pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
โฮชิโซระโนะเมโมเรีย

โฮชิโซระโนะเมโมเรีย  เป็นวิชวลโนเวลที่ห้าพัฒนาโดย Favorite ก่อนที่เกมจะวางจำหน่าย "Prologue Trial Edition" ได้เปิดตัวต่อสาธารณชนในวันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2009 แบบตัวเกมจริงได้รับการปล่อยตัวเมื่อวันที่ 27 มีนาคม 2009 แฟนดิสก์ชื่อว่า "Hoshizora no Memoria - Eternal Heart -" ซึ่งมี 2 รูทพิเศษได้รับการปล่อยตัวเมื่อวันที่ 29 มกราคม 2010 ทั้งแบบตัวเกมจริงและแฟนดิสก์วางจำหน่ายพร้อมกันใน "Hoshizora no Memoria Complete" วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 26 พฤศจิกายน 2010 เซไกโปรเจกต์ประกาศการแปลภาษาอังกฤษของเกม ซึ่งวางจำหน่ายในวันที่ 18 ธันวาคม 2017 บนสตีม
เฮโล 4

เฮโล 4  เป็นวิดีโอเกมแนวยิงมุมมองบุคคลที่หนึ่ง พัฒนาโดย 343 อินดัสตรี และจัดจำหน่ายโดยไมโครซอฟท์เกมสตูดิโอส์ สำหรับเครื่องคอนโซลเอกซ์บอกซ์ 360 เป็นวิดีโอเกมที่เจ็ดในชุดวิดีโอเกม "เฮโล" ตัวเกมวางจำหน่ายในเดือนพฤศจิกายน 2012
การพัฒนาเกม "เฮโล 4" เริ่มขึ้นในปี 2009 และต่อเนื่องไปจนถึงเดือนกันยายน 2012 "เฮโล 4" ถือเป็นชื่อดั้งเดิมแรกของ 343 อินดัสตรีในซีรีส์ "เฮโล" โดยที่ก่อนหน้านี้การพัฒนาซีรีส์หลักนั้นได้ถูกดำเนินการโดยบันจีซึ่งเป็นผู้สร้างแฟรนไชส์ ในระหว่างกระบวนการพัฒนา 343 อินดัสตรีตัดสินใจที่จะสำรวจฝ่าย Forerunner fiction ภายในจักรวาล "เฮโล" นำทีมเพื่อออกแบบการตั้งค่าใหม่, ศัตรู และศัตรูหลัก ตัวละครและอัสเซ็ตที่มีอยู่ได้รับการยกเครื่องภาพและจับการเคลื่อนไหวถูกนำมาใช้สำหรับแอนิเมชันภายในคัตซีน เป้าหมายสำหรับเรื่องราวของเกม "เฮโล 4" คือการรวมองค์ประกอบของมนุษย์เข้าด้วยกัน เพื่อให้บรรลุเป้าหมายนี้ผู้พัฒนาเลือกที่จะเจาะลึกลงไปในความสัมพันธ์ระหว่างสองตัวละครเอกมาสเตอร์ชิฟ และคอร์ทานา สตูดิโอภายนอกหลายแห่งช่วย 343 อินดัสตรีในการพัฒนา "เฮโล 4" และมากกว่า 350 คนทำงานในเกมทั้งหมด
ตัวเกมได้รับการประกาศอย่างเป็นทางการที่งานอี3 2011 ในวันที่ 6 มิถุนายน ก่อนที่จะเปิดตัว ไมโครซอฟท์ระบุว่า "เฮโล 4" เป็นชื่อวิดีโอเกมที่แพงที่สุดนับตั้งแต่บริษัทได้สร้างมาจนถึงตอนนี้ ตัวเกมทำการวางตลาดด้วยกิจกรรมส่งเสริมการขายและวิดีโอรวมถึงการสร้างภาพยนตร์คนแสดงเรื่อง "เฮโล 4 หน่วยฝึกรบมหากาฬ" "เฮโล 4" ทำรายได้ถึงประมาณ 220 ล้านดอลลาร์สหรัฐในวันเปิดตัวและ 300 ล้านดอลลาร์ในสัปดาห์แรกของการเปิดตัวซึ่งเป็นสถิติสำหรับแฟรนไชส์ มากกว่าหนึ่งล้านคนเล่นเกม "เฮโล 4" บนเอกซ์บอกซ์ไลฟ์ภายใน 24 ชั่วโมงแรกหลังวางขาย ตัวเกมได้รับการชื่นชมจากนักวิจารณ์มืออาชีพและได้รับการเสนอชื่อและรางวัลมากมายจากสื่อมวลชน "เฮโล 4" วางจำหน่ายอีกครั้งโดยเป็นส่วนหนึ่งของ ' สำหรับเอกซ์บอกซ์วันในวันที่ 11 พฤศจิกายน 2014 และภาคต่อของเกม ' วางจำหน่ายบนเอกซ์บอกซ์วันในวันที่ 27 ตุลาคม 2015
ทิคัมพร

ทิคัมพร  เป็นหนึ่งในสองนิกายหลักของศาสนาเชน อีกนิกายหนึ่งคือเศวตามพร คำว่า "ทิคัมพร" มาจากภาษาสันสกฤตคำว่า "ทิค" (ทิศทาง, ฟ้า) และ "อัมพร" (นุ่งห่ม) แปลว่า ผู้มีฟ้าเป็นเครื่องนุ่งห่ม
สาธุทิคัมพร (นักบวช) จะเปลือยทั้งร่างกาย และพก "ปิจฉี" (पिच्छी) คือไม้กวาดขนาดเล็กที่ทำจากหางนกยูงที่ร่วงแล้ว (ใช้ในการปัดกวาดพื้นดินก่อนจะเดินหรือนั่ง เพื่อป้องกันไม่ให้เผลอเหยียบหรือนั่งทับสัตว์เล็ก ๆ บนดิน เช่น แมลง) พก "กมัณฑลุ" คือกระบอกใส่น้ำทำจากไม้ และพก "ศาสตระ" คือคัมภีร์ โดยทั่วไปสาธุทิคัมพรเปลือยทั้งร่างกายโดยไม่มีการปกปิดอวัยวะเพศ ยกเว้นในกรณีที่ต้องเข้าสถานที่ชุมชนหรือสถานที่สาธารณะ เจ้าหน้าที่จะรบกวนให้มีการสวมกางเกงปกปิดอวัยวะเพศ
ทิคัมพรมีความเชื่อว่าสตรีไม่สามารถหลุดพ้นสังสารวัฏ (เข้าถึงโมกษะ) ได้ หากจะหลุดพ้นได้จริง ๆ ต้องเวียนว่ายตายเกิดใหม่เป็นบุรุษก่อนจึงจะสามารถหลุดพ้นได้ในชาติที่เกิดเป็นบุรุษ
ยากูซ่า 4

ยากูซ่า 4  เป็นวิดีโอเกมแนวต่อสู้-ผจญภัยภาคที่สี่ของซีรีส์เกม "ยากูซ่า" พัฒนาและจัดจำหน่ายโดยเซก้าสำหรับเครื่องเพลย์สเตชัน 3 ตัวเกมได้เปิดตัวเมื่อวันที่ 24 กรกฎาคม 2009 วิดีโอโปรโมตถูกนำเสนอในงานโตเกียวเกมโชว์ประจำปี 2009 ตัวเกมเป็นภาคต่อของเกม "ยากูซ่า 3" ตัวเกมวางจำหน่ายในวันที่ 18 มีนาคม 2010 ในญี่ปุ่นหลังจากการสาธิตเดโมที่สามารถเล่นได้เปิดตัวในร้านค้าเพลย์สเตชันสโตร์โซนญี่ปุ่นในวันที่ 5 มีนาคม "ยากูซ่า 4" วางจำหน่ายในยุโรปและอเมริกาเหนือในเดือนมีนาคม 2011 
ตัวเกมฉบับรีมาสเตอร์วางจำหน่ายในฐานะเป็นส่วนหนึ่งของชุดรวม "ยากูซ่ารีมาสเตอร์คอลเลกชัน" โดยได้วางจำหน่ายที่ญี่ปุ่นบนเพลย์สเตชัน 4 ในวันที่ 17 มกราคม 2019 และทั่วโลกในวันที่ 29 ตุลาคม 2019 และได้วางจำหน่ายบนไมโครซอฟท์ วินโดวส์ และ เอกซ์บอกซ์วันในวันที่ 28 มกราคม 2021 และสืบเนื่องจากฮิโรกิ นาริมิยะถอนตัวจากข้อกล่าวหาเรื่องการใช้ยาเสพติด บทบาทของ Tanimura จึงถูกเป็นตัวนักแสตงใหม่โดย Toshiki Masuda เข้ามาแทนที่
เศวตามพร

เศวตามพร ("สะ เหฺว ตาม พอน") หรือ เศวตปัฏ  เป็นหนึ่งในสองนิกายหลักในศาสนาเชน คู่กับทิคัมพร นักบวชเศวตามพรนุ่งห่มผ้าขาว ต่างจากนักบวชทิคัมพรที่เปลือยกาย เนื่องจากเศวตามพรเชื่อว่าการจะละกิเลสได้ไม่จำเป็นต้องเปลือยกาย
เศวตามพรยังต่างจากทิคัมพรเรื่องคติสตรี เศวตามพรเชื่อว่าสตรีสามารถหลุดพ้นสังสารวัฏ (เข้าสู่โมกษะ) ได้ และเชื่อว่าตีรถังกร (ศาสดา) องค์ที่ 14 เป็นสตรีนามว่าพระมัลลินาถ ในขณะที่ทิคัมพรเชื่อตรงกันข้ามกัน
เคลเมนต์ แอตต์ลี

เขาได้เป็นผู้นำของพรรคแรงงาน ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1935 ถึง ค.ศ. 1955 ในปี ค.ศ. 1940 อัตต์ลีได้นำพรรคแรงงานเข้าสู่รัฐบาลผสมในช่วงยามสงครามและทำหน้าที่ภายใต้การนำของวินสตัน เชอร์ชิล ต่อมาในปี ค.ศ. 1942 เขาได้กลายเป็นบุคคลแรกที่ดำรงตำแหน่งเป็นรองนายกรัฐมนตรีแห่งสหราชอาณาจักร เขาได้นำพาพรรคแรงงานไปสู่ชัยชนะอย่างถล่มทลายจากการเลือกตั้ง ปี ค.ศ. 1945 ได้จัดตั้งรัฐบาลที่มีเสียงข้างมากจากพรรคแรงงานเป็นครั้งแรก และได้รับมอบอำนาจให้ดำเนินการปฏิรูปหลังสงคราม การเอาชิงชัยของประเทศชาติ 12 เปอร์เซ็นต์ จากพรรคอนุรักษ์นิยมสู่พรรคแรงงานนั้นไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนในช่วงเวลานั้นและยังคงเป็นพรรคที่ใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยมีมาในการเลือกตั้งทั่วไปในประวัติศาสตร์การเลือกตั้งของอังกฤษ เขาได้รับการเลือกตั้งอีกครั้งด้วยเสียงข้างมากในการเลือกตั้งทั่วไป ในปี ค.ศ. 1950 ในปีต่อมา อัตต์ลีได้เรียกร้องให้มีการเลือกตั้งทั่วไปอย่างรวดเร็ว ด้วยความหวังว่าจะเพิ่มเสียงข้างมากในรัฐสภาของเขา อย่างไรก็ตาม เขาต้องพบความพ่ายแพ่อย่างหวุดหวิดโดยพรรคอนุรักษ์นิยมภายใต้การนำโดยวินสตัน เชอร์ชิล แม้จะได้รับคะแนนเสียงมากที่สุดจากพรรคการเมืองใดๆ ในการเลือกตั้งทั่วไปในประวัติศาสตร์การเมืองอังกฤษ จนกระทั่งชัยชนะอย่างต่อเนืองของพรรคอนุรักษ์นิยมเป็นลำดับที่สี่ ในปี ค.ศ. 1992 อัตต์ลียังคงเป็นหัวหน้าพรรคแรงงานที่ดำรงตำแหน่งที่ยาวนานที่สุด
ก 5 ประการ

ในศาสนาซิกข์ "ก 5 ประการ"  หรือ ปัญจกการ์ ("Pañj Kakār") คือ 5 สิ่งที่ชาวซิกข์ต้องมีติดตัวตลอดเวลา แนวคิดนี้ริเริ่มโดยคุรุโควินทสิงห์ ในปี 1699 โดยแรกเริ่มบังคับให้กลุ่ม "ขาลสา" (Khalsa) คือนักรบซิกข์ปฏิบัติเท่านั้น "ก 5 ประการ" ประกอบด้วย 
ก ทั้ง 5 ประการนั้น ไม่ใช่เป็นเพียงสัญลักษณ์แต่เป็นการสร้างลักษณะภายนอกเฉพาะของศาสนิกชนซิกข์ เป็นการแสดงถึงการเข้าสู่ "สิกขเรหณี" ("Sikh rehni") คือ "การใช้ชีวิตแบบชาวซิกข์" ศาสนิกชนที่รับอมฤทธิ์สัญชร (Amrit Sanchar) และดำรง "ก 5 ประการ" นี้ได้ จะถือว่าเป็น "ขาลสา" (Khalsa) คือผู้บริสุทธิ์ หรือ "อมฤทธิ์ธารี" (Amritdhari) คือผู้ประกบอมฤทธิ์สังสการ ส่วนศาสนิกชนที่ไม่ได้รับ "5 ก" นี้แต่ปฏิบัติตามคำสอนในคุรุกรันตสาหิบ จะเรียกว่า "สหัชธารีสิกข์" ("Sahajdhari Sikh")
การลงมติเลือกนายกรัฐมนตรีไทย พ.ศ. 2562

การลงมติเลือกนายกรัฐมนตรีไทย พ.ศ. 2562 เป็นการลงมติของสภาผู้แทนราษฎร และวุฒิสภา (ที่ประชุมร่วมกันของรัฐสภา) ในวันที่ 5 มิถุนายน พ.ศ. 2562 ณ หอประชุมใหญ่ บริษัท ทีโอที จำกัด (มหาชน) ถนนแจ้งวัฒนะ
การประชุมดังกล่าวมี ส.ส. ลงนามเข้าร่วมประชุม 497 คน จากจำนวนที่มีอยู่ 500 คน ร่วมกับ ส.ว. ที่ได้รับการแต่งตั้งจากคณะรักษาความสงบแห่งชาติ อีก 250 คน รวมเป็น 747 คน ซึ่งผู้ที่จะได้รับเลือก ต้องได้รับคะแนนเสียงมากกว่ากึ่งหนึ่งของจำนวนสมาชิกรัฐสภาที่มีอยู่ (375 เสียงขึ้นไป)
ที่ประชุมเสนอชื่อบุคคลให้สมาชิกลงมติเลือก 2 คน คือ พลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา ซึ่งไม่ได้สังกัดพรรคการเมือง แต่พรรคพลังประชารัฐเสนอชื่อชิงตำแหน่ง และธนาธร จึงรุ่งเรืองกิจ ส.ส.บัญชีรายชื่อ พรรคอนาคตใหม่
ขั้นตอน.
การลงมติเลือกนายกรัฐมนตรีในครั้งนี้มีขั้นตอนดำเนินการที่แตกต่างจากขั้นตอนเดิม โดยเปลี่ยนให้มาเสนอในที่ประชุมร่วมกันของรัฐสภา ตามรัฐธรรมนูญมาตรา 272 จากเดิมที่จะต้องเสนอคัดเลือกจากที่ประชุม ส.ส. ก่อนเสนอให้ที่ประชุม ส.ว. ร่วมรับรอง หลังจากการเสนอชื่อจะเป็นขั้นตอนของการอภิปรายถึงคุณสมบัติและลักษณะการเป็นบุคคลต้องห้ามตามที่รัฐธรรมนูญได้กำหนด เมื่อการอภิปรายเสร็จสิ้นก็จะเป็นขั้นตอนของการลงมติเลือกนายกรัฐมนตรี
เนื่องจากมีการเสนอชื่อบุคคลที่เหมาะสมถึงสองคน ประกอบกับความไม่พร้อมของสถานที่การประชุมชั่วคราว ซึ่งไม่มีการติดตั้งอุปกรณ์ลงคะแนนแบบอิเล็กทรอนิกส์ ประธานรัฐสภาจึงเสนอวิธีการให้มีการแต่งตั้งคณะกรรมการร่วมนับคะแนน 6 คน แบ่งเป็น ส.ส. 4 คน และ ส.ว. 2 คน ร่วมบันทึกคะแนนเสียงด้วยกัน แล้วจึงให้เลขาธิการและรองเลขาธิการรัฐสภาขานเรียกชื่อเพื่อลงมติเป็นรายบุคคลจนครบจำนวนสมาชิกทั้งหมด 747 คน
ผลการลงมติ.
ภายหลังเสร็จสิ้นการลงคะแนน ชวน หลีกภัย ประธานรัฐสภา ได้ประกาศผลการนับคะแนนเลือกนายกรัฐมนตรีว่า พลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา แคนดิเดตนายกรัฐมนตรีพรรคพลังประชารัฐ ได้รับความเห็นชอบ จำนวน 500 คะแนน ส่วนธนาธร จึงรุ่งเรืองกิจ หัวหน้าพรรคอนาคตใหม่ ได้รับความเห็นชอบ 244 คะแนน มีสมาชิกรัฐสภางดออกเสียง 3 คะแนน (คือ ชวน หลีกภัย ประธานรัฐสภา , พรเพชร วิชิตชลชัย รองประธานรัฐสภา และสิริพงศ์ อังคสกุลเกียรติ ส.ส. ศรีสะเกษ เขต 1 พรรคภูมิใจไทย) และมีสมาชิกรัฐสภาไม่เข้าร่วมประชุมทำให้ขาดการลงมติไป 3 คะแนน (คือ ธนาธร จึงรุ่งเรืองกิจ ส.ส. บัญชีรายชื่อ พรรคอนาคฅใหม่ , จุมพิตา จันทรขจร ส.ส. นครปฐม เขต 3 พรรคอนาคฅใหม่ และอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ ส.ส. บัญชีรายชื่อ พรรคประชาธิปัตย์) พลเอกประยุทธ์จึงได้เป็นนายกรัฐมนตรีต่ออีกสมัย
เอ็นติส

เอ็นติก (อังกฤษ:N.TIC;ฮันกึล:엔티크) เป็นที่รู้จักกันในชื่อ J-Peace และ New-Ace เป็นวงบอยแบนด์จากเกาหลีใต้สังกัด JJ Entertainment ประกอบด้วยสมาชิก 4 คนคือ จีอน, ซังอุค, ซึงฮู และ จินซอ เปิดตัวครั้งแรกเมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2018 กับซิงเกิ้ล"Once Again" ชื่อ N.TIC มาจาก New Trend ICon
ไฮเม เปเนโด

ไฮเม มานูเอล เปเนโด กาโน (26 กันยายน ค.ศ. 1981 —) เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวปานามา เคยเล่นในตำแหน่งผู้รักษาประตูให้กับทีมชาติปานามาในการแข่งขันฟุตบอลโลก 2018 เขาประกาศเลิกเล่นฟุตบอลอาชีพเมื่อวันที่ 24 มกราคม ค.ศ. 2019
ดยุกฟรีดริชแห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค

ดยุกฟรีดริชแห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค  ประสูติเมื่อวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2504 ณ ฟรีดริชฮาเฟิน ประเทศเยอรมนีตะวันตก ทรงเป็นพระโอรสพระองค์ใหญ่ใน คาร์ล ดยุกแห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค กับ ไดแอนน์ ดัชเชสแห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค ทรงเป็นพระนัดดาใน เจ้าชายอ็องรี เคานต์แห่งปารีส (พ.ศ. 2451–2542) เป็นพระภาคิไนยใน เจ้าชายอ็องรี เคานต์แห่งปารีส พระญาติชั้นที่ 1 ใน เจ้าชายฌ็อง เคานต์แห่งปารีส พระประมุขพระองค์ปัจจุบันแห่งราชวงศ์ออร์เลอ็อง ผ่านทางสายพระมารดา พระองค์ทรงเป็นรัชทายาทแห่งการสืบพระอิสริยยศ ดยุกแห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค พระประมุข พระองค์ทรงมีพระบิดาและพระมารดาทูลหัวคือ ฟิลลิป์ อัลเบรช์ ดยุกแห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค พระอัยกา (ปู่) และ เจ้าหญิงอีซาแบลแห่งออร์เลอ็อง-บรากังซา พระอัยยิกา (ยาย)
เสกสมรส.
ดยุกฟรีดริชแห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค ทรงเสกสมรสกับ เจ้าหญิงมารีแห่งเวดส์ พระญาติชั้นสุดท้ายของ พระเจ้าวิลเลียมที่ 2 แห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค เมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2536 และมีงานฉลองอีก 2 วันถัดมา มีพระบุตรคือ 
สิ้นพระชนม์.
ดยุกฟรีดริชแห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค ทรงประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์จนสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม 2561 ทำให้พระโอรสพระองค์ใหญ่ในพระองค์คือ ดยุกวิลเฮล์มแห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค เป็นทายาทแห่งพระอิสริยยศในอนาคต โดยงานพระศพของพระองค์ถูกจัดขึ้นเมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม ในปีเดียวกัน โดยมีผู้ร่วมงานมากมาย อาทิ ราชวงศ์ต่างๆในเยอรมัน ราชวงศ์ออร์เลอ็อง รวมทั้งพระบรมวงศานุวงศ์แห่งลิกเตนสไตน์ สมเด็จพระราชาธิบดีฟีลิปแห่งเบลเยียม และ สมเด็จพระราชินีมาตีลด์แห่งเบลเยียม
เครื่องอิสริยาภรณ์ลัตเวีย

ข้อมูลต่อไปนี้แสดงรายการของเครื่องอิสริยาภรณ์ลัตเวีย ได้รับการตราไว้ในกฎหมายรัฐบัญญัติ "เครื่องอิสริยาภรณ์แห่งสาธารณรัฐลัตเวีย" ผ่านความเห็นชอบโดยรัฐสภาแห่งสาธารณรัฐ เมื่อ ค.ศ. 2004, แก้ไขเพิ่มเติม เมื่อ ค.ศ. 2010
เครื่องอิสริยาภรณ์.
ประธานาธิบดีลัตเวีย ในฐานะประธานแห่งอิสริยาภรณ์ เป็นผู้มอบให้กับผู้กระทำคุณความดีให้แก่ประเทศชาติ เนื่องในวันสำคัญของชาติมีดังนี้ 4 พฤษภาคม - วันประกาศอิสรภาพใหม่, 11 พฤศจิกายน - Lāčplēsis Day และ 18 พฤศจิกายน – วันเอกราชสาธารณรัฐลัตเวีย หรือในโอกาสพิเศษ
ประธานาธิบดี ได้รับเครื่องอิสริยาภรณ์ดาว 3 ดวง อันเป็นอิสริยาภรณ์สูงสุด ภายหลังจากการกล่าวสาบานตนเข้ารับตำแหน่งประธานาธิบดี
ลูกัส แอร์น็องแดซ

ลูกัส ฟร็องซัว แบร์นาร์ แอร์น็องแดซ (เกิด 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1996) เป็นนักฟุตบอลชาวฝรั่งเศส ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองหลังให้กับปารีแซ็ง-แฌร์แม็งและทีมชาติฝรั่งเศส
บ้านโซวเฮงไถ่

บ้านโซวเฮงไถ่  ตั้งอยู่ในบริเวณตลาดน้อย เขตสัมพันธวงศ์ กรุงเทพมหานคร เป็นบ้านสถาปัตยกรรมจีนแบบ "สี่เรือน ล้อม ลาน" ของพระอภัยวานิช (เจ้าสัวจาด) นายอากรรังนกชาวจีนฮกเกี้ยน สันนิษฐานว่าสร้างขึ้นราวปี พ.ศ. 2340 ต้นกรุงรัตนโกสินทร์ หรืออาจจะสร้างตั้งเเต่สมัยสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี 
ปัจจุบัน บ้านมีอายุมากกว่า 220 ปี และอยู่ในการดูแลโดยทายาทรุ่นที่ 8 ของพระอภัยวานิช ตระกูลโปษยะจินดา ที่ยังอนุรักษ์บ้านหลังนี้ไว้เพื่อเป็นหลักฐานทางประวัติศาสตร์ที่สำคัญของชุมชน ขณะเดียวกันก็ได้ปรับปรุงพื้นที่ลานกลางบ้านให้เป็นโรงเรียนสอนดำน้ำ
เหลียง จฺวิ้นหรง

เหลียง จฺวิ้นหรง หรือ เหลิ่ง เจิ้นเหว็ง ในภาษาจีนกวางตุ้ง (20 มกราคม ค.ศ. 1994 —) เป็นนักกีฬาจักรยานถนนและจักรยานลู่ชาวฮ่องกง
ประวัติ.
เหลียง จฺวิ้นหรงเริ่มปั่นจักรยานตอนอายุ 6 ขวบ โดยพ่อของเขาเป็นนักกีฬาจักรยานเสือภูเขา เหลียง จ้าวหลินพี่ชายของเขาเป็นนักกีฬาจักรยานถนน และเหลียง ไข่ฮว่าน้องสาวของเขาเป็นสมาชิกของทีมจักรยานฮ่องกง
ในปี ค.ศ. 2011 เหลียง จฺวิ้นหรงได้รับรางวัลเหรียญทองจากการแข่งขันกีฬาระหว่างเมืองสาธารณรัฐประชาชนจีนครั้งที่ 7 ประเภทจักรยานถนน ที่เมืองหนานชาง มณฑลเจียงซี สาธารณรัฐประชาชนจีน ในวันที่ 13 กุมภาพันธ์ ของปีเดียวกันนี้ในการแข่งขันจักรยานเยาวชนชิงแชมป์เอเชียครั้งที่ 18 ที่จังหวัดนครราชสีมา ประเทศไทย เขาได้รับรางวัลเหรียญทองเงินจากการแข่งขันประเภทจักรยานถนนไทม์ไทรอัล
ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2012 เหลียง จฺวิ้นหรงได้รับรางวัล 4 เหรียญทอง และ 2 เหรียญเงินจากการแข่งขันจักรยานเยาวชนชิงแชมป์เอเชียครั้งที่ 19 ซึ่งจัดขึ้นที่กัวลาลัมเปอร์ ประเทศมาเลเซีย ต่อมาเขาได้รับเลือกให้เป็นนักกีฬาเยาวชนดีเด่นประจำปี ค.ศ. 2012 ของสถาบันกีฬาฮ่องกง (Hong Kong Sports Institute)
ในปี ค.ศ. 2016 เหลียง จฺวิ้นหรงได้เข้าแข่งขันกีฬาจักรยานในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 ณ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ประเภทจักรยานลู่ ออมเนียม ซึ่งเขาทำผลงานได้เป็นอันดับ 11
เมื่อเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2018 เขาได้เข้าร่วมแข่งขันจักรยานชิงแชมป์เอเชีย 2018 เขาได้รับรางวัลเหรียญทองจากการแข่งขันประเภทจักรยานลู่ แมดิสัน และเหรียญทองแดงจากการแข่งขันประเภทจักรยานถนนไทม์ไทรอัลทีม ต่อมาเขาได้เข้าแข่งขันในรายการจักรยานลู่เวิลด์คัพ 2017–18 ซึ่งเขาได้เป็นแชมป์ในประเภทจักรยานลู่ ออมเนียม ในรอบสุดท้ายที่มินสค์ ประเทศเบลารุส โดยได้คู่กับจาง จิงเล่อ และในการแข่งขันกีฬาจักรยานในเอเชียนเกมส์ 2018 ประเภทลู่ ที่จัดขึ้นที่เมืองจาการ์ตาและปาเล็มบัง ประเทศอินโดนีเซีย เขาได้รับรางวัลเหรียญทองจากการแข่งขันประเภทจักรยานลู่ ออมเนียม
เกียรติประวัติ.
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
 อันดับที่ 2 จักรยานไทม์ไทรอัลเยาวชนชิงแชมป์เอเชีย
 อันดับที่ 2 จักรยานถนนเยาวชนชิงแชมป์แห่งชาติ
 อันดับที่ 1 จักรยานไทม์ไทรอัลเยาวชนชิงแชมป์เอเชีย
 อันดับที่ 3 จักรยานถนนเยาวชนชิงแชมป์เอเชีย
 อันดับที่ 3 จักรยานถนนในเอเชียนเกมส์
 อันดับที่ 3 จักรยานไทม์ไทรอัลชิงแชมป์เอเชีย รุ่นอายุไม่เกิน 23 ปี
 อันดับที่ 4 จักรยานถนนชิงแชมป์เอเชีย รุ่นอายุไม่เกิน 23 ปี
 อันดับที่ 1 จักรยานถนนชิงแชมป์แห่งชาติ รุ่นอายุไม่เกิน 23 ปี
 อันดับที่ 1 จักรยานไทม์ไทรอัลชิงแชมป์แห่งชาติ รุ่นอายุไม่เกิน 23 ปี
 อันดับที่ 1 สเตจที่ 4 ตูร์เดออีเจน 
 อันดับที่ 2 จักรยานถนนชิงแชมป์แห่งชาติ
 อันดับที่ 2 จักรยานไทม์ไทรอัลชิงแชมป์แห่งชาติ
 อันดับที่ 4 จักรยานถนนชิงแชมป์เอเชีย
 จักรยานถนนชิงแชมป์แห่งชาติฮ่องกง
อันดับที่ 1 จักรยานถนน
อันดับที่ 1 จักรยานไทม์ไทรอัล
 จักรยานถนนชิงแชมป์เอเชีย
อันดับที่ 3 จักรยานทีมไทม์ไทรอัล
อันดับที่ 8 จักรยานถนน
 อันดับที่ 3 จักรยานทีมไทม์ไทรอัล, จักรยานถนนชิงแชมป์เอเชีย
ยากูซ่า 5

ยากูซ่า 5  เป็นวิดีโอเกมแนวต่อสู้-ผจญภัย พัฒนาและจัดจำหน่ายโดยเซก้าสำหรับเครื่องเพลย์สเตชัน 3 ตัวเกมภาคที่ห้าของซีรีส์เกม "ยากูซ่า" ตัวเกมเปิดตัวในเดือนธันวาคม 2012 ที่ประเทศญี่ปุ่นและได้วางจำหน่ายสำหรับอเมริกาเหนือ, ยุโรป และออสเตรเลียในฐานะดิจิทัลดาวน์โหลดบนเพลย์สเตชัน เน็ตเวิร์กในเดือนธันวาคม 2015 ตัวเกมฉบับรีมาสเตอร์วางจำหน่ายในฐานะเป็นส่วนหนึ่งของชุดรวม "ยากูซ่ารีมาสเตอร์คอลเลกชัน" โดยได้วางจำหน่ายที่ญี่ปุ่นบนเพลย์สเตชัน 4 ในวันที่ 20 มิถุนายน 2019 และทั่วโลกในวันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2020 และได้วางจำหน่ายบนไมโครซอฟท์ วินโดวส์ และ เอกซ์บอกซ์วันในวันที่ 28 มกราคม 2021
ตัวเกมใช้เอนจินกราฟิคใหม่ซึ่งแตกต่างจากเกมเพลย์สเตชัน 3 ก่อนหน้าในซีรีส์ที่ได้รับการใช้ประโยชน์จากเอนจินเดียวกันตั้งแต่ "รีวงะโกโตกุเคนซัน!" และเป็นครั้งแรกในซีรีส์ที่สามารถตั้งค่าห้าแบบทั่วญี่ปุ่นพร้อมกับตัวละครหลักที่เล่นได้ห้าตัว
ไฮโฟร์

ไฮโฟร์ (อังกฤษ:High4;ฮันกึล:하이포) เป็นกลุ่มบอยแบนด์ชาวเกาหลีใต้สังกัด N.A.P Entertainment ประกอบด้วยสมาชิก 4 คนคือ อเล็กซ์, มยองฮัน, ยองจุน และ ซองกู พวกเขาเปิดตัวอย่างเป็นทางการในวันที่ 8 เมษายน 2014 ด้วยซิงเกิ้ลเพลง "Not Spring, Love, or Cherry Blossoms" ต่อมาในวันที่ 31 มกราคม 2017 มีการประกาศว่า ซองกู ได้ยุติการทำกิจกรรมร่วมกับ High4 
เมื่อวันที่ 16 สิงหาคม 2017 อเล็กซ์ได้ประกาศบน Instagram ของเขาว่าสมาชิกได้แยกทางกันและพวกเขาจะมีกิจกรรมเดี่ยวของตัวเองเพื่อยืนยันการแยกตัวของ High4
ในวันที่ 9 พฤศจิกายน 2017 มีการประกาศว่า Youngjun เข้าร่วมแข่งขันกับ ภายใต้สังกัด Eleven9 Entertainment
ในเดือนมีนาคม 2018 อเล็กซ์ได้เข้าร่วมเกณฑ์ทหาร
วีจีไอ

บริษัท วีจีไอ จำกัด (มหาชน) (ย่อ: VGI) เป็นบริษัทประกอบธุรกิจสื่อโฆษณานอกบ้านและธุรกิจบริการด้านดิจิทัล
วีจีไอได้จดทะเบียนจัดตั้งบริษัทในนาม บริษัท โกลบอล เทคโนโลยีส์ แอนด์ เทเลคอม จำกัด เมื่อวันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2538 ดำเนินธุรกิจด้านตลาดและการโฆษณา ได้เปลี่ยนชื่อบริษัทในเดือนธันวาคม 2541 เป็นบริษัท วี จี ไอ โกลบอล มีเดีย จำกัด ให้บริการด้านโฆษณาในระบบขนส่งมวลชน ซึ่งเริ่มต้นในเดือนมกราคม 2543 โดยได้รับสิทธิแต่เพียงผู้เดียวจากรถไฟฟ้าบีทีเอส ในการบริหารจัดการสื่อโฆษณาและพื้นที่เชิงพาณิชย์ภายในโครงการรถไฟฟ้าสายสีเขียว สายสีลมและสายสุขุมวิท จำนวน 23 สถานี และในปี 2553 ได้รับสิทธิในการบริหาร จัดการสื่อโฆษณาในระบบรถโดยสารประจำทางบีอาร์ที
บริษัทยังเริ่มขยายเครือข่ายโฆษณาในโมเดิร์นเทรด ในปี 2546 อย่างไรก็ตามในปี 2558 ได้ยุติในโมเดิร์นเทรดทั้งหมด บริษัทดำเนินธุรกิจสื่อโฆษณาในอาคารสำนักงานและอื่น ๆ ต่อมาได้ซื้อหุ้นทั้งหมดของบริษัท พอยท์ ออฟ วิว (พีโอวี) มีเดีย กรุ๊ป จำกัด ซึ่งเป็นผู้ให้บริการสื่อโฆษณาในลิฟต์โดยสารในอาคารสำนักงานขนาดใหญ่ในเขตกรุงเทพ ในเดือนพฤษภาคม 2557 บริษัทได้เข้าลงทุนในบริษัท มาสเตอร์ แอด จำกัด (มหาชน) ที่มีสื่อโฆษณากลางแจ้ง และบริษัท แอโร มีเดีย กรุ๊ป จำกัด สื่อโฆษณาในสนามบิน นอกจากนี้บริษัทดำเนินการธุรกิจด้านบริการดิจิทัล ดำเนินการโดย Rabbit Group และมีบริษัทสาธิตสินค้าภายใต้ชื่อ DPT
ในปี 2555 บริษัท วี จี ไอ โกลบอล มีเดีย จำกัด (มหาชน) เข้าเป็นบริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย ปี 2561 บริษัทเข้าถือหุ้นร้อยละ 23 ในบริษัทลอจิสติก เคอรี่ เอ็กซ์เพรส (ประเทศไทย) ที่ทำธุรกิจโลจิสติกส์ วันที่ 26 มีนาคม 2562 บริษัทได้แจ้งว่าอนุมัติเข้าลงทุนในบริษัท แพลน บี มีเดีย จำกัด (มหาชน) โดยเข้าซื้อหุ้นสัดส่วนร้อยละ 18.59 
26 กรกฎาคม 2562 บริษัทเปลี่ยนชื่อมาเป็น บริษัท วีจีไอ จำกัด (มหาชน)
การลงทุนในบริษัทย่อยและบริษัทร่วม.
บริษัท วี จี ไอ โกลบอล มีเดีย จำกัด (มหาชน) ลงทุนธุรกิจใน 3 กลุ่ม คือ สื่อโฆษณา อีเพย์เมนต์ และโลจิสติกส์ ณ วันที่ 31 มีนาคม 2561 บริษัทมีการลงทุนในบริษัทย่อยบริษัทร่วม ดังนี้
ทูรียา ฮันโนเฟอร์

ทูรียา ฮันโนเฟอร์  เกิดเมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน 2490 ณ ลือเบ็ค ประเทศเยอรมนี เป็นธิดาของ ฮันส์-ดาเนียล คริสเตียน และ เออซูรา ชาร์มิด-พาร์กเก บิดาของเธอนั้นเป็นแพทย์ ส่วนมารดาของเธอนั้นเป็นนักบำบัดสมาธิ 
สมรส.
เธอได้เสกสมรสกับ เจ้าชายเว็ลฟ์ แอนสท์ แห่งฮันโนเฟอร์ อย่างไรก็ดี ด้วยการเสกสมรสที่มิมีการยอมรับ ทำให้ไม่สามารภดำรงพระอิสริยยศชั้นเจ้าหญิงได้ มีแต่เพียงนามลำลองว่า ทูรียา ฮันโนเฟอร์ เพียงเท่านั้น โดยทั้ง 2 ได้มีพระธิดาร่วมกันเพียงพระองค์เดียวคือ เจ้าหญิงซาสเกียแห่งฮันโนเฟอร์ ("พระบุตรที่เกิดมาสามารถดำรงพระอิสริยยศได้") ปัจจุบันพระธิดาของเธอได้ใช้พระนามแบบสามัญชนคือ ซาสเกีย โฮเปอร์ 
แม้จะมีการอ้งอิงว่าเธอและพระสวามีได้หย่าร้างกันไปตั้งแต่ปี 2522 แต่พระสวามีชองเธอได้ออกมาแสดงความคิดเห็นว่า ไม่เป็นความจริง จนกระทั่งพระสวามีของเธอได้สิ้นพระชนม์ลงเมื่อวันที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2524 จากภาวะเลือดออกในสมอง หลังจากที่ทรงล้มขณะเล่นคาราเต้ และทรงเป็นอัมพาตได้ 2 เดือน 
โดยหลังจากนั้นเธอและพระธิดาได้ย้ายไปพำนักที่ไบรอนเบย์ รัฐนิวเซาท์เวลส์ โดยในปี 2552 เธอได้รับการรับรองว่าเป็นพระชายาของเจ้าชายเว็ลฟ์ แอนสท์ และมีพระนามและพระอิสริยยศคือ เฮอร์รอยัลไฮเนส เจ้าหญิงเว็ลฟ์ แอนสท์แห่งฮันโนเฟอร์ พระชายา แต่เธอก็ไม่ขอรับพระอิสริยยศดังกล่าว และขอใช้ชื่อแบบเดิมเป็นหลัก
เจ้าชายค็อนราทแห่งบาวาเรีย

เจ้าชายค็อนราทแห่งบาวาเรีย (28 พฤศจิกายน ค.ศ. 1883 – 6 กันยายน ค.ศ. 1969) เป็นสมาชิกพระราชวงศ์บาวาเรียแห่งราชวงศ์วิทเทิลส์บัค
พระประวัติ.
เจ้าชายค็อยราทประสูติที่มิวนิก, รัฐไบเอิร์น ทรงเป็นพระโอรสพระองค์สุดท้องใน เจ้าชายเลโอพ็อลท์แห่งบาวาเรีย กับ อาร์ชดัชเชสกีเซอลาแห่งออสเตรีย พระองค์เป็นพระราชภาติยะ (หลานลุง) ในพระเจ้าลูทวิชที่ 3 แห่งบาวาเรีย ในสมัยสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง พระองค์และเจ้าชายเกออร์ค พระเชษฐาได้เป็นทหารในกองทัพบาวาเรีย โดยทรงเป็นกองกำลำงสำคัญในแนวรบด้านตะวันออก ในฐานะผู้บัญชาการทหารม้าที่ 2 อาร์ชดยุกฟรันทซ์ แฟร์ดีนันท์แห่งออสเตรีย โดยทรงมียศที่พันตรี ก่อนจะทรงลาออกจากตำแหน่งเมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1919
เสกสมรส.
พระองค์ทรงเสกสมรสกับ เจ้าหญิงมารีอา บอนน์แห่งซาวอย-เจนัว ผู้เป็นพระญาติ เมื่อวันที่ 8 มกราคม ค.ศ. 1921 ซึ่งงานเสกสมรสของพระองค์นั้น ถูกจัดขึ้นที่ ปราสาทปีเยมอนเต โดยมีผู้เข้าร่วมงานหลายพระองค์ อาทิ พระเจ้าวิตโตรีโอ เอมานูเอเลที่ 3 แห่งอิตาลี เจ้าชายอุมแบร์โต เจ้าชายแห่งปีเยมอนเต และเจ้าชายเอมานูเอเล ฟิลิแบร์โต ดยุกแห่งออสตา และพระสหายของพระชายา จำพวกสตรีชั้นสูงของหลายประเทศเข้าร่วม ซึ่งงานเสกสมรสของพระองค์และเจ้าหญิงมารีอา บอนน์ พระชายา เป็นการจัดงานเสกสมรสของพระราชวงศ์แห่งอิตาลีและเยอรมันขึ้นครั้งแรกหลังจากทั้ง 2 เป็นอริกันในสงครามโลก และยังเป็นการเชื่อมสัมพันธ์ที่ดีของทั้ง 2 ประเทศ ทั้ง 2 มีพระบุตร 2 พระองค์คือ 
หลังจากสงครามโลกครั้งที่สอง เจ้าชายค็อนราทถูกทหารจับไปที่เมืองฮินเทอร์ชไตน์ และทรงถูกนำตัวไปที่ลินเดา และทรงฝึกงานอยู่ในโรงแรมแห่งหนึ่งร่วมกับ เจ้าชายวิลเฮ็ล์ม มกุฎราชกุมาร และอดีตนักการฑูตนามว่า ฮันส์ ฟอร์แมคเกอร์ พระชายาหรือที่ทรงรู้จักในนามของ เจ้าหญิงค็อนราท พระชายา ทรงงานเรื่องพยาบาลทหาร กับพระญาติหลายพระองค์ แต่ไม่ถูกถูกอนุญาตให้เสด็จเข้ามาในประเทศเยอรมนี ได้ และสามารถกลับมารวมพระญาติอีกครั้งในปี ค.ศ. 1947 ซึ่งขณะนั้น พระองค์มีอาชีพที่ดีขึ้น ก่อนจะสิ้นพระชนม์ลงเมื่อวันที่ 6 กันยายน ค.ศ. 1969 สิริพระชันษา 85 ปี
รอเบิร์ต คอนเควสต์

จอร์จ รอเบิร์ต แอคเวิร์ธ คอนเควสต์ (15 กรกฎาคม ค.ศ. 1917 – 3 สิงหาคม ค.ศ. 2015) เป็นนักประวัติศาสตร์และกวีชาวบริติช-อเมริกัน เกิดที่เมืองเกรตมัลเวิร์นในปี ค.ศ. 1917 เป็นบุตรของรอเบิร์ต ฟอลเกอร์ เวสคอต คอนเควสต์และโรซามุนด์ อลิส แอคเวิร์ธ คอนเควสต์เรียนที่วิทยาลัยวินเชสเตอร์และมหาวิทยาลัยกราโนเบิล ก่อนจะเรียนจบด้านปรัชญา การเมืองและเศรษฐศาสตร์ และปริญญาเอกด้านประวัติศาสตร์โซเวียตที่วิทยาลัยมอดลินในออกซฟอร์ด ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เขาทำงานที่กรมทหารราบออกซฟอร์ดเชอร์และบักกิงแฮมเชอร์ ก่อนจะถูกส่งไปทำงานกับกองทัพบัลแกเรียและคณะกรรมาธิการควบคุมฝ่ายสัมพันธมิตร
หลังสงครามสิ้นสุด คอนเควสต์กลับมาอังกฤษและทำงานที่กระทรวงวิจัยสารสนเทศในลอนดอน ซึ่งเป็นกระทรวงที่ทำหน้าที่รวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับคอมมิวนิสต์โซเวียต ในปี ค.ศ. 1956 เขาลาออกมาเป็นนักเขียนและนักประวัติศาสตร์อิสระ ในปี ค.ศ. 1968 คอนเควสต์เผยแพร่หนังสือ "The Great Terror" ซึ่งเป็นหนังสือเล่มแรก ๆ ในโลกตะวันตกที่บรรยายถึงการกวาดล้างใหญ่ในโซเวียตช่วง ค.ศ. 1936-1938 หลังจากนั้นเขาย้ายไปอยู่ที่รัฐแคลิฟอร์เนียเพื่อทำงานที่สถาบันฮูเวอร์ มหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด และเป็นภาคีสมาชิกสถาบันรัสเซีย มหาวิทยาลัยโคลัมเบียและศูนย์นักวิชาการระหว่างประเทศวูดโรว์ วิลสัน นอกเหนือจากงานด้านประวัติศาสตร์แล้ว คอนเควสต์ยังเขียนนิยายแนววิทยาศาสตร์และเป็นกวีคนสำคัญของขบวนการ "The Movement" ซึ่งนิยมความเรียบง่าย ปฏิเสธแนวคิดศิลปะจินตนิยม
ด้านชีวิตส่วนตัว คอนเควสต์มีบุตร 3 คนจากการแต่งงานทั้งหมด 4 ครั้ง เขาเสียชีวิตด้วยภาวะการหายใจล้มเหลวที่เมืองสแตนฟอร์ด ในปี ค.ศ. 2015
ฝูงบินลาดตระเวนทางอากาศกองเรือที่ 3 (กองทัพเรือสหรัฐ)

ฝูงบินลาดตระเวนทางอากาศกองเรือที่ 3 (วีคิว-3) (อักษรย่อ: VQ-3) หรือนามสมญา"ไอรอนเมน" เป็นฝูงบินการบินนาวีแห่งกองทัพเรือสหรัฐ ซึ่งตั้งอยู่ที่ฐานทัพอากาศทิงเกอร์ รัฐโอคลาโฮมา (สหรัฐ) เป็นกองบัญชาการการส่งกำลังทางอากาศการบินโบอิง อี-6 เมอร์คิวรี และอากาศยานกองหนุนคมนาคม ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของชุมชนทาคาโมของกองทัพเรือ ภารกิจของพวกเขาคือให้อำนาจแก่ประธานาธิบดีแห่งสหรัฐและกระทรวงกลาโหม ในการติดต่อโดยตรงกับเรือดำน้ำ, เครื่องบินทิ้งระเบิด และที่เก็บขีปนาวุธของสหรัฐในช่วงสงครามนิวเคลียร์
การดำเนินงาน.
วีคิว-3 มีนายทหาร 78 คนและเจ้าหน้าที่ที่เกณฑ์ 454 คน ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1992 หน่วยนี้ได้ดำเนินการภายใต้ฝ่ายกลยุทธ์การสื่อสารกองบิน 1 ที่ฐานทัพอากาศทิงเกอร์ โดยนำอากาศยานไปใช้เพื่อทำการลาดตระเวนปฏิบัติการออกจากฐานทัพอากาศทราวิส รัฐแคลิฟอร์เนีย
ประวัติ.
มีการเริ่มต้นฝูงบินเมื่อวันที่ 23 ธันวาคม ค.ศ. 1963 ในฐานะฝูงบินสนับสนุนยุทธวิธีกองเรือที่ 21 (VR-21) ณ สถานีอากาศยานกองทัพเรือบาร์เบอร์พอยต์ รัฐฮาวาย เป็นผู้ดำเนินการเครื่องบินซี-130 เฮอร์คิวลิส รุ่นพิเศษ อีซี-130จี และในช่วงต้นปี ค.ศ. 1966 ได้ย้ายไปที่สถานีอากาศยานกองทัพเรืออะกานา กวม ซึ่งกลายเป็นส่วนหนึ่งของฝูงบินเตือนภัยล่วงหน้าทางอากาศ 1 (VW-1) ส่วนวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1968 ทาคาโมได้แยกจากกันกลายเป็นฝูงบินลาดตระเวนทางอากาศกองเรือที่ 3 (VQ-3) อีซี-130จี ได้รับการแทนที่โดยอีซี-130คิว ในปี ค.ศ. 1969–1970 โดยฝูงบินลาดตระเวนทางอากาศกองเรือที่ 3 ได้กลับไปที่บาร์เบอร์พอยต์ในปี ค.ศ. 1980 ซึ่งฝูงบินได้เปลี่ยนจากอีซี-130คิว ไปเป็นโบอิง อี-6เอ เมอร์คิวรี ในปี ค.ศ. 1989–90 และย้ายไปฐานทัพอากาศทิงเกอร์ในปี ค.ศ. 1992
องค์การสมาคมทหารผ่านศึกชุมชนทาคาโมได้จัดตั้งพิพิธภัณฑ์/เรือนประวัติศาสตร์ที่ท่าอากาศยานคาเลโลอา บนที่ดินจัดสรรของสถานีอากาศยานกองทัพเรือบาร์เบอร์พอยต์ ซึ่งมอบให้วันที่ 6 กันยายน ค.ศ. 2016 กับอดีตสมาชิกของวีคิว-3, วีคิว-4 และ วีคิว-7 ในการดูแลรักษา ซึ่งมีบันทึกเหตุการณ์ของฝูงบินลาดตระเวนทางอากาศกองเรือที่ 3
โซเฟีย (หุ่นยนต์)

โซเฟีย  เป็นหุ่นยนต์คล้ายมนุษย์ที่ผลิตโดยบริษัทแฮนสันโรโบติกส์ในประเทศฮ่องกง แล้วเปิดใช้งานในวันที่ 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2016 และปรากฎตัวต่อสาธารณชนครั้งแรกในงานSouth by Southwest Festival (SXSW) เมื่อกลางเดือนมีนาคม ค.ศ.2016 ที่เมืองออสติน, รัฐเท็กซัส, ประเทศสหรัฐ.
ในเดือนตุลาคม ค.ศ.2017 โซเฟียกลายเป็นหุ่นยนต์ตัวแรกที่ได้รับสิทธิพลเมืองของประเทศซาอุดีอาระเบีย
ประวัติ.
โซเฟียถูกเปิดใช้งานในวันที่ 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2016 โดยตัวหุ่นยนต์มีรูปร่างตามดาราสาวที่มีชื่อว่าออดรีย์ เฮปเบิร์น, เดวิด เฮนสัน (David Hanson) กล่าวว่า โซเฟียทำงานโดยใช้ ปัญญาประดิษฐ์, การประมวลผลข้อมูลภาพ และระบบการรู้จำใบหน้าและใช้เทคโนโลยีการรับรู้เสียง จากAlphabet Inc. (บริษัทแม่ของGoogle) ส่วนปัญญาของโซเฟียนั้นถูกออกแบบโดยเฮนสันโรโบติก (Hanson Robotics)
โซเฟียมีหุ่นยนต์ “พี่น้อง” อีก 9 ตัวที่ผลิตโดยเฮนสันโรโบติก ได้แก่อลิซ (Alice), อัลเบิร์ต ไอน์สไตน์ ฮูโบ (Albert Einstein Hubo), บีนา48 (BINA48), ฮัน (Han), จูลส์ (Jules), ศาสตราจารย์ไอน์สไตน์ (Professor Einstein), ฟิลิป เค. ดิก แอนดรอยด์ (Philip K. Dick Android), ซีโน (Zeno) และโจอีย์ เคออส (Joey Chaos)
ขุนนางผู้พลีชีพทั้งหก

<table class="infobox" style="width: 22em"></table>
ขุนนางผู้พลีชีพทั้งหก ("Sayuksin") กลุ่มขุนนางหกคนที่ถูกประหารชีวิตเมื่อ พ.ศ. 1999 เนื่องจากพยายามลอบปลงพระชนม์ พระเจ้าเซโจ เพื่อยกอดีตพระราชาคือ พระเจ้าทันจง ขึ้นสู่ราชบัลลังก์อีกครั้ง
กลุ่มขุนนางทั้งหกประกอบด้วย ซ็องซัมมุน พัคแพ็งนยอน ยูอึงบู ฮาวีจี ลีแก และ ยูซ็องว็อน ซึ่งทั้งหมดเป็นสมาชิกของ ชี-พย็อนจ็อน  สำนักปราชญ์ที่ตั้งขึ้นโดย พระเจ้าเซจงมหาราช ขุนนางทั้งหกและผู้ร่วมก่อการอาศัยจังหวะช่วงที่ทูตจาก ราชวงศ์หมิง เดินทางมาเยือน โชซ็อน พยายามเข้ายึดอำนาจจากพระเจ้าเซโจแต่กระทำการไม่สำเร็จเพราะความลับรั่วไหลเนื่องจากก่อนการก่อการ คิมจิล (김질) หนึ่งในผู้ร่วมก่อการเกิดเปลี่ยนใจในนาทีสุดท้ายและได้นำความลับเรื่องนี้ไปบอกพ่อตาของเขาซึ่งพ่อตาของเขาได้ไปเข้าเฝ้าและกราบทูลเรื่องการก่อการต่อพระเจ้าเซโจ
พระเจ้าเซโจสั่งจับขุนนางทั้งหกและผู้ก่อการรวมถึงครอบครัวแต่ ยูซ็องว็อน ได้ตัดสินใจฆ่าตัวตายพร้อมกับภรรยา
พระเจ้าเซโจเสียพระทัยที่ขุนนางและเหล่าบัณฑิตทรยศพระองค์ทั้ง ๆ ที่พระองค์เลื่อนตำแหน่งขุนนางทั้งหกให้สูงขึ้นจึงได้ตัดสินพระทัยประหารขุนนางห้าคนที่เหลือรวมถึงผู้ก่อการและครอบครัวของพวกเขาแต่ก่อนที่ ซ็องซัมมุน ซึ่งเป็นหัวหน้ากลุ่มจะถูกประหารชีวิตได้เขียนบทกวีแบบเดียวกับที่ ศรีปราชญ์ กวีเอกในรัชสมัย สมเด็จพระนารายณ์มหาราช ได้เขียนทิ้งไว้ก่อนถูกประหารชีวิต
พระปารศวนาถ

พระปารศวนาถ (Pārśvanāth) หรือ พระปารศวะ (Pārśva) และ พระปารัศ (Paras) เป็นตีรถังกร (ศาสดา) องค์ที่ 23 จาก 24 องค์ ของศาสนาเชน พระปารศวนาถเป็นตีรถังกรองค์แรกที่มีการจดบันทึกไว้ว่าเป็นบุคคลที่มีตัวตนจริงในเชิงประวัติศาสตร์ เอกสารของศาสนาเชนระบุว่าพระองค์มีชีวิตในช่วง 900 - 800 ปี ก่อน ค.ศ. ในขณะที่นักประวัติศาสตร์บางกลุ่มมองว่าเป็นช่วง 800 - 700 ปีก่อน ค.ศ. พระปารศวนาถมีชีวิตอยู่ราว 350 ปีก่อนสมัยของพระมหาวีระ ตีรถังกรองค์สุดท้ายและองค์ปัจจุบัน พระองค์เป็นหนึ่งในสี่ตีรถังกรที่ได้รับการเคารพสูงสุดในศาสนาเชน ได้แก่ พระฤษภนาถ, พระมหาวีระ, พระปารศวนาถ และ พระเนมินาถ พระองค์สิ้นชีวิตที่บนเขาปารศนาถ (มธุพัน, รัฐฌารขัณฑ์) ในลุ่มแม่น้ำคงคา ปัจจุบันเป็นที่ตั้งของศิขรจี หมู่เชนสถานที่สำคัญ ประติมานวิทยาของพระปารศวนาถมีลักษณะเด่นคือมีพญานาคปรกศีรษะพระองค์ การบูชาพระองค์จึงมักรวมถึงธราเนนทรา และ พัทมาวตี (เทวะและเทวีแห่งนาคของศาสนาเชนตามลำดับ)
ซาริม

<table class="infobox" style="width: 22em"></table>
ซาริม  เป็นกลุ่มการเมืองที่ทรงอำนาจในช่วงกลางและปลายราชวงศ์โชซ็อน
กลุ่มบัณฑิตซาริมดั้งเดิมมาจากสำนักของคิลแจ  บัณฑิตที่มีชีวิตอยู่ในช่วงปลายราชวงศ์โครยอ และช่วงต้นราชวงศ์โชซ็อน ซึ่งเป็นศิษย์ของลีแซก และจอง มงจู หลังจากการล่มสลายของราชวงศ์โครยอ กิลแจปฏิเสธที่จะรับใช้ราชวงศ์ใหม่ตามคำร้องขอของพระเจ้าแทจง พระราชาลำดับที่ 3 ของราชวงศ์โชซ็อน
ในรัชสมัยพระเจ้าซ็องจง พระราชาลำดับที่ 9 พระองค์ได้เชิญคิมจงจิกและลูกศิษย์ของเขาซึ่งเป็นบัณฑิตลัทธิขงจื๊อใหม่รุ่นใหม่เข้ามารับราชการในราชสำนักและเจริญเติบโตทางการเมือง 
พวกเขาได้เข้ารับราชการในสามกรม ทำให้เกิดการกระทบกระทั่งกับขุนนางกลุ่มฮุนกู ซึ่งเป็นกลุ่มขุนนางที่เรืองอำนาจจากการสนับสนุนโดยพระเจ้าเซโจ พระราชาลำดับที่ 7 ซึ่งเป็นพระอัยกา (ปู่) ของพระเจ้าซ็องจงซึ่งโค่นล้มราชบัลลังก์พระเจ้าทันจง พระราชาลำดับที่ 6 ผู้เป็นพระราชนัดดา
กระทบกระทั่งกับกลุ่มฮุนกู.
ในความขัดแย้งกับการก่อตั้งกลุ่มฮุนกู กลุ่มซาริมได้ผลกระทบจากการสังหารหมู่หลายครั้งระหว่างรัชสมัยของ เจ้าชายย็อนซัน พระเจ้าจุงจง และ พระเจ้ามย็องจง โดยเฉพาะในรัชสมัย พระเจ้าจุงจง ขุนนางหนุ่มจากกลุ่มซาริมนาม โช กวัง-โจ  ได้พยายามปฏิรูปและเปลี่ยนแปลงให้สังคมโชซ็อนเป็นสังคมขงจื๊อใหม่ หลังจากการสังหารหมู่ที่สำคัญ 4 ครั้ง โช กวัง-โจ และคนอื่น ๆ ถูกประหารชีวิตทำให้ขุนนางกลุ่มซาริมต้องล่าถอยกลับเข้าไปในหมู่บ้านและเผยแพร่หลักปรัชญาของพวกเขาต่อไปผ่านสำนักท้องถิ่นนาม ซอวอน 
หลังจากกลุ่มฮุนกูล่มสลายเพราะขาดผู้สืบทอดอุดมการณ์ กลุ่มซาริมก็ได้กลับเข้ามาในราชสำนักระหว่างรัชสมัย พระเจ้าซ็อนโจ พระราชาลำดับที่ 14 โดยเวลานั้นนักปราชญ์จากกลุ่มซาริมได้สั่งสอนนักปราชญ์อีกหลายคนอาทิ อี ฮวัง และ อี อี นับแต่นั้นมากลุ่มซาริมกลายเป็นกลุ่มการเมืองที่ทรงอำนาจมากที่สุดของราชวงศ์โชซ็อน
ความขัดแย้งภายในกลุ่ม.
หลังจากกลุ่มซาริมขึ้นมาแทนกลุ่มฮุนกูในฐานะกลุ่มการเมืองที่ทรงอำนาจช่วงปลาย คริสต์ศตวรรษที่ 16 ประเทศชาติรวมถึงกลุ่มซาริมเองก็แตกแยกออกเป็น ฝ่ายตะวันออก ("ทง-อิน") และ ฝ่ายตะวันตก ("ซอ-อิน") ฝ่ายตะวันออกเองก็แบ่งแยกออกมาอีกเป็น ฝ่ายเหนือ ("บุก-อิน") และ ฝ่ายใต้ ("นัม-อิน") และฝ่ายตะวันตกก็แบ่งแยกออกมาเป็น ขุนนางเก่า ("โนรน") และ ขุนนางหนุ่ม ("โซรน")
The Mask วรรณคดีไทย

The Mask วรรณคดีไทย เป็นรายการโทรทัศน์ประเภทเรียลลิตี้มิวสิกโชว์ฤดูกาลพิเศษของ The Mask Singer หน้ากากนักร้อง ของประเทศไทย ผลิตรายการโดยบริษัท เวิร์คพอยท์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ จำกัด (มหาชน) ดำเนินรายการโดย กันต์ กันตถาวร เริ่มออกอากาศตอนแรกวันพฤหัสบดีที่ 28 มีนาคม พ.ศ. 2562 เวลา 20.05 น. 
โดยรูปแบบการแข่งขันของฤดูกาลนี้ยังคงมีรูปแบบการแข่งขันเหมือนกับ The Mask Line Thai ซึ่งจะมีการผสมผสานอัตลักษณ์ความเป็นไทยเข้าไปในรายการ แต่สิ่งที่แตกต่างคือจะมีการนำวรรณคดีไทยเข้ามาผสมผสานเข้าไปในรายการด้วย โดยเฉพาะหน้ากากซึ่งได้แรงบันดาลใจมาจากตัวละครในวรรณคดีไทย
คณะกรรมการ.
รายนามของคณะกรรมการแต่ละคน มีดังนี้
เอกโองการ

เอกโองการ หรือ อิกโองการ (คุรมุกขี: ੴ,) เป็นสัญลักษณ์ที่ใช้แทนพระเป็นเจ้าสูงสุดพระองค์เดียวในศาสนาซิกข์ "อิกโองการ" สามารถพบได้เป็นหลักไปในมูลมนตร์ (Mul Mantar) และเป็นคำเริ่มเปิดในคุรุกรันตสาหิบ คำว่า "อิก" (ਇੱਕ; จากรากคำว่า "เอก") แปลว่า หนึ่งเดียว ไม่มีผู้ใดเปรียบได้ "โองการ" (ਓਅੰਕਾਰ) คือเสียงเรียกพระนามของพระเจ้าที่คงอยู่อย่างก้องกังวาล ไพเราะ ตลอดไป
หรือหากมองในอีกมุมหนึ่ง "อิก" หมายถึงหนึ่งเดียว, "โอง" หมายถึงผู้สร้าง และ "การ" หมายถึงสิ่งสร้าง พระนามนี้จึงสื่อว่าพระเจ้าผู้สร้างนั้นทรงสถิตอยู่ในทุกสิ่งสร้าง และไม่ต่างจากสิ่งสร้างของพระองค์
อิกโองการใช้เป็นสัญลักษณ์ของความเป็นเอกเทวนิยมของศาสนาซิกข์อย่างชัดเจน อันแปลความว่า "พระเจ้ามีองค์เดียว" อักษรสัญลักษณ์นี้เป็นอักษรที่พัฒนามาจากภาษาปัญจาบ
และพบในอักษรคุรมุขี นอกจากจะพบในมูลมนตร์, คุรุกรันตสาหิบ และในคุรุทวาราทั่วไปแล้ว ยังพบเป็นพระนามของพระผู้เป็นเจ้าในนิตนาม (Nitnem คือบทสวดยามเช้า) และ จัปจิสาหิบ (Japji Sahib) 
สัญลักษณ์นี้ประกอบขึ้นมาจาก อักษรเลข ੧ (อ่านว่า เอก/อิก) แปลว่า หนึ่งเดียว และ ੳ อักษรของสระตัวแรกของคำว่า "โองการ" ซึ่งเป็นอักษรตัวแรกในอักษรคุรมุขีเช่นกัน หากใส่เสียงวรรณยุกต์เข้าไปก็จะเป็นอักษร ਓ
ยูนิโคดของ "เอก องการ์" คือ U+0A74 (ੴ)
เกศ (ศาสนาซิกข์)

ในศาสนาซิกข์ "เกศ" คือการปฏิบัติที่ให้เส้นผมและขนเติบโตตามธรรมชาติ โดยไม่ไปตัดหรือโกน เพราะเชื่อว่าเป็นสิ่งสร้างที่พระเป็นเจ้าประทานมาให้ เป็นสิ่งสมบูรณ์ "เกศ" เป็นแนวทางปฏิบัติหนึ่งใน "ก 5 ประการ" ซึ่งริเริ่มโดยคุรุโควินทสิงห์ ในปี 1699 เส้นผมนั้นจะได้รับการหวีวันละสองหน โดยใช้หวีไม้ที่เรียกว่า กังฆา ก่อนจะมัดเป็นจุกที่เรียกว่า "ชุรา" (Jura) หรือ "จุกริศิ" (Rishi knot) จากนั้นจึงสวมทับด้วยผ้าโพกศีรษะ ในบุรุษแบ่งออกเป็นชนิดต่าง ๆ คือ ทัสตาร์ (Dastar) ผ้าโพกทรงที่พบทั่วไป, ปัตกา (Patka) คือผ้าโพกในวัยรุ่นที่ปิดรอบศีรษะ และ รูมาล (Rumāl) ในเด็กที่ผมสามารถมัดเป็นจุกเดียวเล็ก ๆ บนศีรษะได้ จะใช้ผ้าพันรอบจุดนั้นแทน
กังฆา

กังฆา เป็นหนึ่งในห้า "ก" ของศาสนาซิกข์ กังฆาเป็นหวีไม้ขนาดเล็กที่ศาสนิกชนซิกข์ใช้หวีผมวันละสองครั้ง หวีไม้นี้จะถูกยึดติดไว้ในเส้นผมตลอดเวลา แต่คนภายนอกจะไม่สังเกตเห็นเพราะว่าสวมผ้าโพกศีรษะคลุมตลอดเวลา กังฆานั้นนอกจากจะช่วยให้ผมสะอาดและไม่ยุ่งเหยิงแล้ว ยังถูกใช้เป็นสัญลักษณ์ของความสะอาดอีกด้วย เป็นการเตือนใจให้ศาสนิกชนได้จัดการชีวิตให้เป็นระเบียบและรักษาความสะอาดตลอดเวลา
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 360

ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 360 หรือ ทางเข้าเมืองชุมพร เป็นทางหลวงที่มีขนาด 2-4 ช่องจราจร ที่เข้าตัวเมืองชุมพร โดยเริ่มจากถนนเพชรเกษม ไปทางทิศใต้ ผ่านทางหลวงชนบท ชพ.1007, ทางหลวงชนบท ชพ.1001 และ ทางหลวงชนบท ชพ.1013 แล้วไปสิ้นสุดที่แยกวงเวียนเมืองชุมพร ตัดกับ ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 327 ในเขตเทศบาลเมืองชุมพร จังหวัดชุมพร รวมระยะทาง 11.855 กิโลเมตร เป็นเส้นทางในความรับผิดชอบของแขวงทางหลวงชุมพร
แหล่งข้อมูลอื่น.
ระบบสารสนเทศโครงข่ายทางหลวง กรมทางหลวง กระทรวงคมนาคม
เพลงสรรเสริญสาธารณรัฐคัลมืยเคีย

เพลงชาติคัลมืยเคีย  เป็นชื่อของเพลงชาติสาธารณรัฐคัลมืยเคีย ซึ่ง เขตการปกครองของสหพันธรัฐรัสเซีย เพลงของเพลงนี้เป็นเพลงภาษาคัลมึคทั่วไปพร้อมเนื้อเพลงที่เขียนโดย Arkadiy Mandzhiyev (Аркадий Манджиев) และเนื้อเพลงของ Vera Shurgayeva (Вера Шургаева)
ประวัติ.
ที่สภาสูงสุดของสาธารณรัฐแห่งคัลมืยเคียประกาศการประกาศอำนาจอธิปไตยของสาธารณรัฐใน ตุลาคม พ.ศ. 2533 ในวันที่ 18 สภาสูงสุดของคัลมืย เขตปกครองตนเองของสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียต ประกาศรับรองอำนาจอธิปไตยของรัฐตามที่ เขตการปกครองตนเองคัลมืย แห่งสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียต กลายเป็น เขตการปกครองตนเองคัลมืย แห่งสาธารณรัฐของสหภาพโซเวียต สะท้อนภาพบนตราแผ่นดินและธง ไม่พบการเปลี่ยนแปลงนี้ ตามมติของสภาสูงสุดของวันที่ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2535 มาตรา 336-IX, สาธารณรัฐปกครองตนเองโซเวียตคัลมึคถูกเปลี่ยนชื่อเป็นสาธารณรัฐคัลมืยเคีย (ХальмгТаңһчин) ตามกฤษฎีกาของรัฐสภาแห่งสภาสูงสุดของเขตการปกครองตนเองคัลมืยแห่งสาธารณรัฐของสหภาพโซเวียต ตั้งแต่วันที่ 7 มิถุนายน พ.ศ. 2534 หมายเลข 243-P -1X จึงมีการประกวดตราสัญลักษณ์ในสาธารณรัฐดังกล่าว 
สภาสูงสุดของคัลมืยเคีย เป็นผลให้อนุมัติเพลงเมื่อวันที่ 30 ตุลาคม 2535 พร้อมกับเพลงและเนื้อเพลง เพลงสรรเสริญ ยังได้รับการอนุมัติโดยกฎหมายแยกต่างหากของสาธารณรัฐคัลมืยเคีย เมื่อวันที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2535 "ในส่วนของรัฐธรรมนูญฉบับเพิ่มเติม (กฎหมายพื้นฐาน)เขตการปกครองตนเองคัลมืย แห่งสาธารณรัฐของสหภาพโซเวียต ของ มาตรา 158-1" 
กฎระเบียบ.
คำสั่งสถานที่และเวลาของการปฏิบัต เพลงถูกกำหนดโดยกฎหมายของสาธารณรัฐคัลมืยเคีย วันที่ 11 มิถุนายน พ.ศ.2539 หมายเลข 44-I-3 "สัญลักษณ์แห่งรัฐของสาธารณรัฐคัลมืยเคีย" ตามบทความที่ 16 ของกฎหมายดังกล่าวเพลงจะดำเนินการในระหว่างพิธีศักดิ์สิทธิ์และกิจกรรมอื่น ๆ ที่จัดขึ้นโดยหน่วยงานของรัฐเมื่อเชิญ ธงประจำชาติ หลังจาก หัวหน้า ได้รับการแต่งตั้งใหม่เข้ารับการสาบานตน เพลงถ้าเล่นโดยทันที เพลงสามารถเล่นได้ในระหว่างการเปิดการประชุมของรัฐสภา (เช่น คน Khural ของ Kalmykia) และระหว่างการเปิดอนุสรณ์และอนุสาวรีย์ สามารถเล่นได้ในระหว่างการเข้าชมได้โดยเจ้าหน้าที่ระดับสูงของรัสเซีย (หรือ อาญาประชาราษฏร์ของรัฐบาลกลาง), CIS และประเทศอื่น ๆ (หลังจากเพลงของพวกเขาได้รับการเล่น) "Khalmg Tanghchin chastr" ยังได้เล่นในขณะที่มีการมอบรางวัลระดับรัฐ และเล่นในช่วงเปิดและปิดการชุมนุมอย่างเคร่งขรึม การประชุมเพื่อเป็นเกียรติแก่ทีมนักกีฬา นอกจากนี้เพลงยังสามารถเล่นได้ในขณะที่วางพวงมาลาที่หลุมศพ ของผู้ที่ตกเป็นเหยื่อของการปราบปรามทางการเมืองและผู้ที่เสียชีวิตในการป้องกันประเทศบ้านเกิดของพวกเขา
โอนี ลอร์แคน

คริสโตเฟอร์ กิราร์ด (Christopher Girard; เกิด 21 ธันวาคม ค.ศ. 1985) เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกันซึ่งได้เซ็นสัญญากับ WWE ซึ่งเขาร่วมปล้ำในดิวิชั่นครุยเซอร์เวท 205 Live ภายใต้ชื่อ โอนี ลอร์แคน (Oney Lorcan) เขาขึ้นปล้ำเป็นประจำในสมาคมอิสระรวมถึง Combat Zone Wrestling, Pro Wrestling Guerrilla, Top Rope Promotions และ Chaotic Wrestling ภายใต้ชื่อ บิฟ บูสิก (Biff Busick) เขาเป็นแชมป์เฮฟวี่เวท CZW เพียงครั้งเดียว นอกจากนี้เขายังปรากฏตัวในสมาคมอิสระที่โดดเด่นเช่น Westside Xtreme Wrestling, EVOLVE และ Dragon Gate USA
ซูเอ

พัค ซู-เอ (ฮันกึล: 박수애) หรือที่รู้จักกันในนาม ซูเอเป็นนักแสดงหญิงชาวเกาหลีใต้ ซูเอ เริ่มอาชีพของเธอทางโทรทัศน์ในบทบาท A Family (2004) เธอกลายเป็นที่รู้จักกันเป็นอย่างดีในฐานะนักแสดงนำในภาพยนตร์โดยเฉพาะในเรื่อง Sunny (2008) และ Midnight FM (2010) เธอยังปรากฏตัวในละครยอดนิยมทางโทรทัศน์เรื่อง Emperor of the Sea (2004), A Thousand Days' Promise (2011), Queen of Ambition (2013) and Mask (2015). ในปี 2016 เธอได้รับบทนำในละครโรแมนติกคอมเมดี้เรื่องใหม่ ทางช่อง KBS2 เรื่อง Sweet Stranger and Me
ประวัติ.
ซูเอ เธอเริ่มเข้าวงการบันเทิงในปี 1999 ในการรับเล่นมิวสิกวีดีโอเพลง Beautiful Girl ให้กับ Dong Ja และหลังจากนั้นเธอก็เริ่มมีผลงานเดินแบบ ถ่ายแบบ เข้ามาเรื่อยๆ รวมไปถึงผลงานโฆษณา ซูเอเริ่มก้าวเข้ามาเป็นนักแสดงอย่างเต็มตัวจากการรับบทเป็นนักแสดงสมทบในละคร ได้แก่ The One Sided Love , Bizzarre Hong และ At the Night of Family Maeng ซึ่งออกอากาศที่สถานี MBC
ผลงาน.
ภาพยนตร์
ละครโทรทัศ
วีเอฟเอ-31

วีเอฟเอ-31  หรือ ฝูงบินขับไล่โจมตีที่ 31  เป็นที่รู้จักในฐานะ"ทอมแคทเตอส์" สัญญาณเรียก "เฟลิกซ์" ฝูงบินขับไล่โจมตีของกองทัพเรือสหรัฐ ประจำการอยู่ที่สถานีอากาศยานกองทัพเรือโอเชียนา ซึ่งทำการบินเอฟ/เอ-18อี/เอฟ ซูเปอร์ฮอร์เน็ท ทอมแคทเตอส์เป็นฝูงบินรบโจมตีแห่งกองทัพเรือที่เก่าแก่เป็นอันดับสองซึ่งยังปฏิบัติการอยู่ในปัจจุบัน
เครื่องหมายและนามสมญาของฝูงบิน.
ฝูงบินนี้แต่เดิมเป็นที่รู้จักในฐานะ"ชูตติงสตาส์" ฝูงบิน "แมวเฟลิกซ์" เดิมคือวีเอฟ-3 หลังจากยุทธนาวีที่มิดเวย์ วีเอฟ-3 และวีเอฟ-6 ได้สลับสับเปลี่ยนการเรียกขานในวันที่ 15 กรกฎาคม ค.ศ. 1943 ส่งผลให้เกิดการโต้เถียงกันเป็นเวลาสามปีในฐานะฝูงบินที่เป็นเจ้าของชื่อเฟลิกซ์และตราสัญลักษณ์จนกระทั่งวีเอฟ-3 ได้รับการกำหนดใหม่เป็นวีเอฟ-3เอ ในวันที่ 15 พฤศจิกายน ค.ศ. 1946 และได้รับการอนุมัติอย่างเป็นทางการที่จะนำแมวเฟลิกซ์มาใช้โดยเสนาธิการทหารเรือ (ซีเอ็นโอ) วีเอฟ-3เอ จึงได้รับการกำหนดใหม่เป็นวีเอฟ-31 ในวันที่ 7 สิงหาคม ค.ศ. 1948
สัญลักษณ์และตัวนำโชคเป็นแมวเฟลิกซ์ ตัวการ์ตูนที่มีชื่อเสียง ที่กำลังวิ่งไปกับลูกระเบิดสีดำทรงกลมขนาดใหญ่พร้อมสายชนวนจุดไฟ รอบวงสีเหลืองและเค้าโครงจะได้รับการลบออกจากอากาศยานและดาวสี่ดวงตรงปลายวงได้รับการเพิ่มเข้ามา สัญลักษณ์นี้สามารถเห็นได้บนลำตัวของอากาศยานเหนือปีก
นักบินที่มีชื่อเสียงหลายคนบินไปกับสัญลักษณ์เฟลิกซ์บนไหล่ของพวกเขา รวมถึงชาลส์ ลินด์เบิร์ก และบุช โอแฮร์
ทั้งนี้ สมญา"ทอมแคทเตอส์" ได้รับการนำมาใช้ในปี ค.ศ. 1948
ประวัติ.
มีสองฝูงบินของกองทัพเรือสหรัฐที่ได้มีการเรียกขานว่าวีเอฟ-31 โดยฝูงบินแรกที่ได้รับการเรียกขานว่าวีเอฟ-31 มีอยู่ตั้งแต่พฤษภาคม ค.ศ. 1943 ถึงตุลาคม ค.ศ. 1945 และ"ไม่"เกี่ยวข้องกับเรื่องของบทความนี้ ส่วนฝูงบินวีเอฟ-31 ที่สองมีพื้นเพโดยตรงต่อวีเอฟเอ-31 ปัจจุบัน ด้วยสมญา "ทอมแคทเตอส์"
ปีแรก ๆ.
วีเอฟเอ-31 ได้รับการก่อตั้งขึ้นในฐานะวีเอฟ-1บี เมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1935 โดยทำการบินเอฟ4บี ทำให้มันเป็นฝูงบินกองทัพเรือสหรัฐที่เก่าแก่ที่สุดเป็นอันดับสองรองจากวีเอฟเอ-14 ซึ่งแต่เดิมก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1919
สถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งชาติเมียนมา

สถานีวิทยุและโทรทัศน์เมียนมา (ย่อมาจาก MRTV) ชื่อเดิมคือ Burma Broadcasting Service (BBS) เป็นหน่วยงานบริหารของสถานีวิทยุ Myanmar Radio National Service และสถานีโทรทัศน์ MRTV ของรัฐบาลพม่า โดยสถานีโทรทัศน์ออกอากาศจากศูนย์ที่ กะมายุ่ ย่างกุ้ง ส่วนบริการวิทยุปัจจุบันออกอากาศจากสถานีหลักในเนปยีดอ 
ประวัติ.
บริการวิทยุเริ่มออกอากาศในพม่าครั้งแรกในปี ค.ศ. 1936 ช่วงยุคอาณานิคมของอังกฤษ ชื่อของสถานีคือ Bama Athan ("้เสียงจากพม่า") เริ่มขึ้นในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1946 เมื่อเมียนมาร์อยู่ในอาณานิคมของอังกฤษได้จัดตั้งองค์การกระจายเสียงและแพร่ภาพสาธารณะพม่า (BBS) โดยดำเนินการออกอากาศรายการข่าวสารทั้งในประเทศและต่างประเทศด้วยภาษาพม่า ดนตรีและความบันเทิง ตอบปัญหาความรู้และบทเรียนเพื่อการศึกษา ข่าวภาษาอังกฤษและเพลง หลังจากได้รับเอกราชในปี ค.ศ. 1948 ได้มีการเปลี่ยนชื่อเป็น Myanma Athan (ยังหมายถึงเสียงของพม่า แต่เป็นคำที่เป็นทางการของ "พม่า") บริการถูกเปลี่ยนชื่อเป็นวิทยุพม่าโดย รัฐบาลทหาร ซึ่งเข้ามามีอำนาจในปี ค.ศ.1988 รัฐบาลทหารพม่ายังได้เปลี่ยนชื่อบริการวิทยุหลักของ BBS เป็น สถานีวิทยุและโทรทัศน์พม่า (MRTV) ในปี ค.ศ. 1997 
จนกระทั่งถึงการเปิดตัวของวิทยุย่างกุ้งเอฟเอ็ม ในปี ค.ศ. 2001 สถานี BBS / วิทยุพม่า เป็นเพียงสถานีวิทยุแห่งเดียวในประเทศ ศูนย์ออกอากาศหลักเคยตั้งอยู่ที่ 426 ถนนแปร ในกะมายุ่ ในย่างกุ้ง เป็นเวลาหลายปี ต่อมาตั้งแต่ปลายปี ค.ศ. 2007 สถานีออกอากาศหลักได้ย้ายไปที่เนปยีดอ ปัจจุบันสถานีย่างกุ้งส่วนใหญ่ถ่ายทอดรายการจากทางสถานีเนปยีดอ 
บริการโทรทัศน์ในพม่าเปิดตัวครั้งแรกในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1979 เพื่อทดลองส่งสัญญาณการออกอากาศใช้ในย่างกุ้ง MRTV เปิดตัวครั้งแรกเมื่อวันที่ 3 มิถุนายน ค.ศ. 1980 และบริการโทรทัศน์ปกติเปิดตัวอย่างเป็นทางการในปี ค.ศ. 1981 โดยใช้มาตรฐาน NTSC ในปี ค.ศ. 2005 MRTV มีสถานีถ่ายทอดสัญญาณโทรทัศน์ 195 สถานีทั่วประเทศ
การขยายตัว.
ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2013 MRTV เริ่มออกอากาศภาคพื้นดินแบบดิจิทัล ด้วย DVB-T2 เช่นเดียวกับประเทศไทยและส่วนใหญ่ในอาเซียน โดยมี 18 ช่องโทรทัศน์และ 3 ช่องวิทยุในระบบ MRTV มัลติเพล็กซ์ สถานี MRTV มีแผนในการนำเสนอข่าวในรูปแบบที่ทันสมัย และจะมีห้องรายงานข่าวที่ตกแต่งอย่างดี และจะเพิ่มเวลาการออกอากาศข่าวเป็น 18 ชั่วโมง (ก่อนหน้านี้ 10 ชั่วโมง) เมื่อวันที่ 24 มีนาคม ค.ศ. 2018 MRTV ได้เพิ่ม 5 ช่องทีวีใหม่ในระบบ Multiplex Play out เช่น Mizzima TV, Democratic Voice of Burma, Fortune, Channel K และ MYTV (พม่า) อย่างไรก็ตามมีเพียง Mizzima TV และ Democratic Voice of Burma เท่านั้นที่เปิดให้บริการอย่างเต็มรูปแแบบในวันที่ 17 กรกฎาคม ค.ศ. 2018
พระราชวังกรุงเบอร์ลิน

พระราชวังกรุงเบอร์ลิน  หรือเดิมเรียกว่า พระราชวังเบอร์ลิน  เป็นอาคารตั้งอยู่กลางกรุงเบอร์ลิน เคยเป็นอดีตพระราชวังของบรรดาเจ้าผู้ครองบรันเดินบวร์ค กษัตริย์ปรัสเซีย และจักรพรรดิเยอรมัน วังแห่งนี้ได้รับความเสียหายอย่างหนักในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง และถูกรื้อถอนลงโดยรัฐบาลเยอรมนีตะวันออกในช่วงทศวรรษที่ 1950 อย่างไรก็ตาม วังแห่งนี้ถูกบูรณะใหม่จนแล้วเสร็จในปี 2020 โดยเป็นที่ตั้งของหอประชาคมฮุมบ็อลท์ (Humboldt Forum) ซึ่งรวมงานศิลปะวัฒนธรรมจากทั่วทุกมุมโลก ซึ่งอาจเปรียบได้กับพิพิธภัณฑ์บริติชของเยอรมัน
อาคารพระราชวังเดิมถูกก่อสร้างขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 15 ได้มีการต่อเติมปรับปรุงเพียงเล็กน้อยตลอดหลายศตวรรษต่อมา ตัววังมีสถาปัตยกรรมบารอก พระราชวังแล้วเสร็จอย่างสมบูรณ์ในกลางคริสต์ศตวรรษที่ 18 และถูกใช้เป็นที่ประทับของเจ้าผู้ครองบรันเดินบวร์ค และเป็นที่ประทับหลักของกษัตริย์ปรัสเซียแห่งราชวงศ์โฮเอินท์ซ็อลเลิร์นระหว่างปี 1701 ถึง 1918 และต่อมาถูกใช้เป็นที่ประทับของจักรพรรดิเยอรมัน เมื่อระบอบจักรพรรดิล่มสลายในปี 1918 วังแห่งนี้จึงถูกใช้เป็นพิพิธภัณฑ์นับแต่นั้น วังแห่งนี้ได้รับความเสียหายหนักจากการทิ้งระเบิดโดยฝ่ายสัมพันธมิตรในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ต่อมารัฐบาลเยอรมนีตะวันออกได้ตัดสินใจรื้อซากวังแห่งนี้ลงท่ามกลางข้อคัดค้านมากมาย รัฐบาลเยอรมนีตะวันออกได้สร้างอาคารทำเนียบสาธารณรัฐขึ้นทับพื้นที่วังแห่งนี้ อย่างไรก็ตาม รัฐบาลเยอรมนีตัดสินใจรื้อทำเนียบสาธารณรัฐในปี 2008 เพื่อเปิดทางให้มีการสร้างพระราชวังกรุงเบอร์ลินขึ้นดังเดิม
รางวัลภาพยนตร์ไทย ชมรมวิจารณ์บันเทิง ครั้งที่ 27

รางวัลภาพยนตร์ไทย ชมรมวิจารณ์บันเทิง ครั้งที่ 27 เป็นรางวัลที่มอบให้แก่บุคลากรในวงการภาพยนตร์ไทย จัดโดยชมรมวิจารณ์บันเทิง โดยพิจารณาจากภาพยนตร์ไทยที่เข้าฉายในปี พ.ศ. 2561 จำนวน 51 เรื่อง กำหนดจัดงประกาศผลในวันที่ 27 มีนาคม 2562 ณ ห้องมัฆวานรังสรรค์ สโมสรทหารบก ถนนวิภาวดีรังสิต กรุงเทพมหานคร
รายชื่อบุคคลและภาพยนตร์ที่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล.
สำหรับผู้ได้รับรางวัลแสดงเป็น ตัวหนา
วีเอคิว-209

ฝูงบินโจมตีทางอิเล็กทรอนิกส์ที่ 209 (อักษรย่อ: VAQ-209) เป็นฝูงบินโจมตีทางอิเล็กทรอนิกส์ของกองทัพเรือสำรองสหรัฐ ซึ่งรู้จักกันในนาม "สตาร์วอริเออร์" ฝูงบินทำการบินอีเอ-18จี โกรว์เลอร์ ซึ่งเป็นเครื่องบินเจ็ทการสงครามอิเล็กทรอนิกส์ ตั้งอยู่ที่สถานีอากาศยานกองทัพเรือเกาะวิดบีย์ รัฐวอชิงตัน โดยมอบหมายต่อกองบินสนับสนุนทางยุทธวิธี ภารกิจของฝูงบินนี้คือ: "เพื่อความปลอดภัยในการฝึกฝน และรักษาความพร้อมในการระดมพล สำหรับดำเนินงานทันทีในกรณีที่เกิดสงครามหรือเหตุฉุกเฉินระดับชาติ"
ประวัติ.
การสถาปนา.
วีเอคิว-209 ได้รับการก่อตั้งขึ้น ณ สถานีอากาศยานกองทัพเรือนอร์ฟอล์ก รัฐเวอร์จิเนีย เมื่อวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 1977 โดยเป็นส่วนหนึ่งของกองบินอากาศแห่งกองหนุนกองทัพเรือสหรัฐที่ 20 (CVWR-20) ซึ่งเป็นฝูงบินอีเอ-6เอ อินทรูเดอร์
คริสต์ทศวรรษ 1990.
วีเอคิว-209 ได้ย้ายไปที่ศูนย์อากาศยานกองทัพเรือวอชิงตัน ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1990 และเริ่มเปลี่ยนไปใช้อีเอ-6บี โพรวเลอร์ ความสามารถในการโจมตีทางอิเล็กทรอนิกส์ของซีวีดับเบิลยูอาร์-20 ได้รับการปรับปรุง และท่าเรือหลักแรกโดดเด่นด้วยบรรดาอีเอ-6บี ของกองทัพเรือสหรัฐนอกสถานีอากาศยานกองทัพเรือเกาะวิดบีย์ ส่วนในปี ค.ศ. 1995 ฝูงบินนี้ได้กรีธาพลไปปฏิบัติการต่อสู้เหนือบอสเนีย และเข้าร่วมในปฏิบัติการดีนายไฟลต์ รวมถึงปฏิบัติการเดลิเบอเรตฟอร์ซ เครื่องบินสองลำถูกนำไปใช้บนเรือบรรทุกอากาศยานยูเอสเอส "โอดอร์ โรสเวลต์" ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของกองบินอากาศประจำเรือบรรทุกเครื่องบิน 8 ตั้งแต่วันที่ 22 มีนาคม ถึงวันที่ 22 กันยายน ค.ศ. 1995
ใน ค.ศ. 1998 วีเอคิว-209 ได้เคลื่อนกำลังพลไปพร้อมกับอากาศยานอีเอ-6บี จำนวนสามลำที่ฐานทัพอากาศอินด์เซอร์ลิค ประเทศตุรกี เพื่อปฏิบัติการรบในปฏิบัติการเฝ้าระวังภาคเหนือ ซึ่งในระหว่างการปฏิบัติการ ได้เป็นฝูงบินหน่วยกองหนุนกองทัพเรือชุดแรกในอินด์เซอร์ลิค ฝูงบินอีเอ-6บี ชุดแรกที่นำเอจีเอ็ม-88 ฮาร์ม มาใช้ และพัฒนาฮาร์มของโกรว์เลอร์ รวมถึงยุทธวิธีการรบกวนสัญญาณ ตลอดจนเป็นฝูงบินแรกที่ทำหน้าที่บังคับบัญชาภารกิจโดยรวมสำหรับอากาศยานโจมตี โดยฝูงบินนี้ได้รักษาการครอบคลุมภารกิจ 100 เปอร์เซ็นต์ และอัตราความสำเร็จของการโจมตีเข้าไปในเขตศัตรูถึง 96 เปอร์เซ็นต์
เครื่องอิสริยาภรณ์ลิทัวเนีย

ข้อมูลต่อไปนี้แสดงรายการของเครื่องอิสริยาภรณ์ลิทัวเนีย ได้รับการตราไว้ในกฎหมายรัฐบัญญัติ "เครื่องอิสริยาภรณ์แห่งสาธารณรัฐลัตเวีย" ผ่านความเห็นชอบโดยรัฐสภาแห่งสาธารณรัฐ เมื่อ ค.ศ. 2002 บังคับใช้อย่างเป็นทางการเมื่อ ค.ศ. 2003
เครื่องอิสริยาภรณ์.
ประธานาธิบดีลัตเวีย ในฐานะประธานแห่งอิสริยาภรณ์ เป็นผู้มอบให้กับผู้กระทำคุณความดีให้แก่ประเทศชาติ เนื่องในวันสำคัญของชาติมีดังนี้ 16 กุมภาพันธ์ - วันประกาศอิสรภาพใหม่, 6 กรกฎาคม - วันขึ้นครองราชสมบัติของพระเจ้ามินกัวดาร์ และ 18 พฤศจิกายน – วันเอกราชสาธารณรัฐลัตเวีย หรือ ในวโรกาสพิเศษ
ประธานาธิบดี ได้รับเครื่องอิสริยาภรณ์พระเจ้าวีตัวนัสมหาราช อันเป็นอิสริยาภรณ์สูงสุด ภายหลังจากการกล่าวสาบานตนเข้ารับตำแหน่งประธานาธิบดี
สาธุ

สาธุ  เป็นนักพรต นักบวชภิกขาจาร หรือบุคคลศักดิ์สิทธิ์ ที่สละชีวิตทางโลกมาออกบวชตามคติศาสนาฮินดูและศาสนาเชน มีชื่อเรียกอื่น ๆ เช่น โยคี สันนยาสี หรือ ไวราคี
คำว่าสาธุในที่นี้ มีความหมายตามตัวอักษรว่า ผู้บำเพ็ญสาธนา หรือปฏิบัติตามแนวทางวินัยของศาสนา แม้ว่าสาธุส่วนใหญ่จะเป็นโยคี แต่ไม่ใช่โยคีทุกรูปจะเป็นสาธุ สาธุเน้นอุทิศตนฝึกสมาธิเพื่อเข้าถึงพรหมัน แล้วบรรลุโมกษะตามเป้าหมายสุดท้ายของอาศรม 4 สาธุนุ่งห่มผ้าอย่างเรียบง่าย สาธุฮินดูนุ่งผ้ากาสาวพัสตร์ ส่วนสาธุเชนไม่นุ่งผ้าหรือนุ่งผ้าขาว เพื่อเป็นสัญลักษณ์ของการสละโลก สาธุเพศหญิงเรียกว่าสาธวี หรือ อารยิกา
สำนักหอจดหมายเหตุแห่งชาติ

สำนักหอจดหมายเหตุแห่งชาติ  เป็นหน่วยงานสังกัดกรมศิลปากร กระทรวงวัฒนธรรม ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 18 สิงหาคม พ.ศ. 2495 มีพันธกิจอนุรักษ์เอกสารจดหมายเหตุ (Archives) ไว้เป็นมรดกทางศิลปวัฒนธรรม พัฒนางานจดหมายเหตุทุกกระบวนงานให้มีคุณภาพได้มาตรฐาน และเป็นศูนย์ข้อมูลสารสนเทศเอกสารจดหมายเหตุ
ของที่เก็บรักษา.
สำนักหอจดหมายเหตุแห่งชาติจัดเก็บเอกสารจดหมายเหตุและบันทึกต่าง ๆ ของรัฐบาลและของสาธารณะมากกว่าหนึ่งล้านรายการ เช่น เอกสารกระดาษ ใบตาล ภาพถ่าย รูปภาพ โปสเตอร์ วิดีโอเทป และการบันทึกเสียงตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ 4 ถึงปัจจุบัน
สำนักหอจดหมายเหตุแห่งชาติมีปริมาณเอกสารในคลังเก็บเอกสาร ดังนี้ 
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
หอจดหมายเหตุฯ มีเอกสารที่อ้างอิงถึงต่างประเทศจำนวนไม่มาก โดยนักวิจัยวัฒนธรรมชาวไทย "ภูธร" ภูมะธน กล่าวว่าเมื่อเขาต้องการค้นหาประวัติศาสตร์สมัยอยุธยา เขาต้องเดินทางไปที่หอจดหมายเหตุของประเทศฝรั่งเศส
ทั้งนี้ หอจดหมายเหตุฯ เป็นสถานที่เก็บรักษา "บันทึกการประชุมของสยามสมาคมในพระบรมราชูปถัมภ์" และ "ฟิล์มกระจกหลวงและภาพต้นฉบับ" ที่ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นความทรงจำแห่งโลก โดยองค์การศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก)
หอจดหมายเหตุส่วนภูมิภาค.
หอจดหมายเหตุแห่งชาติเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ตั้งอยู่บนพื้นที่ราชพัสดุ จำนวน 75 ไร่ ณ ตำบลคลองห้า อำเภอคลองหลวง จังหวัดปทุมธานี ออกแบบอาคารโดย เกรียงไกร สัมปัชชลิต อธิบดีกรมศิลปากร อาคารมีลักษณะเป็นแบบสถาปัตยกรรมไทยประยุกต์สมัยรัชกาลที่ 9 และอารักษ์ สังหิตกุล วิศวกร อดีตอธิบดีกรมศิลปากร และตำแหน่งผู้บริหารในกระทรวงวัฒนธรรมอีกหลายตำแหน่ง เป็นวิศวกรผู้ออกแบบโครงสร้าง
อาคารประกอบด้วยกลุ่มอาคาร 4 ส่วน มีทางเชื่อมและลานอเนกประสงค์ รวมพื้นที่ใช้สอยประมาณ 23,000 ตารางเมตร ประกอบด้วย
กรา

ในศาสนาซิกข์ กรา  คือกำไลข้อมือที่ทำจากโลหะ โดยเฉพาะเหล็ก เป็นหนึ่งในห้า "ก" ของซิกข์ที่ศาสนิกชนปฏิบัติตาม ผู้ที่เสนอการใส่ "กรา" คือคุรุโควินทสิงห์ 
กรา เป็นสัญลักษณ์ถึงความผูกพันที่มีต่อพระเจ้าของชาวซิกข์อันไม่สามารถตัดขาดได้ กรา จะมีลักษณะเป็นกำไลที่เรียบตลอดทั้งวง ไม่มีรอยต่อของจุดเริ่มหรือจุดสิ้นสุด อันสื่อถึงธรรมชาติของพระเจ้าคือความ "อกาล" (เป็นจริงเสมอ ไม่เปลี่ยนไปตามกาลเวลา) นอกจากนี้ กรา ยังถูกใช้เป็นสัญลักษณ์ของ "ความเป็นพี่เป็นน้อง" ในศาสนิกชน ดังที่ปรากฏในคัมภีร์สูงสุด คุรุกรันตสาหิบ ใจความว่า "ในเดือนที่สิบ เจ้าจะถูกสร้างขึ้นเป็นมนุษย์ โอ! สหายและเหล่าพ่อค้าของข้าพเจ้าเอ๋ย เจ้าล้วนมีเวลากันไม่มากที่จะทำให้ความตายของเจ้านั้นดีงาม" นอกจากชาวซิกข์แล้ว ชาวปัญจาบพื้นเมืองและชาวอินเดียเหนือ - อินเดียตะวันตกหลายคนที่ไม่ได้นับถือศาสนาซิกข์ก็มีการสวมกรากันโดยทั่วไป ในศาสนิกชนของศาสนาอื่น ๆ กราก็ถูกใช้เป็นสัญลักษณ์ถึงความเป็นหนึ่งเดียวของพระเป็นเจ้าเช่นกัน และการสวมกราโดยผู้ที่ไม่ใช่ชาวซิกข์ก็ไม่ได้ผิดหลักของศาสนาซิกข์แต่อย่างใด
กฉา

กฉา หรือ กัจเฉรา  คือกางเกงชั้นในแบบ "shalwar kameez" คล้ายกับกางเกงบ็อกเซอร์ ที่ออกแบบมาเป็นพิเศษสำหรับศาสนิกชนของศาสนาซิกข์ที่ได้รับอมฤตสังสการ คือถือ ก 5 ประการ อื่น ๆ ไว้ด้วย ทั้งบุรุษและสตรีล้วนสวมกฉาแบบเดียวกัน จุดประสงค์เพื่อเตือนใจให้ระวังจิตใจไม่ให้หมกมุ่นในกาม (เรื่องเพศ)
กฉาเป็นหนึ่งในสองข้อบังคับในการแต่งกายของศาสนิกชน อีกประการคือการสวมผ้าโพกศีรษะเพื่อปิดผมที่ไว้ยาวให้เรียบร้อย