pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
สยามแรปเตอร์

สยามแรปเตอร์ (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Siamraptor") เป็นไดโนเสาร์คาร์คาโรดอนโทซอรัสซึ่งเป็นสกุลของไดโนเสาร์เทโรพอด หรือไดโนเสาร์กินเนื้อขนาดใหญ่ พบครั้งแรกที่แหล่งขุนค้นบ้านสะพานหิน ต.สุรนารี อ.เมือง จังหวัดนครราชสีมา นี่เป็นไดโนเสาร์สกุลคาร์คาโรดอนโทซอรัสตัวแรกในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ที่มีชื่อ
ภาวะเศรษฐกิจถดถอยโควิด-19

ภาวะเศรษฐกิจถดถอยโควิด-19 เป็นวิกฤตเศรษฐกิจรุนแรงทั่วโลกซึ่งเป็นเหตุให้เกิดภาวะเศรษฐกิจถดถอยหรือเศรษฐกิจตกต่ำในหลายประเทศ นับเป็นวิกฤตเศรษฐกิจโลกร้ายแรงที่สุดนับแต่ภาวะเศรษฐกิจตกต่ำครั้งใหญ่ในคริสต์ทศวรรษ 1930 วิกฤตดังกล่าวเริ่มต้นจากมาตรการล็อกดาวน์เพื่อรับมือโควิด-19 และมาตรการป้องกันอื่น ๆ ในช่วงการระบาดทั่วของโควิด-19 การตั้งต้นภาวะเศรษฐกิจถดถอยดังกล่าวประจวบกับเหตุตลาดหุ้นตกปี 2020 ซึ่งเริ่มตั้งแต่ปลายเดือนกุมภาพันธ์และกินเวลาจนถึงต้นเดือนเมษายน 2020 เหตุตลาดหุ้นตกดังกล่าวกินเวลาสั้น ๆ และดัชนีตลาดหลายแห่งทั่วโลกฟื้นตัวหรือกระทั่งทำสถิติสูงสุดใหม่เมื่อถึงปลายปี 2020 เมื่อเดือนกันยายน 2020 ประเทศเศรษฐกิจก้าวหน้าทุกประเทศเข้าสู่ภาวะเศรษฐกิจถดถอยหรือตกต่ำ ส่วนประเทศเศรษฐกิจเกิดใหม่ทุกประเทศเข้าสู่ภาวะเศรษฐกิจถดถอย แบบจำลองของธนาคารโลกเสนอว่าการฟื้นตัวทางเศรษฐกิจอย่างสมบูรณ์ในบางภูมิภาคอาจต้องใช้เวลาถึงปี 2025 หรือกว่านั้น
การระบาดทั่วของโควิด-19 ทำให้ประชากรโลกถึงกึ่งหนึ่งอยู่ภายใต้คำสั่งให้กักตัวที่บ้านเพื่อหยุดการระบาดของโควิด-19 ทำให้เกิดผลกระทบร้ายแรงต่อเศรษฐกิจทั่วโลก ซึ่งเกิดไล่เลี่ยกับภาวะเศรษฐกิจชะลอตัวในปี 2019 ซึ่งตลาดหลักทรัพย์และกิจกรรมผู้บริโภคทั่วโลกชะงัก
ภาวะเศรษฐกิจถดถอยนี้ยังก่อให้เกิดภาวะการว่างงานเพิ่มสูงขึ้นรวดเร็วในหลายประเทศ และสหรัฐไม่สามารถจัดทำระบบคอมพิวเตอร์ประกันการว่างงานที่รัฐสนับสนุน และดำเนินการเพื่อให้ทันกับคำร้องต่าง ๆ สหประชาชาติทำนายในเดือนเมษายน 2020 ว่าภาวะการว่างงานทั่วโลกจะลบชั่วโมงทำงานร้อยละ 6.7 ทั่วโลกในไตรมาสสองของปี 2020 หรือเทียบเท่ากับแรงงานเต็มเวลา 195 ล้านคน ในบางประเทศคาดว่าอัตราว่างงานจะอยู่ที่ประมาณร้อยละ 10 ส่วนประเทศที่ได้รับผลกระทบมากกว่านั้นอาจมีอัตราว่างงานสูงกว่านี้ ประเทศกำลังพัฒนายังได้รับผลกระทบจากการส่งเงินกลับประเทศลดลง ทำให้ทุพภิกขภัยจากโควิด-19 รุนแรงยิ่งขึ้น ภาวะเศรษฐกิจถดถอยนี้ กอปรกับสงครามราคาน้ำมันรัสเซีย-ซาอุดีอาระเบีย ค.ศ. 2020 ทำให้ราคาน้ำมันลดลง อุตสาหกรรมท่องเที่ยว การโรงแรมและพลังงานพังทลาย และกิจกรรมผู้บริโภคลดลงอย่างมีนัยสำคัญเมื่อเทียบกับทศวรรษก่อน
เมื่อภาวะเศรษฐกิจถดถอยที่เกิดจากการระบาดของไวรัสโคโรนายุติลง ส่งผลให้เกิดวิกฤตการณ์พลังงานโลก ค.ศ. 2021 ซึ่งได้รับแรงหนุนจากอุปสงค์ที่เพิ่มขึ้นทั่วโลกโดยเฉพาะอย่างยิ่งจากความต้องการพลังงานที่แข็งแกร่งในเอเชีย
การสนองทางการเงินของชาติต่าง ๆ.
หลายประเทศประกาศโครงการกระตุ้นเศรษฐกิจเพื่อรับมือกับผลกระทบของภาวะเศรษฐกิจถดถอย ด้านล่างนี้เป็นตารางสรุปโดยอาศัยข้อมูลจากกองทุนการเงินระหว่างประเทศ (เว้นแต่ระบุไว้เป็นอื่น)
วัดกระซ้าขาว

วัดกระซ้าขาว เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบ้านบ่อ อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร มีที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 54 ไร่ 1 งาน และมีที่ดินที่ธรณีสงฆ์จำนวน 22 ไร่ 3 งาน 71 ตารางวา 
วัดกระซ้าขาวสร้างเมื่อวันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2486 โดยมี นายฮวด หอมทอง ผู้ใหญ่บ้าน และนางหมา ผู้เป็นภรรยา เป็นผู้บริจาคที่ดินสร้างวัด จึงได้มีชื่อวัดว่า วัดหอมทองราษฎร์บำรุง ตามนามสกุลผู้บริจาคที่ดิน ต่อมาเปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดกระซ้าขาว" ตามชื่อหมู่บ้าน และที่ตั้งวัดเคยเป็นทะเลมาก่อนจึงมีกระซ้า หมายถึงซากสัตว์จำพวกหอยอยู่เป็นจำนวนมาก ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2498 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร 
อาคารเสนาสนะ ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 15 เมตร ยาว 34 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2539 ภายในประดิษฐานพระประธาน เป็นพระพุทธรูปศิลปะเชียงแสน ขนาดหน้าตักกว้าง 9 ศอก 9 นิ้ว ศาลาการเปรียญ กว้าง 13 เมตร ยาว 31 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2537 เป็นอาคารไม้ หอสวดมนต์ กว้าง 8 เมตร ยาว 40 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2525 เป็นอาคารไม้ กุฏิสงฆ์ จำนวน 15 หลัง เป็นอาคารไม้ ศาลาอเนกประสงค์ กว้าง 20 เมตร ยาว 50 เมตร สร้างเมื่อพ.ศ. 2520 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก หอฉัน กุฏิแม่ชี 3 หลัง และโรงครัว 2 หลัง นอกจากนั้นวัดยังมีพิพิธภัณฑ์กระดูกปลาวาฬ ที่เก็บซากโครงกระดูกปลาวาฬวาฬบรูด้า จำนวน 2 ตัว ซึ่งเป็นลักษณะแม่กับลูก
วัดไผ่ล้อม (จังหวัดปทุมธานี)

วัดไผ่ล้อม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยาในตำบลบ้านงิ้ว อำเภอสามโคก จังหวัดปทุมธานี บนพื้นที่ 74 ไร่ ยังเป็นแหล่งดูนกปากห่างซึ่งได้รับการประกาศเป็นเขตห้ามล่าสัตว์ป่า โดยในระหว่างเดือนพฤศจิกายนถึงเดือนมิถุนายนของทุกปี นกปากห่างเริ่มทำรังและผสมพันธุ์จนกระทั่งวางไข่และเลี้ยงลูกอ่อน เมื่อลูกนกโตขึ้นจนสามารถช่วยเหลือตัวเองได้ พอเข้าฤดูฝนประมาณ เดือนมิถุนายนถึงเดือนตุลาคม นกปากห่างจะอพยพขึ้นไปทางเหนือยังประเทศอินเดีย
วัดไผ่ล้อมสร้างในสมัยสุโขทัย ตามตำนานเล่าว่า สร้างโดยท่านท้าวมหาพรหมกับท่านท้าวมาลี มหาเศรษฐีอพยพมาจากกรุงสุโขทัยมาจับจองที่ดินทำกินบริเวณนี้ กรมการศาสนาระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 1860 วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2542
ภายในวัดมีสถาปัตยกรรมที่น่าสนใจ ได้แก่ อุโบสถภายในประดิษฐานพระประธานคือ "หลวงพ่อโต" เจดีย์ 5 องค์อยู่ที่ด้านอุโบสถเป็นศิลปะแบบจีน นอกจากนั้นยังมีโบราณวัตถุต่าง ๆ เช่น พระพุทธรูปปางต่าง ๆ สมัยเชียงแสน สุโขทัยอู่ทอง เครื่องเบญจรงค์ลายครามและธรรมาสน์บุษบก
วัดน้อยแสงจันทร์

วัดน้อยแสงจันทร์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมคลองแม่กลอง ในตำบลลาดใหญ่ อำเภอเมืองสมุทรสงคราม จังหวัดสมุทรสงคราม
วัดน้อยแสงจันทร์สร้างเมื่อพ.ศ. 2459 ผู้สร้างคือ นายเหม็น นางน้อย นายจันทร์ และนางแสง ได้สละทรัพย์สมบัติ และที่ดินให้สร้างวัดพร้อมกับเรือนฝากระดานอีก 3 หลัง และยังได้จัดเพิ่มเติมให้ตลอดมา จึงได้ให้ชื่อวัดนี้ว่า "วัดน้อยแสงจันทร์" ตามชื่อผู้สร้าง เพียงแต่รายที่ 4 ซึ่งมีนามว่านายเหม็นนั้นเจ้าตัวเห็นว่าชื่ออาจจะไม่เป็นมงคลนัก จึงให้ใช้ชื่อเพียง 3 ราย
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถหลังเก่าสร้างเมื่อ พ.ศ. 2473 สร้างโดยโดยนางน้อยและนายจันทร์ มีลักษณะเป็นอาคารเครื่องไม้มุงกระเบื้อง หลังคามุงกระเบื้องสีลดชั้นสองชั้น ช่อฟ้าใบระกาปูนปั้นประดับกระจก ด้านหน้ามีพาไลยื่นมีเสาสี่เหลี่ยมรองรับ ชายคาปีกนกด้านข้างมีเสากลมรองรับ ฝาอุโบสถเป็นฝาไม้กระดานลูกฟัก ภายในอุโบสถประดิษฐานพระประธาน เป็นพระพุทธรูปนั่งปางสมาธิ หล่อด้วยทองเหลือง หน้าตักกว้าง 27 นิ้ว สูง 32 นิ้ว สร้างเมื่อ พ.ศ. 2449 ศาลาการเปรียญภายในประดิษฐานพระประธาน เป็นะพระพุทธรูปนั่งปางสมาธิ หล่อด้วยทองเหลือง หน้าตักกว้าง 29 นิ้ว สูง 36 นิ้ว สร้างเมื่อ พ.ศ. 2449
วัดสะแก (จังหวัดนนทบุรี)

วัดสะแก เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 9 บ้านบางสะแก ตำบลบางเลน อำเภอบางใหญ่ จังหวัดนนทบุรี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 5 ไร่ 3 งาน 3 ตารางวา
วัดสะแกตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2305 ไม่ปรากฏนามและประวัติผู้สร้าง เดิมมีชื่อว่า วัดกลางคลอง ซึ่งตั้งตามลักษณะภูมิประเทศที่ตั้งวัดมาแต่เดิม วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2310
อาคารและเสนาสนะสำคัญได้แก่ อุโบสถ บูรณะเมื่อ พ.ศ. 2486 ลักษณะทรงไทยโบราณ สร้างด้วยหินอ่อน บานประตูและหน้าต่างเป็นไม้สักแกะสลักตัวนูน ภายในมีภาพฝาผนังลายเส้นอสีติมหาสาวกและมีพระประธานสมัยอยุธยาปางสมาธิ เนื้อหินทราย มีชื่อว่า "หลวงพ่อพุทธมหามงคล" กุฏิสงฆ์ จำนวน 11 หลัง ส่วนมากเป็นอาคารไม้แบบโบราณ หอสวดมนต์ และศาลาการเปรียญ
วัดยังมีวัตถุมงคลคือ พระผงรูปเหมือนพระครูสินิทนนทคุณ ด้านหลังเป็นยันต์นะคงคา เชื่อกันว่าใช้รักษาโรคได้
วัดปากคลองพระอุดม

วัดปากคลองพระอุดม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมคลองพระอุดม (คลองบ้านแหลม) ในหมู่ที่ 5 บ้านปากคลองพระอุดม ตำบลคลองพระอุดม อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 20 ไร่ และมีที่ธรณีสงฆ์จำนวน 2 แปลง เนื้อที่ 26 ไร่
วัดปากคลองพระอุดมเป็นวัดของชุมชนมอญสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ตอนต้น ชุมชนนี้อยู่บริเวณปากคลองบ้านแหลมซึ่งเป็นที่ลุ่มชายเลน ต่อมาดินโคลนที่ไหลมาตามลำน้ำเจ้าพระยาได้ทับถมกันมากขึ้นจนทำให้มีแผ่นดินงอกออกไปทางปากคลอง พระสงฆ์ที่มาจากมอญและชาวบ้านได้ร่วมกันสร้างวัดขึ้นเมื่อวันที่ 27 พฤษาคม พ.ศ. 2418 แล้วตั้งชื่อวัดว่า วัดปากคลอง หรือที่ในภาษามอญเรียกว่า เภี่ยะปานเกริง ชาวบ้านยังเรียกว่า วัดบ้านแหลม ตามชื่อท้องที่ที่ตั้งวัด ทางวัดได้สร้างอุโบสถและขอรับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2442 และได้ผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 29 มกราคม พ.ศ. 2426
อาคารและเสนาสนะสำคัญได้แก่ อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2418 เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ ภายในประดิษฐานพระประธานปางสมาธิ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2418 ศาลาการเปรียญ เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ภายในประดิษฐานพระประธานปางมารวิชัย สร้างเมื่อ พ.ศ. 2543 หอสวดมนต์ กุฏิสงฆ์ เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ วิหาร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก และศาลาอเนกประสงค์ เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก
วัดลุ่มมหาชัยชุมพล

วัดลุ่มมหาชัยชุมพล เป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดสามัญสังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท่าประดู่ อำเภอเมืองระยอง จังหวัดระยอง
ประวัติ.
วัดลุ่มมหาชัยชุมพลตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2234 แต่เดิมมีวัดตั้งอยู่ใกล้เคียงกัน 2 วัด คือ "วัดลุ่ม" และ "วัดเนิน" ต่อมาเมื่อราว พ.ศ. 2463 สมเด็จพระสังฆราชเจ้า กรมหลวงวชิรญาณวงศ์ เมื่อครั้งดำรงสมณศักดิ์ที่พระญาณวราภรณ์ ตำแหน่งจ้าคณะมณฑลจันทบุรี เสด็จมาตรวจการคณะสงฆ์ จึงให้รวมวัดลุ่มกับวัดเนินเป็นวัดเดียวกัน แล้วเรียกชื่อว่า วัดลุ่ม
ตามข้อมูลท้องถิ่นเล่าว่า วัดแห่งนี้เคยเป็นที่ตั้งประทับแรมของสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชเมื่อครั้งเป็นพระยาตาก พระองค์นำทหารกล้า 500 คน ตีฝ่าวงล้อมพม่าออกจากกรุงศรีอยุธยา มุ่งสู่หัวเมืองชายทะเลฝั่งตะวันออก โดยผ่านเส้นทางจังหวัดนครนายก ปราจีนบุรี ฉะเชิงเทรา ชลบุรี จนมาถึงเมืองระยอง ตั้งค่ายชุมพลบริเวณวัดลุ่ม ซึ่งที่มาของคำต่อท้ายคำว่า "มหาชัยชุมพล" เมื่อได้เป็นพระอารามหลวง บริเวณนี้ยังมีต้นสะตือใหญ่ที่ใช้ผูกช้างศึกประจำพระองค์ ชื่อ "พังคีรีบัญชร" พระองค์ยังได้ประทับนั่งใต้ต้นสะตือนี้ เรียกประชุมคณะกรรมการเมืองและราษฎรชาวระยอง ประกาศเจตจำนงในการกอบกู้เอกราชคืนจากพม่า ต้นสะดือในวัดนี้จึงเป็นหนึ่งในสถานที่ประวัติศาสตร์ชาติไทยและเป็นประวัติศาสตร์ของเมืองระยอง
อาคารและเสนาสนะ.
เสนาสนะที่สร้างขึ้นใหม่ โดยเฉพาะพระอุโบสถได้วางศิลาฤกษ์เมื่อวันที่ 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2513 ขนาดยาวเกือบ 21 เมตร กว้าง 17 เมตร ลักษณะเป็นทรงจัตุรมุข มุงด้วยกระเบื้องลอนสีน้ำตาลแก่ มีช่อฟ้า 16 ตัว มีใบระกา หางหงส์ 78 ตัว ลักษณะเหมือนพญานาคประดับด้วยกระจกสีเหลืองทอง หน้าบันลายไทย บัวปลายเสามีลักษณะเป็นกลีบบัวบานขึ้นไปตามคอเสาซึ่งเป็นเหมือนรังผึ้ง มีเทพนมอยู่ตรงกลาง ด้านในปูด้วยหินอ่อนจากจังหวัดสระบุรี ภายในประดิษฐานพระประธานแบบพระพุทธชินราชจำลองจากเมืองพิษณุโลก เนื้อทองเหลืองลงรักปิดทอง หน้าตักกว้าง 4 ศอก 9 นิ้ว ประทับบนแท่นสูงด้วยพุทธลักษณะสง่างาม ถัดลงมามีพระอัครสาวกซ้ายขวา 
พระอุโบสถหลังเก่า มีลักษณะเป็นอาคารทรงโรงก่ออิฐถือปูนขนาดเล็ก ผังรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า หลังคาเครื่องไม้ลด ชั้น 2 ชั้น มีช่อฟ้า ใบระกาและหางหงส์ไม้แกะสลัก หน้าบันปูนปั้นทาสีอิทธิพลศิลปะจีน ด้านหน้าเป็นรูปมังกรตกแต่งด้วยลายพรรณพฤกษา ด้านหลังเป็นรูปหงส์ตกแต่งด้วยลายพรรณพฤกษาและภาพสัตว์ขนาดเล็ก ซุ้มหน้าต่างแบบซุ้มหน้านางตกแต่งด้วยลายใบเทศตรง กึ่งกลางเป็นรูปครุฑยุด นาค บานประตูและหน้าต่างเป็นไม้ ภายในประดิษฐานพระพุทธรูปประทับนั่งปางมารวิชัยศิลปะรัตนโกสินทร์
ภายในวัดยังมีการตั้งศาลสมเด็จพระเจ้าตากสิน รูปทรงศาลแบบจัตุรมุข ด้านในมีพระบรมรูปหล่อพระองค์ขนาดเท่าองค์จริงนั่งประทับและยืนถือดาบ ด้านหน้าศาลมีต้นสะตืออายุกว่า 300 ปี
ปฏิบัติการเมิร์นมิดอน

ปฏิบัติการเมิร์นมิดอน เป็นแผนการตีโฉบฉวยในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง โดยหน่วยรบคอมมานโดที่ 1 และหน่วยรบคอมมานโดที่ 6 ในเดือนเมษายน ค.ศ. 1942 ปฏิบัติการครั้งนี้เป็นการตีโฉบฉวยที่ต้องถูกยุติซะก่อนในชะวากทะเลบริเวณปากแม่น้ำอดัวร์(Adour) ในทางตะวันตกเฉียงใต้ของฝรั่งเศส แผนการดังกล่าวนี้จะเข้าทำลายเส้นทางถนนและการขนส่งทางรถไฟระหว่างฝรั่งเศสและสเปนโดยการยกพลขึ้นบกประมาณ 3,000 นาย ซึ่งประกอบไปด้วยหน่วยรบคอมมานโดสองหน่วยคือ หน่วยที่ 1 และหน่วยที่ 6 ที่จะถูกตามมาด้วยหนึ่งและครึ่งนึงของกองพันราชนาวิกโยธินพร้อมกับกรมทหารยานเกราะและกองพันยานยนต์ ภายหลังจากที่ได้ลงเรือขนส่งลำเลียงพลอย่างควีน เอ็มม่า และปรินเซส เบียทริกซ์ กองกำลังเหล่านี้ได้ใช้เวลาหนึ่งเดือนในการแล่นเรือออกจากชายฝั่งฝรั่งเศสโดยปลอมแปลงเป็นเรือพาณิชย์สเปน ในวันที่ 5 เมษายน เรือได้เข้าใกล้ปากอ่าวเพื่อที่จะทำการลงจอดยกพลขึ้นบก อย่างไรก็ตาม ท่ามสภาพอากาศที่เลวร้าย พวกเขาได้เผชิญหน้ากับสันทรายที่แทบไม่คาดคิดมาก่อนและไม่สามารถผ่านพ้นไปได้ การตีโฉบฉวยครั้งนี้จึงถูกยกเลิกทันที และเรือก็ได้หันหลังกลับไปยังสหราชอาณาจักร
เจ้าพระยารัตนาธิเบศร์ (กุน รัตนกุล)

เจ้าพระยารัตนาธิเบศร์ นามเดิมว่า กุน แซ่อึ้ง (黃軍 จีนแต้จิ๋ว: ng5 gung1 จีนกลาง: "Huáng Jūn") เป็นสมุหนายกในช่วงต้นรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย เป็นต้นสกุล "รัตนกุล"
ประวัติ.
เจ้าพระยารัตนาธิเบศร์ (กุน) เดิมชื่อว่า กุน แซ่อึ้ง หรือ อึ้งกุน เป็นบุตรชายของกุ๋ย แซ่อึ้ง หรืออึ้งกุ๋ย (黃貴 จีนแต้จิ๋ว: ng5 gui3 จีนกลาง: "Huáng Guì") พ่อค้าชาวจีนแต้จิ๋วซึ่งได้อพยพมาค้าขายตั้งเคหสถานอยู่ที่ตำบลบ้านคลองโรงช้าง เมืองราชบุรี "จีนกุ๋ย" เป็นพ่อค้าสำเภามีบุตรธิดามาก "จีนกุน" เป็นบุตรคนที่ห้าของจีนกุ๋ย มาตั้งบ้านเรือนอยู่ที่บ้านปรก ปากแม่น้ำแม่กลองฝั่งเหนือ แขวงเมืองสมุทรสงคราม ส่วนมารดาของกุน เป็นธิดาของเจ้าพระยาพระคลัง (ฉิม) ขุนนางมาแต่กรุงเก่า
เจ้าพระยารัตนาธิเบศร์ (กุน) ปรากฏรับราชการครั้งแรก ดำรงตำแหน่งเป็น"พระราชประสิทธิ์" เจ้ากรมพระคลังวิเศษในสมัยกรุงธนบุรี ได้ย้ายครอบครัวมาตั้งบ้านเรือนที่หน้าวัดเลียบ กรุงเทพมหานคร และบูรณะวัดโคกเนินที่แม่กลองบ้านเดิมขึ้นเป็นวัดใหญ่ พระยาราชประสิทธิ์ (กุน) เป็นที่รู้จักในนามว่า "เจ๊สัวกุน" 
เมื่อพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกเสด็จขึ้นครองราชสมบัติเมื่อ พ.ศ. 2325 ทรงแต่งตั้งพระราชประสิทธิ์ (กุน) ขึ้นเป็นพระยาศรีพิพัฒน์ จางวางกรมพระคลังสินค้า ต่อมาใน พ.ศ. 2348 เมื่อเจ้าพระยาพระคลัง (หน) ถึงแก่อสัญกรรม พระยาศรีพิพัฒน์ (กุน) ได้เลื่อนขึ้นเป็นพระยาพระคลัง เสนาบดีกรมคลัง ได้รับสมญานามว่า "ท่านท่าเรือจ้าง" เนื่องจากจวนเจ้าพระยาอยู่ที่ท่าเรือจ้างข้างวัดเลียบ
เมื่อพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัยเสด็จขึ้นครองราชสมบัติ พ.ศ. 2352 ทรงแต่งตั้งพระยาพระคลัง (กุน) ขึ้นเป็นเจ้าพระยารัตนาธิเบศร์ที่สมุหนายก เจ้าพระยารัตนาธิเบศร์ (กุน) สร้างวัดขึ้นสามแห่งพร้อมกันได้แก่ วัดหัวเมือง (ปัจจุบันเป็นวัดร้างในโรงพยาบาลพระนั่งเกล้า) วัดกลางเมือง (วัดกลางบางซื่อ) และวัดท้ายเมือง นอกจากนี้ พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้าฯยังมีพระราชโองการให้เจ้าพระยารัตนาธิเบศร์บูรณะวัดนาคที่ริมคลองมอญขึ้นเป็นวัดพระยาทำ และเจ้าพระยารัตนาธิเบศร์ยังได้สร้างวัดที่เกาะเกร็ดคือวัดศาลาเจ้าคุณกุน หรือวัดศาลาจีนกุน กลายเป็นวัดศาลากุลในปัจจุบัน
เจ้าพระยารัตนาธิเบศร์ (กุน) ถึงแก่อสัญกรรมในรัชกาลที่ 2 สันนิษฐานว่าก่อนวันที่ 10 กันยายน พ.ศ. 2357 เนื่องจากเจ้าพระยาอภัยภูธร (น้อย บุณยรัตพันธุ์) ได้ขึ้นมาเป็นสมุหนายกแทน อัฐิของเจ้าพระยารัตนาธิเบศร์ (กุน) บรรจุอยู่ที่เจดีย์วัดใหญ่ จังหวัดสมุทรสงคราม
ครอบครัว.
เจ้าพระยารัตนาธิเบศร์ (กุน) เป็นต้นสกุล"รัตนกุล" ปรากฏบุตรธิดาดังนี้;
นาอูเอล กุซมัน

นาอูเอล อิกนาซิโอ กุซมัน (เกิด 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1986) เป็นนักฟุตบอลชาวอาร์เจนตินา ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งผู้รักษาประตูให้กับติเกรสในลิกา เอเมเอกิสและทีมชาติอาร์เจนตินา
สโมสรอาชีพ.
กุซมันลงเล่นนัดแรกในอาชีพให้กับนิวเวลส์โอลด์บอยส์ในเดือนสิงหาคม 2006 ที่พบกับเบลกราโน จากนั้นในปี 2008 เขาได้ย้ายไปร่วมทีมริบาดาเบียด้วยสัญญายืมตัวจนถึงปี 2009 และกลายเป็นผูเล่นคนสำคัญในการพาทีมชนะเลิศปริเมราดิบิซิออน ฟินัล 2013
ติเกรส อูอาเอเนเอเล.
เดือนกรกฎาคม 2014 กุซมันย้ายไปร่วมทีมติเกรสในลิกา เอเมเอกิส เขาลงเล่นนัดแรกให้กับทีมในนัดที่เสมอกับอัตลัส 0–0 เมื่อวันที่ 19 กรกฎาคม และในฤดูกาลนั้นทีมของเขาสามารถเข้าถึงรอบชิงชนะเลิศของลิกา เอเมเอกิสโดยพบกับกลุบอาเมริกา ในนัดแรกติเกรสชนะ 1–0 แต่ในนัดที่สองกุซมันรวมถึงเพื่อนร่วมทีมเอร์นัน บูร์บาโนและดาเมียน อาริเอล อัลบาเรซ โดนใบแดงทำให้ทีมแพ้ไป 3–0 ผลรวมสองนัด 3–1
ติเกรสเข้าถึงรอบชิงชนะเลิศโกปาลิเบร์ตาโดเรสในปี 2015 โดยพบกับริเบร์เปลต และหลังจากเสมอในนัดแรก 0–0 ติเกรสแพ้ไป 3–0 ในนัดที่สอง
เดือนธันวาคม 2015 กุซมันและทีมชนะเลิศลิกา เอเมเอกิส ฤดูกาลอาเปร์ตูรา ซึ่งพบกับอูเอเนอาเอเม โดยติเกรสชนะในการดวลลูกโทษ 4–2 หลังจากผลรวมสองนัดเสมอกัน 4–4
ในการแข่งขันนัดที่สองของรอบ 16 ทีมสุดท้ายในคอนคาแคฟแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2020 กุซมันทำประตูด้วยฟรีคิกในช่วงทดเวลาบาดเจ็บนาทีที่ 4 ของครึ่งหลังและเป็นประตูทำให้ทีมผ่านเข้ารอบต่อไป จากนั้นติเกรสสามารถชนะเลิศคอนคาแคฟแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2020 ได้โดยชนะลอสแอนเจลิส 2–1
การเล่นทีมชาติ.
กุซมันเป็นผู้เล่นคนสำคัญของทีมชาติอาร์เจนตินารุ่นอายุไม่เกิน 17 ปี ในฟุตบอลโลกเยาวชนอายุไม่เกิน 17 ปี 2003 จากนั้นในวันที่ 13 ตุลาคม 2014 เขาได้นัดแรกลงเล่นให้กับอาร์เจนตินาเป็นเวลา 45 นาทีในเกมกระชับมิตรที่ชนะฮ่องกง 7–0
ในเดือนพฤษภาคม 2018 กุซมันมีชื่ออยู่ในรายชื่อเบื้องต้นในการแข่งฟุตบอลโลก 2018 และถูกเรียกตัวไปแข่งแทนที่ของเซร์ฆิโอ โรเมโรที่มีอาการบาดเจ็บ
 "ณ วันที่ 21 มิถุนายน 2018"
เกียรติประวัติ.
สโมสร.
นิวเวลส์โอลด์บอยส์
อูอาเอเนเอเล
สุรชาติ ชำนาญศิลป์

สุรชาติ ชำนาญศิลป์ (6 มิถุนายน พ.ศ. 2483 – 14 สิงหาคม พ.ศ. 2560) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุดรธานี 6 สมัย และอดีตรองหัวหน้าพรรคเพื่อแผ่นดิน
ประวัติ.
สุรชาติ หรือกำนันหนวดหิน เกิดวันที่ 6 มิถุนายน พ.ศ. 2483 เป็นชาวอำเภอเมืองชัยนาท จังหวัดชัยนาท แต่มาทำงานที่จังหวัดอุดรธานี จึงอาศัยอยู่ที่อุดรธานี จนได้เป็นกำนันในตำบลนายูง 
จบการศึกษา วท.บ. (เทคโนโลยีการเกษตร) จากวิทยาลัยบัณฑิตสกลนคร และรัฐศาสตรบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง
การทำงาน.
สุรชาติ ชำนาญศิลป์ ลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุดรธานีครั้งแรกในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2519 สังกัดพรรคพิทักษ์ไทย ก่อนที่จะได้รับเลือกตั้งครั้งแรกในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2526 สังกัดพรรคกิจสังคม และกลับมาได้รับเลือกตั้งอีกครั้งในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ และเว้นวรรคไปในช่วงการเมืองปี 2535
สุรชาติ กลับมาได้รับเลือกตั้งเป็นสมัยที่ 3 ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538 และการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539 รวมทั้งในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 ในนามพรรคเสรีธรรม ซึ่งต่อมาพรรคเสรีธรรมยุบรวมเข้ากับพรรคไทยรักไทย ในปี 2544 เขาจึงได้เข้าร่วมงานกับพรรคไทยรักไทยตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา ซึ่งได้รับเลือกตั้งอีกสมัยในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2548 กระทั่งมีการยุบพรรคไทยรักไทย
หลังการยุบพรรคไทยรักไทย เขาได้เข้าร่วมงานกับพรรคเพื่อแผ่นดิน นำโดย สุวิทย์ คุณกิตติ และนายสุรชาติ ได้รับตำแหน่งรองหัวหน้าพรรค แต่ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 เขาไม่ได้รับเลือกตั้ง
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 เขาลงสมัครรับเลือกตั้งในนามพรรคชาติพัฒนาเพื่อแผ่นดิน แต่แพ้ให้กับเทียบจุฑา ขาวขำ จากพรรคเพื่อไทย กระทั่งในปี 2555 เขาจึงตัดสินใจลงสมัครรับเลือกตั้งในการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดในประเทศไทย พ.ศ. 2555 แข่งขันกับ วิเชียร ขาวขำ ซึ่งสนับสนุนโดยพรรคเพื่อไทย ในขณะที่เขาเองก็ยังเป็นสมาชิกพรรคเพื่อไทยอยู่ด้วย แต่ก็ไม่ได้รับเลือกตั้ง
ถึงแก่อนิจกรรม.
สุรชาติ ชำนาญศิลป์ ถึงแก่กรรมด้วยโรคปอด เมื่อวันที่ 14 สิงหาคม พ.ศ. 2560
แบล็กเบิร์ดดิง

แบล็กเบิร์ดดิง  เป็นการบังคับผู้คนด้วยการหลอกลวงหรือการลักพาตัวให้ทำงานเป็นทาสหรือแรงงานค่าจ้างต่ำในประเทศที่ห่างไกลจากบ้านเกิด ศัพท์นี้โดยทั่วไปแล้วใช้กับกระบวนการขนาดใหญ่ที่นำชาวพื้นเมืองไปสู่เกาะต่าง ๆ ในมหาสมุทรแปซิฟิกช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19 และ 20 ผู้คนที่ถูกบังคับ (blackbirded people) กลุ่มนี้ถูกเรียกว่ากานากาหรือชาวหมู่เกาะทะเลใต้ พวกเขามักถูกนำมาจากหมู่เกาะโซโลมอน วานูอาตู นีวเว เกาะอีสเตอร์ หมู่เกาะกิลเบิร์ต ตูวาลู และเกาะต่าง ๆ ของกลุ่มเกาะบิสมาร์กและที่อื่น ๆ
นายทาส กัปตัน และลูกเรือที่เกี่ยวข้องถูกเรียกว่า "แบล็กเบิร์ดเดอร์" (blackbirder) ความต้องการแรงงานราคาถูกเหล่านี้ส่วนใหญ่แล้วมีที่มาจากชาวยุโรปที่เข้ามาตั้งถิ่นฐานในนิวเซาท์เวลส์ ควีนส์แลนด์ ซามัว นิวแคลิโดเนีย ฟีจี ตาฮีตี และฮาวาย รวมไปถึงไร่นาขนาดใหญ่ในเปรู เม็กซิโก และกัวเตมาลา การใช้แรงงานในไร่อ้อย ฝ้าย และกาแฟในดินแดนเหล่านี้เป็นกลุ่มหลักที่ต้องการแรงงานจากแบล็กเบิร์ดดิง และมีการใช้คนกลุ่มนี้เป็นแรงงานในภาคอุตสาหกรรมอื่นอีกด้วย เรือที่ปฏิบัติการแบล็กเบิร์ดดิงเริ่มตั้งแต่ช่วงคริสต์ทศวรรษ 1840 และทำเรื่อยมาจนถึงคริสต์ทศวรรษ 1930 แบล็กเบิร์ดเดอร์จากทวีปอเมริกาแสวงหาแรงงานสำหรับใช้งานในไร่นาของตนและทำเหมืองปุ๋ยขี้นกบนเกาะชินชา ขณะที่แบล็กเบิร์ดเดอร์ชาวยุโรปในควีนส์แลนด์ ฟีจี และนิวแคลิโดเนียใช้แรงงานคนกลุ่มนี้ในการทำไร่อ้อย
ตัวอย่างของแบล็กเบิร์ดดิงนอกแปซิฟิกใต้ เช่น ช่วงแรกของอุตสาหกรรมไข่มุกในออสเตรเลียตะวันตกที่อ่าวนิกโคลและบรูมที่ชาวอะบอริจินถูกนำตัวมาจากพื้นที่โดยรอบ การปฏิบัติที่คล้ายกับแบล็กเบิร์ดดิงยังคงมีมาอยู่จนถึงปัจจุบัน ตัวอย่างหนึ่งคือการลักพาตัวและการบังคับด้วยปืนกับชาวพื้นเมืองในอเมริกากลางให้ทำงานเป็นแรงงานในไร่นาในภูมิภาคนั้น ๆ พวกเขามีคุณภาพชีวิตที่ต่ำ อยู่ในสภาพแวดล้อมที่มีการใช้ยาฆ่าแมลงอย่างหนัก และทำงานหนักโดยได้รับค่าตอบแทนเพียงเล็กน้อย
การป้องกัน คชรน.

การป้องกันเคมี ชีวะ รังสี นิวเคลียร์ หรือ การป้องกัน คชรน. (อักษรย่อ: CBRN defense หรือ CBRNE defense) เป็นมาตรการป้องกันที่ดำเนินการในสถานการณ์ที่อาจมีอันตรายจากการสงครามเคมี, ชีวภาพ, รังสี และนิวเคลียร์ (รวมถึงการก่อการร้าย) การป้องกัน คชรน. ประกอบด้วยการป้องกันเชิงรับ, การหลีกเลี่ยงการปนเปื้อน และการลด คชรน.
อุบัติการณ์ คชรน. แตกต่างจากอุบัติการณ์วัตถุอันตรายในทั้งขอบเขต (กล่าวคือ คชรน. อาจเป็นสถานการณ์ที่มีผู้เสียชีวิตจำนวนมาก) และเจตนา ซึ่งอุบัติการณ์ คชรน. ได้รับการตอบสนองภายใต้สมมติฐานว่ามีเจตนาและมุ่งร้าย ทั้งนี้ การเก็บรักษาหลักฐาน และการจับกุมผู้ก่อการ เป็นเรื่องที่น่ากังวลมากกว่าอุบัติการณ์ที่เกิดจากวัตถุอันตราย
การคาดการณ์ในปี ค.ศ. 2011 สรุปว่าการใช้จ่ายของรัฐบาลทั่วโลกในผลิตภัณฑ์และบริการด้านการป้องกัน คชรน. จะสูงถึง 8.38 พันล้านดอลลาร์สหรัฐในปีดังกล่าว
รากศัพท์.
ในภาษาอังกฤษ คำว่า "CBRN" ("คชรน.") ใช้แทนคำศัพท์ "NBC" (นิวเคลียร์, ชีวะ และเคมี) ของสงครามเย็น ซึ่งแทนที่คำว่า "ABC" (ปรมาณู, ชีวะ และเคมี) ที่ใช้ในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1950 ส่วนการเพิ่มตัวอักษร "R" (สำหรับ"รังสีวิทยา") เป็นผลมาจากภัยคุกคาม "ใหม่" ของอาวุธรังสี (หรือที่เรียกว่า "ระเบิดกัมมันตรังสี") นอกจากนี้ ในสหัสวรรษใหม่ คำว่า "CBRNe" ได้รับการนำมาใช้เป็นส่วนขยายของ "CBRN" โดยอักษร "e" ในคำนี้แสดงถึงภัยคุกคามจากระเบิดแสวงเครื่อง (enhanced (improvised) explosives)
ส่วนในภาษาสเปน คำว่า "NRBQ" (นิวเคลียร์, รังสี, แบคทีเรีย และเคมี) ได้เข้ามาแทนที่ "NBQ"
อาหารเคจัน

อาหารเคจัน หรือ อาหารเคเจิน (, [kɥizin kadʒæ̃n]),  เป็นรูปแบบอาหารที่วิวัฒนาการขึ้นมาโดยชาวเคเจิน–ชาวอะเคเดียรซึ่งถูกขับไล่จากอะเคเดียไปยังลุยเซียนาระหว่างศตวรรษที่ 18 อาหารเคเจินเป็นการผสมผสานของอาหารแอฟริกาตะวันตก, ฝรั่งเศส และสเปนเข้ากันกับอาหารแบบอะเคเดียน
มื้ออาหารแบบเคจันมักประกอบด้วยลักษณะอาหารสามหม้อ (three-pot affair) หนึ่งหม้อเป็นอาหารจานหลัก, หนึ่งหม้อเป็นข้าวสุก, ไส้กรอกที่ทำขึ้นพิเศษ หรือจานอาหารทะเล และหม้อสุดท้ายเป็นผักเท่าที่หาทานได้ เนื้อสัตว์ที่ปรากฏใช้ทั่วไปคือครอฟิช, กุ้ง, และไส้กรอกอังดุยล์ ในการประกอบอาหารปรากฏผักมีกลิ่นที่ใช้สามชนิดคือ พริกหยวกเขียว , หอมใหญ่ และ เซเลรี เรียกรวมกันว่าเป็น "ตรีเอกานุภาพแห่งวงการอาหาร" ในอาหารเคเจินและอาหารครีโอลลุยเซียนา 
ประวัติ.
ชาวอะเคเดียนเป็นชาวฝรั่งเศสเจ้าอาณานิคมผู้อาศัยในแถบแคนาดาก่อนที่จะถูกขับไล่ในศตวรรษที่ 18 ออกจากพื้นที่อะเคเดียโดยชาวบริเตนระหว่างสงครามฝรั่งเศสและอินเดียนที่ซึ่งก่อกำเนิด "le Grand Dérangement" ขึ้น ชาวอะเคเดียนบางส่วนเดินทางมาตั้งรกรากในพื้นที่แถบรัฐลุยเซียนาในสหรัฐจนถึงปัจจุบัน #เปลี่ยนทาง 
เนื่องจากสภาพอากาศในแถบลุยเซียนามีความแตกต่างอย่างมากจากพื้นที่อะเคเดียเดิม #เปลี่ยนทาง ทำให้วิธีประกอบอาหารแบบดั้งเดิมถูกละทิ้งไปเนื่องจากความแตกต่างของวัตถุดิบที่มีอยู่ การปรับเปลี่ยนเข้ากับวัตถุดิบชุดใหม่ในพื้นที่ใหม่นี้เป็นต้นกำเนิดของธรรมเนียมอาหารเคเจินยุคคลาสสิก19–20 ซึ่งต่างกันกับอาหารเคเจินยุคใหม่ซึ่งเกี่ยวกันอย่างมากกับรูปแบบของพรูโดม
หน่วยคำควบ

หน่วยคำควบ  ตามความหมายทั่วไปคือการหลอมคำอย่างหนึ่ง ซึ่งนำบางส่วนของคำหลายคำมาประกอบรวมกันเป็นคำใหม่ เช่น ในภาษาอังกฤษ คำ "smog" ประกอบขึ้นจากการหลอมคำ เข้ากับคำ หรือคำ "motel" ประกอบขึ้นจากการหลอมคำ เข้ากับคำ เป็นต้น การควบหน่วยคำมีลักษณะคล้ายกับการหดตัวหรือการลดรูปทางเสียง (contraction) แต่รูปหดตัวประกอบขึ้นจากคำที่อาจปรากฏแยกและเรียงกันก็ได้ เช่น ในภาษาอังกฤษ คำ และคำ หลอมรวมและหดตัวเป็น เป็นต้น ในขณะที่หน่วยคำควบเกิดจากการประกอบรวมคำที่มีอยู่เดิมตั้งแต่สองคำขึ้นไปโดยเชื่อมโยงเข้าหามโนทัศน์เดียว หน่วยคำควบยังแตกต่างจากคำประสม (compound) ตรงที่คำประสมไม่ได้ตัดทอนส่วนใดส่วนหนึ่งของต้นเค้าศัพท์ของคำที่จะมาประกอบรวมกัน เช่น ในภาษาอังกฤษ คำ "starfish" ถือเป็นคำประสมเนื่องจากประกอบรวมรูปคำดั้งเดิมไว้ทั้งหมด กล่าวคือ คำ และคำ 
ในทางภาษาศาสตร์ หน่วยคำควบคือรูปหน่วยคำเดียวที่ได้รับการวิเคราะห์ว่ามาจากหน่วยคำชั้นใต้ตั้งแต่สองหน่วยขึ้นไป เช่น ในภาษาฝรั่งเศส รูปหน่วยคำ ประกอบขึ้นจากหน่วยคำ ควบกับหน่วยคำ หรือรูปหน่วยคำ ประกอบขึ้นจากหน่วยคำ ควบกับหน่วยคำ เป็นต้น
กอตอนู

กอตอนู  เป็นเมืองใหญ่สุดในประเทศเบนิน มีจำนวนประชากรที่ 679,012 ใน พ.ศ. 2555 อย่างไรก็ตาม มีประชากรอาศัยอยู่ในเขตเมืองมากกว่าสองล้านคน 
เขตเมืองยังคงขยายตัวออกไปโดยเฉพาะทางตะวันตก ตัวเมืองตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศ ระหว่างมหาสมุทรแอตแลนติกกับทะเลสาบนอกูเอ
นอกจากจะเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดของเบนินแล้ว กอตอนูยังเป็นที่ตั้งของสถานที่ราชการและหน่วยงานทางการทูตส่วนใหญ่ของประเทศ แม้ว่าปอร์โต-โนโวจะเป็นเมืองหลวงของประเทศอย่างเป็นทางการก็ตาม
พรชัย ตระกูลวรานนท์

รองศาสตราจารย์ พรชัย ตระกูลวรานนท์ (เกิด 23 ธันวาคม พ.ศ. 2500) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคพลังประชารัฐ อดีตเหรัญญิกพรรคพลังประชารัฐ และอดีตรองอธิการบดีมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
ประวัติ.
พรชัย ตระกูลวรานนท์ เกิดเมื่อวันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2500 สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี รัฐศาสตรบัณฑิต เกียรตินิยมอันดับ 2 จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และปริญญาโท Master of Arts (Social Anthropology) และ Master of Philosophy (Social Anthropology) จาก UNIVERSITY OF KENT AT CANTERBURY สหราชอาณาจักร
การทำงาน.
พรชัย ตระกูลวรานนท์ เป็นอาจารย์ประจำคณบดีคณะสังคมวิทยาและมานุษยวิทยา มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เคยดำรงตำแหน่งคณบดีคณะสังคมวิทยาและมานุษยวิทยา ในปี 2538-2544 และปี 2547-2553 และเป็นรองอธิการบดีมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ 
พรชัย ตระกูลวรานนท์ ได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภาขับเคลื่อนการปฏิรูปประเทศ ในปี 2558 ต่อมาได้เข้าร่วมงานกับพรรคพลังประชารัฐ และได้รับตำแหน่งเหรัญญิกพรรค กระทั่งต่อมาได้รับแต่งตั้งเป็นข้าราชการการเมืองหลายตำแหน่ง อาทิ ที่ปรึกษารัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ ผู้ช่วยรัฐมนตรีกระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ผู้ช่วยรัฐมนตรีกระทรวงอุตสาหกรรม ที่ปรึกษารองนายกรัฐมนตรี และที่ปรึกษาประธานวุฒิสภา
ในปี 2562 เขาได้เลื่อนเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ แทน นฤมล ภิญโญสินวัฒน์ แลได้รับเลือกเป็นประธานคณะกรรมาธิการวิสามัญพิจารณาศึกษาและแก้ไขปัญหาการละเมิดสิทธิมนุษยชนและการลอบประทุษร้ายประชาชน สภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 25
ในปี 2563 มีการเปลี่ยนแปลงกรรมการบริหารพรรค นายพรชัย จึงพ้นจากหน้าที่เหรัญญิกพรรค
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร.
พรชัย ตระกูลวรานนท์ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 1 สมัย คือ
ฝั่ม มิญ จิ๊ญ

พลตำรวจโท ฝั่ม มิญ จิ๊ญ (เกิด 10 ธันวาคม พ.ศ. 2501) เป็นนายกรัฐมนตรีเวียดนามคนปัจจุบัน ดำรงตำแหน่งตั้งแต่วันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2564 ต่อจากเหงียน ซวน ฟุก ซึ่งไปดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีแห่งเวียดนาม
ประวัติ.
ฝั่ม มิญ จิ๊ญ เกิดเมื่อวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2501 ที่จังหวัดทัญฮว้า ในสมัยรัฐเวียดนามหรือเวียดนามเหนือ ในวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2529 สำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยวิเทศศึกษาฮานอย (ปัจจุบันคือมหาวิทยาลัยฮานอย) และมหาวิทยาลัยเทคนิควิศวกรรมโยธาแห่งบูคาเรสต์ สาธารณรัฐสังคมนิยมโรมาเนีย เขาได้รับการยอมรับให้เข้าร่วมกับพรรคคอมมิวนิสต์เวียดนาม และในวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2530 เขาได้รับเป็นสมาชิกพรรคอย่างเป็นทางการ
ตอร์เรสบลังกัส

ตอร์เรสบลังกัส  เป็นอาคารคอนกรีตที่มีการใช้งานแบบผสมผสาน ตั้งอยู่ในมาดริด ประเทศสเปน ออกแบบใน พ.ศ. 2507 โดยฟรันซิสโก ฆาบิเอร์ ซาเอนซ์ เด ออยซา สถาปนิกชาวสเปน อาคารนี้เป็นสิ่งก่อสร้างชิ้นสำคัญของขบวนการสถาปัตยกรรมแบบออร์แกนิกในประเทศสเปน ฆวน อัวร์เต (Juan Huarte) นักอุตสาหกรรมนิยม (industrialist) สร้างอาคารนี้ขึ้นโดยแรกเริ่มต้องการให้ประกอบด้วยอาคารที่อยู่อาศัยสองอาคาร
โตร์เรเวลัสกา

โตร์เรเวลัสกา (อาคารเวลัสกา) เป็นตึกระฟ้าที่สร้างขึ้นในทศวรรษ 1950s โดย BBPR ตั้งอยู่ในเมืองมิลาน ประเทศอิตาลี มีความสูงราว 100 เมตร และมีลักษณะแปลกตาคล้ายหัวเห๋ดที่โดดเด่นเป็นเอกลักษณ์ในบรรดาอาคารของทิวทัศน์นครที่มีโดมและอาคารทรงกล่องอื่น ๆ ลักษณะของอาคารนี้นำเอาแนวคิดของธรรมเนียมลอมบาร์ดที่ปรากฏในป้อมปราการมาประยุกต์ 
รูปร่างของอาคารนี้มักถูกตีความว่าสร้างขึ้นเลียนแบบเป็นปราสาทยุคกลาง ในปี 2011 อาคารได้รับสถานะอาคารคุ้มครอง
แหลมตราฟัลการ์

แหลมตราฟัลการ์  เป็นหัวแหลมผาชันในจังหวัดกาดิซ ประเทศสเปน เป็นบริเวณที่เกิดยุทธนาวีที่ตราฟัลการ์ใน ค.ศ. 1805 ซึ่งราชนาวีที่นำโดยพลเรือเอกโฮราชิโอ เนลสัน ชนะกองเรือผสมของประเทศสเปนกับฝรั่งเศสที่นำโดยนโปเลียน 
สิ่งก่อสร้างที่โดดเด่นที่สุดบนแหลมคือ "ประภาคารแหลมตราฟัลการ์"  เป็นหอสูง 34 เมตร (51 เมตรเหนือน้ำทะเล) ซึ่งเปิดใช้ในวันที่ 15 กรกฎาคม ค.ศ. 1862
ศัพทมูลวิทยา.
ชื่อแหลมนี้มีที่มาจากภาษาอาหรับ โดยอาจแผลงมาจากวลี "เฏาะเราะฟุลฆอร" ("แหลมถ้ำ/แหลมกระวาน") หรือจากวลี "เฏาะเราะฟุลฆ็อรบ์" ("แหลมตะวันตก") อย่างไรก็ตาม ในภาษาอาหรับสมัยใหม่บางครั้งถอดเสียงใหม่เป็น "อัฏเฏาะเราะฟุลอะฆ็อร" 
โบราณคดี.
แหลมนี้เป็นที่ตั้งของประภาคารตราฟัลการ์ซึ่งยังคงเปิดดำเนินการอยู่ โดยถัดจากประภาคารคือซากหอสังเกตการณ์ตราฟัลการ์ ซึ่งสร้างตามคำบัญชาของพระเจ้าเฟลิเปที่ 2 แห่งสเปน ในคริสต์ศตวรรษที่ 16 เพื่อเตือนการมาถึงของโจรสลัดชาวเบอร์เบอร์
นอกจากนี้ บริเวณแหลมทราฟัลการ์ยังมีซากโบราณสถานของโรงผลิตเกลือของโรมัน และซากการตั้งถิ่นฐานของชาวสเปนมุสลิม
ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2021 โรงอาบน้ำโรมันอายุ 2,000 ปี ประกอบด้วย ผนัง หน้าต่าง และประตู ได้ถูกพบผุดขึ้นมาจากเนินทรายของแหลมตราฟัลการ์
ชุมชนการเรียนรู้ทางวิชาชีพ

ชุมชนการเรียนรู้ทางวิชาชีพ  เป็นวิธีการที่ใช้ประคับประคองการเรียนรู้ร่วมกันในกลุ่มเพื่อนร่วมงานภายในสิ่งแวดล้อมการทำงานหนึ่ง คำนี้ถูกใช้เรียกแนวทางการจัดการครูเข้าสู่กลุ่มตามแบบการเรียนรู้แบบมืออาชีพจากการปฏิบัติ 
ประวัติ.
วลีนี้มีการเริ่มใช้ตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1990 หลังจากที่หนังสือชื่อ "The Fifth Discipline" (1990) ของปีเตอร์ เซ็งเก ได้ทำให้แนวคิดองค์กรการเรียนรู้เป็นที่นิยมขึ้น#เปลี่ยนทาง ซึ่งสอดคล้องกับแนวคิดการสะท้อนคิดที่ได้รับการยอมรับโดย Donald Schön ในหนังสืออย่าง "The Reflective Turn: Case Studies in and on Educational Practice" (1991) ต่อมา Charles B. Myers และ Lynn K. Myers ใช้วลี "ชุมชนการเรียนรู้ทางวิชาชีพ" ในหนังสือที่ตีพิมพ์ใน ค.ศ. 1995 ชื่อ "The Professional Educator: A New Introduction to Teaching and Schools" และในปีถัดมา Charles B. Myers ได้นำเสนอเอกสารในการประชุมประจำปีของสมาคมวิจัยทางการศึกษาอเมริกาในหัวข้อ "Beyond the PDS: Schools as Professional Learning Communities" ใน ค.ศ. 1997 Shirley M. Hord ได้ออกหนังสือขาวในหัวข้อ "Professional Learning Communities: Communities of Continuous Inquiry and Improvement" ต่อมาหนึ่งปีหลังจากนั้น Richard DuFour และ Robert E. Eaker ได้ตีพิมพ์หนังสือเรื่อง "Professional Learning Communities at Work" และนับจากนั้นเป็นต้นมาเอกสารทางวิชาการที่เกี่ยวกับ PLCs ก็ได้รับการตีพิมพ์เป็นจำนวนมาก
ลักษณะ.
ลักษณะพื้นฐานของ PLCs มีอยู่จำนวนมาก ซึ่งรวมถึงการทำงานร่วมกันของทีมที่ภาวะผู้นำและความรับผิดชอบต่อการเรียนรู้ของนักเรียนได้รับการแบ่งปัน, การให้ความสนใจกับการสะท้อนตนเอง การสืบสวน และการสนทนาในหมู่นักการศึกษา, การเน้นการพัฒนาการเรียนรู้ของนักเรียน, การแบ่งปันค่านิยมและบรรทัดฐาน และการพัฒนาแนวการปฏิบัติร่วมกันและข้อเสนอแนะ
รายงานเมื่อ ค.ศ. 2005 โดยกระทรวงศึกษาธิการของรัฐออนแทรีโอชื่อ "Education for All" ได้ชี้คุณลักษณะของ PLCs ไว้ดังนี้#เปลี่ยนทาง
สถานีรถไฟใต้ดินรวดฮูเซท

สถานีรถไฟใต้ดินรวดฮูเซท  เป็นสถานีรถไฟใต้ดินสต็อกโฮล์มในย่านคึงชอลแมนในสต็อกโฮล์มตอนกลาง สถานีเป็นส่วนหนึ่งของสายสีน้ำเงิน ตั้งอยู่ระหว่างสถานีที-แซนทราแลน และ ฟริดแฮมสพลาน เปิดให้บริการในัวนที่ 31 สิงหาคม 1975 เป็นส่วนแรกของสายสีน้ำเงินระหว่างที-แซนทราแลน กับ ยึลสตา
เช่นเดียวกันกับสถานีอื่น ๆ บางสถานีของรถไฟใต้ดินสต็อกโฮล์ม สถานีนี้ออกแบบโดยใช้สถาปัตยกรรมออร์แกนิก ที่ซึ่งทิ้งชั้นหินเปลือยไว้และไม่แกะสลักเพิ่มเติม
ชื่อสถานีตั้งตาม "รวดฮูเซท" (ศาล) ซึ่งตั้งอยู่เหนือสถานีพอดี
มนูญ สิวาภิรมย์รัตน์

มนูญ สิวาภิรมย์รัตน์ (เกิด 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2508) เป็นวิศวกรและนักการเมืองชาวไทย อดีตหัวหน้าพรรคเศรษฐกิจใหม่ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ
ประวัติ.
มนูญ เกิดเมื่อวันที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2508 เป็นพี่ชายของสุทัศน์ สิวาภิรมย์รัตน์ ซึ่งเคยถูกสมาชิกพรรค ร้องกกต. ขอให้ยุบพรรค ด้วยข้อกล่าวหาที่ว่าเป็นนายทุนพรรค เป็นคนนอก ที่เข้ามาครอบงำพรรค สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย ระดับปริญญาตรีวิศวกรรมศาสตรบัณฑิต (วิศวกรรมไฟฟ้า) จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ระดับปริญญาโท Master of Science (Engineering Management) และระดับปริญญาเอก Doctor of Philosophy (Engineering Management) จาก UNIVERSITY OF MISSOURI-ROLLA ประเทศสหรัฐอเมริกา
หลังจบการศึกษาปริญญาเอก เข้าได้เข้าทำงานที่บริษัท Siemens ใน St. Louis และบริษัท Maritz Inc. เมือง Fenton, Missouri USA เป็นเวลาหลายปีก่อนจะเดินทางกลับประเทศไทย
การทำงาน.
มนูญ เป็นวิศวกรไฟฟ้า เป็นที่ปรึกษาบริษัทเอกชนทั้งในประเทศสหรัฐอเมริกาและประเทศไทย ต่อมาเข้าสู่งานการเมืองโดยการเข้าร่วมงานกับมิ่งขวัญ แสงสุวรรณ์ พรรคเศรษฐกิจใหม่ และลงสมัครรับเลือกตั้งใน การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 แบบบัญชีรายชื่อ ลำดับที่ 5 และได้รับเลือกตั้งเป็นสมัยแรก 
เขาได้รับเลือกเป็นประธานคณะกรรมาธิการความมั่นคงแห่งรัฐ กิจการชายแดนไทย ยุทธศาสตร์ชาติและการปฏิรูปประเทศ สภาผู้แทนราษฎร
ต่อมมปี พ.ศ. 2562 มิ่งขวัญ ประกาศขอลาออกจากตำแหน่งหัวหน้าพรรคเศรษฐกิจใหม่ สืบเนื่องมาจากมิ่งขวัญและลูกพรรคมีอุดมการณ์ทางการเมืองที่แตกต่างกัน เขาจึงได้รับเลือกเป็นหัวหน้าพรรคคนใหม่ แต่ก็ดำรงตำแหน่งได้ไม่นาน กกต. ก็มีคำสั่งให้การประชุมเลือกหัวหน้าพรรคดังกล่าวเป็นโมฆะ และเขาจึงได้รับเลือกเป็นหัวหน้าพรรคคนใหม่อีกครั้งเมื่อวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2564
เขายังได้เป็นประธานคณะกรรมาธิการความมั่นคงแห่งรัฐ กิจการชายแดนไทย ยุทธศาสตร์ชาติและการปฏิรูปประเทศ สภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 25
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร.
มนูญ สิวาภิรมย์รัตน์ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 1 สมัย คือ
นายกรัฐมนตรีตองงา

นายกรัฐมนตรีตองงา  หรือเรียกอย่างเป็นทางการว่า นายกรัฐมนตรีแห่งราชอาณาจักรตองงา เป็นหัวหน้ารัฐบาลของประเทศตองงา สถาปนาขึ้นตามรัฐธรรมนูญ ค.ศ. 1875 ซึ่งมาตรา 51 กำหนดให้นายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีคนอื่น ๆ จะได้รับการแต่งตั้งและถอดถอนโดยพระมหากษัตริย์ตองงา
สำหรับชื่อเรียกตำแหน่งในภาษาอังกฤษนั้น แต่เดิมเรียกว่า พรีเมียร์ ซึ่งใช้มาตั้งแต่ปี 1876 จนถึงปี 1970 หลังจากนั้นเป็นต้นมาได้ใช้คำว่า นายกรัฐมนตรี เป็นชื่อเรียกตำแหน่งในปัจจุบัน
ผู้ดำรงตำแหน่งคนปัจจุบันคือ ซีอาโอซี โซวาเลนี ได้รับเลือกเมื่อวันที่ 15 ธันวาคม ค.ศ. 2021 และได้รับการแต่งตั้งเมื่อวันที่ 27 ธันวาคม ค.ศ. 2021 โซวาเลนีได้รับเลือกด้วยคะแนนเสียง 16 เสียง
รายชื่อ.
ประเทศตองงามีนายกรัฐมนตรีมาแล้วทั้งสิ้น 14 คน โดยเจ้าชายเตวิตา อูงาเป็นผู้ประเดิมตำแหน่ง ซึ่งส่วนใหญ่เชื้อพระวงศ์และชนชั้นสูงจะมีโอกาสในการดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีบ่อยครั้งกว่าสามัญชน อย่างไรก็ตามในปี 2006 ได้มีนายกรัฐมนตรีที่เป็นพลเรือนครั้งแรกในประวัติศาสตร์ตองงา โดยรายชื่อนายกรัฐมนตรีตองงามีดังนี้
ปอปปูเลรีส

ปอปปูเลรีส (แปลว่า "เป็นที่นิยมของประชาชน", เอกพจน์ "popularis") เป็นกลุ่มแยกการเมืองช่วงปลายสาธารณรัฐโรมันที่ถือฝ่ายพลีเบียน (สามัญชน)
ปอปปูเลรีสอุบัติในช่วงการปฏิรูปของพี่น้องแกรคคัส ผู้ดำรงตำแหน่งผู้แทนสภาสามัญช่วง 133 และ 121 ปีก่อนคริสตกาล แม้พี่น้องแกรคคัสจะมาจากชนชั้นสูงเนื่องจากเป็นหลานของสกีปิโอ แอฟริกานุส กงสุลโรมันและแม่ทัพในสงครามพิวนิกครั้งที่สอง แต่พวกเขาให้ความสนใจชาวเมืองที่ยากจน พี่น้องแกรคคัสพยายามผลักดันหลายนโยบายเพื่อบรรเทาปัญหาสังคม เช่น ส่งออกและกระจายธัญพืชให้ประชาชน จัดตั้งเมืองใหม่ และจัดสรรที่ดินของรัฐ นอกจากนี้ยังพยายามร่างกฎหมายมอบความเป็นพลเมืองโรมันแก่โซชิไอ กลุ่มชนอิตาลิกที่เป็นพันธมิตรกับโรม รวมถึงปฏิรูปอำนาจตุลาการเพื่อแก้ปัญหาทุจริต
ต่อมาพี่น้องแกรคคัสถูกสังหารโดยกลุ่มออปติเมตส์ ปรปักษ์สายอนุรักษนิยมที่ต้องการรักษาผลประโยชน์ของอภิชนที่ผูกขาดที่นั่งในวุฒิสภาโรมัน ลูกิอุส แอปปูเลอุส แซเทอร์นินุส และปูบลิอุส เกลาดิอุส ปุลเชอร์ ผู้แทนสภาสามัญจึงใช้การออกเสียงประชามติเพื่อหลบเลี่ยงสมาชิกวุฒิสภาในการผ่านนโยบายของพี่น้องแกรคคัส แต่ท้ายที่สุดพวกเขาถูกสังหารเช่นกัน อย่างไรก็ตามนักการเมืองยุคหลังหลายคนแสดงตนเป็นฝ่ายปอปปูเลรีสเพื่อเรียกความนิยม เช่น จูเลียส ซีซาร์ และอ็อกตาเวียน (ต่อมาเป็นจักรพรรดิเอากุสตุส)
ปอปปูเลรีสจำนวนหนึ่งมีชาติกำเนิดเป็นแพทริเซียน เช่น แอปปิอุส เกลาดิอุส ปุลเชอร์, ลูกิอุส กอร์เนลิอุส กินนา และจูเลียส ซีซาร์ กลุ่มนี้ยังเป็นพันธมิตรกับนักการเมืองที่สถานะต่ำกว่า โดยเฉพาะนอวุสฮอมอ เช่น กาอิอุส มาริอุส และกาอิอุส นอร์บานุส
ประวัติ.
สภาสามัญโรมันแย่งชิงอำนาจกับวุฒิสภาโรมันช่วงการปฏิรูปพี่น้องแกรคคัส โดยกลุ่มออปติเมตส์เป็นแกนนำฝ่ายวุฒิสภา ขณะที่สภาสามัญมีนักการเมืองกลุ่มปอปปูเลรีสหนุนหลัง เช่น กาอิอุส มาริอุส และจูเลียส ซีซาร์ ความขัดแย้งของทั้งสองฝ่ายมีบทบาทในสงครามกลางเมืองปลายยุคสาธารณรัฐ เช่น สงครามกลางเมืองซัลลาครั้งที่หนึ่ง (88–87 ปีก่อนคริสตกาล), สงครามกลางเมืองซัลลาครั้งที่สอง (83–81 ปีก่อนคริสตกาล), สงครามเซอร์ทอเรียน (80–72 ปีก่อนคริสตกาล), สงครามกลางเมืองซีซาร์ (49–45 ปีก่อนคริสตกาล) และสงครามกลางเมืองผู้ปลดปล่อย (44–42 ปีก่อนคริสตกาล)
ปอปปูเลรีสขึ้นสู่จุดสูงสุดของอำนาจสี่ช่วง ช่วงที่หนึ่งคือพี่น้องแกรคคัสขับเคลื่อนนโยบายเพื่อพลีเบียนเมื่อ 133 ปีก่อนคริสตกาล และ 122 ปีก่อนคริสตกาล ครั้งที่สองคือกาอิอุส มาริอุสและบุตรชาย กาอิอุส มาริอุสผู้เยาว์ยึดอำนาจและปกครองโรมระหว่าง 87 ปีก่อนคริสตกาลถึง 82 ปีก่อนคริสตกาล ก่อนเกิดสงครามกลางเมืองซัลลาครั้งที่สอง ครั้งที่สามคือจูเลียส ซีซาร์ดำรงตำแหน่งกงสุลเมื่อ 59 ปีก่อนคริสตกาล ด้วยการสนับสนุนจากปอมปีย์และมาร์กุส ลิกินิอุส กรัสซุส สองสมาชิกคณะสามผู้นำที่หนึ่งซึ่งมีซีซาร์ร่วมด้วย และครั้งที่สี่คือสงครามกลางเมืองซีซาร์ที่ซีซาร์ปกครองโรมตั้งแต่ 49 ปีก่อนคริสตกาล จนกระทั่งเขาถูกลอบสังหารใน 44 ปีก่อนคริสตกาล
รายการอ้างอิง.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
ฆัณฏา

ฆัณฏา (สันสกฤต: घण्टा, IAST: ghaṇṭā; ทิเบต: ดริลบู) เป็นคำในภาษาสันสกฤตใช้เรียกระฆังหรือกระดิ่งที่ใช้ในศาสนพิธีของศาสนาฮินดู การสั่นกระดิ่งนี้จะสร้างเสียงที่เชื่อถือกันว่าเป็นเสียงอันเป็นมงคล มนเทียรต่าง ๆ โดยทั่วไปมีกระดิ่งโลหะหนึ่งใบติดตั้งอยู่ที่ทางเข้าให้ผู้เข้าร่วมการบูชาสั่นกระดิ่งก่อนเริ่มพิธีทรรศนะ นอกจากนี้กระดิ่งจากสั่นโดยนักบวชระหว่างพิธีบูชา หรือ ยัญ – ระหว่างอารตี, ธูปะ ต่อหน้าองค์เทพ, ขณะชำระล้าง, ถวายเครื่องไนเวทย์ หรือ ปุษปาต่อองค์เทพ มีระฆังและกระกิ่งบางแบบที่ผลิตออกมาเพื่อสร้างเสียงโอมกังวาลยาวนานโดยเฉพาะ
จ้าว เยฺว่

จ้าว เยฺว่ (เกิด 29 เมษายน ค.ศ. 1995) หรือ อากิระ  เป็นนักร้อง นักเต้น นักแสดงชาวจีน เข้าสู่วงการในปี 2013 เดบิวต์เป็นสมาชิกวงเอสเอ็นเอชโฟร์ตีเอต ทีม NII เกิร์ลกรุปประเทศจีน ในปี 2016 เธอได้ยูนิตวง 7Senses เพื่อไปโปรโมตที่ประเทศเกาหลีใต้ ในปี 2020 เธอได้เข้าร่วมแข่งขันในรายการ "พรอดิวซ์แคมป์ 2020" ชนะได้อันดับที่ 2 ได้เดบิวต์เป็นสมาชิกวง บงบงเกิลส์ 303 เกิร์ลกรุปประเทศจีน ภายใต้สัญญาวง 2 ปี ปัจจุบันเธอยังเป็นสมาชิกวงเอสเอ็นเอชโฟร์ตีเอต
ผลงานเพลง.
ในฐานะสมาชิกวง BonBon Girls 303.
ในฐานะสมาชิกวง BonBon Girls 303 (硬糖少女303 อิ้งถังเสี่ยวหนี่ว์ ซานหลิงซาน)
ในฐานะสมาชิกวง SNH48.
ในฐานะสมาชิกวง SNH48 
ในฐานะสมาชิกยูนิตวง 7Senses.
ในฐานะสมาชิกยูนิตวง 7Senses
เหตุฆาตกรรมดอนเท ไรท์

เมื่อวันที่ 11 เมษายน 2021 ดอนเท เดเมเชรียส ไรท์  ชายวัย 20 ปีชาวแอฟริกัน-อเมริกัน ถูกยิงเสียชีวิตโดยเจ้าหน้าที่ตำรวจ คิม พอทเทอร์ (Kim Potter) ขณะเรียกให้จอดรถเพื่อตรวจสอบที่เมืองบรุคลินเซนเทอร์ รัฐมินนิซอทา หลังถูกยิง ไรท์พยายามหลบหนีแต่กลับกลายเป็นเขาเร่งรถยนต์เข้าชนกับแผงกั้นซีเมนต์และเสียชีวิตคาที่เกิดเหตุ
ในวันถัดมา สำนักงานตำรวจได้แถลงการณ์ต่อกรณีนี้ระบุว่าตำรวจสตรี พอทเทอร์ ตั้งใจที่จะใช้ที่ช็อตไฟฟ้าแต่กลับหยิบเป็นปืนของเธอขึ้นมาและยิงเข้าที่อกของไรท์แทน สองวันหลังเหตุยิง พอทเทอร์ และหัวหน้าตำรวจบรุคลินเซนเทอร์ ทิม แกนเนิน (Tim Gannon) ลาออกจากการเป็นตำรวจ และพอทเทอร์ได้หลบหนีออกจากที่อยู่ของเธอหลังที่อยู่บ้านเธอถูกปล่อยในสื่อโซเชียล
เหตุยิงนี้ก่อให้เกิดการประท้วงรุนแรงในบรุคลินเซนเทอร์ และจุดประกายการเดินขบวนประท้วงต่อต้านความรุนแรงโดยตำรวจในเขตนครมินนิแอพอลิส-เซนต์พอล ขึ้นใหม่ จนนำไปสู่การประกาศเคอร์ฟีวในพื้นที่และในภูมิภาคในที่สุด และต่อมาการประท้วงกระจายไปทั่วประเทศ
ไจตันยะ มหาประภู

ไจตันยะมหาปรภู หรือ ศรีเจตันยะ มหาประภุ (Shri Chaitanya Mahaprabhu; IAST: "Śrī Caitanya Mahāprabhu" หรือรู้จักกันในชื่อ มหาประภุ; Mahāprabhu หรือ "ท่านผู้ยิ่งใหญ่") เป็นสันตะชาวอินเดียในยุคคริสต์ศตวรรษที่ 15 และผู้ก่อตั้ง "อจินตย เภท อเภท" สาวกของท่านเชื่อว่าท่านเป็นอวตารของพระกฤษณะ ลักษณะการบูชาของเจตนยะ มหาประภุมีอิทธิพลอย่างมากต่อลัทธิไวษณพในภูมิภาคเบงกอล นอกจากนี้ท่านยังเป็นผู้ริเริ่มหลักปรัชญาเวทันตะกลุ่มอจินตย เภท อเภท และลัทธิโคทิยไวษณพ (หรือรู้จักกันในชื่อ พรหมโสมปรัทย์) ท่านเป็นผู้สาธกภักติโยคะ และเป็นผู้สร้างความนิยมให้กับเหรกฤษณะมนตระ รวมถึงประพันธ์ "ศิกษาศตกัม" (บทสวดบูชาแปดประการ)
เนินเขา 400 แบร์กสไตน์

เนินเขา 400 (ภาษาเยอรมัน: "Burgberg") เป็นรหัสนามที่ถูกตั้งขึ้นโดยกองทัพฝ่ายสัมพันธมิตรในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองแก่เนินเขาสูงประมาณ 400.8 เมตร (1,315 ฟุต) ที่ตั้งอยู่ระยะทาง 1 กิโลเมตร(0.62 ไมล์) ทางตะวันออกของส่วนกลางของแบร์กสไตน์ หมู่บ้านในภูมิภาคไอเฟอ ของประเทศเยอรมนี
เนินเขาแห่งนี้ ซึ่งในสมัยกลาง เป็นที่ตั้งของปราสาทเบเรนสไตน์ เช่นเดียวกับเป็นส่วนหนึ่งของแนวซีคฟรีท จากสงครามโลกครั้งที่สอง ปัจจุบัน ได้มีหอสังเกตการณ์ตั้งอยู่บนยอดเนินเขา
ภายหลังจากปราสาทเบเรนสไตน์ได้ถูกทำลายไปในราวปี ค.ศ. 1200 วัสดุชิ้นส่วนได้ถูกนำไปสร้างปราสาทไนเดกเก็น(Nideggen) และหอคอยของโบสถ์ในแบร์กสไตน์
ปัจจุบัน เนินเขาแห่งนี้ส่วนใหญ่จะถูกชาวบ้านเรียกขานกันว่า "Burgberg (ภาษาอังกฤษ: castle hill)" ภูเขาลูกขนาดเล็กแห่งนี้จะให้มุมมองชมวิวของบริเวณป่าเฮือร์ทเกิน(German: Hürtgenwald) ทั้งหมด และมีความสำคัญทางยุทธศาสตร์ที่เป็นจุดชมวิวและสถานีปืนใหญ่ของเยอรมันในช่วงยุทธการที่ป่าเฮือร์ทเกิน ในปี ค.ศ. 1944
พื้นที่ตั้ง.
ป่าเฮือร์ทเกินเต็มไปด้วยป่าไม้บนที่ราบสูงและหุบเขาลึกที่เต็มไปด้วยป่าทึบระหว่างแนวสันเขาที่ไม่มีต้นไม้ เนินเขา 400 ครองพื้นที่และอยู่ที่ปลายสุดของสันเขา Brandenberg–Bergstein ถัดจากหุบเขาเรือร์ (Rur)
ประวัติศาสตร์.
เมื่อวันพฤหัสบดี ที่ 7 ธันวาคม ค.ศ. 1944 เดอะนิวยอร์กไทมส์ได้เขียนรายงานว่า กองพันเรนเจอร์ที่ 2 ได้เข้ายึดครองแบร์กสไตน์ และ castle hill ตามมาด้วยรายงานของวันที่ 11 ธันวาคม ไทมส์ได้รายงานว่า "ฝ่ายข้าศึกได้พยายามที่จะเข้ายึดเนินเขา 400 ทางตะวันออกของแบร์กสไตน์กลับคืนมา"
สีเหลือบ

เหลือบ  คือ ปรากฏการณ์ที่พื้นผิวที่แน่นอน ค่อย ๆ เปลี่ยนสี เมื่อมุมมองของสายตาหรือมุมของการส่องสว่างเปลี่ยนไป ตัวอย่างของสีเหลือบ ได้แก่ ฟองสบู่ ขนนก ปีกผีเสื้อ และเปลือกหอยมุกด้านใน ตลอดจนแร่ธาตุบางชนิด มักถูกสร้างขึ้นโดยการกำเนิดสีเชิงโครงสร้าง (โครงสร้างระดับจุลภาคที่สอดแทรกด้วยแสง) สีเหลือบมุก (pearlescence) เป็นปรากฏการณ์ที่เกี่ยวข้องกับสีรุ้ง ซึ่งแสงสะท้อนโดยรวมบางส่วนหรือทั้งหมดเป็นสีขาว
ศัพทมูลวิทยา.
คำว่า "iridescence" มีรากศัพท์มาจากภาษากรีกคำว่า "ἶριςîris" (ใช้ทั่วไปในรูป "ἴριδος" และ "íridos") แปลว่า "รุ้งกินน้ำ" รวมกับคำต่อท้ายภาษาละติน -escent หมายถึง "มีแนวโน้มไปสู่" คำว่า "iris" (ไอริส) ได้มาจากเทพีอีริสแห่งเทพนิยายกรีก ซึ่งเป็นตัวตนของสายรุ้งและทำหน้าที่เป็นผู้ส่งสารของเทพเจ้า 
ส่วนคำว่า "Goniochromism" มาจากคำภาษากรีก "gonia" แปลว่า "มุม" และ "chroma" แปลว่า "สี"
ในภาษาไทย "เหลือบ" เป็นคำวิเศษณ์ หมายถึง สีเลื่อมพรายคล้ายแมลงเหลือบ
สีเหลือบมุก.
สีเหลือบมุก (pearlescence) เป็นเอฟเฟกต์ที่เกี่ยวข้องกับสีรุ้ง จากปัจจัยที่คล้ายคลึงกัน คือ มีโครงสร้างระดับจุลภาคบนพื้นผิวที่ทำให้แสงสะท้อนกลับ แต่ในกรณีของ Pearlescence แสงบางส่วนหรือทั้งหมดเป็นสีขาว เม็ดสีและสีเทียมที่แสดงเอฟเฟกต์สีรุ้งมักถูกเรียกว่าเป็น สีเหลือบมุก (pearlescence) เช่น เมื่อใช้สำหรับพ่นสีรถยนต์
ตัวอย่าง.
สื่งมีชีวิต.
พืช.
พืชหลายกลุ่มได้พัฒนาความเรืองแสง เพื่อเป็นการปรับตัวให้รับแสงมากขึ้นในสภาพแวดล้อมที่มืดสลัว เช่น ระดับล่างของป่าเขตร้อน ใบของเบ็กโกเนียหางนกยูง ("Begonia pavonina") จากเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ซึ่งเป็นสีฟ้าเหลือบจากโครงสร้างการสังเคราะห์แสงบาง ๆ ของใบไม้ เรียกว่า "อิริโดพลาสต์" ซึ่งดูดซับและหักเหแสงได้เหมือนกับคราบน้ำมันที่ลอยอยู่บนผิวน้ำ
คณะสามผู้นำที่หนึ่ง

คณะสามผู้นำที่หนึ่ง (60–53 ปีก่อนคริสตกาล) เป็นพันธมิตรอย่างไม่เป็นทางการระหว่างนักการเมืองผู้ทรงอิทธิพลช่วงปลายสาธารณรัฐโรมันสามคน ได้แก่ จูเลียส ซีซาร์, ปอมปีย์ และมาร์กุส ลิกินิอุส กรัสซุส
รัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐโรมันเป็นชุดหลักการตรวจสอบและถ่วงดุลอันซับซ้อนที่ออกแบบเพื่อป้องกันบุคคลหนึ่งมีอำนาจเหนือบุคคลอื่นและตั้งตนเป็นกษัตริย์ ซีซาร์ ปอมปีย์และกรัสซุสร่วมมือกันอย่างลับ ๆ เพื่อหลบเลี่ยงข้อจำกัดตามรัฐธรรมนูญโดยสัญญาว่าจะใช้อิทธิพลของตนเกื้อหนุนกันและกัน เอเดรียน โกลส์เวอร์ธี นักประวัติศาสตร์ชาวบริติชกล่าวว่าพันธมิตรนี้ "โดยเนื้อแท้ไม่ใช่การรวมกลุ่มบุคคลที่มีอุดมการณ์ทางการเมืองและความทะเยอทะยานเดียวกัน" หากแต่ "ล้วนแสวงประโยชน์ส่วนตน" ซีซาร์ผู้เป็นหลานของกาอิอุส มาริอุส ผู้เคยดำรงตำแหน่งกงสุลเจ็ดสมัยเป็นผู้ที่มีสายสัมพันธ์อันดีกับปอปปูเลรีส กลุ่มแยกการเมืองที่ผลักดันการปฏิรูปสังคม นอกจากนี้เขายังดำรงตำแหน่งปอนติเฟ็กมักซิมุส ประมุขนักบวชโรมันอันเป็นตำแหน่งทรงอำนาจทางการเมือง ด้านปอมปีย์เป็นแม่ทัพผู้กำชัยในสงครามเซอร์ทอเรียน (80–72 ปีก่อนคริสตกาล), สงครามมิทริเดทีสครั้งที่สาม (73–63 ปีก่อนคริสตกาล) และการปราบโจรสลัดซิลีเชีย (66 ปีก่อนคริสตกาล) ขณะที่กรัสซุสรบชนะสปาร์ตากุสในสงครามทาสครั้งที่สาม (73–71 ปีก่อนคริสตกาล) ทั้งยังเป็นผู้มั่งคั่งจากการเก็งกำไรอสังหาริมทรัพย์ และมีเครือข่ายอุปถัมภ์ที่กว้างขวางเหมือนปอมปีย์ พันธมิตรนี้แน่นแฟ้นขึ้นเมื่อปอมปีย์แต่งงานกับยูลิอา บุตรสาวของซีซาร์ใน 59 ปีก่อนคริสตกาล
ด้วยความช่วยเหลือจากพันธมิตร ซีซาร์ได้รับอำนาจบัญชาการพิเศษเหนือกอลและอิลิเรียเป็นเวลา 5 ปี เพื่อให้เขาสามารถริเริ่มสงครามกอล ต่อมาใน 56 ปีก่อนคริสตกาลที่การประชุมลุกกา ซีซาร์, ปอมปีย์ และกรัสซุสตัดสินใจดำเนินพันธมิตรนี้ต่อโดยตกลงแบ่งดินแดนกัน ผลคือซีซาร์ดูแลกอลต่อไปอีก 5 ปี ด้านปอมปีย์ครองฮิสเปเนีย ส่วนกรัสซุสได้รับซีเรีย ซึ่งเขาใช้ทำศึกกับจักรวรรดิพาร์เธียเพื่อให้ตนเองทัดเทียมกับชัยของซีซาร์ที่กอล อย่างไรก็ตามกรัสซุสเสียชีวิตในยุทธการที่กาเรห์ใน 53 ปีก่อนคริสตกาล
การเสียชีวิตของกรัสซุสยุติคณะสามผู้นำและทำให้ซีซาร์กับปอมปีย์เผชิญหน้ากัน ก่อนหน้านี้ความสัมพันธ์ของทั้งคู่ตกต่ำอยู่แล้วหลังยูลิอาเสียชีวิตใน 54 ปีก่อนคริสตกาล ปอมปีย์นั้นเข้ากับออปติเมตส์ กลุ่มแยกสายอนุรักษนิยมที่เป็นปฏิปักษ์กับปอปปูเลรีสที่ถือฝ่ายซีซาร์ หลังเสร็จสิ้นการพิชิตกอลใน 49 ปีก่อนคริสตกาล ซีซาร์ปฏิเสธคำสั่งยุบกองทัพและนำกำลังข้ามแม่น้ำรูบิคอนที่เป็นพรมแดนระหว่างอิตาลีกับซิสอัลไพน์กอล ซึ่งการกระทำดังกล่าวถือเป็นการกบฏและการประกาศสงคราม นำไปสู่สงครามกลางเมืองซีซาร์ ท้ายที่สุดซีซาร์เอาชนะปอมปีย์ในยุทธการที่ฟาร์ซาลุสเมื่อ 48 ปีก่อนคริสตกาล ปอมปีย์พยายามหลบหนีไปอียิปต์แต่ภายหลังถูกสังหาร หลังจากนั้นซีซาร์ปกครองโรมกระทั่งถูกลอบสังหารใน 44 ปีก่อนคริสตกาล หนึ่งปีต่อมาอ็อกตาเวียน (ต่อมาเป็นจักรพรรดิเอากุสตุส) ร่วมมือกับมาร์กุส อันโตนิอุส และมาร์กุส ไอมิลิอุส แลปิดุสจัดตั้งคณะสามผู้นำที่สอง
 <ns>10</ns>
 <id>311477</id>
 <redirect title="แม่แบบ:คอมมอนส์-หมวดหมู่" />
 <revision>
 <id>4294190</id>
 <parentid>2467571</parentid>
 <timestamp>2012-09-23T09:50:13Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Octahedron80</username>
 <id>1803</id>
 </contributor>
 <comment>เปลี่ยนทางไปที่ </comment>
 <origin>4294190</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก นัดชิงชนะเลิศ 2021

ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก นัดชิงชนะเลิศ 2021 เป็นการแข่งขันฟุตบอลนัดชิงชนะเลิศของยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2020–21 ฤดูกาลที่ 66 ของการแข่งขันฟุตบอลสโมสรลำดับแรกของยุโรป จัดขึ้นโดยยูฟ่า และเป็นฤดูกาลที่ 29 นับตั้งแต่เปลี่ยนชื่อจากยูโรเปียนแชมเปียนคลับส์คัพมาเป็นยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก นัดนี้จะลงเล่นที่ อิชตาดียูดูดราเกา ใน โปร์ตู, ประเทศโปรตุเกส ในวันที่ 29 พฤษภาคม ค.ศ. 2021.
สนามแข่งขัน.
นี่เป็นนัดชิงชนะเลิศยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกครั้งแรกที่รับเป็นเจ้าภาพที่สนามกีฬาสนามนี้
การคัดเลือกเจ้าภาพระยะแรกเริ่ม.
กระบวนการเสนอราคาแบบเปิดได้เปิดตัวเมื่อวันที่ 22 กันยายน ค.ศ. 2017 โดยยูฟ่าเพื่อเลือกสถานที่สำหรับนัดชิงชนะเลิศของยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก, ยูฟ่ายูโรปาลีก, และยูฟ่าวีเมนส์แชมเปียนส์ลีกในปี ค.ศ. 2020. แต่ละสมาคมมีเวลาจนถึงวันที่ 31 ตุลาคม ค.ศ. 2017 เพื่อแสดงความสนใจ, และต้องยื่นเอกสารการเสนอราคาภายในวันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 2018.
ยูฟ่าได้ประกาศไว้เมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 2017 ว่ามีสองสมาคมได้แสดงความสนใจที่จะเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันยูฟ่าแชมเปี้ยนส์ลีก นัดชิงชนะเลิศปี 2020.
สนามกีฬาโอลิมปิกอาทาทืร์ค ได้ถูกเลือกโดยคณะกรรมการบริหารยูฟ่าระหว่างการประชุมในกรุง เคียฟ เมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม ค.ศ. 2018.
เมื่อวันที่ 17 มิถุนายน ค.ศ. 2020, คณะกรรมการบริหารยูฟ่าได้ประกาศออกมาว่าเนื่องจากการเลื่อนและการย้ายของ นัดชิงชนะเลิศ ปี 2020 สู่ อิชตาดียูดาลุช, อิสตันบูลจะเป็นเจ้าภาพในรอบชิงชนะเลิศปี ค.ศ. 2021 แทน.
เส้นทางสู่นัดชิงชนะเลิศ.
"หมายเหตุ: ในผลการแข่งขันทั้งหมดด้านล่างนี้, ผลของทีมที่ได้เข้าชิงชนะเลิศจะเป็นชื่อแรก (H: เหย้า; A: เยือน; N: กลาง)."
หมายเหตุ
ก่อนการแข่งขัน.
ผู้ตัดสิน.
เมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม ค.ศ. 2021, ยูฟ่าประกาศชื่อชาวสเปน อันโตนิโอ มาเตอู ลาโฮซ ในฐานะผู้ตัดสินสำหรับนัดชิงชนะเลิศ. มาเตอู ลาโฮซ มีชื่อ ผู้ตัดสินฟีฟ่า เมื่อปี ค.ศ. 2011, และก่อนหน้านี้เขาเคยเป็นผู้ตัดสินที่สี่ใน ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก นัดชิงชนะเลิศ 2019. เขาเคยทำหน้าที่หกนัดก่อนหน้านั้นในแชมเปียนส์ลีกฤดูกาล 2020–21, กับหนึ่งแมตช์ในรอบเพลย์ออฟ, สี่นัดในรอบแบ่งกลุ่มและหนึ่งนัดรอบก่อนรองชนะเลิศเลก. เขาทำหน้าที่เป็นผู้ตัดสิน ฟุตบอลโลก 2018 ในประเทศรัสเซีย, และได้รับเลือกให้เป็นผู้ตัดสินสำหรับ ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2020. เขาจะเข้าร่วมกับเพื่อนร่วมชาติหกคนของเขา, ประกอบไปด้วยผู้ช่วยผู้ตัดสิน เปา เซบริอัน เดบิส และ โรแบร์โต ดิอัซ เปเรซ เดล ปาโลมาร์. การ์โลส เดล เซร์โร กรันเด จะทำหน้าที่ในฐานะผู้ตัดสินที่สี่, ในขณะที่ อาเลฆันโดร เอร์นันเดซ เอร์นันเดซ จะทำหน้าที่เป็นผู้ช่วยผู้ตัดสินวิดีโอ. ฆวน มาร์ติเนซ มูนูเอรา และ อิญิโก ปริเอโต โลเปซ เด เซราอิน ได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้ช่วยเจ้าหน้าที่ VAR, พร้อมกับผู้ตัดสินชาวโปแลนด์ ปาแว็ล กิล.
พิธีเปิดการแข่งขัน.
ดีเจชาวอเมริกันและโปรดิวเซอร์ ดนตรีอิเล็กทรอนิกส์ มาร์ชแมลโล เป็นผู้ทำการแสดงเสมือนจริงสำหรับพิธีเปิดการแข่งขันก่อนแมตช์การแข่งขัน, พร้อมกับ เซลีนา โกเมซ และ คาลิด.
นัด.
รายละเอียด.
ทีม "เจ้าบ้าน" (สำหรับวัตถุประสงค์ในการจัดการ) จะได้รับการกำหนดขึ้นโดยการจับสลากเพิ่มเติมเกิดขึ้นหลังจากเสร็จสิ้นการจับสลากรอบก่อนรองชนะเลิศและรอบรองชนะเลิศ..
<onlyinclude></onlyinclude>
สถิติ.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
หมายเหตุ.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
เน็ลลี ซัคส์

เน็ลลี ซัคส์ (10 ธันวาคม ค.ศ. 1891 – 12 พฤษภาคม ค.ศ. 1970) เป็นกวีและนักเขียนบทละครเวทีชาวเยอรมัน-สวีเดน ประสบการณ์ของเธอซึ่งเป็นผลมาจากการก่อกำเนิดของนาซีในทวีปยุโรปช่วงสงครามโลกครั้งที่สองทำให้เธอกลายเป็นผู้แถลงที่เจ็บปวดสำหรับความเศร้าโศกและความปรารถนาของเพื่อนชาวยิว บทละครเวทีที่เป็นที่รู้จักกันดีของเธอคือ"เอลี: ไอน์มีสเทรีนสเพียลฟ็อมไลเดินอิสราเอลส์" (ค.ศ. 1950) ส่วนผลงานอื่น ๆ ได้แก่ บทกวีอย่าง "อิมซันด์ไซเชิน" (ค.ศ. 1962), "เฟร์เซาเบรุง" (ค.ศ. 1970) ตลอดจนงานรวมบทกวีอย่าง"อินเดินโวฮนุนเงินเดสโทเดส" (ค.ศ. 1947), "ฟลุชท์อุนด์เฟร์วันด์ลุง" (ค.ศ. 1959), "แฟร์ทอินส์สเตาโบลเซ" (ค.ศ. 1961) และ"ซูเชนัคเลเบินเดิน" (ค.ศ. 1971) ซึ่งเธอได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรมใน ค.ศ. 1966
ชีวิตและงานการ.
เน็ลลี ซัคส์ เกิดที่เบอร์ลิน-เชอเนแบร์ก ประเทศเยอรมนีเมื่อ ค.ศ. 1891 ในครอบครัวชาวยิว พ่อแม่ของเธอเป็นผู้ผลิตยางธรรมชาติและกัตตาเปอร์ชาที่ร่ำรวย ได้แก่ เกออร์ค วิลลิอัม ซัคส์ (ค.ศ. 1858–1930) และภรรยาของเขา มาร์กาเรเท นามสกุลเดิม คาร์เกร์ (ค.ศ. 1871–1950) เธอได้รับการศึกษาที่บ้านเนื่องจากสุขภาพอ่อนแอ เธอแสดงให้เห็นถึงความสามารถในการเป็นนักเต้นในช่วงแรก ๆ แต่พ่อแม่ที่ปกป้องเธอไม่สนับสนุนให้เธอประกอบอาชีพนี้ เธอเติบโตมาในฐานะหญิงสาวที่เก็บตัวมากและไม่เคยแต่งงาน เธอได้ติดตามการติดต่อทางจดหมายกับเพื่อนของเธอ เซลมา ลอเกร์เลิฟ และฮิลเด โดมิน เมื่อพวกนาซีเข้ามามีอำนาจ เธอก็หวาดกลัวมากขึ้นเรื่อย ๆ จนถึงจุดหนึ่งที่สูญเสียความสามารถในการพูด ดังที่เธอจำได้ในกลอน: "เมื่อความหวาดกลัวครั้งใหญ่มาถึง/ฉันเป็นใบ้" ซัคส์ได้หนีไปอยู่กับแม่ที่มีอายุมากในประเทศสวีเดนเมื่อ ค.ศ. 1940 ซึ่งนำไปสู่มิตรภาพของเธอกับลอเกร์เลิฟที่ได้ช่วยชีวิตพวกเขาไว้: ไม่นานก่อนที่เธอจะเสียชีวิต ลอเกร์เลิฟได้เข้าแทรกแซงต่อราชวงศ์สวีเดนเพื่อให้พวกเขาได้รับการปล่อยตัวจากเยอรมนี ซัคส์และแม่ของเธอหลบหนีในเที่ยวบินสุดท้ายจากนาซีเยอรมนีไปยังสวีเดน ซึ่งเป็นหนึ่งสัปดาห์ก่อนที่ซัคส์จะถูกกำหนดให้ไปรายงานตัวที่ค่ายกักกัน พวกเขาตั้งรกรากในประเทศสวีเดน และซัคส์ได้กลายเป็นพลเมืองสวีเดนใน ค.ศ. 1952
หมายเหตุ.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
อ่านเพิ่ม.
ภาษาอังกฤษ
ภาษาเยอรมัน