pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
วัดลังกา (จังหวัดสมุทรสงคราม)

วัดลังกา เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางช้าง อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม
มีเรื่องเล่ากันว่า พื้นที่บริเวณที่สร้างวัด เดิมเป็นป่าไม่มีเจ้าของ มีพระแขก 2 รูป พูดไทยไม่ได้ มาพักอาศัยอยู่ ชาวบ้านเกิดศรัทธาจึงสร้างกุฏิเล็ก ๆ 2 หลัง ถวายเป็นที่พักและอาราธนาให้ท่านอยู่จำพรรษา ในระหว่างนั้นมีพระภิกษุจากสำนักอื่นมาพักอาศัยด้วย ต่อมาวัดได้รับการปฏิสังขรณ์และสร้างถาวรวัตถุต่าง ๆ โดยความร่วมมือทั้งฝ่ายสงฆ์และชาวบ้านในตำบลนี้ เมื่อขอตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2379 จึงตั้งชื่อว่า "วัดลังกา" เพื่อเป็นอนุสรณ์แก่พระแขก 2 รูปนั้น สันนิษฐานว่าเป็นพระจากศรีลังกามากกว่าอินเดีย
สภาพของวัดลังกาในระยะแรกไม่ค่อยเจริญนัก เพราะชาวบ้านมาตั้งบ้านเรือนทำมาหากินยังน้อย อีกทั้งยังมีอีกสองวัดตั้งอยู่ใกล้ ๆ คือ วัดโรงธรรมและวัดพักตราราม ต่อมาชาวบ้านช่วยกันทำนุบำรุงวัด และได้อาราธนาพระจากที่อื่นมาจำพรรษาจนถึงสมัย พระอธิบายโต๊ะ พฺรหมฺสโร เป็นเจ้าอาวาสวัด จึงได้เจริญขึ้น โดยร่วมกับสร้างอุโบสถ กุฏิสงฆ์ หอสวดมนต์ หอฉัน สร้างด้วยไม้ทั้งสิ้น วัดลังกาได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2526 สิ่งสำคัญได้แก่ พระประธานในอุโบสถสร้างมาพร้อมกับวัด กุฏิสงฆ์สร้างด้วยไม้สักทรงไทย
คณะการจัดการสิ่งแวดล้อม มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์

คณะการจัดการสิ่งแวดล้อม มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์  เป็นหน่วยงานระดับคณะวิชาสังกัดมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ตั้งอยู่ที่วิทยาเขตหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา รับนักศึกษาครั้งแรกในปี 2532 และยกฐานะเป็นคณะในปี 2539
ประวัติ.
มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ได้ดำเนินการจัดตั้งหลักสูตรวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการสิ่งแวดล้อมขึ้นในปี พ.ศ. 2531 และรับนักศึกษารุ่นแรกใน ปี พ.ศ. 2532 โดยมีจุดมุ่งหมายที่จะผลิตบุคลากรในระดับปริญญาโท ทางด้านการจัดการสิ่งแวดล้อม เพื่อสนองตอบความต้องการนักวิชาการด้านนี้ของประเทศ และเพื่อสนับสนุนและส่งเสริมการวิจัยในประเด็นปัญหาด้านสิ่งแวดล้อม และนาผลการวิจัยเข้าถึงประชาชนกลุ่มปฏิบัติงานที่เกี่ยวข้อง หรือกลุ่มที่ได้รับผลกระทบ โดยเน้นที่จะให้ความรู้ ทักษะ และวิธีการในการแก้ไขปัญหาด้านสิ่งแวดล้อม ตลอดจนการประเมินผลกระทบจากกระบวนการพัฒนาทางเศรษฐกิจและสังคมที่มีต่อทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม
ซึ่งต่อมา หลักสูตรวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการจัดการสิ่งแวดล้อม ได้รับการแต่งตั้งเป็น “คณะการจัดการสิ่งแวดล้อม มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์” ใช้ชื่อภาษาอังกฤษว่า “Faculty of Environmental Management, Prince of Songkla University” ตามประกาศในราชกิจจานุเบกษา ฉบับกฤษฎีกา เล่ม 113 ตอนที่ 44 ก วันที่ 3 ตุลาคม 2539
คณะการจัดการสิ่งแวดล้อม มีพันธกิจหลักในการดาเนินงาน คือ มุ่งสร้างบัณฑิต ผลิตงานวิจัย รับใช้สังคม โดยมีจุดประสงค์เพื่อผลิตองค์ความรู้จากงานวิจัยในประเด็นที่เกี่ยวข้องกับการจัดการสิ่งแวดล้อม และเพื่อนาความรู้ไปถ่ายทอดสู่การบริการวิชาการ ร่วมขับเคลื่อนการพัฒนาประเทศให้ยั่งยืน
ทอมัส มิตเชลล์

ทอมัส จอห์น มิตเชลล์ (11 กรกฎาคม ค.ศ. 1892 – 17 ธันวาคม ค.ศ. 1962) เป็นนักแสดงและนักเขียนชาวอเมริกัน บทโด่งดังที่สุดของเขาคือ เจอรัลด์ โอฮารา ใน "วิมานลอย", คุณหมอบูน ใน "ฝ่าดงแดนเถื่อน", คุณลุงบิลลี ใน "อิตส์อะวันเดอร์ฟูลไลฟ์", แพต การ์เรด ใน "ดิเอาท์ลอว์" และนายกเทศมนตรีโจนัส เฮนเดอร์สัน ใน "นาทีหลั่งเลือด" เจ้าของรางวัลออสการ์, รางวัลไพรม์ไทม์เอมมี และรางวัลโทนี รวมทั้งเป็นนักแสดงชายคนแรกที่ได้รับสามมงกุฎแห่งการแสดง
มิตเชลล์ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์สองครั้งในสาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม จากผลงานการแสดงของเขาในภาพยนตร์เรื่อง "เดอะเฮอริเคน" (1938) และ "ฝ่าดงแดนเถื่อน" (1939) ซึ่งทำให้เขาชนะรางวัลออสการ์ เขายังถูกเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลไพรม์ไทม์เอมมีสามครั้งในสาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยมประเภทซีรีส์ดราม่า และมีดวงดาวอยู่ในฮอลลีวูดวอล์กออฟเฟมสองดวงสำหรับวงการภาพยนตร์และโทรทัศน์ด้วย
มิตเชลล์เสียชีวิตเมื่อวันที่ 17 ธันวาคม ค.ศ. 1962 ด้วยวัย 70 ปี จากโรคมะเร็งเยื่อบุท้อง
วิทยาลัยนานาชาติ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์

วิทยาลัยนานาชาติ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์  เป็นหน่วยงานเทียบเท่าคณะสังกัดมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ตั้งอยู่ที่วิทยาเขตหาดใหญ่ จัดการเรียนการสอนเป็นหลักสูตรนานาชาติ เรียกอีกชื่อว่า วิทยาลัยนานาชาติ วิทยาเขตหาดใหญ่ เพื่อป้องกันการสับสนกับวิทยาลัยนานาชาติ วิทยาเขตสุราษฎร์ธานี
ประวัติ.
การเปลี่ยนแปลงที่สำคัญหลายประการของการศึกษาระดับอุดมศึกษาในประเทศไทยในช่วงสิบห้าปีที่ผ่านมาเกิดขึ้นจากการเปลี่ยนแปลงนโยบายของรัฐบาลที่มีต่อการศึกษา (สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา, 2547) ในการสร้าง UIC จะต้องมีการปรับเปลี่ยนนโยบายเหล่านี้และต้องคำนึงถึงปัจจัยสำคัญอื่น ๆ อีกหลายประการด้วยภาษาอังกฤษจะเป็นสื่อกลางในการเรียนการสอนและสิ่งนี้จะมีผลกระทบอย่างยิ่งต่อการสรรหาบุคลากรและนักศึกษาตลอดจน วิธีการส่งมอบโปรแกรมของ UIC เมื่อระบุสถานะของ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ที่เสนอเป็นมหาวิทยาลัยหลายวิทยาเขต จะต้องนำมาพิจารณาด้วยว่าจะจัดสอนที่วิทยาเขตใดจึงจะได้ผลตอบรับดี
วิทยาลัยนานาชาติ วิทยาเขตหาดใหญ่จึงได้จัดตั้งขึ้นตามตามมติของสภามหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ เมื่อวันที่ 15 กันยายน 2550 โดยจัดการเรียนการสอนหมวดการศึกษาทั่วไปเป็นภาษาอังกฤษ เพื่อรองรับการเปิดหลักสูตรนานาชาติในระดับปริญญาตรีของคณะต่างๆ จัดการเรียนการสอนหลักสูตรนานาชาติที่มหาวิทยาลัยเปิดสอนเองหรือร่วมกับคณะเจ้าของศาสตร์ จัดการเรียนการสอนหลักสูตรนานาชาติร่วมกับมหาวิทยาลัยในต่างประเทศ เป็นฐานการสอน English Program ให้แก่หลักสูตร Bilingual ของมหาวิทยาลัย รวมทั้งเตรียมความพร้อมปรับพื้นฐานด้านภาษาให้กับนักศึกษาต่างชาติและนักศึกษาหลักสูตรนานาชาติ
วิทยาลัยนานาชาติ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตสุราษฎร์ธานี

วิทยาลัยนานาชาติ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตสุราษฎร์ธานี  เป็นหน่วยงานเทียบเท่าคณะสังกัดมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ตั้งอยู่ที่วิทยาเขตสุราษฎร์ธานี จัดการเรียนการสอนเป็นหลักสูตรนานาชาติ เรียกอีกชื่อว่า วิทยาลัยนานาชาติ วิทยาเขตสุราษฎร์ธานี เพื่อป้องกันการสับสนกับวิทยาลัยนานาชาติ วิทยาเขตหาดใหญ่
ประวัติ.
การเปลี่ยนแปลงที่สำคัญหลายประการของการศึกษาระดับอุดมศึกษาในประเทศไทยในช่วงสิบห้าปีที่ผ่านมาเกิดขึ้นจากการเปลี่ยนแปลงนโยบายของรัฐบาลที่มีต่อการศึกษา (สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา, 2547) ในการสร้าง UIC จะต้องมีการปรับเปลี่ยนนโยบายเหล่านี้และต้องคำนึงถึงปัจจัยสำคัญอื่น ๆ อีกหลายประการด้วยภาษาอังกฤษจะเป็นสื่อกลางในการเรียนการสอนและสิ่งนี้จะมีผลกระทบอย่างยิ่งต่อการสรรหาบุคลากรและนักศึกษาตลอดจน วิธีการส่งมอบโปรแกรมของ UIC เมื่อระบุสถานะของ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ที่เสนอเป็นมหาวิทยาลัยหลายวิทยาเขต จะต้องนำมาพิจารณาด้วยว่าจะจัดสอนที่วิทยาเขตใดจึงจะได้ผลตอบรับดี
หลังจาการก่อตั้งวิทยาลัยนานาชาติที่วิทยาเขตหาดใหญ่ เป็นไปได้ด้วยดี มหาวิทยาลัยจึงต้องการขยายวิทยาลัยนานาชาติไปสู่วิทยาเขตอื่นของมหาวิทยาลัย วิทยาลัยนานาชาติ วิทยาเขตสุราษฏร์ธานี มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ จึงได้รับการจัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 21 เมษายน พ.ศ. 2561 โดยมีมติเห็นชอบโครงการจัดตั้งวิทยาลัยนานาชาติ วิทยาเขตสุราษฏร์ธานี จากที่ประชุมสภามหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ในคราวประชุมครั้งที่ 396 (4/2561) เพื่อหน่วยงานหลักในการจัดการเรียนการสอนรายวิชาศึกษาทั่วไปทางด้านภาษาให้กับนักเรียนทุกหลักสูตรในวิทยาเขตสุราษฏร์ธานี รวมถึงการเสริมสร้างสมรรถนะสากลในด้านภาษาต่างประเทศ การเสริมสร้างความรู้ความเข้าใจในประชาคมโลก ตลอดจนมีแนวคิดในการเสริมสร้างวัฒนธรรมการใฝ่รู้ใฝ่เรียนให้กับนักศึกษาและบุคลากรของมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตสุราษฏร์ธานี นอกจากนี้ วิทยาลัยนานาชาติ วิทยาเขตสุราษฏร์ธานี ยังทำหน้าที่ในการจัดอบรมให้ความรู้ด้านภาษา และการทดสอบเพื่อวัดระดับความรู้คสามสามารถทางด้านภาษาให้กับนักศึกษา บุคลากรและบุคคลทั่วไปอีกด้วย
วัดปากน้ำโจ้โล้

วัดปากน้ำโจ้โล้ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำบางปะกง ในตำบลปากน้ำ อำเภอบางคล้า จังหวัดฉะเชิงเทรา
วัดปากน้ำโจ้โล้เดิมเป็นสำนักสงฆ์อยู่ในสมัยอยุธยาตอนปลาย หน้าวัดมีคลองไหลผ่านมารวมกับแม่น้ำบางปะกง พื้นที่บริเวณนี้เป็นที่ตั้งของทัพพม่า ซึ่งมีทั้งทัพบกและทัพเรือ ได้ต่อสู้และพ่ายแพ้ทัพของสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช พระองค์จึงโปรดเกล้าฯ ให้สร้างเจดีย์ขึ้น ณ ที่แห่งนี้ เพื่อเป็นอนุสรณ์ (แต่ต่อมาเจดีย์นี้ถูกน้ำกัดเซาะพังทลายลงไปหมด กรมศิลปากรจึงได้สร้างขึ้นมาใหม่ในบริเวณเดิม) คำว่า "โจ้โล้" มาจากการที่สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชชทรงวางแผนยุทธการการสงครามเข้าตีทหารพม่าโดยการที่ทรงโล้เรือมาตามน้ำ ให้ทหารพม่าเห็นว่าทรงมาเพียงลำพังให้ทัพพม่าตายใจ แล้วให้ทหารซุ้มล้อมโจมตีจนได้ชัยชนะ และได้เรียกกันต่อมาว่า "เจ้าโล้" แต่ต่อมาเพี้ยนมาเป็น "โจ้โล้" และอีกประวัติหนึ่งคือ ลำน้ำนี้มีปลากระพงชุกชุม และชาวจีนเรียกว่า โจ้โล้ จากข้อมูลกรมการศาสนา ระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2336
เอกลักษณ์ของวัด คือ อุโบสถสีทองทั้งหลัง หลังคาประดับด้วยพญานาคและธรรมจักรตรงกลางมีบุษบกยอดฉัตร ส่วนบริเวณกำแพงแก้วชั้นนอกตกแต่งด้วยลวดลายธรรมจักรสลับกับโคมไฟรูปช้างสามเศียรเป็นระยะ ๆ ภายในอุโบสถมีองค์หลวงพ่อโตเป็นพระประธาน จำลองมาจากพระพุทธชินราช ด้านหน้าพระประธานมีรูปพระเจ้าตากสิน ไหว้ด้วยพานเครื่องทองน้อยแทนการจุดธูปเทียน ด้านบนขออุโบสถมีการสร้างบุษบกไว้ที่ด้านบนอุโบสถเพื่อบรรจุพระบรมธาตุ ภายในอุโบสถมีการนำลวดลายปูนปั้นจำหลักหรือใช้แม่พิมพ์สร้างงานขึ้นมาประดับตกแต่งภายในอุโบสถซึ่งใช้สีทองทั้งหมดเหมือนกับภายนอก แทนการใช้ภาพจิตรกรรมฝาผนัง
นอกอุโบสถมี "ศาลาปู่หมอชีวกโกมารภัทร ปู่นารอดปู่ตาไฟ" และ "ศาลสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช" ทรงประทับท่านั่งพระหัตถ์สองข้างกำดาบที่วางอยู่บนพระเพลา ด้านข้างเป็นรูปปั้นทหารองครักษ์
หมอซ่าส์พันธุ์เอ็กซ์

หมอซ่าส์พันธุ์เอ็กซ์ เป็นละครโทรทัศน์ญี่ปุ่นแนวการแพทย์ที่ออกอากาศตอนแรกในเดือนตุลาคม 2012 ทางช่องทีวีอาซาฮี นำแสดงโดยนักแสดงชาวญี่ปุ่น เรียวโกะ โยเนกูระ
เนื้อเรื่อง.
ละครเรื่องนี้บอกเล่าเรื่องราวของ ไดมง มิชิโกะ ศัลยแพทย์อิสระที่ทำงานในโรงพยาบาลมหาวิทยาลัยในญี่ปุ่น
นักแสดง.
ละครเรื่องนี้นำแสดงโดยเรียวโกะ โยเนกูระ ในบท ด็อกเตอร์เอ็กซ์ หรือไดมง มิชิโกะ
ประวัติการออกอากาศ.
ฤดูกาลที่ 5.
ซีซั่นที่ 5 ออกอากาศในญี่ปุ่นในช่วงปลายปี 2017 หลังจากผ่านไป 5 ตอน ละครมีส่วนแบ่งตลาดเฉลี่ย 20.1% และเป็นละครที่มีอันดับสูงสุดในสถานีโทรทัศน์เอกชน
การออกอากาศ.
ในประเทศญี่ปุ่น.
ตั้งแต่ฤดูกาลแรกเป็นต้นมา "หมอซ่าส์พันธุ์เอ็กซ์" จะออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ทีวีอาซาฮิ ทุกวันพฤหัสบดี ตั้งแต่เวลา 21:00 น. ถึง 21:54 น. โดยเริ่มออกอากาศฤดูกาลแรกในวันที่ 18 ตุลาคม ค.ศ. 2012 จนถึงฤดูกาลที่ 7 ในวันที่ 16 ธันวาคม ค.ศ. 2021
การตอบรับ.
นักวิจารณ์ละครโทรทัศน์ เรอิจิ นารูมะ กล่าวว่า"หมอซ่าส์พันธุ์เอ็กซ์" นั้นมีความนิยมเทียบเท่ากับ"ไอโบ" (相棒) ชิเอะ ซาโต จาก"โตโยเกไซ" มองว่าละครโทรทัศน์นี้มีความคล้ายคลึงหรือให้บรรยากาศเหมือนกำลังรับชมภาพยนตร์ตะวันตกอย่าง "นักฆ่าเพชรตัดเพชร" (A Fistful of Dollars) ที่มีตัวละครเอกของเรื่องเป็นมือปืนที่เปรียบเสมือน "หมาป่าผู้โดดเดี่ยว" เช่นเดียวกับไดมง "ออริคอน" กล่าวถึงความเหมือนกันระหว่างไดมงและตัวละครเอกใน"มิตะ แม่บ้านพันธุ์แปลก" ที่แต่ละตัวละครต่างมีวลีเด่นเป็นของตนเอง "นี่เป็นสิ่งที่คุณต้องตัดสินใจเอง" ที่ทำให้ละครโทรทัศน์เป็นที่น่าสนใจ
สาลี่ใบอัลมอนด์

สาลี่ใบอัลมอนด์ (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Pyrus amygdaliformis") เป็นไม้ผลในสกุลสาลี่ วงศ์ Rosaceae มีถิ่นกำเนิดในยุโรปใต้แถบทะเลเมดิเตอร์เรเนียนและเอเชียตะวันตก มีความสูง 3–10 เมตร (9.8–32.8 ฟุต) ออกดอกสีขาวในเดือนเมษายน – พฤษภาคม ผลมีรสขมและฝาด สามารถผสมกันได้กับแพร์ ("Pyrus communis") และ "Pyrus pyraster" 
อนุกรมวิธาน.
สาลี่ใบอัลมอนด์ได้รับการอระบุชนิดอย่างเป็นทางการโดย Dominique Villars ในปีค.ศ. 1807
ชื่อทวินาม "Pyrus" หมายถึง "ต้นแพร์" "Amygdaliformis" มาจากภาษากรีกว่า "amugdalos" หมายถึง "ต้นอัลมอนด์" และ "forma" แปลว่า "รูปร่าง"
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์.
เป็นไม้ผลยืนต้นขนาดเล็ก เปลือกสีเทาเป็นเกล็ด ทรงพุ่มรี หรือกลม มีความทนทานต่อมลภาวะทางอากาศ ทนต่อความแล้ง ชอบดินที่ชื้นอุดมสมบูรณ์และมีการระบายน้ำได้ดี ทนต่อ pH ของดินได้มาก และต้องการการบำรุงรักษาเพียงเล็กน้อย
ใบสีเขียวเข้ม มีลักษณะเด่นคือ รูปใบหอก รียาว ปลายแหลม คล้ายใบอัลมอนด์ ขอบหยักละเอียด อาจมีลอนเล็กน้อย ยาวได้ถึง 6 ซม. และกว้าง 2 ซม.
ดอกสีขาว เป็นดอกกระเทย มีขนาดใหญ่ถึง 25 มม. และเป็นกลุ่มได้ถึง 12 ดอก
ผลกลมแป้น สีเขียวมะกอกออกน้ำตาลเหลือง มีจุดประปรายลักษณะเดียวกับผลสาลี่ทั่วไป มักออกติด ๆ กันเป็นพวง ก้นมีขั้วผล (sepal) ขนาดใหญ่ติดอยู่เห็นได้ชัดเจน
การใช้ประโยชน์.
ในทางภูมิสถาปัตย์ มักใช้สาลี่ใบอัลมอนด์ "(Pyrus amygdaliformis)" ในฐานะไม้ดอกขนาดเล็กที่ออกดอกในฤดูใบไม้ผลิในสวน 
ในทางนิเวศวิทยาดอกสาลี่ใบอัลมอนด์ เป็นที่ดึงดูดแมลงผสมเกสร ผลของต้นไม้นี้เป็นที่ดึงดูดของนกและสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมบางชนิด
มหาวิทยาลัยสาวิตรีพาอีฟูเลปุเณ

มหาวิทยาลัยสาวิตรีพาอีฟูเลปุเณ (SPPU) หรือชื่อเดิม มหาวิทยาลัยปุเณ  หรือ มหาวิทยาลัยปูณา  เป็นมหาวิทยาลัยรัฐบาลชนิดคอลเลกิเอจประจำรัฐมหาราษฏระ ตั้งอยู่ในเมืองปุเณ ก่อตั้งในปี 1949 มีพื้นที่วิทยาเขตขนาด ประกอบด้วย 43 หน่วยงานทางวิชาการ ชื่อของมหาวิทยาลัยตั้งตามสาวิตรีพาอี ฟูเล รักปฏิรูปสังคมชาวอินเดียในยุคศตวรรษที่ 19 ผู้มีบทบาทมากในการสนับสนุนพลังสตรีผ่านการศึกษา คณะ สถาบัน และวิทยาลัยภายใต้มหาวิทยาลัยมีวิทยาเขตกระจายอยู่ในอำเภอปุเณ, อะห์เมดนคร และนาศิก
ในปี 2018 มหาวิทยาลัยอยู่อันดับที่ 7 ของประเทศโดยการจัดอันดับของอุดมศึกษาไทมส์
คิงดัม (วงดนตรี)

เดอะคิงดอม  เป็นบอยแบนด์เกาหลีใต้ที่ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2564 โดยจีเอฟเอนเตอร์เทนเมนต์ ประกอบด้วยสมาชิก 7 คน ได้แก่ แดน, อาร์เธอร์, มูจิน, หลุยส์, อีวาน, แจฮัน และ ฮวอน ซึ่งเข้ามาใหม่ ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2565 ในอดีตมีชิอู ซึ่งออกจากวงในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2565 คิงดอมเปิดตัวเมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564 ด้วยมินิอัลบั้มแรก "History Of Kingdom: Part Ⅰ Arthur" กับซิงเกิลนำ "Excalibur"
มีแร

มีแร  เป็นบอยแบนด์ของเกาหลีใต้ที่ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2564 ภายใต้ดีเอสพีมีเดีย ประกอบด้วยสมาชิก 7 คน ได้แก่ ลีอัน, อี จุน-ฮย็อก, ยู โด-ฮย็อน, คาเอ็ล, ซน ดง-พโย, พัก ชี-ย็อง และชัง ยู-บิน วงนี้เปิดตัวเมื่อวันที่ 17 มีนาคม พ.ศ. 2564 พร้อมกับการเปิดตัวอีพีแรกชื่อ "Killa"
สำนักงานบังคับทางทะเลมาเลเซีย

สำนักงานบังคับทางทะเลมาเลเซีย (อักษรย่อ: "APMM"; ; อักษรย่อ: MMEA) รู้จักกันอย่างเป็นทางการในชื่อ หน่วยยามฝั่งมาเลเซีย  สำหรับการระบุตัวตนระหว่างประเทศ เป็นองค์กรหน่วยามฝั่งของประเทศมาเลเซีย และหน่วยงานหลักของรัฐที่รับผิดชอบในการรักษากฎหมายและความสงบเรียบร้อย รวมถึงประสานงานปฏิบัติการค้นหาและกู้ภัยในอาณาเขตทางทะเลของมาเลเซียและในทะเลหลวง
หน่วยงานและสมาชิกเป็นส่วนหนึ่งของสำนักงานพลเรือนแห่งสหพันธรัฐมาเลเซียและรายงานโดยตรงไปยังกระทรวงมหาดไทย อย่างไรก็ตาม สำนักงานบังคับใช้กฎหมายทางทะเลของมาเลเซียสามารถรวมเข้าด้วยกันภายใต้คำสั่งของกองทัพมาเลเซียในช่วงฉุกเฉิน, วิกฤตพิเศษ หรือในช่วงสงคราม
หน่วยงานนี้มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับหน่วยยามฝั่งสหรัฐ (USCG) และหน่วยยามฝั่งญี่ปุ่น (JCG)
ซง ยูวิน

ซง ยู-บิน (เกิด 28 เมษายน พ.ศ. 2541) มักเรียกกันว่า ซง ยูวิน เป็นนักร้อง และนักแสดงชาวเกาหลีใต้ เขาเป็นที่รู้จักกันดีในฐานะผู้เข้าแข่งขันรายการ Superstar K 6 และพรอดิวซ์เอ็กซ์ 101 และเป็นหนึ่งในนักร้องหลักของวงมายทีนของเกาหลีใต้ หลังจากมายทีนถูกยุบในปี พ.ศ. 2562 ปัจจุบันเขาเป็นสมาชิกของวงดูโอ้ บีออฟยู ซงเปิดตัวศิลปินเดี่ยวเมื่อวันที่ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2559 ด้วยดิจิทัลซิงเกิล "It's You To The Bone" เขาเปิดตัวการแสดงในละครเรื่อง "เอจออฟยูธ" ปี พ.ศ. 2559
เพอร์เพิลคิส

เพอร์เพิลคิส มักเขียนตัวใหญ่ทั้งหมดว่า PURPLE K!SS) เป็นเกิร์ลกรุปเกาหลีใต้ที่ก่อตั้งโดยอาร์บีดับเบิลยูในปี ค.ศ. 2020 กลุ่มประกอบด้วยสมาชิกหกคน ได้แก่ นา โก-อึน, โดซี, อีเร, ยูกี, แชอิน และ สวอน เดิมกลุ่มมีสมาชิกเจ็ดคน พัก จี-อึนออกจากกลุ่มเมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน ค.ศ. 2022 เนื่องจากปัญหาสุขภาพด้านสุขภาพ พวกเธอถือเป็นกลุ่มที่ก่อตั้งขึ้นเองโดยมีสมาชิกที่เกี่ยวข้องกับการแต่งเพลง การออกแบบท่าเต้นและด้านอื่น ๆ ที่เกี่ยวดนตรีและการแสดงของพวกเธอ
กลุ่มเปิดตัวดิจิทัลซิงเกิลก่อนก่อนเปิดตัว 2 เพลง ได้แก่ "My Heart Skip a Beat" ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2020 และ "Can We Talk Again" ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2021 ก่อนที่พวกเธอจะเปิดตัวอย่างเป็นทางการในวันที่ 15 มีนาคม ค.ศ. 2021 พร้อมกับอีพี "Into Violet"
สมาชิก.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
สะพานอัลเบิร์ท (ลอนดอน)

สะพานอัลเบิร์ท  เป็นสะพานถนนข้ามแม่น้ำเทมส์ เชื่อมต่อระหว่างย่านเชลซีในลอนดอนกลาง ทางทิศเหนือของสะพานเข้ากับแบทเทอร์ซีทางทิศใต้ สะพานเป็นผลงานก่อสร้างและออกแบบของโรวแลนด์ เมเซิน ออร์ดิชในปี 1873 โดยใช้ระบบออร์ดิช-เลอฟูร์ฟผสมผสานเคเบิล แต่ภายหลังพบว่าไม่มั่นคง ทำให้ในปี 1884 ถึง 1887 เซอร์จอเซฟ บะซาลเกทท์ผสมผสานองค์ประกอบบางประการของสะพานแขวนเข้าไป และในปี 1973 สภาเกรเทอร์ลอนดอนสร้างเสาสะพานเพิ่มสองเสา ทำให้สะพานช่วงตรงกลางมีลักษณะเป็นสะพานแบบคาน ในปัจจุบัน สะพานนี้จึงมีลักษณะอันโดดเด่นจากการผสมผสานรูปแบบสะพานสามรูปแบบเข้าด้วยกัน และในปัจจุบันเป็นอาคารอนุรักษ์จดทะเบียนระดับ II*
ด้วยความไม่มั่นคงสูงของโครงสร้างสะพาน รัฐบาลท้องถิ่นของลอนดอนได้ประกาศจำกัดจำนวนจราจรบนสะพาน จนในปัจจุบันสะพานอัลเบิร์ทเป็นสะพานข้ามแม่น้ำเทมส์ในลอนดอนที่มีการจราจรทางรถต่ำที่สุดเป็นอันดับสอง เป็นรองลงมาจากสะพานซัทเทิร์ค
สะพานมิลเลนเนียม (ลอนดอน)

สะพานมิลเลนเนียม  หรือชื่อทางการ สะพานเดินเท้าลอนดอนมิลเลนเนียม  เป็นสะพานแขวนเหล็กสำหรับเดินเท้าข้ามแม่น้ำเทมส์ในลอนดอน เชื่อมต่อย่านแบงค์ไซด์เข้ากับนครหลวงลอนดอน แรก่อสร้างสะพานเริ่มต้นในปี 1998 และเปิดให้บริการในปี 2000
ชาวลอนดอนเรียกสะพานนี้ว่า "สะพานวอบบลี" (สะพานโคลงเคลง) หลังผู้เดินเท้าพบว่าสะพานสั่นโคลงเคลงจนอันตรายในวันแรกที่สะพานเปิดให้บริการ ส่งผลให้สะพานถูกปิดเป็นเวลาสองปีเพื่อปรับปรุงซ่อมแซมก่อนจะเปิดให้บริการอีกครั้งในปี 2002 
สะพานตั้งอยู่ระหว่าง สะพานซัทเทิร์ค กับ สะพานรถไฟแบล็คแฟรส์ เชิงสะพานฝั่งทิศใต้อยู่ใกล้กับโรงละครโกลบ, หอศิลป์แบงค์ไซด์ และ เททมอเดิร์น ส่วนทางทิศเหนืออยู่ไม่ไกลจากอาสนวิหารเซนต์พอล
พระเจ้าพฤหทรถะเมารยะ

พระเจ้าพฤหทรถะเมารยะ (อักษรโรมัน: Brihadratha Maurya) เป็นกษัตริย์รัชกาลที่ 9 นับเป็นรัชกาลสุดท้ายแห่ง ราชวงศ์เมารยะ พระองค์ทรงขึ้นครองราชย์ตั้งแต่ 187 ถึง 184 ปีก่อนคริสตกาล พระองค์เป็นรัชทายาทของ พระเจ้าศตธันวัน พระองค์ถูกขุนพลปุศยมิตร ปลงพระชนม์ แล้วก่อตั้งจักรวรรดิศุงคะขึ้น ทำให้เมืองปาฏลีบุตรที่ยิ่งใหญ่นับตั้งแต่รัชสมัยพระเจ้าอโศกมหาราช เริ่มล่มสลาย หมดอำนาจลง นับตั้งแต่วันแรกที่พระองค์ก้าวขึ้นสู่พระราชบัลลังก์
การก้าวขึ้นครองราชย์ และชิงบัลลังก์.
ตามในบันทึก ปุรณะ พระองค์ทรงขึ้นครองราชย์เป็นกษัตริย์พระองค์ต่อจาก พระเจ้าศตธันวัน พระราชบิดา พระองค์ทรงขึ้นครองราชย์เป็นเวลา 7 ปีพระองค์ถูกขุนพลปุศยมิตร ปลงพระชนม์เพื่อชิงอำนาจ ในปี่ที่ 184 ก่อนคริสตกาล แล้วก่อตั้งจักรวรรดิศุงคะขึ้น ตามตำนานเล่าว่า ขุนพลปุศยมิตรได้เดินขบวนกองทัพเมารยะต่อหน้าพระเจ้าพฤหทรถะเมารยะ นัยหนึ่งเพื่อแสดงอำนาจของกองทัพ เหนือกษัตริย์ ต่อมาเขาจึงปลงพระชนม์พระองค์เสีย แล้วจึงตั้งตนเป็นกษัตริย์พระองค์ใหม่
วัดบางคูวัดใน

วัดบางคูวัดใน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางคูวัด อำเภอเมืองปทุมธานี จังหวัดปทุมธานี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 33 ไร่
วัดบางคูวัดในสร้างขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2310 โดยมีชาวมอญกรุงศรีอยุธยาที่อพยพมาจากกรุงศรีอยุธยา เมื่อครั้งกรุงศรีอยุธยาแตก ชาวมอญได้สร้างขึ้นและตั้งชื่อวัด "วัดบางคูวัดใน" ตามชื่อหมู่บ้านที่ตั้งขึ้น ชาวบ้านเรียกอีกชื่อว่า วัดคูทนาราม วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อประมาณ พ.ศ. 2313
พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบลุ่มน้ำท่วมถึงในฤดูน้ำหลาก อาคารเสนาสนะและโบราณวัตถุภายในวัดได้แก่ อุโบสถศิลปกรรมสมัยอยุธยา ภายในประดิษฐานพระประธานปูนปั้น หน้าตักกว้าง 42 นิ้ว สูง 59 นิ้ว สถูปเจดีย์ที่จำลองแบบมาจากเมืองร่างกุ้ง กุฏิจำนวน 9 หลัง ส่วนมากเป็นอาคารไม้ ธรรมาสน์สวดมนต์ทำจากไม้ ศิลปกรรมสมัยอยุธยา รอยพระพุทธบาท สร้างเมื่อ พ.ศ. 2467
พระเจ้าอัคนิมิตร

พระเจ้าอัคนิมิตร (อักษรโรมัน: Agnimitra) (ค. 149 – 141 ปีก่อนคริสตกาล) เป็นกษัตริย์องค์ที่สองของ ราชวงศ์ศุงคะ ปกครองทางตอนเหนือของ อินเดีย พระองค์เป็นรัชทายาท และขึ้นครองราชย์ต่อจาก พระเจ้าปุษยมิตรศุงคะ พระราชบิดา ในปี 149 ก่อนคริสตกาล ใน Vayu Purana และ Brahmanda Purana ระบุว่าพระองค์ครองราชย์ได้เพียง 8 ปี
บรรพบุรุษ และชีวิตในวัยเยาว์.
พระเจ้าวสุชเยษฐา

พระเจ้าวสุชเยษฐา (อักษรโรมัน: Vasujyeshtha ค. 141 – 131 ปีก่อนคริสตกาล) เป็นกษัตริย์องค์ที่สามของ จักรวรรดิศุงคะ ปกครองทางตอนเหนือของ อินเดีย พระองค์เป็นรัชทายาท และขึ้นครองราชย์ต่อจาก พระเจ้าอัคนิมิตร พระราชบิดา การครองราชย์ของพระองค์ไม่ได้รับการบันทึกไว้มากนักจึงไม่ค่อยมีใครรู้เกี่ยวกับพระองค์ เขาได้รับเกียรติจากการทำพิธีปล่อยม้าอัศวเมธ จากพระเจ้าปุศยมิตรศุงคะ พระอัยกาและจากการเอาชนะกองกำลังของ อาณาจักรอินโด - กรีก ริมฝั่งแม่น้ำสินธุ พระราชกรณียกิจของพระองค์ถูกกล่าวถึงสั้นๆ ใน "Malavikagnimitra" ซึ่งแต่งขึ้นในช่วงหลังสมัย จักรวรรดิคุปตะ เขียนโดย กาลิทาส
วัดบางคณฑีใน

วัดบางคณฑีใน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางคนที อำเภอบางคนที จังหวัดสมุทรสงคราม
วัดบางคณฑีในได้รับอนุญาตตั้งเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2325 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2472 ไม่ทราบว่าใครเป็นผู้สร้าง สิ่งก่อสร้างต่าง ๆ ชำรุดทรุดโทรมปรักหักพังลงเป็นส่วนมาก จนแทบจะเป็นวัดร้างในระยะเวลาหนึ่ง ปัจจุบันสภาพของวัดเจริญขึ้นกว่าแต่ก่อนมาก นับตั้งแต่พระอธิการแต้ม เจ้าอาวาสวัดปรกราษฎร์รังสฤษฏ์ ได้มาช่วยบูรณปฏิสังขรณ์ถาวรวัตถุต่าง ๆ ให้คงอยู่ในสภาพเดิมและก่อสร้างต่อเติมเป็นลำดับมา เพราะท่านเคยอุปสมบทอยู่ที่วัดนี้ อีกทั้งเจ้าอาวาสองค์ต่อมา คือ พระอธิการสิน ก็ได้ดำเนินบูรณะของเก่าที่ชำรุดทรุดโทรมและสร้างใหม่ขึ้น เช่น อุโบสถ กุฏิสงฆ์ หอฉัน หอเรียน ศาลาท่าน้ำ กุดังเก็บศพ สภาพของวัดจึงเจริญ และมีระเบียบเรียบร้อย จนกระทั่งพระสมุห์กวย เป็นเจ้าอาวาส ท่านได้ปรับปรุงและดัดแปลงแก้ไขศาสนสถานให้มีระเบียบทันสมัยยิ่งขึ้น คงสภาพเก่าอยู่เฉพาะอุโบสถและสุสานเท่านั้น
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถซึ่งภายในประดิษฐานพระประธานปูนปั้น ปางมารวิชัย ของเก่าคู่มากับวัด ขนาดหน้าตักกว้าง 3 เมตร สูง 4 เมตร เจดีย์เก่า ขนาดฐานกว้าง 4.5 เมตร สูง 10 เมตร เป็นเจดีย์ขนาดใหญ่ได้ถูกรื้อถอนไปหมดแล้ว ภายในเจดีย์พบพระพุทธรูปบูชา 9 องค์ มีพระพุทธรูปยืนปางห้ามสมุทร 1 องค์ ปางมารวิชัย 7 องค์ ปางสมาธิ 1 องค์ พร้อมด้วยไหกระเทียม 7 ใบ พระพุทธโบราณเหล่านี้ นำไปประดิษฐานไว้ที่ศาลเจ้าแม่กวนอิม ส่วนศาลเจ้าแม่กวนอิมพันมือ เป็นศาลสร้างใหม่ ภายในประดิษฐานเจ้าแม่กวนอิมพันมือเป็นประธานของศาล ส่วนด้านข้างประดิษฐานพระพุทธรูปโบราณที่ได้จากการรื้อเจดีย์องค์ใหญ่ และพระประธานในอุโบสถเก่า นำมาประดิษฐานไว้ที่ศาลแห่งนี้
วัดบางคูวัดนอก

วัดบางคูวัดนอก เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมคลองบางคูวัดและแม่น้ำเจ้าพระยา ในตำบลบางคูวัด อำเภอเมืองปทุมธานี จังหวัดปทุมธานี มีที่ดินที่ตั้งวัดเนื้อที่ 5 ไร่ 2 งาน 6 ตารางวา
วัดบางคูวัดนอกสร้างขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2312 สันนิษฐานว่าชาวมอญที่อพยพจากเมืองร่างกุ้งช่วยกันสร้างขึ้น เนื่องจากมีเจดีย์ที่เป็นรูปทรงมอญ นอกจากนี้ชาวบ้านยังนิยมเรียกอีกชื่อว่า วัดปากคลอง ตามลักษณะภูมิประเทศที่ตั้งวัด ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2533 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 7 เมตร ยาว 15 เมตร
อาคารเสนาสนะประกอบด้วย อุโบสถ กว้าง 7 เมตร ยาว 15 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2530 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาการเปรียญ กว้าง 15 เมตร ยาว 24 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2535 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก หอสวดมนต์ กว้าง 8 เมตร ยาว 15 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2513 กุฏิสงฆ์ จำนวน 6 หลัง และเจดีย์ทรงมอญที่สันนิษฐานว่า สร้างในสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว มีองค์ระฆังอวบอ้วนคล้ายทรงดอกบัวตูม ปูชนียวัตถุ ได้แก่ พระประธานประจำอุโบสถ ปางสมาธิ ขนาดหน้าตักกว้าง 59 นิ้ว สูง 69 นิ้ว สร้างเมื่อ พ.ศ. 2524 และพระประธานประจำศาลาการเปรียญ ปางสมาธิ ขนาดหน้าตักกว้าง 57 นิ้ว สูง 59 นิ้ว สร้างเมื่อ พ.ศ. 2525
วัดบางคณฑีนอก

วัดบางคณฑีนอก เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำแม่กลอง ในตำบลกระดังงา อำเภอบางคนที จังหวัดสมุทรสงคราม ฝั่งตรงข้ามเป็นวัดเกตการาม
วัดบางคณฑีนอกสร้างเมื่อปี พ.ศ. 2406 โดยสมเด็จพระวันรัตน์ (ทับ พุทฺธสิริ) วัดโสมนัสราชวรวิหาร เป็นผู้สร้าง ซึ่งได้รับการถวายที่ดินจากนายพู่ และคุณหญิงอิ่ม จึงมีบัญชาให้หลวงปู่ปาน โสปาโก ซึ่งขณะนั้นบวชอยู่ที่วัดโสมนัสราชวรวิหาร ออกมาดูแลการก่อสร้างจนแล้วเสร็จ แล้วให้ชื่อว่า วัดธรรมยุตติการาม แต่ชาวบ้านโดยทั่วไปเรียกว่า วัดปากคลอง ต่อมาในปี พ.ศ. 2458 สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส ได้เสร็จมาตรวจราชการคณะสงฆ์ในจังหวัดสมุทรสงคราม ทรงเห็นว่าวัดสายธรรมยุตไม่ได้มีแค่วัดเดียวในจังหวัด จึงได้เปลี่ยนชื่อวัดเสียใหม่ให้สอดคล้องกับพื้นที่ว่า "วัดบางคณฑีนอก" วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2506
สิ่งสำคัญของวัด ได้แก่ พระพุทธรูปปางมารวิชัย เนื้อทองเหลืองขัดหล่อ ลงรักปิดทอง จีวรลายดอกพิกุล ประดิษฐานเป็นพระประธานในอุโบสถ และหอไตรปัจจุบันทำเป็นหอสวดมนต์
หลวงปู่ปาน ท่านถือเป็นพระเกจิรูปสำคัญของ พระสายธรรมยุตในจังหวัดสมุทรสงคราม มีการสร้างเหรียญหลวงปู่ปาน หลังปี พ.ศ. 2500 ในสมัยที่หลวงพ่อแทน เป็นเจ้าอาวาส ลักษณะเป็นเหรียญรูปไข่แบบมีหูในตัว สร้างขึ้นด้วยเนื้ออัลปาก้า เนิ้อทองแดงรมดำ และเนื้อทองแดงกระไหล่ทอง จำนวนการสร้างไม่ได้มีการจดบันทึกไว้
วัดทรงคนอง

วัดทรงคนอง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลทรงคนอง อำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม
วัดทรงคนองประกาศตั้งวัดเมื่อปี พ.ศ. 2256 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2484 เป็นวัดที่สร้างในสมัยอยุธยา หลักฐานที่ยังคงเหลืออยู่ ได้แก่ กลุ่มพระพุทธรูปสร้างด้วยหินทรายขนาดต่าง ๆ จำนวนหลายองค์ และบางองค์มีความเก่าแก่ไปถึงสมัยอยุธยาตอนต้นร่วมสมัยกับสมัยอู่ทองตอนปลายหรือสุพรรณภูมิ มีประวัติการสร้างอุโบสถมาแล้ว 3 หลัง ซึ่งมีการบูรณะและปฏิสังขรณ์มาโดยตลอด ต่อมาสมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส ได้เสด็จตรวจวัดในลุ่มแม่น้ำท่าจีน พระองค์เสด็จแวะเยี่ยมและได้ถวายรูปถ่ายของพระองค์ไว้ให้กับวัดทรงคนอง 1 รูป
วัดแห่งนี้มีพระเกจิอาจารย์ที่มีคนเคารพเลื่อมใสกันเป็นอย่างมากอยู่หลายองค์ ได้แก่ พระสมุห์มี จนฺทสโร (หลวงพ่อมี) อดีตเจ้าอาวาสรูปที่ 7 ซึ่งท่านมีความรู้เรื่องยารักษาโรคพื้นบ้านเป็นอย่างดี ต่อมาตำรานี้ได้สืบทอดลงมาถึง พระครูฐิติญาณสังวร (ขวบ ฐิติญาโน) อดีตเจ้าอาวาสรูปที่ 8 และต่อลงมาถึงพระวงษ์อาภากโร ผู้ช่วยเจ้าอาวาสวัดทรงคนอง ซึ่งปัจจุบันมรณภาพแล้ว สำหรับพระเครื่องและวัตถุมงคลที่มีชื่อเสียงของวัดนี้ ได้แก่ พระปิดตา พระสมเด็จหลวงพ่อมี และพระหลวงพ่อโป๊หลุย เป็นต้น
มหาราชวงศ์ ฉบับใหม่

มหาราชวงศ์ ฉบับใหม่ (မဟာရာဇဝင်သစ်) เป็นบันทึกเหตุการณ์พม่าที่แต่งจนแล้วเสร็จในปี ค.ศ. 1798 หรือ พ.ศ. 2341 ตรงกับปีที่ 17 ในรัชสมัยพระเจ้าปดุง กษัตริย์ลำดับที่ 6 แห่งราชวงศ์โก้นบอง ตีพิมพ์ครั้งแรกโดย ราชสำนักโก้นบอง เพื่อเพิ่มเติมและตรวจเช็คความแม่นยำของมหาราชวงศ์ พงศาวดารฉบับมาตรฐานที่มีมาตั้งแต่ครั้งราชวงศ์ตองอู โดยผู้เขียนคือ Twinthin Taikwun Maha Sithu ได้เก็บรวบรวมข้อเขียนและศิลาจารึกกว่า 600 ชิ้นทั่วพระราชอาณาจักรตั้งแต่ ค.ศ. 1785 ถึง ค.ศ. 1793
ยูเฟเมียแห่งพอเมอเรเนีย

ยูเฟเมียแห่งพอเมอเรเนีย (ค.ศ. 1285 - 26 กรกฎาคม ค.ศ. 1330) ทรงเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์กจากการอภิเษกสมรสกับพระเจ้าคริสตอฟเฟอร์ที่ 2 แห่งเดนมาร์ก ซึ่งเสกสมรสเมื่อครั้งยังเป็นเจ้าชายคริสตอฟเฟอร์ และเป็นรัชทายาทโดยสมมติของพระเจ้าอีริคที่ 6 แห่งเดนมาร์ก สมเด็จพระราชินียูเฟเมียเป็นพระธิดาในบอกิสเลาว์ที่ 4 ดยุกแห่งพอเมอเรเนียกับชายาคนที่สองคือ มาร์กาเรเธแห่งรือเงิน
พระชนม์ชีพ.
ยูเฟเมียเสกสมรสกับเจ้าชายคริสตอฟเฟอร์ พระอนุชาในกษัตริย์อีริคที่ 6 แห่งเดนมาร์กในปี ค.ศ. 1300 การเสกสมรสครั้งนี้เป็นการเสกสมรสทางการเมือง เพื่อให้เจ้าชายคริสตอฟเฟอร์ได้รับการสนับสนุนจากราชตระกูลทางฝ่ายมารดาของพระนางและบิดาของพระนาง เมื่อทรงได้เป็นพระราชินีในปี ค.ศ. 1320 ก็ไม่มีบันทึกถึงพระองค์มากนักในช่วงความวุ่นวายทางการเมืองในเดนมาร์กนี้ พระราชินียูเฟเมียสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1330 พระศพถูกฝังที่โบสถ์ซอรือ
พระราชินียูเฟเมียและกษัตริย์คริสตอฟเฟอร์ที่ 2 มีพระราชโอรสธิดาร่วมกัน 6 พระองค์ ดังนี้
โทนี ยฺหวี

ยฺหวี จิ่งเทียน (เกิด 21 สิงหาคม พ.ศ. 2545) เป็นที่รู้จักในชื่อ โทนี เป็นนักร้อง นักเต้น และแร็ปเปอร์ชาวจีน-แคนาดา เขาเป็นที่รู้จักกันดีในฐานะผู้เข้าแข่งขันรายการ "พรอดิวซ์เอ็กซ์ 101" ตอนนี้เขากำลังเข้าร่วมในแข่งขันรายการ "Youth With You 3"
ชีวิตในวัยเด็ก.
โทนีเกิดเมื่อวันที่ 21 สิงหาคม พ.ศ. 2545 ที่เมืองเฉิงตู มณฑลเสฉวน และเติบโตในแวนคูเวอร์ ประเทศแคนาดา
พัก ซ็อน-โฮ (นักร้อง)

พัก ซ็อน-โฮ (เกิด 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2536) เป็นนักแสดง นักร้อง และนายแบบชาวเกาหลีใต้ พักเปิดตัวการแสดงในละครชุดทางโทรทัศน์เรื่อง "สายรุ้งแห่งรัก" ทางช่องเอ็มบีซีใน พ.ศ. 2557 นอกจากนี้เขายังเดบิวต์ในฐานะนักร้องใน พ.ศ. 2557 ด้วยเพลง "อาฟเตอร์เลิฟ" (บัลลาด) ประกอบละครชุดทางโทรทัศน์ พ.ศ. 2557 เรื่อง "เลิฟเซลส์"
ล่าสุดพักเป็นที่รู้จักจากการเป็นผู้เข้าแข่งขันในรายการบอยแบนด์เอาชีวิตรอดของช่องเอ็มเน็ต "พรอดิวซ์เอ็กซ์ 101" (2562) และรับบทอี กวัง-ช็อล ในละครชุดทางโทรทัศน์ช่องโอซีเอ็นเรื่อง "ตำรวจกลคนเหนือมนุษย์" (2563)
จักรพรรดิองค์ปัจจุบัน

จักรพรรดิองค์ปัจจุบัน  หรือ สมเด็จพระจักรพรรดิ  เป็นพระอิสริยยศที่ใช้เรียกจักรพรรดิญี่ปุ่นองค์ปัจจุบัน ตามธรรมเนียมของญี่ปุ่นแล้วจะไม่มีการเอ่ยพระนามของจักรพรรดิโดยตรง (เช่น ฮิโรฮิโตะ) ซึ่งแตกต่างจากในตะวันตก พระนามของจักรพรรดิจะใช้ในโอกาสเดียวเท่านั้น คือเมื่อกล่าวถึงพระนามในช่วงก่อนขึ้นครองราชย์ (เช่น เจ้าชายฮิโรฮิโตะ)
ประวัติ.
ในปัจจุบัน พระปัจฉามรณนาม  ของจักรพรรดิจะตรงกับนามรัชศกเสมอ อย่างไรก็ตาม ระบบ "หนึ่งรัชกาล หนึ่งรัชศก"  นี้เพิ่งจะนำมาใช้ในยุคใหม่หลังการฟื้นฟูเมจิเท่านั้น ก่อนหน้านั้น พระนามของจักรพรรดิจะไม่ตรงกับชื่อศักราช และการเปลี่ยนชื่อศักราช  ก็สามารถเกิดขึ้นกี่ครั้งก็ได้ในแต่ละรัชกาล
การนำชื่อศักราชมาเติมหลังคำว่าจักรพรรดิ จะได้เป็นพระนามหลังสวรรคตของจักรพรรดิที่ครองราชย์อยู่ในยุคนั้น เช่น "จักรพรรดิเมจิ" "จักรพรรดิไทโช" "จักรพรรดิโชวะ" ดังนั้นการเรียกพระนามดังกล่าวกับจักรพรรดิที่ยังทรงพระชนม์อยู่ (สมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะและสมเด็จพระจักรพรรดินารูฮิโตะ) จึงถือเป็นการผิดมารยาทอย่างมาก (faux pas)
การระบาดทั่วของโควิด-19 ในประเทศยูเครน

การระบาดทั่วของโควิด-19 ในประเทศยูเครน เป็นส่วนหนึ่งของการระบาดทั่วโลกของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 (COVID-19) ซึ่งเกิดจากไวรัสโคโรนาสายพันธุ์กลุ่มอาการทางเดินหายใจเฉียบพลันรุนแรง 2 (SARS-CoV-2) ไวรัสดังกล่าวได้รับการยืนยันว่าแพร่กระจายไปยังประเทศยูเครนเมื่อผู้ป่วยรายแรกของประเทศได้รับการยืนยันว่าต้องเข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลที่แคว้นเชอร์นิฟซีเมื่อวันที่ 3 มีนาคม ค.ศ. 2020 ซึ่งเป็นชายคนหนึ่งที่เดินทางจากประเทศอิตาลีไปยังประเทศโรมาเนียโดยเครื่องบิน และเดินทางมาถึงยูเครนโดยรถยนต์
มีการประกาศภาวะฉุกเฉินเมื่อวันที่ 20 มีนาคมในแคว้นเคียฟ, แคว้นเชอร์นิฟซี, แคว้นฌือตอมือร์, แคว้นดนีปรอแปตร็อวสก์, แคว้นอีวานอ-ฟรันกิวสก์ และนครเคียฟ
ส่วนสถิติของสาธารณรัฐปกครองตนเองไครเมียที่ครอบครองโดยรัสเซียและนครเซวัสโตปอล ตลอดจนสาธารณรัฐประชาชนโดเนตสค์และสาธารณรัฐประชาชนลูฮันสค์ที่ไม่ได้รับการยอมรับทางตะวันออกของยูเครน ไม่ได้รับการรายงานโดยหน่วยงานของรัฐยูเครน และไม่ได้รวมอยู่ในผลรวมของประเทศ
ชัง แด-ฮย็อน

จาง แด-ฮยอน (เกิด 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2540) หรือที่รู้จักกันในชื่อ แดฮยอน เป็นแร็ปเปอร์ นักร้อง และนักแต่งเพลงชาวเกาหลีใต้ เขาเป็นที่รู้จักจากการเข้าร่วมการแข่งขันรายการเรียลลิตี "พรอดิวซ์ 101 ฤดูกาลที่ 2" เขาเป็นอดีตสมาชิกวงเรนซ์ และปัจจุบันเป็นสมาชิกวงวีไอ บอยแบนด์เกาหลีใต้ แดฮยอนได้เปิดตัวเป็นศิลปินเดี่ยวด้วยการปล่อยอัลบั้มเดี่ยวในชื่อ "ฟีลกู๊ด" เมื่อเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2562
พระนางสิริราชเทวีแห่งหงสาวดี

พระนางสิริราชเทวีแห่งหงสาวดี  เป็นพระมเหสีของพระยาอู่ กษัตริย์ลำดับที่ 8 แห่ง อาณาจักรหงสาวดี และเป็นพระมารดาของพ่อขุนเมือง ทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง ระหว่างปลายรัชสมัยของพระยาอู่
พระประวัติ.
ต้นทุนส่วนเพิ่ม

ในวิชาเศรษฐศาสตร์ ต้นทุนส่วนเพิ่ม หรือ ต้นทุนหน่วยสุดท้าย  เป็นการเปลี่ยนแปลงต้นทุนรวม (total cost) ซึ่งเกิดขึ้นเมื่อจำนวนการผลิตเพิ่มขึ้นหนึ่งหน่วย นั่นคือ เป็นต้นทุนในการผลิตสินค้าเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งหน่วย ต้นทุนส่วนเพิ่มในแต่ละรดับการผลิตจะรวมต้นทุนของสิ่งป้อนเข้า (input) เพิ่มเติมที่จำเป็นต่อการผลิตหน่วยถัดไป ในแต่ละระดับการผลิตและระยะเวลาที่พิจารณา ต้นทุนส่วนเพิ่มรวมต้นทุนทั้งหมดที่แปรผันกับระดับการผลิต ขณะที่ต้นทุนอื่นซึ่งมไแปรผันกับการผลิตถือว่าเป็นต้นทุนคงที่ และไม่มีผลต่อต้นทุนส่วนเพิ่ม ตัวอย่างเช่น ต้นทุนส่วนเพิ่มสำหรับการผลิตรถยนต์ 1 คันโดยทั่วไปจะรวมต้นทุนค่าแรงและค่าชิ้นส่วนที่จำเป็นต่อการประกอบรถยนต์เพิ่ม แต่ไม่คิดรวมต้นทุนค่าโรงงานซึ่งใช้ผลิตอันเป็นต้นทุนคงที่ ในทางปฏิบัติ การวิเคราะห์ต้นทุนส่วนเพิ่มยังแยกออกไปได้อีกเป็นระยะสั้นและระยะยาว ซึ่งมองว่าในระยะยาวต้นทุนทั้งหมดจะเป็นต้นทุนส่วนเพิ่ม (ไม่มีต้นทุนคงที่) เมื่อมีการประหยัดต่อขนาด (economies of scale) ราคาซึ่งตั้งไว้ที่ต้นทุนคงที่จะไม่รวมถึงต้นทุนทั้งหมด ทำให้ต้องอาศัยเงินอุดหนุน (subsidy) การคิดราคาต้นทุนส่วนเพิ่มไม่ใช่ประเด็นเพียงว่าการลดระดับราคาโดยทั่วไปด้วยความช่วยเหลือจากเงินอุดหนุนอย่างเดียว ไม่ว่าจะมีเงินอุดหนุนหรือไม่ก็ตาม ปัญหานี้เรียกร้องให้มีการปรับโครงสร้างวิธีการกำหนดราคาอย่างมาก โดยมีโอกาสสำหรับการปรับปรุงอย่างสำคัญซึ่งประสิทธิภาพ ณ จุดวิกฤต
ถ้าฟังก์ชันราคา <math>C</math> เป็นฟังก์ชันต่อเนื่องและหาอนุพันธ์ได้ ต้นทุนส่วนเพิ่ม <math>MC</math> เป็นอนุพันธ์ลำดับแรกของฟังก์ชันราคาโดยเปรียบเทียบกับปริมาณออก <math>Q</math> ดังนี้
<math> MC(Q) = \frac{\ dC}{\ dQ}</math>
ต้นทุนส่วนเพิ่มอาจเป็นฟังก์ชันปริมาณได้ถ้าฟังก์ชันราคาไม่เป็นเส้นตรง ถ้าฟังก์ชันราคาหาอนุพันธ์ไม่ได้ ต้นทุนส่วนเพิ่มมีสูตรดังนี้
<math> MC = \frac{\Delta C}{\Delta Q}</math>
โดยที่ <math>\Delta</math> เป็นการเปลี่ยนแปลงส่วนเพิ่มต่อหนึ่งหน่วย
บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์

บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์  เป็นหน่วยงานระดับวิทยาลัยสังกัดมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ มีฐานะเป็นคณะหรือหน่วยงานหนึ่งในมหาวิทยาลัย จัดตั้งขึ้นเพื่อดูแลหลักสูตรบัณฑิตศึกษาของมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ โดยเฉพาะหลักสูตรสหสาขา ซึ่งเป็นหลักสูตรที่หลายคณะร่วมกันจัดการเรียนการสอน
ประวัติ.
บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ได้รับการจัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 11 มิถุนายน พ.ศ. 2523 มีฐานะเทียบเท่าคณะวิชาหนึ่งของมหาวิทยาลัย สืบเนื่องมาจาก มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ได้ดำเนินการสอนหลักสูตรระดับบัณฑิตศึกษามาตั้งแต่ปีการศึกษา 2522 โดยเปิดรับนักศึกษาในหลักสูตรปริญญาโท สาขาวิชาเคมีศึกษาเป็นสาขาวิชาแรก และมีสาขาวิชาอื่นๆ เพิ่มเข้าอย่างต่อเนื่อง จึงทำให้มหาวิทยาลัยจำเป็นต้องจัดตั้งหน่วยงานที่จะมาดูแลหลักสูตรสหสาขาที่หลายคณะร่วมกันสอนในระดับปริญญาโท ปริญญาเอก ประกาศนียบัตรและประกาศนียบัตรชั้นสูง จึงเกิดการจัดตั้งบัณฑิตวิทยาลัยขึ้นมาในปี 2523 โดยจัดตั้งที่วิทยาเขตหาดใหญ่ ซึ่งเป็นวิทยาเขตที่มีจำนวนคณะและสาขาวิชามากที่สุดในขณะนั้น
ปัจจุบันบัณฑิตวิทยาลัย มีหลักสูตรระดับบัณฑิตศึกษาจำนวน 172 หลักสูตร แยกเป็นหลักสูตรประกาศนียบัตร 1 สาขาวิชา หลักสูตรระดับประกาศนียบัตรบัณฑิตชั้นสูง 3 สาขาวิชา หลักสูตรระดับปริญญาโท 112 สาขาวิชา และหลักสูตรระดับปริญญาเอก 56 สาขาวิชา จัดทำการสอนใน 4 วิทยาเขตคือ หาดใหญ่ ภูเก็ต สุราษฎร์ธานี และปัตตานี
หลักสูตร.
วิทยาเขตหาดใหญ่.
คณะการจัดการสิ่งแวดล้อม
คณะการแพทย์แผนไทย
คณะทรัพยากรธรรมชาติ
คณะทันตแพทยศาสตร์
คณะพยาบาลศาสตร์
คณะแพทยศาสตร์
คณะเภสัชศาสตร์
คณะวิทยาการจัดการ
คณะวิทยาศาสตร์
คณะวิศวกรรมศาสตร์
คณะศิลปศาสตร์
คณะเศรษฐศาสตร์
คณะอุตสาหกรรมเกษตร
บัณฑิตวิทยาลัย
วิทยาเขตปัตตานี.
คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์
คณะวิทยาการอิสลาม
คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี
คณะศึกษาศาสตร์
วิทยาเขตภูเก็ต.
คณะการบริการและการท่องเที่ยว
คณะเทคโนโลยีและสิ่งแวดล้อม
วิทยาลัยการคอมพิวเตอร์
วิทยาเขตสุราษฎร์ธานี.
คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีอุตสาหกรรม
คณะศิลปศาสตร์และวิทยาการจัดการ
อดัม เพียร์ซ

อดัม จอห์น เพียร์ซ (Adam John Pearce) เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกันที่เกษียณแล้ว ปัจจุบันเขาเซ็นสัญญากับ WWE ในตำแหน่งผู้อำนวยการไลฟ์อีเวนต์ โปรดิวเซอร์ และโค้ช เขาเป็นอดีตแชมป์โลก NWA World Heavyweight Championship 5 สมัย, แชมป์เฮฟวี่เวทเครือจักรภพอังกฤษ NWA และแชมป์โลก PWG World Championship เขายังได้เข้าสู่ NWA Hall of Fame และอดีตผู้ฝึกสอนและโค้ชที่ WWE Performance Center ด้วย
เจ้าชายญองยาน

เจ้าชายมหาสีหสุระธรรมราชา (မဟာသီဟသူရဓမ္မရာဇာ,; 27 ตุลาคม 2355 - 4 เมษายน 2382) หรือ เจ้าชายญองยาน (ညောင်ရမ်းမင်းသား) เป็น ทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง หรือรัชทายาทของพม่าและพระราชโอรสของ พระเจ้าจักกายแมง และพระมเหสีของพระองค์ ซีน-พยูแม
สาธารณรัฐกงสี

สาธารณรัฐกงสี  บางครั้งเรียกว่า ประชาธิปไตยกงสี  หรือ สหพันธรัฐกงสี  เป็นรัฐปกครองตนเองบนเกาะบอร์เนียวที่ก่อตัวขึ้นจากการรวมตัวกันของชุมชนทำเหมืองชาวจีนที่เรียกว่ากงสี ในช่วงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 19 สาธารณรัฐกงสีควบคุมดินแดนทางตะวันตกของเกาะบอร์เนียวเกือบทั้งหมด สาธารณรัฐกงสีที่ใหญ่ที่สุดสามแห่งประกอบด้วยสาธารณรัฐหลานฟาง สาธารณรัฐเหอชุ่น (和順共和國) และสหพันธ์ซานเถียวโกว (三条沟聯邦) กงสีเชิงพาณิชย์มีอยู่ทั่วไปในชุมชนชาวจีนโพ้นทะเลที่มีอยู่ทั่วโลก ทว่าสาธารณรัฐกงสีบนเกาะบอร์เนียวมีความเฉพาะตัวในฐานะที่เป็นรัฐอธิปไตยที่ควบคุมดินแดนเป็นแนวขนาดใหญ่
สาธารณรัฐกงสีแข่งขันกับดัตช์ในการปกครองบอร์เนียว อันนำไปสู่การเกิดสงครามกงสีจำนวนสามครั้ง ได้แก่ ค.ศ. 1822–24, ค.ศ. 1850–54 และ ค.ศ. 1884–85 ซึ่งในท้ายที่สุดดัตช์มีชัยชนะเหนือสาธารณรัฐกงสีทั้งมวล และนำดินแดนเหล่านั้นเข้าอยู่ภายใต้อำนาจของอาณานิคมดัตช์
สหพันธ์กงสีปกครองแบบประชาธิปไตยทางตรง และได้รับการเรียกขานว่า "สาธารณรัฐ" เป็นครั้งแรกโดยนักเขียนในคริสต์ศตวรรษที่ 19 อย่างไรก็ตามนักวิชาการสมัยใหม่มีมุมมองที่ต่างกันว่าสาธารณรัฐกงสีควรถือเป็นสาธารณรัฐแบบตะวันตกหรือเป็นประชาธิปไตยแบบประเพณีจีน
ลอนดอนพัลเลเดียม

ลอนดอนพัลเลเดียม ) เป็นโรงละครภายใต้การอนุรักษ์ระดับ II* หนึ่งในเวสท์เอนด์เธียเทอร์ ตั้งอยู่บนถนนอาร์กายล์ ในย่านโซโฮ ลอนดอน โรงละครมีที่นั่งรวม 2,286 ที่นั่ง โรงละครใช้เป็นสถานที่แสดงและจัดเทศกาล รวมถึงใช้ถ่ายทำรายการโทรทัศน์ เช่นระหว่างปี 1955 ถึง 1969 ใช้ถ่ายทำรายการ "ซันเดย์ไนท์แอทเดอะลอนดอนพัลเลเดียม" ฉายบนช่องไอทีวี
พัลเลเดียมก่อสร้างขึ้นโดยวอลเทอร์ กิบเบินส์ในปี 1910 เพื่อแข่งขันกับโรงละครลอนดอนฮิพโพโดมของเซอร์เอ็ดเวิร์ด มอส และลอนดอนคอลิเซียมของเซอร์ออสวอลด์ สโตลล์ ฟาซาดของอาคาร (ตั้งอยู่บนที่อดีตเคยเป็นบ้านอาร์กายล์ซึ่งถูกทุบทำลายไปในทศวรรษท่ 1860s คงเหลือไว้แต่เพียงชื่อใน "อาร์กายล์อาร์มส์" ผับซึ่งตั้งอยู่ตรงกันข้าม) มีอายุเก่าแก่ถึงศตวรรษที่ 19 ในอดีตเคยเป็นอาคารไม้เรียกว่า "คอรินเธียนบะซาร์" (Corinthian Bazaar) ซึ่งสร้างขึ้นเพื่อดึงดูดลูกค้าจากพานธีออนบะซาร์ (Pantheon Bazaar) ที่ซึ่งปิดตัวไป (ปัจจุบันเป็นร้านมารกส์แอนด์สเปนเซอส์) บนถนนออกซเฟิด โรงละครถูกสร้างใหม่ในปีถัดมาโดยเฟดริก เฮงเกลอร์ (Fredrick Hengler) ในฐานะเซอร์กัสอารีนา (circus arena) เพื่อความบันเทิง มีทั้งพรอเมนาดคอนเซิร์ท, ละครใบ้, ส่วนจัดแสดงสัตว์น้ำ และลานสเกตน้ำแข็ง จนได้รับการเรียกขานชื่อว่า "เนชั่นนอลสเกตทิงพาเลซ" (National Skating Palace) อย่างไรก็ตามลานสเกตนั้นล้มเหลวและท้ายที่สุดพัลเลเดียมได้รับการออกแบบใหม่โดยแฟรงค์ มัทชัม สถาปนิกด้านโรงละครที่เป็นผู้ออกแบบลอนดอนคอลิเซียม ที่ซึ่งอดีตเคยเป็นเฮงเกลอส์เซอร์กัส
อาคารได้รับสถานะอนุรักษ์เกรด II*ในเดือนกันยายน 1960
ยุทธการที่โกรกธารโกะเทะ

ยุทธการที่โกรกธารโกะเทะ (ဂုတ်ထိပ်တိုက်ပွဲ) เป็นการรบกันใน สงครามจีน-พม่า การต่อสู้ระหว่าง ราชวงศ์โก้นบอง ของพม่า และ ราชวงศ์ชิง ของจีนในช่วงปลายเดือนธันวาคม ปี พ.ศ. 2310 หรือต้นเดือนมกราคม ปี พ.ศ. 2311 เป็นการรบหลักครั้งแรกในการบุกครั้งที่ 3 โดยกองทัพจีนซึ่งก่อนหน้านั้นไม่ประสบความสำเร็จในการบุกพม่าใน พ.ศ. 2308 และ พ.ศ. 2309 ชัยชนะของกองทัพจีนครั้งนี้เป็นการเคลียร์ทางให้กองทัพหลักของจีนมุ่งหน้าสู่ อังวะ ราชธานีของพม่าในขณะนั้น
รายละเอียด.
กองทัพจีนวางแผนบุกเป็นสองทาง กองทัพหลักของจีนนำโดย หมิงรุ่ย พระราชบุตรเขยของ จักรพรรดิเฉียนหลง บุกมายัง อังวะ ผ่านทาง แสนหวี ล่าเสี้ยว และ สี่ป้อ และทางใต้ของน้ำตู้ (เส้นทางการบุกหลักเป็นเส้นทางเดียวกันกับกองทัพแมนจูเมื่อร้อยปีก่อนหน้าที่ตามจับ จักรพรรดิหย่งลี่ แห่งราชวงศ์หมิงใต้) ส่วนกองทัพที่ 2 นำโดยขุนพลเอ๋อเอ่อร์เติงเอ๋อ ซึ่งพยายามมาทางเมือง บะมอ อีกครั้ง
พระเจ้ากุมารกัสสปะ

พระเจ้ากุมารกัสสปะ (ကုမာရ ကဿပ) กษัตริย์แห่งพุกามที่ได้รับการแต่งตั้งโดย มองโกล ซึ่งครองสิริราชสมบัติอยู่เพียง 10 สัปดาห์ในปี พ.ศ. 1844 เป็นพระราชโอรสองค์ที่ 2 ของ พระเจ้ากะยอชวาแห่งพุกาม มองโกลได้เข้ามาแทรกแซงหลังจากที่พระราชบิดาของพระองค์ถูกโค่นล้มโดย เจ้าชายพี่น้องแห่งมยีนไซง์ ในปี พ.ศ. 1840 พระองค์ได้รับการประกาศให้เป็นกษัตริย์แห่งพม่าอย่างถูกต้องในปี พ.ศ. 1843 พระเจ้ากุมารกัสสปะเสด็จกลับพุกามพร้อมกับกองทัพมองโกลผู้รุกรานในปี พ.ศ. 1844 แต่ต้องล่าถอยกลับไปหลังจากที่ขุนพลของมองโกลได้รับสินบนแล้ว#เปลี่ยนทาง
อีริค คริสตอฟเฟอร์เซนแห่งเดนมาร์ก

อีริค คริสตอฟเฟอร์เซนแห่งเดนมาร์ก (ราว ค.ศ. 1307 - ราว ค.ศ. 1332)  ทรงเป็นพระมหากษัตริย์พระองค์รองแห่งเดนมาร์ก หรือยุวพระมหากษัตริย์ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1321 จนกระทั่งสวรรคต โดยเป็นพระประมุขร่วมกับพระเจ้าคริสตอฟเฟอร์ที่ 2 แห่งเดนมาร์ก พระราชบิดา ทรงเป็นสมาชิกราชวงศ์แอสตริดเซน พระองค์มักถูกเรียกว่า "อีริค พระมหากษัตริย์ที่ถูกเลือก"
เจ้าชายอีริคเป็นพระราชโอรสองค์ใหญ่ในกษัตริย์คริสตอฟเฟอร์ที่ 2 และยูเฟเมียแห่งพอเมอเรเนีย ในปี ค.ศ. 1321 พระองค์ทรงได้รับเลือกให้ครองราชบัลลังก์เคียงคู่พระราชบิดาในฐานะยุวพระมหากษัตริย์ หรือ กษัตริย์พระองค์รอง และประกอบพิธีอย่างเป็นทางการในวันที่ 15 สิงหาคม ค.ศ. 1324 ในปี ค.ศ. 1325 พระราชบิดาทรงมีพระบัญชาให้พระองค์ยกกองทัพไปหยุดยั้งเหล่าเคานท์แห่งฮ็อลชไตน์และกลุ่มพันธมิตร แต่พระองค์ทรงถูกทหารทอดทิ้งและถูกจับกุมคุมขังในปราสาทฮาเดอร์สเลฟ พระราชบิดาของพระองค์ทรงถูกบีบให้สละราชบัลลังก์และถูกเนรเทศ ในขณะที่ดยุกวัลเดมาร์แห่งจัตแลนด์ใต้วัย 12 ปีได้ถูกเลือกให้ครองราชบัลลังก์เดนมาร์ก ภายใต้การสำเร็จราชการของเกอร์ฮาร์ดที่ 3 เคานท์แห่งฮ็อลชไตน์-เรนส์บวร์ค หลังจากเกิดความโกลาหลในการปกครอง "สาธารณรัฐขุนนาง"ในเดนมาร์ก กษัตริย์คริสตอฟเฟอร์ได้ถูกฟื้นฟูราชบัลลังก์อีกครั้งในฐานะกษัตริย์หุ่นเชิดในปี ค.ศ. 1329 ด้วยความช่วยเหลือของอนุชาต่างบิดาคือ โยฮันน์ที่ 3 เคานท์แห่งฮ็อลชไตน์-ปลอน ยุวกษัตริย์อีริคได้รับการปล่อยพระองค์ในปี ค.ศ. 1330 โดยมีเงื่อนไขว่าพระองค์ต้องเสกสมรสกับเอลิซาเบธแห่งฮ็อลชไตน์-เรนส์บวร์ค ดัชเชสม่ายแห่งซัคเซิน-เลาเอินบวร์ค และเป็นน้องสาวของเคานท์เกอร์ฮาร์ดที่ 3 ศัตรูของพระราชบิดา การเสกสมรสครั้งนี้ไม่มีพระโอรสธิดาด้วยกัน การเสกสมรสถูกบอกล้างในปีถัดมา สงครามจึงเกิดขึ้นอีกครั้งระหว่างพระราชบิดาที่ร่วมกับเคานท์โยฮันน์ และต้องทำสงครามกับเคานท์เกอร์ฮาร์ด
ยุวกษัตริย์อีริคสวรรคตก่อนพระราชบิดา พระองค์ร่วมต่อสู้ในสงครามที่พระราชบิดาทรงแตกหักกับแคว้นฮ็อลชไตน์ ในวันที่ 30 พฤศจิกายน ค.ศ. 1330 ยุวกษัตริย์อีริคพ่ายแพ้ในสงครามที่ดันเนอวีร์เกอ แต่พระองค์ได้หลบหนีไปยังคีลได้ ที่ซึ่งสุดท้ายพระองค์สวรรคตด้วยพระอาการบาดเจ็บจากการสู้รบ ในไม่กี่เดือนถัดมา ในช่วงปลายปี ค.ศ. 1331 หรือ ต้นปี ค.ศ. 1332 พระบรมศพของยุวกษัตริย์อีริคถูกฝังที่โบสถ์ซอรือ หลังจากนั้นมีการย้ายไปฝังที่โบสถ์นักบุญเบ็นท์ ในริงสเต็ด พระราชบิดาของพระองค์สวรรคตในปีเดียวกัน เดนมาร์กถูกยกเลิกการเป็นราชอาณาจักรอย่างเป็นทางการ และตลอดเวลาแปดปีถัดมาประเทศถูกปกครองด้วยผู้รับจำนองที่ดินหลายรายซึ่งอยู่ภายใต้การปกครองของทหารชาวเยอรมัน ในเวลาต่อมาพระอนุชาของพระองค์ได้ยึดเดนมาร์กคืนมาได้จากพวกฮ็อลชไตน์และครองราชย์เป็น พระเจ้าวัลเดมาร์ที่ 4 แห่งเดนมาร์ก
พระเจ้าวัลเดมาร์ที่ 3 แห่งเดนมาร์ก

พระเจ้าวัลเดมาร์ที่ 3 แห่งเดนมาร์ก (ค.ศ. 1314 - ค.ศ. 1364) พระองค์ทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งเดนมาร์กระหว่างปีค.ศ. 1326 ถึง ค.ศ. 1329 ในขณะที่พระองค์ยังไม่บรรลุนิติภาวะ พระองค์ยังครองตำแหน่งเป็น ดยุกวัลเดมาร์ที่ 5 ดยุกแห่งชเลสวิช ในปีค.ศ. 1325 - 1326 และในปีค.ศ. 1330 - 1364 พระองค์เป็นกษัตริย์ฝ่ายผู้ทรยศต่อต้านรัชกาลที่ไม่ประสบความสำเร็จของพระเจ้าคริสตอฟเฟอร์ที่ 2 แห่งเดนมาร์ก แต่การครองราชย์ของพระเจ้าวัลเดมาร์ที่ 3 ก็ทรงถูกต่อต้านจากเหล่าข้าราชบริพารด้วย รัชกาลของพระองค์สิ้นสุดลงเมื่อพระองค์สละราชบัลลังก์ บางครั้งมีการสับสนว่า วัลเดมาร์ยุวกษัตริย์ (ราวค.ศ. 1209 - 1231) เป็นกษัตริย์พระองค์เดียวกับพระเจ้าวัลเดมาร์ที่ 3
พระประวัติ.
พระบิดาของกษัตริย์วัลเดมาร์คือ อีริคที่ 2 ดยุกแห่งชเลสวิก และพระมารดาของพระองค์คือ อเดเลดแห่งฮ็อลชไตน์-เรนส์บวร์ค ธิดาในไฮน์ริชที่ 1 เคานท์แห่งฮ็อลชไตน์-เรนส์บวร์ค เมื่อพระเจ้าคริสตอฟเฟอร์ที่ 2 แห่งเดนมาร์ก พระญาติห่างๆ ของพระองค์และเป็นคู่แข่งทางราชตระกูลถูกเนรเทศออกไปจากบัลลังก์ เหล่าขุนนางฮ็อลชไตน์และเดนมาร์กพยายามสรรหากษัตริย์พระองค์ใหม่ พวกเขาได้เลือกดยุกวัลเดมาร์ที่ 5 แห่งชเลสวิช วัย 11 พรรษาเป็นพระมหากษัตริย์ ซึ่งเป็นประมุขของสายตระกูลอเบลที่สืบเชื้อสายมาจากพระเจ้าอเบลแห่งเดนมาร์ก ด้วยยังทรงพระเยาว์ เกอร์ฮาร์ดที่ 3 เคานท์แห่งฮ็อลชไตน์-เรนส์บวร์ค ผู้เป็นพระปิตุลาฝ่ายพระมารดาและเป็นผู้รับจำนองทื่ดินรายใหญ่ที่สุดของเดนมาร์ก ได้เป็นผู้สำเร็จราชการและเป็นผู้ปกครองพระมหากษัตริย์ ("grev Gert" or "Den kullede Greve")
การครองราชย์ของกษัตริย์วัลเดมาร์ที่ 3 มีความเข้มงวดน้อยกว่าสมัยกษัตริย์คริสตอฟเฟอร์ที่ 2 มีข้อกำหนดใหม่บางประการเช่น ปราสาทของราชวงศ์ทั้งหมดในสคาเนียต้องถูกทำลาย และขุนนางทุกคนมีสิทธิที่จะเสริมสร้างที่อยู่อาศัยของตน ข้อตกลงที่สำคัญนี้เรียกว่า "คอนสติตูชิโอ วัลเดมาเรียนา" ซึ่งเป็นการสัญญาว่าในอนาคต คนๆ เดียวจะไม่สามารถปกครองทั้งชเลสวิชและเดนมาร์กพร้อมกันได้ กษัตริย์วัลเดมาร์จึงยอมยกดินแดนที่เป็นมรดกของพระบิดา คือ ชเลสวิช ให้แก่เคานท์เกอร์ฮาร์ด ผู้เป็นสมเด็จลุงและผู้ปกครอง เกอร์ฮาร์ดจึงเป็นชาวฮ็อลชไตน์คนแรกที่ได้เป็นดยุก และใช้นามว่า เกอร์ฮาร์ด ดยุกแห่งจัตแลนด์ (จัตแลนด์ใต้ หรือ ชเลสวิช)
ในทางปฏิบัติ เดนมาร์กถูกขุนนางครอบงำอย่างสิ้นเชิง สิ่งนี้ไม่เป็นที่นิยมในหมู่ชาวนา ขุนนางส่วนหนึ่งเป็นชาวต่างชาติและหลายคนตั้งอัตราเก็บภาษีใหม่ ในปีค.ศ. 1328 ชาวนาในเกาะเชลลันด์ก่อกบฏ แต่ก็ถูกปราบปราม และมีกบฏในคาบสมุทรจัตแลนด์ในปีค.ศ. 1329 การกบฏในจัตแลนด์ประสบความสำเร็จกว่า แต่สุดท้ายก็ถูกปราบปรามเช่นกัน สุดท้าย เคานท์เกอร์ฮาร์ดประกาศยอมแพ้ในนามของกษัตริย์ และในปีค.ศ. 1329 กษัตริย์คริสตอฟเฟอร์ที่ 2 เสด็จกลับคืนสู่ราชบัลลังก์ อดีตกษัตริย์วัลเดมาร์กลับไปครองชเลสวิชเช่นเดิม
ในปีค.ศ. 1340 อดีตกษัตริย์ทรงให้ขนิษฐาคือ เฮลวิกแห่งชเลสวิช อภิเษกสมรสกับพระเจ้าวัลเดมาร์ที่ 4 แห่งเดนมาร์ก กษัตริย์พระองค์ใหม่ ในช่วงปลายการครองตำแหน่งของพระองค์ ได้มีการเปลี่ยนแปลงนโยบายต่อเดนมาร์ก โดยมีสงครามต่อกันสลับกับการร่วมมือกัน
ดยุกวัลเดมาร์สิ้นพระชนม์ในปีค.ศ. 1364 พระองค์เสกสมรสกับรีชาร์ดิสแห่งชเวรีน ธิดาในกุนเซลินที่ 6 เคานท์แห่งชเวรีน ทั้งสองมีบุตรชายสองคน คือ วัลเดมาร์ (ค.ศ. 1338 - 1360) และเฮนริก ดยุกแห่งชเลสวิช (ค.ศ. 1342 - 1375) เฮนริกสืบตำแหน่งดัชชีชเลสวิชต่อจากบิดา
เลตโชว์วิตเดวิด เลตเทอร์แมน

เลตโชว์วิตเดวิด เลตเตอร์แมน  เป็นเลตไนต์ทอล์กโชว์สัญชาติอเมริกันทางช่องซีบีเอส มีเดวิด เลตเทอร์แมนเป็นพิธีกร นับเป็นรายการแรกในแฟรนไชส์เลตโชว์ รายการออกอากาศรอบประเดิมเมื่อวันที่ 30 สิงหาคม 2536 และผลิตโดย เวิลด์ไวด์แพนส์ บริษัทผลิตของเลตเทอร์แมน และซีบีเอส เทเลวิชชันสตูดิโอส์ ในบรรดารายการเลตไนต์ใหญ่ ๆ ของสหรัฐ "เลตโชว์" มียอดผู้ชมเฉลี่ยสะสมเป็นอันดับสอง ในตลาดสหรัฐส่วนใหญ่ รายการออกอากาศตั้งแต่เวลา 23.35 น. ถึง 0.37 น. ตามเวลาตะวันออกและแปซิฟิก และถ่ายทำในวันจันทร์ถึงพุธในเวลา 16.30 น. และวันพฤหัสบดีในเวลา 15.30 น. และ 18.00 น. เวลาตะวันออก ตอนที่ถ่ายทำตอนที่สองในวันพฤหัสบดีปกติแพร่สัญญาณในวันศุกร์สัปดาห์เดียวกัน
ในปี 2545 "เลตโชว์วิตเดวิด เลตเทอร์แมน" จัดอยู่ในอันดับ 7 ในรายการทีวียิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาล 50 รายการของทีวีไกด์ หลังเป็นพิธีกรกว่า 30 ปี เลตเทอร์แมนได้เป็นพิธีกรเลตไนต์ทอล์กโชว์นานที่สุดในปี 2556 แซงจอห์นนี คาร์สัน ในปีนั้น "เลตไนต์" และ "เลตโชว์" จัดอยู่ในอันดับที่ 41 ใน ซีรีส์ยอดเยี่ยมตลอดกาล 60 ซีรีส์ของทีวีไกด์ รายการได้รับเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลเอ็มมีเพรมไทม์สาขาซีรีส์วาไรตีดีเด่น 16 ครั้ง และได้รับรางวัล 6 ครั้ง นอกจากนี้ยังได้รับเสนอชื่อรับรางวัลเอ็มมีไพรม์ไทม์สาขาการกำกับดีเด่นสำหรับซีรีส์วาไรตี 15 ครั้ง และได้รับเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลเอ็มมีไพรม์ไทม์สาขาเขียนบทดีเด่นสำหรับซีรีส์วาไรตี 16 ครั้ง
ในปี 2557 เลตเทอร์แมนประกาศเกษียณและรายการตอนสุดท้ายแพร่สัญญาณเมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม 2558 จากนั้นรายการที่มาแทนคือ เลตโชว์วิตสตีเฟน กอลแบร์ ซึ่งออกอากาศรอบประเดิมในวันที่ 8 กันยายน 2558
เอลีซาเบ็ทแห่งฮ็อลชไตน์-เร็นทซ์บวร์ค

เอลีซาเบ็ทแห่งฮ็อลชไตน์-เร็นทซ์บวร์ค (ราว ค.ศ. 1300 - ก่อน ค.ศ. 1340) เป็นผู้สำเร็จราชการแห่งดัชชีซัคเซิน-เลาเอินบวร์ค ในช่วงที่พระโอรสยังอยู่ในวัยเยาว์ในช่วงปี ค.ศ. 1321 จนถึง ค.ศ. 1330 เอลิซาเบธได้รับคำแหน่งจากการสมรสสองครั้ง ครั้งที่หนึ่งคือ ดัชเชสแห่งซัคเซิน-เลาเอินบวร์ค และครั้งที่สองคือสมเด็จพระราชินีพระองค์รองแห่งเดนมาร์ก (ค.ศ. 1330 - 1331) โดยเสกสมรสกับอีริค คริสตอฟเฟอร์เซนแห่งเดนมาร์ก พระราชโอรสในพระเจ้าคริสตอฟเฟอร์ที่ 2 แห่งเดนมาร์ก
พระชนม์ชีพ.
เอลีซาเบ็ทเป็นสมาชิกตระกูลชอมบวร์ค เป็นธิดาในไฮน์ริชที่ 1 เคานท์แห่งฮ็อลชไตน์-เร็นทซ์บวร์คกับเฮลวิกแห่งโบรงก์ฮอสต์ สวามีคนแรกของพระนางคือโยฮันน์ที่ 2 ดยุกแห่งซัคเซิน-เลาเอินบวร์ค ซึ่งสมรสกันราวปี ค.ศ. 1315 เอลีซาเบ็ทมีพระโอรสซึ่งสืบตำแหน่งต่อจากสวามีคือ อัลเบร็คท์ที่ 4 ดยุกแห่งซัคเซิน-เลาเอินบวร์ค แต่พระนางต้องเป็นผู้สำเร็จราชการดัชชีในช่วงที่บุตรชายยังอยู่ในวัยเยาว์
ในปี ค.ศ. 1330 ดัชเชสม่ายเอลีซาเบ็ทได้เสกสมรสกับอีริค คริสตอฟเฟอร์เซน พระมหากษัตริย์พระองค์รองแห่งเดนมาร์ก ซึ่งเป็นพระราชโอรสในพระเจ้าคริสตอฟเฟอร์ที่ 2 แห่งเดนมาร์ก ศัตรูของเกอร์ฮาร์ดที่ 3 เคานท์แห่งฮ็อลชไตน์-เร็นทซ์บวร์ค ผู้เป็นพระเชษฐาของพระนาง ทั้งสองพระองค์ไม่มีพระโอรสธิดาด้วยกัน และการเสกสมรสถูกบอกล้างในปีถัดมา อดีตพระสวามีของพระนางสวรรคตในสงครามกับฮ็อลชไตน์ในปี ค.ศ. 1332
เมย์แฟร์

เมย์แฟร์  เป็นย่านคนร่ำรวยในเวสท์เอนด์ของลอนดอนตั้งอยู่ติดกับตะวันออกของไฮด์พาร์ค ในนครเวสต์มินสเตอร์ ระหว่างถนนออกซเฟิด, ถนนเรเจินท์, พิคะดิลลี และ พาร์คเลน เมย์แฟร์เป็นหนึ่งในย่านที่แพงที่สุดในลอนดอนและในโลก
ชื่อของย่านมาจากเทศกาลประจำปี "เทศกาลเดือนพฤษภาคม" (May Fair) ซึ่งมีขึ้นตั้งแต่ปี 1686 ถึงปี 1764 ตรงจุดที่ปัจจุบันคือตลาดเชเพิร์ด ในเวลาต่อมาเทศกาลกลายเป็นเทศกาลที่น่าขยะแขยงและเป็ตลาดล่าง (downmarket) มากจนในที่สุดกลายเป็นเหตุรำคาญ (nuisance) ต่อสาธารณชน ต่อมาตระกูลกรอสเวเนอร์ (Grosvenor) ผู้ซึ่งต่อมากลายเป็นดยุกแห่งเวสต์มินสเตอร์ จึงเข้าครอบครองพื้นที่ผ่านการสมรสและพัฒนาย่านขึ้นใหม่ภายใต้แนวทางของธอมัส บาร์โลว์ (Thomas Barlow) ซึ่งประกอบด้วยการสร้างจัตุรัสฮันนอเวอร์, จัตุรัสเบิร์คลีย์ และ จัตุรัสกรอสเวเนอร์ รายล้อมด้วยที่อยู่อาศัยระดับไฮเอนด์แลเโบสถ์เซนท์จอร์เจิสฮันนอเวอร์สแควร์
ในปัจจุบัน เมย์แฟร์เป็นย่านร่ำรวยและหรูหรา ประกอบที่อยู่อาศัยระดับไฮเอนด์, ร้านค้าและภัตตาคารหรูหรา, โรงแรมหรู ตลอดช่วงถนนพิคะดิลลี และ พาร์คเลน ความมั่งคั่งของย่านเมย์แฟร์ทำให้เมย์แฟร์เป็นจุดที่แพงที่สุดในบอร์ดเกม "มอนอพอลี" ของลอนดอน
วัดสำแล

วัดสำแล เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา ในตำบลบ้านกระแชง อำเภอเมืองปทุมธานี จังหวัดปทุมธานี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 12 ไร่ 80 ตารางวา โฉนดเลขที่ 6341 ที่ธรณีสงฆ์จำนวน 8 แปลง เนื้อที่ 103 ไร่ 45 ตารางวา
วัดสำแลสร้างโดยมอญที่อพยพมาเมื่อครั้งต้นรัตนโกสินทร์ได้ร่วมกันสร้างขึ้น สมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ต่อมา พ.ศ. 2412 เกิดความทรุดโทรมจึงบูรณะใหม่อีกครั้ง ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2414 เขตวิสุงตามสีมากว้าง 16 เมตร ยาว 25 เมตร
แต่เดิมวัดสำแลในปัจจุบันเปลี่ยนชื่อมา 3 ครั้งแล้ว ชาวมอญที่อพยพเข้ามาในสมัยรัชกาลที่ 2 ช่วยกันสร้างวัดขึ้นให้ชื่อว่า แภ่ธ่มษะ "แภ่" แปลว่า วัด "ธ่มษะ" แปลว่า สำแล เป็นชื่อวัดที่อยู่ในเมืองมอญ ปัจจุบันยังมีวัดนี้อยู่ ต่อมาพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จผ่านวัดสำแล เหลียวทอดพระเนตรวัดถึง 3 ครั้ง จึงเปลี่ยนชื่อเป็นวัด "สามแล" หลังจากนั้น การเขียนชื่อวัดก็เปลี่ยนแปลงเป็น "วัดสำแล" จนถึงปัจจุบันนี้
อุโบสถหลังเดิมหันหน้าเข้าแม่น้ำเจ้าพระยาเป็นโบสถ์มหาอุดด้านหลังไม่มีประตู ขนาดของโบสถ์มีความกระทัตรัด หน้าบันตอนบนสลักลายสีทองบนพื้นขาว แกะสลักเป็นรูปพระอินทร์ทรงช้างเอราวัณ ลักษณะช้างรูปแบบสมจริงมีพระอินทร์ประทับนั่งบนบุษบกเหนือกระพองช้าง ตกแต่งด้วยลายดอกบุนนาค กรอบด้านล่างเป็นซุ้มพระบัญชรมีพระพุทธรูปอยู่ภายในกรอบหน้าต่างและประตูทางเข้าแกะลายเรียบง่าย แต่ฝีมือชั้นครูตัวโบสถ์จะผายเล็กน้อย รับกับเสาหน้ามุข แต่ละต้นซึ่งเป็นลักษณะโคนใหญ่ปลายเรียว มีใบสีมาตั้งอยู่บนฐานกลีบบัวไม่มีซุ้ม มีหมู่เจดีย์มอญอยู่หน้าอุโบสถเก่า ประกอบด้วยเจดีย์ประธานรายล้อมด้วยเจดีย์บริวารหลายมหาเจดีย์ชเวดากอง ศาลาการเปรียญสร้างด้วยไม้สักทั้งหลัง ภายในศาลาการเปรียญ มีตู้พระไตรปิฎกแบบมอญและพระพุทธรูปพร้อมทั้งรูปปั้นอดีตเจ้าอาวาสตั้งประดิษฐานอยู่ มีหอระฆังตั้งอยู่หน้าศาลาการเปรียญ
เดเอ็ฟเบ-โพคาล 2021 รอบชิงชนะเลิศ

การแข่งขัน เดเอ็ฟเบ-โพคาล 2021 รอบชิงชนะเลิศ เป็นการตัดสินหาผู้ชนะของ เดเอ็ฟเบ-โพคาล ฤดูกาล 2020–21, ฤดูกาลที่ 78 ของฟุตบอลถ้วยหลักของเยอรมนี. นัดนี้ลงเล่นไปเมื่อวันที่ 13 พฤษภาคม ค.ศ. 2021 ที่สนาม โอลึมเพียชตาดิโยน ใน เบอร์ลิน. แมตช์นี้ตามกำหนดเดิมจะเป็นวันเสาร์ที่ 22 พฤษภาคม ค.ศ. 2021, แต่ถูกย้ายไปเป็นวันที่เร็วขึ้นก่อนที่ลีกจะจบฤดูกาลในเยอรมนี. นี่เป็นเนื่องมาจากความหนาแน่ของโปรแกรมการแข่งขันเกิดจากการเริ่มต้นฤดูกาลที่ล่าช้า, มีต้นกำเนิดมาจากการเลื่อนของการสิ้นสุดของฤดูกาลที่ผ่านมาอันเป็นผลมาจาก การระบาดทั่วของโควิด-19. เช่นเดียวกับการแข่งขันอื่นๆ, แมตช์นี้จะลงเล่น หลังปิดประตู โดยไม่มีผู้ชม.
แมตช์นี้เป็นการพบกันระหว่าง แอร์เบ ไลพ์ซิช และ โบรุสซีอาดอร์ทมุนท์.
เนื่องจากการเปลี่ยนแปลงตารางการแข่งขัน, แมตช์นี้จะเป็นครั้งแรกของนัดชิงชนะเลิศเดเอ็ฟเบ-โพคาล นับตั้งแต่ ค.ศ. 2008 ที่จะเล่นก่อนจบฤดูกาลของลีก, และรอบชิงชนะเลิศครั้งแรกนับตั้งแต่ ค.ศ. 1985 ที่จะไม่ได้ลงเล่นในวันเสาร์. นอกจากนี้ยังเป็นรอบชิงชนะเลิศครั้งแรกในวันพฤหัสบดี, เช่นเดียวกับครั้งแรกที่ไม่ได้ลงเล่นในหนึ่ง สุดสัปดาห์, นับตั้งแต่ ค.ศ. 1984.
ทีม.
"ในตารางด้านล่างนี้, คู่ชิงชนะเลิศนับตั้งแต่ปี ค.ศ. 1943 จะเป็นยุคทสชัมเมอร์โพคาล, ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1953 จะเป็นยุค เดเอ็ฟเบ-โพคาล."
เส้นทางสู่รอบชิงชนะเลิศ.
เดเอ็ฟเบ-โพคาล เริ่มต้นกับ 64 ทีมในการแข่งขันรูปแบบถ้วยน็อคเอาต์ตกรอบเดียว. มีทั้งหมดห้ารอบนำหน้าก่อนถึงนัดชิงชนะเลิศ. แต่ละทีมถูกจับสลากพบกับทีมอื่น, และผู้ชนะหลังจบ 90 นาทีจะได้ผ่านเข้ารอบ. ถ้าเสมอกัน, 30 นาทีของ การต่อเวลาพิเศษ จะได้ลงเล่น. ถ้าผลการแข่งขันยังคงระดับอยู่, การดวลลูกโทษ จะเป็นวิธีที่นำมาใช้ในการตัดสินหาทีมชนะเลิศ.
"หมายเหตุ: ผลการแข่งขันด้านล่างนี้, ผลของทีมที่เข้าชิงชนะเลิศจะขึ้นเป็นตัวเลขแรก (H: เหย้า; A: เยือน)."
แมตช์.
รายละเอียด.
<onlyinclude></onlyinclude>
หมายเหตุ.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
กฎหมายครอบครัว

กฎหมายครอบครัว, กฎหมายเกี่ยวกับการสมรส หรือ กฎหมายความสัมพันธ์ภายในครอบครัว เป็นขอบเขตของกฎหมายที่ว่าด้วยเรื่องครอบครัวและความสัมพันธ์ภายในครอบครัว
ภาพรวม.
เรื่องที่ปกติอยู่ในขอบเขตประมวลกฎหมายครอบครัวของประเทศหนึ่ง ๆ เช่น
ทั้งนี้ รายการข้างต้นนั้นไม่สมบูรณ์ และอาจแตกต่างกันได้ขึ้นอยู่กับเขตอำนาจศาลต่าง ๆ