pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ และการออกแบบสิ่งแวดล้อม มหาวิทยาลัยแม่โจ้

คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ และการออกแบบสิ่งแวดล้อม มหาวิทยาลัยแม่โจ้ ได้รับการสถาปนาในวันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2548 ได้ยกฐานะจากภาควิชาภูมิทัศน์และอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม ที่เปิดสอนนักศึกษาในหลักสูตร 2 ปีต่อเนื่อง (รับนักศึกษาจากสายอาชีวศึกษาเช่น เกษตร เทคนิค เทคนิคสถาปัตย์ ฯ) ตั้งแต่ 2527 เป็นต้นมา จนกระทั่งในปี 2538 ได้เปิดสอน สาขาภูมิสถาปัตยกรรม 5 ปี โดยเป็นการเปิดสอนหลักสูตรภูมิสถาปัตยกรรมแห่งแรกของภาคเหนือ ทั้งนี้ คณาจารย์ 3 ท่านที่เป็นผู้บุกเบิกสร้างหลักสูตรขึ้นมา ได้แก่ อาจารย์สมพร ยกตรี (แม่โจ้รุ่น 20) อาจารย์โสภณ มงคลวัจน์ (พืชสวน แม่โจ้รุ่น 36) และ รศ.ศิริชัย หงษ์วิทยากร (Master in Landscape architecture, University of Michigan) 
ปัจจุบัน คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์และการออกแบบสิ่งแวดล้อม มหาวิทยาลัยแม่โจ้เปิดสอนทั้งหมด 5 หลักสูตร โดยเป็นคณะที่จัดการเรียนการสอนทางด้านสถาปัตยกรรมที่มีหลักสูตรมากที่สุดในภาคเหนือ ประกอบด้วยหลักสูตรปริญญาตรีจำนวน 3 หลักสูตรและหลักสูตรระดับปริญญาโทจำนวน 2 หลักสูตร
ที่ตั้ง.
อาคารคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ และการออกแบบสิ่งแวดล้อม มหาวิทยาลัยแม่โจ้
ถนนเชียงใหม่-พร้าว ตำบลหนองหาร อำเภอสันทราย จังหวัดเชียงใหม่ 50290
หลักสูตรที่เปิดสอน.
หลักสูตรระดับปริญญาตรี
ปัจจุบันเปิดสอนระดับปริญญาตรีทั้งสิ้น 3 หลักสูตรคือ
หลักสูตรระดับปริญญาโท
กิจกรรมของคณะ.
ครอบครูกิ๋นอ้อ.
กิจกรรมครอบครูกิ๋นอ้อ หรือก็คือกิจกรรมไหว้ครูศิลปะแบบประเพณีล้านนา เป็นกิจกรรมที่จัดขึ้นทุกปีโดยสโมสรนักศึกษาคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์และการออกแบบสิ่งแวดล้อม มหาวิทยาลัยแม่โจ้เป็นเจ้าภาพในการจัดงาน กิจกรรมจะแบ่งเป็น 2 ช่วง ช่วงแรกจะเป็นพิธีทางพุทธศาสนา มีการทำบุญ ตักบาตร จากนั้นจะเป็นพิธีไหว้ครูตามความเชื่อแบบล้านนา
สถาปัตยกรรมการละคร.
กิจกรรมการแสดงละครเวทีที่นักศึกษาในคณะฯได้ร่วมกันจัดขึ้น โดยทีมงานทั้งหมดเป็นนักศึกษาของคณะฯ เปิดการแสดงปีละ 1 ครั้ง ซึ่งได้จัดต่อเนื่องมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2541 ถือเป็นคณะแรกที่จัดการแสดงละครเวทีขึ้นในมหาวิทยาลัยแม่โจ้
การประชุมวิชาการ.
เป็นงานประชุมทางวิชาการระดับชาติ ด้านภูมิทัศน์ ภูมิสถาปัตยกรรมศาสตร์ และการจัดการสิ่งแวดล้อม โดยมีการจัดประชุมครั้งแรก ระหว่างวันที่ 5-6 ธันวาคม 2556 ณ ห้องข้าวหอมมะลิ อาคารเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี มหาวิทยาลัยแม่โจ้ 
เป็นงานประชุมทางวิชาการระดับชาติ ในด้าน สถาปัตยกรรม ภูมิสถาปัตยกรรม เทคโนโลยีภูมิทัศน์ ผังเมืองและชุมชน เทคโนโลยีและสิ่งแวดล้อม เกษตรและสิ่งแวดล้อม โดยมีการจัดประชุม ครั้งที่หนึ่ง เมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม 2559 ณ ห้องประชุมคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ และการออกแบบสิ่งแวดล้อม มหาวิทยาลัยแม่โจ้ จังหวัดเชียงใหม่
ลองเครื่องสถาปัตย์.
เป็นกิจกรรมที่หลักสูตรสถาปัตยกรรม จัดขึ้นในปี พ.ศ. 2552 เพื่อให้ผู้ที่มีความสนใจเข้าศึกษาในหลักสูตรได้ทดลองเรียนในช่วงสั้น ๆ
เกียรติประวัติ.
"ดูเพิ่ม รายนามบุคคลสำคัญจากมหาวิทยาลัยแม่โจ้"
เอ็สเฟา แวร์เดอร์เบรเมิน

เอ็สเฟา แวร์เดอร์เบรเมิน  มีชื่อเรียกโดยย่อว่า "แวรเดอร์" หรือ "เบรเมิน" ฉายาที่แฟนฟุตบอลไทยคุ้นเคยคือ "นกนางนวล" เป็นสโมสรฟุตบอลเล่นในบุนเดิสลีกา ลีกสูงสุดของฟุตบอลเยอรมนี เป็นหนึ่งในสโมสรที่มีชื่อเสียงและประสบความสำเร็จมากที่สุดในเยอรมนี ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1899 ปัจจุบันเบรเมินเป็นสโมสรที่ลงเล่นในลีกสูงสุดมากที่สุดเท่ากับสโมสรไบเอิร์นมิวนิก และมีคะแนนรวมมากที่สุดเป็นอันดับสามตลอดกาลในตารางคะแนนบุนเดิสลีกา เป็นรองเพียงไบเอิร์นมิวนิกและโบรุสซีอาดอร์ทมุนท์ 
เบรเมินชนะเลิศฟุตบอลลีกสูงสุด 4 สมัย, เดเอ็ฟเบ-โพคาล 6 สมัย, เดเอ็ฟเอ็ล-ลีกาโพคาล 1 สมัย, เดเอ็ฟเอ็ล-ซูเพอร์คัพ 3 สมัย และ ยูฟ่าคัพวินเนอร์สคัพ 1 สมัย ถ้วยรางวัลแรกในประวัติศาสตร์สโมสรคือการชนะเลิศเดเอ็ฟเบ-โพคาลฤดูกาล 1960–61 ซึ่งเป็นถ้วยรางวัลล่าสุดที่สโมสรคว้าแชมป์ได้ในฤดูกาล 2008–09 พวกเขาชนะเลิศลีกสูงสุดครั้งแรกในฤดูกาล 1964–65 และชนะเลิศครั้งล่าสุดในฤดูกาล 2003–04 ซึ่งพวกเขาคว้าแชมป์สองรายการพร้อมกับถ้วยเดเอ็ฟเบ-โพคาล ในส่วนของการแข่งขันระดับทวีป เบรเมินชนะเลิศฟุตบอลยูฟ่าคัพวินเนอร์สคัพฤดูกาล 1991–92 และเข้าถึงรอบชิงชนะเลิศยูฟ่าคัพฤดูกาล 2008–09
แวร์เดอร์เบรเมินมีสนามแข่งขันคือเวเซอร์ชตาดีอ็อนซึ่งใข้งานมาตั้งแต่ ค.ศ. 1909 สโมสรมีคู่อริคือฮัมบัวร์เกอร์ เอ็สเฟาซึ่งตั้งอยู่ทางตอนเหนือด้วยกัน จึงมีชื่อเรียกการแข่งขันว่า "Nordderby ("North derby")" ในเดือนเมษายน ค.ศ. 2022 สโมสรมีสมาชิกลงทะเบียนมากถึง 40,000 ราย
ผู้เล่นชุดปัจจุบัน.
<templatestyles src="Template:Football squad player/styles.css" />
จอห์น คาแซล

จอห์น ฮอลแลนด์ คาแซล (12 สิงหาคม ค.ศ. 1935 - 12 มีนาคม ค.ศ. 1978) เป็นนักแสดงชาวอเมริกันเชื้อสายอิตาลี เคยได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลลูกโลกทองคำ และประสบความสำเร็จเป็นช่วงสั้นๆ ในทศวรรษ 1970
จอห์น คาแซล เกิดที่เมืองบอสตัน รัฐแมสซาชูเซตส์ บรรพบุรุษเป็นชาวอิตาลีที่อพยพมาจากเกาะซิซิลี เมื่อทศวรรษ 1890 เขาเริ่มศึกษาวิชาการแสดงที่วิทยาลัยโอเบอร์ลิน และวิทยาลัยบอสตัน เขาใช้ชีวิตวัยรุ่นสนิทสนมกับอัล ปาชิโน ขณะทำงานเป็นพนักงานส่งของที่บริษัทน้ำมัน สแตนดาร์ดออยล์ และเริ่มการแสดงละครเวทีร่วมกัน ทั้งคู่ได้ร่วมงานกันในเวลาต่อมาในภาพยนตร์ 3 เรื่อง คือ "เดอะก็อดฟาเธอร์" (1972), "เดอะก็อดฟาเธอร์ ภาค 2" (1974) และ "Dog Day Afternoon" (1975)
คาแซลพบกับเมริล สตรีป ระหว่างการแสดงละครเวทีในปี ค.ศ. 1976 และหมั้นกัน ขณะนั้นเธอยังเป็นนักแสดงเล็ก ๆ ไม่มีชื่อเสียง ทั้งคู่ได้ร่วมงานกันในภาพยนตร์เรื่อง "เดอะ เดียร์ฮันเตอร์" กำกับโดยไมเคิล ชิมิโน ซึ่งเป็นภาพยนตร์เรื่องสุดท้ายในชีวิตการแสดงของคาแซล เขาได้รับการวินิจฉัยว่าป่วยเป็นโรคมะเร็งกระดูกก่อนเริ่มการถ่ายทำไม่นาน ผู้กำกับจึงกำหนดคิวการถ่ายทำฉากที่คาแซลต้องร่วมแสดงก่อน หลังจากการถ่ายทำส่วนของคาแซลเสร็จได้ไม่นาน จอห์น คาแซล ก็เสียชีวิตเมื่อวันที่ 12 มีนาคม ค.ศ. 1978 อายุ 42 ปี
จอห์น คาแซล มีผลงานแสดงภาพยนตร์เพียง 5 เรื่อง รวมทั้งเรื่องที่ 6 คือ "เดอะก็อดฟาเธอร์ ภาค 3" ซึ่งออกฉายในปี ค.ศ. 1990 หลังจากเขาเสียชีวิตไปแล้ว 12 ปี โดยนำฟุตเตจเก่าที่เคยถ่ายไว้กลับมาตัดต่อใหม่ ภาพยนตร์ที่คาแซลร่วมแสดง ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ สาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยมทั้ง 6 เรื่อง เป็นนักแสดงเพียงคนเดียวที่ยึดถือสถิตินี้
แจ็กสันวิลล์

แจ็กสันวิลล์ (อังกฤษ : Jacksonville, Florida) เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในรัฐฟลอริดา ประเทศสหรัฐอเมริกา ในปี พ.ศ. 2550 เป็นเมืองที่มีจำนวนประชากรมากเป็นอันดับที่ 12 ของประเทศ คือประมาณ 805,605 คน 
เมืองพี่น้อง.
แจ็คสันวิลล์มีเมืองพี่น้องทั้งสิ้น 6 เมือง ได้แก่ 
สถาปัตยกรรม.
Downtown Jacksonville มีเส้นขอบฟ้ากับอาคารที่สูงที่สุดเป็นธนาคารแห่งอเมริกาทาวเวอร์สร้างในปี 1990 เป็นศูนย์ Barnett ธนาคาร มีความสูง 617 ฟุต (188 เมตร) และรวม 42 ชั้น โครงสร้างที่มีชื่อเสียงอื่น ๆ รวม 37 ชั้นอาคาร Modis (รวมฐาน flared ที่โดดเด่นทำให้อาคารในการกำหนดเส้นขอบฟ้า Jacksonville), เดิม สร้างขึ้นในปี 1972-74 โดยอิสระชีวิตและ บริษัท ประกันอุบัติเหตุและ 28 ชั้น Riverplace Tower ซึ่งเมื่อแล้วเสร็จในปี 1967 เป็นสำเร็จรูปที่สูงที่สุดในโครงสร้างคอนกรีต - tensioned โพสต์ในโลก
อินเดียแนโพลิส

อินเดียแนโพลิส  หรือ อินดี (Indy) เป็นเมืองหลวงและเมืองที่มีประชากรมากที่สุดของรัฐอินดีแอนาและเป็นศูนย์กลางของเทศมณฑลแมริออน โดยใน ค.ศ. 2019 นครอินเดียแนโพลิสและเทศมณฑลแมริออนมีประชากร 886,220 คน แต่หากไม่นับรวมเทศบาลกึ่งอิสระของเทศมณฑลแมริออนแล้ว นครจะมีประชากร 876,384 คน อินเดียแนโพลิสเป็นนครที่มีประชากรมากเป็นอันดับที่ 17 ของสหรัฐและมีประชากรมากเป็นอันดับที่ 3 ของภูมิภาคมิดเวสต์รองจากชิคาโก อิลลินอย และโคลัมบัส นอกจากนี้ ยังเป็นเมืองหลวงของรัฐที่มีประชากรมากเป็นอันดับที่ 4 รองจากฟีนิกซ์ในรัฐแอริโซนา ออสตินในรัฐเท็กซัส และโคลัมบัสในรัฐโอไฮโอ เขตมหานครอินเดียแนโพลิสเป็นเขตมหานครที่มีประชากรมากเป็นอันดับที่ 33 ของสหรัฐ ด้วยจำนวน 2,048,703 คน อินเดียแนโพลิสมีพื้นที่ 368 ตารางไมล์ (950 ตารางกิโลเมตร) นับเป็นนครที่มีพื้นที่มากเป็นอันดับที่ 16 ของประเทศ
ชนพื้นเมืองเข้ามาตั้งถิ่นฐานในพื้นที่นี้ตั้งแต่ 10,000 ปีก่อนคริสตกาล ค.ศ. 1818 กลุ่มเดลาแวร์ได้สละพื้นที่นี้ในสนธิสัญญาเซนต์แมรี ต่อมาใน ค.ศ. 1821 อินเดียแนโพลิสถูกก่อตั้งในฐานะนครที่มีการวางแผนให้เป็นศูนย์กลางแห่งใหม่สำหรับการบริหารของรัฐอินดีแอนา อเล็กซานเดอร์ ราลส์ตันและเอเลียส พีม ฟอร์ดัม ได้ตั้งนครแห่งนี้ในกริดขนาด 1 ตารางไมล์ซึ่งอยู่ถัดไปจากแม่น้ำไวต์ การสร้างทางหลวงแห่งชาติ ถนนมิชิแกนและทางรถไฟ ทำให้นครมีความเหมาะสมในการเป็นศูนย์กลางอุตสาหกรรมการผลิตและการขนส่ง โดยนครมีสองฉายาที่สื่อถึงการเป็นศูนย์กลางด้านการขนส่ง ได้แก่ "สี่แยกแห่งอเมริกา" และ "นครแห่งทางรถไฟ" นับตั้งแต่การผนวกรวมนคร–เทศมณฑลเมื่อ ค.ศ. 1970 การบริหารราชการท้องถิ่นจะอยู่ภายใต้การดำเนินการของสภานคร–เทศมณฑลที่มีสมาชิก 25 คน โดยมีนายกเทศมนตรีเป็นหัวหน้าฝ่ายบริหาร
อินเดียแนโพลิสเป็นเขตเศรษฐกิจที่ใหญ่เป็นอันดับที่ 29 ของประเทศ นครเป็นศูนย์กลางด้านการเงินและกรมธรรม์ การผลิต การบริหารธุรกิจ การศึกษาและสาธารณสุข การเมือง และการค้าส่ง นอกจากนี้ ยังมีความโดดเด่นในด้านกีฬาสมัครเล่นและการแข่งรถ นครเป็นที่ตั้งของบริษัทฟอร์จูน 500 ถึงสามแห่ง สโมสรกีฬาในเมเจอร์ลีกถึงสองสโมสร มหาวิทยาลัยสี่แห่ง และพิพิธภัณฑ์อีกหลายแห่ง ซึ่งรวมถึงพิพิธภัณฑ์เด็กที่ใหญ่ที่สุดในโลก อย่างไรก็ตาม นครเป็นที่รู้จักกันมากที่สุดจาการแข่งขันกีฬาวันเดียวที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลกอย่างอินเดียแนโพลิส 500 และในแง่ของประวัติศาสตร์ อินเดียแนโพลิสก็มีอนุสรณ์สถานหลายแห่งที่สร้างขึ้นเพื่ออุทิศแก่ทหารผ่านศึกและผู้เสียชีวิตในสงครามของสหรัฐ
เมืองพี่น้อง.
อินเดียแนโพลิสมีเมืองพี่เมืองน้อง ดังนี้
ไมแอมี

ไมแอมี  เป็นมหานครชายฝั่ง ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของรัฐฟลอริดาในสหรัฐ โดยเป็นเมืองที่มีประชากรมากที่สุดเป็นอันดับ 3 บนชายฝั่งตะวันออกของสหรัฐ และเป็นเมืองที่ใหญ่เป็นอันดับ 7 ของประเทศ เมืองนี้ยังมีตึกระฟ้ามากเป็นอันดับ 3 ในสหรัฐ โดยมีมากกว่า 300 ตึก ซึ่งในจำนวนนี้ 55 ตึกมีความสูงมากกว่า 491 ฟุต (150 ม.)
ไมแอมีเป็นศูนย์กลางสำคัญด้านการเงิน การพาณิชย์ วัฒนธรรม ศิลปะ และการค้าระหว่างประเทศ และยังมีชื่อเล่นว่า "เมืองหลวงแห่งลาตินอเมริกา" เนื่องจากเป็นหนึ่งในเมืองของชนกลุ่มน้อยที่ใหญ่ที่สุดในสหรัฐ โดยประชากรกว่า 72.7% มีเชื้อสายฮิสแปนิกและลาติน
นอกจากนี้ยังมีท่าเรือสำราญที่พลุกพล่านที่สุดในโลกทั้งในด้านผู้โดยสารและสายการเดินเรือ โดยมีการเรียกตัวเองว่าเป็น "เมืองหลวงแห่งเรือสำราญของโลก" รวมถึงยังเป็นศูนย์กลางการท่องเที่ยวที่สำคัญสำหรับนักท่องเที่ยวจากต่างประเทศ โดยเป็นจุดหมายปลายทางยอดนิยมอันดับที่ 2 ของประเทศรองจากมหานครนิวยอร์ก
วัดเกตการาม (จังหวัดเชียงใหม่)

วัดเกตการาม ตั้งอยู่ที่ตำบลวัดเกต อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ ตั้งอยู่ใกล้กับถนนเลียบริมแม่น้ำปิง ซึ่งย่านนี้ถือเป็นสถานที่ท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ของจังหวัดเชียงใหม่
วัดเกตการาม เป็นวัดเก่าแก่ของเมืองเชียงใหม่ สร้างในปี พ.ศ. 1971 สมัยพญาสามฝั่งแกน ย่านวัดเกตอยู่ริมฝั่งตะวันออกของแม่น้ำปิง ถือเป็นย่านเศรษฐกิจสำคัญของเชียงใหม่มาตั้งแต่อดีต ปัจจุบันย่านวัดเกตเป็นทั้งย่านที่อยู่อาศัย และย่านท่องเที่ยวทางวัฒนธรรมของเมืองเชียงใหม่
พิพิธภัณฑ์วัดเกตการามก่อตั้งขึ้นโดยความร่วมมือของศรัทธาวัดเกต เมื่อวันที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2542 มีคณะกรรมการวัดเกตการามเป็นผู้ดูแล อาคารของพิพิธภัณฑ์แห่งนี้เคยเป็นกุฏิพระครูชัยศีลวิมล (พ.ศ. 2429 – 2500) เรียกกันว่า "โฮงตุ๊เจ้าหลวง" การเข้าชมพิพิธภัณฑ์โดยปกติแล้ว คุณลุงจริน เบน ศรัทธาวัดทำหน้าที่ในการดูแล และต้อนรับเยี่ยมผู้ชม หากแต่ยามใดที่ไม่มีผู้ดูแลประจำอยู่ ณ ที่นั้น ผู้ต้องการเข้าชมสามารถที่จะกดกริ่ง เพื่อเรียกให้คนมาเปิดประตู เมื่อสอบถามเจ้าอาวาสเพิ่มเติมได้ทราบว่า ก่อนที่จะจัดตั้งพิพิธภัณฑ์ คณะกรรมการวัดไปดูการจัดแสดงของพิพิธภัณฑ์วัดร้องเม็งมาก่อน และเห็นว่า ชุมชนวัดเกตการามมีวัตถุทางวัฒนธรรมที่สามารถจัดแสดงได้เช่นกัน จึงต้องการที่จะจัดตั้งเป็นพิพิธภัณฑ์ขึ้นมา เพื่อเก็บรักษาวัตถุที่มิได้ใช้ในชีวิตประจำวันในปัจจุบันแล้ว
วัดเกตการาม ได้รับการขึ้นทะเบียนโบราณสถาน เมื่อวันที่ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2524
ภาษามักอินดี

ภาษามักอินดี (Mag-indi) หรือภาษาบาโลกา เป็นภาษากลุ่มซัมบัล มีผู้พูดราว 5,000 คน ใช้พูดในชุมชนชาวเอตาในเมืองซัมบาเลส และฟลอริดาบลังกา (รวมใน Nabuklod) และโปรัก และยังมีผู้พูดภาษานี้ใน Lumibao และ Maague-ague
เดอะ เดียร์ ฮันเตอร์

เดอะ เดียร์ฮันเตอร์ (The Deer Hunter) เป็นภาพยนตร์อเมริกันแนวดรามา-สงคราม ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2521 กำกับการแสดงโดยไมเคิล ชิมิโน มีเนื้อหาเกี่ยวกับคนงานโรงงานถลุงเหล็กซึ่งเป็นชาวสลาฟ-อเมริกัน 3 คน ที่ชีวิตผลิกผันหลังเข้าร่วมรบในสงครามเวียดนาม บทบาททหารทั้ง 3 นาย นำแสดงโดย รอเบิร์ต เดอ นิโร, คริสโตเฟอร์ วอลเคน และ จอห์น ซาเวจ โดยมี จอห์น คาซาล, เมอรีล สตรีพ และ จอร์จ ซุนด์ซา รับบทบาทนักแสดงสมทบ กล่าวถึงอิทธิพลจากความรุนแรงของสงคราม ที่มีผลกระทบต่อสภาพจิตใจของอดีตทหารผ่านศึก ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับรางวัลออสการ์ 5 สาขา รวมทั้งสาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยม และสาขาผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม
เนื้อเรื่องของภาพยนตร์เรื่องนี้ สร้างมาจากบทภาพยนตร์ของ หลุยส์ อลัน การ์ฟิงเกิล ที่ชื่อว่า "The Man Who Came to Play" ซึ่งเป็นบทภาพยนตร์ที่ยังไม่เคยถูกนำมาใช้ มีเนื้อหาเกี่ยวกับเมืองลาสเวกัสและ รัสเซียนรูเล็ตต์ โดย ไมเคิล ดีลีย์ ที่เป็นโปรดิวเซอร์ได้ซื้อบทภาพยนตร์ดังกล่าวและว่าจ้าง ไมเคิล ชิมิโน และ เดริก วอชเบิร์น ให้เขียนและเรียบเรียงบทขึ้นใหม่ โดยให้เหตุการณ์เกิดขึ้นในสงครามเวียดนามรวมถึงมีการใช้รัสเซียนรูเล็ตต์ในเรื่อง
ภาพยนตร์เรื่องนี้ถ่ายทำที่เมืองพิตต์สเบิร์ก, คลีฟแลนด์ ในรัฐเพนซิลเวเนีย รัฐเวสต์เวอร์จิเนีย ฉากล่ากวาง ถ่ายทำที่อุทยานแห่งชาติในรัฐวอชิงตัน ฉากย่านโคมแดงในไซ่ง่อน ถ่ายทำที่ถนนพัฒนพงศ์ กรุงเทพ ฉากสงคราม ถ่ายทำที่อำเภอไทรโยค จังหวัดกาญจนบุรี และฉากสถานทูตสหรัฐในไซ่ง่อน ถ่ายทำที่โรงเรียนเซนต์คาเบรียล และสลัมคลองเตย
ฉากหนึ่งในเรื่องที่เป็นที่จดจำ คือฉากการเล่นรัสเชียนรูเลตต์ มีนักแสดงไทยอาวุโสร่วมแสดงด้วย คือ โป๋ เป่าปี่ ฉากนี้ได้รับการปกปิดต่อสื่อมวลชนในระหว่างการถ่ายทำ
ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นภาพยนตร์เรื่องสุดท้ายในชีวิตของ จอห์น คาซาล ซึ่งป่วยเป็นโรคมะเร็งกระดูก โดยไมเคิล ชิมิโน ได้ปรับแผนการถ่ายทำให้ถ่ายฉากที่คาซาลร่วมแสดงก่อน และเมอรีล สตรีพ ขณะนั้นเป็นนักแสดงที่ยังไม่มีชื่อเสียง เป็นคู่หมั้นของคาซาล รับแสดงเรื่องนี้เพื่อจะได้อยู่ดูแลอย่างใกล้ชิด หลังการถ่ายทำไม่นาน จอห์น คาซาลก็เสียชีวิต
พลับพลึง

พลับพลึง (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Crinum asiaticum") เป็นพรรณไม้ล้มลุกขึ้นเป็นกอ และมีหัวอยู่ใต้ดิน พบได้ในจีน, ฮ่องกง, อินเดีย และ ญี่ปุ่น มีชื่อพื้นเมืองอื่น ๆ คือ ว่านชน (ภาคอีสาน), ลิลัว (ภาคเหนือ), พลับพลึง (ภาคกลาง), วิรงรอง (ชวา) ในใบและหัวพลับพลึงมีสารไลโคริน รับประทานจะทำให้อาเจียน ท้องร่วงอย่างแรง
ลักษณะทั่วไป.
พลับพลึงเป็นพรรณไม้ล้มลุกขึ้นเป็นกอ และมีหัวอยู่ใต้ดิน ลำต้นกลมมีความกว้างประมาณ 15 ซม. และยาวประมาณ 30 ซม.ใบจะออกรอบ ๆ ลำต้น ลักษณะใบแคบยาวเรียว ใบจะอวบน้ำ ขอบใบจะเป็นคลื่น ตรงปลายใบจะแหลม ใบจะมีความยาวประมาณ 1 เมตร และกว้างประมาณ 10-15 ซม. ดอกจะออกเป็นช่อ ตรงปลายจะเป็นกระจุกมีประมาณ 12-40 ดอก ตอนดอกยังอ่อนอยู่จะมีกาบเป็นสีเขียวอ่อน ๆ หุ้มอยู่ 2 กาบ ก้านช่อดอกจะมีความยาวประมาณ 90 ซม. ดอกมีความยาวประมาณ 15 ซม. กลีบดอกจะเป็นสีขาว และมีกลิ่นหอม เกสรตัวผู้จะมีอยู่ 6 อัน ติดอยู่ที่หลอดดอกตอนโคน ตรงปลายเกสรมีลักษณะเรียวแหลมยาวเป็นสีแดง โคนเป็นสีขาว ส่วนอับเรณูนั้น จะเป็นสีน้ำตาล ผลเป็นสีเขียวอ่อน และผลค่อนข้างกลม
สถาปัตยกรรมภายใน

สถาปัตยกรรมภายในเป็นงานสถาปัตยกรรมสาขาหนึ่งที่แยกออกมาจาก สถาปัตยกรรมหลัก (อาคาร) ความหมายของคำว่า สถาปัตยกรรมภายใน จะมีความหมายใกล้เคียงกับคำว่า "ออกแบบตกแต่งภายในและมัณฑนศิลป์" ซึ่งมีความหมายค่อนข้างตรงตัวอยู่แล้ว สถาปัตยกรรมภายใน น่าจะหมายรวมถึง "การก่อเกิดความงามที่ยังประโยชน์ แฝงความหมายแห่งศิลปกรรม จิตรกรรม ประติมากรรม เพื่อตอบสนองการใช้งานของมนุษย์ ที่เป็นผู้ใช้สอยพื้นที่ว่างภายในอาคาร (space) มนุษย์กับสิ่งแวดล้อม (human and environment) โดยเกี่ยวโยงถึงการพิจารณาถึงระยะและขนาดเนื้อที่ต่างๆ อันเกี่ยวข้องกับ สัดส่วนของมนุษย์ (human scale in architecture) ความต้องการระยะและเนื้อที่ใช้สอยภายในอาคาร (human scale) อันจะเกี่ยวพันกับการ ยืน เดิน นั่ง นอน และการที่มนุษย์จะทำกิจกรรมต่างๆในพื้นที่ว่างของอาคาร การที่จะออกแบบให้อาคารมีรูปแบบและพื้นที่เพื่อตอบสองการใช้งานของมนุษย์ โดยการเลือกใช้วัสดุต่างๆ ตามคุณสมบัติมาใช้งานให้ก่อเกิดเป็นรูปร่าง ทั้ง พื้น ผนัง เพดาน ทั้งสามมิติ และห่อหุ้มพื้นที่ว่างเอาไว้ให้มนุษย์ได้ใช้งาน ทั้งจากร่างกาย และสายตา รวมถึงอารมณ์ ความรู้สึก ผ่านรูปแบบ สีสัน ผิวสัมผัส (Texture)ของวัสดุต่างๆ อาจหมายรวมให้กว้างไปถึงงานระบบต่างๆที่เข้ามามีส่วนร่วมกับการใช้อาคาร เช่น แสง สี เสียง และระบบวิศวกรรมที่เกี่ยวข้อง ทั้งหลายที่กล่าวมาพอจะประกอบรวมกัน เป็นคำว่า สถาปัตยกรรมภายใน ในยุคสมัยปัจจุบันได้ หรืออาจกล่าวสั้นๆได้คือ "การออกแบบพื้นที่ว่างภายในอาคาร (space) และการเลือกใช้วัสดุมาก่อสร้างเพื่อห่อหุ้มพื้นที่ว่างภายในอาคารเพื่อตอบสนองการใช้งานของมนุษย์(human scale) รวมถึงการประดับตกแต่ง ศิลปะแขนงต่างๆ (arts)"
"ถ้ากล่าวถึงการประกอบวิชาชีพสถาปัตยกรรมภายใน" ในประเทศไทยก็ให้ยึดถือเอาตามสภาสถาปนิก ถ้ากล่าวถึงความหมายแต่อย่างเดียวมิใช้การประกอบวิชาชีพควบคุม "ให้ยึดถือข้างต้นเป็นหลัก"
ในประเทศไทยสถาปัตยกรรมภายใน เป็นสาขาวิชาชีพควบคุม อยู่ภายใต้ สภาสถาปนิก คำจำกัดความของสถาปัตยกรรมภายในและมัณฑนศิลป์ ถูกระบุใน พรบ.สถาปนิก 2543 และ กฎกระทรวงว่าด้วยการกำหนดวิชาชีพสถาปัตยกรรมควบคุม พ.ศ. 2549 ว่าหมายถึง "วิชาชีพสถาปัตยกรรมที่ใช้ศาสตร์และศิลป์ในการออกแบบเพื่อสร้างสรรค์องค์ประกอบทางกายภาพและสภาพแวดล้อมภายในอาคาร" สถาปนิกที่ออกแบบสถาปัตยกรรมภายใน สำหรับพื้นที่ภายในอาคารสาธารณะที่มีพื้นที่ตั้งแต่ 500 ตารางเมตรขึ้นไป ต้องมีใบอนุญาตประกอบวิชาชีพ มีสมาคมวิชาชีพของสถาปนิกภายใน ชื่อ สมาคมมัณฑนากรแห่งประเทศไทย หรือ TIDA (Thailand Interior Designers' Association)
กันดั้มเซนติเนล

กันดั้มเซนติเนล (ญี่ปุ่น:ガンダム・センチネル ;อังกฤษ:Gundam Sentinel) เป็นนิยายในกันดั้มซีรีส์ซึ่งใช้ศักราช Universal Century โดยเริ่มตีพิมพ์ในนิตยสาร "Model Graphix" ตั้งแต่เดือนกันยายน พ.ศ. 2530ถึงเดือนตุลาคม พ.ศ. 2531 ประพันธ์โดยมาซายะ ทาคาฮาชิและออกแบบเครื่องกลโดยฮาจิเมะ คาโทกิ
ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2532 นิตยสาร Model Graphix ได้ทำการรวมเล่มและเพิ่มดีไซน์ซึ่งไม่ได้ปรากฏในฉบับดั้งเดิมเข้าไปเป็นนิยายประกอบภาพถ่ายความยาว 320 หน้าโดยใช้ชื่อว่า "Gundam Wars III: Gundam Sentinel -The Battle of Real Gundam-" และในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2533ก็ได้รับการเรียบเรียงและตีพิมพ์เป็นนิยายอีกครั้งโดยใช้ชื่อว่า "คำสารภาพของอลิซ"
เนื้อเรื่องของกันดั้มเซนติเนลอยู่ในช่วงเวลาเดียวกับตอนท้ายของอะนิเมะ โมบิลสูทเซต้ากันดั้ม โดยตัวเอกของเรื่อง เรียว รูทซ์ เป็นสมาชิกของ "หน่วยเฉพาะกิจอัลฟ่า" ซึ่งตั้งขึ้นเพื่อกวาดล้างอดีตเจ้าหน้าที่ระดับสูงของสหพันธ์โลกซึ่งได้แยกตัวไปเป็นองค์กร "นิวดีไซส์" (New Desides (มาจาก decision และ dissident) เพื่อสนับสนุนแนวคิดของทิทานส์ที่ให้สิทธิแก่มนุษย์โลกมากกว่าชาวอาณานิคม
ส้มเช้ง สามช่า

บุญญาวัลย์ พงษ์สุวรรณ หรือ ส้มเช้ง สามช่า (เกิด 15 กันยายน พ.ศ. 2510) เป็นนักแสดงตลกหญิงชาวไทย โดยเป็นน้องสาวของ เท่ง เถิดเทิง ได้รับฉายาว่า "ตลกสวย" มีบทบาทเด่นจากการเป็นพิธีกรรายการโทรทัศน์ของ บริษัท เวิร์คพอยท์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ จำกัด (มหาชน)
ประวัติ.
บุญญาวัลย์ พงษ์สุวรรณ มีชื่อเดิมว่า "พงษ์พันธ์ พงษ์สุวรรณ" (ก่อนจะเปลี่ยนมาเป็น บุญญาวัลย์ ในภายหลัง) หรือ "พันธ์" เกิดที่ อำเภอสวรรคโลก จังหวัดสุโขทัย เป็นบุตรคนที่สี่จากพี่น้องหกคน และเป็นบุตรสาวคนโต เป็นบุตรของดิเรก พงษ์สุวรรณ กับ ภา พงษ์สุวรรณ โดยบุญญาวัลย์ เรียนจบชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 จึงออกมาทำงานรับจ้างทั่วไปรวมถึงการแสดงลิเกรับคณะของญาติ โดยใช้ชื่อว่า "อำพันทอง ก้องฟ้า" ส้มเช้งเล่นลิเกอยู่หลายปี จนกระทั่งอายุได้ 17-18 ปี นับเป็นจุดพลิกผันในชีวิต โดยได้เข้ามาทำงานในกรุงเทพฯ คือเป็นนักร้องตามคาเฟ่ เมื่อมีงานเป็นหลักเป็นฐานแล้วจึงชักชวนพี่น้องเข้ามากรุงเทพฯ ร่วมถึง เท่ง เถิดเทิง พี่ชาย และได้ฝากฝังให้ได้เป็นตลกของคณะในคาเฟ่ ต่อมาส้มเช้งได้ทำธุรกิจอีกหลายต่อหลายอย่างก่อนเท่ง เถิดเทิง จะมีชื่อเสียงและตั้งคณะลิเกขึ้นมาและชักชวนให้ส้มเช้งมาแสดงลิเก
เริ่มอาชีพการแสดงด้วยการแสดงลิเกให้กับ "คณะครื้นเครง เท่ง เถิดเทิง" ซึ่งเป็นคณะของ เท่ง เถิดเทิง ต่อมาได้รับการเชิญชวนให้มาแสดงในฐานะทีมนักแสดงลิเกในช่วง "ละคร 3 ช่า" ในรายการ ชิงร้อยชิงล้าน ของบริษัท เวิร์คพอยท์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ จำกัด (มหาชน) เมื่อวันที่ 7 มิถุนายน 2543 จากนั้นจึงมาเป็นนักแสดงสมทบในช่วงละครอยู่หลายต่อหลายครั้งในนาม ส้มโอ นั่นถือเป็นจุดเปลี่ยนและพลิกผันในหน้าที่การของเธอในทางที่ดีขึ้น และเมื่อได้รับโอกาสครั้งใหญ่จากปัญญา นิรันดร์กุล ให้มาแสดงละครตลกในรายการร่วมกับ หม่ำ จ๊กมก, เท่ง เถิดเทิง และโหน่ง ชะชะช่า อย่างถาวร ตั้งแต่วันที่ 9 มกราคม 2545 และใช้ชื่อในวงการว่า ส้มเช้ง สามช่า ด้วยความสามารถหลากหลาย การแสดงตลกที่เรียกว่า ตลกหน้าตาย รวมถึงรูปร่างหน้าตาและส่วนสูง 172 ซม. ทำให้ส้มเช้งเป็นที่จดจำได้ไม่ยากจนแจ้งเกิดในฐานะตลกหญิงได้ในที่สุด
นอกจากรายการชิงร้อยชิงล้าน และก็ได้ร่วมแสดงซิตคอมต่าง ๆ ของเวิร์คพอยท์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ อย่าง ระเบิดเถิดเทิง รับบท แก้ว หญิงสาวหน้าตาขี้เหร่ ใส ซื่อ ไม่ฉลาด และ โคกคูนตระกูลไข่ รับบท โสภิตภิตา หัวหน้าเลขาประจำบริษัทที่ไม่ใส่ในการทำงาน สวย เซ็กซี่ มั่นใจสูง แต่งตัวจัด ชอบเอารัดเอาเปรียบผู้อื่น รวมถึงพิธีกรในรายการ ชัยบดินทร์โชว์ รวมกับ หม่ำ เท่ง โหน่ง อีกทั้งยังได้มีโอกาสโชว์เสียงร้องในการร้องเพลงเปิดช่วงในแบบบอร์ดเวย์ (Broadway) และบลูส์ (Blues) และการเป็นพิธีกรเต็มตัวในรายการ ชิงช้าสวรรค์
การศึกษา.
สำเร็จการศึกษาในระดับปริญญาตรี จากคณะศิลปกรรมศาสตร์ สาขาการแสดง สถาบันวิทยาการประกอบการแห่งอโยธยา
บ้านชินประชา

บ้านชินประชา เป็นบ้านที่สร้างขึ้นตามแบบสถาปัตยกรรมจีน-โปรตุเกส ตั้งอยู่ที่ถนนกระบี่ ตำบลตลาดเหนือ อำเภอเมืองภูเก็ต จังหวัดภูเก็ต มีอายุกว่า 100 ปี ภายในมีภาพถ่ายและเครื่องครัวโบราณ
ประวัติ.
บ้านชินประชาได้เริ่มทำการก่อสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2466 โดยพระพิทักษ์ชินประชา (ตันม่าเสียง) ซึ่งมีบิดาชื่อ หลวงบำรุงจีนประเทศ (ตันเนียวยี่) เป็นชาวฮกเกี้ยนที่ได้รับราชการทหารในประเทศจีน ต่อมาบิดาท่านได้เดินทางมายังมาเลเซีย ตันม่าเสียงเป็นผู้สร้างบ้านหลังนี้ขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2426 ในเกาะภูเก็ต เมื่ออายุได้ 20 ปี ท่านได้เริ่มก่อสร้างบ้านหลังนี้ขึ้นตามสถาปัตยกรรมจีน-โปรตุเกส (หรือที่เรียกว่า อังม่อเหลา) เป็นหลังแรกของจังหวัดภูเก็ต
ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก

ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก  หรือ ฟีฟ่าคลับเวิลด์คัพ  เป็นการแข่งขันฟุตบอลระหว่างทีมสโมสรของแต่ละสมาพันธ์ฟุตบอลจาก 6 ทวีปทั่วโลก เริ่มทำการแข่งขันครั้งแรกในปี ค.ศ. 2000 ที่ประเทศบราซิล ในนาม "ฟีฟ่าคลับเวิลด์แชมเปียนชิป" โดยฟีฟ่าได้จัดตั้งการแข่งขันรายการนี้ขึ้นเพื่อใช้แทนการแข่งขันรายการเดิมที่ชื่อ อินเตอร์คอนติเนนตัลคัพ หรือโตโยต้าคัพซึ่งถูกยกเลิกในปี ค.ศ. 2004 เพื่อมารวมรายการนี้ ในปี ค.ศ. 2005 ในนาม ฟีฟ่าคลับเวิลด์คัพ ทีมที่ชนะเลิศจากทุกทวีปที่จะมาแข่งขันร่วมรายการนี้ โดยทีมชนะเลิศยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกจากยุโรปและโกปาลิเบร์ตาโดเรสจากอเมริกาใต้ จะเข้าไปรอแข่งขันในรอบรองชนะเลิศทันที
ทั้งนี้ สโมสรที่ชนะเลิศมากที่สุด คือ เรอัลมาดริด จากสเปน 5 สมัย 
สโมสรที่ชนะเลิศล่าสุดในปัจจุบันจะได้รับการติดตราแชมป์สโมสรโลกที่เสื้อสโมสรในรายการแข่งขันของฟีฟ่าไปตลอดจนกว่าจะมีการเปลี่ยนทีมสโมสรที่ชนะเลิศฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลกในอนาคต
ทีมสโมสรที่ชนะเลิศครั้งล่าสุด คือ แมนเชสเตอร์ ซิตี้ จากอังกฤษ ซึ่งชนะเลิศได้เป็นสมัยแรก ในรายการนี้โดยเอาชนะ จากบราซิลไป 4-0 ในเวลา 90 นาที ของนัดชิงชนะเลิศ 2023
ผลการแข่งขัน.
รอบชิงชนะเลิศ.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
โยคะ

โยคะ  เป็นกลุ่มของการปฏิบัติหรือการประพฤติทางกาย จิตใจ และจิตวิญญาณ โดยมีต้นกำเนิดในประเทศอินเดียสมัยโบราณ โยคะมีอยู่ด้วยกันหลายสำนักซึ่งมีการปฏิบัติและเป้าหมายต่างกันไป ทั้งในศาสนาฮินดู ศาสนาพุทธ และศาสนาเชน
เอช. จี. เวลส์

เฮอร์เบิร์ต จอร์จ เวลส์ หรือ เอช. จี. เวลส์  (21 กันยายน ค.ศ. 1866 - 13 สิงหาคม ค.ศ. 1946) เป็นนักเขียนนวนิยายแนววิทยาศาสตร์ ที่สำคัญได้แก่ 
ชีวิตในวัยเด็ก.
เฮอร์เบิร์ต จอร์จ เวลส์ เกิดที่บ้านแอตเลิส, ถนนไฮสตรีทที่ 46, บรอมลี่ย์, ในมณฑลเคนท์ เมื่อ 21 กันยายน 1866 คนในครอบครัวเรียกเขาว่า "เบอร์ดี้" (Bertie), เขาเป็นลูกคนที่สี่และคนสุดท้ายของโจเซฟ แวลส์ (Joseph Wells) (อดีตชาวสวนในประเทศ, และในขณะเดียวกันก็เป็นเจ้าของร้านและเป็นนักคริกเกตมืออาชีพ) และเซราห์ เนียล (Sarah Neal) ภรรยาของเขา (อดีตคนรับใช้ในบ้าน (domestic servant)) ซึ่งได้รับมรดกสืบทอดที่จะอนุญาตให้ครอบครัวในอันที่จะได้มีร้านค้าขายซึ่งทำให้พวกเขาได้ทำการค้าขายสินค้าและเครื่องกีฬากับประเทศจีน, แม้ว่ามันจะไม่ประสบความสำเร็จ: กับสภาพสินค้าในร้านที่เก่าและล้าสมัย, และสถานที่ตั้งก็อยู่ในทำเลที่ไม่ดี โจเซฟ แวลส์นั้นมีการบริหารจัดการร้านในลักษณะที่จะทำให้ได้รับรายได้ไม่พอเพียง, แต่รายรับส่วนน้อยของมันมาจากร้านและเขาได้รับในปริมาณที่ไม่คงที่ของเงินจากการเล่นคริกเก็ตระดับมืออาชีพสำหรับทีมเขตเคนท์
น้ำตา

น้ำตา เกิดจากการหลั่งน้ำตา (Lacrimation หรือ lachrymation) ที่มีหน้าที่ทำความสะอาดและหล่อลื่นดวงตาเพื่อตอบสนองต่ออาการระคายเคืองตา น้ำตาที่เกิดจากการร้องไห้มีผลมาจากความรู้สึกรุนแรงภายใน เช่น ความโศกเศร้า ความปิติยินดี อารมณ์ ความกลัวเกรง หรือความยินดี การหัวเราะและการหาวก็สามารถทำให้เกิดน้ำตาได้
ส่วนประกอบของน้ำตา.
น้ำตาประกอบด้วยน้ำและสารต่างๆ ที่เป็นเสมือนอาหารให้เซลล์ผิวดวงตา ช่วยให้ผิวดวงตาแข็งแรง เช่น ออกซิเจน โดยปกติ กระจกตา เป็นอวัยวะที่ไม่มีเลือดมาเลี้ยงเหมือนกล้ามเนื้อส่วนอื่นๆ ในดวงตา จึงต้องการออกซิเจนจากอากาศและน้ำตาเป็นหลัก นอกจากนี้ น้ำตา ยังมีสารอิเล็กโทรไลต์และวิตามินต่างๆ เช่นวิตามินเอ วิตามินอี มีสารต้านจุลชีพ (antimicrobial) และสารต้านอนุมูลอิสระ (anti-oxidant) ที่จำเป็นต่อการคงสภาพที่ปกติของผิวดวงตา
ในภาวะปกติ น้ำตาสร้างมาจากต่อมน้ำตา ต่อมภายในเยื่อบุตา ต่อมบริเวณโคนขนตา ตลอดจนต่อมภายในหนังตา แต่ละต่อมสร้างน้ำตาต่างชนิดกัน โดยเรียงเป็น 3 ชั้น 
ชั้นนอกเป็นชั้นไขมัน ชั้นกลางเป็นน้ำ และชั้นที่ชิดผิวตาเป็นชั้นเมือก น้ำตาจะหายไปโดยการระเหยร้อยละ 20 ที่เหลือจะไหลลงท่อบริเวณหัวตา
ชนิดของน้ำตา.
น้ำตาสามารถจำแนกออกได้เป็น 3 ชนิดด้วยกัน ได้แก่
เทศบาลนครอ้อมน้อย

เทศบาลนครอ้อมน้อย เป็นเทศบาลนครแห่งหนึ่งในอำเภอกระทุ่มแบน จังหวัดสมุทรสาคร ครอบคลุมพื้นที่ตำบลอ้อมน้อยทั้งตำบล มีประชากรในปี พ.ศ. 2563 จำนวน 53,821 คน
ที่ตั้งและอาณาเขต.
สำนักงานเทศบาลนครอ้อมน้อยตั้งอยู่ที่เลขที่ 234 หมู่ที่ 11 ซอยเพชรเกษม 87 ตำบลอ้อมน้อย อำเภอกระทุ่มแบน จังหวัดสมุทรสาคร เขตเทศบาลมีเนื้อที่ 30.40 ตารางกิโลเมตร มีอาณาเขตติดต่อกับเขตองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นข้างเคียงดังต่อไปนี้
ประวัติ.
เทศบาลนครอ้อมน้อยเดิมทีมีฐานะเป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นรูปแบบสุขาภิบาลมีชื่อว่า สุขาภิบาลอ้อมน้อย และได้รับการจัดตั้งเป็น เทศบาลตำบลอ้อมน้อย เมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2537 ตามพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งเทศบาลตำบลอ้อมน้อย อำเภอกระทุ่มแบน จังหวัดสมุทรสาคร พ.ศ. 2537 เล่มที่ 111 ตอนที่ 12 ก หน้า 18–20 ลงวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2537 จากนั้นอีก 8 ปีต่อมา เทศบาลตำบลอ้อมน้อยได้รับการยกฐานะตามพระราชกฤษฎีกาเปลี่ยนแปลงฐานะเทศบาลตำบลอ้อมน้อยเป็น เทศบาลเมืองอ้อมน้อย ตามพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งเทศบาลเมืองอ้อมน้อย พ.ศ. 2545 เล่มที่ 119 ตอนที่ 93 ก หน้า 1–3 ลงวันที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2545 มีผลบังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษา (วันที่ 21 กันยายน พ.ศ. 2545)
ปัจจุบันมีฐานะเป็น เทศบาลนครอ้อมน้อย ได้รับการยกฐานะตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง เปลี่ยนแปลงฐานะเทศบาลเมืองอ้อมน้อย อำเภอกระทุ่มแบน จังหวัดสมุทรสาคร เป็นเทศบาลนครอ้อมน้อย เมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553
หน่วยการปกครอง.
เทศบาลนครอ้อมน้อยมีชุมชนทั้งหมด 28 ชุมชน ดังต่อไปนี้
การศึกษา.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
การสาธารณสุข.
เขตเทศบาลนครอ้อมน้อยมีสถานบริการด้านสาธารณสุข 4 แห่ง คือ 
นอกเหนือจากศูนย์บริการสาธารณสุขของเทศบาลแล้ว ในเขตเทศบาลยังมีหน่วยงานทั้งของภาครัฐและเอกชนที่ให้บริการทางด้านสาธารณสุข คือ 
การขนส่ง.
เนื่องจากเป็นชุมชนเมืองที่มีที่ตั้งอยู่ใกล้กับกรุงเทพมหานคร สามารถเดินทางเชื่อมต่อกับกรุงเทพมหานครและจังหวัดนครปฐม หรือสามารถเดินทางไปยังอำเภอต่าง ๆ ในจังหวัดสมุทรสาครได้อย่างทั่วถึง สะดวก และรวดเร็ว
ถนน.
ถนนสายหลักในเขตเทศบาลนครอ้อมน้อย ได้แก่
บริการขนส่งสาธารณะ.
การบริการขนส่งสาธารณะในเขตเทศบาล ได้แก่ รถมอเตอร์ไซค์รับจ้าง, รถแท็กซี่มิเตอร์ซึ่งมีรูปแบบคล้ายกับกรุงเทพมหานคร และรถยนต์โดยสารประจำทาง มีรายละเอียดดังนี้
รถยนต์โดยสารประจำทางที่ผ่านเขตเทศบาลนครอ้อมน้อย แบ่งออกเป็น 4 หมวด คือ 
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
ศาสนสถาน.
เทศบาลนครอ้อมน้อยมีวัดทั้งหมด 2 แห่ง ได้แก่ วัดอ้อมน้อยและวัดศรีสำราญราษฎร์บำรุง
ตัวระบุวัตถุดิจิทัล

ตัวระบุวัตถุดิจิทัล หรือ ตัวบ่งชี้วัตถุดิจิทัล  เป็นระบบสากลที่ใช้ระบุตัวเอกสารอิเล็กทรอนิกส์โดยไม่ขึ้นกับตำแหน่งที่อยู่ของเอกสารนั้น ๆ โดยหน่วยงานชื่อ International DOI Foundation (IDF) "DOI" เป็นเครื่องหมายการค้าจดทะเบียนของ IDF ประโยชน์ของระบบ DOI คือใช้เป็นข้อความที่ใช้แสดงแทนบทความทางวิชาการ ซึ่งทุกคนสามารถใช้หมายเลขนี้ในการค้นหาเอกสารที่ต้องการนั้น ๆ ในเครือข่ายดิจิตอล
โครงสร้างของ DOI.
DOI ประกอบด้วยตัวเลขหรือข้อความ 2 ส่วน ได้แก่ prefix และ suffix ตัวอย่างเช่น
 <code>10.1000/182</code>
ความหมาย
 <code>10.1000</code> เป็น prefix:
 <code>10</code> เป็นรหัสของรายชื่อ ซึ่งต้องเป็นตัวเลขที่ตั้งขึ้นโดยหน่วยงานที่ดูแล นั่นคือ International DOI Foundation ในปัจจุบันตัวเลขที่ถูกตั้งขึ้นอย่างถูกต้องคือหมายเลข 10 และ DOI ที่ใช้ในปัจจุบันทุกตัวจึงขึ้นต้นด้วย 10 ทั้งหมด
 <code>1000</code> เป็นรหัสลงทะเบียนของผู้ตีพิมพ์เอกสาร ในกรณีนี้ 1000 เป็นเลขของ International DOI Foundation
 <code>182</code> เป็น suffix หรือเลขประจำเอกสาร ใช้ระบุตัวตนของเอกสารชิ้นนั้น ๆ ในกรณีนี้ doi:10.1000/182 ใช้แทนคู่มือ DOI เวอร์ชัน 4.4.1 (DOI Handbook, Version 4.4.1)
ส่วน Prefix ตั้งขึ้นโดย DOI Registration Agency ให้เฉพาะแก่ผู้ที่ลงทะเบียนนั้น ๆ ส่วน Suffix นั้นตั้งขึ้นเองโดยผู้ที่ลงทะเบียน และต้องใช้แทนเอกสารใดเอกสารหนึ่ง ซึ่งสามารถใช้รวมกับเลขทะเบียนที่ใช้แทนหนังสือหรือเอกสารอื่น ๆ เช่น ISBN หรือ ISSN
ในการอ้างอิง DOI บนเว็บไซต์หรือในสิ่งตีพิมพ์ที่ถูกต้อง คือ doi:10.1000/182
ประวัติ.
รหัสทรัพยากร สารสนเทศดิจิทัล หรือ DOI เกิดจากความร่วมมือของสมาคมสำนักพิมพ์แห่งสหรัฐอเมริกาที่ต้องการมาตรฐานการ ให้รหัสของเอกสารดิจิทัล ร่วมกับองค์กรต่าง ๆ เช่น International Publishers Association; International Association of Scientific, Technical and Medical Publishers; Association of American Publishers โดยได้ก่อตั้งองค์กรที่ไม่แสวงหากำไรเรียกว่า มูลนิธิ DOI เรียกว่าThe International DOI® Foundation (IDF) ในปี 1977
ต่อมา IDF ได้ทำงานร่วมกับองค์กร CNRI (Corporation for National Research Initiatives) ในการพัฒนาระบบ Handle System เพื่อใช้เป็นองค์ประกอบสำคัญทางเทคนิคของระบบ DOI
ในปีต่อมาคือ 1998-2000 IDF ร่วมกับ indecs project ได้กำหนด Indecs framework เป็น Data model องค์กรที่เป็น Registration Agency แห่งแรกเริ่มขึ้นในปี 2000 โดยการเชื่อมโยงบทความวารสารเรียกว่า CrossRef Registration Agency
ส่วน DOI syntax เป็นมาตรฐาน ISO ตาม A National Information Standards Organization (US) standard, ANSI/NISO Z39.84-2010 ต่อมาระบบ DOI ได้รับการรับรองเป็นมาตรฐานสากล Information and Documentation ในปี 2012
ในประเทศไทย.
การนำรหัสทรัพยากรสารสนเทศดิจิทัลมาใช้งาน เริ่มมีการดำเนินการไปแล้ว โดยสำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ (วช.) ได้สมัครสมาชิกเป็นผู้บริหารจัดการรหัสทรัพยากรสารสนเทศดิจิทัลด้านการวิจัย ของประเทศกับ DataCite ซึ่งเป็น Registration Agencies (RA) และได้รับการยอมรับจากที่ประชุมใหญ่สามัญประจำปีของ DataCite ให้เป็นสมาชิกเต็มรูปแบบลำดับที่ 17 เมื่อวันที่ 11 ธันวาคม 2555
ยูยะ อูจิดะ

ยูยะ อูจิดะ (; โรมาจิ: "Uchida Yūya") เป็นนักพากย์และนักแสดงชายชาวญี่ปุ่นเกิดเมื่อวันที่ 3 ธันวาคมพ.ศ. 2508ในเมืองมิซาโตะ จังหวัดไซตามะ สังกัดคณะละครไฮยูซะแรกเริ่มนั้นเริ่มงานจากการเป็นนักแสดงละครเวทีของคณะละครไฮยูซะ จากนั้นจึงมีผลงานพากย์ภาพยนตร์และละครต่างประเทศ ก่อนเข้าสู่วงการพากย์การ์ตูนอนิเมะและเกม
ประวัติ.
จบการศึกษาจากวิทยาลัยการดนตรีและการละครโทโฮกาคุเอ็น สาขาการแสดง ในสมัยมัธยมศึกษาตอนต้นได้เข้าชมรมการแสดง และเป็นครั้งแรกที่ได้แสดงละคร ในสมัยมัธยมศึกษาตอนปลายก็ได้ทำทั้งการแสดงละครและการถ่ายทำภาพยนตร์ 8 ม.ม. ใฝ่ฝันว่าอยากจะทำงานด้านออกแบบตกแต่งเวทีละคร และไม่เคยคิดว่าตนเองจะได้มาทำงานเบื้องหน้าเลย แม้ว่าชื่อจริงจะชื่อฮิเดกาซุ แต่ในสมัยเป็นนักเรียนในวิทยาลัยถูกตั้งชื่อเล่นว่า "ยูยะ" ซึ่งมีที่มาจากศิลปินญี่ปุ่นอีกท่านที่ชื่อ ยูยะ อูจิดะ (内田裕也) หลังจากนั้นจึงใช้ชื่อนี้ในการเข้าวงการในเวลาต่อมา เป็นเพื่อนร่วมชั้นเรียนกับนักแสดงหญิงอันนะ นาคางาวะ และนักพากย์หญิงมิสะ วาตานาเบะ ผลงานพากย์เรื่องแรกคือละครฝรั่งเรื่อง Touching Evil (UK) รับบทพากย์เสียงของนายตำรวจหนุ่ม มาร์ค ริเวอรส์ ในเวลาว่างจากงานชอบใช้เวลาไปกับการขับรถเล่น อ่านหนังสือและดื่มชา นอกจากนี้เนื่อจากต้องออกเดินทางเพื่อเปิดการแสดงไปทั่วประเทศ จึงเคยไปมาแล้วทั่วญี่ปุ่น เหลือเพียงแต่เกาะโอกินาว่าเท่านั้นที่ยังไม่เคยไป หากปีไหนมีงานมาก ก็อาจต้องขึ้นแสดงถึง 100 ครั้ง เป็นคนชอบทานของหวานทั้งของหวานญี่ปุ่นและของหวานของตะวันตก เวลาออกเดินสายก็มักจะหาขนมชื่อดังประจำเมืองอยู่เสมอ ของหวานที่ตอนนี้ติดใจอยู่ คือ ของร้าน สุยะ ในจังหวัดกิฟุ เมืองนากัตสึงาวะ เคยประกาศในบล็อกส่วนตัวว่าชอบนักเขียนบทละครชาวอังกฤษชื่อ และเคยได้พบกับนักเขียนท่านนี้อีกด้วย นอกจากนี้ยังเคยแสดงในเรื่อง และยังเคยมีโอกาสได้ชมการแสดงละครเรื่อง ในรอบปฐมทัศน์ที่ประเทศอังกฤษโดยเจ้าตัวบอกว่าประทับใจจนน้ำตาไหลในฉากสุดท้ายเลยทีเดียว
เคยถูกถามคำถามจิตวิทยาถึงเรื่องผู้หญิงแบบที่ชอบ โดยให้เลือกลักษณะของผู้หญิงที่ชอบมา 3 แบบ และได้คำตอบว่า คนที่ยิ้มสวย คนที่มีท่วงท่าเคลื่อนไหวงดงาม และคนที่เอาใจใส่ผู้อื่น และเมื่อถูกถามต่อไปว่าหากหากมีผู้หญิงแบบนั้นปรากฏตัวออกมา 2 คนและจะต้องเลือกคนใดคนหนึ่ง จะใช้เกณฑ์ใดอีกในการเลือก และคำตอบของเขาคือ "ผู้หญิงที่กอดแล้วรู้สึกดี" ซึ่งคำตอบของคำถามจิตวิทยานี้คือ เงื่อนไขสุดท้ายที่ใช้เลือกแท้จริงแล้วคือสิ่งที่สำคัญที่สุดในการใช้เลือกเพศตรงข้าม และยังให้สัมภาษณ์ว่าเวลามีความรักแล้วจะไม่ใช่พวกที่ชอบโทรศัพท์หาหรือส่งเมล์ แต่จะใช้การส่งจดหมายบ้างเป็นบางครั้ง และเมื่อครั้งที่ไปแสดงยังเมืองโอโนะมิจิในฮิโรชิม่า ก็เคยตามหาไปรษณียบัตรภาพเพื่อส่งให้ โดยให้เหตุผลว่าเมล์ไม่สามารถสื่อถึงความสวยงามของทิวทัศน์ได้เพียงพอ และบอกว่าแม้ว่าตนเองจะไม่ใช่คนที่ละเอียดอ่อน แต่ในฐานะผู้ชายก็จะคอยปกป้อง
ในวันที่ 13 มกราคม พ.ศ. 2551 ได้ประกาศการแต่งงานในบล็อกส่วนตัวและในวันที่ 27 สิงหาคม ปีเดียวกันได้ประกาศถึงการเกิดของลูกชาย และเรียกบุตรชายตนเองว่า "แสงจันทร์" (; โรมาจิ: "Gekkō") ซึ่งน่าจะเป็นนามแฝง แต่ไม่มีการระบุถึงผู้เป็นภรรยาเลย
ผลงาน.
ผลงานพากย์.
อนิเมะ (โทรทัศน์).
ตัวหนาหมายถึงพากย์เป็นตัวละครเด่น
โดมินิก เพอร์เซลล์

โดมินิก โฮกุน เมียร์ตเวด เพอร์เซลล์ (;เกิดเมื่อวันที่ 17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1970) เป็นนักแสดงชาวบริติช–ออสเตรเลียน เขาเริ่มโด่งดังมาจากการรับบท "เดรก/แดรกคูลา" ตัวร้ายจากภาพยนตร์ซูเปอร์ฮีโรของมาร์เวลเรื่อง "เบลด 3 อำมหิต พันธุ์อมตะ" (2004) และมาประสบความสำเร็จจนเป็นที่รู้จักในบทบาท "ลินคอล์น เบอร์โรวส์" ตัวละครหลักใน "แผนลับแหกคุกนรก" (2005–2009; 2017), รับบทนักแสดงนำในภาพยนตร์เรื่อง "ไอซ์โซลด์เยอร์ส นักรบเหนือมนุษย์" (2013) นอกจากนี้เขายังรับบทเป็น "มิค รอรี/ฮีต เวฟ" ตัวละครสมทบในละครชุดแนวซูเปอร์ฮีโรเรื่อง "เดอะ แฟลช วีรบุรุษเหนือแสง" ซีซัน 1–3 (2014–2016) และได้กลายมาเป็นตัวละครหลักใน "รวมพลคนเหนือมนุษย์" ซีซัน 1–6 (2016–2021) ซึ่งเป็นภาคแยกของเรื่อง เดอะ แฟลช
ประวัติ.
โดมินิก โฮกุน เมียร์ตเวด เพอร์เซลล์ เกิดวันที่ 17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1970 ที่เมืองวัลลาซี มณฑลเชชเชอร์ (ปัจจุบันคือเมอร์ซีไซด์) ประเทศอังกฤษ มีพ่อเป็นชาวบริติช–นอร์วีเจียน (ปู่ของเขาเป็นชาวนอร์เวย์ ส่วนย่าของเขาเป็นชาวอังกฤษ) ส่วนแม่ของเขาเป็นชาวไอริช ต่อมาในปีค.ศ. 1972 ขณะที่เขาอายุได้ 2 ปี ครอบครัวของเขาได้ย้ายมาอยู่แถบหาดบอนได ทางตะวันออกของเมืองซิดนีย์ รัฐนิวเซาท์เวลส์ ประเทศออสเตรเลีย ต่อมาได้ย้ายไปอยู่ที่เมืองเพนริธซึ่งตั้งอยู่ทางฝั่งตะวันตก เพอร์เซลล์ เข้าเรียนชั้นประถมศึกษาที่ รร.แบล็กซ์แลนด์ ซึ่งเป็นโรงเรียนของรัฐบาล จากนั้นเขาเรียนต่อชั้นมัธยมที่วิทยาลัยเซนต์โดมินิก ซึ่งเป็นวิทยาลัยเอกชนแบบชายล้วน นิกายคาทอลิก ก่อนจะย้ายมาเรียนแบบสหศึกษาที่วิทยาลัยเอกชนมักคาร์ที คาทอลิก (ปัจจุบันคือวิทยาลัยเพโนลา)
หลังเรียนจบจากวิทยาลัยเขาได้ทำงานเป็นเจ้าหน้าที่จัดสวนและตกแต่งภูมิทัศน์ และมีความคิดอยากจะเป็นนักแสดงหลังจากได้มีโอกาสได้รับชมภาพยนตร์เรื่อง "พลาทูน" เขาจึงตัดสินใจเข้าเรียนการแสดงที่โรงละครเดอะ ออสเตรเลียน เธียเตอร์ ฟอร์ ยัง พีเพิล (เอทีวายพี) และเรียนต่อด้านการแสดงที่สถาบันการละครเวสเทิร์น ออสเตรเลียน รุ่นเดียวกับ ฮิวจ์ แจ็คแมน ที่ซึ่งเขาได้พบรีเบ็คกา ภรรยาในอนาคต 
โดมินิก เพอร์เซลล์ เป็นบุคคลที่ถือ 3 สัญชาติ ได้แก่ อังกฤษ–ออสเตรเลียน–ไอริช โดยเขาได้รับสัญชาติอังกฤษตามหลักสิทธิโดยแผ่นดินจากการเกิดในมณฑลเมอร์ซีไซด์ ประเทศอังกฤษ ได้รับสัญชาติออสเตรเลียจากการมีภูมิลำเนาและอยู่อาศัยในประเทศออสเตรเลียมาตั้งแต่อายุ 2 ปี และ ได้รับสัญชาติไอร์แลนด์จากการที่เกิดจากมารดาที่เป็นชาวไอริช 
ในปี 1997 โดมินิกแสดงใน ซีรีส์โทรทัศน์เรื่อง "RAW FM" และได้รับบทใน "Mission Impossible 2" ซึ่งถ่ายทำในออสเตรเลีย เขากลายเป็นดาราโทรทัศน์ออสเตรเลีย และหลังจากนั้นเขาทำงานที่อเมริกา มีผลงานในภาพยนตร์อย่าง Equilibrium จนมีผลงานในซีรีส์ "John Doe" ในปี 2002 ,ภาพยนตร์เรื่อง"Blade 3:Trinity" ,เรื่อง "3-Way" และละครโทรทัศน์เรื่องใหม่ "Strut"
ชีวิตส่วนตัว.
ในปี 2000 เขาชนะล็อตเตอร์รีกรีนการ์ด ได้ย้ายมาอาศัยกับครอบครัวที่ลอสแอนเจลิส แคลิฟอร์เนีย กับภรรยาของเขา รีเบกกา วิลเลียมสัน (ปัจจุบันหย่าร้าง) กันลูก อีก 4 คนคือ โจเซฟ (เกิด 1999), ออเดรย์ (เกิด 2001) และ ลูกฝาแฝด ลิลี และออกัสตุส (เกิด 2003)
เมื่อ 21 ตุลาคม ค.ศ. 2007 เพอร์เซลล์และภรรยา รีเบกกา วิลเลียมสัน แยกทางกันแล้ว
ปัจจุบันเมื่อปี 2023 เขาได้แต่งงานใหม่ครั้งที่ 2 กับ ทิซ ไซรัส อดีตภรรยาของนักร้องแนวคันทรี บิลลี เรย์ ไซรัสและแม่ของนักร้องสาว ไมลีย์ ไซรัส และ โนอาห์ ไซรัส
แคว้นคัมปาเนีย

คัมปาเนีย  เป็นแคว้นทางตอนใต้ของประเทศอิตาลี ณ ค.ศ. 2018 แคว้นนี้มีประชากรประมาณ 5,820,000 คน ทำให้เป็นแคว้นที่มีประชากรมากเป็นอันดับ 3 ของประเทศ และมีความหนาแน่นทางประชากรมากที่สุด ด้วยพื้นที่ พื้นที่ของแคว้นตั้งอยู่บนคาบสมุทรอิตาลี ทางทิศตะวันตกจรดทะเลเมดิเตอร์เรเนียน โดยมีหมู่เกาะเฟลเกรเอและกาปรีเป็นส่วนหนึ่งของเขตการปกครองของแคว้นด้วย เมืองหลักของแคว้นคือนาโปลี (เนเปิลส์)
การแบ่งเขตการปกครอง.
แคว้นคัมปาเนียแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 5 จังหวัด ได้แก่
โป๋ เป่าปี่

โผ กู้เกียรติตน หรือ โป๋ เป่าปี่ เป็นคนพื้นเมืองจังหวัดราชบุรี ก่อนเข้าวงการแสดงได้ประกอบอาชีพหลายหลาก ไม่ว่าจะเป็นแสดงงิ้ว เล่นดนตรีในวงงิ้ว นักมวย รับราชการตำรวจ และลงสมัครเล่นการเมืองท้องถิ่นในจังหวัดราชบุรี (แต่สอบตก) จึงได้หันเหชีวิตเข้าสู่วงการแสดง โดยเริ่มจากความสามารถพิเศษในการเป่าปี่ ที่ถือว่าเป็นพรสวรรค์ติดตัวมา และเริ่มได้รับเชิญมาเป็นตัวประกอบเรื่อยมา และได้ย้ายถิ่นฐานมาประกอบอาชีพในจังหวัดกรุงเทพมหานคร และในปี พ.ศ. 2520 โป๋ เป่าปี่ก็ได้เข้าพิธีสมรสและมีบุตรสาว 1 คน โป๋ เป่าปี่ นั้นยังมีความสามารถในการแสดง และการเขียนบทภาพยนตร์ ซึ่งภาพยนตร์ที่สามารถทำให้มีชื่อเสียงก็คือเรื่อง "เต้าฮวยไล้เหลี่ยว" จัดสร้างโดยนายกำธร ทัพคัลไลย ในปี 2523
โป๋ เป่าปี่ เป็นชื่อที่ใช้ในการแสดงของนักแสดงตลกอาวุโสชาวไทย ซึ่งมีผลงานเป็นตัวประกอบในภาพยนตร์ไทยเป็นจำนวนมาก เป็นนักแสดงตลกร่วมคณะต๊อกบูมของ ล้อต๊อก ร่วมวงกับ ชูศรี มีสมมนต์, ทองฮะ วงศ์รักไทย, ก๊กเฮง (เฉลิมศักดิ์ พุกกะณะสุต) และทองแถม เขียวแสงใส ในระยะหลังมีบทบาทเป็นที่จดจำจากการเป็นพรีเซนเตอร์ในภาพยนตร์โฆษณาสีทาบ้าน ออกอากาศทางโทรทัศน์
โป๋ เป่าปี่ ได้ร่วมแสดงภาพยนตร์อเมริกันเกี่ยวกับสงครามเวียดนาม เรื่อง "เดอะ เดียร์ฮันเตอร์" ออกฉายในปี พ.ศ. 2521 โดยรับบทในฉากสำคัญของเรื่อง เป็นกรรมการในบ่อนรัสเซียนรูเลตต์ ระหว่างโรเบิร์ต เดอ นิโรและคริสโตเฟอร์ วอลเคน โดยก่อนจะได้เล่นบทนี้ โป๋ เป่าปี่ต้องทดสอบบทแข่งขันกับ ดามพ์ ดัสกร, สรพงศ์ ชาตรี, ลักษณ์ อภิชาติ, กรุง ศรีวิไล, ฤทธิ์ ลือชา, ไกรลาศ เกรียงไกร, ชุมพร เทพพิทักษ์, อดุลย์ ดุลยรัตน์, พอเจตน์ แก่นเพชร, มานพ อัศวเทพ, สมศักดิ์ ชัยสงคราม, ทูน หิรัญทรัพย์, นาท ภูวนัย, สมบัติ เมทะนี, ไชยา สุริยัน, ไพโรจน์ ใจสิงห์ และ ยอดชาย เมฆสุวรรณ และได้เล่นภาพยนตร์อีกเรื่องคือ แรมโบ้ 3
ในปี พ.ศ. 2551 ชื่อ "โป๋ เป่าปี่" เป็นที่รู้จัก เมื่อถูกสื่อมวลชนใช้เป็นฉายาของนายธีรพล นพรัมภา ผู้ใกล้ชิดนายสมัคร สุนทรเวช
เจนนิเฟอร์ ฮัดสัน

เจนนิเฟอร์ เคต ฮัดสัน  เกิดเมื่อวันที่ 12 กันยายน ค.ศ. 1981 เป็นนักแสดง นักร้อง นางแบบชาวอเมริกัน เธอเริ่มเป็นที่รู้จักเมื่อเข้าแข่งขันรายการอเมริกันไอดอล ในฤดูกาลที่ 3 ทางช่องฟอกซ์ จากนั้นในปี ค.ศ. 2006 ฮัดสันได้ร่วมแสดงในภาพยนตร์เพลงที่ถูกนำกลับมาทำใหม่ เรื่อง "Dreamgirls" โดยรับบทเป็น เอฟฟี ไวต์ จากบทนี้เองที่ทำให้เธอได้รับหลายรางวัลสำคัญอย่าง รางวัลออสการ์ สาขานักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม รวมไปถึง รางวัลลูกโลกทองคำ รางวัลบาฟต้า และแซกอวอร์ดส
ในปี ค.ศ. 2008 ฮัดสันออกอัลบั้มแรกกับต้นสังกัด อริสตาเรคคอร์ด ในชื่อ "เจนนิเฟอร์ ฮัดสัน" อัลบั้มประสบความสำเร็จในระดับหนึ่ง โดยมียอดขายกว่า 500,000 หน่วย มีเพลงฮิตอย่าง "Spotlight" ฮัดสันยังได้รับรางวัลแกรมมี สาขาอัลบั้มอาร์แอนด์บียอดเยี่ยม ในปีดังกล่าวอีกด้วย
ในตอนปลายปี 2008 มารดา พี่ชาย และหลานชายของฮัดสันถูกฆาตกรรม ทำไห้ฮัดสันต้องหยุดพักงานเพื่อฟื้นฟูสภาพจิตใจ ก่อนจะกลับมาเริ่มทำงานอีกครั้งในปี ค.ศ. 2009
สวนสัตว์ลิทัวเนีย

สวนสัตว์ลิทัวเนีย  เดิมเรียกว่า สวนสัตว์เกานัส  เป็นสวนสัตว์ในเมืองเกานัส ประเทศลิทัวเนีย อยู่ในป่าไม้โอ๊กในส่วนตะวันออกเฉียงใต้ของเมือง มีเนื้อที่ 
สวนสัตว์แห่งนี้ก่อตั้งขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1935 โดยนักสัตววิทยาชื่อตาดัส อิวานาวส์กัส เปิดเมื่อเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1938 ในช่วงแรกมีสัตว์ 40 ตัว และในปัจจุบัน (ค.ศ. 2017) มีสัตว์ทั้งหมด 2,166 ตัว สวนสัตว์ประสบปัญหาด้านเงินทุนในคริสต์ทศวรรษ 2000
ด็อก เดย์ อาฟเตอร์นูน

ด็อก เดย์ อาฟเตอร์นูน (Dog Day Afternoon) ชื่อไทย : ปล้นกลางแดด เป็นภาพยนตร์อเมริกันที่ออกฉายในปี ค.ศ. 1975 กำกับโดย ซิดนีย์ ลูเมท นำแสดงโดย อัล ปาชิโน และจอห์น คาซาล เป็นภาพยนตร์เรื่องที่สองที่อัล ปาชิโน ร่วมงานกับซิดนีย์ ลูเมท หลังจากความสำเร็จของภาพยนตร์เรื่องก่อนหน้า คือเรื่อง "เซอร์ปิโก" 
ภาพยนตร์ได้แรงบันดาลใจมาจากบทความชื่อ "The Boys in the Bank" เขียนโดยนักเขียนชื่อ P. F. Kluge ตีพิมพ์ในนิตยสารไลฟ์ ฉบับ ค.ศ. 1972 เกี่ยวกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 22 สิงหาคม ค.ศ. 1972 เมื่อชายหนุ่มชื่อ John Wojtowicz และเพื่อนคู่หูชื่อ แซล (Salvatore Naturile) ปล้นธนาคารเชสต์แมนฮัตตัน ในบรูกลิน มหานครนิวยอร์ก และจับตัวประกัน เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นตอนบ่ายของวันที่ร้อนที่สุดในฤดูร้อน ซึ่งมีสำนวนเรียกในภาษาอังกฤษว่า "Dog Days" หรือ "the dog days of summer"
ภาพยนตร์ได้ดัดแปลงชื่อตัวเอก เป็น ซันนี (Sonny Wortzik) ซึ่งบุกเข้าปล้นธนาคาร เพื่อหาเงินไปให้แฟนหนุ่มผ่าตัดแปลงเพศเป็นผู้หญิงเต็มตัว และพบว่าในตู้เซฟของธนาคารแทบจะไม่มีเงินเหลืออยู่เลย
ภาพยนตร์ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์และรางวัลลูกโลกทองคำหลายรางวัล และได้รับรางวัลบทภาพยนตร์ดั้งเดิมยอดเยี่ยม
ศาลเจ้าแม่เขาสามมุข

ศาลเจ้าแม่เขาสามมุข เป็นศาลเจ้าตั้งอยู่บนภูเขาที่ชื่อเขาสามมุข ศาลเจ้าแม่เขาสามมุขเป็นที่เคารพของชาวไทยและชาวจีน ภายในศาลเจ้าแม่มี เทพเจ้าเจ้าแม่กวนอิม ฯลฯ ตั้งอยู่ที่ถนนสายบางแสน-อ่างศิลา จะพบทางแยก ถนนรอบเขาสามมุขรวมระยะทาง 4 กิโลเมตร จะพบกับฝูงลิงป่ามาอาศัยอยู่ในเขาแห่งนี้ มีศาลเจ้าแม่สามมุกหลังเดิมตั้งอยู่ห่างกัน
ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรยุโรปและอเมริกาใต้

ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรยุโรปและอเมริกาใต้  หรือ อินเตอร์คอนติเนนตัลคัพ  ได้เริ่มแข่งขันกันเมื่อปี ค.ศ. 1960 เป็นรายการการแข่งขันฟุตบอลที่จัดขึ้นโดยสหภาพสมาคมฟุตบอลยุโรป (ยูฟ่า) และสมาพันธ์ฟุตบอลอเมริกาใต้ (คอนเมบอล) โดยจะเป็นการพบกันระหว่างทีมแชมป์ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกจากทวีปยุโรป กับทีมแชมป์โกปาลิเบร์ตาโดเรสจากทวีปอเมริกาใต้ ในช่วงแรกปี ค.ศ. 1960-1979 ระบบการแข่งขันของรายการนี้จะเป็นแบบ 2 นัด เหย้า-เยือน (ในช่วงปี ค.ศ. 1960-1968 จะตัดสินด้วยคะแนนจากการพบกันสองนัด ตามแบบที่คอนเมบอลใช้กันถึงปี ค.ศ. 1987 จากนั้นตั้งแต่ปี ค.ศ. 1969-1979 จึงเปลี่ยนมาใช้วิธีการรวมผลสกอร์ 2 นัด ด้วยกฎการยิงประตูในฐานะทีมเยือนแบบยุโรปแทน) จากนั้นตั้งแต่ปี ค.ศ. 1980-2004 ได้เปลี่ยนมาเป็นการแข่งขันแบบนัดเดียวที่ประเทศญี่ปุ่น โดยมีสปอนเซอร์สนับสนุนหลักคือ โตโยต้า คนส่วนใหญ่จึงเปลี่ยนมาเรียกชื่อการแข่งขันรายการนี้ว่า โตโยต้าคัพ ต่อมาในปี ค.ศ. 2005 อินเตอร์คอนติเนนตัลคัพได้ถูกแทนที่โดยฟีฟ่าคลับเวิลด์คัพ
โรงพยาบาลเวชธานี

โรงพยาบาลเวชธานี เป็นโรงพยาบาลเอกชนตั้งอยู่บนถนนลาดพร้าว 111 แขวงคลองจั่น เขตบางกะปิ กรุงเทพมหานคร 10240 ในทำเลที่มีการคมนาคมที่สะดวกเพราะเป็นจุดเชื่อมต่อถนนสำคัญถึง 6 สาย คือ ถนนลาดพร้าว ถนนรามคำแหง ถนนศรีนครินทร์ ถนนสุขาภิบาล 1 ถนนสุขาภิบาล 2 ถนนสุขาภิบาล 3 โครงสร้างของโรงพยาบาลประกอบด้วย อาคาร 2 หลัง สูง 12 ชั้น โดยอาคารส่วนหน้าเป็น ส่วนที่ใช้สำหรับการรักษาพยาบาล ทั้งผู้ป่วย นอกและผู้ป่วยใน ซึ่ง 3 ชั้นแรกจะเป็นส่วนอภิบาล ผู้ป่วยนอก (OPD) และ ฝ่ายบริการต่าง ๆ ส่วนที่เหลือ อีก 9 ชั้นเป็นส่วนอภิบาล ผู้ป่วยใน (IPD) อาคารส่วนหลังเป็นที่ตั้งของสำนัก กรรมการผู้จัดการ และห้องประชุมขนาดใหญ่ และที่จอดรถที่จอดรถได้กว่า 500 คัน
ประวัติ.
กลุ่มแพทย์ พยาบาล นายธนาคาร ข้าราชการ และนักธุรกิจ ดำเนินการก่อตั้งโรงพยาบาลเอกชนขนาด 500 เตียง
เมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2533 ดำเนินงานโดยบริษัทโรงพยาบาล เวชธานี จำกัด ต่อมา เมื่อวันที่ 13 ตุลาคม 2536 ได้จดทะเบียนแปรสภาพเป็นบริษัทมหาชนกับกระทรวงพาณิชย์ และได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น บริษัท เวชธานี จำกัด (มหาชน) สมใจนึก เองตระกูล เป็นประธานกรรมการ ดร. ชาคริต ศึกษากิจ เป็น ประธานเจ้าหน้าที่บริหาร โรงพยาบาลเวชธานี
เขาศูนย์

เขาศูนย์ เป็นภูเขาที่อยู่ใน หมู่ที่ 9 ต.ไม้เรียง อำเภอฉวาง จังหวัดนครศรีธรรมราช อยู่ห่างจากภูเขาหลวงทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ 15 กิโลเมตร ทิศเหนือตั้งอยู่ในเขตตำบลกระเปียด ทิศใต้ และตะวันออกตั้งอยู่ในเขตตำบลไม้เรียง ทิศตะวันตกตั้งอยู่ในเขตตำบลคลองเส
ภูมิประเทศของเขาศูนย์ เป็นพื้นที่ป่าที่มีการปลูกต้นยางพาราแทรกอยู่โดยทั่วไปจนถึงยอดเขา บางส่วนเป็นพื้นที่ปลูกไม้ผล ลักษณะพื้นที่เป็นแนวเขาสูงสลับกับร่องเขา ร่องน้ำทางทิศเหนือจะไหลสู่คลองชัยต่อกับแม่น้ำตาปี ร่องน้ำทางทิศตะวันตกของพื้นที่จะไหลสู่คลองขันต่อกับแม่น้ำตาปี ร่องน้ำทางทิศตะวันออกและทิศใต้ของพื้นที่จะไหลลงสู่คลองเสต่อกับแม่น้ำตาปี เขาศูนย์มีเขาบริวารอีกสามลูก คือ เนินลูกกรอก ควนไฟไหม้ และเขาขวาง 
ยอดเขาศูนย์ มีความสูง 510 เมตร จากระดับน้ำทะเลปานกลาง บนยอดเขาเป็นที่ตั้งของสถานีถ่ายทอดสัญญาณโทรคมนาคม มีการตัดถนนลาดยาง ขึ้นไปบนเขาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2508 ระยะทาง 7 กิโลเมตร ในช่วงตอนเช้า หรือหลังฝนตกจะมีทะเลหมอกปกคลุมโดยรอบ ปัจจุบันเขาศูนย์ กลายเป็นแหล่งทองเที่ยวเชิงประวัติศาสตร์ หลังจากการปิดเหมืองไปเมื่อปี 2524 และมีทะเลหมอกแดนใต้ สามารถมองเห็นวิวและหมอกได้ 360 องศา และมีอากาศดีตลอดปี เขาศูนย์เป็นพื้นที่สีแดงในยุค คอมมิวนิสต์รุ่งเรือง และกลายเป็นชนวนทำให้มีการ แย่งชิงหลุ่มแร่และการฆ่ากันรายวัน จนได้รับว่า ดินแดน มิคสัญญี ในขณะนั้น 
การประวัติทำแร่วุลแฟรมบนเขาศูนย์.
มีการค้นพบแร่วุลแฟรมบนภูเขา ทำให้ผู้คนหลั่งไหลเข้ามาหาแร่ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2512 เป็นต้นมา โดยเริ่มจากการหาแร่บนผิวดินที่เรียกว่าลูกพลัดต่อมาพัฒนาเป็นการขุดลึกลงไปในชั้นหินเป็นอุโมงค์ไปตามสายแร่ เมื่อมีการขุดกันมากสาย แร่ที่พบก็อยู่ลึกลงไปทุกทีและสินแร่ที่ขุดได้มีปริมาณน้อยลง แต่เนื่องจากชื่อเสียงที่โด่งดังของเขาศูนย์ยามนั้นว่าเคยสร้างคนขุดให้รวยได้ภายในเวลารวดเร็ว ทำให้ผู้คนที่หวังจะแสวงโชคยังคงอพยพเข้ามา จนกระทั่ง พ.ศ. 2524 กองทัพภาคที่ 4 โดยพล.ท. จวน วรรณรัตน์ (ยศในขณะนั้น) ได้ออกคำสั่งปิดเขาศูนย์ ห้ามมีการขุดและซื้อขายแร่บนเขาอย่างเด็ดขาด โดยให้เหตุผลด้านความมั่นคงของประเทศ แต่ยังคงมีการดื้อแพ่งของผู้แสวงโชคส่วนหนึ่งที่ทำการต่อไปตามปกติ ดังนั้นในวันที่ 24 เมษายน พ.ศ. 2525 กองทัพภาคที่ 4 โดยพล.ท. หาญ ลีนานนท์ (ยศในขณะนั้น) ได้ออกคำสั่งรื้อถอนสิ่งก่อสร้างทั้งหมด และให้ขนย้ายสิ่งของ สัมภาระและคนทั้งหมด ลงจากเขาศูนย์ภายใน 24 ชั่วโมง มีการจัดบริการรถยนต์และรถไฟขบวนพิเศษอพยพย้ายผู้คนที่มาแสวงโชคกลับภูมิลำเนา ส่วนผู้ไม่มีที่ทำกินก็ให้อพยพไปที่นิคมสร้างตนเองสุคิริน อำเภอสุคิริน จังหวัดนราธิวาสพร้อมมอบที่ดินทำกินให้ ตามแนวนโยบาย 66/23 หรือ “ใต้ร่มเย็น” ทำให้การทำแร่บนเขาศูนย์ได้หยุดลงนับแต่นั้นเป็นต้นมา
การขุดแร่ที่ผ่านมาทำให้เหลือสายแร่อยู่ในระดับที่ลึกมากกว่า 200 เมตร ประกอบกับแร่วุลแฟรมมีราคาที่ตกต่ำมาก แม้สถานการณ์ในพื้นที่จะสงบลงแล้วก็ตาม จึงไม่มีผู้สนใจจะขุดแร่ที่เขาศูนย์อีกต่อไป เพราะไม่คุ้มกับความเสี่ยงและการลงทุน ในที่สุดการขุดแร่วุลแฟรมบนเขาศูนย์ก็หยุดไปโดยปริยายจนถึงปัจจุบัน
ปัจจุบันเขาศูนย์ ได้กลายเป็นแหล่งท่องเที่ยวเชิงประวัติศาส โดยพัฒนาให้เป็นจุดชมวิว บนยอดเขาศูนย์ และเส้นทางเดินสำรวจ อุโมงค์เหมืองเก่า และพัฒนาเส้นทางให้สะดวกสะบายสำหรับนักท่องเที่ยว โดยมีถนนคอนกรีตตลอดเส้นทาง และ ระหว่าง กม.0-2 ก็ มีที่พักรีสอร์ทเกิดขึ้นหลายเจ้า และร้านกาแฟ ทำให้สะดวกในการเดินทางสู่ยอดเขาศูนย์
เนื้อตายเหตุขาดเลือด

เนื้อตายเหตุขาดเลือด  เป็นกระบวนการตายเฉพาะส่วนของเนื้อเยื่ออันเกิดจากการขาดเลือด ซึ่งอาจเกิดจากการอุดกั้นหลอดเลือดแดงที่เลี้ยงอวัยวะนั้น ๆ เช่นจากลิ่มเลือด (blood clot) หรือคอเลสเตอรอล หรืออาจเกิดจากการถูกกดเบียดจากโครงสร้าง epitobe อื่น ๆ
โดยส่วนมากภาวะเนื้อตายเหตุขาดเลือดเกี่ยวข้องกับโรคท่อเลือดแดงและหลอดเลือดแดงแข็ง (atherosclerosis) เมื่อคราบไขมันที่เกาะตามผนังหลอดเลือดหลุดออกมา จะเกิดลิ่มเลือดในหลอดเลือด (thrombus) อุดกั้นการไหลเวียนของเลือด และอาจหลุดออกมาและไหลตามกระแสเลือดไปอุดกั้นหลอดเลือดในบริเวณอื่น ๆ เกิดเป็นสิ่งหลุดอุดหลอดเลือด (embolus) นอกจากนี้เนื้อตายเหตุขาดเลือดอาจเกี่ยวข้องกับการอุดตันของหลอดเลือดจากการกดเบียด เช่นส่วนของลำไส้ขาดเลือดเนื่องจากไส้เลื่อน (hernia) หรือไส้บิดเกลียว (volvulus)
ประเภทของเนื้อตายเหตุขาดเลือด.
เนื้อตายเหตุขาดเลือดแบ่งออกได้เป็น 2 ประเภทตามปริมาณเลือดออก
โรคที่เกี่ยวข้อง.
โรคที่เกี่ยวข้องกับเนื้อตายเหตุขาดเลือดได้แก่
ถนนนครปฐม

ถนนนครปฐม (อักษรโรมัน: Thanon Nakhon Pathom) เป็นถนนสายสั้น ๆ สายหนึ่งในลักษณะของซอย ในพื้นที่แขวงดุสิต เขตดุสิต กรุงเทพมหานคร เดิมในสมัยรัชกาลที่ 5 มีชื่อว่า ถนนฮกตามชื่อของลวดลายเครื่องเคลือบจีนที่เป็นที่นิยมสะสมกันในสมัยนั้น ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็น "ถนนนครปฐม" เมื่อ พ.ศ. 2462 ในรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว
ถนนนครปฐมมีระยะทางเริ่มตั้งแต่ถนนศรีอยุธยา บริเวณวัดเบญจมบพิตรดุสิตวนาราม ราชวรวิหาร ไปทางทิศใต้เป็นถนนริมคลองเปรมประชากร ผ่านวัดเบญจมบพิตร, โรงเรียนประถมวัดเบญจมบพิตร แล้วตัดกับถนนพิษณุโลก บริเวณสะพานชมัยมรุเชฐ และผ่านทำเนียบรัฐบาล สุดท้ายไปบรรจบกับถนนลูกหลวง บริเวณเชิงสะพานอรทัยข้างคลองผดุงกรุงเกษม รวมระยะทางได้ 0.668 กิโลเมตร ความกว้างถนน 23.00 เมตร
ถนนลิขิต

ถนนลิขิต (อักษรโรมัน: Thanon Likhit) เป็นถนนสายหนึ่งในกรุงเทพมหานคร เป็นถนนเส้นสั้น ๆ ในลักษณะของซอย มีระยะทางเริ่มตั้งแต่ถนนพิษณุโลก เขตดุสิต บริเวณด้านข้างสำนักงานคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ (ปปช.) ไปทางทิศเหนือผ่านโรงเรียนมัธยมวัดเบญจมบพิตร และถนนสิ้นสุดที่ถนนศรีอยุธยา 
ถนนลิขิตมีระยะทางรวม 350 เมตร ความกว้าง 6.5 เมตร
ห้องทำงานรูปไข่

ห้องทำงานรูปไข่ เป็นที่ทํางานอย่างเป็นทางการของประธานาธิบดีสหรัฐ เป็นส่วนหนึ่งของสำนักงานบริหารของประธานาธิบดีสหรัฐ อยู่ในปีกตะวันตกของทำเนียบขาว ในวอชิงตัน ดี.ซี.
ห้องรูปไข่มีหน้าต่างบานใหญ่สามบานที่หันหน้าไปทางสนามหญ้าทางทิศใต้ ซึ่งโต๊ะของประธานาธิบดีตั้งอยู่ด้านหน้าตามธรรมเนียม และเตาผิงที่ปลายด้านทิศเหนือ ตู้หนังสือบิลต์อินสองตู้ติดตั้งในผนังด้านตะวันตก มีประตูทั้งหมดสี่บาน ประตูทิศตะวันออกไปสู่สวนกุหลาบ ประตูทางทิศตะวันตกไปสู่ห้องทำงานส่วนตัวและห้องอาหาร ประตูทิศตะวันตกเฉียงเหนือไปสู่ทางเดินหลักของปีกตะวันตก และประตูตะวันออกเฉียงเหนือไปสู่สํานักงานเลขานุการของประธานาธิบดี
โดยทั่วไปประธานาธิบดีจะตกแต่งสำนักงานให้เหมาะกับรสนิยมส่วนตัว โดยเลือกเฟอร์นิเจอร์และผ้าม่าน และมักจะสั่งทำพรมรูปวงรี ผลงานศิลปะจะคัดเลือกมาจากของที่สะสมไว้ของทำเนียบขาวหรือยืมมาจากพิพิธภัณฑ์ในช่วงที่ประธานาธิบดีดำรงตำแหน่ง
ประวัติวัฒนธรรม.
ห้องทำงานรูปไข่ได้กลายเป็นที่จดจำของชาวอเมริกันในฐานะตัวแทนของประธานาธิบดีผ่านภาพที่น่าจดจำ เช่น จอห์น เอฟ. เคนเนดี จูเนียร์ วัยหนุ่มที่มองผ่านแผงด้านหน้าโต๊ะทำงานของพ่อของเขา ประธานาธิบดีริชาร์ด นิกสัน คุยโทรศัพท์กับนักบินอวกาศของยานอะพอลโล 11 ระหว่างเดินบนดวงจันทร์ และเอมี คาร์เตอร์ พามิสตี มาลาร์กี หยิงหยาง แมวสยามของเธอ มาทำให้วันของจิมมี คาร์เตอร์ ประธานาธิบดีผู้เป็นพ่อของเธอสดใสขึ้น ประธานาธิบดีหลายคนเคยกล่าวปราศรัยจากห้องทำงานรูปไข่ต่อคนทั้งประเทศเป็นครั้งคราว ตัวอย่างเช่น เคนเนดีนำเสนอข่าวเกี่ยวกับวิกฤตการณ์ขีปนาวุธคิวบา (1962) นิกสันประกาศลาออกจากตำแหน่ง (1974) โรนัลด์ เรแกนหลังจากภัยพิบัติกระสวยอวกาศแชลเลนเจอร์ (1986) และจอร์จ ดับเบิลยู. บุช หลังจากวินาศกรรม 11 กันยายน (2001)