pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
ชื่อรอง

ชื่อรอง หรือ ชื่อทางการ หรือ จื้อ  เป็นชื่อที่มอบให้บุคคลหนึ่งเมื่อถึงวัยผู้ใหญ่นอกเหนือจากชื่อตัวที่ได้รับมาแต่กำเนิด ธรรมเนียมการมอบชื่อรองเป็นวัฒนธรรมดั้งเดิมที่ปรากฏในเขตวัฒนธรรมเอเชียตะวันออก ได้แก่ จีน, ญี่ปุ่น, เกาหลี และเวียดนาม
ชื่อรองจะนำมาใช้แทนชื่อตัวของผู้ชายเมื่อบุคคลผู้นั้นเข้าสู่วัยผู้ใหญ่ ผู้ตั้งชื่อรองให้อาจจะเป็นบิดามารดาหรืออาจารย์สอนหนังสือที่ตั้งชื่อรองให้ตอนที่บุคคลนั้น ๆ เข้าเรียนในสำนักศึกษาเป็นวันแรก 
ระวังสับสนชื่อรองกับชื่อศิลปิน ("hào", #เปลี่ยนทาง , Korean:) อีกชื่อหนึ่งที่มีการกล่าวถึงบ่อยในบริบทวัฒนธรรมเอเชีย ชื่อศิลปินมักมีความเกี่ยวข้องงานศิลปะและมีความใกล้เคียงกับนามปากกาหรือนามแฝงมากกว่า เมื่อเทียบกับชื่อรอง
โปเกมอน + โนบุนางะ โนะ ยาโบ

โปเกมอน + โนบุนางะ โนะ ยาโบ (; โรมาจิ: "Pokemon Purasu Nobunaga no Yabō"; : Pokémon + Nobunaga no Yabo) หรือ โปเกมอน คอนเควสต์  ในชื่อภาษาต่างประเทศ เป็นวิดีโอเกมแนวแท็กติกสวมบทบาทที่พัฒนาเกมโดยบริษัท โปเกมอน จำกัดและโคเอเท็คโม เป็นเกมที่ถูกผลิตสำหรับนินเท็นโด ดีเอส วางจำหน่ายในประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 17 มีนาคม พ.ศ. 2555 ผู้วางจำหน่ายโดยบริษัท โปเกมอน จำกัดในประเทศญี่ปุ่น และได้วางจำหน่ายนอกประเทศทั้งในอเมริกาเหนือและยุโรป จัดจำหหน่ายโดยนินเท็นโด เรียงตามลำดับตั้งแต่ในทวีปอเมริกาเหนือเมื่อวันที่ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2555 ในออสตราเลเซียเมื่อวันที่ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2555 และ ในยุโรปเมื่อวันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2555
ประวัติ.
เป็นเกมที่ถูกสร้างด้วยการครอสโอเวอร์ระหว่างเกมชุดโปเกมอน และเกมชุดโนบุนากะอัมบิตชัน โดยเปลี่ยนจากอาวุธให้เป็นการต่อสู้ด้วยโปเกมอน และตัวละครผู้เล่นของเกมเรียกว่าบุโช โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อรื้อฟื้นตำนานด้วยการครอบครองปราสาท 17 แห่งจากภูมิภาครันเซ
ไทระ โนะ ทาดาโมริ

ไทระ โนะ ทาดาโมริ (; โรมาจิ: "Taira no Tadamori"; ค.ศ. 1096 – กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1159) เป็นผู้นำตระกูลไทระ เป็นบุตรชายของไทระ โนะ มาซาโมริ และเป็นบิดาของไทระ โนะ คิโยโมริ ทาดาโมริยังมีตำแหน่งเป็นผู้ครองแคว้นแห่งแคว้นฮาริมะ, แคว้นอิเซะ, แคว้นบิเซ็ง และแคว้นทาจิมะ
ทาดาโมริรวมอำนาจของตระกูลไทระไว้ที่ราชสำนัก กล่าวกันว่าทาดาโมริเป็นซามูไรคนแรกที่รับใช้จักรพรรดิโดยตรงที่ราชสำนัก
ทาดาโมริเข้าร่วมการรบในฐานะข้าราชสำนักในหลายศึก เริ่มตั้งแต่ ค.ศ. 1129 ในการปราบปรามโจรสลัดบนชายฝั่งซันโยโดและนังไคโด และยังออกศึกเพื่อตระกูลไทระในการรบกับพระนักรบแห่งเมืองนาระและเขาฮิเอ
ทาดาโมริยังเป็นผู้ริเริ่มให้สร้างวัดเร็งโงโออิง วัดสำคัญและมีชื่อเสียงในเกียวโต ซึ่งมีซันจูซังเก็ง-โด อาคารไม้ที่ยาวที่สุดในโลก ทาดาโมริได้รับตำแหน่งเป็นผู้ครองแคว้นทาจิมะเพื่อเป็นบำเหน็จจากโครงการสร้างครั้งนี้ ทาดาโมริเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1159 หลังจากกบฏปีโฮเง็งเมื่อปี ค.ศ. 1156 ไปไม่นาน
ตำบลอีแซดฆวอสเทแฆร์บี

อีแซดฆวอสเทแฆร์บี  เป็นตำบลในอำเภออีแซดฆวอสต์ เทศมณฑลแซร์รีนแดชต์ จังหวัดฟอร์ส ประเทศอิหร่าน แบ่งออกเป็น 4 หมู่บ้าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 ตำบลนี้มีประชากร 2,946 คนใน 682 ครัวเรือน
ตำบลอีแซดฆวอสเทแชร์ฆี

อีแซดฆวอสเทแชร์ฆี  เป็นตำบลในอำเภออีแซดฆวอสต์ เทศมณฑลแซร์รีนแดชต์ จังหวัดฟอร์ส ประเทศอิหร่าน แบ่งออกเป็น 6 หมู่บ้าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 ตำบลนี้มีประชากร 3,014 คนใน 664 ครัวเรือน
เซย์ฟอบอด (เทศมณฑลเซลเซเล)

เซย์ฟอบอด  เป็นหมู่บ้านในตำบลฟีรูซอบอด อำเภอฟีรูซอบอด เทศมณฑลเซลเซเล จังหวัดโลเรสถาน ประเทศอิหร่าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 หมู่บ้านนี้มีประชากร 83 คนใน 19 ครัวเรือน
วันแห่งทะเล

วันแห่งทะเล (; โรมาจิ: "Umi no Hi") หรือวันทะเล ตรงกับวันจันทร์ที่ 3 ของเดือนกรกฎาคมของทุกปีในประเทศญี่ปุ่น เพื่อเป็นการขอบคุณท้องทะเลที่มีความสำคัญต่อประเทศญี่ปุ่นเป็นอย่างมากในการค้าขายกับต่างประเทศ
ประวัติ.
ในช่วงยุคเมจิ ณ ขณะนั้น ยังไม่มีเรือที่ทำหน้าที่เปรียบเสมือนประภาคารที่คอยสอดส่องดูแลบนพื้นผิวน้ำ จึงมีการสร้างเรือเมจิ มารุขึ้นในปี 1874 โดยทำหน้าที่เป็นการค้นหาและการขนส่งทรัพยากรที่จำเป็นในการสร้างประภาคาร ต่อมาในปี 1897 ได้ถูกขายให้กับโรงเรียนการเดินเรือโตเกียว เพื่อการฝึกสอนกะลาสีก่อนที่จะถูกสหรัฐอเมริกายึดไปในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง นอกจากนี้เรือเมจิ มารุ ยังทำหน้าที่เป็นเรือหลวงของจักรพรรดิในการเสด็จฯ จากจังหวัดอาโอโมริมุ่งหน้าสู่ภูมิภาคโทโฮกุและกลับเข้าเทียบท่าเรือที่เมืองโยโกฮามะ จังหวัดคานางาวะ ในวันที่ 20 กรกฎาคม 1876 จากเหตุการณ์ดังกล่าว รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกิจการภายในประเทศและการสื่อสารในขณะนั้น โชโซะ มูราตะ ได้กำหนดให้ไว้ที่เรือเมริ มารุเข้าเทียบเท่าเรือเป็น "วันระลึกท้องทะเล (; โรมาจิ: "Umi no Kinenbi")" ในปี 1941 แต่ต่อมาได้มีการเปลี่ยนชื่อเป็น "วันแห่งทะเล" ตามพระราชบัญญัติวันหยุดราชการ ค.ศ. 1948 จวบจนถึงปัจจุบัน
การเฉลิมฉลอง.
ผู้คนส่วนใหญ่มักจะไปทะเลหรือชายหาด นอกจากนี้ยังมีการจัดเทศกาลโคมไฟตามชายหาดเพื่อเป็นการเฉลิมฉลองและรำลึกถึงความสำคัญของท้องทะเล
แบตเทิล &amp; เก็ต! โปเกมอนไทปิง DS

เลิร์นวิทโปเกมอน: ไทปิงแอดเวนเจอร์ (; โรมาจิ: "Battle & Get! Pokémon Typing DS") เป็นวิดีโอเกมแนวการเรียนการสอนที่พัฒนาโดยบริษัทจีเนียสโซโนริตี จำหน่ายโดยบริษัท โปเกมอน จำกัดและนินเท็นโด ออกจำหน่ายสำหรับนินเท็นโด ดีเอส ในประเทศญี่ปุ่นในวันที่ 21 เมษายน พ.ศ. 2554 ในยุโรปในวันที่ 21 กันยายน พ.ศ. 2555 และในออสตราเลเซียในวันที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2556 ตัวเกมมาพร้อมกับคีย์บอร์ดซึ่งเป็นอุปกรณ์เสริมที่พิมพ์คำสั่งเชื่อมต่อบลูทูธ ส่วนวิธีเล่นพิมพ์ตามตัวหนังสือปรากฏตัวชื่อโปเกมอน ตัวเกมเป็นเกม "โปเกมอน" เวอร์ชันภาษาอังกฤษเกมเดียวที่ไม่ได้มีการวางจำหน่ายในอเมริกาเหนือ
บอมเบอร์ (ไวรัสคอมพิวเตอร์)

บอมเบอร์  เป็นไวรัสคอมพิวเตอร์แบบรหัสโพลีมอร์ฟิคที่ฝังตัวอยู่ในหน่วยความจำของระบบปฏิบัติการดอส เป็นไวรัสที่กระจายแบบรวดเร็ว ในปี 2002 และเป็นการการติดเชื้อแบบไม่ให้ผู้ใช้งานรู้ ไวรัสประเภทนี้ตรงกันข้ามกับไวรัสคอมพิวเตอร์ปกติที่จะแทรกคำสั่งเข้ากับระบบปฏิบัติการและเปลี่ยนการทำงานของคอมพิวเตอร์ ซึ่งไวรัสบอมเบอร์จะแทรกโค้ดบางส่วนลงในตำแหน่งสุ่มภายในระบบ เมื่อเครื่องติดเชื้อแล้วไฟล์จะถูกควบคุมและถูกถ่ายโอน 
วิธีการติดไวรัสทำให้การตรวจหาไวรัสทำได้ยากด้วยโปรแกรมป้องกันไวรัสธรรมดา การที่จะนำไวรัสออกนั้นจะต้องสแกนไฟล์ทั้งหมดเพื่อตรวจหาไวรัส
ขนาดไฟล์ของไวรัสบอมเบอร์อยู่ที่ประมาณ 4096 ไบต์ มีข้อความดังต่อไปนี้:
 COMMANDER BOMBER WAS HERE
 [DAME] [DAME]
สพริมละ

สพริมละ [สะ-พะ-ริ-มะ-ละ]  เป็นหมู่มนเทียรในเขตรักษาพันธุ์เสือเปริยาร์ อำเภอปฐนามฐิตตา รัฐเกรละ ประเทศอินเดีย มีผู้เดินทางเข้ามาสักการะราว 40 ถึง 50 ล้านคนต่อปี มนเทียรสร้างขึ้นบูชาพรหมาจารย์อัยยัปปัม บุตรของพระศิวะกับพระโมหินี ปางอวตารเป็นสตรีของพระวิษณุ
ภายหลังความนิยมของการฟ้องร้องเพื่อผลประโยชน์สาธารณะได้รับความนิยมมากในอินเดียในช่วงปี 1991 ได้มีการฟ้องร้องให้สพริมละเปิดให้สตรีเดินทางเข้าไปสักการะภายในมนเทียรได้ การอุทธรณ์ไปถึงศาลสูงเกรละซึ่งตัดสินไม่อนุญาตให้สตรีเข้าสักการะภายในสพริมละ โดยกำหนดสตรีในข่วงวัย 10–50 ปีห้ามเข้า อ้างคติที่สืบทอดกันมาแต่โบราณ และสั่งให้คณะกรรมการเทวสโวมให้ปฏิบัติตามธรมเนียมที่มีมาต่อไป อย่างไรก็ตาม ในเดือนกันยายน 2018 ศาลสูงสุดอินเดียลงคะแนนตัดสินที่ 4-1 (4 คนเป็นผู้ชาย และ 1 คนเป็นผู้หญิง) ยกเลิกคำตัดสินห้ามสตรีเข้าสพริมละ ผู้พิพากษาสตรี อินทุ มัลโหตระ ซึ่งเป็นเสียงเดียวในการตัดสินไม่เห็นด้วยกับคณะผู้พิพากษาชายระบุว่า "สิ่งใดที่เป็นธรรมเนียมปฏิบัติสำคัญทางศาสนา ก็ควรเป็นเรื่องของชุมชนศาสนิกชนได้ตัดสิน" และไม่ควรจะเป็นเรื่องที้ให้ศาลมาตัดสินแต่แรก หัวหน้าคณะผู้พิพากษา ทีปัก มิสระ ระบุเสริมว่าการเลือกปฏิบัติต่อสตรีไม่เป็น "สาระสำคัญ" ของศาสนาฮินดู แต่กลับเป็นรูปหนึ่งของ "ปิตาธิปไตยในรูปศาสนา" ผู้พิพากษา ธนญชัย วาย. จันทรจุท ระบุว่าคำสั่งห้ามสตรีเข้านี้ "สร้างตราบาป" และ "ผลิตซ้ำค่านิยม" ที่ไม่ดีของสตรี หลังคำตัดสินประกาศออกไป ในรัฐเกรละได้มีการรวมตัวกันประท้วงใหญ่ต่อต้านคำตัดสินของศาลสูงสุด โดยมีผู้หญิงเข้าร่วมจำนวนมากในการประท้วง มีผู้ประท้วงยื่นคำร้องอุทธรณ์จำนวน 65 ฉบับ กระแสกดดันอย่างหนักทำให้ศาลสูงสุดต้องยอมรับอุทธรณ์
สพริมละเปิดให้เข้าสักการะภายในเฉพาะวันสำคัญทางศาสนา คือ มณฑลบูชา มกรวิลักกุ (มกรสังกรานติ), มหาติรุมัลสังกรานติ และห้าวันแรกของทุก ๆ เดือนในปฏิทินมลยาฬัม ในกระบวนการจาริกแสวงบุญที่สพริมละมีส่วนที่แปลกแตกต่างอยู่ที่มีส่วนของการประกอบพิธีบูชาในมัสยิด เพื่อสักการะวะวร หยึ่งในศิษยานุศิษย์ชาวมุสลิมของอัยยัปปัน
สตรีทไฟเตอร์ II เทอร์โบ

สตรีทไฟเตอร์ II เทอร์โบ: ไฮเปอร์ไฟท์ติ้ง  เป็นวิดีโอเกมแนวต่อสู้ พัฒนาและจัดจำหน่ายโดยแคปคอม เป็นเวอร์ชันอาร์เคดที่สามของเกม "สตรีทไฟเตอร์ II" ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของแฟรนไชส์ "สตรีทไฟเตอร์" ต่อจากเกม "" และวางจำหน่ายเป็นชุดเสริมสำหรับเกมเป็นครั้งแรก โดยวางจำหน่ายหลังจากภาคที่แล้วไปประมาณ 1 ปี โดยใน "เทอร์โบ" จะนำเสนอความเร็วในการเล่นที่เร็วขึ้นและการเคลื่อนไหวพิเศษใหม่สำหรับตัวละครบางตัวตลอดจนการปรับแต่งเพิ่มเติมเพื่อความสมดุลของตัวละคร
"เทอร์โบ" เป็นเกมอาร์เคดชุดสุดท้ายในชุดเกม "สตรีทไฟเตอร์ II" ที่ใช้ฮาร์ดแวร์ CP System ดั้งเดิม โดยถูกจำหน่ายเป็นชุดอัพเกรดที่ออกแบบมาเพื่อติดตั้งในแผงวงจรพิมพ์ของ "แชมเปียนส์อีดิชัน" เกมต่อมา "ซูเปอร์สตรีทไฟเตอร์ II" ได้ใช้ CP System II ซึ่งเป็นฮาร์ดแวร์ที่ต่อจาก CP System
สโมสรฟุตบอลหญิงสมาคมกีฬาฟุตบอลจังหวัดชลบุรี

สโมสรฟุตบอลหญิงสมาคมฟุตบอลจังหวัดชลบุรี เป็นสโมสรฟุตบอลหญิงในประเทศไทย โดยเป็นสโมสรจากจังหวัดชลบุรี ปัจจุบันลงเล่นในไทยวีเมนส์ลีก เคยได้ตำแหน่งชนะเลิศในฤดูกาล 2560 และ 2562 ซึ่งปัจจุบันใช้สนามชลบุรีสเตเดียม เป็นสนามเหย้าของสโมสร
ประวัติสโมสร.
ภายหลังที่ ชลบุรี เอฟซี สามารถคว้าตำแหน่งชนะเลิศฟุตบอล ไทยแลนด์พรีเมียร์ลีก 2550 ได้สำเร็จ ทางผู้บริหารของทีม ได้มีดำริในการจะสร้างทีมฟุตบอลหญิง เพื่อลงทำการแข่งฟุตบอลหญิงชิงชนะเลิศแห่งประเทศไทย แต่ต่อมาเมื่อ สมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทยฯ มีแผนการในการจัดการแข่งขัน ฟุตบอลลีกหญิงเป็นครั้งแรกในปี 2551 ทำให้ทีมตัดสินใจเปิดคัดตัวผู้เล่นเพื่อทำการแข่งขันเป็นครั้งแรก โดยได้รับความร่วมมือจาก มหาวิทยาลัยศรีปทุม วิทยาเขตชลบุรี เข้ามาร่วมมือโดยใช้ชื่อทีมว่า ชลบุรี-มหาวิทยาลัยศรีปทุม ลงทำการแข่งขันฟุตบอล ไทยวีเมนพรีเมียร์ลีก 2551/52
ทีม.
ทีมปัจจุบัน.
ณ วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2564 
<templatestyles src="Template:Football squad player/styles.css" />
ไทยแลนด์ วีเมนส์ ลีก ฤดูกาล 2562

ไทยวีเมนส์ลีก ฤดูกาล 2562 (เป็นที่รู้จักกันในชื่อ เอฟเอ ไทยแลนด์ วีเมนส์ลีก ตามชื่อของผู้สนับสนุนหลัก) เป็นการแข่งขัน ไทยวีเมนส์ลีก ครั้งที่ 6 โดยมี 11 สโมสรลงทำการแข่งขัน โดยเริ่มการแข่งขันนัดแรกในวันที่ 26 มกราคม - 4 พฤษภาคม 2562
ภาพรวมการแข่งขัน.
การแข่งขันไทยวีเมนส์ลีกในฤดูกาลนี้ ได้มีการเปลี่ยนแปลงรูปแบบการแข่งขันไป โดยจะทำการแบ่งทีมออกเป็นสองกลุ่ม โดยกลุ่ม เอ จะแข่งขันทั้งหมด 6 ทีม และ กลุ่ม บี มีทั้งหมด 5 ทีม จาก 11 ทีมที่เข้าร่วมการแข่งขัน โดยจะทำการแข่งขันภายในศูนย์พัฒนาศักยภาพกีฬาฟุตบอล ภายในมหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี โดยทำการถ่ายทอดสดผ่าน mycujoo.tv
รอบเพลย์ออฟ.
<section begin=Bracket /><section end=Bracket />
เทลาวี

เทลาวี (,) เป็นเมืองและศูนย์กลางการบริหารของแคว้นกาเฆที ทางภาคตะวันออกของประเทศจอร์เจีย ตั้งอยู่บริเวณตีนเขาซิฟ-กอมบอรีที่ระดับความสูง 500–800 เมตร (1,600–2,600 ฟุต) เหนือระดับน้ำทะเล มีประชากรประมาณ 19,629 คน (พ.ศ. 2557)
ซุกดีดี

ซุกดีดี (; #เปลี่ยนทาง) เป็นเมืองทางภาคตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศจอร์เจีย ตั้งอยู่ห่างจากกรุงทบิลีซีไปทางตะวันตก 318 กิโลเมตร ห่างจากชายฝั่งทะเลดำ 30 กิโลเมตร และห่างจากทิวเขาเอกรีซี 30 กิโลเมตร ที่ระดับความสูง 100–110 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล ซุกดีดีเป็นเมืองหลักของแคว้นซาเมเกรลอ-เซมอสวาเนทีซึ่งรวมอดีตแคว้นซาเมเกรลอ (มิงเกรเลีย) ตอนบนของอดีตแคว้นสวาเนที และศูนย์กลางของเทศบาลซุกดีดีเข้าไว้ด้วยกัน นอกจากนี้ยังเป็นที่ตั้งของมุขมณฑลมหานครซุกดีดีและซาอีชีของคริสตจักรจอร์เจียนออร์ทอดอกซ์อีกด้วย
กอรี (ประเทศจอร์เจีย)

กอรี (,) เป็นเมืองในภาคตะวันออกของประเทศจอร์เจียและเมืองหลักของแคว้นชีดาคาร์ทลี ตั้งอยู่บริเวณจุดบรรจบระหว่างแม่น้ำสองสาย ได้แก่ แม่น้ำมตกวารีและแม่น้ำลีอัฆวี ชื่อเมืองมาจากคำในภาษาจอร์เจียว่า "กอรา"  ซึ่งแปลว่า "กอง" หรือ "เนิน" หรือภูเขา
ที่ตั้งถิ่นฐานซึ่งเป็นที่รู้จักมาตั้งแต่สมัยเฮลเลนิสต์และมีเนินป้อมปราการที่สร้างขึ้นอย่างน้อยตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 7 ได้รับสถานะเมืองในคริสต์ศตวรรษที่ 12 กอรีเป็นฐานที่มั่นทางทหารที่สำคัญในสมัยกลางและยังคงมีความสำคัญทางยุทธศาสตร์ในปัจจุบันเนื่องจากตั้งอยู่บนทางหลวงสายหลักที่เชื่อมต่อภาคตะวันออกเข้ากับภาคตะวันตกของจอร์เจีย กอรีถูกกองทัพของมหาอำนาจระดับภูมิภาครุกรานหลายครั้งตลอดช่วงประวัติศาสตร์ เมืองนี้ถูกกองทัพรัสเซียเข้ายึดครองในสงครามรัสเซีย–จอร์เจียเมื่อ ค.ศ. 2008
กอรียังเป็นที่รู้จักในฐานะบ้านเกิดของโจเซฟ สตาลิน ผู้นำสหภาพโซเวียต, อาเลคซันเดร นาดีรัดเซ นักออกแบบขีปนาวุธ และเมรับ มามาร์ดัชวีลี นักปรัชญา
คูทาอีซี

คูทาอีซี (,) เป็นหนึ่งในเมืองที่มีผู้อยู่อาศัยอย่างต่อเนื่องที่เก่าแก่ที่สุดในโลก เมืองที่มีประชากรมากที่สุดเป็นอันดับที่สามในประเทศจอร์เจีย และเมืองหลักของแคว้นอีเมเรทีทางภาคตะวันตกของประเทศ ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำรีออนี ห่างจากกรุงทบิลีซีไปทางทิศตะวันตกประมาณ 221 กิโลเมตร (137 ไมล์)
ในอดีตคูทาอีซีเป็นเมืองสำคัญเมืองหนึ่งของจอร์เจีย โดยเป็นศูนย์กลางทางการเมืองของภูมิภาคโกลคิสในสมัยกลางในฐานะเมืองหลวงของอาณาจักรอับฮาเซีย และอาณาจักรจอร์เจีย และต่อมาเป็นเมืองหลวงของอาณาจักรอีเมเรที ระหว่างเดือนตุลาคม พ.ศ. 2555 ถึงเดือนธันวาคม พ.ศ. 2561 คูทาอีซีเป็นที่ตั้งของรัฐสภาจอร์เจียจากความพยายามกระจายอำนาจของรัฐบาลจอร์เจีย
บาทูมี

บาทูมี (,) เป็นเมืองใหญ่อันดับสองของประเทศจอร์เจียและเมืองหลวงของสาธารณรัฐปกครองตนเองอาจารา ตั้งอยู่ริมฝั่งทะเลดำทางภาคตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศ ในเขตภูมิอากาศแบบกึ่งเขตร้อนบริเวณตีนเขาคอเคซัส
เศรษฐกิจของบาทูมีส่วนใหญ่เกี่ยวข้องกับการท่องเที่ยวและการพนัน (โดยได้รับฉายาว่าเป็น "ลาสเวกัสแห่งทะเลดำ") แต่ในขณะเดียวกันเมืองนี้ก็เป็นเมืองท่าสำคัญและมีอุตสาหกรรมการต่อเรือ อุตสาหกรรมการแปรรูปอาหาร และอุตสาหกรรมเบา ตั้งแต่ ค.ศ. 2010 เป็นต้นมา บาทูมีเปลี่ยนโฉมไปอย่างมากจากการก่อสร้างอาคารสูงสมัยใหม่รวมถึงการบูรณะอาคารคลาสสิกสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 19 ที่ตั้งเรียงรายอยู่ในย่านเมืองเก่า
เวชสมุนไพรวิทยา

เวชสมุนไพรวิทยา  บ้างเรียก พฤกษบำบัด (phytotherapy) คือเภสัชเวทว่าด้วยการใช้พืชพรรณที่มีสรรพคุณรักษาโรค ซึ่งถือเป็นพื้นฐานของการแพทย์ดั้งเดิม อย่างไรก็ตาม ในคริสต์สวรรษที่ 21 ยังมีหลักฐานทางวิทยาศาสตร์ไม่มากที่พิสูจน์ว่าการใช้สมุนไพรรักษามีความปลอดภัยและมีประสิทธิภาพ เนื่องจากการรักษาด้วยวิธีนี้อาจไม่ได้รับปริมาณเนื้อยาบริสุทธิ์ที่เป็นมาตรฐานแน่นอน
เวชสมุนไพรวิทยาเป็นศาสตร์ที่มีหลักฐานทางโบราณคดีย้อนไปถึงหกหมื่นปีก่อนในยุคหินเก่า และมีหลักฐานที่เป็นลายลักษณ์อักษรย้อนไปถึงห้าพันปีก่อนในสมัยอารยธรรมซูเมอร์ องค์การอนามัยโลกประเมินว่าชาวเอเชียและชาวแอฟริกาในบางประเทศกว่าร้อยละแปดสิบใช้เวชสมุนไพรเป็นวิธีหลักในรักษาสุขภาพ
ฮาจิโจ (โตเกียว)

ฮาจิโจ  เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในกิ่งจังหวัดฮาจิโจ, กรุงโตเกียว, ประเทศญี่ปุ่น ในปี 2015 ฮาจิโจมีประชากรประมาณ 7,613 คน และมีความหนาแน่นของประชากร 104 คนต่อตารางกิโลเมตร เมืองมีพื้นที่ทั้งหมด พลังงานไฟฟ้าของเมืองผลิตมาจากโรงไฟฟ้าพลังงานความร้อนใต้พิภพและฟาร์มกังหันลม
ภูมิศาสตร์.
เมืองฮาจิโจครอบคลุมเกาะฮาจิโจจิมะและฮาจิโจโคจิมะในหมู่เกาะอิซุ ในทะเลฟิลิปปินส์ ห่างจากใจกลางกรุงโตเกียวไปทางใต้ เมืองได้รับความอบอุ่นจากกระแสน้ำญี่ปุ่น ทำให้เมืองนี้มีสภาพอากาศที่ร้อนและชื้นมากกว่าใจกลางกรุงโตเกียว ชาวเมืองทั้งหมดอาศัยอยู่บนเกาะฮาจิโจจิมะ
ประวัติศาสตร์.
ในสมัยเอโดะ ฮาจิโจจิมะเป็นที่รู้จักในฐานะสถานที่เนรเทศของนักโทษ การปฏิบัตินี้สิ้นสุดลงในสมัยเมจิ และชาวเกาะได้พัฒนาเศรษฐกิจจากการตกปลา เลี้ยงไหม และเกษตรกรรม กิ่งจังหวัดฮาจิโจถูกจัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1908 ซึ่งรวมถึงหมู่บ้านมิทสึเนะ นากาโนะโกะ คาชิทาเตะ ซุเอโยชิ และโอคะโงะ หมู่บ้านโทรุจิและอุสึกิบนฮาจิโจโคจิมะถูกจัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 3 พฤษภาคม ค.ศ. 1947 หมู่บ้านทั้งห้าแห่งของฮาจิโจจิมะได้รวมเข้าด้วยกันเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 1954 เพื่อก่อตั้งหมู่บ้านฮาจิโจ เมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1955 หมู่บ้านทั้งสองแห่งของฮาจิโจโคจิมะได้รวมเข้ากับหมู่บ้านฮาจิโจ ซึ่งทำให้หมู่บ้านได้รับการเลื่อนตำแหน่งเป็นเมือง อย่างไรก็ตาม ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1966 ชาวฮาจิโจโคจิมะได้โหวตให้ละทิ้งเกาะของตนโดยอ้างว่าบริการสาธารณะขั้นพื้นฐานไม่สามารถเข้าถึงได้และปัญหาทางเศรษฐกิจ และเกาะฮาจิโจโคจิมะกลายเป็นเกาะร้างตั้งแต่เดือนมิถุนายน ค.ศ. 1969 
เศรษฐกิจ.
เศรษฐกิจสำคัญของฮาจิโจคือการตกปลาและการท่องเที่ยว
การศึกษา.
เมืองดำเนินการสามโรงเรียนประถมศึกษารัฐบาลและสามโรงเรียนมัธยมของรัฐบาล
การขนส่ง.
ฮาจิโจจิมะสามารถเข้าถึงได้ทั้งโดยเครื่องบินและโดยเรือข้ามฟาก เรือข้ามฟากสำหรับคนเดินเท้าออกจากโตเกียวทุกวัน เวลา 22:00 น. และถึงที่ฮาจิโจจิมะ เวลา 9.00 น. ของวันถัดไป การเดินทางทางอากาศจากท่าอากาศยานนานาชาติโตเกียว (ฮาเนดะ) ไปยังสนามบินฮาจิโจจิมะใช้เวลาประมาณ 45 นาที
โปเกพาร์ก วี ~พิคาชู โนะ ไดโบเค็น~

โปเกพาร์ก วี: พิคาชูส์แอดเวนเจอร์ (; โรมาจิ: "PokePāku Wii Pikachū no Daibōken") เป็นวิดีโอเกมแนวแอ็กชันผจญภัยที่พัฒนาโดยบริษัทครีเชอส์ จำหน่ายโดยบริษัท โปเกมอน จำกัดและนินเท็นโด ออกจำหน่ายสำหรับวี ในประเทศญี่ปุ่นในวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2552 ในยุโรปในวันที่ 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 ในออสตราเลเซียในวันที่ 23 กันยายน พ.ศ. 2553 และในอเมริกาเหนือในวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553 ส่วนเนื้อเรื่อง พิคาชู ฮิโตคาเงะ จิโคริตา และ โพจจามะ วิ่งเล่นได้พบกับโปเกมอนมายามิว เข้าร่วมงานเฉลิมฉลองและเข้าไปสู่รูเล็กๆ บนพื้นดิน พิคาชูก็ถูกผลักลงไปในหลุมโดยไม่ได้ตั้งใจและตกลงไปในอีกโลกมีชื่อว่า โปเกพาร์ก เป็นสวนสนุกของโปเกมอนป่าที่อยู่ห่างจากโลกมนุษย์
ได้รับการจำหน่ายอีกครั้งในบริการนินเท็นโด อีช็อป ของวียู ในยุโรปและออสเตรเลียในวันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2558 และในอเมริกาเหนือในวันที่ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2559
ภาษาลัมบาดี

ลัมบาดี, ลาบันกี หรือ กอร์-โบลี มีอีกชื่อว่า บันจารี เป็นภาษาที่พูดโดยชาวบันจาราที่เคยเป็นชนเร่ร่อนทั่วประเทศอินเดีย และอยู่ในกลุ่มภาษาอินโด-อาร์ยัน ภาษานี้ไม่มีรูปอักษรของตนเอง
โปเกพาร์ก 2 ~บียอนด์เดอะเวิลด์~

โปเกพาร์ก 2: บียอนด์เดอะเวิลด์ (; โรมาจิ: "Poké Park 2: BW - Beyond the World") เป็นวิดีโอเกมแนวแอ็กชันผจญภัยที่พัฒนาโดยบริษัทครีเชอส์ จำหน่ายโดยบริษัท โปเกมอน จำกัดและนินเท็นโด ออกจำหน่ายสำหรับวี ในประเทศญี่ปุ่นในวันที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554 ในอเมริกาเหนือในวันที่ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555 ในยุโรปในวันที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2555 และในออสตราเลเซียในวันที่ 29 มีนาคม พ.ศ. 2555 เป็นภาคต่อของในโปเกพาร์ก 2 ส่วนเนื้อเรื่องพิคาชู เดินทางไปยังโปเกพาร์กแห่งใหม่พร้อมกับโพจจามะเพื่อนสนิทของพวกเขาและต้องช่วยโปเกพาร์กจากการคุกคามของ Wish Park ส่วนตัวละครเพิ่มเติมต่อไปนี่ ซึทาจะ โพคาบู และ มิจูมารุ
วันแห่งภูเขา (ญี่ปุ่น)

วันแห่งภูเขา (; โรมาจิ: "Yama no Hi") หรือวันภูเขา ตรงกับวันที่ 11 สิงหาคมของทุกปีในประเทศญี่ปุ่น รัฐบาลฯ ได้กำหนดให้วันดังกล่าวเป็นวันหยุดราชการในปี ค.ศ. 2014 และมีผลบังคับใช้ตั้งแต่ปี 2016 เป็นต้นมา เพื่อให้ประชาชนทำความรู้จักและระลึกถึงคุณค่าของภูเขาและธรรมชาติ
ประวัติ.
ในปี 2013 สมาคมนักปีนเขาแห่งญี่ปุ่น ได้เสนอต่อรัฐบาลฯ ให้กำหนดเป็นวันหยุดราชการ โดยให้เหตุผลว่าตามความเชื่อของลัทธิชินโตแล้ว ภูเขาเป็นสิ่งที่น่านับถือและเป็นที่สิงสถิตของสิ่งศักดิ์สิทธิ์ จึงควรให้มีวันหยุดเพื่อให้รำลึกถึงคุณค่าของภูเขาที่มีความสัมพันธ์กับภูมิศาสตร์และวัฒนธรรมของญี่ปุ่นมาอย่างยาวนาน โดยคันจิของตัวเลข 8 (八) มีความคล้ายคลึงกับภูเขา และตัวเลข 11 ที่มีความคล้ายกับต้นไม้ จึงกำหนดให้วันแห่งภูเขาตรงกับวันที่ 11 สิงหาคม (เดือน 8) ของทุกปีในประเทศญี่ปุ่น ตามพระราชบัญญัติวันหยุดราชการ ค.ศ. 1947
ภาษาโลอาร์กี

โลอาร์กี (ในประเทศปากีสถาน) หรือ Gade Lohar (ในประเทศอินเดีย) เป็นภาษาราชสถานที่มีผู้พูดเป็นชนร่อนเร่ 20,000 คนในแคว้นสินธ์ ประเทศปากีสถาน และ 1,000 คนในรัฐราชสถาน ประเทศอินเดีย
กองพลองครักษ์ที่ 3 (สาธารณรัฐประชาชนจีน)

กองพลองครักษ์ที่ 3  ถูกก่อตั้งในเดือนกุมภาพันธ์ 1949 ภายใต้ "ระเบียบการจัดตำแหน่งใหม่ขององค์การและหน่วยของกองทัพ" ที่ออกโดย คณะกรรมาธิการการทหารส่วนกลาง เมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน 1948 มีรากฐานจากกองพลที่ 16 ขบวนที่ 6 ของกองทัพสนามฮวาตง กองทัพปลดปล่อยประชาชน กองพลนี้มีประวัติการก่อตั้งที่สามารถย้อนหลังไปถึง หน่วยแยกที่ 2 ของกองทัพใหม่ที่สี่ ซึ่งก่อตั้งขึ้นในเดือนกุมภาพันธ์ 1940
การจัดกำลังในปัจจุบัน.
ในปัจจุบันเป็นเพียง 1 ใน 2 กองพลประจำการของกองทัพบกกองทัพปลดปล่อยประชาชนที่ตั้งภายในปักกิ่ง และเป็น 1 ในกองพลจำนวนน้อยที่ยังคงการปฏิบัติการทางทหาร การจัดกำลังภายในหน่วยมีดังนี้
กองพลนี้มีกองบัญชาการถาวรตั้งในปักกิ่งและมีหน้าที่จัดตั้งการป้องกันและรักษาความปลอดภัยเมืองหลวงของประเทศ
อุทยานแห่งชาติแบนเดแอมีร์

อุทยานแห่งชาติแบนเดแอมีร์  เป็นอุทยานแห่งชาติตั้งอยู่ในจังหวัดบามียันทางตอนกลางของอัฟกานิสถาน เป็นทะเลสาบสีน้ำเงินเข้ม 6 แห่ง คั่นด้วยเขื่อนธรรมชาติที่สร้างจากหินทราเวอร์ทีน ทะเลสาบตั้งอยู่ในเทือกเขาฮินดูกูชที่ระดับความสูงประมาณ 3000 เมตร ตั้งอยู่ทางตะวันตกของพระพุทธรูปแห่งบามียัน
ถูกสร้างขึ้นโดยน้ำที่เต็มไปด้วยคาร์บอนไดออกไซด์ ไหลออกมาจากรอยเลื่อนและรอยแตก ไปสะสมเป็นแคลเซียมคาร์บอเนต ที่ตกตะกอนเป็นกำแพงจากทราเวอร์ทีน ที่กักเก็บน้ำของทะเลสาบเหล่านี้ไว้ แบนเดแอมีร์เป็นหนึ่งในทะเลสาบธรรมชาติไม่กี่แห่งในโลกที่สร้างขึ้นโดยระบบทราเวอร์ทีน แบนเดแอมีร์ถูกเรียกว่าเป็นแกรนด์แคนยอนของอัฟกานิสถานและดึงดูดนักท่องเที่ยวหลายพันคนต่อปี แม่น้ำเป็นส่วนหนึ่งของระบบของแม่น้ำบัลคฮ์
ประวัติศาสตร์.
ชื่อแบนเดแอมีร์หมายถึง "เขื่อนของผู้บังคับบัญชา" ซึ่งบางคนเชื่อว่าเป็นการอ้างอิงถึงอาลี เคาะลีฟะฮ์ที่สี่ของชาวมุสลิม พื้นที่นี้ถูกครอบคลุมโดยชาวแฮซอเร ซึ่งคาดว่าเป็นประชากรประมาณ 10 เปอร์เซ็นต์ของอัฟกานิสถาน
ในปี 2004 แบนเดแอมีร์ได้รับการเสนอให้เป็นมรดกโลก ความพยายามในการทำให้แบนเดแอมีร์เป็นอุทยานแห่งชาติเริ่มขึ้นในปี 1970 แต่ถูกระงับเนื่องจากสงครามในที่สุดในเดือนเมษายน 2009 แบนเดแอมีร์ได้รับการประกาศให้เป็นอุทยานแห่งชาติแห่งแรกของอัฟกานิสถาน ในปี 2013 นักท่องเที่ยวท้องถิ่นประมาณ 6,000 คนมาเยี่ยมชมอุทยานแห่งชาติแบนเดแอมีร์ทุกปี
ภูมิศาสตร์.
แบนเดแอมีร์ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือประมาณ 75 กิโลเมตรจากเมืองเก่าบามียัน ใกล้กับเมืองแยคอว์แลงก์ เมื่อรวมกับหุบเขาบามียัน อาณาเขตนี้เป็นส่วนสำคัญของการท่องเที่ยวของอัฟกานิสถาน ดึงดูดนักท่องเที่ยวหลายพันคนทุกปี ทะเลสาบแบนเดแอมีร์เป็นสถานที่ท่องเที่ยวในช่วงปลายฤดูใบไม้ผลิและฤดูร้อนเป็นหลัก เนื่องจากตอนกลางของฮะซาระฮ์จาตในอัฟกานิสถานมีอากาศหนาวจัดในฤดูหนาว โดยมีอุณหภูมิต่ำถึง -20C อุทยานแห่งนี้ มีทะเลสาบถึงหกแห่ง ได้แก่
เขื่อนหินทราเวอร์ทีนสีขาวที่เกิดจากเส้นรอยเลื่อน ซึ่งพบได้ทั่วไปในหุบเขาแบนเดแอมีร์ทำให้เกิดแนวกั้นระหว่างทะเลสาบ แบนเดแฮอีแบตเป็นทะเลสาบที่ใหญ่ที่สุดและลึกที่สุดโดยมีความลึกเฉลี่ยประมาณ 150 เมตร
สภาพปัจจุบัน.
เขตสงวนนก.
พื้นที่ 41,000 เฮกตาร์ที่คาบเกี่ยวกับพื้นที่ของอุทยาน ได้รับการจัดตั้งเป็นเขตสงวนนก (IBA) โดยเบิร์ดไลฟ์อินเตอร์เนชันนัล เนื่องจากพื้นที่นี้พบนกสโนว์คอกหิมาลัย, นกฮุมส์ลาร์กขาสั้น, นกสโนว์ฟินช์ปีกขาว, นกสโนว์ฟินช์อัฟกัน และนกฟินช์ยูเรเซียปีกแดง
เอริง

เอริง หรือ เอริน (; โรมาจิ: "Eirin") เป็นชื่อย่อของ องค์การจำแนกและจัดประเภทภาพยนตร์ (; โรมาจิ: "Eiga Rinri Kikō"; : เองะ รินริ คิโก) ซึ่งเป็นหน่วยงานกำกับดูแลด้านภาพยนตร์ในประเทศญี่ปุ่น
เอริงเป็นหน่วยงานกำกับดูแลตนเองโดยไม่สังกัดหน่วยราชการใด ถูกก่อตั้งขึ้นโดยอาศัยจำลองการบริหารรหัสการผลิตของสมาคมผู้ผลิตและผู้จัดจำหน่ายภาพยนตร์แห่งอเมริกา ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1949 ตามคำแนะนำของกองกำลังยึดครองสหรัฐ โดยแบ่งประเภทภาพยนตร์ออกเป็น 4 ระดับ ตามความเหมาะสมในการรับชมของผู้เยาว์ในวัยต่าง ๆ
เมื่อแรกเริ่ม เอริงถูกก่อตั้งในนาม คณะกรรมการจัดการจรรยาบรรณด้านภาพยนตร์ (; โรมาจิ: "Eiga Rinri Kitei Kanri Iinkai")) ต่อมาในปี ค.ศ. 1956 ได้จัดตั้งขึ้นมาใหม่แทนที่ในชื่อ คณะกรรมการจัดการจริธรรมภาพยนตร์ (; โรมาจิ: "Eiga Rinri Kanri Iinkai") ต่อมาในปี ค.ศ. 2007 เปลี่ยนชื่อเป็น คณะกรรมการจริยธรรมภาพยนตร์ (; โรมาจิ: "Eiga Rinri Iinkai") ก่อนที่จะถูกยุบและจัดตั้งในฐานะองค์กรอิสระในชื่อปัจจุบัน เมื่อปี ค.ศ. 2017
ภาพรวม.
เช่นเดียวกับในประเทศอื่น ๆ เอริงได้จัดประเภทภาพยนตร์เพื่อระบุถึงความเหมาะสมของผู้เยาว์ โดยพิจารณาจากเกณฑ์แปดประการ เช่น ภาพยนตร์เรื่องนี้มีเนื้อหาเกี่ยวกับเรื่องเพศหรือความรุนแรงหรือไม่ และการจัดระดับผู้ชมสำหรับภาพยนตร์เรื่องหนึ่งในสี่ระดับ แม้ว่าระดับผู้ชมจะขัดแย้งกันในบางครั้ง แต่ผู้ดูแลของเอริงให้เหตุผลว่า ความเป็นอิสระปกป้องผู้สร้างภาพยนตร์จากทางเลือกที่เข้มงวดกว่า นั่นคือการตรวจพิจารณา (เซ็นเซอร์) จากรัฐบาล
ในระหว่างไตเติลเปิดภาพยนตร์ (ในภายหลัง ส่วนใหญ่เป็นการแสดงคำประกาศลิขสิทธิ์เมื่อภาพยนตร์จบ) ของภาพยนตร์ที่ได้รับการอนุมัติจากเอริง ตราสัญลักษณ์ของเอริงจะปรากฏขึ้นตรงมุมจอของภาพยนตร์หรือข้างชื่อเรื่องภาพยนตร์ เอริงไม่มีอำนาจตามกฎหมายในการห้ามภาพยนตร์ แต่สมาคมเจ้าของโรงภาพยนตร์แห่งญี่ปุ่นห้ามไม่ให้สมาชิกสมาคมฉายภาพยนตร์ที่เอริงไม่ได้จัดระดับผู้ชมไว้
การจัดระดับภาพยนตร์.
เมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 1998 ได้แบ่งจัดระดับของภาพยนตร์ไว้สี่ประเภท โดยระดับ R15+ และ R18+ เป็นระดับที่ถูกจำกัด ห้ามผู้เยาว์ที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะเข้าชมภาพยนตร์ที่ถูกจำกัดเข้าชม ตลอดจนให้เช่า ขาย หรือจัดแสดงดีวีดี/ภาพยนตร์ที่เผยแพร่แก่ผู้เยาว์ การละเมิดดังกล่าวถือเป็นความผิดทางอาญาและมีการบังคับใช้อย่างเข้มงวด
สโมสรฟุตบอลหญิงโรงเรียนกีฬาจังหวัดนครศรีธรรมราช

สโมสรฟุตบอลหญิงโรงเรียนกีฬาจังหวัดนครศรีธรรมราช เป็นสโมสรฟุตบอลหญิงในประเทศไทย โดยเป็นสโมสรจากจังหวัดนครศรีธรรมราช ปัจจุบันลงเล่นในไทยวีเมนส์ลีก โดยเริ่มต้นส่งทีมเข้าร่วมแข่งขันครั้งแรกในปี 2553 ปัจจุบันใช้สนามกีฬาองค์การบริหารส่วนจังหวัดนครศรีธรรมราช (ชาติตระการโกศล) เป็นสนามเหย้าของสโมสร
ทีม.
ทีมปัจจุบัน.
ณ วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2564 
<templatestyles src="Template:Football squad player/styles.css" />
แหล่งข้อมูลเพิ่มเติม.
เฟซบุ๊กอย่างเป็นทางการของสโมสร
โปเกมอน เทรดดิงการ์ดเกม (วิดีโอเกม)

โปเกมอน เทรดดิงการ์ดเกม (; โรมาจิ: "Pokemon Kādo Jī Bī") เป็นวิดีโอเกมแนวการ์ดสะสมดิจิทัลที่พัฒนาโดยบริษัทฮัดสันซอฟต์และครีเชอส์ จำหน่ายโดยนินเท็นโด ออกจำหน่ายสำหรับเกมบอยคัลเลอร์ ในประเทศญี่ปุ่นในวันที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2541 ในออสตราเลเซียในวันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2543 ในอเมริกาเหนือในวันที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2543 และในยุโรปในวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2543 เกมนี้ได้ต้นแบบมาจากเกมการ์ดสะสมจริงของโปเกมอน เทรดดิงการ์ดเกม
วันที่ระลึกโอกินาวะ

วันที่ระลึกโอกินาวะ (; โรมาจิ: "Irei no Hi"; วันเซ่นไหว้ดวงวิญญาณ) เป็นวันหยุดราชการเฉพาะในจังหวัดโอกินาวะ ตรงกับวันที่ 23 มิถุนายนของทุกปีในประเทศญี่ปุ่น เพื่อรำลึกถึงความสูญเสียในชีวิตที่เกิดขึ้นระหว่างยุทธการที่โอกินาวะในปี 1945
ประวัติ.
การสู้รบครั้งใหญ่ที่สุดในสงครามมหาสมุทรแปซิฟิก ระหว่างฝ่ายสัมพันธมิตรและจักรวรรดิญี่ปุ่นในปี 1945 ที่ทำให้ทั้งกองกำลังทหารสหรัฐฯ และญี่ปุ่น รวมถึงประชาชนชาวโอกินาวะกว่า 200,000 คนเสียชีวิตจากยุทธการครั้งนี้ ในวันที่ 23 มิถุนายน พลเอก มิตสึรุ อูชิจิมะ และเสนาธิการกองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่นได้ฆ่าตัวตาย ทำให้การสู้รบจบลง 16 ปีให้หลังจากเหตุการณ์ดังกล่าว รัฐบาลหมู่เกาะรีวกีวได้ประกาศให้วันที่ 23 มิถุนายนของทุกปีเป็นวันหยุดราชการในจังหวัดโอกินาวะเพื่อรำลึกถึงแก่ผู้เสียชีวิตในสงครามดังกล่าว
พิธีรำลึก.
ในทุก ๆ ปี จะมีการจัดพิธีรำลึกแก่ผู้สูญเสียที่อุทยานแห่งชาติโอกินาวะเซ็นเซกิ ในจังหวัดโอกินาวะ ซึ่งมีศิลาฤกษ์แห่งสันติภาพตั้งอยู่ โดยตั้งแต่เช้า ครอบครัวของทหารผ่านศึกจะมารวมตัวกัน ยืนสงบนิ่งและตั้งจิตอธิษฐาน นายกรัฐมนตรีจะกล่าวสุนทรพจน์ในพิธีรำลึก
วัดบึงทองหลาง (จังหวัดฉะเชิงเทรา)

วัดบึงทองหลาง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลศาลาแดง อำเภอบางน้ำเปรี้ยว จังหวัดฉะเชิงเทรา อยู่บนเนื้อที่ 14 ไร่ 3 งาน 80 ตารางวา ปัจจุบันมี พระครูวาปีสารคุณ เป็นเจ้าอาวาส
วัดบึงทองหลาง เดิมชื่อ วัดปากบึงทองหลางเฒ่า แต่เดิมคงเป็นที่รกร้าง เป็นพื้นที่ราบลุ่ม มีบ่อและสระน้ำขนาดใหญ่ มีต้นทองหลางขึ้นอยู่จำนวนมาก ที่ตั้งเดิมของวัดอยู่ทางทิศใต้ของบริเวณวัดในปัจจุบัน ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2430 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ตามหลักฐานเอกสารบันทึกหนังสือจดหมายเหตุเรื่องเปิดรถไฟสายตะวันออกและสายเหนือและเสด็จพระราชดำเนินประพาสเมืองฉะเชิงเทราเมื่อปี ร.ศ. 126 ตามบันทึกหนังสือจดหมายเหตุ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวได้ทรงเสด็จพระราชดำเนินกลับด้วยเรือแจวมาตามลำคลองคลองนครเนื่องเขตและได้แวะพักขึ้นเสวยพระกระยาหารและพักแรมที่ท่าน้ำวัดบึงทองหลาง ก่อนเสด็จพระราชดำเนินกลับสู่พระนครตามบันทึกในยามรุ่ง
เมื่อแรกสร้างวัดมีสิ่งปลูกสร้างได้แก่ กุฏิ 4 หลัง ศาลาท่าน้ำ 2 หลัง และอุโบสถ 1 หลัง สร้างวัดโดยท่านพระยามหานุภาพ และท่านหลวงนรากรณ์ อนุรักษ์ และนางแตงกวย นรากรณ์อนุรักษ์ ภายหลังพุทธศาสนิกชนพร้อมด้วยคณะสงฆ์และเจ้าอาวาสวัดได้มีการร่วมกันพัฒนาสร้างอาคารกุฏิเป็นศาสนะสมบัติตามลำดับ จนวัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2492 วัดบึงทองหลางได้รับเลือกเป็นวัดพัฒนาตัวอย่าง เมื่อ พ.ศ. 2539 ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ หลวงพ่อบึงทอง และ รอยพระพุทธบาทจำลอง 
ด้านการศึกษาทางวัดมีการเปิดสอนโรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกธรรม และจัดให้มีการอบรมนักเรียนในเขตของวัดและเขตหนองจอกทุกวันศุกร์ มีการส่งเสริมการจัดกิจกรรมในวันสำคัญทางศาสนาทุกเทศกาล วัดยังมีการอนุรักษ์พันธุ์ปลาน้ำจืดมากมายหลายชนิด ได้แก่ปลาตะเพียนทอง ปลาสวายตัวขนาดใหญ่ เป็นต้น
ฟีบี บริดเจอรส์

ฟีบี บริดเจอรส์ (เกิด 17 สิงหาคม 2537) เป็นนักร้องนักแต่งเพลงชาวอเมริกัน จากลอสแอนเจลิส สหรัฐ เธอได้ทำและออกสตูดิโออัลบั้มแรกในชื่อ "สเตรนเจอร์อินดิแอลป์" (2560), ตามด้วย "พันนิชเชอร์" (2563), ที่ทำให้บริดเจอรส์ได้รับการยกย่องอย่างกว้างขวาง และได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแกรมมี ในสาขาศิลปินหน้าใหม่ยอดเยี่ยม.
บริดเจอรส์นั้นยังเป็นสมาชิกของวงดนตรีบอยจีเนียส (ร่วมกับจูเลียน เบเคอร์ และลูซี ดาคัส) และวงดนตรีเบตเทอร์ออบลิเวียนคอมมิวนิตีเซ็นเตอร์ (ร่วมกับ คอเนอร์ ออเบอรสท์)
ตลาดน้ำขวัญ-เรียม

ตลาดน้ำขวัญ-เรียม เป็นตลาดน้ำที่ตั้งอยู่บริเวณคลองแสนแสบ ตรงวัดบำเพ็ญเหนือและวัดบางเพ็งใต้ สามารถเดินทางเข้าถึงทางรถยนต์จากซอยเสรีไทย 60 และ ซอยรามคำแหง 187
ประวัติ.
ก่อนจะมีตลาดน้ำขวัญ-เรียม เกิดเหตุการณ์อุทกภัยในประเทศไทย พ.ศ. 2554 โดยในตอนนั้นวัดบำเพ็ญเหนือเป็นที่ตั้งของหน่วยทหารที่ยกพลมาช่วยน้ำท่วมและมาปักหลักตั้งค่ายที่วัดนี้จนสามารถยันน้ำไม่ให้ท่วมนิคมบางชันที่อยู่ข้าง ๆ ได้สำเร็จ อีกทั้งยังป้องกันไม่ให้น้ำบ่าไปถึงเขตบางกะปิได้ด้วย
ตลาดน้ำขวัญ-เรียมดำเนินการโดยบริษัทครอบครัวขนส่ง ซึ่งเป็นกลุ่มธุรกิจที่ได้รับอนุญาตให้สัมปทานการเดินเรือโดยสารคลองแสนแสบ โดยมีเชาวลิต เมธยะประภาสเป็นเจ้าของบริษัทและเป็นผู้ก่อตั้งตลาดน้ำขวัญ-เรียมอีกด้วย โครงการเริ่มต้นจากการที่หน่วยงานราชการติดต่อมาที่เชาวลิต ปรึกษาถึงการสร้างแหล่งท่องเที่ยวริมน้ำในคลองแสนแสบ
เชาวลิตจึงเสนอแนวคิดในการออกแบบ โดยนำแนวคิดตลาดน้ำจากนิยายเรื่อง "แผลเก่า" ของไม้ เมืองเดิม เหตุเพราะตัวละครในเรื่องคือ ไอ้ขวัญและอีเรียม ซึ่งอยู่บริเวณทุ่งบางกะปิ นำมาเป็นจุดขายในการสร้างเป็นตลาดน้ำ แม้สถานที่ตั้งอาจจะไม่อยู่ในทุ่งบางกะปิโดยตรงแต่ก็อยู่ในคลองแสนแสบเดียวกัน รวมถึงเชาวลิตเคยเขียนไว้ในนามปากกาว่า "ชาวเรือ" ว่า "วัดบำเพ็ญเหนือ วัดบางเพ็งใต้ เหตุใดวัดทั้งสองถึงอยู่ตรงข้ามกัน มีเพียง สายน้ำกั้น อย่างนี้ไม่มีอีกแล้ว ในประเทศไทย" เปิดอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 5 มิถุนายน พ.ศ. 2555 
พื้นที่.
ตลาดน้ำขวัญ-เรียมเป็นตลาดน้ำในคลองแสนแสบระหว่าง 2 วัด คือ วัดบำเพ็ญเหนือและวัดบางเพ็งใต้ เปิดวันเสาร์ อาทิตย์ และวันนักขัตฤกษ์ เวลา 07.00-18.00 น. โดยในช่วงเช้าเวลา 07.30 น. จะมีการตักบาตรทางเรือ ซึ่งจะมีพระเณรพายเรือมารับบาตรจากญาติโยมที่ไปใส่บาตร ระหว่างสองวัดมีสะพานเชื่อมกันอยู่สองสะพาน โดยสะพานหนึ่งเป็นสะพานรูปโครงเรือ แต่เดิมมีสะพานเชื่อมระหว่างวัดบำเพ็ญเหนือและวัดบางเพ็งใต้แต่มีลักษณะแคบและทรุดโทรม สะพานเก่านี้ชื่อ "สพานสมบุญอุทิศ" มีจารึกบันทึกการสร้างไว้ พ.ศ. 2473 จึงได้สร้างสะพานใหม่ห่างราว 100 เมตร ลงมาทางตะวันตกของคลองแสนแสบ ทำให้ทางเดินสามารถเดินได้โดยรอบ แนวคิดการออกแบบสะพานรูปโครงเรือมาจากการที่เชาวลิตเห็นสะพานแห่งหนึ่งที่ประเทศสเปน จึงปรับมาเป็นรูปทรงเรือให้สอดคล้องกับบริบทไทย
ทางฝั่งวัดบำเพ็ญเหนือ บริเวณพื้นที่ริมน้ำทำเป็นลานหญ้าเทียม มีการก่อสร้างอาคารสูง 2 ชั้น ขนานไปกับริมคลอง ชั้นล่างขายอาหารและรับประทานอาหาร ชั้นบนเป็นทางเชื่อมต่อไปยังอีกฝั่งคลอง เป็นร้านขายของ เช่นเสื้อผ้า แว่นตา กระเป๋า ริมคลองมีของขายมากมายทั้งของกินของใช้ของที่ระลึก ส่วนในลำคลองแสนแสบมีเรือหลายขนาดมาจอดขายอาหาร เช่น กาแฟ ขนม และเครื่องดื่มให้นั่งกินนั่งดื่มในเรือหรือแพ ส่วนทางฝั่งวัดบางเพ็งใต้ เป็นตลาดเก่าแบบตลาดร้อยปี มีร้านกาแฟร้านถ่ายรูปโบราณ และมีบริเวณที่มุงหลังคาขายอาหาร ขายของแบบตลาดนัดอยู่ด้วยอีกหนึ่งบริเวณ
บริเวณตลาดน้ำยังมีรูปปั้นขวัญ-เรียมขี่ควาย ตั้งไว้ข้าง ๆ กับศาลต้นไทร ส่วนศาลขวัญ-เรียม อยู่ทางฝั่งวัดบางเพ็งใต้ ริมคลองแสนแสบ หน้าศาลหันเข้าฝั่งคลอง นอกจากนั้นยังมีส่วนแสดงสัตว์เลี้ยง เช่น ม้า แคระ แพรี่ด็อก และ กระต่าย
การเดินทาง.
ทางรถยนต์สามารถเดินทางมาได้จากถนนเสรีไทย (วัดบำเพ็ญเหนิอ) มีรถประจำทางสาย 27(1-37), 27(เดิม), 27(มินิบัส), 96ก(1-43), 131(1-46), 526(1-59) ส่วนอีกเส้นทางมาจากถนนรามคำแหง (วัดบางเพ็งใต้) มีรถประจำทางสาย 113(1-44), 514(1-54), 514E(1-55E), 519(1-57), 1-50(168), 1-76(168A), สองแถว 1314 (1) นอกจากนั้นในอนาคตยังสามารถเดินทางมายังตลาดน้ำได้ด้วยรถไฟฟ้ามหานคร สายสีส้ม สถานีมีนพัฒนา ซึ่งมีทางขึ้น-ลง ใกล้ปากซอยรามคำแหง 187 ทางเข้าวัดบางเพ็งใต้
ซูเปอร์โปเกมอนสแครมเบิล

ซูเปอร์โปเกมอนสแครมเบิล (; โรมาจิ: "Supa Pokémon Sukuranburu") หรือ โปเกมอน รัมเบิลบลาสต์  ในชื่อภาษาต่างประเทศ เป็นวิดีโอเกมแนวแอ็กชันเล่นตามบทบาทและอัดศัตรูที่พัฒนาโดยบริษัทแอมเบรลลา จำหน่ายโดยบริษัท โปเกมอน จำกัดและนินเท็นโด ออกจำหน่ายสำหรับนินเท็นโด 3ดีเอส ในประเทศญี่ปุ่นในวันที่ 11 สิงหาคม พ.ศ. 2554 ในอเมริกาเหนือในวันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2554 และ ในยุโรปในวันที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2554 เป็นภาคต่อของโปเกมอนสแครมเบิล ในยุโรปใช้ชื่อเกมนี้ว่า ซูเปอร์โปเกมอนรัมเบิล 
ได้รับการจำหน่ายอีกครั้งในรูปแบบดิจิทัลดาวน์โหลดของบริการนินเท็นโด อีช็อป ของนินเท็นโด 3ดีเอส ในยุโรปในวันที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555 ในอเมริกาเหนือในวันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2555 และ ในประเทศญี่ปุ่นในวันที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2556
ซีเอเอซีแอร์ไลน์

ซีเอเอซีแอร์ไลน์  เป็นสายการบินสัญชาติจีนในอดีต มีฐานะเป็นสายการบินในสังกัดของสำนักงานการบินพลเรือนแห่งประเทศจีน  และสายการบินพาณิชย์เพียงสายการบินเดียวในประเทศจีนในขณะนั้น ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม ค.ศ. 1952 โดยใช้ชื่อ "บริษัทการบินประชาชนจีน"  และถูกผนวกรวมกับซีเอเอซีเมื่อวันที่ 9 มิถุนายน ค.ศ. 1953 ซีเอเอซีแอร์ไลน์ปิดตัวและแยกออกเป็นหกสายการบินใน ค.ศ. 1988 แยกตามภูมิภาคที่ตั้ง ซึ่งต่อมาสายการบินดังกล่าวได้ควบรวมกิจการจนเหลือเพียงสามสายการบินหลักได้แก่แอร์ไชนา (ปักกิ่ง) ไชนาเซาเทิร์นแอร์ไลน์ (กว่างโจว) และไชนาอีสเทิร์นแอร์ไลน์ (เซี่ยงไฮ้)
ซีเอเอซีเริ่มดำเนินเส้นทางบินระหว่างประเทศเป็นครั้งแรกใน ค.ศ. 1962 โดยเริ่มจากกลุ่มประเทศคอมมิวนิสต์ได้แก่สหภาพโซเวียต มองโกเลีย เกาหลีเหนือ ลาว พม่า บังกลาเทศ เวียดนามเหนือ และกัมพูชา และขยายไปยังสหรัฐอเมริกา ออสเตรเลีย และประเทศอื่น ๆ ในทวีปยุโรปและภูมิภาคตะวันออกกลาง ในช่วงกลางทศวรรษ 1980 โดยใช้เครื่องบินโบอิงเป็นหลัก ในขณะที่เส้นทางบินไปยังยุโรปตะวันออกจะใช้เครื่องบินที่ผลิตในสหภาพโซเวียต
เครื่องบินของซีเอเอซีจะมีลำตัวสีขาว มีธงชาติจีนประดับส่วนหาง มีแถบสีน้ำเงินสองแถบขนาบแต่ละข้าง และประดับด้วยตราสัญลักษณ์ของซีเอเอซีและลายมือพู่กันจีนของอดีตประธานคณะมนตรีรัฐกิจโจว เอินไหล
หลังปิดกิจการ.
ซีเอเอซีแอร์ไลน์ยุติการดำเนินงานใน ค.ศ. 1988 และแยกออกเป็นหกสายการบินตามที่ตั้งทางภูมิศาสตร์ ได้แก่
เทศบาลตำบลยะรัง

เทศบาลตำบลยะรัง เป็นเทศบาลตำบลซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของหมู่ที่ 3–5 ของตำบลยะรัง และพื้นที่บางส่วนของหมู่ที่ 1 ของตำบลปิตูมุดี ในอำเภอยะรัง จังหวัดปัตตานี เดิมมีฐานะเป็นสุขาภิบาลยะรังที่จัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2499 ซึ่งเป็นสุขาภิบาลแห่งเดียวของอำเภอยะรัง แล้วได้รับการจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลใน พ.ศ. 2542 ปัจจุบันในเขตเทศบาลมีประชากร 5,044 คน
พื้นที่เทศบาลตำบลอยู่บริเวณเขตศูนย์ราชการต่าง ๆ ของอำเภอยะรัง อยู่ห่างจากศาลากลางจังหวัดปัตตานีประมาณ 15 กิโลเมตร อยู่ห่างจากกรุงเทพมหานครประมาณ 1,045 กิโลเมตรตามถนนเพชรเกษม มีพื้นที่รับผิดชอบ 3.650 ตารางกิโลเมตร หรือคิดเป็นพื้นที่ 2,281.25 ไร่ ประกอบไปด้วยหมู่บ้านในเขตตำบลยะรัง ซึ่งครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของ 3 หมู่บ้าน ได้แก่ บ้านบินยาลีมอ บ้านปายอเมาะสูเม็ง บ้านพงสะตา และหมู่บ้านในเขตตำบลปิตูมุดี ซึ่งครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของ 1 หมู่บ้าน ได้แก่ หมู่ 1 บ้านชามู
อำเภอกลาง (เทศมณฑลแอแบร์คูฮ์)

อำเภอกลางของจังหวัดแอร์แบคูฮ์  เป็นอำเภอในเทศมณฑลแอแบร์คูฮ์ จังหวัดแยซด์ ประเทศอิหร่าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 อำเภอนี้มีประชากร 29,609 คนใน 8,238 ครัวเรือน อำเภอนี้มีเมืองแค่เมืองเดียวคือแอแบร์คูฮ์ และ 2 ตำบลคือตำบลแฟรอเฆและตำบลทีร์เจร์ด
แอแบร์คูฮ์

แอแบร์คูฮ์  เป็นเมืองและเมืองหลักในเทศมณฑลแอแบร์คูฮ์ จังหวัดแยซด์ ประเทศอิหร่าน จากสำมะโน พ.ศ. 2559 เมืองนี้มีประชากร 27,524 คนใน 5,880 ครัวเรือน
แอแบร์คูฮ์ตั้งอยู่ที่ความสูง 1,510 เมตร (4,954 ฟุต) และเป็นที่ตั้งของแซร์เวแอแบร์คูฮ์ ต้นไซปรัสโบราณที่ยังมีชีวิตอยู่
ชื่อ.
จากข้อมูลของแฮมดอลลอฮ์ มูสแทวฟีใน ค.ศ. 1340 ประวัติคำแนวพื้นบ้านของแอแบร์คูฮ์มาจากคำว่า "แบร์ คูฮ์" แปลว่า "บนภูเขา" มูสแทวฟีกล่าวว่าพื้นที่เมืองเดิมเคยอยู่บนเนิน แต่ต่อมาย้ายลงไปยังที่ราบ
อาร์คา (นักดนตรี)

อเลฮานดรา เกอร์ซิ (เกิด 14 ตุลาคม 1989), หรือเป็นที่รู้จักในนาม อาร์คา , เป็นนักดนตรี นักร้องนักแต่งเพลง ดีเจ และโปรดิวเซอร์เพลงชาวเวเนซุเอลาประจำอยู่ในเมืองบาร์เซโลนา เธอได้ปล่อยสตูดิโออัลบั้มมาแล้ว 4 อัลบั้ม ได้แก่ "เซน" (2014), "มิวแทนต์" (2015), "อาร์คา" (2017), "คิกวัน" (2020), "คิกทู", "คิกทรี", "คิกโฟว์" และ"คิกไฟฟ์" (ทั้งหมดในปี 2021) เธอได้มีส่วนร่วมในการสนับสนุนการทำเพลงร่วมกับศิลปินมากมาย อาทิเช่นเลดีกากา, ปีเยิร์ก, คานเย เวสต์, เอฟเคเอ ทวิกซ์, เคเลลา และโรซาลิอา
ชีวิตในวัยเด็ก.
อาร์คาเกิดในเมืองการากัส ในชื่ออเลฮานโดร เกอร์ซิ พ่อของเธอนั้นมีอาชีพเป็นนายธนาคารเพื่อการลงทุน โดยครอบครัวของเกอร์ซิได้ย้ายถิ่นฐานไปยังเมืองดาร์เรียน, คอนเนทิคัต เนื่อเกอร์ซินั้นมีอายุได้ 3 ปี ก่อนจะย้ายกลับมาการากัสเมื่อเธอมีอายุ 9 ปี โดยการเติบโตในการากัสของเธอนั้นอาจถือว่า "อยู่ในฟองสบู่" เนื่องจากครอบครัวของเธอนั้นอยู่ในชุมชนที่มีรั้วรอบขอบชิด ที่ที่เธอได้เรียนโรงเรียนเอกชน และเริ่มเรียนเล่นเปียโน เธอได้ปล่อยเเพลงออกมาในช่วงวัยรุ่นในชื่อ นูอุโร  และได้รับความนิยมปานกลางในประเทศบ้านเกิดของเธอ พร้อมกับได่รับคำชมจากศิลปินนานาชาติขนาดใหญ่เช่น ลอสอมิโกสอินวินซิเบิล เธอยังได้ร่วมงานกับศิลปินชาวเวเนซุเอลาอื่นในช่วงนี้อีกด้วย เช่นการตั้งชุดคำสั่งสไหรับเครื่องสังเคราะห์เสียงในอัลบั้มของลาวิดาบอแอม ที่ได้เสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแกรมมี "นูเอสตร้า" ภายหบังเธอได้เข้าศึกษาต่อในสถาบันการบันทึกเพลงไคลฟ์ เดวิส ที่มหาวิทยาลัยนิวยอร์ก
ชีวิตส่วนตัว.
อาร์คาได้เปิดเผยว่าเธอนั้นเป็นนอนไบนารีในปี 2018 และภายหลังได้เปิดเผยเพิ่มเติมว่าเธอนั้นระบุตัวเองเป็นหญิงข้ามเพศ และเลือกใช้คำสรรพนาน เธอ (she/her) หรือ มัน (it/its) ในปี 2020 เธอนั้นได้ให้สัมภาษณ์กับนิตยาสาร "ไวซ์" ว่า "ฉันเห็นอัตลักษณ์ทางเพศของฉันเป็นน็อนไบนารี และฉันระบุตัวเองเป็นหญิงข้ามเพศชาวละติน แต่ฉันไม่อยากสนับสนุนให้ใครคิดเข้าใจว่าความเป็นเกย์ฉันนั้นถูกขับออกไปแล้ว และเมื่อฉันพูดถึงความเป็นเกย์ แล้วมันตลกที่ฉันไม่ได้นึกถึงคนที่ฉันดึงดูด มันเป็นรูปแบบของผลผลิตทางวัฒนธรรมที่เป็นปัจเจก และกลุ่มรวม ซึ่งฉันไม่อยากละทิ้งมันไป"
อาร์คาอาศัยอยู่ในลอนดอน และในบาร์เซโลนา ณ ปี 2018 เธอได้เดตกับนักถ่ายภาพและผู้กำกับชาวเยอรมันแดเนียล ซันวัลด์, และต่อมาในภายหลังก็ได้เดตกับศิลปินสื่อประสมชาวสเปน นามว่าการ์โลส ซาเอซ ที่มักจะร่วมมือในการทำให้โครงการของเธอเป็นจริงขึ้นมาได้
ถนนธนาลัย

ถนนธนาลัย (อักษรโรมัน: Thanon Thanalai) เป็นถนนสายหนึ่งในอำเภอเมืองเชียงราย จังหวัดเชียงราย ระยะทางราว 1.5 กิโลเมตร โดยเชื่อมต่อจากถนนราชโยธา ถึงถนนหนองสี่แจ่ง
ประวัติ.
ถนนธนาลัยมีชื่อเดิมคือ ถนนกองเวียง สร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2401 โดยเจ้าหลวงอุ่นเรือน และได้เปลี่ยนมาเป็นชื่อถนนธนาลัยในปี พ.ศ. 2476 หลังจากการปฏิวัติสยาม พ.ศ. 2475 
จากการผลักดันของแนวคิดวงไพบูลย์ร่วมแห่งมหาเอเชียบูรพา และใชช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 ทำให้เชียงรายนั้นเป็นที่ตั้งของฐานทัพของทหารญี่ปุ่น และทหารไทยในการสู้รบกับประเทศพม่า ทำให้สภาพเศรษฐกิจในจังหวัดนั้นตกต่ำ ผู้คนในจังหวัดเกิดความหวาดกลัว ไม่ค่อยออกจากบ้าน ผู้คนไม่นิยมออกมาจับจ่ายใช้สอย กระทรวงเศรษฐการจึงมีการจัดตั้งบริษัทเชียงรายจังหวัดพาณิชย์จำกัดบนถนนธนาลัยในปี พ.ศ. 2483 โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อช่วยเหลือประชาชนในยามสงครามโลกครั้งที่ 2 โดยหาสินค้าที่มีความต้องการในการดำรงชีพของประชาชนมาจัดจำหน่าย เช่นข้าวสาร ไม้ขีดไฟ บุหรี่ น้ำมันก๊าซเป็นต้น โดยบริษัทเชียงรายจังหวัดพาณิชย์จำกัดนั้นเป็นแหล่งกระจายสินค้ายังชีพที่สำคัญนี้ไปยังอำเภอต่าง ๆ ในจังหวัดเชียงราย โดยตัวแทนการค้าจากทุกอำเภอต้องมารับสินค้าจากบริษัทเชียงรายจังหวัดพาณิชย์จำกัดบนถนนธนาลัยไปจัดจำหน่าย และการที่มีการซื้อขายเกิดขึ้นมากขึ้น ทำให้เกิดกิจการเปิดทำการใกล้เคียงกับบริษัทเชียงรายจังหวัดพาณิชย์จำกัด ถนนธนาลัยจึงเป็นจุดดึงดูดทางธุรกิจมากขึ้น จากเหตุผลดังกล่าวจึงทำให้ถนนธนาลัยกลายมาเป็นย่านการค้าที่สำคัญของจังหวัดเชียงรายเมื่อสงครามโลกครั้งที่ 2 ได้จบลง
โดยในอดีต ถนนธนาลัยนั้นเป็นที่ตั้งของสถานที่ราชการที่สำคัญ เช่น สำนักงานศาลจังหวัดเชียราย จวนผู้ว่าราชการจังหวัดเชียงราย สำนักงานอำเภอเมืองเชียงราย สำนักงานยาสูบเชียงราย สำนักงานเศรษฐการเชียงราย ซึ่งในปัจจุบันได้ย้ายออกไปเป็นส่วนมากแล้ว และมีธนาคารต่าง ๆ ได้มาเปิดสาขาแรกในจังหวัดเชียงรายบนถนนเส้นนี้ และยังมีร้านค้าต่าง ๆ เคยมีการเปิดโรงภาพยนต์ถึง 2 โรงซึ่งปัจจุบันได้ปิดตัวลงแล้ว และยังเป็นที่ตั้งของตลาดสดเทศบาล 1
โรงพยาบาลผู้สูงอายุบางขุนเทียน

โรงพยาบาลผู้สูงอายุบางขุนเทียน เป็นโรงพยาบาลทุติยภูมิระดับสูงและศูนย์เวชศาสตร์ผู้สูงอายุ ขนาด 100 เตียง สังกัดสำนักการแพทย์ กรุงเทพมหานคร ตั้งอยู่ในแขวงท่าข้าม เขตบางขุนเทียน กรุงเทพมหานคร บนพื้นที่ขนาด 34 ไร่ 1 งาน 80 ตารางวา รวมพื้นที่ใช้สอยประมาณ 103,900 ตารางเมตร ยังมีคลินิกเฉพาะทาง เช่น คลินิกศูนย์เวชศาสตร์ผู้สูงอายุ คลินิกทันตกรรม คลินิกเบาหวาน คลินิกอายุกรรม คลินิกศัลยกรรมกระดูก คลินิกทางเดินหายใจ คลินิกฉีดวัคซีน คลินิกเวชกรรมฟื้นฟู คลินิกแพทย์แผนไทย และคลินิกแพทย์แผนจีนซึ่งปัจจุบันสามารถจองคิวได้ผ่าน แอป หมอ กทม. 
ประวัติ.
ที่ดินของโรงพยาบาลมีคุณยายจินดาวัน และ คุณยายอุไรศรี ท่านหนึ่ง เป็นผู้บริจาคให้กรุงเทพมหานคร ได้แสดงความจำนงเพื่อให้กรุงเทพมหานครใช้ก่อสร้างโรงพยาบาล ในระยะแรกให้บริการประชาชนแบบผู้ป่วยนอกและอุบัติเหตุฉุกเฉินในอาคารผู้ป่วยนอกชั่วคราว พื้นที่ให้บริการในอาคาร 864 ตารางเมตร เปิดให้บริการเมื่อวันที่ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2555 ภายหลังได้เริ่มก่อสร้างเพิ่มตั้งแต่เดือนมิถุนายน พ.ศ. 2559 จนถึงสร้างเสร็จในปี พ.ศ. 2563 จนถึง ปัจจุบัน ได้เปิดรับกับผู้มารับบริการได้ทุกเพศ ทุกวัย โดยแผนกผู้ป่วยนอก เปิดทำการตามเวลาราชการ และมีแผนกฉุกเฉินเปิดตลอด 24 ชั่วโมง
การออกแบบ.
พื้นที่ใช้สอย.
อาคารหลักของโรงพยาบาล เป็นศูนย์เวชศาสตร์ผู้สูงอายุขนาด 60 เตียง และจะเพิ่มในอนาคตเป็น 300 เตียง ก่อสร้างโดยบริษัท อีเอ็มซี จำกัด (มหาชน) ได้ดำเนินการก่อสร้างทั้งหมด 6 อาคาร ได้แก่ อาคารโรงพยาบาลและศูนย์เวชศาสตร์ผู้สูงอายุ (5 ชั้น) รวมถึงชั้นใต้ดิน พื้นที่ใช้สอย 71,944 ตารางเมตร อาคารหอพักผู้ป่วย (7 ชั้น) รวมถึงชั้นใต้ดิน พื้นที่ใช้สอย 17,356 ตารางเมตร อาคารสถานพักฟื้นผู้สูงอายุ พื้นที่ใช้สอย 2,545 ตารางเมตร อาคารหอพักบุคลากร (7 ชั้น) รวมถึงชั้นใต้ดิน พื้นที่ใช้สอย 9,956 ตารางเมตร อาคารสถานที่ซ่อมบำรุง พื้นที่ใช้สอย 1,161 ตารางเมตร และหอพระ
แนวคิด.
งานออกแบบสถาปัตยกรรมของโรงพยาบาล เริ่มร่างแบบโดยสุเมธ ชุมสาย ณ อยุธยา จากนั้นปฤษฐ ชุมสาย ณ อยุธยามารับหน้าที่ดูแลเเละรับช่วงต่อจากงานออกแบบของคุณพ่อ เดิมทีออกแบบเป็นสถานพักฟื้นผู้สูงอายุขนาดประมาณ 35,000 ตารางเมตร แต่ในภายหลังได้มีการขยายโครงการออกเป็น 150,000 ตารางเมตร รวมได้ถึง 300+100 เตียง เพื่อให้สามารถทำหน้าที่เป็นโรงพยาบาลของเขตบางขุนเทียนไปในคราวเดียวกัน
แนวคิดการออกแบบใช้ประโยชน์จากลมทะเลโดยให้มีการระบายอากาศได้ดี และการที่พื้นที่ป่าชายเลนนั้นเป็นพื้นที่น้ำท่วมอยู่แล้ว จึงออกแบบให้โรงพยาบาลตั้งอยู่บนผืนน้ำ พื้นที่ของโรงพยาบาลจึงทำหน้าที่เป็นแก้มลิงไปด้วย อาคารส่วนพักฟื้นจึงเป็นเหมือนกับเรือนแพ ในการวางผังอาคารทำเป็นนรูปโค้งรับกับความที่เป็นเวิ้งน้ำ มีทางเดินหลักเชื่อมต่อทุกส่วนของโรงพยาบาลเข้าไปด้วยกัน
กลุ่มอาคารแบ่งออกเป็น 3 ก้อน คือ อาคารโรงพยาบาลและศูนย์เวชศาสตร์ผู้สูงอายุ ซึ่งเป็นก้อนใหญ่ที่สุดวางตัวเป็นแนวโค้ง ถัดมาคือ อาคารหอพักผู้ป่วย และกลุ่มบ้านพักเล็ก ๆ ทรงจั่วคือ อาคารสถานพักฟื้นผู้สูงอายุ ทุกส่วนของอาคารมีการเชื่อมโยงกับผืนน้ำอยู่ตลอด อาคารที่โดดเด่นออกมีอีกอาคารคือ หอพระ
การออกแบบรายละเอียดคำนึงถึงการออกแบบเพื่อทุกคน ช่วยอำนวยความสะดวกให้ทั้งผู้สูงอายุ ผู้พิการ และคนทุกประเภทในสังคมสามารถใช้ชีวิตได้อย่างสะดวกสบาย
มาริโอและวาริโอ

มาริโอและวาริโอ (; โรมาจิ: "Mario to Wario") เป็นวิดีโอเกมแนวแก้ไขปริศนาที่พัฒนาโดยบริษัทเกมฟรีก จำหน่ายโดยนินเท็นโด ออกจำหน่ายสำหรับซูเปอร์แฟมิคอม โดยเล่นคู่กับซูเปอร์แฟมิคอมเมาส์ ซึ่งเป็นอุปกรณ์เสริมที่การควบคุมเคอร์เซอร์ ตัวเกมจำหน่ายในวันที่ 27 สิงหาคม พ.ศ. 2536 เฉพาะในประเทศญี่ปุ่นเท่านั้น ตัวเกมทั้งหมดเป็นภาษาอังกฤษ เกมนี้ออกแบบโดยซาโตชิ ทาจิริ เป็นที่รู้จักบิดาโปเกมอน ก่อนเกมพ็อกเก็ตมอนสเตอร์ส: เรดและกรีนอีก3ปีให้หลัง ส่วนวิธีเล่น เราเลือกตัวละคร 3ตัวความสามาแตกต่างความเร็วคือ เจ้าหญิงพีช ความเร็วระดับต่ำ มาริโอ ความเร็วระดับกลาง และ โยชิ ความเร็วระดับสูง มาวันหนึ่งวาริโอถือถังน้ำใส่ในหัวเราไม่สามามองไม่เห็นทางได้ เราจะรับบทเป็นนางฟ้ามีชื่อว่าแวนด้า ปกป้องและการทำลายสิ่งกีดขวางตลอดทางเดินให้ถึงจุดหมายปลายลุยจิช่วยถอดถังน้ำออกให้ เกมนี้มีทั้งหมด 100 ด่าน
เจนนี่ ฮวาล

เจนนี่ ฮวาล (เกิด 11 กรกฎาคม 2523) เป็นนักร้องนักแต่งเพลง นักดนตรี โปรดิวเซอร์เพลง และนักแต่งนวนิยายชาวนอร์เวย์ เธอได้ปล่อยอัลบั้มเดี่ยว 8 อัลบั้ม โดยมี 2 อัลบั้มออกภายใต้นามแฝง ร็อคเก็ตทูเดอะสกาย  และอีก 6 อัลบั้มในชื่อของเธอเอง
ในปี 2558 ฮวาลได้ปล่อยสตูดิโออัลบั้มออกมาโดยมีชื่ออัลบั้มว่า "อะพอคคาลิปส์, เกิร์ล", ซึ่งได้รับกระแสวิพากษ์วิจารณ์อย่างกว้างขวาง และในปีถัดมาเธอได้ปล่อยอัลบั้ม "บลัดบิตช์", เป็นอัลบั้มแนวคิดที่ได้รับอิทธิพลจากแวมไพร์, ประจำเดือน และหนังสยองขวัญช่วงคริสต์ทศวรรษ 1970
แนวเพลงและอิทธิพลที่ได้รับ.
ฮวาลนั้นได้รับอิทธิพลจากลักษณะแอนโดรจีนีในเพลงป็อปช่วงคริสต์ทศวรรษ 1980 โดยเฉพาะวิดิโอเพลง "คลาว์ดบัสทิง" ของเคต บุช ที่มีอิทธิพลสูงกับเธอ โดยในวิดิโอเพลงดังกล่าวนั้นเคตบุชนั้นได้แต่งตัวเป็นเด็กหนุ่ม โดยฮวาลนั้นได้แสดงความชื่นชมของเธอที่มีต่อความสามารถของนักดนตรีชาวอังกฤษที่สามารถเขียนเพลงที่มีมุมมองที่หลากหลาย
การขับร้องในรูปแบบคำพูดของเธอนั้นได้รับการเปรียบเทียบกับเพลงของลอรี แอนเดอร์สัน
งานเขียน.
หลังจากได่รับการศึกษาอักษรศาสตร์ และทำงานเป็นฟรีแลนซ์คอลัมนิสต์และนักเขียน ฮวาลได้ตีพิมพ์นวนิยายของเธอเอง "พาร์เลบริกกิริเยท" (โรงเบียร์ไข่มุก) ในปี 2552 และในรุ่นภาษาอังกฤษ มีชื่อเรื่องว่า "พาราไดซ์ รอท: อะโนเวล", ซึ่งได้รับการแปลภาษาโดย มารแจม อิดริสส์ และตีพิพม์โดยเวอร์โซบุกส์ฝนเดือนตุลาคม 2561 งานเขียนนวนิยายชื้นที่สองของฮวาล, "อินนิ อันซิกซ์เตอ" (เข้าสู่ใบหน้า) ได้รับการตีพิพม์ในประเทศนอร์เวย์ในเดือนตุลาคม 2555 และงานเขียนชิ้นที่สามของเธอนั้นเป็นนวนิยาย "ออฮาเตกูด" (ในการเกลียดพระเจ้า) ในปี 2561 ซึ่งได้รับการแปลเป็นภาษาอังกฤษโดยมารแจม อิดริสส์ และตรพิพม์โดยเวอร์โซบุกซ์ภายใต้ชื่อ "เกิลส์อะเกนสต์ก็อด" ในเดือนตุลาคม 2563
กบฏมัคคาบี

กบฏมัคคาบี  เป็นการกบฏชาวยิวนำโดยกลุ่มมัคคาบีเพื่อต่อต้านจักรวรรดิซิลูซิดและอิทธิพลกรีก การกบฏช่วงหลักเกิดขึ้นระหว่าง 167–160 ปีก่อนคริสตกาล และจบลงเมื่อซิลูซิดเข้าควบคุมยูเดีย แต่ความขัดแย้งระหว่างมัคคาบี ชาวยิวเฮลเลนิสต์และซิลูซิดยังดำเนินต่อไปจนถึง 134 ปีก่อนคริสตกาล จุดเริ่มต้นของเหตุการณ์เกิดจากพระเจ้าแอนทิโอคัสที่ 4 เอพิฟาเนสปราบปรามผู้นับถือศาสนายูดาห์ใน 168 ปีก่อนคริสตกาล สาเหตุที่พระองค์ทำเช่นนั้นยังไม่เป็นที่แน่ชัด แต่เชื่อว่าอาจมาจากความขัดแย้งทางการเมืองที่มีความเชื่อเป็นองค์ประกอบ แอนทิโอคัสให้เยรูซาเลมอยู่ใต้อำนาจซิลูซิดโดยตรง สั่งห้ามประกอบพิธีกรรมของศาสนายูดาห์ และดัดแปลงพระวิหารที่สองในเยรูซาเลมเป็นศาสนสถานของลัทธิผสานกรีก-ยูดาห์ การปราบปรามนี้นำไปสู่การกบฏนำโดยยูดาสมัคคาบี นักบวชยูดาห์ใน 167 ปีก่อนคริสตกาล การต่อสู้ดังกล่าวถูกบันทึกในหนังสือมัคคาบี ฉบับที่ 1 และฉบับที่ 2
มัคคาบีตั้งเป็นกองโจรที่เคลื่อนไหวในชนบท เข้าปล้นเมืองที่อยู่ห่างไกลอำนาจซิลูซิดและข่มเหงข้ารับใช้กรีก ก่อนจะพัฒนาเป็นกองทัพที่มีศักยภาพในการโจมตีเมืองปราการของซิลูซิด การยึดเยรูซาเลมใน 164 ปีก่อนคริสตกาลถือเป็นชัยชนะช่วงแรกที่สำคัญ มัคคาบีทำการชำระพระวิหารและอุทิศแท่นบูชาใหม่เป็นเวลา 8 วัน ซึ่งฉลองสืบต่อมาเป็นเทศกาลฮานุกกะห์ ที่สุดแล้วซิลูซิดยอมผ่อนปรนและยกเลิกการสั่งห้ามศาสนายูดาห์ แต่มัคคาบีหัวรุนแรงบางกลุ่มยังคงสู้ต่อเพื่อต้องการหลุดพ้นจากอำนาจซิลูซิด ต่อมาใน 160 ปีก่อนคริสตกาล ยูดาสมัคคาบีถูกสังหารในยุทธการที่เอลาซา โยนาธานอัฟฟุส น้องชายของยูดาสขึ้นเป็นผู้นำแทน ความขัดแย้งภายในจักรวรรดิซิลูซิดและการเป็นพันธมิตรกับสาธารณรัฐโรมันเอื้อให้มัคคาบีมีโอกาสเป็นอิสระมากขึ้น จากนั้น 141 ปีก่อนคริสตกาล ซีโมนธัสสี ผู้นำต่อจากโยนาทันขับไล่ชาวกรีกออกจากป้อมอะคราในเยรูซาเลมได้สำเร็จ และก่อตั้งราชวงศ์แฮสโมเนียที่ปกครองยูเดียจนถึง 37 ปีก่อนคริสตกาล
กบฏมัคคาบีเป็นหนึ่งในเหตุการณ์สำคัญของชาวยิว และเป็นแรงบันดาลใจให้กับการก่อการกำเริบของชาวยิวในเวลาต่อมาอย่างสงครามยิว–โรมันครั้งที่หนึ่ง (ค.ศ. 66–73) และกบฏบาร์ คอคบา (ค.ศ. 132–136)
วัดนิคมธรรมาราม (จังหวัดสุราษฎร์ธานี)

วัดนิคมธรรมาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลมะขามเตี้ย อำเภอเมืองสุราษฎร์ธานี จังหวัดสุราษฎร์ธานี ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 12 ไร่ 3 งาน 86 ตารางวา
วัดนิคมธรรมารามเริ่มทำการก่อสร้างประมาณ พ.ศ. 2494 บริเวณหัวเขาท่าเพชร เดิมชาวบ้านเรียกชื่อตามที่ตั้งว่าว่า วัดหัวเขา ต่อมาเปลี่ยนชื่อวัดมาเป็น "วัดนิคมธรรมาราม" เมื่อ พ.ศ. 2499 เนื่องจากอยู่ใกล้บริเวณเขตนิคมสร้างตนเองขุนทะเล จนได้รับประกาศตั้งวัดเมื่อวันที่ 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2522 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2526 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 19.70 ยาว 30 เมตร ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 8.10 เมตร ยาว 26.20 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2542 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาการเปรียญ กว้าง 14 เมตร ยาว 24 สร้างเมื่อ พ.ศ. 2498 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กทรงไทยชั้นเดียว กุฏิสงฆ์ จำนวน 18 หลัง ศาลาอเนกประสงค์ กว้าง 15.25 เมตร ยาว 22.35 เมตร ศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน 1 หลัง สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก มณฑปอดีตเจ้าอาวาส ศาลาประดิษฐานพระประจำวัน เมรุ หอระฆัง โรงครัว เรือนเก็บพัสดุ และกุฏิเจ้าอาวาส
ปูชนียวัตถุได้แก่ พระประธานประจำอุโบสถ ปางมารวิชัย ขนาดหน้าตักกว้าง 59 นิ้ว สูง 81 นิ้ว พระประธานประจำศาลการเปรียญ ปางมารวิชัย ขนาดหน้าตักกว้าง 36 นิ้ว สูง 55 นิ้ว พระสังกัจจายน์ ขนาดหน้าตักกว้าง 162 นิ้ว สูง 177 นิ้ว
อำเภอถงหลู

อำเภอถงหลู  เป็นอำเภอหนึ่งในมณฑลเจ้อเจียง ภาคตะวันออกของประเทศจีน อยู่ภายใต้การปกครองของนครหางโจว เมืองหลวงของมณฑลเจ้อเจียง
ในอำเภอถงลู่มีเขตการปกครองของชาติพันธุ์เชอ 1 แห่ง คือ ตำบลเอ๋อชาน
อำเภอนี้เป็นที่รู้จักจากการเป็นสถานที่ก่อตั้งบริษัทจัดส่งด่วนและโลจิสติกส์ 4 บริษัท ซึ่งภาษาจีนเรียกว่า ไคว่ตี้  ได้แก่ เชินทง (STO Express,), ยวิ่นต๋า (Yunda,), หยวนทง (YTO Express,) และจงทง (ZTO Express,) ในจีนเรียกบริษัทเหล่านี้ว่า กลุ่มไคว่ตี้แห่งถงหลู 
การขนส่ง.
อำเภอถงหลูมีสถานีรถไฟถงหลูให้บริการ
กชกร ส่งแสงเติม

กชกร ส่งแสงเติม ชื่อเล่น กุ๊กกิ๊ก (เกิด 21 สิงหาคม พ.ศ. 2537) เป็นนักแสดงหญิงชาวไทยในสังกัดช่อง 7HD เธอได้รับการยอมรับจากการเเสดงละครโทรทัศน์เรื่อง "เจ้าหญิงเเตงอ่อน" (2555), "คือหัตถาครองพิภพ" (2556), "หัวใจเถื่อน" (2557), "ผักบุ้งกับกุ้งนาง" (2559), "เสน่หามายา" (2561), "ดอกหญ้าในพายุ" (2561), "เพลิงเสน่หา" (2562), "โซ่เวรี" (2563), "รหัสริษยา" (2563), "เข็มซ่อนปลาย" (2565)
ประวัติ.
กชกรเกิดเมื่อวันที่ 21 สิงหาคม พ.ศ. 2537 ที่กรุงเทพมหานคร เธอจบการศึกษาจากโรงเรียนสายน้ำผึ้ง ในพระอุปถัมภ์ กรุงเทพมหานคร และจบการศึกษาระดับปริญญาตรี คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย
การทำงาน.
กชกรมีความสามารถพิเศษหลากหลายที่ส่งเสริมงานในวงการบันเทิงได้เป็นอย่างดี อาทิ รำไทย, ตีกลองสะบัดชัย, แจ๊สแดนซ์, ยิมนาสติกลีลา รวมถึงงานพิธีกร และงานการแสดง เธอเข้าสู่วงการบันเทิงหลังจากเข้าร่วมการแข่งขันดรีมสตาร์เซิร์ช 2010 ปี พ.ศ. 2553 และได้รับรางวัลรองชนะเลิศอันดับหนึ่งซึ่งมี จีรนันท์ มะโนแจ่ม และ นวพล ภูวดล เป็นเจ้าของและจัดการประกวด
กชกรได้เซ็นสัญญากับทางสถานีโทรทัศน์ช่อง 7HD เธอได้รับบทบาทการแสดงครั้งแรกในปี 2554 มีผลงานละครคือ เสน่ห์บางกอก เป็นเรื่องแรก และบทนางเอกเต็มตัวในละครจักร ๆ วงศ์ ๆ เรื่อง "เจ้าหญิงแตงอ่อน" ในปี 2555 ต่อมาในปี 2556 เธอได้รับบท เมขลา จากละคร คือหัตถาครองพิภพ ซึ่งเป็นการพลิกบทบาทมารับบทนางร้ายเป็นครั้งแรก จนเธอดังในบทนางร้ายอย่างเต็มตัว และมักจะได้รับบทร้ายเสมอ
ตำบลเชชพีร์

เชชพีร์  เป็นตำบลในอำเภอแฮมอยจอน เทศมณฑลเซพีดอน จังหวัดฟอร์ส ประเทศอิหร่าน แบ่งออกเป็น 19 หมู่บ้าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 ตำบลนี้มีประชากร 8,197 คนใน 1,799 ครัวเรือน