pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
โอเกอร์ดูว์สตาด

<ns>10</ns>
 <id>369535</id>
 <revision>
 <id>10245376</id>
 <parentid>6729231</parentid>
 <timestamp>2022-08-13T03:23:15Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>RidJasper</username>
 <id>361203</id>
 </contributor>
 <origin>10245376</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
"สำหรับดีวีดีในชื่อเรียกเดียวกันนี้ ดูที่บทความ โอเกอร์ดูว์สตาด (ดีวีดี)"
โอเกอร์ดูว์สตาด ("ณ ใจกลางสนามกีฬาแห่งฝรั่งเศส") เป็นอัลบัมบันทึกการแสดงสดลำดับที่ 4 ของเซลีน ดิออน โดยเป็นอัลบั้มภาษาฝรั่งเศสลำดับที่ 20 และเป็นอัลบั้มลำดับที่ 25 ของทั้งหมด ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 3 กันยายน พ.ศ. 2542 
ข้อมูลอัลบั้ม.
"โอเกอร์ดูว์สตาด" เป็นอัลบัมบันทึกจากการแสดงสดครั้งสุดท้ายก่อนการพักงานเซลีน ดิออน การแสดงสดดังกล่าวจัดขึ้นที่สนามกีฬาแห่งฝรั่งเศส หรือสตาดเดอฟร็องซ์ ซึ่งเป็นการแสดงสดสองรอบในระหว่างวันที่ 19 - 20 มิถุนายน พ.ศ. 2542 มีผู้ชมมากถึงเก้าหมื่นคนต่อรอบ คิดเป็นจำนวนทั้งสิ้นหนึ่งแสนแปดหมื่นคน เพลงส่วนใหญ่ที่ขับร้องในคอนเสิร์ตครั้งนี้มากจากอัลบัม "ซีลซูฟีเซเดเม" กับทั้งยังมีเพลงฝรั่งเศสในยุคแรก ๆ ของเซลีน เป็นต้นว่า "เซอเนเตเกิงแรฟ" , "ดามูร์อูดามีตีเอ"  และ "มงนามีมากีเต"  รวมตลอดถึงเพลงภาษาอังกฤษจากอัลบัม "เล็ตส์ทอล์กอะเบาต์เลิฟ" คือ เพลง "เล็ตส์ทอล์กอะเบาต์เลิฟ" และ "มายฮาร์ตวิลโกออน" การแสดงดังกล่าวเป็นส่วนหนึ่งของคอนเสิร์ตทัวร์เล็ตส์ทอล์กอะเบาต์เลิฟ
อัลบัมการแสดงสดนี้ไม่ได้ประกอบด้วยเพลงทั้งหมดที่เซลีนแสดงไป ซึ่งฉบับเต็มสามารถรับชมได้จากดีวิดีโอเกอร์ดูว์สตาดซึ่งวางแผงเมื่อ พ.ศ. 2542 
ดีวิดีโอเกอร์ดูว์สตาดยังนำมาวางแผงอีกครั้งพร้อมกับ"อาโลแล็งปียา" เมื่อเดือนกันยายน พ.ศ. 2547
ได้มีการประชาสัมพันธ์อัลบัมโอเกอร์ดูว์สตาดนี้โดยการเผยแพร่การแสดงเพลง "ดองเซิงโนตเรอมงด์" สดผ่านทางสถานีโทรทัศน์
ชาร์ต.
ขึ้นสู่อันดับ 1 ใน ประเทศ ดังต่อไปนี้ ฝรั่งเศส, สวิตเซอร์แลนด์ และเบลเยี่ยม
เลียว อลอนโซ่

เลียว อลอนโซ่ นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ สถิติการชก 40 ครั้ง ชนะ 26 (น็อค 10) เสมอ 3 แพ้ 11 
ประวัติ.
อลอนโซ่ ขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2495 ชนะคะแนน อัลเฟรโด บาเร็ตโต ที่ ฟิลิปปินส์ จากนั้น ขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ และเคยชนะน็อค ลาร์รี บาตาน ยก 4 และได้ครองแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นไลท์เวทเมื่อ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2498 ชนะคะแนน แฟลซ อีลอสเด้ ป้องกันแชมป์ได้ 1 ครั้ง แล้วขึ้นชิงแชมป์ OPBF รุ่นไลท์เวท เมื่อ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2498 ชนะน็อค จิโร ซาวาดะ ยก 4 ป้องกันแชมป์ได้ 3 ครั้ง แล้วจึงสละแชมป์ จากนั้น อลอนโซ่ขึ้นชกชนะที่ ญี่ปุ่นอีกครั้ง แล้วจึงเดินทางไปชกที่สหรัฐ จนถึง พ.ศ. 2500 จากนั้น ขึ้นชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวทเมื่อ 23 ตุลาคม พ.ศ. 2500 แพ้คะแนน แฟลซ อีลอสเด้ ไม่ได้แชมป์ อลอนโซ่ยังคงชกมวยต่อมาจนถึง พ.ศ. 2506 โดยไม่ได้ชิงแชมป์ใดๆอีก และเคยชกชนะคะแนน สุทธิชัย คะนองศึกเมื่อ พ.ศ. 2505 ที่ ฟิลิปปินส์ หลังจากที่อลอนโซชกแพ้น็อค คาซูโอะ ทากายามะ ยก 2 ที่ ญี่ปุ่นเมื่อ 21 สิงหาคม พ.ศ. 2506 ก็ไม่ได้ขึ้นชกอีก
ญัง เพาลิโน

ญัง เพาลิโน นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ สถิติการชก 9 ครั้ง ชนะ 4 (น็อค 3) แพ้ 5
ประวัติ.
เท่าที่มีบันทึกใน boxrec.com เพาลิโนขึ้นชกมวยครั้งแรกเมื่อ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2497 ขนะคะแนน โกโก โอกาวา ที่ ฟิลิปปินส์ จากนั้นขึ้นชกแพ้มิลตัน รอส และอีตาโล สกอร์ติชินี ที่ฟิลิปปินส์ใน พ.ศ. 2498 จากนั้น ได้ชิงแชมป์ OPBF รุ่นเวลเตอร์เวทเมื่อ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2498 แพ้คะแนน สมเดช ยนตรกิจ ที่ ฟิลิปปินส์ ใน พ.ศ. 2499 เพาลิโนขึ้นชกสองครั้ง แพ้คะแนน สตีฟ โทนี ที่ฟิลิปปินส์ และชนะน็อค มิลตัน รอส ยก 3 ที่ ฟิลลิปปินส์ เพาลิโนขึ้นชกอีกครั้งใน พ.ศ. 2501 ชนะน็อค แซ ชุลกัง ยก 4 ที่ฟิลิปปินส์ จากนั้น ใน พ.ศ. 2502 เขาขึ้นชกชิงแชมป์ OPBF รุ่นมิดเดิลเวทที่สิงคโปร์ พบกับดาวทอง สิงหพัลลภ เมื่อ 17 พฤษภาคม ซึ่งเพาลิโนเป็นฝ่ายชนะคะแนนไปอย้างน่ากังขา เพาลิโนมาชกป้องกันแชมป์กับดาวทองอีกครั้งที่กรุงเทพฯ เมื่อ 23 กรกฎาคม ปีเดียวกัน ซึ่งเพาลิโนเป็นฝ่ายแพ้น็อคในยกที่ 5 จากนั้นก็ไม่ได้ชกมวยอีก
แฟลนเดอส์

ฟลานเดอร์  ในความหมายปัจจุบันหมายถึงพื้นที่ทางตอนเหนือของเบลเยียม ซึ่งใช้ภาษาดัตช์ (หรือฟลามส์) ในทางประวัติศาสตร์ ฟลานเดอร์เป็นพื้นที่ ครอบคลุมบางส่วนของประเทศเบลเยียม ฝรั่งเศส และเนเธอร์แลนด์ ในทางการปกครอง ฟลานเดอร์ประกอบด้วยชุมชนฟลามส์และเขตฟลามส์
ความหมายในเบลเยียม.
คำว่า ฟลานเดอร์ มีหลายความหมาย
โลกรอญโญ

โลกรอญโญ  ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำเอโบรทางภาคเหนือของประเทศสเปน เป็นเมืองหลักของแคว้นปกครองตนเองลาริโอฆาซึ่งเดิมเป็นที่รู้จักกันในชื่อจังหวัดโลกรอญโญ ศูนย์กลางการผลิตไวน์ริโอฆาซึ่งทำให้พื้นที่แถบนี้มีชื่อเสียง และมีอุตสาหกรรมผลิตภัณฑ์จากสิ่งทอ โลหะ และไม้ อยู่ห่างจากเมืองบิลบาโอ 152 กิโลเมตร ห่างจากกรุงมาดริด 336 กิโลเมตร และห่างจากเมืองบาร์เซโลนา 468 กิโลเมตร ในปี ค.ศ. 2006 มีประชากร 147,036 คน 
โลกรอญโญเป็นที่ตั้งถิ่นฐานเก่าของชาวโรมันในช่วงแรกและชาวเคลต์ในช่วงต่อมา ในฐานะเมืองการค้าที่มีชื่อว่า "วาเรย์อา (Vareia)" จนกระทั่งในคริสต์ศตวรรษที่ 10 กษัตริย์แห่งนาวาร์และกษัตริย์แห่งกัสติยาต่างแย่งชิงอำนาจปกครองเหนือเมืองนี้ และในที่สุดก็ถูกผนวกเป็นส่วนหนึ่งของราชอาณาจักรกัสติยา
สันนิบาตแห่งชาติรัฐฉานเพื่อประชาธิปไตย

พรรคสันนิบาตแห่งชาติรัฐฉานเพื่อประชาธิปไตย  เป็นพรรคการเมืองในรัฐฉาน มีสมาชิกเป็นทั้งชาวไทใหญ่และชนกลุ่มน้อยอื่น ๆ ในรัฐฉาน เช่น ชาวปะหล่อง ชาวปะโอ เป็นพรรคการเมืองของชนกลุ่มน้อยที่ใหญ่พรรคหนึ่งในพม่า ในการเลือกตั้งเมื่อ พ.ศ. 2533 ได้ 23 ที่นั่ง มีบทบาทในการเคลื่อนไหวทางการเมืองภายในพม่าเป็นหลัก
ตีกัล

ตีกัล  หรือ ติกัล  คือซากเมืองโบราณขนาดใหญ่ที่สุดของอารยธรรมมายา ปัจจุบันตั้งอยู่ในจังหวัดเปเตน ประเทศกัวเตมาลา ปัจจุบันได้ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกของยูเนสโก และยังเป็นแหล่งท่องเที่ยวยอดนิยมอีกด้วย
ตีกัลคือเมืองที่สำคัญเมืองหนึ่งในอารยธรรมมายา สถาปัตยกรรมที่ตั้งอยู่ภายในที่เก่าแก่ที่สุดมีอายุตั้งแต่ 400 ปีก่อนคริสต์ศักราช ช่วงเวลาที่เมืองเจริญถึงขีดสุดคือช่วงสมัยคลาสสิก คือ ค.ศ. 200 ถึง 900 ซึ่งช่วงนั้นเมืองตีกัลเป็นศูนย์กลางทั้งการปกครอง เศรษฐกิจ และการทหาร เนื่องจากเมืองตั้งอยู่ในจุดที่เชื่อมโยงกับพื้นที่อื่น ๆ ของมีโซอเมริกาได้ทั้งหมด เช่น เมืองเม็กซิกัน เมืองเตโอตีวากาน
หลังจากสิ้นสุดสมัยคลาสสิก ไม่มีสถานที่สร้างขึ้นมาใหม่ และสถานที่บางแห่งถูกเผาทำลาย รวมถึงมีประชากรลดลง และในที่สุดเมืองก็ถูกละทิ้งในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 10
ลักษณะพิเศษ.
เมืองโบราณตีกัลตั้งอยู่ในที่ลุ่มป่าดิบชื้น แต่เมืองก็ไม่มีน้ำสะสมไว้ใต้ดินที่มาจากฝน ตั้งแต่ปลายศตวรรษที่แล้ว นักโบราณคดีได้พยายามค้นหาแหล่งน้ำใต้ดินที่ชาวมายันได้กักเก็บเพื่อไว้ใช้ และได้ค้นพบว่าบ่อน้ำ แม่น้ำ หรือทะเลสาบใกล้ ๆ เมืองมีความผิดปกติเกิดความแห้งแล้ง แต่อย่างไรก็ตาม เมืองตีกัลก็มีภูมิปัญญาทำการเกษตรที่ยอดเยี่ยม ซึ่งนักโบราณคดีได้ตั้งทฤษฎีว่าก้าวหน้ากว่าการถางป่าเพื่อทำการเกษตร แต่การพึ่งแต่ฝนตกตามฤดูกาลทำให้เมืองตีกัลแห้งแล้ง ในปัจจุบันจึงเรียกตีกัลว่าเป็นต้นกำเนิดของ "การล่มสลายของมายาสมัยคลาสสิก" (Classic Maya Collapse)
นักปกครอง.
นักปกครองของตีกัลในสมัยโบราณมีดังนี้
สะพานโนวีโมสต์

สะพานโนวีโมสต์  เป็นสะพานข้ามแม่น้ำดานูบในเมืองบราติสลาวา เมืองหลวงของประเทศสโลวาเกีย ก่อสร้างในระหว่างปีค.ศ. 1967-1972 และเปิดใช้อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 26 สิงหาคม ค.ศ. 1972 เป็นสะพานที่สองที่ข้ามแม่น้ำดานูบของเมืองบราติสลาวา
สะพานโนวีโมสต์ มีทางสำหรับรถวิ่ง 4 ช่องทางอยู่ชั้นบน มีทางสำหรับรถจักรยานและคนเดินอยู่ชั้นล่าง
อะนิวเดย์... ไลฟ์อินลาสเวกัส

<ns>10</ns>
 <id>369535</id>
 <revision>
 <id>10245376</id>
 <parentid>6729231</parentid>
 <timestamp>2022-08-13T03:23:15Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>RidJasper</username>
 <id>361203</id>
 </contributor>
 <origin>10245376</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
อะนิวเดย์... ไลฟ์อินลาสเวกัส  เป็นอัลบั้มบันทึกการแสดงสดภาษาอังกฤษอัลบั้มแรกของเซลีน ดิออน วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2547 เป็นอัลบั้มภาษาอังกฤษที่ 11 และอัลบั้มที่ 31 เมื่อนับรวมทั้งหมด
ข้อมูลอัลบั้ม.
"อะนิวเดย์... ไลฟ์อินลาสเวกัส" มีบทเพลงทั้งสิ้น 13 เพลง 11 เพลงแรกเป็นการบันทึกเสียงจากการแสดงสดชุด "อะนิวเดย์..." ของเธอที่ลาสเวกัส ส่วน 2 เพลงหลังนั้นเป็นเพลงบันทึกเสียงในสตูดิโอ คือเพลง "ยูแอนด์ไอ" และ "เอนท์กอนนาลุกดิอาเทอเวย์" พร้อมดีวีดี/วีซีดีพิเศษในชื่อว่า "วันเยียร์วันฮาร์ต" ความยาว 45 นาทีซึ่งบรรจุเบื้องหลังการบันทึกเสียงอัลบั้ม "วันฮาร์ต" และการแสดง "อะนิวเดย์..."
"อะนิวเดย์... ไลฟ์อินลาสเวกัส" บรรจุเพลงที่ไม่เคยบรรจุลงในอัลบั้มไหนของเซลีนมาก่อน อันประกอบไปด้วย "ฟีเวอร์", "ไอว์ก็อดเดอะเวิลด์ออนเดอะสตริง", "ไอวิช", "อิฟไอคูด" และ "ว็อทอะวันเดอร์ฟูลเวิลด์" (2 เพลงหลังได้อัดเสียงในสตูดิโอในอัลบั้มต่อมา "มิราเคิล")
"อิฟไอคูด" เดิมเป็นเพลงของแนนซี่ วิลสัน ในอัลบั้ม"แนนซี่นาว!" ในปี พ.ศ. 2531 และในปี พ.ศ. 2536 เรย์ ชาร์ลบันทึกเสียงเพลงนี้ในอัลบั้ม "มายเวิลด์" และรีจีนา เบลล์ในอัลบั้ม "แพชชั่น" บาบรา สรัยซันในอลบั้ม "ไฮเออกราวด์" ในปี พ.ศ. 2540 
ในฉบับภาษาฝรั่งเศสของ "อะนิวเดย์... ไลฟ์อินลาสเวกัส" ได้บรรจุเพลง "กงตร์นาตูร์" เป็นเพลงพิเศษ
เดิมดีวีดีบันทึกการแสดง"อะนิวเดย์"ในชื่อว่า "ไลฟ์อินลาสเวกัส - อะนิวเดย์..." มีกำหนดวางแผงช่วงฤดูใบไม้ร่วง ปี พ.ศ. 2547 แต่ได้ถูกเลื่อนเนื่องจากการเปลี่ยแปลงและพัฒนาการแสดง และได้บันทึกภาพใหม่เมื่อวันที่ 17 - 21 มกราคม พ.ศ. 2550 และวางจำหน่ายเมื่อวันที่ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2550 เป็นดีวีดี 2 แผ่น ความยาวมากกว่า 5 ชั่วโมง เพลง "แนเธอร์บอย", "แอตลาสต์", "ฟีเวอร์", "เอเชอแตมอองกอร์" และ "ว็อดอะวันเดอร์ฟูลเวิลด์" บรรจุใน "อะนิวเดย์... ไลฟ์อินลาสเวกัส" เพราะการแสดงได้นำเพลงนี้ออกในช่วงบันทึกดีวีดี
ชาร์ต.
1 ควรได้รับรองสถานะเป็นโกลด์ (50,000 แผ่น)
2 ควรได้รับรองสถานะเป็นซิลเวอร์ (60,000 แผ่น)
ถนนศรีนครินทร์

ถนนศรีนครินทร์ (อักษรโรมัน: Thanon Srinagarindra) เป็นถนนที่ตั้งชื่อขึ้นเพื่อเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี เนื่องในโอกาสทรงเจริญพระชนมายุครบ 7 รอบเมื่อปี พ.ศ. 2527 มีจุดเริ่มต้นจากถนนลาดพร้าวที่สามแยกบางกะปิ เขตบางกะปิ กรุงเทพมหานคร ไปบรรจบกับถนนสุขุมวิทที่สามแยกการไฟฟ้า อำเภอเมืองสมุทรปราการ จังหวัดสมุทรปราการ ลักษณะถนนแบบ 6-10 ช่องจราจร ระยะทางทั้งหมด 20.181 กิโลเมตร โดยมีระยะทางอยู่ในพื้นที่กรุงเทพมหานคร 12.5 กิโลเมตร ในพื้นที่จังหวัดสมุทรปราการ 7.681 กิโลเมตร ตลอดแนวถนนไปจนถึงทางแยกศรีเทพาเป็นเส้นทางส่วนใหญ่ของรถไฟฟ้ามหานคร สายสีเหลือง ช่วงลาดพร้าว-สำโรง ซึ่งตั้งอยู่บริเวณเกาะกลางถนน
ถนนศรีนครินทร์ช่วงตั้งแต่กิโลเมตรที่ 0 (ทางแยกบางกะปิ) จนถึงกิโลเมตรที่ 10 มีหน่วยงานที่รับผิดชอบเส้นทางคือ สำนักการจราจรและขนส่ง และสำนักการโยธา กรุงเทพมหานคร และช่วงตั้งแต่กิโลเมตรที่ 10 (ทางแยกศรีอุดม) ไปจนถึงกิโลเมตรที่ 20+181 (ทางแยกการไฟฟ้า) มีหน่วยงานที่รับผิดชอบเส้นทางคือ หมวดทางหลวงศรีนครินทร์ แขวงทางหลวงสมุทรปราการ กรมทางหลวง ช่วงที่สองนี้มีฐานะเป็น ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3344 สายอุดมสุข–สมุทรปราการ
สถานที่สำคัญ.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
ไข่ข้าว

ไข่ข้าว คือไข่ที่มีเชื้อผสมเรียบร้อยแล้วแต่ฟักไม่ออก มีทั้งแบบที่ไม่เป็นตัว และแบบที่มีตัวอ่อนฟักอยู่ภายใน มีการรับประทานกันในหลายๆประเทศ เช่น กัมพูชา ลาว ฟิลิปปินส์
ชื่อเรียกอื่น ๆ ได้แก่ ไข่ค้างฮัง,ไข่ลูก อยู่ทางภาคอีสาน
มิราเคิล

<ns>10</ns>
 <id>369535</id>
 <revision>
 <id>10245376</id>
 <parentid>6729231</parentid>
 <timestamp>2022-08-13T03:23:15Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>RidJasper</username>
 <id>361203</id>
 </contributor>
 <origin>10245376</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
"เพลงในชื่อเรียกเดียวกันนี้ ดูบทความที่ มิราเคิล (เพลงเซลีน ดิออน)"
"หนังสือในชื่อเรียกเดียวกันนี้ ดูบทความที่ มิราเคิล (หนังสือ)"
มิราเคิล  เป็นอัลบั้มภาษาอังกฤษที่ 12 และอัลบั้มที่ 32 ในทั้งหมด (นับรวมอัลบั้มภาษาฝรั่งเศส) ของเซลีน ดิออน วางแผงเมื่อวันที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2547 และ 12 ตุลาคม พ.ศ. 2547 ในประเทศไทย
ข้อมูลอัลบั้ม.
"มิราเคิล" เป็นส่วนหนึ่งของชุดสะสมซีดี และดีวีดีของเซลีน ดิออน และภาพสายสัมพันธ์แม่ และลูกของแอน เกดเดส เพลงอำนวยการสร้างโดยเดวิด ฟอสเตอร์ ซึ่งกลับมาทำงานร่วมกันอีกครั้ง หลังไม่ได้ร่วมงานกันมาตั้งแต่ พ.ศ. 2542 
ท่ามกลางบทเพลงในอัลบั้มนี้ มีเพลงที่นำมาขับร้องใหม่มากมาย อาทิ เพลง "บิวตี้ฟูลบอย" ของจอห์น เลนนอน, "ว็อทอะวันเดอร์ฟูลเวิลด์" ของลูอิส อาร์มสตรอง, "เดอะเฟิสไทม์เอเวอร์ไอซอยัวร์เฟซ ของโรเบอร์ตา เฟลค, "บราห์มเลอลาบาย" ของโยฮัน บราห์ม คีตกวีชาวเยอรมัน เป็นต้น 
มีบทเพลงอีกหลายเพลงที่เป็นเพลงต้นตำรับ เพลง "มิราเคิล" เป็นเพลงที่เฉลิมฉลองการกำเนิดลูกชายของเซลีน ในตอนแรกนั้นจะนำเพลงนี้บรรจุลงในอัลบั้ม "อะนิวเดย์แฮสคัม" ซึ่งได้กำหนดมาลงอัลบั้มนี้ในภายหลัง 
บางเพลงเป็นเพลงที่เคยบรรจุลงในอัลบั้มของเซลีนมาแล้ว อาทิ "บราห์มเลอลาบาย" ในอัลบั้ม "ดีสอาร์สเปเชียลไทม์", "เดอะเฟิสไทม์เอเวอร์ไอซอยัวร์เฟซ" ในอัลบั้ม "ออลเดอะเวย์... อะดิเคดออฟซอง" เพลงในแบบร้องสดของ "อิฟไอคูด" และ "ว็อทอะวันเดอร์ฟูลเวิลด์" ในอัลบั้ม "อะนิวเดย์... ไลฟ์อินลาสเวกัส", "อะมาเทอร์เพรเยอร์" เป็นเพลงแบบร้องเดี่ยว โดยใช้เพลงที่เคยร้องกับอานเดรอา โบเชลลี ในปี พ.ศ. 2541 "เดอะเพรเยอร์"
มิราเคิลวางจำหน่ายในรูปแบบต่างๆกัน อาทิ ซีดี, ซีดีและดีวีดี พร้อมหนังสือภาพ 60 หน้า และหนังสือมิราเคิล "เชอลุยดีเร" สามารถพบได้ในอัลบั้ม "อวีนฟีย์เอกาตร์ตีป" และบรรจุในอัลบั้มนี้ในซีดีที่จำหน่ายในฝรั่งเศส 
"บิวตี้ฟูลบอย" เผยแพร่ในฐานะซิงเกิลแรกในอเมริกาเหนือ และบางที่ในยุโรป ตามด้วย "อินซัมสมอลเวย์" ในสหรัฐอเมริกา และแคนาดา, "เชอลุยดีเร" ในประเทศที่ใช้ภาษาฝรั่งเศส ทุกซิงเกิลเปนรูปแบบซิงเกิลวิทยุเท่านั้น
ชาร์ต.
1 ควรรับรองสถานะ พลาตตินัม (100,000 แผ่น)
แดล

<ns>10</ns>
 <id>369535</id>
 <revision>
 <id>10245376</id>
 <parentid>6729231</parentid>
 <timestamp>2022-08-13T03:23:15Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>RidJasper</username>
 <id>361203</id>
 </contributor>
 <origin>10245376</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
เดล  คืออัลบั้มภาษาฝรั่งเศสของเซลีน ดิออน ที่ออกจำหน่ายในช่วงวันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2550 - 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 ในบางประเทศในยุโรปที่ใช้ภาษาฝรั่งเศส แคนาดา และญี่ปุ่น รูปแบบการจำหน่ายประกอบไปด้วยรูปแบบซีดีธรรมดา, รูปแบบดิจิแพ็ก และรูปแบบกล่องนักสะสม นับเป็นอัลบั้มชุดที่ 34 ของเซลีน และเป็นอัลบั้มภาษาฝรั่งเศสลำดับที่ 23
"แดล" สร้างสรรค์ขึ้นบนแนวคิดเชิดชูความเป็นอิตสรี โดยมีนักแต่งเพลงภาษาฝรั่งเศสทั้งชาวแคนาดาเชื้อสาวฝรั่งเศสและชาวฝรั่งเศสเองร่วมกันประพันธ์เพลงในอัลบั้มกว่า 10 คน เริ่มบันทึกเสียงตั้งแต่ช่วงเดือนธันวาคม พ.ศ. 2549 เสร็จสิ้นในช่วงเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550 ณ พิกโคโลสตูดิโอส์ (Piccolo Studios) ในมอนทรีออลและมหานครนิวยอร์ก ประเทศสหรัฐอเมริกา โดยใช้เพลง "เอซีลนองแรสเตกวีน (เชอเซอเรแซลเลอ-ลา)" เป็นซิงเกิลในการประชาสัมพันธ์ยอดขายอัลบั้มเป็นซิงเกิลแรก เริ่มจำหน่ายเมื่อวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2550 และมีการเผยแพร่เพลงอื่นๆ ในแต่ละสถานที่แตกต่างกันไป
เซลีนประชาสัมพันธ์อัลบั้มดังกล่าวด้วยการบันทึกเทปรายการพิเศษ 2 รายการในฝรั่งเศสและแคนาดา โดยมีการนำเทปบันทึกรายการพิเศษดังกล่าวออกอากาศทางช่อง TF1 และ TVA ในฝรั่งเศสและแคนาดาตามลำดับ และออกอากาศในเมืองมอนทรีออลเมื่อวันที่ 11 - 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2550
ข้อมูลอัลบั้ม.
อัลบั้ม "เดล" สร้างสรรค์ขึ้นโดยแนวคิดที่เชิดชูความเป็นอิตสรี เนื้อร้องของเพลงทั้งสิบสามเพลงในอัลบั้มจึงมีนักประพันธ์สตรีเลื่องชื่อซึ่งเป็นชาวฝรั่งเศสและชาวแคนาดาเชื้อสายฝรั่งเศสแต่งขึ้นทั้งสิ้น อาทิ ฟรองซัว โดแร็ง , คริสตีน ออบัง , นีนา บูราอุย , มารี บาแบช , ลีส เปแย็ต , เดอนีส บงบาดีเย , นาตาลี แนชเชน , โชแวต อาลีส แบนีเย , ชาแนต แบตรอง  และบารอนชอช ซอง 
เพลง "เอซีลนองแรสเตกวีน (เชอเซอเรแซลเลอ-ลา)" เป็นซิงเกิลแรกและเป็นซิงเกิลเดียวในอัลบั้มนีที่ก้าวขึ้นสู่อันดับ 1 ในชาร์ตซิงเกิลของประเทศฝรั่งเศส นอกจากนี้ เพลงหลายเพลงจากอัลบั้มนี้ อาทิ "อิมมองซีเต", "เลอตองกีกง", "องเซแอมเมอาโกส" และ "อาโกส" ยังได้รับการเผยแพร่ทางวิทยุในประเทศฝรั่งเศสและโปแลนด์ กับทั้งเซลีน ดิออนได้ร้องเพลง "อาโกส" ระหว่างการเยือนฝรั่งเศสเมื่อกลางเดือนตุลาคม พ.ศ. 2550 อีกด้วย
เดล วางแผงใน 3 รูปแบบคือ
การสนับสนุนยอดขายอัลบั้ม.
เซลีน ดิออนบันทึกรายการโทรทัศน์พิเศษ 2 รายการเพื่อเป็นการโปรโมตอัลบั้ม "แดล" รายการแรกสำหรับเครือข่ายโทรทัศน์ฝรั่งเศส TF 1 และอีกรายการหรึ่งสำหรับ Quebecer TVA ซึ่งบันทึกภาพที่มอนทรีออล ระหว่างวันที่ 11 - 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2550
ความสำเร็จในชาร์ต.
แดล ขึ้นสู่อันดับสูงสุดของชาร์ทอัลบั้มชาวแคนาดา ด้วยยอดขายกว่า 72,200 แผ่น (รวมไปถึง 69,285 ในเกแบ็ก) และอันดับ 1 ในฝรั่งเศส กับยอดขายหว่า 55,244 แผ่น และขึ้นสู่อันดับ 1 ในเบลเยี่ยม 25,000 แผ่น (โกลด์) ในสวิตเซอร์แลนด์อยู่ในอันดับที่ 3
โซล่า (การ์ตูนญี่ปุ่น)

โซระ (; โรมาจิ: "Sora"; : ทับศัพท์จาก Sola) เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น ผลงานการประพันธ์ของ นาโอกิ ฮิซายะ (ผู้แต่งเรื่อง คาน่อน) ออกแบบตัวละครโดย นารุ นานาโอะ มังงะเรื่องนี้ ลงในนิตยสารเด็งเงคิไดโอรายเดือน เมื่อวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2549 จากสำนักพิมพ์ มีเดียเวิร์กส ส่วนภาคอะนิเมะได้เริ่มฉายในเดือนเมษายน ปี พ.ศ. 2550 ทางสถานีโทรทัศน์ต่างๆ ในญี่ปุ่น เช่น จิบะทีวี ไอจิทีวี คานากาว่าทีวี โอซาก้าทีวี ไซตามะทีวี ใน DVD แผ่นที่ 4 และ 5 จะมีตอนพิเศษแถมท้ายแผ่นละ 1 ตอน รวมเป็น 2 ตอน
เนื้อเรื่อง.
โซล่าเป็นเรื่องราวเกี่ยวกับ เด็กหนุ่มชื่อ โมริมิยะ โยริโตะ ผู้ใช้ชีวิตอยู่ที่บ้านคนเดียว เนื่องจากพี่สาวซึ่งเป็นญาติเพียงคนเดียว ป่วยและจำเป็นต้องเข้ารับการรักษาตัวในโรงพยาบาลตั้งแต่ 3 เดือนก่อน โยริโตะคลั่งไคล้ในการถ่ายภาพท้องฟ้าเป็นอย่างมาก เขาเที่ยวถ่ายรูปท้องฟ้าจากหลากหลายสถานที่ จากช่วงเวลาต่างๆ แม้กระทั่งที่โรงเรียน ก็จะหาโอกาสขึ้นไปถ่ายรูปท้องฟ้าอยู่บนดาดฟ้าเสมอๆ
สถานที่โปรดที่เขารู้สึกว่าท้องฟ้าสวยงามที่สุด คือที่ริมอ่าว เช้าตรู่ เมื่อดวงอาทิตย์กำลังขึ้น และที่นี่เอง ในเวลารุ่งเช้าวันหนึ่ง โยริโตะก็ได้พบกับหญิงสาวน่ารักสาวหมวกทรงกลม เธอดูค่อนข้างแปลกแตกต่างจากคนทั่วไป เธอกำลังพยายามใช้กำลัง จัดการกับเครื่องขายเครื่องดื่มกระป๋องอัตโนมัติ ซึ่งไม่ยอมจ่ายซุปมะเขือเทศกระป๋อง(ของโปรด) แม้ว่าเธอจะจ่ายเงินเข้าเครื่องไปแล้ว โยริโตะก็ได้พูดคุยกับเธออย่างสนุกสนาน แต่พอรุ่งเช้าเธอก็หายไป
ชิโฮ มัทสึริ คือชื่อของเธอ โยริโตะหาโอกาสไปพบเธออีกหลายครั้ง จนได้ทราบความพิเศษต่างๆเกี่ยวกับตัวเธอ เธอไม่อาจถูกแสงอาทิตย์ เธอถูกคนตามล่า และเธอไม่เคยเห็นความงดงามของท้องฟ้าในเวลากลางวัน โยริโตะชวนเธอมาอยู่ด้วยที่บ้าน โดยพยายามปกปิดไม่ให้คนอื่นทราบเรื่อง และสัญญาว่าวันนึงจะทำให้เธอได้เห็นความงดงามของท้องฟ้าจริงๆ
เมื่อเวลาผ่านไป โยริโตะก็ได้ทราบเรื่องเกี่ยวกับมัทสึริมากขึ้นเรื่อยๆ จนได้รู้ความจริงอันน่าตกใจเกี่ยวกับตนเอง ทราบถึงความผูกพันอันเป็นปริศนา ของตนเองและพี่สาว กับมัทสึริ และบุรุษผู้ตามล่าเธอ
 น้องชายของอาโอโนะ ชอบการถ่ายภาพท้องฟ้า โยริโตะได้พามัทสึริมาหลบซ่อนตัวที่บ้านเพื่อหนีจากการตามล่า 
 โยริโตะตั้งใจจะทำให้มัทสึริได้เห็นท้องฟ้าในยามกลางวันให้ได้
 หญิงสาวผู้เป็น ยากะ ตัวเธอนั้นได้ฉายาว่า "หายนะแห่งค่ำคืน" เนื่องจากเป็นยากะเธอจึงไม่สามารถทนต่อแสงจ้าได้ (เช่น แสงแดด หรือ ไฟสปอตไลท์)
 หญิงสาวผู้เป็นพี่สาวของโยริโตะ เข้ารักษาตัวในโรงพยาบาลตั้งแต่ย้ายมาที่เมืองเมื่อ 3 เดือนก่อน เป็นคนไม่ค่อยพูด
 เพื่อนร่วมชั้นของโยริโตะ คอยเป็นห่วงเป็นใยอยู่เสมอ น้องสาวของเธอพักอยู่โรงพยาบาลเดียวกับอาโอโนะ 
 ทำให้มานะมักไปโรงพยาบาลหลังเลิกเรียนพร้อมกับโยริโตะเสมอ
 น้องสาวของมานะ โคโยริ พักอยู่โรงพยาบาลเดียวกับอาโอโนะ และมักจะไปเล่นที่ห้องอาโอโนะบ่อยๆ
 โคโยริ มันจะเรียกพี่สาวตัวเองว่า คุณมานะ ทำให้โดนพี่สาวเขกกะโหลกอยู่ประจำ
 ชายหนุ่มผู้ออกตามล่ายากะด้วยเหตุผลบางอย่าง พลังของยากะนั้นไม่มีผลกับดาบของเขา
 สาวน้อยใส่ชุดโลลิต้าที่เดินทางมากับทาเคชิ เธอเป็นยากะเช่นกัน ในเวลากลางวันจึงมักจะซ่อนตัวเพื่อรอทาเคชิ
 โดยมากมักจะไปซ่อนในที่แปลกๆเช่น ในลังกระดาษ หรือ ถังขยะ
 เพื่อนร่วมชั้นของมานะและโยริโตะ ทำงานพิเศษเป็นเมดในร้านเดียวกับมานะ หลงรักทาเคชิตั้งแต่แรกพบ
กระบองเพชร

กระบองเพชร เป็นพืชในวงศ์ Cactaceae (Mila sp.) ที่มีแหล่งกำเนิดในทะเลทราย ต้นกระบองเพชรสามารถยืนต้นอยู่ได้ แม้อยู่ในทะเลทรายที่แห้งแล้งกันดาร โดยไม่ตาย เพราะนาน ๆ ครั้งหนึ่งจะมีฝนตกจำนวนมาก โดยต้นกระบองเพชรจะเก็บน้ำไว้ในลำต้นเป็นจำนวนมาก มันจะใช้น้ำตลอดระยะเวลาแห้งแล้งที่ยาวนาน และมันจะเปลี่ยนใบเป็นหนามเพื่อลดการคายน้ำแต่คงยังคายน้ำอยู่ ดังนั้นมันจึงสามารถอยู่ในทะเลทรายได้
สรรพคุณทางสมุนไพรของกระบองเพชร สามารถใช้บรรเทาโรคบิดได้ สารสกัดกระบองเพชรช่วยลดอาการเมาค้าง
กระบองเพชรมีชื่ออื่นดังนี้ : โบตั๋น ท้าวพันตา
นิเวศวิทยา.
กระบองเพชรมีหลายชนิดที่อยู่ในทะเลทราย แต่บางชนิดอยู่ตามป่าธรรมดาหรือสภาพแวดล้อมทั่วไป กระบองเพชรส่วนใหญ่จะมีตามทะเลทรายมากกว่า
ต้นกระบองเพชรที่
ขายทั่วไปที่จะเป็นแบบบอนไซหรือชนิดที่มีขนาดปกติ แบบทั่วไปที่มีขนาดปานกลางเท่ากับต้นจริง
กระบองเพชรจะเปลี่ยนใบเป็นหนาม เพื่อลดการคายน้ำแต่คงยังคายน้ำอยู่
เป็นไม้ประดับ
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์.
ลักษณะทั่วไป กระบองเพชรเป็นพรรณไม้ยืนต้นขนาดเล็กถึงขนาดกลาง ลำต้นมีความสูงประมาณ 1 - 12 ฟุต ลำต้นมีสีเขียวหรือเขียวคล้ำ
มีขนหรือหนามรอบต้นหรือไม่มีก็ได้แล้วแต่ชนิดพันธุ์ ลักษณะต้นเป็นเหลี่ยมรูปทรงกระบอกรูปทรงกลม หรือแล้วแต่ชนิดพันธุ์ หนามคือส่วนของลำต้นที่ทำหน้าที่แทนใบ หรือบางชนิดก็มีใบแบนกลมหนาใหญ่ อาจมีดอกสีแดง สีเหลือง หรือสีขาว ลักษณะดอกและขนาดดอกขึ้นกับชนิดพันธุ์
สายพันธุ์กระบองเพชร.
กระบองเพชรมีมากกว่า 127 สกุล และกว่า 2,047 สปีชีส์
รายชื่อสกุลของกระบองเพชร.
พบว่าสกุลของกระบองเพชรมีมากกว่า 127 สกุลโดยมีสกุลต่าง ๆ ดังนี้
สารสำคัญที่พบ.
สารสกัด กระบองเพชร เข้มข้น สกัดด้วยกรรมวิธี Deioinzed Water Extraction & Spray Drying Process ประกอบด้วยด้วยสารอาหารที่จำเป็นต่อร่างกายหลายชนิด โดยมีสารออกฤทธิ์ที่สำคัญได้แก่
และยังมีใยอาหารชนิดพิเศษช่วยลดไขมันในเลือดและคอเลสเตอรอล
การปลูกเลี้ยง.
การปลูกแบ่งเป็น 2 วิธี
ความเชื่อ.
การเป็นมงคล คนไทยโบราณเชื่อว่าบ้านใดปลูกต้นกระบองเพชรไว้ประจำบ้านจะทำให้เกิดโชคลาภ เพราะถ้าผู้ใดปลูกต้นกระบองเพชรให้
เกิดดอกได้มากและสวยงามแสดงว่าผู้นั้นจะมีโชคลาภ ดังนั้นคนไทยโบราณถือว่าเป็นไม้เสี่ยงทายยังเชื่ออีกว่ายังสามารถป้องกันศัตรูจากภายนอกได้อีกด้วย เพราะต้นกระบองเพชรมีหนามและความคงทนแข็งแรง ดังนั้นคนไทยโบราณจึงนิยมปลูกตามแนวรั้วบ้าน เพื่อให้เป็นที่กลัวเกรงของศัตรูภายนอกตำแหน่งที่ปลูกและผู้ปลูก เพื่อเป็นสิริมงคลแก่บ้านและผู้อาศัย ควรปลูกต้นกระบองเพชรไว้ทางทิศตะวันตก ผู้ปลูกควรปลูกในวันเสาร์ เพราะโบราณเชื่อว่าการปลูกไม้เพื่อเอาคุณทั่วไปให้ปลูกในวันเสาร์
ภาพต้นกระบองเพชร.
ต้นกระบองเพชรแต่ละชนิดจะแตกต่างกันตามพันธุ์ของมัน และกระบองเพชรบางชนิดจะมีดอกด้วย
เลปลูว์แบลช็องซงดามูร์

<ns>10</ns>
 <id>369535</id>
 <revision>
 <id>10245376</id>
 <parentid>6729231</parentid>
 <timestamp>2022-08-13T03:23:15Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>RidJasper</username>
 <id>361203</id>
 </contributor>
 <origin>10245376</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
เลปลูว์แบลช็องซงดามูร์ ("เพลงรักสุดงดงาม") เป็นอัลบั้มรวมเพลงของเซลีน ดิออนในยุคแรก ๆ ของเธอในภาษาฝรั่งเศส วางแผงเมื่อ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2546 ในญี่ปุ่น ยอดขาย 100,000 แผ่นทั่วโลก
รุ้งกินน้ำ

รุ้งกินน้ำ คือปรากฏการณ์ทางธรรมชาติที่เรามักจะพบเห็นได้หลังช่วงเวลาฝนตก เนื่องจากเป็นปรากฏการณ์ที่เกิดจากการหักเหของแสงอาทิตย์เข้าสู่แนวสายตาเป็นมุม 40° - 42° ผ่านละอองน้ำในอากาศทำให้เกิดแถบสเปกตรัมปรากฏเป็นเส้นโค้งสีรุ้งขึ้นบนท้องฟ้า โดยจะมีสีจากล่างขึ้นบนเรียงตามลำดับ คือ ม่วง คราม น้ำเงิน เขียว เหลือง แสด แดง นอกจากนี้ในบางครั้งเรายังสามารถเห็นรุ้งกินน้ำได้สองแถบพร้อมกัน คือ รุ้งกินน้ำปฐมภูมิ และรุ้งกินน้ำทุติยภูมิ ซึ่งรุ้งกินน้ำตัวแรกที่อยู่ด้านล่าง หรือรุ้งกินน้ำปฐมภูมิ คือ รุ้งที่มีแถบสีแดงอยู่บนสุด แถบสีม่วงอยู่ล่างสุด รุ้งกินน้ำตัวที่สองจะอยู่ด้านบน หรือรุ้งกินน้ำทุติยภูมิ จะเรียงลำดับสีกลับกัน คือจากสีแดงไปยังสีม่วงจากข้างล่างขึ้นข้างบน โดยรุ้งกินน้ำทุติยภูมิเกิดจากการหักเหแสงภายในหยดน้ำสองครั้ง โดยถ้าแสงอาทิตย์ทำมุมกับหยดน้ำแล้วหักเหเป็นมุม 52° เข้าสู่แนวสายตา ก็จะมองเห็นเป็นแสงสีม่วง แต่ถ้าแสงอาทิตย์ทำมุมกับหยดน้ำแล้วหักเหเป็นมุม 50° เข้าสู่แนวสายตา ก็จะมองเห็นเป็นแสงสีแดง ด้วยเหตุนี้รุ้งทุติยภูมิจึงปรากฏอยู่ทางด้านบน และมีสีสลับกันกับรุ้งปฐมภูมินั่นเอง
การมองเห็น.
เราสามารถมองเห็นรุ้งกินน้ำได้เมื่อมีละอองน้ำในอากาศและมีแสงอาทิตย์ส่องมาจากด้านหลังของผู้สังเกตการณ์ในมุมที่สูงจากพื้นไม่มากนัก โดยส่วนใหญ่รุ้งกินน้ำจะปรากฏให้เห็นชัดเจนเมื่อท้องฟ้าส่วนมากค่อนข้างมืดครึ้มด้วยเมฆฝน ส่วนผู้สังเกตการณ์อยู่ในที่พื้นที่สว่างซึ่งมีดวงอาทิตย์ จะทำให้มองเห็นรุ้งกินน้ำพาดผ่านฉากหลังสีเข้ม
ปรากฏการณ์รุ้งกินน้ำยังอาจพบเห็นได้ในบริเวณใกล้กับน้ำตกและน้ำพุ หรืออาจสร้างขึ้นเองได้โดยการพ่นละอองน้ำไปในอากาศกลางแสงแดด รุ้งกินน้ำยังอาจเกิดจากแสงอื่นนอกจากแสงอาทิตย์ ในคืนที่แสงจันทร์มีความสว่างมาก ๆ อาจทำให้เกิดรุ้งกินน้ำก็ได้ เรียกว่า รุ้งจันทรา แต่ภาพรุ้งที่เกิดขึ้นจะค่อนข้างจางมองเห็นได้ไม่ชัด และมักมองเห็นเป็นสีขาวมากกว่าจะเห็นเป็นเจ็ดสี
การถ่ายภาพวงโค้งสมบูรณ์ของรุ้งกินน้ำทำได้ยาก เพราะจำเป็นต้องกระทำในมุมมองประมาณ 84° ถ้าใช้กล้องถ่ายภาพแบบปกติ (35 mm) จะต้องใช้เลนส์ขนาดความยาว 19 mm หรือเลนส์ไวด์แองเกิลจึงจะใช้ได้ ถ้าผู้สังเกตการณ์อยู่บนเครื่องบิน อาจมีโอกาสมองเห็นรุ้งกินน้ำแบบเต็มวงได้ โดยมีเงาของเครื่องบินอยู่ที่ศูนย์กลางวง โดยรุ้งกินน้ำนั้น สีที่เราเห็นมักจะมองเห็นไม่ครบ 7 สี เพราะ สีบางสีจะกลืนซึ่งกันและกัน
แสงที่เกิดเป็นรุ้งนั้นคือแสงขาว และเกิดการหักเหจนเกิดเป็นแถบสี 7 แถบ โดยสีม่วงจะมีการหักเหมากที่สุด สีแดงมีการหักเหน้อยที่สุด
อูนฟีเยกัทร์ติป

<ns>10</ns>
 <id>369535</id>
 <revision>
 <id>10245376</id>
 <parentid>6729231</parentid>
 <timestamp>2022-08-13T03:23:15Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>RidJasper</username>
 <id>361203</id>
 </contributor>
 <origin>10245376</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
อูนฟีเยกัทร์ติป ("หนึ่งสาวสี่ชาย") เป็นอัลบั้มภาษาฝรั่งเศสที่ 21 และเป็นอัลบั้มที่ 30 เมื่อนับรวมทั้งหมด ของเซลีน ดิออน วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2546
ข้อมูลอัลบั้ม.
ในอัลบั้มนี้ เซลีน ดิออน ได้ร่วมงานกับนักแต่งเพลง, โปรดิวเซอร์ชื่อดัง เช่น ฌัก เวอเนอรูโซ, เอริก บ็องซี, ชีลดา อาร์เซล และฌ็อง-ฌัก กอลด์มาน
อัลบั้มนี้นำเพลงเก่ามาขับร้องใหม่ 3 เพลงอันได้แก่ "Tu nages" ฉบับดั้งเดิมของ Anggun (พ.ศ. 2543), "Retiens-moi" ของ Nanette Workman (พ.ศ. 2539), และ "Rien n'est vraiment fini" ของ Leyla Doriane (พ.ศ. 2543)
"อูนฟีเยกัทร์ติป" ออกจำหน่ายใน 3 รูปแบบ ได้แก่ ซีดี และแบบจำกัดอีก 2 แบบอันประกอบด้วย ซีดี และหนังสือภาพ 50 หน้า และซีดี กับดีวีดีเบื้องหลังการถ่ายทำ "ตูลอร์เดซ็อม" แต่อย่างไรก็ตามฉบับจำกัดออกจำหน่ายในฝรั่งเศสที่เดียว 
ในวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2546 เซลีนได้บันทึกเทปรายการโทรทัศน์พิเศษอูนฟีเยกัทร์ติป ที่โรงแรมซีซาส์พาเลซ ในลาสเวกัส ในที่ที่เธอจัดการแสดงชุด "อะนิวเดย์" เพื่อสนับสนุนยอดขายอัลบั้ม 
ภายหลังการออกจำหน่ายซิงเกิล 3 ซิงเกิลอันประกอบด้วย "ตูลอร์เดซอม", "เอเฌอแตม็องกอร์" และ "กงทร์นาตูร์" แต่มีซิงเกิลที่ 4 ได้ออกมาคือ "เฌอลุยดีเร" แต่ออกมาในช่วงการโปรโมตอัลบั้ม "มิราเคิล" ซึ่งเป็นหนึ่งในเพลงพิเศษในอัลบั้มมิราเคิล เฉพาะที่จำหน่ายในประเทศฝรั่งเศส 
"เอเฌอแตม็องกอร์" เป็นเพลงในภาษาฝรั่งเศสของเพลง "เฌอแตมอ็องกอร์" ซึ่งบันจุในอัลบั้มก่อนหน้านี้ "วันฮาร์ต" และการร้องสดได้ออกมาในรูปแบบซีดีเพลง "อะนิวเดย์... ไลฟ์อินลาสเวกัส" (แสดงในช่วงพฤศจิกายน พ.ศ. 2546 และ พฤศจิกายน พ.ศ. 2547) 
ทุกซิงเกิลจากอัลบั้มนี้ได้ปรากฏอีกครั้งในอัลบั้มรวมเพลงฮิต "องเนอช็องช์ปา" (พ.ศ. 2548) 
เบื้องหลังผลงาน "อูนฟีเยกัทร์ติป" และการถ่ายทำมิวสิกวิดีโอ "กงทร์นาตูร์" ได้รวมรวมไว้ในดีวีดี "องเนอช็องช์ปา"
รายชื่อเพลง.
รายชื่อเพลงทั้งหมดผลิตโดย Erick Benzi
ชาร์ต.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
วัดโรงธรรมสามัคคี

วัดโรงธรรมสามัคคี ตั้งอยู่ อำเภอสันกำแพง จังหวัดเชียงใหม่
ประวัติ.
เดิมเป็นเพียงอารามเล็กๆ ที่อยู่ในบริเวณสวนมันแกว บ้านตลาดสันกำแพง ต่อมามีคณะผู้ศรัทธาได้ทำการซื้อที่ดินดังกล่าว แล้วยกให้เป็นสถานที่ปฏิบัติธรรม ฟังเทศน์ โดยได้ก่อสร้างศาลาบำเพ็ญบุญหลังหนึ่ง ชาวจึงเรียกตามสำเนียงคำเมืองว่า "โฮงธรรม" (โรงธรรม)โดยจะอาราธานานิมนต์พระภิกษุจากวัดต่างๆ มาเพื่อรับภัตตาหารและเทศนาธรรมทุกวันพระ ในช่วงเข้าพรรษา
ต่อมา ได้อาราธนาพระอาจารย์กู่ ธมมทินโน พระกรรมฐานสาย
พระอาจารย์มั่น ภูริทัตโต มาจำพรรษา และมีการอาราธนาพระอาจารย์อีกหลายรูป จึงมีการสร้างเสนาสนะ และถวาวรวัตถุขึ้นไปตามลำดับ
สถาปัตยกรรม.
ได้แก่ สติปัฏฐาน ๔, สัมมัปปธาน ๔, อิทธิบาท ๔, อินทรีย์ ๕, พละ ๕, โพชฌงค์ ๗, มรรคมีองค์ ๘ รวมเป็น โพธิปักขิยธรรม ๓๗ ประการ ฐานเจดีย์เป็นทรงกลม ภายในประกอบห้องสมุด, ห้องแสดงศิลปวัตถุ, ประดิษฐานพระพุทธรูปประจำวันเกิดและพระพุทธรูปต่าง ๆ และชั้นสูงสุดได้ประดิษฐานพระบรมสารีริกธาตุ
ควอตซ์

ควอตซ์  (SiO2) หรือมีชื่อว่า "แร่เขี้ยวหนุมาน" เป็นแร่ที่พบมากที่สุดในโลกเป็นอันดับที่สองรองจาก เฟลด์สปาร์
คุณสมบัติ.
ซึ่งทำให้เกิดมีประจุไฟฟ้าขึ้นในควอตซ์ (เช่นเดียวกับทัวร์มาลีน) ด้วยคุณสมบัตินี้จึงนำมาใช้ควบคุมความถี่คลื่นวิทยุ ควบคุมความเที่ยงตรงของนาฬิกากันน้ำ ที่เราเรียกกันว่า นาฬิกาควอตซ์ และด้วยความโปร่งใสต่อแสงอัลตราไวโอเลต ทำให้ควอตซ์เหมาะที่จะนำมาทำเป็นเลนส์ของกล้องจุลทรรศน์อีกด้วย
รูปแบบผลึก.
ด้วยลักษณะของผลึก ทำให้ควอตซ์ถูกแบ่งออกเป็น 3 ประเภท
เกร็ดความรู้เกี่ยวกับควอตซ์.
เนื่องจากฝุ่นละอองที่มีอยู่ในอากาศก็มีแร่ควอตซ์ปะปนอยู่เช่นกัน ดังนี้หากใช้ผ้าทำความสะอาดเช็ดถูอัญมณีที่มีความแข็งน้อยกว่า 7 เช่น ไข่มุก งาช้าง อำพัน ซอยไซต์ ไดออปไซด์ หรือเพอริโดต์ เป็นต้น จะทำให้อัญมณีที่มีค่าความแข็งน้อยกว่าควอตซ์จะเป็นรอยขีดข่วนได้ ดังนี้จึงเป็นที่นิยมเชื่อถือกันว่า แร่ที่มีค่าความแข็งมากกว่า 7 จึงเหมาะสมกับการนำมาทำเป็นอัญมณี ยกเว้นที่แข็งน้อยกว่าแต่มีคุณสมบัติที่จะนำมาเป็นอัญมณีได้ ก็คือ มีความสวยงามที่โดดเด่น และเป็นที่นิยมตามแฟชั่น
ภาษามันดาอิก

ภาษามันดาอิก หรือเฉพาะเจาะจงคือ ภาษามันดาอิกคลาสสิก เป็นภาษาที่ใช้ในศาสนามันดาอี ใกล้เคียงกับภาษาแอราเมอิก และได้รับอิทธิพลจากภาษากลุ่มอิหร่านอื่น ๆ ทั้งในด้านไวยากรณ์และรากศัพท์ ภาษามันดาอิกคลาสสิก จัดอยู่ในภาษากลุ่มเซมิติกตะวันออก สาขาตะวันออกเฉียงเหนือ ใกล้เคียงกับภาษาแอราเมอิกที่ใช้พูดในบาบิโลเนียและภาษาในเมโสโปเตเมียอื่น ๆ มีความใกล้เคียงกับภาษาซีเรียค ที่เป็นภาษาของชาวคริสต์ในตะวันออกกลาง
ภาษามันดาอิกใหม่.
ภาษามันดาอิกใหม่พัฒนามาจากภาษามันดาอิก ที่จัดอยู่ในกลุ่มเดียวกับภาษาแอราเมอิก ภาษาแอราเมอิกเคยใช้เป็นภาษากลางในยุคอัสซีเรียและอะคีเมนิด และเป็นภาษาสำหรับการติดต่อระหว่างชาติ หลังจากนั้น ภาษาแอราเมอิกพัฒนาออกไปเป็นสองกลุ่มใหญ่คือ กลุ่มตะวันตกได้แก่ภาษาทัลมูดิกในปาเลสไตน์ ภาษาปาเลสไตน์ของชาวคริสต์ และภาษาซามาริทัน กับกลุ่มตะวันออก ได้แก่ ภาษาบาบิโลเนียยุคสุดท้าย ภาษาซีเรียคและภาษามันดาอิก
ภาษาที่ยังเหลืออยู่ของภาษาแอราเมอิกกลุ่มตะวันออกได้แก่ ภาษาแอราเมอิกใหม่กลาง (ภาษาตูโรโยและภาษามลาโซ) ภาษาแอราเมอิกใหม่ตะวันออกเฉียงเหนือ (เป็นกลุ่มใหญ่สุด ซึ่งรวมทั้งภาษาแอราเมอิกใหม่ในหมู่ชาวยิวและภาษาแอราเมอิกใหม่อัสซีเรียและภาษาแอราเมอิกใหม่คัลเดีย) และภาษามันดาอิกใหม่ ส่วนภาษาที่เหลือรอดของกลุ่มตะวันตกมีภาษาเดียวคือภาษาแอราเมอิกใหม่ตะวันตกที่ใช้พูดในบางหมู่บ้านในดามัสกัส ในบรรดาภาษาที่เหลือรอดเหล่านี้ ภาษามันดาอิกใหม่จัดว่าเป็นภาษาที่สืบทอดมาจากภาษาแอราเมอิกโดยตรง ในทางไวยากรณ์ ภาษามันดาอิกใหม่มีลักษณะอนุรักษนิยมเมื่อเทียบกับภาษาอราเมอิใหม่กลุ่มตะวันออกอื่น ๆ โดยยังคงใช้การเชื่อมต่อปัจจัยแบบภาษาเซมิติกยุคเก่า
ภาษามันดาอิกใหม่เหลืออยู่สามสำเนียง ใช้พูดในเมืองซุซตาร์ ชาห์ วาลติ และเดซฟูล ในฆูเซสถานตะวันออกเฉียงเหนือ ประเทศอิหร่าน ชุมชนชาวมันดาอีในเมืองเหล่านี้อพยพออกในช่วง พ.ศ. 2523 และเข้าไปตั้งถิ่นฐานในเมืองอะห์วาซและโคร์รัมชาห์ ซึ่งเป็นผลมาจากสงครามอิรัก-อิหร่าน
ตัวอย่างข้อความ.
ข้อความข้างล่างนำมาจากปฏิญญาสากลว่าด้วยสิทธิมนุษยชนข้อที่ 1 ในภาษามันดาอิก
มันดาอิก: ".ࡊࡅࡋ ࡀࡍࡀࡔࡀ ࡌࡀࡅࡃࡀࡋࡇ ࡀࡎࡐࡀࡎࡉࡅࡕࡀ ࡅࡁࡊࡅࡔࡈࡂࡉࡀࡕࡀ ࡊࡅࡉ ࡄࡃࡀࡃࡉࡀ. ࡄࡀࡁ ࡌࡅࡄࡀ ࡅࡕࡉࡓࡀࡕࡀ ࡏࡃࡋࡀ ࡏࡉࡕ ࡓࡄࡅࡌ ࡅࡆࡁࡓ ࡁࡄࡃࡀࡃࡉࡀ‎"
ปริวรรต: "kul ānāʃā māudālẖ āspāsiutā ubkuʃᵵgiātā kui hdādiā. hāb muhā utirātā ʿdlā ʿit rhum uzbr bhdādiā."
แปลไทย: "มนุษย์ทั้งปวงเกิดมามีอิสระและเสมอภาคกันในศักดิ์ศรีและสิทธิ ต่างในตนมีเหตุผลและมโนธรรม และควรปฏิบัติต่อกันด้วยจิตวิญญาณแห่งภราดรภาพ"
การอธิษฐานในศาสนาพุทธ

อธิษฐาน (อะ-ทิด-ถาน) มีสองความหมาย ความหมายแรก คือ การตั้งมั่นหรือการตัดสินใจ และความหมายที่สอง คือ การตั้งใจหรือการผูกใจ
อธิษฐานในความหมายของการตั้งมั่น.
อธิษฐาน แปลว่า การตั้งมั่น การตัดสินใจ การตั้งความปรารถนา ทั่วไปหมายถึงการตั้งใจมุ่งผลอย่างใดอย่างหนึ่ง, การตั้งจิตร้องขอสิ่งใดสิ่งหนึ่งต่อสิ่งศักดิ์สิทธิ์, การนึกปรารถนาสิ่งที่ต้องการจากสิ่งศักดิ์สิทธิ์ เช่น ตั้งจิตอธิษฐานขอพรจากพระ นึกอธิษฐานในใจ ขอให้เดินทางแคล้วคลาด เป็นต้น
คำว่า อธิษฐาน ในคำวัด หมายถึง ความตั้งใจมั่นคงตัดสินใจรักษาสัจจะ ตั้งใจประกอบความเพียร ตั้งใจเสียสละ ตั้งใจทำบุญ ตั้งใจหาความสงบ เป็นต้น
อธิษฐานในความหมายของการตั้งใจ.
อธิษฐาน แปลว่า การตั้งใจไว้ การผูกใจไว้ ใช้คู่กับคำว่า ปัจจุธรณ์ ที่แปลว่า ถอนคืน, การถอนคืน เป็นภาษาพระวินัย คือมีธรรมเนียมว่าเมื่อพระสงฆ์ได้ผ้ามาใหม่ ตั้งใจจะใช้เป็นผ้าชนิดใด เช่น เป็นสบงสำหรับนุ่ง เป็นจีวรสำหรับห่ม ก็อธิษฐาน คือตั้งใจกำหนดผูกใจไว้ ว่า จะใช้สอยเป็นผ้าชนิดนั้น เมื่ออธิษฐานเสร็จแล้วเป็นอันถูกต้อง และใช้สอยได้ตามพระวินัย เรียกผ้านั้นว่า ผ้าอธิษฐาน ผ้าครอง หรือ สบงอธิษฐาน จีวรอธิษฐาน
แม้บาตรก็ต้องอธิษฐานก่อนนำใช้บิณฑบาตทุกครั้งเช่นกัน โดยว่าดังนี้ 3 หน “อิมัง ปัตตัง อะธิฏฐามิ” เมื่ออธิษฐานแล้วเรียกว่า บาตรอธิษฐาน
มีคำสำหรับอธิษฐานตามพระวินัยโดยเฉพาะเมื่อต้องการจะเลิกใช้หรือเปลี่ยนใหม่ก็ทำได้โดยการปัจจุธรณ์เสียก่อน
คำขอขมาและอธิฐานจิต
อธิฐานหน้าพระพุทธรูป หรือสวดมนต์ก่อนนอน 
สัพพัง อะปะระธัง ขะมะถะเม ภันเต อุกาสะ ทะวารัตตะเยนะคะตัง สัพพัง ทะปะราธัง ขะมะถะเม ภันเต อุกาสะ ขะมามิ ภันเต
ภาษาลิซานิด โนซาน

ภาษาลิซานิด โนซาน เป็นภาษาแอราเมอิกใหม่ของชาวยิว เริ่มใช้พูดในทางใต้และทางตะวันออกของเคอร์ดิสถานในอิรัก อยู่ในบริเวณที่เรียกว่าอาร์บิล ผู้พูดส่วนใหญ่ปัจจุบันอยู่ในอิสราเอล คำว่าลิซานิก โนซานหมายถึง “ภาษาของพวกเราเอง” ชื่อเรียกอื่นๆของภาษานี้คือ ภาษาฮาลัวลา (หมายถึงภาษายิว) ภาษากาลิกาลู (หมายถึง “ของฉัน-ของคุณ” เรียกตามลักษณะเฉพาะของไวยากรณ์ และภาษาคูร์ดิต (หมายถึงภาษาเคิร์ด)
จุดกำเนิด.
สำเนียงของภาษาแอราเมอิกใหม่จำนวนมากใช้พูดในบริเวณทะเลสาบอูร์เมียและทะเลสาบวานในตุรกี จนถึงที่ราบโมซุลในอิรักและบริเวณซานานดาซในอิหร่าน ภาษาลิซานิดใช้พูดในแถบตอนกลางของบริเวณนี้จัดอยู่ในสำเนียงตะวันตกเฉียงใต้ ไม่อาจเข้าใจกันได้กับภาษาแอราเมอิกใหม่อัสซีเรียและภาษาแอราเมอิกใหม่แคลเดีย
การใช้ในปัจจุบัน.
ภาษานี้มีสำเนียงหลักสองกลุ่ม กลุ่มแรกคือกลุ่มตะวันตกใช้พูดรอบๆอาร์บิล ชาวยิวส่วนใหญ่ในบริเวณนี้พูดภาษาอาหรับด้วยและภาษาสำเนียงนี้ได้รับอิทธิพลจากภาษาอาหรับแบบอิรักมาก สำเนียงตะวันออกพบในเมืองกอย ซันจัต ในเขตภูเขาทางตะวันออกเฉียงเหนือของอิรัก สำเนียงนี้ได้รับอิทธิพลจากภาษาอาหรับและภาษาเคิร์ดมาก
ระบบคำกริยาของภาษาลิซานิดต่างจากภาษาแอราเมอิกใหม่อื่นๆมาก และมีความผันแปรไปตามกลุ่มสำเนียง สำเนียงอาร์บิลแสดงเป้าหมายกำลังกระทำโดยใชคำอุปสรรค la- กับรูปกริยา เช่น laqatil (เขากำลังฆ่า) สำเนียงโดเบใช้ระบบเดียวกันแต่ใช้คำอุปสรรค na- กลุ่มสำเนียงตะวันออกใช้รุปกริยาไม่จำกัดขอบเขตกับคำเชื่อมเพื่อแสดงการกำลังกระทำ
ความไม่สงบในดินแดนที่เคยอยู่ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 1 และการก่อตั้งรัฐอิสราเอล ทำให้ชาวยิวส่วนใหญ่ในเคอร์ดิสถานอพยพออกไปที่อื่น ในกลุ่มคนรุ่นใหม่ ภาษานี้ถูกแทนที่ด้วยภาษาฮีบรู เหลือผู้พูดภาษานี้เพียง 3,000 คน ส่วนใหญ่อายุมากกว่า 40 ปี และจะกลายเป็นภาษาตายในอนาคตอันใกล้ เขียนด้วยอักษรฮีบรู
หินตาเสือ

หินตาเสือ หรือ คดไม้สัก  เป็นหินแร่ธรรมชาติ ซึ่งจัดว่าเป็นหินตระกูลควอตซ์ โดยทั่วไปจะมีสีเหลือง แดงและน้ำตาล เนื่องจากว่าหินชนิดนี้มีความแวววาวคล้ายกับตาเสือ จึงถูกเรียกว่า "หินตาเสือ"
แหล่งที่พบ.
สามารถพบในประเทศแอฟริกาใต้ ออสเตรเลีย สหรัฐอเมริกา แคนาดา บราซิล นามิเบีย อินเดีย และพม่า
ความเชื่อ.
ในอดีตเชื่อว่าหินชนิดนี้ จะช่วยป้องกันอันตรายจากคุณไสย-สิ่งลี้ลับ
ประโยชน์.
ปัจจุบันนิยมนำมาทำเป็นเครื่องประดับสวมใส่
การจัดหมู่หนังสือแบบหอสมุดรัฐสภา

การจัดหมู่หนังสือแบบทศนิยมสากล  เป็นระบบการจัดหมู่ของห้องสมุดที่หอสมุดรัฐสภาพัฒนาขึ้น หอสมุดวิจัยและวิชาการส่วนมากในสหรัฐและอีกหลายประเทศใช้ระบบดังกล่าว ในประเทศเหล่านี้ ห้องสมุดสาธารณะส่วนมากและห้องสมุดวิชาการขนาดเล็กยังใช้การจัดหมู่หนังสือแบบทศนิยมดิวอี้ที่เก่ากว่า
เฮอร์เบิร์ต พัทนัม (Herbert Putnum) ประดิษฐ์การจำแนกนี้ใน ค.ศ. 1897 ไม่นานก่อนเขาดำรงตำแหน่งบรรณารักษ์รัฐสภา ด้วยคำแนะนำจากชาลส์ แอมมี คัตเตอร์ (Charles Ammi Cutter) ได้รับอิทธิพลจากการจำแนกขยายคัตเตอร์ (Cutter Expansive Classification) ของเขา, ระบบทศนิยมดิวอี้และระบบการจัดหมู่พัทนัม (Putnam Classification System) ระบบนี้ได้รับการออกแบบเฉพาะเพื่อความมุ่งหมายและการเก็บรวบรวมของหอสมุดรัฐสภาเพื่อแทนระบบที่ตั้งถาวรที่ทอมัส เจฟเฟอร์สันพัฒนา เมื่อพัทนัมออกจากตำแหน่งใน ค.ศ. 1939 ทุกหมวดใหญ่ยกเว้น K (กฎหมาย) และบางส่วนของ B (ปรัชญาและศาสนา) ได้รับพัฒนาดีแล้ว
LCC ถูกวิจารณ์ว่าขาดรากฐานทางทฤษฎีที่สมเหตุสมผล การตัดสินใจจัดหมู่หลายอย่างมาจากความต้องการทางปฏิบัติของหอสมุดมิใช่การจัดหมู่แบบญาณวิทยา แม้ระบบนี้แบ่งเรื่องเป็นประเภทใหญ่ ๆ แต่มีสภาพแท้จริงแล้วแจงนับ คือ ระบบนี้ชี้นำไปยังหนังสือที่มีอยู่ในการเก็บรวบรวมของห้องสมุดหนึ่ง ๆ มิใช่การจัดหมู่ของโลก
การจัดหมู่หนังสือแบบห้องสมุด

การจัดหมู่หนังสือแบบห้องสมุด  ทำเพื่อที่จะให้สามารถจัดเก็บหนังสือได้อย่างเป็นระเบียบ สะดวกในการค้นหา และการจัดเก็บเข้าที่เดิม โดยปัจจุบันมีระบบการจัดหมวดหมู่อยู่หลายระบบ โดยทุกระบบจะใช้หลักพื้นฐานเดียวกันคือ โดยห้องสมุดแต่ละแห่งจะพิจารณาการจำแนกประเภทจากจำนวนหนังสือ ขนาดของห้องสมุด ประเภทของหนังสือที่ให้บริการ ในปัจจุบันมีระบบที่มีประสิทธิภาพและ นิยมกันอย่างแพร่หลายใหญ่ ดังนี้
มาฮาดีร์ โมฮามัด

นายแพทย์ ตุน มาฮาดีร์ บิน โมฮามัด  เป็นอดีตนายกรัฐมนตรีสองสมัยของประเทศมาเลเซีย เคยดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการหลายกระทรวง ได้แก่ กระทรวงการคลัง, มหาดไทย, กลาโหม, การค้าและอุตสาหกรรม และศึกษาธิการ เขาชนะการเลือกตั้งทั่วไปในประเทศมาเลเซีย พ.ศ. 2561
ประวัติ.
นพ.มาฮาดีร์ บิน โมฮามัด เกิดที่รัฐเกอดะฮ์ (ไทรบุรี) วันที่ 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2468 เป็นนายกรัฐมนตรีที่มีชื่อเสียงมากที่สุดคนหนึ่งของมาเลเซีย ภายใต้พรรครัฐบาลที่เขาจัดตั้งขึ้นรวมระยะเวลาทั้งสิ้น 22 ปี นับตั้งแต่ปี พ.ศ. 2524 จนถึง พ.ศ. 2546 ทำให้เขาเป็นนายกรัฐมนตรีที่อยู่ในวาระที่นานที่สุดของมาเลเซีย เขาจบคณะแพทยศาสตร์จากมหาวิทยาลัยมาลายา ประเทศมาเลเซีย เมื่อ พ.ศ. 2498 ทำงานเป็นแพทย์ได้ 2 ปี ก่อนลาออกจากราชการ สมัครเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรที่รัฐบ้านเกิด เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรอยู่ 14 ปี ก่อนที่จะเข้าสู่รัฐสภาในปี พ.ศ. 2507 เขาทำหน้าที่อยู่ระยะนึงก่อนที่จะสูญเสียตำแหน่ง ส.ส ที่บ้านเกิดของเขาเอง หลังจากนั้น มาฮาดีร์ก็ถูกไล่ออกจากพรรคพันธมิตรอัมโนเมื่อ พ.ศ. 2512 เมื่ออับดุล ราซัก ฮุซเซน เข้ารับตำแหน่งนายกรัฐมนตรี แล้วกลับมาในพรรคอัมโนอีกครั้งหลังจากที่อับดุล ราซัก ฮุซเซน ลาออก และหลังจากนั้นก็ได้รับเลื่อนตำแหน่งให้เป็นรัฐมนตรีในปี พ.ศ. 2519 และต่อมาก็ได้รับเลือกให้เป็นรองนายกรัฐมนตรี และต่อมาในปี พ.ศ. 2524 มาฮาดีร์ก็ได้เข้าพิธีสาบานตนเป็นนายกรัฐมนตรีของมาเลเซีย หลังจากการลาออกของฮุซเซน อนน์ ถือเป็นการเปิดฉากเริ่มต้นการเป็นนายกรัฐมนตรีที่อยู่ในตำแหน่งที่นานที่สุดของมาเลเซีย โดยดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีเป็นสมัยแรก
ตลอดระยะการทำงานเป็นนายกรัฐมนตรีสมัยแรกของมาฮาดีร์ มาเลเซียเป็นประเทศที่มีอัตราการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจสูงเป็นที่น่าจับตาของโลก
ในวันที่ 13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561 เขารับมอบ ปริญญานิติศาสตร์ดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์จากมหาวิทยาลัยแห่งชาติสิงคโปร์
ในวันที่ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2561 เขารับมอบ ปริญญาศิลปศาสตรดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สาขาวิชาผู้นำทางสังคม ธุรกิจ และการเมือง จากมหาวิทยาลัยรังสิต
แอนนี เลนนิกซ์

แอนนี เลนนิกซ์ (OBE) เกิดเมื่อวันที่ 25 ธันวาคม ค.ศ. 1954 เป็นนักร้อง นักดนตรี ชาวสก็อต เธอเป็นที่รู้จัก มีชื่อเสียงในฐานะนักร้องนำของวง Eurythmics วงในยุคทศวรรษที่ 80
ในระยะเวลา 25 ปีในอาชีพนักร้อง และ 14 ปีนับตั้งแต่วันที่เธอมีอัลบั้มเดี่ยวของตนเองชุด ‘Diva’ ในปี 1992 เธอมียอดขายอัลบั้มรวมทั้งหมด 78 ล้านชุดทั่วโลก กับ33 ซิงเกิลฮิต พร้อมด้วย 4 รางวัลแกรมมี่ ,11 รางวัล Brit Awards ,5 รางวัล Ivor Novellos ,1 รางวัลออสการ์ และ 2 รางวัลลูกโลกทองคำ
ช่องโทรทัศน์ดนตรี VH1 ของอังกฤษในนิยามเธอว่าเป็น ‘the greatest living white soul singer’ – นักร้องโซลผิวขาวที่ยิ่งใหญ่ที่สุดที่ยังมีชีวิตอยู่
นอกจากจะเป็นศิลปินที่ประสบความสำเร็จอย่างสูงแล้ว เธอยังเป็นนักกิจกรรม (activist) และนักมนุษยชน (humanitarian) ที่ร่วมโครงการรณรงค์เพื่อช่วยเหลือมนุษย์และสิ่งแวดล้อมมากมาย อย่างเช่นองค์กร Amnesty International และกลุ่ม Greenpeace
โอเกอร์ดูว์สตาด (วิดีโอ)

"โอเกอร์ดูว์สตาด"  คือผลงานดีวีดี/วิดีโอที่ 5 ของเซลีน ดิออน คอนเสิร์ต 90 นาทีนี้ถูกบันทึกที่การแสดงสด สตาดเดอฟร็องส์ ในปารีส ขณะจัดคอนเสิร์ตทัวร์เล็ตส์ทอล์กอะเบาต์เลิฟ บันทึกภาพเมื่อวันที่ 19 มิถุนายน พ.ศ. 2542 และวางจำหน่ายเมื่อ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2542
"ทูเลิฟยูมอร์" แสดงพร้อมด้วยทาโร ฮากาซะ ผู้เล่นไวโอลิน ฌ็อง-ฌัก กอลด์มานแสดงร่วมกับเซลีน ดิออนกับเพลง "ฌีเรอูตูว์อีรา" และ Barnev Valsaint (สมาชิกของวง) ในบทเพลง "แอมยัวร์แองเจิล" ไดอานา คิงมีรูปภาพทางจอขนาดใหญ่ในบทเพลง "ทรีตเฮอร์ไลก์อะเลดี" และบทเพลงพิเศษที่เซลีนร้องให้วง บีจีส์ คือ "Stayin' Alive" และ "You Should Be Dancing" และการแสดงเพลง "เทลฮิม" กับ บาบรา สตรัยซัน บนจอภาพขนาดใหญ่แต่ตัดออกจากการบันทึกลงดีวีดี
 โอเกอร์ดูว์สตาด ยังประกอบไปด้วยเบื้องหลังสุดพิเศษอย่าง เบื้องหลังของอัลบั้ม "ซีลซูว์ฟีแซแดเม" และ "เล็ตส์ทอล์กอะเบาต์เลิฟ" ซึ่งประกอบไปด้วยแขกพิเศษอย่าง เซอร์จอร์จมาร์ตินและภาพเบื้องหลังที่หาชมได้ยากของเซลีน, บาบรา สตรัยซัน, เดวิด ฟอสเตอร์, และมิวสิกวิดีโอในเพลง "เทลฮิม" 
"โอเกอร์ดูว์สตาด" ได้รับการรับรองในสถานะไดมอนด์ ในฝรั่งเศสจากยอกขายกว่า 100,000 แผ่น ในชาร์ตวิดีโอเพลง และตำแหน่งสูงสุดตั้งแต่กันยายน พ.ศ. 2546 คืออันดับที่ 9
"โอเกอร์ดูว์สตาด" รูปแบบซีดี วางจำหน่ายเรียบร้อยแล้ว
วิดีโอนี้ได้วางจำหน่ายอีกครั้งในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2548 แบบดีวีดี 2 แผ่น พร้อมกับ "ออลเดอะเวย์... อะดิเคดออฟซองแอนด์วิดีโอ"
ออลเดอะเวย์... อะดิเคดออฟซองแอนด์วิดีโอ

ออลเดอะเวย์... อะดีเคดออฟซองแอนด์วิดีโอ  คือสื่อวิดิทัศน์ที่ 6 ของเซลีน ดิออน เป็นการรวบรวมมิวสิกวิดีโอเพลงภาษาอังกฤษของเธอ ออกจำหน่ายเมื่อ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2544 ในรูปแบบดีวีดี และวิดีโอ นอกจากนี้ยังมีการแสดงคอนเสิร์ตของเซลีนในหลายๆที่ และยังรวมไปถึงเพลงดังๆอย่าง "มายฮาร์ตวิลโกออน," "บีคอสยูเลิฟมี," "บิวตี้แอนด์เดอะบีสท์" และ "แอมยัวร์แองเจิล" (ร้องคู่กับ อาร์. เคลลี่) และเพลงคลาสสิกทำใหม่อย่าง "เดอะเฟิร์สไทม์เอเวอร์ไอซอยัวร์เฟซ," "อิฟวอลคูดทอก," และ "เด็นยูลุกแอดมี," และยังมีมิวสิกวิดีโอ"อิทส์ออลคัมมิ่งแบ็กทูมีนาว แบบยาวด้วย 
"บิวตี้แอนด์เดอะบีสท์," "บีคอสยูเลิฟด์มี" และ "ทูเลิฟยูมอร์" ซึ่งนำมาจาก "ดีวีดีไลฟ์อินเมมฟิส "เดอะเฟิสไทม์เอเวอร์ไอซอยัวร์เฟซ" และ "ออลเดอะเวย์" นำมาจาก รายการโทรทัศน์พิเศษของซีบีเอส (ปี พ.ศ. 2542)
"ออลเดอะเวย์... อะดิเคดออฟซองแอนวิดีโอ" อยู่บนชาร์ตมิวสิกวิดีโอในสหรัฐอเมริกานานถึง 47 สัปดาห์ อันดับสูงสุดคืออันดับที่ 15 (พลาตตินัม) สำหรับยอดขายกว่า 100,000 แผ่น "ออลเดอะเวย์... อะดิเคดออฟซองแอนด์วิดีโอ" ขึ้นอันดับสูงสุดอันดับที่ 3 ในชาร์ตดีวีดีออสเตรเลีย และอยู่บนชาร์ตนานกว่า 60 สัปดาห์ (รางวัลแผ่นเสียงทองคำขาว 2 แผ่น - 30,000 ชุด)
เพลงในดีวีดีนี้บรรจุในอัลบั้ม "ออลเดอะเวย์... อะดิเคดออฟซอง"
รูปแบบแบบดีวีดีและซีดี วางจำหน่ายเมื่อ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2546
วิดีโอนี้ออกจำหน่ายใหม่ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2548 แบบรูปแบบดีวีดี 2 แผ่นคู่กับ "ดีวีดีอูเกอร์ดูสตาด"
องเนอช็องฌ์ปา (วิดีโอ)

องเนอช็องฌ์ปา  เป็นสื่อวีดิทัศน์ลำดับที่ 7 ของเซลีน ดิออน เป็นการรวมรวมมิวสิกวิดีโอเพลงภาษาฝรั่งเศสในรูปแบบดีวีดี วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2548
การรวมมิวสิกวิดีโอ และการแสดงคอนเสิร์ตภาษาฝรั่งเศสของเซลีนครั้งนี้เป็นครั้งแรกของที่ออกจำหน่ายในรูปแบบดีวีดี และยังมีเพิ่มเติม เช่น เบื้องหลังการสร้างมิวสิกวิดีโอเพลง "กงทร์นาตูร์", เบื้อหลังการบันทึกเสียงอัลบั้ม "เล็ตส์ทอล์กอะเบาต์เลิฟ" เป็นต้น รวมแล้วกว่า 1 ชั่วโมงอีกด้วย
อย่างไรก็ตามดีวีดีนี้ไม่ได้รวมเพลง "Délivre-moi," "Ne partez pas sans moi" และ "เฌอลุยดีเร"
"องเนอช็องฌ์ปา " ขึ้นชาร์ตมิวสิกวิดีโอภาษาฝรั่งเศสในอันดับที่ 5 และอยู่ในชาร์ตนานกว่า 30 สัปดาห์ ได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำขาว 3 แผ่น สำหรับยอดขายกว่า60,000 แผ่น และขึ้นสู่อันดับ 11 ในชาร์ตดีวีดีอิตาเลียน
ทุกเพลงที่อยู่ในดีวีดีนี้ ได้รวบรวมในรูปแบบอัลบั้มเพลง ในอัลบั้ม "องเนอช็องฌ์ปา" ออกจำหน่าย 3 ตุลาคม พ.ศ. 2548
รายชื่อเพลง.
ส่วนเพิ่มเติม.
Behind the scenes and concerts... 
Behind the scenes of albums and videos
สรภัญญะ

สรภัญญะ  คือ ทำนองสำหรับสวดฉันท์ เป็นทำนองแบบสังโยค คือ สวดเป็นจังหวะหยุดตามรูปประโยคฉันทลักษณ์ มักใช้สวดบูชาพระรัตนตรัยในพระพุทธศาสนา
การสวดฉันท์ทำนองสรภัญญะมีมานานตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ 4 ก่อนหน้านั้นนิยมสวดฉันท์ภาษาบาลี มีเนื้อหาเกี่ยวกับพระพุทธศาสนา และผู้สวดส่วนใหญ่เป็นพระสงฆ์ ทำนองสรภัญญะไม่แพร่หลายนัก ต่อมา พระยาศรีสุนทรโวหาร (น้อย อาจารยางกูร) ป.ธ.8 องคมนตรีและเจ้ากรมพระอาลักษณ์ในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว แปลบทสรรเสริญคุณต่าง ๆ เป็นฉันท์ภาษาไทย เรียก "คำนมัสการคุณานุคุณ" มี 5 ตอน คือ บทสรรเสริญพระพุทธคุณ บทสรรเสริญพระธรรมคุณ บทสรรเสริญพระสังฆคุณ บทสรรเสริญมาตาปิตุคุณ และบทสรรเสริญอาจาริยคุณตามลำดับ บทประพันธ์นี้ได้รับความนิยมมากที่สุดในปัจจุบัน ใช้สวดกันโดยทั่วไป และเนื่องจากบาทแรกเริ่มว่า "องค์ใดพระสัมพุทธ" จึงมักเรียว่า "บทสวดองค์ใดพระสัมพุทธ"
นอกจากบทสรรเสริญพระรัตนตรัยแล้ว ทำนองสรภัญญะยังใช้สวดคาถาบทอื่นอีก เช่น บทแปลคาถาพาหุงซึ่งเป็นพระราชนิพนธ์ของพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ซึ่งเริ่มว่า "ปางเมื่อพระองค์ปรมพุทธ"
ไลฟ์อินเมมฟิส

ไลฟ์อินเมมฟิส  คือวิดีโอ/วีซีดีที่ 4 ของเซลีน ดิออน บันทึกภาพเมื่อวันท 14 มีนาคม พ.ศ. 2540 ระหว่างทัวร์คอนเสิร์ต Falling into You ซึ่งจัดที่ เมมฟิส รัฐเทนเนสซี ซึ่งส่วนมากนำเพลงมาจากอัลบั้มฟอลลิงอินทูยู
"ไลฟ์อินเมมฟิส" นำโดย "เดอะพาวเวอร์ออฟเดอะดรีม" เพลงประจำพิธีเปิดโอลิมปิกฤดูร้อนปี พ.ศ. 2541 ที่แอตแลนตา จอร์เจีย และการเล่นไวโอลินของทาโร ฮากาสะในบทเพลง "ทูเลิฟยูมอร์", Marc Langis (สมาชิกวง) ร่วมแสดงกับเซลีน ดิออน ในเพลง "เชอเรอูตูอีรา" และ Terry Bradford ในเพลง "บิวตี้แอนด์เดอะบีสท์" และยังแสดง"ริเวอร์ดีฟ, เมาท์เทนไฮต์" ซึ่งออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์แต่ไม่อยู่ในวิดีโอนี้
วิดีโอนี้รับรองสถานะโกลด์ ในแคนาดา (50,000 ม้วน) และฝรั่งเศส (10,000 ม้วน) 
"ไลฟ์อินเมมฟิส" ออกจำหน่ายใหม่ในรูปแบบดีวีดี ในสหราชอาณาจักร ออกจำหน่ายวันที่ 9 กุมภาพันธ์พ.ศ. 2551 และในประเทศญี่ปุ่นออกจำหน่ายในวันที่ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551
ลายวาปารี (วิดีโอ)

ลายวาปารี  คือ สื่อวีดิทัศน์ที่ 3 ของเซลีน ดิออน ซึ่งบันทึกภาพที่ Zenith Theatre ใน ปารีสเมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2538 ระหว่างคอนเสิร์ตทัวร์เดอ
คอนเสิร์ตนำโดยเพลงฝรั่งเศสและเพลงภาษาอังกฤษเล็กน้อย ฌ็อง-ฌัก กอลด์มานร่วมกับเซลีน ดิออน ในเพลง "เลแดร์นีเยเซอรงเลเพรอมีเย" และ "ฌีเรอูตูว์อีรา"
ลายวาปารี จำหน่ายเมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2539 ในรูปแบบวิดีโอ และวางจำหน่ายใหม่ในรูปแบบดีวีดีเมื่อ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 ซึ่งไม่ได้บรรจุเพลง "ริเวอร์ดีฟ, เมาท์เทนไฮ"
ลายวาปารี วิดีโอ ได้รับการรับรองสถานะ 3x พลาตตินัม ในฝรั่งเศส (60,000 แผ่น) และดีวีดีที่วางจำหน่ายใหม่ได้รับรับรองเป็นสถานะพลาตตินัม (20,000 แผ่น) ในชาร์ทมิวสิกวีดีโอฝรั่งเศส ตั้งแต่กันยายน พ.ศ. 2546 ตำแหน่งสูงสุดของชาร์ต ลายวาปารีคืออันดับที่ 24
นอกจากนี้ยังมี ลายวาปารี ในรูปแบบ ซีดี เพลงวางจำหน่ายอีกด้วย
โฮกูริกุ

โฮกูริกุ (; โรมาจิ: "Hokuriku-chihō") เป็นอนุภูมิภาคของญี่ปุ่น หมายถึงบริเวณทางทิศเหนืออยู่บริเวณตามชายฝั่งทะเลญี่ปุ่นในบริเวณภาคชูบุ ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของเกาะฮนชู ประกอบไปด้วยจังหวัดโทยามะ จังหวัดอิชิกาวะ จังหวัดฟูกูอิ และจังหวัดนีงาตะ
เมืองสำคัญ.
เมืองที่มีประชากรเป็นจำนวนมากในบริเวณโฮกูริกุ คือ
โทไก

โทไก (; โรมาจิ: "Tōkai-chihō") เป็นอนุภูมิภาคของญี่ปุ่น ตั้งอยู่บนชายฝั่งมหาสมุทรแปซิฟิกของเกาะฮนชู อยู่ในพื้นที่ทางตอนกลางของประเทศที่เรียกกันว่า ภาคชูบุ (ภาคกลาง) ชื่อ "โทไก" นั้นหมายถึง "ทะเลตะวันออก" มาจากคำว่า "โทไกโด" หรือถนนสายทะเลตะวันออก หนึ่งในเส้นทางการคมนาคมหลักของญี่ปุ่นในยุคเอโดะ ซึ่งปัจจุบัน อนุภูมิภาคโทไกนั้นประกอบไปด้วยจังหวัดชิซูโอกะ จังหวัดไอจิ จังหวัดกิฟุ และจังหวัดมิเอะ
เมืองที่ใหญ่ที่สุดในภูมิภาคนี้คือนาโงยะ และอาณาเขตของเมืองนาโงยะและปริมณฑลที่เชื่อมต่อกันกลายเป็นมหานครก็กินพื้นที่ขนาดใหญ่และมีเศรษฐกิจใหญ่เป็นอันดับสามของญี่ปุ่น นอกจากนี้แล้วเศรษฐกิจของเมืองนาโงยะยังส่งผลไปถึงเมืองต่าง ๆ ในสามจังหวัดโดยรอบ คือ ไอจิ กิฟุ และมิเอะ ซึ่งบางทีก็จะถูกเรียกว่า ภาคชูเกียว
โทไกจัดได้ว่าเป็นเขตอุตสาหกรรมที่สำคัญที่สุดแห่งหนึ่งของญี่ปุ่น มีประชากรอาศัยอยู่อย่างหนาแน่น และมีเศรษฐกิจที่พึ่งพิงกับภาคอุตสาหกรรมเป็นหลัก
อนุภูมิภาคโทไกเคยประสบกับภัยแผ่นดินไหวขนาดใหญ่หลายครั้งในอดีต และจากงานวิจัยของคิโย โมงิพบว่ามีความเป็นไปได้ที่ภูมิภาคนี้จะประสบกับเหตุแผ่นดินไหวขนาด 8.0 ขึ้นไปในอนาคตอันใกล้ เมืองนาโงยะ ชิซูโอกะ และเมืองใหญ่อื่น ๆ อาจจะได้รับผลกระทบอย่างหนัก โดยอาจจะเป็นภัยพิบัติที่ร้ายแรงที่สุดอันหนึ่งของโลก ดังนั้นรัฐบาลญี่ปุ่นจึงได้กำหนดให้ภูมิภาคนี้เป็นเขตเผ้าระวังในปี ค.ศ. 1970 และเปลี่ยนเป็นเขตเฝ้าระวังพิเศษในปี ค.ศ. 1974
เดอะคัลเลอร์ออฟมายเลิฟคอนเสิร์ต

เดอะคัลเลอร์ออฟมายเลิฟคอนเสิร์ต  คือผลงาน ดีวีดี/วิดีโอ คอนเสิร์ตที่ 2 ของเซลีน ดิออน บันทึกภาพวันที่ 7-8 กันยายน 1993 ที่ Le Théàtre Capitole ควิเบก ประเทศแคนาดา ระหว่างทัวร์คอนเสิร์ต The Colour of My Love ซึ่งออกอากาศ CTV television network ในเดือนธันวาคม 1993 และ Disney Channel ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2537
เซลีน ดิออนแสดงในบทเพลงภาษาอังกฤษใหม่ 3 อัลบั้ม รวมไปถึงแขกรับเชิญพิเศษอย่าง Peabo Bryson และ Clive Griffin นอกจากนี้ยังแสดงเพลงติดชาร์ทอย่าง "The Power Of Love" และ "Think Twice." นอกจากนี้ยังแสดงเพลงของ Elvis Presley ในเพลง "Can't Help Falling in Love." ในปี 2002 เธอร้องเพลงนี้อีกครั้งระหว่าง VH1 Divas Live concert.
ในรูปแบบวิดีโอยังมีโบนัสพิเศษมิวสิกวิดีโอ "Pour que tu m'aimes encore" 
"เดอะคัลเลอร์ออฟมายเลิฟคอนเสิร์ต" อยู่ในชาร์ต 39 สัปดาห์ท๊อปมิวสิกวิดีโอ ในสหรัฐอเมริกา ซึ่งอันดับสูงสุดคืออันดับ 19 ซึ่งได้รับการรับรองสำหรับยอดขายกว่า 100,000 แผ่น และรับรองสถานะ platinum ในฝรั่งเศส (20,000 แผ่น) ในชาร์ตมิวสิกวิดีโอฝรั่งเศส ตั้งแต่กันยายน พ.ศ. 2546 อันดับสูงสุดคืออันดับ 27 และชาร์ทดีวีดีเพลง โปรตุเกสตั้งแต่มีนาคม พ.ศ. 2547 อันดับสูงสุดคืออันดับที่ 10
พ่อ

พ่อ เป็นเพศชายผู้เลี้ยงบุตร ให้อสุจิผ่านเพศสัมพันธ์หรือบริจาคอสุจิซึ่งเจริญเป็นเด็ก และ/หรือ บริจาคเซลล์ร่างกายซึ่งทำให้เกิดโคลน บิดากำหนดเพศของบุตรผ่านเซลล์อสุจิซึ่งมีโครโมโซมเอ็กซ์ (หญิง) หรือวาย (ชาย) 
เป็นคำที่ใช้เรียกผู้ให้กำเนิดที่เป็นผู้ชายเป็นส่วนมาก บางครั้งอาจจะใช้เรียก พระ เช่น หลวงพ่อ เป็นต้น หรือในศาสนาคริสต์จะเรียกบาทหลวงเช่น คุณพ่อ คนแต่ละเชื้อชาติจะขานเรียกพ่อไม่เหมือนกัน เช่น ภาษาไทย เรียก คุณพ่อ ภาษาอังกฤษ เรียก ฟาเธอร์ ภาษาจีน เรียก ป่าป๊า เป็นต้น
ยูนิซัน (วิดีโอ)

ยูนิซัน  เป็นวิดีโอแรกของเซลีน ดิออน ในรูปแบบ วิดีโอ ออกจำหน่าย 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2534 ซึ่งรวมสื่อวิดิทัศน์เพลงในอัลบั้มภาษาอังกฤษแรกของเธอ ยูนิซัน
"Unison" (ปี พ.ศ. 2533) เป็นการรวบรวมสื่อวิดิทัศน์ของเธออย่าง "Calling You","Where Does My Heart Beat Now รวมไปถึงส่วนพิเศษของเซลีน ดิออน ที่บ้านของเธอ
3 วิดีโอ: "Délivre-moi," "Have a Heart," และ "Calling You"บันทึกภาพขณะทัวร์คอนเสิร์ต Unison ใน Winter Garden Theatre, Toronto, ประเทศแคนาดา
ในสหรัฐอเมริกา "(If There Was) Any Other Way" ปี พ.ศ. 2534 รวมอยู่ด้วย ในแคนาดา ฉบับแคนาดา ปี พ.ศ. 2533
"ยูนิซัน" ได้รับการรับรองสถานะทองคำ ในแคนาดาสำหรับยอดขายกว่า 50,000 แผ่น
เลิฟเซเลบ

เลิฟเซเลบ (; โรมาจิ: "Rabu Serebu") เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น ที่สร้างโดย มายุ ชินโจ ตีพิมพ์ในประเทศญี่ปุ่นระหว่างปี พ.ศ. 2547 ถึง พ.ศ. 2549 มีทั้งหมด 7 เล่ม
ให้เสียงโดย: Ryoko Shintani
ให้เสียงโดย: Tomokazu Seki
ให้เสียงโดย: Ryoutarou Okiayu
เอซีลน็องแร็สแตกูน (เฌอเซอแรแซล-ลา)

เอซีลน็องแร็สแตกูน (เฌอเซอแรแซล-ลา) (แปลว่า: "และหากต้องเหลือผู้หญิงอยู่เพียงคนเดียว (ฉันจะเป็นเธอคนนั้น)") เป็นซิงเกิลแรกจากอัลบัมภาษาฝรั่งเศส "แดล" อันได้รับการแผยแพร่ทางวิทยุในประเทศฝรั่งเศส, แคนาดา, สวิตเซอร์แลนด์ และเบลเยียมเป็นครั้งแรกในวันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550 และออกจำหน่ายด้วยการให้ดาวน์โหลดผ่านทางอินเทอร์เน็ตในวันเดียวกันข้างต้น ส่วนรูปแบบซีดีการค้านั้นออกจำหน่ายในวันที่ 13 เมษายน พ.ศ. 2550 ในประเทศที่ใช้ภาษาฝรั่งเศส
ภูมิหลังและการเผยแพร่.
"เอซีลน็องแร็สแตกูน (เฌอเซอแรแซล-ลา)" เป็นผลงานการประพันธ์คำร้องของฟร็องซวซ ดอแร็ง และเรียบเรียงดนตรีโดยดาวีด กาเตอโญ 
สำหรับฟร็องซวซ ดอแร็งนั้นเป็นนักประพันธ์ชาวฝรั่งเศส ผลงานเลื่องชื่อได้แก่ นิยายเรื่อง "วีร์ฌีนีเอโปล ", "ลาเซอกงด์ด็องรอม ", "เลลีซาอูนปลัส เลฌุปกูว์ล็อต  และ "เลกอร์โบเอเรอนาร์ด " ส่วนผลงานประเภทอื่น ๆ ได้แก่ ละครเรื่อง "ลาฟักตูร์ ", "เอิงซาเลกออิสต์ แล็งต็อกซ์ " และเพลงขบขันอย่าง "ลาวาลีซ็องการ์ตง " 
มิวสิกวิดีโอเพลงนี้อำนวยการสร้างโดยตีแยรี วาร์ญ  ถ่ายทำที่ในนครนิวยอร์กเมื่อวันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2550 และเผยแพร่เป็นครั้งแรกในโทรทัศน์ของแคนาดา ช่องทีวีเอ  เมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2550
เพลงนี้ขึ้นสู่อันดับ 1 ชาร์ตซิงเกิลฝรั่งเศส และเป็นซิงเกิลที่ 5 ของเซลีน ดิออนที่ขึ้นอันดับ 1 ในประเทศดังกล่าว (60,000 แผ่น) และขึ้นสู่อันดับที่ 2 ในเกแบ็ก อันดับที่ 4 ในเบลเยียม อันดับ 7 ในยุโรป และอันดับ 34 ในสวิตเซอร์แลนด์
ชาร์ต.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
อี ย็อง-แอ

อี ย็อง-แอ (อักษรโรมัน: Lee Young-ae; เกิด 31 มกราคม ค.ศ. 1971) เป็นนักแสดงและนางแบบชาวเกาหลีใต้ เธอเป็นที่รู้จักจากการแสดงในละครประวัติศาสตร์เกาหลีเรื่อง "대장금" หรือ แดจังกึม จอมนางแห่งวังหลวง
ประวัติ.
จบการศึกษาระดับปริญญาตรีที่มหาวิทยาลัยฮันยัง และปริญญาโทที่มหาวิทยาลัยจุงอัง สามารถพูดได้ถึง 3 ภาษาคือเกาหลี, อังกฤษ และเยอรมัน
ชีวิตส่วนตัว ในกลางปี ค.ศ. 2009 สมรสกับ จุง โฮ-ยัง นักธุรกิจที่มีอายุ 55 ปี ซึ่งมากกว่าเธอหลายปี โดยทั้งคู่คบหากันมานานกว่า 10 ปี
ต่อ

ต่อ เป็นแมลงสังคมซึ่งมีนางพญาเป็นจุดศูนย์กลางชนิดหนึ่งที่อยู่ในวงศ์ Vespidae มันถูกจัดให้เป็นแมลงประเภทที่ทั้งกินเนื้อและพืชเป็นอาหาร ต่อบนโลกนี้มีอยู่หลากหลายสายพันธุ์
มนุษย์สามารถนำตัวอ่อนของต่อมาทำอาหารได้ ต่อทำรังด้วยเศษใบไม้กับน้ำลาย ลักษณะกลมและรี ขนาดของรังจะขึ้นอยู่กับเวลาและจำนวนประชากรต่อ
อนุกรมวิธานและวิวัฒนาการชาติพันธุ์.
การจัดกลุ่มแบบวงศ์วานคู่ขนาน.
ต่อมีวงศ์วานคู่ขนานที่มีชนิดทั่วโลกถึงแสนกว่าชนิด ประกอบด้วย เคลด Apocrita เคลดเอวแคบที่ไม่รวมมดและผึ้ง