pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
สถานีพระโขนง

สถานีพระโขนง (รหัส: E8) เป็นสถานีรถไฟฟ้าบีทีเอสแบบยกระดับในเส้นทางสายสุขุมวิท ยกระดับเหนือถนนสุขุมวิทบริเวณย่านพระโขนง ในพื้นที่เขตวัฒนาและเขตคลองเตย กรุงเทพมหานคร
ที่ตั้ง.
ด้านทิศตะวันตกของทางแยกพระโขนง [จุดบรรจบระหว่างถนนสุขุมวิท ถนนพระรามที่ 4 และถนนสุขุมวิท 71 (ปรีดี พนมยงค์)] ระหว่างซอยสุขุมวิท 44/1–46 กับซอยสุขุมวิท 67–69 ในพื้นที่แขวงพระโขนงเหนือ เขตวัฒนา และแขวงพระโขนง เขตคลองเตย กรุงเทพมหานคร
สถานีพระโขนงเป็นสถานีที่อยู่ใกล้ถนนสุขุมวิท 71 (ปรีดี พนมยงค์) ซึ่งเป็นเส้นทางต่อเนื่องกับถนนรามคำแหง จึงสามารถเชื่อมต่อรถประจำทางไปสู่ย่านคลองตัน มหาวิทยาลัยรามคำแหง และบางกะปิ ซึ่งเป็นย่านการค้าและที่พักอาศัยที่สำคัญของกรุงเทพมหานครด้านตะวันออกและยังสามารถต่อเส้นทางไปยังสถานีรามคำแหง ของโครงการรถไฟฟ้าเชื่อมท่าอากาศยานสุวรรณภูมิได้ที่บริเวณป้ายหยุดรถรามคำแหง (หรือป้ายหยุดรถสุขุมวิท 71 เดิม) ได้อีกด้วย
รูปแบบของสถานี.
เป็นแบบมีชานชาลาอยู่ 2 ข้าง ขนาดมาตรฐาน กว้างประมาณ 20 เมตร ยาวประมาณ 150 เมตร ประกอบด้วยชั้นขายบัตรโดยสารและชานชาลา
สัญลักษณ์ของสถานี.
ใช้สีเขียวตกแต่งเสาและรั้วบนชั้นชานชาลา ชั้นจำหน่ายตั๋ว ป้ายทางเข้า และบริเวณทางขึ้นสถานี เพื่อบ่งบอกว่าเป็นสถานีด้านตะวันออก
ทางเข้า-ออก.
จุดรวมพลอยู่ที่ทางออก 2 บริเวณหน้าปากซอยสุขุมวิท 44/1 และทางออก 4 หน้าอีเกิ้ล สโตร์ สุขุมวิท-พระราม 4
จุดเชื่อมต่อการเดินทางในอนาคต.
รถไฟฟ้าสายสีเทา เชื่อมต่อที่ สถานีทองหล่อ (โครงการ)
รถโดยสารประจำทาง.
ถนนพระรามที่ 4.
รถเอกชน.
ถนนสุขุมวิท
โรงพยาบาลขอนแก่น

โรงพยาบาลขอนแก่น เป็นโรงพยาบาลในสังกัดกระทรวงสาธารณสุข ประเภทโรงพยาบาลศูนย์ ระดับ A ประเภทสถานพยาบาลระดับตติยภูมิขั้นสูง (advance tertiary care)
ประวัติ.
ก่อตั้งเมื่อพ.ศ. 2490 มีเนื้อที่ 49 ไร่ 2 งาน เปิดให้บริการเป็นทางการในวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2494 มีหอผู้ป่วยรวมรับผู้ป่วย 25 เตียง มีแพทย์ 2 คน พยาบาลวิชาชีพ 2 คน เภสัชกร 1 คน มีอาคารผู้ป่วยนอก โรงซักฟอก
เดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2547 ได้ขยายหน่วยงานเพื่อรับรองการบริการของผู้ป่วยที่มีปริมาณเพิ่มขึ้น คือ อายุรกรรม ศัลยกรรม สูติกรรม เคมีบำบัด
ศูนย์แพทยศาสตรศึกษาชั้นคลินิก.
ศูนย์แพทยศาสตรศึกษาชั้นคลินิก โรงพยาบาลขอนแก่น ภายใต้โครงการผลิตแพทย์เพื่อชาวชนบท ศูนย์แพทยศาสตรศึกษาชั้นคลินิกโรงพยาบาลขอนแก่น ก่อตั้งขึ้นภายใต้โครงการผลิตแพทย์เพิ่มเพื่อชาวชนบท (the Collaborative Project to Increase Production of Rural Doctor : CPIRD) เพื่อแก้ปัญหาการขาดแคลนแพทย์และการกระจายแพทย์ที่ไม่เหมาะสมในชนบท โดยมียุทธศาสตร์เริ่มต้นคือ รับจากชนบท เรียนที่ชนบท และกลับสู่ชนบท และได้ลงนามความร่วมมืออย่างเป็นทางการกับคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น โดยการจัดการเรียนการสอน นักศึกษาชั้นปีที่ 1 จะเรียนกระบวนวิชาในหมวดวิชาศึกษาทั่วไปตามข้อบังคับเพื่อการศึกษา ขั้นปริญญาตรีของมหาวิทยาลัยขอนแก่น ชั้นปีที่ 2-3 เรียนร่วมกับชั้นปรีคลินิกของคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น ส่วนในชั้นคลินิกปีที่ 4-6 เรียนที่ศูนย์แพทยศาสตรศึกษาชั้นคลินิก โรงพยาบาลขอนแก่น
หลักสูตรการศึกษา.
ปัจจุบัน ศูนย์แพทยศาสตรศึกษาชั้นคลินิก โรงพยาบาลขอนแก่น จัดการเรียนการสอนในระดับชั้นคลินิก ตามหลักสูตรแพทยศาสตรบัณฑิตของคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น ใน 1 หลักสูตร คือ
ระยะเวลาในการศึกษา.
ใช้ระยะเวลาในการศึกษาตลอดหลักสูตรรวม 6 ปี ดังนี้
ธงชาติเอสวาตินี

ธงชาติเอสวาตินี มีลักษณะเป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 2 ส่วน ยาว 3 ส่วน ภายในแบ่งเป็น 5 แถบตามแนวนอน แถบกลางพื้นสีแดง มีขนาดใหญ่สุด ถัดออกมาทั้งตอนบนและตอนล่างเป็นแถบสีเหลืองขนาดเล็ก ถัดออกไปอีกเป็นแถบนอกสุด มีพื้นสีฟ้าหม่น ที่กลางแถบสีแดงนั้นมีโล่พื้นเมืองวางทับหอก 2 ด้ามและคทาผูกขนนกตามแนวนอน ธงนี้เริ่มใช้ในวันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2511 อันเป็นวันที่ประเทศนี้ประกาศเอกราชจากสหราชอาณาจักร
ความหมายธงสัญลักษณ์ในธงนั้น สีแดงหมายถึงการต่อสู้เพื่อชาติในอดีต สีฟ้าหมายถึงสันติภาพและความมีเสถียรภาพ สีเหลืองหมายถึงทรัพยากรอันอุดมสมบูรณ์ของเอสวาตินี โล่และหอก 2 ด้าม หมายถึงการปกป้องประเทศจากศัตรูของชาติ สีของโล่นั้นเป็นสีขาวและดำ หมายถึงชนผิวขาวและผิวดำอยู่ร่วมกันได้อย่างสงบสุขในประเทศนี้
ธงนี้มีที่มาจากธงชัยประจำกองทหารช่างสนามสวาซี (Swazi Pioneer Corps) ซึ่งพระเจ้าโซบูซาที่ 2 (King Sobhuza II) ได้พระราชทานไว้เมื่อปี พ.ศ. 2484 ในสงครามโลกครั้งที่ 2
หม่อมราชวงศ์ศุภดิศ ดิศกุล

หม่อมราชวงศ์ศุภดิศ ดิศกุล (เกิด 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2492) เป็นโอรสในหม่อมเจ้าพิริยดิศ ดิศกุล กับหม่อมเจ้าภัทรลดา ดิศกุล
ประวัติ.
หม่อมราชวงศ์ศุภดิศ ดิศกุล เป็นโอรสในหม่อมเจ้าพิริยดิศ ดิศกุล (พระโอรสในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ) กับหม่อมเจ้าภัทรลดา ดิศกุล (ราชสกุลเดิม ฉัตรชัย; พระธิดาในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระกำแพงเพชรอัครโยธิน กับเจ้าลดาคำ ณ เชียงใหม่) และเป็นพระราชปนัดดาในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
การศึกษา.
สำเร็จการศึกษาระดับประถมศึกษาและมัธยมศึกษาจากวชิราวุธวิทยาลัย ระดับปริญญาตรี หลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาเทคนิคการแพทย์ คณะเทคนิคการแพทย์ มหาวิทยาลัยมหิดล และปริญญาโท สาขาการวางแผนภาค มหาวิทยาลัยนอร์ทดาโกตา สหรัฐ
ในปี พ.ศ. 2545 เข้ารับการอบรมหลักสูตรการป้องกันราชอาณาจักรภาครัฐร่วมเอกชน รุ่นที่ 15 จากวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร
การอบรมหลักสูตรที่จัดโดยสมาคมส่งเสริมสถาบันกรรมการบริษัทไทย (IOD)
ตำแหน่งงานปัจจุบัน.
ประสบการณ์การทำงาน.
พนักงานบริษัทการบินไทย จำกัด (มหาชน) ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2521 – 2546 ตำแหน่งสุดท้ายที่ได้รับคือ รองกรรมการผู้อำนวยการใหญ่ฝ่ายพัฒนาและสนับสนุนธุรกิจ, กรรมการผู้จัดการ บริษัทบริการเชื้อเพลิงการบินกรุงเทพ จำกัด (มหาชน) ตั้งแต่เดือนธันวาคม พ.ศ. 2526 - เดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2557, กรรมการผู้จัดการบริษัทขนส่งน้ำมันทางท่อ จำกัด ระหว่างปี พ.ศ. 2534 - 2549
กิจกรรมอื่น ๆ.
ดำรงตำแหน่งกรรมการในมูลนิธิ และโครงการต่าง ๆ เช่น ประธานมูลนิธิดำรงราชานุภาพ ในพระบรมราชูปถัมภ์สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี, กรรมการมูลนิธิบุรฉัตรมูลนิธิ, กรรมการอำนวยการวชิราวุธวิทยาลัยตั้งแต่ เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2551 - เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2557 และ พ.ศ. 2560 – 2566, ดำรงตำแหน่งประธานคณะที่ปรึกษาวชิราวุธวิทยาลัยด้านการบริหาร ตั้งแต่เดือนมิถุนายน พ.ศ. 2551 – 2560, ดำรงตำแหน่งคณะกรรมการบริหารวชิราวุธวิทยาลัย ตั้งแต่เดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2561
ครอบครัว.
หม่อมราชวงศ์ศุภดิศสมรสกับพันโทหญิงนิภาพรรณ ดิศกุล ณ อยุธยา (สกุลเดิม ศิริถาพร) มีบุตรธิดา 3 คน ได้แก่
วัดไตรมิตรวิทยารามวรวิหาร

วัดไตรมิตรวิทยาราม เป็นวัดโบราณในที่ลุ่มพระอารามเป็นเรือนไม้ ตั้งอยู่ที่ถนนตรีมิตร แขวงตลาดน้อย เขตสัมพันธวงศ์ กรุงเทพมหานคร
วัดไตรมิตรวิทยารามมีชื่อเดิมว่า "วัดสามจีน" เข้าใจกันว่า ชาวจีน 3 คนร่วมกันสร้างพระอารามเพื่อเป็นวิหารทานการบุญ ต่อมาในปี พ.ศ. 2477 พระมหากิ๊ม สุวรรณชาต ผู้รักษาการในหน้าที่เจ้าอาวาสเป็นผู้ริเริ่มปรับปรุงวัด ต่อมาในปี พ.ศ. 2480 ได้รับอนุมัติจากมหาเถรสมาคมให้ปรับปรุงสภาพวัดให้ดีขึ้น ปี พ.ศ. 2482 พ่อค้าประชาชน คณะครูและนักเรียน ได้ร่วมกันปฏิสังขรณ์และเปลี่ยนนามใหม่ เป็นชื่อ "วัดไตรมิตรวิทยาราม" ซึ่งมีความหมายว่า เพื่อน 3 คนร่วมกันสร้างวัดนี้ ประกอบกับวัดเป็นที่ตั้งโรงเรียนปริยัติธรรมและโรงเรียนไตรมิตรวิทยาลัยของรัฐบาลอยู่ภายในบริเวณวัด
วัดไตรมิตรวิทยารามยังเป็นที่จำพรรษาของสมเด็จพระราชาคณะ 2 รูป และเจ้าคณะใหญ่หน 2 หน คือ สมเด็จพระพุฒาจารย์ (สนิท ชวนปญฺโญ) เจ้าคณะใหญ่หนตะวันออก ซึ่งเป็นเจ้าอาวาสวัดไตรมิตรวิทยารามด้วย และ สมเด็จพระมหารัชมงคลมุนี (ธงชัย ธมฺมธโช) เจ้าคณะใหญ่หนกลาง ซึ่งเป็นผู้ช่วยเจ้าอาวาส
ปูชนียวัตถุ.
พระพุทธรูป.
พระพุทธทศพลญาณ พระประธานในพระอุโบสถ เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย ปูนปั้น ลงรักปิดทอง ประชาชนทั่วไปเรียกว่า “หลวงพ่อโต” บ้าง “หลวงพ่อวัดสามจีน” มีประชาชนมาบนบานกันเสมอ ๆ ด้วยพวงมาลัยดอกมะลิ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวได้เคยทรงเสด็จพระราชดำเนินมานมัสการ และได้ตรัสยกย่องว่า เป็นพระพุทธรูปที่มีพระพุทธลักษณะงดงามยิ่งนัก “หลวงพ่อโม” อดีตเจ้าอาวาสวัดไตรมิตรวิทยาราม เคยได้ทำพระเครื่องแจกครั้งหนึ่ง ได้ทำเป็นรูปพระพุทธทศพลญาณสร้างด้วยเนื้อชิน เรียกชื่อว่า หลวงพ่อโตวัดสามจีน ปรากฏว่าเป็นที่นิยมนับถือของคนทั่งไปว่าศักดิ์สิทธินัก ปัจจุบันนี้หายากแล้ว
พระสุโขทัยไตรมิตร.
สิ่งสำคัญของวัด คือ พระสุโขทัยไตรมิตร เป็นพระพุทธรูปทองคำที่ใหญ่ที่สุดและได้รับการบันทึกในหนังสือบันทึกสถิติโลกกินเนสส์ พระพุทธรูปทองคำองค์นี้มีหน้าตั้งกว้าง 3.01 เมตร สูง 3.91 เมตร องค์พระสามารถถอดได้ 9 องค์ จากฐานองค์พระขึ้นไปเนื้อทองบริสุทธิ์ 40% พระพักตร์มีเนื้อทอง 80% ส่วนพระเกศมีน้ำหนัก 45 กิโลกรัม เป็นเนื้อทองบริสุทธิ์ 99.99% 
สันนิษฐานว่าสร้างในสมัยสุโขทัย ปางมารวิชัย เข้าใจว่า เดิมประดิษฐานอยู่ที่วัดมหาธาตุ จังหวัดสุโขทัย ต่อมาในสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ได้โปรดเกล้าฯ ให้กรมพระราชวังบวรมหาสุรสิงหนาท ไปอัญเชิญพระพุทธรูปมาจากเมืองเหนือเพื่อนำมาประดิษฐานยังวัดสำคัญ พระพุทธรูปที่เชิญมามีจำนวนมาก ทำให้ดูแลไม่ทั่วถึง ขุนนางผู้หนึ่งจึงแอบเอาปูนไล้พระพุทธรูปทองคำแล้วนำมาไว้ยังวัดที่ตนสร้าง จนได้อัญเชิญมาไว้ที่วัดพระยาไกร (วัดโชติการาม) ต่อมาบริษัท อี๊สต์เอเชียติ๊ก ได้ขอเช่าที่วัด (ซึ่งขณะนั้นเป็นวัดร้างแล้ว) เป็นโรงเลื่อยจักร จึงได้อัญเชิญไว้ที่ข้างพระเจดีย์และปลูกเพิงสังกะสีมุงเป็นหลังคากั้นไว้อย่างหยาบ ๆ หลังจากนั้นเป็นเวลาเกือบ 20 ปี เมื่อพระอุโบสถและพระวิหารหลังใหม่สร้างเสร็จจึงได้อัญเชิญขึ้นประดิษฐาน แต่ในระหว่างการเคลื่อนย้ายปูนที่หุ้มองค์พระกระเทาะออก จึงทำให้เห็นองค์พระข้างในเป็นทองคำ เมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2498
ลำดับเจ้าอาวาส.
ลำดับเจ้าอาวาสวัดไตรมิตรวิทยารามวรวิหาร 9 รูป ได้แก่
เทลล์ฮิม

เทลล์ฮิม  เป็นเพลงคู่ที่ขับร้องจากดีว่าส์สาว บาร์บรา สตรัยแซนด์ และ เซลีน ดิออน วางจำหน่ายเป็นซิงเกิลแรกของเซลีน ดิออนจากอัลบั้ม "เล็ตส์ทอล์กอะเบาต์เลิฟ" และของบาร์บรา สตรัยแซนด์ในอัลบั้ม "ไฮเออร์กราวด์"วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2540 
เมื่อวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2540 เซลีน ดิออนเป็นนักร้องคนแรกที่ได้ขับร้องในงานประกาศรางวัลอะคาเดมี (ออสการ์) ถึง 2 ครั้งในคืนเดียวกัน เพลงแรกเป็นเพลงของเธอเอง "บีคอสยูเลิฟด์มี" อันเป็นเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง "อัพโคลสแอนด์เพอร์โซนัล" และอีกเพลงหนึ่ง คือเพลง "ไอไฟนอลลีฟาวด์ซัมวัน" เพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง "เดอะไมเรอแฮสทูเฟซ" ซึ่งเดิมขับร้องโดยบาบรา สตรัยซัน แลัไบรอัน อดัม และในคืนวันประกาศรางวัล บาบราไม่ได้เข้าร่วมงาน และนาตาลี โคลมีกำหนดการร้องเพลงของเธอแทน และต่อมาเธอปฏิเสธจนกระทั่ง 2 วันก่อนคืนวันงาน เซลีน ได้รับการขอร้องให้ช่วยร้องเพลงนี้ ซึ่งแม้เธอจะตื่นเต้นแต่ก็ยอมรับคำขอร้องและสามารถร้องเพลงนั้นได้ 
ไม่กี่วันถัดมา บาบรัยส่งจดหมายฉบับหนึ่งในเซลีนพร้อมดอกไม้ ในจดหมายมีใจความว่า "ฉันได้ดูเทปบันทึกการร้องของคุณแล้ว คุณร้องเพลงของฉันได้ไพเราะมาก และฉันเสียใจที่ไม่ได้อยู่ในห้องฟังคุณ ในโอกาสอยากร้องเพลงด้วยกัน ฉันปรารถนาอย่างมากที่ให้เพลงของคุณชนะการประกวด คุณเป็นนักร้องที่น่าทึ่งจริงๆ" จดหมายฉบับนั้นไม่ได้หายไปโดยปราศจากคำตอบ เรเน่ สามีและผู้จัดการส่วนตัวของเซลีน โทรศัพท์ถึงเดวิด ฟอสเตอร์ และเพลงที่ทั้งสองได้มาร้องคู่กันนั้นก็คือเพลง "เทลล์ฮิม" 
เมื่อวันที่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2540 "เทลล์ฮิม" ได้ออกเผยแพร่ทางวิทยุในสหรัฐอเมริกาเป็นครั้งแแรก เพลงนี้ได้ออกจากสถานีวิทยุในสถานีเพลงร่วมสมัยที่ไม่ใช่ของผู้ใหญ่ แต่กลับได้รับความนิยมอย่างมากในสถานีวิทยุของผู้ใหญ่ โซนี่มิวสิกเอ็นเตอร์เทนเมนท์ยกเลิกการส่งเพลงนี้เข้าชาร์ตสหรัฐอเมริกา เพราะมีการเปิดไม่บ่อย และไม่พอที่จะเข้าชาร์ตอันดับต้นๆ แต่อย่างไรก็ตามเพลงนี้ได้รับความนิยมอย่างมากนอกสหรัฐอเมริกา 
มิวสิกวิดีโอถ่ายทำโดย Scott Floyd Lochmus ออกเผยแพร่ครั้งแรกทางช่องวีเอชวันเมื่อวันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2540 ซึ่งในภายหลังได้บรรจุในเพลงพิเศษของดีวิดีโอเกอร์ดูสตาด
ฉบับเรดิโออีดิท และฉบับในอัลบั้มคือเพลงเดียวกัน
"เทลล์ฮิม" ขึ้นสู่ชาร์ตอันดับ 1 ในเนเธอร์แลนด์, อันดับ 2 ในไอร์แลนด์, อันดับ 3 ในเบลเยี่ยม, ยุโรป, ฝรั่งเศส และสหราชอาณาจักร, อันดับ 4 ในอิตาลี และสวิตเซอร์แลนด์ และขึ้นอันดับ 1 ใน 10 ในหลายประเทศ ซิงเกิลนี้ออกจำหน่ายทั่วโลก ได้รับพลาตตินัมในเนเธอร์แลนด์ (75,000แผ่น) , เบลเยี่ยม (50,000 แผ่น) และโกลด์ ในสหราชอาณาจักร (400,000 แผ่น) , ฝรั่งเศส (400,000 แผ่น) , ออสเตรเลีย (35,000 แผ่น) , สวิตเซอร์แลนด์ (25,000 แผ่น) และนอร์เวย์ (10,000 แผ่น)
"เทลล์ฮิม" ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแกรมมี่ สาขาดนตรีป๊อปร้องคู่ยอดเยี่ยม ประจำปี พ.ศ. 2541 (ค.ศ. 1998) 
เซลีน ดิออนร้องเพลงนี้กับวิดีโอของบาร์บรา สตรัยแซนด์ใน "คอนเสิร์ตทัวร์เล็ตส์ทอล์กอะเบาต์เลิฟ" 
"เทลล์ฮิม" บรรจุลงในอัลบั้มรวมเพลง "เดอะคอลเลคเตอส์ซีรีส์ ชุดที่ 1" ของเซลีน ดิออน และอัลบั้มเพลงฮิต "เอสเซนเชียล" ของบาร์บรา สตรัยแซนด์ 
รูปแบบและรายชื่อเพลง.
ซิงเกิลแม็กซี (ยุโรป,ออสเตรเลีย,ญี่ปุ่น)
ข่า

ข่า เป็นพืชที่มีลำต้นอยู่ใต้ดินเรียกว่า "เหง้า" อยู่ในวงศ์ขิง เป็นไม้ล้มลุก เป็นพืชสมุนไพรที่นำมาใช้ในการประกอบอาหารในประเทศไทยและอินโดนีเซีย ข่ามีชื่อสามัญอื่นอีกคือ กฎุกกโรหินี (กลาง) ข่าหยวก (เหนือ) ข่าหลวง (ตะวันออกเฉียงเหนือ,เหนือ) สะเอเชย (กะเหรี่ยง แม่ฮ่องสอน) และ เสะเออเคย (กะเหรี่ยง แม่ฮ่องสอน)
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์.
ข่าเป็นไม้ล้มลุก สูง 1.5-2 เมตรอยู่เหนือพื้นดิน เหง้ามีข้อและปล้องชัดเจน เนื้อในสีเหลืองและมีกลิ่นหอมเฉพาะ ใบเดี่ยวเรียงสลับ รูปใบหอก รูปวงรีหรือเกือบขอบขนาน กว้าง 7-9 ซม. ยาว 20-40 ซม. ดอก ช่อ ออกที่ยอด ดอกย่อยขนาดเล็ก กลีบดอกสีขาว โคนติดกันเป็นหลอดสั้นๆ ปลายแยกเป็น 3 กลีบ กลีบใหญ่ที่สุดมีริ้วสีแดง ใบประดับรูปไข่ ผล เป็นผลแห้งแตกได้ ทรงกลม
สรรพคุณ.
ข่าเป็นพืชที่นำมาใช้ประโยชน์ทางด้านอาหารมากมาย ใช้ใส่ในต้มข่า ต้มยำ น้ำพริกแกงทุกชนิดใส่ข่าเป็นส่วนประกอบ ยกเว้น แกงเหลืองและแกงกอและทางภาคใต้ที่ไม่นิยมใส่ข่า มีบทบาทในการดับกลิ่นคาวของเนื้อและปลา 
หน่อข่าอ่อน เป็นหน่อของข่าที่เพิ่งจะแทงยอดออกมาจากลำต้นใต้ดิน ถ้าอายุประมาณ 3 เดือนเรียกหน่อข่า ถ้าอายุ 6-8 เดือนเรียกข่าอ่อน ถ้าอายุมากกว่า 1 ปีจัดเป็นข่าแก่ ปริมาณน้ำมันหอมระเหยประมาณ 3% หน่อข่าอ่อนทั้งสดและลวกใช้จิ้มหลนและน้ำพริก นำมายำ
ข่ายังมีฤทธิ์ทางยา เหง้าแก่แก้ปวดท้อง จุกเสียด แน่นท้อง ดอกใช้ทาแก้กลากเกลื้อน ผลช่วยย่อยอาหาร แก้คลื่นเหียน อาเจียน ต้นแก่นำไปเคี่ยวกับน้ำมันมะพร้าว ทาแก้ปวดเมื่อย เป็นตะคริว ใบมีรสเผ็ดร้อน แก้พยาธิ สารสกัดจากข่ามีฤทธิ์ฆ่าเชื้อแบคทีเรีย น้ำมันหอมระเหยจากข่ามีฤทธิ์ทำให้ไข่แมลงฝ่อ กำจัดเชื้อราบางชนิดได้ ใช้ผสมกับสะเดาเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในการกำจัดแมลง ข่า ลดการบีบตัวของลำไส้ ขับน้ำดี ขับลม ลดการอักเสบ ยับยั้งแผลในกระเพาะอาหาร ฆ่าเชื้อแบคทีเรีย ฆ่าเชื้อราใช้รักษากลากเกลื้อน
โรตีสายไหม

โรตีสายไหม เป็นอาหารประเภทขนมหวานชนิดหนึ่งมีส่วนประกอบหลักอยู่สองส่วน คือ แผ่นแป้ง และ ส่วนไส้ที่เป็น น้ำตาลเคี่ยวทำเป็นเส้นฝอยที่เรียกว่า สายไหม เวลารับประทานจะนำแผ่นแป้งมาห่อไส้และม้วน เพื่อรับประทาน 
เดิมโรตีสายไหมเข้ามาในประเทศไทยโดยชาวแขก จะห่อสายไหมด้วยแป้งโรตีชนิดหนา ต่อมามีชาวไทยเชื้อสายจีนชื่อนางนภาพร นันทสุขเกษม ซึ่งขณะนั้นอายุ 13 ปี ได้ไปเรียนการทำเส้นสายไหมและกลับมาทำจนสำเร็จ แต่เนื่องจากไม่มีทุนมากพอที่จะเรียนหลักสูตรการทำแป้งโรตี จึงประยุกต์ใช้แป้งบางที่ชาวจีนเรียกว่าแป้ง เปาะเปี๊ยะ ในการห่อเส้นสายไหมแทน
จึงเกิดเป็นโรตีสายไหมแป้งบางอย่างที่เป็นอยู่ในปัจจุบัน
โรตีสายไหม ผลิตมากและขึ้นชื่อที่จังหวัดพระนครศรีอยุธยา และเป็นผลิตโอทอปของ ตำบลคานหาม อำเภออุทัย จังหวัดพระนครศรีอยุธยา 
โดยมีการผลิตมี 5 ขั้นตอนคือ “การหม่าแป้ง” “การแต้มแป้ง” “การทำหัวเชื้อ” “การเคี่ยวน้ำตาล” และ “การดึงเส้นสายไหม”
อือเทอร์เซิน

อือเทอร์เซิน  เป็นเขตในเมืองฮัมบวร์ค เป็นเมืองที่อยู่ด้านตะวันตกสุดของประเทศเยอรมนี 30 ฮัมบวร์ค พิกัดภูมิศาสตร์ 53° 41′ 14″ เหนือ 9° 40′ 9″ ตะวันออก มีประชากร 18.101 คน (ข้อมูลปี ค.ศ. 2015)
เปดรู อัลวารึช กาบรัล

เปดรู อัลวารึช กาบรัล (ชื่อเกิด: Pedro Álvares de Gouveia; ประมาณ ค.ศ. 1467 หรือ 1468 – ประมาณ ค.ศ. 1520) เกิดเมื่อประมาณ พ.ศ. 2010-ประมาณ พ.ศ. 2063) ตรงกับรัชสมัยระหว่างสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถและสมเด็จพระรามาธิบดีที่ 2 หรือพระเชษฐาธิราชแห่งกรุงศรีอยุธยา กราบรัลเป็นนักเดินเรือและนักสำรวจชาวโปรตุเกส ได้รับการยกย่องเป็นชาวยุโรปผู้ค้นพบบราซิล เมื่อวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2043
ประวัติ.
เชื่อกันว่ากาบรัลเกิดที่เมืองแบลมงตือ จังหวัดไบราไบชา ประเทศโปรตุเกส เป็นบุตรคนที่ 3 ของฟืร์เนา กาบรัล (ประมาณ พ.ศ. 1970-2035) ซึ่งเป็นผู้ว่าราชการจังหวัดซึ่งสมรสกับอีซาแบล ดือ โกไวยา ดือ ไกรอช ผู้สืบเชื้อสายมาจากพระเจ้าอาฟงซูที่ 1 กษัตริย์โปรตุเกส กาบรัลคงต้องได้รับการฝึกการเดินเรือมาเป็นอย่างดียิ่งและมีประสบการณ์ด้านนี้สูงมากและโดยกษัตริย์มานูเอลที่ 1 แห่งโปรตุเกสทรงยกย่องว่าเขาเป็นนักเดินเรือผู้สามารถของพระองค์และเป็นผู้ที่จะสานต่องานของวัชกู ดา กามา (Vasco da Gama) ได้
ปกรณ์ ปิ่นเฉลียว

พันตำรวจเอก (พิเศษ) ปกรณ์ ปิ่นเฉลียว (18 พฤษภาคม พ.ศ. 2468 - 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2543) นักเขียนชาวไทย
ประวัติ.
ปกรณ์ ปิ่นเฉลียว เป็นบุตรชายคนโตของ นายวิวัธน์ และนางพวง ปิ่นเฉลียว มีพี่สาวชื่อ มาลัย มีน้องชายคือ วาทิน ปิ่นเฉลียว (ต่วย) และน้องสาว คือ จินตนา ปิ่นเฉลียว (ภักดีชายแดน) (นามปากกา จินตวีร์ วิวัธน์) ปกรณ์เกิดที่บ้านตำบลช้างคลาน อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ เดิมมีชื่อว่าไมรา ปิ่นเฉลียว ซึ่งบิดาตั้งให้คล้องจองกับชื่อพี่สาวว่า มาลัย-ไมรา
ไมราติดตามบิดามาอยู่กรุงเทพตั้งแต่อายุ 2 ขวบ เข้าเรียนที่โรงเรียนเทพศิรินทร์ โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา และคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ช่วงระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง ได้สมัครเป็นสารวัตรทหาร เพื่อทำงานร่วมกับขบวนการเสรีไทย เพื่อต่อต้านกองทัพญี่ปุ่น จากนั้นได้สมัครเข้ารับราชการตำรวจ รับราชการอยู่ที่จังหวัดเชียงใหม่ จังหวัดแพร่ จังหวัดชัยภูมิ จนกระทั่งเกษียณอายุราชการเมื่อ พ.ศ. 2528 ในตำแหน่งรองผู้บังคับการตำรวจสันติบาล
ปกรณ์เปลี่ยนชื่อจากไมราเป็นปกรณ์ เมื่อ พ.ศ. 2494 ขณะใช้ชีวิตอยู่ที่จังหวัดแพร่ ตามชื่อของปกรณ์ อังศุสิงห์ อธิบดีกรมประชาสงเคราะห์ในขณะนั้น เนื่องจากมีพระสงฆ์ทักว่าชื่อไมราเป็นกาลกิณีกับตัวเอง สมรสกับสายสมร เทียนประภาสิทธิ์ ครูชาวจังหวัดแพร่ เมื่อ พ.ศ. 2498 มีบุตร 3 คน
ปกรณ์ ปิ่นเฉลียว ได้รับรางวัลช่อการะเกดเกียรติยศ เมื่อปี พ.ศ. 2539
แจมฟิลมส์

แจมฟิลมส์ (; โรมาจิ: "Jam Firumuzu ทับศัพท์จาก Jam Films") เป็นโครงการที่รวบรวมภาพยนตร์สั้น ของผู้กำกับภาพยนตร์ชาวญี่ปุ่นหลายๆคนรวมไว้ด้วยกัน โดยขณะนี้มีทำออกมาแล้วทั้งหมด 3 ชุด
แจมฟิลมส์.
แจมฟิลมส์ (Jam Films) ชุดแรกออกมาในวันที่ 28 เดือน ธันวาคม ปี ค.ศ. 2002 มีด้วยกัน 7 เรื่อง อำนวยการสร้างโดย Sega / Amuse (various production companies ร่วมอำนวยการสร้างกับ Rockwell Eyes ในเรื่อง "Arita")
แจมฟิลมส์ทู.
แจมฟิลมส์ทู (Jam Films 2) ออกมาเป็นชุดที่ 2 ในวันที่ 27 เดือน 3 ปี ค.ศ. 2003 มีอยู่ 4 เรื่อง คือ
แจมฟิลมส์ เอส.
แจมฟิลมส์ เอส (Jam Films S) ออกมาเป็นชุดที่ 3 ในวันที่ 15 เดือนมกราคม ปี ค.ศ. 2005 โดยมีตีมของชุดเป็นตัว S
ธงชาติเฮิร์ม

ธงชาติเฮิร์ม เป็นธงกางเขนแห่งนักบุญจอร์จ ธงพื้นขาวมีรูปกางเขนสมมาตรสีแดงปลายจดขอบธงทุกด้าน ขนาดกว้าง 3 ส่วน ยาว 5 ส่วน มีช่องมุมบนด้านค้นธงเป็นรูปตามลวดลายของตราราชการของดินแดนเฮิร์ม กล่าวคือ พื้นตรามีสีน้ำเงินมีแถบสีเหลืองพาดจากมุมซ้ายบนมายังมุมขวาล่าง ภายในมีรูปนักบวชสวมชุดดำยืนเรียงตามแนวแถบสีเหลือง 3 คน ที่ช่องขวาบนและซ้ายล่างซึ่งเกิดจากการแบ่งพื้นตรานั้น เป็นรูปปลาโลมาสีขาว 2 ตัว ตราดังกล่าวนี้ออกแบบเมื่อประมาณปี พ.ศ. 2496 จึงประมาณการว่าธงนี้น่าจะเริ่มใช้ในช่วงเวลาเดียวกัน ส่วนผลงานการออกแบบธงนั้นเป็นของ "วิลเลียม แครมป์ตัน" (William Crampton) นักธัชวิทยาชาวอังกฤษ
ก่อนหน้านี้ประมาณปี พ.ศ. 2494 เกาะแห่งนี้ใช้ธงพื้นสีน้ำเงินมีตราแผ่นดินของเกิร์นซีย์เป็นสัญลักษณ์
สีสันอะวอร์ดส์

สีสันอะวอร์ดส์ เป็นรางวัลทางด้านดนตรีซึ่งจัดขึ้นโดยนิตยสาร"สีสัน" ของคุณทิวา สาระจูฑะ โดยเริ่มมีการตัดสินจากผลงานเพลงไทยที่ออกในปี พ.ศ. 2531 ประกาศลงในนิตยสารสีสัน แล้วเชิญศิลปินผู้ได้รับโล่รางวัลมารับที่สำนักงานในช่วงต้นปี 2532 ถัดมาในปี 2532 เริ่มมีการจัดงานมอบรางวัลที่ห้องอาหาร Ana House ซอยสุขุมวิท 27 โดยครั้งนี้เริ่มมีสื่อมวลชนให้ความสนใจติดตามทำข่าวและสัมภาษณ์ศิลปินจำนวนหนึ่ง และในครั้งที่ 3 ได้จัดขึ้นที่ห้องอาหาร ร่องผัก ในซอยสุขุมวิท 23 
สีสันอะวอร์ดส์ กลายเป็นรางวัลสาธารณะเมื่อครั้งที่ 4 ในปี พ.ศ. 2534 จัดที่โรงแรม Jade Pavillian ซอยสุขุมวิท 22 มีสื่อมวลชนหลายแขนงได้ส่งเจ้าหน้าที่มาทำข่าวเผยแพร่ออกไปอย่างกว้างขวาง ก่อนจะย้ายสถานที่มอบรางวัลไปโรงแรมต่างๆ ที่อยู่ใกล้เคียงกับสำนักงานของนิตยสารสีสันในอีก 3-4 ครั้ง และย้ายไปที่ โรงแรมทาวน์อินทาวน์ เรื่อยมาจนถึงปัจจุบัน โดยมีหลักเกณฑ์กติกาที่ปรับปรุงให้สอดคล้องกับความเป็นจริงของยุคสมัยอยู่เสมอ และพิจารณาผลงานอย่างกว้างขวาง นอกจากนั้นในงานมอบรางวัลยังเป็นการรวมศิลปินเพลงจากทุกสังกัด ทุกแนวดนตรี มาชุมนุมในที่เดียวกัน และบางครั้งจะขึ้นเวทีแสดงดนตรีร่วมกัน
อับดี โปฮัน

อับดี โปฮัน (Abdi Pohan) นักมวยสากลชาวอินโดนีเซีย สถิติการชก 17 ครั้ง ชนะ 9 (น็อค 2) แพ้ 8
ประวัติ.
โปฮันขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2532 ชนะคะแนน แมก โฟโรซูเอนโล จากนั้นขึ้นชกชนะคะแนนอาซาดิน อันฮาร์ และได้ครองแชมป์อินโดนีเซียรุ่นไลท์ฟลายเวทในการชกมวยครั้งที่ 3 เมื่อเป็นฝ่ายชนะคะแนนปอนดี้ เมื่อ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2532 จากนั้น โปฮันขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์ฟลายเวท IBF เมื่อ 10 เมษายน พ.ศ. 2533 แพ้คะแนน เมืองชัย กิตติเกษม และขึ้นชิงแชมปืโลกรุ่นจูเนียร์ฟลายเวท WBO อีกครั้งเมื่อ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2533 ก็เป็นฝ่ายแพ้น็อค โฮเซ่ เดอ เฮซุสไปอีก และเมื่อได้มีโอกาสชิงแชมป์โลกรุ่นมินิฟลายเวท IBF อีกเมื่อ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2534 โปฮันเป็นฝ่ายแพ้คะแนนฟ้าลั่น ลูกมิ่งขวัญ ชิงแชมป์โลกไม่สำเร็จอีก
โปฮันกลับมาชกนอกรอบชนะอีก 1 ครั้ง ก็ขึ้นชิงแชมป์เงารุ่นฟลายเวท IBF เมื่อ 26 เมษายน พ.ศ. 2535 ชนะน็อค คมพยัคฆ์ จ.เจริญ ยก 11 ที่อินโดนีเซีย ป้องกันตำแหน่งไว้ได้ 1 ครั้งก็เสียแชมป์ให้รัตนชัย ส.วรพินเมื่อ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2536 ก่อนที่จะขึ้นชกแก้มืออีกครั้งเมื่อ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2537 และเป็นฝ่ายชนะคะแนนโดยเทคนิค ได้แชมป์เงามาครองอีกสมัย และยังขึ้นชิงแชมป์เงารุ่นฟลายเวท WBC เมื่อ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2537 ชนะคะแนนโรเจอร์ คามาจอร์จ และป้องกันตำแหน่งไว้ได้ 1 ครั้ง
โปฮันเดินทางมาชกนอกรอบกับวีระพล นครหลวงโปรโมชั่นที่นนทบุรีเมื่อ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2538 และเป็นฝ่ายแพ้ทีเคโอวีระพลในยกที่ 4 หลังจากนั้น การชกของโปฮันย่ำแย่เรื่อยมา ไปเสียแชมป์เงาของ IBF ที่แอฟริกาใต้ แพ้คะแนน วูยานี เนเน เมื่อ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2538 มาชกนอกรอบกับหยกไท ศิษย์ อ. เมื่อ พ.ศ. 2539 ก็เป็นฝ่ายแพ้แตกใน ยกที่ 5 หลังจากที่ชกนอกรอบแพ้คะแนนวูยานี เนเน อีกครั้งที่แอฟริกาใต้เมื่อ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2539 โปฮันก็แขวนนวมไป
ดอนดอน สุลต่าน

ดอนดอน สุลต่าน หรือ โกบาเนีย สุลต่าน  เป็นนักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 7 กันยายน พ.ศ. 2521 ที่เมืองลิลอย จังหวัดซัมโบอันกาเหนือ สถิติการชก 43 ครั้ง ชนะ 18 (น็อค 9) เสมอ 3 แพ้ 22
ประวัติ.
สุลต่านขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2543 ชนะคะแนน เอสเมอร์ เอสปานิโอลา จากนั้นขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ จนได้ครองแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นเวลเตอร์เวทเมื่อ 27 มกราคม พ.ศ. 2545 ชนะคะแนน เบิร์ต บาโด และป้องกันตำแหน่งไว้ได้ 3 ครั้ง จากนั้น ได้ชิงแชมป์ OPBF รุ่นเวลเตอร์เวทเมื่อ 7 กันยายน พ.ศ. 2546 แพ้คะแนน ฮิโรยูกิ วาตานาเบะ ที่ ญี่ปุ่น ใน พ.ศ. 2547 สุลต่านไปชกนอกรอบที่อินโดนีเซีย ชนะน็อค ดาวิด กอสวารา ยก 2 แล้วชกแพ้คะแนน ฆีเดออน ซาลาซา แล้วไปชกที่ออสเตรเลีย 2 ครั้ง ชนะ 1 เสมอ ต่อมา ใน พ.ศ. 2548 สุลต่านได้ชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นเวลเตอร์เวทที่ว่างเมื่อ 29 มกราคม ชนะน็อค รามิล กาบาเยส ยก 1 จากนั้น ได้ชิงแชมป์ OPBF รุ่นเวลเตอร์เวทเมื่อ 21 กรกฎาคม แพ้น็อค คาซูฮิโกะ ฮิดากะ ยก 7 ที่ ญี่ปุ่น แล้วมาชิงแชมป์ PABA รุ่นเวลเตอร์เวท เมื่อ 24 ตุลาคม แพ้คะแนน ภาคภูมิ แจ้งโพธิ์นาค 
หลังจากชิงแชมป์ไม่สำเร็จ สุลต่านชกป้องกันแชมป์ฟิลิปปินส์ได้อีก 1 ครั้ง และยังไปชกนอกรอบชนะที่ญี่ปุ่น ต่อมา สุลต่านได้ไปชิงแชมป์ PABA รุ่นเวลเตอร์เวทที่รัสเซียเมื่อ 20 พฤษภาคมพ.ศ. 2549 ชนะน็อค แอนตัน โซโลปอฟ ยก 1 ได้แชมป์มาครอง และขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นเวลเตอร์เวท WBF ที่ว่างเมื่อ 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549 ชนะคะแนน เอ็ดดี เดลิก ที่สิงคโปร์ แต่พอป้องกันแชมป์ครั้งแรกก็เสียแชมป์ไปเมื่อ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2550 แพ้น็อค ฮัมซา อิสซา ยก 9 ที่ ฝรั่งเศส และในการชกครั้งถัดมา สุลต่านก็เสียแชมป์ฟิลิปปินส์ไปอีกเมื่อชกแพ้คะแนน อาร์เนล ทิคัมเปย์ เมื่อ 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 แล้วขึ้นชิงแชมป์ IBF ออสเตรเลียรุ่นเวลเตอร์เวทก็เป็นฝ่ายแพ้ทีเคโอไป เพราะสุลต่านไม่ออกจากมุมมาสู้ต่อเมื่อหมดยกที่ 4 
ตลอดปี พ.ศ. 2551 สุลต่านขึ้นชกที่ออสเตรเลียตลอด แต่ชกแพ้มากกว่าชนะ เขาได้ชิงแชมป์ PABA รุ่นมิดเดิลเวทเมื่อ 31 ตุลาคม พ.ศ. 2551 แพ้น็อค แชนนัน เทย์เลอร์ ยก 12 ไม่ได้แชมป์ สุลต่านได้ชิงแชมป์ฟิลิปปินส์ที่ว่างรุ่นเวลเตอร์เวทเมื่อ 5 มีนาคม พ.ศ. 2554 และเป็นฝ่ายแพ้น็อค เดนนิส ลอเรนเต้ ยก 6 ไม่ได้แชมป์ สุลต่านได้มาชิงแชมป์ระดับภูมิภาคในไทยอีก 2 ครั้ง โดยชิงแชมป์ WBC เอเชียรุ่นซูเปอร์เวลเตอร์เวทเมื่อ 21 กันยายน พ.ศ. 2555 แพ้คะแนน ปฐมศึก ปฐมโพธิ์ทอง ที่ จันทบุรี และชิงแชมป์ PABA รุ่นเวลเตอร์เวทเมื่อ 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2556 ยอมแพ้ไม่ออกจากมุมหลังยก 5 ในการชกกับถิรชัย กระทิงแดงยิม สุลต่านขึ้นชกครั้งสุดท้ายเมื่อ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2556 แพ้คะแนน โชเฮอิ คาเนโมโตะ ที่ญี่ปุ่น จากนั้นก็แขวนนวมไป
ธงชาติบุรุนดี

ธงชาติบุรุนดี เป็นธงรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 3 ส่วน ยาว 5 ส่วน พื้นธงแบ่งเป็น 4 ส่วนด้วยกากบาททแยงสีขาว โดยช่องซ้ายและช่องขวาที่เกิดจากการแบ่งมีพื้นสีเขียว ช่องบนและช่องล่างพื้นสีแดง กลางกากบาทนั้นเป็นรูปวงกลมสีขาว ภายในมีดาวหกแฉกสีแดงขอบเขียว 3 ดวง เรียงเป็นรูปสามเหลี่ยมด้านเท่า (แถวบน 1 ดวง แถวล่าง 2 ดวง) เริ่มใช้อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 28 มีนาคม พ.ศ. 2520 
ในธงนี้ สีเขียวหมายถึงความหวัง สีแดงหมายถึงการต่อสู้เพื่อเอกราช สีขาวหมายถึงความบริสุทธิ์ ดาวสีเขียวขอบแดงทั้งสามดวง หมายถึงกลุ่มชาติพันธุ์ 3 กลุ่มหลักของประเทศ ได้แก่ ชาวฮูตู (Hutu) ชาวทวา (Twa) และชาวทุตซี (Tutsi) และหมายถึงหลักการตามคำขวัญประจำชาติ 3 ข้อ คือ เอกภาพ การงาน และความก้าวหน้า
เฮซุส โรฮัส

เฮซุส "กิกิ" โรฮัส  นักมวยสากลชาวเวเนซุเอลา เกิดเมื่อ 31 มกราคม พ.ศ. 2507 ที่เมืองริโอการิเบ รัฐซูเกร ประเทศเวเนซุเอลา สถิติการชก 51 ครั้ง ชนะ 36 (น็อก 20) เสมอ 4 แพ้ 10
ประวัติ.
โรฮัสขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 13 กันยายน พ.ศ. 2528 ชนะคะแนนฟรันซิสโก อัลบาเรซ ที่เวเนซุเอลา จากนั้นขึ้นชกชนะรวด จนได้ชิงแชมป์โลก WBA รุ่นฟลายเวท เมื่อ 30 กันยายน พ.ศ. 2532 ชนะคะแนน ฟิเดล บาซา ที่โคลอมเบีย แต่พอป้องกันแชมป์ครั้งแรกก็เสียแชมป์ แพ้คะแนน อี ย็อล-อู ไปเมื่อ 10 มีนาคม พ.ศ. 2533 โรฮัสได้ชิงแชมป์โลกรุ่นเดิมอีกครั้งเมื่อ 6 ธันวาคม พ.ศ. 2533 แต่ทำได้เพียงเสมอกับเล็ปเพิร์ด ทามากูมะ ไม่ได้แชมป์ โรฮัสยังคงขึ้นชกอย่างต่อเนื่องจนได้ครองแชมป์ WBA Fedelatin รุ่นฟลายเวทเมื่อ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2536 ชนะน็อกโฮเซ โบนิยา ยก 11 จากนั้น ได้โอกาสชิงแชมป์โลก WBA รุ่นฟลายเวท อีกครั้ง เมื่อ 10 เมษายน พ.ศ. 2537 ซึ่งโรฮัสเป็นฝ่ายแพ้คะแนนแสน ส.เพลินจิต ไปอย่างเป็นเอกฉันท์ จากนั้นขึ้นชิงแชมป์ WBA Fedecentro รุ่นฟลายเวทเมื่อ 10 กันยายน พ.ศ. 2537 ก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนนดานิ นุญเญซ ไปอีก
จากนั้น โรฮัสขึ้นมาชกในรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท และได้ครองแชมป์ WBA Fedebol รุ่นจูเนียร์แบนตัมเวทเมื่อ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2538 ชนะคะแนนดาบิด กริมัน และต่อมาชกชนะคะแนนดาบิด กริมัน ได้อีก ได้ครองแชมป์เวเนซุเอลารุ่นซูเปอร์ฟลายเวทอีกตำแหน่งหนึ่ง โรฮัสได้ชิงแชมป์โลก WBA รุ่นจูเนียร์แบนตัมเวท เมื่อ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2540 แต่เป็นฝ่ายแพ้คะแนนหยกไท ศิษย์อ. ไม่ได้แชมป์ จากนั้น โรฮัสกลับไปชกชนะน็อกเอบังเฮลิโอ เปเรซ ยก 7 ได้ครองแชมป์ WBA Fedelatin รุ่นซูเปอร์ฟลายเวทเมื่อ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2541 จากนั้นได้ครองแชมป์โลกเป็นสมัยที่สอง เมื่อชนะคะแนนซาโตชิ อีดะ เมื่อ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2541 ได้ครองแชมป์โลก WBA รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท ป้องกันตำแหน่งได้ 1 ครั้ง ก่อนจะเสียแชมป์ แพ้คะแนนฮิเดกิ โทดากะ เมื่อ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2542
โรฮัสยังขึ้นชกต่อมา และได้ชิงแชมป์โลกรุ่นเดิมอีกครั้งเมื่อ 1 กันยายน พ.ศ. 2544 แต่เป็นฝ่ายแพ้คะแนนเซเลส โกบายาชิไป โรฮัสยังชกต่อมาจน พ.ศ. 2547 หลังจากที่ชิงแชมป์ WBO NABO รุ่นจูเนียร์แบนตัมเวทเมื่อ 20 มีนาคม แพ้คะแนนเอริก โมเรล หลังจากนั้นโรฮัสก็แขวนนวมไป
เท็นโซ (ยามาโตะ)

ยามาโตะ (; โรมาจิ: "Yamato"; : ยามาโตะ) ตัวละครการ์ตูนจากเรื่องนินจาคาถาโอ้โฮเฮะ 
ประวัติตามท้องเรื่อง.
สมาชิกของหน่วยลับ (ANBU) ที่ได้รับคำสั่งจากซึนาเดะ ให้เป็นหัวหน้าทีมแทนคาคาชิ ในขณะที่คาคาชิรับการรักษาตัวจากการต่อสู้ และได้รับโค้ดแนมแทนชื่อว่า ยามาโตะ ภารกิจที่ได้รับคือการจับตาดูซาอิ และไปพบกับสายสืบของซาโซริที่ทำงานอยู่กับโอโรจิมารุ เมื่อถอดหน้ากากหน่วยลับของยามาโตะออก หน้าตาของยามาโตะมีส่วนคล้ายกับโฮคาเงะรุ่นที่ 1 รวมทั้งหมวกป้องกันศีรษะก็คล้ายของโฮคาเงะรุ่นที่ 2 ด้วย 
เมื่อภารกิจเริ่มขึ้นความสามารถของยามาโตะเริ่มเป็น ที่สงสัยของซากุระ นั่นเป็นเพราะยามาโตะสามารถใช้วิชานินจาไม้ได้ เมื่อพบกับสายสืบของซาโซริ นั่นคือ คาบูโตะ ที่กลับใจมาทำงานให้กับโอโรจิมารุแล้ว คาบูโตะโจมตียามาโตะแต่ยามาโตะก็สามารถหลบได้เช่นกัน ทำให้โอโรจิมารุปรากฏตัวออกมา เมื่อโอโรจิมารุพบยามาโตะเข้าจึงทำให้ที่มาของความสา มารถของยามาโตะก็ได้ปรากฏออกมา นั่นเป็นเพราะว่า ยามาโตะเป็นเด็กที่รอดชีวิตจากการทดลองของโอโรจิมารุ ในการถ่ายยีนของโฮคาเงะรุ่นที่ 1 ลงไปในร่างทารกทั้ง 60 คน ในขณะที่โอโรจิมารุยังอยู่ที่โคโนะฮะ ทำให้ยามาโตะมาความสามารถเหมือนโฮคาเงะรุ่นที่ 1 
ภารกิจจบลงที่นารุโตะในร่าง 4 หางอาละวาดจะเข้าสู้กับโอโรจิมารุ จนทำให้โอโรจิมารุหมดแรง แต่นารุโตะก็ต้องถูกยามาโตะใช้พลังของโฮคาเงะรุ่นที่ 1 ควบคุมพลังของสัตว์หางเช่นกัน
เมื่อกลับจากภารกิจ ยามาโตะเป็นกำลังสำคัญในการฝึกวิชาใหม่ของนารุโตะเพราะยามาโตะต้องคอยควบคุมพลังของสัตว์หางให้ นารุโตะเสมอ ซึ่งในการฝึกนี้เองทำให้ชื่อที่จริงของ ยามาโตะปรากฏนั่นคือ “เท็นโช” แต่ก่อนที่วิชาใหม่ของนารุโตะจะสำเร็จ คาคาชิผู้ที่คอยสอนนารุโตะตลอดการฝึกวิชากลับต้องรับ หน้าที่หัวหน้าทีม 10 แทนอาสึม่า และปล่อยให้นารุโตะต้องฝึกวิชากับยามาโตะกันเพียงลำพัง ภายหลังก่อนที่คาคาชิและสมาชิกทีม 10 (ยกเว้น ชิกามารุ) จะพลาดท่าให้กับคาคุซึ ยามาโตะและนารุโตะก็เข้ามาช่วย ไว้ได้ทัน ผลการต่อสู้ครั้งนั้นจบลงด้วยความตายของคาคุซึโดยวิชาใหม่ของนารุโตะ
หลังจากนั้นทีมของยามาโตะก็ต้องรับภารกิจใหม่อีกครั้ง นั่นคือภารกิจตามหาอุจิวะ ซาสึเกะ โดยภารกิจครั้งนี้ทีมของยามาโตะทำภารกิจร่วมกับทีม8 ซึ่งมีหัวหน้าทีมคนใหม่คือ คาคาชิ ในขณะที่ทั้งสองทีมช่วยกันหาข่าวแล้วไล่ตามซาสึเกะอยู่นั้น ทั้งหมดก็ได้พบกับโทบิที่เข้ามาขวางไว้ หลังจากี่ผ่านภารกิจนี้ไปแล้ว ยามาโตะกับคาคาชิก็พานารุโตะไปหาไรคาเงะเพื่ออ้อนวอนให้ยกโทษให้ซาสึเกะ ต่อมาเมื่อกบยักษ์ได้บอกให้นารุโตะไปหาแปดหาง ยามาโตะได้ตามไปด้วย ในช่วงนั้น คาบูโตะและเดอิดาระ (คาถาสัมพเวสีคืนชีพ) ได้โจมตีพวกนารุโตะ โดยทุกคนเพิ่งรู้ว่าที่ที่ทุกคนอยู่ไม่ได้เป็นเกาะ แต่เป็นเต่ายักษ์ ในช่วงที่มาดาระตามล่านารุโตะและคิลเล่อบี ยามาโตะได้ไปสอดแนมพวกมาดาระ แต่ถูกคาบูโตะจับได้แล้วถูกมาดาระรีดจักระโฮคาเงะรุ่นที่ 1 ออก เพื่อนำพลังไปให้เซ็ตสึขาว
โรงพยาบาลทหารผ่านศึก

โรงพยาบาลทหารผ่านศึก เป็นโรงพยาบาลรัฐในสังกัดกระทรวงกลาโหม จัดตั้งขึ้นเพื่อวัตถุประสงค์ในการช่วยเหลือทหารผู้ได้รับบาดเจ็บจากศึกสงคราม
ประวัติ.
ตั้งแต่ครั้งสมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 ประเทศไทยได้จัดส่งกำลังทหารเข้าร่วมทำการรบ ในสงคราม มหาเอเซียบูรพา เมื่อสิ้นสุดสงครามทหารที่ปฏิบัติหน้าที่ ในการรบถูกปลดประจำการโดยกะทันหัน ส่งผลให้ทหารและครอบครัว ได้รับการเดือดร้อนในการครองชีพ รัฐบาลในขณะนั้นซึ่งมี พลเรือตรี ถวัลย์ ธำรงนาวาสวัสดิ์ เป็นนายกรัฐมนตรี จึงมอบหมายให้กระทรวงกลาโหมพิจารณาดำเนินการช่วยเหลือ ต่อมาเมื่อมีการขยายการสงเคราะห์เพิ่มขึ้น จึงได้มีการพิจารณาว่าการดำเนินงาน ในรูปของคณะกรรมการจะขาดความรัดกุมและเหมาะสม กระทรวงกลาโหมจึงได้เสนอเป็น พระราชบัญญัติ จัดตั้ง องค์การสงเคราะห์ทหารผ่านศึก หรือที่เรียกโดยย่อว่า "อผศ." ขึ้นเป็นหน่วยงานถาวร เพื่อทำหน้าที่ในการสงเคราะห์ทหารผ่านศึกโดยตรง มีฐานะเป็นองค์กรของรัฐเพื่อการกุศล 
และกำหนดให้วันที่ 3 กุมภาพันธ์ของทุกปี เป็นวันสถาปนาองค์การสงเคราะห์ทหารผ่านศึกและ เป็นวันทหารผ่านศึก ก็ด้วยตระหนักถึงคุณงามความดีของทหารหาญ ที่เป็นกองกำลังในการปกป้องอธิปไตยของประเทศ 
หน้าที่.
โรงพยาบาลทหารผ่านศึก เป็นหน่วยงานหนึ่งในองค์การสงเคราะห์ทหารผ่านศึก ทำหน้าที่ในการให้การสงเคราะห์ด้านการรักษาพยาบาล และฟื้นฟูสภาพร่างกาย จิตใจแก่ทหารผ่านศึก และเป็นโรงพยาบาลที่ก่อตั้งโดยพระราชดำริของพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร นอกจากให้บริการแก่ทหารผ่านศึกแล้วยังให้บริการแก่ประชาชนในด้านการรักษาพยาบาลอีกด้วย โดยมีจุดมุ่งหมายที่สำคัญคือ
สถานที่ตั้ง.
โรงพยาบาลทหารผ่านศึก ตั้งอยู่เลขที่ 123 ถนนวิภาวดีรังสิต แขวงสามเสนใน เขตพญาไท กรุงเทพมหานคร เป็นโรงพยาบาลที่มีขีดความสามารถรักษาโรคทั่วไป (General Hospital) แต่ได้เน้นหนักทางด้านการฟื้นฟูบำบัด และการฟื้นฟูสมรรถภาพแก่ทหารผ่านศึกเป็นหลัก
ไมนด์เดอะแก็ป

"ไมนด์เดอะแก็ป"  เป็นวลีภาษาอังกฤษที่เตือนผู้โดยสารของรถไฟ ให้ระวังช่องว่างระหว่างประตูรถไฟกับชานชาลาของสถานี วลีนี้ถูกนำมาใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2512 โดย ระบบการคมนาคมขนส่งรถไฟใต้ดินลอนดอน
วลี "ไมนด์เดอะแก็ป" นี้ จะถูกเขียนไว้ข้างขอบของชานชาลา และนอกจากนี้ จะมีเสียงประกาศเตือนด้วยเมื่อรถไฟมาถึงชานชาลา ซึ่งประกอบด้วยคำว่า "ไมนด์เดอะแก็ป" หลายครั้ง ๆ และตามมาด้วยคำว่า "stand clear of the doors, please," ("กรุณาหลีกทางบริเวณประตูด้วย") และ "this train is now ready to depart" ("รถไฟขบวนนี้พร้อมที่จะออกเดินทางแล้ว")
แหล่งที่มาของวลี.
วลีนี้ถูกคิดขึ้นในปี พ.ศ. 2511 สำหรับแผนที่จะทำประกาศอย่างอัตโนมัติ หลังจากที่คนขับรถไฟและพนักงานในสถานีไม่สามารถจะเตือนผู้โดยสารเกี่ยวกับช่องว่างระหว่างรถไฟกับชานชาลาได้หลาย ๆ ครั้ง ฝ่ายบริหารของรถไฟใต้ดินจึงเลือกที่จะใช้เทคโนโลยีดิจิทัล ในการบันทึกเสียงและประกาศอัตโนมัติทุกครั้งที่รถไฟมาถึงชานชาลา
วลีนี้ได้ถูกนำไปใช้ในระบบรถไฟของหลายประเทศ ไม่เพียงแต่ในประเทศอังกฤษเท่านั้น เช่น ประเทศแคนาดา ประเทศออสเตรเลีย เป็นต้น
ม้าเหงื่อโลหิต

ม้าเหงื่อโลหิต  เป็นม้าสายพันธุ์หนึ่ง ตามตำนานกล่าวกันว่าม้าพันธุ์ดังกล่าวยามที่ออกวิ่ง บริเวณแผงคอจะมีเหงื่อไหลออกมา เป็นสีแดงสดคล้ายเลือด ว่ากันว่าในสมัย จักรพรรดิฮั่นอู่ตี้เคยส่งทหารไปยังซอี๋ว์เพื่อออกเสาะแสวงหาม้าเหงื่อโลหิตนี้ และยังมีเรื่องเล่าว่าม้าสายพันธุ์นี้เคยเป็นพาหนะให้กับเจงกิสข่านอีกด้วย 
ประเทศเติร์กเมนิสถาน เป็นถิ่นกำเนิดของม้าเหงื่อโลหิตหรือม้า "Akhal-tekin" (มาจากชื่อเผ่า Teke ในเติร์กเมนิสถาน, Akhal แปลว่า บริสุทธิ์, Akhal-teke จึงแปลว่า สายเลือด Teke บริสุทธิ์) ปัจจุบันทั่วโลกมีม้าสายพันธุ์นี้จำนวน 3,000 ตัว ในจำนวนดังกล่าว มี 2,000 ตัว อยู่ในประเทศเติร์กเมนิสถาน โดยเติร์กเมนิสถานเตรียมการกำหนดให้ม้าเหงื่อโลหิตเป็นสมบัติของชาติ นอกจากนี้ยังสามารถพบเห็นสัญลักษณ์ของม้าเหงื่อโลหิตได้ในสัญลักษณ์ประจำชาติและเหรียญกษาปณ์
นักวิชาการสมาคมธุรกิจเพาะพันธุ์ม้าของจีน กล่าวว่า ม้าเหงื่อโลหิตมีแหล่งกำเนิดที่เขตโอเอซิส ประเทศเติร์กเมนิสถาน ผ่านการเพาะเลี้ยงมานานนับ 3,000 ปี จนกลายเป็นม้าสายพันธุ์ที่เก่าแก่ที่สุดในโลกสายพันธุ์หนึ่ง เนื่องจากม้าเหงื่อโลหิตมีฝีเท้าเร็ว ความอดทนสูง มักจะใช้เป็นพาหนะในการเดินทางระยะไกล และใช้ในพิธีการเดินสวนสนาม ปัจจุบันในระดับสากล มีราคาสูงสุดถึง 10 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ปัจจุบัน นักวิทยาศาสตร์อธิบายว่า เหงื่อของม้าพันธุ์นี้เป็นสีแดงเนื่องจากปรสิตที่เกาะที่ผิวหนัง ทำให้เหงื่อของม้ามีเลือดเจือปน
แม่น้ำหวง

<templatestyles src="Stack/styles.css"/>
แม่น้ำหวง หรือ แม่น้ำฮวง, หฺวางเหอ ฮวงโห (#เปลี่ยนทาง แปลว่า "แม่น้ำเหลือง") เป็นแม่น้ำที่ยาวเป็นอันดับสองของประเทศจีน รองจากแม่น้ำแยงซี และเป็นแม่น้ำที่ยาวเป็นอันดับที่ 6 ของโลก มีความยาว สูงเหนือระดับน้ำทะเล ถึง 5,400 เมตร (ยาวกว่าแม่น้ำเจ้าพระยาถึง 15 เท่า) ไหลจากฝั่งตะวันตกมาทางตะวันออก ผ่านมณฑลชิงไห่, เสฉวน, กานซู่, หนิงเซี่ยหุย, มองโกเลียใน, ฉ่านซี, ชานซี, เหอหนาน และออกสู่ทะเลปั๋วไห่ในมณฑลชานตง ซึ่งเป็นทะเลในอ่าวทางด้านตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศจีน
น้ำในแม่น้ำหวงเป็นสีเหลืองเนื่องจากมีตะกอนดินทรายพัดพามาจากทิศตะวันตก ยังความอุดมสมบูรณ์ในการเพาะปลูกให้เกิดขึ้นสองฟากฝั่งแม่น้ำ ในขณะเดียวกันก็เกิดภาวะน้ำล้นตลิ่ง เกิดอุทกภัยหลายครั้งซึ่งแต่ละครั้งก่อให้เกิดความเสียหายแก่ชีวิตและทรัพย์สินของผู้คนอย่างมากมายมหาศาล จึงได้รับฉายาว่า "แม่น้ำวิปโยค" (悲劇河)
ลุ่มแม่น้ำหวงเป็นแหล่งกำเนิดอารยธรรมจีนมาช้านาน ตั้งแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์ โดยมีการขุดค้นพบซากฟอสซิลมนุษย์วานรอายุ 5–600,000 ปี เรียกว่า "มนุษย์หลันเถียน" (藍田人) ที่เชื่อว่าเป็นบรรพบุรุษของชนชาติจีน ที่มีถิ่นฐานอยู่ในพื้นที่อำเภอหลันเถียน มณฑลชานซี นอกจากนี้ยังพบซากโบราณสถานจำนวนมาก
สีกรมท่า

สีกรมท่า (อ่านว่า สี-กฺรม-มะ -ท่า) เป็นสีดำในโทนออกน้ำเงิน มีที่มาจากชุดสีน้ำเงินเข้ม (ตรงข้ามกับสี naval white) ที่สวมโดยเจ้าหน้าที่ในราชนาวีตั้งแต่ ค.ศ. 1748 และภายหลังกองทัพเรือทั่วโลกนำมาใช้ ในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 19 สีนี้มีชื่อเรียกว่า "มารีนบลู" (marine blue) แต่ภายหลังกลายเป็น "เนวีบลู"
ในประเทศไทย ใช้เรียกตามสีเครื่องแบบของข้าราชการกรมท่าแต่ในอดีต สังกัดกรมพระคลัง มีหน้าที่เกี่ยวกับการทูต การปกครองเมืองท่า
ภาพพิมพ์แกะไม้

ภาพพิมพ์แกะไม้  เป็นศิลปะการพิมพ์แบบนูน โดยที่ภาพที่จะพิมพ์ใช้แกะบนผิวไม้ เมื่อต้องการพิมพ์ก็จะทาส่วนพิมพ์ด้วยลูกกลิ้งมือ ทำให้หมึกเกาะบริเวณที่ต้องการจะพิมพ์แต่ไม่เกาะบนส่วนอื่นๆ ของพิมพ์ที่ไม่ต้องการจะพิมพ์ การพิมพ์หลายสีก็ใช้พิมพ์ไม้หลายพิมพ์ แต่ละสีก็จะใช้พิมพ์ต่างจากสีอื่น ศิลปะการแกะไม้สำหรับภาพพิมพ์แกะไม้เรียกว่า การแกะพิมพ์สำหรับภาพพิมพ์แกะไม้ (woodcut printmaking) มักจะไม่ใช้ในการแกะเฉพาะแต่ละภาพ แต่มักจะใช้สำหรับการแกะพิมพ์ที่มีทั้งตัวหนังสือและภาพ
เฮกเตอร์ (ทรอย)

เฮกเตอร์ (,) เจ้าชายแห่งเมืองทรอย เป็นวีรบุรุษในตำนานกรีกโบราณว่าด้วยเรื่องสงครามเมืองทรอย ชื่อมีความหมายว่า "ถูกยึดไว้อย่างแข็งแรง" (holding fast) เขาเป็นโอรสของท้าวเพรียมและนางเฮคคิวบา ผู้ครองเมืองทรอย ณ เชิงขุนเขาไอดา เป็นพี่ชายของปารีส ผู้ชิงตัวนางเฮเลนมาจากเมนนิลิอัส เฮกเตอร์ได้รับยกย่องเป็นหนึ่งในเก้าผู้ยิ่งใหญ่ (The Nine Worthies) ซึ่งประกอบด้วยความกล้าหาญและเกียรติยศ ดังนั้นไม่ว่าเขาจะเห็นด้วยกับการกระทำของน้องชายหรือไม่ แต่ก็นำทัพออกปกป้องบ้านเมืองและครอบครัวอย่างเต็มกำลังเลยทีเดียว
ในสงครามเมืองทรอย เฮกเตอร์ได้ประลองกับอจักซ์ ผู้มีฉายาว่าจอมพลัง เป็นเวลาถึงวันกับคืนโดยไม่มีผู้ใดแพ้ชนะ ต่อมาทั้งสองได้ชื่นชมกันและกัน เฮกเตอร์มอบดาบแก่อจักซ์ ส่วนอจักซ์มอบเข็มขัดให้เป็นที่ระลึก
ระหว่างสงคราม นักรบฝ่ายกรีกชื่อ อคิลลีส ผิดใจกับแม่ทัพอักกะเมมนอน จึงถอนตัวออกจากการรบ ทำให้ทัพกรีกเกือบพ่ายแพ้ ปโตรกลัสนำชุดเกราะของอคิลลีสมาสวมและนำทัพเมอร์มิดอนออกรบ เฮกเตอร์เข้าใจผิดว่าปโตรกลัสคืออคิลลีส จึงเข้าสู้ด้วยเต็มกำลัง และสังหารปโตรกลัสได้ ทำให้อคิลลีสโกรธจัดและกลับเข้าร่วมรบอีกครั้ง อคิลลีสสามารถสังหารเฮกเตอร์ได้ และใช้เข็มขัดของอจักซ์มัดร่างของเฮกเตอร์ไว้กับรถม้าลากกลับค่าย ไม่ยอมคืนศพให้ฝ่ายทรอยตามธรรมเนียมการรบ จนภายหลัง ท้าวเพรียมผู้ชราลอบเข้าค่ายกรีกเพื่อวิงวอนขอร่างของเฮกเตอร์คืน อคิลลีสจึงใจอ่อนยอมมอบให้
เก้าผู้ยิ่งใหญ่

เก้าผู้ยิ่งใหญ่  เป็นบุคคลในประวัติศาสตร์ ในพระคัมภีร์ ในตำนานหรือกึ่งตำนานแห่งยุคกลาง ที่ถือว่าเป็นแบบอย่างอุดมคติของความกล้าหาญและมีเกียรติ มีการกล่าวถึงครั้งแรกในราวต้นคริสต์ศตวรรษที่ 14 โดย ฌาคส์ เดอ ลงกุยง (Jacques de Longuyon) ในงานเขียนของเขาชื่อ "Les Voeux du paon" (ค.ศ. 1312) ประกอบด้วยบุคคลจาก 3 ลัทธิความเชื่อ ได้แก่ เพแกน(ลัทธินอกศาสนา) ยิว และคริสต์ ในเวลาต่อมา "เก้าผู้ยิ่งใหญ่" ของ เดอ ลงกุยง ก็กลายเป็นที่ยอมรับกันทั่วไปในวงการวรรณกรรมและศิลปะยุคกลาง และเป็นที่นิยมอย่างกว้างขวาง
เก้าผู้ยิ่งใหญ่ ของ เดอ ลงกุยง ได้แก่
โรงเรียนเพชรพิทยาคม

โรงเรียนเพชรพิทยาคม (อักษรย่อ: พ.ช., PKS) เป็นโรงเรียนรัฐบาล เมื่อแรกก่อตั้งเป็นโรงเรียนประจำมณฑลเพชรบูรณ์ และเป็นโรงเรียนประจำจังหวัดเพชรบูรณ์โดยเป็นโรงเรียนชายล้วนแต่ปัจจุบันได้เปลี่ยนเป็นโรงเรียนสหศึกษา จึงเป็นที่รู้จักของชาวเพชรบูรณ์และถูกเรียกอย่างแพร่หลายว่าเป็น "โรงเรียนชาย" และเป็นโรงเรียนรัฐบาลและสถานศึกษาระดับมัธยมศึกษาแห่งแรกของจังหวัดเพชรบูรณ์ ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2444 ปัจจุบันมีอายุ 123 ปี สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเพชรบูรณ์ สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ ตั้งอยู่ทิศตะวันออกของถนนสามัคคีชัย (สระบุรี-หล่มสัก) เลขที่ 210 ตำบลในเมือง อำเภอเมืองเพชรบูรณ์ จังหวัดเพชรบูรณ์ รหัสไปรษณีย์ 67000 รหัสสถานศึกษา 1067101001
ประวัติ.
โรงเรียนเพชรพิทยาคม จังหวัดเพชรบูรณ์ ในอดีตเป็นโรงเรียนประจำมณฑลเพชรบูรณ์ ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2444 โดยพระยาเพชรรัตน์สงคราม(เฟื่อง เฟื่องเพชร) ผู้ว่าราชการจังหวัดเพชรบูรณ์คนที่ 3 ที่บริเวณวัดไตรภูมิ ริมแม่น้ำป่าสัก ตำบลในเมือง อำเภอเมือง จังหวัดเพชรบูรณ์ ซึ่ง กระทรวงธรรมการ(กระทรวงศึกษาธิการในปัจจุบัน) ได้แต่งตั้งให้นายเปร่ง เพชรบูรณิน มาดำรงตำแหน่งครูใหญ่คนแรก ดำรงตำแหน่งตั้งแต่ พ.ศ. 2444 - พ.ศ. 2447 ในระยะแรกเปิดสอนในระดับประถมศึกษา ต่อมาได้มีการย้ายสถานที่ตั้งโรงเรียนหลายครั้ง เช่น บริเวณวัดใหม่ บริเวณโรงเรียนเมืองเพชรบูรณ์ และเริ่มเปิดสอนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นในปี พ.ศ. 2482 และมัธยมศึกษาตอนปลายในปี พ.ศ. 2505 ในปี พ.ศ. 2517 กรมสามัญศึกษาได้แต่งตั้งนายจักรกฤษณ์ นาคะรัตน์ เป็นผู้อำนวยการคนแรก ดำรงตำแหน่งตั้งแต่ พ.ศ. 2517 – พ.ศ. 2522 ถือเป็นผู้บริหารโรงเรียนคนที่ 21 จนกระทั่งปี พ.ศ. 2518 ได้ย้ายสถานที่ตั้งมาที่บริเวณโรงเรียนเพชรพิทยาคมในปัจจุบัน ทางทิศตะวันออกของถนนสามัคคีชัย ตรงข้ามกับศาลเยาวชนและครอบครัวจังหวัดเพชรบูรณ์ ปัจจุบัน นายวิเศษ ปิ่นพิทักษ์ เป็นผู้อำนวยการโรงเรียนเพชรพิทยาคม ได้ย้ายมาดำรงตำแหน่งเมื่อวันที่ 28 พฤศจิกายน 2562 เป็นผู้บริหารโรงเรียนคนที่ 33 และผู้อำนวยการคนที่ 13
เพลงประจำโรงเรียน.
มาร์ชโรงเรียนเพชรพิทยาคม
นามเพชรพิทยาคมสมคุณค่า สร้างคนดีมีวิชาพาสุขสันต์ สัญลักษณ์เพชรงามสําคัญ ส่องทางมั่นศิษย์ถึงหมายได้ชื่นชม
หลวงพ่อเพชรสิ่งศักดิ์สิทธิ์ชี้ผิดถูก ให้ลูกๆ พิทยากล้าแกร่งสม เลือดเขียวขาวร่วมคิดทํานำสังคม หมั่นอบรมขัดเกลาจิตคิดสร้างไทย
ดอกแก้วเกียรติเกริกก้องต้องประกอบ รับผิดชอบรู้หน้าที่ดีแจ่มใส ชื่อสัตย์สามัคคีมีวินัย มีน้ำใจใฝ่เรียนรู้คู่ชีวา
กิจกรรมนำทางสร้างชื่อ วิชาการเราพากเพียรเรียนศึกษา เพื่อพบทางสว่างแสงแห่งปัญญา ส่องนำพาพัฒนาชาติไทยเจริญ
เพลงธง ใช้ในพิธีชักธงประจำโรงเรียนและเป็นเพลงประจำโรงเรียนที่นิยมใช้สำหรับร้องเล่นโดยทั่วไป
เพชรพิทยาคมใจเดียวเกลียวกลมรวมกันมั่นคง เพชรแสงสกาว เขียว-ขาวนั้นคือสีธง จิตใจมั่นคง มุ่งตรงไปสู่โชคชัย เพชรพิทยา เพชรพิทยา จงมานะเอาชัย เพชรพิทยา เพชรพิทยา เราต้องคงชื่อไว้ เราเชียร์เพื่อชัย เพชรพิทยาคม
รังสิโรจน์ พันธุ์เพ็ง

รังสิโรจน์ พันธุ์เพ็ง (เกิด 13 กันยายน พ.ศ. 2517) ชื่อเล่น เอก เป็นนักแสดง นักร้อง ผู้กำกับละครชาวไทย สังกัดสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 มีผลงานละครเรื่องแรกคือ จำเลยรัก (ฉบับจอห์น รัตนเวโรจน์-กุลสตรี ศิริพงษ์ปรีดา) ผลงานละครเรื่องต่อมา ได้แก่ ชุมแพ, ทอง 9 และ ฝนเหนือ มีผลงานภาพยนตร์สร้างชื่ออย่าง ทวิภพ
ประวัติ.
จบการศึกษาระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง วิทยาลัยเทคนิคพระนครศรีอยุธยา ต่อมาได้รับการทาบทามจากฉลอง ภักดีวิจิตร ให้มากำกับละครบู๊เรื่องแรก
เอก รังสิโรจน์เป็นบุตรคนสุดท้ายในจำนวนพี่น้อง 5 คน ของประทุม พันธุ์เพ็ง กับปราณี พันธุ์เพ็ง 
รางวัลที่เคยได้รับ เป็นทูตพระพุทธศาสนา เนื่องในวันวิสาขบูชา ประจำปี พ.ศ. 2550 และยังเป็นรองอันดับ 2 หนุ่ม AXE MAN 2000
ผลงานกำกับละคร.
ละครโทรทัศน์ทั้งหมดด้านล่างนี้กำกับทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7
โชติรส ชโยวรรณ

โชติรส ชโยวรรณ (สกุลเดิม แก้วพินิจ; เกิด 24 ตุลาคม พ.ศ. 2521) ชื่อเล่น โซบี เป็นนักแสดงชาวไทย 
จบการศึกษาระดับอนุบาลถึงมัธยมศึกษาตอนต้นจาก โรงเรียนฤทธิยะวรรณาลัย ระดับมัธยมปลายจาก โรงเรียนมัธยมสาธิตวัดพระศรีมหาธาตุ และระดับอุดมศึกษาจากคณะนิเทศศาสตร์ เอกโฆษณา มหาวิทยาลัยรังสิต 
โซบี โชติรส แก้วพินิจ สมรสกับเชลล์ ชโยวรรณ นายกสโมสรไลออนส์ เพชรบุรี เมื่อวันอาทิตย์ที่ 7 มีนาคม พ.ศ. 2553 โดยได้เข้าพิธีหมั้นช่วงเช้าที่สโมสรกองทัพอากาศกรุงเทพ และจัดงานเลี้ยงฉลองสมรสที่ริมหาดเจ้าสำราญ สโมสรพักฟื้นตากอากาศกองทัพบก จังหวัดเพชรบุรี โดยมี “อลงกรณ์ พลบุตร” รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพาณิชย์ เป็นประธาน
ไอรอนแมน มหาประลัย คน เกราะ เหล็ก

ไอรอนแมน มหาประลัย คน เกราะ เหล็ก  เป็นภาพยนตร์อเมริกันแนวซูเปอร์ฮีโร ฉายเมื่อ ค.ศ. 2008 สร้างจากตัวละครชื่อเดียวกันของมาร์เวลคอมิกส์ ภาพยนตร์สร้างโดย มาร์เวลสตูดิโอส์ และจัดจำหน่ายโดย พาราเมาต์พิกเจอส์ "ไอรอนแมน มหาประลัย คน เกราะ เหล็ก" เป็นภาพยนตร์เรื่องแรกในจักรวาลภาพยนตร์มาร์เวล กำกับโดย จอน แฟฟโรว์ จากบทภาพยนตร์ที่เขียนโดยทีมผู้เขียนบท มาร์ก เฟอร์กัสกับฮอว์ก ออสต์บี และ อาร์ต มาร์คัมกับแมตต์ ฮอลโลเวย์ ภาพยนตร์แสดงนำโดย รอเบิร์ต ดาวนีย์ จูเนียร์ เป็น โทนี สตาร์ก / ไอรอนแมน ร่วมกับ เทร์เรนซ์ ฮาวเวิร์ด, เจฟฟ์ บริดเจส, ฌอน ทูบและกวินเน็ธ พัลโทรว์ ในภาพยนตร์ โทนี สตาร์ก นักอุตสาหกรรมและวิศวกรชื่อดังระดับโลก ถูกจับโดยกลุ่มผู้ก่อการร้าย หลังจากเขาหลบหนีออกมาได้ เขาได้สร้างชุดเกราะและกลายเป็นซูเปอร์ฮีโรชื่อว่า ไอรอนแมน
ภาพยนตร์ของตัวละครไอรอนแมนอยู่ในระหว่างการพัฒนาที่ ยูนิเวอร์แซลพิกเจอส์, ทเวนตีท์เซนจูรีฟอกซ์และนิวไลน์ซินีมา อยู่หลายครั้งตั้งแต่ ค.ศ. 1990 ก่อนที่มาร์เวลสตูดิโอส์จะได้รับสิทธิ์คืนใน ค.ศ. 2005 มาร์เวลนำโครงการนี้เข้าสู่การสร้างภาพยนตร์ โดยเป็นภาพยนตร์เรื่องแรกที่ออกทุนสร้างเองและมีพาราเมาต์พิกเจอส์เป็นผู้จัดจำหน่าย แฟฟโรว์เซ็นสัญญาเป็นผู้กำกับในเดือนเมษายน ค.ศ. 2006 และต้องเผชิญกับการต่อต้านจากมาร์เวลเมื่อพยายามจะเลือกดาวนีย์ในบทบาทนำ นักแสดงเซ็นสัญญาในเดือนกันยายน การถ่ายทำเริ่มต้นตั้งแต่เดือนมีนาคมถึงมิถุนายน ค.ศ. 2007 โดยสถานที่ถ่ายทำหลักอยู่ที่แคลิฟอร์เนีย เพื่อสร้างความแตกต่างให้กับภาพยนตร์เรื่องนี้จากเรื่องราวซูเปอร์ฮีโรอื่น ๆ มากมายที่ดำเนินเรื่องในสภาพแวดล้อมแบบนครนิวยอร์ก ในระหว่างการถ่ายทำ นักแสดงมีอิสระที่จะสร้างบทสนทนาของตนเองได้ เนื่องจากขั้นตอนก่อนการถ่ายทำมุ่งเน้นไปที่เรื่องราวและฉากโลดโผน ชุดเกราะยางและโลหะ สร้างโดยบริษัทของสแตน วินสตัน ผสมเข้ากับภาพที่สร้างด้วยคอมพิวเตอร์เพื่อสร้างตัวละครไอรอนแมน
"ไอรอนแมน มหาประลัย คน เกราะ เหล็ก" ฉายรอบปฐมทัศน์ที่ซิดนีย์เมื่อวันที่ 14 เมษายน ค.ศ. 2008, ฉายในไทยเมื่อวันที่ 30 เมษายนและฉายในสหรัฐเมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม โดยเป็นภาพยนตร์เรื่องแรกในของจักรวาลภาพยนตร์มาร์เวล ภาพยนตร์ทำเงินมากกว่า 585 ล้านดอลลาร์สหรัฐ กลายเป็นภาพยนตร์ที่ทำเงินสูงสุดอันดับที่แปดใน ค.ศ. 2008 ภาพยนตร์ได้รับการยกย่องจากนักวิจารณ์ โดยเฉพาะการแสดงของดาวนีย์ เช่นเดียวกับการกำกับของแฟฟโรว์, วิชวลเอฟเฟกต์, ฉากโลดโผนและบทภาพยนตร์ ภาพยนตร์ได้รับการคัดเลือกจาก สถาบันภาพยนตร์อเมริกัน ให้เป็นหนึ่งในสิบภาพยนตร์ที่ดีที่สุดของ ค.ศ. 2008 นอกจากนี้ภาพยนตร์ยังได้รับการเสนอชื่อในงานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 81 ในสาขาลำดับเสียงยอดเยี่ยมและเทคนิคพิเศษยอดเยี่ยม ภาพยนตร์มีภาคต่ออีกสองภาค ได้แก่ "ไอรอนแมน 2" (2010) และ "ไอรอนแมน 3" (2013)
หมายเหตุ.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
ธงประจำหมู่เกาะออร์คนีย์

ธงประจำกลุ่มเกาะออร์คนีย์ ที่ใช้ในปัจจุบัน เป็นแบบธงที่ชนะเลิศการประกวดธงประจำหมู่เกาะ ในเดือน กุมภาพันธ์และเดือนมีนาคม พ.ศ. 2550 ในการประกวคครั้งนี้ ได้ให้ประชาชนในท้องถิ่นลงคะแนนเลือกแบบธงที่ชอบมากที่สุดจากธง 5 แบบซึ่งเป็นแบบที่ผ่านการรับรองจากศาลแห่งลอร์ดลีออน (Court of the Lord Lyon) อันเป็นองค์กรที่ดูแลเรื่องตราสัญลักษณ์ต่าง ๆ ในสกอตแลนต์แล้ว แบบธงที่ได้รับเลือกด้วยจำนวนสูงสุดเป็นผลงานของดันแคน ทูลล็อก จากเขตเบอร์เซย์ โดยได้รับคะแนนเสียงร้อยละ 53 มีลักษณะเป็นธงพื้นสีแดง กลางธงมีรูปกางเขนแบบนอร์ดิก ซึ่งเป็นรูปกางเขนที่มีจุดศูนย์กลางค่อนไปทางคันธง ปลายแขนกางเขนแต่ละด้านจดขอบธง รูปกางเขนนี้เป็นกางเขนสีน้ำเงินขอบเหลือง
สีแดงและสีเหลืองมาจากสีของตราแผ่นดิน 2 ประเทศ คือ ตราแผ่นดินของสกอตแลนด์และตราแผ่นดินของนอร์เวย์ ต่างก็ใช้สีเหลืองกับสีแดงและรูปสิงโตยืนประกอบอยู่ด้วยกัน ความหมายของธงนี้จึงหมายถึงออร์คนีย์เป็นมรดกที่สืบทอดมาจากสกอตแลนด์และนอร์เวย์ ส่วนสีน้ำเงินนั้นนำมาจากสีของธงชาติสกอตแลนด์ และใช้แทนความหมายถึงทะเลกับประวัติศาตร์ทางทะเลของดินแดนแห่งนี้ 
ธงใหม่ของออร์คนีย์นี้มีลักษณะคล้ายกับธงชาตินอร์เวย์ (กางเขนสีน้ำเงินขอบขาว) และธงชาติโอลันด์ (ใช้สีในธงที่แตกต่างกัน) 
ธงในอดีต.
แบบธงก่อนหน้านี้ของกลุ่มเกาะออร์คนีย์ ประกาศใช้ในปี พ.ศ. 2538 ต่อมาในปี พ.ศ. 2544 ธงดังกล่าวซึ่งเป็นธงแบบดั้งเดิมของเซนต์แม็กนัส (St Magnus) ถูกปฏิเสธการรับรองอย่างเป็นทางการโดยลอร์ดลีออน เนื่องจากความคล้ายคลึงกับธงประจำชาติอื่น เช่นธงของสหภาพคาลมาร์ (Kalmar Union)
ธงชาติสหราชอาณาจักรคาลมาร์

ธงชาติสหราชอาณาจักรคาลมาร์ มีลักษณะเป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้าพื้นสีเหลือง กลางธงมีรูปกางเขนแบบนอร์ดิกสีแดง ธงนี้ได้รับอิทธิพลจากรูปแบบธงเดนินบรอกหรือธงชาติเดนมาร์กมาโดยตรง ภาพซึ่งแสดงอยู่นี้เป็นการจำลองขึ้นจากข้อมูลหลักฐานเอกสารต่างๆ ที่เหลืออยู่ เนื่องจากไม่มีธงชาติสหราชอาณาจักรคาลมาร์ของจริงหรือภาพวาดหลงเหลือมายังสมัยปัจจุบันนี้
สหราชอาณาจักรคาลมาร์เป็นการรวมกลุ่มประเทศทางการเมืองที่เกิดจากการรวมตัวของ 3 ราชอาณาจักรในแถบสแกนดิเนเวีย อันได้แก่ เดนมาร์ก นอร์เวย์ และสวีเดน โดยมีประมุขร่วมองค์เดียวกัน ซึ่งดำรงอยู่ในช่วงปี พ.ศ. 1940 – พ.ศ. 2066 
ทุกวันนี้ธงนี้ไม่ได้ถือเป็นสัญลักษณ์ของภูมิภาคนอร์ดิกทั้งหมดในหมู่ประชาชนส่วนใหญ่ แม้ธงของคณะมนตรีนอร์ดิกเองก็ไม่ใช้ธงนี้เป็นสัญลักษณ์ แต่ใช้ธงมีสัญลักษณ์ที่ดัดแปลงจากรูปหงส์เป็นธงขององค์กร อย่างไรก็ตาม บรรดาขบวนการเคลื่อนไหวเพื่อความเป็นเอกภาพของนอร์ดิกส่วนหนึ่ง ได้พยายามใช้หรือเผยแพร่ธงนี้ให้ประชาชนตระหนักถึงการมีอยู่ของธงชาติสหราชอาณาจักรคาลมาร์
ตั้งแต่ช่วงกลางพุทธทศวรรษที่ 2533 จนถึง พ.ศ. 2550 ธงลักษณะอย่างเดียวกับธงสหราชอาณาจักรคาลมาร์ได้ใช้เป็นธงประจำหมู่เกาะออร์คนีย์
ข้อสำคัญที่ควรทราบด้วยคือ ธงนี้มีลักษณะที่คล้ายคลึงกับธงศาสนจักรสวีเดนมาก
ธงชาติบูร์กินาฟาโซ

ธงชาติบูร์กินาฟาโซ เป็นธงรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 2 ส่วน ยาว 3 ส่วน ภายในแบ่งครึ่งตามแนวนอน ครึ่งบนพื้นสีแดง ครึ่งล่างพื้นสีเขียว กลางธงมีรูปดาวห้าแฉกสีเหลือง 1 ดวง ธงนี้เริ่มใช้มาตั้งแต่วันที่ 4 สิงหาคม พ.ศ. 2527 หลังเหตุการณ์รัฐประหารในปีนั้น ซึ่งนำโดยร้อยเอกโตมาส์ ซังการา (Thomas Sankara - ต่อมาคือประธานาธิบดีคนแรกของประเทศนี้) สีในธงนี้ถือเป็นสีพันธมิตรแอฟริกาเช่นเดียวกับธงในหลายประเทศ ซึ่งมีต้นแบบมาจากธงชาติเอธิโอเปีย โดยสีแดงหมายถึงการต่อสู้ในการปฏิวัติประเทศ สีเขียวหมายถึงความหวังและความอุดมสมบูรณ์ ดาวสีเหลืองหมายถึงความมั่งคั่งด้วยทรัพยากรแร่ธาตุของประเทศ
ธงชาติอัปเปอร์วอลตา.
ก่อนหน้านี้ดินแดนของบูร์กินาฟาร์โซในปัจจุบันมีชื่อเรียกว่า อัปเปอร์วอลตา ซึ่งรวมเป็นส่วนหนึ่งของประเทศมาลี ต่อมาจึงแยกตัวจากมาลีในปี พ.ศ. 2490 โดยยังคงอยู่ในกลุ่มอาณานิคมแอฟริกาตะวันตกของฝรั่งเศส ธงชาติของอัปเปอร์วอลตาจึงได้มีการกำหนดให้ใช้ขึ้น โดยเป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 2 ส่วน ยาว 3 ส่วน ภายในแบ่งเป็นแถบสีดำ-ขาว-แดง ตามแนวนอน เรียงลำดับแถบสีจากบนลงล่าง ลักษณะของธงดังกล่าวนี้พ้องกับธงชาติจักรวรรดิเยอรมัน ซึ่งล่มสลายไปตั้งแต่ปี พ.ศ. 2462 ส่วนที่มาของสีธงนั้น มาจากแม่น้ำสายหลัก 3 สายในดินแดนนี้ ได้แก่ แม่น้ำวอลตาดำ (Black Volta) แม่น้ำวอลตาขาว (White Volta) และ แม่น้ำวอลตาแดง (Red Volta) ธงนี้ใช้สืบมาจนกระทั่งเกิดการรัฐประหารและเปลี่ยนชื่อประเทศเป็นบูร์กินาฟาโซในวันที่ 4 สิงหาคม พ.ศ. 2527
ธงชาติโกตดิวัวร์

ธงชาติโกตดิวัวร์  มีลักษณะเป็นธงสามสี กว้าง 2 ส่วน ยาว 3 ส่วน ประกอบด้วยแถบสีแนวตั้ง 3 แถบ ได้แก่ สีส้ม สีขาว และ สีเขียว เรียงจากด้านคันธงไปยังด้านปลายธง แต่ละแถบกว้างเท่ากัน การออกแบบธงนี้ได้รับอิทธิพลจากธงชาติฝรั่งเศส ซึ่งเป็นชาติเจ้าอาณานิคมเดิม และมีลักษณะที่คล้ายคลึงกับธงชาติไอร์แลนด์ซึ่งใช้สีแบบเดียวกัน แต่ผิดกันที่การเรียงลำดับสีธงนั้นสลับที่กัน และสัดส่วนของธงชาติไอร์แลนด์นั้นยาวกว่าธงชาติโกตดิวัวร์ ธงนี้เริ่มใช้ในปี พ.ศ. 2502 ก่อนการประกาศเอกราชไม่นานนัก
ธงที่มีลักษณะคล้ายคลึงกัน.
หลังการประกาศเอกราช ประเทศโกตดิวัวร์ได้ร่วมเป็นพันธมิตรกับกลุ่มประเทศแอฟริกาตะวันตก ซึ่งกลุ่มประเทศดังกล่าวล้วนใช้ธงที่ได้รับอิทธิพลจากธงชาติฝรั่งเศสและสีพันธมิตรแอฟริกา สีที่โกตดิวัวร์ใช้ในธงชาตินั้น ประเทศไนเจอร์ก็ได้นำไปใช้ในธงชาติของตนด้วยเช่นกัน เพื่อแสดงถึงความเป็นพันธมิตรต่อกันของทั้งสองชาติ ความหมายของสีธงที่ทั้งสองใช้มีดังนี้
ธงชาติอิเควทอเรียลกินี

ธงชาติอิเควทอเรียลกินี มีลักษณะเป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 2 ส่วน ยาว 3 ส่วน ภายในธงนั้น ที่ด้านติดคันธงมีรูปสามเหลี่ยมสีฟ้า ฐานยาวเท่าความกว้างของธง ความยาวเป็น 1 ใน 3 ของด้านยาวธง ส่วนที่เหลือแบ่งพื้นที่ภายในตามแนวนอนเป็น 3 แถบ ประกอบด้วยแถบสีเขียว สีขาว และสีแดง เรียงจากบนลงล่าง ทุกแถบนั้นกว้างเท่ากัน ที่ใจกลางแถบสีขาวนั้น มีภาพตราแผ่นดินของอิเควทอเรียลกินี ซึ่งเป็นรูปต้นฝ้ายในโล่สีเทา เบื้องบนมีรูปดาว 6 ดวงเรียงเป็นแถวโค้ง เบื้องล่างมีแพรแถบแสดงคำขวัญประจำชาติเป็นภาษาสเปนว่า "Unidad Paz Justicia" แปลว่า "เอกภาพ สันติภาพ ยุติธรรม" ธงนี้เริ่มใช้อย่างเป็นทางการในวันที่ 21 สิงหาคม พ.ศ. 2522 ซึ่งเป็นวันที่อิเควทอเรียลกินีประกาศเอกราชจากสเปน
ในธงนี้ สีเขียวหมายถึงป่าไม้และทรัพยากรธรรมชาติในประเทศ สีฟ้าหมายถึงทะเล ซึ่งเชื่อมโยงเกาะกับแผ่นดินใหญ่ไว้ สีขาวหมายถึงสันติภาพ และสีแดงหมายถึงการต่อสู้เพื่อเอกราช ส่วนภาพตราแผ่นดินในธงนั้น ได้มีการเปลี่ยนแปลงอยู่ครั้งหนึ่งในปี พ.ศ. 2515 ก่อนที่จะกลับมาใช้ตราแบบเดิมอีกครั้งในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2522
ตั๊ดสู้ฟุด

ตั๊ดสู้ฟุด เป็นภาพยนตร์ไทยโดยจีทีเอช ออกฉายเมื่อวันที่ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2550 กำกับโดย จตุรงค์ พลบูรณ์ (จตุรงค์ มกจ๊ก) นำแสดงโดยบอย – สิทธิชัย ผาบชมภู (บอย AF3), จตุรงค์ พลบูรณ์ (จตุรงค์ มกจ๊ก), อาเกรียง - เกรียงศักดิ์ เหรียญทอง, จิ๊บ – ปกฉัตร เทียมชัย, นุ้ย เชิญยิ้ม (ชูเกียรติ เอี่ยมสุข), จิ้ม ชวนชื่น (นพดล ทรงแสง), แดนนี่ – ดนัย ศรีภิญโญ และโก๊ะตี๋ – เจริญพร อ่อนละม้าย
เรื่องย่อ.
ที่เกาะฮ่องกง ในยุคที่มีแต่มาเฟีย ผู้คนแบ่งเป็นฝักเป็นฝ่ายและใช้กำลังความรุนแรง มีมาเฟียอยู่ 3 กลุ่มคือ “แก๊งตรอกโรงเจ” คุมบ่อนไพ่นกกระจอก กำถั่ว และเต๋าปั่น มี อาเฟย (จตุรงค์ มกจ๊ก) เป็นหัวหน้าแก๊ง “แก๊งประตูผี” คุมกิจการร้านเหล้าและหอนางโลมทั้งหมด มี เสิ่นปอ (อาเกรียง – เกรียงศักดิ์ เหรียญทอง) เป็นหัวหน้าแก๊ง “แก๊งมังกรทอง” คุมตลาดทั้งน้อยใหญ่ มี หม่าหย่งให่ (จิ้ม ชวนชื่น) เป็นหัวหน้าแก๊ง
อาเต๋า ลูกชายของ หม่าหย่งให่ โดนศัตรูต่างแก๊งฟันจนแขนขาด จนอาคุน (นุ้ย เชิญยิ้ม) พ่อบ้านแห่งบ้านสกุลหม่า ต้องออกตามหา อาเทียน (บอย – สิทธิชัย ผาบชมภู บอย AF3) น้องชายฝาแฝดของอาเต๋า แต่อาเทียนเป็นตุ๊ด อาเทียนกับแม่ต้องออกมาตกระกำลำบากเพียงลำพังเพราะหม่าหย่งให่รับไม่ได้ที่ลูกชายคนเล็กเป็นตุ๊ด สองแม่ลูกเลี้ยงชีพด้วยการเปิดคณะเชิดสิงโต คุณนายหม่า หรือชื่อในยุทธจักรคือ “นางพญาเก็บไชเท้า” ได้ถ่ายทอดเคล็ดวิชา “มวยนารี” ให้แก่อาเทียนเอาไว้ป้องกันตัวเอง
อาเทียนจึงต้องยอมสวมรอยทำตัวแมนแทนอาเต๋าเพื่อรอวันขึ้นรับตำแหน่งหัวหน้าแก๊งมังกรทอง ทั้งยังต้องมาทำใจให้รักชะนีสาวอย่าง เพ่ย เพ่ย (จิ๊บ – ปกฉัตร เทียมชัย) ลูกสาวเสิ่นปอ แก๊งของอาเต๋าอีก