pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
ต่อมไทรอยด์อักเสบฮาชิโมโตะ

ต่อมไทรอยด์อักเสบแบบฮาชิโมโตะ , ต่อมไทรอยด์อักเสบเรื้อรังแบบลิมโฟซัยต์, โรคฮาชิโมโตะ เป็นโรคภูมิต้านตนเองชนิดหนึ่งที่ทำให้ต่อมไทรอยด์ถูกทำลายลงไปเรื่อย ๆ ในระยะแรกผู้ป่วยอาจไม่มีอาการใดๆ เมื่อเวลาผ่านไปต่อมไทรอยด์อาจมีขนาดโตขึ้นเกิดเป็นคอพอกที่ไม่มีอาการเจ็บปวด ผู้ป่วยบางรายอาจเกิดภาวะต่อมไทรอยด์ทำงานน้อยและมีอาการน้ำหนักเพิ่ม อ่อนเพลีย ท้องผูก ซึมเศร้า และปวดตามตัว เมื่อเวลาผ่านไปหลายปีต่อมไทรอยด์มักมีขนาดเล็กลง ภาวะแทรกซ้อนที่อาจเกิดขึ้นได้คือมะเร็งต่อมน้ำเหลืองที่ไทรอยด์
เชื่อว่าโรคนี้เกิดจากหลายปัจจัยทั้งจากพันธุกรรมและสิ่งแวดล้อม ปัจจัยเสี่ยงได้แก่ ประวัติครอบครัวเป็นโรคนี้หรือโรคภูมิต้านตนเองโรคอื่น การวินิจฉัยทำได้โดยการตรวจเลือดดูระดับฮอร์โมน TSH, T4 และออโตแอนติบอดีต่อไทรอยด์ โรคอื่นที่อาจทำให้มีอาการคล้ายกันกับโรคนี้ในบางระยะ เช่น โรคเกรฟส์ และโรคคอพอกแบบไม่เป็นพิษ
การรักษาโดยมาตรฐานคือการใช้ฮอร์โมนไทรอยด์สังเคราะห์ทดแทน ในบางรายที่ไม่มีภาวะต่อมไทรอยด์ทำงานน้อยอาจไม่จำเป็นต้องรับการรักษา บางรายอาจต้องรับการรักษาเพื่อลดขนาดของต่อมไทรอยด์ ผู้ป่วยไม่ควรกินอาหารที่มีปริมาณไอโอดีนมากเกินไป แต่ก็ต้องได้รับไอโอดีนให้เพียงพอต่อความต้องการของร่างกาย โดยเฉพาะในหญิงตั้งครรภ์ ผู้ป่วยส่วนใหญ่ไม่จำเป็นต้องรับการรักษาด้วยการผ่าตัด
ตลอดอายุขัยชนชาติเชื้อสายคอเคเซียนจะพบมีผู้ป่วยจากโรคต่อมไทรอยด์อักเสบแบบฮาชิโมโตประมาณ 5% ส่วนใหญ่เริ่มมีอาการที่อายุ 30-50 ปี และพบบ่อยในผู้หญิงมากกว่าผู้ชาย ปัจจุบันพบว่ามีผู้ป่วยโรคนี้จำนวนมากขึ้นเรื่อยๆ โรคนี้ได้รับการบรรยายไว้เป็นครั้งแรกเมื่อ ค.ศ. 1912 โดยแพทย์ชาวญี่ปุ่น ชื่อ Hakaru Hashimoto ต่อมาเมื่อ ค.ศ. 1957 จึงค้นพบว่าโรคนี้เป็นโรคภูมิต้านตนเอง
คอพอก

คอพอก  คือภาวะที่ต่อมไทรอยด์มีขนาดใหญ่กว่าปกติ เห็นเป็นก้อนโตที่คอ อาจพบร่วมกับการทำงานผิดปกติของต่อมไทรอยด์ได้
90% ของผู้ป่วยคอพอกทั่วโลกเกิดจากการขาดไอโอดีน ส่วนใหญ่เป็นการโตแบบไม่เป็นมะเร็ง
วัดหนองแขม (กรุงเทพมหานคร)

วัดหนองแขม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงหนองแขม เขตหนองแขม กรุงเทพมหานคร
ประวัติ.
วัดหนองแขมสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2413 มูลเหตุการสร้างวัด คือ พระวินัยธร เจ้าอาวาสวัดเชิงเลน จังหวัดนครปฐม ได้ปรารภถึงเหตุที่พวกญาติของท่านได้อพยพจากหมู่บ้านหัวย่านมาอยู่แถบถิ่นหนองแขมหลายครัวเรือน ท่านจึงได้สร้างวัดขึ้นเพื่อเป็นอนุสาวรีย์ สำหรับบรรจุอัฐิธาตุของบุพการี เมื่อสร้างวัดเสร็จ ขนานนามวัดว่า "วัดหนองแขม" เนื่องจากมีหนองน้ำปกคลุมด้วยต้นแขมอยู่ใกล้วัด และต่อมากลายเป็นชื่อตำบลหนองแขม
อาคารเสนาสนะ.
วัดหนองแขมมีสถาปัตยกรรมที่สวยงามเป็นศาลาจตุรมุข ตั้งอยู่กลางน้ำ ส่วนพระวิหารหลวงพ่อโตซึ่งเป็นพระอุโบสถหลังเก่า หน้าบันระบุศักราช พ.ศ. 2413 เป็นพระอุโบสถขนาดเล็กฝีมือแบบช่างพื้นบ้าน ภายในพระอุโบสถปรากฏภาพจิตรกรรมฝาผนัง สิ่งศักดิ์สิทธิ์ในวัด มีรอยพระพุทธบาทจําลองประดิษฐานในมณฑป โดยมีการจัดงานปิดทองรอยพระพุทธบาทจำลองนี้ในช่วงเดือนสามของทุกปี พระสังกัจจายน์หรือหลวงพ่อโต ยังมีรูปหล่อพระครูวิทยาวรคุณ (หลวงพ่อพร) ขนาดเท่าองค์จริง ซึ่งคณะศิษยานุศิษย์ได้ร่วมกันสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2468
กิจกรรม.
กิจกรรมสำคัญที่ทางวัดจัดขึ้นทุกปี ได้แก่ ประเพณีวันอาสาฬหบูชาและวันเข้าพรรษา ในวันอาสาฬหบูชา มีกิจกรรมในวันนี้มีการทำบุญตักบาตรในช่วงเช้า ต่อด้วยการแสดงเทศนาธรรมที่เกี่ยวข้องกับความสำคัญของวันอาสาฬหบูชา มีการแสดงธรรมและให้โอวาทแก่พุทธศาสนิกชน และเวียนเทียนรอบบริเวณอุโบสถจำนวน 3 รอบ วันเข้าพรรษาของทางวัด มีการตักบาตร ในเวลา 05.00 น. หลังจากนั้นมีการสวดมนต์และแสดงธรรมเทศนาที่เกี่ยวข้องกับวันเข้าพรรษา ด้วยการถวายหลอดไฟหรือเทียนเข้าพรรษา กระบุง กระจาด ต้นผ้าป่า และผ้าอาบน้ำฝน ทางวัดมีการจัดกิจกรรมประเพณีทำบุญตักบาตรเทโวในวันออกพรรษา
วัดดอนเมือง

วัดดอนเมือง เป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ ตั้งอยู่ในแขวงดอนเมือง เขตดอนเมือง กรุงเทพมหานคร 
ประวัติ.
พื้นที่เดิมของวัดดอนเมือง เป็นที่ราบสูง เดิมเรียกกันว่า "ดอนอีเหยี่ยว" เพราะมีฝูงเหยี่ยวบินมารวมตัวกัน ต่อมาเมื่อมีกองบินทหารบกมาตั้ง (กองทัพอากาศในปัจจุบัน) จึงเรียกพื้นที่นี้ว่า "ดอนเมือง" วัดเริ่มสร้างราว พ.ศ. 2438 สมัยนั้นยังไม่มีชื่อ ชาวบ้านเรียกว่า วัดดอนอีเหยี่ยว เป็นที่ดินของเศรษฐีซึ่งมีบรรดาศักดิ์เป็น หมื่นอาจหาญ ประชาชนเรียก เสมียนภู่ ท่านได้ยกที่ดินแปลงนี้ให้เป็นที่สร้างวัด โดยมีพระอาจารย์จ๊ะ ท่านเป็นชาวรามัญ และเป็นพระที่เดินทางมาด้วยเรือมาจอดพักอาศัยในคลองเปรมประชากร ชาวบ้านได้นำอาหารมาถวาย ต่อมาเมื่อมีจิตศรัทธาเลื่อมใส ได้ปลูกสร้างกุฏิให้เป็นที่อยู่ ได้สร้างเป็นวัดในเวลาต่อมา
หลังจากที่รัฐบาลได้สร้างทางรถไฟสายเหนือผ่านที่ดินซึ่งเป็นการแบ่งที่ดินออกเป็น 2 ส่วน ทำให้ลำบากแก่การที่จะข้ามทางรถไฟไปทำมาหากินจึงได้ยกที่ดินให้เป็นที่สร้างวัด เดิมที่ดินของวัดนี้มีมากกว่านี้ ปัจจุบันที่ดินของวัดมีจำนวน 33 ไร่ 3 งาน 52 ตารางวา
อาคารเสนาสนะ.
พระอุโบสถ มีพระประธานเป็นพระพุทธสิหิงค์หน้าตักกว้าง 69 นิ้ว พระเจดีย์ ลักษณะระฆังคว่ำแปดเหลี่ยม สูง 29 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2541 เพื่อเป็นที่ประดิษฐานพระบรมสารีริกธาตุที่สมเด็จพระสังฆราชได้ประทานให้เมื่อปี พ.ศ. 2542 และพระวิหารหลวงปู่พร มีลักษณะแบบทรงไทย ขนาดกว้าง 7 เมตร ยาว 10 เมตร หลังคามุงกระเบื้องเคลือบกาบกล้วย ก่อสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2527 ภายในประดิษฐานพระพุทธชินราชและพระพุทธรูปอีกหลายองค์ ภายในมีภาพจิตรกรรมฝาผนังเล่าเรื่องราวพุทธประวัติ
วัตถุมงคล.
วัตถุมงคลที่ขึ้นชื่อของวัดดอนเมือง คือ เหรียญหลวงพ่อพร พุทธสโร และที่นิยมแพร่หลายมากที่สุดก็คือ เหรียญปั๊มรูปเหมือนรุ่นแรก สร้างเมื่อ พ.ศ. 2460–2465 มีพุทธคุณด้านแคล้วคลาดและเมตตามหานิยม ค้าขายร่ำรวย โชคลาภเป็นเยี่ยม ส่วนการจัดสร้างวัตถุมงคลในยุคปัจจุบันนั้น พระราชวิสุทธิมงคลหรือหลวงพ่อแคล้ว สุธัมโม เจ้าอาวาสวัดดอนเมือง ได้จัดสร้างวัตถุมงคลมาตั้งแต่ พ.ศ. 2515 จนถึงปัจจุบัน
ลินด์เซย์ ฮอยล์

เซอร์ ลินด์เซย์ ฮาร์วีย์ ฮอยล์ (เกิด 10 มิถุนายน ค.ศ. 1957) เป็นนักการเมืองชาวอังกฤษที่ดำรงตำแหน่งประธานสภาสามัญชนตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2019
วัดบางพึ่ง (จังหวัดสมุทรปราการ)

วัดบางพึ่ง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ที่หมู่ที่ 1 ตำบลบางพึ่ง อำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ ที่ดินที่ตั้งวัดมีเนื้อที่ 10 ไร่ 1 งาน 40 ตารางวา มีที่ธรณีสงฆ์ จำนวน 1 แปลง เนื้อที่ 9 ไร่ 1 งาน วัดอยู่ติดแม่น้ำเจ้าพระยา
ประวัติ.
วัดบางพึ่งสร้างโดยชาวบ้านบางพึ่งเมื่อ พ.ศ. 2347 ประชาชนส่วนใหญ่ของบางพึ่งเป็นชาวไทยเชื้อสายจีน มีเรื่องเล่ากันว่า วัดบางพึ่งเป็นวัดที่สมเด็จพระเจ้าตากสินได้เคยนำทัพเรือเดินทางมาจากจันทบุรี มาพักที่บริเวณวัดเพื่อเข้าโจมตีพม่าที่ค่ายโพธิ์สามต้น ช่วงนั้นกรุงธนบุรีถูกพม่ายึดครองอยู่ นามของวัดจึงได้ชื่อว่า "วัดบางพึ่ง" วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อประมาณ พ.ศ. 2378
วัดบางพึ่งเดิมไม่มีทางออกถนน แต่ปัจจุบันทางวัดได้ทำถนนเข้าวัดเสร็จเรียบร้อยแล้ว แต่เดิมมีบริเวณกว้างขวางมาก แต่เนื่องจากดินริมฝังแม่น้ำถูกน้ำกัดเซาะพังทลายจึงมีพื้นที่ลดลง โบราณวัตถุที่พอจะมีเหลืออยู่บ้างคือเศียรพระพุทธรูปที่พบในฐานเจดีย์เก่าซึ่งเป็นพักตร์แบบสุโขทัยและอยุธยา แกะสลักด้วยหินทรายแดง จึงสันนิษฐานว่าอาจสร้างมาตั้งแต่สมัยอยุธยาหรือก่อนหน้านั้น
อาคารเสนาสนะ.
อุโบสถเป็นอาคารก่ออิฐถือปูน กว้าง 10 เมตร ยาว 20 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2347 รูปแบบแบบพระราชนิยมสมัยรัชกาลที่ 3 กล่าวคือ ไม่มีช่อฟ้าใบระกาหางหงส์ ตกแต่งหน้าบันด้วยลวดลายปูนปั้นประดับเครื่องถ้วยชามจีน เครื่องเบญจรงค์แบบสมัยรัชกาลที่ 3 มีพระประธานประจำอุโบสถ ปางมารวิชัย สมัยทวารวดี ขนาดหน้าตักกว้าง 59 นิ้ว สูง 180 นิ้ว
หอระฆัง (หลังเก่า) เป็นอาคารก่ออิฐถือปูน สองชั้น สภาพชำรุดมาก ชั้นบนโปร่ง เนื่องจากเจาะช่องวงโค้งทั้งสี่ด้าน กรมศิลปากรทำการบูรณะไปเมื่อปี พ.ศ. 2544 ศาลาการเปรียญ กว้าง 24 เมตร ยาว 35 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2528 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กทรงไทย สองชั้น หอสวดมนต์ กว้าง 10 เมตร ยาว 20 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2533 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก กุฏิสงฆ์ จำนวน 17 หลัง เป็นอาคารไม้ 4 หลัง ครั้งตึกครั้งไม้ 3 หลัง และอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก 10 หลัง
อาคารอเนกประสงค์ กว้าง 12 เมตร ยาว 28 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2544 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก และยังมีฌาปนสถาน หอกลอง โรงครัว เรือนเก็บพัสดุ เรือนรับรอง
หญ้าถอดปล้อง

หญ้าถอดปล้อง หญ้าถอดบ้อง หรือ หญ้าเงือก (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Equisetum debile") เป็นพืชในวงศ์ Equisetaceae บางครั้งหญ้าถอดปล้องถูกจัดเป็นชนิดย่อยของ "Equisetum ramosissimum" ในชื่อ "E. ramosissimum" subsp. "debile" กระจายพันธุ์ในเขตอบอุ่นของทวีปเอเชีย ได้แก่ เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ตอนใต้ของจีน อินเดีย เนปาล และศรีลังกา
หญ้าถอดปล้องเป็นเฟิร์นที่มีท่อลำเลียง แต่ไม่มีดอกและเมล็ด สูงได้ถึง 1 เมตร ลำต้นกลมสีเขียว มีข้อปล้องเห็นชัดเจน ภายในลำต้นกลวง ขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 4–7 มิลลิเมตร ใบลดรูปเป็นเกล็ดเล็ก ๆ รูปสามเหลี่ยม ยาวได้ถึง 8 มิลลิเมตร เรียงรอบลำต้นตามข้อ แต่ละข้อแตกกิ่งก้าน 2–5 กิ่ง มีส่วนสโตรบิลัสรูปกลมรีที่ปลายกิ่ง ขนาดประมาณ 1 เซนติเมตร ภายในมีอับสปอร์ เมื่อแก่จะมีสีน้ำตาล มีเหง้าใต้ดิน 
หญ้าถอดปล้องขยายพันธุ์ด้วยการแยกเหง้าหรือใช้สปอร์ ปลูกบนดินเหนียว ระดับน้ำ 5–10 เซนติเมตร ต้องการแสงแดดรำไร ต้นสดตำเป็นยาพอกบาดแผล แก้ปวดตามข้อ ต้มน้ำดื่มเป็นยาแก้ไข้ ขับปัสสาวะ บำรุงไต ในเนปาลใช้เป็นยารักษาโรคหิด ไข้มาลาเรีย และหนองในแท้
ยูฟ่ายูโรปาลีก ฤดูกาล 2020–21 รอบคัดเลือกและรอบเพลย์ออฟ (เส้นทางแชมเปียนส์)

หน้านี้สรุป เส้นทางแชมเปียนส์ แต่ละนัดของ ยูฟ่ายูโรปาลีก ฤดูกาล 2020–21 รอบคัดเลือกและรอบเพลย์ออฟ.
แต่ละเวลาคือ CEST , ตามที่ระบุไว้โดยยูฟ่า (เวลาท้องถิ่น, ถ้าแตกต่าง, คืออยู่ในวงเล็บ).
รอบคัดเลือกรอบสอง.
สรุปผลการแข่งขัน.
<section begin=Q2 />
<section end=Q2 />
รอบคัดเลือกรอบสาม.
สรุปผลการแข่งขัน.
<section begin=Q3 />
<section end=Q3 />
รอบเพลย์ออฟ.
สรุปผลการแข่งขัน.
<section begin=PO />
<section end=PO />
หมายเหตุ.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
การวิจัยทางการศึกษา

การวิจัยทางการศึกษา  เป็นการจัดเก็บและวิเคราะห์ข้อมูลอย่างเป็นระบบในสาขาการศึกษา การวิจัยอาจมีการใช้วิธีการและแง่มุมที่หลากหลายด้านการศึกษา เช่น การเรียนรู้ของผู้เรียน วิธีการสอน การฝึกหัดครูและพลวัตห้องเรียน
ผู้วิจัยทางการศึกษาโดยทั่วไปแล้วเห็นด้วยว่าการวิจัยจะต้องเคร่งครัดและเป็นระบบ อย่างไรก็ตามมีการเห็นร่วมน้อยในประเด็นมาตรฐาน เกณฑ์และกระบวนการวิจัยที่แน่นอน ผู้วิจัยทางการศึกษาอาจใช้ศาสตร์หลายสาขาเข้ามาเกี่ยวข้องกับการวิจัย เช่น จิตวิทยา สังคมวิทยา มานุษยวิทยาและปรัชญา และเลือกใช้วิธีการวิจัยตามศาสตร์นั้น ๆ ได้ บทสรุปจากการศึกษาวิจัยของแต่ละบุคคลอาจมีข้อจำกัดในด้านคุณลักษณะของกลุ่มที่ศึกษาและเงื่อนไขที่การศึกษานั้นดำเนินการ
การเรียนรู้โดยการสอน

ในทางศึกษาศาสตร์ การเรียนรู้โดยการสอน  เป็นวิธีการสอนที่ให้ผู้เรียนเรียนรู้จากวัสดุการสอนและเตรียมบทเรียนเพื่อสอนผู้เรียนคนอื่น โดยผู้เรียนจะได้รับทักษะชีวิตร่วมกับความรู้ในวิชานั้น ๆ วิธีการสอนที่ให้ผู้เรียนสอนผู้เรียนด้วยกันเองมีมาแต่โบราณ ทว่าผู้ให้นิยามวิธีการสอนนี้คือ Jean-Pol Martin เมื่อเขาพัฒนามโนทัศน์อย่างเป็นระบบในต้นคริสต์ทศวรรษ 1980 ที่ให้ผู้เรียนสอนผู้อื่นในระหว่างการเรียนภาษาฝรั่งเศสในฐานะภาษาต่างประเทศ โดยเขาได้เสนอภูมิหลังเชิงทฤษฎีในสื่อตีพิมพ์หลายฉบับ ในช่วงแรกวิธีการนี้ได้รับการต่อต้าน เนื่องจากระบบการศึกษาเยอรมนีในสมัยนั้นนิยมการเรียนรู้ด้วยการฝึกหัดและท่องจำ อย่างไรก็ตามในเวลาต่อมามีการใช้วิธีการสอนนี้อย่างกว้างขวางในประเทศเยอรมนี ทั้งในระดับมัธยมศึกษาและอุดมศึกษา และแพร่หลายไปทั่วโลกในที่สุด
เทโลเมียร์

เทโลเมียร์ หรือ ทีโลเมียร์ (telomere; หรือ) เป็นพื้นที่ที่มีลำดับนิวคลีโอไทด์ซ้ำตรงปลายของแต่ละโครโมโซม ซึ่งช่วยป้องกันไม่ให้ปลายของโครโมโซมชำรุดลงหรือไม่ให้ไปผสมเข้ากับโครโมโซมข้างเคียง เทโลเมียร์มาจากภาษากรีก เทลอส (telos; "τέλος") "ปลาย" และ เมรอส (merοs; "μέρος", รากศัพท์: "μερ-") "ส่วน" ในสัตว์มีกระดูกสันหลังลำดับนิวคลีโอไทด์ในเทโลเมียร์คือ 5′-TTAGGG-3′ โดยมีสายดีเอ็นเอคู่เป็น 3′-AATCCC-5′ และ โอเวอร์แฮงก์ TTAGGG สำหรับในมนุษย์มีลำดับเบส TTAGGG นี้จะซ้ำประมาณ 2,500 ครั้ง ในมนุษย์มีความยาวของเทโลเมียร์ลดลงจากประมาณ 11 กิโลเบส ตั้งแต่เกิด เป็นน้อยกว่า 4 กิโลเบสในผู้สูงอายุ โดยมีอัตราการลดลงในผู้ชายสูงกว่าผู้หญิง
ระหว่างการเรพลิเคทดีเอ็นเอ เอนไซม์ที่ใช้คัดลอก (duplicate) ดีเอ็นเอไม่สามารถดำเนินการคัดลอกไปได้จนจบปลายโครโมโซม ดังนั้นในทุกการคัดลอกส่งผลให้ปลายของโครโมโซมสั้นลง (เนื่องด้วยการสังเคราะห์ชิ้นส่วนโอคะซะกิ จำเป็นต้องใช้อาร์เอ็นเอไพรเมอร์บนสายแล็ก; lagging strand) เทโลเมียร์เป็นตัวบัฟเฟอร์ที่ทิ้งได้ (disposable buffers) อยู่ที่ปลายของโครโมโซม ซึ่งจะกุดลงไปตามการแบ่งเซลล์ การมีอยู่ของมันจึงช่วยให้ยีนบนโครโมโซมได้รับการปกป้อง
ทุกครั้งที่มีการแบ่งเซลล์เกิดขึ้น ปลายของเทโลเมียร์จะสั้นลง เทโลเมียร์สามารถสร้างขึ้นใหม่ด้วยเทโลเมียร์รีเวอร์สทรานสคริปเตส
ลำดับ.
ลำดับนิวคลีโอไทด์ของเทโลเมียร์มีการระบุไว้บนเว็บไซต์ Telomerase Database และมีการอัปเดตตลอดเวลา
ท่าอากาศยานนานาชาติฟูนาฟูตี

ท่าอากาศยานนานาชาติฟูนาฟูตี (IATA: FUN, ICAO: NGFU) เป็นท่าอากาศยานแห่งเดียวของประเทศ ตั้งอยู่ในฟูนาฟูตี เมืองหลวงของประเทศตูวาลู โดยมีฟีจีแอร์เวส์ (ในนามของฟีจีลิงก์) เป็นผู้ให้บริการเส้นทางระหว่างซูวากับฟูนาฟูตี ส่วนแอร์คิริบาสเป็นผู้ให้บริการเส้นทางระหว่างตาราวากับฟูนาฟูตีจำนวน 1 เที่ยวบินต่อสัปดาห์
ประวัติ.
ท่าอากาศยานนานาชาติฟูนาฟูตีสร้างโดยกองทัพสหรัฐใน ค.ศ. 1943 ระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 2 สนามบินทางทหารแห่งนี้ประกอบด้วยทางขึ้นลงของเครื่องบิน หอบังคับการและสิ่งอำนวยความสะดวกอื่น โดยมีการต่อสายเคเบิลเพื่อเชื่อมต่อระหว่างสนามบินกับสถานีวิทยุที่เตปูกา อาคารบัญชาการและบังเกอร์ปัจจุบันตั้งอยู่ที่บ้านของเตอาไง อาเปลู
ในช่วงกลาง ต.ศ. 1944 การสู้รบขยับไปทางพื้นที่ตอนเหนือมุ่งสู่ญี่ปุ่น ดังนั้นกองทัพสหรัฐเริ่มถอนตัว ในช่วงที่สงครามแปซิฟิกจบลงใน ค.ศ. 1945 กองกำลังและอุปกรณ์ได้ออกจากพื้นที่เกือบทั้งหมด หลังสงครามสนามบินทางการทหารจึงได้รับการพัฒนาให้เป็นสนามบินพาณิชย์
สิ่งปลูกสร้าง.
ท่าอากาศยานตั้งอยู่ เหนือระดับน้ำทะเลปานกลาง โดยมีรันเวย์จำนวน 1 ที่ ซึ่งมีความยาวเท่ากับ เนื่องจากไม่มีแสงไฟที่รันเวย์ มีระบบวิทยุ VHF และอุปกรณ์นำทางทางอากาศในระดับต่ำ จึงทำให้การใช้งานจำกัดเพียงแค่ตอนกลางวันเท่านั้น
แต่เดิมรันเวย์สร้างด้วยหินปะการังบด กรวดปะการังและวางพื้นผิวด้วยยางมะตอย จากนั้นใน ค.ศ. 1992 จึงมีการถมพื้นผิวเพิ่มเติม เพื่อให้รองรับเครื่องบินที่บินลงหนัก 50 ตันได้ อย่างไรก็ตามสภาพพื้นผิวและฐานรันเวย์เสื่อมสภาพลงจากน้ำและการขาดการซ่อมบำรุง อย่างไรก็ตามมีการวางพื้นผิวใหม่อีกครั้งใน ค.ศ. 2015
การเสื่อมสภาพของรันเวย์เครื่องบินมีสาเหตุจากระดับความสูงที่ต่ำของอะทอลล์ และสภาพพื้นที่ที่เคยเป็นพื้นที่ชายเลนมาก่อน รวมไปถึงหินปะการังที่เป็นฐานมักถูกน้ำทะเลซึมผ่านได้ ซึ่งนั่นทำให้น้ำทะเลเข้าท่วมรันเวย์ในช่วงที่น้ำเกิดได้
ใน ค.ศ. 2011 ธนาคารโลกและรัฐบาลตูวาลูตกลงที่จะเริ่มโครงการลงทุนการบินตูวาลู (Tuvalu Aviation Investment Project, TvAIP) เพื่อพัฒนามาตรการความปลอดภัยและกำกับดูแลการขนส่งทางอากาศนานาชาติ รวมถึงโครงสร้างที่จำเป็นสำหรับท่าอากาศยานนานาชาติฟูนาฟูตี ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2013 ธนาคารโลกได้อนุมัติเงินจำนวน $6.06 ล้านสำหรับ TvAIP นอกจากนี้ธนาคารโลกยังจัดสรรเงินเพิ่มเติมให้ใน ค.ศ. 2017 อีกด้วย TvAIP เป็นโครงการที่มีเป้าหมายจะพัฒนารันเวย์ให้ผ่านเกณฑ์ขั้นต่ำ PCN (pavement classification number) 18 เพื่อให้สามารถรองรับเที่ยวบินฉุกเฉิน นอกจากนี้ TvAIP ยังมีส่วนเกี่ยวข้องในการพัฒนาเครื่องช่วยนำทางและการรักษาความปลอดภัยต่าง ๆ เพื่อให้ผ่านเกณฑ์ขององค์การการบินพลเรือนระหว่างประเทศ
ท่าอาศยานนี้มีความแปลกกว่าที่อื่น ชาวตูวาลูจะใช้พื้นที่ท่าอากาศยานทำกิจกรรมทางกีฬาและสังคมเมื่อไม่มีเครื่องบินเข้า เนื่องด้วยพื้นที่บนเกาะมีอยู่จำกัด เมื่อมีเครื่องบินลงจอด จะมีเสียงไซเรนแจ้งเตือนเพื่อให้ประชาชนออกจากพื้นที่ ด้วยเหตุนี้จึงมีข้อเสนอให้ติดตั้งรั้วเพื่อเพิ่มความปลอดภัยให้กับท่าอากาศยาน
ภาษาศาสตร์สังคม

ภาษาศาสตร์สังคม  คือการศึกษาเชิงพรรณนาเกี่ยวกับผลกระทบของแง่มุมใด ๆ ทั้งหมดของสังคม (รวมถึงบรรทัดฐาน ความคาดหวัง และบริบททางวัฒนธรรม) ต่อวิธีการใช้ภาษา และผลกระทบของสังคมต่อภาษา ภาษาศาสตร์สังคมแตกต่างจากสังคมวิทยาภาษาซึ่งมุ่งเน้นไปที่ผลกระทบของภาษาต่อสังคม ภาษาศาสตร์สังคมมีเนื้อหาซ้อนเหลื่อมกับวัจนปฏิบัติศาสตร์มาก และยังมีความเกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิดกับมานุษยวิทยาภาษาศาสตร์ บางคนตั้งคำถามถึงความแตกต่างระหว่างสาขาทั้งสองโดยเน้นย้ำความสัมพันธ์ต่อกันและกันในอดีต
ภาษาศาสตร์สังคมยังศึกษาว่าวิธภาษาระหว่างกลุ่มบุคคลที่แยกจากกันโดยตัวแปรทางสังคมบางอย่าง (เช่น ชาติพันธุ์ ศาสนา สถานภาพ สถานะเพศ ระดับการศึกษา อายุ ฯลฯ) มีความแตกต่างกันอย่างไร และการสร้างและความยึดมั่นในเกณฑ์เหล่านี้ถูกใช้ในการจัดจำแนกบุคคลในชั้นสังคมหรือชั้นเศรษฐกิจและสังคมได้อย่างไร เนื่องจากการใช้ภาษานั้นแตกต่างกันไปในแต่ละสถานที่ การใช้ภาษาจึงแตกต่างกันไปตามชั้นสังคมด้วย และ"สังคมภาษณ์"  เหล่านี้คือสิ่งที่ภาษาศาสตร์สังคมสนใจศึกษา
แง่มุมทางสังคมของภาษาได้รับการค้นคว้าตามแบบสมัยใหม่โดยนักภาษาศาสตร์ชาวอินเดียและชาวญี่ปุ่นในคริสต์ทศวรรษ 1930 และโดยหลุยส์ โกชา นักภาษาศาสตร์ชาวสวิส ในต้นคริสต์ทศวรรษ 1900 แต่ยังไม่ได้รับความสนใจมากนักในซีกโลกตะวันตกจนกระทั่งในเวลาต่อมา ในทางกลับกัน การศึกษาเหตุจูงใจทางสังคมของการเปลี่ยนแปลงภาษามีรากฐานมาจากแบบจำลองคลื่นของปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 การใช้ศัพท์ "ภาษาศาสตร์สังคม" เป็นครั้งแรก (ที่ได้รับการยืนยัน) ปรากฏในชื่อบทความ ของทอมัส คัลลัน ฮอดสัน ที่ตีพิมพ์ในวารสาร ใน ค.ศ. 1939 ภาษาศาสตร์สังคมปรากฏครั้งแรกในซีกโลกตะวันตกในคริสต์ทศวรรษ 1960 และได้รับการบุกเบิกโดยนักภาษาศาสตร์เช่นวิลเลียม ลาโบฟ ในสหรัฐ และบาซิล เบิร์นสไตน์ ในสหราชอาณาจักร ในคริสต์ทศวรรษ 1960 วิลเลียม อเล็กซานเดอร์ สจวร์ต และไฮนทซ์ โคลส ได้นำเสนอแนวคิดพื้นฐานสำหรับทฤษฎีภาษาศาสตร์สังคมของภาษาพหุศูนย์ ซึ่งอธิบายว่าวิธภาษามาตรฐานมีความแตกต่างกันอย่างไรในแต่ละชาติ (เช่น "ภาษาอังกฤษ"แบบบริติช/อเมริกัน/แคนาดา/ออสเตรเลีย; "ภาษาเยอรมัน"แบบเยอรมัน/ออสเตรีย/สวิส; "ภาษาบอสเนีย-โครเอเชีย-มอนเตเนโกร-เซอร์เบีย"แบบบอสเนีย/โครเอเชีย/มอนเตเนโกร/เซอร์เบีย เป็นต้น)
ตำบลบึงคอไห

บึงคอไห เป็นตำบลหนึ่งของอำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี สภาพพื้นที่เป็นที่ราบลุ่ม มีคลองขุดชลประทานหลายสายไหลผ่าน ได้แก่ คลองสิบเอ็ด คลองสิบสอง คลองสิบสาม คลองสิบสี่ รวมทั้งคลองแอนหรือคลองกลางต่าง ๆ ที่คั่นระหว่างคลองทั้งสี่ ประชากรส่วนใหญ่ประกอบอาชีพเกษตรกรรม ได้แก่ ทำนา ทำไร่หญ้า และทำสวน
ตําบลบึงคอไหทั้งตำบลอยู่ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลบึงคอไหซึ่งได้รับการยกฐานะจากเดิมที่เป็นสภาตำบลบึงคอไหเมื่อวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2538
ที่มาของชื่อ.
บริเวณตำบลบึงคอไหเดิมมีสภาพเป็นทุ่งกว้าง มีลำบึงใหญ่อยู่แห่งหนึ่ง ชาวบ้านอาศัยอยู่ไม่มากนัก สมัยก่อนชาวบ้านต้มเหล้ากันเองโดยจะเก็บไว้ในที่มืดและเย็น จึงนิยมนำเหล้าใส่ไหไปฝังไว้ที่ริมบึง ลักษณะการฝังจะฝังตัวไหไว้ในดิน เหลือไว้เพียงส่วนที่เป็นคอไห บริเวณริมบึงจึงมีคอไหโผล่ให้เห็นเป็นจำนวนมาก จนชาวบ้านต่างพากันเรียกว่า "บึงคอไห" เมื่อมีการจัดตั้งตำบลก็เรียกท้องที่อันเป็นที่ตั้งลำบึงแห่งนั้นว่า ตำบลบึงคอไห
ที่ตั้งและอาณาเขต.
ตำบลบึงคอไหตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของอำเภอลำลูกกา ห่างจากตัวอำเภอเป็นระยะทางประมาณ 20 กิโลเมตร มีอาณาเขตติดต่อกับตำบลข้างเคียงดังต่อไปนี้
การแบ่งเขตการปกครอง.
ตำบลบึงคอไหแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 12 หมู่บ้าน ได้แก่
การคมนาคม.
เส้นทางสายสำคัญที่ใช้สัญจรภายในพื้นที่ตำบลบึงคอไหและเชื่อมต่อกับตำบลอื่น ๆ ได้แก่
ตำบลพืชอุดม

พืชอุดม เป็นตำบลหนึ่งของอำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี ตั้งอยู่บริเวณเขตแดนระหว่างจังหวัดปทุมธานีกับจังหวัดนครนายก จังหวัดฉะเชิงเทรา และกรุงเทพมหานคร สภาพพื้นที่เป็นที่ราบลุ่ม มีคลองขุดชลประทานหลายสายไหลผ่าน ได้แก่ คลองสิบสาม คลองสิบสี่ และคลองหกวาสายล่าง ประชากรส่วนใหญ่ประกอบอาชีพเกษตรกรรม (เช่น ทำนา ทำสวน ทำไร่อ้อยและไร่หญ้า) ประมง (เช่น เลี้ยงปลา เลี้ยงกุ้ง) ค้าขาย และทำงานในโรงงานอุตสาหกรรมหรือสถานประกอบการของเอกชน
ประวัติ.
เดิมพื้นที่ตําบลพืชอุดมเป็นส่วนหนึ่งของตำบลลำไทร จนกระทั่งในวันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2532 กระทรวงมหาดไทยได้ออกประกาศตั้งและกำหนดเขตตำบลในอำเภอลำลูกกา โดยแยกพื้นที่หมู่บ้าน 9 หมู่บ้านทางด้านตะวันออกของตำบลลำไทรออกมาจัดตั้งเป็น ตำบลพืชอุดม และให้มีผลตั้งแต่วันที่ 10 สิงหาคม ปีเดียวกัน ตำบลใหม่นี้ได้ชื่อมาจากชื่อวัดพืชอุดมซึ่งตั้งอยู่ในหมู่ที่ 9 เดิมวัดนี้มีชื่อว่า "วัดราษฎร์ศรัทธาราม" ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็น "วัดพืชอุดม" เนื่องจากบริเวณวัดและพื้นที่ใกล้เคียงมีไม้ผล ไม้ดอก และพืชพรรณธัญญาหารต่าง ๆ ขึ้นอยู่อย่างอุดมสมบูรณ์
ตําบลพืชอุดมทั้งตำบลอยู่ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลพืชอุดมซึ่งได้รับการยกฐานะจากเดิมที่เป็นสภาตำบลพืชอุดมเมื่อวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2539
ที่ตั้งและอาณาเขต.
ตำบลพืชอุดมตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกสุดของอำเภอลำลูกกา ห่างจากตัวอำเภอเป็นระยะทางประมาณ 18 กิโลเมตร มีอาณาเขตติดต่อกับตำบลข้างเคียงดังต่อไปนี้
การแบ่งเขตการปกครอง.
ตำบลพืชอุดมแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 9 หมู่บ้าน ได้แก่
การคมนาคม.
เส้นทางสายสำคัญที่ใช้สัญจรภายในพื้นที่ตำบลพืชอุดมและเชื่อมต่อกับตำบลอื่น ๆ ได้แก่
เฌอมาวีร์ สุวรรณภาณุโชค

เฌอมาวีร์ สุวรรณภาณุโชค (เกิด 15 ตุลาคม พ.ศ. 2535) ชื่อเล่น แพรว เป็นนักแสดงหญิงชาวไทย มีชื่อเสียงจากการแสดงภาพยนตร์เรื่อง "มนต์เลิฟสิบหมื่น" แสดงคู่กับ นิว ชัยพล จูเลี่ยน พูพาร์ต และเป็นที่รู้จักกันในบทบาท ร.ต.ท.ดุจดาว จากละครเรื่อง "เลือดตัดเลือด" อดีตนักแสดงสังกัดสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 ปัจจุบันหมดสัญญากับทางต้นสังกัดแล้วผันตัวเป็นนักแสดงอิสระ
ประวัติ.
เฌอมาวีร์ (ชื่อเดิม: แพรวพรรณ สุวรรณวุฒิพิจัย และ พิชญาภร สุวรรณวุฒิพิจัย) ตามลำดับ ชื่อเล่น แพรว เป็นนักแสดงชาวไทยเกิดเมื่อวันพฤหัสบดีที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2535 สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนศึกษานารี และปริญญาตรีจากคณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ เอกการตลาด เมื่อในปี พ.ศ. 2559
การทำงาน.
เฌอมาวีร์เริ่มเข้าสู่วงการบันเทิงได้รับโอกาสแสดงภาพยนตร์ในฐานะนักแสดงสมทบเรื่อง "แต๋วเตะตีนระเบิด" โดยผู้จัดภาพยนตร์พจน์ อานนท์ต่อมาเธอได้มีผลงานการแสดงภาพยนตร์ "กองพันครึกครื้น ท.ทหารคึกคัก" และรวมถึงยังได้รับตำแหน่งดาวมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประจำปี 2554 ต่อมาเฌอมาวีร์ ได้มีโอกาสเซ็นสัญญาเป็นนักแสดงในสังกัดโพลีพลัส และเป็นรู้จักกันในบทบาท หนูนา จากละครเรื่อง "ชิงนาง" และ "เลือดตัดเลือด" เป็นต้น ต่อมาเธอได้สิ้นสุดสัญญาในสังกัดโพลีพลัส เมื่อในปี 2559 ได้รับโอกาสร่วมแสดงเพลงมิวสิกวิดีโอเป็นต้น และเมื่อในปี 2560 เธอได้ลงนามสัญญาเป็นนักแสดงในสังกัดช่อง 7 เอชดี ต่อมา ปี 2565 เฌอมาวีร์ที่หมดสัญญากับช่อง 7 เอชดี และสองปีต่อมา เฌอมาวีร์ได้รับบทเป็น ญาดา จากละครเรื่องสงครามสมรส (2567)
ผลงานอื่น ๆ.
พิธีกร.
รายการ Oops! TV
กาบรีแยล ดุส ซังตุส มากัลไยส์

กาบรีแยล ดุส ซังตุส มากัลไยส์ (เกิด 19 ธันวาคม ค.ศ. 1997) รู้จักกันในชื่อ กาบรีแยล เป็นนักฟุตบอลชาวบราซิล ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองหลังให้กับอาร์เซนอลและทีมชาติบราซิล
สโมสรอาชีพ.
อาวาอี.
กาบรีแยลเกิดที่เขตปีรีตูบา ของรัฐเซาเปาลู ตอนอายุ 13 ปี กาบรีแยลนั่งรถบัส 12 ชั่วโมงไปยังเมืองโฟลรียานอโปลิชเพื่อเริ่มต้นอาชีพที่อาวาอี แต่หลังจากนั้นหนึ่งสัปดาห์ เขาเดินทางกลับเซาเปาลูเนื่องจากคิดถึงบ้าน ต่อมา กาบรีแยลพิจารณาการตัดสินใจของเขาอีกครั้ง และเดินทางกลับไปที่อาวาอีหลังจากนั้นสองสัปดาห์ ในที่สุดก็จะได้รับสัญญาอาชีพครั้งแรกเมื่ออายุ 16 ปี เขายังคงเป็นส่วนหนึ่งที่ช่วยให้ทีมได้เลื่อนชั้นสู่บราซีเลย์รูแซรียีอาในฤดูกาล 2017
ลีล.
เมื่อ 31 มกราคม ค.ศ. 2017 กาบรีแยลเซ็นสัญญากับลีล สโมสรในลีกเอิง เป็นเวลาสี่ปีครึ่ง เมื่อเขามาถึงเขาก็เรียนภาษาฝรั่งเศสด้วยตนเอง และสัมภาษณ์โดยใช้ภาษาฝรั่งเศส ภายใต้การจัดการทีมของมาร์เซโล บิเอลซา หลังจากลงเล่นหลายนัดให้กับลีล เบ เขาถูกปล่อยยืมไปทรัว สโมสรในลีกลีกเอิง ก่อนที่จะเซ็นสัญญาผ่านการยืมกับดีนาโมซาเกร็บจากโครเอเชีย ซึ่งเขาลงเล่นให้กับทีมชุดใหญ่เพียงนัดเดียว กาบรีแยลกลับมาที่ลีลใน ค.ศ. 2018 เขาลงเล่นครั้งแรกเมื่อ 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2019 ในเกมที่เอาชนะแก็งก็อง ด้วยคะแนน 2–0 เขาลงสนามตลอดฤดูกาลไป 14 นัด และยิงประตูครั้งแรกให้กับลีลเมื่อ 14 เมษายน ค.ศ. 2019 ในเกมที่เอาชนะปารีแซ็ง-แฌร์แม็ง ด้วยคะแนน 5–1 
ฤดูกาลต่อมา กาบรีแยลลงเล่นอย่างสม่ำเสมอมากขึ้น โดยเล่นในตำแหน่งเซ็นเตอร์แบ็กคู่กับฌูแซ ฟงตึ กาบรีแยลเป็นผู้เล่นตัวจริงให้กับลีลทั้งหกนัดในแชมเปียนส์ลีกรอบแบ่งกลุ่ม คริสต็อฟ กาลตีเย ผู้จัดการลีล กล่าวถึงกองหลังคนนี้ว่า "ผมเห็นว่าเขามีศักยภาพที่ดีและเขาสามารถคว้าโอกาสแรกที่ได้รับ เขามีความหิวกระหายที่จะลงเล่น เขาเป็นตัวอย่างที่ดีของเยาวชน ทุกวันนี้คุณเห็นผู้เล่นที่ไม่ตั้งใจซ้อมบ่อยแค่ไหนหากพวกเขาไม่ได้อยู่ในทีม?"
อาร์เซนอล.
เมื่อ 1 กันยายน ค.ศ. 2020 อาร์เซนอลประกาศว่าพวกเขาเซ็นสัญญาระยะยาวกับกาบรีแยล
ทีมชาติ.
กาบรีแยลเป็นตัวแทนของบราซิลรุ่นอายุไม่เกิน 20 ปีในการแข่งขัน ฟุตบอลชิงแชมป์ทวีปอเมริกาใต้รุ่นอายุไม่เกิน 20 ปี 2017 กราบีแยลถูกกำหนดให้เป็นส่วนหนึ่งของบราซิลรุ่นอายุไม่เกิน 23 ปีในการแข่งขัน โอลิมปิกฤดูร้อน 2020 อย่างไรก็ตาม การแข่งขันดังกล่าวถูกเลื่อนออกไปเป็นปี 2021 เนื่องจากผลกระทบของการระบาดทั่วของโควิด-19
 "ณ วันที่ 28 สิงหาคม ค.ศ. 2020"
ปฏิทินประจำชาติอินเดีย

ปฏิทินประจำชาติของอินเดีย บางครั้งเรียกว่า ปฏิทินศาลิวาหนะศักราช (Shalivahana Shaka) ใช้ควบคู่ไปกับ ปฏิทินเกรกอเรียน ใช้ในรัฐกิจจานุเบกษาของอินเดีย (The Gazette of India) ใช้ในการประกาศข่าวออกอากาศโดย "All India Radio" ใช้เป็นปฏิทินทั่วไปและใช้ในการสื่อสารที่เป็นทางการของรัฐที่ออกโดย รัฐบาลอินเดีย 
จากอิทธิพลของวัฒนธรรมอินเดียในทางประวัติศาสตร์ "ปฏิทินศก" (Saka calendar) ยังคงใช้ใน ชวา และ บาหลี ในหมู่ ชาวอินโดนีเซียที่นับถือฮินดู วัน Nyepi ซึ่งเป็น "วันแห่งความเงียบ" เป็นการเฉลิมฉลองปีใหม่ของศก (Saka) ในบาหลี วัน Sambat ของ เนปาล วิวัฒนาการมาจากปฏิทินศก ซึ่งยังใช้ในหลายพื้นที่ใน ฟิลิปปินส์ ยุคก่อนการล่าอาณานิคมตามคำอ้างของ Laguna Copperplate Inscription 
จากรูปแบบการใช้ปฏิทินนี้ ทำให้อาจสันนิษฐานการได้รับอิทธิพลจาก ปฏิทินฮินดู จาก ยุค Shalivahana ซึ่งมีอิทธิพลต่อปฏิทินอื่น ๆ ที่ยังใช้กันอย่างแพร่หลายทั่วไป 
โครงสร้างปฏิทิน.
เดือนตามปฏิทินนี้เป็นไปตามสัญลักษณ์ ของจักรราศีแบบท้่วไป(ที่อิงการโคจรของดวงอาทิตย์) แทนที่จะเป็นจักรราศีราศีแบบไซดีเรียล (ที่อิงการหมุนของโลกต่อดาวที่มีจุดอ้างอิงแน่นอน) ที่ใช้กับ ปฏิทินฮินดู 
ไจตฺร (Chaitra) เป็นเดือนแรกของปฏิทินนี้ มี 30 วันเริ่มในวันที่ 22 มีนาคม(ตามปฏิทินสุริคติไทย) ยกเว้น ปีอธิกสุรทิน ซึ่งเดืิอนนี้มี 31 วัน และเริ่มจากวันที่ 21 มีนาคม 
ในช่วงครึ่งแรกของปีในปฏิทินนี้ทุกเดือนมี 31 วัน เพื่อทดการเคลื่อนไหวช้าลงของดวงอาทิตย์เข้าสู่ สุริยุปราคา ในช่วงครึ่งปีนี้ 
ชื่อของเดือนทั้งหมดในปฏิทินประจำชาติของอินเดียสืบทอดมาจาก ปฏิทินฮินดู ที่เป็นปฏิทินสุริยจันทรคติ โดยยังคงการเรียกชื่อของเดือนตามแบบเดิมอยู่ อาจทำให้เกิดความสับสนได้ว่าเป็นการแบ่งช่วงวันในแต่ละเดือนตามแบบปฏิทินฉบับใด
ชื่อของวันในสัปดาห์ วันแรกของสัปดาห์คือ รวิวาร (Ravivara) (คือ วันอาทิตย์) ปฏิทินอย่างเป็นทางการพิจารณาโดยรัฐบาลอินเดีย โดยนับสัปดาห์จากวันอาทิตย์ถึงวันเสาร์ 
ปีจะถูกอ้างอิงจาก มหาศักราช (การนับปีตามยุคศกะ (Saka era)) โดยเริ่ม ปีที่ 0 ในปี 78 ของ ยุคทั่วไป ในการกำหนดปีอธิกสุรทินให้เพิ่ม 78 ปีในปีมหาศักราช - ถ้าผลลัพธ์เป็นปีอธิกสุรทินในปฏิทินเกรกอเรียนปีสีกาก็เป็นปีอธิกสุรทินเช่นกัน โครงสร้างของมันเหมือนกับ ปฏิทินเปอร์เซีย 
การปรับใช้.
คณะกรรมการปฏิรูปปฏิทิน โดยนักฟิสิกส์ดาราศาสตร์อาวุโสชาวอินเดีย Meghnad Saha (หัวหน้าคณะกรรมการ) ภายใต้หน่วยงานของ สภาวิจัยวิทยาศาสตร์และอุตสาหกรรม และ สมาชิกของคณะกรรมการ ได้แก่ AC Banerjee, KK Daftari, JS Karandikar, Gorakh Prasad, RV Vaidya และ NC Lahiri มีภารกิจขั้นต้น คือ การสังคายนาปฏิทินให้ถูกต้องตามวิถีทางวิทยาศาสตร์ซึ่งต้องสามารถนำไปใช้ได้ทั่วอินเดียนั้นเป็นงานมหึมาเนื่ิองจากคณะกรรมการต้องทำการศึกษารายละเอียดเกี่ยวกับปฏิทินที่แตกต่างกันมากกว่าสามสิบแบบที่ใช้แพร่หลายในภูมิภาคต่างๆของประเทศ ภารกิจนี้มีความซับซ้อนมากขึ้นโดยต้องรวมปฏิทินเหล่านั้นเข้ากับความคิดทางศาสนาและความอ่อนไหวของประเพณีในท้องถิ่นต่าง ๆ 
ชวาหะร์ลาล เนห์รู (Jawaharlal Nehru) นายกรัฐมนตรีคนแรกของอินเดียได้เขียนบทนำของรายงานของคณะกรรมการ (ซึ่งตีพิมพ์ในปี 2498) ว่า “"(ปฏิทินต่างกัน) เหล่านี้ แสดงถึงความแตกแยกทางการเมืองในอดีตของประเทศ... บัดนี้เราได้รับอิสรภาพแล้ว เป็นที่พึงปรารถนาอย่างชัดเจนว่าเราควรมีเอกภาพที่ชัดเจนในปฏิทินสำหรับพลเมืองของเรา สังคมของเรา และประสงค์อื่น ๆ ซึ่งภารกิจนี้ควรสัมฤทธิ์ผลการแก้ปัญหาตามแนวทางวิทยาศาสตร์""
การใช้งานเริ่มต้นอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 1 เดือนไจยตรา ม.ศ. 1879 หรือ วันที่ 22 มีนาคม พ.ศ. 2500 (ค.ศ. 1957)
ดูเพิ่มเติม.
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
ยุทธการที่สแตมฟอร์ดบริดจ์

ยุทธการที่สแตมฟอร์ดบริดจ์  เกิดขึ้นที่หมู่บ้านสแตมฟอร์ดบริดจ์, อีสต์ไรดิ้งออฟยอร์กเชอร์ ในอังกฤษเมื่อวันที่ 25 กันยายน 1066 ระหว่างกองทัพอังกฤษภายใต้พระเจ้าฮาโรลด์ กอดวินสัน และกองกำลังรุกรานที่นำโดยพระเจ้าฮาโรลด์ที่ 3 แห่งนอร์เวย์ และทอสติก กอดวินสัน น้องชายของกษัตริย์อังกฤษ หลังจากการต่อสู้นองเลือด ทั้งฮาโรลด์และทอสติกพร้อมกับทหารชาวนอร์เวย์ส่วนใหญ่ถูกสังหาร แม้ว่าแฮโรลด์ กอดวินสันสามารถขับไล่ผู้รุกรานชาวนอร์เวย์ แต่กองทัพของเขาก็พ่ายแพ้ต่อชาวนอร์มันที่เฮสติงส์น้อยกว่าสามสัปดาห์ต่อมา ยุทธการครั้งนี้เป็นสัญลักษณ์ของการสิ้นสุดของยุคไวกิ้งตามธรรมเนียม
พายุไต้ฝุ่นนีนา (พ.ศ. 2518)

พายุไต้ฝุ่นนีนา  หรือที่รู้จักในฟิลิปปินส์ว่า พายุไต้ฝุ่นเบเบง  พายุไต้ฝุ่นกินเวลาประมาณ 9 วันนับจากการก่อตัวในวันที่ 30 กรกฎาคม จนกระทั่งสลายตัวในวันที่ 8 สิงหาคม พายุไต้ฝุ่นนีนาทำให้เกิดฝนตกหนักในมณฑลเหอหนานและส่วนอื่น ๆ ของจีนซึ่งนำไปสู่การพังทลายของเขื่อนบ่านเฉียว ส่งผลให้มีผู้เสียชีวิตประมาณ 229,000 คน ทำให้พายุไต้ฝุ่นนีนาเป็นพายุหมุนเขตร้อนที่ร้ายแรงอันดับสองในแปซิฟิกตะวันตกเฉียงเหนือ รองจากพายุไต้ฝุ่นที่ไฮฟองในปี พ.ศ. 2424 และเป็นพายุหมุนเขตร้อนที่มีผู้เสียชีวิตมากที่สุดเป็นอันดับ 4 เท่าที่ได้รับการยอมรับ
โมโตโรลา ไดนาแท็ค

ไดนาแท็ค  เป็นโทรศัพท์มือถือที่ผลิตและจัดจำหน่ายโดยโมโตโรลา ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1983 ถึง ค.ศ. 1994 โมโตโรลา ไดนาแท็ค รุ่น 8000X เป็นโทรศัพท์มือถือแบบพกพาเครื่องแรกของโลก ที่ได้รับการรับรองจากคณะกรรมการกลางกำกับดูแลกิจการสื่อสารของสหรัฐ (FCC) เมื่อวันที่ 21 กันยายน ค.ศ. 1983 โดยทำงานในมาตรฐาน 1 จี คือใช้สำหรับโทรเข้า-ออก ใช้เวลาชาร์จแบตเตอรี่จนเต็มถึงประมาณ 10 ชั่วโมง มีเวลาสนทนา 30 นาที นอกจากนี้ยังมีจอแสดงผลแอลอีดีสำหรับโทรออกหรือวางสาย 1 ใน 30 หมายเลขโทรศัพท์ ราคาอยู่ที่ 3,995 ดอลลาร์สหรัฐในปี ค.ศ. 1984 ซึ่งเป็นปีที่วางจำหน่ายเชิงพาณิชย์ เทียบเท่ากับ 9,831 ดอลลาร์สหรัฐในปี ค.ศ. 2019 ไดนาแท็คย่อมาจาก "Dynamic Adaptive Total Area Coverage" แปลว่า "การปรับแบบไดนามิกให้ครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมด"
มีหลายรุ่นตามมาโดยเริ่มตั้งแต่ปี ค.ศ. 1985 กับยุค 8000X และดำเนินการต่อด้วยการอัปเดตความถี่ที่เพิ่มขึ้นเป็นระยะจนถึงคลาสสิกทู (Classic II) ในปี ค.ศ. 1993 บทบาทส่วนใหญ่ของไดนาแท็คถูกแทนที่ด้วย โมโตโรลา ไมโครแท็ค ที่มีขนาดเล็กกว่ามาก เมื่อเปิดตัวครั้งแรกในปี ค.ศ. 1989 และเมื่อถึงเวลาที่ โมโตโรลา สตาร์แท็ค เปิดตัวในปี ค.ศ. 1996 ไดนาแท็คก็ล้าสมัย
คำอธิบาย.
มีการสร้างผลิตภัณฑ์ต้นแบบหลายชิ้นระหว่างปี ค.ศ. 1973 ถึง ค.ศ. 1983 แต่ผลิตภัณฑ์ที่ FCC ยอมรับมีน้ำหนัก 28 ออนซ์ (790 กรัม) และสูง 10 นิ้ว (25 เซนติเมตร) ไม่รวมสายอากาศยางชนิด "เป็ดยาง" ที่สามารถยืดหยุ่นได้ นอกเหนือจากปุ่มกดโทรศัพท์ 12 ปุ่มทั่วไปแล้วยังมีปุ่มพิเศษเพิ่มเติมอีก 9 ปุ่ม ดังนี้<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
โดยใช้เทคโนโลยีบางอย่างที่เคยใช้ในระบบอะโลฮาเน็ต ซึ่งรวมถึงตัวรับส่งสัญญาณโลหะ-ออกไซด์-เซมิคอนดักเตอร์ (MOS) และเทคโนโลยีโมเด็ม
ไดนาแท็ค 8 ซีรีส์, คลาสสิก, คลาสสิกทู, อัลตราคลาสสิก และอัลตราคลาสสิกทู มีจอแสดงผลแอลอีดี พร้อมไดโอดเปล่งแสงสีแดง ไดนาแท็คอินเตอร์เนชันแนลซีรีส์ มีไดโอดเปล่งแสงสีเขียว และไดนาแท็ค 6000XL ใช้จอแสดงผลเรืองแสงสูญญากาศ จอแสดงผลเหล่านี้ถูกจำกัดอย่างมากในข้อมูลที่สามารถแสดงได้ แบตเตอรี่อนุญาตให้โทรได้นานถึง 1 ชั่วโมง หลังจากนั้นจำเป็นต้องชาร์จโทรศัพท์นานถึง 10 ชั่วโมงในเครื่องชาร์จแบบหยด หรือ 1 ชั่วโมงในเครื่องชาร์จแบบเร็วซึ่งเป็นอุปกรณ์เสริมแยกต่างหาก ในขณะที่ยังคงรักษาชื่อไดนาแท็คไว้ แต่ 6000XL นั้นไม่เกี่ยวข้องกับไดนาแท็ค 8000 ซีรีส์โดยสิ้นเชิง เนื่องจากเป็นโทรศัพท์แบบพกพาที่มีไว้สำหรับติดตั้งในยานพาหนะ
ไดนาแท็คถูกแทนที่โดยไมโครแท็คในปี ค.ศ. 1989
หมอกปนควันครั้งใหญ่ของลอนดอน

หมอกปนควันครั้งใหญ่ของลอนดอน  เป็นเหตุการณ์มลพิษทางอากาศที่รุนแรงซึ่งส่งผลกระทบต่อเมืองหลวงลอนดอนของอังกฤษในช่วงต้นเดือนธันวาคม พ.ศ. 2495 ช่วงที่อากาศหนาวเย็นผิดปกติบวกกับสภาพอากาศที่มีแอนติไซโคลนและไม่มีลม ทำให้สารมลพิษในอากาศที่ส่วนใหญ่เกิดจากการใช้ถ่านหินเกิดชั้นหมอกปนควันบนชั้นบรรยากาศปกคลุมทั้งเมืองลอนดอน เกิดขึ้นตั้งแต่วันศุกร์ที่ 5 ธันวาคมถึงวันอังคารที่ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2495 จากนั้นก็จะกระจายไปอย่างรวดเร็วเมื่ออากาศเปลี่ยนแปลง
มันทำให้เกิดการหยุดชะงักครั้งใหญ่โดยการลดการมองเห็นและแม้แต่การเข้าไปในพื้นที่ในร่ม รุนแรงกว่าเหตุการณ์หมอกปนควันก่อนหน้านี้อย่างมาก อย่างไรก็ตามรายงานทางการแพทย์ของรัฐบาลในสัปดาห์ต่อไปจนถึงวันที่ 8 ธันวาคมคาดว่ามีผู้เสียชีวิต 4,000 คนจากผลกระทบโดยตรงของหมอกปนควัน และอีก 100,000 คนป่วยจากผลกระทบของหมอกปนควันต่อระบบทางเดินหายใจของมนุษย์ การวิจัยล่าสุดชี้ให้เห็นว่าจำนวนผู้เสียชีวิตทั้งหมดอาจมากกว่านี้มากโดยมีรายงานว่ามีผู้เสียชีวิตอีกราว 6,000 คนในเดือนต่อ ๆ ไปอันเป็นผลมาจากเหตุการณ์นี้
ลอนดอนได้รับความเดือดร้อนจากคุณภาพอากาศที่ไม่ดีตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 13 แล้ว ซึ่งเลวร้ายลงในคริสต์ทศวรรษ 1600 แต่หมอกปนควันครั้งใหญ่ครั้งนี้ถือเป็นเหตุการณ์มลพิษทางอากาศที่เลวร้ายที่สุดในประวัติศาสตร์ของสหราชอาณาจักร และที่สำคัญที่สุดในแง่ของผลกระทบต่อการวิจัยด้านสิ่งแวดล้อม กฎระเบียบของรัฐบาล และความตระหนักของสาธารณชนเกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างคุณภาพอากาศและสุขภาพ นำไปสู่การเปลี่ยนแปลงแนวทางปฏิบัติและกฎระเบียบหลายประการรวมถึงพระราชบัญญัติอากาศบริสุทธิ์ พ.ศ. 2499
ภูมิหลัง.
แหล่งมลพิษ.
สภาพอากาศที่หนาวเย็นจนผิดสังเกตในช่วงก่อนและระหว่างหมอกควันครั้งใหญ่ทำให้ชาวลอนดอนเผาถ่านมากขึ้นกว่าเดิมเพื่อให้พวกเขารู้สึกอบอุ่นขึ้น ถ่านในประเทศช่วงก่อนสงครามมักเป็นถ่านคุณภาพต่ำ ส่วนถ่านคุณภาพสูงถูกส่งออกเพื่อชำระหนี้ในสงครามโลกครั้งที่สอง ถ่านเหล่านี้เพิ่มปริมาณควันซัลเฟอร์ไดออกไซด์ โรงไฟฟ้าที่ตั้งอยู่ในเกรเทอร์ลอนดอนมีหลายแห่ง ซึ่งรวมถึงโรงไฟฟ้าฟูลัม โรงไฟฟ้าแบตเทอร์ซี โรงไฟฟ้ากรีนิช โรงไฟฟ้าแบงก์ไซด์ และโรงไฟฟ้าคิงส์ตันอะพอนเทมส์ ซึ่งทั้งหมดนี้เพิ่มมลภาวะในอากาศ เม็ตออฟฟิศแจกแจงมลพิษที่ถูกปล่อยออกมาในแต่ละวันในช่วงภาวะหมอกควัน แบ่งเป็น อนุภาคควัน 1,000 ตัน กรดไฮโดรคลอริก 140 ตัน สารประกอบฟลูออรีน 14 ตัน และซัลเฟอร์ไดออกไซด์ 370 ตันซึ่งอาจถูกแปรสภาพเป็นกรดซัลฟิวริกถึง 800 ตัน งานวิจัยแสดงความเห็นว่า ระบบป้องกันมลพิษที่ใช้ในโรงไฟฟ้าแบตเทอร์ซีอาจทำให้คุณภาพอากาศย่ำแย่ลงเสียเอง การล้างก๊าซจากปล่องควันลดอุณหภูมิของตัวก๊าซจนทำให้ก๊าซไม่ยกตัวสูงขึ้นแต่กลับลดตัวลงสู่ระดับดิน สร้างความระคายเคืองต่อระบบทางเดินทางหายใจของคน
นอกจากนี้ ยังมีมลพิษและควันที่ถูกปล่อยออกจากยานพาหนะ โดยเฉพาะอย่างยิ่งจากรถจักรไอน้ำและรถโดยสารที่ใช้น้ำมันดีเซล ซึ่งต่อมาถูกแทนที่โดยรถรางไฟฟ้า แหล่งอุตสาหกรรมและพาณิชยกรรมอื่น ๆ ก็ส่งผลต่อมลภาวะอากาศด้วยเช่นกัน
สภาพอากาศ.
วันที่ 4 ธันวาคม ค.ศ. 1952 ลมแอนไทไซโคลนที่อยู่เหนือกรุงลอนดอนที่ไร้ลม ก่อให้เกิดการผกผันของอุณหภูมิ ที่อากาศเย็นจะเข้าไปแทนที่โดยอยู่ใต้ชั้นอากาศอุ่น หมอกที่ผสมกับอนุภาคควันที่ปล่อยออกจากครัวเรือน โรงงานอุตสาหกรรม ยานพาหนะ และมลพิษอื่น ก่อให้เกิดหมอกควันที่ปกคลุมเมืองหลวงในวันถัดมา อนุภาคเขม่าที่ค้างในอากาศก่อให้เกิดหมอกควันสีเหลือง-ดำ เป็นที่มาของฉายา "หมอกซุปถั่ว"
โทนีฮอกส์โปรสเกตเตอร์ 1 + 2

โทนีฮอกส์โปรสเกตเตอร์ 1 + 2  เป็นวิดีโอเกมแนวจำลองการเล่นสเกตบอร์ด พัฒนาโดย Vicarious Visions และจัดจำหน่ายโดยแอ็กทิวิชัน ตัวเกมเป็นการรีเมค สองเกมแรกในแฟรนไชส์ "โทนี ฮอกส์" คือ "โทนีฮอกส์โปรสเกตเตอร์" (ค.ศ. 1999) และเกม "โทนีฮอกส์โปรสเกตเตอร์ 2" (ค.ศ. 2000) ซึ่งพัฒนาโดยเนเวอร์ซอฟต์ เป็นเกมหลักครั้งแรกในขุดเกมนับตั้งแต่เกม "โทนีฮอกส์โปรสเกตเตอร์ 5" ที่วางจำหน่ายใน ค.ศ. 2015 ตัวเกมวางจำหน่ายทั่วโลกสำหรับเครื่องเพลย์สเตชัน 4, ไมโครซอฟท์ วินโดวส์ และ เอกซ์บอกซ์วัน ในวันที่ 4 กันยายน ค.ศ. 2020 เพลย์สเตชัน 5 และ เอกซ์บอกซ์ซีรีส์เอกซ์และซีรีส์เอสในวันที่ 26 มีนาคม ค.ศ. 2021 และนินเท็นโด สวิตช์ในวันที่ 25 มิถุนายน ค.ศ. 2021 
"โทนีฮอกส์โปรสเกตเตอร์ 1 + 2" ได้รับการวิจารณ์เชิงบวกอย่างมากจากนักวิจารณ์โดยชื่นชมกราฟิก รายชื่อผู้เล่นที่หลากหลาย เพลงประกอบที่ชวนคิดถึง และรูปแบบการเล่น แม้ว่าบางคนจะวิพากษ์วิจารณ์โหมดผู้เล่นหลายคนและจำนวนเลเวลที่จำกัดก็ตาม ตัวเกมกลายเป็นเกมที่ขายเร็วที่สุดในแฟรนไชส์ โดยขายได้หนึ่งล้านชุดภายในสองสัปดาห์แรก ภาคต่อที่พัฒนาโดย Iron Galaxy ที่รู้จักกันในชื่อ "โทนีฮอกส์โปรสเกตเตอร์ 3 + 4" มีกำหนดวางจำหน่ายในวันที่ 11 กรกฎาคม ค.ศ. 2025
แผ่นดินไหวในถังชาน พ.ศ. 2519

แผ่นดินไหวในถังชาน พ.ศ. 2519  เป็นภัยธรรมชาติที่เกิดจากแผ่นดินไหวขนาด 7.6 ที่พัดถล่มพื้นที่รอบ ๆ ถังชาน มณฑลเหอเป่ย์ สาธารณรัฐประชาชนจีน เมื่อวันที่ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2519 เวลา 03:42 น. ภายในไม่กี่นาที ร้อยละแปดสิบห้าของอาคารในถังชานพังทลายหรือไม่สามารถใช้งานได้ บริการทั้งหมดล้มเหลว และสะพานทางหลวงและทางรถไฟส่วนใหญ่พังทลาย หรือได้รับความเสียหายอย่างหนัก มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 242,000 คน ทำให้แผ่นดินไหวครั้งนี้เป็นแผ่นดินที่มีผู้เสียชีวิตมากที่สุดเป็นอันดับที่สามในประวัติศาสตร์ที่บันทึกไว้
รายชื่อสื่อของเคอร์บี

วิดีโอเกมซีรีส์ "เคอร์บี"  เป็นแฟรนไชส์เกมแพลตฟอร์มและประเภทอื่น (เช่น เกมปริศนาและเกมแข่งขัน) ที่เผยแพร่และผลิตโดยนินเท็นโด ตัวเกมถูกพัฒนาโดยฮาลแล็บบราโทรี (HAL Laboratory) ผู้พัฒนากลุ่มที่สอง (second-party developer) ของนินเท็นโด วิดีโอเกมทั้งหมดของ "เคอร์บี" ได้พัฒนาสำหรับเฉพาะเครื่องเล่นวิดีโอเกมและเครื่องเล่นเกมพกพาของนินเท็นโด ตั้งแต่แฟมิคอมถึงเครื่องเล่นวิดีโอเกมรุ่นปัจจุบัน ตัวซีรีส์เริ่มในประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 27 เมษายน ค.ศ. 1992 ในชื่อ "โฮชิ โนะ คาบี" (#เปลี่ยนทาง , แปลตรงตัว: เคอร์บีแห่งดวงดาว) ซึ่งภายหลังได้เผยแพร่ในอเมริกาเหนือและภูมิภาคแพลเมื่อเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1992 ในเกม "เคอร์บีส์ดรีมแลนด์"
ตัวซีรีส์มักมีเนื้อเรื่องวนเวียนเกี่ยวกับเคอร์บีและการผจญภัยในดาวป็อปสตาร์ วิธีเล่นในเกมส่วนใหญ่ให้เคอร์บีสามารถคัดลอกทักษะศัตรูในการผ่านด่าน บางเกมจะมีแนวในการเล่นเกมต่างจากต้นฉบับ ปัจจุบัน ตัวซีรีส์มี 20 เกม มีอนิเมะ 100 ตอนที่มีชื่อว่า "" ส่วนตอนที่ 101 ซึ่งเป็นตอนพิเศษมีแอนิเมชันที่ไม่เหมือนกับต้นฉบับ ซีรีส์ "เคอร์บี" เป็นหนึ่งในแฟรนไชส์ที่มียอดขายวิดีโอเกมมากที่สุดโดยขายไปมากกว่า 20 ล้านอันทั่วโลก ตัวแฟรนไชส์ก่อตั้งโดยมาซาฮิโระ ซากุไร ซึ่งมีส่วนให้ตัวซีรีส์ประสบความสำเร็จ
พอล แบรนดรัม

พอล แบรนดรัม  เกิดเมื่อวันที่ 1 เมษายน 2491 เป็นพระโอรสเพียงคนเดียวใน เจ้าหญิงแคทเธอรีนแห่งกรีซและเดนมาร์ก และ ริชาร์ด แบรนดรัม พระมารดา เป็นพระราชธิดาใน พระเจ้าคอนสแตนตินที่ 1 แห่งกรีซ และยังเป็นพระญาติใน เจ้าชายฟิลิป ดยุกแห่งเอดินบะระ
พอล แบรนดรัม สมรสกับ เจนนิเฟอร์ ไดแอน สตีล เมื่อวันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2518 ก่อนจะหย่าร้างกันในปี 2536 มีบุตรดังนี้
รกเกาะต่ำ

รกเกาะต่ำ หรือ รกขวางปากมดลูก (หรือ Placenta previa) เป็นอาการที่รกฝังตัวภายในมดลูกแต่ในตำแหน่งที่ผิดปกติคือใกล้หรือเหนือข่องเปิดปากมดลูก อาการประกอบด้วยเลือดไหลในมดลูกเมื่อตั้งครรภ์ไปได้ครึ่งทาง เลือดที่ไหลนั้นมีสีแดงสดและมีกไม่มีอาการปวดร่วมด้วย อาการแทรกซ้อนอาจประกอบด้วย placenta accreta, ความดันเลือดต่ำเกินไป หรือ เลือดออกขณะคลอด ทารกที่คลอดออกมาอาจมีภาวะแทรกซ้อนคือการเจริญเติบโตที่จำกัดในทารก
ปัจจัยเสี่ยงสำคัญประกอบด้วยการตั้งครรภ์เมื่ออายุมากและการสูบบุหรี่ รวมถึงมีประวัติการทำ cesarean section, การกระตุ้นการคลอด หรือ การยุติการตั้งครรภ์ การวินิจฉัยสามารถกระทำได้ด้วยการอัลตราซาวด์ รกเกาะต่ำเป็นหนึ่งในภาวะแทรกซ้อนการตั้งครรภ์
การตั้งครรภ์ประมาณ 0.5% พบภาวะรกเกาะต่ำ แต่สำหรับผู้ที่ผ่านการ cesarean sections สี่ครั้ง ความเสี่ยงจพสูงขึ้นเป็นพบได้ที่ 10% ของการตั้งครรภ์ อัตราเกิดโรคนี้สูงขึ้นในปลายศตวรรษที่ 20 ถึงต้นศตวรรษที่ 21 ภาวะนี้ถูกกล่าวถึงครั้งแรกในปี 1685 โดยพอล พอร์ทอล (Paul Portal)
จีนแผ่นดินใหญ่มีความชุกของรกเกาะต่ำมากที่สุดในโลก ด้วยการพบภาวะรกเกาะต่ำเฉลี่ย 12.2 ต่อการตั้งครรภ์ 1000 ครั้ง นอกจากนี้ยังพบมากเป็นพิเศษในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ อย่างไรก็ตามสาเหตุยังไม่ถูกค้นพบ ปัจจัยหลายอย่างอาจส่งผลให้สตรีชาวเอเชียมีโอกาสเกิดรกเกาะต่ำ เช่นอายุการตั้งครรภ์ที่สูกงว่า 35 ปี (advanced maternal age) หรือเคยได้รับการ Caesarean section มาก่อน, การตั้งครรภ์หลายครั้ง และการเคยมีประวัติแท้ง หรือ ยุติการตั้งครรภ์ ในบรรดาประเทศแถบเอเชีย ประเทศที่มีอัตรารกเกาะต่ำสูงคือญี่ปุ่น (13.9 ใน 1000) และเกาหลี (15 ใน 1000) ส่วนในแถบตะวันออกกลาง มีอัตราเกิดโรคต่ำกว่าทั้งในซาอุดิอาระเบีย (7.3 ต่อ 1000) และอิสราเอล (4.2 ต่อ 1000)
เจ้านางทิพย์ธิดา

เจ้านางทิพย์ธิดา หรือสำเนียงท้องถิ่นว่า ติ๊บสีลา (ไทเขิน: ; ค.ศ. 1871 – ?) เป็นพระธิดาของเจ้าฟ้าโชติกองไท เป็นพระเชษฐภคินีของเจ้าฟ้าก๋องคำฟู และเจ้าฟ้าก้อนแก้วอินแถลง เจ้าผู้ครองรัฐเชียงตุง เจ้านางทิพย์ธิดาเคยเป็นผู้สำเร็จราชการเชียงตุง ทั้งเป็นอดีตมหาเทวีและผู้สำเร็จราชการรัฐเชียงคำ
พระประวัติ.
เจ้านางทิพย์ธิดา เป็นพระธิดาของเจ้าฟ้าโชติกองไท เจ้าผู้ครองรัฐเชียงตุง หลังพระบิดาพิราลัย เจ้าฟ้าก๋องคำฟู พระอนุชาร่วมพระชนนีจึงกินเมืองเชียงตุงสืบมา แต่ครองเมืองได้ไม่นานนักก็พิราลัยไปอีก จึงสถาปนาเจ้าฟ้าก้อนแก้วอินแถลง พระอนุชาต่างมารดาครองเมืองต่อ ซึ่งขณะนั้นมีพระชันษาเพียง 14 ปี เจ้านางทิพย์ธิดาที่มีพระชันษา 16 ปี จึงขึ้นเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์เป็นระยะเวลาสองปี
เมื่อจำเริญพระชันษา เจ้านางเสกสมรสกับเมียวซาแห่งรัฐเชียงคำ ประสูติการพระโอรสพระองค์หนึ่งคือเจ้าขุนหอคำ ภายหลังเจ้านางเลิกรากับเมียวซาแล้วย้ายกลับไปประทับที่เมืองเชียงตุง ทว่าเมียวซาเชียงคำพิราลัยขณะพระโอรสมีพระชันษา 11 ปี เจ้านางทิพย์ธิดาจึงขึ้นเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ ณ รัฐเชียงคำจนกว่าเจ้าขุนหอคำ พระโอรสจะมีพระชันษา 22 ปี รวมแล้วเจ้านางทิพย์ธิดาเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ที่รัฐเชียงคำเป็นเวลาอีก 11 ปี แต่หลังเจ้านางทิพย์ธิดาพ้นอำนาจจากเชียงคำแล้ว เจ้าขุนหอคำครองเมืองได้ 5 ปี ก็ถูกปลดออก เพราะทรงสังหารคนรับใช้ในหอคำ ทางสหราชอาณาจักรจึงคุมพระองค์ไว้ในตองจี แล้วยุบรัฐเชียงคำขึ้นกับรัฐเมืองนายแทน
เจ้านางทิพย์ธิดาเดิมมีฐานะร่ำรวยและมีชื่อเสียงโด่งดังยิ่ง เจ้านางมีพระชนม์ชีพในเมืองเชียงตุงและตองจีจนถึงช่วงสงครามโลกครั้งที่สองแต่ยากจนลงเพราะการพนัน แล้วพิราลัยในเมืองตองจี
พระจริยวัตร.
เจ้านางทิพย์ธิดามีชื่อเสียงในฐานะนักธุรกิจหญิงที่ห้าวหาญ หลังทรงสละอำนาจจากเชียงคำแล้ว ทรงเริ่มประกอบธุรกิจเชิงพาณิชย์ต่าง ๆ ตั้งแต่การค้าช้างและรถยนต์ เคยเสด็จจากเชียงตุงไปตองจี ร่างกุ้ง และมะละแหม่งด้วยล่อ ทรงพกพระแสงปืนสำหรับป้องกันพระองค์ไปด้วย นอกจากนี้ยังเคยเดินทางข้ามทะเลไปเมืองกัลกัตตาและเดลีในประเทศอินเดีย
เจ้านางเคยเข้าเฝ้าสมเด็จพระราชินีแมรี ซึ่งตามเสด็จสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 แห่งสหราชอาณาจักรเมื่อคราเสด็จประพาสบริติชอินเดีย ทว่าระหว่างทางเครื่องเพชรหาย เมื่อถึงเวลาเข้าเฝ้าสมเด็จพระราชินีในเดลีร่วมกับเหล่ารานีจากแว่นแคว้นต่าง ๆ ในอารักขาของสหราชอาณาจักร ที่แต่งองค์ทรงเครื่องด้วยเครื่องเพชรวูบวาบ แต่เจ้านางทิพย์ธิดากลับไม่มีเครื่องประดับใด ๆ บนพระวรกายเลย สมเด็จพระราชินีแมรีจึงตรัสว่า "ทิพย์ธิดาผู้น่าสงสาร ฉันได้ยินมาว่าเธออุตส่าห์ข้ามน้ำข้ามทะเลมาขึ้นเฝ้าฉัน แต่เครื่องเพชรกลับมาหายเสียอีก" เจ้านางทิพย์ธิดาจึงกราบทูลว่า "เครื่องเพชรของหม่อมฉันหายไป แต่ก็ได้เข้าเฝ้าพระองค์เพคะ" หลังจากนั้นสมเด็จพระราชินีแมรีทรงถอดพระธำมรงค์วงหนึ่งจากพระองคุลี สวมพระราชทานแก่เจ้านางทิพย์ธิดา
ตำบลนพรัตน์

นพรัตน์ เป็นตำบลหนึ่งของอำเภอหนองเสือ จังหวัดปทุมธานี ตั้งอยู่บริเวณจุดเหนือสุดของจังหวัด สภาพพื้นที่เป็นที่ราบลุ่ม มีคลองขุดชลประทานสำคัญไหลผ่าน ได้แก่ คลองสิบเอ็ด คลองสิบสอง คลองสิบสาม และคลองหกวาสายล่าง (สกัดห้า) รวมทั้งคลองแอนหรือคลองกลางต่าง ๆ ที่คั่นระหว่างคลองชลประทานสายหลัก
ประวัติ.
ตำบลนพรัตน์เดิมเป็นส่วนหนึ่งของตำบลศาลาครุ ต่อมาในสมัยที่วิวุฒิ บัวจันทร์ เป็นนายอำเภอหนองเสือ และจรูญ แสนจำหน่าย เป็นกำนันตำบลศาลาครุ พระครูวินัยธร (สุชิน โชติวโร) แห่งวัดนพรัตนาราม ได้เชิญนายอำเภอ กำนัน และผู้ใหญ่บ้านในเขตตำบลศาลาครุมาประชุมหารือกันเพื่อขอตั้งตำบลใหม่แยกจากตำบลศาลาครุ เพราะเห็นว่าตำบลศาลาครุมีพื้นที่กว้างขวางมาก ที่ประชุมมีมติเห็นชอบด้วยจึงได้ดำเนินการเสนอเรื่องกับหน่วยงานราชการที่เกี่ยวข้อง โดยพระครูวินัยธรได้เสนอชื่อตำบลที่จะจัดตั้งในครั้งนี้ว่า ตำบลนพรัตน์ ตามชื่อวัดนพรัตนาราม และกระทรวงมหาดไทยได้ออกประกาศตั้งตำบลนพรัตน์ในวันที่ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2533 โดยให้มีผลในวันเดียวกัน กำนันคนแรกของตำบลคือ ปาน กล่ำเชย ผู้ใหญ่บ้านหมู่ที่ 2 ตำบลศาลาครุ (เดิม) 
ตำบลนพรัตน์ทั้งตำบลอยู่ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลนพรัตน์ซึ่งได้รับการยกฐานะจากเดิมที่เป็นสภาตำบลนพรัตน์เมื่อวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2538
ที่ตั้งและอาณาเขต.
ตำบลนพรัตน์ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของอำเภอหนองเสือ ห่างจากตัวอำเภอเป็นระยะทางประมาณ 12 กิโลเมตร มีอาณาเขตติดต่อกับตำบลข้างเคียงดังต่อไปนี้
การแบ่งเขตการปกครอง.
ตำบลนพรัตน์แบ่งเขตการปกครองออกเป็น 8 หมู่บ้าน ได้แก่
การคมนาคม.
เส้นทางสายสำคัญที่ใช้สัญจรภายในพื้นที่ตำบลนพรัตน์และเชื่อมต่อกับตำบลอื่น ๆ ได้แก่
มัสยิดอัรเราะฮ์มาน (เปียงยาง)

มัสยิดอัรเราะฮ์มาน เป็นมัสยิดในประเทศเกาหลีเหนือ ตั้งอยู่ภายในสถานทูตอิหร่านในกรุงเปียงยาง นับเป็นมัสยิดแห่งแรกและแห่งเดียวในประเทศเกาหลีเหนือ มัสยิดแห่งนี้สังกัดนิกายชีอะฮ์ซึ่งเป็นนิกายหลักของประเทศอิหร่าน แต่อย่างไรก็ตามเจ้าหน้าที่ประจำสถานทูตของประเทศมุสลิมอื่น ๆ อันรวมไปถึงเจ้าหน้าที่ผู้นับถือนิกายซุนนีจากประเทศอินโดนีเซียและประเทศอื่น ๆ เข้าเยี่ยมชมและประกอบศาสนกิจทุกวันศุกร์ โดยไม่คำนึงถึงนิกาย
แม้สถานทูตอื่น ๆ ในเกาหลีเหนือ เช่น ประเทศลิเบีย อียิปต์ และปากีสถานซึ่งเป็นประเทศมุสลิมเช่นกัน แต่ก็ไม่มีมัสยิดสำหรับปฏิบัติศาสนกิจในสถานทูตเลย ทั้งนี้ก็เพราะนโยบายด้านศาสนาของรัฐบาลเกาหลีเหนือ และมีรายงานว่าประเทศเกาหลีเหนือเป็นประเทศเดียวที่มีแต่มัสยิดชีอะฮ์แต่ไม่มีมัสยิดซุนนี
คตินิยมทางภาษา

คตินิยมทางภาษา  หรือ คตินิยมทางภาษาศาสตร์  ได้รับการนำมาใช้ในสาขามานุษยวิทยา (โดยเฉพาะมานุษยวิทยาภาษาศาสตร์) ภาษาศาสตร์สังคม และการศึกษาข้ามวัฒนธรรม เพื่อบรรยายลักษณะของชุดความเชื่อใด ๆ เกี่ยวกับภาษาตามที่ถูกใช้ในโลกทางสังคมของภาษานั้น เมื่อได้รับการรับรองและสำรวจแล้ว คตินิยมทางภาษาจะแสดงให้เห็นว่าความเชื่อทางภาษาของผู้พูดนั้นเชื่อมโยงกับระบบสังคมและวัฒนธรรมที่พวกเขาเป็นสมาชิกอย่างไร โดยแสดงให้เห็นว่าระบบก่อให้เกิดความเชื่อเช่นนั้นได้อย่างไร ด้วยเหตุนี้ คตินิยมทางภาษาจึงเชื่อมโยงข้อสมมุติทั้งที่ชัดแจ้งและไม่ชัดแจ้งเกี่ยวกับภาษาหนึ่ง ๆ หรือภาษาโดยทั่วไปกับประสบการณ์ทางสังคม ตลอดจนผลประโยชน์ทางการเมืองและเศรษฐกิจของพวกเขา คตินิยมทางภาษาคือการสร้างมโนทัศน์เกี่ยวกับภาษา ผู้พูด และปฏิบัติการทางวาทกรรม เช่นเดียวกับคตินิยมประเภทอื่น ๆ คตินิยมทางภาษาได้รับอิทธิพลจากผลประโยชน์ทางการเมืองและจริยธรรม และได้รับการหล่อหลอมในสภาพแวดล้อมทางวัฒนธรรม
ผนังหน้าท้องไม่ปิด

ผนังหน้าท้องไม่ปิด หรือ หน้าท้องไม่ปิดแต่กำเนิด  เป็นความผิดปกติแต่กำเนิด ที่ซึ่งลำไส้ของทารกยื่นออกมาภายนอกช่องท้องผ่านรูซึ่งอยู่ติดกับสะดือ ขนาดของรูนั้นมีความต่างกันไป อวัยวะทั้งกระเพาะและตับอาจเกิดออกมาภายนอกร่างกายทารกเช่นกัน อาการแทรกซ้อนที่อาจเกิดขึ้นเช่นปัญหาในการรับอาหาร (feeding problems), คลอดก่อนกำหนด, intestinal atresia และเกิด intrauterine growth retardation
สาเหตุการเกิดยังไม่ชัดเจน โอกาสเสี่ยงสูงขึ้นในมารดาที่สูบบุหรี่ ดื่มแอลกอฮอล์ หรือมีอายุต่ำกว่า 20 ปี การทำอัลตราซาวด์เมื่อตั้งครรภ์สามารถใช้วินิจฉัยโรคได้ ความแตกต่างของกาสทรอสคีซิสกับออมฟาลอเซเลคือในกาสทรอสคีซิสไม่พบเยื่อหุ้มรอบลำไส้ที่ทะลักออกมา
พยาธิวิทยาของโรคเกิดจากในสัปดาห์ที่สี่ของการเจริญเติบโตของเอ็มบริโอ ผนังร่างกายแนวข้างจะเกิดการพับเข้ามาหากันที่จุดตรงกลางและเขื่อมเข้าด้วยกันเพื่อสร้างผนังร่างกาย anterior body wall หากเกิดความผิดปกติในการเชื่อมกันหรือมีปัญหาก็จะนำไปสู่โรคและและโรคอื่น ๆ ที่คล้ายคลึงกัน
โพนคร

โพนคร (Po Nagar) เป็นหอเทวาลัยของชาวจาม ที่สร้างขึ้นในช่วงก่อน ค.ศ. 781 และตั้งอยู่ในจังหวัดในยุคกลาง Kauthara ใกล้กับญาจาง ประเทศเวียดนาม ในปัจจุบัน สร้างขึ้นเพื่อบูชา ยานโพนคร (Yan Po Nagar) ซึ่งเป็นเทพธิดาแห่งแผ่นดินผู้ซึ่งได้รับการระบุชื่อร่วมกับเทพีของฮินดู ภควตี และ มหิษาสุรมรรทินี และผู้ที่ซึ่งในภาษาเวียดนามเรียกว่า Thiên Y Thánh Mẫu 
ประวัติศาสตร์.
จารึกจากปี 781 ระบุว่ากษัตริย์แห่งจาม พระเจ้าสัตยวรมัน (Satyavarman) ทรงฟื้นคืนพระราชอำนาจในบริเวณ "Ha-Ra Bridge" และพระองค์ได้บูรณะวิหารที่ถูกทำลาย จากคำจารึกนี้สามารถอนุมานได้ว่าพื้นที่ก่อนหน้านี้ตกอยู่ภายใต้การปกครองของต่างชาติอยู่ชั่วคราวและพวกเขาได้ทำลายวิหารที่มีอยู่เดิม จารึกอื่น ๆ ระบุว่าภายในมนเทียรมี มุขลึงค์ประดับด้วยเครื่องประดับและมีลักษณะคล้ายกับศีรษะของเทวดา โจรต่างชาติที่ซึ่งอาจมาจาก ชวา "ผู้ที่หากินกับอาหารน่ากลัวกว่าซากศพน่ากลัว, ผิวตัวดำสนิทและผอมแห้งน่ากลัว และยังชั่วร้ายเหมือนความตาย" มาถึงทางเรือและได้ขโมยเครื่องประดับและหักลึงค์ไป#เปลี่ยนทาง แม้ว่าพระกษัตริย์จะทรงขับไล่พวกโจรกลับออกไปทางทะเล แต่สมบัติก็ได้สูญหายไปตลอดกาล จารึกยังระบุด้วยว่าพระมหากษัตริย์ได้ทรงฟื้นฟูศิวลึงค์ขึ้นใหม่ในปี 784 #เปลี่ยนทาง 
เสนาปตีปร (Senapati Par) ผู้นำทหารจามภายใต้รัชสมัยของพระเจ้าหริวรมันที่ 1 (Harivarman I) ได้บริจาคเงินเพื่อก่อสร้างในปี ค. ศ. 817 เสนาปตีได้โจมตีชาวเขมรในพระราชปกครองของพระเจ้าชัยวรมันที่ 2 ต่อมาพระเจ้าหรอวรมันที่ 1 ได้รับการสืบทอดตำแหน่งโดยพระราชโอรสพระเจ้าวิกรนตวรมันที่สาม (Vikrantavarman III) ซึ่งก็เป็นผู้บริจาคทรัพย์ช่วยสร้างเช่นกัน#เปลี่ยนทาง 
จารึกจากปี 918 ของกษัตริย์จาม พระจเลลเจ้าอินทรวรมันที่ 3 ระบุพระราชโองการให้สร้างเทวรูปทองคำถวายแด่เทพีภควตี ภายหลังจารึกมีรายงานว่ารูปปั้นทองคำเดิมถูกขโมยไปโดยพระเจ้าราเชนทรวรมันที่สอง (Rajendravarman II) กษัตริย์เขมร ในปี 950#เปลี่ยนทาง และในปี 965 กษัตริย์ชัยอินทรวรมันที่หนึ่ง (Jaya Indravarman I) ได้แทนที่รูปปั้นที่หายไปด้วยเทวรูปหินองค์ใหม่#เปลี่ยนทาง #เปลี่ยนทาง จารึกจากปี 1050 ระบุว่ามีการถวายที่ดิน ทาส เครื่องประดับและโลหะมีค่าแก่เทวรูปโดยพระเจ้าชยปรเมศวรวรมันที่หนึ่ง (Jaya Parameshvaravarman I) #เปลี่ยนทาง และได้มี Paramabhodisdess ผู้สร้าง "เครื่องบูชาอันมั่งคั่ง" ในปี 1084 หลังจากกลับมารวมประเทศอีกครั้ง#เปลี่ยนทาง พระเจ้าชัยอินทรวรมันที่สามได้ทรงถวายศิวลึงค์ และ ศรีศนวิษณุ (Shrishana Vishnu) ให้แก่เทวาลัยในปี 1141 และอีกครั้งในปี 1143#เปลี่ยนทาง ในปี 1160 พระเจ้าชัยหริวรมันที่หนึ่ง (Jaya Harivarman I) ได้ "มอบของขวัญมากมาย"#เปลี่ยนทาง ข้อความในจารึกระบุว่า พระเจ้าชัยวรมันที่ 7 แห่ง อาณาจักรขอม "ยึดเมืองหลวงของจามปาและยึดศิวลึงค์ทั้งหมด"#เปลี่ยนทาง จารึกในเวลาต่อมาบ่งบอกถึงการเฉลิมฉลองของลัทธิเพื่อเป็นเกียรติแก่เทพธิดา Yan Po Nagar ตลอดจนการปรากฏตัวของรูปปั้นที่อุทิศให้กับเทพเจ้าหลักของ ศาสนาฮินดู และ พุทธศาสนา 
ในศตวรรษที่ 17 ชาว เวียดได้ เข้ายึดครองจามปาและเข้ายึดหอเทวาลัยที่เรียกว่าหอคอย Thiên Y Thánh Mâu ตำนานเวียดนามหลายเรื่องเกี่ยวกับเทพธิดาและหอเทวาลัยได้เกิดขึ้นตามมาต่อจากนั้น
องค์การเงินตราซาอุดีอาระเบีย

องค์การเงินตราซาอุดีอาระเบีย  หรือ ซามา  เป็นธนาคารกลางของประเทศซาอุดีอาระเบีย 
ก่อนการก่อตั้งหน่วยงานนี้ ธนาคารซาอุดีฮอลแลนด์ (Saudi Hollandi Bank) อันเป็นหน่วยงานลูกของสมาคมการค้าเนเธอร์แลนด์ที่ได้รับตราตั้งจากสมเด็จพระราชาธิบดีอับดุลอะซีซ อิบน์ ซะอูด ใน ค.ศ. 1928 ได้ทำหน้าที่เป็นธนาคารกลางโดยพฤตินัยของประเทศซาอุดีอาระเบีย รับผิดชอบการออกธนบัตรและเหรียญซาอุดีอาระเบียทั้งหมด รวมถึงการเก็บรักษาทองคำรายได้จากน้ำมันของรัฐบาลซาอุดีอาระเบีย เมื่อรัฐบาลซาอุดีอาระเบียตั้งหน่วยงานด้านเงินตราของตนเองขึ้นมาใน ค.ศ. 1952 ธนาคารซาอุดีฮอลแลนด์ก็ได้ส่งมอบหน้าที่ต่อให้องค์การฯ
ตำบลหน้าไม้ (อำเภอลาดหลุมแก้ว)

หน้าไม้ เป็นตำบลหนึ่งของอำเภอลาดหลุมแก้ว จังหวัดปทุมธานี มีลักษณะเป็นที่ราบลุ่ม มีคลองไหลผ่านทั่วทั้งพื้นที่ ประชากรประกอบอาชีพทำนา ทำสวน และรับจ้างในโรงงานอุตสาหกรรม ตำบลนี้ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกสุดของจังหวัดและเป็นที่ตั้งของทางแยกนพวงศ์ซึ่งเป็นจุดตัดระหว่างทางหลวงขนาดใหญ่ที่มุ่งสู่จังหวัดปทุมธานี นนทบุรี นครปฐม และสุพรรณบุรี
ตําบลหน้าไม้ทั้งตำบลอยู่ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลหน้าไม้ซึ่งได้รับการยกฐานะจากเดิมที่เป็นสภาตำบลหน้าไม้เมื่อวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2538
ที่มาของชื่อ.
พื้นที่ตำบลหน้าไม้เดิมไม่มีผู้อยู่อาศัย มีสภาพรกร้างเต็มไปด้วยพงอ้อและแขม มีต้นไม้ใหญ่ขึ้นอยู่ประปราย มีนกนานาชนิดอาศัยอยู่ และมีโขลงช้างเดินทางไปมา (ปัจจุบันยังเหลือชื่อคลอง "ลาดช้าง" ไว้เป็นหลักฐาน) ต่อมามีชายสองคนเดินทางเข้ามาคือนายเทศและนายจันทร์ซึ่งได้พาครอบครัวมาอยู่ด้วย ทั้งสองประกอบอาชีพเป็นพรานป่า อาวุธที่ใช้ป้องกันตนเองและที่ใช้ล่าสัตว์ก็คือ "หน้าไม้" ซึ่งเป็นเครื่องยิงชนิดหนึ่ง มีคันและราง ยิงด้วยลูกหน้าไม้
จากนั้นได้มีผู้ย้ายถิ่นเข้ามาสมทบโดยหักร้างถางพงและเข้าครอบครองที่ดินสำหรับอยู่อาศัยและทำมาหากิน เมื่อมีการจัดรูปแบบการปกครองท้องที่เป็นตำบลและหมู่บ้าน และต้องมีการตั้งชื่อตำบล ชาวบ้านพิจารณาเห็นว่าครั้งหนึ่งได้เคยใช้หน้าไม้ที่นายเทศและนายจันทร์ลืมแขวนทิ้งไว้บนต้นไม้เป็นจุดนัดพบ (เนื่องจากไม่มีจุดสังเกตอื่นใดในพื้นที่) จึงเห็นพ้องกันให้ตั้งชื่อตำบลนี้ว่า ตำบลหน้าไม้ ตามชื่ออาวุธของพรานทั้งสองตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา กำนันคนแรกของตำบลคือ นายทรัพย์ แผ่พร
ที่ตั้งและอาณาเขต.
ตำบลหน้าไม้ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของอำเภอลาดหลุมแก้ว ห่างจากตัวอำเภอเป็นระยะทางประมาณ 6 กิโลเมตร มีอาณาเขตติดต่อกับตำบลข้างเคียงดังต่อไปนี้
การแบ่งเขตการปกครอง.
ตำบลหน้าไม้แบ่งเขตการปกครองออกเป็น 11 หมู่บ้าน ได้แก่
การคมนาคม.
เส้นทางสายสำคัญที่ใช้สัญจรภายในพื้นที่ตำบลหน้าไม้และเชื่อมต่อกับตำบลอื่น ๆ ได้แก่