pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
ปาปิญอง มิว

ปาปิญอง มิว ตัวละครในเซนต์เซย่าภาคเจ้านรกฮาเดส เป็น 1 ใน 108 สเป็คเตอร์ มีบทบาทอย่างมากในภาคแซงค์ทัวรี่
บทบาท.
ขณะที่แอเรียส มู เข้าไปในปราสาทปูยักษ์ เหล่าสเป็คเตอร์ที่นำโดยไซคลอปส์ คีกันต์ก็ปรากฏตัวขึ้น มูซึ่งขยับตัวไม่ได้กำลังจะถูกคีกันต์เล่นงาน แต่มีเสียงหนึ่งขวางขึ้นจากด้านหลัง โดยบอกว่า ตนจะเป็นผู้จัดการกับมูเอง คีกันต์แรกทีเดียวไม่ยอมทำตาม แต่ก็มิกล้าขัดเจ้าของเสียงนั้น คือ ปาปิญอง มิว เมื่อคีกันต์และเหล่าสเป็คเตอร์ไปหมดแล้ว มิวซึ่งใช้ไซโคคิเนซิสมัดตัวมูไว้อยู่ ได้ปล่อยตัวมูลง มูจึงพบว่าศัตรูในครั้งนี้เป็นสิ่งมีชีวิตประหลาดที่เป็นกองอะไรสักอย่างที่ขยับได้ พูดได้ และเจ้ากองนั้นได้ปล่อยสารบางอย่างออกมาชื่อ อั๊กลี่ อีรัพชั่น
จากนั้นก็มีหนอนขนาดยักษ์ที่มีฟันแหลมคมกระโดดออกมาจากกองประหลาดนั่น เจ้าหนอนได้ปล่อยเส้นไยไหมชื่อ ซิลด์กี้ สเลด ออกมาพันร่างของมูไว้จนไม่อาจขยับได้และสลบไป เพราะปาปิญอง มิว ต้องการเวลาสักครู่เพื่อพัฒนาร่างให้สู่ร่างที่สุดยอด ขณะนั้นมูที่ถูกไยไหมมัดตัวจนไม่อาจทำอะไรได้ ชิริวได้วิ่งผ่านมา และสัมผัสได้เพียงพลังคอสโม่อ่อน ๆ ก็ไม่สงสัยและวิ่งผ่านไป
มูรวบรวมพลังทะลวงตัวเองออกมาจากไยไหมได้สำเร็จ บนเพดานปราสาทปรากฏดักแด้ขนาดใหญ่ ที่บอกว่า ขอเวลาสักครู่เพื่อที่จะพัฒนาร่างกาย มูจึงรู้ว่า สเป็คเตอร์ตนนี้ไม่ใช่สเป็คเตอร์ธรรมดา ๆ ทั่วไป หากแต่มันเปลี่ยนแปลงร่างตัวเองได้ เหมือนวงจรชีวิตของผีเสื้อ
ในที่สุดร่างที่แท้จริงของปาปิญอง มิว ก็ปรากฏออกมา มิวมีพลังไซโคคิเนซิสเหมือนมู และใช้พลังนี้เล่นงานมู จนมูต้องหายตัวอยู่หลายครั้ง แต่มิวก็ใช้แฟร์รี่ คือ ผีเสื้อโลกันต์ ตามหาตัวมูจนเจอในที่สุด มิวใช้พลัง แฟร์รี่ สลองกิ้ง จัดการกับมู ในที่สุดมูต้องใช้ท่าไม้ตายใหม่คือ คริสตัล เน็ท ดักจับฝูงผีเสื้อของมิวติดกับตาข่ายแก้ว เมื่อทั้งมิวและฝูงผีเสื้อไม่อาจขยับได้แล้ว จึงถูกมูสังหารด้วยท่าไม้ตาย สตาร์ไลท์ เอ็กทิงชั่น แต่กระนั้นก็ยังหลงเหลือแฟร์รี่อยู่อีกตัว ซึ่งจะบินตามเหล่าสเป็คเตอร์และคนทั้งหมดในแซงค์ทัวรี่รายงานสถานการณ์ให้ราดาแมนทีสและแพนโดร่าได้ทราบ
เซอร์พลิส.
ปาปิญอง มิว เป็นสเป็คเตอร์ที่แปลกไปกว่าสเป็คเตอร์ตนอื่น ๆ ด้วยการมีถึง 4 ร่าง โดยร่างสุดท้ายที่สมบูรณ์แล้ว สวมชุดเซอร์พลิสปาปิญอง คือ ผีเสื้อ นั่นเอง
สเคลลิตัน มาคิโน

สเคเลตัน มาคิโน่  เป็นตัวละครในเซนต์เซย่าภาคเจ้านรกฮาเดส มีบทบาทเป็นสีสันในภาคอินเฟอร์โน่
บทบาท.
มาคิโน่ เป็นเพียงพลทหารธรรมดา ๆ ในยมโลก มีหน้าตาประหลาดคล้ายมนุษย์ต่างดาว รูปร่างผอม ตัวเล็ก หัวล้านเลี่ยน หูกาง ทำหน้าที่นำพาคนตายไปสู่วิหารตัดสินโทษและบอกให้ทุกคนเงียบ เพราะบัลร็อค รูเน่ ผู้พิพากษาที่ทำหน้าที่นี้แทนกริฟฟอน มีนอส เป็นผู้ไม่ชอบเสียงดังเป็นอย่างยิ่ง
แต่เมื่อเซย่าและชุนข้ามฟากมาถึง มาคิโน่มาพบและบอกให้ทั้ง 2 เงียบ แม้แต่จะหายใจหรือจะจามจะไอเสียงดังก็ไม่ได้ แต่เซย่าไม่เชื่อและแกล้งทำเสียงดังจนมาคิโน่เผลอตัวตะโกนเสียงดังออกมาเอง เมื่อรูเน่ปรากฏตัวขึ้น รูเน่ได้สั่งให้มาคิโน่เงียบเสียง มาคิโน่ตัวสั่นด้วยความกลัวพร้อมระล่ำระลักว่าต่อไปจะไม่ทำแบบนี้อีกแล้ว แต่เสียงเมื่อตะกี้ไม่ใช่ตนทำ และเดินออกไป แต่แล้วจู่ ๆ มาคิโน่ก็ทะเล่อทะล่าวิ่งเข้ามาตะโกนด้วยเสียงดังว่า ขณะนี้มีรายงานว่าเซนต์แห่งอาเทน่าข้ามแม่น้ำมาในวิหารตัดสินโทษแล้ว รูเน่จึงใช้แส้ไฟเออร์ วิป รัดตัวมาคิโน่ไว้ และเมื่อสะบัดแส้ออก ปรากฏว่าร่างของมาคิโน่ถูกตัดเป็นชิ้น ๆ ทันทีจากแส้
เซอร์พลิส.
มาคิโน่ เป็นพลทหารเดินเท้า ชุดเซอร์พลิสที่สวมเป็นรูปสเคเลตัน หรือ โครงกระดูก มีเคียวขนาดใหญ่เป็นอาวุธ
เรียวโกะ ฮิโรซูเอะ

เรียวโกะ ฮิโรซูเอะ (; โรมาจิ: "Hirosue Ryōko", เกิดเมื่อวันที่ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2523) เป็นนักแสดงและนักร้อง ชาวญี่ปุ่น มีผลงานทั้งการแสดงละคร, ภาพยนตร์, โฆษณา และการร้องเพลง 
ฮิโรซูเอะเข้าวงการมาด้วยการประกวดโมเดลของ P&G ในปี 1994 และชนะการประกวดมาด้วยวัยเพียง 14 ปี
ผลงาน.
โฆษณา.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
วัดพร้าว (จังหวัดตาก)

วัดพร้าว ตั้งอยู่ที่บ้านวัดพร้าว ตำบลหนองหลวง อำเภอเมือง จังหวัดตาก สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย มีพื้นที่ 3 ไร่เศษ อยู่ติดกับแม่ปิง มีธรณีสงฆ์สองแปลง พื้นที่ 12 ไร่เศษ 
ประวัติ.
วัดพร้าว สร้างเมื่อประมาณ ปี พ.ศ. 2396 ต่อมาทางคณะสงฆ์ และข้าราชการได้ให้รวมวัดดอนไชยเข้าเป็นวัดเดียวกันกับวัดพร้าว เมื่อปี พ.ศ. 2489 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อปี พ.ศ. 2501 อุโบสถสร้างเมื่อปี พ.ศ. 2401 มีขนาดกว้าง 5 เมตร ยาว 8 เมตร ศาลาการเปรียญสร้างเมื่อปี พ.ศ. 2509 มีขนาดกว้าง 6 เมตร ยาว 12 เมตร หอสวดมนต์สร้างเมื่อปี พ.ศ. 2476 มีขนาดกว้าง 6 เมตรยาว 14 เมตร นอกจากนี้ยังมีหอระฆัง ศาลาบาตร วิหาร และศาลาบำเพ็ญกุศล
ซีฮอร์ส ไบอัน

ซีฮอร์ส ไบอัน ตัวละครในเซนต์เซย่าภาคเจ้าสมุทรโพไซดอน เป็น 1 ใน 7 ขุนพลมารีนเนอร์ ทำหน้าที่พิทักษ์เสาค้ำมหาสมุทรแปซิฟิกเหนือ
บทบาท.
เมื่อเพกาซัส เซย่า วิ่งไปถึงเสาค้ำมหาสมุทรแปซิฟิกเหนือ ได้ปล่อยหมัดดาวตกพุ่งไปที่เสา แต่ถูกมือของไบอันรับเอาไว้ เซย่าพยายามปล่อยหมัดเข้าใส่ไบอัน แต่ถูกพลังป้องกันของไบอันกันไว้ได้หมด ด้วยการหมุนมืออย่างรวดเร็วจนเกิดเป็นกระแสอากาศ ไบอันใช้ได้ท่าไม้ตาย ก็อด บรีส ซึ่งเป็นเพียงการหายใจออกใส่เซย่า และใช้ท่าไม้ตายสูงสุด ไรซิ่ง บีโลว์ ส่งเซย่าลอยไปจนถึงผิวน้ำ เซย่าได้รำพันว่า ไบอันมีพลังไม่แพ้โกลด์เซนต์เลย
แต่เซย่ารวบรวมพลังกลับมาสู้ใหม่ และสามารถเจาะกระแสอากาศป้องกันของไบอันได้ และระเบิดพลังคอสโม่ออกมาจนชุดเพากาซัสคล็อธเปล่งประกายสีทองออกมา และในที่สุดเซย่าก็สามารถล้มซีฮอร์ส ไบอัน ลงได้
สเกล.
ไบอันสวมชุดสเกลรูปม้าน้ำ หรือ ฮิปโปแคมปัส ซึ่งเป็นม้าที่มีท่อนล่างเป็นปลา เป็นพาหนะของโพไซดอน ในเทพนิยายกรีก
แม่น้ำเทมส์

แม่น้ำเทมส์ (- ออกเสียง : tɛmz) เป็นแม่น้ำใหญ่ที่ไหลในอังกฤษตอนใต้ และเป็นที่รู้จักมากที่สุดเพราะแม่น้ำไหลผ่านใจกลางกรุงลอนดอน นอกจากนี้ แม่น้ำยังไหลผ่านเมืองอื่น ๆ เช่น เมืองอ็อกซ์ฟอร์ด เรดดิง และ วินด์เซอร์ เป็นต้น
หุบเขาเทมส์ ส่วนหนึ่งของอังกฤษ อยู่ตรงกลางแม่น้ำระหว่างออกซฟอร์ด และ ลอนดอนตะวันตก ถูกตั้งชื่อตามแม่น้ำแห่งนี้
ยักษ์

ยักษ์ เป็นอมนุษย์ชนิดหนึ่งที่มีกล่าวถึงทั้งในทางศาสนาและวรรณคดี ยักษ์ในความเชื่อของไทยมักได้รับอิทธิพลจากศาสนาพราหมณ์และศาสนาพุทธ ในขณะที่ความเชื่อในบริเวณอื่น ๆ ของโลกก็มีเรื่องเล่าเกี่ยวกับอมนุษย์ที่มีร่างกายใหญ่โต ชอบของสดคาว ซึ่งเทียบได้กับยักษ์ในความเชื่อของคนไทยเช่นกัน
ยักษ์ในความเชื่อทางศาสนาพราหมณ์และพุทธ.
ยักษ์ในศาสนาพราหมณ์-ฮินดู กล่าวว่า เมื่อครั้งที่พระพรหมสร้างโลกขึ้น เมื่อให้กำเนิดน้ำ พระองค์ต้องการให้มีผู้รักษาน้ำนั้น จึงทรงสร้างอมนุษย์ขึ้นมา 2 จำพวก พวกหนึ่งเมื่อเกิดขึ้นร้องเรียกว่า หิว อยู่เป็นนิจ พระพรหมจึงเรียกอมนุษย์พวกนั้นว่า ยักษ์ แปลว่า ผู้หิว ส่วนอมนุษย์อีกจำพวก ทรงให้รักษาทางน้ำนั้น ทรงเรียกว่า รากษส แปลว่า ผู้รักษา ยักษ์และรากษสจึงเป็นอมนุษย์ที่เป็นพี่น้องกัน พวกยักษ์นั้น มีลักษณะเหมือนเทวดา แต่มีรัศมีและวรรณะทรามกว่า แต่ยักษ์นั้นเป็นผู้มีทรัพย์มาก มีความสามารถในการค้นหาและรักษาทรัพย์ เป็นผู้ชอบในการดื่มกินอาหาร มียักษ์อีกจำพวก มีลักษณะต่ำเตี้ยเหมือนคนแคระ พุงพลุ้ย ผมหยิก เรียกว่า คุหยัก เป็นผู้เฝ้ารักษาทรัพย์ตามถ้ำในป่าเขา ส่วนพวกรากษสนั้นมักอาศัยในป่าเขา ในน้ำ ในถ้ำ และจะเฝ้ารักษาอาณาเขตนั้น มีนิสัยดุร้ายกว่าพวกยักษ์ พวกยักษ์นั้นมีทั้งพวกที่ดีและชั่วร้าย ยักษ์ทั้งหลายปกครองโดยท้าวกุเวร อยู่ที่เมืองอลกา บนยอดเขาคันธมาทน์ แต่ยักษ์บางจำพวกก็ปกครองกันเอง บางพวกก็เป็นมิตรกับอสูร 
ยักษ์ในศาสนาพุทธนั้น เป็นเทวดาในชั้นจาตุมหาราชิกา จะมีหลายระดับขึ้นกับบุญบารมี ยักษ์ชั้นสูง จะมีวิมานเป็นทอง เป็นแก้วมณี มีรูปร่างสวยงาม มีเครื่องประดับ มีรัศมี แต่ผิวจะดำ ดำอมเขียว อมเหลือง ดำแดงก็มี แต่ว่าดำเนียน มีอาหารทิพย์ มีบริวารคอยรับใช้ ปกติไม่เห็นเขี้ยว เวลาโกรธจึงจะมีเขี้ยวงอกออกมา มีความเป็นอยู่เสวยทิพยสมบัติดังเทวดา ยักษ์ชั้นกลาง ส่วนใหญ่จะเป็นบริวารคอยรับใช้ของยักษ์ชั้นสูง ส่วนยักษ์ชั้นต่ำที่บุญน้อยก็จะมีรูปร่างน่าเกลียด ผมหยิก ตัวดำ ตาโปน ผิวหยาบ เหมือนกระดาษทราย นิสัยดุร้าย
ยักษ์เกิดได้ 4 แบบ คือ 
ที่อยู่ของยักษ์ มักอยู่ตามถ้ำ ตามเขา ในน้ำ ในดิน พื้นมนุษย์ ในอากาศ และมีวิมานอยู่ที่เขายุคนธรในสวรรค์ชั้นจาตุมหาราชิกา พวกยักษ์จะอยู่ในการปกครองของท้าวเวสสุวัณ หรือท้าวกุเวรมหาราชผู้ปกครองสวรรค์ชั้นจาตุมหาราชิกาด้านทิศเหนือ เหตุที่มาเกิดเป็นยักษ์เพราะทำบุญเจือด้วยความโกรธ มักหงุดหงิดรำคาญใจ
ยักษิณี.
ยักษิณี หรือ นางยักษ์ ogress หมายถึงยักษ์เพศหญิง ซึ่งมีบทบาทอยู่ในวรรณกรรมและตำนานต่าง ๆ มากมายหลายเรื่อง ในเย น กาหนฺติ โอวาทํ พระพุทธเจ้าท่านตรัสถึงนางยักษิณีว่า <templatestyles src="แม่แบบ:คำพูด/style.css" />ดูก่อนภิกษุ ธรรมดาหญิงเหล่านี้ เล้าโลม ชายด้วย รูป เสียง กลิ่น รส โผฏฐัพพะ และด้วยมารยาหญิง กระทำให้อยู่ในอำนาจของตน เขาเรียกว่านางยักษิณี เพราะ เล้าโลมชายด้วยกรีดกราย ครั้นรู้ว่าชายนั้นตกอยู่ในอำนาจแล้ว ก็จะให้ถึงความพินาศแห่งศีล และความพินาศแห่งขนบประเพณี
ยักษิณีที่ปรากฏในตำนานและนิทานพื้นบ้านของไทยมีหลายเรื่อง ได้แก่
การคมนาคมลอนดอน

การคมนาคมลอนดอน (ย่อ: TfL) เป็นหน่วยงานราชการส่วนท้องถิ่น ที่มีหน้าที่รับผิดชอบระบบการคมนาคมในนครลอนดอนและปริมณฑลในประเทศอังกฤษ บทบาทของการคมนาคมลอนดอน คือการทำให้กลยุทธ์ทางการเดินทางต่าง ๆ สำเร็จ และบริหารบริการการเดินทางในลอนดอน
การบริหาร.
องค์การฯ ควบคุมโดยคณะผู้บริหารที่แต่งตั้งโดยนายกเทศมนตรีลอนดอน ซึ่งปัจจุบันคือ Sadiq Khan จากพรรคแรงงาน ผู้ซึ่งเป็นประธานคณะผู้บริหารด้วยเช่นเดียวกัน
ประวัติ.
การคมนาคมลอนดอนตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2543 ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของสำนักเขตนครลอนดอนและปริมณฑล ตามกฎหมายสำนักเขตนครลอนดอนและปริมณฑล พ.ศ. 2542 อย่างไรก็ตาม องค์การไม่ได้รับผิดชอบรถไฟใต้ดินลอนดอน จนกระทั่งปี พ.ศ. 2546
อสูรรับใช้ของยาย 0 สนิท

อสูรรับใช้ของยาย 0 สนิท (; โรมาจิ: "Zero no Tsukaima") เป็นไลต์โนเวลที่แต่งโดย โนะโบะรุ ยะมะกุชิ ต่อมาได้มีการนำซีรีส์เรื่องนี้ไปสร้างเป็นสื่อต่าง ๆ เช่น ภาพยนตร์การ์ตูนโทรทัศน์ หนังสือการ์ตูน และเกม
เนื้อเรื่อง.
เนื้อเรื่องของ อสูรรับใช้ ของยาย 0 สนิท นั้น กล่าวถึง หลุยส์ และ อสูรรับใช้ของเธอ ที่ชื่อ ไซโตะ ซึ่งเป็นมนุษย์ และที่สำคัญ เธอเป็นคนที่ใช้เวทมนตร์แทบจะไม่ได้เลยแม้แต่อย่างเดียว
หลุยส์ นักเรียนเวทมนตร์ใน โรงเรียนเวทมนตร์เทริสเตน ซึ่งผู้ที่ใช้เวทมนตร์ไม่ได้ จนเธอมักจะได้รับการขนานนามว่า "ยาย 0 สนิท" จากเพื่อนร่วมชั้นตลอดเวลา วันหนึ่งมีการจัดให้นักเรียนเวทมนตร์อัญเชิญอสูรรับใช้ หลุยส์ ได้อัญเชิญอสูรรับใช้ออกมาเป็นมนุษย์จากอีกโลกหนึ่ง จากประเทศญี่ปุ่น ที่ชื่อ ฮิรากะ ไซโตะ ด้วยความผิดพลาดการอัญเชิญอสูรรับใช้ เธอจึงจำใจต้องรับไซโตะอย่างไม่มีข้อแม้ใดๆ และเธอก็ตกหลุมรักเขาเข้าอย่างจัง แต่ก็ไม่ยอมแสดงออก (ปากไม่ตรงกับใจ) และเวลาที่ไซโตะไปยุ่งกับผู้หญิงอื่นที่หน้าอกใหญ่กว่า จะใช้แส้หางม้าฟาด หรือไม่ก็มักจะเสกเวทมนตร์ที่ใช้ได้เพียงอย่างเดียวคือ ระเบิด นั่นเอง
โยฮัน พาลีซา

โยฮัน พาลีซา (6 ธันวาคม พ.ศ. 2391 – 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2468) เป็นนักดาราศาสตร์ชาวออสเตรีย เกิดที่เมืองทร็อพเพาในไซลีเชีย (ปัจจุบันคือเมืองโอปาวาในประเทศเช็กเกีย) เป็นผู้ค้นพบดาวเคราะห์น้อยทั้งหมด 122 ดวง
จุดใกล้และไกลที่สุด

ในทางดาราศาสตร์ จุดใกล้และไกลที่สุด (apsis) หมายถึง จุดในวงโคจรของวัตถุที่อยู่ใกล้ที่สุดหรือไกลที่สุดจากจุดศูนย์กลางมวลของระบบที่วัตถุนั้นกำลังโคจรรอบอยู่
จุดในขณะที่วัตถุเคลื่อนเข้าไปใกล้จุดศูนย์กลางมวลมากที่สุด เรียกว่า จุดใกล้ที่สุด (periapsis หรือ pericentre) จุดในขณะที่วัตถุเคลื่อนออกไปไกลจากจุดศูนย์กลางมวลที่สุดเรียกว่า จุดไกลที่สุด (apoapsis, apocentre หรือ apapsis) เส้นตรงที่ลากจากจุดใกล้ที่สุดไปยังจุดไกลที่สุด เรียกว่า เส้นระหว่างจุดใกล้และไกลที่สุด (line of apsides) ซึ่งก็คือแกนเอกของวงรี หรือเส้นที่ยาวที่สุดภายในวงรีนั่นเอง
ชื่อเรียกแบ่งตามวัตถุศูนย์กลาง.
นอกจากนี้มีคำศัพท์เฉพาะอื่น ๆ ที่ใช้เรียกจุดใกล้ที่สุดหรือจุดไกลที่สุดในการโคจรรอบวัตถุท้องฟ้าบางชนิด เช่น 
นอกจากนี้แล้วยังมีคำศัพท์ในลักษณะเดียวกันนี้อยู่อีกมากมาย แสดงดังในตารางนี้
กึ่งแกนเอกและกึ่งแกนโท

ระยะกึ่งแกนเอก  ในทางเรขาคณิต หมายถึงความยาวครึ่งหนึ่งของแกนเอก ซึ่งใช้แสดงถึงมิติของวงรีหรือไฮเพอร์โบลา ระยะกึ่งแกนโท  ของวงรีหรือไฮเพอร์โบลาหมายถึงส่วนของเส้นตรงที่ทำมุมฉากกับกึ่งแกนเอกและมีหางด้านหนึ่งอยู่ที่จุดศูนย์กลางของภาคตัดกรวย
เกรเทอร์ลอนดอน

เกรเทอร์ลอนดอน  เป็นเทศมณฑลพิธีการแห่งหนึ่งของประเทศอังกฤษ ครอบคลุมพื้นที่ส่วนใหญ่ของ ภูมิภาคลอนดอน ภูมิภาคนี้เป็นขอบเขตการปกครองของลอนดอน แบ่งออกเป็น 33 เขตการปกครองท้องถิ่น ได้แก่ ลอนดอนโบโร 32 แห่ง และนครลอนดอน โดยนครลอนดอนตั้งอยู่ภายในภูมิภาคนี้แต่ไม่ได้อยู่ในเขตเทศมณฑลเกรเทอร์ลอนดอน องค์การบริหารเกรเทอร์ลอนดอน (Greater London Authority) ซึ่งมีสำนักงานตั้งอยู่ในซัดเดิร์ก (Southwark) มีความรับผิดชอบในการปกครองท้องถิ่นเชิงยุทธศาสตร์ทั่วทั้งภูมิภาคนี้ ประกอบด้วยเมเยอร์แห่งลอนดอน (Mayor of London) และสภาลอนดอน (London Assembly) สำหรับในนครลอนดอนจะมีบรรษัทนครลอนดอน (City of London Corporation) เป็นหน่วยงานท้องถิ่นหลักโดยมีบทบาทคล้ายกับสภาลอนดอนโบโร (London borough council) ทั้ง 32 แห่ง
ในทางการบริหาร เกรเทอร์ลอนดอนได้รับการจัดตั้งขึ้นเป็นครั้งแรกในฐานะเขตสภาพิเศษ ("sui generis") ภายใต้สภาเกรเทอร์ลอนดอนระหว่างปี 1963 ถึง 1986 เทศมณฑลเกรเทอร์ลอนดอนจัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 เมษายน 1965 ตามพระราชบัญญัติการปกครองลอนดอน 1963 (London Government Act 1963) พื้นที่ดังกล่าวได้รับการจัดตั้งขึ้นอีกครั้งในฐานะภูมิภาคในปี 1994 และองค์การบริหารเกรเทอร์ลอนดอน (Greater London Authority) ได้รับการก่อตั้งขึ้นในปี 2000
ภูมิภาคลอนดอนครอบคลุมพื้นที่ และมีประชากร 8,174,000 คน จากการทำสำมะโนประชากรปี 2011 ภูมิภาคนี้สามารถนับเป็นส่วนหนึ่งของภูมิภาคตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศอังกฤษ อาณาเขตของภูมิภาคลอนดอนใช้แนวแบ่งเขตเดียวกับเขตเลือกตั้งสมาชิกรัฐสภายุโรปลอนดอน คำว่า "เกรเทอร์ลอนดอน" เริ่มใช้มาก่อนปี 1965 แต่มีความหมายต่าง ๆ กันไป ทั้งเพื่อระบุถึงบริเวณที่ใหญ่กว่าลอนดอนและหลาย ๆ ครั้งก็คล้ายคลึงกับเขตตำรวจนครบาล
คาบการโคจร

ในทางดาราศาสตร์ คาบการโคจร  คือระยะเวลาที่วัตถุใช้ในการโคจรไปตามวงโคจรจนครบ 1 รอบ โดยทั่วไปอาจหมายถึงคาบในการโคจรของดาวเคราะห์ดวงหนึ่ง ๆ รอบดาวฤกษ์ในระบบดาวเคราะห์ และนอกจากนั้นยังอาจหมายถึงการโคจรรอบกันของดาวฤกษ์ในระบบดาวคู่ หรือระบบดาวฤกษ์หลายดวง
คาบการโคจรของดาวเคราะห์.
สำหรับคาบการโคจรของดาวเคราะห์รอบดาวฤกษ์นั้นยังอาจแบ่งออกได้เป็นหลายแบบ ดังนี้
ตัวอย่างเช่น ดาวอังคารมีคาบดาราคติ 687 วัน (1.88 ปี) แต่มีคาบซินอดิก 780 วัน (2.13 ปี)
คาบดาราคติของโลกรอบดวงอาทิตย์เรียกว่า ปีดาราคติ
กระดูกสั้น

กระดูกสั้น  เป็นกระดูกที่อยู่ในบริเวณที่ต้องการความแข็งแรง และความกระชับอัดแน่น และเป็นบริเวณที่มีการเคลื่อนไหวน้อย บริเวณนั้นจะประกอบด้วยกระดูกสั้นจำนวนมาก เช่นในกระดูกข้อมือ (carpus) และกระดูกข้อเท้า (tarsus) รูปร่างของกระดูกสั้นจะมีความยาวใกล้เคียงกับความกว้าง
กระดูกสั้นจะประกอบด้วยกระดูกฟ่าม, กระดูกฟองน้ำ, กระดูกพรุน, หรือกระดูกโปร่ง (cancellous tissue) หุ้มด้วยแผ่นของเนื้อเยื่อกระดูกเนื้อแน่นหรือกระดูกทึบ (compact substance) บางๆ
กระดูกในเอ็นกล้ามเนื้อ (sesamoid bone) เช่นกระดูกสะบ้า (patellae) มักจะเป็นกระดูกสั้น กระดูกสั้นหลายชิ้นที่มักแตกง่ายกว่ากระดูกขนาดใหญ่เนื่องจากไม่มีสิ่งรองรับและมีไขกระดูกจำนวนมาก
บุลเลตฟอร์มายวาเลนไทน์

บุลเลตฟอร์มายวาเลนไทน์ (มักใช้อักษรย่อว่า BFMV) เป็นวงเมทัลคอร์สี่ชิ้น จากบริดเจนด์ เวลส์ ประกอบด้วยสมาชิก แมททิว "แมต" ทัค (ร้องนำ, กีตาร์), ไมเคิล "แพดจ์" พาเจ็ต (กีตาร์ลีด), เจมี แมเทียส (เบส) และเจสัน โบวด์ (กลอง)
บุลเลตฟอร์มายวาเลนไทน์ ออกผลงานผลงานชุดแรก "The Poison" ที่ทำยอดขายหลักล้านก๊อปปี้ทั่วโลก คว้ารางวัลจากนิตยสารดนตรีร็อกชั้นแนวหน้าจากทั้งอังกฤษและอเมริกาอย่าง Kerrang, Metal Hammer, Revolver รวมทั้งยังได้รับเลือกให้เป็นวงไฮไลต์ในงานเทศกาลดนตรีทั่วโลก ร่วมกับวงอย่าง Metallica, Guns ’N’ Roses, Iron Maiden ส่วนอัลบั้มชุดที่ 2 "Scream Aim Fire" มีโปรดิวเซอร์คือ Colin Richardson ที่เคยร่วมงานกับวงดัง ๆ อย่างแมชชีนเฮดและฟันเนอรัล ฟอร์ อะ เฟรนด์
ดิออน วอร์วิค

ดิออน วอร์วิค  เกิดเมื่อวันที่ 12 ธันวาคม ค.ศ. 1940 เป็นนักร้องชาวอเมริกันเจ้าของรางวัลแกรมมี่ 5 ครั้ง เป็นนักแสดง นักสังคมสงเคราะห์ ทูตองค์การอาหารและการเกษตรแห่งสหประชาชาติ ผลงานเพลงของเธอเป็นที่รู้จักดีโดยทำงานร่วมกับนักประพันธ์เพลง โปรดิวเซอร์ ชื่อดังอย่าง เบิร์ท บาคารัค และ ฮัล เดวิด
ดิออน วอร์วิคเติบโตในรัฐนิวเจอร์ซีย์ เมื่อตอนยังเด็กได้ร้องเพลง กับคณะร้องเพลงประสานเสียงในโบสถ์ หลังจากนั้นก่อตั้งคณะทรีโอกับญาติ คือดี ดี วอร์วิคและซิสซี่ ฮูสตัน (แม่ของวิทนีย์ ฮูสตัน) วอร์วิคร้องเพลงไว้เยอะมากที่โด่งดัง มีหลายเพลงที่ทำงานร่วมกับ เบิร์ท บาคารัค และ ฮัล เดวิด อย่างเช่นเพลง Walk On By, I'll Never Fall in Love Again, Heartbreaker, I Say A Little Prayer เป็นต้น และมีเพลงที่ขึ้นอันดับ 1 Billboard อย่างเพลง 'That's What Friends Are For' ที่ร้องร่วมกับสตีวี่ วันเดอร์ เอลตัน จอห์น และแกลดี้ส์ ไนท์
ดิออนมีจำนวนเพลงติดอันดับ Billboard มากที่สุดเป็นอันดับที่สองของนักร้องหญิงรองจากอารีธา แฟรงคลิน
สคิวล่า อิโอ

สคิวล่า อิโอ ตัวละครในเซนต์เซย่าภาคเจ้าสมุทรโพไซดอน เป็น 1 ใน 7 ขุนพลมารีนเนอร์ผู้พิทักษ์เสาค้ำมหาสมุทรแปซิฟิกใต้
บทบาท.
ขณะที่อันโดรเมด้า ชุน วิ่งเข้าสู่เสาค้ำมหาสมุทรแปซิฟิกใต้ โซ่เหลี่ยมที่แขนขวาก็มีปฏิกิริยาบอกว่ามีศัตรูอยู่ข้างหน้า ชุนปล่อยโซ่ไปโจมตี แต่ปรากฏว่าเป็นผู้หญิง ชุนจึงหยุดโซ่ แต่แล้วจู่ ๆ ท่อนล่างของผู้หญิงนั่นกลับกลายเป็นสัตว์ป่าที่ดุร้ายทั้งหมด 6 ชนิดเข้าโจมตี แต่ชุนใช้โซ่วงกลมโรลลิ่ง ดีเฟนท์ ป้องกันไว้ได้ สคิวล่า อิโอ จึงปรากฏตัวขึ้น
สคิวล่า อิโอ มีท่าไม้ตายทั้งหมด 6 ท่า ตามสัตว์ป่าแต่ละชนิดที่มี ได้แก่ วูล์ฟ'ส แฟงก์ (เขี้ยวหมาป่า) ควีน บี สติงเกอร์ (เหล็กไนนางพญาผึ้ง) อีเกิล ครัช (กรงเล็บอินทรี) แวมไพร์ อินเฮล (ค้างคาวดูดเลือด) เซอร์เพนท์ สไตเกอร์ (งูเหลือมรัด) กริสลี่ สครับ (หมีตบ) ได้โจมตีท่าทั้งหมดใส่ชุน และเมื่ออิโอจะโจมตีอีกครั้ง ชุนสามารถแก้ได้ด้วยการใช้โซ่เปลี่ยนไปเป็นกับดักดักสัตว์แต่ละชนิด ชุดสเกลของอิโอจึงแตกเป็นเสี่ยง ๆ แต่อิโอยังมีท่าไม้ตายสูงสุดที่ไม่ต้องการใช้ชุดสเกล คือ บิ๊ก ทอร์นาโด ชุนต้องระเบิดพลังคอสโม่ออกมา ทำให้ชุดคล็อธเปล่งประกายสีทองดุจเดียวกับโกลด์คล็อธ และใช้โซ่ทองคำมัดอิโอไว้ เพราะชุนไม่ต้องการทำร้ายอิโอ
เมื่อกิกิวิ่งนำชุดไลบร้าคล็อธมาถึง ชุนใช้กระบองสองท่อนพุ่งทำลายเสามหาสมุทรแปซิฟิกใต้ อิโอได้กระโดดขวางเพื่อปกป้องเสาด้วยชีวิต ก่อนจะสิ้นลม อิโอได้บอกกับชุนว่า ถ้าชุนต้องการที่จะอยู่ในสนามรบต่อไปต้องเลือดเย็นให้มากกว่านี้ มิเช่นนั้นจะถูกศัตรูฆ่าตาย
สเกล.
อิโอ สวมชุดสเกลรูปสคิลล่า ซึ่งเป็นพรายทะเลในตำนานกรีก ด้านบนเป็นผู้หญิงสาวสวย แต่ด้านล่างเป็นหัวสุนัขดุร้าย 6 หัว ปรากฏอยู่ในมหากาพย์โอดิสซี่
คริสซาออร์ กฤษณะ

คริสซาออร์ กฤษณะ ตัวละครในเซนต์เซย่าภาคเจ้าสมุทรโพไซดอน เป็น 1 ใน 7 ขุนพลมารีนเนอร์ผู้พิทักษ์เสาค้ำมหาสมุทรอินเดีย
บทบาท.
ขณะที่ดราก้อน ชิริว วิ่งเข้าสู่เสาค้ำมหาสมุทรอินเดีย คริสซาออร์ กฤษณะ ก็ปรากฏตัวขึ้น และได้โจมตีชิริวด้วยหอกทองคำในมือ โดยไม่ถามชื่อทันที จนชิริวได้รับบาดเจ็บไปทั่ว ขณะที่สลบอยู่นั้น ชิริวเห็นภาพของแคปริคอร์น ชูร่า บอกว่าที่มือขวาของชิริวมีวิญญาณของข้า คือ ดาบเอ็กคาริเบอร์สิงสถิตย์อยู่ ซึ่งสามารถตัดทุกสิ่งทุกอย่างได้ เมื่อชิริวฟื้นขึ้นมาพยายามตัดหอกทองคำของกฤษณะแต่ก็ไม่สำเร็จ ชิริวจึงต้องสละชุดคล็อธออก และรวบรวมคอสโม่ให้ถึงขีดสุด จึงสามารถใช้เอ็กคาริเบอร์ตัดหอกทองคำของกฤษณะลงได้ อีกทั้งชุดสเกลก็แตกเป็น 2 ส่วนด้วย
แต่กระนั้น กฤษณะก็ยังไม่หมดท่า กฤษณะได้นั่งลงและทำสมาธิทำตัวสามารถลอยในอากาศได้ และใช้พลังจากจักระในร่างกาย รวบรวมพลังกุดาลินี่ ปล่อยท่าไม้ตายสูงสุด มหาโรสินี ซึ่งเป็นแสงสว่างมากโจมตีใส่ชิริว จนตาของชิริวพร่ามัวและบอดในที่สุด ซึ่งก่อนที่ชิริวจะตาบอด ชิริวได้รวบรวมพลังคอสโม่ทั้งหมดขอให้เห็นจักระในร่างกายของกฤษณะ จึงสามารถเห็นได้ในที่สุดเป็นจุดเรียงกันเป็นแนวตรงตามร่างกาย ชิริวใช้เอ็กคาริเบอร์ผ่าจักระทั่งหมดของกฤษณะ และล้มกฤษณะลงได้
สเกล.
กฤษณะสวมชุดสเกลคริสซาออร์ ซึ่งตามตำนานว่า เป็นบุตรชายของโพไซดอน มีหอกทองคำเป็นอาวุธ เกิดมาจากเลือดคอที่พุ่งของเมดูซ่าที่ถูกตัดโดยเปอร์ซิอุส โดยเกิดมาพร้อมกับเพกาซัส ชื่อของคริสซาออร์ แปลว่า "หอกทองคำ"
ลิมนาเดส คาสะ

ลิมนาเดส คาสะ ตัวละครในเซนต์เซย่าภาคเจ้าสมุทรโพไซดอน เป็น 1 ใน 7 ขุนพลมารีนเนอร์ ผู้พิทักษ์เสาค้ำมหาสมุทรแอนตาร์กติก
บทบาท.
ขณะที่ชิริวสามารถล้มคริสซาออร์ กฤษณะ และทำลายเสาค้ำมหาสมุทรอินเดียได้แล้วนั้น ซีดราก้อน คาน่อนพูดกับไซเรน โซเรนต์ว่า พวกบรอนเซนต์สามารถทำลายเสาค้ำมหาสมุทรไปได้ถึง 3 เสาแล้ว แต่โซเรนท์บอกว่า อย่าห่วง ตราบใดที่ยังมีลิมนาเดส คาสะ อยู่ เพราะคาสะจัดว่าเป็นขุนพลมารีนเนอร์ที่น่าสะพรึงกลัวที่สุดในบรรดา 7 ขุนพลมารีนเนอร์
เมื่อซิกนัส เฮียวกะ วิ่งเข้าสู่เสาค้ำมหาสมุทรแอนตาร์กติก ได้พบกับอควอเรียส คามิว อาจารย์ของตนที่เสียชีวิตไปแล้วในศึก 12 ปราสาทแซงค์ทัวรี่ เฮียวกะไม่เชื่อว่าคามิวยังมีชีวิตอยู่ คามิวจึงต้องใช้ท่าไม้ตายสุงสุด ออโรร่า เอ็กคิวชั่น จัดการกับเฮียวกะ เฮียวกะจึงเชื่ออย่างสนิทใจว่า บุคคลที่อยู่ตรงหน้าเป็นคามิวจริงๆ และเมื่อเฮียวกะเผลอ คามิวก็โจมตีใส่เฮียวกะจนสลบไป
ต่อมาเพกาซัส เซย่า มาถึงก็ได้พบกับมารีน อาจารย์ของตนที่เซย่าสงสัยว่าเป็นเซกะ พี่สาวของตนที่หายสาบสูญไป มารีนถอดหน้ากากออก ปรากฏว่าเป็นเซกะจริงๆ เมื่อเซย่าโผเข้ากอด และเมื่อเผลอเซกะก็โจมตีใส่เซย่าทันที
ชุนเป็นคนสุดท้ายที่มาถึง เมื่อมาถึงก็ได้พบร่างของเฮียวกะและเซย่านอนอยู่ ลิมนาเดส คาสะ จึงได้ปรากฏตัวขึ้น และบอกว่าตนเป็นคนโจมตีใส่ทั้ง 2 เอง ด้วยการแปลงร่างเป็นคนรักของคนทั้ง 2 ชุนแค้นในพฤติกรรมของคาสะมาก จึงโจมตีใส่ด้วยธันเดอร์ เวฟ แต่คาสะได้เปลี่ยนร่างเป็นอิคคิ พี่ชายของชุนที่ชุนผูกพันมาก ชุนแม้จะรู้ว่าเป็นร่างแปลงของคาสะ แต่ก็ไม่อาจทำอะไรได้ จึงโดนโจมตีจนสลบไปอีกคน คาสะจึงคืนร่างเดิมและหัวเราะด้วยความลำพองที่สามารถกำจัดบรอนเซนต์ลงได้ถึง 3 คนพร้อมกัน แต่ขณะนั้นจู่ ๆ ก็ได้พลังคอสโม่อย่างรุนแรงขึ้นมาโจมตีคาสะโดยไม่รู้ตัว เจ้าของคอสโม่นั้นคือ ฟีนิกซ์ อิคคิ แม้คาสะจะพยายามสู้กับอิคคิด้วยท่าไม้ตาย ซาลาแมนเดอร์ ช็อก แต่ก็ไม่อาจทำอะไรอิคคิได้ จนต้องกลายร่างเป็นชุน แต่อิคคิก็ไม่หลงกลและต่อยทะลวงหัวใจของคาสะในร่างชุนโดยไม่ลังเล ก่อนตายคาสะล้วงลึกเข้าไปในความทรงจำของอิคคิ และได้เจอเอสเมรัลด้า อดีตคนรักของอิคคิที่เกาะเดธ ควีน แต่พอได้ทราบว่าคนไร้หัวใจอย่างอิคคิก็ยังมีจุดอ่อนในจิตใจคาสะก็สิ้นลม อิคคิทำลายเสาค้ำมหาสมุทรแอนตาร์กติกลงได้ในที่สุด
สเกล.
คาสะสวมชุดสเกลรูปลิมนาเดส ซึ่งเป็นพรายน้ำในเทพนิยายกรีกชนิดหนึ่ง ที่สามารถแปลงร่างเป็นคนรักของผู้ที่ถูกล่อลวง และเมื่อเหยื่อถูกล่อลงน้ำมันก็จะกระชากลงไปฆ่าในน้ำทันที แต่รูปร่างของสเกลในเรื่อง กลับมีรูปร่างคล้ายซาลาแมนเดอร์ยักษ์
คราเคน ไอแซ็ค

คราเคน ไอแซ็ค ตัวละครในเซนต์เซย่าภาคเจ้าสมุทรโพไซดอน เป็น 1 ใน 7 ขุนพลมารีนเนอร์ผู้พิทักษ์เสาค้ำมหาสมุทรอาร์กติก
บทบาท.
เพื่อนร่วมฝึกเซนต์ของซิกนัส เฮียวกะ กับอาจารย์คริสตัลเซนต์ และอาจารย์คามิวในวัยเด็กนั่นเอง ตนเข้มแข็งกับเก่งกว่าเฮียวกะ ตอนที่เฮียวกะดำน้ำไปหาศพแม่ครั้งแรก ตนไปช่วยเฮียวกะไว้กระแสน้ำแข็งที่ไหลเชี่ยว จนเฮียวกะรอด แต่ตนได้แผลบนหน้าตาซ้ายบอด ถูกซัดไปถึงวังโพไซดอน ถูกรับเลือกเป็นขุนพลมารีนเนอร์ของโพไซดอน ตอนแรกก็ลังเล แต่พอรู้ข่าวว่าเฮียวกะเป็นเซนต์ฆ่าคามิวในศึก 12 ปราสาท ก็เริ่มผิดหวังกับโลกมนุษย์
สู้กับเฮียวกะ ทั้งคู่จึงต่อสู้กัน ไอแซ็คใช้ท่าไม้ตาย ออโรร่า บอเรียริส ซึ่งเป็นพลังเย็นที่ชั่วร้าย เฮียวกะเสียท่าและล้มลง กิกินำชุดไลบร้าคล็อธมาถึงพอดี ไอแซ็คทำร้ายกิกิเพื่อชิงไลบร้าคล็อธมาทำลาย เมื่อเฮียวกะฟื้นขึ้นและรวบรวมพลังคอสโม่ทั้งหมดจนชุดคล็อธกลายเป็นสีทอง จนล้มไอแซ็คได้ในที่สุด ไอแซ็คก่อนตายบอกถูกตัวการในศึกโพไซดอน คือ ซีดราก้อน คาน่อน นั่นเอง
สเกล.
ไอแซ็คสวมชุดสเกลรูปคราเคน ซึ่งเป็นสัตว์ประหลาดทะเลในยุคกลาง ที่เชื่อว่ามักโจมตีใส่เรือขนาดใหญ่ มีรูปร่างคล้ายหมึกยักษ์ขนาดใหญ่ แต่รูปร่างของคราเคนในเรื่องมีลักษณะคล้ายปลากระเบนหรือแมงดาทะเล
ไซเรน โซเรนต์

ไซเรน โซเรนต์ เป็นตัวละครในเซนต์เซย่าที่มีบทบาททั้งในภาคอัศวินแห่งแอสการ์ด เจ้าสมุทรโพไซดอน และเจ้านรกฮาเดส เป็น 1 ใน 7 ขุนพลมารีนเนอร์ผู้พิทักษ์เสาค้ำมหาสมุทรแอตแลนติกใต้
บทบาท.
ภาคอัศวินแห่งเเอสการ์ด.
ไซเรน โซเรนต์ ปรากฏตัวขึ้นในปลายภาคนี้ เพื่อประกาศว่าการต่อสู้ทั้งหมดเป็นไปตามคำบัญชาของโพไซดอน และโดเบ ซิกฟรีดก็ได้สละชีวิตตัวเองทะยานขึ้นฟ้าไปพร้อมกับโซเรนต์ จากนั้นเนื้อเรื่องก็เข้าสู่ภาคเจ้าสมุทรโพไซดอน
ภาคเจ้าสมุทรโพไซดอน.
ไซเรน โซเรนต์ เป็นมารีนเนอร์ที่อาสาขอเป็นผู้เด็ดหัวโกลด์เซนต์ที่ไปเฝ้าพวกเซย่าที่นอนรักษาตัวที่โรงพยาบาลในญี่ปุ่นเอง โซเรนต์สามารถเอาชนะทอรัส อัลเดบารันได้ และได้หน้ากากทอรัสกลับมาปราสาทใต้สมุทร แต่อาเทน่าก็ได้ติดตามมาด้วย โซเรนต์เกรงกลัวในพลังคอสโม่ที่เมตตาของอาเทน่ามาก
โซเรนต์สงสัยในตัวของซีดราก้อนจากพฤติกรรมทั้งหมดที่ผ่านมา ขณะที่ทั้งคู่กำลังจะปะทะกัน ก็เกิดพลังคอสโม่ 2 สายมุ่งไปยังเสาค้ำมหาสมุทรที่ทั้งคู่พิทักษ์อยู่ จึงต้องแยกย้ายกันไปพิทักษ์เสา สำหรับเสาค้ำมหาสมุทรแอตแลนติกใต้ของโซเรนต์ เป็นอันโดรเมด้า ชุน โซเรนต์จัดการกับชุนด้วยท่าไม้ตาย เดธ เอ็น ซิมโฟนี่ ซึ่งถึงแม้ใช้กระแสอากาศจากการป้องกันของโซ่วงกลมของชุน ก็ไม่อาจป้องกันได้ ในที่สุดชุนต้องใช้ท่าไม้ตายสูงสุด เนบิวล่า สตอร์ม เอาชนะโซเรนต์ได้ และโซเรนต์ก็ได้เปลี่ยนใจเมื่อได้รับรู้ว่าแท้จริงแล้ว ผู้อยู่เบื้องหลังการต่อสู้ทั้งหมดคือ ซีดราก้อน นั่นเอง จึงพากิกิไปที่เสาค้ำมหาสมุทรแอตแลนติกเหนือขณะที่ซีดราก้อนกำลังต่อกรกับฟีนิกซ์ อิคคิ และให้อิคคิใช้โล่แห่งไลบร้าทำลายเสาค้ำมหาสมุทรแอตแลนติกเหนือเสีย 
โซเรนต์ เป็นมารีนเนอร์คนเดียวที่รอดชีวิตมาได้ เมื่อการต่อสู้ได้จบลง โพไซดอนกลับไปเป็น จูเลี่ยน โซโล ดังเดิม โซเรนต์ปรากฏตัวขึ้นริมทะเลพร้อมแนะนำตัวว่า เป็นนักเรียนดนตรีออสเตรีย และขอติดตามจูเลี่ยนไปในที่ต่าง ๆ เพื่อช่วยเหลือเด็ก ๆ ที่ประสบภัยจากน้ำท่วมโลก
ภาคเจ้านรกฮาเดส.
ขณะที่พวกเซย่ากำลังต่อสู้กับทานาทอสอยู่ที่เอลิเซี่ยน โพไซดอนได้เข้าสิงร่างจูเลี่ยน โซโล อีกครั้ง เพื่อให้ความช่วยเหลือพวกเซย่า ด้วยการส่งชุดโกลด์คล็อธข้ามห้วงจักรวาลผันแปรไปยังเอริเซี่ยน ขณะที่โซเรนต์เป็นผู้ติดตามจูเลี่ยน โซโล และอวยพรในใจขอให้พวกเซย่าสามารถเอาชนะฮาเดสได้
สเกล.
โซเรนต์สวมชุดสเกลรูปไซเรน ซึ่งเป็นพรายน้ำชนิดหนึ่งในเทพนิยายกรีก ปรากฏในมหากาพย์โอดิสซี่ เป็นพรายน้ำที่มีเสียงไพเราะและเป็นผู้หญิงที่มีรูปร่างหน้าตาเย้ายวน
นีล กาก้า

นีล กาก้า  นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ สถิติการชก 34 ครั้ง ชนะ 14 (น็อค 2) แพ้ 20 
ประวัติ.
กากาขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 17 มีนาคม พ.ศ. 2533 ชนะคะแนน เอ็ดวิน ตาลิตา ที่ฟิลิปินส์ การชกในช่วงแรกของกากาชกชนะเป็นส่วนใหญ่ จนในช่วง พ.ศ. 2535 เริ่มชกแพ้บ่อยขึ้น กากาเดินทางมาชกในไทยครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2538 แพ้น็อค พิชิต ช.ศิริวัฒน์ ยก 2 จากนั้นมาชกในเมืองไทยอีกหลายครั้งในช่วง พ.ศ. 2538 – 2540 มีแพ้คะแนน เอกวิทย์ สิงห์ชัชวาลย์ แพ้คะแนน พะเนียง พูนธรัตน์ แพ้คะแนน ชัยเดช จ.เจริญ และได้ชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท WBU เมื่อ 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2540 แพ้น็อค ศรพิชัย พิษณุราชันย์ ยก 2 ไม่ได้แชมป์ หลังจากชิงแชมป์ไม่สำเร็จ กากาหยุดชกไปสองปี กลับมาชกอีกใน พ.ศ. 2542 แต่ไม่ได้ชิงแชมป์ใดๆอีก มาชกในไทยอีกสองครั้ง แพ้คะแนน ฟ้าลั่น ศักดิ์กรีรินทร์ และแพ้น็อครัตนชัย ส.วรพิน ยก 2 กากาขึ้นชกครั้งสุดท้ายเมื่อ 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2546 ปพ้คะแนน โนเอล ซุงกาอิด จากนั้นก็แขวนนวมไป
ผู้ใหญ่ลี

ผู้ใหญ่ลี เป็นเพลงลูกทุ่งเสียดสีสังคม ที่ขับร้องโดย ศักดิ์ศรี ศรีอักษร และโด่งดังในช่วงประมาณ พ.ศ. 2504 ในยุคของจอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ สะท้อนให้เห็นถึงการสื่อสารระหว่างข้าราชการกับชาวบ้านอย่างมีอารมณ์ขัน
เพลงผู้ใหญ่ลีแต่งโดยพิพัฒน์ บริบูรณ์ หัวหน้าวงพิพัฒน์ บริบูรณ์ ซึ่งเป็นสามีของศักดิ์ศรี ศรีอักษร ดัดแปลงมาจากรำโทน เรื่องราวของชายชาวอีสานชื่อ "ลี" มีตำแหน่งเป็นผู้ใหญ่บ้าน ที่ทางวงเคยมาร้องล้อเลียนและได้รับความนิยม พิพัฒน์ บริบูรณ์ได้ใช้นามแฝงว่า "อิง ชาวอีสาน" เพลงนี้ได้รับการบันทึกเสียงในปี พ.ศ. 2507 กลายเป็นเพลงฮิตและส่งให้ศักดิ์ศรี ศรีอักษร กลายเป็นนักร้องชื่อดัง ได้เข้าไปขับร้องในไนต์คลับหรูในกรุงเทพ และมีการดัดแปลงคำร้องเป็นเพลงภาคต่ออีกหลายฉบับ เช่น ผู้ใหญ่ลีเข้ากรุง ผู้ใหญ่ลีหาคู่ เมียผู้ใหญ่ลี ลูกสาวผู้ใหญ่ลี ผู้ใหญ่ลีผู้ใหญ่มา และนำมาสร้างเป็นภาพยนตร์เรื่อง "ลูกสาวผู้ใหญ่ลี" (2507) นำแสดงโดยศักดิ์ศรี ศรีอักษร และดอกดิน กัญญามาลย์ ต่อมาศักดิ์ศรี ศรีอักษร ได้นำมาขับร้องใหม่ในจังหวะวาทูซี (Watusi) ใช้ชื่อเพลงว่า"ผู้ใหญ่ลีวาทูซี่" นอกจากนี้ยังมีเวอร์ชันของแหม่มสาวชื่อ หลุยส์/ลูอิส เคนเนดี้ เจ้าหน้าที่หน่วยงานของสหรัฐในเมืองไทย ผู้ชื่นชอบเพลงนี้อย่างมาก จนได้บันทึกลงแผ่นซิงเกิลสปีด 45 และร้องออกรายการทางไทยทีวีช่อง 4 บางขุนพรหม รวมทั้งเวอร์ชันของคณะสามศักดิ์ นำโดยอรสา อิศรางกูร ณ อยุธยา ด้วย
เพลงผู้ใหญ่ลีได้รับเลือกเป็นเพลงลูกทุ่งดีเด่นจากงานกึ่งศตวรรษเพลงลูกทุ่งไทย ครั้งที่ 2 ประจำปี พ.ศ. 2534 และได้รับการบันทึกเสียงใหม่อีกหลายครั้งโดยนักร้องคนอื่น ๆ เช่น นุภาพ สวันตรัจฉ์, หนู มิเตอร์, ไก่ พรรณิภา และถูกนำมาดัดแปลงเป็นภาพยนตร์โฆษณาของธนาคารกรุงไทย เมื่อ พ.ศ. 2547 จนถูกประท้วงจากสมาคมกำนันผู้ใหญ่บ้านแห่งประเทศไทย
มาซาโมริ โทกูยามะ

มาซาโมริ โทกูยามะ (; โรมาจิ: "Tokuyama Masamori") หรือในชื่อจริง ฮง ชัง-ซู  นักมวยสากลชาวเกาหลีเหนือ เกิดเมื่อ 17 กันยายน พ.ศ. 2517 ที่ โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น สถิติการชก 36 ครั้ง ชนะ 32 (น็อค 8) เสมอ 1 แพ้ 3 เป็นแชมป์โลกมวยสากลคนแรกของประเทศเกาหลีเหนือ
เจอร์รี่ พีญาโลซ่า

เจอร์รี่ พีญาโลซ่า หรือ เกโรนิโม เปญาโลซ่า ,  นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2515 ที่เมืองซาน การ์โลส ประเทศฟิลิปปินส์ สถิติการชก 64 ครั้ง ชนะ 52 เสมอ 2 แพ้ 6 พีญาโลซ่าเป็นนักมวยที่มีการป้องกันที่ดีมากและชกแบบบุกตะลุย เขาไม่เคยถูกนับในการชกมวยอาชีพของเขาทั้งหมด (ถึงแม้ว่าเขาจะแพ้ RTD ให้กับ ฆวน มานูเอล โลเปซ) Freddie Roach กล่าวว่าพีญาโลซา เป็นนักมวยที่มีเทคนิคที่ดีที่สุดที่เคยมาจากฟิลิปปินส์
ประวัติ.
พีญาโลซาเคยเป็นแชมป์โลกรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท WBC และแบนตั้มเวท WBO เดิมเป็นชาวเมืองซาน การ์โลส ปัจจุบันอยู่ในมะนิลา เทรนเนอร์ของเขาคือ Freddie Roach พี่ชายของเขา โดดี้ พีญาโลซา เป็นอดีตแชมป์โลกคนหนึ่งของฟิลิปปินส์
พีญาโลซาเริ่มชกมวยสากลอาชีพเมื่อ พ.ศ. 2532 และได้ครองแชมป์โลกรุ่นซูเปอร์ฟลายเวทของสภามวยโลก ชนะฮิโรชิ คาวาชิมะ เมื่อ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2540 ป้องกันตำแหน่งได้สามครั้ง ก่อนจะเสียตำแหน่งให้ โช อินจู เมื่อ 29 สิงหาคม พ.ศ. 2541 เขาพยายามแก้มืออีกครั้งแต่ไม่สำเร็จ จนกระทั่ง 24 กันยายน พ.ศ. 2544 เขาขึ้นชิงแชมป์โลกกับมาซาโมริ โทกูยามะอีกครั้งแต่ไม่สำเร็จ จึงหยุดชกไปชั่วคราว เมื่อ พ.ศ. 2545 พีญาโลซาหยุดชกไปสองปี กลับมาครองแชมป์โลกรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท WBF เมื่อ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2547 ชนะน็อค บางแสน ศิษย์พระพรหม ต่อมา เมื่อ 17 มีนาคม พ.ศ. 2550 เขาขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นซูเปอร์แบนตั้มเวท WBO กับดานิเอล ปอนเช เด ลีออน ซึ่งพีญาโลซาได้แสดงความฉลาดและทักษะการชกมวยที่ดี เดอ ลีอองที่เป็นราชาน็อกเอาท์ ไม่สามารถชกพีญาโลซาลงไปนับได้ และชนะไปแค่คะแนนเท่านั้น
หลังจากนั้น พีญาโลซาลดลงมาชกในรุ่นแบนตั้มเวท และขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นแบนตั้มเวท WBO ชนะน็อก โจนิ กอนซาเลซ ได้ครองแชมป์โลกเป็นสมัยที่สอง และป้องกันตำแหน่งครั้งแรกชนะรัตนชัย ส.วรพิน อดีตแชมป์โลกรุ่นนี้ชาวไทย ต่อมา 25 เมษายน พ.ศ. 2552 พีญาโลซาพบกับฮวน มานูเอล โลเปซ แชมป์โลกรุ่นซูเปอร์แบนตั้มเวท WBO ซึ่งถือเป็นการชกระหว่างแชมป์โลก ในช่วงเริ่มต้นของการต่อสู้ โลเปซได้เปรียบเล็กน้อยจากการชกที่ใบหน้าและลำตัวของพีญาโลซา แต่หลังจากนั้น โลเปซคุมเกมการชกได้อย่างสิ้นเชิงและชนะอาร์ทีดีพีญาโลซาได้ในที่สุด ถือเป็นนักมวยคนแรกที่ชนะน็อกเขาได้ ต่อมา พีญาโลซาถูกปลดจากตำแหน่งแชมป์โลกรุ่นแบนตั้มเวทเพราะไม่ป้องกันตำแหน่งครบ 1 ปี ใน พ.ศ. 2553 เขาขึ้นชิงแชมปืโลกอีกครั้งกับเอริก โมเรล แต่ไม่ประสบความสำเร็จ
นอกสังเวียนมวยนั้น พีญาโลซาได้รับรางวัลในเกมโชว์ Wheel of Fortuneที่จัดขึ้นในฟิลิปปินส์ เมื่อ 21 เมษายน พ.ศ. 2551 ได้เงินรางวัลมูลค่า 3,791 เหรียญ สหรัฐ เป็นเทรนเนอร์ของโนนิโต โดแนร์ แชมป์โลกรุ่นฟลายเวท IBF และเป็นผู้เขียนบทความเกี่ยวกับกีฬา
ธงชาติกาบอง

ธงชาติกาบอง เป็นธงสามสีรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 3 ส่วน ยาว 4 ส่วน ซึ่งสัดส่วนที่กล่าวมานั้นใกล้เคียงกันรูปสี่เหลี่ยมจตุรัสมาก ภายในแบ่งเป็น 3 แถบตามแนวนอน สีเขียว-สีขาว-สีฟ้า เรียกจากบนลงล่าง ทุกแถบมีความกว้างเท่ากัน เริ่มใช้อย่างเป็นทางการเมื่อได้รับอิสรภาพจากฝรั่งเศสในวันที่ 17 สิงหาคม พ.ศ. 2503 ก่อนหน้าที่กาบองจะประกาศเอกราชนั้น ธงชาติกาบองภายใต้การปกครองของฝรั่งเศสมีลักษณะที่คล้ายกับธงปัจจุบัน แต่แถบสีเหลืองนั้นจะแคบกว่าแถบอื่น และที่มุมธงบนด้านคันธงจะมีภาพธงชาติฝรั่งเศสอยู่ด้วย
การออกแบบ.
ความหมาย.
สีเขียว หมายถึง ทรัพยากรธรรมชาติอันอุดมสมบูรณ์. (ป่าไม้ และ เกษตรกรรม อันเป็นทรัพยากรหลักที่สร้างรายได้ให้ประเทศ) as well as its "extensive forested area" that the Gabonese people are economically dependent on in the form of lumber. สีเหลือง หมายถึง เส้นศูนย์สูตรที่พาดผ่านดินแดนกาบอง – และ การนิยามความหมายที่ต่างออกไปอีกแบบหนึ่ง ซึ่งสื่อถึง พระอาทิตย์. สีฟ้า หมายถึง ท้องทะเล (ดินแดนชายฝั่งของกาบองติดกับมหาสมุทรแอตแลนติกใต้ ที่เรียกว่า "extensive coast") แต่ Whitney Smith ใน"สารานุกรมบริตานิกา" และ Dorling Kindersley's "Complete Flags of the World" ได้อธบายเฉดสีของแถบสีเหลืองที่กลางธง "The World Factbook" อาจใช้สีเหลือง หรือ สีทอง.
สัดส่วนธง.
สัดส่วนธงของธงชาติกาบองมีขนาด 3:4. ตามกฎหมายกาบอง, is shared by the flags of only three other countries – สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก (ส่วนใหญ่ทุกประเทศใช้สัดส่วนธง 2:3), ปาปัวนิวกินี และ ซานมาริโน. หลายประเทศในทวีปแอฟริกา ส่วนใหญ่ใช้ธงสีเขียว-เหลือง-แดง สีเหล่านี้มีที่มาจากสีพันธมิตรแอฟริกา. เช่นเดียวกับประเทศที่เคยเป็นอาณานิคมของฝรั่งเศส.
ธงชาติสาธารณรัฐคองโก

ธงชาติสาธารณรัฐคองโก เป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 2 ส่วน ยาว 3 ส่วน ภายในมีแถบสีเหลือง พาดเป็นแนวทแยงมุมจากมุมธงบนด้านปลายธงมายังมุมธงล่างด้านคันธง แบ่งพื้นธงที่เหลือออกเป็น 2 ส่วน ด้านที่ติดคันธงเป็นพื้นสีเขียว ด้านปลายธงพื้นสีแดง สีเหล่านี้มีที่มาจากสีพันธมิตรแอฟริกา เช่น ธงชาติเบนิน ธงชาติเอธิโอเปีย เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อวันที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2502 ต่อมาถูกห้ามใช้ในปี พ.ศ. 2513 เนื่องจากประเทศเปลี่ยนแปลงการปกครองเป็นระบอบคอมมิวนิสต์ในชื่อสาธารณรัฐประชาชนคองโก จนกระทั่งถึงวันที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2534 ธงนี้ก็ได้กลับมาใช้เป็นธงชาติคองโกอีกครั้ง หลังสิ้นสุดการปกครองของสาธารณรัฐประชาชนคองโก
ธงชาติเซาตูแมอีปริงซีป

ธงชาติเซาตูแมอีปริงซีป มีลักษณะเป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 1 ส่วน ยาว 2 ส่วน พื้นธงแบ่งเป็นแถบแนวนอน 2 แถบ มีแถบสีเหลืองอยู่กลาง ขนาบด้วยแถบสีเขียวที่ตอนบนและล่าง โดยแถบสีเหลืองนี้กว้างกว่าแถบสีเขียวเล็กน้อย และภายในมีรูปดาวห้าแฉกสีดำ 2 ดวง ที่ด้านคันธงนั้นมีรูปสามเหลี่ยมสีแดง แบบของธงนี้มาจากธงของขบวนการปลดปล่อยเซาตูแมอีปริงซีป และได้เริ่มใช้อย่างเป็นทางการในฐานะธงชาติเมื่อวันที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2518 อันเป็นวันประกาศเอกราชจากโปรตุเกส
สามเหลี่ยมสีแดงหมายถึงการต่อสู้อย่างหนักเพื่อให้ได้มาซึ่งเอกราช ดาว 2 ดวงหมายถึงเกาะหลักของประเทศทั้งสองเกาะ ส่วนสีเขียว สีเหลือง และสีดำ เป็นสีพันธมิตรแอฟริกา แสดงถึงความเป็นส่วนหนึ่งของทวีปแอฟริกา
ชาร์ลตัน เฮสตัน

ชาร์ลตัน เฮสตัน มีชื่อจริงว่า จอห์น ชาร์ลส คาร์เตอร์ (4 ตุลาคม ค.ศ. 1923 - 5 เมษายน ค.ศ. 2008) เป็นนักแสดงชาวอเมริกันที่มีชื่อเสียงจากบทบาทวีรบุรุษในภาพยนตร์มหากาพย์หลายเรื่องในช่วงทศวรรษ 1950 เคยรับบท มาร์ค แอนโทนี รวมสามครั้ง ใน "Julius Caesar" (1950 ,1970) และ "Antony & Cleopatra" (1972) ,เป็นโมเสส ใน "The Ten Commandments" (ชื่อไทย บัญญัติสิบประการ ปี 1956) ,เป็น เบน-เฮอร์ ใน "Ben-Hur" (1959) และเป็น เอลซิด ใน "El Cid" (1961)
ชาร์ลตัน เฮสตัน จบการศึกษาด้านการแสดงจากมหาวิทยาลัยนอร์ทเวสเทิร์น และเล่นละครเวทีก่อนจะเข้าวงการภาพยนตร์ เคยเคลื่อนไหวเพื่อสิทธิมนุษยชนร่วมกับมาร์ติน ลูเทอร์ คิง จูเนียร์ และมาร์ลอน แบรนโด ใน "March on Washington for Jobs and Freedom" เมื่อปี ค.ศ. 1963
บั้นปลายชีวิต ชาร์ลตัน เฮสตัน ป่วยเป็นโรคอัลไซเมอร์ และเสียชีวิตจากอาการติดเชื้อที่ปอด เมื่อวันที่ 5 เมษายน ค.ศ. 2008 อายุ 84 ปี
แหล่งข้อมูลอื่น.
 <ns>10</ns>
 <id>609892</id>
 <revision>
 <id>12175644</id>
 <parentid>11491594</parentid>
 <timestamp>2025-03-03T04:24:47Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>ยุทธนาสาระขันธ์</username>
 <id>292898</id>
 </contributor>
 <origin>12175644</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
ชาเด

ชาเด อาดู หรือเรียกสั้นๆ ว่า ชาเด  (16 มกราคม ค.ศ. 1959 -) เป็นนักร้องและนักแต่งเพลงชาวอังกฤษสาวลูกครึ่งไนจีเรีย-อังกฤษ ที่มีชื่อเสียงจากเพลง "Smooth Operator"
ชาเด อาดู มีชื่อจริงว่า เฮเลน ฟอลาชาเด อาดู เกิดที่ประเทศไนจีเรีย จากบิดาชาวไนจีเรีย และมารดาชาวอังกฤษ เมื่ออายุ 4 ขวบ มารดาแยกทางกับบิดา และเดินทางกลับอังกฤษพร้อมกับชาเดและพี่ชาย
ชาเดเริ่มร้องเพลงตั้งแต่ปี พ.ศ. 2526 โดยร่วมกับเพื่อนอีก 4 คน ตั้งวงดนตรีชื่อ "ชาเด" มีผลงานทั้งสิ้น 5 อัลบั้ม มีเพลงดัง 2 เพลง คือ "Smooth Operator" และ "The Sweetest Taboo" เธอเคยแสดงภาพยนตร์ ในปี พ.ศ. 2528
เรณู จีนเจริญ

เรณู จีนเจริญ (ณู - Mrs. Renu Cheencharoen) เกิดวันพุธที่ 7 พ.ศ. 2481 ( ปี) ถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 19 ตุลาคม 2557 สิริอายุ 75 ปี 10 เดือน เป็นศิลปินกรมศิลปากร มีความเชี่ยวชาญในละครดึกดำบรรพ์ ละครร้อง และละครในเป็นต้น ผลงานการแสดงที่สำคัญหลายอย่าง อาทิเช่น นางวาทินในละครเรื่องสามัคคีเภท นางจันทร์สุดาในละครดึกดำบรรพ์ เรื่องหลวิชัย-คาวี นางจันท์ ในละครเรื่องสังข์ทอง มะเดหวีในละครเรื่องอิเหนา เป็นต้น
ประวัติ.
นางเรณู จีนเจริญ เป็นบุตรของนายพิษณุ แช่มบางและนางบุญยืน แช่มบาง (พุกกะมาน)สมรสกับ นายจารุวัฒน์ จีนเจริญ มีบุตร-ธิดาด้วยกัน 3 คน คือ นางเครือมาศ โพธิ์ทอง น.ส. บุษบรรณ จีนเจริญ และนายณัฐวุฒิ จีนเจริญ 
นางเรณู จีนเจริญ จบจาก วิทยาลัยนาฏศิลปเมื่อปีพ.ศ. 2504 วิชาเอก นาฏศิลปละคร (นาง)
ประวัติการรับราชการ.
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ชั้นสูงสุดที่ได้รับคือ ทช. ทม.
จัตุรัสชาร์ล เดอ โกล

จัตุรัสชาร์ล เดอ โกล  หรือในอดีต จัตุรัสแห่งดวงดาว  เป็นจัตุรัสในกรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส โดยมีถนน 12 สายมาบรรจบกันทำให้มีลักษณะเหมือนดวงดาว ตรงกลางของจัตุรัสเป็นที่ตั้งของประตูชัยฝรั่งเศสอีกด้วย จัตุรัสชาร์ล เดอ โกลเป็นส่วนหนึ่งของแกนกลางอันเก่าแก่ ("Axe historique") อันเลื่องชื่อ
ประวัติ.
ชื่อเดิมของสถานที่แห่งนี้คือ เนินชาโย ("Butte de Chaillot") ซึ่งต่อมามาริญีก็มีโครงการปรับแนวดินให้เสมอกัน (บริเวณชาโย) และกำลังปรับปรุงชองป์-เซลิเซ่อีกครั้งหนึ่ง ซึ่งโครงการนี้ได้เร็จลุล่วงในปี พ.ศ. 2320
ชื่อ "ดวงดาว" ("l'Étoile") เป็นชื่อเดิมของสถานที่แห่งนี้ สืบเนื่องมาจากถนนหลายสายที่มาบรรจบกันทำให้มีลักษณะเหมือนดวงดาว จึงเป็นที่มาของชื่อ "จัตุรัสแห่งดวงดาว" ("Place de l'Étoile") ซึ่งในสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 18 นั้น สถานที่แห่งนี้เป็นเพียงทางแยกล่าสัตว์เท่านั้น
การก่อสร้างประตูชัยฝรั่งเศสกลางจัตุรัสได้เสร็จสิ้นในปี พ.ศ. 2379 ในรัชสมัยพระเจ้าหลุยส์-ฟิลิปป์ที่ 1
จัตุรัสแห่งดวงดาว ("Place de l'Étoile") ได้ถูกเปลี่ยนชื่อเป็น จัตุรัสชาร์ล เดอ โกล ("Place Charles de Gaulle") หลังจากการอสัญกรรมของประธานาธิบดีชาร์ล เดอ โกล ในปี พ.ศ. 2513 เพื่อเป็นการรำลึก แต่ถึงกระนั้นชื่อจัตุรัสแห่งดวงดาว ("Place de l'Étoile") ก็ยังเป็นที่นิยมเรียกในปัจจุบัน
ลักษณะ.
ถนน 12 สายมาบรรจบกัน ณ จัตุรัสแห่งนี้ทำให้มีรูปร่างเป็นดวงดาว ถนนทั้ง 12 สาย (ตามเข็มนาฬิกาจากทิศเหนือ) มีดังนี้ :
จัตุรัสมีสัดส่วนรับกันทำให้เกิดแกนขึ้นมา 6 แกนดังนี้ :
จัตุรัสชาร์ล เดอ โกล (และประตูชัยฝรั่งเศส) เป็นส่วนหนึ่งของเขตที่ 8 เขตที่ 16 และเขตที่ 17 :
จัตุรัสชาร์ล เดอ โกลถูกล้อมรอบด้วยถนน 2 สายทำให้เกิดรูปร่างวงกลมขึ้นมา: ถนนแพร็สบูร์ ("Rue de Presbourg") และถนนตีลซิต ("Rue de Tilsitt") ซึ่งถูกตั้งชื่อในปี พ.ศ. 2407 เมื่อการทูตในรัชสมัยนโปเลียนลุล่วง
วรรณคดี.
"La Place de l'Étoile" เป็นชื่อหนังสือนวนิยาย ประพันธ์โดยปาทริค โมดียาโนในปี พ.ศ. 2511 ก่อนที่จะมีการเปลี่ยนชื่อสถานที่แห่งนี้
กฎหมายแซลิก

กฎหมายแซลิก  หรือ ประชุมกฎหมายอนารยชน  เป็นกลุ่มกฎหมายเกี่ยวกับชนชาติแฟรงค์แซเลียน (Salian Franks) เมื่อต้นยุคกลางระหว่างรัชสมัยของพระเจ้าโคลวิสที่ 1 แห่งฝรั่งเศสในคริสต์ศตวรรษที่ 6 โดยสันนิษฐานกันว่ากฎหมายแซลิกรวบรวมขึ้นระหว่างปี ค.ศ. 507 ถึงปี ค.ศ. 511 บทที่สำคัญที่สุดของกฎหมายแซลิกคือบทที่ว่าด้วยการสืบมรดก โดยห้ามสตรีสืบมรดก โดยเฉพาะ ห้ามครองประเทศหรือแว่นแคว้น จึงมีผู้ใช้ "กฎหมายแซลิก" เป็นคำพ้องความหมายกับ "กฎหมายมรดก" แต่ตามความเป็นจริงแล้วกฎหมายแซลิกยังครอบคลุมไปถึงกฎหมายอื่น ๆ นอกจากกฎหมายมรดก และเป็นรากฐานของกฎหมายต่าง ๆ ในทวีปยุโรปปัจจุบัน
ทั่วไป.
บัญญัติพระเจ้าชาร์เลอมาญมีพื้นฐานมาจากกฎหมายแซลิกและมีอิทธิพลพอ ๆ กับกฎหมายของกรีซ และ โรม กฎหมายแซลิกจึงเป็นรากฐานของกฎหมายที่มีอิทธิพลมาจนถึงสมัยปัจจุบันในยุโรปตอนกลาง โดยเฉพาะในกฎหมายของประเทศเยอรมนี ประเทศฝรั่งเศส ประเทศเนเธอร์แลนด์ บางส่วนของประเทศอิตาลีและออสเตรีย และบางส่วนของยุโรปตะวันออก
กฎหมายแซลิกครอบคลุมกฎเกี่ยวกับมรดก, กฎหมายอาญา และการฆาตกรรม กฎหมายระบุว่าค่าเสียหายและค่าปรับต้องจ่ายให้กับผู้เสียหายส่วนหนึ่งและอีกส่วนหนึ่งให้แก่ค่าใช้จ่ายของศาล การตีความหมายในการตัดสินทำโดยลูกขุน กฎหมายแซลิกทำให้มองเห็นถึงภาพลักษณ์ของสังคมของชนแฟรงค์ เช่น กฎหมายแซลิกว่า ผู้ใดที่มิได้เป็นส่วนหนึ่งของครอบครัว ผู้นั้นจะได้รับการปกป้องโดยกฎหมาย
สุกัญญา วงศ์สถาปัตย์

สุกัญญา วงศ์สถาปัตย์ (ชื่อเล่น ปุ๊กกี้) เป็นผู้กำกับภาพยนตร์ ผู้ควบคุมงานสร้าง ผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ เริ่มทำงานที่ Casting Unity Production House หลังจากนั้นเป็นโปรดิวเซอร์ บริษัท อาร์.เอส.โปรโมชั่น จำกัด และยังมีงานรับเป็นโปรดักชันเมเนเจอร์ให้กับภาพยนตร์ โลกทั้งใบให้นายคนเดียว, ล่องจุ๊น, ปาฏิหาริย์ … โอมสมหวัง 
ระหว่างปี 2543-2548 เป็นไลน์โปรดิวเซอร์ บริษัท บาแรมยู จำกัด ภาพยนตร์เรื่อง ปอบ หวีด สยอง, 7 ประจัญบาน, 999-9999 ต่อติดตาย ฯลฯ และเป็นโปรดิวเซอร์ให้ภาพยนตร์ องค์บาก, สยิว, FAKE โกหกทั้งเพ, เฮี้ยน, ตะเคียน, บอดี้การ์ดหน้าเหลี่ยม, ฟอร์มาลีน แมน รักเธอเท่าฟ้า, คนผีปีศาจ, เกิดมาลุย, เอ็กซ์แมน แฟนพันธุ์เอ็กซ์, 7 ประจัญบาน 2, เฉิ่ม, ต้มยำกุ้ง1-2 ฯลฯ
นอกจากนั้นยังเคยกำกับภาพยนตร์ เรื่อง อาข่าผู้น่ารัก (หมี่จู) (พ.ศ. 2546) หรือ บ้านนอกทีวี แต่ออกฉายในปี พ.ศ. 2551
เอกสารตัวเขียนสีวิจิตร

เอกสารตัวเขียนสีวิจิตร  หรือหนังสือตัวเขียนสีวิจิตร คือเอกสารตัวเขียนที่ตัวหนังสือตกแต่งเพิ่มเติมด้วยสีสันเช่นตัวหนังสือตัวแรกที่ขยายใหญ่ขึ้นและเล่นลายอย่างวิจิตร หรือเขียนขอบคัน หรือทำเป็นจุลจิตรกรรม ตามความหมายตรงตัวจะหมายถึงต้นฉบับที่ตกแต่งด้วยเงินและทอง แต่การใช้กันโดยทั่วไปโดยนักวิชาการสมัยใหม่ในปัจจุบันจะหมายถึงต้นฉบับใดก็ได้ที่มีการตกแต่งหรือหนังสือประกอบภาพจากทั้งทางตะวันตกและทางศาสนาอิสลาม
ประวัติ.
งานเอกสารตัวเขียนสีวิจิตรฉบับแรกที่สุดที่มีการตกแต่งพอประมาณมาจากสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 5 ถึงที่ 7 ส่วนใหญ่ทำในไอร์แลนด์, อิตาลี และประเทศอื่น ๆ บนผืนแผ่นดินใหญ่ยุโรป ความสำคัญของเอกสารตัวเขียนสีวิจิตรมิใช่เพียงคุณค่าทางวรรณกรรมแต่ยังมีคุณค่าทางประวัติศาสตร์ด้วย ซี่งจะเห็นได้จากต้นฉบับเอกสารตัวเขียนสีวิจิตรที่ทำให้เราเรียนรู้ถึงประวัติศาสตร์ โรมันและ กรีกที่ตกแต่งโดยผู้บันทึกและตกแต่งหนังสือตามอาราม 
เอกสารตัวเขียนสีวิจิตรส่วนใหญ่ที่ยังหลงเหลืออยู่ในปัจจุบันมาจากยุคกลางแม้ว่าการสร้างเอกสารตัวเขียนสีวิจิตรจะทำกันมาจนถึงยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาในคริสต์ศตวรรษที่ 15 เนื้อหาของงานส่วนใหญ่ในสมัยแรก ๆ จะเป็นงานศาสนา แต่ต่อมาโดยเฉพาะในคริสต์ศตวรรษที่ 13 ก็เริ่มมีงานทางโลกเพิ่มขึ้น รวมถึงคำประกาศ ตั๋วเงินลงทะเบียน กฎหมาย กฎบัตร รายการสินค้า และโฉนด และเกือบทั้งหมดจะทำเป็นหนังสือแต่ก็มีบ้างที่เป็นม้วนหรือเป็นแผ่นเดียวเขียนบนหนัง (parchment หรือ vellum อาจจะเป็นหนังลูกวัว, แกะ, หรือแพะ) ที่มีคุณภาพดี หลังปลายยุคกลางวัสดุที่ใช้เขียนก็เปลี่ยนมาเป็นกระดาษ เมื่อวิวัฒนาการพิมพ์เพิ่งเริ่มใหม่ ๆ ผู้พิมพ์ก็อาจจะทิ้งช่องว่างไว้สำหรับพยัญชนะตัวแรก, ขอบ หรือ ภาพเขียนย่อส่วน แต่การพิมพ์ทำให้ศิลปะการทำเอกสารตัวเขียนสีวิจิตรเสื่อมความนิยมลง แต่ก็ทำกันต่อมาจนถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 16 แต่น้อยลงมากและทำสำหรับผู้มีฐานะดีจริง ๆ เท่านั้น
นอกจากเอกสารตัวเขียนสีวิจิตรจะเป็นตัวอย่างของสิ่งที่หลงเหลือมาจากยุคกลางแล้ว ก็ยังเป็นตัวอย่างที่ดีของจิตรกรรมที่มาจากยุคกลางด้วย และบางครั้งก็เป็นจิตรกรรมอย่างเดียวที่เหลืออยู่จากยุคนั้น
ดูเพิ่ม.
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
วิลเลียม มอร์ริส

วิลเลียม มอร์ริส  (24 มีนาคม ค.ศ. 1834 - 3 ตุลาคม ค.ศ. 1896) เป็นศิลปิน นักเขียน และนักสังคมนิยมชาวอังกฤษ เป็นหนึ่งในผู้วางรากฐานของ British Arts and Crafts movement และเป็นผู้นำการเปลี่ยนแปลงทางสังคมในสหราชอาณาจักร รวมถึงเป็นกวีและนักประพันธ์นวนิยายด้วย เขาเป็นที่รู้จักในฐานะผู้ออกแบบลวดลายบนผนัง
มอร์ริสเคยเป็นนักศึกษาที่วิทยาลัย Exeter มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด เมื่อจบการศึกษาได้ทำงานเป็นสถาปนิก ต่อมาจึงพบว่าตัวเองชอบศิลปะการวาดมากกว่า มอร์ริสได้ตั้งบริษัทร่วมกับเพื่อน และสร้างงานศิลปะเช่น ภาพวาดบนกระจกสี 
งานเขียน.
มอร์ริสเริ่มเขียนบทกวีลงตีพิมพ์ในนิตยสารตั้งแต่สมัยเรียนอยู่ในมหาวิทยาลัย แต่ผลตอบรับในช่วงแรกไม่ดีนัก ทำให้เขาไม่กล้าเขียนอะไรไปหลายปี อย่างไรก็ดี ผลงานกวีที่มีชื่อเสียงของเขา คือ "The Haystack in the Floods" เขาหันมาเขียนบทกวีอีกครั้งในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1860 และสร้างผลงานดีๆ ไว้หลายชิ้น มีชื่อเรียกรวม ๆ ว่า "The Earthly Paradise" โดยเป็นบทกวีเกี่ยวกับนักผจญภัยกลุ่มหนึ่งที่ออกเดินทางไปเสาะหาแผ่นดินแห่งชีวิตนิรันดร์ แล้วได้พบกับอาณาจักรกรีกที่เหลือรอดอยู่อย่างลี้ลับ ผลงานชุดนี้สร้างชื่อเสียงให้เขาอย่างมาก บทกวีชุดท้าย ๆ ที่เขาเขียนขึ้นก่อนจะหันไปให้ความสนใจกับงานสังคมนิยม คือมหากาพย์ไอซ์แลนด์ มอร์ริสให้ความสนใจกับตำนานโบราณของเยอรมันและนอร์สอย่างมาก และนำมาเป็นข้อมูลในการประพันธ์ของเขา งานประพันธ์มหากาพย์อีกเรื่องหนึ่งของมอร์ริสที่มีชื่อเสียงมาก คือ "ซิกุร์ด เดอะ โวลซุง (Sigurd the Volsung)"
มอร์ริสยังเป็นผู้แปลงานวรรณกรรมคลาสสิก วรรณกรรมยุคกลาง และวรรณกรรมไอซ์แลนด์อีกหลายเรื่อง เช่น "Three Northern Love Stories" และ "อีเนียด" ของ เวอร์จิล ในปี ค.ศ. 1875 และแปลมหากาพย์"โอดิสซีย์"ของโฮเมอร์ ในปี ค.ศ. 1887
ในช่วงเก้าปีสุดท้ายของชีวิตของเขา มอร์ริสเขียนนวนิยายขึ้นหลายเรื่อง รวมถึง "The Wood Beyond the World" และ "The Well at the World's End" ซึ่งได้รับการนับถือเป็นจุดเปลี่ยนสำคัญครั้งหนึ่งในประวัติศาสตร์ของวรรณกรรมแฟนตาซี เพราะในขณะที่นักเขียนคนอื่นเขียนถึงแผ่นดินลี้ลับ แผ่นดินในฝัน หรือเขียนเรื่องอนาคต (ซึ่งมอร์ริสก็เคยเขียนในเรื่อง "News from Nowhere") แต่งานเขียนของมอร์ริสชิ้นนี้เป็นเรื่องแรกที่เขียนหนึ่งโลกแฟนตาซีที่สร้างขึ้นใหม่ทั้งหมด
"The Wood Beyond the World" เป็นงานที่มีอิทธิพลอย่างมากต่อ ซี. เอส. ลิวอิส ขณะที่ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ได้รับอิทธิพลจาก "The House of the Wolfings" และ "The Roots of the Mountains" นักเขียนคนอื่นเช่น เจมส์ จอยซ์ ก็ได้รับอิทธิพลจากมอร์ริสเช่นกัน
คณะดอมินิกัน

คณะนักเทศน์  หรือที่รู้จักกันโดยทั่วไปว่า คณะดอมินิกัน (Dominican Order/Dominicans) เป็นคณะนักบวชคาทอลิกที่ก่อตั้งโดยนักบุญดอมินิกเมื่อต้นคริสต์ศตวรรษที่ 13 ที่ประเทศฝรั่งเศส ใช้วินัยของนักบุญออกัสตินเป็นแนวทางในการดำเนินชีวิตนักบวช และสมเด็จพระสันตะปาปาโฮโนริอุสที่ 3 ทรงให้การรับรองในปี ค.ศ. 1216 
ในอังกฤษและในบางประเทศจะเรียกนักบวชดอมินิกันว่า “ไฟรเออร์ดำ” (Black friars) เพราะจะสวมเสื้อคลุมสีดำทับแฮบิต (habit) สีขาวข้างใน ซึ่งต่างกับ “ไฟรเออร์ขาว” (White friars) ซึ่งหมายถึงนักบวชคณะคาร์เมไลท์ หรือ “ไฟรเออร์เทา” (Grey friars) ของคณะฟรันซิสกัน ซึ่งความจริงแล้วคณะฟรันซิสกันจะใส่สีน้ำตาล ในฝรั่งเศสนักบวชดอมินิกันบางครั้งก็ถูกเรียกว่า “ฌากอแบ็ง” (Jacobins) เพราะที่ปารีสมีคอนแวนต์ของคณะอยู่ที่โบสถ์แซ็ง-ฌัก-ดูว์-โอ-ปา นอกจากนั้นบางครั้งยังเป็นที่รู้จักกันว่า “Domini canes” หรือ “สุนัขของพระเจ้า” เพราะความที่มีชื่อเสียงว่าเป็นคณะที่มีความจงรักภักดีและเคร่งที่สุด ซึ่งบางครั้งมีผลในทางลบเพราะการพาดพิงไปถึงความเกี่ยวข้องของคณะนี้กับการไต่สวนศรัทธา  นักบวชในคณะนี้จะมีอักษร “O.P.” ท้ายชื่อ
ประเภท.
คณะดอมินิกัน แบ่งออกเป็น 3 ชั้น ได้แก่
คณะเยสุอิต

คณะเยสุอิต (Jesuits) มีชื่อเต็มว่า คณะแห่งพระเยซูเจ้า  เป็นคณะนักบวชคาทอลิกที่นักบุญอิกเนเชียสแห่งโลโยลา (St.Ignatius of Loyola) ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1540 นักบวชในคณะนี้มีสมญาว่า “ทหารของพระคริสต์” (Soldiers of Christ) หรือ “ทหารราบของพระสันตะปาปา” (Foot soldiers of the Pope) เพราะนักบุญอิกเนเชียสผู้ก่อตั้งเคยเป็นอัศวินมาก่อนที่จะบวช
ในปัจจุบันนักบวชเยสุอิตทำงานสอนศาสนาใน 112 ประเทศและมีชื่อเสียงในทางการศึกษา การค้นคว้า และการส่งเสริมวัฒนธรรมการนำทางด้านฝ่ายจิต นอกจากนั้นยังมีส่วนร่วมในการต่อสู้เพื่อสิทธิมนุษยชนด้วย
การก่อตั้ง.
เมื่อวันที่ 15 สิงหาคม ค.ศ. 1534 อิกเนเชียสแห่งโลโยลา นักบวชชาวสเปนและนักเรียนอีก 6 คนจากมหาวิทยาลัยปารีส ซึ่งเป็นชาวแคว้นบาสก์ ประเทศสเปน ประกอบด้วย ฟรันซิสโก ฆาบิเอร์ (Francisco Xavier) อัลฟอนโซ ซาลเมรอน (Alfonso Salmeron) ดีเอโก ลาอีเนซ (Diego Laínez) นิโคลัส โบบาดิลลา (Nicolás Bobadilla)) ปีแยร์ ฟาฟวร์ (Pierre Favre) จากซาวอย ประเทศฝรั่งเศส และซิเมา โรดริเกซ (Simão Rodrigues) จากประเทศโปรตุเกส พบกันที่มงมาทร์ ภายในห้องเก็บศพใต้โบสถ์นักบุญเดนิส นอกเมืองปารีส ผู้ร่วมในกลุ่มนี้ตั้งคำปฏิญาณถือความความยากจนและพรหมจรรย์ เพื่อ “เข้าทำงานกับโรงพยายาลและการเผยแพร่ศาสนาที่กรุงเยรูซาเลม หรือเพื่อไปยังที่ใด ๆ ที่พระสันตะปาปามีความประสงค์จะส่งไปโดยไม่ทักท้วง”
กลุ่มนี้เรียกตนเองว่า “กองกำลังพระเยซู” (Company of Jesus) เพราะผู้เป็นสมาชิกมีความรู้สึกว่าที่มาพบปะกันได้ก็เป็นเพราะอำนาจของพระเยซู คำว่า “กองกำลัง” เป็นนัยมาจากศัพท์ที่ใช้ในการเรียกกองทหาร และยังแสดงถึงความเป็นสาวกหรือผู้ติดตามพระเยซู คำว่า “Company” มาจากภาษาละติน “cum” และ “pane” ซึ่งแปลว่า “bread with” หรือผู้ที่กินอาหารด้วยกัน
การพบกันครั้งนี้นำไปสู่การก่อตั้งกลุ่มที่ต่อมาในปี ค.ศ. 1540 เรียกตนเองว่า “Society of Jesus” คำว่า “societas” ในภาษาละตินมาจากคำว่า “socius” หรือ “ผู้ร่วม” หรือ “สหาย” ในปี ค.ศ. 1537 กลุ่มนี้ก็เดินทางไปประเทศอิตาลีเพื่อยึ่นคำขออนุมัติการตั้งคณะใหม่ต่อพระสันตะปาปา สมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 3 ทรงอนุมัติและอนุญาตให้สมาชิกในกลุ่มนั้นรับศีลอนุกรม
สมาชิกในกลุ่มนั้นจึงทำการรับศีลเป็นนักบวชที่เวนิสโดยบิชอปแห่งอาร์บเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน หลังจากนั้นนักบวชกลุ่มก็อุทิศตัวให้กับการเทศนาและการช่วยงานการกุศลในประเทศอิตาลี เพราะไม่สามารถเดินทางไปกรุงเยรูซาเลมได้ตามที่ตั้งใจ เพราะขณะนั้นระหว่างปี ค.ศ. 1535 ถึงปี ค.ศ. 1538 เป็นระยะเวลาสงครามระหว่างจักรพรรดิคาร์ลที่ 5 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ เวนิส และรัฐสันตะปาปา กับจักรวรรดิออตโตมัน ทำให้การเดินทางไปกรุงเยรูซาเลมเป็นไปไม่ได้
เทพศิริ สุขโสภา

เทพศิริ สุขโสภา เป็นนักเขียน จิตรกรชาวไทย เกิดเมื่อวันที่ 6 มีนาคม พ.ศ. 2486 ที่ตำบลย่านยาว อำเภอสวรรคโลก จังหวัดสุโขทัย เข้าเรียนที่คณะจิตรกรรมประติมากรรมและภาพพิมพ์ มหาวิทยาลัยศิลปากรวังท่าพระ ได้เป็นศิษย์ของอาจารย์ศิลป์ พีระศรี และเป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาวรรณศิลป์ ประจำปี 2560
เวอริไซน์

เวอริไซน์ (NASDAQ: VRSN) เป็นบริษัทสัญชาติสหรัฐอเมริกา ให้บริการด้านความปลอดภัยในการใช้อินเทอร์เน็ต และบริการชำระค่าสินค้าออนไลน์ และเป็นผู้ได้รับอนุญาตจากกระทรวงพาณิชย์ของสหรัฐอเมริกา ให้เป็นผู้ควบคุมการจดทะเบียนโดเมนเนม .com
อิกเนเชียสแห่งโลโยลา

นักบุญอิกเนเชียสแห่งโลโยลา  เป็นบาทหลวง และนักบุญในคริสต์ศาสนานิกายโรมันคาทอลิก เกิดก่อนวันที่ 23 ตุลาคม ค.ศ. 1491 ที่เมืองโลโยลา ในประเทศสเปน และถึงแก่มรณกรรมเมื่อวันที่ วันที่ 31 กรกฎาคม 1556 ที่กรุงโรมในประเทศอิตาลี เป็นผู้ก่อตั้ง “คณะแห่งพระเยซูเจ้า” หรือที่นิยมเรียกว่า “คณะเยสุอิต” ซึ่งเป็นคณะนักบวชคาทอลิกซึ่งขึ้นโดยตรงต่อพระสันตะปาปา 
อิกเนเชียส หรือ อิกญาซีโอ เกิดในตระกูลขุนนางผู้มั่งคั่งและมีชื่อเสียงของสเปน เป็นอัศวินที่มุทะลุดุดันและชอบผจญภัย หลังจากได้รับบาดเจ็บจากการสู้รบในการล้อมเมืองปัมโปลนาในปี ค.ศ. 1521 ระหว่างที่พักรักษาตัวอยู่นั้น เนื่องจากว่าหาอ่านหนังสือเกี่ยวกับเรื่องอัศวินที่ตัวเองชอบไม่ได้ จึงได้หยิบหนังสือชีวประวัตินักบุญต่าง ๆ ขึ้นมาอ่าน จนเกิดความประทับใจและต้องการอุทิศตนตามแบบอย่างนักบุญและพระเยซู อิกญาซีโอได้รับศีลอนุกรมเป็นบาทหลวงในปี 1537 ที่เมืองเวนิส ในประเทศอิตาลี
นักบุญอิกเนเชียสเป็นผู้รวบรวมหนังสือชื่อ “Spiritual Exercises of Ignatius of Loyola” และเป็นผู้นำทางศาสนาที่มีพรสวรรค์สูงตามที่สมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 15 กล่าวว่าเป็นผู้สาวกที่โดดเด่นของพระเป็นเจ้าและสิ่งที่สำคัญที่สุดของอิกเนเชียสคือพระเจ้าและเป็นผู้ที่เคร่งครัด นักบุญอิกเนเชียสมีบทบาทสำคัญในการต่อต้านการปฏิรูปศาสนาฝ่ายโปรเตสแตนต์โดยการเป็นผู้นำในการปฏิรูปคาทอลิก (Catholic Reformation)
นักบุญสเทเฟน

นักบุญสเทเฟน  เป็นนักบุญและมรณสักขีในศาสนาคริสต์ เสียชีวิตเมื่อราว ค.ศ. 34 ที่กรุงเยรูซาเลม ประเทศอิสราเอลปัจจุบัน นักบุญสเทเฟนเป็นที่รู้จักกันในฐานะ "ปฐมมรณสักขี"  เพราะเป็นคนแรกที่พลีชีพเพราะศรัทธาในศาสนาคริสต์ ชื่อภาษากรีกของเขาแปลว่ามงกุฎใบลอเรล หรือ มงกุฎ
ชีวิต.
ตามหนังสือกิจการของอัครทูต ในช่วงศาสนาคริสต์ยุคแรกในกรุงเยรูซาเลม สเทเฟนเป็นหนึ่งในบุรุษเจ็ดคนซึ่งอาจจะเป็นชาวยิวหรือกรีกที่ถูกเลือกให้ช่วยในการจัดการการแจกทานของแม่ม่ายภายในพระวิหาร หน้าที่นี้มาเรียกกันภายหลังว่า "ดีกัน" (Deacon) นอกจากนั้นสเทเฟนยังมีชื่อเสียงว่าเก่งเรื่องเทศนาเกี่ยวกับพระเยซูต่อชาวเยรูซาเลม รวมทั้งต่อสมาชิกของธรรมศาลา (โบสถ์ยิว) 
เมื่อนักบุญสเทเฟนถูกพิจารณาในศาลและถูกลงโทษโดยการขว้างด้วยก้อนหินให้ตาย ก่อนที่จะเสียชีวิตก็เห็นนิมิตทั้งพระเจ้าพระบิดาและพระเยซูยืนอยู่ทางขวาของพระเจ้า
ลัทธิบูชานักบุญสเทเฟน.
โบสถ์คริสต์ศาสนาหลายแห่งตั้งตามชื่อนักบุญสเทเฟน แต่นักบุญสเทเฟนไม่มีที่ฝังศพอย่างเป็นทางการจนกระทั่งปี ค.ศ. 415 เมื่อนักแสวงบุญเดินทางไปเยรูซาเลมกันเป็นจำนวนมาก พระชื่อลูเซียนกล่าวว่าได้เห็นนิมิตหลุมศพของนักบุญสเทเฟนที่เคฟาร์ กามาลา (Caphar Gamala) ทางเหนือของเยรูซาเลม นักบุญเกรกอรีแห่งตูร์กล่าวว่าเมื่อชาวฮันมารุกรานและเผาเมืองเม็ทซ (Metz) ก็ไม่สามารถเผาชาเปลของนักบุญสเทเฟนที่เป็นที่เก็บเรลิกของท่านได้ เชื่อว่าเพราะท่านมีบารมีคุ้มกัน
มรณสักขีในศาสนาคริสต์

"ดูความหมายอื่นของ มรณสักขี ที่ มรณสักขี (แก้ความกำกวม)"
ในศาสนาคริสต์ มรณสักขี  หมายถึงคริสต์ศาสนิกชนที่ถูกทรมานจนตายหรือถูกฆ่าหรือถูกลงโทษให้ประหารชีวิตเพราะความเชื่อ ในศาสนาคริสต์ยุคแรกมีผู้ถูกทรมานและฆ่าด้วยความทรมานต่างๆเช่นถูกขว้างด้วยก้อนหินให้ตาย ถูกตรึงกางเขน ถูกเผาทั้งเป็น และอื่น ๆ 
คำว่า “martyr” มาจากภาษากรีกที่แปลว่า “พยาน” การฆ่าเช่นนี้เป็นผลจากการพยายามกำจัดคริสต์ศาสนิกชนอย่างเป็นทางการ (การเบียดเบียนทางศาสนา) เช่นในสมัยจักรวรรดิโรมันก่อนที่คริสต์ศาสนาจะเป็นศาสนาที่ถูกต้องตามกฎหมาย
คริสต์ศาสนิกชนคนแรกที่เป็นมรณสักขีคือนักบุญสเทเฟนที่บันทึกไว้ใน 
 ถูกขว้างด้วยก้อนหินจนถึงแก่ชีวิตเพราะศรัทธาในพระเยซูว่าเป็นพระเมสสิยาห์ และยังคงมีคริสต์ศาสนิกชนอีกหลายคนที่ถูกฆ่านอกจากนักบุญสเทเฟน ตามที่นักบุญเปาโลอัครทูตกล่าวว่ามีการขู่จะฆ่าสาวกของพระเยซูในเวลานั้นหลายครั้ง (กิจการ 9:1)
ในคริสต์ศตวรรษต่อมาก็มีการเบียดเบียนคริสต์ศาสนิกชนอย่างเป็นทางการอีกหลายครั้งเช่นในระหว่างการปฏิรูปศาสนาฝ่ายโปรเตสแตนต์ โดยถูกกล่าวหาว่าเป็นพวกนอกรีตหรือเป็น “พวกนิยมพระสันตะปาปา” (Papists)
มรณสักขีในสมัยอัครทูต (คริสต์ศตวรรษที่ 1).
หมายเหตุ: ตามตำนานนักบุญยอห์นอัครทูตถูกต้มในน้ำมันแต่รอดมาได้และเป็นอัครทูตองค์เดียวที่มิได้เป็นมรณสักขี