pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
โมหัน กปูร

โมหัน กปูร (เกิด 27 ตุลาคม พ.ศ. 2508) เป็นนักแสดงชาวอินเดียที่คุ้นเคยในวงการภาพยนตร์และโทรทัศน์ของอินเดีย โมฮันมีชื่อเสียงในฐานะพิธีกรเอเชียใต้คนแรกของรายการต้นฉบับของเอเชียใต้รายการแรกที่ผลิตโดยเครือข่ายดาวเทียม (Zee TV), "Saanp Seedi" (Snakes & Ladders) "Saanp Seedi" เป็นละครโทรทัศน์เรื่องแรกและเรื่องเดียวที่เปิดตัวทางดาวเทียมในเอเชียแปซิฟิกตั้งแต่ปี ค.ศ. 1992 - 1994 ซึ่งรวมถึงปากีสถาน เนปาล และศรีลังกา Saanp Seedi ได้รับคำชื่นชมอย่างดีที่สุดว่าเป็นเกมผสมผสาน รายการวาไรตี้ และทอล์คโชว์ที่นำแสดงโดยกปูร พร้อมแขกรับเชิญที่มีชื่อเสียงอยู่เป็นประจำ ความสำเร็จทางโทรทัศน์ของเขานำไปสู่การครอสโอเวอร์ในอุตสาหกรรมภาพยนตร์ของอินเดีย บทบาทแรกของเขาคือการเป็นศัตรูตัวเอกในเรื่อง Beqabu (1996) ซึ่งในที่สุดก็นำไปสู่อาชีพการแสดงที่ปรากฏในภาพยนตร์และละครโทรทัศน์กว่า 60 เรื่อง โมฮันเป็นที่รู้จักจากฉากที่เขาขโมยซีนในภาพยนตร์อินเดีย เช่น ในภาพยนตร์ฮิตเรื่อง บอดีการ์ด ร่วมกับซัลมาน ข่าน เขามักจะเล่นเป็นคนดีกลายเป็นคนเลว "ศัตรูที่น่าประหลาดใจ" เช่นบทบาทของเขาในภาพยนตร์มัลติเพล็กซ์ของดิสนีย์+ ฮอตสตาร์เรื่อง "ซาดัก 2" (2020) และการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลของเขาในละครชุดรีเมคภาษาฮินดีของอิสราเอลสำหรับดิสนีย์+ ฮอตสตาร์เรื่อง "โฮสต์เทจ" (2019- 2563)
คาปูร์ยังเป็นที่รู้จักจากการพากย์เสียงสื่อต่างประเทศ ซึ่งเขาเป็นที่รู้จักในนามเสียงปัวโรต์ในบทดัดแปลงของเคนเนธ บรานาห์ ซึ่งเป็นเสียงอย่างเป็นทางการของดเวย์น จอห์นสัน และ ดร. สเตรนจ์ ที่แสดงโดยนักแสดงเบเนดิกต์ คัมเบอร์แบตช์ เขาพูดภาษาอังกฤษ ปัญจาบ และฮินดี
สาวยาคูลท์

สาวยาคูลท์ (; โรมาจิ: "Yakuruto redi") หรือ ป้ายาคูลท์  คือเป็นพนักงานหญิงที่ขายหรือส่งผลิตภัณฑ์ของยาคูลท์แบบถึงมือตามบ้าน พวกเขาขนส่งสินค้าด้วยพาหนะเพื่อทำตลาดหลายรูปแบบ มีตั้งแต่จักรยาน จักรยานยนต์ หรือรถยนต์ เป็นอาทิ โดยสาวยาคูลท์จะสวมเครื่องแบบ หมวก และถุงมือของบริษัท ใน พ.ศ. 2564 ประเทศไทยมีสาวยาคูลท์จำนวน 4,000 คน โดยกรุงเทพมหานครมีจำนวนสาวยาคูลท์หนาแน่นกว่าจังหวัดอื่น เพราะมีความหนาแน่นของประชากรสูง สาวยาคูลท์แบบส่งถึงบ้านเกิดขึ้นครั้งแรกใน พ.ศ. 2506 และระบบสาวยาคูลท์ประกาศใช้อย่างเป็นทางการใน พ.ศ. 2524
สาวยาคูลท์คล้ายกับเป็นผู้ประกอบการมากกว่าพนักงาน เสมือนร้านค้าปลีกที่ยาคูลท์อนุญาตให้ขายสินค้า มีรายได้เป็นค่าคอมมิชชันต่อขวด ขึ้นอยู่กับยอดขายต่อจำนวนลูกค้าต่อพื้นที่ ทั้งยังทำหน้าที่เป็นทูตตราสินค้าไปด้วยในตัว แม้ยาคูลท์จะมีจำหน่ายใน 31 ประเทศทั่วโลก แต่มีเพียงประเทศในแถบเอเชียเท่านั้นที่มีระบบสาวยาคูลท์ เช่น ประเทศจีน อินเดีย ฟิลิปปินส์ อินโดนีเซีย และประเทศในอเมริกากลางและอเมริกาใต้ เช่น บราซิล เคยมีการใช้ระบบสาวยาคูลท์ในประเทศออสเตรเลียเมื่อ พ.ศ. 2537 แต่ภายหลังก็ยกเลิกไป ในประเทศไทย เริ่มระบบสาวยาคูลท์ตั้งแต่ พ.ศ. 2514 ผู้ที่จะเป็นสาวยาคูลท์ ต้องมีอายุตั้งแต่ 19-35 ปี เพราะเป็นวัยที่เหมาะแก่การเรียนรู้งานและมีความรับผิดชอบด้วยใจจริง สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาปีที่ 3 เป็นต้นไป มีใบขับขี่ และไม่จำกัดเพศ สาวยาคูลท์จะได้รับเครื่องแบบ อุปกรณ์ และรถจักรยานยนต์ มีสวัสดิการรักษาพยาบาลของตนเองและบุตร และมีทุนระดับอุดมศึกษาของรัฐแก่บุตรโดยได้รับเป็นค่าหน่วยกิต และค่าช่วยเหลืออื่น ๆ ตามความเหมาะสมจนจบปริญญาตรี 
ผู้ชายเคยทำงานเป็นสาวยาคูลท์ เช่น คาซูฮิซะ อิชิอิ นักเบสบอลอาชีพชาวญี่ปุ่น และในไทยก็เคยมีผู้ชายทำงานเป็นสาวยาคูลท์ คือ ประพันธ์ เหตระกูล ผู้ก่อตั้งบริษัทยาคูลท์ในประเทศไทย
บิฟร็อสต์

บิฟร็อสต์  เป็นสะพานสายรุ้งอันโชติช่วงที่เชื่อมระหว่างมิดการ์เดอร์ (แดนมนุษย์) กับอาสการ์เดอร์ (สรวงสวรรค์) จุดสิ้นสุดของสะพานบิฟร็อสต์บนสวรรค์อยู่ที่ฮิมินบิยอร์ก  อันเป็นที่พำนักของเทพเฮย์มดัลเลอร์  ผู้พิทักษ์สวรรค์จากพวกยักษ์ สะพานบิฟร็อสต์ถูกพยากรณ์ว่าจะถูกทำลายโดยกองทัพของยักษ์ไฟในเหตุการณ์รักนาร็อก นักวิชาการสมัยใหม่มองว่าสะพานบิฟร็อสต์อาจเป็นเป็นสัญลักษณ์แทนทางช้างเผือก
โมฮัมเมด ฟาราห์ ไอดิด

โมฮัมเมด ฟาราห์ ฮัสซัน ไอดิด (15 ธันวาคม ค.ศ. 1934 – 2 สิงหาคม ค.ศ. 1996) เป็นชาวโซมาเลียที่เคยเป็นนายพลและนักการทูต เขาเป็นประธานของคองเกรสสหโซมาลี(USC) และต่อมาได้เป็นผู้นำของพันธมิตรแห่งชาติโซมาเลีย(SNA) ร่วมกับกลุ่มต่อต้านติดอาวุธอื่น ๆ เขาประสบความสำเร็จในการโค่นล้มและขับไล่ระบอบการปกครองแบบสังคมนิยมและคอมมิวนิสต์ของประธานาธิบดีโมฮัมเมด ไซอัด บาร์รี ออกจากโซมาเลียในช่วงสงครามกลางเมืองโซมาเลียที่ปะทุขึ้นในช่วงต้นปี ค.ศ. 1990
ในปี ค.ศ. 1992 ไอดิดได้เข้าโจมตีกองกำลังทหารของสหประชาชาติ ทำให้เขาได้ถูกเสนอชื่อว่าเป็นบุคคลที่ต้องการตัวมากที่สุดคนแรกของโลกจากหน่วยเฉพาะกิจรวมเป็นหนึ่งเดียวกัน(Unified Task Force) ภายหลังจา่กกองกำลังรักษาสันติภาพของยูเอ็นได้ถอนตัวในปี ค.ศ. 1993 ทหารชาวอเมริกันจำนวน 19 นายถูกกองกำลังของไอดิดสังหาร ซึ่งยังได้เข้าโจมตีกองกำลังรักษาสันติภาพ ปลุกระดมดความรุนแรง และก่ออาชญากรรมต่อมนุษยชาติตามคำสั่งของไอดิด
เมื่อวันที่ 2 สิงหาคม ค.ศ. 1996 ไอดิดได้มีอาการหัวใจล้มเหลวหลังได้รับบาดเจ็บและเสียชีวิตเมื่อมีอายุ 61 ปี
ฑัพพาวาลา

ฑัพพาวาลา  หรือ ฑัพเพวาเล  คือคนส่งปิ่นโตอาหารร้อน ๆ จากบ้านหรือร้านอาหารไปส่งแก่ลูกค้า ขนส่งโดยใช้วิธีการเดินเท้า จักรยาน หรือแม้แต่การขึ้นรถไฟตั้งแต่เช้าตรู่ และจะไปรับปิ่นโตคืนในช่วงบ่าย นับเป็นอาชีพเก่าแก่ของเมืองมุมไบ ประเทศอินเดีย มีชื่อเสียงยิ่งในด้านความแม่นยำและการตรงต่อเวลาแม้จะปราศจากเทคโนโลยีอำนวยความสะดวก ทั้งยังมีค่าบริการย่อมเยา
ปัจจุบันนี้มีฑัพพาวาลาจำนวน 5,000 คน ซึ่งต้องลำเลียงปิ่นโตกว่า 200,000 เถา สู่ลูกค้าในแต่ละวัน
ศัพทมูลวิทยา.
"ฑัพพาวาลา" แปลตามตัวอักษรจะมีความหมายว่า "ผู้ถือปิ่นโต" ประกอบด้วยคำ "ฑัพพา" ซึ่งเป็นคำยืมจากภาษาเปอร์เซียว่า แปลว่า "ปิ่นโต" ซึ่งเป็นภาชนะทรงกระบอกทำจากอะลูมิเนียม กับอีกคำ คือ "วาลา" คือคำลงท้ายที่หมายถึงคน (agentive suffix) หากแปลเป็นไทยคือ "คนส่งปิ่นโต"
ประวัติ.
มีประชากรจำนวนมากอพยพสู่เมืองบอมเบย์ (ปัจจุบันคือมุมไบ) ช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1800 อาหารจานด่วนและร้านอาหารไม่แพร่หลายนัก คนเหล่านี้ต้องออกไปทำงานตั้งแต่เช้าตรู่ และออกไปหามื้อเที่ยงด้วยความหิวโหย พวกเขามาจากหลายชุมชนและมีรสนิยมด้านอาหารต่างกัน และพอใจที่จะรับประทานอาหารปรุงเองซึ่งสดใหม่ ด้วยเหตุนี้ Mahadeo Havaji Bachche จึงเริ่มบริการจัดส่งปิ่นโตในบอมเบย์เมื่อ ค.ศ. 1890 โดยมีผู้ชาย 100 คนจัดการส่งปิ่นโต ธุรกิจนี้ไปได้สวยและประสบความสำเร็จ ครั้นใน ค.ศ. 1930 จึงมีการรวมกลุ่มกันอย่างไม่เป็นทางการ และจดทะเบียนทรัสต์เพื่อการกุศลเมื่อ ค.ศ. 1956 ในนาม Nutan Mumbai Tiffin Box Suppliers Trust และจดทะเบียนเชิงพาณิชย์เมื่อ ค.ศ. 1968 ในนาม "สมาคมผู้จัดส่งปิ่นโตมุมไบ" (Mumbai Tiffin Box Suppliers Association)
การดำเนินงาน.
ฑัพพาวาลาจะเริ่มการทำงานด้วยการรับปิ่นโตจากบ้านของลูกค้าแต่ละราย จากนั้นจึงนำมารวมกันที่จุดนัดพบ แล้วทำเครื่องหมายรหัสสี อักษร และตัวเลขบนปิ่นโต เพื่อสื่อถึงชื่อและที่อยู่ของผู้รับเพื่อความถูกต้องแม่นยำ ดังนี้
ทั้งนี้ก็เพราะฑัพพาวาลาส่วนใหญ่มีการศึกษาเพียงเกรด 8 มีความรู้ค่อนข้างจำกัด จึงต้องใช้รหัสสีเหล่านี้ให้เกิดประโยชน์ในการขนส่งที่แม่นยำ หลังจากรับปิ่นโตมาคัดแยกที่จุดนัดพบแล้ว ฑัพพาวาลาจะรวบรวมปิ่นโตออกเป็นกลุ่ม ๆ กลุ่มที่ต้องขนส่งด้วยรถไฟก็จะทำเครื่องหมายระบุปลายทาง เพื่อส่งปิ่นโตไปยังจุดหมาย ฑัพพาวาลาคนหนึ่งจะรับผิดชอบปิ่นโตคนละ 40 เถา ระบบการขนส่งสมัยใหม่อย่างนวีมุมไบเมโทร (Navi Mumbai Metro) ไม่ได้ถูกใช้สำหรับขนส่ง เพราะห้องโดยสารไม่อาจรองรับปิ่นโตนับร้อยได้ หลังจากนั้นฑัพพาวาลาจะดำเนินการจัดส่งด้วยวิธีการต่าง ๆ ทั้งการเดิน การใช้จักรยาน หรือใช้บริการรถไฟไปยังจุดหมายในการจัดส่งให้ทันมื้อกลางวันของลูกค้า หลังสิ้นมื้อกลางวันแล้ว ฑัพพาวาลาจะรวบรวมปิ่นโตในช่วงเวลาบ่ายหรือวันถัดไปเพื่อส่งปิ่นโตคืนเจ้าของ ปัจจุบันสามารถส่งข้อความติดต่อฑัพพาวาลาได้ผ่านบริการสารสั้น (SMS) เฟซบุ๊ก และเว็บไซต์ของตนเอง
การส่งปิ่นโตเป็นที่นิยมมากในมุมไบ สืบเนื่องจากเมืองมีประชากรหนาแน่น สภาวะรถติด อาหารตามร้านมีราคาสูง การนำปิ่นโตทำเองจากบ้านจึงเป็นสิ่งสำคัญ ฑัพพาวาลาแต่ละคนจะมีรายได้เฉลี่ย 8,000-12,000 รูปีต่อเดือน หรือราว 3,400-5,100 บาท ทั้งนี้ฑัพพาวาลาทุกจะต้องบริจาคทรัพย์ขั้นต่ำของทุกคนในรูปแบบสิ่งของ คือ จักรยานสองคัน ลังสำหรับใส่ปิ่นโต ผ้าฝ้ายสีขาว และหมวกแก๊ปคานธีสีขาว แต่ละเดือนจะมีการแบ่งปันรายได้จากแต่ละหน่วย และปรับเงินหากพบว่ามีฑัพพาวาลาดื่มเครื่องดื่มที่มีแอลกอฮอล์ สูบบุหรี่ ไม่แต่งเครื่องแบบ หรือขาดงาน
เด็กใหม่

เด็กใหม่ เป็นละครโทรทัศน์แนวรหัสคดี ระทึกขวัญ และละครสั้นจบในตอน ผลิตโดยเซาเออร์ บางกอก (SOUR Bangkok) นำแสดงโดย ชิชา อมาตยกุล
ในฤดูกาลแรกออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2561 ทางช่องจีเอ็มเอ็ม 25 ฤดูกาลที่สองออกอากาศทั่วโลกทางเน็ตฟลิกซ์ เมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2564 ซึ่งการแสดงทำให้เป็นที่รู้จักในระดับนานาชาติ เป็นละครที่น่าจับตามองโดยเฉพาะประเทศไทย เวียดนาม และฟิลิปปินส์ และติดอันดับในประเทศบราซิล การแสดงได้รับคำชมเชยจากการใช้การเล่าเรื่องที่แหวกแนว และการใช้ชีวิตในสังคมโรงเรียนมัธยมศึกษาตอนปลายสมัยใหม่
แนวความคิด.
พล็อตของละครจะเป็นเรื่องราวหมุนเวียนของแนนโน๊ะ นักเรียนหญิงลึกลับที่ย้ายโรงเรียนใหม่ในประเทศไทย และตีแผ่เรื่องราวที่ไม่ดีของนักเรียนและคุณครู เธอถูกเปิดเผยว่ามีตัวตนเป็นอมตะ มีหน้าที่ลงโทษผู้กระทำผิดในอาชญากรรมและการกระทำผิดต่าง ๆ ในฤดูกาลที่สอง แนนโน๊ะมาพร้อมกับคู่แข่งคนใหม่ชื่อ ยูริ ซึ่งมีความคิดที่แตกต่างไปจากแนนโน๊ะ เน้นการแก้แค้น และต้องการเข้าครอบครองหน้าที่แทนของแนนโน๊ะ
วัดเตาเหล็ก (จังหวัดฉะเชิงเทรา)

วัดเตาเหล็ก เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลพนมสารคาม อำเภอพนมสารคาม จังหวัดฉะเชิงเทรา
วัดเตาเหล็กสร้างเมื่อ พ.ศ. 2367 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว เดิมชื่อ วัดศรีธาตุ ด้วยมีธาตุเจดีย์ ทรงดอกบัวเหลี่ยม อิทธิพลศิลปะล้านช้างที่ประดิษฐานพระบรมสารีริกธาตุ ต่อมาเปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดเตาเหล็ก" ตามชื่อบ้าน ซึ่งเป็นชุมชนที่อพยพมาจากบ้านล้านช้างเมืองเวียงจันทน์ ประเทศลาว สมัยต้นรัตนโกสินทร์ เมื่อตั้งบ้านเรือนแล้ว นอกจากทำไร่ทำนาก็มีการตั้งเตาหลอมเหล็ก ประกอบอาชีพตีเหล็ก ตีมีด ทำจอบ ทำเสียม เครื่องมือเกษตร อุปกรณ์ในการทำมาหากิน จึงใช้ชื่อชุมชนว่าบ้านเตาเหล็ก ต่อมาเมื่อสร้างวัดจึงได้ตั้งชื่อตามชื่อบ้าน
สิมหรืออุโบสถของวัดเป็นโบสถ์มหาอุตสร้างขึ้นในสมัยรัชกาลที่ 3 เป็นศิลปะล้านช้าง สร้างโดยชาวลาว ภายในประดิษฐานพระทศพลศรีวโรดม หรือหลวงพ่อหลวง ผนังโบสถ์ด้านในฝั่งขวาเป็นภาพวาดประวัติการสร้างหมู่บ้าน เป็นการตามทัพเสด็จของชาวลาวพวน ส่วนฝั่งซ้ายเป็นวิถีชีวิตของชาวบ้าน มีการสร้างบ้าน สร้างวัด แต่เห็นไม่ชัดเจนเนื่องจากเคยมีการฉาบปูนทับไว้ ต่อมาภาพชัดเจนเมื่อกรมศิลปากรมาบูรณะเมื่อ พ.ศ. 2555 ส่วนผนังด้านนอกเป็นภาพพุทธประวัติและพระเวสสันดรอยู่รอบโบสถ์
เจดีย์ศิลปะล้านช้าง เป็นรูปบัวเหลี่ยมโดยมีองค์ระฆังอยู่ในผังสี่เหลี่ยม องค์ระฆังมีฐาน 3 ชั้น ฐานบัวหงายบัวคว่ำ 1 ชั้น และฐานบัวลูกฟัก 2 ชั้น
วัดสระมรกต

วัดสระมรกต เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลโคกไทย อำเภอศรีมโหสถ จังหวัดปราจีนบุรี ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 18 ไร่ 1 งาน 40 ตารางวา
วัดสระมรกตตั้งเมื่อวันที่ 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2520 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2521 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 20 เมตร ยาว 36 เมตร ภายในวัดมีกลุ่มโบราณสถานสระมรกต ซึ่งชื่อตามสระน้ำขนาดใหญ่ เรียกตามภาษาปากชาวบ้านว่า "สระมรกต" กำหนดอายุราว พ.ศ. 1400-1800 ประกอบไปด้วย สระมรกต สระบัว ศาสนสถานประจำโรงพยาบาล และร่องรอยของสถูปเก่า พระพุทธบาทคู่ ที่ปรากฎอยู่ในกลุ่มโบราณสถานแห่งนี้ มีอายุเก่าแก่มากที่สุดในโลก อายุเฉลี่ยราวพุทธศตวรรษที่ 14 เป็นรอยพระพุทธบาทที่เป็นรอยสลักในหินศิลาแลงธรรมชาติ กลางฝ่าพระพุทธบาทแต่ละข้างเป็นรูปธรรมจักร ระหว่างพระพุทธบาทปรากฏรูปเครื่องหมายสวัสดิกะ มีหลุมตรงกลาง สันนิษฐานว่ามีไว้เพื่อปักเสาฉัตร ภายหลังเมื่อมีการสร้างวัดขึ้นจึงได้ตั้งชื่อตามโบราณสถานนี้ 
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 4.5 เมตร ยาว 8 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2521 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก กุฏิสงฆ์ จำนวน 9 หลัง เป็นอาคารไม้ 5 หลัง ครึ่งตึกครึ่งไม้ 2 หลัง และตึก 2 หลัง วิหารกว้าง 12.5 เมตร ยาว 13 เมตร เป็นอาคารไม้ทรงไทย สร้างเมื่อ พ.ศ. 2509 ศาลาการเปรียญ กว้าง 14 เมตร ยาว 24 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2518 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กทรงไทย หอสวดมนต์กว้าง 10 เมตร ยาว 14 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2519 เป็นอาคารไม้ ศาลาอเนกประสงค์ กว้าง 13.5 เมตร ยาว 23.5 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2532 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กทรงไทย
วัดบางคาง

วัดบางคาง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลรอบเมือง อำเภอเมืองปราจีนบุรี จังหวัดปราจีนบุรี
วัดบางคางตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2411 ชื่อ "บางคาง" เป็นคำในภาษาจีนแต้จิ๋ว ออกเสียงเรียกเมืองปราจีน ว่า "มั่งคั้ง" เมื่อทับศัพท์กับคำไทยจึงกลายเป็น "บางคาง" ที่ตั้งวัดเคยเป็นที่ตั้งค่ายพักแรมกองทัพสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชและปัจจุบันมีพระบรมราชานุสาวรีย์สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช ประกอบพิธีเปิดเมื่อวันที่ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2544
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ อยู่ติดกับวิหารทรงจัตุรมุข หลังคาประตูทางเข้าอุโบสถ ทำด้วยขวดน้ำอัดลมสีเขียวแทนกระเบื้อง วิหารทรงจัตุรมุข อยู่ด้านหลังติดกำแพงแก้วของอุโบสถ ภายในอุโบสถประดิษฐานพระพุทธรูปปางลีลาพร้อมพระอัครสาวกเบื้องซ้ายและขวา และวิหารพระสังกัจจายน์ทรงจัตุรมุข
ไลกีย์

"ไลกีย์" (LIKEY) เป็นเพลงที่บันทึกโดยเกิร์ลกรุ๊ปจากเกาหลีใต้ ทไวซ์ วางจำหน่ายโดยเจวายพีเอนเตอร์เทนเมนต์ เมื่อวันที่ 30 ตุลาคม 2017 เป็นซิงเกิลนำจากสตูดิโออัลบั้มแรกของพวกเขา ทไวซ์ตาแกรม
เบื้องหลังและการวางจำหน่าย.
การกลับมาของทไวซ์ด้วยอัลบั้มเต็มชุดแรกพร้อมกับซิงเกิ้ลนำ "ไลกีย์" ได้รับการประกาศอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 16 ตุลาคม 2017 ทีเซอร์มิวสิกวิดีโอทั้งสองเพลงถูกอัปโหลดออนไลน์เมื่อวันที่ 28 ตุลาคม "ไลกีย์" และมิวสิกวิดีโอเปิดตัวในวันที่ 30 เป็นการดาวน์โหลดแบบดิจิทัลบนเว็บไซต์เพลงต่างๆ
มิวสิกวิดีโอ.
มิวสิกวิดีโอเพลง "ไลกีย์" ผลิตโดย Naive Creative Production สำหรับเจวายพีเอนเตอร์เทนเมนต์ มิวสิกวิดีโอของ "ไลกีย์" กำกับโดย คิม ยอง-โจ และ ยู ซอง-วู อัปโหลดเมื่อวันที่ 30 ตุลาคม 2017 ที่ช่อง YouTube อย่างเป็นทางการของเจวายพีเอง
มิวสิกวิดีโอถ่ายทำในเมืองแวนคูเวอร์ รัฐบริติชโคลัมเบีย ประเทศแคนาดาทั้งหมดเมื่อต้นเดือนกันยายน 2017 โดยจัดแสดงพื้นที่ที่โดดเด่นที่สุดในภูมิภาค เป็นจุดเด่นใน CTV News Vancouver โดยระบุว่าวิดีโอดังกล่าวคาดว่าจะส่งเสริมการท่องเที่ยวของเมือง บางส่วนถ่ายทำโดย จีฮโย ลีดเดอร์ของวง
ชาร์ตเพลง.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
วัดบางนรา

วัดบางนรา เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางนาค อำเภอเมืองนราธิวาส จังหวัดนราธิวาส ปัจจุบันมีพระครูนราบุราภิรักษ์เจ้าคณะอำเภอเมือง เป็นเจ้าอาวาส
วัดบางนราตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2468 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2470 ได้ตั้งวัดหลังจากที่ทางราชการยกฐานะหมู่บ้านบางนรารวมเข้าเมืองระแงะและตำบลเจ๊ะเห ตำบลไพรวัน ขึ้นเป็นจังหวัดนราธิวาส เนื่องจากบริเวณนี้ไม่มีวัดทางพุทธศาสนาให้บำเพ็ญบุญกุศล ต่อมามีข้าราชการและราษฏร คือ พระศรีปัญญาขุนอนุสาร นายแดง ไกรสุวรรณ นายอิ้น ศรีเพรช นายดี บุญช่วยและทอง ศรีอุบล นำความคิดเสนอ คุณพระยาสุรพล ท่านเห็นชอบและซื้อที่ดินโดยก่อสร้างกุฏิหนึ่งอยู่บริเวณเขาพิพิธ เมื่อพระธรรมวโรดม วัดราชาธิวาส จากกรุงเทพ มาตรวจเยี่ยม ได้อุปการะวัด จึงได้สร้างวัดอยู่นานร่วม 13 ปี
เสนาสนะของวัด ได้แก่ เจดีย์สีทอง เป็นที่บรรจุอัฐิเถ้ากระดูก อุโบสถเก่าแก่ซึ่งเป็นศิลปะของทางภาคใต้ นอกจากนี้บริเวณวัดยังเป็นทางผ่านไปสู่อุทยานพระพิฆเนศและเจ้าแม่โก้วเล้งจี่
ฮาร์ตเชกเกอร์

"ฮาร์ตเชกเกอร์ (Heart Shaker)" เป็นเพลงที่บันทึกโดยเกิร์ลกรุ๊ปจากเกาหลีใต้ ทไวซ์ วางจำหน่ายโดยเจวายพีเอนเตอร์เทนเมนต์ เมื่อวันที่ 11 ธันวาคม 2017 โดยเป็นซิงเกิลนำจากอัลบั้มออกใหม่จากสตูดิโออัลบั้มเต็มชุดแรกของพวกเขาอย่าง ทไวซ์ตาแกรม
เบื้องหลังและการเปิดตัว.
เจวายพีเอนเตอร์เทนเมนต์ ปล่อยเพลง "ฮาร์ตเชกเกอร์" เป็นครั้งแรกในมิวสิกวิดีโอเพลง "ไลกีย์" คำว่า "ฮาร์ตเชกเกอร์" เขียนบนโฆษณาข้างถนนและซุ้มประตูในมิวสิกวิดีโอ โพสต์อย่างเป็นทางการของ อินสตาแกรม สำหรับ "ไลกีย์" ก็ติดแท็ก "#HeartShaker" ด้วย เมื่อวันที่ 27 พฤศจิกายน 2560 เจวายพี ประกาศเปิดตัว อัลบั้มออกจำหน่ายซ้ำของอัลบั้มเต็มชุดแรกของทไวซ์อย่าง "ทไวซ์ตาแกรม" ที่ได้รับแรงบันดาลใจจากคริสต์มาสในชื่อ "เมรีแอนด์แฮปปี" ในวันที่ 11 ธันวาคม ซิงเกิลนำ "ฮาร์ตเชกเกอร์" ถูกเปิดเผยในอีก 3 วันต่อมา ตั้งแต่วันที่ 4-11 ธันวาคม ได้มีการปล่อยตัวอย่างและทีเซอร์ต่างๆ รวมถึงเนื้อเพลง อัลบั้มพร้อมด้วยมิวสิกวิดีโอเพลงหลัก ได้รับการปล่อยตัวอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 11 ธันวาคม นอกจากนี้ยังได้รับการเผยแพร่ในรูปแบบดิจิทัลดาวน์โหลดบนเว็บไซต์เพลงต่าง ๆ
ชาร์ตเพลง.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
วัดเมืองปอน

วัดเมืองปอน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเมืองปอน อำเภอขุนยวม จังหวัดแม่ฮ่องสอน
วัดเมืองปอนตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2410 ผู้สร้างวัดคือ พระยาน้อยศรีไพศาล เจ้าเมืองปอน และนายจองหม่อง คฤหบดีในหมู่บ้าน พร้อมกับชาวบ้านเมืองปอน ได้สร้างจองพารา (หอสวดมนต์) และศาลาการเปรียญ เมื่อ พ.ศ. 2397 นายเติ๊กอ่อง ได้สร้างกุฏิถวาย 1 หลัง เมื่อ พ.ศ. 2416 วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2489
อาคารเสนาสนะและสิ่งก่อสร้างของวัด ได้แก่ เจดีย์ มีสภาพร้างปรากฏเหลือหลักฐาน ลักษณะเป็นองค์เจดีย์ มีเส้นผ่าศูนย์กลางเฉลี่ย 7 เมตร สูง 4–5 เมตร ลักษณะสถาปัตยกรรมแบบไทยใหญ่ วิหาร กุฏิและศาลาการเปรียญรวมหลังเดียวกันเป็นหลังคาไม้ หลังคาซ้อนแบบยกคอสองชั้นและมีชายคาสามตอน เฉพาะวิหารมีหลังคาผสมระหว่างหลังคาซ้อนขึ้นแบบยอดปราสาท ประดับตกแต่งด้วยไม้หรือโลหะฉลุลาย พร้อมตกแต่งรางผึ้งประดับด้านหน้าแบบฉลุลาย หอสรงน้ำพระพุทธรูป โบสถ์ พระพุทธรูปศิลปะมอญพม่า โดยมีพื้นที่อยู่ในเขตโรงเรียนวัดเมืองปอน บริเวณสนามกีฬาของโรงเรียนเป็นพื้นที่โล่ง เพราะได้รับการดูแลทำความสะอาดจากโรงเรียน โดยรอบเป็นหมู่บ้านที่มีผู้อยู่อาศัยหนาแน่น วัดมีโบราณวัตถุ คือ ธรรมาสน์ และคัมภีร์โบราณไทยใหญ่ เป็นต้น
ดิอาวล์เฮาส์

ดิอาวล์เฮาส์ หรือ บ้านนกฮูก  เป็นการ์ตูนทีวีแอนิเมชันของสหรัฐ ออกอากาศทางช่อง ดิสนีย์แชนแนล สร้างโดย ดาน่า เทอเรซ ฉายครั้งแรกเมื่อวันที่ 10 มกราคม 2563
ต่อมาได้มีการต่ออายุการแสดงเป็นซีซันที่ 2 ซึ่งประกอบด้วย 21 ตอน และต่อมาเป็นซีซันที่ 3 ที่สั้นลงเหลือเพียง 3 ตอนพิเศษ 44 นาที ซึ่งจะปิดท้ายซีรีส์ตั้งแต่รายการถูกยกเลิกไปก่อนหน้านี้
พล็อต.
ซีรีส์เรื่องนี้เล่าเรื่องการผจญภัยของเด็กหญิงลูกครึ่งโดมินิกัน-อเมริกัน ผู้มีชื่อว่า ลูซ โนเซด้า
จำนวนตอน.
<onlyinclude></onlyinclude>
สโมสรฟุตบอลสระบุรี ยูไนเต็ด

สโมสรฟุตบอลสระบุรี ยูไนเต็ด เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพในประเทศไทย โดยเป็นสโมสรตัวแทนจากจังหวัดสระบุรี ปัจจุบันเล่นใน BYD Dolphih League 3 (ไทยลีก3)โซนภาคกลาง
ประวัติ.
สโมสรฟุตบอลสระบุรี ยูไนเต็ด ก่อตั้งเมื่อปี 2560 และได้ส่งทีมเข้าร่วมการแข่งขันไทยแลนด์ อเมเจอร์ลีก ฤดูกาล 2560 ในโซนภาคกลางตะวันออก แต่สระบุรี ยูไนเต็ด จบเพียงแค่ตำแหน่งรองแชมป์โซนภาคกลาง-ตะวันออก และไม่สามารถเลื่อนชั้นสู่ไทยลีก 4ได้สำเร็จ ต่อมาในปี 2561 สระบุรี ยูไนเต็ด ได้เข้าร่วมการแข่งขันไทยแลนด์ อเมเจอร์ลีก ฤดูกาล 2561 ในโซนภาคตะวันตกตอนบน และได้ตำแหน่งชนะเลิศโซนภาคตะวันตกตอนบน หลังจากสามารถเอาชนะอโยธยา ซิตี้ได้ 0–5 และเข้าชิงชนะเลิศโซนภาคตะวันตกกับธนบุรี ซิตี้ โดยสามารถเอาชนะได้ 2–3 หลังจบการต่อเวลาพิเศษ ทำให้สระบุรี ยูไนเต็ด ได้ตำแหน่งชนะเลิศโซนภาคตะวันตก และได้สิทธิ์เลื่อนชั้นสู่ไทยลีก 4 ฤดูกาล 2562
ต่อมาในปี 2564 สมาคมกีฬาฟุตบอลแห่งประเทศไทยฯ ได้มีการยุบไทยลีก 3 และไทยลีก 4 เข้าด้วยกัน ทางสโมสรจึงได้เลื่อนชั้นสู่ไทยลีก 3 ฤดูกาล 2563–64 โซนภาคตะวันตก
ผู้เล่น.
ผู้เล่นชุดปัจจุบัน.
<templatestyles src="Template:Football squad player/styles.css" />
เพลงสรรเสริญคาราชาเยโว-ซีร์คัสเซีย

เพลงสรรเสริญคาราชาเยโว-ซีร์คัสเซีย (Gimn Karachayevo-Cherkesii; ภาษาคาราไช-บัลคาร์: Къарачай-Черкес Республиканы Гимни; ภาษาคาร์บาเดียน: Къэрэщей-Шэрджэс Республикэм и Къэрал Орэдыр; โนไก: Ишки йыр Карашай-Шеркеш) เป็นเพลงสรรเสริญสาธารณรัฐคาราชาเยโว-ซีร์คัสเซีย แห่งประเทศรัสเซีย เนื้อร้องประพันธ์โดย ยูซุฟ โซซารูคอฟ (1952–2008) และทำนองประพันธ์โดย อัสลาน ดาอูรอฟ (1940–1999) เพลงสรรเสริญได้รับการรับรองเมื่อวันที่ 9 เมษายน ค.ศ. 1988 ตามกฎหมายของ KChR หมายเลข 410-XXII "ในเพลงสรรเสริญแห่งสาธารณรัฐคาราชาเยโว-ซีร์คัสเซีย" โดยมีชื่อเพลงคือ Древней Родиной горжусь я! ซึ่งแปลว่า "มาตุภูมิอันเก่าแก่ที่ข้าภูมิใจ!"
เพลงสรรเสริญสาธารณรัฐคาบาร์ดีโน-บัลคาเรีย

เพลงสรรเสริญสาธารณรัฐคาบาร์ดีโน-บัลคาเรีย (Gimn Kabardino-Balkarii; คาบาร์เดียน: Къэбэрдей-Балъкъэр Республикэ и Къэрал Орэдыр, "Qəbərdey-Batlqər Respublikə i Qəral Orədır"; ภาษาคาราไช-บัลคาร์: Къабарты-Малкъар Республиканы Гимни) เป็นเพลงประจำสาธารณรัฐคาบาร์ดีโน-บัลคาเรีย แห่งประเทศรัสเซีย เนื้อร้องและทำนองประพันธ์โดย Khasan Kardanov ถูกนำไปใช้ในปี ค.ศ. 1992
ฮั่นฝู

<ns>10</ns>
 <id>369535</id>
 <revision>
 <id>10245376</id>
 <parentid>6729231</parentid>
 <timestamp>2022-08-13T03:23:15Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>RidJasper</username>
 <id>361203</id>
 </contributor>
 <origin>10245376</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
ฮั่นฝู เป็นคำที่เรียกเครื่องแต่งกายของชาวฮั่นในประเทศจีน เครื่องแต่งกายแบบฮั่นฝูแบ่งได้หลายแบบ เช่นหรูฉุน (เสื้อผ้าท่อนบนที่มีกระโปรงส่วนนอกยาว), เอ่าฉุน (เสื้อผ้าท่อนบนที่มีกระโปรงชั้นในยาวเอวสูง), เป้ย์จึ (มักเป็นเสื้อคลุมหลวมทับนอกยาวถึงเข่ามีแขนกว้างและกระดุมกลางเม็ดเดียว), เชินอี (เสื้อคลุมยาวกรอมข้อเท้าที่มีสายคาดเอวผูกปล่อยชายยาวกับแขนกว้าง) และชานคู่ (เสื้อคลุมยาวและกางเกง)
ตามธรรมเนียม ฮั่นฝูประกอบด้วยเสื้อคลุม หรือแจ็กเก็ตที่เป็นส่วนบนกับกระโปรงส่วนล่าง นอกจากนี้ ฮั่นฝูยังมีเครื่องประดับหลายอย่าง อย่างผ้าโพกศีรษะ รองเท้า เข็มขัด เครื่องเพชร เช่นจี้หยกกับพัดมือ ปัจจุบัน ฮั่นฝูได้รับการยอมรับเป็นเครื่องแต่งกายพื้นเมืองของกลุ่มชาติพันธุ์ฮั่น และได้รับการฟื้นฟูในหมู่คนหนุ่มสาวชาวฮั่นในจีนและจีนโพ้นทะเล
หลังจากราชวงศ์ฮั่น ฮั่นฝูถูกพัฒนาเป็นหลากหลายรูปแบบโดยใช้ผ้าที่รวมเทคนิคการผลิตสิ่งทอที่ซับซ้อนจำนวนมาก โดยเฉพาะของที่ใช้ในการผลิตไหม ฮั่นฝูส่งอิทธิพลต่อเครื่องแต่งกายพื้นบ้านในหลายวัฒนธรรม เช่นฮันบกของเกาหลี, กิโมโนของญี่ปุ่น, #เปลี่ยนทาง ของโอกินาวะ และáo giao lĩnhของเวียดนาม
ขบวนการฮั่นฝู

ขบวนการฮั่นฝู  มีอีกชื่อว่า ขบวนการฟื้นฟูฮั่นฝู , เป็นการเคลื่อนไหวทางวัฒนธรรม (cultural movement) ที่แสวงหาการฟื้นฟูแฟชันชาวฮั่นที่พัฒนาในประเทศจีนนับตั้งแต่ต้นคริสต์ศตวรรษที่ 21
ขบวนการทางสังคมนี้มีเป้าหมายในการสร้างความนิยมของฮั่นฝูและบูรณาการองค์ประกอบจีนดั้งเดิมกับเครื่องแต่งกายในปัจจุบัน เพื่อสนับสนุนวัฒนธรรมจีนดั้งเดิม ผู้เข้าร่วมและผู้สนับสนุนขบวนการฮั่นฝูเรียกตนเองว่า"ถงเผา" (同袍) ซึ่งแปลตรงตัวเป็น "การสวมเสื้อคลุมตัวเดียวกัน" ซึ่งเป็นการเล่นคำจาก "ถงเปา" (同胞) ที่หมายถึง "พี่น้องร่วมท้องเดียวกัน" หรือ "พี่น้องร่วมชาติ"
เพลงประจำสาธารณรัฐชูวาเชีย

เพลงประจำสาธารณรัฐชูวัช (ชูวัช: Чӑваш Республикин патшалӑх гимнӗ, Covas Respublikin patşaloh gimnö) หรือเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า "โอ้มาตุภูมิ" (ชูวัช: Тӑван ҫӗршыв, Tovan cörşıv) เป็นเพลงประจำสาธารณรัฐชูวาเชีย แห่งประเทศรัสเซีย ซึ่งอยู่ในอำนาจของรัฐบาลกลางรัสเซีย ได้รับการรับรองอย่างเป็นทางการในปี ค.ศ. 1997 เนื้อร้องประพันธ์โดย อิลยา ตุกตาช (Ilya Tuktash) และทำนองประพันธ์โดย เกร์มาน เลเบเดฟ (German Lebedev)
ประวัติ.
เวอร์ชั่นแรก.
โดยในแนวคิดแรกเกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1905 เกี่ยวข้องกับการประพันธ์เพลงสรรเสริญแบบสากลเพลงใหม่ ในขณะนั้น ยาคอฟ ตูฮาน (Yakov Turkhan) ได้ประพันธ์เนื้อร้องและทำนองเพลงสรรเสริญแห่งจักรวรรดิรัสเซีย และเขาได้นำไปตีพิมพ์บทเพลงดังกล่าวในหนังสือพิมพ์ Hypar ฉบับแรกในเดือนมกราคม ค.ศ. 1906 ช่วงฤดูใบไม้ร่วงในปี ค.ศ. 1917 บาทหลวง ทาราส คิริลลอฟ (Taras Kirillov) นักเขียนและนักแต่งบทกวี "Чӑваш халӑх юрри" (Çovaş haloh yurri) ชวาช ฮาโลห์ ยูริ ซึ่งในตอนแรกเพลงนี้ไม่ประสบความสำเร็จ แต่ในช่วงต้นเดือนมกราคม ค.ศ. 1918 Tikhon Alekseyev หัวหน้าคณะนักร้องประสานเสียงชาวชูวัช ในเมืองคาซาน ได้แต่งเพลงสรรเสริญขึ้น ซึ่งต่อมาได้รับการสนับสนุนจากกลุ่มปัญญาชนชาวชูวัชทั้งหมด โดยเวอร์ชันหนึ่งมีทำนองได้อิงมาจากจาก "Long live Russia, a free country" ซึ่งแต่งโดย Aleksandr Grechaninov และคำแปลด้วยเครื่องหมายข้างใต้ยังคงอยู่
เพลงสรรเสิรญถูกนำมาแสดง ในเดือนมกราคม ค.ศ.1918 (หลังจากสิ้นสุดสาธารณรัฐรัสเซีย) โดยคณะนักร้องประสานเสียงชาวชูวัช ในเมืองคาซาน หลังจากของละครระดับชาติเปิดตัวรอบปฐมทัศน์ครั้งแรกโดย Maximovich-Koshkinsky ซึ่งอ้างอิงมาจากละครเรื่อง Live Not as You would Like To โดย Alexander Ostrovsky
ความนิยมเพิ่มมากขึ้นและได้ดำเนินการทั้งหมด อย่างไรก็ตาม จึงไม่ได้รับสถานะเพลงสรรเสริญอย่างเป็นทางการในขณะนั้น
เวอร์ชั่นทันสมัย.
เวอร์ชันปัจจุบันได้มีรากฐานมาจากเพลง โอ้ มาตุภูมิ (ชูวัช: Тӑван Ҫӗршыв) ซึ่งได้แต่เพลงขึ้นในช่วงกลางศตวรรษที่ 20 โดย อิลยา ตุกตาช นักเขียนชาวชูวัช และ เยอรมัน เลเบเดฟ ศิลปินเกียรติมาศักดิ์ของสหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซีย 
นักแต่งเพลงชื่อ German Lebedev ได้แต่งทำนองขึ้นเพื่อใช้ในบทละครเรื่อง Pyotr Osipov "ในดินแดนของเขา" ซึ่งจัดแสดงที่ Chuvash Academic Theatre ระหว่างปี ค.ศ.1944 ถึง ค.ศ.1945 หลังจากการแสดงครั้งแรกสิ้นสุดลง ผู้ชมรู้ต่างสึกประทับใจ ซึ่งเป็นครั้งแรกที่เพลงนี้ได้รับสถานะเป็นเพลงสรรเสริญอย่างไม่เป็นทางการของรัฐชูวาเชีย เมื่อวันที่ 30 ตุลาคม ค.ศ. 1950 จากนั้นใน Hall of Columns of the House of Unions ในกรุงมอสโก ได้มีการเฉลิมฉลองครบรอบ 30 ปีของ ปกครองตนเองชูวัชแห่งสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียต จัดแสดงในตอนเย็นอันเคร่งขรึมนี้ ได้เล่นเพลงพร้อมกับวงดุริยางค์ซิมโฟนี คณะนักร้อง และนักเต้นรัฐชูวัช 
เพลงนี้จึงกลายเป็นเพลงสรรเสิรญอย่างเป็นทางการหลังจากที่ได้รับการรับรองเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1997 โดยสภาแห่งสาธารณรัฐแห่งกฎหมายชูวัช "สัญลักษณ์แห่งสาธารณรัฐชูวัช" ซึ่งได้รับการอนุมัติและลงนามโดยหัวหน้านิโคไล ฟีโอโดรอฟ เมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม ค.ศ.1997
วันที่ 29 เมษายน เป็นวันหยุดที่สำคัญในสาธารณรัฐชูวาเชีย ซึ่งมีการเฉลิมฉลองวันแห่งสัญลักษณ์ประจำชาติของสาธารณรัฐ รวมถึงร้องเพลงสรรเสริญ ตราสัญลักษณ์ และธง ซึ่งทั้งหมดนี้มีการเฉลิมฉลองมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 2004 ข้อกำหนดของประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐชูวัช เมื่อวันที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2547 ฉบับที่ 24 "ในวันสัญลักษณ์แห่งสาธารณรัฐชูวาเชีย" และกฎหมายแห่งสาธารณรัฐชูวาเชีย เมื่อวันที่ 19 เมษายน ค.ศ. 2004 ฉบับที่ 1 "ในวันสัญลักษณ์แห่งสาธารณรัฐชูวาเชีย"
กองพลยานเกราะที่ 7 (สหราชอาณาจักร)

กองพลยานเกราะที่ 7 เป็นกองพลยานเกราะของกองทัพบกบริติชที่แสดงให้เห็นถึงปฏิบัติการที่โดดเด่นในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ซึ่งได้ก่อวีรกรรมในการทัพทะเลทรายตะวันตก จนได้รับสมญานามว่า หนูทะเลทราย
ภายหลังจากข้อตกลงมิวนิก กองพลนี้ได้ถูกก่อตั้งในอียิปต์ในช่วงปี ค.ศ. 1938 ในชื่อว่า กองพลเคลื่อนที่เร็ว(อียิปต์) และผู้บัญชาการกองพลคนแรกคือ นักทฤษฏีรถถัง พลตรี เซอร์ เพอร์ซี่ โฮบาร์ท ในเดือนกุมพาพันธ์ ค.ศ. 1940 ชื่อของหน่วยรบถูกเปลี่ยนเป็น กองพลยานเกราะที่ 7
กองพลนี้ได้ต่อสู้รบในสมรภูมิรบที่สำคัญส่วนใหญ่ในช่วงการทัพแอฟริกาเหนือ ต่อมาได้ยกพลขึ้นบกและต่อสู้รบในการทัพอิตาลีในช่วงแรกของการบุกครองอิตาลีก่อนที่จะถูกถอนกำลังไปยังสหราชอาณาจักร ซึ่งเตรียมความพร้อมที่จะเข้าต่อสู้รบในยุโรปทางตะวันตกเฉียงเหนือ เริ่มต้นด้วยการยกพลขึ้นบกในนอร์ม็องดีในช่วงบ่ายของวันดี-เดย์ เมื่อวันที่ 6 มิถุนายน ค.ศ. 1944 และได้ต่อสู้รบตลอดทั่วทั้งทวีปยุโรปจนสงครามยุติลงในคีลและฮัมบวร์ค ประเทศเยอรมนี
แม้ว่ากองพลนี้จะถูกยุบในปี ค.ศ. 1950 แต่ประวัติศาสตร์ ชื่อ และฉายา "หนูทะเลทราย" ได้ถูกส่งต่อให้กับกองพลน้อยยานเกราะที่ 7
จนิรา พัชราจารยะ

จนิรา พัชราจารยะ (เกิด พ.ศ. 2538) เป็นอดีตกุมารีแห่งปาฏัน ประเทศเนปาล หรือเป็นที่รู้จักในนาม "เทพีผู้มีลมหายใจ" ดำรงตำแหน่งใน พ.ศ. 2543 ถึง พ.ศ. 2553
จนิราเกิดในตระกูลพัชราจารยะซึ่งเป็นตระกูลหนึ่งของชาวเนวารที่นับถือศาสนาพุทธแบบเนวาร และเป็นหลานสาวของธนะ กุมารี พัชราจารยะ  กุมารีแห่งปาฏันผู้ดำรงตำแหน่งยาวนานกว่าสามทศวรรษเพราะขาดประจำเดือน และยังใช้ชีวิตอย่างกุมารีอยู่แม้ถูกษัตริย์ปลดจากตำแหน่งไปแล้ว
ครั้นเมื่อจนิราอายุ 5 ขวบ ก็ถูกเลือกเป็นกุมารีหรือตัวแทนของเทพีตาเลชุ  เทพีที่มีลมหายใจตามธรรมเนียมฮินดูเนปาล เมื่อเดือนเมษายน พ.ศ. 2543 ระหว่างดำรงตำแหน่งกุมารี เธอได้รับการเล่าเรียนจนสามารถใช้ภาษาอังกฤษได้ดี ปลายเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2544 จนิราร้องไห้เป็นเวลายาวนานถึงสี่วัน ซึ่งการกระทำนี้ถูกตีความว่าลางร้ายกำลังเกิดขึ้น กระทั่งรุ่งขึ้นหลังจนิราหยุดร่ำไห้ ก็เกิดเหตุการณ์การสังหารหมู่ราชวงศ์เนปาลในวันนั้นเอง ในเวลาต่อมาเมื่อจนิรามีประจำเดือนครั้งแรกในวัย 15 ปี ตำแหน่งกุมารีจึงสิ้นสุดลงตามธรรมเนียม โดยสมิตา พัชราจารยะ  ผู้ผ่านการคัดเลือก ได้ขึ้นดำรงตำแหน่งเป็นกุมารีแห่งปาฏันสืบต่อมา
จนิราสำเร็จการศึกษาบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยกาฐมาณฑุ
สมิตา พัชราจารยะ

สมิตา พัชราจารยะ (เกิด พ.ศ. 2544) เป็นอดีตกุมารีแห่งปาฏัน ประเทศเนปาล หรือเป็นที่รู้จักในนาม "เทพีผู้มีลมหายใจ" ดำรงตำแหน่งใน พ.ศ. 2553 ถึง พ.ศ. 2557
สมิตาเกิดที่เมืองปาฏัน ประเทศเนปาล สมิตาได้รับการคัดเลือกให้เป็นกุมารีแห่งปาฏันหรือตัวแทนของเทพีตาเลชุ  เทพีที่มีลมหายใจตามธรรมเนียมฮินดูเนปาล เมื่อ พ.ศ. 2553 สืบตำแหน่งจากจนิรา พัชราจารยะ ขณะที่เป็นกุมารี เธอไม่ได้รับการศึกษา และไม่ได้รับอนุญาตให้เท้าแตะพื้นหรือเดินไปไหนเอง ครั้นต้น พ.ศ. 2557 สมิตามีประจำเดือนครั้งแรก เธอจึงถูกปลดจากกุมารี มีพิธีปลงผมและตัดดวงตาที่สามออก
หลังพ้นจากการเป็นกุมารี สมิตามีสภาพเป็นปุถุชนทั่วไป มีการฟื้นฟูความรู้ด้านการเข้าสังคม การเรียน การเดิน และการใช้เครื่องดนตรี ใน พ.ศ. 2557 นั้น สมิตาเข้าเรียนที่โรงเรียนเซนต์เซเวียร์ในเมืองปาฏัน เธอสามารถเข้ากับเพื่อน ๆ ในโรงเรียนได้เป็นอย่างดี แทบไม่เหลือร่องรอยว่าเธอเคยเป็นกุมารีมาก่อน
ธนะ กุมารี พัชราจารยะ

ธนะ กุมารี พัชราจารยะ (เกิด พ.ศ. 2493) เป็นกุมารีแห่งปาฏัน ประเทศเนปาล หรือเป็นที่รู้จักในนาม "เทพีผู้มีลมหายใจ" ดำรงตำแหน่งเมื่อเธออายุเพียงสองขวบ เพื่อเป็นตัวแทนของเทพีตาเลชุ  เทพีที่มีลมหายใจตามธรรมเนียมฮินดูเนปาล ธนะ กุมารีดำรงตำแหน่งยาวนานกว่าสามทศวรรษเพราะเธอขาดระดูจากความผิดปรกติของร่างกาย จนกระทั่งมกุฎราชกุมารทิเปนทระ ทอดพระเนตรกุมารีแห่งปาฏันในเทศกาลแล้วตรัสว่า "ทำไมกุมารีองค์นี้ดูแก่จัง" จากนั้นเธอถูกราชสำนักเนปาลปลดลงจากตำแหน่งโดยที่เธอไม่ยินยอมเมื่อ พ.ศ. 2527 และทุกวันนี้เธอยังใช้ชีวิตอย่างกุมารีในบ้านของตัวเอง โดยมีสมาชิกในครอบครัวและหลานสาวคนหนึ่งคือจนิรา พัชราจารยะ อดีตกุมารีคอยดูแล
ธนะ กุมารี ไม่ได้เดินไปมาไหนด้วยตนเองมายาวนาน จนกระทั่งเกิดแผ่นดินไหวในประเทศเนปาล เมษายน พ.ศ. 2558 เธอต้องฝืนประเพณีเดินลงพื้นดินเพื่อหนีอันตราย
เพลงประจำสาธารณรัฐโคมี

เพลงประจำสาธารณรัฐโคมี (อักษรโรมัน: Komi Respublikasa kyp) เป็นเพลงประจำสาธารณรัฐโคมีอย่างเป็นทางการ ซึ่งเป็นอำนาจของรัฐบาลกลางของรัสเซีย พร้อมด้วยธงชาติ และ ตราแผ่นดิน
ต้นฉบับ.
ทำนองของเพลงนี้มาจากทำนองเพลง "Varyš pos" ของ Viktor Savin (รังนกเหยี่ยว) เรียบเรียงโดย Mikhail Gertsman. ประธานสหภาพนักประพันธ์เพลงแห่งสาธารณรัฐโคมี แก้ไขโดย V. Timin เป็นชาวโคมี ซึ่งเรียบเรียงแก้ไขโดย Alexandra Shergina และ Alexander Suvorov ในภาษารัสเซีย
ประวัติ.
ข้อความบนเนื้อเพลงชาติปัจจุบัน ได้รับการคัดเลือกโดยพิจารณาจากการประกวดระหว่างปี ค.ศ. 2005 - ค.ศ. 2006 โดยที่ผู้เข้าร่วมต้องมีเพลง "Varyš pos" ของ Viktor Savin ในเวอร์ชันภาษาทางการของสาธารณรัฐโคมี และภาษารัสเซียที่ถูกต้อง ซึ่งผลงานของ Vladimir Timin ได้รับเลือกเป็นเนื้อเพลงสรรเสิรญในภาษาโคมี และผลงานของ Alexandra Shergina ได้รับเลือกเป็นเนื้อเพลงสรรเสริญภาษารัสเซีย อย่างไรก็ตาม เมื่อเพลงถูกบันทึกได้บันทกเสียงไว้แล้ว มีประโยคในเนื้อเพลงที่ว่า "Верим мы, твоя судьба" (เชื่อมั่นของเรา โชคชะตาเป็นของเธอ) กลายเป็นว่านักแสดงไม่สะดวกที่จะขับร้องเนื้อเพลงนี้ จึงได้เปลี่ยนเป็น "Коми край" (ดินแดนโคมี) หลังจากการประพันธ์เพลงร่วมในเวอร์ชันรัสเซียได้รับการยอมรับ ดังนั้น เพลงสรรเสริญจึงได้รับการรับรองโดยสภาแห่งสาธารณรัฐโคมีเมื่อวันที่ 22 มิถุนายน ค.ศ. 2006
เพลงเวอร์ชันใหม่ในทั้งสองภาษาได้ถูกจัดแสดงครั้งแรกเมื่อวันที่ 22 มิถุนายน ค.ศ. 2006 โดย State Song and Dance Ensemble ซึ่งตั้งชื่อตาม V. Morozova "Asya Kya"
กฎหมายและระเบียบข้อบังคับ.
ได้รับการรับรองในปี ค.ศ. 1994[6] ได้รับการอนุมัติโดยกฎหมายแห่งสาธารณรัฐโคมี ลงวันที่ 6 มิถุนายน 1994 ฉบับที่ XII-20/5 "ในเพลงชาติของสาธารณรัฐโคมี" มีการแสดงเนื้อเพลงในภาษาโคมี และภาษารัสเซีย ซึ่งเป็นภาษาราชการของสาธารณรัฐโคมี
เนื้อร้อง.
ในเนื้อเพลงสองบทแรกอยู่ในโคมี และสองบทสุดท้ายเป็นภาษารัสเซีย
สร่ง

สร่ง เป็นอาหารว่างชนิดหนึ่งของไทย ทำจากเนื้อหมูหรือไก่สับละเอียดคลุกเคล้ากับเครื่องปรุงรสปั้นเป็นก้อนกลม พันด้วยเส้นมี่สั้ว แล้วนำไปทอดจนสีเหลือง หน้าตาคล้ายลูกตะกร้อ รับประทานคู่กับน้ำจิ้ม สร่งเกิดขึ้นในยุครัตนโกสินทร์ แต่เดิมเป็นอาหารชาววังเพราะขณะนั้นมี่สั้วมีราคาแพง โดยชาวบ้านแต่ก่อนจะทำสร่งโดยใช้เนื้อไก่แทนเนื้อหมู ใช้ไข่ไก่แทนมี่สั้ว ซึ่งหาได้ง่ายและราคาถูกกว่า บ้างก็ใช้เนื้อปลาสับด้วยแต่ไม่เป็นที่นิยม
สร่งประกอบไปด้วย เนื้อหมูหรือเนื้อไก่สับละเอียด กระเทียม รากผักชี น้ำปลา พริกไทย ไข่ไก่ และมี่สั้ว เบื้องต้นนำกระเทียม รากผักชี และพริกไทยโขลกจนละเอียด จากนั้นนำเครื่องที่โขลกไปคลุกเคล้ากับเนื้อสับละเอียด จากนั้นใส่ไข่ไก่และน้ำปลา (หรืออาจใส่แป้งข้าวโพดด้วย) ลงไปนวดผสมในเนื้อเหนียวหนืดสำหรับปั้นให้เป็นก้อนกลมขนาดน้อย แล้วใช้มี่สั้วที่ลวกและแช่น้ำเย็นมาแล้วมาพันโดยซ่อนปลายมี่สั้วไม่ให้เส้นแตกกระจายและเป็นทรงกลม จากนั้นจึงนำไปทอดจนสีเหลืองนวล รับประทานคู่กับน้ำจิ้มไก่, น้ำจิ้มบ๊วย หรือซอสมะเขือเทศ
ตัวเลขอียิปต์

ระบบตัวเลขอียิปต์ เคยมีการใช้งานในอียิปต์โบราณตั้งแต่ประมาณ 3000 ปีก่อนคริสตกาล จนถึงต้นคริสต์สหัสวรรษแรก เป็นระบบตัวเลขฐานสิบที่เขียนด้วยไฮเออโรกลีฟ ชาวอียิปต์ไม่มีแนวคิดในเรื่องระบบค่าประจำหลัก เช่นระบบทศนิยม
หน่วยและตัวเลข.
ไฮเออร์โลกลิฟต์ต่อไปนี้ถูกใช้เป็นยกกำลัง 10:
จำนวนที่เป็นผลคูณเหล่านี้จะใช้วิธีการทำสัญลักษณ์ซ้ำได้เท่าที่ต้องการ ดังตัวอย่างในหินสลักจากคาร์นักเขียนเลข 4622 ดังนี้:
เลขศูนย์กับจำนวนติดลบ.
ใน 1740 ปีก่อนคริสตกาล ชาวอียิปต์เริ่มใช้สัญลักษณ์ศูนย์ในข้อความของตน สัญลักษณ์ nfr (𓄤) หมายถึงความงาม สามารถใช้บอกระดับฐานในภาพวาดสุสานกับพีรามิด และระยะทางที่ใชวัดเทียบกับเส้นฐาน เหมือนกับเส้นที่วาดจากข้างบนลงล่าง
เศษส่วน.
สามารถแสดงจำนวนตรรกยะด้วยผลรวมของเศษส่วนหน่วย "เช่น" ผลรวมตัวผกผันการคูณของจำนวนเต็มบวก ยกเว้น 2/3 และ 3/4 สัญลักษณ์ไฮเออร์โรกลิฟต์จะแสดงเป็นรูปคล้ายปาก ซึ่งหมายถึง "ส่วน":
เศษส่วนสามารถเขียนด้วยเครื่องหมายทับ "เช่น" ตัวเศษ 1 กับตัวส่วนเต็มบวกข้างล่าง ดังนั้น 1/3 จึงถูกเขียนเป็น:
สัญลักษณ์พิเศษสามารถใช้เป็น 1/2 และเศษส่วนที่ไม่เป็นหน่วย 2/3 และน้อยครั้ง คือ 3/4:
ถ้าตัวส่วนมีจำนวนมากเกิน จึงจะใช้รูป "ปาก" ที่จุดเริ่มต้นของ "เศษส่วน":
การบวกและการลบ.
สำหรับเครื่องหมายบวกและลบจะใช้ไฮเออโรกลิฟต์ D54-และ-D55: ถ้ารูปเท้าชี้ไปทางด้านที่มีตัวเขียนฝั่งใดก็ตาม มันจะเป็นสัญลักษณ์การบวกหรือการลบ
ตัวเลขแบบเขียน.
เหมือนกับภาษาส่วนใหญ่ในปัจจุบัน ภาษาอียิปต์โบราณสามารถเขียนตัวเลขเป็นตัวอักษรได้ เช่นการเขียนเป็น"สามสิบ"แทนที่จะเป็น "30" ในภาษาไทย คำศัพท์ ("สามสิบ") สามารถเขียนได้ ดังนี้
ในขณะที่ตัวเลข ("30") เขียนเป็น
คำศัพท์อียิปต์สำหรับตัวเลข.
ตารางข้างล่างนี้แสดงการสร้างรูปตัวเลขอียิปต์สมัยกลาง (ซึ่งกำหนดด้วยการนำหน้าเครื่องหมายดอกจัน) การทับศัพท์ไฮเออโรกลิฟต์ที่ใช้เขียนมัน และท้ายที่สุดคือตัวเลขคอปติกที่นักอียิปต์วิทยาใช้ในการทำรูปสระของตัวเลขอียิปต์ดั้งเดิม
วัดเจริญเมือง

<ns>0</ns>
 <revision>
 <parentid>10873395</parentid>
 <timestamp>2025-07-23T12:29:18Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>InternetArchiveBot</username>
 </contributor>
 <comment>Rescuing 1 sources and tagging 0 as dead.) #IABot (v2.0.9.5</comment>
 <origin>12438549</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
วัดเจริญเมือง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเจริญเมือง อำเภอพาน จังหวัดเชียงราย มีที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 17 ไร่ 3 งาน 26 ตารางวา
วัดเจริญเมือง แต่เดิมเป็นวัดร้าง จนเมื่อ พ.ศ. 2476 ได้มีนายใจยา อุ่นฟองอดีตผู้ใหญ่บ้านป่าก่อ นายอ้าย เทพธรรม นายสุข ใสคำฟู ร่วมกับคณะศรัทธาได้ไปอาราธนานิมนต์ พระครูบากั๋นชนะ จากจังหวัดลำปาง มาเป็นประธานฝ่ายสงฆ์ ได้ก่อสร้างวัดขึ้นใหม่ชื่อ วัดดอยเฒ่า โดยสร้างเจดีย์องค์ใหม่ครอบพระเจดีย์องค์เดิมเป็นทรงแบบเชียงแสน โดยมีพระครูบากั๋นชนะ เป็นผู้ออกแบบก่อสร้าง จากนั้นได้สร้างกุฎิขึ้น 1 หลัง มุงด้วยหญ้าคา ต่อมาในปี พ.ศ. 2477 ครูบาเจ้าศรีวิชัย สิริวิชะโย วัดบ้านปางได้เปลี่ยนชื่อจาก "วัดดอยเฒ่า" เป็นชื่อ "วัดเจริญเมือง" วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2511
อาคารเสนาสนะประกอบด้วย วิหารสร้างเมื่อ พ.ศ. 2478 อุโบสถ ศาลาการเปรียญซึ่งเป็นที่ประดิษฐ์อัฐิครูบาเจ้าศรีวิชัย สิริวิชโย กุฏิสงฆ์ หอระฆัง หอกลอง ศาลายาวรอบเขตพุทธวาส ศาลาบาตร มณฑปซึ่งเป็นที่ประดิษฐ์ฐานอัฐิครูบาเจ้าศรีนวล ญาณสิริ หอไตรประดิษฐฐานรูปเหมือนครูบาเจ้าศรีนวล ปูชนีย์วัตถุ ได้แก่ พระพุทธรูปก่ออิฐถือปูน พระธาตุธรรมมาสไม้สักแบบล้านนา และพระบฏเก่าแก่
วัดปงสนุก (อำเภอเชียงแสน)

วัดปงสนุก เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเวียง อำเภอเชียงแสน จังหวัดเชียงราย มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 3 ไร่ 3 งาน 37 ตารางวา ตั้งอยู่ในเขตกำแพงเมืองด้านทิศตะวันออกติดกับริมแม่น้ำโขง
วัดปงสนุก ไม่ปรากฏหลักฐานการสร้าง ชื่อวัดปงสนุกปรากฏในพงศาวดารภาคที่ 61 ที่กล่าวถึง ปงสนุกหรือปวงสนุก ได้รับการบูรณะก่อสร้างเมื่อ พ.ศ. 2040 โดยพ่อกำนันแดง สุปัชยา เป็นผู้นำพัฒนาวัด กรมการศาสนาระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2040 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2492 วัดนี้ยังเป็นชื่อที่เรียกโบราณสถานที่เขลางค์นคร เมืองเก่าจังหวัดลำปาง อาจแสดงถึงการติดต่อกันของชุมชนดั้งเดิม สันนิษฐานจากรูปแบบทางสถาปัตยกรรมได้ว่า น่าจะมีการก่อสร้างเมื่อประมาณพุทธศตวรรษที่ 21
เจดีย์ประธานมีขนาดเล็กเป็นเจดีย์ทรงกลมพื้นเมืองแบบล้านนา อยู่ด้านหลังอุโบสถ ซึ่งเป็นวิหารที่มีการปฏิสังขรณ์ใหม่เป็นอุโบสถที่ใช้งานในปัจจุบันแต่เดิมส่วนของฐานบัวเป็นฐานบัวคว่ำบัวหงาย ชั้นเดียวที่ยืดท้องไม้สูงและประดับลูกแก้วอกไก่ 2 เส้น แต่ในสภาพปัจจุบันเป็นฐานบัวที่เปลี่ยนไป อาจมีการซ่อมแซมในชั้นหลังจึงทำให้รูปแบบเปลี่ยนไป คือ ที่ท้องไม้ได้เพิ่มบัวคว่ำบัวหงายซ้อมขึ้นมาอีก กลายเป็นบัวคว่ำ 2 ชั้น บัวหงาย 2 ชั้น และที่ท้องไม้ประดับลูกแก้วอกไก่ 2 เส้นเรือนธาตุ และฐานปัทม์ย่อเก็จ ถัดขึ้นไปเป็นฐานปัทม์กลางซ้อนลดหลั่นกันขึ้นไป 3 ชั้นองค์ระฆังทรงกลม มีลายดอกสี่เหลี่ยมระหว่างเส้นคู่ขนาน 4 ดอก บัลลังก์สี่เหลี่ยมย่อเก็จ ปลียอดมีกลีบบัวรองรับโดยรอบ
วัดเชียงยืน (อำเภอเมืองเชียงราย)

วัดเชียงยืน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเวียง อำเภอเมืองเชียงราย จังหวัดเชียงราย มีที่ธรณีสงฆ์ จำนวน 1 แปลงเนื้อที่ 5 ไร่ 3 งาน 69 ตารางวา
วัดเชียงยืนเริ่มสร้างเมื่อ พ.ศ. 2410 โดยพระครูจันต๊ะ ได้อนุญาตให้สร้างวัดที่ถูกต้องเมื่อ พ.ศ. 2422 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2489 เมื่อ พ.ศ. 2470 พระครูบาศรีวิชัย สิริวิชโย ได้เดินทางกลับจากการไปบูรณปฏิสังขรณ์ พระมหาธาตุเจ้าดอยตุงได้มาพักวัดเชียงยืน และได้บรรพชาให้แก่เด็กชาย คำหล้า สุภายศ ต่อมาสามเณรคำหล้าได้เริ่มสร้างถาวรวัตถุโดยชักชวนชาวบ้านสร้างเจดีขึ้น 1 องค์ ไว้หลังพระวิหาร ได้รับการคัดเลือกจาก สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ ให้เป็นอุทยานการศึกษาในวัด พ.ศ. 2563 ปัจจุบันมีพระครูประพัฒน์รัตนพงศ์ เป็นเจ้าอาวาสรูปที่ 21
สถาปัตยกรรมของวัดมีความโดดเด่น คือ มีสีแดง วิหารศิลปะล้านนา มีปูชนียวัตถุคือ "พระเจ้าสะเปาคำ" เป็นพระพุทธรูปทองสัมฤทธิ์ หน้าตักกว้าง 14 นิ้ว มีความสูงจากฐานองค์พระถึงยอดโมลี 31 นิ้วครึ่ง เป็นพระพุทธรูปศิลปะยูนาน สมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 ได้มีผู้นำพระพุทธรูปสะเปามาถวายให้กับพระสงฆ์วัดเชียงยืนและเรียกชื่อพระพุทธรูปองค์นี้ว่า "พระเจ้าสะเปาคำ" ตามลักษณะของฐานพระที่คล้ายกับเรือสำเภา
ตำบลบ้องตี้

บ้องตี้ เป็น 1 ใน 7 ตำบลของอำเภอไทรโยค จังหวัดกาญจนบุรี ตั้งอยู่ในบริเวณเทือกเขาตะนาวศรีติดกับชายแดนประเทศพม่า มีประชากรส่วนใหญ่เป็นชาวกะเหรี่ยง ตั้งขึ้นเป็นตำบลในปี พ.ศ. 2519 
ที่ตั้งและอาณาเขต.
ตำบลบ้องตี้มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอและจังหวัดใกล้เคียงดังนี้
ประวัติ.
บ้องตี้ เดิมเป็นพื้นที่หมู่ 3 ในเขตตำบลสิงห์ อำเภอไทรโยค ในปี พ.ศ. 2518 ทางราชการได้มีประกาศกระทรวงมหาดไทยโดยโอนพื้นที่หมู่ 3 บ้านบ้องตี้บน ตำบลสิงห์ มาขึ้นกับตำบลลุ่มสุ่ม และกำหนดให้ตั้งเป็นหมู่ 5 บ้านบ้องตี้บน ของตำบลลุ่มสุ่ม
ก่อนที่ในปี พ.ศ. 2519 ทางราชการได้เห็นว่าพื้นที่ 3 หมู่บ้านของตำบลลุ่มสุ่มมีพื้นที่ห่างไกล และติดต่อกับชายแดนสหภาพพม่า สมควรจะจัดตั้งขึ้นเป็นตำบล จึงแยกพื้นที่หมู่ 5 บ้านบ้องตี้บน หมู่ 8 บ้านบ้องตี้ล่าง และหมู่ 9 บ้านท้ายเหมือง ของตำบลลุ่มสุ่ม จัดตั้งเป็น "ตำบลบ้องตี้"
บ้องตี้ เป็นภาษามอญที่แปลว่า "ขาอ่อน" เกิดจากการย้ายถิ่นโดยการเดินทางไกลจากสภาพการเดินทางด้วยเท้าความเมื่อยล้าจากการเดินทางไกลจนขาอ่อนแรง หรือ บ้องตี้ ซึ่งเป็นชื่อของตำบลบ้องตี้นั้นน่าจะเพี้ยนมาจากภาษากะเหรี่ยงโปบ่าว-ทิ  แปลว่า "น้ำเหลือง" 
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
ตำบลบ้องตี้แบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 4 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่ตำบลบ้องตี้มีองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นเพียงแห่งเดียว คือ องค์การบริหารส่วนตำบลบ้องตี้ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้องตี้ทั้งหมด ซึ่งเป็นสภาตำบลบ้องตี้ที่จัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2519 และยกฐานะขึ้นเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลบ้องตี้ในวันที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2539
ประชากร.
พื้นที่ตำบลบ้องตี้ประกอบด้วยหมู่บ้านทั้งสิ้นจำนวน 4 หมู่บ้าน มีจำนวนประชากร 6,710 คน แบ่งเป็นชาย 3,500 คน หญิง 3,210 คน (เดือนธันวาคม 2565) เป็นตำบลที่มีประชากรมากเป็นอันดับ 6 ในอำเภอไทรโยค
       หมายถึงจำนวนประชากรได้เพิ่มขึ้นเมื่อเทียบกับปีก่อน
       หมายถึงจำนวนประชากรได้คงเดิมเมื่อเทียบกับปีก่อน
       หมายถึงจำนวนประชากรได้ลดลงเมื่อเทียบกับปีก่อน
วัดเดิมบาง

วัดเดิมบาง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำท่าจีนฝั่งตะวันออก ในตำบลเดิมบาง อำเภอเดิมบางนางบวช จังหวัดสุพรรณบุรี
จากประวัติวัดระบุว่าวัดนี้สร้างเมื่อ พ.ศ. 2425 ต่อมาใน พ.ศ. 2451 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวได้เสด็จประพาสคลองมะขามเฒ่าได้เสด็จประทับที่วัดเดิมบาง และพระราชทานนามว่า วัดคงคาราม
อาคารเสนาสนะของวัด ได้แก่ อุโบสถเก่า กว้าง 16 เมตร ยาว 22 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2431 เป็นอุโบสถทรงโรงก่ออิฐถือปูน หลังคาทรงจั่วไม่ซ้อนชั้น 2 ตับ ด้านหน้าอุโบสถเป็นมุข คลุมด้วยหลังคาพาไลหรือจั่นหับ ภายในอุโบสถประดิษฐานพระปางป่าเลไลยก์ มีภาพจิตรกรรมภายในเขียนด้วยสีฝุ่นเล่าเรื่องราวเกี่ยวกับพุทธประวัติ ฝีมือช่างท้องถิ่นชื่อ นายยา เขียนในสมัยรัชกาลที่ 7 มณฑปหลวงพ่อแจ่ม-หลวงพ่อแบน ภายในยอดมณฑป บรรจุพระบรมสารีริกธาตุ และมีรอยพระพุทธบาทจำลองที่มีอายุนานกว่า 100 ปี และมีหอระฆัง 
ปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ ธรรมาสน์ที่สร้างโดยช่างชาวจีน เป็นศิลปะไทยผสมจีน สร้างเมื่อ พ.ศ. 2458 แกะสลักจากไม้ขนุน ปัจจุบันเก็บไว้บนศาลาการเปรียญ ต่อมา คือ หอสวดมนต์ซึ่งภายในมีการเก็บของมีค่าของวัดไว้ 3 ชิ้น ได้แก่ ฝาบาตรมุก ตาลปัตร และปิ่นโต ซึ่งรัชกาลที่ 5 พระราชทานแก่วัดและทางวัดได้เก็บรักษาไว้อยู่ในสภาพดีดังเดิม
วัดพยัคฆอินทาราม

วัดพยัคฆอินทาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบ้านใหม่ อำเภอเมืองฉะเชิงเทรา จังหวัดฉะเชิงเทรา
วัดพยัคฆอินทารามสร้างขึ้นในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยพระเกรียงไกรขบวนยุทธ (เสือ) ปลัดเมืองฉะเชิงเทรากับภรรยาชื่อ อิน จากหลักฐานจารึกแผ่นเงินที่พบบริเวณรอยแตกตรงคอระฆังของเจดีย์องค์ใหญ่ภายในวัด ระบุว่าแรกเริ่มสร้างเจดีย์ก่อนเมื่อ พ.ศ.2416 แล้วเสร็จในปี พ.ศ.2418 ส่วนวัดนั้นสร้างเสร็จภายหลังในราวปี พ.ศ.2424 ชื่อของ วัดพยัคฆอินทร์ เรียกตามชื่อของผู้สร้าง แต่ชาวบ้านโดยทั่วไปจะเรียกกันว่า วัดเจดีย์ ต่อมาจึงได้เปลี่ยนชื่อเป็น "วัดพยัคฆอินทราราม" และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2424 วัดนี้เคยรุ่งเรืองระดับหนึ่ง แต่ต่อมาได้มีสภาพทรุดโทรมลงขาดการบูรณะปฏิสังขรณ์ จนปี พ.ศ. 2472 พระครูอรุณรัศมี (พิน) ได้ย้ายจากวัดสัมปทวนนอกมาเป็นเจ้าอาวาสวัดนี้ จึงได้บูรณะวัดใหม่ดังที่เห็นในปัจจุบัน กรมศิลปากรได้ขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานสำคัญของชาติเมื่อวันที่ 23 กันยายน พ.ศ. 2525
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ คือ เจดีย์องค์ใหญ่ 1 องค์ เจดีย์องค์เล็ก 2 องค์ วิหารพระพุทธบาท อุโบสถและหอระฆัง เจดีย์องค์ใหญ่บรรจุพระบรมสารีริกธาตุ และพระอรหันตธาตุ
วัดช้างใหญ่ (อำเภอบางไทร)

วัดช้างใหญ่ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา ในตำบลราชคราม อำเภอบางไทร จังหวัดพระนครศรีอยุธยา อยู่ห่างจากศูนย์ศิลปาชีพบางไทร ประมาณ 1 กิโลเมตร
วัดช้างใหญ่ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2319 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2360 เป็นวัดเก่าแก่สร้างก่อนสมัยกรุงศรีอยุธยา เดิมเรียกว่า วัดเสาธงหิน เพราะมีเสาธงเก่าแก่ตั้งอยู่ ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็น วัดช้างเฉย แล้วจึงเปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดช้างใหญ่" เพราะเคยเป็นที่ตั้งของเพนียดคล้องช้างสำหรับฝึกช้างป่า และเป็นที่อยู่ของช้างป่าจำนวนมาก
ปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ "หลวงพ่อทอง" ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น "หลวงพ่อดำศักดิ์สิทธิ์" ประดิษฐานอยู่ในอุโบสถ เชื่อกันว่า หลวงพ่อสามารถหยั่งถึงจิตใจของผู้ที่เข้าไปสักการะได้ โดยจะรู้ว่ามีความสุขหรือทุกข์โดยสังเกตจากสีหน้าของหลวงพ่อ
วัดบ้านกล้วย (จังหวัดฉะเชิงเทรา)

วัดบ้านกล้วย เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลคลองเขื่อน อำเภอคลองเขื่อน จังหวัดฉะเชิงเทรา
วัดบ้านกล้วยสร้างขึ้นตั้งแต่สมัยธนบุรีถึงรัตนโกสินทร์ตอนต้น โดยช่างชาวจีนเป็นผู้สร้างบ้านกล้วย เรียกกันอีกชื่อว่า วัดเกาะแก้วชวารีย์ เนื่องจากมีแม่น้ำบางปะกงล้อมรอบโดยตลอด ได้รับอนุญาตตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2350 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2520
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ มณฑปฐานสูงก่ออิฐถือปูนสันนิษฐานว่าสร้างเมื่อสมัยธนบุรีถึงรัตนโกสินทร์ตอนต้น โดยช่างชาวจีนเป็นผู้สร้าง เพราะบริเวณหลังคามีถ้วยชามสังคโลกประดับติดอยู่เป็นจำนวนมาก มีทางขึ้นลง 2 ทาง หลังคาเครื่องไม้ทรงจัตุรมุข 1 หลัง ภายในประดิษฐานพระพุทธชินศรี พระพุทธรูปเก่าและรอยพระพุทธบาท อุโบสถทรงจัตุรมุข
โอซูนา (นักร้อง)

ฮวน การ์โลส โอซูนา โรซาโด (เกิด 13 มีนาคม ค.ศ. 1992) หรือชื่อในวงการคือ โอซูนา เป็นนักร้องชาวปวยร์โตรีโก มีสตูดิโออัลบั้มที่ขึ้นอันดับหนึ่งบนชาร์ต "บิลบอร์ด" ท็อปละตินอัลบั้ม ถึงห้าครั้ง แนวเพลงส่วนใหญ่ของเขาเป็นแนวเรเกตอนและลาตินแทร็ป ขณะเดียวกันก็ได้ร่วมงานกับศิลปินแนวอื่น ๆ ทั้งเร็กเก, บาชาตา และมูมบาห์ตัน
โอซูนาริเริ่มอาชีพทางดนตรีในปี 2012 หลังจากออกซิงเกิลแรก "Imaginando" ซึ่งต่อมาเป็นที่สนใจของค่ายเพลง จนนำไปสู่การร่วมงานกับแดดดีแยงกี และอานูเอล โดเบลอา ในปี 2018 เขาออกสตูดิโออัลบั้มชุดที่สอง "Aura" ซึ่งเปิดตัวอันดับที่ 7 บนชาร์ต "บิลบอร์ด" 200 การร่วมงานกับดีเจสเนก, คาร์ดิ บี และเซลีนา โกเมซ ในเพลง "ตากีตากี" ทำให้เขาได้รับการรับรองระดับทองคำขาว 4 ครั้ง จากอาร์ไอเอเอ
ตลอดอาชีพนักร้องของเขา โอซูนาขายอัลบั้มได้มากกว่า 15 ล้านชุดทั่วโลก ทำให้เขากลายเป็นหนึ่งในศิลปินลาตินที่ทำยอดขายได้ดีที่สุดตลอดกาล เขาเป็นศิลปินที่มิวสิกวิดีโอมียอดผู้ชม 1 พันล้านครั้งบนยูทูบถึงเจ็ดเพลง ซึ่งมีการบันทึกว่าเป็นจำนวนมากกว่าศิลปินใด ๆ และได้รับรางวัลด้านดนตรีหลายรางวัล รวมถึงรางวัลลาตินแกรมมีสองครั้ง, บิลบอร์ดมิวสิกอะวอดส์ห้าครั้ง, บิลบอร์ดลาตินมิวสิกอะวอดส์สิบสองครั้ง และบันทึกไว้ในบันทึกสถิติโลกกินเนสส์ 4 หัวข้อ ในปี 2019 นิตยสาร "ไทม์" จัดให้เขาอยู่ในรายชื่อ 100 บุคคลที่ทรงอิทธิพลที่สุดในโลก เขายังปรากฏอยู่ในภาพยนตร์ลำดับที่เก้า ในแฟรนไชส์ "เร็ว..แรงทะลุนรก" ด้วย
เจ้าหญิงเอากุสเทอแห่งซัคเซิน-ไมนิงเงิน

เจ้าหญิงเอากุสทาแห่งซัคเซิน-ไมนิงเงิน  ประสูติเมื่อวันที่ 6 สิงหาคม 2386 เป็นพระธิดาใน แบร์นฮาร์ดที่ 2 ดยุกแห่งซัคเซิน-ไมนิงเงิน และ เจ้าหญิงมารี เฟอเดอริกาแห่งเฮ็สเซิน-คัสเซิล พระองค์เป็นพระปิยยิกา (ย่าทวด) ใน เอดูอาร์ท เจ้าชายแห่งอันฮัลท์ พระองค์เป็นพระน้องนางเพียงพระองค์เดียวใน จอร์จที่ 2 ดยุกแห่งซัคเซิน-ไมนิงเงิน ซึ่งมีพระชันษาห่างกันราว 7 ปี แต่กระนั้นความสัมพันธ์ของทั้ง 2 สนิทสนมกันดี พระองค์เป็นคนที่รักการละครและการแสดงมาก ในปี พ.ศ. 2399 พระองค์ทรงเขียนจดหมายถึงพระบิดาและพระมารดาถึงความสุขพระทัยที่ได้รับประทานพระอนุญาตจากพระบิดาและพระมารดา ที่ประทานพระอนุญาตให้เสด็จไปโรงละคร
เจ้าหญิงเอากุสทาแห่งซัคเซิน-ไมนิงเงิน ทรงเสกสมรสกับ เจ้าชายโมริตส์แห่งซัคเซิน-อัลเทินบวร์ค เมื่อวันที่ 15 ตุลาคม 2405 โดยพระสวามีทรงมีพระชันษามากกว่าพระองค์ราว 14 ปี พระองค์รับพระราชทานพระอิสริยยศ เจ้าหญิงโมริตส์แห่งซัคเซิน-อัลเทินบวร์ค พระชายา มีพระบุตรดังนี้
วัดจำปา (จังหวัดสุราษฎร์ธานี)

วัดจำปา เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลทุ่ง อำเภอไชยา จังหวัดสุราษฎร์ธานี
จากข้อมูลของกรมการศาสนาระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 1600 จากข้อความในจารึกอักษรขอมภาษาไทยซึ่งพบที่วัดจำปา ระบุว่า อาจารย์วัดจำปาพระสงฆ์สามเณรได้เอาศิลาจากเขาโพ มาทำพระพุทธรูปปางสมาธิ 21 องค์ พระอรหันต์ 9 องค์เมื่อ พ.ศ. 2319 แล้วลงรักปิดทองนำไปไว้ที่ถ้ำศิลาเตียบ ชาวบ้านในแถบนี้มักมีคำพูดติดปากว่า "เมียของเจ้าพอจะเข้าวัดจำปาได้ไหม" อันมีความหมายว่า นำออกงานสังคมที่มีผู้คนเยอะ ๆ อย่างวัดจำปา วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2553
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ วิหารไม้เก่าแก่ที่โครงทำด้วยไม้ หลังคาหน้าจั่วทรงไทย มีปีกนกลดหลั่นสามชั้น มุงด้วยกระเบื้องกาบกล้วย มีกระเบื้องเชิงชายตกแต่งด้วยลายเทพพนมและลายกนกรูปดอกไม้ หน้าบันทำยื่นออกมาเป็นมุขประเจิด ทั้งด้านหน้าและด้านหลัง แกะสลักไม้เป็นลวดลายก้านขดหางโตและลายพุ่มข้าว ส่วนฐานและผนังวิหาร ก่ออิฐถือปูนฐานวิหารขนาดกว้าง 10 เมตร ยาว 15 เมตร มีบันไดทางขึ้นด้านทิศตะวันออก ปูชนียวัตถุ มีพระพุทธรูปเก่าแก่อายุกว่าสามร้อยปีตั้งเรียงรายอยู่ พระพุทธรูปหินทรายสีแดงขนาดต่าง ๆ สิบกว่าองค์ ซึ่งประดิษฐานอยู่ในวิหาร
Thermosbaena

Thermosbaena เป็นสกุลของสัตว์พวกกุ้งกั้งปูที่อยู่ในวงศ์ Thermosbaenidae มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Thermosbaena mirabilis.
สปีชีส์นี้พบในทะเลเมดิเตอร์เรเนียนตอนใต้
วัดช่องแสมสาร

วัดช่องแสมสาร เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลแสมสาร อำเภอสัตหีบ จังหวัดชลบุรี
วัดช่องแสมสารตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2473 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2494
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ เจดีย์เก่าบนเขาวิหารอายุกว่า 300 ปี วิหารหลวงพ่อดำซึ่งทำพิธีเปิดเมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2532 ภายในมีจิตรกรรมฝาผนังและมีภาพปูนปั้นเรื่องราวพุทธประวัติ
ปูชนียวัตถุและสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่สำคัญ ได้แก่ "พระสัมพุทธมหามุนีศรีคุณาศุภนิมิต" มีความหมายว่า เป็นพระที่เกิดจากความฝันดี หรือ "หลวงพ่อดำ" ผู้นับถือมักมาบนบานขานกล่าวให้ประสบความสำเร็จในเรื่องการสอบเข้าเรียน และการประกอบธุรกิจการค้าต่าง ๆ หลวงพ่อดำมีพุทธลักษณะเป็นพระพุทธรูปปางสมาธิสูง 5 เมตร มีรูปใบหน้าอิ่มเอิบ พระบรมสารีริกธาตุจากประเทศศรีลังกา พระพุทธรูปท้าวมหาพรหมปางสวัสดี องค์ใหญ่ที่สุดในภาคตะวันออก ขนาดความสูง 7.80 เมตร หน้าตักกว้าง 4.99 เมตร และประชาชนมักมาลอดอุโบสถพระราหู
Sulcanus

Sulcanus เป็นสกุลของสัตว์พวกกุ้งกั้งปูที่อยู่ในวงศ์ Sulcanidae. มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Sulcanus conflictus.
สปีชีส์นี้พบในออสเตรเลียและนิวซีแลนด์
ซานซิงตุย

ซานซิงตุย  เป็นแหล่งโบราณคดีและวัฒนธรรมยุคสำริดขนาดใหญ่ ปัจจุบันอยู่ในอาณาเขตนครระดับอำเภอกว่างฮั่น มณฑลเสฉวน ประเทศจีน ส่วนใหญ่ขุดพบในปี 1986 หลังการค้นพบอย่างคร่าว ๆ ครั้งแรกในปี 1927 โบราณวัตถุที่ขุดพบเมื่อนำไปตรวจวัดอายุคาร์บอน พบอายุอยู่ที่ราว 1200-1100 ปีก่อนคริสต์กาล 
การค้นพบที่ซานซิงตุย แถบลุ่มน้ำสาขาของแม่น้ำแยงซี, แหล่งโบราณคดีต้าหยางโจว (อำเภอซินกั้น แถบลุ่มแม่น้ำกั้น มณฑลเจียงซี) และการค้นพบทางโบราณคดีอื่น ๆ ในพื้นที่ตอนใต้ของจีนสร้างข้อโต้แย้งต่อวาทกรรมดั้งเดิมว่าด้วยอารยธรรมของจีนเผยแพร่จากจงหยวนไปตามแม่น้ำเหลือง รวมถึงเริ่มทำให้เกิดแนวคิดทางโบราณคดีที่ว่า "ศูนย์กลางอารยธรรมจำนวนมากล้วนมีส่วนร่วมกันเป็นต้นตอของอารยธรรมจีน"
ปัจจุบันแหล่งโบราณคดีซานซิงตุยได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกขั้นเบื้องต้นของยูเนสโก
ทอม อุฬุนนาลิล

ทอม อุฬุนนาลิล (Tom Uzhunnalil) เป็นนักบวชโรมันคาทอลิกชาวเกรละในคณะซาเลเซียนของคุณพ่อบอสโก และสมนชิกของมิชชันนารีชาริตี ทอมถูกลักพาตัวไปในเดือนมีนาคม 2016 ระหว่างภารกิจสังคมสงเคราะห์ในเอเดน ประเทศเยเมน ที่ซึ่งมีการสังหารนักบวชคาทอลิกอื่น ๆ อีกสี่ราย ทอมไม่ได้ถูกสังหารแต่จับกุมตัวโดยผู้ก่อการร้ายในประเทศเยเมน ก่อนจะถูกปล่อยตัวในปี 2017 ผ่านการแทรกแซงของประเทศโอมานและคริสตจักคาทอลิก
ชาหบาซ ภัตตี

คลีเมนต์ ชาหบาซ ภัตตี (Clement Shahbaz Bhatti; 9 กันยายน 1968 - 2 มีนาคม 2011) เป็นนักการเมืองชาวปากีสถานและสมาชิกรัฐสภาตั้งแต่ปี 2008 แลเดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีกลางว่าการกระทรวงกิจการชนกลุ่มน้อยคนแรก จนกระทั่งเขาถูกลอบสังหารเมื่อ 2 มีนาคม 2011 ในอิสลามาบาด ขณะดำรงตำแหน่ง เขาเป็นคริสต์ชนคนเดียวในคณะรัฐมนตรีของปากีสถาน เตห์รีกีตาลิบานปากีสถานอ้างตนเป็นผู้ก่อเหตุลอบสังหารโดยอ้างเหตุผลว่าภัตตีเป็นผู้หมิ่นประมาทศาสดามุฮัมมัด ในเดือนมีนาคม 2016 หรือห้าปีนับจากการเสียชีวิต เขาได้รับการประกาศเป็นบุญราศีอย่างเป็นทางการโดยสังฆมณฑลคาทอลิกแห่งอิสลามาบาด-ราวัลปินดี โดยประกาศตำแหน่งภัตตีเป็นผู้รับใช้พระเป็นเจ้าในคริสตจักรของโรมันคาทอลิก
การงาน.
เมื่อครั้งเป็นนักศึกษา ภัตตีได้ก่อตั้งและเป็นประธานของกลุ่มปลดปล่อยคริสต์ชนปากีสถาน (Christian Liberation Front) เขาก่อตั้งเมื่อปี 1985. เขาก่อตั้งสันนิบาตชนกลุ่มน้อบปากีสถานทั้งปวง (All Pakistan Minorities Alliance; APMA) ในปี 2002 และได้รับการลงคะแนนเสียงให้เป็นประธานสันนิบาต ภัตตีพบกับ เปร์เวซ มุชาร์รัฟ ในฐานะสมาชิกของกลุ่มสนับสนุนสิทธิชนกลุ่มน้อย ภัตตีเข้าร่วมพรรคประชาชนปากีสถาน (PPP) ในปี 2002 แต่ไม่ได้มีบทบาททางการเมืองมากนักขนกระทั่งเข้ารับตำแหน่งรัฐมนตรีในปี 2008 เขาเคยเป็นบุคคลห้ามเดินทางออกนอกดินแดนของรัฐบาลในปี 2003 แต่ถูกนำชื่ออกในช่วงปลายปีเดียวกัน
การลอบสังหาร.
ภัตตีได้รับการข่มขู่เอาชีวิตหลายครั้งนับตั้งแต่ปี 2009 ที่ซึ่งเขาออกมาพูดถึงเชิงสนับสนุนแก่คริสต์ชนชาวปากีสถานที่ถูกโจมตีในจลาจลที่โกจรา ปี 2009 ในแคว้นปัญจาบ และยิ่งทวีความรุนแรงของการข่มขู่มากขึ้นหลังอาซิอา บีบี คริสต์ชนชาวปากีสถานที่ภัตตีให้การสนับสนุน ถูกตัดสินประหารชีวิตในปี 2010 โทษฐานหมิ่นศาสนา สหรัฐอเมริกาเคยพยายามแทรกแซงเพิ่มความปลอดภัยแก่ภัตตีโดยการจัดหายานหุ้มเกราะให้กับภัตตี แต่ล้มเหลว ภัตตีเคยกล่าวเป็นลางถึงการเสียชีวิตของตนและอัดวิดีโอซึ่งตั้งใจให้เผยแพร่หากเขาเสียชีวิต เขาระบุว่า "ผมเชื่อมั่นในพระเยซูคริสต์ ผู้ทรงมอบ[เสียสละ]ชีวิตให้แก่พวกเรา และผมพร้อมที่จะสละชีพเพื่อการณ์นี้ ผมมีชีวืตอยู่เพื่อชุมชนของผม ... และผมจะตายเพื่อปกป้องสิทธิของเรา"
บีบีซีรายงานว่าขณะภัตตีกำลังเดินทางไปทำงานผ่านย่านที่อยู่อาศัย ไม่นานหลังเดินทางออกจากบ้านของมารดา รถยนต์ของภัตตีก็ถูกสาดด้วยกระสุนปืน ขณะนั้นเขาอยู่ตัวคนเดียวและไม่มียามประกบ เขาถูกนำตัวส่งโรงพยาบาลทันทีแต่ได้เสียชีวิตแล้วในที่เกิดเหตุ กลุ่มเตหริกีตาลิบาน ระบุกับบีบีซีว่าเป็นผู้ก่อเหตุ เพราะภัตตีเป็น "ผู้ดูหมิ่นศาสนาอย่างชัดแจ้ง" (known blasphemer)
วันหลังจากข่าวการเสียชีวิตของภัตตีแพร่ออกไป คริสต์ชนหลายร้อยคนออกมาประท้วงบนท้องถนนในแคว้นปัญจาบเรียกร้องความยุติธรรมให้แก่ภัตตี ต่อมาในปี 2011 ได้มีการพยายามโน้มเอียงสาเหตุการลอบสังหารว่ามาจาก "ความขัดแย้งภายใน" ของบรรดาคริสต์ชนเอง ฆาตกรผู้ก่อเหตุยังคงไม่ถูกระบุตัว และบรรดาชนกลุ่มน้อยปากีสถานได้ออกมาเรียกร้องให้มีการดำเนินการหาตัวผู้ก่อเหตุ