เอลิซาเบธ เฟลชแมน

เอลิซาเบธ เฟลชแมน-อัชไฮม์ (5 มีนาคม ค.ศ. 1867 – 3 สิงหาคม ค.ศ. 1905) เป็นนักรังสีการแพทย์ชาวอเมริกันซึ่งถือเป็นผู้บุกเบิกรังสีเอกซ์ เฟลชแมนเป็นผู้หญิงคนแรกที่เสียชีวิตจากผลของการทำงานกับรังสีเอกซ์
ชีวิตช่วงแรก.
เอลิซาเบธ เฟลชแมน เกิดที่เทศมณฑลเอลโดราโด รัฐแคลิฟอร์เนีย (อาจเป็นที่เมืองแพลเซอร์วิล) เมื่อวันที่ 5 มีนาคม ค.ศ. 1867 โดยเป็นลูกสาวของผู้อพยพชาวยิวจากออสเตรีย แคทเธอรีน เลอซันสกี ซึ่งเป็นแม่ของเธอเกิดที่ปรากและมีสมาชิกในครอบครัวหลายคนที่เป็นแพทย์ในที่ตอนนี้คือสาธารณรัฐเช็ก ส่วนเจค็อบ เฟลชแมน ซึ่งเป็นพ่อของเธอเป็นคนทำขนมปัง โดยเอลิซาเบธเป็นหนึ่งในลูกที่มีอยู่ทั้งหมดห้าคน
โดยใน ค.ศ. 1876 ครอบของเธอครัวย้ายไปอยู่ที่ซานฟรานซิสโก ซึ่งพ่อของเอลิซาเบธ ทำงานเป็นคนทำขนมปังเป็นอาชีพแรก และต่อมาก็กลายเป็นพ่อค้าขายของกระจุกกระจิกและซิการ์ต่าง ๆ เอลิซาเบธ เฟลชแมน เข้าเรียนที่ไฮสกูลสตรี และลาออกในปีสุดท้ายของเธอเมื่อ ค.ศ. 1882 เพื่อช่วยสนับสนุนครอบครัวของเธอ จากนั้นเธอเรียนหลักสูตรการทำบัญชีกับการจัดการสำนักงาน และครั้งหนึ่งเธอทำงานเป็นคนทำบัญชีที่ฟรีดแลนเดอร์แอนด์มิเทา ผู้ผลิตชุดชั้นในซานฟรานซิสโก
เมื่อแม่ของเธอเสียชีวิต เฟลชแมนย้ายไปอยู่กับน้องสาวของเธอ เอสเทล ซึ่งแต่งงานกับแพทย์และศัลยแพทย์ชาวอังกฤษ ไมเคิล โจเซฟ เฮนรี วูล์ฟ เฟลชแมนทำงานในสำนักงานการแพทย์ของวูล์ฟในฐานะคนทำบัญชี ที่ซึ่งเขาได้แบ่งปันและสนับสนุนความอยากรู้ในเทคโนโลยีใหม่ทางการแพทย์ของรังสีเอกซ์
อาชีพ.
ใน ค.ศ. 1896 เฟลชแมนได้อ่านการค้นพบที่ยิ่งใหญ่ของวิลเฮล์ม เรินต์เกน ในด้านการถ่ายภาพรังสีเอกซ์ที่เวียนนา ประเทศออสเตรีย ที่ชื่อ "การค้นพบภาพถ่ายครั้งใหม่" ซึ่งจุดประกายความสนใจของเธอในการถ่ายภาพรังสี ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1896 ธอเข้าร่วมการบรรยายในที่สาธารณะและนำเสนอเกี่ยวกับอุปกรณ์รังสีเอกซ์โดยอัลเบิร์ต ฟาน เดอร์ เนลเลน ในซานฟรานซิสโก ต่อมาในปีนั้น เธอลงทะเบียนเรียนในโรงเรียนวิศวกรรมฟาน เดอร์ เนลเลน และเรียนหลักสูตรวิทยาศาสตร์ไฟฟ้า โดยส่วนหนึ่งได้รับอิทธิพลจากการบรรยายของฟาน เดอร์ เนลเลน และกำลังใจจากพี่เขยผู้เป็นแพทย์
เมื่อสำเร็จหลักสูตรการศึกษา เธอยืมเงินจากพ่อของเธอเพื่อจัดซื้อเครื่องรังสีเอกซ์ และรังสีทรรศน์ เฟลชแมนแสดงความสนใจอย่างรวดเร็ว และมีความเชี่ยวชาญในส่วนเครื่องมือต่าง ๆ ที่จำเป็นในการผลิตรังสีเอกซ์
ภายใน ค.ศ. 1897 หนึ่งปีหลังจากการค้นพบรังสีเอกซ์โดยเรินต์เกน เธอได้ก่อตั้งห้องปฏิบัติการรังสีเอกซ์ที่ซัตเตอร์สตรีต ในซานฟรานซิสโก ที่นั่นเธอได้ตรวจคนไข้ในนามของแพทย์ท้องถิ่น ซึ่งงานนี้ต้องใช้ความเชี่ยวชาญทั้งด้านกายวิภาคและการถ่ายภาพเพื่อให้ได้ภาพที่ชัดเจน
ในปี ค.ศ. 1898 หนังสือพิมพ์อเมริกันรายงานผลงานของเธอในการขายอาหารที่ค้าขายในเชิงพาณิชย์ด้วยรังสีเอกซ์ เพื่อตรวจหาว่ามีหรือไม่มี "การปลอมปน" จากสิ่งเจือปน นอกจากนี้ เธอยังเริ่มถ่ายภาพรังสีเอกซ์ของสัตว์และวัตถุทั่วไป เช่น ภายในรองเท้า
ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1898 เธอเริ่มให้บริการในฐานะผู้ถ่ายภาพบนฟิล์มรังสีเอกซ์ให้แก่กองทัพบกสหรัฐ ซึ่งได้ส่งทหารที่ได้รับบาดเจ็บจากเขตสงครามแปซิฟิกของสงครามสเปน–อเมริกา กลับไปยังสหรัฐผ่านทางซานฟรานซิสโก
เมื่อวันที่ 20 สิงหาคม ค.ศ. 1899 เธอได้ถ่ายภาพเอกซเรย์ที่มีชื่อเสียงที่สุดภาพหนึ่งของเธอ ซึ่งเป็นภาพที่แสดงกระสุนเมาเซอร์ มม. ขนาด 7 มม. ที่ฝังอยู่ในสมองของจอห์น เกรตเซอร์ จูเนียร์ ในบริเวณกลีบท้ายทอยด้านซ้าย โดยพลทหารเกรตเซอร์จากหน่วยอาสาเนแบรสกาชุดที่ 1 ได้รับบาดเจ็บที่มาริบัว ประเทศฟิลิปปินส์ เมื่อวันที่ 27 มีนาคม ค.ศ. 1899 ระหว่างสงครามสเปน–อเมริกา ซึ่งต่อมาพลทหารผู้นี้ได้กลับมาปฏิบัติหน้าที่ในฐานะเสมียนไปรษณีย์ รายละเอียดเกี่ยวกับเคสนี้ได้รับการรายงานใน"เดอะอินเตอร์เนชันแนลเทกต์บุ๊กออฟเซอร์จะรี" ("The International Text-Book of Surgery") ฉบับ ค.ศ. 1902 และในหนังสือพิมพ์ อนึ่ง บรรดาหนังสือพิมพ์ยังรายงานเคสกระสุนปืนฝังอยู่ในกะโหลกศีรษะของทหารอีกเคส ซึ่งได้ทำการเอกซเรย์โดยเฟลชแมนเมื่อ ค.ศ. 1899
เธอได้รับคำชื่นชมสำหรับงานของเธอในช่วงสงครามสเปน–อเมริกา จากนายพล จอร์จ มิลเลอร์ สเติร์นเบิร์ก ซึ่งเป็นเจ้ากรมแพทย์แห่งกองทัพบก นอกจากนี้ วิลเลียม ซี. บอร์เดน ยังใช้ภาพรังสีของเธอหลายภาพเพื่อประกอบหนังสือของเขาเกี่ยวกับการใช้รังสีเอกซ์ทางการแพทย์ในสงครามสเปน–อเมริกา เช่นกัน
ผลของรังสีและการเสียชีวิต.
ในช่วงเวลาที่เฟลชแมนทำงานเป็นนักรังสีการแพทย์ นอกจากหลอดรังสีเอกซ์จะไม่มีการป้องกันแล้ว ผู้ปฏิบัติงานยังมักจะวางมือของตนเองไว้ด้านหน้าเครื่องเอกซเรย์เพื่อตรวจสอบการเปิดรับแสงอีกด้วย นอกจากนี้ เฟลชแมนมักจะสัมผัสกับรังสีเอกซ์เพื่อแสดงให้ผู้ป่วยเห็นว่าขั้นตอนนี้ไม่มีความเจ็บปวด
ใน ค.ศ. 1903 ผลสะสมจากการได้รับรังสีเอกซ์โดยไม่ได้รับการป้องกันเป็นเวลาเจ็ดปี และทำงานวันละสิบสองชั่วโมง เริ่มปรากฏให้เห็นเป็นโรคผิวหนังอักเสบจากรังสีเอกซ์ที่มือของเธอ โดยเธอเชื่อว่าอาการระคายเคืองนี้เกิดจากสารเคมีที่ใช้ในการล้างแผ่นถ่ายภาพ และในช่วงต้น ค.ศ. 1904 โรคผิวหนังอักเสบดังกล่าวได้ลุกลามจนเธอต้องเข้ารับการรักษาจากแพทย์ แพทย์พบว่า:<templatestyles src="Template:Blockquote/styles.css" />เธอยังคงทำงานต่อไปแม้จะมีอาการบาดเจ็บ ซึ่งใน ค.ศ. 1904 เธอได้เป็นผู้รับผิดชอบในการแนะนำมาตรการป้องกันสำหรับผู้ปฏิบัติงานเครื่องรังสีเอกซ์ โดยเธอแสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับข้อดีของหน้าจอกระจกแผ่นสองชั้น และโลหะ เช่น ตะกั่ว, อลูมิเนียม, เหล็ก รวมถึงทองแดง ในการ "ต้านทาน" รังสีเอกซ์
เฟลชแมนเป็นคนที่สองและเป็นผู้หญิงคนแรกที่เสียชีวิตเนื่องจากการได้รับรังสีเอกซ์ หลังการเสียชีวิตของคลาเรนซ์ ดาลลี ซึ่งเป็นนักเป่าแก้วชาวอเมริกันและผู้ช่วยทอมัส เอดิสัน ในงานรังสีเอกซ์ ผู้ที่เสียชีวิตเมื่อปีก่อน