pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
ผีถ้วยแก้ว

ผีถ้วยแก้ว  เป็นการละเล่นอย่างหนึ่งที่มีอยู่ทั่วโลก โดยเชื่อว่าเป็นเพราะผีหรือวิญญาณทำนายเรื่องราวในอนาคตได้ ในประเทศแถบตะวันตก ผีถ้วยแก้ว จะเรียกว่า "วีจาบอร์ด" (Ouija board) หรือ "กระดานวิญญาณ" (Spirit board) หรือ "กระดานพูดได้" (Talking board) โดยเป็นของเล่นสำเร็จรูปที่ผลิตและวางจำหน่ายครั้งแรกเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1890 และมีการจดสิทธิบัตรไว้เมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1891 ในรูปแบบของเกมกระดาน ใช้เล่นเพื่อความเพลิดเพลิน โดยชาติแรกที่เชื่อว่า ใช้การละเล่นแบบนี้เพื่อติดต่อสื่อสารกับผี น่าจะเป็นชาวจีน โดยมีการค้นคว้าจากนักประวัติศาสตร์พบว่ามีการเล่นมาตั้งแต่ยุคราชวงศ์ซ่ง ราว ค.ศ. 1100 เรียกว่า "ฝูจี" (พินอิน: fújī) โดยเป็นกิจกรรมที่มีการทำกันเป็นล่ำเป็นสัน ถึงขนาดมีตำราหรือคู่มือบันทึกไว้เลยทีเดียว ก่อนจะมาถูกห้ามในยุคราชวงศ์ชิงก่อนการปฏิวัติซินไฮ่ไม่นาน
นอกจากนี้แล้วยังมีการละเล่นคล้ายคลึงกันนี้ในอินเดียโบราณ, กรีกโบราณ, โรมัน และยุโรปยุคกลางอีกด้วย
โดยคำว่า "วีจา" (Ouija) ที่ใช้ในความหมายภาษาอังกฤษ มาจากคำว่า "oui" ในภาษาฝรั่งเศสแปลว่า "ใช่" และ "ja" ในภาษาเยอรมันที่แปลว่า "ใช่" อีกเช่นเดียวกัน 
รูปแบบของผีถ้วยแก้วจะคล้ายคลึงกัน คือ เป็นกระดานที่มีตัวอักษรต่าง ๆ วรรณยุกต์ รวมถึงตัวเลข และมีตำแหน่งที่ใช้สำหรับพัก ก่อนจะอัญเชิญผีเข้ามาสิง โดยผีถ้วยแก้วของไทย จะใช้ถ้วยหรือแก้วที่ไม่ได้ระบุว่าต้องเป็นแก้วหรือถ้วยทรงใด ขนาดสูงแค่ไหน หรือมีสภาพแบบใด แต่มีข้อห้ามที่เหมือน ๆ กัน คือ ถ้วยนั้นต้องคว่ำ และระหว่างที่เล่นห้ามยกนิ้วออกเพราะจะถือว่าไม่เคารพวิญญาณหรือจะถูกวิญญาณเข้าสิงเป็นต้น บ้างก็เชื่อว่า จำนวนผู้เล่นมีได้สูงสุดสี่คน เป็นต้น ที่คล้ายคลึงกันระหว่างผีถ้วยแก้วของไทยและตะวันตก คือ ก่อนจะเลิกเล่น วิญญาณนั้นจะเคลื่อนไปยังตัวอักษรที่แสดงว่าคำทักทาย เช่น "สวัสดี" หรือ "ลาก่อน" ด้วย นอกจากนี้แล้วในส่วนของไทยยังมีการเล่นที่คล้ายคลึงกัน หากแต่ใช้เหรียญแทนถ้วย เรียกว่า "ผีเหรียญ" โดยเชื่อว่าใช้เหรียญใดก็ได้แต่ห้ามใช้เหรียญบาท ซึ่งมีพระบรมฉายาลักษณ์ขององค์พระมหากษัตริย์ 
ในทางวิทยาศาสตร์มักจะอธิบายว่า เหตุที่ถ้วยหรือแก้วเคลื่อนที่ได้เองนั้นเป็นผลมาจากสภาพจิตใจของผู้เล่น คือ จิตใต้สำนึก ซึ่งแท้จริงแล้วก็เป็นผู้เล่นนั่นเองที่เป็นผู้เคลื่อนถ้วยหรือแก้วเอง
ทฤษฎีใหม่

เกษตรทฤษฎีใหม่ เป็นแนวพระราชดำริของพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เกี่ยวกับการจัดพื้นที่ดินเพื่อการอยู่อาศัยและมีชีวิตอย่างยั่งยืน โดยมีการแบ่งพื้นที่เป็นส่วน ๆ ได้แก่ พื้นที่น้ำ พื้นที่ดินเพื่อเป็นที่นาปลูกข้าว พื้นที่ดินสำหรับปลูกพืชไร่นานาพันธุ์ และที่สำหรับอยู่อาศัยและเลี้ยงสัตว์ ในอัตราส่วน 30:30:30:10 เป็นหลักการในการบริหารจัดการที่ดินและน้ำ เพื่อการเกษตรในที่ดินขนาดเล็กให้เกิดประสิทธิภาพสูงสุด ดังนี้
ผีทะเล

ผีทะเล เชื่อกันว่าเป็นวิญญาณของคนที่ตายในทะเล ผีทะเลปรากฏให้เห็นในหลายลักษณะ อาจจะมาเป็นรูปลักษณ์ของคนเดินลากปลาตัวใหญ่ขึ้นมาจากทะเลในตอนกลางคืนบ้าง (ถูกปลากินตาย) หรือขึ้นมาบนเรือในยามกลางคืนขณะที่ชาวประมงออกเรือหาปลาบ้าง ผีทะเลที่ขึ้นบนเรือนี้ มักจะมาในลักษณะเป็นดวงไฟสว่างอยู่บนเสากระโดงเรือ และชาวประมงเชื่อกันว่าถ้าผีทะเลได้ไต่ขึ้นเกาะบนเสากระโดงเรือแล้ว จะทำให้เรือลำนั้นอัปปางลง
ปรากฏการณ์ผีทะเลอย่างหลังนี้ ชาวตะวันตกเรียกว่า เปลวเพลิงแห่งเซนต์เอลโม (St. Elmo's Fire) เป็นปรากฏการณ์ที่ไฟฟ้าสถิตย์ในอากาศไหลลงสู่ที่ต่ำโดยผ่านวัตถุต่าง ๆ เช่นเสากระโดงเรือ มักจะเกิดในวันที่มีพายุฝนฟ้าคะนอง
ในวรรณคดีไทยเอง ก็มีการกล่าวถึงผีทะเลเอาไว้เช่นกัน ก็คือ "นางผีเสื้อสมุทร" ในวรรณคดีเรื่อง "พระอภัยมณี" ของกวีเอกแห่งสยาม สุนทรภู่ นั่นเอง ซึ่งนางผีเสื้อสมุทรเป็นยักษ์ที่มีอิทธิฤทธิ์อำนาจมาก และเป็นใหญ่ที่สุดในบรรดาภูตผีทั้งมวลที่สิงสู่อยู่ในท้องทะเล
ในปัจจุบัน คำว่าผีทะเลยังใช้เป็นคำด่าหรือคำตำหนิได้ด้วย แต่จะออกแนวน่ารักเสียเป็นส่วนมาก เช่นผู้ชายที่เจ้าชู้ ทำรุ่มร่ามกับผู้หญิง อาจถูกด่าว่า "คนผีทะเล"
หมายความว่าคนที่หน้าตาเหมือนผีมากมาย
ผีพราย

ผีพราย ส่วนใหญ่มีถิ่นที่อยู่อยู่ในน้ำมากกว่าบนบก เชื่อกันว่าเป็นจิตวิญญาณชนิดหนึ่งที่มีขนาดเล็กสุดตามลำดับของดวงจิตวิญญาณที่สามารถปรากฏให้รับรู้ได้ คือ พราย ภูติ ผี ปีศาจ ส่วนใหญ่มักมีที่มาจากการหมักหมมของซากพืชหรือสิ่งมีชีวิตขนาดเล็ก ๆ ดวงจิตวิญญาณนี้มักแสดงตนมีลักษณะเป็นผู้หญิงใส่เสื้อสีขาว เป็นดวงไฟเรืองแสง มักปรากฏตัวตอนเวลาหกโมงเช้า เที่ยงวัน หกโมงเย็น และเที่ยงคืน มักอยู่ในคลองหรือแม่น้ำที่มีผู้เสียชีวิตมากที่สุด เมื่อจับเหยื่อได้จะเอาร่างเหยื่อที่ไร้วิญญาณเป็นร่างของตน
ผีพรายส่วนมากจึงมักปรากฏร่างเป็นผู้หญิง นางไม้ บางทีก็จัดเข้าพวกผีพรายได้เช่นกัน เช่น พรายตะเคียน พรายตานี เป็นต้น หรือแม้แต่ผีทะเลหรือผีน้ำก็จัดเป็นพรายด้วยเช่นกัน เช่น พรายทะเล พรายน้ำ แต่ว่าพรายน้ำที่เป็นฟองผุด ๆ ขึ้นจากน้ำนั้น เป็นคนละอย่างกัน
นอกจากนี้ ในเรื่องขุนช้างขุนแผนยังปรากฏผีพรายด้วย คือโหงพราย แต่ในเรื่องขุนช้างขุนแผน คาดว่าน่าจะเป็นผีผู้ชายมากกว่า
นางพรายปีศาจทะเลเป็นพรายสีเขียว หางเป็นเงือกคล้ายปลา เป็นปีศาจหญิงที่มักล่อเหยื่อนักเดินเรือสมุทรให้หลงทาง และประสบภัยหายนะ
ผีโพง

ผีโพง เป็นผีตามความเชื่อพื้นบ้านทางภาคเหนือ ผู้ที่เป็นผีโพงเกิดจากเล่นไสยศาสตร์แล้วควบคุมวิชาในตัวเองไม่ได้ หรือปลูกว่านชนิดหนึ่ง เรียกว่าว่านผีโพง ซึ่งมีสีขาว รสฉุนร้อน เมื่อแก่จะมีธาตุปรอทลงกิน ทำให้เกิดแสงส่องสว่างแบบแมงคาเรือง
ผู้ที่เป็นผีโพง ในเวลากลางวันจะเป็นเหมือนผู้คนธรรมดา ๆ ทั่วไป แต่ตกกลางคืนจะกลายร่างเป็นผีโพง มีจุดเด่นคือ มีแสงสว่างหรือดวงไฟที่รูจมูก ออกหาของกิน ได้แก่ ของสกปรกคาว เช่น กบ, เขียด, ศพ หรือรกเด็กเกิดใหม่ เช่นเดียวกับผีกระสือ, ผีกระหัง หรือผีปอบ
โดยปกติแล้ว ผีโพงจะไม่ทำร้ายมนุษย์ แต่ถ้าหากถูกคุกคามก็จะจู่โจมทำร้ายได้เช่นกัน หากมีผู้ใดไปทำอะไรให้ผีโพงไม่พอใจ ผีโพงจะใช้ก้านกล้วยที่ตัดใบออกหมดหรือคานคาบของแม่ม่ายพุ่งข้ามหลังคาบ้านผู้นั้น ซึ่งครอบครัวของผู้ที่โดนขว้างจะพบกับภัยพิบัติต่าง ๆ นานา
ผีโพงจะตายได้ เมื่อมีผู้ไปพบปะกับผีโพงเข้าอย่างจัง และทักว่าผีโพงแท้จริงแล้วคือใคร หากผ่านพ้นมาได้หนึ่งวันแล้ว ผู้ที่เป็นผีโพงจะตาย
ผีโพงสามารถถ่ายทอดให้แก่กันได้ ด้วยพ่นน้ำลายใส่หน้าหรือมีใครไปกินน้ำลายของผีโพงเข้า 
ที่ตำบลพลับพลา อำเภอโชคชัย จังหวัดนครราชสีมา มีหมู่บ้านแห่งหนึ่งชื่อ บ้านหนองผีหลอก อยู่ห่างจากตัวอำเภอโชคชัยประมาณ 5 กิโลเมตร สภาพส่วนใหญ่เป็นไร่มันสำปะหลังและนาข้าว เหตุที่ได้ชื่อนี้เนื่องจากคำร่ำลือที่มีมาแต่อดีตนับร้อยปีว่าที่แห่งนี้ ในอดีตมีสภาพเป็นหนองน้ำพื้นที่ประมาณ 100 ไร่ ติดกับทางเกวียน ในเวลาค่ำคืนมีผีโพงและผีโป่งออกมาจับกบเขียดกินเป็นอาหารบ่อย ๆ จนไม่มีผู้ใดกล้าผ่านไปในเวลากลางคืน แต่จนปัจจุบันนี้หมู่บ้านแห่งนี้ยังมิได้มีการยกฐานะเป็นหมู่บ้านอย่างเป็นทางการ
พญาแถน

พญาแถนหรือผีฟ้านั้น ชาวไทยมีความเชื่อว่าเป็นเทวดามากกว่าเป็นผี ผีฟ้าจึงเป็นผีที่อยู่ระดับสูงกว่าผีชนิดอื่น ๆ ส่วนแถนนั้น มีความเชื่อว่าเป็นคำเรียกรวมถึงเทวดา และแถนที่ใหญ่ที่สุดคือ "แถนหลวง" ซึ่งเชื่อว่าเป็นพระอินทร์ ผีฟ้านั้นแต่ละพื้นที่มีการเรียกที่แตกต่างกันไป และมีความเชื่อว่าผีฟ้านั้นสามารถที่จะ ดับทุกข์เข็ญหรือทำลายล้างอุปสรรคทั้งปวงได้ และสามารถที่จะช่วยเหลือมนุษย์ที่เดือดร้อนได้ การที่มนุษย์เกิดการเจ็บป่วยนั้นเนื่องจากไปละเมิดต่อผี การละเมิดต่อบรรพบุรุษ การรักษาต้องมีการเชิญผีฟ้ามาสิงสถิตอยู่ในร่างของคนทรง เรียกว่า "ผีฟ้า นางเทียน" ในการลำผีฟ้าของชาวอีสานนั้นมีองค์ประกอบ ทั้งหมด 4 ส่วนคือ หมอลำ ผีฟ้า หมอแคน ผู้ป่วย และเครื่องคาย
หมอลำผีฟ้าจะเป็นผู้หญิงที่มีอายุหรือบางท้องถิ่นจะเป็นผู้หญิงสาวโดยเฉพาะที่จังหวัดเลย และจะต้องสืบเชื้อสายมาจากกลุ่มหมอลำผีเท่านั้น แต่ที่จริงผีฟ้าสามารถสิงได้ทั้งหญิง ชาย และเด็ก โดยไม่จำกัดอายุ หมอแคน (หมอม้า) จะต้องเป็นผู้ที่มีประสบการณ์ในการเป่าแคนมาเป็นอย่างดีเพราะในการประกอบพิธีจะต้องใช้เวลานานและต้องมีการเป่าอยู่ตลอดเวลา ส่วนผู้ป่วยนั้น จะต้องแต่งกายตามที่ได้กำหนดไว้ คือ มีผ้าไหมหรือผ้าขาวม้าพาดบ่า มีดอกมะละกอซึ่งตัดร้อยเป็นพวงทัดหู ผู้ป่วยนั้นสามารถที่จะฟ้อนรำกับหมอลำได้ และสิ่งที่สำคัญอีกอย่างคือ เครื่องคาย เป็นสิ่งที่อัญเชิญครูอาจารย์ผู้ที่ล่วงลับไปแล้วมาช่วยเหลือ รักษาผู้ป่วย
ในการรำผีฟ้านั้น จะมีความแตกต่างกันตามแต่ละท้องถิ่น เมื่อครูบาเก่าเข้าสิงร่าง ผู้ทำพิธีจะต้องสวมผ้าซิ่นทับผ้าที่สวมอยู่ (กรณีที่ผู้ป่วยเป็นชาย) หรือถ้าผู้ป่วยเป็นผู้หญิงครูบาจะสวมผ้าแพรหรือผ้าฝ้าย โดยสวมทับผ้านุ่งเดิม ซึ่งจะจัดไว้อยู่ใกล้เครื่องคาย ในการรักษาทุกคนจะต้องฟ้อนรำกันทุกคนและขึ้นอยู่กับผู้ป่วย ถ้าผู้ป่วยต้องการดูการฟ้อนรำก็จะทำหน้าที่ต่อไป แต่ถ้าไม่ต้องการครูบาก็จะนำเครื่องคายขึ้นไปเก็บบนหิ้ง และจะมาร่วมกันรับประทานอาหาร
ความเชื่อของชาวอีสานเชื่อว่าผีฟ้าสามารถที่จะกำหนดการเกิดการตายของมนุษย์ได้ การที่มนุษย์ตายไปขวัญจะออกจากร่างเพื่อไปพบบรรพชน แต่ขวัญจะไม่แตกดับเหมือนร่าง เป็นเพียงการจากไปของร่างแต่วิญญาณยังคงอยู่กับผู้มีชีวิต สาเหตุที่มีการฟ้อนรำกันนั้น ก็เพื่อเป็นการทำให้คนไข้มีพลังจิตในการต่อสู้กับการเจ็บป่วย มีอารมณ์ผ่อนคลาย ความตึงเครียด จิตใจปลอดโปร่ง ไร้วิตกกังวล และสร้างจิตสำนึกด้านความกตัญญู เป็นคตินิยมของวัฒนธรรมไทย ซึ่งได้สืบทอดต่อกันมาจนกลายเป็นประเพณี จะเห็นว่าผีฟ้านั้นเป็นสิ่งที่ยึดเหนี่ยวจิตใจมนุษย์ โดยมีคติเตือนใจว่า "คนไม่เห็น ผีเห็น"
ผีอำ

ผีอำ  ตามพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542 นิยามว่า "อาการที่ปรากฏเมื่อเวลานอนเคลิ้มไปว่ามีคนปลุกปล้ำหรือยึดคร่าให้มีอาการเหนื่อยหอบจนตื่นขึ้น." เกิดจากขณะที่กำลังจะหลับ มักจะเกิดจากภาวะง่วงเกิน อาการผีอำที่เกิดขึ้นในขณะที่กำลังจะตื่น อาจจะเกิดจากโรคลมหลับ หรืออาจจะเกิดในคนที่อดนอนหรือนอนไม่พอมาหลายวัน หรือเข้านอนผิดเวลาได้ 
ผีอำเป็นความเชื่อในหลายวัฒนธรรม เช่น ภูมิภาคโทโฮะกุของญี่ปุ่น มีเรื่องเล่าถึงผู้หญิงคนหนึ่งที่เมื่อนอนหลับไปแล้วถูกผีกดทับหรือจับที่ปลายขา บนเกาะนิวฟันด์แลนด์ของแคนาดา มีเรื่องเล่าว่า ผู้ที่ถูกผีอำ เพราะมีแม่มดมากดทับลำตัว รวมทั้งไทยที่เชื่อมาแต่โบราณว่า เมื่อเคลิ้มจะหลับไป จะมีความรู้สึกอึดอัดเหมือนมีใครมากดทับที่ร่างกาย ไม่สามารถขยับตัวหรือส่งเสียงใด ๆ ได้ เชื่อว่าเป็นการกระทำที่เกิดจากผี
อาการ.
อาการผีอำมักเกิดทันทีเมื่อหมดช่วงการหลับแบบตากระตุก จะเป็นอยู่ไม่กี่นาที แล้วค่อย ๆ หายหรือหายทันที เมื่อถูกเรียก ถูกสัมผัส ถูกปลุก โดยใครก็ได้ ผู้ที่เป็นผีอำจะรู้สึกว่าตนนั้นตื่นอยู่ แต่ขยับเขยื้อนไม่ได้ ทั้งที่ตนได้พยายามขยับเขยื้อนแล้ว พยายามตะโกนเรียกให้คนช่วยแล้ว แต่ไม่มีคนได้ยิน เพราะไม่มีเสียงออกมา และเมื่อตื่นขึ้นจะจำเหตุการณ์และเล่าประสบการณ์ที่เกิดขึ้นได้ ซึ่งแท้ที่จริงแล้ว เมื่อนอนด้วยความเหนื่อยล้า ก็เกิดการประสานกันระหว่างสารเคมีกับสภาพชีวเคมีของร่างกาย เกิดอาการกดหรือค้างทำให้ขยับเขยื้อนร่างกายไม่ไหว เนื่องจากขณะที่ตื่นอยู่ สมองทำงานอยู่ แต่ร่างกายขยับเขยื้อนไม่ไหว เหมือนมีใครมาคุมร่างกายอยู่ ผู้ที่เกิดอาการนี้จึงเชื่อมโยงว่ามีผีมาจับตัว ซึ่งที่แท้คือความไม่สัมพันธ์กันระหว่างสมองกับร่างกาย ซึ่งเป็นอาการชั่วครู่เท่านั้น
ผู้ที่ถูกผีอำส่วนใหญ่จะนอนอยู่บนเตียง มีเป็นส่วนน้อยที่จะโดนอำในท่านั่งหลับบนเก้าอี้ หรือท่าที่ไม่สบายนัก และมักจะเกิดกับคนที่นอนหงายมากที่สุด ระยะเวลานานตั้งแต่ 2-3 วินาที จนถึง 10 นาที โดยจะหายไปเอง หรือไม่ก็ผู้ที่ถูกผีอำพยายามเอาชนะอาการเอง หรือมีคนมาช่วยสะกิดปลุกให้ตื่นขึ้น
โดยมีอาการหลอนทางประสาทสัมผัสเกิดร่วม ได้แก่ หลอนว่าตัวลอยหรือบินได้ หรือเหมือนกำลังออกจากร่าง หมุนเคว้ง หลอนทางสัมผัสกาย เช่น มีใครมากดทับหน้าอก หรือ มีใครมาสัมผัสตัว หรือ ดึงตัวเอาไว้กับเตียง บางทีก็รู้สึกว่าผ้าคลุมเตียงเคลื่อนไหว บางคนก็โดนเขย่าตัว หรือ มีความเจ็บปวดเกิดขึ้น หลอนทางการได้ยิน เช่น ได้ยินเสียงย่างเท้า เสียงเคาะประตู เสียงหายใจ เสียงคุย เสียงกระซิบ เสียงฮัม เสียงหึหึ หลอนทางการมองเห็น เช่น เห็นหมอกควัน หรือ ความมืดครึ้ม เห็นเป็นร่างคน สัตว์ หรืออสุรกาย บางทีก็มีการโต้ตอบทั้งทางกายหรือวาจากับสิ่งที่เห็นนั้น อย่างเป็นเรื่องเป็นราว หลอนทางการได้กลิ่น เช่น ได้กลิ่นเครื่องหอม กลิ่นเหม็นสาบ เป็นต้น
วิธีการแก้อาการผีอำ คือ การทำจิตใจให้สบาย ผ่อนคลายก่อนนอน หรืออาจใช้ยาประเภทคลายเครียดเข้าช่วย และเมื่อเกิดอาการผีอำแล้วให้นอนเฉย ๆ สักพัก อาการจะหายไปเอง
คนึงครวญ

คนึงครวญ เป็นเพลงของวงดนตรีสุนทราภรณ์ ซึ่งประพันธ์ทำนองโดย หลวงสุขุมนัยประดิษฐ ประพันธ์คำร้องโดย แก้ว อัจฉริยะกุล ขับร้องครั้งแรกโดย เพ็ญศรี พุ่มชูศรี และได้รับการประพันธ์คำร้องเป็นภาษาอังกฤษ ชื่อเพลง My Heart's Calling You โดยสดใส วานิชวัฒนา (รองศาสตราจารย์สดใส พันธุมโกมล)
 คำร้อง : แก้ว อัจฉริยะกุล
 อยู่เดียวเปลี่ยวอกเอ๋ย ฉันเคยฟังเธอพร่ำ
 นั่งเคียงสดชื่นล้ำ หวานคำฉ่ำทรวงใน
 อกใจให้คิดถึง คนึงถึงเธอได้
 ฝากคำพร่ำกันไว้ เสียวใจให้รำพึง
 ยามนอนต้องถอนใจ หวงคู่ฤทัยตรึง
 ความรักให้ใจใฝ่ถึง ใจหวลคนึงทุกวัน
 ฝากคำพร่ำรำพึง คิดถึงตรึงตรามั่น
 โอ้เธออย่าลืมฉัน ทุกวันคนึงครวญ
 คำร้อง : สดใส วานิชวัฒนา
 My heart's calling you.
 For I miss you so,
 I'm lost when you're far.
 Sweetheart, don't you know.
 Are you dreaming, love?
 Are you feeling blue?
 My heart is aching, love.
 I'm longing for you.
 My heart is calling.
 My tears are falling.
 Don't leave me so alone.
 I miss your charms, my own.
 My lips need your kiss.
 Without you I'm blue.
 My life needs your love.
 My heart's calling you.
อักษรโรโงโรโง

อักษรโรโงโรโง (ราปานูอี:) มีจุดกำเนิดไม่แน่นอน ประชาชนบนเกาะอีสเตอร์อาจจะประดิษฐ์อักษรนี้หลังจากเห็นการเขียนของชาวสเปนที่เข้ามาถึงเกาะนี้เมื่อ พ.ศ. 2313 หรือก่อนหน้านั้น อักษรนี้ใช้มาจนถึง พ.ศ. 2403 หลังจากนั้น ความรู้เกี่ยวกับการใช้อักษรได้สูญไป ปัจจุบันชาวเกาะอีสเตอร์ใช้ภาษาสเปน และเขียนภาษาของตนด้วยอักษรละติน มิชชันนารีที่เข้ามาถึงเกาะอีสเตอร์เมื่อ พ.ศ. 2403 พยายามถอดความอักษรโรโงโรโงแต่ไม่ได้ผล 
คำว่าโรโงโรโงมีความหมายในภาษาราปานุยว่าบทสวด ค้นพบจารึกที่เขียนด้วยอักษรโรโงโรโงจำนวน 29 ชิ้น เขียนไว้บนแผ่นไม้โดยใช้ฟันฉลาม เศษหิน และกระดูกนกแก้ว ซึ่งมีการจารึกอักษรรวมกันถึง 14,000 ตัว จารึกที่บันทึกถ้อยคำที่ยาวที่สุดคือ ไม้เท้าแห่งซานติอาโกทำจากไม้ยาว 1.26 เมตร มีตัวอักษร 2,300 ตัว รองลงมาคือแผ่นจารึกทาฮัว ยาว 90.0 ซม. กว้าง 11.5 ซม. มีอักษร 1,825 ตัว ต้นกำเนิดของอักษรชนิดนี้มีนักวิชาการเสนอแนวคิดไว้สามประการคือ เริ่มต้นจากชาวโพลีเนเซียที่มาตั้งรกรากบนเกาะอีสเตอร์ ซึ่งตรงกับตำนานของเกาะอีสเตอร์ ชาวเกาะอีสเตอร์คิดอักขระนี้ขึ้นมาด้วยตัวเอง
หรืออักษรนี้ประดิษฐ์ขึ้นหลังชาวยุโรปมาถึงเกาะอีสเตอร์ และชาวเกาะนำอักษรของชาวยุโรปไปดัดแปลง
อักษรนี้ค้นพบครั้งแรกโดยมิชชันนารีชาวฝรั่งเศสเมื่อ พ.ศ. 2407 ในช่วง พ.ศ. 2403 – 2413 บาทหลวงซาอุสเซนแห่งตาฮิติได้ชักชวนให้ชาวเกาะอีสเตอร์ขับร้องบทสวดโรโงโรโงให้ฟังเพื่อจะได้นำไปทำปทานุกรม แต่ก็ยังผิดพลาดอยู่มาก
ลักษณะ.
มีสัญลักษณ์ 120 ตัว ส่วนมากเป็นรูปนก ปลา เทพเจ้า ต้นไม้ และรูปเรขาคณิตต่างๆ ใช้ในการรักษาโรค และการพยากรณ์โดยพ่อมดหมอผี ทิศทางการอ่านอักษรโรโงโรโงต่างจากอักษรอื่นคือบรรทัดแรกอยู่ล่างสุด อ่านจากซ้ายไปขวา บรรทัดที่สองให้กลับหัวจารึกก่อนแล้วอ่านจากซ้ายไปขวาทำเช่นนี้จนจบแผ่น วิธีการอ่านแบบนี้คล้ายอักษรอีทรัสกันในบางยุคและคล้ายอักษรที่พบในตีฮัวนาโกในเปรูด้วย
ภาษาเกมัก

ภาษาเกมัก หรือ ภาษาเอมา เป็นภาษาของชนกลุ่มน้อยราว 50,000 คน ในภาคกลางตอนเหนือของเกาะติมอร์ อาศัยอยู่ในเขตเทศบาลโบโบนารูในติมอร์-เลสเต และจังหวัดนูซาเติงการาตะวันออกในอินโดนีเซีย จัดอยู่ในกลุ่มมาลาโย-โพลินีเซียตะวันออกตอนกลาง สาขาติมอร์ ใกล้เคียงกับภาษาโตโจเดเดและภาษามัมไบ เป็นภาษาประจำชาติภาษาหนึ่งของติมอร์-เลสเตนอกเหนือจากภาษาเตตุนและภาษาโปรตุเกสที่เป็นภาษาราชการ ปัจจุบัน จำนวนผู้พูดภาษานี้เริ่มลดลง
ภาษามัมไบ

ภาษามัมไบ ภาษามัมแบ หรือ ภาษามันแบ เป็นภาษาของชนกลุ่มน้อยในติมอร์-เลสเต มีผู้พูดราว 80,000 คน พบมากในเขตเทศบาลดิลี ไอนารู และมานูฟาฮี รวมทั้งชาวติมอร์ในออสเตรเลีย จัดอยู่ในกลุ่มมาลาโย-โพลินีเซียตะวันออกตอนกลาง สาขาติมอร์ ใกล้เคียงกับภาษาโตโจเดเดและภาษาเกมัก เป็นภาษาประจำชาติภาษาหนึ่งของติมอร์-เลสเต นอกเหนือจากภาษาเตตุนและภาษาโปรตุเกสที่เป็นภาษาราชการ
ภาษาฟาตาลูกู

ภาษาฟาตาลูกู (หรือ ภาษาดากากา ภาษาดาโกดา ภาษาดากาดา) เป็นภาษากลุ่มปาปัวที่มีผู้พูดจากชาวฟาลาตูกูประมาณ 37,000 คนในพื้นที่ทางตะวันออกของประเทศติมอร์-เลสเต โดยเฉพาะในบริเวณรอบ ๆ Lospalos ภาษานี้เป็นภาษากลุ่มติมอร์–อาโลร์–ปันตาร์ ซึ่งรวมภาษาที่มีผู้พูดทั้งในประเทศติมอร์-เลสเตและภูมิภาคใกล้เคียงของอินโดนีเซีย ญาติที่ใกล้ชิดของภาษานี้คือ Oirata ซึ่งมีผู้พูดบนเกาะกีซาร์ในหมู่เกาะโมลุกกะ ประเทศอินโดนีเซีย ภาษานี้ได้รับสถานะภาษาประจำชาติตามรัฐะรรมนูญ
อภิเชษฐ์ พุฒตาล

อภิเชษฐ์ พุฒตาล (10 สิงหาคม 2521) อดีตนักฟุตบอลชาวไทยเล่นในตำแหน่งกองหลัง เคยได้ร่วมเล่นในฟุตบอลทีมชาติเยาวชน 17 ปี (บอลโลกรอบสุดท้าย) และปรีโอลิมปิก ปัจจุบันเป็นผู้ช่วยผู้ฝึกสอนให้กับโปลิศ เทโร
อภิเชษฐ์จบการศึกษาระดับปริญญาโท ปัจจุบันทำงาน นบท.4 ฝ่ายสื่อสารโทรคมนาคม (ฝสค.) ส่วนกลาง
ประวัติ.
อภิเชษฐ์ พุฒตาล หรือ เปิ้ล เกิดวันที่ 10 สิงหาคม 2521 ที่อำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการจบชั้นประถมศึกษาที่โรงเรียนสามัคคีบำรุง และเรียนต่อชั้น ม.1 - ม.2 ที่โรงเรียนราชประชาสมาสัย ฝ่ายมัธยม รัชดาภิเษก ในพระบรมราชูปถัมภ์ก่อนจะได้รับทุนเรียนชั้น ม.3 ที่โรงเรียนปานะพันธ์วิทยา กรุงเทพมหานคร และเรียนที่โรงเรียนนี้จนจบชั้น ม.6 จากนั้นจึงได้เข้ามาศึกษาต่อที่คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์จนจบปริญญาตรี และศึกษาต่อปริญญาโทสาขาบริหารองค์การและการจัดการที่มหาวิทยาลัยศรีปทุม
อภิเชษฐ์ เป็นนักเตะเยาวชนของสโมสรราชประชาตั้งแต่อายุ 16 ปี เดิมทีเล่นเป็นมิดฟิลด์ตัวรับโดยลงเล่นฟุตบอลเยาวชนควีนส์คัพถึง 3 ปีด้วยกัน และหลังจากที่มีผลงานโดดเด่นจึงทำให้ติดทีมชาติไทยชุดอายุไม่เกิน 16 ปี ซึ่งมีชาญวิทย์ ผลชีวินเป็นกุนซืออยู่ในตอนนั้นจึงได้ปรับเปลี่ยนตำแหน่งมาเล่นเป็นแบ็คขวาและเล่นตำแหน่งนี้เรื่อยมา ก่อนจะเลื่อนขึ้นมาเล่นทีมชาติไทยชุดอายุไม่เกิน 17 ปี,19 ปีและชุดอายุไม่เกิน 23 ปีในปรีโอลิมปิก 
ในปีพ.ศ. 2540 อภิเชษฐ์ ได้ขึ้นมาเล่นให้ทีมชุดใหญ่ของราชประชาเป็นครั้งแรกในสมัยที่มี สุทิน ไชยกิตติ เป็นกุนซือและยึดตำแหน่งตัวจริงได้ในปี 2541 มีผลงานกับทีมคือได้รองแชมป์ควีนส์คัพปี 2542 ก่อนจะย้ายไปร่วมทีมพนักงานยาสูบในปี พ.ศ. 2546 และติดทีมชาติชุดใหญ่ในที่สุด การสูญเสียอภิเชษฐ์ไปทำให้ราชประชาตกชั้นจากลีก ดิวิชั่น 1
อภิเชษฐ์ ย้ายทีมอีกครั้งในปี 2547 โดยไปร่วมทีมการไฟฟ้าส่วนภูมิภาคเป็นกำลังสำคัญของทีมพร้อมกับพาทีมเลื่อนชั้นไปเล่นไทยแลนด์พรีเมียร์ลีกในฐานะรองแชมป์ดิวิชั่น 1ปี2547 แต่ในเลกที่ 2 ของฤดูกาล 2550 อภิเชษฐ์ ก็ย้ายทีมอีกครั้งคราวนี้ย้ายไปร่วมทีมรัตนบัณฑิต-หลักทรัพย์ในดิวิชั่น 1แต่ก็ยังเป็นสมาชิกทีมชาติไทยชุดเอเชี่ยนคัพ ปี 2550,คิงส์คัพ ปี 2550และฟุตบอลโลกรอบคัดเลือกปี 2551 และต่อมาได้ย้ายไปอยู่บีอีซี เทโรศาสนและค้าแข้งกับอาร์มี่ ยูไนเต็ดเป็นสโมสรสุดท้าย ถึงแม้ อภิเชษฐ์ จะมีอายุมากแต่ก็มีความสามารถพิเศษ คือ การสปีตความเร็วในการวิ่ง โดยมักจะโดนนักข่าวกีฬาแซวเล่นๆว่า "เด็กอายุ 18 ยังอาย" เมื่อครั้งเปิดฤดูกาล ไทยพรีเมียร์ลีก 2555 
อภิเชษฐ์ เป็นผู้ช่วยผู้ฝึกสอนให้กับ สโมสรฟุตบอลโปลิศ เทโร แต่เนื่องจาก รังสรรค์ วิวัฒน์ชัยโชค ต้องเดินทางไปอบรมโปรไลเซนต์ ที่ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 22 มิถุนายน - 13 กรกฎาคม 2562 ทำให้เขาขึ้นมาเป็นผู้ฝึกสอนแทนเป็นการชั่วคราว
ธนัญชัย บริบาล

ธนัญชัย บริบาล (3 ตุลาคม 2515 -) นักฟุตบอลชาวไทยเล่นในตำแหน่งกองกลาง ให้กับสโมสรฟุตบอลการไฟฟ้าส่วนภูมิภาค ได้ร่วมเล่นในฟุตบอลทีมชาติไทยตั้งแต่ปี 2540 และเล่นในทีมชาติชุดใหญ่
ปัจจุบันเป็นผู้ช่วยผู้ฝึกสอนของสโมสรฟุตบอลลูกพ่อขุน ยูไนเต็ด
ประวัติ.
ธนัญชัยจบการศึกษาระดับปริญญาตรี และเลิกเล่นฟุตบอลเนื่องจากมีปัญหาเกี่ยวกับหัวใจ ปัจจุบันทำงานนิติกร 4 กฟภ.ส่วนกลาง
โอมาร์ ซิโบริ

เอนรีเก โอมาร์ ซีโบรี (2 ตุลาคม ค.ศ. 1935 - 17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2005) เป็นกองหน้าชาวอาร์เจนไตน์ แฟนบอลเรียนเขาว่า "El Cabezón" หรือเจ้าหัวโต เมื่ออายุ 17 ปี ซิวอรี่ได้กลายเป็นนักฟุตบอลอาชีพแล้ว โดยเขาเล่นให้กับทีมริเวอร์ เพลทเป็นทีมแรก เขาได้แชมป์ฟุตบอลลีกของอาร์เจนติน่าร่วมกับริเวอร์ เพลทในปี 1955 และ 1956ด้วย
ทีมชาติอาร์เจนติน่า.
ซิวอรี่ติดทีมชาติอาร์เจนติน่า 18 ครั้ง ทำได้ทั้งหมด 9 ประตู เขาช่วยให้ทีมชาติอาร์เจนติน่าได้แชมป์ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติ อเมริกาใต้ในปี 1957 ซึ่งจัดขึ้นที่กรุงลิม่า เมื่อหลวงของประเทศเปรู ทีมชุดนั้นมีกองหน้าฝีเท้าดีหาตัวจับยากมากมาย นอกจากซิวอรี่แล้วยังมี คอร์แบตต้า, มาสโช่, อังเจลิลโล่ และครูซ พวกเขาได้รับฉายาว่า "caras sucias" ซึ่งถ้าแปลตรงๆตามตัวอักษรในภาษาสเปนจะแปลว่า พวกหน้าสกปรก (dirty faces) แต่ที่จริงนั้นแฟนบอลตั้งในให้มีความหมายล้อเลียนตลกๆ เพราะตอนที่พวกเขาลงเล่นนั้นน่าตลก เลอะเทอะเหมือนเด็กซนๆ
ประวัติอาชีพ.
ยูเวนตุสยอมจ่ายเงิน 10 ล้านเปโซ (อาร์เจนติน่า) แลกกับตัวซิวอรี่มาอยู่กับทีมในปี 1957 ระหว่างเล่นให้กับยูเวนตุส เขาพาทีมประสบความสำเร็จมากมาย โดยได้แชมป์ลีกสูงสุดของอิตาลีที่เรียกว่า ลีก แชมเปี้ยนชิพ (หรือกัลโช่ เซเรีย อาปัจจุบัน) 3 ครั้ง คือในปี 1958, 1960 และ 1961 นอกจากนี้ยังได้แชมป์อิตาเลียน คัพอีก 2 ครั้งในปี 1959 และ 1960 ซิวอรี่เล่นให้กับยูเวนตุสจนถึงปี 1965 รวมแล้วเขาลงเล่นให้ยูเวนตุสทั้งสิ้น 253 นัด ยิงได้ถึง 167 ประตู มากเป็นอันดับ 4 ตลอดกาลของสโมสรอีกด้วย หลังจากเล่นให้กับยูเวนตุสเกือบ 10 ปี เขาก็เซ็นสัญญาย้ายไปอยู่กับนาโปลี และช่วยนาโปลีได้อันดับสองในลีกถึง 2 ครั้งอีกด้วย เขาอำลาสนามในปี 1969 และเดินทางกลับบ้านเกิด จากนั้นหวนคืนสนามอีกครั้งในฐานะโค้ชทีมริเวอร์ เพลท, โรซาริโอ เซ็นทรัล, เอสตูดิอันเตส เดอ ลา พลาต้า, เบเลซ ซาร์สฟิลลด์ และก้าวขึ้นสู่ตำแหน่งโค้ชทีมชาติอาร์เจนติน่าในปี 1974
ทีมชาติอิตาลี.
หลังจากได้ย้ายมาค้าแข้งในอิตาลีแล้ว ซิวอรี่ได้รับการยกเว้นไม่ต้องเล่นให้ทีมชาติอาร์เจนตินาจากรัฐบาลของอาร์เจนติน่าเอง เขาเปลี่ยนมาเล่นให้กับทีมชาติอิตาลีแทน โดยลงสนามในนามทีมชาติอิตาลีนัดแรกในเดือนเมษายน 1961 รวมแล้วเข้ายิงให้ทีมชาติอิตาลี 8 ลูก จากการลงเล่นเพียง 9 นัด
รางวัล.
ซิวอรี่ได้รับรางวัลนักฟุตบอลยอดเยี่ยมแห่งปีของทวีปยุโรป ("Ballon d'or") ในปี 1961 นอกจากนี้ยังได้รับการคัดเลือกให้เป็น 1 ใน 125นักเตะที่ดีที่สุดที่ยังมีชีวิตอยู่ เช่นเดียวกับนักเตะอย่างเปเล่เนื่องในโอกาสครบรอบ 100 ปี ของฟีฟ่าในเดือนมีนาคม 2004 อีกด้วย น่าเสียดายที่เขาเสียชีวิตลงเมื่อปี 2005 ด้วยโรคมะเร็งตับในวัย 69 ปี
โลเรนโซ บุฟฟอน

โลเรนโซ บุฟฟอน (เกิดวันที่ 19 ธันวาคม ค.ศ. 1929) เป็นอดีตผู้รักษาประตูทีมชาติอิตาลี โดยรับใช้ชาติไปทั้งสิ้น 16 นัด ในระดับสโมสร เขาเล่นให้กับอินเตอร์มิลาน 3 ฤดูกาลด้วยกัน รวมทั้งสิ้น 89 นัด ได้แชมป์สกูเดตโต (ลีกสูงสุด) 1 สมัยในปีสุดท้ายที่เข้าอยู่กับสโมสร (1962–1963) หลังจากนั้นเขายังเคยเล่นให้กับคู่ปรับร่วมเมืองอย่างมิลานอีกด้วย
บุฟฟอนได้รับการยกย่องอย่างกว้างขวางว่าเป็นหนึ่งในผู้รักษาประตูที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในยุคของเขา และถือเป็นหนึ่งในผู้รักษาประตูที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของอิตาลี เขาได้รับเลือกเป็นตัวแทนทีมรวมดาราของฟีฟ่าร่วมกับเลฟ ยาชินในคริสต์ทศวรรษ 1960
ชีวิตส่วนตัว.
เขามีความเกี่ยวข้องกับจันลุยจี บุฟฟอน อดีตผู้รักษาประตูมือ 1 ของทีมชาติอิตาลี โดยเขาเป็นลูกพี่ลูกน้องกับปู่ของจันลุยจี
เชซาเร มัลดีนี

เชซาเร มัลดีนี (5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1932 – 3 เมษายน ค.ศ. 2016) เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวอิตาลี ผู้ซึ่งเคยเล่นให้กับเอซีมิลานเป็นส่วนใหญ่
ประวัติ.
เซซาเร มัลดีนีลูกชายของอัลบีโน มัลดีนี กะลาสีเรือเกิดที่เมืองตรีเยสเตในแคว้นปกครองตนเองฟรียูลี-เวเน็ตเซียจูเลีย ครอบครัวของเขามีเชื้อสายสโลวีเนีย เขาแต่งงานกับมาเรีย ลุยซา (1939–2016) ในปี ค.ศ. 1962 ทั้งคู่มีลูกด้วยกัน 6 คน ได้แก่ ลูกชาย 3 คน และลูกสาว 3 คน ลูกชายคนหนึ่งของเขาคือเปาโลก็ประสบความสำเร็จในอาชีพนักฟุตบอลในฐานะกองหลังกับมิลานเช่นกัน
เขาคว้าแชมป์ยูโรเปียนคัพร่วมกับมิลานในปี ค.ศ. 1963 หลังจากเลิกเล่น เขาเป็นผู้ช่วยผู้จัดการทีมชาติอิตาลีชุดแชมป์โลกปี 1982 จากนั้นได้ผันตัวไปคุมทีมชาติชุดอายุไม่เกิน 21 ปี อยู่ถึง 10 ปี ระหว่างนั้น เขาพาทีมเป็นแชมป์ยุโรปได้ถึง 3 ครั้ง 3 ครา ด้วยผลงานที่เข้าตากรรมการ เขาได้รับเชิญให้ขึ้นแท่นกุมบังเหียนทีมชาติชุดใหญ่เป็นครั้งแรก และพาทีมเข้าไปเล่นฟุตบอลโลกปี ค.ศ. 1998 รอบสุดท้ายได้สำเร็จ โดยทีมชุดนั้นนำโดยกัปตันทีมคือ เปาโล มัลดีนี ลูกชายของตนเอง ผลงานในรายการนี้คือรอบ 8 ทีมสุดท้ายซึ่งพ่ายต่อฝรั่งเศสเจ้าภาพและแชมป์ในท้ายที่สุดไปในการยิงจุดโทษตัดสิน หลังจากเสมอกันในเวลา หลังจากจบรายการแข่งขันก็ลาออกจาตำแหน่งเนื่องจากโดนสื่อวิพากษ์วิจารณ์การทำทีมว่าเน้นเกมรับมากเกินไป
มัลดีนีกลับมาจับงานคุมทีมอีกครั้ง คราวนี้รับงานคุมทีมชาติปารากวัยในทวีปอเมริกาใต้ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2002
มัลดีนีเสียชีวิตในวันที่ 3 เมษายน ค.ศ. 2016
หนังสือลามก

หนังสือลามก หรือ หนังสือโป๊ เป็นหนังสือที่สื่อออกทางด้านกามารมณ์หรือ เพศ ทั้งภาพและเนื้อหา ซึ่งส่วนใหญ่มีการแสดงภาพเปลือยกาย ภาพการร่วมเพศ เนื้อหาที่อ่านแล้วกระตุ้นอารมณ์ทางเพศ เป็นต้น ถึงแม้ว่าจะนิยมเรียกว่าเป็นหนังสือ แต่หนังสือโป๊ส่วนใหญ่จะอยู่ในรูปแบบของนิตยสาร หรือหนังสือภาพ ในบางสื่อมีการเรียก นิตยสารผู้ชาย
ในประเทศไทย.
"หนังสือลามก" เล่มแรกนั้นน่าจะได้แก่ พระตำหรับโยนี พิมพ์ขึ้นใน ร.ศ. 126 เพียง 200 ฉบับ และมีไว้สำหรับชนชั้นสูงในเวลานั้น เนื้อหาอ้างว่านำมาจากตำราของผู้ที่ได้เคยไปอินเดียและได้ศึกษาว่าด้วยความสัมพันธ์ระหว่างคุณลักษณะของร่างกายกับโชคชะตา การกล่าวถึงอวัยวะเพศหญิงและชาย เพื่อจำแนกลักษณะที่จะนำไปสู่ชะตากรรมที่แตกต่างกัน 
หนังสือปกขาว.
ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง หนังสือลามกพบทั่วไปในท้องสนามหลวง โดยขึ้นหน้าปกเป็นรูปผู้หญิงฝรั่งพิมพ์สีเดียว เรียกกันติดปากว่า หนังสือปกขาว
หนังสือลามกที่พิมพ์จำหน่ายในประเทศไทยช่วงยุค 90 ที่รู้จักกันดี เช่น นวลนาง, เพ็ญพักตร์, ไทยเพลย์บอย, เปิดบริสุทธิ์ และมีหนังสือลามกสำหรับเกย์ เช่น นีออน
ไทแดง

ชาวไทแดง  เป็นพวกเดียวกับชาวไทดำ คือไทเดิมนั้นเอง ผิดกันแต่ประเพณีการแต่งกาย คือชาวไทแดงทั่วไปแต่งกายด้วยเสื้อผ้าสีน้ำเงินแก่ (สีน้ำเงินเป็นสีประจำชาติของไทมาแต่อดีต การแต่งกายด้วยสีน้ำเงินแก่ ทำให้ทราบทันทีว่าเป็นคนไท เพราะจีนตามปกติแต่งดำ ญวนแต่งน้ำตาล) ไทแดงชอบมีเครื่องประดับเสื้อผ้า เป็นลูกไม้หรือเป็นลวดลายสีแดง จึงถูกเรียกว่าไทแดง
อำเภอพระนครศรีอยุธยา

พระนครศรีอยุธยา เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา เป็นศูนย์กลางการบริหารศูนย์กลางธุรกิจของจังหวัดพระนครศรีอยุธยาเดิมชื่อว่า อำเภอรอบกรุง จัดตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2440 ต่อมาในสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้เปลี่ยนชื่อ เป็น อำเภอกรุงเก่า ซึ่งในประกาศนี้กระทรวงมหาดไทยได้ระบุว่า "เปลี่ยนชื่ออำเภอรอบกรุง เป็น อำเภอรอบกรุง" ในอีก 7 วันต่อมาได้แก้ไขให้ถูกต้องเป็น "เปลี่ยนชื่ออำเภอรอบกรุง เป็น อำเภอกรุงเก่า" และเปลี่ยนชื่ออีกครั้งหนึ่งในสมัยจอมพลแปลก พิบูลสงคราม พ.ศ. 2500 จากอำเภอกรุงเก่า เป็น "อำเภอพระนครศรีอยุธยา" ซึ่งเป็นชื่อในปัจจุบัน
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอพระนครศรีอยุธยาตั้งอยู่ทางตอนกลางของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังนี้
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
พื้นที่อำเภอพระนครศรีอยุธยาแบ่งเขตการปกครองย่อย เป็น 21 ตำบล แต่ละตำบลแบ่งออกเป็น หมู่บ้าน รวม 113 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
พื้นที่อำเภอพระนครศรีอยุธยา ประกอบด้วยองค์การปกครองส่วนท้องถิ่น 15 แห่ง ได้แก่
การคมนาคม.
ทางราง.
อำเภอพระนครศรีอยุธยามีสถานีรถไฟสองแห่งได้แก่สถานีอยุธยาในตำบลหอรัตนไชย และสถานีบ้านม้าในตำบลบ้านเกาะอยู่ถัดจากสถานีอยุธยาไปทางทิศเหนือ ทั้งสองสถานีเป็นส่วนหนึ่งของรถไฟทางไกลสายเหนือและตะวันออกเฉียงเหนือ
จานดาวเทียม

จานดาวเทียม หรือจานรับสัญญาณดาวเทียมหมายถึง สายอากาศชนิดหนึ่งซึ่งออกแบบเฉพาะเพื่อให้เหมาะสมกับการรับสัญญาณจากดาวเทียม ที่ลอยอยู่ในอวกาศและส่งสัญญาณกลับลงมายังพื้นโลก โดยทั่วไปมักมีรูปทรงเป็นรูปจานโค้งแบบพาราโบลา เพื่อให้เกิดการรวมและสะท้อนสัญญาณอย่างมีประสิทธิภาพ พื้นผิวสำหรับของจานรับสัญญาณสามารถเป็นได้ทั้งพื้นผิวแบบทึบ และพื้นผิวแบบโปร่ง ซึ่งพื้นผิวแบบทึบลมจะไม่สามารถผ่านได้จึงต้านลมมากกว่าแบบโปร่ง
ขนาดของจานรับสัญญาณดาวเทียมขึ้นอยู่กับปัจจัยที่สำคัญสองประการ
ถ้าอัตราส่วนระหว่างสัญญาณจากดาวเทียมกับสัญญาณรบกวนมีค่ามากเท่าใด ขนาดของจานก็จะเล็กมากเท่านั้น สัญญาณรบกวนมีที่มาได้ 3 ทางหลัก ๆ คือ
โดยปกติแล้วกำลังสัญญาณจากดาวเทียมจะมีค่าต่ำมาก จึงต้องได้รับการขยายสัญญาณจากอุปกรณ์ที่เรียกว่า แอลเอ็นบี (LNB)
ซึ่งปัจจุบันในประเทศไทยมีจานดาวเทียมหลากหลายยี่ห้อ เช่น ไทยแซท ไอเดียแซท เคเอสทีวี พีเอสไอ ไอพีเอ็ม ดีทีวี จีเอ็มเอ็มแซท ลีโอเทค คิวแซท ทรูวิชั่น ซีทีเอช ฯลฯ ซึ่งมีทั้งแบบ Free To Air และแบบบอกรับสมาชิก
จานดาวเทียมระบบ C-Band.
จานดาวเทียมลักษณะโปร่งคล้ายตะแกรงอะลูมิเนียมชุบดำหรือที่เรียกว่าจานดำ C-Bandจะส่งคลื่นความถี่กลับมายังโลกอยู่ในช่วงความถี่ 3.4 - 4.2 GHz ซึ่งจะมีฟุตปริ้นท์ ที่มีขนาดกว้าง ครอบคลุมพื้นที่ การให้บริการได้หลายประเทศ เช่น ของดาวเทียมไทยคม 2/5 พื้นที่ให้บริการ คือทวีปเอเซีย และยุโรปบางส่วน
ข้อดี
การเพิ่มจุดรับชมสามารถทำได้ง่ายเนื่องจากรีซีฟเวอร์ระบบราคาไม่แพง
ติดตั้งครั้งเดียวจบไม่มีค่าใช้จ่ายรายเดือน เพราะเป็นช่องฟรีทีวี
ข้อเสีย
ขนาดใหญ่ใช้พื้นที่ในการติดตั้ง
จานดาวเทียมระบบ KU-Band.
จานสี KU-Band ก็คือ จานดาวเทียมอีกชนิดหนึ่งที่มีลักษณะทึบ โดยจะมีขนาดตั้งแต่ 35 cm., 60 cm. และ 75 cm.จะส่งคลื่นความถี่ 10 - 12 GHz สูงกว่าความถี่ C-Band สัญญาณที่ส่งจะครอบคลุมพื้นที่ได้น้อย จึงเหมาะสำหรับการส่งสัญญาณเฉพาะภายในประเทศ
ข้อดี
มีขนาดเล็กติดตั้งง่ายใช้พื้นที่ติดตั้งน้อย
รายการช่องจะมีมาก และจะมีการผลิตช่องรายการเพิ่มอยู่ตลอดเวลา
การเคลื่อนย้ายจารดาวเทียมทำได้ง่าย
ข้อเสีย
ไม่สามารถรับชมรายการได้ในขณะที่ฝนตกหนักหรือขณะที่ท้องฟ้าครื้มมากๆ
ความแตกต่างระหว่าง C-Band กับ KU-Band.
สัญญาณที่ส่งลงมา จากดาวเทียมที่สามารถรับในประเทศไทย ปัจจุบัน จะมีอยู่ 2 ระบบ คือ ระบบ C-Band และ KU-Band
ระบบ C-Band จะส่งคลื่นความถี่กลับมายังโลกในช่วงความถี่ 3.4-4.2 GHz แบบนี้จะมีฟุตปริ้นกว้างสามารถส่งสัญญาณครอบคลุมพื้นที่ได้หลายประเทศ ซึ่งสัญญาณดาวเทียมที่รับได้ จากต่างประเทศ ส่วนใหญ่จะเป็นระบบนี้ แต่เนื่องจากสัญญาณครอบคลุมพื้นที่กว้าง ความเข้มสัญญาณจะต่ำ จึงต้องใช้จานขนาด 4-10 ฟุต รับสัญญาณ ภาพจึงจะชัด (รายการส่วนใหญ่เป็นฟรีทีวีของแต่ละประเทศ และส่วนมากสามารถรับชมได้โดยไม่มีค่าใช้จ่ายรายเดือน)
ระบบ KU-Band จะส่งคลื่นความถี่กลับมายังโลกในช่วงความถี่ 10-12 GHz สัญญาณที่ส่งครอบคลุมพื้นที่ได้น้อย ใช้กับการส่งสัญญาณภายในประเทศ ส่วนใหญ่ใช้กับระบบการให้บริการ เคเบิลทีวี ภายในประเทศ ความเข้มสัญญาณจะสูง จึงใช้จานขนาดเล็ก 35-75 ซม. เช่น UBC (การรับทีวีผ่านดาวเทียมในระบบ KU-Band ส่วนใหญ่ต้องสมัครสมาชิกจึงจะรับชมได้)
 ตอบว่าได้แต่ในทางกลับกันจะเอาจาน Ku-Band มารับสัญญาณ C-Band ไม่ได้ นอกจากจะใช้จานขนาดใหญ่จริง ๆ 
ข้อควรรู้เพิ่มเติม คือ ระบบ Ku-Band เป็นระบบที่ส่งสัญญาณด้วยความถี่สูง ซึ่งจะมีปัญหาการรับสัญญาณในขณะฝนตกหนัก การเพิ่มขนาดใบจานอาจช่วยได้บ้างแต่ถ้าฝนตกหนัก เมฆหนาทึบ จะรับสัญญาณไม่ได้ ในขณะที่ C-Band จะเหนือกว่าตรงที่ไม่มีปัญหาขณะฝนตก
ปนาลี

ปนาลี หรือ การ์กอยล์  ความหมายของปนาลีทางสถาปัตยกรรมหมายถึงหินที่แกะเป็นรูปอัปลักษณ์  ยื่นออกไปจากสิ่งก่อสร้างที่มีรางและช่องให้น้ำจากหลังคาไหลห่างจากตัวสิ่งก่อสร้าง
คำว่า “gargoyle” มาจากภาษาฝรั่งเศสว่า “gargouille” ซึ่งแปลว่าคอหอย ซึ่งมาจากภาษาละติน “gurgulio, gula” หรือคำที่มีรากมาจาก “gar” ที่แปลว่า กลืน ซึ่งคล้ายเสียงน้ำไหลในท่อ (ตัวอย่าง: ภาษาสเปน “garganta” แปลว่าคอหอย จึงใช้คำว่า “garganta” สำหรับ “gargoyle”) 
รูปอัปลักษณ์ที่มิได้ใช้เป็นรางน้ำแต่ใช้เป็นสิ่งตกแต่ง ตามภาษาสามัญก็ยังเรียกว่าปนาลี ถึงแม้ว่าทางสถาปัตยกรรมจะแยกการใช้ระหว่างคำว่าปนาลี และคำว่ารูปอัปลักษณ์ ปนาลีจะเป็นคำที่ใช้สำหรับรูปอัปลักษณ์ที่ใช้เป็นรางน้ำ และคำว่ารูปอัปลักษณ์จะหมายถึงรูปสลักที่มิได้ใช้เป็นรางน้ำ
ปนาลีจะเป็นรูปสลักตามมุมต่าง ๆ ของสถาปัตยกรรมในแบบกอธิคในยุโรป โดยมากจะสลักเป็นรูปมังกรหรือปีศาจในท่วงท่าต่าง ๆ โดยท่าที่รู้จักมากที่สุดคือท่านั่งยอง ๆ ตามองไปทางข้างหน้า
ปนาลีเชื่อว่าเดิมเป็นมังกร ชาวยุโรปในยุคกลางเชื่อว่าการ์กอยล์เมื่อตอนกลางวันจะเป็นรูปสลัก ตกกลางคืนจะกลายร่างเป็นมังกรบินไปทั่วหมู่บ้านหรือเมืองที่อาศัย เพื่อปกป้องดูแลมิให้มีสิ่งชั่วร้ายต่าง ๆ เข้ามารังควาน
เทอราพิน

เทอราพิน หรือ เทอพินนี  เป็นเต่าชนิดหนึ่งปรากฏอยู่ในนิทาน เทอราพินเป็นเต่าเจ้าอารมณ์ เจริญอาหาร และเกียจคร้าน ด้วยลักษณะดังกล่าวทำให้ภาพวาดประกอบหนังสือนิทานเด็กมักวาดเทอราพินให้มีขนาดใหญ่กว่าเต่าทั่ว ๆ ไป มีพุงยื่น และคางสั้น แต่ทั้งนี้ เทอราพินเป็นเต่าที่มีหน้าตาน่ารักกว่าเต่าปรกติทั่ว ๆ ไป 
สำหรับนิทานปรัมปราของชาวเธอราแลนด์ เต่าเทอราพินเป็นตัวเอก โดยเป็นภรรยาของเจ้าเทอราเทน เต่าผอมเกร็ง และมักมีปากเสียงกันอยู่บ่อย ๆ เทอราพินมักอ้างตนว่าเป็นเต่ากินผัก แต่จริง ๆ แล้วชอบเนื้อสัตว์มากกว่าพืช และมักกินเป็นปริมาณมากกว่าเต่าปกติ
อาหารเลี้ยงเชื้อ

อาหารเลี้ยงเชื้อ  หมายถึง อาหารทั้งชนิดเหลวและแบบแข็ง (ใส่วุ้น) เพื่อสนับสนุนการเจริญเติบโตของจุลินทรีย์หรือเซลล์ หรือพืชขนาดเล็กเช่น มอส ("Physcomitrella patens") อาหารเลี้ยงเชื้อมีหลายชนิดซึ่งจะใช้เลี้ยงจุลินทรีย์หรือเซลล์ต่างชนิดกัน
อาหารเลี้ยงเชื้อควรมีลักษณะดังนี้คือ มีธาตุอาหาร และความเข้มข้นที่เหมาะสมกับการเจริญเติบโตของจุลินทรีย์ มีค่าความเป็นกรดด่าง (พีเอช) ที่เหมาะสมกับการเจริญเติบโตของจุลินทรีย์ ปราศจากสารพิษ ที่มีผลต่อการเจริญเติบโตของจุลินทรีย์ ต้องไม่มีสิ่งมีชีวิตใดๆ อยู่ในอาหารเลี้ยงเชื้อ
ชนิดของอาหารเลี้ยงเชื้อ.
อาหารเลี้ยงเชื้อที่รู้จักทั่วไปสำหรับจุลินทรีย์คือ "nutrient broths" (อาหารเหลว) หรือ "LB medium" ("Lysogeny Broth") อาหารเหลวถูกทำให้เป็นอาหารแข็งด้วยการเติมวุ้นแล้วเทลงในจานเพาะเชื้อ (Petri dish) แล้วปล่อยให้แข็ง แล้วจึงนำไปเลี้ยงจุลินทรีย์ มีแบคทีเรียน้อยมากที่ย่อยสลายวุ้นได้ แบคทีเรียจึงเจริญเป็นโคโลนีบนอาหารแข็ง ถ้าในอาหารเหลว จุลินทรีย์จะเจริญในลักษณะคอลลอยด์ในอาหารเหลว
Minimal media.
Minimal mediumประกอบด้วย แหล่งคาร์บอนสำหรับการเจริญของแบคทีเรีย เช่นกลูโคสหรืออื่นๆ ธาตุอาหารที่เหมาะสมกับแบคทีเรียแต่ละสปีชีส์ เช่น แมกนีเซียม ไนโตรเจน ฟอสฟอรัส และกำมะถัน อาหารบางชนิดจะเพิ่มกรดอะมิโนหรืออื่นให้เหมาะสมกับสายพันธุ์เฉพาะ
Selective media.
"Selective media" ใช้สำหรับการเจริญของจุลินทรีย์เฉพาะชนิด เช่นจุลินทรีย์ที่ทนทานต่อยาปฏิชีวนะ จะเติมยาปฏิชีวนะชนิดนั้นลงในอาหารเพื่อไม่ใช้เซลล์ชนิดอื่นเจริญได้ ถ้าสำหรับเซลล์ยูคาริโอตมักจะมี neomycin เพื่อใช้คัดเลือกเซลล์ที่ได้รับพลาสมิดที่มี neomycin resistance gene ตัวอย่างของอาหารกลุ่มนี้ได้แก่
Differential media.
ใช้คัดแยกชนิดของจุลินทรีย์ ด้วยลักษณะทางชีวเคมีของจุลินทรีย์เมื่อเจริญในอาหารที่มีธาตุอาหารพิเศษหรืออินดิเคเตอร์ เช่น neutral red, phenol red, eosin y, หรือ methylene blue ตัวอย่างเช่น
Transport media.
ใช้สำหรับวัตถุประสงค์ต่อไปนี้
ตัวอย่างเช่น 
Enriched media.
ประกอบด้วยธาตุอาหารที่สนับสนุนการเจริญของสิ่งมีชีวิต ใช้เพื่อเก็บเกี่ยวจุลินทรีย์หลายชนิดในตัวอย่าง Blood agar เป็น enriched medium สำหรับตัวอย่างเลือด Chocolate agar ซึ่งเติมเลือดที่ได้รับความร้อน (40-45 °C)จนเป็นสีน้ำตาล เป็น enriched medium เช่นกัน
กองกำลังเดลตา

ชุดปฏิบัติการรบพิเศษ – เดลตา ที่ 1 (ส่งทางอากาศ) (1st SFOD–D) หรือชื่อหน่วยที่รู้จักโดยทั่วไปว่า กองกำลังเดลตา, กองรบประยุกต์ และ กองกำลังเฉพาะกิจสีเขียว  เป็นหน่วยภารกิจพิเศษของหน่วยบัญชาการปฏิบัติการพิเศษของสหรัฐอเมริกา (USSOCOM หรือ United States Special Operation Command) และเป็นส่วนเสริมของกองทัพบกสหรัฐของกองบัญชาการร่วมปฏิบัติการพิเศษ (JSOC หรือ Joint Special Operations Command)
ก่อตั้งโดย ร้อยเอกชาร์ลส์ อัลวิน เบ็กวิธ มีภารกิจในการปฏิบัติการพิเศษ ซึ่งส่วนมากเป็นการปฏิบัติการลับ โดยมีสายการบังคับบัญชาที่ยาว นอกจากการสั่งการโดยตรงจากหน่วยบัญชาการปฏิบัติการพิเศษแล้ว ยังรับคำสั่งโดยตรงจากหน่วยบัญชาการทหารแห่งชาติ (NCA หรือ National Command Authority) ที่มีประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกาเป็นประธาน กำลังพลที่ปฏิบัติงานอยู่ในหน่วยจะต้องผ่านการคัดเลือกเป็นพิเศษ การปฏิบัติงานของหน่วยที่ผ่านมาส่วนมากอยู่ในชั้นความลับ แต่ก็มีเผยแพร่ออกมาอยู่บ้าง
แฮปปี้แลนด์

แฮปปี้แลนด์ เป็นสวนสนุกกลางแจ้งแห่งแรกของประเทศไทย ตั้งอยู่ ถนนแฮปปี้แลนด์สาย 1 แขวงคลองจั่น เขตบางกะปิ กรุงเทพมหานคร ใกล้กับถนนนวมินทร์หรือถนนสุขาภิบาล 1 ในอดีต เปิดดำเนินการระหว่างวันที่ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2516 ถึง 9 กันยายน พ.ศ. 2522 เคยเป็นที่โชว์ตัวของพระเอกนางเอกจากละครชุด มังกรหยก คือไป่ เปียว กับ หมี เสว่ เมื่อปี พ.ศ. 2522 มีเครื่องเล่นได้แก่ ชิงช้าสวรรค์ รถไฟเหาะ เรือหรรษา ปาเป้า ม้าหมุน ชิงช้า กระดานหก บ้านผีสิง
แม้สวนสนุกแฮปปี้แลนด์จะปิดดำเนินการไปแล้ว ย่านดังกล่าวก็ยังคงเรียกว่า แฮปปี้แลนด์ บริษัทที่เคยเป็นผู้บริหารสวนสนุกแฮปปี้แลนด์เดิมได้เปลี่ยนมาทำธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ สร้างหมู่บ้านจัดสรร และคอนโดมิเนียมในทำเลต่าง ๆ ของกรุงเทพฯ ในชื่อโครงการ เช่น แฮปปี้แลนด์ กรุ๊ป , H Cape เป็นต้น 
หลังจากสวนสนุกแฮปปี้แลนด์เลิกกิจการในวันที่ 9 กันยายน พ.ศ. 2522 เครื่องเล่นเดิมภายในสวนสนุกได้ขายบางส่วนให้กับสวนสยาม (ปัจจุบันคือ "สยามอะเมซิ่งพาร์ค") ต่อมาพื้นที่ทั้งหมดของสวนสนุกแฮปปี้แลนด์เดิมได้รื้อถอนและพัฒนาพื้นที่เป็นหมู่บ้านจัดสรรใช้ชื่อว่า "หมู่บ้านสินธร" ถนนแฮปปี้แลนด์สาย 1 ซึ่งถือว่าเป็นโครงการพัฒนาหมู่บ้านจัดสรรแห่งแรกที่บริษัทเปลี่ยนมาทำธุรกิจด้านอสังหาริมทรัพย์ 
นอกจากนี้ตำแหน่งที่ตั้งโครงการตลาดแฮปปี้แลนด์ หรือ แฮปปี้แลนด์เซนเตอร์ ใกล้กับถนนลาดพร้าวฝั่งตรงข้ามกับ เดอะมอลล์ บางกะปิในปัจจุบัน ไม่ใช่ตำแหน่งพื้นที่ของสวนสนุกแฮปปี้แลนด์ แต่ในอดีตมีลักษณะเป็นทุ่งโล่งยังไม่มีการพัฒนาใด ๆ ต่อมาหลังจากเลิกดำเนินกิจการสวนสนุกแล้ว บริษัทจึงได้ซื้อพื้นที่โล่งดังกล่าวมาพัฒนาและจัดสรรทำเป็นโครงการตลาดแฮปปี้แลนด์ ซึ่งประกอบด้วยตลาดสดและอาคารพาณิชย์
แดนเนรมิต

แดนเนรมิต (อักษรโรมัน: Dan Neramit) เป็นชื่อของสวนสนุกกลางแจ้งในอดีตแห่งที่สองของไทย ตั้งอยู่ที่ริมถนนพหลโยธิน แขวงจอมพล เขตจตุจักร กรุงเทพมหานคร เยื้องกับศูนย์การค้าเซ็นทรัล ลาดพร้าว โดยเปิดให้บริการระหว่างปี พ.ศ. 2519 ถึงปี พ.ศ. 2543
ต่อมาในปี พ.ศ. 2566 บริเวณพื้นที่ดังกล่าวได้ถูกพัฒนากลายเป็น จ๊อดแฟร์ แดนเนรมิต โดยเปิดบริการเมื่อวันที่ 28 เมษายน พ.ศ. 2566 โดยจะเน้นเป็นที่ถ่ายรูป แบบตลาดนัดกลางคืน คล้ายคลึงกับม่อนจ๊อด ที่จังหวัดเชียงใหม่ ต่อมาเมื่อวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2567 โครงการได้เปลี่ยนแปลงรูปแบบร้านค้าไปเป็นตลาดนัด ในแต่ละสัปดาห์จะเปิดขายเฉพาะวันพฤหัสบดี - วันอาทิตย์ ในชื่อว่า ตลาดนัดรถไฟ แดนเนรมิต(ตลาดนัดดังกล่าวได้ปิดตัวในเดือนมกราคม พ.ศ. 2568)
สวนสนุกแดนเนรมิต.
ประวัติ.
สวนสนุกแดนเนรมิต เปิดดำเนินการเมื่อวันที่ 29 มกราคม พ.ศ. 2519 โดยก่อสร้างบนเนื้อที่ 33 ไร่และใช้เงินลงทุนกว่า 70-80 ล้านบาท มีเครื่องเล่นจากต่างประเทศกว่า 30 ชนิด มีความโดดเด่นตรงปราสาทเทพนิยายที่ตั้งอยู่ส่วนหน้าของสวนสนุก ซึ่งสร้างขึ้นตามแบบที่ผสมผสานจากปราสาทเทพนิยายของสวนสนุกดิสนีย์แลนด์ กับปราสาทนอยส์ชวานสไตน์ของเยอรมนี ภายในสวนสนุกแดนเนรมิต จะมีเครื่องเล่นต่าง ๆ เช่น รถไฟเหาะ เครื่องเล่นรถไฟรางเดี่ยว เรือไวกิง และส่วนจัดแสดงสัตว์โลกล้านปี เป็นต้น นอกจากนั้นยังมีพาเหรดแฟนตาซี ซึ่งจะออกเดินไปตามถนนรอบบริเวณ
เมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2543 แดนเนรมิตได้ปิดให้บริการอย่างเป็นทางการ เนื่องจากหมดสัญญาเช่าระยะเวลา 25 ปี โดยไม่สามารถต่อสัญญาเช่าได้ เนื่องจากพื้นที่ของโครงการกลายเป็นพื้นที่ในเมือง ไม่เหมาะกับการทำกิจการสวนสนุก เห็นได้จากสวนสนุกใหม่ ๆ มักจะตั้งอยู่ย่านชานเมืองออกไป รวมถึงต้องเสียค่าใช้จ่ายสูงในการบำรุงรักษาเครื่องเล่นเดิมและการจัดหาเครื่องเล่นใหม่ นอกจากนี้เจ้าของแดนเนรมิตยังมีกิจการสวนสนุกดรีมเวิลด์อีกแห่งหนึ่ง หลังจากปิดกิจการเครื่องเล่นได้ถูกรื้อถอนไป (เครื่องเล่นบางส่วนถูกเอาไปใช้ที่ดรีมเวิลด์) โดยยังคงเหลือปราสาทเทพนิยายเพียงอย่างเดียว
นอกจากนี้สวนสนุกแดนเนรมิตยังเคยเปิดที่ชั้น 8 ในศูนย์การค้าเอ็มบีเคเซ็นเตอร์ แต่เลิกกิจการไปหลังเกิดเหตุการณ์ไฟไหม้ในวันที่ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2539
กิจกรรม.
แดนเนรมิตมีจัดกิจกรรมต่าง ๆ เช่น คอนเสิร์ตจากศิลปินดังอย่าง พุ่มพวง ดวงจันทร์, สายัณห์ สัญญา, นันทิดา แก้วบัวสาย มีการแสดงโชว์อย่าง กายกรรมเหิรเวหาท้ามฤตยู จากคณะ The Nerveless Nocks ประติมากรรมปราสาทน้ำแข็งจากประเทศจีน กายกรรมสะท้านโลกจากเวียดนาม และ ซูเปอร์ด็อก บ๊อก บ๊อก โชว์ จากสหรัฐ
เครื่องเล่นและโซน.
เครื่องเล่นต่าง ๆ ในแดนเนรมิตหลายชนิดมาจากญี่ปุ่น พร้อมทั้งมีวิศวกรทั้งชาวไทยและต่างประเทศร่วมงานกันสร้าง
ส่วนเครื่องเล่นสำหรับเด็ก ได้แก่ เรือบินประจัญบาน (วิหคสายฟ้า) เสืออากาศ ม้าหมุน รถมหาสนุก โมโนเรล หนอนวิเศษ และรถไฟเล็ก
การค้นหาและกู้ภัย

การค้นหากู้ภัย ในบางครั้งอาจจะใช้คำว่า ค้นหาช่วยชีวิต หรือค้นหาช่วยเหลือ หมายถึง การช่วยชีวิต ผู้ที่ประสบภัย ให้รอดพ้นจากภัยพิบัติ, ระหว่างเกิดหรือหลังพิบัติเกิดขึ้นแล้ว ซึ่งไม่ได้จำกัดแค่ภัยบนท้องถนน เท่านั้น ซึ่งบางครั้งอาจะสับสนกับการเก็บกู้ศพ หรือ งานช่วยเหลือประชาชน
กรมป้องกันและบรรเทาสาธารณภัย ในประเทศไทย.
กรมป้องกันและบรรเทาสาธารณภัย  จัดตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2545 รัฐบาลได้มีการจัดตั้ง หน่วยงานที่มีความรับผิดชอบในการป้องกันและบรรเทาสาธรณภัย ซึ่งได้ยุบรวมมาจาก 5 หน่วยงาน ซึ่ง เป็นความพยายามที่จะบูรณาการงานด้านการจัดการภัยพิบัติของประเทศเข้าด้วยกันเพื่อให้เกิดประสิทธิภาพสูงสุด ได้แก่
ผู้บัญชาการทหาร

ผู้บัญชาการทหาร  หรือ ผู้บัญชาการทหารสูงสุด  คือผู้ที่สามารถใช้อำนาจสูงสุดหรือกองกำลังทหารทั้งปวงในประเทศ โดยทั่วไปผู้ที่ดำรงตำแหน่งนี้คือประมุขของรัฐหรือหัวหน้ารัฐบาลซึ่งอาจเป็นพลเรือนก็ได้
สำหรับในประเทศไทยมีตำแหน่งผู้บัญชาการทหารสูงสุด และ จอมทัพ ซึ่งเรียกว่า จอมทัพไทย โดยจอมทัพไทยไม่ใช่ยศทหาร ผู้ที่ดำรงตำแหน่งจอมทัพไทย คือ พระมหากษัตริย์ไทย ซึ่งเป็นทั้งประมุขและผู้นำทหารทั้งประเทศ ทรงดำรงพระยศ จอมพล จอมพลเรือ และ จอมพลอากาศ
แหล่งโบราณคดีบ้านดอนตาเพชร

แหล่งโบราณคดีบ้านดอนตาเพชร อยู่ที่บ้านดอนตาเพชร ที่อำเภอพนมทวน จังหวัดกาญจนบุรี 
มีหลายอย่างซึ่งเป็นหลักฐานที่ยืนยันว่าบ้านดอนตาเพชรคือบริเวณที่ตะวันตกและตะวันออกมาพบกัน แบบอย่างที่มาจากทางตะวันออกที่พบที่นี่คือตุ้มหูและจี้ห้อยคอ หรือ ลิง-ลิง-โอ เป็นรูปสัตว์ที่มีเขาสองหัวสำหรับห้อยคอ และตุ้มหูที่มียอดแหลมประดับสามยอด ที่เป็นเหมือนเครื่องประดับทั่วไปในบริเวณเอเชียตะวันออก ซึ่งพบว่าเป็นโบราณวัตถุชนิดนี้เป็นวัตถุชิ้นหนึ่งซึ่ง พวกซาหวีนในเวียดนามปัจจุบันใช้กันมาก ซึ่งนี่เองที่เป็นหลักฐานสำคัญว่าพื้นที่บริเวณนี้มีการติดต่อสัมพันธ์กับภายนอกทางทะเลที่มีความเก่าแก่ นอกจากนี้จี้ห้อยคออีกชนิดหนึ่งที่พบคือจี้ห้อยคอรูปสิงห์เผ่น ซึ่งเป็นแบบอย่างมาจากทางตะวันตกคืออินเดีย นอกจากนี้ลูกปัดหินสีที่พบบริเวณนี้ยังพบในแถบอินเดียอีกด้วย
อาจสรุปได้ว่าแหล่งโบราณคดีบ้านดอนตาเพชรเคยเป็นชุมชนโบราณที่มีการติดต่อทางทะเลกับทั้งอินเดียและทางตะวันออก
แหล่งโบราณคดีบ้านดอนตาเพชร ค้นพบครั้งแรก เมื่อวันที่ 25 กันยายน พ.ศ. 2518 เมื่อโรงเรียนวัดสาลวนาราม ได้ให้นักเรียนช่วยกันขุดหลุมดินเพื่อปักเสารั้ว ได้พบหลักฐานโบราณวัตถุเป็นจำนวนมาก
สำหรับการขุดสำรวจทางโบราณคดีได้ทำการขุดสำรวจทั้งสิ้น สี่ ครั้งด้วยกันครั้งที่ 1 โดย กรมศิลปากรได้มอบหมาย ครั้งที่ 2 ดำเนินงานขุดค้นศึกษาในช่วงปี พ.ศ. 2523 – 2524 และ ครั้งที่ 3 ดำเนินงานในช่วงปี พ.ศ. 2527 – 2528 ซึ่งเป็นโครงการร่วมมือระหว่างกรมศิลปากรกับมหาวิทยาลัยลอนดอน ครั้งที่ 4 ดำเนินงานขุดค้นศึกษาในช่วงวันที่ 9 สิงหาคม ถึง 12 กันยายน พ.ศ. 2543 ภายใต้ชื่อโครงการศึกษาและพัฒนาแหล่งโบราณคดีบ้านดอนตาเพชร โดยความร่วมมือระหว่างกระทรวงศึกษาธิการ สำนักงานคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติและกรมศิลปากร
มีอายุอยู่ที่ประมาณ 2500 ปีมาแล้วหรืออยู่ในยุคเหล็ก
อำเภอบ่อพลอย

บ่อพลอย เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดกาญจนบุรี
ประวัติ.
อำเภอบ่อพลอย จังหวัดกาญจนบุรี มีการขุดพลอยในเขตอำเภอเริ่มตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ 5 กล่าวว่าในสมัยโบราณ หมู่บ้านบ่อพลอยได้พบนิลและหินสีต่าง ๆ อยู่เกลื่อนกลาดตามลำห้วยและตามลาดเนินผา โดยนักล่าสัตว์และนักล่าของป่ารวมทั้งชาวบ้านที่เดินทางไปพบเห็นจนเป็นที่ทราบแน่ชัดว่าหินสีนั้นคือ พลอย ซึ่งชนพื้นเมืองดั้งเดิมจะเป็นชาติพันธ์ุละว้า ต่อมาได้มีชนต่างถิ่น ได้แก่ กุหล่า พม่า มอญ กะเหรี่ยง จีน และไทยทรงดำ ทราบกิตติศัพท์การพบพลอยจึงได้พากันอพยพมาขุดพลอยกันมากมาย ความทราบถึงกรมการเมืองกาญจนบุรี จึงแต่งตั้งชาวกะเหรี่ยงเป็นหัวหน้าปกครอง ทำหน้าที่เก็บพลอยจากการขุดพลอยส่งไปยังกาญจนบุรี และจัดส่งไปยังกรุงเทพมหานคร เรียกว่า “ส่งส่วยพลอย”
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอบ่อพลอยมีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอบ่อพลอยแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 6 ตำบล 80 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอบ่อพลอยประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 8 แห่ง ได้แก่
อำเภอพนมทวน

พนมทวน เป็นอำเภอในจังหวัดกาญจนบุรี 
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอพนมทวนมีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอพนมทวนแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 8 ตำบล 103 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอพนมทวนประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 10 แห่ง ได้แก่
พระบรมราชานุสาวรีย์ รัชกาลที่ ๕

พระบรมราชานุสาวรีย์ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวฯ รัชกาลที่ ๕ ประดิษฐานอยู่ ณ พระแท่นกลางสวนหลวงภูมินทร์ ในเขตเทศบาลเมืองสุไหงโก-ลก ตำบลสุไหงโก-ลก อำเภอสุไหงโก-ลก จังหวัดนราธิวาสเป็นพระบรมรูปหล่อสำริด สีดำ จัดสร้างโดยกรมศิลปากรเมื่อประมาณปี พ.ศ. 2510 หันพระพักต์ไปทางประเทศมาเลเซีย แสดงถึงพระบารมีเมตตาเหนือประชาชนชาวสยามที่จะทรงปกป้องแผ่นดินไทยตลอดไปถึงแม้สมเด็จพระพุทธเจ้าหลวงจะเสด็จสวรรคตไปกว่าร้อยปีแล้ว แต่พระบารมีเมตตายังทรงคุ้มครองประชาชนชาวไทยอยู่ ปัจจุบันเป็นที่เคารพสักการะของชาวเมืองสุไหงโก-ลก และนักท่องเที่ยวทั่วไปทั้งไทยและต่างประเทศ
ซึ่งในวันปิยมหาราช 23 ตุลาคมของทุกปี ผู้ว่าราชการจังหวัดนราธิวาส พร้อมด้วยหัวหน้าส่วนราชการ ทหาร ตำรวจ องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น กำนัน ผู้ใหญ่บ้านและกลุ่มพลังมวลชน ประชาชน ทุกหมู่เหล่าจะมีการวางพวงมาลาถวายราชสดุดีหน้าพระบรมราชานุสาวรีย์พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวมหาราช รัชกาลที่ 5 โดยในพิธีดังกล่าวยังได้มีการประกวดพวงมาลาของนักเรียน นักศึกษาอีกด้วย
โรงเรียนสภาราชินี จังหวัดตรัง

โรงเรียนสภาราชินี จังหวัดตรัง เป็นโรงเรียนรัฐในจังหวัดตรัง สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 13 กระทรวงศึกษาธิการ เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่พิเศษ เปิดสอนระดับมัธยมศึกษาตอนต้นและมัธยมศึกษาตอนปลาย รับนักเรียนแบบสหศึกษาทั้งชายและหญิง ชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น มีทั้งหมด 13 ห้อง ชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย มีทั้งหมด 15 ห้อง
ประวัติ.
ในปี พ.ศ. 2455 วโรกาสที่สมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง ในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโดยเสด็จจังหวัดตรัง ทรงกรุณาโปรดเกล้าฯพระราชทานทุนทรัพย์เป็นเงิน 4,000 บาท สำหรับจัดสร้างโรงเรียนวิเชียรมาตุ จังหวัดตรัง เป็นโรงเรียนประจำจังหวัดชาย ณ ถนนพัทลุง ตำบลทับเที่ยง อำเภอเมืองตรัง ประชาชนได้ส่งบุตรหลานเข้าเรียนเป็นจำนวนมาก ทำให้อาคารเรียนคับแคบ ดังนั้นใน พ.ศ. 2459 สมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถจึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานทุนทรัพย์อีก เป็นจำนวนเงิน 6,000 บาท เพื่อก่อสร้างโรงเรียนเรียนเพิ่มเติม เพื่อรองรับนักเรียนที่มีจำนวนมากขึ้นทุก ๆ ปี พร้อมทั้งพระราชทานนามอาคารหลังใหม่ ว่าอาคาร "สภาราชินี" 
ต่อมาข้าหลวงประจำจังหวัด มีความคิดที่จะตั้งโรงเรียนสตรีประจำจังหวัดบ้าง จึงรวบรวมนักเรียนหญิงได้จำนวนหนึ่ง แต่ขณะนั้นยังไม่มีที่เรียน จึงให้ไปเรียนที่อาคารสภาราชินี พ.ศ. 2474 ได้มีคณะบุคคลผู้มีจิตศรัทธา ประกอบด้วย
โดยการนำของข้าหลวงประจำจังหวัดตรัง จัดหาทุนก่อสร้างโรงเรียนสตรีประจำจังหวัดตรัง ณ เลขที่ 142 ถนนวิเศษกุล อำเภอเมือง จังหวัดตรัง ในพื้นที่ 8 ไร่ 3 งาน 2 ตารางวา อันเป็นสถานที่ปัจจุบัน
ในวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2479 ย้ายนักเรียนหญิงจากอาคารสภาราชินีมาเรียนที่โรงเรียนใหม่นี้โดยใช้นาม โรงเรียนว่า "โรงเรียนสตรีประจำจังหวัดตรัง" และนับเอาวันอันเป็นสิริมงคลนี้เป็นวันกำเนิดโรงเรียนสืบเนื่องมาจนถึงปัจจุบัน
ในปี พ.ศ. 2494 ได้เสนอต่อกระทรวงศึกษาธิการขออนุญาตเปลี่ยนชื่อโรงเรียนจาก "โรงเรียนสตรีประจำจังหวัดตรัง" เป็น โรงเรียนสตรีตรัง"สภาราชินี" 
และในปี พ.ศ. 2506 โรงเรียนเปิดสอนถึงระดับมัธยมศึกษาตอนปลายแผนกศิลปะรับนักเรียนสหศึกษาในระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย จึงขออนุญาตสำนักราชเลขาธิการผ่านทางกระทรวงศึกษาธิการเปลี่ยนชื่อโรงเรียนอีกครั้งหนึ่ง เป็นชื่อ "โรงเรียนสภาราชินี จังหวัดตรัง" และได้ใช้มงคลนามนี้มาตราบจนปัจจุบัน 
ในปัจจุบัน โรงเรียนสภาราชินี จังหวัดตรัง มีนักเรียนรวมทั้งสิ้น 2 พันกว่าคน ประกอบด้วยอาคารถาวร 6 หลัง ได้แก่ อาคารเรียน 3 หลัง หอประชุมโรงอาหาร 1 หลัง อาคารอเนกประสงค์ 2 หลัง มีทั้งหมด 79 ห้อง ใช้เป็นห้องเรียน ห้องฝึกปฏิบัติ ห้องบริการและห้องพิเศษอื่นๆ 
โรงเรียนสภาราชินี จังหวัดตรังได้รับคัดเลือกเป็นสถานศึกษารางวัลพระราชทาน ระดับมัธยมศึกษา ขนาดใหญ่ ประจำปีการศึกษา 2524, ปีการศึกษา 2532, ปีการศึกษา 2541, ปีการศึกษา 2554 และปีการศึกษา 2559 ตามลำดับ 
เมื่อวันที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2559 วงโยธวาทิตโรงเรียนสภาราชินี จังหวัดตรัง ได้รับรางวัลรองชนะเลิศอันดับ 2 ประเภทเดินพาเหรด พ.ศ. 2559 ถ้วยเกียรติยศกรมพลศึกษา ในการประกวดวงโยธวาทิตนักเรียน นักศึกษา ชิงถ้วยพระราชทานฯ ครั้งที่ 35 และนานาชาติ ประจำปี พ.ศ. 2559 ณ สนามกีฬาแห่งชาติ สนามศุภชลาศัย และชนะเลิศการประกวดวงโยธวาทิต ชิงแชมป์ภาคใต้ ประจำปี พ.ศ. 2559 ในประเภทการเดินขบวนพาเหรด ระหว่างวันที่ 23 เมษายน - 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2559 เป็นตัวแทนภาคใต้เข้าร่วมการแข่งขัน ในระดับประเทศ
อาคารเรียน.
อาคาร 1.
มี 4 ชั้น ประกอบด้วย 
อาคาร 2.
มี 4 ชั้น ประกอบด้วย 
อาคาร 3.
มี 5 ชั้น ประกอบด้วย
อาคาร 4.
มี 4 ชั้น ประกอบด้วย
อาคาร 5.
มี 8 ชั้น ประกอบด้วย
อาคารหอประชุมและโรงอาหาร.
มี 2 ชั้น ประกอบด้วย
ทูน หิรัญทรัพย์

ทูน หิรัญทรัพย์ (เกิด 24 ตุลาคม พ.ศ. 2497) ชื่อเล่น บ๊อบ เป็นนักแสดง นักร้อง นักการเมืองชาวไทยเชื้อสายสเปนฟิลิปปินส์ และอดีตโฆษกพรรครวมแผ่นดิน
ประวัติ.
ทูน หิรัญทรัพย์ บิดาเป็นชาวฟิลิปปินส์เชื้อสายสเปนเสียชีวิตตั้งแต่เด็ก ทูนจบการศึกษาจากโรงเรียนนานาชาติร่วมฤดี แล้วเดินทางไปท่องเที่ยวผจญภัยกับบิดาเลี้ยง ที่ประเทศแทนซาเนียนาน 1 ปี ก่อนจะกลับเมืองไทย จบปริญญาตรี ด้านกราฟิกดีไซน์จาก Ballarat Institute of Advanced Studies (University of Ballarat) รัฐวิกตอเรีย ประเทศออสเตรเลีย เริ่มเข้าสู่วงการบันเทิงเมื่อปี พ.ศ. 2523 โดยการถ่ายแบบหลัง จากกลับมาจากต่างประเทศใหม่ ๆ แสดงภาพยนตร์เรื่องแรกในบทสมทบจากเรื่อง "อารมณ์" และเรื่องที่สอง "แก้ว" ของเปี๊ยก โปสเตอร์ คู่กับลินดา ค้าธัญเจริญ โดยชื่อในการแสดง เปี๊ยก โปสเตอร์ เป็นผู้ตั้งให้
เขาเริ่มมีชื่อเสียงจากภาพยนตร์เรื่อง "ลูกสาวกำนัน" แสดงคู่กับจารุณี สุขสวัสดิ์ หลังจากนั้นจึงมีผลงานทางจอเงินออกมาหลายเรื่องซึ่งส่วนใหญ่ได้แสดงคู่กับจารุณี จนนับเป็นดาราคู่ขวัญวงการหนังไทยยุคหนึ่ง ทูนมักจะได้รับบทพระเอกหน้าทะเล้นเป็นส่วนมาก แต่ก็รับบทพระรองบ้างเพียงไม่กี่เรื่อง เช่น ดาวพระเสาร์, เพลิงภูหลวง ฯลฯ โดยส่วนใหญ่มักเป็นรองสรพงศ์ ชาตรี ต่อมาทูนได้ผันตัวไปเล่นละครโทรทัศน์โดยรับบทพระเอกในช่วงแรกจนรับบทพ่อในยุคต่อมา นอกจากนี้ ทูนยังรับแสดงหนังและโชว์ตัวต่างประเทศอีกด้วย เช่น หนังญี่ปุ่นและอื่น ๆ
ผลงานเพลง.
ในปี พ.ศ. 2527 เขาได้ออกอัลบั้มเพลงชุดแรก ชื่อ "ผู้ชายเฉิ่มเฉิ่ม" สังกัดค่ายแกรมมี่ อำนวยการผลิตโดย เรวัต พุทธินันทน์, ปรัชญ์ สุวรรณศร และนิติพงษ์ ห่อนาค และมีอัลบั้มที่สองเมื่อปี พ.ศ. 2535 "ทูน 100%" สังกัดค่าย เอส.พี.ศุภมิตร
ปัจจุบันได้รับงานแสดงน้อยลง หันมาเป็นผู้ผลิตรายการเด็กป้อนสถานีโทรทัศน์ ก่อตั้งบริษัทผลิตงานบันเทิง และฝึกสอนการแสดง ชื่อ "สถาบันศิลปะภาพยนตร์และบันเทิง (Film and Broadcasting Institute ชื่อย่อ FBI)" และทำงานด้านสังคมร่วมกับมูลนิธิเมาไม่ขับ และรณรงค์การปลูกป่า ผลงานแสดงภาพยนตร์เรื่องล่าสุด คือเรื่อง "พันธุ์ร็อกหน้าย่น" (2546) และ "คำพิพากษาของมหาสมุทร" (2549) กำกับโดย เป็นเอก รัตนเรือง รวมทั้งละครทางช่อง 3 เรื่อง "สามีตีตรา" และ "อย่าลืมฉัน" ซึ่งออกอากาศเมื่อปี พ.ศ. 2557
ทูน หิรัญทรัพย์ ป่วยเป็นโรคต้อหิน เนื่องจากอาการความดันขึ้นตาจากการที่โครโมโซมผิดปกติตั้งแต่กำเนิดโดข้างขวาบอดสนิท ข้างซ้ายมองเห็นเพียง30เปอร์เซ็น ด้านครอบครัว เคยสมรสกับ เสาวนิตย์ พันธุ์วิวาศอย่างเงียบ ๆ หลังใช้ชีวิตคู่มานานกว่า 20 ปี มีบุตรสาวด้วยกัน 3 คน แต่ปัจจุบันได้หย่าร้างกันแล้ว
ผลงานเพลง.
"ชุด ผู้ชายเฉิ่มเฉิ่ม (มกราคม ปี พ.ศ. 2527) สังกัด แกรมมี่"
"ชุด ทูน 100% (ปี พ.ศ. 2533) สังกัด เอสพี ศุภมิตร"
"ชุด เพลงประกอบภาพยนตร์ พันธุ์ร็อกหน้าย่น (23 มกราคม ปี พ.ศ. 2546) สังกัด อาร์เอส"
อำเภอเลาขวัญ

เลาขวัญ เป็นอำเภอในจังหวัดกาญจนบุรี เดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอพนมทวน แยกตั้งเป็นกิ่งอำเภอในปี พ.ศ. 2514 และตั้งเป็นอำเภอลำดับที่ 10 ของทางจังหวัดในปี พ.ศ. 2519
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอเลาขวัญ มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
ประวัติ.
ท้องที่เดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอบ้านทวน (อำเภอพนมทวน) ตั้งเป็นตำบลเลาขวัญขึ้นในปี พ.ศ. 2449 ทางราชการได้เห็นว่าพื้นที่บริเวณนี้มีความเจริญ เป็นที่ตั้งของตลาด สถานีตำรวจ มีระยะห่างจากอำเภอต้นสังกัดมากกว่า 38 กิโลเมตร มีพื้นที่กว้างขวาง ทางราชการจึงพิจารณาให้ตั้งขึ้นเป็นกิ่งอำเภอ ในปี พ.ศ. 2514 จึงพิจารณาให้ตั้ง 2 ตำบลเพิ่ม คือ แยกหมู่บ้านของตำบลเลาขวัญ ตั้งเป็น ตำบลหนองโสน และแยกหมู่บ้านของตำบลเลาขวัญรวมกับพื้นที่หมู่บ้านของตำบลดอนแสลบ ตั้งเป็น ตำบลหนองประดู่ 
นายวงษ์ ช่อวิเชียร ผู้ว่าราชการจังหวัดกาญจนบุรี และพลเอก ป.จารุเสถียร รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย ได้ประกาศแยกพื้นที่ 3 ตำบล คือ ตำบลเลาขวัญ ตำบลหนองโสน ตำบลหนองประดู่ ตั้งเป็นกิ่งอำเภอ ใช้ชื่อกิ่งว่า "เลาขวัญ" มาจากราษฏรเชื้อสายลาวที่ได้อพยพตั้งถิ่นฐานอยู่บ้านเกาะบ้านเก่า มีอาชีพเกษตรกรรม ทำไร่ทำนา อาศัยแหล่งน้ำหนองบ้านเก่า คลองหมื่นเทพ เป็นแหล่งน้ำที่สำคัญในการใช้อุปโภคบริโภค ราษฏรมีอาชีพและความเป็นอยู่ที่ดีและอุดมสมบูรณ์ จึงได้ชักชวนญาติพี่น้องของตนเข้ามาตั้งถิ่นฐานเพิ่มขึ้น ได้เรียกชื่อว่า "บ้านเหล่าเดียวกัน" ซึ่งตามภาษาพูดว่า "บ้านเหล่ากัน" ตามสำเนียงลาวที่เป็นภาษาพูดของชาวบ้าน และได้เพี้ยนเป็น "บ้านเลาขวัญ"
นายประเทือง สินธิพงษ์ ผู้ว่าราชการจังหวัดกาญจนบุรี และหม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช นายกรัฐมนตรี ได้พิจารณากิ่งอำเภอเลาขวัญ ของอำเภอพนมทวน สามารถจัดตั้งขึ้นเป็นอำเภอได้ ปีพ.ศ. 2519 จึงยกฐานะเป็นอำเภอ ภายหลังได้จัดตั้งสุขาภิบาล ไปรษณีย์โทรเลข ต่อมาพื้นที่หมู่ 2 บ้านหนองนกแก้ว รวมกับ 3 หมู่บ้านของตำบลหนองประดู่ ตั้งเป็น ตำบลหนองนกแก้ว และแยกพื้นที่หมู่ 3 บ้านหนองปลิง รวมกับ 5 หมู่บ้านของตำบลหนองโสน ตั้งเป็น ตำบลหนองปลิง ในปี พ.ศ. 2522 
ต่อมามีการแยกพื้นที่หมู่ 7 บ้านทุ่งกระบ่ำ รวมกับ 5 หมู่บ้านของตำบลเลาขวัญ ตั้งเป็น ตำบลทุ่งกระบ่ำ ในปี พ.ศ. 2523 นายเจริญศุข ศิลาพันธุ์ ผู้ว่าราชการจังหวัดกาญจนบุรี และนายประเทือง กีรติบุตร รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย พิจารณาพื้นที่หมู่ 4 บ้านหนองฝ้าย ตำบลหนองโสน (ขณะนั้น) มีลักษณะชุมชนขนาดใหญ่ เป็นที่ตั้งของตลาดการค้า จึงตั้งขึ้นเป็นสุขาภิบาลแห่งที่ 2 ของทางอำเภอ จนถึงปี พ.ศ. 2534 ได้แยกบ้านหนองฝ้าย รวมกับ 7 หมู่บ้านของตำบลหนองโสน ตั้งเป็น ตำบลหนองฝ้าย เป็นตำบลที่ 6 จนถึงปัจจุบัน
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอเลาขวัญแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 7 ตำบล 90 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอเลาขวัญประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 9 แห่ง ได้แก่