pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
สาวฮุล่า หัวใจฮีโร่

สาวฮุล่า หัวใจฮีโร่ (; โรมาจิ: "Hula gâru") หรือ Hula Girls เป็นภาพยนตร์ญี่ปุ่น แนวกึ่งชีวประวัติของกลุ่มนักเต้นฮูล่ากลุ่มหนึ่งในประเทศญี่ปุ่น ผลงานการกำกับโดย Sang-il Lee ออกฉายในปี พ.ศ. 2549 ในประเทศญี่ปุ่น
โครงเรื่อง.
เป็นเรื่องราวที่เกิดขึ้น ในปี ค.ศ. 1965 ที่เมืองอิวากิ ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศญี่ปุ่น มีเหมืองถ่านหิน ที่ประกอบอาชีพของคนในหมู่บ้านอยู่ แต่อีกไม่นาน ถ่านหินนั้นกำลังจะปิดตัวลง ต่อมาได้มีโครงการ ฮาวายเอี้ยนเซ็นเตอร์ เกิดขึ้น โดยได้รับสมัครนักเต้นระบำฮาวายจากคนในหมู่บ้านที่ทำเหมืองแห่งนี้ แต่ชาวบ้านส่วนมากไม่เห็นด้วยที่จะปิดเหมืองแห่งนี้ ที่พวกเขาทำกันมาอย่างยาวนาน
คอหอย

คอหอย  เป็นส่วนหนึ่งของคอ (neck) และช่องคอ (throat) ตั้งอยู่ด้านหลังปากและโพรงจมูก และอยู่บนหลอดอาหาร กล่องเสียงและท่อลม (trachea)
หน้าที่.
คอหอยเป็นส่วนหนึ่งของระบบทางเดินอาหารและระบบทางเดินหายใจของสิ่งมีชีวิตหลายชนิด เนื่องจากทั้งอาหารและอากาศต่างผ่านเข้าสู่คอหอย ร่างกายมนุษย์จึงมีแผ่นเนื้อเยื่อเกี่ยวพันเรียกว่า ฝาปิดกล่องเสียง (epiglottis) ปิดช่องท่อลมเมื่อมีการกลืนอาหาร เพื่อป้องกันการสำลัก ในมนุษย์ คอหอยยังมีความสำคัญในการออกเสียง 
ส่วนต่างๆ ของคอหอย.
คอหอยของมนุษย์โดยทั่วไปแบ่งออกเป็น 3 ส่วน ได้แก่
คอหอยส่วนปาก.
คอหอยส่วนปาก หรือคอหอยหลังช่องปาก (oropharynx) เป็นส่วนที่อยู่หลังช่องปาก ผนังด้านหน้าประกอบด้วยฐานของลิ้นและวัลเลคิวลา (vallecula; ช่องระหว่างลิ้นกับฝาปิดกล่องเสียง) ผนังด้านข้างเกิดจากต่อมทอนซิล, แอ่งทอนซิล (tonsillar fossa) , และผนังช่องปาก (faucial pillars) ผนังด้านบนประกอบด้วยพื้นผิวด้านล่างของเพดานอ่อนและลิ้นไก่
คอหอยส่วนจมูก.
คอหอยส่วนจมูก หรือคอหอยหลังโพรงจมูก (nasopharynx) ตั้งอยู่ด้านหลังโพรงจมูก ด้านหลังเยื้องด้านบนของส่วนนี้ มาจากระดับรอยต่อของเพดานอ่อนและเพดานแข็ง ถึงฐานของกะโหลกศีรษะ ด้านข้างเป็นแอ่งโรเซนมุลเลอร์ (fossa of Rosenmuller) ผนังด้านล่างประกอบด้วยพื้นผิวด้านบนของเพดานอ่อน
คอหอยส่วนกล่องเสียง.
คอหอยส่วนกล่องเสียง หรือคอหอยหลังกล่องเสียง (laryngopharynx หรือ hypopharynx) อยู่ที่ประมาณระดับ C3 ถึง C6 บริเวณนี้มีจุดเชื่อมกล่องเสียงและหลอดอาหาร (บริเวณหลังกระดูกอ่อนไครคอยด์ (postcricoid area)) , แอ่งพิริฟอร์ม (piriform sinus) , และผนังคอหอยด้านหลัง (posterior pharyngeal wall)
เช่นเดียวกับคอหอยส่วนปากที่อยู่ด้านบน คอหอยส่วนกล่องเสียงเป็นทางผ่านของทั้งอาหารและอากาศ และดาดด้วยเนื้อเยื่อบุผิวชนิดสแตรทิฟายด์ สความัส (stratified squamous epithelium)
ส่วนนี้จะวางตัวอยู่ด้านหน้าฝาปิดกล่องเสียง และยื่นลงมาจดกล่องเสียงซึ่งเป็นบริเวณที่แยกออกเป็นทางเดินหายใจและทางเดินอาหาร หลอดอาหารจะนำอาหารลงไปยังกระเพาะอาหาร ส่วนอากาศจะผ่านกล่องเสียงซึ่งอยู่ด้านหน้า ระหว่างการกลืนการหายใจจะหยุดชั่วครู่เพื่อให้อากาศผ่านลงไปยังหลอดอาหาร
โลเอินกรีน

โลเอินกรีน  เป็นอุปรากรสามองก์โดยริชชาร์ท วากเนอร์ ดัดแปลงจากตำนานของ "Garin le Loherain" ในยุคกลางเกี่ยวกับอัศวินหงส์ขาว ตัวละครในเรื่องนี้รับเอามาจากกวีนิพนธ์เยอรมันที่โด่งดังเรื่อง "Parzival" โดยโวลฟรัม ฟ็อน เอ็ชเชินบัค
อุปรากรเรื่องนี้ถูกแสดงรอบปฐมทัศน์ที่เมืองไวมาร์ เมื่อวันที่ 28 สิงหาคม ค.ศ. 1850 กำกับการแสดงโดยฟรันทซ์ ลิสท์ ซึ่งเลือกวันแสดงตรงกับเกิดของโยฮัน ว็อล์ฟกัง ฟ็อน เกอเทอ เพื่อเป็นเกียรติ และประสบความสำเร็จตั้งแต่รอบแรก
อุปรากรเรื่องนี้มีอิทธิพลต่องานศิลปะหลายอย่าง พระเจ้าลูทวิชที่ 2 แห่งบาวาเรีย ทรงสร้างปราสาทนอยชวานชไตน์ โดยมีแรงบันดาลใจในการสร้างตามอุปรากรเรื่องนี้ ซึ่งถือเป็นปราสาทยุโรปที่สวยงามที่สุดในโลก
เรื่องย่อ.
โลเอินกรีนเป็นบุตรของพาร์ซิฟัล หนึ่งในอัศวินที่ตามหาจอกศักดิ์สิทธิ์ โลเอินกรีนถูกส่งให้เดินทางไปด้วยเรือที่ลากโดยหงส์ เพื่อไปช่วยหญิงสาว บางบทความกล่าวว่าเพื่อช่วยเหลือเจ้าหญิงที่ตกอยู่ในอันตรายที่มีนามว่า เอลซา ซึ่งเป็นพระราชธิดาในกษัตริย์บราบันท์ ที่เสด็จสวรรคตโดยไม่มีรัชทายาทชาย ดังนั้น ณ แท่นบรรทมก่อนเสด็จสวรรคต กษัตริย์บราแบนต์ได้ให้ทุกคนที่ล้อมรอบอยู่ ณ ที่นั้นสาบานว่าจะจงรักภักดีต่อพระราชธิดา ถึงกระนั้น เคานต์เท็ลรามุนท์ไม่ยอมรับพระราชธิดาเอลซาเป็นประมุข และเพื่อเป็นการรักษาคำมั่น เคานต์เท็ลรามุนท์จึงจะแต่งงานกับพระราชธิดาเอลซา และขึ้นเป็นกษัตริย์เอง ทันใดนั้นเอง โลเอินกรีนได้ปรากฏตัวขึ้นและได้ช่วยเหลือพระราชธิดาเอลซา จากนั้นอัศวินหงส์ผู้นี้ได้แต่งงานกับพระราชธิดาเอลซา โดยก่อนที่เขาจะพาเธอเดินทางกลับนั้น เขาได้ให้เธอสัญญาว่าจะไม่ถามว่าเขามาจากไหน เขาได้เตือนเธอว่าเมื่อไรก็ตามที่เธอผิดคำมั่นนี้ เขาจะหายไปจากเธอตลอดกาล เมื่อลูก ๆ 2 คนโตขึ้น เธอเกิดสงสัยและได้เอ่ยถามขึ้น หงส์ที่พาโลเอินกรีนมาปรากฏตัวขึ้นอีกครั้งและได้พาเขากลับไป
ดาเนียล จอนส์

ดาเนียล พอล จอนส์  เกิดเมื่อวันที่ 22 เมษายน ค.ศ. 1979 เป็นนักร้อง นักแต่งเพลง นักกีตาร์ และนักเปียโน ที่เป็นที่รู้จักอย่างดีในฐานะหัวหน้าวงร็อกที่ชื่อ ซิลเวอร์แชร์ นอกจากนี้เขายังเป็นสมาชิกวง เดอะดิซโซซิเอทีฟส์
ในปี 2007 เขาได้อยู่ในอันดับของนิตยสารโรลลิงสโตนใน "The Twenty-Five Most Underrated Guitarists" หรือ 25 อันดับนักกีตาร์ที่ถูกประเมินค่าต่ำ
กระจูด

กระจูด หรือ จูด (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Lepironia articalata") เป็นพันธุ์ไม้จำพวก "กก" (Sedge) ลักษณะลำต้นกลมสีเขียวอ่อน ดินสอดำ สูงประมาณ 1 - 2 เมตร ออกดอกเป็นกระจุกแน่นคล้ายดอกกระเทียมที่ข้างลำต้นใกล้ยอดกระจุกหนึ่ง แต่มีช่อดอกปลายลำต้นอีกหนึ่งช่อซึ่งมีใบเล็กประกอบช่อด้วย กระจูดชอบขึ้นในพื้นที่น้ำขังซึ่งเรียกว่าโพระหรือพรุ มีถิ่นกำเนิดจากทางเกาะมาดากัสการ์ มอริเซียส ลังกา สุมาตรา แหลมมาลายู และหมู่เกาะต่าง ๆ ในแหลมมาลายู อินโดจีนตอนริมฝั่งทะเล ฮ่องกง บอร์เนียว ตลอดถึงออสเตรเลีย ริมฝั่งตะวันออก
การใช้ประโยชน์.
ต้นกระจูด นำไปฝึ่งแดดให้แห้งสนิท สามารถนำมาผลิตงานจักสานเป็น เสื่อปูรองนั่งที่เรียกกันว่า 'เสื่อกระจูด' หรือ 'สาดกระจูด' โดยการสานเสื่อกระจูดโดยทั่วไปนิยมสานลวดลายมาตรฐาน คือ ลายขัดสอง หรือลายขัดสาม และมีการพัฒนาดัดแปลงลวดลาย เช่น ลายลูกแก้ว ลายดาวล้อมเดือน ลายดอกจันทร์ ลายก้านต่อดอก ลายโคม ลายแก้วเนื่อง ลายแก้วบ้านดอน ลายตัวหนังสือ เป็นต้น และมีการทำผลิตภัณฑ์เช่น สายกระเป๋าเครื่องใช้ต่าง ๆ ใช้ทำใบเรือ ทำเชือกผูกมัด
แหล่งผลิตที่สำคัญ อยู่ที่หมู่บ้านทะเลน้อยจังหวัดพัทลุง หมู่บ้านบ่อกรัง จังหวัดสุราษฎร์ธานี หมู่บ้านสะกอม จังหวัดสงขลา หมู่บ้านทอนทอน จังหวัดนราธิวาส ปัจจุปันมีการผลิตจำหน่ายมากในตำบลเคร็ง อำเภอชะอวด จังหวัดนครศรีธรรมราช
ไข่ดาว

ไข่ดาว เป็นอาหารที่ปรุงจากไข่หนึ่งฟอง (หรือมากกว่านั้น) ที่ผ่านการตอกออกจากเปลือกลงในกระทะแล้วทอด ไข่ดาวเป็นอาหารที่นิยมกินเป็นอาหารเช้าในหลายประเทศ แต่บางครั้งก็สามารถกินในช่วงเวลาอื่นของวันก็ได้
รูปแบบตามภูมิภาค.
ไทย.
ในอาหารไทย ถ้ามีคำว่า "ไข่ดาว" อยู่ข้างหลังชื่ออาหาร นั่นหมายถึงบุคคลนั้นต้องการอาหารพร้อมกับไข่ดาว เช่น "กะเพราหมูราดข้าวไข่ดาว" บางครั้งคำนี้อาจเรียกเป็น "ไข่ด้านบน" ข้าวผัดมักนิยมทานคู่กับไข่ดาว เช่น ข้าวผัดอเมริกันกับข้าวผัด ส่วนไข่ดาวที่นิยมรับประทานอีกวิธีหนึ่งคือ ใช้ไข่ดาวเป็นส่วนผสมหลักของยำ เรียกว่า "ยำไข่ดาว"
อินโดนีเซีย.
ในประเทศอินโดนีเซีย ไข่ดาวอาจมักเสริฟเป็น "เตอลูร์เจอปลก" หรือ "เตอลูร์มาตาซาปี" (#เปลี่ยนทาง; สื่อถึงด้านไข่แดงที่อยู่ด้านบน) "เตอลูร์ดาดาร์" (ไข่เจียว) หรือ "เตอลูร์โอรัก-อาริก" (ไข่คน) ไข่ดาวอาจทอดแบบกึ่งสุกหรือสุกดี ไข่ดาวเป็นเครื่องปรุงแต่งยอดนิยมสำหรับข้าวผัดอินโดนีเซีย ("นาซีโกเร็ง") กับหมี่ผัด ("มีโกเร็ง") ซึ่งอาจเป็นทั้งก๋วยเตี๋ยวปรุงสด หรือปรุงจากบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป อินโดมี่ 
จานไข่ดาวแบบเรียบง่ายพร้อมข้าวสวยแฉะที่ราดด้วย "เกอจัปมานิซ" (ซีอิ๊วหวาน) เป็นอาหารจานโปรดสำหรับบรรดาเด็กชาวอินโดนีเซีย นอกจากข้าวแล้ว ไข่ดาวอาจเสริฟพร้อมกับขนมปังเป็นแซนด์วิชด้วย
ท่านผู้หญิงทัศนาวลัย ศรสงคราม

<ns>0</ns>
 <revision>
 <timestamp>2008-05-09T13:59:47Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>ScorpianPK</username>
 </contributor>
 <comment>ท่านผู้หญิงทัศนาวลัย ศรสงคราม ถูกเปลี่ยนชื่อเป็น ทัศนาวลัย ศรสงคราม ทับหน้าเปลี่ยนทาง</comment>
 <origin>1114666</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
ฮันฮก

ฮันฮก  เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ยุคสามก๊ก เป็นชาวเมืองอิ่งชวน (เองฉวน) มณฑลเหอหนาน มีฉายาว่าอุ๋นเจ๋ย์ เป็นคนขี้ขลาด ไม่กล้าทำงานใหญ่ๆ ติดสินบนตั๋งโต๊ะจึงได้ครองแคว้นกิจิ๋ว ครั้นหัวเมืองต่างได้ยกทัพมาปราบตั๋งโต๊ะ ณ เมื่อทำการไม่สำเร็จ ก็ถอยทัพกลับ เพราะอ้วนเสี้ยวรู้กำพืดของฮันฮกดี จึงสมคบกับกองซุนจ้าน เจ้าเมืองปักเป๋งจะเข้ามาแย่งเอาแคว้นกิจิ๋ว 
กองซุนจ้านตกลงด้วย อ้วนเสี้ยวจึงมีจดหมายบอกให้ฮันฮกเป็นเชิงแจ้งให้รู้ว่า กองซุนจ้านปรึกษาจะยกทัพมาตีกิจิ๋ว ฮันฮกตกใจ รีบเชิญอ้วนเสี้ยวเข้ามาอารักขาแคว้นกิจิ๋วทันที อ้วนเสี้ยวก็ได้แคว้นกิจิ๋วโดยไม่ต้องเสียเลือด ส่วนฮันฮกรีบหนีเอาตัวรอดไปอยู่เมืองตันลิว และเป็นทุกข์กระวนกระวายใจ กลัวคนนั้นจะทำราย คนนี้จะทำร้าย ในที่สุดเลยต้องฆ่าตัวตาย
ขงหยง

ขงหยง หรือ ขงเล่ง มีชื่อในสำเนียงจีนกลางว่า ข่งหรง (ค.ศ. 153 - ค.ศ. 208) มีชื่อรองว่าเหวินจฺวี่  เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ในยุคสามก๊ก เป็นชาวเมืองซีฟู่ ในเขตแคว้นหลู่โก้วะ (โลก๊ก) อันเป็นที่เกิดของขงจื้อ เป็นเชื้อสายของขงจื้อลำดับที่ 20 มีสติปัญญาเฉียบแหลม เมื่ออายุ 10 ขวบได้ไปหาหลี่อิ๋ง เจ้าเมือง คนเฝ้าประตูไม่ให้เข้า ขงหยงอ้างว่าเป็นเพื่อนสนิทของเจ้าเมืองจึงเข้าได้ เมื่อหลีอิ๋งถามว่า เป็นเพื่อนสนิทมาตั้งแต่ครั้งไหน ขงหยงตอบว่า บรรพบุรุษของข้าพเจ้า (คือขงจื้อ) ได้ไปถามความรู้เกี่ยวกับประเพณี จากบรรพบุรุษของท่าน (คือ เล่าจื๊อ ซึ่งชื่อจริงว่า หลีเอ๋อ) จึงถือว่าสกุลเราสนิทมาหลายชั่วคนแล้ว
หลีอิ๋งประหลาดใจในสติปัญญาของเด็กน้อยผู้นี้มาก พอดีเฉินวุ่ย ขุนนางผู้ใหญ่ตำแหน่งต้าจงต้าฟูมาเยี่ยมหลีอิ๋งจึงเล่าให้เฉินวุ่ยฟัง เฉินวุ่ยก็ว่า เด็กฉลาดไม่แน่นักที่โตขึ้นจะฉลาดเสมอไป ขงหยงโต้ว่า ตัวท่านเองก็เป็นเด็กฉลาดมาก่อนไม่ใช้หรือ พูดคำนี้ทั้งหลีอิ๋งกับเฉินวุ่ย ก็หัวเราะขึ้นพร้อมกัน โตขึ้น ขงหยงได้ดำรงตำแหน่งราชการเป็นจงหลังเจี้ยง เจ้าเมื่องปักไฮ ประชาชานิยมรักใคร่มาก ชอบยกคำโบราณมาพูดเสมอว่า “ในห้องพรั่งพร้อมด้วยเพื่อน ในแก้วเอิบอาบด้วยน้ำเหล้า” เป็นผู้จัดตั้งสถานศึกษาศิลปะวรรณคดี และได้ชื่อว่าเป็นปราชญ์คนหนึ่งใน 7 ของรัชสมัยพระเจ้าเหี้ยนเต้
ครั้งหนึ่งโจโฉต้องการคนดีมีฝีปากไปเกลี้ยวกล่อมเล่าเปียว ผู้ครองแคว้นเกงจิ๋ว มีผู้เสนอให้วานขงหยง แต่ขงหยงไม่ยอมรับ แนะนำให้วานยีเอ๋ง ซึ่งเป็นเพื่อนรักไปแทน แต่ยีเอ๋งเป็นปราชญ์ที่พูดมากเกินไป ชอบยกตนข่มท่าน การเกลี้ยกล่อมจึงไม่สำเร็จ เนื่องจากคอยขัดคอโจโฉบ่อย ๆ โจโฉจึงไม่ชอบ ครั้งสุดท้ายขัดคอไม่ให้ยกทัพไปปราบเล่าปี่ อ้างว่าเล่าปี่เป็นเชื้อสายพระเจ้าเหี้ยนเต้ และตั้งหลักมั่นคงที่เกงจิ๋วแล้ว
โจโฉโกรธ ให้จับขงหยงประหารชีวิตเสีย ขณะที่บุตรกำลังเล่นหมากล้อมกันอยู่คนใช้วิ่งมาบอกข่าว และให้ขอให้หนีไปเสีย บุตรขงหยงคนที่สองตอบว่า <templatestyles src="แม่แบบ:คำพูด/style.css" />ซึ่งท่านเอ็นดูแก่เรานี้คุณก็หาที่สุดมิได้ แต่ธรรมดานกทั้งปวงซึ่งตกฟองในรัง แม้ว่ารังทำลายแล้ว ฟองนั้นก็ตกแตก มิอาจสามารถตั้งอยู่ได้ และบิดาเราถึงแก่ความตายแล้ว บัดนี้ตัวเราผู้เป็นบุตรหรือจะหนีพ้น พูดมิทันขาดคำทหารโจโฉก็เข้ามาล้อมเรือนจับบุตรภรรยาขงหยงไปฆ่าเสียสิ้น แล้วโจโฉให้เอาศพขงหยงไปประจานไว้ที่สามแพร่ง
เขื่อนกระเสียว

เขื่อนกระเสียว เป็นเขื่อนดินที่ยาวเป็นอันดับสองของประเทศไทย รองจากเขื่อนป่าสักชลสิทธิ์ เขื่อนแห่งนี้กั้นลำห้วยกระเสียวตั้งอยู่ที่ บ้านนาตาปิ่น หมู่ที่ 3 ตำบลด่านช้าง อำเภอด่านช้าง จังหวัดสุพรรณบุรี ในพื้นที่โครงการส่งน้ำและบำรุงรักษากระเสียว กรมชลประทาน
บาราย

บาราย  เป็นแหล่งเก็บน้ำที่ถูกสร้างขึ้นในรูปแบบของอาณาจักรขอมในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ บารายที่ใหญ่ที่สุด มีอยู่สองแห่งคือ บารายตะวันออก และ บารายตะวันตก ในเมืองพระนคร ประเทศกัมพูชา บารายมีลักษณะเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า นักประวัติศาสตร์ต่างสันนิษฐานต่าง ๆ เกี่ยวกับความหมายและการทำงานของบาราย บางท่านเชื่อว่า บารายเหล่านี้ถูกสร้างขึ้นมาโดยมีจุดประสงค์ทางมโนมัย ซึ่งแสดงความหมายถึงทะเลที่อยู่ล้อมรอบเขาพระสุเมรุ ท่านอื่น ๆ มีทฤษฎีเกี่ยวกับการใช้บารายเป็นแหล่งเก็บน้ำ สำหรับการชลประทานของไร่นาต่าง ๆ ทฤษฎีต่าง ๆ เหล่านี้อาจจะเป็นไปได้ว่า บารายได้ถูกสร้างขึ้นมาด้วยทั้งสองเหตุผล หรือเหตุผลอื่น ๆ อีก
อ้วนซง

อ้วนซง  เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ยุคสามก๊ก บุตรคนสุดท้องของอ้วนเสี้ยว เกิดจากนางเล่าซือภรรยาน้อย มีชื่อรองว่า เสี่ยนฝู่ อ้วนเสี้ยวรักมาก อยากให้ครองแคว้นกิจิ๋วแทนตน รูปร่างหน้าตาสง่างาม กล้าหาญในการสงคราม แต่ไม่รู้จักพลิกแพลงตัวเองให้เหมาะสมกับกาลเทศะ 
ประวัติ.
เมื่ออ้วนเสี้ยวถึงแก่กรรม อ้วนซงยึดอำนาจในกิจิ๋ว ในยามที่โจโฉกำลังรุกรานเข้ามา อ้วนถำผู้พี่ใหญ่ไม่ยอมขึ้นกับอ้วนซง จึงเกิดรบกัน อ้วนถำสู้ไม่ได้ ต้องหนีไปอยู่เมืองเพงงวนก๋วน แล้วขอความช่วยเหลือจากโจโฉให้ปราบอ้วนซง โจโฉได้กำลังเพิ่มขึ้น จึงโจมตีอ้วนซงแตกหนีไปพึ่งกองซุนของ เจ้าเมืองเลียวตั๋ว พร้อมอ้วนฮีผู้พี่ กองซุนของเกรงว่าโจโฉจะตามไปตีดินแดนของตน จึงจับตัวอ้วนซง อ้วนฮีตัดศีรษะส่งไปอภินันทนาการแก่โจโฉ พร้อมกับขอพึ่งใบบุญด้วย
บารายตะวันออก

บารายตะวันออก  ในปัจจุบันเป็น บาราย ที่เหือดแห้งหายไปแล้ว เป็นแหล่งเก็บน้ำสำคัญในอดีตใน เมืองพระนคร ประเทศกัมพูชา ตั้งอยู่ทางด้านตะวันออกของกำแพงเมือง นครธม บารายตะวันออกถูกสร้างขึ้นในราวปี พ.ศ. 1443 (หรือ คริสต์ศตวรรษที่ 10) ในรัชสมัยของ พระเจ้ายโศวรมัน บารายแห่งนี้ถูกหล่อเลี้ยงโดยแม่น้ำเสียมราฐ บารายแห่งนี้เป็นบารายที่ใหญ่ที่สุดอันดับสอง รองลงมาจาก บารายตะวันตก วัดคร่าว ๆ ได้ 7,150 คูณ 1,740 เมตร และบรรจุน้ำได้เกือบ 50 ล้าน ลูกบาศก์เมตร
รูปสลักที่เล่าเรื่องการก่อสร้างบาราย พบได้ตามมุมทั้งสี่ของสิ่งก่อสร้าง ตอนแรก บารายแห่งนี้ ถูกเรียกว่า ยโศดรตตกะ ตามชื่อกษัตริย์ผู้สร้าง 
บัณฑิตแบ่งแยกกันตามความคิดของวัตถุประสงค์ของบารายนี้ และบารายอื่น ๆ โดยทฤษฎีบางทฤษฎี ชาวขอมกักเก็บน้ำสำหรับการชลประทาน แต่ไม่มีร่องรอยการแกะสลักที่บ่งบอกถึงวัตถุประสงค์ดังกล่าว ทฤษฎีอื่น ๆ คือ บารายถูกสร้างขึ้นมาหลัก ๆ ไว้สำหรับทางศาสนา ซึ่งแสดงถึงทะเลแห่งการสร้าง ซึ่งล้อมรอบเขาพระสุเมรุ ที่อยู่อาศัยของเทพเจ้าในศาสนาฮินดู
บารายตะวันออกในปัจจุบันไม่ได้บรรจุน้ำแล้ว แต่เค้าโครงของมันยังคงปรากฏให้เห็นเด่นชัดในภาพถ่ายทางอากาศ ตรงใจกลางของบาราย คือ ปราสาทแม่บุญตะวันออก ซึ่งตั้งอยู่ในพื้นยกระดับที่เคยเป็นเกาะมาก่อนในอดีต ตอนที่บารายยังบรรจุน้ำ
อ้วนถำ

อ้วนถำ  ชื่อรอง เสียนซือ เป็นขุนพล นักการเมือง และขุนศึกชาวจีนผู้เป็นบุตรคนโตของอ้วนเสี้ยว ขุนศึกผู้ครอบครองจีนตอนเหนือในช่วงปลายราชวงศ์ฮั่นตะวันออก
ประวัติ.
เมื่อโจโฉรุกรานมณฑลเหอเป่ย และอ้วนเสี้ยวตรอมใจตาย อ้วนถำกับอ้วนซงน้องคนเล็กแย่งกันเป็นใหญ่ในแคว้นกิจิ๋วแทนบิดา อ้วนถำสู้ไม่ได้ จึงเข้าสวามิภักดิ์ต่อโจโฉขอพึ่งบุญปราบอ้วนซง โจโฉก็ให้คำมั่นสัญญาว่าจะยกลูกสาวให้เป็นภรรยา แต่แล้วเมื่อโจโฉยึดแคว้นกิจิ๋วได้ทั้งหมด แล้วอ้วนซงหนีไปแล้ว อ้วนถำกลับเกิดความสำนึกว่า ไม่ควรยอมจำนนต่อโจโฉ จึงเตรียมสู้รบกับโจโฉอยู่ที่เมืองลำพี้ โจโฉตามไปปราบ รบพุ่งกันหลายครั้ง อ้วนถำเห็นว่าสู้ไม่ได้ จึงขอสวามิภักดิ์อีกครั้งหนึ่ง แต่โจโฉไม่ยอมรับในที่สุดโจหอง ทหารเอกโจโฉก็เอาง้าวฟ้นอ้วนถำหลายทีจนตกม้าตาย โจโจให้ตัดศีรษะเอาไปเสียบไว้ที่ประตูเมืองด้านเหนือ
เกมนรก โรงเรียนพันธุ์โหด

เกมนรก โรงเรียนพันธุ์โหด (; โรมาจิ: "Batoru Rowaiaru") เป็นภาพยนตร์ญี่ปุ่น ที่สร้างมากจากหนังสือในเรื่องเดียวกัน (Battle Royale) ผลงานของ Koushun Takami เป็นงานการกำกับโดย Kinji Fukasaku ออกฉายในวันที่ 16 ธันวาคม ปี พ.ศ. 2543 ในประเทศญี่ปุ่น
โครงเรื่อง.
จินตนาการในโลกอนาคต ประเทศญี่ปุ่นเกิดภาวะล่มสลาย ตกต่ำถึงขีดสุดในทุกๆ ด้าน เศรษฐกิจพังพินาศยับเยิน ผู้คนจำนวน 10 กว่าล้านกลายเป็นคนว่างงานในชั่วพริบตา สังคมเสื่อมโทรมทรุดหนัก เด็กและเยาวชนที่ต้องออกจากโรงเรียนกลางคันในปีนี้ มีจำนวน 80,000 คน จำนวนครู-อาจารย์ที่เสียชีวิตในหน้าที่ จากการใช้กำลังรุนแรงภายในโรงเรียน มีมากถึง 1,200 คน ระบบการศึกษาเกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างรุนแรง รวมทั้งอาชญากรรมที่ก่อขึ้นโดยวัยรุ่น ก็ปรากฏขึ้นมากมาย อาชญากรรมระบาดแพร่หลายไปทั่วทุกหนแห่ง ปัญหาวัยรุ่นกลายเป็นหนึ่งในปัญหาหลักระดับชาติ พวกเขาไม่ยอมเคารพเชื่อฟังคำสั่งของผู้ใหญ่ กระด้างกระเดื่องต่อครูบาอาจารย์ รัฐบาลจึงวางมาตรการตอบโต้ ด้วยการร่างกฎหมายประกาศ "วิธีการปฏิรูปการศึกษายุคใหม่" ออกมา ซึ่งมีเป้าหมายเพื่อคืนสิทธิให้กับผู้ใหญ่ โดยใช้เกม "Battle Royale" หรือที่เรียกสั้นๆ ว่า BR มากำราบเด็กแสบ
ในแต่ละปี จะมีการสุ่มตัวอย่างเลือกนักเรียนวัยประมาณ 15 ปีขึ้นมา 1 ชั้นเรียน จำนวน 42 คน จากนั้นพาไปปล่อยทิ้งไว้บนเกาะร้าง โดยทางโรงเรียนทำทีเสมือนว่า กำลังพานักเรียนไปทัศนาจรนอกสถานที่ กติกาของเกม Battle Royale มีอยู่ง่ายๆ ว่านักเรียนทุกคนโดนสวมปลอกคอ ที่ผู้ควบคุมสามารถกดปุ่มให้ระเบิดได้ทันที ทุกคนจึงต้องเล่นเกมกันหมด ไม่ว่าจะยินยอมพร้อมใจ หรือรู้สึกต่อต้านก็ตาม ยิ่งไปกว่านั้น พื้นที่บนเกาะยังแบ่งเป็นโซนต่างๆ แต่ละวันจะมีการประกาศแจ้งให้ทราบเป็นระยะๆ ว่าที่ใดบ้างเป็นเขตอันตราย ซึ่งจะเปลี่ยนแปลงตลอดเวลา เพื่อให้นักเรียนทุกคนต้องเดินทางหลบหนีเอาตัวรอด อุปกรณ์ที่นักเรียนแต่ละคนจะได้รับเป็นถุงยังชีพ ซึ่งประกอบด้วยอาหารและน้ำเท่าที่จำเป็น เข็มทิศ แผนที่ ไฟฉาย รวมทั้งอาวุธป้องกันตัว แต่ละคนจะได้อาวุธไม่เหมือนกัน มีตั้งแต่ปืนระเบิดที่ทันสมัยอานุภาพล้างร้ายกาจ จนถึงอาวุธง่ายๆ อย่างเช่น ขวาน มีด หน้าไม้ ส้อม ฝาหม้อ กล้องส่องทางไกล สุดแท้แต่ใครจะโชคดีมากกว่ากัน
ปลอกคอจะระเบิดออกก็ต่อเมื่อ
ระยะเวลาในการเล่นเกมเกิดขึ้นส้นสุดลงภายใน 3 วัน และจะต้องขับเคี่ยวเพื่อให้ได้ผู้ชนะเพียงหนึ่งเดียว หากครบกำหนดแล้วยังสรรหาคนชนะไม่ได้ ทุกคนต้องถูกฆ่าตายหมด ที่สำคัญคือ ตัดความคิดเรื่องหลบหนีออกไปได้เลย เพราะไม่มีทางโดยสิ้นเชิง วิธีการเล่นเกมนั้นง่ายนิดเดียวคือ คนที่รอดชีวิตหนึ่งเดียว คนสุดท้ายที่ยังยืนหยัดอยู่เมื่อครบ 3 วันเป็นผู้ชนะ
เมื่อทุกคนตกอยู่ในภาวะโดนบีบคั้นสุดขีด แต่ละคนก็มีวิธีการ "ดิ้นรน" ที่แตกต่างกัน ซึ่งวิธีการของแต่ละคนจะเป็นอย่างไร ใครจะเป็นผู้โชคดีที่รอดชีวิต ...ในเกม BR
Business process reengineering

Business Process Reengineering หรือ Business Process Redisign หรือที่เรียกย่อๆว่า BPR คือความพยายามเชิงการจัดการ ที่มีความมุ่งหมายเพื่อยกระดับประสิทธิภาพ และประสิทธิผลของกระบวนการทำงานขององค์กรตลอดทั้งระบบ วิธีการนั้นก็แสนจะง่าย เพียงมองกลับไปมองที่ระบบการทำงานขององค์กร เดเวนพอร์ท (1993) หนึ่งในผู้ก่อตั้ง BRP ชี้ว่า วิธีการ Reengineering นั้นจะต้องคิดหารูปแบบใหม่ในวิธีการทำงาน, กิจกรรมที่จำเป็นต้องทำจริงๆ และการนำเอาคน, วิทยาการ และองค์กร มาประสานเข้าด้วยกัน
วิธีการนี้ฟังเหมือนจะเหมือนปอกกล้วยเข้าปาก แต่มันไม่ง่ายขนาดนั้น เดเวนพอร์ท (1996) ชี้ว่ากระแส รีเอนจิเนียร์ริงนั้น เป็นเหมือนดอกไม้ไฟเท่านั้น ด้วยความเข้าใจที่ผิดๆ เขาชี้แจงแบบเกรี้ยวกราดว่า ปัจจุบันนี้ รีเอนจิเนียร์ริง ถูกเข้าใจแบบผิดๆว่าคือการ เปลี่ยนโครงสร้างใหม่, ไล่คนออก และ เปลี่ยนแปลงแบบถี่ๆ ในขณะที่ "มหกรรมการไล่ออก" ไม่เคยได้รับการเอ่ยถึง ในช่วงต้นของประวัติศาสตร์การรีเอนจิเนียร์ริงเลย พูดง่ายๆ ผู้จัดการในปัจจุบันละทิ้งการให้ความสำคัญของมนุษย์ไปเสียแล้ว
แท้จริงแล้ว หัวใจของรีเอนจิเนียร์ริ่ง คือมนุษย์ บทบาทของเทคโนโลยีนั้นคือการช่วยงานมนุษย์ ไม่ใช่ทดแทนมนุษย์ อย่างไรก็ตาม นักธุรกิจหลายคนกลับเข้าใจผิดเกี่ยวกับบทบาทของเทคโนโลยี และโละพนักงานเจนสนามออก ที่คล้ายๆกัน ไลเกอร์ (2004) เองก็กล่าวว่า ปรัชญาของโตโยต้านั้น ให้ความสำคัญกับพนักงานมาก ชนิดขาดไม่ได้ อีกทั้งคำว่า "Autonomation" ในปรัชญาของโตโยต้านั้น ชี้ให้เห็นได้ชัดว่า มนุษย์มีความน่าเชื่อถือกว่าเครื่องจักร (ยืนยันการสะกดว่าถูกต้องแล้ว เป็นศัพท์ที่โตโยต้าบัญญัติขึ้นใช้เอง โดยหมายถึงการใช้เครื่องจักรที่มีมนุษย์ควบคุม ไม่ปล่อยให้เครื่องจักรทำงานเองโดยปราศจากการควบคุม)
จุดล้มเหลวอีกจุดของรีเอนจิเนียร์ริ่งนั้นก็คือ การตัดสินใจระยะสั้น มองเพียงแต่ผลกำไร โดยไม่มองถึงผลเสียในระยะยาวนั่นเอง
สูติศาสตร์

สูติศาสตร์ (มาจากภาษาละติน "obstare" การเตรียมพร้อม) เป็นศัลยศาสตร์เฉพาะทางที่เกี่ยวกับการดูแลผู้หญิงและทารกระหว่างการตั้งครรภ์, การคลอด, และระยะหลังคลอด ส่วนการผดุงครรภ์ (Midwifery) นั้นจะไม่อาศัยทักษะการศัลยศาสตร์ สูติแพทย์ส่วนมากมักจะเป็นแพทย์นรีเวชวิทยาด้วย ดูที่สูตินรีเวชวิทยา (Obstetrics and gynaecology)
ระยะการตั้งครรภ์โดยเฉลี่ยของมนุษย์คืออายุครรภ์ประมาณ 40 สัปดาห์ หรือ 38 สัปดาห์นับจากวันปฏิสนธิ แบ่งออกเป็นสามไตรมาส
นรีเวชศาสตร์

นรีเวชศาสตร์ หรือ นรีเวชวิทยา หรือ วิทยาเพศหญิง  หมายถึงศัลยศาสตร์เฉพาะทางที่เกี่ยวข้องกับสุขภาพของระบบสืบพันธุ์เพศหญิง เช่น มดลูก ช่องคลอดและรังไข่ แพทย์นรีเวชวิทยาส่วนมากมักเป็นสูติแพทย์ด้วย ดูที่สูตินรีเวชวิทยา (Obstetrics and gynaecology)
สำหรับในทางสัตวแพทยศาสตร์ จะเรียกสาขาวิชานี้ว่า เธนุเวชวิทยา
สูตินรีเวชวิทยา

สูตินรีเวชวิทยา  หรือที่มักย่อว่า OB/GYN, O&G หรือ Obs & Gynae เป็นวิชาศัลยศาสตร์เฉพาะทางที่เกี่ยวข้องกับอวัยวะสืบพันธุ์ของเพศหญิง เป็นสาขาวิชาที่รวมเอาการแพทย์เฉพาะทาง 2 สาขาวิชาคือ สูติศาสตร์และนรีเวชวิทยาเข้าด้วยกัน มักเปิดสอนร่วมกันในหลักสูตรแพทย์ประจำบ้าน (หลังจบการศึกษาแพทยศาสตรบัณฑิต) การฝึกวิชาสูตินรีเวชวิทยาเกี่ยวข้องกับการจัดการพยาธิวิทยาคลินิกของระบบสืบพันธุ์เพศหญิง และการดูแลผู้ป่วยทั้งที่อยู่ในระยะตั้งครรภ์และไม่ได้ตั้งครรภ์
บรอดเวย์ (ถนน)

บรอดเวย์ หรือ ถนนบรอด  เป็นถนนเส้นหนึ่งในเมืองนิวยอร์กและเป็นที่ตั้งของโรงละครที่ฉายละครบรอดเวย์โดยรอบ และเป็นที่มาของชื่อละคร อย่างไรก็ตามในเมืองนิวยอร์กมีถนนชื่อบรอดเวย์หลายเส้น แต่ถนนที่เป็นที่รู้จักคือถนนในใจกลางเกาะแมนแฮตตัน 
ในอดีตบรอดเวย์ เป็นเส้นทางของชาวอินเดียนแดงในชื่อ Wickquasgeck 
เส้นทาง.
ถนนบรอดเวย์ เป็นถนนวิ่งในแนวเหนือใต้ของเกาะ โดยทางใต้สุดอยู่ที่ โบวลิงกรีน และเหนือสุดที่อินวูด ถนนบรอดเวย์ตัดผ่านสถานที่สำคัญหลายแห่งได้แก่
มามอนซิโย

มามอนซิโย  หรือ มามันซีโอ ตามการออกเสียงในภาษาอังกฤษ เป็นไม้ผลอยู่ในวงศ์ Sapindaceae (วงศ์เดียวกับลิ้นจี่และลำไย) เป็นผลไม้เมืองร้อน ตามธรรมชาติจะมีในเขตร้อนเหนือเส้นศูนย์สูตรและมีในทวีปอเมริกาเท่านั้น เป็นต้นไม้ขนาดใหญ่ ลำต้นมีความสูงถึง 30 เมตร ใบยาว 5-8 เซนติเมตร
ลักษณะทั่วไป.
ผลของมามอนซิโยเป็นทรงกลมรี มีสีเขียว ผลจะสุกงอมในช่วงฤดูร้อน สามารถแกะรับประทานได้โดยใช้ฟัน เนื้อผลไม้จะมีสีครีม ถึงอย่างไรก็ตาม เมื่อคั้นเป็นน้ำผลไม้จะเป็นสีน้ำตาลเข้ม
ตามปกติ เมล็ดของมามอนซิโยจะมีขนาดใหญ่ เป็นทรงกลมรีเหมือนกับผล สามารถนำไปอบแล้วรับประทานได้เหมือนกับเมล็ดทานตะวัน
ดอกของมามอนซิโยเป็นดอกเล็ก ๆ สีค่อนข้างเขียวและขาว มีกลิ่นหอม มีเกสรตัวผู้และเกสรตัวเมียอยู่ภายในดอกเดียวกัน จะบานเมื่อถึงฤดูฝน
การเพาะปลูก.
มามอนซิโยเป็นผลไม้ที่ควรปลูกในเขตร้อน เนื่องจากใบจะได้รับความเสียหายหากอุณหภูมิต่ำกว่าจุดเยือกแข็ง จะอันตรายมากหากอุณหภูมิต่ำกว่า -4 องศาเซลเซียส
ผู้ที่ปลูกมามอนซิโยควรรดน้ำ ควรขยายพันธุ์โดยการหว่านเมล็ด และยังสามารถขยายพันธุ์โดยการตอนกิ่งได้อีกด้วย
การนำมาใช้ประโยชน์.
มามอนซิโยมักถูกปลูกตามข้างถนน เพื่อความสวยงามและกันเสียง กันฝุ่น
ปีหนึ่ง (โรงเรียน)

ในโรงเรียนที่อังกฤษและเวลส์ ปีหนึ่ง เป็นปีการศึกษาแรก หลังจาก รีเซ็ปชั่น ช่วงอายุของเด็ก อยู่ระหว่าง ห้าถึงหก ปี นี่เป็นปีการศึกษาแรกของช่วงชั้นที่ 1
ใน ไอร์แลนด์เหนือ และสกอตแลนด์ ป.1 เป็นปีแรกของ การศึกษาภาคบังคับ และโดยปกติ นักเรียนในชั้นนี้ มีอายุ 4 ปี
อังศุมาลิน สิรภัทรศักดิ์เมธา

อังศุมาลิน สิรภัทรศักดิ์เมธา (เกิด 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2534) ชื่อเล่น แพทตี้ เป็นนักแสดงและพิธีกรชาวไทยเชื้อสายจีน มีผลงานเป็นที่รู้จักจากการรับบทนำในภาพยนตร์เรื่อง "ปิดเทอมใหญ่ หัวใจว้าวุ่น "และ "รถไฟฟ้า มาหานะเธอ"
ประวัติ.
อังศุมาลินเกิดในครอบครัวคนไทยเชื้อสายจีน ในกรุงเทพมหานคร มีพี่น้องสี่คน บุตร นาย กิตติ์ธเนศ สิรภัทรศักดิ์เมธา เจ้าตัวเป็นคนสุดท้อง เกิดเมื่อวันเสาร์ที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2534 สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนต้นจากโรงเรียนพระหฤทัยคอนแวนต์ และระดับมัธยมศึกษาตอนปลายจากโรงเรียนพระกุมารเยซูวิทยา กำลังศึกษา ณ สถาบันเอสเออีกรุงเทพฯ (SAE Institute Bangkok) สาขาการผลิตภาพยนตร์ดิจิทัล (Digital Film Making) 
ปัจจุบันได้สมรสกับ วรเวช ดานุวงศ์ เมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2565 ณ วัดราชบพิธสถิตมหาสีมารามราชวรวิหาร ปัจจุบันเธอได้ให้กำเนิดบุตรชายบุตรสาวฝาแฝด มีชื่อว่า ลิกก้า และโรร่า เกิดเมื่อวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2567
วลี

วลี หรือ กลุ่มคำ เป็นการนำคำตั้งแต่สองคำขึ้นไปมาเรียงต่อกันทำให้เกิดความหมายเพิ่มขึ้น มีความหมายมาจากคำเดิมที่นำมารวมกันแต่ไม่สมบูรณ์เหมือนประโยค วลีส่วนใหญ่มีคำกลางที่สำคัญหนึ่งคำที่เป็นตัวบ่งบอกถึงประเภทของวลี คำนั้นเรียกว่าเป็น "คำหลัก" ของวลี ดังนั้นเราสามารถแบ่งประเภทของวลีตามคำหลักของวลี
ชนิดของวลี.
นอกจากนี้ยังมี สันธานวลี อุทานวลี ขึ้นอยู่กับประเภทของคำกลาง อย่างไรก็ตาม ในบางภาษาถึงแม้จะไม่มีคำหลักของวลี แต่ก็สามารถเป็นวลีประเภทอื่นได้ เช่นในภาษาอังกฤษ "the rich" (คนร่ำรวย) เป็นนามวลีที่มีแต่คำวิเศษณ์ ไม่มีคำนามอยู่เลย
ปีสอง

ในโรงเรียนที่อังกฤษและเวลส์ ปีสอง เป็นปีการศึกษาที่สอง หลังจาก รีเซ็ปชั่น ช่วงอายุของเด็ก อยู่ระหว่าง 6 - 7 ปี นี่เป็นปีการศึกษาสุดท้ายของช่วงชั้นที่ 1
ใน ไอร์แลนด์เหนือ และสกอตแลนด์ ป.2 (P2) เป็นปีที่สองของ การศึกษาภาคบังคับ และโดยปกติ นักเรียนในชั้นนี้ มีอายุ 5 - 6 ปี
สมองน้อย

สมองน้อย, เซรีเบลลัม หรือ ซีรีเบลลัม  เป็นบริเวณของสมองที่ทำหน้าที่สำคัญในการประมวลการรับรู้และการควบคุมการสั่งการ เนื่องจากสมองน้อยทำหน้าที่ประสานการควบคุมการสั่งการ จึงมีวิถีประสาทเชื่อมระหว่างสมองน้อยและคอร์เท็กซ์สั่งการของซีรีบรัม (ซึ่งจะส่งข้อมูลไปยังกล้ามเนื้อเพื่อเคลื่อนไหว) และลำเส้นใยประสาทสไปโนซีรีเบลลาร์ (spinocerebellar tract) (ซึ่งทำหน้าที่ส่งข้อมูลการรับรู้อากัปกิริยาจากไขสันหลังกลับมายังสมองน้อย) สมองน้อยทำหน้าที่ประมวลวิถีประสาทต่าง ๆ โดยใช้ข้อมูลเกี่ยวกับตำแหน่งของร่างกายและการเคลื่อนไหวละเอียดที่ส่งกลับเข้ามา
รอยโรคที่เกิดในสมองน้อยไม่ก่อให้เกิดกล้ามเนื้ออ่อนแรงหรือทำให้เกิดอัมพาต แต่จะเกิดความผิดปกติในการส่งข้อมูลกลับซึ่งทำให้เกิดความผิดปกติในการเคลื่อนไหวละเอียด, การรักษาสมดุล, ท่าทางและตำแหน่งของร่างกาย, และการเรียนรู้การสั่งการ การสังเกตของนักสรีรวิทยาในช่วงศตวรรษที่ 18 บ่งชี้ว่าผู้ป่วยที่เกิดความเสียหายที่สมองน้อยจะมีปัญหาในการประสานการสั่งการ (motor coordination) และการเคลื่อนไหว การวิจัยเกี่ยวกับหน้าที่ของสมองน้อยในช่วงต้นถึงกลางศตวรรษที่ 19 จะศึกษาจากรอยโรคและการลองตัดสมองน้อยในสมองของสัตว์ทดลอง นักวิจัยทางสรีรวิทยาได้บันทึกว่ารอยโรคดังกล่าวทำให้สัตว์มีการเคลื่อนไหวที่ผิดปกติ, ท่าเดินเงอะงะ, และกล้ามเนื้ออ่อนแรง จากการสังเกตในช่วงเวลานั้นทำให้เกิดข้อสรุปว่าสมองน้อยเป็นโครงสร้างเกี่ยวกับการควบคุมการสั่งการ อย่างไรก็ตามในการวิจัยสมัยใหม่แสดงว่าสมองน้อยมีหน้าที่ที่หลากหลายกว่าไม่ว่าจะเป็นหน้าที่เกี่ยวกับกระบวนการคิด (ประชาน; cognition) , เช่น ความใส่ใจ, และกระบวนการทางภาษา, ดนตรี, และสิ่งกระตุ้นชั่วคราวอื่นๆ
ลักษณะโดยทั่วไป.
สมองน้อยตั้งอยู่บริเวณด้านหลังเยื้องด้านล่างของศีรษะ (บริเวณสมองส่วนท้าย (rhombencephalon)) ด้านหลังของพอนส์ (pons) และด้านล่างกลีบท้ายทอย (occipital lobe) ของซีรีบรัม สมองน้อยประกอบด้วยเซลล์แกรนูล (granule cell) ขนาดเล็กๆ จำนวนมาก ส่วนนี้จึงมีเซลล์ประสาทมากกว่า 50% ของสมองทั้งหมด แต่มีปริมาตรเพียง 10% ของปริมาตรสมองรวม สมองน้อยรับใยประสาทนำเข้ามากถึงประมาณ 200 ล้านใย ในขณะที่เส้นประสาทตา (optic nerve) ประกอบด้วยใยประสาทเพียงหนึ่งล้านใย
สมองน้อยแบ่งออกเป็นครึ่งซ้ายและขวาเช่นเดียวกับซีรีบรัม และแบ่งออกเป็นกลีบย่อยๆ 10 กลีบ การเรียงตัวของเซลล์ประสาทในสมองน้อยมีลักษณะเป็นแบบเดียวกันทั้งหมด คือเชื่อมต่อเป็นชุดของวงจรในแนวตั้งฉาก การเรียงตัวเป็นแบบเดียวกันดังกล่าวทำให้ง่ายต่อการศึกษาวงจรประสาท 
เซลล์ประสาทสองประเภทที่มีบทบาทโดดเด่นในวงจรสมองน้อยคือ เซลล์เปอร์กินเจ(Purkinje cells) และ เซลล์แกรนูล(granule cell) เซลล์เปอร์กินเจควบคุมการแสดงผลของสมองน้อยโดยยับยั้งจากการยิงของนิวเคลียสลึก ความผิดปกติที่เกี่ยวข้องกับเซลล์เปอร์กินเจ มักจะมีผลเสียต่อการเคลื่อนไหวของผู้ป่วยได้ เซลล์แกรนูลคือหนึ่งในเซลล์ประสาทที่เล็กที่สุดในสมองน้อย เซลล์แกรนูลรับเส้นประสาททั้งหมดจาก mossy fibre
การเจริญพัฒนาและวิวัฒนาการ.
ระหว่างช่วงต้นของการเจริญของเอ็มบริโอ สมองจะเริ่มแบ่งออกเป็น 3 ส่วนหรือปล้อง ได้แก่ สมองส่วนหน้า (prosencephalon) , สมองส่วนกลาง (mesencephalon) , และสมองส่วนท้าย (rhombencephalon) สมองส่วนท้ายจะเป็นปล้องที่อยู่ท้ายที่สุดซึ่งจะเจริญไปเป็นสมองน้อย ส่วนนี้จะเจริญโดยพัฒนาเป็นกระเปาะ 8 อัน เรียกว่า รอมโบเมียร์ (rhombomere) สมองน้อยจะเจริญมาจากรอมโบเมียร์ 2 อันที่อยู่ตรงแผ่นเอลาร์ (alar plate) ของนิวรัล ทูบ (neural tube) ซึ่งเป็นท่อที่จะเจริญไปเป็นสมองและไขสันหลัง
สมัชชาแห่งชาติ (เวียดนาม)

รัฐธรรมนูญแห่งเวียดนามรับรอง สมัชชาแห่งชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมเวียดนาม  เป็น "องค์การใช้อำนาจรัฐสูงสุด" ซึ่งมีรูปแบบเป็นระบบสภาเดี่ยว มีสมาชิกมาจากการเลือกตั้ง 493 คน โดยดำรงตำแหน่งวาระละ 5 ปี ประชุมกันปีละสองครั้ง รัฐสภาแต่งตั้งประธานาธิบดี (ประมุขแห่งรัฐ), นายกรัฐมนตรี (ประมุขแห่งรัฐบาล), ประธานศาลสูงสุดแห่งประชาชนเวียดนาม, อัยการสูงสุดแห่งประชาชนเวียดนาม (หรือ หัวหน้า "สำนักงานกำกับดูแลและตรวจสอบสูงสุดของประชาชน") และคณะรัฐมนตรี (ฝ่ายบริหาร) ซึ่งประกอบด้วยสมาชิก 21 คน อย่างไรก็ดี ท้ายที่สุด พรรคคอมมิวนิสต์เวียดนามก็มีอิทธิพลใหญ่หลวงเหนือการควบคุมการบริหารและดำเนินการผ่านคณะกรรมาธิการส่วนกลางซึ่งมีสมาชิก 150 คน ซึ่งเลือกโปลิตบูโรจำนวน 15 คน ที่การประชุมสมัชชาพรรคแห่งชาติซึ่งจัดขึ้นทุกห้าปี สมาชิกพรรคดำรงตำแหน่งอาวุโสในรัฐบาลทั้งหมด
ภาพยนตร์ลาว

ภาพยนตร์ลาว คือภาพยนตร์ภาษาลาว โดยในยุคแรกประมาณปี ค.ศ. 1950 เป็นต้นมาภาพยนตร์ลาวส่วนใหญ่เป็นหนังสารคดีที่ทำขึ้นเพื่อโน้มน้าวประชาชนให้รักชาติ ภายใต้การอำนวยการสร้างของรัฐบาลและกลุ่มแนวลาวรักชาติ (Lao Patriotic Front) อาทิเช่นภาพยนตร์เรื่อง "Gathering in the Zone of Two Provinces" ถือเป็นภาพยนตร์ที่เก่าแก่ที่สุด ไม่ปรากฏปีที่สร้าง สร้างโดยคนทำภาพยนตร์เวียดนาม ,"20 ปีแห่งการปฏิวัติ" (1965) , "ไซซะนะละดูแล้ง" (ชัยชนะฤดูแล้ง - 1970) และ "แดนแห่งอิดสะระ" (1970) 
ต่อมารัฐบาลลาวเริ่มทำหนังบ้างและมีจุดประสงค์เพื่อปลูกฝังให้คนรักชาติเช่นเดิม เช่น "เพื่อนฮัก เพื่อนแค้น" และ "แผ่นดินของเฮา" (ทั้ง 2 เรื่องไม่ปรากฏปีที่ฉาย) มีการเผยแพร่ด้วยวิธีเร่ฉายตามชานเมืองเพื่อให้เข้าถึงคนหมู่มาก
หลังปี ค.ศ. 1975 หลังการปลดปล่อยประเทศ วงการหนังลาวเข้าสู่ภาวะซบเซา แต่อย่างไรก็ตามกระทรวงวัฒนธรรมได้ตั้งศูนย์สำเนาฟิล์มขึ้นเพื่อรักษาฟิล์มหนังและผลิตสารคดีเผยแพร่ทางโทรทัศน์ในวาระสำคัญต่างๆ มากกว่าการปลุกระดมดังแต่ก่อน เช่น บันทึกการประชุมนานาชาติ ,บันทึกเหตุการณ์น้ำท่วม, บันทึกการสร้างเมืองใหม่ เป็นต้น
ต่อมาปี 1983 รัฐบาลลาวและเวียดนามร่วมกันสร้างภาพยนตร์เล่าเรื่องเรื่องแรก คือ "เสียงปืนจากทุ่งไห่" กำกับโดย สมจิต พนเสนาและ พัน กี นัม ผู้กำกับชาวเวียดนาม เป็นภาพยนตร์ที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับกองกำลังทหารยุคคอมมิวนิสต์ แต่ได้ผลลัพธ์ที่ไม่ดีนัก ต่อมารัฐบาลลาวสร้างหนังเรื่อง "บัวแดง" ในปี 1988 เป็นเรื่องราวรันทดของครอบครัวที่ถูกพรากจากกันโดยสงครามกลางเมือง เป็นเรื่องที่มีฉากหลังอยู่ในปี 1972 ภาพยนตร์เรื่องนี้ประสบความสำเร็จดี และหนังจากทุนเวียดนามเรื่อง "ขรัวพญาช้าง"
ในปี ค.ศ. 2008 กับภาพยนตร์ลาวเรื่อง "สะบายดีหลวงพระบาง" นำแสดงโดย อนันดา เอเวอริ่งแฮม และ คำลี่ พิลาวง
มาริออ อานชิช

มาริออ อานชิช  เป็นนักเทนนิสชาวโครแอต เกิดเมื่อวันที่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2527 ณ เมืองสปลิต ประเทศยูโกสลาเวีย (ปัจจุบันคือประเทศโครเอเชีย) พ่อของเขาชื่อ สตีเป ทำกิจการเกี่ยวกับด้านห้างสรรพสินค้า คุณแม่ของเขาชื่อ นิลดา เป็นที่ปรึกษาด้านการเงิน 
อานชิชจบการศึกษาจากคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยสปลิต เขามีพี่ชาย 1 คน ชื่อ อิวิตซา อานชิช (Ivica Ančić) ซึ่งเคยเล่นเทนนิสอาชีพ และเป็นผู้ฝึกให้กับเขาในช่วงแรก ๆ ส่วนน้องสาวคนเล็กของเขาที่มีชื่อว่า ซาญา อานชิช (Sanja Ančić) ก็เป็นนักเทนนิสอาชีพเช่นเดียวกัน โดยมีอิวิตซา อานชิช เป็นผู้ฝึกให้เช่นเดียวกัน
อานชิชเริ่มเล่นเทนนิสเมื่ออายุได้ 7 ปี โดยมีสโมสรเทนนิสเมืองสปลิต (Tennis Klub Split) ตั้งอยู่ตรงข้ามบ้าน หลังจากที่เขาสามารถเอาชนะโรเจอร์ เฟเดอเรอร์ มือหนึ่งของโลก ได้ในการแข่งขันเทนนิสแกรนด์สแลม รายการวิมเบิลดัน พ.ศ. 2545 เขาจึงได้รับจึงได้รับการขนานนามชื่อเล่นในวงการเทนนิสว่า ซูเปอร์มาริโอ (Super Mario)
ศุภรัตน์ นาคบุญนำ

ศุภรัตน์ นาคบุญนำ ผู้ประกาศข่าวและพิธีกรข่าวอิสระ อดีตรองโฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรี มีชื่อเสียงจากการเป็นผู้ประกาศข่าว สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 ในอดีต
ประวัติ.
ศุภรัตน์ นาคบุญนำ เกิดเมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2511 อายุ ปี ที่กรุงเทพมหานคร 
ประวัติการทำงาน.
ศุภรัตน์เริ่มเป็นผู้สื่อข่าวและผู้ประกาศข่าววิทยุ “ข่าวด่วน พล.1” ทางสถานีวิทยุกองพลที่ 1 รักษาพระองค์ บริษัท สหศีนิมา จำกัด ในสำนักงานทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์ ต่อมาเริ่มเป็นที่รู้จักมากขึ้น เมื่อเป็นผู้สื่อข่าวและผู้ประกาศข่าว ทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 และยังเป็นผู้ดำเนินรายการวิทยุหลายรายการ อาทิ รายการร่วมด้วยช่วยกัน และพิธีกรรายการโทรทัศน์หลายรายการ อาทิ รายการพบผู้แทน ต่อมาผู้ประกาศข่าว และพิธีกรข่าวอิสระ ทางสถานีโทรทัศน์หลายช่อง เช่นรายการเขย่าโต๊ะข่าว เวลา 06.00-07.00 น. กับ อัญชลีพร กุสุมภ์(เคยร่วมงานกันสมัยข่าวช่อง 7 ยุคแรกๆ) เป็นรายการที่จับผู้ประกาศข่าวที่มีแนวความคิดต่างกัน มาร่วมงานกัน และต่อมาถูกโยกไปรายการ โต๊ะข่าวชาวบ้าน เวลา 07.00-08.00 น. ร่วมกับผู้ประกาศข่าวหน้าใหม่ของช่อง ขณะเดียวกันได้ดำเนินรายการ ข่าวค่ำ ช่อง20 ไบรต์ทีวี เวลา 18.20 น.เป็นต้นไป ร่วมกับผู้ประกาศข่าวหน้าใหม่ของช่อง ทางช่องไบรต์ทีวี และข่าวเที่ยง ทางช่องไทยทีวี เป็นต้น
การทำงานการเมือง.
ใน พ.ศ. 2550 ศุภรัตน์ตัดสินใจลงเล่นการเมือง โดยการเข้าสังกัดพรรคพลังประชาชน ลงสมัครรับเลือกตั้งในเขต 8 กรุงเทพมหานคร (สวนหลวง, ประเวศ, บางนา และ พระโขนง) แต่ไม่ได้รับเลือก อย่างไรก็ตามในการเลือกตั้งครั้งนี้พรรคพลังประชาชนได้รับชัยชนะในการเลือกตั้ง โดยได้รับเสียงข้างมากถึง 233 จาก 480 ที่นั่งในสภาผู้แทนราษฎร ทำให้นายสมัคร สุนทรเวช หัวหน้าพรรคพลังประชาชน ได้รับเลือกให้ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี โดยนายสมัคร ได้แต่งตั้งให้นางสาวศุภรัตน์ดำรงตำแหน่งรองโฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรี
แต่ต่อมาวันที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2551 ตุลาการศาลรัฐธรรมนูญ ตัดสินยุบพรรคพลังประชาชน รวมทั้งตัดสิทธิ์ทางการเมืองของกรรมการบริหารพรรค 5 ปี ทำให้นายสมชาย วงศ์สวัสดิ์ นายกรัฐมนตรี ต้องพ้นสภาพการเป็นนายกรัฐมนตรีไปโดยปริยาย และประกอบกับการเปลี่ยนขั้วทางการเมืองของกลุ่มเพื่อนเนวินที่ย้ายไปสนับสนุนให้พรรคประชาธิปัตย์จัดตั้งรัฐบาล ทำให้พรรคเพื่อไทยกลายเป็นฝ่ายค้าน
จักรพรรดิโลกไม่ลืม

จักรพรรดิโลกไม่ลืม  เป็นภาพยนตร์ชีวประวัติของจักรพรรดิผู่อี๋ จักรพรรดิพระองค์สุดท้ายของจีน ออกฉายในวันที่ 18 พฤศจิกายน ค.ศ. 1987 กำกับการแสดงโดยแบร์นาโด แบร์โตลุชชี ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวอิตาลี เนื้อหาหลักของภาพยนตร์จะเกี่ยวข้องกับจักรพรรดิผู่อี๋โดยตรงตั้งแต่สิ้นสมัยการปกครองของซูสีไทเฮา ช่วงขึ้นครองราชย์ ช่วงชีวิตวัยเด็กที่ต้องอาศัยอยู่ในเขตพระราชวังต้องห้าม ช่วงที่ปกครองแมนจูกัว จวบจนบั้นปลายชีวิตที่อาศัยอยู่เยี่ยงนักโทษการเมืองและสามัญชน เนื้อหาทั้งหมดของของภาพยนตร์เรื่องนี้ดัดแปลงมาจากเรื่องจริง เพราะฉะนั้นจึงไม่มีข้อโต้แย้งเรื่องความถูกต้องทางประวัติศาสตร์เหมือนภาพยนตร์อิงประวัติศาสตร์เรื่องอื่น ๆ
ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับการเสนอชื่อเข้ารางวัลออสการ์ถึง 9 สาขาและได้รับรางวัลในทุกสาขาที่เข้าชิง ตั้งแต่ภาพยนตร์ยอดเยี่ยม ผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม บทภาพยนตร์ดัดแปลงยอดเยี่ยม ถ่ายภาพยอดเยี่ยม ลำดับภาพยอดเยี่ยม ออกแบบเครื่องแต่งกายยอดเยี่ยม บันทึกเสียงยอดเยี่ยม กำกับศิลป์ยอดเยี่ยมและดนตรีประกอบภาพยนตร์ยอดเยี่ยม ขาดก็แต่แต่เพียงการแสดงเท่านั้น ถือเป็นภาพยนตร์นอกอเมริกาที่ได้รับรางวัลออสการ์มากที่สุดจนถึงปัจจุบัน และยังเป็นหนังเรื่องแรกที่ได้รับอนุญาตจากรัฐบาลจีนให้เข้าถ่ายทำในพระราชวังต้องห้าม และใช้ตัวประกอบกว่า 19,000 คน 
แหล่งข้อมูลอื่น.
 <ns>10</ns>
 <id>311477</id>
 <redirect title="แม่แบบ:คอมมอนส์-หมวดหมู่" />
 <revision>
 <id>4294190</id>
 <parentid>2467571</parentid>
 <timestamp>2012-09-23T09:50:13Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Octahedron80</username>
 <id>1803</id>
 </contributor>
 <comment>เปลี่ยนทางไปที่ </comment>
 <origin>4294190</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
สวนพฤกษศาสตร์สากลภาคใต้ (ทุ่งค่าย)

สวนพฤกษศาสตร์สากลภาคใต้ (ทุ่งค่าย) - "Peninsular Botanical Garden (Thung Khai)" เดิมชื่อ สวนรุกขชาติทุ่งค่าย ตั้งอยู่ในพื้นที่ 2,600 ไร่ ในเขตป่าสงวนแห่งชาติ ป่าทุ่งค่าย หมู่ที่ 2, 3 และ 9 ตำบลทุ่งค่าย อำเภอย่านตาขาว จังหวัดตรัง อยู่ห่างจากตัวจังหวัดตรังประมาณ 13 กิโลเมตร
สวนรุกขชาติทุ่งค่าย เริ่มจัดตั้งเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2529 โดยกรมป่าไม้ ซึ่งได้มีการพัฒนาโดย นายยอด  คีรีรัตน์ ป่าไม้จังหวัดในสมัยนั้น โดยได้รับการสนับสนุน ตามนโยบายของนายชวน หลีกภัย (ขณะนั้นดำรงตำแหน่ง รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ) เพื่อเป็นอนุสรณ์สถานเฉลิมพระเกียรติ เนื่องในพระราชพิธีรัชมังคลาภิเษก 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2531 และเป็นสถานที่อนุรักษ์พันธุ์ไม้ - สัตว์ป่า และเป็นสถานที่พักผ่อนหย่อนใจสำหรับประชาชนทั่วไป 
ลักษณะพื้นที่เป็นที่ราบและที่ราบบนเนินเขาเตี้ย ๆ สภาพป่าเป็นป่าดิบชื้น และป่าพรุ มีป่าพรุธรรมชาติที่เป็นแหล่งต้นน้ำของลำห้วยสายเล็ก ๆ ดินเป็นดินทรายและดินร่วนปนทราย 
ในปี พ.ศ. 2536 สวนรุกขชาติทุ่งค่าย ได้ยกฐานะเป็นสวนพฤกษศาสตร์ ตามนโยบายจัดตั้งองค์การสวนพฤกษศาสตร์ขึ้น อยู่ในกำกับดูแลของส่วนพฤกษศาสตร์ป่าไม้ สำนักวิชาการป่าไม้ กรมป่าไม้ กระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ใช้ชื่อว่า สวนพฤกษศาสตร์ภาคใต้ (ทุ่งค่าย) ต่อมาในปี พ.ศ. 2550 ได้ย้ายมาสังกัดสำนักบริหารจัดการพื้นที่ป่าอนุรักษ์ที่ 20 กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติ และสิ่งแวดล้อม 
ภายในสวนพฤกษศาสตร์สากลภาคใต้ (ทุ่งค่าย) มี สะพานศึกษาเรือนยอดไม้ (Canopy walkway) ความยาว 175 เมตร มีความสูง 10-18 เมตร มีจำนวนหอคอย 6 หอ รองรับน้ำหนักได้ 200 กิโลกรัม/ตารางเมตร ตั้งอยู่ระหว่างเส้นทางศึกษาธรรมชาติป่าทุ่งค่าย มีระยะทางประมาณ 3 กิโลเมตร ผ่านป่าดิบชื้นและป่าพรุ สร้างเสร็จเมื่อเดือนมกราคม พ.ศ. 2547 ด้วยงบประมาณส่งเสริมและพัฒนาแหล่งท่องเที่ยว
อัตราส่วน

อัตราส่วน (อังกฤษ: ratio, IPA: [ˈreɪʃoʊ] "เรโช") คือปริมาณอย่างหนึ่งที่แสดงถึงจำนวนหรือขนาดตามสัดส่วนเมื่อเปรียบเทียบกับอีกปริมาณหนึ่งที่เกี่ยวข้องกัน อัตราส่วนจะเป็นปริมาณที่ไม่มีหน่วย หากอัตราส่วนนั้นเกี่ยวข้องกับปริมาณที่อยู่ในมิติเดียวกัน และเมื่อปริมาณสองอย่างที่เปรียบเทียบกันเป็นคนละชนิดกัน หน่วยของอัตราส่วนจะเป็นหน่วยแรก "ต่อ" หน่วยที่สอง ตัวอย่างเช่น ความเร็วสามารถแสดงได้ในหน่วย "กิโลเมตรต่อชั่วโมง" เป็นต้น ถ้าหน่วยที่สองเป็นหน่วยวัดเวลา เราจะเรียกอัตราส่วนชนิดนี้ว่า อัตรา (rate) 
ทั้งเศษส่วนและอัตราร้อยละเป็นอัตราส่วนที่นำเอาไปใช้เฉพาะทาง เศษส่วนเป็นปริมาณส่วนหนึ่งที่เทียบกับปริมาณทั้งหมด ในขณะที่อัตราร้อยละจะแบ่งปริมาณทั้งหมดออกเป็น 100 ส่วน นอกจากนั้น อัตราส่วนอาจสามารถเปรียบเทียบปริมาณได้มากกว่าสองอย่างซึ่งพบได้น้อยกว่า เช่นสูตรอาหาร หรือการผสมสารเคมี เป็นต้น
อัตราส่วน 2:3 (สองต่อสาม) หมายความว่าปริมาณทั้งหมดประกอบขึ้นจากวัตถุแรก 2 ส่วนและวัตถุหลังอีก 3 ส่วน ดังนั้นปริมาณวัตถุจะมีทั้งหมด 5 ส่วน หรืออธิบายให้เจาะจงกว่านี้ ถ้าในตะกร้ามีแอเปิล 2 ผลและส้ม 3 ผล เรากล่าวว่าอัตราส่วนระหว่างแอปเปิลกับส้มคือ 2:3 ถ้าหากเพิ่มแอปเปิลอีก 2 ผลและส้มอีก 3 ผลลงในตะกร้าใบเดิม ทำให้ในตะกร้ามีแอปเปิล 4 ผลกับส้ม 6 ผล เป็นอัตราส่วน 4:6 ซึ่งก็ยังเทียบเท่ากันกับ 2:3 (แสดงให้เห็นว่าอัตราส่วนก็สามารถลดทอนได้เหมือนกับเศษส่วน) ซึ่งในกรณีนี้ 2/5 หรือ 40% ของผลไม้ทั้งหมดคือแอปเปิล และ 3/5 หรือ 60% ของผลไม้ทั้งหมดคือส้ม หรือกล่าวอีกนัยหนึ่งคือ อัตราส่วน 2:3 ไม่ได้มีความหมายเหมือนกับเศษส่วน 2/3
ในทางวิทยาศาสตร์ อัตราส่วนของปริมาณทางกายภาพมักจะถูกทำให้เป็นจำนวนจริงจำนวนหนึ่ง เช่นอัตราส่วนของ <math>2\pi</math> เมตรต่อ 1 เมตร (อัตราส่วนระหว่างเส้นรอบวงกับรัศมีของรูปวงกลม) เท่ากับจำนวนจริง <math>2\pi</math> ด้วยเหตุจากนิยามของการวัดที่มีมาแต่เดิม ซึ่งเป็นการประมาณอัตราส่วนระหว่างปริมาณหนึ่งกับอีกปริมาณหนึ่งที่เป็นชนิดเดียวกัน
ในทางพีชคณิต ปริมาณสองชนิดที่มีอัตราส่วนเป็นค่าคงตัว คือความสัมพันธ์เชิงเส้นชนิดพิเศษเรียกว่า สัดส่วน (proportionality)
บรอดชีต

บรอดชีต  เป็นชื่อเรียกขนาดของหนังสือพิมพ์ขนาดใหญ่ ขนาดความสูง 21.5 นิ้ว และความกว้างระหว่าง 31-25 นิ้ว ต่อสองหน้า
หนังสือพิมพ์ขนาดบรอดชีตในประเทศไทย.
ปัจจุบัน มีเพียงไทยรัฐเท่านั้น ที่ยังคงใช้กระดาษขนาด 31x21.5 นิ้วต่อสองหน้า และมีเพียงโลกวันนี้เช่นกัน ที่ใช้กระดาษขนาด 24x22.75 นิ้วต่อสองหน้า (เริ่ม 30 มิถุนายน พ.ศ. 2551) ส่วนหนังสือพิมพ์ฉบับอื่นๆ ที่วางจำหน่ายในทุกวันนี้ นิยมใช้กระดาษขนาด 28x21.5 นิ้วต่อสองหน้า เช่น กรุงเทพธุรกิจ, ข่าวสด (เริ่ม 7 เมษายน พ.ศ. 2552), คมชัดลึก (เริ่ม 1 สิงหาคม พ.ศ. 2551), ฐานเศรษฐกิจ, เดลินิวส์ (เริ่ม 19 กันยายน พ.ศ. 2552), เดอะ เนชั่น, มติชนรายวัน (เริ่ม 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2551), ไทยโพสต์, แนวหน้า, บางกอกโพสต์, ประชาชาติธุรกิจ (เริ่ม 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2551), โพสต์ทูเดย์, สยามกีฬารายวัน, สยามรัฐ, ผู้จัดการรายวัน 360 องศา
ปีเตอร์ แจ็กสัน

เซอร์ปีเตอร์ โรเบิร์ต แจ็กสัน  เป็นชาวนิวซีแลนด์ เกิดเมื่อวันที่ 31 ตุลาคม ค.ศ. 1961 ในเขต Pukerua Bay เมือง North Island ประเทศนิวซีแลนด์ มีผลงาน ทั้งการเป็น ผู้เขียนบทภาพยนตร์, ผู้กำกับภาพยนตร์ และ ผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ อย่างผลงานภาพยนตร์ไตรภาค "เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์" (2001-2003) และ "เดอะ ฮอบบิท" (2012-2014) แจ็กสันเคยได้รับการเสนอชื่อเข้าชิง อะคาเดมีอะวอร์ด ได้รับรางวัล ภาพยนตร์ยอดเยี่ยม, ผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม และ บทภาพยนตร์ดัดแปลงยอดเยี่ยม มาแล้วจากการกำกับภาพยนตร์เรื่อง "เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์: มหาสงครามชิงพิภพ" (2003) แจ็กสันยังเป็น ผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ บางส่วนของแจ็กสันได้แก่ "ยึดแผ่นดิน เปลี่ยนพันธุ์มนุษย์" (2009), "การผจญภัยของตินติน" (2011), "พิพากษาตุลาการ" (2012) และ "" (2018) รายได้จากการกำกับภาพยนตร์ของเขารวมมากกว่า 6,636 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ผลตอบรับ.
ผลตอบรับ ทั้งคำวิจารณ์และรายได้ จากการกำกับภาพยนตร์ทั้งหมด 13 เรื่องของ ปีเตอร์ แจ็กสัน
 0–59% คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบ 60–100% คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบ<br> 
สีแดง 0–19 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบเลย 20–39 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบ สีส้ม 40–60 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ให้ปานกลาง สีเขียว 61–80 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบ 81–100 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบมาก<br> 
N/A ไม่ปรากฏ, หาข้อมูลไม่ได้<br> 
$ ดอลลาร์สหรัฐ
รางวัล.
จำนวนรางวัลที่เข้าชิงและได้รับจากภาพยนตร์ของ ปีเตอร์ แจ็กสัน
อายุรศาสตร์

อายุรศาสตร์ (เรียกโดยย่อว่า medicine) เป็นสาขาหนึ่งของการแพทย์เฉพาะทางซึ่งเกี่ยวกับการป้องกัน การวินิจฉัยและการรักษาโรคและความผิดปกติในร่างกายผู้ใหญ่ เรียกแพทย์ที่ศึกษามาเฉพาะทางอายุรศาสตร์ว่า อายุรแพทย์ (internists) ซึ่งต้องสำเร็จการศึกษาแพทยศาสตรบัณฑิต และสำเร็จการศึกษาเป็นแพทย์ประจำบ้านด้านอายุรศาสตร์ได้ผ่านการสอบเพื่อประกาศนียบัตรบัณฑิตสาขาวิชาอายุรศาสตร์ และได้รับวุฒิบัตรหรือหนังสืออนุมัติเป็นผู้มีความรู้ความชำนาญในการประกอบวิชาชีพเวชกรรม สาขาอายุรศาสตร์ หรือสาขาต่าง ๆ ทางอายุรศาสตร์ ซึ่งในประเทศไทยออกให้โดยแพทยสภา
อายุรศาสตร์เฉพาะทาง.
ในประเทศไทย แพทยสภาเป็นองค์กรที่ออกวุฒิบัตรแสดงความรู้ความชำนาญในสาขาเฉพาะทางอายุรศาสตร์ โดยจำแนกเป็นอายุรศาสตร์เฉพาะทางดังต่อไปนี้
กันตพงศ์ เล่าลือพงศ์ศิริ

นายแพทย์กันตพงศ์ เล่าลือพงศ์ศิริ (ชื่อเล่น: เส็ง, เกิด พ.ศ. 2510) เป็นแพทย์ชาวไทยเชื้อสายม้งที่ได้รับโอกาสทางการศึกษา เป็นชาวเขาคนแรก ที่ได้ศึกษาวิชาแพทย์ศาสตร์จากมหาวิทยาลัยในประเทศไทย 
ประวัติ.
กันตพงศ์ เล่าลือพงศ์ศิริ เรียนจบสาขาพยาบาลและผดุงครรภ์ จากมหาวิทยาลัยมหิดล และทำงานด้านการพยาบาลผู้ป่วย กระทั่งได้เห็นความเหลื่อมล้ำในการเข้ารักษาพยาบาลของชาวเขา เพราะปัญหาเรื่องการสื่อสาร และความไม่เข้าใจในวัฒนธรรม จึงได้เข้าศึกษาที่คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต โดยสอบเข้ามหาวิทยาลัย เมื่อ พ.ศ. 2544 ขณะมีอายุ 34 ปี ใช้เวลาอ่านหนังสือเตรียมสอบ 2 ปี
กันตพงศ์ เล่าลือพงศ์ศิริ เขียนจดหมายถึงรัฐบาล ระบุว่าเป็นชาวไทยภูเขาเผ่าม้ง อยากขอโอกาสเข้าเรียนในวิทยาลัยแพทย์ เพื่อให้มีโอกาสใช้วิชาชีพทางการแพทย์เพื่อช่วยเหลือผู้ยากไร้ และได้รับการสนับสนุนทุนการศึกษาเป็นกรณีพิเศษ จาก ดร.อาทิตย์ อุไรรัตน์ อธิการบดีมหาวิทยาลัยรังสิต
นายแพทย์กันตพงศ์ เล่าลือพงศ์ศิริ จบการศึกษาเมื่อ พ.ศ. 2550 เป็นแพทย์ชาวไทยภูเขาเผ่าม้งคนแรกของประเทศไทย ปัจจุบันเป็นนายแพทย์ประจำอยู่ที่โรงพยาบาลศูนย์บำบัดรักษายาเสพติดเชียงใหม่ กรมการแพทย์ กระทรวงสาธารณสุข
นารีผล

นารีผล หรือ มักกะลีผล เป็นพรรณไม้ตามความเชื่อจากตำนานป่าหิมพานต์มีพืชที่ออกลูกเป็นหญิงสาว เมื่อผลสุกแล้ว บรรดา ฤๅษี กินนร วิทยาธร คนธรรพ์ จะนำไปเสพสังวาส 
ความในวรรณคดี.
ในวรรณคดีระบุว่า มักกะลีผลเมื่อสุกแล้ว จะกลายเป็นหญิงสาวงามอายุราว 16 แต่ที่ศีรษะจะยังมีขั้วติดอยู่ นิ้วมือทั้ง 5 ยาวเท่ากัน ผมยาวสีทอง ตากลมโต คอเป็นปล้อง ไม่มีโครงกระดูก แต่ส่งเสียงได้เหมือนมนุษย์จริง ๆ มักกะลีผลที่ยังอ่อนมีลักษณะเหมือนคนนั่งคู้เข่าอยู่ เมื่อโตขึ้นขาจะเหยียดออกก่อน เมื่อโตเต็มที่จึงเหยียดตัวเหมือนคนยืนตัวตรง บรรดาฤๅษี กินนร วิทยาธร คนธรรพ์ ที่ยังมีตัณหาอยู่ จะมาออที่โคนต้น เพื่อรอสุกก็จะแย่งชิงกันเด็ดไปเป็นภรรยา ต้องยื้อแย่งกัน ทำร้ายกันถึงตาย ผู้ที่เหาะได้ก็เหาะขึ้นไปเก็บ ผู้ที่เหาะไม่ได้ก็ใช้ไม้สอยหรือปีนขึ้นไปเก็บ เมื่อมาแล้วก็จะนำไปที่อยู่ของตน ทะนุถนอมระแวดระวังอย่างดีมิให้ใครแย่งเอาไป แต่มักกะลีผลมีชีวิตอยู่ได้เพียง 7 วัน ก็จะเน่าเปื่อยไป
ซึ่งในวรรณคดีไทยที่มีการกล่าวถึง มักกะลีผล ได้แก่ ไตรภูมิพระร่วง โคบุตร สิงหไตรภพ 
ข่าวครึกโครมและในวัฒนธรรมร่วมสมัย.
ในกลาง พ.ศ. 2539 เรื่องราวของมักกะลีผลตกเป็นข่าวครึกโครมตามหน้าหนังสือพิมพ์ในประเทศไทย ก่อนหน้าเรื่องช้างน้ำเล็กน้อย เมื่อมีการเปิดเผยว่ามีซากคล้ายกับซากสัตว์แห้ง ๆ คู่หนึ่งที่มีรูปร่างคล้ายมนุษย์ซ้ำยังมีกลิ่นหอมอ่อน ๆ เหมือนกลิ่นไม้หอมอีก ซึ่งผู้ครอบครองอ้างว่าเป็นมักกะลีผล ได้มาจากวัดแห่งหนึ่งในจังหวัดสิงห์บุรี 
ซึ่งเมื่อมีการนำไปเอกซเรย์แล้วพบว่าไม่มีโครงกระดูกเหมือนมนุษย์ สำหรับผู้ที่ไม่เชื่อก็สันนิษฐานไปต่าง ๆ ทั้งคิดว่าอาจเป็นทารกที่ผิดปกติที่เรียกว่าลูกกรอก บ้างก็ว่าเป็นมนุษย์ต่างดาวไปก็มี นอกจากนี้แล้ว ที่จังหวัดกาญจนบุรี มีหมู่บ้านแห่งหนึ่ง ที่ผู้คนในหมู่บ้านเชื่อว่า ในป่าที่ใกล้กับหมู่บ้านมีมักกะลีผลอยู่ มีผู้เข้าไปค้นหาและพบว่าหายตัวไป เชื่อว่ามักกะลีผลมีรูปร่างคล้ายมนุษย์ แต่เล็กกว่ามาก เคลื่อนไหวเร็ว มีเสียงร้องแหลมสูง และชื่นชอบน้อยหน่าเป็นพิเศษ มีผู้หญิงคนหนึ่งอ้างว่าขณะที่ตนเข้าไปในป่า ได้เห็นอะไรบางเคลื่อนไหวอยู่ใต้กิ่งไม้บนต้นไม้ ซึ่งมีรูปร่างเหมือนมนุษย์ แต่เห็นว่าไม่ใช่ทั้งมนุษย์และสัตว์ 
มีการอ้างอิงถึงนารีผลหรือมักกะลีผลในวัฒนธรรมร่วมสมัย คือ มีการนำไปสร้างเป็นภาพยนตร์ซีดีในเชิงอีโรติกในชื่อเรื่อง "นารีผล คนพฤกษา" และ "Devil Ivy นารีผล" ซึ่งเป็นภาพยนตร์ไทยทั้งสองเรื่อง และยังเป็นตอนหนึ่งของสารคดีชุด "Destination Truth" ซีซันที่ 4 ในตอน "Thai Tree People" ที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับทีมสำรวจเรื่องราวลึกลับเหนือธรรมชาติจากลอสแอนเจลิส ได้เดินทางมาที่ป่าในจังหวัดกาญจนบุรีเพื่อตามหานารีผล ออกอากาศในปี พ.ศ. 2554
ปฏิกิริยาสะเทิน

ในทางเคมี ปฏิกิริยาสะเทิน  หรือ ปฏิกิริยาการสะเทิน หรือ ปฏิกิริยาลบล้างฤทธิ์ ก็เรียก เป็นปฏิกิริยาเคมี ซึ่งกรดและเบสทำปฏิกิริยากันเกิดเป็นเกลือ บ่อยครั้งที่เกิดน้ำเป็นผลิตภัณฑ์ด้วย แต่ไม่จำเป็นเสมอไป ปฏิกิริยาสะเทินระหว่างกรดและเบสอาร์เรเนียส จะทำให้เกิดน้ำด้วยเสมอ ดังสมการ
YOH + HX → XY + H2O
เมื่อ Y และ X เป็นไอออนบวกและไอออนลบที่มีค่าประจุเป็น +1 และ -1 ตามลำดับ XY จะเป็นเกลือที่เกิดขึ้น ตัวอย่างปฏิกิริยารูปนี้ เช่น ปฏิกิริยาระหว่างโซเดียมไฮดรอกไซด์กับกรดไฮโดรคลอริก โดยมีโซเดียมเป็น Y และคลอรีนเป็น X 
HCl + NaOH → NaCl + H2O
ผลิตภัณฑ์ที่ได้จากปฏิกิริยาข้างต้น คือ น้ำและเกลือแกงสามัญ
ปฏิกิริยาสะเทินสามารถพิจารณาได้เป็นสมการไอออนสุทธิ เช่น
H+ + OH- → H2O
การแสดงนี้คลาดเคลื่อน อย่างไรก็ดี เพราะไฮโดรเจนไอออน (H+) แท้จริงแล้วมิได้เกิดขึ้นในสารละลายระหว่างปฏิกิริยาสะเทิน ที่จริงแล้ว ไฮโดรเนียมไออน (H3O+) ต่างหากที่เกิดขึ้น ซึ่งเป็นผลตามสมการด้านล่าง
H+ + H2O → H3O+
เมื่อพิจารณาไฮโดรเนียมไออน สมการไอออนสุทธิแท้จริงจะเป็น
 H3O,+ + OH- → 2H2O
ในปฏิกิริยาไม่ใช้น้ำเป็นตัวทำละลาย (non-aqueous) มีความเป็นไปได้น้อยว่าจะเกิดน้ำขึ้น อย่างไรก็ดี กรดกับเบสจะมีการให้โปรตอนเสมอ (ตามทฤษฎีกรด-เบสเบรินสเตด-บาวรี) เนื่องจากมีนิยามกรดและเบสหลายอย่าง ปฏิกิริยาทั้งหลายจึงอาจถูกพิจารณาว่าเป็นปฏิกิริยาการสะเทินได้ ซึ่งทั้งหมดด้านล่างนี้อาจถูกพิจารณาว่าเป็นปฏิกิริยาสะเทินได้ตามนิยามแตกต่างกัน 
HCl + NaOH → NaCl + H2O
2HCl + Mg → MgCl2 + H2
2HCO2H + MgO → Mg(HCO2)2 + H2O
HF + NH3 → NH4F
บ่อยครั้ง ปฏิกิริยาสะเทินเป็นปฏิกิริยาคายความร้อน ตัวอย่างเช่น ปฏิกิริยาระหว่างโซเดียมไฮดรอกไซด์กับกรดไฮโดรคลอริก ตัวอย่างของการสะเทินแบบดูดความร้อน เช่น ปฏิกิริยาระหว่างโซเดียมไบคาร์บอเนต (โซดาทำขนม) กับกรดน้ำส้ม (น้ำส้มสายชู)
การสะเทินหมายถึงการทำให้เป็นกลาง ในทางเคมี "เป็นกลาง" หมายถึง pH เท่ากับ 7
การคำนวณ.
ในปฏิกิริยาการสะเทิน จำนวนโมลของกรดกับเบสที่ใช้นั้นต้องเท่ากัน ดังนั้น สูตรจึงเป็นดังนี้
a × [A] × Va = b × [B] × Vb
เมื่อ a เป็นจำนวนของไฮโดรเจนกรด และ b เป็นค่าคงที่ซึ่งบอกว่าเบสสามารถรับไออน H3O+ ได้มากเท่าใด [A] แทนความเข้มข้นของกรด และ [B] แทนความเข้มข้นของเบส Va คือปริมาตรของกรด และ Vb คือปริมาตรของเบส
ออทูไนต์

ออทูไนต์ (Autunite) (Ca (UO2) 2 (PO4) 2·10-12H2O) เป็นแร่ในกลุ่มฟอสเฟต
ประวัติ.
มาจากชื่อเมืองโอเติง (Autun) ในประเทศฝรั่งเศส
ประโยชน์.
เป็นสินแร่ยูเรเนียม
เธอกับฉัน

เธอกับฉัน เป็นนิตยสารวัยรุ่นภาษาไทย ที่มีมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2526 โดยในช่วงแรกเป็นเล่มบาง ๆ ข้างในพิมพ์ด้วยกระดาษปรู๊ฟแทรกอาร์ตมัน 4 สีบ้าง ออกเป็นรายปักษ์ และมีการปรับปรุง เปลี่ยนแปลงทั้งในส่วนรูปแบบ เนื้อหา ทีมงาน กันอยู่หลายครั้ง จนล่าสุดตั้งแต่ฉบับที่ 570 มีการเปลี่ยนแปลงรูปแบบหัวหนังสือใหม่ นำมาเรียงเลื่อมกันและเพิ่มคำภาษาอังกฤษ U&Me และปรับการวางแผงเป็นรายเดือน 
เนื้อหามีความหลากหลาย เป็นเรื่องเกี่ยวกับวัยรุ่น เริ่มจากส่วน Beauty & Style เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับการดูแลสุขภาพ เครื่องแต่งกาย เสื้อผ้า หน้า ผม ต่อมาเป็นส่วน Celebities' Talk รวมคอลัมน์เกี่ยวกับแฟชั่น บันเทิง สัมภาษณ์คนดัง ท่องเที่ยว ฯลฯ และส่วน Campus รวมเรื่องราวของวัยรุ่น
บรรณาธิการสุดท้ายคือ กานดา สายทุ้ม เป็นบรรณาธิการคนที่ 8 "เธอกับฉัน" ปิดตัวในปี 2555
ลักษณะเนื้อหาในยุคแรก ๆ ประกอบด้วยแฟชั่น สัมภาษณ์ดารา นักร้อง และงานเขียนจากกองบรรณาธิการ เช่น นิยาย เรื่องสั้น คอลัมน์ประกวดบทกวี พอในยุคของพจน์ อานนท์ได้เพิ่มคอลัมน์เกี่ยวกับดารา นักร้องต่างประเทศเข้ามา และในยุคของสยุมพร เริ่มมีการโฆษณาเชิงพาณิชย์ขึ้นมาเรื่อย ๆ จากแต่เดิมเป็นเพียงการโฆษณาแฝง
เบอร์นาเบ้ วิลลาแคมโป

เบอร์นาเบ้ วิลลาแคมโป  นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 6 มิถุนายน พ.ศ. 2486 ที่เมือง โตเลโด จังหวัดเซบู ฉายา แรดน้อย สถิติการชก 61 ครั้ง ชนะ 34 (น็อค 22) เสมอ 5 แพ้ 22 
ประวัติ.
วิลลาแคมโปเคยขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท WBC กับชาติชาย เชี่ยวน้อย ซึ่งสู้กับชาติชายได้อย่างสูสีจนครบ 15 ยกและเป็นฝ่ายแพ้คะแนนไป โดยที่ก่อนหน้านั้นไม่เคยมีใครคาดคิดว่าเขาจะสู้กับชาติชายได้ครบยก
หลังจากแพ้ชาติชายไปแล้ว วิลลาแคมโปมีโอกาสขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท WBA เมื่อ พ.ศ. 2512 และเป็นฝ่ายชนะคะแนน ฮิโรยูกิ เอบิฮาระ คู่ปรับเก่าของโผน กิ่งเพชร ได้เป็นแชมป์โลก วิลลาแคมโปมาป้องกันแชมป์ครั้งแรกกับเบิกฤกษ์ ชาติวันชัย ที่ กรุงเทพฯเมื่อ พ.ศ. 2513 ผลปรากฏว่าเบิกฤกษ์เป็นฝ่ายชนะคะแนนไปอย่างไม่ประทับใจเท่าใดนักเพราะยกท้ายๆ เมื่อเบิกฤกษ์หมดแรงชกวงนอกไม่ได้ผลก็หันมาใช้วิธีกอดรัด ไม่ให้วิลลาแคมโปที่เดินบุกตลอดเข้ามาชกวงในได้ 
เมื่อเสียแชมป์ไปแล้ว วิลลาแคมโปขึ้นชกอีก 3 ครั้ง ในช่วง พ.ศ. 2515 – 2517 วิลลาแคมโปไม่ได้ขึ้นชกอีกเลย กลับมาชกอีกครั้งเมื่อ พ.ศ. 2518 ชนะน็อค เรย์ นาคูมา ยก 4 ที่ ฟิลิปปินส์ ช่วง พ.ศ. 2521 – 2522 วิลลาแคมโปขึ้นชกอีกหลายครั้งแต่แพ้น็อคเป็นส่วนใหญ่ รวมทั้งแพ้น็อค เนตรน้อย ศ.วรสิงห์ ยก 5 วิลลาแคมโปจึงแขวนนวมไปในปี พ.ศ. 2522 นี้เอง
เอียง ซารี

เอียง ซารี (Ieng Sary; , "เอียง สารี"; เกิดเมื่อ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2468 - 4 มีนาคม พ.ศ. 2556) เป็นผู้ร่วมก่อตั้งและสมาชิกระดับสูงของเขมรแดง เป็นสมาชิกของคณะกรรมการกลางของพรรคคอมมิวนิสต์กัมพูชา ที่นำโดยพล พต และเข้าร่วมรัฐบาลของกัมพูชาประชาธิปไตยในฐานะรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศและรองนายกรัฐมนตรี เขาเป็นที่รู้จักในชื่อสหายหมายเลข 3 โดยเขามีอำนาจสั่งการเป็นอันดับ 3 รองจากพล พตและนวน เจีย ภรรยาของเขา เอียง ธิริทธ์ เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกิจการสังคม เอียง ซารี ถูกจับกุมใน พ.ศ. 2550 ในข้อหาอาชญากรรมต่อมนุษยชาติ แต่เสียชีวิตด้วยโรคหัวใจล้มเหลวก่อนมีคำตัดสิน
ชีวิตช่วงแรก.
เอียง ซารี เกิดที่หมู่บ้านญานฮัวในจังหวัดจ่าวิญ เวียดนามใต้ เมื่อ พ.ศ. 2468 พ่อของเขา กิม เรียม เป็นชาวขแมร์กรอม แม่ของเขาคือจัน ทิลอย เป็นชาวจีนอพยพที่อพยพมายังเวียดนามพร้อมครอบครัวตั้งแต่ยังเด็ก แต่ในศาลเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554 เขากล่าวว่าแม่ของเขาเป็นเลือดผสมระหว่างชาวเวียดนามและลูกหลานชาวจีน ซารีมีชื่อเดิมเป็นภาษาเวียดนามว่ากิม จัง แต่เขาเปลี่ยนมาใช้ชื่อปัจจุบันเมื่อเข้าร่วมกับเขมรแดง เขาเข้าเรียนในโรงเรียนสีสุวัตถิ์ในพนมเปญ เช่นเดียวกับพล พต เขาหมั้นกับเขียว ธิริทธ์ก่อนไปศึกษาต่อที่ปารีส ในระหว่างที่เรียนในปารีส ซารีนิยมเข้ากับกลุ่มหัวรุนแรง และเข้าร่วมกับพรรคคอมมิวนิสต์ฝรั่งเศส เขาแต่งงานกับธิริทธิ์ที่ฝรั่งเศสเมื่อ พ.ศ. 2494
ชีวิตช่วงกลาง.
หลังจากกลับสู่กัมพูชา เขาเข้าร่วมในคณะกรรมการกลางของพรรคแรงงานกัมพูชาในเดือนกันยายน พ.ศ. 2503 หลังจากการล่มสลายของสาธารณรัฐเขมรเมื่อ 17 เมษายน พ.ศ. 2518 เขาได้เชื้อเชิญผู้ที่อพยพไปอยู่ต่างประเทศให้เข้าร่วมในการสร้างกัมพูชาขึ้นมาใหม่ แต่เมื่อคนกลุ่มนี้ไปถึงกลับถูกจับ และส่งเข้าศูนย์กักกัน ในช่วงสิ้นปี พ.ศ. 2520 เขาปฏิเสธการเจรจาอย่างเปิดเผยเกี่ยวกับผู้อพยพชาวกัมพูชา จนกระทั่งถูกโค่นอำนาจใน พ.ศ. 2522 ต่อมา เอียง ซารีได้รับอภัยโทษจากพระนโรดม สีหนุใน พ.ศ. 2539 เขาเป็นผู้ก่อตั้งขบวนการสหภาพแห่งชาติประชาธิปไตยแยกตัวออกมาจากพรรคสามัคคีแห่งชาติกัมพูชา
การจับกุม.
เอียง ซารีซึ่งอาศัยในพนมเปญอย่างเปิดเผยกับภรรยาถูกจับกุมเมื่อ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 ในพนมเปญ ในข้อหาอาชญากรรมสงครามและอาชญากรรมต่อมนุษยชาติ และในวันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2552 เขาถูกกล่าวหาในข้อหาฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ชนกลุ่มน้อยชาวเวียดนามและมุสลิมในกัมพูชา
เสียชีวิต.
ซารีเสียชีวิตในพนมเปญเมื่อ 14 มีนาคม พ.ศ. 2556 เขามีปัญหาเกี่ยวกับโรคหัวใจและถูกส่งตัวไปโรงพยาบาลในวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2556 ด้วยปัญหาเกี่ยวกับลำไส้ ร่างของเขาถูกเผาก่อนนำไปฝังที่บันเตียนเมียนเจย ทนายของฝ่ายผู้สูญเสียในการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์กล่าวว่าการเสียชีวิตของเขาทำให้การทำงานของศาลแคบลงจำกัดการค้นหาความจริงและการตัดสิน