pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
ไรจู (นินจาคาถาโอ้โฮเฮะ)

ไรจู เป็น ชื่อสัตว์ประหลาดในการ์ตูนเรื่องนินจาคาถาโอ้โฮเฮะ สัตว์หางมีลักษณะเป็นกลุ่มก้อนจักระ ในสมัยสงครามนินจามีการพยายามนำพลังอำนาจของสัตว์หางเหล่านี้มาใช้โดยการนำ ไปผนึกไว้ในร่างมนุษย์ โดยจะเรียกผู้ที่มีสัตว์หางผนึกอยู่ว่าเป็น พลังสถิตร่าง เพื่อให้สามารภควบคุมสัตว์หางได้อย่างคล่องตัวโดยผสมจักระของมนุษย์ลงไป เพื่อการควบคุม
รูปร่าง.
ตัววีเซิล
ปริมาณจักระและคาถา.
ฉายา
ท่าไม้ตาย.
ควบคุมสายฟ้า มีไฟฟ้าในตัว
ไม่ทราบท่าในการต่อสู้
ที่อยู่อาศัย.
ไม่มีรายละเอียด
ผู้ถูกสิงสถิต.
นินจาแคว้นสึนะหญิงตนนึง
สถานะการมีชีวิต.
ถูกจับโดยแสงอุษา ใส่ใว้ในรูปปั้น
ยามาตะ

ยามาตะ เป็น ชื่อสัตว์ประหลาดในการ์ตูนเรื่องนินจาคาถาโอ้โฮเฮะ สัตว์หางมีลักษณะเป็นกลุ่มก้อนจักระ ในสมัยสงครามนินจามีการพยายามนำพลังอำนาจของสัตว์หางเหล่านี้มาใช้โดยการนำ ไปผนึกไว้ในร่างมนุษย์ โดยจะเรียกผู้ที่มีสัตว์หางผนึกอยู่ว่าเป็น พลังสถิตร่าง เพื่อให้สามารภควบคุมสัตว์หางได้อย่างคล่องตัวโดยผสมจักระของมนุษย์ลงไป เพื่อการควบคุม
รูปร่าง.
ครึ่งวัวครึ่งปลาหมึก มีหางปลาหมึก8หาง
ปริมาณจักระและคาถา.
ท่าไม้ตาย.
ควบคุมปีศาจจากโลกหลังความตาย 
ไม่ทราบท่าในการต่อสู้
ที่อยู่อาศัย.
ไม่มีรายละเอียด
ผู้ถูกสิงสถิต.
อยู่กับคิลเลอร์ บี น้องชายของไรคาเงะ
สถานะการมีชีวิต.
ยังไม่ถูกจับ
คิวบิ โนะ โยโค

คิวบิ โนะ โยโคะ (; โรมาจิ: "Kyūbi no Yōko") เป็น ชื่อสัตว์ประหลาดในการ์ตูนเรื่องนินจาคาถาโอ้โฮเฮะ สัตว์หางมีลักษณะเป็นกลุ่มก้อนจักระ ในสมัยสงครามนินจามีการพยายามนำพลังอำนาจของสัตว์หางเหล่านี้มาใช้โดยการนำ ไปผนึกไว้ในร่างมนุษย์ โดยจะเรียกผู้ที่มีสัตว์หางผนึกอยู่ว่าเป็น พลังสถิตร่าง เพื่อให้สามารภควบคุมสัตว์หางได้อย่างคล่องตัวโดยผสมจักระของมนุษย์ลงไป เพื่อการควบคุม
การปรากฏตัว.
และในตอนที่ 1 และเรื่อยมา
อยู่ในตรามนต์สะกดที่ท้องของนารุโตะ โดยการสะกดของโฮคาเงะ รุ่นที่ 4ในสัญลักษณะแบบรูปก้นหอย
มีไข่ด้วย
สถานะพิเศษ.
เนื่อง ปริมาณจักระของนารูโต๊ะไม่เพียงพอโดยยังมีการผสมกับของจิงจอกเก้าหางด้วย ทำให้สัตว์หางสามารถควบคุมทั้งร่างกายและจิตใจได้มีการจัดลำดับดังนี้
ท่าไม้ตาย.
1หาง ตอนปะทะกับซาสึเกะในร่างอักขระสำหรับนารูโตะยังพอควบคุมได้
2หาง ตอนแค้นเดอิดาระที่ฆ่ากาอาระ ร่างแยกจะร้อนจนหายไป ควบคุมตัวเองไม่ได้, คาดว่ายังกลายร่างไม่เสร็จ
3หาง ควบคุมตัวเองแทบไม่ได้ มีพลังที่น่ากลัว
4หาง เสียสติ ร่างกายครอบคลุมไปด้วยเลือด มีพลังที่น่ากลัว เพราะแค้นโอโรจิมารุที่เอาตัวซาสึเกะไป
5หาง ?
6หาง เกิดจากแค้นที่เพนทำร้ายฮินาตะรูปร่างคล้ายตอน 4 หางแต่มีกระดูกครอบคลุมร่างกายด้วย และมี 6 หาง และสามารถทำลายผนึกสะกด (สร้อยคอของซึนาเดะ)ได้
7หาง ?
8หาง ร่างที่ใกล้เคียงกับจิ้งจอกเก้าหางที่สุด เริ่มมีกล้ามเนื้อ และเมื่อถึงหางนี้ รุ่นที่ 4 จะโผล่มาในตัวนารูโตะ
9หาง ตอนนั้นนารูโตะได้เข้าสู่หางที่ 9 แต่รุ่นที่ 4 ก็มาผนึกให้ใหม่ในจิตใต้สำนึกของนารูโตะ (คาดว่าจะกลายเป็นจิ้งจอกเก้าหาง)
กล้ามเนื้อเฟลกเซอร์ ดิจิทอรุม ซุเปอร์ฟิเชียลิส

กล้ามเนื้อเฟลกเซอร์ ดิจิทอรุม ซุเปอร์ฟิเชียลิส  หรือ เฟลกเซอร์ ดิจิทอรุม ซับลิมิส  เป็นกล้ามเนื้อกลุ่มงอนิ้วมือที่ข้อต่อระหว่างกระดูกนิ้วมือส่วนต้น (proximal interphalangeal joints) อยู่ที่พื้นที่ด้านหน้าปลายแขน (anterior compartment of the forearm) ในบางครั้งอาจจัดว่าเป็นกล้ามเนื้อที่อยู่ลึกที่สุดของกล้ามเนื้อชั้นตื้น (superficial layer) ของพื้นที่ด้านหน้าปลายแขน หรืออาจจัดแยกออกไปเป็นชั้นต่างหาก เรียกว่า ชั้นตรงกลาง (intermediate layer) ของพื้นที่ด้านหน้าปลายแขน
จุดเกาะต้นและจุดเกาะปลาย.
กล้ามเนื้อนี้มีปลายจุดเกาะต้น 2 หัว คือ ฮิวเมอโรอัลนา (humeroulnar) และเรเดียล (radial) และระหว่างปลายจุดเกาะทั้งสองมีเส้นประสาทมีเดียน (median nerve) และหลอดเลือดแดงอัลนา (ulnar artery) ผ่าน
เอ็นกล้ามเนื้อยาว 4 อันออกมาจากกล้ามเนื้อนี้ตรงบริเวณใกล้กับข้อมือและวิ่งผ่านคาร์ปัล ทันเนล (carpal tunnel) (ซึ่งเกิดจากเฟลกเซอร์ เรตินาคิวลัม (flexor retinaculum)) เอ็นเหล่านี้ ร่วมกับเอ็นของกล้ามเนื้อเฟลกเซอร์ ดิจิทอรุม โปรฟันดัส (flexor digitorum profundus) จะถูกหุ้มด้วยแผ่นปลอกเยื่อหุ้มคอมมอนเฟลกเซอร์ (common flexor sheath) เอ็นเหล่านี้จะเกาะกับขอบด้านหน้าของฐานของกระดูกนิ้วมือท่อนกลาง (middle phalanges) ของนิ้วทั้งสี่ (ยกเว้นนิ้วโป้ง) เอ็นของกล้ามเนื้อเฟลกเซอร์ ดิจิทอรุม ซุเปอร์ฟิเชียลิสเหล่านี้จะแยกออกที่ด้านปลาย เรียกว่า "Camper's Chiasm" เพื่อเป็นช่องให้เอ็นกล้ามเนื้อเฟลกเซอร์ ดิจิทอรุม โปรฟันดัสผ่าน
หน้าที่.
หน้าที่หลักของกล้ามเนื้อเฟลกเซอร์ ดิจิทอรุม ซุเปอร์ฟิเชียลิสคิอการงอกระดูกนิ้วมือท่อนกลาง (middle phalanges) ที่ข้อต่อระหว่างกระดูกนิ้วมือส่วนต้น (proximal interphalangeal joints) อย่างไรก็ตามกล้ามเนื้อนี้ยังมีหน้าที่ต่อเนื่องอีกในการงอข้อต่อระหว่างฝ่ามือกับนิ้วมือ (metacarpophalangeal joints) และ ข้อมือ (wrist joint)
การทดสอบกล้ามเนื้อเฟลกเซอร์ ดิจิทอรุม ซุเปอร์ฟิเชียลิสทำโดย ให้งอนิ้วมือต้านแรงต้านที่ข้อต่อระหว่างกระดูกนิ้วมือส่วนต้น และให้นิ้วที่เหลือทั้งสามนิ้วเหยียดออกเต็มที่ (เพื่อให้กล้ามเนื้อเฟลกเซอร์ ดิจิทอรุม โปรฟันดัสไม่ทำงาน)
กล้ามเนื้อโปรเนเตอร์ ควอดราตัส

กล้ามเนื้อโปรเนเตอร์ ควอดราตัส  เป็นกล้ามเนื้อรูปสี่เหลี่ยมที่อยู่บนส่วนปลายของปลายแขน ทำหน้าที่คว่ำมือ
เนื่องจากกล้ามเนื้อนี้อยู่ในพื้นที่ด้านหน้าของปลายแขน (anterior side of the arm) จึงถูกเลี้ยงด้วยเส้นประสาทแอนทีเรียร์อินเตอร์ออสเซียส (anterior interosseous nerve) ซึ่งเป็นแขนงของเส้นประสาทมีเดียน (median nerve) และถูกเลี้ยงโดยหลอดเลือดแดงแอนทีเรียร์อินเตอร์ออสเซียส (interosseous artery)
จุดเกาะต้นและจุดเกาะปลาย.
ใยกล้ามเนื้อวิ่งในแนวตั้งฉากกับทิศทางของแขน มาจากส่วนปลายสุด 1/4 ของกระดูกอัลนาด้านหน้าไปยังส่วนปลายสุด 1/4 ของกระดูกเรเดียสด้านหน้า
หน้าที่.
เมื่อกล้ามเนื้อโปรเนเตอร์ ควอดราตัสหดตัว จะดึงด้านข้างของกระดูกเรเดียสเข้าหากระดูกอัลนา ทำให้ปลายแขนคว่ำลง กล้ามเนื้อนี้ยังช่วยให้กระดูก 2 ท่อนของปลายแขนยึดติดกัน
ท่าอากาศยานสุโขทัย

ท่าอากาศยานสุโขทัย หรือ สนามบินสุโขทัย  เปิดทำการบินเมื่อวันที่ 12 เมษายน พ.ศ. 2539 ท่าอากาศยานสุโขทัย มีเนื้อที่ 1,018 ไร่ ตั้งอยู่ในเขต 3 ตำบล คือ ตำบลท่าทอง ตำบลคลองกระจง และตำบลย่านยาว อำเภอสวรรคโลก จังหวัดสุโขทัย เริ่มดำเนินการก่อสร้างเมื่อ พ.ศ. 2535 และเปิดให้บริการ พ.ศ. 2539
ข้อมูลท่าอากาศยาน.
ท่าอากาศยานสุโขทัย มีการออกแบบอาคารผู้โดยสารเป็นลักษณะอาคารทรงไทย เปิดโล่งตามศิลปะสุโขทัยโบราณ เพื่อความกลมกลืนและสอดคล้องกับวัฒนธรรมของจังหวัดสุโขทัย มีพื้นที่แยกกันระหว่างผู้โดยสารขาเข้าและผู้โดยสารขาออก สามารถรองรับผู้โดยสารขาเข้าและขาออกได้ 400 คน ปัจจุบันทางวิ่ง (Runway) ยาว 2,300 เมตร กว้าง 45 เมตร รองรับน้ำหนักได้ 45 ตัน มีลานจอดเครื่องบินขนาด 50 เมตร × 250 เมตร สามารถจอดเครื่องบินแบบ Boeing 737 ได้จำนวน 3 ลำ 
สนามบินสุโขทัย ได้รับการส่งเสริมจากสำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการลงทุน (BOI) ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2539 สิทธิประโยชน์ที่ได้รับ ได้แก่ ด้านแรงงานต่างด้าว ด้านเครื่องจักรและอุปกรณ์ ด้านภาษีอากร และการหักลดหย่อน และด้านเงินตราต่างประเทศ และได้รับความร่วมมือจากบริษัท วิทยุการบินแห่งประเทศไทย จำกัด เป็นผู้ดูแลด้านการควบคุมการจราจรทางอากาศ โดยติดตั้งเครื่องช่วยเดินอากาศ และด้านการสื่อสารการบิน โดยให้บริการข่ายสื่อสารการบินผ่านดาวเทียม VSAT และกองอากาศการบิน กรมอุตุนิยมวิทยา ติดตั้งเครื่องมือตรวจอากาศและรายงานสภาพอากาศบริเวณสนามบิน โดยใช้เครื่องวัดทิศทางความเร็วของลม เครื่องวัดความกดอากาศ และเครื่องวัดอุณหภูมิ 
สนามบินสุโขทัยได้รับอนุญาตให้เป็นสนามบินศุลกากรประกอบกิจการเดินอากาศแบบประจำมีกำหนดประกอบด้วย ด่านตรวจคนเข้าเมือง ด่านศุลกากร ด่านกักกันพืช และด่านควบคุมโรคติดต่อ สามารถรองรับผู้โดยสารที่เดินทางจากต่างประเทศได้ 
บริษัท การบินกรุงเทพ จำกัด เปิดสนามบินสุโขทัย ให้บริการในเส้นทาง กรุงเทพฯ-สุโขทัย และ กรุงเทพ-สุโขทัย-ลำปาง และจังหวัดใกล้เคียง ทั้งนี้เพื่อเป็นการส่งเสริมการท่องเที่ยวทางภาคเหนือตอนล่างของประเทศไทย อาทิ อุทยานประวัติศาสตร์สุโขทัย อุทยานประวัติศาสตร์ศรีสัชนาลัย ฯลฯ รวมทั้ง ในเส้นทางในประเทศแถบอินโดจีน โดยบางกออกแอร์เวย์ มีจุดมุ่งหมายที่จะใช้สนามบินสุโขทัย เป็นศูนย์กลางการบินในภูมิภาคแถบนี้
ภายในสนามบินสุโขทัย จัดสถานที่สำหรับเยี่ยมชมไว้หลายส่วน อาทิ อาคารผู้โดยสารที่มีลักษณะเป็นอาคารทรงไทยเปิดโล่งตามศิลปะสุโขทัยโบราณกลมกลืนกับพื้นที่ หอพระและพระพุทธรูปศักดิ์สิทธิ์ พื้นที่โครงการเกษตรอินทรีย์สนามบินสุโขทัย เป็นต้น
รายชื่อสายการบิน.
ตารางเที่ยวบิน (เดือนกันยายน 2565).
หมายเหตุ ตารางบินอาจมีการเปลี่ยนแปลง สามารถตรวจสอบได้ที่ www.bangkokair.com
รูปสี่เหลี่ยมด้านขนาน

ในทางเรขาคณิต รูปสี่เหลี่ยมด้านขนาน คือรูปสี่เหลี่ยมชนิดหนึ่งที่มีด้านตรงข้ามขนานกันจำนวนสองคู่ ในบริบทของเรขาคณิตแบบยูคลิด ด้านตรงข้ามของรูปสี่เหลี่ยมด้านขนานมีความยาวเท่ากัน และมุมตรงข้ามก็มีขนาดเท่ากัน ความสมนัยของด้านตรงข้ามและมุมตรงข้ามเป็นผลทางตรงจากสัจพจน์เส้นขนานแบบยูคลิด (Euclidean Parallel Postulate) นั่นคือไม่มีเงื่อนไขอันใดที่สามารถพิสูจน์โดยไม่อ้างถึงสัจพจน์เส้นขนานแบบยูคลิดหรือบทบัญญัติเทียบเท่า
รูปทรงที่คล้ายกันในสามมิติคือทรงสี่เหลี่ยมด้านขนาน
การพิสูจน์ว่าเส้นทแยงมุมแบ่งครึ่งซึ่งกันและกัน.
การพิสูจน์ว่าเส้นทแยงมุมของรูปสี่เหลี่ยมด้านขนานแบ่งครึ่งซึ่งกันและกัน กระทำได้โดยใช้ทฤษฎีบทรูปสามเหลี่ยมสมภาค (เท่ากันทุกประการ) ดังนี้
<math>\angle ABE \cong \angle CDE</math> (มุมแย้งภายในเส้นขนานมีขนาดเท่ากัน)
<math>\angle BAE \cong \angle DCE</math> (มุมแย้งภายในเส้นขนานมีขนาดเท่ากัน)
เนื่องจากมุมเหล่านี้เป็นมุมที่เกิดจากเส้นตรงที่ลากผ่านเส้นขนาน "AB" และ "DC"
นอกจากนี้ ด้าน "AB" ก็ยาวเท่ากับ "DC" เนื่องจากด้านตรงข้ามของรูปสี่เหลี่ยมด้านขนานยาวเท่ากัน
เพราะฉะนั้นรูปสามเหลี่ยม "ABE" กับรูปสามเหลี่ยม "CDE" เท่ากันทุกประการด้วยสัจพจน์ มุม-ด้าน-มุม ดังนั้นจะได้
<math>AE = CE\,</math>
<math>BE = DE\,</math>
เนื่องจากเส้นทแยงมุม "AC" กับ "BD" ประกอบด้วยส่วนของเส้นตรงที่มีความยาวเท่ากันในแต่ละเส้น จึงสรุปว่าเส้นทแยงมุมทั้งสองแบ่งครึ่งซึ่งกันและกัน
สูตรพื้นที่.
พื้นที่ของรูปสี่เหลี่ยมด้านขนานตามที่ปรากฏในภาพ (แสดงด้วยสีฟ้า) คือพื้นที่ของรูปสี่เหลี่ยมมุมฉากทั้งหมดหักออกด้วยพื้นที่ของรูปสามเหลี่ยมสองรูป (แสดงด้วยสีส้ม) เนื่องจากพื้นที่ของรูปสี่เหลี่ยมมุมฉากคือ
<math>A_\text{rect} = (B+A) \times H\,</math>
และพื้นที่ของรูปสามเหลี่ยมหนึ่งรูปคือ
<math>A_\text{tri} = \frac{1}{2} A \times H\,</math>
ดังนั้นพื้นที่ของรูปสี่เหลี่ยมด้านขนานจะเท่ากับ
<math>
\mathrm{Area} &= A_\text{rect} - 2 \times A_\text{tri} \\
&= \left((B+A) \times H \right) - \left(A \times H \right) \\
&= B \times H \\
</math>
พื้นที่ของรูปสี่เหลี่ยมด้านขนานที่มีด้านสองด้านที่อยู่ติดกันยาวเท่ากับ "a" และ "b" และทำมุม θ สูตรพื้นที่อีกสูตรหนึ่งคือ
<math>\text{Area} = ab \sin \theta\,</math>
พื้นที่ของรูปสี่เหลี่ยมด้านขนานที่มีด้านสองด้านที่อยู่ติดกันยาวเท่ากับ "a" และ "b" โดยที่ "a" ≠ "b" และเส้นทแยงมุมทั้งสองเส้นตัดกันทำมุม γ คำนวณได้จากสูตรนี้
<math>\text{Area} = \frac{2} \cdot \left| a^2 - b^2 \right|</math>
พื้นที่บนระบบพิกัด.
กำหนดให้ a และ b เป็นเวกเตอร์ในปริภูมิสองมิติ พื้นที่ของรูปสี่เหลี่ยมด้านขนานที่เกิดจากเวกเตอร์ทั้งสองสามารถคำนวณได้จาก
<math>V = \begin{bmatrix} a_1 & a_2 \\ b_1 & b_2 \end{bmatrix} \;; \text{Area} = |\det(V)| = |a_1b_2 - a_2b_1|</math>
กำหนดให้ a และ b เป็นเวกเตอร์ในปริภูมิ "n" มิติ พื้นที่ของรูปสี่เหลี่ยมด้านขนานที่เกิดจากเวกเตอร์ทั้งสองสามารถคำนวณได้จาก
<math>V = \begin{bmatrix} a_1 & a_2 & \dots & a_n \\ b_1 & b_2 & \dots & b_n \end{bmatrix} \;; \text{Area} = \sqrt{\det(V V^\mathrm{T})}</math>
กำหนดให้จุด "a", "b", "c" เป็นจุดในปริภูมิสองมิติ พื้นที่ของรูปสี่เหลี่ยมด้านขนานที่เกิดจากจุดยอดทั้งสามสามารถคำนวณได้ดังนี้
<math>V = \begin{bmatrix} a_1 & a_2 & 1 \\ b_1 & b_2 & 1 \\ c_1 & c_2 & 1 \end{bmatrix} \;; \text{Area} = |\det(V)|</math>
ภาวะเพศกำกวม

ภาวะเพศกำกวม  เป็นภาวะของสิ่งที่มีชีวิตในสปีชีส์ gonochoristic ที่โครโมโซมเพศ, อวัยวะเพศ และ/หรือ ลักษณะเฉพาะทางเพศเมื่อเติบโตขึ้น ไม่ได้ถูกกำหนดให้เป็นหญิงหรือชายอย่างชัดเจน
สิ่งมีชีวิตที่มีเพศกำกวมอาจมีลักษณะทางชีวภาพของทั้งเพศหญิงและเพศชาย
คนที่อยู่ในภาวะเพศกำกวม อาจเผชิญกับปัญหาการเป็นตราบาปและการแบ่งแยกตั้งแต่เกิดหรือเมื่อค้นพบว่ามีลักษณะภาวะเพศกำกวม มีการบันทึกไว้ในในบางประเทศเช่น แอฟริกาและเอเชียว่าอาจมีการฆ่าทารก การละทิ้งและถูกมองว่าเป็นตราบาปของครอบครัว ทั่วโลก ทารกและเด็กที่มีภาวะเพศกำกวม เช่นผู้ที่มีอวัยวะเพศภายนอกคลุมเครือ มันถูกเปลี่ยนแปลงทางการผ่าตัดหรือฮอร์โมนเพื่อสร้างลักษณะทางเพศที่เป็นที่ยอมรับทางสังคมมากขึ้น อย่างไรก็ตามนี่ถือเป็นข้อโต้แย้งโดยไม่มีหลักฐานแน่ชัดว่ามีผลลัพธ์ที่ดี การรักษาดังกล่าวอาจเกี่ยวข้องกับการทำหมัน ผู้ใหญ่รวมทั้งนักกีฬาหญิงแนวหน้าต่างได้รับการรักษาแบบนี้ด้วยเช่นกัน ประเด็นเหล่านี้ได้รับการพิจารณาว่าเป็นการละเมิดสิทธิมนุษยชนในต่างประเทศ และสถาบันสิทธิมนุษยชนแห่งชาติและสถาบันจริยธรรม
ในเดือนเมษายนปี 2015 มอลตาเป็นประเทศแรกที่ทำให้การแทรกแซงทางการแพทย์ที่ไม่ยินยอมเพื่อปรับเปลี่ยนกายวิภาคของเพศรวมทั้งคนที่มีภาวะเพศกำกวมผิดกฏหมาย
เรย์ แมคโดนัลด์

เรย์ แม็คโดนัลด์ เกิดวันที่ 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2520 เป็นนักแสดงลูกครึ่ง ไทย - สกอตแลนด์ (ยูเรเชียน) เคยได้รับ รางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์ ดีเยี่ยมในปี ค.ศ.1997-1998 ด้วยบทในภาพยนตร์เรื่อง ฝันบ้าคาราโอเกะ และยังได้รับรางวัลคมชัดลึก อวอร์ด ครั้งที่ 7 ในสาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยมจากภาพยนตร์เรื่อง หนีตามกาลิเลโอ
ประวัติ.
เรย์ แม็คโดแนลด์จบมัธยมที่ประเทศอังกฤษ เขาเคยร่วมเล่นให้กับทีมยุวชนสมาคมธำรงไทยสโมสรและเป็นกัปตันทีม ในชุดรองแชมป์โลก 11 ปี ฟุตบอล GOTOOEA CUP ที่สวีเดน (มีเพื่อนร่วมสโมสร เช่น ชาคริต แย้มนาม อนุรักษ์ ศรีเกิด)
ผลงาน.
ภาพยนตร์
กล้ามเนื้อเฟลกเซอร์ ดิจิทอรุม โปรฟันดัส

ในทางกายวิภาคศาสตร์มนุษย์ กล้ามเนื้อเฟลกเซอร์ ดิจิทอรุม โปรฟันดัส  เป็นกล้ามเนื้อในปลายแขนที่ทำหน้าที่งอนิ้วมือ จัดว่าเป็น "extrinsic muscle" เพราะว่าการเคลื่อนไหวของกล้ามเนื้อนี้อยู่ที่ตำแหน่งที่แตกต่างจากตัวหลักของมัดกล้ามเนื้อ
กล้ามเนื้อเฟลกเซอร์ ดิจิทอรุม โปรฟันดัส ร่วมกับกล้ามเนื้อเฟลกเซอร์ ดิจิทอรุม ซุเปอร์ฟิเชียลิส (flexor digitorum superficialis) มีเอ็นกล้ามเนื้อยาวที่วิ่งลงตมาลอดปลายแขน ผ่านคาร์ปัล ทันเนล (carpal tunnel) และยึดเกาะกับด้านฝ่ามือของกระดูกนิ้วมือ กล้ามเนื้อนี้มีจุดเกาะต้นอยู่ที่ด้านหน้าของกระดูกอัลนา
กล้ามเนื้อเฟลกเซอร์ ดิจิทอรุม โปรฟันดัสทอดตัวอยู่ใต้กล้ามเนื้อเฟลกเซอร์ ดิจิทอรุม ซุเปอร์ฟิเชียลิส แต่ว่าจะมีจุดเกาะปลายที่อยู่ด้านปลายมากกว่า โดยเอ็นของกล้ามเนื้อเฟลกเซอร์ ดิจิทอรุม โปรฟันดัสจะวิ่งผ่านช่องของเอ็นกล้ามเนื้อเฟลกเซอร์ ดิจิทอรุม ซุเปอร์ฟิเชียลิส เข้าไปเกาะกับกระดูกนิ้วมือท่อนปลาย (distal phalanx)
เส้นประสาทที่เลี้ยง.
กล้ามเนื้อเฟลกเซอร์ ดิจิทอรุม โปรฟันดัสถูกเลี้ยงโดยเส้นประสาทมีเดียน (median nerve) และเส้นประสาทอัลนา (ulnar nerve) โดยที่
กล้ามเนื้อนี้เป็นกล้ามเนื้อหนึ่งในสองกล้ามเนื้อกลุ่มงอนิ้วมือที่เลี้ยงโดยเส้นประสาทมีเดียน (อีกมัดหนึ่งคือกล้ามเนื้อเฟลกเซอร์ คาร์ไพ อัลนาริส (flexor carpi ulnaris))
กว่าจะรู้เดียงสา

กว่าจะรู้เดียงสา เป็นภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2530 ที่ดัดแปลงสร้างมาจากนวนิยายของ โบตั๋น จัดจำหน่ายโดย ไฟว์สตาร์โปรดักชั่น กำกับโดย ชนะ คราประยูร บทภาพยนตร์โดย ชนะ คราประยูร และ นพมาศ ศิริกายะ นำแสดงโดย มาช่า วัฒนพานิช, สุริยา เยาวสังข์, อธิป ทองจินดา, นพพล โกมารชุน, พิศมัย วิไลศักดิ์, ชูศรี มีสมมนต์, อัจฉราพรรณ ไพบูลย์สุวรรณ, กำธร สุวรรณปิยะศิริ, สุริวิภา กุลตังวัฒนา, สุเชาว์ พงษ์วิไล, นภาพร หงสกุล, ไกรลาศ เกรียงไกร ออกฉายเมื่อวันที่ 7 มีนาคม พ.ศ. 2530
กว่าจะรู้เดียงสา ได้สร้างเป็นละครโทรทัศน์ 3 ครั้ง ครั้งแรกโดย สุรางค์ เปรมปรีดิ์ อำนวยการผลิต มอบหมาย ดาราวิดีโอ ออกอากาศทาง ช่อง 7 ครั้งแรกในปี พ.ศ. 2531 นำแสดงโดย มาช่า วัฒนพานิช, สิวะ แตรสังข์, พิศมัย วิไลศักดิ์, มานพ อัศวเทพ, รอง เค้ามูลคดี, ดวงดาว จารุจินดา, ปทุมวดี โสภาพรรณ, เกษศริน พูนลาภ, ชาลินี ดารา, ศักดิ์สิทธิ์ ทวีกุล <br> และครั้งที่สองปี พ.ศ. 2543 ถูกนำมาสร้างเป็นละครโทรทัศน์ทาง สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 ผ่านการพิจารณาอนุมัติโดยบอร์ดคณะกรรมการพิจารณาช่อง 7 เป็นอนุมัติผลิต มอบหมาย ดาราวิดีโอ เป็นผู้ผลิต นำแสดงโดย คีตภัทร อันติมานนท์, วีรภาพ สุภาพไพบูลย์, ดวงดาว จารุจินดา, ศิขรินธาร พลายพฤฒิ และครั้งที่สามปี พ.ศ. 2555 สร้างโดย มีเดีย สตูดิโอ และออกอากาศทางช่อง มีเดียแชนแนล นำแสดงโดย ธีรภัทร์ แย้มศรี, พิรุณรัตน์ เกตุคำ, รชยา รักกสิกรณ์
โครงเรื่อง.
ครอบครัวของทิพย์ (มาช่า วัฒนพานิช) เป็นผู้ดีเก่า มีคุณแม่ (พิศมัย วิไลศักดิ์) เป็นคนดูถูกคนจน เมื่อทิพย์อายุ 15 ย่าง 16 ได้รู้จักกับหนุ่มดาวโรงเรียนชื่อ ชยา (สุริยา เยาวสังข์) ทั้งสองคนมักพบปะกันประจำโดยทางบ้านไม่รู้ พี่ชายของชยา (นพพล โกมารชุน) เปิดร้านซ่อมมอเตอร์ไซค์ และมักทะเลาะกับชยาประจำ ทำให้เขาเบื่อที่บ้านมาก เมื่อทิพย์ไปเที่ยวน้ำตกกับชยา ทั้งคู่ก็ได้มีความสัมพันธ์กัน จนท้องขึ้นมาและหนีไปอยู่ด้วยกัน พ่อแม่ของทิพย์ตามไปที่ร้านของพี่ชายชยาและกล่าวว่าโทษให้ ทั้งคู่หนีไปอยู่กรุงเทพมหานคร สมรผู้หญิงหากินพาไปเช่าบ้านอยู่ ทั้งสองต้องแยกกันหางานทำ ชยาไปทำงานเป็นลูกจ้างร้านคนจีนซ่อมมอเตอร์ไซด์ ส่วนทิพย์ไปเป็นพี่เลี้ยงเด็กทำงานบ้านที่บ้านครู แต่อยู่ได้ไม่นานสามีเจ้าของบ้านเข้ามาลวนลาม โชคดีตีศีรษะหนีออกมาได้ จึงหนีไปหาชยาที่ร้านซ่อมมอเตอร์ไซด์ แต่ก็ไม่เจอกัน เพราะชยาได้ลาออกไปแล้ว จึงกลับไปหาสมร โดยขอโทรศัพท์กลับไปที่บ้าน หวังให้คุณพ่อรับหลานไปเลี้ยงหลังคลอด แต่ก็ต้องตกใจ เพราะพี่ชายบอกว่าคุณพ่อได้หย่ากับคุณแม่แล้วและไม่รู้ว่าอยู่ที่ไหน พี่ชายต้องการให้ทิพย์กลับไปอยู่ด้วยกันพร้อมยินดีรับเลี้ยงลูกทิพย์ แต่ไม่ทันที่จะพูดอะไรมาก ทิพย์ก็ร้องไห้วางหูด้วยความเสียใจกับข่าวที่พ่อหายตัวไป อีกทั้งยังรู้ว่าว่าชยาซึ่งติดยาถูกรถชนตายเพราะวิ่งหนีตำรวจ สมรจึงได้โอกาสเกลี่ยกล่อมให้ทิพย์ทำงานเป็นผู้หญิงหากินและเอาไปฝากไว้ที่บ้านของแม่เล้า เมื่อทิพย์คลอดลูก ก็โดนพาไปขายที่หาดใหญ่ ทิพย์ต้องทำงานและเลี้ยงลูกไปด้วย 
จากนั้นหมอสุริยา (อธิป ทองจินดา) ญาติของทิพย์ ได้มาตรวจร่างกายในซ่อง จึงพยายามหาทางช่วยทิพย์ แต่ทิพย์ต้องการให้ลูกออกไปได้ก่อน ทิพย์ตัดสินใจผูกคอตาย สุริยาส่งเด็กให้กับพี่ชายทิพย์เลี้ยง แม่ของทิพย์จึงรู้ว่าทิพย์จากไปแล้ว
อาร์ชดัชเชสมารี วาเลรีแห่งออสเตรีย

อาร์ชดัชเชสมารี-วาเลอรีแห่งออสเตรีย  ทรงเป็นอาร์ชดัชเชสแห่งออสเตรีย เจ้าฟ้าหญิงแห่งฮังการีและโบฮีเมีย และทรงได้รับการสถาปนาเป็นเจ้าหญิงแห่งทัสคานี ภายหลังจากการอภิเษกสมรส 
พระราชประวัติ.
อาร์ชดัชเชสมารี-วาเลอรี ประสูติเมื่อวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2411 ณ เมืองบูดา เมืองฝั่งตะวันตกของกรุงบูดาเปสต์ เมืองหลวงของประเทศฮังการี เป็นพระราชธิดาและพระราชบุตรพระองค์เล็กในสมเด็จพระจักรพรรดิฟรันทซ์ โยเซ็ฟที่ 1 และสมเด็จพระจักรพรรดินีเอลีซาเบ็ทแห่งออสเตรีย พระองค์ทรงได้รับเลี้ยงดูจากสมเด็จพระจักรพรรดินี พระราชมารดา โดยเป็นพระองค์เดียวที่ทรงรับเลี้งดูอุปการะจาก อาร์ชดัชเชสโซฟี ผู้เป็นพระอัยยิกาของพระองค์ ส่วนพระเชษฐา และพระเชษฐภัคินีพระองค์อื่นๆ ทรงได้รับการอุปการะเลี้ยงดูจากสมเด็จพระราชอัยยิกาจนถึงพระชนมายุ 10 ชันษา สมเด็จพระราชอัยยิกาทรงอนุญาตให้ทั้ง 3 พระองค์ประทับอยู่กับสมเด็จพระราชมารดาได้ ด้วยความที่อาร์ชดัชเชสโซฟี ทรงไม่ชอบพระสุณิสาของพระองค์ ได้ทรงให้ร้ายพระองค์ว่า อาร์ชดัชเชสมารี-วาเลอรี ทรงไม่ใช่พระธิดาของสมเด็จพระจักรพรรดิฟรันทซ์ โยเซ็ฟ หากแต่เป็นพระธิดาของชู้ลับของสมเด็จพระจักรพรรดินี โดยแทนที่สมเด็จพระจักรพรรดิจะทรงกริ้วพระมเหสี โดยทรงเชื่อคำพูดของพระราชมารดา แต่กลับทรงกริ้วพระมารดาแทน ที่ทรงกลั่นแกล้ง ให้ร้ายพระมเหสีของพระองค์มาโดยตลอด ซึ่งอาร์ชดัชเชสมารี-วาเลอรี มีพระพักตร์ละม้ายคล้ายคลึงกับสมเด็จพระราชบิดาไม่มีผิดเพี้ยน อาร์ชดัชเชสโซฟีทรงทราบที่พระโอรสทรงกริ้วพระองค์มาก ถึงกับเสียพระทัย ซึ่งจากนั้น พระองค์ก็ไม่ทรงเข้าไปยุ่มย่ามอะไรกับสมเด็จพระจักรพรรดินีและพระราชบุตรอีกเลย
อภิเษกสมรส.
เมื่อพระองค์ทรงเจริญพระชันษา สมด็จพระจักรพรรดินี พระราชมารดา ทรงเห็นว่าเป็นการเหมาะสมแล้วที่จะให้พระราชธิดาสุดที่รัก เข้าพิธีอภิเษกสมรสกับเจ้าชายต่างแดน โดยมีเจ้าชายจากหลายประเทศมาให้พระองค์ทรงเลือกที่จะอภิเษกสมรสด้วย ไม่ว่าจะเป็นมกุฎราชกุมารแห่งซัคเซิน และดยุกแห่งบรากังซา เป็นต้น แต่พระองค์กลับทรงเลือกพระญาติห่างๆของพระองค์ อาร์ชดยุกฟรันทซ์ ซัลวาทอร์แห่งออสเตรีย เจ้าชายแห่งทัสกานี พระโอรสในอาร์ชดยุกคาร์ล ซัลวาทอร์แห่งออสเตรีย ซึ่งเป็นพระบรมวงศานุวงศ์แห่งทัสกานี โดยการที่พระองค์ทรงเลือกที่จะอภิเษกสมรสกับพระญาติของพระองค์นี้ ได้สร้างความขัดแย้งระหว่างพระองค์กับมกุฎราชกุมารรูดอล์ฟเป็นอย่างมาก เพราะเนื่องจากสมเด็จพระเชษฐาไม่ทรงสนับสนุนที่จะให้พระองค์ทรงแต่งงานกับพระราชวงศ์เดียวกัน อย่างไรก็ตามทั้ง 2 พระองค์ก็ทรงอภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2433 ทั้ง 2 พระองค์มีพระโอรส 4 พระองค์ และพระธิดาอีก 6 พระองค์ รวมทั้งหมด 10 พระองค์ ดังนี้
อาร์ชดัชเชสมารี-วาเลอรี ทรงสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2467 ณ พระตำหนักวาลล์ซี เมืองวาลล์ซี-ซินเดลบูร์ก รัฐโลเวอร์ ออสเตรีย ประเทศออสเตรีย รวมพระชันษา 56 ชันษา พระศพถูกฝังไว้ที่สุสานพระตำหนักวาลล์ซี
ยูกิฮิโระ มัตสึโมโตะ

ยูกิฮิโระ มัตสึโมโตะ (; โรมาจิ: "Matsumoto Yukihiro" หรือที่รู้จักกันว่า Matz) (เกิด 1 มิถุนายน 1965) เป็นนักวิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์และโปรแกรมเมอร์ชาวญี่ปุ่น รู้จักกันในนามผู้พัฒนาภาษารูบี
มัตสึโมโตะเกิดที่จังหวัดโอซากะ เขาเรียนการเขียนโปรแกรมด้วยตนเองจนกระทั่งจบชั้นมัธยม เขาเรียนจบด้านวิทยาการสารสนเทศจากมหาวิทยาลัยสึกูบะ เขาทำวิจัยเกี่ยวกับภาษาโปรแกรมและคอมไพเลอร์
ค.ศ. 2006 มัตสึโมโตะเป็นหัวหน้าคณะวิจัยและพัฒนาที่ห้องปฏิบัติการเครือข่ายประยุกต์และการสื่อสาร บริษัทพัฒนาระบบโอเพนซอร์สแห่งหนึ่งในจังหวัดชิมาเนะ
กล้ามเนื้อเฟลกเซอร์ พอลิซิส ลองกัส

กล้ามเนื้อเฟลกเซอร์ พอลิซิส ลองกัส  เป็นกล้ามเนื้อที่อยู่ในปลายแขน (forearm) และมือ ที่ทำหน้าที่งอนิ้วหัวแม่มือ กล้ามเนื้อนี้วางตัวอยู่ในระนาบเดียวกันกับกล้ามเนื้อเฟลกเซอร์ ดิจิทอรุม โปรฟันดัส (flexor digitorum profundus)
จุดเกาะต้นและจุดเกาะปลาย.
กล้ามเนื้อนี้มีจุดเกาะเริ่มมาจากร่องพื้นผิวด้านหน้าของตัวกระดูกเรเดียส จุดเกาะต้นเริ่มจากบริเวณใต้ต่อปุ่มนูนเรเดียส (radial tuberosity) และแนวเฉียงของกระดูกเรเดียส (oblique line of the radius) ไปจนจรดกล้ามเนื้อโปรเนเตอร์ ควอดราตัส (pronator quadratus)
นอกจากนี้จุดเกาะต้นยังออกมาจากบริเวณที่ติดกับเอ็นเยื่อระหว่างกระดูกของปลายแขน (interosseous membrane of the forearm) และโดยเป็นแผ่นเอ็นอ้วนๆ (fleshy slip) เกาะจากขอบด้านใกล้กลางของโคโรนอยด์ โพรเซส (coronoid process) ของกระดูกอัลนา (ulna) หรือจากปุ่มมีเดียล อีพิคอนไดล์ (medial epicondyle) ของกระดูกต้นแขน (humerus)
ใยกล้ามเนื้อนี้จะกลายเป็นเอ็นแบนๆ ผ่านใต้เฟลกเซอร์ เรตินาคิวลัมของมือ (flexor retinaculum) ผ่านคาร์ปัล ทันเนล (carpal tunnel) แล้วลอดอยู่ระหว่างปลายจุดเกาะด้านข้าง (lateral head) ของกล้ามเนื้อเฟลกเซอร์ พอลิซิส เบรวิส (flexor pollicis brevis) และส่วนเฉียง (oblique part) ของกล้ามเนื้อแอดดักเตอร์ พอลิซิส (adductor pollicis) แล้วจึงเข้าสู่ช่อง
osseoaponeurotic canal เช่นเดียวกับเอ็นกล้ามเนื้อกลุ่มงอนิ้วมืออันอื่นๆ แล้วไปเกาะปลายกับฐานของกระดูกนิ่วมือท่อนปลาย (distal phalanx) ของนิ้วหัวแม่มือ
ความสัมพันธ์.
เส้นประสาทแอนทีเรียร์อินเตอร์ออสเซียส (anterior interosseous nerve) ซึ่งเป็นแขนงของเส้นประสาทมีเดียน (median nerve) และหลอดเลือดดำและหลอดเลือดแดงแอนทีเรียร์อินเตอร์ออสเซียส (anterior interosseous artery and vein) ผ่านด้านหน้าของเอ็นเยื่อระหว่างกระดูกของปลายแขนไปทางด้านล่าง ระหว่างกล้ามเนื้อเฟลกเซอร์ พอลิซิส ลองกัสและกล้ามเนื้อเฟลกเซอร์ ดิจิทอรุม โปรฟันดัส (flexor digitorum profundus)
การบาดเจ็บต่อเอ็นกล้ามเนื้อนี้มักจะหายได้ยากเนื่องจากมีเลือดมาเลี้ยงอย่างจำกัด
หน้าที่.
กล้ามเนื้อเฟลกเซอร์ พอลิซิส ลองกัสเป็นกล้ามเนื้อทำหน้าที่งอกระดูกนิ้วหัวแม่มือ เมื่อนิ้วหัวแม่มืองอ กล้ามเนื้อนี้จะช่วยงอข้อมือ
ความแปรผัน.
แผ่นกล้ามเนื้ออาจเชื่อมกับกล้ามเนื้อเฟลกเซอร์ ดิจิทอรุม ซุเปอร์ฟิเชียลิส (flexor digitorum superficialis) , กล้ามเนื้อเฟลกเซอร์ ดิจิทอรุม โปรฟันดัส (flexor digitorum profundus) , หรือ กล้ามเนื้อโปรเนเตอร์ เทเรส (pronator teres) หรือบางครั้งอาจพบเอ็นที่เกินมาไปเกาะกับกระดูกของนิ้วชี้
กล้ามเนื้อกลุ่มโมบายล์ แวด

กล้ามเนื้อกลุ่มโมบายล์ แวด  เป็นกลุ่มของกล้ามเนื้อ 3 มัดที่อยู่ในพื้นที่ด้านหลังของปลายแขน (posterior compartment of the forearm) ได้แก่
ในบางครั้งอาจเรียกกล้ามเนื้อว่า "พื้นที่ด้านข้างของปลายแขน" (lateral compartment" of the forearm)
ฝันเปียก

ฝันเปียก  เป็นความเสียวสุดยอดทางเพศเกิดเองที่เกี่ยวข้องกับการหลั่งน้ำอสุจิในชาย หรือการหล่อลื่นช่องคลอดในหญิงหากเธอรับรู้ว่าส่งผลให้เกิดความเสียวสุดยอดทางเพศ ฝันเปียกเกิดขึ้นได้ตลอดวัยเจริญพันธุ์ โดยพบบ่อยที่สุดในช่วงวัยรุ่นและวัยผู้ใหญ่ตอนต้น เป็นไปได้ว่าจะตื่นขึ้นระหว่างการฝันเปียกหรือหลับผ่านฝันเปียก
กระบวนการเกิดฝันเปียก.
เมื่อเด็กผู้ชายมีพัฒนาการเข้าสู่วัยรุ่นจะมีการเปลี่ยนแปลงทางร่างกายและระบบอวัยวะสืบพันธุ์ให้มีการสร้างและหลั่งน้ำอสุจิ ตลอดจนเริ่มมีความรู้สึกต่ออารมณ์ทางเพศซึ่งเป็นผลจากฮอร์โมน แรงขับดันทางเพศเหล่านี้หากสะสมไว้โดยไม่มีการปลดปล่อยก็จะทำให้ระบบประสาทซึ่งควบคุมความตื่นตัวทางเพศ (Sexual arousal) มีการปลดปล่อยเกิดแรงตึงเครียดนี้ออกมาโดยอัตโนมัติในขณะนอนหลับซึ่งมักเป็นช่วง Rapid eye movement (REM) sleep ของสรีรวิทยาการนอน ทำให้ความนึกคิดและจินตนาการทางเพศออกมาในรูปแบบความฝันซึ่งเกิดพร้อม ๆ กับการกระตุ้นอวัยวะสืบพันธุ์ให้มีการตื่นตัวทางเพศถึงขีดสุดจนกระทั่งถึงจุดสุดยอด โดยที่เนื้อหาในความฝันนั้นอาจเป็นเรื่องที่เกี่ยวหรือไม่เกี่ยวข้องทางเพศก็ได้ขึ้นอยู่กับประสบการณ์ในอดีต ในเด็กผู้ชายซึ่งเพิ่งเข้าสู่วัยรุ่นอาจฝันถึงเรื่องตื่นเต้นทั่วๆไป ฝันว่ากำลังปัสสาวะ หรือแม้กระทั่งฝันว่ากำลังสำเร็จความใคร่ให้ตัวเองก็ได้ ในขณะที่ชายหนุ่มที่อายุมากขึ้นอาจจินตนาการถึงภาพโป๊เปลือยของเพศตรงข้าม ผู้หญิงที่รัก หรือกิจกรรมการร่วมเพศเสมือนจริง ความฝันเหล่านี้มักเกิดในช่วงเวลาเช้าซึ่งเป็นช่วงครึ่งหลับครึ่งตื่นในระยะ REM sleep ตามธรรมชาติ ทำให้สามารถจดจำเนื้อหาในความฝันได้ค่อนข้างดี วัยรุ่นชายที่เคยมีประสบการณ์ฝันเปียกมักบรรยายความรู้สึกว่าเหมือนจุดสุดยอดทางเพศจากการมีกิจกรรมทางเพศของจริง อาจมีการตกใจหรือสะดุ้งตื่นขณะมีการหลั่งน้ำอสุจิแต่ส่วนใหญ่มักเข้าสู่ภวังค์การนอนหลับต่อไป จนกระทั่งตื่นนอนก็จะพบคราบอสุจิเปรอะตรงเป้ากางเกงชั้นใน ผ้าห่ม และผ้าปูที่นอน
การสำเร็จความใคร่ด้วยตนเอง.
ในผู้ชายนั้นเป็นที่สังเกตกันว่าการสำเร็จความใคร่ด้วยตัวเอง บ่อย ๆ นั้นทำให้โอกาสฝันเปียกลดลง เนื่องจากมีการหลั่งน้ำอสุจิอยู่เสมอจนไม่เหลือล้นออกมาขณะหลับ และทำให้ความแรงขับดันและความตึงเครียดทางเพศตามธรรมชาติลดลง มีเด็กวัยรุ่นจำนวนมากที่ไม่เคยมีประสบการณ์ฝันเปียกเลยหลังจากช่วงแตกเนื้อหนุ่ม เนื่องจากค้นพบการหลั่งน้ำอสุจิครั้งแรกก็โดยการสำเร็จความใคร่ด้วยตัวเอง
ธนาคารอสุจิ

ธนาคารอสุจิ เป็นการให้บริการเก็บตัวอย่างน้ำอสุจิ เพื่อการใช้ต่อไปในอนาคต เช่น การผสมเทียม ความผิดปกติทางด้านร่างกาย หรือเพื่อใช้เป็นตัวอย่างงานวิจัย เป็นต้น ธนาคารอสุจิแห่งแรกของโลกเปิดที่เมือง ไอโอวาซิตีในรัฐไอโอวา สหรัฐอเมริกา และ โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
รูปแบบการเก็บรักษา.
การเก็บรักษานั้นเป็นรู้จักทั่วโลก คือการแช่ตัวอย่างลงในไนโตเจนเหลว โดยก่อนจะแช่ลงไปนั้น ตัวอย่างจะถูกจัดเก็บไว้ในแท่งเก็บตัวอย่างที่ทำจากพลาสติกทนต่อแรงกดดันสูงและรับความเย็นได้เร็ว โดยเก็บรักษาเชื้ออสุจิไว้ที่อุณหภูมิ ลบ 196 องศาเซลเซียส สามารถเก็บรักษาได้นานหลายสิบปี เพื่อเก็บรักษาเชื้ออสุจิจากผู้บริจาค
การนำน้ำเชื้ออสุจิกลับมาใช้.
อสุจิที่ถูกแช่แข็งจะหยุดการเคลื่อนไหว ฉะนั้นก่อนจะนำเชื้ออสุจิมาใช้จึงต้องนำหลอดบรรจุเชื้อไปละลาย และเข้าเครื่องปั่นล้าง แล้วจึงนำเชื้ออสุจิไปใช้ต่อไป ถือว่าเป็นกระบวนการสุดท้ายของธนาคารอสุจิ และต้องทำในห้องที่ปลอดเชื้อเท่านั้น
รา

รา หรือ เชื้อรา เป็นสิ่งมีชีวิตในอาณาจักรเห็ดราซึ่งโตในรูปของใยหลายเซลล์ที่เรียกว่า "ไฮฟา" ในทางตรงกันข้าม ราที่สามารถเติบโตในรูปแบบของสิ่งมีชีวิตเซลล์เดียวจะเรียกว่า ยีสต์ 
รามีความหลากหลายทางชีวภาพมาก ซึ่งการเติบโตของไฮฟา ทำให้เกิดรูปร่างที่ผิดแปลก โดยเฉพาะอย่างยิ่งบนอาหาร รามีโครโมโซมเพียงชุดเดียว (haploid) มีผนังเซลล์ ส่วนใหญ่ประกอบด้วยไคติน (chitin) ไม่มีคลอโรฟิลล์ ดำรงชีพแบบ saprophyte คือ หลั่งเอนไซม์ออกนอกเซลล์ เพื่อย่อยสลายสารอินทรีย์ที่มีโมเลกุลขนาดใหญ่และซับซ้อนให้ได้เป็นโมเลกุลที่เล็กที่สุดแล้วจึงดูดซับเข้าไปภายในเซลล์
ราถูกจัดให้เป็นจุลินทรีย์ และไม่ถูกจำแนกออกไปยังอีกกลุ่มหนึ่ง แต่สามารถพบได้ในส่วนไซโกไมโคตาและอาสโกไมโคตา ในอดีต ราถูกจัดให้อยู่ภายในกลุ่มดิวเทอโรไมโคตา ็ 
ราอยู่ในอาณาจักรเห็ดรา (Fungi kingdom) ซึ่งมีมากกว่า 100,000 ชนิด รวมถึงราที่ทำให้เกิดโรคราน้ำค้าง, เห็ดชนิดต่าง ๆ, ราที่ทำให้เกิดโรคราสนิมในพืช, และยีสต์. มีเชื้อราเพียง 100 ชนิดเท่านั้นที่ทราบกันว่าเป็นสาเหตุของโรคที่เกิดกับคนและสัตว์. ส่วนราอื่น ๆ อีกหลายชนิดมีบทบาทสำคัญในห่วงโซ่อาหาร นั่นคือทำหน้าที่ย่อยสลายสิ่งมีชีวิตที่ตายแล้วและโดยวิธีนั้นสารประกอบที่จำเป็นจึงถูกนำกลับมาให้พืชใช้ได้อีก. นอกจากนี้ รากับพืชยังมีความสัมพันธ์แบบพึ่งพาอาศัยกัน โดยช่วยพืชดูดซึมสารอาหารจากดิน. และราบางชนิดเป็นปรสิต.
จุดเริ่มต้นวงจรชีวิตของราเกิดจากสปอร์หนึ่งสปอร์ที่เล็กมากจนมองด้วยตาเปล่าไม่เห็น ปลิวล่องลอยไปกับสายลม. ถ้าสปอร์ตกลงบนแหล่งอาหารที่เหมาะสมรวมทั้งมีองค์ประกอบอื่น ๆ ด้วย เช่น มีอุณหภูมิและความชื้นพอเหมาะ สปอร์จะงอกเป็นเซลล์ที่มีลักษณะคล้ายเส้นด้ายซึ่งเรียกว่า ใยรา (hyphae). ใยราจะรวมกลุ่มกันเป็นก้อนฟู ๆ ที่เรียกว่ากลุ่มใยรา (mycelium) ซึ่งสามารถมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า. ราอาจมีลักษณะคล้ายคราบสกปรกหรือรอยเปื้อน เช่น ราที่ขึ้นตามปูนยาแนวกระเบื้องในห้องน้ำ.
ราขยายพันธุ์เก่งมาก. ราธรรมดา ๆ ที่ขึ้นบนขนมปัง"ไรโซปัส สโตโลนิเฟอร์" ("Rhizopus stolonifer") มีลักษณะเป็นจุดสีดำเล็ก ๆ ซึ่งก็คืออับสปอร์. จุดสีดำแค่หนึ่งจุดมีสปอร์มากกว่า 50,000 สปอร์ แต่ละสปอร์สามารถสร้างสปอร์ใหม่ได้หลายร้อยล้านสปอร์ภายในเวลาไม่กี่วัน! ถ้ามีสภาพแวดล้อมที่เหมาะสม ก็ง่ายมากที่ราจะขึ้นบนหนังสือ, รองเท้าบูต, หรือกระดาษบุผนังเหมือนกับที่มันขึ้นบนขอนไม้ในป่า.
รา “กิน” อาหารอย่างไร? ไม่เหมือนสัตว์และมนุษย์ซึ่งจะกินก่อนแล้วค่อยดูดซึมสารอาหารโดยอาศัยระบบย่อยอาหาร แต่รามักจะใช้วิธีกลับกัน. เมื่อโมเลกุลของสิ่งมีชีวิตมีขนาดใหญ่หรือซับซ้อนเกินกว่าจะกินเข้าไปได้ ราจะค่อย ๆ ปล่อยน้ำย่อยออกมาเพื่อย่อยโมเลกุลให้มีขนาดเล็กลงแล้วก็ดูดซึมสารอาหารเข้าไป. นอกจากนั้น เนื่องจากราไม่สามารถออกหาอาหารเองได้ มันจึงต้องอาศัยอยู่ในอาหาร.
ราสามารถผลิตสารพิษเรียกว่า สารพิษจากรา (mycotoxin) ซึ่งอาจทำให้เกิดปฏิกิริยาที่เป็นอันตรายต่อมนุษย์และสัตว์. สารพิษดังกล่าวอาจมีผลต่อเราหากหายใจเข้าไป, กลืน, หรือสัมผัสกับผิวหนังโดยตรง. แต่ราก็ไม่ได้เป็นอันตรายเสมอไป เพราะราบางชนิดมีประโยชน์มาก.
แปซิฟิก-ทเวลฟ์

แปซิฟิก-ทเวลฟ์คอนเฟอเรนซ์ (อังกฤษ: Pacific-12 Conference) นิยมเรียกย่อๆ ว่า แพ็ค-ทเวลฟ์ (Pac-12) เป็นกลุ่มมหาวิทยาลัยที่อยู่ทางตะวันตกของสหรัฐอเมริกาชายฝั่งมหาสมุทรแปซิฟิก 12 แห่ง ที่รวมตัวกันเพื่อแข่งขันกีฬาระหว่างสถาบัน ปัจจุบันจัดการแข่งขันกีฬาประเภทชาย 11 รายการ ประเภทหญิงอีก 11 รายการ ที่สำคัญเช่น อเมริกันฟุตบอล (ชาย), บาสเกตบอล (ชายและหญิง), เบสบอล (ชาย), ซอฟต์บอล (หญิง), โปโลน้ำ (ชายและหญิง) เป็นต้น
ประวัติของแปซิฟิก-เทน ย้อนหลังไปถึง 15 ธันวาคม ค.ศ. 1915 (พ.ศ. 2458) เมื่อมีการก่อตั้ง แปซิฟิกโคสคอนเฟอร์เรนซ์ (Pacific Coast Conference, PCC) นับแน่นั้นมามีการเปลี่ยนแปลงชื่อและสมาชิกจนกระทั่งเมื่อ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1978 (พ.ศ. 2521) จึงกลายเป็น แปซิฟิก-เทน ในปัจจุบันหลังรับ มหาวิทยาลัยแอริโซนา และมหาวิทยาลัยแอริโซนาสเตต จนมีสมาชิก 10 สถาบัน
ในวันที่ 27 กรกฎาคม 2553 ทางคอนเฟอเรนซ์ประกาศจะเปลี่ยนชื่อเป็น Pacific-12 Conference โดยเพิ่มสมาชิกจาก มหาวิทยาลัยโคโลราโด และมหาวิทยาลัยยูทาห์ 
สมาชิกในปัจจุบันได้แก่
มงคล อมาตยกุล

มงคล อมาตยกุล (9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2461 - 20 กันยายน พ.ศ. 2532) นักดนตรี นักแต่งเพลง ผู้ก่อตั้งวงดนตรีจุฬารัตน์
ประวัติ.
มงคล อมาตยกุล เกิดที่อำเภอพระนคร เป็นบุตรของอำมาตย์เอก พระยาวินิจวิทยาการ (กร อมาตยกุล) กับหม่อมหลวงผาด เสนีวงศ์ มีศักดิ์เป็นหลานปู่ของพระปรีชากลการ (สำอาง อมาตยกุล) และเหลนของพระยากระสาปนกิจโกศล (โหมด อมาตยกุล) จบการศึกษาจากโรงเรียนวัดชนะสงคราม โรงเรียนหอวัง โรงเรียนปทุมคงคา และโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย (ส.ก.7502, พ.ศ. 2479 รุ่นเดียวกับพลเอกเปรม ติณสูลานนท์) จากนั้นเข้าศึกษาต่อที่คณะสัตวแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
เข้าสู่วงการ.
หลังจากเรียนที่คณะสัตวแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยจนถึงชั้นปีที่ 4 จึงหยุดเรียน เพราะมหาวิทยาลัยหยุดการเรียนการสอนเนื่องจากเกิดสงครามโลกครั้งที่ 2 ได้หันไปเล่นดนตรีสากล ตั้งคณะละครวิทยุ และแต่งบทละคร เล่นออกอากาศทางสถานีวิทยุ และได้เป็นนักแต่งเพลง เรียบเรียงเสียงประสาน และเป็นหัวหน้าวงดนตรีของเทศบาลนครกรุงเทพ
ในปี พ.ศ. 2489 ได้ร่วมวงดนตรีดุริยะโยธิน ก่อนจะลาออกมาตั้งวงดนตรีมงคล อมาตยกุล เป็นของตนเอง รับแสดงตามโรงภาพยนตร์ หรืองานลีลาศ ร่วมกับ ป. ชื่นประโยชน์ เนียน วิชิตนันท์ ร้อยแก้ว รักไทย ไพบูลย์ บุตรขัน มีนักร้องเช่น วงจันทร์ ไพโรจน์ นริศ อารีย์ ลัดดา ศรีวรนันท์ ปรีชา บุณยเกียรติ
ในปี พ.ศ. 2492 ครูมงคล ได้เป็นหัวหน้าห้องบันทึกแผ่นเสียงของห้างดี. คูเปอร์ จอห์นสัน และได้ช่วยสนับสนุนการบันทึกเสียงของครูเพลงหลายท่าน เช่น ครูไพบูลย์ บุตรขัน ปี พ.ศ. 2500 ครูมงคล อมาตยกุล ได้ก่อตั้งวงดนตรีจุฬารัตน์ ซึ่งสร้างลูกศิษย์ลูกหาให้กับวงการเพลงลูกทุ่ง เป็นจำนวนมาก เช่น ชาย เมืองสิงห์ ทูล ทองใจ พร ภิรมย์ พนม นพพร ศรีไพร ใจพระ ชัย อนุชิต ปอง ปรีดา วงจันทร์ ไพโรจน์ สังข์ทอง สีใส หยาด นภาลัย บุปผา สายชล สุชาติ เทียนทอง นพดล ดวงพร ประจวบ จำปาทอง โฆษิต นพคุณ แมน เนรมิตร
เพลงที่มีชื่อเสียงที่สุดของครูมงคล คือเพลง "เย้ยฟ้าท้าดิน" ประพันธ์คำร้องโดย ชาลี อินทรวิจิตร และสัมพันธ์ อุมากูล ขับร้องโดยสุรสิทธิ์ สัตยวงศ์ ประกอบละครเรื่อง "เทพบุตรฮ่อ" ของ ส. อาสนจินดา ในปี พ.ศ. 2497
ถึงแก่กรรม.
ช่วงบั้นปลายชีวิต ครูมงคลมีปัญหาด้านสุขภาพ จึงยุบวงดนตรีจุฬารัตน์ในปี พ.ศ. 2516 ถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2532 สิริอายุ 71 ปี
เปรื่อง ชื่นประโยชน์

เปรื่อง ชื่นประโยชน์ หรือชื่อในวงการนักแต่งเพลง ป. ชื่นประโยชน์ (31 พฤษภาคม พ.ศ. 2465 - 6 สิงหาคม พ.ศ. 2544) เป็นนักดนตรี และนักแต่งเพลง ได้รับการเชิดชูเกียรติเป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (ประพันธ์เพลง) ประจำปี พ.ศ. 2538
ประวัติ.
เปรื่อง ชื่นประโยชน์ เกิดเมื่อวันที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2465 ที่กรุงเทพมหานคร เป็นบุตรของนายแปลก และนางพิณ ชื่นประโยชน์ ศึกษาที่โรงเรียนช่างก่อสร้างอุเทนถวาย แต่ไม่ชอบ จึงลาออกมาเป็นนักเรียนดุริยางค์ที่กองดุริยางค์ทหารบก มีผลงานแต่งเพลง เพลงแรกตั้งแต่อายุเพียง 18 ปี ชื่อเพลง "เพื่อนรักเก่า" ขับร้องโดย เฉลา ประสบศาสตร์ เรียบเรียงเสียงประสานโดย ครูนารถ ถาวรบุตร
ครูเปรื่องเป็นเพื่อนสนิทในกลุ่มเดียวกับมงคล อมาตยกุล และเชาว์ แคล่วคล่อง เป็นนักดนตรีบรรเลงตามโรงละคร และโรงภาพยนตร์ และตระเวนออกแสดงไปกับคณะจันทโรภาส ของพรานบูรพ์ และย้ายมาเป็นนักแต่งเพลงประจำวงดนตรีดุริยะโยธิน ในปี พ.ศ. 2494
ผลงานแต่งเพลงของครูเปรื่องเริ่มเป็นที่ยอมรับ โดยมีผลงานแต่งเพลงละครร่วมกับครูเพลงท่านอื่น เช่น มงคล อมาตยกุล, ชาลี อินทรวิจิตร, ส. อาสนจินดา, เสน่ห์ โกมารชุน, สุวัฒน์ วรดิลก เป็นต้น
ในปี พ.ศ. 2501 ครูเปรื่องก่อตั้งวงดนตรี "ป. ชื่นประโยชน์" ขึ้นรับงานทั่วไป เปิดโรงเรียนสอนดนตรีที่สี่แยกบางขุนพรหม และแต่งตำราวิชาดนตรีออกเผยแพร่ และยังได้เป็นหัวหน้าวงดนตรีพินทุสร ของ องค์การ ร.ส.พ.
เพลงที่มีชื่อเสียงของครูเปรื่อง ได้แก่เพลง "มารหัวใจ" ขับร้องโดย วริษา เศวตรักษ์ "พ่อพระในดวงใจ" ขับร้องโดย เพ็ญศรี พุ่มชูศรี "มนต์รักเรียกหา" ขับร้องโดย สุเทพ วงศ์กำแหง "คอย" และ "สักวันหนึ่ง" ขับร้องโดย นริศ อารีย์ "จ้าวหัวใจ" ขับร้องโดย นิรมล อิศรางกูร ณ อยุธยา "เกลียดแสงจันทร์" ขับร้องโดย ศิริจันทร์ อิศรางกูร ณ อยุธยา "กาลเวลา" ขับร้องโดย ลินจง บุญนากรินทร์ "ศัตรูหัวใจ" ขับร้องโดย จินตนา สุขสถิตย์ "ตราบาป" ขับร้องโดย พราวตา ดาราเรือง ฯลฯ
ครูเปรื่องได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำพระราชทาน 2 ครั้ง ในปี พ.ศ. 2507 จากเพลง "มารหัวใจ" และ พ.ศ. 2509 จากเพลง "ไม่มีวัน" ทั้งสองเพลงขับร้องโดยสวลี ผกาพันธุ์ โดยเฉพาะเพลงไม่มีวัน ได้รับรางวัลทั้งในสาขาทำนอง คำร้อง และเรียบเรียงเสียงประสานยอดเยี่ยม
ด้านชีวิตส่วนตัว ครูเปรื่อง สมรสกับนางสนอง ชื่นประโยชน์ มีบุตร 3 คน เป็นชาย 2 คน เป็นหญิง 1 คน
ครูเปรื่องได้รับการเชิดชูเกียรติเป็นศิลปินแห่งชาติ ประจำปี พ.ศ. 2538 ก่อนจะเสียชีวิตเมื่อวันที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2544 สิริอายุ 79 ปี
ดั๊บเบิ้ล เอ (1991)

บริษัท แอ๊ดวานซ์ อะโกร จำกัด (มหาชน) เป็นผู้ประกอบการอุตสาหกรรมเยื่อกระดาษและกระดาษพิมพ์เขียนของประเทศไทย ซึ่งจดทะเบียนเป็นบริษัทมหาชนตั้งแต่ปี 2537 และเริ่มดำเนินการผลิตเยื่อและกระดาษได้ในปี 2539 กำลังการผลิตที่เพิ่มขึ้นของผู้ผลิตแห่งนี้ ทำให้ประเทศไทยมีปริมาณการผลิตเพียงพอต่อปริมาณความต้องการของผู้บริโภคในประเทศ และทำให้มีกำลังการผลิตส่วนเกิน ทำให้อุตสาหกรรมกระดาษของประเทศไทยสามารถส่งออกสร้างรายได้ให้กับประเทศ และช่วยลดปริมาณการนำเข้ากระดาษจากต่างประเทศได้มากขึ้น โดยแอ๊ดวานซ์ อะโกร เป็นผู้ผลิตเยื่อและกระดาษ ที่มีการจำหน่ายทั้งตลาดในประเทศไทยและส่งออกไปจำหน่ายยังต่างประเทศแทบทุกภูมิภาคทั่วโลก
ประวัติ.
ในอดีต แอ๊ดวานซ์ อะโกร เป็นที่รู้จักเฉพาะในกลุ่มอุตสาหกรรมเยื่อและกระดาษ และผู้บริโภคในกลุ่มของโรงพิมพ์และสำนักพิมพ์ เท่านั้น แต่ในปี 2543 แอ๊ดวานซ์ อะโกร ได้ใช้สื่อโฆษณาทางโทรทัศน์ และการตลาด เป็นเครื่องมือในการสร้างแบรนด์ให้กับผลิตภัณฑ์กระดาษถ่ายเอกสารหรือกระดาษสำนักงานแบรนด์ “ดั๊บเบิ้ล เอ” เป็นครั้งแรกในประเทศไทย ทำให้ผู้บริโภคหรือ End User ทั่วไปเริ่มรู้จักผลิตภัณฑ์กระดาษของแอ๊ดวานซ์ อะโกรในนามของ “ดั๊บเบิ้ล เอ” 
และได้มีการขยายธุรกิจกระดาษ แตกแขนงออกเป็นธุรกิจและบริการในหลากหลายรูปแบบ คือ ในปี 2544 ดั๊บเบิ้ล เอ ได้ร่วมมือกับเจ้าของร้านถ่ายเอกสารหลายแห่ง เพื่อปรับหน้าร้าน และบริการใหม่ให้มีมาตรฐานในรูปแบบแฟรนไชส์ภายใต้ชื่อ “ดั๊บเบิ้ล เอ ก๊อปปี้ เซ็นเตอร์” ต่อมาได้มีการแตกผลิตภัณฑ์เครื่องเขียน เช่น สมุด กระดาษโน้ต ปี 2546 เปิดธุรกิจ 1759 ดั๊บเบิ้ล เอ เดลิเวอรี่ ปี 2548 ร่วมมือกับร้านเครื่องเขียนเดิมปรับรูปแบบเป็นแฟรนไชส์ร้านเครื่องเขียน ภายใต้ชื่อ “ดั๊บเบิ้ล เอ สเตชันเนอรี่” และเปิดบริการใหม่ 1759 ดั๊บเบิ้ล เอ พริ้นเอกซ์เพรส ในปีเดียวกัน ต่อมาในปี 2549 ดั๊บเบิ้ล เอ ให้การสนับสนุนการก่อตั้งเมืองหนังสือขนาดใหญ่ภายใต้ชื่อ “ดั๊บเบิ้ล เอ บุ๊คทาวเวอร์” และในปี 2550 ได้จัดทำนิตยสารท่องเที่ยว “โวยาจ”
หลังจากการสร้างแบรนด์ดั๊บเบิ้ล เอ ในประเทศไทย ตั้งแต่ปี 2544 จนถึงปัจจุบัน ดั๊บเบิ้ล เอ ได้ใช้สื่อโฆษณาและการตลาด ไปสร้างแบรนด์ในต่างประเทศหลายแห่ง อาทิ ตลาดในฮ่องกง มาเลเซีย สิงคโปร์ ไต้หวัน เกาหลี ออสเตรเลีย เนเธอร์แลนด์ จีน เวียดนาม สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ เป็นต้น รวมทั้งมีการจำหน่ายกระดาษภายใต้แบรนด์ของดั๊บเบิ้ล เอ ไปยังทุกภูมิภาคของทั่วโลก ทั้งเอเชีย ออสเตรเลีย อเมริกา ยุโรป แอฟริกา และตะวันออกกลาง
ในปี 2553 ได้มีการเปลี่ยนแปลงชื่อบริษัทจาก บริษัท แอ๊ดวานซ์ อะโกร จำกัด(มหาชน) เป็น บริษัท ดั๊บเบิ้ล เอ(1991) จำกัด(มหาชน) แต่คนทั่วไปยังเรียกชื่อบริษัทว่า "แอ๊ดวานซ์ อะโกร" อยู่
โดยมี ดร.สมชัย ฤชุพันธ์ เป็นประธานกรรมการ ดร.วีรพงษ์ รามางกูร เป็นประธานกรรมการบริหาร นายกิตติ ดําเนินชาญวนิชย์ เป็นผู้ก่อตั้งบริษัท
กล้ามเนื้อเบรคิโอเรเดียลิส

กล้ามเนื้อเบรกิโอเรเดียลิส  เป็นกล้ามเนื้อของปลายแขน (forearm) ทำหน้าที่งอปลายแขนที่ข้อศอก สามารถทำหน้าที่ได้ทั้งคว่ำและหงายมือขึ้นกับตำแหน่งของปลายแขน กล้ามเนื้อนี้ยึดเกาะกับสไตลอยด์ โพรเซสของกระดูกเรเดียส (distal styloid process of the radius) และแนวสันซุปปราคอนไดลาร์ด้านข้าง (lateral supracondylar ridge) ของกระดูกต้นแขน (humerus)
หน้าที่.
กล้ามเนื้อเบรกิโอเรเดียลิสทำหน้าที่งอปลายแขนที่ข้อศอก เมื่อปลายแขนอยู่ในตำแหน่งคว่ำ (pronate) กล้ามเนื้อจะพยายามหงายมือเมื่อกำลังงอปลายแขน และเมื่อปลายแขนอยู่ในตำแหน่งหงาย (supinate) กล้ามเนื้อจะพยายามคว่ำมือเมื่อกำลังงอปลายแขนเช่นกัน
กล้ามเนื้อเบรกิโอเรเดียลิสเป็นกล้ามเนื้องอปลายแขนที่แข็งแรงเมื่อปลายแขนอยู่ในตำแหน่งกึ่งกลางระหว่างหงายมือและคว่ำมือที่ข้อต่อเรดิโออัลนา (radioulnar joint) เมื่ออยู่ในท่าคว่ำมือ กล้ามเนื้อเบรกิโอเรเดียลิสจะเป็นกล้ามเนื้อหลักในการงอข้อศอกในขณะที่กล้ามเนื้อไบเซ็ปส์ เบรคิไออยู่ในการเสียเปรียบเชิงกล
เส้นประสาทที่เลี้ยง.
แม้ว่ากล้ามเนื้อนี้มีขนาดใหญ่ซึ่งมองเห็นได้จากด้านหน้าของปลายแขน กล้ามเนื้อเบรกิโอเรเดียลิสกลับเป็นกล้ามเนื้อที่อยู่ในพื้นที่ด้านหนังของปลายแขน (posterior compartment) ซึ่งดังนั้นจึงถูกเลี้ยงโดยเส้นประสาทเรเดียล (radial nerve) ในบรรดากล้ามเนื้อทั้งหมดที่เลี้ยงโดยเส้นประสาทเรเดียล กล้ามเนื้อนี้เป็นหนึ่งในสี่กล้ามเนื้อที่เส้นประสาทเรเดียลเลี้ยงโดยตรง (ที่เหลืออีก 3 อันคือกล้ามเนื้อไตรเซ็ปส์ เบรคิไอ, กล้ามเนื้อแอนโคเนียส, กล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ คาร์ไพ เรเดียลิส ลองกัส) ซึ่งกล้ามเนื้อนอกจากสี่มัดนี้แล้วในพื้นที่ด้านหลังปลายแขนจะถูกเลี้ยงโดยแขนงลึกของเส้นประสาทเรเดียล (deep branch of the radial nerve)
ลักษณะที่มองเห็น.
เมื่ออยู่ในตำแหน่งกึ่งคว่ำแขน กำข้อมือเหมือนกำลังหิ้วถังน้ำ แล้วพยายามงอข้อศอกจะเห็นกล้ามเนื้อนี้โป่งออกมาที่ปลายแขน มองเห็นอยู่ใต้ผิวหนัง
การออกกำลังกาย.
การออกกำลังกายกล้ามเนื้อนี้โดยการงอข้อศอกโดยใช้แรงต้าน เช่น hammer curl จะได้ผลดี
กล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ คาร์ไพ เรเดียลิส ลองกัส

กล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ คาร์ไพ เรเดียลิส ลองกัส  เป็นหนึ่งในห้ากล้ามเนื้อที่ควบคุมการเคลื่อนไหวที่ข้อมือ กล้ามเนื้อนี้ค่อนข้างยาวเริ่มจากด้านข้างของกระดูกต้นแขน (humerus) และไปยึดเกาะกับฐานของกระดูกฝ่ามือชิ้นที่ 2 (2nd metacarpal)
ในตอนแรกกล้ามเนื้อนี้จะวิ่งมาด้วยกันกับกล้ามเนื้อเบรคิโอเรเดียลิส (brachioradialis) แต่จะกลายเป็นเอ็นกล้ามเนื้อก่อน แล้ววิ่งอยู่ระหว่างกล้ามเนื้อเบรคิโอเรเดียลิสและกล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ คาร์ไพ เรเดียลิส เบรวิส (extensor carpi radialis brevis)
หน้าที่.
ตามชื่อของกล้ามเนื้อ กล้ามเนื้อนี้เป็นกล้ามเนื้อเหยียด (extensor) ที่ข้อมือ และทอดตัวตามด้านเรเดียลของแขน จึงทำหน้าที่กาง (abduct) มือที่ข้อมือ กล้ามเนื้อจึงควบคุมข้อมือเพื่อเคลื่อนมือไปด้านนิ้วหัวแม่มือและออกจากด้านฝ่ามือ
จุดเกาะต้นและจุดเกาะปลาย.
กล้ามเนื้อนี้มีจุดเกาะต้นอยู่ที่ด้านล่าง 1/3 ของแนวสันซุปปราคอนไดลาร์ด้านข้าง (lateral supracondylar ridge) ของกระดูกต้นแขน และผนังกั้นแลเทอรัล อินเตอร์มัสคิวลาร์ (lateral intermuscular septum) โดยใยกล้ามเนื้อบางส่วนจากเอ็นกล้ามเนื้อร่วมของกลุ่มกล้ามเนื่อเหยียดของปลายแขน
ใยกล้ามเนื้อสุดลงที่ด้านบน 1/3 ของปลายแขนโดยกลายเป็นเอ็นกล้ามเนื้อแบนๆ ซึ่งวิ่งตลอดขอบกระดูกด้านข้าง (lateral border) ของกระดูกเรเดียส ใต้ต่อกล้ามเนื้อแอบดักเตอร์ พอลิซิส ลองกัส (Abductor pollicis longus) และกล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ พอลิซิส เบรวิส (Extensor pollicis brevis) แล้วจึงลอดใต้เอ็นดอร์ซัล คาร์ปัล (dorsal carpal ligament) ด้านหลังต่อสไตลอยด์ โพรเซสของกระดูกเรเดียส (styloid process) ซึ่งเป็นที่เอ็นทอดตัวในร่องบนด้านหลังของกระดูกเรเดียส ร่วมไปกับเอ็นกล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ คาร์ไพ เรเดียลิส เบรวิส (Extensor carpi radialis brevis) เข้าไปเกาะปลายที่พื้นผิวด้านหลังของฐานของกระดูกฝ่ามือชิ้นที่ 2 บนด้านกระดูกเรเดียส
เส้นประสาทที่เลี้ยง.
เนื่องจากเป็นกล้ามเนื้อกลุ่มกล้ามเนื้อเหยียดของปลายแขน กล้ามเนื้อนี้จึงถูกเลี้ยงโดยเส้นประสาทเรเดียล (radial nerve)
การออกกำลังกาย.
เช่นเดียวกับกล้ามเนื้อกลุ่มเหยียดอื่นๆ ในปลายแขน กล้ามเนื้อนี้สามารถฝึกความแข็งแรงได้จากการออกกำลังการต้านการเหยียด โดยใช้ wrist roller และ wrist curls ร่วมกับดัมบ์เบลล์ (dumbbell)
กล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ คาร์ไพ เรเดียลิส เบรวิส

กล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ คาร์ไพ เรเดียลิส เบรวิส  เป็นกล้ามเนื้อที่หนากว่ากล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ คาร์ไพ เรเดียลิส ลองกัส (extensor carpi radialis longus) ที่อยู่เหนือกว่า
จุดเกาะต้นและจุดเกาะปลาย.
กล้ามเนื้อนี้มีจุดเกาะต้นที่ปุ่มแลทเทอรัล อีพิคอนไดล์ของกระดูกต้นแขน (lateral epicondyle of the humerus) โดยเอ็นร่วมกับกล้ามเนื้ออีกสามมัด, ที่เอ็นเรเดียลคอลแลทเทอรัลของข้อศอก, ที่เอ็นแผ่ (aponeurosis) แข็งแรงที่คลุมอยู่ด้านบน และที่ผนังกั้นอินเตอร์มัสคิวลาร์ (intermuscular septa) ซึ่งอยู่ระหว่างกล้ามเนื้อนี้และกล้ามเนื้อที่ติดกัน
ใยกล้ามเนื้อสุดกลายเป็นเอ็นกล้ามเนื้อลงที่ประมาณกึ่งกลางของปลายแขน ผ่านเข้าใต้กล้ามเนื้อแอบดักเตอร์ พอลิซิส ลองกัส (Abductor pollicis longus) และกล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ พอลิซิส เบรวิส (Extensor pollicis brevis) แล้วจึงลอดใต้เอ็นดอร์ซัล คาร์ปัล (dorsal carpal ligament) เข้าไปเกาะปลายที่พื้นผิวด้านหลังของฐานของกระดูกฝ่ามือชิ้นที่ 3 บนด้านกระดูกเรเดียส
ความสัมพันธ์.
ใต้เอ็นดอร์ซัล คาร์ปัล (dorsal carpal ligament) เอ็นกล้ามเนื้อนี้ทอดตัวบนด้านหลังของกระดูกเรเดียสในร่องตื้นๆ เรียกว่า "Lister's tubercle" ซึ่งด้านข้างของมันเป็นทางผ่านของเอ็นของกล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ คาร์ไพ เรเดียลิส เบรวิส, ลองกัส ซึ่งแยกจากโครงสร้างนี้โดยสันตื้นๆ
เส้นประสาทที่เลี้ยง.
เช่นเดียวกับกล้ามเนื้อในพื้นที่ด้านหลังของปลายแขน กล้ามเนื้อนี้ถูกเลี้ยงโดยแขนงของเส้นประสาทเรเดียล (radial nerve)
หน้าที่.
กล้ามเนื้อนี้ทำหน้าที่เหยียด (extensor) และกาง (abductor) มือที่ข้อมือ กล้ามเนื้อจึงควบคุมข้อมือเพื่อเคลื่อนมือไปด้านนิ้วหัวแม่มือและออกจากด้านฝ่ามือ
การออกกำลังกาย.
เช่นเดียวกับกล้ามเนื้อกลุ่มเหยียดอื่นๆ ในปลายแขน กล้ามเนื้อนี้สามารถฝึกความแข็งแรงได้จากการออกกำลังการต้านการเหยียด โดยใช้ wrist roller และ wrist curls ร่วมกับดัมบ์เบลล์ (dumbbell)
กล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ ดิจิไต มินิไม

กล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ ดิจิไต มินิไม  หรือ กล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ ดิจิไต ควินไต โพรเพรียส  เป็นกล้ามเนื้อมัดผอมๆ อยู่ในปลายแขน (forearm) อยู่บนด้านใกล้กลางของกล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ ดิจิทอรุม (Extensor digitorum)
กล้ามเนื้อนี้มีจุดเกาะต้นของเอ็นคอมมอนเอกซ์เทนเซอร์ (common Extensor tendon) โดยแผ่นเอ็นบางๆ จากผนังกั้นอินเตอร์มัสคิวลาร์ (intermuscular septa) ที่กั้นระหว่างกล้ามเนื้อนี้และกล้ามเนื้อใกล้เคียง
เอ็นกล้ามเนื้อนี้วิ่งผ่านช่องของเอ็นดอร์ซัล คาร์ปัล (dorsal carpal ligament) ด้านหลังต่อข้อต่อเรดิโออัลนาส่วนปลาย (distal radio-ulnar joint) แล้วจึงแบ่งออกเป็น 2 เอ็นเมื่อข้ามาถึงมือ และสุดท้ายไปร่วมกับเอ็นแผ่ของกล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ ดิจิทอรุมที่ด้านหลังของกระดูกนิ้วมือ (phalanx) ของนิ้วก้อย
ความแปรผัน.
อาจพบแผ่นเส้นใยเกินมาจากปุ่มแลทเทอรัล อีพิคอนไดล์ (lateral epicondyle) หรือเอ็นกล้ามเนื้อที่จุดเกาะปลายไม่แยกออก หรืออาจไปเกาะที่นิ้วนาง
กรณีที่ไม่มีกล้ามเนื้อมัดนี้พบได้น้อย และกรณีที่กล้ามเนื้อนี้รวมไปกับกล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ ดิจิทอรุมก็พบได้ไม่บ่อย
กล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ คาร์ไพ อัลนาริส

กล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ คาร์ไพ อัลนาริส  เป็นกล้ามเนื้อที่อยู่ในปลายแขนของมนุษย์ ทำหน้าที่เหยียด (extend) และหุบ (adduct) ข้อมือ อยู่บริเวณพื้นที่ด้านหลังของปลายแขน (posterior side of the forearm)
จุดเกาะต้นและจุดเกาะปลาย.
จุดเกาะต้นของกล้ามเนื้อนี้อยู่ที่ปุ่มแลทเทอรัล อีพิคอนไดล์ของกระดูกต้นแขน (Lateral epicondyle of the humerus) และขอบด้านหลังของกระดูกอัลนา (ulna) และทอดตัวข้ามปลายแขนมายังด้านใกล้กลาง (หรือด้านอัลนา) มาเกาะปลายที่ฐานของกระดูกฝ่ามือชิ้นที่ 5
หน้าที่.
กล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ คาร์ไพ อัลนาริสทำหน้าที่เหยียดข้อมือ เมื่อทำงานเดี่ยวๆ จะดึงมือไปยังด้านอัลนา แต่หน้าที่ต่อเนื่องคือมันจะเหยียดที่ข้อมือ
กล้ามเนื้อนี้เป็นกล้ามเนื้อเหยียดมัดเล็กในกระดูกข้อมือ (carpus) ของสัตว์กินเนื้อ (carnivore) แต่จะเป็นกล้ามเนื้องอในสัตว์มีกีบเท้า (ungulate) ในกรณีนี้จะเรียกว่า "ulnaris lateralis"
กล้ามเนื้อสุพิเนเตอร์

กล้ามเนื้อสุพิเนเตอร์  เป็นกล้ามเนื้อกว้าง โค้งรอบด้านบน 1/3 ของกระดูกเรเดียส
จุดเกาะต้นและจุดเกาะปลาย.
กล้ามเนื้อสุพิเนเตอร์ประกอบด้วยระนาบเส้นใย 2 ระนาบ ซึ่งระหว่างนี้มีแขนงลึกของเส้นประสาทเรเดียลผ่าน (deep branch of the radial nerve) ระนาบทั้งสองมาจากจุดเกาะร่วม ระนาบที่อยู่ชั้นตื้นมีจุดเกาะเป็นเอ็นกล้ามเนื้อ ส่วนชั้นลึกเป็นใยกล้ามเนื้อ เกาะจากปุ่มแลทเทอรัล อีพิคอนไดล์ของกระดูกต้นแขน (lateral epicondyle of the humerus) , จากเอ็นเรเดียลคอลแลทเทอรัล (radial collateral ligament) ของข้อศอก และเอ็นแอนนูลาร์ (annular ligament) , จากสันบนกระดูกอัลนา ซึ่งวิ่งลงมาเป็นแนวเฉียงจากปลายด้านหลังของรอยเว้าเรเดียส (radial notch) , จากรอยกดรูปสามเหลี่ยมด้านล่างรอยเว้าเรเดียส, และจากเอ็นแผ่ (tendinous expansion) ซึ่งคลุมด้านบนของกล้ามเนื้อ
"ใยกล้ามเนื้อชั้นผิว" (superficial fibers) ล้อมรอบส่วนบนของกระดูกเรเดียส และเกาะปลายที่ขอบด้านข้างของปุ่มนูนเรเดียส (radial tuberosity) และแนวเฉียงของกระดูกเรเดียส (oblique line of the radius) ซึ่งด้านล่างเป็นจุดเกาะปลายของกล้ามเนื้อโปรเนเตอร์ เทเรส (Pronator teres)
"ใยกล้ามเนื้อด้านบน" (upper fibers) ของระนาบลึกเป็นมัดกล้ามเนื้อคล้ายห่วงเชือก (sling-like fasciculus) ซึ่งโอบรอบคอกระดูกเรเดียสเหนือต่อปุ่มนูนเรเดียส และเกาะกับส่วนหลังของพื้นผิวแนวใกล้กลาง (medial surface) ส่วนใหญ่ของใยนี้เกาะปลายที่พื้นผิวด้านหลังและด้านข้างของตัวกระดูกเรเดียส กึ่งกลางระหว่างแนวเฉียงของกระดูกเรเดียสและหัวกระดูก
หน้าที่.
หน้าที่ของกล้ามเนื้อสุพิเนเตอร์คือช่วยกล้ามเนื้อไบเซ็ปส์ เบรคิไอในการหงายมือ
ชื่อเรียกกล้ามเนื้อ.
คำว่า "สุพิเนเตอร์" (Supinator) อาจหมายถึงกล้ามเนื้อที่ทำหน้าที่หงาย (Supine) ส่วนของร่างกาย ในตำราเก่าๆ อาจมีคำว่า "สุพิเนเตอร์ ลองกัส" (supinator longus) หมายถึงกล้ามเนื้อเบรคิโอเรเดียลิส (Brachioradialis) และ "สุพิเนเตอร์ เบรวิส" (supinator brevis) ที่หมายถึงกล้ามเนื้อสุพิเนเตอร์ในปัจจุบัน
ระบบสภาเดียว

ระบบสภาเดียว  เป็นระบบการปกครองที่มีองค์นิติบัญญัติหรือรัฐสภาแห่งเดียว ประเทศที่ใช้ระบบสภาเดียวส่วนใหญ่เป็นประเทศเล็กและเป็นรัฐที่มีความเป็นหนึ่งเดียวกัน จึงไม่เห็นความจำเป็นที่จะต้องมีสภาสูง
แนวความคิด.
มุมมองที่นิยมองค์นิติบัญญัติในระบบสภาเดียวเห็นว่า ถ้าสภาสูงเป็นประชาธิปไตยแล้วย่อมเป็นเสมือนภาพสะท้อนของกระจกเงา คือการเป็นประชาธิปไตยเหมือน ๆ กัน จึงเป็นการซ้ำซ้อน ทฤษฎีที่เอนมาทางฝ่ายนี้เห็นว่าหน้าที่ของสภาที่สอง เช่นการพิจารณาหรือแปรญัตติสามารถทำได้โดยกรรมาธิการของสภาได้อยู่แล้ว เพราะการพิทักษ์รัฐธรรมนูญทำได้เพราะมีการเขียนไว้เป็นลายลักษณ์อักษรอยู่แล้ว
ในหลายกรณี ก็มีรัฐบาลซึ่งขณะนี้เป็นระบบสภาเดียวเคยใช้ระบบสองสภามาแล้วโดยการ ยกเลิกสภาสูงปรากฏให้เห็นอยู่ เหตุผลในการเปลี่ยนเช่นนั้นเนื่องมาจากสภาสูงที่มาจากการเลือกตั้งซ้ำซ้อนกับสภาล่างซึ่งเป็นการกีดขวางการผ่านกฎหมาย กรณีตัวอย่างได้แก่ "แลนด์สติง"  หรือสภาสูงในเดนมาร์ก (ยกเลิกเมื่อ พ.ศ. 2497) อีกเหตุผลหนึ่งเนื่องมาจากสภาที่มาจากการแต่งตั้งได้รับการพิสูจน์ว่าอ่อนแอไม่ปรากฏผลงาน กรณีตัวอย่างได้แก่ "คณะกรรมการที่ปรึกษาฝ่ายนิติบัญญัติ"  ของนิวซีแลนด์ (ยกเลิก พ.ศ. 2494)
ประเทศอื่น ๆ เช่น สหราชอาณาจักร และแคนาดา ในเชิงเทคนิคเป็นระบบสองสภาที่ทำหน้าที่เหมือนระบบสภาเดียว เนื่องจากสภาหนึ่งทำหน้าที่หนักไปในด้านพิธีการมากกว่าและมีอำนาจน้อย ดังนั้น ในสหราชอาณาจักร การควบคุมสภาสามัญได้ก็คือการควบคุมรัฐบาลได้ สภาขุนนาง  มีอำนาจเพียงการชะลอและให้คำแนะนำในการแก้ไขกฎหมายเท่านั้น เคยมีการตกลงกันกว้างขวางพอควรว่าจะปฏิรูปสภาขุนนาง แต่เหตุผลในการสนับสนุนให้ยกเลิกไปเลยนั้นกลับมีน้อยมาก (ดูการปฏิรูปสภาขุนนาง-ภาษาอังกฤษ [Reform of the House of Lords]) 
ฝ่ายสนับสนุนระบอบสภาเดียวมีเป็นประเทศเป็นระบอบคอมมิวนิสต์ (เช่น สาธารณรัฐประชาชนโปแลนด์ สาธารณรัฐประชาชนจีน
และคิวบา) หรือที่เคยเป็นระบอบคอมมิวนิสต์ (เช่น ยูเครน มอลโดวา เซอร์เบีย) ทั้งนี้เนื่องจากในมุมมองของสังคมนิยม สถาบันของสภาสูงมักถูกมองว่าเป็นฝ่ายอนุรักษนิยม หรือ "ผู้สนับสนุนการปกครองโดยชนชั้นหัวกระทิ"  และพวกสนับสนุนชนชั้นกลางโดยธรรมชาติ
รัฐต่ำกว่าประเทศ  บางรัฐที่ใช้ระบบองค์นิติบัญญัติแบบสภาเดียวได้แก่รัฐเนแบรสกา กวม และหมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ รัฐและดินแดนของออสเตรเลีย ได้แก่ รัฐควีนส์แลนด์ นอร์เทิร์นเทร์ริทอรี และเขตเมืองหลวงออสเตรเลีย ทุกรัฐและดินแดนของประเทศแคนาดา ทุกรัฐของประเทศเยอรมนี และทุกแคว้นของประเทศอิตาลี
โรแลนโด ทูยูกอน

โรแลนโด ทูยูกอน (Rolando Toyogon) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2514 ที่เมือง Gingoog City สถิติการชก 53 ครั้ง ชนะ 22 (น็อค 5) เสมอ 3 แพ้ 28 
ประวัติ.
ทูยูกอนขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 30 มกราคม พ.ศ. 2536 ชนะคะแนน จูนจูน ดี ในช่วงแรก ชกชนะเป็นส่วนใหญ่ และเคยชกชนะคะแนน ออร์ลันโด มาโลเนที่ แคนาดา เมื่อ พ.ศ. 2537 ทูยูกอนเดินทางมาชกในไทยในช่วง พ.ศ. 2537 – 2538 หลายครั้ง โดยมาชกแพ้ วันวิน จ.เจริญ อัศวิน ศิษย์หลักเมือง เอกภพ ผลเจริญ มงคล จ.เจริญ และเคยชกชนะน็อค เอกภพ ผลเจริญ ยก 5 ต่อมา ได้ชิงแชมป์เงารุ่นมินิมัมเวท IBF เมื่อ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2539 แพ้คะแนน วันดี จ.เจริญ ทูยูกอนมาประสบความสำเร็จได้ครองแชมป์โลกรุ่นมินิมัมเวท WBU เมื่อ18 เมษายน พ.ศ. 2540 โดยชนะคะแนน สุรชัย แสงมรกต โดยก่อนการชกสุรชัยถูกปลดเพราะทำน้ำหนักไม่ได้ไปก่อนแล้ว ต่อมาทูยูกอนสละแชมป์โลกของ WBU และขึ้นชิงแชมปืโลกรุ่นจูเนียร์ฟลายเวท WBF ที่ว่าง ชนะคะแนน อัศวิน ศิษย์หลักเมืองเมื่อ 24 มกราคม พ.ศ. 2541 แต่พอป้องกันแชมป์ครั้งแรกก็แพ้คะแนน ลิงลม พ.ธวัชชัย เสียแชมป์ไป
หลังจากเสียแชมป์ ทูยูกอนยังคงขึ้นชกอย่างต่อเนื่อง แม้จะชกแพ้เป็นส่วนใหญ่ เคยมาชิงแชมป์ ABCO รุ่นมินิมัมเวทเมื่อ 6 ธันวาคม พ.ศ. 2544 แพ้คะแนน สาลิกาเล็ก อ.เอกรินทร์ จากนั้นหยุดชกไปถึง 4 ปี กลับมาชกอีกเมื่อ พ.ศ. 2548 ซึ่งมีชกชนะและเสมออย่างละครั้งเท่านั้น นอกนั้นชกแพ้ตลอด ได้ชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นมินิมัมเวทเมื่อ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2549 ก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนน ฟิลิป พาร์คอน จากนั้น ทูยูกอนขึ้นชกอีกเพียงครั้งเดียว แพ้น็อค เอ็ดมุนด์ วีลาโย ยก 4 เมื่อ 9 กันยายน พ.ศ. 2549 แล้วแขวนนวมไป