pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
การกดขี่ข่มเหงกลุ่มคนรักร่วมเพศในนาซีเยอรมนี

ก่อนปี 1933 กฎหมายว่าด้วยเรื่องรักร่วมเพศถือเป็นการกระทำที่ผิดกฎหมายอาญา มาตรา 175 อย่างไรก็ตาม กฎหมายไม่ได้ถูกบังคับใช้ในทางปฏิบัติ เป็นไปตามการรวมกลุ่มของเกย์ตามเมืองใหญ่ของประเทศเยอรมนี หลังจากการยึดอำนาจในปี 1933, ขบวนการเรียกร้องกลุ่มคนหลากหลายทางเพศ ทั้งสื่อสิ่งพิมพ์, องค์กร, สาธารณะชนถูกจำกัดลง หลังจากการล้มล้างอำนาจของเริห์มในปี 1934 มีการกวาดล้างครั้งใหญ่ต่อคนรักร่วมเพศโดยรัฐตำรวจ ต่อมาในปี 1935 มีการแก้ไขกฎหมายอาญา มาตรา 175 ให้มีบทลงโทษหนักขึ้น และให้อำนาจในการกวาดล้างรักร่วมเพศ ส่งผลให้มีการจับกุมและดำเนินคดีเพิ่มขึ้นอย่างมโหฬาร การกวาดล้างถึงจุดสูงสุดในช่วงหลายปีก่อนสงครามโลกครั้งที่สอง และขยายออกไปยังพื้นที่ที่เยอรมนียึดครอง รวมถึงออสเตรีย, ดินแดนเช็ก, และอาลซัส-ลอแรน
ระบอบการปกครองนาซีถือว่าหนึ่งในเป้าหมายการกำจัดรักร่วมเพศในเยอรมนีให้หมดไป ผู้ชายถูกจับกุมหลังจากการประณาม การบุกค้นของตำรวจ และการเปิดเผยข้อมูลระหว่างการสอบสอนคู่รักร่วมเพศ ผู้ที่ถูกจับกุมถูกสันนิษฐานว่ามีความผิด และถูกสอบสวนและทรมานอย่างหนักเพื่อให้การรับสารภาพ ระหว่างปี 1933 ถึง 1945 มีผู้ชายประมาณ 100,000 คนถูกจับในข้อหารักร่วมเพศ ประมาณ 50,000 คนในจำนวนนี้ถูกตัดสินโดยศาลพลเรือน โดย#เปลี่ยนทาง 6,400 ถึง 7,000 คน และอีกจำนวนหนึ่งไม่ทราบจำนวนโดยศาลชำนัญพิเศษ อัตราการเสียชีวิตของผู้ต้องขังเหล่านี้อยู่ที่ประมาณร้อยละ 60 ซึ่งเป็นอัตราที่สูงกว่าผู้ต้องขังกลุ่มอื่น ผู้ชายจำนวนน้อยถูกตัดสินประหารชีวิตหรือถูกสังหารที่ค่ายการุณยฆาตนาซี การกดขี่ข่มเหงรักร่วมเพศของนาซีเยอรมนีถือเป็นเหตุการณ์ที่รุนแรงที่สุดในประวัติศาสตร์อันยาวนานของการเลือกปฏิบัติและความรุนแรงที่มีเป้าหมายเป็นชนกลุ่มน้อยทางเพศ
หลังสงคราม ในตอนแรกรักร่วมเพศไม่ถูกนับว่าเป็นเหยื่อของลัทธินาซี เพราะการรักร่วมเพศยังคงเป็นเรื่องผิดกฎหมายในรัฐสืบเนื่องของนาซีเยอรมนี เหยื่อไม่กี่รายออกมาพูดคุยถึงประสบการณ์จากการกดขี่ข่มเหงได้รับความสนใจจากสาธารณชนในวงกว้างขึ้นในช่วงการเคลื่อนไหวเพื่อปลดปล่อยชาวเกย์ในทศวรรษที่ 1960 และสามเหลี่ยมชมพูถูกนำมาใช้ใหม่ในฐานะสัญลักษณ์ของผู้มีความหลากหลายทางเพศ
<templatestyles src="Template:TOC limit/styles.css" />
บันโดริ

แบงดรีม! (BanG Dream!) หรือ บันโดริ (; โรมาจิ: "Bandori!") เป็นแฟรนไชส์สื่อดนตรีญี่ปุ่นที่ถือครองโดยบูชิโรด สร้างสรรค์โดยทากาอากิ คิดานิ ประธานของบูชิโรดในเดือนมกราคม พ.ศ. 2558 โดยแต่งเนื้อเรื่องต้นฉบับโดยโค นากามูระ โครงการเริ่มต้นด้วยมังงะก่อนจะขยายไปยังสื่ออื่น ๆ นอกจากมังงะชุดอื่น ๆ แล้ว "แบงดรีม!"ยังประกอบด้วยซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์, ไลฟ์คอนเสิร์ต , ซิงเกิลและอัลบัม และเกมมือถือแนวจังหวะ "BanG Dream! Girls Band Party!" โดย Craft Egg
เนื้อเรื่อง.
BanG Dream! เป็นเรื่องราวของโทยามะ คาสึมิ เด็กสาวผู้ร่าเริงและเป็นนักเรียนใหม่ของโรงเรียนมัธยมปลายฮานาซากิกาวะ ในช่วงสัปดาห์แรกๆที่โรงเรียน เธอได้ลองเข้าชมรมต่างๆมากมายเพื่อพยายามค้นพบ "Star Beat" อีกครั้ง ความรู้สึก "เปล่งประกายและหัวใจที่ตื่นเต้น" ที่เธอสัมผัสได้เมื่อมองดูดวงดาวบนท้องฟ้ายามค่ำคืนเมื่อตอนเป็นเด็ก
วันหนึ่ง ขณะเดินทางกลับจากโรงเรียน เธอเห็นสติกเกอร์รูปดาวเป็นทางที่นำเธอไปยังโรงรับจำนำของเพื่อนร่วมชั้นของเธออย่าง อิชิงายะ อาริสะ ในพื้นที่เก็บของ เธอพบกีตาร์รูปดาวที่มีสติกเกอร์กลิตเตอร์ติดอยู่ และกีตาร์ก็ติดอยู่กับกีตาร์อย่างรวดเร็ว ต่อมาทั้งสองได้ไปเยี่ยมชมสถานที่แสดงดนตรีสดในท้องถิ่นที่ชื่อว่า Space ซึ่งคาซึมิตัดสินใจตั้งวงดนตรีหลังจากได้ชมการแสดงของวงดนตรีที่มีชื่อว่า Glitter Green จากนั้นเธอจึงชักชวนอาริสะและเพื่อนร่วมชั้นอีกสามคน ได้แก่ ยามาบุกิ ซายะ,ฮานาโซโนะ ทาเอะ และอุชิโกเมะ ริมิ ให้เข้าร่วมวงกับเธอ แม้ว่าพวกเขาจะลังเลด้วยเหตุผลส่วนตัวก็ตาม แม้ว่าในตอนแรกพวกเขาจะมีความกังวล แต่ทั้งห้าคนก็สามารถผ่านอุปสรรคมากมายและในที่สุดก็ตกลงที่จะก่อตั้งวง "Poppin'Party" ร่วมกับเพื่อนร่วมวง คาซึมิพบความตื่นเต้นที่เธอตามหามาตลอด
ในช่วงปีแรกของการเรียนมัธยมปลาย Poppin'Party ได้พบและผูกมิตรกับวงดนตรีหญิงล้วนทั้งสี่วงที่โรงเรียน Hanasakigawa และโรงเรียน Haneoka Girls' High School ซึ่งแต่ละวงมีเรื่องราวเป็นของตัวเอง อย่างเช่น Afterglow ประกอบด้วยเพื่อนในวัยเด็กทั้งห้าคนที่รักษาสัมพันธ์ความเป็นเพื่อนผ่านดนตรี Pastel Palettes เป็นกลุ่มไอดอลที่สามารถเล่นเครื่องดนตรีของตัวเองได้ Roselia เป็นวงดนตรีแนวโกธิกร็อคที่มุ่งมั่นที่จะเป็นวงดนตรีที่สมบูรณ์แบบ และ Hello, Happy World! เป็นวงดนตรีที่แปลกประหลาดที่แสวงหาความสุข ในฐานะนักเรียนชั้นปีที่ 2 พวกเขาได้พบกับ Raise A Suilen ซึ่งเป็นกลุ่มดนตรีอิเล็กทรอนิกส์ที่มุ่งมั่นที่จะปฏิวัติแนวเพลงวงดนตรีหญิง และ Morfonica ซึ่งเป็นวงดนตรีคลาสสิกที่เพิ่งก่อตั้งขึ้นของนักเรียนชั้นปีที่ 1 ที่โรงเรียน Tsukinomori Girls' Academy ที่มีความฝันที่จะเปลี่ยนแปลงตัวเองให้ดีขึ้น
อายากะ ตำนานเกาะพิศวง

อายากะ ตำนานเกาะพิศวง (; โรมาจิ: "Ayaka") เป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ออริจินอลญี่ปุ่น สร้างสรรค์และเขียนบทโดย GoRA ผลิตแอนิเมชันโดยสตูดิโอบล็องและอำนวยการผลิตโดยคิงเร็กคอดส์ กำกับโดยโนบูโยชิ นางายามะ แต่งดนตรีประกอบโดยคานะ ชิบูเอะ กำกับเสียงโดยเรียว ทานากะที่บิตกรูฟโพรโมชัน ออกแบบตัวละครต้นฉบับโดยเรดจูซ และดัดแปลงแบบตัวละครสำหรับแอนิเมชันโดยมิซากิ คาเนโกะ ออกอากาศวันที่ 2 กรกฎาคม ถึง 17 กันยายน พ.ศ. 2566 ทางช่องโตเกียวเอ็มเอ็กซ์และบีเอส11 เพลงเปิดชื่อเพลงว่า "AYAKASHI" ร้องโดยวงแองเจลา ส่วนเพลงปิดชื่อเพลงว่า "Flashback ร้องโดยซาจิ เมเดียลิงก์ได้ลิขสิทธิ์เผยแพร่ซีรีส์ในภูมิภาคเอเชีย-แปซิฟิก ครันชีโรลได้ลิขสิทธิ์เผยแพร่ซีรีส์ในภูมิภาคอื่น
เรื่องย่อ.
ยานางิ ยูกิโตะเป็นเด็กกำพร้าผู้มีพื้นเพมาจากเกาะอายากะ หมู่เกาะที่ประกอบด้วยเกาะ 7 เกาะซึ่งมีสิ่งมีชีวิตลึกลับที่เรียกว่า "มิทามะ" และลือกันว่ามีมังกรอาศัยอยู่ แต่หลังจากยูกิโตะจากไปโตเกียวหลังการเสียชีวิตของพ่อ วันหนึ่งยูกิโตะได้พบกับศิษย์ของพ่อซึ่งเป็นคนแปลกประหลาดและเป็นเพื่อนสมัยเด็กชื่อว่าซากาวะ จินกิ หลังจากนั้นจินกิจึงพายูกิโตะกลับไปที่เกาะอายากะบ้านเกิด ที่นั่นยูกิโตะได้พบกับลูกศิษย์อีก 2 คนของพ่อ
ให้เสียงโดย: ยูโตะ อูเอมูระ
ให้เสียงโดย: ทากูมะ เทราชิมะ
ให้เสียงโดย: โคซูเกะ โทริอูมิ
ให้เสียงโดย: 
ให้เสียงโดย: กากูโตะ คาจิวาระ
ให้เสียงโดย: ยูกิ ซากากิฮาระ
ให้เสียงโดย: เค็นจิโร สึดะ
ให้เสียงโดย: ซาโอริ ฮายามิ
ให้เสียงโดย: โนบูโอะ โทบิตะ
ให้เสียงโดย: เฮกิรุ ชิอินะ
จอร์จ อีเลียต

แมรี แอน อีแวนส์ (22 พฤศจิกายน ค.ศ. 1819 – 22 ธันวาคม ค.ศ. 1880) หรือรู้จักในชื่อ แมรี แอนน์ (Mary Anne) หรือ แมเรียน (Marian) เป็นที่รู้จักในนามปากกาว่า จอร์จ อีเลียต  เป็นนักประพันธ์ กวี นักข่าว นักแปลชาวอังกฤษ และเป็นหนึ่งในนักเขียนชั้นนำของยุควิกตอเรีย เธอเขียนนวนิยายเจ็ดเรื่องคือ "Adam Bede" (1859), "The Mill on the Floss" (1860), "Silas Marner" (1861), "Romola" (1862–63), "Felix Holt, the Radical" (1866), "Middlemarch" (1871–72) และ "Daniel Deronda" (1876) 
เธอมาจากพื้นที่ชนบทของอังกฤษเช่นเดียวกับชาลส์ ดิกคินส์และทอมัส ฮาร์ดี ผลงานส่วนใหญ่ของเธอจึงมีเรื่องราวอยู่ในชนบท ผลงานของเธอเป็นที่รู้จักในด้านสัจนิยม การหยั่งรู้เชิงจิตวิทยา ความผูกผันต่อสถานที่และการพรรณนารายละเอียดของชนบท
ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2024 รอบคัดเลือก กลุ่มไอ

กลุ่ม ไอ ของ ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2024 รอบคัดเลือก เป็นหนึ่งในสิบกลุ่มที่จะใช้ตัดสินหาทีมที่ผ่านเข้ารอบสำหรับ ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2024 รอบสุดท้ายในประเทศเยอรมนี. กลุ่ม ไอ ประกอบไปด้วยหกทีม: อันดอร์รา, เบลารุส, อิสราเอล, คอซอวอ, โรมาเนีย และ สวิตเซอร์แลนด์. แต่ละทีมจะลงเล่นพบกับทีมอื่นในรูปแบบเหย้าและเยือนในหนึ่ง รูปแบบพบกันหมด.
สองทีมที่ดีที่สุดจะได้ผ่านเข้ารอบโดยตรงสำหรับรอบสุดท้าย. การมีส่วนร่วมของ รอบคัดเลือกเพลย์ออฟ จะใช้ตัดสินขึ้นอยู่กับประสิทธิภาพของพวกเขาใน ยูฟ่าเนชันส์ลีก ฤดูกาล 2022–23.
แมตช์.
รายชื่อโปรแกรมการแข่งขันได้รับการยืนยันโดยยูฟ่าเมื่อวันที่ 10 ตุลาคม ค.ศ. 2022, หนึ่งวันหลังจากการจับสลาก. เวลาต่างๆ คือ CET/CEST, เป็นไปตามรายชื่อโดยยูฟ่า (เวลาท้องถิ่น, ถ้าแตกต่าง, ระบุไว้ในวงเล็บ).
ผู้ทำประตู.
มีการทำประตู 71 จากการแข่งขัน 30 เฉลี่ย ต่อนัด
การทำประตู 6 ครั้ง
หมายเหตุ.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2024 รอบคัดเลือก กลุ่มเจ

กลุ่ม เจ ของ ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2024 รอบคัดเลือก เป็นหนึ่งในสิบกลุ่มที่จะใช้ตัดสินหาทีมที่ผ่านเข้ารอบสำหรับ ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2024 รอบสุดท้ายในประเทศเยอรมนี. กลุ่ม เจ ประกอบไปด้วยหกทีม: บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา, ไอซ์แลนด์, ลีชเทินชไตน์, ลักเซมเบิร์ก, โปรตุเกส และ สโลวาเกีย. แต่ละทีมจะลงเล่นพบกับทีมอื่นในรูปแบบเหย้าและเยือนในหนึ่ง รูปแบบพบกันหมด.
สองทีมที่ดีที่สุดจะได้ผ่านเข้ารอบโดยตรงสำหรับรอบสุดท้าย. การมีส่วนร่วมของ รอบคัดเลือกเพลย์ออฟ จะใช้ตัดสินขึ้นอยู่กับประสิทธิภาพของพวกเขาใน ยูฟ่าเนชันส์ลีก ฤดูกาล 2022–23.
แมตช์.
รายชื่อโปรแกรมการแข่งขันได้รับการยืนยันโดยยูฟ่าเมื่อวันที่ 10 ตุลาคม ค.ศ. 2022, หนึ่งวันหลังจากการจับสลาก. เวลาต่างๆ คือ CET/CEST, เป็นไปตามรายชื่อโดยยูฟ่า (เวลาท้องถิ่น, ถ้าแตกต่าง, ระบุไว้ในวงเล็บ).
ผู้ทำประตู.
มีการทำประตู 34 จากการแข่งขัน 12 เฉลี่ย ต่อนัด
การทำประตู 5 ครั้ง
หมายเหตุ.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
HST

HST อาจหมายถึง
<table id="
disambigbox" class="metadata plainlinks dmbox 
dmbox-disambig" style="">
<tr>
<td class="mbox-image" style="padding: 2px 0 2px 0.4em;">
 </td>
<td class="mbox-text" style="padding: 0.25em 0.4em; font-style: italic; "> หน้านี้รวมบทความที่มีชื่อเหมือนหรือใกล้เคียงกัน
 </td>
</tr>
</table>#เปลี่ยนทาง
ฮูกุมกานุนปาฮัง

<ns>10</ns>
 <id>369535</id>
 <revision>
 <id>10245376</id>
 <parentid>6729231</parentid>
 <timestamp>2022-08-13T03:23:15Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>RidJasper</username>
 <id>361203</id>
 </contributor>
 <origin>10245376</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
ฮูกุมกานุนปาฮัง  มีอีกชื่อว่า "กานุนปาฮัง"  หรือ "อุนดัง-อุนดังปาฮัง"  เป็นกอนูนหรือประมวลกฎหมายของรัฐสุลต่านปะหังเก่า ซึ่งประกอบด้วยบทบัญญัติสำคัญที่ยืนยันความเป็นเอกของ"อาดัต"มลายู ในขณะเดียวกันก็รองรับและผสานเข้ากับกฎหมายอิสลาม ประมวลกฎหมายมีต้นแบบมาจาก"อุนดัง-อุนดังเมอลากา"กับ"อุนดัง-อุนดังเลาต์เมอลากา" และรวบรวมขึ้นในรัชสมัยอับดุล ฆอฟูร์ มูฮียุดดีน ชะฮ์ สุลต่านแห่งรัฐปะหังองค์ที่ 12 สิ่งนี้ถือเป็นหนึ่งในประชุมคำวินิจฉัยกฎหมายที่เก่าแก่ที่สุดเท่าที่มีการรวบรวมในโลกมลายู
ในอดีต มีการใช้งานกฎหมายปะหังที่ยะโฮร์ หลังการรวมรัฐระหว่างปะหังกับยะโฮร์ใน ค.ศ. 1623 และมีอิทธิพลอย่างมีนัยยะสำคัญต่อการประกาศใช้กฎหมายที่รัฐเปรัก และบรูไน ใน ค.ศ. 2012 "ฮูกุมกานุนปาฮัง" ได้รับการบรรจุลงในรายการมรดกแห่งชาติของมาเลเซีย ภายใต้หมวดวัตถุมรดกที่จับต้องได้
เวลาเฉลี่ยท้องถิ่น

เวลาเฉลี่ยท้องถิ่น (local mean time) เป็นระบบเวลาแบบหนึ่งที่มีพื้นฐานจากเวลาสุริยคติซึ่งขึ้นกับตำแหน่งหรือลองจิจูดของพื้นที่ โดยกำหนดให้มีระยะห่างคงที่ตลอด
เวลาเฉลี่ยของท้องถิ่นถูกนำมาใช้ก่อนที่จะมีการกำหนดเขตเวลาขึ้นในต้นศตวรรษที่ 19 มันถูกนำไปใช้ในด้านดาราศาสตร์และการเดินเรือ
เวลาสุริยะเฉลี่ยที่จุดและลองจิจูดอ้างอิง (เส้นเมอริเดียนอ้างอิง) บนพื้นโลกเรียกว่า เวลาสากล
การใช้งานในอดีต.
เวลาเฉลี่ยท้องถิ่นเริ่มใช้แทนเวลาสุริยคติท้องถิ่นและเวลานาฬิกาแดดในช่วงต้นศตวรรษที่ 19 และเริ่มใช้มาจนกระทั่งเวลามาตรฐานถูกนำมาใช้ในแต่ละประเทศ แต่ละเมืองจะกำหนดเวลาเฉลี่ยในท้องถิ่นตามเส้นเมริเดียน ที่ผ่าน ส่งผลให้เวลาต่างกัน 4 นาทีสำหรับทุกองศาของลองจิจูด เรื่องนี้กลายเป็นปัญหาขึ้นมาในช่วงกลางศตวรรษที่ 19 หลังจากที่รถไฟจำเป็นต้องปรับเวลาให้ตรงกันในแต่ละสถานี และผู้คนจำเป็นต้องตั้งนาฬิกา (หรือนาฬิกาของโบสถ์) ให้ตรงกับตารางเวลา
เวลามาตรฐาน.
เวลามาตรฐาน หมายถึง เวลาที่ใช้ร่วมกันเป็นมาตรฐานเดียวกันภายในพื้นที่หนึ่ง ๆ โดยปกติจะถูกกำหนดให้หักลบจากเวลามาตรฐานกรีนิช หรือใช้เวลาเฉลี่ยท้องถิ่นของเมืองศูนย์กลางของภูมิภาค ความแตกต่างระหว่างเวลาเฉลี่ยท้องถิ่นกับเวลาสุริยคติท้องถิ่นเรียกว่า สมการเวลา
ซูร์เลอปงดาวีญง

"ซูร์เลอปงดาวีญง" ([syʁ lə pɔ̃ daviɲɔ̃]; #เปลี่ยนทาง) เป็นเพลงภาษาฝรั่งเศสเกี่ยวกับการเต้นรำที่แสดงบนปงดาวีญง (ชื่อทางการคือปงแซ็ง-เบเนแซ) ที่สืบต้นตอได้ถึงคริสต์ศตวรรษที่ 15
อันที่จริง การเต้นรำเกิดขึ้นที่ใต้สะพาน ไม่ใช่บนสะพาน (ไม่ใช่ "sur")
เนื้อร้อง.
ร้องประสานเสียง.
"Sur le Pont d'Avignon"
"L'on y danse, l'on y danse"
"Sur le Pont d'Avignon"
"L'on y danse tous en rond."
On the bridge in Avignon
They are dancing there, They are dancing there
On the bridge in Avignon
They all dance in circles there
บทแรก.
"Les beaux messieurs font comme ça"
"Et puis encore comme ça."
The fine gentlemen go like this "(โค้งคำนับ)" And then again like this.
บทที่สอง.
"Les belles dames font comme ça"
"Et puis encore comme ça."
The beautiful ladies go like this "(ถอนสายบัว)"
And then again like that.
บทที่สาม.
"Les filles font comme ça"
"Et puis encore comme ça."
The young girls go like this "(คำนับ)"
And then like that.
บทที่สี่.
"Les musiciens font comme ça"
"Et puis encore comme ça."
The musicians go like this "(ทั้งหมดโค้งคำนับแก่ผู้หญิง)"
And then like that.
1693 แฮร์ตสปรอง

1693 แฮร์ตสปรอง (1693 Hertzsprung) เป็นดาวเคราะห์น้อยที่อยู่ในแถบดาวเคราะห์น้อย ถูกค้นพบในโจฮันเนสเบิร์ก ประเทศแอฟริกาใต้ โดยนักดาราศาสตร์ชาวดัตช์ เฮ็นดริก ฟัน เค็นต์
ดาวเคราะห์น้อยดวงนี้ตั้งชื่อตามนักดาราศาสตร์ชาวเดนมาร์ก ไอนาร์ แฮร์ตสปรอง ซึ่งเป็นที่รู้จักในฐานะที่เป็นผู้นำเสนอแผนภาพของแฮร์ตสปรอง–รัสเซิล
เดมิเซ็กชวล

เดมิเซ็กชวลลิตี  หรือ เดมิเซ็กชวล  เป็นรสนิยมทางเพศในบุคคลที่ไม่มีประสบการณ์การดึงดูดทางเพศในชนิดปฐมภูมิ– อันเป็นชนิดของการดึงดูดที่อาศัยลักษณะที่สังเกตเห็นได้ทันที เช่น รูปร่างหน้าตาหรือกลิ่น และประสบได้ทันทีหลังจากพบครั้งแรก บุคคลที่เป็นเดมิเซ็กชวลสามารถมีประสบการณ์การดูดทางเพศเฉพาะในชนิดทุติยภูมิ – อันเป็นชนิดของการดึงดูดที่เกิดขึ้นหลังจากการพัฒนาความผูกพันทางอารมณ์ ระยะเวลาที่บุคคลที่เป็นเดมิเซ็กชวลจำเป็นต้องรู้จักบุคคลอื่นก่อนที่จะพัฒนาเป็นการดึงดูดทางเพศต่อบุคคลอื่นนั้นแตกต่างกันไปในแต่ละคน โดยทั่วไปแล้วเดมิเซ็กชวลจัดอยู่ในสเปกตรัมของเอเซ็กชวล
ความเปราะบางของกลุ่มเยาวชนแอลจีบีที

ความเปราะบางของกลุ่มเยาวชนผู้มีความหลากหลายทางเพศ เป็นอัตราที่เพิ่มมากขึ้นช่องโหว่ทางสังคมในกลุ่มเยาวชนอย่างเลสเบียน, เกย์, รักร่วมสองเพศ, และกะเทย (แอลจีบีที) เมื่อเปรียบกับกลุ่มรักต่างเพศ เนื่องจากอัตราช่องโหว่ที่เพิ่มขึ้นนี้ จึงมีความแตกต่างกันอย่างเห็นได้ชัดในความเสี่ยงทางกายภาพและจิตใจเกี่ยวเนื่องกับปฏิสัมพันธ์ทางสังคมของเยาวชนแอลจีบีทีเมื่อเทียบกับปฏิสัมพันธ์ทางสังคมของเยาวชนรักต่างเพศ เยาวชนกลุ่มแอลจีบีทีต่างประสบกับปัญหาเพิ่มมากขึ้น ทั้งการใช้ความรุนแรงและการระราน เนื่องด้วยจากรสนิยมทางเพศ, การระบุอัตลักษณ์, และการขาดพลังขับเคลื่อนทางสังคมต่อกลุ่มเยาวชนผู้มีความหลากหลายทางเพศ
เยาวชนผู้มีความหลากหลายทางเพศต้องเผชิญกับความเครียดหลายอย่างที่ส่งผลต่อสุขภาพจิต เนื่องจากแนวโน้มของสังคมในการเลือกปฏิบัติต่อรสนิยมและอัตลักษณ์ทางเพศที่ไม่ใช่รักต่างเพศ กลุ่มคนผู้มีความหลากหลายทางเพศจึงมีแนวโน้มที่จะเผชิญกับความผิดปกติทางจิตมากขึ้นถึง 3 เท่า อย่างอาการกลัวอย่างต่อเนื่องที่จะไม่ได้รับการยอมรับหลังจากรสนิยมทางเพศ ซึ่งสามารถนำไปสู่โรควิตกกังวล, โรคซึมเศร้า, พีทีเอสดี, ความคิดกระทำอัตวินิตบาตกรรม, หรือการใช้สารเสพติด พันธมิตรเพื่อการเจ็บปวดทางจิตใจแห่งชาติ (NAMI) ระบุว่า วัยรุ่นผู้มีความหลากหลายทางเพศ "มีแนวโน้มที่จะมีอาการซึมเศร้ามากกว่าเพื่อนต่างเพศถึง 6 เท่า เนื่องจากกลุ่มวัยรุ่นเพิ่งเริ่มหาวิธีที่จะออกไปหาเพื่อน ครอบครัว และผู้ร่วมงานในขณะที่ยังเติบโตเป็นผู้ใหญ่
จากการสำรวจพบว่าร้อยละ 10 ของนักเรียนแอลจีบีทีถูกข่มขู่ด้วยอาวุธจากทรัพย์สินของโรงเรียน ร้อยละ 34 ถูกรังแกที่โรงเรียน ร้อยละ 28 ถูกรังแกทางอิเล็กทรอนิกส์ และร้อยละ 18 มีประสบการณ์ความรุนแรงจากการออกหาคู่ทางร่างกาย อีกร้อยละ 18 ถูกบังคับให้มีเพศสัมพันธ์ในบางจังหวะ ผลสำรวจชี้ให้เห็นถึงความเปราะบางของนักเรียนแอลจีบีที อย่างไรก็ตาม นักเรียนประมาณ 514,000 คนที่รวมอยู่ในแบบสำรวจไม่แน่ใจใน "อัตลักษณ์ทางเพศ" ของตัวเอง จากข้อมูลของศูนย์ควบคุมโรคติดต่อสหรัฐ มีสองสิ่งที่โรงเรียนสามารถทำได้เพื่อช่วยให้โรงเรียนกลายเป็นสถานที่สบายใจสำหรับเด็กทุกคน และวิธีเหล่านั้นคือ: ส่งเสริมความเคารพซึ่งกันและกันต่อเด็กทุกคน ไม่ว่าจะเป็นคนเชื้อชาติใด หรือรสนิยมทางเพศ และห้ามการระราน การคุกคาม หรือความรุนแรง จากนั้นระบุ "สถานที่ปลอดภัย" ในโรงเรียนสำหรับนักเรียน เช่น สถานปรึกษาหรือห้องเรียนที่กำหนดเพื่อการปรึกษา ซึ่งนักเรียนในชุมชนกลุ่มผู้มีความหลากหลายทางเพศสามารถรับการสนับสนุนและรู้สึกปลอดภัย และตรวจสอบให้แน่ใจว่าหลักสูตรสุขภาพและเพศศึกษาเป็นปัจจุบันเกี่ยวกับชุมชนผู้มีความหลากหลายทางเพศ ประกอบด้วยข้อมูลการป้องกันเอชไอวี โรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์ และการตั้งครรภ์ที่เกี่ยวข้องต่อนักเรียน
เขตรอยเลื่อนชายฝั่งตะวันตกของจังหวัดอาโอโมริ

เขตรอยเลื่อนชายฝั่งตะวันตกของจังหวัดอาโอโมริ (; โรมาจิ: "Aomoriwan-seigan Dansō-tai") เป็นแนวเขตรอยเลื่อนมีพลังอยู่บริเวณทางใต้ของคาบสมุทรสึงารุ ในจังหวัดอาโอโมริ รอยเลื่อนตั้งขนานกับเมืองอาโอโมริมีอ่าวอาโอโมริอยู่ทางทิศตะวันออกและมีเทือกเขาสึงารุอยู่ทางทิศตะวันตก รอยเลื่อนทอดตัวจากทางเหนือและตะวันตกเฉียงเหนือไปยังทิศตะวันออกเฉียงใต้ผ่านเมืองอาโอโมริ และทอดยาวไปทางใต้สู่ภูเขาฮักโกดะ เขตรอยเลื่อนนี้ประกอบด้วยรอยเลื่อนสามรอยได้แก่ รอยเลื่อนอ่าวอาโอโมริ รอยเลื่อนโนงิวะ และรอยเลื่อนยูนาอิ กลไกลของรอยเลื่อนเป็นรอยเลื่อนย้อน
แผ่นดินไหว.
ยังไม่ปรากฏแผ่นดินไหวใหญ่ที่บันทึกได้โดยตรงจากเขตรอยเลื่อนนี้ในประวัติศาสตร์ แต่กระนั้นก็มีประวัติการเกิดแผ่นดินไหวรุนแรงในพื้นที่ แต่ก็เป็นไปได้ว่าแผ่นดินไหวอาจเกิดจากรอยเลื่อนอื่น ๆ บนคาบสมุทร ไม่ใช่เขตรอยเลื่อนชายฝั่งตะวันตกของจังหวัดอาโอโมริเสมอไป
มีการประเมินว่าเขตรอยเลื่อนนี้สามารถก่อให้เกิดแผ่นดินไหวขนาด 7.3 ซึ่งมีโอกาสเกิดแผ่นดินไหวร้อยละ 5–10 ใน 300 ปีข้างหน้า
ชายหลังค่อม

"ชายหลังค่อม"  เป็นเรื่องสั้นเรื่องหนึ่งใน 56 เรื่องที่เกี่ยวกับเชอร์ล็อก โฮมส์ เขียนโดยอาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์ ตีพิมพ์ครั้งแรกใน "นิตยสารสแตรนด์"ในสหราชอาณาจักรในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1893 และในนิตยสาร"ฮาเพอส์วีกลี"ในสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม ค.ศ. 1893 เป็นเรื่องสั้นลำดับที่ 8 จากทั้งหมด 12 เรื่องที่รวบรวมตีพิมพ์ในหนังสือรวมเรื่องสั้น "เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด จดหมายเหตุ"ในฉบับที่ตีพิมพ์ในอังกฤษ และเป็นลำดับที่ 7 จากทั้งหมด 11 เรื่องใน "เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด จดหมายเหตุ" ในฉบับที่ตีพิมพ์ในอเมริกา (เนื่องจากการตัดเรื่อง "ตามพิฆาต" ออกเพราะเนื้อเรื่องมีประเด็น "อื้อฉาว")
ดอยล์จัดอันดับให้ "ชายหลังค่อม" อยู่ในอันดับที่ 15 ในรายการเรื่องสั้นของโฮมส์ 19 เรื่องที่ชื่นชอบ 
ประวัติการตีพิมพ์.
"ชายหลังค่อม" ตีพิมพ์ครั้งแรกในสหราชอาณาจักรใน"นิตยสารสแตรนด์"เมื่อเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1893 และในสหรัฐอเมริกาในนิตยสาร"ฮาเพอส์วีกลี" เมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม ค.ศ. 1893 และยังตีพิมพ์ใน"นิตยสารสแตรนด์"ฉบับสหรัฐเมื่อเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1893 ใน"นิตยสารสแตรนด์"มีภาพวาดประกอบเนื้อเรื่อง 7 ภาพวาดโดยซิดนีย์ พาเก็ต และ 2 ภาพวาดโดย W. H. Hyde ตีพิมพ์ในนิตยสาร"ฮาเพอส์วีกลี" เรื่องสั้นถูกรวมในหนังสือรวมเรื่องสั้น "เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด จดหมายเหตุ" ซีงตีพิมพ์ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1893 ในสหราชอาณาจักร และเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1894 ในสหรัฐอเมริกา
บาชาบูช

บาชาบูช (, หรือในวรรณกรรมภาษาอังกฤษนิยมสะกดอักษรโรมัน: Bacha posh) เป็นการปฏิบัติในประเทศอัฟกานิสถานและบางส่วนของปากีสถานที่บางครอบครัวที่ไม่มีบุตรชายจะให้ลูกสาวใช้ชีวิตและปฏิบัติตนเป็นผู้ชาย ทำไปเพื่อให้ลูกสาวนั้นสามารถปฏิบัติตนได้อย่างอิสระขึ้นในสังคม เช่น เข้าเรียนในโรงเรียน หรือดูแลลูกสาวคนอื่นของครอบครัวในสาธารณะ
ที่มา.
ธรรมเนียมปฏิบัตินี้มีปรากฏบันทึกไว้อย่างน้อยหนึ่งร้อยปีมาแล้ว เป็นไปได้ว่าธรรมเนียมนี้อาจมีปฏิบัติมาอย่างยาวนานกว่านั้น บาชาบูชอาจเริ่มต้นจากการที่สตรีปลอมตัวเป็นชายเพื่อสู้รบในช่วงเวลาแห่งสงคราม
นักประวัติศาสตร์ Nancy Dupree ระบุกับ "เดอะนิวยอร์กไทมส์" ว่าเธอเคยเห็นภาพถ่ายที่อายุย้อนไปได้ถึงทศวรรษ 1900 ตอนต้น ในสมัยของฮะบีบุลละฮ์ ข่าน ที่แสดงภาพของสตรีแต่งตัวเป็นชาย พิทักษ์ฮาเร็มของกษัตริย์ เนื่องจากโดยทางการแล้ว ฮาเร็มจะสามารถมีผู้พิทักษ์ได้ ต้องไม่เป็นหญิงและไม่เป็นชาย
ภาพรวม.
ในประเทศอัฟกานิสถาน ความกดดันทางสังคมส่งผลให้ครอบครัวต้องการมีลูกชายเพื่อสืบวงศ์ตระกูลและสืบทอดสมบัติของบิดา หากไม่มีลูกชาย ครอบครัวจะให้ลูกสาวแต่งตัวเป็นชาย บ้างยังมีความเชื่อว่าหากลูกสาวคนหนึ่งแต่งชายเป็นบาชาบูชแล้วจะทำให้โอกาสที่มารดามีลูกคนต่อไปเป็นลูกชายมีมากขึ้น
เด็กหญิงที่ปฏิบัติตามธรรมเนียมบาชาบูชจะแต่งกายด้วยเครื่องแต่งกายลักษณะแบบเพศชาย ตัดผมสั้นเหมือนผู้ชาย และใช้ชื่อที่เป็นผู้ชาย ในครอบครัวจะปฏิบัติต่อบาชาบูชในสถานะก้ำกึ่ง ไม่ใช่ทั้งหญิงและชายเต็มตัว ไม่ต้องเรียนที่จะทำอาหารหรือทำความสะอาดบ้านแบบผู้หญิง เมื่อเด็กหญิงเป็นบาชาบูชแล้ว มักจะมีโอกาสมากกว่าในการเข้าเรียน เดินทางไปมาในสาธารณะโดยอิสระ คุ้มครองพี่สาวน้องสาวของตนในที่สาธารณะในฐานะผู้ชาย เล่นกีฬา และหางาน
สถานะบาชาบูชของเด็กหญิงมักสิ้นสุดลงเมื่อเด็กหญิงเข้าสู่วัยเจริญพันธุ์ ผู้หญิงที่ถูกเลี้ยงดูในวัยเด็กมาให้เป็นบาชาบูชมักจะประสบปัญหาในการเปลี่ยนผ่านชีวิตจากเด็กผู้ชายมาเป็นสตรีซึ่งเต็มไปด้วยข้อจำกัดของสังคมอัฟกัน
อาซีตา ราฟาต (Azita Rafaat) สมาชิกสภานิติบัญญัติของอัฟกานิสถาน ผู้แทนแคว้นบัดกีส ไม่มีลูกชาย และเลี้ยงดูลูกสาวคนหนึ่งของตนให้เป็นบาชาบูช พร้อมระบุว่า "นี่เป็นสิ่งที่ชาวตะวันตกแทบจะจินตนาการไม่ออกด้วยซ้ำ"
การยอมรับในสังคม.
เดิมที บาชาบูชไม่เป็นที่ทราบในสาธารณชนนอกตะวันออกกลาง กระทั่งเรื่องราวเริ่มถูกเผยแพร่ออกมาโดยสื่อต่าง ๆ ไม่มีสถิติแน่ชัดว่ามีที่ครอบครัวที่ปฏิบัติให้ลูกสาวแต่งชายเช่นนี้ เนื่องจากลักษณะโดยธรรมชาติของบาชาบูชเป็นธรรมเนียมลับอยู่แล้ว มีเพียงแค่สมาชิกหลักของครอบครัว มิตรสหายของครอบครัว และเจ้าหน้าที่การศึกษากับการแพทย์ที่จำเป็นเท่านั้นที่จะทราบถึงเพศทางชีววิทยาของบาชาบูชคนหนึ่ง ๆ โดยทั่วไปในสังคม ผู้คนรับรู้และมีความอดกลั้นต่อบาชาบูช แต่กระนั้น บาชาบูชก็ยังถูกล้อเลียนและกลั่นแกล้งหากถูกพบว่าเป็นบาชาบูชจริงเพราะถือเป็นการทำขัดต่อหลักศาสนาอิสลาม เมื่อถูกเปิดเผยแล้ว บาชาบูชอาจถูกสังคมตีตราบาปในลักษณะแอลจีบีทีในสังคมมุสลิม แม้จะไม่ได้ระบุตัวตนเป็นแอลจีบีทีก็ตาม
ในขบวนการสิทธิสตรีอัฟกันนั้นเป็นที่ถกเถียงว่าบาชาบูชเป็นธรรมเนียมซึ่งสร้างพลังแก่ผู้หญิงและช่วยให้พวกเธอสามารถประสบความสำเร็จได้ หรือว่าธรรมเนียมถือว่าทำร้ายผู้หญิง โดยเฉพาะในทางจิตวิทยา ผู้หญิงหลายคนที่ผ่านการเป็นบาชาบูชมาก่อนระบุว่าพวกเธอรู้สึกว่าบาชาบูชเป็นการสร้างพลัง แต่ก็น่าอึดอัด นักเคลื่อนไหวส่วนใหญ่มองว่าปัญหาแท้จริงเบื้องหลังธรรมเนียมบาชาบูชอยู่ที่สิทธิสตรีในสังคมมากกว่าที่ตัวธรรมเนียมบาชาบูชเอง
ปัญจนันทะ

ปัญจนันทะ  หรือ ปันชูฐากูร  เป็นเทพบุรุษท้องถิ่นจำพวกครามเทวดา(เทพารักษ์ในศาสนาฮินดู)หรือกุลเทวดา(ผีบรรพบุรุษในศาสนาฮินดู)ของรัฐเบงกอลตะวันตก โดยถูกรวมไว้ในศาสนาฮินดูแบบท้องถิ่น เทพบุรุษองค์ถูกอธิบายตามคติการผสานความเชื่อแบบคติพหุเทวนิยมให้เป็นส่วนหนึ่งของอวตารภาคหนึ่งของพระอิศวรหรือเป็นบุตรของพระอิศวร โดยทั่วไปเจ้าพ่อปัญจนันทะ ได้รับการบูชาเป็นหลักในฐานะผู้พิทักษ์หมู่บ้านและเป็นผู้พิทักษ์เด็ก อย่างไรก็ตามนอกจากนี้ยังได้รับการบูชาในฐานะผู้ให้กำเนิดบุตรและเทพเจ้าแห่งธัญพืชในสังคมฮินดูชาวบังกลาเทศ
ไมโครวินาที

ไมโครวินาที (microsecond, สัญลักษณ์: µs) เป็นหน่วยวัดเวลา มีค่าเท่ากับหนึ่งในล้านของวินาที (10−6 s, 1/1,000,000 s)
คำว่า "ไมโครวินาที" ประกอบขึ้นมาจากคำอุปสรรคเอสไอ "ไมโคร" และ หน่วยฐานเอสไอ "วินาที" สัญลักษณ์ย่อที่ใช้คือ µs
1 ไมโครวินาที เท่ากับ 1000 นาโนวินาที และ 1/1000 มิลลิวินาที อันดับ 10−5 และ 10−4 วินาทีมักจะแสดงเป็นสิบหรือร้อยไมโครวินาที เนื่องจากหน่วย SI ถัดไปมีขนาดใหญ่กว่า 1,000 เท่า
นาโนวินาที

นาโนวินาที (nanosecond, สัญลักษณ์: ns) เป็นหน่วยวัดเวลา มีค่าเท่ากับหนึ่งในพันล้านวินาที (10−9 s, 1/1,000,000,000 s) 
คำว่า "นาโนวินาที" ประกอบขึ้นจากคำอุปสรรคเอสไอ "นาโน" และ หน่วยฐานเอสไอ "วินาที" สัญลักษณ์ที่ใช้คือ ns
1 นาโนวินาทีมีค่าเท่ากับ 1,000 พิโกวินาที และ 1/1000 ไมโครวินาที เนื่องจากหน่วยเอสไอถัดขึ้นไปมีขนาดใหญ่กว่า 1,000 เท่า เวลาตามลำดับ 10−8 และ 10−7 วินาทีจึงมักแสดงเป็นสิบหรือร้อยนาโนวินาที
เวลาขนาดนี้มักใช้ในด้าน โทรคมนาคม พัลส์เลเซอร์ และ อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์
ประวัติศาสตร์.
คำนี้ถูกใช้ครั้งแรกโดยจอร์จ กามอฟ นักฟิสิกส์ชาวรัสเซีย
ปราสาทฮาพส์บวร์ค

ปราสาทฮาพส์บวร์ค  เป็นป้อมปราการยุคกลางที่ตั้งอยู่ในฮาพส์บวร์ค ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ในปัจจุบัน ในรัฐอาร์เกา ใกล้กับแม่น้ำอาเรอ ในช่วงเวลาของการก่อสร้าง สถานที่ตั้งเป็นส่วนหนึ่งของดัชชีแห่งสวาเบีย ปราสาทฮาพส์บวร์คเป็นฐานที่มั่นเดิมของราชวงศ์ฮาพส์บวร์ค ซึ่งกลายเป็นหนึ่งในราชวงศ์ชั้นนำในยุโรป นอกจากนี้ยังได้ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกของประเทศสวิตเซอร์แลนด์ที่มีความสำคัญระดับชาติ
จองเวร

"จองเวร"  เป็นเรื่องสั้นเรื่องหนึ่งใน 56 เรื่องที่เกี่ยวกับเชอร์ล็อก โฮมส์ เขียนโดยอาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์ ตีพิมพ์ครั้งแรกใน "นิตยสารสแตรนด์"ในสหราชอาณาจักรในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1893 และในนิตยสาร"ฮาเพอส์วีกลี"ในสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 12 สิงหาคม ค.ศ. 1893 เป็นเรื่องสั้นลำดับที่ 9 จากทั้งหมด 12 เรื่องที่รวบรวมตีพิมพ์ในหนังสือรวมเรื่องสั้น "เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด จดหมายเหตุ"ในฉบับที่ตีพิมพ์ในอังกฤษ และเป็นลำดับที่ 8 จากทั้งหมด 11 เรื่องใน "เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด จดหมายเหตุ" ในฉบับที่ตีพิมพ์ในอเมริกา (เนื่องจากการตัดเรื่อง "ตามพิฆาต" ออกเพราะเนื้อเรื่องมีประเด็น "อื้อฉาว")
ดอยล์จัดอันดับให้ "ชายหลังค่อม" อยู่ในอันดับที่ 18 ในรายการเรื่องสั้นของโฮมส์ 19 เรื่องที่ชื่นชอบ
ประวัติการตีพิมพ์.
"จองเวร" ตีพิมพ์ครั้งแรกในสหราชอาณาจักรใน"นิตยสารสแตรนด์"เมื่อเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1893 และในสหรัฐอเมริกาในนิตยสาร"ฮาเพอส์วีกลี" เมื่อวันที่ 12 สิงหาคม ค.ศ. 1893 และยังตีพิมพ์ใน"นิตยสารสแตรนด์"ฉบับสหรัฐเมื่อเดือนกันยายน ค.ศ. 1893 ใน"นิตยสารสแตรนด์"มีภาพวาดประกอบเนื้อเรื่อง 7 ภาพวาดโดยซิดนีย์ พาเก็ต และ 2 ภาพวาดโดย W. H. Hyde ตีพิมพ์ในนิตยสาร"ฮาเพอส์วีกลี" เรื่องสั้นถูกรวมในหนังสือรวมเรื่องสั้น "เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด จดหมายเหตุ" ซีงตีพิมพ์ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1893 ในสหราชอาณาจักร และเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1894 ในสหรัฐอเมริกา
ในหลายการตีพิมพ์ เรื่องสั้นเรื่อง "จองเวร" เริ่มต้นด้วยฉากที่โฮมส์ "อ่านใจ" จากเรื่องสั้นเรื่อง "ตามพิฆาต" ซึ่งถูกเพิ่มเข้ามาในเรื่อง "จองเวร" หลังดอยล์ตัดสินใจว่าเรื่อง "ตามพิฆาต" ไม่ควรรวมอยู่ใน"เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด จดหมายเหตุ"
พิโกวินาที

พิโกวินาที (picosecond, สัญลักษณ์: ps) เป็นหน่วยวัดเวลา มีค่าเท่ากับหนึ่งในล้านล้านของวินาที (10−12 s, 1/1,000,000,000,000 s)
คำว่า "พิโกวินาที" ประกอบขึ้นมาจากคำอุปสรรคเอสไอ "พิโก" และ หน่วยฐานเอสไอ "วินาที" สัญลักษณ์ย่อที่ใช้คือ ps
1 พิโกวินาที เท่ากับ 1000 เฟมโตวินาที และ 1/1000 นาโนวินาที อันดับ 10−11 และ 10−10 วินาทีมักจะแสดงเป็นสิบหรือร้อยพิโกวินาที เนื่องจากหน่วย SI ถัดไปมีขนาดใหญ่กว่า 1,000 เท่า
มาร์ค วีนส์

มาร์ค วีนส์  เป็นบล็อกเกอร์ วล็อกเกอร์และยูทูบเบอร์ด้านการท่องเที่ยวและอาหารชาวอเมริกัน พิธีกรรายการโทรทัศน์ และเจ้าของร้านอาหารในกรุงเทพฯ ประเทศไทย
ชีวิตส่วนตัว.
วีนส์เกิดที่เมืองฟีนิกซ์ รัฐแอริโซนาในครอบครัวมิชชันนารี เขามีเชื้อสายเยอรมันและจีน เขาอาศัยอยู่กับครอบครัวในฝรั่งเศส สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก และไนโรบี ประเทศเคนยา
เขาสามมุข

เขาสามมุข เป็นเนินเขาที่มีความสูงประมาณ 45 เมตร อยู่กึ่งกลางระหว่างบ้านอ่างศิลาและหาดบางแสน ในอำเภอเมืองชลบุรี จังหวัดชลบุรี เชิงเขาเป็นที่ตั้งศาลเจ้าแม่เขาสามมุข เขาสามมุขปรากฏเป็นสัญลักษณ์ในดวงตราประจำจังหวัดชลบุรี 
ชื่อ "สามมุข" ปรากฏในตำนานเล่าว่าในสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนปลาย มีหญิงสาวชื่อว่า สาวมุข เป็นหญิงสาวสวยชาวเมืองบางปลาสร้อย ผู้กำพร้าบิดามารดา อาศัยอยู่กับยายที่กระท่อมเชิงเขาสามมุขแห่งนี้ ต่อมาสาวมุขได้พบรักกับแสน บุตรกำนันบ่าย เศรษฐีแห่งบ้านหิน (อ่างศิลา) ทั้งสองต่างสัญญาว่าจะรักกันชั่วนิรันดร แต่ฝ่ายกำนันบ่ายได้กีดกันความรัก สาวมุขจึงได้ตัดสินใจกระโดดหน้าผา ภายหลังชื่อสาวมุขได้เพี้ยนมาเป็น "สามมุข"
ด้านธรณีวิทยา เขาสามมุขเป็นแนวรอยเลื่อนตัวของเปลือกโลกและประกอบด้วยหินรอยเลื่อนชนิดหินบด (cataclasite) มากที่สุดเกือบทั้งเขา
สถานีรถไฟชินโทซุ

สถานีรถไฟชินโทซุ (; โรมาจิ: "Shin-Tosu-eki") เป็นสถานีรถไฟในเมืองโทซุ จังหวัดซางะ ให้บริการโดยบริษัทรถไฟคีวชู (JR คีวชู) เปิดให้บริการเมื่อวันที่ 12 มีนาคม ค.ศ. 2011 โดยเป็นสถานีเชื่อมต่อระหว่างรถไฟธรรมดาสายหลักนางาซากิและคีวชูชิงกันเซ็ง
รถไฟธรรมดารวมถึงลิมิเต็ด เอ็กซเพรสทุกขบวน และคีวชูชิงกันเซ็งขบวนสึบาเมะและขบวนซากูระจอดที่สถานีนี้ ส่วนขบวนมิซุโฮะซึ่งเป็นขบวนที่เร็วที่สุดไม่จอดที่สถานีนี้
สถานีถัดไป.
 <ns>10</ns>
 <id>311477</id>
 <redirect title="แม่แบบ:คอมมอนส์-หมวดหมู่" />
 <revision>
 <id>4294190</id>
 <parentid>2467571</parentid>
 <timestamp>2012-09-23T09:50:13Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Octahedron80</username>
 <id>1803</id>
 </contributor>
 <comment>เปลี่ยนทางไปที่ </comment>
 <origin>4294190</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
ล่ามภาษากรีก

"ล่ามภาษากรีก"  เป็นเรื่องสั้นเรื่องหนึ่งใน 56 เรื่องที่เกี่ยวกับเชอร์ล็อก โฮมส์ เขียนโดยอาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์ ตีพิมพ์ครั้งแรกใน "นิตยสารสแตรนด์"ในสหราชอาณาจักรในเดือนกันยายน ค.ศ. 1893 และในนิตยสาร"ฮาเพอส์วีกลี"ในสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 16 กันยายน ค.ศ. 1893 เป็นเรื่องสั้นลำดับที่ 10 จากทั้งหมด 12 เรื่องที่รวบรวมตีพิมพ์ในหนังสือรวมเรื่องสั้น "เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด จดหมายเหตุ"ในฉบับที่ตีพิมพ์ในอังกฤษ และเป็นลำดับที่ 9 จากทั้งหมด 11 เรื่องใน "เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด จดหมายเหตุ" ในฉบับที่ตีพิมพ์ในอเมริกา (เนื่องจากการตัดเรื่อง "ตามพิฆาต" ออกเพราะเนื้อเรื่องมีประเด็น "อื้อฉาว") เรื่องสั้นเรื่อง "ล่ามภาษากรีก" เป็นเรื่องที่เป็นการเปิดตัวตัวละครไมครอฟต์ โฮมส์ที่เป็นพี่ชายของเชอร์ล็อก โฮมส์ ดอยล์จัดอันดับให้ "ล่ามภาษากรีก" อยู่ในอันดับที่ 17 ในรายการเรื่องสั้นของโฮมส์ 19 เรื่องที่ชื่นชอบ
ประวัติการตีพิมพ์.
"ล่ามภาษากรีก" ตีพิมพ์ครั้งแรกในสหราชอาณาจักรใน"นิตยสารสแตรนด์"เมื่อเดือนกันยายน ค.ศ. 1893 และในสหรัฐอเมริกาในนิตยสาร"ฮาเพอส์วีกลี" (ในชื่อเรื่องภาษาอังกฤษว่า "The Greek Interpreter") เมื่อวันที่ 16 กันยายน ค.ศ. 1893 และยังตีพิมพ์ใน"นิตยสารสแตรนด์"ฉบับสหรัฐเมื่อเดือนตุลาคม ค.ศ. 1893 ใน"นิตยสารสแตรนด์"มีภาพวาดประกอบเนื้อเรื่อง 8 ภาพวาดโดยซิดนีย์ พาเก็ต และ 2 ภาพวาดโดย W. H. Hyde ตีพิมพ์ในนิตยสาร"ฮาเพอส์วีกลี" เรื่องสั้นถูกรวมในหนังสือรวมเรื่องสั้น "เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด จดหมายเหตุ" ซีงตีพิมพ์ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1893 ในสหราชอาณาจักร และเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1894 ในสหรัฐอเมริกา
คำนำ

คำนำ (หรือ proem) เป็นบทนำหนังสือหรืองานวรรณกรรมต่าง ๆ ที่เขียนโดยผู้เขียนงาน หากเป็นเรียงความเบื้องต้นที่เขียนโดยบุคคลอื่นเรียกว่า "คำนิยม" ซึ่งจะอยู่หน้าก่อนหน้าคำนำของผู้แต่ง คำนำมักจะลงท้ายด้วยคำกล่าวขอบคุณผู้ที่ช่วยเหลือในงานวรรณกรรม
คำนำมักมีเนื้อหาเรื่องราวกล่าวถึงที่มาของหนังสือหรือแนวคิดของหนังสือเล่มนี้ได้รับการพัฒนาอย่างไร อาจตามด้วยการขอบคุณผู้ที่มีส่วนร่วมช่วยเหลือผู้แต่ง
คำนำมักจะมีการเซ็นชื่อกำกับ (และวันที่และสถานที่ที่เขียนมักจะตามหลังลายเซ็นเรียงพิมพ์) ส่วนคำนิยมของบุคคลอื่นจะต้องลงนามเสมอ
ลีเจียนออฟออเนอร์

ลีเจียนออฟออเนอร์  หรือ เครื่องอิสริยาภรณ์เกียรติยศแห่งฟิลิปปินส์ เป็นเครื่องอิสริยาภรณ์ของประเทศฟิลิปปินส์ มีศักดิ์เสมอกับเครื่องอิสริยาภรณ์ลากันดูลาและเครื่องอิสริยาภรณ์ซิกาตูนา สร้างขึ้นในสมัยของประธานาธิบดีมานูเอล โรฮัส และออกคำสั่งโดยกองทัพบกฟิลิปปินส์เมื่อวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2490 โดยดวงตราและดาราได้แบบอย่างมาจากลีเจียนออฟเมอริตของสหรัฐ และมีทั้งสิ้นสี่ชั้นเช่นเดียวกันกับลีเจียนออฟเมอริต ก่อนจะมีการเพิ่มลำดับชั้นเป็น 6 ชั้นในปี พ.ศ. 2546 มอบให้แก่ทหารและพลเรือนทั้งชาวฟิลิปปินส์และชาวต่างชาติที่กระทำคุณประโยชน์ที่เกี่ยวข้องกับกองทัพฟิลิปปินส์และเป็นไปเพื่อรักษาเกียรติภูมิของประเทศฟิลิปปินส์ โดยจะมอบให้กับบุคคลอันสมควรจะได้รับในวันชาติฟิลิปปินส์ (12 มิถุนายน) ของทุกปี
หัวใจทรนง

หัวใจทรนง  เป็นภาพยนตร์แนวตลกบรรยายเพลง พ.ศ. 2546 เขียนบทและกำกับโดยอภิชาติพงศ์ วีระเศรษฐกุล และไมเคิล เชาวนาศัย และนำแสดงโดยไมเคิล เชาวนาศัย ตัวเอกเป็นสายลับคนข้ามเพศของไทยซึ่งต้องปลอมตัวเป็นสาวใช้เพื่อสืบหาข้อมูลตามคำสั่งของรัฐบาลไทย ภาพยนตร์มีแนวคิดและเลียนแบบภาพยนตร์แนวโลดโผน พากย์เสียง และประโลมโลกช่วงทศวรรษ 1970 นำแสดงโดยมิตร ชัยบัญชาและเพชรา เชาวราษฎร์, ภาพยนต์ได้เสนอในเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติโตเกียว เมื่อปี ค.ศ. 2003 และได้แสดงในเทศกาลภาพยนตร์เบอร์ลิน, เทศกาลภาพยนตร์นานาชาติร็อตเตอร์ดัม และอีกหลายเทศกาลภาพยนตร์ เป็นภาพยนตร์เกินวิสัย และได้ฉายในเทศกาลภาพยนตร์ชายรักร่วมเพศและหญิงรักร่วมเพศหลายครั้งด้วย
การเผยแพร่.
มีรายงานว่าภาพยนตร์จะออกในรูปแบบดีวีดีในปี พ.ศ. 2546 โดยจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ ร่วมกับแมงป่อง อย่างไรก็ตาม ดีวีดีไม่มีคำบรรยายภาษาอังกฤษ และคุณภาพค่อนข้างไม่เสถียร
แยกนางเลิ้ง

แยกนางเลิ้ง หรือ แยกสนามม้า เป็นสามแยกในพื้นที่แขวงสวนจิตรลดาและแขวงสี่แยกมหานาค เขตดุสิต กรุงเทพมหานคร เป็นจุดตัดระหว่างถนนพิษณุโลกกับถนนนครสวรรค์ โดยชื่อ แยกนางเลิ้ง มาจากย่านการค้าและตลาดในละแวกใกล้เคียง ซึ่งในอดีตมีตึกแถวสองชั้นตั้งอยู่ตั้งแต่หัวมุมของแยกไปจนถึงตลาด ส่วนชื่อ แยกสนามม้า มาจากที่ตั้งของแยกซึ่งในอดีตอยู่หน้าประตูทางเข้าหลักของสนามม้านางเลิ้งเดิม ปัจจุบันแยกนางเลิ้งตั้งอยู่หน้าทางเข้าฝั่งทิศใต้ของอุทยานเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร
จักรพรรดิมักซิมีนุส ดาซา

กาเลริอุส วาเลริอุส มาซิมินุส เสด็จพระราชสมภพในพระนาม ดาซา (กรีก: Μαξιμίνος; 20 พฤศจิกายน ประมาณ ค.ศ. 270 – ประมาณ กรกฎาคม ค.ศ. 313) เป็นจักรพรรดิแห่งโรมันระหว่างปี ค.ศ. 310 จนถึงปี ค.ศ. 313 พระองค์ทรงเข้าไปพัวพันกับสงครามกลางเมืองจตุราธิปไตยระหว่างผู้อ้างสิทธิ์ในการควบคุมที่เป็นคู่แข่งทางการเมืองของจักรวรรดิ ซึ่งพระองค์ทรงพ่ายแพ้ให้กับจักรพรรดิลิกินิอุส พระองค์ทรงเป็นผู้ปกครองนอกรีตที่ทรงมุ่งมั่น พระองค์ทรงเข้าร่วมในการข่มเหงชาวคริสเตียนครั้งสุดท้ายก่อนที่จะออกพระราชโองการยอมความเมื่อใกล้เสด็จสวรรคต จักรมาซิมินุสเป็นจักรพรรดิโรมันพระองค์สุดท้าย และเป็นบุคคลสุดท้ายที่มีทรงตำแหน่งเป็นฟาโรห์ ส่งผลให้ตำแหน่งฟาโรห์ ซึ่งเป็นตำแหน่งผู้ปกครองที่ใช้มาอย่างยาวนานนับ 3,400 ปีนั้นได้สิ้นสุดลง
พระนางวีรลักษมี

พระนางวีรลักษมี หรือ พระนางนฤปตินนทรลักษมี (เขมร : វីរ៉ាឡាក់ស្មី, ណារូផាទីនថនឡាក់ស៊ី ; โรมัน :  Viralakshmi, Narupatindralakshmi) (ศตวรรษที่ 10 - ศตวรรษที่ 11) เป็นพระราชินีแห่งอาณาจักรพระนคร อภิเษกสมรสกับพระเจ้าสุริยวรมันที่ 1 พระนามของพระนางวีรลักษมี หมายถึง โชคแห่งอำนาจ
พระราชประวัติ.
พระองค์เป็นพระราชธิดาของพระเจ้าชัยวีรวรมัน เป็นพระราชมารดาของพระเจ้าภูวนาทิตย์และพระเจ้าหรรษวรมันที่ 3
ในจารึกได้กล่าวว่า "“พระเจ้าสุริยวรมันที่ 1 ได้เคยถวายมงกุฏ ต่างหู อาภรณ์ ทองคำ และของต่างๆ มากมาย และพระองค์ยังถวายเกี้ยวทองคำแก่พระนางวีรลักษมี เมื่อพระองค์ขออภิเษกกับพระนาง พระเจ้านรปตินทรวรมันและพระเจ้าภูวนาทิตย์พระเชษฐาของพระองค์ ได้รับสิทธิพิเศษอย่างมากและพระเชษฐาองค์ที่ 2 ได้รับตำแหน่งเป็นเจ้าชายแห่งวนาปุระ เชื่อว่าการอภิเษกสมรสครั้งนี้จะช่วยให้พระเจ้าสุริยวรมันที่ 1 ในการขึ้นครองราชย์ได้อย่างง่ายขึ้น”"
พระเจ้าสุริยวรมันที่ 1 ขึ้นครองราชสมบัติในปี พ.ศ.1593 โดยพระเจ้าอุทัยทิตยวรมันที่ 2 ซึ่งอาจจะพระโอรสของพระนางวีรลักษมี ซึ่งก่อนหน้านี้มีพระนามว่า ภูวนาทิตย์ พระองค์เป็นพระอัยยิกาของพระนางวิชเยนทรลักษมีพระธิดาของพระเจ้าอุทัยทิตยวรมันที่ 2
กาบรี เบย์กา

กาบรีแยล เบย์กา นอบัส (เกิด 27 พฤษภาคม ค.ศ. 2002) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวสเปนที่เล่นในตำแหน่งกองกลางตัวกลางให้กับทีมเซลตาเดบิโก
ระดับสโมสร.
เบย์กาเกิดที่โอโปร์ริญโญ จังหวัดโปนเตแบดรา แคว้นกาลิเซีย และอยู่ในระบบเยาวชนของเซลตาเดบิโก เขาเปิดตัวกับทีมสำรองของสโมสรเมื่ออายุ 17 ปีในวันที่ 25 สิงหาคม ค.ศ. 2019 ในศึกเซกุนดาดิบิซิออน เบ ที่ออกไปเยือนอินเตร์นาซิโอนัลเดมาดริด แล้วเสมอกัน 2–2
เบย์กาทำประตูแรกของเขาเมื่อวันที่ 1 ธันวาคมปีเดียวกัน ในเกมที่แพ้ 1–6 ต่อเซเด อัตเลติโกบาเลอาเรส เขาประเดิมสนามให้กับทีมชุดใหญ่ในลาลิกาเมื่อวันที่ 19 กันยายนของปีถัดมา โดยลงมาแทนเรนาโต ตาเปีย ในฐานะตัวสำรองในช่วงท้ายเกม ในเกมเปิดบ้านชนะบาเลนเซีย 2–1
สาธารณรัฐโซเวียตยูเครน

สาธารณรัฐโซเวียตยูเครน  เป็นหนึ่งในการก่อตัวกึ่งรัฐของโซเวียตก่อนหน้านี้ (สาธารณรัฐประชาชนยูเครนแห่งโซเวียต) โดยรัฐบาลโซเวียตที่ฝักใฝ่บอลเชวิคและกลุ่มผู้ฝักใฝ่รัสเซียในฮาร์คอฟ
ประวัติศาสตร์.
ประวัติศาสตร์ของสาธารณรัฐยูเครนในฐานะสาธารณรัฐโซเวียตยูเครนและรัฐบาลเริ่มตั้งแต่วันที่ 24-25 ธันวาคม 1917 เมื่อในคาร์กิวมีการประชุมสภาสภายูเครนทั้งหมดครั้งแรก (ราดาส โซเวียต) ซึ่งประกาศยูเครนเป็นสาธารณรัฐประชาชนยูเครน สาธารณรัฐประชาชนยูเครนของโซเวียต – สาธารณรัฐโซเวียตยูเครน สภาคองเกรสได้ตัดสินใจที่จะเป็นพันธมิตรใกล้ชิดกับสาธารณรัฐรัสเซีย และได้รับเลือกจากคณะกรรมการบริหารกลาง (ยูเครน: ЦВК)
ได้รับการปฏิรูปเมื่อวันที่ 19 มีนาคม 1918 ที่สภาโซเวียตแห่งยูเครนทั้งหมดครั้งที่สองในเมืองเยคาเตอริโนสลาฟ หลังจากการลงนามในสนธิสัญญาเบรสท์-ลีตอฟสก์โดยสหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซีย เมื่อวันที่ 3 มีนาคม รัฐบาลและประชาชนของโซเวียตซึ่งสนับสนุนพันธมิตรอย่างใกล้ชิดกับสาธารณรัฐโซเวียตรัสเซีย หลังจากชัยชนะของรัฐบาลโซเวียตในยูเครน สาธารณรัฐประชาชนยูเครนได้รับการเปลี่ยนโฉมอย่างเป็นทางการในสาธารณรัฐโซเวียตยูเครน และสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตยูเครน ซึ่งกลายเป็นหนึ่งในผู้ร่วมก่อตั้งสหภาพโซเวียต
กองกำลังทหารของรัฐบาลโซเวียตแห่งสาธารณรัฐยูเครนในเวลานั้นเรียกว่ากองทัพคอสแซคแดง ซึ่งต่อมาเป็นส่วนหนึ่งของกองทัพแดงของสหภาพโซเวียต
สาธารณรัฐนี้รวมตัวจากสาธารณรัฐประชาชนยูเครนแห่งโซเวียต สาธารณรัฐโซเวียตดอแนตสก์–กรือวึยรีห์ และสาธารณรัฐโซเวียตออแดซาเข้าเป็นส่วนหนึ่งของรัสเซียโซเวียต อย่างไรก็ตามไม่นานก็ถูกยึดครองโดยกองกำลังของฝ่ายมหาอำนาจกลางและสาธารณรัฐประชาชนยูเครน
วันที่ 18 เมษายน 1918 ที่เมืองตากันร็อก การประชุมครั้งต่อไปของคณะกรรมการบริหารกลางของโซเวียตประกาศว่ารัฐบาลของโซเวียตยูเครน คณะกรรมการบริหารกลางของยูเครน และสำนักเลขาธิการประชาชนได้รวมกันเป็น "สำนักยูเครน" เพื่อชี้นำผู้ก่อความไม่สงบ ต่อสู้กับการยึดครองของเยอรมัน
ลักษมณา

ลักษมณา  เป็นตำแหน่งที่คล้ายกับตำแหน่งพลเรือเอกในกองทัพของรัฐสุลต่านมลายูและในประเทศปัจจุบันอย่างอินโดนีเซียและมาเลเซีย เนื่องจากเอเชียตะวันออกเฉียงใต้เคยเป็นส่วนหนึ่งของIndosphereของเกรตเตอร์อินเดียทั้งในช่วงต้นจนกระทั่งหลังจักรวรรดิศรีวิชัย ทำให้มีการใช้งานตำแหน่งฮินดูที่ใช้ภาษาสันสกฤต คำว่าลักษมณามาจากคำว่า "พระลักษมณ์" บุคคลในรามายณะ มหากาพย์ฮินดู
รัฐสุลต่านมะละกา.
ลัักษมณาในรัฐสุลต่านมะละกาทำหน้าที่รักษาความปลอดภัยทางทะเลของรัฐสุลต่าน และที่สำคัญที่สุดคือเส้นทางการค้าระหว่างจีน-อินเดียในช่องแคบมะละกา เนื่องจากเส้นทางการค้านั้นเป็นเส้นชีวิตของจักรวรรดิ เขาเป็นผู้บังคับบัญชากองเรือมะละกาอย่างเต็มที่ เป็นรองเพียงเบินดาฮารากับสุลต่าน
ลักษมณาที่มีชื่อเสียงที่สุดของมะละกาคือฮัง ตัวะฮ์
สัญญานาวี

"สัญญานาวี"  เป็นเรื่องสั้นเรื่องหนึ่งใน 56 เรื่องที่เกี่ยวกับเชอร์ล็อก โฮมส์ เขียนโดยอาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์ ตีพิมพ์ครั้งแรกใน "นิตยสารสแตรนด์"ในสหราชอาณาจักรในเดือนตุลาคมและพฤศจิกายน ค.ศ. 1893 และในนิตยสาร"ฮาเพอส์วีกลี"ในสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 14 และ 21 ตุลาคม ค.ศ. 1893 เป็นเรื่องสั้นลำดับที่ 11 จากทั้งหมด 12 เรื่องที่รวบรวมตีพิมพ์ในหนังสือรวมเรื่องสั้น "เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด จดหมายเหตุ"ในฉบับที่ตีพิมพ์ในอังกฤษ และเป็นลำดับที่ 10 จากทั้งหมด 11 เรื่องใน "เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด จดหมายเหตุ" ในฉบับที่ตีพิมพ์ในอเมริกา (เนื่องจากการตัดเรื่อง "ตามพิฆาต" ออกเพราะเนื้อเรื่องมีประเด็น "อื้อฉาว") 
ดอยล์จัดอันดับให้ "สัญญานาวี" อยู่ในอันดับที่ 19 ในรายการเรื่องสั้นของโฮมส์ 19 เรื่องที่ชื่นชอบ
ประวัติการตีพิมพ์.
"สัญญานาวี" ตีพิมพ์ครั้งแรกในสหราชอาณาจักรใน"นิตยสารสแตรนด์"เมื่อเดือนตุลาคมและพฤศจิกายน ค.ศ. 1893 และในสหรัฐอเมริกาในนิตยสาร"ฮาเพอส์วีกลี" (ในชื่อเรื่องภาษาอังกฤษว่า "The Naval Treaty") เมื่อวันที่ 14 และ 21 ตุลาคม ค.ศ. 1893 และยังตีพิมพ์ใน"นิตยสารสแตรนด์"ฉบับสหรัฐในอีก 1 เดือนหลังตีพิมพ์ในฉบับสหราชอาณาจักร ใน"นิตยสารสแตรนด์"มีภาพวาดประกอบเนื้อเรื่อง 8 ภาพวาดโดยซิดนีย์ พาเก็ตในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1893 และ 7 ภาพในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1893 ในนิตยสาร"ฮาเพอส์วีกลี" มีภาพวาดประกอบ 2 ภาพวาดโดย W. H. Hyde ในส่วนแรกของเรื่อง และอีก 2 ภาพในส่วนที่สองของเรื่อง เรื่องสั้นถูกรวมในหนังสือรวมเรื่องสั้น "เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด จดหมายเหตุ" ซีงตีพิมพ์ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1893 ในสหราชอาณาจักร และเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1894 ในสหรัฐอเมริกา
ปัจฉิมปัญหา

"ปัจฉิมปัญหา"  เป็นเรื่องสั้นเรื่องหนึ่งใน 56 เรื่องที่เกี่ยวกับเชอร์ล็อก โฮมส์ เขียนโดยอาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์ ตีพิมพ์ครั้งแรกใน "นิตยสารสแตรนด์"ในสหราชอาณาจักรในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1893 และในนิตยสาร"แม็กคลูร์เออ"ในสหรัฐอเมริกาในชื่อภาษาอังฤษว่า "The Adventure of the Final Problem" เมื่อเดือนธันวาคม ค.ศ. 1893 เป็นเรื่องสั้นลำดับสุดท้ายที่รวบรวมตีพิมพ์ในหนังสือรวมเรื่องสั้น "เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด จดหมายเหตุ"
เรื่องราวเกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1891 เป็นการเปิดตัวตัวละครศาสตราจารย์มอริอาร์ตีผู้บงการอาชญากรรม เดิมโคนัน ดอยล์ตั้งใจว่าจะให้เป็นเรื่องสั้นเรี่องสุดท้ายของโฮมส์ที่จบลงด้วยการตายของโฮมส์ แต่ภายหลังดอยล์ถูกรบเร้าให้ฟื้นคืนชีพโฮมส์ในนวนิยายและเรื่องสั้นเพิ่มเติมในภายหลัง
ดอยล์จัดอันดับให้ "ปัจฉิมปัญหา" อยู่ในอันดับที่ 4 ในรายการเรื่องสั้นของโฮมส์ 12 เรื่องที่ชื่นชอบ
ประวัติการตีพิมพ์.
"ปัจฉิมปัญหา" ตีพิมพ์ครั้งแรกในสหราชอาณาจักรใน"นิตยสารสแตรนด์"เมื่อเดือนธันวาคม ค.ศ. 1893 และในสหรัฐอเมริกาในนิตยสาร"แม็กคลูร์เออ"ในเดือนเดียวกัน และยังตีพิมพ์ใน"นิตยสารสแตรนด์"ฉบับสหรัฐในเดือนมกราคม ค.ศ. 1894 ใน"นิตยสารสแตรนด์"มีภาพวาดประกอบเนื้อเรื่อง 9 ภาพวาดโดยซิดนีย์ พาเก็ต ในนิตยสาร"แม็กคลูร์เออ" มีภาพวาดประกอบ 11 ภาพวาดโดย แฮร์รี ซี. เอ็ดเวิดส์ เรื่องสั้นถูกรวมในหนังสือรวมเรื่องสั้น "เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด จดหมายเหตุ" ซีงตีพิมพ์ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1893 ในสหราชอาณาจักร และเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1894 ในสหรัฐอเมริกา
โรมิโอ เบคแคม

โรมิโอ เจมส์ เบคแคม (เกิด 1 กันยายน ค.ศ. 2002) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวอังกฤษที่เล่นในตำแหน่งกองหน้าให้กับเบรนต์ฟอร์ด บี ซึ่งเป็นทีมสำรองของเบรนต์ฟอร์ด เขาเป็นลูกชายคนที่สองของอดีตกัปตันทีมชาติอังกฤษ เดวิด เบคแคม และวิกทอเรีย เบคแคม ดีไซเนอร์และสมาชิกวงสไปซ์เกิลส์
ชีวิตในวัยเด็ก.
โรมิโอเกิดที่โรงพยาบาลพอร์ตแลนด์ในนครเวสต์มินสเตอร์ กรุงลอนดอน เขาเป็นลูกชายคนที่ 2 ของเดวิด เบคแคม อดีตกัปตันทีมชาติอังกฤษ และวิกทอเรีย เบคแคม นักร้องที่ผันตัวมาเป็นแฟชั่นดีไซเนอร์ พี่น้องของเขา บรูคลิน เบคแคม และ ครูซ เบคแคม เคยเล่นฟุตบอลกับเขาที่อาร์เซนอล อย่างไรก็ตาม ทั้งคู่ถูกปล่อยออกจากระบบเยาวชนของสโมสร เขายังคงเป็นผู้สนับสนุนของอาร์เซนอล
ณัฐพงษ์ เรืองปัญญาวุฒิ

ณัฐพงษ์ เรืองปัญญาวุฒิ (เกิด 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2530) ชื่อเล่น เท้ง เป็นนักการเมืองชาวไทย ปัจจุบันดำรงตำแหน่งผู้นำฝ่ายค้านในสภาผู้แทนราษฎร สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ และหัวหน้าพรรคประชาชน อดีตรองเลขาธิการฝ่ายพัฒนาระบบข้อมูลและดิจิทัลของพรรคก้าวไกล และอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร
ประวัติ.
ณัฐพงษ์ เกิดเมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2530 เป็นบุตรชายคนที่ 4 ของสุชาติ เรืองปัญญาวุฒิ กรรมการผู้จัดการใหญ่ บริษัท ชนันธร ดีเวลลอปเม้นท์ กรุ๊ป จำกัด ประกอบธุรกิจด้านพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ และประธานกรรมการ บริษัท เรืองปัญญา เคหะการ จำกัด
ณัฐพงษ์สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนทวีธาภิเศก และสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี วิศวกรรมศาสตรบัณฑิต (วิศวกรรมคอมพิวเตอร์) จากคณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ก่อนทำงานการเมือง ณัฐพงษ์เคยเป็นผู้บริหาร บริษัท แอ๊บโซลูท เมเนจเม้นท์ โซลูชั่นส์ จำกัด
งานการเมือง.
ณัฐพงษ์ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ชุดที่ 25 ในฐานะสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร เขตเลือกตั้งที่ 28 จากพรรคอนาคตใหม่ ต่อมาเมื่อพรรคอนาคตใหม่ถูกศาลรัฐธรรมนูญสั่งยุบพรรคจากคดียุบพรรคการเมือง พ.ศ. 2563 ณัฐพงษ์ได้ย้ายมาสังกัดพรรคก้าวไกล ขณะดำรงตำแหน่งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ณัฐพงษ์ได้ดำรงตำแหน่งกรรมาธิการงบประมาณ ในปี 2562-2566
ในการเลือกตั้งทั่วไป พ.ศ. 2566 ณัฐพงษ์ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ พรรคก้าวไกล และเคยดำรงตำแหน่งประธานคณะกรรมาธิการการศึกษา การจัดทำและติดตามการบริหารงบประมาณ สภาผู้แทนราษฎร ชุดที่ 26
ภายหลังพรรคก้าวไกลถูกศาลรัฐธรรมนูญสั่งยุบพรรคอีกครั้งจากคดียุบพรรคการเมือง พ.ศ. 2567 ณัฐพงษ์ได้ย้ายมาสังกัดพรรคประชาชนตั้งแต่วันที่ 9 สิงหาคม และดำรงตำแหน่งหัวหน้าพรรค และเนื่องจากพรรคประชาชนมีจำนวนสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมากที่สุดในกลุ่มพรรคการเมืองที่ไม่มีสมาชิกดำรงตำแหน่งรัฐมนตรี ประธานสภาผู้แทนราษฎร และรองประธานสภาผู้แทนราษฎร ทำให้ภายหลังการเสร็จสิ้นการแถลงนโยบายของคณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 64 ณัฐพงษ์จึงเป็นผู้นำฝ่ายค้านในสภาผู้แทนราษฎรไปโดยปริยาย และมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งเมื่อวันที่ 25 กันยายน โดยประกาศลงในราชกิจจานุเบกษาเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม และณัฐพงษ์ได้เข้ารับพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งในวันเดียวกัน โดยเขาเป็นผู้นำฝ่ายค้านในสภาผู้แทนราษฎรไทยที่มีอายุน้อยที่สุดเมื่อเข้าดำรงตำแหน่ง ที่อายุ ทำลายสถิติเดิมของอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ อดีตหัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์ ที่รับตำแหน่งผู้นำฝ่ายค้านครั้งแรกในอายุ
พระนางจักรวัติราชเทวี

พระนางจักรวัติราชเทวี (เขมร : ចក្រវាទីរាជទេវី) พระองค์เป็นพระมเหสีในพระเจ้าชัยวรมันที่ 8 พระองค์เป็นพระราชธิดาของพราหมณ์หฤษีเกศชัยมหาประธานกับพระนางศรีประภา พระนางเป็นญาติกับพราหมณ์ชัยมังคลารถที่ 2พระเจ้าชัยวรมันที่ 8 ทรงหวนกลับมานับถือศาสนาพราหมณ์ เป็นพระราชมารดาของพระนางศรีนทรภูเปศวรจุฑา
วอเตอร์บอย รักใสใส วัยรุ่นชอบ

วอเตอร์บอย รักใสใส...วัยรุ่นชอบ เป็นภาพยนต์ดรามาเกี่ยวกับแอลจีบีที พ.ศ. 2558 กำกับโดยราชิต กุศลคูณสิริ และนำแสดงโดยอนุภาษ เหลืองสดใส รับบท "น้ำ", และปภังกร ฤกษ์เฉลิมพจน์ รับบท "หมึก" ได้ฉายรอบปฐมทัศน์ที่ประเทศไทย
ในช่วงต้นเดือนมีนาคม พ.ศ. 2558 มีการจะดัดแปลงภาพยนตร์ชุดวอเตอร์บอยเดอะซีรีส์ขึ้นใหม่โดยนักแสดงชุดใหม่ โดยเพิ่มตัวละครใหม่อย่างพีระพัฒน์ วัฒนเศรษฐศิริ รับบท "หวาย" และฐิติภูมิ เตชะอภัยคุณ รับบท "อาโป" เริ่มออกอากาศในวันที่ 9 เมษายน พ.ศ. 2560 
ผลตอบรับ.
ภาพยนตร์เข้าฉายเมื่อวันที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2558 มาดามอองทัวร์ นักวิจารณ์หนังสือพิมพ์ "ไทยรัฐ" กล่าวว่า แม้ชื่อเรื่องวอเตอร์บอยจะมองว่าภาพยนตร์เรื่องนี้เกี่ยวกับการว่ายน้ำ แต่เป็นเรื่องเกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างพ่อกับลูกและเรื่องราวความรักมากกว่า ซึ่งแนะนำภาพยนตร์เรื่องนี้เกี่ยวกับบรรยากาศของภาพยนตร์ "โคโคนัตแบงค็อก" ระบุว่า หากไม่มีเส้นเรื่องเกี่ยวกับแอลจีบีที ภาพยนตร์เรื่องนี้ก็จะเป็นเรื่องราวของความรักทั่วไป
สถานีรถไฟคูรูเมะ

สถานีรถไฟคูรูเมะ (; โรมาจิ: "Kurume-eki") เป็นสถานีรถไฟในนครคูรูเมะ จังหวัดฟูกูโอกะ ประเทศญี่ปุ่น ให้บริการโดยบริษัทรถไฟคีวชู (JR คีวชู) เป็นสถานีรถไฟของคีวชูชิงกันเซ็ง, สายหลักคาโงชิมะ และเป็นสถานีเริ่มต้นของสายหลักคีวได
รถไฟธรรมดาทุกขบวนรวมถึงลิมิเต็ด เอ็กซเพรส "ยูฟุ/ยูฟูอิน-โนะ-โมริ" ของสายหลักคีวได รถด่วนของสายหลักคาโงชิมะ และคีวชูชิงกันเซ็งขบวนสึบาเมะและขบวนซากูระจอดที่สถานีนี้ ส่วนขบวนมิซุโฮะซึ่งเป็นขบวนที่เร็วที่สุดมีเฉพาะบางขบวนที่จะจอดที่สถานีนี้
วัดอินทาราม (อำเภอพระนครศรีอยุธยา)

วัดอินทาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหัวรอ อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 42 ไร่ 188 ตารางวา มีที่ธรณีสงฆ์ 2 แปลง เนื้อที่ 2 ไร่ 1 งาน 40 ตารางวา 
วัดอินทาราม หรือชาวบ้านเรียกว่า วัดอินท์ ตามประวัติวัดระบุว่าสันนิษฐานว่า สมเด็จพระอินทราชาเจ้า หรือ สมเด็จพระนครินทราธิราช เป็นผู้สร้าง แต่โดยมีหลักฐานแน่ชัด จึงประมาณปีสร้างวัดไว้เพื่อเป็นหลักในการศึกษาค้นคว้า คือประมาณ พ.ศ. 2310 อย่างไรก็ดีข้อมูลจากสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 1920 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 1930 เป็นวัดร้างเมื่อคราวกรุงศรีอยุธยาถูกข้าศึกตีแตก ต่อมาในปลายสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้รับการบูรณะขึ้นเป็นวัดมีพระสงฆ์ขึ้นมาอีกครั้งหนึ่ง เกี่ยวกับการศึกษา ทางวัดได้เปิดสอนพระปริย์ติธรรมตั้งแต่ พ.ศ. 2516 เป็นต้นมา
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 10 เมตร ยาว 22 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2543 หอสวดมนต์กว้าง 10 เมตร ยาว 22 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2523 หอสวดมนต์กว้าง 10 เมตร ยาว 22 สร้าง พ.ศ. 2524 โครงสร้างคอนกรีตเสริมเหล็กและไม้ กุฏิสงฆ์จำนวน 7 หลัง และหอระฆัง 1 หลัง สำหรับปูชนียวัตถุมี พระประธานภายในอุโบสถ มีชื่อเรียกว่า "หลวงพ่อโต" เป็นพระพุทธรูปปูนปั้นปางมารวิชัย เป็นพระพุทธรูปอยู่ในพระอิริยาบถนั่งขัดสมาธิ
คาร์มา (เพลงเทย์เลอร์ สวิฟต์)

"คาร์มา"  เป็นเพลงของนักร้องนักแต่งเพลงชาวอเมริกัน เทย์เลอร์ สวิฟต์ จากสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 10 ของเธอ "มิดไนส์" (2022) สวิฟต์ประพันธ์และผลิตเพลงร่วมกับแจ็ก แอนโตนอฟฟ์, ซุนเวฟ และคีอานู บีตส์ ส่วนจาฮาน สวีตเป็นผู้ประพันธ์เพิ่มเติม รีพับลิกเรเคิดส์ได้เผยแพร่เพลงนี้ทางวิทยุของสหรัฐเมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 2023 โดยเป็นซิงเกิลที่สามของอัลบั้ม เวอร์ชันรีมิกซ์มีแร็ปเปอร์ชาวอเมริกัน ไอซ์สไปซ์ มาร่วมร้องในเพลง และได้เผยแพร่เมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม ค.ศ. 2023 โดยเป็นส่วนหนึ่งของอัลบั้ม"มิดไนส์"รุ่นขยาย
ในบทประพันธ์ของเพลง "คาร์มา" สวิฟต์กล่าวว่า "กรรมดี" ของเธอนั้นนำสิ่งดี ๆ มาสู่ชีวิตอย่างไร ซึ่งตรงข้ามกับคนที่เคยกล่าวว่าร้ายเธอ ในทางดนตรีนั้น เพลงนี้ผสมผสานแนวเพลงดิสโก อิเล็กโทรแคลช และชิลล์เวฟเข้ากับองค์ประกอบของแนวเพลงเทคโน ออลเทอร์นาทิฟร็อก และนิวเวฟ การผลิตนั้นโดดเด่นด้วยจังหวะกลอสซีบีตและการสั่นไหวซินธิไซเซอร์ นักวิจารณ์ร่วมสมัยมองว่า "คาร์มา" เป็นไฮไลต์ของอัลบั้ม"มิดไนส์" โดยยกย่องในด้านการผลิตที่สดใส ทำนองที่เสนาะหู และเนื้อร้องที่ตลกขบขัน
ในเชิงพาณิชย์ "คาร์มา" ติดสิบอันดับสูงสุดในออสเตรเลีย แคนาดา ไอร์แลนด์ นิวซีแลนด์ ฟิลิปปินส์ และสหรัฐอเมริกา และติด 20 อันดับในกรีซ มาเลเซีย โปรตุเกส สิงคโปร์ สโลวาเกีย แอฟริกาใต้ และสหรัฐอเมริกา สหราชอาณาจักร; ขึ้นสูงสุดที่อันดับสองในชาร์ต"บิลบอร์ด"ฮอต 100 และอันดับหกในชาร์ต"บิลบอร์ด"โกลบอล 200 สวิฟต์ได้ทำการแสดงสดเพลง "คาร์มา" เป็นเพลงปิดของทัวร์คอนเสิร์ตดิเอราส์ทัวร์ มิวสิกวิดีโอเปิดตัวในวันที่ 26 พฤษภาคม ค.ศ. 2023 ในขณะที่ทำการแสดงดิเอราส์ทัวร์ที่เมืองอีสต์รัทเทอร์ฟอร์ด รัฐนิวเจอร์ซีย์ และได้เผยแพร่ในวันรุ่งขึ้น โดยวิดีโอเป็นจินตนิมิตระดับสูงกำกับโดยสวิฟต์ มีแนวคิดเกี่ยวกับจักรวาลและอวกาศที่ขับเคลื่อนด้วยเอฟเฟกต์ดิจิทัล
วัดโพธาราม (อำเภอปะนาเระ)

วัดโพธาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท่าข้าม อำเภอปะนาเระ จังหวัดปัตตานี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 17 ไร่ 1 งาน 6 ตารางวา มีที่ธรณีสงฆ์ 21 แปลง เนื้อที่ 12 ไร่ 2 งาน 52 ตารางวา พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบลุ่ม มีลักษณะเป็นรูปสี่เหลี่ยมด้านไม่เท่ากัน สภาพแวดล้อมเป็นทุ่งนาของชาวบ้าน ปัจจุบันเจ้าอาวาส คือ พระครูวิชาญโพธิวัฒน์
วัดโพธาราม หรือชาวบ้านเรียกว่า วัดโพธิ์ สร้างขึ้นเป็นวัดเมื่อประมาณ พ.ศ. 2394 โดยมีนายหมวดแดงเป็นประธานดำเนินการสร้างวัด ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 27 มกราคม พ.ศ. 2438 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 12 เมตร ยาว 17 เมตร มีช่วงหนึ่งวัดตกอยู่ในสภาพวัดร้างเนื่องจากภาวะความไม่สงบ 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 6.50 เมตร ยาว 12 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2505 ศาลาการเปรียญกว้าง 12 เมตร ยาว 14 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2494 กุฏิสงฆ์ จำนวน 2 หลัง เป็นอาคารไม้ยกพื้นสูง และหอฉัน 1 หลัง
วัดสุทธิกาวาส (จังหวัดปัตตานี)

วัดสุทธิกาวาส เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลละหาร อำเภอสายบุรี จังหวัดปัตตานี มีที่ดินตั้งวัด 50 ไร่ 3 งาน 53 ตารางวา ที่ธรณีสงฆ์เนื้อที่ 16 ไร่ 76 ตารางวา
วัดสุทธิกาวาส เดิมชาวบ้านเรียก วัดสักขี หรือ วัดกวักขี หรือ วัดขี แต่ชาวมุสลิมเรียก กรากกี สร้างเมื่อ พ.ศ. 2300 โดยยายทอง (โต๊ะทอง) จอมเจ้าหอมและนางพญาชี ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2486 ในอดีตเจ้าเมืองสายบุรีจะประกอบพิธีถือน้ำพิพัฒน์สัตยาแก่ข้าราชการประจำเมืองที่วัดนี้ สาเหตุที่ชื่อวัดสักขี เนื่องมาจากวัดนี้มีบ่อน้ำศักดิ์สิทธิ์ตั้งอยู่ริมทางขึ้นสู่พระวิหารกว้าง 1 ศอก ลึก 1 ศอก น้ำใสปริ่มอยู่ตลอดปี ซึ่งน้ำในบ่อใช้ประกอบพิธีถือน้ำพิพัฒน์สัตยา
โบราณสถานและโบราณวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ วิหารขนาดเล็กอยู่หลังหนึ่ง ตั้งอยู่บนเนินเขาเตี้ย ๆ ภายในมีวิหารพระพุทธรูปปางมารวิชัย 3 องค์ เล่ากันว่ามีผู้ไปพบพระพุทธรูปฝังอยู่ใกล้กับต้นไทรในหมู่บ้านชเม (ช่องแมว) หลังค่ายลูกเสือสุริยะสุนทรครั้นความทราบไปถึงหมู่พุทธศาสนิกชนในละแวกนั้น ก็พากันอัญเชิญมาประดิษฐานไว้ในวิหารและสร้างพรพุทธรูปขึ้นอีก 2 องค์ ประดิษฐานทแยงมุมเป็นรูปสามเหลี่ยม กรมศิลปากรได้ขึ้นทะเบียนพระพุทธรูปทั้ง 3 องค์ เมื่อวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2478 มีซากเจดีย์เหลือแต่ฐานสร้างประมาณ พ.ศ. 2300 เป็นศิลปะอยุธยา สันนิษฐานว่าบรรจุอัฐิผู้สร้างวัดคือ ยายทอง (โต๊ะทอง) จอมเจ้าหอมและนางพญาชี
จักรพรรดินุเมริอานุส

นูเมเรียน (เสด็จสวรรคตในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 284) เป็นจักรพรรดิแห่งโรมันตั้งแต่ปี ค.ศ. 283 ถึง ค.ศ. 284 ร่วมกับจักรพรรดิคารินุส ผู้เป็นพระเชษฐา จักรพรรดิทั้งสองพระองค์นั้นเป็นพระราชโอรสของจักรพรรดิคารุส ซึ่งทรงเป็นนายพลที่ได้รับการยกขึ้นสู่ฝ่ายสำนักเจ้าหน้าที่ระดับสูงไปรโตริอานีในรัชสมัยจักรพรรดิโพรบุสในปี ค.ศ. 282
จักรพรรดิการินุส

มาร์กุส เอาเรลิอุส การินุส (สวรรคตในปี ค.ศ. 285) เป็นจักรพรรดิแห่งโรมันตั้งแต่ปี ค.ศ. 283 จนถึง ค.ศ. 285 เป็นพระราชโอรสพระองค์โตของจักรพรรดิคารุส พระองค์ทรงได้รับการแต่งตั้งเป็น"ไกซาร์"ก่อน และตามมาด้วยตำแหน่ง"ออกุสตุส"ในช่วงต้นปี ค.ศ. 283 พระองค์ทรงได้รับแต่งตั้งให้เป็นจักรพรรดิร่วมของส่วนตะวันตกของจักรวรรดิโดยพระราชบิดา เรื่องเล่าหลักที่เกี่ยวกับลักษณะและอาชีพของพระองค์ ซึ่งแสดงให้เห็นว่าพระองค์ทรงเป็นจักรพรรดิที่เสื่อมทรามและไร้ความสามารถ โดยได้ถูกกลั่นกรองผ่านการเผยแพร่ของคู่แข่งทางการเมืองที่ประสบความสำเร็จอย่างจักรพรรดิดิออเกลติอานุส
พระยายะหริ่ง (นิตีมุง)

พระยายะหริ่ง (นิตีมุง) (มลายู: Nik Timun) ทางการสยามเรียกว่า แตง เป็นเจ้าเมืองยะหริ่งคนที่ 5 ในช่วงปี พ.ศ. 2397-2427 พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งปกครองเมืองยะหริ่งต่อจากพระยายะหริ่ง (สุลต่านเดวา) และแต่งตั้งนิเมาะ น้องชายต่างมารดาเป็น "รายามุดา" โดยเมืองยะหริ่งในสมัยนั้นเป็นหนึ่งในเจ็ดหัวเมืองประเทศราชมลายูปัตตานีของสยาม
ประวัติ.
พระยายะหริ่ง (นิตีมุง) เป็นบุตรคนโตของพระยายะหริ่ง (นิยูโซฟ) อดีตเจ้าเมืองปัตตานีและเจ้าเมืองยะหริ่ง เมื่อได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งเป็นพระยาเมืองแล้ว ได้ว่าราชการเมืองอยู่ที่วังของพระยายะหริ่ง(นิยูโซฟ) ผู้เป็นบิดา ครั้นพระยายะหริ่ง (นิตีมุง) ถึงแก่พิราลัย จึงได้โปรดเกล้าฯ แต่งตั้งนิเมาะ น้องชายต่างมารดาเป็นพระยายะหริ่งแทน โดยได้รับบรรดาศักดิ์เป็นพระยาพิพิธเสนามาตยาธิบดีศรีสงคราม เจ้าเมืองยะหริ่ง ต่อมาได้รับบรรดาศักดิ์เป็นพระยาพิบูลเสนานุกิจพิชิตเชษฐภักดี (นิเมาะ) ในตำแหน่งจางวางกำกับราชการเมืองยะหริ่ง 
บุตร-ธิดา.
พระยายะหริ่ง (นิตีมุง) มีบุตรธิดา 4 คน ได้แก่