pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
อเมริกัน เมด

อเมริกัน เมด  เป็นภาพยนตร์แอ็กชันคอเมดีสัญชาติอเมริกันใน ค.ศ. 2017 กำกับโดยดั๊ก ไลแมน เขียนบทโดย Gary Spinelli และมีนักแสดงหลักอย่างทอม ครูซ, โดนัลล์ กลีสัน, ซาราห์ ไรต์, อาเลฮันโดร เอ็ดดา, Mauricio Mejía, Caleb Landry Jones และ Jesse Plemons โดยได้แรงบันดาลใจจากชีวิตของแบร์รี ซีล อดีดนักบินทรานส์เวิลด์แอร์ไลน์ที่ทำภารกิจให้ซีไอเอ และกลายเป็นพ่อค้ายาแก่แก๊งค้ายาเมเดยินในคริสต์ทศวรรษ 1980 เพื่อหลีกเลี่ยงการจับกุม เขาจึงกลายเป็นผู้ให้ข้อมูลให้กับสำนักงานปราบปรามยาเสพติด
ภาพยนตร์ออกฉายครั้งแรกในประเทศไต้หวันในวันที่ 18 สิงหาคม ค.ศ. 2017 จากนั้นจึงออกแายในสหรัฐเมื่อวันที่ 29 กันยายน ค.ศ. 2017 ภาพยนตร์นี้เป็นเรื่องแรกที่ไลมานออกฉายให้กับยูนิเวอร์แซลสตูดิโอส์นับตั้งแต่ออกฉายภาพยนตร์ "ล่าจารชน ยอดคนอันตราย" ใน ค.ศ. 2002 และออกฉายในรูปแบบ 2 มิติและไอแมกซ์ในโรงภาพยนตร์ที่กำหนด ภาพยนตร์นี้ทำรายได้ไป 134 ล้านดอลลาร์สหรัฐทั่วโลก จากงบประมาณประมาณ 50 ล้านดอลลาร์สหรัฐ และได้รับเสียงวิจารณ์ในแง่บวก
วัดสำเภาเชย

วัดสำเภาเชย เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลปะนาเระ อำเภอปะนาเระ จังหวัดปัตตานี มีที่ดินตั้วัดเนื้อที่ 30 ไร่ 2 งาน 56 ตารางวา มีที่ธรณีสงฆ์ 11 แปลง เนื้อที่ 41 ไร่ 2 งาน 38 ตารางวา พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบสูง มีนาของชาวบ้านโดยรอบ ห่างจากทะเลประมาณ 2 กิโลเมตร 
วัดสำเภาเชย เดิมเรียกว่า วัดทุ่งสำเภา เพราะสร้างขึ้นในหมู่บ้านทุ่งสำเภา ต่อมาได้ย้ายวัดมาสร้างใกล้ ๆ กับที่เดิมและได้ตั้งชื่อใหม่ว่า วัดสำเภาเชย ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2444 โดยมีหลวงสุรนารถ ปะนารักษ์ (เชย โรจนวิภาต) นายอำเภอปะนาเระ พร้อมด้วยราษฏรร่วมใจกันส่ร้าง ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2456 เขตวิสุงคามสีมากว่าง 15 เมตร ยาว 30 เมตร ผูกพัทธสีมาเมื่อ พ.ศ. 2457 
วัดมีเกจิอาจารย์คือ พระศีลมงคล (ทอง สีลสุวณฺโณ) อดีตเจ้าอาวาสที่ประชาชนในพื้นที่ให้ความเลื่อมใสศรัทธา มีลิ้นดำที่ติดตัวท่านแต่กำเนิด ด้วยตามตำราโบราณถือว่าผู้มีลิ้นดำมีวาจาศักดิ์สิทธิ์ สามารถกำราบคุณไสย ด้านการศึกษาที่ท่านบริจาคที่ดินให้จัดตั้งโรงเรียนวัดสำเภาเชย ตั้งแต่ พ.ศ. 2499 ปัจจุบันได้ยุบรวมกับโรงเรียนบ้านปะนาเระ ต่อมาได้จัดตั้งโรงเรียนสอนพระปริยัติธรรมประจำศาสนศึกษาขึ้นในวัดสำเภาเชย แผนกธรรมประจำสนามสอบวัดสำเภาเชย ด้านการพัฒนาวัดท่าได้สร้างเสนาสนะต่าง ๆ เช่น อุโบสถ หอฉัน ศาลาอเนกประสงค์ ศาลาที่พัก ซุ้มประตู และกำแพงวัด จนได้รับการยกย่องให้เป็นวัดพัฒนาตัวอย่างจากกรมการศาสนา กระทรวงศึกษาธิการ เมื่อ พ.ศ. 2525 และเป็นวัดพัฒนาตัวอย่างที่มีผลงานดีเด่นเมื่อ พ.ศ. 2544
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 6 เมตร ยาว 18 เมตร ใช้แบบ ก. ของกรมศิลปากร อุโบสถหลังเดิมสร้างด้วยไม้เมื่อ พ.ศ. 2476 ศาลาการเปรียญกว้าง 6 เมตร ยาว 21 เมตร สร้าง พ.ศ. 2496 โครงสร้างครึ่งตึกครึ่งไม้สองชั้น หอฉันกว้าง 9 เมตร ยาว 21 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2490 กุฏิสงฆ์ จำนวน 8 หลัง โครงสร้างเป็นอาคารไม้ เป็นหลังใหญ่ 3 หลัง หลังเล็ก 5 หลัง ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่พระประธานในอุโบสถและที่ศาลาการเปรียญมีขนาดพระเพลากว้าง 4 ฟุตเท่ากัน เป็นพระเนื้อสัมฤทธิ์ ปางมารวิชัย
ลิโกะ (โปเกมอน)

ลิโกะ  เป็นตัวละครเอกของโปเกมอนฉบับอนิเมะ
ประวัติ.
เด็กสาวจากโคซาจิทาวน์ในภูมิภาคพัลเดีย เข้ามาเป็นนักเรียนโรงเรียนเซคิเอย์ของภูมิภาคคันโต
โปเกมอนของลิโกะ.
เดินทางด้วยกัน.
หมายเหตุ: เครื่องหมาย → หมายถึง พัฒนาร่างเป็น / เครื่องหมาย ↔ หมายถึง แปลงร่างเทรัสทัล
วัดดอนกลาง (จังหวัดปัตตานี)

วัดดอนกลาง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลดอน อำเภอปะนาเระ จังหวัดปัตตานี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 13 ไร่ 1 งาน 34 ตารางวา มีที่ธรณีสงฆ์ 14 แปลง เนื้อที่ 229 ไร่ 3 งาน 49 ตารางวา พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบลุ่ม 
วัดดอนกลางสร้างขึ้นเป็นวัดเมื่อประมาณ พ.ศ. 2345 ชาวบ้านเรียกว่า วัดดอน ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อประมาณ พ.ศ. 2360 ได้ผูกพัทธสีมาเมื่อประมาณ พ.ศ. 2365 วัดดอนกลางมีอดีตเจ้าอาวาสคือ พระวุฒิชัยธรรมธาดา (ชัย ติสฺสโร) ท่านได้ตั้ง "โรงเรียนดอนปะนาเระ" ซึ่งเป็นโรงเรียนลำดับที่ 6 ของโรงเรียนมัธยมศึกษาจังหวัดปัตตานี ต่อมาเปลี่ยนชื่อมาเป็น "โรงเรียนวุฒิชัยวิทยา" 
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถก่ออิฐถือปูน เพดานไม้หลังคามุงกระเบื้อง กว้าง 10 เมตร ยาว 15.50 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2475 หอสวดมนต์กว้าง 8 เมตร ยาว 9 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2458 โครงสร้างเป็นอาคารไม้ กุฏิสงฆ์จำนวน 10 หลัง เป็นกุฏิปูนชั้นเดียว 1 หลัง เป็นอาคารไม้ 9 หลัง และหอฉันกว้าง 16 เมตร ยาว 19 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2480 เป็นอาคารไม้ สำหรับปูชนียวัตถุมีพระประธานในอุโบสถ พระเพลาหว้าง 6 ฟุต ปางสมาธิ พระพุทธรูปปางอุ้มบาตร สร้างด้วยไม้ 1 องค์ ขนาดสูง 6 ฟุต 4 นิ้ว พระพุทธรูปปางสมาธิอีก 1 องค์ พระเพลากว้าง 3 ฟุต สร้างเมื่อ พ.ศ. 2507 และมีเจดีย์หลวงพ่อขอม
วัดเมืองแมด

วัดเมืองแมด เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเมืองเก่า อำเภอพนมสารคาม จังหวัดฉะเชิงเทรา ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 6 ไร่ 22 ตารางวา ปัจจุบันมีพระครูสุนทรธรรมรักษ์ (หรุ่ม ธมฺมรกฺขิโต) ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส
วัดเมืองแมดตั้งเมื่อ พ.ศ. 2356 สร้างขึ้นสมัยชาวพวนอพยพมาจากเมืองเวียงจันทน์ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 12 มิถุนายน พ.ศ. 2540 ปัจุจุบันเหลือสถาปัตยกรรมหลัก คือ ตัวอุโบสถที่เป็นสถาปัตยกรรมแบบลาว ซึ่งได้รับการบูรณะจนดูกลายเป็นของใหม่ มีใบเสมาอยู่ภายในอุโบสถ มีฐานใบเสมาตั้งที่พัทธสีมา 8 ใบตามแนวเสาคู่ใน ซึ่งเป็นคตินิยมของเสมาอุโบสถลาวหรือในภาคอีสานของไทย และศาลาการเปรียญของวัดอยู่ในสภาพเสื่อมโทรม
วัดกกสับ

วัดกกสับ หรือ วัดกกสับใน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลปากน้ำ อำเภอบางคล้า จังหวัดฉะเชิงเทรา หน้าวัดติดกับคลองท่าลาด
วัดกกสับก่อตั้งเมื่อวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2465 โดยมีพระพนมสารนรินทร์ (หุ่น พนมยันต์) เป็นผู้นำในการสร้าง โดยนายกลี่ นางสาย จากอำเภอพนมสารคาม เป็นผู้บริจาคที่ดินให้เมื่อ พ.ศ. 2462 วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 18 สิงหาคม พ.ศ. 2476 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร 
วัดมีมณฑปซึ่งประดิษฐานรูปหล่อหลวงพ่อซุ้ย หลวงพ่อเงิน อดีตเจ้าอาวาสวัด หลวงพ่อเงิน จันทสโร พระเกจิอาจารย์ที่ทรงวิทยาคมล้ำเลิศ เป็นที่เคารพนับถือของชาวบางคล้า เล่ากันว่าท่านทรงอิภิญญา เช่น สะเดาะกลอนโบสถ์ คงกระพันชาตรี วาจาสิทธิ์ยิ่งนัก คำเล่าขานบอกมาว่า ท่านเคยลั่นวาจาว่า ใครนับถือท่านไม่อดตาย
วัดยังแหล่งที่ขุดพบซากเรือโบราณพร้อมปืนใหญ่ และเครื่องใช้โบราณ จำนวนหลายชิ้นจากภายในคลองท่าลาด วัตถุโบราณที่ขุดพบทั้งหมดนี้ ทางกรมศิลปากรที่ 5 ปราจีนบุรี ได้เข้ามาทำการตรวจสอบลงทะเบียน จากการสันนิษฐานอายุอยู๋ในสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น ประมาณรัชสมัยของรัชกาลที่ 4–6
วัดแสนภุมราวาส

วัดแสนภุมราวาส เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเมืองใหม่ อำเภอราชสาส์น จังหวัดฉะเชิงเทรา อาณาเขตทิศเหนือและทิศตะวันตก จรดคลองกกสับ ทิศใต้จรดหนองลาดควาย ทิศตะวันออกจรดคลองชลประทาน เจ้าอาวาสรูปปัจจุบันคือ พระครูสุทธิยติคุณ
วัดแสนภุมราวาส หรือ วัดกกสับนอก เริ่มสร้างเมื่อ พ.ศ. 2460 โดยหลวงพ่อทองภุมมปญโญ ร่วมกับนายแสน ใหม่ผึ้งและประชาชนในท้องถิ่น โดยนายแสน ใหม่ผึ้ง เป็นผู้บริจาคที่ดินให้จำนวน 25 ไร่ 3 งาน 96 ตารางวา เมื่อสร้างวัดเสร็จแล้วจึงสร้างอุโบสถ ตั้งเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2465 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2482 ชื่อวัดแสนภุมราวาสมาตั้งชื่อตามผู้บริจาคที่ดินคือนายแสน ใหม่ผึ้งกับฉายาหลวงพ่อทอง คือ ภุมมปญโญ อย่างไรก็ตามแต่เดิมชาวบ้านเรียกวัดนี้ว่า วัดหนองคันบวย เพราะที่ตั้งวัดอยู่ติดกับหนองน้ำที่มีรูปร่างคล้ายกระบวยตักน้ำ ต่อมาหนองน้ำนี้เรียกว่า "หนองลาดควาย" วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2547
อาคารเสนาสนะภายในวัดได้แก่ วิหารหลวงพ่อทอง ภายในประดิษฐานรูปหล่อหลวงพ่อทอง (เจ้าอาวาสรูปแรก) และหลวงปู่เจิม
นอว์ซอรี

นอว์ซอรี  เป็นเมืองในประเทศฟีจี ตั้งอยู่ห่างจากซูวา เมืองหลวงของประเทศ 19 กิโลเมตร มีประชากรตามสำมะโน ค.ศ. 2017 ที่ 57,866 คน จึงทำให้เทศบาลมีประชากรมากเป็นอันดับที่ 4 ของประเทศ
สะพานเรวาซึ่งมีความยาว และสร้างข้ามแม่น้ำเรวา เชื่อมต่อนอว์ซอรีเข้ากับซูวา โดยเปิดใช้งานใน ค.ศ. 2006
อาร์กไนต์

<ns>10</ns>
 <id>369535</id>
 <revision>
 <id>10245376</id>
 <parentid>6729231</parentid>
 <timestamp>2022-08-13T03:23:15Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>RidJasper</username>
 <id>361203</id>
 </contributor>
 <origin>10245376</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
<table class="infobox" style="width: 22em">
</td></tr>
<tr><td colspan=2><table class="mw-collapsible mw-collapsed" style="width:100%;">
<tr><th colspan=2 style="text-align:center;line-height:normal;padding:0.2em 0.2em;">ข้อมูลเพิ่มเติม</th>
</tr>
</td></tr></table>
</table>
อาร์กไนต์  เป็นเกมมือถือเล่นตามบทบาทแนวยุทธวิธี/ป้องกันหอคอยที่เล่นฟรี พัฒนาโดย Hypergryph ผู้พัฒนาเกมของประเทศจีน ปล่อยเล่นในจีนในวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2562 และประเทศอื่น ๆ ในวันที่ 16 มกราคม พ.ศ. 2563 และในไต้หวันในวันที่ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2563 มีให้บริการในระบบปฏิการแอนดรอยด์และไอโอเอส และมีกลไกเกมกาชา 
เกมภาคแยก ""  ประกาศปล่อยทางพีซีและมือถือในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2565 ซีรีส์อนิเมะดัดแปลงผลิตโดยสตูดิโอโยสตาร์พิกเชอส์ ออกอากาศตั้งแต่เดือนตุลาคมถึงธันวาคม พ.ศ. 2565
โอเกงาวะ

โอเกงาวะ  เป็นนครที่ตั้งอยู่ในจังหวัดไซตามะ ประเทศญี่ปุ่น ข้อมูลเมื่อ ค.ศ. 2020 (2020)[ [update]] โอเกงาวะมีประชากรประมาณ 75,218 คน 33,119 หลังคาเรือน และมีความหนาแน่นของประชากร 3,000 คนต่อตารางกิโลเมตร มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 
ภูมิศาสตร์.
โอเกงาวะตั้งอยู่ทางตอนกลางเยื้องไปทางตะวันออกของจังหวัดไซตามะ พื้นที่ส่วนใหญ่ของเมืองอยู่บนที่ราบสูงโอมิยะ จุดสูงสุดสูงอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือที่ความสูง 25 เมตรจากระดับน้ำทะเล โอเกงาวะมีแม่น้ำอารากาวะไหลผ่าน และมีแม่น้ำโมโตอาระไหลผ่านทางด้านตะวันออกของเมือง ซึ่งเป็นเส้นแบ่งอาณาเขตกับนครคูกิ
ภูมิอากาศ.
โอเกงาวะมีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้นกึ่งเขตร้อน (เคิพเพิน "Cfa") โดยมีฤดูร้อนที่อบอุ่นและฤดูหนาวที่เย็นสบายโดยมีหิมะตกเล็กน้อยไปจนถึงไม่มีเลย อุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปีในโอเกงาวะอยู่ที่ 14.7 °C ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยทั้งปีอยู่ที่ 1,367 มิลลิเมตร โดยมีเดือนกันยายนเป็นเดือนที่ฝนตกชุกที่สุด อุณหภูมิจะสูงที่สุดโดยเฉลี่ยในเดือนสิงหาคมที่ประมาณ 26.7 °C และต่ำสุดในเดือนมกราคมที่ประมาณ 3.7 °C
สถิติประชากร.
ตามข้อมูลการสำรวจสำมะโนประชากรของญี่ปุ่น จำนวนประชากรของโอเกงาวะได้เพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องในศตวรรษที่ผ่านมา
ประวัติ.
ในยุคเอโดะ โอเกงาวะชูกุเป็นสถานีพักสินค้าแห่งที่หกจากทั้งหมดหกสิบเก้าแห่งของเส้นทางสายนากะเซ็นโด โดยพื้นที่บริเวณนี้ขึ้นชื่อเรื่องการปลูกดอกเบนิฮานะ หรือดอกคำฝอย
วันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1889 ได้มีการจัดตั้งเทศบาลเมืองโอเกงาวะภายในอำเภอคิตะอาดาจิ เมืองโอเกงาวะได้ผนวกรวมหมู่บ้านคาโนะเมื่อวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1955 ตามด้วยหมู่บ้านคาวาตายะเมื่อวันที่ 10 มีนาคม ค.ศ. 1955 และได้ยกฐานะเป็นเทศบาลนครเมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 1970
การเมืองการปกครอง.
โอเกงาวะมีการปกครองในรูปแบบนายกเทศมนตรี–สภา โดยมีนายกเทศมนตรีมาจากการเลือกตั้งโดยตรง และสภานครที่เป็นสภาเดี่ยว มีสมาชิกจำนวน 19 คน ในการเมืองระดับจังหวัด โอเกงาวะเป็นเขตเลือกตั้งที่ให้สมาชิกสภาจังหวัดไซตามะจำนวน 1 ที่นั่ง ในการเมืองระดับชาติ โอเกงาวะเป็นส่วนหนึ่งของเขตเลือกตั้งไซตามะ เขต 6 ในการเลือกตั้งสภาผู้แทนราษฎรญี่ปุ่น
เศรษฐกิจ.
โอเกงาวะถือว่าเป็นศูนย์กลางการปลูกดอกเบนิฮานะหรือดอกคำฝอยมาตั้งแต่สมัยโบราณ ในปัจจุบันโอเกงาวะมีเศรษฐกิจแบบผสมผสาน ประชากรส่วนใหญ่เดินทางไปทำงานในโตเกียวและนครไซตามะ
การศึกษา.
โรงเรียนที่สังกัดเทศบาลนครโอเกงาวะ เป็นโรงเรียนประถม 7 แห่ง และโรงเรียนมัธยมต้น 4 แห่ง ส่วนโรงเรียนที่สังกัดคณะกรรมการการศึกษาจังหวัดไซตามะ เป็นโรงเรียนมัธยมปลาย 2 แห่ง
กาแฟไข่

กาแฟไข่  เป็นเครื่องดื่มเวียดนามที่ทำจากไข่แดง น้ำตาล นมข้น และกาแฟโรบัสตา เครื่องดื่มนี้ทำโดยการตีไข่แดงกับน้ำตาลและนมข้น จากนั้นสกัดกาแฟลงไปครึ่งแก้ว ตามด้วย "ครีมไข่" (ไข่แดงที่อุ่นและตีให้เข้ากัน⁠) ในปริมาณใกล้เคียงกัน
เครื่องดื่มนี้มีให้บริการในร้านกาแฟทั่วเวียดนาม มีต้นกำเนิดในกรุงฮานอย ในกรุงฮานอยขึ้นชื่อเรื่องการเสิร์ฟเครื่องดื่มซึ่งทำจากไข่แดงของไข่ไก่ ผงกาแฟ นมข้น และชีสเป็นทางเลือก บางครั้งจะเสิร์ฟโดยวางถ้วยกาแฟในชามน้ำร้อนหรือวางไว้เหนือเทียนเล่มเล็กเพื่อรักษาอุณหภูมิ บุตรชายของเหงียน วัน สาง  ผู้ก่อตั้งร้านกาแฟกล่าวอ้างว่าพ่อของเขาพัฒนาสูตรเครื่องดื่มในช่วงที่เวียดนามขาดแคลนนมในปลายทศวรรษ 1940 โดยแทนที่นมด้วยไข่แดง
ส่วนผสมและการเตรียม.
ส่วนผสมในการชงกาแฟ ได้แก่ ไข่ไก่สด น้ำตาล นม และกาแฟ ตีไข่แดงตีกับนมและน้ำตาลแล้วต้ม เทกาแฟร้อนหรือเย็นลงในไข่ที่ตีซึ่งจะทำให้เกิดโฟมที่มีกลิ่นหอม ต้องใช้ช้อนชาตักฟองกินก่อนดื่มกาแฟที่ก้นแก้ว
กาแฟไข่บรรจุอยู่ในถ้วยขนาดเล็ก บริกรใส่ถ้วยกาแฟลงในชามน้ำอุ่นเพื่อรักษาอุณหภูมิให้กาแฟอุ่น หลังจากเทครีมที่ทำจากไข่ลงไปแล้ว กาแฟที่อยู่ด้านล่างของถ้วยจะมีรสชาติเข้มข้นยิ่งขึ้น 
"กาแฟไข่" ที่ไม่ใช่ของเวียดนาม.
มีสูตรอื่น ๆ ที่แตกต่างกันสำหรับกาแฟที่มีไข่เป็นส่วนผสม
ขนมปังยากิโซบะ

ขนมปังยากิโซบะ หรือ ยากิโซบะปัง (; โรมาจิ: "Yakisoba-pan") เป็นอาหารญี่ปุ่นยอดนิยม ทำโดยการนำยากิโซบะลงในช่องของขนมปังขาวรูปยาวรีที่ผ่าตามแนวยาวคล้ายขนมปังฮอตดอกแบบอเมริกันที่รู้จักกันในชื่อ คปเปปัง (; โรมาจิ: "koppe-pan") อาหารชนิดนี้โดยพื้นฐานแล้วคือแซนด์วิชที่มีไส้เป็นเส้นบะหมี่ข้าวสาลีผัด 
การปรากฏของขนมปังยากิโซบะในอนิเมะหลายเรื่องแสดงให้เห็นว่าขนมปังยากิโซบะได้กลายเป็นส่วนสำคัญของวัฒนธรรม "อาหารจิตวิญญาณของญี่ปุ่น" นอกจากนี้ ฉากของคนวัยเยาว์ที่รับประทานขนมปังยากิโซบะในภาพยนตร์ญี่ปุ่น เช่น ""ฮานาบาตะ มิไตนะ โคอิ โอะ ชิตะ" " [ฉันตกหลุมรักเหมือนช่อดอกไม้] หรือ "ชิตสึเร็ง เมชิ" [ไร้รัก] ยิ่งเป็นเครื่องยืนยันถึงวัฒนธรรมที่แพร่หลายในญี่ปุ่นของขนมปังยากิโซบะ
ประวัติและความหลากหลาย.
มีทฤษฎีมากมายเกี่ยวกับที่มาของขนมปังยากิโซบะ ส่วนใหญ่เห็นพ้องกันว่ามีจุดเริ่มต้นในกรุงโตเกียวช่วงคริสต์ทศวรรษ 1950 ในร้านชื่อโนซาวะ-ยะ (; โรมาจิ: "Nozawa-ya") ที่เดิมขายขนมปังคปเปปังและยากิโซบะแยกกัน แต่ต่อมาลูกค้าเสนอให้นำทั้งสองอย่างรวมเข้าด้วยกัน ปัจจุบันขนมปังยากิโซบะมีจำหน่ายอย่างแพร่หลายในร้านสะดวกซื้อและร้านขนมปัง ไม่เพียงแต่ในประเทศญี่ปุ่นเท่านั้น แต่ยังจำหน่ายในต่างประเทศบางแห่ง รวมถึงโรงอาหารในโรงเรียนด้วย
ขนมปังยากิโซบะมีหลายรูปแบบทั้งในแง่ของเครื่องปรุงรส ความหนาและความยาวของเส้นยากิโซบะ ขนมปังยากิโซบะบางรูปแบบมาพร้อมกับขิงแดงดองและมายองเนส รูปแบบอื่น ๆ ส่วนน้อยมีผักชีฝรั่งหรือผักกาดหอม ขนมปังยากิโซบะเป็นอาหารที่โดยทั่วไปราคาไม่แพง เนื่องจากส่วนผสมมักมีราคาถูก
ขนมปังแกงกะหรี่

ขนมปังแกงกะหรี่ หรือ คาเรปัง (; โรมาจิ: "karē pan") เป็นอาหารญี่ปุ่นยอดนิยม ประกอบด้วยแกงกะหรี่ญี่ปุ่นที่ถูกห่อด้วยโด จากนั้นคลุมด้วยเกล็ดขนมปังแล้วทอดแบบท่วมน้ำมัน ในบางครั้งก็ใช้วิธีการอบแทนที่การทอด แต่การทอดแบบท่วมน้ำมันเป็นวิธีการปรุงโดยทั่วไป ขนมปังแกงกะหรี่มักพบได้ในร้านขนมปังและร้านสะดวกซื้อ ขนมปังแกงกะหรี่คิดค้นขึ้นในช่วงต้นยุคโชวะ และเป็นหนึ่งในอาหารญี่ปุ่นที่ได้รับอิทธิพลจากตะวันตก ("โยโชกุ")
ซัมซา

ซัมซา ;) คือขนมอบรสเผ็ดของภูมิภาคเอเชียกลาง สอดไส้ด้วยเนื้อสัตว์หรือผัก
ซัมซาพบได้ในประเทศต่าง ๆ ในภูมิภาคเอเชียกลาง ได้แก่ ประเทศคาซัคสถาน ประเทศคีร์กีซสถาน ประเทศทาจิกิสถาน ประเทศเติร์กเมนิสถาน ประเทศอุซเบกิสถาน และเขตปกครองตนเองซินเจียงอุยกูร์ของประเทศจีน โดยมากซัมซาจะถูกทำให้สุกด้วยการอบในเตาทันดูร์ซึ่งเตาดังกล่าวทำจากดินเหนียว ต่างจากซาโมซาของภูมิภาคเอเชียใต้ที่ทำให้สุกด้วยการทอด แผ่นแป้งทำจากแป้งโดสำหรับทำขนมปังธรรมดา หรือแป้งโดสำหรับพายชั้น นำมาห่อกับไส้ต่าง ๆ โดยไส้แบบดั้งเดิม คือ เนื้อแกะสับกับหัวหอม แต่เนื้อไก่สับ เนื้อวัวสับ และชีส ก็เป็นที่นิยมมีวางขายอยู่ทั่วไป นอกจากนี้ยังมีไส้มันฝรั่ง และฟักทอง ซึ่งจะมีขายเฉพาะฤดูกาล
ในเอเชียกลาง ซัมซาจะมีจำหน่ายตามคีออสก์ ซึ่งเป็นร้านค้าขนาดย่อมในวัฒนธรรมเปอร์เซียและตุรกี มีทั้งจำหน่ายเฉพาะซัมซา หรือจำหน่ายซัมซาร่วมกับอาหารจานด่วนอื่น ๆ และวางจำหน่ายในตามร้านขายของชำทั่วไป ซึ่งก็รับมาจากแหล่งผลิตเพื่อวางจำหน่ายอีกที
วิวาห์พารักในฝันร้าย

วิวาห์พารักในฝันร้าย (; โรมาจิ: "Natsume Arata no Kekkon"; #เปลี่ยนทาง "การแต่งงานนัตสึเมะ อาราตะ") เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น แต่งเรื่องและวาดภาพโดยทาโร โนงิซากะ ตีพิมพ์ในนิตยสาร"บิกคอมิกซูเพียเรีย" นิตยสารมังงะแนว"เซเน็ง"ของสำนักพิมพ์โชงากูกังตั้งแต่เดือนมิถุนายน พ.ศ. 2562 มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์สยามอินเตอร์คอมิกส์ 
การตีพิมพ์.
"วิวาห์พารักในฝันร้าย" แต่งเรื่องและวาดภาพโดยทาโร โนงิซากะ เริ่มตีพิมพ์ในนิตยสาร"บิกคอมิกซูเพียเรีย" นิตยสารมังงะแนว"เซเน็ง"ของสำนักพิมพ์โชงากูกังตั้งแต่วันที่ 28 มิถุนายน พ.ศ. 2562 สำนักพิมพ์โชงากูกังรวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม ("ทังโกบง") เล่มแรกวางจำหน่ายในวันที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2562 วิดีโอส่งเสริมการขายสำหรับเล่มที่ 4 มียูกิ โอโนะมาพากย์เสียงเป็นนัตสึเมะ อาราตะ และอาการิ คิโตพากย์เสียงเป็นชินากาวะ ชินจุ โพสต์ในวันที่ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2563 หนังสือมังงะวางจำหน่ายถึงเล่มที่ 8 ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2565
มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์สยามอินเตอร์คอมิกส์ ประกาศลิขสิทธิ์เผยแพร่เมื่อวันที่ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2564
หนังสือมังงะ.
!width=4%|#
!width=48%|วันที่ออกจำหน่าย
!width=48%|ISBN
<tr style="text-align: center;"><th scope="row" id="vol1" style="text-align: center; font-weight: normal; background-color: transparent;">1</th></td><td> 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2562</td><td></td></tr>
<tr style="text-align: center;"><th scope="row" id="vol2" style="text-align: center; font-weight: normal; background-color: transparent;">2</th></td><td> 30 มีนาคม พ.ศ. 2563</td><td></td></tr>
<tr style="text-align: center;"><th scope="row" id="vol3" style="text-align: center; font-weight: normal; background-color: transparent;">3</th></td><td> 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2563</td><td></td></tr>
<tr style="text-align: center;"><th scope="row" id="vol4" style="text-align: center; font-weight: normal; background-color: transparent;">4</th></td><td> 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2563</td><td></td></tr>
<tr style="text-align: center;"><th scope="row" id="vol5" style="text-align: center; font-weight: normal; background-color: transparent;">5</th></td><td> 30 เมษายน พ.ศ. 2564</td><td></td></tr>
<tr style="text-align: center;"><th scope="row" id="vol6" style="text-align: center; font-weight: normal; background-color: transparent;">6</th></td><td> 30 สิงหาคม พ.ศ. 2564</td><td></td></tr>
<tr style="text-align: center;"><th scope="row" id="vol7" style="text-align: center; font-weight: normal; background-color: transparent;">7</th></td><td> 28 มกราคม พ.ศ. 2565</td><td></td></tr>
<tr style="text-align: center;"><th scope="row" id="vol8" style="text-align: center; font-weight: normal; background-color: transparent;">8</th></td><td> 30 มิถุนายน พ.ศ. 2565</td><td></td></tr>
</table>
การตอบรับ.
"วิวาห์พารักในฝันร้าย" ได้รับรางวัล U-NEXT ของรางวัลมังงะถัดไปปี พ.ศ. 2563 ซีรีส์ได้รับการแนะนำโดยสึบาซะ ยามางูจิ ผู้เขียนซีรีส์มังงะเรื่อง "บลูพีเรียด"
คุกกี้โคลน

คุกกี้โคลน บ้างเรียก กาแล็ต  หรือ บงบงแต  เป็นอาหารสำหรับหญิงตั้งครรภ์ในประเทศเฮติ พบได้ตามสลัมต่าง ๆ ตามหัวเมือง เช่น ซีเตซอแลย์  ดินสำหรับทำคุกกี้โคลนถูกรวบรวมมาจากที่ราบสูงทางตอนกลางของประเทศใกล้กับเมืองแอ็งช์  จากนั้นบรรทุกดินเหล่านี้ไปขายที่ตลาดลาซาลีน  โดยมีสุภาพสตรีคอยรับซื้ออยู่ จากนั้นดินดังกล่าวจะถูกแปรรูปเป็นคุกกี้ที่เมืองฟอร์ดีม็องช์  ซึ่งเป็นเมืองที่เกิดจากการบุกรุกพื้นที่คุกเก่าเพื่อสร้างบ้านเรือนจากวัสดุชั่วคราวอย่างสลัม โดยขั้นแรกจะต้องกรองสิ่งสกปรกออกจากดิน (เช่น ก้อนกรวด หญ้า) ออกไป จากนั้นนำดินโคลนที่ผ่านการกรองดังกล่าว มาปรุงรสด้วยเกลือ เนยขาว หรือไขมัน ก่อนนำไปขึ้นรูปให้มีลักษณะเป็นแผ่นแบน ตากแดดให้แห้ง คุกกี้ที่เสร็จแล้วจะบรรจุในถังสำหรับใช้วางจำหน่ายตามตลาดหรือร้านตามริมถนน
ชาวเฮติเชื่อว่าคุกกี้โคลนมีแคลเซียม สามารถใช้เป็นยาลดกรด และมีสารอาหาร คุกกี้โคลนจึงกลายเป็นอาหารเสริมสำหรับสตรีมีครรภ์และเด็ก แต่แพทย์ได้ออกมาเตือนว่า อาจก่อให้เกิดฟันผุ ท้องผูก หรืออะไรที่แย่กว่านั้น นอกจากนี้คุกกี้โคลนมีต้นทุนการผลิตที่ถูกมาก คุกกี้หนึ่งร้อยชิ้นจะมีราคา 5 ดอลลาร์สหรัฐ (เฉลี่ยราวชิ้นละ 5 เซ็นต์) เมื่อ พ.ศ. 2551 ก่อนหน้านี้เคยราคา 1.5 ดอลลาร์สหรัฐ เมื่อ พ.ศ. 2550 คุกกี้โคลนถูกมองว่าเป็นหนทางสำหรับป้องกันความอดอยาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงราคาอาหารโลกสูงขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2551
ส่วนรสชาติได้รับคำอธิบายกว่า มีสัมผัสนุ่มเหนียวแน่นทำให้ปากแห้งทันที พร้อมกับกลิ่นโคลนฉุน ๆ ติดอยู่ในปากเป็นเวลาหลายชั่วโมง
ในประเทศไทย.
ในประเทศไทยเองก็มีการรับประทานอาหารที่ทำจากดิน เรียกว่า ดินลิ่ม ซึ่งทำจากดินเหนียวสีขาว แต่งรสด้วยกะทิ เกลือ หรือผงชูรส นอกจากนั้ยังมีการรับประทานดินอื่น ๆ อีก เช่น ดินโป่ง เช่น ในกลุ่มชาวอาข่าบนดอยแม่มอญ จังหวัดเชียงราย จะขุดดินโป่งที่ขุดได้มาเติมน้ำแล้วปั้นเป็นก้อน อังไฟในครัวจนแห้งสนิทนำมารับประทาน และบางท้องที่มีการรับประทานดินสอพองก็มี
มีตีเตย์

มีตีเตย์  หรือ มิช (ทั้งสองคำแปลว่า "อันเล็ก ๆ") เป็นอาหารโรมาเนีย ประกอบด้วยเนื้อบดปั้นเป็นก้อนทรงกระบอก ทำมาจากส่วนผสมระหว่างเนื้อวัวและเนื้อแกะกับเครื่องเทศ เช่น กระเทียม, พริกไทยดำ, ไทม์, ผักชี, เทียนสัตตบุษย์, เซเวอรี และบางครั้งก็ใส่ปาปริกา นอกจากนี้ยังใส่น้ำโซเดียมไบคาร์บอเนตหรือน้ำสต๊อกลงไปด้วย มีตีเตย์นี้คล้ายคลึงกันกับเชวาปี ซึ่งพบได้ในแถบบอลข่านและตะวันออกกลาง นิยมเสิร์ฟมีตีเตย์กับเฟรนช์ฟรายส์, มัสตาร์ด และผักดองที่เรียกว่า "มูเรอตูร์"
มีเรื่องเล่ากันว่ามีตีเตย์ได้รับการคิดค้นขึ้นในปลายศตวรรษที่ 14 โดยมีรากมาจากจักรวรรดิออตโตมัน โดยส่วนผสมบางอย่างได้เลือนหายไปตามกาลเวลา (เช่น เทียนตากบ, ออลสไปซ์) และยังเริ่มมีการนำเนื้อหมูมาใช้ทำด้วย ส่วนโซเดียมไบคาร์บอเนตหรือผงฟูนั้นเพิ่งมาเป็นที่นิยมมากในสูตรอาหารสมัยใหม่ เพื่อเพิ่มรสชาติและผิวสัมผัสของมีตีเตย์
มีตีเตย์เป็นอาหารที่นิยมไปทั่วทั้งโรมาเนีย มีการประมาณไว้ว่าในโรมาเนียบริโภคมีตีเตย์มากถึง 440 ล้านชิ้นต่อปี และเป็นอาหารที่กินกันทั่วไปทั้งในครัวเรือน ภัตตาคาร และผับบาร์ ในการเฉลิมฉลอง วันแรงงานสากล (1 พฤษภาคม) ของทุกปี ชาวโรมาเนียนิยมออกไปปิกนิกและปิ้งบาร์บีคิวกัน มิชมีความสัมพันธ์เกี่ยวข้องเป็นพิเศษกับการปิ้งย่างเฉลิมฉลองในโอกาสนี้เป็นพิเศษ ในวันแรงงานสากลเมื่อปี 2019 มีรายงานว่ามีการบริโภคมิชไปถึง 30 ล้านชิ้นในวันนั้นวันเดียว
ฟุตบอลทีมชาติมาลายา

ฟุตบอลทีมชาติมาลายา เป็นทีมชาติของสหพันธรัฐมาลายา โดยดำเนินการจนกระทั่ง ค.ศ. 1962 และแทนที่ด้วยฟุตบอลทีมชาติมาเลเซียนับตั้งแต่การแข่งขันเมอร์เดกา 1963
บันทึกสถิติ.
กีฬาโอลิมปิก.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
ซีเกมส์.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
โอเวอร์ลอร์ด

โอเวอร์ลอร์ด หรือ โอเวอร์ ลอร์ด จอมมารพิชิตโลก (; โรมาจิ: "Ōbārōdo") เป็นซีรีส์ไลต์โนเวลญี่ปุ่น เขียนโดยคูงาเนะ มารูยามะ และวาภาพประกอบโดย so-bin เริ่มเผยแพร่ออนไลน์ในปี พ.ศ. 2553 ผ่านหลังสำนักพิมพ์เอ็นเตอร์เบรนได้รับลิขสิทธิ์ตีพิมพ์เป็นหนังสือไลต์โนเวลตั้งแต่เดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2555 วางจำหน่ายถึงเล่มที่ 16 ซีรีส์มังงะดัดแปลง เขียนเรื่องโดยซาโตชิ โอชิโอะและวาดภาพโดยฮูงิง มิยามะ เริ่มตีพิมพ์ในนิตยสาร"คอมพ์เอช"ของสำนักพิมพ์คาโดกาวะโชเต็งตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2557 ทั้งไลต์โนเวลและมังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์เดกซ์เพรส
ซีรีส์อนิเมะดัดแปลงผลิตโดยสตูดิโอแมดเฮาส์ มีทั้งหมด 4 ฤดูกาล ฤดูกาลละ 13 ตอน ฤดูกาลแรกออกอากาศตั้งแต่เดือนกรกฎาคมถึงกันยายน พ.ศ. 2558 ภาพยนตร์ 2 ภาคที่เป็นการรีแคปเหตุการณ์ในอนิเมะฤดูกาลแรก ออกฉายในประเทศญี่ปุ่นในเดือนกุมภาพันธ์และมีนาคม พ.ศ. 2560 ตามลำดับ ฤดูกาลที่สองออกอากาศตั้งแต่เดือนมกราคมถึงเมษายน พ.ศ. 2561 ฤดูกาลที่สามออกอากาศตั้งแต่เดือนกรกฎาคมถึงตุลาคม พ.ศ. 2561 และฤดูกาลที่สี่ออกอากาศตั้งแต่เดือนกรฎาคมถึงกันยายน พ.ศ. 2565 มีการประกาศสร้างภาพยนตร์อนิเมะเรื่องใหม่
อนุสาวรีย์ปราบฮ่อ

อนุสาวรีย์ปราบฮ่อ เป็นอนุสรณ์สถานที่พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงประจักษ์ศิลปาคมได้โปรดให้จัดสร้างขึ้นเพื่อบรรจุอัฐิของเหล่าทหารจากกรมกองต่าง ๆ ที่เสียสละชีวิตเพื่อป้องกันประเทศชาติในการปราบกบฎฮ่อ ประกอบด้วยกรมทหารอาสาวิเศษ กรมแปดเหล่า กรมฝรั่งแม่นปืน กรมทหารมาลา กรมสัสดี กรมเรือต้น กรมทหารมหาดเล็ก และกรมการหัวเมือง โดยตั้งอยู่ที่ด้านข้างทางทิศตะวันตกของสถานีตำรวจภูธรเมืองหนองคายในปัจจุบัน 
ต่อมาในปี 2492 จังหวัดหนองคายได้รับงบประมาณทำการบูรณปฏิสังขรณ์อนุสาวรีย์ปราบฮ่อ โดยได้ย้ายมาก่อสร้างองค์ใหม่ ขึ้นที่บริเวณด้านหน้าศาลากลางจังหวัดหนองคาย (หลังเก่า) มีลักษณะเป็นศิลปะประยุกต์ แบบทรงสี่เหลี่ยม ก่ออิฐถือปูน มีฐานเป็นรูปทรงสี่เหลี่ยม กว้าง 4 เมตร สูง 10.10 เมตร ยอดทรงกรวยเหลี่ยมปลายแหลม และได้คัดลอกข้อความจากอนุสาวรีย์องค์เดิมมาไว้ทั้ง 4 ด้าน โดยในวันที่ 5 มีนาคม ของทุกปี จังหวัดหนองคายจะประกอบพิธีบวงสรวงขึ้น เพื่อความเป็นสิริมงคลแก่ชาวจังหวัดหนองคาย และเป็นการระลึกถึงวีรกรรมอันหาญกล้าของบรรพบุรุษ ที่ต่อสู้ปกป้องแผ่นดินให้พ้นจากการรุกรานของพวกฮ่อ
ประวัติ.
อนุสาวรีย์ปราบฮ่อเป็นอนุสาวรีย์แห่งเดียวเท่านั้นในจังหวัดหนองคาย เป็นอนุสาวรีย์เทิดทูนความดีของผู้ที่ล่วงลับไปแล้วในการปราบฮ่อใน ร.ศ. 105 (พ.ศ. 2429) เสด็จในกรมหลวงประจักษ์ศิลปาคม รับสั่งให้สร้างอนุสาวรีย์ไว้ที่เมืองหนองคายเพื่อบรรจุอัฐิของผู้ที่เสียชีวิตในการปราบฮ่อ เดิมตั้งอยู่ที่หลังสถานีตำรวจภูธรจังหวัดหนองคาย ต่อมาในปี 2492 จังหวัดหนองคายได้รับงบประมาณให้ปรับปรุงอนุสาวรีย์ปราบฮ่อให้สง่างามสมกับเป็นอนุสาวรีย์ของผู้ที่ได้เสียสละเพื่อชาติบ้านเมืองให้เป็นศรีสง่าแก่เมืองหนองคายสืบไป จึงย้ายมาสร้างใหม่ที่บริเวณหน้าศาลากลางจังหวัด มีคำจารึกที่อนุสาวรีย์ทั้ง 4 ทิศ ทั้งภาษาไทย จีน ลาว และอังกฤษ มีข้อความว่า
ปางนี้จักแสดง พจน์พร้อมผู้ภักดี
ในอนุสาวรีย์ ไว้เป็นที่ระลึกตาม
ผู้กอปรด้วยภักดี ดังอาภรณ์ประดับงาม
ชีพมลายขจรนาม ปรากฏเกียรตินิรันดร
สูญสุริย์จันทร จึงจะสูญซึ่งความดี
วายชีพทำการกิจ โดยความสวามี
ภักดีต่อชุลี ละอองบาททบมาลย์
ปวงปราชญ์คงจักซ้อง ศรับแล้วสาธุการ
นับว่าเป็นทัยสูญ ขมีขลาดขยาดขย่อน
องอาจต่อราชกิจ มิได้คิดแต่ความมรณ์
คณะเทพไตรสร จักชูช่วยอำนวยผล
นำขันธ์เสวยสุข นฤทุกข์บ่ได้ยล
สุขขกิจจงจักดล ประโลกยับแปรปรวน
สุดท้ายมีคำจารึกไว้ว่า "อนุสาวรีย์นี้ได้เปิดแต่ศักราช 1247 ควบ 1248 พุทธศักราชล่วงแล้ว"
ทางจังหวัดได้กำหนดให้มีการจัดงานบวงสรวงและฉลองอนุสาวรีย์เป็นประจำทุกวันที่ 5 มีนาคม ของทุกปี
วัดไตรมารคสถิต

วัดไตรมารคสถิต เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลโคกกลอย อำเภอตะกั่วทุ่ง จังหวัดพังงา
วัดไตรมารคสถิตตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2288 เดิมชื่อ วัดโคกกลอย ตามชื่อหมู่บ้าน สันนิษฐานว่ามีต้นกลอยอยู่มากในสมัยนั้น มีตำนานเล่าว่าหลวงพ่อวัดน้ำรอบเห็นว่าที่ตั้งวัดอยู่ในที่ลุ่มมีลำคลองล้อมรอบและต้นเขินขึ้นทุกปี ต่อไปน้ำจะท่วมในบริเวณนี้ หลวงพ่อจึงส่งสามเณรซึ่งชาวบ้านเรียกว่าหลวงพ่อเณรไปสร้างวัดใหม่ในที่ดอนห่างออกไปประมาณ 300 เมตร ชื่อว่า "วัดโคกกลอย" มีการปักปั้นเขตโดยเจ้าเมืองตะกั่วทุ่ง วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2320 จนเปลี่ยนชื่อเมื่อ พ.ศ. 2480 เป็นชื่อ "วัดไตรมารคสถิต" เพราะตั้งอยู่ตรงสามแยกของถนนไปภูเก็ต พังงา และตะกั่วป่า
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถทรงเตี้ยและกว้าง เรียกว่า "ทรงตัวเมีย" หลังคาลาดต่ำตรงตลอดมาจากบนลงล่าง ไม่มีรอยต่อหรือหยัก หลังคาอุโบสถประดับด้วยกระเบื้องแผ่นเล็กละเอียดสีแดง หน้าจั่วประดับด้วยช่อฟ้าใบระกาติดกระจกสี หน้าบันประดับถ้วยชาม เครื่องสังคโลก และถ้วยเบญจรงค์ชุดนรสิงห์ ภายในอุโบสถประดิษฐานหมู่พระประธาน 3 องค์ เป็นพระพุทธรูปพระปูนปั้น องค์กลางเป็นพระพุทธรูปธรรมดา ส่วนสององค์ซ้ายขวาเป็นพระพุทธรูปทรงเครื่องลักษณะสายพระเนตรมองตรง ในอุโบสถมีภาพจิตรกรรมฝาผนังเรื่องราวพุทธประวัติ นอกจากนั้นยังมีรูปหล่อหลวงพ่อวัดน้ำรอบ เศียรพระพุทธรูปขนาดใหญ่ 2 เศียรจัดตั้งไว้บนพระแท่นด้านหลังพระประธาน
วัดตรีมิตร

วัดตรีมิตร เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสะเตงนอก อำเภอเมืองยะลา จังหวัดยะลา
วัดตรีมิตรได้รับอนุญาตให้สร้างวัด เมื่อวันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2519 และได้รับประกาศตั้งวัด เมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2520 โดยมีนายสุธี บุญสวัสดิ์ เป็นผู้ดำเนินการขออนุญาตสร้าง ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2553 ฝังลูกนิมิตผูกพัทธสีมาเมื่อวันจันทร์ที่ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2554 
วัดตรีมิตร ได้รับการร่วมบริจาคทุนทรัพย์ซื้อที่ดินโดยนายสุธี บุญสวัสดิ์ จำนวน 3 แปลง มีเนื้อที่ 4 ไร่ 51.6/10 ตารางวา ของนายเอื้อน แก้วสังข์ไชย จำนวน 1 แปลง มีเนื่อที่ 1 ไร่ 1 งาน 29.9/10 ตารางวา ของนายไพรัตน์ พงษ์สุวรรณศิริ จำนวน 1 แปลง มีเนื้อที่ 1 ไร่ 3 งาน 20.4/10 ตารางวา รวมที่ดินของวัดทั้งหมด 8 ไร่ 1 งาน 9/3/10 ตารางวา เป็นจำนวนเงิน 200,000 บาท (สองแสนบาทถ้วน) โดยมีพระพิศิษฐ์วินัยการ (สุระ ภูริปญฺโญฺ) เป็นผู้อำนวยการสร้าง มีเจ้าอาวาสรูปแรกคือ พระครูวุฒิธรรมาภรณ์ (วุฒิ ธม์มธโช) แต่งตั้งเมื่อวันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2520 ต่อมาเมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 นางแฉล้ม จงศิริกุล ได้ถวายที่ดินให้แก่วัดตรีมิตร 1 แปลง จำนวน 1 ไร่ 98.8/10 ตารางวา มีเนื้อที่ดินติดกับที่ดินของวัดด้านหลัง
ปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือพระประธานในอุโบสถ หน้าตัก 99 นิ้ว สมเด็จพระญาณสังวร สมเด็จพระสังฆราชประทานนามพระประธานว่า "พระพุทธไทยมงคลเฉลิมพระชนมพรรษา" สร้างในวโรกาศที่พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรทรงเฉลิมพระชนมพรรษา ครบ 6 รอบ 72 พรรษา เมื่อปีพุทธศักราช 2542
เข้าใจเรื่องอายุรกรรมทางจิตเวชด้วยมังงะ

เข้าใจเรื่องอายุรกรรมทางจิตเวชด้วยมังงะ ; โรมาจิ: "Manga de Wakaru Shinryōnaika") เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่นแนวสุขนาฏกรรมมุกตลก แต่งเรื่องโดยยู ยูกิ และวาดภาพโดยโซ ตีพิมพ์ในนิตยสาร"ยังคิง"ของสำนักพิมพ์ โชเน็งกาโฮชะตั้งแต่เดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2553 มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์บียอนด์มังงะ ออริจินอลเน็ตแอนิเมชันดัดแปลงผลิตโดยสตูดิโอฟอร์ออล ฉายตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ถึงมิถุนายน พ.ศ. 2558
ให้เสียงโดย: วาตารุ ฮาตาโนะ (ดรามาซีดี), ชินอิจิโร มิกิ (อนิเมะ)
ให้เสียงโดย: ไอ คายาโนะ (ดรามาซีดี), ยูริกะ เอ็นโด (อนิเมะ)
ให้เสียงโดย: มิโฮะ อารากาวะ (ดรามาซีดี), โยโกะ ฮิกาซะ (อนิเมะ)
ให้เสียงโดย: ชิอากิ โอมิงาวะ (ดรามาซีดี), มาอายะ อูจิดะ (อนิเมะ)
ให้เสียงโดย: เค็นอิจิ โองาตะ (อนิเมะ)
ให้เสียงโดย: ซาโอริ ฮายามิ (อนิเมะ)
คลองละงู

คลองละงู เป็นคลองสำคัญในจังหวัดสตูล มีต้นกำเนิดมาจากเขาช่องประตูซึ่งเป็นเขตติดต่อระหว่างจังหวัดตรัง สตูล พัทลุงและสงขลา มีลักษณะเป็นแอ่งน้ำบนภูเขาไหลลงเป็นน้ำตก ไหลผ่านอำเภอมะนังที่บ้านป่าพน บ้านวังตะเคียน เข้าเขตอำเภอควนกาหลง ตำบลอุไดเจริญ เรียกคลองช่วงนี้ว่า คลองลำโลน แล้วไหลเข้าสู่เขตอำเภอละงูที่ตำบลน้ำผุด ผ่านตำบลเขาขาว ตำบลละงู ไหลผ่านเขตเทศบาลตำบลกำแพง ไหลออกสู่ทะเลสองทาง คือสายหนึ่งไหลออกทะเลที่บ้านปากบารา ตำบลปากน้ำ และอีกสายหนึ่งไหลออกทะเลที่บ้านบุโบย ตำบลแหลมสน 
ความยาวคลองละงูประมาณ 47 กิโลเมตร จากข้อมูลแผนพัฒนาจังหวัดสตูล 4 ปี (พ.ศ. 2561–2564) คลองละงูมีพื้นที่รับน้ำฝน 937.08 ตารางกิโลเมตร ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ย 2,000 มิลลิเมตรต่อปี และปริมาณน้ำท่าเฉลี่ย 709.06 ล้านลูกบาศก์เมตร ต่อปี
ริมตลิ่งเป็นดินเหนียวและมีความลาดชัน พื้นท้องน้ำเป็นทราย มีน้ำไหลตลอดปี พื้นที่สองฝั่งคลองมีสภาพเป็นป่าชื้น มีการทำสวนยางพาราและสวนผลไม้ มีการทำประมงในเขตอิทธิพลที่น้ำทะเลท่วมถึง เพาะเลี้ยงสัตว์น้ำชายฝั่ง เช่น กุ้งกุลาดำ ปลากระพง ปลาเก๋า และปูดำ นอกจากนั้นยังมีป่าชายเลน เช่นที่บ้านท่ายาง ตำบลปากน้ำ สภาพป่าชายเลนมีต้นโกงกาง ต้นตะบูน และต้นจาก รวมถึงมีต้นลำแพนอายุเก่าแก่กว่า 400 ปีที่โผล่พ้นน้ำตั้งตระหง่านอยู่กลางทะเล บริเวณคลองละงู หมู่ 7 ตำบลกำแพง พบเต่ากระอาน ถือเป็นลำคลองแห่งเดียวในประเทศที่เป็นแหล่งถิ่นเดิมของเต่ากระอาน
คู่รักวิวาห์ต้องห้าม

คู่รักวิวาห์ต้องห้าม  เป็นซีรีส์ทางโทรทัศน์ของเกาหลีใต้ที่นำแสดงโดยพัก จูฮย็อน, คิม ย็อง-แด และคิม อู-ซ็อก สร้างจากนิยายทางเว็บชื่อเดียวกันของนักเขียนบท ชุน จี-ฮเย ซึ่งออกเป็นเว็บตูน ออกอากาศตอนแรกทางช่องเอ็มบีซีทีวี ในวันศุกร์ที่ 9 ธันวาคม ค.ศ. 2022 และออกอากาศทุกวันศุกร์และวันเสาร์ เวลา 21:50 น. (เวลามาตรฐานเกาหลี)
เนื้อเรื่องย่อ.
ดำเนินเรื่องในยุคสมมติของราชวงศ์โชซอน ซีรีส์ติดตามเรื่องราวของกษัตริย์ อี ฮอน (คิม ย็อง-แด) ที่มีพระบรมราชโองการห้ามการแต่งงานหลังจากการสิ้นพระชนม์ของพระชายารัชทายาทเมื่อ 7 ปีก่อน และนักต้มตุ๋นนาม โซรัง (พัก จูฮย็อน) อ้างว่าเธอสามารถติดต่อพระวิญญาณของพระชายารัชทายาทได้
การผลิต.
เมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 2022 ทางเอ็มบีซี มีการประกาศหยุดถ่ายทำหลังตรวจพบว่าทีมงานติดเชื้อโควิด-19 และมีกำหนดกลับมาถ่ายทำต่อในวันที่ 14 พฤศจิกายน
คลองมำบัง

คลองมำบัง เป็นคลองสำคัญในจังหวัดสตูล ที่เกิดจากลำน้ำสายเล็ก ๆ บริเวณเทือกเขาอำเภอควนกาหลง จังหวัดสตูล ไหลผ่านหมู่บ้านต่าง ๆ เช่น บ้านดุสน อำเภอควนโดน ช่วงนี้เรียกว่า คลองดุสน ผ่านตำบลฉลุง อำเภอเมืองสตูล เรียกว่า คลองฉลุง จนเข้าเขตตัวเมืองจึงเรียกว่า "คลองมำบัง" จากนั้นไหลออกสู่ทะเลที่บ้านตำมะลัง บริเวณอ่าวตำมะลัง อำเภอเมืองสตูล คำว่า "มำบัง" มาจากภาษามลายู แปลว่า "ปิด" 
จากข้อมูลแผนพัฒนาจังหวัดสตูล 4 ปี (พ.ศ. 2561–2564) คลองมำบังมีพื้นที่รับน้ำฝน 391.30 ตารางกิโลเมตร ปริมาณน้ำฝน เฉลี่ย 2,100
มิลลิเมตรต่อปี ปริมาณน้ำท่าเฉลี่ย 679.38 ล้านลูกบำศกเมตรต่อปี
เมืองเก่าสตูลตั้งอยู่ริมคลองมำบัง มีถนนบุรีวานิชซึ่งเป็นถนนสายแรกของเมืองสตูล ซึ่งมีอาคารสถาปัตยกรรมจีน-โปรตุเกส ที่ตำบลพิมาน อำเภอเมืองสตูล เป็นที่ตั้งของเขาโต๊ะพญาวัง เป็นแหล่งโบราณคดีสมัยก่อนประวัติศาสตร์ริมคลองมำบัง
ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก 2022

ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก 2022  จะเป็นการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก ครั้งที่ 19 ซึ่งเป็นการแข่งขันฟุตบอลสโมสรระหว่างประเทศที่จัดโดยฟีฟ่าระหว่างทีมผู้ชนะเลิศจากหกสมาพันธ์ระดับทวีป ตลอดจนผู้ชนะลีกของประเทศเจ้าภาพ การแข่งขันจะจัดขึ้นตั้งแต่วันที่ 1 ถึง 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2023 ที่ประเทศโมร็อกโก
สนามแข่งขัน.
แต่ละนัดจะลงเล่นที่สองสนาม, ไอบีเอ็น บาตูตา สเตเดียม ใน แทนกิเอร์ และ ปรินซ์ มูเลย์ อับเดลเลาะฮ์ สเตเดียม ใน ราบัต.
การแข่งขัน.
เวลาทั้งหมดเป็นเวลาท้องถิ่น, CET .
รางวัล.
รางวัลด้านล่างนี้จะมอบให้เมื่อสิ้นสุดการแข่งขัน. วีนีซียุส ฌูนีโยร์ ของ เรอัลมาดริด ชนะรางวัล ลูกบอลทองคำ, สนับสนุนโดย อาดิดาส.
บริเตน ดัลตัน

บริเตน ดัลตัน  เป็นนักแสดงชาวอเมริกันที่มีชื่อเสียงจากบทบาทของเขาในเรื่อง "โกไลอาธ" (2015) ซึ่งเขารับบทเป็น เจสัน ลาร์สัน ในซีซันแรกของซีรีส์เรื่องนี้ บริเตนยังรับบทเป็น นาธาน เดร้ก วัยเด็กเด็กในวิดีโอเกม " (2016)
ในปี ค.ศ. 2017 บริเตนได้รับเลือกให้แสดงเป็น โล'อัค ลูกชายคนที่สองของ เจค ซัลลี และ เนยืติรี ในภาพยนตร์เรื่อง " และ "อวตาร 3" ที่กำลังถ่ายทำ
โทดอินเดอะโฮล

โทดอินเดอะโฮล  หรือ ซอซิจโทด  เป็นอาหารของชาวอังกฤษ ประกอบด้วยไส้กรอกในแป้งนวดเหลวสำหรับยอร์กเชอร์พุดดิง โดยทั่วไปนิยมเสิร์ฟเคียงกับเกรวีหอมใหญ่และผัก ในสมัยก่อนยังนิยมใช้เนื้อประเภทอื่น ๆ เช่นเนื้อสะโพกวัวหรือไตแกะ เป็นต้น
ต้นกำเนิด.
พุดดิงที่ทำจากแป้งนวดเหลวเริ่มได้รับความนิยมในช่วงต้นศตวรรษที่ 18 เจนนิเฟอร์ สเตด นักเขียนด้านอาหารได้อ้างถึงหลักฐานสูตรอาหารที่คล้ายคลึงกับโทดอินเดอะโฮลจากช่วงกลางศตวรรษที่ 18 ซึ่งในช่วงเวลานั้นคนครัวทางตอนเหนือของประเทศอังกฤษเริ่มนิยมใช้ดริปปิงหรือมันที่หยดออกมาจากเนื้อขณะอบหรือย่างเพื่อทำให้พุดดิงกรอบมากขึ้น ในขณะที่ชาวอังกฤษทางใต้จะทำยอร์กเชอร์พุดดิงที่เนื้อนิ่มกว่า
หลักฐานที่เก่าแก่ที่สุดเท่าที่ค้นพบที่อ้างถึงโทดอินเดอะโฮลนั้นย้อนไปได้ถึง ค.ศ. 1762 ซึ่งระบุว่าเป็นชื่อเรียกที่ "หยาบคาย" สำหรับใช้เรียก "เนื้อวัวชิ้นเล็กอบในพุดดิงขนาดใหญ่" เดิมทีเดียวนั้นโทดอินเดอะโฮลคิดค้นขึ้นเพื่อให้ครอบครัวที่ยากจนใช้เนื้อปริมาณน้อยทำอาหารได้นานขึ้น ผู้เขียนตำราอาหารสมัยนั้นจึงแนะนำให้ใช้เนื้อที่ราคาถูกที่สุดมาทำโทดอินเดอะโฮล ตัวอย่างได้แก่ในตำรา "ดิอาร์ตออฟคุกเคอรีเมดเพลนแอนด์อีซี" ของฮันนาห์ กลาส ใน ค.ศ. 1747 ซึ่งอ้างถึงสูตรการทำ "พิเจียนอินอะโฮล" โดยให้ใช้เนื้อนกพิราบแทนไส้กรอก ใน ค.ศ. 1861 อิซาเบลลา บีตัน ได้เขียนสูตรอาหารที่คล้ายคลึงกันโดยใช้เนื้อสะโพกวัวและไตแกะ ส่วนตำราของชาลส์ เอลเม ฟรังคาเตลลี ใน ค.ศ. 1852 ระบุให้ใช้เนื้อ "ราคาหกเพนนีหรือหนึ่งชิลลิง" ในตำราอาหารอิตาลีสมัยใหม่อ้างถึงโทดอินเดอะโฮลว่าเป็น "เนื้อสตูปรุงซ้ำของอังกฤษ"  ซึ่งเน้นย้ำว่าให้ใช้เนื้อที่เหลือจากสตูมาปรุงซ้ำในแป้งยอร์กเชอร์พุดดิง
ชื่อเรียก.
แต่เดิมนั้นอาหารชนิดนี้ไม่ได้ใช้ชื่อเรียกว่า "โทดอินเดอะโฮล" ตัวอย่างเช่นในหนังสือ "อะโพรวินเชียลกลอสซารี" ระบุชื่อเรียกว่าเป็น "" คำว่า "โฮล" ปรากฏเป็นครั้งแรก (นอกเหนือจากงานเขียนของฮันนาห์ กลาส ที่ได้กล่าวไปแล้ว) ในงานตีพิมพ์ในวารสาร "โนตส์แอนด์เควียรีส์" ใน ค.ศ. 1900 ซึ่งระบุว่าเป็น "แป้งพุดดิงที่มีรูตรงกลางซึ่งมีเนื้ออยู่ภายใน" แม้ว่าจะมีผู้เชื่อว่าแต่เดิมอาจจะเคยใช้คางคก (toad) มาทำ แต่ไม่พบหลักฐานว่าเป็นความจริงแต่อย่างใด ที่มาของชื่อนั้นไม่มีหลักฐานชัดเจน แต่อาจจะเกี่ยวข้องกับพฤติกรรมของคางคกที่จะดักซุ่มอยู่ในรูและโผล่เฉพาะส่วนศีรษะให้เห็นซึ่งคล้ายกับการที่ไส้กรอกโผล่ออกมาจากตัวแป้ง หรืออาจจะมาจากปรากฏการณ์ที่กบหรือคางคกถูกพบว่ายังมีชีวิตอยู่ในก้อนหิน ซึ่งเป็นเรื่องประหลาดทางวิทยาศาสตร์ที่ไม่มีหลักฐานยืนยันในช่วงปลายศตวรรษที่ 18
เกรวีหอมใหญ่

เกรวีหอมใหญ่  เป็นเกรวีชนิดหนึ่งที่ใช้หอมใหญ่เป็นส่วนผสมหลักโดยหอมใหญ่ที่นิยมนำมาใช้มีหลายชนิด บางสูตรจะเคี่ยวหอมใหญ่เพื่อให้เป็นสีน้ำตาลและมีรสหวาน เกรวีหอมใหญ่นิยมเสิร์ฟเคียงกับอาหารหลายชนิด เช่นสเต๊กเนื้อหมูหรือเนื้อวัว มีตโลฟ แฮมเบอร์เกอร์ ไส้กรอกและมันฝรั่งบด ฮอตดอก และเฟรนช์ฟรายส์ เป็นต้น นอกจากนี้ยังมีเกรวีหอมใหญ่แบบวีกัน และเกรวีหอมใหญ่แบบกึ่งสำเร็จรูปด้วย
ส่วนผสม.
ส่วนผสมหลักของเกรวีหอมใหญ่ได้แก่หอมใหญ่ น้ำซุปหรือน้ำสต๊อก และแป้ง บางสูตรใช้หอมใหญ่ชนิดหวาน (sweet onion) และบางสูตรใช้เบียร์หรือไวน์แดงผสมลงไปในเกรวีด้วย ส่วนผสมอื่น ๆ ที่นิยมใส่ลงไปได้แก่ครีม กระเทียม เกล็ดขนมปัง เนย น้ำมันพืช และน้ำตาลทรายแดง เป็นต้น นอกจากนี้บางสูตรยังเติมสมุนไพรและเครื่องเทศต่าง ๆ เช่น พริกไทย เซจ ออริกาโน ไทม์ เป็นต้น
กระบวนการเคี่ยวไหม้

ผิวหน้าของแครมบรูว์เลซึ่งมีสีน้ำตาลจากน้ำตาลที่ไหม้
กระบวนการเคี่ยวไหม้  เป็นกระบวนการเกิดสีน้ำตาลในอาหารชนิดหนึ่งที่นิยมใช้ในการปรุงอาหารเพื่อให้รสชาติหวานมันและสีน้ำตาลซึ่งเกิดขึ้นจากน้ำตาล สีน้ำตาลที่เกิดขึ้นมาจากพอลิเมอร์สามกลุ่มที่มีขนาดโมเลกุลต่างกันได้แก่กลุ่มคาราเมลัน (caramelan; C24H36O18) กลุ่มคาราเมเลน (caramelen; C36H50O25) และกลุ่มคาราเมลิน (caramelin; C125H188O80) ในระหว่างเกิดปฏิกิริยาจะได้ผลิตภัณฑ์อื่นที่ระเหยได้ง่ายเช่นไดแอซีทิลออกมาด้วย ซึ่งจะให้กลิ่นและรสของคาราเมล
กระบวนการเคี่ยวไหม้จะคล้ายกับปฏิกิริยามายาร์ตรงที่เป็นการเกิดสีน้ำตาลไม่ได้เกิดจากเอนไซม์เช่นเดียวกัน อย่างไรก็ตาม ปฏิกิริยามายาร์เป็นปฏิกิริยาระหว่างน้ำตาลกับกรดอะมิโน แต่กระบวนการเคี่ยวไหม้เป็นปฏิกิริยาการสลายด้วยความร้อน
เมื่อซูโครสซึ่งเป็นไดแซ็กคาไรด์ถูกเคี่ยวไหม้จะสลายตัวเป็นโมโนแซ็กคาไรด์ได้แก่ฟรักโทสและกลูโคส
ปัจจัยที่มีผล.
กระบวนการเคี่ยวไหม้ขึ้นกับอุณหภูมิ โดยน้ำตาลแต่ละชนิดจะมีอุณหภูมิที่เริ่มเกิดการเคี่ยวไหม้แตกต่างกัน สิ่งเจือปนที่อยู่ในน้ำตาลเช่นกากน้ำตาลจะทำให้ปฏิกิริยาเกิดได้เร็วขึ้น
กระบวนการเคี่ยวไหม้ยังได้รับผลกระทบจากสภาวะแวดล้อมทางเคมี อัตราการเกิดปฏิกิริยาหรืออุณหภูมิที่เกิดการเคี่ยวไหม้สามารถเปลี่ยนแปลงได้โดยการควบคุมค่าพีเอช โดยทั่วไปแล้วปฏิกิริยาจะเกิดได้ช้าที่ค่าพีเอชเป็นกลาง (ประมาณ 7) และจะเกิดได้รวดเร็วที่สภาวะเป็นกรด (โดยเฉพาะเมื่อพีเอชต่ำกว่า 3) และเบส (โดยเฉพาะเมื่อพีเอชสูงกว่า 9)
มิกเซอร์

มิกเซอร์  คือ ส่วนผสมที่ไม่มีแอลกอฮอล์ในค็อกเทลและเครื่องดื่มผสม มิกเซอร์ช่วยเจือจางแอลกอฮอล์ในเครื่องดื่ม ช่วยเปลี่ยน ปรับปรุง หรือเสริมรสชาติอื่นให้กับเครื่องดื่มเช่น ทำให้หวานขึ้น เปรี้ยวขึ้น หรือเผ็ดขึ้น มิกเซอร์บางชนิดยังเปลี่ยนเนื้อสัมผัสหรือความสม่ำเสมอของเครื่องดื่ม ทำให้ข้นขึ้นหรือเหลวมากขึ้น มิกเซอร์อาจใช้เพื่อการปรุงแต่งสีหรือรูปลักษณ์ของเครื่องดื่มแอลกอฮอล์และค็อกเทลโดยเฉพาะ หรือใช้เพิ่มปริมาตรของเครื่องดื่มแอลกอฮอล์เพื่อให้ดื่มได้นานขึ้น
ประเภทของมิกเซอร์แบ่งได้เป็นหลัก ๆ ได้แก่ เครื่องดื่มกาเฟอีน, เครื่องดื่มอัดลมและโซดา, ผลิตภัณฑ์นม, น้ำผลไม้, เครื่องดื่มมิกเซอร์สำเร็จรูป, ซอส, ไซรัป และอื่น ๆ ในประเทศไทย หนึ่งในมิกเซอร์ที่ใช้อย่างกว้างขวางที่สุดคือ โซดา
เครื่องดื่มกาเฟอีน.
กาเฟอีนเป็นสารกระตุ้นให้คึกคักเพื่อลอผลกระทบจากแอลกอฮอล์ที่ทำให้ง่วงซึม
เครื่องดื่มอัดลมและโซดา.
การเติมแก๊สคาร์บอนไดออกไซด์เพื่อเพิ่มรสสัมผัสให้กับเครื่องดื่ม นอกจากนี้คาร์บอนไดออกไซด์ในเครื่องดื่มยังเพิ่มการดูดซึมของแอลกอฮอล์เข้าสู่กระแสเลือดเนื่องจากความดันในกระเพาะอาหารที่เพิ่มขึ้น อาจส่งผลให้เกิดพิษได้เร็วขึ้น
ผลิตภัณฑ์นม.
ผลิตภัณฑ์นมปรับเนื้อสัมผัสของเครื่องดื่ม ช่วยลดอาการแสบร้อนในคอจากแอลกอฮอล์ และทําให้เครื่องดื่มทึบขึ้น รวมทั้งลดความเข้มของสีของเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ ผลิตภัณฑ์นมที่ใช้เป็นมิกเซอร์ ได้แก่
น้ำผลไม้.
น้ำผลไม้เป็นที่นิยมในการเติมรสและกลิ่นในค็อกเทลและเครื่องดื่มผสม บ้างเพื่อเติมรสหวาน รสเปรี้ยว รสหวานอมเปรี้ยว โดยทั่วไปน้ำผลไม้เหมาะกับเหล้าที่มีกลิ่นรสหวานเช่น รัม
มิกเซอร์สำเร็จรูป.
ผู้ผลิตบางรายผลิตมิกเซอร์สำเร็จรูปพร้อมผสมกับเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ และมิกเซอร์สำเร็จรูปที่มาพร้อมกับผลิตภัณฑ์ที่มีไขมัน (เช่น ครีม) อาจเติมตัวกระทำอิมัลชันเพื่อทําให้เป็นเนื้อเดียวกันเมื่อต้องเก็บเป็นเวลานาน
ซอสและเครื่องปรุงรส.
การเติมซอสมักให้รสชาติใหม่ที่น่าประหลาดใจกับเครื่องดื่มเดิม ๆ 
ไซรัปและน้ำหวาน.
น้ำตาลเป็นส่วนประกอบหลักในไซรัป ใช้เพิ่มความหวานในเครื่องดื่มผสมและค็อกเทล ส่วนที่เหลือในไซรัปนอกจากน้ำตาลคือ กลิ่นรสปรุงแต่งต่าง ๆ 
ไซรัปชนิดต่าง ๆ ที่ใช้เป็นมิกเซอร์ ได้แก่
อื่น ๆ.
ส่วนผสมจากอาหารและเครื่องดื่มอื่นที่อาจใช้เป็นมิกเซอร์ในค็อกเทลและเครื่องดื่มผสม ได้แก่
ปฏิกิริยามายาร์

ปฏิกิริยามายาร์ ([majaʁ]; , /maɪˈjɑːr/) เป็นปฏิกิริยาเคมีระหว่างกรดอะมิโนกับน้ำตาลซึ่งทำให้เกิดสีน้ำตาลและรสชาติเฉพาะตัวในอาหารหลายชนิด ปฏิกิริยานี้ตั้งชื่อตามลูย กามีล มายาร์ นักเคมีชาวฝรั่งเศสผู้บรรยายปฏิกิริยานี้ใน ค.ศ. 1912 ขณะพยายามจำลองกระบวนการชีวสังเคราะห์โปรตีน ปฏิกิริยานี้เป็นกระบวนการเกิดสีน้ำตาลในอาหารที่ไม่ได้เกิดจากเอนไซม์ซึ่งเกิดขึ้นอย่างรวดเร็วที่อุณหภูมิประมาณ 140 ถึง 165 องศาเซลเซียส สูตรการทำอาหารหลายสูตรจะระบุให้ตั้งอุณหภูมิของเตาอบที่สูงพอให้เกิดปฏิกิริยามายาร์ได้ ที่อุณหภูมิสูง กระบวนการเคี่ยวไหม้และการสลายตัวด้วยความร้อนจะกลายเป็นปฏิกิริยาหลัก
หมู่คาร์บอนิลของน้ำตาลจะทำปฏิกิริยากับหมู่อะมิโนของกรดอะมิโนซึ่งเป็นนิวคลีโอไฟล์เกิดเป็นสารประกอบหลายชนิดที่ให้กลิ่นและรสชาติ ปฏิกิริยานี้เกิดได้อย่างรวดเร็วที่สภาวะเป็นด่าง และเป็นปฏิกิริยาหลักในการปรุงแต่งรสชาติอาหาร ที่อุณหภูมิสูงอาจเกิดอะคริลาไมด์ซึ่งอาจเป็นสารก่อมะเร็ง การเกิดอะคริลาไมด์สามารถยับยั้งได้โดยการใช้อุณหภูมิไม่สูงมาก การเติมเอนไซม์แอสพาราจีเนส และการเติมก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์
ประวัติ.
ใน ค.ศ. 1912 ลูย กามีล มายาร์ ได้ตีพิมพ์ผลงานวิจัยซึ่งบรรยายปฏิกิริยาระหว่างกรดอะมิโนกับน้ำตาลที่อุณหภูมิสูง ใน ค.ศ. 1953 จอห์น อี. ฮอดจ์ นักเคมีชาวอเมริกันประจำกระทรวงเกษตรสหรัฐได้ค้นพบกลไกการเกิดปฏิกิริยามายาร์
ในผลิตภัณฑ์อาหาร.
ในการย่างหรืออบเนื้อ ปฏิกิริยามายาร์เป็นปฏิกิริยาหลักที่เกิดขึ้นเมื่อเนื้อเปลี่ยนเป็นสีน้ำตาล โดยปฏิกิริยาอื่น ๆ ที่เกิดขึ้นได้แก่การสลายตัวของวงเตตระพีร์โรลในไมโยโกลบิน เป็นต้น นอกจากนี้ปฏิกิริยามายาร์ยังเกิดขึ้นในผลไม้แห้งด้วย
แม้ว่าปฏิกิริยามายาร์คล้ายกับกระบวนการเคี่ยวไหม้เนื่องจากให้สีน้ำตาลและรสชาติของอาหารเหมือนกันและเกิดขึ้นที่อุณหภูมิสูงเหมือนกัน แต่ปฏิกิริยามายาร์กับกระบวนการเคี่ยวไหม้นั้นแตกต่างกันเนื่องจากปฏิกิริยามายาร์เป็นปฏิกิริยาระหว่างกรดอะมิโนกับน้ำตาล ส่วนกระบวนการเคี่ยวไหม้เป็นกระบวนการสลายตัวด้วยความร้อนของน้ำตาล
ในกระบวนการผลิตอาหารสัตว์ การใช้ความร้อนสูงอาจทำให้เกิดปฏิกิริยามายาร์ซึ่งส่งผลทำให้อาหารสัตว์ที่ได้ให้พลังงานและโปรตีนแก่สัตว์ได้น้อยลง
โบราณคดี.
ปฏิกิริยามายาร์ยังพบในการศึกษาด้านโบราณคดีเกี่ยวกับร่างกายของมนุษย์ที่พบในพรุ สภาวะกรดในพรุทำให้ผิวหนังกลายเป็นสีน้ำตาลและผมกลายเป็นสีแดง กลไกทางเคมีนั้นเป็นไปในลักษณะเดียวกันกับในอาหาร แต่เกิดขึ้นช้ากว่ากันมากเนื่องจากสภาวะที่เป็นกรด โดยทั่วไปมักพบในร่างกายของมนุษย์จากยุคเหล็ก โดยเพนเทอร์ได้บรรยายใน ค.ศ. 1991 ว่าเกิดจากปฏิกิริยาระหว่างกรดสแฟกนัม (sphagnum acid) กับพอลิแซ็กคาไรด์ในสภาวะอับอากาศ เป็นกรด และอุณหภูมิต่ำ (ประมาณ 4 องศาเซลเซียส) นอกจากนี้ยังมีการค้นพบอุจจาระของมนุษย์โบราณซึ่งถูกเก็บรักษาเนื่องจากปฏิกิริยามายาร์ด้วยเช่นกัน
คิม คว็อน

คิม คว็อน (ชื่อเกิด คิม ก็อน-อู (Kim Keon-woo) ; เกิด 16 พฤษภาคม ค.ศ. 1989) เป็นนักแสดงชาวเกาหลีใต้ เขามีบทบาทเล็กน้อยในละครโทรทัศน์ เช่น "ความลับเรื่องรัก ๆ ใคร่ ๆ" (2014), "ได้ยินผ่านต้นองุ่น" (2015) และเรื่อง "แต่งงานกับฉันเดี๋ยวนี้" (2018) เขาเริ่มมีชื่อเสียงจากการรับบทนำในเรื่อง "อีอิสไซโคเมตริก" (2019) และตั้งแต่นั้นมาก็มีบทบาทนำอีกครั้งในละครรีเมคอเมริกันเรื่อง "เลเวอเรจ" (2019)
ครานาคัน

ครานาคัน  เป็นของหวานของชาวสกอตซึ่งแต่เดิมนั้นเป็นอาหารเพื่อเฉลิมฉลองการเก็บเกี่ยว หลังจากฤดูกาลเก็บเกี่ยวแรสเบอร์รีในเดือนมิถุนายน ครานาคันประกอบด้วยครีม แรสเบอร์รีสด ข้าวโอ๊ต และวิสกี้ และได้รับการขนานนามว่าเป็น "ราชาแห่งของหวานสกอตแลนด์ที่ไม่มีอะไรเทียบได้" ครานาคันมีที่มาจากอาหารเช้าของชาวสกอตที่ประกอบด้วยชีสชนิดคราวดี (ซึ่งเป็นชีสสดของสกอตแลนด์) โอ๊ตมีล น้ำผึ้ง และอาจจะใส่แรสเบอร์รีลงไปด้วย
ในปัจจุบันครานาคันสามารถรับประทานได้ตลอดทั้งปี และโดยทั่วไปมักเสิร์ฟในโอกาสพิเศษ วิธีเสิร์ฟครานาคันแบบดั้งเดิมนั้นจะเสิร์ฟส่วนประกอบของครานาคันแยกกันและให้ผู้รับประทานใส่ส่วนผสมตามต้องการ
สูตร.
ครานาคันมีสูตรที่แตกต่างกันออกไป ครานาคันแบบดั้งเดิมบางสูตรจะใช้ชีสคราวดีแทนครีมหรืออาจจะใช้ผสมกันได้ ถ้าใช้ผสมกันบางครั้งจะเรียกว่าครีม-คราวดี ในขณะที่บางสูตรจะไม่ใส่วิสกี้ แต่อาจจะใส่แรสเบอร์รีลงไปได้ถ้าต้องการ ส่วนครานาคันในปัจจุบันจะใช้วิปครีมแทนคราวดี โดยส่วนใหญ่แล้วสูตรครานาคันในปัจจุบันจะประกอบด้วยดับเบิลครีม วิสกี้ น้ำผึ้ง แรสเบอร์รีสด และโอ๊ตมีล และนิยมเสิร์ฟในแก้ว
ครานาคันยังมีการดัดแปลงต่อไปอีกอย่างเช่นครานาคันส้ม ครานาคันทรัยเฟิล และครานาคันช็อกโกแลต
ซาโปตาฮู

ซาโปตาฮู  เป็นอาหารจีนในอินโดนีเซีย เต้าหู้ปรุงแบบจีนดั้งเดิมและเสิร์ฟในหม้อดิน ซาโปตาฮูอาจเสิร์ฟในรูปอาหารมังสวิรัติ หรือใส่เนื้อสัตว์ได้แก่ เนื้อไก่ เนื้อวัวหรือเนื้อหมูสับ หรืออาหารทะเลเช่นกุ้งเป็นต้น ซาโปตาฮูเป็นอาหารจากเต้าหู้ที่ได้รับความนิยมในอินโดนีเซีย โดยเฉพาะในร้านอาหารจีนหลายแห่งในจาการ์ตา
ส่วนผสม.
ส่วนผสมหลักของซาโปตาฮู คือ เต้าหู้ (ตาฮู) แบบอ่อน หรือเต้าหู้ไข่ ที่นำไปทอดหรือผัดก่อนปรุงในหม้อดินกับผัก ได้แก่ แครอท เห็ด ผักกาดเขียวปลี กระเทียมต้น ผักกาดขาว ถั่ว กะหล่ำดอก บรอกโคลี ข้าวโพดอ่อน กระเทียม และหัวหอม ปรุงรสด้วยซอสถั่วเหลือง ซอสหอยนางรม น้ำปลา เกลือ และพริกไทย ซาโปตาฮูมักนิยมใช้เนื้อไก่หรืออาหารทะเล เช่น กุ้ง ปลาหมึก และปลา
การปรุงและอุปกรณ์.
ตามปกติการปรุงซาโปตาฮูเป็นไปแบบอาหารจีนดั้งเดิม โดยปรุงในหม้อดินบนเตาถ่าน ในปัจจุบันอาจจะปรุงด้วยกระทะหรือหม้อโลหะทั่ว ๆ ไปแทน
จังหวัดทากาโอะ

จังหวัดทากาโอะ  เป็นหนึ่งในเขตการปกครองของไต้หวันในช่วงที่อยู่ภายใต้การปกครองของจักรวรรดิญี่ปุ่น จังหวัดทากาโอะประกอบด้วยนครเกาสฺยงและเทศมณฑลผิงตงในปัจจุบัน
เขตการปกครอง.
ใน ค.ศ. 1945 (ปีโชวะที่ 20) จังหวัดทากาโอะแบ่งการปกครองออกเป็น 2 นคร และ 7 อำเภอ ดังนี้
เมืองและหมู่บ้าน.
แต่ละอำเภอแบ่งออกเป็นเมือง (街) และหมู่บ้าน (庄) ดังนี้
ข้าวอบหม้อดิน

ข้าวอบหม้อดิน  เป็นอาหารแบบดั้งเดิมของชาวจีนที่กินกันอย่างแพร่หลายในทางตอนใต้ โดยเฉพาะในมณฑลกวางตุ้ง และชุมชนชาวจีนกวางตุ้งในมาเลเซีย, อินโดนีเซีย, สิงคโปร์ และไทย
ส่วนผสม.
ส่วนผสมหลัก ได้แก่ ข้าว, เนื้อสัตว์อย่างเนื้อไก่หรือเนื้อสุกสำเร็จ (เช่น เนื้อเป็ดย่าง, กุนเชียงหั่นเป็นแว่น ๆ) และผัก อาจเติมส่วนผสมอื่น เช่น เห็ดหอม, แปะก๊วย, เผือก และเครื่องปรุงรส เช่น ซีอิ๊ว, ซอสหอยนางรม, เกลือ และพริกไทย
การปรุงและอุปกรณ์.
เริ่มจากการนำข้าวแช่น้ำไว้ล่วงหน้า หรือในบางกรณีอาจใช้ข้าวสวย จากนั้นนำหม้อดินขึ้นเตาและราดด้วยน้ำมันเล็กน้อยให้พอทั่วหรือผัดกับเห็ดหอมให้สุก ใส่ส่วนผสมที่เหลือคือ ข้าว, เนื้อ และกุนเชียงลงในหม้อ ใส่น้ำ ปิดฝา และรอจนข้าวสุก ปรุงรสข้าวด้วยซีอิ๊วและซอสหอยนางรม
ข้าวอบหม้อดินของจีนคล้ายกับในข้าวอบในประเทศต่าง ๆ เช่น "ทลซดบีบิมบับ" ในเกาหลี, "แทฮ์ดีก" ในอิหร่าน หรือ "ปาเอยา" ในสเปน 
โดยทั่วไปจะเสิร์ฟพร้อมเนื้อไก่ กุนเชียง และผักกาดตามภูมิภาค แต่ร้านอาหารส่วนใหญ่มักเสนอส่วนผสมอาหารที่มีตัวเลือกของเนื้อมากกว่านี้ เช่น เนื้อเป็ดย่าง, ปูอัด, เนื้อกุ้งสด การปรุงข้าวอบหม้อดินในแบบดั้งเดิมจะทําบนเตาถ่านเพื่อให้ข้าวอบมีความหอมมากขึ้น โดยมักอบจนส่วนล่างของข้าวแห้งกรอบติดก้นหม้อ ร้านอาหารบางแห่งเสิร์ฟพร้อมการราดซีอิ๊วดำ และบางครั้งใส่ปลาเค็มแห้งเพื่อเพิ่มความหอม
เนื่องจากระยะเวลาการเตรียมที่นานและการปรุงอย่างช้า ๆ ในหม้อดิน การสั่งข้าวอบหม้อดินในร้านอาหาร ลูกค้าอาจต้องรอเป็นระยะเวลาหนึ่งก่อนที่ข้าวอบจะพร้อมเสิร์ฟ โดยทั่วไปคือ 15–30 นาที
อำเภอแดชแทคี

อำเภอแดชแทคี  เป็นอำเภอในเทศมณฑลชอลโดรอน จังหวัดอาเซอร์ไบจานตะวันตก ประเทศอิหร่าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 อำเภอนี้มีประชากร 9,069 คนใน 1,885 ครัวเรือน อำเภอนี้มีเมืองเพียงเมืองเดียวคือออวอจีฆ และมีตำบลถึง 2 ตำบล คือ: ตำบลออวอจีเฆโจนูบีและตำบลออวอจีเฆโชมอลี
ออวอจีฆ

ออวอจีฆ  อดีตมีชื่อว่า แอแรบดีแซจ  เป็นเมืองและเมืองหลักของอำเภอแดชแทคี เทศมณฑลชอลโดรอน จังหวัดอาเซอร์ไบจานตะวันตก ประเทศอิหร่าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 เมืองนี้มีประชากร 1,649 คนใน 377 ครัวเรือน เมืองนี้ตั้งอยู่ใกล้ชายแดนประเทศตุรกี โดยตั้งอยู่ทางใต้ของเมือง Doğubeyazıt ที่ ประชากรในเมืองนี้เป็นชาวเติร์กอาเซอร์ไบจาน
คาโอริ มาเอดะ

คาโอริ มาเอดะ (前田 佳織里, まえだ かおり, 25 เมษายน 1996 -) เป็นนักพากย์และ นักร้องชาวญี่ปุ่น เกิดที่เมืองคิตะคิวชู จังหวัดฟุกุโอกะ อยู่ในสังกัดอะมิวส์
โชยะ ชิบะ

โชยะ ชิบะ (; โรมาจิ: "Chiba Shōya", 29 สิงหาคม 1995 –) เป็นนักพากย์และนักแสดง ชายชาวญี่ปุ่น เกิดที่โตเกียว อยู่ในสังกัดทอยส์แฟ็กตอรี ส่วนสูง 165 ซม.
มิยุ โทมิตะ

มิยุ โทมิตะ (<ruby>富田 美憂<rt>とみた みゆ</rt></ruby>, 15 พฤศจิกายน 1999 -) เป็นนักพากย์และนักร้องชาวญี่ปุ่น เป็นสมาชิกของวง Kleissis และวง Study เกิดที่จังหวัดไซตามะ สังกัดอะมิวส์
ปรีชา เรืองจันทร์

รองศาสตราจารย์พิเศษ ปรีชา เรืองจันทร์ (เกิด 4 มิถุนายน พ.ศ. 2498) เป็นข้าราชการชาวไทย เคยดำรงตำแหน่งผู้ว่าราชการจังหวัดพิจิตร จังหวัดภูเก็ต จังหวัดนครสวรรค์ และจังหวัดพิษณุโลกตามลำดับ ปัจจุบันเขาประกอบอาชีพเกษตรกรรมและทำหน้าที่เป็นอาจารย์พิเศษและกรรมการสภามหาวิทยาลัยผู้ทรงคุณวุฒิ มหาวิทยาลัยนเรศวร
ประวัติ.
ปรีชาเกิดเมื่อวันเสาร์ที่ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2498 ที่ตำบลวังสำโรง อำเภอบางมูลนาก จังหวัดพิจิตร ในครอบครัวประกอบอาชีพเกษตรกรรม เขาเริ่มศึกษาชั้นประถมศึกษาที่โรงเรียนวัดหนองกอไผ่ ด้วยความที่เขาเป็นคนเรียนหนังสือดี จึงทำให้ครูไว้วางใจให้เขาเป็นผู้ช่วยครู จนกระทั่งเขาจบชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 เขาจึงกลับมาทำเกษตรกรรม จนกระทั่งวันหนึ่งเขามีโอกาสเข้าสู่กรุงเทพมหานครและทำการสอบเทียบจนจบการศึกษาในระดับเทียบเท่า มศ. 5
เขาสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีจากคณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ปริญญาโทจากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และปริญญาดุษฎีบัณฑิตจาก ประเทศฟิลิปปินส์
การรับราชการ.
ปรีชาบรรจุรับราชการครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2519 ในตำแหน่งเจ้าหน้าที่วิเคราะห์นโยบายและแผนระดับ 3 สำนักงานจังหวัดเพชรบูรณ์ จากนั้นเขาได้ดำรงตำแหน่งที่สำคัญหลายตำแหน่ง อาทิ ปลัดอำเภอในพื้นที่จังหวัดนครสวรรค์ นายอำเภอยางชุมน้อย จังหวัดศรีสะเกษ นายอำเภอวังทรายพูน และนายอำเภอเมืองพิจิตร ปลัดจังหวัดพิจิตร รองผู้ว่าราชการจังหวัดราชบุรี รองผู้ว่าราชการจังหวัดเพชรบูรณ์ ซึ่งระหว่างที่เขารับราชการนั้นเขาต้องเผชิญปัญหากับผู้มีอิทธิพลในแต่ละท้องที่ รวมถึงการบุกรุกที่ดินสาธารณะในขณะที่เขารับราชการอยู่ที่จังหวัดนครสวรรค์ และเนื่องด้วยการบริหารราชการที่ตรงไปตรงมาส่งผลให้เขามีปัญหากับผู้มีอิทธิพลในท้องถิ่นหลายครั้ง โดยเขามักกล่าวกับพนักงานราชการภายใต้บังคับบัญชาของเขาเสมอว่า "หากล้มก็ขอให้ล้มคาหลัก หากตายก็ขอให้ตายคาหลัก"
ต่อมาเขาได้รับตำแหน่งผู้ว่าราชการจังหวัดภูเก็ตใน พ.ศ. 2551 จากนั้นเขาได้ดำรงตำแหน่งผู้ว่าราชการจังหวัดนครสวรรค์ จังหวัดพิจิตร และจังหวัดพิษณุโลก จนกระทั่งเกษียณอายุราชการใน พ.ศ. 2557 หลังเกษียณอายุราชการเขาได้รับการแต่งตั้งให้รักษาราชการแทนอธิการบดีมหาวิทยาลัยนเรศวร โดยดำรงตำแหน่งตั้งแต่วันที่ 9 ตุลาคม พ.ศ. 2560 จนถึงวันที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560 หลังจากนั้นเขาได้รับการแต่งตั้งเป็นรองศาสตราจารย์พิเศษ ทำหน้าที่เป็นอาจารย์พิเศษและกรรมการสภามหาวิทยาลัยผู้ทรงคุณวุฒิ มหาวิทยาลัยนเรศวร
ภาพลักษณ์.
ปัจจุบันหลังจากเกษียณอายุราชการเขาได้ใช้เวลาว่างไปกับการทำเกษตรกรรมซึ่งเป็นอาชีพดั้งเดิมของครอบครัวของเขา และเขาเป็นที่จดจำจากการเป็นหนึ่งในผู้เป็นต้นแบบของการปฏิบัติตามหลักแนวพระราชดำริเศรษฐกิจพอเพียง
ชีวิตส่วนตัว.
ปรีชาสมรสกับปิยธิดา เรืองจันทร์ (นามสกุลเดิม : นรารักษ์) มีบุตรและธิดารวม 2 คน ได้แก่ ป. ประภัสสนันทน์ เรืองจันทร์ (ชื่อเล่น : นุ่น) และ ป. นนทนันทน์ เรืองจันทร์ (ชื่อเล่น : นาย) นอกจากนี้เขายังสามารถร้องเพลงลูกทุ่งและตีกลองได้ โดยใช้ชื่อในวงการว่า รุ่ง พระลอ โดยชื่อ "รุ่ง" เพื่อนของเขาได้ตั้งให้เป็นชื่อเล่นเนื่องจากเขาไม่ได้มีชื่อเล่นมาก่อน ส่วน "พระลอ" มาจากการที่เขาชื่นชอบชินกร ไกรลาศ โดยเฉพาะอย่างยิ่งคือเพลง "ยอยศพระลอ"
ผลงานหนังสือ.
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
เครื่องราชอิสริยาภรณ์.
ปรีชาได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ไทย ดังรายการต่อไปนี้
สำนักงานคณะกรรมการการรักษาความมั่นคงปลอดภัยไซเบอร์แห่งชาติ

สำนักงานคณะกรรมการการรักษาความมั่นคงปลอดภัยไซเบอร์แห่งชาติ (ย่อว่า สกมช.) เป็นองค์การมหาชนแบบมีพระราชบัญญัติเฉพาะ ในสังกัดสำนักนายกรัฐมนตรี
สำนักงานคณะกรรมการการรักษาความมั่นคงปลอดภัยไซเบอร์แห่งชาติ จัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2562 ตาม พระราชบัญญัติการรักษาความมั่นคงปลอดภัยไซเบอร์ พ.ศ. 2562 โดยเป็นการโอนภาระหน้าที่ ทรัพย์สิน และหนี้สิน จากสำนักงานปลัดกระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม และสำนักงานพัฒนาธุรกรรมทางอิเล็กทรอนิกส์ กำหนดให้มีหน้าที่รักษาความมั่นคงปลอดภัยไซเบอร์ โดยมีพลโท ปรัชญา เฉลิมวัฒน์ เป็นเลขาธิการ สกมช. ที่มีหน้าที่รับผิดชอบในพระราชบัญญัติ
ต่อมา ใน พ.ศ. 2565 สำนักงานได้จัดโครงการพัฒนาบุคลากรให้ที่ทักษะด้านไซเบอร์โดยมีเป้าหมาย 3,200 คน ซึ่งเป็นระดับพื้นฐานและระดับเชี่ยวชาญ เพื่อยกระดับความรู้ความสามารถการป้องกัน รับมือ และลดความเสี่ยงจากภัยคุกคามไซเบอร์
วัดต้นพยอม

วัดต้นพยอม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลปาดังเบซาร์ อำเภอสะเดา จังหวัดสงขลา อยู่ห่างจากด่านปาดังเบซาร์ ด่านพรมแดนไทยมาเลเซียประมาณ 800 เมตร โดยมีพระปลัดบุญมี คุณากโร เป็นเจ้าอาวาส
วัดต้นพยอมตั้งวัดเมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2520 อุโบสถของวัด ได้มีการวางศิลาฤกษ์เมื่อวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2563
วัดต้นพยอมเป็นที่ตั้งของศูนย์การศึกษาพระพุทธศาสนาวันอาทิตย์ กรมการศาสนา กระทรวงวัฒนธรรม เป็นที่ประดิษฐานพระบรมสารีริกธาตุ (อัญเชิญจากประเทศอินเดีย พุทธชยันตี 2600 ปี) ศูนย์อบรมวิปัสสนากรรมฐานเยาวชน (ค่ายคุณธรรม) และเป็นที่ตั้งสำนักงานเจ้าคณะตำบล วัดมีการกิจกรรมทางพระพุทธศาสนาตลอดปี มีเครือค่ายองค์กรที่เข้าร่วมกิจกรรม อาทิ โรงเรียน (5 โรงเรียน) ชุมชน และส่วนงานราชการ กิจกรรมบรรพชาสามเณรภาคฤดูร้อน ตั้งแต่ พ.ศ. 2549 ถึง ปัจจุบัน