาบาเนรา ดานซา, ผสมกับ บทร้องโรแมนติค ต่อมาจึงได้มีการค้นพบหลักฐานใหม่ โดย ฟรานซิส รามิเรส ซึ่งเป็นชาวเมืองซาน เฆร์มัน, เป็นผู้เรียบเรียงทำนอง
เมื่อ ค.ศ. 1860, โดยใช้นามแฝงว่า "La Almojábana". ในปีค.ศ. 1868, รอลา โรดิเกวซ เด ติโอ เป็นผู้ประพันธ์บทร้องระหว่างการปฏิวัติปวยร์โตรีโก โดยขอยืมทำนองเพลงที่เรียบเรียงโดย รามิเรส/อัสโตรล อาร์เตส. ระหว่างนั้นหน่วยความมั่นคงของอาณานิคมสเปนได้สืบหาตัวผู้ที่ประพันธ์เพลงดังกล่าว โดยรามิเรสได้ถามอัสโตรล อาร์เตส เกี่ยวกับทำนองเพลงที่มีความคล้ายคลึงกับดนตรีพื้นเมืองของกาตาลุญญา.
ภายหลังสหรัฐได้สิทธิ์ปกครองดินแดนภายหลังการปฏิวัติ, บทร้องของรอลา โรดิเกวซ เด ติโอ ได้รับความนิยมในระยะเวลาต่อมา ; เนื้อร้องของมานูเอล เฟร์นันเดส ฆุนโกส จึงได้ประกาศใช้อย่างเป็นทางการเมื่อ ค.ศ. 1903. ในส่วนของทำนองเพลงชาติ ประกาศใช้อย่างเป็นทางการในยุคเครือรัฐเมื่อ ค.ศ. 1952 โดย ผู้ว่าการเครือรัฐ ลุยส์ มูโญซ มาร์ริน ส่วนของบทร้อง ประกาศใช้อย่างเป็นทางการเมื่อ ค.ศ. 1977 โดย การ์โลส โรเมโร บาเซลโร.
ทำนองเพลงชาติ มีลักษณะเป็นเพลงช้า, โดยไม่รวมทำนองเพลงแบบ "paseo". ต่อมารัฐบาลชุดใหม่ของรามอน โกลลลาโด ได้มีการแก้ไขทำนองเพลงสำหรับใช้ในพิธีทางทหาร เมื่อ ค.ศ. 1952. ลุยส์ มิรันดา ในฐานะผู้อำนวยเพลงของวงดุริยางค์กรมทหารราบที่ 65แห่งปวยร์โตรีโก, ได้มีการปรับแก้ไขทำนอง เมื่อ มีนาคม ค.ศ. 1922. รัฐบัญญัติ #123 ค.ศ. 1977 ได้ประกาศใช้เนื้อร้องใหม่, แต่ไม่ได้กำหนดการดัดแปลงทำนองเพลง.
ดีใจ ดีดีดี

ดีใจ ดีดีดี ชื่อเล่น ผัดไท (ชื่อเกิด : นิลุบล อมรวิทวัส) (เกิด 13 ธันวาคม พ.ศ. 2510) เป็นนักแสดงและพิธีกรชาวไทย เธอเริ่มเข้าวงการเมื่ออายุ 13 ปี จากการถ่ายงานโฆษณาผลิตภัณฑ์จอห์นสัน แสดงละครเรื่องแรกเรื่อง เรือใบไม้ ของกันตนา 
เธอจบการศึกษาระดับมัธยมศึกษา โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย นนทบุรี และศึกษาต่อระดับปริญญาตรี คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ รุ่นเดียวกับ ดารัณ ฐิตะกวิน และรุ่นใกล้เคียงและรู้จักกันสนิทสนมกันตั้งแต่ตอนเรียนมหาวิทยาลัยจนถึงปัจจุบันเช่น ดารณีนุช ปสุตนาวิน ปิยะ เศวตพิกุล
ประวัติ.
เธอเริ่มเข้าวงการเมื่ออายุ 13 ปี จากการถ่ายงานโฆษณาผลิตภัณฑ์จอห์นสัน แสดงละครเรื่องแรก เรื่อง "เรือใบไม้" ของกันตนา และมีผลงานมาเรื่อยกับโฆษณาอีกหลาย ๆ ชิ้น ช่วงเรียนอยู่คณะนิเทศฯ ม.กรุงเทพ เธอเริ่มต้นการแสดงจากละครเวที "3 คน อลเวง" ตลกแนวใหม่ในรุ่นนั้น (ร่วมด้วย คุณก้อง ปิยะ คุณท็อป ดารณีนุช ฯลฯ) ซึ่งหลังจากนั้นทำให้เธอมีงานเข้ามาอย่างต่อเนื่องในวงการบันเทิง ไม่ว่าจะเป็น ละครโทรทัศน์ รายการหรือเกมส์โชว์ต่าง ๆ พิธีกร และละครเวที
ชีวิตส่วนตัว 
เดิมเธอใช้ชื่อว่า นิลุบล อมรวิทวัส ที่มักมีปัญหาสะกดคำภาษาอังกฤษผิดบ่อย ๆ ยามเดินทางไปต่างประเทศ จึงเปลี่ยนชื่อมาเป็น ดีใจ ดีดีดี เพราะจดจำได้ง่ายและสามารถสร้างรอยยิ้มได้
ตำนานกระสือ

ตำนานกระสือ (อังกฤษ:Demonic Beauty)เป็นภาพยนตร์ของค่าย สหมงคลฟิล์ม อินเตอร์เนชั่นแนล กำกับภาพยนตร์โดย บิณฑ์ บรรลือฤทธิ์ 
เนื้อเรื่องย่อ.
เพราะความสาวและสวยของตาราวตีทำให้เธอถูกคัดเลือกเป็นนางสนมของเจ้าเมืองด้วยความจำใจ แต่ด้วยความรักที่มีต่อ ฟ้าแจ้ง นักรบหนุ่ม ทำให้เธอต้องถูกจับประหารชีวิต
ก่อนวันประหาร แม่เฒ่ากาลา ผู้ลึกลับได้ถ่ายทอดพลังอมตะให้แก่ลื่อของนาง จนทำให้แม้ถึงวันประหารร่างของนางตาราวตีจะถูกเผาผลาญไปกว่าครึ่งตัว แต่หัวกับไส้ของนางกลับลอยหนีหายลับไปพร้อมกับเงาสีน้ำเงินสว่างเรืองหลัง
จากเหตุการณ์ในวันนั้นหมู่บ้านที่เงียบสงบก็ไม่สุขสงบอีกต่อไป เมื่อจุดเริ่มต้นของเหตุการณ์ที่น่าสะพรึงกลัวได้เริ่มขึ้น
เฉลียว วัชรพุกก์

เฉลียว วัชรพุกก์ (29 มกราคม พ.ศ. 2464 - 23 ธันวาคม พ.ศ. 2546) อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร และอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดตาก
ประวัติ.
เฉลียว วัชรพุกก์ เกิดเมื่อวันที่ 29 มกราคม พ.ศ. 2464 เป็นบุตรของขุนวัชรพุกก์ศึกษากร (แปลก วัชรพุกก์) กับ นางบุญมี วัชรพุกก์ สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี วิศวกรรมศาสตรบัณฑิต จาก จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย สมรสกับสำรวย วัชรพุกก์ มีบุตร-ธิดา 6 คน
เฉลียว วัชรพุกก์ เสียชีวิตด้วยโรคไตวายเฉียบพลัน เมื่อวันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2546 สิริอายุ 82 ปี
การทำงาน.
เฉลียวเริ่มทำงานครั้งแรก ด้วยการเป็นนายช่างตรี ที่กองวางแผนและหมวดก่อสร้างสะพานข้ามแม่น้ำเจ้าพระยาที่ จังหวัดนครสวรรค์ และเจริญในหน้าที่การงานเรื่อยมา จนก้าวสู่ตำแหน่งอธิบดีกรมทางหลวง ในพ.ศ. 2512 จนถึงพ.ศ. 2522 จนเกษียณอายุราชการใน พ.ศ. 2524
งานการเมือง.
เฉลียว เข้าสู่วงการการเมือง ด้วยการเป็นสมาชิกวุฒิสภา เมื่อพ.ศ. 2513 และได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ในปี พ.ศ. 2516
เฉลียว ลงรับสมัครเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรก ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2526 ที่กรุงเทพมหานคร ซึ่งได้รับเลือกตั้ง และ พ.ศ. 2529 ที่จังหวัดตาก โดยได้รับเลือกเช่นเดียวกัน รวม 2 สมัย 
เฉลียว ได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย เมื่อ พ.ศ. 2526 และ พ.ศ. 2529 ในรัฐบาลพลเอกเปรม ติณสูลานนท์
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร.
เฉลียว วัชรพุกก์ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทั้งหมด 2 สมัย คือ
กาจัง

กาจัง ( ) เป็นเมืองทางตะวันออกเฉียงใต้ของรัฐเซอลาโงร์ ประเทศมาเลเซีย ตั้งอยู่ห่างจากตัวเมืองกัวลาลัมเปอร์ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ 20 กิโลเมตร ในตำบล (มูเก็ม) กาจัง ในเขตฮูลูลังกัต ( )
ภูมิศาสตร์และการพัฒนา.
กาจังอยู่ห่างจากย่านธุรกิจใจกลางเมืองของกัวลาลัมเปอร์ประมาณครึ่งชั่วโมงโดยทางรถยนต์ โดยส่วนใหญ่จะผ่านถนนเชรัส (Jalan Cheras) และทางด่วนแกรนด์ซากา (Grand Saga) ทั้งสองเส้นทางเป็นส่วนหนึ่งของระบบทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1
เมืองกาจังตั้งอยู่ริมฝั่งตะวันออกของแม่น้ำลังกัต ล้อมรอบด้วยเมืองเชรัส, เซอเมอญิฮ์, บางี, ปูตราจายา และเซอร์ดัง (ตามเข็มนาฬิกา)
ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา มีการพัฒนาเมืองขนาดเล็กจำนวนหนึ่งในกาจัง เช่น ทามันปริมาซาอุจานา และทามันกาจังปริดานา มีการพัฒนาโครงการอสังหาริมทรัพย์มูลค่าสูงเช่น Twin Palms, Country Heights, Jade Hills และ Prima Paramount
พื้นที่โดยรอบเมืองเหล่านี้สามารถเข้าถึงได้ผ่านทางด่วนซิลก์ (SILK)
เมืองกาจัง รวมถึงพื้นที่ส่วนใหญ่ของเขตฮูลูลังกัต อยู่ภายใต้การบริหารโดยสภาเทศบาลกาจัง
ประวัติศาสตร์.
การตั้งถิ่นฐานครั้งแรกในกาจังเกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1709 ต่อมาในปี ค.ศ. 1807 เมืองกาจังก่อตั้งขึ้นหลังเหตุการณ์สงครามกลัง (Klang War) เนื่องจากตั้งอยู่ใจกลางพื้นที่ จึงเป็นที่ตั้งของเมืองหลักของเขตฮูลูลังกัต
กาจัง พัฒนาเป็นเมืองสมัยใหม่โดยการใช้ที่ดินในการปลูกกาแฟที่เริ่มขึ้นในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1890 หนึ่งในธุรกิจกาแฟที่มีชื่อเสียงคืออินซ์เคนเนท (Inch Kenneth) ซึ่งบริหารงานโดยพี่น้องคินเดอร์สลีย์ (Kindersley) ซึ่งเป็นกลุ่มแรกที่ปลูกยางพาราในเชิงพาณิชย์ในประเทศมาเลเซีย ธุรกิจอีกแห่งหนึ่งคือเปรังเบซาร์ (Perang Besar (Great War)) ซึ่งริเริ่มโดยอดีตนายทหารอังกฤษนำโดยพันเอกเฮนรี โก (Henry Gough) ซึ่งเป็นผู้บุกเบิกการขยายพันธุ์ต้นยางในประเทศด้วยเทคนิคการติดตา
ระหว่างการรุกรานของญี่ปุ่น กาจังถูกทิ้งระเบิดเมื่อวันที่ 12 มกราคม ค.ศ. 1942 หนึ่งวันหลังจากกรุงกัวลาลัมเปอร์ถูกยึดครอง ระเบิดซึ่งมุ่งเป้าไปที่สถานีรถไฟ พลาดเป้าและทำลายโบสถ์ซึ่งอยู่ใกล้เคียงแทน
กาจังได้รับสถานะเทศบาลเมื่อวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1997 ก่อนหน้านี้เมืองอยู่ภายใต้เขตอำนาจของสภาเขตฮูลูลังกัต (Majlis Daerah Hulu Langat, MDHL)
ประชากร.
มีประชากร 342,657 คน แบ่งเป็นชาวมลายูร้อยละ 60.4, ชาวจีนร้อยละ 19.3, ชาวอินเดียร้อยละ 9.7 อื่น ๆ อีกร้อยละ 10.6
เทคมีโฮม (อัลบั้มวันไดเรกชัน)

เทคมีโฮม  เป็นสตูดิโออัลบั้มที่ 2 ของวันไดเรกชัน วงบอยแบนด์ชาวอังกฤษ-ไอริช วางจำหน่ายเมื่อ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555 โดยโซนี่ มิวสิค เอ็นเตอร์เทนเมนท์ ซึ่งเป็นอัลบั้มต่อยอดความสำเร็จจาก "อัพออลไนต์" ในปีก่อนหน้า โดยเทคมีโฮม ถูกเขียนโดยใช้นักแต่งเพลงเฉลี่ย 5 คน ต่อเพลง และบันทึกเสียงครั้งใหญ่ที่ประเทศสวีเดน ระหว่างปี พ.ศ. 2555 โดย ซาวาน โคเตชา, เรมี ยาคุบ และคาร์ล ฟาล์ก ซึ่งเป็นผู้แต่งเพลง "วอตเมกส์ยูบิวตีฟูล" และ "วันธิงส์" ได้ใช้เวลา 6 เดือนในสต็อกโฮล์ม เพื่อสร้างทำนอง และเนื้อร้องของอัลบั้มนี้
รายชื่อเพลง.
หมายเหตุ
ชาร์ต.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
เอลีซาเบ็ทแห่งบาวาเรีย สมเด็จพระราชินีแห่งเบลเยียม

เอลีซาเบ็ทแห่งบาวาเรีย (พระนามเต็มเมื่อพระราชสมภพ: "เอลีซาเบ็ท กาบรีเอเลอ วาเลรี มารี ดัชเชสในบาวาเรีย ;" พระราชสมภพเมื่อ 25 กรกฎาคม ค.ศ. 1876 และสวรรคต 23 พฤศจิกายน ค.ศ. 1965) พระอัครมเหสีในสมเด็จพระเจ้าอัลแบร์ที่ 1 แห่งเบลเยียม ทรงมีพระอิสริยยศเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งชาวเบลเยียม พระองค์เป็นพระราชมารดาของสมเด็จพระเจ้าเลโอโปลด์ที่ 3 แห่งเบลเยียม กับสมเด็จพระราชินีมารี-โจเซแห่งอิตาลี เป็นพระอัยยิกาฝ่ายพระชนกของสมเด็จพระราชาธิบดีโบดวง และสมเด็จพระราชาธิบดีอัลแบร์ที่ 2 และพระอัยยิกาฝ่ายพระชนนีของ เจ้าชายวิตตอรีโอ เอมานูเอเล เจ้าชายแห่งเนเปิลส์
พระราชตระกูล.
พระราชสมภพ ณ ปราสาทโพเซ็นฮอฟเฟ็น ราชอาณาจักรบาวาเรีย พระราชบิดาคือ คาร์ล ธีโอดอร์ ดยุกในบาวาเรีย ประมุขฝ่ายชายแห่งราชอาณาจักรบาวาเรีย ที่ทรงเป็นนักจักษุวิทยาที่มีชื่อเสียง พระองค์ถูกตั้งพระนามตามพระเชษฐภคินีของพระราชบิดา จักรพรรดินีเอลิซาเบธแห่งออสเตรีย ฝ่ายพระราชมารดา คือ อินฟันตามารีอา ฌูเซแห่งโปรตุเกส พระราชธิดาของพระเจ้ามิเกลแห่งโปรตุเกส
พระราชบิดาทรงมีพระปรีชาสามารถด้านศิลปะเป็นพิเศษ จึงทรงเลี้ยงดูพระองค์ให้อยู่ในแวดวงของศิลปะแขนงต่างๆ เช่น การวาดเขียน การดนตรี และศิลปะปูนปั้น และในขณะที่ยังทรงพระเยาว์นั้น ได้ตามเสด็จพระราชบิดาไปยังคลินิกที่ซึ่งพระราชมารดานั้นทำหน้าที่เป็นพยาบาล พระองค์ได้เห็นถึงสภาพความเป็นอยู่ของผู้คนที่บาดเจ็บต่างๆ ซึ่งถือว่าเป็นสิ่งที่แปลกนักในฐานะของเจ้าหญิงที่จะได้สัมผัส
อภิเษกสมรส.
ดัชเชสอลิซาเบธทรงเสกสมรสกับเจ้าชายอัลแบร์ รัชทายาทอันดับสองของราชอาณาจักรเบลเยียม (ลำดับต่อจากพระชนก เจ้าชายฟิลิป เคานท์แห่งฟลานเดอร์) และหลังจากพระราชสวามีเสวยราชย์เป็นพระมหากษัตริย์ในปีค.ศ. 1909 พระองค์จึงมีพระอิสริยยศเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งชาวเบลเยียม เมืองอลิซาเบธวิลล์ หรือลูบุมบาชี (ปัจจุบัน) ในคองโกนั้นถูกตั้งให้เป็นเกียรติแก่พระองค์
ในขณะที่ทั้งสองพระองค์พบกันเป็นครั้งแรกนั้น เจ้าชายอัลแบร์ เป็นองค์รัชทายาทของพระปิตุลา (สมเด็จพระเจ้าเลโอโปลด์ที่ 2 แห่งเบลเยียม) พระราชบิดาคือ เจ้าชายฟิลิป เคานท์แห่งฟลานเดอร์ และเจ้าหญิงมารีแห่งโฮเฮนซอลเลิร์น-ซิกมาริงเงิน พระราชธิดาของสมเด็จพระเจ้าคาโรลที่ 1 แห่งโรมาเนีย
เมื่อทรงพระราชสมภพ เจ้าชายอัลแบร์นั้นเป็นรัชทายาทอันดับที่ 3 ต่อจากพระราชบิดา และพระเชษฐา (เจ้าชายโบดวง) แต่เนื่องจากพระเชษฐานั้นสิ้นพระชนม์กระทันหันในปีค.ศ. 1891 ทำให้เจ้าชายอัลแบร์นั้นเลื่อนขึ้นมาอยู่ลำดับที่ 2 เนื่องจากทรงเป็นคนเงียบ และช่างศึกษา เจ้าชายอัลแบร์ไม่ใช่ตัวเลือกแรกของรัชทายาทที่สมเด็จพระเจ้าเลโอโปลด์ที่ 2ทรงปรารถนา แต่ในที่สุดราชบัลลังก์ก็ตกเป็นของพระองค์หลังจากพระองค์ทรงเป็นเพียงรัชทายาทชายที่ยังทรงพระชนม์พระองค์เดียวในพระราชวงศ์
มารี เฮนรีทเทอแห่งออสเตรีย สมเด็จพระราชินีแห่งเบลเยียม

มารี เฮนรีทเทอแห่งออสเตรีย (พระนามเดิม "มารี เฮนรีทเทอ อันเนอ", พระราชสมภพเมื่อ 23 สิงหาคม ค.ศ. 1836 สวรรคตเมื่อ 19 กันยายน ค.ศ. 1902) ทรงเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งชาวเบลเยียม พระอัครมเหสีของสมเด็จพระราชาธิบดีเลโอโปลด์ที่ 2 แห่งเบลเยียม พระมหากษัตริย์พระองค์ที่สองแห่งราชอาณาจักรเบลเยียม
พระองค์ทรงเป็นพระธิดาของ อาร์ชดยุกโจเซฟแห่งออสเตรีย และ ดัชเชสมาเรีย โดโรเธอาแห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค
เจ้าชายฟีลิป เคานต์แห่งแฟลนเดอส์

เจ้าชายฟีลิปแห่งเบลเยียม เคานต์แห่งแฟลนเดอส์ ("ประสูติ": 24 มีนาคม ค.ศ. 1837 "สิ้นพระชนม์": 17 พฤศจิกายน ค.ศ. 1905) ทรงเป็นพระราชโอรสพระองค์ที่สาม (พระองค์ที่สองที่ยังทรงพระชนม์) ของพระเจ้าเลออปอลที่ 1 กับสมเด็จพระราชินีหลุยส์-มารี (ค.ศ. 1812 - ค.ศ. 1850) ประสูติที่ปราสาทลาเกิน ชานกรุงบรัสเซลส์ เบลเยียม และได้มีพระราชโองการเฉลิมพระอิสริยยศเป็น เคานต์แห่งแฟลนเดอส์ เมื่อวันที่ 14 ธันวาคม ค.ศ. 1840
พระองค์ทรงเป็นองค์รัชทายาทแห่งราชวงศ์ตั้งแต่ปีค.ศ. 1869 (ทันทีหลังจากพระนัดดาสิ้นพระชนม์) จนกระทั่งสิ้นพระชนม์ในปีค.ศ. 1905
ในปีค.ศ. 1866 หลังจากเจ้าชายอเล็กซานดรู โลอัน กูซาแห่งโรมาเนีย ทรงสละราชสมบัติ พระองค์ทรงปฏิเสธการรับเป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ถัดไปของโรมาเนีย ต่อมาพระราชบัลลังก์นั้นในภายหลังได้ถวายให้แก่สมเด็จพระเจ้าคาโรลที่ 1
เสกสมรส.
เจ้าชายฟิลิป ทรงเสกสมรสกับเจ้าหญิงมารีแห่งโฮเฮนซอลเลิร์น-ซิกมาริงเงิน (ค.ศ. 1845 - ค.ศ. 1912) พระธิดาของคาร์ล อันโทน เจ้าชายแห่งโฮเอินท์ซ็อลเลิร์น (ค.ศ. 1811 – ค.ศ. 1885) กับพระชายา เจ้าหญิงโยเซฟินแห่งบาเดิน (ค.ศ. 1813 – ค.ศ. 1900)
ทรงมีพระโอรสและพระธิดารวม 5 พระองค์ ได้แก่
สุกิจ อัถโถปกรณ์

นายแพทย์ สุกิจ อัถโถปกรณ์ (เกิด 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2496) อดีตที่ปรึกษาประธานสภาผู้แทนราษฎร (นายชวน หลีกภัย) และอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดตรัง 3 สมัย
ประวัติ.
นายแพทย์ สุกิจ อัถโถปกรณ์ เกิดเมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2496 สำเร็จการศึกษาปริญญาตรี แพทยศาสตรบัณฑิต จาก จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย 
งานการเมือง.
อดีตเคยรับราชการเป็นนายแพทย์ที่โรงพยาบาลตรัง และ เปิดคลีนิคส่วนตัว ต่อมาลงเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกใน พ.ศ. 2529 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ และได้รับเลือกตั้ง
พ.ศ. 2549 ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภา และได้รับเลือกตั้ง แต่ทำหน้าที่ได้เพียง 5 เดือนเท่านั้นก็ต้องพ้นจากตำแหน่งด้วยการถูกรัฐประหาร
นายแพทย์ สุกิจ กลับมาลงเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรอีกครั้ง ใน พ.ศ. 2550 และได้รับเลือกตั้งเรื่อยมารวม 3 สมัย เขาลงสมัครรับเลือกตั้งในพื้นที่จังหวัดตรังในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง ก่อนที่จะวางมือทางการเมือง หลังจากที่พ่ายแพ้การเลือกตั้ง
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร.
นายแพทย์ สุกิจ อัถโถปกรณ์ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทั้งหมด 3 สมัย คือ
สมาชิกวุฒิสภา.
นายแพทย์ สุกิจ อัถโถปกรณ์ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภามาแล้ว 1 สมัย คือ
เจ้าหญิงมารีแห่งโฮเอินท์ซ็อลเลิร์น-ซีคมาริงเงิน

เจ้าหญิงมารีแห่งโฮเฮนซอลเลิร์น-ซิกมาริงเงิน (พระนามเต็ม: "มารี ลูอีเซอ อเล็คซันดรา คาโรลีเนอ", ประสูติ 17 พฤศจิกายน ค.ศ. 1845, สิ้นพระชนม์ 26 พฤศจิกายน ค.ศ. 1912) เป็นเจ้าหญิงแห่งราชวงศ์โฮเอินท์ซ็อลเลิร์น-ซีคมาริงเงิน ซึ่งต่อมาในภายหลังคือราชวงศ์โฮเอินท์ซ็อลเลิร์น ทรงเป็นพระราชชนนีของสมเด็จพระเจ้าอัลแบร์ที่ 1 แห่งเบลเยียม
พระราชบิดา คือ คาร์ล อันโทน เจ้าชายแห่งโฮเอินท์ซ็อลเลิร์น นายกรัฐมนตรีแห่งปรัสเซีย กับเจ้าหญิงโยเซฟีเนอแห่งบาเดิน ดังนั้นจึงทรงเป็นพระเชษฐภคินีของพระเจ้าการอลที่ 1 แห่งโรมาเนีย และพระปิตุจฉาของพระเจ้าแฟร์ดีนันท์ที่ 1 แห่งโรมาเนีย
เสกสมรส.
พระนางได้เคยเกือบเป็นพระชายาของว่าที่พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 แห่งสหราชอาณาจักร แต่เนื่องจากความแตกต่างทางศาสนา เพราะพระนางทรงนับถือโรมันคาทอลิกอย่างเคร่งครัด จึงทำให้การเสกสมรสนั้นเกิดขึ้นมิได้
ต่อมาพระนางเสกสมรสกับเจ้าชายฟิลิป เคานต์แห่งแฟลนเดอส์ พระราชโอรสของพระเจ้าเลออปอลที่ 1 แห่งเบลเยียม เมื่อวันที่ 25 เมษายน ค.ศ. 1867 ณ กรุงเบอร์ลิน
พระโอรส/ธิดา.
พระองค์ทรงมีพระโอรสและพระธิดารวม 5 พระองค์ ได้แก่
เจ้าหญิงมารีสิ้นพระชนม์ที่เบลเยียมเมื่อพระชนมายุ 67 พรรษา หลังจากทรงป่วยด้วยโรคปอดบวมเป็นระยะเวลาหลายวัน พระศพฝังอยู่ที่โบสถ์แม่พระแห่งลาเคิน
จุฑาธิป มณีพันธุ์

จุฑาธิป มณีพันธุ์ ชื่อเล่น บีช เกิดวันที่ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2531 เป็นนักจักรยานประเภทถนนชาวไทย ผู้เข้าแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ในประเภทถนนหญิง แต่ประสบความล้มเหลวในการเข้าสู่เส้นชัย
ในภายหลัง จุฑาธิปได้รับการทาบทามจากมิเซลาฟานินีร็อกซ์ ซึ่งเป็นทีมจักรยานประเภทถนนอาชีพหญิง เพื่อเข้าแข่งขันรายการยูซีไอวูเมนส์ทีม ฤดูกาล 2012-2013 ที่ประเทศอิตาลี
ประวัติ.
จุฑาทิป มณีพันธุ์ เกิดวันที่ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2531 ที่จังหวัดร้อยเอ็ด เธอเป็นลูกสาวของนายศุภกิจ มณีพันธุ์ และนางอำนวย อัญญะโพธิ์ ซึ่งจุฑาธิปสำเร็จการศึกษาระดับประถมจากโรงเรียนพระกุมารร้อยเอ็ด ระดับมัธยมจากโรงเรียนวิชูทิศ และระดับปริญญาตรีจากมหาวิทยาลัยรัตนบัณฑิต ด้านการแข่งจักรยาน เธอได้รับรางวัลเหรียญทองในการแข่งกีฬาจักรยานในซีเกมส์ 2009 ประเภทแมสสตาร์ทหญิง ที่ประเทศลาว
วันที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2555 จุฑาทิปเข้าแข่งขันรายการวูเมนทัวร์ออฟไทยแลนด์ 2012 ที่จังหวัดเชียงราย ซึ่งเธอทำผลงานได้เป็นอันดับ 3 จากนั้น ในวันที่ 11 พฤษภาคม จุฑาทิปได้อันดับ 9 ในการแข่งจักรยานทางไกลทัวร์ออฟจงหมิงไอส์แลนด์ 2012 ช่วงที่ 2 ซึ่งเธอได้เป็นผู้นำเวลารวมเบสท์เอเชียนไรเดอร์ ส่วนวันที่ 17 พฤษภาคม ในการแข่งขันช่วงที่ 2 ของรายการทัวร์ออฟจูซานไอส์แลนด์ 2012 ที่สาธารณรัฐประชาชนจีน จุฑาทิปได้อันดับ 2 รวมถึงได้เป็นแชมป์ประเภทคะแนนรวมที่ 32 คะแนน และแชมป์เบสท์เอเชียนไรเดอร์ส ภายหลังจากทำคะแนนสะสมจากทัวร์ออฟจงหมิง และทัวร์ออฟจูซาน ส่งผลให้จุฑาทิปได้รับการจัดอันดับจากสหพันธ์จักรยานนานาชาติให้อยู่ในอันดับที่ 57 ของโลก และได้รับโควตาเข้าแข่งขันกีฬาจักรยานในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
ในช่วงแรกของการแข่งขันกีฬาจักรยานในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 จุฑาทิปได้อยู่ในกลุ่มท้าย ซ้ำยังพบกับสภาพฝนและต้องขับหลบหลีกอุบัติเหตุ ส่งผลให้อยู่ห่างจากกลุ่มผู้นำเกินเวลากำหนด เธอจึงต้องออกจากการแข่งขันตามกฎของสหพันธ์จักรยานนานาชาติก่อนเข้าถึงเส้นชัย
เอ็มทีอาร์ (สายรถไฟฟ้า)

ระบบขนส่งมวลชนทางราง (เอ็มทีอาร์) เป็นระบบขนส่งมวลชนทางรางในฮ่องกง เปิดทำการเมื่อ ค.ศ. 1979 ปัจจุบันมีระยะทาง จำนวน 152 สถานี เป็นสถานีรถไฟ 84 สถานีและสถานีรถไฟฟ้ารางเบา 68 สถานี ปัจจุบันอยู่ในการดำเนินการของเอ็มทีอาร์ คอปอเรชัน
รถไฟใต้ดินเซี่ยงไฮ้

รถไฟใต้ดินเซี่ยงไฮ้ เป็นระบบขนส่งมวลชนเร็วในเซี่ยงไฮ้ ประเทศจีน โดยเส้นทางแรกเปิดให้บริการเมื่อ ค.ศ. 1993 ทำให้เซี่ยงไฮ้เป็นเมืองที่ 3 ในจีนแผ่นดินใหญ่ที่มีระบบรถไฟฟ้าใช้ (ถัดจากปักกิ่งและเทียนจิน) และเป็นเมืองที่มีระบบรถไฟฟ้าขยายตัวเร็วที่สุดในโลก
ปัจจบันรถไฟใต้ดินเซี่ยงไฮ้มีจำนวนเส้นทาง 16 สาย และมีจำนวนสถานี 413 สถานี มีระยะทางรวม ทำให้รถไฟใต้ดินเซี่ยงไฮ้เป็นระบบรถไฟฟ้าที่ยาวเป็นอันดับที่ 3 ของโลก ทำรายได้ 2.276 พันล้านบาทใน ค.ศ. 2012 มีผู้โดยสาร 8.486 ล้านคนต่อวัน (ข้อมูลเมื่อ 9 มีนาคม ค.ศ. 2013)
บัตรโดยสาร.
รถไฟใต้ดินเซี่ยงไฮ้ คิดอัตราค่าโดยสารตามระยะทาง เมื่อ 15 กันยายน ค.ศ. 2005 ถ้าต่ำกว่า 6 กิโลเมตร ต้องเสียค่าโดยสาร 3 หยวน ถ้าเดินทางมากกว่านั้น ต้องเสียค่าโดยสาร 10 หยวน
เอกสารเว็บ

เอกสารเว็บ เป็นเอกสารในมโนทัศน์ที่คล้ายกับเว็บเพจ แต่ก็ยังสอดคล้องกับนิยามที่กว้างขึ้นของเวิลด์ไวด์เว็บคอนซอร์เทียม (W3C) ดังต่อไปนี้
"... เอกสารเว็บทุกชุดมียูอาร์ไอของมันเอง สังเกตว่าเอกสารเว็บไม่ใช่สิ่งเดียวกับแฟ้มข้อมูล: เอกสารเว็บชุดเดียวสามารถมีได้ในหลายรูปแบบและในภาษาต่าง ๆ ส่วนแฟ้มข้อมูลแฟ้มเดียว ตัวอย่างเช่นสคริปต์พีเอชพี อาจมีหน้าที่สร้างเอกสารเว็บจำนวนมากที่มียูอาร์ไอแตกต่างกัน เอกสารเว็บถูกจำกัดความว่าเป็นบางสิ่งที่มียูอาร์ไอ และสามารถให้ผลเป็นการแทนต่าง ๆ (ซึ่งตอบสนองเป็นรูปแบบใดรูปแบบหนึ่งอย่างเช่นเอชทีเอ็มแอล เจเพ็ก หรืออาร์ดีเอฟ) ของทรัพยากรที่ระบุในการตอบสนองไปยังการร้องขอของเอชทีทีพี ในวรรณกรรมเชิงเทคนิค ... ศัพท์ ทรัพยากรสารสนเทศ (information resource) ถูกใช้แทนคำว่าเอกสารเว็บ"
ศัพท์ "เอกสารเว็บ" ถูกใช้เป็นศัพท์ที่มีความหมายคลุมเครือในแหล่งข้อมูลหลายแหล่ง แต่นิยามของเวิลด์ไวด์เว็บคอนซอร์เทียมด้านบนสามารถใช้อธิบายได้ทั้งหมด
การวิจัยในสาขา "การค้นคืนเอกสารเว็บ" (web document retrieval) และ "การวิเคราะห์เอกสารเว็บ" (web document analysis) เมื่อไม่นานมานี้ ได้รื้อฟื้นความสนใจเรื่องการทำความเข้าใจวิธีใช้ศัพท์ให้ถูกต้อง
ความคิดหลักก็คือ ทรัพยากรเบื้องหลังทรัพยากรเดียวในระบบเอชทีทีพี อาจมีการแทนหลายชนิดที่แตกต่างกัน ซึ่งสามารถเปิดเผยได้โดยกลไกบางอย่าง อาทิ การเจรจาเนื้อหา (content negotiation)
รายชื่อเมืองหลวงของพม่า

รายชื่อเมืองหลวงของอาณาจักรต่าง ๆ ในประวัติศาสตร์พม่าตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 9 ถึงปัจจุบัน โดยทั่วไปรายการจะจัดเรียงตามลำดับราชวงศ์และตามลำดับเวลา เมืองหลวงของประเทศจะแสดงเป็นตัวหนา
หมายเหตุ.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
ลิงก์เสีย

ลิงก์เสีย, ลิงก์ตาย, ลิงก์เน่า คือศัพท์แบบกันเองที่ใช้เรียกการเชื่อมโยงหลายมิติ (บนเว็บไซต์เอกเทศหรืออินเทอร์เน็ตโดยทั่วไป) ที่โยงไปยังเว็บเพจ เซิร์ฟเวอร์ หรือทรัพยากรอื่น ซึ่งไม่มีให้ใช้งานได้อย่างถาวร ศัพท์นี้ก็ใช้อธิบายผลจากความล้มเหลวในการอัปเดตเว็บเพจที่ล้าสมัย ที่พะรุงพะรังในผลการค้นหาของเสิร์ชเอนจินด้วย
สาเหตุ.
ลิงก์ใดลิงก์หนึ่งอาจเสียได้ด้วยเหตุหลายประการ เหตุเรียบง่ายและสามัญที่สุดก็คือ เว็บไซต์ที่โยงไปหาไม่มีอยู่อีกต่อไป ผลลัพธ์สามัญที่สุดของการเรียกลิงก์เสียก็คือ ข้อผิดพลาด 404 ซึ่งแสดงว่าเว็บเซิร์ฟเวอร์ตอบสนอง แต่หน้าที่ระบุนั้นไม่สามารถค้นพบได้
เว็บไซต์ข่าวบางแห่งมีส่วนทำให้เกิดปัญหาลิงก์เสีย โดยการคงไว้แต่บทความข่าวล่าสุดที่สามารถเข้าถึงได้โดยเสรี แล้วลบหรือย้ายบทความข่าวเก่า ๆ ไปไว้ในพื้นที่สำหรับสมาชิกที่ต้องจ่ายค่าสมัครเข้าร่วม ทำให้ลิงก์สนับสนุนขาดหายไปอย่างมาก ต่อเว็บไซต์ที่อภิปรายถึงเหตุการณ์สำคัญเชิงข่าวและใช้ข่าวนั้นเป็นแหล่งอ้างอิง
ลิงก์เสียอีกประเภทหนึ่งเกิดขึ้นเมื่อเซิร์ฟเวอร์ที่รับฝากหน้าปลายทางหยุดการทำงานหรือย้ายตำแหน่งไปยังชื่อโดเมนใหม่ กรณีนี้เบราว์เซอร์จะให้ผลเป็นข้อผิดพลาดของดีเอ็นเอส หรืออาจปรากฏเป็นเว็บไซต์ที่ไม่เกี่ยวข้องกับเนื้อหาที่เรียกค้น กรณีหลังสามารถเกิดขึ้นได้เมื่อชื่อโดเมนถูกระงับและต่อมาผู้ให้บริการรายอื่นก็ช่วงชิงจดทะเบียนชื่อเดิมอีกครั้ง ชื่อโดเมนที่ได้มานี้จะดึงดูดผู้ที่คาดหวังความได้เปรียบจากกระแสผู้เยี่ยมชมที่เข้ามาโดยไม่ทันสงสัย เพื่อที่จะเพิ่มพูนตัวนับผู้เยี่ยมชมและเพจแรงก์
ลิงก์ก็อาจเสียได้ด้วยสาเหตุจากการปิดกั้นบางรูปแบบ เช่นตัวกรองเนื้อหาหรือไฟร์วอลล์ ลิงก์เสียที่พบเห็นได้ทั่วไปบนอินเทอร์เน็ตก็สามารถเกิดขึ้นได้จากด้านผู้เขียน เมื่อเนื้อหาของเว็บไซต์ถูกรวบรวม คัดลอก หรือจัดใช้งานโดยปราศจากการตรวจทานเป้าหมายอย่างถูกต้อง หรือเพียงไม่ทำให้ทันสมัย ลิงก์เสียก็อาจเกิดขึ้นได้กับเว็บไซต์ที่ไม่ได้ใช้ยูอาร์แอลแบบสะอาด (clean URL) ซึ่งถูก "จัดระเบียบใหม่" 
ความแพร่หลาย.
ผู้ใช้เว็บคุ้นเคยต่อการตอบรับชนิด 404 "Not Found" แม้กระทั่งผู้ที่ใช้เว็บเป็นครั้งคราว มีการศึกษาวิจัยจำนวนหนึ่งที่สำรวจความแพร่หลายของลิงก์เสียบนเว็บ ในวรรณกรรมเชิงวิชาการ และในห้องสมุดดิจิทัล จากการทดลองเมื่อ พ.ศ. 2546 เฟตเทอร์ลีและคณะพบว่า ประมาณหนึ่งลิงก์ในทุก ๆ 200 ลิงก์ต่อสัปดาห์จะหายไปจากอินเทอร์เน็ต 
แม็กคาวน์และคณะพบว่า ยูอาร์แอลถึงครึ่งที่อ้างถึงบทความในดี-ลิบ แมกาซีน (D-Lib Magazine) ไม่สามารถเข้าถึงได้อีกหลังจากเผยแพร่ไปแล้ว 10 ปี 
และการศึกษาวิจัยอื่น ๆ ได้แสดงว่า ลิงก์เสียในวรรณกรรมเชิงวิชาการมีจำนวนมากแย่ยิ่งกว่านั้น 
เนลสันกับอัลเลนได้สำรวจลิงก์เสียในห้องสมุดดิจิทัลพบว่า ประมาณร้อยละสามของลิงก์ทั้งหมดไม่สามารถเข้าถึงได้หลังจากหนึ่งปีผ่านพ้นไป
ปฏิบัติการครอสโรดส์

ปฏิบัติการครอสโรดส์  เป็นชุดการทดลองระเบิดนิวเคลียร์โดยสหรัฐอเมริกา การทดลองทุกครั้งในชุดการทดลองนี้จัด ณ บิกีนีอะทอลล์ ในช่วงกลางปี 1956 "ครอสโรดส์" เป็นการทดลองหลังจาก "ทรินิตี" ซึ่งทดลองช่วงเดือนกรกฎาคม 1945 และเป็นการระเบิดครั้งแรกตั้งแต่การทิ้งระเบิดนิวเคลียร์ที่ฮิโระชิมะนะงะซะกิ โดยมีจุดมุ่งหมายการทดลองเพื่อทดสอบความเสียหายจากระเบิดนิวเคลียร์ที่มีผลต่อเรือรบ
ชุดการทดลอง "ครอสโรดส์" ประกอบไปด้วยระเบิดสองลูก โดยทั้งคู่มีแรงระเบิด 23 กิโลตันทีเอ็นทีเท่ากัน ลูกแรกทดลองวันที่ 1 กรกฎาคม 1946 สมญานามว่า "เอเบิล" ซึ่งจุดระเบิดเหนือพื้นดิน 160 เมตร อีกลูกหนึ่งทดลองวันที่ 25 กรกฎาคม 1946 มีสมญานามว่า "เบเกอร์" ซึ่งจุดระเบิดใต้ผิวน้ำลงไป 27 เมตร แต่ยังมีระเบิดอีกลูกสมญานามว่า "ชาร์ลี" ที่วางแผนระเบิดในปี 1947 แต่ถูกยกเลิกเสียก่อน จึงเลื่อนการทดลอง "ชาร์ลี" ไปทดลองในปฏิบัติการวิกแวมซึ่งเป็นการระเบิดใต้ท้องทะเลลึกบริเวณชายฝั่งแคลิฟอร์เนีย การระเบิดของ "เอเบิล" และ "เบเกอร์" เป็นการระเบิดครั้งที่สี่และครั้งที่ห้าในประวัติศาสตร์การระเบิดของสหรัฐอเมริกา (หลังจาก "ทรินิตี" และ ระเบิดที่ฮิโระชิมะและนะงะซะกิ) และเป็นการทดลองครั้งแรกที่จัดขึ้นบริเวณเหมู่เกาะมาร์แชลล์ ซึ่งการทดลองอีกหลาย ๆ ครั้งต่อมาก็จัดที่บริเวณนี้
ผู้คนที่อาศัยอยู่บนเกาะบิกีนีแต่เดิมยินยอมที่จะย้ายออกจากเกาะ โดยคนส่วนมากย้ายไปอยู่ที่รองเกริคอะทอลล์ (Rongerik Atoll) และต่อมาในทศวรรษ 1950 มีการทดลองระเบิดเทอร์โมนิวเคลียร์อีกหลายครั้งที่จัดขึ้นบริเวณเกาะบิกีนี ทำให้เกิดการปนเปื้อนในน้ำทะเลและในอากาศอย่างมากซึ่งจะส่งผลกระทบต่อการดำรงชีวิตของชาวเกาะ เช่นการทำฟาร์ม และการหาปลา แม้ในปัจจุบันเกาะบิกีนีก็ยังใช้ในการอยู่อาศัยไม่ได้ แม้จะมีการยืนยันว่าผู้เกี่ยวข้องกับปฏิบัติการครอสโรดส์จะได้รับการป้องกันจากรังสีเป็นอย่างดี แต่ก็ยังมีการศึกษาที่ว่าอายุขัยเฉลี่ยของผู้เข้าร่วมปฏิบัติการลดลงสามเดือนจากคนทั่วไป ผลจากการระเบิดของ "เบเกอร์" ทำให้เรือเป้าทุกลำปนเปื้อนสารกำมันตรังสี และทำให้เกิดการฟุ้งกระจายของสารกำมันตรังสีเป็นวงกว้าง จนทำให้นักเคมีนามว่า ซึ่งเคยดำรงตำแหน่งประธานของได้กล่าวถึง "เบเกอร์" ว่าเป็น "จุดเริ่มต้นของภัยพิบัตินิวเคลียร์ของโลก"
มิสเตอร์คิงคอง

มิสเตอร์คิงคอง  เป็นภาพยนตร์ ค.ศ. 2013 ที่เขียนบทและกำกับโดยคิม ยง-ฮวา ซึ่งอิงจากหนังสือการ์ตูน ค.ศ. 1984 ของฮอ ย็อง-มัน เรื่อง"ทีมที่ 7"  ซึ่งเกี่ยวกับกอริลลาที่กลายเป็นซูเปอร์สตาร์เบสบอล กับผู้จัดการหญิงวัย 15 ปีของมัน ภาพยนตร์ชุดนี้นำแสดงโดยสวี เจียว และซอง ดง-อิล "มิสเตอร์คิงคอง"เป็นภาพยนตร์เกาหลีใต้เรื่องแรกที่ถ่ายทำในระบบ 3 มิติอย่างเต็มรูปแบบ ภาพยนต์ชุดนี้เป็นภาพยนตร์ร่วมผลิตระหว่างเกาหลีใต้กับประเทศจีน ซึ่งได้รับการเปิดตัวในช่วงเวลาไล่เลี่ยกันในวันที่ 17 กรกฎาคม และ 18 กรกฎาคม ตามลำดับ
เนื้อเรื่องย่อ.
หัวหน้าละครสัตว์หญิงสาวชื่อ เหว่ยเหวย ใช้ชีวิตอยู่กับลิงกอริลลาชื่อหลิงหลิง ที่ชอบเล่นไม้เบสบอล ซึ่งได้กลายเป็นสมาชิกครอบครัวและเพื่อนเพียงคนเดียวของเธอ เมื่อคุณปู่ของเธอได้เสียชีวิตลงเนื่องด้วยแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ในมณฑลเสฉวน โดยทิ้งหนี้สินจำนวนหนึ่งไว้เบื้องหลัง เมื่อนายทุนหน้าเลือดขู่ว่าจะขายหลิงหลิง และเด็ก ๆ ในคณะละครสัตว์เพื่อชดใช้หนี้ เหว่ยเหวยจึงไม่มีทางเลือกนอกจากให้หลิงหลิง ได้แสดงผลงานในลีกเบสบอลเกาหลี โดยการสนับสนุนของแมวมองผู้มีหัวทุนนิยมชื่อ ซอง ชุงซู ณ เวลานี้ หลิงหลิงได้รับการขนานนามว่า "มิสเตอร์โก" และได้กลายเป็นซูเปอร์สตาร์ในทันที กับการนำแฟน ๆ และทีมดูซานแบร์สก้าวสู่การเป็นแชมป์อย่างปาฏิหาริย์
เพลงประกอบภาพยนตร์.
เพลงธีมประกอบภาพยนตร์ชื่อ "บาย" ขับร้องโดยคิม แท-ย็อน ผู้เป็นสมาชิกของเกิลส์เจเนอเรชัน ประพันธ์บทเพลงโดยอี แจ-ฮัก โดยเพลง "บาย" มีทั้งในเวอร์ชันภาษาเกาหลีและภาษาจีน รวมถึงได้ทำการบันทึกเสียงโดยฮอลลีวูดซิมโฟนีออร์เคสตราที่ห้องบันทึกเสียงดนตรีของโซนี่พิคเจอร์สในลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย
การเปิดตัว.
ภาพยนตร์ชุดนี้ได้เปิดตัวที่โรงภาพยนตร์ 1,000 แห่งในประเทศเกาหลีใต้เมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม ค.ศ. 2013 และที่โรงภาพยนตร์ 3,000 แห่ง (ในระบบ 3 มิติ) ที่ประเทศจีน ณ วันที่ 18 กรกฎาคม ภาพยนตร์ชุดนี้ยังได้รับการเปิดตัวที่ประเทศอื่น ๆ ในเอเชีย ซึ่งได้แก่ ประเทศสิงคโปร์ ณ วันที่ 18 กรกฎาคม ประเทศมาเลเซียและประเทศไทย ณ วันที่ 1 สิงหาคม, ประเทศอินโดนีเซีย ณ วันที่ 6 สิงหาคม, ไต้หวัน ณ วันที่ 9 สิงหาคม, ฮ่องกง ณ วันที่ 15 สิงหาคม และประเทศฟิลิปปินส์ ณ วันที่ 8 กันยายน
สถานีรถไฟย่างกุ้ง

สถานีรถไฟย่างกุ้ง ([jàɰ̃.ɡòʊ̯ɰ̃ bù.dà.d͡ʑí]) ใจกลางเมืองย่างกุ้ง เป็นสถานีรถไฟที่ใหญ่ที่สุดในประเทศพม่า และเป็นประตูสู่การรถไฟเมียนมา ที่มีระยะทางทั้งประเทศรวม 3,126 ไมล์ (5,031 กิโลเมตร) เชื่อมต่อกับเมืองทางตอนบน (เนปยีดอ, มัณฑะเลย์, ชเวโบ) ต่างจังหวัด (มยิจีนา) เทือกเขารัฐฉาน (ตองยี, กาดล้อ) และเขตชายฝั่งตะนาวศรี (มอละมไยน์, เย่)
สถานีรถไฟย่างกุ้งก่อสร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1877 โดยชาวอังกฤษ แต่ถูกทำลายโดยกองทัพญี่ปุ่นเมื่อ ค.ศ. 1943 ต่อมา ได้มีการออกแบบใหม่โดยใช้สถาปัตยกรรมแบบพม่าแท้ ๆ และได้เปิดใช้งานอีกครั้งเมื่อ ค.ศ. 1954 ออกแบบโดยอู้ ทิน สถานีรถไฟย่างกุ้งได้รับการกำหนดให้เป็นสถานที่สำคัญของเมืองย่างกุ้งตั้งแต่ ค.ศ. 1996
ปาดังเบซาร์ (ประเทศมาเลเซีย)

ปาดังเบอซาร์  หรือ ปาดัง เป็นเมืองบริเวณชายแดนไทย-มาเลเซีย ตั้งอยู่ในรัฐปะลิส ห่างจากเมืองกางาร์ 35 กิโลเมตร และนครหาดใหญ่ 57 กิโลเมตร อยู่ใกล้กับตำบลปาดังเบซาร์ อำเภอสะเดา จังหวัดสงขลาของไทย
เศรษฐกิจ.
ปาดังเบอซาร์เป็นประตูสู่ประเทศมาเลเซียของคนไทย ถ้าเดินทางมาทางอำเภอสะเดา
ประชากร.
มีประชากรประมาณ 10,000 คน แบ่งเป็น
ภาษา.
ใช้ภาษามลายูเป็นภาษาทางการ
แหล่งข้อมูลอื่น.
 <ns>10</ns>
 <id>311477</id>
 <redirect title="แม่แบบ:คอมมอนส์-หมวดหมู่" />
 <revision>
 <id>4294190</id>
 <parentid>2467571</parentid>
 <timestamp>2012-09-23T09:50:13Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Octahedron80</username>
 <id>1803</id>
 </contributor>
 <comment>เปลี่ยนทางไปที่ </comment>
 <origin>4294190</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
ปลาไหลเผือกใหญ่

ปลาไหลเผือก หรือ ปลาไหลเผือกใหญ่ (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Eurycoma longifolia") เป็นไม้ยืนต้นในวงศ์ Simaroubaceae ชื่ออื่นๆ กรุงบาดาล (สุราษฎร์ธานี) คะนาง ชะนาง (ตราด) ตรึงบาดาล (ปัตตานี) ตุงสอ แฮพันชั้น (ภาคเหนือ) เพียก (ภาคใต้) หยิกบ่อถองหรือหยิกไม่ถึง เอียนด่อน (ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ) ไหลเผือก (ตรัง) เป็นไม้ไม่ผลัดใบ รากกลมโต สีขาว สีขาวนวล รากที่มีอายุหลายปีจะมีความยาวมาก อาจยาวมากกว่า 2 เมตร ลำต้นเรียบสีน้ำตาลเทา ใบประกอบแบบขนนกชั้นเดียว ดอกช่อออกตามซอกใบหรือปลายกิ่ง กลีบเลี้ยงสีเขียวอมน้ำตาล ปลายกลีบแดงอมเขียว กลีบดอกสีแดงอ่อนเกสรตัวผู้และตัวเมียสีแดงอ่อน ยื่นยาวกว่าดอก ผลเดี่ยว ทรงกระบอกกลมสั้น ผลแก่แล้วแตก ผลอ่อนสีเขียว แก่แล้วเป็นสีส้ม 
ปลาไหลเผือกใหญ่เป็นพืชที่มีสรรพคุณเป็นยาสมุนไพร ใช้ รากถ่ายพิษต่างๆ ถ่ายพิษไข้พิษเสมหะ และโลหิต แก้ไข้ แก้ไข้มาลาเรีย ตัดไข้ทุกชนิด แก้ลม แก้วัณโรคระยะบวม ขับเหงื่อ ขับพยาธิ แก้ต่อมทอนซิลอักเสบ แก้เจ็บคอ ความดันเลือดสูง อัมพาต ขับถ่ายน้ำเหลือง แก้ท้องผูก ใช้รากเป็นส่วนผสมของยาบำรุงกำลัง นำรากผสมกับรากโลดทะนงแดง และพญาไฟ ฝนน้ำดื่ม แก้ไข้ ใช้เลิกเหล้า รากผสมกับรากย่านางแดง และพญายา ฝนน้ำกินขับพิษ ในตำรายาโบราณ เป็นส่วนผสมของยาสามราก ที่ใช้ขับพิษ และแก้อาการลงแดงจากการติดยาเสพติด เป็นส่วนผสมของยาประสะเหมือดคน และยาจันทน์ลีลา และยาแก้ไข้ห้าราก ชาวโอรังอัซลีในรัฐเปรัก ประเทศมาเลเซียนำรากไปต้มกับชาใช้กระตุ้นความรู้สึกทางเพศ
ในทางเภสัชวิทยา ปลาไหลเผือกใหญ่ มีฤทธิ์ลดไข้ ต้านมาลาเรีย มีฤทธิ์กระตุ้นความรู้สึกทางเพศของหนูตัวผู้ ลดความวิตกกังวล เป็นพิษต่อเซลล์มะเร็ง ต้านการก่อเกิดเนื้องอก ลดน้ำตาลในเลือด สารออกฤทธิ์ที่สำคัญได้แก่ สารกลุ่ม quassinoids เช่น eurycomalactone eurycomanol eurycomanone ซึ่งมีฤทธิ์ยับยั้งการเจริญเติบโตของเชื้อมาเลาเรียในหลอดทดลอง
อาซิลลา ซี

อาซิลลา ซี (25 กุมภาพันธ์ 2540) มีชื่อจริงว่า อาซิลลา ซะห์รันตียารา  เป็นนักร้องแนวป็อปร็อกชาวอินโดนีเซีย ซึ่งมีชื่อเสียงจากการเข้าแข่งขันรายการโทรทัศน์อินโดนีเซีย "ไอโดลา ซีลิก์" (Idola Cilik) ฤดูกาลแรก
คาร์ล อันโทน เจ้าผู้ครองโฮเอินท์ซ็อลเลิร์น

คาร์ล อันโทน เจ้าผู้ครองโฮเอินท์ซ็อลเลิร์น-ซีคมาริงเงิน  เป็นเจ้าผู้ครองราชรัฐโฮเอินท์ซ็อลเลิร์น-ซีคมาริงเงิน ตั้งแต่ปี 1869 และมุขมนตรีราชอาณาจักรปรัสเซีย 
พระองค์ทรงเป็นโอรสของคาร์ล เจ้าผู้ครองโฮเอินท์ซ็อลเลิร์น-ซีคมาริงเงิน ซึ่งสละราชสมบัติให้แก่พระองค์ในวันที่ 27 สิงหาคม 1848 พระราชชนนีคือ มารี อ็องตัวเนต มูว์รา หลานสาวของฌออากีม มูว์รา
เสฎฐวุฒิ อนุสิทธิ์

เสฎฐวุฒิ อนุสิทธิ์ ปัจจุบันเปลี่ยนชื่อเป็น คณิศร อนุสิทธิ์ (เกิด 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2540) ชื่อเล่น ตั้ว เป็นนักแสดงชาวไทย อดีตสังกัดจีทีเอชและนาดาวบางกอก มีผลงานชื่อดังจากซีรีส์ฮอร์โมน วัยว้าวุ่น โดยรับบทเป็น "ธีร์" หนุ่มฟลุ๊ตประจำวงโยธวาทิตโรงเรียนนาดาวบางกอก
ประวัติ.
เสฎฐวุฒิ อนุสิทธิ์ ปัจจุบันเปลี่ยนชื่อเป็น คณิศร อนุสิทธิ์ มีชื่อเล่นว่า "ตั้ว" เกิดวันที่ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2540 เริ่มเข้าวงการครั้งแรกเมื่ออายุ 14 ปี เริ่มต้นด้วยการถ่ายแบบโฆษณา ตามด้วยแบบแฟชั่นต่างๆ จนในปี พ.ศ. 2555 ได้เล่นภาพยนตร์เรื่อง Virgin Am I รักแรกกระแทกจิ้น รับบทเป็นแบงค์ และมีผลงานสร้างชื่อจากซีรีส์ฮอร์โมน วัยว้าวุ่น โดยรับบทเป็นธีร์ หนุ่มฟลุ๊ตประจำวงโยธวาทิตโรงเรียนนาดาวบางกอก อดีตเขาเป็นนักแสดงสังกัด GTH
ลาบายาเมซา

เอลอิมโนเดอบายาโม (เพลงสรรเสริญบายาโม) เป็นเพลงชาติของคิวบา ได้มีการขับร้องครั้งแรก ระหว่างศึกบายาโม เมื่อ ค.ศ. 1868. เปรูโชว์ ฟิเกอร์โร ได้เข้าร่วมระหว่างการทำสงคราม โดยได้ประพันธ์บทร้อง และ เรียบเรียงทำนอง ทำนองเพลงดังกล่าวมีชื่อว่า ลาบายาเมซา  เรียบเรียงทำนองเมื่อ ค.ศ. 1867.
ภาพรวม.
เมื่อวันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2411 กองกำลังคิวบาได้รับการยอมจำนนจากเจ้าหน้าที่อาณานิคมของสเปนในบายาโม ผู้คนที่แสดงความยินดีล้อมวงต่อ ฟิเกเรโด และขอให้เขียนเพลงสรรเสริญด้วยทำนองที่พวกเขากำลังฮัมเพลง บนอานม้าของเขา ฟิเกเรโดประพันธ์เนื้อเพลงของเพลงชาติซึ่งยาวกว่าเวอร์ชันทางการในปัจจุบัน ฟิเกเรโดถูกจับและประหารชีวิตด้วยการยิงเป็นชุดโดยชาวสเปนในอีกสองปีต่อมา ก่อนที่หน่วยยิงจะได้รับคำสั่งให้ยิง ฟิเกเรโด ด้วยการตะโกนประโยคจากเพลงของเขาว่า "Morir por la Patria es vivir" (แปลว่า "เพราะพลีชีพเพื่อมาตุภูมิคือการมีชีวิตอยู่")
คิวบาได้นำเป็นเพลงชาติมาใช้อย่างเป็นทางการในปี ค.ศ. 1902 และยังคงรักษาไว้แม้หลังจากการปฏิวัติในปี ค.ศ. 1959 นักแต่งเพลงชาวคิวบา ชื่อ อันโตนิโอ โรดริเกซ-เฟอร์เรอร์ เป็นผู้แต่งโน้ตดนตรีเบื้องต้นของเพลงชาติคิวบา
นอกจาก อิมโนเดอบายาโม Himno de Bayamo แล้ว ยังมีเพลงคิวบาอีกสองเพลงที่เป็นที่รู้จักคือ "La Bayamesa" Bayamesa ประพันธ์ขึ้นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1851 โดย คาลอส มานูเอล เดอ เซ่เปเดส (Carlos Manuel de Céspedes) และ และ โฆเซ่ ฟอร์นาริส (José Fornaris) ตามคำขอของเพื่อนของพวกเขา ฟรานซิสโก คาสติโย โมเรโน (Francisco Castillo Moreno) ซึ่งบางครั้งก็ให้เครดิตกับเนื้อร้องด้วย หลังปี พ.ศ. 2411 ระหว่างสงครามคิวบา เพลงลาบายาเมซา (La Bayamesa) เวอร์ชัน "mambí" ก็ได้รับความนิยม มีทำนองเดียวกันแต่เนื้อเพลงต่างกัน หลายปีต่อมา ในปี ค.ศ. 1918 นักแต่งเพลงและนักประพันธ์เพลง ซินโด กาเรย์ (Sindo Garay) จาก ซานติเอโกเดอคิวบา (Santiago de Cuba) ได้แต่งเพลงที่เขาเรียกว่า มนูเฆอร์ บายาเมซา (Mujer Bayamesa); ที่นิยมใช้ย่อชื่อให้ในเพลง "La Bayamesa"
บทร้อง.
บทร้องต้นฉบับมีทั้งหมด 3 บท. เมื่อปี ค.ศ. 1902. ได้มีการตัดเนื้อร้องในบทที่ 2 และ บทที่ 3 สืบเนื่องมาจากสงครามสเปน-อเมริกา ที่สร้างความแตกร้าวกับอาณานิคมสเปน ระยะต่อมา บทร้องทั้ง 2 บทมิได้รับรองให้ใช้เป็นเพลงชาติ ในภายหลังบทร้องทั้ง 2 บทที่ถูกตัดนั้น ได้นำกลับมาใช้เป็นเพลงชาติในรัฐพิธีสำคัญภายหลังการปฏิวัติคิวบา เพื่อสื่อถึงการต่อต้านจักรวรรดินิยมอเมริกาที่กดขี่คิวบาภายใต้รัฐบาลหุ่นเชิดของตน
โทะกุชิมะอินดิโกซอคส์

โทะกุชิมะอินดิโกซอคส์  เป็นทีมเบสบอลในชิโกะกุไอส์แลนด์ลีกพลัสของประเทศญี่ปุ่น ซึ่งทีมนี้ได้รับการก่อตั้งใน ค.ศ. 2005 โดยส่วนใหญ่ทีมอินดิโกซอคส์มักเล่นในสนามเหย้าของเขาซึ่งมีชื่อว่าสนามเบสบอลคุระโมะโตะ จังหวัดโทะกุชิมะ ที่เมืองโทะกุชิมะ จังหวัดโทะกุชิมะ
อดีตผู้ขว้างลูกเมเจอร์ลีกเบสบอลชื่อ คะซุฮิโตะ ทะดะโนะ เคยร่วมทำหน้าที่ชั่วคราวให้แก่ทีมนี้ในเดือนกันยายน และตุลาคม ค.ศ. 2006
การร่วมทีมโดยผู้เล่นจากเอ็นพีบี.
ช่วงระหว่างลีกเอ็นพีบี ณ เดือนมีนาคม ค.ศ. 2012 ได้มีการสร้างความเป็นไปได้ต่อการส่งผู้เล่นจำนวนหนึ่งมาร่วมทีมเป็นการชั่วคราว โดยในวันที่ 27 มีนาคมของปีดังกล่าว ได้มีการส่งมิสึฮิโระ นะกะคะวะ และโคสุเกะ นะกะมุระ ซึ่งเป็นผู้เล่นจากฮิโระชิมะโตเกียวคาร์พเข้ามาร่วมทีมในฤดูกาล 2012
อ๊าวส่าย

อ๊าวส่าย หรือ อ๊าวหย่าย  คือชุดประจำชาติชุดหนึ่งของชาวเวียดนาม ซึ่งห่มนุ่งโดยผู้หญิงเวียดนามมิว่าจะเป็นในหรือนอกประเทศเวียดนาม อ๊าวส่ายในรูปแบบปัจจุบัน เป็นชุดทอจากผ้าไหมซึ่งสวมใส่แนบตัว โดยมีกางเกงขายาวอยู่ชั้นใน
ความหมายของคำ.
ในประเทศเวียดนาม อ๊าวส่ายมีชื่อที่เรียกแตกต่างกันไปเล็กน้อยตามแต่สำเนียงท้องถิ่น คำว่า "อ๊าวส่าย" เป็นสำเนียงเวียดนามเหนือ ส่วน "อ๊าวหย่าย" เป็นสำเนียงของเวียดนามใต้ คำว่า "อ๊าว" แปลว่า "ผืน" ส่วนคำว่า "ส่าย" แปลว่า "ยาว" ดังนั้นถ้าหากแปลคำต่อคำ "อ๊าวส่าย" จะมีความหมายว่า "ผืนยาว"
ไนจีเรียวีเฮลที

"ไนจีเรียวีเฮลที" (ไนจีเรียของเรา จงเจริญ) เป็นเพลงชาติของไนจีเรีย, ประกาศใช้อย่างเป็นทางการพร้อมกับธงชาติ และ ตราแผ่นดิน เมื่อวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 1960 อันเป็นวันประกาศเอกราชของชาติจากสหราชอาณาจักร ใช้จนถึง ค.ศ. 1978. และได้นำกลับมาใช้ใหม่เมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม ค.ศ. 2024 แทนที่ "อารีส โอคอมพาทริออตส์".
บทร้องประพันธ์โดย ลิเลียน ชอง วิลเลียม (Lillian Jean Williams), เป็นชาวอังกฤษ. เรียบเรียงทำนองโดย ฟรานซ์ เบอร์ดาร์."
บารังไก

บารังไก (ย่อเป็น Brgy. หรือ Bgy.) อดีตมีชื่อว่า barrio (ย่อเป็น Bo.) เป็นหน่วยการปกครองท้องถิ่นที่เล็กที่สุดในประเทศฟิลิปปินส์ และเป็นศัพท์ฟิลิปิโนที่มีความหมายว่าหมู่บ้าน, อำเภอ หรือเขต ในเขตปริมณฑลมักใช้คำนี้สื่อถึงย่านเมืองชั้นใน ชานเมือง หรือย่านชานเมือง "บารังไก" มาจากคำว่า "balangay" ชนิดของเรือที่ชาวออสโตรนีเซียใช้ตอนอพยพไปอยู่ในหมู่เกาะฟิลิปปินส์
พงศ์โพยม วาศภูติ

พงศ์โพยม วาศภูติ (17 มีนาคม พ.ศ. 2491 – 26 สิงหาคม พ.ศ. 2568) อดีตปลัดกระทรวงมหาดไทย อดีตผู้ว่าราชการจังหวัดหลายจังหวัด อดีตนายกสมาคมกีฬาวอลเลย์บอลแห่งประเทศไทย
ประวัติ.
นายพงศ์โพยม วาศภูติ เกิดเมื่อวันที่ 17 มีนาคม พ.ศ. 2491 สมรสกับนางมัณฑนา วาศภูติ จบการศึกษาระดับประถมศึกษา จากโรงเรียนเซนต์คาเบรียล ระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา ระดับปริญญาตรี รัฐศาสตรบัณฑิต (เกียรตินิยม) จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และระดับปริญญาโท พัฒนบริหารศาสตรมหาบัณฑิต (รัฐประศาสนศาสตร์) จากสถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ (นิด้า)
พงศ์โพยม จบหลักสูตรนายอำเภอ รุ่นที่16 วิทยาลัยการปกครอง หลักสูตรนักปกครองระดับสูง รุ่นที่ 20 วิทยาลัยการปกครอง หลักสูตรฝ่ายอำนวยการ กองอาสารักษาดินแดน รวมทั้งจบการศึกษาอบรมจากโรงเรียนเสนาธิการทหารบก รุ่นที่ 6 และหลักสูตรการป้องกันราชอาณาจักร รุ่นที่ 38 วิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร
การทำงาน.
พงศ์โพยม วาศภูติ รับราชการในสังกัดกระทรวงมหาดไทย เคยดำรงตำแหน่งนายอำเภอหลายแห่ง ได้แก่ นายอำเภอนาหว้า นายอำเภอบ้านแพง จังหวัดนครพนม นายอำเภอปากช่อง จังหวัดนครราชสีมา เคยเป็นผู้อำนวยการกองอัตรากำลังและส่งเสริมสมรรถภาพ กรมการปกครอง
ต่อมาได้รับแต่งตั้งเป็นรองผู้ว่าราชการจังหวัดเชียงใหม่ เป็นผู้ช่วยปลัดกระทรวงมหาดไทย และเป็นผู้ว่าราชการจังหวัด ได้แก่ ผู้ว่าราชการจังหวัดตาก ผู้ว่าราชการจังหวัดนราธิวาส และผู้ว่าราชการจังหวัดภูเก็ต ต่อมาได้รับแต่งตั้งเป็นอธิบดีกรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น อธิบดีกรมป้องกันและบรรเทาสาธารณภัย ต่อมาถกย้ายไปเป็นผู้ว่าราชการจังหวัดนครราชสีมา
พงศ์โพยม วาศภูติ เคยถูกย้ายจากผู้ว่าราชการจังหวัด ไปเป็นผู้ตรวจราชการกระทรวงมหาดไทย ในปี พ.ศ. 2548 ต่อมาได้รับแต่งตั้งเป็นรองปลัดกระทรวงมหาดไทย และเป็นปลัดกระทรวงมหาดไทย ในปี พ.ศ. 2549 
ในปี พ.ศ. 2557 พงศ์โพยม ได้ร่วมกิจกรรมทางการเมืองกับกลุ่ม กปปส. โดยขึ้นเวทีปราศรัยแถลงจุดยืนสนับสนุนให้มีการปฏิรูปประเทศ เมื่อเดือนมกราคม พ.ศ. 2557
พงศ์โพยม วาศภูติ ได้รับแต่งตั้งเป็นประธานกรรมาธิการปฏิรูปการปกครองท้องถิ่น สภาปฏิรูปแห่งชาติ
ซิลเวอร์สปูน

ซิลเวอร์สปูน(; โรมาจิ: "Gin no Saji"; : ในชื่ออังกฤษ Silver Spoon)เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นเขียนโดยฮิโรมุ อาราคาวะเป็นเรื่องราวของเด็กหนุ่มที่ชื่อฮะจิเคน ยูโงะ เด็กม.ปลายแสนธรรมดาได้เข้าไปอยู่ในโรงเรียนเกษตรกรเอโสะโนะ ที่เป็นโรงเรียนของเหล่านักเรียนที่ตั้งใจจะเป็นเกษตรกร เริ่มลงตีพิมพ์ในนิตยสาร โชเน็งซันเดย์ ตั้งแต่ปี 2555-ปัจจุบัน นอกนี้ซิลเวอร์สปูนได้นำไปทำเป็นแอนิเมชันโดยสตูดิโอA-1 Picturesและได้ออกอากาศทางโนะอิตะมินะของฟูจิทีวีเวลา 00:45 วันพฤหัสบดี เริ่มออกอากาศ 11 กรกฎาคม 2013-ปัจจุบัน
เนื้อเรื่องย่อ.
ฮะจิเคน ยูโงะเด็กนักเรียนม.ปลายที่ มาจากโรงเรียนเตรียมชินซัทสึโบะโระจู แต่กลับมาเข้าโรงเรียนการเกษตรเอโสะโนะด้วยเหตุผลว่ามีหอพักอยู่และไม่ได้กลับบ้าน ไม่มีความรู้ทางด้านการเกษตรมาก่อนจึงเป็นจุดเริ่มต้นแห่งเรื่องวุ่นๆในโรงเรียนการเกษตรเอโสะโนะ
พระยาอินทวิไชย

พระยาอินทวิไชย หรือ เจ้าหลวงอินต๊ะวิไจย เป็นเจ้าผู้ครองนครแพร่ องค์ที่ 3 แห่งราชวงศ์แสนซ้าย ตรงกับรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว พระองค์ได้เสด็จขึ้นครองนครแพร่ต่อจากพระยาเทพวงศ์ผู้เป็นราชบิดา
ราชประวัติ.
พระยาอินทวิไชย มีพระนามเดิมว่า "เจ้าน้อยอินทวิไชย" เป็นราชโอรสองค์โตในพระยาเทพวงศ์ กับแม่เจ้าสุชาดาราชเทวี ประสูติเมื่อ พ.ศ. 2324 มีตำแหน่งเดิมเป็น "พระอินทวิไชย" หรือ "ท้าวอินทวิไชย" จนกระทั่งชนมายุได้ 35 วัสสา ได้เสด็จขึ้นครองนครแพร่ในปี พ.ศ. 2359 ดังบันทึกพับสาวัดดอยจำค่าระบุว่า
"...เจ้าหลวงลิ้นทองเสวยเมืองอยู่ได้ ๔๕ ปี เถิงสวัรคต(สวรรต) ว่าง ๑ ปี เจ้าหลวงอินทวิไชยผู้เปนลูกขึ้นแทนอยู่ได้ ๓๑ ปี..."
พระราชพงสาวดารรัชกาลที่ 4 ระบุว่า "...ตั้งพระเมืองใจบุตรพระยาแสนซ้ายเป็นพระยาแพร่ๆ ถึงแก่กรรมแล้วโปรดเกล้าฯ ตั้งพระอินทวิไชยบุตรพระเมืองใจเป็นพระยาแพร่..."ในยุคที่พวกยุโรปกำลังล่าเมืองขึ้นและต้องการเมืองไทยเป็นอาณานิคมอังกฤษพยายามอย่างยิ่งที่จะยึดเมืองแพร่ เพราะมีป่าไม้สักที่อุดมสมบูรณ์จำนวนมหาศาล จึงขอเข้าทำกิจการป่าไม้ในเมืองแพร่คือบริษัท อิสต์ เอเชียติก พระยาอินทวิไชย ดำเนินวิทโยบายอย่างสุขมรอบคอบ พยายามมิให้เกิดปัญหาขัดแย้งกับชนต่างชาติ อันเป็นชนวนให้เกิดสงคราม เมืองแพร่จึงอยู่รอดปลอดภัยตลอดมา
พระยาอินทวิไชย ถึงแก่พิราลัยเมื่อปี พ.ศ. 2390 สิริชนมายุได้ 66 วัสสา
ราชโอรส-ธิดา.
พระยาอินทวิไชย มีราชโอรส-ธิดา กับแม่เจ้าสุพรรณวดีราชเทวี 6 พระองค์
1.เจ้าบุญนำ
2.เจ้าน้อยศรวิชัย พบหลักฐานที่วัดพระหลวง สูงเม่น
3.เจ้าคำมูล สมรสด้วย เจ้าหน่อแก้ว บุตรแห่ง พระยาพุทธวงศ์ เจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่ลำดับที่ ๔ และย้ายไปปลูกคุ้มอยู่ริมลำน้ำปิงที่เมืองตาก(ปัจจุบันคือที่ตั้งโรงแรมเวียงตาก) ดูแลสัมปทานไม้สักทองที่ล่องมาตามลำน้ำปิง มีบุตรและธิดารวม ๓ คน ชื่อ เข่ง ขุนทอง และทองอยู่
4.เจ้าน้อง
5.เจ้าบัวคำ
6.เจ้าเทียมตา(เตียมตา) เสกสมรสกับเจ้าธรรมปัญโญ
เนื่องจากราชโอรสพระยาอินทวิไชยถึงแก่อนิจกรรมตั้งแต่ยังทรงเยาว์ จึงทำให้ขาดรัชทายาทที่จะขึ้นครองราชย์ต่อจากพระองค์ พระยาราชวงศ์(พิมพิสาร) โอรสแม่เจ้าปิ่นแก้ว กับเจ้าวังขวา จึงได้เสด็จขึ้นครองนครแพร่เป็นพระยาพิมพิสารราชา
พระยาเทพวงศ์

พระยาเทพวงศ์ เจ้าหลวงเทพวงศ์ หรือ เจ้าหลวงอุปเสน ทรงเป็นเจ้าผู้ครองนครแพร่ องค์ที่ 2 แห่งราชวงศ์แสนซ้าย ตรงกับรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ 
ราชประวัติ.
พระยาเทพวงศ์ มีพระนามเดิมว่า "เจ้าน้อยอุปเสน" และมีอีกพระนามว่า "เทพวงษ์" ซึ่งมาจากชื่อทางพระ เป็นโอรสของพระยาแสนซ้าย เจ้าผู้ครองนครแพร่ องค์ที่ 1 แห่งราชวงศ์แสนซ้าย และก่อนขึ้นเป็นพระยาแพร่ ทรงเคยดำรงตำแหน่งพระเมืองไชย (พระเมืองใจ) มาก่อน ตามที่พระราชพงศาวดารกรุงรัตนโกสินทร์ รัชกาลที่ 4 ฉบับเจ้าพระยาทิพากรวงศมหาโกษาธิบดี (ขำ บุนนาค) กล่าวว่า
"...เมืองแพร่นั้น เมื่อแผ่นดินพระบาทสมเด็จฯ พระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกนั้น พระยาแสนซ้ายได้เป็นเจ้าเมือง ครั้นถึงแก่กรรมแล้ว โปรดเกล้าโปรดกระหม่อม ตั้งพระเมืองใจบุตรพระยาแสนซ้ายเป็นพระยาแพร่..."
พระองค์ทรงเป็นเจ้าหลวงที่มีปิยวาจา พูดไพเราะน่าฟัง พูดเก่ง พูดจาสิ่งใด ใครๆก็เชื่อฟังหมดจนชาวเมืองให้การเคารพนับถือ พับสาที่เก็บรักษาไว้ที่วัดดอยจ่าคำเรียกพระนามพระองค์ว่า "เจ้าหลวงลิ้นทอง (ลิ้นตอง)" อันเป็นนามที่สื่อถึงความสามารถด้านเจรจากับทุกฝ่ายผลประโยชน์ที่ลงตัวของกลุ่มชน มีผลสืบเนื่องให้เมืองแพร่ธำรงอยู่หนึ่งในห้าหัวเมืองประเทศราชล้านนา 
พระยาเทพวงศ์ถึงแก่พิราลัย ในปี พ.ศ. 2359 พระอินทวิไชย ราชโอรสองค์โต จึงได้เสด็จขึ้นครองนครแพร่ต่อจากพระองค์เป็นพระยาอินทวิไชย ดังระบุในพับสาวัดดอยจำค่าว่า
"...เจ้าหลวงลิ้นทองเสวยเมืองอยู่ได้ ๔๕ ปี เถิงสวัรคต(สวรรต) ว่าง ๑ ปี เจ้าหลวงอินทวิไชยผู้เปนลูกขึ้นแทน..."
ราชโอรส-ธิดา.
พระยาเทพวงศ์ ราชโอรส-ธิดา กับแม่เจ้าสุชาดา (ราชธิดาในพระยาศรีสุริยวงศ์ (พระเมืองไชย) เจ้าผู้ครองนครแพร่สมัยกรุงธนบุรี) ดังนี้
* เจ้าเขียว สมรสกับ พระวังขวา (เจ้าหนานคำแสน)
* เจ้าพิมพิสาร ต่อมาคือ พระยาพิมพิสารราชาเจ้าผู้ครองนครแพร่ องค์ที่ 4 แห่งราชวงศ์แสนซ้าย ราชเทวีคือแม่เจ้าแก้วไหลมา
* เจ้าเรือนแก้ว สมรสกับ พระยาบุรีรัตน์ (เจ้าหนานปัญญา มหายศปัญญา)
* เจ้าแก้ววรรณา สมรสกับ พระวังซ้าย (เจ้าวังซ้ายเฒ่า)
* พระยาราชวงศ์ (เจ้าน้อยสุริยวงศ์) สมรสกับ เจ้าบัวคำ และเจ้าบัวจีน