pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
เลขอับเบอ

เลขอับเบอ  เป็นดัชนีสำหรับประเมินการกระจายสีของแสง (การเปลี่ยนแปลงของดรรชนีหักเหตามความยาวคลื่น) ของวัตถุโปร่งใส ตั้งชื่อตามชื่อของแอ็นสท์ อับเบอ นักฟิสิกส์ชาวเยอรมัน
นิยาม.
เลขอับเบอ "<math>{\nu}</math>" ของวัสดุถูกกำหนดโดยดรรชนีหักเหที่ความยาวคลื่นของเส้นเฟราน์โฮเฟอร์ มีคำจำกัดความหลายค่า แยกแยะจากตัวห้อย ดังที่แสดงด้านล่าง:
 <math>{\nu}_{\rm D} = \frac{ n_{\rm D} - 1 }{ n_{\rm F} - n_{\rm C}}</math>
 <math>{\nu}_{\rm d} = \frac{ n_{\rm d} - 1 }{ n_{\rm F} - n_{\rm C}}</math>
 <math>{\nu}_{\rm e} = \frac{ n_{\rm e} - 1 }{ n_{\rm F'} - n_{\rm C'}}</math>
โดยที่
โดยทั่วไปมักจะใช้ <math>{\nu}_{\rm d}</math> หรือ <math>{\nu}_{\rm e}</math>
ค่า อัตราส่วนการกระจาย เป็นส่วนกลับของเลขอับเบอ
เนื่องจากทั้งตัวเศษและตัวส่วนไม่มีมิติ ดังนั้นเลขอับเบอจึงเป็นปริมาณไร้มิติ
เลขอับเบอและแก้วเชิงทัศนศาสตร์.
เลขอับเบอใช้ในการประเมินแก้วเชิงทัศนศาสตร์ ตัวอย่างเช่น แก้วฟลินต์มีค่า <math>{\nu}</math> < 50 กระจกฝ้า มีค่า <math>{\nu}</math> > 50 ค่า <math>{\nu}</math> นี้มีตั้งแต่ประมาณ 20 สำหรับแก้วฟลินต์ที่มีความหนาแน่นสูง ไปจนถึงประมาณ 60 สำหรับกระจกฝ้า
ในปี 2013 แก้ว S-NPH3 ของบริษัทโอฮาระซึ่งเป็นแก้วเชิงทัศนศาสตร์สำหรับการขัดเงาที่มีเลขอับเบอต่ำที่สุด มีค่าอับเบอประมาณ 17 นอกจากนี้ยังได้มีการพัฒนาวัสดุต้นแบบที่มีเลขอับเบอประมาณ 15 ขึ้นมา ในทางตรงกันข้าม K-FIR100UV ซึ่งเป็นแก้วที่มีการกระจายแบบผิดปกติ ที่วางจำหน่ายในปี 2018 เป็นแก้วที่มีเลข อับเบอสูง โดยมีเลขอับเบอเป็น 101 เลขอับเบอมากบ่งชี้ว่ามีการกระจายน้อย คุณสมบัติทางแสงของแก้วนำแสงชนิดต่าง ๆ แสดงด้วยกราฟ (แผนภาพ nd-"<math>{\nu}</math>"d)
สำหรับวัสดุที่เป็นผลึก มีผลึกฟลูออไรด์จำนวนมากที่มีการกระจายต่ำ (เลขอับเบอมาก) โดยเฉพาะฟลูออไรต์ (แคลเซียมฟลูออไรด์) ที่มีเลขอับเบอเป็น 95
คอสติก

คอสติก (caustic) หรือ คือกระจุกของลำแสงที่เกิดการสะท้อนหรือการหักเห โดยพื้นผิวโค้งหรือวัตถุ หรือรูปแบบลักษณะเฉพาะที่เกิดขึ้นเมื่อฉายไปยังพื้นผิวอื่น
แสง โดยเฉพาะแสงอาทิตย์ ที่เข้มข้น สามารถจุดไฟเผาได้ ดังนั้นคำว่าคอสติกจึงมีรากศัพท์มาจากคำว่า "causticus" (คาอุสติคุส) ในภาษาละติน ซึ่งแปลว่า "ที่เผาไหม้" ซึ่งมีรากมาจากคำว่า "καυστός" (กาอุสโตส) ในภาษากรีกโบราณ อีกที สถานการณ์ทั่วไปที่ทำให้เกิดคอสติกขึ้นคือเมื่อมีแสงกระทบกระจก กระจกจะทำให้เกิดเงา แต่นอกจากนี้ยังสร้างพื้นที่โค้งของแสงจ้าขึ้นด้วย ในสถานการณ์ที่เป็นอุดมคติ (เช่น รังสีขนานอย่างสมบูรณ์ซึ่งมาจากจุดกำเนิดที่ระยะอนันต์) สามารถสร้างเป็นหย่อมแสงรูปเนฟรอยด์ได้ คอสติกที่เป็นรูปคลื่นมักเกิดขึ้นเมื่อแสงส่องผ่านคลื่นบนผิวน้ำ
คอสติกในคอมพิวเตอร์กราฟิก.
ในคอมพิวเตอร์กราฟิก ระบบการเร็นเดอร์สมัยใหม่ส่วนใหญ่รองรับคอสติก ซึ่งทำได้โดยการไล่แสงตามเส้นทางที่เป็นไปได้ของรังสี โดยคำนึงถึงการหักเหและการสะท้อน วิธีการหนึ่งคือทำโฟตอนแมปปิง คอสติกเชิงปริมาตรสามารถทำได้โดยการไล่แสงเชิงปริมาตร ในระบบคอมพิวเตอร์กราฟิกบางระบบจะทำโดยการไล่แสงไปข้างหน้า ในกรณีนี้ โฟตอนจะถูกจำลองว่ามาจากแหล่งกำเนิดแสงและสะท้อนไปรอบ ๆ ตามกฎ คอสติกจะเกิดขึ้นในบริเวณที่มีโฟตอนมากพอที่กระทบพื้นผิวเพื่อให้สว่างกว่าค่าเฉลี่ยในบริเวณในฉาก "การตามรอยลำแสงไปข้างหลัง" จะทำงานแบบย้อนกลับโดยเริ่มจากพื้นผิวแล้วตัดสินเอาว่ามีเส้นทางตรงไปยังแหล่งกำเนิดแสงหรือไม่ ดูการสาธิตคอสติก สำหรับตัวอย่างบางส่วนของการตามรอยลำแสงสามมิติ
จุดสนใจของระบบคอมพิวเตอร์กราฟิกส่วนใหญ่คือการนำเสนอที่สวยงามมากกว่าความแม่นยำทางฟิสิกส์จริง ๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อพูดถึงกราฟิกแบบเรียลไทม์ เช่น ในเกมคอมพิวเตอร์ ซึ่งนิยมใช้วิธีการลงลายผิวภาพทั่วไปโดยคำนวณไว้ล่วงหน้า
วิศวกรรมคอสติก.
วิศวกรรมคอสติกอธิบายกระบวนการแก้ ปัญหาผกผัน ใน คอมพิวเตอร์กราฟิกส์ เมื่อพิจารณาถึงรูปร่างหรือรูปภาพเฉพาะ จะต้องการหาพื้นผิวที่ทำให้แสงหักเหเกิดเป็นภาพนี้
ในแบบฉบับที่ไม่ต่อเนื่องของปัญหานี้ พื้นผิวจะแบ่งออกเป็นพื้นผิวระดับจุลภาคจำนวนมากมายซึ่งถือว่าเรียบลื่น นั่นคือ แสงที่สะท้อนหรือหักเหที่พื้นผิวระดับจุลภาคแต่ละอันจะก่อให้เกิดการกัดกร่อนแบบเกาส์ จากนั้นตำแหน่งและการวางแนวของพื้นผิวระดับจุลภาคแต่ละผิวจะได้จากปริพันธ์ปัวซง และวิธีที่เรียกว่าการจำลองการอบเหนียว
สำหรับปัญหาแบบต่อเนื่อง จะมีวิธีการแก้ปัญหาที่แตกต่างกัน วิธีการหนึ่งใช้แนวคิดจากทฤษฎีการขนส่งที่เรียกว่า "การขนส่งที่เหมาะสมที่สุด" เพื่อค้นหาความเชื่อมโยงระหว่างรังสีตกกระทบกับพื้นผิวเป้าหมาย หลังจากได้รับการทำแผนที่เชื่อมโยงดังกล่าวแล้ว พื้นผิวจะถูกปรับให้เหมาะสมอีกทีโดยใช้กฎของสแน็ล
มากิ คาจิ

มากิ คาจิ (8 ตุลาคม ค.ศ. 1951 – 10 สิงหาคม ค.ศ. 2021) เป็นนักธุรกิจชาวญี่ปุ่นที่ดำรงตำแหน่งประธานนิโกลิ ผู้ผลิตเกมปริศนา เขาเป็นที่รู้จักโดยทั่วไปในฐานะ "บิดาแห่งซูโดกุ" จากบทบาทของเขาในการทำให้เกมตัวเลขนี้เป็นที่นิยม
ชีวิตช่วงต้น.
คาจิเกิดที่ซัปโปโระในวันที่ 8 ตุลาคม ค.ศ. 1951 พ่อของเขาทำงานเป็นวิศวกรที่บริษัทโทรคมนาคม ส่วนแม่เป็นลูกจ้างร้านกิโมโน คาจิเข้าศึกษาในโรงเรียนมัธยมชากูจิอิที่บ้านเกิด จากนั้นจึงศึกษาในสาขาวรรณกรรมที่มหาวิทยาลัยเคโอ แต่ดร็อปออกในช่วงปีแรก หลังจากทำงานหลายอย่าง เช่น เป็นพนักงานขับรถ พนักงานเสิร์ฟ และคนงานก่อสร้าง เขาจึงเริ่มทำธุรกิจสิ่งพิมพ์
ชีวิตส่วนตัว.
คาจิแต่งงานกับนาโอมิจนกระทั่งเขาเสียชีวิต ทั้งคู่ให้กำเนิดลูก 2 คน
คาจิเสียชีวิตในวันที่ 10 สิงหาคม ค.ศ. 2021 ที่บ้านของเขาในโตเกียวด้วยอายุ 69 ปี โดยมีสาเหตุจากมะเร็งท่อน้ำดี. บุคลากรของนิโกลิจัดงานรำลึกถึงเขาในวันที่ 2 พฤศจิกายนที่โตเกียว
แม่น้ำเมืองตราด

แม่น้ำเมืองตราด หรือ แม่น้ำตราด เป็นแม่น้ำสายใหญ่ที่สุดของจังหวัดตราด เกิดจากคลองสะตอและคลองแอ่งซึ่งรับน้ำจากทิวเขาบรรทัดไหลมารวมกันที่เขตติดต่อระหว่างอำเภอบ่อไร่กับอำเภอเขาสมิง แล้วไหลลงทางใต้ ผ่านเขตอำเภอเขาสมิง วกไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ เข้าเขตอำเภอเมืองตราด ผ่านตัวจังหวัดไปลงอ่าวตราดในอ่าวไทย มีความยาวประมาณ 55 กิโลเมตร
แม่น้ำเมืองตราดแต่ละช่วงมีชื่อเรียกแตกต่างกันไป ตอนต้นน้ำลงมาจนใกล้ถึงอำเภอเขาสมิงเรียกว่า คลองเขาสมิง หรือ คลองใหญ่ เมื่อไหลผ่านอำเภอเขาสมิงจนเข้าอำเภอเมืองตราดเรียกว่า แม่น้ำเขาสมิง และเมื่อไหลไปบรรจบกับคลองห้วยแร้งที่ตำบลห้วยแร้ง อำเภอเมืองตราด เรียกว่า "แม่น้ำเมืองตราด" หรือ "แม่น้ำตราด" นอกจากนี้ แม่น้ำเมืองตราดช่วงที่ไหลผ่านบ้านท่าประดู่และบ้านท่าเรือจ้าง ตำบลวังกระแจะ อำเภอเมืองตราด ยังมีชื่อเรียกอีกว่า คลองท่าประดู่ และ แม่น้ำท่าเรือจ้าง ตามลำดับ
น้ำในแม่น้ำเมืองตราดช่วงที่เรียกว่าคลองเขาสมิงและแม่น้ำเขาสมิงจะมีสีแดงขุ่นและไหลเชี่ยว ส่วนน้ำในคลองห้วยแร้งจะมีสีเขียวใสและไหลเอื่อย ๆ ลำน้ำทั้งสองสายมาบรรจบกันกลายเป็นแม่น้ำกว้างซึ่งใช้เป็นเส้นทางคมนาคมที่สำคัญตั้งแต่อดีตถึงปัจจุบัน บริเวณท่าเรือจ้างในอดีตมีเรือสำเภาแล่นเข้ามาเทียบเพื่อรับส่งสินค้า ในปัจจุบันมีท่าเทียบเรือหลายแห่งตามลำน้ำเป็นที่ชุมนุมของเรือประมงตามสะพานปลา
กีฬาแบดมินตันในซีเกมส์ 2023 – ทีมหญิง

ทัวร์นาเมนต์แบดมินตันทีมหญิงใน ซีเกมส์ 2023 ได้จัดขึ้นตั้งแต่วันที่ 8 ถึง 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2566 ที่ มรดก เตโช แบดมินตัน ฮอลล์, พนมเปญ, ประเทศกัมพูชา. ทีมหญิงทีมชาติไทยเป็นแชมป์เก่าในประเภทนี้. ทีมตั้งเป้าหมายที่จะรักษาแชมป์.
กีฬาเทควันโดในซีเกมส์ 2023

การแข่งขัน เทควันโด ในมหกรรมกีฬา ซีเกมส์ 2023 จะจัดขึ้นที่ จังวาร์ คอนเวนชัน เซ็นเตอร์ ในกรุง พนมเปญ, ประเทศกัมพูชา ตั้งแต่วันที่ 12 ถึง 15 พฤษภาคม 2566. เหรียญรางวัลมีการมอบใน 24 รายการในสองประเภท, "พูมเซ" และ "เคียวรูกิ".
ผลงานเพลงของเอสปา

เกิร์ลกรุปเกาหลีใต้เอสปา ได้วางจำหน่ายมาแล้ว 1 สตูดิโออัลบั้ม อีพี 5 อีพี ซิงเกิลอัลบั้ม 1 อัลบั้ม ซิงเกิล 16 ซิงเกิล 2 ซิงเกิลโปรโมต และซาวด์แทร็ก 5 ซาวด์แทร็ก 
กลุ่มเปิดตัวในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2020 ด้วยซิงเกิล "แบล็กแมมบา" และคัมแบ็คซิงเกิลแรก "เน็กซ์เลเวล" วางจำหน่ายในเดือนพฤษภาคม 2021 เพลงนี้ประสบความสำเร็จในเชิงพาณิชย์อย่างกว้างขวาง โดยสามารถครองอันดับที่สองในเซอร์เคิลดิจิทัลชาร์ต และ เคป็อปฮอต 100 ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2021 กลุ่มได้ปล่อยอีพี"ซาเวจ" พร้อมกับซิงเกิลนำในชื่อเดียวกัน อัลบั้มขายได้ 787,600 ชุด กลายเป็นอัลบั้มเปิดตัวที่ขายดีที่สุดโดยเอสเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์ และซิงเกิลนำอย่าง "ซาเวจ" ยังเป็นเพลงฮิตติดท็อปไฟว์อันดับสองของกลุ่มในเกาหลีใต้ และติดท็อป 40 เป็นครั้งแรกใน บิลบอร์ดโกลบอล 200 
ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2022 พวกเธอได้เปิดตัวอีพีที่สอง "เกิลส์" และขายได้มากกว่า 1,844,376 ชุดเปิดตัวที่อันดับสามในชาร์ต "บิลบอร์ด 200" พวกเธอกลับมาในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2023 ด้วยอีพี "มายเวิลด์" ซึ่งได้รับยอดสั่งซื้อล่วงหน้า 1.8 ล้านชุดและขายได้ 1,372,929 ล้านชุดในวันแรก ทำให้เป็นกลุ่มที่ยอดขายวันแรกสูงสุดของเกิร์ลกรุปเคป็อป
การเลือกตั้งล่วงหน้า

การออกเสียงลงคะแนนล่วงหน้า โดยทั่วไปเรียก การเลือกตั้งล่วงหน้า  เป็นการออกเสียงลงคะแนนเพื่อความสะดวก ซึ่งเปิดให้ออกเสียงลงคะแนนในการเลือกตั้งก่อนวันเลือกตั้งจริง โดยการออกเสียงลงคะแนนด้วยตนเองที่หน่วยเลือกตั้ง หรือออกเสียงลงคะแนนทางไกล เช่น ผ่านไปรษณีย์ เป็นต้น เหตุผลทั่วไปในการจัดให้ออกเสียงลงคะแนนล่วงหน้า คือ เพื่อลดความแออัดในวันจริง เพื่อเพิ่มโอกาสในการมีส่วนร่วมออกเสียงลงคะแนน และเพื่อลดผลกระทบต่อบุคคลที่อาจไม่ว่างในวันจริง ในบางประเทศเปิดให้บุคคลทั่วไปออกเสียงลงคะแนนล่วงหน้าได้ แต่ในบางประเทศเปิดให้เฉพาะบุคคลบางกลุ่มเท่านั้น เช่น ผู้ที่คาดว่าจะต้องออกนอกประเทศหรือต้องเข้ารับการรักษาพยาบาลในวันจริง
ในประเทศนิวซีแลนด์ การออกเสียงลงคะแนนล่วงหน้านั้นจะจัดขึ้น 12 วันก่อนวันเลือกตั้งจริง และสามารถออกเสียงลงคะแนนล่วงหน้าได้โดยไม่จำเป็นต้องมีเหตุผลใดก็ได้ จนกระทั่ง ค.ศ. 2008 จึงมีการกำหนดเงื่อนไข ในการเลือกตั้งใน ค.ศ. 2011 มีผู้ออกเสียงลงคะแนนล่วงหน้า 334,600 คน คิดเป็น 14.7% ของผู้มีสิทธิออกเสียงลงคะแนนทั้งหมด ต่อมาในการเลือกตั้งใน ค.ศ. 2017 ผู้ออกเสียงลงคะแนนล่วงหน้าเพิ่มขึ้นเป็น 48% และในการเลือกตั้งใน ค.ศ. 2020 เพิ่มขึ้นเป็น 66.7%
ในประเทศออสเตรเลีย เมื่อต้องมีการออกเสียงลงคะแนน ผู้มีสิทธิออกเสียงลงคะแนนจะสามารถออกเสียงลงคะแนนล่วงหน้าได้ด้วยสาเหตุหลายประการ เช่น การเดินทาง การตั้งครรภ์ การทำงาน รวมถึงเหตุผลทางศาสนาที่ทำให้ไม่อาจออกเสียงลงคะแนนในวันจริงได้ ในการเลือกตั้งใน ค.ศ. 2019 มีผู้ออกเสียงลงคะแนนล่วงหน้า 6.1 ล้านคน (ทั้งโดยการมาออกเสียงลงคะแนนด้วยตนเองและผ่านทางไปรษณีย์) คิดเป็น 40.7% ของผู้มีสิทธิออกเสียงลงคะแนนทั้งหมด ซึ่งเป็นจำนวนที่เพิ่มขึ้น 26.4% จากการเลือกตั้งใน ค.ศ. 2013 และ 13.7% จากการเลือกตั้งใน ค.ศ. 2007
สำหรับประเทศไทย เปิดให้ผู้มีสิทธิออกเสียงลงคะแนนล่วงหน้าได้ ทั้งในและนอกเขตเลือกตั้งที่ตนสังกัด และนอกราชอาณาจักร โดยต้องลงทะเบียนก่อน และมีสถิติว่า ในการเลือกตั้งใน พ.ศ. 2566 มีผู้ลงทะเบียนรวม 2,285,522 คน มาใช้สิทธิจริง 2,090,114 คน คิดเป็นราว 91% ของผู้ลงทะเบียน ส่วนในการเลือกตั้งก่อนหน้า คือ การเลือกตั้งใน พ.ศ. 2562 นั้น มีผู้ลงทะเบียนรวม 2,713,720 คน มาใช้สิทธิจริง 2,364,587 คน คิดเป็นราว 87% ของผู้ลงทะเบียน ผู้ลงทะเบียนแล้วไม่ใช้สิทธิ จะไม่สามารถใช้สิทธิในวันจริงได้อีก และจะเสียสิทธิบางประการในทางการเมืองด้วย (เว้นแต่ได้แจ้งเหตุตามที่กฎหมายกำหนด) เช่น สิทธิในการคัดค้านการเลือกตั้ง สิทธิในการสมัครรับเลือกตั้ง สิทธิในการดำรงตำแหน่งทางการเมือง ฯลฯ
แนวร่วมปลดปล่อยชาติ (โรมาเนีย)

แนวร่วมปลดปล่อยชาติ  เป็นองค์กรทางการเมืองสำคัญที่ก่อตั้งขึ้นในช่วงการปฏิวัติโรมาเนียเมื่อเดือนธันวาคม ค.ศ. 1989 ซึ่งภายหลังปฏิวัติล้มล้างระบอบคอมมิวนิสต์สำเร็จ องค์กรนี้ก็กลายเป็นคณะปกครองประเทศโรมาเนีย และต่อมาก็แปรสภาพกลายเป็นพรรคการเมืองซึ่งครองที่นั่งมากสุดในสภาหลังการเลือกตั้งทั่วไปในปี 1990 โดยได้รับคะแนนเสียงถึง 66%
แนวร่วมปลดปล่อยชาติได้รับการประกาศก่อตั้งโดยอียอน อีลีเยสกู  และเปเตร รอมัน  เมื่อวันที่ 22 ธันวาคม ค.ศ. 1989 ในไม่กี่ชั่วโมงหลังการหลบหนีของนีกอลาเอ ชาวูเชสกู แนวร่วมปลดปล่อยชาติสามารถเข้ากุมอำนาจปกครองประเทศอย่างสมบูรณ์ภายในเวลาเพียงสี่วัน และสามารถจัดตั้งรัฐบาลเฉพาะกาลภายใต้การนำของอีลีเยสกู ผู้ขึ้นเป็นประธานาธิบดีเฉพาะกาล และรอมัน ผู้ขึ้นเป็นนายกรัฐมนตรีเฉพาะกาล สมาชิกประเดิมของแนวร่วมปลดปล่อยชาติ ประกอบด้วยบุคคลจากหลากหลายสาขา ทั้งนักวิชาการ นักศึกษา นายทหาร แต่ส่วนใหญ่เป็นอดีตนักคอมมิวนิสต์
แนวร่วมปลดปล่อยชาติ

แนวร่วมปลดปล่อยชาติ (National Liberation Front) อาจหมายถึง:
<table id="
disambigbox" class="metadata plainlinks dmbox 
dmbox-disambig" style="">
<tr>
<td class="mbox-image" style="padding: 2px 0 2px 0.4em;">
 </td>
<td class="mbox-text" style="padding: 0.25em 0.4em; font-style: italic; "> หน้านี้รวมบทความที่มีชื่อเหมือนหรือใกล้เคียงกัน
 </td>
</tr>
</table>#เปลี่ยนทาง
การเลือกตั้งในประเทศญี่ปุ่น

การเลือกตั้งในประเทศญี่ปุ่น กำกับดูแลโดยคณะกรรมการการเลือกตั้งในแต่ละส่วนการปกครองท้องถิ่นภายใต้สภาการจัดการการเลือกตั้งกลาง ซึ่งเป็นองค์กรพิเศษขึ้นตรงต่อกระทรวงกิจการภายในประเทศและการสื่อสาร ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2016 มีการลดอายุผู้มีสิทธิ์เลือกตั้งจาก 20 ปี ลงไปที่ 18 ปี ผู้มีสิทธิ์เลือกตั้งต้องพำนักอาศัยอยู่อย่างน้อย 3 เดือนก่อนการออกเสียง ผู้ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร และสมาชิกราชมนตรีสภาต้องมีอายุอย่างน้อย 25 ปี และ 35 ปีตามลำดับ 
การเลือกตั้งในประเทศญี่ปุ่น แบ่งออกเป็น 3 รูปแบบ:
การเลือกตั้งระดับประเทศ.
สภาผู้แทนราษฎรญี่ปุ่น (衆議院, "Shūgi-in") ประกอบด้วยสมาชิก 465 คน วาระเต็ม 4 ปี โดยมีสมาชิกจากเขตเลือกตั้งที่นั่งเดียว 289 คน และสมาชิกจากการเลือกตั้งระบบสัดส่วน 176 คน ใน 11 เขตเลือกตั้งส่วนภูมิภาค เขตเลือกตั้งที่นั่งเดียวกำหนดโดยอิงคะแนนเสียงที่เหนือกว่า (plurality) และการเลือกตั้งระบบสัดส่วนกำหนดโดยวิธีโดนต์ ราชมนตรีสภา ประกอบด้วยสมาชิก 245 คน (ตั้งแต่ ค.ศ. 2022 เป็น 248 คน)
จากการสำรวจโดย"โยมิอูริชิมบุง" ใน ค.ศ. 2010 เปิดเผยว่าชาวญี่ปุ่นผู้มีสิทธิ์เลือกตั้งครึ่งหนึ่งไม่สนับสนุนพรรคการเมืองใดเลยเนื่องด้วยความขาดประสิทธิภาพทางการเมือง
บัตรเลือกตั้ง.
การลงคะแนนเสียงในการเลือกตั้งระดับประเทศและระดับท้องถิ่นส่วนใหญ่จะทำโดยการเขียนชื่อผู้สมัครรับเลือกตั้งหรือชื่อพรรคการเมืองลงบนกระดาษลงคะแนนเสียง ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ผู้ใช้สิทธิ์เลือกตั้งจะลงคะแนนเสียงลงบนบัตรเลือกตั้ง 2 ใบ: ใบหนึ่งสำหรับชื่อผู้สมัครรับเลือกตั้งแบบแบ่งเขต อีกใบหนึ่งสำหรับชื่อพรรคการเมืองใน "บล็อก" เลือกตั้งระบบสัดส่วน (proportional representation block) ในการเลือกตั้งสมาชิกราชมนตรีสภา การลงคะแนนเสียงแบบแบ่งเขตมีความคล้ายคลึงกับการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร (ในเขตมีหลายสมาชิกที่ใช้ระบบเสียงเดียวโอนไม่ได้ อาจมีผู้สมัครรับเลือกตั้งที่ได้รับเลือกหลายคน แต่ผู้ใช้สิทธิ์เลือกตั้งสามารถใช้ได้เพียง 1 สิทธิ์เท่านั้น) แต่ในการเลือกตั้งระบบสัดส่วนสำหรับราชมนตรีสภา จะเป็นการลงคะแนนเสียงให้แก่พรรคการเมืองแบบบัญชีรายชื่อ (เพื่อพิจารณาที่นั่งแบบสัดส่วนพึงมีของพรรค) หรือให้แก่ผู้สมัครรับเลือกตั้ง (ซึ่งมักมีอิทธิพลว่าผู้สมัครรับเลือกตั้งคนใดจะได้รับเลือกจากบัญชีรายชื่อ)
บัตรเลือกตั้งที่ไม่สามารถใช้ลงคะแนนเสียงให้ผู้รับสมัครใดได้เลยจะไม่ถือว่าเป็นบัตรเสีย แต่จะนำไปลงคะแนนให้แก่ผู้สมัครรับเลือกตั้งทุกคนอย่างได้สัดส่วน มักเรียกระบบนี้ว่า "การออกเสียงลงคะแนนเศษส่วนอย่างได้สัดส่วน" (按分票, "Anbun-hyō"; proportional fractional votes) โดยปัดขึ้นไปที่เลขทศนิยมลำดับที่ 3 ใน ค.ศ. 2002 กฎหมายการออกเสียงลงคะแนนทางอิเล็กทรอนิกส์ อนุญาตให้ใช้เครื่องนับและบันทึกคะแนนเสียงในการเลือกตั้งท้องถิ่น การเลือกตั้งโดยใช้เครื่องบันทึกคะแนนเสียงเกิดขึ้นที่นครนีมิ จังหวัดโอกายามะ ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2002 ใน ค.ศ. 2018 จังหวัดอาโอโมริ ได้ยกเลิกการใช้เครื่องนับและลงคะแนนเสียงอิเล็กทรอนิกส์ ซึ่งเป็นจังหวัดเดียวที่ใช้วิธีดังกล่าวในประเทศญี่ปุ่น เนื่องด้วยงบประมาณที่ต้องใช้เช่าเครื่องที่สูงและปัญหาปลีกย่อยอื่น ๆ
มีการเริ่มใช้ระบบการเลือกตั้งล่วงหน้า (期日前投票制度) ใน ค.ศ. 2003 การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเป็นการทั่วไปญี่ปุ่น ค.ศ. 2017 มีชาวญี่ปุ่นผู้ใช้สิทธิ์เลือกตั้งล่วงหน้ากว่า 21 ล้านคน
พิเศก อินทรครรชิต

พิเศก อินทรครรชิต (เกิด 18 ตุลาคม พ.ศ. 2518) เป็นอดีตนักแสดงและนักธุรกิจชาวไทย และเป็นบุตรชายคนโตของไกร ครรชิต อดีตนักแสดงชื่อดังผู้ล่วงลับ
ประวัติและการศึกษา.
พิเศก อินทรครรชิต มีชื่อเล่นว่า ต้น เกิดเมื่อวันที่ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2518 ที่กรุงเทพมหานคร จบการศึกษาระดับประถมศึกษาจากโรงเรียนสมถวิล ระดับมัธยมศึกษาจาก ไฮสคูล จีลอง แกรมม่า ประเทศออสเตรเลีย ระดับปริญญาตรี ด้านการสื่อสารองค์กร จากมหาวิทยาลัยฮาวาย แปซิฟิค ประเทศสหรัฐอเมริกา และปริญญาโท ด้านบริหารธุรกิจ จากมหาวิทยาลัยหอการค้าไทย
เข้าสู่วงการ.
พิเศกเข้าสู่วงการหลังจากเรียนจบไฮสคูลจากการชักชวนของรุ่นพี่ที่เคยมีผลงานในวงการโฆษณามาก่อนโดยผลงานชิ้นแรกคือภาพยนตร์กึ่งสารคดีเรื่องปมไหม ที่ออกอากาศในปี พ.ศ. 2544 ทางช่องไอทีวี โดยรับบทเป็น คทา นักหนังสือพิมพ์แต่ผลงานชิ้นแรกที่ออกสู่สายตาของประชาชนคือภาพยนตร์เรื่อง บางกอกแดนเจอรัส เพชฌฆาตเงียบ อันตราย ซึ่งเป็นภาพยนตร์เรื่องที่ 2 ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2543 และจากภาพยนตร์เรื่องนี้ทำให้เขาได้รับรางวัลพิเศษ รางวัลตุ๊กตาเงินดาวรุ่งฝ่ายชายจากงานรางวัลพระราชทานพระสุรัสวดี ครั้งที่ 24 ประจำปี พ.ศ. 2543 จากนั้นในปี พ.ศ. 2545 เขาได้แสดงในภาพยนตร์เรื่อง 7 ประจัญบาน โดยรับบทเป็น ดั่น มหิทธา ในปี พ.ศ. 2546 เขามีผลงานทั้งสิ้น 3 เรื่องคือละครเรื่อง บุษบา 3 ช่า ทางช่อง 7 โดยรับบทเป็น ภูเบศร์ นับเป็นละครเรื่องแรกของเขา มหาอุตม์ รับบทเป็น สารวัตรมณฑล และศพใต้เตียง รับบทเป็น สุเชาว์ ก่อนจะอำลาวงการเมื่อปี พ.ศ. 2549 เพื่อมาดูแลธุรกิจของครอบครัวคือ ยาสีฟันวิเศษนิยม แบบเต็มตัวโดยผลงานชิ้นสุดท้ายคือละครเรื่องแรงฤทธิ์พิศวาส โดยรับบทเป็นนนท์
คิตะฮิโรชิมะ

คิตะฮิโรชิมะ  สามารถหมายถึง
<table id="
disambigbox" class="metadata plainlinks dmbox 
dmbox-disambig" style="">
<tr>
<td class="mbox-image" style="padding: 2px 0 2px 0.4em;">
 </td>
<td class="mbox-text" style="padding: 0.25em 0.4em; font-style: italic; "> หน้านี้รวมบทความที่มีชื่อเหมือนหรือใกล้เคียงกัน
 </td>
</tr>
</table>#เปลี่ยนทาง
โทกินา

โทกินา (トキナー) ชื่อเต็มว่า บริษัทโทกินาจำกัด (株式会社トキナー) หรือนิยมเรียกว่า โทคิน่า ป็นอดีตผู้ผลิตอุปกรณ์ทางทัศนศาสตร์ของญี่ปุ่น สถานที่ตั้งคือเมืองมาจิดะ โตเกียว
บริษัทก่อตั้งในปี 1950 โดยเด็งกิจิ คาวางุจิ ภายใต้ชื่อว่า โตเกียวโคกิเซย์ซากุโชะ (東京光器製作所) ในเขตชินจุกุ จากนั้นจึงได้เปลี่ยนจาก "โตเกียว" มาเป็ฯ "โฟโตกินะ" (フォトキナ) ซึ่งมาจากชื่องานแสดงอุปกรณ์ถ่ายภาพระดับโลก ในปี 1971 ชื่อบริษัทจึงได้ได้เปลี่ยนเป็น "โทกินาโคงากุ" (トキナー光学) และในปี 1974 บริษัทได้จัดแสดงนิทรรศการที่โฟโตกินะเป็นครั้งแรก 
ในปี 1994 โทกินาได้กลายเป็นบริษัทในเครือของเค็งโก ซึ่งจำหน่ายตัวกรองและผลิตภัณฑ์อื่น ๆ และเปลี่ยนชื่อจาก "โทกินาโคงากุ" เป็น "โทกินา" ผลิตเลนส์แบบเปลี่ยนได้สำหรับ กล้องสะท้อนภาพเลนส์เดี่ยว และอุปกรณ์ระบบรักษาความปลอดภัย
เมื่อวันที่ 1 มิถุนายน 2011 ได้รวมกิจการและกลายเป็นเค็งโกโทกินา ตั้งแต่นั้นมา "โทกินา" ก็ถูกใช้เป็นชื่อแบรนด์ของเลนส์แบบเปลี่ยนได้ของบริษัทสำหรับกล้องสะท้อนภาพเลนส์เดี่ยว นอกจากเลนส์สำหรับกล้องสะท้อนภาพเลนส์เดี่ยวแบบดิจิทัลแล้ว ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา บริษัทได้กลายเป็นแบรนด์ที่มีผู้ชื่นชอบมากมายในการผลิตและจำหน่ายเลนส์สำหรับกล้องมิเรอร์เลส
ความยาวโฟกัส

ความยาวโฟกัส หรือยังอาจเรียกว่า ทางยาวโฟกัส, ระยะเลนส์ หรือ ระยะโฟกัส คือระยะทางจากจุดทิศหลัก ของระบบเชิงแสงไปยัง จุดโฟกัส
พิจารณากรณีที่ลำแสงขนานกับแกนลำแสงตกกระทบกับระบบเชิงแสง วาดเส้นตรงโดยการลากต่อลำแสงหลังจากออกจากระบบเชิงแสงในทิศทางตรงกันข้าม และฐานของเส้นตั้งฉากที่ลากลงบนแกนเชิงแสงจากจุดที่ตัดกับลำแสงก่อนเข้าสู่ระบบเชิงแสงเป็นจุดทิศหลัก และจากจุดนั้นไปยังจุดโฟกัสก็คือความยาวโฟกัส
ในกล้องถ่ายภาพ ความยาวโฟกัสจะมีความสัมพันธ์กับมุมรับภาพ
ความยาวโฟกัสของเลนส์เดี่ยว.
ความยาวโฟกัส <math>f</math> ของเลนส์บางเดี่ยวในอากาศนิยามโดย
<math>\frac{1}{f} = (n-1) \left(\frac{1}{r_1} - \frac{1}{r_2} + \frac{(n-1)d}{n r_1 r_2} \right)</math>
 <math>n</math>: ดรรชนีหักเห ของวัสดุที่เป็นเลนส์
 <math>r_1</math>, <math>r_2</math>: รัศมีความโค้ง ของเลนส์ (อาจมีค่าเป็นลบได้)
 <math>d</math>: ความหนาของเลนส์
พจน์ที่มีค่า <math>d</math> ซึ่งเป็นพจน์ที่เกี่ยวข้องกับความหนาของเลนส์อาจถือว่าเป็นศูนย์ได้ในการคำนวณโดยประมาณสำหรับเลนส์บาง เลนส์ที่ทำจากวัสดุที่มีดรรชนีหักเหสูงและเลนส์ที่มีรัศมีความโค้งน้อย จะมีความยาวโฟกัสสั้น
โดยทั่วไป ยิ่งความยาวโฟกัสสั้นเท่าใด ขนาดของภาพจริงก็จะยิ่งเล็กลงเท่านั้น และขนาดของภาพเสมือนก็จะยิ่งใหญ่ขึ้นเท่านั้น
ในแว่นสายตา ส่วนกลับของความยาวโฟกัส (ในหน่วยเมตร) แสดงถึงกำลังการหักเหของแสง และใช้หน่วยที่เรียกว่า ไดออปเตอร์
ความยาวโฟกัสรวมของเลนส์หลายตัว.
ในกรณีของ เลนส์ถ่ายภาพ ที่ประกอบด้วยเลนส์หลายตัว ความยาวโฟกัสจะหมายถึงความยาวโฟกัสหลังประกอบรวมกัน
จุดทิศหลักของระบบเชิงแสงรวมอาจอยู่นอกระบบเชิงแสง ดังนั้นจึงไม่ได้หมายความว่ายิ่งกระบอกเลนส์ยาวเท่าใด ทางยาวโฟกัสก็จะยิ่งยาวขึ้นเท่านั้น
จุดทิศหลัก (ทัศนศาสตร์)

จุดทิศหลัก (cardinal point) เป็นจุดที่ใช้เป็นตัวอ้างอิงสำหรับการกำหนดความยาวโฟกัส (ระยะห่างระหว่างจุดทิศหลักและจุดโฟกัส) และค่าที่เกี่ยวข้องในทัศนศาสตร์เชิงเรขาคณิต เส้นทางที่วาดจากจุดตัดของเส้นตรงสองเส้นที่ลากต่อลำแสงก่อนและหลังฉายเข้าสู่แกนเชิงแสงในขณะที่เปลี่ยนความสูงของลำแสงที่ขนานกับแกนลำแสง จะเรียกว่าเป็นระนาบหลัก จุดทิศหลักคือจุดที่ระนาบหลักและแกนลำแสงตัดกันเป็นมุมฉาก โดยทั่วไปจะมีจุดทิศหลักอยู่สองจุด ขึ้นอยู่ว่าแสงขนานเข้ามาจากทางไหน อย่างไรก็ตาม หากใช้การประมาณเลนส์บาง จุดทิศหลักสองจุดอาจถือว่าเป็นจุดเดียวกัน
ระนาบหลักไม่จำเป็นต้องอยู่ภายในระบบเชิงแสง นี่คือเหตุผลว่าทำไมความยาวโฟกัส อาจไม่จำเป็นต้องสอดคล้องกับความยาวของกระบอกเลนส์ของเลนส์กล้อง
อาบูดาบียูไนเต็ดกรุป

อาบูดาบี ยูไนเต็ด กรุ๊ป  เป็นบริษัทเอกชนในสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ เจ้าของคือชีค มานซูร์ บิน ซาเยด อัล นาห์ยาน สมาชิกราชวงศ์อาบูดาบีและรัฐมนตรีกิจการประธานาธิบดีของสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ การรั่วไหลของเอกสารภายในแสดงให้เห็นว่ารัฐบาลอาบูดาบีเป็นผู้จัดการบัญชีที่เป็นของอาบูดาบี ยูไนเต็ด กรุ๊ป อาบูดาบี ยูไนเต็ด กรุ๊ป ยืนยันว่าพวกเขาแยกออกจากรัฐบาลอาบูดาบี
กลุ่มนี้ถือหุ้นใหญ่ 81% ของซิตีฟุตบอลกรุป ซึ่งเป็นองค์กรระดับโลกที่ควบคุมสโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ซิตี สโมสรฟุตบอลมุมไบซิตี สโมสรฟุตบอลเมลเบิร์นซิตี และสโมสรฟุตบอลนิวยอร์กซิตี รวมถึงสโมสรอื่น ๆ อีกหลายแห่ง อย่างไรก็ตาม พวกเขายังมีผลประโยชน์นอกวงการกีฬาด้วยทรัพย์สินจำนวนมหาศาลในสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์และแมนเชสเตอร์
แกนเชิงแสง

แกนเชิงแสง (optical axis) เป็นเส้นจินตภาพในระบบทางทัศนศาสตร์ ที่กำหนด (โดยการประมาณอันดับแรก) ว่าแสงจะผ่านระบบเชิงแสงอย่างไร ถ้าหากลำแสงเข้าไปในระบบโดยผ่านแกนเชิงแสง ลำแสงนั้นจะอยู่บนแกนเชิงแสงไปตลอดจนออกจากระบบ
หากระบบเชิงแสงมีสมมาตรแบบหมุน เช่น เลนส์ถ่ายภาพ หรือ กล้องจุลทรรศน์ โดยทั่วไป แกนเชิงแสงจะเป็นศูนย์กลางของการหมุนของระบบเชิงแสง และถ้าระบบเชิงแสงประกอบด้วย เลนส์ ธรรมดาและ กระจกเงา แกนเชิงแสงจะผ่านจุดศูนย์กลางของความโค้งของแต่ละระนาบ เช่น จุดโฟกัส โดยทั่วไป แกนเชิงแสงจะตรงกับจุดศูนย์กลางเชิงกลของระบบ แต่มีข้อยกเว้น เช่น ในระบบเชิงแสงห่างแกน
หากมุมระหว่างลำแสงและแกนลำแสงมีขนาดเล็กมาก และลำแสงอยู่ใกล้กับแกนของระบบเชิงแสง ก็สามารถคำนวณได้โดยการประมาณแบบใกล้แกนในทัศนศาสตร์เชิงเรขาคณิต ซึ่งจะทำให้การคำนวณทางคณิตศาสตร์ง่ายขึ้น
ในใยแก้วนำแสง แกนเชิงแสงจะตรงกับ แกนเส้นใย (fiber core)
ทัศนศาสตร์เชิงเรขาคณิต

ทัศนศาสตร์เชิงเรขาคณิต (geometrical optics) เป็นสาขาของ ทัศนศาสตร์ ที่ศึกษาเฉพาะคุณสมบัติของ เส้นทางของแสงที่เดินทางในเชิงเรขาคณิต โดยไม่สนใจ สมบัติของคลื่น และ สมบัติเชิงกลศาสตร์ควอนตัมของแสง
มีความสำคัญในการออกแบบทัศนูปกรณ์ โดยหลัก ๆ แล้วจะเกี่ยวข้องกับปรากฏการณ์เมื่อความยาวคลื่น ของแสงมีขนาดเล็กมาก (เมื่อเทียบกับขนาดของ ระบบออปติก)
ประวัติศาสตร์.
ในสมัยกรีกโบราณ มีความขัดแย้งระหว่างมุมมองเชิงรุก (คือมองว่าแสงออกจากตา) และเชิงรับ (คือมองว่าตาเป็นตัวรับแสง) เกี่ยวกับบทบาทของดวงตาใน การมองเห็น แม้ว่ามุมมองที่ว่าตาเป็นเพียงตัวรับนั้นถูกยึดถือโดยฝ่ายปรมาณูนิยม แต่ เอมเพโดคลีส และ เพลโต ในเวลาต่อมาก็โต้แย้งถึงมุมมองเชิงรุกที่ว่ามีรังสีแผ่ออกมาจากดวงตา ในมุมมองแบบแอคทีฟนี้ ดวงตามีเปลวไฟอ่อน ๆ และการสัมผัสของรังสีที่ปล่อยออกมาจากมันกับแสงแดดภายนอกทำให้มองเห็นได้ ยุคลิด และ ทอเลมี ได้สร้างทัศนศาสตร์เชิงเรขาคณิตขึ้นจากมุมมองเชิงรุกของดวงตา ซึ่งเส้นสายตาจะเคลื่อนไปข้างหน้าแล้วมีการสะท้อนและหักเห
ชาวอาหรับซึ่งสืบทอดแนวคิดของกรีกโบราณได้พัฒนาทัศนศาสตร์ทางเรขาคณิตดังกล่าวอย่างมาก ในศตวรรษที่ 10 อิบน์ อัลฮัยษัม ได้เขียนหนังสือทัศนศาสตร์ ซึ่งชี้แจงบทบาทของแสงและดวงตาผ่านการตรวจสอบการทดลองอย่างละเอียดถี่ถ้วน ตัวอย่างเช่น เพื่อให้ชัดเจนว่าแสงเดินทางเป็นเส้นตรง อาจทำการเจาะรูจำนวนหนึ่งที่วัดอย่างระมัดระวังในผนังและทดสอบด้วยแสงต่าง ๆ เช่น แสงสะท้อนและแสงสีแดงยามเช้า นอกจากนี้ ด้วยกายวิภาคของดวงตา ภาพที่มองเห็นประกอบด้วยลำแสงที่เปล่งออกมาจากวัตถุภายนอก และด้วยการศึกษาคุณสมบัติของเลนส์อย่างละเอียด เขาได้กลับด้านเรขาคณิตแบบยุคลิดอย่างถูกต้อง และทำให้เรขาคณิตของการสะท้อนและการหักเหของแสงชัดเจนขึ้น นอกจากนี้ เขายังได้ฉายภาพของสุริยุปราคาผ่านรูเล็ก ๆ โดยใช้หลักการของกล้องทาบเงา
ความสำเร็จของอัลฮัยษัม มีอิทธิพลอย่างมากต่อการพัฒนาเลนส์ในยุโรปในเวลาต่อมา วีเตลโล ชาวโปแลนด์ยุคแรกสุดในศตวรรษที่ 13 ได้นำหลักของอัลฮัยษัมมาเผยแพร่ โดยไม่อ้างอิงแหล่งที่มา ในช่วงเวลาเดียวกัน ที่อังกฤษ โรเจอร์ เบคอน ได้นำเสนอผลงานในลักษณะเดียวกันกับทัศนศาสตร์ของอัลฮัยษัมในงานของเขา โดยผสมผสานระหว่างการมองด้วยตาแบบเชิงรุกและเชิงรับ ในศตวรรษที่ 16 ได้มีการตีพิมพ์ฉลับแปลผลงานของอัลฮัยษัมอย่างสมบูรณ์ในยุโรป
หลักการและสูตรที่เกี่ยวข้อง.
กฎสามข้อของทัศนศาสตร์เชิงเรขาคณิต (การแผ่ไปข้างหน้า, การสะท้อน และ การหักเห) ได้ถูกสรุปไว้ใน หลักการของแฟร์มา ซึ่งกล่าวว่า "แสงใช้เส้นทางที่ช่วยให้สามารถเดินทางในเวลาที่สั้นที่สุด"
และในภายหลังได้พัฒนามาเป็น
ทัศนศาสตร์เชิงเรขาคณิตและทัศนศาสตร์เชิงฟิสิกส์เรียกรวมกันว่าทัศนศาสตร์แบบดั้งเดิม เพื่อแยกความแตกต่างจากทัศนศาสตร์เชิงควอนตัม
ความสมบูรณ์ของทัศนศาสตร์เชิงเรขาคณิตต้องรอจนมีกาคคิดสมการไอโคนาล โดยวิลเลียม โรวัน แฮมิลตัน หลังจากที่ทัศนศาสตร์เชิงฟิสิกส์ได้กำเนิดขึ้นมาแล้ว
มุมวิกฤต

มุมวิกฤต  ในทางทัศนศาสตร์ คือ มุมตกกระทบที่เล็กที่สุดซึ่งทำให้การสะท้อนกลับทั้งหมด โดยจะเกิดขึ้นเมื่อแสงเดินทางจากตัวกลางที่มีดรรชนีหักเหสูงไปยังตัวกลางที่มีดรรชนีหักเหต่ำกว่า
ค่ามุมวิกฤต <math>\theta_{cr}</math> สามารถคำนวณได้ดังนี้
<math>\theta_{cr} = \arcsin \left(\frac{n_2}{n_1} \right) </math>
โดยที่ :
ดังที่เห็นได้จากสมการนี้ เมื่อ "n1" < "n2" จะไม่มีมุมวิกฤต และจะไม่เกิดการสะท้อนกลับทั้งหมด
สโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ซิตีในฤดูกาล 2008–09

ฤดูกาล 2008–09 เป็นฤดูกาลที่ 7 ติดต่อกันของแมนเชสเตอร์ซิตีที่เล่นในพรีเมียร์ลีก ลีกสูงสุดของฟุตบอลอังกฤษ และเป็นฤดูกาลที่ 12 นับตั้งแต่ก่อตั้งพรีเมียร์ลีก โดยรวมแล้วเป็นฤดูกาลที่ 117 ของทีมที่เล่นในฟุตบอลลีกอังกฤษ
การเปลี่ยนเจ้าของ.
สโมสรเริ่มต้นฤดูกาลภายใต้การบริหารงานของ UK Sports Investment Limited ซึ่งเป็นบริษัทที่บริหารโดย พ.ต.ท. ทักษิณ ชินวัตร อดีตนายกรัฐมนตรี แต่มีการประกาศในเช้าวันจันทร์ที่ 1 กันยายน 2008 (วันสุดท้ายของตลาดซื้อขายช่วงฤดูร้อน) ว่ากลุ่มอาบูดาบี ยูไนเต็ด กรุ๊ปได้เสร็จสิ้นการเทคโอเวอร์แมนเชสเตอร์ซิตีในข้อตกลงมูลค่า 200 ล้านปอนด์ตามรายงาน การซื้อขายครั้งนี้ทำให้ชีคมานซูร์ บิน ซาเยด อัล นาห์ยาน เป็นเจ้าของคนใหม่ของสโมสร และทำให้สโมสรกลายเป็นสโมสรที่ร่ำรวยที่สุดในโลกในเวลานั้น โดยเริ่มแรกให้ดร. สุไลมาน อัล ฟาฮิม ซึ่งเป็นสมาชิกคณะกรรมการของอาบูดาบี ยูไนเต็ด กรุ๊ป เป็นประธานในการลงนามในข้อตกลงที่โรงแรมเอมิเรตส์พาเลซ โดยเชื่อว่าเขาอาจกลายเป็นเจ้าของและประธานสโมสรคนใหม่ อย่างไรก็ตาม ก่อนการครอบครองจะเสร็จสิ้น มีการระบุอย่างชัดเจนว่าอัล ฟาฮิม จะไม่เข้าร่วมเป็นคณะกรรมการบริหารของแมนเชสเตอร์ ซิตี้ได้ โดยคัลดูน อัล มูบารัค ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นประธานคนใหม่ของสโมสรแทนทักษิณ
การครอบครองสโมสรในช่วง "วันเดดไลน์" ถูกขยายออกไปอีกก่อนที่ตลาดซื้อขายช่วงฤดูร้อนจะปิดลง โดยมีข่าวว่าสโมสรเอาชนะเชลซีในการเซ็นสัญญาคว้าตัวโรบินยู นักเตะซูเปอร์สตาร์จากเรอัลมาดริดด้วยค่าตัวเป็นสถิติของอังกฤษ ณ เวลานั้นอยู่ที่ 32.5 ล้านปอนด์
การประมาณแบบใกล้แกน

การประมาณแบบใกล้แกน (paraxial approximation) ในทางทัศนศาสตร์เชิงเรขาคณิต เป็นการประมาณแบบหนึ่งสำหรับ การไล่แสง ของระบบเชิงแสง (เช่น เลนส์)
เมื่อการประมาณนี้ใช้ได้เมื่อรังสีที่แผ่ทำมุม θ ขนาดเล็กกับแกนเชิงแสงของระบบเชิงแสง โดยมีเส้นทางที่ผ่านใกล้กับแกนเชิงแสง การประมาณต่อไปนี้จะสามารถทำได้เมื่อทำการคำนวณเส้นทางของรังสี (หน่วยของ "θ" คือ เรเดียน)
 <math>\sin(\theta) \approx \theta </math>
 <math>\tan(\theta) \approx \theta </math>
 <math>\cos(\theta) \approx 1 </math>
การประมาณแบบใกล้แกนจะใช้ในการไล่แสงโดยประมาณอันดับที่หนึ่ง และในกลศาสตร์แบบเกาส์ การวิเคราะห์เมทริกซ์การส่งผ่านรังสี ก็เป็นหนึ่งในเทคนิคที่ใช้การประมาณนี้เช่นกัน
การประมาณอันดับที่สองบางครั้งก็อาจเรียกว่าการประมาณแบบใกล้แกนด้วย ค่าประมาณข้างต้นมีความแม่นยำในอันดับที่สองของ "θ" สำหรับ sin "θ" และ tan "θ"
สำหรับ cos "θ" จำเป็นต้องขยายไปยังพจน์ถัดไปของอนุกรมเทย์เลอร์ด้วย ดังนั้นจึงได้ว่า
 <math> \cos(\theta) \approx 1 - { \theta^2 \over 2 }</math>
การประมาณแบบใกล้แกนนั้นค่อนข้างแม่นยำสำหรับมุม θ ที่ประมาณ 10° ลงมา แต่จะไม่ถูกต้องสำหรับมุมที่กว้างกว่านั้น
มิตามะ

<ns>10</ns>
 <id>369535</id>
 <revision>
 <id>10245376</id>
 <parentid>6729231</parentid>
 <timestamp>2022-08-13T03:23:15Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>RidJasper</username>
 <id>361203</id>
 </contributor>
 <origin>10245376</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
คำภาษาญี่ปุ่น มิตามะ (; โรมาจิ: "mitama"; "จิตวิญญาณอันเป็นที่เคารพ") เป็นคำที่ใช้กล่าวถึงจิตวิญญาณของ"คามิ"หรือวิญญาณของคนตาย ประกอบด้วยตัวอักษร 2 ตัว อักษรตัวแรกคือ มิ (; โรมาจิ: "mi"; อันเป็นที่เคารพ) เป็นคำที่ใช้แสดงความนับถือ ส่วนอักษรตัวหลังคือ ทามะ (; โรมาจิ: "tama") มีความหมายว่า "จิตวิญญาณ" คู่ตัวอักษร 神霊 อ่านว่า "มิตามะ" ใช้กล่าวถึงจิตวิญญาณของ"คามิ"โดยเฉพาะ คำว่า "มิตามาชิโระ" (; โรมาจิ: "mitamashiro"; "องค์แทนของมิตามะ") เป็นคำไวพจน์ของ"ชินไต" วัตถุภายในศาลเจ้าชินโตอันเป็นที่สิงสถิตของ"คามิ" 
คำจำกัดความในภาษาญี่ปุ่นของ "มิตามะ" ในยุคแรก ๆ ซึ่งพัฒนาขึ้นในภายหลังโดยนักคิดหลายคน เช่น โมโตริ โนรินางะ ยืนยันว่า"มิตามะ"ประกอบด้วย "จิตวิญญาณ" หลายดวง ซึ่งค่อนข้างเป็นอิสระต่อกัน
คำจำกัดความที่ได้รับการพัฒนามากที่สุดคือ"อิจิเร ชิคง" (; โรมาจิ: "ichirei shikon") ทฤษฎีในลัทธิชินโตที่ว่า"จิตวิญญาณ" (; โรมาจิ: "reikon"; : เรคง) ของทั้ง"คามิ"และมนุษย์ประกอบด้วยจิตวิญญาณ"หลัก"หนึ่งดวงและวิญญาณ"ย่อย"สี่ดวง วิญญาณย่อยสี่ดวง ได้แก่ "อาระ-มิตามะ" (; โรมาจิ: "ara-mitama"; วิญญาณหยาบ), "นิงิ-มิตามะ" (; โรมาจิ: "nigi-mitama"; วิญญาณกลมกลืน), "ซากิ-มิตามะ" (; โรมาจิ: "saki-mitama"; วิญญาณสุข) และคูชิ-มิตามะ (; โรมาจิ: "kushi-mitama"; วิญญาณพิศวง) 
ตามทฤษฏี วิญญาณแต่ละดวงที่ประกอบกันเป็นจิตวิญญาณมีลักษณะเฉพาะและหน้าที่ของตัวเอง วิญญาณเหล่านี้มีอยู่ในเวลาเดียวกันและเติมเต็มซึ่งกันและกัน ใน"นิฮนโชกิ" เทพโอนามูจิ (โอกูนินูชิ) ได้พบกับ"คูชิ-มิตามะ"และ"ซากิ-มิตามะ"ของตนในรูปของโอโมโนนูชิแต่ไม่รู้จัก วิญญาณทั้งสี่อาจจะมีความสำคัญแตกต่างกัน เหล่านักคิดต่างอธิบายปฏิสัมพันธ์ระหว่างวิญญาณทั้งสี่ที่แตกต่างกันออกไป
เทศบาลตำบลแม่ลานนา

เทศบาลตำบลแม่ลานนา เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นประเภทเทศบาลตำบลซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของหมู่ 1–5, 11–14 รวมทั้งพื้นที่บางส่วนของหมู่ 6–10 ตำบลห้วยอ้อ (เฉพาะส่วนนอกเขตเทศบาลตำบลห้วยอ้อ) ในอำเภอลอง จังหวัดแพร่ ในปี พ.ศ. 2565 เขตเทศบาลมีประชากรทั้งหมด 6,442 คน
เทศบาลเดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลห้วยอ้อที่จัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2516 แล้วได้รับการยกฐานะเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลในวันที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2539 วันที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2551 กระทรวงมหาดไทยเห็นว่าเมื่อองค์การบริหารส่วนตำบลห้วยอ้อมีความเจริญก้าวหน้ามากขึ้น จึงได้รับการจัดตั้งขึ้นเป็นเทศบาลตำบล โดยให้เปลี่ยนชื่อองค์การบริหารส่วนตำบลห้วยอ้อเป็น "แม่ลานนา" เนื่องจากองค์การบริหารส่วนตำบลห้วยอ้อมีชื่อพ้องกับองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นภายในตำบลเดียวกันคือเทศบาลตำบลห้วยอ้อ ทำให้เข้าใจผิดและเกิดความสับสนในการติดต่อราชการ และจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลแม่ลานนา ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยโดยมีผลในวันที่ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2551
พื้นที่เทศบาลตำบลอยู่บริเวณโดยรอบของศูนย์ราชการอำเภอลอง อยู่ห่างจากที่ว่าการอำเภอลองประมาณ 2.8 กิโลเมตร อยู่ห่างจากศาลากลางจังหวัดแพร่ประมาณ 44.5 กิโลเมตร อยู่ห่างจากกรุงเทพมหานครประมาณ 563 กิโลเมตรตามทางรถยนต์ และใช้เวลา 9 ชั่วโมง 38 นาที ถึงกรุงเทพมหานครผ่านทางรถไฟ มีพื้นที่รับผิดชอบทั้งหมด 109.31 ตารางกิโลเมตรหรือคิดเป็น 68,318.75 ไร่
ทัศนศาสตร์เชิงฟิสิกส์

ทัศนศาสตร์เชิงฟิสิกส์ (physical optics) หรือ ทัศนศาสตร์คลื่น (wave optics) เป็นสาขาหนึ่งของทัศนศาสตร์ในวิชาฟิสิกส์ และเกี่ยวข้องกับปรากฏการณ์ต่าง ๆ เช่น การแทรกสอด การเลี้ยวเบน และ โพลาไรเซชัน ซึ่งไม่สามารถใช้การอธิบายในทางทัศนศาสตร์เชิงเรขาคณิตได้ อย่างไรก็ตาม มักจะไม่รวมถึงปรากฏการณ์ที่จัดอยู่ในหมวดหมู่ของทฤษฎีอาพันธ์ เช่น สัญญาณรบกวนเชิงควอนตัม และ การสื่อสารด้วยเส้นใยนำแสง
หลักการ.
คำว่า "ทัศนศาสตร์เชิงฟิสิกส์" บางครั้งก็ใช้เพื่อหมายถึง การประมาณความถี่สูง ที่ใช้กันทั่วไปในทัศนศาสตร์ วิศวกรรมไฟฟ้า และ ฟิสิกส์เชิงประยุกต์ ในกรณีดังกล่าว ถือเป็นวิธีการที่อยู่ระหว่างทัศนศาสตร์เชิงเรขาคณิต ซึ่งไม่สนใจธรรมชาติความเป็นคลื่นของแสง และ ทฤษฎีแม่เหล็กไฟฟ้า ซึ่งอธิบายว่าแสงเป็นคลื่นโดยสมบูรณ์ ที่ใช้คำว่า "ฟิสิกส์" ก็เนื่องจากมีลักษณะเชิงฟิสิกส์มากกว่าเชิงเรขาคณิตหรือ ไม่ใช่เพราะเป็นทฤษฎีทางฟิสิกส์ล้วน ๆ
การประมาณนี้เริ่มจากพิจารณาสนามแม่เหล็กไฟฟ้าภายในคลื่นแสง แล้วทำการหาปริพันธ์เพื่อคำนวณสนาแม่เหล็กไฟฟ้าที่ผ่านหรือกระเจิง ซึ่งในถ้ามองในทางกลศาสตร์ควอนตัมนี่จะอธิบายได้ด้วยการประมาณของบอร์น
การประมาณนี้เป็นวิธีทั่วไปในการประมาณผลคร่าว ๆ ของการเลี้ยวเบนในทัศนศาสตร์
ในวิศวกรรมวิทยุ ใช้เพื่อประเมินปรากฏการณ์อย่างคร่าว ๆ ที่คล้ายกับปรากฏการณ์ทางแสงที่ปรากฏในเสาอากาศแบบสะท้อน หรือ การกระเจิงของเรดาร์ ในสาขานี้ การประมาณด้วยทัศนศาสตร์เชิงฟิสิกส์จะอธิบายกระแสไฟฟ้าที่จะปรากฏใน ระนาบสัมผัสของวัสดุที่คล้ายกับวัสดุที่เป็นส่วนประกอบของวัตถุที่คลื่นวิทยุตกกระทบ โดยมองว่าเป็นกระแสไฟฟ้าบนตัวกระจายในแต่ละจุดบนคลื่น กระแสในพื้นที่เงาจะถือว่าเป็นศูนย์ สนามกระเจิงโดยประมาณนั้นได้มาจากการรวมกระแสเหล่านี้เข้าด้วยกัน ใช้ได้ดีสำหรับวัตถุนูนเรียบลื่นขนาดใหญ่และพื้นผิวที่มีการสะท้อนแสงต่ำ
แม้ว่าจะอธิบายการสะท้อน การแทรกสอด การเลี้ยวเบน และโพลาไรเซชันได้ถูกต้องไม่มากก็น้อย แต่ก็ค่อนข้างไม่ถูกต้องในย่านที่ห่างจากขอบเขตเชิงทัศนศาสตร์ และไม่สามารถอธิบายการพึ่งพิงโพลาไรเซชันของการเลี้ยวเบนได้ เนื่องจากเป็นการประมาณค่าความถี่สูง จึงมักจะแม่นยำในขอบเขตคลื่นวิทยุมากกว่า
เทคนิคที่คล้ายกันคือทฤษฎีการเลี้ยวเบนของทัศนศาสตร์เชิงเรขาคณิต ข้อบกพร่องบางประการของการประมาณทางทัศนศาสตร์เชิงฟิสิกส์ที่กล่าวถึงข้างต้นสามารถหลีกเลี่ยงได้โดยใช้ทฤษฎีการเลี้ยวเบนของแสงเชิงเรขาคณิต แต่ในทางกลับกัน ข้อบกพร่องของทฤษฎีการเลี้ยวเบนของเลนส์เชิงเรขาคณิตบางครั้งสามารถหลีกเลี่ยงได้โดยการประมาณด้วยทัศนศาสตร์เชิงฟิสิกส์
องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านปิน

บ้านปิน เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นประเภทองค์การบริหารส่วนตำบลที่ครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของหมู่ที่ 1–3, 6–13 รวมทั้งพื้นที่บางส่วนของหมู่ที่ 4–5 ของตำบลบ้านปิน (เฉพาะส่วนนอกเขตเทศบาลตำบลบ้านปิน) ในอำเภอลอง จังหวัดพะเยา เดิมได้รับการจัดตั้งเป็นสภาตำบลบ้านปินใน พ.ศ. 2516 ต่อมาได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านปินเมื่อวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2539
เขตองค์การบริหารส่วนตำบลห่างจากที่ว่าการอำเภอลองประมาณ 6.2 กิโลเมตร ศาลากลางจังหวัดแพร่ประมาณ 36.1 กิโลเมตร อยู่ห่างจากกรุงเทพมหานครประมาณ 572 กิโลเมตรตามทางรถยนต์ และประมาณ 578 กิโลเมตรตามทางรถไฟสายเหนือ ซึ่งมีสถานีรถไฟผาคัน ที่หยุดรถไฟผาคอ และที่หยุดรถไฟห้วยแม่ต้า คอยให้บริการด้านการเดินทางกับประชาชนในพื้นที่ และเป็นที่ตั้งของสถานที่สำคัญคือ อุโมงค์รถไฟห้วยแม่ลาน เป็นอุโมงค์ทางรถไฟลอด 1 ใน 8 แห่งของประเทศไทย
องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านปิน (จังหวัดแพร่)

องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านปิน เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นประเภทองค์การบริหารส่วนตำบลที่ครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของหมู่ที่ 1–3, 6–13 รวมทั้งพื้นที่บางส่วนของหมู่ที่ 4–5 ของตำบลบ้านปิน (เฉพาะส่วนนอกเขตเทศบาลตำบลบ้านปิน) ในอำเภอลอง จังหวัดแพร่ เดิมได้รับการจัดตั้งเป็นสภาตำบลบ้านปินใน พ.ศ. 2516 ต่อมาได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านปินเมื่อวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2539
เขตองค์การบริหารส่วนตำบลห่างจากที่ว่าการอำเภอลองประมาณ 6.2 กิโลเมตร ศาลากลางจังหวัดแพร่ประมาณ 36.1 กิโลเมตร อยู่ห่างจากกรุงเทพมหานครประมาณ 572 กิโลเมตรตามทางรถยนต์ และประมาณ 578 กิโลเมตรตามทางรถไฟสายเหนือ ซึ่งมีสถานีรถไฟผาคัน ที่หยุดรถไฟผาคอ และที่หยุดรถไฟห้วยแม่ต้า คอยให้บริการด้านการเดินทางกับประชาชนในพื้นที่ และเป็นที่ตั้งของสถานที่สำคัญคือ อุโมงค์รถไฟห้วยแม่ลาน เป็นอุโมงค์ทางรถไฟลอด 1 ใน 8 แห่งของประเทศไทย
ราฟาเอล โอโรซโก มาเอสเตร

ราฟาเอล โฮเซ โอโรซโก มาเอสเตร (24 มีนาคม 1954 - 11 มิถุนายน 1992) เป็นนักร้องเพลงบาเยนาโตชาวโคลอมเบีย เขาเป็นหนึ่งในนักดนตรีเพลงพื้นเมืองยอดนิยมของโคลอมเบีย โดยเป็นนักร้องนำและผู้ร่วมก่อตั้งวงบิโนมิโอเดโอโรเดอาเมริกา (ร่วมกับเพื่อนนักหีบเพลงชักอย่างอิสราเอล โรเมโร) ซึ่งได้รับความนิยมอย่างมากในโคลอมเบีย เม็กซิโก และเวเนซุเอลา
เขาถูกมือปืนลอบสังหารที่หน้าบ้านของเขาในบาร์รังกิยา จังหวัดอัตลันติโก ระหว่างงานเลี้ยงวันเกิดครบรอบ 15 ปีของลูกสาวของเขา เชื่อกันว่ามือสังหารได้รับการว่าจ้างจากเจ้าพ่อยาเสพติดซึ่งภรรยาหรือคนรักอาจมีความสัมพันธ์กับโอโรซโก มีการกล่าวหาว่าโอโรซโกมีความสัมพันธ์กับหญิงสาวชื่อ มาริอา อังเฮลิกา นาบาร์โร โอเกลียสติ ซึ่งระบุว่าเป็นคนรักของโฮเซ เรย์นัลโด เฟียโล มือปืนแก๊งค้ายาเสพติดซึ่งถูกสังหารในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1992 ตามคำสั่งของปาโบล เอสโกบาร์ เจ้าพ่อยาเสพติดชื่อดัง
ประวัติ.
ชีวิตในวัยเด็ก.
โอโรซโกเติบโตในเมืองเล็ก ๆ ชื่อเบเซร์ริล ในวัยเด็กเขาขายน้ำที่เก็บมาจากแม่น้ำมารากัสโดยบรรทุกบนหลังลาชื่อ "เอลญาโต" ตอนแรกเขาอยากจะเป็นนักเล่นหีบเพลงชักเหมือนพ่อของเขา เขาเข้าเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนปลายที่โกเลฮิโอนาซิโอนัลโลเปเรนาในบาเยดูปาร์
อาชีพ.
ใน ค.ศ. 1975 หลังจากจบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย เขาได้บันทึกเสียง 2 อัลบั้มร่วมกับเอมิลิโอ โอบิเอโด นักเล่นหีบเพลงชัก อัลบั้มแรกของเขามีชื่อว่า "อาเดลันเต" และอัลบั้มที่สองมีชื่อว่า "กอนเอนตูเซียสโม"
เลนส์มาตรฐาน

เลนส์มาตรฐาน (standard lens) หรือ เลนส์ปรกติ (normal lens) คือ เลนส์ถ่ายภาพประเภทหนึ่งจากการจำแนกตามความยาวโฟกัส
ความหมายของเลนส์มาตรฐาน.
แม้ว่าจะไม่มีคำจำกัดความอย่างแน่นอน แต่มักใช้เป็นชื่อเรียกเลนส์ถ่ายภาพที่มีมุมรับภาพใกล้เคียงกับขอบเขตภาพของสายตามนุษย์ โดยทั่วไปมุมรับ ภาพจะอยู่ที่ประมาณ 45-50°
โดยทั่วไปขนาดและความยาวโฟกัสโดยทั่วไปของเลนส์มาตรฐานเป็นดังนี้
เลนส์มุมกว้างเป็นเลนส์ที่มีมุมรับภาพที่กว้างกว่าเลนส์มาตรฐาน ในขณะที่เลนส์ถ่ายไกล จะมีมุมรับภาพแคบกว่า
มีความเห็นหลากหลายมากมายเกี่ยวกับว่าเลนส์แบบไหนถึงจะเรียกว่าเป็นเลนส์มาตรฐาน แต่แนวคิดที่ใช้กว้างขวางที่สุดคือยึดมาตรฐานตามเลนส์ 50 มม. ซึ่งเป็นมาตรฐานโดยพฤตินัยของกล้องไลก้า และคอนแทกซ์ซึ่งเป็น 2 ยี่ห้อกล้องที่โดดเด่นเรื่องกล้องวัดระยะขนาดเล็กระดับสูง ที่ใช้ฟิล์ม 135 มาตั้งแต่ก่อนสงครามโลกครั้งที่สองจนถึงประมาณปี 1950
ตำบลรูดฆอต

รูดฆอต  เป็นตำบลที่อยู่ในอำเภอซูฟียอน เทศมณฑลแชเบสแทร์ จังหวัดอาเซอร์ไบจานตะวันออก ประเทศอิหร่าน
จากสำมะโนแห่งชาติ ค.ศ. 2006 ตำบลนี้มีประชากร 11,837 คนใน 2,939 ครัวเรือน ต่อมาในสำมะโน ค.ศ. 2011 ตำบลนี้มีประชากร 10,916 คนใน 3,150 ครัวเรือน และในสำมะโน ค.ศ. 2016 ตำบลนี้มีประชากร 11,158 คนใน 3,482 ครัวเรือน หมู่บ้านที่ใหญ่ที่สุดในบรรดา 20 หมู่บ้านคือแอมแมนด์ที่มีประชากร 1,664 คน
กัมปงปูตัต

กัมปงปูตัต  เป็นหมู่บ้านในบริเวณตะวันออกเฉียงใต้ของเขตบรูไน-มัวรา ประเทศบรูไน โดยมีประชากร 364 คนใน ค.ศ. 2016 และเป็นหนึ่งในหมู่บ้านในมูกิมลูมาปัซ
กัมปงปูตัต (มลายู: Kampong Putat) เป็นหมู่บ้านขนาดเล็กตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของเขตบรูไน-มัวรา ประเทศบรูไน หมู่บ้านนี้มีประชากรจำนวน 364 คนตามการสำรวจในปี ค.ศ. 2016[1] และจัดเป็นหนึ่งในหมู่บ้านที่อยู่ภายใต้การปกครองของมูกิมลูมาปัซ ซึ่งเป็นเขตการปกครองระดับรองในบรูไน กัมปงปูตัตมีลักษณะเป็นชุมชนท้องถิ่นที่ยังคงรักษาวิถีชีวิตและวัฒนธรรมดั้งเดิมของชาวบรูไนไว้อย่างเหนียวแน่น โดยประชากรส่วนใหญ่ดำรงชีวิตด้วยการทำประมง การเกษตร และกิจกรรมชุมชนพื้นบ้านอื่น ๆ
ซิตีฟุตบอลกรุป

ซิตี ฟุตบอล กรุ๊ป เป็นบริษัทโฮลดิงที่บริหารสโมสรฟุตบอล ซิตี ฟุตบอล กรุ๊ปมี 3 องค์กรเป็นเจ้าของ 81% ถือหุ้นใหญ่โดยอาบูดาบี ยูไนเต็ด กรุ๊ป, 18% โดยบริษัทจากอเมริกันคือ ซิลเวอร์เลค และ 1% โดยบริษัทจากจีนคือ Media Capital และ Citic Capital
กลุ่มนี้ได้ชื่อมาจากสโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ซิตี ซึ่งเป็นสโมสรฟุตบอลหลัก ซิตี ฟุตบอล กรุ๊ปยังถือหุ้นในสโมสรในสหรัฐอเมริกา ออสเตรเลีย อินเดีย ญี่ปุ่น สเปน บราซิล อุรุกวัย จีน เบลเยียม ฝรั่งเศส และอิตาลี
ค็อลดูน อัลมุบาร็อก

ค็อลดูน เคาะลีฟะฮ์ อัลมุบาร็อก (เกิด 1 ธันวาคม ค.ศ. 1975) เป็นเจ้าหน้าที่รัฐและผู้นำทางธุรกิจของสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ อัลมุบาร็อกดำรงตำแหน่งระดับสูงในรัฐบาลอาบูดาบี รวมถึงในฐานะ: สมาชิกสภาบริหารตั้งแต่ปี ค.ศ. 2006 สมาชิกสภาสูงสุดด้านกิจการการเงินและเศรษฐกิจ และเป็นประธานผู้ก่อตั้งหน่วยงานบริหารกิจการ และดำรงตำแหน่งทูตพิเศษประจำสาธารณรัฐประชาชนจีนตั้งแต่ปี ค.ศ. 2018
อัลมุบาร็อกเป็นประธานเจ้าหน้าที่บริหารและกรรมการผู้จัดการของ Mubadala Investment Company เขายังเป็นประธานสโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ซิตี สโมสรฟุตบอลเมลเบิร์นซิตี และสโมสรฟุตบอลมุมไบซิตี อัลมุบาร็อกอยู่ในคณะกรรมการของบริษัทน้ำมันแห่งชาติอาบูดาบี และดำรงตำแหน่งประธานคณะกรรมการของบริษัทพลังงานนิวเคลียร์เอมิเรตส์, ธนาคารพาณิชย์อาบูดาบี และ Emirates Global Aluminium
โรงไฟฟ้าพลังงานถ่านหิน

โรงไฟฟ้าพลังงานถ่านหิน  เป็นโรงไฟฟ้าพลังงานความร้อนที่ใช้ความร้อนจากการเผาไหม้ของถ่านหินเพื่อผลิตกระแสไฟฟ้า ทั่วโลกมีโรงไฟฟ้าถ่านหินมากกว่า 2,400 แห่ง รวมกำลังการผลิตมากกว่า 2,000 จิกะวัตต์ กำลังผลิตไฟฟ้าคิดเป็นหนึ่งในสามของพลังงานที่ใช้ทั้งโลก แต่ก่อให้เกิดสภาวะอันตรายและการเสียชีวิตมากที่สุด ซึ่งมีผลมาจากมลพิษทางอากาศ
โรงไฟฟ้าพลังงานถ่านหินเป็นส่วนหนึ่งของโรงไฟฟ้าพลังงานฟอสซิล ถ่านหินจะถูกบดเป็นถ่านหินผงแล้วเผาไหม้เป็นเชื้อเพลิงให้หม้อต้มน้ำ ความร้อนของเตาเผาจะเปลี่ยนน้ำในหม้อต้มเป็นไอน้ำ ซึ่งจากนั้นจะนำไปใช้หมุนกังหันที่หมุนเครื่องกำเนิดไฟฟ้า ดังนั้น ถ่านหินที่เก็บไว้ในพลังงานเคมีจะถูกแปลงเป็นพลังงานความร้อน เมื่อใส่ในกังหันของเครื่องกำเนิดไฟฟ้าแปลงเป็นพลังงานกล และสุดท้ายแปลงเป็นพลังงานไฟฟ้า
ในแต่ละปีโรงไฟฟ้าพลังงานถ่านหินปล่อยคาร์บอนไดออกไซด์มากกว่า 10 กิโลตัน ประมาณ 1 ใน 5 ของการปล่อยแก๊สเรือนกระจกของโลก จึงเป็นสาเหตุสำคัญที่ใหญ่ที่สุดของการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ มากกว่าครึ่งหนึ่งของการผลิตไฟฟ้าพลังงานถ่านหินทั้งหมดในโลกผลิตในประเทศจีน ในปี พ.ศ. 2563 จำนวนโรงไฟฟ้าเริ่มมีแนวโน้มลดลง เนื่องจากกำลังผลิตลดลงในทวีปยุโรป และทวีปอเมริกา แม้มีแนวโน้มมากขึ้นในทวีปเอเชีย โดยส่วนมากในประเทศจีน โรงไฟฟ้าบางส่วนยังคงทำกำไรได้แม้เผชิญความเสี่ยงทางสุขภาพและสิ่งแวดล้อม แต่ไม่ได้รวมถึงทุนการผลิตไฟฟ้าจากพลังงานถ่านหิน แต่ความเสี่ยงของโรงไฟฟ้าพลังงานถ่านหินใหม่อาจกลายเป็นอสังหาริมทรัพย์ล้มละลาย เลขาธิการสหประชาชาติ กล่าวว่า ประเทศในกลุ่มองค์การเพื่อความร่วมมือและการพัฒนาทางเศรษฐกิจต้องหยุดพลังงานไฟฟ้าถ่านหินภายในปี พ.ศ. 2573 และทั่วโลกภายในปี พ.ศ. 2583 ประเทศเวียดนามเป็นประเทศกำลังพัฒนาที่ใช้พลังงานถ่านหินเป็นหลักประกาศว่าจะหยุดการใช้พลังงานถ่านหินภายในพุทธทศวรรษ 2580 หรือยุติเร็วกว่านั้น
ตำบลแม่ปาน

แม่ปาน เป็น 1 ใน 9 ตำบลของอำเภอลอง จังหวัดแพร่ เป็นที่ตั้งของแก่งหลวง แหล่งท่องเที่ยวทางธรรมชาติชื่อดังของจังหวัดแพร่ เป็นบริเวณที่มีโขดหินใหญ่น้อยเรียงรายอยู่ในแม่น้ำยม ซึ่งเมื่อน้ำไหลมาปะทะจะเกิดฟองฝอยสาดกระเซ็นสวยงาม เหมาะสำหรับจัดกิจกรรมนั่งแพ และล่องแก่ง
ที่ตั้งและอาณาเขต.
ตำบลแม่ปานมีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอและจังหวัดใกล้เคียงดังนี้
ประวัติ.
เดิมทั้ง 5 หมู่บ้านของตำบลแม่ปาน (ปัจจุบันมีทั้งหมด 7 หมู่บ้าน) รวมอยู่ในเขตตำบลห้วยอ้อและตำบลบ้านปิน เมื่อวันที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2539 ได้แยกตำบลเพิ่มขึ้นอีก 1 ตำบล เนื่องจากในเขตตำบลห้วยอ้อและตำบลบ้านปิน มีจำนวนหมู่บ้านมากเกินไป ทำให้เกิดความยุ่งยาก และลำบากในการปกครองดูแล 
ชื่อของตำบลตั้งชื่อตาม "หมู่บ้านแม่ปาน" เนื่องจากเป็นชื่อเรียกลำห้วยที่ไหลผ่านหมู่บ้าน หรือห้วยแม่ปาน จึงใช้เป็นชื่อตำบลแม่ปาน มาจนถึงทุกวันนี้ ภูมิประเทศ ลักษณะอยู่ระหว่างภูเขา มีพื้นที่ราบสำหรับทำกิน และอยู่อาศัยน้อยมาก มีแม่น้ำยมไหลผ่านตำบลนี้ นอกจากนั้นยังมีลำห้วย คือ ห้วยปานหลวง ห้วยปากน้อย ห้วยปานหาบ ห้วยปานพร้าว
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
ตำบลแม่ปานแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 7 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่ตำบลแม่ปาน มีองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น เพียงแห่งเดียว คือ เทศบาลตำบลแม่ปาน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลแม่ปานทั้งหมด ซึ่งเป็นสภาตำบลแม่ปานที่จัดตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2539 และยกฐานะขึ้นเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลแม่ปานในวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2542
เมื่อองค์การบริหารส่วนตำบลแม่ปาน จังหวัดแพร่ มีความเจริญก้าวหน้ามากขึ้น องค์การบริหารส่วนตำบลแม่ปานได้ยกฐานะขึ้นเป็น เทศบาลตำบลแม่ปาน ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เมื่อวันที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2551 และมีผลในวันที่ 1 กุมภาพันธ์ปีเดียวกัน
ตำบลเวียงต้า

เวียงต้า เป็น 1 ใน 9 ตำบลของอำเภอลอง จังหวัดแพร่ เป็นชุมชนโบราณที่ตั้งของศูนย์กลางการปกครองของเวียงต้า (เมืองต้า) มีวัดต้าเวียงเป็นวัดหลวงกลางเวียง และเวียงปูซึ่งเป็นเวียงบริวารของเวียงต้า
ที่ตั้งและอาณาเขต.
ตำบลเวียงต้ามีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอและจังหวัดใกล้เคียงดังนี้
ประวัติ.
เมืองต้า เป็นที่ราบแคบในหุบเขา มีห้วยแม่ต้าลำห้วยสาขาใหญ่ของแม่น้ำยมไหลผ่าน มีการสร้างบ้านแปลงเมืองต้าเนื่องจากมีแหล่งแร่เหล็กที่เรียกว่า “บ่อต้า” หรือ “บ่อเหล็กต้า” ปรากฏร่องรอยการถลุงตั้งแต่ยุคโลหะจึงดึงดูดผู้คนให้เข้ามาตั้งถิ่นฐานเป็นชุมชนขนาดเล็ก อีกทั้งตั้งอยู่บนเส้นทางคมนาคมทางบก คือ เมืองลอง – เมืองต้า – เมืองสอง – เมืองน่าน – กลุ่มเมืองพะเยา เชียงแสน เชียงราย หรือ เมืองลอง – เมืองต้า – เมืองแพร่ ดังสมัยพญาเมกุ(กษัตริย์ล้านนา พ.ศ. 2094–2107) เคยใช้เส้นทางผ่านเมืองต้า เมื่อเสด็จกลับจากการทำสงครามกับล้านช้างจะขึ้นเมืองพระนครเชียงใหม่ใน พ.ศ. 2101 ดังตำนานพื้นเมืองเชียงใหม่กล่าวว่า 
“"...เดือน ๗ ออก ๒ ฅ่ำ ลุกแต่แก่งไปนอนยางคุนสะเอยียบ ๘๐๐๐ วา ยางคุนไปนอนป่าเลา ๑๒๐๐๐ วา ป่าเลาไปนอนเมืองสอง ๑๐๐๐๐ วา เมืองสองไปนอนวังฅำ ๕๐๐๐ วา วังฅำไปนอนป่าเสี้ยว ๑๒๐๐๐ วา ป่าเสี้ยวรอดแพล่ ๑๒๐๐๐ วา อยู่เมืองแพล่ ๑๒ วัน เดือน ๗ แรม ๑๓ ฅ่ำนำพระญาเชียงเลิอ (พญาเชียงเลือก หรือ พญาเชียงเรือ – ผู้เขียน) หื้อกินเมืองแพร่ แต่เมืองแพล่มานอนคราวตนหัว ๕๐๐๐ วา คราวตนหัวหัวมานอนน้ำต้า ๙๐๐๐ วา อยู่น้ำต้าวัน ๑ น้ำต้ามานอนห้วยส้ม ๙๓๐๐ วา ห้วยสมมานอนน้ำเมาะ ๙๒๐๐ วา น้ำเมาะรอดนคอร ๑๓๕๐๐ วา เดือน ๗ แรม ๑๓ ฅ่ำ นำจตุปริหมอฅำกินเมืองนคอร…"” 
ส่วนเส้นทางน้ำเมื่อเมืองลองเป็นชุมทางสถานีการค้าขนาดใหญ่ของแอ่ง ได้ขยายตัวขึ้นมาตอนเหนือเพื่อแสวงหาทรัพยากร เส้นทางน้ำจึงใช้เพียงลำเลียงสินค้าเหล็กและของป่าที่เก็บได้จากชุมชนนี้ลงสู่แม่น้ำยมเท่านั้น เพราะเป็นลำห้วยระยะสั้นๆ ไม่สามารถเชื่อมต่อกับแอ่งภายนอกได้ กอปรกับการขยายตัวของอาณาจักรล้านนาในรัชสมัยพระเจ้าติโลกราช (พ.ศ. 1984–2030) ที่ทรงมีนโยบายขยายพระราชอาณาเขตออกไปให้กว้างขวาง จึงทรงทำสงครามกับหัวเมืองต่างๆ โดยเฉพาะเมืองน่านและเมืองแพร่ ด้วยเหตุนี้จึงเป็นปัจจัยสำคัญในการสร้างเมืองต้าเพื่อเป็นฐานกำลังให้กองทัพหลวงเชียงใหม่  จากตำนานเมืองต้ากล่าวว่าสร้างเมืองต้าโดยเจ้าเมืองลำปางเพื่อเป็นเมืองหน้าด่านระหว่างเมืองลำปางกับเมืองแพร่  เมื่อพิจารณาจากบริบทเหตุการณ์แล้วควรสร้างขึ้นในช่วงเจ้าหมื่นด้งนครเป็นเจ้าเมืองลำปาง (พ.ศ. 1980–1992) และสร้างขึ้นก่อนยึดได้เมืองแพร่ พ.ศ. 1986 และเมืองน่าน พ.ศ. 1992 ดังนั้นปัจจัยสำคัญของการก่อรูปเมืองต้าคือการขยายตัวของอาณาจักรล้านนา จึงได้สร้างบ้านแปลงเมืองต้าขึ้นราวปลายพุทธศตวรรษที่ 20 (พ.ศ. 1901–2000) ซึ่งเมืองต้ามีการสร้างเวียงขึ้น 2 แห่ง คือ เวียงต้า เป็นเวียงศูนย์กลางการปกครองของเมืองต้า และเวียงปู เป็นเวียงบริวาร 
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
ตำบลเวียงต้าแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 10 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่ตำบลเวียงต้า มีองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น เพียงแห่งเดียว คือ เทศบาลตำบลเวียงต้า ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเวียงต้าทั้งหมด ซึ่งเป็นสภาตำบลเวียงต้าที่จัดตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2516 และยกฐานะขึ้นเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลเวียงต้าในวันที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2539
เมื่อองค์การบริหารส่วนตำบลเวียงต้า จังหวัดแพร่ มีความเจริญก้าวหน้ามากขึ้น องค์การบริหารส่วนตำบลเวียงต้าได้ยกฐานะขึ้นเป็น เทศบาลตำบลเวียงต้า ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เมื่อวันที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2551 และมีผลในวันที่ 1 กุมภาพันธ์ปีเดียวกัน
แม่น้ำเวฬุ

แม่น้ำเวฬุ (อ่านว่า [เวน]) เป็นแม่น้ำสายหนึ่งในภาคตะวันออกของประเทศไทย ต้นน้ำอยู่ที่เขาชะอมและเขาทุ่งสะพานหินในเขตอำเภอมะขาม จังหวัดจันทบุรี ไหลไปทางทิศใต้ เป็นเส้นแบ่งเขตอำเภอมะขามกับอำเภอขลุง เข้าเขตอำเภอขลุง แล้วไหลเป็นเส้นแบ่งเขตอำเภอขลุง จังหวัดจันทบุรี กับอำเภอเขาสมิง จังหวัดตราด ก่อนไหลออกทะเลที่ปากน้ำเวฬุ บริเวณแนวแบ่งเขตระหว่างอำเภอขลุง จังหวัดจันทบุรี กับอำเภอแหลมงอบ จังหวัดตราด มีความยาวประมาณ 81 กิโลเมตร ตอนต้นน้ำเรียก คลองเวฬุ
พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวมีพระราชดำรัสถึงแม่น้ำเวฬุเมื่อครั้งเสด็จประพาสหัวเมืองชายทะเลตะวันออกใน พ.ศ. 2419 ว่า "...ที่นี้เปนปากน้ำเมืองขลุง เขาเรียกว่าปากน้ำเวน มีเกาะจิกอยู่ตรงน่าเหมือนลับแล มีเกาะเล็กอยู่อิก ๒ เกาะติดกันไป..." รูปคำว่า "เวฬุ" มาจากภาษาบาลี แปลว่า "ไม้ไผ่" อย่างไรก็ตาม มีข้อสันนิษฐานว่าชื่อแม่น้ำที่ออกเสียงว่า [เวน] นี้ อาจมาจากคำในภาษาพื้นถิ่นดั้งเดิมของผู้คนแถบนี้ ต่อมาผู้รู้ในสมัยหลังเขียนสะกดเป็น "เวฬุ" เพื่อให้มีรูปคำสอดคล้องกับคำในภาษาบาลี
บริเวณปากน้ำเวฬุในปัจจุบันเป็นป่าชายเลนในเขตป่าสงวนแห่งชาติ ครอบคลุมพื้นที่ 6,000 ไร่ เป็นแหล่งรวมพรรณไม้ชายเลนหลากหลายชนิด เช่น โกงกางใบเล็ก โกงกางใบใหญ่ ขลู่ จาก ชะคราม ช้าเลือด ปรงหนู ปรงทะเล เป็นต้น นอกจากนั้นยังเป็นที่อยู่อาศัยของสัตว์น้ำ และเป็นถิ่นอาศัยของเหยี่ยวแดง มีชุมชนชาวประมงพื้นบ้าน ประกอบอาชีพต่าง ๆ เช่น การทำประมง หาปู หาปลา ยกยอกุ้ง เลี้ยงปลากระชัง เป็นต้น
เทศบาลตำบลช่อแฮ

เทศบาลตำบลช่อแฮ เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นประเภทเทศบาลตำบลซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของหมู่ 2 และพื้นที่ทั้งหมดของหมู่ 3 ตำบลป่าแดง รวมทั้งพื้นที่ทั้งหมดของตำบลช่อแฮ ในอำเภอเมืองแพร่ จังหวัดแพร่ เดิมมีฐานะเป็นสุขาภิบาลช่อแฮที่จัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2510 แล้วได้รับการจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลใน พ.ศ. 2542 ในเดือนธันวาคม ปี พ.ศ. 2565 เขตเทศบาลมีประชากรทั้งหมด 8,692 คน โดยแบ่งประชากรเป็นเขตตำบลป่าแดง 2,089 คน และเขตตำบลช่อแฮ 6,603 คน
ในวันที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2547 กระทรวงมหาดไทยให้ยุบสภาตำบลช่อแฮ รวมเข้ากับพื้นที่เทศบาลตำบลช่อแฮ เนื่องจากกระทรวงมหาดไทยดำเนินการประกาศยุบรวมสภาตำบลทั้งหมดและองค์การบริหารส่วนตำบลใดที่มีจำนวนประชากรไม่ถึงสองพันคน โดยให้รวมพื้นที่เข้ากับองค์การบริหารส่วนตำบลอื่น หรือหน่วยการบริหารราชการส่วนท้องถิ่นที่มีเขตติดต่อกันภายในเขตอำเภอเดียวกัน ทำให้เทศบาลตำบลช่อแฮครอบคลุมพื้นที่ตำบลช่อแฮทั้งหมด
พื้นที่เทศบาลตำบลอยู่บริเวณทิศตะวันออกของอำเภอเมืองแพร่ อยู่ห่างจากที่ว่าการอำเภอเมืองแพร่ประมาณ 10.1 กิโลเมตร อยู่ห่างจากศาลากลางจังหวัดแพร่ประมาณ 10 กิโลเมตร อยู่ห่างจากกรุงเทพมหานครประมาณ 551 กิโลเมตรตามทางรถยนต์ มีพื้นที่รับผิดชอบทั้งหมด 174.01 ตารางกิโลเมตรหรือคิดเป็น 108,756.25 ไร่ เป็นที่ตั้งของวัดพระธาตุช่อแฮ เป็นวัดศักดิ์สิทธิ์เก่าแก่คู่บ้านคู่เมืองจังหวัดแพร่ และเป็นวัดพระธาตุประจำปีเกิดของผู้ที่เกิดปีขาล
วัดต้าม่อน

วัดต้าม่อน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเวียงต้า อำเภอลอง จังหวัดแพร่
วัดต้าม่อนตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2445 ปรากฏชื่อในใบลานความว่า "...ไชยเทพภิกขุลิขิตตะแล ปางเมื่ออยู่ปฏิบัตวัดม่อน เมืองต้า..." (จาร พ.ศ. 2446)" เมืองต้าเป็นเมืองที่มีกลุ่มคนหลากหลายชาติพันธุ์ที่เข้ามาตั้งถิ่นฐาน โดยเฉพาะในช่วงที่เข้ามาเป็นแรงงานการทำป่าไม้ให้เจ้าผู้ครองนครลำปาง ก่อนหน้านี้วัดต้าม่อนเป็นวัดร้าง ต่อมาได้รับการบูรณะโดยหม่องโพส่วย (พ่อเฒ่าฮ้อยหลวง,เจ้าฮ้อยหลวง) เจ้าฟ้าเชียงตุงชาวไทใหญ่จากเมืองนครเชียงตุง (ต้นตระกูล รัตนภาค)
เจ้าน้อยบุญหลง มณีวงศ์ เจ้านายเมืองนครลำปาง ซึ่งเป็นบุตรเขยของหม่องโพส่วย ได้นำไม้สักจัดสร้างวิหาร โดยมีหม่องผิ่ว ชาวพม่าจากเมืองนครเชียงตุง เป็นหัวหน้าช่าง เรียกชื่อวัดตามชื่อหมู่บ้านว่า วัดม่อน หรือ "วัดต้าม่อน" 
วิหารเป็นศิลปะพม่า พร้อมกับสร้างพระพุทธรูปพม่าศิลปะมัณฑะเลย์ ด้วยเส้นหวายสานลงรักปิดทองที่เมืองนครเชียงตุง เรียกพระนามว่า "พระเจ้าแสนหวาย" โดยได้อัญเชิญพระเจ้าแสนหวายบรรทุกหลังช้างจากเมืองนครเชียงตุงมาประดิษฐานเป็นพระประธานภายในวิหารวัดต้าม่อน และวาดรูปแต้มภายในวิหาร รวมถึงภาพอินายสีเวย ซึ่งได้รับการยกย่องว่าเป็นโมนาลิซาแห่งเมืองไทย รูปแต้มในวิหารสันนิษฐานว่ามีลูกมือช่างวาดรูปแต้มจากกลุ่มช่างที่วาดในวัดภูมินทร์และวัดหนองบัว จังหวัดน่าน รูปแต้มวิหารวัดต้าม่อนจัดเป็นศิลปะล้านนา สกุลช่างกลุ่มน่านผสมผสานศิลปะรัตนโกสินทร์ ภาพที่วาดอื่น ได้แก่ วาดชาดกนอกนิบาตจากปัญญาสชาดก เรื่องเจ้ารัตนแสงเมือง และเจ้าก่ำกาดำ ภายหลังภาพในวิหารเหล่านี้ได้ถูกรื้อ อุทยานศิลปวัฒนธรรมแม่ฟ้าหลวง (ไร่แม่ฟ้าหลวง) ได้ขอผาติกรรมไปจัดเก็บรักษา แสดงไว้ภายในหอคำน้อยของอุทยานศิลปวัฒนธรรมแม่ฟ้าหลวง บ้านป่างิ้ว ตำบลรอบเวียง อำเภอเมืองเชียงราย จังหวัดเชียงราย เมื่อวันที่ 29 ตุลาคม พ.ศ. 2531
วิหารหลังใหม่ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2543 มีลักษณะสถาปัตยกรรมของไทใหญ่ อาคารประกอบ ในบริเวณวัดกว่า 6 ไร่ ด้วยงบประมาณซึ่งรวมถึงการวาดภาพจิตรกรรมทั้งสิ้น 11 ล้านบาท
แอมแมนด์

แอมแมนด์  เป็นหมู่บ้านในตำบลรูดกอต อำเภอซูฟียอน เทศมณฑลแชเบสแทร์ จังหวัดอาเซอร์ไบจานตะวันออก ประเทศอิหร่าน
จากสำมะโนแห่งชาติ ค.ศ. 2006 หมู่บ้านนี้มีประชากร 2,282 คนใน 605 ครัวเรือน จากนั้นในสำมะโน ค.ศ. 2011 จึงลดลงเหลือ 1,910 คนใน 619 ครัวเรือน และสำมะโนล่าสุดใน ค.ศ. 2016 ระบุจำนวนประชากรที่ 1,664 คนใน 577 ครัวเรือน แอมแมนด์เป็นหมู่บ้านที่ใหญ่ที่สุดในตำบลนี้