pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
วิน ดีเซล

มาร์ก ซินแคลร์ (เกิด 18 กรกฎาคม ค.ศ. 1967) หรือที่รู้จักกันในชื่อ วิน ดีเซล (Vin Diesel) เป็นนักแสดง นักเขียน ผู้กำกับ และผู้สร้างภาพยนตร์ชาวอเมริกัน และเขารับบทเป็น โดมินิค โทเรตโต (Dominic Toretto) ในภาพยนตร์ชุดเรื่อง "เร็ว..แรงทะลุนรก"
ประวัติ.
ดีเซลเกิดเมื่อวันที่ 18 กรกฎาคม ค.ศ. 1967 ที่รัฐแคลิฟอร์เนีย ปัจจุบันรับหน้าที่เป็นทั้งนักแสดง ผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ ผู้กำกับ และนักเขียน จุดเริ่มต้นในการก้าวขึ้นมาเป็นนักแสดงของเขาเกิดจากการได้มีโอกาสแสดงละครเวทีที่ Theatre for the New City ตอนที่เขามีอายุแค่ 7 ขวบ ก่อนที่ในช่วงวัยรุ่นเขาจะเริ่มก้าวสู่การเป็นนักแสดงอย่างเต็มตัวด้วยการรับงานแสดงมากมายหลากหลายเรื่อง เขาได้มีโอกาสเข้าเรียนที่ ฮันเตอร์ คอลเลจ สาขาวิชาการเขียนสร้างสรรค์ นั่นจึงเป็นจุดเริ่มต้นอีกอาชีพในฐานของการเป็นผู้เขียนบทภาพยนตร์ เขาได้ทำการสร้างภาพยนตร์สั้นเรื่องแรกมีชื่อเรื่องว่า Multi-Facial ในปี ค.ศ. 1994 ก่อนที่ภาพยนตร์สั้นเรื่องนี้จะได้รับเลือกให้ฉายที่เทศกาลภาพยนตร์เมืองคานส์ในปีถัดมาด้วย ต่อมาก็ได้สร้างภาพยนตร์เรื่องยาวอย่าง Strays Giant ในปี ค.ศ.1999 แนวของภาพยนตร์จะออกดราม่าสำหรับการใช้ชีวิตในเมืองใหญ่ โดยตัวเขาเองก็ได้เข้าแสดงนำด้วย ความสำเร็จของภาพยนตร์เรื่องนี้คือได้รับเกียรติให้ไปฉายในงานเทศกาลหนังซันแดนซ์ ซึ่งนำไปสู่การเซ็นสัญญากับเอ็มทีวี สำหรับการนำไปสร้างเป็นซีรีส์
ผลงานการแสดงของวิน ดีเซล.
เขาได้รับโอกาสให้แสดงภาพยนตร์ละครฟอร์มยักษ์เรื่องแรก คือ เซฟวิ่ง ไพรเวท ไรอัน ฝ่าสมรภูมินรก ก่อนที่จะได้แสดงประกบคู่กับ เบ็น แอฟเฟล็ค ในภาพยนตร์ดราม่าเรือง Boiler Room ก่อนที่เขาจะประสบความสำเร็จอย่างสูงในภาพยนตร์รถแข่งอย่าง "เดอะฟาสต์แอนด์เดอะฟิวเรียส" ที่ทำให้เขาขึ้นแท่นกลายเป็นนักแสดงชื่อดังทันที ที่สำคัญยังทำให้ภาพยนตร์เรื่องนี้กลายเป็นภาพยนตร์ภาคต่อที่โด่งดังไปทั่วโลกโดยปัจจุบันมีไปแล้วถึง 10 ภาค ซึ่งตลอดทั้ง 10 ภาคนี้เขาไม่ได้แสดงแค่ภาค 2 เท่านั้น ส่วนภาค 3 ก็เป็นตัวประกอบ ที่เหลือเขาคือตัวหลักอย่างแท้จริง นอกจากนี้ก็ยังมีภาพยนตร์อีกหลายเรื่องที่สร้างชื่อให้กับเขา อาทิ XXX, XXX The Return of Xander Cage, A man Apart, The Chronicles of Riddick, The Chronicles of Riddick Dark Fury, The Pacifer, Riddick, Riddick Blindsided, Life is a Dream เป็นต้น
อย่างที่กล่าวไปว่าผลงานการแสดงที่ทำให้เขาได้รับความนิยมมากที่สุดก็คือบทของ โดมินิค โทร็อตโต้ จากภาพยนตร์ภาคต่อสุดฮิตอย่าง The Fast and The Furious นั่นทำให้เขากลายเป็นไอดอลของเหล่าบรรดาผู้ที่นิยมชมชอบในกีฬารถแข่งหลายๆ คน รวมถึงยังเป็นภาพการจดจำของการเป็นนักแข่งรถขั้นเทพด้วยใจสู้ที่ไม่ยอมแพ้อีกด้วย ชื่อของ วิน ดีเซล กลายเป็นชื่อที่ผู้ชมภาพยนตร์หลายคนรู้สึกตื่นเต้นทุกครั้งหากว่าเขาได้มีโอกาสแสดงภาพยนตร์เรื่องใดก็ตาม ความสนุกครบรสก็จะมาพร้อมอยู่เสมอ
แซฟไฟร์

แซฟไฟร์  เป็นพลอยตระกูลคอรันดัม มีหลายสี แต่โดยทั่วไปมักหมายถึงเฉพาะที่มีสีน้ำเงิน ในประเทศไทย เดิมเรียกว่า นิลกาฬ (นิลก็ยังหมายถึงพลอยอีกชนิดหนึ่ง) แต่ปัจจุบันนิยมเรียกว่า ไพลิน ตามชื่อของแหล่งกำเนิดจากเหมืองพลอย ในจังหวัดไพลิน ประเทศกัมพูชา ที่ในช่วงหนึ่งมีการนำเข้ามาในประเทศไทยเป็นจำนวนมาก 
แซฟไฟร์จัดเป็นแร่ในประเภท (Species) คอรันดัม (Corundum) เช่นเดียวกับทับทิม (Ruby) ซึ่งพลอยคอรันดัมนี้เป็นพลอยที่มีความแข็งรองลงมาจากเพชร จึงทำให้แซฟไฟร์ เหมาะอย่างยิ่งที่จะนำไปทำเครื่องประดับ
ชาวเปอร์เซียโบราณเชื่อกันว่าแซฟไฟร์ คือ "หินที่มาจากฟ้า" เนื่องจากพวกเขาเชื่อว่าโลก ตั้งอยู่บน แซฟไฟร์ ขนาดมหึมา จึงทำให้สะท้อนแสงแดด ออกไปสู่ท้องฟ้ามีสีน้ำเงิน ตามตำนานกล่าวว่า แซฟไฟร์เป็นพลอยของกษัตริย์ที่ใช้สวมใส่เพื่อป้องกันภัยอันตราย ทำให้เชื่อกันว่าผู้ที่สวมใสแซฟไฟร์จะมีชีวิตที่สดใส มีพลังในการดำรงชีวิต และแซฟไฟร์นี้สามารถปกป้องอันตรายแก่ผู้ที่สวมใส่ได้อีกด้วย นอกจากนี้ยังถือเอาแซฟไฟร์นี้เป็นสัญลักษณ์ของความจริงใจ และมั่นคงอีกด้วย
ปัจจุบันหากพูดถึงแซฟไฟร์ คำเดียวจะหมายถึง Blue Sapphire หรือ ไพลิน มาจากภาษาเปอร์เชีย "Saffir" หรือจากภาษากรีก "Sappheiros" แปลว่า สีน้ำเงิน หรือจากภาษาสันสกฤต "ศนิปฺริย" (ศนิ = พระเสาร์, ปฺริย = ผู้เป็นที่รัก) แปลว่าของมีค่าของเทพแซทเทิร์น (ในเทพปกรณัมโรมัน) อย่างไรก็ตาม ในภาษาสันสกฤตยังมีคำเรียกแซฟไฟร์สีน้ำเงินว่า "อินฺทฺรนีล" หมายถึง "สีน้ำเงินเหมือนพระอินทร์"
ในสมัยโบราณ จะเรียกพลอยคอรันดัมที่มีสีน้ำเงินว่าแซฟไฟร์ แต่ในความเป็นจริงพลอยคอรันดัมมีได้หลากสี เช่น สีเหลือง, ชมพู, ม่วง, เขียว เป็นต้น ดังนั้นหากเราต้องการจะเรียกพลอยคอรันดัมชนิดอื่นที่ไม่ใช่ไพลิน (Blue Sapphire) เราจะต้องระบุสีด้วย เช่น Yellow Sapphire (บุษราคัม), Green Sapphire (เขียวส่อง), Pink Sapphire (พลอยชมพู) เป็นต้น 
ในปัจจุบันแซฟไฟร์ส่วนใหญ่มักผ่านการปรับปรุงคุณภาพด้วยความร้อนหรือที่เราเรียกกันว่าการเผา (Heated) ซึ่งมีทั้งการเผาเก่า และเผาใหม่ แต่โดยทั่วไปการเผาใหม่ก็ได้รับการยอมรับกันโดยทั่วไปในตลาดพลอย เพราะการเผาจะทำให้สีดีของแซฟไฟร์ดีขึ้นและอยู่คงทนถาวร 
แซฟไฟร์เป็นพลอยประจำเดือนเกิดของผู้ที่เกิดเดือนกันยายน และแซฟไฟร์ยังถือเป็นสัญลักษณ์ที่คู่รักนิยมมอบเป็นของขวัญให้แก่กันในโอกาสครบรอบการแต่งงานในปีที่ 5, 15, 23 และ ปีที่ 45 แซฟไฟร์ได้รับความนิยมในหมู่คนทั่วไปทั้งชาวไทยและชาวต่างชาติ
ฟ้อนโยคีถวายไฟ

ฟ้อนโยคีถวายไฟ การฟ้อนชนิดหนึ่งที่มีที่มาจากคุ้มเจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่ คือ “ฟ้อนโยคีถวายไฟ” เรื่องราวของฟ้อนชนิดนี้ อาจารย์ธีรยุทธ ยวงศรี ได้เขียนไว้ในสารานุกรมวัฒนธรรมไทย ภาคเหนือ เล่ม 9 หน้า 4886 
ประวัติ.
ฟ้อนโยคีถวายไฟ เป็นกระบวนฟ้อนชุดหนึ่งที่เกิดขึ้นจากดำริของเจ้าแก้วนวรัฐ ซึ่งเป็นเจ้าผู้ครองนครองค์สุดท้ายของเชียงใหม่ เป็นการคิดขึ้นเพื่อเตรียมรับเสด็จฯ กรมพระนครสวรรค์วรพินิต เมื่อปี พ.ศ. 2463 โดยจ้างครูฟ้อนชาวพม่ามาถ่ายทอดให้ แล้วมอบหมายหน้าที่ให้ พ่อเลี้ยงน้อยสม สมุทรนาวี คหบดีชาวเชียงใหม่ดำเนินการทั้งหมด การฟ้อนครั้งแรกคราวนั้นใช้ผู้แสดงเป็นชายทั้งหมดเพราะเพลงที่ใช้ร้องเป็นบทร้องของผู้ชาย และท่าฟ้อนเกือบทั้งหมดจะใช้การเคลื่อนไหว ด้วยการเต้นเป็นส่วนใหญ่ มีการแสดงเพียงครั้งเดียว 
ต่อมาประมาณปีพ.ศ. 2477 จังหวัดเชียงใหม่ได้รับเชิญไปร่วมแสดงในงานเผยแพร่ วัฒนธรรมประจำภาคที่ท้องสนามหลวง กรุงเทพมหานคร เจ้าแก้วนวรัฐ จึงได้ฟื้นฟูการแสดงชุดนี้ขึ้นอีกครั้งหนึ่ง โดยมอบหมายให้พ่อเลี้ยงน้อยสมเป็นผู้จัดการเช่นเดิม พ่อเลี้ยงน้อยสมได้มอบหมายให้ นางทวีลักษณ์ สามะบุตร หลานสาวเป็นผู้ฝึกหัดช่างฟ้อนชุดใหม่โดยเปลี่ยนเป็น “หญิง” ทั้งหมด เพราะนางเป็นคนหนึ่งที่ได้รับการถ่ายทอดมาจากครูพม่าคนแรก จุดประสงค์ครั้งแรกของพ่อเลี้ยงน้อยสม สมุทรนาวี (เดิมชื่อ อูลานดู่) ต้องการให้บุตรหลานแสดงต้อนรับกรมพระนครสวรรค์ฯ แต่แม่เลี้ยงบุญปั๋น ผู้เป็นภรรยาไม่ยอมให้บุตรหลานสาว ๆ ออกแสดงฟ้อนโยคีถวายไฟ โดยช่างฟ้อนหญิงนี้ เคยจัดให้มีขึ้นอีกก่อนไปแสดงที่กรุงเทพฯ ในงานประจำปีที่โรงเรียนดาราวิทยาลัย จังหวัดเชียงใหม่ เมื่อปี พ.ศ. 2475 ทางโรงเรียนทูลเชิญพระราชชายาฯ เสด็จไปเป็นประธานฯ ทอดพระเนตรชุดนี้ด้วย และทรงพอพระทัยจึงเรียกนางทวีลักษณ์ไปสอนให้ตัวละครของพระองค์ อันได้แก่ นางสมพันธ์ โชตนา นางขิมทอง ณ เชียงใหม่ นางยุพดี สุขเกษม นางอัญชัน ปิ่นทอง นางนวลฉวี เสนาคำ นางสมหมาย ยุกตยุตร นางสมพร สุรจินดา เป็นเหตุให้แพร่หลายมาจนทุกวันนี้
ลักษณะ.
การแต่งกายของผู้แสดงชุดนี้ แต่งเป็นชายพม่า โพกผ้า นุ่งโสร่งป้าย (ข้าง) หน้า มือถือไม้เท้า ใช้วงปี่พาทย์บรรเลงประกอบการฟ้อน แต่ไม่มีการร้อง และมักจัดผู้แสดงฟ้อนเป็นคู่ จัดรูปการแสดงแบบปกติ คือ คู่หน้าหรือคู่ที่หนึ่ง อยู่หน้าสุดติดขอบเวที คู่ที่สอง แสดงอยู่ต่ำลงมา ผู้แสดงทั้งสองจะยืน (ระยะ) แคบลงมา คู่ที่สาม แสดงอยู่ต่ำกว่าคู่ที่สอง ยืนแสดงแคบกว่าคู่ที่สอง ในวงการนักแสดงนักวิชาการนาฏศิลป์ เรียกว่า “ยืนเป็นรูปปาก (ปลา) ฉลาม” ท่ารำส่วนมากเป็นการเต้นตามจังหวะเพลงมากกว่ารำ 
การฟ้อนโยคีถวายไฟดังกล่าว จะเห็นได้ว่าก่อนนั้นเป็นการแสดงเชิงนาฏศิลป์ทั่วไป ภายหลังพบว่ามีการนำไปแสดงหน้าเมรุก่อนมีการเผาศพ ด้วยเห็นว่ามีคำว่า “ถวายไฟ” และได้เห็นตัวอย่างจากการแสดงโขนหน้าไฟของภาคกลางด้วย
ปัจจุบันฟ้อนชนิดนี้หาดูได้ยาก อาจเป็นเพราะคิดกันไปว่าเป็นการแสดงหน้าศพซึ่งเป็นงานอวมงคล จึงเป็นสาเหตุให้ลดความนิยมลงไป
ราชนาวิกสภา

ราชนาวิกสภาเป็นหน่วยขึ้นตรงกองบัญชาการกรมยุทธศึกษาทหารเรือ มีหน้าที่อยู่ 2 ประการ คือ กิจการนาวิกศาสตร์ และการปาฐกถาประจำปี สำหรับการบริหารงานของราชนาวิกสภานั้น กองทัพเรือได้แต่งตั้ง คณะกรรมการราชนาวิกสภา โดยคณะกรรมการนี้ประกอบด้วยนายกกรรมการ 1 ท่าน รองกรรมการ 1 ท่าน และกรรมการอีก 7 ท่าน ในปี พ.ศ.2567 ประกอบด้วย เจ้ากรมยุทธศึกษาทหารเรือ เป็นนายกกรรมการ และมีผู้อำนวยการสำนักงานราชนาวิกสภาเป็นเลขาธิการ สมาชิกอื่นๆ ประกอบด้วย รองเจ้ากรมสื่อสารและเทคโนโลยีสารสนเทศทหารเรือ รองเจ้ากรมยุทธการทหารเรือ เจ้ากรมสารบัญทหารเรือ รองเจ้ากรมอู่ทหารเรือ เจ้ากรมอิเล็กทรอนิกส์ทหารเรือ รองเจ้ากรมอุทกศาสตร์ทหารเรือ ผู้บัญชาการกองการฝึกกองเรือยุทธการ ผู้บัญชาการศูนย์บริหารพัสดุกรมพลาธิการทหารเรือ รองเจ้ากรมแพทย์ทหารเรือ ผู้บัญชาการศูนย์การฝึกนาวิกโยธิน เจ้ากรมการเงินทหารเรือ ผู้อำนวยการสำนักงานผู้อำนวยการสำนักพระธรรมนูญทหารเรือ 
ประวัติ.
ราชนาวิกสภาตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2459 โดยคำสั่งกระทรวงทหารเรือ โดยมี จอมพลเรือสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าบริพัตรสุขุมพันธุ์ กรมพระนครสวรรค์วรพินิต เสนาบดีกระทรวงทหารเรือ เป็นผู้ลงนามในคำสั่ง เมื่อวันที่ 16 มีนาคม พ.ศ. 2458 โดยในสมัยแรกก่อตั้งทรงรับเป็นผู้อำนวยการพิเศษและเป็นสภาปถัมภก และพลเรือเอกพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงชุมพรเขตอุดมศักดิ์ ทรงรับเป็นผู้อำนวยการ
ความมุ่งหมายในการจัดตั้ง.
เพื่อใช้เป็นสถาบันส่งเสริมการศึกษาและเผยแพร่วิชาการแก่นายทหาร และเพื่อให้นายทหารได้พบปะปราศรัย แลกเปลี่ยนความรู้ซึ่งกันและกัน เป็นการเพิ่มพูนความรู้ให้แก่นายทหารสัญญาบัตร ทั้งนี้ โดยให้ราชนาวิกสภาอยู่ในความปกครองของกรมเสนาธิการทหารเรือ โดยตั้งตำแหน่งบรรณารักษ์ 1 นาย ปฏิคม 1 นาย และผู้ช่วยพลทหารรับใช้ตามอัตรา และเสนาธิการทหารเรือมีอำนาจที่จะสั่งนายทหารเป็นกรรมการอำนวยการราชนาวิกสภา หรือเป็นกรรมการพิเศษเฉพาะการใดการหนึ่งของราชนาวิกสภา โดยจำนวนกรรมการ คณะหนึ่งไม่เกิน 5 คน และราชนาวิกสภานี้ไม่ได้จดทะเบียนเป็นนิติบุคคล (หลักฐานสอบจากกองพระธรรมนูญ)
สถานที่ตั้ง.
สถานที่ตั้งของราชนาวิกสภาอยู่ทางริมแม่น้ำเจ้าพระยาฝั่งตะวันตก เดิมเป็นบ้านของ พระอินทรเทพ (ทัพ) ภายหลังตกเป็นของพระคลังข้างที่ กองทัพเรือได้เริ่มเช่ามาตั้งแต่ พ.ศ. 2443 โดยเช่าจากสำนักงานทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์ พื้นที่ 241.93 ตารางวา เสียค่าเช่าปีละ 300 บาท
เพลงธงชาติสาธารณรัฐจีน

เพลงธงชาติสาธารณรัฐจีน (#เปลี่ยนทาง แปลตามตัวว่า "เพลงธงชาติ" ในภาษาอังกฤษรู้จักในชื่อ "National Banner Song") เป็นเพลงสำหรับใช้ในพิธีเชิญธงชาติสาธารณรัฐจีน (ไต้หวัน) ขึ้นสู่ยอดเสาและลงจากยอดเสาโดยเฉพาะ แต่เพลงนี้ไม่ใช่เพลงชาติของสาธารณรัฐจีนที่แท้จริง ประพันธ์คำร้องโดย ไต้ฉวนเซี่ยน (จีนตัวเต็ม: 戴傳賢; พินอิน: Dài Chúanxían) ผู้มีส่วนรวมในการเขียนบทร้องของเพลงชาติสาธารณรัฐจีน ทำนองโดย หวงจื้อ (จีนตัวเต็ม: 黃自; พินอิน: Huáng Zì) 
ในการแข่งขันกีฬาระดับนานาชาติเช่นกีฬาโอลิมปิก โดยที่สาธารณรัฐจีนต้องใช้ชื่อประเทศว่า "จีนไทเป" เพลงนี้ใช้เป็นเพลงสำหรับสาธารณรัฐจีนแทนที่เพลงชาติ
การใช้.
เพลงธงชาติสาธารณรัฐจีนได้เริ่มใช้ในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกแทนเพลงชาติสาธารณรัฐจีนนับตั้งแต่ปี ค.ศ. 1983 (พ.ศ. 2526) เป็นต้นมา ด้วยแรงกดดันจากคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีนและคณะกรรมการโอลิมปิกสากล ทั้งนี้ยังรวมถึงการเปลี่ยนแปลงสัญลักษณ์ของไต้หวันและชื่อที่ใช้ในการแข่งขันด้วยว่า "จีนไทเป" ("Chinese Taipei)" ในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2004 เมื่อจีนไทเปได้รับรางวัลเหรียญทองเหรียญแรก เพลงเชิญธงชาติสาธารณรัฐจีนได้ใช้บรรเลงในพิธีเชิญธงชาติ โดยในพิธีมอบเหรียญรางวัล ได้มีการประกาศชื่อเพลงนี้ว่า "เพลงชาติจีนไทเป" ("National Anthem of Chinese Taipei") 
ในโรงเรียนซึ่งตั้งอยู่ในพื้นที่กรุงไทเป ทุกเช้าในพิธีเคารพธงชาติก่อนเริ่มการเรียนการสอน จะมีการขับร้องทั้งเพลงชาติและเพลงธงชาติ พร้อมไปกับการชักธงชาติสาธารณรัฐจีนขึ้นสู่ยอดเสา
เพลงประจำคณะกรรมการโอลิมปิกจีนไทเป.
การเปลี่ยนแปลงสัญลักษณ์ของไต้หวันและชื่อที่ใช้ในการแข่งขันด้วยว่า "จีนไทเป" ("Chinese Taipei)" ทำให้จำเป็นต้องมีการเปลี่ยนแปลงธง ตราสัญลักษณ์ และเพลงชาติ ในปี 1983 ทางคณะกรรมการได้ใช้เพลงธงชาติสาธารณรัฐจีนแทนเพลงชาติ เพื่อใช้บรรเลงในการแข่งขันโอลิมปิกฤดูหนาว 1984 แต่ถูกทางคณะกรรมการโอลิมปิกสากลปฏิเสธ คณะกรรมการโอลิมปิกจีนไทเป จึงได้ให้มีการประพันธ์เพลงประจำคณะกรรมการโอลิมปิกจีนไทเป โดยใช้ทำนองเพลงธงชาติสาธารณรัฐจีน แต่ประพันธ์คำร้องขึ้นมาใหม่ ซึ่งประพันธ์คำร้องโดย จางปี่เต๋อ (จีนตัวเต็ม: 張彼德 ; พินอิน: Zhāng Bǐdé) 
ในการแข่งขันกีฬากีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2004 เมื่อจีนไทเปได้รับรางวัลเหรียญทองเหรียญแรก เพลงประจำคณะกรรมการโอลิมปิกจีนไทเป(เพลงเชิญธงชาติสาธารณรัฐจีน)ได้ใช้บรรเลงในพิธีเชิญธงชาติ โดยในพิธีมอบเหรียญรางวัล ได้มีการประกาศชื่อเพลงนี้ว่า "เพลงชาติจีนไทเป" ("National Anthem of Chinese Taipei") 
 奧林匹克，奧林匹克， โอลิมปิกเอ๋ย โอลิมปิก
 無分宗教，不論種族。 มิแบ่งศาสนา ไม่ว่าชนชาติไหน
 為促進友誼，為世界和平， เพื่อส่งเสริมมิตรภาพ เพื่อสันติภาพของโลก
 亞洲青年，聚會奧運。 หนุ่มสาวทั่วเอเชีย มาเข้าร่วมโอลิมปิกกัน
 公平競賽，創造新紀錄， แข่งขันยุติธรรม สรรค์สร้างสถิติใหม่
 得勝勿驕，失敗亦毋餒。 ยามชนะไม่โอหัง ยามแพ้พลั้งไม่ท้อใจ
 努力向前，更快更遠， มุ่งมั่นไปข้างหน้า เร็วมากขึ้น ไกลมากขึ้น 
 奧林匹克永光輝。 ขอโอลิมปิกจงงดงามตลอดกาล 
 努力向前，更快更遠， มุ่งมั่นไปข้างหน้า เร็วมากขึ้น ไกลมากขึ้น 
 奧林匹克永光輝。 ขอโอลิมปิกจงงดงามตลอดกาล
 奥林匹克，奥林匹克，
 无分宗教，不论种族。
 为促进友谊，为世界和平，
 亚洲青年，聚会奥运。
 公平竞赛，创造新纪录，
 得胜勿骄，失败亦毋馁。
 努力向前，更快更远，
 奥林匹克永光辉。
 努力向前，更快更远，
 奥林匹克永光辉。
เนื้อร้อง (พินอิน).
Àolínpǐkè ，Àolínpǐkè ，
Wú fēn zōngjiào ，bùlùn zhǒngzú 。
Wèi cùjìn yǒuyì ，wèi shìjièhépíng ，
Yàzhōu qīngnián ，jùhuì Àoyùn 。
Gōngpíng jìngsài ，chuàngzào xīn jìlù ，
Dé shèng wù jiāo ，shībài yì wú něi 。
Nǔlì xiàngqián ，gèng kuài gèng yuǎn，
Àolínpǐkè yǒng guānghuī 。
Nǔlì xiàngqián ，gèng kuài gèng qiáng ，
Àolínpǐkè yǒng guānghuī 。
สถานีพหลโยธิน (รถไฟฟ้ามหานคร)

สถานีพหลโยธิน  เป็นสถานีรถไฟฟ้าใต้ดิน ในเส้นทางรถไฟฟ้ามหานคร สายเฉลิมรัชมงคล ที่ถนนลาดพร้าว กรุงเทพมหานคร บริเวณห้าแยกลาดพร้าว
ที่ตั้ง.
บริเวณห้าแยกลาดพร้าว (ปากทางลาดพร้าว) จุดบรรจบถนนลาดพร้าว, ถนนพหลโยธิน และถนนวิภาวดีรังสิต ในพื้นที่แขวงจตุจักร เขตจตุจักร กรุงเทพมหานคร
ที่ตั้งของสถานีพหลโยธิน เป็นพื้นที่ต่อเนื่องกันกับย่านพหลโยธินของการรถไฟแห่งประเทศไทย ซึ่งมีพื้นที่กว้างขวางตั้งแต่บริเวณบางซื่อจนถึงจตุจักร มีการประกอบธุรกิจหลากหลายรูปแบบ และเป็นศูนย์กลางการคมนาคมขนส่งที่สำคัญแห่งหนึ่งของประเทศ เพราะเป็นที่ตั้งของ สถานีขนส่งผู้โดยสารกรุงเทพ (จตุจักร) หรือหมอชิต 2 และสถานีรถไฟชุมทางบางซื่อ ที่อยู่ไม่ไกลจากสถานีพหลโยธิน ดังนั้นสถานีพหลโยธินจึงเป็นสถานีหนึ่งที่มีส่วนสำคัญต่อการพัฒนาพื้นที่ของการรถไฟแห่งประเทศไทยในอนาคต
สำหรับบริเวณห้าแยกลาดพร้าวเป็นจุดเชื่อมต่อการเดินทางที่สำคัญของกรุงเทพมหานครตอนเหนือ ในย่านถนนลาดพร้าว พหลโยธิน วิภาวดีรังสิต และรัชดาภิเษก (บริเวณแยกรัชโยธิน-รัชวิภา) โดยเป็นที่ตั้งอาคารสำนักงาน อาคารที่พักอาศัยอย่างหนาแน่น และมีสถานศึกษาที่สำคัญหลายแห่ง รวมทั้งมีศูนย์การค้าอยู่รายรอบ ประกอบด้วยศูนย์การค้าใหญ่หลายแห่ง เช่น เซ็นทรัลพลาซ่า ลาดพร้าว, ยูเนี่ยน มอลล์, โลตัส และแหล่งค้าปลีกผู้ค้ารายย่อย เช่นตลาดนัดหลังการบินไทย ซึ่งในย่านดังกล่าวยังไม่มีระบบรถไฟฟ้าเข้าไปถึง แต่ในต้นปี 2559 รฟม. ได้เริ่มดำเนินการก่อสร้างโครงการรถไฟฟ้าบีทีเอสส่วนต่อขยาย (หมอชิต - สะพานใหม่ - คูคต) ซึ่งการรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนแห่งประเทศไทยเป็นผู้รับผิดชอบทั้งโครงการ จึงทำให้สถานีพหลโยธินมีผู้โดยสารใช้บริการเป็นจำนวนมาก และเป็นสถานีที่มีความสำคัญทางธุรกิจในพื้นที่โดยรอบ
รายละเอียดของสถานี.
สีสัญลักษณ์ของสถานี.
ใช้สีเหลืองตกแต่งกระเบื้องที่เสา ผนังและขอบด้านบนของแนวประตูกั้นชานชาลา เนื่องจากสถานีตั้งอยู่บริเวณสวนสมเด็จย่า 84 จึงใช้สีที่มีความเกี่ยวข้องกับราชวงศ์ 
รูปแบบของสถานี.
เป็นสถานีใต้ดิน กว้าง 22 เมตร ยาว 226 เมตร ระดับชานชาลาอยู่ลึก 18 เมตรจากผิวดิน เป็นชานชาลาแบบกลาง (Station with Central Platform)
การจัดพื้นที่ในตัวสถานี.
แบ่งเป็น 2 ชั้นบนดิน และ 3 ชั้นใต้ดิน ประกอบด้วย
ศูนย์การค้าภายในสถานี.
ภายในสถานีพหลโยธิน ได้จัดให้มีส่วนร้านค้าหรือ เมโทรมอลล์ ที่ชั้นบนสุดของสถานี เปิดให้บริการเมื่อวันที่ 16 ธันวาคม 2548 เป็นสถานีที่สองในระบบรถไฟฟ้ามหานคร ถัดจากสถานีสุขุมวิท ต่อมาได้เปิดเมโทรอาร์ต ห้องแสดงและชุมชนสำหรับผู้รักงานศิลปะ เมื่อวันที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2566
ปิดเทอมใหญ่ หัวใจว้าวุ่น

ปิดเทอมใหญ่ หัวใจว้าวุ่น  เป็นภาพยนตร์ไทยแนวก้าวผ่านวัย โรแมนติก สุขนาฏกรรม ที่ออกฉายใน พ.ศ. 2551 กำกับโดย ทรงยศ สุขมากอนันต์ โดยค่ายจีทีเอช นำแสดงโดย ชาลี ไตรรัตน์, ศิรชัช เจียรถาวร, อังศุมาลิน สิรภัทรศักดิ์เมธา, โฟกัส จีระกุล, รัชชุ สุระจรัส, ชุติมา ทีปะนาถ, ฉันทวิชช์ ธนะเสวี, ธนิยา อำมฤตโชติ และอาโออิ โซระ เป็นภาพยนตร์ที่เล่าความรักหลากรูปแบบของหนุ่มสาว โดยแบ่งออกเป็น 4 ตอน ตัวละครแต่ละตอนไม่มีความเกี่ยวเนื่องกัน โดยเนื้อเรื่องทั้งหมดเป็นเรื่องที่เกิดในช่วงปิดเทอมใหญ่ใน พ.ศ. 2551
การตอบรับ.
คำวิจารณ์.
อัญชลี ชัยวรพร จาก thaicinema.org วิจารณ์การกำกับของทรงยศไว้ว่า "ทรงยศเหมาะสำหรับทำหนังที่เน้นการแสดงและดราม่ามากกว่า ทุกตอนของเรื่องนั้นล้วนมีส่วนดราม่าทั้งหมด และดูจะเป็นจุดแข็งที่สุดของทุกตอน นักแสดงก็ทำงานได้ดีในส่วนที่เป็นดราม่าทั้งหมด ทรงยศไม่ค่อยเหมาะที่จะทำหนังน่ารัก ๆ ใสปิ๊ง เพราะเขาจับหัวใจหลักตรงนี้ไม่ได้" 
การออกฉายและรายได้.
"ปิดเทอมใหญ่ หัวใจว้าวุ่น" ออกฉายเมื่อวันที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2551 ด้วยโรงฉายถึง 163 โรง ทำรายได้สัปดาห์แรกที่ 34.1 ล้านบาท ปิดที่สัปดาห์ที่ 4 ทำรายได้รวมที่ 80 ล้านบาท
รางวัลและการเสนอชื่อเข้าชิง.
ตัวหนา หมายถึง สาขารางวัลที่ได้รับ
เพลงประกอบภาพยนตร์.
เพลงประกอบในภาพยนตร์เรื่องนี้ มีเพลงดังอันดับ 1 บนคลื่นวิทยุฮอตเวฟอย่างเพลง "อย่างน้อย" ร้องโดยวงบิ๊กแอส และยังมีเพลงที่ร้องโดยนักแสดงในหนังอย่างเพลง "รอเธอหันมา" ร้องโดยโฟกัส จีระกุล 
อัลบั้มเพลงประกอบภาพยนตร์ "ปิดเทอมใหญ่ หัวใจว้าวุ่น" วางแผงเมื่อวันที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2551
เรื่องสั้น

เรื่องสั้น คือบันเทิงคดีร้อยแก้วรูปแบบหนึ่ง หมายถึงเรื่องแต่งที่มีขนาดสั้น มีจำนวนคำระหว่างหนึ่งพันถึงหนึ่งหมื่นคำ หากเกินกว่านี้อาจกลายเป็นนวนิยาย เนื่องจากเรื่องสั้นมีองค์ประกอบเหมือนกับนวนิยาย ทั้งโครงเรื่อง, ฉาก, ตัวละคร, แก่นเรื่อง ด้วยเหตุนี้ เรื่องสั้นจะถูกบังคับให้มีตัวละครจำนวนไม่มากและไม่สามารถเขียนพรรณาอย่างเยิ่นเยิ้อละเอียดละออ ส่วนเด่นสุดของเรื่องสั้นคือแก่นเรื่อง การดำเนินเรื่องจะมุ่งเข้าสู่ประเด็นหลักอย่างรวดเร็ว ส่วนองค์ประกอบอื่นเป็นส่วนรอง ตัวละครบางตัวอาจไม่ปรากฏภูมิหลังหรือไม่ปรากฏชื่อเสียด้วยซ้ำ
วรรณกรรมที่คลับคล้ายจะเรื่องสั้นเรื่องแรกของไทย คือเรื่อง "สนุกนึก" โดยพระเจ้าน้องยาเธอ กรมหลวงพิชิตปรีชากร เมื่อพ.ศ. 2427 นักวิชาการบางคนลงความเห็นว่า แท้จริงแล้ว กรมหลวงพิชิตปรีชากรต้องการแต่งนวนิยาย แต่เรื่องดังกล่าวเกิดเป็นประเด็นกับสมเด็จพระสังฆราช จึงต้องยุติการแต่งและกลายเป็นเรื่องสั้นไป เรื่องสั้นฉบับแรกของไทยจึงน่าจะเป็น "พระเปียให้ทานธรรม"
อันดากับฟ้าใส

อันดากับฟ้าใส เป็นภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายเมื่อวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2540 โดยแกรมมี่ฟิล์ม กำกับโดยหม่อมหลวงพันธุ์เทวนพ เทวกุล นำแสดงโดย สินจัย หงษ์ไทย, พงษ์พัฒน์ วชิระบรรจง, ชลธิชา นวมสุคนธ์ และ อนันดา เอเวอร์ริ่งแฮม
เรื่องย่อ.
อันดามัน (อนันดา เอเวอร์ริ่งแฮม) เด็กหนุ่ม ผู้รักธรรมชาติ ท้องทะเล เขาชอบดำน้ำ และเก็บสิ่งของที่นักท่องเที่ยวมักง่าย ทิ้งลงมาในทะเล เขาฝันว่าจะได้พบหญิงในฝัน แล้ววันหนึ่งอันดามันได้ช่วย "ฟ้าใส" (จอย ชลธิชา) ซึ่งกำลังจะจมน้ำ เขาผายปอด ช่วยชีวิตเธอ ทำให้ทั้งคู่เกิดความรู้สึกพิเศษต่อกัน แต่ เมธินี (สินจัย หงษ์ไทย) แม่ของ ฟ้าใส ที่คิดว่าทั้งคู่มีอะไรเกินเลยกัน มากกว่าความเป็นเพื่อน ทำให้ สมบัติ (พงษ์พัฒน์ วชิระบรรจง) พ่อ ของ อันดามัน ต้องเข้ามาช่วยเหลือลูกชาย
ดอนิงตันพาร์ก

ดอนิงตันพาร์ก (Donington Park) ตั้งอยู่ใกล้ปราสาทดอนิงตัน เลสเตอร์เชอร์ตะวันตกเฉียงเหนือ ประเทศอังกฤษ ใช้เป็นสถานที่แข่งรถ และจัดแสดงดนตรี มาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2474
สนามแข่งรถดอนิงตันพาร์ก เปิดใช้เป็นสนามแข่งรถจักรยานยนต์มาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2474 และใช้เป็นสนามแข่งรถกรังปรีซ์ ระหว่างปี พ.ศ. 2478 ถึง พ.ศ. 2481 และปิดตัวลงในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เพื่อใช้เป็นศูนย์ซ่อมบำรุงของกองทัพอังกฤษ
หลังสงครามโลกครั้งที่สอง ในช่วงทศวรรษ 1970 สนามถูกซื้อไปโดย Tom Wheatcroft เพื่อฟื้นฟูเป็นสนามแข่งรถอีกครั้ง เริ่มเปิดใช้งานเมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2520 ใช้เป็นสนามแข่งรถจักรยานยนต์ รถสูตรหนึ่ง และจัดแสดงดนตรีร็อก
พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าพีรพงศ์ภาณุเดช เคยทรงแข่งขันที่ดอนิงตันพาร์กหลายครั้ง และเคยชนะเลิศการแข่งขันต่อเนื่อง 12 ชั่วโมง รายการ "12 Hour Sports Cars" เมื่อวันที่ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2480 และรายการ "Nuffield Trophy" เมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2481 และทรงได้อันดับที่ 5 และ 6 ในการแข่งขันรายการ ดอนิงตันกรังปรีซ์ ระหว่างปี พ.ศ. 2478 - 2480
พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้ามหาหงสโสภาค

พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้ามหาหงสโสภาค เป็นพระโอรสในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นสุรินทรรักษ์ (พระราชโอรสในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชและเจ้าจอมมารดาตานี ต้นราชสกุลฉัตรกุล) มีพระนามเดิมว่า หม่อมเจ้าชายมหาหงส์ ฉัตรกุล ประสูติเมื่อ พ.ศ. 2375 พระองค์ได้เสกสมรสกับหม่อมศรี และหม่อมแดง มีพระโอรส 3 คน และพระธิดา 5 คน
ในปี พ.ศ. 2396 รัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 4 ได้สถาปนา หม่อมเจ้ามหาหงส์ ฉัตรกุล ขึ้นเป็น พระวงศ์เธอ พระองค์เจ้ามหาหงสโสภาค ซึ่งต่อมาพระอิสริยยศ "พระวงศ์เธอ พระองค์เจ้า" ได้รับการเปลี่ยนแปลงเป็น "พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้า" ในรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5 
พระองค์ได้สิ้นพระชนม์เมื่อปี พ.ศ. 2428 และพระราชทานเพลิง ณ วัดบุปผารามวรวิหาร เมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2428
คริสตัลพาเลซเซอร์กิต

คริสตัลพาเลซเซอร์กิต (Crystal Palace Circuit) เป็นสนามแข่งรถ ตั้งอยู่ในคริสตัลพาเลซพาร์ก ลอนดอน ประเทศอังกฤษ บริเวณสถานที่ที่เคยจัดนิทรรศการสิ่งประดิษฐ์และอุตสาหกรรม พ.ศ. 2394 (The Great Exhibition)
สนามแข่งรถแห่งนี้เปิดใช้แข่งรถจักรยานยนต์เป็นครั้งแรก เมื่อวันที่ 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2470 ในช่วงแรกเป็นสนามหินบด มีความยาว 1 ไมล์ (1.6 กิโลเมตร) แต่ได้รับการปรับปรุงในปี พ.ศ. 2479 เพิ่มความยาวเป็น 2 ไมล์ (3 กิโลเมตร) ราดผิวหน้าด้วยทาร์แมค เพื่อจัดการแข่งขัน ลอนดอนกรังปรีซ์ ครั้งที่ 1 เมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2480 ผู้ชนะเลิศคือ พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าพีรพงศ์ภาณุเดช ทรงขับรถอีอาร์เอ "รอมิวลุส" ติดหมายเลข 17
ระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง สนามแห่งนี้ถูกปิดใช้งานจนถึงปี พ.ศ. 2496 และปรับลดความยาวเหลือเพียง 1.39 ไมล์ (2.2 กิโลเมตร) ใช้แข่งขันรถฟอร์มูลา แต่เนื่องจากค่าใช้จ่ายในการบำรุงรักษาสูง จึงได้ปิดการใช้งานไปในปี พ.ศ. 2517
พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าพีรพงศ์พาณุเดช ทรงแข่งขันที่สนามนี้หลายครั้ง ชนะเลิศจำนวน 4 ครั้ง คือ
ชุมชน

ชุมชน  เป็นหน่วยทางสังคม (กลุ่มของสิ่งมีชีวิต) ซึ่งมีสิ่งร่วม (commonality) เช่น แบบแผนสังคม, ศาสนา, ค่านิยม, ประเพณี หรืออัตลักษณ์เป็นจุดร่วมกัน ชุมชนอาจมีสำนึกร่วมแห่งสถานที่อันตั้งอยู่ภายในบริเวณทางภูมิศาสตร์บริเวณหนึ่ง (เช่น ประเทศ หมู่บ้าน เมือง ย่าน) หรือในพื้นที่เสมือนผ่านแพลตฟอร์มในการติดต่อสื่อสาร ความสัมพันธ์ อันยั่งยืนซึ่งได้ขยายออกนอกความสัมพันธ์ทางเครือญาตินั้นสามารถเกิดสำนึกของชุมชน, อัตลักษณ์, การปฏิบัติ และหน้าที่ในองค์กรทางสังคม เช่น ครอบครัว บ้าน ที่ทำงาน รัฐบาล สังคม หรือมนุษยชาติทั้งปวง ชุมชนนั้นยังอาจหมายถึงกลุ่มขนาดใหญ่ เช่น ชุมชนรัฐ, ชุมชนระหว่างประเทศ, and ชุมชนเสมือน
ภาษาอังกฤษของคำว่าชุมชนคือ "community" นั้นมาจากภาษาฝรั่งเศสเก่าคำว่า "comuneté" (ตรงกับภาษาฝรั่งเศสปัจจุบัน "Communauté") ซึ่งมาจากภาษาละติน "communitas" "ชุมชน", "จิตวิญญาณสาธารณะ" (จากภาษาละติน "communis", "common")
แซมมวล ดูรัน

แซมมวล ดูรัน  นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 1 กันยายน พ.ศ. 2511 ที่ บูกิดนอน ประเทศฟิลิปปินส์ สถิติการชก 100 ครั้ง ชนะ 71 (น็อค 35) เสมอ 2 แพ้ 27 
ประวัติ.
ดูรันขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 24 มกราคม พ.ศ. 2530 ชนะคะแนน ลิโต วัลมอรา ที่ ฟิลิปปินส์ จากนั้นขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ จนได้ชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นแบนตัมเวทเมื่อ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2533 แพ้คะแนน โลเรเรมอร์ ปอนตีโน จากนั้น เดินทางมาชิงแชมป์เงารุ่นแบนตัมเวท WBC ชนะน็อค สมิง เกียรติเพชร ยก 5 เมื่อ 24 มีนาคม พ.ศ. 2533 ดูรันได้ไปชกนอกรอบทีญี่ปุ่น แพ้น็อค โจอิชิโร ทัตสุโยชิ ยก 7 และไปเสียแชมป์เงาที่สกอตแลนด์เมื่อ 9 ตุลาคม พ.ศ. 2533 แพ้คะแนน ดอนนี ฮูด ต่อมา ดูรันได้ครองแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นแบนตัมเวทเมื่อ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2534 ชนะน็อค รอนนี โรเมโร ยก 2 แล้วมาชกนอกรอบ ชนะน็อค โอเล่ห์ เกียรติวันเวย์ ยก 6 และป้องกันแชมป์ฟิลิปปินส์ได้ถึง 3 ครั้ง ก่อนจะขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นแบนตัมเวท IBF เมื่อ 18 กันยายน พ.ศ. 2535 แพ้คะแนน ออร์ลันโด คานิชาเลส ไม่ได้แชมป์ ดูรันกลับมาชกป้องกันแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นเดิมไว้ได้อีก 2 ครั้ง ก่อนจะเสียแชมป์ไปเมื่อ 29 เมษายน พ.ศ. 2537 แพ้คะแนน เจส มาคา และยังมาชกแพ้คะแนน ฉลาม ป.พงษ์สว่างแบบค้านสายตาเมื่อ พ.ศ. 2536 ด้วย ต่อมา ดูรันขึ้นชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นเฟเธอร์เวทเมื่อ 4 ธันวาคม พ.ศ. 2537 ชนะคะแนน นิก อีเนโร ได้แชมป์มาครอง และป้องกันแชมป์ไว้ได้ถึง 4 ครั้ง
ดูรันขึ้นชิงแชมป์ OPBF เมื่อ 6 มิถุนายน พ.ศ. 2539 ชนะคะแนน ปาร์ก ยองวูน ป้องกันแชมป์ได้แค่ครั้งเดียว ก็เสียแชมป์ไปเมื่อ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2539 แพ้น็อค โคจิ มัตสุโมโตะ ยก 8 ดูรันกลับมาครองแชมป์ OPBF รุ่นเดิมได้อีกเมื่อชิงแชมป์ที่ว่างเมื่อ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2540 ชนะคะแนน สิงห์หนุ่ม ชูวัฒนะ แต่พอป้องกันแชมป์ครั้งแรกก็เสียแชมป์ไปอีกเมื่อ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2540 แพ้คะแนน ทาเกโอะ อิมาโอกะ ดูรันชิงแชมป์คืนอีกเมื่อ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2541 แต่ก็แพ้คะแนน อิมาโอกะไปอีก ดูรันได้ชิงแชมป์ PABA เฉพาะกาลรุ่นเฟเธอร์เวทเมื่อ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2542 แพ้น็อค ชอย ชุลซู ยก 2 ที่ จีน ใน พ.ศ. 2543 ดูรันมาชกนอกรอบในไทย แพ้คะแนน รุ่งสุรินทร์ ลูกคลองจั่น และชนะคะแนน ดัทช์บอย ดัทช์บอยยิม ดูรันได้ครองแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นเฟเธอร์เวทอีกครั้งเมื่อ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2544 ชนะน็อค โจบาร์ ดามอสมอก ยก 8 ป้องกันแชมป์ได้ 1 ครั้ง ก่อนจะเสียแชมป์ไปเมื่อ 17 สิงหาคม พ.ศ. 2545 แพ้คะแนน เจฟฟรีย์ โอนาเต ดูรันยังคงชกต่อเนื่องมาเรื่อยๆ และได้ชิงแชมป์ WBO เอเชียรุ่นเฟเธอร์เวทเมื่อ 4 ตุลาคม พ.ศ. 2547 แพ้น็อค เทอดศักดิ์ ก่อเกียรติยิม ยก 4 หลังจากที่ชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวทไม่สำเร็จเมื่อ 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2548 แพ้น็อค จิมเร็กซ์ จาคา ยก 2 แล้ว ดูรันก็แขวนนวมไป
ตำบลวิชิต

วิชิต เป็นหนึ่งในแปดตำบลของอำเภอเมืองภูเก็ต จังหวัดภูเก็ต ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของเทศบาลนครภูเก็ต ตำบลวิชิตมีเนื้อที่ประมาณ 56 ตารางกิโลเมตร หรือประมาณ 35,000 ไร่ พื้นที่ทั้งหมดของตำบลอยู่ในเขตเทศบาลตำบลวิชิต
สำนักงานเทศบาลตำบลวิชิตตั้งอยู่บนถนนเจ้าฟ้าตะวันออก (บริเวณวัดเทพนิมิตร) เลขที่ 54/1 หมู่ที่ 1 ตำบลวิชิต อำเภอเมืองภูเก็ต จังหวัดภูเก็ต อยู่ห่างจากที่ว่าการอำเภอเมืองภูเก็ตประมาณ 4 กิโลเมตร อยู่ห่างจากศาลากลางจังหวัดภูเก็ตประมาณ 5 กิโลเมตร
ประวัติ.
เดิมชื่อ "ตำบลระแงง" มีการจัดตั้งองค์การบริหารส่วนตำบลวิชิต ตามพระราชบัญญัติ สภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. 2537 เมื่อวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2538 และได้จัดตั้งเป็น เทศบาลตำบลวิชิต ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เมื่อวันที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2550
ภูมิศาสตร์.
ภูมิประเทศ.
พื้นที่ส่วนใหญ่ เป็นที่ราบลุ่ม ตั้งอยู่ระหว่าง ทะเลกับภูเขา โดยมีพื้นที่ที่ติดกับทะเล ใช้ทำการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำ พื้นที่เนินเขา ใช้ทำการเกษตร พื้นที่ราบ ใช้เป็นที่อยู่อาศัย
ภูมิอากาศ.
ตั้งอยู่ในเขตภูมิอากาศแบบมรสุมเขตร้อน แต่อากาศไม่ร้อนจัด เนื่องจากอิทธิพลของทะเล มี 2 ฤดู คือ ฤดูฝน และฤดูร้อน
หมู่บ้าน.
ตำบลวิชิตแบ่งออกเป็น 9 หมู่บ้าน ได้แก่ 
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
เพียงพอน

เพียงพอน  คือสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในสกุล "Mustela" ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของวงศ์ Mustelidae มีถิ่นกำเนิดกว้างขวางทั้งในทวีปเอเชีย, แอฟริกาเหนือ, ยุโรป, อเมริกาเหนือ และอเมริกาใต้
เพียงพอนมีรูปร่างโดยรวมเป็นสัตว์ขนาดเล็ก มีความยาวตั้งแต่ 15–55 เซนติเมตร น้ำหนักตั้งแต่ 30–40 กรัม ไปจนถึง 1.4–3.2 กิโลกรัม เป็นสัตว์กินเนื้อเป็นอาหาร มีรูปร่างเพรียวยาว ส่วนขาทั้งสี่ข้างสั้น มีนิ้วเท้า 5 นิ้ว เล็บมีความแหลมคม แต่พับเก็บเล็บไม่ได้ ปากแหลม ภายในปากมีฟันแหลมคมจำนวน 34 ซี่ ทุกชนิดจะมีต่อมกลิ่นที่ก้น ซึ่งจะผลิตสารเคมีสีเหลืองคล้ายน้ำมันที่มีกลิ่นเหม็นรุนแรง ใช้ในประกาศอาณาเขต เป็นสัตว์มีความปราดเปรียวว่องไว หากินได้ทั้งกลางวันและกลางคืน โดยจะล่าสัตว์ขนาดเล็ก เช่น หนู, หนูผี, ตุ่น, แมลง, สัตว์เลื้อยคลาน หรือสัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำเป็นอาหาร รวมทั้งอาจล่ากระต่ายได้ด้วย รวมทั้งล่าเป็ด, ไก่, นกกระทา ในพื้นที่เกษตรกรรมของมนุษย์ได้ด้วย ซึ่งจะใช้ลำตัวที่เพียวยาวนั้นมุดเข้าไปล่าถึงในโพรงดิน
นอกจากนี้แล้ว เพียงพอนเป็นสัตว์ที่เมื่อผสมพันธุ์กันแล้ว ตัวผู้จะผสมกับตัวเมียหลายตัว แต่จะอยู่กับตัวเมียเพียงตัวเดียว ในบางชนิด ไข่เมื่อได้รับการปฏิสนธิแล้ว จะยังไม่ฝังตัวในผนังมดลูก แต่จะลอยอยู่อย่างนั้น ซึ่งอาจกินเวลานับ 10 เดือน จะฝังตัวเฉพาะเมื่อถึงฤดูกาลที่อาหารอุดมสมบูรณ์เท่านั้น มีระยะเวลาการตั้งท้องนานประมาณ 35–45 วัน ออกลูกครั้งละ 4–10 ตัว และอาจมากได้ถึง 13 ตัว ซึ่งจะออกลูกในโพรงของสัตว์ที่ล่าได้ ลูกที่เกิดใหม่ตาจะยังไม่ลืม จะมีขนบาง ๆ ปกคลุมลำตัวเท่านั้น จะลืมตาเมื่ออายุได้ 3–4 สัปดาห์ หรืออาจจะ 5–6 สัปดาห์ มีระยะเวลาการกินนมแม่ 5–10 สัปดาห์ และจะอาศัยอยู่กับแม่จนอายุได้ 1 ปี
ในอดีต เพียงพอนมักถูก[[มนุษย์]]ล่า เพื่อนำขนและ[[หนัง]]ไปทำเป็น[[เสื้อขนสัตว์]]ที่เรียกว่า "เสื้อขนมิงก์" ในปัจจุบัน ในบางชนิดนิยมเลี้ยงเป็น[[สัตว์เลี้ยง]] 
แบ่งออกได้เป็น 18 [[สปีชีส์|ชนิด]] (ดูในตาราง)
ใน[[ประเทศไทย]]มักพบในพื้นที่ที่มีความสูงจาก[[ระดับน้ำทะเล]]นับพัน[[เมตร]] พบประมาณ 3 ชนิด ได้แก่ [[เพียงพอนไซบีเรีย]] ("M. sibirica"), [[Mustela nudipes|เพียงพอนเหลือง]] ("M. nudipes") และ[[เพียงพอนเส้นหลังขาว]] ("M. strigidorsa")
โรงเรียนคลองเมืองพิทยาคม

โรงเรียนคลองเมืองพิทยาคม (ค.ม.พ.) เป็นโรงเรียนระดับมัธยมศึกษา ประจำตำบล เปิดสอนระดับช่วงชั้นที่ 3 และ 4 (มัธยมศึกษาปีที่ 1 – 6) อยู่ในตำบลคลองเมือง อำเภอจักราช จังหวัดนครราชสีมา 30230 สังกัดกองการศึกษา ศาสนาและวัฒนธรรม องค์การบริหารส่วนจังหวัดนครราชสีมา (เดิมสังกัดสำนักงานการศึกษานครราชสีมาเขต 2 สำนักงานการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ)
คาบายากิ

คาบายากิ (; โรมาจิ: "kabayaki") เป็นอาหารญี่ปุ่นชนิดหนึ่งที่มีการตระเตรียมด้วยเนื้อปลา โดยเฉพาะปลาไหลอุนางิ ซึ่งตัวปลาจะถูกผ่าแยกออกเป็นแนวยาวจากด้านบน (หลัง) หรือส่วนท้องจนถึงปลายหาง จากนั้นก็เอาเครื่องในและเลาะก้างออก หั่นเนื้อปลาเป็นชิ้นรูปสีเหลี่ยม เสียบด้วยไม้ และนำไปจุ่มกับซอสที่ทำมาจากซีอิ๊วรสหวานก่อนที่จะนำไปย่างบนเหล็กปิ้งย่างหรือตะแกรงเหล็กย่าง
นอกจากอูนางิแล้ว การตระเตรียมแบบเดียวกันที่ทำมาจากปลาตัวยาวที่ไม่มีก้างอื่นๆ เช่น ปลาวงศ์ปลายอดจาก ปลาวงศ์ปลาหมู ปลาดุก ปลาไหลทะเล และกิมโปะ (ギンポ) (gunnels) อีกอย่างหนึ่งยังสามารถหาผลิตภัณฑ์อาหารกระป๋องที่มีป้ายฉลากเขียนคำว่า ซันมะแบบคาบายากิ(ปลาเซารีแปซิฟิก)
คาบายากินั้นเป็นที่นิยมอย่างมากและอุดมไปด้วยวิตามินเอและอี และกรดไขมันโอเมกา 3 ประเพณีที่ยอดนิยมจากยุคสมัยเอโดะ เรียกร้องให้กินคาบายากิในช่วงฤดูร้อนเพื่อเพิ่มความแข็งแกร่ง โดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงกลางฤดูร้อนที่เรียกว่า โดโย โนะ อูชิ โนะ ฮิ (土用の丑の日), ซึ่งสามารถตกปลาไหลที่ไหนก็ได้ในระหว่างวันที่ 18 กรกฎาคม ถึง 8 สิงหาคมของทุกปี
คาบายากิมักจะเสิร์ฟอยู่ด้านบนข้าวถ้วยชาม(ดมบูริ) และถูกเรียกว่า อูนาดง รูปแบบที่ผู้คลั่งไคล้นิยมชอบคือ อูนาจู ซึ่งจะถูกวางไว้ในกล่องเคลือบเงาที่ต่อเป็นชั้นๆที่เรียกว่า จูบาโกะ นอกจากนี้ยังฉีกเนื้อปลาไหลและผสมกับข้าวอย่างเท่าๆ กันเพื่อทำฮิตสึมาบุชิ (櫃まぶし) ซึ่งสามารถมีความสุขในการรับประทานได้ในภูมิภาคบริเวณนาโงยะ
โดโรโระ

สิบจัตวาโดโรโระ เป็นตัวละครจากเรื่อง เคโรโระ ขบวนการอ๊บอ๊บป่วนโลก
สิบจัตวาโดโรโระ เป็นรุ่นเดียวกับสิบโทเคโรโระระดับชั้นสิบจัตวามาจากหมู่ดาวแกรมม่าดาวเคราะห์ลำดับที่ 58 ดาวเคโรนสังกัดการรุกรานจักรวาลทหารเอกจู่โจมพิเศษสิบจัตวา
 โดโรโระมีร่างกายสีน้ำเงินอ่อนที่หน้าผากและหน้าท้องมีสัญลักษณ์เป็นรูปดาวสี่แฉกสีแดงและเหลือง มีนิสัยอ่อนโยน และจิตใจดี แต่เป็นมักถูกเมินเฉยและถูกลืมในกลุ่มเพื่อนๆ ทำให้โดโรโระมักแสดงความน้อยใจอยู่บ่อยครั้ง
ด้วยความสามารถในการเป็นแอสแซสซินที่เก่งและฝีมือเหนือชั้น ทำให้ได้เป็นทหารเอกด้วยฝีมือในเรื่องดาบและดาวกระจาย 
เมื่อสมัยก่อน โดโรโระมีชื่อว่าเซโรโระ ได้เปลี่ยนชื่อเมื่อมาที่มาถึงเพโคปอง(โลก)โดยเหตุที่เปลี่ยนชื่อเนื่องจากได้โคยูกิได้ช่วยชีวิตเขาเอาไว้จากกับดัก และ สอนถึงวิถีนินจา จึงได้เปลี่ยนชื่อตนเองเพื่อทิ้งตัวตนในอดีตและคาดหวังว่าเพื่อนๆในกลุ่มจะยอมรับเขา
บ้านของโดโรโระ.
โดโรโระอาศัยอยู่ที่บ้านไม้ที่ทำด้วยไม้ไผ่กับโคยูกิในป่าลึกบ้านหลังนี้ทำขึ้นเมื่อวันที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2550เป็นบ้านที่โคยูกิสร้างขึ้นเพื่อเป็นที่หลบภัย แต่ในที่สุดก็ต้องมาอยู่ที่บ้านไม้ไผ่กับโดโรโระในป่านี้ มีลักษณะไม่กว้างขวางนัก แต่พออยู่สบาย ใกล้ชิดธรรมชาติและบรรยากาศดี มีบ่อน้ำเล็กๆให้ความชุ่มชื้นแก่ทั้งสองคนอีกด้วย โดโรโระรักบ้านหลังนี้มาก เวลามีใครคิดจะทำลายบ้านหลังนี้เพราะเกะกะ เขาจะโกรธสุดขีดแล้วชักดาบขู่ไล่ไปที่อื่น แต่บางทีโดโรโระก็ยังไปชวนพวกฟูยูกิ นัทสึมิมาอยู่ในตอนที่ไฟดับเพราะบ้านของโคยูกิมีลมเย็นพัดผ่าน โดโรโระจึงมีความสัมพันธุ์กับครอบครัวฮินาตะมากขึ้น บ้านหลังนี้ตั้งอยู่ที่ประเทศญี่ปุ่นในเมืองโอคุโตเกียวเขตใน
เป็นบ้านที่สงบเงียบอยู่กับธรรมชาติเหมาะกับอุปนิสัยของโดโรโระมากทีเดียว
ในภาคมังงะ บ้านของโคยูกิและโดโรโระอยู่ติดกับบ้านของครอบครัวฮินาตะและดูเหมือนบ้านธรรมดา แต่ภายในนั้นเป็นบ้านนินจาแบบโบราณ
ความสัมพันธ์กับอะสึมายะ โคยูกิ.
โดโรโระมีความสัมพันธ์อันดีกับ อาสึมายะ โคยูกิ เพราะโคยูกิและเซโระยาฉะเคยไปช่วยโดโรโระตอนที่โดโรโระนอนสลบอยู่ที่ใต้ต้นไม้โดยไม่คิดอะไรและไม่ถาม(เพราะสงสารโดโรโระ)เป็นผู้ให้ที่พักพิงแก่โดโรโระ โดโรโระเห็นความรักอันบริสุทธิ์ของสาวน้อยชาวเพโคปอง จึงล้มเลิกความคิดที่จะทำลายโลก เพราะโลกนี้ควรมีแต่ความสุขไม่ควรยึดครองอย่างเผด็จการ ดังนั้นโดโรโระจึงช่วยทำให้โลกสงบขึ้นและโคยูกิยังช่วยโดโรโระอีกด้วยในการทำให้โลกสู่ความสวยงามในคราบของนินจาสาวที่ปฏิบัติการร่วมกัน แต่โคยูกิอยากให้โดโรโระไปอยู่กับพรรคพวกนั่นคือเคโรโระ แต่โดโรโระบอกว่าพวกเคโรโระคิดจะทำลายโลกขัดกับเจตนารมณ์ของเขา จึงไม่ขอไปอยู่ แต่สุดท้ายเคโรโระแสดงให้เห็นถึงความอ่อนโยนที่มีต่อโลก โดโรโระจึงยอมเปิดใจเข้าพวกและยืดเวลาแผนการครองโลกไปอีก ซึ่งโคยูกิดีใจที่โดโรโระมีความสุขและได้อยู่กับเพื่อน ๆอย่างที่มันควรจะเป็น
ความสัมพันธ์กับเคโรโระ.
โดโรโระมีความสัมพันธ์กับเคโรโระคือเคยเป็นเพื่อนกันในสมัยเด็ก(กิโรโระด้วย)แต่เคโรโระทำตัวไม่ดีกับโดโรโระไว้มาก เช่น ในวันที่ฝนตกเคโรโระหยิบร่มของ โดโรโระกลับบ้านหน้าตาเฉยทำให้โดโรโระต้องเดินตากฝนกลับบ้าน,เคโรโระเคยทำกล่องเพลงสุดที่รักของโดโรโระพังและเคโรโระยังเคยทำตัวไม่ดีกับโดโรโระไว้อีกมากมาย เมื่อเคโรโระและเพื่อนๆพูดอะไรที่เกี่ยวข้องกับเรื่องพวกนี้โดโรโระก็จะซึมไปเลย แต่สุดท้ายโดโรโระก็ต้องเข้าพวก(อย่างเสียไม่ได้) 
ในบางครั้ง เมื่อเคโรโระคิดแผนการยึดครองโลกได้แล้วสั่งการไปยังหน่วยรบ เมื่อโดโรโระพิจารณาแล้วว่าส่งผลร้ายต่อโลกจะไม่ร่วมมือในแผนการและหาทางขัดขวางอย่างเงียบๆ(ไม่มีใครทัดทานเพราะโดโรโระจะหายตัวไปทุกที) 
แต่ในบางครั้ง ที่แผนของเคโรโระทำให้โลกเกิดธรรมชาติอันสวยงามเช่นหิมะ โดโรโระก็จะยอมเข้าร่วมด้วย
บรุกแลนส์

บรุกแลนส์  เป็นสนามแข่งรถในอดีต ตั้งอยู่ใกล้เมืองเวย์บริดจ์ เซอร์รีย์ ประเทศอังกฤษ เป็นสนามแข่งรถแห่งแรกของโลกที่สร้างเป็นรูปวงรี เปิดใช้งานตั้งแต่ พ.ศ. 2450 จนถึง พ.ศ. 2482 นอกจากนี้ยังถูกใช้งานเป็นสนามบิน แห่งแรก ๆ ของประเทศอังกฤษ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2451 และเป็นโรงเรียนการบินแห่งแรกของอังกฤษใน พ.ศ. 2453
สนามแห่งนี้เปิดใช้งานตั้งแต่วันที่ 17 มิถุนายน พ.ศ. 2450 และใช้เป็นสถานที่แข่งขันรถแบบต่อเนื่อง 24 ชั่วโมง เป็นครั้งแรกของโลก หลังเปิดใช้ไม่นาน เมื่อเริ่มสร้างมีความยาว 2.75 ไมล์ (4.4 กิโลเมตร) และได้ต่อเติมเป็น 3.25 ไมล์ (5.2 กิโลเมตร) สนามแห่งนี้นับเป็นสนามสำคัญในช่วงก่อนสงครามโลกครั้งที่สอง
ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง สนามแข่งรถถูกปิดใช้งานและใช้เป็นที่ตั้งโรงงานสร้างเครื่องบินทิ้งระเบิด Vickers Wellington และใช้งานต่อเนื่องมาจนถึงปี พ.ศ. 2532
ปัจจุบัน บรุกแลนส์ ใช้งานเป็นพิพิธภัณฑ์เกี่ยวกับการบินและยานยนต์ เป็นสถานที่จัดแอร์โชว์ และแข่งขันรถโบราณ
ซัลทซ์บวร์ค

ซัลทซ์บวร์ค ([ˈzaltbʊʁk] , [ˈsaltsbʊʁk]) เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดลำดับที่ 4 ในประเทศออสเตรีย และเป็นเมืองหลวงของรัฐซัลทซ์บวร์ค เมืองเก่าของซัลทซ์บวร์คและสถาปัตยกรรมบาโรกเป็นหนึ่งในใจกลางเมืองที่ถูกดูแลรักษาอย่างดีที่สุดในกลุ่มประเทศที่พูดภาษาเยอรมันด้วยกัน และได้รับการยูเนสโกขึ้นทะเบียนให้เป็นมรดกโลก ในปี พ.ศ. 2540 ซัลทซ์บวร์คเป็นที่จดจำกันในฐานะที่ตั้งอยู่บนเทือกเขาแอลป์ ซัลทซ์บวร์คเป็นบ้านเกิดของโมทซาร์ท คีตกวีคลาสสิก และเป็นฉากของภาพยนตร์เพลง "มนต์รักเพลงสวรรค์" (The Sound of Music) รวมถึงละครไทยเรื่อง ดาวหลงฟ้า ภูผาสีเงิน อีกด้วย
ฟูจิสปีดเวย์

ลู่แข่งนานาชาติฟูจิ เป็นสนามแข่งรถ ตั้งอยู่เชิงภูเขาไฟฟูจิ ในเมืองโอยามะ จังหวัดชิซูโอกะ ประเทศญี่ปุ่น เป็นของโตโยต้ามอเตอร์หลังจากซื้อมาจากมิตซูบิชิ ในปี พ.ศ. 2543 ปัจจุบันใช้เป็นสถานที่แข่งขันรถสูตรหนึ่งเจแปนกรังปรีซ์ NASCAR และโมโตจีพี หลังจากว่างเว้นการจัดแข่งขันรายการใหญ่นานถึง 29 ปี และได้รับการปรับปรุงเส้นทาง และผลักดันจากโตโยต้า แย่งชิงสถานะการเป็นเจ้าภาพจากสนามซูซูกะเซอร์กิตของฮอนด้ามอเตอร์
สนามฟูจิสปีดเวย์ เริ่มสร้างตั้งแต่ พ.ศ. 2506 เพื่อใช้จัดการแข่งขันรถในรูปแบบเดียวกับ NASCAR ของสหรัฐ ในระยะแรกสนามมีความยาว 4 กิโลเมตร (2.5 ไมล์) เปิดใช้งานเมื่อ พ.ศ. 2508 และมีการปรับปรุงใหม่หลายครั้ง และได้เป็นสถานที่จัดแข่งขันรถสูตรหนึ่งเป็นครั้งแรกในญี่ปุ่น เมื่อ พ.ศ. 2519 ก่อนจะถูกย้ายไปจัดที่ซูซูกะเซอร์กิต เนื่องจากปัญหาเรื่องความปลอดภัย และเกิดอุบัติเหตุร้ายแรงบ่อยครั้ง
สนามฟูจิสปีดเวย์ ได้รับการปรับปรุงครั้งล่าสุดในปี พ.ศ. 2546 จากการออกแบบโดยแฮร์มัน ทิลเคอ ชาวเยอรมัน
โซปราโน

โซปราโน  คือ โทนเสียงในการร้องเพลงประสานเสียง ซึ่งเป็นโทนเสียงที่สูงของนักร้องหญิง และเป็นโทนเสียงที่สูงที่สุดในวงขับร้องประสานเสียงอีกด้วย
ประเภทของเสียงโซปราโน
อัลโต

อัลโต (Alto) มาจากรากศัพท์ภาษาละตินว่า "Altus" แปลว่า "เสียงสูง" มีความหมายหลายแบบ
สำหรับเครื่องดนตรี อัลโต มักหมายถึงเสียงเครื่องดนตรีที่มีเสียงสูงสุดเป็นอันดับสอง รองจากทรีเบิล (treble) หรือ โซปราโน เช่น อัลโตแซกโซโฟน มีเสียงสูงรองจากโซปราโนแซกโซโฟน และเสียงสูงกว่าเทเนอร์แซกโซโฟน
ในวงขับร้องประสานเสียงแบบสี่แนว SATB เสียงอัลโต ถือเป็นโทนเสียงสูงเป็นที่สองจากสี่ระดับ (ประกอบด้วย โซปราโน, (คอนทรา)อัลโต, เทเนอร์ และเบส) โดยโทนเสียงต่ำสุดของนักร้องหญิง บางครั้งเรียกว่า คอนทราลโต (contralto) มาจากการประสมคำว่า contra และ alto แต่หากเป็นวงขับร้องประสานเสียงแบบหญิงล้วน ซึ่งมักนิยมร้องแบบสองแนว SA หรือสามแนว SSA เสียงอัลโตจะเป็นเสียงนักร้องหญิงที่โทนเสียงต่ำที่สุดในวง
นครเกแบ็ก

นครเกแบ็ก  หรือ นครควิเบก  เป็นเมืองหลวงของรัฐเกแบ็ก โดยเกแบ็กเป็นเมืองใหญ่อันดับสองของรัฐรองมาจากมอนทรีออล ตัวเมืองอยู่ห่างจากมอนทรีออล 233 กิโลเมตร
ตัวเมืองจะมีจุดที่เป็นเมืองเก่า (Vieux-Québec) ซึ่งเป็นเมืองที่เก่าที่สุดในทวีปอเมริกาเหนือ ก่อตั้งเมื่อปี ค.ศ. 1608 โดยในส่วนเมืองเก่านี้เองได้ถูกกำหนดให้เป็นมรดกโลกโดยยูเนสโก เมืองเกแบ็กมีประชากร 494,142 คน (สัมมโน 2549)
ชื่อเมืองเกแบ็กมาจากคำในภาษาของอินเดียนแดงเผ่าอัลกอนควิน จากคำว่า Kébec หมายถึงจุดที่แม่น้ำแคบเข้า ซึ่งเป็นตำแหน่งที่ตั้งของเมืองเกแบ็กพอดี
น้ำมันดีเซล

น้ำมันดีเซล  คือ น้ำมันเชื้อเพลิงสำหรับเครื่องยนต์ดีเซล เป็นส่วนหนึ่งของน้ำมันดิบที่ได้จากโรงกลั่นน้ำมัน (เช่นเดียวกับน้ำมันเบนซิน) ซึ่งเป็นน้ำมันที่เรียกว่า น้ำมันใส มีจุดเดือดอยู่ที่ประมาณ 180-370 องศาเซลเซียส เครื่องยนต์ดีเซลเป็นเครื่องยนต์ที่มีแรงอัดสูง (High Compression) และ สามารถจุดระเบิดได้เอง การจุดระเบิดของเชื้อเพลิงชนิดนี้เกิดขึ้นมาจากความร้อนของแรงอัดสูงของอากาศในกระบอกสูบ โดยไม่มีความจำเป็นที่จะต้องใช้หัวเทียน 
ผลิตภัณฑ์น้ำมันดีเซลที่ใช้งานอาจแบ่งตามคุณสมบัติที่ใช้ คือ 
แต่ด้วยข้อจำกัดของเครื่องยนต์ดีเซลคือให้แรงม้าน้อยจึงใช้บรรทุกของได้ดี
วังคันธวาส

วังคันธวาส ตั้งอยู่บนถนนวิทยุ เป็นตำหนักที่ประทับส่วนพระองค์ของสมเด็จพระราชปิตุจฉา เจ้าฟ้าวไลยอลงกรณ์ กรมหลวงเพชรบุรีราชสิรินธร 
ซึ่งหลังจากสมเด็จพระราชปิตุจฉา เจ้าฟ้าวไลยอลงกรณ์ กรมหลวงเพชรบุรีราชสิรินธร สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2481 สมเด็จพระศรีสวรินทิราบรมราชเทวี พระพันวัสสาอัยยิกาเจ้า ได้พระราชทานวังคันธวาสให้กับโรงเรียนราชินีบน เพื่อเก็บผลประโยชน์เป็นรายได้บำรุงโรงเรียน ปัจจุบันพื้นที่ของวังคันธวาส เป็นที่ตั้งของโรงแรมดิ แอทธินี โฮเทล แบงค็อก, อะ ลักซ์ชูรี คอลเล็คชั่น โฮเทล ของนายเจริญ สิริวัฒนภักดี
อี จุน-กี

อี จุน-กี (เกิด 17 เมษายน ค.ศ. 1982) เป็นนักแสดง นักร้อง นักเต้น และนายแบบชาวเกาหลีใต้ เขามีชื่อเสียงครั้งแรกในภาพยนตร์ที่ได้รับคำชมอย่าง "กบฏรักจอมแผ่นดิน" (2005) และได้รับการยอมรับมากขึ้นในละครรัก-ตลกเรื่อง "รักหมดใจยัยกะล่อน" (2005−06) ตั้งแต่นั้นมา เขาได้แสดงแนวอื่น ๆ ที่หลากหลาย เช่น ละครประวัติศาสตร์ ("ซากึก") และโลดโผนระทึกขวัญ เขายังเป็นที่รู้จักจากละครเรื่อง "ข้ามมิติ ลิขิตสวรรค์" ในบทบาท วังโซ ความนิยมของเขาโดยเฉพาะในทวีปเอเชีย ทำให้เขามีชื่อเสียงในระดับฮันรยู
เค-โอติก

เค-โอติก  เป็นบอยแบนด์สัญชาติไทย ค่ายกามิกาเซ่ ในเครืออาร์เอส ประกอบด้วยสมาชิกจำนวนห้าคนคือ จงเบ, เคนตะ, โทโมะ, ป๊อปปี้ และ เขื่อน ในปี 2565 สมาชิก โทโมะ, เขื่อน, ป๊อปปี้ กลับมาเดบิวต์อีกครั้งในชื่อห TKP
ที่มาของชื่อวง.
คำว่า K-OTIC หรือ เค-โอติก ดัดแปลงมาจากคำว่า Chaos (เค-ออส) ซึ่งมาจากภาษากรีกโบราณ แปลว่า เทพเจ้าแห่งความปั่นป่วนวุ่นวาย K หมายถึง Kick ass (สุดขั้ว), O หมายถึง Outstanding (นอกกรอบ), T หมายถึง Terrific (สุดยอด), I หมายถึง Incredible (เหนือคำบรรยาย), C หมายถึง Chaotic (ปั่นป่วน) เนื่องจากสมาชิกวงพบชื่อเทพเจ้าเคออส (ka-os) ในหนังสือโดยบังเอิญ ซึ่งเป็นชื่อเทพเจ้าแห่งความวุ่นวายจึงรู้สึกพอใจที่จะใช้ชื่อนี้ เพราะแสดงถึงความวุ่นวายของสมาชิก จึงนำมาปรับเปลี่ยนเป็น K-otic
การยุบวงเค-โอติก.
มาจากการที่จองเบสมาชิกสัญชาติเกาหลี 1 เดียวในสมาชิก มีสาเหตุจำเป็นที่ต้องขอออกจากวงและค่ายกามิกาเซ่ไป เนื่องด้วยสาเหตุที่จองเบต้องเดินทางไปเกณฑ์ทหารที่ประเทศเกาหลีใต้เพื่อรับใช้ชาติของตนจองเบบอกว่าความจริงไม่อยากจะออกจากวงเพราะยังอยากอยู่เป็นหนึ่งในสมาชิกของ เค-โอติก ต่อไปและเมืองไทยก็เปรียบเสมือนบ้านของตนเช่นกัน แต่มันเป็นหน้าที่ ที่ต้องทำ ไม่มีทางที่ไม่ไป และทั้งนี้จองเบไม่ได้ต่อสัญญากับอาร์เอสอีกเพราะไม่แน่ใจว่าจะได้กลับมาเป็นนักร้องเหมือนเดิมหรือเปล่า และนี่คือสาเหตุหลักของการยุบวง ส่วน ป๊อปปี้ อีกหนึ่งสมาชิกของวงก็ต้องไปเรียนต่อเมืองนอกซึ่งการไปครั้งนี้ก็ไปแค่ชั่วคราวโดยป๊อปปี้กล่าวว่า อย่างที่เรารู้กันว่าวัฒนธรรมไทยเรางดงามแต่ตนอยากจะไปรับรู้วัฒนธรรมประเทศอื่นซึ่งเป็นการรับรู้ด้านใหม่ๆ ตนเลยไปเป็นนักเรียนแลกเปลี่ยนที่ประเทศเยอรมันแต่ก็ยังนับว่าอยู่ในการควบคุมการดูแลในค่ายกามิกาเซ่อยู่ โดย เค-โอติก ได้สื่อสารความรู้สึกที่ เค-โอติก มีต่อแฟนคลับถึง 5 ปีด้วยผ่าน MV เพื่อน (Friend) และคอนเสิร์ต K-OTIC The Memory Concert ในวันที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2555 โดยสมาชิกอีก 3 คน ได้แก่ เขื่อน, โทโมะและเคนตะ ก็ยังคงอยู่ในค่ายกามิกาเซ่ต่อไปและยังไม่ได้สรุปผลงานว่าจะตั้งวงใหม่หรือเปล่าโดยทางทีมงานฝ่ายบริหารค่ายกามิกาเซ่ได้กล่าวเอาไว้ว่าอาจจะมีโปรเจ็กต์ให้ทำและถ้ามีคอนเสิร์ตก็ยังเล่นคอนเสิร์ตกามิกาเซ่อยู่ โดยเหตุที่กล่าวมาทั้งหมดได้มีสมาชิก 1 คนที่ต้องออกจากวงไปคือ จองเบ ทำให้ เค-โอติก ไม่สามารถรวมตัวกันได้ เพราะทั้ง 5 กล่าวเอาไว้ว่า ถ้า เค-โอติก อยู่กันไม่ถึง 5 คนก็ไม่สามารถเป็น เค-โอติก ได้ สุดท้ายพวกเขาทั้ง 3 ไม่ต่อสัญญากับต้นสังกัดและยุบวงไป
ทัศนคติขัดขวาง

ทัศนคติขัดขวาง (conflict attitude หรือ conflict paradigm) คือการมีแนวคิดทัศนคติ หรือ กรอบแนวคิดที่ ขัดขวางกันและกัน 
ไม่คิดไปในทิศทางดียวกัน มีความคิด อยู่ตรงข้ามกันโดยปราศจากเหตุผลอันสมควร 
การแสดงออกถึงความไม่เห็นด้วย ความขัดแย้งในเชิงแนวความคิด คิดคนละขั้ว คิดคนละทาง
วัดกษัตราธิราชวรวิหาร

วัดกษัตราธิราชวรวิหาร เป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดวรวิหาร ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา อำเภอพระนครศรีอยุธยานอกเกาะเมืองทางด้านทิศตะวันตก ตรงข้ามกับวังหลังหรือวังสวนหลวงเดิมชื่อ "วัดกษัตรา" หรือวัดกษัตราราม และยังมีเกจิคือพระวิสุทธาจารย์ หลวงปู่เทียม สิริปัญฺโญ เป็นเกจิอาจารย์ อีกด้วยปัจจุบันมีพระเทพวัชรจริยาจารย์ เจ้าคณะจังหวัดพระนครศรีอยุธยา เป็นเจ้าอาวาส
วัดกษัตราธิราชวรวิหาร เป็นวัดโบราณสร้างขึ้นในสมัยกรุงศรีอยุธยาเป็นราชธานี มีพระปรางค์เป็นประธานของวัด ในสมัยรัชกาลที่ 1 สมเด็จพระเจ้าหลานเธอ เจ้าฟ้ากรมพระอนุรักษ์เทเวศร์ กรมพระราชวังบวรสถานพิมุข และสมเด็จพระสัมพันธวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมขุนอิศรานุรักษ์ (เกศ) ทรงปฏิสังขรณ์ขึ้นใหม่ทั้งพระอาราม 
วัดกษัตราเปลี่ยนชื่อเป็น "วัดกษัตราธิราช" ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
สถานที่สำคัญภายในวัด คือ พระประธานในพระอุโบสถที่มีแท่นฐานผ้าทิพย์ปูนปั้น ฝีมือประณีตงดงาม ใบเสมาของพระอุโบสถเป็นใบเสมาคู่แกะสลักลวดลายวิจิตรบรรจง 
ปัจจุบันเป็นวัดที่มีพระสงฆ์จำพรรษา พระสงฆ์ที่เป็นที่นับถือ คือพระเกจิอาจารย์หลวงปู่เทียม
วัดบรมวงศ์อิศรวรารามวรวิหาร

วัดบรมวงศ์อิศรวรารามวรวิหาร เดิมชื่อ วัดทะเลหญ้า หรือวัดทำเลหญ้า ด้วยชื่อวัดมาจากชื่อตำบลเดิมมีชื่อว่า ตำบลทะเลหญ้า (หรือตำบลสวนพริกในปัจจุบัน) เป็นวัดโบราณตั้งอยู่กลางทุ่งนา ด้านทิศตะวันตกของแม่น้ำป่าสักริมคลองน้ำยา (ปัจจุบันเรียกว่า คลองตะเคียนเหนือ หรือคลองขุนละคอนไชย) ใกล้กับเพนียดคลองช้าง พวกกรมพระคชบาลสร้างขึ้นในสมัยกรุงศรีอยุธยาตั้งแต่ในรัชกาลสมเด็จพระมหาธรรมราชาธิราช เคยเป็นวัดของพวกกรมพระคชบาลมาก่อน และยังเคยเป็นที่ตั้งค่ายทหารฝ่ายอยุธยาช่วงการเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่สอง เช่น ทัพของหมื่นทิพเสนา ปลัดกรมตำรวจในขวา ถือพล 1,000 นาย ตั้งพลที่วัดทะเลหญ้า ในพระราชพงศาวดารกรุงศรีอยุธยา กล่าวว่า เมื่อ พ.ศ. 2302 ครั้งศึกอลองพญายกมาประชิดพระนคร ทหารฝ่ายอยุธยาแต่งทัพไปยันข้าศึกกองหน้าของพม่าแต่ถูกทัพพม่าตีแตกไล่มาจนถึงวัดทะเลหญ้า แม้ฝ่ายทหารอยุธยาตั้งค่ายหนุนอยู่ที่นั่นก็ยกออกไปช่วยแต่ถูกข้าศึกตีแตกพ่ายไปอีก วัดทะเลหญ้าจึงถูกทิ้งร้างกลายเป็นโคกอยู่กลางทุ่งหลังจากเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่สอง ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2310 เป็นต้นมา แม้กองทัพพม่าได้เผาพระที่นั่งเพนียด แต่วัดคงไม่ได้ถูกไฟไหม้ไปด้วยเพราะปรากฎว่ายังมีพระสงฆ์จำพรรษาอยู่ตลอดเวลาจนถึงสมัยกรุงรัตนโกสินทร์
ต่อมา เมื่อปี พ.ศ. 2419 สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ามหามาลา กรมพระยาบำราบปรปักษ์ ได้เสด็จไปทอดพระเนตรการคล้องช้างที่พระนครศรีอยุธยา ทรงเห็นว่าเป็นวัดที่ชำรุดทรุดโทรม จึงทรงบริจาคเงินบูรณปฏิสังขรณ์โบสถ์ วิหารของวัดใหม่ทั้งหมด ในลักษณะสร้างวัดขึ้นมาใหม่ในที่วัดร้างเพราะศิลปกรรมภายในพระอุโบสถ วิหาร เจดีย์ รูปศิลปะต่างๆ เป็นลายเครือวัลย์ล้อมพระมหามาลา อาจเป็นตราประจำองค์พระผู้สถาปนาวันนี้ ล้วนเป็นศิลปกรรมสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ทั้งสิ้น แล้วทรงถวายเป็นพระอารามหลวง พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวพระราชทานชื่อใหม่ว่า "วัดบรมวงศ์อิศรวราราม" พร้อมทั้งเสด็จพระราชดำเนินตัดลูกพัทธสีมา พระองค์เสด็จพระราชดำเนินมายังวัดบรมวงศ์อิศรวรารามวรวิหารถึง 8 ครั้ง 
ใน พ.ศ. 2444 หลังจากสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ามหามาลา กรมพระยาบำราชปรปักษ์สิ้นพระชนมแล้ว 15 ปี ปรากฏว่า ผนังอุโบสถด้านทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ได้ทรุด พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวจึงพระราชทานความช่วยเหลือซ่อมแซม ส่วนเสนาสนะอื่น ๆ นั้น พระยาปริยัติวงศาจารย์ได้บูรณปฏิสังขรณ์เรื่อยมา
สิ่งศักดิ์สิทธิ์และสิริมงคลสำคัญของวัด คือ ประวัติศาสตร์ของวัดกับรัชกาลที่ 5 มีรูปหล่อเคารพพระองค์ในวิหาร นอกจากนี้ยังมีพระตำหนักของพระองค์เป็นที่เก็บรูปภาพโบราณและพระราชประวัติตั้งแต่ประสูติจนถึงสวรรคต ส่วนเจดีย์ทรงกลมที่ตั้งอยู่ระหว่างพระอุโบสถกับวิหาร สร้างบนเนินเจดีย์โบราณของวัดเพื่อเป็นที่บรรจุพระบรมสารีริกธาตุ และพระอัฐิกับพระสรีรางคาร ของสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ามหามาลา กรมพระยาบำราบปรปักษ์
ชื่อตั้งไร้คำบรรยาย

ชื่อตั้งไร้คำบรรยาย ("Nomen nudum") เป็นคำในภาษาละตินที่แปลว่า "ชื่อที่ปราศจาก" ใน อนุกรมวิธาน ถูกใช้เพื่อแสดงถ้อยคำที่ดูเหมือน ชื่อวิทยาศาสตร์และมีความมุ่งหมายให้มันเป็นชื่อวิทยาศาสตร์ในเวลาต่อมา แต่ยังไม่สามารถเป็นได้เพราะที่มีการตีพิมพ์หรือเผยแพร่ออกไปยังไม่มีรายละเอียดที่เพียงพอ และด้วยเหตุนี้จึงเป็น "ปราศจาก"
เพราะ "ชื่อตั้งไร้คำบรรยาย" ยังไม่ใช่ชื่อวิทยาศาสตร์ที่ผู้เขียนสามารถตีพิมพ์ลงไปให้ถูกต้องได้ ถ้าผู้เขียนตีพิมพ์โดยใช้ชื่อ "ชื่อตั้งไร้คำบรรยาย" เป็นคนแรก และภายหลังถูกรับรองด้วยรายละเอียดที่ใช้ได้และเหตุผลที่เพียงพอ วันที่ตีพิมพ์, เหตุผล, รายละเอียด จะกลายเป็นวันที่ที่อนุกรมวิธานตั้งชื่อนี้ขึ้น
อภิธาน ของระบบชื่ออนุกรมวิธานสัตว์สากล ("International Code of Zoological Nomenclature (ICZN) ") ให้นิยามว่า:
<templatestyles src="แม่แบบ:คำพูด/style.css" />nomen nudum (pl. nomina nuda) , n.คำในภาษาละตินที่อ้างอิงถึงชื่อนั้น, ถ้ามีการเผยแพร่ก่อนปี ค.ศ. 1931, ถ้าไม่เพียงพอทำตามมาตรา 12; หรือ, ถ้ามีการเผยแพร่หลังปี ค.ศ. 1930, ถ้าไม่เพียงพอทำตามมาตรา 13. […]
และระเบียบของระบบชื่ออนุกรมวิธานสัตว์:
<templatestyles src="แม่แบบ:คำพูด/style.css" />12.1. ให้ถือตามนี้ [การใช้ชื่อวิทยาศาสตร์], ทุกๆชื่อใหม่ที่เผยแพร่ก่อนปี ค.ศ. 1931 ต้อง … ถูกแนบโดยคำบรรยายลักษณะสำคัญหรือความชัดเจนของชื่ออนุกรมวิธานที่ใช้แทน, หรือโดยการบ่งชี้ [ต้องอ้างอิงถึงรายละเอียดหรือความชัดเจน] …
13.1. ให้ถือตามนี้, ทุกๆชื่อใหม่ที่เผยแพร่หลังปี ค.ศ. 1931 ต้อง … ถูกแนบโดยคำบรรยายลักษณะสำคัญหรือความชัดเจนว่าถ้อยแถลงในถ้อยคำตัวอักษรมีความหมายแสดงให้เห็นความแตกต่างในอนุกรมวิธาน หรือถูกแนบโดยบรรณานุกรมที่อ้างอิงถึงถ้อยแถลงที่เผยแพร่ไป
อภิธานของระบบชื่ออนุกรมวิธานพืชสากล ("International Code of Botanical Nomenclature (ICBN) ") ให้นิยามว่า: 
<templatestyles src="แม่แบบ:คำพูด/style.css" />ชื่ออนุกรมวิธานใหม่ที่เผยแพร่ออกไปโดยปราศจากรายละเอียด หรือ การวินิจฉัย หรืออ้างอิง/วินิจฉัยรายละเอียด
วัดตูม (จังหวัดพระนครศรีอยุธยา)

วัดตูม ตั้งอยู่ริมถนนสายประตูชัย อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เป็นวัดที่สร้างขึ้นตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา โดยใช้เป็นที่สำหรับลงเครื่องพิชัยสงคราม วัดตูมได้รับการบูรณปฏิสังขรณ์เรื่อยมาและได้รับการยกฐานะขึ้นเป็นพระอารามหลวงในรัชกาลที่ 4
พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวและพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวได้เสด็จพระราชดำเนินมาทรงบำเพ็ญพระราชกุศลถวายผ้าพระกฐินหลายครั้ง โดยเฉพาะในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดให้มีการทำพิธีลงยันต์และอักขระลงในธงไชยพระครุฑพ่าห์เพื่อพระราชทานเป็นธงไชยเฉลิมพลแก่ทหารในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 1
สิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่สำคัญภายในวัดตูม คือ "หลวงพ่อทองสุขสัมฤทธิ์" เป็นพระพุทธรูปสำริดทรงเครื่องปางมารวิชัย โดยมีลักษณะพิเศษ คือ บนพระเศียรขององค์พระสามารถเปิดออกและมีน้ำไหลซึมออกมาตลอดเวลา เชื่อกันว่าเป็นน้ำมนต์ศักดิ์สิทธิ์สามารถรักษาโรคภัยให้หายได้ และผู้มีขอพรมักจะประสบผลสำเร็จ โดยเฉพาะในด้านอาชีพหน้าที่การงาน
สิ่งที่น่าสนใจ.
พระพุทธรูปซึ่งมีลักษณะพิเศษคือ พระเศียรตอนเหนือพระนลาฎ (หน้าผาก) เปิดออกได้และพระเกศมาลาถอดได้ ภายในพระเศียรเป็นบ่อกว้างลึกลงไปเกือบถึงพระศอ มีน้ำไหลซึมออกมาตลอดเวลาเหมือนหยาดเหงื่อ เป็นน้ำใสเย็นบริสุทธิ์ปราศจากมลทิน สามารถรับประทานได้โดยปราศจากอันตรายใดๆ และไม่แห้งขาดหาย พระพุทธรูปองค์นี้เป็นพระพุทธรูปสัมฤทธิ์ทรงเครื่อง ปางมารวิชัย นามเดิมของท่านคือ "หลวงพ่อทองสุขสัมฤทธิ์" เรียกกันเป็นสามัญว่า "หลวงพ่อสุข" หน้าตักกว้าง 87 เซนติเมตร สูง 1.50 เมตร สร้างสมัยใดไม่ปรากฏตำนาน เป็นพระทรงเครื่องแบบมหาจักรพรรดิ์ราชาอธิวาสสวมมงกุฎ มีกุณฑลทับทรวง สังวาลพาหุรัดประดับด้วยเนาวรัตน์ ประทับนั่งขัดสมาธิ พระพุทธรูปองค์นี้จะเปิดเศียรพระทุกวันที่ 1 ของเดือน
ซาร์

ซาร์  เป็นชื่อเรียกตำแหน่งพระมหากษัตริย์ของชาวสลาฟตอนใต้และตะวันออก คำว่าซาร์มาจากภาษาละตินว่า "ซีซาร์" ("Caesar") ซึ่งเป็นผู้ปกครองแผ่นดินโรมัน ซาร์อาจมีอิสริยยศเป็นกษัตริย์หรือจักรพรรดิก็ได้
ตำแหน่ง "ซาร์" และชื่อที่คล้ายกัน เป็นตำแหน่งทางการในรัฐเหล่านี้:
ผู้ปกครองคนแรกที่ใช้ตำแหน่ง "ซาร์" คือซีเมออนที่ 1 แห่งบัลแกเรีย และคนสุดท้ายที่ใช้ตำแหน่งนี้คือซีเมออนที่ 2 ซาร์แห่งบัลแกเรียองค์สุดท้าย