ตราแผ่นดินของสาธารณรัฐประชาชนจีน

ตราแผ่นดินของสาธารณรัฐประชาชนจีน  เป็นสัญลักษณ์ประจำชาติของสาธารณรัฐประชาชนจีน ประกอบด้วยวงกลมสีแดงซึ่งแสดงภาพประตูเทียนอัน ประตูทางเข้าสู่พระราชวังต้องห้าม ซึ่งเป็นสถานที่ที่เหมา เจ๋อตงประกาศก่อตั้งสาธารณรัฐประชาชนจีนใน ค.ศ. 1949 เหนือภาพนี้คือดาวห้าดวงที่ปรากฏบนธงชาติ ดาวดวงใหญ่ที่สุดเป็นตัวแทนของพรรคคอมมิวนิสต์จีน ขณะที่ดาวดวงเล็กสี่ดวงเป็นตัวแทนของสี่ชนชั้นทางสังคมปฏิวัติตามที่กำหนดไว้ในลัทธิเหมา ตราแผ่นดินถูกอธิบายว่า "มีองค์ประกอบที่มาจากธงชาติ": 
...สีแดงของธงชาติเป็นสัญลักษณ์ของการปฏิวัติ สีเหลืองของดวงดาวเป็นสัญลักษณ์ของแสงสีทองที่ส่องประกายจากแผ่นดินสีแดงอันกว้างใหญ่ การออกแบบดาวดวงเล็กสี่ดวงล้อมรอบดาวดวงใหญ่หนึ่งดวง หมายถึงความสามัคคีของประชาชนชาวจีนภายใต้การนำของพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศจีน
—หนังสือรายปีจีน 2004
รอบขอบนอกวงกลมสีแดงแสดงรวงข้าวสาลีและขอบในแสดงรวงข้าวโอบล้อมทั้งสองด้าน รวมกันเป็นสัญลักษณ์ของแรงงานเกษตรกรรม ตรงกลางส่วนล่างของตรามีฟันเฟืองเป็นสัญลักษณ์ของแรงงานอุตสาหกรรม
ตาม "คำอธิบายตราแผ่นดินสาธารณรัฐประชาชนจีน"  องค์ประกอบเหล่านี้เมื่อรวมกันแล้วสื่อถึงการต่อสู้เพื่อการปฏิวัติของประชาชนชาวจีนนับตั้งแต่ขบวนการ 4 พฤษภาคมและการรวมตัวของชนกรรมาชีพที่ประสบความสำเร็จในการก่อตั้งสาธารณรัฐประชาชนจีน
ประวัติศาสตร์.
สมัยเป่ย์หยาง.
จักรวรรดิจีนในช่วงราชวงศ์ชิงที่นำโดยชาวแมนจูไม่มีตราแผ่นดินอย่างเป็นทางการ แต่ธงมีรูปมังกรฟ้าบนพื้นสีเหลืองเรียบและมีดวงอาทิตย์สีแดงรูปอีกาสามขา อยู่ที่มุมบนซ้าย มันกลายเป็นธงชาติผืนแรกของจีนและโดยทั่วไปถูกเรียกว่าธงมังกรเหลือง
เมื่อสิ้นสุดการปกครองของแมนจู ผู้นำเห็นว่าจำเป็นต้องมีสัญลักษณ์ประจำชาติใหม่เพื่อแสดงถึงสถานการณ์ที่เปลี่ยนแปลงไป หลู่ ซฺวิ่น, เฉียน เต้าซุน และสฺวี่ โชวชาง นักเขียนชื่อดังจากกระทรวงศึกษาธิการ ได้รับมอบหมายให้ออกแบบตราแผ่นดินใหม่ มันถูกนำเสนอในวันที่ 28 สิงหาคม ค.ศ. 1912 และได้รับการรับรองเป็นตราแผ่นดินในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1913 ประธานาธิบดี-จักรพรรดิยฺเหวียน ชื่อไข่ ยังคงใช้ตราแผ่นดินนี้ต่อไปในระหว่างการครองราชย์อันสั้นของเขาตั้งแต่ ค.ศ. 1915 ถึง 1916 ตราแผ่นดินนี้มีพื้นฐานมาจากสัญลักษณ์โบราณของเครื่องประดับสิบสองชนิด สิ่งเหล่านี้ถูกกล่าวถึงเป็นครั้งแรกว่าเก่าแก่แล้วในตำราชูจิง ("Book of Documents") โดยพระเจ้าชุ่น ซึ่งเป็นหนึ่งในสามราชาห้าจักรพรรดิในตำนาน ตามตำนานที่เล่าสืบต่อกันมาด้วยปากเปล่าเชื่อกันว่าพระองค์มีพระชนม์ชีพอยู่ระหว่าง 2294 ถึง 2184 ปีก่อนคริสตกาล ตามตำราเล่มนั้น พระองค์ทรงปรารถนาให้สัญลักษณ์เหล่านั้นถูกใช้บนฉลองพระองค์ทางการของรัฐ
สมัยชาตินิยม.
การกรีธาทัพขึ้นเหนือนำโดยจอมพลเจียง ไคเชกและพรรคก๊กมินตั๋งนำไปสู่การโค่นล้มรัฐบาลเป่ย์หยางที่แตกแยกแต่ได้รับการยอมรับในระดับนานาชาติใน ค.ศ. 1928 สิ่งนี้ได้นำไปสู่การก่อตั้งรัฐพรรคการเมืองเดียวภายใต้ก๊กมินตั๋งซึ่งเป็นที่รู้จักในชื่อทศวรรษนานกิง ดังนั้นตราประจำรัฐจึงถูกแทนที่ด้วย "ตะวันฉาย ฟ้าใส" ตราสัญลักษณ์ของก๊กมินตั๋ง ธง "ท้องฟ้าสีคราม ตะวันสาดส่อง ปฐพีแดง แผ่นดินอุดม" ยังคงเป็นธงชาติของสาธารณรัฐจีนมาจนถึงทุกวันนี้ ในช่วงเวลานี้ ภายใต้การปกครองทางการเมืองของก๊กมินตั๋ง ธงฟ้าสีครามตะวันสาดส่องได้รับการยกย่องเทียบเท่ากับธงชาติสาธารณรัฐจีน การแสดงบนผนังทั่วไปประกอบด้วยธงก๊กมินตั๋งวางอยู่ทางซ้ายและธงสาธารณรัฐจีนวางอยู่ทางขวา โดยแต่ละธงเอียงทำมุมและมีภาพเหมือนของบิดาแห่งชาติ ซุน ยัตเซ็น แสดงอยู่ตรงกลาง หลังมีการประกาศใช้รัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐจีน ธงพรรคถูกถอดจากการแสดงดังกล่าวและธงชาติถูกย้ายไปอยู่ตรงกลางแทน
นับตั้งแต่รัฐบาลสาธารณรัฐจีนย้ายไปยังไต้หวันและโดยเฉพาะในช่วงหลายปีหลังการสิ้นสุดกฎอัยการศึก ธงของก๊กมินตั๋งได้ลดความโดดเด่นลงไปบ้าง อย่างไรก็ตาม เรายังคงเห็นมันได้บ่อยครั้งบนอาคารพรรคก๊กมินตั๋งในการชุมนุมทางการเมืองและการประชุมอื่น ๆ ของก๊กมินตั๋งและกลุ่มพันธมิตรสีน้ำเงิน
สมัยคอมมิวนิสต์.
รัฐบาลคอมมิวนิสต์แห่งแรกในจีนซึ่งรู้จักกันในชื่อ สาธารณรัฐโซเวียตจีนได้นำตราสัญลักษณ์มาใช้ใน ค.ศ. 1934 มันประกอบด้วยรูปค้อนและเคียวบนลูกโลก และรวงข้าวถูกวางไว้ด้านล่างและทั้งสองด้านของลูกโลก เหนือรูปโลกและดาวห้าแฉกมีข้อความเขียนว่า "สาธารณรัฐโซเวียตจีน" อยู่ด้านบน และข้อความ "กรรมกรทั่วโลกจงสามัคคีกัน!" เขียนอยู่ด้านล่าง
วันที่ 10 กรกฎาคม ค.ศ. 1949 รัฐบาลจัดประกวดออกแบบตราแผ่นดินแบบเปิด แต่ไม่มีแบบใดที่ได้รับการคัดเลือกว่าน่าพอใจ ดังนั้น ในวันที่ 27 กันยายน ค.ศ. 1949 การประชุมเต็มสภาครั้งแรกของสภาที่ปรึกษาการเมืองประชาชนจีนจึงตัดสินใจเชิญนักออกแบบให้เสนอแบบร่างตราแผ่นดินและมีการคัดเลือกสองกลุ่มจากสองมหาวิทยาลัยในเดือนกันยายน ค.ศ. 1949 มีข้อเสนอสามข้อที่ได้รับเลือกสำหรับการอภิปรายรอบแรก:
สมาชิกคณะกรรมาธิการร่างกฎบัตรชุดแรกของสภาที่ปรึกษาทางการเมืองประชาชนจีนอภิปรายข้อเสนอทั้งสามนี้ในวันที่ 10 มิถุนายน ค.ศ. 1950 ผลการอภิปรายคือข้อเสนอจากสถาบันวิจิตรศิลป์กลางแห่งประเทศจีนมีสีสันมากเกินไป และข้อเสนอจากมหาวิทยาลัยชิงหฺวาถูกมองว่าเป็นแบบชนชั้นกระฎุมพีเนื่องจากการใช้สัญลักษณ์ดั้งเดิม คณะกรรมาธิการเสนอแบบของกลุ่มต่าง ๆ เช่น ประตูเทียนอัน สัญลักษณ์ของการปฏิวัติจีนที่เป็นสถานที่ของขบวนการ 4 พฤษภาคมและการสถาปนาสาธารณรัฐประชาชนจีนเมื่อ 1 ตุลาคม ค.ศ. 1949
จากนั้นทั้งสองกลุ่มได้ทำงานในข้อเสนอรอบที่สอง ข้อเสนอรอบที่สองจากมหาวิทยาลัยชิงหฺวาอิงตามการออกแบบที่เป็นมาตรฐานของประตูเทียนอันบนตราและเลือกสีแดงและสีเหลืองเป็นสีหลัก
ในการประชุมคณะกรรมาธิการสภาที่ปรึกษาการเมืองประชาชนจีนในวันที่ 15 มิถุนายน ข้อเสนอจากมหาวิทยาลัยชิงหฺวาได้รับการคัดเลือกและคณะกรรมาธิการเสนอแนะว่า "ให้รวมการออกแบบของหมายเลข 1 และหมายเลข 3 โดยใช้รอบนอกของหมายเลข 1 และภายในของหมายเลข 3"
มหาวิทยาลัยชิงหฺวานำเสนอการออกแบบใหม่ของพวกเขาและข้อเสนอของพวกเขาได้รับการคัดเลือกและได้รับการประกาศให้เป็นตราแผ่นดินอย่างเป็นทางการเมื่อ 20 กันยายน ค.ศ. 1950 โดยรัฐบาลประชาชนส่วนกลาง การออกแบบที่ได้รับเลือกได้รับการปรับปรุงให้เป็นมาตรฐานและเรียบง่ายขึ้นโดยเกา จวง และได้รับการยืนยันเมื่อ 18 สิงหาคม ค.ศ. 1950
การสร้าง.
ภาษาจีน (中文) มีข้อมูลต้นฉบับเกี่ยวกับ: 
มาตรฐานแห่งชาติจีน GB 15093-2008 ระบุรายละเอียดการสร้าง วัสดุ และสีของตราแผ่นดิน
ตราของเขตการปกครอง.
ก่อนพรรคคอมมิวนิสต์จะเข้ายึดครองจีนแผ่นดินใหญ่ สาธารณรัฐจีนเคยให้แต่ละมณฑลออกแบบตราของตนเอง อย่างไรก็ตาม มีตราสัญลักษณ์เพียงสองแบบเท่านั้นที่ถูกใช้
วันที่ 15 เมษายน ค.ศ. 1984 เมืองไท่หยวนประกาศตราประจำเมืองอย่างเป็นทางการ กลายเป็นเมืองแรกในสาธารณรัฐประชาชนจีนที่มีตราประจำเมือง
ฮ่องกงและมาเก๊าต่างมีตราประจำเขตของตนเอง สภาประชาชนแห่งชาติผ่านการใช้ตราของเขตบริหารพิเศษทั้งสองแห่งอย่างเป็นมาตรฐาน
ภายใต้กฎหมายจีนตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1997 มีเพียงฮ่องกงและมาเก๊าเท่านั้นที่ได้รับอนุญาตให้มีตราของตนเองและท้องถิ่นอื่น ๆ ที่เคยมีตราต้องเลิกใช้ 
กฎหมายนี้ถูกละเลยใน ค.ศ. 2011 เมื่อเมืองเฉิงตูเลือกนกตะวันทองที่ค้นพบใต้แหล่งโบราณคดีจินชาของเมืองเป็นตราประจำเมือง