pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
หลวงพ่อเขียน ธมฺมรกฺขิโต

หลวงพ่อเขียน ธัมมรักขิโต พระเกจิดังแห่ง วัดสำนักขุนเณร ตำบลวังตะกู อำเภอบางมูลนาก จังหวัดพิจิตร พระอริยสงฆ์ผู้ทรงวาจาศักสิทธิ์เป็นที่เลื่อมใสศรัทธาของเหล่าสาธุชนและคณะศิษยานุศิษย์ มีความเชี่ยวชาญวิทยาคมเป็นที่เลื่องลือไปทั่วสารทิศ จนได้รับการยกย่องจากชาวเมืองพิจิตร
ประวัติ.
หลวงพ่อเขียน มีนามเดิมว่า เสถียร จันทร์แสง เกิดเมื่อ วันเสาร์ เดือน 4 ปีขาล ตรงกับ พ.ศ. 2399 ที่บ้านตลิ่งชัน ตำบลชอนไพร อำเภอเมืองเพชรบูรณ์ จังหวัดเพชรบูรณ์ โยมบิดา-มารดา ชื่อ นายทอง และนางปลิด จันทร์แสง มีพี่น้องร่วมท้อง 5 คน ท่านเป็นคนที่ 3
บรรพชา.
เมื่ออายุได้ 12 ปี พ.ศ. ๒๔๑๑ เกิดความศรัทธาในพระพุทธศาสนา จึงขออนุญาตจากบิดามารดาเข้าบรรพชา ที่วัดทุ่งเรไร ในขณะที่เป็นสามเณร ได้ศึกษาอักขระกับท่านสมภาร พออ่านออกเขียนได้ และได้เรียนภาษาขอม ควบคู่ไปกับภาษาไทย เนื่องด้วยท่านมีความขยันหมั่นเพียร ในการเขียนอ่าน ท่านสมภารจึงได้เปลี่ยนชื่อจาก "เสถียร" มาเป็น "เขียน" นับแต่บัดนั้น
อุปสมบท.
เมื่ออายุ 20 ปีบริบูรณ์ พ.ศ. ๒๔๒๐ ได้อุปสมบทที่ วัดภูเขาดิน (หรืออีกชื่อหนึ่งว่า วัดภูกระดึง) ซึ่งอยู่ใกล้กับปากน้ำป่าสัก อำเภอเมืองเพชรบูรณ์ จังหวัดเพชรบูรณ์ โดยมีพระอธิการประดิษฐ์ เป็นพระอุปัชฌาย์, พระอธิการสอน เป็นพระกรรมวาจาจารย์ และพระอธิการทอง เป็นพระอนุสาวนาจารย์ อย่างไรก็ตาม หลังจากท่านอุปสมบทได้ 1 พรรษา โยมบิดา-มารดา ได้มารบเร้าขอให้ลาสิกขาบท เพื่อไปแต่งงานกับหญิงสาวคนหนึ่ง แต่หลวงพ่อเขียนได้ปฏิเสธด้วยมีความตั้งใจอย่างแน่วแน่ที่จะบวชตลอดชีวิตในพระพุทธศาสนา
วัดวังตะกู.
จากนั้นท่านได้เดินทางมาที่บ้านวังตะกู อำเภอบางมูลนาก จังหวัดพิจิตร ในปีนั้นทางวัดวังตะกูขาดพระจำพรรษา ทางกำนันตำบลวังตะกูและชาวบ้านได้นิมนต์ท่านให้จำพรรษาที่วัดนี้ ต่อมาท่านได้เริ่มศึกษา ปริยัติธรรมที่วัดเสาธงทอง จังหวัดลพบุรีมีพระอาจารย์ทองป็นผู้สอนท่านอยู่ที่วัดนี้นาน 9 ปี ต่อมาหลวงพ่อเขียนได้เข้ามาศึกษาต่อที่วัดรังษี กรุงเทพมหานครมีท่านเจ้าคุณธรรมกิตติเป็นเจ้าอาวาสในสมัยนั้นต่อมาทางวัดรังษีจะโอนเป็นธรรมยุตนิกายแต่ท่านไม่ยอมจึงได้กลับมาที่วัดเสาธงทองอีกครั้ง ท่านกลับมาจำพรรษาที่วัดเสาธงทองได้ 9 พรรษา กำนันตำบลวังตะกูและชาวบ้านได้มานิมนต์หลวงพ่อเขียนให้มาจำพรรษาที่วัดวังตะกูหลวงพ่อเขียนท่านรับนิมนต์และได้มาจำพรรษาที่วัดวังตะกูอีกวาระหนึ่งตั้งแต่นั้นมา
วัดสำนักขุนเณร.
หลวงพ่อเขียนได้อยู่ที่วัดวังตะกูจนกระทั่งถึงปี พ.ศ. 2491 กำนันเถาว์ ทิพย์ประเสริฐ บ้านสำนักขุนเณร ตอนนั้นท่านยังเป็นกำนันตำบลวังงิ้วพร้อมด้วญาติโยมได้มานิมนต์ท่านให้ไปจำพรรษาที่วัดสำนักขุนเณรซึ่งอยู่ห่างกันกับวัดวังตะกูเพียง 5 กม.เท่านั้น หลวงพ่อท่านเดินทางไปมาระหว่าง 2 วัดนี้มิได้ขาดจนปี พ.ศ. 2493 หลวงพ่อเขียนจึงตัดสินใจจำพรรษาที่วัดสำนักขุนเณรตั้งแต่นั้นมา
มรณภาพ.
หลวงพ่อเขียน มีโรคประจำตัวท่านอยู่โรคหนึ่ง นั่นก็คือ โรคหืด ซึ่งเป็นโรคที่ทรมานท่านเป็นอย่าง มาก เมื่อเวลาโรคกำเริบ แต่หลวงพ่อจะไม่แสดงอาการใด ๆ ออกมา เพราะท่านระงับด้วยขันติธรรม ต่อมา เมื่อท่านชราภาพมากขึ้นทุกขณะ ท่านฉันภัตตาหารไม่ค่อยจะได้ ทำให้เรี่ยวแรงหมดไปทุกที คณะกรรมการวัด และศิษยานุศิษย์ จึงได้นำหลวงพ่อไปรักษา ที่สถานพยาบาลในตลาดบางมูลนาก แต่ เนื่องจากความชรา และโรคกำเริบ สุดความสามารถของแพทย์จะรักษาท่านได้ ท่านก็ถึงแก่มรณภาพ ด้วยอาการสงบ ในคืนวันที่ ๒๑ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๐๗ เวลา ๒๓.๕๐ น. สิริรวมอายุได้ ๑๐๘ ปี
แหล่งข้อมูลอื่น.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
หูชั้นในอักเสบ

หูชั้นในอักเสบ  คือภาวะซึ่งมีการอักเสบของหูชั้นใน ทำให้มีการทำงานของระบบควบคุมการทรงตัวผิดปกติไปข้างหนึ่ง ชื่อภาษาอังกฤษ labyrinthitis ได้มาจากคำว่า labyrinth (เขาวงกต) ซึ่งมาจากลักษณะเป็นท่อคดเคี้ยวของส่วนหนึ่งของหูชั้นใน ท่อนี้ทำหน้าที่รับรู้การทรงตัวและตำแหน่งในปัจจุบันของศีรษะ หูชั้นในอักเสบทำให้มีความผิดปกติของการทรงตัว เกิดอาการเวียนศีรษะหมุนได้
นอกจากจะทำให้มีความผิดปกติของการทรงตัวแล้วผู้ป่วยหูชั้นในอักเสบยังอาจมีปัญหาสูญเสียการได้ยินหรือได้ยินเสียงผิดปกติได้ หูชั้นในอักเสบส่วนใหญ่เกิดจากการติดเชื้อไวรัส แต่ก็อาจเกิดจากการติดเชื้อแบคทีเรีย การบาดเจ็บที่ศีรษะ ภาวะเครียด ภูมิแพ้ หรือเป็นผลข้างเคียงจากยาบางชนิดก็ได้ หูชั้นในอักเสบที่เกิดจากการติดเชื้อไม่ว่าจะเป็นไวรัสหรือแบคทีเรียอาจทำให้สูญเสียการได้ยินถาวรได้ แม้จะพบน้อยมากก็ตาม
บุญฐิน ประทุมลี

บุญฐิน ประทุมลี (เกิด 31 ตุลาคม พ.ศ. 2506) เป็นนักการเมืองชาวไทย อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดมุกดาหาร สังกัดพรรคเพื่อไทย
ประวัติ.
บุญฐิน เกิดเมื่อวันที่ 31 ตุลาคม พ.ศ. 2506 เป็นบุตรของนายเจริญ และนางบรรเทา ประทุมลี สำเร็จการศึกษาคุรุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร สมรสกับนางอรวรรณ ประทุมลี มีบุตร 3 คน
งานการเมือง.
อดีตรับราชการเป็นผู้อำนวยการโรงเรียนบ้านโสก อำเภอดงหลวง จังหวัดมุกดาหาร 
พ.ศ. 2554 ลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดมุกดาหาร สังกัดพรรคเพื่อไทย และได้รับการเลือกตั้งเป็นครั้งแรก โดยเอาชนะวิทยา บุตรดีวงค์ อดีต สส. จากพรรคชาติพัฒนาเพื่อแผ่นดิน
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร.
บุญฐิน ประทุมลี ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 2 สมัย คือ
อาการรู้สึกหมุน

อาการรู้สึกหมุน  บ้างเรียก บ้านหมุน เป็นอาการเวียนศีรษะแบบหนึ่ง ทำให้ผู้ป่วยรู้สึกถึงการเคลื่อนไหวทั้งที่จริงๆ แล้วไม่มีการเคลื่อนไหว อาการนี้เป็นผลจากความผิดปกติของระบบควบคุมการทรงตัวในหูชั้นใน อาจพบร่วมกับอาการคลื่นไส้อาเจียน ยืนหรือเดินลำบากได้ อาการรู้สึกหมุนนี้อาจแบ่งได้เป็นสามแบบ คือ แบบที่ 1 objective คือผู้ป่วยรู้สึกว่าวัตถุต่างๆ หมุนรอบตัวเอง แบบที่ 2 subjective คือผู้ป่วยรู้สึกว่าตัวเองกำลังมีอาการเคลื่อนไหว และแบบที่ 3 pseudovertigo (อาการรู้สึกหมุนเทียม) คือรู้สึกว่ามีการหมุนอยู่ข้างในศีรษะ
สาเหตุที่พบบ่อยที่สุดของอาการรู้สึกหมุนคืออาการหมุนเป็นระยะสัมพันธ์กับการเปลี่ยนท่าชนิดไม่ร้าย การกระทบกระเทือนที่ศีรษะ และไมเกรนของระบบควบคุมการทรงตัว สาเหตุอื่นๆ ที่พบไม่บ่อยเท่าเช่นโรคเมนิแยร์ และเส้นประสาทควบคุมการทรงตัวอักเสบ เป็นต้น การดื่มสุราก็สามารถทำให้มีอาการรู้สึกหมุนได้ การหมุนตัวหลายๆ รอบ เช่นการละเล่นของเด็ก ก็สามารถทำให้เกิดอาการรู้สึกหมุนชั่วคราวได้จากการที่ของเหลวในหูชั้นในยังคงมีการเคลื่อนไหว ("กระฉอก") จากแรงเฉื่อยจากการหมุนได้
ปิยวัฒน พันธ์สายเชื้อ

ปิยวัฒน พันธ์สายเชื้อ (เกิด 28 มิถุนายน พ.ศ. 2515) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดยโสธร เขต 1 อดีตสมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดยโสธร เขตอำเภอเมืองยโสธร
ประวัติ.
ปิยวัฒน เกิดเมื่อวันที่ 28 มิถุนายน พ.ศ. 2515 เป็นบุตรนายเรืองวิทย์ นางสุริยา พันธ์สายเชื้อ สมรสกับนางศุภมาศ พันธ์สายเชื้อ มีบุตร 2 คน 
สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษา จากโรงเรียนยโสธรพิทยาคม และระดับศาสนศาสตร์บัณฑิต สาขารัฐศาสตร์การปกครอง จากมหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย
งานการเมือง.
อดีตเป็นสมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัด เขตอำเภอเมืองยโสธร พ.ศ. 2554 ลาออกมาลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในปี พ.ศ. 2554 สังกัดพรรคเพื่อไทย และได้รับการเลือกตั้งเป็นครั้งแรก โดยเอาชนะณิรัฐกานต์ ศรีลาภ อดีต สส. จากพรรคประชาธิปัตย์
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร.
ปิยวัฒน พันธ์สายเชื้อ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 2 สมัย คือ
แซม นีล

แซม นีล  เกิดเมื่อวันที่ 14 กันยายน ค.ศ.1947 (พ.ศ. 2490) เป็นนักแสดงชาวนิวซีแลนด์ เกิดที่ Omagh, County Tyrone ประเทศไอร์แลนด์เหนือ สหราชอาณาจักร แซมเป็นลูกชายคนที่สองของ Dermot Neill เจ้าหน้าที่ของกองทัพนิวซีแลนด์กับ Priscilla ภรรยาชาวอังกฤษ ในช่วงที่แซมเกิดนั้นพ่อของเขาถูกกองทัพส่งไปประจำในไอร์แลนด์เหนือ และครอบครัวของแซมได้ย้ายกลับไปยังนิวซีแลนด์ใต้ในปี 1954 แซมได้รับการศึกษาระดับประถมที่โรงเรียนประจำ Christ's College in Christchurch จากนั้นเขาก็ไปเรียนในระดับเตรียมอุดมที่ College House ในการดูแลของ University of Canterbury โดยเขาเลือกเรียนด้านวรรณคดีอังกฤษ จากนั้นเขาก็ย้ายไปอยู่ที่เวลลิงตันเพื่อเรียนต่อในระดับอุดมศึกษาที่ Victoria University โดยแซมได้รับปริญญาตรีศิลปวรรณคดีอังกฤษ 
แซม นีล เป็นนักแสดง ผู้อำนวยการสร้าง และนักเขียน ผู้มากประสบการณ์ของฮอลลีวู้ด ผู้รับบทอันโด่งดังในบทบาทของ ดร.อลัน แกรนท์ (Dr. Alan Grant) ใน จูราสสิค พาร์ค (Jurassic Park) ภาค 1 และ 3
บุญแก้ว สมวงศ์

บุญแก้ว สมวงศ์ (เกิด 24 มิถุนายน พ.ศ. 2512) ชื่อเล่น แก้ว ปัจจุบันดำรงตำแหน่งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดยโสธร สังกัดพรรคเพื่อไทย อดีตรองประธานสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดยโสธร
ประวัติ.
บุญแก้ว เกิดเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2512 เป็นบุตรของนายสมจิตร และนางหนูเพชร สมวงศ์ มีพี่น้อง 3 คน หนึ่งในนั้นคือนายวิเชียร สมวงศ์ นายก อบจ.ยโสธร 
สำเร็จการศึกษาศิลปศาสตรบัณฑิต สาขารัฐประศาสนศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี และศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาผู้นำทางสังคม ธุรกิจและการเมือง มหาวิทยาลัยรังสิต สมรสกับนางจันทิมา มีบุตร 4 คน
งานการเมือง.
อดีตเป็นสมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัด และรองประธานสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดยโสธร ตามลำดับ
พ.ศ. 2554 ลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร สังกัดพรรคเพื่อไทย และได้รับการเลือกตั้งเป็นครั้งแรก โดยเอาชนะนายรณฤทธิชัย คานเขต อดีต ส.ส. จากพรรคภูมิใจไทยไปหลายหมื่นคะแนน
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร.
บุญแก้ว สมวงศ์ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 3 สมัย คือ
สนามกีฬากลางจังหวัดชัยภูมิ

สนามกีฬากลางจังหวัดชัยภูมิ หรือ สนามกีฬาองค์การบริหารส่วนจังหวัดชัยภูมิ เป็นสนามกีฬาที่ใหญ่ที่สุดในจังหวัดชัยภูมิ ตั้งอยู่ในสนามกีฬากลางจังหวัดชัยภูมิ อำเภอเมืองชัยภูมิ จังหวัดชัยภูมิ ภายในสนามประกอบด้วยสนามฟุตบอล โรงยิมสิริวัณวรี สนามตะกร้อ สนามบาสเกตบอล สนามฟุตซอล สนามเปตอง สนามเทนนิส และสนามรักบี้ โดยมีสนามฟุตบอลกีฬากลางเป็นสนามใหญ่ อัฒจันทร์สามารถรับรองผู้ชมได้ประมาณ 2,564 ที่นั่ง โดยใช้เป็นสนามเหย้าของสโมสรฟุตบอลมาแชร์ชัยภูมิ และอยู่ติดกับสถาบันการพลศึกษา วิทยาเขตชัยภูมิ
กีฬาเยาวชนแห่งชาติครั้งที่ 21.
ในการแข่งขัน กีฬาเยาวชนแห่งชาติครั้งที่ 21 พญาแลเกมส์ ใน พ.ศ. 2548 จังหวัดชัยภูมิได้รับเกียรติให้เป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันระหว่างวันที่ 20-31 มีนาคม พ.ศ. 2548 มีการแข่งขันกีฬารวม 27 ประเภท คือ กรีฑา แบดมินตัน บาสเกตบอล มวยสากลสมัครเล่น จักรยาน ลีลาศ ฟุตบอล กอล์ฟ ยิมนาสติก แฮนด์บอล ยูโด เทนนิส รักบี้ฟุตบอล มวยไทยสมัครเล่น เปตอง ว่ายน้ำ เทเบิลเทนนิส เทควันโด เซปักตะกร้อ วอลเลย์บอล ยกน้ำหนัก มวยปล้ำ ยิงปืน และสนุกเกอร์ มีนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขัน 5 ภาค จำนวน 6,169 คน รวมนักกีฬาและเจ้าหน้าที่ทั้งสิ้น 7,810 คน โดยได้ใช้สนามกีฬากลางจังหวัดชัยภูมิ เป็นสถานที่ทำพิธีเปิด-ปิด และทำการแข่งขันกีฬาต่าง ๆ
ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2000

ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2000  หรือ ยูโร 2000  เป็นการแข่งขันฟุตบอลยูโร ครั้งที่ 11 จัดขึ้นโดยยูฟ่า โดยรอบสุดท้ายจะจัดขึ้นที่ประเทศเบลเยียมและเนเธอร์แลนด์ ถือเป็นเจ้าภาพร่วมครั้งแรก โดยจัดขึ้นระหว่างวันที่ 10 มิถุนายน ถึง 2 กรกฎาคม โดยสเปนและออสเตรียเข้าร่วมประมูลการเป็นเจ้าภาพครั้งนี้ด้วย นัดสุดท้ายมีทีมเข้าร่วม 16 ชาติ รวมประเทศเจ้าภาพเบลเยียมและเนเธอร์แลนด์ด้วย โดยทีมชาติฝรั่งเศสชนะเลิศในการแข่งขันนี้ โดยชนะอิตาลีในนัดตัดสิน 2–1
การระบาดของโรคชอบเต้น ค.ศ. 1518

การระบาดของโรคชอบเต้น ค.ศ. 1518 เป็นกรณีภาวะเต้นรำผิดปกติ ซึ่งเกิดขึ้นในสตราสบูร์ก ประเทศฝรั่งเศส (ขณะนั้นยังเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์) ช่วงเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1518 โดยมีคนหลายคนเต้นรำไม่หยุดติดต่อกันหลายวัน หลังเวลาผ่านไปประมาณหนึ่งเดือน บางคนก็เริ่มเสียชีวิตจากหัวใจวาย สมองขาดเลือด หรืออาการอ่อนเพลีย
เหตุการณ์.
การระบาดเริ่มขึ้นในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1518 เมื่อสตรีคนหนึ่งเริ่มเต้นรำอย่างเร่าร้อนบนท้องถนนในสตราสบูร์ก ซึ่งกินเวลานานประมาณสี่ถึงหกวัน ภายในหนึ่งสัปดาห์ มีคนเข้าร่วมอีก 34 คน และภายในอีกเดือน มีนักเต้นประมาณ 400 คน ซึ่งบางส่วนได้เสียชีวิตจากหัวใจวาย สมองขาดเลือดหรืออ่อนเพลีย
เอกสารประวัติศาสตร์ รวมทั้ง "บันทึกแพทย์ เทศนามหาวิหาร จดหมายเหตุท้องถิ่นและภูมิภาค และแม้กระทั่งบันทึกที่ออกโดยสภานครสตราสบูร์ก" ชัดเจนว่าเหยื่อเต้นรำจริง แต่ไม่ทราบว่าเหตุใดจึงเต้นรำจนเสียชีวิต
เมื่อโรคระบาดเต้นรำเลวร้ายลง ชนชั้นสูงที่เป็นกังวลได้หาคำแนะนำจากแพทย์ท้องถิ่น ซึ่งชี้สาเหตุทางโหราศาสตร์และเหนือธรรมชาติ และได้ประกาศว่าโรคดังกล่าวเป็น "โรคตามธรรมชาติ" ซึ่งเกิดจาก "เลือดร้อน" อย่างไรก็ดี ทางการกลับสนับสนุนให้คนเต้นรำมากขึ้น กระทั่งสร้างเวทีไม้ เพราะพวกเขาเชื่อว่าผู้เต้นรำจะมีอาการดีขึ้นเฉพาะเมื่อเต้นรำต่อเนื่องกันทั้งกลางวันกลางคืนเท่านั้น บ้างถึงกับจ้างนักดนตรีให้มาบรรเลงเพลงด้วย
ปลาการ์ตูนส้มขาว

ปลาการ์ตูนส้มขาว (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Amphiprion ocellaris") เป็นปลาการ์ตูนชนิดหนึ่ง
ที่ลำตัวตัวมีสีส้มเข้ม มีแถบสีขาว 3 แถบ พาดบริเวณส่วนหัว ลำตัวและบริเวณหาง ขอบของแถบสีขาวเป็นสีดำ ขอบนอกของครีบเป็นสีขาวและขอบในเป็นสีดำ อาศัยในที่ลึก ตั้งแต่ 1-15 เมตร ขนาดตัวโตที่สุดประมาณ 10 เซนติเมตร อาศัยอยู่กับดอกไม้ทะเลชนิด "Heteractis magnifica" และ "Stichodactyla gigantea" เป็นต้น ในดอกไม้ทะเลแต่ละกออาจพบอยู่ด้วยกัน 6-8 ตัว 
มีการกระจายพันธุ์ในแถบอินโด-แปซิฟิก, มหาสมุทรอินเดีย, หมู่เกาะอันดามันและนิโคบาร์, ทะเลฟิลิปปิน, อินโดนีเซีย หายากที่เกาะโอะกินะวะและเกาะไต้หวัน ส่วนในน่านน้ำไทยจะไม่พบในด้านอ่าวไทย แต่จะพบได้ในฝั่งทะเลอันดามัน โดยอาศัยอยู่เป็นครอบครัวใหญ่
ปลาการ์ตูนส้มขาวนับเป็นปลาการ์ตูนชนิดที่รู้จักกันดีและคุ้นเคยเป็นอย่างดี และถือเป็นตัวละครเอกในภาพยนตร์การ์ตูนเรื่อง "Finding Nemo" ของพิกซาร์ ในปี ค.ศ. 2003 จนได้รับการเรียกขานเล่น ๆ ว่า "ปลานีโม"
เป็นปลาที่ได้รับความนิยมเป็นอย่างยิ่งในการเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม ซึ่งในปัจจุบันสามารถเพาะขยายพันธุ์ได้แล้วในสถานที่เลี้ยง โดยสถานที่แรกที่สามารถเพาะขยายพันธุ์ได้สำเร็จ คือ สถาบันวิทยาศาสตร์ทางทะเล มหาวิทยาลัยบูรพา จังหวัดชลบุรี ในประเทศไทย และยังสามารถเพาะขยายพันธุ์ได้อีกจากภาคเอกชนต่าง ๆ จนในปัจจุบัน ปลาการ์ตูนส้มขาวที่มีจำหน่ายในตลาดปลาสวยงามในประเทศไทย เกิดจากการเพาะขยายพันธุ์ทั้งสิ้น แต่ก็ยังมีความต้องการปลาจากธรรมชาติอยู่อีก โดยถูกจับมาจากทะเลฟิลิปปิน และอินโดนีเซีย เนื่องจากมีสีสันที่สวยงามกว่านั่นเอง 
นอกจากนี้แล้ว ยังมีชนิดย่อยของปลาการ์ตูนส้มขาวอีกชนิดหนึ่ง คือ "ปลาการ์ตูนดำ" ซึ่งจะพบได้ในถิ่นเฉพาะคือทางเหนือของออสเตรเลียเท่านั้น และพบได้น้อยมาก ซึ่งมีขนาดและลวดลายเหมือนเช่นปลาการ์ตูนส้มขาวชนิดธรรมดา แต่ส่วนที่เป็นสีส้มนั้นจะเป็นสีดำ ซึ่งในช่วงแรกนั้นมีราคาซื้อขายที่สูงมากถึงคู่ละ 5,000-6,000 บาท โดยเป็นปลาที่นำจากประเทศอังกฤษ แต่ต่อมาไม่นานก็ได้มีการเพาะขยายพันธุ์ได้มากขึ้น จนในปัจจุบันราคาขายปลาการ์ตูนดำอยู่ที่คู่ละ 600-700 บาท เท่านั้น
อินางิ

อินางิ  เป็นนครที่ตั้งอยู่ในส่วนตะวันตกของมหานครโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ได้รับการยกฐานะจากเทศบาลเมืองขึ้นเป็นเทศบาลนครเมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 1971 มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 17.97 ตารางกิโลเมตร มีจำนวนประชากร ณ วันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 2023 ประมาณ 94,472 คน
ปลาการ์ตูนเพอร์คูล่า

ปลาการ์ตูนเพอร์คูล่า หรือ ปลาการ์ตูนส้ม (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Amphiprion percula")
เป็นปลาการ์ตูนที่มีลักษณะคล้ายกับปลาการ์ตูนส้มขาว ("A. ocellaris") มากที่สุด แต่มีความแตกต่างจากปลาการ์ตูนส้มขาวตรงที่ ลวดลายบนลำตัวจะมีความหลากหลายกว่ามาก และพื้นลำตัวจะมีสีดำปรากฏมากกว่า บางตัวอาจมีสีดำกินพื้นที่ลำตัวจนเต็มเหลือเพียงครีบ, ปาก และหางเท่านั้นที่เป็นสีส้ม อีกประการ คือ ปลาการ์ตูนเพอร์คูล่านั้นจะมีซี่กระดูกบนครีบหลัง 9-10 ชิ้น ส่วนปลาการ์ตูนส้มขาวจะมี 11 ชิ้น, ซี่กระดูกที่ครีบหู 16-18 ชิ้น ขณะที่ปลาการ์ตูนส้มขาวมีน้อยกว่า คือ 15-17 ชิ้น
มีขนาดโตเต็มที่ 11 เซนติเมตร ซึ่งก็ใกล้เคียงกับปลาการ์ตูนส้มขาว พบกระจายพันธุ์ในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันออก, หมู่เกาะโซโลมอน, เมลานีเซีย, นิวแคลิโดเนีย, วานูอาตู, เกรตแบร์ริเออร์รีฟ และไม่พบในน่านน้ำไทย
ปลาการ์ตูนเพอร์คูล่า นับเป็นปลาการ์ตูนชนิดที่ได้รับความนิยมสูงสุดในแง่ของการเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม อันเนื่องจากลวดลายและสีสันที่สวยงามที่มากกว่า ยิ่งโดยเฉพาะตัวที่มีลวดลายหรือสีสันที่แปลกไปจากปกติ มักถูกตั้งชื่อทางการค้าไปต่าง ๆ เช่น "ปลาการ์ตูนปิกัสโซ่" คือ ปลาการ์ตูนเพอร์คูล่า ตัวที่มีลวดลายเชื่อมต่อกันคล้ายไม้กางเขน หรือ "ปลาการ์ตูนพลาตินั่ม" คือ ปลาการ์ตูนเพอร์คูล่า ที่มีสีขาวเป็นปื้นไปตลอดทั้งลำตัว เป็นต้น ซึ่งชนิดหลังนี้มีราคาขายที่สูงมากถึงคู่ละ 60,000 บาท
ปัจจุบัน ปลาการ์ตูนเพอร์คูล่า นับเป็นปลาการ์ตูนอีกชนิดหนึ่งที่สามารถเพาะขยายพันธุ์ได้ โดยลวดลายของปลาการ์ตูนเพอร์คูล่าที่เพาะออกมานั้น จะมีลวดลายและสีสันที่เป็นเอกลักษณะเฉพาะตัว ไม่เหมือนกัน ซึ่งต่างจากปลาการ์ตูนส้มขาว ที่ลวดลายจะเหมือนกันทั้งหมด ถึงแม้จะใช้พ่อแม่ปลาที่มีลวดลายและสีสันที่สวยงาม แปลกตาแล้ว แต่ลูกปลาที่ออกมาก็จะมีที่เหมือนกับพ่อแม่ปลาเพียงร้อยละ 10 เท่านั้น
ฟูจู (โตเกียว)

ฟูจู  เป็นเทศบาลนครที่ตั้งอยู่ในส่วนตะวันตกของมหานครโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ฟูจูเป็นทั้งศูนย์กลางการค้าในบริเวณนี้และเป็นชุมชนที่อยู่อาศัยของผู้ที่เดินทางไปทำงานในใจกลางโตเกียว ฟูจูเป็นที่ตั้งของโรงงานขนาดใหญ่ของบริษัทโตชิบา เอ็นอีซี และซันโทรี่ รวมทั้งยังเป็นที่ตั้งของศูนย์ปฏิบัติการคอมพิวเตอร์หลักของธนาคารแห่งประเทศญี่ปุ่น นอกจากนี้ยังมีสนามม้าโตเกียว และสนามฝึกของทีมรักบี้ท็อปลีก ได้แก่ โทชิบะเบรฟลูปัส (Toshiba Brave Lupus) และซันโทรีซันโกเลียท (Suntory Sungoliath)
ข้อมูลเมื่อ ค.ศ. 2021 (2021)[ [update]] ฟูจูมีจำนวนประชากรประมาณ 260,508 คน มีความหนาแน่นของประชากรประมาณ 8,900 คนต่อตารางกิโลเมตร มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น เทศบาลเมืองฟูจูได้รับการยกฐานะขึ้นเป็นเทศบาลนครเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1954
ปลาการ์ตูนอินเดียนแดงชมพู

ปลาการ์ตูนอินเดียนแดงชมพู หรือ ปลาการ์ตูนชมพู (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Amphiprion perideraion") เป็นปลาการ์ตูนชนิดหนึ่งที่กระจายจากออสเตรเลียตอนเหนือ คาบสมุรมลายู และเมลานีเชีย ในน่านน้ำไทยพบได้ทั้งฝั่งอ่าวไทยและทะเลอันดามัน มีขนาดโตเต็มที่ 10 เซนติเมตร
มีลักษณะคล้ายกับปลาการ์ตูนอินเดียนแดง ("A. akallopisos") มาก แต่มีความแตกต่างตรงที่จะมีลายสีขาวคาดบริเวณแผ่นปิดเหงือก
เป็นปลาที่เลี้ยงเป็นปลาสวยงามได้ แต่ไม่เป็นที่นิยม เนื่องจากสีสันไม่สวยงามเหมือนกับปลาการ์ตูนชนิดอื่น ๆ เช่นเดียวกับปลาการ์ตูนอินเดียนแดง แม้ปัจจุบันจะเพาะขยายพันธุ์ได้แล้วก็ตาม
พัชรินทร์ มั่นปาน

พัชรินทร์ มั่นปาน (เกิด 1 ธันวาคม พ.ศ. 2502) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคประชาธิปไตยใหม่
ประวัติ.
พัชรินทร์ เกิดเมื่อวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2502 ที่อำเภอดำเนินสะดวก จังหวัดราชบุรี เป็นบุตรนายสมศักดิ์ กับนางทองดี มั่นปาน ด้านครอบครัว ได้หย่าขาดจากคู่สมรสแล้ว มีบุตร 2 คน
สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี ด้านภาษาไทย และปริญญาโท สาขาเทคโนโลยีการศึกษา จากมหาวิทยาลัยบูรพา
การทำงาน.
พัชรินทร์ รับราชการครูตั้งแต่ปี พ.ศ. 2522 กระทั่งในปี พ.ศ. 2549 ได้ลาออกจากราชการในตำแหน่งสุดท้าย คือ ครูชำนาญการ (ค.ศ. 2) โรงเรียนบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) ๔ จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2554 ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคประชาธิปไตยใหม่ ซึ่งเป็นพรรคขนาดเล็ก แต่ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 พรรคฯ ได้รับเลือกตั้งอย่างเหนือความคาดหมาย และได้สมาชิกจำนวน 1 คน ซึ่งนายสุรทิน หัวหน้าพรรค ถูกศาลสั่งเป็นบุคคลล้มละลาย ส่งผลให้นางพัชรินทร์ ได้เลื่อนขึ้นมาเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแทน
ต่อมาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2557 เธอได้ย้ายมาสังกัดพรรคมหาชน และลงสมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในระบบบัญชีรายชื่อ
ปลาการ์ตูนแดงดำ

ปลาการ์ตูนแดงดำ หรือ ปลาสลิดหินส้ม (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Amphiprion ephippium") เป็นปลาการ์ตูนชนิดหนึ่ง
มีลักษณะและสีสันคล้ายกับปลาการ์ตูนมะเขือเทศ ("A. frenatus") มาก จนอาจทำให้เกิดความสับสนกันได้ เนื่องจากมีสีดำบริเวณลำตัวเหมือนกัน แต่ต่างกันคือ ปลาการ์ตูนแดงดำจะไม่มีสีขาวขาดบริเวณหัวเหมือนปลาการ์ตูนมะเขือเทศเลย ตั้งแต่เล็กจนโต
มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 10-12 เซนติเมตร พบขนาดใหญ่ที่สุด 14 เซนติเมตร มีรายงานพบว่ามีอายุขัยสูงสุดถึง 16 ปี พบกระจายพันธุ์ในทะเลอันดามันและอ่าวไทย จัดเป็นปลาการ์ตูนชนิดหนึ่งที่พบได้ในน่านน้ำไทย และพบได้จนถึงทะเลชวา, เกาะสุมาตรา, หมู่เกาะอันดามันและนิโคบาร์
เป็นปลาการ์ตูนอีกชนิดหนึ่งที่สามารถเพาะขยายพันธุ์ได้แล้วในที่เลี้ยง มีการเลี้ยงเป็นปลาสวยงามบ้าง แต่ไม่ค่อยได้รับความนิยม เนื่องจากสีสันไม่สวยงาม
นักฟุตบอลยอดเยี่ยมของโลกแห่งปี

นักฟุตบอลยอดเยี่ยมของโลกแห่งปี  เป็นรางวัลฟุตบอลประจำปี ที่มอบใหักับนักฟุตบอลชายและหญิง ที่ถือว่าเป็นนักฟุตบอลที่ดีที่สุดในโลก จากการลงคะแนนเสียงของผู้ฝึกและกัปตันทีมของชาติต่าง ๆ ในระบบการลงคะแนนนั้น ผู้ฝึกสอนมี 3 โหวต ที่มี 5 คะแนน และ 1 คะแนน ผู้ชนะเป็นผู้ที่มีจำนวนคะแนนมากที่สุด
รางวัลนี้มีการมอบมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1991 สำหรับนักฟุตบอลชาย และเริ่มมีการมอบให้นักฟุตบอลหญิงในปี ค.ศ. 2001 ในการมอบรางวัลนี้ นักฟุตบอลบราซิลในยุโรปได้รับรางวัลมากที่สุดในส่วนนักฟุตบอลชาย โดยได้ 8 ครั้งจากการมอบ 18 ครั้ง ส่วนฝรั่งเศสเป็นอันดับ 2 ซึ่งได้ 3 ครั้ง
ในปี ค.ศ. 2010 รางวัลนี้ได้ถูกรางวัลบาลงดอร์เข้ามาเซ็นสัญญา กลายเป็นรางวัลนักฟุตบอลยอดเยี่ยมแห่งปีหรือฟีฟ่าบาลงดอร์ 
หลังจากที่บาลงดอร์หมดสัญญากับฟีฟ่าในปี ค.ศ. 2016 ฟีฟ่าได้มีการเปลี่ยนแปลงการมอบรางวัลนักฟุตบอลยอดเยี่ยมของโลกแห่งปี กลายเป็น บุคลากรฟุตบอลยอดเยี่ยมของโลกแห่งปี  และแบ่งออกเป็น 8 รางวัล คือ นักฟุตบอลชาย-หญิงยอดเยี่ยม โค้ชชาย-หญิงยอดเยี่ยม ประตูยอดเยี่ยม แฟร์เพลย์ รางวัลขวัญใจมหาชน และทีมยอดเยี่ยม และปรับเปลี่ยนการโหวต โดยการเปิดโอกาสให้แฟนบอลร่วมโหวตได้
เพอร์ซี วัตสัน

นิโคลัส คริสโตเฟอร์ แม็กเนล (Nicholas Christopher McNeil) หรือ เพอร์ซี วัตสัน (Percy Watson) เกิดวันที่ 19 สิงหาคม ค.ศ. 1981 นักมวยปล้ำอาชีพและอดีตนักฟุตบอลชาวอเมริกันที่ทำงานกับWWE เคยเข้าร่วมแข่งขันNXTซีซั่น2
เฮกเตอร์ เกร์เรโร

เฮกเตอร์ แมนูเอล เกร์เรโร เลนส์ (Héctor Manuel Guerrero Llanes) หรือที่รู้จักกันดีในชื่อ เฮกเตอร์ เกร์เรโร (Héctor Guerrero) เกิดวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 1954 เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกันเชื้อสายเม็กซิกัน เขาเป็นหนึ่งในสมาชิกตระกูลนักมวยปล้ำที่มีชื่อเสียงตลอดกาลที่สุดของเม็กซิโกนั่นก็คือโลสเกร์เรโรส์ ซึ่งบิดาของเขาคือ กอรี เกร์เรโร
ปลาการ์ตูนมะเขือเทศ

ปลาการ์ตูนมะเขือเทศ (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Amphiprion frenatus") เป็นปลาการ์ตูนชนิดหนึ่ง
ในปลาขนาดเล็กจะมีลายสีขาวพาดลำตัวด้านละ 3 ลาย แต่เมื่อโตขึ้นลายดังกล่าวจะหายไป เหลือเพียงลายบริเวณหน้าด้านตรงแผ่นปิดเหงือกเท่านั้น 
มีขนาดโตเต็มที่ 14 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์ในมหาสมุทรแปซิฟิก บริเวณหมู่เกาะริวกิว, ทะเลญี่ปุ่น, มาเลเซีย และอินโดนีเซีย โดยปกติแล้วไม่พบในน่านน้ำไทย แต่ก็มีรายงานและภาพถ่ายหลายครั้งที่ภาคใต้ฝั่งอันดามัน โดยปกติแล้วจะอาศัยอยู่กับดอกไม้ทะเล ชนิด ดอกไม้ทะเลนมสาว ("Entacmaea quadricolor")
เป็นปลาทะเลที่ได้รับความนิยมในการเป็นปลาสวยงาม จัดเป็นปลาที่สวยงามและเลี้ยงง่ายกว่าปลาการ์ตูนชนิดอื่น เช่น ปลาการ์ตูนส้มขาว ("A. ocellaris") หรือปลาการ์ตูนเพอร์คูล่า ("A. percula") ปัจจุบันสามารถเพาะขยายพันธุ์ในที่เลี้ยงได้แล้ว
ไทตัส โอนีล

แทดดีอูส บัลลาร์ด ซีเนียร์ (Thaddeus Bullard, Sr.) เกิด 29 เมษายน ค.ศ. 1977 เป็นนักมวยปล้ำอาชีพและอดีตนักฟุตบอลชาวอเมริกันที่เซ็นสัญญากับWWEในนาม ไทตัส โอนีล (Titus O'Neil)
ประวัติ.
ในปี 2010 ไทตัสได้เข้าร่วมแข่งขันNXTซีซั่น2ของWWE โดยผู้ชนะคือคาวาล ในปี 2011 ได้เข้าร่วม NXT รีเดมชั่นหรือซีซั่น5 ในสแมคดาวน์ 20 เมษายน 2012 ไทตัสได้เปิดตัวค่ายหลักพร้อมดาร์เรน ยังในนามไพรม์ไทม์เพลเยอส์ชนะดิอูโซส์ ในโนเวย์เอาท์ (2012)ชนะแท็กทีมสี่เส้าได้สิทธิ์ชิงแชมป์แท็กทีม WWEกับโคฟี คิงส์ตันและอาร์-ทรูธ แต่ไม่สำเร็จ ต่อมาไพรม์ไทม์เพลเยอส์ได้เป็นฝ่ายธรรมะและในไนท์ออฟแชมเปียนส์ (2013)ได้ชนะสิทธิ์ไปชิงแชมป์แท็กทีมกับเซธ รอลลินส์และโรแมน เรนส์แต่ก็ไม่สำเร็จ ในสแมคดาวน์ 31 มกราคม 2014 หลังจากไพรม์ไทม์เพลเยอส์แพ้แท็กทีม โดยไทตัสยอมปล่อยให้ดาร์เรนโดนกดแบบง่ายๆ หลังแมตช์ไทตัสกับดาร์เรนจึงเถียงกัน ดาร์เรนเลยถามไทตัสว่านี่กำลังทำอะไร เราเป็นเหมือนพี่น้องเป็นครอบครัวไม่ใช่หรอ ไทตัสบอกว่าไม่ เขาเบื่อหน่ายที่จะต้องมารู้ว่าเป็นไอ้ขี้แพ้แล้ว เขามาที่นี่เพื่อเป็นแชมป์ สิ่งเดียวที่ถ่วงเขาอยู่และเขาต้องกำจัดออกไปก็คือดาร์เรน ยัง ว่าแล้วไทตัสก็อัดดาร์เรนแบบไม่ยั้ง ทำให้ไพรม์ไทม์เพลเยอส์แตกทีมกัน และไทตัสได้กลายเป็นฝ่ายอธรรมอีกครั้ง ทั้งคู่ได้เจอกันในอิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ (2014)โดยไทตัสชนะ ในปี 2015 ไพรม์ไทม์เพลเยอส์ได้กลับมารวมทีมกัน ในมันนีอินเดอะแบงก์ (2015)ไพรม์ไทม์เพลเยอส์ได้คว้าแชมป์แท็กทีมสมัยแรกจากเดอะนิวเดย์เป็นเข็มขัดแชมป์เส้นแรกของทั้งคู่ใน WWE ก่อนเสียคืนให้นิวเดย์แบบแท็กทีมสี่เส้าในซัมเมอร์สแลม (2015) ในเดือนกุมภาพันธ์ 2016 ไทตัสได้ถูกวินซ์ แม็กแมนสั่งแบนเป็นเวลา 60 วันจากเหตุความประพฤติไม่เหมาะสมที่ไปจับและดึงแขนวินซ์มาหยอกล้อเล่นหลังแดเนียล ไบรอันเพิ่งประกาศรีไทร์และกล่าวอำลาบนเวทีเสร็จสิ้น ในปี 2017 ไทตัสได้ก่อตั้ง Titus Worldwide โดยมีอะพอลโล ครูวส์เป็นคู่แท็กทีมและดานา บรูกเป็นผู้จัดการทีม ในปี 2019 ได้ประเดิมแชมป์ 24/7 เป็นคนแรก<ref name="5/20/19"></ref> ในปี 2020 ได้รับเสนอชื่อเข้าสู่ WWE Hall of Fame สาขารางวัล Warrior Award
ผู้เล่นคนที่ 12

ผู้เล่นคนที่ 12  เป็นคำที่อธิบายถึงแฟนฟุตบอลในสนามฟุตบอลระหว่างการแข่งขันฟุตบอลหรืออเมริกันฟุตบอล คำนี้มีความหมายแตกต่างในกีฬาคริกเกต หมายถึงผู้เล่นสำรองคนแรกที่ได้ลงสนามหลังจากที่ผู้เล่นบาดเจ็บ ในกีฬาฟุตบอลซึ่งมีจำนวนผู้เล่นแข่งขันในสนาม 11 คนต่อทีม คำ ๆ นี้จึงแสดงถึงแฟนฟุตบอลที่พยายามช่วยทีม ส่วนในอเมริกันฟุตบอลคำนี้เป็นสัญลักษณ์และมีที่มาจากมหาวิทยาลัยเท็กซัสเอแอนด์เอ็ม ในปี ค.ศ. 1922
การแสดงของแฟนสามารถมีผลกระทบต่อฝีมือการเล่นของทีมได้ เป็นองค์ประกอบความได้เปรียบของทีมเหย้า กล่าวคือ แฟนทีมเหย้าต้องการเห็นทีมของตนชนะในบ้านตัวเอง ดังนั้นแฟนเหล่านี้จะมักสร้างเสียงดังหรือร้องเพลงเพื่อหวังที่จะสร้างความรำคาญ ลดความมั่นใจ และสับสน ต่อทีมคู่แข่ง ขณะที่พวกเขาครองบอล หรือชี้นำผู้ตัดสินในการตัดสินใจ เสียงต่าง ๆ นี้อาจเกิดจากการโห่ ผิวปาก กระทืบ หรือเทคนิคต่าง ๆ
รัฐประหารในประเทศพม่า พ.ศ. 2505

รัฐประหารในประเทศพม่า เมื่อวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2505 เป็นจุดเริ่มต้นของการปกครองแบบสังคมนิยมและการครอบงำการเมืองของกองทัพพม่า เป็นระยะเวลา 26 ปี ระบบการเมืองที่เป็นผลสืบเนื่องดำเนินมากระทั่งวันที่ 18 กันยายน พ.ศ. 2531 เมื่อกองทัพยึดอำนาจในฐานะสภาฟื้นฟูกฎหมายและระเบียบแห่งรัฐ (ภายหลังเปลี่ยนชื่อเป็น สภาสันติภาพและการพัฒนาแห่งรัฐ) หลังการก่อการกำเริบ 8888 ทั่วประเทศ รัฐประหาร พ.ศ. 2505 นำโดยพลเอก เนวี่น และสภาปฏิวัติสังคมนิยม ซึ่งมีสมาชิก 24 คน ในระยะเวลา 12 ปีถัดจากนี้ กระทั่ง พ.ศ. 2517 พม่าปกครองด้วยกฎอัยการศึก และมีการขยายบทบาทของทหารอย่างสำคัญในเศรษฐกิจ การเมืองและรัฐการพม่า นโยบายและอุดมการณ์ของรัฐบาลหลังรัฐประหารตั้งอยู่บนแนวคิดวิถีพม่าสู่สังคมนิยม (Burmese Way to Socialism) ซึ่งมีการประกาศต่อสาธารณะหนึ่งเดือนหลังรัฐประหารและเสริมด้วยการจัดตังพรรคโครงการสังคมนิยมพม่า
ภูมิหลัง.
หลังจากพม่าได้รับเอกราช มีความตึงเครียดทางการทหารและการลุกฮือของชนกลุ่มน้อย ใน พ.ศ. 2491 เนวินขึ้นมามีอำนาจในกองทัพ ต่อมา ในวันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2492 เนวินได้เป็นผู้บัญชาการทหารและเข้าควบคุมทหารทั้งหมดแทนนายพลสมิท ดุนที่เป็นชาวกะเหรี่ยง ทำให้เนวินได้จัดระเบียบกองทัพใหม่ ต่อมา อู้นุได้ร้องขอให้เนวินเป็นนายกรัฐมนตรีเฉพาะกาลเมื่อ 28 ธันวาคม พ.ศ. 2501 หลังจากที่สันนิบาตเสรีชนต่อต้านฟาสซิสต์แตกออกเป็นสองส่วน และอู้นุเกือบไม่ได้รับการไว้วางใจจากรัฐสภา เนวินได้ฟื้นฟูกฎระเบียบใหม่ในระหว่างที่เขาเป็นนายกรัฐมนตรีเฉพาะกาล การเลือกตั้งใหม่ใน เดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2503 นั้นอู้นุเป็นฝ่ายชนะ และได้จัดตั้งรัฐบาลเมื่อ 4 เมษายน พ.ศ. 2503
รัฐประหาร.
ต่อมาเมื่อ 2 มีนาคม พ.ศ. 2505 เนวินขึ้นสู่อำนาจอีกครั้งโดยการก่อรัฐประหาร ตัวเขาเองมีสถานะเป็นประมุขรัฐ ในฐานะประธานสภาปฏิวัติสหภาพ และเป็นนายกรัฐมนตรีด้วย เขาได้จับกุมอู้นุ เจ้าส่วยแต้กและคนอื่น ๆ อีกหลายคน และประกาศจัดตั้งรัฐสังคมนิยม เซาเมียะ เทียก บุตรชายของเจ้าส่วยแต้กถูกยิงเสียชีวิตหลังการวิจารณ์รัฐประหาร เจ้าฟ้าจาแสงหายตัวไปอย่างลึกลับหลังจากหยุดที่จุดตรวจใกล้ตองจี
หลังจากมีการลุกฮือที่มหาวิทยาลัยย่างกุ้งในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2505 ได้มีการส่งทหารเข้าไปจัดระเบียบใหม่ มีการเผาผู้ประท้วงและทำลายอาคารสหภาพนักศึกษา หลังจากนั้น มหาวิทยาลัยทั่วประเทศถูกสั่งปิดเป็นเวลา 2 ปี จนถึงเดือนกันยายน พ.ศ. 2507 ใน พ.ศ. 2531 อีก 26 ปีต่อมา เนวินปฏิเสธความเกี่ยวข้องกับการทำลายอาคารสหภาพนักศึกษา โดยกล่าวว่าเป็นคำสั่งของอองจี้
หลังจากนั้นและผลกระทบ.
รัฐประหารได้เปลี่ยนพม่าจากสหภาพที่มีหลายพรรคการเมืองไปเป็นรัฐที่มีพรรคการเมืองเดียวคือพรรคโครงการสังคมนิยมพม่า การลงทุนของเอกชนโดยเฉพาะที่ไม่ใช่ของพม่าถูกยึดเป็นของรัฐ บริษัทต่างชาติต่างถอนตัวออกไป และปกครองประเทศด้วยกฎอัยการศึกจนถึง พ.ศ. 2517 จึงได้ประกาศใช้รัฐธรรมนูญใหม่ ใช้ชื่อประเทศว่าสาธารณรัฐสังคมแห่งสหภาพพม่าได้ใช้ธงชาติที่มีสัญลักษณ์ของสังคมนิยม ผลของรัฐประหารทำให้การพัฒนาเศรษฐกิจของพม่าหยุดชะงักจนกลายเป็นประเทศด้อยพัฒนาใน พ.ศ. 2530
ภาษาโซ

ภาษาโซ (Zou language) หรือภาษาโซมี ภาษาโซเม มีผู้พูดทั้งหมด 50,600 คน พบในพม่า 30,000 คน ในรัฐชีน พบในอินเดีย 20,600 คน ในรัฐมณีปุระและรัฐอัสสัม จัดอยู่ในตระกูลภาษาจีน-ทิเบต กลุ่มภาษาทิเบต-พม่า สาขากูกี-ชีน-นาคา สาขาย่อยกูกี-ชีน ใกล้เคียงกับภาษาชีนสำเนียงไปเตหรือสำเนียงซิมเต ในอินเดียเขียนด้วยอักษรละติน มีการแปลไบเบิลเป็นภาษาโซ เรียงประโยคแบบประธาน-กรรม-กริยา
ภาษาทามูดิก

ภาษาทามูดิก (Thamudic; الثمودية) เป็นภาษาอาระเบียเหนือโบราณที่พบในจารึกยุคก่อนศาสนาอิสลามตลอดทะเลทรายอาระเบียและคาบสมุทรไซนาย ในช่วง พ.ศ. 143 – 943 ชื่อภาษานี้ตั้งตามชื่อของชาวษะมูด ซึ่งที่จริงแล้ว ไม่ได้เกี่ยวข้องกับภาษานี้
ภาษาสัญลักษณ์มาเลเซีย

ภาษาสัญลักษณ์มาเลเซีย (หรือ BIM) เป็นภาษาจำเพาะสำหรับคนหูหนวกในประเทศมาเลเซีย และยังเป็นภาษาที่รัฐบาลมาเลเซียจัดเป็นภาษามือราชการที่ใช้สื่อสารและประกาศใช้อย่างเป็นทางการใน ค.ศ. 2008 ภาษาสัญลักษณ์มาเลเซียมีภาษาย่อยที่แตกต่างกันตามรัฐ พัฒนาขึ้นโดยกระทรวงศึกษาธิการเมื่อ พ.ศ. 2521 และใช้ในโปรแกรมของรัฐ ภาษาสัญลักษณ์นี้สร้างขึ้นโดยสหพันธ์คนหูหนวกแห่งมาเลเซีย เมื่อ พ.ศ. 2541 และเป็นพื้นฐานของภาษาสัญลักษณ์อินโดนีเซีย ใช้โดยคนหูหนวกส่วนใหญ่ในมาเลเซียที่เข้าโรงเรียนทุกช่วงอายุ
ปลาการ์ตูนลายปล้อง

ปลาการ์ตูนลายปล้อง หรือ ปลาการ์ตูนลายปล้องหน้าทอง (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Amphiprion clarkii") เป็นปลาการ์ตูนชนิดหนึ่ง
มีสีสันบนลำตัวเมื่อยังเล็ก ด้านล่างจะเป็นสีเหลืองหรือสีส้ม และด้านบนบริเวณหลังจะเป็นสีน้ำตาลเข้มไปจนถึงดำ เมื่อโตขึ้นสีดำนี้จะค่อย ๆ ลามลงมาเรื่อย ๆ ทางด้านท้องจนดำสนิททั้งตัว 
ขนาดโตเต็มที่ประมาณ 5.5 นิ้ว พบกระจายพันธุ์ในมหาสมุทรอินเดียและมหาสมุทรแปซิฟิก ตั้งแต่อ่าวเปอร์เซียจนถึง เมลานีเซีย, ไมโครนีเซีย, เกาะไต้หวัน, ตอนใต้ของญี่ปุ่น, หมู่เกาะริวกิว และออสเตรเลีย ทางน่านน้ำไทย ไม่พบทางฝั่งอ่าวไทย แต่จะพบทางฝั่งอันดามัน
เป็นปลาการ์ตูนอีกชนิดหนึ่ง ที่นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม และสามารถเพาะขยายพันธุ์ได้แล้วในสถานที่เลี้ยง แต่ปลาที่มีขายในตลาดปลาสวยงามส่วนใหญ่ในประเทศไทย ยังเป็นปลาที่จับมาจากแหล่งธรรมชาติจากต่างประเทศอยู่ เนื่องจากมีสีสันที่สวยและได้มาตรฐานกว่า อีกประการ คือ ปลาที่จับได้ในน่านน้ำไทยมักจะตายในระยะเวลาอันสั้น เนื่องจากการกระบวนการจับที่ผิดวิธี
ปลาการ์ตูนลายปล้องหางเหลือง

ปลาการ์ตูนลายปล้องหางเหลือง (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Amphiprion sebae") ปลาการ์ตูนชนิดหนึ่ง 
มีลักษณะทั่วไปคล้ายกับปลาการ์ตูนลายปล้อง ("A. clarkii") แต่มีครีบหางและครีบก้นสีเหลืองเข้มกว่า อันเป็นที่มาของชื่อเรียก มีขนาดโตเต็มที่ 14 เซนติเมตร ในธรรมชาติจะกระจายพันธุ์ในมหาสมุทรอินเดีย, อินเดีย, ศรีลังกา และมัลดีฟส์ โดยปกติแล้วจะอาศัยอยู่กับดอกไม้ทะเลชนิด พรมทะเล ("Stichodactyla haddoni")
เป็นปลาที่มีความหลากหลายทางสีสันมากในธรรมชาติ โดยปล่าที่พบในแต่ละแหล่งจะมีสีสันและลวดลายที่ไม่เหมือนกัน โดยปลาที่พบในน่านน้ำไทยเมื่อโตเต็มที่ มักมีลำตัวสีดำสนิท มีเพียงส่วนปาก, หาง, ครีบอก, ครีบท้อง และบริเวณส่วนท้องตั้งแต่โคนครีบไปจนถึงปลายปากล่างเป็นสีส้มสด
เป็นปลาการ์ตูนอีกชนิดหนึ่งที่นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม และเพาะขยายพันธุ์ในสถานที่เลี้ยงได้แล้ว แต่ได้รับความนิยมน้อยกว่าปลาการ์ตูนลายปล้อง เนื่องจากมีความสวยน้อยกว่า
ปลาการ์ตูนอานม้า

ปลาการ์ตูนอานม้า (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Amphiprion polymnus") เป็นปลาการ์ตูนชนิดหนึ่ง 
ได้ชื่อมาจากการที่มีลายสีขาวพาดตั้งแต่บริเวณปลายครีบหลังมายังบริเวณกลางลำตัว เหมือนอานม้า พบกระจายพันธุ์ทั่วไปในมหาสมุทรอินเดีย เช่นเดียวกับปลาการ์ตูนลายปล้องหางเหลือง ("A. sebae") มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 12 เซนติเมตร จะอาศัยอยู่กับดอกไม้ทะเลชนิด พรมทะเล ("Stichodactyla haddoni") ซึ่งจะฝังตัวอยู่ในทรายพื้นทะเล ในน่านน้ำไทยพบได้ทั้งฝั่งอ่าวไทยและทะเลอันดามัน
ปลาการ์ตูนอานม้า นับว่าเป็นปลาการ์ตูนที่มีความหลากหลายทางสีสันและลวดลายมากที่สุดชนิดหนึ่ง โดยบางตัวอาจมีลายสองแถบ หรือสามแถบ สีสันมีตั้งแต่สีดำตลอดทั้งลำตัว หรือบางตัว มีเฉพาะส่วนปากเท่านั้นที่มีสีส้ม ลำตัวสีดำ ส่วนปากและท้องเป็นสีส้ม ไปจนถึงบางตัวที่มีสีส้มตั้งแต่ปาก, ท้อง และลำตัว มากกว่าพื้นที่สีดำบนลำตัว และขณะที่บางตัวอาจมีลายอานม้าเพียงไม่ถึงครึ่งหนึ่งของลำตัว แต่บางตัวมีลายอานม้าพาดยาวไปจนสุดด้านล่างของลำตัว เป็นต้น ส่วนปลาที่พบในเขตน่านน้ำไทยมักมีลายแถบสามแถบครึ่งลำตัว และมีลำตัวสีดำตลอดทั้งลำตัว
เป็นปลาการ์ตูนชนิดหนึ่งที่นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม และเพาะขยายพันธุ์ได้แล้วในสถานที่เลี้ยง
ปลาการ์ตูนมะเขือเทศแดงดำ

ปลาการ์ตูนมะเขือเทศแดงดำ (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Amphiprion melanopus") เป็นปลาการ์ตูนชนิดหนึ่ง
มีลักษณะคล้ายกับปลาการ์ตูนมะเขือเทศ ("A. frenatus") มาก แต่มีความแตกต่างกันที่ปลามะเขือเทศแดงดำมีครีบก้น และครีบท้องเป็นสีดำ และลายสีดำบนลำตัวจะมีลักษณะแตกต่างออกไป ขณะที่ปลาที่พบในบางที่ เช่น ฟิจิหรือวานูอาตู ครีบเหล่านี้จะไม่มีสีดำ แต่ทว่าปลาที่มีลักษณะเช่นนี้มีพบไม่บ่อยนัก
มีขนาดโตเต็มที่ 11 เซนติเมตร พบในมหาสมุทรแปซิฟิกทางแถบฟิจิ, วานูอาตู, มัลดีฟส์, อินโดนีเซีย ไปจนถึงเกรทแบร์ริเออร์รีฟ โดยไม่พบในน่านน้ำไทย
นับเป็นปลาการ์ตูนชนิดหนึ่งที่สามารถเพาะขยายพันธุ์ได้แล้วในที่เลี้ยง แต่ไม่ค่อยเป็นที่นิยมในการเลี้ยงเป็นปลาสวยงามนัก เนื่องจากมีสีสันที่ไม่สวยงามเท่าปลาการ์ตูนชนิดอื่น
เซะ

เซะ เป็นคะนะของภาษาญี่ปุ่นตัวหนึ่ง ฮิระงะนะเขียนว่า せ มีที่มาจากตัวเขียนหวัดของมันโยงะนะ 世 และคะตะกะนะเขียนว่า セ มีที่มาจากส่วนซ้ายของมันโยงะนะ 世 ออกเสียงว่า #เปลี่ยนทาง เมื่อเติมดะกุเต็งจะออกเสียงว่า #เปลี่ยนทาง 
せ เป็นอักษรลำดับที่ 14 อยู่ระหว่าง す (ซุ) กับ そ (โซะ) ในการจัดลำดับอักษรปัจจุบัน ส่วนการจัดลำดับแบบอิโระฮะ せ เป็นอักษรลำดับที่ 46 อยู่ระหว่าง も (โมะ) กับ す (ซุ)
อักษรแบบอื่น.
ภาษาไอนุใช้คะตะกะนะแบบเติมฮันดะกุเต็ง セ゚ สำหรับใช้แทนเสียง ซึ่งสามารถเขียนด้วย チェ แทนก็ได้
ลำดับขีด.
ฮิระงะนะ せ มีลำดับขีด 3 ขีดดังนี้
คะตะกะนะ セ มีลำดับขีด 2 ขีดดังนี้
คันจิ.
ตัวอย่างคันจิที่อ่านว่าเซะ และขึ้นต้นด้วยเซะ มีดังนี้
ปลาฉลามหิน

ปลาฉลามหิน หรือ ปลาฉลามกบ (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Chiloscyllium griseum") เป็นปลาทะเลกระดูกอ่อนจำพวกปลาฉลาม
อยู่ในวงศ์ Hemiscylliidae มีลักษณะคล้ายกับปลาฉลามกบ ("C. punctatum") ซึ่งเป็นปลาที่อยู่ในสกุลเดียวกัน
มีขนาดยาวเต็มที่ไม่เกิน 1 เมตร พบได้ทั่วไปในพื้นทะเลทุกสภาพ ไม่ว่าจะเป็นพื้นทราย, พื้นโคลน หรือทรายปนโคลน กระจายพันธุ์อย่างกว้างไกลตั้งแต่ทะเลอาหรับ, ปากีสถาน, อินเดีย, ศรีลังกา, ทะเลอันดามัน, อ่าวไทย, ทะเลญี่ปุ่น, ทะเลตะวันออก, ทะเลฟิลิปปิน, มาเลเซีย และอินโดนีเซีย
เมื่อยังเป็นลูกปลาวัยอ่อน จะมีสีสันและลวดลายสวยงาม โดยจะมีสีขาวเป็นสีพื้น และมีสีดำสลับเป็นปล้อง ๆ จึงมีอีกชื่อเรียกหนึ่งว่า "ปลาฉลามปล้องอ้อย" แต่เมื่อโตขึ้นแล้วลวดลายเหล่านี้จะหายไป เหลือเพียงแค่ลำตัวสีเขียวหรือเทาตลอดทั้งลำตัว และมีจุดกระสีดำเป็นจุด ๆ ทั้งลำตัวไปจรดปลายหาง
เป็นปลาฉลามที่ออกลูกเป็นไข่ โดยลักษณะไข่เป็นกระเปาะคล้ายแคปซูลรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า มีเปลือกเหนียวและมีเส้นใยไว้ยึดติดกับวัสดุใต้น้ำ ลูกปลาจะใช้เวลาในการพัฒนาตัวในกระเปาะไข่ประมาณ 12 สัปดาห์ โดยกินอาหารจากถุงไข่แดง และเมื่อฟักออกมาแล้วจะสามารถหาอาหารกินได้เองเลย ซึ่งได้แก่ สัตว์น้ำขนาดเล็กที่อาศัยอยู่หน้าดินพื้นทะเล
จัดเป็นปลาฉลามที่มีขนาดเล็ก และมีสีสันสวยงามโดยเฉพาะเมื่อยังเล็ก จึงนิยมเลี้ยงกันเป็นปลาสวยงาม ซึ่งสามารถเพาะขยายพันธุ์ได้แล้วในสถานที่เลี้ยง ซึ่งการขยายพันธุ์ในที่เลี้ยงเมื่อแม่ปลาออกไข่มาแล้ว จะเก็บขึ้นมาอนุบาลในบ่อที่มีกระแสน้ำไหลเวียนและมีคุณภาพดี จนกว่าลูกปลาจะฟักออกมาเป็นตัว
กระจก

กระจก หมายถึงวัสดุที่ทำมาจากแก้ว ซึ่งมีองค์ประกอบหลักทางเคมีคือซิลิคอน ซึ่งสามารถหลอมและนำไปขึ้นรูปได้ เมื่อเย็นตัวแล้วมีลักษณะ โปร่งใส และเป็นของแข็งโดยไม่จับผลึก (มีค่าความหยัดตัวสูง) กระจกจึงสามารถแตกได้ และมีความคมเมื่อแตก
ความแตกต่างในการใช้คำเมื่อเทียบกับคำว่าแก้วคือ กระจกจะใช้เรียกแก้วที่นำมาทำให้เป็นแผ่น โดยมีลักษณะแบนราบและมีความหนาประมาณหนึ่งเป็นส่วนใหญ่
กระจกเป็นลักษณะการผลิตวัสดุประเภทแก้วที่ทำขึ้นเพื่อวัตถุประสงค์ในการใช้งานต่าง ๆ เช่น เพื่อเป็นวัสดุกั้นขวางที่ไม่ทึบแสง ใช้เพื่อเป็นฉนวนกั้น ใช้เพื่อประดับตบแต่งอาคาร ฯลฯ ในบางความต้องการใช้ กระจกถูกนำไปปรับคุณสมบัติต่อเพื่อให้มีคุณลักษณะบางอย่าง เช่น ฉาบปรอทที่ด้าน ๆ หนึ่งเพื่อให้มีคุณสมบัติสะท้อนแสงเรียกว่า กระจกเงา หรือผสมสารชนิดอื่นลงไปในเนื้อสารให้มีสีสันหรือความทึบแสงบางส่วนหรือทั้งหมดเรียกว่า กระจกสี กระจกทึบ หรือกระจกควัน หรือนำไปพ่นทรายลงบนพื้นผิวเพื่อให้เกิดความไม่สม่ำเสมอของความเรียบบนผิวทำให้แสงผ่านได้แต่มีลักษณะมัว ๆ เรียกว่า กระจกฝ้า
เนื่องจากกระจกคือวัสดุประเภทแก้วซึ่งมีความโปร่งใสมากและยังมีค่าดรรชนีหักเหของแสงที่สามารถใช้ประโยชน์ได้ จึงมีการนำไปสร้างเป็นวัสดุที่มีความหนาไม่สม่ำเสมอแต่มีลักษณะเฉพาะ เรียกว่า เลนส์ โดยเลนส์ที่มีสัณฐานกลมเหมือนเหรียญที่เว้าเข้าตรงกลางทั้งสองด้านเรียกว่า เลนส์เว้า หรือถ้าเว้าเข้าด้านเดียวอีกด้านหนึ่งแบนราบและฉาบปรอทมักเรียกว่า กระจกเว้า มีสัณฐานกลมเหมือนเหรียญที่ป่องออกตรงกลางทั้งสองด้านเรียกว่า เลนส์นูน หรือนูนออกด้านเดียวอีกด้านหนึ่งแบนราบและฉาบปรอทมักเรียกว่า กระจกนูน ซึ่งเลนส์คือประเภทการผลิตวัสดุประเภทแก้วในรูปแบบของกระจกเพื่อการใช้งานในลักษณะของการหักเหแสงนั่นเอง
กระจกบางประเภทถูกนำไปประกอบสร้างแบบพิเศษ เช่น เคลือบเนื้อสารบางประเภทเช่นพลาสติกด้านเดียวหรือทั้งสองด้าน (เนื้อสารที่นำมาเคลือบเรียกว่าฟิล์ม) เพื่อให้ทึบแสงหรือเพื่อให้ไม่แตกร่วนหรือเพื่อให้เมื่อแตกแล้วไม่มีความคมคล้ายเมล็ดข้าวโพด เช่น กระจกรถยนต์ ฟิล์มบางประเภทที่นำมาเคลือบเช่น เคฟลาร์ มีลักษณะทางโครงสร้างเคมีที่สามารถกระจายแรงที่มากระทบด้านหน้าออกไปทางด้านข้างได้ จึงทำให้สามารถผลิตเป็นกระจกนิรภัย ที่สามารถทนทานต่อแรงกระแทกได้ และในบางกรณีการผลิตแบบเคลือบด้านนอก อาจปรับเป็นการผลิตแบบสอดไส้ข้างใน หรือ ผสมลงไปเป็นเนื้อเดียวกัน
ในบางกรณีกระจกอาจสร้างจากวัสดุที่มีความโปร่งใสไม่ยิ่งหย่อนไปกว่าแก้วแต่เป็นวัสดุประเภทอื่นไปเลย แต่ไม่ว่าอย่างไรก็ตามกระจกจะมีความหมายในลักษณะ ใส บาง เป็นแผ่น มีผิวราบเรียบอย่างมาก อาจหมายรวมไปถึง สะท้อนแสงได้ รวมหรือเบี่ยงเบนแสงได้ หรือ เป็นเงา เสมอ ๆ วัสดุประเภทกระจกนั้น หากมีค่าความยอมให้ผ่านของแสงมากจะเรียกว่า โปร่งใส หากมีค่าน้อยจะเรียกว่า โปร่งแสง และหากไม่มีค่าเลยจะเรียกว่า ทึบแสง
ความหมายโดยปริยายของกระจก มักจะหมายถึงกระจกเงา ถ้าพูดโดยไม่ระบุว่าเป็นกระจกใส เช่นในประโยคว่า "ส่องกระจกชะโงกดูเงา" (เพี้ยนมาจาก "ส่องกะโหลกชะโงกดูเงา" โดยกะโหลกคำนี้แปลว่ากะลา) หรือ "น้ำใสราวกับกระจก" (ส่องลงไปเห็นใบหน้าได้)
อัซรีนัซ มัซฮาร์

อัซรีนัซ มัซฮาร์ บินตี ฮากิม มัซฮาร์ (เกิด 23 กันยายน พ.ศ. 2522) หรือชื่อในอดีต เจ้าหญิงอัซรีนัซ มัซฮาร์ พระชายาฯ เป็นอดีตผู้ประกาศข่าวชาวมาเลเซีย และอดีตพระชายาคนที่สามของสุลต่านฮัสซานัล บลกียะฮ์ สุลต่านแห่งบรูไน ต่อมาถูกถอดจากอิสริยยศทั้งหมดหลังการหย่า 
ประวัติ.
อัซรีนัซ มัซฮาร์ หรือชื่อเล่นว่า นัซ เกิดเมื่อวันที่ 23 กันยายน พ.ศ. 2522 ที่กัวลาลัมเปอร์ ประเทศมาเลเซีย เป็นบุตรคนที่สองของฮากิม มัซฮาร์ กับเฟาซียะฮ์ อับดุลละฮ์ สำเร็จการศึกษาจากสถาบันมีเดียอินเตอร์กราฟมาเลเซีย สาขาวิทยุกระจายเสียง
เธอมีชื่อเสียงจากการเป็นผู้ประกาศข่าวในสถานีโทรทัศน์ TV3 ของประเทศมาเลเซีย จนเธอได้รับรางวัลนักข่าวที่มีศักยภาพมากที่สุดของ TV3 ใน พ.ศ. 2543 และได้รับรางวัลศิษย์เก่าดีเด่นจากสถาบันมีเดียอินเตอร์กราฟใน พ.ศ. 2545 และเธอได้ลาออกจากการทำงานเมื่อวันที่ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2548 โดยได้ทิ้งท้ายไว้ว่า "ดิฉันต้องการก้าวเดินออกไปเผชิญสิ่งใหม่ ๆ"
ชีวิตส่วนตัว.
อัซรีนัซพบกับสุลต่านฮัสซานัล บลกียะฮ์ ครั้งแรกเมื่อเธอเดินทางไปยังประเทศบรูไนเมื่อสองปีก่อนการสมรส ซึ่งสหายของเธอได้อ้างว่า "เมื่อพระองค์ทอดพระเนตรเห็นอัซรินัซเพียงแค่แวบเดียวก็ตกหลุมรักเธอทันที นับจากนั้นพระองค์ก็ดูเธออ่านข่าวทางโทรทัศน์ที่ทีวีช่อง 3 อยู่เสมอ" งานอภิเษกสมรสของทั้งสองถูกจัดขึ้นอย่างเงียบ ๆ ที่กัวลาลัมเปอร์ ภายในงานได้รับการคุ้มกันอย่างหนาแน่น ผู้เข้าไปในงานถูกห้ามมิให้พกกล้องเข้าไป และจะต้องถูกค้นร่างกายอย่างละเอียด หลังการอภิเษกสมรสครั้งนั้นทำให้ได้รับการสถาปนาเป็น เจ้าหญิงอัซรินัซ มัซฮาร์ พระชายาฯ เธอได้ให้ประสูติกาลพระโอรส-ธิดาสองพระองค์ คือ เจ้าชายอับดุล วากีล (ประสูติ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2549) และเจ้าหญิงอามีระห์ วาร์ดาตุล (ประสูติ 28 มกราคม พ.ศ. 2551)
ความสัมพันธ์ของเธอกับสุลต่านบรูไนยุติลงเมื่อวันที่ 17 มิถุนายน พ.ศ. 2553 ซึ่งมีการประกาศออกทางโทรทัศน์ในช่องเรดิโอเทเลวิชันบรูไน ซึ่งในประกาศดังกล่าวได้กล่าวถึงการถอนพระอิสริยยศ และเครื่องราชอิสริยาภรณ์ทั้งหมดของเธอ ส่วนเหตุผลนั้น เป็น "เหตุผลพิเศษ" ที่ไม่มีการเปิดเผยรายละเอียดแต่อย่างใด ซึ่งก่อนหน้านี้สุลต่านฮัสซานัลทรงหย่ากับพระชายาองค์ที่สองคือ มาเรียม อับดุล อาซิซ อดีตพนักงานต้อนรับบนเครื่องบิน เมื่อ พ.ศ. 2546
อัซรีนัซสมรสใหม่กับไฟรซ คาน อับดุล ฮามิด  เมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2561 แขกรับเชิญในงานมีเพียงสมาชิกครอบครัว มิตรสนิท และบุคคลที่ญาติเชิญมาเท่านั้น ทั้งสองมีบุตรด้วยกันสองคน คือ อารีซียา มาลายีคา (เกิด 15 กันยายน พ.ศ. 2562) และอาทีรา เมดีนะฮ์ (เกิด 26 มีนาคม พ.ศ. 2564)
สโมสรฟุตบอลตราด

สโมสรฟุตบอลตราด เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพจากจังหวัดตราด ปัจจุบันลงแข่งขันในระดับไทยลีก 2 โดยสโมสรเคยลงแข่งขันในลีกสูงสุดของประเทศไทยเป็นครั้งแรกในฤดูกาล 2562
ประวัติสโมสร.
สโมสรฟุตบอลจังหวัดตราด ก่อตั้งขึ้นในปี 2555 จากการริเริ่มของชมรมกีฬาฟุตบอลของจังหวัด เพื่อส่งเข้าร่วมการแข่งขัน เอไอเอสลีกภูมิภาค ดิวิชั่น 2 ปี พ.ศ. 2555 โดย วิเชียร ทรัพย์เจริญ นายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดตราด เป็นที่ปรึกษาของสโมสร โดยมีฉายาของสโมสรในช่วงแรกว่า "สิงห์ร้ายตะวันออก" 
ซึ่งในปีแรกของการแข่งขัน สโมสรทำผลงานได้ดีโดยจบอันดับสามของการแข่งขันฯ ในโซนภาคกลางและภาคตะวันออก และผ่านเข้ารอบไปทำการแข่งขันในรอบแชมเปี้ยนส์ ลีก และจบด้วยตำแหน่งชนะเลิศ ของสาย บี ได้สิทธิ์เลื่อนชั้นไปทำการแข่งขัน ดิวิชั่น 1 ปี 2556 และได้รองชนะเลิศการแข่งขันในปีนั้นอีกด้วย 
หลังจากที่สโมสร เลื่อนชั้นมาทำการแข่งขันในระดับดิวิชั่น 1 ผลงานของสโมสรทำได้ดี โดยจบอันดับที่ 7 ของตารางสองปีติดต่อกัน (2556, 2557)
ทว่า ในฤดูกาลถัดมา (ฤดูกาล 2558) ผลงานของสโมสรไม่ดีนัก โดยจบฤดูกาลด้วยอันดับที่ 20 ซึ่งเป็นอันดับสุดท้าย มี 27 คะแนน จาก 38 นัด ตกชั้นกลับไปแข่งขัน ลีกภูมิภาคในปีถัดมา
ใน ดิวิชั่น 2 ปี 2559 สโมสรทำผลงานได้อย่างน่าพอใจโดย ได้ตำแหน่งชนะเลิศการแข่งขัน ของโซนภาคตะวันออก และผ่านเข้ารอบทำการแข่งขันในรอบแชมเปี้ยนส์ ลีก ต่อมาสืบเนื่องจาก สมาคมกีฬาฟุตบอลแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ ได้มีมติให้ยุติการแข่งขันฟุตบอลทุกรายการภายในประเทศเพื่อถวายความไว้อาลัย จึงได้มีการจับสลากเพื่อหา 3 สโมสรที่ได้เลื่อนชั้นสู่ ดิวิชั่น 1 ฤดูกาล 2560 โดยผลการจับสลากเป็นสโมสรได้อันดับหนึ่ง ได้สิทธิ์เลื่อนชั้นไปแข่งขันได้สำเร็จ
ที่ตั้งสโมสรและสนามเหย้า.
สโมสรใช้สนามกีฬากลางจังหวัดตราด เป็นสนามเหย้า โดยรายละเอียดของสนามนั้นเป็นสนามกีฬาอเนกประสงค์ ตั้งอยู่ที่ ถนนเนินตาแมว ต.วังกระแจะ อ.เมืองตราด จ.ตราด โดยเป็นที่ตั้งของศูนย์การกีฬาแห่งประเทศไทย จังหวัดตราด และโรงเรียนกีฬาจังหวัดตราด ดำเนินการโดยองค์การบริหารส่วนจังหวัดตราด
ผู้เล่น.
ผู้เล่นชุดปัจจุบัน.
<templatestyles src="Template:Football squad player/styles.css" />
ผู้เล่นที่ถูกยืมตัว.
<templatestyles src="Template:Football squad player/styles.css" />
วงศ์ปลาแพะ

วงศ์ปลาแพะ  เป็นวงศ์ของปลากระดูกแข็งในอันดับปลาหนัง (Siluriformes) วงศ์หนึ่ง ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Callichthyidae 
เป็นปลาน้ำจืดขนาดเล็ก ขนาดโดยทั่วไปแล้วมีขนาดประมาณ 3-5 นิ้ว โดยพัฒนาผิวหนังลำตัวให้แข็งเหมือนเกราะเพื่อป้องกันตัวจากศัตรู มีลักษณะโดยรวม คือ ลำตัวป้อมกลม ส่วนหัวค่อนข้างโตกว่าส่วนอื่น ๆ มีหนวดยื่นออกมาริมปากซึ่งงุ้มลงด้านล่างเพื่อเป็นประสาทสัมผัสในการหาอาหาร ซึ่งหนวดที่ว่านี้มีลักษณะคล้ายกับหนวดเคราของแพะ อันเป็นที่มาของชื่อเรียก
เป็นปลาที่หากินตามพื้นท้องน้ำ มีพฤติกรรมอยู่รวมกันเป็นฝูง โดยกินอาหารจำพวกสัตว์น้ำขนาดเล็ก และเศษซากพืช ซากสัตว์ พบกระจายพันธุ์ในหลายแม่น้ำในทวีปอเมริกาใต้
จัดเป็นวงศ์ปลาที่มีสมาชิกจำนวนมาก สามารถแบ่งออกได้เป็น 2 วงศ์ย่อย 9 สกุล (ดูในตาราง) ประมาณ 177 ชนิด โดยมีความสำคัญในแง่ของการเป็นปลาเศรษฐกิจในทวีปอเมริกาใต้ ในบางชนิด และนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามกัน ด้วยว่าเป็นปลาที่มีนิสัยเรียบร้อย ไม่ดุร้ายก้าวร้าว จึงทำให้เป็นที่นิยมมาก โดยชนิดที่มีขนาดใหญ่ที่สุด คือ ปลากดเกราะ ("Hoplosternum littorale") ที่มีขนาดยาวเต็มที่ 24 เซนติเมตร
ปลาแฟลกเทลแคทฟิช

ปลาแฟลกเทลแคทฟิช (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Dianema urostriatum") เป็นปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาแพะ (Callichthyidae) 
มีรูปร่างเรียวยาวเป็นทรงกระบอก ส่วนหัวแหลม ปากแบนเล็ก มีหนวดบนปากสองเส้นและข้างปากอีกสองเส้น และริมฝีปากอีก 4 เส้น ใช้ในการสัมผัสหาอาหาร ลำตัวมีผิวหนังที่พัฒนาเป็นเกราะแข็งใช้สำหรับป้องกันตัว ส่วนหัวมีจุดสีดำกระจัดกระจายไปทั่ว มีแถบสีดำในแนวนอนลากยาวตั้งแต่จมูกจรดแผ่นปิดเหงือก ดวงตาอยู่ตรงขนานกับปาก ครีบหางมีลายสีขาวดำพาดผ่านเป็นแนวนอน
เป็นปลาขนาดเล็ก มีความยาวไม่เกิน 10 เซนติเมตร กระจายพันธุ์ในแม่น้ำอเมซอน ในทวีปอเมริกาใต้ ในสภาพที่มีน้ำไหลเอื่อย ๆ ไม่แรงมากนัก มีเศษซากใบไม้หรือพืชน้ำทับถมรวมกันและขึ้นอยู่บ้าง หากินโดยใช้ปากควานหาอาหารกับพื้นน้ำ 
เป็นปลาที่มีความสวยงาม จึงนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามเพื่อเก็บกินเศษอาหารที่ปลาอื่นกินเหลือไว้ จัดเป็นปลาที่เลี้ยงง่าย กินอาหารได้หลากหลายทั้งอาหารสดและอาหารเม็ด มีนิสัยเรียบร้อย ไม่ดุร้ายก้าวร้าว ปัจจุบันสามารถเพาะขยายพันธุ์ได้แลวในสถานที่เลี้ยง
สกุลดีอานีม่า

สกุลดีอานีม่า (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Dianema") เป็นสกุลของปลาน้ำจืดขนาดเล็ก ในวงศ์ปลาแพะ (Callichthyidae) ซึ่งเป็นปลากระดูกแข็งในอันดับปลาหนัง (Siluriformes) โดยใช้ชื่อสกุลว่า "Dianema"
มีรูปร่างเรียวยาวเป็นทรงกระบอก ส่วนหัวแหลม ปากแบนเล็ก มีหนวดบนปากสองเส้นและข้างปากอีกสองเส้น และริมฝีปากอีก 4 เส้น ใช้ในการสัมผัสหาอาหาร ลำตัวมีผิวหนังที่พัฒนาเป็นเกราะแข็งใช้สำหรับป้องกันตัว ส่วนหัวมีจุดสีดำกระจัดกระจายไปทั่ว มีแถบสีดำในแนวนอนลากยาวตั้งแต่จมูกจรดแผ่นปิดเหงือก ดวงตาอยู่ตรงขนานกับปาก 
ปลาตัวผู้มีหนามแข็งเล็ก ๆ ที่ก้านครีบอก ปลาตัวเมียมีลักษณะอ้วนป้อมกว่าหากมองจากด้านบน ตัวเมียเมื่อไข่สุกท้องจะขยายใหญ่ วางไข่ได้ถึงครั้งละ 500 ฟอง โดยปลาตัวผู้จะเป็นผู้ดูแลไข่ที่วางในหลุมพื้นน้ำที่ขุดขึ้น
เป็นปลาขนาดเล็ก มีขนาดประมาณ 10-12 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์ในแหล่งน้ำที่มีกระแสน้ำไหลเอื่อย ๆ ไม่แรงเชี่ยว มีใบไม้หรือพืชน้ำทับถมกัน น้ำมีความเป็นกรดเล็กน้อย (pH ต่ำกว่า 7 ลงมาเล็กน้อย) ซึ่งมักเป็นแหล่งน้ำตื้น ๆ ไหลคดเคี้ยวในป่าดิบชื้น หากินเศษอาหารตามพื้นน้ำและสัตว์น้ำขนาดเล็ก
แบ่งออกได้เป็น 2 ชนิด
นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม โดยสามารถเพาะขยายพันธุ์ในที่เลี้ยงได้แล้ว
โดยคำว่า "Dianema" ซึ่งใช้เป็นชื่อสกุลนั้น มาจากคำว่า di ในภาษากรีก หมายถึง "สอง" และคำว่า nema แปลว่า "เส้นด้าย หรือ เส้นใย" ซึ่งหมายถึงหนวดสองเส้นที่กระดูกขากรรไกรบน
โรแบร์โต ดี มัตเตโอ

โรแบร์โต ดี มัตเตโอ (เกิดเมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม ค.ศ. 1970 ที่เมืองชัฟเฮาเซิน ประเทศสวิตเซอร์แลนด์) มัตเตโอเกี่ยวข้องกับวงการฟุตบอลหลายประเทศทั้ง อังกฤษ, เนเธอแลนด์, ฝรั่งเศส, อิตาลี และสวิตเซอร์แลนด์ บ้านเกิดของตัวเองด้วย มันเตโอเคยเป็นนักฟุตบอลให้กลับสโมสรต่าง ๆในประเทศสวิตเซอร์แลนด์ จนกระทั่งปีค.ศ. 1996 ได้มาเล่นให้กับเชลซี ในตำแหน่งกองกลาง และเคยทำสถิติมาแล้วครั้งหนึ่งตอนเล่นให้กับเชลซีในปี ค.ศ. 1997 โดยเป็นผู้ทำประตูให้กับเชลซีในนัดชิงเอฟเอคัพกับ มิดเดิลสโบรโดยยิงประตูได้ตอนเวลา 42 วินาที ในครึ่งแรกซึ่งเป็นสถิติแรกของประวัติศาสตร์ในการแข่งเอฟเอคัพ จึงทำให้เชลซีชนะมิดเดิลสโบรไปได้ 2-0 แล้วคว้าแชมป์มาครองได้ มัตเตโอเล่นให้กับเชลซี จนถึงปี ค.ศ. 2002 และกลับมาทำงานต่อในฐานะผู้จัดการทีมในปี ค.ศ. 2009-ค.ศ. 2011 ให้กับเวสต์บรอมวิช อัลเบียน แล้วนำทีมเวสต์บรอมมิชอัลเบียนขึ้นมาสู่ พรีเมียร์ลีก ได้ในปี ค.ศ. 2009 แล้วในปี ค.ศ. 2011 เมื่อเชลซีได้แต่งตั้ง อังเดร วิลลัช-โบอัช คุมทีมแล้วทางสโมสรได้เรียกตัว ดี มัตเตโอเข้ามาเป็นผู้ช่วยผู้จัดการทีมให้กับ อังเดร วิลลัช-โบอัช 
แล้วในวันที่ 4 มีนาคม ค.ศ. 2012 ผลงานของสโมสรเชลซีได้ย่ำแย่ลงมากขึ้น โรมัน อับราโมวิช เจ้าของสโมสรฟุตบอลเชลซีจึงสั่งปลด อังเดร วิลลัช-โบอัช ออกจากการเป็นผู้จัดการทีมเชลซี เนื่องจากทำผลงานได้ไม่ได้ดีและย่ำแย่ลงขึ้นทุกวัน และได้แต่งตั้ง ดี มัตเตโอ ซึ่งเป็นผู้ช่วยผู้จัดการทีมมาเป็นผู้จัดการทีมให้กับเชลซีไปจนจบฤดูกาล 2011-12 (ซึ่งในฤดูกาลนั้น ดี มัตเตโอได้นำพาเชลซีเข้ารอบชิงชนะเลิศยูฟ่า แชมป์เปี้ยนลีก และได้รับชัยชนะเลิศด้วย) แล้วหลังจากได้รับตำแหน่งการเป็นผู้จัดการทีมของเชลซีแล้ว ดี มัตเตโอ ได้เรียก เอดดี นิวตัน อดีตเพื่อนร่วมทีมของดิมัตเตโอ มาเป็นผู้ช่วยจัดการทีมให้กับ เชลซี เป็นการชั่วคราว
ผลงานในการคุมทีมของดี มัตเตโอ เริ่มประสบความสำเร็จมากขึ้นโดยในวันที่ 5 พฤษภาคม ค.ศ. 2012 ดี มัตเตโอได้นำทีมเชลซีเข้ารอบชิง เอฟเอคัพ กับ ทีมลิเวอร์พูล โดยเชลซีชนะลิเวอร์พูลไปได้ 2-1 ทำให้ ดี มัตเตโอ ประสบความสำเร็จในการคว้าบอลถ้วยกับเชลซีครั้งแรก 
จนในที่สุด คณะผู้บริหารทีมจึงมีมติให้ ดี มัตเตโอ เป็นผู้จัดการทีมอย่างแท้จริง ด้วยสัญญาระยะเวลา 2 ปี
แต่ในฤดูกาลใหม่ ผลงานของเชลซีกลับไม่ดีพอ ทั้งในพรีเมียร์ลีกและยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก จนกระทั่งในปลายปีเดียวกัน ผู้บริหารทีมจึงมีมติให้ปลดออกจากตำแหน่ง และแต่งตั้ง ราฟาเอล เบนีเตซ อดีตผู้จัดการทีมลิเวอร์พูล ขึ้นเป็นผู้จัดการแทน 
ในวันที่ 7 ตุลาคม ค.ศ. 2014 ดี มัตเตโอ ได้ถูกแต่งตั้งให้เป็นผู้จัดการทีมชัลเคอ 04 ในบุนเดิสลีกา เยอรมนี 
และต่อมาในวันที่ 3 มิถุนายน ค.ศ. 2016 ดี มัตเตโอ ได้ถูกแต่งตั้งให้เป็นผู้จัดการทีมแอสตันวิลลา ที่ตกชั้นจากพรีเมียร์ลีกมาเล่นในเดอะแชมเปียนชิป ก่อนที่จะถูกปลดหลังจบเกมที่บุกไปแพ้เพรสตัน 0-2 ซึ่งดี มัตเตโอพาทีมเก็บชัยชนะได้เพียงนัดเดียวจาก 12 นัด
 "ณ วันที่ 5 พฤษภาคม 2012"
แมกซีน

การ์ลี เปเรซ  เกิดวันที่ 19 เมษายน ค.ศ. 1986 เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกัน ในชื่อว่า แมกซีน  เซ็นสัญญากับสมาคม ดับเบิลยูดับเบิลยูอี (WWE) เคยเข้าร่วมแข่งขันรายการ ดับเบิลยูดับเบิลยูอีเอ็นเอ็กซ์ที ซีซั่น 3 ปัจจุบันได้ลาออกแล้ว ปัจจุบันอยู่กับสมาคม Lucha Underground ในชื่อว่า แคทรีนา
ฮัน ซ็อน-ฮวา

ฮัน ซ็อน-ฮวา (อักษรโรมัน: Han Sunhwa; 6 ตุลาคม พ.ศ. 2533) หรือชื่อในการแสดงว่า ซ็อนฮวา (Sunhwa) เป็นนักร้อง นักแสดง และนางแบบชาวเกาหลีใต้ มีชื่อเสียงจากการเป็นสมาชิกวง ซีเครต มีน้องชายเป็นหนึ่งในสมาชิกของวงวิกทันและเอ็กซ์วัน คือ "ฮัน ซึง-อู"
ซ็อนฮวาเริ่มงานทางโทรทัศน์เมื่อปี 2547 โดยเข้าแข่งขันในรอบชิงชนะเลิศของรายการ "ซูเปอร์สตาร์เซอร์ไววัล (Superstar Survival)" ทางสถานีเอสบีเอส ต่อมาในปี 2552 เธอจึงได้เป็นนักแสดงประจำรายการ "อินวินซิเบิลยูธ (Invincible Youth)" กระทั่งได้เข้าเป็นสมาชิกวงซีเครตพร้อมกับช็อน ฮโย-ซ็อง ช็อง ฮา-นา และซง จี-อึน เมื่อเดือนตุลาคม 2552 จนถึงปัจจุบัน
ซ็อนฮวานับเป็นศิลปินที่มีบทบาทหลากหลาย ซีเอ็นเอ็นอินเตอร์เนชันนัลจัดอันดับว่าเธอเป็นหนึ่งในดาราเกาหลีใต้เก้าคนที่กำลังรุ่งโรจน์
ประวัติ.
ฮัน ซ็อน-ฮวา เกิดในปูซาน ประเทศเกาหลีใต้ เมื่อวันที่ 6 ตุลาคม 2533 เธอได้ถือกำเนิดเมื่อแม่เธออายุยังน้อย (20 ปี) ในฐานะลูกคนโตเธอได้ดูแลน้อง ๆ ของเธอโดยมีหน้าที่ทำกับข้าวและสอนหนังสือให้เมื่อพ่อและแม่ของเธอไปทำงาน ในตอนที่เกิดวิกฤติเศรษฐกิจในปี 1998 ครอบครัวของเธอได้ดิ้นรนอย่างหนัก "มันมีในช่วงปี 1998 พ่อของฉันว่างงานฉันบังเอิญได้อ่านไดอารี่ของพ่อฉันจำได้ว่ามันเขียนว่า ขอโทษจริง ๆ ที่ไม่สามารถหาเงินมาให้ภรรยาและลูกของฉันได้ วันนั้นฉันนอนข้าง ๆ พ่อและร้องให้ไม่หยุดเลย" นับตั้งแต่เธอยังเด็ก เธอมีความสนใจในศิลปะ และมีความฝันของการเป็นศิลปินอยู่เสมอ ในช่วงประถมศึกษา เธอสามารถชนะรางวัลในการแข่งขันศิลปะรายการต่าง ๆ อย่างไรก็ตาม ภายหลังจากที่ได้เห็นการแสดงของโบอาทางโทรทัศน์มาครั้งหนึ่ง เธอก็ได้ตระหนักว่าความฝันของเธอได้อยู่บนเส้นทางอื่น
เมื่อเดือนกันยายน 2552 ทีเอสเอนเตอร์เทนเมนต์ประกาศว่า ในเดือนตุลาคม 2552 จะเปิดตัววงดนตรีหญิงล้วนสี่คนซึ่งประกอบด้วยซ็อนฮวา ช็อน ฮโย-ซ็อง ช็อง ฮา-นา และซง จี-อึน ตามลำดับ ชื่อวงว่า "ซีเครต" โดยก่อนเปิดตัว ได้มีการเผยแพร่สารคดีชื่อ "ซีเครตสตอรี" (Secret Story) ว่าด้วยความเป็นมาของวงด้วย ในโอกาสเดียวกัน วงซีเครตยังได้เปิดตัวซิงเกิลชื่อ "ไอวอนต์ยูแบ็ก"
ปาเนเวฌีส

ปาเนเวฌีส  เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับที่ 5 ของประเทศลิทัวเนีย ตั้งอยู่ห่างจากเมืองเกานัสไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ 88 กิโลเมตร จากข้อมูล ค.ศ. 2011 เมืองมีประชากร 113,653 คน มีพื้นที่ 50.1 ตารางกิโลเมตร
วีเจ (เมือง)

วีเจ  เป็นเมืองหลักของจังหวัดชื่อเดียวกัน ในประเทศแองโกลา ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศ ห่างจากกรุงลูอันดาไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ 220 กม. เมืองนี้เจริญเติบโตจากศูนย์กลางตลาดเล็ก ๆ ในปี ค.ศ. 1945 จนกลายเป็นเมืองในปี ค.ศ. 1956
เอลโดราดูบิสเนสส์ทาวเวอร์

เอลโดราดูบิสเนสส์ทาวเวอร์  เป็นตึกระฟ้า เริ่มก่อสร้างเมื่อ ค.ศ. 2005 (พ.ศ. 2548) และเปิดทำการเมื่อ ค.ศ. 2007 (พ.ศ. 2550) ได้กลายเป็นตึกที่สูงที่สุดอันดับที่ 22 ของประเทศบราซิล โดยมีความสูง 141 เมตร หรือ 462 ฟุต และมีทั้งหมด 36 ชั้น ตั้งอยู่ที่เมืองเซาเปาลู ประเทศบราซิล
เกร์ริเยโรเอรอยโก

<ns>10</ns>
 <id>369535</id>
 <revision>
 <id>10245376</id>
 <parentid>6729231</parentid>
 <timestamp>2022-08-13T03:23:15Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>RidJasper</username>
 <id>361203</id>
 </contributor>
 <origin>10245376</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
เกร์ริเยโรเอรอยโก (ท. "นักสู้กองโจรผู้เป็นวีรบุรุษ") เป็นภาพถ่ายสัญรูปของเช เกบารา นักปฏิวัติลัทธิมากซ์ ขณะกำลังสวมหมวกเบเรต์สีดำ ถ่ายโดยอัลเบร์โต กอร์ดา ภาพนี้ถ่ายเมื่อวันที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2503 ในกรุงฮาวานา ประเทศคิวบา ในพิธีสดุดีเหยื่อของการระเบิดเรือบรรทุกสินค้า "ลากูบร์"  และเมื่อถึงปลายคริสต์ทศวรรษ 1960 ได้เปลี่ยนผู้นำเปี่ยมบารมีและเป็นที่พิพาทเป็นสัญลักษณ์ทางวัฒนธรรม กอร์ดากล่าวว่า ในขณะที่เขาถ่ายภาพนี้ เขาถูกดึงดูดจากการแสดงสีหน้าของเกบารา ซึ่งแสดง "การแทนที่ไม่ได้อย่างสมบูรณ์" เช่นเดียวกับความโกรธและความเจ็บปวด หลายปีให้หลัง กอร์ดาจะกล่าวว่า ภาพนี้แสดงถึงลักษณะหนักแน่นและไม่ยินดียินร้ายของเช เกบาราอายุได้ 31 ปีขณะถ่าย
สถาบันวิทยาลัยศิลปะแมริแลนด์เรียกภาพนี้ว่าสัญลักษณ์ของคริสต์ศตวรรษที่ 20 และภาพถ่ายที่มีชื่อเสียงที่สุดในโลก
อี-ทาวเวอร์

อี-ทาวเวอร์  เป็นตึกระฟ้า เริ่มก่อสร้างเมื่อ พ.ศ. 2002 (พ.ศ. 2545) และเปิดทำการเมื่อ ค.ศ. 2005 (พ.ศ. 2548) ได้กลายเป็นตึกที่สูงที่สุดอันดับที่ 13 ของประเทศบราซิล โดยมีความสูง 148 เมตร หรือ 488 ฟุต และมีทั้งหมด 37 ชั้น ตั้งอยู่ที่เมืองเซาเปาลู ประเทศบราซิล