สมเด็จพระจักรพรรดินารูฮิโตะ

สมเด็จพระจักรพรรดินารูฮิโตะ (ญี่ปุ่น: 天皇陛下 (徳仁); โรมาจิ: "Tennō Heka" "(Naruhito);" อังกฤษ: His Majesty the Emperor Naruhito) ทรงเป็นจักรพรรดิพระองค์ที่ 126 แห่งประเทศญี่ปุ่น และทรงเป็นจักรพรรดิพระองค์ปัจจุบัน 
ทรงขึ้นครองราชสมบัติเป็นสมเด็จพระจักรพรรดิ เมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2562 หลังจากสมเด็จพระจักรพรรดิพระเจ้าหลวงอากิฮิโตะ (พระบรมราชชนก) สละราชสมบัติ ซึ่งการขึ้นครองราชย์ของพระองค์ ถือว่าเป็นการเริ่มต้นรัชศกใหม่ของญี่ปุ่นที่ชื่อว่า "เรวะ" 
ทรงเป็นพระราชโอรสในสมเด็จพระจักรพรรดิพระเจ้าหลวงอากิฮิโตะกับสมเด็จพระจักรพรรดินีพระพันปีหลวงมิชิโกะ
สัญลักษณ์ประจำพระองค์ ต้นอาซุซะ 
ที่ประทับหลัก พระตำหนักโกโช (御所) พระราชวังหลวงโตเกียว เขตชิโยดะ กรุงโตเกียว
พระราชประวัติ.
เจ้าชายฮิโระ (นารูฮิโตะ).
เจ้าหญิงมิชิโกะ มกุฎราชกุมารีประสูติพระราชโอรส เมื่อวันที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2503 (ปีโชวะที่ 35) เวลา 16:15 น. ณ โรงพยาบาลสำนักพระราชวังหลวง พระราชวังหลวงโตเกียว เขตชิโยดะ กรุงโตเกียว โดยพระราชโอรสมีความยาวพระวรกาย 47 เซนติเมตร และน้ำหนัก 2,540 กรัม 
พระราชโอรสทรงเป็นพระบรมวงศานุวงศ์พระองค์แรกที่ประสูติในโรงพยาบาล ซึ่งในสมัยก่อนนั้น พระบรมวงศานุวงศ์จะประสูติภายในห้องประสูติที่เขตพระราชฐาน 
วันที่ 29 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2503 มีการจัดพิธีเฉลิมพระนาม  ซึ่งเป็นธรรมเนียมราชสำนักที่จัดหลังจากการประสูติประมาณ 7 วัน ในพิธีนี้จะมีการตั้งพระนามและกำหนดสัญลักษณ์ประจำพระองค์ เนื่องจากทรงเป็นพระราชโอรสในมกุฎราชกุมาร พระองค์ทรงได้รับพระราชทานพระนามจากสมเด็จพระจักรพรรดิฮิโรฮิโตะ (พระอัยกา) ว่า "นารูฮิโตะ" (ญี่ปุ่น: 徳仁; โรมาจิ: "Naruhito") อีกทั้งทรงได้รับพระราชทานพระนามโกโชโง ว่า "ฮิโระ" (ญี่ปุ่น: 浩宮; โรมาจิ: "Hiro-no-Miya")
อักษรคันจิ "徳" (นารุ) ในพระนามจริง มาจากวลี "ผู้ที่เข้าถึงคุณธรรมแห่งสวรรค์" (天徳に達するもの) ส่วนอักษรคันจิ "浩" (ฮิโระ) ในพระนามโกโชโง มาจากวลี "ท้องฟ้าอันกว้างใหญ่" (浩々たる天) โดยทั้งสองวลีนี้อยู่ในบทที่ 32 ของคัมภีร์ "จงยง" (中庸) ซึ่งเป็นวรรณกรรมคลาสสิคของจีน
ณ วันประสูติ พระองค์ทรงเป็นพระราชนัดดาในสมเด็จพระจักรพรรดิฮิโรฮิโตะ ดังนั้นพระองค์จึงดำรงฐานันดร "ชินโน" หรือเจ้าชายชั้นเอกแห่งราชวงศ์ญี่ปุ่น ตามกฎหมายราชวงศ์ญี่ปุ่น ฉบับ พ.ศ. 2492 มาตรา 6
ดังนั้นพระนามเต็มหลังจากประสูติ คือ 浩宮徳仁親王殿下 ("Hiro-no-Miya Naruhito Shinnō Denka")
สื่อญี่ปุ่นจะระบุพระนามพระองค์ในวัยพระเยาว์ว่า "浩宮さま" ("Hiro-no-Miya Sama") ส่วนสำนักพระราชวัง และสื่อต่างประเทศมีการระบุพระนามในภาษาอังกฤษว่า "Prince Hiro" (เจ้าชายฮิโระ)
เจ้าชายฮิโระทรงเป็นพระราชโอรสพระองค์แรกในเจ้าชายอากิฮิโตะ มกุฎราชกุมารกับเจ้าหญิงมิชิโกะ มกุฎราชกุมารี และทรงเป็นพระราชนัดดาพระองค์แรกในสมเด็จพระจักรพรรดิฮิโรฮิโตะและสมเด็จพระจักรพรรดินีนางาโกะ
ทรงมีพระอนุชา 1 พระองค์ คือ เจ้าชายอายะ (ฟูมิฮิโตะ) และ พระขณิษฐา 1 พระองค์ คือ เจ้าหญิงโนริ (ซายาโกะ) ตามลำดับ
หลังการประสูติ พระองค์ทรงมีสถานะเป็นรัชทายาทลำดับที่สอง ต่อจากพระชนก ตามกฎหมายราชวงศ์ญี่ปุ่น พ.ศ. 2492 มาตรา 2
ตามธรรมเนียมราชสำนักเดิมในยุคก่อนสงคราม พระบรมวงศานุวงศ์ที่ประสูติใหม่ เมื่อมีพระชนมายุครบ 3 ชัณษา จะได้รับการเลี้ยงดูโดยข้าราชบริพาร แต่เจ้าชายอากิฮิโตะ มกุฎราชกุมารกับเจ้าหญิงมิชิโกะ มกุฎราชกุมารี ทรงตัดสินพระทัยที่จะไม่ทำตามธรรมเนียมเดิม โดยการเลี้ยงดูเจ้าชายฮิโระอย่างใกล้ชิดตั้งแต่แรกประสูติ และมีการยกเลิกระบบการให้นมโดยพระพี่เลี้ยง อีกทั้งเจ้าชายอากิฮิโตะ มกุฎราชกุมาร พระชนก ก็ยังทรงทำหน้าที่เปลี่ยนผ้าอ้อมให้พระองค์อีกด้วย
ที่ประทับหลักในวัยพระเยาว์ ทรงประทับอยู่กับพระชนกและพระชนนี ณ พระตำหนักโทงู เขตพระราชฐานอากาซากะ  เขตโมโตะ-อากาซากะ กรุงโตเกียว ซึ่งพระตำหนักโทงู มักจะใช้เป็นชื่อที่ประทับของมกุฎราชกุมาร (โคไตชิ) ซึ่งเป็นพระอิสริยยศของพระชนก ณ ขณะนั้น
วันที่ 13 เมษายน พ.ศ. 2507 ทรงเข้าศึกษาระดับชั้นอนุบาล ที่โรงเรียนอนุบาลกากูชูอิน 
วันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2507 เมื่อพระชนมายุเข้า 5 ชัณษา ทรงประกอบพิธีสวมฮากามะ  และ พิธีฟูกาโซกิ 
วันที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2509 ทรงเข้าพิธีสำเร็จการศึกษาระดับชั้นอนุบาล
วันที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2509 ทรงเข้าพิธีเข้ารับการศึกษาระดับชั้นประถมศึกษา โรงเรียนประถมศึกษากากูชูอิน  พร้อมด้วยพระชนกและพระชนนี ซึ่งถือว่าเป็นครั้งแรกของราชวงศ์ญี่ปุ่น ที่พระบรมวงศานุวงศ์เข้าร่วมในพิธีเข้ารับการศึกษาของพระราชบุตรด้วยพระองค์เอง 
วันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2515 ทรงเข้าพิธีสำเร็จการศึกษาระดับชั้นประถมศึกษา
วันที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2515 ทรงเข้าพิธีเข้ารับการศึกษาระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น โรงเรียนมัธยมชายกากูชูอิน 
เดือนสิงหาคม พ.ศ. 2517 ในช่วงปิดเทอมฤดูร้อน ทรงเสด็จไปยังประเทศออสเตรเลียเป็นเวลา 2 สัปดาห์ ซึ่งเป็นการเสด็จไปเยือนต่างประเทศเป็นครั้งแรกของพระองค์และเสด็จเพียงลำพัง ซึ่งขณะนั้นพระองค์มีพระชนมายุ 14 ชัณษา โดยทรงประทับที่โฮมสเตย์กับครอบครัวชาวเมลเบิร์น 
วันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2518 ทรงเข้าพิธีสำเร็จการศึกษาระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น
วันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2518 ทรงเข้าพิธีเข้ารับการศึกษาระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย โรงเรียนมัธยมชายกากูชูอิน 
วันที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2521 ทรงเข้าพิธีสำเร็จการศึกษาระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย
เดือนเมษายน พ.ศ. 2521 ทรงศึกษาต่อระดับปริญญาตรี ภาควิชาประวัติศาสตร์ คณะอักษรศาสตร์ มหาวิทยากากูชูอิน 
วันที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2523 ทรงมีพระชนมายุครบ 20 ชัณษา ซึ่งถือว่าบรรลุนิติภาวะตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ทรงประกอบพิธีบรรลุนิติภาวะ  และได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์เกียรติคุณและราชมิตราภรณ์อันสูงส่งยิ่งดอกเบญจมาศ ชั้นมหาปรมาภรณ์ หลังจากประกอบพิธีแล้ว พระองค์จะทรงเริ่มมีส่วนร่วมในกิจกรรมของราชวงศ์อย่างเต็มพระองค์
วันที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2525 ทรงสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี
ปริญญานิพนธ์ของพระองค์มีชื่อว่า "การคมนาคมทางน้ำในทะเลเซโตะในยุคกลาง" (中世の瀬戸内海の水上交通)
เดือนมิถุนายน พ.ศ. 2526 ทรงเดินทางไปศึกษาต่อ ณ วิทยาลัยเมอร์ตัน  มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด สหราชอาณาจักร ซึ่งพระองค์ได้มีการทำวิจัยในหัวข้อ "การศึกษาการเดินเรือและการจราจรบนแม่น้ำเทมส์ตอนบนในคริสต์ศตวรรษที่ 18" (A Study of Navigation and Traffic on the Upper Thames in the Eighteenth Century)
เดือนตุลาคม พ.ศ. 2528 ทรงเดินทางกลับประเทศญี่ปุ่น
วันที่ 3 - 10 ตุลาคม พ.ศ. 2530 ทรงปฏิบัติหน้าที่เป็นผู้สำเร็จราชการแทนจักรพรรดิเป็นครั้งแรก เนื่องจากสมเด็จพระจักรพรรดิฮิโรฮิโตะ (พระอัยกา) ทรงพระประชวร ส่วนพระชนกเสด็จเยือนสหรัฐอเมริกาในช่วงดังกล่าว
พ.ศ. 2531 ทรงสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโท คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยากากูชูอิน 
เจ้าชายนารูฮิโตะ มกุฎราชกุมาร.
วันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2532 สมเด็จพระจักรพรรดิฮิโรฮิโตะ (พระอัยกา) สวรรคต จึงทำให้เจ้าชายอากิฮิโตะ มกุฎราชกุมาร (พระชนก) เสด็จขึ้นครองราชย์เป็นสมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ จักรพรรดิพระองค์ที่ 125 แห่งประเทศญี่ปุ่น ดังนั้นเจ้าชายฮิโระจึงทรงมีสถานะเป็นรัชทายาทลำดับที่หนึ่ง ตามกฎหมายราชวงศ์ญี่ปุ่น ฉบับ พ.ศ. 2492 มาตรา 2 หลังการขึ้นครองราชย์ของพระชนก
วันที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2534 ซึ่งเป็นวันคล้ายวันประสูติครบ 31 ชัณษา มีการจัดพระราชพิธี "ริตไตชิ โนะ เร" (ญี่ปุ่น: 立太子の礼; โรมาจิ: "Rittaishi-no-Rei") หรือพิธีสถาปนาอิสริยยศของพระองค์ขึ้นเป็น "โคไตชิ" หรือมกุฎราชกุมารแห่งประเทศญี่ปุ่นอย่างเป็นทางการ 
ภายหลังการสถาปนา สำนักพระราชวังได้ระบุพระนามของพระองค์เป็น "皇太子殿下" ("Kōtaishi Denka") และในภาษาอังกฤษว่า "Crown Prince Naruhito" อีกทั้งสื่อไทยก็มีการระบุพระนามของพระองค์เป็น "เจ้าชายนารูฮิโตะ มกุฎราชกุมาร"
ที่ประทับหลัก ทรงประทับ ณ พระตำหนักโทงู เขตพระราชฐานอากาซากะ  เขตโมโตะ-อากาซากะ กรุงโตเกียว ตามพระอิสริยยศของพระองค์ 
พระองค์ทรงปฏิบัติหน้าที่แทนสมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ ทั้งในกรณีที่พระชนกเสด็จเยือนต่างประเทศ และกรณีที่พระชนกเสด็จเข้ารับการรักษาพระองค์ รวมทั้งหมด 23 ครั้งตลอดรัชศกเฮเซ โดยครั้งสุดท้ายคือเมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ - 6 มีนาคม พ.ศ. 2560 เนื่องจากสมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ เสด็จเยือนประเทศเวียดนาม 
การอภิเษกสมรส.
วันที่ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2529 พระองค์ทรงพบกับนางสาวมาซาโกะ โอวาดะเป็นครั้งแรก ณ พระตำหนักโทงู ในงานเลี้ยงต้อนรับอินฟันตาเอเลนา ดัชเชสแห่งลูโก หรือเจ้าหญิงแห่งเสปน
นางสาวมาซาโกะ โอวาดะ เธอทำงานเป็นนักการทูต หรือข้าราชการของกระทรวงการต่างประเทศ ซึ่งเธอเป็นบุตรสาวของนายฮิซาชิ โอวาดะ นักการทูตและตุลาการศาลยุติธรรมระหว่างประเทศ
ณ พระตำหนักโทงู ได้มีการจัดงานที่มีลักษณะการคล้ายการดูตัวอยู่หลายต่อหลายครั้ง เพื่อเป็นการเฟ้นหาบุคคลที่จะมาเป็นพระชายา ซึ่งนางสาวมาซาโกะ โอวาดะก็เป็นหนึ่งในบุคคลที่อยู่ในการพบปะเหล่านั้น โดยในตอนแรกชื่อเธอได้ถูกตัดออกจากตัวเลือกของการเป็นพระชายาอยู่ครั้งหนึ่ง เนื่องจากสำนักพระราชวังพยายามมองหาคนที่มีประวัติขาวสะอาดจริงๆ แต่เธอกลับมีปัญหาทางด้านญาติผู้ใหญ่ อย่างไรก็ตามเจ้าชายก็ทรงโปรดเธอไม่น้อย จนถึงขั้นตรัสเอ่ยขึ้นมากับทางหัวหน้าสำนักพระราชวังว่า "คุณมาซาโกะ โอวาดะนั้นเป็นไปไม่ได้หรือครับ" (小和田雅子さんではだめでしょうか) เมื่อทางหัวหน้าสำนักพระราชวังได้ยินพระดำรัสของพระองค์ จึงพยายามทาบทามเธอเรื่อยมา
เวลาผ่านไป 5 ปี พระองค์ทรงได้พบกับเธออีกครั้ง โดยในวันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2535 พระองค์ทรงขอนางสาวมาซาโกะ โอวาดะแต่งงาน ณ สนามล่านกเป็ดน้ำชินฮามะ เมืองอิชิกาวะ จังหวัดชิบะ แต่ ณ ตอนนั้น เธอไม่ได้ให้คำตอบที่ชัดเจนนักแก่พระองค์
วันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2535 พระองค์ได้เชิญเธอมาพบอีกครั้ง ณ พระตำหนักโทงู ซึ่งเธอก็ได้ทำการตอบรับคำขอแต่งงานของพระองค์
วันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2536 สภาราชวงศ์ญี่ปุ่นได้ทำการอนุมัติการอภิเษกสมรส และมีการจัดงานแถลงข่าวการอภิเษกสมรส โดยพระดำรัสสำคัญของพระองค์ที่ทรงตรัสต่อเธอคือ "ผมจะปกป้องคุณมาซาโกะอย่างเต็มที่จากนี้ไป" (雅子さんのことは僕が一生全力でお守りしますから)
วันที่ 12 เมษายน พ.ศ. 2536 จัดพิธีโนไซ  หรือพิธีหมั้น
วันที่ 9 มิถุนายน พ.ศ. 2536 มีการจัดพิธีอภิเษกสมรส โดยนางสาวมาซาโกะ โอวาดะได้รับการสถาปนาอิสริยยศเป็น "โคไตชิฮิ" (皇太子妃) หรือพระวรชายาในมกุฎราชกุมาร ซึ่งสำนักพระราชวังได้ระบุพระนามของพระองค์ในภาษาอังกฤษว่า "Crown Princess Masako" หรือเจ้าหญิงมาซาโกะ มกุฎราชกุมารี
ในวันเดียวกันนั้น ทั้งสองพระองค์ได้เสด็จพระราชดำเนินโดยรถยนต์จากพระราชวังหลวงโตเกียว ไปยังพระตำหนักโทงู เขตพระราชฐานอากาซากะ  เป็นระยะทางกว่า 4 กิโลเมตร โดยมีประชาชนกว่า 190,000 คนร่วมรับเสด็จ และในการถ่ายทอดสดมีประชาชนร่วมรับชมถึง 85.6%
หลังการอภิเษกสมรส.
หลังจากการอภิเษกสมรส เจ้าหญิงมาซาโกะ มกุฎราชกุมารีทรงได้รับความกดดันเป็นอย่างมากในการให้กำเนิดรัชทายาทชาย ซึ่งในช่วงแรกนั้น ทั้งสองพระองค์ก็คาดหวังที่จะตั้งครรภ์โดยธรรมชาติ จนเวลาล่วงเลยมา 3 - 4 ปีหลังการอภิเษกสมรส พระชายาก็ยังไม่ตั้งพระครรภ์
เดือนมิถุนายน พ.ศ. 2541 ทั้งสองพระองค์ได้เริ่มเข้ารับการปรึกษาจากทางแพทย์ และได้เข้าสู่กระบวนการรักษาตามภาวะของการมีบุตรยากอย่างเต็มรูปแบบใน พ.ศ. 2542
ถัดมาไม่นาน พระวรกายของพระชายาเริ่มมีการเปลี่ยนแปลงทางอุณหภูมิ แต่ผลการตรวจยังไม่แน่ชัดว่าทรงพระครรภ์หรือไม่ พร้อมกับปฏิกิริยาของทางพนักงานสำนักพระราชวังที่เปลี่ยนแปลงไป และมีการยกเลิกแผนกำหนดการเสด็จเยือนเยอรมนี จึงทำให้ในวันที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2542 หนังสือพิมพ์อาซาฮีชิมบุนทำการพาดหัวข่าวว่าพระชายาทรงแสดงอาการตั้งพระครรภ์แล้ว แต่ทางสำนักพระราชวังก็ออกแถลงการณ์ว่าการตั้งพระครรภ์ยังไม่เป็นที่ยืนยัน
วันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2542 เจ้าหญิงมาซาโกะ มกุฎราชกุมารี ทรงเข้ารับการรักษาที่โรงพยาบาลสำนักพระราชวัง และมีการวินิจฉัยว่าทรงแท้ง
จนกระทั่งวันที่ 12 เมษายน พ.ศ. 2544 มีการประกาศจากทางสำนักพระราชวังว่ามีแนวโน้มที่พระชายาทรงพระครรภ์อีกครั้ง และได้มีประกาศออกมาอย่างเป็นทางการในวันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2544 ว่าจะทรงมีกำหนดการประสูติในช่วงเดือนพฤศจิกายน - ธันวาคม
วันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2544 เจ้าหญิงมาซาโกะ มกุฎราชกุมารี ได้ทำการประสูติพระราชธิดา เจ้าหญิงโทชิ (ไอโกะ)
หลังการประสูติ ความกดดันจากผู้คนรอบข้างก็ยังไม่หายไป เนื่องจากกฎหมายราชวงศ์ญี่ปุ่น มาตรา 2 กำหนดให้มีเพียงแค่ผู้ชายที่จะสามารถสืบราชสมบัติได้ จึงยังมีเสียงความคาดหวังให้พระชายาทรงพระครรภ์ทายาทชายอีกครั้ง จนใน พ.ศ. 2546 พระชายาประชวรโรคงูสวัดเนื่องจากความเครียด และมีการประกาศว่าพระชายาจะมีการรักษาพระองค์เป็นระยะยาว จนเจ้าชายทรงออกพระดำรัสปกป้องพระชายาว่า "สุขภาพของมาซาโกะยังคงมีขึ้นๆ ลงๆ เธอพยายามอย่างเต็มที่ที่จะปรับตัวให้เข้ากับสภาพแวดล้อมของราชวงศ์ แต่ความพยายามนั้นก็อ่อนล้าเต็มที และเป็นความจริงที่ว่ามีคนที่พยายามลดทอนคุณค่าความสามารถและบุคลิกภาพของมาซาโกะ"
พ.ศ. 2547 มีการประกาศอีกว่าพระชายาทรงประชวรโรคภาวะการปรับตัวผิดปกติ (適応障害) จึงทำให้ไม่ค่อยเห็นภาพของพระชายาปรากฏคู่กับพระองค์ในการปฏิบัติพระราชกรณียกิจเป็นต้นมา
ในวันที่ 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2551 พระองค์ทรงมีแถลงการณ์ถึงสาธารณชนให้พยายามเข้าใจพระชายาว่า "ข้าพเจ้าอยากจะให้ทุกคนเข้าใจว่า มาซาโกะจะยังคงดำเนินตามความพยายามสูงสุดของเธอต่อไปด้วยกำลังใจจากผู้คนรอบข้าง โปรดเฝ้ามองเธอต่อไปด้วยความเห็นใจ"
วันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2559 สมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ พระราชชนก ทรงเผยแพร่พระราชสาสน์ต่อประชาชน ถึงพระราชประสงค์ของพระองค์ที่จะสละราชสมบัติผ่านวิดิโอ โดยทรงกังวลถึงพระชนมายุของพระองค์ต่อการปฏิบัติพระราชกรณียกิจในสถานะสัญลักษณ์ของประเทศ รวมถึงพระพลานามัยของพระองค์ที่อ่อนล้าลงอีกด้วย
วันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2560 สภาราชวงศ์ญี่ปุ่นได้มีมติกำหนดวันสละราชสมบัติของสมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ เป็นวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2562 และวันขึ้นครองราชย์ของจักรพรรดิพระองค์ใหม่ในวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2562
วันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2562 โยชิฮิเดะ ซูงะ เลขาธิการใหญ่คณะรัฐมนตรี ได้ประกาศชื่อของรัชศกใหม่ว่า "เรวะ" ซึ่งจะนำมาใช้แทนรัชศก "เฮเซ" ที่จะสิ้นสุดลงเมื่อสมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ สละราชสมบัติ
วันที่ 13 มิถุนายน พ.ศ. 2562 มีการประกาศใช้กฎหมายพิเศษว่าด้วยการสละราชสมบัติของจักรพรรดิ โดยในมาตรา 2 ระบุว่า เมื่อจักรพรรดิสละราชสมบัติ ณ วันที่มีผลบังคับใช้ มกุฎราชกุมารจะสืบราชสมบัติต่อทันที
สมเด็จพระจักรพรรดินารูฮิโตะ.
วันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2562 มีการจัดพระราชพิธี "ไทเรเซเดน" (退位礼正殿の儀) หรือพระราชพิธีสละราชสมบัติของสมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ พระราชชนก ณ พระราชวังหลวงโตเกียว ซึ่งเป็นการสละราชสมบัติของจักรพรรดิญี่ปุ่นในรอบ 200 กว่าปี โดยครั้งล่าสุดคือการสละราชสมบัติของจักรพรรดิโคกากุ เมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2360 
วันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2562 เวลา 00:00 นาฬิกา กฎหมายพิเศษว่าด้วยการสละราชสมบัติของจักรพรรดิได้มีการบังคับใช้ จึงทำให้เจ้าชายนารูฮิโตะ มกุฎราชกุมารได้ขึ้นครองราชสมบัติเป็นสมเด็จพระจักรพรรดินารูฮิโตะ รัชศกได้เปลี่ยนเป็นปีเรวะ ที่ 1 อีกทั้งได้มีการกำหนดให้วันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2562 เป็นวันหยุดพิเศษของญี่ปุ่น โดยในวันเดียวกันได้มีการประกอบพระราชพิธีดังนี้
วันที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2562 มีการจัดพระราชพิธี "โซกุยเรเซเด็น" (即位礼正殿の儀) หรือพระราชพิธีบรมราชาภิเษก ซึ่งสมเด็จพระจักรพรรดินารูฮิโตะ จะเสด็จประทับบนพระราชบัลลังก์ "ทาคามิกูระ" (高御座) ณ ท้องพระโรงมัตสึโนมะ พระราชวังหลวงโตเกียว ด้วยฉลองพระองค์อันประกอบไปด้วย 
หลังจากสมเด็จพระจักรพรรดินารูฮิโตะประทับบนพระราชบัลลังก์ทาคามิกูระแล้ว ได้มีการเปิดพระวิสูตร จากนั้นพระองค์ทรงมีพระปฐมบรมราชโองการว่า
 "ตามที่ข้าพเจ้าได้ขึ้นสืบราชสันตติวงศ์เป็นสมเด็จพระจักรพรรดิ ตามบทบัญญัติแห่งรัฐธรรมนูญแห่งญี่ปุ่นและกฎหมายพิเศษว่าด้วยการสละราชสมบัติของจักรพรรดิ บัดนี้ ข้าพเจ้าขอประกอบพระราชพิธีบรมราชาภิเษก ณ พระที่นั่งเซเด็น และขอประกาศการบรมราชาภิเษกนี้ให้สาธารณชนทั้งในและต่างประเทศได้รับทราบ ข้าพเจ้าใคร่ขอระลึกถึงพระราชกรณียกิจของสมเด็จพระจักรพรรดิพระองค์ก่อนผู้ทรงสละราชสมบัติ ซึ่งตลอดระยะเวลามากกว่า 30 ปีบนพระราชบัลลังก์ พระองค์ทรงสวดอ้อนวอนขอให้ประชาชนมีความสุขและสันติภาพของโลกอยู่เสมอ ทรงร่วมสุขร่วมทุกข์กับประชาชน และทรงแสดงความเมตตาผ่านพระราชจริยวัตรของพระองค์เอง ข้าพเจ้าขอให้คำมั่นสัญญาว่า จะปฏิบัติตนตามรัฐธรรมนูญและเติมเต็มความรับผิดชอบในฐานะสัญลักษณ์ของรัฐและเป็นศูนย์รวมจิตใจของประชาชนชาวญี่ปุ่น พร้อมทั้งปรารถนาให้ประชาชนมีความสุขและสันติภาพของโลกอยู่เสมอ โดยจะระลึกถึงประชาชนและยืนเคียงข้างพวกเขา ข้าพเจ้าหวังเป็นอย่างยิ่งว่า ประเทศของเราจะก้าวหน้าต่อไปด้วยปัญญาและความพยายามอย่างไม่หยุดยั้งของประชาชน และจะร่วมสร้างสรรค์มิตรภาพและสันติภาพของประชาคมระหว่างประเทศ ตลอดจนความอยู่ดีมีสุขและความเจริญรุ่งเรืองของมนุษยชาติ"
มีผู้แทนจากประเทศต่างๆ จำนวน 160 ประเทศ เข้าร่วมในงานพระราชพิธีบรมราชาภิเษก โดยนายประยุทธ์ จันทร์โอชา นายกรัฐมนตรี และภริยา เข้าร่วมในฐานะตัวแทนประเทศไทย อีกทั้งได้มีการกำหนดให้วันที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2562 เป็นวันหยุดพิเศษของญี่ปุ่น
วันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2562 มีการจัดพระราชพิธี "โชกูงะ อนเร็ตสึ" (祝賀御列の儀) หรือพระราชพิธีขบวนแห่เฉลิมฉลองการขึ้นครองราชย์ ซึ่งสมเด็จพระจักรพรรดินารูฮิโตะและสมเด็จพระจักรพรรดินีมาซาโกะ ประทับรถยนต์พระที่นั่งเปิดประทุน เสด็จจากพระราชวังหลวงโตเกียว ไปยังเขตพระราชฐานอากาซากะ  โดยมีประชาชนกว่า 119,000 คนร่วมรับเสด็จตลอดสองข้างทาง
วันที่ 14 - 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2562 มีการจัดพระราชพิธี "ไดโจคิว" (大嘗宮の儀) ซึ่งเป็นโบราณราชพิธีหลังจากการขึ้นครองราชสมบัติของจักรพรรดิ โดยจัดขึ้นในตอนกลางคืนจนถึงเช้ามืดวันถัดไป พระราชพิธีนี้เป็นพิธีอธิษฐานของจักรพรรดิเพื่อให้ประเทศชาติและประชาชนสงบสุข รวมถึงขอให้พืชพรรณธัญญาหารอุดมสมบูรณ์ โดยสมเด็จพระจักรพรรดินารูฮิโตะทรงฉลองพระองค์สีขาวที่เรียกว่า "โกไซฟูกุ" (御祭服) ซึ่งเป็นฉลองพระองค์ที่มีความศักดิ์สิทธิ์
วันที่ 4 ธันวาคม พ.ศ. 2562 มีการจัดพระราชพิธี "เค็นโช มิกางูระ" (賢所御神楽の儀) ณ ศาลเจ้าเค็นโช พระราชวังหลวงโตเกียว เพื่อทำความเคารพศักการะต่อเทพีอามาเตราซุ ซึ่งถือเป็นพระราชพิธีสุดท้ายทีเกี่ยวข้องกับการขึ้นครองราชสมบัติของจักรพรรดิ
วันที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2564 ทรงย้ายมาประทับที่พระตำหนักโกโช (御所) พระราชวังหลวงโตเกียว เขตชิโยดะ กรุงโตเกียว เป็นการถาวร หลังจากที่ได้มีการปรับปรุงพระตำหนักเสร็จสิ้นแล้ว พระตำหนักนี้จะเป็นที่ประทับหลักของสมเด็จพระจักรพรรดินารูฮิโตะ, สมเด็จพระจักรพรรดินีมาซาโกะ, และเจ้าหญิงไอโกะ พระราชธิดา 
พระราชกรณียกิจ.
กิจการของรัฐ.
จักรพรรดิทรงเป็นสัญลักษณ์แห่งญี่ปุ่น และจะทรงกระทำเฉพาะกิจการของรัฐตามที่บัญญัติไว้ในรัฐธรรมนูญเท่านั้น อันได้แก่
ความสนพระทัยทางด้านน้ำ.
พระองค์ทรงมีความสนพระทัยทางด้านน้ำเป็นอย่างมาก เห็นได้จากการทำปริญญานิพนธ์ "การคมนาคมทางน้ำในทะเลเซโตะในยุคกลาง" ในระดับปริญญาตรี และการทำวิจัยเรื่อง "การศึกษาการเดินเรือและการจราจรบนแม่น้ำเทมส์ตอนบนในคริสต์ศตวรรษที่ 18" ขณะที่ทรงศึกษาที่สหราชอาณาจักร จึงทรงมีพระราชกรณียกิจที่เกี่ยวข้องกับน้ำมากมาย ได้แก่
การต้อนรับประมุขจากต่างประเทศ.
หลังจากที่ทรงขึ้นครองราชย์ พระองค์ได้ต้อนรับการมาเยือนประเทศญี่ปุ่นอย่างเป็นทางการของประมุขจากต่างประเทศในฐานะแขกของรัฐ (国賓) ดังนี้