สำนักสราญรมย์

สำนักเสี่ยวเหยา  เป็นหนึ่งในสำนักลึกลับของนวนิยายจักรวาลกิมย้งปรากฏที่เรื่องแปดเทพอสูรมังกรฟ้าเพียงเรื่องเดียว มิใช่สำนักนักพรตหรือสำนักนักปราชญ์โบราณ ตามที่ลือมาแต่อย่างใด แต่เป็นสำนักมาร
สำนักนี้มีกฎที่พิศดารอยู่ข้อหนึ่ง เว้นเหล่าศิษย์ในสำนักแล้ว คำว่า “สำนักเสี่ยวเหยา” ห้ามมิให้ผู้คนภายนอกล่วงรู้โดยเด็ดขาด หาไม่แล้วต้องลงมือฆ่าปิดปากคนผู้นั้นให้สิ้นเสียในทันที
สำนักเสี่ยวเหยา คัดเลือกศิษย์ด้วยรูปลักษณ์โหงวเฮ้ง ศิษย์สตรีเพศต้องรูปโฉมงดงาม ศิษย์บุรุษเพศต้องมีใบหน้าที่หล่อเหลา
วิทยายุทธ์.
แปดเทพอสูรมังกรฟ้าฉบับปรับปรุงใหม่ ค.ศ. 2005.
มีอีกชื่อว่า “ตำราเทพ” เคล็ดวิชาอมตะหนึ่งเดียวจากในเครือนวนิยายอาจารย์กิมย้ง ที่ไม่เปิดเผยมาก่อนในสองเวอร์ชันก่อนหน้า อ้างอิงจากนวนิยายแปดเทพอสูรมังกรฟ้าฉบับปรับปรุงครั้งล่าสุดปี ค.ศ. 2005 หรือ พ.ศ. 2549 ซึ่งในปัจจุบันประเทศไทยยังไม่มีสำนักพิมพ์ใดหรือสื่อพิมพ์นำเข้าลิขสิทธิ์อย่างเป็นทางการ พลังสุดฟ้าสิ้นดินอมตะนิรันดร์ หรือ ตำราเทพนี้ มาแทนที่ พลังภิภพหกบรรจบตัวข้าพลังเอกอุ หรือ พลังจักรวาลของนางเฒ่าทาริกาเทียนซาน นั่นหมายความว่านางได้ฝึกปรือวิทยายุทธ์ใหม่ จึงเรียนมาเพื่อทราบโดยทั่วกัน
การสืบทอดตำแหน่งเจ้าสำนัก.
ในช่วงแรกเริ่ม ผู้ใดมีฝีมือกล้าแข็งกว่าจะได้รับเลือกเป็นเจ้าสำนักมิใช่ศิษย์คนโตแต่อย่างใด ผลชัยชนะครั้งนั้นตกเป็นของ ‘อู๋หย่าจือ’ หากแต่ครั้งกระโน้น
‘นางเฒ่าทาริกาเทียนซาน’ และ ‘หลี่ชิวสุ่ย’ 
ไม่สิเน่หารักใคร่ในตัว ‘อู๋หย๋าจื่อ’ แล้ว
มิทราบว่าตำแหน่งเจ้าสำนักนี้ยังจะตกอยู่ในน้ำมือของเขาหรือไม่ 
กาลต่อมา ‘อู๋หย๋าจื่อ’ รับศิษย์ 2 คน ศิษย์คนโตคือซูซิงเหอ ศิษย์คนเล็กคือติงชุนชิว เขาได้ใช้ประกาศิตของเจ้าสำนักกำหนดกฎเกณฑ์ผู้ใดเรียนรู้สรรพวิชาการต่าง ๆ ของสำนักได้หลากหลายแขนงจะได้สืบทอดตำแหน่งเจ้าสำนัก
ข้อมูลอื่น ๆ.
อาวุธลับแขนงหนึ่งที่บัญญัติโดยนางเฒ่าทาริกาเทียนซาน แท้จริงแล้วอาวุธลับแขนงนี้เป็นเกร็ดน้ำแข็งที่เบาบางดุจกระดาษ ดูเผิน ๆ คล้ายไม่มีอันใดพิศดาร แต่ทว่าแอบแฝงไปด้วยพลังภายในของสำนักสราญรมย์ ผู้ใช้ยันต์เป็นตายสามารถปรุงแต่งสัดส่วนอิน-หยาง ร้อนรุ่ม-เยือกเย็น ตามใจปรารถนา มีเพียง หัตถ์หกสุริยันเทียนซาน ของสำนักสราญรมย์เท่านั้น ที่จะสามารถขจัดได้ ผู้ที่ถูกยันต์เป็นตายปลูกฝัง จะมีอาการคันและชา มีอาการเจ็บปวดเหมือนเข็มทิ่มแทง ราวกับว่ามดหมื่นตัวกัดแทะ
แปดเทพอสูรมังกรฟ้าฉบับใหม่ ปี 2005
จะมีรายละเอียดเกี่ยวกับยันต์เป็นตายมากขึ้น นอกจากจะเล่นงานภายนอกแล้ว จะเล่นงานอวัยวะภายในทั้ง 11 จุด ได้แก่ อวัยวะตันทั้ง 5 อวัยวะกลวงทั้ง 6
อวัยวะตันทั้ง 5 ได้แก่ : ตับ หัวใจ ม้าม ปอด ไต 
อวัยวะกลวงทั้ง 6 ได้แก่ : ถุงน้ำดี ลำไส้เล็ก กระเพาะอาหาร ลำไส้ใหญ่ กระเพาะปัสสาวะ และซานเจียว
ตัวยาลักษณะเป็นสีเหลือง กลิ่นแสบฉุนเข้มข้นรุนแรง 
มีประสิทธิภาพคืนชีวิตชุบวิญญาณและยังสามารถระงับอาการของยันต์เป็นตายได้ชั่วคราว
เกิดจากการรับประทานยาเม็ดงูหมีเก้าโคจรสองเม็ด
ผู้ถูกพิษก่อนเสียชีวิตจะมีรอยยิ้มประหลาดพิกล 3 ครั้ง แล้วจึงสิ้นลมหายใจ
น้องสาวของหลี่ชิวสุ่ย วัย 11 ปี ในนวนิยายไม่ปรากฏชื่อและมิได้ระบุว่านางเป็นศิษย์สำนักเสี่ยวเหยาแต่อย่างใด
เมื่อครั้งอู๋หย๋าจื่อและหลี่ชิวสุ่ย 2 สามี-ภรรยา ครองรักกันที่ถ้ำหยกไร้ประมาณ หุบเขาไร้ประมาณ ประเทศต้าหลี่ ได้ฝึกฝนเพลงกระบี่ ที่หน้าถ้ำหยกไร้ประมาณ บังเกิดเงาสะท้อนขึ้นกำแพงหยก เป็นสิ่งที่เหล่าชาวยุทธใคร่ปรารถนาต้องการชมดู
อู๋หย๋าจื่อและหลี่ชิวสุ่ย สองสามีภรรยาแห่งสำนักเสี่ยวเหยาได้รวบรวมคัมภีร์ยุทธ์ทุกค่ายสำนัก มีความคิดที่จะบัญญัติวิชายุทธ์แขนงหนึ่งเพื่อสยบวิชาทั่วแผ่นดิน แต่ทว่าขาดเพียง 4 วิชา อันได้แก่ 1. ยี่สิบแปดฝ่ามือสยบมังกร 2. คัมภีร์เปลี่ยนเส้นเอ็น 3. ดรรชนีเอกสุริยัน 4. เทพกระบี่หกชีพจร ต่อมาอู๋หย๋าจื่อพบหยกขาวก้อนหนึ่ง จึงทำการแกะสลักอย่างพิถีพิถันโดยมีหลี่ชิวสุ่ยเป็นต้นแบบ เมื่อสำเร็จเสร็จสิ้น เขาได้หลงใหลงมงายต่อรูปปั้นหยก ไม่แยแสหรือสนใจใยดีต่อภรรยา แม้รูปลักษณ์ภายนอกของรูปปั้นหยกจะใช้หลี่ชิวสุ่ยเป็นต้นแบบ แต่ทว่าภายในใจของอู๋หย๋าจื่อเขาคิดคำนึงถึงเป็นน้องสาวหลี่สุ่ยชิว วัย 11 ปี เนื่องจากทั้ง 2 มีใบหน้าที่คลับคล้ายคลับคลากัน จุดประสงค์ความคิดที่จะบัญญัติวิชาในช่วงแรกจึงถูกลืมเลือนไป
เป็นหยกขาว ที่สลักจากรูปพรรณสัณฐานอันงดงามสะคราญของหลี่ชิวสุ่ย แกะสลักด้วยฝีมืออันปราณีตของอู๋หย๋าจื่อ เมื่อครั้งครองรักกันที่ถ้ำหยกไร้ประมาณ หุบเขาไร้ประมาณ ประเทศต้าหลี่