pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
มาร์ก ชากาล

มาร์ก ชากาล ; ชื่อเมื่อแรกเกิด: Moishe Shagal; 7 กรกฎาคม ค.ศ. 1887 - 28 มีนาคม ค.ศ. 1985) เป็นจิตรกรชาวเบลารุส-ฝรั่งเศส (เดิมเป็นชาวยิว-เบลารุส) คนสำคัญในคริสต์ศตวรรษที่ 20 ชากาลเกิดที่เบลารุสซึ่งขณะนั้นเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิรัสเซีย เขาเป็นศิลปินผู้มีส่วนในขบวนการศิลปะสมัยใหม่หลังภายหลังสมัยศิลปะอิมเพรสชันนิสม์ แต่งานของชากาลจะจัดเข้ากลุ่มใดกลุ่มหนึ่งได้ยาก เป็นงานที่เต็มไปด้วยการใช้สัญลักษณ์ นอกจากงานจิตรกรรมแล้วชากาลยังมีงานกระจกสีและงานโมเสก
ชีวิต.
มาร์ก ชากาลเกิดที่ลิออซโน ใกล้เมืองวีเซียบสค์ (Vitebsk) ในเบลารุส เป็นลูกคนโตในบรรดาพี่น้อง 7 คนในครอบครัวชาวยิว คัทสคิ พ่อของชากาลเป็นพ่อค้าปลาเฮอริง ชีวิตวัยเด็กค่อนข้างยากจนแต่เป็นชีวิตที่มีความสุขซึ่งสะท้อนในผลงานของชากาลตลอดชีวิต
สองสามเดือนหลังจากเรียนการเขียนภาพกับเยฮูดา เพ็น (Yehuda Pen) จิตรกรคนสำคัญของท้องถิ่นเมื่อปี ค.ศ. 1906 ชากาลก็ย้ายไปเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก ในปี ค.ศ. 1907 ขณะที่อยู่ที่นั่นชากาลก็เป็นสมาชิกของ “สมาคมผู้สนับสนุนศิลปะ” (Society of Art Supporters) และเริ่มศึกษากับนิโคไล โรริค (Nikolai Roerich) ซึ่งเป็นที่ที่ชากาลได้พบกับศิลปินจากหลายลัทธิและหลายลักษณะ ระหว่างปี ค.ศ. 1908 ถึงปี ค.ศ. 1910 ชากาล ศึกษากับลีออน บาสท์ (Leon Bakst) ที่สถาบันการวาดและจิตรกรรมซวานท์เซวา (Zvantseva School of Drawing and Painting)
ชีวิตช่วงนี้เป็นช่วงที่ลำบากสำหรับชากาล ในระหว่างนั้นชาวยิวจะอาศัยอยู่ได้เฉพาะที่เมืองเซนต์ปีเตอร์สเบิร์กและต้องมีใบอนุญาต ชากาลถูกจับและจำขังอยู่ระยะหนึ่ง แต่ชากาลก็ยังอาศัยอยู่ในเซนต์ปีเตอร์สเบิร์กจนปี ค.ศ. 1910 ระหว่างนั้นก็เดินทางไปเยี่ยมบ้านเกิดบ้างบางครั้งซึ่งในปี ค.ศ. 1909 ชากาลพบ เบลลา โรเซนเฟลด์ผู้ต่อมาเป็นภรรยาของชากาล
หลังจากมีชื่อเสียงมากขึ้นชากาลก็ย้ายจากเซนต์ปีเตอร์สเบิร์กไปตั้งหลักแหล่งที่ปารีส เพื่อไปอยู่ในสังคมของศิลปินที่มีชื่อของฝรั่งเศสในแขวงมงปาร์นัส (Montparnasse) ที่นั่นชากาลก็ทำความรู้จักกับศิลปินอาวองการ์ด เช่น กีโยม อาปอลีแนร์ (Guillaume Apollinaire) โรแบร์ต เดโลเนย์ (Robert Delaunay) และแฟร์น็อง เลเฌ (Fernand Léger) ในปี ค.ศ. 1914 ชากาลกลับไปวีเซียบสค์ และปึหนึ่งหลังจากนั้นก็แต่งงานกับคู่หมั้นเบลลา ขณะที่อยู่ในรัสเซียสงครามโลกครั้งที่หนึ่งก็ระเบิดขึ้นในปี ค.ศ. 1916 ชากาลมีลูกคนแรกเป็นลูกสาวชื่อ ไอดา
กอมโฟทีเรียม

กอมโฟทีเรียม ((/ˌgɒmfɵˈθiːriəm/)) บางคนเรียกในชื่อ ไตรโลโฟดอน เป็นตระกูลสัตว์งวงที่มีลักษณะค่อนข้างโบราณ ขากรรไกรล่างบางชนิดยาวถึง 2 เมตร มีงา 2 คู่ที่ค่อนข้างสั้น งอกจากขากรรไกรบนและล่าง ฟันกราม 2 ซี่แรก (M1, M2) ทั้งด้านบนและด้านล่างจะมีสันในแนวขวางจำนวนเท่ากัน คือ 3 สัน แต่ฟันกรามซี่สุดท้ายจะเพิ่มอีกหนึ่งสัน จำนวนของสันฟันอาจจะเพิ่มขึ้นได้ในบางตัวซึ่งเป็นกรณีข้อยกเว้น สันฟันดังกล่าวนี้เกิดจากการเรียงตัวของปุ่มฟัน (cusp) ในแนวขวาง แต่แนวสันฟันไม่ค่อยชัดเจนเหมือนในสกุล มาสโตดอน ถิ่นที่อยู่
กอมโฟทีเรียม มีชีวิตอยู่ในสมัยไมโอซีนช่วงกลาง (16 -11 ล้านปีก่อน) อาศัยอยู่ใกล้แหล่งน้ำทะเลสาบในเขตป่าที่ค่อนข้างแห้งแล้ง แต่บางชนิดอาศัยอยู่ตามที่ลุ่มชื้นแฉะคล้ายพวกสมเสร็จ โครงกระดูกที่สมบูรณ์ของกอมโฟทีเรียม พบใกล้เมือง Sansan ประเทศฝรั่งเศส ซึ่งสามารถดูได้ที่พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ธรรมชาติในกรุงปารีส การกระจาย ส่วนใหญ่พบในยุโรปตะวันตก แหล่งพบอื่น ๆ ได้แก่ ทวีปแอฟริกา อเมริกาเหนือ และเอเชีย โดยแหล่งล่าสุด เมื่อ พ.ศ. 2540 คือ แหล่งบ่อทรายตำบลท่าช้าง อำเภอเฉลิมพระเกียรติ จังหวัดนครราชสีมา
ปี 2547 ทีมนักวิจัยนำโดย ดร.เยาวลักษณ์ ชัยมณี ได้สำรวจแหล่งเหมืองลิกไนต์แม่เมาะ จ.ลำปาง และได้พบฟอสซิลงาช้างโบราณ อายุ 13 ล้านปีพันธุ์กอมโฟเทอเรียม (Gomphotherium) หรือช้าง 4 กิ่ง โดยประกอบด้วยงาบน 2 กิ่ง ความยาวประมาณ 70 เซนติเมตร และงาล่าง 1 กิ่ง ซึ่งฟอสซิลอยู่ในสภาพที่ค่อนข้างสมบูรณ์
เตตระโลโฟดอน.
เตตระโลโฟดอน " (Tetralophodon) " หรือ ช้างสี่งา เป็นตัวแทนของกลุ่มบรรพบุรุษดั้งเดิมของช้างแท้ในปัจจุบัน ความสูงประมาณ 2.5 เมตร หัวของ เตตระโลโฟดอน มีลักษณะยาว ขากรรไกรบนและล่างยาวปานกลาง (สั้นกว่า กอมโฟทีเรียม) มีงา 4 อันหรือ 2 คู่จากขากรรไกรบนและล่าง ฟันกราม 2 ซี่แรก มีสันฟันในแนวขวาง 4 สัน (ถ้า 3 สัน คือ กอมโฟทีเรียม) แต่ฟันกรามซี่สุดท้ายจะมี 5 สัน และเชื่อว่า เตตระโลโฟดอน เป็นสัตว์ที่กินหญ้าอ่อนลำต้นสูง ซึ่งสูงเกินกว่าที่สัตว์อื่น ๆ จะกินได้
เตตระโลโฟดอน มีชีวิตอยู่ในยุคไมโอซีนช่วงกลาง ถึงไพลโอซีน (16-1.6 ล้านปีก่อน) การกระจาย พบซากดึกดำบรรพ์ในยุโรป เอเชียและอเมริกาเหนือ ในประเทศไทยพบขากรรไกร ฟันและงา ที่อำเภอเฉลิมพระเกียรติ จังหวัดนครราชสีมา
สิงห์ทอง ณ นนทชัย

สิงห์ทอง ณ นนทชัย สถิติการชก 3 ครั้ง ชนะ 3 (น็อค 3)
สังกัด.
สังกัดค่ายมวย ณ นนทชัย ที่ตั้ง 155/37 ถ.ประชาราษฎร์ ต.สวนใหญ่ อ.เมือง จ.นนทบุรี 11000 , เจ้าของค่าย นาย นิติ สู่วงศ์ธรรม
ศิริวัฒน์ ทิพย์ธราดล

นายแพทย์ศิริวัฒน์ ทิพย์ธราดล (18 ตุลาคม พ.ศ. 2493 -) อดีตเลขาธิการคณะกรรมการอาหารและยา (อย.) อดีตผู้อำนวยการสถาบันวิจัยระบบสาธารณสุข อดีตผู้ตรวจราชการกระทรวงสาธารณสุข ปัจจุบันดำรงดำแหน่งที่ปรึกษา สำนักงานคณะกรรมการสุขภาพแห่งชาติ
ในขณะดำรงตำแหน่งเลขาธิการ อย. เป็นประธานประธานคณะกรรมการเจรจาต่อรองราคายาจำเป็นที่มีสิทธิบัตร ในการเจรจาลดราคายารักษาโรคมะเร็งปอด มะเร็งเต้านม มะเร็งเม็ดเลือดขาว และมะเร็งทางเดินอาหาร กับบริษัท ซาโนฟี บริษัท โนวาตีส และบริษัท โรช ซึ่งเป็นเจ้าของสิทธิบัตร
ประวัติ.
นพ. ศิริวัฒน์ ทิพย์ธราดล เกิดเมื่อวันที่ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2493 เป็นชาวกรุงเทพมหานคร โดยกำเนิด จบแพทยศาสตรบัณฑิตศิริราช ปี 2519, ปริญญาโท 3 ใบ ได้แก่ สาธารณสุขศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยมหิดล, โภชนาการชุมชน มหาวิทยาลัยควีนส์แลนด์ ออสเตรเลีย และรัฐประศาสนศาสตร์ สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ ผ่านอบรมนักบริหารระดับสูง ก.พ. ปี 2539
เคยดำรงตำแหน่งหัวหน้าสำนักงานคุ้มครองผู้บริโภคยาสูบ เมื่อ พ.ศ. 2535 ดำรงตำแหน่งนายแพทย์สาธารณสุขจังหวัดหนองคาย ก่อนจะมารับตำแหน่งรองเลขาธิการคณะกรรมการอาหารและยา ในปี พ.ศ. 2540 แต่ขัดแย้งกับบริษัทเจ้าของธุรกิจเครื่องดื่มชูกำลัง และกรณีจับธุรกิจขายอาหารเสริมที่โฆษณาหลอกลวงว่าเป็นฮอร์โมนกระตุ้นสมรรถภาพทางเพศของน้องสาวนักการเมือง ในปี พ.ศ. 2543 จึงถูกอิทธิพลย้ายไปดำรงรองอธิบดีกรมวิทยาศาสตร์การแพทย์ เมื่อ พ.ศ. 2544 และโอนย้ายไปดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการสถาบันวิจัยระบบสาธารณสุข และกลับมารับตำแหน่งเลขาธิการคณะกรรมการอาหารและยา เมื่อ พ.ศ. 2549 ขณะนายแพทย์มงคล ณ สงขลา ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีกระทรวงสาธารณสุข 
นายแพทย์ศิริวัฒน์ ถูกคำสั่งย้ายจากตำแหน่งเลขาธิการ อย. ไปเป็นผู้ตรวจราชการกระทรวงสาธารณสุข เมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 นายไชยา สะสมทรัพย์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข ปฏิเสธว่าเป็นการโยกย้ายตามปกติ เพื่อให้การทำงานมีประสิทธิภาพ และไม่เกี่ยวข้องกับความขัดแย้งเรื่องนโยบายซีแอลยา
ธงฮ่องกง

ธงประจำเขตบริหารพิเศษฮ่องกงแห่งสาธารณรัฐประชาชนจีน  มีลักษณะเป็นธงรูปดอกชงโคห้ากลีบสีขาวบนพื้นสีแดง ภายในใจกลางของแต่ละกลีบนั้นมีรูปดาวแดงกลีบละ 1 ดวง
รัฐบาลจีนกำหนดให้มีธงประจำเขตบริหารพิเศษฮ่องกงขึ้นเมื่อวันที่ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2533 ได้รับการยอมรับอย่างเป็นทางการจากคณะกรรมการเตรียมการส่งมอบเกาะฮ่องกงเมื่อวันที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2539 และชักขึ้นเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2540 ในพิธีส่งมอบอำนาจอธิปไตยเหนือเกาะฮ่องกงจากสหราชอาณาจักรไปยังสาธารณรัฐประชาชนจีน
Protect for Windows

Protect for Windows เป็นส่วนต่อขยายสำหรับระบบปฏิบัติการ Windows ซึ่งถูกออกแบบมาเพื่อเพิ่มความปลอดภัยให้กับข้อมูลในเครื่องคอมพิวเตอร์ที่ทำงานด้วยระบบปฏิบัติการนี้ ด้วยวิธีการเข้ารหัส (Encryption) พัฒนาขึ้น- โดยบริษัท ICZ ประเทศสาธารณรัฐเชค
รูปแบบของ Protect for Windows นั้นเป็นส่วนต่อขยายที่เข้ามาเพิ่มช่องทางในการเก็บรักษาความ ปลอดภัยของข้อมูลในระบบ ปฏิบัติการ windows โดยที่ผู้ใช้สามารถกำหนด Keys และขอบเขตในการเข้ารหัส ข้อมูลเป็นโฟลเดอร์เฉพาะที่ได้เลือกไว้
อัลกอริทึมการเข้ารหัส.
การทำงานของ Protect for Windows คือจะทำการเข้ารหัสไฟล์ภายในโฟลเดอร์ที่เลือกด้วยคีย์ที่สร้างขึ้นจากรหัสผ่าน ที่ผู้ใช้เป็นผู้กำหนด และเมื่อผู้ใช้ต้องการเข้าถึงไฟล์ โปรแกรมจะทำการถอดรหัส ไฟล์ที่ต้องการโดยให้ผู้ใช้ระบุรหัสผ่านที่ใช้ในการสร้างคีย์ สำหรับให้ในการถอดรหัสข้อมูลที่ต้องการ
รูปแบบการใช้งาน.
Protect for Windows เป็นซอฟต์แวร์สำหรับช่วยเพิ่มความปลอดภัยให้กับข้อมูลโดยวิธีการเข้ารหัส ข้อมูลที่ต้องการความปลอดภัย โดยมีรูปแบบการปกป้องข้อมูลอยู่สองรูปแบบคือ
การทำงานในแบบ On-line Encryption.
เป็นการปกป้องข้อมูลในแบบพิเศษมีลักษณะเด่นคือช่วยให้ การทำงานกับข้อมูลที่ถูกเข้ารหัสสะดวก สบายกว่าการเข้ารหัสแบบปกติ โดยที่ Protect จะมี Driver พิเศษแทรกอยู่ระหว่าง I/O Manager และ
File System
ในระดับ Kernel ของระบบปฏิบัติการเพื่อทำการเข้าและถอดรหัส ข้อมูลที่อยู่ในไดเร็คทอรี่พิเศษที่ผู้ใช้งานเป็นผู้กำหนดโดยการตั้งชื่อ โฟลเดอร์ โดยให้มีอักขระ "@" เป็นอักขระตัวแรก ของชื่อโฟลเดอร์ นั้นซึ่งการทำงานในระดับkernelมีผลทำให้ผู้ใช้งานสามารถใช้ข้อมูลที่เข้ารหัสไว้ได้ อย่างรวดเร็วไม่ต้อง เสียเวลารอการเข้าและถอดรหัสข้อมูลที่ต้องการใช้เหมือนกับการเข้ารหัส
ที่ระดับ application level 
การใช้งาน.
เนื่องจาก Protect เป็นเพียงส่วนต่อขยายของระบบปฏิบัติการวินโดวส์จึงไม่มีส่วนที่เป็นหน้าต่างหลักเหมือนซอฟต์แวร์เข้ารหัสทั่วไป ผู้ใช้จะใช้งาน Protect ได้ผ่านทางการคลิกเมาส์ขวาและไอคอนพิเศษบน Taskbar
เพื่อเข้ารหัสข้อมูลและปรับแต่งคุณลักษณะของ Protect ตามต้องการ ซึ่งมีวิธีใช้งานเบื้องต้นดังนี้
 สามารถทำได้ทางเมนูที่ไอคอนบน Taskbar โดยเลือกคำสั่ง Key... เมื่อทำการสร้าง Key ผู้ใช้จะต้องทำการกำหนดรหัสลับจากนั้น Protect จะนำรหัสลับนั้นไปสร้างเป็น Key เพื่อใช้ในการเข้ารหัสต่อไป
 เป็นการสร้างไดเร็คทอรี่พิเศษเพื่อเข้ารหัสข้อมูลภายในขอบเขตนั้นในลักษณะ off-line สามารถทำได้โดยคลิกเมาส์ขวาในพื้นที่ที่ต้องการสร้างแล้วเลือก NEW > Protected archive for Protect system เลือก Key ที่ต้องการใช้งานจากนั้นนำข้อมูลที่ต้องการใส่ลงไปในโฟลเดอร์นั้น
 สามารถทำได้โดยการสร้างโฟลเดอร์ใหม่ตามปกติแต่ให้อักขระนำหน้าชื่อของโฟลเดอร์นั้นเป็น '@' ต่อจากนั้นระบบจะให้ผู้ใช้ทำการเลือก Key เมื่อเสร็จสิ้นขั้นตอน ผู้ใช้สามารถใช้งานโฟลเดอร์ได้ตามปกติในขณะที่ข้อมูลภายในโฟลเดอร์นั้นจะได้รับการปกป้องโดย Protect
เสน่ห์ โกมารชุน

เสน่ห์ โกมารชุน (14 กันยายน พ.ศ. 2466 - 4 กันยายน พ.ศ. 2514) อดีตนักร้อง นักแสดง นักพากย์ และผู้กำกับภาพยนตร์ชาวไทย
ประวัติ.
ภูมิหลัง.
เสน่ห์ โกมารชุน เกิดที่ย่านตลาดพลู ฝั่งธนบุรี เป็นบุตรของนายสำเนียง โกมารชุนกับหม่อมหลวงเตาะ โกมารชุน (มนตรีกุล) มีพี่น้อง 5 คน คือ
เข้าสู่วงการ.
เสน่ห์ โกมารชุน เริ่มเข้าสู่วงการหลังจากสำเร็จการศึกษาชั้นมัธยมปลายด้วยการสมัครเป็นนักร้องประจำวงของกองดุริยางค์ทหารเรือ รุ่นเดียวกับสุรสิทธิ์ สัตยวงศ์, สมยศ ทัศนพันธุ์, สมศักดิ์ เทพานนท์ และปิติ เปลี่ยนสายสืบ เริ่มมีชื่อเสียงจากการร้องเพลงล้อเลียนและแสดงตลกหน้าเวทีกับลิเกคณะหอมหวล จึงออกมาตั้งคณะลิเกของตัวเอง ชื่อ "เสน่ห์ศิลป์" แสดงออกอากาศทางสถานีวิทยุกรมโฆษณาการ และแสดงละครย่อยสลับฉากที่โรงภาพยนตร์ ศาลาเฉลิมบุรีโดยการชักนำของสนิท เกษธนังแห่งคณะเมฆดำ โดยได้มีโอกาสร่วมแสดงกับดาวตลกชื่อดังหลายคน เช่น ล้อต๊อก
ชีวิตส่วนตัว.
เสน่ห์มีภรรยาหลายคน คนที่โด่งดังคือ ภรรยาคนที่ 3 ประไพ คำเรียบร้อย อดีตดารานักร้องสาว และคนที่ 4 คือปรียา รุ่งเรือง ผู้แสดงบทแม่นาคที่เสน่ห์สร้างขึ้นเอง เป็นภรรยาที่เสน่ห์รักมากที่สุด ทั้งสองมีลูกสาวด้วยกันคือ อ้อ ยอดสร้อย โกมารชุนอดีตนักแสดงชื่อดังเช่นเดียวกัน
ผลงาน.
ผลงานเพลง.
ฯลฯ
หมายเหตุ: เพลงสามล้อแค้นและผู้แทนควาย ที่เขาแต่งเองเป็นเพลงเสียดสีสังคมได้ดี(ภายหลังถูกห้ามออกอากาศ) ถูกใจพลตำรวจเอกเผ่า ศรียานนท์ จนท่านมอบ “แหวนอัศวิน”ให้ นับว่าเป็นศิลปินคนแรกที่ได้รับเกียรติเช่นนี้
เสียชีวิต.
ช่วงบั้นปลายชีวิต เสน่ห์ โกมารชุน ป่วยเป็นโรคไตอักเสบอย่างแรง และทราบภายหลังว่าเป็นมะเร็งในไต นอกจากนั้นยังมีโรคเก่าที่เคยเข้ารักษาที่โรงพยาบาลมาแล้วคือโรคเบาหวาน, โรคกระเพาะ, โรคมาลาเรีย และฝีในหู ทำให้หูหนวกไม่ได้ยินอะไรเลย เสน่ห์ต้องได้รับการล้างไตมาถึง 6 ครั้ง อาการมาทรุดลงในวันที่ 3 กันยายน พ.ศ. 2514 จนเสียชีวิตที่บ้านหลังวัดเทพธิดาราม เมื่อวันที่ 4 กันยายน พ.ศ. 2514 ขณะอายุเพียง 48 ปี
ธงประจำเขตบริหารพิเศษมาเก๊า

ธงประจำเขตบริหารพิเศษมาเก๊าแห่งสาธารณรัฐประชาชนจีน  มีลักษณะเป็นธงพื้นสีเขียว กลางมีรูปดอกบัวสีขาวลอยอยู่เหนือรูปสะพานผู้ว่าการโนเบรอ เดอ คาร์วาลโฮ (Ponte Governador Nobre de Carvalho) และผืนน้ำ รูปเหล่านี้เป็นสีขาว เหนือรูปดอกบัวนั้นมีรูปแถวโค้งของดาวสีทอง 5 ดาว รูปดาวนั้นเป็นรูปดาวใหญ่อยู่ตรงกลาง 1 ดวง ดาวเล็ก 4 ดวง (ล้อมดาวใหญ่ข้างละ 2 ดวง)
รูปดอกบัวที่อยู่ในสัญลักษณ์นี้ เป็นดอกไม้สัญลักษณ์ประจำแผ่นดินมาเก๊า ส่วนสะพานผู้ว่าการโนเบรอ เดอ คาร์วาลโฮ คือสะพานสำคัญที่เชื่อมโยงระหว่างคาบสมุทรมาเก๊ากับเกาะไทปา อันถือว่าเป็นจุดสังเกตที่สำคัญที่สุดของมาเก๊า ที่ตอนล่างของสะพาน ซึ่งเป็นรูปผืนน้ำนั้น มีความหมายในเชิงสัญลักษณ์ว่า ที่นี่เป็นเมืองท่าที่สำคัญยิ่ง และรูปดาว 5 ดวง ซึ่งอยู่เหนือดอกบัว มีที่มาจากดาว 5 ดวง ในธงชาติสาธารณรัฐประชาชนจีน แสดงฐานะว่า ประเทศจีนเป็นผู้ปกครองดินแดนแห่งนี้
ธงชาติแมนจู

ธงชาติจักรวรรดิแมนจู เป็นของรัฐบาลหุ่นปกครองประเทศแมนจู ที่ญี่ปุ่นจัดตั้งขึ้น ในช่วง พ.ศ. 2477 - 2488 ใช้ธง 5 สี ซึ่งดัดแปลงสักษณะมาจากธงชาติสาธารณรัฐจีนยุคแรกสุด (พ.ศ. 2455 - 2471) ลักษณะเป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า พื้นสีเหลือง ที่มุมบนด้านคันธงมีแถบ 4 คือ สีแดง สีฟ้า สีขาว และสีดำ ตามลำดับ 
ความหมาย.
พื้นสีเหลืองซึ่งมีขนาดใหญ่กว่าสีอื่นนั้นหมายความว่า ประเทศนี้เป็นประเทศของชาวแมนจู ซึ่งเป็น 1 ใน 5 ชนชาติสำคัญที่สุดในประเทศจีน ตามนัยความหมายของธงชาติสาธารณรัฐจีนที่นำมาใช้เป็นต้นแบบ กล่าวคือ
ธงชาติทิเบต

ธงชาติเขตปกครองตนเองทิเบต เริ่มปรากฏการใช้เมื่อ พ.ศ. 2455 โดยทะไลลามะองค์ที่ 13 แห่งทิเบต ทรงออกแบบขึ้น โดยรวมเอาธงประจำกองทัพของชาวทิเบตในทุกเขตแขวงมาสร้างขึ้นเป็นธงเดียว ดังที่ปรากฏในปัจจุบัน ธงนี้ได้ใช้เป็นสัญลักษณ์ของกองทัพชาวทิเบตทั้งหมดมาจนถึง พ.ศ. 2493 เนื่องจากกองทัพปลดปล่อยประชาชนจีนได้บุกเข้ายึดครองทิเบต และสถาปานาดินแดนแห่งนี้เป็นเขตปกครองตนเองพิเศษของสาธารณรัฐประชาชนจีน 
ในปัจจุบัน ธงนี้ยังคงใช้เป็นสัญลักษณ์ของรัฐบาลทิเบตพลัดถิ่น ซึ่งตั้งมั่นอยู่ที่เมืองธรรมศาลา ประเทศอินเดีย ส่วนในสาธารณรัฐประชาชนจีนซึ่งรวมถึงเขตปกครองตนเองทิเบตในปัจจุบัน ถือว่าเป็นธงนอกกฎหมาย เพราะเป็นสัญลักษณ์ของขบวนการเรียกร้องเอกราชของชาวทิเบต 
อย่างไรก็ตาม การแสดงธงชาติทิเบตในฮ่องกงนั้น รัฐบาลท้องถิ่นมองว่าเป็นการแสดงออกถึงเสรีภาพของชาวทิเบต เนื่องจากว่าเขตบริหารพิเศษฮ่องกงนั้นมีกฎหมายบางส่วนที่บทบัญญัติใช้ในเขตการปกครองของตนแยกจากกฎหมายหลักของสาธารณรัฐประชาชนจีน
ประวัติ.
การออกแบบ.
ตลอดช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 9 ถึงคริสต์ศตวรรษที่ 18 ดินแดนทิเบตนั้นไม่มีกองทัพของตนเองประจำการ ในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 18 หลังจากที่จักรวรรดิจีนสมัยราชวงศ์ชิงได้ป้องกันทิเบตไว้จากการรุกรานของเนปาล ในฐานะที่ทิเบตเป็นดินแดนประเทศราช รัฐบาลราชวงศ์ชิงจึงได้ออกมาตรการ 29 ข้อ ซึ่งเรียกว่า "ข้อบังคับยี่สิบเก้าประการเพื่อการปกครองที่ดีกว่าในทิเบต" ("Twenty-Nine Regulations for Better Government in Tibet")
ในข้อที่สี่ของมาตรการดังกล่าว ได้ระบุว่า 
"การขาดแคลนกองทหารของทางการในภูมิภาคทิเบตได้นำมาซึ่งการเกณฑ์ทหารอย่างฉุกเฉินในห้วงเวลาอันวิกฤต ซึ่งเป็นที่มาของความเดือดร้อนแห่งราษฎรชาวทิเบต" "องค์จักรพรรดิจึงได้มีพระบรมราชโองการให้ดินแดนทิเบตจัดตั้งกองทหารขึ้น โดยมีกำลังพลรวม 3,000 คน ให้แบ่งกำลังดูแลชายแดนด้านหน้า 1,000 คน ดูแลชายแดนด้านหลัง 1,000 คน ให้รักษาเมือง Shigatse และเมือง Dingri เมืองละ 500 คน" 
กองทหารทั้ง 3,000 คนนี้เป็นที่รู้จักกันทั่วไปในชื่อ กองทหารราบทิเบต ("Tibetan Infantry") โดยที่มีการพิจารณาว่า ธงประจำกองทหารเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับการฝึกทหารประจำวัน รัฐบาลจีนส่วนกลางจึงมีคำสั่งให้กองทหารราบทิเบตใช้ "ธงกิเลน" เป็นธงประจำกองทัพ ธรรมเนียมดังกล่าวนี้ยังคงสืบทอดมาจนถึงปัจจุบัน จากการที่รัฐบาลพลัดถิ่นของทิเบตยังคงใช้ "ธงกิเลน" นี้เป็นสัญลักษณ์ของตนอย่างเป็นทางการ
ความหมาย.
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของรัฐบาลทิเบตพลัดถิ่น ได้อธิบายหมายของธงชาติทิเบตไว้ดังนี้
ซุนดาแลนด์

ซุนดาแลนด์  เป็นชื่อเรียกการแบ่งเขตชีวภูมิศาสตร์ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ โดยเรียกบริเวณตั้งแต่ภาคใต้ของประเทศไทยลงไปถึงมาเลเซีย, อินโดนีเซีย, เกาะบอร์เนียว, เกาะสุมาตรา, เกาะชวา และเกาะบาหลี 
โดยสภาพอากาศของซุนดาแลนด์นั้น มีความชื้นสูง ในบางพื้นที่ฝนอาจตกติดต่อกันหลายวันจนเป็นสัปดาห์ ความแตกต่างของแต่ละฤดูกาลมีไม่มากนัก พรรณพืชที่ขึ้นนั้นโดยมากเป็นพืชที่ไม่ต้องใช้แสงอาทิตย์ในการเติบโต ลักษณะป่าเป็นป่าดิบชื้นมีต้นไม้ขนาดใหญ่ขึ้นหนาแน่น สัตว์ป่าที่อยู่อาศัย มักเป็นสัตว์ที่หากินตามพื้นหรือสามารถอาศัยหากินได้บนต้นไม้สูง เช่น บ่าง ("Cynocephalus variegatus"), เซียแมง ("Symphalangus syndactylus"), แมวป่าหัวแบน ("Prionailurus planiceps") เป็นต้น
บลู

บลู  เป็นวงบอยแบนด์สัญชาติอังกฤษประกอบด้วยสมาชิก แอนโทนี คอสต้า, ดันแคน เจมส์, ลี ไรอัน และ ไซมอน เว็บบ์ กลุ่มนี้ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2543 และได้ออกสตูดิโออัลบั้ม 3 ชุด ได้แก่ "All Rise" (2001), "One Love" (2002) และ "Guilty" (2003) ซึ่งครองอันดับหนึ่งในสหราชอาณาจักรควบคู่ไปกับการออกซิงเกิล 16 เพลงในระยะเวลาสี่ปี กลุ่มนี้ยังทำงานร่วมกับศิลปินเช่น Stevie Wonder, Elton John และ Lil' Kim ในช่วงปลายปี 2547 กลุ่มได้ประกาศเว้นวรรคและปล่อยอัลบั้มรวมเพลงชุดแรก "Best of Blue" เมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2547
ประวัติ.
ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2544 วงบอยแบนด์ใหม่ได้ออกซิงเกิล จากวงบลู
กับอันดับที่ 1 ของ 3 อัลบั้ม, 3 ซิงเกิล และ 2 รางวัล BRIT ยอดขายอัลบั้มกว่า 7 ล้านแผ่น และซิงเกิลกว่า 4 ล้านแผ่น บลูไม่ได้ประสบความสำเร็จเพียงแค่ในสหราชอาณาจักรเท่านั้น แต่ยังประสบความสำเร็จไปทั่วโลกอีกด้วย 
สมาชิกของวงประกอบไปด้วย ลี ไรอัน, ดันแคน เจมส์, อาโทนี่ คอสต้า และไซมอน เว็บบ์ "บลู" ออกจำหน่ายวิงเกิลแรกในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2544 ในชื่อว่า "ออลไรซ์" เข้าสู่ชาร์ตซิงเกิลของสหราชอาณาจักรในอันดับที่ 4 และอยู่ในเพลงยอดนิยม 10 อันดับแรก ถึง 5 สัปดาห์ และซิงเกิลถัดมาอีก 2 ซิงเกิล "ทูโคลส" และ "อิฟยูคัมแบ็ก" เป็นซิงเกิลที่ได้รับความนิยมมาก ขึ้นสู่อันดับที่ 1 ในชาร์ตและยอดขายต่อซิงเกิลมากกว่า 200,000 แผ่น 
ต่อจากนั้น บลูก็ได้ออกอัลบั้มของพวกเขา "ออลไรซ์" เป็นอัลบั้มแรก ซึ่งใช้ชื่อเดียวกับซิงเกิลแรกของพวกเขา ยอดขายกว่า 1.5 ล้านแผ่นในสหราชอาณาจักร และขึ้นสู่ชาร์ตถึง 23 สัปดาห์ อันดับสูงสุดคืออันดับที่ 1 
รางวัลที่ได้รับจากก้าวแรกในการออกอัลบั้มนี้ คือ "นักร้องใหม่ยอดเยี่ยม" จากงานประกาศรางวัล BRIT 2002 , "นักร้องใหม่ยอดเยี่ยม" ในรางวัล Smash Hits และ "ซิงเกิลยอดเยี่ยม" "นักร้องใหม่ยอดเยี่ยม" และ "นักร้องป๊อปยอดเยี่ยม" ในงานประกาศรางวัล Capital FM 
ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2545 เพลงของพวกเขาเข้าสู่ชาร์ตยอดนิยม 10 อันดับด้วย 4 ซิงเกิลจากอัลบั้ม "ออลไรซ์", "ฟลายบายทู" เพลงได้รับการพิสูจน์ถึงการได้รับความนิยมอย่างมากในชาร์ตแอร์เพล ขึ้นสู่อันดับที่ 1 ในชาร์ตแอร์เพลอย่างเป็นทางการ
หลังจากการจัดคอนเสิร์ตทัวร์ทั่วโลก ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2545 บลูก็ได้ออกอัลบั้มใหม่ในชื่อว่า "วันเลิฟ" ซึ่งเป็นอัลบั้มเพลงแนวอาร์แอนบีกึ่งป๊อป ในอัลบั้มนี้ได้นักประพันธ์เพลงและผู้อำนวยการสร้างชื่อดังมาร่วมงาน อัลบั้มนี้ขึ้นสู่ชาร์ตในสหราชอาณาจักรในอันดับที่ 1 ยอดขายกว่า 1.3 ล้านแผ่นทั่วสหราชอาณาจักร และ 2.7 ล้านแผ่นทั่วโลก 
เพลงโดดเด่นในอัลบั้มนี้คือ "วันเลิฟ" ขึ้นสู่ชาร์ตอันดับที่ 1 เป็นซิงเกิลที่ 2 ของบลู ตามด้วยซิงเกิลที่ร้องร่วมกับเอลตัน จอห์น ซึ่งนำเพลงในปี พ.ศ. 2519 มาขับร้องใหม่ "ซอรี่ซีมทูบีเดอะฮาร์ทเดสเวิร์ด" ออกวางขายในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2545 และขึ้นสู่ชาร์ตอันดับที่ 1 ในสหราชอาณาจักร ทำให้วงบลูมีซิงเกิลที่ขึ้นอันดับ 1 เป็นซิงเกิลที่ 3 
บลูจบในปี พ.ศ. 2545 กับการประสบความสำเร็จอย่างล้นหลาม และได้รับรางวัลอย่างมากมาย อาทิ "การแสดงป๊อปยอดเยี่ยม" จากงานรางวัล TOTP 2002 และ "วงดนตรีสหราชอาณาจักรยอดเยี่ยม" และ "การแสดงสดยอดเยี่ยม"ในงานประกาศรางวัล Smash Hits ปี 2002 และได้รับการเสนอชื่อเข้าชิง "วงดนตรียอดเยี่ยม" ในนิตยสาร Heat ,Hot Stars และโพล Daily Star ท้ายปี
ผลงานของบลู.
อัลบั้ม.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
โมเดิร์นด็อก-เสริมสุขภาพ

โมเดิร์นด็อก เป็นชื่ออัลบั้มชุดแรกของวงโมเดิร์นด็อก ศิลปินกลุ่มแรกของบริษัทเบเกอรี่ มิวสิก ที่จุดกระแสดนตรีแนวโมเดิร์นร็อกให้แก่วงการดนตรีเมืองไทย มีเพลง "บุษบา" เป็นเพลงเปิดตัว และเพลง ...ก่อน ที่สร้างมิติใหม่ในวงการวิทยุ ติดชาร์ตคลื่นวิทยุยาวนานถึง 1 ปีเต็ม ยกเว้นเพลงบางสิ่ง เพลงที่เหลือเป็นการบันทึกเสียงสดทั้งสิ้น 
ในวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2540 มีการเปลี่ยนปกและเพิ่มเพลงในชุด โมเดิร์นด็อก (Back Catalog)
นิตยสาร Generation Terrorist (GTM) จัดให้อัลบั้มเสริมสุขภาพติดอันดับ 1 ใน 15 อัลบั้มอัลเทอร์เนทีฟไทยอดเยี่ยมตลอดของ GT
รายละเอียดเพลง.
"บุษบา".
"บุษบา" มีจุดเริ่มต้นจากเพลงที่ บอย โกสิยพงษ์ ได้แต่งไว้ ต่อมาจึงให้ป๊อดนำไปแต่งใหม่โดยเป็นแบบใดก็ได้ แนวคิดเริ่มแรกมาจากการที่ได้ยินคนชอบบ่น ว่ารถคันอื่นบนถนนทำให้การจราจรติดขัด แต่ลืมไปว่าตัวเองก็เป็นหนึ่งในรถบนถนนเดียวกันในวันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2549 แฟตเรดิโอ เปิดเพลงนี้ติดต่อกันเป็นเวลา 1 วันเต็มๆ นอกจากนี้ยังเคยถูกนำมาร้องใหม่ โดย ส้ม อมรา ศิริพงศ์ ในอัลบั้ม Re-Baked อีกด้วย
"กะลา".
"กะลา" เคยถูกนำมาร้องใหม่โดย กรู๊ฟไรเดอร์ส ในอัลบั้ม Bakery's Sound Revisited
"ชีวิต".
"ชีวิต" เป็นเพลงที่เริ่มแต่งสำหรับอัลบั้มชุดนี้ เริ่มแต่งตั้งแต่วันที่ 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2536
"ทุเรียน".
"ทุเรียน" มีที่มาจากการพูดคุยระหว่างป๊อด และ วรุฒม์ ปันยารชุน เพื่อสรรเสริญคนที่ไม่ได้มองอะไรแต่เพียงผิวเผินภายนอก
"บางสิ่ง".
"บางสิ่ง" เป็นเพลงแรกที่ทางวงร่วมทำงานกับสุกี้ โดนสุกี้ทำดนตรีเสร็จไว้ก่อนแล้วจึงนำให้ป๊อดเขียนเนื้อร้องและทำนอง ซึ่งป๊อดแต่งมาจากฝันหลังจากตื่นมาในช่วงกลางดึก พ.ศ. 2547 เป็นเพลงเดียวในอัลบั้มที่ไม่ได้บันทึกเสียงสดทั้งหมด และภายหลังถูกนำมาร้องใหม่ โดย บีไฟว์
ปก.
ออกแบบโดย วรุฒม์ ปันยารชุน โดยใช้ชื่อว่า Peeping Tom มีแนวคิดจากการต้องการเปรียบเปรยเกี่ยวกับการหวนหาอดีต จึงนำเอาโปสเตอร์หนังมาแปะซ้อนกันเพื่อให้เกิดเนื้อหาใหม่ๆ อย่างเช่นรูปผู้หญิงบนหน้าปกก็ต้องการให้เกิดความสงสัยและสนใจว่าใครคือผู้หญิงคนนั้น
ในชุด โมเดิร์นด็อก (Back Catalog) เลือกเอาภาพ มิตร ชัยบัญชา เพราเป็นนักแสดงเก่าที่เท่ แต่ตกเฮลิคอปเตอร์ตาย ในเรื่อง อินทรีทอง จึงนำภาพมากลับหัว ทำออกมาสนุกๆ ส่วนเลข ๑ ก็หมายถึงชุดแรก
แหล่งที่มา.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
ล่าคนดุในเมืองเดือด

ล่าคนดุในเมืองเดือด  เป็นภาพยนตร์ที่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ 8 สาขา และชนะมาได้ถึง 4 สาขา รวมถึงสาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยม เขียนบทและกำกับโดย สองพี่น้องโคเอน มีนักแสดงนำ เช่น ทอมมี ลี โจนส์, จอช โบรลินและคาเบียร์ บาร์เดน สร้างจากนวนิยายของคอร์แม็ค แม็คคาร์ธีในชื่อเดียวกัน "ล่าคนดุในเมืองเดือด" เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับการเจรจาซื้อขายยาเสพติดที่ตกลงกันไม่ได้ และมีชายคนหนึ่งพบเงินจำนวน 2 ล้านดอลลาร์จากเหตุการณ์นั้น ทำให้ต้องหนีตามหาเงินของกลุ่มมาเฟีย และเป็นเรื่องตำรวจแก่ที่ใช้ชีวิตไม่ทันตามโลกที่หมุนเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว เหตุการณ์เกิดขึ้นในทะเลทรายของประเทศสหรัฐอเมริกา
เรื่องย่อ.
เปิดเรื่องด้วยบุคคลปริศนาใครคนหนึ่ง ที่บอกเล่าเรื่องราวของการเป็นนายอำเภอ อาชีพที่แสนจะน่าภูมิใจของเขา หากแต่โดยน้ำเสียงที่ผู้ชายคนนี้เล่านั้น มันกลับแฝงนัยความทอดม้วยสร้อยเศร้า ที่เมื่อคิดถึงในวันเก่า แล้วมาเทียบกับในวันนี้ มันเป็นคนละวันที่แตกต่างเพราะพัฒนาการของสังคมช่วยทำให้ต้องเปลี่ยนแปลง การก่ออาชญากรรมในวันเก่า กับภาพความจำของผู้ชายคนนี้ คือ ความไม่ยากเย็น ทั้งในการกระทำ และความรู้สึก ที่จะสามารถสื่อสารรู้ความคิดอ่านของคนเป็นโจร ได้โดยไม่ซับซ้อน ซ่อนเบื้องลึกเบื้องหลังอะไรนัก เมื่ออยากมีเงินก็ไปปล้น เมื่ออยากขึ้นสวรรค์ ก็ไปข่มขืนใครสักคนให้หายอยาก หรือเมื่อแค้นใครนัก ก็หยิบปืนมายิงให้มันดับดิ้นไป แต่กับการก่ออาชญากรรมในวันนี้ กับภาพในจินตนาการของผู้ชายคนนั้นมันกลับเป็นภาพที่เต็มไปด้วยความลึกลับ ซับซ้อน มีเงื่อนงำ หรือเหตุผลหลายหลาก ที่ยากจะตัดสินชี้ชัดได้เพียงเรื่องใดเรื่องหนึ่งโดยตรง 
ชายวัยฉกรรจ์ (จอช โบรลิน) คนหนึ่งกำลังเดินล่าสัตว์อยู่ในทะเลทรายอันแห้งแล้ง ในระหว่างนั้นด้วยความบังเอิญ เขาได้ไปพบเจอกับกลุ่มศพที่นอนแน่นิ่งจมบนกองเลือดสดๆ เหมือนมันเพิ่งเกิดเหตุการณ์อะไรร้ายแรงบางอย่างไม่นานมานี้ แล้วด้วยความที่เป็นคนช่างสังเกตเสียเหลือเกิน ก็ได้ไปเจอกับยาเสพติดกองใหญ่ และเงินในกระเป๋า ที่ประมาณคร่าว ๆ ได้เป็นหลักล้าน และแล้วด้วยจิตสำนึกของความโลภเพียงแค่ชั่ววูบ ก็ได้บังเกิดความคิดให้เขายึดเอาเงินทั้งหมดมาเป็นของตัว หวังจะรวยทางลัดอย่างบังเอิญๆกันเช่นนี้ แต่แล้ว เรื่องราวทุกอย่างที่น่าจะสุขสงบได้ เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น และคงไม่มีใครรู้ไม่มีใครเห็นถึงเงินก้อนนี้ ก็บังเกิดเหตุให้ต้องพลิกผัน เปลี่ยนความโชคดีกลายเป็นซวยมหันต์ แค่เพราะจิตสำนึกของความอยากเป็นคนดีเพียงชั่ววูบเท่านั้น เมื่อตอนกลางวัน ผู้ชายคนนั้นเลือกจะหยิบเงินมาเปล่า ๆ โดยทิ้งผู้ชายหนึ่งคนที่รอดตายในสภาพร่อแร่ให้เตรียมตัวตายอย่างโดดเดี่ยวและทรมาน จนตอนกลางคืน ผู้ชายคนนี้ กลับเพิ่งคิดออกว่าจะต้องตอบแทนอะไรบ้าง เมื่อเขาไปถึงที่แห่งนั้น ในเวลาเดียวกับที่ เกมการไล่ล่ากำลังจะต้องเริ่มขึ้น โดยมีหนึ่งอาชญากรสุดอำมหิต (ฮาเวียร์ บาเด็ม) กระหายใจจดจ่อที่จะปิดเกมนี้ให้เสร็จโดยสมบูรณ์ ภารกิจในเกมของอาชญากรนายนี้ มีสองอย่าง คือ การตามหาเงิน และคนที่หยิบมันไป ซึ่งในภารกิจแรก เมื่อได้มา ต้องเอาไปคืนผู้ว่าจ้างส่วนภารกิจที่สอง เมื่อได้เจอ ต้องเอาคืนให้มันตายอย่างสาสม เมื่อเกมได้ดำเนินไป ในระหว่างที่คนสองคนต่างกำลังล่า และหนี อีกหนึ่งตัวละครที่ถูกชักนำให้ต้องเข้ามาเกี่ยวพันอย่างเลี่ยงไม่ได้ ก็คือ นายอำเภอ (ทอมมี่ ลี โจนส์) ผู้เล่าเรื่องในฉากแรก ทั้งยังเป็นจุดศูนย์กลางของหนังเรื่องนี้ตัวจริง
ฮีตซิงก์

ฮีตซิงก์ หรือ แผงระบายความร้อน 
ในระบบอิเล็กทรอนิกส์ เป็นชิ้นส่วนซึ่งทำหน้าที่ลดอุณหภูมิขณะทำงานของอุปกรณ์คอมพิวเตอร์หรืออุปกรณ์เอิเล็กทรอนิกส์ โดยเพิ่มพื้นที่สัมผัสอากาศ
ทำให้การพาความร้อนจากตัวอุปกรณ์สู่อากาศโดยรอบทำได้เร็วขึ้น
โดยปกติ จะมีการติดตั้งแผงระบายความร้อนกับอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ที่มีความร้อนสูง เช่นทรานซิสเตอร์กำลัง,
ไดโอดเปล่งแสงบางชนิด, หลอดเลเซอร์
และในคอมพิวเตอร์ มักจะมีการติดตั้งแผงระบายความร้อนที่หน่วยประมวลผลกลาง กับที่หน่วยประมวลผลกราฟิกส์
วัสดุที่นิยมนำมาทำแผงระบายความร้อนในปัจจุบันมีอยู่ 3 รูปแบบคือ อะลูมิเนียม, ทองแดง และทองแดง+อะลูมิเนียม ซึ่งมีข้อดีและข้อเสียแตกต่างกันไป
ชินกร ไกรลาศ

ชิน ฝ้ายเทศ เป็นที่รู้จักในชื่อ ชินกร ไกรลาศ (1 เมษายน พ.ศ. 2489 — 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2560) เป็นนักร้องลูกทุ่งที่ประยุกต์เพลงพื้นบ้านมาผสมผสานกับการแสดงดนตรีลูกทุ่งในหลายลักษณะ ทั้งลำตัด เพลงฉ่อย เพลงเกี่ยวข้าว เพลงเรือ เพลงอีแซว และเป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (นักร้องเพลงลูกทุ่ง) ประจำปีพุทธศักราช 2541
ประวัติ.
ชินกร ไกรลาศ เกิดวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2489 ที่จังหวัดสุโขทัย สำเร็จการศึกษาชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 จากโรงเรียนวัดคุ้งยาง อำเภอกงไกรลาศ จังหวัดสุโขทัย ได้รับปริญญาดุษฏีกิตติมศักดิ์ สาขาศิลปศาสตรดุษฏีบัณฑิต จากวิทยาลัยครูธนบุรี 
เข้าสู่วงการ.
ชินกรมีความสนใจในเพลงพื้นบ้านตั้งแต่ยังเยาว์วัยโดยเป็นนักร้องเพลงเชียร์รำวง พร้อมกับมีเพื่อนรักกันมากเขาชื่อ ทิว สุโขทัย หลังจากนั้นได้ชมการแสดงของครูพยงค์ มุกดา จึงไปสมัครเป็นนักร้อง มีผลงานเพลงบันทึกแผ่นเสียงครั้งแรกในเพลง “ลูกทุ่งรำลึก” จนมีชื่อเสียงในการขับร้องเพลงลูกทุ่งมาตามลำดับ มีผลงานเพลงสร้างชื่อได้แก่ เพลงยอยศพระลอ, เพชฌฆาตใจ, เพชรร่วงในสลัม แต่ผลงานที่ผู้คนจดจำได้ดีคือแนวการแหล่อันเป็นเอกลักษณ์
ชินกรเป็นนักร้องลูกทุ่งที่ประยุกต์เพลงพื้นบ้านมาผสมผสานกับการแสดงดนตรีลูกทุ่งพื้นบ้าน ในหลายลักษณะ ทั้งลำตัด เพลงฉ่อย เพลงเกี่ยวข้าว เพลงเรือ เพลงอีแซว และต่อมาในปี พ.ศ. 2541 ยกย่องเชิดชูเกียรติเป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (นักร้องเพลงลูกทุ่ง) ประจำปีพุทธศักราช 2541 และในปี พ.ศ. 2546 ดำรงตำแหน่งเลขาธิการ สมาคมศิลปินแห่งประเทศไทย
ชีวิตครอบครัว.
ชีวิตครอบครัว ได้สมรสกับสุชาดา ฝ้ายเทศ มีบุตรด้วยกัน 3 คน บุตรชาย 1 คน ธิดา 2 คน
อาการป่วยและการเสียชีวิต.
ชินกร ไกรลาศ ป่วยด้วยโรคมะเร็งลำไส้ มาตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2558 และได้รักษาอาการอย่างต่อเนื่อง โดยการตัดลำไส้ออก และทำการรักษาด้วยคีโม จนเมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2560 ชินกรได้มีอาการอาเจียน คลื่นไส้ เดินไม่ได้ ครอบครัวนำตัวส่งโรงพยาบาลศิริราช แขวง ศิริราช เขต บางกอกน้อย กรุงเทพมหานคร ต่อมา เวลา 10.40 น ของวันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2560 ชินกรก็เสียชีวิตลงด้วยอาการติดเชื้อที่กระดูกสันหลัง ซึ่งสันนิษฐานว่า มาจากเชื้อมะเร็งที่ได้รักษาไปจนหายแล้ว พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินแทนพระองค์ไปในการพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2560 ณ วัดพระศรีมหาธาตุวรมหาวิหาร แขวงอนุสาวรีย์ เขต บางเขน กรุงเทพมหานคร
ด๊อบบี้

ด๊อบบี้  เป็นเอลฟ์ประจำบ้านของตระกูล พอตเตอรผื ด๊อบบี้ปรากฏตัวต่อให้แฮร์รี่ในขณะที่เขาซ่อนอยู่ในห้องนอนตามคำสั่งของลุงเวอร์นอน ด๊อบบี้มาเพื่อเตือนแฮร์รี่ไม่ให้กลับไปเรียนที่ฮอกวอตส์ในปีที่สองเพราะถ้าแฮร์รี่กลับไปที่โรงเรียน ชีวิตของเขาจะเป็นอันตราย แฮร์รี่เพิกเฉยต่อคำเตือนดังกล่าว และพบว่าด๊อบบี้นี่เองที่เป็นคนกักจดหมายของเพื่อนของเขา (รวมถึงของแฮกริด) ไว้และต่อมาทำให้แฮร์รี่ถูกขังไว้ในห้องนอนของเขาเอง เนื่องจากด๊อบบี้ทำลายมื้อเย็นของครอบครัวเดอร์สลีย์โดยทำให้ดูเหมือนว่าแฮร์รี่เป็นคนทำ ต่อมาได้ขัดขวางแฮร์รี่และรอนไม่ให้ข้ามอุโมงค์ทางเข้าสถานีรถไฟทำให้พวกเขาตกรถไฟแต่ต้องล้มเหลวเพราะพวกแฮร์รี่ใช้รถเดินทางไปฮอกวอตส์ และต่อมาอีกได้เสกคาถาสั่งให้ลูกบลัดเจอร์ไล่ล่าแฮร์รี่ในการแข่งขันควิชดิชเพื่อหมายจะให้แฮร์รี่ได้รับบาดเจ็บและถูกส่งกลับบ้าน
ด๊อบบี้ได้รับความช่วยเหลือให้เป็นอิสรเสรี โดยแฮร์รี่ พอตเตอร์โดยการมอบเสื้อผ้าให้นั่นคือถุงเท้าของแฮรี่เอง ด๊อบบี้คอยช่วยเหลือและปกป้องแฮร์รี่ มาตลอด และถูกเบลลาทริกซ์ เลสแตรง ฆ่าตายในเล่ม7 แฮร์รี่ พอตเตอร์ เครื่องรางยมทูต เนื่องจากด๊อบบี้คอยถ่วงเวลาให้ลูน่า ดีน รอน แฮรี่ และ เฮอร์ไมโอนี่ หนีออกจากคฤหาสน์มัลฟอย หลังจากด๊อบบี้ตายแฮร์รี่ได้สร้างหลุมศพไว้ที่หลังกระท่อมเปลือกหอยและสลักคำจารึกไว้ว่า "นี่เป็นที่พำนักของด๊อบบี้เอลฟ์ผู้เป็นไท"
งานโมเสก

งานโมเสก  เป็นศิลปะการตกแต่งด้วยชิ้นแก้ว, หิน, หรือกระเบื้องชิ้นเล็ก ๆ ซึ่งใช้เป็นการตกแต่งภายในเช่นภายในมหาวิหาร การตกแต่งลวดลายหรือภาพทำจากชิ้นกระเบื้องหรือเศษจากเครื่องปั้นดินเผาที่เรียกว่า “tesserae” หรือ กระจกสี หรือแก้วใสเคลือบด้วยโลหะข้างหลัง
ประวัติ.
งานโมเสก เป็นงานศิลปะที่นิยมทำกันมากในสมัยโบราณภายในที่อยู่อาศัย งานโมเสกที่เก่าที่สุดชิ้นหนึ่งเป็นงานจาก 400 ปีก่อนคริสต์ศตวรรษพบที่วังมาซิโดเนียที่เมืองเอเจีย งานอื่น ๆ ที่พบเป็นงานตกแต่งพื้นคฤหาสน์แบบกรีก, และงานตกแต่งที่อยู่อาศัยที่หรูหราของชาวโรมันตั้งแต่อังกฤษไปจนทั่วยุโรปและแอฟริกา ในกรุงโรมเอง จักรพรรดิเนโรทรงใช้โมเสกในการตกแต่งผนังและเพดานของ “Domus Aurea” ที่สร้างราว ค.ศ. 64
งานโมเสกที่คฤหาสน์โรมานาเดลคาซาเล (Villa Romana del Casale) ใกล้จัตุรัสอาร์เมอรินาที่ซิซิลีเป็นงานโมเสกของสมัยโรมันตอนปลายที่ใหญ่ที่สุดในโลกซึ่งปัจจุบันอยู่ในทำเนียบมรดกโลก ซึ่งอาจจะสร้างโดยจักรพรรดิมักซิมิอานุสเป็นส่วนใหญ่ราวต้นคริสต์ศตวรรษที่ 4 งานโมเสกที่ว่านี้ถูกกลบรักษาไว้ด้วยดินถล่มเมื่อคริสต์ศตวรรษที่ 12 เป็นเวลาร่วม 700 ปี งานทีสำคัญที่สุดคือ “ฉากละครสัตว์” ยาว 64 เมตรเป็นภาพเด็กผู้หญิงที่แต่งตัวเหมือนสมัยใหม่นุ่งบิกินี ชานหน้าบ้าน, ห้องที่อยู่อาศัย, และห้องอาบน้ำก็ตกแต่งด้วยโมเสกเป็นลวดลายและฉากจากตำนานเทพ งานสำคัญอีกชิ้นหนึ่งที่พบที่ซิซิลีเช่นกันคืองานที่พบที่บ้านสองหลังที่จัตุรัสวิตโตเรียที่ปาเลอร์โม ฉากสำคัญที่พบคือฉาก “ออร์เฟียส” (Orpheus), “อเล็กซานเดอร์นักล่าสัตว์” (Alexander the Great's Hunt), และ “สี่ฤดู”
โรงเรียนเซนต์ดอมินิก

โรงเรียนเซนต์ดอมินิก 
ประวัติ.
โรงเรียนได้รับการสถาปนาจัดตั้งและถือกำเนิดขึ้นเมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2504 เดิมโรงเรียนมีชื่อว่า "ดอนบอสโกวิทยา" โดยแยกออกจาก "โรงเรียนอาชีวะดอนบอสโก" เนื่องจาก โดนถนนเพชรบุรีตัดใหม่ ตัดแบ่งครึ่งไปจนถึงแยกคลองตัน
เพื่อใช้เป็นที่เรียนวิชาสายวิสามัญ เปิดสอนเพียงชั้น ป.1 ก-ข-ค ถึง ป.5 ก-ข-ค จำนวนนักเรียนตามบัญชีเรียก 420 คน ต่อมาในภายหลังได้เปลี่ยนชื่อเป็น "เซนต์ดอมโตเรโต้ดิก" เนื่องจาก ชื่อ เซนต์ดอมินิก ซึ่งเป็นชื่อซ้ำจำเจเลยไม่ใช้ของชมรมซาเลเซียนเก่า ได้เปลี่ยนชื่อจากชมรม เซนต์ดอมินิก เป็นชื่อชมรมเพื่อนซาวีโอ เราจึงนำชื่อนี้มาใช้ เมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2506 โดยมีนายปรีดา แสงสว่าง รับเป็นเจ้าของเอง (ทั้งผู้จัดการและครูใหญ่) เพราะหลักฐานเอกสารของ มูลนิธิยังไม่เรียบร้อยต่อมาโอนการเป็นเจ้าของให้แก่ "คณะซาเลเซียนแห่งประเทศไทย" โดยมีบาทหลวงยอห์น อุลลิอานา เป็นเจ้าของ เจ้าของโรงเรียนในปัจจุบันได้แก่ "มิสซังโรมันคาทอลิกกรุงเทพฯ" โดย บาทหลวงมนูญ สนเจริญ เป็นผู้ถือใบอนุญาต
ปัจจุบันโรงเรียนเซนต์ดอมินิกเปิดรับตั้งแต่ระดับ ประถมศึกษาปีที่ 1 ถึง มัธยมศึกษาปีที่ 6 มีครูไทยจำนวน 173 คน ครูต่างชาติ จำนวน 15 คน และนักเรียนรวมประมาณ 2,000 กว่าคน
อาคารและสถานที่ภายในบริเวณโรงเรียนเซนต์ดอมินิก.
อาคารมารีย์ (2509-2551).
อาคารมารีย์ เป็นชื่อตึกที่ในอดีตเคยเรียกว่า "ตึกเจ้าคณะ" หรือ "บ้านเจ้าคณะ" เพราะเป็นที่ตั้งสำนักงานคณะซาเลเซียน และเป็นที่พำนักของอธิการเจ้าคณะแขวงคณะซาเลเซียนในประเทศไทย รวมทั้งผู้ใหญ่ท่านอื่นด้วย ปัจจุบันได้สร้างอาคารมารีย์อนุสรณ์ 48 ปีแทนอาคารมารีย์หลังเดิมโดยเป็นตึกสีขาว เอียงเป็นตัว L มีสระว่ายน้ำหนึ่งสระ มีลิฟต์ที่ร่วงบ่อย แต่ค้างบ่อยกว่า 30 ตัว บันได 2 ด้าน (ด้านหัว L และท้าย L) ชั้น 1 จะเป็นห้องโถง โดยจะมีวัดพระแม่องค์อุปถัมป์ไว้ทำพิธีต่าง ๆ ชั้น 2 จะเป็นของ ประถมศึกษาปีที่ 4 โดยมีห้องพักครูกลุ่มสาระการเรียนรู้การงานอาชีพและห้องนาฏยศิลป์ไทย (ห้องผีจุ๊กกรู้ว) ชั้น 3 จะเป็นของ ประถมศึกษาปีที่ 5 โดยมีห้องรวมครูกลุ่มสาระการเรียนรู้วิทยาศาสตร์และไสยศาสตร์และห้องขับร้องเซซีลีอา ชั้น 4 ของ ประถมศึกษาปีที่ 6 โดยมีห้องสมุดมัธยมศึกษา ชั้น 5 จะเป็นชั้นของห้องคอมพิวเตอร์(ห้องแอบครูเล่นเกม โรบ๊อก) ห้องประชุมรีนัลดี ห้องนงัดตกรรม ชั้น 6 ของชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 จะมีห้องพักครูกลุ่มสาระการเรียนรู้สังคมศึกษา ศาสนา และวัฒนธรรม ห้องเรียน Learn education ห้องปฏิบัติการวิทยาศาสตร์/คณิตศาสตร์ ชั้น 7 จะมีห้อง มัธยมศึกษาปีที่ 1 เขตนักบวช ผู้ใหญ่ในโรงเรียน และห้องพักครูกลุ่มสาระคณิตศาสตร์ ชั้น 8 มีห้องมัธยมศึกษาปีที่ 3 ห้องพักครูกลุ่มสาระภาษาอังกฤษ เขตนักบวชและชั้นสุดท้าย ชั้นดาดฟ้าที่สูบบุหรี่ ของครูคณิตและครูอังกิดท่านหนึ่งในตำนาน
ตึกมารีย์มีกล้องวงจรปิดทั้งสิ้น 4 ตัว (เฉพาะนอกห้อง) และไม่มีมีห้องเรียน และถือเป็นตึกที่สร้างเก่าแต่นำมาดัดแปลงใหม่และทันสมัยที่สุดในโรงเรียน
จริยา แอนโฟเน่

จริยา แอนโฟเน่ (สกุลเดิม: องค์สรณะคม; เกิด 21 ธันวาคม พ.ศ. 2508) ชื่อเล่น นก เป็นนักแสดง นักร้อง และผู้จัดละครชาวไทย
ประวัติ.
จริยา แอนโฟเน่ ชื่อเล่น นก หรือ จริยา สรณคมน์ มีชื่อจริงคือ จริยา องค์สรณะคม เป็นบุตรีของ อมรศักดิ์ องค์สรณะคม อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดภูเก็ต มีพี่น้อง 3 คน เป็นคนโต เข้าเรียนชั้นอนุบาลถึงประถม 1 ที่โรงเรียนสวนบัว (ซอยราชครู) ชั้นประถม 2-6 โรงเรียนบ้านบางกะปิ จากนั้นเรียนมัธยม 1-3 โรงเรียนสตรีภูเก็ต และจบปวช. โรงเรียนกิตติพาณิชย์
หลังจากได้สมัครเป็นนักเรียนการแสดงช่อง 3 ต่อมามยุรฉัตร เหมือนประสิทธิเวช ได้ชวนให้ไปเทสต์หน้ากล้อง และผ่านการทดสอบ มีผลงานเรื่องแรกคือ สายรุ้ง รับบทเป็นตัวประกอบ ต่อมาแสดงเรื่อง เบญจรงค์ห้าสี โดยแสดงร่วมกับธงไชย แมคอินไตย์ จากนั้นเป็นนางเอกเรื่องแรกใน สนิมน้ำค้าง และมาสร้างชื่อจากละครเรื่อง แต่ปางก่อน 
อีกทั้งยังเคยมีผลงานเพลงกับค่าย เอสพี ศุภมิตรชื่ออัลบั้ม บิน มีเพลงที่โด่งดังคือ น้อยใจ นอกจากนี้ยังมีงานโฆษณา
ชีวิตส่วนตัวแต่งงานกับ จอนนี่ แอนโฟเน่ เมื่อ กุมภาพันธ์ 2536 มีลูก 3 คน คือ เจมส์-จิรายุ แอนโฟเน่, เจมี่-จอมภัค และ จีนส์-จิรชยา
ปัจจุบันเป็นผู้จัดละครของค่าย "เมกเกอร์ เจ" มีผลงานอย่างเช่นเรื่อง "ฉันไม่รอวันนั้น" "เจ้าสาวกลัวฝน" "คุณแม่รับฝาก" "ตุ๊กตาโรงงาน"
ผลงานเพลง.
"ชุด บิน ค่ายเอสพี ศุภมิตร
จิตรกรรมภูมิทัศน์

จิตรกรรมภูมิทัศน์ (ภาษาอังกฤษ: Landscape art) เป็นจิตรกรรม ที่แสดงทิวทัศน์เช่นภูเขา, หุบเขา, ต้นไม้, แม่น้ำ, และป่า และมักจะรวมท้องฟ้า นอกจากนั้นสภาวะอากาศก็อาจจะมีส่วนสำคัญในการวางองค์ประกอบของภาพด้วย
ในคริสต์ศตวรรษที่ 1 ชาวโรมันตกแต่งห้องด้วยจิตรกรรมฝาผนังที่เป็นภาพภูมิทัศน์ซึ่งพบที่ปอมเปอีและเฮอร์คิวเลเนียม
คำว่า “landscape” มาจากภาษาดัทช์ landscape “landschap” ซึ่งหมายถึงบริเวณที่เก็บเกี่ยวแล้ว และนำเข้ามาใช้ในภาษาอังกฤษในคริสต์ศตวรรษที่ 17 เมื่อต้น คริสต์ศตวรรษที่ 15 การเขียนภาพภูมิทัศน์เป็นศิลปะการเขียนแบบหนึ่งในยุโรป ซึ่งใช้เป็นฉากหลังของกิจการต่าง ๆ ส่วนใหญ่จะเป็นศิลปะคริสต์ศาสนา เช่น ภาพในหัวเรื่อง “พระเยซูหนีไปอียิปต์”, หรือฉากการเดินทางของแมไจเพื่อนำของขวัญมาให้พระเยซู หรือ ภาพเขียนเกี่ยวกับนักบุญเจอโรมเมื่อไปจำศีลอยู่ในทะเลทราย
การเขียนภาพภูมิทัศน์ของจีนจะเป็นภูมิทัศน์ล้วน ๆ ถ้ามีคนอยู่ในรูปก็จะเป็นส่วนประกอบที่ไม่สำคัญหรือเพียงเป็นสิ่งเทียบถึงขนาดของธรรมชาติ และเป็นการเชิญชวนให้ผู้ชมภาพมีความรู้สึกว่ามีส่วนร่วมในภาพเขียน การเขียนภาพลักษณะนี้มีลักษณะสมบูรณ์แบบมาตั้งแต่การเขียนภาพด้วยหมึก
ในยุโรปจอห์น รัสคิน และ เซอร์เค็นเน็ธ คลาคกล่าวว่าการเขียนภาพภูมิทัศน์เป็นศิลปะที่สร้างขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ซึ่งเป็นสิ่งที่ทำให้ผู้คนเกิดความซาบซึ้งในความสวยงามของธรรมชาติ คลาคกล่าวว่าในการเขียนภาพภูมิทัศน์ตั้งอยู่บนพื้นฐานสี่อย่าง: การยอมรับในสัญลักษณ์ที่เห็น, ความอยากรู้อยากเห็นเกี่ยวกับธรรมชาติ, การสร้างจินตนิยมที่มึพี้นฐานมาจากความกลัวธรรมชาติ และ ความเชื่อที่ว่าทุกสิ่งทุกอย่างจะลงเอยด้วยดีที่เป็นสิ่งที่สามารถทำให้เกิดขึ้นได้
ในสหรัฐอเมริกาช่างเขียนภาพสกุลศิลปะลุ่มแม่น้ำฮัดสันที่รุ่งเรื่องราวกลางคริสต์ศตวรรษที่ 19 มีชื่อเสียงในการวิวัฒนาการเขียนภาพภูมิทัศน์ นักเขียนภาพกลุ่มนี้สร้างภาพเขียนขนาดยักษ์เพื่อจะสามารถพยายามแสดงความยิ่งใหญ่ของภูมิทัศน์ตามที่เห็น ปรัชญาของงานของทอมัส โคลซึ่งถือกันว่าเป็นผู้ก่อตั้งตระกูลการเขียนนี้ก็เช่นเดียวกับปรัชญาการเขียนภาพภูมิทัศน์ในยุโรป — เป็นความศรัทธาของมนุษย์ที่ทำให้มีความรู้สึกดีขึ้นจากการซาบซึ้งในคุณค่าของความสวยงามและความมหัศจรรย์ของธรรมชาติ งานของศิลปินตระกูลแม่น้ำฮัดสันรุ่นหลังเช่นงานของ แอลเบิร์ต เบียร์สตัดท์จะสร้างงานที่สร้างความน่ากลัวขึ้นโดยการเน้นอำนาจของธรรมชาติ
นักสำรวจ, นักธรรมชาติวิทยา, ชาวทะเล, พ่อค้า, หรือผู้ตั้งถิ่นฐานที่มาถึงแผ่นดินแคนาดาเมื่อสมัยแรก ๆ ในการสำรวจต้องเผชิญกับธรรมชาติที่ค่อนข้างจะอันตรายจากทะเล นักสำรวจเหล่านี้พยายามปรับปรุงสถานการณ์โดยการทำแผนที่, บันทึก, และตั้งหลักแหล่ง ความเข้าใจธรรมชาติจากการสังเกตของแต่ละคนก็ต่างกันไป บันทึกจากความรู้สึกเหล่านี้มีตั้งแต่ถูกต้องตามความเป็นจริงไปจนการจินตนาการที่เกินความจริงเอามาก ๆ และการสังเกตเหล่านี้ก็ถูกบันทึกในรูปของภาพภูมิทัศน์ ภาพเขียนที่เป็นตัวอย่างที่ดีของการเขียนภาพภูมิทัศน์คานาดาคือภาพจากจิตรกรใน “กลุ่มเจ็ดคน” (Group of Seven) ที่มีชื่อเสียงในคริสต์ทศศตวรรษ
วงศ์ปลาดุกไฟฟ้า

วงศ์ปลาดุกไฟฟ้า  วงศ์ปลาหนังน้ำจืดจำพวกหนึ่ง พบเฉพาะในทวีปแอฟริกาตอนเหนือและตะวันออกบริเวณแม่น้ำไนล์ มีทั้งหมด 2 สกุล พบทั้งหมด 25 ชนิด 
ใช้ชื่อวงศ์ว่า Malapteruridae ซึ่งมาจากภาษากรีกคำว่า "Mala" หมายถึง "นุ่มนิ่ม", "pteron" หมายถึง "ครีบ" และ "oura" หมายถึง "หาง"
มีลำตัวมีรูปร่างกลมป้อม หัวหนา ตามีขนาดเล็ก มีครีบ 7 ครีบ แต่ไม่มีครีบหลัง มีเพียงครีบไขมัน ขนาดใหญ่ อยู่ด้านหลังใกล้โคนหาง ครีบอก 1 คู่ ไม่มีเงี่ยง ครีบท้อง 1 คู่มีขนาดเล็ก ครีบก้นอยู่ตรงข้ามกับครีบไขมัน หางมีขนาดใหญ่เป็นรูปพัด มีหนวด 3 คู่ รอบริมฝีปากมีหนังหนา มีอวัยวะสร้างไฟฟ้า 1 คู่โดยฝังอยู่ใต้ ผิวหนังที่หนาบริเวณลำตัวข้างละอันการปล่อยกระแสไฟฟ้าอยู่ภายใต้การควบคุมของระบบประสาท โดยปกติจะปล่อยกระแสไฟฟ้าเวลาหาอาหารหรือป้องกันตัวเท่านั้น ปลาที่มีขนาดใหญ่สามารถสร้างกระแสไฟฟ้าขนาด 1 แอมแปร์ และแรงคลื่นกว่า 100 โวลท์ได้ ซึ่งกระแสไฟฟ้าขนาดนี้ในน้ำสามารถ ทำอันตรายต่อศัตรู หรือแม้กระทั่งมนุษย์ได้ แต่แม้กระนั้นกระแสไฟฟ้าของปลาดุกไฟฟ้าเมื่อเทียบกับ ปลาไหลไฟฟ้า ("Electrophorus electricus") ก็ยังจัดว่ามีกำลังอ่อนกว่ามาก เพราะปลาไหลไฟฟ้าขนาดใหญ่บางตัวสามารถสร้างไฟฟ้าที่มีแรงคลื่นสูงถึง 600 โวลท์ ซึ่ง เป็นอันตรายร้ายแรงต่อสัตว์ทุกชนิด
สีตัวของปลาดุกไฟฟฟ้า ด้านหลังเป็นสีน้ำตาลลอมเทา ส่วนด้านท้องมีสีจางกว่า ตามตัว มีปละสีดำกระจายทั่วตัวจะมากหรือน้อยไม่แน่นอน ตามครีบมีสีอ่อน โคนครีบหางมีสีดำจางพาดลงมา โดยเฉพาะในตัวที่มีขนาดเล็ก ปลาดุกไฟฟ้าเป็นปลาที่รู้จักของมนุษย์มาตั้งแต่สมัยอียิปต์โบราณไม่ต่ำกว่า 6,000 ปี ทั้งนี้โดยมีหลักฐานจากภาพแกะสลักบนแผ่นดินที่พบในปิรามิดของอียิปต์ นิยมใช้เนื้อบริโภคในท้องถิ่น
เป็นปลากินเนื้อ มักซุกซ่อนตัวอยู่นิ่ง ๆ ตามวัสดุใต้น้ำ เช่น โพรงไม้, สาหร่าย หาเหยื่อในเวลากลางคืนด้วยการสร้างกระแสไฟฟ้าเพื่อสลบเหยื่อ การขยายพันธุ์เชื่อกันว่าเป็นปลาที่ฟักไข่ในปาก 
ปลาดุกไฟฟ้า ชนิดที่ใหญ่ที่สุดโตเต็มได้ราว 1.22 เมตร คือ ชนิด "Malapterurus microstoma" ปัจจุบันนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม ซึ่งต้องเลี้ยงเดี่ยว ๆ เพียงตัวเดียวเนื่องจากเป็นปลาที่ก้าวร้าว ซ้ำยังสามารถปล่อยไฟฟ้าใส่ปลาชนิดอื่นได้อีก
จิตรกรรมสีน้ำมัน

จิตรกรรมสีน้ำมัน หรือ ภาพเขียนสีน้ำมัน  คือการเขียนภาพโดยใช้สีฝุ่นที่ผสมกับน้ำมันแห้ง (drying oil) — โดยเฉพาะในตอนต้นของยุโรปสมัยใหม่, น้ำมันลินสีด (linseed oil) ตามปกติแล้วก็จะต้มน้ำมันเช่นลินสีดกับยางสนหรือยางสนหอม (frankincense) ส่วนผสมนี้เรียกว่า "น้ำมันเคลือบ" (varnish) ซึ่งเป็นสิ่งที่ทำให้ภาพเขียนมีความหนาและเป็นเงา น้ำมันอื่นที่ใช้ก็มีน้ำมันเม็ดฝิ่น, น้ำมันวอลนัต, และน้ำมันดอกคำฝอย น้ำมันแต่ละอย่างก็มีคุณภาพต่าง ๆ กัน เช่นอาจจะทำให้สืเหลืองน้อยลง หรือใช้เวลาแห้งไม่เท่ากัน บางครั้งก็จะเห็นความแตกต่างจากเงาของภาพเขียนแล้วแต่ชนิดของน้ำมัน จิตรกรจะใช้น้ำมันหลายชนิดในภาพเขียนเดียวกันเพื่อให้ได้ลักษณะของภาพเขียนออกมาตามที่ต้องการ การแสดงออกของสีก็จะต่างกันตามแต่วัสดุที่ใช้เขียน
ธงชาติสหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซีย

ธงราชการของสหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซีย มีลักษณะเป็นรูปสีเหลี่ยมผืนผ้าพื้นแดง (หมายถึงธงแดงรูปค้อนเคียวของสหภาพโซเวียต) มีแถบสีฟ้าที่ด้านติดคันธงยาวตลอดด้านกว้างของธง โดยแถบนี้กว้างหนึ่งในแปดส่วนของด้านยาวของธง 
ประวัติ.
ในสมัยที่พรรคบอลเชวิคจัดตั้งสหภาพโซเวียตขึ้นใน พ.ศ. 2460 เขตการปกครองรัสเซียได้ถูกจัดตั้งขึ้นเป็นสหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซีย (ย่อในภาษาอังกฤษว่า Russian SFSR หรือ RSFSR) ธงชาติสำหรับใช้ภายใต้การปกครองในระบอบคอมมิวนิสต์จึงถูกคิดขึ้นเป็นครั้งแรก เมื่อ พ.ศ. 2461 มีลักษณะเป็นธงแดง มีอักษรซีริลลิกย่อ "РСФСР" (ถอดเป็นอักษรโรมันคือ RSFSR) 
รูปแบบของธงนี้มีการดัดแปลงแก้ไขอยู่หลายครั้ง จนถึง พ.ศ. 2497 จึงได้มีการกำหนดแบบธงชาติซึ่งได้ใช้ตลอดมาจนถึงก่อนหน้าการล่มสลายของสหภาพโซเวียตใน พ.ศ. 2534 เพียงเล็กน้อย มีลักษณะตามรัฐธรรมนูญแห่งสหพันธ์ สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซีย ค.ศ. 1954 (พ.ศ. 2497) ดังนี้
เดือนสิงหาคม พ.ศ. 2534 ธงสามสี ขาว-น้ำเงิน-แดง ซึ่งเป็นธงชาติรัสเซียเดิมก่อนสมัยสหภาพโซเวียต ได้มีการรับรองให้ใช้เป็นธงชาติควบคู่กับธงยุค พ.ศ. 2497 โดยสภาโซเวียตสูงสุดแห่งสหพันธ์ สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซีย ซึ่งได้ใช้มาจนถึงวันที่ 25 ธันวาคมปีเดียวกัน ธงสามสีจึงได้รับการยอมรับให้เป็นธงชาติรัสเซียเพียงธงเดียวอย่างเป็นทางการในที่สุด พร้อมกับการสิ้นสุดของสหภาพโซเวียดอย่างสมบูรณ์ในวันนั้น เมื่อมิคาอิล กอร์บาชอฟประกาศลาออกจากตำแหน่งประธานาธิบดีแห่งสหภาพโซเวียตอย่างเป็นทางการ
ชะนีเซียมัง

ชะนีเซียมัง หรือ เซียมมัง หรือ ชะนีดำใหญ่ (มลายู: Siamang; แปลว่า "ลิงสยาม"; ชื่อวิทยาศาสตร์: "Symphalangus syndactylus") สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในอันดับวานรชนิดหนึ่ง เป็นสัตว์จำพวกชะนี ซึ่งเป็นชะนีชนิดที่ใหญ่ที่สุดในโลก จัดเป็นเพียงชนิดเดียวในสกุล "Symphalangus"
มีรูปร่างคล้ายชะนีทั่วไป แต่มีรูปร่างและลำตัวใหญ่กว่ามาก ขนาดโตเต็มที่มีความยาวลำตัวและหัว 75-90 เซนติเมตร น้ำหนักในเพศผู้ 10.9 กิโลกรัม ตัวเมีย 10.6 กิโลกรัม ขนมีสีดำทั้งตัวทั้งตัวผู้และตัวเมีย มีลักษณะเด่นคือ บริเวณลำคอมีถุงสีเทาปนชมพู โดยถุงดังกล่าวจะป่องออกขณะที่ส่งเสียงร้อง โดยชะนีเซียมังจัดเป็นชะนีที่ร้องได้ดังที่สุด
มีการกระจายพันธุ์ในเขตใต้สุดของไทย, มาเลเซียและเกาะสุมาตรา มี 2 ชนิดย่อย คือ "S. s. syndactylus" พบในมาเลเซีย และ "S. s. continentis" พบที่เกาะสุมาตรา อาศัยอยู่ในป่าดิบแล้งและป่าดิบชื้น
อาหารหลัก ได้แก่ ใบไม้, ผลไม้, ดอกไม้และสัตว์ที่มีขนาดเล็ก อาศัยอยู่รวมกันเป็นครอบครัวแบบผัวเดียวเมียเดียวที่มีลูกอาศัยอยู่ด้วยกัน โดยชะนีเซียมังแต่ละฝูงมีสมาชิกประมาณ 3-5 ตัว แต่ตัวผู้จะเป็นฝ่ายเลี้ยงดูลูกด้วยตัวเอง ซึ่งแตกต่างไปจากชะนีชนิดอื่น ที่ตัวเมียจะเป็นฝ่ายดูแลลูก ในสถานที่เลี้ยงมีอายุขัยประมาณ 35 ปี
ชะนีเซียมัง ในสวนสัตว์ในประเทศไทยมีอยู่เพียงที่เดียวเท่านั้น คือ สวนสัตว์เปิดเขาเขียว จังหวัดชลบุรี เมื่อเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2555 ได้มีลูกชะนีเซียมังเกิดขึ้นมาใหม่
พระเจ้าอินจงแห่งโชซ็อน

พระเจ้าอินจง (#เปลี่ยนทาง ค.ศ. 1515 - ค.ศ. 1545) เป็นพระมหากษัตริย์รัชกาลที่ 12 แห่งราชวงศ์โชซ็อน (ค.ศ. 1544 - ค.ศ. 1545) พระราชสมภพเมื่อค.ศ. 1515 เป็นพระราชโอรสของพระเจ้าชุงจง (중종, 中宗) และพระนางชังกย็อง (장경왕후, 章敬王后) จากตระกูลยุนแห่งพาพยอง (파평윤씨, 坡平尹氏) ซึ่งสวรรคตในระหว่างมีพระประสูติการพระเจ้าอินจง พระเจ้าอินจงทรงได้รับสถาปนาเป็นพระรัชทายาท หรือ วังเซจา (王世子 왕세자) เมื่อ ค.ศ. 1520 ใน ค.ศ. 1534 พระนางมุนจ็อง (문정왕후, 文定王后) พระมเหสีองค์ใหม่จากตระกูลยุนเช่นกัน ได้ประสูติพระอนุชาของพระเจ้าอินจงคือเจ้าชายคย็องว็อน (경원대군, 慶原大君) ทำให้ตระกูลยุนแตกออกเป็นสองฝ่าย ได้แก่ ฝ่ายยุนใหญ่ (대윤, 大尹) นำโดยยุนนิม (윤임, 尹任) พระเชษฐาของพระนางชังกย็องและพระมาตุลาของรัชทายาทสนับสนุนรัชทายาทให้ได้เป็นกษัตริย์ และฝ่ายยุนเล็ก นำโดยยุนวอนฮย็อง (윤원형, 尹元衡) พระอนุชาของพระนางมุนจอง สนับสนุนเจ้าชายคย็องว็อน
พระเจ้าชุงจงสวรรคตในค.ศ. 1544 รัชทายาทจึงได้ขึ้นครองราชสมบัติต่อ ฝ่ายยุนใหญ่จึงก้าวขึ้นมามีอำนาจเหนือฝ่ายยุนเล็ก แต่พระเจ้าอินจงนั้นมีพระพลานามัยไม่ค่อยดีนัก อยู่ในราชสมบัติได้แปดเดือนก็สวรรคตในค.ศ. 1545 เจ้าชายคย็องว็อนพระอนุชาจึงได้ขึ้นครองราชย์ต่อมาเป็นพระเจ้ามย็องจงแห่งโชซ็อน (명종, 明宗)
พระนามเต็ม.
พระเจ้าอินจง ยองจอง ฮอนมุน อึยมู จางซุก ฮุมฮโย แห่งเกาหลี
พระบรมวงศานุวงศ์.
พระมเหสี
พระสนม
พงศาวลี.
! style="width: 26%; | ก่อนหน้า
! style="width: 4%; |
! style="width: 40%; | พระเจ้าอินจงแห่งโชซ็อน
! style="width: 4%; |
! style="width: 26%; | ถัดไป
ชะนีดำ

ชะนีดำ  จัดอยู่ในไฟลัมสัตว์มีแกนสันหลัง ชั้นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม อันดับวานร มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Nomascus concolor" 
มีรูปร่างหน้าตาคล้ายชะนีมงกุฎ ("Hylobates pileatus") และชะนีมือขาว ("H. lar") ตัวผู้มีขนปกคลุมลำตัวสีดำสนิท ยกเว้นบริเวณใบหน้า ที่มีขนสีขาวขึ้นแซมอยู่บริเวณรอบ ๆ ดวงตา จมูกและปาก ส่วนตัวเมียมีขนปกคลุมลำตัวสีครีม และมีสีดำอยู่กลางกระหม่อม
ชะนีดำมีความยาวลำตัวและหัว 46-60 เซนติเมตร น้ำหนัก 4.5-9 กิโลกรัม มีการกระจายพันธุ์อยู่ทางตอนใต้ของจีน ภาคเหนือของลาวและเวียดนาม
แต่การศึกษาชีววิทยาและนิเวศวิทยาของชะนีดำมีน้อยมาก อย่างไรก็ตามชะนีชนิดนี้มีความใกล้เคียงกับชะนีแก้มขาว ("N. leucogenys") สามารถอาศัยอยู่ได้ในป่าหลายประเภท เช่น ป่าดิบ, ป่าเบญจพรรณ หรือป่าที่อยู่ในระดับความสูงประมาณ 2,900 เมตรจากระดับน้ำทะเล พบว่าชะนีดำอาศัยอยู่บนยอดไม้ที่มีความสูงมากกว่าชะนีชนิดอื่น ๆ อาหารหลักคือ ยอดอ่อนของต้นไม้, ใบไม้, ผลไม้ หรือดอกไม้ แต่จะชอบกินไม้จำพวกไผ่มากที่สุด 
ออกหากินในเวลากลางวัน มีพฤติกรรมการรวมฝูงแบบผัวเดียวเมียเดียว โดยฝูงหนึ่งมีสมาชิกประมาณ 3-5 ตัว ตัวผู้เป็นผู้นำกลุ่มในการหาอาหารและดูแลฝูง จะลงมาบนพื้นดินบ้างเพื่อกินหน่อไม้ ลักษณะการร้องของชะนีดำมีความต่างระหว่างตัวผู้และตัวเมีย โดย ตัวผู้มีเสียงร้องที่ยาวกังวาลและแหลมกว่าตัวเมีย
ปัจจุบัน ประชากรชะนีดำในเวียดนาม สำรวจพบว่ามีแค่ 110 ตัวเท่านั้น
พระเจ้ามย็องจงแห่งโชซ็อน

พระเจ้ามย็องจง #เปลี่ยนทาง เป็นประมุขราชวงศ์โชซ็อนองค์ที่ 13 (พ.ศ. 2088 - พ.ศ. 2110) หรือเจ้าชายเคียงวอน เป็นโอรสของพระเจ้าชุงจงกับพระนางมุนจ็อง ขึ้นครองราชย์เมื่อพระชนมายุ 11 พรรษา ต่อจากพระเชษฐาต่างมารดาคือพระเจ้าอินจง ที่สวรรคตไปด้วยพระพลานามัยที่ไม่สู้จะดีใน พ.ศ. 2088 มีพระมารดาสำเร็จราชการแทน
พระเจ้ามยองจงพระราชสมภพเมื่อ ค.ศ. 1534 เป็นเจ้าชายคย็องว็อน (경원대군, 慶原大君) เป็นพระโอรสของพระเจ้าชุงจง กับพระนางมุนจ็อง มเหสีองค์ที่สามของพระเจ้าจุงจง เจ้าชายคย็องว็อนมีพระเชษฐาต่างพระราชมารดาเป็นรัชทายาทอยู่แล้ว ซึ่งเป็นพระราชโอรสของพระเจ้าจุงจงกับพระนางชังกย็อง มเหสีองค์ที่สองของพระเจ้าชุงจงที่สิ้นพระชนม์ไปแล้ว ปลายรัชกาลของพระเจ้าชุงจงเกิดการแก่งแย่งอำนาจระหว่างขุนนางตระกูลยุน คือ ฝ่ายยุนใหญ่ (대윤, 大尹) คือฝ่ายของ ยุนอิม ซึ่งเป็นพระเชษฐาของพระมเหสีชังกยอง สนับสนุนรัชทายาทให้ขึ้นครองราชย์ และ ฝ่ายยุนเล็ก (소윤, 小尹) นำโดย ยุน ว็อน-ฮย็อง (윤원형, 尹元衡) ที่เป็นพระอนุชาของพระมเหสีมุนจ็อง 
เมื่อค.ศ. 1544 พระเจ้าชุงจงสวรรคต รัชทายาทลีโฮขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าอินจง ขุนนางฝ่ายยุนใหญ่ขึ้นมามีอำนาจภายใต้การนำของยุนอิม แต่พระเจ้าอินจงอยู่ในราชสมบัติได้เพียงแปดเดือนก็สวรรคตอย่างเป็นปริศนาใน ค.ศ. 1545 เจ้าชายคย็องว็อนก็ได้ขึ้นครองราชสมบัติด้วยพระชนมายุเพียง 11 พรรษา จึงมีพระราชมารดาเป็นผู้สำเร็จราชการแทน ทำให้ฝ่ายยุนเล็กที่เป็นฝ่ายของพระนางซองย็อล (พระพันปีมุนจ็อง) และยุน ว็อน-ฮย็องที่เป็นพระมาตุลา (น้า) ขึ้นมามีอำนาจแทนฝ่ายยุนใหญ่ และทำการกวาดล้างขุนนางฝ่ายยุนใหญ่เสียสิ้น โดยยุนวอนฮย็องกล่าวหายุนอิมว่าคิดก่อการกบฏยกราชสมบัติให้องค์ชายพงซอง (봉성군, 奉城君 พระโอรสของพระเจ้าชุงจงกับพระสนมฮงฮีบิน) เรียกว่า การสังหารหมู่ปราชญ์ปีอึลซา (을사사화, 乙巳士禍) ขุนนางจำนวนมากรวมทั้งยุนอิมถูกเนรเทศ 
ในรัชสมัยของพระเจ้ามย็องจงเป็นสมัยที่ขุนนางฝ่ายยุนเล็กมีอำนาจมาก ไม่ว่าใครก็ไม่สามารถดำรงตำแหน่งขุนนางได้หากไม่ได้รับการสนับสนุนจากฝ่ายยุนเล็ก พระพันปีซองยอลทรงมีศรัทธาในพระพุทธศาสนาและโปรดพระภิกษุรูปหนึ่งชื่อ โพอู (보우, 普雨) ทำให้ทรงมีนโยบายฟื้นฟูพระพุทธศาสนาขึ้นในโชซ็อน พระเจ้ามย็องจงมีพระโอรส ประสูติเมื่อค.ศ. 1551 แต่งตั้งให้เป็นองค์ชายรัชทายาทเมื่อค.ศ. 1557 ครั้นถึงค.ศ. 1553 พระเจ้ามยองจงมีพระชนมายุครบ 20 ชันษาสามารถออกว่าราชการเองได้ แต่พระพันปีมุนจ็องและยุน ว็อน-ฮย็องก็ยังไม่ทำการคืนอำนาจให้แก่พระเจ้ามยองจง จึงเป็นที่โจมตีของนักปราชญ์ฝ่ายซาริม นำโดย ชิมอีกยอม (심의겸, 沈義謙) ซึ่งเป็นพระอนุชาของพระมเหสีอินซุน จนถูกขุนนางฝ่ายยุนเล็กทำการกวาดล้างขนาดย่อมใน ค.ศ. 1563
รัชทายาทสวรรคตเมื่อ ค.ศ. 1563 ด้วยพระชนมายุเพียงสิบสองชันษา ได้รับพระนามว่าเจ้าชายรัชทายาทซุนฮวี (순회세자, 順懷世子) หลังจากที่ทรงสำเร็จราชการแทนมายี่สิบปีพระพันปีซองยอลก็สวรรคตเมื่อค.ศ. 1565 เป็นโอกาสให้พระเจ้ามย็องจงทรงทวงพระราชอำนาจคืน โดยการประหารชีวิตยุน ว็อน-ฮย็อง และกำจัดอำนาจของขุนนางฝ่ายยุนเล็กออกไปจากราชสำนัก และเมื่อไม่มีพระราชโอรส ในค.ศ. 1567 ก็ประกาศว่าจะมอบราชสมบัติให้กับ องค์ชายฮาซอง (하성군, 河城君) ซึ่งเป็นโอรสของ เจ้าชายท็อกฮึง พระอนุชาต่างพระมารดา (덕흥군, 德興君 พระโอรสของพระเจ้าชุงจง กับพระสนมอันชังบิน) พระเจ้ามย็องจงว่าราชการเองเพียงสองปี ก็สวรรคตในค.ศ. 1567 สุสานหลวงมีชื่อว่า คังนึง (강릉, 康陵) องค์ชายฮาซองขึ้นครองราชสมบัติต่อไป เป็นพระเจ้าซ็อนโจ
พระบรมวงศานุวงศ์.
พระมเหสี
พระสนม
พระโอรส
พงศาวลี.
! style="width: 26%; | ก่อนหน้า
! style="width: 4%; |
! style="width: 40%; | พระเจ้ามย็องจงแห่งโชซ็อน
! style="width: 4%; |
! style="width: 26%; | ถัดไป
พลศึกษา

พลศึกษา  เป็นวิชาในระดับประถมศึกษาและมัธยมศึกษาซึ่งมุ่งหมายให้เกิดการเรียนรู้เชิงทักษพิสัย (psychomotor learning)
ในสมัยหลังนี้ มีแนวโน้มว่า พลศึกษาพัฒนาเป็นกิจกรรมหลายรูปแบบมากขึ้น การสอนให้นักเรียนทำกิจกรรมทางพลศึกษาตั้งแต่อายุยังน้อยช่วยให้นักเรียนมีอุปนิสัยที่ดีต่อการทำกิจกรรมซึ่งจะมีผลสืบเนื่องต่อไปในวัยผู้ใหญ่ด้วย เช่น ครูบางคนสอนเทคนิคที่ช่วยลดความกดดัน เป็นต้นว่า โยคะ และการฝึกหายใจ ที่เป็นประโยชน์ไม่เพียงต่อกิจกรรมพลศึกษา การสอนให้นักเรียนเล่นกีฬาซึ่งมิใช่ของท้องถิ่นนั้นยังช่วยให้นักเรียนมีแรงจูงใจเข้าร่วมกิจกรรมอื่น ๆ มากขึ้น ทั้งยังช่วยนักเรียนเรียนรู้วัฒนธรรมต่าง ๆ ด้วย เช่น เมื่อสอนบทเรียนเกี่ยวกับกีฬาลาครอส (lacrosse) นักเรียนจะได้เรียนรู้วัฒนธรรมพื้นเมืองอเมริกันทางแคนาตะวันออกเฉียงเหนือและตะวันออกซึ่งเป็นแหล่งกำเนิดลาครอสด้วย
ต้นไม้ค้นหาแบบทวิภาค

ต้นไม้ค้นหาแบบทวิภาค  เป็นโครงสร้างข้อมูล ซึ่งใช้โครงสร้างต้นไม้ในการทำต้นไม้ค้นหาแบบทวิภาคต่างจากต้นไม้แบบทวิภาคตรงที่ส่วนของต้นไม้ด้านซ้ายของข้อมูลใดๆ จะน้อยกว่าข้อมูลนั้น และส่วนของต้นไม้ด้านขวาของข้อมูลใดๆ จะมากกว่าข้อมูลนั้นเสมอ ต้นไม้ค้นหาแบบทวิภาคสร้างขึ้นมาเพื่อให้เติมลบ หรือหาได้ง่าย สำหรับข้อมูลที่เปรียบเทียบกันได้ 
ต้นไม้ค้นหาแบบทวิภาคมักใช้ในการทำโครงสร้างข้อมูลชนิดอื่นๆต่อไป
ลักษณะของต้นไม้ค้นหาทวิภาค.
ต้นไม้ค้นหาแบบทวิภาคจะต้องเป็นต้นไม้ทวิภาค กล่าวคือมีสองลูกต่อหนึ่งโนด และส่วนของต้นไม้ด้านซ้าย (left subtree) จะต้องน้อยกว่า ตัวข้อมูล และส่วนของต้นไม้ด้านขวา (right subtree) จะต้องมากกว่า ตัวข้อมูลเสมอ สำหรับข้อมูลที่ใช้ในต้นไม้ค้นหาแบบทวิภาคเราจะใช้ข้อมูลที่เปรียบเทียบกันได้ (Comparable) เช่นตัวเลข ซึ่งสามารถบอกได้ว่าสิ่งใดมากกว่าหรือน้อยกว่าอีกสิ่งหนึ่งได้
จุดเด่นของต้นไม้ค้นหาแบบทวิภาค.
จุดเด่นของต้นไม้ค้นหาแบบทวิภาคคือการเอาออก นำเข้า และการเรียงลำดับของข้อมูลอยู่ตลอดเวลา และการค้นหาแบบ
ทวิภาค (binary search) ทำให้ตัดออกได้เป็นส่วนๆ และใช้เวลาโดยเฉลี่ย O(log n)
ความเร็วที่ใช้ในการทำงาน.
ความเร็วในการทำงานส่วนมากยังเป็น O(log n) เนื่องจากมีการค้นหาเป็นการค้นหาแบบทวิภาค ซึ่งตัดสิ่งที่เป็นไปไม่ได้ออกครึ่งหนึ่ง ทำให้ทำงานได้รวดเร็ว แต่บางกรณี ที่ต้นไม้ยาว (ยาวสุดคือต่อกันเป็นรายการโยง)
เช่นนี้อาจทำให้ต้นไม้ทำงานช้า ไม่สามารถการันตีประสิทธิภาพได้ นำไปสู่แนวคิดการทำต้นไม้เอวีแอลต่อไป
ปลาอะโรวานาเงิน

ปลาอะโรวาน่าเงิน หรือ ปลาตะพัดอเมริกาใต้สีเงิน  ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Osteoglossum bicirrhosum" ในวงศ์ปลาตะพัด (Osteoglossidae) มีรูปร่างคล้ายปลาอะโรวาน่าดำ ("O. ferreirai") ซึ่งเป็นปลาในสกุลเดียวกัน โดยมีถิ่นกำเนิดในลุ่มน้ำอเมซอนในเฟรนช์เกียนา, บราซิลและเปรู มีลำตัวยาวลึกและแบนข้างมาก ลำตัวด้านท้ายจะเรียวเล็กกว่าส่วนหัวมากจนมองเห็นได้ชัด ส่วนท้องมีลักษณะแบนจนใต้ท้องเป็นสันคม ขณะที่ยังเล็กจะมีจุดสีน้ำเงินและล้อมรอบด้วยวงแหวนสีชมพูที่บริเวณหลังแผ่นเหงือก ตัวตัวโดยทั่วไปสีขาวออกเหลือบเงิน แต่ปลาในบางแหล่งน้ำเกล็ดอาจมีหลายเหลือบสี เช่น เหลือง, เขียว และฟ้า บริเวณครีบและหางโดยมากจะเป็นสีฟ้าหม่น หัวและปากมีขนาดใหญ่และกว้างมาก โดยเป็นปลาในวงศ์นี้ที่หัวและปากใหญ่ที่สุด มีหนวด 1 คู่ ซึ่งก็เป็นปลาที่มีหนวดยาวที่สุดด้วยเช่นกัน ขนาดโตเต็มที่ราว 1-1.5 เมตร จัดว่าเป็นปลาที่มีความยาวที่สุดในวงศ์นี้ด้วยเช่นกัน ซึ่งโดยมากแล้ว เมื่อปลาโตเต็มที่กรามล่างจะยื่นออกมาเลยกรามบน และลูกตาก็มักจะตกลงมามองข้างล่าง
ปลาอะโรวาน่าเงิน จัดเป็นปลาอะโรวาน่าที่โตเร็วที่สุด แพร่ขยายพันธุ์ง่ายที่สุด รวมทั้งอุปนิสัยในสถานที่เลี้ยงไม่ดุร้ายเมื่อเทียบกับปลาอะโรวาน่าชนิดอื่น ๆ จึงสามารถเลี้ยงรวมกับปลาชนิดอื่นหรือเลี้ยงรวมกันได้หลาย ๆ ตัว อีกทั้งการที่แพร่ขยายพันธุ์ง่าย ซึ่งทำให้เป็นปลาที่มีราคาถูก จึงเป็นที่นิยมสำหรับนักเลี้ยงปลา สำหรับในธรรมชาตินิยมบริโภคในพื้นถิ่น