pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
ดิซซี กิลเลสพี

จอห์น เบิร์คส "ดิซซี" กิลเลสพี (21 ตุลาคม ค.ศ. 1917 - 6 มกราคม ค.ศ. 1993) นักทรัมเป็ต หัวหน้าวง นักร้อง นักแต่งเพลงชาวอเมริกัน กิลเลซพี เป็นนักดนตรีคนสำคัญ ผู้นำดนตรีแจ๊ซอเมริกันเข้าสู่ยุคบีบ็อพ และโมเดิร์นแจ๊ซ ในช่วงทศวรรษ 1940 ควบคู่กับชาร์ลี พาร์กเกอร์
นอกการเล่นทรัมเป็ตแล้ว ดิซซี กิลเลสพี ยังมีความสามารถในการร้องเพลง เขาสามารถสแคต สลับกับการเล่นอิมโพรไวซ์ 
ทรัมเป็ตส่วนตัวของกิลเลสพี มีลักษณะพิเศษต่างจากทรัมเป็ตธรรมดาคือ ส่วนของปากแตรจะทำมุมทแยง 45 องศา ซึ่งเกิดจากอุบัติเหตุที่เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 6 มกราคม ค.ศ. 1953 เสียงของทรัมเป็ตจะเพี้ยนไปเล็กน้อย แต่กิลเลสพีชอบเสียงที่เพี้ยนไปนี้ และใช้ทรัมเป็ตอันนี้ตลอดมา ผู้ชมการแสดงจะเห็นภาพกิลเลสพีเล่นทรัมเป็ตรูปร่างแปลกๆ กักลมไว้ในแก้มจนป่องสุด จนเป็นภาพที่คุ้นตา
ในปี ค.ศ. 1964 กิลเลสพีสมัครลงเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกาแข่งกับลินดอน บี จอห์นสัน และแบร์รี โกลด์วอเทอร์ โดยมีนโยบายด้านcivil rights และถอนทหารออกจากสงครามเวียดนาม เขาประกาศจะเปลี่ยนชื่อทำเนียบขาว เป็น "ทำเนียบน้ำเงิน" (The Blues House) แต่งตั้งไมล์ส เดวิสให้เป็นผู้อำนวยการซีไอเอ รวมถึงคนอื่นๆ เช่น เรย์ ชาร์ลส และมัลคอล์ม เอ็กซ์ ให้มีตำแหน่งบริหาร 
กิลเลสพี เสียชีวิตเมื่อวันที่ 6 มกราคม ค.ศ. 1993 ด้วยโรคมะเร็งตับอ่อน ด้วยวัย 75 ปี 
วงดนตรี ดิซซี กิลเลสพี ออลสตาร์ บิ๊กแบนด์ ซึ่งประกอบด้วยนักดนตรีที่เคยร่วมงานกับกิลเลสพี ยังรวมวงและเล่นอยู่จนถึงปัจจุบัน และเข้ามาแสดงในประเทศไทย ในมหกรรมดนตรีแจ๊สเทิดพระเกียรติ 2549 Jazz Royale Festival จัดแสดงที่กรุงเทพ พัทยา เชียงใหม่ และภูเก็ต ระหว่างวันที่ 9 - 17 ธันวาคม พ.ศ. 2549
ผลงาน.
ผลงานเพลงของกิลเลสพี ที่เป็นที่นิยม ได้แก่
บอสซาโนวา

บอสซาโนวา ("บอซานอวา") เป็นชื่อของแนวเพลงที่กำเนิดในประเทศบราซิล ในปี ค.ศ. 1958 โดยอังโตนีอู การ์ลูช โชบิง, วีนีซีอุช จี โมไรช์ และชูเอา ชิลเบร์ตู โดยมาจากการผสมผสานดนตรีแจ๊สของแอฟริกัน-อเมริกันกับดนตรีแซมบา ดนตรีพื้นบ้านของบราซิล
เครื่องดนตรีที่ใช้กับดนตรีบอสซาโนวาประกอบด้วยเครื่องดนตรีหลัก 2 ชิ้น คือ กีตาร์และเปียโน โดยมีเครื่องดนตรีอื่น ๆ ได้แก่ ออร์แกนไฟฟ้า ดับเบิลเบส กลอง และเครื่องเคาะ กีตาร์ที่ใช้จะต้องเป็นกีตาร์คลาสสิก สายไนลอน และเล่นโดยใช้นิ้ว ไม่ใช้ปิ๊ก
ดนตรีบอสซาโนวา เป็นที่นิยมอยู่ในบราซิล สหรัฐอเมริกา ยุโรปตะวันตก ญี่ปุ่น และฟิลิปปินส์ ปัจจุบันอาจเรียกสั้น ๆ ว่า "บอสซา"
ผลงานดนตรีที่ทำให้บอสซาโนวาเป็นที่นิยม คืออัลบัมเพลงประกอบภาพยนตร์ "Black Orpheus" (1959) โดยชูเอา ชิลเบร์ตู และเป็นที่นิยมในสหรัฐอเมริกาจากอัลบัม "Jazz Samba" (1962) ของสแตน เก็ตซ์และชาร์ลี เบิร์ด และโด่งดังไปทั่วโลกกับอัลบัม "Getz/Gilberto" (1963) ของสแตน เก็ตซ์และชูเอา ชิลเบร์ตู โดยเพลงที่มีชื่อเสียงที่สุดคือเพลง "The Girl from Ipanema"  ซึ่งขับร้องโดยอัสตรุด ชิลเบร์ตู ภรรยาของชูเอา เพลงนี้ได้รับรางวัลแกรมมีเมื่อปี ค.ศ. 1965 XD
พระตำหนักสมเด็จพระศรีสวรินทิราบรมราชเทวี พระพันวัสสาอัยยิกาเจ้า

พระตำหนักสมเด็จพระศรีสวรินทิราบรมราชเทวี พระพันวัสสาอัยยิกาเจ้า ตั้งอยู่ส่วนหน้าของเขตพระราชฐานชั้นใน ในพระบรมมหาราชวัง ซึ่งเป็นตำหนักประธานในเขตพระราชฐานชั้นใน 
พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดเกล้าฯ ให้สร้างขึ้นเพื่อพระราชทานแก่สมเด็จพระศรีสวรินทิราบรมราชเทวี พระพันวัสสาอัยยิกาเจ้า และพระราชโอรส สมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิรุณหิศ สยามมกุฎราชกุมารเมื่อครั้งยังทรงพระเยาว์ แต่เดิมมีพระราชประสงค์ให้เป็นที่ประทับร่วมของสมเด็จพระศรีสวรินทิราบรมราชเทวี พระพันวัสสาอัยยิกาเจ้า สมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวงและสมเด็จพระนางเจ้าสุนันทากุมารีรัตน์ พระบรมราชเทวีจึงโปรดเกล้าฯ ให้ก่อสร้างอย่างใหญ่โต รโหฐานที่สุดในเขตพระราชฐาน แต่เนื่องจากการสวรรคตของสมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิรุณหิศ สยามมกุฎราชกุมารและ การทิวงคตของสมเด็จพระนางเจ้าสุนันทากุมารีรัตน์ พระบรมราชเทวี จึงทำให้พระตำหนักหลังนี้เป็นที่ประทับของสมเด็จพระศรีสวรินทิราบรมราชเทวี พระพันวัสสาอัยยิกาเจ้าแต่เพียงพระองค์เดียว ส่วนสมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวงก็ทรงย้ายไปประทับ ณ พระที่นั่งสุทธาศรีอภิรมย์ หรือ "ที่บน" ในเขตพระราชฐานชั้นกลาง
ลักษณะของพระตำหนัก.
ลักษณะพระตำหนักเป็นแบบสถาปัตยกรรมนีโอคลาสสิค (Neo classic) เป็นพระตำหนักเดี่ยวขนาดใหญ่มีสามชั้น ภายนอกมีการแต่งเซาะร่องปูนฉาบผนังเล็กน้อย มีลานกว้างทั้งด้านหน้าและหลัง ซุ้มพระทวารทำด้วยเหล็กหล่อ ตอนบนประดิษฐานตราจุลมงกุฎ 3 ชั้น (ตราประจำพระองค์สมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิรุณหิศ สยามมกุฎราชกุมาร) เป็นอาคารที่ไม่มีลายปูนปั้นประดับอย่างวิจิตรพิสดารเหมือนในอาคารอื่น ๆ สมัยเดียวกัน ตัวอาคารเน้นในเรื่องสัดส่วนและความสูงของหน้าต่างที่ทำให้พระตำหนักแลดูสง่างามและโดดเด่น ชั้นล่างของพระตำหนักเป็นที่เก็บของ และที่อยู่ของคุณข้าหลวง ชั้น 2 เป็นที่ประทับ มีห้องสำคัญคือ ห้องเสด็จออกรับแขก ซึ่งมีการประดับประดาด้วยลายปูนปั้นปิดทองทั้งบริเวณฝ้าและเพดาน การตกแต่งภายในของห้องต่าง ๆ ในชั้นนี้ถือว่าโดดเด่นกว่าตำหนักอื่น ๆ ในเขตพระราชฐาน กล่าวคือ มีการการใช้ตู้ไม้เพื่อกั้นห้อง ชั้น 3 เป็นห้องบรรทม และมีห้องพระซึ่งแยกไว้ต่างหาก นอกจากนี้ ยังมีอีกส่วนของตำหนักมีบันไดแยกกัน มีตำหนักฝาไม้ สันนิษฐานว่าเป็นที่ประทับของสมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิรุณหิศ เมื่อครั้งทรงพระเยาว์
บ็อน

บ็อน ([bɔn]) เป็นเมืองที่ใหญ่เป็นอันดับที่ 19 ของประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่ห่างออกไปประมาณ 25 กิโลเมตร ทางใต้ของโคโลญ บนแม่น้ำไรน์ในรัฐนอร์ทไรน์-เว็สท์ฟาเลิน บ็อนเคยเป็นเมืองหลวงของอดีตประเทศเยอรมนีตะวันตก ในช่วง ค.ศ. 1949 ถึง ค.ศ. 1990
และเป็นที่ตั้งอย่างเป็นทางการของรัฐบาลจนถึง ค.ศ. 1990 เริ่มตั้งแต่ ค.ศ. 1998 องค์กรรัฐบาลแห่งชาติหลายแห่งได้ย้ายจากบ็อนไปเบอร์ลิน สภาทั้งสองแห่งของรัฐสภาแห่งชาติเยอรมัน คือ บุนเดิสทาค (- สภาล่าง) และบุนเดิสราท (- สภาสูง) ได้ย้ายไป พร้อมกับสำนักนายกรัฐมนตรี (Chancellery) และบ้านพักประธานาธิบดี อย่างไรก็ตาม บ็อนยังคงเป็นศูนย์กลางการเมืองและการปกครองแห่งหนึ่งอยู่ ประมาณครึ่งหนึ่งของตำแหน่งงานในรัฐบาลไม่ได้ย้ายไปไหน เนื่องจากหน่วยงานรัฐบาลหลายแห่งยังคงอยู่ที่บ็อนและหน่วยงานระดับเล็กกว่ากระทรวงจำนวนมากได้ย้ายมาจากเบอร์ลินและส่วนอื่น ๆ ของเยอรมนีเพื่อเป็นการแสดงความสำคัญ เมืองหลวงเก่าแห่งนี้จึงได้ชื่อว่า นครสหพันธ์ 
เขตเทศบาล.
ในปี ค.ศ. 1969 เขตบาทโกเดิสแบร์คและเขตบ็อยเอิล และอีกหลายเขตถูกผนวกเข้ากับเขตเทศบาลกรุงบ็อน จากการผนวกครั้งนี้ยังผลให้เขตเทศบาลมีพื้นที่ใหญ่ขึ้นมากกว่าสองเท่าของขนาดพื้นที่เดิม จึงทำให้เขตบาทโกเดิสแบร์คและเขตบ็อยเอิล กลายมาเป็นเขตเทศบาลนคร  และยังได้รับสิทธิปกครองตนเองบางส่วนกับจำนวนประชากรประมาณ 70,000 คน ในทั้งสองเขต
ซึ่งในแต่ละเขตเทศบาลนครก็ยังมีแขวงเป็นของตนเองอีก ดังนี้:
การคมนาคม.
บ็อนเชื่อมกับทางหลวงสหพันธ์ (เอาโทบาน) 3 เส้น และเครือข่ายรถไฟ ด็อยท์เชอบาน รถไฟสาย InterCityExpress จำนวนหนึ่ง และสาย InterCity เกือบทั้งหมดให้บริการที่สถานีบ็อน เฮาพท์บาฮ์นฮอฟ
สนามบินนานาชาติของบ็อนคือสนามบินโคโลญบ็อน ซึ่งเชื่อมกับเมืองในยุโรปหลายเมือง และมีเที่ยวบินตรงไปท่าอากาศยานนานาชาตินูอาร์ก ลิเบอร์ตี รัฐนิวเจอร์ซีย์, สหรัฐอเมริกา โดยสายการบินคอนติเนนตัลแอร์ไลน์
ภาพมุมกว้าง.
ภาพถ่ายมุมกว้างของบ็อน
เมืองพี่น้อง.
บ็อนเป็นเมืองพี่น้องกับเมืองต่าง ๆ ทั่วโลกดังนี้
ตำหนักพระองค์เจ้าอัพภันตรีปชาและพระองค์เจ้าทิพยาลังการ

พระตำหนักพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอัพภัณตรีปชาและพระองค์เจ้าทิพยาลังการ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดเกล้าฯ ให้สร้างขึ้นเพื่อเป็นที่ประทับของพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอัพภันตรีปชา และ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าทิพยาลังการ ซึ่งทรงประสูติแต่ เจ้าจอมมารดาแส พระตำหนักหลังนี้ตั้งอยู่หลังพระมหามณเฑียร คู่กับพระตำหนักสมเด็จพระปิตุจฉาเจ้า สุขุมาลมารศรี พระอัครราชเทวี ในรัชกาลที่ 5 ซึ่งมีลักษณะทางสถาปัตยกรรมที่คล้ายคลึงกัน
ลักษณะของพระตำหนัก.
เป็นพระตำหนักก่ออิฐถือปูนขนาดใหญ่ มีแผนผังเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า รูปแบบสถาปัตยกรรมเป็นแบบนีโอคลาสสิค มีทางเข้าสองทางอยู่ทางด้านทิศตะวันตกของตัวอาคาร โดยซุ้มประตูประดับด้วยลวดลายปูนปั้นสวยงามโดดเด่น ลักษณะที่โดดเด่นคือหอคอยตรงกลางพระตำหนัก เมื่อเข้าไปจะเป็นห้องโถงใหญ่ มีอัฒจรรย์แยกเป็นกลุ่มห้องทั้งปีกขวาและปีกซ้าย เช่นเดียวกับผังของชั้นที่สอง ต่างกันตรงที่ห้องโถงกลางของชั้นสองจะมีสะพานทางเดินเชื่อมกับเรือนของเจ้าจอมเอี่ยม เอิบ อาบ เอื้อน ซึ่งอยู่ติดกัน พระตำหนักหลังนี้ปัจจุบันได้รับการบูรณะและได้ใช้เป็นที่เก็บรวบรวมผ้าไทยโบราณ
พระตำหนักสมเด็จพระปิตุจฉาเจ้าสุขุมาลมารศรี พระอัครราชเทวี

พระตำหนักสมเด็จพระปิตุจฉาเจ้า สุขุมาลมารศรี พระอัครราชเทวี เป็นตำหนักที่ตั้งอยู่หลังพระมหามณเฑียรตรงกับประตูสนามราชกิจ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดเกล้าฯ ให้สร้างเพื่อเป็นที่ประทับของสมเด็จพระปิตุจฉาเจ้า สุขุมาลมารศรี พระอัครราชเทวี และ สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าสุทธาทิพยรัตน์ กรมหลวงศรีรัตนโกสินทร
ลักษณะของพระตำหนัก.
ตำหนักนี้เป็นตำหนักก่ออิฐถือปูนสูง 2 ชั้น ทาสีชมพูลักษณะเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าหักข้อศอกเป็นรูปตัวอีนอนหงาย (E) ภายในขอบรูปตัวอีด้านทิศตะวันตกเป็นลานโล่งขนาดใหญ่ ทำหน้าที่เหมือนลานกลางของตำหนักหลังอื่น ๆ มีทางเข้าอยู่ทางด้านทิศเหนือทำเป็นมุขมีหลังคาคลุมอัฒจรรย์ทางขึ้น มีทางเข้ารองอยู่ด้านทิศตะวันออก ลักษณะเป็นสถาปัตยกรรมแบบตะวันตกประเทศอิตาลีตอนใต้ หลังคาทรงปั้นหยามุงด้วยกระเบี้องซีเมนต์ ฦาผนังแต่งด้วยการฉาบปูนแต่งผิวมีลักษณะเหมือนอาคารที่ก่อด้วยหินรูปสี่เหลี่ยมแท่งใหญ่ เน้นตามของและมุมของตำหนักทุกด้าน
ชั้นล่างด้านนอก มีการเน้นขอบหน้าต่างโดยปั้นปูนเป็นบัวตรงกลางหน้าต่างตอนบน และมีขอบข้างอีกด้านละ 3 แห่ง ทาสีขาวโดยรอบ บานหน้าต่างเป็นบานเปิดคู่ ตรงกลางเป็นบานเกล็กไม้แบบบานกระทุ้ง ด้านในเป็นระเบียงทางเดินหน้าห้อง มีลูกกรงทำด้วยไม้
ชั้นบนด้านนอก ซุ้มหน้าต่างตอนบนทำเป็นจั่วสามเหลี่ยม ตอนล่างทำบัวปูนปั้น ทาสีขาวโดยรอบ ตัวบานหน้าต่างเป็นบานเปิดคู่ ตอนกลางเป็นบานเกล็ดแบบบานกระทุ้ง ด้านในเป็นระเบียงทางเดินเหมือนชั้นล่าง แต่ได้มีการทำหน้าต่างกระจกใสเพิ่มขึ้นบนลูกกรง โครงสร้างเป็นไม้ทั้งหลัง เสา คาน พื้น และหลังคา ปูพื้นด้วยหินอ่อน ภายในห้องปูด้วยไม้เข้าลิ้น
ตำหนักเจ้าดารารัศมี พระราชชายา

ตำหนักเจ้าดารารัศมี พระราชชายา หรือ ตำหนักพระราชชายา เจ้าดารารัศมี เป็นตำหนักที่พระเจ้าอินทวิชยานนท์ พระเจ้านครเชียงใหม่ ขอพระราชทานพระบรมราชานุญาต พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว สร้างขึ้นพระราชทานแด่เจ้าดารารัศมี พระราชชายา เป็นตำหนักขนาดใหญ่ 3 ชั้น ก่อสร้างเต็มพื้นที่ มีถนนโดยรอบทั้งสี่ด้าน ผนังด้านนอกทำหน้าที่เป็นขอบเขตของพระตำหนัก ทาสีชมพูสลับกับสีเขียว หลังคาทรงปั้นหยา
ระหว่างที่ทรงประทับอยู่ ณ พระตำหนักแห่งนี้ เจ้าดารารัศมี พระราชชายา ได้โปรดเกล้าฯ ให้พระประยูรญาติและเจ้านายฝ่ายเหนือเสด็จมาประทับอยู่ด้วย ทั้งนี้โปรดเกล้าฯ ให้ทุกพระองค์แต่งกายด้วยผ้าซิ่นแบบล้านนาไว้ผมมวย รวมทั้งยังโปรดฯ ให้ศึกษาศิลปะดนตรีไทย ดนตรีสากล การขับร้อง และการฟ้อนรำ
อนึ่งหลังจากเจ้าดารารัศมี พระราชชายา เสด็จกลับไปประทับ ณ นครเชียงใหม่ ตำหนักหลังก็นี้ว่างลง ต่อมาพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประดิษฐาสารี พระราชธิดาในรัชกาลที่ 4 ได้มาประทับที่ตำหนักแห่งนี้จนสิ้นพระชนม์ในปี พ.ศ. 2505
แทรวิส

แทรวิส  เป็นวงดนตรีแนวอินดี้ร็อก จากกลาสโกว์ สกอตแลนด์ ประกอบด้วย Fran Healy (นักร้องนำ, กีตาร์, เปียโน), Dougie Payne (เบส, เสียงประสาน, ร้องคอรัส), Andy Dunlop (ลีดกีตาร์, บันโจ, คียบอร์ด, เสียงประสาน) และ Neil Primrose (กลอง, เพอร์คัชชัน) แทรวิสเคยได้รับรางวัล 2 ครั้งจากอัลบัมบริติชในรายการรางวัล BRIT และเป็นต้นแบบของวงอย่าง "โคลด์เพลย์", "คีน" และ "สโนว์เพทรอล" ปัจจุบันพวกเขามีอัลบัมเพลง 5 อัลบัม อันประกอบไปด้วยอัลบัมแรก "กูดฟิลลิง"  อัลบัมในปี พ.ศ. 2540 และอัลบัมล่าสุดของพวกเขา "เดอะบอยวิธโนเนม" ที่ออกจำหน่ายเมื่อปี พ.ศ. 2550 และในวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2551 แทรวิสเตรียมออกจำหน่ายอัลบัมใหม่ของพวกเขา "ออดทูเจสมิธ"  ซึ่งพวกเขากล่าวว่าจะเป็นอัลบัมที่มีความร็อกมากที่สุดเท่าที่พวกเขาเคยออกอัลบัมมา
ประวัติ.
สมาชิกทั้ง 4 คนได้ ร่วมก่อตั้งวงมาตั้งแต่อัลบัมชุดแรก “Good Feeling”(1997)
แทรวิส เริ่มต้นอาชีพกับอัลบัมแรก ‘Good Feeling’ ขายได้พียง 40,000 ชุดเท่านั้น แต่แล้ว 2 อัลบัมต่อมาของพวกเขาก็ขายได้มากถึงระดับ multi-platinum คืออัลบัม ‘The Man Who’ (1999) และ ‘The Invisible Band’ (2001)
“12 Memories” คือผลงานชุดที่ 4 ของ แทรวิส ซึ่งถือเป็นอัลบัมที่แฟนเพลงเฝ้ารอและเอาใจช่วยลุ้นกันสุดๆ หลังจากที่ แทรวิส ต้องหยุดพักกิจกรรมต่างๆของทางวงถึง 6 เดือนเนื่องจาก Neil มือกลอง ประสบอุบัติเหตุที่หลังจนเกือบไม่สามารถร่วมงานต่อได้ และการหยุดพักครั้งนี้จึงเป็นการหยุดพักครั้งแรกนับจากความสำเร็จเกินคาดของ ชุดนี้เป็นผลงานที่สมาชิกทั้ง 4 ร่วมกันโปรดิวซ์เอง มีเพลง “Re-Offender” เป็นซิงเกิลแรก
อัลบัมชุดที่ 5 ของวง แทรวิส มี Nigel Godrich มานั่งแท่น executive producer โดยมี Mike Hedges และ Brian Eno มาร่วมงานด้วย ที่มาของชื่ออัลบัมมาจากลูกชายของ Fran Healy นักร้องนำ ที่เขาและภรรยายังหาชื่อดีๆ ให้กับลูกชายไม่ได้จนกระทั่งลูกชายลืมตาออกมาดูโลกได้หลายอาทิตย์
‘The Boy with No Name’ เสร็จสมบูรณ์เมื่อเดือนธันวาคมปี 2006 เปิดอัลบัมด้วยเพลง ‘Three Times And you Lose’ ที่เป็นเพลงแบบคลาสสิก แทรวิส พูดถึงการติดอยู่ในเมืองใหญ่ของคนที่คนอื่นมองไม่เห็นตัวตน เพลง ‘Selfish Jean’ ได้รับแรงบันดาลใจมาจาก Iggy Pop และสังกัดโมทาวน์ เป็นเพลงที่พูดถึงเรื่องราวของมิตรภาพที่ล่มสลาย
ส่วนซิงเกิลแรกของอัลบัมนี้คือเพลง ‘Closer’ ที่ได้ Ben Stiller เพื่อนสนิทของวงมาเล่นเป็นดารารับเชิญให้ รับบทเป็นผู้จัดการซูเปอร์มาร์เก็ต
เทศบาลนครพระนครศรีอยุธยา

พระนครศรีอยุธยา เป็นเทศบาลนครแห่งหนึ่งในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา ครอบคลุมพื้นที่ 10 ตำบล ในอำเภอพระนครศรีอยุธยา พื้นที่ดังกล่าวเคยเป็นที่ตั้งของกรุงศรีอยุธยา ปัจจุบันยังคงมีโบราณสถานและแหล่งท่องเที่ยวทางประวัติศาสตร์สำคัญหลงเหลืออยู่ภายในเขตเมืองอยุธยา
ประวัติ.
เทศบาลนครพระนครศรีอยุธยา เดิมมีฐานะเป็นสุขาภิบาลเมืองกรุงเก่า ซึ่งได้จัดตั้งตามพระบรมราชโองการประกาศให้ใช้ในพระราชบัญญัติการจัดตั้งสุขาภิบาลตามหัวเมือง ร.ศ. 127 เมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2459 สุขาภิบาลเมืองกรุงเก่า ตั้งอยู่ในพื้นที่อำเภอรอบกรุงเก่า ซึ่งในปัจจุบันคืออำเภอพระนครศรีอยุธยา และมีเขตการปกครองในเขตรับผิดชอบ 5 ตำบล ได้แก่ ตำบลหัวรอ ตำบลหอรัตนไชย ตำบลท่าวาสุกรี ตำบลคลองสวนพลู ตำบลกระมัง ต่อมา พ.ศ. 2478 ได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะสุขาภิบาลกรุงเก่าเป็นเทศบาลเมืองนครศรีอยุธยา พร้อมทั้งได้มีการขยายเขตตามพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งเทศบาลเมืองนครศรีอยุธยา พ.ศ. 2481, พ.ศ. 2499, และ พ.ศ. 2505 ตามลำดับ และในปี พ.ศ. 2542 ได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะเทศบาลเมืองนครศรีอยุธยาเป็น เทศบาลนครนครศรีอยุธยา
ปัจจุบันได้เปลี่ยนชื่อเป็น เทศบาลนครพระนครศรีอยุธยา ตั้งแต่วันที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2548 เป็นต้นมา
การเปลี่ยนชื่อเทศบาล.
ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องการเปลี่ยนชื่อ เทศบาลนครนครศรีอยุธยา อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เป็นเทศบาลนครพระนครศรีอยุธยา ด้วยเทศบาลนครนครศรีอยุธยา ประสงค์ขอเปลี่ยนชื่อ เพื่อความเหมาะสมและสอดคล้องตามเจตนารมณ์ของประชาชนในเขตเทศบาล อาศัยอำนาจตามความในมาตรา 12 แห่งพระราชบัญญัติเทศบาล พ.ศ. 2496 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติม โดยพระราชบัญญัติของเทศบาล (ฉบับที่ 12) พ.ศ. 2546 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย จึงให้เปลี่ยนชื่อเทศบาลนครนครศรีอยุธยา อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เป็นเทศบาลนครพระนครศรีอยุธยาประกาศ ณ วันที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2548 นายสมชาย สุนทรวัฒน์ รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย
ภูมิประเทศ.
เทศบาลนครพระนครศรีอยุธยา ตั้งอยู่บนที่มีสภาพเป็นเกาะและเคยเป็นที่ตั้งของเมืองหลวงเก่ามาก่อนมีแม่น้ำไหลผ่าน 3 สาย คือ แม่น้ำเจ้าพระยา แม่น้ำป่าสัก และแม่น้ำลพบุรี เมื่อก่อสร้างกรุงศรีอยุธยาได้มีการขุดคูเขื่อนจากหัวรอไปบรรจบแม่น้ำบางกะจะที่บริเวณป้อมเพชร ทำให้ที่ตั้งของตัวเมืองและเทศบาลมีสภาพเป็นเกาะมีแม่น้ำล้อมรอบ ลักษณะดินเป็นดินปนทรายน้ำซึมได้ง่าย คูคลองในเขตเทศบาลจึงเก็บน้ำไว้ได้ไม่นาน ในฤดูร้อนน้ำจะแห้ง สภาพภูมิประเทศโดยทั่วไปเป็นที่ราบลุ่ม
ตัวเมืองอยู่ห่างจากกรุงเทพทางตอนเหนือไปประมาณ 
ภูมิอากาศ.
เทศบาลนครพระนครศรีอยุธยาตั้งอยู่ในภาคกลาง มีอยู่ 3 ฤดู:
สัญลักษณ์.
ดวงตราของเทศบาลนครพระนครศรีอยุธยาเป็นประสาทอยู่ใต้ต้นหมัน ภายในประสาทมีหอยสังข์ประดิษฐ์อยู่บนพานแว่นฟ้า ซึ่งมาจากตำนานการสร้างเมืองนครศรีอยุธยา ซึ่งเล่ากันว่าในปี พ.ศ. 1890 โรคห่าระบาดผู้คนล้มตายเป็นจำนวนมาก พระเจ้าอู่ทองจึงอพยพย้ายผู้คนออกจากเมืองเดิมมาตั้งเมืองใหม่ที่ตำบลหนองโสน ซึ่งมีแม่น้ำล้อมรอบ ระหว่างที่พักเขตราชวัติฉัตรธงตั้งศาลเพียงตากระทำพิธีกลบมิตรสุมเพลิง ปรับพื้นที่เพื่อตั้งพระราชวังอยู่นั้น ปรากฏว่าเมื่อขุดมาถึงใต้ต้นหมันได้พบหอยสังข์ทักษิณาวรรตบริสุทธิ์ พระเจ้าอู่ทองทรงโสมนัสในศุภนิมิตนั้น จึงสร้างปราสาทน้อยขึ้นเป็นที่ประดิษฐานหอยสังข์ดังกล่าว
ที่ตั้งและอาณาเขต.
เทศบาลนครพระนครศรีอยุธยา มีพื้นที่ 14.84 ตารางกิโลเมตร มีเขตการปกครองในความรับผิดชอบ 10 ตำบล คือ
ประชากร.
จำนวนประชากรในเขตเทศบาลมีทั้งสิ้น 52,952 คน เป็นชาย 25,564 คน หญิง 27,388 คน จำนวนบ้าน 19,908 หลัง มีความหนาแน่นของประชากรเฉลี่ย 3,568.19 คนต่อตารางกิโลเมตร 
การศึกษา.
โรงเรียนในสังกัดมีทั้งหมด 8 โรงเรียน ได้แก่
การท่องเที่ยวเชิงนิเวศ

การท่องเที่ยวเชิงนิเวศ หรือ การท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์  หมายถึงการท่องเที่ยวที่คำนึงถึงสภาพแวดล้อม และผู้ที่มาท่องเที่ยวนั้นจะต้องเป็นบุคคลเฉพาะกลุ่มโดยรู้และไม่ทำลายสภาพแวดล้อม เช่น ทรัพยากรธรรมชาติ ทรัพยากรชุมชน หรือสิ่งที่น่าจะทำให้การท่องเที่ยวนั้นเสียหาย ซึ่งการท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์นี้รวมไปถึงรูปแบบการท่องเที่ยวในเชิงวัฒนธรรม หรือการท่องเที่ยวในรูปแบบ MICE
เทศบาลเมืองอโยธยา

อโยธยา เป็นเทศบาลเมืองแห่งหนึ่งที่ตั้งอยู่ในอำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา มีเนื้อที่ทั้งหมดประมาณ 8.4 ตารางกิโลเมตร ครอบคลุมพื้นที่ตำบลไผ่ลิง ตำบลคลองสวนพลู และตำบลหันตรา เป็นเมืองที่ตั้งศาลากลางจังหวัดพระนครศรีอยุธยา
ประวัติ.
เมืองอโยธาในอดีตมีชื่อว่า "เมืองอโยธยาศรีรามเทพนคร" ซึ่งตั้งมาก่อนที่จะมีการตั้งกรุงศรีอยุธยาเป็นราชธานี โดยเมืองอโยธยา มีฐานะเป็นเมืองลูกหลวงของอาณาจักรละโว้ในอดีต โดยเมืองได้เสื่อมอำนาจลงเนื่องจากการเสื่อมอำนาจของอาณาจักรขอม
เทศบาลเมืองอโยธยาได้รับการเปลี่ยนแปลงฐานะจากเทศบาลตำบลเป็นเทศบาลเมือง ตั้งแต่วันที่ 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2547 ตามเงื่อนไขหลักเกณฑ์แห่งพระราชบัญญัติเทศบาล พ.ศ. 2496 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติเทศบาล (ฉบับที่ 12) พ.ศ. 2546 มาตรา 10 "เทศบาลเมืองได้แก่ท้องถิ่นอันเป็นที่ตั้งศาลากลางจังหวัด หรือท้องถิ่นชุมนุมชนที่มีราษฎรตั้งแต่หนึ่งหมื่นคนขึ้นไป ทั้งมีรายได้พอควรแก่การที่จะปฏิบัติหน้าที่อันต้องทำตามพระราชบัญญัตินี้ และซึ่งมีประกาศกระทรวงมหาดไทยยกฐานะเป็นเทศบาลเมือง ประกาศกระทรวงมหาดไทยนั้นให้ระบุชื่อและเขตของเทศบาลไว้ด้วย"
ที่ตั้งและอาณาเขต.
เมืองอโยธยา มีเนื้อที่ทั้งหมดประมาณ 8.4 ตารางกิโลเมตร ครอบคลุมพื้นที่ 3 ตำบล ได้แก่ ตำบลไผ่ลิง 7 หมู่บ้าน ตำบลคลองสวนพลู 2 หมู่บ้าน และตำบลหันตรา 1 หมู่บ้าน
ภูมิประเทศ.
พื้นที่ทั่วไปเป็นที่ราบ ไม่มีป่า ไม่มีภูเขา อยู่นอกเกาะเมืองพระนครศรีอยุธยา ซึ่งเป็นเขตเทศบาลนครพระนครศรีอยุธยา โดยมีสะพานสมเด็จพระนเรศวรมหาราช สะพานสมเด็จพระเอกาทศรถ และสะพานปรีดีธำรง เป็นสะพานทอดข้ามแม่น้ำป่าสักที่เป็นจุดเชื่อมระหว่างเกาะเมือง เข้าสู่เทศบาลเมืองอโยธยา และมีทางรถไฟจากกรุงเทพมหานคร มุ่งสู่สายเหนือและสายตะวันออกเฉียงเหนือ เป็นแนวแบ่งเขตพื้นที่ของทั้งสองเทศบาล เมืองอโยธยายังมีลำคลองไหลผ่านหลายสาย อาทิ คลองปากข้าวสาร คลองดุสิต คลองหันตรา คลองกระมัง คลองกุฎีดาว คลองเตาอิฐ คลองไผ่ลิง คลองมเหยงค์ เป็นต้น
ตราเทศบาล.
ดวงตราเป็นรูปวงกลมมีขอบ ข้างบนระบุข้อความว่า "เทศบาลเมืองอโยธยา" และมีกิ่งใบโพธิ์ปรกลงมา ตรงกลางเป็นรูปวิหารและพระปรางค์ 3 องค์ ส่วนขอบข้างล่างเป็นรูปกำแพงเมือง และระบุข้อความว่า "จังหวัดพระนครศรีอยุธยา" การกำหนดตราเทศบาลแบบนี้ เนื่องจากเขตเทศบาลเมืองอโยธยามีประวัติความเป็นมาว่า เป็นที่ตั้งเมืองอโยธยาในสมัยที่กรุงศรีอยุธยาเป็นราชธานีของประเทศไทย และในสมัยนั้น มีการสร้างวัดวาอารามขึ้นมากมายซึ่งยังคงมีอยู่ในปัจจุบันนี้
รูปวิหารและพระปรางค์ 3 องค์ เป็นสัญลักษณ์แสดงความหมายทางประวัติศาสตร์ ความเจริญรุ่งเรือง และความสมบูรณ์ สำหรับกิ่งใบโพธิ์ที่ปรกลงมา เป็นตราสัญลักษณ์ของความร่มเย็นเป็นสุข ส่วนกำแพงเมือง เป็นสัญลักษณ์ของความเป็นระเบียบเรียบร้อยในเขตเมืองอโยธยา
เทศบาลนครรังสิต

เทศบาลนครรังสิต เป็นเทศบาลนครในตำบลประชาธิปัตย์ อำเภอธัญบุรี จังหวัดปทุมธานี โดยเป็นเมืองปริมณฑลที่รองรับการขยายตัวของกรุงเทพมหานครในทางตอนเหนือ ปัจจุgggh zGfsesfบัน เขตเทศบาลนครรังสิตกลายเป็นจุดศูนย์กลางในการเดินทางต่อไปยังจังหวัดต่าง ๆ ในภาคกลาง ภาคเหนือ ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ และ ภาคตะวันออกมีรถไฟฟ้าสายสีแดงสถานีรังสิต
ภูมิศาสตร์.
ที่ตั้งและอาณาเขต.
เทศบาลนครรังสิตมีเขตการปกครองครอบคลุมพื้นที่ตำบลประชาธิปัตย์ทั้งตำบล มีเนื้อที่ 20.80 ตารางกิโลเมตร และมีอาณาเขตติดต่อกับเขตองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นข้างเคียงดังต่อไปนี้
ภูมิประเทศ.
สภาพทั่วไปในเขตเทศบาลเป็นที่ราบลุ่ม มีคลองรังสิตประยูรศักดิ์ผ่านกลาง แบ่งเขตพื้นที่ออกเป็น 2 ส่วน ได้แก่ คลองรังสิตฝั่งเหนือ และ คลองรังสิตฝั่งใต้ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวมีพระราชดำริให้ขุดคลองนี้ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2433 โดยแยกจากแม่น้ำเจ้าพระยาที่ตำบลบ้านใหม่ อำเภอเมืองปทุมธานี ไปจนถึงเขตอำเภอองครักษ์ จังหวัดนครนายก ความยาวโดยประมาณ 38.4 กิโลเมตร มีคลองซอย 14 คลอง อยู่ในเขตเทศบาลนครรังสิตจำนวน 3 คลองซอย ใช้สำหรับส่งน้ำเพื่อประโยชน์ทางกสิกรรมและคมนาคมขนส่ง
ภูมิอากาศ.
มีสภาพภูมิอากาศเหมือนกับจังหวัดทั่วไปในภาคกลาง แบ่งเป็น 3 ฤดู ได้แก่ ฤดูร้อน ตั้งแต่เดือน มีนาคม ถึงเดือนพฤษภาคม ฤดูฝนตั้งแต่เดือนมิถุนายน ถึงเดือนตุลาคม และฤดูหนาวตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน ถึงเดือนกุมภาพันธ์ อุณหภูมิเฉลี่ยตลอดปีอยู่ระหว่าง 28–29 องศาเซลเซียส
พืช
ประชากร.
เทศบาลนครรังสิตมีประชากรทั้งสิ้น จำนวน 84,268 คน แยกเป็นประชากรชายจำนวน 39,105 คน ประชากรหญิงจำนวน 45,163 คน ความหนาแน่นประชากรโดยเฉลี่ย 4,051.35 คน ต่อพื้นที่ 1 ตารางกิโลเมตร ประชากรส่วนใหญ่มีอาชีพที่ผสมผสานระหว่างการเกษตร การอุตสาหกรรม การบริการ และการพาณิชย์ ปัจจุบันการขยายตัวในภาคอุตสาหกรรม การพาณิชย์ และการบริการอยู่ในอัตราที่สูง ทำให้มีผู้สนใจภาคการเกษตรในอัตราที่น้อยลง
ในด้านศาสนานั้น เทศบาลนครรังสิตมีวัดจำนวน 3 แห่ง ได้แก่ วัดแสงสรรค์ วัดคลองหนึ่ง และวัดจันทรสุข
การศึกษา.
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
สาธารณสุข.
เทศบาลนครรังสิตมีศูนย์บริการสาธารณสุขจำนวน 3 แห่งและยังอยู่ในการดำเนินก่อสร้างอีก 1 แห่ง
การขนส่ง.
ถนนในเขตเทศบาลนครรังสิตมีจำนวน 41 สาย รวมเป็นระยะทาง 53,670 เมตร ประชาชนโดยส่วนใหญ่ใช้ถนนเป็นเส้นทางคมนาคม ถนนสายสำคัญในเขตเทศบาลนครรังสิต ได้แก่ ถนนพหลโยธิน ถนนรังสิต-นครนายก(ทล.305) ถนนรังสิต-ปทุมธานี(ทล.346) ถนนเลียบคลองสาม (ถนนรังสิต-นครนายก 67) เส้นทางคมนาคมรองลงมาคือทางน้ำ ซึ่งเป็นเส้นทางคมนาคมที่สำคัญมากในอดีต ในปัจจุบันยังมีการคมนาคมขนส่งทางน้ำบ้างสำหรับติดต่อภายในเขตนครรังสิตและพื้นที่ใกล้เคียง เส้นทางน้ำที่สำคัญ ได้แก่ คลองรังสิตประยูรศักดิ์ คลองหนึ่ง คลองสอง และ คลองสาม ส่วนทางรถไฟสามารถขึ้นรถไฟจากสถานีรถไฟกรุงเทพแล้วลงที่สถานีรถไฟรังสิตได้ และต่อมาในวันที่ 2 สิงหาคม 2564 การรถไฟแห่งประเทศไทยมีการเปิดให้บริการรถไฟฟ้าชานเมืองสายสีแดง ช่วงบางซื่อ-รังสิต ทำให้ประชาชนในเขตเทศบาลนครรังสิตและพื้นที่ใกล้เคียง สามารถเลือกใช้บริการระบบรถไฟฟ้าเพื่อเข้าสู่ใจกลางกรุงเทพมหานครได้โดยตรง ผ่านการใช้บริการที่สถานีรถไฟรังสิต โดยเลือกใช้บริการที่ชั้นที่ 3 ซึ่งเป็นชานชาลาของรถไฟฟ้าสายสีแดง
เทศบาลเมืองบ้านบึง

เทศบาลเมืองบ้านบึง เป็นเทศบาลเมืองแห่งหนึ่ง ตั้งอยู่ในอำเภอบ้านบึง จังหวัดชลบุรี ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลบ้านบึง มีประชากรในปี พ.ศ. 2561 จำนวน 21,133 คน
ประวัติ.
ซึ่งตามตำนานการตั้งชุมชนครั้งแรกของบ้านบึง ตั้งขึ้นรอบ ๆ บริเวณบึงใหญ่ของวัดบึงบน หรือ วัดบุญญฤทธยราม ในปัจจุบันไม่สามารถพบเห็นบึงใหญ่นั้นได้แล้ว การตั้งชุมชนครั้งนั้น ถือเป็นการเริ่มต้นของเมืองบ้านบึง เทศบาลตำบลบ้านบึงได้ยกฐานะมาจากสุขาภิบาลบ้านบึง เมื่อวันที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2530 และเมื่อปี พ.ศ. 2544 จึงได้ยกฐานะขึ้นเป็นเทศบาลเมืองบ้านบึง
สัญลักษณ์.
ดวงตราของเทศบาล มีสัญลักษณ์ของบ้านและบึงใหญ่ ในตราเทศบาลปรากฏรูปเขาสองลูก คือ เทือกเขาเขียวและเขาโหม่ง ซึ่งเป็นภูเขาที่กั้นอำเภอบ้านบึงกับอำเภอเมืองชลบุรีและอำเภอศรีราชา ส่วนรูปต้นอ้อยเป็นซึ่งเป็นพืชเศรษฐกิจของบ้านบึง และนำรายได้มาสู่บ้านบึงเป็นจำนวนมาก จึงขาดไม่ได้ที่จะอยู่ในตราสัญลักษณ์
ชุมชน.
เทศบาลเมืองบ้านบึงมีชุมชนในเขต 59 ชุมชน
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
เซกอแลน รัวยาล

นักการเมืองชาวฝรั่งเศส
มารี-เซกอแลน รัวยาล หรือรู้จักในนาม เซกอแลน รัวยาล ([seɡɔlɛn ʁwajal] ; เกิดเมื่อวันที่ 22 กันยายน ค.ศ. 1953) เป็นนักการเมืองหญิงจากพรรคสังคมนิยม ซึ่งเป็นพรรคฝ่ายซ้ายของประเทศฝรั่งเศส เธอได้รับการส่งชื่ออย่างเป็นทางการจากพรรคสังคมนิยมให้เป็นตัวแทนชิงตำแหน่งประธานาธิบดีฝรั่งเศส ในวันที่ 22 เมษายน เธอสามารถชนะเข้าถึงการเลือกตั้งรอบ 2 ได้ แต่ก็ต้องพ่ายให้กับนายนีกอลา ซาร์กอซีไป 
ชีวิตส่วนตัว.
นับตั้งแต่ปลายคริสต์ทศวรรษ 1970 มารีเป็นคู่อาศัยของฟร็องซัว ออล็องด์ อดีตประธานาธิบดีฝรั่งเศส ทั้งคู่มีลูกสี่คน: Thomas (เกิด ค.ศ. 1984), Clémence (เกิด ค.ศ. 1985), Julien (เกิด ค.ศ. 1987) และ Flora (เกิด ค.ศ. 1992) ทั้งคู่ไม่ได้แต่งงาน (โดยถือว่าเป็น"ชนชั้นกลาง"เกินไป) และไม่มีส่วนเกี่ยวโยงกับ PACS (pacte civil de solidarité ซึ่งให้ผู้ใหญ่สองคนอยู่กินด้วยกันโดยไม่แบ่งเพศ) ตามข่าวลือ 
"เดอะการ์เดียน" จัดให้มารีเป็นหนึ่งใน 50 หญิงที่แต่งตัวได้ดีที่สุดในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2013
บาปฆาตกร

บาปฆาตกร  เป็นภาพยนตร์ฆาตกรรมสอบสวน นำแสดงโดย จอห์น คูแซค, เควิน สเปซี่ย์, อลิสัน อีสต์วูด, เลดี้ชาบลิส, จูด ลอว์ กำกับการแสดงโดย คลินต์ อีสต์วูด ความยาว 155 นาที เข้าฉายในประเทศไทยเมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2541
เนื้อเรื่องย่อ.
จอห์น เคลโซ่ (จอห์น คูแซค) นักข่าวหนุ่มจากนิวยอร์กถูกส่งไปเมืองเล็ก ๆ แห่งหนึ่งที่ชื่อ ซาวานน่าห์ ที่อยู่ทางตอนใต้ของสหรัฐอเมริกา เพื่อไปทำข่าวงานเลี้ยงวันเกิดของเศรษฐีผู้ใจบุญของเมือง ที่ชื่อ จิม วิลเลี่ยมส์ (เควิน สเปซี่ย์) ในคืนวันงานเลี้ยง ได้มีเด็กหนุ่มคนหนึ่ง ชื่อ บิลลี่ คาร์ล แฮนสัน (จูด ลอว์) เสียชีวิตในงานด้วยถูกฆาตกรรม ไม่มีใครรู้ว่าเป็นฝีมือใคร แต่เชื่อว่าจิมมีส่วนพัวพัน จอห์น เคลโซ่ ได้สัมภาษณ์หลายคนในเมืองเกี่ยวกับจิม ซึ่งหลายคนก็ได้พูดถึงจิมในแง่มุมก็แตกต่างกันออกไป ซึ่งตลอดระยะเวลาที่จอห์นได้ทำข่าวสืบสวนอยู่ที่นี่ เขาก็ได้เรียนรู้และเติบโตขึ้น และในที่สุด ก็รู้ตัวฆาตกรซึ่งเป็นบุคคลที่ทุกคนคาดไม่ถึงและเบื้องหลังที่ไม่น่าเชื่อ
คำวิจารณ์.
Midnight in the Garden of Good and Evil สร้างจากนวนิยายชื่อเดียวกับภาพยนตร์ที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2537 (ค.ศ. 1994) ในหนังสือพิมพ์ นิวยอร์ก ไทม์ โดย จอห์น เบเรนด์ เมื่อ คลินต์ อีสต์วูด ได้นำมาสร้างเป็นภาพยนตร์ จัดเป็นภาพยนตร์สืบสวนสอบสวนในแบบฟิล์มนัวร์เรื่องหนึ่ง แต่มีเสียงวิพากษ์วิจารณ์ว่านวนิยายทำได้ดีกว่า ในขณะที่ภาพยนตร์ในบางช่วงมีจังหวะสนุกและอารมณ์ดูจะหลุดไปจากเนื้อหา
อัสตรุด ชิลเบร์ตู

อัสตรุด ชิลเบร์ตู (เกิด 29 มีนาคม ค.ศ. 1940) นักร้องเพลงบอสซาโนวาชาวบราซิล เจ้าของเสียงในเพลง "The Girl from Ipanema" 
อัสตรุดเดิมชื่อ อัสตรุด ไวแนร์ท (Astrud Weinert) เป็นลูกครึ่งเยอรมัน-บราซิล สมรสกับชูเอา ชิลเบร์ตู เมื่อ ค.ศ. 1959 ทั้งคู่ย้ายไปอาศัยอยู่ในสหรัฐอเมริกาเมื่อปี ค.ศ. 1963 และหย่าขาดกันในช่วงกลางทศวรรษ 1960
อัสตรุด ชิลเบร์ตู ไม่เคยมีผลงานร้องเพลงอาชีพมาก่อน จนกระทั่งสามีคะยั้นคะยอให้เธอร้องเพลง "The Girl from Ipanema" ลงในอัลบั้ม "เก็ตส์/ชิลเบร์ตู" ผลงานร่วมกันของสแตน เก็ตซ์, ชูเอา ชิลเบร์ตู และอังโตนีอู การ์ลูช โชบิง ปรากฏว่าเพลงนี้ฮิตติดอันดับ เป็นที่นิยมไปทั่วโลก ได้รับรางวัลแกรมมีในปี ค.ศ. 1965 ส่งผลให้เธอมีผลงานเพลงบอสซาโนวาและแจ๊สสืบเนื่องมาอีกหลายชุด 
อัสตรุด ชิลเบร์ตู เป็นนักวาดภาพและนักรณรงค์เพื่อสิทธิสัตว์ ปัจจุบันเธองดแสดงดนตรีต่อสาธารณะตั้งแต่ปี ค.ศ. 2002
ผลงาน.
งานเพลงที่เป็นที่นิยม
หม่อมหลวงศิริเฉลิม สวัสดิวัตน์

หม่อมหลวงศิริเฉลิม สวัสดิวัตน์ (เกิด 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2496) หรือนามปากกาที่รู้จักกัน คือ หมึกแดง เป็น กรรมการมูลนิธิประชาธิปก-รำไพพรรณี ผู้เชี่ยวชาญในการทำอาหาร โดยเฉพาะอาหารไทย
ปัจจุบันเป็นเจ้าของภัตตาคาร กรรมการผู้จัดการ ผู้ดำเนินรายการทางโทรทัศน์ ที่ปรึกษาทางด้านอาหาร คอลัมนิสต์ และวิทยากร
ประวัติ.
หม่อมหลวงศิริเฉลิม สวัสดิวัตน์ มีชื่อเล่นว่า คุณหมึกแดง เกิดเมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2496 ณ วังศุโขทัย เป็นบุตรชายของหม่อมราชวงศ์ถนัดศรี สวัสดิวัตน์ กับหม่อมหลวงประอร จักรพันธุ์ (ราชสกุลเดิม: มาลากุล) มีน้องชายร่วมบิดามารดาหนึ่งคนคือ หม่อมหลวงเพิ่มวุทธ์ สวัสดิวัตน์ และน้องชายต่างมารดาซึ่งเป็นที่รู้จักกันดีในวงการอาหารคือ หม่อมหลวงภาสันต์ สวัสดิวัตน์ มารดาเป็นนางสนองพระโอษฐ์ในสมเด็จพระนางเจ้ารำไพพรรณี พระบรมราชินี ในรัชกาลที่ 7 ซึ่งมีศักดิ์เป็นสมเด็จย่า(น้องสาวของปู่) ขณะหม่อมหลวงศิริเฉลิมมีอายุราว 3-4 ปี หม่อมหลวงประอรผู้มารดาได้หย่าร้างกับบิดาและสมรสใหม่กับหม่อมเจ้าการวิก จักรพันธุ์
เบื้องต้น หม่อมหลวงศิริเฉลิมเข้าศึกษาที่โรงเรียนสมถวิล และโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร จนอายุได้ 12 ปี พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสุทธสิริโสภาที่ทรงมีศักดิ์เป็นป้าได้ส่งให้เรียนต่อต่างประเทศที่วิทยาลัยเชลเทนแฮม (Cheltenham College) สหราชอาณาจักร แล้วเรียนต่อด้านการทูตที่มหาวิทยาลัยจอร์จวอชิงตัน (George Washington University) แต่เรียนได้เพียงสามปีก็ลาออก เพราะพบว่าตนมีความสุขเมื่อทำอาหารมากกว่า
ในปี พ.ศ. 2565 หม่อมหลวงศิริเฉลิมได้เปิดเผยว่าตนเองเป็นเกย์ในรายการของวุฒิธร มิลินทจินดา
หิรัณยากษะ

หิรันตยักษ์ (อิงจากชื่อที่ปรากฏในเรื่อง "รามเกียรติ์") หรือ หิรัณยากษะ (อักษรโรมัน: Hiranyaksha , "ตาทอง") หรืออีกชื่อว่า หิรัณยเนตระ  เป็นจอมอสูรที่เป็นสาเหตุให้พระวิษณุต้องอวตารลงมาปราบในโลกมนุษย์เป็นครั้งที่ 3 เพราะอสูรตนนี้ได้รับพรพิเศษจากพระพรหมว่าไม่มีผู้ใดสังหารได้ ด้วยความอหังการในพรวิเศษจึงบุกโจมตีแดนสวรรค์ และม้วนแผ่นดินโลกแล้วนำไปไว้ยังโลกบาดาล ในวัฒนธรรมไทย หิรันตยักษ์มีลักษณะหนึ่งพักตร์ สองกร กายสีขาว ทรงมงกุฎน้ำเต้า มีตะบองวิเศษเป็นอาวุธ
ตำนาน.
บางปุราณะ นำเสนอว่าหิรันตยักษ์ เป็นลูกของ นางธิติ กับ ฤๅษีกัศยปะ ฤๅษีกัสสปะเอง (สันสดฤต: कश्यप "kaśyapa") เป็น 1 ในกลุ่ม สัปตฤๅษี อันประกอบด้วย ฤๅษีอตรี, ฤๅษีวสิษฐ์, ฤๅษีวิศวามิตร, โคตมะมหาฤาษี, ฤาษีจามาทะกนี และ ฤๅษีภารทวาชะ ฤๅษีผู้นี้เป็นบิดาของเหล่าเทวดา, อสูร, พญานาค และเหล่ามวลมนุษยชาติ เขาแต่งงานกับ นางอธิติ มีลูกด้วยกันคือ พระอัคนี และ พระอาทิตย์ และเมื่อเขาแต่งงานกับนางธิติ (ภารรยาคนที่ 2) ก็ให้กำเนิดเหล่าอสูร และหลังจากนั้น อสูรกับเทวดาก็รบราฆ่าฟันกันเรื่อยมา
ครั้งหนึ่ง หิรัณยากษะโจมตีพระแม่ธรณี ด้วยไม่มีผู้ใดคุ้มครอง หรัณยากษะจึงพานางจมลึกลงไปในมหาสมุทรจักรวาล เหล่าทวยเทพต่างวิงวอนต่อพระวิษณุให้พาพระแม่ธรณีกลับคืนมาเพื่อสรรพสัตว์ทุกชีวิต พระนารายณ์ทรงรับคำขอ และอวตารไปเป็นหมูป่า (วราหะ) เพื่อช่วยเหลือพระแม่ธรณี หิรัญยักษะขวางทางเขาไว้ สุดท้ายจึงถูกพระวิษณุสังหาร
หิรัณยากษะมีพี่ชายชื่อหิรัณยกศิปุ ซึ่งพยายามข่มเหงและทำร้าย Prahlada ลูกชายของเขา เพราะเป็นสาวกที่ซื่อสัตย์ของพระวิษณุ ขณะที่หิรัณยากษะถูกฆ่าโดย วราหาวตาร พี่ชายของเขาคือหิรัณยกศิปุก็ถูกฆ่าโดยนรสิงห์ อวตารร่างครึ่งมนุษย์ครึ่งสิงโตของพระวิษณุ
เปิงมาง กลองผีหนังมนุษย์

เปิงมาง กลองผีหนังมนุษย์ เป็นภาพยนตร์ไทยผลิตโดย พระนครฟิล์ม เริ่มฉาย 19 เมษายน พ.ศ. 2550
เนื้อเรื่องย่อ.
พิง หนุ่มที่มีใจรักในเสียงดนตรี ออกจากราชการ มาฝากตัวเป็นลูกศิษย์ ครูด้วง เจ้าของสำนักปี่พาทย์ในจังหวัดปทุมธานี ซึ่งมีเรื่องเล่าสืบต่อกันมา ถึงกลองเปิงมางศักดิ์สิทธิ์ที่ชาวสำนักใช้กราบไหว้บูชามาช้านาน และเรื่องการตายของลูกวงที่คิดทรยศ พิงมาเพื่อศึกษาร่ำเรียนวิชาเปิงมางตามที่บรรพบุรุษของพิงได้สั่งเสียไว้ก่อนตาย พิงได้พบกับหญิงสาวนางหนึ่งที่ชอบทำตัวลึกลับ เธอชื่อ ทิพย์ ตลอดเวลาพิงและทิพย์พบกันในเวลากลางคืน และสร้างสัมพันธ์ที่ดีร่วมกันจนเกิดเป็นความรัก
ปลัดเหมือน นักเลงปี่พาทย์ผู้มีอาคม ที่ปรากฏตัววางแผนทำลายสำนักครูด้วง และหวังแย่งชิงเปิงมางศักดิ์สิทธิ์เพื่อให้ตัวเองได้เป็นที่หนึ่งในด้านดนตรีไทย ปลัดเหมือนใช้เงินหว่านล้อมจนลูกวงของครูด้วง หลายคนสับสนและทรยศย้ายสำนักไปอยู่กับปลัดเหมือน แต่ในที่สุดพวกลูกวงเหล่านี้ก็พบจุดจบอย่างสยดสยอง ต่อมาปลัดเหมือนก็กระทำการล้มครูด้วงจนสำเร็จ และ แย่งชิงเปิงมางศักดิ์สิทธิ์ไปได้
ทิพย์หายตัวไป ครูด้วงขอให้พิงสืบทอดวงต่อไป และเล่าความจริงว่า เปิงมางศักดิ์สิทธิ์นั้นได้ถูกสร้างมาจากผิวหนังของหญิงสาวคนหนึ่งชื่อทิพย์ ทำให้พิงรู้ว่าการตายของพวกลูกวงเป็นฝีมือของทิพย์ พิงเป็นคนเดียวที่จะกุมชะตาสำนักนี้ต่อไป หลายปีต่อมา พิงกลายเป็น ครูพิง ซึ่งตอนนี้ชราลงและพิงเห็นนางรําคนนึงรําจึงนึกถึงตอนที่เจอทิพย์และเมื่อการแสดงจบลง พิง ก็ได้เสียชีวิตด้วยวัยชราภาพ
ประธานาธิบดีเยอรมนี

ประธานาธิบดีเยอรมนี หรือเรียกอย่างเป็นทางการว่า ประธานาธิบดีแห่งสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี  เป็นประมุขแห่งรัฐของประเทศเยอรมนี ตั้งแต่การสละราชสมบัติของจักรพรรดิเยอรมันเมื่อปี 2461 หลังสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง และมีการประกาศใช้กฎหมายพื้นฐานสำหรับสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี ประธานาธิบดีก็เป็นประมุขแห่งรัฐของเยอรมนี แต่มิใช่ประมุขฝ่ายบริหาร
ประวัติ.
ประธานาธิบดีมาจากลงคะแนนลับโดยคณะที่เรียกว่า สมัชชาสหพันธ์ (Bundesversammlung) ซึ่งประกอบด้วยสมาชิกทั้งหมดของสภาสหพันธ์ (หรือก็คือผู้แทนราษฎรทุกคน) กับคณะผู้แทนรัฐในจำนวนเท่ากัน ซึ่งได้รับการสรรหาจากสภามลรัฐทั้งสิบหกแห่ง (ซึ่งในอดีตตั้งแต่การรวมประเทศ สมัชชาสหพันธ์มีจำนวนสมาชิกเกินกว่า 1200 คนในทุกวาระ) ในการนี้ ผู้ถูกเสนอชื่อเป็นประธานาธิบดีจะต้องได้รับเสียงเกินกึ่งหนึ่งของสมาชิกที่มีอยู่ของสมัชชาสหพันธ์ แต่หากลงคะแนนสองครั้งแล้วยังไม่มีผู้ใดได้รับเสียงเกินกึ่งหนึ่ง ในการลงคะแนนครั้งที่สามให้ถือว่าผู้ได้รับคะแนนเสียงมากสุดได้รับเลือกเป็นประธานาธิบดีโดยปริยาย ประธานาธิบดีมีวาระห้าปี ดำรงตำแหน่งต่อเนื่องได้สูงสุดสองวาระ 
ว่าที่ประธานาธิบดีต้องกล่าวคำสาบานตนต่อที่ประชุมร่วมสภาสหพันธ์กับคณะมนตรีสหพันธ์ดังถ้อยคำว่า "ข้าพเจ้าให้สัตย์ว่า ข้าพเจ้าจะทุ่มเทความอุตสาหะของข้าพเจ้า เพื่อประโยชน์สุขแห่งปวงชนชาวเยอรมัน จะส่งเสริมสวัสดิการปวงชน จะปัดป้องภยันตรายจากปวงชน จะธำรงและปกป้องกฎหมายพื้นฐานและบรรดากฎหมายแห่งสหพันธ์ ตลอดจนจะปฏิบัติหน้าที่ของข้าพเจ้าอย่างมีสติรู้ชอบ และมีความเป็นธรรมต่อทุกผู้ชน (ฉะนั้นขอพระเจ้าทรงช่วยข้า)"
บทบาทและอำนาจ.
ประธานาธิบดีสหพันธ์เป็นตำแหน่งพิธีการและถูกจำกัดบทบาทด้วยองค์ประกอบกฎหมายและจารีต มาตรา 59 แห่งกฎหมายพื้นฐาน กำหนดให้ประธานาธิบดีเป็นตัวแทนของสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี ในกิจการเกี่ยวกับกฎหมายระหว่างประเทศ ซึ่งรวมถึงการลงนามในสนธิสัญญากับต่างประเทศ ตลอดจนเป็นผู้ลงนามอักษรสาส์นตราตั้งเจ้าหน้าที่การทูต นอกจากนี้ ร่างกฎหมายระดับประเทศทุกฉบับจะต้องได้รับการลงนามจากประธานาธิบดีจึงจะมีผล 
ประธานาธิบดีเป็นผู้เสนอชื่อผู้มีความเหมาะสมดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีต่อสภาสหพันธ์ และเป็นผู้ลงนามแต่งตั้งนายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีของสหพันธ์ นอกจากนี้ยังได้รับอำนาจยุบสภาสหพันธ์ภายใต้สถานการณ์บางอย่าง มีอำนาจประกาศสถานการณ์ฉุกเฉิน มีอำนาจแต่งตั้งและปลดผู้พิพากษาของฝ่ายตุลาการสหพันธ์ มีอำนาจอภัยโทษต่อบุคคลในนามของสหพันธ์ และมีอำนาจยับยั้งร่างกฎหมายหากเชื่อว่าร่างกฎหมายดังกล่าวละเมิดกฎหมายพื้นฐาน
ประเทศเยอรมนีไม่มีตำแหน่งรองประธานาธิบดี ในกรณีที่ประธานาธิบดีลาออก ถึงแก่กรรม หรือไม่สามารถปฏิบัติหน้าที่ด้วยเหตุใดก็ตาม มาตรา 57 แห่งกฎหมายพื้นฐานกำหนดให้ประธานคณะมนตรีสหพันธ์ (Bundesrat) เป็นรักษาการประธานาธิบดีจนกว่าจะมีการเลือกประธานาธิบดีคนใหม่ภายในสามสิบวัน ซึ่งในช่วงเวลานี้ รักษาการประธานาธิบดีจะทำหน้าที่ในฐานะประธานคณะมนตรีสหพันธ์มิได้ ทั้งนี้ ในกรณีที่ประธานาธิบดีเดินทางเยือนต่างประเทศอย่างเป็นทางการ (ซึ่งเกิดขึ้นบ่อยครั้ง) ประธานาธิบดีจะใช้ดุลยพินิจมอบอำนาจทั้งหมดหรือบางส่วนให้แก่ประธานคณะมนตรีสหพันธ์ ซึ่งที่ผ่านมา รักษาการประธานาธิบดีแต่ละคนยังไม่เคยใช้อำนาจในระดับสำคัญ อย่างเช่นยับยั้งกฎหมายหรือยุบสภา
ผู้กำกับภาพยนตร์

ผู้กำกับภาพยนตร์ คือผู้ที่มีหน้าที่กำกับในขั้นตอนการสร้างภาพยนตร์ โดยผู้กำกับภาพยนตร์มีหน้าที่สร้างจินตนาการจากบทหนัง แล้วถ่ายทอดความคิดทางด้านศิลปะออกมาตามแบบที่ตนเองต้องการ และเป็นคนสั่งฝ่ายอื่น ๆ ในกองถ่าย อย่างเช่น ฝ่ายผู้กำกับภาพ ผู้กำกับการแสดง ฝ่ายเทคนิค นักแสดง ออกมาอยู่ในองค์ประกอบทางศิลป์ที่ตนเองต้องการบนแผ่นฟิล์มหรือในระบบดิจิตอล
อย่างไรก็ดี ผู้กำกับภาพยนตร์อาจจะควบคุมทุกอย่างตามที่ตนคิดไว้ไม่ได้เสมอไป โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเป็นภาพยนตร์ที่ฉายในโรง เพราะผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ จะเป็นคนกำหนดงบประมาณที่จะให้ผู้กำกับใช้จ่ายได้ หรือสั่งตัดต่อหนังในขั้นตอนสุดท้ายก่อนเข้าโรงฉายหากหนังมีความยาวเกินไป หรือเพื่อดึงการจัดเรตหนังให้ต่ำลงมา หรือบางฉากอาจจะมีการเพิ่มโฆษณาเข้าไป ดังนั้นเป็นเรื่องที่ไม่แปลกหากผู้กำกับจะมีปัญหาให้คุยกับผู้อำนวยการสร้างเสมอ ๆ
ความรับผิดชอบ.
ผู้กำกับบางคนมีอำนาจในการจ้างคนที่จะต้องร่วมงานด้วยบ่อย ๆ อย่างเช่น ฝ่ายกำกับภาพ ซาวเอ็นจิเนียร์ ฝ่ายจัดแสง ฝ่ายจัดหาโลเคชั่น ฝ่ายคอสตูม ฝ่ายสเปเชียลเอฟเฟกต์ โดยผู้อำนวยการสร้างจะไม่ลงมายุ่งในเรื่องพวกนี้ด้วยมากนัก หากผู้กำกับภาพยนตร์ยังใช้ทุนสร้างอยู่ในเกณฑ์ที่น่าพอใจ
วิธีการกำกับ.
วิธีการกำกับของผู้กำกับแต่ละคนอาจจะไม่เหมือนกันเลย ซึ่งตรงจุดนี้เป็นเสน่ห์ของภาพยนตร์ เพราะผลงานที่ได้จะมีความหลากหลาย เนื่องจากศิลปะการกำกับหนังไม่มีทฤษฏีที่ตายตัว แบ่งประเภทออกได้คร่าวๆดังนี้
แมวลายหินอ่อน

แมวลายหินอ่อน (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Pardofelis marmorata") เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในวงศ์เสือ (Felidae) ที่มีขนาดเท่ากับแมวบ้าน ("Felis catus") แต่มีหางยาวกว่าและมีขนที่หางมากกว่า หัวมีขนาดเล็ก กลมมน สีขนมีลวดลายเป็นแถบหรือเป็นดวงคล้ายลวดลายของเสือลายเมฆ ("Neofelis nebulosa") หรือลวดลายบนหินอ่อน
ได้รับการอนุกรมวิธานโดยตัวอย่างต้นแบบเป็นตัวเมียที่ได้ตัวอย่างจากประเทศไทย ปัจจุบันนักวิชาการแบ่งแมวลายหินอ่อนออกเป็น 2 ชนิดย่อย ได้แก่ "P. m. marmorata" และ "P. m. charltoni"
ถิ่นอาศัยของแมวลายหินอ่อนอยู่ในรัฐอัสสัมทางตะวันออกเฉียงเหนือของอินเดีย เนปาล ("P. m. chartoni") เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เกาะบอร์เนียว และเกาะสุมาตรา เมื่ออยู่ในป่าทึบตามธรรมชาติจะพบเห็นได้น้อย ปัจจุบันยังมีการศึกษาค้นคว้าเกี่ยวกับแมวชนิดนี้อยู่น้อย และยังไม่ทราบจำนวนประชากรที่แน่นอน ขณะเดียวกันป่าที่เป็นถิ่นอาศัยก็มีพื้นที่ลดลง ทำให้ปัจจุบันแมวชนิดนี้อยู่ในสถานะที่เสี่ยงต่อการสูญพันธุ์
พฤติกรรมของแมวลายหินอ่อน เมื่ออยู่ในที่เลี้ยงค่อนข้างดุร้ายกว่าเสือหรือแมวป่าชนิดอื่น ๆ มีอายุในสถานที่เลี้ยงยืนสุด 12 ปี
รัฐบรันเดินบวร์ค

รัฐบรันเดินบวร์ค  เป็นหนึ่งในสิบหกรัฐของประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่ทางตะวันออกของประเทศ ด้วยเป็นหนึ่งในรัฐใหม่ที่ก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1990 จากการรวมประเทศเยอรมนีตะวันตกและเยอรมนีตะวันออกเข้าด้วยกัน มีประชากร 2.6 ล้านคน มีพื้นที่ 29,056 ตร.กม. เมืองหลวงของรัฐคือพ็อทซ์ดัม รัฐบรันเดินบวร์คอยู่ล้อมรอบแต่แยกออกจากเบอร์ลิน เมืองหลวงของประเทศ
โดยประวัติศาสตร์แล้วบรันเดินบวร์คเคยเป็นอาณาจักรชายแดนชื่อว่ารัฐมาร์เกรฟบรันเดินบวร์ค ซึ่งต่อมาได้ขยายกลายมาเป็นส่วนหลักของประเทศเยอรมนีในปัจจุบัน ชื่อรัฐบรันเดินบวร์คตั้งตามชื่อเมือง Brandenburg an der Havel
การศึกษา.
บรันเดินบวร์คมีโรงเรียน 977 โรง (ไม่รวมสถาบันอุดมศึกษา) ในปีการศึกษา 2006/2007 มีนักเรียน 313,000 คน ครู 19,000 คน
การคมนาคม.
ปัจจุบัน รัฐบรันเดินบวร์คมีท่าอากาศยานเบอร์ลินบรันเดินบวร์คเป็นท่าอากาศยานหลักร่วมกันกับกรุงเบอร์ลิน จากเดิมที่รองรับโดยสามท่าอากาศยาน ประกอบด้วย ท่าอากาศยานนานาชาติเบอร์ลินเทเกิล, ท่าอากาศยานเบอร์ลินเท็มเพิลโฮฟ และท่าอากาศยานเบอร์ลินเชอเนอเฟ็ลท์
เกร็ด.
ตราเครื่องหมายของบรันเดินบวร์คคือ อินทรีแดงบนพื้นขาว
รายชื่อสัตว์เลื้อยคลาน

รายชื่อสัตว์เลื้อยคลาน เป็นการรวบรวมรายชื่อของสัตว์เลื้อยคลานทุกไฟลัม สปีชีส์ไว้เพื่อเป็นการสะดวกต่อค้นหา การศึกษา ค้นคว้าเกี่ยวกับสัตว์เลื้อยคลาน
สำหรับผู้ที่จะเพิ่มเติมรายชื่อสัตว์คลาน ขอให้เรียงลำดับตามตัวอักษร เพื่อให้ง่ายต่อการเพิ่มเติมรายชื่อ ในส่วนของรายชื่อสัตว์เลื้อยคลานที่มีคนเริ่มเขียนบทความแล้วดูได้ที่ หมวดหมู่ และ 
<templatestyles src="Hlist/styles.css"/>
ฮ.
<templatestyles src="Hlist/styles.css"/>
แอเรีย 88

แอเรีย 88 (; โรมาจิ: "Eria Hachi-Jū-Hachi"; : ทับศัพท์จาก Area 88) เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น เกี่ยวกับการสู้รบที่ แอเรีย88 หรือ ฐานทัพอากาศของประเทศสมมุติแถบตะวันออกกลางที่ชื่อว่า อัสแลนด์ เรื่องราวกล่าวถึง ชิน คาซามะ, มิกกี้ ไซมอน, เกรก สามทหารเสือแห่งหน่วยทหารรับจ้างของกองทัพอากาศทหารต่างด้าวอัสแลนด์ ซึ่งแต่ละคนมาที่แอเรีย 88 ด้วยเหตุผลเบื้องหลังบางประการ
เนื้อเรื่อง.
ชิน คาซามะ นักบินยอดเยี่ยมแห่งโรงเรียนการบิน ผู้ซึ่งถูกเพื่อนสนิทหลอกให้เซ็นสัญญาในการเข้าร่วมกองทัพต่างด้าวอัสแลนด์ ซึ่งมีกำหนดระยะเวลา 3 ปี หรือไม่ก็ต้องจ่ายเงิน 1.5 ล้านดอลลาห์ในการยกเลิก แอเรีย 88 เป็นฐานทัพที่อยู่แนวหน้าสุด อันตรายที่สุด แต่ในขณะเดียวกัน ก็เป็นฐานทัพที่ทำผลงานได้ยอดเยี่ยมที่สุดเช่นกัน ผู้บัญชาการ ฐานนี้คือ ซากิ หรือความจริงเขาเป็นเจ้าชายแห่งประเทศ อัสแลนด์ ฐานทัพแห่งนี้จะให้รางวัลตามผลงานที่ทำได้ ฐานทัพแห่งนี้จึงเป็นที่รวมของทหารรับจ้างที่มีอดีตต่าง ๆ นานา ตอนจบ ฉบับOVA หลังมีทะเลาะวิวาทในปารีสหลังเป็นอิสระได้เสนอกลับไปญี่ปุ่นหรือไปอยู่ที่อเมริกาแต่ชินคาซามะปฏิเสธ เขาตัดสินใจจะกลับไป area 88 ตามเดิม ส่วนตอนจบ ฉบับทีวี ชิน คาซามะได้ตัดสินใจหนีออกจากarea 88 เพื่อไปโยโกะที่กำลังแต่งงานกับคันซากิ เพื่อนๆนักบินจึงไล่ตามเขา และได้เกลี้ยกล่อมให้กลับสุดท้ายจึงกลับเพราะเนื่องจากที่ญี่ปุ่นแทบไม่มีพ่อแม่พี่น้องญาติมิตรของชิน คาซามะแล้ว
ตัวละคร.
เป็นนักบินมือหนึ่งของ แอเรีย 88 สามารถทำลายข้าศึกได้เป็นจำนวนมาก และกู้วิกฤตไว้ได้หลายครั้ง มาที่แอเรีย88 เพราะถูก คันซากิ ซาโตรุเพื่อนสนิทหลอกให้เซ็นสัญญามาเป็นทหารรับจ้าง จุดประสงค์ก็เพื่อกำจัด ไม่ให้ชินมีชีวิตอีกต่อไป
อดีตทหารอากาศชาวอเมริกัน ผู้ซึ่งเคยร่วมรบในสงครามเวียดนาม หลังสงครามสงบกลับพบว่าตัวเองไม่สามารถใช้ชีวิตแบบสงบสุขได้จึงมาที่แอเรีย 88 เพื่อเข้าร่วมสงคราม
สองมาตรฐาน

สองมาตรฐาน  เป็นประเด็นการเปรียบเทียบในการจัดการหรือใช้ระบบ แนวทาง หรือมาตรฐาน ในกลุ่มเป้าหมายสองกลุ่มอย่างแตกต่างกัน สองมาตรฐาน ถูกนิยมเรียกกับการแก้ปัญหาที่ไม่ได้รับการปฏิบัติอย่างเป็นธรรม โดยการจัดการปัญหาในเรื่องเดียวกัน แต่ต่างเป้าหมาย ทำให้ได้รับผลลัพธ์ที่ต่างกัน เช่นการตอบรับของเจ้าหน้าที่กับกลุ่มคนรวยและกลุ่มคนจน ซึ่งไม่เท่ากัน
อาการคัน

อาการคัน เป็นความรู้สึกระคายเคืองทางผิวหนังของคนหรือสัตว์ ที่ ทำให้เกิดอาการอยากเกาขึ้นมา
กระบวนการเกิด.
สารเคมีที่ทำให้เกิดอาการคัน มีชื่อว่าฮิสทามีน (histamine) เป็นโมเลกุลที่ปล่อยออกมาโดยมาสต์ เซลล์ (mast cell) ที่อยู่ใต้ผิวหนัง histamine ยังทำให้เกิดผื่นแดง เวลาที่ถูกแมลงกัด สารเคมีนี้จะติดอยู่บริเวณปลายประสาทสัมผัสชนิดหนึ่งใต้ผิวหนัง
เป็นที่เข้าใจกันมาตลอดว่า อาการคันจากการกระตุ้นบนผิวหนัง เช่น การไหวของขนเส้นเล็กๆ บนร่างกาย จะส่งผ่านมาในลักษณะของความรู้สึกเจ็บเล็กๆ แต่ผลการวิจัยล่าสุดพบว่า อาการคันหรือความรู้สึกคันนั้น เป็นคนละอย่างกับ ความรู้สึกเจ็บ โดยความรู้สึกคันจะมีระบบประสาทส่วนของมันเองโดยเฉพาะ ความรู้สึกคันจากสารฮิสทามีนถูกส่งไปยังสมองผ่านทางอีกระบบประสาทหนึ่ง, Andrew และ คณะ ได้อธิบายไว้ในปี พ.ศ. 2544 ความรู้สึกคันอันเกิดจากสารฮิสทามีนนี้ จะเดินทางผ่าน ลำเส้นใยประสาทสไปโนทาลามิก (spinothalamic tract) เช่นเดียวกับความรู้สึกเจ็บ เพียงแต่ว่าความรู้สึกคันจะวิ่งผ่านเส้นประสาทส่วนของมันเอง
ชามพูวราช

ชามพูวราช เป็นตัวละครในเรื่องรามเกียรติ์ เป็นพญาวานรในกองทัพพระราม เกิดจากต้นไผ่ซึ่งฤาษีสุขวัฒนนำไปถวายพระอิศวร พระอิศวรนำมาทำเป็นธนู พอลองโก่งดูธนูหักเป็นสองท่อน เกิดเป็นพญาวานรชื่อชามพูวราช และพญาอสูรชื่อเวรัมภ์ ชามพูวราชถือเป็นวานรอาวุโสและรอบรู้ไตรเพท เมื่อพระรามทำศึกกับทศกัณฐ์ ชามพูวราชเป็นผู้เสนอให้พระรามจองถนนไปกรุงลงกาเพื่อเป็นพระเกียรติยศ และตอนแปลงร่างเป็นหมีใหญ่กัดต้นโรทันเพื่อทำลายพิธีชุบศรนาคบาศของอินทรชิต หลังเสร็จศึกลงกา ชามพูวราชได้เป็นอุปราชเมืองปางตาล
ลักษณะของชามพูวราช.
เป็นพญาวานร ปากอ้า ตาโพลง กายสีแดงเลือดหมูหรือน้ำตาลเข้ม หนึ่งพักตร์ สองกร ทรงชฎายอดชัย มีพระขรรค์เป็นอาวุธ
ท้าวมหาชมพู

ท้าวมหาชมพู เป็นพญาวานรครองกรุงชมพูมีนางแก้วอุดรเป็นมเหสีมี นิลพัท เป็นหลานบุญธรรม เป็นเพื่อนรักกับพาลี เจ้าเมืองขีดขิน มีฤทธิ์มากไม่ยอมไหว้ใครนอกจากพระผู้เป็นเจ้าทั้งสาม ภายหลังเมื่อรู้ว่าพระนารายณ์อวตารมาเป็นพระรามจึงเข้าร่วมทัพด้วย
รูปร่างลักษณะ.
ท้าวมหาชมพูมีลักษณะเป็นพญาวานร ปากอ้า ตาโพลง กายสีน้ำเงิน หนึ่งพักตร์ สองกร ทรงชฎายอดชัย มีพระขรรค์เป็นอาวุธ
โคลงภาพรามเกียรติ์.
ชมพูพานเรศท้าว จุฬจักร
ศรีขาบทรงสุรศักดิ์ ใหญ่ล้ำ
สวมชฎาดุจองค์มัฆ พานหเปรียบ เสมอฤๅ
ครองภพชมภูถ้ำ กึ่งหล้ากล้าหาญ ฯ
ขุนภักดีอาษา
ภูเขาหิมะมังกรหยก

ภูเขาหิมะมังกรหยก  เป็นเทือกเขาขนาดเล็กที่อยู่ใกล้กับเมืองลี่เจียง ในมณฑลยูนนาน ทางตะวันตกเฉียงใต้ของสาธารณรัฐประชาชนจีน ยอดเขาที่สูงที่สุดมีชื่อว่า ช่านจึโต่ว  ทิวทัศน์ของเทือกเขาที่มองจากสวนที่สระมังกรดำในเมืองลี่เจียงนั้น กล่าวกันว่าเป็นหนึ่งในทิวทัศน์ที่งดงามที่สุดของจีน
โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศิลปากร

โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศิลปากร (อักษรย่อ: สาธิต มศก. – DSU) เป็นโรงเรียนสหศึกษา เปิดการเรียนการสอนในระดับมัธยมศึกษา มีฐานะเป็นหน่วยงานของ คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร ก่อตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2516 เพื่อเป็นแหล่งฝึกประสบการณ์วิชาชีพของนักศึกษาคณะศึกษาศาสตร์ 
ประวัติ.
"โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศิลปากร" ก่อตั้งขึ้นจากความคิดริเริ่มของ อาจารย์ มาลี อติแพทย์ คณบดี คณะศึกษาศาสตร์ และรักษาการในตำแหน่งรองอธิการบดี เมื่อ พ.ศ. 2516 และเปิดรับนักเรียนเข้าเรียนในปีการศึกษา 2517 โดยใช้อาคารไม้บริเวณโรงเรียนเกษตรกรรมเดิมซึ่งอยู่ทางด้านประตูเพชรเกษมเป็นที่ทำการ ปีแรกรับนักเรียน 2 ชั้น คือ ชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 และชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 (มศ.1) ชั้นละ 2 ห้อง หลักสูตรที่ใช้ได้สร้างขึ้นเองโดยคณาจารย์ของคณะศึกษาศาสตร์
ข้อมูลทั่วไป.
พระคเณศ ตราสัญลักษณ์ประจำโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศิลปากรใช้ตราสัญลักษณ์เช่นเดียวกับ มหาวิทยาลัยศิลปากร พระคเณศ คือเทพเจ้าแห่งศิลปวิทยาการและการประพันธ์ ประทับบนเมฆ พระหัตถ์ขวาบนถือตรีศูล พระหัตถ์ขวาล่างถืองาช้าง พระหัตถ์ซ้ายบนถือปาศะ (เชือก) พระหัตถ์ซ้ายล่างถือครอบน้ำ ประทับบนลวดลายกนก โดยด้านล่างมีอักษรว่า "โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศิลปากร"
ดอกแก้ว
สถานภาพเทียบเท่าภาควิชา ประกาศในราชกิจจานุเบกษา ลงวันที่ 15 กันยายน 2536
สแตน เก็ตส์

สแตนลีย์ กาเยทสกี (Stanley Gayetsky) (2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1927 - 6 มิถุนายน ค.ศ. 1991) หรือเรียกสั้นๆ ว่า Stan Getz นักเป่าเทเนอร์แซกโซโฟนชาวอเมริกัน เจ้าของฉายา "The Sound" 
สแตนลีย์ มีเชื้อสายยูเครน-ยิว เกิดที่ฟิลาเดลเฟีย แต่ไปเติบโตที่นิวยอร์ก เริ่มเล่นแซกโซโฟนเมื่ออายุได้ 13 ปี และร่วมวงดนตรีของแจค ทีการ์เดน เมื่อปี 1943 เมื่ออายุ 16 ปี และได้ร่วมงานกับนักดนตรีอีกหลายคน เช่น เบนนี กู๊ดแมน สแตน เคนตัน จิมมี ดอร์ซีย์ วูดดี เฮอร์แมน นอกจากนี้ยังเคยร่วมงานกับ แนท คิง โคล และยังเคยบรรเลงร่วมกับ พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช เมื่อครั้งเสด็จราชดำเนินเยือนนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา เมื่อ พ.ศ. 2503 (ค.ศ. 1960) 
ในช่วงทศวรรษ 1950 แสตน เก็ตส์ มีชื่อเสียงในฐานะนักดนตรีแนวคูลแจ๊ซ ในปี 1958 เขาย้ายไปอยู่ที่ โคเปนเฮเกน เดนมาร์ก เพื่อหลีเลี่ยงคดียาเสพติด และเดินทางกลับสหรัฐอเมริกาในปี 1961
สแตน เก็ตส์ หันมาเล่นดนตรีแนวบอสซาโนวา โดยร่วมกับชาร์ลี เบิร์ดซึ่งเพิ่งเดินทางกลับจากบราซิล ออกอัลบั้ม "Jazz Samba" ในปี ค.ศ. 1963 มีเพลงเอกชื่อเพลง "Desafinado" และ "Samba De Uma Nota Só" (One Note Samba) จากผลงานเก่าของทอม โจบิม เพลง Desafinado ได้รับรางวัลแกรมมี่ประจำปี 1963
สแตน เก็ตส์ มีผลงานร่วมกับ จาว กิลแบร์โตและแอสทรูด กิลแบร์โต ในอัลบั้ม "Getz/Gilberto" (1963) และ "Getz/Gilberto #2" (1964) ได้รับรางวัลแกรมมี่ 2 รางวัล เพลง "The Girl from Ipanema" ได้รางวัลเพลงยอดเยี่ยม เหนือเพลง "A Hard Day's Night" ของเดอะ บีเทิลส์ ในปี 1963
สแตน เก็ตส์ มีผลงานร่วมกับนักดนตรีชั้นนำอีกหลายคน เช่น เวส มอนท์โกเมอร์รี โจ เฮนเดอร์สัน ชิค โคเรีย สแตนลีย์ คลาร์ค บิล อีแวนส์
ช่วงทศวรรษ 1980 เขาเริ่มเปลี่ยนไปเล่นดนตรีแนวทดลองอื่นๆ ทั้งฟิวชันแจ๊ซ อีเล็กตริกแจ๊ซ อะคูสติกแจ๊ซ 
ช่วงบั้นปลายชีวิต สแตน เก็ตส์ มีปัญหาติดยาเสพติด สุรา และมอร์ฟีน ถูกจับด้วยข้อหาพยายามปล้นร้านยา จนถูกส่งเข้าศูนย์กักกันเพื่อรักษาตัว เขาเสียชีวิตเมื่อวันที่ 6 มิถุนายน ค.ศ. 1991 ที่มาลิบู แคลิฟอร์เนีย ด้วยโรคมะเร็งตับ
สัตวแพทย์

สัตวแพทย์ คือ แพทย์ที่รักษาสัตว์ หรือกล่าวแบบภาษาชาวบ้านว่า "หมอรักษาสัตว์" โดยคำว่า veterinarian นิยมใช้ในอเมริกาเหนือ ถูกใช้เป็นครั้งแรกโดยโทมัส บราวน์ (Thomas Browne) หรือ veterinary surgeon นิยมใช้ในยุโรป ซึ่งมีรากศัพท์มาจากภาษาละติน คือ veterinae โดยมีหมายความว่า draught animals บางครั้งอาจจะใช้คำสั้น ๆ ว่า "vet" 
ในประเทศไทย คาดว่า คำว่า สัตวแพทย์ พล.ต. ม.จ.ทองฑีฆายุ ทองใหญ่ ผู้ซึ่งเป็นพระบิดาของวิชาสัตวแพทย์สมัยใหม่ เป็นผู้ใช้คำนี้ โดยทรงก่อตั้งโรงเรียนอัศวแพทย์ทหารบก ซึ่งได้พัฒนาต่อมาเป็นโรงเรียนนายสิบสัตวแพทย์ และ โรงเรียนนายดาบสัตวแพทย์ทหารบก ตามลำดับ ซึ่งถือว่าเป็นการศึกษาวิชาสัตวแพทยศาสตร์ครั้งแรกของประเทศไทย โดยต้องการผลิตกำลังพลป้อนกองทัพ และได้พัฒนาเป็นแผนกอิสระสัตวแพทยศาสตร์ ตั้งอยู่ ณ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย โดยมี ศาสตราจารย์ พันโท หลวงชัยอัศวรักษ์ เป็นปฐมคณบดี ซึ่งถือว่าเป็นการศึกษาวิชาสัตวแพทยศาสตร์ ในสถานศึกษาพลเรือนเป็นครั้งแรก เพื่อผลิตสัตวแพทย์ ในระดับปริญญา ต่อมาได้มีการพัฒนาเป็นคณะสัตวแพทยศาสตร์ สังกัดมหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์ และเพื่อให้สอดคล้องกับนโยบายพัฒนาประเทศในสมัยนั้น รัฐบาลได้โอนคณะสัตวแพทยศาสตร์มาสังกัด มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ในปีพุทธศักราช 2497 โดยมีการเรียนที่มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ บางเขน จำนวน 2 ปี และไปเรียนที่ถนน อังรีดูนัง อีก 4 ปี ต่อมาได้มีการย้ายกิจการคณะไปสังกัดจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และจัดตั้งเป็นคณะสัตวแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยในปัจจุบันเมื่อปี พุทธศักราช 2510 แต่ก็ยังมีอาจารย์และนิสิตส่วนหนึ่งอยู่พัฒนาคณะสัตวแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ต่อไป โดยได้เชิญอธิบดีกรมปศุสัตว์ในสมัยนั้น คือ ศาสตราจารย์ นายสัตวแพทย์ ดร.จักร พิชัยรณรงค์สงคราม เป็นคณบดี และถือว่า ท่านคือ บิดาของคณะสัตวแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
อย่างไรก็ตาม กรมปศุสัตว์ ก็เปิดสอนวิชาสัตวแพทยศาสตร์ ในระดับประกาศนียบัตร ณ โรงเรียนสัตวแพทย์ (Paraveterinary School)เพื่อผลิตบุคลกรให้กรมปศุสัตว์ เพื่อบรรเทาความขาดแคลนสัตวแพทย์ของประเทศ โดยมีเพลงนกน้อยในไร่ส้มเป็นเพลงที่ถูกแต่งเพื่อชื่นชมการปฏิบัติหน้าที่ของสัตวแพทย์ในชนบท และถูกนำไปใช้ในวิชาชีพสื่อสารมวลชน ต่อมา
สำหรับประเทศไทย คำว่า "สัตวแพทย์" สามารถสื่อความหมายได้ 2 กรณี คือ สัตวแพทย์ (Paravet) และ นายสัตวแพทย์ (Veterinarian)
นายสัตวแพทย์ คือ บุคคลที่เรียนจบสัตวแพทย์ ในระดับปริญญาตรี ในมหาวิทยาลัยต่างๆ ได้รับคุณวุฒิ ปริญญาทางสัตวแพทยศาสตร์ (สพ.บ.) และ ได้รับ ใบประกอบวิชาชีพการสัตวแพทย์ชั้นหนึ่ง 
สัตวแพทย์ คือ บุคคลที่เรียนจบ โรงเรียนสัตวแพทย์ ของ กรมปศุสัตว์ ได้รับประกาศนียบัตร (2ปี) และได้รับ ใบประกอบวิชาชีพการสัตวแพทย์ ชั้น สอง ปัจจุบัน โรงเรียนสัตวแพทย์ ของกรมปศุสัตว์ ได้ยุบและโอนย้ายไปเป็น คณะเทคนิคการสัตวแพทย์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ เปิดทำการสอนในระดับปริญญา ด้าน เทคนิคการสัตวแพทย์ (4ปี) 
ดูเพิ่ม.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
มหาวิทยาลัยปทุมธานี

มหาวิทยาลัยปทุมธานี เป็นสถาบันอุดมศึกษาเอกชนเปิดการสอนตั้งแต่ระดับปริญญาตรี โท และเอก ตั้งอยู่ที่จังหวัดปทุมธานี มหาวิทยาลัยปทุมธานี เป็นสถาบันอุดมศึกษาเอกชน ได้รับอนุญาตให้จัดตั้งตามพระราชบัญญัติสถาบันอุดมศึกษาเอกชน เดิมคือ “วิทยาลัยปทุมธานี” เมื่อวันที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2542 โดย ดร.ชนากานต์ ยืนยง เป็นผู้รับใบอนุญาตจัดตั้ง โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อขยายโอกาสให้แก่เยาวชนในจังหวัดปทุมธานี และพื้นที่ใกล้เคียง ให้มีโอกาสศึกษาต่อในระดับอุดมศึกษา ต่อมาได้รับอนุญาตเปลี่ยนประเภทเป็น "มหาวิทยาลัยปทุมธานี" เมื่อวันที่ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2548
มหาวิทยาลัยปทุมธานี ได้ดำเนินพันธกิจหลักของสถาบันอุดมศึกษา คือ การผลิตบัณฑิต การวิจัย การบริการวิชาการแก่สังคม และการทำนุบำรุงศิลปวัฒนธรรม ได้อย่างสมบูรณ์ครบถ้วน บัณฑิตที่สำเร็จการศึกษาจากจากสถาบันแห่งนี้ ได้ประกอบสัมมาวิชาชีพรับใช้สังคมและประเทศชาติอย่างมีคุณภาพ และกอปรด้วยคุณธรรม นำมาซึ่งความภาคภูมิใจของคณาจารย์และผู้บริหารสถาบันเป็นอย่างยิ่ง
ประวัติมหาวิทยาลัย.
มหาวิทยาลัยปทุมธานี เป็นสถาบันอุดมศึกษาเอกชน ได้รับอนุญาตให้จัดตั้งตามพระราชบัญญัติสถาบันอุดมศึกษาเอกชนในนาม “วิทยาลัยปทุมธานี” เมื่อวันที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2542 โดย ดร. ชนากานต์ ยืนยง เป็นผู้รับใบอนุญาตจัดตั้ง วัตถุประสงค์ในการจัดตั้งสถาบันแห่งนี้ เพื่อเป็นการขยายโอกาสให้แก่เยาวชนในจังหวัดปทุมธานีและพื้นที่ใกล้เคียง ให้มีโอกาสศึกษาต่อในระดับอุดมศึกษา ทั้งนี้เพื่อเป็นการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ของประเทศ ให้เพียบพร้อมด้วยความเป็นเลิศทางวิชาการ มีทักษะขั้นสูงในการประกอบอาชีพและกอปรด้วยจริยธรรมในการดำเนินชีวิต อันจะเป็นการพัฒนาประเทศชาติต่อไปนับแต่การก่อตั้งวิทยาลัยปทุมธานีเป็นต้นมา วิทยาลัยปทุมธานีได้ปฏิบัติพันธกิจหลักของสถาบันอุดมศึกษา คือ การผลิตบัณฑิต การวิจัย การบริการวิชาการแก่สังคม และการทำนุบำรุงศิลปวัฒนธรรม ได้อย่างสมบูรณ์ครบถ้วน บัณฑิตที่สำเร็จการศึกษาจากจากสถาบันแห่งนี้ ได้ประกอบสัมมาวิชาชีพรับใช้สังคมและประเทศชาติอย่างมีคุณภาพ และกอปรด้วยคุณธรรม นำมาซึ่งความภาคภูมิใจของคณาจารย์และผู้บริหารสถาบันเป็นอย่างยิ่ง
คณะวิชา.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>