pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
วัดไผ่ล้อม (จังหวัดนนทบุรี)

วัดไผ่ล้อม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 6 บ้านเสาธงทอง ตำบลเกาะเกร็ด อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี
ประวัติ.
วัดไผ่ล้อมเป็นวัดโบราณที่สร้างมาตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา อาจเป็นวัดเก่าแก่ที่สุดวัดหนึ่งบนเกาะเกร็ด แต่ได้เป็นวัดร้างไปตั้งแต่ พ.ศ. 2308 เนื่องจากพม่าเข้าตีและยึดเมืองนนทบุรี จากนั้นเข้าตีกรุงศรีอยุธยาได้เมื่อ พ.ศ. 2310 จึงไม่มีพระสงฆ์และชาวบ้านดูแลวัด จนกระทั่งเมื่อ พ.ศ. 2317 ได้มีชาวมอญมาบูรณปฏิสังขรณ์วัดขึ้นใหม่ (อย่างไรก็ดี ข้อมูลจากกรมการศาสนาระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2313) จนเมื่อวัดมีสภาพทรุดโทรมมากเพราะมีชาวบ้านไม่มาก ประกอบกับวัดถูกทิ้งร้างมานาน อำแดงแตนได้ทำการบูรณปฏิสังขรณ์ อุโบสถ และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 29 สิงหาคม พ.ศ. 2446 เนื่องจากที่ตั้งวัดอยู่กลางระหว่างวัดมอญอีก 2 วัด คือวัดปรมัยยิกาวาสและวัดเสาธงทอง คนมอญจึงเรียกวัดไผ่ล้อมในภาษามอญว่า เภี่ยะโต้ แปลว่า "วัดกลาง"
อาคารเสนาสนะ.
อุโบสถสร้างเมื่อ พ.ศ. 2313 ภายในประดิษฐานพระประธานปางมารวิชัย สร้างเมื่อ พ.ศ. 2313 ภายนอกมีกำแพงแก้ว ของเดิมก่ออิฐถือปูนเป็นกำแพงเตี้ยแบบกำแพงบัวหลังเจียด แต่ชำรุดมาก ได้สร้างกำแพงคอนกรีตสูง และมีซุ้มประตูกำแพงแก้วทั้งด้านหน้าและด้านหลังอุโบสถ ด้านหลังอุโบสถเดิมมีพระธาตุรามัญเจดีย์ขนาดใหญ่แต่ชำรุดปรักหักพัง ทางวัดได้สร้างพระเจดีย์องค์ใหม่ครอบองค์เจดีย์เดิม องค์พระเจดีย์ประดิษฐานอยู่บนฐานใหญ่ รอบฐานในทิศทั้งแปดมีซุ้มประดิษฐานพระพุทธรูปประจำวัดแบบมอญ มีกำแพงแก้วล้อมรอบพระธาตุรามัญเจดีย์ ทางด้านทิศตะวันออกและทิศตะวันตกมีซุ้มประตูแบบมอญทั้งสองด้าน ด้านหน้าอุโบสถยังมีเจดีย์มอญขนาดย่อม 2 องค์ องค์ระฆังมีรูปทรงกลมคล้ายบาตรคว่ำ มีลายปูนปั้นปิดลายใบเทศประดับรอบองค์ระฆัง อยู่บนฐานสี่เหลี่ยมย่อมุม มีปลียอดแบบเจดีย์มอญทั่วไป มีการบูรณะในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว หอระฆังเป็นเครื่องไม้ทั้งหมด หลังคาจัตุรมุขหน้าบันจำหลักลายก้านขด และรูปเสมากลางหน้าบันมีความสวยงาม ทั้งหอสวดมนต์ หมู่กุฏิ และหอระฆังอยู่ในสภาพที่ทรุดโทรมมาก
วัดเพลง (อำเภอเมืองนนทบุรี)

วัดเพลง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 5 บ้านไทรม้าใต้ ตำบลไทรม้า อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี
วัดเพลงเป็นวัดในสมัยกรุงศรีอยุธยาที่ถูกทิ้งร้างไปประมาณ 200 ปี ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2527 ขณะที่หลวงพ่อครูบาศรีนวล ธมฺมาวุโธ กำลังเจริญกรรมฐาน ได้เกิดนิมิตเห็นว่าสมเด็จพระพุทธเจ้าหลวงทรงนิมนต์ท่านไปบูรณะวัดร้างแห่งหนึ่ง ใน พ.ศ. 2529 ท่านจึงเดินธุดงค์มาจากจังหวัดเชียงใหม่สู่เมืองใต้เพื่อค้นหาวัด จนได้มาพบวัดนี้และเชื่อมั่นว่าเป็นวัดในนิมิตดังกล่าว จึงปักหลักพักค้างมาตั้งแต่ปีนั้นก่อนที่จะบูรณะซ่อมแซมและสร้างอุโบสถใหม่ แต่หลังจากหลวงพ่อครูบาศรีนวลมรณภาพ วัดก็ถูกปล่อยทิ้งไว้โดยไม่มีการพัฒนา ทำให้ถาวรวัตถุที่สร้างขึ้นผุพังสึกกร่อนเสียหายไปตามกาลเวลา กระทั่งเมื่อกลางปี พ.ศ. 2553 พระธรรมกิตติมุนี (สาย ฐานมงฺคโล) เจ้าคณะจังหวัดนนทบุรีและเจ้าอาวาสวัดเฉลิมพระเกียรติวรวิหาร แต่งตั้งให้พระครูสังฆรักษ์ประสิทธิ์ สิทฺธิโก ผู้ช่วยเจ้าอาวาสวัดโบสถ์ดอนพรหม มาดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดเพลง ด้วยท่านเป็นพระนักพัฒนา ข้อมูลจากกรมการศาสนาระบุว่าตั้งวัด (ครั้งใหม่) เมื่อวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2530 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2543
จุดเด่นของวัดเพลงคือ อุโบสถสีชมพู โดยทาสีนี้ด้วยความศรัทธาในพระบารมีของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว (เนื่องจากสีชมพูเป็นสีประจำพระองค์) นอกจากนั้นบริเวณวัดยังมีพระบรมรูปรัชกาลที่ 5 และประดิษฐานหลวงพ่อโต เป็นพระพุทธรูปสูงปางมารวิชัย ทำด้วยหินทรายแดง หุ้มปูนลงรักปิดทอง หน้าตักกว้าง 3 ใน 4 ของความกว้างพระอุโบสถ พระพุทธลักษณะของพระพักตร์ พระโอษฐ์ และพระเกศเป็นพระพุทธรูปศิลปะสมัยอู่ทอง
วัดราษฎร์ประคองธรรม

วัดราษฎร์ประคองธรรม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 1 บ้านคลองอ้อม ตำบลเสาธงหิน อำเภอบางใหญ่ จังหวัดนนทบุรี ปัจจุบันมีเจ้าอาวาสคือ พระครูกิตติวิริยาภรณ์ (มหาวีโร วิทยา เพ็ชรปาน) 
วัดราษฎร์ประคองธรรมมีประวัติการสร้างย้อนไปถึง พ.ศ. 2256 ในสมัยอยุธยาตอนปลาย แต่สันนิษฐานว่าน่าจะสร้างขึ้นก่อนหน้านี้อีก แต่ขาดการทำนุบำรุงจึงมีสภาพทรุดโทรม ไม่มีพระสงฆ์จำพรรษา จนชาวบ้านเรียก วัดค้างคาว ต่อมาใน พ.ศ. 2493 หมอแดง พุ่มเล็ก และชาวบ้านได้บูรณะพัฒนาให้เจริญรุ่งเรืองและเปลี่ยนชื่อวัดมาเป็น "วัดราษฎร์ประคองธรรม" วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2505
ภายในวัดเป็นที่ประดิษฐานหลวงพ่อโต (ซำปอกง) และพระพุทธไสยาสน์ (หลวงพ่อพระนอน) ความยาว 32 เมตร ถือว่าเป็นวัดที่มีพระนอนองค์ใหญ่ที่สุดในจังหวัดนนทบุรี จุดเด่นอีกอย่างหนึ่งคือ ศาลาพระนอนที่ด้านบนนั้นจำลองพระธาตุ 3 นคร ได้แก่ พระธาตุหริภุญชัย พระธาตุพนม และพระปฐมเจดีย์
ในช่วงการระบาดทั่วของโควิด-19 ในประเทศไทย วัดราษฎร์ประคองธรรมช่วยจัดการศพ โดยไม่มีค่าใช้จ่าย ตั้งแต่ค่ารถ ค่าเผา ถึงค่าจัดการ จากข้อมูลเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2564 เคยเผาสูงสุดมากสุดวันละ 8–9 ศพ
ดีน แจกเกอร์

ดีน เจฟฟรีย์ แจกเกอร์ (7 พฤศจิกายน ค.ศ. 1903 – 5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1991) เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน เจ้าของรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม จากบทบาทเฮนรี คิง ในภาพยนตร์สงครามเรื่อง "ทเวลฟ์โอคล็อกไฮ" (1949)
แจกเกอร์เสียชีวิตเมื่อวันที่ 5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1991 ด้วยโรคระบบหัวใจหลอดเลือด
ชีวิตช่วงแรก.
ดีน ไอดา แจกเกอร์ เกิดในโคลัมบัสโกรฟ หรือ ลีมา รัฐโอไฮโอ แจกเกอร์ใช้ชีวิตช่วงปีแรก ๆ ในฟาร์ม เมื่อเขาอายุ 14 ปี เขาทำงานเป็นเจ้าหน้าที่โรงพยาบาลในสถานบำบัด และเข้าศึกษาที่วิทยาลัยวาแบช ขณะศึกษาอยู่ที่นั่น เขาเป็นสมาชิกของสมาคมนักศึกษาชาย แลมดาชีแอลฟา (Lambda Chi Alpha) แต่ตัดสินใจลาออก ระหว่างอยู่ในชั้นปีที่สองและตระหนักถึงชีวิตของเขาที่ไม่เหมาะกับการศึกษา หลังจากย้ายไปที่ชิคาโก เขาเรียนการแสดงที่วิทยาลัยศิลปะแห่งไลซี และได้ทำการแสดงโวเดอวีลบนเวที
วัฒนธรรมแคนเซิล

วัฒนธรรมแคนเซิล หรือ วัฒนธรรมคอลเอาต์ เป็นการขับออกจากสังคม (ostracism) แบบสมัยใหม่ ซึ่งมีการผลักไสบุคคลออกจากแวดวงสังคมหรือวิชาชีพ โดยอาจเป็นแบบออนไลน์ บนสื่อสังคม หรือส่วนบุคคล ซึ่งบุคคลที่ถูกขับออกจากสังคมในลักษณะนี้จะเรียกว่า "ถูกแคนเซิล" (cancelled)
แนวคิดของวัฒนธรรมแคนเซิลเป็นลักษณะหนึ่งของวัฒนธรรมคอลเอาต์ ซึ่งเป็นการคว่ำบาตร (boycotting) รูปแบบหนึ่งต่อบุคคล (ซึ่งปกติเป็นผู้มีชื่อเสียง) ที่ได้กระทำหรือพูดในเชิงที่น่าตั้งคำถามหรือเป็นที่ถกเถียง
ผู้ที่ถูกแคนเซิลอาจทำให้เสียชื่อเสียงและรายได้อย่างกู้คืนได้ยาก
คำนี้มักใช้ในความหมายเชิงลบ และมักใช้ในการถกเถียงเกี่ยวกับเสรีภาพในการพูดและการตรวจพิจารณา อดีตประธานาธิบดีสหรัฐ บารัก โอบามา กล่าวว่า "คนทำสิ่งดี ๆ ก็มีข้อบกพร่องได้" และดอนัลด์ ทรัมป์ อ้างว่า วัฒนธรรมนี้ไม่ต่างจากเผด็จการเบ็ดเสร็จ คือใช้เป็นอาวุธทางการเมืองเพื่อลงโทษและทำให้บุคคลอับอาย ตลอดจนหวังให้เขายอมจำนน
อิเกดะ สึเนโอกิ

อิเกดะ สึเนโอกิ (ค.ศ. 1536 – 18 พฤษภาคม ค.ศ. 1584) เป็นขุนศึกของตระกูลโอดะ ในช่วงยุคเซ็งโงกุและยุคอาซูจิ–โมโมยามะ
ประวัติ.
เขาเป็นบุตรชายของอิเกดะ สึเนโตชิ (Ikeda Tsunetoshi, 池田恒利) และนางโยโตกูอิง (Yotokuin, 養徳院) โดยเขามีชื่อเล่นในวัยเด็กว่า คัตสึซาบูโร (Katsusaburō, 勝三郎) ต่อมาเขาได้รับชื่อเป็น โนบูเตรุ (Nobuteru, 信輝) ก่อนจะมาเปลี่ยนชื่อเป็น สึเนโอกิ
ครั้นเมื่อเขาเข้ามาบวชในศาสนาพุทธ ก็ได้เปลี่ยนชื่อเป็น โชนีวไซ (Shōnyūsai, 勝入斎) เขามีภรรยาคือ นางเซ็งโออิง (Zen'ōin, 善応院) และมีบุตร-ธิดารวม 9 คน ได้แก่
ผลงานการทหาร.
ใน ค.ศ. 1557 เขาได้รับคำสั่งจากโอดะ โนบูนางะ ให้เข้าโจมตีโอดะ โนบูยูกิ ที่ปราสาทซูเอโมริ
ใน ค.ศ. 1560 เขาเข้าร่วมในยุทธการที่โอเกฮาซามะ
ใน ค.ศ. 1567 เขาและชิบาตะ คัตสึอิเอะ ทำหน้าที่เป็นทัพแรก ในการโจมตีปราสาทอินาบายามะของตระกูลไซโตะ
ในวันที่ 30 กรกฎาคม ปี ค.ศ. 1570 เขาเข้าร่วมในยุทธการอะเนะงาวะ
ตั้งแต่ช่วง ค.ศ. 1570 จนถึง ค.ศ. 1575 เขามีส่วนร่วมในการโอบล้อมเขาฮิเอ, การโอบล้อมนากาชิมะ, การต่อสู้ที่ปราสาทมากิชิมะ และยุทธการที่นากาชิโนะ
ต่อมาเขาได้เป็นผู้ติดตามโอดะ โนบูตาดะ และมีส่วนร่วมในการโจมตีอารากิ มูราชิเงะ ที่ปราสาทฮานากูมะ
หลังจากเหตุการณ์วัดฮนโนจิ เขาได้เข้าร่วมในการประชุมที่ปราสาทคิโยซุ และได้รับเมืองอามางาซากิ เมืองโอซากะในแถบคันไซ และปราสาทเฮียวโงะ เป็นรางวัล มีมูลค่าถึง 120,000 โคกุ
ในปี ค.ศ. 1583 เขาได้รางวัลที่มีมูลค่าถึง 130,000 โคกุในแคว้นมิโนะ และได้เป็นผู้ปกครองปราสาทโองากิ
เขาได้เป็นขุนศึกของฮาชิบะ ฮิเดโยชิ ที่มีส่วนร่วมในการรบที่โคมากิและนางากูเตะ โดยเขาเข้าโจมตีปราสาทอินูยามะในช่วงแรก แต่ต่อมาเขาได้เสียชีวิตในสนามรบ มีเรื่องเล่าว่าเขาถูกสังหารโดยนาไก นาโอกัตสึ ซึ่งเป็นขุนพลของโทกูงาวะ อิเอยาซุ
กระสุนยาง

กระสุนยาง เป็นกระสุนที่ใช้ปราบจลาจลชนิดหนึ่ง หรือเรียกรวมกันว่ากระสุนตะบอง (baton round) คำว่า "ยาง" อาจทำให้เข้าใจผิดได้ เพราะจริง ๆ มีแกนเป็นโลหะหุ้มด้วยยาง หรือผสมระหว่างโลหะกับยางเป็นเนื้อเดียวกันโดยมีองค์ประกอบส่วนน้อยเป็นยาง มีอานุภาพทำให้ตายน้อยกว่ากระสุนโลหะล้วน แต่ก็ยังอาจทำให้เกิดการบาดเจ็บรุนแรง เช่น ตาบอด ทุพพลภาพถาวร และเสียชีวิตได้
กระสุนยางอาจใช้ในระยะใกล้และการควบคุมสัตว์ แต่ส่วนใหญ่ใช้กับการปราบจลาจลและใช้สลายการชุมนุม
กระทรวงกลาโหมบริติชใช้ปราบผู้ก่อจลาจลในไอร์แลนด์เหนือระหว่างเดอะทรับเบิลส์ (The Troubles) และใช้ครั้งแรกใน ค.ศ. 1970 แต่นับแต่นั้น กระสุนยางได้ถูกเปลี่ยนมาใช้วัสดุอื่นแทน เพราะยางมักเด้งอย่างควบคุมไม่ได้ 
องค์ประกอบและสมบัติกายภาพ.
การวิเคราะห์องค์ประกอบของกระสุนยางที่ตำรวจชิลีใช้ พบว่าร้อยละ 80 ผลิตขึ้นจากสสารแข็ง ซึ่งได้แก่ ซิลิกาและแบเรียมซัลเฟตเป็นหลัก และยางประกอบเป็นร้อยละ 20 เท่านั้น ความแข็งที่วัดได้เท่ากับ 96.5 ชอร์เอ (พอ ๆ กับล้อสเก็ตบอร์ด) จึงเป็นสาเหตุที่อธิบายได้ว่า ทำให้เบ้าตาระเบิด (ruptured globe) ได้
การใช้.
กระสุนยางใช้ในการปราบจลาจลเป็นส่วนใหญ่ บริเตนพัฒนากระสุนยางใน ค.ศ. 1970 สำหรับใช้ในไอร์แลนด์เหนือ มีความเร็วปากลำกล้องประมาณ 60 เมตรต่อวินาที และระยะสูงสุดประมาณ 100 เมตร โดยทั่วไปใช้ยิงไปในทิศทางใดทิศทางหนึ่งโดยไม่เจาะจงเป้าหมายเพื่อให้เกิดอาการเจ็บ แต่ไม่ใช่การบาดเจ็บ แต่ทั้งนี้ผู้ใช้งานจะใช้ยิงโดยตรงก็ได้ขึ้นอยู่กับดุลยพินิจของผู้ใช้ การใช้ยิงบุคคลในระยะใกล้ทำให้มีผู้เสียชีวิต 3 คนและได้รับบาดเจ็บรุนแรงอีกมาก ใน ค.ศ. 1975 จึงมีการเปลี่ยนไปใช้กระสุนพลาสติกแทน
ใน ค.ศ. 2013 เอกสารของกระทรวงกลาโหมบริติชที่หมดชั้นความลับแล้วเปิดเผยว่า กระสุนยางอันตรายมากกว่าที่เปิดเผยต่อสาธารณะ โดยมีข้อแนะนำทางกฎหมายให้กระทรวงกลาโหมยอมจ่ายเงินชดเชยให้เด็กที่ตาบอดแทนการไปขึ้นศาลซึ่งจะเป็นการเปิดโปงปัญหาเกี่ยวกับตัวกระสุน รวมทั้งการทดสอบกินเวลาสั้นกว่าที่ควร และอาจเป็นอันตรายถึงตายและบาดเจ็บรุนแรงได้
กระสุนยางที่ผลิตในอิสราเอลมีสองประเภทหลัก ประเภทแรกที่เก่ากว่าคือกระสุนยางมาตรฐาน เป็นทรงกลมทำจากเหล็กกล้าแล้วห่อด้วยยางบาง ๆ หนัก 14 กรัม ส่วนประเภทปรับปรุงที่เริ่มใช้ตั้งแต่ ค.ศ. 1989 เป็นกระบอกโลหะเส้นผ่านศูนย์กลาง 1.7 ซม. ห่อด้วยยาง หนัก 15.4 กรัม ซึ่งในบรรดาการบาดเจ็บถึงตายจากกระสุนชนิดนี้ส่วนใหญ่มาจากการถูกยิงที่ศีรษะ
กระสุนยางขนาดเล็กกว่าที่ใช้กับลูกซองปราบจลาจลนั้นมีอยู่หลายประเภท ตัวอย่างเช่น บริษัทหนึ่งใช้ผลิตกระสุนตะกั่วยาง (rubber buckshot round) ประกอบด้วยลูกยางเส้นผ่านศูนย์กลาง 8.3 มม. จำนวน 15 ลูกต่อหนึ่งปลอก และกระสุนตะบองยาง ซึ่งมีโปรเจกไทล์ 4.75 กรัมลูกโดด
วัดสังแก

วัดสังแก  เป็นวัดตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำสังแกในเมืองพระตะบอง ประเทศกัมพูชา สร้างโดยเจ้าพระยาคทาธรธรณินทร์ (เยีย) เจ้าเมืองพระตะบองคนที่ 7 (พ.ศ. 2407–2435) ซึ่งด้านหน้า จะเป็นสถูปเจดีย์คู่สำหรับบรรจุอัฐิธาตุของเจ้าเมืองและภริยา (หม่อมทับทิม) จากเอกสารประวัติศาสตร์กัมพูชาได้บันทึกไว้ว่า ในวันสงกรานต์ทุกปีข้าราชการทั้งหมดจะต้องมาทำพิธีถือน้ำพิพัฒน์สัตยาที่วัดสังแก เพื่อแสดงความจงรักภักดีต่อเจ้าเมืองพระตะบองและจงรักภักดีต่อพระเจ้ากรุงสยาม
อุโบสถเป็นแบบจั่วเปิด มีระเบียงล้อมรอบตัวเรือนอุโบสถ มีเสาพาไลที่มีลักษณะรูปทรงเหมือนกับเสาสี่เหลี่ยม เป็นเสาในรูปทรงสี่เหลี่ยมตั้งอยู่บนฐานพาไล ทำเป็นลายกรอบกระจกประดับตามด้านทั้ง 4 ของเสา ด้านปลายเสามีประดับเป็นบัวหัวเสาที่มีลักษณะแบบตะวันตก ซึ่งประกอบไปด้วย เส้นลูกแก้วที่รองรับส่วนบนที่เป็นลายใบไม้อย่างตะวันตกที่รู้จักว่าเป็นลายใบไม้แบบใบอะแคนตัส ถัดไปเป็นชั้นประดับที่เป็นบัวหงาย สันนิษฐานว่า เป็นการผสมผสานลักษณะเสาของท้องถิ่นมีรูปทรงสี่เหลี่ยมกับงานประดับตกแต่งแบบเสาแบบคอรินเทียนของศิลปะตะวันตก ซุ้มประตูอุโบสถมีหน้าบันในรูปวงโค้งและไม่มีการเจาะช่องใด ๆ รูปแบบโครงสร้างหลังคาอุโบสถมีความคล้ายคลึงกับโครงสร้างหลังคาพระอุโบสถวัดสุทัศนเทพวรารามราชวรมหาวิหาร
จอร์เจีย วิกัม

จอร์เจีย วิกแฮม (เกิด 19 สิงหาคม พ.ศ 2540) เป็นนักแสดงหญิงชาวอเมริกัน เธอมีชื่อเสียงจากการรับบท เบ็ธ ในเรื่อง "สครีม" ของ วีเอชวัน, Amy Bendix ใน "เดอะพันนิชเชอร์" ของเน็ตฟลิกซ์ และแสดงเป็น Kat ในเรื่อง "13 บันทึกลับหัวใจสลาย" ของเน็ตฟลิกซ์
จอช สจวร์ต

โจชัว เร็กนัลล์ สจวร์ต (เกิด 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2520) เป็นนักแสดงชาวอเมริกันที่มีชื่อเสียงจากการรับบท โฮลท์ แม็คลาเรน ในละครชุดทางโทรทัศน์ช่อง FX เรื่อง "เดิร์ต" และในบท นักสืบวิลเลียม ลามอนตาญ จูเนียร์ ในเรื่อง "คริมินอล ไมน์ อ่านเกมฆ่า ล่าทรชน" เขายังได้รับบทเป็น เบรนแดน ฟินนีย์ ในซีซั่นสุดท้ายของซีรีส์โทรทัศน์ NBC เรื่อง "เติร์ดวอช" และแสดงเป็น Barsad ในเรื่อง "แบทแมน อัศวินรัตติกาลผงาด" ของคริสโตเฟอร์ โนแลน นอกจากนี้เขายังมีบทบาทในเรื่อง "เดอะพันนิชเชอร์" (2019) ของเน็ตฟลิกซ์ด้วย
คอร์บิน เบิร์นเซน

คอร์บิน ดีน เบิร์นเซน (เกิด 7 กันยายน พ.ศ. 2497) เป็นนักแสดงและผู้กำกับชาวอเมริกันซึ่งมีชื่อเสียงจากผลงานทางโทรทัศน์ เขาแสดงเป็น อาร์โนลด์ เบ็คเกอร์ซึ่งทนายความด้านการหย่าร้างในซีรีส์ดราม่าของเอ็นบีซีเรื่อง "แอล.เอ. ลอว์", รับบท ดร. อลัน ไฟน์สโตน ในเรื่อง "เดอะเดินทิสต์" รับบท เฮนรี สเปนเซอร์ เป็นนักสืบตำรวจที่เกษียณอายุแล้วในซีรีส์คอมเมดี้ดราม่าของเครือข่ายสหรัฐเรื่อง "ไซก์", และโรเจอร์ ดอร์นในภาพยนตร์เรื่อง "เมเจอร์ลีก", "เมเจอร์ลีก 2", และ "" เขายังปรากฏตัวเป็นประจำในเรื่องอื่น ๆ เช่น "เดอะเริเดนท์", "เจเนรัลฮอสปิตัล]", และ "คัตส์" และยังปรากฏตัวเป็นระยะ ๆ ในเรื่อง "เดอะยังแอนด์เดอะเรสต์เลส"
แอนเน็ตต์ โอทูเล

แอนเน็ตต์ โอทูเล (เกิด 1 เมษายน พ.ศ. 2495) เป็นนักแสดง, นักเต้น, นักร้อง, และนักแต่งเพลงชาวอเมริกัน เธอมีชื่อเสียงจากการรับบท ลิซา บริดเจส ในละครโทรทัศน์เรื่อง "แนชบริดเจส" รับบท เบเวอร์ลี มาร์ช ในมินิซีรีส์เรื่อง "อิต"; ลานา แลง ในเรื่อง "ซูเปอร์แมน 3"; เคธีในภาพยนตร์โรแมนติกคอมเมดี้เรื่อง "ครอสมายฮาร์ท"; และมาร์ธา เคนท์ แม่ของคลาร์ก เคนท์ในซีรีส์โทรทัศน์เรื่อง "สมอลล์วิลล์"
รายชื่อประธานมหาวิทยาลัยอัลอัซฮัร

นี่คือรายชื่อประธานมหาวิทยาลัยอัลอัซฮัรตั้งแต่โอนมาเป็นของรัฐใน พ.ศ. 2504 การปฏิรูปตามรัฐบัญญัติ 103 พ.ศ. 2504 เป็นการจัดระเบียบครั้งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ของมหาวิทยาลัย ทำให้อัลอัซฮัรสูญเสียความเป็นเอกเทศและรวมเข้ากับระบบการศึกษาของประเทศอียิปต์ในฐานะมหาวิทยาลัยเต็มตัว
เบนจามิน วอล์เกอร์ (นักแสดง)

เบนจามิน วอล์เกอร์ สโคเดลาริโอ-เดวิส (né Davis; เกิด 21 มิถุนายน พ.ศ. 2525) เป็นที่รู้จักในชื่อ Benjamin Walker เป็นนักแสดง, นักร้อง และนักแสดงตลกชาวอเมริกัน เขามีชื่อเสียงจากบทบาทในภาพยนตร์เรื่อง "ประธานาธิบดี ลินคอล์น นักล่าแวมไพร์" ในปี ค.ศ. 2012 รวมถึงร่วมแสดงในภาพยนตร์เรื่อง "คินซีย์" และ "แฟลกส์ออฟเออเออร์ฟาเธอร์ส" และบทบาทที่ได้รับคำชื่นชมอย่างมากในบท แอนดรูว์ แจ็คสัน ในละครเพลงเรื่อง "บลัดดีบลัดดีแอนดรูว์ แจ็กสัน" ในปี พ.ศ. 2559 เขาแสดงเป็นแพทริค เบทแมนในละครเพลงบรอดเวย์ที่ดัดแปลงมาจากนวนิยายเรื่อง "อเมริกันไซโค" ในปี ค.ศ. 2019 เขาแสดงเป็น อีริก เกลเดน ในซีซั่นที่สามและซีซั่นสุดท้ายของเรื่อง "เจสสิกา โจนส์" จากเน็ตฟลิกซ์
ซาริตา เชาดูรี

ซาริตา แคเธอรีน หลุยส์ เชาดูรี (เกิด 18 สิงหาคม พ.ศ. 2509) เป็นนักแสดงหญิงชาวอังกฤษซึ่งมีชื่อเสียงจากการรับบทในภาพยนตร์ที่กำกับโดยมิรา แนร์ เรื่อง "มิสซิสซิบปี" (1992) ในช่วงปลายทศวรรษ 1990 เชาดูรีได้เพิ่มละครของเธอด้วยบทบาทสนับสนุนในภาพยนตร์ระทึกขวัญเรื่อง "อะเพอร์เฟคเมอร์เดอร์" (1998), "3 A.M." (2001) และ "กลอเรีย" (1999) สร้างใหม่โดย John Cassavetes ในปี พ.ศ. 2545 เธอแสดงในเรื่อง "จัสอะคิส" เธอรับบทเป็นเลสเบี้ยนสาวพรหมจารีในเรื่อง "ชีเฮทมี" (2004) ของ สไปก์ ลี และแสดงเป็น Anna Ran ในเรื่อง "ผู้หญิงในสายน้ำ...นิทานลุ้นระทึก" โดย เอ็ม. ไนท์ ชยามาลาน ในปี ค.ศ. 2006 นอกจากนี้เธอยังแสดงเป็น Egeria ใน "" (2015) และร่วมแสดงกับทอม แฮงส์ในภาพยนตร์เรื่อง "อะโฮโลแกรมฟอร์เดอะคิง" ปี ค.ศ. 2016
เจเรมี บ็อบบ์

เจเรมี บ็อบบ์ (เกิด 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2524 ในเมืองดับลิน รัฐโอไฮโอ) เป็นนักแสดงชาวอเมริกันที่เคยแสดงละครเวที, โทรทัศน์และภาพยนตร์ เขาเป็นนักแสดงประจำในละครเรื่อง "โฮสเทจส์" ของซีบีเอส ปี ค.ศ. 2013 รับบทหัวหน้าเจ้าหน้าที่ทำเนียบขาว Quintin Creasy และร่วมแสดงเป็น Herman Barrow ในซีรีส์โทรทัศน์ช่องซินีแมกซ์เรื่อง "เดอะนิค". ในปี ค.ศ. 2014 เขารับบทสตีวี่ในภาพยนตร์ดราม่าอาชญากรรมเรื่อง "เดอะดรอป" ในปี ค.ศ. 2019 บ็อบบ์แสดงในซีรี่ส์เรื่อง "รัสเซียนดอลล์" ของเน็ตฟลิกซ์
เขาเข้าเรียนที่มหาวิทยาลัย Otterbein และได้รับปริญญาศิลปกรรมศาสตร์บัณฑิตในปี พ.ศ. 2546
มาชาอัลลอฮ์

มาชาอัลลอฮ์  เป็นประโยคภาษาอาหรับที่หมายถึง "พระประสงค์ของอัลลอฮ์" และใช้สำหรับการแสดงความยินดี, ความสุข, การสรรเสริญ หรือการขอบคุณต่อเหตุการณ์หรือบุคคลที่ได้รับกล่าวถึง คำนี้ยังเป็นการแสดงออกโดยทั่วไปในโลกมุสลิมเพื่อขอการป้องกันบางสิ่งหรือบางคนจากพระเจ้าให้พ้นจากนัยน์ตาปีศาจ
การใช้แบบอื่น.
"มาชาอัลลอฮ์" สามารถใช้ในการแสดงความยินดีให้บุคคลนั้น ที่เป็นสิ่งเตือนความจำว่า แม้ว่าคนนั้นจะถูกยินดี แต่นั่นมาจากพระประสงค์ของพระเจ้า ในบางวัฒนธรรม ผู้คนอาจพูด "มาชาอัลลอฮ์" ด้วยความเชื่อว่า เป็นสิ่งที่ปกป้องพวกเขาจากความอิจฉา, นัยน์ตาปีศาจ หรือญิน
ชาวคริสต์และกลุ่มอื่น ๆ ใช้คำนี้ในดินแดนที่ปกครองโดยจักรวรรดิออตโตมัน: ชาวเซิร์บ, ชาวบัลแกเรีย, ชาวคริสต์แอลเบเนีย และชาวมาซีโดเนียพูดคำว่า "машала" ("mašala") ที่แปลว่า "งานที่สำเร็จลุล่วง"; และชาวจอร์เจีย, ชาวอาร์มีเนีย, ชาวกรีกพอนติก (ลูกหลานจากประเทศตุรกี), ชาวไซปรัสเชื้อสายกรีก และชาวยิวเซฟาร์ดีบางส่วนก็พูดคำนี้ด้วย
มาร์ทีนี (ค็อกเทล)

มาร์ทีนี  หรือปรากฏทับศัพท์ มาร์ตินี เป็นค็อกเทลที่ประกอบด้วยยิน และ เวอร์มูธ ตกแต่งด้วยมะกอก หรือ เลมอนทวิสต์ มาร์ทีนีเป็นหนึ่งในเครื่องดื่มผสมแอลกอฮอล์ที่เป็นที่รู้จักมากที่สุด เอช แอล เมนช์เกนเรียกขานมาร์ทีนีว่าเป็า "ประดิษฐกรรมเดียวของอเมิรกาที่ประเสริฐเทียบเท่าโคลงซอนนิท" และ อี บี ไวท์ เรียกขานมาร์ทีนีว่าเป็น "น้ำยาอัศจรรย์ (elixir) แห่งความเงียบสงบ (quietude)"
ไม่เกินปี 1922 มาร์ทีนีอยู่ในรูปแบบที่เป็นที่รู้จักกันมากที่สุด ที่ซึ่งเป็นการผสอนดอนดรายยินกับดรายเวอร์มูธ ด้วยอัตราส่วน 2:1 คนในแก้วผสมกับน้ำแข็ง และตบท้ายด้วยส้มหรือบิทเทอส์ ก่อนจะแยกกากและเทใส่แก้วค็อกเทล
ดอนัลด์ คริสป์

ดอนัลด์ วิลเลียม คริสป์ (27 กรกฎาคม ค.ศ. 1882 – 25 พฤษภาคม ค.ศ. 1974) เป็นนักแสดง โปรดิวเซอร์ ผู้กำกับ และนักเขียนบทชาวอังกฤษ อาชีพการแสดงของเขาเริ่มตั้งแต่ในช่วงภาพยนตร์เงียบตอนต้นจนถึงคริสต์ทศวรรษ 1960 เขาชนะรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยมในปี ค.ศ. 1942 สำหรับการแสดงในภาพยนตร์เรื่อง "ฮาวกรีนวอสมายแวลลีย์"
คริสป์มีดวงดาวอยู่ในฮอลลีวูดวอล์กออฟเฟม เป็นดวงดาวสำหรับภาพยนตร์ใน ค.ศ. 1960 อยู่ที่ 1628 ไวน์สตรีต
โชเซ

โชเซ  เป็นหมู่บ้านที่ตั้งอยู่ในจังหวัดชิบะ ประเทศญี่ปุ่น ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2020 หมู่บ้านนี้มีประชากรประมาณ 14,028 คน 6,096 ครัวเรือน ความหนาแน่นประชากร 500 คนต่อตารางกิโลเมตร และมีพื้นที่ทั้งหมด โชเซเป็นเทศบาลที่จัดอยู่ในประเภทหมู่บ้านที่เหลืออยู่เพียงแห่งเดียวในจังหวัดชิบะ
ภูมิศาสตร์.
โชเซตั้งอยู่ทางตะวันออกของจังหวัดชิบะ ห่างจากชิบะ เมืองหลวงของจังหวัด ประมาณ 30 กิโลเมตร และห่างจากใจกลางโตเกียวไม่เกิน 60 ถึง 70 กิโลเมตร หมู่บ้านนี้ติดกับมหาสมุทรแปซิฟิก และตั้งอยู่ทางตอนใต้ของที่ราบคูจูกูริ (หาดคูจูกูริ) มีภูมิประเทศเป็นเนินสลับที่ราบและมีลักษณะเป็นลอนคลื่นเล็กน้อย พื้นที่ของหมู่บ้านเต็มไปด้วยหนองน้ำเพื่อการเกษตร และมีแม่น้ำอิจิโนมิยะไหลลงสู่มหาสมุทรแปซิฟิกที่หาดคูจูกูริในหมู่บ้านโชเซ
เทศบาลข้างเคียง.
จังหวัดชิบะ
ภูมิอากาศ.
โชเซมีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้น (Köppen "Cfa") โดยมีฤดูร้อนที่อบอุ่นและฤดูหนาวที่อากาศเย็นสบายและมีหิมะตกเล็กน้อย อุณหภูมิเฉลี่ยต่อปีในโชเซคือ 15.3 °C ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยต่อปีอยู่ที่ 1683 มิลลิเมตร โดยเดือนกันยายนเป็นเดือนที่ฝนตกชุกที่สุด อุณหภูมิจะสูงสุดโดยเฉลี่ยในเดือนสิงหาคมที่ประมาณ 26.0 °C และต่ำสุดในเดือนมกราคมที่ประมาณ 5.7 °C
สถิติประชากร.
จากข้อมูลการสำรวจสำมะโนประชากรของญี่ปุ่น จำนวนประชากรของโชเซได้เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วมาตั้งแต่ทศวรรษ 1970
ประวัติศาสตร์.
เดิมโชเซตั้งอยู่ในแคว้นคาซูซะ ต่อมาได้มีการก่อตั้งหมู่บ้านทากาเนฮงโงะ หมู่บ้านยัตสึมิ และหมู่บ้านอิจิมัตสึ โดยเป็นการจัดตั้งใหม่ในระบบเทศบาลเมื่อวันที่ 1 เมษายน 1889 หมู่บ้านโชเซก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน 1953 โดยการยุบรวมหมู่บ้านเหล่านี้เข้าด้วยกัน และมีการปรับอาณาเขตเล็กน้อยตรงที่ติดกับเมืองอิจิโนมิยะในปี 1954 และ 1955
การปกครอง.
โชเซมีการปกครองรูปแบบสภา–นายกเทศมนตรี โดยมีนายกเทศมนตรีที่มาจากการเลือกตั้งโดยตรง และมีสภาประเภทสภาเดี่ยวที่มีสมาชิกจำนวน 15 คน หมู่บ้านโชเซ รวมทั้งเทศบาลอื่นในอำเภอโชเซ ประกอบกันเป็นเขตเลือกตั้งที่ให้สมาชิกสภาจังหวัดชิบะจำนวน 1 คน ในแง่ของการเมืองระดับชาติ หมู่บ้านนี้เป็นส่วนหนึ่งของเขตเลือกตั้งที่ 11 ของจังหวัดชิบะในการเลือกตั้งสภาผู้แทนราษฎรแห่งรัฐสภาญี่ปุ่น
เศรษฐกิจ.
อุตสาหกรรมหลักของหมู่บ้านโชเซคือ พืชสวนขนาดเล็ก และการปลูกผลไม้โดยเฉพาะแตงโมและมะเขือเทศ อีกทั้งหมู่บ้านแห่งนี้ยังตั้งอยู่ในแหล่งแก๊สมินามิคันโต การสกัดแก๊สธรรมชาติและการผลิตไอโอดีนก็เป็นอุตสาหกรรมหลักของหมู่บ้านด้วยเช่นกัน
การศึกษา.
โชเซมีโรงเรียนที่สังกัดเทศบาลหมู่บ้าน ได้แก่ โรงเรียนประถม 3 แห่ง โรงเรียนมัธยมต้น 1 แห่ง และหมู่บ้านนี้ไม่มีโรงเรียนมัธยมปลาย
วัชรพล โตมรศักดิ์

วัชรพล โตมรศักดิ์ เป็นผู้ช่วยรัฐมนตรีประจํากระทรวงสาธารณสุข อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครราชสีมา เป็นรองหัวหน้าพรรคชาติพัฒนากล้า และเป็นประธานสโมสรฟุตบอลนครราชสีมา มาสด้า อดีตรักษาการหัวหน้าพรรคชาติพัฒนากล้า อดีตเลขาธิการพรรคชาติพัฒนา เขาเป็น ส.ส.แบบแบ่งเขตเพียงคนเดียวของพรรคชาติพัฒนาที่ชนะการเลือกตั้งในปี พ.ศ. 2562
ประวัติ.
วัชรพล โตมรศักดิ์ เกิดเมื่อวันท่ 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2505 สำเร็การศึกษาปริญญาตรี สาขาศิลปศาสตร์ จากสถาบันราชภัฏนครราชสีมา และปริญญาโท รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต (การปกครองท้องถิ่น) จากมหาวิทยาลัยขอนแก่น
การทำงาน.
วัชรพล โตมรศักดิ์ เริ่มทำงานการเมืองตั้งแต่ปี 2533 เป็นสมาชิกสภาจังหวัด (ส.จ.) 6 สมัย เคยดำรงตำแหน่งรองนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดนครราชสีมา ประธานสภาจังหวัดนครราชสีมา
วัชรพล โตมรศักดิ์ เข้าสู่งานการเมืองระดับชาติโดยการลงสมัครรับเลือกตั้งในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 ในนามพรรครวมใจไทยชาติพัฒนา ซึ่งมี พล.อ.เชษฐา ฐานะจาโร เป็นหัวหน้าพรรค ได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส.สมัยแรก ต่อมาในปี 2554 ได้รับเลือกตั้งอีกครั้งในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 สังกัดพรรคการเมืองเดิม แต่พรรคเปลี่ยนชื่อเป็นพรรคชาติพัฒนาเพื่อแผ่นดิน
และในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 เขาได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส.แบบแบ่งเขตเพียงคนเดียวของพรรคชาติพัฒนา และในปี พ.ศ. 2563 ได้รับเลือกเป็นเลขาธิการพรรค
วัชรพล มีบทบาทในวงการกีฬาโดยเคยรับหน้าที่เป็นผู้จัดการทีมของสโมสรฟุตบอลนครราชสีมา มาสด้า
ชิราโกะ

ชิราโกะ  เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในจังหวัดชิบะ ประเทศญี่ปุ่น ณ วันที่ 1 ธันวาคม 2020 เมืองนี้มีประชากรประมาณ 11,040 คน 4,942 ครัวเรือน ความหนาแน่นประชากร 400 คนต่อตารางกิโลเมตร และมีพื้นที่ทั้งหมด 
ภูมิศาสตร์.
ชิราโกะตั้งอยู่ทางตะวันออกของจังหวัดชิบะ ห่างจากนครชิบะ เมืองเอกของจังหวัดชิบะ ประมาณ 30 กิโลเมตร และห่างจากใจกลางโตเกียวไม่เกิน 60 ถึง 70 กิโลเมตร เมืองชิราโกะติดกับมหาสมุทรแปซิฟิก ตั้งอยู่บนที่ราบคูจูกูริและมีภูมิประเทศที่ราบเรียบ มีส่วนหนึ่งของแนวหาดคูจูกูริ และมีแม่น้ำนาบากิไหลผ่านใจกลางเมือง
เทศบาลข้างเคียง.
จังหวัดชิบะ
ภูมิอากาศ.
ชิราโกะมีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้น (Köppen "Cfa") โดยมีฤดูร้อนที่อบอุ่นและฤดูหนาวที่อากาศเย็นสบายและมีหิมะตกเล็กน้อย อุณหภูมิเฉลี่ยต่อปีในชิราโกะคือ 15.3 °C ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยต่อปีอยู่ที่ 1633 มิลลิเมตร โดยเดือนกันยายนเป็นเดือนที่ฝนตกชุกที่สุด อุณหภูมิจะสูงสุดโดยเฉลี่ยในเดือนสิงหาคมที่ประมาณ 26.0 °C และต่ำสุดในเดือนมกราคมที่ประมาณ 5.6 °C
สถิติประชากร.
จากข้อมูลการสำรวจสำมะโนประชากรของญี่ปุ่น จำนวนประชากรของชิราโกะยังคงคงที่ตลอด 100 ปีที่ผ่านมา
ประวัติศาสตร์.
พื้นที่ของชิราโกะในปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นโบราณที่ชื่อแคว้นคาซูซะ ซึ่งมีหมู่บ้านชาวประมงจำนวนมากในยุคเอโดะ พื้นที่นี้ถูกรวมเข้ากับอำเภอโชเซหลังจากการปฏิรูปที่ดินในยุคเมจิ หมู่บ้านชิรากาตะได้ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 เมษายน 1889 โดยเป็นการจัดตั้งใหม่ในระบบเทศบาล และได้รับการยกฐานะเป็นเมืองเมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ 1940 ต่อมาวันที่ 11 กุมภาพันธ์ 1955 เมืองชิรากาตะได้รวมเข้ากับหมู่บ้านข้างเคียง ได้แก่ เซกิ และนาบากิ และประกาศจัดตั้งเป็นเมืองชิราโกะ โดยชื่อนี้นำมาจากชื่อศาลเจ้าชินโตในท้องถิ่นที่ชื่อ ศาลเจ้าชิราโกะ ซึ่งอ้างว่าก่อตั้งขึ้นในยุคเฮอัง
การปกครอง.
ชิราโกะมีการปกครองรูปแบบสภา–นายกเทศมนตรี โดยมีนายกเทศมนตรีที่มาจากการเลือกตั้งโดยตรง และมีสภาประเภทสภาเดี่ยวที่มีสมาชิกจำนวน 15 คน เมืองชิราโกะ รวมทั้งเทศบาลอื่นในอำเภอโชเซ ประกอบกันเป็นเขตเลือกตั้งที่ให้สมาชิกสภาจังหวัดชิบะจำนวน 1 คน ในแง่ของการเมืองระดับชาติ เมืองนี้เป็นส่วนหนึ่งของเขตเลือกตั้งที่ 11 ของจังหวัดชิบะในการเลือกตั้งสภาผู้แทนราษฎรแห่งรัฐสภาญี่ปุ่น
เศรษฐกิจ.
อุตสาหกรรมหลักของชิราโกะคือการประมงเชิงพาณิชย์ อย่างไรก็ตาม อุตสาหกรรมการท่องเที่ยวและรีสอร์ตได้มีอิทธิพลต่อเศรษฐกิจในท้องถิ่นในปัจจุบัน
การศึกษา.
ชิราโกะมีโรงเรียนที่สังกัดเทศบาลเมือง ได้แก่ โรงเรียนประถม 3 แห่ง โรงเรียนมัธยมต้น 1 แห่ง และเมืองนี้ไม่มีโรงเรียนมัธยมปลาย
การขนส่ง.
รถไฟ.
ชิราโกะไม่มีรถไฟให้บริการ
ทางหลวง.
เมืองนี้ไม่มีทางหลวงแห่งชาติสายใดผ่าน
Platycodon grandiflorus

Platycodon grandiflorus เป็นไม้ดอกล้มลุกหลายปีชนิดหนึ่งในวงศ์พระจันทร์ครึ่งซีก (Campanulaceae) และเป็นสมาชิกเพียงชนิดเดียวของสกุล "Platycodon" มีถิ่นกำเนิดในเอเชียตะวันออก (จีน เกาหลี ญี่ปุ่น และภาคตะวันออกไกลของรัสเซีย)
"Platycodon grandiflorus" เป็นพืชหลายปีที่พบทั่วไปในภูเขาและท้องทุ่ง มีความสูงได้ถึง 60 เซนติเมตร ใบเป็นแบบใบเดี่ยวเรียงสลับ สีเขียวเข้ม ขอบใบเป็นจักฟันเลื่อย ดอกมีสีม่วงอมน้ำเงินหรือสีขาว ออกเป็นดอกเดี่ยวหรือเป็นช่อในช่วงปลายฤดูร้อน ลักษณะเด่นของไม้ดอกชนิดนี้คือตาดอกจะพองตัวเหมือนบัลลูนก่อนที่จะบานออกเต็มที่ โคนกลีบดอกทั้งห้าเชื่อมกันตรงฐานทรงระฆัง
ในเกาหลี ต้นและรากของ "Platycodon grandiflorus" เรียกว่า "โทราจี"  รากไม่ว่าสดหรือแห้งเป็นผักเครื่องเคียงอาหารเกาหลีที่พบบ่อยที่สุดอย่างหนึ่ง นอกจากนี้ยังเป็นหนึ่งในส่วนผสมที่พบบ่อยที่สุดในพีบิมบับ (บางครั้งมีการหุงข้าวกับรากของ "Platycodon grandiflorus" เพื่อทำ "โทราจีบับ") การเตรียมรากเป็นอาหารมักทำด้วยการแช่น้ำ ถูกับเกลือสมุทรเม็ดหยาบ และล้างน้ำอีกหลายครั้งซึ่งจะช่วยลดความขมฝาดลงได้ นอกจากนี้ รากของ "Platycodon grandiflorus" ยังใช้ทำของหวาน น้ำเชื่อมสำหรับเติมในน้ำชา และดองเหล้าเป็นต้น
Malus spectabilis

Malus spectabilis เป็นไม้ต้นชนิดหนึ่งในสกุลแอปเปิล ("Malus") ในวงศ์กุหลาบ (Rosaceae) ออกดอกสีขาวหรือสีชมพูขึ้นอยู่กับพันธุ์ ผลมีสีเหลือง เป็นพืชถิ่นเดียวในจีน โดยมีถิ่นกำเนิดบริเวณมณฑลชิงไห่, ฉ่านซี, เสฉวน, ยูนนาน, เจ้อเจียง, เจียงซู, ชานตง, เหอเป่ย์ และเหลียวหนิง นิยมปลูกเป็นไม้ประดับโดยเฉพาะในจีน
แม่น้ำดำ

แม่น้ำดำ  หรือที่ในช่วงต้นน้ำเรียกว่า แม่น้ำหลี่เซียน  ในภาษาไทเรียกว่า น้ำเต เป็นแม่น้ำในภาคใต้ของประเทศจีนและภาคตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศเวียดนาม และเป็นหนึ่งในลำน้ำสาขาที่สำคัญที่สุดของแม่น้ำแดง
แม่น้ำดำมีต้นน้ำอยู่ในมณฑลยูนนานของจีน ไหลไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้เข้าเขตเวียดนาม ผ่านจังหวัดลายเจิว (บางช่วงเป็นพรมแดนกับจังหวัดเดี่ยนเบียน), เซินลา และฮหว่าบิ่ญ ก่อนไหลลงสู่แม่น้ำแดงในเขตอำเภอตามนง จังหวัดฟู้เถาะ (ใกล้กับเมืองเหวียตจี่) นอกจากนี้ยังเป็นส่วนหนึ่งของพรมแดนระหว่างจังหวัดฟู้เถาะกับกรุงฮานอย มีความยาวทั้งสิ้นประมาณ 910 กิโลเมตร ในปัจจุบันมีการสร้างเขื่อนไฟฟ้าพลังน้ำหลายเขื่อนที่แม่น้ำสายนี้ทั้งในจีนและเวียดนาม
ดล เหตระกูล

ดล เหตระกูล (เกิด 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2523) อดีตรองหัวหน้าพรรคไทยสร้างไทย อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ อดีตเลขาธิการพรรคชาติพัฒนา และอดีตรองหัวหน้าพรรคชาติพัฒนากล้า
ดล เหตระกูล (เกิด 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2523) เป็นนักการเมืองชาวไทย อดีตรองหัวหน้าพรรคไทยสร้างไทย อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ และเคยดำรงตำแหน่งสำคัญในหลายพรรคการเมือง อาทิ เลขาธิการพรรคชาติพัฒนา และรองหัวหน้าพรรคชาติพัฒนากล้า
เขาเป็นทายาทของตระกูลเหตระกูล ซึ่งมีบทบาททั้งในวงการสื่อสารมวลชนและการเมือง โดยเป็นหลานชายของ กำพล วัชรพล ผู้ก่อตั้งหนังสือพิมพ์ไทยรัฐ และเป็นบุตรชายของ องอาจ เหตระกูล อดีตสมาชิกวุฒิสภา และผู้บริหารกลุ่มไทยรัฐ
ดลสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีจาก University of Southern California ประเทศสหรัฐอเมริกา ด้านบริหารธุรกิจ และศึกษาต่อระดับปริญญาโทด้านรัฐศาสตร์และความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ
ในเส้นทางการเมือง ดลเข้าสู่วงการผ่านพรรคชาติพัฒนา โดยรับตำแหน่งเลขาธิการพรรคเมื่อปี พ.ศ. 2556 และมีบทบาทสำคัญในการขับเคลื่อนนโยบายของพรรคในช่วงเวลานั้น ภายหลังการควบรวมระหว่างพรรคชาติพัฒนาและพรรคกล้า เขาได้รับแต่งตั้งเป็นรองหัวหน้าพรรคชาติพัฒนากล้า และในเวลาต่อมาได้ย้ายมาสังกัดพรรคไทยสร้างไทย ซึ่งมี คุณหญิงสุดารัตน์ เกยุราพันธุ์ เป็นหัวหน้าพรรค
ดล เหตระกูลเป็นที่รู้จักในฐานะนักการเมืองรุ่นใหม่ที่มีแนวคิดก้าวหน้า ให้ความสำคัญกับการปรับโครงสร้างเศรษฐกิจใหม่ การสร้างรัฐสวัสดิการ และการส่งเสริมบทบาทของคนรุ่นใหม่ในทางการเมือง นอกจากนี้ ยังเคยเป็นกรรมการในองค์กรด้านสื่อสารมวลชน และสนับสนุนการพัฒนานวัตกรรมดิจิทัลในประเทศไทย
ประวัติ.
ดล เกิดเมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2523 เป็นบุตรของนายประชา เหตระกูล และ ปรียาพร เหตระกูล เจ้าของธุรกิจหนังสือพิมพ์เดลินิวส์ มีพี่น้อง 3 คน คือดอม เหตระกูล ดล เหตระกูล และแดน เหตระกูล สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี ศิลปศาสตรบัณฑิต (การบริหารธุรกิจ) จากมหาวิทยาลัยมหิดล
การทำงาน.
ดล เหตระกูล เป็นนักธุรกิจชาวไทย เคยดำรงตำแหน่งเป็นประธานเจ้าหน้าที่บริหาร IRCP ต่อมาได้เข้าร่วมทำงานการเมืองกับพรรคชาติพัฒนา ดำรงตำแหน่งเลขาธิการพรรคชาติพัฒนา และรองหัวหน้าพรรคชาติพัฒนากล้า ในเวลาต่อมา
ตำแหน่งทางการเมือง เคยได้รับการแต่งตั้งเป็นที่ปรึกษารัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุข (นายอนุทิน ชาญวีรกูล) ในปี 2547 
ที่ปรึกษารัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม (นายประเสริฐ บุญชัยสุข) ในปี 2555 
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 ได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส.แบบบัญชีรายชื่อ ลำดับที่ 2 ของพรรคชาติพัฒนา และเขาได้ทำหน้าที่ในคณะกรรมาธิการป้องกันและปราบปรามการทุจริตและประพฤติมิชอบ สภาผู้แทนราษฎร ต่อมาได้ลาออกจากหน้าที่ดังกล่าว
คาโพ

คาโพ  หรือ ผู้ทำหน้าที่คุมนักโทษ  เป็นนักโทษในค่ายกักกันนาซีซึ่งเวรยามเอสเอสได้มอบหมายหน้าที่ให้กำกับดูแลการใช้แรงงานทาสหรือปฏิบัติภารกิจบริหารอย่างอื่น
ระบบนี้มีอีกชื่อว่า "การปกครองตนเองของนักโทษ" ซึ่งลดค่าใช้จ่ายเนื่องจากค่ายต้องใช้กำลังคนเอสเอสน้อยลง ระบบนี้ออกแบบมาเพื่อหันผู้เสียหายเข้าหากันเอง เพราะคาโพต้องรับหน้าเพื่อนนักโทษด้วยกันเพื่อรักษาไว้ซึ่งความโปรดปรานของผู้คุมเอสเอสอีกทอดหนึ่ง หากปรากฏว่าคาโพทอดทิ้งหน้าที่แล้ว ก็จะถูกลดสถานภาพกลับไปเป็นนักโทษปกติและอยู่ภายใต้คาโพคนอื่นอีกที คาโพหลายคนถูกเกณฑ์มาจากแก๊งอาชญากรรุนแรงมากกว่านักโทษการเมือง ศาสนาและเชื้อชาติที่มีจำนวนมากกว่า โดยผู้ต้องโทษอาญาเช่นนี้ขึ้นชื่อเรื่องความป่าเถื่อนต่อนักโทษคนอื่น โดยเอสเอสยอมรับความป่าเถื่อนเช่นนี้และเป็นส่วนสำคัญของระบบค่าย
คาโพไม่ต้องถูกล่วงละเมิดทางกายและใช้แรงงานหนัก หากว่าสามารถปฏิบัติหน้าที่ได้จนเอสเอสพอใจ นอกจากนี้ยังมีเอกสิทธิ์บางอย่าง เช่น ได้สวมเสื้อผ้าพลเรือนและมีห้องส่วนตัว 
หลังสงครามโลกครั้งที่สองยุติ คำนี้กลายเป็นคำดูหมิ่น ซึ่งตามหนังสือพิมพ์ "เดอะจิวอิชโครนิเคิล" ระบุว่าเป็น "คำดูหมิ่นเลวที่สุดที่ยิวใช้ด่ากันเอง"
ฮานาวะ โฮกิอิจิ

ฮานาวะ โฮกิอิจิ (23 มิถุนายน ค.ศ. 1746 – 7 ตุลาคม ค.ศ. 1821) เป็นนักวิชาการที่พิการทางสายตาและพระสงฆ์ชาวญี่ปุ่นที่มีชื่อเสียงในยุคเอโดะ
โฮกิอิจิตาบอดตอนอายุ 5 ขวบ เขาเรียนรู้วิชาประวัติศาสตร์ วรรณกรรม วิทยาศาสตร์การแพทย์ และนิติศาสตร์จากผู้เชี่ยวชาญหลายคน หนึ่งในนั้นคือ คาโมะ โนะ มาบูจิ โฮกิอิจิแต่งหนังสือ "กุนโชะ รูอิจู" (群書類従 หนังสือรวบรวมเอกสารเก่า)
ใน ค.ศ. 1937 เฮเลน เคลเลอร์มาที่ประเทศญี่ปุ่นและเยี่ยมบ้านอนุสรณ์ของโฮกิอิจิ เธอกล่าวว่า "ตอนที่ฉันยังเป็นเด็ก แม่ฉันบอกว่าฉันควรเอาคุณฮานาวะเป็นแบบอย่าง การที่ได้มาเยี่ยมชมสถานที่แห่งนี้และได้สัมผัสรูปปั้นของเขาเป็นเหตุการณ์ที่สำคัญที่สุดระหว่างการเดินทางไปญี่ปุ่นครั้งนี้ โต๊ะทำงานที่ใช้จนเก่าและรูปปั้นที่มองลงมาได้มาจากความเอาใจใส่จากเขา ฉันเชื่อว่าชื่อของเขาจะตกทอดจากรุ่นสู่รุ่นเหมือนสายน้ำ
แฟร็กทัลแอฟริกา

แฟร็กทัลแอฟริกา  เป็นแฟร็กทัลของทวีปแอฟริกาในรูปรูปแปดเหลี่ยมโดยศิลปินคณิตศาสตร์ ฮะมีด นาเดรี เยกาเนฮ์ (Hamid Naderi Yeganeh) รูปแปดเหลี่ยมของแฟรกทัลมีรูปร่างคล้ายกับแผนที่ทวีปแอฟริกา ในแฟร็กทัล จำนวนแปดเหลี่ยมที่มีขนาดต่างกัน เป็นไปตามจำนวนฟีโบนัชชี: 1, 2, 3, 5, 8, 13, 21, 34, ... ความสูงของแปดเหลี่ยมที่ใหญ่ที่สุดยาวกว่าแปดเหลี่ยมอันที่สองอยู่ φ เท่า โดยที่ φ คืออัตราส่วนทอง
อัลฮัซม์ (ประเทศเยเมน)

อัลฮัซม์  เป็นเมืองหลักของอำเภออัลฮัซม์ เขตผู้ว่าการอัลเญาฟ์ ประเทศเยเมน ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของเมืองมะอ์ริบและตะวันออกเฉียงใต้ของเมืองเศาะอ์ดะฮ์ ในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1980 มีการสร้างทางหลวงผ่านอัลฮัซม์ ซึ่งเริ่มต้นจากบะรอกิชและมะอีนไปยังมะอ์ริบทางตอนใต้ โอเปกรายงานว่า เยเมนได้รับเงินกู้จำนวน 5 ล้านดอลลาร์สำหรับโครงการก่อสร้างทางหลวงดังกล่าวในวันที่ 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2530 ตัวเมืองมีท่าอากาศยานอัลฮัซม์รองรับ ในวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2563 กลุ่มฮูษียึดเมืองนี้ระหว่างการรุกอัลเญาฟ์ พ.ศ. 2563
ภูมิอากาศ.
ตัวเมืองมีภูมิอากาศร้อนและแห้ง ฝนมักตกในฤดูหนาว การแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพินจัดให้อยู่ในเขต Bwh อุณหภูมิเฉลี่ยรายปีที่อัลฮัซม์อยู่ที่ มีปริมาณหยาดน้ำฝนรายปีอยู่ที่ 92 มิลลิเมตร (3.62 นิ้ว)
ทอม ออสเตน

โทมัส ไมเคิล คาร์เตอร์ (เกิด 15 กันยายน พ.ศ. 2531) เป็นที่รู้จักในชื่อ ทอม ออสเตน เป็นนักแสดงชาวอังกฤษมีชื่อเสียงจากการแสดงละครทางโทรทัศน์ที่รับบทเป็น แจสเปอร์ ฟรอสต์ในเรื่อง "เดอะรอยัลส์" และ กาย ฮอบกินส์ ในเรื่อง "แกรนต์เชสเตอร์"
ซิดนีย์ เลมมอน

ซิดนีย์ โนเอล เลมมอน (เกิด 10 สิงหาคม พ.ศ. 2533) เป็นนักแสดงหญิงชาวอเมริกัน เธอแสดงเป็น แอนา เฮลสตรอม ในละครชุดช่อง Huluเรื่อง "เฮลสตรอม". เธอเคยแสดงในซีรีส์เรื่อง "ซัคเซสชัน" ที่ได้รับรางวัลเอมีของ HBO แสดงคู่กับ เจเรมี สตรอง ผู้ชนะรางวัลเอ็มมี่และได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล Saturn จากบทบาท Isabelle ในซีซั่นที่ 5 ของเรื่อง "เฟียร์เดอะวอล์คกิ้งเดด"
อุกาซ

อุกาซ  เป็นหนังสือพิมพ์รายวันภาษาอาหรับที่มีสำนักงานใหญ่อยู่ในญิดดะฮ์ ประเทศซาอุดีอาระเบีย เริ่มตีพิมพ์ครั้งแรกใน พ.ศ. 2503 และมี "ซาอุดีกาเซตต์" เป็นหนังสือพิมพ์พี่น้อง มีการตีพิมพ์หนังสือพิมพ์นี้พร้อมกันในริยาดและญิดดะฮ์ และมีสำนักงานทั่วประเทศซาอุดีอาระเบีย อย่างไรก็ตาม หนังสือพิมพ์นี้ให้บริการบริเวณฮิญาซกับแคว้นอะซีรเป็นหลัก ใน ค.ศ. 2012 อับดุลลอฮ์ ศอเลียะห์ กามิล เป็นประธานคณะกรรมการผู้บริหารองค์การสื่อและสิ่งพิมพ์อุกาซ 
ลอว์เรนซ์ ไรต์ จาก "เดอะนิวยอร์กเกอร์" กล่าวว่า "อุกาซ" เป็นเหมือนกับ "นิวยอร์กโพสต์" "ฉบับภาษาอาหรับ"
แอนเดรีย รอธ

แอนเดรีย รอธ (เกิด 30 กันยายน พ.ศ. 2510) เป็นนักแสดงหญิงชาวแคนาดา เธออาจมีชื่อเสียงจากการรับบทแจนิต แกวิน ภรรยาของทอมมี แกวิน ตัวละครหลักในละครชุดทางโทรทัศน์ช่องเอฟเอ็กซ์ เรื่อง "เรสกิวมี" (2547–2554), รับบทวิกทอเรีย เชส ในเรื่อง "เดอะคอลเล็กเตอร์" (2552) และก่อนหน้านั้นเธอรับบทไดแอนา พาวเวอส์/นิวโรเบรน ในเรื่อง "" (2537)
เจ.ดี. เอเวอร์มอร์

จอห์น แดเนียล เอเวอร์มอร์ (เกิด 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2511) เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน
เอเวอร์มอร์เกิดที่กรีนวิลล์ รัฐมิสซิสซิปปี สหรัฐ เขามีชื่อเสียงจากการรับบทเป็นทอมัส ซิลบี ในเรื่อง "ทรีม", นักสืบลุตซ์ในเรื่อง "ทรูดิเท็กทิฟ", ฮาร์ลีย์ในเรื่อง "เดอะวอล์กกิงเดด", คาร์ล แด็กกิตต์ ในเรื่อง "เร็กทิฟาย", โฮลต์ ในเรื่อง "แมกกี", และดูวีย์ เรเวตต์ในเรื่อง "ดีปวอเตอร์เฮอไรซัน"
ไฆเม เซบาโยส

ไฆเม เซบาโยส  เป็นนักแสดงและนักเขียนชาวอเมริกันเชื้อสายเปรู เขายังมีเชื้อสายยิว, สเปน และเยอรมัน
ชีวิตในวัยเด็ก.
ไฆเม เซบาโยส เกิดในประเทศเปรู ครอบครัวของเขาย้ายไปนิวยอร์กเมื่อเขาอายุสามขวบ
ชีวิตส่วนตัว.
เขาได้รับการขนานนามว่าเป็น "หนึ่งในชาวลาตินยี่สิบห้าคนที่มีอิทธิพลมากที่สุดในลอสแอนเจลิส" โดยนิตยสาร "ลาทีโนลีดเดอส์"
จอร์จ ชาคีริส

จอร์จ ชาคีริส (เกิด 16 กันยายน ค.ศ. 1934) เป็นนักแสดงและนักเต้นชาวกรีก-อเมริกัน เขาเป็นที่รู้จักอย่างดีในภาพยนตร์เรื่อง "West Side Story" ฉบับปี ค.ศ. 1961 ซึ่งทำให้เข้าได้รับรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม และรางวัลลูกโลกทองคำ สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม – ภาพยนตร์
กลอเรีย รูเบน

กลอเรีย อีลิซาเบท รูเบน (เกิด 9 มิถุนายน พ.ศ. 2507) เป็นนักแสดง โปรดิวเซอร์ และนักร้องชาวแคนาดา เธอมีชื่อเสียงจากการรับบท จีนี บูเลต ในละครทางการแพทย์เรื่อง "อีอาร์" (2538–2542, 2551) ซึ่งเธอได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลเอ็มมีสองครั้งและรับบทเป็น อีลิซาเบท เค็กลีย์ ในภาพยนตร์ที่ได้รับรางวัลออสการ์ปี พ.ศ. 2555 เรื่อง "ลินคอล์น"
ไมลส์ มัสเซินเด็น

ไมลส์ มัสเซินเด็น  เป็นนักแสดงชาวอเมริกันที่เกิดในอังกฤษและเป็นผู้ผลิตเพลงเป็นครั้งคราว เขามีชื่อเสียงจากการรับบท โอทิส จอห์นสัน ในเรื่อง "โคล้กแอนด์แด็กเกอร์"
อาชีพ.
เขาได้รับบทเป็นโอทิส จอห์นสัน ในเรื่อง "โคล้กแอนด์แด็กเกอร์" หลังจากเคยแสดงเล็กน้อยในผลงานของจักรวาลภาพยนตร์มาร์เวลก่อนหน้านี้
เอมมา ลาฮานา

เอมมา ลาฮานา (เกิดเมื่อ พ.ศ. 2527) เป็นนักแสดงหญิงชาวนิวซีแลนด์ เธอมีชื่อเสียงจากการรับบท คิรา ฟอร์ด, เยลโลว์ไดโนเรนเจอร์ในเรื่อง "พาวเวอร์เรนเจอร์สไดโนธันเดอร์", เจนนิเฟอร์ เมสัน ในเรื่อง "เฮเวน" และแสดงเป็น บริจิด โอเรลลี ในเรื่อง "โคล้กแอนด์แด็กเกอร์"
คิป พาร์ดิว

เควิน เอียน "คิป" พาร์ดิว (เกิด 23 กันยายน พ.ศ. 2518) เป็นนักแสดงและนายแบบชาวอเมริกันผู้มีชื่อเสียงจากการรับบทในภาพยนตร์เรื่อง "รีเมมเบอร์เดอะไททันส์", "ไดรเวิน", "เดอะรูลส์ออฟอะแทร็กชัน" และ "เธอร์ทีน"
แอนนี เวอร์ชิง

แอนนี เวอร์ชิง (28 มีนาคม ค.ศ. 1977 – 29 มกราคม ค.ศ. 2023) เป็นนักแสดงหญิงชาวอเมริกันที่มีชื่อเสียงจากการรับบท เรนี วอล์กเกอร์ ในละครชุดทางโทรทัศน์อเมริกันเรื่อง "24" รวมถึงภาพยนตร์และงานพากย์เสียงสำหรับตัวละครของ เทสส์ ในวิดีโอเกม "เดอะลาสต์ออฟอัส" ของ "นอตีด็อก"
ชีวิตส่วนตัว และการเสียชีวิต.
แอนนี เวอร์ชิง สมรสกับนักแสดง และตลก สตีเวน ฟุลล์ ที่บ้านของพวกเขาในลอสแอนเจลิส เมื่อเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2009 โดยมีลูกด้วยกัน 3 คน
แอนนี เวอร์ชิง ถูกวินิจฉัยว่าเป็นมะเร็งในปี ค.ศ. 2020 แต่ยังคงรับงานแสดงต่อ จนกระทั่งเสียชีวิตในวัย 45 ปี เมื่อวันที่ 29 มกราคม ค.ศ. 2023
อัลเลกรา อะคอสตา

อัลเลกรา อะคอสตา (เกิด 12 ธันวาคม พ.ศ. 2545) เป็นนักแสดงและนักร้องชาวอเมริกันที่มีชื่อเสียงจากการรรับบทของ มอลลี เฮอร์นันเดซ ในภาพยนตร์ชุดต้นฉบับของฮูลูเรื่อง "รันอะเวส์"
นางาระ

นางาระ  เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในจังหวัดชิบะ ประเทศญี่ปุ่น ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2020 เมืองนี้มีประชากรประมาณ 6,754 คน 2,976 ครัวเรือน ความหนาแน่นประชากร 140 คนต่อตารางกิโลเมตร และมีพื้นที่ทั้งหมด 
ภูมิศาสตร์.
นางาระตั้งอยู่ในพื้นที่ภูเขาซึ่งอยู่กึ่งกลางของคาบสมุทรโบโซ เมืองนี้มีภูมิประเทศเป็นที่ราบเล็กน้อย และประกอบด้วยเนินเขาสูงชันเป็นหลัก เมืองนี้ไม่มีแม่น้ำสายหลัก แต่มีการสร้างเขื่อนหลายแห่ง เช่น เขื่อนนางาระ เพื่อรองรับแหล่งน้ำของคาบสมุทรโบโซ นางาระตั้งอยู่ห่างจากชิบะ เมืองเอกของจังหวัด ประมาณ 25 กิโลเมตร และห่างจากใจกลางโตเกียวไม่เกิน 50 ถึง 60 กิโลเมตร
เทศบาลข้างเคียง.
จังหวัดชิบะ
ภูมิอากาศ.
นางาระมีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้น (Köppen "Cfa") โดยมีฤดูร้อนที่อบอุ่นและฤดูหนาวที่อากาศเย็นสบายและมีหิมะตกเล็กน้อย อุณหภูมิเฉลี่ยต่อปีในนางาระคือ 14.8 °C ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยต่อปีอยู่ที่ 1639 มิลลิเมตร โดยเดือนกันยายนเป็นเดือนที่ฝนตกชุกที่สุด อุณหภูมิจะสูงสุดโดยเฉลี่ยในเดือนสิงหาคมที่ประมาณ 25.7 °C และต่ำสุดในเดือนมกราคมที่ประมาณ 4.8 °C
สถิติประชากร.
จากข้อมูลการสำรวจสำมะโนประชากรของญี่ปุ่น จำนวนประชากรของนางาระยังคงค่อนข้างคงที่ตลอด 50 ปีที่ผ่านมา
ประวัติศาสตร์.
นางาระเคยเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นโบราณที่ชื่อ แคว้นคาซูซะ หมู่บ้านนางาระก่อตั้งขึ้นโดยเป็นการจัดตั้งใหม่ในระบบเทศบาลเมื่อวันที่ 1 เมษายน 1889 ต่อมานางาระได้ยกฐานะเป็นเมืองในปี 1955 โดยรวมเข้ากับหมู่บ้านที่อยู่ข้างเคียง ได้แก่ หมู่บ้านฮิโยชิ และส่วนหนึ่งของหมู่บ้านมิซูกามิ
เศรษฐกิจ.
กิจกรรมทางเศรษฐกิจหลักของเมืองคือการเกษตรและธุรกิจสนามกอล์ฟ
การปกครอง.
นางาระมีการปกครองรูปแบบสภา–นายกเทศมนตรี โดยมีนายกเทศมนตรีที่มาจากการเลือกตั้งโดยตรง และมีสภาประเภทสภาเดี่ยวที่มีสมาชิกจำนวน 12 คน เมืองนางาระ รวมทั้งเทศบาลอื่นในอำเภอโชเซ ประกอบกันเป็นเขตเลือกตั้งที่ให้สมาชิกสภาจังหวัดชิบะจำนวน 1 คน ในแง่ของการเมืองระดับชาติ เมืองนี้เป็นส่วนหนึ่งของเขตเลือกตั้งที่ 11 ของจังหวัดชิบะในการเลือกตั้งสภาผู้แทนราษฎรแห่งรัฐสภาญี่ปุ่น
การศึกษา.
นางาระมีโรงเรียนที่สังกัดเทศบาลเมือง ได้แก่ โรงเรียนประถม 2 แห่ง โรงเรียนมัธยมต้น 1 แห่ง และเมืองนี้ไม่มีโรงเรียนมัธยมปลาย
การขนส่ง.
รถไฟ.
นางาระไม่มีรถไฟให้บริการ สถานีรถไฟที่ใกล้ที่สุดในการเดินทางไปนางาระคือ สถานีรถไฟโมบาระบนสายโซโตโบ
รถโดยสารประจำทาง.
รถโดยสารประจำทางโคมินาโตะ ซึ่งให้บริการโดยบริษัทรถไฟโคมินาโตะ
ทางหลวง.
เมืองนี้ไม่มีทางหลวงแห่งชาติสายใดผ่าน
จูเลียน แม็กมาน

จูเลียน ดานา วิลเลียม แม็กมาน (27 กรกฎาคม พ.ศ. 2511 – 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2568) เป็นนักแสดงและอดีตนายแบบชาวอเมริกันเชื้อสายออสเตรเลีย และเป็นบุตรชายของเซอร์วิลเลียม แม็กมาน อดีตนายกรัฐมนตรีออสเตรเลีย 
แม็กมานมีชื่อเสียงจากการแสดงในละครโทรทัศน์รับบท เบ็น ลูชินี ในละครโทรทัศน์ของออสเตรเลียเรื่อง "โฮมแอนด์อะเวย์" (2532–2534), รับบทนักสืบจอห์น แกรนต์ ในละครอาชญากรรมอเมริกันเรื่อง "โพรไฟเลอร์" (2539–2543), รับบทโคล เทิร์นเนอร์ในละครเหนือธรรมชาติของอเมริกาเรื่อง "ชามด์" (2543–2546) และ คริสเตียน ทรอย ในละครทางการแพทย์อเมริกันเรื่อง "นิป/ทัก" (2546–2553) นอกจากนี้เขายังแสดงในภาพยนตร์โดยรับบทนำและสนับสนุนเช่น "เชสซิงสลีป" (2543) ร่วมกับ เจฟฟ์ แดเนียลส์, ด็อกเตอร์ดูม ในแฟรนไชส์แฟนทาสติกโฟร์ (2548 และ 2550), ในเรื่อง "พรีโมนิชัน" (2550) ที่แสดงร่วมกับแซนดรา บุลล็อก, เรื่อง "คนอึดต้องกลับมาอึด" (2553) ร่วมกับบรูซ วิลลิส และเรื่อง "เบต" (2555) ร่วมกับแดน วิลลี และซาเวียร์ ซามูเอล
พรอดิวซ์แคมป์ 2021

พรอดิวซ์แคมป์ 2021  หรือ "ช่วงเจ้าหยิง 2021"  รู้จักอย่างเป็นทางการว่า "ช่วง 2021" เป็นรายการเรียลลิตีค้นหากลุ่มศิลปินชายของจีนที่ออกอากาศทางเทนเซ็นต์วิดีโอ เมื่อวันที่ 17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2021 ผ่านนำเด็กฝึกหัดชาย 90 คนจากประเทศและเอเจนซี่ต่าง ๆ มารวมตัวกันเป็นบอยกรุ๊ปนานาชาติ 11 คนผ่านการโหวตของผู้ชมทั่วโลก
ออกอากาศในวันที่ 17 กุมภาพันธ์ รายการจะออกอากาศทางเทนเซ็นต์วิดีโอและ WeTV ทุกวันพุธและวันเสาร์เวลา 20.00 น. CST  มีให้บริการคำบรรยายหลายภาษา เป็นรายการที่สี่ของแฟรนไชส์ พรอดิวซ์ 101 จีน
เบื้องหลัง.
ผู้เข้าแข่งขันมีทั้งสิ้น 90 คน โดยให้ผู้เข้าแข่งขันพัฒนาตนเองผ่านการทำภารกิจ การฝึกอบรมและการประเมินผลอยู่ภายใต้การแนะนำของโค้ชผู้มีชื่อเสียง ในตอนสุดท้าย ผู้เข้าแข่งขันที่ได้รับเลือก 11 คน จะได้เดบิวต์เป็นบอยกรุ๊ป
ผู้เข้าแข่งขัน.
คำอธิบาย
นอกจากผู้เข้าแข่งขันจากจีน,ไต้หวันและฮ่องกงยังมีผู้เข้าแข่งขันจากสหรัฐอเมริกา, ญี่ปุ่น, ไทย, รัสเซีย, ยูเครน และ คิวบา
ผู้เข้าแข่งขันจะมีการให้คะแนนผ่านการโหวตทางออนไลน์
ผลการแข่งขัน.
คลาสเริ่มต้นของเด็กฝึกทั้ง 90 คน:
ผลการตัดสิน.
การแข่งขันรอบสุดท้ายจัดขึ้นในวันที่ 24 เมษายน 2564 และเป็นการถ่ายทอดสด โดยเด็กฝึกทั้งหมด 11 ได้เดบิวท์ในชื่อวง INTO1 
เชิงอรรถ.
โน้ต.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
เอวัน ปีเตอส์

เอวัน ทอมัส ปีเตอส์ (เกิด 20 มกราคม พ.ศ. 2530) เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน มีผลงานการแสดงครั้งแรกในภาพยนตร์เรื่อง "คลิปปิง อดัม" (2004) ตามมาด้วยการแสดงภาพยนตร์วัยรุ่นเรื่อง "คืนกรี๊ดสี่สาวโจ๊ะ" ที่ออกฉายในปีเดียวกัน และเริ่มเป็นที่รู้จักจากผลงานการแสดงในละครโทรทัศน์แนวไซไฟเรื่อง "อินเวชัน" ทางช่องเอบีซี (2005–2006) จากนั้นเขาได้แสดงบทบาทสมทบในภาพยนตร์เรื่องอื่นๆเช่น "ซิลเวียร์ เหยื่ออยุติธรรม" (2007), "กระชากใจสู้แล้วคว้าใจเธอ" (2008), "เกรียนโคตรมหาประลัย" (2010), "หมอเลี้ยงใคร่" (2011) ก่อนที่เขาจะโด่งดังในแวดวงโทรทัศน์จากการแสดงหลายบทบาทในละครชุดเรื่อง "อเมริกันฮอร์เรอร์สตอรี" (2011–2021) ทางช่องเอฟเอ็กซ์, ละครชุดเกี่ยวกับสังคมแอลจีบีทีคิวเรื่อง "โพส วาดท่าท้าฝัน" (2018) โดยเขาประสบความสำเร็จในวงการละครโทรทัศน์ด้วยการได้รับรางวัลไพรม์ไทม์เอมมี สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม ประเภทมินิซีรีย์ขนาดสั้นจากเรื่อง "แมร์ออฟอีสต์ทาวน์" (2021) ทางช่องเอชบีโอ และได้เป็นนักแสดงนำในละครชุดที่สร้างจากเหตุการณ์จริงเรื่อง "" (2022) ทางเน็ตฟลิกซ์ ซึ่งเขารับบทเป็น "เจฟฟรีย์ ดาห์เมอร์" ฆาตกรต่อเนื่องที่มีอาการของโรคจิตเภท โดยการแสดงอันสมจริงของเขาได้รับคำชื่นชมจากนักวิจารณ์จำนวนมาก ส่งผลให้เขาได้รับรางวัลลูกโลกทองคำ สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม ประเภทมินิซีรีย์ ในปี 2023
ดอมีนีก ทอร์น

ดอมีนีก ทอร์น (เกิดวันที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2540) เป็นนักแสดงหญิงชาวอเมริกัน เธอแสดงในเรื่อง "อิฟบีลสตรีตคุดทอล์ก" (2018) รับบทเป็น ชีเลีย ฮันต์ และเรื่อง "จูดัสแอนด์เดอะแบล็กมิสไซอาห์" (2021) รับบท จูดี ฮาร์มอน
ในปี ค.ศ. 2020 เธอได้รับการยืนยันว่าจะแสดงเป็น รีรี วิลเลียมส์ / ไอเอิร์นฮาร์ต ในละครชุดทางโทรทัศน์ของจักรวาลภาพยนตร์มาร์เวลในดิสนีย์พลัสเรื่องใหม่เรื่อง "ไอรอนฮาร์ท"และ ภาพยนตร์เรื่อง
โทรทัศน์เคลื่อนที่

โทรทัศน์เคลื่อนที่  คือโทรทัศน์ที่สามารถรับชมผ่านอุปกรณ์พกพา หรืออุปกรณ์เคลื่อนที่ขนาดเล็ก ซึ่งรวมถึงบริการที่ส่งผ่านเครือข่ายโทรศัพท์มือถือ รองรับการออกอากาศระบบฟรีทูแอร์ผ่านสถานีโทรทัศน์ภาคพื้นดิน หรือผ่านการถ่ายทอดสัญญาณดาวเทียม สามารถใช้มาตรฐานการออกอากาศปกติหรือรูปแบบการส่งโทรทัศน์เคลื่อนที่เป็นพิเศษได้ คุณสมบัติเพิ่มเติม ได้แก่ การดาวน์โหลด รายการโทรทัศน์ และพอดแคสต์ จากอินเทอร์เน็ต และจัดเก็บโปรแกรมไว้ดูภายหลัง
"บทวิจารณ์ธุรกิจของฮาร์วาร์ด" ระบุว่า การใช้สมาร์ทโฟนที่เพิ่มมากขึ้นทำให้ผู้ใช้สามารถดูวิดีโอการแข่งขันโอลิมปิกฤดูหนาว 2010 ได้บนมือถือได้มากที่สุดภายใน 3 วัน เมื่อเทียบกับยอดรับชมทั้งหมดของการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 แล้วพบว่าครั้งแรกมีจำนวนมากกว่า 5 เท่า อย่างไรก็ตาม ยังคงยกเว้นในเกาหลีใต้ เพราะการยอมรับของผู้บริโภคในการออกอากาศโทรทัศน์เคลื่อนที่ถูกจำกัด เนื่องจากยังไม่มีอุปกรณ์ที่รองรับอย่างเพียงพอ
เครื่องรับโทรทัศน์บนมือถือในยุคแรกมีพื้นฐานมาจาก โทรทัศน์ระบบแอนะล็อกแบบเก่า เป็นโทรทัศน์รุ่นแรกสุดที่สามารถใส่ไว้ในกระเป๋าเสื้อโค้ทได้ รุ่นแรกคือ Panasonic IC TV MODEL TR-001 ซึ่งเปิดตัวในปี 1970 ไคลฟ์ ซินแคลร์ ขายสู่สาธารณชนในเดือนมกราคม 1977 เรียกว่า ไมโครวิชันส์ หรือ MTV-1 มีจอรังสีแคโทดยาว 2 นิ้ว (50 มิลลิเมตร) และยังเป็นโทรทัศน์เครื่องแรกที่สามารถรับสัญญาณได้ในหลายประเทศ วัดได้ x × และขายในราคาต่ำกว่า 100 ปอนด์ ในสหราชอาณาจักร และประมาณ 400 ดอลลาร์สหรัฐโครงการนี้ใช้เวลากว่า 10 ปี ในการพัฒนาและได้รับทุนสนับสนุนจากรัฐบาลอังกฤษราว 1.6 ล้านปอนด์
ในปี 2002 เกาหลีใต้เป็นประเทศแรกที่นำเสนอทีวีมือถือเชิงพาณิชย์ผ่านเครือข่าย 2 จี CDMA IS95-C และ 3 จี (CDMA2000 1X EVDO) ในปี 2005 เกาหลีใต้กลายเป็นประเทศแรกที่ออกอากาศโทรทัศน์เคลื่อนที่ผ่านดาวเทียมด้วยระบบ DMB (S-DMB) ในวันที่ 1 พฤษภาคม และระบบภาคพื้นดิน (T-DMB) ในวันที่ 1 ธันวาคม แม้ว่า S-DMB ในตอนแรกจะมีเนื้อหามากกว่า แต่ T-DMB ก็ได้รับความนิยมในวงกว้างมากขึ้นเนื่องจากเป็นบริการฟรี และรวมอยู่ในคุณสมบัติในโทรศัพท์มือถือส่วนใหญ่ที่ขายในประเทศในปัจจุบัน เกาหลีใต้และญี่ปุ่นกำลังพัฒนาไปแต่ละส่วน บริการทีวีมือถือเปิดตัวในฮ่องกงในช่วงเดือนมีนาคม 2006 โดยผู้ให้บริการ CSL บนเครือข่าย 3 จี BT เปิดตัวทีวีมือถือในสหราชอาณาจักรในเดือนกันยายน 2006 แม้ว่าบริการจะถูกยกเลิกไปในเวลาเพียงไม่ถึง 1 ปี เยอรมนีประสบความล้มเหลวกับ Mobiles Fernsehen Deutschland (MFD) ซึ่งเปิดตัวบริการการแพร่สัญญาณสื่อผสมระบบดิจิทัลในเยอรมนีเมื่อเดือนมิถุนายน 2006 แต่สิ้นสุดในเดือนเมษายน 2007 นอกจากนี้ในเดือนมิถุนายน 2006 ผู้ให้บริการโทรศัพท์มือถือ 3 ในอิตาลี (ส่วนหนึ่งของ Hutchison Whampoa) ได้เปิดตัวบริการโทร แต่ตรงกันข้ามกับ MFD ของเยอรมนีนั้นเป็นไปตาม มาตรฐาน DVB-H ของยุโรป สปรินท์ เป็นผู้ให้บริการรายแรกของสหรัฐที่ให้บริการในเดือนกุมภาพันธ์ 2006 ในสหรัฐ Verizon Wireless และ AT&T ได้เสนอให้ใช้ MediaFLO ซึ่งเป็นบริการสมัครสมาชิกตั้งแต่เดือนมีนาคม 2007 ถึงเดือนมีนาคม 2011
หลิว เซียหนิง

หลิว เซียหนิง (#เปลี่ยนทาง , , อักษรโรมัน: Liu Xiening; เกิด 23 ตุลาคม ค.ศ. 1996) เป็นนักร้องชาวจีน อดีตสมาชิกวงคูกูดัน เกิร์ลกรุปประเทศเกาหลีใต้ ต่อมาในปี 2020 เธอได้เข้าแข่งขันในรายการ "พรอดิวซ์แคมป์ 2020" ชนะได้เดบิวท์เป็นสมาชิกวง บงบงเกิลส์ 303 เกิร์ลกรุปประเทศจีน
ผลงานเพลง.
BonBon Girls 303 (硬糖少女303 อิ้งถังเสี่ยวหนี่ว์ ซานหลิงซาน).
ในฐานะสมาชิกวง BonBon Girls 303 (硬糖少女303 อิ้งถังเสี่ยวหนี่ว์ ซานหลิงซาน)
Gugudan (구구단 คูกูดัน).
ในฐานะสมาชิกวง Gugudan (구구단 คูกูดัน)
ไวน์ฝรั่งเศส

ไวน์ฝรั่งเศส มีการผลิตทั่วทั้งประเทศฝรั่งเศสในปริมาณระหว่าง 50 ถึง 60 ล้านเฮกตาร์ต่อปี หรือ 7–8 พันล้านขวด ฝรั่งเศสเป็นหนึ่งในผู้ผลิตไวน์ที่ใหญ่ที่สุดในโลกร่วมกับภูมิภาคที่ผลิตไวน์ในอิตาลี สเปน และสหรัฐ ไวน์ฝรั่งเศสนั้นเก่าแก่และสามารถย้อนรอยประวัติศาสตร์ไปได้ถึงศตวรรษที่ 6 ก่อนคริสต์ศักราช โดยหลายภูมิภาคของฝรั่งเศสมีประวัติการทำไวน์มาตั้งแต่สมัยโรมัน ไวน์ที่ผลิตมีตั้งแต่ไวน์ราคาแพงที่ส่งขายยังต่างประเทศ ไปจนถึงไวน์ราคาพอประมาณที่มักพบเห็นได้เฉพาะในฝรั่งเศสอย่างไวน์มาร์ญาในช่วงหลังสงคราม
แนวคิดสำคัญสองประการของไวน์ฝรั่งเศสที่ทำให้ไวน์ดีกว่าเดิมได้แก่แนวคิดแตรัวร์ซึ่งเชื่อมโยงลักษณะของไวน์กับสถานที่ที่ปลูกองุ่นและผลิตไวน์ และระบบอาแปลาซียงดอรีฌีนกงโทรเล (อาโอเซ) ซึ่งถูกแทนที่ด้วยระบบอาแปลาซียงดอรีฌีนพรอเตเฌ (อาโอเป) ใน ค.ศ. 2012 กฎอาแปลาซียงกำหนดว่าองุ่นพันธุ์ใดและแนวปฏิบัติในการผลิตไวน์ใดบ้างที่ได้รับการอนุมัติสำหรับการจำแนกประเภทในแต่ละเครื่องหมายแหล่งกำเนิดซึ่งกำหนดตามเขตภูมิศาสตร์ในประเทศฝรั่งเศสและอาจครอบคลุมภูมิภาค หมู่บ้าน หรือไร่องุ่นมากกว่าหนึ่งแห่ง
ฝรั่งเศสเป็นแหล่งกำเนิดขององุ่นหลายสายพันธุ์ (เช่น กาแบร์แนโซวีญง, ชาร์ดอแน, ปีโนนัวร์, โซวีญงบล็อง, ซีรา) ซึ่งปัจจุบันมีการปลูกกันทั่วโลก รวมทั้งเป็นแหล่งกำเนิดวิธีการทำไวน์และรูปแบบของไวน์ซึ่งได้รับการการนำไปใช้ในประเทศอื่น ๆ แม้ว่าผู้ผลิตบางรายจะได้รับประโยชน์จากราคาที่สูงขึ้นและความต้องการไวน์ชื่อดังจากบูร์กอญและบอร์โดที่เพิ่มขึ้นในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา แต่อุตสาหกรรมไวน์ของฝรั่งเศสกลับประสบปัญหาการบริโภคที่ลดลงภายในประเทศ ส่วนภายนอกประเทศก็ต้องแข่งขันกับไวน์โลกใหม่จำนวนมาก
ชาวพม่าในประเทศไทย

ชาวพม่าในไทย  เป็นชาวต่างชาติที่มาอาศัยอยู่ในประเทศไทยมากที่สุด จากการสำรวจใน พ.ศ. 2557 พบว่ามีชาวพม่ากว่า 1,418,472 ที่อาศัยอยู่ในประเทศไทย แบ่งเป็น ชาย 812,798 คน และหญิง 605,674 คน หรือคิดเป็น 70% ของชาวพม่าที่อาศัยอยู่นอกประเทศ ชาวพม่าในไทยส่วนใหญ่แบ่งเป็น 3 กลุ่มคือ แรงงานมีฝีมือ แรงงานไร้ฝีมือ และ ผู้อพยพหนีความขัดแย้ง
ชาวพม่าส่วนใหญ่จะเป็นแรงงานไร้ฝีมือในอุตสหกรรมการประมง โรงงานอาหารทะเลแปรรูป แรงงานก่อสร้าง อุตสาหกรรมเครื่องนุ่งห่ม และงานบริการต่าง ๆ ในประเทศไทย มหาวิทยาลัยแมคควอรี่ประเมินว่ามีการส่งเงินจากไทยไปพม่าเฉลี่ยมากกว่า 300 ล้านดอลลาร์สหรัฐต่อปี การย้ายถิ่นฐานเข้ามาในไทยของชาวพม่าเริ่มขึ้นในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1970 หลังการรัฐประหารของนายพลเนวี่นที่ทำให้พม่ากลายเป็นสังคมนิยมและการพัฒนาเศรษฐกิจหยุดชะงัก แรงงานชาวพม่ามีส่วนช่วยในการสร้างเศรษฐกิจไทยเป็นอย่างมาก โดยมีส่วนร่วมประมาณ 5 ถึง 6.2% ของจีดีพีประเทศไทย
จังหวัดสมุทรสาครเป็นจังหวัดที่ชาวพม่าเข้ามาอาศัยอยู่มากที่สุดในประเทศไทย คาดว่ามีชาวพม่าราว 200,000 คนในจังหวัด ส่วนพื้นที่ ๆ มีชาวพม่าอาศัยอยู่มากที่สุดรองลงมาคือ แม่สอด และ ระนอง
ใน พ.ศ. 2546 รัฐบาลไทยและพม่าได้ร่วมลงนามในหนังสือบันทึกข้อตกลง เพื่อให้แรงงานที่หลั่งไหลเข้ามานี้เป็นแรงงานถูกกฎหมายและแก้ปัญหาการลักลองเข้าเมืองผิดกฎหมาย มีการใช้กระบวนการพิสูจน์สัญชาติโดยแรงงานข้ามชาติจะได้รับหนังสือเดินทางชั่วคราวและใบรับรองให้ทำงานในประเทศไทยได้เป็นเวลา 2 ปี พร้อมสิทธิคุ้มครองแรงงาน
ชาวพม่าอพยพราว 150,000 คน อาศัยอยู่ในค่ายผู้ลี้ภัยทางการ 9 แห่งบริเวณชายแดนไทย–พม่า ค่ายที่ใหญ่ที่สุดคือค่ายผู้ลี้ภัยแม่ลาที่ก่อตั้งขึ้นมาตั้งแต่ พ.ศ. 2527 ใน พ.ศ. 2557 รัฐบาลไทยประกาศแผนการส่งกลับผู้ลี้ภัย ที่อาศัยอยู่ในค่ายลี้ภัยช่วง 2 ทศวรรษที่ผ่านมากลับประเทศ
นโยบายการต่างประเทศ

นโยบายต่างประเทศ เป็นนโยบายของรัฐ มีลักษณะเป็นแผนการดำเนินการในกิจการและปฏิสัมพันธ์ระหว่างประเทศ ส่วนมากมีรูปแบบเป็นทวิภาคีและพหุภาคี สารานุกรมบริแทนนิการะบุไว้ว่า นโยบายต่างประเทศ ของแต่ละประเทศนั้นจะพิจารณาตามนโยบายภายใน, นโยบายกับพฤติกรรมของประเทศตรงข้าม และแผนทางภูมิรัฐศาสตร์
โดยปกติแล้วในประเทศที่ปกครองโดยระบบรัฐสภา จะมีคณะรัฐมนตรี อันมีนายกรัฐมนตรีเป็นหัวหน้าคณะเป็นผู้กำหนดนโยบายต่างประเทศ ส่วนประเทศที่ใช้ระบบประธานาธิบดี ประธานาธิบดีจะเป็นผู้กำหนดนโยบายต่างประเทศ โดยได้รับคำแนะนำจากรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ และบุคคลชั้นนำฝ่ายนิติบัญญัติ
ทินกร อสุรินทร์

ทินกร อสุรินทร์ (เกิดวันที่ 29 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2533) เป็นนักฟุตบอลชาวไทยที่เล่นในตำแหน่งกองกลางตัวรับหรือเซ็นเตอร์แบ็กให้กับขอนแก่น ยูไนเต็ด
สโมสรอาชีพ.
ตราด.
สมัยที่ทินกรลงเล่นให้กับตราด เขาได้รับสมญาว่า "แกเร็ท เบล เมืองตราด" โดยในไทยลีกดิวิชัน 1 ฤดูกาล 2556 นัดที่ตราดเปิดบ้านพบกับขอนแก่น เขาได้ลงเล่นในตำแหน่งเซ็นเตอร์แบ็กคู่กับรัฐพร แซ่ตั๋น อย่างไรก็ตาม เขาได้รับบาดเจ็บในนาทีที่ 10 จากนั้นเขาก็ท้องเสียแล้วก็ออกไปนั่งสำรอง
สระบุรี.
ทินกรย้ายจากตราดมาร่วมทีมสระบุรีในปลายปี 2557 เขามีจุดเด่นคือความขยันในการไล่บอล ทำให้ไพโรจน์ บวรวัฒนดิลก หัวหน้าผู้ฝึกสอนของทีม ให้โอกาสเขาลองเล่นในตำแหน่งกองกลาง จนมีส่วนช่วยให้ทีมรอดจากการตกชั้นในไทยพรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2558 ได้สำเร็จ
สุพรรณบุรี.
หลังจากที่สระบุรียุบทีม เขาย้ายไปสุพรรณบุรี โดยในไทยลีก ฤดูกาล 2561 เขาได้ลงเล่นในตำแหน่งแบ็กซ้ายภายใต้การคุมทีมของไพโรจน์อีกครั้ง ต่อมาในช่วงปลายปี 2563 เขาได้แยกทางกับสโมสร
บุรีรัมย์ ยูไนเต็ด.
ในวันที่ 29 ธันวาคม พ.ศ. 2563 สโมสรฟุตบอลบุรีรัมย์ ยูไนเต็ด ได้ทำการเปิดตัวทินกร อสุรินทร์ อย่างเป็นทางการ โดยเขาจะสวมเสื้อหมายเลข 6 ต่อมาในวันที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564 ทินกรได้ลงเล่นนัดแรกให้กับสโมสรในการแข่งขันช้าง เอฟเอคัพ 2563–64 รอบ 16 ทีมสุดท้าย ซึ่งบุรีรัมย์บุกไปเสมอกับการท่าเรือแบบไร้ประตู ก่อนที่จะเอาชนะด้วยการยิงลูกโทษไปได้ 9–8 ผ่านเข้าสู่รอบก่อนรองชนะเลิศได้สำเร็จ
 "ณ วันที่ 13 พฤศจิกายน 2564"