pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
พระเจ้าโจวซี

พระเจ้าโจวซี (สิ้นพระชนม์ 677 ปีก่อนคริสตกาล) พระนามเดิม จี หูฉี เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 16 แห่งราชวงศ์โจวของจีนโบราณ และเป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 4 แห่งราชวงศ์โจวตะวันออกของจีนโบราณ เสวยราชย์ราว 681–677 ปีก่อนคริสตกาล
พระองค์ทรงเสวยราชย์ต่อจากพระเจ้าโจวจวง พระราชบิดาของพระองค์ ครั้นเมือพระองค์สวรรคต พระเจ้าโจวฮุ่ย พระราชบุตรก็ขึ้นครองราชย์ต่อ
เมื่อถึงเวลาที่จีนได้แตกแยกไปเป็นหลายรัฐ กลุ่มกษัตริย์ไม่ได้เป็นบุคคลที่มีอำนาจในจีนอีกต่อไป
วัดดอนขนาก

วัดดอนขนาก เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลดอนยายหอม อำเภอเมืองนครปฐม จังหวัดนครปฐม
วัดดอนขนาก เดิมเป็นที่ดอนมีต้นป่าขนากขึ้นอยู่เป็นจำนวนมาก ประชาชนที่อาศัยอยู่ได้เรียกชื่อท้องถิ่นที่มีป่านั้นว่า "ดอนขนาก" ต่อมาได้จัดสร้างเป็นสำนักสงฆ์ เมื่อ พ.ศ. 2450 โดย นายไล้ อยู่สิริ บริจาคที่ดินเป็นที่สำนักสงฆ์ จำนวน 8 ไร่ และนายหยก กิ่มเพชร บริจาคที่ดินเป็นที่สำนักสงฆ์ จำนวน 4 ไร่ 2 งาน 60 ตารางวา รวมที่ดินทั้งหมด 12 ไร่ 2 งาน 60 ตารางวา ต่อมานายพุฒ นางอ่วม นายนาค และนายบุตร มีจิตศรัทธาสร้างกุฏิขึ้นรวม 2 หลัง เป็นแบบทรงไทยโบราณ จากนั้นได้นิมนต์พระภิกษุวัดไผ่ล้อมจำนวน 5 รูปมาจำพรรษา โดยมี พระอาจารย์จ๊ะ เป็นผู้รักษาการแทนเจ้าอาวาสรูปแรก จนถึงสมัยพระอธิการศรีทอง อังสุทตฺโต เป็นเจ้าอาวาส เมื่อ พ.ศ. 2499 ท่านได้บูรณปฏิสังขรณ์วัตถุเจริญรุ่งเรืองมาก วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2550
สิ่งศักดิ์สิทธิ์ภายในวัด ได้แก่ วิหารโพธิสัตว์เจ้าแม่กวนอิม หลวงพ่อสี่ทิศ รวมถึงแม่ตะเคียน ประชาชนมักมาลอดใต้โบสถ์ 3 รอบ หรือ 9 รอบ
วัดบางหลวง (จังหวัดปทุมธานี)

วัดบางหลวง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา ในตำบลบางหลวง อำเภอเมืองปทุมธานี จังหวัดปทุมธานี มีเนื้อที่ตั้งวัด 13 ไร่ 2 งาน 40 ตารางวา
ประวัติ.
วัดบางหลวงสร้างเมื่อ พ.ศ. 2230 ส่วนข้อมูลของพระรามัญมุนี (สุทธิ์ ญาณรสี) อดีตเจ้าอาวาสวัดบางหลวงและอดีตเจ้าคณะจังหวัดปทุมธานี ได้บันทึกไว้เมื่อ พ.ศ. 2451 ว่า "พุทธศักราช 2246 หรือจุลศักราช 1065 สมเด็จพระสรรเพชญ์ที่ 8 ทรงพระนามเดิมว่า "พระพุทธเจ้าเสือ" (ดอกเดื่อ) เป็นพระเจ้าแผ่นดินในพระนครศรีอยุธยาทวาราวดี คือกรุงเก่าได้ทรงสร้างวัดนี้ขึ้นที่ตำบลปากคลองบางหลวงฝั่งใต้ พระราชทานนามว่า วัดสิงห์" จากบันทึกนี้ มีวัดบางหลวงอยู่ 2 วัด คือ วัดบางหลวงนอก กับวัดบางหลวงใน วัดบางหลวงในคือวัดบางหลวงที่อยู่ปัจจุบันนี้ ส่วนวัดบางหลวงนอกได้ทรุดโทรมปรักหักพังร้างไปหมดแล้ว (สันนิษฐานว่าวัดบางหลวงนอกน่าจะสร้างมาก่อนสมัยสมเด็จพระเอกาทศรถขึ้นครองราชย์)
ชื่อของวัดนั้น แต่เดิมเมื่อแรกสร้างไม่ได้ชื่อบางหลวง เมื่อมีการขุดคลองลัดเตร็ดใหญ่ พบพระพุทธรูปสมัยเชียงแสน แล้วเอาหลบซ้อนไว้ในวัด เรียกว่าบังไว้ไม่ให้หลวงเห็น จึงพูดติดปากว่า "บังหลวง" เมื่อเวลาผ่านเลยมานานคำว่า บังหลวง จึงกลายเป็น "บางหลวง" 
วัดบางหลวงได้รับการบูรณะในสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช พระองค์ได้โปรดเกล้าให้พระมอญมาเป็นพระราชสมภารเจ้าวัดฝ่ายรามัญ
อาคารเสนาสนะและปูชนียวัตถุ.
อุโบสถทรงไทยโบราณที่กรมศิลปากรได้ขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถาน อุโบสถสร้างขึ้นในสมัยอยุธยา มีความพิเศษ คือ ไม่มีเสาและใช้วัสดุก่อสร้างแบบโบราณนอกจากนั้นกรมศิลปากรยังได้ขึ้นทะเบียนเจดีย์มุเตา เจดีย์ชเวดากอง จิตรกรรมฝาผนังเรื่องราวพุทธประวัติในอุโบสถ อาคารและสิ่งก่อสร้างอื่น ๆ ของวัดได้แก่ กุฏิศิลปะผสม อาคารเรียนไม้ 2 ชั้นโรงเรียนรามัญมุนี สะพานโค้งศิลปะตะวันตกสร้างขึ้นสมัยรัชกาลที่ 5 วิหารสร้างขึ้นเมื่อสมัยรัชกาลที่ 5 วัดยังมีเสาหงส์ตั้งอยู่หน้าวัดหันออกสู่แม่น้ำเจ้าพระยา
วัดบางหลวงมีพระพุทธรูปโบราณที่สำคัญ คือ "หลวงพ่อใหญ่" พระประธานปางมารวิชัยในอุโบสถ ถือเป็นพระประธานที่เก่าแก่และใหญ่ที่สุดในจังหวัดปทุมธานี "หลวงพ่อเพชร" เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัยขัดสมาธิเพชร พระหัตถ์ซ้ายบิดไปมาได้ หล่อด้วยสัมฤทธิ์ตันทั้งองค์ สมัยเชียงแสน มีหน้าตักกว้าง 25 นิ้ว สูง 39 นิ้ว ที่ถูกค้นพบขณะที่ขุดคลองลัดเตร็ดใหญ่ ในสมัยสมเด็จพระเอกาทศรถ ประมาณ พ.ศ. 2151 พระปทุมธรรมราช พระพุทธรูปปางขัดสมาธิเพชร หล่อด้วยโลหะผสม หน้าตักกว้าง 3 คืบ พระสุคตประมาณ 40 นิ้ว สูง 50 นิ้ว ห่มจีวรสังฆาฏิพาด ตั้งอยู่บนฐานบัว สูง 8 นิ้ว ยาว 47 นิ้ว วัดความสูงถึงยอดพระเกตุมาลาได้ 65 นิ้ว เป็นพระประจำจังหวัดปทุมธานี สร้างในสมัยรัชกาลที่ 5 โดย พระศาสนโสภณ (อ่อน) และ "พระงอก" บนพระอังสามีลักษณะยื่นออกมา ประดิษฐานไว้ในกุฏิเก่าของท่านเจ้าคุณพระราชสุเมธาภรณ์
วัดสหกรณ์โฆสิตาราม

วัดสหกรณ์โฆสิตาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลโคกขาม อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร มีที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 7 ไร่ 1 งาน 53 ตารางวา ปัจจุบันมีพระครูสาครธรรมโฆสิต (สังวาลย์) ดำรงตำแหน่งเป็นเจ้าอาวาส
วัดสหกรณ์โฆสิตาราม เดิมเป็นสำนักสงฆ์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2492 เริ่มต้นจากการสร้างกุฏิหลังคามุงจากอยู่เพียง 1 หลัง เพื่อให้ชาวบ้านประกอบกิจทางศาสนา จนในสมัยหลวงจินดา อดีตอธิบดีกรมสหกรณ์ เมื่อ พ.ศ. 2490 ได้ร่วมกับประชาชนได้ไปอาราธนาหลวงพ่อขำให้มาจำพรรษา ต่อมาปี พ.ศ. 2492 ได้ขอตั้งวัด และท่านได้บูรณะวัดให้เจริญสืบมาจนทุกวันนี้ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2500 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 20 เมตร ยาว 40 เมตร 
อาคารเสนาสนะของวัด ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 5.34 เมตร ยาว 12.30 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2502 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก กุฏิสงฆ์ จำนวน 9 หลัง เป็นอาคารไม้ 2 หลัง ครึ่งตึกครึ่งไม้ 1 หลัง และตึก 6 หลัง ศาลาการเปรียญ กว้าง 11.60 เมตร ยาว 8.36 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2497 เป็นอาคารไม้ หอสวดมนต์ กว้าง 9.75 เมตร ยาว 15.70 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2511 เป็นอาคารไม้ ศาลาอเนกประสงค์ กว้าง 17.50 เมตร ยาว 58 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2521 ศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน 3 หลัง สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก
พระเจ้าโจวฮุ่ย

พระเจ้าโจวฮุ่ย (สิ้นพระชนม์ 652 ปีก่อนคริสตกาล) พระนามเดิมคือ จี ล่าง เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 17 แห่งราชวงศ์โจวของจีนโบราณ พระองค์เป็นกษัตริย์พระองค์ที่ 5 แห่งราชวงศ์โจวตะวันออก เสวยราชย์ราว 676–652 ปีก่อนคริสตกาล พระองค์เป็นพระราชโอรสของพระเจ้าโจวซี พระองค์มีพระมเหสีสองพระองค์ คือจักรพรรดินีเฉิน และจักรพรรดินีฮุ่ยโจว ครั้นเมือพระองค์สวรรคต พระเจ้าโจวเซียง พระราชบุตรก็ขึ้นครองราชย์ต่อ
พระเจ้าโจวเซียง

พระเจ้าโจวเซียง (สิ้นพระชนม์ 677 ปีก่อนคริสตกาล) พระนามเดิม จี เจิ้ง เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 18 แห่งราชวงศ์โจวและเป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 6 แห่งราชวงศ์โจวตะวันออกของจีนโบราณ เสวยราชย์ราว 651–619 ปีก่อนคริสตกาล พระองค์ทรงเสวยราชย์ต่อจากพระเจ้าโจวฮุ่ย ครั้นเมื่อพระองค์สวรรคต พระเจ้าโจวฉิ่ง พระราชบุตรก็ขึ้นครองราชย์ต่อ
พระองค์ทรงสมรสกับพระราชินีจากแคว้นตี้ แต่แล้วก็พระองค์ก็เนรเทศพระนางไป
ในปีค. ศ. 635 พระองค์ถูกพระเชษฐาของพระองค์เองเนรเทศให้ต้องเดินทางออกจากเมืองหลวง แต่สุดท้ายก็ได้ จิ้นเหวินกง พาพระองค์กลับคืนพระราชสู่บัลลังก์ได้
วัดใหญ่ (จังหวัดสมุทรสงคราม)

วัดใหญ่ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลแม่กลอง อำเภอเมืองสมุทรสงคราม จังหวัดสมุทรสงคราม ตั้งอยู่เหนือปากคลองแม่กลอง มีแม่น้ำและคลองขนาบอยู่ 2 ด้าน ด้านพื้นที่วัดจึงถูกน้ำเซาะหายไปมาก ไม่ตรงกับเนื้อที่ในโฉนด แม้แต่พื้นที่ดินที่เคยเป็นเกาะอยู่ปากคลองปัจจุบันก็หายไปหมดแล้ว
ประวัติ.
วัดใหญ่สร้างในสมัยกรุงศรีอยุธยา ประมาณ พ.ศ. 2200 เดิมชื่อว่า วัดโคกเนิน บริเวณที่ตั้งวัดเดิมนั้นอยู่ทางด้านทิศเหนือของที่ตั้งวัดปัจจุบัน เข้าใจว่าผู้สร้างมี 3 พี่น้อง ชื่อ เนิน เดิม และ มี ภายหลังวัดมีสภาพทรุดโทรมจากภัยสงคราม ต่อมาเจ้าพระยารัตนาธิเบศร์ (กุน) สมุหนายกในสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ที่เคยตั้งบ้านเรือนอยู่ข้างวัดนี้ ได้บูรณปฏิสังขรณ์ให้ใหม่ทั้งหมดโดยเป็นฝีมือช่างหลวง ประชาชนเรียก "วัดใหญ่" มาจนถึงทุกวันนี้
เมื่อ พ.ศ. 2521 ได้มีการปฏิสังขรณ์กำแพง เจดีย์ และอุโบสถ รวมถึงขยายขอบขัณฑสีมา ในการขุดพระเจดีย์เก่าแก่ซึ่งตั้งอยู่ในขอบขันฑสีมา ได้พบกรุพระจำนวนมาก มีพระโคนสมอ พระกวย และพระหน้าจั่ว
อาคารเสนาสนะและปูชนียวัตถุ.
วิหารก่ออิฐถือปูนขนาดใหญ่รูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า หลังคาเครื่องไม้มุงกระเบื้องดินเผาลดชั้น หอกลองอาคารไม้สองชั้นสูง มีเสาไม้รองรับจำนวน 8 ต้น หลังคาเครื่องไม้มุงกระเบื้อง เจดีย์บรรจุอัฐิของเจ้าพระยารัตนาธิเบศร์ (กุน) อยู่ด้านหลังศาลาการเปรียญ เจดีย์รายตั้งอยู่ด้านหน้าอุโบสถลักษณะเป็นเจดีย์ย่อมุมไม้สิบสองก่ออิฐถือปูนฐานเจดีย์เป็นฐานสิงห์ ศาลาการเปรียญและหมู่กุฏิสงฆ์อาคารไม้สักทรงไทยสร้างติดต่อกันเป็นหมู่ยาวหลังคาเครื่องไม้มุงกระเบื้อง 
ปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ พระประธานในอุโบสถ เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย หล่อด้วยปูน ลงรักปิดทอง ขนาดพระอุระกว้าง 1.10 เมตร ความสูงจากฐาน 4 เมตรเศษ พระพุทธรูปในอุโบสถเป็นพระพุทธรูปสำริดประทับนั่ง หลวงพ่อแก่นจันทร์ แกะสลักด้วยไม้จันทร์ ลงรักปิดทองปางห้ามสมุทรขนาดหน้าพระอุระกว้าง 40 เซนติเมตร ความสูง จากพระบาทถึงยอดพระเกตุ 2.10 เมตร วัดยังมีกลองใหญ่ขุดจากต้นซุงใหญ่ ขึงด้วยหนังวัวกระทิงจากป่าเมืองกาญจนบุรี
พระเจ้าโจวฉิ่ง

พระเจ้าโจวฉิ่ง (สิ้นพระชนม์ 613 ปีก่อนคริสตกาล) พระนามเดิม จี เหรินเฉิน เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 19 แห่งราชวงศ์โจวของจีนโบราณ และเป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 7 แห่งราชวงศ์โจวตะวันออก เสวยราชย์ราว 618–613 ปีก่อนคริสตกาล
พระองค์ทรงเสวยราชย์ต่อจากพระเจ้าโจวเซียงพระราชบิดา
พระองค์มีพระราชบุตรสามพระองค์ ไม่มีปรากฏว่าเกิดกับพระมเหสีพระองค์ใด พระราชโอรสทั้งสามพระองค์คือ เจ้าชายปัน, เจ้าชายอู่ และเจ้าชายจื่อสี ครั้นเมื่อพระเจ้าโจวฉิ่งสวรรคต เจ้าชายปัน ในปีที่ 613 ก่อนคริสตกาลพระราชบุตรพระองค์โตก็ขึ้นครองราชย์ต่อ
พระเจ้าโจวควง

พระเจ้าโจวควง (สิ้นพระชนม์ 677 ปีก่อนคริสตกาล) พระนามเดิม จี ปัน เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 8 แห่งราชวงศ์โจวตะวันออก นับรวมว่าเป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 20 แห่งราชวงศ์โจวของจีนโบราณ เสวยราชย์ราว 612–607 ปีก่อนคริสตกาล
พระองค์ทรงเสวยราชย์ต่อจากพระเจ้าโจวฉิ่งพระราชบิดา ครั้นเมือพระองค์สวรรคต พระเจ้าโจวติ้งพระอนุชาพระองค์กลางก็ขึ้นครองราชย์ต่อ
พระเจ้าโจวติ้ง

พระเจ้าโจวติ้ง (สิ้นพระชนม์ 586 ปีก่อนคริสตกาล) พระนามเดิม จี ยฺหวี เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 21 แห่งราชวงศ์โจวของจีนโบราณ เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 9 แห่งราชวงศ์โจวตะวันออก เสวยราชย์ราว 606–586 ปีก่อนคริสตกาล พระองค์เป็นพระราชโอรสในพระเจ้าโจวฉิง และเป็นพระอนุชาของพระเจ้าโจวควง ครั้นเมือพระองค์สวรรคต พระเจ้าโจวเจี่ยนพระราชโอรสก็ขึ้นครองราชย์ต่อ
ในรัชกาล พระองค์ทรงสั่งให้ขุนนาง หวังซุน เหมิน ไปมอบของกำนัลให้แก่กองทัพรัฐฉู่ ในครั้งนั้นทำให้เขาได้เข้าเฝ้า พระเจ้าฉู่จวง
พระเจ้าโจวเจี่ยน

พระเจ้าโจวเจี่ยน (สิ้นพระชนม์ 572 ปีก่อนคริสตกาล) พระนามเดิม จี อี๋ เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 22 แห่งราชวงศ์โจวของจีนโบราณ เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 10 แห่งราชวงศ์โจวตะวันออก เสวยราชย์ราว 585–572 ปีก่อนคริสตกาล
พระองค์ทรงเสวยราชย์ต่อจากพระเจ้าโจวติ้งพระราชบิดา ครั้นเมือพระองค์สวรรคต พระเจ้าโจวหลิงพระราชโอรสองค์โตก็ขึ้นครองราชย์ต่อ
พระเจ้าโจวหลิง

พระเจ้าโจวหลิง (สิ้นพระชนม์ 545 ปีก่อนคริสตกาล) พระนามเดิม จี เซี่ยซิน เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 23 แห่งราชวงศ์โจวของจีนโบราณ เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 11 แห่งราชวงศ์โจวตะวันออก เสวยราชย์ราว 571–545 ปีก่อนคริสตกาล
ปีที่ 21 ในรัชกาลของพระองค์ ได้มีนักปราชญ์คนหนึ่งถือกำเนิดขึ้นมาคือ ขงจื๊อ
ครั้นเมือพระองค์สวรรคต พระเจ้าโจวจิ่งพระราชโอรสองค์เล็กก็ขึ้นครองราชย์ต่อ ส่วนพระราชโอรสอีกองค์ก็คือ รัชทายาทจีจิน ในยุคราชวงศ์ต้าถัง พระนางบูเช็คเทียน อ้างว่าคนรักของพระนาง นั่นก็คือ จาง ชางซง คือรัชทายาทจีจินกลับชาติมาเกิด
วัดสักใหญ่

วัดสักใหญ่ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 9 บ้านบางโอ ตำบลวัดชลอ อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี
ประวัติการสร้างวัดสักใหญ่ยังไม่เป็นที่แน่ชัด บางแหล่งข้อมูลระบุว่าสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชได้พระราชทานทรัพย์ส่วนพระองค์ร่วมกับบรรพบุรุษในถิ่นนี้สร้างวัดขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2317 ในขณะที่บางแหล่งข้อมูลสันนิษฐานว่าวัดนี้สร้างขึ้นในสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช โดยพิจารณาจากลักษณะพระประธานในอุโบสถที่มีชื่อว่า "หลวงพ่อใหญ่" และเทียบเคียงจากหลักฐานทางราชการของวัดเพลง (ร้าง) ที่อยู่ใกล้เคียงกันตามลักษณะสถาปัตยกรรมและลายปูนปั้นที่เหลืออยู่ ต่อมาในสงครามคราวเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่ 2 พม่าได้ตั้งค่ายริมสองฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยา ชาวบ้านและพระสงฆ์วัดสักใหญ่ต้องหลบหนีภัยสงครามหรือถูกเกณฑ์ไปรบ ทำให้วัดสักใหญ่ร้างไปช่วงหนึ่ง มีเรื่องเล่ากันว่า ก่อนที่สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชจะทรงยกทัพไปตีค่ายโพธิ์สามต้น ได้ทรงยกทัพมาจากจันทบุรีแล้วทรงพักทัพระหว่างทางในท้องที่บางกรวยรวมถึงวัดสักใหญ่ และหลังจากที่ทรงชนะศึกพม่าที่เมืองเชียงใหม่เมื่อ พ.ศ. 2317 ได้ทรงอัญเชิญพระพุทธรูปปางสุโขทัยหรือ "หลวงพ่อสุโขทัย" มาด้วยและโปรดเกล้าฯ ให้นำไปประดิษฐานที่วัดสักใหญ่พร้อมกับบูรณะฟื้นฟูวัดขึ้นมาใหม่ (แต่ยังมีเรื่องเล่าอีกว่าพระพุทธรูปองค์นี้ได้รับการอัญเชิญมาจากอุโบสถวัดยางป่าในสมัยที่เป็นวัดร้าง)
สันนิษฐานว่าหลวงพ่อสุโขทัยสร้างขึ้นประมาณ พ.ศ. 1900–2000 ในสมัยสุโขทัยตอนปลาย มีพุทธลักษณะงดงาม หน้านางหรือเทวดา ประทับนั่งขัดสมาธิราบปางมารวิชัย แต่เดิมองค์พระถูกห่อหุ้มด้วยปูน เมื่อคราวพม่ายกทัพมาตีกรุงศรีอยุธยา ชาวบ้านตลอดจนพระสงฆ์ได้ช่วยกันพอกปูนเพื่อให้พม่าคิดว่าเป็นพระพุทธรูปปูนปั้น ในเวลาต่อมาเมื่อปูนได้กะเทาะออกเผยให้เห็นเนื้อทองด้านใน จึงมีการกะเทาะปูนออกและลงรักปิดทองใหม่
พระเจ้าโจวเต้า

พระเจ้าโจวเต้า (สิ้นพระชนม์ 520 ปีก่อนคริสตกาล) พระนามเดิม จี เหมิ่ง เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 25 แห่งราชวงศ์โจวของจีนโบราณ เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 13 แห่งราชวงศ์โจวตะวันออก เสวยราชย์ราว 520 ปีก่อนคริสตกาล
พระองค์ทรงเสวยราชย์ต่อจากพระเจ้าโจวจิ่งพระราชบิดา พระเจ้าโจวเต้าเสวยราชย์ได้ไม่ถึงปี เจ้าชายจี เฉา พระเชษฐาได้สังหารพระองค์เพื่อชิงบัลลังก์ เพื่อพระองค์สวรรคตแล้ว พระราชบัลลังก์ก็ถูกถวายให้พระเจ้าโจวจิ้งขึ้นครองราชย์
พระเจ้าโจวจิ้ง

พระเจ้าโจวจิ้ง (สิ้นพระชนม์ 477 ปีก่อนคริสตกาล) พระนามเดิม จี ไก้ เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 26 แห่งราชวงศ์โจวของจีนโบราณ เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 14 แห่งราชวงศ์โจวตะวันออก เสวยราชย์ราว 519–477 ปีก่อนคริสตกาล พระองค์เป็นพระมหากษัตริย์ในราชวงศ์โจวองค์สุดท้าย ที่ครองราชย์อยู่ในช่วงยุคชุนชิว
พระองค์ทรงเสวยราชย์ต่อจากพระเจ้าโจวเต้า ครั้นเมือพระองค์สวรรคต พระเจ้าโจวหยวนพระราชโอรสขึ้นครองราชย์ต่อ
วัดยางป่า

วัดยางป่า เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 4 บ้านคลองวัดสัก ตำบลบางขนุน อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี ปัจจุบันพระอธิการอำนวย อาภากโร ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส
วัดยางป่าสร้างขึ้นในสมัยอยุธยา แต่ไม่ปรากฏชัดเจนว่าสร้างในสมัยอยุธยาตอนใด หลักฐานที่ทำให้สันนิษฐานได้ว่าสร้างในสมัยอยุธยาได้แก่ ซากกระเบื้องหลังคาของอุโบสถหลังเก่าและพระพุทธรูปที่ขุดพบใต้ฐานพระประธานองค์เดิม (ชาวบ้านเรียกพระประธานองค์นี้ว่า "หลวงพ่อเหลือ") โดยพระพุทธรูปที่ขุดพบนั้นเป็นพระบุหนังสมัยอยุธยา วัดถูกปล่อยรกร้างมานานจนกระทั่งพระอาจารย์อำนวย อาภากโร ได้มาพบเข้าและมีความคิดที่จะสร้างวัดขึ้นมาใหม่ ท่านได้เป็นผู้นำการบูรณะเมื่อราว พ.ศ. 2553 (ในขณะนั้นมีพระภิกษุจำพรรษา 9 รูป) โดยบูรณะหลวงพ่อเหลือ สร้างหอระฆัง 1 หลัง และกุฏิ 10 หลัง จากนั้นทางวัดก็ดำเนินการสร้างหอสวดมนต์และสร้างอุโบสถเมื่อ พ.ศ. 2555 วัดได้รับการยกฐานะจากวัดร้างขึ้นเป็นวัดมีพระภิกษุเมื่อวันที่ 23 มกราคม พ.ศ. 2558 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2560
ภายในวัดยางป่ามีพระบรมราชานุสาวรีย์สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช เหตุที่สร้างพระบรมราชานุสาวรีย์ขึ้นเพราะเชื่อกันว่าที่นี่เคยเป็นสถานที่ที่พระองค์เคยเสด็จมาตั้งทัพอยู่และได้รับชัยชนะในเวลาต่อมา
ตำบลออเบแชฮ์แมด

ออเบแชฮ์แมด  เป็นตำบล ("เดเฮสทอน") ในอำเภอออเบแชฮ์แมด เทศมณฑลแคเลย์แบร์ จังหวัดอาเซอร์ไบจานตะวันออก ประเทศอิหร่าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 ตำบลมีประชากร 11,989 คน 2,536 ครัวเรือน และประกอบด้วย 45 หมู่บ้าน
วัดหูช้าง (จังหวัดนนทบุรี)

วัดหูช้าง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 1 บ้านบางคูเวียง ตำบลบางคูเวียง อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี
วัดหูช้างเดิมเป็นวัดร้าง เข้าใจว่าสร้างขึ้นในสมัยอยุธยา แหล่งข้อมูลของกรมการศาสนาระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2329 วัดได้รับการปฏิสังขรณ์ในสมัยพระครูวิหารกิจจานุการ (ปาน โสนนฺโท) อดีตเจ้าอาวาสวัดบางนมโค พระนครศรีอยุธยา ท่านได้ออกธุดงค์มาเยี่ยมลูกหลานของท่านที่ย้ายจากจังหวัดพระนครศรีอยุธยามาอาศัยอยู่ที่ย่านนี้ และได้พบซากเจดีย์เก่าสมัยอยุธยา เห็นว่าที่นี่เหมาะแก่การสร้างวัดจึงได้บอกบุญเชิญชวนลูกหลานของท่านและชาวบ้านในละแวกใกล้เคียงให้ช่วยกันสร้างเป็นวัดขึ้นอีกครั้ง สิ่งก่อสร้างสมัยอยุธยาที่หลงเหลือ เช่น วิหาร เจดีย์ เป็นต้น 
หลวงพ่อปานได้สร้างอุโบสถและกุฏิทรงไทย รวมถึงได้หล่อพระประธานเพื่อประดิษฐานในอุโบสถ มีนามว่า "พระพุทธนิมิตรกิจจานุการ" เมื่อสร้างวัดเสร็จ ท่านได้แต่งตั้งศิษย์ของท่านคือหลวงพ่อจวนและหลวงพ่อแจ่มขึ้นเป็นเจ้าอาวาสมาปกครองวัด ต่อมาในสมัยหลวงปู่กี๋เป็นเจ้าอาวาส วัดมีสภาพทรุดโทรมและขาดการพัฒนา ท่านจึงบูรณะวัดรวมถึงอุโบสถขึ้นใหม่โดยใช้เงินทำบุญของผู้ที่หมายปองปลัดขิก จนมีคำพูดว่า "ปลัดขิกสร้างโบสถ์" ส่วนกุฏิและสิ่งก่อสร้างที่สร้างด้วยไม้เป็นไม้ที่ล่องซุงตามแม่น้ำมาจากจังหวัดตาก วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2515
วัดหูช้างมีเกจิอาจารย์ผู้เรืองปัญญาและอาคมต่อเนื่องกันมานานนับร้อยปี เริ่มตั้งแต่พระอุปัชฌาย์จวน (หลวงพ่อจวน) พระอธิการแจ่ม (หลวงพ่อแจ่ม) พระครูกิตตินนทคุณ (หลวงปู่กี๋) และพระครูสุวรรณโชติวุฒิ (ทองใบ ขนฺติโก หรือหลวงปู่ตี๋)
วัดตะปอนน้อย

วัดตะปอนน้อย เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลตะปอน อำเภอขลุง จังหวัดจันทบุรี
วัดตะปอนน้อยสร้างขึ้นในปีใดและใครเป็นผู้สร้าง ยังไม่ปรากฏหลักฐานแน่ชัด เดิมชาวบ้านเรียกว่า วัดกะโพลงน้อย และต่อมาจึงได้แปลงเป็น "วัดตะปอนน้อย" บ้างว่าชื่อ วัดอินทราราม เป็นวัดหลวงในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 27 สิงหาคม พ.ศ. 2526
อุโบสถได้มีการบูรณะซ่อมแซมใหม่หลายครั้ง ที่ปรากฏหลักฐานแน่ชัดในการบูรณะเมื่อ พ.ศ. 2125 โดยมีคุณหญิงเหล็งผู้มีเชื้อสายจีนเป็นผู้นำศรัทธาทั้งอุบาสกอุบาสิกาผู้มีจิตเลื่อมใสศรัทธา ร่วมบริจาคทรัพย์ทำการก่อสร้างบูรณะซึ่งทุนทรัพย์ในครั้งนั้น อุโบสถเป็นอาคารก่ออิฐถือปูนหลังคาเครื่องไม้มุงกระเบื้อง หน้าบันด้านหน้ารูปนารายณ์ทรงสุบรรณ ใต้ลงมาเรื่องรามเกียรติ์ เป็นท่าจับช่วงพญายักษ์รบกับลิง หน้าบันด้านหลังเป็นรูปพระอินทร์ทรงช้างเอราวัณ มีเสาไม้รับโครงหลังคา กรอบประตูหน้าต่างประดับลายปูนปั้น บานประตูหน้าต่างไม้สัก ภายในอุโบสถมีจิตรกรรมฝาผนังสมัยอยุธยาตอนกลาง ซึ่งเป็นภาพเขียนสีฝุ่นผสมกาวเรื่อง ทศชาติชาดก หอไตรอยู่กลางสระน้ำปัจจุบันพังลงมาทั้งหลังแล้ว ด้านข้างหอไตรเป็นศาลาการเปรียญ 
เจดีย์ทรงระฆังสภาพชำรุด สร้างเมื่อใดไม่ปรากฏหลักฐานแน่ชัด ตามตำนานได้กล่าวไว้ว่า หลังจากบูรณะอุโบสถหลังเก่าเสร็จเรียบร้อยแล้ว ประมาณปี พ.ศ. 2229 ฐานเจดีย์ชั้นล่างสุดเป็นฐานหน้ากระดานแปดเหลี่ยม รองรับฐานบัวกลม ส่วนยอดชำรุดหักหาย ลักษณะเป็นเจดีย์สมัยอยุธยาตอนปลายราวสมัยสมเด็จพระนเรศวรมหาราช
โยไควอทช์♪

โยไควอทช์♪ (; โรมาจิ: "Yōkai Wotchi♪"; : Yo-kai Watch♪) เป็นการ์ตูนอนิเมะ ที่มีพื้นฐานจากวิดีโอเกมโยไควอทช์ ที่ผลิตโดยเลเวลไฟฟ์
ประวัติ.
เป็นอนิเมะลำดับที่ 5 ของโยไควอทช์ และเป็นภาคต่อของโยไควอทช์! โดยเป็นเรื่องที่ 3 ของซีรีส์หลักนับตั้งแต่ โยไควอทช์ และ โยไควอทช์! และได้นำ อามาโนะ เคย์ตะ กลับมาเป็นตัวเอกอีกครั้งพร้อมกับนาฬิกาโยไควอทช์แบบแรก ทั้งนี้เพลงประกอบได้ทำเรียบเรียงใหม่อีกด้วย นอกจากนี้การนำเสนอเนื้อหาของเรื่องจะอ้างอิงสังคมปัจจุบันเข้ามาใช้อีกด้วยทั้ง การนัดพบออนไลน์, สังคมไร้เงินสด, ยูทูบเบอร์
ในวันที่ 31 มีนาคม ค.ศ. 2023 โยไควอทช์♪ได้สิ้นสุดการออกอากาศ โดยนำภาพยนตร์ชุดที่ 8 "จิบะเนียน VS โคมะซัง มงเก้ ไดเค็ทเซ็น ดะ เนียน" มาออกอากาศใน 2 สัปดาห์สุดท้าย รวมจำนวนตอนทั้งสิ้น 98 ตอน และอนิเมะชุดนี้เป็นชุดสุดท้ายของแฟรนไชส์โยไควอทช์ก่อนที่จะพักการออกอากาศอย่างไม่มีกำหนด 
ร้องโดย คิง ครีมโซดา
ร้องโดย nanami
ร้องโดย จิบะเนียน โคมะซัง โยชิกิ ริสะ
ร้องโดย คาเนโกะ มิยุ & จิบะเนียน โคมะซัง
อำเภอออเบแชฮ์แมด

ออเบแชฮ์แมด  เป็นอำเภอ ("แบฆช์") ในเทศมณฑลแคเลย์แบร์ จังหวัดอาเซอร์ไบจานตะวันออก ประเทศอิหร่าน ในสำมะโน พ.ศ. 2549 อำเภอมีประชากร 25,122 คน และ 5,308 ครอบครัว อำเภอนี้ประกอบด้วย 1 เมือง คือ ออเบแชฮ์แมด และ 3 ตำบล ("เดเฮสทอน") คือ ตำบลออเบแชฮ์แมด, ตำบลเกชลอฆ และตำบลเซย์เยดอน
วัดเกวียนหัก

วัดเกวียนหัก เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเกวียนหัก อำเภอขลุง จังหวัดจันทบุรี
ประวัติ.
วัดเกวียนหัก เดิมชื่อ วัดช่องลม ตั้งวัดเมื่อวันที่ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2130 ปรากฏหลักฐานจากอุโบสถหลังเก่าที่มีรูปทรงและลวดลายซึ่งสร้างโดยช่างสกุลอยุธยา คาดว่าสร้างหลังวัดตะปอนน้อยเป็นเวลา 5 ปี ซึ่งใบเสมาอุโบสถวัดตะปอนน้อยสลักไว้ พ.ศ. 2125 แต่วัดเกวียนหักนั้นมีหลักฐานบันทึกว่าสร้างเมื่อเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2130 
มีตำนานเล่าขานว่า เป็นวัดที่เคยเป็นที่พักทัพของพระเจ้าตากสิน เมื่อครั้งที่ยกกองทัพไปโจมตีชมรมชาวพ่อค้าสำเภาที่ทุงใหญ่ (ตราด) ดังปรากฏในเอกสารประชุมพงศาวดารภาคที่ 65 พระราชพงศาวดารกรุงธนบุรี ฉบับพันทนุมาศ (เจิม) ร่องรอยการพักทัพ เช่น มีการขุดพบพระยอดธง และสระน้ำโบราณที่เชื่อกันว่าพระเจ้าตากสินขุดให้กองทัพดื่มและใช้ อีกทั้งมีร่องรอยของร่องนำน้ำลึกติดต่อกับทะเลที่เรือใหญ่สามารถเข้ามาถึงหน้าวัดเกวียนหัก ปัจจุบันเป็นคลองเล็ก ๆ ที่มีน้ำทะเลไหลเข้ามาได้และอยู่ใกล้สระโบราณ
การบูรณะวัดเกวียนหักปรากฏหลักฐานว่า คุณพระจินดา พรหมฤทธิ์ (ตำแหน่งนายอำเภอขณะนั้น) ได้เขียนเป็นลายลักษณ์อักษรไว้บนผนังอุโบสถหลังเก่าว่า "พระจินดา มานะ สละหิรัญ ซื้อสุวรรณปิดพระทั้งสององค์ กับออกทรัพย์ซ่อมแซมอุโบสถ โดยกำหนดพันเศษตามประสงค์ ขอให้สมปรารถนา ปัญญายงค์ สมประสงค์ ปณิธาน นิพพานเอย"
อาคารเสนาสนะ.
อุโบสถหลังเก่า สันนิษฐานว่าสร้างขึ้นในสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนปลาย เป็นอาคารก่ออิฐฉาบปูน  ผังอาคารรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า หลังคาเครื่องไม้มุงกระเบื้องทรงจั่ว ด้านข้างชักปีกนก หน้าบันตกแต่งด้วยลายเทพนมประดับลายก้านขด ซุ้มประตูหน้าต่างประดับลวดลายปูนปั้น หน้าบันมีลายเขียนสี ภายในพระอุโบสถประดิษฐานพระพุทธรูปปางมารวิชัย พระพุทธรูปยืนปางประทานอภัยทรงเครื่องและพระอัครสาวก เดิมเคยมีจิตรกรรมฝาผนังแต่ถูกทาสีทับ ที่มุมอุโบสถทั้ง 4 มุม มีเจดีย์ก่ออิฐถือปูนย่อมุมไม้สิบสองสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น
อุโบสถหลังใหม่สร้างเมื่อ พ.ศ. 2502 นำรูปแบบของอุโบสถหลังเก่ามาสร้างแต่ขนาดใหญ่ขึ้นและนำเครื่องถ้วยเคลือบประดับหน้าบันช่อฟ้าใบระกาและได้รับการบูรณะทาสีใหม่เมื่อ พ.ศ. 2544 ศาลาการเปรียญสร้างเมื่อ พ.ศ. 2487 เป็นอาคารคอนกรีตโครงสร้างหลังคาไม้ ยกพื้นใต้ถุนโปร่งด้านข้างก่ออิฐฉาบปูนรูปวงโค้งเป็นช่วงทั้ง 4 ด้าน อาคารเรียนหลังเก่า สร้างเมื่อวันที่ 28 เมษายน พ.ศ. 2496 เป็นอาคารคอนกรีตโครงสร้างไม้ รูปตัวแอล หลังคามุงด้วยกระเบื้องลอนคู่ มีบันไดทางขึ้น 1 บันได ใต้ถุนโปร่งสูง มีการก่ออิฐฉาบปูนเป็นวงโค้งรอบอาคารเหมือนศาลาการเปรียญ
ตำบลเซย์เยดอน

เซย์เยดอน  เป็นตำบล ("เดเฮสทอน") ในอำเภอออเบแชฮ์แมด เทศมณฑลแคเลย์แบร์ จังหวัดอาเซอร์ไบจานตะวันออก ประเทศอิหร่าน ในสำมะโน พ.ศ. 2549 ตำบลมีประชากร 4,336 คน 926 ครัวเรือน และประกอบด้วย 15 หมู่บ้าน
ตำบลเกชลอฆ (เทศมณฑลแคเลย์แบร์)

เกชลอฆ  เป็นตำบล ("เดเฮสทอน") ในอำเภอออเบแชฮ์แมด เทศมณฑลแคเลย์แบร์ จังหวัดอาเซอร์ไบจานตะวันออก ประเทศอิหร่าน ในสำมะโน พ.ศ. 2549 ตำบลมีประชากร 6,468 คน 1,320 ครัวเรือน และประกอบด้วย 32 หมู่บ้าน
เครื่องอิสริยาภรณ์มูกุงฮวา

เครื่องมหาอิสริยาภรณ์มูกุงฮวา  เป็นเครื่องอิสริยาภรณ์ชั้นสูงสุดของประเทศเกาหลีใต้ มอบโดยประธานาธิบดีเกาหลีใต้ สำหรับประธานาธิบดีเกาหลีใต้ สุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งเกาหลีใต้ ประมุขรัฐต่างประเทศและคู่สมรสของประมุขรัฐต่างประเทศ โดยผู้ได้รับมอบต้องเป็น "ผู้ที่กระทำคุณประโยชน์อย่างโดดเด่นเพื่อส่งเสริมความสัมพันธไมตรีและความก้าวหน้าอันเป็นประโยชน์ยิ่งของสาธารณรัฐเกาหลี"
ชื่อเครื่องอิสริยาภรณ์นี้มีที่มาจากดอกไม้ประจำชาติเกาหลีใต้นั่นคือกุหลาบโซรอนซึ่งเป็นสัญลักษณ์แห่งวัฒนธรรมและความภาคภูมิใจของเกาหลีใต้
ลักษณะโดยทั่วไป.
เครื่องอิสริยาภรณ์นี้ประกอบด้วยดวงตราที่ห้อยกับสายสะพายสีแดงและสร้อยคอ และดวงดารา อิสริยาภรณ์นี้ทำด้วยทองคำเงินทับทิมและอเมทิสต์ ใน พ.ศ. 2556 ต้นทุนในการสร้างอิสริยาภรณ์นี้อยู่ที่ประมาณ 20 ล้านวอนหรือราวๆ 561,175 บาทไทย
เทศมณฑลแคเลย์แบร์

แคเลย์แบร์  เป็นเทศมณฑลในจังหวัดอาเซอร์ไบจานตะวันออก ประเทศอิหร่าน มีแคเลย์แบร์เป็นเมืองหลัก นอกจากเมืองหลักแล้ว เทศมณฑลนี้ยังเป็นที่รู้จักจากพื้นที่คุ้มครองป่าแอแรสบอรอน และป้อมบอแบกของบอแบก โฆร์แรมดีน (Babak Khorramdin) 
ในสำมะโน พ.ศ. 2559 เทศมณฑลมีประชากร 46,125 คน 14,145 ครัวเรือน
อำเภอ.
เทศมณฑลแคเลย์แบร์แบ่งออกเป็น 2 อำเภอ ได้แก่
คิม มิน-กยู (นักร้อง)

คิม มิน-กยู (เกิด 12 มีนาคม พ.ศ. 2544) เป็นนักแสดง, นักร้อง, พิธีกร และนายแบบชาวเกาหลีใต้ในสังกัดเจลลีฟิชเอนเตอร์เทนเมนต์ เขาได้รับเลือกให้แสดงในละครออนไลน์ของช่องเพลย์ลิสต์เรื่อง "Pop Out Boy!" รับบทเป็นนักแสดงนำชาย "ชอน นัม-อุค" ในปี 2563
ออเบแชฮ์แมด

ออเบแชฮ์แมด  เป็นเมืองและเมืองหลักของอำเภอออเบแชฮ์แมด เทศมณฑลแคเลย์แบร์ จังหวัดอาเซอร์ไบจานตะวันออก ประเทศอิหร่าน ตามสำมะโน พ.ศ. 2549 ตัวเมืองมีประชากร 2,329 คน 526 ครัวเรือน
นิโกลัส ตาเกลียฟิโก

นิโกลัส อาเลฆันโดร ตาเกลียฟิโก (เกิด 31 สิงหาคม ค.ศ. 1992) เป็นนักฟุตบอลชาวอาร์เจนตินา ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งแบ็กซ้ายให้กับลียง สโมสรในลีกเอิง และทีมชาติอาร์เจนตินา
สโมสรอาชีพ.
แบนฟิลด์.
ตาเกลียฟิโกลงเล่นฟุตบอลอาชีพนัดแรกให้กับแบนฟิลด์ในนัดที่ชนะติเกร 2–1 โดยลงมาเป็นตัวสำรองในนาทีที่ 72 และจากนั้นเขาได้ลงเล่นเป็นตัวจริงในเกมถัดมาที่เสมอกับอูรากัน 2–2 จากนั้นในปี 2012 ตาเกลียฟิโกได้เซ็นสัญญา 1 ปีไปเล่นให้กับเรอัลมูร์เซียด้วยสัญญายืมตัว
อินเดเปนดิเอนเต.
ในปี 2015 ตาเกลียฟิโกได้ย้ายไปร่วมทีมอินเดเปนดิเอนเตโดยไม่เปิดเผยค่าตัวและได้ลงเล่นนัดแรกให้กับสโมสรในนัดที่ชนะนิวเวลส์โอลด์บอยส์ 3–2 หลังจากนั้นตาเกลียฟิโกในฐานะกัปตันทีมได้พาทีมชนะเลิศรายการโกปาซูดาเมริกานา 2017
อายักซ์.
วันที่ 5 มกราคม 2018 ตาเกลียฟิโกย้ายไปร่วมทีมอายักซ์ โดยมีค่าตัว 4 ล้านปอนด์ และลงเล่นนัดแรกให้กับสโมสรในนัดที่ชนะไฟเยอโนร์ด 2–0 เมื่อวันที่ 21 มกราคม 2018
การเล่นทีมชาติ.
ตาเกลียฟิโกลงเล่นทีมชาติชุดเยาวชนในทุกระดับ ได้แก่ รุ่นอายุไม่เกิน 15 ปี, อายุไม่เกิน 15 ปี และอายุไม่เกิน 20 ปี เขาได้ลงเล่นในฟุตบอลโลกเยาวชนอายุไม่เกิน 20 ปี 2011 ซึ่งจัดขึ้นที่ประเทศโคลอมเบีย
เดือนพฤษภาคม 2018 ตาเกลียฟิโกมีชื่อ 23 คนสุดท้ายในการแข่งขันฟุตบอลโลก 2018 และหลังจากนั้นเขาได้ร่วมทีมในการแข่งขันโกปาอาเมริกา 2019และได้อันดับสามจากการชนะชิลี 2–1 ในรอบชิงที่สาม
 "ณ วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2021 "
สถิติอาชีพ.
สโมสร.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
 "ณ วันที่ 18 พฤศจิกายน 2020"
เกียรติประวัติ.
สโมสร.
อินเดเปนดิเอนเต
 อายักซ์
ทีมชาติ.
อาร์เจนตินา
อี จิน-ฮย็อก

อี จิน-ฮย็อก (เกิด 8 มิถุนายน พ.ศ. 2539) เป็นนักร้อง และนักแสดงชาวเกาหลีใต้ เขาเดบิวต์ในฐานะสมาชิกวงอัปเทนชันบอยแบนด์เกาหลีใต้ในปี 2558 ในปี 2561 เขามีชื่อเสียงหลังจากได้อันดับที่ 11 ในรายการ"พรอดิวซ์เอ็กซ์ 101" เขาเดบิวต์ในฐานะศิลปินเดี่ยวด้วยการเปิดตัวอีพีแรกของเขาในชื่อ "S.O.L" เมื่อวันที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2562 เขาเดบิวต์ในฐานะนักแสดงในละครเรื่อง "ฟายด์มีอินยัวร์เมโมรี" ทางช่องเอ็มบีซี รับบท โจ อิล ควอน
หน่วยยามฝั่งฟิลิปปินส์

หน่วยยามฝั่งฟิลิปปินส์ (อักษรย่อ; TBP, ; อักษรย่อ: PCG) เป็นหน่วยสวมเครื่องแบบและติดอาวุธที่ได้รับมอบหมายให้บังคับใช้กฎหมายภายในน่านน้ำฟิลิปปินส์เป็นหลัก, ดำเนินการปฏิบัติการรักษาความปลอดภัยทางทะเล, ปกป้องชีวิตและทรัพย์สินในทะเล ตลอดจนปกป้องสิ่งแวดล้อมและทรัพยากรทางทะเล เช่นเดียวกับหน่วยยามฝั่งทั่วโลก โดยหน่วยยามฝั่งนี้ยังทำหน้าที่เป็นกองกำลังติดอาวุธของกองทัพฟิลิปปินส์ในช่วงสงคราม
หน่วยยามฝั่งฟิลิปปินส์เป็นหน่วยงานที่มีความสัมพันธ์กับกรมการขนส่งของฟิลิปปินส์ ซึ่งปัจจุบันยังคงมีอยู่ทั่วทั้งกลุ่มเกาะ โดยมีเขตรักษาความปลอดภัยชายฝั่งสิบสามเขต, สถานีหน่วยยามฝั่งห้าสิบสี่แห่ง และสถานีหน่วยยามฝั่งย่อยมากกว่าหนึ่งร้อยเก้าสิบแห่ง ตั้งแต่บัสโก จังหวัดบาตาเนส ไปจนถึงโบนเกา จังหวัดตาวี-ตาวี
4-ไวนิลอะนิโซล

<templatestyles src="Chembox/styles.css"/>
4-ไวนิลอะนิโซล (4-Vinylanisole) เป็นสารประกอบอินทรีย์ที่มีสูตร CH3OC6H4CH=CH2 เป็นหนึ่งในสามไอโซเมอร์ของไวนิลอะนิโซล ลักษณะเป็นของเหลวไม่มีสี พบได้ในอาหารและเครื่องดื่มหลายชนิด เป็นโมโนเมอร์สำหรับการสังเคราะห์พอลิสไตรีนดัดแปลง นอกจากนี้ 4-ไวนิลอะนิโซลยังเป็นฟีโรโมนที่ตั๊กแตนใช้ในการรวมฝูง
ซูเปอร์บอมเบอร์แมน 5

ซูเปอร์บอมเบอร์แมน 5 ได้รับการเปิดตัวโดยบริษัทฮัดสันซอฟต์ในช่วงต้น ค.ศ. 1997 ซึ่งเป็นเกม"บอมเบอร์แมน"ภาคสุดท้ายที่วางจำหน่ายสำหรับเครื่องซูเปอร์แฟมิคอม เกมดังกล่าวเปิดตัวในสองรูปแบบ ได้แก่ ตลับมาตรฐานและตลับสีทอง ซึ่งขายผ่านนิตยสารโคโระโคโระคอมมิก โดยตลับทองได้รวมแผนที่พิเศษในโหมดประจัญบาน
รูปแบบการเล่น.
ส่วนผู้เล่นเดี่ยวของ"ซูเปอร์บอมเบอร์แมน 5" ไม่เป็นตามเส้น ทำให้ผู้เล่นสามารถเลือกได้ว่าต้องการเล่นต่อไปในเลเวลใด เฟสเหล่านี้ล้วนมีพื้นฐานมาจากเกม"ซูเปอร์บอมเบอร์แมน"สี่ภาคก่อนหน้าสำหรับซูเปอร์แฟมิคอม ซึ่งมีเพลงรีมิกซ์และสไปร์ตเดียวกันของเกมดังกล่าว รวมถึงเฟสที่ห้าเป็นเฟสใหม่ทั้งหมด ทั้งนี้ ผู้เล่นสามารถรวบรวมความสำเร็จได้ 100 เปอร์เซ็นต์ โดยขึ้นอยู่กับเส้นทางของผู้เล่น ซึ่งเกมนี้มีตอนจบสองแบบ ขึ้นอยู่กับตำแหน่งที่ผู้เล่นเผชิญหน้ากับบอสตัวสุดท้าย หลังจากจบ 100 เปอร์เซ็นต์ แผนที่เกมจะถูกรีเซ็ต ซึ่งทำให้ผู้เล่นสามารถจบแผนที่ได้ 200 เปอร์เซ็นต์ ครั้นเมื่อเสร็จสิ้น 200 เปอร์เซ็นต์ของแผนที่ ก็จะได้รับรหัสผ่านใหม่
ในโหมดหลายผู้เล่น มีตัวละครให้เลือกเก้าตัวและมีแผนที่ให้เล่นมากกว่า 10 แผนที่ (แม้ว่าแผนที่พิเศษสามแผนที่ในเวอร์ชันทองจะสามารถปลดล็อกได้ในรถเข็นปกติเช่นกัน) โหมดสร้างตัวละคร ซึ่งเป็นเอกลักษณ์เฉพาะของซูเปอร์บอมเบอร์แมน 5 ช่วยให้ผู้เล่นสามารถเลือกตัวละครกับสีของตน และอนุญาตให้พวกเขาได้รับคะแนนจำนวนหนึ่ง คะแนนเหล่านี้สามารถใช้เพื่อติดตั้งไอเทมเพิ่มพลังจากเกมผู้เล่นเดี่ยว ทั้งนี้ หากผู้เล่นเข้าสู่เมนูรหัสผ่าน (ตัวเลือก → รหัสผ่าน) 0413 แผนที่ในโหมดประจัญบานจะเปลี่ยนไป นอกจากนี้ ยังมีตัวละครที่สามารถเล่นได้ 10 ตัวในโหมดประจัญบาน โดยที่เก้าตัวเป็นบอสในโหมดปกติ
เรื่องราว.
นักวางระเบิดผู้ชั่วร้ายนามว่าเทเรอริน ผู้มีพลังแห่งกาลเวลาได้ปลดปล่อยอาชญากรที่เป็นนักวางระเบิดจากห้องขังในวงโคจรรอบแพลเนตบอมเบอร์ ด้วยเวลาและอวกาศที่บิดงอ ไวต์บอมเบอร์, แบล็กบอมเบอร์ และลูอี (รูอี) ของพวกเขา ต้องเดินทางผ่านด่านต่าง ๆ และเอาชนะพวกมันก่อนที่จะขึ้นต่อสู้กับจักรพรรดิเทเรอรินด้วยตัวเอง
จีโอเจซัน

จีโอเจซัน  เป็นฟอร์แมตระบบมาตรฐานเปิดที่ออกแบบมาเพื่อใช้ในการแสดงคุณสมบัติทางภูมิศาสตร์อย่างง่ายพร้อมกับข้อมูลเชิงพื้นที่
คุณสมบัติทางภูมิศาสตร์ในจีโอเจซันมี 3 รูปแบบคือ จุด (ตำแหน่งที่ตั้งของสถานที่) เส้น (ถนนและเส้นชายแดน) และรูปปิด (พื้นที่จังหวัด, ประเทศ) นอกจากนี้จีโอเจซันไม่จำเป็นต้องนำไปใช้แทนลักษณะทางกายภาพของโลกเท่านั้น เพราะแอปพลิเคชั่นเกี่ยวกับเส้นทางและการนำทางก็ใช้จีโอเจซันในการรายงานบริการ
จีโอเจซันต่างจากระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์อื่น ๆ ตรงที่มีลักษณะเป็นโค้ดหรือตัวอักษร อีกทั้งยังไม่ได้มีการกำกับดูแลจากองค์การมาตรฐานที่เป็นทางการ แต่ดูแลโดยกลุ่มผู้พัฒนาอินเทอร์เน็ต
ตัวอย่าง.
 "type": "FeatureCollection",
 "features": [
 "type": "Feature",
 "properties": {
 "name": "กรุงเทพมหานคร"
 "geometry": {
 "type": "Point",
 "coordinates": [
 100.4940676689148,
 13.752745506893154
 {
 "type": "Feature",
 "properties": {
 "name": "จังหวัดสมุทรปราการ"
 "geometry": {
 "type": "Point",
 "coordinates": [
 100.5969786643982,
 13.600353098084849
 ]
เครื่องราชอิสริยาภรณ์เซราฟีม

เครื่องราชอิสริยาภรณ์เซราฟีม  เป็นเครื่องราชอิสริยาภรณ์ชั้นสูงสุดของประเทศสวีเดน และเป็นเครื่องราชอิสริยาภรณ์ที่เก่าแก่ชนิดหนึ่งของโลก สถาปนาขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2291 โดยพระเจ้าเฟรเดอริกที่ 1 แห่งสวีเดน ซึ่งสร้างมาพร้อมกันกับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ดาบและเครื่องราชอิสริยาภรณ์ดาวขั้วโลก เครื่องราชอิสริยาภรณ์นี้มีเพียงสองชั้นคือ "ชั้นอัศวิน" และ"ชั้นสมาชิก" ประกอบด้วยดวงตราห้อยกับสายสะพายสีฟ้า สายสร้อย และดารา เครื่องราชอิสริยาภรณ์มอบให้แก่พระมหากษัตริย์ พระราชินี พระบรมวงศานุวงศ์สวีเดน ตลอดจนประมุขและผู้มีเกียรติจากต่างประเทศ
ลักษณะของเครื่องราชอิสริยาภรณ์.
เครื่องราชอิสริยาภรณ์นี้มีเพียงสองชั้น และใน 1 สำรับของเครื่องราชอิสริยาภรณ์ประกอบไปด้วยดวงตรา 2 ดวง ดวงหนึ่งห้อยกับสายสร้อย อีกดวงหนึ่งห้อยกับสายสะพายสีฟ้าสะพายจากทางขวาเฉียงลงทางซ้าย และดาราประดับบนหน้าอกซ้าย ลักษณะใน 1 สำรับมีดังนี้
ตราประจำของผู้ได้รับ.
ผู้ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์นี้ หากได้รับพระราชทานใหม่ ๆ จะต้องมีตราประจำของตัวผู้ได้รับ ซึ่งจะประกอบไปด้วยตราแผ่นดินหรือตราประจำตัวและล้อมรอบด้วยสายสร้อยหรือสายสะพายตามแต่ลำดับชั้นผู้ที่ได้รับพระราชทาน โดยจะวาดลงบนแผ่นคอปเปอร์ และนำไปประดิษฐานไว้ที่หอเกียรติยศเซราฟีมในพระบรมหาราชวังของสวีเดน เมื่อผู้ได้รับพระราชทานได้เสียชีวิตลง แผ่นตราประจำของผู้ได้รับดังกล่าวจะถูกย้ายจากพระราชวังไปทำพิธีไว้อาลัยที่วิหารลิตาโฮเมน ในกรุงสต็อกโฮล์ม และจะสั่นระฆังเพื่อไว้อาลัยเป็นเวลา 1 ชั่วโมง ตั้งแต่เวลา 12.00 น. ถึง 13.00 น. ตามเวลาท้องถิ่น โดยเรียกพิธีนี้ว่า "เซราฟีมเมินเลกิเอิน"
พระราชพงศาวลีราชวงศ์ที่ยี่สิบห้าแห่งอียิปต์

พระราชพงศาวลีราชวงศ์ที่ยี่สิบห้าแห่งอียิปต์นั้นซับซ้อนกินที่จะแสดงทั้งหมด และไม่ทราบอย่างแน่ชัดว่าฟาโรห์องค์นั้นเป็นพระราชโอรสหรือพระราชอนุชาของพระองค์ที่แล้ว ตารางนี้เป็นตารางย่อ (ที่อัปเดตถึง ค.ศ. 2017) ที่ตามการจัดเรียงราชวงศ์แบบใหม่ที่เชบิตกูมีฐานะเป็นผู้ดำรงตำแหน่งก่อนชาบากามากกว่าผู้สืบทอดตามธรรมเนียม 
 หมายถึงฟาโรห์อียิปต์โบราณและกษัตริย์แห่งคุช
 หมายถึงกษัตริย์แห่งคุช
<table style="border-spacing: 0px; ">
</table>
เป็กซาเตอร์

เป็กซาเตอร์ (อักษรโรมัน: Peksater, หรือ เปเกอส์โล (Pekerslo)) เป็นราชินีนูเบียในสมัยราชวงศ์ที่ยี่สิบห้าแห่งอียิปต์
ชีวประวัติ.
เป็กซาเตอร์ทรงเป็นพระราชธิดาแต่กษัตริย์คัชตากับราชินีเปบัตจมา ในภาพแกะสลักในวิหารอามุนที่บัรกัล พระองค์เป็นพระราชสวามีของฟาโรห์ปิเย Laming กับ Macadam กล่าวแนะว่า พระองค์เป็นพระธิดาบุญธรรมของเปบัตจมา
เป็กซาเตอร์ถูกฝังที่อะไบดอส ซึงยังมีทับหลังบางส่วน วงกบประตูสามอัน และจารึกอยู่ ในจารึกมีการเรียกขานพระองค์เป็น "พระราชธิดากษัตริย์", "พระมเหสีกษัตริย์" และ "พระมเหสีราชาธิราช"
พระราชพงศาวลีราชวงศ์ที่ยี่สิบหกแห่งอียิปต์

พระราชพงศาวลีราชวงศ์ที่ยี่สิบหกแห่งอียิปต์ นั้นซับซ้อนและไม่กระจ่างเหมือนราชวงศ์ก่อน ราชวงศ์นี้สืบต้นตอไปไกลถึงไซเตแห่งราชวงศ์ที่ 24 และนักวิชาการในปัจจุบันเริ่มราชวงศ์ด้วยการครองราชย์ของปซัมติกที่ 1 บางครั้งใีการกล่าวถึงผู้นำก่อนหน้า (อัมเมริสถึงเนโชที่ 1) เป็น "โปรโตไซเตส" โดยสิ้นสุดที่ปซัมติกที่ 3 พระราชโอรสของอามาซิส
<table style="border-spacing: 0px; border-collapse: separate; ">
</table>
ลัทธิภักดีอัลสเตอร์

ลัทธิภักดีอัลสเตอร์  เป็นกลุ่มหนึ่งของลัทธิสหภาพนิยมแบบอัลสเตอร์ เป็นที่นิยมในกลุ่มชนชั้นแรงงานศาสนิกชนโปรเตสแตนต์ในอัลสเตอร์ ไอร์แลนด์เหนือ เช่นเดียวกับกลุ่มสหภาพนิยมอื่น ๆ กลุ่มภักดีมีแนวคิดภักดีต่อสถาบันพระมหากษัตริย์ของอังกฤษ, สนับสนุนการคงอยู่ของไอร์แลนด์เหนือในฐานะส่วนหนึ่งของสหราชอาณาจักร และต่อต้านแนวคิดสหภาพไอร์แลนด์ ลัทธิภักดีแบบอัลสเตอร์ได้รับการอธิบายว่าเป็นรูปแบบหนึ่งของชาตินิยมชาติพันธุ์ในศาสนิกชนโปรเตสแตนต์ชาวอัลสเตอร์ และเป็น "ความหลากหลายแบบหนึ่งของลัทธิชาตินิยมอังกฤษ" โดยทั่วไปอาจปรากฏเรียกกลุ่มภักดีแบบอัลสเตอร์สั้น ๆ ว่ากลุ่มผู้ภักดี (loyalist) หรือลัทธิภักดี (loyalism)
กลุ่มภักดีอัลสเตอร์ส่วนใหญ่สนับสนุนการดำรงอยู่ของไอร์แลนด์เหนือในฐานะประเทศของสหราชอาณาจักร หรือที่เรียกว่าแนวคิดแบบสหภาพนิยม (unionism) ในอดีต คำว่า 'unionist' (กลุ่มสหภาพนิยม) และ 'loyalist' (กลุ่มภักดี) ใช้แทนกันและกันได้ทั่วไป จนกระทั่งการก่อตัวของเดอะทรับเบิลส์ คำว่า 'loyalist' (กลุ่มภักดี) มักนำมาใช้เรียกกลุ่มสหภาพนิยมที่เป็นกองกำลัง นอกจากนี้ยังมีการนิยามกลุ่มภักดีว่าเป็นผู้จงรักภักดีต่อสถาบันพระมหากษัตริย์อังกฤษซึ่งเป็นโปรเตสแตนต์เป็นหลัก มากกว่าที่จะภักดีต่อรัฐบาลและสถาบันอื่น ๆ ของประเทศอังกฤษ นักวิชาการ การ์เรท ฟิตซ์เจอรัลด์อ้างว่ากลุ่มภักดีนั้นภักดีต่อ 'อัลสเตอร์' เป็นหลัก มากกว่าต่อ 'สหภาพ' ในขณะที่ชนกลุ่มน้อยของกลุ่มภักดีเรียกร้องรัฐโปรเตสแตนต์อัลสเตอร์ซึ่งเป็นเอกราช เนื่องจากไม่เชื่อมั่นในคำมั่นสัญญาของรัฐบาลอังกฤษ (ดูเพิ่มที่ ลัทธิชาตินิยมอัลสเตอร์)
บอมเบอร์แมนอัลตรา

บอมเบอร์แมนอัลตรา  เป็นวิดีโอเกมที่ดาวน์โหลดได้สำหรับเพลย์สเตชัน เน็ตเวิร์ก ซึ่งเปิดตัวในปี ค.ศ. 2009 เกมนี้เป็นเกมที่สามในไตรภาคของเกมบอมเบอร์แมนที่ดาวน์โหลดได้ รองจาก"บอมเบอร์แมนไลฟ์"สำหรับเอกซ์บอกซ์ไลฟ์อาร์เคด และ"บอมเบอร์แมนบลาสต์"สำหรับวีแวร์
"บอมเบอร์แมน"ภาคอัลตราช่วยให้ผู้เล่นสามารถปรับแต่งบอมเบอร์แมนของตัวเองได้อย่างเต็มที่ ชุดที่เลือกทั้งหมดจะปลดล็อกได้ทันทีตั้งแต่เริ่มเกม โดยสามารถจัดรวมชุดที่มีลักษณะเฉพาะได้มากกว่า 150,000 แบบ
การตอบรับ.
"บอมเบอร์แมนอัลตรา"ได้รับ "บทวิจารณ์เป็นที่ชื่นชอบโดยทั่วไป" จากเว็บไซต์รวบรวมบทวิจารณ์อย่างเมทาคริติก โดยได้ 81 คะแนนเต็ม 100 ส่วนเว็บไซต์ไอจีเอ็นได้ให้คะแนนที่ 8 เต็ม 10 โดยกล่าวว่า "ข้อเสนอที่ดีในราคาสิบเหรียญ นี่คือการดาวน์โหลดที่แฟน ๆ บอมเบอร์แมนจะต้องการสร้างห้องสำหรับเกมดังกล่าว"
กลุ่มเกาะมูโกจิมะ

กลุ่มเกาะมูโกจิมะ (; โรมาจิ: "Muko-jima Rettō") เป็นกลุ่มเกาะขนาดเล็กที่ไม่มีผู้อยู่อาศัย มีพื้นที่รวม 7 ตารางกิโลเมตร ห่างจากโตเกียวราว 900–1,100 กิโลเมตร เป็นกลุ่มเกาะขนาดเล็กในหมู่เกาะโองาซาวาระ การเดินทางใช้เวลาจากเกาะชิจิจิมะไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ประมาณ 5 กิโลเมตร หรือประมาณ 2 ชั่วโมง 
ประวัติศาสตร์.
มีประชากรสองคนเข้ามาตั้งรกรากในปี ค.ศ. 1881 และในปี ค.ศ. 1905 เกาะมีประชากร 25 คน เมื่อราคาน้ำตาลลดลงประชากรจำนวนมากจึงออกจากเกาะ เกาะมูโกจิมะจึงไม่มีผู้อาศัยอย่างสมบูรณ์
ภูมิศาสตร์.
จุดสูงที่สุดบนเกาะมูโกจิมะตั้งอยู่ทางตะวันออกมีความสูง 88 เมตร มีชายหาดทางทิศใต้ของเกาะและเป็นจุดจอดเรือ
หลังจากที่เกาะไม่มีคนอาศัยจำนวนแพะก็ได้เพิ่มมากขึ้น แต่แพะเหล่านั้นก็ถูกนำออกจากพื้นที่ในปี ค.ศ. 1990
วันการบินอวกาศมนุษย์นานาชาติ

วันการบินอวกาศมนุษย์นานาชาติ เป็นการเฉลิมฉลองประจำปี ที่จัดขึ้นในทุกวันที่ 12 เมษายน ซึ่งเป็นวันครบรอบของการบินอวกาศโดยมีมนุษย์เป็นครั้งแรก โดย ยูรี กาการิน. มันถูกประกาศใน สมัชชาใหญ่แห่งสหประชาชาติ ครั้งที่ 65 ณ วันที่ 7 เมษายน พ.ศ.2554 ไม่กี่วันก่อนครบรอบ 50 ปีของการบินในครั้งนั้น
ยูรี กาการิน ประจำการบินอวกาศวอสตอค ในปี พ.ศ.2504, โคจรรอบโลกหนึ่งรอบในยานอวกาศ วอสตอค 3เคเอที่ถูกปล่อยโดยพาหนะขนส่งอวกาศวอสตอค-เค
ในสหภาพโซเวียต วันที่ 12 เมษายนได้รับการยกย่องเป็น วันนักบินอวกาศ ตั้งแต่ พ.ศ.2506 และยังมีการเฉลิมฉลองในรัสเซีย และในบางรัฐโซเวียตเดิม. คืนยูรี, หรือรู้จักในอีกชื่อ "วันสังสรรค์อวกาศโลก" เป็นการเฉลิมฉลองนานาชาติที่เริ่มขึ้นในสหรัฐอเมริกา ในปี พ.ศ.2544 วันครบรอบ 40 ปีของการบินของกาการิน
12 เมษายน ก็ยังเป็นวันที่กระสวยอวกาศถูกปล่อยเป็นครั้งแรกในภารกิจ STS-1 ของ"กระสวยอวกาศโคลัมเบีย" ในปี พ.ศ.2524 ซึ่งมีฉลองในวันเดียวกัน
=อ้างอิง=
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
เกาะมินามิจิมะ

เกาะมินามิจิมะ (; โรมาจิ: "Minami Jima") หรือเกาะใต้เป็นเกาะขนาดเล็กไม่มีผู้คนอาศัยในหมู่เกาะโองาซาวาระและเป็นเกาะในกลุ่มเกาะชิจิจิมะ อยู่ห่างจากเกาะชิจิจิมะไปทางตะวันตกเฉียงใต้ราว 1 กิโลเมตร เกาะมีภูมิประเทศแบบคาสต์ เป็นลักษณะของหินปูนที่ถูกน้ำ ละลายหินออกไปจนเหลือหินเป็นลักษณะตะปุ่มตะป่ำ เต็มไปด้วยหลุมบ่อ มีพื้นที่เพียง 0.28 ตารางกิโลเมตรเท่านั้น และจุดสูงสุดของเกาะคือ 60 เมตร 
เกาะมินามิจิมะตั้งอยู่ที่พิกัด
การเดินทาง.
ไม่มีท่าท่าเรือบนเกาะ ต้องขึ้นเรือจากเกาะชิจิจิมะ ไปทางใต้ของเกาะ จากนั้นวิธีที่จะสามารถเข้าเกาะได้คือ การว่ายน้ำหรือพายเรือขนาดเล็กเข้ามาเท่านั้น ไม่อนุญาตนักท่องเที่ยวเข้าเกาะเพียงลำพัง โดยปราศจากมัคคุเทศก์ในโตเกียว จำนวนเข้าเกาะต่อวันสูงสุดไม่เกิน 100 คน และมีเวลาในการอยู่บนเกาะเพียง2ชั่วโมงเท่านั้น เวลาที่ไม่สามารถเข้าเกาะได้คือ ตั้งแต่เดือนพฤศจิกายนถึงเดือนกุมภาพันธ์ เพื่อปกป้องพืชพันธุ์ (ยกเว้นช่วงวันสิ้นปีและวันขึ้นปีใหม่)
วัดไผ่ล้อม (อำเภอเมืองจันทบุรี)

วัดไผ่ล้อม เป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดสามัญสังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่เลขที่ 17 หมู่ 6ตำบลจันทนิมิต อำเภอเมืองจันทบุรี จังหวัดจันทบุรี วัดมีเนื้อที่ 45 ไร่ อยู่ติดแม่น้ำจันทบุรี
ประวัติวัดไผ่ล้อม.
สร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2320 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อปี พ.ศ. 2325 และยกฐานะเป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดสามัญเมื่อปี พ.ศ. 2539 สันนิษฐานว่าสร้างมาตั้งแต่สมัยปลายกรุงศรีอยุธยาเป็นราชธานี โบราณสถานที่สำคัญของวัด คือ พระอุโบสถหลังเก่า พระวิหารพระพุทธไสยาสน์ และพระเจดีย์ใหญ่
พระอุโบสถหลังเก่าสร้างเมื่อไร ไม่ปรากฏศักราช ได้บูรณปฏิสังขรณ์ขึ้นมาใหม่ในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว มีกำแพงแก้วล้อมรอบทั้ง 4 ด้าน แต่ละด้านมีช่องทางเข้า ฉนวนด้านหลังมีเสารองรับ 5 ต้น ไม่มีบัวหัวเสา ฐานอาคารเป็นเส้นตรง มีเจดีย์ย่อมุมไม้สิบสองขนาดเล็กอยู่ภายในกำแพงแก้ว ภายในมีภาพจิตรกรรมฝาผนังเป็นภาพต้นไม้ประเภทบอนไซและดอกไม้แบบจีน เรื่องทศชาติชาดก และพุทธประวัติที่ยังคงสภาพสมบูรณ์ กุฏิพระและศาลาการเปรียญ มีไม้ฉลุแบบขนมปังขิงประดับตกแต่งอย่างสวยงาม วิหารประดิษฐานพระพุทธรูปปางไสยาสน์ที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในภาคตะวันออก เป็นพระพุทธไสยาสน์ปูนปั้นปิดทอง ขนาดหน้าตักกว้าง 32.49 เมตร ยาว 54.19 เมตร ศิลปะรัตนโกสินทร์ สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2519 โดยนายมนัส กลิ่นขจร จากกรมศิลปากร
ลำดับเจ้าอาวาส.
ตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน ที่สามารถสืบทราบได้แน่ชัด คือ
เมียนมาอีโคโนมิกโฮลดิงส์ จำกัด

เมียนมาอีโคโนมิกโฮลดิงส์ บริษัทมหาชนจำกัด (ย่อ MEHL) เป็นบริษัทที่ประกอบธุรกิจหลายประเภทรวมกัน (conglomerate) สำคัญหนึ่งในสองบริษัทที่กองทัพพม่าเป็นผู้ดำเนินการ (ผ่านกระทรวงกลาโหม) อีกบริษัทหนึ่งได้แก่ บรรษัทเศรษฐกิจเมียนมาร์ (Myanmar Economic Corporation) ธุรกิจของ MEHL รวมถึงการธนาคาร ก่อสร้าง การทำเหมือง เกษตรกรรม ยาสูบและอาหาร
MEHL มีกองทัพพม่าเป็นเจ้าของ และได้รับอิทธิพลจากผู้นำอาวุโสของกองทัพ รายได้จาก MEHL ส่งเสริมให้กองทัพพม่าปลอดจากการควบคุมของรัฐบาลพลเรือน และสนับสนุนปฏิบัติการการเงินของกองทงัพพม่าใน "การละเมิดสิทธิมนุษยชนระหว่างประเทศและกฎหมายมนุษยธรรมอย่างกว้างขวาง"
MEHL ยังบริหารธนาคารเมียวดีและกองทุนบำนาญของกองทัพ สำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ในนครย่างกุ้ง
พระเจ้าโจวหยวน

พระเจ้าโจวหยวน (สิ้นพระชนม์ 469 ปีก่อนคริสตกาล) พระนามเดิม จี เหริน เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 27 แห่งราชวงศ์โจวของจีนโบราณ เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 15 แห่งราชวงศ์โจวตะวันออก นับเป็นกษัตริย์พระองค์แรกในยุค ยุคจ้านกว๋อ พระองค์ทรงเสวยราชย์ต่อจากพระเจ้าโจวจิง พระราชบิดาของพระองค์ ครั้นเมื่อพระองค์สวรรคต พระเจ้าโจวเจิ้นติ้ง พระราชบุตรก็ขึ้นครองราชย์ต่อ
พระเจ้าโจวเจินติ้ง

พระเจ้าโจวเจินติ้ง (สิ้นพระชนม์ 441 ปีก่อนคริสตกาล) พระนามเดิมว่า จี เจี้ย, เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 28 แห่งราชวงศ์โจวของจีนโบราณ เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 16 แห่งราชวงศ์โจวตะวันออก พระองค์ทรงเสวยราชย์ต่อจากพระเจ้าโจวหยวน พระราชบิดาของพระองค์ ครั้นเมื่อพระองค์สวรรคต พระเจ้าโจวอ้าย พระราชบุตรพระองค์โตก็ขึ้นครองราชย์ต่อ พระเจ้าโจวเจิ้นติ้งมีพระราชบุตร 4 พระองค์ คือ เจ้าชายฉี้ฉี, เจ้าชายซื่อฉี, เจ้าชายเหวย และเจ้าชายเจี๋ย
นักปรัชญาชื่อดังนามว่า ม่อจื๊อ ได้ถือกำเนิดขึ้นในช่วงสองรัชกาล ระหว่าง พระเจ้าโจวจิ้ง กับพระเจ้าเจิ้นติ้งแห่ง ราชวงศ์โจว
พระเจ้าโจวอาย

พระเจ้าโจวอาย (สิ้นพระชนม์ 441 ปีก่อนคริสตกาล) พระนามเดิมคือ จี ชวี่จี๋ (姬去疾) เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 29 แห่งราชวงศ์โจวของจีนโบราณ เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 17 แห่งราชวงศ์โจวตะวันออก พระองค์เป็นพระราชบุตรองค์โตใน พระเจ้าโจวเจินติ้ง
พระองค์ขึ้นครองราชย์ต่อจากพระราชบิดาในปีที่ 441 ก่อนคริสตกาล แต่เมื่อพระองค์ครองราชย์ได้เพียง 3 เดือน ก็ถูกพระอนุชาของพระองค์ปลงพระชนม์เพื่อชิงพระราชบัลลังก์
พระเจ้าโจวซือ

พระเจ้าโจวซือ (สิ้นพระชนม์ 441 ปีก่อนคริสตกาล) พระนามเดิมว่า จี ชู เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 30 แห่งราชวงศ์โจวของจีนโบราณ เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 18 แห่งราชวงศ์โจวตะวันออก
พระองค์ทรงขึ้นครองราชย์จากการปลงพระชนม์พระเจ้าโจวอาย พระเชษฐาของพระองค์เอง แต่เมื่อพระองค์ครองราชย์ได้เพียง 5 เดือน พระองค์ก็ถูกพระเจ้าโจวเข่า พระอนุชาพระองค์รอง ปลงพระชนม์เพื่อชิงราชสมบัติเช่นกัน
พระเจ้าโจวเข่า

พระเจ้าโจวเข่า (สิ้นพระชนม์ 426 ปีก่อนคริสตกาล) พระนามเดิมว่า จี เหวย์ เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 31 แห่งราชวงศ์โจวของจีนโบราณ เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 19 แห่งราชวงศ์โจวตะวันออก พระองค์เป็นพระราชโอรสของพระเจ้าโจวเจินติ้ง (พระราชบุตรของ พระเจ้าโจวหยวน) ครั้นเมื่อพระองค์สวรรคต พระเจ้าโจวเวย์เลี่ย พระราชบุตรก็ขึ้นครองราชย์ต่อ
ออปติเมตส์

ออปติเมตส์ (แปลว่า "คนที่ดีที่สุด", เอกพจน์ "optimas") หรือบางครั้งเรียก บอไน (boni, "คนดี") เป็นกลุ่มแยกการเมืองสายอนุรักษนิยม-อภิชนนิยมช่วงปลายสาธารณรัฐโรมัน
ออปติเมตส์จัดตั้งขึ้นเพื่อตอบโต้การปฏิรูปของพี่น้องแกรคคัส สองผู้แทนสภาสามัญช่วง 133 และ 121 ปีก่อนคริสตกาลที่ต้องการผ่านกฎหมายไร่นาที่ดินเพื่อช่วยเหลือคนยากจน และพยายามปฏิรูปเพื่อลดอำนาจวุฒิสภา เนื่องจากออปติเมตส์ครองที่นั่งวุฒิสภาและเป็นเจ้าของที่ดิน พวกเขาจึงต่อต้านการปฏิรูปอย่างรุนแรง และท้ายที่สุดสังหารพี่น้องแกรคคัส ขณะที่การปฏิรูปนี้ได้รับการยึดถือโดยปอปปูเลรีส (Populares) กลุ่มแยกการเมืองอีกกลุ่มที่นิยมลัทธิอิงสามัญชน ระยะเวลาประมาณ 80 ปีในการเมืองโรมันเป็นการเผชิญหน้าระหว่างสองกลุ่มนี้ ออปติเมตส์นิยมธรรมเนียมและกฎหมายโรมันสมัยบรรพชน และต้องการคงอำนาจสูงสุดของวุฒิสภาเหนือสภาสามัญ รวมถึงปฏิเสธนโยบายของกลุ่มปอปปูเลรีสที่จะขยายความเป็นพลเมืองโรมันไปยังโซชิไอ หรือกลุ่มชนอิตาลิกที่เป็นพันธมิตรกับโรม ออปติเมตส์เข้าพวกกับปอมปีย์เมื่อเชื่อว่าจูเลียส ซีซาร์วางแผนล้มล้างรัฐบาล และสลายตัวหลังพ่ายแพ้ในสงครามกลางเมืองซีซาร์ที่ตามมา
ชาติกำเนิดของออปติเมตส์มีตั้งแต่แพทริเซียน เช่น ซัลลา และสกีปิโอ นาซิกา เซราปิโอ, พลีเบียน เช่น ปอมปีย์, กาโตผู้เยาว์ และติตุส อันนิอุส ไมโล และนอวุสฮอมอ (novus homo, คนแรกในตระกูลที่เป็นสมาชิกวุฒิสภา) เช่น กิแกโร
ประวัติ.
จอห์น แซนด์ส นักวิชาการศิลปะคลาสสิกชาวอังกฤษพบว่าออปติเมตส์รวมกลุ่มช่วงติแบริอุส แกรคคัสเสียชีวิตใน 133 ปีก่อนคริสตกาล จากนั้นเจตนารมณ์ของกลุ่มมาถึงจุดสูงสุดในยุคซัลลา ผู้เผด็จการโรมันเมื่อ 81 ปีก่อนคริสตกาล ซัลลาลดอำนาจของสภา เพิ่มจำนวนสมาชิกวุฒิสภาจาก 300 เป็น 600 คน กำจัดสมาชิกกลุ่มปอปปูเลรีสผ่านการเนรเทศ และตั้งกองทหารหลายพันนายทางตอนเหนือของอิตาลี แต่หลังซัลลาเกษียณ (80 ปีก่อนคริสตกาล) และเสียชีวิต (78 ปีก่อนคริสตกาล) การเมืองโรมันค่อย ๆ กลับไปเป็นเช่นเดิม นอกจากซัลลา ออปติเมตส์มีสมาชิกที่โดดเด่นได้แก่ ลูคัลลัส, กาโตผู้เยาว์, ติตุส อันนิอุส ไมโล, มาร์กุส กัลเพอร์นิอุส บิบุลุส และมาร์กุส ยูนิอุส บรูตุสผู้ลูก ถึงแม้ออปติเมตส์จะห็นค้านปอมปีย์ แต่ภายหลังสนับสนุนเขาเพื่อสู้กับจูเลียส ซีซาร์ที่หนุนหลังโดยปอปปูเลรีสช่วงสงครามกลางเมืองซีซาร์ใน 49 ปีก่อนคริสตกาล หลังพ่ายแพ้สงครามและซีซาร์กลายเป็นผู้เผด็จการตลอดกาล "ผู้ปลดปล่อย" (Liberatores) หรือสมาชิกออปติเมตส์ที่เหลือรอดและปอปปูเลรีสบางส่วนที่แปรพักตร์คบคิดสังหารซีซาร์ในวันที่ 15 มีนาคม 44 ปีก่อนคริสตกาล นำไปสู่สงครามกลางเมืองผู้ปลดปล่อย และการกำเนิดจักรวรรดิโรมันในบั้นปลาย
มุมมอง.
โดยทั่วไปออปติเมตส์สนับสนุนนอบิลีส (nobiles, อภิชน) และคัดค้านการเข้าสู่การเมืองของนอวุสฮอมอ แต่บางกรณีมีข้อยกเว้น เช่น กิแกโร นักพูดคนสำคัญไม่เคยได้รับการยอมรับจากออปติเมตส์อย่างเต็มที่เพราะเขาเป็นนอวุสฮอมอ ทั้งที่เขาสนับสนุนกลุ่มนี้อย่างแข็งขัน ขณะที่ปอมปีย์เป็นผู้นำออปติเมตส์ช่วงสงครามกลางเมืองซีซาร์ทั้งที่ตระกูลเขาเป็นอภิชนได้ไม่นาน ออปติเมตส์คัดค้านการขยายขอบเขตความเป็นพลเมืองโรมัน ต้องการดำรง "วิถีบรรพชน" (mos maiorum) และรักษากรรมสิทธิ์ในทรัพย์สินแบบเดิม (ต่อต้านการปฏิรูปหนี้สินและการกระจายการถือครองที่ดิน) นอกจากนี้พยายามขัดขวางแม่ทัพเช่น กาอิอุส มาริอุส, ปอมปีย์ และจูเลียส ซีซาร์จากการใช้กองทัพเสริมอำนาจให้ตนเอง พวกเขาคัดค้านนโยบายของมาริอุสในการเกณฑ์ชาวโรมันที่ยากไร้เป็นทหารและมอบอาวุธให้ รวมถึงแผนในการให้ทหารผ่านศึกครอบครองที่ดินของรัฐบาล
พระเจ้าโจวเวย์เลี่ย

พระเจ้าโจวเวย์เลี่ย (สิ้นพระชนม์ 402 ปีก่อนคริสตกาล) พระนามเดิม จี อู่ เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 32 แห่งราชวงศ์โจวของจีนโบราณ เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 20 แห่งราชวงศ์โจวตะวันออก
พระองค์ทรงขึ้นครองราชย์ในปี 425 ปีก่อนคริสตกาล หลังจากที่พระบิดาของพระองค์ คือ พระเจ้าโจวเข่า ได้สวรรคตลง
พระองค์ทรงตั้งสามรัฐเล็กๆ ขึ้นเป็นเมืองจิ้น (ฮั่น, เหว่ย และ จ้าว) เพื่อทำหน้าที่เป็นกันชนสงครามระหว่างราชวงศ์โจวกับฉิน
ครั้นเมื่อพระองค์สวรรคต พระเจ้าโจวอาน พระราชบุตรก็ขึ้นครองราชย์ต่อ
พระเจ้าโจวอาน

พระเจ้าโจวอาน (สิ้นพระชนม์ 376 ปีก่อนคริสตกาล) พระนามเดิม จี เจียวเป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 33 แห่งราชวงศ์โจวของจีนโบราณ เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 21 แห่งราชวงศ์โจวตะวันออก 
พระองค์ทรงเสวยราชย์ต่อจากพระเจ้าโจวเว่ยลี่ พระราชบิดาของพระองค์ ในปี่ที่ 401 ก่อนคริสตกาล ครั้นเมื่อพระองค์สวรรคต พระเจ้าโจวเลี่ย พระราชบุตรพระองค์โตก็ขึ้นครองราชย์ต่อ ซึ่งพระเจ้าโจวเลี่ยเป็นพระเชษฐาของ พระเจ้าโจวเสี่ยน
พระเจ้าโจวเลี่ย

พระเจ้าโจวเลี่ย (สิ้นพระชนม์ 369 ปีก่อนคริสตกาล) พระนามเดิมว่า จี สี่ (姬喜) เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 34 แห่งราชวงศ์โจวของจีนโบราณ เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 22 แห่งราชวงศ์โจวตะวันออก พระองค์ทรงเสวยราชย์ต่อจากพระเจ้าโจวอาน พระราชบิดาของพระองค์ ครั้นเมื่อพระองค์สวรรคต พระเจ้าโจวเสี่ยน พระอนุชาก็ขึ้นครองราชย์ต่อ
ไทยแลนด์ อเมเจอร์ลีก ฤดูกาล 2564

ไทยแลนด์ อเมเจอร์ลีก (Thailand Amateur League) ฤดูกาล 2564  เป็นการแข่งขันฟุตบอลลีกสมัครเล่นของประเทศไทยที่จัดขึ้นเป็นฤดูกาลที่ 5 ของการแข่งขัน ซึ่งเป็นลีกที่อยู่ในชั้นที่สี่ของระบบลีกฟุตบอลไทย
เมื่อวันที่ 30 พฤษภาคม 2564 สมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทย โดยนายวรงค์ ทิวทัศน์ เลขานุการฝ่ายจัดการแข่งขัน บริษัท ไทยลีก จำกัด แจ้งว่าทางสมาคมฯ ต้องยกเลิกการจัดการแข่งขันฟุตบอลไทยแลนด์ อเมเจอร์ลีก ฤดูกาล 2564 เนื่องจากสถานการณ์การแพร่ระบาดของไวรัสโควิด-19 ยังมีผู้ติดเชื้อรายวันเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง และไม่มีแนวโน้มจะลดลง ทำให้ต้องงดจัดการแข่งขันรายการนี้เป็นปีที่ 2 ติดต่อกัน
ต่อมาเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน 2564 ทางสมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทย ได้แจ้งว่าทางสมาคมฯ จะเลื่อนการจัดการแข่งขันออกไปก่อน โดยหากมีความพร้อมจัดการแข่งขันเมื่อใดจะแจ้งให้ทราบต่อไป และในวันที่ 29 กันยายน 2564 สมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทยได้แจ้งว่าสภากรรมการได้อนุมัติยกเลิกการแข่งขันในปี 2564 โดยฝ่ายจัดการแข่งขันจะทำหนังสือแจ้งกับทางสโมสรที่เข้าร่วมการแข่งขัน และคืนเงินค่าสมัครและเงินมัดจำให้กับสโมสรที่สมัครเข้าร่วมการแข่งขันจำนวน 179 ทีม
ภาคเหนือ.
ภาคเหนือมีสโมสรเข้าแข่งขัน 34 สโมสร แบ่งเป็นภาคเหนือตอนบน 20 สโมสร และภาคเหนือตอนล่าง 14 สโมสร
ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ.
ภาคตะวันออกเฉียงเหนือมีสโมสรเข้าแข่งขัน 54 สโมสร แบ่งเป็นภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนบน 29 สโมสร และภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่าง 25 สโมสร
กรุงเทพและปริมณฑล.
กรุงเทพและปริมณฑลมีสโมสรเข้าแข่งขัน 39 สโมสร แบ่งเป็นกรุงเทพ 20 สโมสร และปริมณฑล 19 สโมสร
ภาคตะวันตก.
ภาคตะวันตกมีสโมสรเข้าแข่งขัน 29 สโมสร แบ่งเป็นภาคตะวันตกตอนบน 15 สโมสร และภาคตะวันตกตอนล่าง 14 สโมสร
ภาคตะวันออก.
ภาคตะวันออกมีสโมสรเข้าแข่งขัน 18 สโมสร แบ่งเป็นภาคตะวันออกตอนบน 4 สโมสร และภาคตะวันออกตอนล่าง 14 สโมสร
ภาคใต้.
ภาคใต้มีสโมสรเข้าแข่งขัน 9 สโมสร แบ่งเป็นภาคใต้ตอนบน 6 สโมสร และภาคใต้ตอนล่าง 3 สโมสร
ปอร์-ฌ็องตี

ปอร์-ฌ็องตี  เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับที่สองและเป็นเมืองท่าหลักของประเทศกาบอง และเป็นศูนย์กลางอุตสาหกรรมน้ำมันและไม้ของประเทศ เมืองตั้งอยู่บริเวณปากน้ำโอกูเอ แผ่นดินที่อยู่รอบตัวเมืองยังเป็นพื้นที่ป่าห่างไกลและไม่ได้รับการเชื่อมต่อด้วยสะพานหรือทางหลวงเข้ากับส่วนอื่น ๆ ของประเทศ ปอร์-ฌ็องตีตั้งอยู่ใกล้กับแหลมลอแปซซึ่งเป็นจุดตะวันตกสุดของกาบอง จากสำมะโนเมื่อ พ.ศ. 2556 เมืองนี้มีประชากร 136,462 คน
ฟร็องส์วีล

ฟร็องส์วีล  เป็นหนึ่งในเมืองที่ใหญ่ที่สุดของประเทศกาบอง โดยมีประชากร 110,568 คนจากสำมะโนประชากรเมื่อ ค.ศ. 2013 เมืองตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำอึมปาซาและเป็นจุดสิ้นสุดของทางรถไฟสายทร็องส์กาบอแนและทางหลวงสายแอน3
ฟร็องส์วีลเติบโตขึ้นจากหมู่บ้านแห่งหนึ่งชื่อมาซูกู ต่อมาปีแยร์ ซาวอร์ญ็อง เดอ บราซา นักสำรวจชาวฝรั่งเศส เลือกหมู่บ้านนี้เป็นที่ตั้งถิ่นฐานของอดีตทาสและเปลี่ยนชื่อเป็น "ฟร็องช์วีล" (แปลว่า "เมืองแห่งอิสรชน") ใน ค.ศ. 1880 เมื่อเวลาผ่านไปชื่อได้เพี้ยนเป็น "ฟร็องส์วีล"
ช้าง เอฟเอคัพ รอบชิงชนะเลิศ 2564

ฟุตบอล ช้าง เอฟเอคัพ รอบชิงชนะเลิศ 2563–64 เป็นนัดชิงชนะเลิศของ ช้าง เอฟเอคัพ 2563–64 และเป็นฤดูกาลที่ 25 ของการแข่งขันฟุตบอลถ้วยรายการนี้ในประเทศไทยซึ่งจัดการแข่งขันโดย สมาคมกีฬาฟุตบอลแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์. ครั้งนี้จะลงเล่นที่สนาม ธรรมศาสตร์ สเตเดียม ใน ปทุมธานี, ประเทศไทย เมื่อวันที่ 11 เมษายน พ.ศ. 2564, ระหว่าง สิงห์ เชียงราย ยูไนเต็ด หนึ่งทีมใหญ่จาก ภาคเหนือ และ ชลบุรี หนึ่งทีมใหญ่จาก ภาคตะวันออก ของประเทศไทย.
แมตช์.
รายละเอียดการแข่งขัน.
คณะผู้ตัดสิน
ผู้ช่วยผู้ตัดสิน:
 ภัทรพงษ์ กิจสถิตย์
 คมสันต์ คำแผ่น
ผู้ตัดสินที่สี่:
 สงกรานต์ บุญมีเกียรติ
ผู้ช่วย วีเออาร์:
 ฑีธิชัย นวลจันทร์
 เชาวลิต พูนประสิทธิ์
ผู้ควบคุมการแข่งขัน:
 ปกาสิต สุวรรณานนท์
ผู้ประเมินผู้ตัดสิน:
 แพรว สีหมากสุก
ผู้ประสานงานทั่วไป:
 กิตติพนธ์ ทองรัตน์
สื่อลวงลึก

สื่อลวงลึก (ประกอบขึ้นจากศัพท์ "การเรียนรู้เชิงลึก" และ "ปลอม") คือสื่อสังเคราะห์ ที่ซึ่งบุคคลในรูปภาพหรือวิดีโอหนึ่ง ๆ ถูกแทนที่ด้วยลักษณะหรืออากัปกิริยาของบุคคลอื่น แม้ว่าการปลอมแปลงเนื้อหาจะไม่ใช่เรื่องใหม่ แต่สื่อลวงลึกก็ใช้เทคนิคอันทรงพลังจากการเรียนรู้ของเครื่องและปัญญาประดิษฐ์ในการบิดเบือนหรือสร้างเนื้อหาภาพและเสียงที่มีศักยภาพสูงในการหลอกลวง วิธีการเรียนรู้ของเครื่องวิธีหลัก ๆ ที่ใช้ในการสร้างสื่อลวงลึกนั้นมีพื้นฐานมาจากการเรียนรู้เชิงลึกและเกี่ยวโยงกับการฝึกฝนข้อมูลสถาปัตยกรรมเครือข่ายประสาทเทียมอย่างเช่นตัวเข้ารหัสอัตโนมัติ และโครงข่ายปฏิปักษ์ก่อกำเนิด (GAN) เป็นต้น
สื่อลวงลึกได้รับความสนใจอย่างกว้างขวางจากการถูกนำไปใช้ในวิดีโอการมีเพศสัมพันธ์ของผู้มีชื่อเสียง สื่อลามกเพื่อแก้แค้น ข่าวปลอม เรื่องหลอกลวง และกลฉ้อฉลทางการเงิน สถานการณ์นี้ก่อให้เกิดการตอบสนองจากทั้งภาคอุตสาหกรรมและภาครัฐบาลเพื่อตรวจจับและจำกัดการใช้งาน
สื่อลวงลึกคืออะไร?
ศูนย์ธรรมาภิบาลปัญญาประดิษฐ์ ภายใต้สำนักงานพัฒนาธุรกรรมทางอิเล็กทรอนิกส์หรือ เอ็ตด้า (ETDA) ให้ข้อมูลว่าสื่อลวงลึกเอไอ คือปัญญาประดิษฐ์แบบรู้สร้างรูปแบบหนึ่ง ที่สามารถสร้างสื่อสังเคราะห์ ทั้งภาพนิ่ง เสียง ภาพเคลื่อนไหวพร้อมเสียง ได้เหมือนคนพูดจริงๆ จนแทบแยกไม่ออก ด้วยระบบการเรียนรู้หรือการเรียนรู้เชิงลึก จากลักษณะภายนอกของบุคคล เช่น สีผิว ตา ปาก จมูก รูปลักษณ์ต่างๆ ความฉลาดล้ำจากการเรียนรู้ข้อมูลมหาศาลของปัญญาประดิษฐ์แบบรู้สร้างทำให้สร้างภาพและเสียงได้ราวกับว่าคนคนนั้นเป็นคนพูดอยู่จริง โดยคำว่า "ลึก" (deep) มาจาก "การเรียนรู้เชิงลึก" (deep learning) ซึ่งเป็นเทคนิคในการสร้างแบบจำลองทางคณิตศาสตร์ที่ซับซ้อน และ "ลวง" หรือ "ปลอม" (fake) หมายถึงการปลอมแปลงหลอกลวง
ดังนั้น "ลวงลึก" (deep fake) ในที่นี้จึงหมายถึง การปลอมแปลงสื่อสังเคราะห์โดยใช้เทคโนโลยีปัญญาประดิษฐ์ที่ซับซ้อน ทำงานโดยใช้เทคนิคการเรียนรู้เชิงลึก ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของปัญญาประดิษฐ์ โดยการสร้างแบบจำลองทางคณิตศาสตร์ที่ซับซ้อนเพื่อเรียนรู้รูปแบบและลักษณะของบุคคลที่ต้องการปลอมแปลง โดยใช้ข้อมูลเข้า (input data) เช่น ภาพถ่ายหรือวิดีโอของบุคคลนั้น ๆ และข้อมูลอื่น ๆ เพื่อสร้างภาพหรือวิดีโอที่เหมือนกับบุคคลนั้น ๆ