pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
รักแท้บทที่ 1

รักแท้บทที่ 1 เป็นภาพยนตร์ไทยแนวโรแมนติก-ดราม่า ผลงานการกำกับของ สุเทพ ตันนิรัตน์ สร้างโดย บริษัท ไท เอ็นเตอร์เทนเมนต์ จำกัด ออกฉายเมื่อวันที่ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2538 เป็นผลงานการแสดงภาพยนตร์เรื่องแรกและเรื่องสุดท้ายของ บุญพิทักษ์ จิตต์กระจ่าง ก่อนเสียชีวิต ประกบคู่กับ ศักดิ์สิทธิ์ แท่งทอง
รักแท้บทที่ 1 เป็นเรื่องราวของ ระบิล ชายผู้หนึ่งซึ่งหวาดกลัวความรักและกำลังศึกษาเรื่องความรักจากหนังสือ รวมทั้งจากเพื่อนรอบข้าง โดยมี ทิพย์ หญิงสาวผู้เคยผิดหวังในรักและเป็นรักแรกของ ระบิล เพื่อให้ระบิลทดสอบบทเรียนรักแท้ของเค้า และส่วนหนึ่งของเนื้อเรื่องได้มีการกล่าวถึง นิยายเรื่องดัง สงครามชีวิต ของ ศรีบูรพา
เนื้อเรื่อง.
รักแรกที่ก่อตัวขึ้นชีวิตของ "ระบิล" หรือชื่อเล่นว่า "ระ" ที่เพื่อนๆเรียก เขาขยาดในเรื่องของผู้หญิงหลังจากที่โดนเพื่อนๆจอมแสบที่มีนิสัยแปลกแตกต่างกันออกไป พูดกรอกหูเกี่ยวกับการตามตื๊อของบรรดาสาวขายประกัน เขาพยายามที่จะหนี แต่ถ้าคราวนั้นหนีสำเร็จระจะไม่มรวันได้เจอหัวใจตนเองเลย "ทิพย์" เป็นรักครั้งแรกที่ระได้เจอ ระเรียนรู้วิธีที่จะจีบสาวด้วยการอ่านบทความมากมาย ที่เหมือนจะสอนและเป็นเพื่อนได้อย่างดีแต่เมื่อเจอกับเหตุการณ์จริงเข้าเพื่อนก็ไม่อาจช่วยเขาได้ ระเกิดอาการประหม่าอย่างไม่มีเหตุผล แม้กระทั่งนัดครั้งแรกในงานปาร์ตี้ของเพื่อนทิพย์ ความรักที่เริ่มก่อตัวของเขาแม้กระทั่งบรรดาเพื่อนตัวแสบก็ยังไม่อาจล่วงรู้ได้ ระหว่างที่ความสัมพันธ์ของทั้งสองกำลังดำเนินไปอย่างราบรื่น จู่ๆทิพย์กลับหายไปจากชีวิตของเขา ด้วยเหตุผลส่วนตัวของเธอเองที่ระก็ไม่อาจรู้ได้และตัดสินใจตามหาหัวใจของตนเองตามที่มันเรียกร้อง แต่จะเจอหรือไม่บนถนนสายเปลี่ยวนี้
ปีหนึ่งเพื่อนกันและวันอัศจรรย์ของผม

ปีหนึ่งเพื่อนกันและวันอัศจรรย์ของผม เป็นภาพยนตร์วัยรุ่นของ คิง สมจริง ศรีสุภาพ ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2536 นำแสดงโดย ศักดิ์สิทธิ์ แท่งทอง และ มอส ปฏิภาณ ซึ่งเคยร่วมแสดงกันใน "กลิ้งไว้ก่อนพ่อสอนไว้" ซึ่งครั้งนี้มารับบทเป็นพี่น้อง เต้ย และ ต้น คนหนึ่งเป็นนักศึกษาที่กำลังค้นหาตัวเอง ส่วนอีกคนหนึ่งเป็นวิญญาณ ภาพยนตร์ทำรายได้ 22 ล้านบาท
ในปี พ.ศ. 2539 ถูกนำกลับมาสร้างเป็นละครโทรทัศน์ครั้งแรก ออกอากาศทาง สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 โดยค่าย ดาราวิดีโอ บทโทรทัศน์ ลุลินารถ กำกับการแสดงโดย มานพ สัมมาบัติ นำแสดงโดย สมชาย เข็มกลัด, ธนา สุทธิกมล, แอน ทองประสม, สายธาร นิยมการณ์, นุศรา ประวันณา, ไพโรจน์ สังวริบุตร, สุพรรษา เนื่องภิรมย์, สีเทา เพ็ชรเจริญ
การให้แสงเงาแบบเซล

การให้แสงเงาแบบเซล  หรือ การให้แสงเงาแบบตูน (toon shading) หรือ เฉดเซล เป็นรูปแบบการให้แสงเงาแบบหนึ่ง ที่ใช้ในการเร็นเดอร์งานในคอมพิวเตอร์กราฟิกส์ให้มีลักษณะเหมือนภาพวาดในลักษณะการ์ตูน เซลมีการใช้งานในหลายส่วนทั้งในการ์ตูนและในวิดีโอเกม ตัวอย่างเช่นในเกม เซลด้าในภาคของเครื่องนินเทนโดดีเอสและวี และเกมดราก้อนเควสต์ในภาค IX
คำว่า"เซล" มาจากแผ่นเซลลูลอยด์ที่ใช้เป็นเครื่องมือในการวาดการ์ตูน ส่วนคำว่า "ตูน" มาจากคำว่า "การ์ตูน" เนื่องจากถูกใช้ทำภาพคล้ายการ์ตูน
ราชอาณาจักรสกอตแลนด์

ราชอาณาจักรสกอตแลนด์  เป็นราชอาณาจักรที่ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของยุโรประหว่างปี ค.ศ. 843 ถึงปี ค.ศ. 1707 บริเวณอาณาจักรตั้งอยู่ทางตอนเหนือของเกาะบริเตนใหญ่ทางทิศใต้จรดพรมแดนราชอาณาจักรอังกฤษ ซึ่งมารวมตัวกันเป็นราชอาณาจักรบริเตนใหญ่ภายใต้พระราชบัญญัติสหภาพ ค.ศ. 1707 (Acts of Union)
ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1482 หลังจากอังกฤษเข้าครองเมืองเบริก-อะพอน-ทวีดอาณาบริเวณของสกอตแลนด์มีขนาดเท่ากับสกอตแลนด์ในปัจจุบัน ทางตะวันออกจดทะเลเหนือ ตะวันตกและเหนือจดมหาสมุทรแอตแลนติกและทะเลไอริชทางตะวันตกเฉียงใต้ นอกจากแผ่นดินใหญ่แล้วราชอาณาจักรสกอตแลนด์ยังประกอบด้วยเกาะต่า ง ๆ อีกกว่า 790 เกาะ
เอดินบะระ เมืองที่ใหญ่ที่สุด ก่อนหน้านั้นเป็นเป็นเมืองสโคน ดันเฟิร์มไลน์ สเตอร์ลิง เป็นเมืองหลวง ประชากรของราชอาณาจักรสกอตแลนด์ในปี ค.ศ. 1700 มีประมาณ 1.1 ล้านคน
อุทยานแห่งชาติแม่จริม

อุทยานแห่งชาติแม่จริม ตั้งอยู่ในท้องที่ของอำเภอแม่จริมและอำเภอเวียงสา จังหวัดน่าน ประกาศเป็นอุทยานแห่งชาติลำดับที่ 106 ของประเทศไทย เมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2550 มีกิจกรรมการท่องเที่ยวที่โดดเด่น คือ การล่องแก่งลำน้ำว้าโดยใช้แพยาง
ลักษณะภูมิประเทศ.
เป็นภูเขาสลับซับซ้อนทอดตัวจากทิศเหนือไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ อยู่เหนือจากระดับน้ำทะเลตั้งแต่ 300-1,652 เมตร ความสูงของเทือกเขาจะค่อยลดหลั่นไปทางทิศตะวันตก โดยมีดอยขุนลาน เป็นจุดสูงสุดที่ความสูง 1,652 เมตร จากระดับน้ำทะเล มีแม่น้ำว้าซึ่งไหลมาจากเทือกเขาหลวงพระบางผ่านทางทิศตะวันตกของพื้นที่
ลักษณะภูมิอากาศ.
แบ่งออกเป็น 3 ฤดู คือ ฤดูร้อน เริ่มตั้งแต่เดือนมีนาคมถึงเดือนพฤษภาคม ฤดูฝน เริ่มเดือนมิถุนายนถึงเดือนตุลาคม และฤดูหนาว เริ่มตั้งแต่เดือนพฤศจิกายนถึงเดือนกุมภาพันธ์
การเดินทาง.
จากตัวอำเภอเมืองน่าน ใช้ทางหลวงหมายเลข 1168 (น่าน - แม่จริม) ระยะทางประมาณ 38 กิโลเมตร จากอำเภอแม่จริมใช้ทางหลวงหมายเลข 1243 (นาเซีย-น้ำมวบ) ระยะทางประมาณ 15 กิโลเมตร ถึงบ้านห้วยทรายมูลเลี้ยวซ้ายเข้าที่ทำการอุทยานฯ ระยะทาง 4 กิโลเมตร
อุทยานแห่งชาติแม่ตะไคร้

อุทยานแห่งชาติแม่ตะไคร้ ตั้งอยู่ในท้องที่ของอำเภอสันกำแพง อำเภอดอยสะเก็ด อำเภอแม่ออน จังหวัดเชียงใหม่ และอำเภอบ้านธิ อำเภอเมืองลำพูน จังหวัดลำพูน
อุทยานแห่งชาติแม่ตะไคร้ มีเนื้อที่ทั้งหมดประมาณ 1,229.8 ตารางกิโลเมตร หรือ 768,625 ไร่
ลักษณะทางภูมิศาสตร์.
ภูมิประเทศ.
พื้นที่โดยทั่วไปเป็นภูเขาสูงสลับซับซ้อน มีความสูงตั้งแต่ 400 - 1,947 เมตร จากระดับน้ำทะเลปานกลาง เป็นป่าต้นน้ำลำธารชั้น 1 อยู่ใน พื้นที่ลุ่มน้ำปิง 
วัง ยม น่าน ภูเขาเป็นเขาหินปูน มีป่าเบญจพรรณขึ้นอยู่โดยทั่วไป และมีป่าดิบเขาขึ้นตามแนวลำห้วยขุนห้วย หุบเขา และบริเวณป่าต้นน้ำลำธารอย่างหนาแน่น 
ภูมิอากาศ.
สภาพภูมิอากาศในเขตอุทยานแห่งชาติแม่ตะไคร้ แบ่งออกเป็น 3 ฤดูกาล คือ
พันธุ์ไม้และสัตว์ป่า.
สภาพป่าประกอบด้วยป่าเบญจพรรณ ป่าดิบเขา ป่าเต็งรัง มีพันธุ์ไม้นานาชนิด ได้แก่ ไม้สัก แดง ประดู่ ยาง จำปี ประดู่ส้ม เหียง พลวง รัง ดงดำ ตีนนก 
ไม้ชั้นล่างประกอบด้วย ไม้ไผ่ หวาย พง ก้อ เป็นต้น และจะมี สน 2 ใบ สน 3 ใบ ขึ้นอยู่เป็นหย่อม ๆ ตามแนวสันเขาโดยทั่วไป
สัตว์ป่าประกอบด้วย หมูป่า ลิง ชะนี กวาง เก้ง เลียงผา เสือ กระต่าย ไก่ป่า นกยูง นกนานาชนิด เช่น นกแกง นกกระยาง นกเค้าแมว นกเก้ง เป็นต้น 
จุดที่น่าสนใจ.
เขื่อนห้วยแม่ออน
โลกัส (คณิตศาสตร์)

ในทางคณิตศาสตร์ โลคัส (พหูพจน์: loci มาจากภาษาละตินแปลว่า "สถานที่") คือการรวบรวมจุดทางเรขาคณิตที่มีคุณสมบัติอย่างหนึ่งอย่างใดร่วมกัน คำนี้มักใช้เป็นเงื่อนไขในการนิยามรูปร่างที่ต่อเนื่องกัน โดยเฉพาะเส้นโค้ง (curve) ตัวอย่างเช่น เส้นตรงคือโลกัสของจุดที่อยู่ในระยะห่างเท่ากับสองจุดที่กำหนดตายตัวไว้ หรือจากเส้นขนานสองเส้น
ตัวอย่าง.
ภาคตัดกรวยสามารถนิยามได้ด้วยโลกัสดังนี้
รูปทรงทางเรขาคณิตอื่น ๆ ที่ซับซ้อนอาจสามารถอธิบายได้ด้วยโลกัสของรากของฟังก์ชันหรือพหุนาม ดังนั้น พื้นผิวกำลังสองสามารถนิยามได้เป็นโลกัสของรากของพหุนามกำลังสอง เป็นต้น
ตัวอย่างของรูปทรงที่ซับซ้อนอีกอันหนึ่งที่สามารถสร้างได้จากจุดจุดหนึ่งบนจาน และจานนั้นกลิ้งไปรอบพื้นผิวราบเรียบหรือโค้ง จุดในตำแหน่งต่าง ๆ ที่ปรากฏทั้งหมดก็คือโลกัส
โลคัส (แก้ความกำกวม)

โลคัส หรือ โลกัส (พหูพจน์: โลกี) มาจากภาษาละติน แปลว่า สถานที่ อาจหมายถึง
<table id="
disambigbox" class="metadata plainlinks dmbox 
dmbox-disambig" style="">
<tr>
<td class="mbox-image" style="padding: 2px 0 2px 0.4em;">
 </td>
<td class="mbox-text" style="padding: 0.25em 0.4em; font-style: italic; "> หน้านี้รวมบทความที่มีชื่อเหมือนหรือใกล้เคียงกัน
 </td>
</tr>
</table>#เปลี่ยนทาง
ธงชาติปานามา

ธงชาติปานามา ออกแบบโดย มาเรีย ออสซา เด อมาดอร์ ธงนี้ได้ชักขึ้นครั้งแรกเมื่อวันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2446 ได้รับการรับรองเป็นธงชาติชั่วคราวในปี พ.ศ. 2447 และได้รับการรับรองอย่างเป็นทางการเมื่อปี พ.ศ. 2468 ภายหลังมีการรับรองซ้ำอีกครั้งในวันที่ 28 มีนาคม พ.ศ. 2484 
ลักษณะของธงชาติปานาอย่างเป็นทางการกำหนดไว้ในกฎหมายที่ 15 แห่งเดือนธันวาคม 1949 (Law 15 of December 1949) ไว้ดังนี้
"ธงชาติแห่งสาธารณรัฐ (ปานามา) ประกอบด้วยพื้นธงที่แบ่งภายในเป็น 4 ส่วน กล่าวคือ ส่วนมุมบนด้านคันธงเป็นพื้นสีขาวมีรูปดาวห้าแฉกสีน้ำเงิน 1ดวง ส่วนมุมบนด้านปลายธงเป็นพื้นสีแดงเปล่า ส่วนมุมล่างด้านคันธงพื้นสีน้ำเงินเปล่า ส่วนมุมล่างด้านปลายธงเป็นพื้นสีขาวมีดาวห้าแฉกสีแดง 1 ดวง" 
ลักษณะของธงดังกล่าวสะท้อนถึงสภาพทางการเมืองของปานามาในขณะนั้น กล่าวคือ สีน้ำเงินหมายถึงพรรคอนุรักษนิยม สีแดงหมายถึงพรรคเสรีนิยม ซึ่งเป็นพรรคการเมืองที่ใหญ่ที่สุดของชาติในช่วงที่ออกแบบธง สีขาวหมายถึงสันติภาพและความบริสุทธิ์ ดาวสีน้ำเงินหมายถึงความบริสุทธิ์และความซื่อสัตย์ต่อประเทศชาติ ดาวสีแดงหมายถึงอำนาจอธิปไตยและกฎหมายของชาติ เมื่อนำดาวทั้งสองดวงมารวมกัน จึงหมายถึงสาธารณรัฐปานามาที่เกิดขึ้นใหม่โดยการแยกตัวจากประเทศโคลัมเบีย
เซซิลียา ซิกาเนร์-อัลเบนิซ

เซซิลียา มารีอา ซาร่า อิซาเบล ซิกาเนร์-อัลเบนิซ ("Cécilia María Sara Isabel Ciganer-Albéniz") (12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2500 —) อดีตสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งของประเทศฝรั่งเศส
เพลงชาติปานามา

เพลงชาติปานามา  มีชื่อเรียกอีกอย่างหนึ่งว่า "เพลงสดุดีแห่งคอคอด"  เพราะที่ตั้งของประเทศปานามาเป็นส่วนคอคอดที่สุดที่เชื่อมระหว่างทวีปอเมริกาเหนือกับทวีปอเมริกาใต้ไว้ ประพันธ์เนื้อร้องโดย ดร. เคโรนีโม เด ลา โอสซา ทำนองโดย ซานโตส คอร์เค
เพลงนี้เริ่มบรรเลงแก่สาธารณชนครั้งแรกเมื่อปานามาประกาศเอกราชในปี พ.ศ. 2446 และได้รับการรับรองเป็นเพลงชาติโดยสมบูรณ์ในปี พ.ศ. 2468
ความพอประมาณ

ความพอประมาณ  ถูกจัดให้อยู่ในคุณธรรมพื้นฐานสี่ประการที่ควรเคารพ ทั้งในวัฒนธรรมเฮเลนนิกและในกิจวัตรของชาวคริสเตียนตามนิกายโรมันคาทอลิก นอกเหนือจากนั้น ความพอประมาณยังเป็นส่วนสำคัญในศาสนาอื่น ๆ อีก เช่น ศีลห้าของพุทธศาสนา
แต่เดิมนั้น ความพอประมาณนั้นชัดเจนว่าเป็นการควบคุมความกระหายเพื่อที่จะได้รับความสุขภายนอก ซึ่งเกิดขึ้นในขอบเขตของเหตุผล ไม่มีคุณธรรมใดที่เราจะสามารถทำได้ถ้าหากเราขาดการควบคุมตัวเอง ขาดความยับยั้งชั่งใจ ถ้าหากว่ามันขัดกับความปรารถนาของเรา มันจึงถูกจัดให้เป็นคุณธรรมพื้นฐาน ซึ่งคำว่า พื้นฐาน ก็บ่งบอกไว้อย่างชัดเจนแล้วว่า มีความสำคัญยิ่งนัก
ความพอประมาณนั้นสามารถแบ่งได้เป็นการละเว้น ความบริสุทธิ์ หรือ พรหมจรรย์ และความถ่อมตัว ครอบคลุมไปถึงการกิน ดื่ม การมีเพศสัมพันธ์ และการป้องกันตัวเองมิให้เกิดความหลงตัว
ยีเอ๋ง

ยีเอ๋ง  ชื่อรอง เจิ้งผิง (正平) เป็นนักเขียนและนักดนตรีที่มีชีวิตอยู่ในปลายราชวงศ์ฮั่นตะวันออก เขาเป็นที่รู้จักจากบทกวีร้อยแก้วชื่อ ""Fu" on the Parrot" ซึ่งเป็นผลงานชิ้นเดียวของเขาที่หลงเหลือมาจนถึงปัจจุบัน
ประวัติ.
ยีเอ๋งเกิดเมื่อราวปี 173 ที่อำเภอปาน เมืองเพงงวนก๋วน ในช่วงต้นทศวรรษ 190 ยีเอ๋งเช่นเดียวกับคนอื่น ๆ อีกมากมาย ต่างพากันอพยพหนีความวุ่นวายที่เกิดขึ้นทางตอนเหนือของจีนในช่วงปลายราชวงศ์ฮั่น เขาตั้งถิ่นฐานในเกงจิ๋ว (ครอบคลุมมณฑลหูเป่ย์และมณฑลหูหนานในปัจจุบัน) และเข้ารับราชการกับเล่าเปียว เจ้าเมืองเกงจิ๋ว
ราวปี 196 ยีเอ๋งมุ่งหน้าขึ้นเหนือเพื่อเข้ารับราชการในราชสำนักที่โจโฉสถาปนาขึ้นที่เมืองฮูโต๋ ยีเอ๋งมีความสนิทสนมกับขงหยง ปราชญ์คนสำคัญ ซึ่งเขียนหนังสือแนะนำตัวเขาให้เข้ารับราชการและส่งขึ้นไปถวายพระเจ้าเหี้ยนเต้ ซึ่งเป็นเพียงจักรพรรดิหุ่นเชิดภายใต้การควบคุมของโจโฉ ยีเอ๋งเดินทางกลับเกงจิ๋วในปี 197 เขาอาศัยอยู่ที่นั่นจนกระทั่งเสียชีวิตในอีก 1–2 ปีต่อมา
แม้ว่า ยีเอ๋งจะเป็นที่รู้จักในฐานะกวีและนักเขียนที่มีพรสวรรค์ แต่เขากลับมีพฤติกรรมที่แปลกประหลาด ชอบพูดตลกขบขันอย่างไม่เหมาะสม และแสดงท่าทีเย่อหยิ่งจนยากต่อการเข้าสังคม สร้างความสงสัยให้กับบางคนถึงสภาพจิตของเขา
เมื่อมาถึงเมืองฮูโต๋ในปี 196 ขงหยงพูดยกย่องยีเอ๋งต่อหน้าโจโฉ โจโฉจึงเชิญยีเอ๋งมาพบ อย่างไรก็ตาม ยีเอ๋ง มีทัศนคติที่ไม่ดีต่อโจโฉ และไม่ยอมเข้าพบ โจโฉโกรธยีเอ๋งแต่ไม่ลงโทษเพราะพรสวรรค์ของเขา ยีเอ๋งขึ้นชื่อเรื่องความสามารถในการตีกลอง จึงได้รับคำเชิญจากโจโฉ ให้ร่วมแสดงโชว์การตีกลองร่วมกับมือกลองคนอื่น ๆ ในงานเลี้ยง โจโฉมอบชุดพิเศษให้กับมือกลองได้สวมใส่ แต่ยีเอ๋งไม่ยอมใส่และสวมใส่ชุดของตัวเองเมื่อแสดงต่อหน้าโจโฉและแขกคนสำคัญ เขาถูกคนรับใช้ตำหนิเรื่องการแต่งกายที่ไม่เหมาะสม ยีเอ๋งเปลือยกายอย่างช้า ๆ ต่อหน้าโจโฉและแขกคนสำคัญ เขาค่อย ๆ สวมชุดมือกลองและเล่นต่อโดยไม่แสดงอาการเขินอาย ขงหยง จัดการให้ยีเอ๋งได้พบกับโจโฉอีกครั้ง แต่ยีเอ๋งกลับประพฤติตนไม่เหมาะสมดังเดิม โจโฉจึงส่งยีเอ๋งกลับคืนสู่เล่าเปียว
ท่ามกลางผู้ใต้บังคับบัญชาของเล่าเปียว ยีเอ๋ง ได้รับการยกย่องอย่างสูงจากผลงานด้านวรรณกรรมของเขา อย่างไรก็ตาม เขายังวิพากษ์วิจารณ์เล่าเปียวว่าขาดความเด็ดขาด และสร้างความไม่พอใจให้กับผู้ใต้บังคับบัญชาส่วนใหญ่ของเล่าเปียว ด้วยท่าทีเย่อหยิ่งของเขา เล่าเปียวอดทนต่อพฤติกรรมโอหังของยีเอ๋งเป็นเวลา 1 ปี สุดท้ายจึงส่งเขาไปประจำการที่กังแฮ เพื่อรับราชการกับหองจอ เจ้าเมืองกังแฮ หวงเช่อ (黄射) บุตรชายของหองจอชื่นชมยีเอ๋งเป็นอย่างมาก ในตอนแรกหองจอเองก็ประทับใจในสติปัญญาและความสามารถของยีเอ๋งเช่นกัน อย่างไรก็ตาม ยีเอ๋งสร้างปัญหาให้กับตัวเองเมื่อเขาพูดจาดูถูกหองจอต่อหน้าลูกน้องในงานเลี้ยง หองจอจึงออกคำสั่งประหารชีวิตยีเอ๋ง
บุกอาณาจักรโลก 10,000 ปี

บุกอาณาจักรโลก 10,000 ปี  เป็นภาพยนตร์อเมริกันที่ออกฉายในประเทศไทยเมื่อวันที่ 6 มีนาคม พ.ศ. 2551 และออกฉายในสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 7 มีนาคม พ.ศ. 2551 เป็นภาพยนตร์ที่นำเสนอเรื่องราวในยุคก่อนประวัติศาสตร์ กำกับโดยโรแลนด์ เอ็มเมอริค นำแสดงโดย สตีเวน สเตรท, คามิลลา เบล และ คลิฟ เคอร์ติส
เนื้อเรื่องย่อ.
ในยุคก่อนประวัติศาสตร์ แถบหุบเขา นักล่าวัยหนุ่ม ดี’เลห์ (สตีเวน สเตรท) ได้พบรักกับเอโวเล็ท (คามิลลา เบล) เมื่อบรรดานักรบลึกลับคุกคามหมู่บ้านของเขา และลักพาตัวเอโวเล็ตไป ดี’เลห์ถูกบังคับให้เป็นผู้นำกลุ่มนักล่าจำนวนไม่มาก ในการไล่ล่าเพื่อช่วยชีวิตเธอ และได้ผจญภัยในดินแดนที่ไม่รู้จักที่ดินแดนที่มีอารยธรรมที่เหนือกว่าพวกเขา กลุ่มนักล่าพบว่ามีอีกหลายชนเผ่า ที่ยอมเข้าเป็นแนวร่วมคนพวกนี้ ได้เคยถูกรุกรานจากบรรดากลุ่มนักรบที่ล่าทาส ทำให้นักล่าที่เคยเป็นกลุ่มเล็กๆ ของดี’เลห์ ได้กลายเป็นกองทัพไปเสียแล้ว
นักรบที่มีความแตกต่างกัน ต้องสู้รบกับผู้ล่าก่อนประวัติศาสตร์ และยังต้องรวบรวมความกล้า เพื่อต่อสู้กับหลายสิ่งหลายอย่าง และเมื่อการเดินทางเพื่อความเป็นวีรบุรุษของเขามาถึงที่สุด พวกเขาได้ค้นพบการสูญเสียทางอารยธรรม รวมทั้งได้เรียนรู้โชคชะตา ที่ในที่สุดแล้ว ขึ้นอยู่กับอาณาจักรที่เหนือจินตนาการ ซึ่งเป็นที่ๆ มีบรรดาปิรามิดที่สูงเทียมฟ้าอยู่เต็มไปหมด พวกเขาต่อสู้กับเทพเจ้าซุส โอเบลิสก์ ราห์ รวมถึง โอดิน ทานอส เดธ ตลอดจน ไมอาห์ แกนดัลฟ์ เซารอน และพิชิตได้ทั้งหมด แต่สุดท้ายกลับพบจุดจบ เมื่อเจอคิงอารากอน บุตรแห่งดูเนไดน์
โรงเรียนเทพศิรินทร์ชลบุรี (อุทกฯ อุปถัมภ์)

โรงเรียนเทพศิรินทร์ชลบุรี (อุทกฯ อุปถัมภ์) เป็นโรงเรียนรัฐบาลในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาชลบุรี ประเภทโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดเล็ก เปิดสอนในระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1-6 แบบสหศึกษา ตั้งอยู่ที่ 22 หมู่ 4 ต.วัดโบสถ์ อ.พนัสนิคม จ.ชลบุรี และเป็นโรงเรียนใน แห่งที่ 11
ประวัติ.
โรงเรียนเทพศิรินทร์ชลบุรี (อุทกฯ อุปถัมภ์) มีชื่อเดิมว่า โรงเรียนอุทกวิทยาคม เป็นโรงเรียนขนาดเล็กประจำตำบลที่ตั้งบนที่ดินของวัดอุทกเขปสีมาราม ซึ่งประชาชนและเจ้าอาวาสทั้ง 3 วัด คือ วัดศีลขันธาราม อำเภอโพธิ์ทอง จังหวัดอ่างทอง วัดเขาบางทราย อำเภอเมือง จังหวัดชลบุรี และวัดอุทกเขปสีมาราม อำเภอพนัสนิคม จังหวัดชลบุรี เป็นผู้ซื้อไว้เพื่อตั้งโรงเรียนโดยเฉพาะ มีเนื้อที่จำนวน 20 ไร่ 86 ตารางวา ได้รับการประกาศจัดตั้งเป็นโรงเรียนเมื่อวันพฤหัสบดีที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2522 และเปิดสอนเป็นวันแรกเมื่อวันจันทร์ที่ 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2522 มีนักเรียน ม.1 จำนวน 83 คน มี 2 ห้องเรียน ครูใหญ่คนแรก คือ นายสมดุล ทำเนาว์ มีครู 5 คน 
ปี พ.ศ. 2564 คณะกรรมการศึกษาธิการจังหวัดชลบุรี ได้มีมติเห็นชอบให้เปลี่ยนชื่อสถานศึกษาเป็น "โรงเรียนเทพศิรินทร์ชลบุรี (อุทกฯ อุปถัมภ์)" โดยสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 18 มีประกาศเมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564 และนับเป็นโรงเรียนในเครือข่ายเทพศิรินทร์ แห่งที่ 11
โรงเรียนประถมศึกษาธรรมศาสตร์

โรงเรียนประถมศึกษาธรรมศาสตร์ เป็นโรงเรียนประถมศึกษาที่เปิดสอนในระดับชั้นประถมศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการประถมศึกษาแห่งชาติ กระทรวงศึกษาธิการ ตั้งอยู่ที่ 99 หมู่ 18 ตำบลคลองหนึ่ง อำเภอคลองหลวง จังหวัดปทุมธานี ภายในบริเวณมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ศูนย์รังสิต
ประวัติโรงเรียน.
โรงเรียนประถมศึกษาธรรมศาสตร์ เริ่มก่อตั้งเมื่อวันที่ 13 สิงหาคม พ.ศ. 2528 โดยมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ มีความประสงค์ต้องการสร้างโรงเรียนประถมศึกษาในมหาวิทยาลัย ที่ศูนย์รังสิต เพื่อเป็นโรงเรียนสวัสดิการของบุคลากร ซึ่งได้แก่ ข้าราชการ อาจารย์ และลูกจ้างของมหาวิทยาลัย รวมถึงประชาชนบริเวณใกล้เคียง ทางมหาวิทยาลัยจึงได้ประสานงานกับสำนักงานคณะกรรมการประถมศึกษาแห่งชาติ ขอร้องให้ตั้งโรงเรียนประถมขึ้นในมหาวิทยาลัย (หนังสือที่ ศธ. 1403/12408 ลงวันที่ 24 เมษายน พ.ศ. 2528) โดยมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ได้เสนอขอให้สำนักงานคณะกรรมการประถมศึกษาแห่งชาติ ใช้ที่ดินราชพัสดุในบริเวณมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ที่ศูนย์รังสิต ซึ่งขึ้นทะเบียนที่ ปท. 480, 476, 500 ตำบลคลองหนึ่ง อำเภอคลองหลวง จังหวัดปทุมธานี เนื่อที่ 12 ไร่ (หนังสือกรมธนารักษ์ ที่ กค. 0407/313 ลงวันที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2529) เริ่มแรกสำนักงานฯ ได้อนุมัติและให้งบประมาณสร้างอาคารเรียนแบบ สปช. 105/26 จำนวน 8 ห้องเรียน อาคารเอนกประสงค์ แบบ สปช. 205/26 และสุขาแบบ สปช. 602/26จำนวน 4 ที่นั่ง และได้ให้นายไชโย เขียวนนท์ ผู้อำนวยการโรงเรียนชุมชนวัดบางขัน มารักษาการครูใหญ่ และเป็นผู้ควบคุมการดำเนินการก่อสร้าง
วันที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2529 สำนักงานประถมศึกษาจังหวัดปทุมธานี ได้มีคำสั่งแต่งตั้งให้นายสมชาย พิทักษ์เขตขัณฑ์ ครูใหญ่โรงเรียนจารศรบำรุง มารักษาการในตำแหน่งครูใหญ่และได้ประกาศเกณฑ์เด็กเข้าเรียนตามพระราชบัญญัติประถมศึกษา พ.ศ. 2523 ได้ประกาศแต่งตั้งเป็นโรงเรียน เมื่อวันที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2529 และได้เปิดทำการเรียนการสอนเมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2529 มีนักเรียนปีแรกจำนวน 265 คน และในปัจจุบันนี้ พ.ศ. 2559 จำนวน 4,000 กว่าคน
เขตบริการที่โรงเรียนรับผิดชอบในการเกณฑ์เด็กเข้าเรียน คณะกรรมการประถมศึกษาอำเภอ ได้กำหนดเขตบริการที่โรงเรียนรับผิดชอบได้แก่ หมู่บ้านที่ 17 และหมู่บ้านที่ 18 (บ้านเลขที่ 99 คือเลขที่ของมหาวิทยาธรรมศาสตร์) ตำบลคลองหนึ่ง อำเภอคลองหลวง จังหวัดปทุมธานี นอกจากนี้โรงเรียนยังรับบริการเด็กนักเรียนที่จบชั้นอนุบาล 3 จากศูนย์เด็กมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ บุตรของบุคลากรของมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ โรงพยาบาลธรรมศาสตร์ โรงเรียนธรรมศาสตร์คลองหลวงวิทยาคม อีกทั้งประชาชนนอกเขตบริการที่ให้ความสนใจเข้าเรียนอีกด้วย
วันที่ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2540 โรงเรียนต้องย้ายจากที่ก่อสร้างเดิมมายังสถานที่แห่งใหม่ เนื่องจากสถานที่เดิมนั้น คณะรัฐมนตรีได้มีมติการก่อสร้าง ศูนย์แข่งขันกีฬาเอเชี่ยนเกมส์ ครั้งที่ 13 ขึ้นที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ศูนย์รังสิต เนื่องจากสถานที่เดิมนั้นต้องใช้เป็นที่ก่อสร้าง สนามกีฬากลางแจ้ง (Main Statium)
คณะครู นักเรียน และผู้ปกครอง มีความภาคภูมิใจที่โรงเรียนประถมศึกษาธรรมศาสตร์ ได้รับเกียรติจากคณะรัฐมนตรี และคณะกรรมการดำเนินการจัดการแข่งขันเอเชี่ยนเกมส์ ครั้งที่ 13 โรงเรียนได้รับความอนุเคราะห์จากศูนย์บัณฑิตอาสาสมัครให้ใช้สถานที่เป็นที่เรียนชั่วคราว และเก็บวัสดุอุปกรณ์ต่าง ๆ จนจบการแข่งขัน โรงเรียนได้ย้ายกลับมาดำเนินการเรียนการสอน วันที่ 4 มกราคม พ.ศ. 2540 ที่อาคารเรียนปัจจุบัน
ระดับชั้นที่เปิดสอน.
โรงเรียนประถมศึกษาธรรมศาสตร์ เปิดสอนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 ถึง ชั้นประถมศึกษาปีที่ 6
สมาคมการค้าเสรียุโรป

สมาคมการค้าเสรียุโรป หรือ เอฟตา  เป็นกลุ่มการค้าของทวีปยุโรป ตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2503 เป็นอีกกลุ่มนอกจากประชาคมเศรษฐกิจยุโรปในตอนนั้น มีสมาชิกก่อตั้งคือออสเตรีย เดนมาร์ก นอร์เวย์ โปรตุเกส สวีเดน สวิตเซอร์แลนด์ และสหราชอาณาจักร ปัจจุบันเอฟตามีสมาชิกคือไอซ์แลนด์ ลิกเตนสไตน์ นอร์เวย์ และสวิตเซอร์แลนด์ 
ฟินแลนด์เริ่มเป็นสมาชิกสมทบในปี พ.ศ. 2504 และกลายมาเป็นสมาชิกเต็มในปี พ.ศ. 2529 และไอซ์แลนด์เข้าเป็นสมาชิกในปี พ.ศ. 2513 สหราชอาณาจักรและเดนมาร์กเข้าร่วมประชาคมยุโรปในปีพ.ศ. 2516 จึงหมดสมาชิกภาพของเอฟตา โปรตุเกสเข้าประชาคมยุโรปเช่นกันในปี พ.ศ. 2528 ลิกเตนสไตน์เข้าร่วมเอฟตาในปี พ.ศ. 2534 และสุดท้ายฟินแลนด์ สวีเดน ออสเตรีย ออกจากเอฟตาไปเข้าร่วมสหภาพยุโรปใน พ.ศ. 2538
สมการของเดรก

สมการของเดรก "(Drake equation)" บางครั้งอาจเรียกว่า Green Bank formula เป็นผลงานที่มีชื่อเสียงที่เกี่ยวข้องกับการศึกษาด้านชีววิทยาอวกาศ และการค้นหาสิ่งมีชีวิตทรงภูมิปัญญาจากต่างดาว (เซติ) "Search for Extraterrestrial Intelligence - SETI"
สมการของเดรก เป็นสูตรคำนวณที่นำเสนอโดย ดร. แฟรงก์ เดรก นักดาราศาสตร์ชาวอเมริกัน ในการประชุมที่หอดูดาวกรีนแบงก์ รัฐเวสต์เวอร์จิเนีย เมื่อปี ค.ศ. 1960 เพื่อประมาณการความเป็นไปได้ ของจำนวนอารยธรรมของสิ่งมีชีวิต ในแกแลกซีทางช้างเผือก โดยคำนึงถึงปัจจัยต่างๆ ในรูปสมการทางคณิตศาสตร์
สมการของเดรก ระบุว่า
<math>N = R^{\ast} \times f_p \times n_e \times f_{\ell} \times f_i \times f_c \times L \!</math>
โดยที่
"N" หมายถึง จำนวนอารยธรรมต่างดาวที่มีความสามารถติดต่อกันได้ทางคลื่นวิทยุ
และ
"R"* หมายถึง อัตราการเกิดของดาวฤกษ์ที่มีสภาพเหมาะสม และเกิดขึ้นนานพอที่เกิดสภาพเหมาะสมที่จะพัฒนาไปสู่สิ่งมีชีวิตชั้นสูง
"f""p" หมายถึง สัดส่วนของดาวฤกษ์ที่มีระบบดาวเคราะห์ (ประมาณตัวเลข ไว้ที่ราว 0.2 - 0.5) 
"n""e" หมายถึง สัดส่วนของดาวเคราะห์ที่สิ่งมีชีวิตน่าจะใช้อยู่อาศัยได้ (ประมาณตัวเลข ไว้ที่ราว 1 - 5) 
"f"ℓ หมายถึง สัดส่วนของดาวเคราะห์ที่เกิดสิ่งมีชีวิต (ประมาณตัวเลข ไว้ที่ราว 1) 
"f""i" หมายถึง สัดส่วนของสิ่งมีชีวิตที่จะพัฒนาเป็นสิ่งมีชีวิตชั้นสูง และทรงภูมิปัญญา (ประมาณตัวเลข ไว้ที่ราว ต่ำกว่า 1 เล็กน้อย) 
"f""c" หมายถึง สัดส่วนที่สิ่งมีชีวิตทรงภูมิปัญญานั้นสามารถพัฒนาเทคโนโลยี จนถึงขั้น สามารถตรวจรับการสื่อสารจากโลกอื่นได้ (ประมาณไว้ที่ราว 0.1 - 0.2)
"L" หมายถึง ระยะเวลาเป็น (ปี) ที่อารยธรรมนั้น ส่งสัญญาณสื่อสารตอบกลับ (ประมาณตัวเลข ไว้ที่ราว หนึ่งพัน - หนึ่งร้อยล้านปี)
คาร์ล เซแกน นักดาราศาสตร์ชาวอเมริกันที่มีชื่อเสียง ให้การยอมรับสมการของเดรก และนำไปอ้างถึงในรายการโทรทัศน์ของเขาอยู่เสมอ จนบางครั้งถูกกล่าวถึงโดยความเข้าใจผิดว่า คาร์ล เซแกน เป็นผู้คิดสมการนี้ และเรียกว่า สมการของเซแกน
ประวัติ.
ในเดือนกันยายน ปี 1959 นักฟิสิกส์จูเซปเป้ คอคคอนี (Giuseppe Cocconi) และฟิลิป มอร์ริสัน (Philip Morrison) ได้ตีพิมพ์บทความในวารสาร "เนเจอร์" ที่มีชื่อเรื่องที่เร้าใจว่า "การค้นหาการสื่อสารระหว่างดวงดาว"
ประตูชัย

ประตูชัย  เป็นสิ่งก่อสร้างมีลักษณะเป็นซุ้มโค้งประดับด้วยประติมากรรม คำจารึก และสิ่งตกแต่งอย่างอื่น กำเนิดในยุคสาธารณรัฐโรมโดยสร้างเพื่อฉลองชัยชนะในการรบแต่ละคราว ตัวอย่างเช่น ประตูชัยของลูชียุส สเตอริตินุส (Lucius Steritinus) สร้างเมื่อ พ.ศ. 348 เพื่อฉลองชัยชนะในการรบที่ฮิสปาเนีย และประตูชัยของควินตุส ฟาบิอุส มักซิมุส อัลโลโบรจิกุส (Quintus Fabius Maximus Allobrogicus) สร้างไว้ในสภาโรมันเมื่อ พ.ศ. 420 เหตุที่สร้างเป็นซุ้มโค้งนั้นเพราะสร้างได้ง่ายไม่ต่างจากสิ่งก่อสร้างอื่นเช่นอัฒจันทร์หรือโบสถ์วิหาร ยุคปัจจุบันพบได้หลายแห่ง อาทิ ประตูชัยวงเวียนดาว และประตูชัยการ์รูแซล ที่เมืองปารีส ประตูชัยเวลลิงตันและประตูชัยมาร์เบิลอาร์ช ที่เมืองลอนดอน ปะตูไซที่เมืองเวียงจันทน์ ฯลฯ การสร้างไม่จำต้องเป็นการฉลองชัยชนะเสมอไป อาจเป็นการสร้างเพื่ออุทิศแก่ทหารที่ถึงแก่กรรมในสงครามหรือใช้ประดับตกแต่งก็ได้
แมทเวิลด์

แมทเวิลด์  เป็นเว็บไซต์ที่รวบรวมข้อมูลสำหรับอ้างอิงทางคณิตศาสตร์ โดยมี เอริก ดับเบิลยู. ไวส์สไตน์ (Eric W. Weisstein) เป็นผู้สร้างและเขียนเนื้อหาส่วนใหญ่ มีบริษัท วุลแฟรม รีเสิร์ช (Wolfram Research) ให้การสนับสนุนด้านทุน อีกทั้งยังได้รับทุนจาก National Science Digital Library ของ National Science Foundation ที่มอบให้กับมหาวิทยาลัยอิลลินอยส์ เออร์แบนา-แชมเปญจน์
ประวัติ.
เอริก ดับเบิลยู. ไวส์สไตน์ ผู้สร้างเว็บไซต์ ขณะเป็นนักศึกษาฟิสิกส์และดาราศาสตร์ ติดนิสัยเขียนโน้ตย่อเวลาอ่านคณิตศาสตร์ เมื่อ พ.ศ. 2538 (ค.ศ. 1995) เขานำโน้ตดังกล่าวออนไลน์ และตั้งชื่อว่า "Eric's Treasure Trove of Mathematics" (หีบสมบัติเกี่ยวกับคณิตศาสตร์ของอิริค) ประกอบไปด้วยบทความเป็นร้อยหน้า ครอบคลุมเนื้อหาทางคณิตศาสตร์ที่หลากหลาย เว็บไซต์ดังกล่าวกลายเป็นแหล่งข้อมูลทางคณิตศาสตร์ที่นิยม ไวส์สไตน์ปรับปรุงเนื้อหา ยอมรับคำแนะนำและแก้ไขจากผู้อ่าน
พ.ศ. 2541 เขาทำสัญญากับสำนักพิมพ์ CRC Press นำเนื้อหาไปตีพิมพ์เป็นหนังสือและซีดีรอมในชื่อว่า "CRC Concise Encyclopedia of Mathematics" ส่วนเนื้อหาที่ออนไลน์เหลือเพียงส่วนเดียว
พ.ศ. 2542 ไวส์สไตน์ ไปร่วมงานกับ วุลแฟรม รีเสิร์ช (Wolfram Research, Inc. หรือ WRI) วุลแฟรม รีเสิร์ช เปลี่ยนชื่อใหม่เป็น แมทเวิลด์ ใช้เซิร์ฟเวอร์ของบริษัท และเปิดให้เข้าดูโดยไม่มีข้อจำกัด
คดีความ.
ในปี พ.ศ. 2543 CRC Press ได้ฟ้องร้อง วุลแฟรม รีเสิร์ช ประธานบริษัท สตีเฟน วอลแฟรม และผู้แต่ง อิริค ไวส์สไตน์ จากการผิดสัญญาที่ว่า แมทเวิลด์ ต้องอยู่ในรูปงานพิมพ์เท่านั้น เว็บไซต์ถูกระงับโดยศาล และทั้งสองฝ่ายได้ตกลงกันภายนอกศาล โดยที่ วุลแฟรม รีเสิร์ช จ่ายเงินจำนวนหนึ่งเพื่อชดใช้ค่าเสียหาย และปฏิบัติตามข้อตกลงต่าง ๆ หนึ่งในข้อตกลงดังกล่าว คือ ที่ส่วนล่างสุดในหน้าจะแสดงข้อความลิขสิทธิ์
และ CRC Press มีสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียวใน แมทเวิลด์ ในรูปแบบหนังสือ จากนั้นเว็บไซต์ก็กลับมาเข้าถึงได้อีกครั้ง
ในช่วงที่แมทเวิลด์ไม่สามารถเข้าไปดูได้ ก็เกิดโครงการ แพลเนตแมท (PlanetMath) ขึ้น
เอริก ดับเบิลยู. ไวส์สไตน์

เอริก ดับเบิลยู. ไวส์สไตน์ (เกิด 18 มีนาคม พ.ศ. 2512 ใน บลูมิงตัน รัฐอินดีแอนา) เป็นนักเขียนสารานุกรม มีผลงานสร้างและดูแลแมทเวิลด์และไซนส์เวิลด์ (Eric Weisstein's World of Science หรือ ScienceWorld) ปัจจุบันทำงานให้กับ วุลแฟรมรีเสิร์ช
ลิฟต์อวกาศ

ลิฟต์อวกาศ "(space elevator)" เป็นสิ่งก่อสร้างขนาดใหญ่ ที่มีการเสนอให้สร้าง เพื่อใช้ในการขนส่งวัสดุจากพิ้นผิวโลกขึ้นไปในอวกาศ รูปแบบที่มีการนำเสนอมักเป็นโครงสร้าง สร้างต่อเนื่องจากผิวโลก ขึ้นไปยังวงโคจรค้างฟ้า และสร้างต่อเนื่องออกไป โดยมีตุ้มน้ำหนักถ่วงที่ปลายอีกด้านหนึ่ง วัสดุที่มีการเสนอให้ใช้ มีลักษณะเป็นเคเบิล หรือแถบรับน้ำหนัก ที่สามารถรับกำลังได้สูง โดยทำเลที่ตั้งโครงสร้างจะอยู่บริเวณแถบเส้นศูนย์สูตร
แนวคิดเรื่องลิฟต์อวกาศ ถูกเสนอขึ้นครั้งแรกโดยผู้เชี่ยวชาญด้านอวกาศ และจรวดขับดัน ชาวรัสเซีย ชื่อ คอนสแตนติน โซลคอฟสกี (Constantin Tsiolkovsky, ค.ศ. 1857 - 1935) ได้เขียนบทความชื่อ "Daydream about the Earth and the Heaven" (ฝันกลางวันเกี่ยวกับโลกและสวรรค์) ในปี พ.ศ. 2438 กล่าวถึง "หอคอยสูงเสียดฟ้าจากผิวโลกถึงอวกาศ" 
ในปี พ.ศ. 2503 วิศวกรชาวรัสเซียชื่อ ยูริ อาตซูตานอฟ (Yuri Artsutanov) ได้เขียนบทความตีพิมพ์ในวารสาร Komso Molskaya Pravda เกี่ยวกับการสร้าง "รถลาก" ขึ้นสู่อวกาศ ต่อมาในปี พ.ศ. 2509 นักวิทยาศาสตร์ชาวอเมริกัน ได้ร่วมกันเสนอแนวคิดเกี่ยวกับการใช้สายเคเบิลยึดโยง ดาวเทียม ในบทความชื่อ "Satellite Elongation into a True 'Sky-Hook'" ตีพิมพ์ในนิตยสาร Science 
ต่อมาในปี พ.ศ. 2518 นักวิทยาศาสตร์ชาวอเมริกัน ชื่อ เจอโรม เพียร์สัน (Jerome Pearson) ได้ตีพิมพ์บทความชื่อ "The Orbital Tower: A Spacecraft Launcher Using the Earth's Rotational Energy" นำเสนอโครงสร้างเป็นท่อ 2 ท่อเชื่อมต่อระหว่างโลกกับสถานีอวกาศ ภายในบรรจุลิฟต์ ท่อหนึ่งสำหรับใช้ในขาขึ้น ท่อหนึ่งสำหรับใช้ในขาลง เพียร์สันตีพิมพ์บทความของเขาในวารสาร Acta Astronautica ฉบับเดือนกันยายน พ.ศ. 2518 
แนวคิดเรื่องลิฟต์อวกาศเป็นที่รู้จักในวงกว้าง จากนวนิยายวิทยาศาสตร์ของ อาร์เทอร์ ซี. คลาร์ก เรื่อง "The Fountains of Paradise" ตีพิมพ์เมื่อ พ.ศ. 2521 (ชื่อไทย "สู่สวรรค์" แปลโดย คมสันติ์ เมื่อ พ.ศ. 2528, ณัฐ ศาสตร์ส่องวิทย์ เป็นบรรณาธิการ) คลาร์กนำเสนอการสร้างลิฟต์อวกาศแห่งแรกที่ ศรีลังกา ซึ่งเป็นประเทศที่เขาใช้ชีวิตอยู่ 
เมื่อเริ่มเขียนครั้งแรก คลาร์กประมาณการว่า การสร้างลิฟต์อวกาศจะสำเร็จได้ประมาณคริสต์ศตวรรษที่ 22 แต่เมื่อตีพิมพ์หนังสือออกไป คลาร์กพบว่ามีการเสนอแนวคิดในทำนองเดียวกัน โดยนักวิทยาศาสตร์รัสเซีย เขาจึงคาดว่าการก่อสร้างอาจจะเป็นไปได้ภายในคริสต์ศตวรรษที่ 21 
ต่อมาเมื่อเทคโนโลยีด้านวัสดุก้าวหน้าขึ้น เมื่อมีผู้ถามว่าการสร้างลิฟต์อวกาศจะเป็นไปได้เมื่อไร คลาร์กตอบว่า 
<templatestyles src="แม่แบบ:คำพูด/style.css" />ประมาณ 50 ปีหลังจากที่ทุกคนหยุดหัวเราะ 
ในการสัมมนาลิฟต์อวกาศประจำปี ครั้งที่ 2 ที่ซานตาเฟ รัฐนิวเม็กซิโก สหรัฐอเมริกา เมื่อวันที่ 12 กันยายน พ.ศ. 2546 คลาร์กกล่าวเปิดการสัมมนา ผ่านระบบวิดีโอคอนเฟอเรนซ์ จากบ้านพักที่กรุงโคลอมโบ ว่า 
<templatestyles src="แม่แบบ:คำพูด/style.css" />มันจะถูกสร้างขึ้นมาประมาณ 10 ปี หลังจากทุกคนหยุดหัวเราะ และตอนนี้พวกเขาหยุดหัวเราะกันแล้ว
จอห์น เชอร์ชิล ดยุกแห่งมาร์ลบะระ

จอห์น เชอร์ชิล ดยุกแห่งมาร์ลบะระ  เป็นแม่ทัพและรัฐบุรุษชาวอังกฤษผู้รับราชการในพระเจ้าแผ่นดิน 5 พระองค์ในคริสต์ศตวรรษที่ 17 ถึง 18 เขาเป็นแม่ทัพคนสำคัญในสงครามสืบราชบัลลังก์สเปน ซึ่งทำให้อังกฤษได้เข้าครอบครองช่องแคบยิบรอลตาร์และเกาะมินอร์กา
จอห์น เชอร์ชิลเริ่มขีวิตการทำงานด้วยการเป็นมหาดเล็กในราชสำนักของราชวงศ์สจวตในราชอาณาจักรอังกฤษ แต่ความเก่งกล้าสามารถในสนามรบทำให้ได้รับการเลื่อนตำแหน่งขึ้นอย่างรวดเร็วจากเจ้าชายเจมส์ ดยุกแห่งยอร์ค เมื่อเจ้าชายเจมส์ขึ้นครองราชบัลลังก์ในปี ค.ศ. 1685 เป็นพระเจ้าเจมส์ที่ 2 เชอร์ชิลได้มีบทบาทสำคัญในการพ่ายแพ้ของการกบฏที่นำโดยเจมส์ สกอตต์ ดยุกแห่งมอนม็อธที่ 1 แต่สามปีต่อมาจอห์น เชอร์ชิลได้ละทิ้งพระเจ้าเจมส์ที่ 2 ผู้เปลี่ยนไปนับถือนิกายโรมันคาทอลิกไปเข้าข้างพระเจ้าวิลเลียมที่ 3 ผู้เป็นโปรแตสแตนท์
ในพระราชพิธีราชาภิเษกจอห์น เชอร์ชิลได้รับแต่งตั้งให้เป็น “เอิร์ลแห่งมาร์ลบะระ” และได้รับราชการมีผลงานดีเด่นในราชอาณาจักรไอร์แลนด์ และฟลานเดอร์สระหว่างสงครามเก้าปี แต่ความสัมพันธ์ระหว่างลอร์ดแห่งมาร์ลบะระและภรรยาซาราห์ กับพระเจ้าวิลเลียมที่ 3 และ สมเด็จพระราชินีนาถแมรีที่ 2 ตลอดรัชสมัยของทั้งสองพระองค์ไม่ค่อยดีนัก หลังจากที่ถูกกล่าวหาว่ามีส่วนสมรู้ร่วมคิดกับอดีตพระเจ้าแผ่นดิน ลอร์ดมาร์ลบะระก็ถูกปลดจากตำแหน่งทุกตำแหน่งทั้งการทหารและพลเรือนและถูกจำคุกที่หอคอยลอนดอนอยู่ชั่วระยะหนึ่ง หลังจากพระราชินีนาถแมรีที่ 2 สวรรคตและอังกฤษเผชิญกับสงครามที่เกิดขึ้นในยุโรป ลอร์ดมาร์ลบะระจึงได้กลับมาเป็นคนโปรดอีกครั้งหนึ่ง
ลอร์ดมาร์ลบะระมีอิทธิพลในราชสำนักมากที่สุดในรัชสมัยของพระราชินีนาถแอนน์ผู้เป็นสหายสนิทของซาราห์ และได้รับแต่งตั้งให้เป็น “ผู้บัญชาการทหารสูงสุด” (Captain-General) ของกองทัพอังกฤษ แต่ต่อมาได้รับเลื่อนขึ้นเป็นดยุก ดยุกแห่งมาร์ลบะระมีชื่อเสียงจากการต่อสู้ในสงครามสืบราชบัลลังก์สเปนในยุทธการเบล็นไฮม์ (Battle of Blenheim) ยุทธการรามิลีส์ (Battle of Ramillies) และ ยุทธการอูเดนาร์ด (Battle of Oudenarde) แต่เมื่อซาราห์ไม่ได้กลายเป็นสหายสนิทของพระราชินีนาถแอนน์และพรรคทอรี จึงต้องมีการสงบศึกกับฝรั่งเศสซึ่งทำให้ดยุกแห่งมาร์ลบะระหมดอำนาจลง ดยุกแห่งมาร์ลบะระถูกกล่าวหาว่าฉ้อโกงจึงถูกปลดจากตำแหน่งทุกตำแหน่งทั้งการทหารและพลเรือนอีกครั้งหนี่ง แต่ก็มารุ่งเรืองขึ้นอีกเมื่อพระเจ้าจอร์จที่ 1 ขึ้นครองราชย์ในปี ค.ศ. 1714 แต่สุขภาพของดยุกได้เริ่มเสื่อมโทรมลง หลังจากการอุดตันของเส้นโลหิตที่ไปเลี้ยงสมองเกิดขึ้นสองสามครั้ง ในที่สุดก็เสียชีวิตที่บ้านวินด์เซอร์เมื่อวันที่ 16 มิถุนายน ค.ศ. 1722
ปูนทนไฟ

ปูนทนไฟ  เป็นวัสดุทนไฟ อีกประเภทหนึ่งที่ใช้ร่วมกับอิฐทนไฟ ทำหน้าที่ในการเชื่อมประสานอิฐทนไฟเข้าด้วยกัน ปูนทนไฟ สามารถแบ่งออกได้เป็นหลายลักษณะ เช่น
เซติ

เซติ หรือ การค้นหาสิ่งมีชีวิตทรงภูมิปัญญาจากต่างดาว  เป็นกิจกรรมของนักวิทยาศาสตร์ เพื่อค้นหาหลักฐานของการมีอยู่ของสิ่งมีชีวิตจากนอกโลกที่ทรงภูมิปัญญา โดยทั่วไป หมายถึงการเฝ้าระวัง และตรวจตราท้องฟ้า เพื่อตรวจจับการส่งสัญญาณจากอวกาศ (คลื่นวิทยุ, คลื่นไมโครเวฟ, แสง) ที่อาจส่งมาจากอารยธรรมที่อยู่บนดาวเคราะห์ดวงอื่น ในช่วงแรกโครงการได้รับเงินทุนสนับสนุนจากรัฐบาลสหรัฐอเมริกา แต่ปัจจุบันเงินทุนส่วนใหญ่ได้มาจากแหล่งทุนเอกชน
มีความท้าทายมากมายในการสอดส่องตลอดทั่วฟากฟ้าเพื่อค้นหาสัญญาณแรกที่อาจสื่อถึงสิ่งมีชีวิตทรงภูมิปัญญา นับแต่เรื่องของทิศทาง สเปกตรัม และกระบวนวิธีการสื่อสารซึ่งเป็นสิ่งที่เราไม่อาจรู้ล่วงหน้า โครงการเซติพยายามสร้างสมมุติฐานเพื่อกำหนดกรอบการค้นหาให้แคบเข้า ทว่าการค้นหาแบบเฉพาะเจาะจงยังไม่ได้เริ่มขึ้นจนถึงปัจจุบัน ต่อมาเมื่อมีการค้นพบดาว kepler-22b ที่มีลักษณแบบเดียวกับโลก คือโคจรรอบดาวฤกษ์ที่คล้ายดวงอาทิตย์ แล้ว การค้นหาสิ่งมีชีวิตก็น่าจะง่ายขึ้นเพราะถ้าเห็นว่าดาวดวงไหนโคจรรอบดาวฤกษ์เอื้อต่อสิ่งมีชีวิตก็จะส่งสัญญาตรงไหนที่ดาวนั้นได้เลยซึ่งจะทำได้ง่ายขึ้น
สู่สวรรค์

สู่สวรรค์  เป็นนิยายวิทยาศาสตร์ของ อาร์เทอร์ ซี. คลาร์ก ที่ตีพิมพ์เป็นครั้งแรกในปี พ.ศ. 2521 เนื้อเรื่องกล่าวถึงโครงการก่อสร้างลิฟต์อวกาศ ขึ้นบนยอดเขาแห่งหนึ่ง บนเกาะกลางทะเลของประเทศศรีลังกา ในคริสต์ศตวรรษที่ 22 เพื่อใช้ในการขนส่งวัสดุขึ้นสู่วงโคจรของโลก แทนการใช้จรวด
นวนิยายเรื่องนี้ ได้รับรางวัลนวนิยายดีเด่น รางวัลเนบิวลา ประจำปี พ.ศ. 2522 และรางวัลฮิวโก ประจำปี พ.ศ. 2523 ได้รับการแปลเป็นภาษาไทยในปี พ.ศ. 2528 โดย คมสันติ์ โดยณัฐ ศาสตร์ส่องวิทย์ เป็นบรรณาธิการ ใช้ชื่อไทยว่า สู่สวรรค์ 
ตอนเริ่มเขียนครั้งแรก คลาร์กประมาณการว่า การสร้างลิฟต์อวกาศจะสำเร็จได้ประมาณคริสต์ศตวรรษที่ 22 แต่เมื่อตีพิมพ์หนังสือออกไป คลาร์กพบว่ามีการเสนอแนวคิดในทำนองเดียวกัน โดยนักวิทยาศาสตร์รัสเซีย เขาจึงคาดว่าการก่อสร้างอาจจะเป็นไปได้ภายในคริสต์ศตวรรษที่ 21 
ฉากหลังในนวนิยาย คลาร์กระบุว่า ลิฟต์อวกาศสร้างบนยอดเขาศรีกานดา ใจกลางของประเทศทาโพรเบน ใกล้กับซากปรักหักพังของปราสาท Yakkagala ที่สร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 5 โดยกษัตริย์กาลิทาส ซึ่งใกล้เคียงกับยอดเขาศรีบาทาและเมืองสีคิริยะที่สร้างโดยพระเจ้ากัสสปะ
ภัยพิบัติต่อสิ่งแวดล้อม

ภัยพิบัติต่อสิ่งแวดล้อม (อังกฤษ : environmental disaster) หมายถึงภัยพิบัติที่เกิดจากกิจกรรมของมนุษย์ซึงไม่รวมถึงภัยพิบัติธรรมชาติ ในกรณีนี้ ผลกระทบที่เกิดจากการเปลี่ยนแปลงระบบนิเวศทำให้เกิดความเสียที่ตามมาเป็นวงกว้างหรือที่ใช้เวลานาน ผลกระทบดังกล่าวรวมถึงการตายของสัตว์ (รวมทั้งมนุษย์) และระบบพืชพันธุ์ หรืออาจมีผลกระทบรุนแรงต่อการดำรงชีวิตของมนุษย์ที่อาจทำให้ต้องอพยพสู่ที่ปลอดภัยที่อื่น
ความยุ่งยากในการจำแนกประเภท.
กรณีตัวอย่างเช่นการมองว่าปัญหาการสร้างเขื่อน "เขื่อนซานเสียต้าป้า" หรือเขื่อนสามผา (Three Gorges Dam) นับเป็นภัยพิบัติต่อสิ่งแวดล้อมซึ่งทำให้ต้องอพยพผู้คน 1 ล้านคนออกจากเขตน้ำท่วม ในขณะที่บางคนมองว่าเกิดประโยชน์เนื่องจากการช่วยป้องกันภัยพิบัติธรรมชาติที่เกิดจากน้ำท่วมได้
บางคนอาจมองว่าการทำลายป่าในอเมริกาเหนือมีประโยชน์เนื่องจากเป็นการเพิ่มพื้นที่เกษตรกรรมและการใช้ที่ดินที่มีประโยชน์อื่นๆ ในไอร์แลนด์ การถากถางทำลายป่าทำให้เกิดพรุ (bogs) ที่มีผู้ชื่นชอบในความงามเฉพาะของมัน รวมทั้งยังเป็นที่เกิดพิตมอส (peat moss) ที่จะนำมาใช้ประโยชน์ได้ แต่ก็มีผู้มองในอีกด้านหนึ่งว่าเป็นการทำลายป่าซึ่งมีผลทางลบ
อีกตัวอย่างหนึ่งที่อาจเป็นการถากถางไม่เป็นกลางนักได้แก่การที่ซัดดัม ฮุสเซนคิดว่าการระบายน้ำออกจากหนองน้ำอัลฮาวิซห์ (Al-Hawizeh marsh) จะเป็นการกำจัดชนชาวมาดานเนืองจากพวกนี้เข้าข้างสหรัฐ ในสงครามอ่าวครั้งแรก อีกตัวอย่างหนึ่งได้แก่การลดจำนวนประชากรควายไบซันอเมริกันซึ่งเป็นความคิดของนายพลวิลเลียม เชอร์มานและพวกว่าเป็นวิธีที่ดีในการกำจัดชาวอินเดียนแดงที่อาศัยอยู่ใน “ที่ราบใหญ่”  ที่สามารถใช้เป็นที่รองรับการตั้งถิ่นฐานประชากรอเมริกันที่กำลังเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว นอกจากนี้ยังมีการโต้เถียงกันว่าการถล่มของอาคารแฝดเวิร์ลเทรดในนิวยอร์กที่ทำให้เกิดฝุ่นละเอียดที่มีความเป็นพิษฟุ้งกระจายไปทั่วบริเวณว่าควรนับเป็นภัยพิบัติต่อสิ่งแวดล้อม หรือเป็นภัยพิบัติทางอุตสาหกรรม
ความเสียหายของการเกิดดินเค็มในพื้นที่นา สืบเนื่องจากนากุ้งที่อยู่บนแผ่นดินระบายน้ำเสียที่เป็นน้ำเค็มสู่พื้นที่ทำนา และการทำลายป่าชายเลนเป็นจำนวนมากเพื่อทำนากุ้งในประเทศไทยนับเป็นตัวอย่างที่ดีของภัยพิบัติต่อสิ่งแวดล้อมที่เกิดจากกิจกรรมเกษตรผิดประเภทและผิดวิธี
กรมบริจาภักดีศรีสุดารักษ์

กรมบริจาภักดีศรีสุดารักษ์ มีพระนามเดิมว่า เจ้าหญิงฉิม เป็นพระธิดาของเจ้าพระยานครศรีธรรมราช (หนู) เจ้าผู้ครองนครศรีธรรมราช และเป็นพระมเหสีฝ่ายซ้ายในสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี
พระประวัติ.
กรมบริจาภักดีศรีสุดารักษ์ หรือพระนามเดิมว่าเจ้าหญิงฉิม เป็นพระธิดาในเจ้าพระยานครศรีธรรมราช (หนู) เจ้าผู้ครองนครศรีธรรมราชซึ่งตั้งตนเป็นรัฐอิสระหลังการเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่สองเรียกว่าก๊กเจ้าเมืองนคร และมิได้มีพื้นเพเป็นชาวนครศรีธรรมราช เจ้านครศรีธรรมราชมีพระธิดาสามองค์ที่ประสูติแต่หม่อมทองเหนี่ยว พระชายา ผู้มีเชื้อสายจีนในเมืองนครศรีธรรมราช ได้แก่ เจ้าหญิงชุ่ม (หรือนวล), เจ้าหญิงฉิม และเจ้าหญิงปราง (หรือ หนูเล็ก) ในราชสำนักนครศรีธรรมราชออกพระนามว่า ทูลกระหม่อมฟ้าหญิงใหญ่, ทูลกระหม่อมฟ้าหญิงกลาง และทูลกระหม่อมฟ้าหญิงเล็กตามลำดับ และมีพระขนิษฐาต่างมารดาอีกองค์หนึ่งคือเจ้าหญิงยวน (หรือจวน) นิธิ เอียวศรีวงศ์สันนิษฐานว่ากรมบริจาภักดีศรีสุดารักษ์น่าจะประสูติใน พ.ศ. 2302 ขึ้นไปเป็นอย่างช้า
เมื่อสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีทรงปราบปรามชุมนุมเจ้านครศรีธรรมราชได้เมื่อปี พ.ศ. 2312 เจ้านครศรีธรรมราชยอมสวามิภักดิ์ สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีก็ไม่ทรงถือว่าเจ้านครศรีธรรมราชเป็นกบฏ จึงโปรดเกล้าฯ ให้เข้าไปรับราชการในกรุงธนบุรี และทรงแต่งตั้งเจ้านราสุริวงษ์ พระเจ้าหลานเธอครองนครศรีธรรมราชแทน ด้วยเหตุนี้เจ้านครจึงถวายธิดาคือเจ้าหญิงฉิมเป็นพระสนมสนองพระเดชพระคุณโดยมีเจ้าหญิงปรางติดตามไปด้วย
ขณะที่เจ้าหญิงฉิมรับราชการเป็นพระสนมนั้น ได้สนองพระเดชพระคุณประสูติกาลพระโอรสคือเจ้าฟ้าทัศพงษ์ (ราว พ.ศ. 2319) ปีต่อมาจึงประสูติกาลพระโอรสอีกคือเจ้าฟ้าทัศไพ จึงมีนามเป็นเจ้าจอมมารดาฉิม ตำแหน่งพระสนมเอก หลังการประสูติกาลพระโอรสเป็นมารดาเจ้า สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีทรงยกเจ้าจอมมารดาฉิมขึ้นเป็นกรมบริจาภักดีศรีสุดารักษ์ เป็นมเหสีฝ่ายซ้าย มีพระราชโอรส-ธิดาด้วยกัน 4 พระองค์ ได้แก่
กรมบริจาภักดีศรีสุดารักษ์สิ้นพระชนม์เมื่อใดไม่เป็นที่ปรากฏ
ในวัฒนธรรมสมัยนิยม.
มีนักแสดงผู้รับบท กรมบริจาภักดีศรีสุดารักษ์ ได้แก่
กล้วยไข่

กล้วยไข่ เป็นชื่อของผลไม้ชนิดหนึ่งที่อยู่ในตระกูลกล้วย (Musaceae) โดยมีชื่อสามัญในภาษา, , กล้วยชนิดนี้สามารถปลูกได้ทุกภาคของประเทศไทย ถือว่าเป็นพืชเศรษฐกิจสำคัญอย่างหนึ่งที่สามารถนำรายได้เข้าประเทศได้ เป็นสินค้าขึ้นชื่อของจังหวัดกำแพงเพชร นิยมรับประทานกับกระยาสารท 
งานวิจัยของสำนักโภชนาการ กรมอนามัย พบว่า กล้วยไข่มีประโยชน์สูง โดยมีวิตามินอี เบตาแคโรทีน และวิตามีนซี ซึ่งเป็นสารต้านอนุมูลอิสระที่เป็นสาเหตุของโรคมะเร็ง การอักเสบ รวมทั้งโรคตาต้อกระจกได้ ผลการวิจัยพบว่าใน 1 ผล ซึ่งมีน้ำหนักประมาณ 40 กรัม มีเบตาแคโรทีน 108 ไมโครกรัม, วิตามินอี 0.19 มิลลิกรัม, วิตามินซี 4 มิลลิกรัม และให้พลังงาน 44 กิโลแคลอรี ในการกินนั้น แนะนำให้รับประทานแทนข้าวได้ 2 ผล เด็กกินได้ 1–2 ผล โดยต้องลดปริมาณข้าวลงเพราะกล้วยไข่ 2 ผลเท่ากับข้าว 1 ทัพพี
เศรษฐกิจ.
ประเทศไทย.
กล้วยไข่เป็นผลไม้ส่งออกที่สำคัญของประเทศไทย มีปริมาณ และมูลค่าการส่งออกเพิ่มขึ้นทุกปี ข้อมูลจากสำนักงานเศรษฐกิจการเกษตรในปี พ.ศ. 2550 รายงานว่ามีปริมาณการส่งออก 15,000 ตัน มูลค่า 100 ล้านบาท แต่ข้อมูลที่ได้รับฟังจากผู้ส่งออกมีปริมาณสูงกว่าทางราชการประมาณ 2-3 เท่า และมูลค่าการส่งออกนับพันล้านบาท ทำนองเดียวกับพื้นที่ปลูกกล้วยไข่ ซึ่งยังไม่ทราบแน่ชัด เพราะกล้วยไข่มีปลูกทั้งเป็นพืชเชิงเดี่ยวและปลูกแซมในสวนผลไม้ ข้อมูลในปี พ.ศ. 2546 รายงานว่ามีพื้นที่ปลูก 75,177 ไร่ แต่ปัจจุบันพื้นที่ปลูกกล้วยไข่มีการเปลี่ยนแปลงไปมาก แหล่งปลูกกล้วยไข่เชิงเดี่ยว เช่น จังหวัดกำแพงเพชร ตาก นครสวรรค์ ลดพื้นที่ปลูกลง เพราะปัญหาลมพายุทำให้ผลผลิตเสียหาย ขณะเดียวกันก็มีพืชอื่นที่มีราคาดีเช่น อ้อย มันสำปะหลัง และข้าวโพด จึงได้มีการนำมาปลูกแทน ทำให้พื้นที่ปลูกกล้วยไข่ลดลง ตรงกันข้ามกับในภาคตะวันออกนั้นได้มีการขยายพื้นที่ปลูกเพิ่มขึ้น เช่น ที่จังหวัดจันทบุรี ระยอง และตราด ปลูกแซมในสวนผลไม้ ทำให้ลดปัญหาการโค่นล้มจากลมพายุ ทางภาคใต้มีการปลูกมากที่จังหวัดชุมพร ซึ่งสามารถผลิตกล้วยไข่ออกสู่ตลาดได้ตลอดทั้งปี
ศาลและสุสานบังทอง

ศาลและสุสานบังทอง หรือชื่ออื่น ๆ ว่า ศาลมังกรและหงส์ และ เนินหงส์ร่วง เป็นศาลและสุสานที่ตั้งอยู่ในเมืองไป๋หม่ากวัน (白馬關鎮) เขตหลัวเจียง นครเต๋อหยาง มณฑลเสฉวน ประเทศจีน ศาลเจ้าและสุสานสร้างเพื่ออุทิศแก่บังทอง (ค.ศ. 179–214) ที่ปรึกษาของเล่าปี่ จักรพรรดิผู้ก่อตั้งรัฐจ๊กก๊กในยุคสามก๊ก ในวันที่ 25 พฤษภาคม ค.ศ. 2006 ศาลและสุสานกลายเป็นส่วนหนึ่งของสถานที่ท่องเที่ยวทางประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมที่ได้รับความคุ้มครองในระดับชาติชุดที่หก
ภูมิหลัง.
บังทองเป็นชาวเมืองซงหยง (襄陽郡 "เซียงหยางจวิ้น"; ปัจจุบันคือนครเซียงหยาง มณฑลหูเป่ย์) เริ่มรับราชการเป็นเจ้าหน้าที่ในเมืองลำกุ๋น (南郡 "หนานจวิ้น"; ปัจจุบันอยู่บริเวณนครจิงโจว มณฑลหูเป่ย์) ก่อนมาเป็นที่ปรึกษาของขุนศึกเล่าปี่ในปี ค.ศ. 209 ครั้นเมื่อราวปี ค.ศ. 210 ได้ติดตามเล่าปี่เข้าร่วมในการศึกเพื่อเข้ายึดมณฑลเอ๊กจิ๋ว (มีพื้นที่ครอบคุลมมณฑลเสฉวนและนครฉงชิ่งในปัจจุบัน) จากขุนศึกเล่าเจี้ยง บังทองเสียชีวิตเพราะถูกยิงด้วยเกาทัณฑ์ในศึกที่อำเภอลกเสีย (雒縣 "ลั่วเซี่ยน"; ปัจจุบันอยู่ทางเหนือของนครกว่างฮั่น มณฑลเสฉวน) ในปี ค.ศ. 214
การเสียชีวิตของบังทองได้มีการเสริมเติมดัดแปลงในนวนิยายอิงประวัติศาสตร์ในศตวรรษที่ 14 เรื่อง"สามก๊ก" ในนิยาย เตียวหยิมขุนพลของเล่าเจี้ยงจัดให้มีกองซุ่มอยู่นอกอำเภอลกเสีย ด้านเล่าปี่มอบม้าของตนคือเต๊กเลาให้บังทองขี่ก่อนเริ่มศึก บังทองนำกองทหารเข้าโจมตีอำเภอลกเสียและผ่านไปยังพื้นที่ที่มีการดักซุ่ม เตียวหยิมเห็นม้าเต๊กเลาก็เข้าใจว่าผู้ขี่คือเล่าปี่ สั่งให้ทหารยิงเกาทัณฑ์ใส่ผู้ขี่ บังทองถูกเกาทัณฑ์หลายดอกและเสียชีวิต ณ ที่นั้น สถานที่ที่บัวทองเสียชีวิตนั้นเรียกว่า "ลกห้องโห" (落鳳坡 "ลั่วเฟิ่งพัว") หรือ "เนินหงส์ร่วง"
ประวัติของสุสานและศาล.
เล่าปี่ให้สร้างสุสานและศาลของบังทองในปี ค.ศ. 214 หลังการเสียชีวิตของบังทอง มีอีกชื่อเรียกว่า "วัดไป๋หม่า" (白馬寺; แปลว่า "วัดม้าขาว") เพราะตั้งอยู่ในเมืองไป๋หม่ากวาน (白馬關鎮; แปลว่า "เมืองประตูม้าขาว") และยังมีชื่อเรียกอื่นว่า "ศาลมังกรและหงส์" เพราะมีรูปปั้นของบังทองและจูกัดเหลียงอยู่ข้างใน บังทองและจูกัดเหลียงมีฉายานามว่า "หงส์อ่อน" (ฮองซู) และ "มังกรหลับ" (ฮกหลง) ตามลำดับ และทั้งคู่เป็นที่ปรึกษาของเล่าปี่
ศาลและสุสานผุพังไปตามกาลเวลาแต่ได้รับการบูรณะในปี ค.ศ. 1691 ในรัชสมัยของจักรพรรดิคังซีแห่งราชวงศ์ชิง ในปัจจุบัน ศาลมีประตูใหญ่ โถงกลาง โถงข้างสองแห่ง และศาลา โดยสุสานตั้งอยู่ข้าง ๆ มีต้นสนขนาดใหญ่สองต้นภายในศาลซึ่งกล่าวกันว่าปลูกโดยเตียวหุย ขุนพลของเล่าปี่ มีกลอนคู่คู่หนึ่งอยู่ที่ประตูความว่า "แม้ว่าเป็นที่แน่ชัดว่าจักรพรรดิองค์ก่อน (เล่าปี่) ทรงโปรดหงส์ที่ร่วงหล่น (บังทอง) แต่มังกรหลับ (จูกัดเหลียง) ยังได้โอกาสเป็นเสนาบดีที่ครองตำแหน่งยาวนาน" ชีวประวัติบังทองที่เขียนโดยตันซิ่วในศตวรรษที่ 3 มีการสลักบนกำแพงศิลาในโถงกลาง
ในวันที่ 25 พฤษภาคม ค.ศ. 2006 ศาลและสุสานได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของสถานที่สำคัญทางประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมที่ได้รับการคุ้มครองในระดับชาติชุดที่หก
เอริก โมเรล

เอริก โมเรล  มีชื่อเต็มว่า เอริก อาร์ตูโร โมเรล (Eric Arturo Morel) นักมวยสากลอาชีพชาวปวยร์โตรีโก
ก่อนชกมวยสากลอาชีพ โมเรลเคยผ่านการชกมวยสากลสมัครเล่นมาก่อน โดยเข้าแข่งขันในโอลิมปิก 1996 ที่แอตแลนตา สหรัฐอเมริกา ในรุ่นฟลายเวท ในนามทีมชาติสหรัฐอเมริกา แต่แพ้ต่อ ไมโคร โรเมโร นักมวยสากลสมัครเล่นจากคิวบาไป 12-24 หมัด ตกรอบแรก ซึ่งต่อมาโรเมโรได้ครองเหรียญทองในรุ่นนี้
หมีหมา

หมีหมา หรือ หมีคน (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Helarctos malayanus"; อีสาน: เหมือย) 
ลักษณะ.
หมีหมาเป็นหมีที่มีขนาดเล็กที่สุดในโลก ลำตัวยาวประมาณ 1 เมตร ขนตามตัวสั้นสีดำปนสีน้ำตาล ขนบริเวณอกโค้งเป็นรูปตัว U สีขาวนวล บริเวณหน้าตั้งแต่ตาไปถึงปลายจมูกสีค่อนข้างขาว หรือน้ำตาลอ่อน
ปกติหมีหมาหากินกลางคืน บางครั้งก็ออกหากินกลางวัน มักหากินเป็นคู่ อยู่ในป่าทึบ ไม่ชอบอยู่ตามเขา ดุร้ายและขึ้นต้นไม้เก่งกว่าหมีควาย ("U. thibetanus") มีอุปนิสัยโมโหง่าย ชอบนอนบนต้นไม้หรือตามโพรงไม้สูง ๆ ไม่ชอบนอนพื้นดิน บางครั้งร้องคล้ายเสียงสุนัขเห่ากระโชก จึงเรียกว่า หมีหมา เมื่อยืน 2 ขา จะยืนตัวตรง จึงเรียกอีกชื่อว่า หมีคน
ถิ่นอาศัย.
หมีหมา พบในพม่า, อินโดจีน, ไทย, มาเลเซีย, สุมาตรา, บอร์เนียว, ภาคใต้ของจีน ในประเทศไทยพบมากทางภาคใต้
อาหาร.
หมีหมา ชอบกินลูกไม้ ใบไม้อ่อน สัตว์เล็ก ๆ แมลงรวมทั้งไส้เดือน ที่ชอบมาก คือน้ำผึ้ง นอกจากนี้ยังชอบกินเนื้ออ่อนของมะพร้าว
การสืบพันธุ์.
หมีหมา มีการผสมพันธุ์ได้ตลอดทั้งปี ตั้งท้องประมาณ 95–96 วัน ปกติออกลูกครั้งละ 1–2 ตัว อายุยืนถึง 20 ปี
สถานภาพปัจจุบัน.
สัตว์ป่าคุ้มครอง ตามพระราชบัญญัติสงวน และคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535
บาร์บารา บุช

บาร์บารา เพียซ บุช (8 มิถุนายน พ.ศ. 2468 – 17 เมษายน พ.ศ. 2561) เป็นภรรยาของประธานาธิบดีคนที่ 41 แห่งสหรัฐอเมริกา คือ จอร์จ เอช. ดับเบิลยู. บุช เมื่อปีกลายได้เป็นสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งแห่งสหรัฐอเมริกาตั้งแต่ พ.ศ. 2524 ถึง พ.ศ. 2533 เธอเป็นมารดาของประธานาธิบดีของอเมริกา คือ จอร์จ ดับเบิลยู บุช และอดีตผู้ว่าการรัฐฟลอริดาคือ เจ็บ บุช
ช่วงต้นของชีวิต.
บาร์บารา เพียซ เป็นบุตรีคนที่ 3 ของนางพอลีน โรบินสันก่อนหน้านี้ พอลีน กับ สามีของเธอ มาร์วิน เพียซผู้ซึ่งภายหลังเป็นประธานบริษัทแม็คคอล คอเปอเรชั่น ผู้ผลิตนิตยสารสตรี บาร์บาราเกิดที่นิวยอร์กและได้ไปอยู่ที่ชานเมือง บาร์บาราได้เข้าเรียนที่โรงเรียนรายน์ ครันทรี เดย์ จากนั้นเข้าเรียนที่ แอชลีย์ ฮอลล์ ในเมืองชาล์สตัน เซาท์แคโรไรนา
บาร์บาราเป็นนักกีฬาในวัยสาว และชอบ ว่ายน้ำ เล่นเทนนิส และขี่จักรยาน ช่วงแรกเธอมีความสนใจในการอ่าน
บรรพบุรุษของเธอ คือ โธมัส เพียซ แต่ก่อนเป็นผู้ไปอาศัยในอาณานิคมอังกฤษ และบรรพบุรุษของเธอ แฟรงคลิน เพียซเป็นประธานาธิบดีคนที่ 14 แห่งสหรัฐอเมริกา เธอเป็นลูกหลานของเจมส์ เพียซ จูเนียร์ผู้ซึ่งเป็นหลานคนที่ 4 ของแฟรงคลิน เพียซ แม่ของเธอเสียชีวิตด้วยอุบัติเหตุทางรถยนต์ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2492
สมจริง ศรีสุภาพ

สมจริง ศรีสุภาพ (เกิด 8 มิถุนายน พ.ศ. 2506) ชื่อเล่น คิง เป็นผู้กำกับภาพยนตร์และผู้จัดละครชาวไทย มีผลงานกำกับภาพยนตร์กับค่ายไท เอ็นเตอร์เทนเมนต์ อย่าง "รักแรกอุ้ม" (2531),"พริกขี้หนูกับหมูแฮม" (2532), "กลิ้งไว้ก่อน พ่อสอนไว้" (2534), "ปีหนึ่งเพื่อนกันและวันอัศจรรย์ของผม" (2536), "303 กลัว/กล้า/อาฆาต" (2541) และ "แม่เบี้ย" (2544) ผลงานกำกับละคร "ปฐพีเล่ห์รัก" (2553)
ประวัติ.
สมจริง ศรีสุภาพ จบการศึกษาระดับปริญญาตรี คณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย แผนกภาพยนตร์และภาพนิ่ง ปี พ.ศ. 2527 เคยทำงานในกองบรรณาธิการ นิตยสาร "เรา" จากนั้นเป็นผู้ช่วยผู้กำกับ ยุทธนา มุกดาสนิท เรื่อง ผีเสื้อและดอกไม้ เป็นผู้ช่วยผู้กำกับเรื่อง ปลื้ม โปรดทราบคิดถึงมาก ดีแตก มีผลงานกำกับภาพยนตร์เรื่องแรกในปี พ.ศ. 2531 เรื่อง "รักแรกอุ้ม" และได้กำกับภาพยนตร์อีกหลายเรื่องในสังกัด ไท เอ็นเทอร์เทนเมนท์ ต่อมาจึงหันมาเป็นผู้กำกับละครโทรทัศน์ โดยก่อตั้งบริษัทผู้ผลิตละครชื่อ ทูอินวัน ในเครือโพลีพลัสร่วมกับ นิด-อรพรรณ วัชรพล ต่อมาได้ลาออกจากบริษัทโพลีพลัสออกมาเปิดบริษัทผลิตละครภายใต้ชื่อบริษัทกู๊ดฟีลลิ่งจำกัด ผลิตละครให้กับช่อง 3
สงครามสืบราชบัลลังก์ออสเตรีย

สงครามสืบราชบัลลังก์ออสเตรีย  เป็นสงครามมหาอำนาจสุดท้ายของราชวงศ์บูร์บง-ฮาพส์บวร์ค โดยเกิดขึ้นจาก ค.ศ. 1740 ถึง 1748 และถือเป็นจุดที่ราชอาณาจักรปรัสเซียเริ่มกลายเป็นมหาอำนาจ
สงครามเริ่มจากการที่เมื่อจักรพรรดิคาร์ลที่ 6 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ เสด็จสวรรคตในค.ศ. 1740 พระนางมาเรีย เทเรซา ผู้เป็นพระราชบุตรเพียงองค์เดียวจึงได้สืบบัลลังก์ของฮังการี, โครเอเชีย, โบฮีเมีย, ออสเตรีย และปาร์มา ต่อจากพระราชบิดา ซึ่งขัดกับกฎหมายแซลิกที่ห้ามสตรีครองแว่นแคว้น นอกจากนี้ ด้วยความที่พระนางซึ่งเป็นสตรีไม่สามารถสืบตำแหน่งจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ได้ จึงผลักดันให้พระสวามีคือฟรันซ์ สเตฟัน ดยุกแห่งลอแรน ขึ้นเป็นจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์แทน
การที่สตรีได้ครองแผ่นดินซึ่งขัดกับกฎหมาย ทำให้บรรดามหาอำนาจออกมาเรียกร้องสิทธิในบัลลังก์จักรวรรดิให้แก่เจ้านครที่เป็นบุรุษและเหมาะสมกว่า ประเทศปรัสเซียและประเทศฝรั่งเศสมีความต้องการบั่นทอนอำนาจของราชวงศ์ฮาพส์บวร์คแห่งออสเตรียเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว ในขณะที่ประเทศคู่อริของทั้งปรัสเซียและฝรั่งเศสอย่างบริเตนใหญ่และสาธารณรัฐดัตช์ก็คอยสนับสนุนฮาพส์บวร์ค สเปนซึ่งกำลังทำสงครามกับบริเตนใหญ่มาตั้งแต่ปี 1739 จึงถือโอกาสนี้เข้าข้างฝ่ายปรัสเซียและฝรั่งเศสเพื่อหมายจะขจัดอิทธิพลของราชวงศ์ฮาพส์บวร์คเหนือคาบสมุทรสเปนในคราวเดียว เป็นการยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว
การรบส่วนใหญ่เกิดขึ้นในภาคพื้นดิน ในขณะที่ชาติอื่นๆยังคงใช้ทหารรับจ้างมาทำการรบ ประเทศปรัสเซียผ่านการปฏิรูปกองทัพเป็นระบบทหารประจำการแล้ว จึงมีแสนยานุภาพที่เหนือกว่า ประเทศปรัสเซียสามารถมีชัยเหนือราชวงศ์ฮาพส์บวร์คในสงครามไซลีเชียครั้งที่หนึ่งในปี 1742 ซึ่งทำให้ปรัสเซียได้เข้าครอบครองดินแดนไซลีเชีย ปรัสเซียได้รับชัยชนะอีกครั้งในสงครามไซลีเชียครั้งที่สองในปี 1744 ในขณะที่ฝรั่งเศสก็ทำการโจมตีอาณานิคมต่างๆของบริเตนใหญ่ในทวีปอเมริกาเหนือเป็นสงครามที่เรียกว่าสงครามพระเจ้าจอร์จ
สงครามครั้งนี้จบลงด้วยสนธิสัญญาแอกซ์-ลา-ชาแปลในปี 1748 พระนางมาเรีย เทราซา สูญเสียดินแดนไซลีเชียให้แก่ปรัสเซีย และเสียแคว้นปาร์มาและปีอาเชนซาให้แก่สเปน แลกกับการยอมรับพระนางเป็นอาร์ชดัชเชสแห่งออสเตรียและกษัตริย์แห่งโบฮีเมีย ส่วนฝรั่งเศสไม่ได้อะไรเป็นชิ้นเป็นอันมากนัก ความสงบสุขอยู่ได้ไม่นานนัก ความอยากได้ดินแดนไซลีเชียคืนมาของออสเตรียทำให้เกิดการเปลี่ยนดุลอำนาจครั้งใหญ่ในยุโรปเมื่อปี 1756 ซึ่งนำไปสู่สงครามครั้งใหญ่กว่าอย่างสงครามเจ็ดปี
วิรัช ลิ้มวิชัย

วิรัช ลิ้มวิชัย (เกิด 13 ตุลาคม พ.ศ. 2490) อดีตประธานศาลฎีกาและประธานศาลรัฐธรรมนูญ ปัจจุบันดำรงตำแหน่งผู้พิพากษาอาวุโส
ประวัติ.
วิรัช สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี นิติศาสตรบัณฑิต คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และเนติบัณฑิตไทย (สอบได้อันดับที่ 3 ของรุ่นที่ 24) เมื่อปี พ.ศ. 2516 เริ่มรับราชการสอบได้เป็นผู้ช่วยผู้พิพากษา จากนั้น ได้ดำรงตำแหน่งเป็นผู้พิพากษาประจำกระทรวง และผู้พิพากษาศาลจังหวัดนครศรีธรรมราช และศาลจังหวัดเพชรบุรี
การทำงาน.
ปี พ.ศ. 2526 ได้ขึ้นเป็นผู้พิพากษาหัวหน้าศาลประจำกระทรวง ผู้พิพากษาหัวหน้าคณะในศาลภาษีอากรกลาง และผู้พิพากษาหัวหน้าคณะในศาลอาญาธนบุรี โดยได้เป็นรองอธิบดีผู้พิพากษาศาลอาญาธนบุรี ปี 2537 รองอธิบดีผู้พิพากษาศาลแพ่งกรุงเทพใต้ ปี 2539 จากนั้น ได้ดำรงตำแหน่งสำคัญในศาลสูง ได้เป็นประธานศาลอุทธรณ์ ภาค 8 ปี 2546 และประธานแผนกคดีเยาวชนและครอบครัวในศาลฎีกา 
ในปี พ.ศ. 2548 วิรัชดำรงตำแหน่งรองประธานศาลฎีกา และได้รับความไว้วางใจจากปัญญา ถนอมรอด ประธานศาลฎีกา แต่งตั้งเป็นประธานคณะกรรมการตรวจสอบข้อเท็จจริง กรณีร้องเรียนว่ามีข้าราชการพยายามเสนอสินบนตุลาการรัฐธรรมนูญ ในการพิพากษาคดียุบพรรคการเมือง 
วิรัชดำรงตำแหน่งประธานศาลฎีกาเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2550 สืบต่อจากปัญญา ถนอมรอด
ดุจดั่งอวตาร

ดุจดั่งอวตาร  เป็นนิยายวิทยาศาสตร์ที่เขียนโดย อาร์เทอร์ ซี. คลาร์ก ตีพิมพ์ครั้งแรกในปี พ.ศ. 2515 และได้รับรางวัลเนบิวลา ในปี พ.ศ. 2516 และ รางวัลฮิวโกและรางวัลจูปิเตอร์ ในปี พ.ศ. 2517
Rendezvous with Rama กล่าวถึงยานอวกาศลึกลับ รูปทรงกระบอกขนาดความยาว 30 ไมล์ จากอารยธรรมอื่น ที่เดินทางเข้ามาในระบบสุริยะ และถูกสำรวจโดยทีมนักบินอวกาศชาวโลก ซึ่งตั้งชื่อยานลึกลับลำนี้ว่า ราม (RAMA) นวนิยายกล่าวถึงมุมมองของนักสำรวจ ที่พบกับสิ่งที่ไม่เคยพบเห็น และกล่าวถึง "การติดต่อครั้งแรก" (first contact) ระหว่างสองอารยธรรมที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง เหตุการณ์ในเรื่อง เกิดขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 22 (ค.ศ. 2130)
Rendezvous with Rama เป็นนวนิยายเรื่องแรก จาก 4 เรื่อง ในชุด RAMA ของคลาร์ก ซึ่งประกอบด้วย
ต่อมา เจนทรี ลี ยังได้เขียนนวนิยายภาคต่อมาอีก 2 เรื่อง คือ Bright Messengers (1995) และ Double Full Moon Night (1999)
Rendezvous with Rama ได้รับการแปลเป็นภาษาไทยโดย ธนพงษ์ สิงห์ประเสริฐ เมื่อ พ.ศ. 2524 ตีพิมพ์โดย ออบิท ใช้ชื่อไทยว่า ดุจดั่งอวตาร ชื่อภาษาไทยตั้งโดย "บรรยงก์" ตีพิมพ์ครั้งที่สองในปี พ.ศ. 2546
ภาพยนตร์.
ในปี พ.ศ. 2546 มอร์แกน ฟรีแมน นักแสดงชาวอเมริกัน ได้ประกาศว่าจะสร้างภาพยนตร์จากนวนิยายเรื่องนี้ กำกับโดย เดวิด ฟินเชอร์ ภาพยนตร์มีกำหนดฉายในปี พ.ศ. 2552 ต่อมาเดวิด ฟินเชอร์ได้ประกาศเมื่อปี พ.ศ. 2551 ว่ามีแนวโน้มที่ภาพยนตร์เรื่องนี้จะไม่ได้สร้าง เนื่องจากปัญหาด้านสุขภาพของฟรีแมน ส่วนหน้า IMDb ของโครงการภาพยนตร์เรื่องนี้ได้ถูกถอดออกไป
แนวคิดของ "การติดต่อครั้งแรก" ในภาพยนตร์เรื่อง "Alien" (1979) และ "Star Trek: The Motion Picture" (1979) ได้รับอิทธิพลมาจากนวนิยายเรื่องนี้ 
ในปี พ.ศ. 2564 มีการประกาศสร้างภาพยนตร์จากนวนิยายเรื่องนี้อีกครั้ง โดย เดอนี วิลเนิฟว์ รับหน้าที่ผู้กำกับภาพยนตร์ ลิขสิทธิ์ในการสร้างภาพยนตร์ยังอยู่กับเรเวเลชั่น เอ็นเตอร์เทนเมนต์ ของมอร์แกน ฟรีแมน กับ ลอรี แมคเครียรี ซึ่งจะสร้างหนังร่วมกับ อัลคอน เอ็นเตอร์เทนเมนต์ ที่จะออกทุนสร้างให้ภาพยนตร์เรื่องนี้ และเคยร่วมงานกับวิลเนิฟมาตั้งแต่ภาพยนตร์เรื่อง Prisoners และ Blade Runner 2049
ซอลิดสเตตไดรฟ์

โซลิดสเตตไดรฟ์  หรือ เอสเอสดี คือ อุปกรณ์จัดเก็บข้อมูลชนิดหนึ่ง ซึ่งใช้ชิปวงจรรวมที่ประกอบรวมเป็น หน่วยความจำ เพื่อจัดเก็บข้อมูลแบบถาวรเหมือนฮาร์ดดิสก์ เทคโนโลยีของโซลิดสเตตไดรฟ์ถูกสร้างมาเพื่อทดแทนฮาร์ดดิสก์จึงทำให้มีอินเทอร์เฟส อินพุต/เอ้าพุต เหมือนกันและสามารถใช้งานแทนกันได้ และเนื่องจากโซลิดสเตตไดรฟ์ถูกสร้างด้วยวงจรอิเล็กทรอนิกส์จึงไม่มีชิ้นส่วนจักรกลใดๆที่มีการเคลื่อนที่ " (หลักการของ ฮาร์ดดิสก์ และ ฟรอปปี้ดิสก์ คือใช้จานแม่เหล็กหมุน) " ส่งผลให้ความเสียหายจากแรงกระแทกของโซลิดสเตตไดรฟ์นั้นน้อยกว่าฮาร์ดดิสก์ (หรือทนต่อการแรงสั่นสะเทือนได้ดี) โดยการเปรียบเทียบจากการที่โซลิดสเตตไดรฟ์ไม่ต้องหมุนจานแม่เหล็กในการอ่านข้อมูลทำให้อุปกรณ์กินไฟน้อยกว่า และใช้เวลาในการเข้าถึงข้อมูล (access time) และเวลาในการหน่วงข้อมูล (latency) น้อยกว่าเนื่องจากสามารถเข้าถึงข้อมูลในตำแหน่งต่างๆ ได้รวดเร็วและทันทีโดยไม่ต้องรอการหมุนจานแม่เหล็กให้ถึงตำแหน่งของข้อมูล
คำว่าโซลิดสเตตไดรฟ์เป็นคำกว้างๆ ที่อธิบายถึงอุปกรณ์เก็บข้อมูลลักษณะเดียวกับฮาร์ดดิสก์แต่ใช้หน่วยความจำในการเก็บข้อมูลทดแทนการใช้จานแม่เหล็ก โซลิดสเตตไดรฟ์จึงมีหลายชนิดซึ่งแตกต่างกันตามชนิดหน่วยความจำที่ใช้ในการเก็บข้อมูล ปัจจุบันหน่วยความจำที่นิยมนำมาใช้ในโซลิดสเตตไดรฟ์คือ หน่วยความจำแฟลช ซึ่งพบเห็นได้ทั่วไปและเป็นที่นิยมที่สุดแต่มีข้อเสียที่จำกัดจำนวนครั้งในการเขียนข้อมูลทับ และอีกชนิดคือ เอสเอสดีจาก DDR SDRAM หรือแรมที่ใช้เป็นหน่วยความจำหลักในคอมพิวเตอร์ที่เรารู้จักดี ซึ่งเร็วกว่าหน่วยความจำแฟลชมากและเขียนทับได้ไม่จำกัด แต่เพราะว่า DDR SDRAM เป็นหน่วยความจำชั่วคราวดังนั้นการที่จะให้ทำงานเป็นหน่วยความจำถาวรก็ต้องมีแหล่งไฟฟ้าที่ถาวรเลี้ยงเพื่อไม่ให้ลืมข้อมูล ด้วยข้อจำกัดนี้ทำให้ไม่เป็นที่นิยมในการใช้ทั่วไปตามบ้านเรือนแต่นิยมในอุตสาหกรรมที่ต้องการแหล่งเก็บข้อมูลที่มีประสิทธิภาพสูง
หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ

หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ  เป็นกลุ่มเกาะกลุ่มหนึ่งในทะเลแคริบเบียนซึ่งเป็นพื้นที่เกาะของสหรัฐอเมริกา ในทางภูมิศาสตร์ หมู่เกาะนี้เป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มเกาะเวอร์จินและตั้งอยู่ในหมู่เกาะลีเวิร์ดของภูมิภาคเลสเซอร์แอนทิลลิส
หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐอเมริกาประกอบด้วยเกาะหลัก 3 เกาะ คือ เกาะเซนต์ครอย (Saint Croix) เกาะเซนต์จอห์น (Saint John) และเกาะเซนต์ทอมัส (Saint Thomas) รวมทั้งเกาะวอเตอร์ (Water Island) และหมู่เกาะเล็ก ๆ โดยรอบอีกเป็นจำนวนหนึ่ง ดินแดนแห่งนี้มีเนื้อที่รวม 346.36 ตารางกิโลเมตร (133.73 ตารางไมล์) จากการสำรวจสำมะโนประชากรปี พ.ศ. 2543 มีจำนวนประชากร 108,612 คน
เกาะหลัก 3 เกาะมีชื่อเล่นซึ่งมักเรียกกันในหมู่คนท้องถิ่น คือ "ร็อกซิตี" (เซนต์ทอมัส) "เลิฟซิตี" (เซนต์จอห์น) และ "ทวินซิตี" (เซนต์ครอย)