เวลาในประเทศอินโดนีเซีย

หมู่เกาะอินโดนีเซียในทางภูมิศาสตร์กินขอบเขตถึง 4 เขตเวลา ตั้งแต่ ในจังหวัดอาเจะฮ์ถึง ในจังหวัดปาปัว อย่างไรก็ตาม รัฐบาลอินโดนีเซียยอมรับเพียง 3 เขตเวลาในดินแดนของตน ดังนี้:
ขอบเขตของเขตเวลาตะวันตกกับกลางเป็นเส้นทางระหว่างเกาะชวากับเกาะบาหลีผ่านชายแดนจังหวัดบนเกาะกาลีมันตันตะวันตกกับกลาง ส่วนขอบเขตเวลากลางกับตะวันออกเป็นเส้นทางจากปลายตะวันออกของเกาะติมอร์ถึงปลายตะวันออกของเกาะซูลาเวซี
การใช้งานในปัจจุบัน.
อินโดนีเซียแบ่งออกเป็น 3 เขตเวลา ดังนี้:
เขตเวลาเหล่านี้ใช้งานตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1988
เขตเวลาในอดีต.
ช่วงแรก.
ระเบียบเวลาเริ่มใช้ครั้งแรกใน ค.ศ. 1908 ตามคำขอของบริษัทรถไฟดัตช์ Staatsspoorwegen ที่เกาะชวาในสมัยหมู่เกาะอินเดียตะวันออกของเนเธอร์แลนด์ เวลาในจังหวัดชวากลางช้ากว่าบาตาเวีย เมืองหลวงที่ใช้เวลา GMT +7 ถึง 12 นาที ระเบียบนี้มีผลในวันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 1908 ใช้เฉพาะบนเกาะชวาและเกาะมาดูรา ส่วนเวลาบนหมู่เกาะอื่นยังไม่ได้รับการจัดระเบียบ
สิบปีต่อมาในวันที่ 22 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1918 มีการจัดตั้งเวลาที่ปาดัง เกาะสุมาตรา ให้เร็วกว่าจังหวัดชวากลาง 39 นาที ในขณะที่เวลาในปาเล็มบังตั้งให้เร็วกว่าเวลามาตรฐานกรีนิช 8 ชั่วโมง 20 นาที จากนั้น ในวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1924 เวลาในสถานที่เหล่านี้มีการจัดระเบียบไว้ ดังนี้:
เขตเวลามาตรฐาน.
ใน ค.ศ. 1932 รัฐบาลอาณานิคมดัตช์ได้แบ่งอาณานิคมทั้งหมดออกเป็น 6 เขตเวลา โดยห่างกัน 30 นาที ผ่าน "Governments Besluit" ลงวันที่ 27 กรกฎาคม ซึ่งตีพิมพ์ใน "Staatsblad" หมายเลข 412 แบ่งได้ดังนี้::
ในช่วงการยึดครองหมู่เกาะอินเดียตะวันออกของเนเธอร์แลนด์ของญี่ปุ่นในวันที่ 27 มีนาคม ค.ศ. 1942 ถึง 24 กันยายน ค.ศ. 1945 อินโดนีเซียฝั่งตะวันตกและกลางใช้เวลามาตรฐานญี่ปุ่น (JST)  เพื่อประสิทธิภาพของการปฏิบัติการทางทหารของญี่ปุ่นในอินโดนีเซีย
เขตเวลาหลังเอกราช.
เมื่อดัตช์กลับมาปกครองใน ค.ศ. 1945 ทางรัฐบาลจึงกำหนดเขตเวลา 3 แห่งใหม่ (GMT +6, +7 และ +8) โดยเพิ่มเขตเวลา GMT +9 สำหรับนิวกินีของเนเธอร์แลนด์ หลังเนเธอร์แลนด์ให้การยอมรับความเป็นอธิปไตยของอินโดนีเซีย ข้อบังคับของประธานาธิบดีมีผลบังคับใช้อีกครั้งในวันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 1950 โดยแบ่งประเทศออกเป็น 6 เขตเวลาที่ห่างกันครึ่งชั่วโมง จากนั้นในวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1964 คำสั่งประธานาธิบดีอีกฉบับมีผลบังคับใช้ โดยกำหนดให้ระบบปัจจุบันมี 3 เขตเวลา การเปลี่ยนแปลงครั้งสุดท้ายเกิดในวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1988 เมื่อเกาะบาหลีถูกย้ายเขตเวลาจากเขตเวลาอินโดนีเซียตะวันตกไปยังเขตเวลาอินโดนีเซียกลาง และจังหวัดกาลีมันตันตะวันตกกับกลางย้ายจากเวลาอินโดนีเซียกลางไปยังเวลาอินโดนีเซียตะวันตก
ข้อเสนอเขตเวลาเดียว.
ณ วันที่ 12 มีนาคม ค.ศ. 2012 ฮัตตา ราจาซา รัฐมนตรีประสานงานเศรษฐกิจ กล่าวว่า: "จากการวิจัยพบว่า ด้วยเขตเวลาเดียวทำให้ประเทศสามารถลดค่าใช้จ่ายได้หลายล้านล้านรูปียะฮ์" สองเดือนต่อมา "เดอะจาการ์ตาโพสต์" รายงานว่าอาจจะเริ่มมีการใช้งานเขตเวลาเดียวด้วย ในวันที่ 28 ตุลาคม ค.ศ. 2012 อย่างไรก็ตาม จาการ์ตาโกลบรายงานในเดือนสิงหาคมว่าแผนนี้ถูกหยุดไว้ชั่วคราว คณะกรรมการพัฒนาเศรษฐกิจอินโดนีเซีย (KP3EI) อ้างว่าต้องใช้เวลาอย่างน้อย 3 เดือนในการสื่อสารและวางแผนสำหรับการเปลี่ยนแปลง ทำให้เหตุการณ์จะเกิดขึ้นใน ค.ศ. 2013
จากนั้นในเดือนมกราคม ค.ศ. 2013 รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงกล่าวว่าแนวคิดนี้ถูกล้มเลิกไปหลังจากพลาดวันที่เป้าหมายไปสองวัน: 17 สิงหาคม (วันประกาศเอกราช) และ 28 ตุลาคม ค.ศ. 2012 (วันซุมปะฮ์เปอมูดา) ต่อมาในปีนั้น ฮัตตาอ้างว่าแผนนี้ไม่ได้ถูกละทิ้ง แม้ว่าจะไม่มีกำหนดเส้นตายสำหรับการดำเนินการก็ตาม
ฐานข้อมูลเขตเวลาองค์การกำหนดหมายเลขอินเทอร์เน็ต.
ฐานข้อมูลเขตเวลาองค์การกำหนดหมายเลขอินเทอร์เน็ตในไฟล์ zone.tab สำหรับอินโดนีเซีย แบ่งออกเป็น 4 เขต