pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
นักดนตรี

นักดนตรี หมายถึง บุคคลที่เล่นเครื่องดนตรี หรือผู้ที่มีความสามารถทางด้านดนตรี ไม่ว่าจะเป็นนักประพันธ์เพลง วาทยากร หรือนักแสดงดนตรี ก็สามารถเรียกว่านักดนตรีได้ นักดนตรีมีความสามารถเฉพาะบางแนวเพลง หรือบางคนอาจเล่นในแนวเพลงที่แตกต่างกันออกไป ตัวอย่างทักษะต่าง ๆ ของนักดนตรี ได้แก่ การแสดง การอำนวยเพลง การร้องเพลง องค์ประกอบ การจัดการ และการเรียบเรียงเพลง
เหล็กกล้า

เหล็กกล้า  คือ เหล็ก ที่ผ่านกรรมวิธีเพิ่มสาร เช่น คาร์บอน และโลหะชนิดอื่น ๆ เข้าไปเพื่อปรับปรุงคุณสมบัติของเหล็กให้ดีขึ้น แบ่งเป็น:
เหล็กกล้า มีการผลิตเหล็กกล้าคุณภาพต่ำในช่วงก่อนยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาการ และเริ่มมีวิธีผลิตที่มีประสิทธิภาพตั้งแต่พุทธศตวรรษที่ 22 และเริ่มเป็นสินค้าที่มีต้นทุนการผลิตต่อหน่วยถูกตั้งแต่ช่วงพุทธศตวรรษที่ 24 และการลดต้นทุนการผลิตยังช่วยเพิ่มคุณภาพของเหล็กกล้าด้วย ทุกวันนี้ เหล็กกล้าเป็นวัตถุดิบทั่วไปในการก่อสร้างอาคารและเครื่องมือต่าง ๆ
คุณสมบัติของวัตถุดิบ.
เหล็กเป็นเช่นเดียวกับโลหะส่วนใหญ่คือพบบนพื้นผิวของโลกในรูปของธาตุ และพบได้ในบริเวณที่มีออกซิเจนหรือกำมะถัน แร่ที่มีเหล็กได้แก่ FeO ซึ่งอยู่ในรูปไอรอนออกไซด์ พบในแร่ฮีมาไทต์ และ FeS หรือไพไรต์ เหล็กอาจสกัดออกจากสินแร่อโลหะโดยการย้ายออกซิเจนออกด้วยธาตุที่ทำปฏิกิริยากับคาร์บอน กระบวนการนี้เรียกว่าการถลุงแร่ ใช้กับโลหะด้วยอุณหภูมิต่ำกว่าจุดหลอมเหลว ทองแดงหลอมเหลวที่อุณหภูมิสูงกว่า 1,000 องศาเซลเซียส ในขณะที่ดีบุกหลอมเหลวประมาณ 250 องศาเซลเซียส โลหะผสมของเหล็กที่มีคาร์บอนมากกว่า 1.7% หลอมเหลวที่อุณหภูมิ 1,370 องศาเซลเซียส อุณหภูมิเหล่านี้สามารถจัดให้มีได้ด้วยวิธีโบราณที่ใช้กันมาอย่างน้อย 6,000 ปี (ตั้งแต่ยุคทองแดง) เพราะอัตราการเกิดออกซิเดชันเพิ่มขึ้นได้เองอย่างรวดเร็วเมื่อถึง 800 องศาเซลเซียส จึงมีความสำคัญที่ว่าการถลุงแร่ต้องทำในสภาพแวดล้อมที่มีออกซิเจนน้อย เหล็กหลอมเหลวต่างจากทองแดงและดีบุกที่ว่าสามารถละลายคาร์บอนได้ ทำให้ผลที่ได้จากการถลุงเป็นโลหะผสมที่มีคาร์บอนมากที่เรียกว่าเหล็กกล้า 
แม้ว่าความเข้มข้นที่ใช้ผลิตเหล็กกล้าอยูในช่วงแคบ ส่วนผสมระหว่างคาร์บอนและเหล็กเกิดได้ในโครงสร้างที่ต่างกัน ซึ่งมีคุณสมบัติต่างกัน ซึ่งเป็นสิ่งที่ต้องเข้าใจในการผลิตเหล็กกล้าคุณภาพดี ที่อุณหภูมิห้อง รูปแบบที่เสถียรที่สุดของเหล็กเหล็ก a ซึ่งเป็นโลหะที่มีความอ่อนนุ่มปานกลางที่ละลายคาร์บอนได้ด้วยความเข้มข้นที่ต่ำ (น้อยกว่า 0.021% ที่ 910 ๐C) อุณหภูมิสูงกว่านี้ เฟอร์ไรต์จะเปลี่ยนรูปไปเป็นรูปแบบอัสเทไนต์หรือเหล็ก y ซึ่งมีความอ่อนนุ่มใกล้เคียงกันแต่ละลายคาร์บอนได้มากกว่า เมื่ออัสเทไนต์ที่มีคาร์บอนมากเย็นตัวลง ส่วนผสมพยายามจะกลับไปจัดตัวแบบเฟอร์ไรต์ ทำให้มีคาร์บอนที่มากเกินไป วิธีหนึ่งที่คาร์บอนส่วนเกินจะออกมาจากอัสเทไนต์คือการเกิดซีเมนไตต์เพื่อตกตะกอนส่วนผสม ทำให้โลหะที่เหลือมีความบริสุทธิ์และกลับไปอยู่ในรูปเฟอร์ไรต์ได้ ทำให้ได้เป็นส่วนผสมของเฟอร์ไรต์-ซีเมนไตต์ ซีเมนไตต์มีสูตรโครงสร้างเป็น Fe3C รูปแบบของซีเมนไตต์เกิดในบริเวณที่มีคาร์บอนสูงในขณะที่บริเวณอื่นรอบ ๆเปลี่ยนรูปไปเป็นเฟอร์ไรต์
ประวัติการผลิตเหล็กกล้า.
เหล็กกล้าโบราณ.
เหล็กกล้าเป็นสิ่งที่ผลิตได้ตั้งแต่สมัยโบราณ บางส่วนของเหล็กกล้าในยุคแรกพบที่แอฟริกาตะวันออก เมื่อ 1,400 ปีก่อนคริสตกาล ในศตวรรษที่ 4 ก่อนคริสตกาลมีการผลิตอาวุธด้วยเหล็กกล้าในคาบสมุทรไอบีเรีย ส่วนเหล็กกล้านอริกมีใช้ในกองทัพโรมัน ในจีนสมัยที่มีสงครามระหว่างรัฐ (403 – 221 ปีก่อนคริสตกาล) มีการใช้เหล็กกล้าแล้วเช่นกัน ในสมัยราชวงศ์ฮั่นมีการผลิตเหล็กกล้าโดยการหลอมเหล็กหลอมควบคู่กับแร่เหล็กได้เป็นเหล็กกล้าที่มีคาร์บอนปานกลาง
พริกขี้หนู

พริกขี้หนู (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Capsicum annuum") อยู่ในวงศ์ "Solanaceae" มีลักษณะเป็นไม้ต้น ความสูง 30-120 cm ใบมีลักษณะแบนและเรียบมัน ผลมีขนาดเล็กเรียวยาวประมาณ 2-3 ซ.ม. เมื่อดิบผลมีสีเขียวเข้ม เมื่อสุกจะค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นสีแดง มีรสเผ็ดจัด นิยมใช้เป็นส่วนประกอบในอาหารไทยหลากหลายชนิด ชื่อในภาษาอังกฤษมีหลายชื่อ ได้แก่ Chilli Padi, Bird's Eye Chilli, Bird Chilli, Thai pepper, พริกขี้หนู
ท่าอากาศยานนานาชาติฟีนิกซ์สกายฮาร์เบอร์

ท่าอากาศยานนานาชาติฟินิกซ์ สกาย ฮาร์เบอร์  ตั้งอยู่ที่เมืองฟินิกซ์ ในมาริโคปา เคาน์ตี รัฐแอริโซนา สหรัฐอเมริกา ห่างจากตัวเมืองไปทางตะวันออกประมาณ 4.8 กิโลเมตร (3 ไมล์) โดยเป็นท่าอากาศยานที่สำคัญของภูมิภาคอเมริกาตะวันตกเฉียงใต้ และมีผู้ใช้บริการมากเป็นอันดับ 8 ของสหรัฐอเมริกา นอกจากนี้ฟินิกซ์ยังเป็นท่าอากาศยานหลักของยูเอสแอร์เวย์ และเซาต์เวสต์แอร์ไลน์
อีลีตบีตเอเจินส์

อีลีตบีตเอเจินส์  หรือชื่อย่อ EBA ("อีบีเอ") เป็นเกมดนตรีของเครื่องนินเทนโด ดีเอส ซึ่งเกมนี้คือเกม"โอ๊ทส์! ทาทาคาเอะ! โอเอนดัน"ที่ถูกสร้างขึ้นมาใหม่โดยวางจำหน่ายในประเทศสหรัฐอเมริกา, ยุโรปและออสเตรเลีย ซึ่งได้มีการเปลี่ยนแปลงเนื้อหาทั้งหมดของเกมให้สอดคล้องกับวัฒนธรรมตะวันตก ตัวเกมผลิตโดยนินเทนโดและ iNiS
ภายหลังจากที่เกม"โอ๊ทส์! ทาทาคาเอะ! โอเอนดัน"ได้รับความนิยมอย่างสูงไปทั่วโลก รองประธานของบริษัท iNiS จึงได้ตัดสินใจนำเกมนี้มาวางจำหน่ายในประเทศฝั่งตะวันตก แต่ทว่าเนื่องด้วยเกม"โอ๊ทส์! ทาทาคาเอะ! โอเอนดัน"เป็นเกมที่อิงกับวัฒนธรรมญี่ปุ่นมาก จึงตัดสินใจเปลี่ยนเนื้อหาของเกมให้สอดคล้องกับฝั่งตะวันตก โดยเปลี่ยนจากทีมเชียร์นักเรียนมัธยมปลายของญี่ปุ่นให้กลายมาเป็นกลุ่มสมาชิกขององค์กรดนตรี และเปลี่ยนจากการเต้นเชียร์มาเป็นการร้องและเต้นให้เข้าจังหวะแทน
เนื้อเรื่องของ"อีลีตบีตเอเจินส์"จะเป็นเรื่องขององค์กรรัฐบาลที่มีชื่อว่า "อีลีตบีตเอเจินส์" (ตามชื่อเกม) โดยเมื่อมีผู้คนที่ตกอยู่ในความสิ้นหวัง พวกเขาจะตะโกนมาว่า "Helppppppppp!!!!" (คล้ายๆกับคำว่า "โอเอนดัน!" ในเกมก่อนหน้า) ซึ่งหลังจากที่ผู้การคาห์น หัวหน้าของ EBA พบเป้าหมายพวกเขาจะทำการส่งตัวละครที่ผู้เล่นเลือก โดยใช้คำว่า "Agents are...Go!" ซึ่งจากนั้นตัวละครก็จะปรากฏต่อหน้าคนที่ขอความช่วยเหลือและเริ่มร้องเพลงเพื่อปลุกใจพวกเขา
ระบบของเกม.
ระบบโดยรวมของเกมจะคล้ายๆกับเกม"โอ๊ทส์! ทาทาคาเอะ! โอเอนดัน" โดยก่อนจะเริ่มเข้าแต่ละด่าน ผู้เล่นจะอยู่ตรงฉากแผนที่ ซึ่งจะมีจุดต่างๆในแผนที่เพื่อแสดงว่ามีด่านอะไรและเพลงอะไรให้เล่นบ้าง และเมื่อเข้าไปในด่านนั้นๆ เพลงก็จะถูกบรรเลงขึ้นมาหน้าที่ของผู้เล่นคือกดปุ่มต่างๆให้เข้ากับจังหวะในขณะที่วงกลมรอบนอกจะถูกบีบลงเข้ามาในปุ่ม ซึ่งแต่ละปุ่มจะมีตัวเลขกำกับไว้ซึ่งก็คือลำดับการกด โดยปุ่มจะมีสีต่างกันออกไป ซึ่งผู้เล่นต้องกดปุ่มตามลำดับของสีนั้นๆถึงจะข้ามไปสีต่อไปได้
ในระหว่างเล่นผู้เล่นจะสะสม คอมโบ ซึ่งคอมโบนั้นจะทำหน้าที่ทวีคณูคะแนนไปเรื่อยๆ นอกจากนั้นเมื่อผู้เล่นกดครบจำนวนของสีนั้นๆ ถ้าในระหว่างกดสีนั้นผู้เล่นได้ 300 คะแนนตลอดผู้เล่นจะได้ Elite Beat ซึ่งคะแนนจะทวีคูณขึ้นไปอีก ถ้าได้ 100 เป็นบางตัวจะได้ Beat และถ้าได้ 50 คะแนนในสีนั้นๆจะไม่ได้รับทั้ง Elite Beat และ Beat
ในระหว่างเล่นเกมผู้เล่นต้องรักษาเกจกำลังใจด้านบนไม่ให้ลดลงจนหมด เมื่อผู้เล่นเล่นด่านนั้นๆไปซักพักหนึ่งเกมจะตัดเข้าสู่เนื้อเรื่องของด่านนั้นๆ ถ้าเกจกำลังใจของผู้เล่นเกินครึ่ง ตัวละครจะกระทำการสำเร็จ แต่เกจลดลงมากเกินไป ตัวละครจะกระทำการนั้นๆล้มเหลว ซ่งเกจกำลังใจโดยปกติจะลดลงอยู่ตลอดเวลา (โดยความเร็วขึ้นอยู่กับระดับความยากของเกมและด่าน) ถ้ากดปุ่มผิดจังหวะจะทำให้เสียเกจมากขึ้น แต่ในทางตรงกันข้ามถ้ากดจังหวะถูกต้องก็จะได้เกจกำลังใจเพิ่มขึ้น
นอกเหนือจากระบบทั่วๆไปในโอ๊ทส์! ทาทาคาเอะ! โอเอนดัน เกมนี้ยังได้เพิ่มระบบต่างๆขึ้นมาอีก
ตัวละครในเกม.
เช่นเดียวกับ"โอ๊ทส์! ทาทาคาเอะ! โอเอนดัน" ผู้เล่นจะได้เลือกตัวละครจากคนของ Elite Beat Agent ซึ่งตัวละครทั้ง 4 จะแทนตามระดับความยาก (ยากจะเล่นได้ต้องจบง่ายและธรรมดาก่อน ยากมากจะได้เมื่อรับระดับยาก)
เพลงที่ใช้ในเกม.
เช่นเดียวกับเกม"โอ๊ทส์! ทาทาคาเอะ! โอเอนดัน" Elite Beat Agent ได้มีการเปลี่ยนคนร้องในแต่ละเพลง รวมทั้งตัดหรือเพิ่มเนื้อเร้องในบางจุด ซึ่งเพลงที่ใช้จะเป็นเพลงทั้งป็อบและร็อกโดยแต่ละด่านก็จะมีเรื่องราวที่สอดคล้องกับวัฒนธรรมและประเพณีของฝั่งตะวันตกเช่นกัน สามเพลงสุดท้าย (ABC, Believe, Survivor) จะไม่อ้างอิงในระดับความยากใด ซึ่งผู้เล่นจะได้เล่นเมื่อทำคะแนนสะสมได้จำนวนหนึ่ง (แต่ผู้เล่นต้องผ่านด่านบางด่านก่อนถึงจะเข้าเล่นสามเพลงนั้นได้)
โรงเรียนบ้านคุ้งตะเภา

โรงเรียนบ้านคุ้งตะเภา เป็น โรงเรียนประจำหมู่บ้านคุ้งตะเภา ตั้งอยู่ที่ บ้านคุ้งตะเภา ตำบลคุ้งตะเภา อำเภอเมืองอุตรดิตถ์ จังหวัดอุตรดิตถ์ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาอุตรดิตถ์เขต 1 สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ โรงเรียนบ้านคุ้งตะเภาเป็นโรงเรียนในกลุ่มคุ้งตะเภา-ถ้ำฉลอง แบ่งการเปิดการสอนเป็น ระดับประถมศึกษา และระดับก่อนประถมศึกษา
ที่ตั้ง.
โรงเรียนบ้านคุ้งตะเภา ตั้งอยู่ที่ บ้านคุ้งตะเภา ตำบลคุ้งตะเภา อำเภอเมือง จังหวัดอุตรดิตถ์ ตั้งอยู่ในที่ราชพัสดุมีพื้นที่ 3 ไร่ 2 งาน
ประวัติ.
โรงเรียนบ้านคุ้งตะเภา เริ่มทำการเปิดการเรียนการสอนครั้งแรก เมื่อ พ.ศ. 2465 โดยใช้ศาลาการเปรียญวัดคุ้งตะเภาเป็นสถานที่ทำการเรียนการสอน โดยเริ่มเปิดการเรียนการสอนตั้งแต่ชั้น ป.1 - 5 และเมื่อปี พ.ศ. 2475 ได้ปิดโรงเรียนไปชั่วคราว เนื่องจากขาดงบประมาณ พร้อมกับทำการเปิดสอนอีกครั้ง ใน พ.ศ. 2476 สังกัดกระทรวงศึกษาธิการ
1 ตุลาคม พ.ศ. 2509 โรงเรียนได้โอนไปสังกัดองค์การบริหารส่วนจังหวัด กรมการปกครอง กระทรวงมหาดไทย จนกระทั่งปี พ.ศ. 2523 ได้โอนมาสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการประถมศึกษาแห่งชาติ กระทรวงศึกษาธิการ
ในปี พ.ศ. 2513 ได้รับงบประมาณสร้างอาคารเรียน แบบ ป. 1ฉ ขนาด 4 ห้องเรียน งบก่อสร้าง 120,000 บาทและได้ย้ายนักเรียนจากศาลาการเปรียญวัดคุ้งตะเภา มาเรียนอาคารหลังใหม่ เมื่อวันที่ 29 เมษายน พ.ศ. 2514 โดยใช้ชื่อว่า "โรงเรียนวัดคุ้งตะเภา" ต่อมาได้ขออนุญาตเปลี่ยนชื่อเป็น "โรงเรียนบ้านคุ้งตะเภา" เมื่อวันที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2514 และในปี พ.ศ. 2521 ได้รับงบประมาณสร้างอาคารเรียนแบบ ป.1 ฉ เพิ่มเติมอีก 2 ห้องเรียน รวมเป็น 6 ห้องเรียน
ในปี พ.ศ. 2538 ได้รับงบประมาณสร้างอาคารเรียนเอนกประสงค์ เพื่ออำนวยความสะดวกในกิจการต่าง ๆ สะดวกขึ้น พร้อมทั้งได้งบประมาณสร้างห้องสุขาแบบสามัญ จำวนวน 1 หลัง และในปีเดียวกันนี้ เมื่อวันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2538 ที่ประชุมหมู่บ้านคุ้งตะเภาครั้งที่ 1/2538 กรรมการหมู่บ้านได้ประชุมกัน มีมติมอบที่ดินสาธารณประโยชน์ จำนวน 10 ไร่ ให้กับโรงเรียน เพื่อสร้างสนามกีฬา
ในปี พ.ศ. 2540 ได้รับงบประมาณก่อสร้างอาคารเรียนแบบ สปช.105/29 จำนวน 4 ห้องเรียน จำนวนเงิน 1,940,000 บาท โดยการสนับสนุนจาก ส.ส. กนก ลิ้มตระกูล และในปีนี้ได้สร้างถนนคอนกรีตผ่านหน้าอาคารเรียน ป.1 ฉ เป็นจำนวนเงิน 80,000 บาท โดยไม่ใช้งบประมาณจากทางราชการ
โรงเรียนบ้านคุ้งตะเภาได้ดำเนินการจัดการเรียนการสอน โดยทำการสอนครั้งแรก ตั้งแต่ชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 ถึงชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 มี นายเอี่ยม ศาสตร์จำเริญ เป็นครูใหญ่คนแรก ปัจจุบันเปิดทำการสอนเป็น 2 ระดับชั้น คือระดับก่อนประถมศึกษา และระดับประถมศึกษา มีนายสุชีพ เสาเกิด ดำรงตำแหน่ง ผู้อำนวยการโรงเรียนบ้านคุ้งตะเภา
ภาพพาโนรามาภายในโรงเรียนบ้านคุ้งตะเภา
ไส้เดือนยักษ์กีนาบาลู

ไส้เดือนยักษ์กีนาบาลู  เป็นสัตว์จำพวก Annelid มีสีเทาออกน้ำเงิน พบได้เฉพาะแถบยอดเขากีนาบาลูบนเกาะบอร์เนียว เมื่อโตเต็มที่จะมีความยาวราว 70 ซม. อาศัยอยู่ในโพรงในดินที่หนานุ่มบนระดับความสูง 3,000 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล ผิวหนังปกคลุมด้วยขนขนาดเล็กที่มองไม่เห็นด้วยตาเปล่า ทำให้ผิวเป็นเงามันสีเหลือบออกเขียว นักล่าตามธรรมชาติของไส้เดือนชนิดนี้คือ ปลิงแดงยักษ์กีนาบาลู ซึ่งเป็น annelid ขนาดใหญ่อีกชนิดหนึ่ง สัตว์ทั้งสองชนิดนี้พบเห็นได้เฉพาะเวลาฝนตกหนักหรือหลังฝนหยุดตกไม่นาน
หลี่เถียไกว่

หลี่เถียไกว่ ("หลี่ไม้เท้าเหล็ก") เป็นบุคคลในประมวลเรื่องปรัมปราจีน ลัทธิเต๋าจัดเข้าเป็นเซียนองค์หนึ่งในกลุ่มโป๊ยเซียน (แปดเซียน) ได้รับการพรรณนาว่า เป็นบุคคลอารมณ์ร้อน แต่มีเมตตาต่อผู้ยากไร้หรือเจ็บป่วย และมักปรุงยาวิเศษด้วยน้ำเต้า นอกจากนี้ ยังได้รับการแสดงภาพเป็นชายแก่อัปลักษณ์ หนวดเครารุงรัง ผมเผ้ายุ่งเหยิง สวมมงคลทองคำบนศีรษะ ถือไม้เท้าเหล็กอันหนึ่ง และถือหรือสะพายน้ำเต้าลูกหนึ่ง อนึ่ง ยังมีการพรรณนาว่า เขาจุติลงมายังโลกมนุษย์ในร่างขอทาน แล้วใช้อำนาจวิเศษช่วยเหลือผู้เข็ญใจหรือถูกกดขี่
ตำนานว่า หลี่เกิดในคริสต์ศตวรรษที่ 13 ช่วงราชวงศ์ยฺเหวียน (ค.ศ. 1279–1368) และมีชื่อจริงว่า "หลี่ เสฺวียน" (李玄) แต่บางตำนานก็ว่า เขาเป็นศิษย์ของเหลาจึ (老子; "ครูเฒ่า") ซึ่งหมายความว่า เขามีชีวิตอยู่ในคริสต์ศตวรรษที่ 6
ทวินซิกแนล

ทวินซิกแนล (; โรมาจิ: "Tsuinshigunaru ทับศัพท์จาก ทวินซิกแนล") เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นแนวโชเน็น เรื่องราวเกี่ยวกับหุ่นยนต์เหมือนมนุษย์ที่สามารถแปลงร่างกลายเป็นหุ่นยนต์ตัวเล็กเนื่องจากบั๊กภายในตัว และการต่อสู้ระหว่างมนุษย์ผู้สร้าง
อุทยานแห่งชาติชิเรโตโกะ

อุทยานแห่งชาติชิเรโตโกะ (; โรมาจิ: "Shiretoko Kokuritsu Kōen") มีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่ส่วนใหญ่ของคาบสมุทรชิเรโตโกะที่ปลายสุดทางตะวันออกเฉียงเหนือของเกาะฮกไกโด ประเทศญี่ปุ่น คำว่า "ชิเรโตโกะ" เป็นคำในภาษาไอนุ มีความหมายว่า "จุดสุดขอบโลก"
คาบสมุทรแห่งนี้อยู่ในพื้นที่ที่ห่างไกลจากเมืองมากที่สุดแห่งหนึ่งในญี่ปุ่น ทำให้มีพื้นที่หลายส่วนบนคาบสมุทรที่เข้าถึงได้จากการเดินเท้าและทางเรือเท่านั้น อุทยานนี้เป็นที่รู้จักกันว่าเป็นแหล่งที่พบประชากรหมีเป็นจำนวนมากที่สุดในญี่ปุ่น
เมื่อ พ.ศ. 2548 องค์การยูเนสโกได้ขึ้นทะเบียนพื้นที่บนคาบสมุทรนี้ให้เป็นแหล่งมรดกโลก และได้เสนอให้ญี่ปุ่นพัฒนาพื้นที่นี้ร่วมกับหมู่เกาะคูริลของรัสเซียให้เป็น "อุทยานสันติภาพมรดกโลก"
มรดกโลก.
ชิเรโตโกะได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกในการประชุมคณะกรรมการมรดกโลกสมัยสามัญครั้งที่ 29 เมื่อ พ.ศ. 2548 (2005) ที่เมืองเดอร์บัน ประเทศแอฟริกาใต้ ด้วยข้อกำหนดและหลักเกณฑ์ในการพิจารณา ดังต่อไปนี้
ริเวนเดลล์

ริเวนเดลล์ (Rivendell) เป็นชื่ออาณาจักรแห่งหนึ่งของพวกเอลฟ์ ในจินตนิยายเรื่อง เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ชื่อในภาษาซินดารินเรียกว่า อิมลาดริส (Imladris) ซึ่งมีความหมายว่า 'หุบเขาลึก' บางครั้งถูกเอ่ยถึงด้วยชื่อ คฤหาสน์ลาสต์โฮมลี่เฮ้าส์ ในหุบเขาฟากตะวันตกของเทือกเขามิสตี้ อาณาจักรนี้ก่อตั้งขึ้นโดยเอลฟ์กึ่งมนุษย์ชื่อว่า เอลรอนด์ ตั้งแต่ยุคที่สองของโลกอาร์ดา (ประมาณ 4-5 พันปี ก่อนเหตุการณ์ในเรื่อง ลอร์ดออฟเดอะริงส์) 
ริเวนเดลล์ตั้งอยู่เชิงเขาทางฟากตะวันตกของฮิธายเกลียร์ หรือเทือกเขามิสตี้ ใกล้กับโตรกแคบของแม่น้ำบรุยเนน ซ่อนตัวมิดชิดอยู่ในหุบเขา เส้นทางเข้าออกสำคัญของอาณาจักรนี้คือทางข้ามแม่น้ำบริเวณที่เรียกว่า ฟอร์ดบรุยเนน ภูมิอากาศทั่วไปค่อนข้างเย็น มีช่วงฤดูร้อนที่อบอุ่นและหิมะเล็กน้อยในฤดูหนาว
อาณาจักรริเวนเดลล์ก่อตั้งขึ้นในปีที่ 1697 ของยุคที่สอง ในระหว่างสงครามเมืองเอเรกิออน เมื่อกองทัพจากลินดอนที่กิล-กาลัดส่งมาช่วยเอเรกิออน นำทัพโดยเอลรอนด์ ต้องพาผู้ลี้ภัยที่หนีออกมาจากนครเอเรกิออนถอยขึ้นไปทางเหนือ ทัพของเซารอนปิดล้อมริเวนเดลล์อยู่ถึงสามปี จนกระทั่งกิล-กาลัดและทัพจากนูเมนอร์ส่งมาช่วย ทัพจากริเวนเดลล์ยกออกตีกระหนาบจนสามารถเอาชนะเซารอนในการศึกครั้งนั้นได้ ริเวนเดลล์ถูกทัพของวิชคิงปิดล้อมอีกครั้งในราวศตวรรษที่ 14 ของยุคที่สาม และสามารถขับไล่ทัพของวิชคิงไปได้เมื่อได้รับกำลังเสริมมาจากลอธลอริเอน
ในเรื่อง เดอะฮอบบิท บิลโบ แบ๊กกิ้นส์ มาแวะพักที่ริเวนเดลล์นี้พร้อมกับพวกคนแคระ ในระหว่างการเดินทางไปยังภูเขาโลนลี่ และยังแวะพักในขากลับระหว่างเดินทางกลับไชร์พร้อมกับแกนดัล์ฟ
ในเรื่อง เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ โฟรโด แบ๊กกิ้นส์ กับผองเพื่อนฮอบบิทของเขา เดินทางมายังริเวนเดลล์พร้อมกับอารากอร์น และได้ใช้เวลาพักฟื้นอยู่ที่นี่หลายเดือน ที่นี้ยังเป็นที่ชุมนุมเผ่าพันธุ์ต่างๆ ที่ยังเป็นอิสระชนแห่งมิดเดิลเอิร์ธ คือพวกเอลฟ์ มนุษย์ และคนแคระ ในที่ประชุมของเอลรอนด์ เผ่าพันธุ์ทั้งหลายได้ลงมติให้นำแหวนเอกไปทำลายเสียที่เมาท์ดูม โดย โฟรโด เป็นผู้รับอาสาทำหน้าที่นี้ เอลรอนด์ได้เลือกตัวแทนแต่ละเผ่าพันธุ์เข้าร่วมในคณะพันธมิตรแห่งแหวน เพื่อปฏิบัติภารกิจนี้
ครอบครัวของเอลรอนด์ทุกคนพำนักอยู่ที่ริเวนเดลล์ ได้แก่ เคเลบรีอัน ภรรยาของเขา เอลลาดาน และ เอลโรเฮียร์ บุตรชายฝาแฝด และธิดาคนสุดท้องคือ อาร์เวน นอกจากนี้เอลรอนด์ยังเลี้ยงดูทายาทวงศ์กษัตริย์มนุษย์ คือ อารากอร์น ในฐานะบุตรบุญธรรมของตนด้วย แต่เคเลบรีอันได้รับบาดเจ็บในระหว่างเดินทางข้ามเทือกเขามิสตี้ครั้งหนึ่งแล้วถูกพวกออร์คซุ่มโจมตี นางจึงเดินทางไปรักษาตัวที่แผ่นดินอมตะ ในระหว่างยุคสงครามแหวน เคเลบรีอันจึงมิได้อยู่ที่ริเวนเดลล์แล้ว
ในช่วงต้นของยุคที่สี่ หลังจากอาร์เวนได้อภิเษกกับอารากอร์น ขึ้นเป็นราชา-ราชินีของอาณาจักรกอนดอร์แล้ว เอลรอนด์เดินทางออกจากริเวนเดลล์เพื่อกลับไปยังแผ่นดินตะวันตก คงเหลือแต่เพียงเอลลาดานและเอลโรเฮียร์พำนักอยู่ที่นี่ ต่อมา เคเลบอร์น ได้ละลอธลอริเอนและมาสมทบกับพวกเขาที่นี่ แต่ไม่มีบันทึกใดระบุว่า สุดท้ายแล้วพวกเอลฟ์อพยพออกจากริเวนเดลล์ไปจนหมดสิ้นเมื่อใด
อึ้งเซียะ

อึ้งเซียะ "(Huang Shang)" เป็นตัวละครที่ถูกกล่าวอ้างถึงโดยตัวละครในนิยายเรื่อง มังกรหยก เท่านั้น ดังนั้น ความเก่งกาจของอึ้งเซียะจึงมิอาจประเมินได้ เขาได้รับการกล่าวขานว่าเป็นผู้คิดค้นคัมภีร์นพเก้า
การสร้างตัวละครอุปโลกน์อย่าง "อึ้งเซียะ" นั้น คาดว่าน่าจะได้อิทธิพลมาจากเทพบุตรงูทองแหเซาะหงี เนื่องจากทั้งสองคนนั้นมีบุคลิก และเหตุการณ์เกือบใกล้เคียงกัน กล่าวคือ ทั้งอึ้งเซียะและแหเซาะหงีนั้น ต่างก็ฝึกวิชาเพื่อนำไปใช้แก้แค้นแทนครอบครัวด้วยกันทั้งคู่, แนวทางวิชาของทั้งสองคนก็เป็นแบบผสมผสานวิชาของค่ายสำนักต่าง ๆ เข้าไว้ด้วยกัน, รวมกับบุคลิกที่แปลกประหลาดของทั้งสองคนก็ทำให้น่าเชื่อว่า อึ้งเซียะได้รับอิทธิพลมาจากแหเซาะหงีตัวละครอุปโลกน์จากเรื่อง เพ็กฮ้วยเกี้ยม มาสูงมากทีเดียว เนื่องจาก เพ็กฮ้วยเกี้ยม นั้นได้เขียนขึ้นมาก่อนเรื่อง มังกรหยก ภาค 1
โอลึมพีอาชตาดีอ็อน (มิวนิก)

โอลึมพีอาชตาดีอ็อน  คือสนามกีฬาในประเทศเยอรมนี อยู่ทางตอนเหนือของเมืองมิวนิก สร้างขึ้นเพื่อใช้ในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1972และฟุตบอลโลก 1974 ที่เยอรมนีตะวันตกเป็นเจ้าภาพ ออกแบบโดยสถาปนิกกึนเทอร์ เบนิช และวิศวกรไฟร อ็อทโท ปัจจุบันยังใช้เป็นสถานที่จัดงานแข่งกีฬา งานแสดงคอนเสิร์ต และกิจกรรมกีฬาต่าง ๆ สำหรับชาวมิวนิกและนักท่องเที่ยวทั่วไป
รายชื่อผู้ได้รับรางวัลการบันทึกเสียงยอดเยี่ยม รางวัลภาพยนตร์ไทย

รายชื่อผู้ได้รับรางวัลการบันทึกเสียงยอดเยี่ยม การประกวดภาพยนตร์ไทย
รางวัลตุ๊กตาทอง.
พ.ศ. 2500 - 2509.
ไม่มีข้อมูล
ไม่มีข้อมูล 
รางวัลพระราชทานพระสุรัสวดี.
พ.ศ. 2520 - 2529.
ไม่มีข้อมูล
รางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์.
ไม่มีข้อมูล
ไม่มีข้อมูล
ไม่มีข้อมูล
รางวัลชมรมวิจารณ์บันเทิง.
ไม่มีการมอบรางวัลในประเภทนี้
สะพานข้ามอ่าวหางโจว

สะพานข้ามอ่าวหางโจว (จีนตัวย่อ: 杭州湾大桥; จีนตัวเต็ม: 杭州灣大橋; พินอิน: Hángzhōu Wān Dàqiáo) ซึ่งเป็นสะพานข้ามทะเลที่ยาวที่สุดในโลก ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2550 ในมณฑลเจ้อเจียง เริ่มต้นจากเมืองเจียซิงทางทิศเหนือไปสิ้นสุดที่เมืองหนิงปัวทางทิศใต้ มีความยาวทั้งหมด 35.673 กิโลเมตร มี 6 ช่องทางจราจร มีโครงสร้างเป็นสะพานขึง ซึ่งมีส่วนโครงสร้างขึงเคเบิลแยกกันสองชุด ใช้งบประมาณในการก่อสร้าง ราว 54,000 ล้านบาท ช่วยร่นระยะการเดินทางระหว่างหนิงปัวและเซี่ยงไฮ้จาก 400 กิโลเมตร (249 ไมล์) ให้เหลือเพียง 180 กิโลเมตร (112 ไมล์) และลดเวลาการเดินทางจาก 4 เป็น 2 ชั่วโมง 
การก่อสร้างสะพานเสร็จสมบูรณ์เมื่อวันที่ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2550 และพิธีเปิดได้จัดขึ้นเมื่อวันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2550 ได้เปิดอย่างเป็นทางการให้ประชาชนทั่วไปเมื่อ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2551
ประวัติ.
การศึกษาความเป็นไปได้ของสะพานที่ใช้ข้ามอ่าวหางโจวมีมานานกว่าทศวรรษก่อนหน้าการอนุมัติแผนการก่อสร้างฉบับสุดท้ายใน พ.ศ. 2546 
โดยแผนก่อนหน้ามีการออกแบบให้วางแนวสะพานออกไปทางทิศตะวันออก ใกล้กับปากอ่าว (ทะเลจีนตะวันออก) มากขึ้น ซึ่งแม้ทำให้มีระยะการเดินทางที่สั้นกว่าระหว่างหนิงปัวและเซี่ยงไฮ้ ภายใต้แผนนี้สะพานจะเริ่มทางเหนือจากเขตจินซาน ชานเมืองของเซี่ยงไฮ้ แต่รัฐบาลท้องถิ่นเซี่ยงไฮ้ปฏิเสธแผนดังกล่าวและมุ่งเน้นไปที่การสร้างสะพานตงไห่ ที่ยาว 32.5 กิโลเมตร (20 ไมล์) เพื่อเชื่อมเซี่ยงไฮ้กับท่าเรือนอกชายฝั่งหยางชาน ที่บริเวณปากอ่าว ซึ่งรัฐบาลเซี่ยงไฮ้พยายามเสนอให้ท่าเรือหยางซานเป็นท่าเรือหลักบนชายฝั่งตะวันออกของจีน และปฏิเสธที่จะอนุญาตให้มีการสร้างสะพานข้ามอ่าวในอาณาเขตของตน ซึ่งขณะเดียวกันแผนเดิมนี้เป็นการสนับสนุนการเข้าถึงท่าเรือหนิงปัวที่เป่ย์หลุน ดีงนี้รัฐบาลมณฑลเจ้อเจียงถูกบังคับให้สร้างสะพานออกไปทางทิศตะวันตกบนอาณาเขตของมณฑลเจ้อเจียงเองทั้งหมด ทำให้ในที่สุดสะพานอ่าวหางโจวเชื่อมต่อฉือซี ซึ่งเป็นนครระดับอำเภอที่เป็นส่วนหนึ่งของนครหนิงปัว กับ ไห่หยาน ซึ่งเป็นอำเภอในนครเจียซิง สะพานอ่าวหางโจวช่วยลดระยะการขับรถระหว่างหนิงปัวกับเมืองต่าง ๆ ของภูมิภาคสามเหลี่ยมปากแม่น้ำแยงซีอย่างมีนัยสำคัญ และปรับปรุงความสามารถในการแข่งขันของท่าเรือเป่ย์หลุน
แด็นนิส แบร์คกัมป์

แด็นนิส นีโกลาส มารียา แบร์คกัมป์  อดีตนักฟุตบอลอาชีพในตำแหน่งกองหน้าของทีมชาติเนเธอร์แลนด์และอีกหลายสโมสร โดยเป็นหนึ่งในตำนานของอาร์เซนอล ในระดับพรีเมียร์ลีก อังกฤษ
เกิดเมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม ค.ศ. 1969 ที่กรุงอัมสเตอร์ดัม ประเทศเนเธอร์แลนด์ ชื่อแด็นนิสนั้นเป็นชื่อที่พ่อตั้งให้เพื่อเป็นเกียรติแก่เดนิส ลอว์ อดีตกองหน้าชาวสกอตของแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด 
เริ่มเล่นฟุตบอลครั้งแรกกับอาเอฟเซ อายักซ์ สโมสรบ้านเกิด จากนั้นจึงย้ายไปสโมสรอินเตอร์มิลานที่อิตาลีเมื่อฤดูร้อนปี ค.ศ. 1993
ติดทีมชาติครั้งแรกเมื่อวันที่ 26 กันยายน ค.ศ. 1990 ในนัดที่เนเธอร์แลนด์แพ้อิตาลีในบ้านไป 0–1
แด็นนิส แบร์คกัมป์ ย้ายไปที่เล่นที่อังกฤษกับอาร์เซนอล และกลายมาเป็นผู้เล่นคนสำคัญของทีมในตำแหน่งกองหน้า เมื่อสามารถทำพาทีมเป็นดับเบิลแชมป์โดยครองทั้งพรีเมียร์ลีกและเอฟเอคัพในฤดูกาล 1997–98 รวมทั้งได้รับรางวัลนักฟุตบอลยอดเยี่ยมของสมาคมผู้สื่อข่าวอังกฤษในปี ค.ศ. 1998 ด้วย ซึ่งในช่วงเวลานั้น อาร์เซนอลประสบความสำเร็จอย่างสูงสุดจนกลายมาเป็นทีมชั้นนำทีมหนึ่งของเกาะอังกฤษ เทียบเท่าแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดและลิเวอร์พูล ซึ่งในฤดูกาลที่ 2001–2 อาร์เซนอลก็ได้แชมป์พรีเมียร์ลีกอีกครั้ง
ในฟุตบอลโลก 1998 ที่ประเทศฝรั่งเศส ซึ่งเนเธอร์แลนด์ได้อันดับ 4 ในการแข่งขันครั้งนั้น แบร์คกัมป์ก็เป็นหนึ่งในผู้เล่นคนสำคัญของทีมด้วย โดยเป็นผู้ยิงประตูในช่วงทดเวลาบาดเจ็บในนัดที่พบกับอาร์เจนตินาในรอบตัดเชือก ซึ่งแบร์คกัมป์รับลูกโยนยาวจากฟรังก์ เดอ บูร์ และยิงไกลเข้าประตูไป ส่งผลให้เนเธอร์แลนด์ชนะอาร์เจนตินาและเข้ารอบ 4 ทีมสุดท้ายไป ซึ่งลูกนี้ได้รับการโหวตจากแฟนฟุตบอลว่าเป็นหนึ่งในลูกยิงที่สวยที่สุดตลอดกาลของฟุตบอลโลกด้วย อีกทั้งในกลางปี ค.ศ. 2017 ซึ่งครบรอบวาระการก่อตั้งพรีเมียร์ลีกครบ 25 ปี ลูกยิงของแบร์คกัมป์ในฤดูกาล 2001–02 ที่ยิงใส่นิวคาสเซิลยูไนเต็ด ในการเล่นที่สนามเซนต์เจมส์พาร์ก เมื่อวันที่ 2 มีนาคม ค.ศ. 2002 ที่แบร์คกัมป์รับลูกส่งต่อจากรอแบร์ ปีแร็ส ด้วยเท้าซ้าย และกลับตัว 360 องศา หนีการประกบของนิคอส ดาบิซาส กองหลังของนิวคาสเซิลยูไนเต็ด และบรรจงยิงเข้าประตูไปสวนตัวของเชย์ กิฟเวน ผู้รักษาประตู ไปอย่างสวยงาม ได้รับการโหวตจากแฟนฟุตบอลมากถึงร้อยละ 31 ให้เป็นลูกยิงที่สวยที่สุดของพรีเมียร์ลีก โดยสำนักข่าวบีบีซี
แด็นนิส แบร์คกัมป์ เป็นผู้เล่นกองหน้าที่มีความสุขุมเยือกเย็น ไม่ค่อยปรากฏอารมณ์ฉุนเฉียวในเวลาเล่น มีรูปแบบการเล่นที่สวยงามและเฉียบคม กล่าวกันว่าเป็นผู้เล่นกองหน้าที่ดีที่สุดของเนเธอร์แลนด์นับตั้งแต่มาร์โก ฟัน บัสเติน เป็นต้นมา และถือเป็นผู้เล่นคนสำคัญของในประวัติศาสตร์ของอาร์เซนอลเคียงคู่กับตีแยรี อ็องรี จึงได้รับฉายาจากแฟนฟุตบอลชาวไทยว่า "เพชฌฆาตภูเขาน้ำแข็ง" ซึ่งมาจากฉายาในภาษาอังกฤษว่า "Iceberg" (แปลว่า ภูเขาน้ำแข็ง) มีเกร็ดชีวิตส่วนตัว คือ เจ้าตัวอ้างว่าเป็นโรคกลัวเครื่องบิน (aerophobia) ไม่อาจเดินทางได้ด้วยมีเครื่องบินเป็นพาหนะ ดังนั้นเวลาเดินทางไปในสถานที่ต่าง ๆ จะใช้รถยนต์หรือไม่ก็เรือแทน ทำให้เป็นอุปสรรคอย่างหนึ่งในการเดินทางไปเล่นฟุตบอลในการแข่งขันระดับนานาชาติ
ภาษาอีโลกาโน

ภาษาอีโลกาโน (อักษรโรมัน: Ilokano, ; อีโลกาโน:) เป็นภาษาที่มีผู้พูดมากเป็นลำดับสามในประเทศฟิลิปปินส์ เป็นภาษาตระกูลออสโตรนีเซียนซึ่งใกล้เคียงกับภาษาอินโดนีเซีย ภาษามลายู ภาษาฟีจี ภาษามาวรี ภาษาฮาวาย ภาษามาลากาซี ภาษาซามัว ภาษาตาฮีตี ภาษาชามอร์โร ภาษาเตตุน และภาษาไปวัน
ระบบการเขียน.
อักษรสมัยใหม่.
อักษรอีโลกาโนสมัยใหม่ประกอบด้วย 28 ตัวอักษร:
Aa Bb Cc Dd Ee Ff Gg Hh Ii Jj Kk Ll Mm Nn Ññ NGng Oo Pp Qq Rr Ss Tt Uu Vv Ww Xx Yy Zz
ตัวอย่างจากสองระบบ.
ตัวอย่างข้างล่างนี้มาจากคำอธิษฐานขององค์พระผู้เป็นเจ้าสองฉบับ โดยฉบับด้านซ้ายใช้อักขรวิธีฐานภาษาสเปน ส่วนฉบับด้านขวาใช้อักขรวิธีฐานภาษาตากาล็อก
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
ไวยากรณ์.
ภาษาอีโลกาโนมีรากศัพท์และการลงวิภัติปัจจัยที่ซับซ้อน มีทั้งเติมข้างหน้า ตรงกลางและท้ายคำ รวมถึงการซ้ำบางส่วนของคำด้วย ตัวอย่างเช่น รากศัพท์ของคำว่าอาบน้ำคือ digos ผันได้เป็น Agdigos = อาบน้ำ Agdigdigos = การอาบน้ำ Agdigdigosak = กำลังอาบน้ำ Agindidigosak = แกล้งทำเป็นอาบน้ำ Nagdigosak = อาบน้ำแล้ว
คำสรรพนาม.
คำสรรพนามรูปสมบูรณ์แบ่งเป็น 2 รูปคือรูปสมบูรณ์และรูปภายใน รูปสมบูรณ์จะไม่เชื่อมต่อกับคำอื่น ส่วนรูปภายในจะต่อท้ายคำอื่นเช่น
Gumatgatangak iti saba = ฉันกำลังซื้อกล้วย
Agawidkayonto kadi intono Sabado? = พวกคุณทั้งหมดจะกลับบ้านวันเสาร์ใช่ไหม
คำสรรพนามแสดงความเป็นเจ้าของต่อกับคำนามที่เป็นเจ้าของหรือคำกริยาเพื่อแสดงการกเกี่ยวข้อง คำสรรพนาม -mo และ -ko ถูกลดลงเหลือ-m และ -k เมื่อตามหลังสระ เข่น
สรรพนามรูปกรรมมักใช้แสดงความหมายเพื่อหรือสำหรับใครบางคน เช่น
คำยืม.
คำศัพท์ภาษาอีโลกาโนใกล้เคียงกับภาษาในเกาะบอร์เนียว คำยืมจากภาษาอื่นได้แก่ ภาษาสเปน ภาษาจีนฮกเกี้ยน ภาษาอาหรับและภาษาสันสกฤต ตัวอย่างเช่น
กลุ่มล้ำยุค

กลุ่มล้ำยุค  ในภาษาฝรั่งเศสหมายถึงทหารกองหน้า (แวนการ์ด) รูปคุณศัพท์ของคำนี้มักใช้ในภาษาฝรั่งเศส อังกฤษ และเยอรมัน เพื่อหมายถึงผู้คนหรืองานที่เป็นแนวทดลองหรือแนวใหม่ โดยเฉพาะในทางศิลปะ วัฒนธรรม และการเมือง
อาว็อง-การ์ดแสดงถึงการผลักดันขอบเขตที่เป็นที่ยอมรับกันทั่วไปว่าเป็นเรื่องปกติธรรมดา (บรรทัดฐาน - norm) หรือสถานภาพปัจจุบัน (status quo) โดยเริ่มแรกในขอบเขตทางวัฒนธรรม
นิยามที่ใช้.
ศัพท์ avant-garde นี้ เดิมใช้อธิบายส่วนหน้าสุดของกองทัพที่บุกไปในสนามรบ (เรียกอีกอย่างว่าแวนการ์ด) และในปัจจุบันใช้กับกลุ่มใด ๆ ก็ได้ โดยเฉพาะศิลปินที่เห็นว่าตัวเองนั้นมีความริเริ่มใหม่และก้าวล้ำไปกว่าคนจำนวนมาก
แวนการ์ดซึ่งเป็นกองทหารขนาดเล็กของนายทหารทักษะสูง จะสำรวจภูมิประเทศล่วงไปข้างหน้าและจะกำหนดเส้นทางการเดินทัพให้แก่กองทัพใหญ่ที่กำลังบุก แนวคิดนี้ใช้กับผลงานที่สร้างโดยศิลปินและปัญญาชนกลุ่มเล็ก ๆ ที่เปิดทางไปสู่ภูมิประเทศใหม่ทางการเมืองและวัฒนธรรม ให้สังคมได้เดินตาม
ต้นกำเนิดของการใช้ศัพท์ฝรั่งเศสนี้ในศิลปะ ยังเป็นที่ถกเถียง บ้างกำหนดมันในวันที่ 17 พฤษภาคม ค.ศ. 1863 ในงานเปิด Salon des Refusés ในปารีส ซึ่งจัดโดยกลุ่มจิตรกร ซึ่งผลงานถูกปฏิเสธจากงาน Salon โดยงาน Salons des Refusés จัดใน ค.ศ. 1863, 1874, 1875, และ 1886
ยุทธภพครบสลึง

ยุทธภพครบสลึง  เป็นเกมออนไลน์ประเภท MMORPG จากประเทศเกาหลีใต้ พัฒนาโดยบริษัท KRG Soft เผยแพร่โดย Mgame เกมนี้มีพื้นฐานอยู่บนหนังสือการ์ตูนในชื่อเดียวกันนี้ของเกาหลีที่เกี่ยวกับศิลปะการต่อสู้ คำว่า Yulgang มาจากคำย่อของ Yul-Hyul-Gang-Ho (热血江湖/열혈강호 "ยอลฮยอลกังโฮ") แปลว่า "เจียงหูเลือดเดือด" ในประเทศไทย เกมดังกล่าวได้ซื้อลิขสิทธิ์และนำเข้าโดย เอเชียซอฟท์ คอร์ปอเรชั่น เกมออนไลน์เกมนี้เป็นเกมที่เล่นได้โดยไม่เสียค่าใช้จ่าย แต่สร้างรายได้จากการขายสินค้าใน Yulgang Shop ด้วยเงินจริง ในวันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550 เกมนี้ได้รับความนิยมคือมีผู้ลงทะเบียนเล่นเกมกว่า 60 ล้านคนในจีนและเกาหลี และเกมนี้มีเซิร์ฟเวอร์ให้บริการในประเทศญี่ปุ่น จีน ไต้หวัน ไทย อินโดนีเซีย และสหรัฐอเมริกา
ฮิซากิ ชูเฮย์

ฮิซากิ ชูเฮย์ (; โรมาจิ: "Hisagi Shūhei") ตัวละครการ์ตูนจากเรื่องเทพมรณะ เป็นยมทูตรองหัวหน้าหน่วยที่ 9 แห่ง 13 หน่วยพิทักษ์
ลักษณะ/อุปนิสัย.
ฮิซากิ เป็นยมทูตชายผู้มีรอยสักเป็นตัวเลข "69" ที่แก้มด้านซ้าย มีพลาสเตอร์ปิดเหนือจมูก และที่ตาขวามีรอยถูกกรงเล็บฮอลโลว์ข่วน ที่ตรงคอกับต้นแขนทั้งสองข้างมีโซ่รัดไว้ เมื่อปลดโซ่นั้นออกมาก็จะเป็นระเบิดขนาดเล็ก ไว้ถ่วงเวลาคู่ต่อสู้
ฮิซากิเป็นคนที่มุ่งมั่นในหน้าที่ และเคารพใน 13 หน่วยพิทักษ์เป็นอย่างมาก และเป็นคนที่อ่อนโยนมากคนนึง
รอยสักเลข "69" ของชูเฮย์นั้นเหมือนกับรอยสักตรงหน้าท้องของมุกุรุม่า เค็นเซย์อดีตหัวหน้าหน่วยที่ 9 ที่ปัจจุบันเป็นหนึ่งในไวเซิร์ดซึ่งเคยช่วยชูเฮย์จากฮอลโลว์ครั้นยังเป็นเด็กใน ภาคอดีตกาล
ประวัติ.
ฮิซากิ เป็นยมทูตที่มีฝีมือดี เขาเป็นประธานรุ่นที่ 2061 แห่งโรงเรียนยมทูต และยังถูกให้บรรจุเข้า 13 หน่วยพิทักษ์ตั้งแต่ยังเรียนไม่จบ แต่ถึงกระนั้นเขาก็สอบตกติดต่อกัน 2 ปีกว่าจะสอบเข้าโรงเรียนยมทูตได้ ในตอนที่ออกมาฝึกภาคปฏิบัติที่โลกมนุษย์ พวกฮอลโลว์ได้เข้ามาและทำร้ายเพื่อนๆของฮิซากิเสียชีวิต 1 คน สาหัส 1 คน ฮิซากิได้ต้านฮอลโลว์เอาไว้คนเดียวจนถูกฮอลโลว์ทำร้ายที่ใบหน้าข้างขวา แต่พวกเร็นจิได้กลับมาช่วยไว้ฮิซากิจึงรอดชีวิต
บทบาท.
ภาคโซลโซไซตี้.
ได้กล่าวถึงตอนที่พวกเร็นจิเป็นนักเรียนในโรงเรียนยมทูต ฮิซากิซึ่งขณะนั้นเป็นนักเรียนยมทูตชั้นปี 6 และเป็นประธานรุ่น ได้พาพวกนักเรียนยมทูตชั้นปี 1 ออกมาฝึกปฏิบัติที่มนุษย์โลก และฮอลโลว์ได้ลอบเข้ามาทำร้ายเพื่อนยมทูตปี 6 ตาย 1 คน สาหัส 1 คน เขาจึงสู่กับฮอลโลว์เพียงคนเดียวจนได้รับบาดเจ็บ แต่พวกเร็นจิได้มาช่วยเอาไว้
ตอนที่หัวหน้าซาราคิได้กำลังมุ่งหน้าไปที่เนินโซเคียวคุ หัวหน้าโคมามูระกับรองหัวหน้าอิบะ และหัวหน้าโทเซ็นกับรองหัวหน้าฮิซากิได้เข้ามาขัดขวาง ฮิซากิได้ตอสู้กับอายาเสะกาวะ ยูมิจิกะ นักสู้ลำดับ 5 แห่งหน่วยที่ 11 ขณะที่ฮิซากิเตือนยูมิจิกะให้ถอย แต่กลับถูกดาบฟันวิญญาณของยูมิจิกะดูดพลังวิญญาณจนหมดแรง และขณะนั้นเองเอาได้เห็นหัวหน้าใหญ่ยามาโมโตะปลดปล่อยดาบฟันวิญญาณ
ต่อมาหลังจากที่รู้ว่าหัวหน้าโทเซ็นเป็นหนี่งในคนร้าย เขาได้มาจับตัวหัวหน้าโทเซ็นเอาไว้ แต่หัวหน้าโทเซ็นก็หนีรอดไปได้ วันต่อมาเขาและหัวหน้าโคมามูระได้ไปที่หลุมศพเพื่อนของโทเซ็น พร้อมกับบอกกับฮิซากิว่ามาช่วยกันทำให้โทเซ็นตาสว่างกันเถอะ
ภาคเบาท์.
อิซากิถูกส่งตัวจากโซลโซไซตี้ให้มาช่วยเหลือพวกอิจิโกะในการต่อสู้กับเบาท์พร้อมกับยมทูตคนอื่นๆ เขาได้เข้ามาช่วยลูเคีย อิโนะอุเอะ และคุโรโดะในการต่อสู้กับเบาท์ที่ชื่อมาบาชิ
ภาคอดีต.
มุกุรุมะ เคนเซย์หัวหน้าหน่วยที่ 9 ได้ปราบฮอลโลว์โดยได้ช่วยชีวิตเด็กคนหนึ่งนั่นก็คือชูเฮย์ในตอนเด็กกำลังร้องไห้จากความกลัวฮอลโลว์อยู่ เคนเซย์จึงบอกให้ชูเฮย์เลิกร้องไห้พร้อมกับรอยยิ้มที่เหี้ยมเกรียมของเขา ทำให้ชูเฮย์กลัวหนักกว่าเดิม
ภาคไอเซ็นบุกโลกมนุษย์.
ฮิซากิได้รับหน้าที่ปกป้องเสาทั้ง 4 ที่ล้อมเมืองคาราคุระไว้ ได้เข้าต่อสู้กับฟราเชี่ยนคนสนิทของบารากัน ที่ชื่อว่า ฟินดอร์ แคเรียส และได้รับชัยชนะมา
ดาบฟันวิญญาณ.
ขั้นต้น (ชิไค).
หมายเหตุ* ทั้งปลดปล่อยดาบของ ฮิซากิ ชูเฮย์ และ มุกุรุม่า เคนเซย์ มีลักษณะดาบคล้ายอาวุธนินจา
ไพโลคาร์พีน

ไพโลคาร์พีน (Pilocarpine) เป็นสารแอลคาลอยด์ประเภทมัสคารีน ได้มาจากใบของพืชล้มลุกจีนัส "Pilocarpus" จากเขตร้อนของทวีปอเมริกา
การใช้ประโยชน์ในการรักษาโรค.
ไพโลคาร์พีนถูกใช้ในการรักษาต้อหินมุมเปิดเรื้อรังและต้อหินมุมปิดเฉียบพันมานานกว่า 100 ปี
ไพโลคาร์พีนยังถูกใช้ในการรักษาอาการปากแห้งเนื่องจากน้ำลายน้อย โดยกระตุ้นการคัดหลั่งน้ำลายและเหงื่อออกมาในปริมาณมาก และยังอาจทำให้เกิดภาวะความดันเลือดต่ำและหัวใจเต้นช้าลง
อุทยานแห่งชาติภูลังกา

อุทยานแห่งชาติภูลังกา ครอบคลุมพื้นที่อำเภอบ้านแพง จังหวัดนครพนม และอำเภอเซกา อำเภอบึงโขงหลง จังหวัดบึงกาฬ มีเนื้อที่ประมาณ 31,250 ไร่ หรือประมาณ 50 ตารางกิโลเมตร จุดเด่นที่น่าสนใจ คือ น้ำตกตาดขาม (อำเภอบ้านแพง จังหวัดนครพนม), น้ำตกตาดโพธิ์ (อำเภอบ้านแพง จังหวัดนครพนม), น้ำตกตาดวิมานทิพย์ (อำเภอบึงโขงหลง จังหวัดบึงกาฬ), น้ำตกกินนรี (อำเภอบึงโขงหลง จังหวัดบึงกาฬ) ตามลำดับ
ประวัติ.
ปี พ.ศ. 2527 กองอุทยานแห่งชาติได้สำรวจพื้นที่บริเวณป่าภูลังกา ท้องที่อำเภอบ้านแพง จังหวัดนครพนม พบมีสภาพที่เหมาะสม สามารถจัดตั้งเป็นอุทยานแห่งชาติได้ เนื่องจากสภาพป่าโดยทั่วไปเป็นป่าดิบเขา ป่าดงดิบ ป่าเบญจพรรณ และป่าแดงที่สมบูรณ์ มีสัตว์ป่าชุกชุม เป็นต้นกำเนิดของลำห้วยหลากสาย และมีจุดเด่นทางธรรมชาติ เช่น หน้าผา ถ้ำ น้ำตก อยู่หลายแห่ง 
กรมป่าไม้พิจารณาแล้ว เพื่อเป็นการอนุรักษ์ทรัพยากรป่าไม้และทิวทัศน์ธรรมชาติที่สวยงามเพื่อรักษาสมดุลทางธรรมชาติของระบบนิเวศน์ของพื้นที่ดังกล่าว ให้คงไว้ในรูปของอุทยานแห่งชาติ เพื่อประโยชน์แก่การศึกษาและรื่นรมย์ของประชาชนสืบไป จึงเห็นควรกำหนดพื้นที่บริเวณดังกล่าวเป็นอุทยานแห่งชาติตามนัยมาตรา 6 แห่ง พระราชบัญญัติอุทยานแห่งชาติ พ.ศ. 2504
อุทยานแห่งชาติภูลังกา ได้รับรางวัลอุทยานแห่งชาติสีเขียว (Green National Parks) ระดับทอง (ดีเยี่ยม) ประจำปี 2563
ลักษณะภูมิประเทศ.
มีลักษณะเป็นภูเขาเรียงซ้อนกันตามแนวแม่น้ำโขง คือ ภูลังกาเหนือ ภูลังกากลาง และภูลังกาใต้ ทอดยาวตามแนวทิศเหนือกับทิศใต้และสลับด้วยเทือกเขาขนาดเล็กหลายลูกสลับซับซ้อนกันพร้อมทั้งทอดยาวตามแนวลำน้ำโขง มีความสูงจากระดับน้ำทะเล ที่จุดสูงสุดบนภูลังกาเหนือ สูง 563 เมตรจากระดับน้ำทะเล สภาพโดยทั่วไปของพื้นที่เป็นภูเขาหินทราย โดยแบ่งชั้นหินที่สำคัญออกเป็น 3 หมวด คือ หมวดหินโคราช หมวดหินภูพาน และหมวดหินภูกระดึง ลักษณะดินจะเป็นดินทรายมีการพังทลายปานกลาง ภูลังกาเป็นต้นกำเนิดของห้วยต่าง ๆ หลายสาย เช่น ห้วยทรายเหนือ ห้วยซ่าน ห้วยยางนกเหาะ หวยลังกา ห้วยขาม และห้วยทรายใต้ ซึ่งมีความสำคัญมากสำหรับราษฎรในที่ราบที่อยู่ใกล้เคียงในการทำการเกษตรกรรม และไหลลงสู่แม่น้ำโขง ที่อำเภอบ้านแพง จังหวัดนครพนม
ลักษณะภูมิอากาศ.
ในพื้นที่มีสภาพภูมิอากาศ โดยทั่วไปแล้วจะมีสภาพอากาศใกล้เคียงกับบริเวณอื่น ๆ ของภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ส่วนสภาพอากาศบนยอดเขาจะมีลักษณะเป็นหิน ฤดูหนาวจะมีอากาศหนาวจัด ประมาณ 0-5 องศาเซลเซียส โดยอุณหภูมิเฉลี่ยตลอดปีประมาณ 25-36 องศาเซลเซียส ฤดูฝนมีปริมาณน้ำมาก ประมาณ 1,860 มิลลิเมตรต่อปี
พืชพรรณและสัตว์ป่า.
พื้นที่อุทยานแห่งชาติภูลังกาปกคลุมด้วยป่าดิบแล้ง ป่าเบญจพรรณ และป่าเต็งรัง ดอกไม้ป่าที่มีอยู่โดยทั่วไป โดยเฉพาะกล้วยไม้ป่า รองเท้านารี เท่าที่พบในปัจจุบันส่วนมากจะเป็นกล้วยไม้ตระกูลหวายและแดงอุบล นอกจากนั้นภูลังกายังเป็นแหล่งสมุนไพรต่าง ๆ และว่านนานาชนิด
ภูลังกาในปัจจุบันเท่าที่พบและได้ข้อมูลจากชาวบ้าน ปรากฏว่ายังมีสัตว์ป่าประเภทสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม เช่น หมูป่า ลิง อีเห็น เก้ง อยู่เป็นจำนวนมาก พร้อมทั้ง กระรอก กระแต บ่าง และนอกจากนี้ยังมีสัตว์ปีกจำพวกนกต่าง ๆ หลายชนิด ที่เด่น ๆ อีกจำพวกหนึ่งคือ สัตว์เลื้อยคลาน ได้แก่ กระท่าง และงู อีกหลาย ๆ ชนิด
โบอิง เอ็กซ์-45

โบอิง เอ็กซ์-45  โบอิง เอ็กซ์-45 เป็นเครื่องบินไร้คนขับ โดยเป็นส่วนหนึ่งของโครงการ JUCAS ซึ่งเป็นความร่วมมือกันระหว่างสำนักงานโครงการวิจัยเชิงป้องกันขั้นก้าวหน้า DARPA ของกองทัพอากาศสหรัฐฯ กองทัพเรือสหรัฐฯ และ บริษัทโบอิง โดยเครื่องบินลำนี้ได้รับการพัฒนาเพื่อความหลากหลายในการบินทำภารกิจ เช่น การบินกดดันการป้องกันทางอากาศของข้าศึก การบินโจมตี การทำลายทางอิเล็กทรอนิกส์ และ การบินสอดแนม 
เครื่อง เอ็กซ์-45 ถูกสร้างจากวัสดุผสมที่มีอะลูมิเนียมเป็นองค์ประกอบหลักและที่ผิวทำมาจากวัสดุผสมคอมโพสิตชนิดกราไฟต์ อีพ็อกซี่ ยานมีรูปทรงคล้ายตัว Y จมูกยานมีลักษณะของท่อนำอากาศเข้ายาน ปีกของยานสามารถถอดออกได้ง่ายในเวลาที่ต้องการขนส่งทางอากาศโดยบรรจุในตู้คอนเทนเนอร์เครื่องบิน ซี-5 หรือ ซี-17
การควบคุมยานจะถูกควบคุมจากรถควบคุมซึ่งรัศมีในการควบคุมห่างไปได้กว่า 100 กิโลเมตร ภายในรถควบคุมยานประกอบไปด้วย สถานีควบคุมการบินทำภารกิจ ระบบสนับสนุน
สถานีควบคุมการบินภารกิจจะประกอบไปด้วย ตัวรีเลย์สัญญานดาวเทียมที่มีการป้องกันและลิงก์ติดต่อสื่อสารในแนวสายตา ซึ่งจะถูกใช้ในการวางแผนเส้นทางการบินและภารกิจที่ยานสามารถทำงานได้เองโดยอัตโนมัติ การปฏิบัติการระบบจะมีวงรอบของการตัดสินใจโดยมนุษย์แทรกอยู่ด้วยเสมอ ทั้งในการวางแผนและการทำภารกิจ รวมไปถึงการค้นหาเป้าหมาย การพิสูจน์ฝ่าย การจับเป้าแบบทันกาล การเลือกใช้อาวุธและการยิงอาวุธปล่อย และรวมไปถึงการประเมินความเสียหายของเป้าหมาย
เจลลี่บีน

เจลลี่บีน  เป็นขนมหวานที่ทำเป็นรูปคล้ายเมล็ดถั่ว โดยมีส่วนผสมจากน้ำตาล น้ำเชื่อมข้าวโพด และแป้ง โดยผสมสีและกลิ่นผลไม้ต่างๆ โดยมีต้นกำเนิดจาก ลอสแอนเจลิส สหรัฐอเมริกา
เห็ด

เห็ด (mushroom) คือชีวอินทรีย์ (living organism) จัดอยู่ในอาณาจักรฟันไจ (fungi kingdom) มีหลากหลายรูปพรรณสัณฐาน จัดจำแนกอยู่ใน 'ไฟลัมเบสิดิโอไมโคตา (phylum Basidiomycota)' กับ 'ไฟลัมอะการิโคไมโคทา (phylum Agaricomycota)'
คำว่า 'เห็ด' หรือ 'ดอกเห็ด' คือส่วนโครงสร้างสืบพันธุ์ของฟันไจใหญ่ ประกอบด้วย ก้าน (stipe) และ หมวก (pileus) ใต้หมวกอาจเป็น ครีบ (lamella) หรือเป็นท่อ (tube) อันเป็นที่เกิด 'สปอร์ (spore)' ซึ่งสปอร์นขนาดเล็กมากคือจุลขนาดต้องใช้กล้องจุลทรรศ์ช่วยให้มองเห็น
ปัจจุบันได้มีการจำแนก 'เห็ด' แล้วกว่า 30,000 ชนิด มีทั้งที่เป็น 'เห็ดกินได้' 'เห็ดกินไม่ได้' 'เห็ดพิษ' บางชนิดกินแล้วเกิดประสาทหลอน บางชนิดกินแล้วถึงแก่ชีวิต
แม่น้ำสาละวิน

แม่น้ำสาละวิน กะเหรี่ยงสะกอ: ဃိၣ်လီၤကျိ "โคโหล่โกล") เป็นแม่น้ำสายที่ยาวเป็นอันดับที่ 26 ของโลก ยาว 2,800 กิโลเมตร และเป็นแม่น้ำที่มีความยาวเป็นอันดับสองของภูมิภาคเอเชียอาคเนย์ รองมาจากแม่น้ำโขง มีต้นกำเนิดจากการละลายของหิมะเหนือเทือกเขาหิมาลัย ไหลผ่านจังหวัดปกครองตนเองชนชาติลีซอ นู่เจียง มณฑลยูนนาน ประเทศจีน ที่ซึ่งเรียกแม่น้ำนี้ว่า แม่น้ำนู่ หรือ นู่เจียง  หมายถึง "แม่น้ำพิโรธ" ชาวไทใต้คงเรียกแม่น้ำนี้ว่า แม่น้ำคง (ᥑᥨᥒᥰ ซึ่งเป็นที่มาของชื่อ "ไทใต้คง") และผ่านรัฐฉาน รัฐกะยา รัฐกะเหรี่ยง ประเทศพม่า ซึ่งเป็นแม่น้ำกั้นพรมแดนระหว่างพม่ากับไทยที่จังหวัดแม่ฮ่องสอน และไหลลงมาบรรจบกับแม่น้ำเมย หลังจากนั้นแม่น้ำสาละวินจึงไหลวกกลับเข้าประเทศพม่าและไหลลงสู่มหาสมุทรอินเดียที่อ่าวเมาะตะมะ รัฐมอญ
แม่น้ำสาละวินมีต้นกำเนิดที่เดียวกับแม่น้ำโขง และแม่น้ำแยงซี โดยแบ่งแยกออกจากกันอย่างชัดเจนจากต้นกำเนิด และเนื่องจากเป็นน้ำที่เกิดจากการละลายของหิมะ อุณหภูมิของน้ำในแม่น้ำสาละวินจึงมีความเย็นกว่าน้ำในแม่น้ำอื่น ๆ ในประเทศไทย บางช่วงมีความลึกมากและน้ำไหลแรง
นอกจากนี้ในประเทศจีน พื้นที่ลุ่มน้ำและแม่น้ำสาละวิน เป็น 1 ในพื้นที่ลุ่มแม่น้ำ 3 สายในเขตเทือกเขาเหิงต้วน ที่ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็น "แหล่งมรดกโลก" ร่วมกับ แม่น้ำโขง และ แม่น้ำแยงซี ในเขตพื้นที่มณฑลยูนนาน ภายใต้ชื่อ พื้นที่คุ้มครองแม่น้ำขนานสามสายแห่งยูนนาน โดยพื้นที่ดังกล่าว นับได้ว่าเป็นสถานที่แห่งหนึ่งบนโลกที่มีความอุดมสมบูรณ์และความหลายหลายทางชีวภาพสูง
ลำน้ำสาขา.
ลำน้ำสาขาซึ่งไหลลงแม่น้ำสาละวินทั้งทางตรงและทางอ้อม แบ่งตามระบบลุ่มน้ำประธาน ประกอบด้วย
เขื่อน.
ตามลำน้ำสาละวินมีโครงการสร้างเขื่อนหลายแห่ง แต่ละที่ก็มักเป็นประเด็นทางด้านการเมือง 
พันธุ์ปลา.
ดูบทความหลักที่ "ปลาที่พบในลุ่มแม่น้ำสาละวิน"
ชนิดพันธุ์ปลาที่พบในแม่น้ำสาละวิน จัดได้ว่ามีปริมาณน้อยกว่าปลาที่พบในลุ่มน้ำใกล้เคียง อย่าง แม่น้ำเจ้าพระยา หรือแม่น้ำโขง โดยชนิดพันธุ์ปลามีความใกล้เคียงกับปลาที่พบในประเทศอินเดีย ที่อยู่ไกลออกไปนับพันกิโลเมตรมากกว่าชนิดพันธุ์ปลาที่พบในประเทศไทย และหลายชนิดเป็นปลาเฉพาะถิ่นที่ไม่พบในที่แห่งอิ่น เช่น ปลากดหมูสาละวิน, ปลากดหัวเสียม, ปลาหยะเค, ปลาแค้ขี้หมู, ปลากระทิงจุด เป็นต้น และยังมีอีกหลายชนิดที่ยังไม่ได้มีการค้นพบ
เครื่องเล่นวิดีโอเกม

เครื่องเล่นวิดีโอเกม หรือ เกมคอมพิวเตอร์ (or Computer game) คือ เครื่องใช้ไฟฟ้าที่ใช้ในการเล่นวิดีโอเกม โดยแสดงภาพผ่านทางหน้าจอภายในเครื่องหรือโทรทัศน์ แบ่งเป็น
เครื่องเล่นเกมมีการผลิตในรูปแบบที่แตกต่างกันก่อนหน้าแต่ใช้ลักษณะของเวกเตอร์มากกว่ารูปแบบของวิดีโอ จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2515 บริษัทแม็กนาวอกซ์ ได้ผลิตวิดีโอเกมเครื่องแรกคือ แม็กนาวอกซ์โอดีสซี ผลิตโดย ราล์ฟ เอช. แบร์
วิลเลียมแห่งซ็องส์

วิลเลียมแห่งซ็องส์  เป็นสถาปนิกชาวฝรั่งเศส มีชีวิตอยู่ในคริสต์ศตวรรษที่ 12 ได้รับการบันทึกไว้ในเดือน กันยายน ค.ศ. 1174 ว่าเป็นสถาปนิกที่ทำหน้าที่ก่อสร้างบริเวณร้องเพลงสวด (Choir) สำหรับมหาวิหารแคนเตอร์บรีในอังกฤษ ซึ่งถูกเพลิงไหม้เสียหายไปก่อนหน้านี้ในปีเดียวกัน
วิลเลียมเป็นคนที่มีลักษณะนิสัยทะเยอทะยาน เหล่านักบวชเห็นว่าเขาเป็นคนค่อนข้างจองหอง วันหนึ่งเมื่อเขาตกลงมาจากนั่งร้านที่ใช้ในการก่อสร้างและเกือบจะต้องเสียชีวิตนั้น นักบวชเหล่านี้เชื่อว่าเป็นการลงโทษจากพระเจ้า เพราะทำให้เขาทำงานไม่ได้อีก เขาได้ส่งต่องานก่อสร้างให้กับชายอีกคนที่ชื่อวิลเลียม เช่นกัน เรียกว่า วิลเลียมชาวอังกฤษ (William the Englishman)
เออแฌน วียอแล-เลอ-ดุก สถาปนิกในศตวรรษที่ 19 ได้ทำการค้นคว้าเกี่ยวกับวิลเลียมแห่งซ็องส์อย่างมาก และจากการค้นพบความคล้ายคลึงระหว่างพื้นที่บริเวณร้องเพลงสวดของมหาวิหารแคนเตอร์บรีกับมหาวิหารแซ็งเตเตียนแห่งซ็องส์ที่สร้างในเวลาใกล้เคียงกันนั้น เป็นการแสดงให้เห็นการมีตัวตนอยู่จริงของวิลเลียม สถาปนิกชาวฝรั่งเศสที่ได้ไปสร้างสรรค์ผลงานให้กับโบสถ์ที่ใหญ่ที่สุดในอังกฤษ ที่เมืองแคนเตอร์บรีดังกล่าว แต่วียอแล-เลอ-ดุกก็ไม่สามารถหาข้อมูลเกี่ยวกับวิลเลียมได้มากกว่านั้น นอกไปจากว่าเขาได้เสียชีวิตลงหลังจากกลับมาพำนักที่ฝรั่งเศสได้ปีเดียว บันทึกทางประวัติศาสตร์มากมายได้ยกย่องวิลเลียมสำหรับผลงานของเขา โดยข้อมูลที่สมบูรณ์ที่สุดที่หาได้ทุกวันนี้คือ บันทึกของวียอแล-เลอ-ดุกเกี่ยวกับสถาปัตยกรรมของมหาวิหารแห่งเมืองซ็องส์
วีลาร์ เดอ ออนกูร์

วีลาร์ เดอ ออนกูร์ (Villard de Honnecourt) เป็นสถาปนิกและนักประดิษฐ์ ที่มีชีวิตอยู่ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 13 ณ เมือง Picardy ทางเหนือของฝรั่งเศส ออนกูร์ได้รับการยกย่องจากผลงานที่หลงเหลือไว้เพียงแต่ในกระดาษของเขา โดยมีทั้งหมด 33 แผ่น ซึ่งประกอบไปด้วยแบบก่อสร้าง 250 ชิ้น ซึ่งเขียนขึ้นในช่วงทศวรรษ 1230 (ปัจจุบันถูกเก็บบันทึกไว้ที่หอสมุดแห่งชาติฝรั่งเศส (Bibliothèque Nationale, Paris) แบบที่พบนั้น เป็นแบบของทั้งสถาปัตยกรรม แบบรูปด้าน เครื่องกล งานศิลปะ รวมทั้งรูปของคนและสัตว์ด้วย
สิ่งที่น่าสนใจที่สุดที่พบคือ แบบของเครื่องเลื่อยไม้ที่ใช้พลังงานต่อจากกังหันลม เครื่องยกที่คล้าย ๆ กับลิฟต์ เครื่องกลที่ใช้ระบบฟันเฟืองต่าง ๆ (แบบเดียวกับที่ค้นพบในจีน สมัยราชวงศ์ซ่ง) โดยบันทึกของออนกูร์นี้ เป็นบันทึกที่เก่าแก่ที่สุดเกี่ยวกับระบบเครื่องกลฟันเฟืองที่พบได้ในโลกตะวันตก ออนกูร์ได้ทำการท่องเที่ยวไปมากมายหลาย ๆ ที่เพื่อศึกษาสถาปัตยกรรม โดยมีการบันทึกการเดินทางโดยละเอียดทั้งในลักษณะของตัวอักษรและภาพ หนึ่งในข้อมูลที่น่าสนใจคือ ภาพร่าง (Sketch) ของหอระฆังโบสถ์แห่งเมือง Laon และโถงกลาง (nave) ของโบสถ์แห่งเมืองแรงส์ ในขณะที่กำลังได้รับการก่อสร้าง ซึ่งได้กลายมาเป็นข้อมูลสำคัญในการทำการศึกษาสถาปัตยกรรมรูปแบบไฮกอทิก (High Gothic Architecture)
จอตโต ดี บอนโดเน

จอตโต ดี บอนโดเน (Giotto di Bondone) (ค.ศ. 1267 – 8 มกราคม ค.ศ. 1337) เป็นที่รู้จักกันโดยทั่วไปในนาม จอตโต (Giotto) เป็นสถาปนิกและจิตรกรชาวอิตาลี จากเมืองฟลอเรนซ์ ได้รับการยกย่องให้เป็นหนึ่งในผู้มีส่วนสร้างสรรค์ผลงานที่ก่อให้เกิดกระแสใหม่ในสังคมที่นำไปสู่ยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาในที่สุด
จอตโต ดี บอนโดเนเป็นจิตรกรร่วมสมัยกับโจวันนี วิลลานี ผู้กล่าวว่าจอตโตเป็นช่างผู้มีความสามารถที่สุดในสมัยนั้น เป็นผู้วาดภาพตามกฎของธรรมชาติ และจอตโตได้รับเงินเดือนจากรัฐบาลเมืองฟลอเรนซ์เนื่องมาจากความสามารถ
จอร์โจ วาซารี นักเขียนชีวประวัติจากคริสต์ศตวรรษที่ 16 กล่าวว่า จอตโตเป็นผู้แยกตัวจากศิลปะแบบไบแซนไทน์อย่างชัดเจน และเป็นผู้นำในการใช้วิธีวาดอย่างถูกต้องจากธรรมชาติซึ่งเป็นวิธีที่ละทิ้งไปกว่าสองร้อยปีตั้งแต่สมัยกรีก
ผลงานชิ้นสำคัญของจอตโตคือภาพเขียน “ความโทมนัสกับร่างพระเยซู” ในชาเปลสโครเวนยีภายในวัดในเมืองปาโดวา หรือที่รู้จักกันว่าชาเปลอารีนา ภาพเขียนนี้สำเร็จลงในปี ค.ศ. 1305 เป็นภาพที่ได้รับการยกย่องว่าเป็นผลงานชั้นเอกของยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาตอนต้น (Early Renaissance)
เพเทอร์ พาร์เลอร์

เพเทอร์ พาร์เลอร์ ราว ค.ศ. 1330 – 13 กรกฎาคม ค.ศ. 1399) หรือ เพเทอร์ ฟ็อน เกอมึนท์  เป็นสถาปนิกชาวเยอรมันที่มามีชื่อเสียงในปราก ได้รับการยกย่องจากผลงานการก่อสร้างอาสนวิหารนักบุญวีตุส (Saint Vitus Cathedral) และสะพานชาลส์ ในเมืองปรากซึ่งเป็นที่พำนักของพาร์เลอร์ตั้งแต่ ค.ศ. 1356
เพเทอร์ พาร์เลอร์ เป็นสมาชิกของตระกูลพาร์เลอร์ที่เป็นตระกูลช่างก่อสร้างและมีเครือญาติกระจัดกระจายออกไปทั้งยุโรป ไฮน์ริช พาร์เลอร์ บิดาของเขา ได้พาครอบครัวมาอยู่ที่เมืองชเวบิชกมึนท์ เพื่อทำงานในโครงการก่อสร้างซ่อมแซมวัดโฮลีครอสที่พังทลายลง เพเทอร์เองก็ได้รับการเรียนรู้เกี่ยวกับการก่อสร้างจากครอบครัวมาตลอดชีวิต ใน ค.ศ. 1352 เพเทอร์ก็ได้รับเลือกให้สานต่อการก่อสร้างของโครงการอาสนวิหารนักบุญไวทัส หลังจากที่สถาปนิกคนเก่าได้เสียชีวิตลง และได้รับเลือกให้เป็นผู้ออกแบบส่วนขยายของปราก และสะพานคาร์ล รวมทั้งหอคอยบนตัวสะพานด้วย สำหรับในวังแห่งปราก เพเทอร์ก็ได้ทำการก่อสร้างชาเปลออลเซนต์ (All Saints' Chapel) หลังจากเพลิงไหม้ในปี ค.ศ. 1541 และตกแต่งใหม่ในรูปแบบสถาปัตยกรรมบาโรก งานอื่น ๆ ของพาร์เลอร์ได้แก่ วัดพระแม่มารีย์ (Church of Our Lady หรือ Frauenkirche) ซึ่งสร้าง ณ จัตุรัสกลางเมืองเนือร์นแบร์คในเยอรมนี และวัดนักบุญบารโธโลมิวในเมืองโกลีนเป็นต้น พาร์เลอร์เสียชีวิตลงในปี ค.ศ. 1399 ศพได้รับการบรรจุไว้ภายในอาสนวิหารนักบุญไวทัสที่ปราก
เซราฟิม โทโดรอฟ

เซราฟิม โทโดรอฟ (อังกฤษ: Serafim Todorov, บัลแกเรีย: Серафим Тодоров) นักมวยสากลสมัครเล่นชาวบัลแกเรีย คู่ชิงเหรียญทองโอลิมปิกที่แอตแลนตาของ สมรักษ์ คำสิงห์ เกิดเมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม ค.ศ. 1969 ที่เมืองปาซาร์จีก ประเทศบัลแกเรีย มีชื่อเต็มว่า เซราฟิม ซีเมโอนอฟ โทโดรอฟ (Serafim Simeonov Todorov, Серафим Симеонов Тодоров)
เซราฟิม โทโดรอฟ เมื่อแข่งขันโอลิมปิก ได้จับสลากอยู่คนละสายกับสมรักษ์ ทั้งคู่จึงไม่มีโอกาสได้เจอกัน จนกระทั่งถึงรอบชิงชนะเลิศ โดยในรอบรองชนะเลิศนั้น โทโดรอฟ ต้องพบกับ ฟลอยด์ เมย์เวทเธอร์ จูเนียร์ นักมวยชาวอเมริกันเจ้าภาพ ซึ่งเป็นความหวังของทีมมวยสหรัฐด้วยในรุ่นเฟเธอร์เวทนี้ โดยการพบกันของทั้งคู่ ปรากฏว่า โทโดรอฟ เป็นฝ่ายเอาชนะ เมย์เวทเธอร์ ไปได้อย่างเฉียดฉิว 10-9 หมัด ซึ่งทางฝ่ายเมย์เวทเธอร์ได้ประท้วงผลการตัดสิน แต่ไร้ผล ส่งผลให้โทโดรอฟผ่านเข้าไปชิงชนะเลิศกับสมรักษ์ คำสิงห์ ของไทยต่อไป (ซึ่งในพิธีขึ้นรับเหรียญในเวลาต่อมา เมย์เวทเธอร์ก้มหน้าตลอด เป็นการแสดงออกว่าไม่พอใจในผลตัดสิน)
ในวันชิงชนะเลิศนั้น เซราฟิม โทโดรอฟ อยู่ในมุมน้ำเงิน เมื่อระฆังยกแรกเริ่มขึ้น นักมวยทั้งคู่ต่างจดจ้องกัน เนื่องจากเป็นนักมวยที่มีสไตล์การชกคล้ายคลึงกัน คือ เป็นมวยที่คอยจังหวะ 2 ทั้งคู่ จึงคาดหมายว่า จะเป็นการชกที่ออกหมัดกันน้อย ซึ่งก็เป็นไปตามที่คาดหมายไว้จริง ๆ และก็เป็นฝ่ายโทโดรอฟที่ออกหมัดนำสมรักษ์ไปได้ก่อน 0-1 หมัด ซึ่งเป็นครั้งแรกและครั้งเดียวของโทโดรอฟที่สามารถทำคะแนนำสมรักษ์ไปได้ หลังจากนั้นสมรักษ์เมื่อทำคะแนนคืนได้และนำมาตลอด จนกระทั่งชนะไปในที่สุด 8-5 หมัด โดยเมื่อขึ้นยก 2 ในช่วงกลางยก ที่ข้อศอกซ้ายของสมรักษ์เกิดเป็นแผลถลอก เลือดไหลซิบ ๆ แต่ก็ไม่เป็นผลอะไรกับการชก 
หลังจากนั้นโทโดรอฟได้หันมาชกมวยสากลอาชีพในปี ค.ศ. 1998 ในรุ่นไลต์เวท และได้แขวนนวมไปในปี ค.ศ. 2003 มีสถิติการชกทั้งหมด ชนะ 5 ครั้ง แพ้ 1 ครั้ง และชนะน็อก 1 ครั้ง โดยไม่เคยขึ้นชกชิงแชมป์ใด ๆ 
ปัจจุบัน โทโดรอฟมีสภาพความเป็นอยู่ที่ยากลำบาก โดยได้รับเงินช่วยเหลือจากรัฐบาลบัลแกเรียเพียงเดือนละ 500 [[ยูโร]] ซึ่งไม่พอต่อค่าใช้จ่าย
เดล คาร์เนกี

เดล คาร์เนกี (พบสะกดว่า Carnagey ถึงราวปี 1922; 24 พฤศจิกายน 1888 – 1 พฤศจิกายน 1955) เป็นนักเขียนและอาจารย์ชาวอเมริกัน ผู้พัฒนาหลักสูตร[[Self-help|การพัฒนาตนเอง]], ทักษะการขาย, [[Training and development|การฝึกฝนทักษะองค์กร]], การพูดในที่สาธารณะ และทักษะระหว่างบุคคล คาร์เนกีเกิดเมื่อปี 1888 ในครอบครัวชาวนายากจนในเมือง[[Maryville, Missouri|แมรีวิลล์]] [[รัฐมิสซูรี]]
เลออน บัตติสตา อัลแบร์ตี

ลีออน บาตติสตา อัลเบอร์ติ  (18 กุมภาพันธ์พ.ศ. 1947 – 25 เมษายน พ.ศ. 2015) เป็นผู้รู้รอบด้าน ผู้เป็นปราชญ์ สถาปนิก นักเขียน กวี นักภาษาศาสตร์ นักปรัชญา นักถอดรหัส ชาวอิตาลี ได้รับการยกย่องให้เป็นหนึ่งใน ผู้ที่มีอิทธิพลอย่างมากต่อการพัฒนาของศิลปวิทยาการในยุคเรอเนซองส์
อี้จิง

อี้จิง  คือวิชาที่ว่าด้วยการเปลี่ยนแปลง จากมีเป็นไม่มี ไม่มีเป็นมี บวกกลายเป็นลบ ลบกลายเป็นบวก จึงมีการแทนสิ่งเหล่านี้ด้วยเส้นเต็มและเส้นขาดสองแบบ เมื่อนำมารวมกันหกเส้นหรือฉักลักษณ์ (ฉักกะ = หก, ลักษณะ = รูปแบบ) เมื่อนำมาหาค่าความน่าจะเป็นก็จะได้รูปแบบการเปลี่ยนแปลงถึงหกสิบสี่แบบ จนกลายมาเป็นแม่แบบของวิชาฮวงจุ้ยหกสิบสี่ข่วยด้วยนั่นเอง ด้วยรูปแบบแห่งความจริง ของการเปลี่ยนแปลงหกสิบสี่แบบนี้เอง มันคือความจริงแท้ที่เดินคู่กับชีวิตคนเรา "อี้จิง" จึงสามารถชี้เส้นทางเดินที่ถูกต้องให้คนเราได้อย่างถูกต้องและแม่นยำ
หลักการ.
หลักการอ่านของวิชาอี้จิงมีหลายแบบ แต่โดยหลักใหญ่คือ เราต้องหาวิธีผู่กว้าหรือการขึ้นรูปแบบของกว้า ซึ่งประกอบไปด้วยเส้นหกเส้นให้ได้เสียก่อน โดยการขึ้นกว้านี้ ไม่มีรูปแบบที่ตายตัว สามารถขึ้นได้ทั้งหมด ไม่ว่าจะเห็นคนเดินมาแล้ว เราก็ตีความหมายมาเป็นกว้า หรือการโยนเหรียญ แล้วนำมาขึ้นกว้า หรือการใช้วันเดือนปีและเวลาปัจจุบัน มาตั้งกว้า ก็ถูกต้องทั้งหมด ที่บอกว่าถูกต้องทั้งหมด เพราะการขึ้นกว้า จุดประสงค์เพื่อต้องการอ่านเรื่องราวที่เราต้องการ โดยผู้ถามต้องมีความสัมพันธ์กับเรื่องนั้นด้วย จึงจะสามารถทำให้การอ่านนั้นถูกต้องได้ หลักเบื้องต้นของการอ่านความหมายของ "อี้จิง" ต้องรู้ความหมายของข่วยเสียก่อน ซึ่งหากมีความรู้เกี่ยวกับฮวงจุ้ย อาจจะได้เปรียบในจุดนี้
กำเนิดอี้จิง.
เมื่อครั้งบรรพกาล กษัตริย์อวี่ ประสบปัญหาอุทกภัย มีมังกรแบกภาพใบหนึ่งโผล่มาจากแม่น้ำฮวงโห (ภาพเหอถู) ตะพาบวิเศษก็คาบหนังสือเล่มหนึ่งขึ้นจากลำน้ำลั่วสุ่ย (ตำราลั่วซู) อวี่อาศัยภาพและตำรา ปรับเปลี่ยนขุนเขาทางน้ำแก้ปัญหาอุทกภัยทั้งเก้าแคว้นสำเร็จ หลังจากนั้น ก็อาศัยภาพเหอถูและความรู้จากการขจัดอุทกภัย เขียนตำราเหลียงซานขึ้นเป็นความหมายว่าเชื่อมต่อแม่น้ำภูเขา
เมื่อกษัตริย์อวี่เสียชีวิต บุตรชายคือเซี่ยฉี ก็ขึ้นเป็นกษัตริย์ราชวงศ์เซี่ย เทิดทูนตำราเหลียงซานเป็นคัมภีร์วิเศษ ใช้เสี่ยงทายทำนายโชคเคราะห์ต่อมา ซางทังล้มล้างราชวงศ์เซี่ย ก่อตั้งราชวงศ์ซางขึ้น ตำราเหลียงซานตกอยู่ในมือมหาเสนาบดีนามอีอิน ทำการปรับปรุ่งกลายเป็นตำรากุยฉัง หมายความว่าสรรพสิ่งของฟ้าดินล้วนเก็บซ่อนอยู่ภายใน ต่อมาใช้เป็นเครื่องมือทำนายโชคเคราะห์
ปลายราชวงศ์ซาง ติ้วอ๋องจับกุมจีซาง ไว้ในสถานที่เรียกว่าเซียงหลี่ จีซางเป็นคนชาญฉลาดระหว่างที่ถูกขังทำการศึกษาตำรากุยฉัง จนจัดทำตำราโจวอี้ ซึ่งอีกชื่อนึงคือ อี้จิง ครอบคลุมถึงความเปลี่ยนแปลงทั้งมวล สรุปแล้วตำราทั้งสามเล่มแม้มีชื่อผิดแผก แท้ที่จริงมีส่วนเกี่ยวเนื่องกัน
หมายเหตุ.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
บัวผุด

บัวผุด หรือ บัวตูม (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Rafflesia kerri") เป็นกาฝากชนิดหนึ่ง อาศัยอยู่บนรากของพืชเถาจำพวกสกุลเครือเขาน้ำ ("Tetrastigma") ซึ่งชาวบ้านเรียกว่าย่านไก่ต้ม มีลักษณะเด่นที่ดอกซึ่งเป็นดอกเดียวขึ้นจากพื้นดินมีขนาดใหญ่ มีกลิ่นเหม็นมาก กลิ่นของมันเหม็นแรงมาก พบเห็นระหว่างฤดูฝนระหว่างเดือนพฤษภาคมถึงเดือนธันวาคม
ดอกตูมอยู่จะคล้ายกับหม้อขนาดใหญ่มีกลีบหนาจะมีเส้นผ่าศูนย์กลางของดอก 70–80 เซนติเมตร ที่โคนของดอกมีกลีบนำสีน้ำตาลอมเหลืองเรียงสลับซับซ้อนกันอยู่มาก ภายในดอกจะมีแผ่นแบนคล้ายจาน ด้านบนมีปุ่มคล้ายหนามแหลมจานนี้จะซ้อนเกสรตัวผู้และรังไข่ไว้ด้านล่าง ดอกของบัวผุดใช้เวลาตั้งแต่เป็นดอกตูมจนบานถึง 9เดือน ดอกจะบานอยู่ได้เพียง 4–5 วันเท่านั้น หลังจากนั้นก็จะค่อย ๆ ดำเน่าไป และขณะนี้มีจำนวนลดลงเรื่อย ๆ ฉะนั้นเมื่อนักท่องเที่ยวไปเดินป่าเพื่อชมดอกบัวผุดจึงควรใช้ความระมัดระวังเป็นอย่างมาก เพราะอาจจะไปเหยียบย่ำบนดอกตูมของบัวผุดได้
กระจายพันธุ์ทางภาคใต้ของไทย เช่นที่ อุทยานแห่งชาติน้ำตกห้วยยาง จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ และป่าดิบในรัฐกลันตัน และเปรักในประเทศมาเลเซีย ชาวบ้านนิยมนำดอกตูมมาต้มน้ำดื่ม ช่วยให้คลอดง่าย มดลูกเข้าอู่เร็ว
การค้นพบในประเทศไทย.
ดอกบัวผุด พบได้มากในพื้นที่อำเภอพนม จังหวัดสุราษฎร์ธานี โดยเฉพาะบริเวณอุทยานแห่งชาติเขาสก และอุทยานแห่งชาติคลองพนม และถือว่าเป็นดอกไม้ประจำจังหวัด ในต่างประเทศพบในป่าดิบตั้งแต่แหลมมลายูลงไป บัวผุดที่พบในประเทศไทยได้รับการตั้งชื่อเป็นสปีชีส์ของโลกเมื่อ พ.ศ. 2527 โดยวิลเลิม ไมเยอร์ (Willem Meijer) นักพฤกษศาสตร์ชาวดัตช์จากมหาวิทยาลัยเคนทักกี สหรัฐอเมริกา ตั้งชื่อพฤกษศาสตร์สากลเพื่อเป็นเกียรติแก่อาร์เทอร์ ฟรานซิส จอร์จ เคอร์ (Arthur Francis George Kerr) นายแพทย์และนักพฤกษศาสตร์ชาวไอริช ผู้สำรวจพันธุ์ไม้ชนิดนี้เป็นครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2472
พญาแสนพู

พญาแสนพู  เป็นพญาในเมืองเชียงใหม่และผู้สร้างเมืองเชียงแสน
พระราชประวัติ.
พญาแสนพู มีพระอิสริยยศเดิมว่า ท้าวแสนพู เป็นพระราชโอรสพระองค์ใหญ่ในพญาไชยสงครามผู้ครองเมืองเชียงราย พระราชบิดาได้ราชาภิเษกพระองค์ให้เป็นพญาในเมืองเชียงใหม่เมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 1861 สืบแทนพญามังรายที่สวรรคต เมื่อขุนเครือผู้ครองเมืองนายทราบจึงยกทัพมายึดเมืองเชียงใหม่ได้สำเร็จ พญาแสนพูหนีไปพึ่งพระราชบิดาที่เมืองเชียงราย พญาไชยสงครามจึงให้ท้าวน้ำท่วมพระราชโอรสพระองค์รองแต่งทัพไปยึดเมืองเชียงใหม่คืน ท้าวน้ำท่วมทำสำเร็จ พญาไชยสงครามจึงราชาภิเษกท้าวน้ำท่วมให้เป็นพญาครองเมืองเชียงใหม่ แต่ผ่านไปเพียงสองปีท้าวน้ำท่วมก็ถูกพระราชบิดาถอดจากราชสมบัติ แล้วเนรเทศไปอยู่เชียงตุง และราชาภิเษกพญาแสนพูให้ครองเมืองเชียงใหม่อีกครั้ง
เมื่อพญาไชยสงครามสวรรคต พญาแสนพูจึงเสด็จไปปลงพระศพพระราชบิดาที่เชียงราย แล้วราชาภิเษกท้าวคำฟูพระราชโอรสให้เป็นพญาในเมืองเชียงใหม่แทน ส่วนพระองค์เสด็จไปสร้างเมืองเชียงแสน พระองค์ครองราชสมบัติในเมืองนั้นได้ 7 ปีก็สวรรคตราวปี พ.ศ. 1881/82
พญากือนา

พญากือนา , พญาธรรมิกราช หรือ เจ้าท้าวสองแสนนา อันธรรมิกราช เป็นพระมหากษัตริย์ล้านนา รัชกาลที่ 6 แห่งราชวงศ์มังราย ทรงครองราชย์ระหว่าง พ.ศ. 1898 - พ.ศ. 1928 เป็นพระราชโอรสในพญาผายูกับพระนางจิตราเทวี 
พญากือนามีศรัทธาในศาสนาพุทธอย่างแรงกล้า โปรดให้อาราธนาพระสุมนเถรจากกรุงสุโขทัยมาประดิษฐานพุทธศาสนาแบบลังกาวงศ์ในล้านนา และอัญเชิญพระบรมสารีริกธาตุไปประดิษฐานบนดอยสุเทพ
พระอุปนิสัย.
"พงศาวดารโยนก ฉบับหอสมุดแห่งชาติ" กล่าวว่า:-
<templatestyles src="Template:Blockquote/styles.css" />ฝ่ายพระเจ้ากือนาครอบราชสมบัติเมืองนครพิงค์เชียงใหม่ประกอบชอบด้วยทศพิธราชธรรมเลอมใสในพระวรพุทธศาสนา และพอพระทัยศึกษาศิลปศาสตร์ต่าง ๆ ทรงชำนิชำนาญในทางโหราศาสตร์ ศัพทศาสตร์ นิทานอุปเทศ เพทางคศาสตร์ คชศาสตร์ เป็นต้น ทรงพระปรีชาสามารถในราชกิจใหญ่น้อยต่าง ๆ ท้าวพระยานานาประเทศทั้งหลายก็ยำเกรงน้อมนำบรรณาการยื่นถวายบ่มิขาด กาลยามนั้นเมืองนครพิงค์เชียงใหม่สมบูรณ์ด้วยธัญญาหารและแสนเสนามาตย์ราษฎรประชาผู้กล้าผู้หาร บริบูรณ์ด้วยศฤงคารและราชสมบัติราชฎรชื่นบานชุ่มเย็นเป็นเกษมสุขทั่วกัน