pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
โรคติดเชื้อบรูเซลลา

โรคติดเชื้อบรูเซลลา  เป็นโรคติดเชื้อจากสัตว์ที่เกิดจากการทานนมที่ไม่ผ่านการพาสเจอไรส์หรือเนื้อสัตว์ที่ไม่ผ่านการปรุงให้สุกซึ่งได้จากสัตว์ที่มีเชื้อ หรือจากการสัมผัสใกล้ชิดกับสารคัดหลั่ง ชื่ออื่น ๆ ของโรคได้แก่ไข้แบบเป็นระยะ (undulant fever), ไข้มอลตา (Malta fever) และ ไข้เมดิเตอร์เรเนียน (Mediterranean fever)
สปีชีส์ "Brucella" เป็นแบคทีเรียกรัมลบ, ไม่เคลื่อนที่, ไม่สร้างสปอร์ รูปร่างแท่ง (ค็อกโคบาซิลไล) เมื่อเข้าสู่ร่างกายจะกลายเป็นปรสิตในเซลล์ชนิดแฟกคับเททีฟก่อให้เกิดโรคเรื้อรังซึ่งอาจดำเนินไปตลอดชีวิต แบคทีเรียสปีชีส์ที่ก่อโรคในมนุษย์ได้แก่ "B. abortus", "B. canis", "B. melitensis" และ "B. suis" โดย "B. abortus" แพร่กระจายยากกว่า "B. melitensis" และมักปรากฏติดเชื้อในวัวหรือสัตว์, "B. canis" ติดเชื้อในสุนัข และ "B. melitensis" เป็นสายพันธุ์ที่แพร่กระจายง่ายที่สุดและมักติดเชื้อในแพะและแกะในบางครั้ง "B. suis" มีควาามสมารถแพร่กระจายกลาง ๆ และมักติดเชื้อในหมู อาการของโรคในมุนษย์ปนะกอบดเวยเหงื่ออกมากเกิน, อาการเจ็บปวดในข้อและกล้ามเนื้อ
สปีชีส์ "Brucella" เคนถูกนำมาใช้เป็นอาวุธในหลายประเทศพัฒนาแล้วในช่วงกลางศตวรรษที่ 20 ในปี 1954 "B. suis" เป็นอาวุธชีวภาพตัวแรกของสหรัฐอเมริกาที่เก็บไว้ในคลังแสงไพน์บลัฟ ใกล้กับเมืองไพน์บลัฟ รัฐอาร์คันซอ สปีชีส์ "Brucella" เช่นเดียวกับอาวุธชีวภาพอื่น ๆ ต่อมาถูกทำลายทิ้งในปี 1971–72 ภายใต้คำสั่งของประธานาธิบดีริชาร์ด นิกซัน
ทวีศักดิ์ โสมาภา

พลเรือเอก ทวีศักดิ์ โสมาภา (18 ตุลาคม พ.ศ. 2485) หรือ บิ๊กช้าง เป็นอดีตผู้บัญชาการทหารเรือ แห่งกองทัพเรือไทย ซึ่งเคยออกปฏิบัติการในสงครามเวียดนาม ด้วยเรือหลวง"พงัน" ตลอดจนเป็นผู้ร่วมวางแผนอพยพคนไทยในปฏิบัติการโปเชนตง ด้วยเรือหลวง"จักรีนฤเบศร" พร้อมด้วยเรือหลวง"พุทธเลิศหล้านภาลัย", เรือหลวง"สุโขทัย", เรือหลวง"สู้ไพรินทร์", เรือหลวง"ศรีราชา" และเรือ ต.82
ประวัติ.
ชีวิตส่วนตัว.
พล.ร.อ. ทวีศักดิ์ โสมาภา เกิดเมื่อวันที่ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2485 และสมรสกับคุณหญิงเฟื่องเพชร โสมาภา
การศึกษา.
พล.ร.อ. ทวีศักดิ์ โสมาภา สำเร็จการศึกษาระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 จากโรงเรียนอำนวยศิลป์ และเป็นนักเรียนเตรียมทหาร รุ่นแรก และได้เลือกเหล่าทหารเรือ
การทำงาน.
ราชการทหาร.
พล.ร.อ. ทวีศักดิ์ โสมาภา เคยดำแหน่งสำคัญ เช่น 
งานพิเศษ.
นอกจากนี้ เขายังเคยเป็นนายกสมาคมกีฬาแข่งเรือใบแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ ซึ่งมีนักกีฬาทีมชาติไทยรับรางวัลเหรียญทองเอเชียนเกมส์ในยุคที่เขาดำรงตำแหน่ง 
พล.ร.อ. ทวีศักดิ์ โสมาภา ได้สร้างพระคัมภีร์"ปฏิสัมภิทามรรค (บาลี–ไทย) ภาค ๔ ฉบับภูมิพโลภิกขุ" ในโอกาสฉลองครบ 200 ปี แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ พ.ศ. 2525 เพื่อถวายเป็นพุทธบูชา และเขาเป็นผู้ปลูกต้นพระศรีมหาโพธิ์ ที่อัญเชิญมาจากอนุราธปุระ สาธารณรัฐสังคมนิยมประชาธิปไตยศรีลังกา เมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2546 ณ กรมสื่อสารทหารเรือ
พล.ร.อ. ทวีศักดิ์ โสมาภา เป็นผู้สนับสนุนการท่องเที่ยว ซึ่งเขาได้สั่งการให้โรงเรียนชุมพลทหารเรือสำรวจ และพัฒนาหาดทรายแก้ว ที่มีความยาวประมาณ 1,700 เมตร โดยเน้นในเชิงการอนุรักษ์ธรรมชาติ
ตลอดจนดำรงตำแหน่งเป็นประธานมูลนิธิพระบรมราชานุเสาวรีย์ รัชกาลที่ 5 ณ ป้อมพระจุลจอมเกล้า
วัดจุฬามณี (จังหวัดพระนครศรีอยุธยา)

วัดจุฬามณี เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบ้านกุ่ม อำเภอบางบาล จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
วัดจุฬามณีสร้างขึ้้นตั้งแต่สมัยอยุธยาประมาณ พ.ศ. 2293 ชาวบ้านเรียกว่า วัดจุฬา กล่าวกันว่า พระยารัตนบดินทร์เดชานุชิต เป็นผู้อุปถัมภ์บูรณะปฏิสังขรณ์ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2304 ทางวัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมตั้งแต่ พ.ศ. 2470 
เสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถมีขนาดกว้างประมาณ 13 เมตร ยาวประมาณ 2.5 เมตร หลังคาลดชั้นต่อปีก ด้านนอกรองรับด้วยเสาเหลี่ยมด้านละ 6 ต้น บนฐานเดียวกันและด้านสกัดด้านละ 6 ต้น เช่นกัน หน้าบันแต่เดิมแกะสลักด้วยไม้ ปัจจุบันทำเป็นลายปูนปั้นติดกระจกรูปพระพุทธเจ้าปางประทานพร ล้อมรอบด้วยลายกระหนกเปลว ประดับด้วยช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์ซึ่งเดิมเป็นไม้ ปัจจุบันเปลี่ยนเป็นปูนซีเมนต์ มีประตูหน้าต่างประดับด้วยปูนปั้นเป็นซุ้มเรือนยอด ทาสีติดกระจก บานประตูและบานหน้าต่างทำเป็นลายรดน้ำ มณฑปที่ประดิษฐานพระพุทธบาทจำลอง และมีเจดีย์ทรงกลมแบบระฆังคว่ำ 2 องค์ ศาลาการเปรียญ เป็นอาคารไม้ทรงไทย 2 หลัง ยกพื้นใต้ถุนสูง แต่เดิมตั้งอยู่ริมแม่น้ำ ต่อมาย้ายมาสร้างเคียงข้างอุโบสถ หลังคาเรือนประธานทรงจั่วต่อปีกทั้ง 4 ด้าน หน้าบันตกแต่งด้วยลายแกะสลักไม้ทาสี รูปเจดีย์จุฬามณีในซุ้มเรือนแก้ว ขนาบข้างด้วยเทวดาถือฉัตร 5 ชั้น ส่วนเรือนโถงหลังเล็กด้านทิศใต้ หน้าบันแกะสลักไม้ทาสีในกรอบรูปสามเหลี่ยม ด้านนอกเป็นลายกนกเปลวสีเหลืองเป็นรูปพุทธประวัติตอนเจ้าชายสิทธัตถะทรงผนวชบนพื้นสีฟ้า
นอกจากนี้ภายในวัดได้พบโบราณวัตถุประเภทเรือโบราณ 2 ลำ ซึ่งปัจจุบันเหลือเพียงลำเดียวที่อยู่ที่วัดจุฬามณี
วัดม่วง (จังหวัดอ่างทอง)

วัดม่วง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหัวตะพาน อำเภอวิเศษชัยชาญ จังหวัดอ่างทอง
เดิมวัดม่วงเป็นวัดร้างเก่าแก่ สันนิษฐานว่าร้างในสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนปลาย ในสมัยที่แขวงเมืองวิเศษชัยชาญเป็นเมืองหน้าด่าน มีความเจริญรุ่งเรืองมาก ต่อมาเมื่อครั้งกรุงศรีอยุทธยาต้องเสียกรุงให้แก่พม่า ทำให้กลายเป็นวัดร้าง เหลือแต่เนินดินและพระพุทธรูปศักดิสิทธิ์หินศิลาแลงสีขาวปรกหักพังมีนามว่า "ขาว" โผล่อยู่เหนือเดินดินครึ่งองค์ ซึ่งต่อมาหลวงพ่อเกษม อาจารสุโภ ได้หล่อปั้นด้วยเนื้อปูนหุ้มให้เต็มองค์ ภายหลังท่านพระคูวิบูลอาจารคุณ (หลวงพ่อเกษม อาจารสุโภ) ได้มาปักกลดธุงดงค์ เห็นว่าบริเวณนี้เคยเป็นวัดร้าง น่าปฏิบัติธรรม แต่ขณะปฏิบัติธรรม ได้ปรากฏนิมิต เห็นองค์หลวงปู่ขาวและหลวงปู่แดง มาบอกว่าให้ท่านได้ช่วยก่อสร้างวัดม่วงขึ้นมาใหม่ จน พ.ศ. 2526 ท่านพระครูวิบูลอาจารคุณ ได้มีการเริ่มบูรณะและได้สร้างเสนาสนะต่าง ๆ ขึ้น โดยได้รับการบริจาค ทั้งเงินทำบุญ และทำบุญด้วยแรงงาน ร่วมกันดำเนินงานในการก่อสร้าง จนกระทั่งวันที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2527 กระทรวงศึกษาธิการ จึงได้มีการประกาศยกฐานะให้วัดม่วง ซึ่งเคยเป็นวัดร้างให้เป็นวัดที่มีพระสงฆ์ เมื่อวันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2527 ได้มีการแต่งตั้งท่านพระครูวิบูลอาจารคุณเป็นเจ้าอาวาสวัดม่วง วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 12 กันยายน พ.ศ. 2529
จุดเด่นของวัด คือ "พระพุทธมหานวมินทรศากยมุนีศรีวิเศษชัยชาญ" หรือ "หลวงพ่อใหญ่" พระพุทธรูปองค์ใหญ่ที่สุดในโลก ซึ่งเป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย ขนาดหน้าตักกว้าง 63 เมตร สูง 95 เมตร ประดิษฐานอยุ่กลางแจ้ง อุโบสถล้อมรอบด้วยกลีบบัวสีชมพูขนาดใหญ่ที่สุดในโลก วิหารแก้วชั้นล่าง เป็นพิพิธภัณฑ์วัตถุมงคลและ วัตถุโบราณ ภายในมีรูปปั้นเกจิอาจารย์ชื่อดังทั่วประเทศ ชั้นบน ประดิษฐานพระพุทธรูปศักดิ์สิทธิ์ปางมารวิชัยแบบสุโขทัย เทหล่อด้วยเนื้อเงินแท้บริสุทธิ์ บริเวณวัด มีรูปปั้นแสดงแดนนรก แดนสวรรค์ แดนเทพเจ้าไทย และแดนเทพเจ้าจีน มีรูปปั้นแสดงเหตุการณ์ในประวัติาสตร์เกี่ยวกับส่งคราม ไทย-พม่า ด้านหลังมีวังมัจฉา
ทีมโอลิมปิกผู้ลี้ภัยในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020

ทีมนักกีฬาผู้ลี้ภัยในโอลิมปิก จะแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ที่กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ในฐานะผู้เข้าร่วมโอลิมปิกอิสระ คณะกรรมการโอลิมปิกสากลได้เปลี่ยนรหัสเป็นตัวย่อจากภาษาฝรั่งเศส "EOR" ซึ่งหมายถึง "Équipe Olympique des Réfugiés"
ประเทศอัฟกานิสถานในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020

ประเทศอัฟกานิสถาน (ในครั้งนั้นมีชื่ออย่างเป็นทางการว่า "สาธารณรัฐอิสลามอัฟกานิสถาน") เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ที่โตเกียว เดิมกำหนดให้จัดการแข่งขันระหว่างวันที่ 24 กรกฎาคม ถึง 9 สิงหาคม 2020 แต่ถูกเลื่อนออกไปเป็นวันที่ 23 กรกฎาคม ถึง 8 สิงหาคม 2021 เนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19.
จำนวนนักกีฬา.
จำนวนนักกีฬาในแต่ละชนิดกีฬามีดังต่อไปนี้
กรีฑา.
อัฟกานิสถานได้รับสิทธิ์เข้าร่วมการแข่งขันระดับสากลจากเวิลด์แอธเลติก เพื่อส่งนักกรีฑา 2 คน ไปแข่งขันโอลิมปิก
ตัวย่อ:
ยิงปืน.
อัฟกานิสถานได้รับคำเชิญจากคณะกรรมาธิการไตรภาคีให้ส่งนักกีฬายิงปืนไรเฟิลชายไปแข่งขันโอลิมปิก ตราบใดที่มีคะแนนผ่านเกณฑ์ขั้นต่ำ (MQS) ซึ่งถือเป็นการเปิดตัวโอลิมปิกของประเทศในกีฬาประเภทนี้
ว่ายน้ำ.
อัฟกานิสถานได้รับคำเชิญจาก FINA เพื่อส่งนักว่ายน้ำอันดับต้นๆ ในแต่ละประเภทไปแข่งขันโอลิมปิก โดยยึดตามระบบคะแนนของ FINA เมื่อวันที่ 28 มิถุนายน 2021
เทควันโด.
อัฟกานิสถานได้รับคำเชิญจากคณะกรรมาธิการไตรภาคี
อีวัน บาร์มา

อีวัน บาร์มา  อาจเป็นหนึ่งในสถาปนิก (ร่วมกับปอสต์นิก ยากอฟเลฟ) ผู้ก่อสร้างมหาวิหารเซนต์เบซิลที่จัตุรัสแดงในมอสโก (สร้างใน ค.ศ. 1555 ถึง 1560)
เกียรติยศ.
หลุมอุกกาบาตกว้าง 128 กิโลเมตรบนดาวพุธได้รับการตั้งชื่อว่าบาร์มา เพื่อเป็นเกียรติแก่สถาปนิกคนนี้
ตำบลโพธิ์หมากแข้ง

โพธิ์หมากแข้ง เป็นตำบลในอำเภอบึงโขงหลง จังหวัดบึงกาฬ ใน พ.ศ. 2563 ตำบลนี้มีประชากร 12,931 คน
เขตการปกครอง.
ตำบลโพธิ์หมากแข้งแบ่งออกเป็น 16 หมู่บ้าน ดังนี้:
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
พื้นที่ตำบลโพธิ์หมากแข้งอยู่ในความรับผิดชอบขององค์กรปกครองท้องถิ่น 2 แห่ง ได้แก่
ลิสตีตูโตสตาตาเลเดลลาซันติสซีมาอันนุนซีอาตา

ลิสตีตูโตสตาตาเลเดลลาซันติสซีมาอันนุนซีอาตา  เป็นโรงเรียนประจำสตรีแห่งแรกในฟลอเรนซ์ โดยได้รับการก่อตั้งขึ้นเพื่อลูกสาวของมาร์ควิสจีโน กัปโปนี สถาบันดังกล่าวก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1823 เพื่อให้การศึกษาแก่สตรีชนชั้นสูงและชนชั้นขุนนาง ภายใต้การอุปถัมภ์ของมารีอา อันนา แห่งแซกโซนี และเลโอปอลโดที่ 2 แกรนด์ดยุกแห่งทัสกานี เดิมอาคารตั้งอยู่ในวีอาเดลลาสกาลา ฟลอเรนซ์ กระทั่งใน ค.ศ. 1865 ได้ย้ายไปอยู่ ณ วิลลาเดลปอจโจอิมเปรีอาเล ที่มองเห็นฟลอเรนซ์ ซึ่งยังคงอยู่จนถึงปัจจุบัน โรงเรียนดังกล่าวมีองค์การภราดาในปราโต กอลเลโจชีกอญญีนี โดยมีบุคคลสำคัญทางวัฒนธรรมอย่างกูร์ซีโอ มาลาปาร์เต และดันนุนซีโอ เข้าร่วม
โรงเรียนนี้แบ่งเป็นโรงเรียนประถม, มัธยมต้น และมัธยมปลาย ซึ่งโรงเรียนประถมศึกษาเป็นโรงเรียนภาษาอิตาลี-เยอรมัน โดยสอนเด็กเป็นภาษาอิตาลี, เยอรมัน และอังกฤษ ส่วนโรงเรียนมัธยมต้นสอนเด็ก ๆ เป็นภาษาอิตาลีและอังกฤษเป็นส่วนใหญ่ โดยมีการสอนภาษาละตินเบื้องต้นและการสอนภาษากรีกโบราณเป็นวิชาเลือก
ขณะที่โรงเรียนมัธยมปลายซึ่งมีห้าปี ได้แบ่งออกเป็นโรงเรียนวิทยาศาสตร์, ภาษาศาสตร์ และคลาสสิกยุโรป โดยนักเรียนเริ่มที่อายุ 14 ปี ซึ่งภาษาศาสตร์มุ่งเน้นไปที่ภาษาเยอรมัน, ภาษาอิตาลี และภาษาอังกฤษ ตลอดจนวิชาหลัก ในขณะที่วิทยาศาสตร์ส่งเสริมวิทยาศาสตร์, ชีววิทยา, ฟิสิกส์, เคมี, ธรณีวิทยา, ปรัชญา, ประวัติศาสตร์ ส่วนคลาสสิกยุโรปเน้นไปที่กฎหมาย, เศรษฐศาสตร์, ภาษาอิตาลี, ภาษาเยอรมัน, ภาษากรีกโบราณ และภาษาละติน การอยู่ประจำยังคงเป็นแบบเอกชน แต่เป็นไปตามหลักสูตรของรัฐที่มีความต้องการมากขึ้น
เนื่องจากห้องพักมีจำนวนจำกัดภายในหอพักของเมดีชี จึงสงวนไว้สำหรับเด็กผู้หญิงประมาณ 80 คนเท่านั้น เด็กผู้หญิงส่วนใหญ่มาจากทั่วประเทศอิตาลี แต่มีนักเรียนต่างชาติเพียงไม่กี่คน เด็กผู้หญิงจากโรงเรียนนี้มีชื่อเรียกว่า "ปอจโจลีเน"
บิสซิโนซิส

โรคฝุ่นฝ้ายจับปอด  เป็นโรคเหตุอาชีพที่เกิดจากการเผชิญฝุ่นฝ้ายในสิ่งแวดล้อมการทำงานที่อากาศไม่ถ่ายเท โรคฝุ่นฝ้ายจับปอดมักพบในคนงานในอุตสาหกรรมผลิตด้ายและเส้นใย ในปัจจุบันบางส่วนสันนิษฐานว่าโรคเกิดจากฝุ่นฝ้ายโดยตรง ในขณะที่บางส่วนสันนิษฐานว่าเกิดจากการทำงานของเอ็นโดท็อกซินจากผนังเซลล์ของแบคทีเรียแกรมลบที่เติบโตอยู่ในฝ้าย ถึงแม้ว่าข้อสันนิษฐานว่าด้วยเอ็นโดท็อกซินจากแบคทีเรียจะมีความเป็นไปได้มากกว่า แต่การที่ไม่พบผู้ป่วยด้วยอาการใกล้เคียงกันในอุตสาหกรรมอื่นที่คนงานเผชิญเอ็นโดท็อกซินเช่นกันนั้นยังคงทำให้ข้อสันนิษฐานนี้ขาดมูลอยู่
ในจำนวนผู้เสียชีวิตที่เกี่ยวข้องกับโรคฝุ่นฝ้ายจับปอด 81 รายในสหรัฐ ระหว่างปี 1990 ถึง 1999 มี 48% ที่ประกอบอาชีพในอุตสาหกรรมด้ายและเส้นใย อ้างตามที่ปรากฏบนมรณบัตร ขื่อเล่นของโรคที่ว่า "ปอดสีน้ำตาล" (brown lung) นั้นเป็นการนิยามผิด ไม่เคยมีรายงานว่าผู้ป่วยมีปอดสีน้ำตาลตามที่ชื่อนี้เสนอ
ตำบลซาง

ซาง เป็นตำบลในอำเภอเซกา จังหวัดบึงกาฬ ใน พ.ศ. 2563 ตำบลนี้มีประชากร 8,883 คน โดยแบ่งออกเป็น 13 หมู่บ้าน
เขตการปกครอง.
ตำบลซางแบ่งออกเป็น 13 หมู่บ้าน ดังนี้
องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น.
พื้นที่ตำบลซางทั้งหมดอยู่ในเขตเทศบาลตำบลซาง
สังเวียนศักดิ์สิทธิ์

สังเวียนศักดิ์สิทธิ์ (; โรมาจิ: "Sankuchuari -Seiiki-") เป็นละครชุดทางโทรทัศน์ญี่ปุ่นแนวดรามากีฬา สร้างโดย #เปลี่ยนทาง และเผยแพร่ทางเน็ตฟลิกซ์เมื่อวันที่ 4 พฤษภาคม ค.ศ. 2023 ความยาวทั้งสิ้น 8 ตอน นำแสดงโดย วาตารุ อิจิโนเซะ รับบทเป็น คิโยชิ โอเซะ ชายหนุ่มโผงผางและรุนแรงที่เข้าสู่วงการซูโม่มืออาชีพเพื่อหาเงินภายใต้ชื่อบนสังเวียน ว่า เอ็นโนะ ชื่อของละครชุดเรื่องนี้ตั้งขึ้นเพื่อเป็นตัวแทนของ"โดเฮียว" สังเวียนต่อสู้ที่นักซูโม่เดิมพันอนาคตของพวกเขาและเป็นที่ต้องห้ามแก่บุคคลภายนอก
การผลิต.
การพัฒนา.
"สังเวียนศักดิ์สิทธิ์" เป็นการร่วมมือกันครั้งแรกระหว่าง คัน เองูจิ และ คานาซาวะ โทโมกิ ตั้งแต่ภาพยนตร์เรื่อง "Riding Uphill" ใน ค.ศ. 2018 เองูจิ ผู้กำกับ อธิบายว่าละครชุดเรื่องนี้เป็นการตีแผ่เรื่องราวของนักซูโม่วัยหนุ่มที่เต็มไปด้วยความต้องการ, อัตตา และความดื้อรั้น นักแสดงที่เล่นเป็นนักซูโม่ทุกคนผ่านการเปลี่ยนแปลงทางร่างกายภายใต้คำแนะนำของผู้เชี่ยวชาญจากฮอลลีวูด, ผู้ฝึกสอนนักกีฬาโอลิมปิก และนักโภชนาการ มากกว่า 1 ปี ก่อนการถ่ายทำจริง และผ่านการฝึกฝนซูโม่เกือบ 6 เดือน ภายใต้การกำกับดูแลของอดีตนักซูโม่ระดับ"จูเรียว" อิชินริกิ โคจิ "สังเวียนศักดิ์สิทธิ์" ยังมีอดีตนักซูโม่มืออาชีพหลายคนที่ไม่เคยผ่านการแสดงมาก่อนร่วมแสดงด้วย เค็นซูมิ ซาวาดะ (เป็นท่ีรู้จักในชื่อสังเวียน "ชิโกนะ" ว่า ชิโยโนชิน) อดีต"มากูชิตะ" จากสังกัดโคโกโนเอะ เป็นหนึ่งในนั้น
การถ่ายทำ.
การถ่ายทำของภาพยนตร์เริ่มต้นขึ้นจากการเช่าสตูดิโอถ่ายทำของโทโฮในเขตเซตางายะ โตเกียว นี่เป็นครั้งแรกที่เน็ตฟลิกซ์ตั้งฐานการผลิตในประเทศญี่ปุ่นซึ่งเป็นหนึ่งในแผนยุทธศาสตร์การพัฒนาผลงานผลิตต้นฉบับของบริษัท
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2133

ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2133 สายศรีบุญเรือง–ภูเวียง เป็นถนนที่เชื่อมต่อระหว่างอำเภอศรีบุญเรือง จังหวัดหนองบัวลำภู กับ อำเภอภูเวียง จังหวัดขอนแก่น เข้าด้วยกัน เริ่มจากบริเวณทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 228 ที่อำเภอศรีบุญเรือง จังหวัดหนองบัวลำภู จากนั้นผ่านอำเภอหนองนาคำ จังหวัดขอนแก่น ไปสิ้นสุดที่วงเวียนไดโนเสาร์ภูเวียง ในอำเภอภูเวียง จังหวัดขอนแก่น

ประวัติ.
ทางหลวงสายนี้ถูกสร้างขึ้นตามพระราชกฤษฎีกากำหนดแนวทางหลวงที่จะสร้างทางหลวงจังหวัดหมายเลข 2133 สายแยกทางหลวงจังหวัดหมายเลข 2038 (อำเภอภูเวียง) - บรรจบทางหลวงจังหวัดหมายเลข 2153 (บ้านศรีบุญเรือง) พ.ศ. 2528 กรมทางหลวงจึงได้มีการสร้างขื้นในปี พ.ศ. 2534 แล้วเสร็จในเวลาต่อมา
ปริซึมกลาน–เทย์เลอร์

ปริซึมกลาน–เทย์เลอร์ (Glan–Taylor prism) เป็นปริซึมชนิดหนึ่งที่ใช้เป็นโพลาไรเซอร์หรือตัวแยกลำแสง เป็นหนึ่งในประเภทของปริซึมโพลาไรซ์ที่นิยมใช้ ปริซึมชนิดนี้ได้ถูกเสนอเป็นครั้งแรกโดยอาร์การ์ดและเทย์เลอร์ในปี 1948
ปริซึมชนิดนี้ประกอบด้วยปริซึมรูปสามเหลี่ยมมุมฉาก 2 อันที่ทำจากแคลไซต์ (หรืออาจเป็นวัสดุอื่น ๆ ที่เกิดการหักเหสองแนวได้เช่นกัน) ซึ่งพื้นผิวถูกแยกออกจากกันโดยช่องว่างอากาศ แกนลำแสงของผลึกแคลไซต์เรียงตัวขนานกับระนาบการสะท้อน การสะท้อนกลับทั้งหมด ของแสงโพลาไรซ์ s ที่ช่องว่างอากาศช่วยให้มั่นใจได้ว่ามีเพียงแสงโพลาไรซ์ p เท่านั้นที่ผ่านเข้ามายังอุปกรณ์ เนื่องจากมุมตกกระทบอาจใกล้เคียงกับมุมบริวสเตอร์ จึงลดการสะท้อนของแสงโพลาไรซ์ p ที่ไม่ต้องการลง ทำให้ปริซึมกลาน–เทย์เลอร์ส่งผ่านได้ดีกว่าเมื่อเทียบกับปริซึมกลาน–ฟูโก อย่างไรก็ตาม ที่จะโพลาไรซ์อย่างสมบูรณ์คือลำแสงส่งผ่านเท่านั้น ส่วนลำแสงสะท้อนจะไม่เป็นเช่นนั้นด้วย พื้นผิวของผลึกสามารถขัดเงาเพื่อให้ลำแสงสะท้อนออกมา หรือสามารถทำให้สีดำเพื่อให้ดูดกลืนได้ ช่วยลดการสะท้อนที่ไม่ต้องการของลำแสงขาออกตามสมการแฟรแนล 
ปริซึมชนิดนี้สามารถดัดแปลงไปเป็นรูปแบบที่เรียกว่า ปริซึมกลาน–เลเซอร์ (Glan–laser prism) ซึ่งเป็นปริซึมกลาน–เทย์เลอร์ที่มีการตัดมุมปริซึมให้ชันขึ้น ซึ่งช่วยลดการสูญเสียการสะท้อนเนื่องจากความกว้างของมุมมองที่ลดลง โพลาไรเซอร์เหล่านี้มักจะได้รับการออกแบบมาให้ทนต่อความเข้มของลำแสงที่สูงมาก เช่นเดียวกับที่ผลิตโดยเลเซอร์
การออกแบบปริซึมอาจปรับปรุงให้ต่างออกไปได้อีก เช่น อาจใช้แคลไซต์แบบที่คัดมาเป็นพิเศษให้การสูญเสียจากการกระเจิงต่ำ หรือปรับปรุงคุณภาพการขัดเงาบนใบหน้า โดยเฉพาะอย่างยิ่งบนแต่ละหน้าของผลึก และการเคลือบป้องกันแสงสะท้อนที่ดีขึ้น ปริซึมที่มีขีดจำกัดความเสียหายความรับอาบรังสีมากกว่า 1 GW/cm² มีจำหน่ายทั่วไปในท้องตลาด
ไทยแลนด์ อเมเจอร์ลีก ฤดูกาล 2566 – โซนกรุงเทพและปริมณฑล

ไทยแลนด์ อเมเจอร์ลีก ฤดูกาล 2566 โซนกรุงเทพและปริมณฑล เป็นส่วนหนึ่งของการแข่งขันไทยแลนด์ อเมเจอร์ลีก ฤดูกาล 2566 จัดการแข่งขันโดยสมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทย การแข่งขันจะแบ่งออกเป็น 2 โซนย่อยได้แก่กรุงเทพมหานคร และปริมณฑล
รูปแบบการแข่งขัน.
การแข่งขันในฤดูกาล 2566 จะแบ่งออกเป็นสองโซนย่อยได้แก่กรุงเทพมหานครและปริมณฑล
สโมสรที่เข้าแข่งขัน.
ในฤดูกาล 2566 มีสโมสรเข้าแข่งขันจำนวน 36 สโมสร โดยแบ่งออกเป็นกรุงเทพมหานคร 28 สโมสร และปริมณฑล 8 สโมสร
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
สนามแข่งขัน.
การแข่งขันในโซนกรุงเทพและปริมณฑลใช้สนามแข่งขันในจังหวัดต่าง ๆ ดังนี้
การแข่งขันในโซนกรุงเทพมหานคร.
การจับสลากคู่แข่งขันมีขึ้นในวันที่ 21 เมษายน 2566
การแข่งขันในโซนปริมณฑล.
การจับสลากแบ่งสายมีขึ้นในวันที่ 21 เมษายน 2566
รอบมินิลีก.
<section begin=bangkok metropolitan region perimeter group a/><onlyinclude></onlyinclude><section end=bangkok metropolitan region perimeter group a/>
<section begin=bangkok metropolitan region perimeter group b/><onlyinclude></onlyinclude><section end=bangkok metropolitan region perimeter group b/>
เวลคัมทูมายเวิลด์ (เพลง)

"เวลคัมทูมายเวิลด์"  เป็นเพลงที่บันทึกโดยเกิร์ลกรุปเกาหลีใต้เอสปา ร่วมกับนาวิส ได้รับการเผยแพร่เป็นซิงเกิลนำก่อนอีพี "มายเวิลด์" โดยเอสเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์ ในวันที่ 2 พฤษภาคม ค.ศ. 2023
เบื้องหลังและการวางจำหน่าย.
วันที่ 16 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2023 ลี ซุง-ซูได้ปล่อยวิดีโอความยาว 30 นาทีโดยระบุว่า"อี ซู-มันเป็นสาเหตุที่ทำให้การปล่อยอัลบั้มใหม่ของเอสปาล่าช้า"ตามกำหนดเดิมกลุ่มควรปล่อยอัลบั้มใหม่ในวันที่ 20 กุมภาพันธ์ ยิ่งไปกว่านั้นเขายังเสริมว่า ซู-มัน ต้องการเพิ่ม"แนวคิดอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมลงไปในบทเพลง" ซึ่งในที่สุดก็ถูกยกเลิกไปในภายหลัง เนื่องจาก "ไม่เหมาะกับคอนเซ็ปต์ของเอสปา" ในวันที่ 16 มีนาคม เอสเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์ประกาศว่าเอสปาจะปล่อยอัลบั้มในช่วงต้นเดือนพฤษภาคม วันที่ 17 เมษายน มีการประกาศว่าอีพีชุดที่สามของกลุ่มจะชื่อว่า"มายเวิลด์"ซึ่งมีทั้งหมดหกเพลง จะวางจำหน่ายในวันที่ 8 พฤษภาคม นอกจากนี้ยังประกาศอีกว่า "เวลคัมทูมายเวิลด์" จะวางจำหน่ายล่วงหน้าในวันที่ 2 พฤษภาคม เมื่อวันที่ 26 เมษายน มีการเปิดเผยว่านาวิสซึ่งเป็นตัวละคร AI ในSMCU ของเอสปาจะปรากฏตัวใน"เวลคัมทูมายเวิลด์"ในฐานะศิลปินเสมือนจริง เพลงพร้อมกับมิวสิกวิดีโอเปิดตัวเมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม
มิวสิกวิดีโอ.
มิวสิกวิดีโอแสดงภาพสมาชิกได้ "เดินทางบนถนนสู่ป่าและเชื่อมต่อกับธรรมชาติ"ด้วย"ออร่าลึกลับ[ติดตาม]พวกเขา[ตลอด]การเดินทาง" ซึ่งภายหลังได้เปิดเผยว่านาวิส "เป็นระบบ AI ที่เป็นตัวเป็นตนจาก[โลก]"
ประสิทธิภาพเชิงพาณิชย์.
"เวลคัมทูมายเวิลด์" เปิดตัวอันดับที่ 122 บนเซอร์เคิลดิจิทัลชาร์ตของเกาหลีใต้ ในชาร์ตฉบับวันที่ 30 เมษายน - 6 พฤษภาคม 2023 ในชาร์ตส่วนประกอบ เพลงเปิดตัวที่อันดับ 34 ในชาร์ต Circle Download Chart อันดับที่ 157 ในชาร์ต Circle Streaming Chart และอันดับที่ 162 ในชาร์ต Circle BGM Chart ในสัปดาห์ต่อมา ขึ้นสู่อันดับที่ 64 บน Circle Digital Chart และอันดับที่ 68 บน Circle Streaming Chart ในสิงคโปร์ เพลงเปิดตัวที่อันดับ 26 ในอาร์ไอเอเอส Top Regional Chart ในชาร์ตฉบับวันที่ 5–11 พฤษภาคม 2023 ในเวียดนาม เพลงเปิดตัวที่อันดับ 27 "บิลบอร์ดเวียดนาม" ฮอต 100 ในชาร์ตฉบับวันที่ 18 พฤษภาคม 2023
ชาร์ต.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
ปริซึมกลาน–ฟูโก

ปริซึมกลาน–ฟูโก (Glan–Foucoult prism) หรือ ปริซึมกลาน–แอร์ (Glan–air prism) เป็นปริซึมประเภทหนึ่งที่ใช้สำหรับเป็นโพลาไรเซอร์ มีลักษณะคล้ายคลึงกับปริซึมกลาน–ทอมป์สัน ยกเว้นตรงที่ว่าปริซึมแคลไซต์ที่ตั้งฉากกันสองอันจะถูกแยกออกจากกันด้วยช่องว่างอากาศแทนที่จะยึดไว้ด้วยกัน การสะท้อนกลับทั้งหมด ของแสงโพลาไรซ์ p ที่ช่องว่างอากาศทำให้มีเพียงแสงโพลาไรซ์ s เท่านั้นที่สามารถผ่านปริซึมออกไปได้โดยตรง
การออกแบบ.
เมื่อเปรียบเทียบกับปริซึมกลาน–ทอมป์สัน แล้ว ปริซึมกลาน–ฟูโกมีมุมการมองเห็นที่แคบกว่า แต่เนื่องจากปริซึมชนิดนี้ใช้ช่องว่างอากาศแทนที่จะใช้สารยึดเกาะ จึงสามารถทนความรับอาบรังสีได้มากกว่าโดยไม่เกิดความเสียหาย ดังนั้นจึงสามารถใช้ปริซึมชนิดนี้กับลำแสงเลเซอร์ได้ ปริซึมชนิดนี้ยังมีรูปร่างสั้น (สำหรับรูรับแสงค่าหนึ่ง ๆ) กว่าการออกแบบของ ปริซึมกลาน–ทอมป์สัน และมุมเบี่ยงเบนของลำแสงที่ส่งออกไปสามารถเข้าถึงเกือบ 90° ซึ่งอาจได้เปรียบในบางกรณี โดยปกติแล้ว ปริซึมกลาน–ฟูโกจะไม่ได้ถูกใช้เป็นตัวแยกลำแสงโพลาไรซ์ เนื่องจากแม้ว่าลำแสงที่ส่งผ่านนั้นจะโพลาไรซ์เต็มที่ แต่ลำแสงสะท้อนจะไม่เป็นเช่นนั้น
การเกิดโพลาไรเซชัน.
ปริซึมกลาน–เทย์เลอร์ ก็เป็นปริซึมอีกชนิดที่มีลักษณะคล้ายคลึงกัน ยกเว้นว่าแกนผลึกและทิศทางการแพร่กระจายนั้นจะตั้งฉากกับในปริซึมกลาน–ฟูโก ส่งผลให้เกิดการส่งผ่านที่สูงขึ้นและทำให้โพลาไรเซชันของแสงสะท้อนที่ดีขึ้น ปริซึมกลาน–ฟูโกที่ทำจากแคลไซต์มักไม่เป็นที่นิยมใช้ ส่วนใหญ่ถูกแทนที่ด้วยปริซึมกลาน–เทย์เลอร์และปริซึมแบบอื่น ๆ ที่ทันสมัยกว่า
ปริซึมอิตเทรียมออร์โธวาเนเดต (YVO4) ซึ่งออกแบบโดยยืนพื้นจากปริซึมกลาน–ฟูโก มีโพลาไรเซชันของลำแสงสะท้อนที่ดีกว่า และขีดจำกัดความเสียหายสูงกว่า เมื่อเทียบกับปริซึมกลาน–ฟูโกที่ทำจากแคลไซต์ หรือ ปริซึมกลาน–เทย์เลอร์ ปริซึม YVO4 นั้นมีราคาแพงกว่า แต่ก็ทำให้สามารถรับลำแสงในช่วงมุมตกกระทบที่จำกัดมากได้
รายการเขตมหานครในเวสต์อินดีส

นี่คือรายการ เขตมหานครในเวสต์อินดีส ที่มีประชากรมากที่สุดตามจำนวนประมาณการอย่างเป็นทางการ หรือจำนวนคาดการณ์ในช่วงกลาง ค.ศ. 2015 อาบานาไม่มีคำจำกัดความของเขตมหานครอย่างเป็นทางการ จึงใช้รูปแบบประชากรในเขตนครแทน
ปริซึมนิคอล

ปริซึมนิคอล (Nicol prism) เป็น ปริซึมประเภทหนึ่งที่ใช้สำหรับทำเป็นโพลาไรเซอร์ คือใช้เพื่อสร้างลำแสงโพลาไรซ์ จากลำแสงที่ไม่โพลาไรซ์ ถูกประดิษฐ์ขึ้นในปี 1828 โดยวิลเลียม นิคอล (William Nicol) นักฟิสิกส์ชาวสก็อต และเป็นปริซึมโพลาไรซ์ตัวแรกที่ถูกสร้างขึ้น ประกอบด้วย แคลไซต์ (ไอซ์แลนด์สปาร์) รูปสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูน ตัดทแยงมุมออกเป็นสองส่วนที่มุม 68º แล้วต่อด้วย กาวที่ทำจากน้ำมันสนบาลซัม
แสงไม่โพลาไรซ์จะผ่านเข้ามาทางด้านหนึ่งของปริซึม และถูกแยกออกเป็นแสงโพลาไรซ์ 2 ลำเนื่องจากเกิดการหักเหสองแนวภายในแคลไซต์ หนึ่งในนั้นเรียกว่า รังสีสามัญ (o-ray ในภาพ) ซึ่งดรรชนีหักเหเป็น "no" = 1.658 และในแนวทแยงมีกาวที่มีดรรชนีหักเป็น 1.55 ทำให้เกิดการสะท้อนกลับทั้งหมดที่ผิว ลำแสงอีกลำเรียกว่า รังสีวิสามัญ (e-ray ในภาพ) มีค่าดัชนีการหักเหของแสงน้อยกว่า คือ "ne" = 1.486 และจะไม่สะท้อนกลับ แต่จะข้ามส่วนรอยต่อในแนวทแยงและออกไปทางด้านตรงข้าม ในรูปของแสงโพลาไรซ์
ปริซึมชนิดนี้ได้ถูกใช้อย่างแพร่หลายในกล้องจุลทรรศน์ และเครื่องวัดการโพลาไรซ์ แต่ปัจจุบันในการใช้งานส่วนใหญ่มักถูกแทนที่ด้วยโพลาไรเซอร์ประเภทอื่น ๆ เช่นแผ่นโพลาลอยด์ หรือ ปริซึมกลาน–ทอมป์สัน
รายการประเทศในแคริบเบียนตามจำนวนประชากร

นี่คือรายการประเทศและดินแดนพึ่งพิงในแคริบเบียน เรียงตามจำนวนประชากรโดยประมาณการกลางปีปกติจากสหประชาชาติ จำนวนที่เปลี่ยนแปลงจากปีที่แล้ว และจำนวนทางการในช่วงล่าสุด
แผนที่.
ประชากรแคริบเบียนตามประเทศ
<templatestyles src="Legend/styles.css" />  เฮติ (25.2%)<templatestyles src="Legend/styles.css" />  สาธารณรัฐโดมินิกัน (24.4%)<templatestyles src="Legend/styles.css" />  คิวบา (24.1%)<templatestyles src="Legend/styles.css" />  ปวยร์โตรีโก (สหรัฐ) (7.0%)<templatestyles src="Legend/styles.css" />  จาเมกา (6.1%)<templatestyles src="Legend/styles.css" />  ตรินิแดดและโตเบโก (3.3%)
การกระจาย (ทัศนศาสตร์)

ในทัศนศาสตร์ การกระจาย (dispersion) เป็นปรากฏการณ์ที่ลำแสงที่ตกกระทบถูกแบ่งแยกออกเป็นความยาวคลื่นต่าง ๆ เกิดขึ้นเนื่องจากดรรชนีหักเหในตัวกลางแปรผันไปตามความยาวคลื่น
การกระจายแบบปกติและผิดปกติ.
ในกรณีที่ดรรชนีหักเหเพิ่มขึ้นเมื่อความยาวคลื่นลดลง จะเรียกว่าเกิด การกระจายแบบปกติ (normal dispersion) สารที่โปร่งใสในช่วงแสงที่มองเห็นได้จะมีการกระจายแบบปกติในช่วงแสงที่มองเห็นได้ การกระจายแบบปกติยังเกิดขึ้นในบริเวณอื่นที่ไม่ใช่แสงที่มองเห็นได้ในบริเวณที่ห่างจากความยาวคลื่นสั่นพ้องของสสาร นอกจากนี้ โดยทั่วไป ยิ่งวัสดุดรรชนีหักเหสูง การกระจายแบบปกติก็จะยิ่งมากขึ้นเท่านั้น
ในทางกลับกัน ที่ใกล้กับความยาวคลื่นสั่นพ้อง ดรรชนีหักเหจะกลับลดลงและแสงที่มีความยาวคลื่นยาวจะหักเหมากกว่าแสงที่มีความยาวคลื่นสั้น เราเรียกสิ่งนี้ว่า การกระจายแบบผิดปกติ (anomalous dispersion)
สูตรการกระจายตัวของเซ็ลไมเออร์.
ดรรชนีหักเหของคลื่นนอกเหนือจากย่านใกล้กับความยาวคลื่นสั่นพ้องจะคำนวณได้โดย สมการเซ็ลไมเออร์ (Sellmeier equation)
 <math>
n^2 = n_\infty^2 + {A' \over \lambda^2 - {\lambda_A}^2} + {B' \over \lambda^2 - {\lambda_B}^2} + \dots
</math>
"A′", "B′" ... และ "λ A", "λ B" ... เป็นตัวแปรช่วยที่แตกต่างกันไปในแต่ละวัสดุ "λ A", "λ B" ... คือความยาวคลื่นสั่นพ้อง กล่าวคือ มีพจน์มากมาย (นอกเหนือจาก "n"∞2) เท่ากับความยาวคลื่นสั่นพ้อง
เมื่อดำเนินการกระจายรอบจุดกับ <math>\lambda</math> จะได้สูตรต่อไปนี้
 <math>
n^2 = A + {B\over \lambda^2} + {C\over \lambda^4} + \cdots - B' \lambda^2 - C' \lambda^4 - \cdots
</math>
สูตรการกระจายของเซ็ลไมเออร์จะให้ผลแตกต่างกันที่ความยาวคลื่นสั่นพ้อง แต่ที่นอกพื้นที่ใกล้เคียงแถบนั้น จะพบว่ามีความตรงกันระหว่างการกระจายแบบปกติกับแบบผิดปกติ สมการที่คำนึงถึงการดูดกลืนนั้นถูกแสดงโดยแฮร์มัน ฟ็อน เฮ็ล์มฮ็อลทซ์
สำหรับตัวกลางที่มีความหนาแน่นสูง จะใช้สูตรการกระจายตัวของเซ็ลไมเออร์ ซึ่งคำนึงถึงความยาวคลื่นของคลื่นสั่นพ้องของไอออนในย่านอินฟราเรด
แก้วเชิงทัศนศาสตร์.
ความแตกต่างของดรรชนีหักเหที่ความยาวคลื่นอ้างอิงสองช่วง เช่น เส้น F' (สีน้ำเงิน) และ C' (สีแดง) ของเส้นเฟราน์โฮเฟอร์ เรียกว่า ค่าเฉลี่ยการกระจาย หรือ การกระจายหลัก และความแตกต่างของดรรชนีหักเหที่อีกสองค่าความยาวคลื่น นี้เรียกว่า การกระจายบางส่วน การกระจายบางส่วนหารด้วยการกระจายหลักเรียกว่า อัตราส่วนการกระจายบางส่วน
ในแก้วเชิงทัศนศาสตร์ธรรมดานั้นเมื่อวาดกราฟซึ่งมีเลขอับเบอเป็นแกนนอนและอัตราส่วนการกระจายบางส่วนเป็นแกนตั้ง จะได้ค่าที่วางตัวอยู่บนเส้นตรง ซึ่งเรียกว่า การกระจายบางส่วนแบบปกติ ในขณะที่ถ้าเป็นการกระจายแบบผิดปกติจะได้กราฟที่ไม่อยู่บนเส้นตรง ซึ่งเรียกว่า การกระจายบางส่วนแบบผิดปกติ
คู่หมั้นจำแลง

"คู่หมั้นจำแลง"  เป็นเรื่องสั้นเรื่องหนึ่งใน 56 เรื่องที่เกี่ยวกับเชอร์ล็อก โฮมส์ เขียนโดยอาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์ และเป็นเรื่องสั้นลำดับที่ 3 ในหนังสือรวมเรื่องสั้น "เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด การผจญภัย" ตีพิมพ์ครั้งแรกใน"นิตยสารสแตรนด์"ในเดือนกันยายน ค.ศ. 1891
ประวัติการตีพิมพ์.
"คู่หมั้นจำแลง" ตีพิมพ์ครั้งแรกในสหราชอาณาจักรใน"นิตยสารสแตรนด์"เมื่อเดือนกันยายน ค.ศ. 1891 และในสหรัฐอเมริกาในใน"นิตยสารสแตรนด์"ฉบับสหรัฐเมื่อเดือนตุลาคม ค.ศ. 1891 ภาพวาดประกอบเนื้อเรื่อง 7 ภาพวาดโดยซิดนีย์ พาเก็ต ตีพิมพ์ใน"นิตยสารสแตรนด์" เรื่องสั้นถูกรวมในหนังสือรวมเรื่องสั้น "เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด การผจญภัย" ซีงตีพิมพ์ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1892
ทรงกลมปวงกาเร

ทรงกลมปวงกาเร  เป็น รูปแบบการคำนวณที่ใช้ในทางทัศนศาสตร์ เพื่อแสดงถึงสถานะของโพลาไรเซชันของแสง โดยแสดงเป็นลักษณะทรงกลม ถูกนำเสนอในปี 1892 ใน "ทฤษฎีคณิตศาสตร์ของแสง" ("Théorie mathématique de la lumière") ผลงานของ อ็องรี ปวงกาเร นักคณิตศาสตร์ชาวฝรั่งเศส มีลักษณะคล้ายกับทรงกลมบล็อค ซึ่งใช้ในกลศาสตร์ควอนตัม
รูปแบบการคำนวณนี้ไม่ได้ใช้ได้แค่กับแสงโพลาไรซ์ทั้งหมด แต่ยังใช้ได้กับแสงโพลาไรซ์บางส่วนอีกด้วย (ต่างจากวิธีการคำนวณของโจนส์ซึ่งจะใช้ได้แค่กับโพลาไรซ์ทั้งหมดเท่านั้น) จุดต่าง ๆ บนทรงกลมที่รัศมีเท่ากันแสดงถึงระดับการโพลาไรซ์ที่เท่ากันโดยมีสถานะโพลาไรเซชันแบบต่าง ๆ กัน
ระบบพิกัด.
ระบบพิกัดของทรงกลมปวงกาเรแสดงดังภาพทางขวา โดยมีแกนคือ S1, S2, S3 รัศมี R ของสถานะโพลาไรเซชันแสดงถึงระดับการโพลาไรซ์ของแสง โดยที่ I = S0 คือปริมาณความเข้มแสงทั้งหมด และ (I x R)2 = (S12 +S22 +S32) คือปริมาณแสงโพลาไรซ์
มุม <math>\psi</math> แสดงมุมทิศของการโพลาไรซ์ ส่วนมุม <math>\chi</math> เป็นค่าที่แสดงถึงความเป็นวงรี
แผ่นหน่วงคลื่น.
ทรงกลมปวงกาเรช่วยให้สามารถแสดงปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อแสงผ่านแผ่นหน่วงคลื่นได้
จูเซปเป เมอัซซา

จูเซปเป เมอัซซา (23 สิงหาคม 1910 – 21 สิงหาคม 1979) เป็นผู้จัดการทีมฟุตบอลและผู้เล่นชาวอิตาลี ตลอดอาชีพของเขา เขาเล่นให้แก่อินเตอร์มิลานเป็นหลักในคริสต์ทศวรรษ 1930 โดยทำได้ 242 ประตูจาก 365 นัดให้กับสโมสร และคว้าแชมป์เซเรียอา 3 สมัย รวมถึงโคปปาอิตาเลียด้วย หลังจากนั้นเขายังเล่นให้กับเอซีมิลานคู่แข่งร่วมเมืองของอินเตอร์เช่นเดียวกับยูเวนตุสที่เป็นคู่แข่งร่วมเมืองของตูริน นอกเหนือจากการเล่นกับวาเรเซและอาตาลันตา ในระดับทีมชาติ เขาพาอิตาลีคว้าแชมป์ฟุตบอลโลก 2 สมัยติดต่อกัน ใน ค.ศ. 1934 ที่บ้านเกิด และใน ค.ศ. 1938 ในฐานะกัปตันทีม ทำให้มีชื่อติดทีมออลสตาร์ เมอัซซาได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางว่าเป็นหนึ่งในนักฟุตบอลที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาล และได้รับการยกย่องจากหลาย ๆ คนในแวดวงกีฬาว่าเป็นผู้เล่นที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของอิตาลี จูเซปเป ปริสโก และจันนี เบรรา ถือว่าเขาเป็นนักฟุตบอลที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาล
เมอัซซาเป็น 1 ในผู้เล่นอิตาลีเพียง 4 คนที่คว้าแชมป์ฟุตบอลโลก 2 สมัย ร่วมกับโจวันนี แฟร์รารี, กวีโด มาเซตตี และเอรัลโด มอนเซลโย หลังจากเขาแขวนสตั๊ด เขาทำหน้าที่เป็นผู้ฝึกสอนให้แก่ทีมชาติอิตาลีและแก่สโมสรในอิตาลีหลายสโมสร รวมถึงสโมสรเก่าของเขาอย่างอินเตอร์และอาตาลันตา เช่นเดียวกับโปรปาเตรียและเบชิกทัชของตุรกี เขาเป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนของอิตาลีในโอลิมปิกฤดูร้อน 1952
เนื่องจากทักษะการยิงประตูที่มากมายและความสามารถในการสร้างสรรค์เกม เมอัซซาจึงได้รับสมญานามว่า "อิลเจนิโอ" ("อัจฉริยะ") จากสื่ออิตาลีตลอดอาชีพของเขา
ทรงกลมบล็อค

ใน กลศาสตร์ควอนตัม และ การคำนวณเชิงควอนตัม ทรงกลมบล็อค (Bloch sphere) ตั้งชื่อตามนักฟิสิกส์ชาวสวิส เฟลิกซ์ บล็อค (Felix Bloch) เป็นรูปแบบการแสดงเชิงเรขาคณิตของปริภูมิสถานะบริสุทธิ์ของระบบควอนตัมระดับพลังงานสองขั้น (คิวบิต qubit) บนทรงกลมหนึ่งหน่วย
กลศาสตร์ควอนตัมมีโครงสร้างทางคณิตศาสตร์อยู่ในปริภูมิฮิลเบิร์ต  หรือ ปริภูมิฮิลเบิร์ตแบบโปรเจคทีฟ (Projective Hilbert space) โดยสถานะบริสุทธิ์ของระบบควอนตัมมีลักษณะที่สอดคล้องกับปริภูมิย่อย 1 มิติของปริภูมิฮิลเบิร์ตที่สอดคล้องกัน
โดยการซ้อนทับกันของสถานะบริสุทธิ์สองสถานะที่ตั้งฉากกัน ดังนั้นสถานะที่บริสุทธิ์ของคิวบิตจึงสามารถแสดงเป็นจุดบนทรงกลมบล็อคได้
สถานะบริสุทธิ์ใด ๆ <math>|\psi\rangle</math> ของคิวบิตสามารถแสดงได้โดยการซ้อนทับของ <math>|0\rangle</math> และ <math>|1\rangle</math> ดังนี้
 <math>\begin{align}
&= \cos(\theta/2) |0 \rangle + e^{i \phi} \sin\left(\theta/2\right) |1 \rangle \\
&= \cos(\theta/2) |0 \rangle + (\cos \phi + i \sin \phi) \sin(\theta/2) |1 \rangle
\end{align}</math>
ถ้า ในสมการนี้ถูกมองว่าเป็นพิกัดเชิงขั้วของจุดบนทรงกลมบล็อค <math>|\psi\rangle</math> สามารถแสดงได้ดังรูปด้านขวา
ด้วยเหตุผลทางประวัติศาสตร์ทรงกลมบล็อคที่ใช้ในทางทัศนศาสตร์เพื่อแสดงสถานะของโพลาไรเซชันจะถูกเรียกว่าทรงกลมปวงกาเร
คำนิยาม.
เมื่อพิจารณาจากฐานที่ตั้งฉากกัน สถานะบริสุทธิ์ใด ๆ ในระบบสองสถานะ <math>|\psi\rangle</math> สามารถแสดงด้วยการวางซ้อนเวกเตอร์ฐาน <math>|0 \rangle</math>, <math>|1 \rangle </math> (ผลรวมของค่าสัมประสิทธิ์เชิงซ้อน) เวกเตอร์พื้นฐาน <math>|0 \rangle</math>, <math>|1 \rangle </math> สำหรับค่าสัมประสิทธิ์ของเฟสมีความสำคัญทางกายภาพสำหรับความแตกต่างเท่านั้น ด้วยเหตุนี้ <math>|0 \rangle</math> จึงให้สัมประสิทธิ์เป็นจำนวนจริงที่ไม่เป็นลบ
นอกจากนี้จากเงื่อนไขการทำให้เป็นบรรทัดฐาน ได้ว่า <math>\langle \psi | \psi \rangle = 1</math>
จากที่กล่าวมา <math>|\psi\rangle</math> สามารถเขียนเป็น
 <math>\begin{align}
&= \cos(\theta/2) |0 \rangle + e^{i \phi} \sin(\theta/2) |1 \rangle \\
&= \cos(\theta/2) |0 \rangle + (\cos \phi + i \sin \phi) \sin(\theta/2) |1 \rangle
\end{align}</math>
ในที่นี้ <math> 0 \leq \theta \leq \pi</math>, <math>0 \leq \phi < 2 \pi</math>
เมื่อ <math>|\psi\rangle</math> เป็น <math>|0 \rangle</math>, <math>|1 \rangle </math> แล้ว <math>\phi</math> สามารถเป็นค่าใดก็ได้ แต่เป็นจุดเดียวกันบนทรงกลมบล็อค และการแสดงด้วยทรงกลมบล็อคจะเหมือนกันเสมอ
ท่าอากาศยานนานาชาติพัณฑารนายกะ

ท่าอากาศยานนานาชาติพัณฑารนายกะ หรือ ท่าอากาศยานนานาชาติปัณฏาระนายักกะ (BIA;) (IATA: CMB, ICAO: VCBI) เป็นท่าอากาศยานนานาชาติหลักของประเทศศรีลังกา ตั้งชื่อตามอดีตนายกรัฐมนตรี โซโลมัน วัยสฏ์ ริชเว ฑยัส พัณฑารนายกะ (1899–1959) ตั้งอยู่ในย่านชานเมืองเนกอมโบ ทางตอนเหนือของเมืองหลวงเก่าและศูนย์กลางเศรษฐกิจ โคลอมโบ ท่าอากาศยานอยู่ภายใต้การดูแลขององค์การบริการท่าอากาศยานและการบินศรีลังกา จก. (Airport and Aviation Services (Sri Lanka) Ltd) และเป็นฮับของสายการบินศรีลังกันแอร์ไลส์ สายการบินประจำชาติของศรีลังกา นอกจากพัณฑารยนายกะแล้ว โคลอมโบยังมีอีกสนามบินคือท่าอากาศยานนานาชาติรัตมลานะ
เริ่มแรก ท่าอากาศยานเป็นลานบินของกองทัพอากาศอังกฤษในปี 1944 สมัยสงครามโลกครั้งที่สอง ในชื่อ อาร์เอเอฟเนกอมโบ (RAF Negombo) โดยมี No. 45 Squadron RAF (1946–49), No. 232 Squadron RAF (1945), No. 249 Squadron RAF (1950) และ No. 1303 Flight RAF (1945–46) ประจำตามลำดับ ในปี 1957 นายกรัฐมนตรีโซโลมัน วัยสฏ์ ริชเว ฑยัส พัณฑารนายกะ ได้รื้อถอนแอร์ฟีลด์ของอังกฤษออกจากศรีลังกาทั้งหมด ส่วนลานบินนี้กองทัพอากาศหลวงซีลอน (Royal Ceylon Air Force; RCyAF) ได้รับช่วงดูแลต่อ และเปลี่ยนชื่อเป็น กฏุนายกะ (Katunayake) ซึ่งบางส่วนของท่าอากาศยานในปัจจุบันยังคงใช้งานเป็นลานบินของกองทัพ ในปี 1964 อนิล มุเนสิงหะ รัฐมนตรีกระทรวงการขนส่ง เริ่มต้นการก่อสร้างท่าอากาศยานแห่งใหม่มาแทนที่รัตมลานะ โดยได้รับทุนช่วยเหลือจากแคนาดา ท่าอากาศยานใหม่นี้สร้างแล้วเสร็จในปี 1967 แอร์ซีลอน สายการบินแห่งชาติ เริ่มต้นบินเที่ยวบินระหส่างประเทศจากทีาอากาศยานด้วย ฮอกเกอร์ ซิดดะลี ไทรเดินท์ และ วีซีเท็น ลำที่เช่ามาจากองค์การอากาศยานอังกฤษ (BAC) ภายใต้องค์การสายการบินโพ้นทะเลอังกฤษ (BOAC) ท่าอากาศยานเปลี่ยนชื่อเป็นชื่อของนายกรัฐมนตรีพัณฑารนายกะในปี 1970 ต่อมาเปลี่ยนชื่อใหม่เป็นท่าอากาศยานนานาชาติกฏุนายกะ (Katunayake International Airport) ในปี 1977 ก่อนจะเปลี่ยนกลับมาใช้ชื่อของพัณฑารนายกะอีกครั้งในปี 1995
เอทเวนตีโฟร์

เอทเวนตีโฟร์  เป็นบริษัทธุรกิจบันเทิงอิสระสัญชาติ อเมริกัน ที่เชี่ยวชาญด้านการผลิตภาพยนตร์และรายการโทรทัศน์รวมไปถึงการจัดจำหน่ายเผยแพร่ภาพยนตร์ สำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่แมนแฮตตัน นครนิวยอร์ก บริษัทก่อตั้งขึ้นในปี 2012 ภายใต้ชื่อ เอทเวนตีโฟร์ฟีลม์ โดย แดเนียล แคตส์, เดวิด เฟนเคล และ จอห์น ฮอดจ์ ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็น เอทเวนตีโฟร์ ในปี 2016 และเข้าสู่ข้อตกลงการจัดจำหน่ายสื่อบันเทิงร่วมกับ แอปเปิลทีวี+ , โชว์ไทม์เน็ทเวิร์ก (ในเครือพาราเมาต์) และ แอมะซอนไพรม์ โดยมีภาพยนตร์เรื่องแรกคือ "A Glimpse Inside the Mind of Charles Swan III" ที่นำออกฉายในโรงภาพยนตร์เมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2013 ในปีเดียวกันนั้นเองบริษัทได้รับการยอมรับในทวีปอเมริกาเหนือจากการเป็นผู้เผยแพร่ภาพยนตร์เรื่อง "กิน เที่ยว เปรี้ยว ปล้น"
เอเทวนตีโฟร์ เริ่มเป็นที่รู้จักไปทั่วโลกจากการเผยแพร่และผลิตภาพยนตร์อิสระ, ภาพยนตร์นอกกระแสหรือภาพยนตร์ที่ใช้ทุนสร้างต่ำแต่กลับประสบความสำเร็จอย่างสูงและได้รับคำชื่นชมจากนักวิจารณ์รวมถึงได้รับรางวัลต่างๆ เช่นเรื่อง "ใครสักคนบนโลกใบนี้" (2013), "พิศวาสจักรกลอันตราย" (2014), "รูม ขังใจไม่ยอมไกลกัน" (2015), มูนไลท์ (2016), "เลดี้เบิร์ด" (2017), "ยากจัง เป็นสาว ม. สอง" (2018), "เพชรซ่อนเหลี่ยม" (2019), "มินาริ" (2020), ลุงครับ "รัก" คืออะไร? (2021), "ซือเจ๊ทะลุมัลติเวิร์ส" (2022) และ "เหงา เท่า วาฬ" (2022)
ในงานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 95 อทเวนตีโฟร์ ได้รับการบันทึกว่าเป็นค่ายภาพยนตร์แห่งแรกที่นำภาพยนตร์ออกฉายและได้รับรางวัลออสการ์ครบทั้ง 6 สาขารางวัลใหญ่ภายในปีเดียวกัน จากเรื่อง "ซือเจ๊ทะลุมัลติเวิร์ส" และ "เหงา เท่า วาฬ"
วิธีการคำนวณของโจนส์

วิธีการคำนวณของโจนส์ (Jones calculus) เป็นรูปแบบการคำนวณแบบหนึ่งที่ช่วยให้สามารถอธิบายสถานะของโพลาไรเซชันของคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า ตั้งชื่อตามชื่อ โรเบิร์ต เคลิร์ก โจนส์ (Robert Clark Jones) ซึ่งได้ให้นิยามไว้ในปี 1941 เมื่อใช้รูปแบบการคำนวณนี้ สถานะของแสงโพลาไรซ์จะแสดงด้วย เวกเตอร์โจนส์ (Jones vector) และองค์ประกอบทางแสงเชิงเส้นจะแสดงด้วย เมทริกซ์โจนส์ (Jones matrix) เวกเตอร์โจนส์ของแสงที่ออกจากระบบหนึ่ง ๆ จะคำนวณได้จากผลคูณของเมทริกซ์โจนส์ของระบบกับเวกเตอร์โจนส์ของแสงขาเข้า
รูปแบบการคำนวณนี้ใช้ประโยชน์ได้ดีสำหรับแสงโพลาไรซ์ทั้งหมดเท่านั้น ในการอธิบายแสงโพลาไรซ์บางส่วนจะใช้เวกเตอร์สโตกส์ และ เมทริกซ์มึลเลอร์
คำนิยาม.
ในงานวิจัยต้นฉบับของโจนส์ เขาได้พิจารณากรณีของระนาบคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าที่มีการโพลาไรซ์ทั้งหมด และกำหนดสถานะของแสง ณ จุดหนึ่ง ๆ จากเวกเตอร์ของจำนวนเชิงซ้อน
 <math>\begin{pmatrix} E_x(t) \\ E_y(t)\end{pmatrix} = \begin{pmatrix} E_x^{(0)} \exp [i(-\omega t+\phi_x)] \\ E_y^{(0)} \exp [i(-\omega t+\phi_y)]\end{pmatrix}</math>
โดย <math>E_x(t)</math> และ <math>E_y(t)</math> เป็นส่วนประกอบของสนามไฟฟ้าของคลื่นตามแกน x และ y อย่างไรก็ตาม ตัวแปรที่สำคัญที่สุดในการอธิบายสถานะของโพลาไรเซชันคือความแตกต่างของเฟส <math>\phi_y - \phi_x</math> และแอมพลิจูดของสนามไฟฟ้า <math>E_x^{(0)}/E_y^{(0)}</math> โดยปกติแล้ว จะเลือกจุดที่ทำหน้าที่เป็นตัวอ้างอิงความเข้มและเฟส และได้ว่า
 <math>\begin{pmatrix} E_x(t) \\ E_y(t)\end{pmatrix} = E^{(0)} \exp [i(-\omega t+\phi_x)] \begin{pmatrix} V_x \\ V_y \end{pmatrix}</math>
โดยที่เวกเตอร์โจนส์ถูกนิยามโดย
 <math>\vec{V} = \begin{pmatrix} V_x \\ V_y \end{pmatrix}</math>
การเปรียบเทียบกับในควอนตัม.
อย่างเป็นทางการ เวกเตอร์โจนส์เป็นเวกเตอร์ของ ℂ2 เช่นเดียวกับเวกเตอร์สถานะ ที่ใช้สำหรับในกลศาสตร์ควอนตัม การเปรียบเทียบนี้มาจากข้อเท็จจริงที่ว่าโฟตอนสามารถมีสถานะเฮลิซิตีได้สองสถานะ ดังนั้นเราจึงสามารถสานความเชื่อมโยงระหว่างการคำนวณทั้งสองสายนี้ ซึ่งแสดงด้วยการใช้สัญกรณ์บรา-เค็ท ที่ทำกันทั่วไปในทัศนศาสตร์เชิงควอนตัม เพื่อแสดงถึงสถานะของโพลาไรซ์ของแสง ตารางด้านล่างนี้แสดงรายละเอียดความเชื่อมโยงระหว่างการคำนวณทั้งสอง
ตัวอย่างเมทริกซ์โจนส์.
หากระบบเชิงแสงถูกหมุนรอบแกนเชิงแสงเป็นมุม <math>\theta</math> เมทริกซ์โจนส์สำหรับระบบหมุน <math>M(\theta)</math> ได้มาจากเมทริกซ์ของระบบที่ไม่ได้หมุนโดยการแปลงดังนี้:
 <math>M(\theta)=R(\theta)\,M\,R(-\theta)</math>
 โดยที่
 <math>R(\theta) = 
\cos \theta & -\sin \theta \\
\sin \theta & \cos \theta
\end{pmatrix}</math>
กีฬาแบดมินตันในซีเกมส์ 2023

การแข่งขัน แบดมินตัน ใน ซีเกมส์ 2023 จัดขึ้นที่ แบดมินตัน ฮอลล์, พหุกีฬาสถานชาติมรดกเตโช ในกรุง พนมเปญ, ประเทศกัมพูชา ตั้งแต่วันที่ 8 ถึง 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2566. ตัวเกมจะมีทั้งหมด 8 ประเภท, 2 ในประเภทเดี่ยว, 3 ในประเภทคู่ และ 3 อีเวนต์สำหรับประเภททีม.
แสงอาพันธ์

แสงอาพันธ์ (coherent light) หมายถึงแสงที่มีความเป็นอาพันธ์ 
แสงโดยทั่วไปในธรรมชาติเกิดจากสถานะต่าง ๆ ผสมปนเปกันไป จึงไม่ใช่แสงอาพันธ์ โดยทั่วไปแสงที่ไม่ใช่แสงอาพันธ์อาจเรียกว่า แสงอนาพันธ์ (incoherent light)
แม้ว่าจะไม่มีแสงที่สอดคล้องกันในอุดมคติ แต่เราสามารถพยายามสังเคราะห์แสงลักษณะเช่นนั้นได้ด้วยวิธีการต่าง ๆ เช่น แสงเลเซอร์ ถือเป็นสิ่งที่เข้าใกล้เคียงอุดมคตินั้นมาก
ความเข้มของแสงเมื่อนำลำแสงอาพันธ์มาซ้อนทับกันนั้นโดยทั่วไปจะมีความแตกต่างไปจากผลรวมของความเข้มของแสงโดยทั่วไป เนื่องจากเกิดการแทรกสอดกันของคลื่น นอกจากนี้ยังอาจพิจารณาสมบัติอื่นของคลื่น เช่น โพลาไรเซชัน
ความลับที่หุบเขาบอสคูมบ์

"ความลับที่หุบเขาบอสคูมบ์"  เป็นเรื่องสั้นเรื่องหนึ่งใน 56 เรื่องที่เกี่ยวกับเชอร์ล็อก โฮมส์ เขียนโดยอาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์ และเป็นเรื่องสั้นลำดับที่ 4 ในหนังสือรวมเรื่องสั้น "เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด การผจญภัย" ตีพิมพ์ครั้งแรกใน"นิตยสารสแตรนด์"ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1891
ประวัติการตีพิมพ์.
"ความลับที่หุบเขาบอสคูมบ์" ตีพิมพ์ครั้งแรกในสหราชอาณาจักรใน"นิตยสารสแตรนด์"เมื่อเดือนตุลาคม ค.ศ. 1891 และในสหรัฐอเมริกาในใน"นิตยสารสแตรนด์"ฉบับสหรัฐเมื่อเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1891 ภาพวาดประกอบเนื้อเรื่อง 10 ภาพวาดโดยซิดนีย์ พาเก็ต ตีพิมพ์ใน"นิตยสารสแตรนด์" เรื่องสั้นถูกรวมในหนังสือรวมเรื่องสั้น "เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด การผจญภัย" ซีงตีพิมพ์ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1892
อาอุล

อาอุล (#เปลี่ยนทาง ; :) เป็นรูปแบบหนึ่งของเมืองหรือหมู่บ้านที่มีป้อมปราการล้อมรอบ พบในแถบเทือกเขาคอเคซัส และรัฐอดีตโซเวียตในเอเชียกลาง คำว่าอาอุลมีที่มาจากคำเติร์ก แปลว่า "หมู่บ้าน" เช่นเดียวกับในคาซัคสถาน "อาเวิล"  เป็นคำแปลว่า "หมู่บ้าน" และใช้ในบริบทของพรรคการเมืองของเกษตรกร
หมู่อาอุลในสวาเนที ประเทศจอร์เจีย ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกยูเนสโก
ภาพถ่ายครัวสีเหลืองในยูเครน

<ns>10</ns>
 <id>369535</id>
 <revision>
 <id>10245376</id>
 <parentid>6729231</parentid>
 <timestamp>2022-08-13T03:23:15Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>RidJasper</username>
 <id>361203</id>
 </contributor>
 <origin>10245376</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2566 ยัน ดอบรอนอซอว์ ช่างภาพนักข่าวชาวยูเครน ได้ถ่ายภาพที่แสดงให้เห็นถึงผลของการโจมตีทางอากาศของรัสเซียใส่บ้านของมือคัยลอ กอแรนอว์สกึย ผู้ฝึกสอนมวยชาวยูเครนในเมืองดนีปรอ ภาพถ่ายดังกล่าวได้รับการแชร์ออนไลน์อย่างกว้างขวางในชื่อ ภาพถ่ายครัวสีเหลืองในยูเครน
ภูมิหลัง.
ออลฮาและมือคัยลอ กอแรนอว์สกึย กับลูกสาวสองคนอาศัยอยู่ในอาคารสูง 9 ชั้นในเมืองดนีปรอ ประเทศยูเครน มือคัยลอ  เป็นผู้ฝึกสอนนักมวยของแคว้นดนีปรอแปตร็อวสก์
เหตุการณ์.
"ภาพถ่ายครัวสีเหลืองในยูเครน" เป็นภาพที่ยัน ดอบรอนอซอว์ ถ่ายจากโดรนเมื่อวันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2566 ในตอนแรกดอบรอนอซอว์ถ่ายภาพครัวนี้โดยไม่ใช้โดรน แต่หลังจากที่ตรวจดูผลงานของตัวเองในวันนั้นแล้ว เขาก็กลับไปยังสถานที่ดังกล่าวเพื่อถ่ายภาพใหม่ด้วยโดรน ภาพถ่ายนี้บันทึกสภาพความเสียหายที่เกิดจากการโจมตีทางอากาศอย่างรุนแรงใส่ห้องครัวของครอบครัวกอแรนอว์สกึย กองทัพยูเครนระบุว่าอาวุธที่ใช้ในการโจมตีครั้งนี้คือขีปนาวุธประเภท Kh-22 จากรัสเซีย ภาพถ่ายดังกล่าวได้รับการแชร์ออนไลน์อย่างกว้างขวางในเดือนมกราคม พ.ศ. 2566
มือคัยลอเสียชีวิตจากการถูกโจมตี ส่วนออลฮาและลูก ๆ ของทั้งสองออกไปซื้อของในเวลานั้นและไม่ได้รับอันตราย
การตอบรับเชิงวิจารณ์.
"ภาพถ่ายครัวสีเหลืองในยูเครน" ดึงดูดความสนใจและกระตุ้นการสะท้อนคิดจากบรรดาผู้ใช้สื่อสังคม เนื่องจากความเปรียบต่างอย่างเห็นได้ชัดระหว่างสิ่งปกติกับสิ่งผิดปกติ กล่าวคือ ชีวิตประจำวันในครัวที่ดูสบาย ๆ ถูกล้อมกรอบด้วยหายนะอย่างฉับพลันและสิ้นเชิงอันเกิดจากการโจมตีของรัสเซีย ซอยา ยารอช สมาชิกรัฐสภายูเครน แสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับภาพถ่ายนี้ว่า "ที่นี่ผู้คนทำกับข้าว พูดคุย ฉลองวันหยุด หัวเราะ ถกเถียง ... นี่คือบาดแผลบนร่างกายของยูเครนและลูกหลานยูเครน บาดแผลในบ้านของพวกเรา"
เหตุโจมตีด้วยขีปนาวุธในอูมัญ พ.ศ. 2566

เมื่อเวลาประมาณ 04:00 น. ของวันที่ 28 เมษายน พ.ศ. 2566 รัสเซียได้ยิงขีปนาวุธร่อนพิสัยไกล Kh-101 มากกว่า 20 ลูกใส่บรรดาอาคารที่พักอาศัยในเมืองอูมัญ ประเทศยูเครน ระหว่าง[การรุกรานยูเครนโดยรัสเซีย]] ส่งผลให้มีพลเรือนเสียชีวิต 23 คน (ในจำนวนนี้เป็นเด็ก 3 คน) และบาดเจ็บ 9 คน อูมัญอยู่ห่างจากแนวรบใด ๆ ในสงครามรัสเซีย–ยูเครนในระยะ 200 ไมล์ ห้องพักอาศัย 27 ห้องจาก 46 ห้องในอาคารหลังหนึ่งถูกทำลายจากแรงระเบิด 
รัสเซียกล่าวว่าตน "พุ่งเป้าไปที่หน่วยกำลังสำรองและใช้อาวุธที่มีความแม่นยำสูง" ในเมืองอูมัญ แต่ไม่มีรายงานการสูญเสียทางทหารในหมู่ผู้เสียชีวิต หลังการโจมตีครั้งนี้ไม่นาน ช่องกระทรวงกลาโหมรัสเซียในเทเลแกรมได้ลงภาพการยิงขีปนาวุธลูกหนึ่งพร้อมคำบรรยายประกอบว่า "ตรงเป้า"
เนื่องจากอูมัญเป็นที่ตั้งหลุมฝังศพรับบีนัคมานแห่งบรัตส์เลา ซึ่งเป็นสถานที่แสวงบุญยอดนิยมแห่งหนึ่งในหมู่ชาวยิวฮาซิด อิสราเอลจึงประณามการโจมตีของรัสเซีย ดมือตรอ กูแลบา รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศยูเครน กล่าวว่า การโจมตีครั้งนี้แสดงให้เห็นว่าเครมลินไม่ต้องการข้อตกลงสันติภาพ ส่วนแปเตอร์ ปาแว็ล ประธานาธิบดีเช็กเกียซึ่งในขณะนั้นอยู่ระหว่างการเยือนกรุงเคียฟอย่างเป็นทางการ ได้สรุปว่า การโจมตีครั้งนี้แสดงให้เห็นว่ารัสเซียจงใจโจมตีเป้าหมายพลเรือนในยูเครน
แมตทิว ฮอลลิงเวิร์ท แห่งสำนักงานเพื่อการประสานงานด้านมนุษยธรรมแห่งสหประชาชาติ ประณามการโจมตีซึ่งคร่าชีวิตพลเรือนที่กำลังนอนหลับอยู่ในเมืองที่ห่างไกลจากแนวรบเช่นนี้
ปรากฏการณ์กอตง

ปรากฏการณ์กอตง  คือการเปลี่ยนแปลงลักษณะเฉพาะของการกระจายการหมุนเชิงแสง (optical rotatory dispersion) และไดโครอิกแบบวงกลม (circular dichroism) ใกล้กับแถบดูดกลืนของวัสดุ ในย่านความยาวคลื่นที่ถูกดูดกลืน ค่าสัมบูรณ์ของการหมุนเชิงแสงในขั้นต้นจะแปรผันอย่างฉับพลันตามความยาวคลื่น ข้ามศูนย์ที่ค่าสูงสุดในการดูดกลืนแสง จากนั้นกลับมาแปรผันอย่างฉับพลันในทิศทางตรงกันข้ามกับความยาวคลื่นอีก
ปรากฏการณ์นี้ได้รับการค้นพบในปี 1895 โดยแอเม กอตง (1869–1951) นักฟิสิกส์ชาวฝรั่งเศส
ปรากฏการณ์กอตงจะเรียกว่าปรากฏการณ์กอตง "เชิงบวก" หากการหมุนเชิงแสงเพิ่มขึ้นเมื่อความยาวคลื่นลดลง (ซึ่งกอตงค้นพบเป็นครั้งแรก) และปรากฏการณ์กอตง "เชิงลบ" หากการหมุนเชิงแสงเริ่มลดลง
โครงสร้างโปรตีนเช่น β-sheets และ α-helices แสดงปรากฏการณ์กอตงเชิงลบด้วยค่าสูงสุด 199 และ 205 นาโนเมตรตามลำดับ โครงสร้างที่ไม่เป็นไปตามแบบแผนจะปรากฏการณ์กอตงเชิงบวก
เฟลีแซ็ต

เฟลีแซ็ต ([felisɛt]) เป็นแมวตัวแรกของโลกที่ถูกปล่อยสู่อวกาศ
เฟลีแซ็ตถูกส่งขึ้นไปกับจรวดของฝรั่งเศสเมื่อวันที่ 18 ตุลาคม 1963 และทำการบินใต้วงโคจร แม้ว่าจะเชื่อกันว่ามันเป็นแมวตัวเดียวที่บินขึ้นสู่อวกาศได้สำเร็จ แต่ชื่อของมันก็ไม่ได้เป็นที่รู้จักมากนักมานานหลายทศวรรษ จนกระทั่งในปี 2017 ได้มีผู้จัดกิจกรรมการระดมทุนสาธารณะขึ้นเพื่อที่จะสร้างรูปปั้นทองสัมฤทธิ์ เพื่อเป็นเกียรติแก่ความสำเร็จของมัน และในที่สุด ในปี 2019 จึงได้มีการติดตั้งรูปปั้นทองสัมฤทธิ์ของเฟลีแซ็ตที่มหาวิทยาลัยอวกาศนานาชาติในเมืองสทราซบูร์ของฝรั่งเศส
สัตว์ที่ไปอวกาศก่อนเฟลีแซ็ต.
ก่อนหน้าเฟลีแซ็ต ได้มีการปล่อยสัตว์หลายชนิดขึ้นสู่อวกาศ เริ่มจากในปี 1957 สุนัขชื่อไลกาได้กลายเป็นสัตว์ตัวแรกที่เคยขึ้นไปโคจรรอบโลก โดยบรรทุกไปกับดาวเทียมสปุตนิก 2 ของสหภาพโซเวียต ในเดือนมกราคม 1961 สหรัฐได้นำลิงชิมแปนซีชื่อแฮมขึ้นไปในฐานะส่วนหนึ่งของโครงการเมอร์คิวรี ทำให้มันเป็นลิงตัวแรกที่บินขึ้นสู่อวกาศ 
ฝรั่งเศสยังได้ส่งหนูชื่อแอ็กตอร์  ขึ้นสู่อวกาศในปี 1961 และยังได้ส่งหนูอีก 2 ตัวในเดือนตุลาคม 1962 ก่อนที่จะส่งเฟลีแซ็ตขึ้นไป
ภารกิจ.
เฟลีแซ็ตเป็นแมวสีดำขาวที่อาศัยอยู่ข้างถนนในกรุงปารีส ถูกพ่อค้าสัตว์เลี้ยงจับตัวไปและขายให้แก่รัฐบาลฝรั่งเศส ในปี 1963 รัฐบาลฝรั่งเศสได้ฝึกแมว 14 ตัว ซึ่งรวมทั้งเฟลีแซ็ตด้วย แมวเหล่านี้ได้รับการฝึกฝนที่ศูนย์ศึกษาและวิจัยเวชศาสตร์การบิน  และติดขั้วไฟฟ้าไว้ที่หัวระหว่างการฝึกเพื่อศึกษาการทำงานของเส้นประสาท นักวิทยาศาสตร์ในเวลานั้นมีความกังวลเกี่ยวกับผลกระทบของภาวะไร้น้ำหนักต่อสัตว์และมนุษย์ ดังนั้น แมวจึงได้รับการฝึกฝนอย่างเข้มงวดเช่นเดียวกับนักบินอวกาศที่เป็นมนุษย์ เฟลีแซ็ตได้รับเลือกให้ทำงานจริงเนื่องจากมีนิสัยสงบเสงี่ยมกว่าแมวตัวอื่นที่ร่วมฝึก
เวลา 08:09 น. ของวันที่ 18 ตุลาคม 1963 ฝรั่งเศสได้ส่งเฟลีแซ็ตขึ้นสู่อวกาศไปกับจรวดเวรอนิก อาฌี 47  จากสถานที่ปล่อยจรวดในเมืองอามากีร์ ประเทศแอลจีเรีย
ภารกิจของเฟลีแซ็ตคือการบินใต้วงโคจร โดยขึ้นไปถึงระดับความสูง 157 กิโลเมตรในการบิน 13 นาที และประสบภาวะไร้น้ำหนักเป็นเวลา 5 นาทีของเวลาบิน หลังจากนั้นมันได้เดินทางกลับมายังโลกอย่างปลอดภัยแต่ก็ถูกกระทำการุณยฆาตในอีกสามเดือนต่อมาเพื่อชันสูตรสมอง
นอกจากนี้ฝรั่งเศสยังส่งแมวอีกตัวขึ้นสู่อวกาศในวันที่ 24 ตุลาคม ไม่นานหลังจากภารกิจของเฟลีแซ็ตสิ้นสุดลง แต่แมวตัวนั้นตายเมื่อจรวดระเบิดระหว่างการปล่อย
โชตะ บีม

โชตะ บีม  เป็นการ์ตูนทีวีแอนิเมชันของประเทศอินเดีย ออกอากาศทางช่องโพโก ทีวี เขียนโดย นิธิ อานันท์, ธาสนา ราธากฤษณัน และเตชา ประตาป และกำกับโดย ราชีพ ศิลาคะ, และพินายก ทาส ฉายตอนแรกเมื่อวันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2551
ตัวแยกลำแสง

ตัวแยกลำแสง (beam splitter) เป็นเครื่องมือทางทัศนศาสตร์ที่แยกลำแสงหนึ่งลำออกเป็นสองลำ และเป็นส่วนประกอบที่สำคัญของเครื่องมือทางแสงหลายอย่าง เช่น อินเตอร์เฟอโรมิเตอร์ ไปจนถึงอุปกรณ์โทรคมนาคมที่ใช้ใยแก้วนำแสง
การออกแบบ.
เครื่องแยกลำแสงที่พบมากที่สุดคือลูกบาศก์ แก้ว ที่ประกอบด้วยปริซึมรูปสามเหลี่ยม 2 ก้อนที่ยึดติดในแนวทแยงด้วยกาว พอลิเอสเทอร์ อีพอกซี หรือ โพลียูรีเทน หลังจากปรับความหนาของกาวแล้ว ครึ่งหนึ่งของลำแสงที่ความยาวคลื่นเฉพาะที่เข้าจากด้านหนึ่งของตัวแยกลำแสงจะทะลุผ่านและอีกครึ่งหนึ่งจะสะท้อนกลับ
การออกแบบในลักษณะอื่น เช่น ทำโดยการเคลือบแผ่นกระจกหรือพลาสติกด้วยชั้นของอะลูมิเนียมหนาจนลำแสงที่มีความยาวคลื่นเฉพาะถูกแบ่งเท่า ๆ กันเมื่อกระทบกระจกในมุม 45 องศา และเพื่อลดแสงที่เคลือบผิวไว้ เกิดเป็นตัวแยกลำแสงที่เรียกว่า "เนยแข็งสวิส" (Swiss-cheese) แผ่นเหล็กที่มีรูพรุนขัดเงาบางส่วนถูกฉาบลงบนแก้ว เพื่อป้องกันไม่ให้โลหะบนนั้นถูกกัดกร่อนด้วยสารเคมี นอกจากการเคลือบโลหะแล้วยังมีการเคลือบชั้นแสงไดโครอิกอีกด้วย
ประเภทที่สามคือ ปริซึมไดโครอิก ซึ่งทำโดยการเอาปริซึมที่แตกต่างกันมาประกอบกัน โดยใช้การเคลือบไดโครอิกเพื่อแยกแสงที่ตกกระทบออกเป็นลำแสงหลายช่วงความยาวคลื่นที่แตกต่างกัน เครื่องมือนี้ถูกนำมาใช้ในเทคโนโลยีต่าง ๆ เช่น สีเทคนิคัลเลอร์ สำหรับการใช้งานในปัจจุบัน เช่น อุปกรณ์ถ่ายเทประจุแสงสามสีสำหรับกล้องถ่ายรูป (แปลงภาพเป็นแสงสีเดียว) และ จอภาพผลึกเหลวสามสีสำหรับโทรทัศน์ (รวมแสงสีเดียวเข้ากับภาพที่ฉาย)
การประกบไขว้ของเส้นใยแก้วนำแสงโหมดเดียวในเครือข่ายเชิงแสงแบบพาสซีฟก็สามารถนำมาใช้แยกแสงได้
การเปลี่ยนเฟส.
ในตัวอย่างเช่น อินเตอร์เฟอโรมิเตอร์แบบมัค–เซนเดอร์ (Mach-Zehnder interferometer) จะใช้ตัวแยกลำแสงเพื่อทำการรวมลำแสงบางส่วน ในทางทฤษฎี ลำแสงตกกระทบสองลำจะปล่อยลำแสงสองลำ แต่ตามหลักแล้วตัวแยกลำแสงอาจทำให้แอมพลิจูดของลำแสงลำหนึ่งกลายเป็นศูนย์ แต่เนื่องจากการอนุรักษ์พลังงาน รังสีอย่างน้อยหนึ่งรังสีจะถูกเปลี่ยนเฟส ตัวอย่างเช่น เมื่อแสงโพลาไรซ์ มาถึงพื้นผิวของวัสดุไดอิเล็กตริก (เช่น แก้ว) และสนามไฟฟ้าของคลื่นแสงอยู่บนระนาบของผิววัสดุไดอิเล็กตริก แสงสะท้อนอาจมีการเลื่อนเฟสเป็น π ในขณะที่แสงที่ส่องผ่านจะไม่มีการเลื่อนเฟส การเลื่อนเฟสสามารถคำนวณได้จากสมการแฟรแนล อย่างไรก็ตาม การเลื่อนเฟสจะได้รับผลกระทบจากคุณสมบัติทางกายภาพและทางเรขาคณิตของตัวแยกลำแสงด้วย เช่นอาจใช้ไม่ได้กับชั้นเคลือบที่เป็นตัวนำไฟฟ้า และลำแสงที่ปล่อยออกมา 2 ลำจะมีการเลื่อนเฟสไป
ปริซึมไดโครอิก

ปริซึมไดโครอิก (dichroic prism) เป็นปริซึมชนิดหนึ่งที่สามารถทำหน้าที่เป็นตัวแยกลำแสง ซึ่งแยกลำแสงออกเป็น 2 ลำขึ้นไป ที่มี ความยาวคลื่น (สี) ต่างกัน ประกอบด้วยปริซึมตั้งแต่ 1 อันขึ้นไป ซึ่งมีสมบัติไดโครอิกหรือเกิดการสะท้อนหรือหักเหของวัสดุเคลือบเชิงแสง ทำให้สามารถแยกความยาวคลื่นที่ต้องการออกมาตามลำดับ ด้วยเหตุนี้ พื้นผิวบางส่วนภายในปริซึมจึงถูกทำเป็นตัวกรองไดโครอิก ซึ่งทำหน้าที่เป็นตัวแยกลำแสงในอุปกรณ์ทางแสงหลายชนิด
ประโยชน์ใช้งานอย่างหนึ่งของปริซึมไดโครอิกคือใช้สำหรับการถ่ายภาพดิจิทัลคุณภาพสูงหรือใช้เป็นกล้องถ่ายวิดีโอ ปริซึมไดโครอิก 3 สีชนิดหนึ่งประกอบด้วยชุดปริซึมไดโครอิก 2 สี ซึ่งสามารถแยกเป็น สีแดง สีเขียว และ สีน้ำเงิน ดังนั้นจึงสามารถใช้เป็น CCD ได้
ภาพประกอบแสดงให้เห็นการกำหนดค่าโดยทั่วไปของปริซึมไดโครอิก โดยลำแสงเข้าสู่ปริซึมก้อนแรก (A) และองค์ประกอบสีน้ำเงินของลำแสงจะสะท้อนโดยชั้นเคลือบของแผ่นกรองแสง (F1) แสงสีน้ำเงินคือแสงความถี่สูงที่มีความยาวคลื่นสั้น ในขณะที่แสงความถี่ต่ำที่มีความยาวคลื่นยาวกว่าจะสามารถทะลุผ่านไปได้ หลังจากที่แสงสีน้ำเงินเกิดการสะท้อนกลับทั้งหมดไปยังด้านหนึ่งแล้ว จะถูกปล่อยออกมาจากปริซึม A ส่วนแสงส่วนที่เหลือจะเข้าสู่ปริซึม (B) และถูกแยกออกโดยชั้นเคลือบที่ 2 (F2) ซึ่งแสงสีแดงจะสะท้อนออกมาในขณะที่แสงที่มีความยาวคลื่นสั้นกว่าสามารถผ่านไปได้ แสงสีแดงยังถูกสะท้อนด้วยช่องว่างอากาศเล็ก ๆ ระหว่าง A และ B จากนั้นองค์ประกอบสีเขียวที่เหลืออยู่ของแสงจะเข้าสู่ปริซึม C
ปริซึมประกอบ 3 สีเช่นนี้สามารถนำมาใช้ประโยชน์หลายอย่าง เช่นในเครื่องฉายภาพยนตร์ โดยผสมสีแดง เขียว และน้ำเงินเพื่อสร้างภาพสีขึ้นมา
แอ็นสท์ อับเบอ

แอ็นสท์ คาร์ล อับเบอ (23 มกราคม 1840 – 14 มกราคม 1905) เป็นนักฟิสิกส์ชาวเยอรมัน ทั้งยังเป็นผู้ประกอบการและนักปฏิรูปสังคมด้วย
เขาได้ร่วมกับอ็อทโท ช็อท และคาร์ล ไซส์ พัฒนาอุปกรณ์ทางทัศนศาสตร์จำนวนมาก เขายังเป็นหุ้นส่วนในบริษัทคาร์ลไซส์ อาเก ซึ่งเป็นผู้ผลิตระบบทางแสงขั้นสูงของเยอรมนี เช่น กล้องจุลทรรศน์ กล้องโทรทรรศน์ ท้องฟ้าจำลอง
ชีวประวัติ.
อับเบอเกิดเมื่อวันที่ 23 มกราคม 1840 ในเมืองไอเซอนัค ในรัฐซัคเซิน-ไวมาร์-ไอเซอนัค พ่อของเขาชื่อ เกออร์ค อาดัม อับเบอ  เป็นหัวหน้าคนงานในโรงงานปั่นด้าย และแม่ของเขาชื่อ เอลีซาเบ็ท คริสทีนา บาร์ชเฟ็ลท์  ไม่ใช่ครอบครัวที่ร่ำรวย เขาเข้าเรียนที่โรงเรียนมัธยมโดยได้รับการสนับสนุนจากบริษัทของพ่อ และจบการศึกษาในปี 1857 ด้วยผลการเรียนยอดเยี่ยมจากโรงเรียนในไอเซอนัค
พ่อของอับเบอตัดสินใจให้เขาไปเรียนที่มหาวิทยาลัยแม้ว่าจะประสบปัญหาทางการเงินก็ตาม อับเบอได้เข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยเยนาตั้งแต่ปี 1857 ถึง 1859 และมหาวิทยาลัยเกิททิงเงินตั้งแต่ปี 1859 ถึง 1861 ในขณะที่เรียนมหาวิทยาลัย เขาทำงานเป็นครูสอนพิเศษเพื่อหาเงิน นอกจากนี้บริษัทของพ่อเขายังคงสนับสนุนค่าใช้จ่ายในการเรียนของเขา เมื่อวันที่ 23 มีนาคม 1861 เขาได้รับปริญญาเอกจากมหาวิทยาลัยเกิททิงเงิน ในระหว่างการศึกษาของเขา เขาได้รับอิทธิพลจากแบร์นฮาร์ท รีมัน และวิลเฮ็ล์ม เอดูอาร์ท เวเบอร์ แต่เวเบอร์ตกงานเนื่องจากเหตุการณ์ศาสตราจารย์เกิททิงเงิน
หลังจากนั้นอับเบอจึงได้มาทำงานที่หอดูดาวเกิททิงเงินและในฟรังค์ฟวร์ทอัมไมน์เป็นเวลาสั้น เมื่อวันที่ 8 สิงหาคม 1863 เขามีคุณสมบัติเป็นวิทยากรที่มหาวิทยาลัยเยนา และในปี 1870 ได้เป็นรองศาสตราจารย์ด้านฟิสิกส์ทดลอง กลศาสตร์ และคณิตศาสตร์ ในปี 1879 เขาได้เป็นศาสตราจารย์เต็มตัว ในปี 1878 เขาได้ดำรงตำแหน่งผู้อำนวยหอดูดาวเยนา ในปี 1889 เขาได้เป็นสมาชิกของสถาบันวิทยาศาสตร์และมนุษยศาสตร์ไบเอิร์น และเขายังเป็นสมาชิกของสถาบันวิทยาศาสตร์ซัคเซิน
ในปี 1891 เขาเกษียณจากการสอนที่มหาวิทยาลัยเยนา และเสียชีวิตในเยนาเมื่อวันที่ 14 มกราคม 1905