pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
การปะทุของภูเขาไฟบนเกาะลาปัลมา พ.ศ. 2564

การปะทุของภูเขาไฟบนเกาะลาปัลมา พ.ศ. 2564 เริ่มขึ้นเมื่อวันที่ 19 กันยายน โดยเป็นการปะทุด้านข้างของสันภูเขาไฟซึ่งประกอบเป็นส่วนครึ่งใต้ของเกาะลาปัลมาในแคว้นกานาเรียส ประเทศสเปน การปะทุครั้งนี้เป็นการปะทุของภูเขาไฟครั้งแรกบนเกาะนับตั้งแต่การปะทุของกรวยภูเขาไฟเตเนกิอาใน พ.ศ. 2514 และเป็นการปะทุของภูเขาไฟที่กินเวลานานที่สุดเท่าที่ทราบบนเกาะ (85 วัน)
การปะทุครั้งนี้เป็นการปะทุของภูเขาไฟที่สร้างความเสียหายมากที่สุดบนเกาะลาปัลมานับตั้งแต่มีการบันทึก โดยนำไปสู่การอพยพหลบภัยของผู้คนมากกว่า 7,000 คน กระแสลาวาหลากซึ่งมีความกว้างประมาณ 3.5 กิโลเมตร (2.3 ไมล์) ในจุดที่กว้างที่สุด และมีความยาวประมาณ 6.2 กิโลเมตร (3.9 ไมล์) ได้ไหลทับพื้นที่กว่า 1,000 เฮกตาร์ ทำลายอาคารมากกว่า 3,000 หลัง ตัดทางหลวงบริเวณชายฝั่ง ไหลลงสู่ทะเล และก่อตัวเป็นคาบสมุทรใหม่ เมืองโตโดเกซึ่งรวมถึงย่านโลสกัมปิโตสซึ่งอยู่ทางตะวันออกสุดของเมืองถูกทำลายอย่างสิ้นเชิงจากลาวาซึ่งไหลไปถึงลาลากูนา (เมืองในเขตเทศบาลโลสยาโนสเดอาริดาเน) ด้วย มีผู้เสียชีวิต 1 คนที่เชื่อมโยงกับการปะทุของภูเขาไฟแต่ยังไม่สามารถระบุสาเหตุได้
การปะทุที่กินเวลานานถึง 3 เดือนสงบลงตั้งแต่วันที่ 13 ธันวาคม นักวิทยาศาสตร์กล่าวว่าการกลับมาปะทุอีกครั้งนั้นเป็นไปได้น้อยมาก โดยสังเกตจากการเกิดแผ่นดินไหวอย่างอ่อนและแรงสั่นสะเทือนที่เป็นศูนย์ ทำให้คนในท้องถิ่นมีความหวังว่าการปะทุจะสิ้นสุดลง 
พื้นที่ที่ได้รับผลกระทบ.
<mapframe width=650 height=470 zoom=13 latitude=28.616398 longitude=-17.894754 text= "แผนที่เชิงโต้ตอบของบริเวณลาวาหลากบนเกาะลาปัลมา วาดและปรับให้ทันเหตุการณ์โดยผู้ใช้โอเพินสตรีตแมป" align=center>
 "type": "Feature",
 "geometry": { "type": "Point", "coordinates": [-17.867643,28.61481] },
 "properties": {
 "title": "Tajogaite-Cumbre Vieja / La Palma",
 "description": "",
 "marker-symbol": "triangle",
 "marker-size": "medium",
 "marker-color": "#8B4513"
},
 "type": "ExternalData",
 "service": "geoshape",
 "ids": "Q108601121"
]
</mapframe>
วัดโสภณเจติการาม

วัดโสภณเจติการาม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลคู้สลอด อำเภอลาดบัวหลวง จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
วัดโสภณเจติการามตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2458 เดิมชื่อว่า วัดคู้มักเม่า ตั้งชื่อตามหมู่บ้านคือบ้านคู้มักเม่า สร้างขึ้นตั้งแต่อำเภอลาดบัวหลวงยังอยู่ในความปกครองของอำเภอ ราชคราม (บางไทร) ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2466 ทางวัดได้ให้ทางราชการตั้งโรงเรียนในที่ดินวัด คือ โรงเรียนวัดโสภณเจติการาม ซึ่งก่อตั้งมาตั้งแต่ พ.ศ. 2460
ปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ หลวงพ่อศรีเพชร เป็นพระพุทธรูปปูนปั้น ปางมารวิชัย ผู้ที่ป่วยเป็นโรคร้ายมักมาบนบานขอน้ำมนต์หลวงพ่อไปดื่มและอาบ เชื่อกันว่าทำให้โรคร้ายต่าง ๆ หายได้ บุคคลใดที่ไม่มีบุตร ก็มาบนขอต่อหลวงพ่อ เป็นต้น หลวงพ่อยืนเป็นพระพุทธรูปปูนปั้น ปางห้ามสมุทร สูง 39 วา สร้างโดยพระครูโสภณธรรมารักษ์ เมื่อพ.ศ. 2541 เพื่อเป็นสัญลักษณ์ของวัด เป็นพระพุทธรูปที่สูงที่สุดในอำเภอลาดบัวหลวง
วัดทรายมูล (อำเภอหางดง)

วัดทรายมูล เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหางดง อำเภอหางดง จังหวัดเชียงใหม่ มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 3 ไร่ 2 งาน
วัดทรายมูล เดิมชื่อว่า วัดคงหลุมดอนชัย เพราะว่าบริเวณวัดมีแต่หลุมทรายเป็นหลุม ๆ กับก้อนหินเป็นกองอยู่เป็นแห่ง ๆ ตามประวัติแจ้งว่า วัดนี้ได้สร้างขึ้นในสมัยใดและใครเป็นผู้สร้างนั้นไม่ทราบ ต่อมา พ.ศ. 2327 ได้มีพระภิกษุทนันท์ไชยเป็นเจ้าอาวาส ได้สร้างพระพุทธรูปพระประธานในวิหารและท้าวลือโลกพร้อมด้วยคณะศรัทธาในขณะนั้นเป็นผู้อุปถัมภ์ ข้อมูลจากกรมการศาสนาระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2450 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2456
วิหารศิลปะล้านนา ประดับด้วยไม้แกะสลักลายเมฆ ภายในมีพระพุทธรูป เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย หล่อด้วยสำริดทาชาดปิดทอง ศิลปะล้านนา พุทธศตวรรษที่ 25 หน้าตักกว้าง 20 เซนติเมตร สูง 40 เซนติเมตร ฐานกว้าง 23.5 เซนติเมตร มีอักษรจารึกว่า สร้างเมื่อ จ.ศ. 2188 มณฑปสร้างด้วยไม้สลัก ทาชาดเขียนลายทองประดับ กระจกศิลปะล้านนาพุทธศตวรรษที่ 25 ฐานกว้าง 59 เซนติเมตร สูง 3 เมตร มีอักษรจารึกด้านข้าง ครุฑไม้กางปีก ทำด้วยไม้แกะสลักทาสี ศิลปะรัตนโกสินทร์ พุทธศตวรรษที่ 25 สูง 107 เซนติเมตร พระธาตุองค์สีขาวใหญ่ยอดพระธาตุมีฉัตรสีทอง องค์พระธาตุเป็นทรงกลม ฐานล่างจะเป็นทรงเหลี่ยม ศาลาพุทธเศรษฐีนวโกฏิจะมีเทวดาองค์ใหญ่สีขาว 2 องค์ยืนประดิษฐานเฝ้าอยู่บริเวณด้านหน้าศาลา
อารามกยี

อารามกยี หรือ กยีเกิน (ทิเบต: དཀྱིལ་དགོན་, ไวลี: "dkyil dgon", พินอินทิเบต: "gyi gön"; ปรากฏการทับศัพท์เป็น Kye Gompa, Ki, Key หรือ Kee) เป็นเกินปาหรืออารามในศาสนาพุทธแบบทิเบต นิกายเกลุก ตั้งอยู่บนยอดเขาที่ความสูง จากระดับน้ำทะเล ใกล้กับแม่น้ำสปีตี ในเทือกเขาสปีตี รัฐหิมาจัลประเทศ ประเทศอินเดีย อารามกยีเป็นอารามที่เก่าแก่ที่สุดและใหญ่ที่สุดในหุบเขา รวมถึงเป็นที่ฝึกฝนและบำเพ็ญเพียรจิงลามะ ในปี 1855 มีรายงานระบุจำนวนพระสงฆ์ที่จำในอารามจำนวน 100 รูป
เชื่อว่าเกินปานี้สร้างขึ้นโดยจมเตินปา (ค.ศ. 1008-1064) ศิษย์ของพุทธารจารย์อติศะที่โด่งดังในศตวรรษที่ 11 อย่างไรก็ตาม พบว่าตำนานนี้เป็นของอดีตอารามกาตัมซึ่งตั้งอยู่ใกล้ ๆ กัน ในหมู่บ้านรังริค ซึ่งเข้าใจว่าถูกทำลายไปแล้วในศตวรรษที่ 14
วัดทรายมูลพม่า

วัดทรายมูลพม่า เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลพระสิงห์ อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่
วัดทรายมูลพม่า หรือ วัดทรายมูลม่าน ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2101 ศิลปกรรมที่มีรูปแบบพม่าสร้างเมื่อสมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 มีเจ้าอาวาสรูปเดิมคือพระครูอูอาสะกะ อาสโก เป็นที่นับถือของชาวพม่าในเชียงใหม่ แต่ภายหลังเมื่อเจ้าอาวาสมรณภาพลงไป ตามพระราชบัญญัติของคณะสงฆ์ที่พึ่งออกมาใหม่ได้กำหนดให้ต้องแต่งตั้งเจ้าอาวาสเป็นคนไทย จึงตั้งรักษาการณ์เข้ามาดำเนินการ แต่ทางกลุ่มแรงงานพม่าไม่พอใจ แต่ภายหลังก็ได้ให้เจ้าอาวาสพม่ามาครองวัด ปัจจุบัน คือ พระอาจารย์ โกณฑัญญะ
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ กุฎิ 2 หลัง หลังที่ 1 สร้างเมื่อ พ.ศ 2497 ได้รับการบูรณะขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2457 โดยก่ออิฐโบกปูนรูปแบบศิลปะพม่า มีพระประธานประดิษฐานอยู่ 3 องค์ องค์ที่ 1 มีขนาดหน้าตักกว้าง 4 ศอก องค์ที่ 2 มีขนาดหน้าตักกว้าง 4 ศอก พระพุทธรูปทั้ง 3 องค์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2457 ส่วนผนังทั้ง 2 ด้านมีงานเขียนสีจิตรกรรมฝาผนังเรื่อง มหาเวสสันดรชาดก กุฎิหลังที่ 2 สร้างเมื่อ 2509 เป็นอาคารตึก 2 ชั้น ที่พักของพระสงฆ์ ภายในมีพระประธานบนกุฏิ 1 องค์ มีขนาดหน้าตักกว้าง 4 ศอก ก่ออิฐถือปูนปางมารวิชัย องค์สีขาว รูปแบบศิลป์แบบพม่า
หลังวิหารมีองค์เจดีย์สีทอง 2 องค์ เจดีย์องค์ที่ 1 สูงประมาณ 20 เมตร สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2387 เจดีย์องค์ที่ 2 สูงประมาณ 9 เมตร สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2432 เป็นเจดีย์ศิลปะมอญผสมพม่า ลักษณะแปดเหลี่ยมย่อมุมที่ทำให้ฐานลาด และบัวคว่ำ มีเจดีย์บริวารที่ด้านล่างของฐาน ปูชนียวัตถุ คือ พระพุทธรูปหยกขาวพม่าสูง 5 ฟุต ปางปฐมเทศนา แกะจากหินหยกพม่าโดยช่างฝีมือจากเมืองมัณฑะเลย์
วัดป่าเจดีย์เหลี่ยม

วัดป่าเจดีย์เหลี่ยม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลแม่ก๊า อำเภอสันป่าตอง จังหวัดเชียงใหม่
วัดป่าเจดีย์เหลี่ยมเคยเป็นวัดร้างอายุกว่า 1,000 ปี จนเมื่อวันที่ 29 เมษายน พ.ศ. 2514 โดยชาวมอญได้ร่วมกันสร้างวัดขึ้นจากวัดร้างของชาวมอญโบราณ ในนิมิตของอาจารย์ทองฮวด ฐิตวณฺโน เห็นภาพงานฉลองพระเจดีย์ มีตัวเลขติดหลังเก้าอี้ในนิมิต 1420 จึงสันนิษฐานว่าเจดีย์สร้างเมื่อ เมื่อ พ.ศ. 1420 ศักราชมอญ 239 (จุลศักราช) โดยมีเศรษฐีสามีภรรยา คู่หนึ่งที่เป็นประธานสร้างเป็นวัด เมื่อทั้งคู่เสียชีวิตจึงนำมาฝังไว้คู่กันและก่อเป็นรูปพระเจดีย์ไว้ ขณะนี้เรียกว่า "กู่เจ้าวัด" อยู่ที่หลังพระประธาน วัดคงร้างไปราว พ.ศ. 1600–1700 พระครูบาเติง จากวัดหนองดู่มาบูรณะอีกครั้ง เมื่อ พ.ศ. 2466 เมื่อพระครูบาเติงมรณภาพเมื่อ พ.ศ. 2468 วัดนี้จึงร้างอีกครั้ง ต่อมาอาจารย์ทองฮวด ฐิตวณฺโน จากจังหวัดกาฬสินธุ์ มาปักกลดอยู่ที่วัดร้างแห่งนี้ เมื่อ 29 เมษายน พ.ศ. 2514 ชาวบ้านเกิดความศรัทธาจึงได้ร่วมกันปฏิสังขรณ์วัด ตั้งเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2522 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2531
ชื่อของวัดเรียกกันหลายนาม เช่น วัดเจตอยเหลิ่ม (ဘာေစတ႘လုီ แปลว่าวัดเจดีย์พัง) วัดเกริบ (ဘာၿဂုိပ္ แปลว่าวัดป่า) วัดหนู่ (ဘာေဇှာဝ္ แปลว่าวัดธง) ส่วนคนเมืองนิยมเรียก วัดตุง บ้างก็เรียก วัดเม็ง (วัดมอญ) เชื่อว่าที่ชื่อว่าวัดป่าเจดีย์เหลี่ยม มาจากภาษามอญว่า "แผ่ว์เจตอยเหลิ่ม" (วัดเจดีย์พัง) เนื่องจากเสียงคำว่า "เหลิ่ม" คล้ายกับคำว่า "เหลี่ยม"
พระธาตุเจดีย์เหลี่ยมมีความสูงจากพื้นถึงฉัตร 19 เมตร องค์เจดีย์กว้างด้านละ 9 เมตร กำแพงพระเจดีย์ทั้งสี่ด้าน กว้างด้านละ 22 เมตร ภายในองค์พระเจดีย์บรรจุพระบรมสารีริกธาตุทั้งสี่ด้านบรรจุพระพุทธรูปปูนปั้นพระพุทธเจ้า 28 องค์
ลูกอมีร์

ลูกอมีร์  เป็นหมู่บ้านในเทศบาลกอญิตส์ในประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา หมู่บ้านประกอบด้วยหมู่บ้านดอญีลูกอมีร์ (Donji Lukomir; ลูกอมีร์ล่าง) และกอร์ญีลูกอมีร์ (Gornji Lukomir; ลูกอมีร์บน) โดยกอร์ญีลูกอมีร์เป็นหมู่บ้านที่ตั้งอยู่สูงที่สุดและห่างไกลที่สุดในประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา
ลูกอมีร์ตั้งอยู่ที่ความสูง 1,495 เมตรจากระดับน้ำทะเล ในภูเขาบิเยลาชนิตซา สเตชักสมัยศตวรรษที่ 14–15 บ่งชี้ว่ามีผู้อยู่อาศัยที่หมู่บ้านนี้เป็นเวลาหลายร้อยปีแล้ว บ้านเรือนสร้างด้วยหินและหลังทำจากไม้ ใกล้กันกับหมู่บ้านเป็นที่ตั้งของหุบผาชันรากิตนิตซาซึ่งตำนานท้องถิ่นเล่าว่าเป็นที่กำเนิดของมังกร
วัดพระธาตุดอยสะเก็ด

วัดพระธาตุดอยสะเก็ด เป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดสามัญ สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเชิงดอย อำเภอดอยสะเก็ด จังหวัดเชียงใหม่
วัดพระธาตุดอยสะเก็ดมีพระบรมธาตุเจดีย์ซึ่งมีตำนานเล่าว่า ในสมัยพุทธกาลพระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้ตรัสรู้แล้ว พระองค์ได้ออกเดินทางเผยแพร่ธรรมะในแถบดินแดนชมพูทวีป ได้แสดงปาฏิหาริย์มาปรากฏกายทิพย์ ณ บนยอดดอยแห่งนี้ แล้วทรงเปล่งพระฉัพพรรณรังสีสว่างเจิดจ้าไปทั่วบริเวณ เมื่อพญานาคคู่หนึ่งที่อาศัยอยู่ในหนองบัว ได้เห็นฉัพพรรณรังสีจึงเลื้อยขึ้นสู่ยอดดอยแลเห็นพระพุทธองค์ จึงเกิดความเลื่อมใสแปลงกายเป็นชายหนุ่มหญิงสาวมาเข้าเฝ้า พร้อมกับได้นำดอกบัวมาถวาย พระพุทธองค์ทรงรับเอาดอกบัวนั้นไว้แล้วจึงแสดงธรรมโปรดและประทานเกศาธาตุแก่พญานาคแปลงคู่นั้น พญานาคจึงได้อธิษฐานสร้างเจดีย์หิน แล้วนำเอาพระเกศาธาตุบรรจุไว้บนดอยแห่งนี้ ต่อมาได้มีนายพรานาได้มาพบเห็นเจดีย์มีลักษณะสวย ได้ได้นำเอาก้อนหินมาก่อเป็นรูปเจดีย์ขึ้น กลางคืนได้นิมิตทราบว่าเจดีย์นี้บรรจุพระเกศาธาตุของพระพุทธเจ้า จึงบอกกล่าวประชาชนในแถบนั้นให้มาสักการบูชา เรียกภูเขานั้นว่า "ดอยเส้นเกศ" ต่อมาเพี้ยนมาเป็น "ดอยสะเก็ด"
สำหรับประวัติการสร้างวัด มีพระภิกษุรูปหนึ่งชื่อว่า "ครูบาเก๋" จากเมืองน่านมาสร้างวิหารและบูรณะเจดีย์พร้อมทั้งสถาปนาขึ้นเป็นวัดใช้ชื่อว่า "วัดดอยสะเก็ด" ต่อมา จ.ศ. 1197 (พ.ศ. 2398) พ่อน้อยอินทจักร ได้มาบูรณะวิหารหลังเก่า จ.ศ. 1247 (พ.ศ. 2448) ครูบาชัยวัดลวงเหนือ (วัดศรีมุงเมืองในปัจจุบัน) ได้มาซ่อมแซมวิหารและบูรณะให้เจดีย์ใหญ่ขึ้น จ.ศ. 1257 (พ.ศ. 2458) พระอภิวงศ์หรือครูบากาวิชัย พร้อมด้วยพ่อหนานอินทวงศ์ (พ่อขุนผดุงดอยแดน) ได้มาตั้งบ้านเรือนอยู่ในหมู่บ้านเชิงดอยเป็นครอบครัวแรกได้ร่วมกันอุปถัมภ์วัดดอยสะเก็ดเรื่อยมา กรมการศาสนาระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2155 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2461
ภายในวิหารมีองค์พระประธาน 5 องค์ บนสุดองค์กลางเป็นพระพุทธรูปปูนปั้น ปางมารวิชัย หน้าตัดกว้าง 49 นิ้ว เจดีย์พระเกศาธาตุองค์เดิม สร้างเมื่อ พ.ศ. 2485 เป็นศิลปะล้านนา ภายในบรรจุพระเกศาธาตุแห่งพระองค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้า ส่วนเจดีย์พระเกศาองค์ใหม่ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2536 ครอบองค์เดิมเพื่อให้สูงเด่นเป็นสง่า สูง 30 เมตร วัดมีกุฏิวิปัสสนา 16 หลัง ส่วนศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ 2532 ใช้เป็นหอสวดมนต์ หอฉัน เป็นอาคาร 2 ชั้น ทรงไทย
นีลส์แห่งออร์ฮูส

นักบุญนีลส์แห่งออร์ฮูส หรือ นีลส์ผู้ศักดิ์สิทธิ์ (ก่อนค.ศ. 1157 - ค.ศ. 1180) เป็นเจ้าชายเดนมาร์กที่ใช้พระชนม์ชีพในร่มเงาศาสนา และได้รับการเคารพนับถือในฐานะนักบุญประจำเมืองออร์ฮูส จนถึงศตวรรษที่ 18 แม้ว่าพระองค์จะไม่ได้รับการประกาศเป็นนักบุญอย่างเป็นทางการก็ตาม
พระประวัติ.
นีลส์แห่งออร์ฮูส ประสูติในพระนาม เจ้าชายนีลส์ คนุตเซนแห่งเดนมาร์ก ทรงเป็นพระโอรสนอกสมรสในพระเจ้าคนุตที่ 5 แห่งเดนมาร์ก กับสตรีไม่ปรากฏนาม พระองค์เป็นพระเชษฐาในบิชอปวัลเดมาร์แห่งชเลสวิช เจ้าชายนีลส์ได้รับการตั้งพระนามตามพระปัยกา คือ พระเจ้านีลส์แห่งเดนมาร์ก
เมื่อทรงอยู่ในวัยหนุ่ม เจ้าชายนีลส์ทรงเบื่อหน่ายพระชนม์ชีพในราชสำนักและถอนพระองค์ไปประทับยังหมู่บ้านสคิบบีใกล้เมืองออร์ฮูส พระองค์ทรงสร้างโบสถ์ที่นั้นด้วยกำลังของพระองค์เอง พระองค์ดำรงพระชนม์ดั่งนักบุญและช่วยเหลือผู้คนรอบๆ เมืองออร์ฮูส วันหนึ่งขณะที่พระองค์กับชายสองสามคนจากในเมืองทำการโค่นต้นไม้เพื่อนำมาใช้สร้างโบสถ์อีกแห่งที่วีบี ใกล้ทะเล ชายคนหนึ่งบ่นว่าเขากระหายน้ำ นักบุญนีลส์จึงทรงอธิษฐานขอน้ำ และมีน้ำพุบังเกิดขึ้นช่วยบรรเทาความกระหายของชายคนนั้น เหตุการณ์นี้ถูกเรียกว่า "ฤดูใบไม้ผลิของนักบุญนีลส์" (Hellig Niels' Kilde) ตั้งแต่นั้นมา และบริเวณนั้นกลายเป็นสถานที่แสวงบุญมานานกว่าหลายร้อยปี และมีการปรากฏว่า มีการรักษาความป่วยไข้ของผู้คนให้หายอย่างเป็นปาฏิหาริย์ ณ สถานที่แห่งนั้นซึ่งเกิดขั้นในวันกลางฤดูร้อน ในช่วงที่นักบุญนีลส์กำลังจะมรณภาพใน ค.ศ. 1180 พระองค์ขอให้ฝังร่างของพระองค์ใน "โบสถ์เล็กๆ ริมทะเล" (โบสถ์เซนต์คลีเมนต์) พระองค์ได้รับการฝังพระศพที่สุสานโบสถ์เซนต์คลีเมนต์ ต่อมามหาวิหารออร์ฮูสได้ถูกสร้างขึ้นใกล้กับบริเวณโบสถ์นั้น และกลายเป็นศูนย์รวมจิตวิญญาณของผู้คนในท้องถิ่นผู้เคารพเลื่อมใส นักบุญนีลส์แห่งออร์ฮูส (บางครั้งถูกเรียกว่า นักบุญนิโคลัส)
การอภิปรายไม่ไว้วางใจในประเทศไทย

การอภิปรายไม่ไว้วางใจ เป็นกระบวนการตรวจสอบการบริหารงานของรัฐบาลวิธีหนึ่ง โดยรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2540 ได้บัญญัติวิธีการตรวจสอบด้วยวิธีนี้เช่นเดียวกับรัฐธรรมนูญฉบับก่อน ๆ แต่ได้เพิ่มหลักการสำคัญซึ่งแตกต่างไปจากฉบับอื่น เรียกว่า "การเสนอญัตติขอเปิดอภิปรายทั่วไป เพื่อลงมติไม่ไว้วางใจนายกรัฐมนตรีหรือรัฐมนตรีเป็นรายบุคคล" ซึ่งถูกนำมาใช้ในรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2560 ด้วย
ตามมาตรา 151 ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560 การอภิปรายไม่ไว้วางใจจำแนกได้เป็น:
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560 กำหนดให้สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจำนวนไม่น้อยกว่า 1 ใน 5 ของจำนวนสมาชิกทั้งหมดเท่าที่มีอยู่ในสภา (โดยทั่วไปคือ 100 คน) มีสิทธิเข้าชื่อเสนอญัตติขอเปิดอภิปรายทั่วไปเพื่อลงมติไม่ไว้วางใจรัฐมนตรีเป็นรายบุคคลหรือทั้งคณะ โดยเมื่อได้มีการเสนอญัตติแล้ว นายกรัฐมนตรีจะยุบสภาผู้แทนราษฎรมิได้ ทั้งนี้เพื่อป้องกันไม่ให้รัฐมนตรีหลีกหนีการถูกอภิปราย 
การออกเสียงลงมติไม่ไว้วางใจ ห้ามมิให้กระทำในวันเดียวกันกับที่การอภิปรายสิ้นสุด ทั้งนี้เพื่อให้สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้มีเวลาไตร่ตรอง มติไม่ไว้วางใจจะต้องมีคะแนนเสียงมากกว่ากึ่งหนึ่งของจำนวนสมาชิกทั้งหมดเท่าที่มีอยู่ของสภาผู้แทนราษฎร (โดยทั่วไปคือเท่ากับหรือเกินกว่า 251 เสียง) หากสภาลงมติไม่ไว้วางใจ รัฐมนตรีผู้นั้นจะต้องพ้นจากตำแหน่งทันทีตามมาตรา 170
นายกรัฐมนตรีมีสถานภาพเป็นรัฐมนตรีคนหนึ่งที่อาจถูกอภิปรายไม่ไว้วางใจได้ หากนายกรัฐมนตรีถูกลงมติไม่ไว้วางใจ คณะรัฐมนตรีทั้งคณะก็จะต้องพ้นจากตำแหน่งตามมาตรา 167
ประวัติศาสตร์.
มหกรรม 7 วัน.
การอภิปรายไม่ไว้วางใจครั้งที่นับได้ว่าเป็นประวัติศาสตร์ เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2490 ถึง 26 พฤษภาคม ปีเดียวกัน โดย พรรคประชาธิปัตย์ ในฐานะฝ่ายค้าน เปิดการอภิปรายไม่ไว้วางใจรัฐบาล พล.ร.ต.ถวัลย์ ธำรงนาวาสวัสดิ์ ทั้งคณะ อันเนื่องมาจากภาวะเศรษฐกิจที่ฝืดเคืองอย่างรุนแรง ข้าวปลาอาหารราคาแพง การทุจริตประพฤติมิชอบของรัฐบาล รวมไปถึงกรณีสวรรคตของรัชกาลที่ 8 ที่ก่อให้เกิดความแตกแยกของคนในชาติอย่างกว้างขวาง เพราะรัฐบาลไม่สามารถให้ความกระจ่างได้แม้จะผ่านมาแล้วถึงหนึ่งปี
การอภิปรายครั้งนี้ดำเนินอย่างยาวนานต่อเนื่องถึง 8 วัน 7 คืน ด้วยกัน จนถูกเรียกว่า "มหกรรม 7 วัน" ผู้นำการอภิปรายคือ นายควง อภัยวงศ์ และ ม.ร.ว.เสนีย์ ปราโมช หัวหน้าและรองหัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์ และเป็นการอภิปรายครั้งแรกที่ถ่ายทอดเสียงทางวิทยุกระจายเสียง แม้ผลการอภิปราย รัฐบาลจะได้รับเสียงไว้วางใจจากสภาผู้แทนราษฎร ด้วยมติ 86 ต่อ 55 จากสมาชิกทั้งหมด 178 คน แต่หลังจากนั้นเพียงสองวัน คือ ในวันที่ 28 พฤษภาคม ปีเดียวกัน รัฐบาลก็ต้องลาออกเพื่อลดแรงกดดันและปรับเปลี่ยนคณะรัฐมนตรี
วัดชนะสงสารพิทยาธร

วัดชนะสงสารพิทยาธร เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลคลองนครเนื่องเขต อำเภอเมืองฉะเชิงเทรา จังหวัดฉะเชิงเทรา ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 15 ไร่ 99 ตารางวา ปัจจุบันมีพระครูฉันท์พิทักษ์ (ฉลวย) เป็นเจ้าอาวาส
วัดชนะสงสารพิทยาธร หรือ วัดชนะสงสาร ได้รับอนุญาตให้ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2365 แต่เดิมชาวบ้านเรียกว่า วัดสงสาร เดิมบริเวณที่สร้างวัดเป็นที่ดินของอุบาสิกาสร้อย ซึ่งศรัทธาต่อพระธุดงค์ที่ได้จาริกมาปลักกลดในบริเวณนั้นจึงได้ออกปากถวายที่ดินแก่พระธุดงค์รูปนั้น แต่พระธุดงค์จะต้องจาริกไปที่อื่น จึงได้ถวายที่ดินแปลงนี้กับวัดปากคลอง ต่อมาวัดปากคลองได้ย้ายวัดมาตั้งใหม่ในบริเวณนี้ โดยได้สร้างเสนาสนะ กุฎิ ที่พักสงฆ์ โดยสร้างจากไม้มุงหลังคาด้วยจาก ชาวบ้านผ่านไปมาก็ออกปากบอกว่าวัดนี้น่าสงสาร จึงเรียกกันติดปากว่า "วัดสงสาร" ต่อมาพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จประพาสทางชลมารคได้เสด็จผ่านมา และได้พระราชทานนามวัดใหม่ว่า "วัดชนะสงสารพิทยาธร" ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2369
ปูชนียวัตถุที่สำคัญของวัด คือ พระประธานในอุโบสถ นามว่า "หลวงพ่อโตศรีอริยชนะสงสาร"
วัดนาเหล่าบก

วัดนาเหล่าบก เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหนองยาว อำเภอพนมสารคาม จังหวัดฉะเชิงเทรา ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 23 ไร่ 23 ตารางวา ปัจจุบันมีพระครูอาทรสันติคุณ เป็นเจ้าอาวาส
วัดนาเหล่าบกเป็นวัดที่ชาวบ้านนาเหล่าบกซึ่งได้อพยพจากบ้านลาวพวน นครจำปาศักดิ์ ระหว่าง พ.ศ. 2340–2395 ได้ร่วมกันสร้างวัดระหว่าง พ.ศ. 2365-2375 ตั้งชื่อวัดนาเหล่าบก ตามชื่อหมู่บ้าน ได้รับอนุญาตตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2375 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2525
สิมหรืออุโบสถของวัดนาเหล่าบกมีสภาพทรุดโทรม หน้าบันเขียนสีลายพระอินทร์ทรงช้างสามเศียรล้อมรอบด้วยลายดอกโบตั๋น ทางด้านโครงสร้างได้รับอิทธิพลสถาปัตยกรรมงานฝีมือช่างญวน ดังปรากฏในการประดับด้วยซุ้มวงโค้ง ไม่ว่าจะเป็นด้านหน้าและด้านข้าง ปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ รูปปั้นหลวงพ่อตายอ
ประเทศอิรักในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2016

ประเทศอิรัก เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 15 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ เมืองรีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 7-18 กันยายน พ.ศ. 2559 คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติอิรักเป็นตัวแทนประเทศส่งทีมนักกีฬาทีมชาติที่ผ่านรอบคัดเลือกพาราลิมปิกเข้าร่วมแข่งขันทั้งหมด 14 คน
ยิงธนู.
จาวัด อัล-มูซาวี ทำให้อิรักได้รับโควต้าที่ริโอหลังจากผลงานของเขาที่แข่งขันยิงธนูคนพิการชิงแชมป์โลก 2015 ประเภทเรสคิวชาย เขาเอาชนะ โรแบร์โต้ ไอโรดี ของอิตาลี
ผลการแข่งขันดังนี้
โรงพยาบาลทหารที่ 407 (ประเทศยูเครน)

โรงพยาบาลทหารที่ 407  ได้รับการก่อตั้งขึ้นในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1933 ที่เชอร์นิฮิฟ และปัจจุบันนี้ เป็นโรงพยาบาลทหารซึ่งสามารถปฏิบัติการได้ของกองทัพยูเครน
วอลเลย์บอลหญิงโกปปาอีตาเลีย

วอลเลย์บอลหญิงโกปปาอีตาเลีย  เป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลประจำปีของสโมสรวอลเลย์บอลในประเทศอิตาลี การแข่งขันอยู่ภายใต้การดูแลของเลกาปัลลาโวโลเซเรียอาเฟมมีนีเล (') ร่วมกับสหพันธ์วอลเลย์บอลอิตาลี (')
โกปปาอีตาเลียจัดการแข่งขันขึ้นครั้งแรกใน ค.ศ. 1978 สโมสรที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดคือวอลเลย์แบร์กาโมและโอลิมเปีย เตโอโดราซึ่งชนะเลิศทั้งหมด 6 สมัย
ท่าอากาศยานนานาชาติวาวาอู

ท่าอากาศยานนานาชาติวาวาอู  หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ ท่าอากาศยานนานาชาติลูเปเปาอู  (IATA: VAV, ICAO: NFTV) เป็นท่าอากาศยานในวาวาอู ประเทศตองงา ท่าอาศยานตั้งอยู่ห่างจากเมืองหลักอย่างเนอิอาฟูของวาวาอูเป็นระยะทาง 
ท่าอาศยานแห่งนี้มีเส้นทางที่น้อย โดยมีเส้นทางนานาชาติที่เชื่อมกับประเทศฟีจี ผ่านการให้บริการของสายการบินฟีจี ส่วนเส้นทางในประเทศมีเส้นทางเชื่อมกับฮาอะไป โตงาตาปู นีอูอาโฟโออูและนีอูอาโตปูตาปู รวมถึงให้บริการการบินเช่าเหมาลำด้วย
ดอน เรวี่

ดอนัลด์ จอร์จ เรวี่ (#เปลี่ยนทาง , 10 กรกฎาคม 1927 - 26 พฤษภาคม 1989) เป็นนักฟุตบอลและผู้จัดการทีมชาติอังกฤษ เป็นที่รู้จักจากความสำเร็จกับลีดส์ยูไนเต็ด ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1961 ถึง ค.ศ. 1974 ซึ่งเขาได้รับแต่งตั้งให้เป็นผู้จัดการทีมชาติอังกฤษในศึกฟุตบอลโลก 1974 
เขาเริ่มอาชีพค้าแข้งกับเลสเตอร์ซิตีในตำแหน่งกองหน้า ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1944 ก่อนย้ายไปฮัลล์ซิตี ด้วยค่าตัว 19,000 ปอนด์ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1949 เขาถูกขายให้กับแมนเชสเตอร์ซิตี ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1951 ด้วยค่าตัว 25,000 ปอนด์ ซึ่งเขากลายเป็นจุดสนใจหลังจาก "แผนเรวี่" ทำให้เขาได้รับการเสนอชื่อให้เป็น นักฟุตบอลแห่งปีของสมาคมผู้สื่อข่าวฟุตบอล ในปี ค.ศ. 1954-55 หลังจากที่เขาได้คิดค้นบทบาทของศูนย์หน้าแนวลึกเป็นครั้งแรกในอังกฤษ ต่อมาเขาก็คว้าแชมป์เอฟเอ คัพ ปี 1956 หลังจากปีที่แล้วเขาแพ้ในถ้วยเอฟเอ คัพ รอบชิงชนะเลิศ ปี 1955 ให้กับนิวคาสเซิลยูไนเต็ด เขาถูกซื้อโดยซันเดอร์แลนด์ ในราคาค่าตัว 22,000 ปอนด์ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1956 ก่อนที่จะย้ายไปลีดส์ยูไนเต็ด ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1958 ด้วยค่าตัว 14,000 ปอนด์ รวมแล้วเขายิงได้ 108 ประตูจาก 501 นัดในลีกและบอลถ้วยในอาชีพค้าแข้ง 18 ปี และยังยิงได้ 4 ประตูจากการลงเล่นให้ทีมชาติอังกฤษ 6 นัด
อนุสรณ์สถานซาร์ดาราปัต

อนุสรณ์สถานซาร์ดาราปัต  เป็นหมู่อนุสรณ์สถานที่ระลึกถึงยุทธการที่ซาร์ดาราปัต ตั้งอยู่ในหมู่บ้านอารัคส์ จังหวัดอาร์มาวีร์ ประเทศอาร์มีเนีย งานออกแบบเป็นผลงานของสถาปนิกราฟาแยล อิสราแยลยัน ส่วนงานประติมากรรมเป็นผลงานของอารา ฮารุทยุนยัน, อาร์ชัม ชาฮินยัน และซัมแบล มานัสยัน
ประวัติ.
โครงการก่อสร้างเริ่มในต้นคริสต์ทศวรรษ 1960 นำโดยยากอฟ ซารอบยัน เลขานุการลำดับที่หนึ่งของพรรคคอมมิวนิสต์อาร์มีเนีย ซึ่งได้ส่งรายงานแผนก่อสร้างโครงการไปยังมอสโกในปี 1964 ที่ซึ่งคณะกรรมการกลางสหภาพโซเวียตอนุมัติการก่อสร้าง ในปี 1966 ตำแหน่งผู้นำสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตอาร์มีเนียเปลี่ยนมือมาสู่อันตอน คอชินยัน ซึ่งเป็นผู้เริ่มการก่อสร้าง ในปี 1968 ระหว่างการเฉลิมฉลอง 50 ปีของยุทธการที่ซาร์ดาราปัต ได้มีการสร้างสวนสาธารณะเป็นอนุสรณ์บนพื้นที่อดีตสนามรบ ในปี 1969 หมู่อนุสรณ์สถานได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแห่งรัฐสหภาพโซเวียต ในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1980 ผู้นำของสาธารณรัฐโซเวียตสามสาธารณรัฐคือ สาธารณรัฐอาร์มีเนีย, สาธารณรัฐจอร์เจีย และสาธารณรัฐอาเซอร์ไบจาน (กาแรน แดมีร์จยัน, เอดูอาร์ด เชวาร์ดนัดเซ และเฮย์แดร์ แอลีเยฟ ตามลำดับ) เดินทางเยี่ยมชมอนุสรณ์สถานระหว่างการประชุมเขตการทหารทรานส์คอเคซัส นี่ถือเป็นครั้งเดียวที่ผู้นำอาเซอร์ไบจานเดินทางมาแสดงความเคารพต่อผู้วายชนม์ในสงครามของอาร์มีเนีย
พรรคพลัง

พรรคพลัง  เป็นพรรคการเมืองไทยที่ยื่นจดทะเบียนจัดตั้งต่อ กกต. เมื่อวันพฤหัสบดีที่ 22 ตุลาคม ปี พ.ศ. 2563 โดยมีนาย สุรศักดิ์ ศิริบุญ เป็นหัวหน้าพรรค
โดยทางพรรคเดิมมีกำหนดจัดประชุมใหญ่สามัญ ครั้งที่ 1/2564 เพื่อเลือกตั้งหัวหน้าพรรค เลขาธิการพรรค และคณะกรรมการบริหารพรรคอย่างเป็นทางการ รวมถึงรับรองข้อบังคับพรรคพร้อมกับเชิญอดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังและอดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ สุชาติ ธาดาธำรงเวช มาแสดงปาฐกถาพิเศษ ในวันที่ 9 พฤษภาคม ปี พ.ศ. 2564 ที่ โรงแรมมิราเคิลแกรนด์คอนเวนชั่นเซ็นเตอร์ แต่ด้วยสถานการณ์โควิด-19 จึงต้องเลื่อนออกไปก่อน
ต่อมาในวันเสาร์ที่ 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2564 ทางพรรคพลังได้จัดการประชุมใหญ่สามัญครั้งที่ 1/2564 เพื่อเลือกตั้งคณะกรรมการบริหารพรรค ซึ่งที่ประชุมมีมติเลือก นายชัยยพล พสุรัตน์บรรจง และนางสาว อัญชิสา เทพทับทิมทอง เป็นหัวหน้าพรรคและเลขาธิการพรรคคนใหม่ จากนั้นในวันอังคารที่ 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565 พรรคพลังได้จัดการประชุมคณะกรรมการบริหารพรรคครั้งที่ 1/2565 โดยมีวาระการประชุมวาระพิเศษเพื่อแต่งตั้งกรรมการบริหารพรรคเพิ่มเติมอีก 3 คนคือ นายเพทาย สว่างเดือน เป็นรองหัวหน้าพรรคภาคกลาง นางสาวปุณณาสา คิดละเอียด เป็นรองเลขาธิการพรรค และนายประเทือง กรุดทอง เป็นกรรมการบริหารพรรค
กระทั่งวันจันทร์ที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2565 ที่ประชุมใหญ่ กกต. มีมติรับรองพรรคพลังเป็นพรรคการเมืองอย่างเป็นทางการ ในวันจันทร์ที่ 25 ตุลาคม พ.ศ. 2565 ในการประชุมคณะกรรมการบริหารพรรคพลังครั้งที่ 4/2565 ที่ประชุมมีมติให้นายชัยยพล หัวหน้าพรรค เป็นบุคคลที่ได้รับเสนอชื่อเป็นนายกรัฐมนตรีไทย ลำดับที่ 1 ตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย มาตรา 88
วันที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2566 พรรคพลังได้จัดตั้งสาขาพรรคสาขาแรกที่ตำบลบ้านมุง อำเภอเนินมะปราง จังหวัดพิษณุโลก จากนั้นในวันเสาร์ที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2566 นายชัยยพลได้ยื่นใบลาออกจากตำแหน่งหัวหน้าพรรคทำให้คณะกรรมการบริหารพรรคต้องพ้นจากตำแหน่งทั้งคณะ โดยให้มีผลในวันรุ่งขึ้นคือในวันอาทิตย์ที่ 19 มีนาคม ซึ่งพรรคพลังได้จัดประชุมใหญ่สามัญประจำปี ครั้งที่ 1/2566 เพื่อเปลี่ยนแปลงแก้ไขข้อบังคับพรรคและเลือกตั้งคณะกรรมการบริหารพรรคชุดใหม่จำนวน 12 คนซึ่งที่ประชุมมีมติเลือกนายลิขสิทธิ์ (ชื่อเดิม วิสิทธิ์) ใสกระจ่าง อดีตโฆษกพรรค น้องชายของร้อยโทกุเทพ ใสกระจ่าง และนายชัยยพล อดีตหัวหน้าพรรคเป็นหัวหน้าพรรคและเลขาธิการพรรคคนใหม่ นอกจากนี้ยังแต่งตั้งให้ นายณัฐวุฒิ วงศ์เนียม นักกฎหมายมหาชนชื่อดังเป็นประธานนโยบายและยุทธศาสตร์พรรค ต่อมานาวาอากาศเอก (พิเศษ) กมล ได้ยื่นหนังสือลาออกจากสมาชิกพรรคเมื่อวันที่ 11 เมษายน 2566 โดยให้มีผลทันทีทำให้เหลือคณะกรรมการบริหารพรรคทั้งสิ้น 11 คน
คณะกรรมการบริหารพรรค.
ชุดที่ 1 (27 พฤศจิกายน 2564-ปัจจุบัน).
ในคราวประชุมใหญ่สามัญครั้งที่ 1/2564 เมื่อวันเสาร์ที่ 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2564 ได้มีการเลือกตั้งคณะกรรมการบริหารพรรคทั้งสิ้น 12 คนประกอบด้วย
รางวัลนาฏราช สาขานักแสดงนำชายละครและซีรีส์ยอดเยี่ยม

รางวัลนาฏราช สาขานักแสดงนำชาย(บนแพลตฟอร์มออนไลน์)ยอดเยี่ยม เป็นหนึ่งในรางวัลนาฏราช จัดโดยสมาพันธ์สมาคมวิชาชีพวิทยุกระจายเสียงและวิทยุโทรทัศน์ เพื่อมอบให้แก่นักแสดงชายที่แสดงบทนำได้อย่างโดดเด่น เข้าถึงอารมณ์ของตัวละคร ถ่ายทอดออกมาได้ละเอียดและลึกซึ้ง สมกับเป็นนักแสดงมืออาชีพ ควรค่าแก่การได้รับรางวัลในปีนั้น ๆ โดยคะแนนจะมาจากการลงคะแนนของเหล่าสมาชิกสมาพันธ์ ซึ่งรางวัลนี้ถือเป็นอีกหนึ่งรางวัลใหญ่ของงาน ที่พิจารณาจากการฉายลงบนแพลตฟอร์มออนไลน์
รางวัลนาฏราช สาขานักแสดงนำหญิงละครและซีรีส์ยอดเยี่ยม

รางวัลนาฏราช สาขานักแสดงนำหญิง(บนแพลตฟอร์มออนไลน์)ยอดเยี่ยม เป็นหนึ่งในรางวัลนาฏราช จัดโดยสมาพันธ์สมาคมวิชาชีพวิทยุกระจายเสียงและวิทยุโทรทัศน์ เพื่อมอบให้แก่นักแสดงชายที่แสดงบทนำได้อย่างโดดเด่น เข้าถึงอารมณ์ของตัวละคร ถ่ายทอดออกมาได้ละเอียดและลึกซึ้ง สมกับเป็นนักแสดงมืออาชีพ ควรค่าแก่การได้รับรางวัลในปีนั้น ๆ โดยคะแนนจะมาจากการลงคะแนนของเหล่าสมาชิกสมาพันธ์ ซึ่งรางวัลนี้ถือเป็นอีกหนึ่งรางวัลใหญ่ของงาน ที่พิจารณาจากการฉายลงบนแพลตฟอร์มออนไลน์
บอแลงเกสถาน (จังหวัดบูเชฮร์)

บอแลงเกสถาน  เป็นหมู่บ้านในตำบลแคบกอน อำเภอคอคี เทศมณฑลแดชที จังหวัดบูเชฮร์ ประเทศอิหร่าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 หมู่บ้านนี้มีประชากร 570 คนใน 140 ครัวเรือน
ฮินดูสถาน

ฮินดูสถาน  มีรูปสั้นว่า ฮินด์  เป็นชื่อในภาษาเปอร์เซียที่ใช้เรียกอินเดียตอนเหนือหรืออนุทวีปอินเดีย (อย่างกว้าง) ซึ่งต่อมาผู้อยู่อาศัยในภูมิภาคดังกล่าวได้รับไปใช้ในภาษาฮินดี–อูรดู (ฮินดูสถาน) ภูมินามอื่น ๆ ของอนุทวีปนี้คือ "ชมพูทวีป", "ภารตะ" และ "อินเดีย"
หลังการขีดเส้นแบ่งอินเดีย ยังมีการใช้ชื่อ "ฮินดูสถาน" ต่อมาในฐานะชื่อเก่าแก่ชื่อหนึ่งของสาธารณรัฐอินเดีย
ในฐานะศัพท์ภูมิศาสตร์เก่าแก่ "ฮินดูสถาน" หมายถึงดินแดนแห่งแม่น้ำสินธุ ความหมายรองของ "ฮินดูสถาน" ในฐานะศัพท์ภูมิศาสตร์คือที่ราบลุ่มแม่น้ำสินธุ-คงคาในอินเดียตอนเหนือ
รางวัลนาฏราช สาขาละครและซีรีส์ยอดเยี่ยม

รางวัลนาฏราช สาขาละครและซีรีส์ยอดเยี่ยม แพลตฟอร์มออนไลน์ เป็นหนึ่งในรางวัลนาฏราช จัดโดยสมาพันธ์สมาคมวิชาชีพวิทยุกระจายเสียงและวิทยุโทรทัศน์ รางวัลนาฏราชสาขานี้เป็นเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มรางวัลประเภท ละครและซีรีส์แพลตฟอร์มออนไลน์ และเป็นรางวัลาสาขาสูงสุดด้านนี้ โดยคุณสมบัติของรางวัลนี้จะต้องเป็นผลงานที่เผยแพร่ผ่านผู้ให้บริการโอทีทีหรือสตรีมมิงวีดิโอทางอินเตอร์เน็ต ละครและซีรีส์ที่ได้รางวัลจึงถือเป็นเกียรติอย่างสูงสุด ผู้ที่ขึ้นรับรางวัลสาขานี้จะเป็นผู้จัดละครหรือผู้กำกับที่เรื่องนั้นให้เครดิตอย่างเป็นทางการ
รางวัลนาฏราช สาขาบทโทรทัศน์ยอดเยี่ยม แพลตฟอร์มออนไลน์

รางวัลนาฏราช สาขาบทต้นฉบับละครและซีรี่ส์ยอดเยี่ยม เป็นหนึ่งในรางวัลนาฏราช จัดโดยสมาพันธ์สมาคมวิชาชีพวิทยุกระจายเสียงและวิทยุโทรทัศน์ เพื่อมอบให้แก่ผู้เขียนบทละครที่เขียนบทละครได้ดี โดยบทละครนั้นอาจจะดัดแปลงมาจากนวนิยายหรือแต่งขึ้นมาเองได้ บทละครเปรียบเสมือนหัวใจสำคัญของละคร ฉะนั้นบทละครที่ได้รับรางวัล ควรเป็นบทละครที่รักษาเค้าโครงเรื่องบทประพันธ์หรือร้อยเรียงเรื่องราวได้สมเหตุสมผล เนื้อเรื่องสวยงาม ชวนติดตาม ควรค่าแก่การได้รับรางวัลในปีนั้นๆ โดยคะแนนจะมาจากการลงคะแนนของเหล่าสมาชิกสมาพันธ์
วัดศาลาหัวยาง

วัดศาลาหัวยาง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบ่อยาง อำเภอเมือง จังหวัดสงขลา
วัดศาลาหัวยางตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2300 สมัยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ แห่งกรุงศรีอยุธยา ชาวบ้านได้ร่วมใจกันสร้างวัดนี้ ระยะแรกได้นิมนต์พระหนอนมาอยู่ปกครองวัดและเป็นเจ้าอาวาสรูปแรก ชาวบ้านเรียกนามวัดนี้ว่า วัดหลาหัวยาง ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2310 ด้านการศึกษาทางวัดได้ให้ทางราชการจัดสร้างโรงเรียนเทศบาล 3 (วัดศาลาหัวยาง) ขึ้นในที่วัด ได้ก่อตั้งเมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2435 โดยระยะแรกใช้ศาลาการเปรียญวัดศาลาหัวยางเป็นโรงเรียน
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถสร้างโดยปั้น อุปการโกษากร ท่านผู้หญิงในเจ้าพระยาวิเชียรคีรี (เม่น ณ สงขลา) เจ้าเมืองสงขลาในสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น อุโบสถหันหน้าไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ มีลักษณะศิลปกรรมแบบพระราชนิยมรัชกาลที่ 3 ล้อมรอบด้วยกำแพงแก้วขนาดยาวประมาณ 32 เมตร กว้างประมาณ 22 เมตร ตัวอุโบสถก่ออิฐถือปูนขนาดกว้างประมาณเมตร 9 ยาวประมาณ 17 เมตร บริเวณตัวผังอุโบสถทำเป็นซุ้มโค้ง มีบันไดขึ้นลงด้านทิศตะวันตกเฉียงเหนือและทิศตะวันออกเฉียงใต้ หลังคาอุโบสถมุงด้วยกระเบื้องเคลือบสีลวดลาย หน้าบันอุโบสถทั้งด้านทิศตะวันตกและด้านทิศตะวันออกเป็นรูปวานรทรงมงกุฏมีประภามณฑลรอบภายในวงกลม ประกอบด้วยเทวดาข้างละ 1 องค์ รายล้อมด้วยลวดลายกนกเปลว ภายในอุโบสถประดิษฐานพระประธานปางมารวิชัยอยู่บนฐานชุกชีสูง
วัดมหัตตมังคลาราม

วัดมหัตตมังคลาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมคลองอู่ตะเภา ในตำบลควนลัง อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา มีเนื้อที่รวม 26 ไร่ 2 งาน 26 ตารางวา
วัดมหัตตมังคลารามเดิมชื่อ วัดหาดใหญ่ใน เริ่มก่อตั้งเป็นสำนักสงฆ์เมื่อ พ.ศ. 2479 โดยนายทอง และนางฉิ้น ใจเย็น ได้บริจาคที่ดินของตนส่วนหนึ่งในครั้งแรกและได้ประชุมตกลงร่วมกับประชาชนชาวบ้านหาดใหญ่ อาราธนาพระมหาคลิ้ง อัตถจาโร จากวัดเลียบ อำเภอเมืองสงขลา จังหวัดสงขลา มาเป็นเจ้าอาวาสรูปแรก ได้รับอนุญาตตั้งวัดเมื่อวันที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2490 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2498 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร ซึ่งต่อมาทางวัดได้สร้างอุโบสถขึ้น กว้าง 18 เมตร ยาว 37 เมตร ต่อมา พ.ศ. 2520 ได้เปลี่ยนนามวัดมาเป็น "วัดมหัตตมังคลาราม" เพื่อให้สอดคล้องกับนามพระพุทธไสยาสน์ที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวพระราชทาน
ปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ พระนอนขนาดใหญ่ "พระพุทธมหัตตมงคล" มีความยาว 35 เมตร สูง 15 เมตร และกว้าง 10 เมตร
วัดสระทะเล

วัดสระทะเล เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสระทะเล อำเภอพยุหะคีรี จังหวัดนครสวรรค์ มี่เนื้อที่ 60 ไร่ 1 งาน 78 ตารางวา มีเจ้าอาวาสรูปปัจจุบันคือ พระอธิการจำเนียร สิริธมโม
วัดสระทะเลตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2357 ตั้งอยู่ที่หมู่บ้านสระทะเล เดิมชื่อหนองทะเล เพราะอยู่ข้างหนองน้ำ ต่อมาหลวงพ่อเทศได้เดินทางมาที่หมู่บ้านและขอตั้งวัดด้านทิศใต้ของหนองน้ำ และทำหนองน้ำให้เป็นสระเนื้อที่ประมาณ 20 ไร่ จึงเปลี่ยนชื่อจากหนองทะเลเป็นสระทะเล และได้ตั้งชื่อวัดตามนั้น วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา พ.ศ. 2432
ปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ หลวงพ่อดำ วัดสระทะเล ชาวบ้านได้เห็นพระพุทธรูปองค์ใหญ่ดำทะมึนกลางป่ารกชัฎอยู่สามองค์ ซึ่งปัจจุบันเหลืออยู่เพียงองค์เดียว ชาวบ้านเรียกว่า "หลวงพ่อดำ" ไม่มีใครทราบความเป็นมาของวัดสระทะเลที่กลายมาเป็นวัดร้าง จนกระทั่งเมื่อ พ.ศ. 2498 กำนันพูน แก้วคง ได้ชักชวนชาวบ้านนำสังกะสีมามุงคลุมองค์พระเอาไว้ ต่อมาเริ่มมีผู้มีจิตศรัทธาได้ร่วมกันสร้างอาคารครอบองค์พระ และช่วยกันต่อเติมโดยรอบองค์พระเพื่อเป็นอาคารอเนกประสงค์ใช้ในกิจกรรมทางพุทธศาสนา จากการสันนิษฐานของกรมศิลปากรว่า หลวงพ่อดำน่าจะสร้างในสมัยสุโขทัย มีอายุประมาณ 700 ปีเศษ 
วัดมีเกจิอาจารย์ คือหลวงพ่อเทศ ที่ชาวบ้านต่างให้ความเคารพนับถือเป็นอย่างมาก มีความเก่งด้านอาคมขลัง ทางน้ำมนต์ มีวาจาสิทธิ์ เชี่ยวชาญเรื่องวิปัสสนากรรมฐาน
วัดบางแก้ว (จังหวัดฉะเชิงเทรา)

วัดบางแก้ว เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 8 ตำบลบางแก้ว อำเภอเมืองฉะเชิงเทรา จังหวัดฉะเชิงเทรา มีเนื้อที่ในการสร้างวัด จำนวน 15 ไร่ ปัจจุบันมี พระครูรัตนพรหมคุณ (โกวิทย์) ดำรงตำแหน่ง เจ้าอาวาส
วัดบางแก้วจัดตั้งขึ้นเป็นวัดเมื่อวันที่ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2534 โดยมีแม่ปริก ปั้นบำรุงสุข เป็นผู้ริเริ่มในการสร้างวัด ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 9 กันยายน พ.ศ. 2541 ทางด้านการศึกษา วัดบางแก้วได้มีการจัดกิจกรรมอบรมคุณธรรม จริยธรรม ให้เด็ก เยาวชน ประชาชนอย่างต่อเนื่องสม่ำเสมอ โดยมีการจัดโครงการบรรพชาสามเณรภาคฤดูร้อน และบวชศิลจาริณี เป็นประจำทุกปี วัดยังเป็นที่ตั้งของสำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัด แห่งที่ 1 ประกาศตั้งเมื่อวันที่ 16 มกราคม พ.ศ. 2545 ภายในวัดมีอุโบสถ มีรูปปั้นพระสีวลี พระพุทธรูปปางลีลาตั้งอยู่ภายนอก
คิม โก-อึน

คิม โก-อึน (เกิด 2 กรกฎาคม ค.ศ. 1991) เป็นนักแสดงหญิงชาวเกาหลีใต้ ปรากฏตัวครั้งแรกในภาพยนตร์ "เสน่ห์หาในวังวน" (2012) ซึ่งเธอได้รับรางวัลนักแสดงหน้าใหม่ยอดเยี่ยมหลายรางวัลในเกาหลีใต้ เธอยังเป็นที่รู้จักในละครโทรทัศน์เรื่อง "ชีสอินเดอะแทร็ป" (2016) "ก็อบลิน คำสาปรักผู้พิทักษ์วิญญาณ" (2016) "จอมราชันบัลลังก์อมตะ" (2020)
วัดแขนน

วัดแขนน [—ขะ-แหฺนน] เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเทพกระษัตรี อำเภอถลาง จังหวัดภูเก็ต
วัดแขนนตั้งวัดเมื่อวันที่ 19 ตุลาคม พ.ศ.2544 ยังไม่ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา แต่เดิมเป็นวัดร้าง เชื่อว่า อดีตพระที่มีความศักดิ์สิทธิ์เคยจำพรรษามาก่อน และดวงวิญญาณของท่านยังคงสถิตอยู่ที่วัดนี้จนถึงปัจจุบัน เพราะทุกกิจกรรมที่สำคัญในหมู่บ้าน ไม่ว่าจะเป็นงานบวช งานแต่ง การทำบุญต้องมีการสักการบูชาดวงวิญญาณพระสงฆ์ที่เรียกนามว่า "พ่อท่านไชยคีรี" ทางทิศตะวันตกของวัดมีซากเจดีย์ขนาดเล็กตั้งอยู่เรียงกัน 3 องค์ สันนิษฐานว่าเป็นที่เก็บกระดูกของบุคคลสำคัญ ชาวบ้านเรียก "เจดีย์พ่อท่านไชยคีรี" จากคำบอกเล่า เจดีย์องค์ที่ 1 บรรจุกระดูก แม่ชี เจดีย์องค์ที่ 2 บรรจุกระดูก พ่อท่านไชยคีรี และเจดีย์องค์ที่ 3 บรรจุกระดูก ทหารของท้าวเทพกษัตรี ท้าวศรีสุนทร
ลักษณะเจดีย์ทั้ง 3 องค์ ตั้งเรียงกัน องค์เจดีย์ปกคลุมด้วยจอมปลวกและต้นไม้ใหญ่ ว่าที่ร้อยตรีบัญญัติ จริยะเลอพงษ์ ได้ก่อเจดีย์ใหม่ครอบ เมื่อ พ.ศ. 2544 เป็นเจดีย์ทรงกลม ทรงลอมฟางคล้ายฝาชี เปลือกเจดีย์ก่ออิฐชั้นเดียวข้างในกลวง มีช่องสามเหลี่ยมเจาะอยู่ตรงกลาง ด้านหน้าเจดีย์ทั้ง 3 องค์ มีอิฐบล็อกก่อเรียงเป็นขอบฐานรองรับเจดีย์ที่ก่อครอบใหม่ทั้ง 3 องค์
นอกจากนั้นยังพบภาชนะดินเผาพื้นเมืองบรรจุกระดูกที่อยู่ในสภาพสมบูรณ์และไม่สมบูรณ์ มีทั้งเนื้อดินธรรมดา (Earthenware) และเนื้อดินหยาบหนา ขึ้นรูปด้วยแป้นหมุน มีสีผิว สีเนื้อดิน สีน้ำตาลแดง สีเทา สีดำ ตกแต่งผิวด้านนอกด้วยลายขูดขีด ลายเชือกทาบ ลายกดประทับ และแบบผิวเรียบไม่มีลาย กาน้ำชาเคลือบสีน้ำตาล ศิลปะจีน สมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น กระปุกเคลือบสีน้ำเงินขาว ศิลปะจีน โถเคลือบสีน้ำตาล มีฝาปิด ตกแต่งฝาด้วยลายดอกไม้สีน้ำตาล ชิ้นส่วนปล้องไฉนส่วนยอดเจดีย์ดินเผา หินสีเขียวทรงกลมแบนคล้ายเม็ดกระดุม และขันสำริด ส่วนก้นเจาะรูตรงกลาง
เมลวิน เดอ ลูว์

เมลวิน โยฮันเนส เจอราร์ดัส เดอ ลูว์ (25 เมษายน พ.ศ. 2531 −) หรือที่รู้จักในชื่อ เมลวิน เดอ ลูว์ เป็นนักฟุตบอลชาวเนเธอร์แลนด์ ปัจจุบันลงเล่นในตำแหน่งกองหน้าให้กับอาร์เคเอสวี ฮัลสเตเรน ในประเทศเนเธอร์แลนด์
 "ณ วันที่ 12 พฤษภาคม 2566"
วัดพระเจดีย์แหลมสอ

วัดพระเจดีย์แหลมสอ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหน้าเมือง อำเภอเกาะสมุย จังหวัดสุราษฎร์ธานี ปัจจุบันมีพระครูถิรบุญญากร ดำรงตำแน่งเจ้าอาวาส
วัดพระเจดีย์แหลมสอตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2451 ตั้งขึ้นก่อนมีพระราชบัญญัติคณะสงฆ์ พ.ศ. 2484 แต่เป็นวัดเก่าซึ่งตกสำรวจ จึงเพิ่งได้รับการประกาศขึ้นทะเบียนวัด เมื่อวันที่ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554
เจดีย์ของวัดได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถาน องค์เดิมสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2450 เพื่อบรรจุพระบรมสารีริกธาตุ ต่อมา พ.ศ. 2510 เจดีย์ถูกฟ้าผ่าชำรุดมาก จึงมีการอัญเชิญพระบรมสารีริกธาตุไปประดิษฐาน ณ เจดีย์แหลมสอองค์ใหม่บริเวณหาดทรายดังที่ปรากฏในปัจจุบัน 
พระบรมสารีริกธาตุที่บรรจุอยู่เป็นส่วนพระอุรังคธาตุ (พระธาตุส่วนอกของพระพุทธเจ้า) ซึ่งพระครูพิบูลย์ธรรมสาร อดีตเจ้าคณะอำเภอเกาะสมุยได้อัญเชิญมาเมื่อครั้งกลับจากนำคณะไปประเทศศรีลังกา อินเดียและเนปาลเมื่อประมาณ พ.ศ. 2447–2448 พระครูพิบูลย์ธรรมสารชักชวนประชาชนศิษยานุศิษย์สร้างเจดีย์บนเขาแหลมสอขึ้น โดยนำปะการังมาถากเป็นรูปสี่เหลี่ยมใช้แทนอิฐ เชื่อมโดยการนำหินปะการังมาเผาให้แตกเป็นผงละเอียด แล้วผสมกับกาวหนังควาย 1 ส่วน น้ำตาลโตนด 1 ส่วน ยางเมือกต้นเชียด 1 ส่วน ดำเนินการสร้างอยู่หกเดือนจึงแล้วเสร็จ มีงานสมโภชเมื่อ พ.ศ. 2451 ปัจจุบันเจดีย์แหลมสอองค์เดิมอยู่ในสภาพทรุดโทรม ตรงกลางฐานเจดีย์ถูกเจาะเป็นโพรงเพื่อหาของมีค่า องค์ระฆังพังทลายลงมา ปูนฉาบเจดีย์หมดสภาพ จน พ.ศ. 2547 กรมศิลปากรจึงได้ดำเนินการบูรณะเจดีย์องค์นี้ให้กลับสู่สภาพที่สมบูรณ์อีกครั้ง
วัดกงจักร

วัดกงจักร เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ในตำบลรั้วใหญ่ อำเภอเมืองสุพรรณบุรี จังหวัดสุพรรณบุรี ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 13 ไร่ 2 งาน 66 ตารางวา
วัดกงจักรตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2204 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2519 มีญาติโยมเล่าให้ฟังว่า มีพระจากภาคอีสาน เดินทางมา 3 รูป และได้มาสร้างวัดขึ้น 3 วัด คือ วัดท่า วัดแค และวัดบน ซึ่งตั้งอยู่ติดกัน ต่อมาวัดท่าได้ยุบเลิกวัดและได้ยกที่ดินให้วัดบน ต่อมาวัดแคก็ยุบอีก แต่ไม่ได้ยกที่ให้วัดใด ปล่อยให้เป็นที่ว่างเปล่าจนถึงปัจจุบัน ส่วนวัดบนต่อมาเปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดกงจักร"
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2519 ศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2540 หอสวดมนต์ กุฎิสงฆ์ จำนวน 8 หลัง เป็นอาคารไม้ 7 หลัง ครึ่งตึกครึ่งไม้ 1 หลัง และวิหาร 1 หลัง ปูชนียวัตถุ พระพุทธรูปศิลาปางนาคปรก ซึ่งสันนิษฐานว่ามาจากที่อื่นและมาประดิษฐานที่วัดแห่งนี้ มีรูปแบบศิลปะบายน ด้านหลังสลักลวดลายเป็นรูปกงจักร จึงเป็นที่มาของชื่อวัด และมีเจดีย์ 4 องค์ ลักษณะเจดีย์เป็นศิลปะลาว ทั้งเจดีย์และวิหาร กรมศิลปากรได้นำขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานแล้ว
รอมแซร์ (จังหวัดมอแซนแดรอน)

รอมแซร์ (อดีตมีชื่อว่า แซฆต์แซร์) เป็นเมืองหลักของเทศมณฑลรอมแซร์ จังหวัดมอแซนแดรอน ประเทศอิหร่าน ใน พ.ศ. 2555 เมืองนี้มีประชากร 33,018 คนใน 9,421 ครัวเรือน
อนุสัญญาแรมซาร์.
มีการลงนามอนุสัญญาพื้นที่ชุ่มน้ำที่รอมแซร์ใน ค.ศ. 1971 สนธิสัญญาระหว่างรัฐบาลที่จะรักษาพื้นที่ชุ่มน้ำและใช้งานทรัพยากรในบริเวณนั้นให้เป็นประโยชน์ ปัจจุบัน[] มีคู่สัญญา 160 แห่งที่เข้าร่วมอนุสัญญานี้ โดยมีพื้นที่ชุ่มน้ำ 1,920 แห่ง ทำให้มีพื้นที่ในอนุสัญญานี้รวม
Dioctophyme

Dioctophyme เป็นสกุลของนีมาโทดาที่อยู่ในวงศ์ Dioctophymidae มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Dioctophyme renale.
สปีชีส์นี้พบได้ในอเมริกาเหนือและญี่ปุ่น
Zanclea

Zanclea เป็นสกุลของไฮโดรซัวที่อยู่ในวงศ์ Zancleidae.
สกุลมี การกระจายทั่วโลก
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
Tetrapoma

Tetrapoma เป็นสกุลของไฮโดรซัวที่อยู่ในวงศ์ Campanulinidae มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Tetrapoma quadridentatum.
สปีชีส์นี้พบได้ในอเมริกาและภูมิภาคอาร์กติก
เฟียร์เลส (เทย์เลอร์เวอร์ชัน)

เฟียร์เลส (เทย์เลอร์เวอร์ชัน)  เป็นอัลบั้มแรกที่บันทึกเสียงใหม่ของนักร้องและนักแต่งเพลงชาวอเมริกัน เทย์เลอร์ สวิฟต์ วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 9 เมษายน ค.ศ. 2021 ผ่านรีพับลิกเรเคิดส์ เป็นการบันทึกเสียงอัลบั้มเดิมในชุดที่สองของเธออีกครั้งคือ "เฟียร์เลส" (2008) และเป็นครั้งแรกของหกอัลบั้มที่จะมีแผนการบันทึกใหม่จากกรณีข้อพิพาทเกี่ยวกับสิทธิ์ในการถือครองเพลง
ในอัลบั้มประกอบไปด้วยรายชื่อเพลงจากอัลบั้มเวอร์ชันเดิม 19 เพลง จากเวอร์ชัน "แพลตินัมอิดิชัน" (2009) ซิงเกิลเพลงประกอบภาพยนตร์ "ทูเดย์วอสอะเฟรีเทล" ในปี 2010 และเพลงโบนัสอีก 6 เพลงใน "ฟรอมเดอะวอลต์" ที่ไม่ได้รวมอยู่ในอัลบั้มเวอร์ชันเดิม โดยมีเธอเป็นโปรดิวเซอร์เอง พร้อมด้วยคริสโตเฟอร์ โรว์, แจ็ก แอนโตนอฟฟ์ และแอรอน เดสเนอร์ จาก 26 เพลง มี 12 เพลงที่แต่งโดยเทย์เลอร์ สวิฟต์แต่เพียงผู้เดียว และมีศิลปินรับเชิญคือ โคลบี คาเลต์, มาเรน มอร์ริส และคีท เออร์บัน
"เฟียร์เลส (เทย์เลอร์เวอร์ชัน)" ปล่อยซิงเกิลออกมาสามเพลง โดยซิงเกิลทั้งหมดติด 10 อันดับแรกของชาร์ตเพลงฮอตคันทรี ซิงเกิลแรก "เลิฟสตอรี" ติดอันดับชาร์ต "ยูออลโอเวอร์มี" ติดชาร์ตสูงสุดอันดับหก ตามด้วย "มิสเตอร์เพอร์เฟกต์ลีไฟน์" ติดชาร์ตสูงสุดอันดับสอง อัลบั้มนี้ได้รับคำชื่นชมจากนักวิจารณ์ โดยกล่าวว่าเป็นอัลบั้มเน้นความรู้สึกหวนคิดถึงอดีต เสียงร้องที่เติบโตขึ้นของ เทย์เลอร์ สวิฟต์ และการผลิตที่เฉียบคมยิ่งขึ้น อัลบั้มติดอันดับหนึ่งในประเทศออสเตรเลีย แคนาดา ไอร์แลนด์ นิวซีแลนด์ สกอตแลนด์ สหราชอาณาจักร และสหรัฐอเมริกา และเป็นครั้งแรกอัลบั้มบันทึกเสียงใหม่ที่ติดชาร์ตบิลบอร์ด 200 และเป็นอัลบั้มที่ขายดีที่สุดอันดับสองของปี ค.ศ. 2021 รองจาก "เรด (เทย์เลอร์เวอร์ชัน)"
การตอบรับที่สำคัญ.
ในเมทาคริติกซึ่งเป็นไซต์รวบรวมบทวิจารณ์ที่กำหนดคะแนนมาตรฐาน 100 คะแนนจากสื่อสิ่งพิมพ์กระแสหลัก "เฟียร์เลส (เทย์เลอร์เวอร์ชัน)" ได้รับคะแนนเฉลี่ยที่ 82 คะแนนจากบทวิจารณ์ 17 รายการ ซึ่งบ่งชี้ว่า "ได้รับเสียงชื่นชมจากทั่วโลก" (universal acclaim) เอนีดีเซ็นต์มิวสิก? รวบรวมบทวิจารณ์ทั้งหมด 16 รายการ ได้คะแนนเฉลี่ยที่ 7.7 เต็ม 10
นักวิจารณ์ชื่นชมการผลิตในการบันทึกเสียงใหม่ที่ยังคงความยึดมั่นต่อต้นฉบับและรู้สึกว่ามีคุณภาพที่ดีขึ้น หลายคนชมเชยการผลิตว่าคมชัดกว่าและอุ่นกว่า แต่โจนาธาน เบิร์นสตีน นักวิจารณ์ของ"โรลลิงสโตน" คิดว่าเพลงที่บันทึกเสียงใหม่นั้น "มีความเนียนน้อยลง" อเล็กซิส เพตริดิส จาก"เดอะการ์เดียน" และนีล แมคคอร์มิก จาก"เดอะเดลีเทลิกราฟ" กล่าวถึง"เฟียร์เลส (เทย์เลอร์เวอร์ชัน)" ว่าทำให้พวกเขาชื่นชม"เฟียร์เลส"ในฐานะอัลบั้มที่โดดเด่นซึ่งเต็มไปด้วยท่วงทำนองที่ติดหู นอกจากนี้ การยกย่องยังมุ่งไปที่เสียงขับร้องของสวิฟต์ว่าเติมเต็มและสมบูรณ์ยิ่งขึ้นในขณะที่ยังคงรักษาความรู้สึกของวัยรุ่นไว้ได้ แต่บางคนกล่าวว่าเสียงขับร้องของเธอถ่ายทอดข้อความจากมุมมองที่หวนคิดถึงหรือค่อนข้างเศร้าโศก และในบางครั้งก็สูญเสียความตั้งใจจริงของการบันทึกต้นฉบับ
รายชื่อเพลง.
เครดิตดัดแปลงมาจากบันทึกย่อของอัลบั้ม
หมายเหตุ
ชาร์ต.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
รายชื่อรัฐของประเทศเยอรมนีเรียงตามดัชนีการพัฒนามนุษย์

นี่คือ รายชื่อรัฐของประเทศเยอรมนีเรียงตามดัชนีการพัฒนามนุษย์ (HDI) ณ ปี พ.ศ. 2562
การพัฒนาระหว่าง พ.ศ. 2533 - 2558.
ดัชนีการพัฒนามนุษย์ของรัฐในประเทศเยอรมนี ตั้งแต่ พ.ศ. 2538
อาซาโดระ

<ns>10</ns>
 <id>369535</id>
 <revision>
 <id>10245376</id>
 <parentid>6729231</parentid>
 <timestamp>2022-08-13T03:23:15Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>RidJasper</username>
 <id>361203</id>
 </contributor>
 <origin>10245376</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
เร็นโซกุเทเรบิโชเซ็ตสึ (; โรมาจิ: "Renzoku Terebi Shōsetsu"; "ละครโทรทัศน์ตอนต่อเนื่องอิงจากนิยาย") หรือที่รู้จักกันในชื่อ อาซาโดระ (; โรมาจิ: "Asadora"; อาซาโดระ) เป็นละครโทรทัศน์ตอนต่อเนื่องที่ออกอากาศในช่วงเช้าผ่านสถานีโทรทัศน์เอ็นเอชเค ปีละ 2 เรื่อง โดยในแต่เรื่องมีความยาว 15 นาที ต่อ 1 ตอน อาซาโดระถูกออกอากาศเป็นครั้งแรกในปี 1961 กับเรื่อง Musume to Watashi (; ลูกสาวกับฉัน) ตั้งแต่วันจันทร์ ถึงวันศุกร์ในช่วงเช้า ตั้งแต่ปี 1975 เป็นต้นไป อาซาโดระครึ่งปีแรกถูกสร้างโดยสถานีโทรทัศน์เอ็นเอชเค โตเกียว และครึ่งปีหลังจะถูกสร้างโดยสถานีโทรทัศน์เอ็นเอชเค โอซากะ
ในช่วงปี 1960 ถึง 1970 นั้นมีการลบข้อมูลในวิดีโอเทป และใช้ซ้ำอยู่บ่อยครั้ง เนื่องจากโอกาสที่จะมีการฉายซ้ำนั้นเป็นไปได้ยาก อีกทั้งค่าใช้จ่ายในการซื้อวีดิโอเทปในสมัยนั้นค่อนข้างสูง ทำให้มีอาซาโดระอยู่น้อยตอนเท่านั้นที่ยังคงถูกเก็บรักษาไว้ มีอาซาโดระที่มีบางส่วนของเรื่องถูกเก็บไว้อยู่ 16 เรื่อง แต่อาซาโดระที่ออกอากาศในอดีตส่วนใหญ่กลับไม่มีตอนใดที่ถูกเก็บไว้ได้เลย
ในปัจจุบัน อาซาโดระออกอากาศในทุกวันจันทร์ ถึงวันเสาร์ผ่านช่อง "เอ็นเอชเค-จี" ตั้งแต่ 8:00 น. ถึง 8:15 น. และฉายซ้ำในวันเดียวกัน 12:25 น. ถึง 13:00 น.
เกือบทุก ๆ เรื่องจะให้ความสนใจกับนางเอกที่ต้องเผชิญหน้ากับอุปสรรคในขณะที่กำลังพยายามอย่างเต็มที่เพื่อทำตามความฝัน นักแสดงหลักจะถูกรับเลือกผ่านการคัดตัว (ออดิชัน) และการสัมภาษณ์ โดยในแต่ละรอบของการคัดตัวจะมีผู้สมัครราวหนึ่งพันคน ผู้ที่ผ่านการคัดตัวเป็นนักแสดงจะไม่ได้เป็นเพียงแค่แสดงในอาซาโดระเท่านั้น แต่ยังสามารถเป็นผู้ประกาศข่าวช่องเอ็นเอชเคได้ด้วย และบ่อยครั้งอาจได้รับหน้าที่ในงานเอ็นเอชเค โคฮากุอูตะกัสเซ็ง (งานขาวแดง) ประจำปีอีกด้วย
อาซาโดระเรื่องปัจจุบันคือ"ไมอางาเระ!" (2022–23)
แกฆาร์ด

แกฆาร์ด  เป็นหมู่อารามสมัยกลางในจังหวัดกอตัยค์ ประเทศอาร์มีเนีย สร้างขึ้นท่ามกลางหน้าผาสูงชัน และบางส่วนของอารามแกะสลักออกมาจากภูเขา ปัจจุบันเป็นหนึ่งในแหล่งมรดกโลกของยูเนสโก
โบสถ์น้อยหลักของอารามสร้างขึ้นในปี 1215 และเชื่อว่าหมู่อารามนั้นก่อตั้งขึ้นตั้งแต่ศตวรรษที่ 4 โดยนักบุญเกรกอรี ผู้ให้ความกระจ่าง บนจุดที่เป็นน้ำพุร้อนศักดิ์สิทธิ์ภายในถ้ำ ซึ่งเป็นที่มาของชื่อเดิมของอาราม คือ อัยรีวังค์  ซึ่งแปลว่า "อารามแห่งถ้ำ" ส่วนชื่อที่ใช้ในปัจจุบัน แกฆาร์ดาวังค์  แปลว่า "อารามหอก" มาจากหอกศักดิ์สิทธิ์ (หอกที่ใช้ทิ่มแทงพระวรกายของพระเยซูครั้นถูกตรึงกางเขน) ซึ่งเชื่อกันว่าอัครสาวกยูดเป็นผู้นำมาไว้ที่อาร์มีเนีย ปัจจุบันหอกศักดิ์สิทธิ์นำไปเก็บอยู่ที่แอจมียัตซิน
ชิบามเกากะบาน

ชิบามเกากะบาน (หรือ Shibam Kawkaban) 
เป็นเมืองในอำเภอชิบามเกากะบาน เขตผู้ว่าการอัลมะห์วีต ประเทศเยเมน ตั้งอยู่ห่างจากซานา เมืองหลวงของประเทศ เป็นระยะทาง 38 กิโลเมตร ตัวเมืองห้อมล้อมไปด้วยป้อมปราการ และตั้งอยู่ที่ความสูง 2,931 เมตร (9,616 ฟุต) จากระดับน้ำทะเล เมืองตั้งอยู่บนยอดเขาและเคยเป็นราชธานีของจักรวรรดิมุสลิมยูฟิริดส์ (ค.ศ. 847–997)
แฮร์มัน บัวร์ชาร์ท นักสำรวจและช่างภาพชาวเยอรมัน เคยเดินทางมาที่นี่และพรรณนาถึงเมืองไว้เมื่อปี 1902 ว่า: "เกากะบานเป็นเมืองร้าง ทั้งที่ 40 ปีก่อนเคยมีประชากรถึง 30,000 คน ปัจจุบันมีไม่ถึงร้อยสองร้อยคน; [เมืองนี้] ยังมีย่านชาวยิวที่ยังมีครอบครัวบางส่วนอาศัยอยู่"
ในเดือนกุมภาพันธ์ 2016 ระหว่างสงครามกลางเมืองเยเมน เครื่องบินไล่ล่าของสหรัฐ-ซาอุดีอาระเบียเข้าโจมตีเมือง มีผู้เสียชีวิตเจ็ดราย ทำลายซุ้มประตูทางเข้าเก่าแก่ของเมือง และบ้านเรือนซึ่งอายุมากกว่า 700 ปี
หมายเหตุ.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
ประโนตย์ วิเศษแพทย์ และสมชาย แก้วจินดา

ประโนตย์ วิเศษแพทย์.
ประโนตย์ วิเศษแพทย์ ชื่อเล่น โนตย์ เกิดเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2481 และเสียชีวิตวันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2510 (28 ปี) เกิดที่กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย เป็นบุตรชาย ของนายยงค์ และหม่อมหลวงหญิงบุญนาค วิเศษแพทย์ ซึ่งครอบครัวมีฐานะดี ประโนตย์มีพี่น้องทั้งหมด 5 คน และประโนตย์เป็นเพียงบุตรชายเพียงคนเดียวของครอบครัววิเศษแพทย์ โดยประโนตย์ มีลักษณะเหมือนกับผู้หญิงตั้งแต่เด็ก จนเป็นผู้ใหญ่
การศึกษา.
ประโนตย์ เริ่มเข้าศึกษาในระดับประถมศึกษา ที่โรงเรียนใกล้บ้าน ย่านซอยสวนพลู ประมาณปี พ.ศ. 2492 ประโนตย์ มีความสนใจในการแสดงตั้งแต่เด็ก ประโนตย์ตัดสินใจสอบเข้าเรียนต่อที่ โรงเรียนนาฏศิลป กรมศิลปากร (วิทยาลัยนาฏศิลปในปัจจุบัน) โดยทางครอบครัวสนับสนุนอย่างเต็มที่ ไม่เคยว่ากล่าวประโนตย์ในทางที่ไม่ดี
การแสดง และการสวมบทบาทสตรีเพศ.
ประโนตย์ ได้ฝึกรำเป็นนางสีดา อยู่นาน จนประโนตย์ ได้คัดเลือกให้เป็นนางสีดา และประโนตย์ได้ทำการแสดงให้ผู้ชมได้ดู โดยนางสีดา ที่ประโนตย์ ได้ทำการแสดงนั้นเหมือนกับผู้หญิงจริงๆ มีความเป็นผู้หญิงมาก โดยในช่วงนั้น สังคมไทย ยังไม่ยอมรับในตัวกลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศ ประโนตย์ได้แอบไปแสดงโขน ในสถานที่ข้างนอก โดยทางโรงเรียนไม่ได้อนุญาตให้นำโขนไปเล่นในสถานที่ข้างนอก การแสดงของประโนตย์ ได้ยุติลง เพียงเวลา 3 ปี 
มูลเหตุ.
ประโนตย์ได้รู้สึกหวาดระแวง และหึงหวง กลัวว่าสมชายจะไปมีคนอื่น ประโนตย์ จึงตัดสินใจพาสมชาย ไปสาบานต่อต่อกันที่ วัดพระแก้ว และศาลหลักเมือง ต่อมาหลังจากทั้งคู่ทะเลาะกัน สุดท้ายทั้งคู่จึงตัดสินใจแยกกันอาศัย 
การฆ่าตัวตาย.
ประโนตย์ พยายามฆ่าตัวตายอยู่หลายครั้ง แต่ก็ไม่สำเร็จ จนในคืนวันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2510 ประโนตย์ได้ดื่มยาพิษฆ่าตัวตายที่บ้านพักของเธอ ศพของประโนตย์ตั้งไว้ ณ วัดหัวลำโพง กรุงเทพมหานคร
หลังจากสมชายทราบข่าว จึงเศร้าเสียใจเป็นอย่างมาก เขาตัดสินใจดื่มยาฆ่าแมลงฆ่าตัวตายตามประโนตย์ในเดือนเดียวกัน จากนั้นญาตินำศพของสมชาย มาตั้งเคียงคู่กับประโนตย์ และฌาปนกิจศพทั้งคู่พร้อมกัน ณ วัดหัวลำโพง
นิคจูเนียร์เอเชียตะวันออกเฉียงใต้

นิคจูเนียร์เอเชียตะวันออกเฉียงใต้  เป็นช่องสถานีโทรทัศน์ ที่ออกฉายในประเทศไทย ฮ่องกง เวียดนาม อินโดนีเซีย มาเลเซีย สิงคโปร์ ฟิลิปปินส์ และนิวซีแลนด์
ในประเทศไทย ช่องนิคจูเนียร์เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เคยออกอากาศครั้งแรกทางบริการเคเบิลทีวีและทีวีดาวเทียมของซีทีเอช ช่อง 142 (ยุติการให้บริการระบบเคเบิลทีวีวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2558 ปัจจุบันนี้บริษัทซีทีเอชได้ปิดให้บริการตั้งแต่วันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2559) โอนให้บริการไอพีทีวีของAIS Play ช่อง 404 (ยุติการให้บริการตั้งแต่วันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2563 ปัจจุบันนี้กลับมาออกอากาศอีกครั้งในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2563) และ 3BB GIGA TV ช่อง 304 ส่วนบริการเคเบิลทีวีและทีวีดาวเทียมของทรูวิชั่นส์และบริการไอพีทีวีของTrueID TV ช่อง 447 เฉพาะสมาชิกตั้งแต่ แฮปปี้ แฟมิลี่ แพ็กเกจ ขึ้นไป และ Kids Plus แพ็กเกจ เปิดตัวตั้งแต่วันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2564 เป็นส่วนหนึ่งทดแทนช่องดิสนีย์แชนแนล ปิดตัวไปวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2564
สตรีในประเทศอัฟกานิสถาน

ตลอดทั้งประวัติศาสตร์ สิทธิสตรีในประเทศอัฟกานิสถานมีการเปลี่ยนแปลงหลายครั้ง โดยสตรีได้รับความเท่าเทียมตามรัฐธรรมนูญประจำปี 1964 อย่างไรก็ตาม สิทธิเหล่านี้ถูกลิดรอนในคริสต์ทศวรรษ 1990 ผ่านผู้ปกครองชั่วคราวหลายคน เช่นตอลิบานในช่วงสงครามกลางเมือง ซึ่งสตรีแทบไม่มีเสรีภาพใด ๆ โดยเฉพาะเสรีภาพของพลเมือง นับตั้งแต่การถอดถอนรัฐบาลตอลิบานหลังจากวินาศกรรม 11 กันยายนที่สหรัฐ มีการพัฒนาสิทธิของสตรีอย่างมากในสาธารณรัฐอิสลามอัฟกานิสถาน และสตรีมีสิทธิเท่าเทียมกับผู้ชาย "โดยนิตินัย" อีกครั้งตามรัฐธรรมนูญฉบับปี 2004 ซึ่งเนื้อหาส่วนใหญ่อิงจากฉบับปี 1964 อย่างไรก็ตาม สิทธิของพวกเธอยังคงมีความซับซ้อนจากมุมมองปฏิกิริยาของสตรีในโรงเรียนบางแห่ง โดยเฉพาะในชนบท ซึ่งยังคงสร้างความกังวลในระดับนานาชาติ เมื่อตอลิบานกลับมาควบคุมอัฟกานิสถานอีกครั้งใน ค.ศ. 2021 ความกังวลต่ออนาคตของสตรีในประเทศจึงมีมากขึ้น
ภาพรวม.
ประเทศอัฟกานิสถานตั้งอยู่ในเอเชียใต้และมีประชากรเกือบ 34 ล้านคน ในจำนวนนี้ 15 ล้านคนเป็นผู้ชาย และ 14.2 ล้านคนเป็นผู้หญิง ประมาณร้อยละ 22 ของชาวอัฟกันอาศัยอยู่ในพื้นที่เมือง และร้อยละ 78 อาศัยอยู่ในพื้นที่ชนบท ตามขนมธรรมเนียมพื้นเมือง ผู้หญิงส่วนใหญ่จะแต่งงานทันทีหลังเรียนจบชั้นระดับมัธยม โดยส่วนใหญ่เป็นแม่บ้านตลอดทั้งชีวิตของเธอ
วงศ์ปลาฉลามเพียงพอน

ปลาฉลามเพียงพอน  เป็นวงศ์ของปลากระดูกอ่อนจำพวกปลาฉลามวงศ์หนึ่ง ใช้ชื่อวงศ์ว่า Hemigaleidae อยู่ในอันดับปลาฉลามครีบดำ (Carcharhiniformes) พบได้ตั้งแต่ภาคตะวันออกของมหาสมุทรแอตแลนติกไปยังมหาสมุทรแปซิฟิก พบในน่านน้ำชายฝั่งทะเลตื้นที่ระดับความลึก 100 เมตร
มีรูปร่างโดยรวมคือ มีขนาดเล็ก มีความยาวไม่เกิน 1.4 เมตร แต่ฉลามบางชนิดเช่น "Hemipristis elongatus" อาจยาวถึง 2.4 เมตร พวกมันมีตาเป็นวงรีแนวนอน มีเกลียวเล็ก ๆ แบบก้นหอย ครีบหลังสองครีบ (ครีบแรกอยู่ค่อนไปข้างหน้าของครีบเชิงกราน) ครีบหางมีความแข็งแรงมาก
พรรคเสมอภาค

พรรคเสมอภาค เป็นพรรคการเมืองไทยที่จดทะเบียนก่อตั้งพรรคเป็นลำดับที่ 12/2564 เมื่อวันอังคารที่ 24 สิงหาคม ปี พ.ศ. 2564 พร้อมกับ พรรคไทยภักดี และพรรคแนวทางใหม่ โดยมีนาง รฎาวัญ วงศ์ศรีวงศ์ อดีตรองหัวหน้า พรรคเพื่อไทย และนาย นิติธร สีเขียว เป็นหัวหน้าพรรคและเลขาธิการพรรคคนแรก โดยมีที่ทำการพรรคอยู่ที่ 586 ถนนโชคชัย 4 แขวงลาดพร้าว เขตลาดพร้าว กรุงเทพมหานคร
ต่อมาในวันอาทิตย์ที่ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565 ทางพรรคเสมอภาคได้จัดการประชุมจัดตั้งสาขาพรรคเสมอภาคสาขาภาคกลางที่ ตำบลบางกระเจ้า อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร และจัดการประชุมใหญ่สามัญพรรคเสมอภาคครั้งที่ 1/2565 เพื่อเลือกตั้งคณะกรรมการบริหารพรรคชุดใหม่จำนวน 21 คน ซึ่งที่ประชุมมีมติเลือก นางรฎาวัญ เป็นหัวหน้าพรรคสมัยที่ 2 และนางสาวฐิติพร ฌาณวังศะ เป็นเลขาธิการพรรคคนใหม่
ในวันที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2565 พรรคได้จัดประชุมตั้งสาขาย่อยที่จังหวัดพังงานำโดยคณะกรรมการบริหารและที่ปรึกษาพรรค ชัยเดช บุญรอด นางพรหมพนิช บุญรอด นางสาวฐิติพร ฌานวังศะ นลินภัสร องค์คุณารักษ์ นายอุดมศักดิ์ ธนบดีภูรินทร์ และนายพณิชพงศ์ แสงทอง ลงพื้นที่ภาคใต้ในพื้นที่อาคารเอนกประสงค์ หมู่ 3 ตำบลบ่อแสน อำเภอทับปุด จังหวัดพังงา
ต่อมาในวันพุธที่ 20 เมษายน พ.ศ. 2565 ทางพรรคเสมอภาคได้จัดงานทำบุญเปิดที่ทำการพรรคแห่งใหม่ที่ ซอยศรีนครินทร์ 65 แขวงหนองบอน เขตประเวศ พร้อมชูนโยบาย "โบนัสประชาชน"
พรรคเสมอภาค ส่งผู้สมัครในการสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดราชบุรี เขต 3 แทนตำแหน่งที่ว่าง คือ นายภิญโญศิลป์ สังวาลวงศ์ เป็นครั้งแรกของพรรค จากนั้นในวันอาทิตย์ที่ 18 ธันวาคม พ.ศ. 2565 ในการประชุมใหญ่สามัญประจำปีที่ วัดสามชุก จังหวัดสุพรรณบุรี นางรฎาวัญ ได้ลาออกจากตำแหน่งกลางที่ประชุมทำให้คณะกรรมการบริหารพรรคต้องพ้นจากตำแหน่งทั้งคณะ ซึ่งที่ประชุมมีมติเลือกนางรฎาวัญเป็นหัวหน้าพรรคสมัยที่ 3 โดยมีนายประสพ บุษราคัม เป็นประธานที่ปรึกษาพรรค
ต่อมาในวันที่ 16 พฤศจิกายน 2566 ในการประชุมคณะกรรมการบริหารพรรคเสมอภาค ที่ประชุมมีมติเป็นเอกฉันท์ให้เลิกกิจการพรรคเสมอภาคพร้อมกับทำหนังสือส่งถึงเลขาธิการคณะกรรมการการเลือกตั้งในฐานะนายทะเบียนพรรคการเมืองแจ้งเรื่องดังกล่าว
จากนั้นในวันที่ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2567 คณะกรรมการการเลือกตั้งได้ออกประกาศให้พรรคเสมอภาคสิ้นสภาพความเป็นพรรคการเมือง
อับดุรเราะห์มาน อัสซุดัยส์

อับดุรเราะห์มาน อิบน์ อับดุลอะซีซ อัสซุดัยส์  รู้จักกันในชื่อ อัสซุดัยส์ 
เป็นอิหม่ามประจำมัสยิดอัลฮะรอมที่มักกะฮ์ ประเทศซาอุดีอาระเบีย ประธานใหญ่ฝ่ายกิจการของมัสยิดอันศักดิ์สิทธิ์ทั้งสอง กอรี (ผู้อ่านอัลกุรอาน)
และได้รับรางวัล "Islamic Personality Of the Year" ใน ค.ศ. 2005 อัสซุดัยส์ได้เทศนาถึงการต่อต้าน "การระเบิดและก่อการร้าย" ของอิสลาม และเรียกร้องต่อการสนทนาระหว่างศาสนาอย่างสันติสุข
แต่ถูกวิจารณ์อย่างหนักจากการประณามผู้ที่ไม่ใช่มุสลิมในการเทศนา โดยเฉพาะชาวยิว
เขาประณามการดูแลชาวปาเลสไตน์ของผู้อยู่อาศัยชาวอิสราเอลและรัฐอิสราเอล
และเรียกร้องให้ส่งความช่วยเหลือแก่ชาวปาเลสไตน์ให้มากกว่าเดิม
เขายังเป็นรู้จักจากการระบุพฤติกรรมที่ไม่ใช่อิสลามของผู้หญิงว่ามีส่วนที่ก่อให้เกิดภัยแล้งในฤดูหนาวของประเทศซาอุดีอาระเบียเมื่อ ค.ศ. 2006 ใน ค.ศ. 2016 เขาเป็นผู้ให้คำเทศนาในพิธีฮัจญ์ต่อกลุ่มผู้แสวงบุญที่รวมตัวกันที่อะเราะฟาตหลังละหมาด
ซะอัด อัลฆอมิดี

ซะอัด อัลฆอมิดี (เกิดใน ค.ศ. 1967) เป็นกอรีและอิหม่ามประจำมัสยิดอัลฮะรอม และทำหน้าที่เป็นอิหม่ามในสังคมมุสลิมทั่วโลก และปัจจุบันทำหน้าที่นี้ที่มัสยิด Kanoo ในอัดดัมมาม ประเทศซาอุดีอาระเบีย
วงศ์ปลาฉลามสุนัข

วงศ์ปลาฉลามสุนัข  เป็นวงศ์ของปลากระดูกอ่อนจำพวกปลาฉลามวงศ์หนึ่ง ใช้ชื่อวงศ์ว่า Triakidae อยู่ในอันดับปลาฉลามครีบดำ (Carcharhiniformes)
มีรูปร่างโดยรวมคือ มีความโดดเด่นที่มีครีบหลังขนาดใหญ่ 2 ครีบ มีขนาดเล็กถึงปานกลาง โดยมีความยาว 37–220 เซนติเมตร (1.21–7.22 ฟุต) พบได้ทั่วโลกในน่านน้ำที่อบอุ่น กินปลาและสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังบนพื้นทะเลเป็นอาหาร