อิบรอฮีม

ตามความเชื่อของอิสลาม อิบรอฮีม  เป็นนบี ของอัลลอฮ์และเป็นบรรพบุรุษของชาวอาหรับ และชาวอิสราเอล นบีอิบรอฮีมมีบทบาทที่โดดเด่นในฐานะตัวอย่างแห่งความเชื่อใน ศาสนายูดาย ศาสนาคริสต์ และศาสนาอิสลาม ในความเชื่อของชาวมุสลิม นบีอิบรอฮีมปฏิบัติตามบัญญัติและการทดลองทั้งหมดที่อัลลอฮ์เลี้ยงดูท่านตลอดชีวิตของเขา อันเป็นผลจากศรัทธาอันแน่วแน่ในอัลลอฮ์นบีอิบรอฮีมได้รับสัญญาจากอัลลอฮ์ให้เป็นผู้นำของทุกชาติในโลก อัลกุรอานยกย่องนบีอิบรอฮีมว่าเป็นแบบอย่าง เป็นแบบอย่าง เชื่อฟังและไม่ใช่ผู้บูชารูปเคารพ ในแง่นี้ นบีอิบรอฮีมได้รับการอธิบายว่าเป็นตัวแทนของ "มนุษย์ยุคแรกในสากลที่ยอมจำนนต่อความจริงอันศักดิ์สิทธิ์ก่อนที่มันจะแยกส่วนออกเป็นศาสนาที่แยกจากกันด้วยความแตกต่างในรูปแบบ" #เปลี่ยนทาง ชาวมุสลิมเชื่อว่ากะอ์บะฮ์ ในมักกะฮ์สร้างขึ้นโดยนบีอิบรอฮีมและนบีอิสมาอีลลูกชายของท่านเพื่อเป็นที่สักการะแห่งแรกในโลก วันศักดิ์สิทธิ์ของอิสลามคือ วันอีดดุล อัฎฮา มีการเฉลิมฉลองเพื่อระลึกถึงความตั้งใจของนบีอิบรอฮีมที่จะเสียสละลูกชายของเขาตามคำสั่งของพระเจ้า เช่นเดียวกับการสิ้นสุดการแสวงบุญ ฮัจญ์ที่กะอ์บะฮ์ 
ชาวมุสลิมเชื่อว่า นบีอิบรอฮีมยังเป็นที่รู้จักกันในนาม "เคาะลีลุลลอฮ์ (") กลายเป็นผู้นำของคนชอบธรรมในสมัยของท่าน และชาวอัดนาน - ชาวอาหรับ และชาวอิสราเอล กำเนิดมาจากท่าน นบีอิบรอฮีมซึ่งนับถือศาสนาอิสลามเป็นผู้มีส่วนสำคัญในการชำระโลกของการบูชารูปเคารพในเวลานั้น ลัทธินอกรีตถูกกำจัดโดยนบีอิบรอฮีมทั้งในคาบสมุทรอาหรับ และคานาอัน ท่านทำให้สถานที่ทั้งสองแห่งบริสุทธิ์ทางวิญญาณและชำระสถานที่บูชาทางร่างกายให้บริสุทธิ์ นบีอิบรอฮีม และนบีอิสมาอีล (อิชมาเอล) ได้กำหนดพิธีแสวงบุญเพิ่มเติม หรือ "ฮัจญ์" ('แสวงบุญ') ซึ่งชาวมุสลิมยังคงปฏิบัติตามอยู่ในปัจจุบัน ชาวมุสลิมยืนยันว่า นบีอิบรอฮีมขอให้พระเจ้าอวยพรทั้ง เชื้อสายของนบีอิสมาอีลและนบีอิสหาก (อิสอัค) และให้ลูกหลานทั้งหมดของท่านอยู่ในความคุ้มครองของอัลลอฮ์
อัลกุรอาน และการหลักศรัทธาของอิสลาม.
ตระกูล.
ชาวมุสลิมยืนยันว่าบิดาของนบีอิบรอฮีมคืออาซัร  ซึ่งอาจได้มาจากชื่อ Syriac "Athar" ซึ่งเป็นที่รู้จักในพระคัมภีร์ฮีบรูว่า เทราห์ นบีอิบรอฮีมมีลูกสองคนคือนบีอิสมาอีลและนบีอิสหาก ซึ่งต่อมาทั้งสองได้กลายเป็นนบี กล่าวกันว่าหลานชายของนบีอิบรอฮีมกลายเป็นศาสนทูตนามว่า นบีลูฏ (โลท) ซึ่งเป็นหนึ่งในคนอื่นๆ ที่อพยพออกจากชุมชนของพวกท่านพร้อมกับนบีอิบรอฮีม กล่าวกันว่านบีอิบรอฮีมเองเป็นผู้สืบเชื้อสายของนบีนูห์ผ่านทางซาม บุตรชายของท่าน
บุคลิกภาพ และสติปัญญา.
บุคลิกภาพและอุปนิสัยของนบีอิบรอฮีมเป็นหนึ่งในคัมภีร์อัลกุรอานที่เจาะลึกที่สุด และนบีอิบรอฮีมได้รับการกล่าวถึงเป็นพิเศษว่าเป็นคนใจดีและมีเมตตา พ่อของนบีอิบรอฮีมเป็นที่เข้าใจกันโดยชาวมุสลิมว่าเป็นคนชั่วร้าย โง่เขลา และบูชารูปเคารพซึ่งเพิกเฉยต่อคำแนะนำทั้งหมดของบุตรชาย ความสัมพันธ์ระหว่างนบีอิบรอฮีมกับบิดาของท่าน ซึ่งในคัมภีร์กุรอานมีชื่อว่าอาซัร เป็นศูนย์กลางของเรื่องราวของนบีอิบรอฮีม เนื่องจากมุสลิมเข้าใจว่าสิ่งนี้มีส่วนสำคัญในการสร้างบุคลิกภาพของนบีอิบรอฮีม คัมภีร์กุรอานกล่าวว่าพ่อของนบีอิบรอฮีทขู่ว่าจะเอาหินขว้างบุตรชายจนตาย ถ้าท่านไม่หยุดเทศนาต่อประชากร อย่างไรก็ตามเรื่องนี้ อัลกุรอานระบุว่านบีอิบรอฮีมในปีต่อๆ มาของท่านได้ดุอาอ์ต่ออัลลอฮ์เพื่อยกโทษบาปให้กับลูกหลานและพ่อแม่ของท่านทั้งหมด ชาวมุสลิมมักอ้างถึงอุปนิสัยของนบีอิบรอฮีมว่าเป็นตัวอย่างของการมีเมตตาต่อผู้อื่น โดยเฉพาะอย่างยิ่งต่อบิดามารดาของตนเอง ตัวอย่างที่คล้ายคลึงกันของนิสัยใจคอของนบีอิบรอฮีมแสดงให้เห็นเมื่อนบีอิบรอฮีมเริ่มดุอาอ์เผื่อผู้คนในเมืองสะดูมและอะมูเราะฮ์หลังจากได้ยินแผนการของอัลลอฮ์ผ่านมะลาอิกะฮ์ญิบรออีลสำหรับพวกเขา แม้ว่าญิบรีลจะบอกนบีอิบรอฮีมว่าแผนการของอัลลอฮ์คือสิ่งสุดท้าย ดังนั้นการดุอาอ์ของนบีอิบรอฮีมจึงไม่เป็นผล แต่อัลกุรอานก็ตอกย้ำธรรมชาติที่ใจดีของนบีอิบรอฮีมผ่านเหตุการณ์นี้โดยเฉพาะ
วัยเด็ก.
นบีอิบรอฮีมเกิดในบ้านของผู้บูชารูปเคารพในเมืองโบราณเมืองอูรของชาวเคลเดียซึ่งน่าจะเป็นสถานที่ที่เรียกว่า 'อูร' ในประเทศอิรักในปัจจุบันซึ่งในกรณีนี้ ผู้บูชารูปเคารพจะเป็นผู้ปฏิบัติตามศาสนาเมโสโปเตเมียโบราณ ที่สมมุติฐานขึ้น รูปเคารพที่มีชื่อเสียงที่ชาวเขาเคารพบูชา ในวัยเด็ก ท่านนบีอิบรอฮีมเคยเฝ้าดูบิดาของท่านแกะสลักรูปเคารพเหล่านี้จากหินหรือไม้ เมื่อบิดาของท่านจัดการกับพวกมันเสร็จแล้ว นบีอิบรอฮีมจะถามบิดาของท่านว่าทำไมพวกเขาถึงไม่สามารถขยับหรือตอบสนองต่อคำขอใดๆ ได้ จากนั้นก็จะเยาะเย้ยพวกเขา ดังนั้นพ่อของเขาจึงดุเขาอยู่เสมอว่าไม่ปฏิบัติตามพิธีกรรมของบรรพบุรุษและล้อเลียนรูปเคารพของพวกเขา 
แม้ว่าท่านจะต่อต้านการบูชารูปเคารพ ก็ตามอาซัร บิดาของท่านยังคงส่งนบีอิบรอฮีมไปขายรูปเคารพของเขาในตลาด ที่นั่นนบีอิบรอฮีมจะตะโกนถามผู้คนที่เดินผ่านไปมาว่า "ใครจะซื้อรูปเคารพของข้า พวกมันจะไม่ช่วยอะไรท่านและพวกเขาจะทำร้ายท่านไม่ได้! ใครจะซื้อรูปเคารพของข้า" จากนั้นนบีอิบรอฮีมจะเยาะเย้ยรูปเคารพ ท่านพาพวกรูปเคารพไปที่แม่น้ำ ผลักหน้าพวกมันลงไปในน้ำ แล้วสั่งพวกมันว่า "ดื่มสิ ดื่ม!" นบีอิบรอฮีมถามบิดาของท่านอีกครั้งว่า "ลูกจะเคารพบูชาสิ่งที่มองไม่เห็น ไม่ได้ยิน หรือทำความดีใดๆ ได้อย่างไร" อาซัร ตอบว่า "เจ้ากล้าปฏิเสธพระเจ้าของพวกเราหรือ ออกไปให้พ้นสายตาข้า!" นบีอิบรอฮีมตอบว่า "ขอพระเจ้ายกโทษให้ท่าน ข้าพเจ้าจะไม่อยู่กับท่านและรูปเคารพของท่านอีกต่อไป" หลังจากนั้นนบีอิบรอฮีทก็ออกจากบ้านบิดาของท่านไปตลอดกาล ในช่วงเทศกาลหนึ่งในหลายๆ เทศกาลที่จะจัดขึ้นในเมือง ผู้คนจะมารวมกันในพระวิหารและวางอาหารบูชาต่อหน้ารูปเคารพของพวกเขา วิหารที่โดดเด่นที่สุดของอูร คือ Great Ziggurat ซึ่งสามารถเห็นได้ในปัจจุบัน นบีอิบรอฮีมจะถามพวกเขาว่า "ท่านกำลังบูชาอะไร? รูปเคารพเหล่านี้ได้ยินเมื่อท่านเรียกพวกมันหรือไม่ พวกมันสามารถช่วยท่านหรือทำร้ายท่านได้หรือไม่" คนเหล่านั้นจะตอบว่า "เป็นวิถีแห่งบรรพบุรุษของเรา" นบีอิบรอฮีมประกาศว่า "ข้าเบื่อเทพเจ้าของท่าน! แท้จริงฉันเป็นศัตรูของพวกมัน" ผ่านไปหลายปี นบีอิบรอฮีมกลายเป็นชายหนุ่ม ท่านยังไม่เชื่อว่าคนของท่านกำลังบูชารูปปั้น ท่านหัวเราะทุกครั้งที่เห็นพวกเขาเข้ามาในวิหาร ก้มหน้าลง ถวายอาหารที่ดีที่สุดแก่รูปปั้นอย่างเงียบๆ ร้องไห้และขอการให้อภัยจากพวกเขา เขาเริ่มรู้สึกโกรธต่อผู้คนของเขา ซึ่งไม่รู้ว่าหินเหล่านี้เป็นเพียงหินที่ไม่มีประโยชน์หรือเป็นอันตรายต่อพวกเขา
ตามหาสัจธรรม.
คืนหนึ่ง นบีอิบรอฮีมขึ้นไปบนภูเขา พิงก้อนหิน และมองขึ้นไปบนท้องฟ้า เขาเห็นดวงดาวส่องแสงและรำพึงกับตัวเองว่า นี่จะเป็นพระเจ้าของข้าหรือ? แต่เมื่อมันดับไป เขากล่าวว่า: "ข้าไม่ชอบสิ่งเหล่านั้น" ดาวดวงนั้นหายไป ไม่อาจเป็นพระเจ้าได้ พระเจ้าสถิตอยู่ด้วยเสมอ แล้วท่านเห็นดวงจันทร์กำลังขึ้นอย่างงดงาม จึงกล่าวว่า นี่จะเป็นพระเจ้าของข้าได้หรือ แต่พระจันทร์ก็ดับไปด้วย พอรุ่งสางเขาเห็นดวงอาทิตย์ขึ้นและพูดว่า "นี่อาจเป็นพระเจ้าของข้าได้ไหม นี่คือดวงที่ใหญ่และสว่างที่สุด!" ครั้นเมื่อดวงอาทิตย์ลับขอบฟ้า เขาก็กล่าวว่า โอ้กลุ่มชนของข้า! ข้าเป็นอิสระจากทุกสิ่งที่พวกเจ้าตั้งภาคีต่อพระเจ้า! ข้าได้ผินหน้าต่ออัลลอฮ์ผู้ทรงสร้างชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดิน และข้าพระองค์จะไม่มีวันตั้งภาคีกับพระองค์ พระเจ้าของเราเป็นผู้สร้างชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดินและทุกสิ่งในระหว่างนั้น พระองค์มีอำนาจทำให้ดวงดาวต่างๆ ขึ้นและตกได้" หลังจากการประกาศนี้ นบีอิบรอฮีมก็ได้ยินอัลลอฮ์ทรงตรัสว่า "โอ้ อิบรอฮีม" นบีอิบรอฮีมตัวสั่นและพูดว่า "ข้าอยู่นี่พระเจ้าข้า!" พระเจ้าตรัสตอบว่า "ยอมจำนนต่อเรา! จงเป็นมุสลิมเถิด!” นบีอิบรอฮีมทรุดลงกับพื้นร้องไห้ ท่านกล่าวว่า “ข้าพระองค์นอบน้อมต่อพระเจ้าแห่งสากลจักรวาล!” นบีอิบรอฮีมยังคงสุญูดจนพลบค่ำ จากนั้นท่านก็ลุกขึ้นกลับบ้านโดยสงบและเต็มไปด้วยความ ความเชื่อมั่นว่าพระเจ้าทรงนำเขาไปสู่ความจริง
ถูกเผา.
การตัดสินใจให้เผานบีอิบรอฮีมที่เสาหลักได้รับการยืนยันโดยปุโรหิตประจำพระวิหารและกษัตริย์แห่งบาบิโลน นัมรูด ข่าวแพร่สะพัดไปราวกับไฟในอาณาจักร และผู้คนจากทั่วทุกสารทิศมาเพื่อชมการประหารชีวิต หลุมขนาดใหญ่ถูกขุดขึ้นและกองไม้จำนวนมาก จากนั้นไฟที่ใหญ่ที่สุดที่ผู้คนเคยเห็นก็จุดขึ้น เปลวไฟนั้นสูงขึ้นไปในท้องฟ้าจนแม้แต่นกก็บินผ่านไม่ได้เพราะกลัวจะถูกไฟไหม้ มือและเท้าของนบีอิบรอฮีมถูกล่ามไว้ และท่านถูกล่ามไว้ในเครื่องยิงพร้อมที่จะถูกโยนเข้าไป ในช่วงเวลานี้ ทูตสวรรค์ญิบรีลมาหาท่านและกล่าวว่า โอ้ อิบรอฮีม มีอะไรที่ท่านต้องการหรือไม่ นบีอิบรอฮีมสามารถร้องขอให้รอดจากไฟหรือถูกนำตัวไป แต่นบีอิบรอฮีมตอบว่า "อัลลอฮ์พระองค์ทรงเพียงพอแล้วสำหรับข้าพเจ้า เครื่องยิงถูกปล่อยออกมาและนบีอิบรอฮีมถูกโยนเข้าไปในกองไฟ อัลลอฮ์จึงทรงตรัสสั่งไฟว่า "โอไฟเอ๋ย จงเย็นและปลอดภัยแก่อิบรอฮีม " เกิดปาฏิหาริย์ไฟเชื่อฟังและเผาเฉพาะเชือกที่มัดท่าน นบีอิบรอฮีมออกมาจากที่นั่นราวกับว่าท่านออกมาจากสวน ใบหน้าของท่านสว่างไสว และไม่มีร่องรอยของควันบนเสื้อผ้าของเขา ผู้คนต่างมองดูด้วยความตกใจและอุทานว่า: "อัศจรรย์มาก พระเจ้าของอิบรอฮีมได้ช่วยเขาให้พ้นจากไฟ!"
การเผชิญหน้ากับนัมรูด.
คัมภีร์กุรอานกล่าวถึงการสนทนาสั้น ๆ ระหว่างผู้ปกครองที่ไม่ชอบธรรมกับนบีอิบรอฮีม แม้ว่ากษัตริย์ในอัลกุรอานจะไม่ปรากฏชื่อ และข้อเท็จจริงนี้ได้รับการยอมรับว่ามีความสำคัญน้อยที่สุดในการเล่าเรื่อง นอกคัมภีร์อัลกุรอาน กล่าวคือ ในบางส่วนของตัฟสีร กษัตริย์องค์นี้ได้รับการแนะนำให้"นัมรูด" การตัฟซีรนี้โดยอิบนุ กะษีรนักวิชาการในศตวรรษที่ 14 มีการเล่าเรื่องมากมายในการเล่าเรื่อง เช่น นัมรูดอ้างว่าเป็นพระเจ้าสำหรับตัวเขาเอง ตัฟซีรอธิบายถึงการปะทะคารมของ นัมรูด กับ นบีอิบรอฮีม นัมรูดโกรธมากอย่างไร และใน 'การไม่เชื่ออย่างที่สุด 
ตามคำบอก เล่า ของนักประวัติศาสตร์ชาวโรม-ยิว ฟลาวิอุส โยเซฟพุส นัมรูดเป็นคนที่ตั้งปณิธานต่อต้านพระเจ้า นัมรูดประกาศตัวเองว่าเป็นพระเจ้าที่มีชีวิตและได้รับการบูชาเช่นนี้โดยอาสาสมัครของเขา เซมิรามิสมเหสีของนัมรูดก็ได้รับการบูชาในฐานะเทพธิดาที่อยู่เคียงข้างเขาเช่นกัน ก่อนที่นบีอิบรอฮีมจะเกิด ลางบอกเหตุในดวงดาวบอกนัมรูดและนักโหราศาสตร์ของเขา เตือนถึงการเกิดของนบีอิบรอฮีมที่กำลังจะมาถึง ซึ่งจะยุติการบูชารูปเคารพ นัมรูดจึงออกคำสั่งให้ฆ่าทารกแรกเกิดทั้งหมด. อย่างไรก็ตาม แม่ของนบีอิบรอฮีมหนีเข้าไปในทุ่งนาและคลอดลูกอย่างลับๆ ฟลาวิอุส โจเซฟุสกล่าวว่านบีอิบรอฮีมเผชิญหน้ากับนัมรูดและบอกเขาแบบตัวต่อตัวให้ยุติการบูชารูปเคารพ จากนั้นนัมรูดจึงสั่งให้เผาเขาทั้งเป็น นัมรูดให้อาสาสมัครรวบรวมฟืนมากพอที่จะเผาอับราฮัมในไฟที่ใหญ่ที่สุดในโลกเท่าที่เคยเห็นมา แต่เมื่อไฟถูกจุดและนบีอิบรอฮีมถูกโยนเข้าไปในนั้น นบีอิบรอฮีมก็เดินออกมาโดยไม่ได้รับบาดเจ็บ ในศาสนาอิสลาม เป็นที่ถกเถียงกันว่าการตัดสินใจให้นบีอิบรอฮีมเผาทั้งเป็นนั้นมาจากนัมรูดและปุโรหิตในวิหารหรือไม่ หรือว่าประชาชนเองกลายเป็นผู้เฝ้าระวังและวางแผนเผาเขาทั้งเป็น ตามที่นักตัฟซีรชาวมุสลิมกล่าวว่า หลังจากที่นบีอิบรอฮีมรอดชีวิตจากเหตุไฟไหม้ครั้งใหญ่ ความอื้อฉาวในสังคมก็เพิ่มมากขึ้นหลังจากเหตุการณ์นี้ นัมรูดซึ่งเป็นกษัตริย์แห่งบาบิโลนรู้สึกว่าบัลลังก์ของเขากำลังตกอยู่ในอันตราย และเขากำลังสูญเสียอำนาจเพราะเมื่อเห็นนบีอิบรอฮีมออกมาจากไฟโดยไม่ได้รับอันตราย สังคมส่วนใหญ่เริ่มเชื่อในพระเจ้าและนบีอิบรอฮีทเป็นศาสนทูตของอัลลอฮ์. จนถึงจุดนี้นัมรูดที่แสร้งทำเป็นว่าตัวเองเป็นพระเจ้า นัมรูดต้องการจะโต้วาทีกับท่านและแสดงให้ผู้คนของเขาเห็นว่าเขาซึ่งเป็นกษัตริย์คือเทพเจ้าจริงๆ และนบีอิบรอฮีมเป็นคนโกหก นัมรูดถามนบีอิบรอฮีมว่า "พระเจ้าของพวกเจ้าจะทำอะไรข้าได้บ้าง" นบีอิบรอฮีมตอบว่า พระเจ้าของข้าคือผู้ทรงให้เป็นและให้ตาย จากนั้นนัมรูดก็ตะโกนว่า "ข้าให้ชีวิตและความตาย! ข้าสามารถนำคนคนหนึ่งมาและประหารชีวิตเขาได้ และข้าจะให้อภัยแก่ผู้ที่ถูกตัดสินประหารชีวิตและช่วยชีวิตเขาไว้" นบีอิบรอฮีมตอบว่า "พระเจ้าเจ้านายของข้าพเจ้าทรงทำดวงอาทิตย์ขึ้นจากทิศตะวันออก แล้วท่านทำให้ดวงอาทิตย์ขึ้นจากทิศตะวันตกได้หรือ" นัมรูดรู้สึกสับสน เขาเหมือนถูกตบหน้าในแผ่นการของเขาเอง ในดินแดนของเขาเอง และต่อหน้าคนของเขาเอง นบีอิบรอฮีมปล่อยให้เขาพูดไม่ออกและกลับไปปฏิบัติภารกิจในการเรียกผู้คนให้มาอิบาดะฮ์ต่ออัลลอฮ์
เหตุการณ์นี้ได้รับการกล่าวขานว่ามีความสำคัญเป็นพิเศษ เพราะในมุมมองของชาวมุสลิม เหตุการณ์นี้แทบจะเป็นการคาดเดาการเผยพระวจนะของบรรดานบีในอนาคต ซึ่งสำคัญที่สุดคือการเผยพระวจนะของนบีมูซา การทะเลาะวิวาทของนบีอิบรอฮีมกับกษัตริย์ บางคนตีความว่าเป็นการปูทางไปสู่การเทศนาของนบีมูซาต่อฟาโรห์ เช่นเดียวกับที่ผู้ปกครองที่โต้เถียงกับนบีอิบรอฮีมอ้างว่า ตนเป็นพระเจ้า ฟาโรห์ก็เช่นกันผู้ซึ่งปฏิเสธที่จะฟังเสียงเรียกของนบีมูซาและเสียชีวิตในทะเลแดง ในเหตุการณ์นี้โดยเฉพาะ นักวิชาการได้ให้ความเห็นเพิ่มเติมเกี่ยวกับภูมิปัญญาของนบีอิบรอฮีมในการใช้คำพูดที่ "มีเหตุผล ฉลาดหลักแหลม และมีเป้าหมาย" ซึ่งตรงข้ามกับการโต้เถียงที่ไร้จุดหมาย 
ในสายตาของชาวมุสลิมจำนวนมาก นบีอิบรอฮีมยังเป็นสัญลักษณ์ของคุณค่าทางศีลธรรมสูงสุดที่จำเป็นต่อบุคคลใดๆ อัลกุรอานให้รายละเอียดเกี่ยวกับเรื่องราวของทูตสวรรค์ที่มาหานบีอิบรอฮีมเพื่อบอกเขาถึงการกำเนิดของอิสหาก กล่าวไว้ว่า ทันทีที่นบีอิบรอฮีมเห็นบรรดาทูต ท่านก็ "รีบเลี้ยงลูกวัวย่าง" การกระทำนี้ถูกตีความโดยนักวิชาการทุกคนว่าเป็นแบบอย่าง; นักวิชาการหลายคนให้ความเห็นเกี่ยวกับการกระทำนี้โดยบอกว่ามันเป็นสัญลักษณ์ของระดับศีลธรรมที่สูงมากของนบีอิบรอฮีม และเป็นแบบอย่างสำหรับวิธีที่ผู้ชายควรปฏิบัติในสถานการณ์ที่คล้ายคลึงกัน เหตุการณ์นี้ยิ่งเพิ่มพูนลักษณะ "ความเห็นอกเห็นใจ" ของนบีอิบรอฮีมในเทววิทยามุสลิม มากขึ้นเท่านั้น
การเสียสละ.
ในเรื่องเล่ากระแสหลัก สันนิษฐานว่าความฝันของนบีอิบรอฮีมในการเสียสละลูกชายของเขาเป็นคำสั่งจากพระเจ้า โองการที่อ้างถึง (เช่น กุรอาน 37:104-105) อยู่ในสูเราะฮ์ อัศศ็อฟฟาต และการแปลความหมายเป็นภาษาไทยคือ "เราได้ร้องเรียกเขาว่า โอ้อิบรอฮีม แท้จริงเจ้าได้ทำให้ฝันเป็นจริงแล้วแล้ว ดังนั้นเราจึงให้รางวัลแก่ผู้ดี ผู้กระทำ" สันนิษฐานว่านบีอิบรอฮีมฝันว่าพระเจ้าสั่งให้เขาสังเวยลูกชาย เขายอมทำตามคำสั่งของอัลลอฮ์และทำการบูชายัญ อย่างไรก็ตาม อัลลอฮ์เข้าแทรกแซงและบอกเขาว่าเครื่องบูชาของท่านได้รับการยอมรับแล้ว แม้ว่าในอัลกุรอานจะไม่มีการกล่าวถึงสัตว์ (แกะตัวผู้) ที่จะมาแทนที่เด็กชายโดยตรง แต่ก็มีการกล่าวว่าเขาถูกแทนด้วย การเสียสละอันยิ่งใหญ่นี้แสดงถึงความสำคัญของแกะตัวผู้ที่มาแทนที่บุตรชายของนบีอิบรอฮีม ตัฟซีร อิบนุ กะษีร บันทึกการรายงานของของ อิบน์ อับบาส เกี่ยวกับข้อนี้ตามคำพูดของนบีมุฮัมมัด คำอธิบายมีดังนี้: 
<templatestyles src="Template:Blockquote/styles.css" />“และเราได้ไถ่เขาด้วยการเสียสละอันยิ่งใหญ่” (37:107) มีรายงานจากอิบน์ อับบาส (ขอพระเจ้าทรงพอพระทัยท่าน) กล่าวว่า "เป็นแกะที่ได้กินหญ้าในสวนสวรรค์เป็นเวลาสี่สิบปี"
นักตัฟซีรกล่าวต่อไปว่าเขาของแกะตัวผู้นั้นถูกเก็บรักษาไว้จนถึงสมัยของนบีมุฮัมมัด:
<templatestyles src="Template:Blockquote/styles.css" />อิมามอะหมัดบันทึกว่า เศาะฟียะฮ์ บุตรชัยบะฮ์ กล่าวว่า "ผู้หญิงคนหนึ่งจากตระกูลสุลัยม์ ซึ่งเป็นนางผดุงครรภ์ของคนส่วนใหญ่ในครัวเรือนของเรา บอกข้สว่าท่านเราะสูลส่งไปหา อุษมาน บุตรฏ็อลหะฮ์ ขอให้พระเจ้าพอพระทัยเขา มีอยู่ครั้งหนึ่ง นางกล่าวว่า "ข้าถามอุษมานว่า ท่านนบีเรียกท่านทำไม ท่านตอบว่า ท่านเราะสูลกล่าวแก่ข้าว่า ข้าเห็นเขาแกะตัวผู้เมื่อฉันเข้าไปในบ้าน (กะอ์บะฮ์) และข้าลืมบอกให้ท่านปกปิดมัน คลุมมันไว้เพราะไม่ควรมีอะไรในบ้านที่จะทำให้ผู้บูชาเสียสมาธิ ศุฟยานกล่าวว่า "เขาของแกะตัวผู้ยังคงห้อยอยู่ในบ้านจนกระทั่งมันถูกเผา และพวกมันก็ถูกเผาด้วย" ชาวกุร็อยช์ ได้รับมรดกของเขาแกะที่นบีอิบรอฮีมเสียสละ และพวกเขาได้รับการสืบทอดจากรุ่นสู่รุ่นจนกระทั่งท่านเราะสูลถูกส่งมา และอัลลอฮ์ทรงรู้ดีที่สุด (วัลลอฮุอะอ์ลัม)
ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา ทุกๆ วันอีดิลอัฎฮาปีละครั้ง ชาวมุสลิมทั่วโลกจะเชือดสัตว์เพื่อรำลึกถึงการเสียสละของนบีอิบรอฮีม และเพื่อเตือนตนเองถึงการละทิ้งตนเองในทางของพระเจ้า และพวกเขาจะแบ่งเนื้อให้กับเพื่อน ครอบครัว ยากไร้และขัดสน สิ่งนี้เรียกว่ากุรบาน ("การเสียสละ")
ตัฟซีรอัฏเฏาะบารีย์.
เฏาะบารีย์ นักตัฟซีรอัลกุรอานคลาสสิกและนักประวัติศาสตร์เสนอสองเวอร์ชันซึ่งนบีอิบรอฮีมได้รับคำสั่งให้เสียสละ ตามหัวข้อแรก นบีอิบรอฮีมปรารถนาที่จะมีบุตรชายที่ชอบธรรม ครั้นแล้วทูตสวรรค์มาปรากฏแก่เขาโดยแจ้งว่าจะได้บุตรชายที่ชอบธรรม แต่เมื่อเขาเกิดและบรรลุนิติภาวะแล้ว เขาต้องถูกสังเวยเพื่อพระเจ้า ต่อมา ทูตสวรรค์มาปรากฏแก่ฮาญัรพื่อแจ้งเรื่องบุตรที่กำลังจะมาถึง เมื่อนบีอิสมาอีลเติบโต มีคนปรากฏตัวต่อนบีอิบรอฮีม เชื้อเชิญให้ท่านรักษาคำปฏิญาณ
<templatestyles src="Template:Blockquote/styles.css" />เมื่อนบีอิสมาอีลโตขึ้น มีคนปรากฏแก่นบีอิบรอฮีมในความฝันและพูดกับท่านว่า: "จงรักษาคำปฏิญาณซึ่งเจ้าทำไว้! พระเจ้าประทานบุตรชายคนหนึ่งแก่เจ้าโดยฮาญัรเพื่อเจ้าจะได้ถวายบูชาเขา" ท่านจึงกล่าวกับนบีอิสมาอีลว่า "ไปกันเถอะ ถวายเครื่องบูชาแด่พระเจ้า!" ท่านจึงหยิบมีดและเชือกไปด้วยจนมาถึงสถานที่แห่งหนึ่งบนภูเขา บุตรชายพูดกับเขาว่า: "โอ้พ่อ! เครื่องบูชาของท่านอยู่ที่ไหน" ท่านตอบว่า “โอ้ลูกเอ๋ย พ่อเห็นในความฝันว่าพ่อจะฆ่าเจ้า ดังนั้นจงสนใจสิ่งที่เจ้าเห็น” ท่านกล่าวว่า "โอ้พ่อของข้า ทำตามคำสั่งของพระองค์ แล้วท่านจะพบข้า อินชาอัลลอฮ์ (หากอัลลอฮ์ทรงประสงค์) คนหนึ่งอดทน" นบีอิสมาอีลจึงกล่าวแก่ท่านว่า "จงผูกมัดข้าให้แน่น เพื่อข้าพเจ้าจะได้ไม่ต้องพยายามดึงเสื้อผ้าของท่านกลับมา เพื่อไม่ให้โลหิตของข้าพเจ้าไหลเปื้อนเสื้อผ้า เพราะฮาญัรจะเห็นและเสียใจ รีบ! ฟันมีดไปที่คอของข้าเพื่อให้ข้าตายได้ง่าย เมื่อเจ้ามาถึงฮาญัร จงทักทายนาง' นบีอิบรอฮีมเริ่มเข้าหาท่านและมัดท่านไว้ในขณะที่ร้องไห้ นบีอิสมาอีลก็ร้องไห้เช่นกันจนน้ำตาไหลอาบแก้มนบีอิสมาอีล จากนั้นเขาก็ชักมีดฟันไปที่คอของเขา แต่มีดไม่ได้บาด เพราะอัลลอฮ์ทรงได้วางแผ่นทองแดงไว้ที่คอของนบีอิสมาอีล เมื่อท่านเห็นเช่นนั้น ท่านก็ดีดหน้าผากของท่านและจับท่านที่ด้านหลังศีรษะตามที่พระเจ้าตรัสไว้ในกุรอาน 37:103 : ครั้นเมื่อทั้งสอง (พ่อและลูก) ได้ยอมมอบตน (แด่อัลลอฮฺ) อิบรอฮีมได้ให้อีสมาอีลคว่ำหน้าลงกับพื้น มีเสียงหนึ่งดังขึ้นว่า โอ้อิบรอฮีม เจ้าได้ทำนิมิตสำเร็จแล้ว' เขาหันกลับมา และดูเถิด มีแกะผู้ตัวหนึ่ง ท่านรับมันมาและปล่อยลูกชายของท่าน และก้มลงเหนือบุตรชายของท่านและกล่าวว่า "ลูกเอ๋ย วันนี้เจ้าได้รับ ให้กับข้า" ซึ่งมาจาก พระวจนะของพระเจ้าในอัลกุรอาน 37:107 : เราได้ไถ่เขาด้วยการเสียสละอันยิ่งใหญ่แถบที่สองซึ่งจัดทำโดย เฏาะบารีย์ ระบุว่านบีอิบรอฮีมกำลังจะสังเวยนบีอิสมาอีล บุตรชายของท่าน และอิบลีสปรากฏตัวในรูปของชายแก่คนหนึ่งเพื่อขัดขวางการสังเวย<templatestyles src="Template:Blockquote/styles.css" />อิบลีส (ชัยฏอน) ซึ่งจำแลงกายเป็นชายกล่าวว่า "เจ้ากำลังจะไปไหน โอ้ชัยค์" ท่านตอบว่า: "ข้าจะไปที่ภูเขานั้นเพราะข้าต้องไปทำอะไรบางอย่างที่นั่น" อิบลีสกล่าวว่า: "ขอสาบานต่ออัลลอฮ์ ข้าเห็นว่าชัยฏอนมาหาท่านในความฝันและสั่งให้คุณฆ่าบุตรชายตัวน้อยของท่าน และเจ้าตั้งใจที่จะเชือดเขา!" ขณะนั้นนบีอิบรอฮีมจำเขาได้และกล่าวว่า "ไปให้พ้น ศัตรูของอัลลอฮ์! ขอสาบานต่ออัลลอฮ์ว่าฉันจะทำตามที่อัลลอฮ์ของข้าบัญชาต่อไปอย่างแน่นอน" อิบลีสศัตรูของอัลลอฮ์ยอมแพ้ต่อนบีอิบรอฮีม แต่แล้วมันก็ได้พบกับนบีอิสมาอีลซึ่งอยู่ข้างหลังนบีอิบรอฮีมซึ่งถือไม้และมีดเล่มใหญ่ มันกล่าวกับท่านว่า : "พ่อหนุ่ม เจ้ารู้หรือไม่ว่าพ่อของเจ้ากำลังพาเจ้าไปที่ใด" ท่านกล่าวว่า : "ไปเก็บฟืนจากภูเขาเพื่อครอบครัวของเรา" มันตอบว่า "ขอสาบานต่ออัลลอฮ์ ความตั้งใจจริงของท่านคือการเสียสละท่าน!" ท่านกล่าวว่า: "ทำไม?!" อิบลีสตอบว่า: "เขาอ้างว่าพระเจ้าของเขาสั่งให้เขาทำเช่นนั้น!" นบีอิสมาอีลตอบว่า: "ท่านต้องทำตามคำสั่งของอัลลอฮ์ของเขาอย่างแน่นอน!" เมื่อ ชายหนุ่มปฏิเสธมัน อิบลีสไปหาฮาญัร มารดาของนบีอิสมาอีลซึ่งยังอยู่ที่บ้าน อิบลีสพูดกับนางว่า "โอ้ มารดาของอิสมาอีล! ท่านรู้ไหมว่าอิบรอฮีมกับอิสมาอีลอยู่ที่ไหน" นางตอบว่า: "พวกเขาไปเก็บฟืนมาให้ข้าบนภูเขา" มันพูดว่า: "ท่านไปเพื่อสังเวยเขาจริงๆ!" นางตอบว่า "เป็นไปไม่ได้ ! ท่านใจดีและรักเขาเกินกว่าจะทำอย่างนั้น!" อิบลีสกล่าวว่า: "เขาอ้างว่าอัลลอฮ์สั่งให้เขาทำอย่างนั้น!" ฮาญัรกล่าวว่า: "หากพระเจ้าของท่านสั่งให้เขาทำเช่นนั้น ท่านก็ต้องยอมจำนนต่อคำสั่ง ของพระเจ้า!"
ปาฏิหาริย์.
นบีอิบรอฮีมกับการอัศจรรย์ของพระเจ้าหลายครั้งในช่วงชีวิตของเขา คัมภีร์อัลกุรอานบันทึกปาฏิหาริย์หลักๆ บางประการ แม้ว่าข้อความในตอนดังกล่าวจะมีการตีความที่แตกต่างกัน ปาฏิหาริย์บางอย่างที่บันทึกไว้ในอัลกุรอานคือ:
ข้อความแรกได้รับการตีความทั้งตามตัวอักษร เชิงเปรียบเทียบ และอื่นๆ แม้ว่านักตัฟซีรบางคนรู้สึกว่าข้อความนี้กล่าวถึงปาฏิหาริย์ทางกายภาพ ซึ่งนบีอิบรอฮีมได้แสดงอาณาจักรสวรรค์ทั้งหมดทางร่างกาย คนอื่นๆ รู้สึกว่ามันหมายถึงความเข้าใจฝ่ายวิญญาณของนบีอิบรอฮีม นักวิชาการรุ่นหลังเหล่านี้ยืนยันว่าชาวเคลเดียมีความชำนาญในการสังเกตดวงดาว แต่นบีอิบรอฮีมซึ่งอาศัยอยู่ท่ามกลางพวกเขามองเห็นโลกภายนอกและไปสู่อาณาจักรแห่งจิตวิญญาณที่สูงกว่า ข้อความที่สองมีการตีความกระแสหลักอย่างหนึ่งในหมู่นักตัฟซีรอัลกุรอานนบีอิบรอฮีมนำนกสี่ตัวมาตัดเป็นชิ้นๆ วางบนเนินเขาใกล้เคียง เมื่อท่านร้องเรียก แต่ละชิ้นก็เชื่อมต่อกัน และนกสี่ตัวก็บินกลับมาหานบีอิบรอฮีม ปาฏิหาริย์นี้ตามที่กล่าวไว้ในข้อความในคัมภีร์กุรอานเป็นการสาธิตโดยอัลลอฮ์เพื่อแสดงให้นบีอิบรอฮีมเห็นว่าอัลลอฮ์ทรงให้ชีวิตแก่คนตายอย่างไร เนื่องจากการตัดเนื้อนกไม่ได้บอกเป็นนัยในข้อความนี้ นักตัฟซีรบางคนเสนอการตีความทางเลือก แต่ทุกคนยืนยันว่าปาฏิหาริย์มีจุดประสงค์เดียวกันเพื่อแสดงให้นบีอิบรอฮีมเห็นถึงพลังที่พระเจ้ามีในการชุบชีวิตคนตาย ข้อความที่สามยังถูกตีความทั้งตามตัวอักษรและเชิงเปรียบเทียบ หรือในบางกรณีทั้งสองอย่าง นักวิจารณ์ระบุว่า 'ไฟ' หมายถึงประเด็นหลัก พวกเขายืนยันว่า ประการแรก ไฟหมายถึงเปลวเพลิงซึ่งนบีอิบรอฮีมได้รับความรอดโดยไม่เป็นอันตราย นักตัฟซีรระบุเพิ่มเติมว่า ประการที่สอง ไฟหมายถึง 'ไฟแห่งการประหัตประหาร' ซึ่งนบีอิบรอฮีมได้รับความรอด ในขณะที่ท่านทิ้งผู้คนของท่านไว้กับซาเราะฮ์ภรรยาของท่านและนบีลูฏหลานชายของเขาหลังจากนี้
ชื่อ.
นบีอิบรอฮีมได้ชื่อเคาะลีลุลลอฮ์  ในอิสลาม. กุรอานกล่าวว่า:
<templatestyles src="Template:Blockquote/styles.css" />และผู้ใดเล่าจะมีศาสนา ดียิ่งไปกว่าผู้ที่มอบใบหน้าของเขาให้แก่อัลลอฮฺ และขณะเดียวกันเขาก็เป็นผู้กระทำดี และปฏิบัติตามแนวทางของอิบรอฮีม ผู้ใฝ่หาความจริง และอัลลอฮ์ได้ถือเอาอิบรอฮีมเป็นเพื่อน
ชื่อเฉพาะของนบีอิบรอฮีมนี้มีชื่อเสียงมากในวัฒนธรรมและความเชื่อของชาวมุสลิม ซึ่งในพื้นที่ในและรอบๆ มักกะฮ์ นบีอิบรอฮีมมักถูกเรียกเพียงว่า "เพื่อน" เท่านั้น ชื่อเรื่อง "Friend of God" นี้ ไม่ได้มีเฉพาะในเทววิทยาอิสลามเท่านั้น แม้ว่าความเชื่อของทางศาสนาอื่น ๆ จะไม่เน้นในเรื่องนี้ แต่นบีอิบรอฮีมถูกเรียกว่าเป็น "เพื่อนของอัลลอฮ์" ในพระธรรมพงศาวดารเล่มที่สอง และพระธรรมอิสยาห์ในพระคัมภีร์ฮีบรู (พันธสัญญาเดิม) เช่นเดียวกับในพันธสัญญาใหม่ 
ความสัมพันธ์เกี่ยวกับสถานที่.
คุณสมบัติที่สำคัญที่สุดประการหนึ่งของนบีอิบรอฮีมในเทววิทยาอิสลาม คือบทบาทของท่านในฐานะผู้สร้างกะอ์บะฮ์ แม้ว่าเรื่องเหล่านี้จะเล่าขานว่า นบีอาดัมสร้างกะอ์บะฮ์อันเดิมซึ่งพังยับเยินจากน้ำท่วมครั้งใหญ่ในสมัยของนบีนูห์ แต่เชื่อกันว่า นบีอิบรอฮีมได้สร้างมันขึ้นมาใหม่ในรูปแบบเดิม อัลกุรอานในมุมมองของชาวมุสลิมเป็นเพียงการยืนยันหรือเสริมกฎของการจาริกแสวงบุญ พิธีนี้ก่อตั้งขึ้นโดยนบีอิบรอฮีมและสำหรับชาวมุสลิมทุกคน ขณะที่พวกเขาเดินทางไปแสวงบุญ เหตุการณ์นี้เป็นหนทางหนึ่งในการกลับคืนสู่ความสมบูรณ์แห่งศรัทธาของนบีอิบรอฮีม เช่นเดียวกับมะดีนะฮ์มักถูกเรียกว่า "เมืองแห่งนบี [มุฮัมมัด]" หรือเรียกง่ายๆ ว่า "เมืองของมุฮัมมีด" เมกกะมักถูกอ้างถึงว่าเป็น .  ในทำนองเดียวกัน ความเชื่อของอิสลามเชื่อมโยง สถานที่ศักดิ์สิทธิ์ดั้งเดิมของอัล-อักศอในเมืองเก่าของเยรูซาเล็มกับนบีอิบรอฮีม
อัศศุฮุฟ.
คัมภีร์กุรอานอ้างถึงม้วนคัมภีร์ของอิบรอฮีม นักวิชาการมุสลิมทุกคนเห็นพ้องต้องกันว่าไม่มีม้วนหนังสือของนบีอิบรอฮีมเหลืออยู่ ดังนั้นนี่จึงเป็นการอ้างอิงถึงเนื้อหาของคัมภีร์ที่สูญหายไป ชาวมุสลิมเข้าใจว่าม้วนคัมภีร์ของนบีอิบรอฮีมหมายถึงการเปิดเผยบางอย่างที่นบีอิบรอฮีมได้รับ ซึ่งเขาจะถ่ายทอดเป็นลายลักษณ์อักษร เนื้อหาที่แท้จริงของโองการไม่ได้อธิบายไว้ในอัลกุรอาน
บทที่ 87 ของอัลกุรอาน สูเราะฮ์ อัลอะอ์ลา สรุปโดยกล่าวว่าเนื้อหาของ "ซูเราะฮ์" อยู่ในพระคัมภีร์ก่อนหน้านี้ของอิบรอฮีมและมูซา เป็นสิ่งที่บ่งบอกเล็กน้อยถึงสิ่งที่อยู่ในคัมภีร์ก่อนหน้า ตามศาสนาอิสลาม:
<templatestyles src="Template:Blockquote/styles.css" />ดังนั้นจงตักเตือนกันเถิด เพราะการตักเตือนกันนั้นจะยังคุณประโยชน์
ผู้ที่หวั่นกลัวจะได้รำลึก
และผู้ที่ชั่วช้ายิ่งจะหลีกเลี่ยงการตักเตือนนั้น
ซึ่งเขาจะเข้าไปเผาไหม้ในไฟกองใหญ่
แล้วเขาจะไม่ตายในนั้นและจะไม่เป็นด้วย
แน่นอนผู้ที่ขัดเกลาตนเอง ย่อมบรรลุความสำเร็จ
และเขารำลึกถึงพระนามแห่งพระเจ้าของเขา แล้วเขาทำละหมาด
หามิได้ แต่พวกเจ้าเลือกเอาการมีชีวิตอยู่ในโลกนี้ต่างหาก
ทั้ง ๆ ที่ปรโลกนั้นดีกว่าและจีรังกว่า
แท้จริง (ข้อตักเตือนสติ) นี้มีอยู่ในคัมภีร์ก่อน ๆ มาแล้ว
คือคัมภีร์ของอิบรอฮีมและมูซา
สูเราะฮ์ อันนัจญ์ม กล่าวถึงเรื่องราวเพิ่มเติมของพระคัมภีร์ก่อนหน้าของอิบรอฮีมและมูซา:
<templatestyles src="Template:Blockquote/styles.css" />หรือว่าเขามิได้รับข่าวคราวที่มีอยู่ในคัมภีร์ของมูซา
และ (ในคัมภีร์ของ) อิบรอฮีม ผู้ซึ่งปฏิบัติตามสัญญาอย่างครบครัน
เกี่ยวกับการปรึกษาหารือกับชาวคัมภีร์มีรายงานโดยอะบูฮุร็อยเราะฮ์ในฮะดีษ:
<templatestyles src="Template:Blockquote/styles.css" />รายจากอะบูฮุร็อยเราะฮ์ (ร.ฎ.) กล่าวว่า ชาวคัมภีร์ (ชาวยิว) เคยอ่านเตารอฮ์ในภาษาฮีบรูและพวกเขาเคยอธิบายเป็นภาษาอาหรับกับชาวมุสลิม ท่านเราะสูลกล่าวว่า "อย่าเชื่อชาวคัมภีร์หรือไม่เชื่อพวกเขา แต่จงกล่าวว่า: - "เราเชื่อในอัลลอฮ์และสิ่งที่ถูกประทานลงมาแก่เรา"
ดังนั้นจึงไม่จำเป็นต้องเกี่ยวข้องกับคำจารึกใด ๆ ของศุฮุฟของอิบรอฮีมโดยชาวคัมภีร์
สถานที่ฝังศพ.
ชาวมุสลิมเชื่อว่านบีอิบรอฮีมถูกฝังพร้อมกับ ซาเราะฮ์ภรรยาของเขาที่มัสยิดอิบรอฮีม ในเมืองเฮโบรนทางฝั่งตะวันตก ชาวมุสลิมรู้จักกันในชื่อ "Sanctuary of Abraham" นอกจากนี้ยังคิดว่าเป็นสถานที่ฝังศพของนบีอิสหาก บุตรชายของท่าน, เราะฟิเกาะฮ์ ภรรยาของบุตรชายท่าน, นบียะอ์กูบ หลานชายท่าน และลีอะห์ ภรรยาของหลานชาย