pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
อย่าหน่วงเหนี่ยวเราไว้

อย่าหน่วงเหนี่ยวเราไว้ หรือเดิมใช้ว่า อย่าแตะต้องเรา  เป็นถ้อยคำที่พระเยซูกล่าวกับมารีย์ชาวมักดาลา เมื่อทรงพบนางหลังจากที่ทรงฟื้นขึ้นจากความตายตามที่บันทึกใน ยอห์น 20:17 
ประโยคนี้เป็นที่นิยมในเพลงสวดเกรกอเรียน (Gregorian chant) ในยุคกลาง และเป็นหัวข้อที่นิยมกันในงานจิตรกรรมที่เกี่ยวกับการคืนพระชนม์ของพระเยซู (Resurrection)
ประโยคเดิม “Μή μου ἅπτου” ในพระวรสารนักบุญยอห์นซึ่งเป็นภาษากรีกแปลว่า “จะหยุดยั้งเรานั้นหาได้ไม่” หรือ “จงอย่าหยุดยั้งเรา” มากกว่าที่จะแปลว่า “อย่าแตะต้องเรา” (Don't touch me) เช่นที่เคยแปลกันในบางฉบับ
ส่วนต่อประสานโปรแกรมประยุกต์

ส่วนต่อประสานโปรแกรมประยุกต์  หรือนิยมเรียกย่อว่า เอพีไอ (API) หมายถึงวิธีการที่ระบบปฏิบัติการ ไลบรารี หรือบริการอื่น ๆ เปิดให้โปรแกรมคอมพิวเตอร์สามารถติดต่อเรียกใช้งานได้ เอพีไอ แบ่งเป็น
มารีศ

มารีศ หรือ ม้ารีด เป็นยักษ์กายสีขาว เป็นบุตรของนางกากนาสูร เมื่อทศกัณฐ์ได้ฟังคำยอโฉมนางสีดาจากนางสำมนักขา ก็ให้หลงใหลอยากได้นางเป็นชายา จึงบังคับมารีศให้แปลงเป็นกวางทองเดินไปให้นางสีดาเห็น นางสีดาอยากได้กวางทองจึงอ้อนวอนให้พระรามออกไปจับมาให้ พระรามรู้ว่าเป็นยักษ์จึงใช้ศรยิงมารีศล้มลง มารีศแกล้งดัดเสียงเป็นพระรามร้องขึ้นดัง ๆ เหมือนได้รับบาดเจ็บ นางสีดาได้ยินคิดว่าพระรามมีอันตรายขอให้พระลักษมณ์ตามไปช่วย แล้วมารีศก็ขาดใจตาย 
มารีศมีภรรยาชื่อแก้วเจษฎา มีบุตรสามคนคือ ชิวหา นนยวิก และวายุเวก
อนึ่งในจิตรกรรมฝาผนังที่วัดพระศรีรัตนศาสดาราม สะกดชื่อมารีศว่า "ม้ารีด" โดยภาพของมารีศมีลักษณะคือตัวเป็นม้า หน้าเป็นยักษ์
ลักษณะหัวโขน.
กายสีขาว สวมมงกุฎ 3 กลีบ
พระอุบาลีคุณูปมาจารย์ (ปัญญา อินฺทปญฺโญ)

พระอุบาลีคุณูปมาจารย์ นามเดิม ปัญญา ทิพย์มณฑา ฉายา อินทปญฺโญ (8 ตุลาคม พ.ศ. 2465 - 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551) อดีตเจ้าอาวาสวัดไร่ขิง และผู้สร้างโรงพยาบาลเมตตาประชารักษ์
ประวัติ.
พระอุบาลีคุณูปมาจารย์ เดิมชื่อ ปัญญา ทิพย์มณฑา เป็นบุตรของนายไป๋และนางแช่ม ทิพย์มณฑา อาชีพกสิกรรม เกิดเมื่อวันที่ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2465 ที่อำเภอนครชัยศรี จังหวัดนครปฐม ได้บรรพชาเป็นสามเณรเมื่อวันที่ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2477 ขณะมีอายุได้ 12 ปี ณ วัดกลางบางแก้ว อำเภอนครชัยศรี จังหวัดนครปฐม พระครูปัจฉิมทิศบริหาร (เกิด) วัดงิ้วลาย ตำบลงิ้วลาย อำเภอนครชัยศรี จังหวัดนครปฐม เป็นพระอุปัชฌาย์ ต่อมาเมื่ออายุได้ 20 ปี จึงได้อุปสมบทเป็นพระภิกษุที่วัดเดิม เมื่อวันที่ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2485 โดยมีพระพุทธวิถีนายก (เพิ่ม ปุญฺญวสโน) เป็นพระอุปัชฌาย์ และได้รับฉายาว่า "อินทฺปญฺโญ"
พระอุบาลีคุณูปมาจารย์ ดำรงตำแหน่งในทางปกครองคณะสงฆ์ อาทิ เจ้าอาวาสวัดไร่ขิง อำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม และที่ปรึกษาเจ้าคณะภาค 14 เป็นต้น สำหรับสมณศักดิ์ชั้นสุดท้ายเป็นที่พระอุบาลีคุณูปมาจารย์ พระราชาคณะเจ้าคณะรอง ชั้นหิรัญบัฏ เมื่อ พ.ศ. 2539 ตลอดชีวิตของท่าน ได้ทุ่มเทเวลาให้กับการพัฒนาด้านบริการชุมชนและสาธารณสุข โดยเฉพาะการสร้างโรงพยาบาลเมตตาประชารักษ์ (วัดไร่ขิง) ซึ่งมีชื่อเสียงในด้านการรักษาดวงตา
พระอุบาลีคุณูปมาจารย์ (ปัญญา อินทปญฺโญ) มีโรคประจำตัวคือโรคเบาหวาน โรคหัวใจ และความดันโลหิตสูง และป่วยเรื้อรังมานานนับสิบปี ท่านได้เข้ารักษาตัวครั้งสุดท้ายที่โรงพยาบาลธนบุรี เขตบางกอกน้อย กรุงเทพมหานคร เมื่อวันที่ 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 และมรณภาพเมื่อกลางดึกวันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 ด้วยอาการสงบจากอาการติดเชื้อที่ปอดและกระแสโลหิต สิริรวมอายุได้ 85 ปี 4 เดือน 5 วัน พรรษา 65 พรรษา พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานน้ำสรงศพและพระราชทานโกศแปดเหลี่ยม ตามสมณศักดิ์
รายชื่อธงในประเทศเม็กซิโก

ภาพด้านล่างต่อไปนี้ เป็นธงต่างๆ ที่ใช้และเคยใช้ในประเทศเม็กซิโก
ธงประจำรัฐ.
รัฐต่างๆ ในประเทศเม็กซิโกไม่มีธงประจำรัฐที่เป็นทางการ ตารางเบื้องล่างนี้แสดงภาพธงประจำรัฐโดยพฤตินัย (de facto flag) ที่ใช้กันโดยทั่วไป ลักษณะของธงดังกล่าวแต่ละธงใช้ธงพื้นสีขาว กว้าง 4 ส่วน ยาว 7 ส่วน เช่นเดียวกับธงชาติ กลางธงมีภาพตราประจำรัฐของแต่ละรัฐ
ปีเตอร์ แพน

ปีเตอร์ แพน  เป็นตัวละครตัวหนึ่งที่สร้างขึ้นโดยนักประพันธ์ชาวสก๊อต ชื่อ เจ. เอ็ม. แบร์รี่ เป็นเด็กชายผู้หนึ่งที่สามารถบินได้ และมีมนต์พิเศษในการปฏิเสธการเติบโตเป็นผู้ใหญ่ แต่กลับเป็นเด็กตลอดกาล เขาใช้ชีวิตวัยเด็กตลอดกาลของเขาท่องเที่ยวผจญภัยอยู่ในเกาะเล็ก ๆ แห่งหนึ่งในดินแดนเนเวอร์แลนด์ เป็นหัวหน้าของแก๊งเด็กหลง อยู่กับหมู่นางฟ้า และต่อสู้กับโจรสลัด ปีเตอร์ แพนจะมาพบปะกับเด็กธรรมดา ๆ ในโลกภายนอกบ้างเป็นครั้งคราว
ตัวละคร ปีเตอร์ แพน ปรากฏตัวครั้งแรกในตอนหนึ่งของ ""The Little White Bird" ซึ่งเป็นนวนิยายสำหรับผู้ใหญ่ ตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1902 หลังจากนั้นจึงได้พิมพ์แยกเป็นเรื่องของตนเองในปี ค.ศ. 1906 ในฐานะหนังสือเด็ก ใช้ชื่อเรื่องว่า "Peter Pan in Kensington Gardens" ปีเตอร์ แพนมีชื่อเสียงโด่งดังขึ้นมาจากการแสดงละครเวทีเมื่อวันที่ 27 ธันวาคม 1904 เรื่อง "Peter Pan" หรือ "The Boy Who Wouldn't Grow Up" ต่อมามีการดัดแปลงละครเวทีเรื่องนี้ไปเป็นนวนิยาย ตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1911 ใช้ชื่อเรื่องว่า "ปีเตอร์กับเวนดี้" ภายหลังเปลี่ยนชื่อเรื่องเป็น "ปีเตอร์ แพน กับเวนดี้" ชื่อสกุลของ "แพน" มาจากชื่อของเทพกรีกองค์หนึ่งผู้เป็นเทพแห่งดนตรี ซึ่งปีเตอร์มักเป่าขลุ่ยชนิดหนึ่งที่เรียกว่า "ขลุ่ยแพน"
ในเวลาต่อมา ปีเตอร์ แพน ถูกดัดแปลงและสร้างเหตุการณ์ต่อเนื่องทั้งก่อนและหลังเรื่องเล่าเดิมไปอีกมากมาย ผลงานดัดแปลงวรรณกรรมเรื่องนี้ที่มีชื่อเสียงมากที่สุด คือการดัดแปลงเป็นภาพยนตร์การ์ตูนของ วอลท์ ดิสนีย์ เรื่อง "ปีเตอร์ แพน" ในปี ค.ศ. 1953 นอกจากนี้มีการแสดงละครเพลงบรอดเวย์ เรื่อง "ปีเตอร์ แพน" ภาพยนตร์เรื่อง "ฮุค" ในปี ค.ศ. 1991 ภาพยนตร์เรื่อง "ปีเตอร์ แพน" ในปี ค.ศ. 2003 และนวนิยายภาคต่อ เรื่อง "Peter Pan in Scarlet" ในปี ค.ศ. 2006 นอกจากนี้ ปีเตอร์ แพน ยังปรากฏในผลงานอื่น ๆ อีกมากมาย
สดายุ

นกสดายุ หรือ พระยาสดายุเป็นพระยาปักษาชาติ (นก) หนึ่งในตัวละครในเรื่องรามเกียรติ์ เป็นสหายกับท้าวทศรถ เมื่อทศกัณฐ์ไปลักนางสีดาจากบรรณศาลา พาอุ้มเหาะจะนำไปไว้ ณ สวนขวัญ กรุงลงกา ขณะที่พระรามไม่อยู่ในอาศรม แต่นกสดายุบินผ่านมาเห็นเหตุการณ์จึงเข้ามาสกัดไว้ ผลสุดท้าย พระยาสดายุหรือ นกสดายุถูกขว้างด้วยแหวนของนางสีดาปีกหักตกลงมายังพื้นดินแต่ยังไม่ตาย ทศกัณฐ์พานางสีดาหนีไปได้ สดายุรอคอยแจ้งเหตุกับ พระรามที่ออกติดตามหานางสีดา เมื่อพระรามมาเจอสดายุก็ได้มอบแหวนของนางสีดาให้แล้วจึงสิ้นชีพไป
ชีวิตศิลปิน

ชีวิตศิลปิน หรือ ชีวิตจิตรกร, ประติมากร, และสถาปนิกผู้ดีเด่น  เป็นหนังสือชีวประวัติที่เขียนในคริสต์ศตวรรษที่ 16 โดย จิตรกรและสถาปนิก จอร์โจ วาซารี ซึ่งถือกันว่าอาจจะเป็นหนังสือเกี่ยวกับศิลปะที่สำคัญที่สุดและยังใช้อ้างอิงกันมากที่สุดในวงการศิลปะ “เป็นงานเขียนเกี่ยวกับศิลปะที่สำคัญที่สุดในสมัยเรอเนซองส์” และ “เป็นรากฐานของการเขียนประวัติศาสตร์ศิลปะ” ชื่อหนังสือมักจะเรียกกันสั้นๆ ว่า “Vite” หรือ “Lives” หรือ “ชีวิตศิลปิน”
ฮาร์พี

ฮาร์พี  เป็นสิ่งมีชีวิตตามตำนานกรีกซึ่งมีรูปกายเป็นมนุษย์ผู้หญิง มีท่อนล่างอย่างนก และมีปีก
กล่าวกันว่าแต่เดิมฮาร์ปีมีเพียงสองตนเท่านั้น คือเอลโล และโอไซพีเทส ธิดาแห่งเธามาส และโอเชียนิดนามอิเล็กตร้า (โอเชียนิดคือนิมฟ์แห่งทะเล) เธามาสผู้นี้เป็นโอรสของพอนทัสและไกอา ทั้งพอนทัสและไกอาต่างก็เป็นเทพเจ้าโบราณของกรีก โดยพอนทัสเป็นเทพแห่งทะเล ส่วนไกอาเป็นเทพแห่งพิภพ ฮาร์ปีทั้งสองเป็นพี่น้องกับเทวีไอริส ซึ่งเป็นเทวีผู้ทำหน้าที่นำสารให้กับเหล่าเทพเจ้าต่างๆ เช่นเดียวกับเฮอร์เมส หากแต่เฮอร์เมสนั้นขึ้นตรงต่อเทพบดีซูส ในขณะที่ไอริสเป็นเทวีใต้บัญชาของเฮร่า เทวีไอริสยังมีปีกเป็นนกเช่นเดียวกับอีรอส และมักถูกกล่าวถึงในลักษณะของสาวน้อยมีปีก ถือคทานำสาร นอกจากนี้ไอริสยังเป็นเทวีพรหมจรรย์ และถือเป็นเทวีแห่งสะพานสายรุ้งอีกด้วย
เรื่องที่เป็นที่รู้จักกันดีเกี่ยวกับฮาร์ปีคือเรื่องเมื่อครั้งเรืออาร์โกมาขึ้นฝั่งที่เธรส ในตอนนั้นมีนักพยากรณ์ตาบอดผู้หนึ่งนามว่าฟีนูสนำความลับของสวรรค์มาบอกแก่คนนอกมากเกินไป เทพเจ้าซูสจึงทรงสั่งให้พวกฮาร์ปีมาขโมยอาหารของฟีนูสเป็นการทรมาน เซเทสและคาลาอีสบุตรของเทพเจ้าแห่งสายลมเหนือโบรีอัสจึงทำหน้าที่ขับไล่เหล่าฮาร์ปีนี้ไป ยังมีบางตำนานกล่าวว่าฮาร์ปีถูกเซเทสและคาลาอีสฆ่าตาย นอกนั้นเล่าว่าเทวีไอริสได้ลงมาห้ามไว้ทัน หากแต่เหล่าฮาร์ปีก็ต้องตายเพราะอดอยากอาหารอยู่ดี
ในเรื่องเจสันกับขนแกะทองคำนั้น ฮาร์พีได้ถูกกล่าวถึงว่าเป็นสุนัขล่าเนื้อของซูส การปรากฏตัวของฮาร์พีจะสร้างความน่าขยะแขยงไว้ในทุกๆที่ที่มันไป ฮาร์พีจะกินทุกสิ่งทุกอย่างที่ขวางหน้าและทิ้งมูลที่มีกลิ่นเหลือรับจนไม่ว่าสิ่งมีชีวิตใดก็ทนไม่ได้
ในเทพปกรณัมกรีกยังมีการกล่าวถึงฮาร์ปีตนอื่นๆ อีก ซึ่งคาดว่าเป็นการเสริมแต่งเข้ามาภายหลังเช่นฮาร์ปีที่มีชื่อว่าโพดาร์กซึ่งเป็นมารดาของม้าศักดิ์สิทธิ์สองตัวชื่อซานธุสและบาเลียส (ม้าของอะคิลลีส) โดยมีเทพเจ้าแห่งสายลมตะวันตกเซฟเฟอรุสเป็นบิดา
บางตำนานกล่าวว่าเป็นสมุนรับใช้ของเทพเจ้าฮาเดส โดยทำหน้าที่หาวิญญาญที่เป็นอาหารมาสังเวยให้ที่นรกทาทาร์ลัส อาศัยอยู่ที่ชั้นบรรยากาศ (หรือว่ากันว่าตามหมู่เมฆนั้นเอง) มีความสามารถเกี่ยวกับลม และมักจะเป็นตัวร้ายที่มักจะโผล่มาในการโกรษแค้นของเหล่าเทพ โดยยกตัวอย่างจากตำนานที่ทำให้นกฮาร์พีโด่งดังอันหนึ่งคือ ตำนานเจสันและขนแกะทองคำ โดนตำนานกล่าวว่า คิงเพเนอุสถูกพระเจ้า สาปไม่ให้กินอาหารได้ เพราะทุกครั้งที่จะกินอาหาร จะมีเหล่านกฮาร์พีมาบินวนโฉบแย่งอาหารไป ทำให้ไม่สามารถกินอาหารได้เลย จนกระทั่งได้รับการช่วยเหลือจากพวกเจสัน หลังจากนำเรืออาร์โก้เทียบท่า โดยการฆ่านกฮาร์พีทิ้งเสีย ว่ากันว่าฮาร์พีมี3พี่น้อง นามว่า Aello Celaeno และ Ocypete
ปฏิบัติการโอเวอร์ลอร์ด

ปฏิบัติการโอเวอร์ลอร์ด  เป็นรหัสนามสำหรับยุทธการที่นอร์ม็องดี ปฏิบัติการของฝ่ายสัมพันธมิตรที่ได้เปิดฉากการบุกครองที่ประสบความสำเร็จในดินแดนยุโรปตะวันตกที่อยู่ภายใต้การยึดครองของเยอรมันในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ปฏิบัติการครั้งนี้ได้เปิดฉากขึ้นเมื่อวันที่ 6 มิถุนายน ค.ศ. 1944 ด้วยการยกพลขึ้นบกที่นอร์ม็องดี (ปฏิบัติการเนปจูน, ยังเป็นที่รู้จักกันทั่วไปคือ ดี-เดย์) การโจมตีทางอากาศโดยเหล่าพลร่มที่มาพร้อมกับเครื่องบินบรรทุกจำนวน 1,200 ลำที่ล่วงหน้าออกไปก่อนที่จะมีการโจมตีด้วยการยกพลสะเทิ้นน้ำสะเทิ้นบกด้วยเรือจำนวน 5,000 ลำ จำนวนทหารเกือบ 160,000 นายได้ข้ามช่องแคบอังกฤษเมื่อวันที่ 6 มิถุนายน และทหารของฝ่ายสัมพันธมิตรมีจำนวนมากกว่าสองล้านนายในฝรั่งเศสในช่วงสิ้นเดือนสิงหาคม
การตัดสินใจที่จะรับรองว่าจะบุกครองข้ามช่องแคบในปี ค.ศ. 1944 ได้ถูกจัดขึ้นที่การประชุมไทรเดนท์ในกรุงวอชิงตันในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1943 นายพล ดไวต์ ดี. ไอเซนฮาวร์ ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้บัญชาการแห่งกองบัญชาการทหารสูงสุดของกองกำลังพันธมิตรรบนอกประเทศ (Supreme Headquarters Allied Expeditionary Force-SHAEF) และนายพล เบอร์นาร์ด มอนต์โกเมอรี ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้บัญชาการแห่งกองทัพที่ 21 ซึ่งประกอบไปด้วยทั้งหมดของกองกำลังทางภาคพื้นดินที่เกี่ยวข้องที่จะบุกครอง ชายฝั่งของนอร์ม็องดีบนทางด้านตะวันตกเฉียงเหนือของฝรั่งเศสได้ถูกเลือกให้เป็นที่ตั้งของการบุกครอง ด้วยฝ่ายอเมริกันได้กำหนดพื้นที่คือส่วนหนึ่งของรหัสนามว่า ยูทาห์ และโอมาฮ่า ส่วนฝ่ายอังกฤษที่ซอร์ด และโกลด์ และฝ่ายแคนาดาที่จูโน เพื่อให้เป็นไปตามสภาพที่ได้คาดหวังไว้ในหัวหาดนอร์ม็องดี เทคโนโลยีพิเศษได้ถูกพัฒนาขึ้น รวมทั้งท่าเรือเทียมสองแห่งที่ถูกเรียกว่า มัลเบอร์รี่ ฮาร์เบอร์ และขบวนของรถถังที่ศึกษาเป็นพิเศษที่มีชื่อว่า Hobart's Funnies ในช่วงเดือนที่นำไปสู่การบุกครอง ฝ่ายสัมพันธมิตรได้ดำเนินการล่อลวงทางทหารอย่างเป็นรูปธรรม ปฏิบัติการบอดีการ์ด การให้ข้อมูลข่าวสารที่ผิดทั้งอิเล็กทรอนิกส์และภาพ ด้วยเหตุนี้ทำให้เยอรมันเกิดเข้าใจผิดเกี่ยวกับวันที่และสถานที่ของการยกพลขึ้นบกหลักของฝ่ายสัมพันธมิตร ฟือเรอร์ อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ ได้มอบหมายให้จอมพล แอร์วีน ร็อมเมิล ในความรับผิดชอบของการพัฒนาป้อมปราการตลอดแนวทั้งหมดของกำแพงแห่งแอตแลนติกที่ฮิตเลอร์ได้ป่าวประกาศเอาไว้ในความคาดหมายของการบุกครอง
ฝ่ายสัมพันธมิตรไม่สามารถบรรลุวัตถุประสงค์ได้เลยสำหรับวันแรก แต่พวกเขาได้ปักหลักทางภาคพื้นดินที่พวกเขาได้ค่อย ๆ ขยายมากขึ้น เมื่อพวกเขาสามารถเข้ายึดครองท่าเรือแชร์บัวก์ เมื่อวันที่ 26 มิถุนายน และเมืองก็อง เมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม การโจมตีตอบโต้กลับที่ล้มเหลวโดยกองทัพเยอรมัน เมื่อวันที่ 8 สิงหาคม จำนวนทหารที่เหลือ 50,000 นายของกองทัพที่เจ็ดถูกดักล้อมอยู่ในวงล้อมฟาเลส์ ฝ่ายสัมพันธมิตรได้เปิดฉากการบุกครองที่สองจากทะเลเมดิเตอร์เรเนียนจากทางตอนใต้ของฝรั่งเศส (รหัสนามว่า ปฏิบัติการดรากูน) เมื่อวันที่ 15 สิงหาคม และการปลดปล่อยกรุงปารีสที่ตามมา เมื่อวันที่ 25 สิงหาคม กองทัพเยอรมันได้ล่าถอยไปยังตะวันออกข้ามแม่น้ำแซน เมื่อวันที่ 30 สิงหาคม ค.ศ. 1944 อันเป็นการยุติของปฏิบัติการโอเวอร์ลอร์ด
เอช. ไรเดอร์ แฮ็กการ์ด

เอช. ไรเดอร์ แฮ็กการ์ด หรือชื่อเต็มว่า เซอร์ เฮนรี ไรเดอร์ แฮ็กการ์ด (Sir Henry Rider Haggard) (22 มิถุนายน ค.ศ. 1856 - 14 พฤษภาคม ค.ศ. 1925) เป็นนักเขียนนวนิยายแนวผจญภัย ที่มีฉากหลังของเรื่องอยู่ในดินแดนอันแปลกประหลาด เช่น ในแอฟริกา เป็นต้น เขายังเป็นหนึ่งในผู้ปฏิรูประบบเกษตรกรรมในดินแดนต่างๆ ในอาณาเขตของสหราชอาณาจักรด้วย เขาได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ชั้นอัศวิน ในปี ค.ศ. 1919 
งานเขียนชิ้นสำคัญของแฮ็กการ์ดได้แก่ "สมบัติพระศุลี" (King Solomon's Mines) พร้อมภาคต่อคือ "อัลลัน ควาเตอร์ไมน์" (Allan Quatermain) และเรื่อง "She" กับภาคต่อคือ "Ayesha" ซึ่งทั้งหมดเป็นนวนิยายผจญภัยในดินแดนอันลึกลับแห่งแอฟริกา นอกจากนี้เขายังมีชื่อเสียงจากนวนิยายเชิงมหากาพย์ของไวกิ้ง เรื่อง "Eric Brighteyes"
แนวรบด้านตะวันตก เหตุการณ์ไม่เปลี่ยนแปลง

แนวรบด้านตะวันตก เหตุการณ์ไม่เปลี่ยนแปลง  เป็นนวนิยายของเอริช มาเรีย เรอมาร์ค ทหารผ่านศึกชาวเยอรมันในสงครามโลกครั้งที่ 1 สะท้อนถึงความสยดสยองของสงคราม และความรู้สึกของเหล่าทหารเมื่อต้องกลับมาใช้ชีวิตแบบพลเรือนอีกครั้ง หนังสือตีพิมพ์ครั้งแรกในเยอรมัน ใช้ชื่อเรื่องว่า Im Westen nichts Neues ในเดือนมกราคม ค.ศ. 1929 และต่อมาได้แปลออกไปกว่า 25 ภาษา ตีพิมพ์จำหน่ายมากกว่า 2 ล้าน 5 แสนเล่ม ภายในเวลาเพียงสิบแปดเดือนหลังจากพิมพ์ครั้งแรก 
นวนิยายฉบับภาษาไทย ใช้ชื่อว่า "แนวรบด้านตะวันตก เหตุการณ์ไม่เปลี่ยนแปลง" เป็นพระนิพนธ์แปลโดยหม่อมเจ้าขจรจบกิตติคุณ กิติยากร ตีพิมพ์ครั้งแรกในหนังสือพิมพ์รายเดือนชื่อ "ทหารราบ" ในปี พ.ศ. 2472 (ค.ศ. 1929) และรวมเล่มจำหน่ายครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2478 โดยสำนักพิมพ์จำหน่าย "โชติ แพร่พันธุ์"
ใน ค.ศ. 1930 มีการดัดแปลงจากนวนิยายไปเป็นภาพยนตร์ กำกับโดย ลิวอิส ไมล์สโตน ใช้ชื่อเดียวกันกับชื่อหนังสือและได้รับรางวัลออสการ์ สาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยม และผู้กำกับยอดเยี่ยม ภาพยนตร์ดัดแปลงอังกฤษ-อเมริกันใน ค.ศ. 1979 ซึ่งเป็นภาพยนตร์โทรทัศน์ของเดลเบิร์ต มานน์ ได้รับรางวัลลูกโลกทองคำและรางวัลเอมมี ส่วนภาพยนตร์เยอรมันที่ดัดแปลงใน ค.ศ. 2022 ซึ่งกำกับโดยเอ็ดเวิร์ด เบอร์เกอร์ ได้รับรางวัลออสการ์ไป 4 รางวัล
อันเดรอา เดล ซาร์โต

อันเดรอา เดล ซาร์โต (ราว ค.ศ. 1486 - ค.ศ. 1531) เป็นจิตรกรสมัยศิลปะเรอเนซองส์และแมนเนอริสม์ยุคต้นของประเทศอิตาลีในคริสต์ศตวรรษที่ 16 มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนภาพสีน้ำมัน จิตรกรร่วมสมัยยกย่องอันเดรอา เดล ซาร์โตว่า "Senza errori”"หรือผู้ไม่ทำผิดและถือกันว่ามีความสามารถไม่ด้อยไปกว่าราฟาเอล
ชีวิตเบื้องต้น.
อานเดรอาเกิดที่เมืองกวาลฟอนโดไม่ไกลจาก ฟลอเรนซ์ราวปี ค.ศ. 1486 หรือ 1487 เป็นหนึ่งในพี่น้องสี่คนของอักโนโลช่างตัดเสื้อ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1494 อันเดรียฝึกงานกับช่างทองและต่อมากับช่างแกะสลักไม้ และจิอาน บาริเล จิตรกรผู้ไม่ค่อยมีฝีมือดีนักแต่อานเดรอาก็ฝึกอยู่จนถึงปี ค.ศ. 1498 จอร์โจ วาซารีกล่าวถึงอานเดรอาในหนังสือ “ชีวิตศิลปิน” ว่าต่อมาอานเดรอาก็ไปฝึกกับ เปียโร ดิ โคสิโม (Piero di Cosimo) และต่อมาอีกกับราฟาเอลลิโน เดล การ์โบ (Raffaellino del Garbo)
อานเดรอาและเพื่อนผู้อายุมากกว่า ฟรานเชียบิจิโอ (Franciabigio) ตัดสินใจเปิดสติวดิโอด้วยกันที่จตุรัสกราโน งานชิ้นแรกที่ทำด้วยกันอาจจะเป็น “การรับศีลจุ่มของพระเยซู” สำหรับคอมพานเยีย เดลโล สกาลโซชาวฟลอเรนซ์ซึ่งเป็นงานแรกของจิตรกรรมฝาผนังชุดแบบสีเดียว จนกระทั่งเมื่ออานเดรอาแยกตัวออกมา ลักษณะงานของอานเดรอาก็เป็นเอกลักษณ์ของตนเอง โดยเฉพาะการใช้สีและบรรยากาศที่ง่ายๆ ที่ทำให้การแสดงออกทางอารมณ์เป็นธรรมชาติ
การขัดเกลาทางสังคม

การขัดเกลาทางสังคม  เป็นคำที่เริ่มมีมาตั้งแต่พจนานุกรมสมัยกรีก โดยเพลโตเป็นผู้บัญญัติใช้ แต่คำนี้เป็นที่รู้จักกันอย่างกว้างขวางในกลุ่มนักสังคมวิทยาชาวอเมริกันในช่วงทศวรรษ 1920 มีความหมายถึงการเรียนรู้ทางสังคมของมนุษย์ที่ได้รับมาจากครอบครัว สภาพแวดล้อม ระบบโครงสร้างทางประเพณี สังคม บรรทัดฐานของกลุ่มคน หล่อหลอมให้มนุษย์เข้าใจภาษา มาตรฐาน จริยธรรม ความคิด ทัศนคติต่อสังคม
ซิกมันด์ ฟรอยด์ อธิบายไว้ว่า ตัวตนของบุคคลมี 3 ส่วน คือส่วนที่เรียกว่า id เป็นตัวตนที่มีมาตั้งแต่เกิด และตัวตนอีก 2 ส่วนได้แก่ ego และ superego เกิดจากการขัดเกลาของสังคม โดยเฉพาะในช่วง 5 ปีแรกของชีวิต
มาซัชโช

มาซัชชีโอ หรือ ตอมมาโซ มาซัชชีโอ (Masaccio; ชื่อเมื่อแรกเกิด: Tommaso Cassai หรือ Tommaso di Ser Giovanni di Mone, 21 ธันวาคม ค.ศ. 1401 - ฤดูใบไม้ร่วง ค.ศ. 1428) เป็นจิตรกรยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาคนสำคัญของประเทศอิตาลีในคริสต์ศตวรรษที่ 15 มีความเชี่ยวชาญทาง การเขียนจิตรกรรมฝาผนัง และบานพับภาพ จิตรกรรมฝาผนังของมาซัชชีโอเป็นงานเชิงมนุษยนิยมซึ่งทำให้แสดงให้เห็นความยืดหยุ่นที่ไม่เคยเห็นกันมาก่อน
ชื่อ “มาซัชชีโอ” เป็นสมญาของชื่อตัว “ตอมมาโซ” เพราะ “มาซัชชีโอ” แปลว่า ตอมมาโซ “ใหญ่” “อ้วน” “งุ่มง่าม” หรือ “เลอะเทอะ” สร้อยที่ให้นี้เพื่อให้แตกต่างจากจิตรกรที่มาซัชชีโอร่วมงานด้วยที่ชื่อ “ตอมมาโซ” เช่นกัน “ตอมมาโซ” หลังนี้มารู้จักกันในชื่อ “มาโซลีโน ดา ปานีกาเล” (Masolino da Panicale) หรือ “ตอมมาโซเล็ก”
แม้ว่ามาซัชชีโอจะวาดภาพเพียงไม่นานแต่ก็มีอิทธิพลต่อจิตรกรคนอื่นๆ มาซัชชีโอเป็นจิตรกรคนแรกๆ ที่ใช้การเขียนแบบทัศนียภาพโดยเฉพาะการใช้จุดลับตา หรือจุดอันตธาน (Vanishing point) เป็นครั้งแรก นอกจากนั้นมาซาชิโอก็ยังละทิ้งวิธีการเขียนแบบกอธิคและการใช้การตกแต่งอย่างเช่นจิตรกรเจนตีเล ดา ฟาบรีอาโน (Gentile da Fabriano) มาเป็นแบบที่เป็นธรรมชาติมากกว่าโดยใช้การวาดแบบทัศนียภาพเข้าช่วย
ท้าวอัศกรรมมาลา

ท้าวอัศกรรณมารา เจ้าเมืองดุรัม เป็นเพื่อนอีกตนหนึ่งของทศกัณฐ์ ได้ขอทศคีรีวัน ทศคีรีธร โอรสฝาแฝดของทศกัณฐ์ที่เกิดกับนางช้าง ไปเป็นลูกบุญธรรม เมื่อลูกบุญธรรมทั้งสองและทศกัณฐ์ตาย ท้าวอัศกรรณมาราก็ยกทัพไปช่วยแก้แค้น จึงถูกพระรามแผลงศรตัดตัวขาด แต่แทนที่จะตายกลับมีร่างกายทวีคูณขึ้นเรื่อย ๆ พิเภกจึงบอกความลับว่าท้าวอัศกรรณมาราได้พรจากพระอิศวร ถึงร่างกายจะถูกตัดเป็นกี่ท่อนก็จะทวีคูณขึ้นมา ไม่มีวันตาย วิธีฆ่าคือ ต้องนำร่างทั้งหมดไปทิ้งน้ำ พระรามจึงแผลงศรพรหมาสตร์ไปตัดหัวขาด และนำร่างไปทิ้งน้ำ 
ท้าวอัศกรรณมารา เป็นหนึ่งในทวารบาลในพระบรมมหาราชวัง
ลักษณะ.
หน้าสีม่วงแก่ 7 หน้า 2 กร แบ่งเป็น 2 ชั้นด้วยกัน ชั้นแรกเป็นหน้าปกติ 1 หน้า และหน้าเล็ก ๆ 3 หน้า เรียงอยู่ตรงท้ายทอย ส่วนชั้นที่ 2 เป็นหน้าเล็ก 3 หน้า แสดงอาการปากขบตาโพลงหรือปากแสยะตาโพลงสวมชฎามนุษย์หรือมงกุฎชัย
เพลย์เมกเกอร์

เพลย์เมกเกอร์ หรือ ตัวทำเกมในทางฟุตบอลนั้นคือผู้เล่นตัวรุกที่มีหน้าที่ควบคุมเกมรุกของทีมและมักจะมีส่วนในการจ่ายบอลเพื่อให้เพื่อนร่วมทีมทำประตู นอกจากนั้น หลายคนอาจจะเข้าใจว่าเพลย์เมกเกอร์คือมิดฟิลด์ตัวรุก แต่ความจริงแล้ว เพลย์เมกเกอร์ไม่ได้เป็นได้เพียงตำแหน่งนี้ตำแหน่งเดียวเท่านั้น เพลย์เมกเกอร์จะต้องเป็นคนที่มีความคิดสร้างสรรค์ มีทักษะการจ่ายบอลที่ดี จ่ายบอลฉลาด มีเทคนิคการเอาตัวรอดที่ดี เนื่องจากว่ามิดฟิลด์ส่วนใหญ่จะมีทักษะเหล่านี้ ตำแหน่งเพลย์เมกเกอร์จึงมักจะตกอยู่ที่มิดฟิลด์ เพลย์เมกเกอร์ที่มีชื่อเสียงตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบันส่วนใหญ่จะสวมเสื้อหมายเลข 10 เช่น โบบัน รุย คอสต้า ซีดาน เป็นต้น
คุณสมบัติของเพลย์เมกเกอร์ที่ดี.
บางที คุณสมบัติที่สำคัญที่สุดสำหรับเพลย์เมกเกอร์คือความสามารถในการอ่านเกม การยืนตำแหน่งที่ถูกต้องเพื่อรับและจ่ายบอลอย่างมีประสิทธิภาพ สัญชาติญานยังเป็นส่วนประกอบที่สำคัญอีกอย่างหนึ่งสำหรับเพลย์เมกเกอร์ เพลย์เมกเกอร์จะต้องรู้ว่าผู้เล่นแต่ละคนยืนอยู่ที่ไหนบ้างในแต่ละสถานการณ์โดยไม่ต้องใช้เวลาคิดมากเกินไป เพลย์เมกเกอร์ที่ดีนั้นมักจะเป็นคนครองบอลที่เหนียวแน่น ทำให้เพื่อนร่วมทีมคนอื่นๆสามารถวิ่งทำทางเพื่อทำเกมรุกได้ หน้าที่ที่เห็นได้ชัดอีกอย่างหนึ่งของเพลย์เมกเกอร์ก็คือการจ่ายแบบเฉียบขาดเพื่อให้เพื่อนได้ทำประตู ในทางฟุตบอลมักจะรู้จักกันในชื่อ"คิลเลอร์พาส"หรือ"ไฟนอลบอล"ซึ่งมักจะนำไปเก็บสถิติเป็นลูก"แอสซิสต์" แม้ว่าเพลย์เมกเกอร์จะเป็นผู้เล่นที่คอยช่วยเหลือให้เพื่อนทำประตู แต่ฟุตบอลสมัยใหม่นั้น เพลย์เมกเกอร์มักจะมีชื่อเสียงมาจากการเป็นผู้ทำประตูหรือที่เรียกว่า El Goleador อีกด้วย เช่น ริคาร์โด้ กาก้า เอเดน อาซาร์ ชาบี้ เฮอนันเดส
เพลย์เมกเกอร์และแทคติกส์.
เพลย์เมกเกอร์ไม่ใช่ผู้เล่นที่ต้องเข้าปะทะหรือไม่ค่อยมีหน้าที่ในเกมรับเท่าไหร่ เพลย์เมกเกอร์เป็นคนสำคัญในการเปลี่ยนเกมของทีม ในระบบ 4-4-2 นั้น เพลย์เมกเกอร์มักจะเล่นเคียงข้างกับมิดฟิลด์ตัวรับเพื่อไม่ให้เป็นจุดอ่อนในการโจมตี อย่างไรก็ตาม แผนการเล่นแบบอื่นๆนั้นอาจจะใช้เพลย์เมกเกอร์หลายคน ในครั้งที่เควิน คีแกนคุมทีมแมนเชสเตอร์ซิตีอยู่นั้น เขามักจะใช้เพลย์เมกเกอร์สองคนอย่าง Ali Bernarbia และ Eyal Berkovic ในระบบ 3-5-2 อย่างไรก็ตาม ส่วนใหญ่แล้วมักจะใช้เพลย์เมกเกอร์แค่คนเดียวเท่านั้นเพื่อลดจุดอ่อนในเกมรับและการใช้เพลย์เมกเกอร์มากกว่าหนึ่งคนนั้นอาจจะทำให้เพลย์เมกเกอร์แต่ละคนไม่ได้เล่นด้วยสไตล์ของตัวเองอย่างเต็มที่เท่าไรนัก
ผู้รักษาประตูยอดเยี่ยมยุโรป

ตำแหน่งผู้รักษาประตูยอดเยี่ยมยุโรป เป็นรางวัลที่มีการมอบให้กับผู้รักษาประตูที่เล่นได้โดดเด่นที่สุดในยุโรปทุกปีตั้งแต่ ค.ศ. 1990 ซึ่งมาจากการลงคะแนนเสียงของยูฟ่า
ผู้รักษาประตูยอดเยี่ยมแห่งศตวรรษที่ 20.
IFFHS ได้ลงคะแนนเสียงหาผู้รักษาประตูยอดเยี่ยมแห่งศตวรรษที่ 20 ซึ่งผู้ชนะก็คือ เลฟ ยาชิน ทีมชาติรัสเซีย
บาการี ซาญา

บาการี ซาญา ([bakaʁi saɲa]) เป็นกองหลังทีมชาติฝรั่งเศส บิดามารดาเป็นชาวเซเนกัลโดยกำเนิด เกิดเมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1983 ที่เมือง Sens เป็นอดีตผู้เล่นตำแหน่ง แบ็คขวา ให้กับ อาร์เซน่อล และ แมนเชสเตอร์ซิตี้ ปัจจุบันประกาศรีไทร์เลิกเล่นฟุตบอลอาชีพเมื่อปี 2019 ในวัย 36 ปี
ธงชาติอิสราเอล

ธงชาติอิสราเอล เริ่มใช้อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 28 ตุลาคม พ.ศ. 2491 หลังจากการประกาศสถาปนาประเทศได้ 5 เดือน ลักษณะเป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้าพื้นสีขาว กว้าง 8 ส่วน ยาว 11 ส่วน กลางธงมีรูปดาวหกแฉกสีฟ้า อยู่ระหว่างแถบสีฟ้า 2 แถบ ที่พาดผ่านตอนบนและตอนล่างของธง โดยสีฟ้าหรือสีน้ำเงินในธงชาติและธงต่างๆ ของอิสราเอลนั้น มีระดับความเข้มที่แตกต่างกันออกไป เฉพาะสีฟ้าในธงชาตินั้น เป็นชนิดที่เรียกในภาษาอังกฤษว่า "dark sky-blue" ธงนี้ออกแบบขึ้นครั้งแรกเพื่อใช้ในขบวนการไซออนนิสต์เมื่อ พ.ศ. 2434 แบบของธงนี้มีพื้นฐานมาจากผ้าคลุมศีรษะของชาวยิวเพื่อใช้ในการทำพิธีทางศาสนา ซึ่งเป็นผ้าสีขาวมีขอบฟ้า มีชื่อเรียกว่า "ทาลลิต" (Tallit) ส่วนดาวหกแฉกสีฟ้าที่กลางธงมีชื่อเรียกว่า ดาราแห่งดาวิด (ภาษาฮีบรูเรียกว่า "มาเกน ดาวิด" (Magen David) แปลว่า โล่แห่งกษัตริย์ดาวิด) อันเป็นสัญลักษณ์ของชาวยิว ซึ่งเริ่มใช้โดยชาวยิวในกรุงปราก ประเทศสาธารณรัฐเช็ก ในช่วงยุคกลางตอนปลาย และได้รับการยอมรับโดยคองเกรสแห่งไซออนนิสต์ครั้งที่ 1 (First Zionist Congress) เมื่อ พ.ศ. 2440
ใน พ.ศ. 2550 ประเทศอิสราเอลได้สร้างสถิติธงชาติที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลกขึ้นใหม่ จากการกางธงชาติอิสราเอลขนาดกว้าง 100 เมตร ยาว 660 เมตร น้ำหนัก 5.2 ตัน ที่บริเวณใกล้ป้อมโบราณเมืองมาซาดา
Mcrypt

"mcrypt" เป็นชุดคำสั่งที่ช่วยในการเข้ารหัสข้อมูลบนระบบปฏิบัติการยูนิกซ์ ซึ่งนำมาแทนที่แพคเกจ crypt  และคำสั่ง crypt (1) เดิม ภายใต้ลิขสิทธิ์ GNU General Public License โดยมีฟังก์ชันและกระบวนการการเข้ารหัสสมัยใหม่แบบต่างๆ ด้วยรูปแบบคำสั่งที่ง่าย ผู้ใช้งานที่เป็น end-user สามารถที่จะเข้าใจ และใช้งาน MCrypt ได้โดยไม่ต้องมีความรู้ทางการเข้ารหัสมากนัก องค์ประกอบที่สำคัญอย่างหนึ่งของ MCrypt คือ libmcrypt ซึ่งเป็น library การเข้ารหัสที่ Mcrypt ใช้ ขั้นตอนวิธีของการเข้ารหัสข้อมูลทั้งหมดที่ MCrypt รองรับ จึงขึ้นอยู่กับ library ตัวนี้ ส่วนโหมดของ Block algorithm ที่ MCrypt ใช้ คือ ECB CBC CFB OFB และ nOFB เมื่อ MCrypt ทำการเข้ารหัส หรือถอดรหัสแฟ้มข้อมูล MCrypt จะทำการสร้างแฟ้มข้อมูลขึ้นมาใหม่โดยมี extenion เป็น .nc และมี โหมด 0600 ซึ่งจะเก็บวันที่ของการเปลี่ยนแปลงแฟ้มข้อมูลเดิม (ซึงอาจสั่งให้โปรแกรมลบทิ้งได้ โดยใช้ -u parameter)
การใช้งาน MCrypt.
โดยปกติ เมื่อเลือกขั้นตอนวิธีการเข้ารหัสแล้ว โปรแกรมจะเรียกหา passphase ซึ่งเราสามารถใส่ได้ไม่เกิน 512 ตัวอักษร ซึ่งโปรแกรมจะนำ passphase นี้ไปสร้าง key ขึ้น โดยใช้ขั้นตอนวิธีการสร้าง key ที่อยู่ในตัวโปรแกรม จากนั้นจึงส่งค่าต่างๆให้กับขั้นตอนวิธีการเข้ารหัสที่เลือก ส่วนในการใช้งานทีดีนั้น ผู้ใช้ควรจะเลือกใช้ขั้นตอนวิธีที่เหมาะสมกับข้อมูลที่จะเข้ารหัส ควรจะบีบอัดข้อมูลก่อนทำการเข้ารหัส ซึ่งจะช่วยลดการซ้ำซ้อนของข้อมูล (การเข้ารหัสข้อความที่มีอักขระเหมือนกันมากๆ จะทำให้เสี่ยงต่อการถูกถอดรหัสข้อมูลโดยการวิเคราะห์ pattern) และทำให้การเข้ารหัสนั้นเร็วขึ้น
Block algorithm ที่ใช้ใน MCrypt.
ECB หรือ Electronic CodeBook เป็นโหมดพื้นฐานที่สุด โหมดนี้จะเข้ารหัสข้อมูลในแต่ละ block แบบอิสระต่อกัน
CBC หรือ Cipher Block Chaining จะดีกว่า ECB ตรงที่ข้อความแต่ละ block จะถูกนำมา XOR กับข้อความที่เข้ารหัสแล้วจาก block ก่อนหน้า (โดยที่ block แรกจะเป็น block ที่ถูกสุ่มมา ซึงจะทำให้การเข้ารหัสข้อความเดียวกัน ไม่จำเป็นต้องได้ข้อความที่เข้ารหัสแล้เหมือนกัน)
CFB หรือ Cipher-Feedback (in 8bit). เป็นขั้นตอนวิธีที่ใช้ข้อความที่เข้ารหัสแล้ว และ key มาเป็นองค์ประกอบในการสร้างชุดอัขระที่จะในไป XOR กับข้อความที่ต้องการเข้ารหัส ซ้ำๆ ไปจนได้ข้อความที่เข้ารหัสแล้ว
OFB หรือ Output-Feedback (in 8bit). นิยมใช้กับข้อมูลที่มีการรบกวน (ข้อมูลที่อาจจะเสียหาย หรือไม่สมบูรณ์) ซึ่งส่วนที่มีการรบกวนจะไม่สร้างความเสียหายกับส่วนอื่นๆ ในการเข้ารหัส และถอดรหัสเพราะข้อความที่ถูกเข้ารหัสจาก block นั้นๆ จะไม่นำมาใช้เป็นตัวตั้งต้นของการเข้ารหัสใน block อื่นๆ
nOFB หรือ Output-Feedback (in nbit). เช่นเดียวกับ OFB (in 8bit) แต่มีการเปลี่ยนแปลงขนาดของ block โดยที่ n คือขนาดของ block ที่จะใช้ในขั้นตอนวิธี
ตัวอย่างการใช้งาน.
เข้ารหัสไฟล์ชื่อ data.txt :
 $ mcrypt data.txt
Output:
 Enter the passphrase (maximum of 512 characters)
 Please use a combination of upper and lower case letters and numbers.
 Enter passphrase: พิมพ์ passphrase ที่ต้องการ
 Enter passphrase: พิมพ์ passphrase อีกครั้ง
ไฟล์ที่เข้ารหัสแล้วจะมีนามสกุลเป็น .nc :
 $ ls data.txt.nc
 $ cat data.txt.nc
ถอดรหัสไฟล์ชื่อ data.txt.nc :
 $ mcrypt -d data.txt.nc
Output:
 Enter passphrase:
 File data.txt.nc was decrypted.
ตรวจสอบดูไฟล์ที่ถูกถอดรหัสแล้ว:
 $ ls data.txt
 $ cat data.txt
ลบ input file หากกระบวนการเสร็จสมบูรณ์ (ใช้ -u option) :
 $ mcrypt -u data.txt
หรือ
 $ mcrypt -u -d data.txt.nc
ฟิลิป พูลแมน

ฟิลิป พูลแมน  เป็นนักเขียนชาวอังกฤษ ผู้เขียนวรรณกรรมไตรภาคขายดีที่สุดธุลีปริศนา และวรรณกรรมแฟนตาซีอื่นอีกหลายเรื่อง
ประวัติ.
พูลแมน เกิดวันที่ 19 ตุลาคม ค.ศ. 1946 ที่เมืองนอริช ประเทศอังกฤษ ช่วงวัยเด็กพูลแมนเดินทางไปทั่วโลก เพราะพ่อ (และพ่อเลี้ยง) ทำงานในกองทัพอากาศ เขาย้ายกลับอังกฤษ เมื่ออายุ 11 ปี หลังจากเรียนจบมัธยม พูลแมน ไปเรียนต่อ ด้านภาษาอังกฤษ ที่วิทยาลัยเอ็กซีเตอร์ ในมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด จากนั้น ก็เป็นครูสอนหนังสือ ในโรงเรียนประถมอยู่ 12 ปี แล้วก็ย้ายไปเป็นอาจารย์พิเศษ ที่วิทยาลัยเวสต์มินสเตอร์ ในมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด สอนวิชาวรรณคดี สมัยวิกตอเรีย นิทานพื้นบ้าน และการเขียนเชิงสร้างสรรค์ ในที่สุดปี ค.ศ.1986 พูลแมน ก็ลาออกจากการสอน และเข้ามา ทำงานเขียน เต็มเวลา พูลแมน เริ่มเขียนหนังสือมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1977 เขาเขียนเรื่องได้ หลากหลายแนว และมีแฟนๆ มากมายหลายวัย เพราะเขาเขียนตั้งแต่ นวนิยายสำหรับผู้ใหญ่ วรรณกรรมเยาวชน นิทานภาพ บทละคร สารคดี นวนิยายแฟนตาซี นวนิยายอิงประวัติศาสตร์ และนวนิยายร่วมสมัย 
ธุลีปริศนา.
ฟิลิป พูลแมน มีชื่อเสียงอย่างมาก จากหนังสือชุด ธุลีปริศนา ที่เล่มแรก มหันตภัยขั้วโลกเหนือ (Northern Lights) ตีพิมพ์เมื่อปี ค.ศ.1995 และได้รับรางวัล Carnegie Medal , The Guardian Award และ British Book Award : Childrens Book of the Year กลายเป็นหนังสือที่ได้รับความนิยมมาก
มอเตอร์ครอส

โมโตครอส  หรือมักจะเรียกว่า MX หรือ MotoX เป็นกีฬาที่ใช้มอเตอร์ไซค์ หรือ All-Terrain Vehicle (ATV) กีฬาประเภทนี้มีที่มาจากประเทศฝรั่งเศส และได้รับความนิยมในประเทศอังกฤษตั้งแต่ พ.ศ. 2467 และเริ่มมีการแข่งขันในระดับนานาชาติตั้งแต่ พ.ศ. 2495 โดยใช้รถจักรยานยนต์ขนาด 500 ซีซี คำว่าโมโตครอส มาจากคำว่า "Motorcycle" และ "Cross Country"
ในการแข่งขันในประเภทนี้ผู้แข่งขันจะบิดมอเตอร์ไซค์ และแสดงผาดโผนบนมอเตอร์ไซด์ 250 ซีซี โดยเรียกการแข่งขันประเภทนี้ว่า "ฟรีสไตล์โมโตครอส"-FMX ซึ่งจัดการแข่งขันเป็นครั้งแรกในปี พ.ศ. 2542 ในการแข่งขันกีฬาเอกซ์เกมส์ และหลังจากนั้นก็เป็นที่นิยมมากขึ้นเรื่อยๆ ทั่วโลก
สำราญทอง เกียรติบ้านช่อง

สำราญทอง เกียรติบ้านช่อง อดีตนักมวยไทย ดีกรีรองแชมป์มวยไทย สนามมวยเวทีลุมพินี และรองแชมป์มวยไทย เวทีราชดำเนิน 
ประวัติ.
สำราญทอง เกียรติบ้านช่อง มีชื่อจริงว่า สำราญ ชูมณี ชื่อเล่นว่า "ไก่" เกิดเมื่อวันศุกร์ที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2514 ที่จังหวัดนครศรีธรรมราช เป็นน้องชายของ เจริญทอง เกียรติบ้านช่อง ยอดนักมวยไทยชื่อดัง 
จบการศึกษาระดับปริญญาตรีวิชาเอกพลศึกษาจากสถาบันราชภัฏจันทรเกษม สำราญทอง เกียรติบ้านช่อง เสียชีวิตด้วยอุบัติเหตุ ขับรถส่วนตัวชนกับรถบรรทุก บนถนนรามอินทรา เมื่อเวลา 04.00 น. ของวันเสาร์ที่ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 รวมอายุได้ 37 ปี
ซูกัส

ชูกัส  เป็นยี่ห้อลูกอมรสผลไม้สัญชาติสวิตเซอร์แลนด์ มีลักษณะเฉพาะคือเป็นรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส ห่อด้วยกระดาษไข ใช้อมและเคี้ยว ปัจจุบันเป็นผลิตภันฑ์ในเครือของ คราฟต์ (Kraft Foods) บริษัทผู้ผลิตอาหารและเครื่องดื่มขนาดใหญ่ที่สุดของสหรัฐอเมริกา (อันดับสองของโลก รองจากเนสต์เล่)
ลูกอมซูกัส เป็นที่นิยมในประเทศแถบเอเชีย และยุโรป โดยเฉพาะในอินโดนีเซีย ฮ่องกง จีน โปรตุเกส โรมาเนีย สเปน สวิตเซอร์แลนด์ และประเทศไทย
เควิน เบคอน

เควิน นอร์วูด เบคอน  เกิดวันที่ 8 กรกฎาคม ค.ศ. 1958 เป็นนักแสดงชาวอเมริกันที่เป็นที่รู้จักในภาพยนตร์เรื่อง Footloose, Animal House, Stir of Echoes, Wild Things, JFK, Apollo 13 และ The Woodsman
ประวัติ.
เควิน เบคอนเกิดที่ฟิลาเดลเฟีย รัฐเพนซิลเวเนีย พออายุ 17 ปี เดินทางมานิวยอร์ก เข้าเป็นนักแสดงที่ "เซอร์เคิล" ในสแควร์ เธียเตอร์ 
หนังเรื่องแรกเปิดฉากชีวิตนักแสดงคือ "National Lampoon"s Animal House" หลังจากนั้นเป็นตัวประกอบอย่างเรื่อง Starting Over, Hero at Large,Friday the 13th, Only When I Laugh, Forty-Deuce,Diiner ,The Demon Murder Case จนได้มาเป็นนักแสดงนำเรื่อง Footloose จากนั้นก็มีผลงานตามาอีก Quicksilver , Planes Trains and Automobiles , Criminal Law ,The Big Picture 1989 Flatliners ,JFK ,A Few Good Men , และ The River Wild (เรื่องนี้ได้เข้าชิง รางวัลลูกโลกทองคำ)
จากนั้นก็มี Murder in the Firsts , Apollo 13 , Sleeper , Telling Lies In America , Picture Perfect , Digging to China ,Wild Things , My Dog Skip ,A Stir of Echoes 
เขายังมีผลงานการกำกับการแสดงเรื่อง Girl Gone ซึ่งจะมีนักแสดงสาว "ไคร่า เซดจ์ซิก" ภรรยาของเขาเอง ซึ่งมีลูกด้วยกัน 2 คน นอกจากเป็นดาราและผู้กำกับแล้วเควิน เบคอน ยังเป็นนักดนตรีตำแหน่งมือกีตาร์ โดยตั้งวง "The Bacon Brothers" ในปี 1994 กับ "ไมเคิล เบคอน" น้องชายของเขา อัลบั้มแรกชื่อ FoRoSoCo (ย่อมาจากแนวร็อค-โฟล์ก-โซล-คันทรี) วางแผนเมื่อเดือนพฤศจิกายน ปี 1997 โดยมีศิลปินดัง "จอน บอง โจวี" รับเชิญมาร่วม 1 เพลง
ร่มชูชีพ

ร่มชูชีพ  คือวัตถุที่ช่วยให้มนุษย์และสิ่งของเคลื่อนที่ช้าลงในการตกสู่พื้นโลก หรืออาจช่วยให้วัตถุที่ขนานกับพื้นโลกเคลื่อนที่ช้าลงเช่นในการแข่งรถ คำว่าร่มชูชีพในภาษาอังกฤษ (parachute) มาจากภาษาฝรั่งเศส "para", แปลว่าต่อต้าน "chute" แปลว่าการตก "parachute" จึงหมายถึง ต่อต้านการตก 
ฟรานเชสโก ดิ จอร์โจ มาร์ตินี (1439–1501) ได้วาดภาพคล้ายคนกระโดดร่มรูปกรวยผูกติดกับเอวไว้ในสมุดบันทึก ปี พ.ศ. 2013 (ค.ศ. 1470)
ลีโอนาร์โด ดาวินชี (1452-1519) ก็ได้วาดภาพบรรยายร่มชูชีพรูปทรงปิรามิด ไว้เช่นกัน ในสมุดบันทึก Codex Atlanticus ของเขา ประมาณปี พ.ศ. 2026-2028 (ค.ศ. 1483-1485) 
ต่อมาเฟาสโต เวรันซิโอ (1551 – 1617) ได้ออกแบบร่มชูชีพไว้ในหนังสือ Machinae Novae ของเขาพิมพ์ขึ้นประมาณปี พ.ศ. 2138 (ค.ศ. 1595) และได้ทดลองกระโดดร่มลงมาจากหอระฆังของมหาวิหารซานมาร์โคในเวนิส
ในปลายศตวรรษที่ 18 หลุยส์-เซบาสเตียน เลอนอร์มองด์ (Louis-Sébastien Lenormand) (1757-1837) ได้อ่านหนังสือจดหมายเหตุของลาลูแบร์ เรื่องราชอาณาจักรสยาม ที่พิมพ์ขึ้นตั้งแต่ปี พ.ศ. 2234 (ค.ศ.1691) บรรยายเกี่ยวกับการแสดง "โจนร่ม" ของชาวสยาม สมัย สมเด็จพระนารายณ์มหาราช แห่งกรุงศรีอยุธยา จึงได้ทดลองกระโดดร่มแบบเดียวกัน โดยใช้มือแต่ละข้างจับร่มกันแดด (parasol) ขนาด 30 นิ้ว (77 ซม.) ข้างละคัน ที่ผูกปลายเข้ากับด้ามไว้กันลมตีกลับ เมื่อวันที่ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2326 (1783) หลังจากนั้นหนึ่งเดือน จึงได้ทำร่มขนาดใหญ่ขึ้นเป็น 14 ฟุต (4.3 เมตร) ไปทดสอบบนหอสังเกตการณ์ Torre de la Babote สูง 26 เมตร ในมงต์เปอลิเอ โดยใช้สุนัข และแมวโดดลงมาได้อย่างปลอดภัย
เลอนอร์มองด์ เป็นคนแรกที่คิดคำว่า parachute ในภาษาฝรั่งเศส
เมื่อมีการคิดค้นบอลลูน ขึ้นในฝรั่งเศสแล้ว อังเดร-ชาคส์ การ์นูร์ฮัน หรือการ์เนอริน (André-Jacques Garnerin, 1769–1823) ได้ประดิษฐ์ร่มชูชีพแบบไร้โครง และนำมากระโดดจากบอลลูนไฮโดรเจน จากระดับความสูงกว่า 3,000 เมตร ได้สำเร็จเป็นครั้งแรก ที่สวนมงโซ กรุงปารีส เมื่อวันที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2340 (ค.ศ. 1797) เขายังได้จดสิทธิบัตรร่มชูชีพแบบไร้โครงและมีรูเปิดตรงกลาง เพื่อลดการสั่นสะเทือน ได้เป็นรายแรก เป็นสิทธิบัตรฝรั่งเศสลำดับที่ 195 ในนามของภรรยา เมื่อวันที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2345 สมัยรัชกาลที่ 1 (ค.ศ. 1802)
เกลบ เยฟเกนิเยวิช โคเทลนิคอฟ (Gleb Yevgeniyevich Kotelnikov, 1872 – 1944) ชาวรัสเซีย เป็นผู้คิดร่มชูชีพแบบเป้สะพายหลัง (knapsack parachute) ได้ในปี 1911 และได้ใช้งานในระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 1 ด้วย แต่ผู้ที่นำร่มชูชีพมาใช้กระโดดจากเครื่องบินเป็นคนแรกกลับเป็นร้อยโทชาวอเมริกันชื่อ แอลเบิร์ต เบอร์รี ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2455 (ค.ศ. 1912) ที่รัฐมิสซูรี จากเครื่องบินปีกสองชั้นที่ระดับความสูงประมาณ 1,500 ฟุต
การนำร่มชูชีพมาใช้ปฏิบัติการทางทหารโดยการกระโดดร่มลงในพื้นที่เป้าหมาย มีขึ้นครั้งแรกในสงครามโลกครั้งที่สอง โดยหน่วยพลร่มของกองทัพนาซี (Fallschirmjäger) ใช้ในการรุกรานเนเธอร์แลนด์ และประเทศอื่นๆ ในปี พ.ศ. 2483 (1940) และการปฏิบัติการทางทหารโดยการกระโดดร่มครั้งใหญ่ที่สุดในโลก ก็เกิดระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง ในเนเธอร์แลนด์อีกเช่นกัน คือยุทธการมาร์เกตการ์เดน ของฝ่ายสัมพันธมิตร เมื่อเดือนกันยายน พ.ศ. 2487 (1944) ใช้ทหารพลร่มกว่า 40,000 นายเข้าโจมตีฝ่ายเยอรมัน แม้จะสามารถปลดปล่อยเมืองไอน์โฮเฟนจากการยึดครองของเยอรมันได้ แต่ก็ถือว่าล้มเหลวทางยุทธศาสตร์เพราะสูญเสียทหารไปกว่าหนึ่งในสาม ทั้งที่รุกคืบได้เพียงเล็กน้อย (ยุทธการนี้ ถูกนำมาสร้างเป็นภาพยนตร์ A Bridge Too Far หรือสะพานนรก เข้าฉายในปี พ.ศ. 2520) เป็นเหตุผลหนึ่งที่ทำให้มหาอำนาจตะวันตกเข้ายึดกรุงเบอร์ลินได้ล่าช้ากว่าสหภาพโซเวียตในที่สุด
การ์ธ นิกซ์

การ์ธ นิกซ์  เกิดที่เมืองเมลเบิร์น วันที่ 19 กรกฎาคม ปี ค.ศ. 1963 เป็นชาวออสเตรเลียที่เขียนนวนิยายแฟนตาซีสำหรับเด็ก ตัวอย่างเช่นวรรณกรรมเรื่องยาวชุด Old Kingdom, The Seventh Tower, และ The Keys to the Kingdom (ไทย: อาณาจักรแห่งกาลเวลา)
"การ์ธ นิกซ์" ไม่ใช่นามแฝง หลายครั้งที่มีคนถามเขาเกี่ยวกับชื่อ "การ์ธ นิกซ์" เพราะไม่แน่ใจว่าเป็นนามแฝงหรือไม่ เขากล่าวว่า "ผมว่าที่มีคนถามผมบ่อยๆ คงเพราะเป็นชื่อที่เหมาะมากสำหรับนักเขียนแนวแฟนตาซี แต่นั่นน่ะชื่อของผมจริงๆ"
ประวัติ.
การ์ธ นิกซ์ เกิดที่เมืองเมลเบิร์น ประเทศออสเตรเลีย และใช้ชีวิตในวัยเด็กของเขาในกรุงแคนเบอร์รา เขาได้ศึกษาที่มหาวิทยาลัยแคนเบอร์ราระหว่างปี 1984-1986 และสำเร็จการศึกษาปริญญาตรีด้านอักษรศาสตร์ ในการเขียนอย่างเชี่ยวชาญ นิกซ์ได้เข้ามาทำงานทางด้านหนังสืออย่างจริงจังหลังจากที่เขาย้ายไปอยู่ที่ซิดนีย์ และได้ทำงานจนไต่เต้าขึ้นเป็นบรรณาธิการอาวุโสในปี 1991 กับ "HarperCollins Australia" จากนั้นเขาก็เดินทางไปต่างประเทศในปี 1993 และกลับมาทำงานในปีต่อมากับ "IT public relations and marketing firm" ซึ่งในปี 1996 ได้นำเขาเป็นผู้ก่อตั้งร่วมบริษัท PR firm Gotley Nix Evans Pty Ltd. ในปี 1999 เขาได้เข้าร่วมกับ Curtis Brown ซึ่งเป็นองค์การทางด้านวรรณคดีของออสเตรเลียเป็นเจ้าหน้าที่พาร์ตไทม์หลังจากได้วางมือจากทำงานเขียนเต็มเวลาในปี 1998 อย่างไรก็ตามในปี 2002 การ์ธ นิกซ์ก็กลับมาเป็นนักเขียนเต็มเวลาอีกครั้ง นอกจากนั้นยังเป็นทหารกองหนุนของกองทัพออสเตรเลียและเป็นผู้ขายหนังสือ เป็นผู้แทนขายหนังสือ นักเขียนหนังสือพิมพ์ บรรณาธิการ ผู้รับคำปรึกษาด้านการตลาด และเจ้าหน้าที่อักษรศาสตร์ หนังสือของเขาได้ถูกตีพิมพ์ทั่วโลกและแปลมาแล้วทั้งสิ้น 36 ภาษา หนังสือของเขาได้ปรากฏในรายชื่อหนังสือขายดีที่สุดของ "หนังสือพิมพ์นิวยอร์กส์ ไทม์", "Publishers Weekly", "The Bookseller", "The Australian" และ "The Sunday Times" ไม่นานมานี้ การ์ธ นิกซ์ได้เซ็นสัญญาหนังสือเพิ่มอีกสามเรื่อง โดยสองเรื่องอยู่ในชุด Old Kingdom และวรรณกรรมชุด The Seventh Tower ก็กำลังจะถูกตีพิมพ์ในสหราชอาณาจักร ตั้งแต่ปี 2008 เป็นต้นไป
ขณะนี้ การ์ธ นิกซ์ อาศัยอยู่ที่หาดคูกี้ (Coogee) เมืองซิดนีย์ กับครอบครัวซึ่งมีภรรยาและลูกชาย 2 คนที่มีชื่อว่า โทมัส (เกิดวันพฤหัสบดี) และเอ็ดเวิร์ด
รายชื่อหนังสือ.
ชุด Troubletwisters.
เป็นผลงานในอนาคตที่ร่วมเขียนกับ ซีน วิลเลียมส์
แผนในอนาคต.
การ์ธ นิกซ์มีแผนที่จะนำนวนิยายของเขา "Sabriel" มาสร้างเป็นภาพยนตร์ โดยเขาจะเป็นผู้ช่วยเขียนบทภาพยนตร์ร่วมกับแดน ฟัทเทอร์แมน ซึ่งเป็นนักเขียนบทที่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ จากภาพยนตร์เรื่อง "Capote" ดี๊ด การ์ดเนอร์ กับ เจเรมี่ ไคลน์เนอร์ อาจจะมาเป็นผู้ผลิตภาพยนตร์ และจะให้ อนานด์ ทัคเกอร์ ผู้กำกับภาพยนตร์ Shopgirl กับ Hilary and Jackie มาเป็นผู้กำกับภาพยนตร์
เกรกอรี เพก

เอลเดร็ด เกรกอรี เพก (5 เมษายน ค.ศ. 1916 - 12 มิถุนายน ค.ศ. 2003) เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน ได้รับรางวัลออสการ์ 2 ครั้ง และรางวัลลูกโลกทองคำ 4 ครั้ง เป็นนักแสดงที่เป็นที่นิยมคนหนึ่งในศตวรรษที่ 20 เขาได้แสดงบทสำคัญในหนังหลายๆเรื่องเช่น "โรมรำลึก" (1953), "พิพากอธรรม" (1962) เป็นต้น ในการจัดอันดับนักแสดงนำชายที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอกกาลของ AFI เขาอยู่ในอันดับที่ 12
รายชื่อภาพยนตร์ที่แสดง.
 <ns>10</ns>
 <id>609892</id>
 <revision>
 <id>12175644</id>
 <parentid>11491594</parentid>
 <timestamp>2025-03-03T04:24:47Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>ยุทธนาสาระขันธ์</username>
 <id>292898</id>
 </contributor>
 <origin>12175644</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
เดอะมอนสเตอร์~ซัมเดย์~

"เดอะมอนสเตอร์~ซัมเดย์~" (; โรมาจิ: "Za Monsuta Samudei"; : THE MONSTER~Someday~) เป็นซิงเกิลที่ 30 ของเอ็กซ์ไซล์ ออกจำหน่ายวันที่ 15 เมษายน พ.ศ. 2552 และเป็นซิงเกิลแรกของเอ็กซ์ไซล์พร้อมกับสมาชิก 14 คนในนาม "EXILE GENERATION"
เพลง "Someday" เป็นเพลงประกอบโฆษณารถยนต์โตโยต้า รุ่น WISH ส่วนเพลง "THE NEXT DOOR" เป็นเพลงประกอบเกม "STREET FIGHTER IV" บนเครื่องเพลย์สเตชัน 3 และเอ็กซ์บ็อกซ์ 360 เพลง "愛すべき未来へ" เป็นเพลงประกอบผลิตภัณฑ์ของบริษัท Daiwa House และเพลง "GENERATION" เป็นเพลงประกอบรายการ "EXILE GENERATION" ทางช่องนิปปอนทีวี
ซิงเกิล "THE MONSTER~Someday~" ได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำขาวจาก RIAJ เนื่องจากยอดจำหน่ายและยอดส่งออกเกิน 250,000 แผ่น
มายาวตี

มายาวตี  หรือ มายาวตี นัยนา กุมารี (เกิด 15 มกราคม ค.ศ. 1956 -) เป็นนักการเมืองชาวอินเดีย ปัจจุบันเป็นประธานพรรคพหุชนสมาช (Bahujan Samaj Party - BSP) พรรคการเมืองที่เป็นตัวแทนวรรณะจัณฑาล (Dalit) ซึ่งเป็นชนชั้นล่างของอินเดีย นางสาวมายาวตี ได้รับเลือกตั้งเป็นมุขมนตรีของรัฐอุตตรประเทศ ซึ่งเป็นรัฐที่มีประชากรมากที่สุดในประเทศ ติดต่อกัน 4 สมัย ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2538 
มายาวตี เกิดที่นิวเดลี มีพี่น้อง 9 คน เธอจบการศึกษาด้านการศึกษา และเรียนต่อด้านกฎหมาย จากมหาวิทยาลัยเดลี เข้าเป็นสมาชิกพรรคพหุชนสมาช ตั้งแต่ พ.ศ. 2527 ปัจจุบันยังไม่ได้สมรส
ในการเลือกตั้งทั่วไปในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2552 พรรคพหุชนสมาชคาดหวังว่าจะชนะการเลือกตั้ง เหนือพรรคคองเกรส และพรรคภารตียชนตา และมายาวตีอาจจะได้เป็นนายกรัฐมนตรีคนแรก ที่มาจากวรรณะจัณฑาล
พระบรมราชานุญาต

การพระราชทาน พระบรมราชานุญาต  เป็นวิธีการที่พระมหากษัตริย์ภายใต้รัฐธรรมนูญทรงรับรองให้ประกาศใช้พระราชบัญญัติของรัฐสภาอย่างเป็นทางการ สิทธิในการไม่ทรงยอมมอบพระบรมราชานุญาตเป็นสิทธิที่ใช้กันบ่อยในอดีตแต่คริสต์ศตวรรษที่ 18 เป็นต้นมาก็เกือบไม่มีการใช้สิทธินี้แล้ว สิทธิยับยั้งพระบรมราชานุญาตเป็นสิทธิส่วนพระองค์ของพระมหากษัตริย์ซึ่งเป็นสิทธิที่แปลงไปใช้ในระบบการปกครองของสหรัฐอเมริกาที่เรียกว่าการยับยั้งของประธานาธิบดี (Presidential veto)
การพระราชทาน “พระบรมราชานุญาต” บางครั้งก็เป็นการกระทำอย่างมีพิธีรีตอง ในสหราชอาณาจักรพระมหากษัตริย์อาจจะทรงแต่งตั้ง “Lords Commissioners” ให้เป็นผู้ประกาศอ่านพระบรมราชานุมัติในพิธีที่ทำที่พระราชวังเวสต์มินสเตอร์ พระราชวังบักกิงแฮม หรือที่ประทับอื่น แต่การพระราชทานพระบรมราชานุญาตสำหรับหนังสือตราตั้งจะเป็นพิธีที่เล็กกว่า 
ในประเทศอื่น ๆ รวมทั้งประเทศออสเตรเลียและประเทศแคนาดา ผู้สำเร็จราชการอาจจะเป็นผู้ลงนามในร่างพระราชบัญญัติ ในแต่ละกรณีรัฐสภาก็ต้องประกาศการอนุญาต ทั้งสองวิธี “Lords Commissioners” หรือผู้แทนพระองค์ก็อาจจะอ่านประกาศการอนุญาตแก่ทั้งสองสภาของรัฐสภาร่วมกัน หรืออาจจะเป็นการประกาศที่แยกกันในกรณีนั้นผู้อ่านประกาศการอนุญาตก็คือประธานสภา
คำร้องขอสิทธิฟ้องร้องรัฐ

คำร้องขอสิทธิฟ้องร้องรัฐ  เป็นเอกสารที่สำคัญที่สุดฉบับหนึ่งในรัฐธรรมนูญของอังกฤษที่ระบุเสรีภาพบางประการของประชาราษฎรที่พระมหากษัตริย์ไม่ทรงมีสิทธิที่จะแตะต้องได้ คำร้องขอนี้เป็นเอกสารที่ร่างโดยรัฐสภาแห่งอังกฤษก่อนหน้าที่จะเข้าสู่สงครามกลางเมืองอังกฤษ คำร้องขอได้รับการอนุมัติจากรัฐสภาเมื่อเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1628 และได้รับพระบรมราชานุมัติ (royal assent) จากสมเด็จพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1 ในเดือนมิถุนายนของปีเดียวกัน หัวใจสำคัญ ๆ ของคำร้องขอก็ได้แก่การย้ำหลักที่ว่าภาษีเป็นสิ่งที่บังคับใช้ได้โดยรัฐสภาเท่านั้น; การประกาศกฎอัยการศึกไม่สามารถทำได้ในยามสงบ และนักโทษสามารถประท้วงการจับกุมโดยหมายสั่งให้ส่งตัวผู้ถูกคุมขังมาศาล (writ of habeas corpus) ว่าถูกต้องหรือไม่ได้ นอกจากนั้น คำร้องขอยังห้ามการใช้ที่อยู่อาศัยส่วนบุคคลในการซ่องสุมกำลังคนที่เป็นรากฐานของ บทแก้ข้อที่สามของรัฐธรรมนูญแห่งสหรัฐอเมริกา (Third Amendment to the United States Constitution)
พิภพวานร (ภาพยนตร์ พ.ศ. 2544)

พิภพวานร  เป็นภาพยนตร์แนวนวนิยายวิทยาศาสตร์ และนำมาสร้างใหม่จากภาพยนตร์ในปี 1968 เรื่อง "Planet of the Apes" จากบทประพันธ์ของปีแยร์ บูล กำกับโดยทิม เบอร์ตัน แสดงนำโดยมาร์ก วาห์ลเบิร์ก, ทิม ร็อธ, เฮเลน่า บอนแฮม คาร์เตอร์, ไมเคิล คลาร์ก ดันแคน, พอล เจียมาตีและเอสเทลลา วอร์เรน ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับนักบินอวกาศ ลีโอ เดวิดสัน ที่นำเครื่องมาลงจอดบนดาวเคราะห์ดวงหนึ่งที่ปกครองโดยบรรดาวานรที่เฉลียวฉลาดและมีความคล้ายมนุษย์ ส่วนมนุษย์ได้ตกเป็นทาสรับใช้ของเหล่าวานร แต่จากความช่วยเหลือของวานรหญิงที่ชื่อ อารี ทำให้ลีโอคิดจะก่อกบฏ
ในขั้นตอนพัฒนาของภาพยนตร์ทำใหม่เรื่องนี้ เริ่มต้นมาตั้งแต่ปี 1988 จากโครงการของอดัม ริฟคิน ที่มีการตั้งต้นแล้วในช่วงผลิตช่วงแรกแต่ก็ได้ถูกยกเลิกไป ในสคริปต์ที่เขียนโดยเทอร์รี เฮยส์ ใช้ชื่อเรื่องว่า "Return of the Apes" โดยวางทีมงานผู้สร้างคือ โอลิเวอร์ สโตน, ดอน เมอร์ฟี และเจน แฮมเชอร์ และวางฟิลิป นอยซ์ เป็นผู้กำกับ รวมถึงวางอาร์โนลด์ ชวาร์เซเนกเกอร์ เป็นนักแสดง แต่ด้วยความเห็นที่แตกต่างกันของเฮย์ และผู้ร่วมทุน/ผู้จัดจำหน่าย ทเวนตีเซนจูรีฟ็อกซ์ คริส โคลัมบัส, แซม แฮมม์, เจมส์ คาเมรอน, ปีเตอร์ แจ็กสัน และ พี่น้องฮิวจ์ มาร่วมโครงการนี้ในเวลาต่อมา
ในบทภาพยนตร์ที่เขียนโดย วิลเลียม บรอยลส์, ทิม เบอร์ตัน ก็ถูกจ้างเป็นผู้กำกับภาพยนตร์ และภาพยนตร์ก็เริ่มมีการพัฒนาอย่างจริงจัง ลอว์เรนซ์ คอนเนอร์และมาร์ก โรเซนธัล มาร่วมเขียนบทใหม่และเริ่มถ่ายทำในระหว่างเดือนพฤศจิกายน 2001 ถึง เมษายน 2001 "พิภพวานร" ออกฉายด้วยเสียงวิจารณ์ไม่ดีแต่ประสบความสำเร็จทางด้านรายได้ คำวิจารณ์ส่วนใหญ่มุ่งเน้นไปที่ความทำให้สับสนในตอนจบของเรื่อง แต่ก็ยังมีการได้รับคำชมเรื่องการแต่งหน้า และถึงแม้ว่าจะประสบความสำเร็จด้านรายได้ แต่ฟ็อกซ์ก็ไม่คิดจะสร้างภาคต่อ
เทวสิทธิราชย์

เทวสิทธิราชย์  เป็นหลักความเชื่อทางการเมืองและทางศาสนาของระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์ว่าพระมหากษัตริย์ไม่ทรงอยู่ภายใต้อำนาจใดภายในโลกียวิสัยเพราะทรงเป็นผู้ที่ได้รับอำนาจโดยตรงจากพระเจ้า ฉะนั้นพระมหากษัตริย์จึงไม่ทรงอยู่ภายใต้อำนาจของประชาชน ขุนนาง หรือสถาบันใดใดทั้งสิ้น (ทั้งนี้ผู้นับถือนิกายโปรแตสแตนท์ส่วนมากเชื่อว่าพระมหากษัตริย์ไม่อยู่ใต้อำนาจพระศาสนจักรอีกด้วย ส่วนผู้นับถือนิกายคาทอลิกถือว่าพระศาสนจักรไม่ขึ้นต่อพระมหากษัตริย์) หลักความเชื่ออันนี้เป็นนัยว่าความพยายามในการโค่นล้มราชบัลลังก์หรือความพยายามในการจำกัดสิทธิของพระมหากษัตริย์เป็นการกระทำที่ไม่ถูกต้อง และเป็นการขัดต่อพระประสงค์ของพระเจ้า มีผลด้านการเมืองคือทำให้ประชาชนเข้าใจว่าผู้ทำพยายามกระทำการดังกล่าวเป็นพวกนอกรีต
หลักความเชื่อนี้มีมาตั้งแต่ยุคกลางที่กล่าวว่าพระเจ้าทรงมอบอำนาจทางโลกให้แก่พระมหากษัตริย์ เช่นเดียวกับที่ทรงมอบอำนาจทางธรรมให้แก่สถาบันศาสนาโดยมีประมุขเป็นพระสันตะปาปา ผู้ประพันธ์ทฤษฎีนี้คือฌอง โบแดง (Jean Bodin) ผู้เขียนจากการตีความหมายของกฎหมายโรมัน เมื่อการขยายตัวของรัฐอิสระต่าง ๆ และการปฏิรูปศาสนาของนิกายโปรเตสแตนต์มีอิทธิพลมากขึ้น ทฤษฎี “เทวสิทธิ์” ก็กลายมาเป็นเครื่องมือที่ใช้ในการสนับสนุนในการให้เหตุผลในเอกสิทธิ์ในการปกครองของพระมหากษัตริย์ทั้งในด้านการเมืองและทางด้านศาสนา
ทฤษฎี “เทวสิทธิ์” ที่สนับสนุนโดยสถาบันโรมันคาทอลิกมามีบทบาทสำคัญระหว่างรัชสมัยการปกครองของสมเด็จพระเจ้าเจมส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ (ค.ศ. 1603–1625) และพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 แห่งฝรั่งเศส (ค.ศ. 1643–1715) ทฤษฎี “เทวสิทธิ์” มาเริ่มลดความสำคัญลงในระหว่างสมัยการปฏิวัติอันรุ่งโรจน์ของอังกฤษระหว่างปี ค.ศ. 1688 ถึงปี ค.ศ. 1689 นอกจากนั้นการปฏิวัติในสหรัฐอเมริกาและฝรั่งเศสในคริสต์ศตวรรษที่ 18 ก็ยิ่งทำให้ความเชื่อในปรัชญานี้หมดความหมายลงไปมากยิ่งขึ้น และเมื่อมาถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 ทฤษฎีนี้ก็ถูกละทิ้งโดยสิ้นเชิง
ความเชื่อนี้แพร่หลายในกลุ่มประเทศที่ใช้ภาษาอังกฤษ ที่เกี่ยวข้องกับการปกครองของราชวงศ์ทิวดอร์และต้นราชวงศ์สจวตในบริเตนและคริสต์ศาสนปรัชญาของกลุ่มนักปรัชญาคาโรไลน์ (Caroline divines) ผู้มีอิทธิพลและมีตำแหน่งหน้าที่สูงในรัชสมัยของพระเจ้าเจมส์ที่ 1 พระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1 และสมเด็จพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 2 แห่งอังกฤษ
สมเด็จพระเจ้าเจมส์ทรงประพันธ์หนังสือบทเรียนเทวสิทธิราชย์เป็นภาษาสกอตระหว่างปี ค.ศ. 1597 ถึงปี ค.ศ. 1598 ก่อนที่จะเสด็จขึ้นครองราชบัลลังก์อังกฤษ “คู่มือการปกครองบาซิลิคอนโดรอน” (Basilikon Doron) ที่ทรงเขียนเป็นตำราที่ระบุหน้าที่ของพระมหากษัตริย์ที่พระเจ้าเจมส์ทรงเพื่อเป็นตำราสำหรับการสั่งสอนถึงหน้าที่แก่เฮ็นรี เฟรดเดอริค เจ้าชายแห่งเวลส์ พระราชโอรสผู้มีพระชนมพรรษาสี่พรรษาผู้มาสิ้นพระชนม์ตั้งแต่ยังทรงพระเยาว์ ตามความเห็นของพระองค์แล้วพระมหากษัตริย์ที่ดีต้อง: “ทราบว่าได้รับอำนาจในการปกครองประชาชนมาจากพระเจ้าในการรับผิดชอบต่อรัฐบาลซึ่งต้องรับผิดชอบ” ทฤษฎี “เทวสิทธิ์” ปรากฏในหลายวัฒนธรรมทั้งทางตะวันออกและตะวันตกที่ย้อนไปถึงสมัยของเทวกษัตริย์กิลกาเมชผู้ครองราชย์ตั้งแต่ 2,700 ปีก่อนคริสต์ศักราช
ภาวะเสียสำนึกความพิการ

ภาวะเสียสำนึกความพิการ  เป็นภาวะที่ผู้ป่วยมีความพิการหรือบกพร่องแต่ไม่รับรู้หรือปฏิเสธความบกพร่องของตนเอง ภาวะนี้พบได้แม้กระทั่งในผู้พิการสายตาหรืออัมพาต ผู้ที่ตั้งชื่อโรคนี้เป็นคนแรกคือนักประสาทวิทยาชื่อ โจเซฟ บาบินสกี (Joseph Babinski) ในปี ค.ศ. 1914 โดยชื่อโรคมีรากศัพท์จากภาษากรีก "nosos" โรค และ "gnosis" ความรู้
การถ่ายภาพรังสีระนาบด้วยการปล่อยโพซิตรอน

โพซิตรอนอีมิสชันโทโมกราฟี  หรือ การตรวจเอกซ์เรย์ด้วยโพสิตรอน หรือ การถ่ายภาพรังสีจากอนุภาคโพสิตรอนหลายระบบ เป็นเทคนิคทางการแพทย์นิวเคลียร์ที่ช่วยสร้างภาพทางการแพทย์ (medical imaging) ซึ่งแสดงผลเป็นภาพสามมิติและให้ข้อมูลเกี่ยวกับกระบวนการชีวเคมีของร่างกายหรือเมตาบอลิซึม (metabolism) ที่เฉพาะเจาะจง (metabolic information) เพื่อใช้วิเคราะห์ความผิดปกติต่าง ๆ ของร่างกาย และติดตามความก้าวหน้าของการรักษาทางการแพทย์ (therapy monitoring) นอกจากนี้ยังสามารถใช้เทคนิคนี้ในการช่วยศึกษาและติดตามกระบวนการชีวเคมีที่เฉพาะเจาะจงได้อีกด้วย
หลักการ.
ถึงแม้ว่าเทคนิคนี้จะสามารถใช้เพื่อตรวจความผิดปกติของกระบวนการต่าง ๆ ในร่างกายได้อย่างเฉพาะเจาะจงและแม่นยำในระดับโมเลกุล ก่อนการเกิดโรคต่าง ๆ แต่การตรวจร่างกายด้วยวิธีนี้ได้นั้น ต้องอาศัยโมเลกุลที่ติดกับกัมมันตรังสี หรือเรียกในภาษาทางเคมีนิวเคลียร์ว่า "เรดิโอเทรเซอร์" (radiotracer) โดยโมเลกุลที่ใช้นั้นต้องมีความเฉพาะเจาะจงต่อเอนไซม์ที่ต้องการศึกษา เมื่อฉีดเรดิโอเทรเซอร์เข้าสู่ร่างกาย เทรเซอร์จะกระจายไปสู่อวัยวะหรือส่วนของร่างกายที่มีเอนไซม์ที่จับเทรเซอร์ได้ดี ส่วนของกัมมันตรังสีที่ไม่เสถียรจะสลายตัวและปลดปล่อยโพซิตรอนออกมา โพซิตรอนจะเดินทางได้ไม่กี่มิลลิเมตร (ขึ้นอยู่กับพลังงาน) จะไปชนและรวมตัวกับอิเล็กตรอน (annihilation) ได้รังสีแกมมา 2 โฟตอนที่มีพลังงาน 511 keV ในทิศทางตรงกันข้าม เครื่องตรวจจับรังสีแกมมาที่รายล้อมอยู่นั้นก็จะได้รับสัญญาณนั้น ส่งไปที่คอมพิวเตอร์เพื่อประมวลผลเป็นภาพสามมิติ
การใช้งาน.
โมเลกุลแรกที่ถูกนำมาใช้เป็นเรดิโอเทรเซอร์คือ [18F]ฟลูออโรดิออกซีกลูโคส หรือ [18F]-FDG ซึ่งเป็นโมเลกุลที่มีโครงสร้างคล้ายกลูโคส สามารถได้ภาพทางการแพทย์ของกระบวนการเผาผลาญกลูโคสในร่างกาย (glucose metabolism) ได้อย่างชัดเจน ซึ่งช่วยวิเคราะห์ความผิดปกติของการผิดปกติของการเผาผลาญกลูโคส เช่น ถ้าได้สัญญาณของการเผาผลาญกลูโคสที่สมองและกระเพาะปัสสาวะเท่านั้น ก็ถือได้ว่าเป็นปกติ แต่ถ้าพบที่จุดอื่นของร่างกายที่มีการเผาผลาญมากกว่าปกติ อาจสันนิษฐานได้ว่าบริเวณนั้นอาจจะเป็นเซลล์ที่เจริญเติบโตผิดปกติและอาจจะนำไปสู่มะเร็งก็เป็นได้ นอกจากนี้สำหรับผู้ป่วยที่ได้รับการรักษา อาจจะใช้วิธีนี้เพื่อติดตามความก้าวหน้าของการรักษา หรือสำหรับนักวิจัย สามารถใช้เทคนิคนี้ในการติดตามกระบวนการชีวเคมีอื่น ๆ ของร่างกายได้อีกด้วย
ลิงคอล์น (ประเทศอังกฤษ)

ลิงคอล์น (ภาษาอังกฤษ: Lincoln) เป็นนครและเมืองหลวงของมณฑลลิงคอล์นเชอร์ในภาคการปกครองมิดแลนด์สตะวันออกของอังกฤษ 
ลิงคอล์นมีเนื้อที่ทั้งหมด 35.69 ตารางกิโลเมตร จากสำมะโนประชากรในปี ค.ศ. 2007 ลิงคอล์นมีประชากรทั้งหมดประมาณ 87,800 คน โดยมีความหนาแน่นถัวเฉลี่ยเป็นจำนวน 2,460 คนต่อหนึ่งตารางกิโลเมตร เมื่อรวมปริมณฑลแล้วลิงคอล์นก็มีประชากรด้วยกันทั้งหมด 250,000 คน
ลิงคอล์นมีเมืองพี่น้องหลายเมืองที่ได้แก่: พอร์ตลิงคอล์นในออสเตรเลีย; Radomsko ในโปแลนด์;Tangshan ในประเทศจีน; และน็อยชตัทอันเดอร์ไวน์สตราสเซอร์ในเยอรมนี
ประวัติ.
ประวัติแรกสุดของลิงคอล์นมาจากการพบหลักฐานการตั้งถิ่นฐานของชนสมัยเหล็กของบ้านกลมที่พบในปี ค.ศ. 1972 ที่มีอายุมาตั้งแต่ราวศตวรรษที่ 1 ก่อนคริสต์ศักราช บ้านเหล่านี้ตั้งอยู่ในบ่อลึกที่ปัจจุบันเรียกว่าเบรย์ฟอร์ดพูล ในแม่น้ำวิทแธม (River Witham) ที่ฐานของเนินใหญ่ที่ต่อมาเป็นที่ก่อสร้างมหาวิหารลิงคอล์นและปราสาทลิงคอล์นโดยชาวนอร์มัน
ที่มาของคำว่าลิงคอล์นอาจจะมาจากคำที่มาจากภาษาไบรธอนิค (Brythonic language) ว่า “Lindon” ที่แปลว่าบ่อหรือสระ ที่คงจะหมายถึงเบรย์ฟอร์ดพูล แต่ไม่อาจจะทราบถึงขนาดของถิ่นฐานที่ตั้งเดิมที่แท้จริงได้ เพราะหลักฐานของผู้ตั้งหลักแหล่งเดิมฝังลึกอยู่ภายใต้หลักฐานของผู้ตั้งถิ่นฐานชาวโรมัน, ของยุคกลางต่อมา และของผู้พำนักอาศัยอยู่ในปัจจุบันด้วย
ดวงตา ตุงคะมณี

ดวงตา ตุงคะมณี (เกิด 12 ธันวาคม พ.ศ. 2497) ชื่อเล่น ตุ๊ก เป็นนักแสดงหญิงเจ้าบทบาทที่มีผลงานทั้งทางละครโทรทัศน์และภาพยนตร์ เป็นพิธีกรชาวไทย มีผลงานสร้างชื่อเสียงคือเป็นพิธีกรรายการ สี่ทุ่มสแควร์ ทางช่อง 7 ร่วมกับวิทวัส สุนทรวิเนตร์ และเด๋อ ดอกสะเดา เคยได้รับรางวัลเทพทอง สาขานักวิทยุและโทรทัศน์ดีเด่น และยังเป็นพิธีกรรายการ "สีสันวันสบาย" และ "ดวงตาพาชิม"
ประวัติ.
ดวงตา ตุงคะมณีเกิดเมื่อวันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2497 ที่โรงพยาบาลมิชชั่น อำเภอดุสิต จังหวัดพระนคร เป็นลูกคนที่สองในจำนวน 4 คนของคุณเฉลิม และ คุณแน่งน้อย ตุงคะมณี(เป็นหลานอาของเบญจา ตุงคะมณีนักร้องชื่อดังในอดีต) เรียนชั้นอนุบาลที่โรงเรียนอนุบาลละอออุทิศ จากนั้นจึงเรียนชั้นมัธยมต้นที่โรงเรียนเซนต์ฟรังซีสซาเวียร์คอนแวนต์ ระดับมัธยมปลายที่โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา จากนั้นเธอจึงเดินทางไปศึกษาต่อในด้านแฟชั่นและการดีไซน์ที่ Lucie Clayton Charm Academy ประเทศอังกฤษ เป็นเวลา 2 ปี หลังเรียนจบกลับมายังประเทศไทย จึงเข้าพิธีสมรส และเริ่มอาชีพในวงการแฟชั่น โดยทำงานเป็นนางแบบแฟชั่น นางแบบผม แต่งหน้า ถ่ายภาพลงในนิตยสาร ภาพโฆษณา โฆษณาทางโทรทัศน์ และเดินแบบในงานแสดงเสื้อผ้า
จากนั้นเธอเริ่มอาชีพการแสดง โดยเริ่มจากละครโทรทัศน์ จากการเชิญชวนของทาริกา ธิดาทิตย์ โดยรับบทเด่นในละคร ไฟอารมณ์ ทางช่อง 3 แต่เรื่องที่ได้ออกอากาศก่อนคือเรื่องที่สองของเธอ มณิมนตรา ทางช่อง 9 ที่สร้างชื่อให้กับเธอโดยทันที จากนั้นก็มีผลงานเด่น ๆ ตามมาอีกหลายเรื่อง และรับงานแสดงมาจนถึงปัจจุบัน
ด้านชีวิตส่วนตัว เธอสมรสกับ ผู้บริหารบริษัทไทยประกันชีวิต เมื่อปี 2518 และหย่าเมื่อปี 2525 มีบุตรชายเพียงคนเดียว ชื่อ นาย รุจโรจน์ ตุงคะมณี ชื่อเล่น พัตเตอร์
วินเชสเตอร์ (แก้ความกำกวม)

วินเชสเตอร์ อาจจะหมายถึง
สถานที่.
วินเชสเตอร์เป็นชื่อที่นิยมใช้ตั้งเป็นชื่อเมืองโดยเฉพาะในสหรัฐอเมริกา
ชื่อคน.
วินเชสเตอร์เป็นนามสกุลที่พบบ่อย
ปลาปิรันยาแดง

ปลาปิรันยาแดง หรือ ปลาปิรันยาท้องแดง (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Pygocentrus nattereri") จัดเป็นปลาปิรันยาที่มีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักดี อยู่ในวงศ์ Characidae มีรูปร่างคล้ายกับปลาในวงศ์นี้โดยทั่วไป แต่กรามล่างยื่นยาวออกมาเห็นได้ชัด ภายในปากมีฟันแหลมคม ส่วนหัวมีขนาดใหญ่ และข้างกระพุ้งแก้มมีกล้ามเนื้อที่แข็งแรงหนาแน่นใช้สำหรับออกแรงกรามเพื่อใช้ในการกัดกินอาหาร เกล็ดมีขนาดเล็กมีสีแดงอมชมพูแวววาวดูสวยงามเหมือนกากเพชร
มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 33 เซนติเมตร น้ำหนักราว 3.5 กิโลกรัม
ปลาปิรันยาแดงมีถิ่นกำเนิดที่ลุ่มแม่น้ำอเมซอนและแม่น้ำขนาดใหญ่ใกล้เคียง บริเวณภาคตะวันออกเฉียงเหนือของบราซิลและปารากวัย มีพฤติกรรมอยู่รวมกันเป็นฝูงใหญ่ ว่ายน้ำและล่าเหยื่อด้วยความรวดเร็วและดุดัน จึงขึ้นชื่อว่าเป็นปลาที่ดุร้าย สามารถจู่โจมสัตว์ที่มีขนาดใหญ่กว่าได้ แต่โดยมากหากจะโจมตีสัตว์ที่มีขนาดใหญ่กว่าแล้ว สัตว์ตัวนั้นต้องได้รับบาดเจ็บและอ่อนแออยู่แล้ว แต่ก็มีรายงานจากแม่น้ำยาตาทางตอนเหนือของโบลิเวีย ปลาปิรันยาแดงโจมตีมนุษย์ที่กำลังว่ายน้ำอยู่จนเสียชีวิต โดยกัดแทะที่บริเวณใบหน้าโดยเฉพาะ และมีการโจมตีม้าจนท้องทะลุด้วย นอกจากนี้แล้วยังเป็นปลาที่กินซากหรือแทะเล็มกินปลาปิรันยาด้วยกันที่ตายหรือได้รับบาดเจ็บหรือติดแหติดอวนได้ด้วย
ในวัยอ่อน จะมีจุดกลมสีแดงกระจายอยู่ทั่วตัว และจุดเหล่านั้นจะเล็กลงเมื่อปลาโตขึ้นเรื่อย ๆ ตามลำดับ ปลาตัวเมียวางไข่ได้ทีละ 6,000 ฟอง และเป็นปลาที่มีความอดทนมาก สามารถมีชีวิตอยู่บนบกที่ไม่มีน้ำได้นานถึง 2 ชั่วโมง และสามารถทนอยู่ในน้ำที่มีอุณหภูมิต่ำได้ถึง 50 องศาฟาเรนไฮต์
แม้จะขึ้นชื่อในเรื่องความดุร้าย แต่ที่จริงแล้ว ปลาปิรันยาแดงเป็นปลาที่ขี้ตกใจมาก จึงต้องอยู่รวมเป็นฝูงใหญ่เพื่อที่จะโจมตีเหยื่อได้ เป็นปลาที่ชาวพื้นเมืองนิยมกินเป็นอาหาร และตกเป็นเหยื่อของสัตว์ที่มีขนาดใหญ่กว่า เช่น ปลาอะราไพม่า หลายประเทศได้มีกฎหมายห้ามนำเข้าปลาที่ยังมีชีวิตหรือนำมาเลี้ยงในประเทศเพราะเกรงว่าอาจจะหลุดลงไปแหล่งน้ำธรรมชาติ เช่น ประเทศไทย มีโทษปรับไม่เกิน 200,000 บาท และจำคุกไม่เกิน 6 ปี กระนั้นก็มียังมีลักลอบนำเข้ามาจำหน่ายและแอบเลี้ยงกันอยู่ แต่ในบางประเทศอนุญาตให้เลี้ยงได้ เช่น ประเทศญี่ปุ่น เป็นต้น