pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
คาร์ส

คาร์ส ("Kars", ,) เป็นเมืองทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศตุรกี เป็นเมืองหลักของจังหวัดคาร์ส มีประชากร 73,826 คน ในปี ค.ศ. 2010 มีอุตสาหกรรมสิ่งทอ ตั้งอยู่บนสันเขา เคยเป็นเมืองหลวงของอาณาจักรอาร์เมเนียในคริสต์ศตวรรษที่ 9 และ 10
เมืองพี่น้อง.
เมืองคาร์สมีเมืองพี่น้องดังต่อไปนี้
เลดีกากาเฟม

เลดี้ กาก้า เฟม  เป็นสินค้าที่ได้รับการอนุมัติจัดทำโดย เลดีกากา นักร้องชาวอเมริกา ผลิตโดยเฮาส์แลบอราทอรี่ส์ (Haus Laboratories) ร่วมกับบริษัทโคตี้ (Coty, Inc.) โดยใช้เทคโนโลยี push-pull ในการผสมส่วนผสมทั้งหมดเข้าด้วยกัน ซึ่งมาในรูปแบบน้ำสีดำ โดยจำหน่ายในเมริกาที่ห้างเมซี่ส์ (Macy's) เฟม เป็นน้ำหอมแบรนด์แรกของโลกที่มีน้ำเป็นสีดำสนิท โดยกาก้ากล่าวว่า น้ำหอมเป็นสีดำ แต่เมื่อฉีดโดนผิวหนังแล้ว จะไม่มีคราบสีดำติดผิวหนัง แม้จะเป็นผ้าสีขาวบริสุทธิ์ น้ำหอมเฟมยังขึ้นเป็นน้ำหอมขายดีอันดับ 1 ของสหรัฐอเมริกา ฝรั่งเศส สหราชอาณาจักร และอีกหลาย ๆ ประเทศที่น้ำหอมขึ้นท็อปส์อันดับ 1 น้ำหอมเฟม มีสโลแกนว่า THE FIRST EVER BLACK Eau de PARFUM น้ำหอมเฟม จำหน่ายได้ 28 ล้านขวด ภายในอาทิตย์แรกที่วางจำหน่าย ซึ่งมียอดขายมากกว่าน้ำหอมศิลปินอื่น เช่น บียอนเซ่ มาดอนน่า บริทนีย์ สเปียร์ส เคที เพอร์รี่
ปัจจุบันน้ำหอมเฟมมียอดขายตั้งแต่เปิดตัวรวม 30 ล้านขวด นับได้ว่าประสบความสำเร็จที่สุด
ส่วนประกอบ.
น้ำหอมเฟม มีลักษณะที่แตกต่างจากน้ำหอมแบรนด์อื่น ๆ โดยสิ้นเชิง ตรงสีของน้ำหอมซึ่งเป็นน้ำหอมสีดำ ทำจากพืชธรรมชาติสกัด ไม่ใช่เลือดผสมกับอสุจิที่เคยเป็นข่าวลือ มีจุดเด่นเมื่อใช้แล้วจะไม่มีสีดำติดเสื้อผ้า
การวางจำหน่าย.
ญี่ปุ่น.
เฟม เปิดตัวเป็นครั้งแรกในประเทศญี่ปุ่น โดยจำหน่ายที่ห้างแห่งหนึ่งใน ฮาราจูกุ เปิดตัวไปเมือวันที่ 1 สิงหาคม 2555 โดยการจำหน่ายครั้งนี้ก็ทำให้น้ำหอมสร้างสถิติอันดับ 1 ในญี่ปุ่นด้วยเช่นกัน โดยการจำหน่ายในที่แรก เมื่อซื้อน้ำหอมเฟมแล้วก็ยังมีของแถมซึ่งเป็นกระเป๋าใส่เครื่องสำอางค์เฟม
สหราชอาณาจักร.
ในสหราชอาณาจักร ได้มีการเปิดตัวน้ำหอม ณ ห้างสรรพสินค้า Harrods ที่ สหราชอาณาจักร โดยมี เลดี้ กาก้า มาร่วมในการเปิดตัวด้วย โดยประเทศนี้น้ำหอมเฟมก็สร้างสถิติน้ำหอมขายดีอันดับ 1 ด้วยเช่นกัน
อเมริกา.
น้ำหอมเลดี้ กาก้า ได้เปิดตัวอย่างเป็นทางการที่ห้าง Macy's ในนิวยอร์ก โดยกาก้าได้มาร่วมในการเปิดตัวครั้งนี้ด้วย โดยวันแรกที่เปิดตัวน้ำหอมก็ทำรายได้มาก และเป็นน้ำหอมที่ทำรายได้มากเป็นอันดับ 2 รองจากน้ำหอมของอลิซซาเบธ เทย์เลอร์ ที่ทำไว้อันดับที่ 1 ในอเมริกา (ปัจจุบันน้ำหอมเฟมทำรายได้อันดับ 1)
ฝรั่งเศส.
ได้มีการเปิดตัวเป็นทางการอีกครั้งที่ห้าง Sephora ของฝรั่งเศส โดยน้ำหอมของเธอได้ทำรายได้มาเป็นอันดับที่ 2 รองจากน้ำหอม Chanel No.5 ของ Coco Chanel ที่ทำไว้อันดับ 1 ในฝรั่งเศส
ประเทศไทย.
ส่วนในประเทศไทยจะมีการเปิดตัวน้ำหอมที่โซน Beauty Hall ที่สยามพารากอน ในวันที่ 11 ตุลาคม 2555 โดยมีเหล่าแฟนเพลงจำนวนมากมาร่วมในการเปิดตัว
โฆษณา.
โฆษณาตัวแรกของน้ำหอม ได้ถูกโฆษณาในวันที่ 14 สิงหาคม 2555 เป็นตัวแรก โดยใช้เพลงประกอบ "Scheiße" กำกับโดย Steven Klein ผู้กำกับ มิวสิกวิดีโอ "Alejandro"
ผลิตภัณฑ์.
การออกแบบของขวด เป็นลักษณะเหมือนไข่ไก่ ที่ได้รับแรงบันดาลใจมาจากไข่ใบยักษ์ที่กาก้าใช้ในงาน Grammy Awards ปี 2011 มีล็อกฝาคล้ายคลึงกับกรงเล็บของเหยี่ยว โดยเน้นสีของน้ำหอมที่ดำสนิท โดยมีฝาเป็นสีทอง
รายการอ้างอิง.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
ปลาทูน่าเขี้ยวหมา

ปลาทูน่าเขี้ยวหมา หรือ ปลาโอฟันหมา (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Gymnosarda unicolor") ปลาทะเลชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาอินทรี (Scombridae)
จัดเป็นปลาโอ หรือปลาทูน่าชนิดหนึ่ง ที่มีเพียงชนิดเดียวเท่านั้นในสกุล "Gymnosarda" มีรูปร่างเพรียวยาวเป็นทรงกระสวยหรือตอร์ปิโดป้อม ครีบหลังตอนท้ายคล้ายกับของปลาทู ครีบหางเว้าลึก โคนครีบมีสันเล็ก ๆ ผิวเรียบ บริเวณครีบอกมีแถบเกล็ดหนา ครีบอกมีขนาดเล็ก ลำตัวสีเงินอมฟ้า มีลายเส้นสีคล้ำที่ด้านท้าย ด้านท้องสีจาง ครีบสีคล้ำ
มีขนาดความยาวโดยเฉลี่ย 100 เซนติเมตร หรือ 1 เมตร โตเต็มที่ได้ถึง 160 เซนติเมตร หรือ 1.6 เมตร
เป็นปลาที่อาศัยอยู่ลำพังเพียงตัวเดียวหรือเป็นกลุ่มเล็ก ๆ ในระดับกลางน้ำในทะเลเปิดในแนวปะการังที่ค่อนข้างลึก หรือข้างเกาะ พบกระจายพันธุ์ในมหาสมุทรอินเดียและมหาสมุทรแปซิฟิก ในน่านน้ำไทยพบได้เฉพาะฝั่งทะเลอันดามัน เป็นปลาที่พบได้น้อย
นิยมตกเป็นเกมกีฬา และบริโภคเป็นปลาเศรษฐกิจ
ปลากะมงครีบฟ้า

ปลากะมงครีบฟ้า หรือ ปลามงครีบฟ้า (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Caranx melampygus") ปลาทะเลขนาดใหญ่ชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาหางแข็ง (Carangidae)
มีลำตัวแบนข้างมาก ครีบหลังและครีบก้นยกสูง ครีบหางเล็ก ครีบอกยาวเป็นรูปเคียว ลำตัวสีเงินแวววาวอมฟ้า มีจุดประสีคล้ำหรือสีเหลือง ครีบมีสีฟ้าอ่อนถึงฟ้าสด
มีความยาวเต็มที่ 120 เซนติเมตร ขนาดโดยเฉลี่ย 60 เซนติเมตร มีพฤติกรรมอาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูงใหญ่ในระดับกลางน้ำ ไล่ล่าปลาขนาดเล็ก เช่น ปลากะตัก รวมถึงสัตว์น้ำอย่างอื่น เช่น หมึก กินเป็นอาหาร พบกระจายพันธุ์ในแถบอินโด-แปซิฟิก ตั้งแต่ทะเลแดงจนถึงแอฟริกาตะวันออก, ตอนเหนือของหมู่เกาะริวกิว, ตอนใต้ของนิวแคลิโดเนีย แถบอเมริกากลาง เม็กซิโกจนถึงปานามา ในน่านน้ำไทย พบได้บ่อยทั้งฝั่งอ่าวไทยและอันดามัน ในฮาวายมีรายงานว่าผสมข้ามพันธุ์กับปลาหางกิ่วหม้อ ("C. sexfasciatus") ด้วย เป็นปลาที่นิยมตกกันเป็นเกมกีฬา และใช้เนื้อในการบริโภค
อันดับย่อยปลากะพง

อันดับย่อยปลากะพง  เป็นอันดับย่อยของปลากระดูกแข็งในอันดับปลากะพง (Perciformes) จัดเป็น 1 ใน 18 อันดับย่อยของอันดับนี้ ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Percoidei 
เป็นปลาส่วนใหญ่ในอันดับนี้ พบได้ทั้งน้ำจืด, น้ำกร่อย, ทะเล
การจำแนก.
/* การจำแนก */
อันดับย่อยปลานกขุนทอง

อันดับย่อยปลานกขุนทอง  เป็นอันดับย่อยของปลาทะเลกระดูกแข็ง ในอันดับปลากะพง (Perciformes) ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Labroidei
เป็นปลาที่มีลักษณะร่วมกัน คือ มีริมฝีปากหนา พบได้ทั้งน้ำจืด, น้ำกร่อย และทะเล ซึ่งปลาในอันดับย่อยนี้ ที่เป็นที่รู้จักดี คือ ปลานกขุนทอง, ปลานกแก้ว, ปลาสลิดหิน, ปลาการ์ตูน และปลาหมอสี
การจำแนก.
พบทั้งหมด 6 วงศ์
สลัดได

สลัดได (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Euphorbia lacei " Craib") "เป็นพันธุ์ไม้ประดับอีกชนิดหนึ่ง ที่เป็นพืชสมุนไพรรักษาโรคได้ ต้นพืชชนิดนี้ถ้าจะนำมาใช้จะต้องมีความระมัดระวังให้มาก เพราะสลัดได ส่วนที่เป็นลำต้น กิ่งก้าน ดอก จะมียาง และ ยางนี้จะมีพิษค่อนข้างรุนแรง ถ้าใช้อย่างถูกวิธี ก็จะให้ประโยชน์" "แก่นกลางต้นที่อายุมาก ๆ จะมีกลิ่นหอมเฉพาะตัว เรียก" "กะลำพัก"
ถิ่นกำเนิด.
มีถิ่นกำเนิดใน เอเชีย เขตร้อน พบมากตามก้อนหินริมเขา และพื้นที่ร้อนชื้น
การปลูกและขยายพันธุ์.
ปลูกได้โดยการปักชำ และเพาะเมล็ด นิยมปลูกตามสวนสมุนไพร
ชื่อท้องถิ่น.
ใน ประเทศไทย มีชื่อเรียกตามท้องถิ่นต่างกันไป เช่น
อ็องรี มูโอ

อาแล็กซ็องดร์ อ็องรี มูโอ (15 พฤษภาคม ค.ศ. 1826 - 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 1861) เป็นนักธรรมชาติวิทยาและนักสำรวจชาวฝรั่งเศสในช่วงกลางศตวรรษที่ 19 เขาเกิดที่เมืองมงเบลียาร์ จังหวัดดู ใกล้ชายแดนสวิส แต่ใช้ชีวิตในวัยเด็กในรัสเซียฝั่งเอเชีย เขาเสียชีวิตใกล้เมืองนาพัน ประเทศลาว เขาเป็นที่จดจำจากการค้นพบเมืองพระนคร สุสานของมูโอตั้งอยู่นอกบ้านพนม ทางตะวันออกของหลวงพระบาง
ประวัติ.
เขาเดินทางไปทั่วยุโรปกับชาลส์น้องชายของเขา ศึกษาเทคนิคการถ่ายภาพที่พัฒนาโดยหลุยส์ ดาแกร์ ในปี ค.ศ. 1856 เขาเริ่มอุทิศตนเพื่อการศึกษาวิทยาศาสตร์ธรรมชาติ เมื่อได้อ่านหนังสือชื่อ "The Kingdom and People of Siam" ของเซอร์จอห์น เบาริง ในปี ค.ศ. 1857 มูโอตัดสินใจเดินทางไปอินโดจีนเพื่อดำเนินการสำรวจทางพฤกษศาสตร์หลายครั้งเพื่อเก็บตัวอย่างสัตววิทยาชนิดใหม่ คำขอทุนครั้งแรกของเขาถูกปฏิเสธโดยรัฐบาลของจักรพรรดินโปเลียนที่ 3 ราชสมาคมภูมิศาสตร์และสมาคมสัตววิทยาแห่งลอนดอนให้การสนับสนุนเขา และเขาออกเดินทางสู่กรุงเทพฯ ผ่านสิงคโปร์
มูโอเดินทางจากลอนดอนมายังกรุงเทพฯเมื่อ 27 เมษายน พ.ศ. 2401 เมื่อมาถึงสยาม มูโอได้ออกสำรวจในเส้นทางต่างๆ 4 เส้นทางด้วยกันคือ 
สัตว์เลื้อยคลานสองชนิดในเอเชียได้ตั้งชื่อตามชื่อของมูโอ : "Cuora mouhotii" (เต่าชนิดหนึ่ง) ; และ "Oligodon mouhoti" (งูชนิดหนึ่ง)
กระพังโหม

กระพังโหม(กลาง) หรือจมูกปลาหลด ชื่อวิทยาศาสตร์: "Oxystelma secamone" อยู่ในวงศ์ Asclepiadaceae เป็นไม้เถาขนาดเล็ก ไม่มีกลิ่น ยอดอ่อนมีขนเล็กน้อย ยางสีขาว ใบเดี่ยวทรงยาวแคบ เรียงตรงข้าม ดอกออกตามซอกใบ กลีบดอกสีขาวอมชมพู ริมขอบกลีบมีขน ผลรูปไข่ ปลายโค้งเรียว เปลือกนิ่ม แก่แล้วแตกด้านเดียว มีเมล็ดมาก ปลายเมล็ดมีขนติดอยู่เป็นกระจุก ช่วยให้กระจายพันธุ์ได้ไกล 
ใบและดอกรับประทานได้ รากและใบมีรสขม แก้ไข้จับสั่น ในอินเดีย จีน และอินโดนีเซียใช้ดอก ใบ และผล ต้มเอาน้ำกลั้วคอ ชะล้างแผลเพื่อฆ่าเชื้อ
อันดับย่อยปลากระโทง

อันดับย่อยปลากระโทง  เป็นอันดับย่อยของปลากระดูกแข็งทะเล ในอันดับปลากะพง (Perciformes) ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Xiphioidei
เป็นปลาทะเลขนาดใหญ่ เมื่อโตเต็มที่แล้วมีขนาดลำตัวเกินกว่า 1 เมตร มีจุดเด่น คือ มีจะงอยปากบนยาวแหลมใช้สำหรับไล่ต้อนปลาขนาดเล็กเป็นอาหาร และสำหรับป้องกันตัว เป็นปลาที่ว่ายน้ำได้รวดเร็วว่องไวมาก 
แบ่งออกเป็น 2 วงศ์ คือ
อันดับย่อยปลาทูน่า

อันดับย่อยปลาทูน่า  เป็นอันดับย่อยของปลาทะเลกระดูกแข็ง ในอันดับปลากะพง (Perciformes) ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Scombroidei
แบ่งออกเป็นวงศ์ต่าง ๆ ได้ดังนี้
โดยปลาที่เป็นที่รู้จักกันดีในอันดับย่อยนี้ คือ ปลาโอ, ปลาทูน่า, ปลาอินทรี, ปลาดาบ เป็นต้น
อันดับย่อยปลาขี้ตังเบ็ด

อันดับย่อยปลาขี้ตังเบ็ด หรือ อันดับย่อยปลาขี้ตัง  อันดับย่อยของปลาทะเลกระดูกแข็งอันดับหนึ่ง ในอันดับปลากะพง (Perciformes) ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Acanthuroidei
ปลาในอันดับย่อยนี้ ที่เป็นที่รู้จักกันดี ได้แก่ ปลาขี้ตังเบ็ด, ปลาขี้ตัง, ปลาค้างคาว เป็นต้น บางชนิดสามารถปรับตัวให้อยู่ในน้ำกร่อยหรือน้ำจืดสนิทได้
กองทุนบำเหน็จบำนาญข้าราชการ

กองทุนบำเหน็จบำนาญข้าราชการ หรือ กบข. จัดตั้งขึ้นตามพระราชบัญญัติกองทุนบำเหน็จบำนาญข้าราชการ พ.ศ. 2539 กองทุนมีมูลค่า 1.28 ล้านล้านบาท ณ สิ้นปี 2566 
กบข.จัดตั้งขึ้นโดยมีวัตถุประสงค์เพื่อเป็นหลักประกันการจ่ายบำเหน็จบำนาญและให้ประโยชน์ตอบแทนการรับราชการแก่ข้าราชเมื่อออกจากราชการ เพื่อส่งเสริมการออมทรัพย์ของสมาชิก และเพื่อจัดสวัสดิการและสิทธิประโยชน์อื่นให้แก่สมาชิก โดยเป็นการหักเงินเดือนข้าราชการเพื่อออม กองทุนจะนำเงินออมส่วนนั้นไปลงทุนเพื่อให้มีดอกผลงอกเงย โดยบังคับหักเงินเดือนเริ่มต้น 3% และรัฐช่วยออกสมทบให้ 3% ซึ่งถือเป็นสวัสดิการข้าราชการอย่างหนึ่ง
กบข. สนับสนุนให้มีการบริหารจัดการด้านการเงินการคลังภาครัฐที่ดี จัดสรรงบประมาณรองรับภาระรายจ่ายด้านบำเหน็จบำนาญอย่างเหมาะสม นอกจากนี้ยังส่งเสริมให้ข้าราชการมีเงินออมเพียงพอสำหรับดำรงชีพหลังเกษียณ จนเป็นกองทุนขนาดใหญ่ที่มีสมาชิกมากกว่าหนึ่งล้านคน 
กบข. มีคณะกรรมการกองทุนทำหน้าที่กำหนดนโยบาย และออกระเบียบ ข้อบังคับ ประกาศ และคำสั่งในการบริหารกิจการของกองทุน ทั้งยังมีอำนาจหน้าที่กำกับดูแลการจัดการกองทุนตลอดจนกำหนดนโยบายการลงทุนตามหลักเกณฑ์ที่กำหนดในกฎกระทรวงต่าง ๆ
ชา ซึง-ว็อน

ชา ซึง-ว็อน (อักษรโรมัน: Cha Seung-won; เกาหลี: ; อาร์อาร์: "Ch'a Sŭngwŏn"; เอ็มอาร์: "Cha Seung-won"; 7 มิถุนายน ค.ศ. 1970) เป็นนักแสดงและนายแบบชาวเกาหลีใต้ 
ประวัติ.
ชา ซึง-ว็อน ได้ลาออกจากมหาวิทยาลัยซองคยูนกวาน และเริ่มต้นอาชีพนายแบบที่ประสบความสำเร็จในปี 2539 เขาได้แสดงละครเรื่อง New York Story ซึ่งก็จะปูทางไปสู่วงการภาพยนตร์ 
เขาได้แสดงในภาพยนตร์เรื่อง Holiday In Seoul (2540) เขาเริ่มเป็นที่ดึงดูดความสนใจจากภาพยนตร์เรื่อง Libera Me ในปี 2543 ช่วงฤดูร้อนถัดมาก็ประสบผลสำเร็จอย่างมากจากภาพยนตร์แนวตลก เรื่อง Kick the Moon
ในช่วงต้นปี 2546 ชา ซึง-ว็อน ได้รับบทเป็น คิม บง-ดู ในภาพยนตร์เรื่อง My Teacher, Mr.Kim และทำให้เขาได้รับการยกย่องจากความสามารถในการแสดงของเขา
ในการสำรวจผู้ผลิตภาพยนตร์ปี 2548 เขาได้รับการจัดอันดับให้เป็นหนึ่งในสิบอันดับ bankable stars. เขากลายเป็นที่รู้จักจากการปรากฏตัวในหนังสยองขวัญ เรื่อง Blood Rain (2548) เขายังได้โชว์ทักษะการแสดงในเรื่อง Jang Jin 's Murder นอกจากนี้แล้วยังได้แสดงแนวประโลมโลกเป็นครั้งแรก ในเรื่อง Over the Border (2549) จากนั้นก็ได้ร่วมแสดงภาพยนตร์กับจางจินในภาพยนตร์เรื่อง My Son (2550) ซึงว็อนได้กลับไปฉายแววบนจอโทรทัศน์อีกครั้งในปี 2552 กับซีรีส์เรื่อง City Hall 
ปี 2553 เขาได้แสดงในภาพยนตร์เรื่อง Blades of Blood และภาพยนตร์สงครามเกาหลี ตามมาด้วยซีรีส์เรื่อง Athena: Goddess of War
ปี 2554 แสดงนำในละครคอมมิดี้โรแมนติกเรื่อง ยัยนี่โดนใจซุปตาร์ และปี 2555 ได้เล่นละครเวทีเรื่อง Bring Me My Chariot Fire 
ปี 2557 ซึงว็อนได้เซ็นสัญญาเป็นนักแสดงค่าย วายจีเอนเตอร์เทนเมนต์ และในปีเดียวกันก็ได้แสดงภาพยนตร์เรื่อง Man on High Heels
ปี 2558 ซึงว็อนได้ปรากฏตัวในรายการเรียลลิตี้ และทำให้เขาได้รับฉายา "Chajumma" (ชาจุมม่า) ซึ่งมาจากคำว่า ajumma (อาจุมม่า) ในภาษาเกาหลี เนื่องจากทักษะการทำอาหารของเขา และต่อมาได้รับบทเจ้าชายควังแฮในละครเรื่อง Splendid Politics
ชีวิตส่วนตัว.
ชา ซึง-ว็อน สูง 188 เซนติเมตร หนัก 80 กิโลกรัม นับถือศาสนาคริสต์ นิกายโรมันคาทอลิก จบการศึกษาจากมหาวิทยาลัย Dan Kook เอกสาขาวิศวกรรม
ซูโซ

เฆซุส โฆอากิน เฟร์นันเดซ ซาเอนซ์ เด ลา ตอร์เร ([xeˈsus xoaˈkiɱ feɾˈnandeθ ˈsaenθ ðe la ˈtore]}} เกิด 19 พฤศจิกายน ค.ศ. 1993) หรือรู้จักกันในนาม ซูโซ ([ˈsuso]) เป็นนักฟุตบอลชาวสเปน ปัจจุบันลงเล่นในตำแหน่งปีกขวา ให้กับเซบิยา สโมสรในลาลิกา และทีมชาติสเปน
วอลเลย์บอลหญิงเอวีซีคัพ 2012

วอลเลย์บอลหญิงเอวีซีคัพ 2012 จัดขึ้นที่เมืองอัลมาเตอ ประเทศคาซัคสถาน ทีมที่ชนะเลิศในการแข่งขันคือ วอลเลย์บอลหญิงทีมชาติไทย
การแบ่งกลุ่ม.
การแบ่งกลุ่มขึ้นกับอันดับจากวอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์เอเชีย 2011
อันดับการแข่งขัน.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
จิตตะกอง

จิตตะกอง  หรือ จัฏฏคราม (จิตตะกอง:) เป็นเมืองศูนย์กลางการค้า อุตสาหกรรม และเมืองท่า ทางตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศบังกลาเทศ เป็นเมืองหลวงของแคว้นชื่อเดียวกัน เป็นเมืองท่าทางทะเลที่คับคั่งที่สุดในบังกลาเทศ มีประชากรมากกว่า 5.5 ล้านคน เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 2 ของประเทศ
จิตตะกองเป็นเมืองที่มีมรดกที่หลากหลายทางวัฒนธรรม ทั้งอิสลาม ฮินดู และพุทธ เป็นที่รู้จักของนักเดินเรือชาวโปรตุเกสเข้าครอบครองโดยสุลต่านเบงกอลใน ค.ศ. 1666 บริษัทอินเดียตะวันออกของอังกฤษเข้ายึดครองใน ค.ศ. 1760 ท่าเรือได้รับความเสียหายระหว่างสงครามอินเดียและปากีสถาน ค.ศ. 1971
ปัจจุบันเมืองจิตตะกองเป็นเมืองหนึ่งที่เติบโตเร็วที่สุดในโลก มีจีดีพี 25,000 ล้านดอลลาร์
ฉัตรพระอินทร์

ลักษณะทางพฤกษศาสตร์.
เป็นไม้ล้มลุก ลำต้นมีสีเขียวสูงประมาณ 1-2.5 เมตร กิ่งก้านเป็นเหลี่ยมร่องลึก มีขนละเอียดจำนวนมาก ใบมีสีเขียวเข้ม ก้านใบยาว ใบเดี่ยวออกจากลำต้นแบบตรงกันข้าม ขอบใบหยัก ปลายใบแหลม ดอกมีสีส้มสดมีดอกย่อยจำนวนมากติดกันอยู่รอบ ๆ ลำต้น เป็นช่อแบบผสม เรียงตัวกันแน่นและมีใบแซมอยู่รอบ ๆ คล้ายฉัตร ชอบขึ้นในบริเวณที่ชื้น 
การขยายพันธุ์.
ใช้เมล็ด ชอบดินร่วนซุย
สรรพคุณ.
ใช้เป็นยาสมุนไพร มีฤทธิ์ทางเภสัชวิทยาในการต้านเชื้อแบคทีเรียและลดความดันโลหิตสูง
เมล็ด.
ใช้เป็นทั้งยาบำรุงและยาระบาย แก้ปวดตามกระดูกและข้อ แก้ปวดประจำเดือน อาจใช้เป็นสารเสพติดได้
ใบ.
ใช้เป็นยาระบาย แก้ซาง แก้ไข้จับสั่น
ขี้เถ้าจากดอก.
บรรเทาอาการเจ็บปวดจากแผลที่เกิดจากไฟไหม้น้ำร้อนลวก แก้คันจากกลากเกลื้อน
เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันสูงส่งยิ่งดอกเบญจมาศ

เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันสูงส่งยิ่งดอกเบญจมาศ (; โรมาจิ: "Dai-kun'i kikka-shō"; #เปลี่ยนทาง) เป็นเครื่องราชอิสริยาภรณ์ชั้นสุงสุดของญี่ปุ่น สถาปนาขึ้นใน ค.ศ. 1876 โดยจักรพรรดิเมจิ เครื่องราชอิสริยาภรณ์นี้สามารถมอบให้แก่บุคคลได้หลังการเสียชีวิตซึ่งแตกต่างจากเครื่องอิสริยาภรณ์ยุโรปอื่น ๆ ในทำนองเดียวกัน
นอกจากราชวงศ์ญี่ปุ่น มีเพียงชาวญี่ปุ่น 7 คนที่ได้รับพระราชชั้นสังวาล นายกรัฐมนตรี ไซอนจิ คินโมจิ เป็นคนสุดท้ายที่ได้รับพระราชทานใน ค.ศ. 1928 อีก 8 คนที่เหลือได้รับหลังการเสียชีวิต บุคคลที่ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์นี้คือชินโซ อาเบะ ใน ค.ศ. 2022 ปัจจุบัน มีเพียงจักรพรรดิองค์ปัจจุบันเท่านั้นที่เป็นประธานแห่งเครื่องราชอิสริยาภรณ์นี้ อย่างไรก็ตาม อาจมอบชั้นสังวาลแก่ประมุขแห่งรัฐต่างชาติเพื่อเจริญสัมพันธไมตรี เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันสูงส่งยิ่งดอกเบญจมาศ มีการพระราชทาน 2 แบบด้วยกัน คือ
เถาคันแดง

เถาคันแดง  เป็นไม้เถาเลื้อยเนื้อแข็ง เถามีสีเขียวขนาดเล็ก มีมือเกาะแตกจากข้อไม่มีขน มีถิ่นกำเนิดในทางตะวันออกและตอนกลางของทวีปอเมริกาเหนือ, ทางตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศแคนาดา, ทางตะวันออกและตอนกลางของสหรัฐอเมริกา, ทางตะวันออกของประเทศเม็กซิโก, และประเทศกัวเตมาลา, ไปทางตะวันตกไกลถึงรัฐแมนิโทบา, รัฐเซาท์ดาโคตา, รัฐยูทาห์ และรัฐเท็กซัส ในประเทศไทยมีชื่อท้องถิ่นว่า เถาคัน, เถาคันแดง, เถาคันขาว, เครือหุนแป, เครือพัดสาม
ลักษณะทั่วไป.
เถาคันแดงเป็นพรรณไม้เลื้อย ชอบพาดพันตามต้นไม้ที่มีขนาดใหญ่ ใบเป็นใบย่อยประมาณ 3 ใบ แผ่นใบด้านล่ามีขนเล็กน้อย ลักษณะใบนั้นตรงริมขอบใบเป็นจักซี่ฟัน เมื่อสดอวบน้ำใบย่อยปลายสุดรูปไข่หรือรูปไข่กลับกว้าง 1–4 ซ.ม. ยาว 1.5–6 ซ.ม. ดอกมีลักษณะคล้ายดอกกะตังบายหรือดอกเถาวัลย์ปูนหรือฝิ่นต้นและดอกนั้นจะออกเป็นช่อใหญ่กระจุกแบนและแน่น ออกที่ซอกใบดอกย่อยขนาดเล็กสีเขียวอ่อน ผลมีขนาดกลมโตเท่าผลมะแว้ง ผลดิบนั้นจะเป็นสีเขียวใช้กินเป็นอาหารได้ ส่วนผล เมื่อสุกจะเป็นสีดำขนาด 0.5–1 ซ.ม. ถ้าบีบจะมีน้ำออกเป็นสีม่วงแดงทำให้คันมาก
ถิ่นที่อยู่.
พบในป่าเต็งรัง, ป่าผสมผลัดใบ, ที่ชื้นไม่มีน้ำท่วมขัง ส่วนเถาคันที่เกิดขึ้นตามป่านั้นมักจะอยู่ได้จนเถามีขนาดโตเท่าข้อมือของคนและถ้าตัดออกจะเห็นเนื้อภายในเป็นวง ๆ มีสีแดงสลับกัน ลักษณะคล้ายเถาวัลย์เปรียง
การใช้ประโยชน์.
ภาคใต้ นิยมนำใบรวมทั้งผลอ่อนมาแกงส้มปลา แกงพุงปลา แกงเหลือง ภาคอีสานนำส่วนใบปรุงรสในการต้มเป็ด ต้มปลา เครือข่ายหมอพื้นบ้านภาคอีสาน (มหาสารคาม) มีตำรับยารักษาอาการเหน็บชาในวัยชราด้วยสมุนไพร 3 ชนิด คือ ส้มขี้มอด, หูลิง, เครือทางควาย โดยนำเอาแก่นขอไม้ทั้งสามต้มรวมกันใช้ดื่ม ผลแก่สามารถนำไปหมักทำไวน์ (มีรสเปรี้ยวคล้ายองุ่น) ใบนำไปทำเป็นผงนัว (ปรุงรสอาหาร)
คุณค่าทางโภชนาการ.
 * หมายเหตุ -- คือ ไม่ได้ทำการวิเคราะห์ / mg คือ มิลลิกรัม / μg คือ ไมโครกรัม / g คือ กรัม / kcal คือ กิโลแคลอรี
วงศ์ปลาสาก

วงศ์ปลาสาก หรือ วงศ์ปลาน้ำดอกไม้  วงศ์ปลากระดูกแข็งน้ำเค็มวงศ์หนึ่ง ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Sphyraenidae
มีลักษณะโดยรวม คือ มีลำตัวค่อนข้างกลมยาว หัวแหลม ปากกว้าง กรามล่างยื่นยาวกว่ากรามบน มีฟันแหลมคมแข็งแรง ตาโต เกล็ดเล็กบางขอบเรียบ มีครีบหลัง 2 ตอน พื้นลำตัวมีสีแตกต่างกันแล้วแต่ชนิด ทั้งสีน้ำตาลอมเหลือง หรือลายบั้งขวางลำตัวเป็นท่อน ๆ หรือแต้มจุด แต่โดยมากมักเป็นสีฟ้าเทา ครีบหางเป็นแฉกรูปตัววี (V)
มีขนาดความยาวตั้งแต่ 30-180 เซนติเมตร 
อาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูงขนาดใหญ่บางครั้งอาจถึง 1,000 ตัว เป็นปลาที่มีความว่องไวปราดเปรียว ไล่ล่าฝูงปลาชนิดต่าง ๆ กินเป็นอาหาร นับเป็นผู้ล่าอันดับต้น ๆ ของห่วงโซ่ชีวิตในทะเลจำพวกหนึ่ง เมื่อยังเป็นปลาขนาดเล็ก จะอาศัยอยู่รวมกับฝูงปลาอย่างอื่น อาทิ ปลากะตัก ตามกองหินหรือแนวปะการังใต้น้ำ หรือตามปากแม่น้่ำ ที่เป็นแหล่งน้ำกร่อยหรือน้ำจืด
ปลาสาก สามารถทำอันตรายต่อ[[มนุษย์]]ได้ เช่นเดียวกับ[[ปลาฉลาม]] ด้วยการกัดจากกรามและฟันที่แข็งแรง สามารถงับปลาอื่นที่เป็นอาหารให้ขาดสองท่อนได้จากการงับเพียงครั้งเดียว ที่สหรัฐอเมริกามีกรณีที่ปลากระโดดขึ้นมาจากน้ำงับแขนของเด็กผู้หญิงวัย 14 ปีที่นั่งอยู่บนเรือ เป็นแผลฉกรรจ์ต้องเย็บไปทั้งสิ้น 51 เข็ม แต่ไม่เคยมีรายงานว่าทำอันตรายได้ถึงแก่ชีวิต
ปลาสาก เป็น[[ปลาเศรษฐกิจ]]ที่มีความสำคัญ ด้วยนิยมบริโภคและซื้อขายกันใน[[ตลาดสด]] และนิยมตกเป็นเกมกีฬา
สามารถแบ่งออกเป็นชนิดได้ทั้งหมด 26 ชนิด ในสกุลเดียว กระจายพันธุ์ใน[[เขตร้อน]]ของ[[มหาสมุทรอินเดีย]] และ[[แปซิฟิก]] ใน[[ทวีปอเมริกา]]พบได้ตั้งแต่[[บราซิล]]ไปจนถึง[[ฟลอริดา]]
ปลาสากหางเหลือง

"ระวังสับสนกับ ปลาน้ำดอกไม้เหลือง"
ปลาสากหางเหลือง (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Sphyraena flavicauda") ปลาทะเลชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาสาก (Sphyraenidae)
รูปร่าง.
มีรูปร่างเรียวยาว ตาโต เกล็ดค่อนข้างใหญ่ ลำตัวสีเงิน ด้านข้างมีแถบสีเหลืองหรือสีน้ำตาลสองแถบ ครีบหางเป็นสีเหลือง มีความยาวประมาณ 60 เซนติเมตร 
ถิ่นที่อยู่.
พบกระจายพันธุ์ในทะเลเขตอินโด-แปซิฟิก จนถึงเกรตแบร์ริเออร์รีฟ โดยอยู่รวมกันเป็นฝูงใหญ่ ในแนวปะการังจนถึงไหล่ทวีป ในความลึกตั้งแต่ 2-25 เมตร กินสัตว์น้ำขนาดเล็กเป็นอาหาร เช่น หมึก, ปลา เป็นต้น
จัดเป็นปลาที่พบได้บ่อย ในน่านน้ำไทยพบได้ทั้งฝั่งอ่าวไทยและทะเลอันดามัน
ปลาสากเหลือง

"ระวังสับสนกับ ปลาสากหางเหลือง"
ปลาสากเหลือง หรือ ปลาน้ำดอกไม้เหลือง (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Sphyraena obtusata") ปลาทะเลชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาสาก (Sphyraenidae)
มีรูปร่างเรียวยาว ปากกว้าง จะงอยปากแหลม ขากรรไกรล่างยื่นยาวกว่าขากรรไกรบนมีฟันเขี้ยว ช่องปากสีเหลือง กระดูกแก้มอันแรกมีเหลี่ยมรูปมุมฉาก ครีบหลังอันแรกมีเทาปนกับสีเหลือง ครีบอก, ครีบก้น, ครีบหลังอันที่ 2 และครีบหางมีสีเหลืองแต่ครีบท้องมีสีขาว ลำตัวสีเหลืองอ่อน ท้องสีขาวเงิน ตามลำตัวไม่มีแถบสีหรือลวดลายใด ๆ 
มีขนาดความยาวโดยเฉลี่ย 20-30 เซนติเมตร พบยาวที่สุด 55 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์ในทะเลเขตร้อนต่าง ๆ ทั่วโลก ในน่านน้ำไทยพบชุกชุมทั้งฝั่งอ่าวไทยและอันดามัน มักจะสับสนกับปลาสากหางเหลือง ("S. flavicauda") 
เป็นปลาที่กินได้ทั้งพืชและสัตว์ขนาดเล็กทั่วไป บางครั้งอาจพบรวมฝูงกันเล็กตามชายฝั่งหรือปากแม่น้ำ
นิยมตกเป็นเกมกีฬา และบริโภคกันเป็นปลาเศรษฐกิจ นิยมนำเนื้อไปทำข้าวต้มหรือปลาเค็ม
ปลาสากใหญ่

ปลาสากใหญ่ (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Sphyraena barracuda") ปลาทะเลขนาดใหญ่ชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาสาก (Sphyraenidae) มีลักษณะลำตัวเพรียวยาวเหมือนปลาสากทั่วไป แต่มีขนาดใหญ่กว่า ลำตัวสีเทาเงิน มีลายสีคล้ำเป็นจุดหรือแต้มที่กลางลำตัว ครีบหางมีลักษณะเป็นแผ่นใหญ่ มีสีดำและมีขอบสีขาว
ขนาดลำตัว.
ปลาสากใหญ่ เป็นปลาสากที่มีขนาดใหญ่ กรามและฟันแหลมคมแข็งแรงมาก จนสามารถงับปลาขนาดใหญ่ อย่างปลานกแก้วให้ขาดเป็นสองท่อนได้ง่าย ๆ 
มีจุดเด่น คือ ฟันแหลมคมจำนวนมากในปากที่ยาวจนคับปาก เป็นปลาสากขนาดใหญ่ สามารถโตเต็มที่ได้ถึง 6 ฟุต น้ำหนักกว่า 50 กิโลกรัม จัดเป็นปลาสากชนิดที่ใหญ่ที่สุด 
ถิ่นที่อยู่.
เมื่อยังเป็นปลาขนาดใหญ่ จะรวมฝูงอยู่กันในป่าชายเลนหรือปากแม่น้ำ ที่เป็นแหล่งน้ำกร่อยหรือน้ำจืด ออกหากินในเวลากลางคืน พบกระจายพันธุ์ทั้งมหาสมุทรแปซิฟิก, มหาสมุทรแอตแลนติก และทะเลแคริบเบียน 
เป็นปลาที่นิยมตกกันเป็นเกมกีฬา และบริโภคเนื้อเป็นอาหาร
จิ๊ด เศรษฐบุตร

ศาสตราจารย์จิ๊ด เศรษฐบุตร (18 มกราคม พ.ศ. 2450 — 19 มกราคม พ.ศ. 2538) เป็นตุลาการ นักกฎหมาย และนักการทูตชาวไทย
ประวัติ.
จิ๊ดเกิดที่บ้านพริบพรี ถนนตีทอง อำเภอพระนคร จังหวัดพระนคร (ปัจจุบันคือ ถนนตีทอง เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร) เป็นบุตรคนที่หกในจำนวนบุตรแปดคนของมหาอำมาตย์โท พระยานรเนติบัญชากิจ (ลัด เศรษฐบุตร) กับคุณหญิงโต๊ะ นรเนติบัญชากิจ (ชื่อสกุลเดิม โภคสุพัฒน์)
จิ๊ดสำเร็จประถมศึกษาจากโรงเรียนครูบุญเกิด จังหวัดพระนคร เมื่อปี พ.ศ. 2455 ต่อมาจึงเข้าศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนต้นที่โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัยเมื่อปี พ.ศ. 2457 ก่อนย้ายไปชั้นเตรียมมัธยมศึกษาปีที่ 3 (ภาคภาษาฝรั่งเศส) ที่โรงเรียนอัสสัมชัญ เมื่อปี พ.ศ. 2461 แล้วจึงศึกษาต่อระดับมัธยมศึกษาตอนปลายและระดับปริญญาตรีที่วิทยาลัยลีเซสต็องดาล (Lycée Stendhal) เมืองเกรอน็อบล์ (Grenoble) ประเทศฝรั่งเศส จนสำเร็จเมื่อปีพ.ศ. 2468 แล้วได้ศึกษาชั้นต่อมา โดยได้ประกาศนียบัตรทางกฎหมายพาณิชย์ และปริญญาดุษฎีบัณฑิตสาขาเดียวกัน จากมหาวิทยาลัยเกรอน็อบล์ (University of Grenoble) เมื่อปี พ.ศ. 2469 และกลับมาเรียนในประเทศไทยที่โรงเรียนกฎหมาย กระทรวงยุติธรรม สำเร็จกฎหมายภาค 1 เมื่อปีพ.ศ. 2476
การทำงาน.
สำเร็จการศึกษาแล้ว จิ๊ดได้เข้ารับราชการในรัฐบาลไทย ได้ดำรงตำแหน่งสำคัญต่าง ๆ ตามลำดับดังนี้ คือ
เป็นผู้พิพากษาศาลแพ่งตั้งแต่ปี 2476 และเป็นผู้พิพากษาศาลหัวหน้าศาลจังหวัดหนองคายตั้งแต่ปี 2483 แล้วจึงโอนจากกระทรวงยุติธรรมมากระทรวงต่างประเทศ เพื่อเป็นเลขานุการเอกในกรมการเมืองตะวันออก (ปัจจุบันคือ กรมอาเซียน) ตั้งแต่ปี 2490 และได้เป็นเลขานุการเอกประจำสถานเอกอัครราชทูตไทย ณ กรุงปารีส ตั้งแต่ปี 2494
ต่อมา เลื่อนขึ้นเป็นเลขานุการชั้นพิเศษและเป็นอัครราชทูตประจำกรุงมอสโกตั้งแต่ปี 2496 และไปรักษาการอธิบดีกรมสนธิสัญญาและกฎหมายตั้งแต่ปี 2503 แล้วจึงเป็นรัฐทูตวิสามัญและอัครราชทูตผู้มีอำนาจเต็มประจำสาธารณรัฐโปรตุเกสตั้งแต่วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2506 ในโอกาสเดียวกันนั้น ยังได้เป็นเอกอัครราชทูตวิสามัญผู้มีอำนาจประจำสาธารณรัฐฝรั่งตั้งแต่วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2506
ครั้นแล้ว จึงได้เป็นเอกอัครราชทูตวิสามัญผู้มีอำนาจเต็มประจำสมาพันธรัฐสวิสตั้งแต่วันที่ 1 กันยายน 2507 และย้ายไปเป็นรัฐทูตวิสามัญกับอัครราชทูตผู้มีอำนาจเต็มประจำสมาพันธ์สาธารณรัฐประชาชนยูโกสลาเวียตั้งแต่วันที่ 22 ตุลาคม 2507 กระทั่งเกษียณอายุราชการเมื่อปี 2510
ครอบครัว.
สำหรับชีวิตครอบครัวนั้น จิ๊ดสมรสกับพิพิธ เศรษฐบุตร (ชื่อสกุลเดิม สุนทรวร) ซึ่งเป็นบุตรีของพระยาจ่าแสนยบดีศรีบริบาล (ชิต สุนทรวร) กับคุณหญิงเลื่อน จ่าแสนยบดี จิ๊ดและภริยามีบุตรด้วยกันสามคนตามลำดับดังนี้
ถึงแก่อนิจกรรม.
ในบั้นปลายชีวิตตั้งแต่ราวปี 2526 จิ๊ดประสบภาวะสมองเสื่อม ความทรงจำจึงเสื่อมถอย สติฟั่นเฟือน และมีความบกพร่องในทางสื่อสารและรับรู้ หทัย ชิตานนท์ แพทย์ประจำตัว ตรวจแล้วพบว่า ไม่สามารถรักษาให้หายขาดได้ ศาลแพ่งจึงสั่งให้เป็นคนไร้ความสามารถตามคำร้องของพิพิธ ภริยา และสั่งให้อยู่ความอนุบาลของนรนิติ เศรษฐบุตร ตั้งแต่ปลายเดือนมีนาคม 2534
ในปี 2537 จิ๊ดได้เข้ารับการรักษาที่โรงพยาบาลรามคำแหง จนถึงแก่อนิจกรรมอย่างสงบเมื่อวันที่ 19 มกราคม ปี 2538 ต่อมา สิริอายุได้ 
เครื่องราชอิสริยาภรณ์.
จิ๊ดได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ไทยตามลำดับดังนี้
วงศ์แตง

พืชในวงศ์แตง  ประกอบไปด้วยพืชจำพวกสควอช, เมล่อน, และบวบ และยังรวมถึงพืชที่เพาะปลูกกันอย่าง แตงกวา, ฟักทอง, และแตงโมด้วย พืชวงศ์นี้ ส่วนมากกระจายพันธุ์ในเขตร้อนทั้งในเขตโลกเก่า และโลกใหม่
พืชวงศ์แตงมีประมาณ 125 สกุล 960 ชนิด ส่วนใหญ่พบในเขตร้อนและกึ่งเขตร้อน ส่วนมากเป็นพืชเถาปีเดียว แต่สามารถเป็นไม้เถาเนื้อแข็ง, ไม้พุ่มมีหนาม, และต้นไม้  หลายชนิดมีดอกขนาดใหญ่สีขาวหรือเหลือง ลำต้นเป็นห้าเหลี่ยม มีขน มือจับทำมุม 90° กับก้านใบตรงข้อ ใบไร้หูใบสลับใบแฉกเหมือนนิ้วมือหรือใบประกอบแผ่เหมือนนิ้วมือ ดอกมีเพศเดียวอยู่ต่างต้น (dioecious) หรือต้นเดียวกัน  ดอกเพศเมียมีรังไข่ใต้วงกลีบ ผลมีเนื้อหลายเมล็ดแบบแตง
ไรทะเล

ไรทะเล หรือ อาร์ทีเมีย หรือ ไรน้ำเค็ม หรือ ไรน้ำสีน้ำตาล  เป็นสัตว์น้ำจำพวกครัสเตเชียนสกุลหนึ่ง ที่นิยมใช้ในอุตสาหกรรมการประมงและเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำ
ไรทะเล เป็นครัสเตเชียน ในสกุล "Artemia" ถือกำเนิดในบริเวณเมดิเตอร์เรเนียนมานานกว่า 5.5 ล้านปีมาแล้ว ลักษณะเป็นสัตว์สีน้ำตาลแดงหรือสีน้ำตาลส้ม ไม่มีเปลือกแข็งหุ้มตัว มีเพียงเนื้อเยื่อบาง ๆ เท่านั้นที่หุ้มตัว ว่ายน้ำเคลื่อนที่ในลักษณะหงายท้อง ลำตัวเรียวยาวคล้ายใบไม้แบ่งออกได้เป็น 3 ส่วน คือ ส่วนหัว แบ่งออกได้เป็น 6 ปล้อง ปล้องแรกเป็นที่ตั้งของตาเดียวและตารวม มีก้านตา 1 คู่ ปล้องที่ 2 เป็นที่ตั้งของหนวดคู่แรก ปล้องที่ 3 เป็นที่ตั้งของหนวดคู่ที่ 2 ปล้องที่ 4 เป็นกราม ปล้องที่ 5 เป็นฟันคู่แรก ปล้องที่ 6 เป็นฟันคู่ที่ 2 ส่วนอกแบ่งออกเป็น 11 ปล้อง แต่ละปล้องประกอบด้วยระยางค์ เป็นอวัยวะทำหน้าที่เกี่ยวกับการเคลื่อนที่ การหายใจและการกรองรวบรวมอาหาร ส่วนท้องแบ่งออกได้ 8 ปล้อง ปล้องแรกเป็นที่ตั้งของอวัยวะเพศ ปล้องที่ 2-7 ไม่มีระยางค์ ปล้องที่ 8 มีแพนหาง 1 คู่ โดยปกติเมื่อโตเต็มวัย เพศผู้จะมีขนาดเล็กกว่าเพศเมีย และจะมีหนวดคู่ที่ 2 ขนาดใหญ่กว่ารูปร่างคล้ายตะขอใช้เกาะจับเพศเมีย บริเวณปล้องแรกของส่วนท้องของเพศผู้จะมีอวัยวะเพศผู้อยู่ 1 คู่ ในเพศเมียตัวเต็มวัย หนวดคู่ที่ 2 จะมีขนาดเล็กลง และเปลี่ยนมาทำหน้าที่รับความรู้สึก บริเวณปล้องแรกของส่วนท้องจะมีอวัยวะเพศเมียทำหน้าที่เก็บตัวอ่อนหรือเก็บไข่ 
ไรทะเลสืบพันธุ์ได้ทั้งอาศัยเพศและไม่อาศัยเพศ ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับสายพันธุ์ ให้ลูกทั้งแบบเป็นตัว โดยจะมีไข่ฟักเป็นตัวภายในมดลูก ไข่ไม่มีเปลือกหนาแข็งหุ้ม สามารถวางไข่ได้ครั้งละ 300-500 ฟอง ขึ้นอยู่กับสายพันธุ์, ความสมบูรณ์ของไรทะเล หรืออุณหภูมิของสภาพแวดล้อมที่อาศัย ใช้เวลาประมาณ 48 ชั่วโมง ในการฟักเป็นตัว
ไรทะเล มีถิ่นกำเนิดในทะเลสาบน้ำเค็ม ในสหรัฐอเมริกา, ยุโรป และจีน ไม่พบในประเทศไทย แบ่งออกได้เป็น 10 ชนิด ได้แก่
ปัจจุบัน ไรทะเลสามารถเพาะขยายพันธุ์ได้ เป็นอาหารหลักของสัตว์น้ำขนาดเล็ก ทั้งสัตว์น้ำเศรษฐกิจและสัตว์น้ำสวยงาม ด้วยมีคุณค่าทางอาหาร โดยเฉพาะโปรตีนสูง โดยกระทำกันเป็นฟาร์มในน้ำที่เค็มจัด อีกทั้งไข่ของไรทะเลก็สามารถอบแห้ง เก็บไว้ในกระป๋องได้นานเป็นปี เมื่อนำออกมาฟัก ก็สามารถกระทำได้ง่าย นอกจากนี้ไรทะเลยังได้รับความนิยมในฐานะสัตว์น้ำสวยงามด้วย โดยในตลาดพ่อค้าจะเรียกไรทะเลว่า "ลิงทะเล (Sea-Monkeys)" เพื่อเพิ่มความดึงดูด โดยมักนิยมขายเป็นไข่เพื่อนำไปฟักตัวในน้ำ
พระเจ้าลำพูนไชย

พระเจ้าลำพูนไชย (พ.ศ. 2303 - พ.ศ. 2370) เป็นเจ้าผู้ครองนครลำพูนพระองค์ที่ 2 ครองราชย์ในระหว่างปี พ.ศ. 2358 ถึงปี พ.ศ. 2370 เป็นหนึ่งในเจ้าเจ็ดตนต้นราชวงศ์ทิพย์จักร และเป็นเจ้าผู้ครองนครที่ได้รับพระกรุณาโปรดเกล้าฯ สถาปนาเลื่อนพระเกียรติยศขึ้นเป็นพระเจ้าประเทศราช องค์ที่ 3 (20 พฤษภาคม พ.ศ. 2369 - 25 มีนาคม พ.ศ. 2370) ในรัชกาลที่ 3
พระประวัติ.
พระเจ้าลำพูนไชย หรือ พระเจ้านครลำพูนบุญมา มีพระนามเดิมว่า เจ้าบุญมา ประสูติเมื่อปีมะโรง พ.ศ. 2303 เป็นพระราชโอรสพระองค์เล็กในเจ้าฟ้าสิงหาราชธานีเจ้าฟ้าหลวงชายแก้ว มีพระเชษฐาและพระขนิษฐา รวม 10 พระองค์ (หญิง 3 ชาย 7) (เจ้าชายทั้ง 7 พระองค์ได้ทรงช่วยกันต่อสู้อริราชศัตรูขยายขอบขัณฑสีมาล้านนาออกไปอย่างเกรียงไกร เป็นเหตุให้มีพระสมัญญาว่า "เจ้าเจ็ดตน") มีพระนามตามลำดับ ดังนี้
ในปี พ.ศ. 2317 นายบุญมา อายุประมาณ 14 ปี ได้ร่วมทำศึกกับเจ้าพี่ทั้ง 6 องค์ ในการขับไล่พม่าให้ออกไปจากแผ่นดินล้านนา จนเป็นที่มาของสมัญญานามว่า "เจ้าเจ็ดตน" ต่อมา พระยากาวิละ ได้รับพระกรุณาโปรดเกล้าฯ จากสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช ให้เป็น "เจ้าผู้ครองนครลำปาง" ส่วนนายบุญมาก็ได้อยู่ช่วยงานราชการที่เมืองนครลำปาง
ต่อมาในปี พ.ศ. 2329 ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ เลื่อนพระยาเชียงใหม่กาวิละ ขึ้นเป็น "พระเจ้าเชียงใหม่" นายบุญมาก็ติดตามมาอยู่ช่วยราชการทั้งเวียงป่าซาง และนครเชียงใหม่ นอกเหนือจากงานช่วยราชการแล้ว นายบุญมา ก็ยังได้ช่วยทำศึกสงครามกับพม่าที่ยกทัพมาตีหัวเมืองล้านนา และได้เข้าร่วมกองทัพตีเมืองเชียงแสน เมืองเชียงตุง เมืองยอง เมืองสาด เมืองปู เมืองเชียงรุ้ง และเมืองสิบสองปันนา กวาดต้อนผู้คนลงมาอยู่เมืองป่าซางและนครเชียงใหม่ ในยุค "เก็บผักใส่ซ้า เก็บข้าใส่เมือง"
ต่อมาในปี พ.ศ. 2357 พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ตั้งพระยาราชวงษ์คำฟั่นเมืองเชียงใหม่ ขึ้นเป็น "พระยาลำพูนคำฟั่น เจ้าเมืองลำพูนไชย" และโปรดเกล้าฯ ตั้งนายบุญมา ขึ้นเป็น "พระยาอุปราช เมืองลำพูนไชย"
ต่อมาในปี พ.ศ. 2358 พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ตั้งพระยาลำพูนคำฟั่น เป็น พระยาอุปราชเมืองเชียงใหม่ และโปรดเกล้าฯ เลื่อนพระยาอุปราชบุญมาเมืองลำพูน ขึ้นเป็น "พระยาลำพูนบุญมา เจ้าเมืองลำพูนไชย"
ต่อมาในปี พ.ศ. 2369 พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ เลื่อน พระยาลำพูนบุญมา ขึ้นเป็น "พระเจ้าลำพูนไชยบุญมา เจ้านครลำพูน"
ตลอดรัชสมัยของพระเจ้าลำพูนบุญมา ทรงได้ก่อร่างสร้างเมืองทำนุบำรุงสร้างความเป็นปึกแผ่นร่มเย็นให้แก่เมืองนครลำพูน พร้อมทั้งทำข้าศึกสงครามในล้านนาที่ยังไม่สงบ นับได้ว่าเป็นช่วงเวลาที่ยากลำบากที่ต้องใช้สติปัญญา ความรู้ความสามารถ ความเข้มแข็งและอดทน
พระเจ้าลำพูนไชยบุญมา ถึงแก่พิราลัย เมื่อปี พ.ศ. 2370 สิริพระชนมายุได้ 67 ปี
พระราชโอรสและราชธิดา.
พระเจ้าลำพูนไชย มีพระราชโอรสและราชธิดา รวม 6 พระองค์ ดังนี้
พระบุตรพระเป็นเจ้า

ตามความเชื่อของคริสต์ศาสนิกชนส่วนมากซึ่งถือแนวคิดแบบตรีเอกภาพนิยมถือว่า พระบุตรพระเป็นเจ้า หรือ พระบุตรของพระเจ้า  หมายถึงพระเยซู โดยมีพระยาห์เวห์เป็นพระเจ้าพระบิดา โดยนัยนี้ พระเยซูมีสถานะเป็นพระเจ้าพระบุตรด้วย แต่คริสต์ศาสนิกชนกลุ่มอตรีเอกภาพนิยม (เช่น พยานพระยะโฮวา) แม้จะถือว่าพระเยซูคือพระบุตรของพระเป็นเจ้าเช่นกัน แต่ไม่ยอมรับว่าเป็นพระเจ้าพระบุตร
ในประวัติศาสตร์ชาติต่าง ๆ จักรพรรดิมักถือว่าตนเองคือพระโอรสของเทพเจ้าหรือโอรสสวรรค์ จักรพรรดิเอากุสตุสแห่งจักรวรรดิโรมันก็อ้างว่าตนเองมีพระราชบิดาบุญธรรมคือเทพเจ้า ผู้เผด็จการจูเลียส ซีซาร์และจักรพรรดิโดมิเชียนเรียกตนเองว่า "ดีวีฟีลิอุส" ("โอรสเทพเจ้า") แต่ความเชื่อนี้ต่างจาก "พระบุตรพระเป็นเจ้า" ที่ปรากฏในคัมภีร์ไบเบิลภาคพันธสัญญาใหม่
ในพันธสัญญาใหม่ระบุถึงการเรียกพระเยซูว่า "พระบุตรของพระเจ้า" อยู่หลายครั้ง เพื่อชี้ให้เห็นว่าพระเยซูเป็นพระเจ้า นับตั้งแต่การเสด็จลงมารับสภาพมนุษย์จนถึงการถูกตรึงที่กางเขน เช่น เมื่อพระเยซูทรงรับบัพติศมาเสร็จก็มีพระวจนะของพระเจ้าดังมาจากฟ้าว่า "ท่านผู้นี้เป็นบุตรที่รักของเรา" สาวกของพระเยซูก็เรียกพระเยซูว่าพระบุตรของพระเจ้า
โมโตโรลาโมบิลิตี

โมโตโรลาโมบิลิตี  เป็นบริษัทผู้ผลิตอุปกรณ์โทรคมนาคมสัญชาติอเมริกัน เป็นผู้ผลิตโทรศัพท์เคลื่อนที่, กล่องรับสัญญาณเซตท็อปบอกซ์และเคเบิลโมเด็ม ปัจจุบันเป็นบริษัทในเครือของเลอโนโว มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่ชานเมืองชิคาโก รัฐอิลลินอย ประเทศสหรัฐอเมริกา
บริษัทนี้เดิมเป็นแผนกหนึ่งในบริษัทโมโตโรลา ใช้ชื่อว่า Mobile Devices เป็นผู้นำตลาดโทรศัพท์เคลื่อนที่ระบบแอนะล็อก โดยเป็นผู้บุกเบิกโทรศัพท์แบบฝาพับ รุ่นสตาร์แท็กในช่วงกลางทศวรรษ 1990 แต่กลับไม่สามารถก้าวทันคู่แข่งคือ โนเกียและซัมซุง ในการพัฒนาโทรศัพท์เคลื่อนที่ระบบดิจิทัลและสมาร์ทโฟน ทำให้มียอดขายตกต่ำและประสบภาวะขาดทุนอย่างต่อเนื่องในช่วงปลายทศวรรษ 2000
แผนก Mobile Devices ของโมโตโรลาได้แยกออกเป็นบริษัท "โมโตโรลาโมบิลิตี" มีผลตั้งแต่เดือนมกราคม ค.ศ. 2011 เพื่อให้มีความสามารถในการแข่งขัน ส่วนโมโตโรลาเดิมเปลี่ยนชื่อบริษัทเป็น "โมโตโรลาโซลูชันส์" ต่อมากูเกิลได้ประกาศเข้าซื้อกิจการโมโตโรลาโมบิลิตี เนื่องจากต้องการสิทธิบัตรหลายรายการของโมโตโรลา ซึ่งมีผลต่อการพัฒนาระบบปฏิบัติการแอนดรอยด์ กูเกิลซื้อกิจการโมโตโรลาโมบิลิตีเป็นผลสำเร็จเมื่อเดือนมีนาคม ค.ศ. 2012 และได้วางตลาดโทรศัพท์รุ่นใหม่สองรุ่น คือ โมโต เอกซ์และโมโต จี พร้อมกับประกาศพัฒนาคอนเซปของโทรศัพท์ระบบใหม่แบบโมดูลาร์
กูเกิลได้ประกาศเมื่อวันที่ 29 มกราคม ค.ศ. 2014 ว่าจะขายกิจการโมโตโรลาโมบิลิตีให้กับเลอโนโว ผู้ผลิตคอมพิวเตอร์สัญชาติจีน ด้วยราคา 2.91 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ การซื้อขายเสร็จสิ้นลงในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2014
มหาวิทยาลัยราชภัฏกำแพงเพชร แม่สอด

มหาวิทยาลัยราชภัฏกำแพงเพชร แม่สอด  เป็นศูนย์การศึกษาของมหาวิทยาลัยราชภัฏกำแพงเพชร ตั้งอยู่222 หมู่ 7 ตำบลแม่ปะ อำเภอแม่สอดจังหวัดตาก จัดตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2543
ประวัติ.
ปี พ.ศ. 2535 ผู้ช่วยศาสตราจารย์เจนวิทย์ ผาสุข อธิการบดีวิทยาลัยครูกำแพงเพชร ได้สนองตอบนโยบายของอธิบดีกรมการฝึกหัดครู (ดร.นิเชต สุนทรพิทักษ์) ขอใช้ป่าสงวนเสื่อมโทรมจำนวน 600 ไร่ ตำบลแม่ปะ อำเภอแม่สอด จังหวัดตาก จากกรมป่าไม้ กระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ได้รับอนุญาตให้ใช้พื้นที่ตั้งแต่ วันที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2536 เพื่อเป็นศูนย์การศึกษาและปฏิบัติการทางวิชาการระดับอุดมศึกษาในสาขาวิชาที่เกี่ยวข้องกับการพัฒนาท้องถิ่น ปี พ.ศ. 2537 ได้รับงบประมาณจำนวน 500,000 บาท และงบบำรุงการศึกษาของวิทยาลัยครูกำแพงเพชรจำนวน 197,000 บาท รวมเป็นเงินจำนวน 697,000 บาท สำหรับสร้างสำนักงานชั่วคราว ใช้เป็นสำนักงานศูนย์ปฏิบัติการและวิจัยทางธรรมชาติ ปีเดียวกันนี้ได้รับงบพัฒนาของสมาชิกผู้แทนราษฏร (อุดร ตันติสุนทร) จำนวน 300,000 บาท สำหรับสร้างฝายน้ำล้น 
ปี พ.ศ. 2543 อธิการบดีสถาบันราชภัฏกำแพงเพชร (ผศ.รัตนา รักการ) ได้สั่งการให้เปิดสอนนักศึกษาภาคพิเศษ (กศ.บป.) ขณะเดียวกันมติที่ประชุม กรอ. จังหวัดตาก เมื่อวันที่ 23 มีนาคม 2543 ให้สถาบันราชภัฏกำแพงเพชรเปิดสอนระดับปริญญาตรีในวัน เสาร์ – อาทิตย์ (ภาคพิเศษ) ณ อำเภอแม่สอด ในปีการศึกษา 2543 เปิดสอนนักศึกษาภาคพิเศษขึ้น ณ โรงเรียนสรรพวิทยาคม มีนักศึกษาภาคพิเศษจำนวน 650 คน ในปลายปี พ.ศ. 2543 กรรมการผู้ทรงคุณวุฒิสภาประจำสถาบันราชภัฏกำแพงเพชร (นายสุชาติ จึงกิจรุ่งโรจน์) เสนอให้มีคณะกรรมการพัฒนาศูนย์บริการทางวิชาการ ประมาณ 20 คน ที่เป็นผู้นำด้านเศการประชุมของคณะกรรมการพัฒนาศูนย์บริการทางวิชาการรษฐกิจของอำเภอแม่สอด ต่อมาเลขาธิการสำนักงานสภาสถาบันราชภัฏจึงได้ออกคำสั่งที่ 739/2543 เรื่องแต่งตั้งคณะกรรมการพระราชวีรากรพัฒนาศูนย์บริการทางวิชาการ ณ ศูนย์ปฏิบัติการและวิจัยทางธรรมชาติ อำเภอแม่สอด จังหวัดตาก กอรปกับหอการค้าจังหวัดตาก ขอให้สถาบันราชภัฏกำแพงเพชรเปิดวิทยาเขตที่อำเภอแม่สอด เพื่อเป็นการขยายโอกาสทางการศึกษาแก่ราษฎรตามแนวชายแดน สภาอุตสาหกรรมจังหวัดตาก ขอให้จัดตั้งศูนย์ให้การศึกษาภายนอกสถาบัน สำหรับนักศึกษาภาคปกติ พ.ศ. 2544 คณะกรรมการพัฒนาศูนย์บริการทางวิชาการที่เป็นผู้นำเศรษฐกิจ และผู้นำด้านศาสนา หน่วยงานตามคำสั่ง ที่ 739/2543 ได้เสียสละกำลังทรัพย์เป็นจำนวน 15,981,000 บาท สร้างอาคารสำนักงาน 1 หลัง โรงอาหาร-หอประชุม 1 หลัง ที่พักอาจารย์ 2 หน่วย ๆ ละ 6 ห้อง อาคารห้องส้วม 2 หลัง อาคารสำนักวิทยบริการ 1 หลัง สามารถเปิดรับนักศึกษา จัดการเรียนการสอนนักศึกษาภาคปกติได้ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2544 
ในปีการศึกษา 2543 ได้มีการเปลี่ยนแปลงจัดตั้งตามโครงการการจัดการศึกษานอกสถานที่ตั้ง มีการจัดการศึกษาระดับปริญญาตรี ได้แก่ ปริญญาตรีภาคปกติ จำนวน 6 หลักสูตร และปริญญาตรี 4 ปีภาคพิเศษ จำนวน 3 หลักสูตร เพื่อขยายโอกาสการอุดมศึกษาสู่ท้องถิ่น และมีมติสภามหาวิทยาลัยราชภัฏกำแพงเพชร ครั้งที่ 2/2552 ตั้งขึ้นมีฐานะเทียบเท่าคณะ เมื่อวันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2552 ที่จะต้องปฏิบัติมี 4 ประการคือการผลิตบัณฑิต การวิจัย การให้บริการทางวิชาการแก่สังคมและการทำนุบำรุงศิลปะและวัฒนธรรม
สถาบันราชภัฏกำแพงเพชร ได้กราบทูลเชิญ “สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี” เสด็จพระราชดำเนินทรงเปิดป้ายสถาบันราชภัฏกำแพงเพชร ศูนย์อุดมศึกษาแม่สอด เมื่อวันที่ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553
คดีระหว่างบริษัทแอปเปิลกับบริษัทซัมซุงอิเล็คทรอนิกส์ จำกัด

คดีระหว่างบริษัทแอปเปิลกับบริษัทซัมซุงอิเล็คทรอนิกส์ จำกัด  เป็นคดีในศาลแรกในชุดที่กำลังดำเนินอยู่ระหว่างบริษัทแอปเปิล กับบริษัทซัมซุงอิเล็คทรอนิกส์ จำกัด ว่าด้วยแบบผลิตภัณฑ์สมาร์ตโฟนและแท็บเล็ตคอมพิวเตอร์ ทั้งสองบริษัทเป็นผู้ผลิตสมาร์ตโฟนขายเกินครึ่งทั่วโลก ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2555 ในฤดูใบไม้ผลิ พ.ศ. 2554 แอปเปิลเริ่มฟ้องร้องซัมซุงในคดีการละเมิดสิทธิบัตร ขณะที่แอปเปิลกับโมโตโรล่าโมบิลิตีได้มีการฟ้องร้องมาแล้วก่อนหน้านี้ การฟ้องร้องสิทธิบัตรเทคโนโลยีในหลายชาติของแอปเปิลได้กลายมาเป็นส่วนหนึ่งของ "สงครามสิทธิบัตรอุปกรณ์เคลื่อนที่" ซึ่งเป็นการฟ้องร้องอย่างกว้างขวางในการแข่งขันอย่างดุเดือดในตลาดโทรศัพท์เคลื่อนที่ผู้บริโภคของโลก
จนถึงเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2554 แอปเปิลและซัมซุงได้ฟ้องร้องกันแล้ว 19 คดีใน 9 ประเทศ เมื่อถึงเดือนตุลาคม ได้มีการฟ้องร้องเพิ่มในอีกประเทศหนึ่ง รวมเป็น 10 ประเทศ ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2555 ศาลสหรัฐสั่งให้ประธานบริหารของแอปเปิลและซัมซุงเจรจาระงับคดีเพื่อจำกัดหรือแก้ไขข้อพิพาทด้านสิทธิบัตร จนถึงเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2555 ทั้งสองบริษัทยังพัวพันอยู่ในกว่า 50 คดีทั่วโลก โดยทั้งสองมีการเรียกร้องค่าเสียหายหลายพันล้านดอลล่าร์สหรัฐต่อกัน
วันที่ 6 ธันวาคม 2559 ศาลสูงสุดสหรัฐวินิจฉัยด้วยมติ 8-0 ให้กลับคำวินิจฉัยจากการไต่สวนครั้งแรกซึ่งให้แอปเปิลได้เงินชดเชยเกือบ 400 ล้านดอลลาร์สหรัฐ และส่งคดีคืนไปยังศาลอุทธรณ์กลางเพื่อให้นิยามมาตรฐานทางกฎหมายที่เหมาะสมของ "บทประดิษฐกรรม" เนื่องจากมิใช่ตัวสมาร์ตโฟน แต่เป็นเคสและจอภาพซึ่งสิทธิบัตรการออกแบบยังใช้ได้อยู่
เจ้าศิริประกาย ณ เชียงใหม่

เจ้าศิริประกาย ณ เชียงใหม่ (23 ธันวาคม พ.ศ. 2444 – 25 มกราคม พ.ศ. 2482) เป็นธิดาในเจ้าแก้วนวรัฐ เจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่ องค์ที่ 9 กับหม่อมบัวเขียว ณ เชียงใหม่ มีเจ้าพี่เจ้าน้องร่วมหม่อมมารดาคือ เจ้าพงษ์อินทร์ และเจ้าอินทนนท์ ณ เชียงใหม่ และมีเจ้าพี่ต่างมารดาอีกสามคน
เจ้าศิริประกายสมรสกับเจ้ากาวิละวงศ์ ณ เชียงใหม่ มีบุตร-ธิดา 3 คน คือ
เจ้าศิริประกาย ณ เชียงใหม่ เสียชีวิตในวันที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2482 ที่โรงพยาบาลแมคคอร์มิค จังหวัดเชียงใหม่ และจัดพิธีศพ ณ คุ้มท่าเจดีย์กิ่ว
น้ำพริกอ่อง

น้ำพริกอ่อง เป็นน้ำพริกซึ่งนิยมรับประทานกันในภาคเหนือของประเทศไทย โดยเฉพาะเมื่อมีงานบุญหรืองานออกรับแขกบ้านแขกเมืองจะต้องมีอาหารชนิดนี้อยู่ในสำรับขันโตก
ส่วนผสม.
น้ำพริกอ่องมีรสเผ็ดจากพริก เปรี้ยวจากมะเขือเทศ (มะเขือส้ม) และเค็มจากถั่วเน่า ส่วนผสมทั้งสามอย่างนี้ทำให้น้ำพริกมีสีแดงส้มสะดุดตา น้ำพริกอ่องจะมีลักษณะคล้ายผัดหมูสับ มากกว่าจะเป็นน้ำพริกไว้จิ้มทั่วไป สามารถใส่น้ำขลุกขลิกหรือใส่น้ำจนลักษณะคล้ายแกงก็ได้ เป็นน้ำพริกที่นิยมรับประทานกับแคบหมูและผักสด เช่น แตงกวาหั่นแว่น ถั่วฝักยาว ผักกาดขาว กะหล่ำปลี ทั้งนี้จะไม่นิยมใส่น้ำตาล
เครื่องปรุงสำคัญคือมะเขือส้ม นำมาผัดเคี่ยวกับเนื้อหมู และน้ำพริก แต่เดิมจะใช้เนื้อปลาช่อนย่างเพราะเนื้อหมูหายาก ซึ่งน่าจะไม่ใช่เรื่องจริง เพราะในคนเหนือสมัยโบราณมีการบริโภคเนื้อหมูกันเป็นปกติอยู่แล้ว ดังปรากฏในบันทึกของร้อยเอกโทมัส ลาวน์ดส์ นายตำรวจอังกฤษ ที่ได้บันทึกสภาพตลาดเมื่อร้อยกว่าปีในเมืองเชียงใหม่เอาไว้ และได้บรรยายการค้าเนื้อสัตว์เอาไว้ว่า ในตลาดในเมืองเชียงใหม่มีเนื้อหมูวางขายเป็นปกติ อีกประการหนึ่งคือ น้ำพริกอ่องสามารถนำไปทำน้ำเงี้ยวต่อได้ น้ำพริกอ่องจึงไม่สามารถนำปลาช่อนมาทำได้ เพราะน้ำเงี้ยวไม่มีส่วนประกอบเป็นปลาช่อน คำว่า "อ่อง" ในที่นี้หมายถึงวิธีการปรุงน้ำพริกที่ต้องผัดเคี่ยวทิ้งไว้ให้น้ำค่อย ๆ งวดลง รับประทานคู่กับผักชนิดต่าง ๆ เช่น ขนุนอ่อนต้ม ใบบัวบก
น้ำพริกสำหรับผัดน้ำพริกอ่องจะคล้ายน้ำพริกแกงส้มของทางภาคกลางเพียงแต่ไม่ใส่กระชายและใช้พริกแห้งแทนพริกหยวก (ภาษาเหนือเรียกว่า พริกหนุ่ม) น้ำพริกจึงประกอบไปด้วย พริก เกลือ หอมแดง กระเทียม กะปิ ถั่วเน่า สามารถใส่หรือไม่ใส่ตะไคร้ก็ได้ เดิมนั้นใช้ถั่วเน่าแผ่นปิ้งไฟให้หอม ปัจจุบันสามารถใช้เต้าเจี้ยวสีน้ำตาลตามท้องตลาดแทนได้ การเจียวน้ำพริกหากไม่ชอบกระเทียมเจียวก็สามารถเจียวด้วยหอมแดงซอย น้ำพริกอ่องสามารถนำไปทำเป็นน้ำเงี้ยวต่อได้
พลังงาน.
ทั้งนี้น้ำพริกอ่องมีปริมาณไขมัน 9.46 กรัมต่อน้ำพริกน้ำหนัก 100 กรัม และให้พลังงาน 123 แคลลอรีต่อน้ำพริกน้ำหนัก 100 กรัม หากรับประทานกับแคบหมูก็จะได้ไขมันและพลังงานเพียงพอสำหรับอากาศช่วงฤดูหนาวทางภาคเหนือ
เจ้าพงษ์กาวิล ณ เชียงใหม่

เจ้าพงษ์กาวิล ณ เชียงใหม่ (14 ตุลาคม พ.ศ. 2472 – 10 มกราคม พ.ศ. 2499) เป็นนักธุรกิจชาวไทย และยังเป็นทายาทของเจ้าแก้วนวรัฐ เจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่องค์สุดท้าย
ประวัติ.
เจ้าพงษ์กาวิล ณ เชียงใหม่ เกิดเมื่อวันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2472 เป็นบุตรของเจ้ากาวิละวงศ์ กับเจ้าศิริประกาย ณ เชียงใหม่ เป็นหลานตาของเจ้าแก้วนวรัฐ เจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่องค์สุดท้าย มีน้องสาวสองคนคือศิริกาวิล สิงหรา ณ อยุธยา และเจ้ากอแก้วประกายกาวิล ณ เชียงใหม่ สำเร็จการศึกษาด้านเครื่องยนต์ชั้นสูง หลังสำเร็จการศึกษาจึงเปิดอู่ซ่อมรถบริเวณถนนช้างคลานในเชียงใหม่ เจ้าพงษ์กาวิลมักปรากฏตัวกับรถจี๊บหรือรถจักรยานยนต์คันใหญ่ สวมหมวกคาวบอยสีขาว สวมเสื้อคอปกลายสกอตสีน้ำเงิน-ขาวและพับแขน
เจ้าพงษ์กาวิลสมรสกับงามวิไล (สกุลเดิม สุกัณศีล) และสมรสครั้งที่สองกับบุญประกอบ (สกุลเดิม ส่วยสุวรรณ)
เจ้าพงษ์กาวิลเสียชีวิตเมื่อวันที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2499 เนื่องจากป่วยหนัก
การทำงาน.
เจ้าพงษ์กาวิล ณ เชียงใหม่ ประกอบธุรกิจในด้านเครื่องยนต์เครื่องจักร เปิดอู่ซ่อมเครื่องยนต์ขนาดใหญ่ และเคยแสดงภาพยนตร์เรื่อง "เพชฌฆาตโหดสิงห์ป่าซุง" ของนายสุนทร ชวชาติ โดยเจ้าพงษ์กาวิล ณ เชียงใหม่ ได้รับบทเป็นพระเอก
กิ้งก่าจระเข้

กิ้งก่าจระเข้ (พินอิน: "zhōngguó è xī") เป็นสัตว์เลื้อยคลานจำพวกกิ้งก่าชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Shinisaurus crocodilurus" จัดเป็นเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในวงศ์ Shinisauridae และสกุล "Shinisaurus" (บางข้อมูลจัดให้อยู่ในวงศ์ Xenosauridae ที่พบในเม็กซิโกและกัวเตมาลา)
ลักษณะ.
เป็นกิ้งก่าที่มีรูปร่างลักษณะรวมถึงเกล็ดคล้ายคลึงกับจระเข้ มีเกล็ดเป็นตุ่มนูนไปจนถึงหาง ตัวผู้ตามบริเวณข้างลำตัวและใต้ท้องจะมีสีแดงปรากฏขึ้นมากกว่าตัวเมีย ในขณะที่ตัวเมียจะมีสีขึ้นประปราย มีความยาวเต็มที่จรดปลายหาง 40–46 เซนติเมตร
จะพบได้เฉพาะในป่าดิบที่มีอุณหภูมิต่ำ ตั้งแต่ −2 องศาเซลเซียส จนถึง 35 องศาเซลเซียส ในช่วงฤดูร้อน เฉพาะเขตปกครองตนเองกว่างซีจ้วง, หูหนาน, กุ้ยโจว ในประเทศจีน และทางตอนเหนือของเวียดนามเท่านั้น โดยอาศัยในแหล่งน้ำในป่า โดยปรกติจะอยู่นิ่ง ๆ ในน้ำ แต่ก็สามารถปีนขึ้นมาอาบแดดได้บนต้นไม้ที่มีความสูงประมาณ 1 เมตร กินอาหารจำพวก ปลา, ลูกอ๊อด, หนอน และตัวอ่อนของแมลงปอ รวมถึงสัตว์บก เช่น หนูขนาดเล็กได้ ออกหากินในเวลากลางวัน
แบ่งออกได้เป็น 2 ชนิดย่อย: 
เป็นสัตว์ที่ถือเป็นสัตว์เฉพาะถิ่น สามารถที่จะผสมพันธุ์ได้ตลอดทั้งปี แต่โดยทั่วไปแล้วมักจะเป็นช่วงฤดูหนาวจนถึงต้นฤดูฝนของอีกปี โดยตัวผู้หลายตัวจะต่อสู้กันเพื่อแย่งชิงตัวเมีย ตั้งท้องนานถึง 8–12 เดือน ออกลูกเป็นตัวครั้งละ 5–20 ตัว 
ในปี พ.ศ. 2560 กิ้งก่าจรเข้ถูกย้ายไปยังบัญชีหมายเลข 1 (Appendix I) ของอนุสัญญาว่าด้วยการค้าระหว่างประเทศซึ่งชนิดสัตว์ป่าและพืชป่าที่ใกล้สูญพันธุ์ (CITES) จากความเสี่ยงของการสูญพันธุ์ที่เพิ่มขึ้นจากการคุกคามอย่างต่อเนื่องของการรุกล้ำถิ่นที่อยู่และการค้า
เทศบาลเมืองชุมเห็ด

เทศบาลเมืองชุมเห็ด เป็นเทศบาลเมืองแห่งหนึ่งในจังหวัดบุรีรัมย์ อยู่ทางด้านทิศเหนือของอำเภอเมืองบุรีรัมย์ ได้ยกฐานะขึ้นเป็นเทศบาลเมืองเมื่อในช่วงกลางปี พ.ศ. 2555 โดยมีลักษณะเป็นเมืองปริมณฑลที่รองรับการขยายตัวของเทศบาลนครบุรีรัมย์ในปัจจุบัน เมืองชุมเห็ด กลายเป็นชุมชนขนาดใหญ่ที่มีประชากรอาศัยอยู่เป็นจำนวนมากแห่งหนึ่งของจังหวัดบุรีรัมย์
เทศบาลเมืองชุมเห็ดได้รับการยกฐานะจากองค์การบริหารส่วนตำบลชุมเห็ดเป็นเทศบาลเมืองชุมเห็ดในวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2555
ภูมิศาสตร์.
ลักษณะที่ตั้ง.
ลักษณะภูมิประเทศโดยทั่วไปมีลักษณะพื้นที่เป็นที่ราบสูงโดยอยู่สูงกว่าระดับน้ำทะเลประมาณ 150 – 180 เมตร สภาพพื้นที่ส่วนใหญ่ใช้ประโยชน์ทางด้านเกษตรกรรมตั้งอยู่ห่างจากที่ว่าการอำเภอเมืองบุรีรัมย์ ไปทางทิศเหนือประมาณ 3 กิโลเมตร มีพื้นที่ประมาณ 46 ตารางกิโลเมตร หรือ 28,750 ไร่ โดยมีที่ทำการตั้งอยู่ห่างจากที่ว่าการอำเภอระยะทางประมาณ 9 กิโลเมตร
ลักษณะทรัพยากรธรรมชาติ.
สภาพดินส่วนใหญ่เป็นดินชุดร้อยเอ็ด ดินบางส่วนเป็นดินชุดโคราช และดินชุดสตึก 
ตำบลชุมเห็ดไม่มีแหล่งน้ำตามธรรมชาติขนาดใหญ่ ต้องอาศัยแหล่งน้ำที่สร้างขึ้น แหล่งน้ำใต้ดิน และน้ำจากลำห้วย ทั้ง 4 สาย ได้แก่
ลักษณะสภาพแวดล้อม.
พื้นที่เทศบาลเมืองชุมเห็ด มีลักษณะผสมผสานระหว่างสภาพสังคมเมืองและชนบทประกอบกับมีพื้นที่ติดกับเขตเทศบาลนครบุรีรัมย์ จึงมีความเจริญเติบโตและการขยายตัวทางเศรษฐกิจในอัตราสูง ซึ่งความเจริญเติบโตดังกล่าวหากไม่มีมาตรการควบคุมที่ถูกต้องย่อมจะส่งผลกระทบต่อคุณภาพชีวิตของประชาชนได้
โครงสร้างพื้นฐาน.
การคมนาคม.
การคมนาคมติดต่อระหว่างตำบลและหมู่บ้านใช้การคมนาคมทางบกโดยทางรถยนต์เป็นหลักในการติดต่อและขนส่งผลิตผลทางการเกษตร โดยมีเส้นทางที่สำคัญ ดังนี้
โทรคมนาคม.
แม้การให้บริการโทรศัพท์พื้นฐานยังไม่ทั่วถึงแต่จากการที่ประชาชนใช้โทรศัพท์เคลื่อนที่กันอย่างแพร่หลาย และเครือข่ายครอบคลุมพื้นที่ทั้งตำบล ทำให้การติดต่อสื่อสารทางโทรศัพท์ เป็นไปอย่างสะดวกรวดเร็ว
การไฟฟ้า.
อยู่ใกล้ตัวเมืองและมีสำนักงานการไฟฟ้าส่วนภูมิภาคจังหวัดบุรีรัมย์ตั้งอยู่ในพื้นที่ทำให้สามารถให้บริการไฟฟ้าได้ครอบคลุมแทบทุกหลังคาเรือน
ด้านการศึกษา.
สถานศึกษา จำนวน 8 แห่ง ประกอบด้วย 
เศรษฐกิจ.
ราษฎรส่วนใหญ่ประมาณร้อยละ 70 ประกอบอาชีพเกษตรกรรมทำนาข้าว แต่โดยศักยภาพด้านพื้นที่ที่อยู่ชานเมืองติดต่อกับเขตเทศบาลนครบุรีรัมย์ ซึ่งเป็นศูนย์กลางความเจริญของจังหวัดทำให้การขยายตัวด้านอุตสาหกรรม พาณิชยกรรมและการบริการเป็นไปอย่างรวดเร็ว
ประชากรและการปกครอง.
เทศบาลเมืองชุมเห็ด มีประชากรตามสำเนาทะเบียนบ้านทั้งสิ้น 20,193 คน แยกเป็นชาย 9,979 คน หญิง 10214 คน จำนวน 6,611 หลังคาเรือน 
ประกอบด้วย 22 หมู่บ้าน ได้แก่
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
ด้านการศาสนาและวัฒนธรรม.
ราษฎรส่วนใหญ่ร้อยละ 95 นับถือศาสนาพุทธ ร้อยละ 4 นับถือศาสนาคริสต์ และศาสนาอื่นร้อยละ 1 มีศาสนสถานที่สำคัญ ดังนี้
คางคกซูรินาม (สกุล)

คางคกซูรินาม  เป็นสกุลของสัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำในอันดับกบ (Aruna) ในวงศ์กบเล็บ (Pipidae) สกุลหนึ่ง ใช้ชื่อสกุลว่า "Pipa" (/ปี-ปา/)
มีลักษณะสำคัญ คือ ลำตัวแบนราบเหมือนใบไม้ ไม่มีเล็บเหมือนสกุลอื่น ๆ ในวงศ์เดียวกัน มีเส้นข้างลำตัวที่เจริญเป็นอย่างดี เนื่องจากใช้ชีวิตและหากินตลอดในน้ำ มีพฤติกรรมการขยายพันธุ์ ด้วยการที่ตัวผู้จะกอดรัดตัวเมียในน้ำได้หมุนตัวและกลับตัวเพื่อให้ไข่ที่รับได้การปฏิสนธิแล้วขึ้นไปติดอยู่กับผิวของตัวเมีย ต่อมาเนื้อเยื่อของผิวหนังบนหลังของตัวเมียจะแปรสภาพและเจริญขึ้นมาปกคลุมไข่แต่ละฟอง เมื่อไข่พัฒนาเป็นเอ็มบริโอแล้วจะเจริญภายในไข่ที่อยู่บนหลัง เมื่อฟักออกเป็นลูกอ๊อดแล้ว จึงจะแตกตัวออกจากหลังแม่ และใช้เวลาอีกระยะหนึ่งจึงจะพัฒนาเหมือนตัวเต็มวัย ยกเว้นในชนิดคางคกซูรินาม ("Pipa pipa") ที่ลูกอ๊อดจะยังอยู่บนหลังแม่ไปจนกว่าจะกลายสภาพเหมือนตัวเต็มวัย
ถูกจำแนกออกเป็น 7 ชนิด กระจายพันธุ์อยู่ในทวีปอเมริกาใต้
เอริกา มิรันดา

เอริกา มิรันดา (4 มิถุนายน ค.ศ. 1987 –) เป็นนักยูโดหญิงจากประเทศบราซิล เธอได้รับรางวัลเหรียญเงินในรุ่นฮาล์ฟมิดเดลเวท (< 52 กก.) ที่รายการแพนอเมริกันเกมส์ 2011 ในกัวดาลาฮารา ประเทศเม็กซิโก
ในการแข่งขันแพนอเมริกันเกมส์ 2007 เธอได้รับเหรียญเงินจากการแข่งขันยูโด ก่อนที่เธอจะเป็นฝ่ายชนะในยูโดเวิลด์คัพจากการแข่งขันระหว่างออสเตรียกับบราซิล
ในการคัดเลือกเข้าสู่การแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อนที่กรุงปักกิ่ง เธอได้รับบาดเจ็บและถูกแทนที่โดยอันเดรสซา เฟอร์นันเดส แต่แล้วในที่สุด เอริกาก็ได้เข้าร่วมแข่งขันในรายการกีฬายูโดในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 รุ่นน้ำหนักไม่เกิน 52 กก. ที่ซึ่งเธอเป็นฝ่ายแพ้ให้กับ คิม คยอน-อก ซึ่งเป็นนักยูโดชาวเกาหลีใต้
นโรดม จันทรังสี

นักองค์มจะ (หม่อมเจ้า) นโรดม จันทรังสี (Norodom Chantaraingsey) เป็นเชื้อพระวงศ์และนักการเมืองชาตินิยมในกัมพูชา โดยเริ่มจากเป็นหัวหน้ากองกำลังต่อสู้กับฝรั่งเศส และเป็นผู้นำกองทัพแห่งชาติเขมรในสงครามกลางเมืองกัมพูชา นอกจากนั้น ยังทำธุรกิจและเป็นนักเขียนด้วย เชื่อว่าพระองค์ถูกสังหารระหว่างสู้รบกับเขมรแดงใน พ.ศ. 2518 หรือ พ.ศ. 2519
การต่อสู้กับฝรั่งเศส.
นักองค์มจะนโรดม จันทรังสีเป็นพระนัดดาของสมเด็จพระนโรดมพรหมบริรักษ์ และเป็นพระญาติกับพระบาทสมเด็จพระนโรดม สุรามฤต ประสูติเมื่อ พ.ศ. 2469 ในพนมเปญ พระองค์เริ่มเป็นทหารในสงครามโลกครั้งที่สองระหว่างที่ญี่ปุ่นเข้ายึดครองกัมพูชา โดยเข้าร่วมกับกองกำลังที่สนับสนุนญี่ปุ่นและต่อต้านฝรั่งเศสของเซิง งอกทัญ หลังสงครามสิ้นสุดและฝรั่งเศสกลับมาปกครองกัมพูชาอีก พระองค์ลี้ภัยเข้ามาในประเทศไทย และเป็นหนึ่งในผู้นำเขมรอิสระที่ไม่นิยมคอมมิวนิสต์ ควบคุมกองกำลังที่จังหวัดกำปงสปือและจังหวัดกำปงธม ใน พ.ศ. 2492 พระองค์เข้าร่วมกับคณะกรรมการปลดปล่อยแห่งชาติเขมร โดยเป็นหนึ่งในหัวหน้าฝ่ายทหารระดับสูง แต่ใน พ.ศ. 2494 พระองค์ได้แยกกองกำลังของพระองค์ออกมาที่จังหวัดเสียมราฐพร้อมกับเซิง งอกทัญ
กลุ่มชาวกัมพูชาที่นิยมคอมมิวนิสต์เคยเห็นว่าพระองค์เป็นหนึ่งในตัวเลือกที่จะเป็นกษัตริย์แทนสมเด็จพระนโรดม สีหนุ แต่พระองค์กลับระแวงอิทธิพลของเวียดนามในกลุ่มผู้นิยมคอมมิวนิสต์ นอกจากนั้น พระองค์ยังนิยมระบอบสาธารณรัฐมากกว่า อย่างไรก็ตาม เมื่อกัมพูชาได้รับเอกราช พระองค์เข้าร่วมกับระบอบสังคมของสมเด็จพระนโรดม สีหนุ แต่เมื่อถูกตั้งข้อสงสัยว่าร่วมมือกับผู้นำเขมรอิสระคนอื่นเพื่อวางแผนรัฐประหารโค่นล้มอำนาจสมเด้จพระนโรดม สีหนุ พระองค์จึงถูกถอดยศทางทหารและทางราชสกุล และถูกจำคุก 3 ปี ระหว่างนี้ พระองค์หันมาเขียนนิยายโรแมนติก, เมื่อพ้นโทษได้ออกไปทำธุรกิจส่วนตัว
กองทัพแห่งชาติเขมร.
เมื่อเกิดรัฐประหาร พ.ศ. 2513 ลน นลแต่งตั้งให้นักองค์มจะ นโรดม จันทรังสี เป็นผู้บังคับการกองพันที่ 3 หรือที่เรียกว่ากองพันเสือ ซึ่งรับผิดชอบบริเวณจังหวัดกำปงสปือ กองพันของพระองค์เป็นหน่วยรบที่มีประสิทธิภาพมากที่สุดในกองทัพแห่งชาติเขมรซึ่งเข้าร่วมรบในสงครามกลางเมือง
หลังพนมเปญแตกเมื่อ 17 เมษายน พ.ศ. 2518 เชื่อว่าพระองค์ยังคงสู้รบอยู่ในบริเวณคีรีรมย์ บางคนกล่าวว่าพระองค์ถูกสังหารในเดือนพฤษภาคมเมื่อพยายามข้ามแดนมายังประเทศไทย แต่บางแหล่งก็กล่าวว่าพระองค์ยังคุมทหาร 2,000 คนรบกับเขมรแดงที่เทือกเขาบรรทัดเมื่อเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2518 ซึ่งผู้อพยพชาวกัมพูชาในประเทศไทยกล่าวว่ากองกำลังนี้ยังอยู่จนถึง พ.ศ. 2519 – 2520 วันที่เสียชีวิตของพระองค์ไม่แน่นอน บ้างกล่าวว่าถูกสังหารเมื่อปลายปี พ.ศ. 2518 ที่พระตะบอง หลังจากไปช่วยพระชายาที่ถูกเขมรแดงจับตัวไปไม่สำเร็จ, บ้างก็ว่าถูกสังหารที่เทือกเขาด็อมเร็ยเมื่อ พ.ศ. 2519
ชีวิตครอบครัว.
พระองค์ทรงเสกสมรสกับพระสีสุวัตถิ์ สมานวรพงษ์ พระธิดาของพระบาทสมเด็จพระสีสุวัตถิ์ มุนีวงศ์ และเป็นพระบิดาที่แท้จริงของพระนราธิปที่หายสาบสูญใน พ.ศ. 2518
บลิซเซิร์ดออฟออซ

บลิซเซิร์ดออฟออซ  เป็นการทำอัลบั้มเดี่ยวครั้งแรกของนักร้องชาวอังกฤษ Ozzy Osbourne บันทึกในอังกฤษ วางขายวันที่ 20 กันยายน 1980 ในอังกฤษ และวันที่ 27 มีนาคม 1981 ในสหรัฐฯ ซึ่งเป็นอัลบั้มแรกนับจากที่เขาออกจากวง แบล็ก ซับบาธ สองเพลงจากอัลบั้มนี้, และ ซึ่งเป็นซิงเกิลในปี 1980 เพลง Crazy Train ติดอันดับที่ 9 ของ "Billboard"'s ชาร์ด
ยออาน กาบาย

ยออาน กาบาย ([jɔ.an ka.baj]; เกิดเมื่อวันที่ 14 มกราคม ค.ศ. 1986) เป็นนักฟุตบอลชาวฝรั่งเศส ปัจจุบันเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลอัล-นาเซอร์ ดูไบในยูเออีโปร-ลีก สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ และอดีตเคยเล่นให้กับฟุตบอลทีมชาติฝรั่งเศส ในตำแหน่งกองกลาง กาบายเป็นนักฟุตบอลที่ควบคุมการสัมผัสบอลและเร่งความเร็วไปพร้อมกับบอลได้เป็นอย่างดี และยังมีทักษะยิงจุดโทษในระดับดีเช่นกัน
ลอง โบเรต

ลอง โบเรต (Long Boret หรือ Long Boreth) เป็นนักการเมืองกัมพูชาที่ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีระหว่าง 9 ธันวาคม พ.ศ. 2516 ถึง 17 เมษายน พ.ศ. 2518 เขาได้พยายามที่จะเจรจาสันติภาพกับเขมรแดงระหว่างสงครามกลางเมืองกัมพูชา ในที่สุด เขาถูกเขมรแดงประหารชีวิต
ประวัติ.
โบเรตเกิดที่เกียนสวายในจังหวัดกันดาล เมื่อ 3 มกราคม พ.ศ. 2476 เป็นบุตรของลอง เมียสและเนียง เอง บุตเขาเข้าศึกษาที่ Lycée Sisowath ในพนมเปญระหว่าง พ.ศ. 2489 – 2495 จากนั้นได้ไปเรียนที่ฝรั่งเศสในช่วง พ.ศ. 2496 – 2498 แล้วจึงกลับสู่กัมพูชา 
โบเรตเริ่มเล่นการเมืองใน พ.ศ. 2501 โดยได้รับเลือกตั้งจากจังหวัดสตึงเตรง และได้เป็นเลขาธิการแห่งรัฐเกี่ยวกับกิจการแรงงานและสังคม และได้รับเลือกตั้งอีกใน พ.ศ. 2505 ในช่วงนี้ เขามีชื่อเสียงในการเขียนนิยายโรแมนติก เขาได้เป็นเลขาธิการทั่วไปทางด้านการเงินแต่เพราะนโยบายที่ไปคนละทางกับพระนโรดม สีหนุเกี่ยวธนาคารแห่งชาติและการค้ากับต่างประเทศ ทำให้เขาถูกบังคับให้ลาออกเมื่อ พ.ศ. 2506 แต่ยังคงเป็นส.ส. ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2509 หลังการรัฐประหาร พ.ศ. 2513 เขาได้เป็นรัฐมนตรีกระทรวงข่าวสารเมื่อ พ.ศ. 2514 – 2515 และรัฐมนตรีกระทรวงการต่างประเทศระหว่างพ.ศ. 2515-2516
ในวันที่ 9 ตุลาคม พ.ศ. 2516 โบเรตได้เป็นนายกรัฐมนตรีต่อจากอิน ตัม และในวันที่ 2 เมษายน พ.ศ. 2517 เขาได้เป็นหนึ่งในสี่ของคณะกรรมการสูงสุดที่ประกอบไปด้วยโบเรต ลน นล พระสีสุวัตถิ์ สิริมตะและโซสทีน เฟอร์นานเดซ ในวันที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2518 เขาพยายามเจรจากับเขมรแดงที่กรุงเทพแต่ไร้ผล
ลอง โบเรตยังคงอยู่ในสำนักงานจนกระทั่งเขมรแดงเข้าสู่พนมเปญเมื่อ 17 เมษายน พ.ศ. 2518 ทั้งที่เขามีชื่ออยู่ในบัญชีดำของพระนโรดม สีหนุ นายพลสัก สุตสคานกล่าวว่าโบเรตตัดสินใจอพยพออกจากเมืองในเช้าวันที่ 17 เมษายน แต่เขาและครอบครัวของเขาไม่สามารถขึ้นไปบนเฮลิคอปเตอร์เที่ยวสุดท้ายได้" ผู้ที่เห็นเขาครั้งสุดท้ายคือซิดนีย์ ชานเบิร์ก และดิธ ปรานที่ด้านนอกสถานทูตฝรั่งเศส หลังจากนั้นไม่นาน กอย ทวน รองหัวหน้าผู้บัญชาการทหารของเขมรแดงได้สั่งให้ประหารชีวิต ลน นนและเจ้าหน้าที่รัฐบาลคนอื่น วิทยุเขมรแดงกล่าวว่าเขาถูกประหารชีวิตด้วยการตัดศีรษะ แต่แหล่งอื่น ๆ กล่าวว่าเขาและพระสีสุวัตถิ์ สิริมตะถูกยิงเป้า