ฮาเล็มบีท จังหวะคนจริง

ฮาเล็มบีท จังหวะคนจริง (; โรมาจิ: "Hāremu Bīto") เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น แนวโชเน็นและกีฬา เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับกีฬาบาสเกตบอลและการเรียนรู้ชีวิตของวัยรุ่น จากจุดเล็ก ๆ โดยเริ่มจากสตรีทบาสเกตบอล จนสามารถก้าวเข้าไปสู่การแข่งขันอินเตอร์ไฮระดับประเทศของญี่ปุ่น เรื่องและภาพโดย ยูริโกะ นิชิยามะ ลงตีพิมพ์ในนิตยสารโชเน็นแม็กกาซีน ตั้งแต่ ปี พ.ศ. 2537 ถึง พ.ศ. 2543 ลิขสิทธิ์โดยสำนักพิมพ์โคดันฉะ โตเกียว จำกัด ส่วนฉบับรวมเล่มมีทั้งหมด 29 เล่ม ต่อมาได้ถูกสร้างเป็นเกมเพลย์สเตชัน โดยใช้ชื่อว่า "ฮาเล็มบีท: ยู อาร์ เดอะ วัน" (Harlem Beat ～You're The One～) ในปี พ.ศ. 2542
ในประเทศไทย ฮาเล็มบีท จังหวะคนจริง เคยตีพิมพ์ลงใน KC Weekly เป็นตอน ๆ รวมทั้งสิ้น 247 ตอน และตีพิมพ์ฉบับรวมเล่มโดยสำนักพิมพ์วิบูลย์กิจ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2540
โครงเรื่อง.
ฮาเล็มบีท จังหวะคนจริง เป็นเรื่องราวการเกี่ยวกับการแข่งขันกีฬาบาสเกตบอลของนารุเซะ โทรุ ตัวเอกของเรื่องที่เป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาชั้นปีที่ 4 โรงเรียนมัธยมโจนัน ร่วมกับเพื่อน ๆ นักกีฬาสตรีทบาสเกตบอลที่ทรีเม็นฮูป และเพื่อน ๆ รวมทั้งรุ่นพี่ชั้นมัธยมศึกษาชั้นปีที่ 5 และ 6 ภายในทีมบาสเกตบอลโจนัน โดยมีการแบ่งการแข่งขันบาสเกตบอลออกเป็น 2 ประเภท คือบาสเกตบอลธรรมดาทั่วไปและสตรีทบาสเกตบอลหรือบาสเกตบอลข้างถนน จนสามารถก้าวขึ้นไปสู่การแข่งขันบาสเกตบอลชายในระดับประเทศหรือการแข่งขันอินเตอร์ไฮ ที่เมืองซัปโปโร จังหวัดฮอกไกโด ประเทศญี่ปุ่น ที่ถือเป็นสุดยอดของการแข่งขันกีฬาบาสเกตบอล
รวมทั้งชีวิตในวัยรุ่นของนารุเซะที่ต้องพบเจอทั้งปัญหาและอุปสรรคในการแข่งขันชิงความเป็นที่ 1 แห่งการแข่งขันบาสเกตบอล พบเจอคู่แข่งที่มีฝีมือเก่งกาจจากทีมบาสเกตบอลโรงเรียนอื่น ๆ การฝึกซ้อมอันแสนโหดร้ายเพื่อพัฒนาทักษะทางด้านบาสเกตบอลหรือการศึกษาเล่าเรียนที่ต้องทุ่มเท แม้แต่มิตรภาพระหว่างเพื่อนที่ไม่ยอมทอดทิ้งซึ่งกันและกันยามเกิดปัญหา ตลอดจนเรื่องราวของความรัก ที่พัฒนาจากความเป็นเพื่อนสู่คนรัก
เนื้อเรื่อง.
ภาค Street Basketball.
นารุเซะ โทรุ เด็กหนุ่มอายุ 15 ปี ผู้ที่ใฝ่ฝันที่จะเป็นทั้งนักฟุตบอลและนักเบสบอลที่เก่งกาจ แต่ไม่เคยลองฝึกฝนกีฬาชนิดใด ๆ อย่างจริงจังสักอย่าง และเอาแต่โทษว่าตนเองไม่มีพรสรรค์ทางด้านกีฬาโดยที่ไม่พยายามลองฝึกฝน จึงเป็นได้แค่นักกีฬาตัวสำรองของโรงเรียนมาตลอดตั้งแต่สมัยอยู่ชมรมฟุตบอลตอนมัธยมต้น พอขึ้นมัธยมปลาย นารุเซะตัดสินใจเลือกที่จะเข้าโรงเรียนมัธยมโจนันและชมรมบาสเกตบอล ตามคำชักชวนของเพื่อน ๆ และเห็นฝีมือการเล่นบาสเกตบอลของซากุระอิ ชูจิดาวดังประจำโรงเรียน นารุเซะปลื้มในฝีมือด้านบาสเกตบอลของซากุระอิมาก จึงตัดสินใจที่จะพยายามให้ได้รับคัดเลือกเป็นนักกีฬาบาสเกตบอลตัวจริง เพราะอยากจะเป็นนักกีฬาบาสเกตบอลที่เก่งกาจเช่นเดียวกับซากุระอิ วันหนึ่งนารุเซะได้พบกับคุสึดะ มิซึคิ เพื่อนในวัยเด็กและเล่าเรื่องชมรมบาสเกตบอลโจนันให้ฟัง คุสึดะจึงแนะนำให้นารุเซะรู้จักกับบาสเกตบอลข้างถนนหรือสตรีทบาสเกตบอล " (Street Basketball) " ซึ่งเป็นการแข่งขันแบบ 3 ON 3 มีผู้เล่นทีมละ 3 คน และชักชวนให้ลองเล่นสตรีทบาสเกตบอลเพื่อเป็นการฝึกฝนทักษะและความสามารถ รวมทั้งเล่าถึงทีมทรีเม็น ซึ่งเป็นทีมสตรีทบาสที่แข็งแกร่งที่สุดให้นารุเซะรับรู้ และได้พบกับชูแห่งทรีเม็น
คุสึดะขอให้ชูช่วยสอนบาสเกตบอลให้แก่นารุเซะ ชูท้านารุเซะแข่ง 3 ON 3 ในเวลา 3 นาที ตลอดระยะเวลาการแข่งขัน นารุเซะไม่สามารถแย่งลูกและชู้ตลงห่วงได้แม้แต่ลูกเดียว ทำให้ถอดใจยอมแพ้การแข่งขัน แต่ถูกคุสึดะต่อว่าในความพยายามยามที่ล้มเหลว ทำให้นารุเซะฮึดที่จะสู้และพยายามก้าวข้ามกำแพงของตนเองไปให้ได้ ขณะนั้นเหลือเวลาอีกเพียง 1 นาทีจะหมดเวลาการแข่งขัน นารุเซะพยายามแย่งลูกบาสจากชูเพื่อทำคะแนน และเขาก็ทำสำเร็จสามารถแย่งลูกบาสและชู้ตทำแต้มต่อหน้าชู ทรีเม็น ด้วยท่า "Air Walk" ภายหลังจากที่พยายามก้าวข้ามกำแพงสำเร็จและเริ่มสนุกกับบาสเกตบอล นารุเซะก็เริ่มฝึกหัดบาสเกตบอลอย่างจริงจังโดยมีคุสึดะเป็นผู้ฝึกสอนให้ที่ทรีเม็นฮูป และได้รู้จักกับ โอซากิ โคสุเกะ นักเลงอันธพาลเจ้าถิ่นแห่งชิบุยะและเป็นคนคนที่ 2 ที่สามารถทำคะแนนจากทีมทรีเม็น โอซากิแสดงฝีมือด้านบาสเกตบอลของตนเองให้เห็นทำให้คุสึดะคิดที่จะตั้งทีมบาสเกตบอล 3 ON 3 ขึ้นมาโดยมีนารุเซะและโอซากิร่วมทีมโดยใช้ชื่อ "SCRATCH" เพื่อร่วมแข่งขันสตรีทบาสเกตบอลสกายคิส " (SKY KISS) " และได้ซาวามูระ มาซาฮิโระ จอมเจ้าเลห์และนักพนันบาสเกตบอลตัวร้าย มาเป็นผู้เล่นคนที่ 4 ให้แก่ทีม "SCRATCH"
"SCRATCH" สามารถผ่านการแข่งขันไปได้เรื่อย ๆ และพบกับทมีทรีเม็น จนสามารถเอาชนะได้ พร้อมกับความจริงที่เปิดเผยว่า ชู เป็นคนเดียวกับซากุระอิ ชูจิ และในรอบชิงชนะเลิศกับไอซ์พิค " (ICE PICK) " ทีม " (SCRATCH) " ต้องพยายามแข่งขันลำบากโดยไม่ยอมแพ้จนคว้าชัยชนะในการแข่งขันได้เป็นแชมป์สตรีทบาสเกตบอลมาครอบครอง
ภาค Inter Hi.
หลังจากเสร็จสิ้นการแข่งขันสตรีทบาสฯ นารุเซะได้รับคัดเลือกให้เป็นนักกีฬาตัวจริงของชมรมและได้ซาวามูระที่ถูกลุงของซากุระอิ พามาเข้าเรียนที่โรงเรียนมัธยมโจนันมาร่วมทีม พร้อมกับนักกีฬาตัวจริงคนอื่น ๆ เช่น อุมาคุเระ ฮิโรซากิ โคบายาชิ สุมิสุกุ ทำให้ทีมบาสเกตบอลโจนันกลายเป็นทีมที่แข็งแกร่งและมีชื่อเสียงในด้านบาสเกตบอล จนสามารถเอาชนะโรงเรียนต่าง ๆ ในการแข่งขันรอบคัดเลือกอินเตอร์ไฮที่เมืองซัปโปโร จังหวัดฮอกไกโด ในการแข่งขันบาสเกตบอลชายรอบชิงชนะเลิศระหว่างโรงเรียนมัธยมโจนันและโรงเรียนอาชีวะโยซึยะ อุโนฮาระ โรงเรียนมัธยมโจนันพยายามเอาชนะการแข่งขันและก็ทำสำเร็จได้ไปแข่งขันอินเตอร์ไฮ ซากุระอิพาทุกคนในชมรมบาสเกตบอลโจนันไปเข้าค่ายฝึกฝนก่อนทำการแข่งขัน โดยเฉพาะกับนารุเซะที่ต้องฝึกการจัมพ์ชู้ตให้สำเร็จภายใน 4 วัน และเรียกโค้ชพิเศษคือซัทและเนริ(สมาชิกร่วมทีมทรีเม็นของชู มาช่วย ซึ่งซัทนั้นถูกเรียกมาฝึกสอนให้แก่นารุเซะโดยเฉพาะ และการแข่งขันบาสเกตบอลชายในอินเตอร์ไฮก็เริ่มขึ้น โรงเรียนมัธยมโจนันพบกับทีมโรงเรียนอาชีวะคิยันซุยซัน ตัวแทนจากจังหวัดโอะกินะวะ ในรอบที่ 1 และเอาชนะผ่านเข้าไปในรอบที่ 2 พบกับโรงเรียนสึคุบะ ในสังกัดมหาวิทยาลัยนันโก ตัวแทนจากจังหวัดอิบะระกิ ระหว่างการแข่งขันอินเตอร์ไฮที่ซัปโปโร นารุเซะได้รู้จักกับโคอิซึมิ โทโมมิ นักบาสเกตบอลหญิงทีมโรงเรียนเฟลิเซีย ตัวแทนจากจังหวัดฮิโระชิมะ
ซาวามูระได้พบกับพ่อของตนเองโดยบังเอิญที่ซัปโปโรและรับไม่ได้กับชีวิตครอบครัวใหม่ของพ่อ ถึงกับเตลิดหนีไป แต่โอซากิเป็นคนไปเกลี้ยกล่อมจนยอมกลับมา นารุเซะพยายามให้ซาวะมูระคืนดีกับพ่อซึ่งซาวามูระยอมไปพบพ่ออีกครั้งเพื่อปรับความเข้าใจ และได้โอซากิรับตัวมายังสนามกีฬาโนโฮะโระ เพื่อให้มาแข่งขันทันในรอบครึ่งหลัง ซาวามูระเป็นคนทำ 3P ติดต่อกันจนพาทีมโรงเรียนมัธยมโจนันเอาชนะโรงเรียนสึคุบะ ในสังกัดมหาวิทยาลัยนันโกได้สำเร็จ โรงเรียนมัธยมโจนันสามารถเอาชนะคู่ต่อสู้และผ่านการแข่งขันรอบต่อ ๆ ไปจนมาถึงรอบคัดเลือก 8 ทีมสุดท้ายระหว่างโรงเรียนมัธยมโจนันและโรงเรียนอาชีวะคานาซาวะคิตะ ตัวแทนจากจังหวัดอิชิกะวะ ซึ่งเป็นตังเก็งในการแข่งขันอินเตอร์ไฮ นารุเซะได้พบกับทาคากิ มาซาฮิโระ กัปตันทีมคานาคิตะและนักกีฬาอันดับ 1 ของญี่ปุ่น อามามิ ซาสุเกะ นักบาสเกตบอลอนาคตไกล ผู้นี้เองที่เป็นคนหยุดลูกชุ้ตทุกอย่างของนารุเซะ และยูสะ นินซาบุโร นักบาสเกตบอลคนที่ 6 ที่แข็งแกร่งที่สุดของโรงเรียนอาชีวะคานาซาวะคิตะ ในครึ่งแรกโรงเรียนมัธยมโจนันพยายามทำคะแนนไล่ตามแต่ก็ไม่อาจเอาชนะความแข็งแกร่งของโรงเรียนอาชีวะคานาซาวะคิตะได้ โรงเรียนอาชีวะคานาซาวะคิตะใช้แผนไทรแองเกิล ออฟ ดีเฟนซ์ ในการตั้งรับการบุกของโรงเรียนมัธยมโจนัน แต่ก็ถูกโจนันตอบโต้ด้วยโซนดีเฟนซ์จนทำคะแนนไล่ตามมาติด ๆ จนห่างกันเพียงแค่ 1 คะแนน แต่โรงเรียนมัธยมโจนันโชคร้ายเมื่อซาวามูระและซากุระอิบาดเจ็บและต้องออกจากการแข่งขันยิ่งทำให้โรงเรียนมัธยมโจนันขาดผู้เล่นฝีมือดีไปจากทีม ทุกคนในทีมและนารุเซะพยายามทำคะแนนไล่ตีเสมอและชู้ตลูกสุดท้ายในนาทีสุดท้ายก่อนเสียงนกหวีดจะดัง แต่ลูกบาสกระแทกกับขอบไม่ลงห่วง ทำให้โรงเรียนมัธยมโจนันตกรอบในการแข่งขันรอบคัดเลือก 8 ทีมสุดท้ายของการแข่งขันอินเตอร์ไฮ
ภายหลังจากการแข่งขันอินเตอร์ไฮ โคบายาชิได้รับมอบตำแหน่งกัปตันทีมจากอุมาคุเระและซากุระอิให้เป็นผู้นำทีมชมรมบาสเกตบอลโจนันต่อไป แต่ด้วยความเป็นคนพูดน้อยทำให้เข้ากับทุกคนภายในทีมไม่ได้ นารุเซะนำเรื่องนี้มาปรึกษากับซากุระอิและได้รับคำแนะนำในฐานะตัวประสานระหว่างโคบายาชิและทุกภายในทีม ซึ่งนารุเซะก็ทำสำเร็จ ทุกคนภายในทีมยอมเปิดใจและรับโคบายาชิในฐานะกัปตันทีม นารุเซะและทุกคนในทีม "SCRATCH" ยังคงไปเล่นสตรีทบาสเกตบอลที่ทรีเม็นฮูปเช่นเคย แต่ซาวามูระถูกลักพาตัวไปจากพวกเล่นพนักบาสในสมัยก่อน จนเดือดร้อนถึงนารุเซะและทุกคนในทรีเม็นฮูป ตามไปชิงตัวซาวามูระกลับคืนมา นารุเซะมีเรื่องกับพวกสตรีทบาสเกตบอลจากอาคิฮาบาราจนถูกโคบายาชิสั่งพักการแข่งขัน ซากุระอิยื่นมือเข้าช่วยเหลือนารุเซะในการนำตัวซาวามูระออกมาจากปารตี้การแข่งขันบาสเกตบอล และเป็นคนช่วยต่อรองกับลุงของตัวเองในการปล่อยพวก "SCRATCH" ไป
ภาค steerbasketball II.
หลังจากผ่านจากการแข่งอินเตอร์ไฮ...
ภาค Winter Cup.
หลังจากชิงตัวซาวามูระกลับมาได้สำเร็จ โรงเรียนมัธยมโจนันกลับตกรอบคัดเลือกในการแข่งขันบาสเกตบอลฤดูหนาวหรือวินเตอร์คัพ " (WINTER CUP) " ทำให้โรงเรียนอาชีวะโยซึยะ อุโนฮาระเป็นตัวแทนจากโตเกียวได้ไปแข่งขันแทน นารุเซะและซาวามูระถูกโคบายาชิทำโทษให้มาทำงานเป็นอาสาสมัครในการแข่งขันวินเตอร์คัพหลังจากปิดบังเรื่องสตรีทบาสเกตบอล นารุเซะได้พบกับโคอิซึมิและฮิโรโกะ นักบาสเกตบอลหญิง โรงเรียนสตรีเฟลิเซีย ตัวแทนจากจังหวัดฮิโระชิมะ มิคามิ เคโกะ มาจิมะ มาโคโตะ โทโด นาโอกิและคนอื่น ๆ จากโรงเรียนสึคุบะ ในสังกัดมหาวิทยาลัยนันโก ตัวแทนจากจังหวัดอิบะระกิ รวมทั้งทาคากิ มาซาฮิโระและอามามิ ซาสุเกะจากโรงเรียนอาชีวะคานาซาวะคิตะ ตัวแทนจากจังหวัดอิชิกะวะ
คุวาตะ ยาสึฮิโกะ จากทีมโรงเรียนอาชีวะโยะซึยะ อุโนฮาระ จังหวัดโตเกียว ประสบอุบัติเหตุมอเตอร์ไซค์ล้มในระหว่างเดินทางมาแข่งขัน ทำให้ข้อศอกได้รับบาดเจ็บ เล่นได้ไม่เต็มที่ ส่งผลให้โรงเรียนโยะซึยะ อุโนฮาระเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ โรงเรียนสึคุบะ ในสังกัดมหาวิทยาลัยนันโกจึงได้ผ่านเข้าไปแข่งขันในรอบชิงชนะเลิศถ้วยวินเตอร์คัพกับโรงเรียนอาชีวะคานาซาวะคิตะ ภายหลังจากเสร็จการแข่งขันคิริโกะได้พาทีมบาสเกตบอลจากโรงเรียนอาชีวะคานาซาวะคิตะ มาทำการฝึกซ้อมและแข่งมินิเกมกับโรงเรียนมัธยมโจนัน และเป็นการแข่งขันครั้งแรกที่โรงเรียนมัธยมโจนันสามารถเอาชนะโรงเรียนอาชีวะคานาซาวะคิตะได้ แม้จะหมดเวลาการแข่งขันแล้วก็ตาม รอบชิงชนะเลิศบาสเกตบอลชายระหว่างโรงเรียนสึคุบะ ในสังกัดมหาวิทยาลัยนันโกและโรงเรียนอาชีวะคานาซาวะคิตะ การแข่งขันครึ่งแรกโรงเรียนสึคุบะ ในสังกัดมหาวิทยาลัยนันโกเป็นฝ่ายทำคะแนนนำทิ้งห่างโรงเรียนอาชีวะคานาซาวะคิตะ แต่ก็ภายในครึ่งหลังก็ต้านทานความแข็งแกร่งของโรงเรียนอาชีวะคานาซาวะคิตะไม่ไหวจนพ่ายแพ้ไป โรงเรียนอาชีวะคานาซาวะคิตะซึ่งเป็นตัวเก็งในการแข่งขันจึงเป็นผู้ได้ครองแชมป์บาสเกตบอลชายในการแข่งขันวินเตอร์คัพ แต่ทีมสึคุบะก็ได้รับรางวัลนักกีฬายอดเยี่ยมทั้ง 5 คน เช่นเดียวกับบาสเกตบอลหญิงรอบชิงชนะเลิศระหว่างโรงเรียนสตรีเฟลิเซียและโรงเรียนมัธยมสตรีเซโจ ที่สามารถเอาชนะโรงเรียนมัธยมสตรีเซโจได้สำเร็จ ได้ครองถ้วยแชมป์บาสเกตบอลหญิงในการแข่งขันวินเตอร์คัพเช่นกัน
ต่อมาภายหลังทรีเม็นฮูปถูกเวนคืนเพื่อก่อสร้างเป็นห้างสรรพสินค้า นารุเซะ ซาวามูระ คุสึดะ โอซากิและทุกคนในทรีเม็นฮูปพยายามต่อสู้ขัดขวาง เพื่อปกป้องไม่ให้ฮูปแห่งนี้ถูกทำลายและแย่งชิงกลับคืนมา ทั้งหมดพยายามแสดงให้เจ้าหน้าที่ได้เห็นถึงความสำคัญของบาสเกตบอลและทรีเม็นฮูปแต่ก็ไม่สำเร็จ ทรีเม็นฮูปถูกก่อสร้างตามเดิมแต่เจ้าหน้าที่ย้ายแป้นบาสทรีเม็นไปยังสถานที่ข้าง ๆ ให้ และจากทรีเม็นฮูป สตรีทบาสเกตบอลที่แข็งแกร่งที่สุดในชิบุยะ ได้จากไปตามกาลเวลาและได้ "SCRATCH" มารับช่วงต่อไป กลายเป็น "SCRATCH HOOP" ที่แข็งแกร่งและเก่งกาจที่สุดในชิบุยะไม่แพ้ทรีเม็นฮูปแทน โคบายาชิ สุมิสุกุ นารุเซะ โทรุ ซาวามูระ มาซาฮิโระและทุกคนภายในทีมบาสเกตบอลโจนัน ได้รับการสั่งสอนจากรุ่นพี่ชั้นมัธยมศึกษาชั้นปีที่ 6 ในการสืบทอดเจตนารมย์ของชมรมบาสโจนัน เพื่อให้มีพัฒนาทั้งทักษะและฝีมือการเล่นบาสเกตบอล จนสามารถสร้างทีมบาสเกตบอลโจนันในแบบฉบับของตัวเอง ให้ก้าวตามรอยของซากุระอิและอุมาคุเระ ที่ช่วยกันสร้างทีมบาสเกตบอลโจนันขึ้นมา ให้กลายเป็นทีมที่มีความแข็งแกร่งและสามารถก้าวขึ้นไปครองแชมป์บาสเกตบอลอันดับ 1 ของญี่ปุ่นได้ไม่แพ้กับทีมบาสเกตบอลจากโรงเรียนอื่น ๆ GRGRGRG