pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
สมัน

สมัน หรือ ฉมัน หรือ เนื้อสมัน หรือ กวางเขาสุ่ม  เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมจำพวกสัตว์กีบคู่ชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Rucervus schomburgki" 
สมันเป็นกวางขนาดกลาง ขนตามลำตัวสีน้ำตาลเข้ม ท้องมีสีอ่อนกว่า ริมฝีปากล่างและด้านล่างของหางเป็นสีขาว มีลักษณะเด่นคือ ตัวผู้จะมีเขาแตกแขนงออกไปมากมายเหมือนกิ่งไม้ ดูสวยงาม จึงได้ชื่อว่าเป็นกวางที่มีเขาสวยที่สุดในโลก มีกิ่งรับหมาหรือกิ่งเขาที่ยื่นออกไปข้างหน้ายาวกว่ากิ่งรับหมาของกวางชนิดอื่น ๆ สมันมีความยาวลำตัว 180 เซนติเมตร ความยาวหาง 10 เซนติเมตร มีความสูงจากพื้นดินถึงหัวไหล่ 100-110 เซนติเมตร น้ำหนักประมาณ 100-120 กิโลกรัมสมันนั้นวิ่งเร็วประมาณ 100 กิโลเมตร ต่อชั่วโมง
สมันกระจายพันธุ์เฉพาะในที่ราบลุ่มภาคกลางของประเทศไทย ซึ่งรวมบริเวณกรุงเทพมหานครปัจจุบัน สมันอาศัยอยู่ในที่ทุ่งโล่งกว้าง ไม่สามารถหลบหนีเข้าป่าทึบได้เนื่องจากกิ่งก้านของเขาจะติดพันกับกิ่งไม้ จึงเป็นจุดอ่อนให้ถูกล่าได้อย่างง่ายดาย ในอดีตชาวบ้านจะล่าสมันด้วยการสวมเขาปลอมเป็นตัวผู้เพื่อล่อตัวเมียออกมา จากนั้นจึงใช้ปืนยิงหรือหอกพุ่ง
ปัจจุบันสมันสูญพันธุ์แล้ว สมันในธรรมชาติตัวสุดท้ายถูกนายตำรวจคนหนึ่งยิงตายเมื่อ พ.ศ. 2475 ที่จังหวัดกาญจนบุรี สมันตัวสุดท้ายในที่เลี้ยงถูกชายขี้เมาตีตายที่วัดแห่งหนึ่งในตำบลมหาชัย จังหวัดสมุทรสาคร เมื่อ พ.ศ. 2481
ในปี พ.ศ. 2534 มีรายงานว่าพบซากเขาสมันสดขายในร้านขายยาใจกลางเมืองพงสาลี และแขวงหลวงพระบาง ทางภาคเหนือของประเทศลาว ทำให้สันนิษฐานว่าอาจจะมีสมันหลงเหลืออยู่ในประเทศลาวก็เป็นได้ แต่เรื่องนี้ยังไม่มีหลักฐานยืนยันเพียงพอ
ชื่อสามัญในภาษาอังกฤษและชื่อวิทยาศาสตร์ของสมันตั้งเพื่อเป็นเกียรติแก่ เซอร์โรเบิร์ต แฮร์มันน์ โชมบวร์ก ผู้เป็นกงสุลอังกฤษประจำราชอาณาจักรสยามที่นำสมันเข้าไปเผยแพร่ในยุโรปเป็นคนแรก
ปัจจุบันสมันยังมีชื่อเป็นสัตว์ป่าสงวนตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พ.ศ. 2535 เนื่องจากการคุ้มครองมีผลไปถึงซากด้วย
สมการ

สมการ หมายถึงประโยคสัญลักษณ์ทางคณิตศาสตร์ ที่ใช้แสดงว่าสองสิ่งเหมือนกัน หรือเทียบเท่ากัน ที่เชื่อมด้วยเครื่องหมายเท่ากับ ดังตัวอย่าง
<math>2 + 3 = 5\,</math>
สมการมักใช้เป็นการกำหนดสภาวะความเท่ากันของสองนิพจน์ที่มีตัวแปรอย่างน้อยหนึ่งตัว ตัวอย่างเช่น เมื่อเราให้ค่าใด ๆ กับ <math>x</math> สมการนี้จะเป็นจริงเสมอ
<math>x - x = 0\,</math>
ทั้งสองสมการข้างต้นเป็นตัวอย่างหนึ่งของสมการที่เป็นเอกลักษณ์ ซึ่งหมายความว่า สมการจะเป็นจริงโดยไม่ต้องมีการแทนค่าใดๆ ลงในตัวแปร สำหรับสมการต่อไปนี้ไม่ได้เป็นเอกลักษณ์
<math>x + 1 = 2\,</math>
สมการข้างบนนี้จะไม่เป็นจริงเมื่อแทนค่าอื่นใด แต่จะเป็นจริงแค่เพียงค่าเดียว เราเรียกค่าที่ทำให้สมการเป็นจริงนั้นว่า รากของสมการ สำหรับรากของสมการดังกล่าวคือ 1 ดังนั้น สมการนี้สามารถเป็นจริงได้ ขึ้นอยู่กับค่าของ <math>x</math> เรียก x ที่ทำให้สมการเป็นจริงว่า "คำตอบของสมการ" นั่นคือการแก้สมการจึงเป็นการหาคำตอบของสมการวิธีหนึง เช่น 
5 - x = 1 มีคำตอบของสมการ คือ 4
บทนำ.
ตัวแปรเสริมและตัวไม่ทราบค่า.
สมการมักมีพจน์อื่นนอกเหนือจากตัวไม่ทราบค่า พจน์อื่นเหล่านี้มักเรียกว่าค่าคงตัว (constant) สัมประสิทธิ์ (coefficient) หรือตัวแปรเสริม
โดยปกติตัวไม่ทราบค่าแทนด้วยตัวอักษรภาษาอังกฤษตัวท้าย ๆ "x", "y", "z", "w", ... ส่วนสัมประสิทธิ์แทนด้วยตัวอักษรภาษาอังกฤษลำดับต้น ๆ "a", "b", "c", "d", ... ตัวอย่างเช่น สมการกำลังสองโดยปกติเขียนในรูป "ax"2 + "bx" + "c" = 0
กระบวนการหาผลเฉลย หรือในกรณีของตัวแปรเสริม แสดงตัวไม่ทราบค่าในรูปของตัวแปรเสริม เรียกว่า การแก้สมการ การเขียนผลเฉลยในรูปตัวแปรเสริมก็เรียกผลเฉลยเช่นเดียวกัน
คุณสมบัติ.
สมการสองสมการ หรือระบบสมการสองระบบนั้นเทียบเท่ากัน ถ้ามีชุดผลเฉลยชุดเดียวกัน ตัวดำเนินการต่อไปนี้เปลี่ยนแปลงสมการหรือระบบสมการให้เป็นสมการหรือระบบสมการที่สมมูลกัน
สเตลล่า มาลูกี้

สเตลล่า มาลูกี้ หรือ สเตลล่า มาลูกกี  เป็นอดีตนักแสดงชาวโคลอมเบีย-อิตาลี มีชื่อเสียงจากบท “รำเพย” ในภาพยนตร์เรื่อง "ฟ้าทะลายโจร"
ประวัติ.
สเตลล่า มาลูกี้ เป็นลูกครึ่งโคลอมเบียกับอิตาลี แต่เกิดและเติบโตในประเทศไทย ครอบครัวมีกิจการบริษัทนำเข้าเครื่องหนัง วัตถุดิบสำหรับการทำรองเท้า และกระเป๋า นอกจากภาษาไทย เธอสามารถใช้ภาษาอิตาลี, สเปน และอังกฤษได้อย่างคล่องแคล่ว
เบื้องต้น สเตลลามีผลงานจากการถ่ายแบบ โฆษณา และมิวสิกวิดีโอเท่านั้น แต่ผลงานของเธอได้ไปสะดุดตาวิศิษฏ์ ศาสนเที่ยง ซึ่งกำลังมองหานางเอกสำหรับผลงานภาพยนตร์เรื่องแรกของเขาอยู่ วิศิษฏ์ให้สัมภาษณ์ในภายหลังว่า บทบาทของนางเอกภาพยนตร์ "ฟ้าทะลายโจร" นั้น ทำให้เขานึกถึงภาพของเอลิซาเบธ เทย์เลอร์ นักแสดงหญิงชาวอเมริกัน อีกทั้งยังคล้ายกับรัตนาวดี รัตนาพันธ์ นักแสดงชาวไทยจากภาพยนตร์เรื่อง "แพรดำ" (2504) หลังจากนั้นเธอได้แสดงภาพยนตร์เรื่อง "องคุลิมาล" เธอกล่าวว่าเธอไม่ชอบงานแสดงเพราะเป็นคนขี้อาย และถนัดถ่ายแบบโฆษณามากกว่าจึงเลือกงาน และภายหลังจึงออกจากวงการบันเทิงไป
ต่อมา เธอได้ออกจากวงการบันเทิงและกลับไปทำธุรกิจเปิดร้านขายอุปกรณ์แต่งรถแข่งนำเข้าจากประเทศอิตาลีและงานบริหารงานบริษัทของครอบครัว ซึ่งนำเข้าวัตถุดิบและอุปกรณ์เครื่องหนังจากอิตาลีมาขายต่อให้กับโรงงานในประเทศไทย และได้สมรสกับจานนี แบร์กามิน (Gianni Bergamin) ชาวชิลี-อิตาลีในปี พ.ศ. 2549 มีบุตรชายคนหนึ่งชื่ออเล็กซิโอ
ในปี พ.ศ. 2553 สเตลลาต้องตัดขาข้างขวาทิ้ง เนื่องจากป่วยเป็นโรคแคลเซียมในปอดสูงผิดปกติ ซึ่งโรคนี้ทั้งโลกมีผู้ป่วยแค่ 5 คน และเธอเป็นคนที่ 2 ที่หายป่วยจากโรคนี้
กิจกรรม.
พ.ศ. 2559 สเตลลาและอเล็กซีโอ บุตรชาย ได้ร่วมเดินแบบให้แก่เสื้อผ้ายี่ห้อหนึ่ง รายได้ส่วนหนึ่งจากการจัดงานมอบให้กับมูลนิธิเวชดุสิตฯ ในพระอุปถัมภ์สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์
โรงเรียนอุตรดิตถ์

โรงเรียนอุตรดิตถ์ เป็นโรงเรียนชายประจำจังหวัดอุตรดิตถ์ ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2452 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา พิษณุโลก อุตรดิตถ์ สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ เดิมชื่อ "โรงเรียนประจำจังหวัดอุตรดิตถ์" ก่อนจะย้ายไปยังที่ตั้งโรงเรียนอนุบาลจังหวัดอุตรดิตถ์ และย้ายมายังที่ตั้งปัจจุบันในปี พ.ศ. 2484 
โรงเรียนอุตรดิตถ์ เป็นสถานศึกษาที่เคยได้รับรางวัลโรงเรียนพระราชทานประเภทโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่ ปัจจุบันโรงเรียนแบ่งการเปิดการสอนเป็นระดับมัธยมศึกษาตอนต้นและมัธยมศึกษาตอนปลาย เปิดสอนแบบสหศึกษา
ประวัติ.
ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงเห็นความสำคัญในการศึกษาของเด็กไทยทรงส่งเสริมให้การศึกษาแก่คนไทยอย่างทั่วถึง ให้โอกาสแก่ประชาชนได้มีโอกาสเรียนหนังสือที่ท้องถิ่น  จึงได้จัดตั้งกระทรวงที่ดูแลงานด้านการศึกษา ศาสนา และพยาบาล คือ กระทรวงธรรมการ ใน พ.ศ. 2450 จึงมีการจัดตั้งก่อสร้างโรงเรียนขึ้นทั่วประเทศสยาม จังหวัดอุตรดิตถ์ได้ก่อตั้งโรงเรียนขึ้นในจังหวัดอุตรดิตถ์ และได้เห็นถึงความสำคัญของโรงเรียนในวัดต่าง ๆ มีศักยภาพในการสอนหนังสือ ดังนั้น วัดวังเตาหม้อ หรือ วัดท่าถนนในปัจจุบันจึงเป็นวัดหนึ่งที่ทางการเห็นว่าสมควรก่อตั้งให้เป็นโรงเรียนขึ้นและตั้งชื่อว่า โรงเรียนวัดท่าถนนวิทยาคม ตั้งแต่พุทธศักราช 2452 เป็นต้นมา    
ต่อมา ปี พ.ศ. 2471 ย้ายไปตั้งอยู่ที่บริเวณปัจจุบันของโรงเรียนอนุบาลอุตรดิตถ์ ต่อมาเมื่อ ปี พ.ศ. 2484 ย้ายมาตั้งอยู่ ณ ที่ตั้งปัจจุบัน (เลขที่ 15 ถนนประชานิมิตร ตำบลท่าอิฐ อำเภอเมือง จังหวัดอุตรดิตถ์) เดิมเปิดสอนระดับมัธยมศึกษาตอนต้น เมื่อปี พ.ศ. 2495 เปลี่ยนชื่อจาก โรงเรียนประจำจังหวัดอุตรดิตถ์ เป็น โรงเรียนอุตรดิตถ์
ปีการศึกษา 2528 เปิดโรงเรียนสาขา 1 แห่ง (ปัจจุบันยกเลิกแล้ว และตั้งเป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาใหม่ ชื่อ โรงเรียนน้ำริดวิทยา)
พื้นที่ของสถานศึกษา.
อาณาบริเวณของสถานศึกษา.
โรงเรียนอุตรดิตถ์ ตั้งอยู่เลขที่ 15 ถนน อินใจมี - ประชานิมิตร ตำบลท่าอิฐ อำเภอเมืองอุตรดิตถ์ จังหวัดอุตรดิตถ์ มีพื้นที่ตั้งอยู่ในที่ดินราชพัสดุ เขตเทศบาลเมืองอุตรดิตถ์ เนื้อที่ 19 ไร่ 3 งาน 67 ตารางวา และนอกจากแปลงที่ตั้งโรงเรียนแล้วยังมีที่ดินฝึกปฏิบัติการวิชาเกษตรกรรมนักเรียนโดยตั้งอยู่ ณ ตำบลชัยจุมพล อำเภอลับแล จังหวัดอุตรดิตถ์ ที่ดินสาธารณประโยชน์กระทรวงมหาดไทยมอบให้กรมสามัญศึกษา โรงเรียนอุตรดิตถ์ เป็นผู้ดูแล มีเนื้อที่ 63 ไร่ 2 งาน 29 ตารางวา ห่างจากแปลงที่ 1 ประมาณ 8 กิโลเมตร
ประเภทห้องเรียน.
ปัจจุบันโรงเรียนอุตรดิตถ์เปิดสอนในระดับมัธยมศึกษาปีที่ 1-6 ปีการศึกษา 2564 โดยมีแผนการจัดชั้นเรียนระดับชั้นละ 12 ห้องเรียน รวม 72 ห้องเรียน โดยมีรายละเอียด ดังนี้
แบ่งประเภทห้องเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น ออกเป็น 5 ประเภท ได้แก่
แบ่งประเภทห้องเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย ออกเป็น 8 ประเภท ได้แก่
ดิสโก

ดิสโก  เป็นแนวเพลงประเภทหนึ่ง สาขาย่อยของดนตรีแดนซ์ซึ่งเกิดขึ้นในสหรัฐอเมริกา ที่ผสมผสานแนวฟังก์กับโซลเข้าด้วยกัน ดิสโกได้รับความนิยมอย่างมากในช่วยยุคคริสต์ทศวรรษที่ 1970 ตอนกลางถึงปลาย ศิลปินแนวดิสโกที่ได้รับความนิยมในยุคนั้น เช่น ดอนนา ซัมเมอร์, เดอะแจ็กสันไฟฟ์, แบร์รี ไวต์, บีจีส์, บอนนี เอ็ม. และแอ็บบ้า เป็นต้น ดิสโก้ได้ลดความนิยมไปในช่วงคริสต์ทศวรรษที่ 1980
ประวัติ.
ใน ค.ศ. 1969 เพลงแรกที่ถูกเอ่ยถึงคือเพลง "Only the Strong Survive" ของ Jerry Butler เพลงนี้มีหลายส่วนใช้องค์ประกอบของดิสโก้โดยเพลงนี้ได้รวมแนว Philly และ New York soul เป็นที่มาคนดนตรีแบบโมทาวน์ด้วย แต่คำว่าดิสโกถูกทำให้รู้จักขึ้นโดยบทความของ Vince Aletti ฉบับวันที่ 13 กันยายน ค.ศ. 1973 ในนิตยสาร The Rolling Stone
ใน ค.ศ. 1974 เริ่มมีเพลงดิสโกขึ้นชาร์ตอันดับ 1 เช่นเพลง "Rock The Boat," ของ Hues Corporation , "Love's Theme" โดย The Love Unlimited Orchestra (วงของแบร์รี ไวท์)
หลังจากนั้นได้มีเพลงฮิตบนชาร์ตอยู่หลายเพลง เช่น Van McCoy เพลง "The Hustle" และ Donna Summer เพลง "Love to Love You, Baby", Silver Convention เพลง "Fly Robin Fly" (ค.ศ. 1975), และ The Bee Gees เพลง "Jive Talkin'" (ค.ศ. 1975)
เพลงดิสโกเริ่มได้รับความนิยมสูงสุดในช่วง ค.ศ. 1976 - 1979 มีภาพยนตร์ดังหลายเรื่องที่มีเรื่องราวเกี่ยวกับดิสโกเช่น Saturday Night Fever และ Thank God It's Friday
เบรเมิน

เบรเมิน หรือชื่ออย่างเป็นทางการ เทศบาลนครเบรเมิน (ชื่อทางการ Stadtgemeinde Bremen) เป็นเมืองสันนิบาตฮันเซียติกในภาคตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศเยอรมนี เป็นเมืองท่า ตั้งอยู่ตามแนวแม่น้ำเวเซอร์ ประมาณ 60 ก.ม. ทางใต้จากทางออกสู่ทะเลเหนือ
เบรเมินเป็นหนึ่งในสองเมืองในรัฐเบรเมิน หรือชื่ออย่างเป็นทางการคือ "นครสันนิบาตฮันเซียติกอิสระเบรเมิน" (Freie Hansestadt Bremen) ซึ่งบอกความเป็นสมาชิกของสันนิบาตสันนิบาตฮันเซียติกในยุคกลาง) อีกเมืองหนึ่งคือ เบรเมอร์ฮาเฟิน (Bremerhaven) เบรเมินมีประชากร 545,983 คน (เมื่อ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2548) ส่วนเขตเมืองใหญ่ (Bremen-Oldenburg) มีประชากรมากกว่า 2.37 ล้านคน.
ณัฐรดา ชุมทวียศ

ณัฐรดา ชุมทวียศ หรือ น้องผึ้ง บึงสามพัน ชื่อเล่น จอย เป็นนักร้องแนวลูกทุ่ง โด่งดังจากอัลบั้มสาวนาเปิดใจซึ่งเป็นผลงานเพลงชุดแรก นอกจากนี้ยังได้รับรางวัลมาลัยทอง นักร้องดาวรุ่งหญิงยอดเยี่ยม ปี พ.ศ. 2548 จากผลงานชุดแรกนั้น เพลงที่เป็นที่รู้จักของผู้ฟังก็คือเพลง "กองไว้ตรงนั้น"
ประวัติ.
ณัฐรดา ชุมทวียศ เป็นชาว อำเภอบึงสามพัน จังหวัดเพชรบูรณ์ เข้าสู่วงการนักร้องเพลงลูกทุ่งจากการเป็นแดนเซอร์ในวงดนตรีของอาภาพร นครสวรรค์ ก่อนจะผันตัวมาเป็นนักร้อง และมีผลงานเป็นของตนเองจากการชักนำโดยครู ดอย อินทนนท์ และมีผลงานเพลงชุดแรกชื่อ “ สาวนาเปิดใจ”
เจ้าหญิงมาเดอลีน ดัชเชสแห่งเฮลซิงลันด์และเยสตริคลันด์

สมเด็จเจ้าฟ้าหญิงมาเดอลีนแห่งสวีเดน ดัชเชสแห่งเฮลซิงลันด์และเยสตริคลันด์ ("พระนามเต็ม" เมดเดลีน เธแรส อาเมลี โจเซฟีน; ; ประสูติ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2525 ณ พระราชวังดร็อตนิงโฮล์ม กรุงสต็อกโฮล์ม) เป็นพระราชธิดาพระองค์ที่สองและพระองค์เล็กใน พระเจ้าคาร์ลที่ 16 กุสตาฟ และ ราชินีซิลเวีย
พระนามที่สี่ "โจเซฟีน" ของพระองค์มาจากบรรพสตรีนามว่า โยเซฟีนแห่งลอยช์เต็นแบร์ก (ภายหลังเป็นสมเด็จพระราชินีโยเซฟินาแห่งสวีเดนและนอร์เวย์) ธิดาของเออแชน เดอ โบนาปาร์ต พระโอรสในจักรพรรดินีโยเซฟีน พระชายาองค์แรกของนโปเลียน โบนาปาร์ต
เจ้าหญิงทรงเข้ารับบัพติศมาเมื่อวันที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2525 ณ โบสถ์ของพระราชวังหลวง กรุงสต็อกโฮล์ม โดยมีพระบิดาและพระมารดาทูนหัวคือ อันเดรียส เจ้าชายแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา วอลเตอร์ ซอมเมอร์ลาธ สมเด็จเจ้าหญิงเบเนดิกเทอ และ พระองค์หญิงคริสตินา
พิธีเสกสมรส.
เจ้าหญิงมาเดอลีนและโอนีลปรากฏตัวต่อสาธารณชนร่วมกันครั้งแรกในเดือนมกราคม พ.ศ. 2554 ต่อมาได้มีการจัดพิธีหมั้นของทั้งสองเมื่อวันที่ 25 ตุลาคม พ.ศ. 2555 และประทานสัมภาษณ์อย่างเป็นทางการ และปลายเดือนเมษายนในปีถัดมาก็ได้มีการประกาศว่าจะจัดพระราชพิธีเสกสมรสในวันที่ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2556 ที่โบสถ์น้อยภายในพระราชวังสต็อกโฮล์ม และจัดเลี้ยงพระกระยาหารค่ำที่พระตำหนักในพระราชวังดรอตนิงโฮล์ม
อย่างไรก็ตามโอนีลก็มิได้รับการสถาปนาขึ้นเป็น "เจ้า" ดังกรณีของดาเนียล เวสต์ลิง เนื่องจากการที่จะเป็นพระบรมวงศานุวงศ์สวีเดนจำต้องละจากนิกายโรมันคาทอลิกเปลี่ยนไปนับถือนิกายลูเทอแรน และจำต้องถือสัญชาติสวีเดนด้วย ซึ่งโอนีลได้ปฏิเสธ เนื่องจากต้องใช้สัญชาติเดิมในการทำธุรกิจของเขาต่อไป หลังจากการเสกสมรสทั้งสองได้ตั้งใจที่จะพำนักอยู่นิวยอร์ก อย่างไรก็ตามบุตรของทั้งสองจะต้องเติบโตที่สวีเดนและนับถือนิกายลูเทอแรนเช่นเดียวกับเจ้าหญิงมาเดอลีน ทั้งนี้ก็เพื่อสิทธิธรรมในราชสมบัติ
เจ้าหญิงมาเดอลีนได้ให้ประสูติกาลพระธิดาคือ เจ้าหญิงเลโอนอร์ ดัชเชสแห่งกอตลันด์ เมื่อวันที่ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557 และเจ้าชายนีโคลัส ดยุกแห่งโอเงร์มันลันด์ เมื่อวันที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2558และเจ้าหญิงอาเดรียน ดัชเชสแห่งเบลคิงแง เมื่อวันที่ 9 มีนาคม พ.ศ. 2561
เจ้าจอมน้อม ในรัชกาลที่ 5

เจ้าจอมน้อม ในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว 
ประวัติ.
เจ้าจอมน้อม ในรัชกาลที่ 5 กำเนิดในสกุลโชติกเสถียร เมื่อวันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2420 ที่บ้านริมคลองโอ่งอ่าง ข้างวัดบพิตรภิมุข เป็นธิดาของพระยาธรรมจรรยานุกูลมนตรี (ทองดี โชติกเสถียร) กับ คุณหญิงลูกจันทร์ 
มีพี่น้องร่วมมารดา คือ
และยังมีพี่น้องต่างมารดาอีก ดังนี้
เจ้าจอมน้อม ได้รับจากมารดา จนโตพอสมควรจึงเรียนจากครูหนอ และพระศรีสัตยารักษ์ ต่อมาเมื่ออายุ 7-8 ขวบ มารดาท่านถึงอนิจกรรม ท่านผู้หญิงสุ่น โชฎึกราชเศรษฐี ผู้เป็นย่าของท่าน รับเลี้ยงดูต่อมา ในช่วงนี้ท่านยังได้หัดสวดมนต์และนั่งวิปัสนา ตามท่านผู้หญิงด้วย 
เจ้าจอมน้อมได้ถวายตัวรับราชการฝ่ายใน ภายหลังโกนจุก เมื่ออายุ 13 ปี ในสำนักของพระอรรคชายาเธอ กรมพระสุทธาสินีนาฏ จนได้รับพระมหากรุณาเป็นเจ้าจอม ท่านเป็นผู้มีบุคลิกกิริยา น่านับถือ กิริยาท่าทีสง่างาม อุปนิสัยเยือกเย็นหนักแน่น จนเป็นที่เกรงใจของคนทั่วไป แม้เจ้านายบางพระองค์ยังมีรับสั่งว่า 
<templatestyles src="แม่แบบ:คำพูด/style.css" />แม่น้อมกับแม่เฉียดนี้ น่าเกรงใจ
เจ้าจอมน้อม มีหน้าที่ประจำปฏิบัติงานเกี่ยวกับพระเครื่องต้นในรัชกาลที่ 5 จึงมีหน้าที่ปอกผลไม้ร่วมกับคุณจอมท่านอื่นๆ ด้วยเหตุที่ท่านผู้หญิงสุ่น เป็นสตรีรุ่นแรกๆ ที่คิดปอกมะปรางริ้ว เจ้าจอมน้อม ในฐานะหลานท่านผู้หญิงสุ่น จึงมีโอกาสรับและแสดงฝีมือในทางนี้มาก นอกจากงดงามแล้ว ยังสามารถดัดแปลงให้เหมือนรูปหอยแครง ทั้งยังสามารถปอกโดยไม่ต้องปลิดลูกจากพวงด้วย ฉะนั้นท่านปอกมะปรางครั้งใด เป็นต้องได้เสวย งานทุกอย่างที่เป็นงานของชาววังสมัยนั้น ท่านทำได้ดีแทบทุกอย่าง การจัดโต๊ะพระราชทานเลี้ยงรับรองแขกเมือง รวมทั้งอาหารเช่น การจัดข้าวเหนียวสีและหน้าต่างๆ ท่านต้องมีส่วนช่วยหรือจัดทำแทบทุกครั้ง เพราะท่านเป็นคนละเอียดลออประณีต นอกจากนี้ยังเชี่ยวชาญในเรื่องเกี่ยวกับการจัดงานพระศพเจ้านาย เป็นการแบ่งเบาพระภาระของพระวิมาดาเธอฯเป็นอันมาก 
เมื่อสิ้นรัชกาลที่ 5 ท่านจึงกราบถวายบังคมลา ออกมาอยู่กับท่านบิดาที่บ้าน ปรนนิบัติท่านบิดา จนถึงอนิจกรรม เมื่อ พ.ศ. 2490 หลังจากนั้นจนตลอดชีวิต ก็ได้ทำบุญสุนทานตลอดเวลา แม้เงินที่ได้รับพระราชทานตลอดชีพนั้นก็ได้นำไปบริจาคเสมอ งานสำคัญที่ท่านได้รับพระมหากรุณาฉลองพระเดชพระคุณประจำสกุลโชติกเสถียร คือการถวายเครื่องสังเวยพระป้าย ประจำปีตรุษจีน ครั้งสุดท้ายก่อนอนิจกรรม คือ บูรณะวัดนรนาถสุนทริการาม ซึ่งเป็นวัดประจำตระกูลโชติกเสถียร 
เจ้าจอมน้อม ถึงแก่อนิจกรรม ในวันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2509 ศพได้รับพระราชทานเพลิง ณ เมรุวัดธาตุทอง วันที่ 6 มีนาคม พ.ศ. 2509
เจ้าจอมเลียม ในรัชกาลที่ 5

เจ้าจอมเลียม ในรัชกาลที่ 5 หรือ เลียม สุรวงษ์ เกิดเมื่อวันที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2424 
เป็นบุตรีคนที่ 4 ใน เจ้าพระยาสุรวงศ์วัฒนศักดิ์ (โต บุนนาค) กับ ท่านผู้หญิงตลับ (สกุลเดิม โอสถานนท์) ท่านมีพี่น้องร่วมมารดา ดังนี้
เมื่อท่านอายุได้ 11 ปี มารดาส่งเข้าไปอยู่ในพระบรมมหาราชวัง ในสำนักของท่านเจ้าคุณพระประยูรวงศ์ (เจ้าคุณจอมมารดาแพ ในรัชกาลที่ 5) ผู้เป็นอา ต่อมาได้ถวายตัวรับใช้ รับพระมหากรุณาธิคุณโปรดเกล้าฯให้เป็นเจ้าจอม พร้อมรับพระราชทานเบี้ยหวัดตั้งต้น 40 บาท ในระหว่างรับราชการ ท่านได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ตติยจุลจอมเกล้า เหรียญรัตนาภรณ์ เข็มพระชนมายุสมมงคล เข็มพระกำนัล เหรียญรัชฎาภิเศก ประพาสมาลา ทวีธาภิเษก และมีส่วนในพระราชพินัยกรรมด้วย
ภายหลังสิ้นรัชกาลที่ 5 ได้ 2 ปีแล้ว ท่านจึงกราบถวายบังคมลาออกมาอยู่ที่บ้านเดิม ตำบลตลาดแขก ฝั่งธนบุรี กับมารดาและพี่น้อง ตลอดชีวิตได้ทำบุญมากมายหลายอย่าง ยกตัวอย่างมาโดยสังเขปดังนี้
พ.ศ. 2464 ส่งเงินเข้าเป็นสมาชิกกิตติมศักดิ์ของสภากาชาด 3,000 บาท สร้างเตียงในนามเจ้าคุณ บิดา และสร้างเรือนคนไข้ที่ตำบลพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ ในนามท่านผู้หญิงตลับ มารดา
พ.ศ. 2466 ชักชวนพี่น้อง สร้างพระป่าเลไลยก์ ซึ่งเป็นรูปเดิม ของสมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาศรีสุริยวงศ์ ปู่ของท่าน ซึ่งบิดาได้ทำค้างไว้จนสำเร็จ ประดิษฐานไว้ในภูเขาวัดประยุรวงศาวาส ธนบุรี
พ.ศ. 2484 สมัครเข้าเป็นอาสากาชาด
พ.ศ. 2493 ได้บริจาคทรัพย์บำรุงวัดต้นตระกูล คือ 
พ.ศ. 2494 สร้างหนังสือธรรม 3 ฉบับๆละ 1,000 เล่ม ถวายตามวัดต่างๆสิ้นเงิน 8,500 บาท กับทั้งถวายพรมปูในพระอุโบสถวัดบุปผาราม สิ้นเงินอีก8,550 บาท
นอกจากนี้ยังได้สร้างหลังคาพระพุทธไสยาสน์ใหญ่ ที่เขาวงกต จังหวัดลพบุรี สิ้นเงิน 130,000 บาท
สร้างตึกประยูรวงศ์ ในวัดบุปผาราม อุทิศให้เจ้าคุณพระประยูรวงศ์ อาของท่าน เมื่อปี 2498 สิ้นเงินกว่า 300,000 บาท
สร้างศาลาสมเด็จ อุทิศให้ สมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาศรีสุริยวงศ์ ปู่ของท่าน สิ้นเงิน 280,000 บาท
กับทั้งบริจาคเงินบำรุงวัดประจำตระกูลอีกหลายคราว ตลอดชีวิต
นอกจากในการบุญกุศลที่ทำเป็นอันมากแล้ว ท่านยังมีฝีมือในทางการช่าง เช่น เมื่อคราวอยู่ในวัง ได้อุตสาหะรวบรวมกระดาษหัวจดหมาย ของทั้งเจ้านายและข้าราชการ รวบรวมเป็นเล่มใหญ่อย่างดี ทูลเกล้าฯถวาย สมเด็จพระศรีสวรินทิรา บรมราชเทวี พระพันวัสสาอัยยิกาเจ้า และเวลาที่วัดบุปผารามมีงานเทศน์มหาชาติเพื่อรวบรวมทุนสร้างอุโบสถ ท่านก็จัดประดิษฐ์เครื่องกัณฑ์พิเศษ ทำเป็นเรือสำเภาใหญ่หรือ ตะกร้าใหญ่เพื่อบรรจุของถวายพระ จนครบจำนวนกัณฑ์ นอกจากนี้ยังได้ประดิษฐ์เรือนตุ๊กตา มีทั้งห้องนอน ห้องครัว ห้องนั่งเล่น ห้องพระ ซึ่งมีโต๊ะหมู่บูชาฯลฯ งดงามอย่างของจริง ซึ่งเรือนตุ๊กตานี้เมื่อท่านอนิจกรรมแล้ว ทายาทจึงบริจาคไว้ปรากฏในพิพิธภัณฑ์สถานแห่งชาติ พระนคร จนทุกวันนี้
ครั้งสุดท้ายได้รับพระมหากรุณา พระราชทานเงินค่าครองชีพ จาก พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เป็นเงิน 2,000 บาท
ท่านได้ล้มป่วยด้วยโรคหัวใจ เมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2503 อาการมีแต่ทรงกับทรุด จนถึงอนิจกรรม เมื่อวันที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2503 เวลา 15.50 น. สิริอายุ 78 ปี
เจ้าจอมมารดาหม่อมราชวงศ์ย้อย ในรัชกาลที่ 5

เจ้าจอมมารดาหม่อมราชวงศ์ย้อย (ราชสกุลเดิม: อิศรางกูร; เกิด: 14 มิถุนายน พ.ศ. 2398 — อสัญกรรม: 19 เมษายน พ.ศ. 2439) เป็นพระสนมในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว และเป็นเจ้าจอมมารดาของพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอรพินทุ์เพ็ญภาค 
เจ้าจอมมารดาหม่อมราชวงศ์ย้อย เป็นธิดาในหม่อมเจ้าโสภณ อิศรางกูร กับหม่อมอิ่ม อิศรางกูร ณ อยุธยา บิดาเป็นพระโอรสในสมเด็จพระสัมพันธวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมขุนอิศรานุรักษ์ ต้นราชสกุลอิศรางกูร เจ้าจอมมารดาหม่อมราชวงศ์ย้อยมีน้องสาวคนหนึ่งถวายตัวเป็นเจ้าจอมในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเช่นกัน คือ เจ้าจอมหม่อมราชวงศ์มณี
เจ้าจอมมารดาหม่อมราชวงศ์ย้อย ได้สนองพระเดชพระคุณรับราชการเป็นพระสนม ประสูติกาลพระราชธิดาเพียงพระองค์เดียวคือ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอรพินทุ์เพ็ญภาค เมื่อพระราชธิดาทรงพระเจริญขึ้น ท่านจึงได้ประดิษฐ์ตุ๊กตาชาววังที่ปั้นจากดินเหนียวเพื่อให้พระองค์เจ้าอรพินทุ์เพ็ญภาคทรงเล่น จนเป็นที่โปรดปรานของเด็ก ๆ ในวัง แต่เดิมเจ้าจอมมารดาหม่อมราชวงศ์ย้อยได้ปั้นแจกแก่เด็กคนอื่นบ้าง แต่ภายหลังได้พัฒนาจนมีรูปแบบที่หลากหลาย ก่อนนำออกจำหน่ายตุ๊กตาชาววังในตำหนักนั่นเอง
เจ้าจอมมารดาหม่อมราชวงศ์ย้อย ถึงแก่อสัญกรรมหลังป่วยด้วยอหิวาตกโรค เมื่อวันที่ 19 เมษายน พ.ศ. 2439 สิริอายุ 41 ปี โดยมีอนุสาวรีย์อยู่ที่สุสานหลวง วัดราชบพิธสถิตมหาสีมารามราชวรวิหาร
คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร

คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร (อังกฤษ : Faculty of Science, Naresuan University) มีความเป็นมาหลายยุคหลายสมัย ตั้งแต่สมัยวิทยาลัยวิชาการศึกษาพิษณุโลก มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ วิทยาเขตพิษณุโลก จนมาถึงมหาวิทยาลัยนเรศวรในปัจจุบัน เป็นคณะที่เปิดสอนในกล่มวิชาวิทยาศาสตร์ ตั้งอยู่ในเขตภาคเหนือตอนล่าง ณ อำเภอเมืองพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลก
ประวัติ.
คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร มีความเป็นมาตั้งแต่ภายหลังการก่อตั้งวิทยาลัยวิชาการศึกษาพิษณุโลกในปี พ.ศ. 2510 โดยมีการจัดตั้ง "คณะวิทยาศาสตร์และคณิตศาสตร์ วิทยาลัยวิชาการศึกษาพิษณุโลก" เปิดสอนปริญญาหลักสูตรการศึกษาบัณฑิต (กศ.บ.) ใน 5 สาขาวิชา คือ สาขาวิชาคณิตศาสตร์ สาขาวิชาชีววิทยา สาขาวิชาฟิสิกส์ สาขาวิชาเคมี และสาขาวิชาวิทยาศาสตร์ทั่วไป
ในปี พ.ศ. 2517 วิทยาลัยวิชาการศึกษาพิษณุโลกได้รับการยกฐานะเป็น "มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ วิทยาเขตพิษณุโลก" จึงยกฐานะของคณะเป็น "คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ วิทยาเขตพิษณุโลก" โดยมีการเปิดปริญญาหลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิตในสาขาวิชาต่างๆ ดังนี้ สาขาวิชาคณิตศาสตร์ ในปี พ.ศ. 2522 สาขาวิชาฟิสิกส์ ในปี พ.ศ. 2523 สาขาวิชาชีววิทยา ในปี พ.ศ. 2524 และ สาขาวิชาเคมี ในปี พ.ศ. 2530
ในวันที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2533 ได้ยกฐานะขึ้นเป็น "คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร" และต่อมาได้เปิด หลักสูตรระดับปริญญาตรี ปริญญาโท และปริญญาเอกเพิ่มเติมดังต่อไปนี้
ภาควิชา.
คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร แบ่งภาควิชาออกเป็น 5 ภาควิชา ดังต่อไปนี้
หลักสูตรการศึกษา.
ปัจจุบัน คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร เปิดสอนในหลักสูตรและสาขาวิชา ดังต่อไปนี้
อิซานามิ

อิซานามิ (; โรมาจิ: "Izanami") เป็นหนึ่งในความเชื่อเทพเจ้าญี่ปุ่น เป็นน้องสาว และเป็นภรรยาของอิซานางิ
หลังจากที่อิซานามิ สิ้นชีวิตลงจากการให้กำเนิดเทพอัคคีแล้ว ร่างของนางได้ตกลงไปสู่ โยมะ (แผ่นดินแห่งความมืดมน) ตอนแรกนางยังไม่สามารถทำใจได้ แต่ในที่สุดนางก็ยอมรับในสถานะของตนเอง และสร้างพระราชวังขึ้น ณ ดินแดนโยมะนั้นเอง
อิซานางิ ผู้เป็นพี่ชาย และเป็นสามี รู้สึกอาลัยอาวรณ์ อิซานามิผู้เป็นภรรยา จึงได้ลงไปตามหาอิซานามิในโยมะ เขาได้พบกับอิซานามิที่อยู่ในความมืดแห่งดินแดนโยมะ อิซานามิขอร้องให้อิซานางิลืมตน แล้วกลับไปยังโลกเบื้องบนเสีย อิซานางิไม่ยอม จะให้อิซานามิกลับไปด้วยกันให้ได้ แต่เมื่ออิซานางิได้เห็นสภาพของอิซานามิอย่างชัดเจน ร่างกายของอิซานามิเริ่มแปรเปลี่ยนสภาพไปเป็นคนที่ตายแล้ว จึงเริ่มเกิดความหวาดกลัว อิซานางิรีบหันหลังหนีกลับทันที
เมื่ออิซานามิได้เห็นดังนั้น ทำให้รู้ว่าสามีของตนหมดรักตนแล้ว เนื่องจากสภาพร่างกายของอิซานามิที่แปรเปลี่ยนไปหลังจากที่ได้ล่วงสู่ดินแดนโยมะ ทำให้อิซานามิโกรธแค้นเป็นอันมาก ได้ติดตามอิซานางิไปอย่างรวดเร็วในทันที
อิซานางิเมื่อเห็นอิซานามิติดตามมาก็เกิดความหวาดกลัวเป็นอย่างมาก เขาเร่งฝีเท้าเร็วขึ้น อิซานามิได้สั่งให้กองทัพภูตซึ่งอยู่ใต้อาณัตของนางไล่ตามอิซานางิไป อิซานางิเมื่อเห็นจวนตัวจึงได้นำเมล็ดผลไม้โยนลงบนพื้น เมล็ดผลไม้ก็งอกขึ้นมากลายเป็นต้นไม้ ภูตส่วนหนึ่งหยุดกินลูกไม้ที่งอกขึ้นมา
อิซานามิไม่ละควมพยายาม นางให้แม่เฒ่าแห่งโยมะไล่ติดตามอิซานางิไปอีก อิซานางิได้โยนเมล็ดผลไม้ที่เหลือลงไปบนพื้น ก็งอกขึ้นมาอีก แม่เฒ่าแห่งโยมะจึงได้หยุดกิน เหลือเพียงอิซานามิที่ยังติดตามมาจนเกือบถึงทางออกโยมะ อิซานางิได้นำเอาหินก้อนใหญ่ปิดทางเข้าออกไว้ อิซานามิไม่สามารถติดตามออกมาได้ จึงได้ยืนด่าทออิซานางิด้วยความเกรี้ยวกราด และขอตัดพี่ตัดน้อง ตัดความรักความอาวรณ์ต่ออิซานางิผู้เป็นพี่ชาย และสามี นอกจากนี้ อิซานามิได้ประกาศกร้าวแก่สามีของนางว่า นางจะทำให้คนบนโลกตายลงวันละ 1,000 คนเพื่อเป็นการตอบแทนความแค้นแก่อิซานางิ อิซานางิก็ประกาศว่า ถ้าอย่างนั้นตนก็จะให้มนุษย์ถือกำเนิดขึ้นมาวันละ 1,500 คน เพื่อให้การเกิดตายบนโลกสมดุลกัน
ด้วยเหตุนี้ อิซานามิ จึงได้ถูกยกให้มีฐานะเป็นเทพีแห่งการสร้าง และความตาย นอกจากนี้ นางยังนับเป็นราชินีผู้เป็นใหญ่ที่สุดของยมโลกที่มีพลังอำนาจสูงสุด และเป็นมารดาของเหล่าอสูรทั้งมวลของญี่ปุ่นอีกด้วย
สาวหิมะ

สาวหิมะ หรือ ยูกิอนนะ (; โรมาจิ: "yuki onna") ตามความเชื่อของชาวญี่ปุ่น เป็นชื่อที่ใช้เรียกภูตหิมะที่มีรูปร่างเป็นสตรีที่งดงาม ว่ากันว่าเป็นจิตวิญญาณแห่งฤดูหนาว ซึ่งยูกิอนนะนี้ จะมีลักษณะเป็นผู้หญิงสาวสวย สวมชุดกิโมโนสีขาวสะอาด นางจะปรากฏตัวบนภูเขาหิมะในวันที่มีพายุหิมะ และหลอกล่อให้ผู้ชายที่หลงใหลในความงามของนางไปสู่ความตาย เรื่องเล่าของสาวหิมะมีหลากหลายอยู่ว่า บางครั้งเล่ากันว่าในวันที่หิมะตกหนัก นักเดินทางที่โชคไม่ดี จะได้พบกับสาวหิมะท่ามกลางพายุหิมะที่อันตราย เธอจะสวมกิโมโนสีขาว และค่อนข้างตัวสูง บ้างก็เล่าว่าเธอสวมกิโมโนสีแดง แล้วรอยเท้าที่เธอเดิน เต็มไปด้วยคราบเลือด บางครั้งเชื่อว่าสาวหิมะเป็นวิญญาณของหญิงที่ตั้งครรภ์ ที่ตายเพราะพายุหิมะ และเมื่อใครเดินผ่านมาตามทางแล้วพบเห็นเธอเข้า เธอจะยิ้มแล้วยอมให้คนนั้นอุ้มลูก เหยื่อจะไม่สามารถปล่อยลูกของเธอได้เมื่ออุ้มแล้ว และลูกของเธอจะหนักขึ้นและเย็นจนแข็ง ทำให้เหยื่อขยับไปไหนไม่ได้ และจะจมหิมะตาย
ทว่าเรื่องเล่าที่มีชื่อเสียงของสาวหิมะ เป็นเรื่องที่มีอยู่ว่า ชายตัดฟืน 2 คน คนหนึ่งยังหนุ่ม ส่วนอีกคนค่อนข้างมีอายุ ติดอยู่ท่ามกลางพายุหิมะไม่สามารถกลับได้ จึงต้องหาที่พักซึ่งเป็นกระท่อมร้างเพื่อหลบหิมะก่อน เมื่อทั้งคู่หลับลง กลางดึกนั้นมีเพียงชายคนที่อายุน้อยกว่ากึ่งหลับกึ่งตื่น เห็นผู้หญิงที่สวมกิโมโนสีขาว หน้าตาซีดเผือด และมีแววตาที่น่ากลัว เป่าลมหายใจใส่ชายคนที่มีอายุกว่า ชายคนที่อายุน้อยกว่าตกใจมากจนพูดไม่ออก แล้วสาวหิมะก็เข้ามากระซิบว่าเธอจะไว้ชีวิตเขา ตราบเท่าที่เขาไม่แพร่งพรายเรื่องของเธอให้ใครรู้ แล้วสาวหิมะก็หายตัวไป เขาพบว่าชายคนที่สูงวัยกว่าได้แข็งตายไปแล้ว 
หลังจากนั้น 1 ปีให้หลัง เขาได้พบกับผู้หญิงคนหนึ่งที่ค่อนข้างสูง หน้าตาซีดเผือด แต่เป็นผู้หญิงที่หน้าตาดี เขาตัดสินใจแต่งงานและอยู่กินกับเธอ ถึงแม้ว่าเธอจะมีลูกกับเขาถึง 10 คน แต่ความงามของเธอไม่เปลี่ยนแปลงไปเลยซักนิดเดียว วันหนึ่งสามีก็เกิดหลุดปาก เล่าเรื่องสาวหิมะออกมาให้เธอฟัง เมื่อเธอได้ยิน เธอก็คืนร่างกลับเป็นสาวหิมะตนเดิม ตนเดียวกับที่สามีเคยเจอ ด้วยความเป็นมนุษย์ ฝ่ายสามีเกิดหวาดกลัวภรรยา แต่เพราะว่าเธอเห็นแก่ลูกๆ จึงไว้ชีวิตสามีแล้วหายตัวไป หลังจากนั้นก็ไม่มีใครได้พบกับสาวหิมะนางนั้นอีกเลย
ส่วนใหญ่แล้ว เรื่องเล่าของ ยุกิอนนะ จะปรากฏในทางตอนเหนือของเกาะญี่ปุ่นเสียเป็นส่วนมาก ไม่ว่าจะเป็นทางแถบฮกไกโดหรือทางแถบจังหวัดอิวาเตะ เนื่องจากทางตอนเหนือของญี่ปุ่นจะมีอากาศหนาวเย็น และมีหิมะปกคลุมอยู่เกือบตลอดทั้งปี จึงมีเรื่องเล่าขานของยูกิอนนะ มากกว่าท้องที่อื่นๆ 
และนอกจากนี้เกมออนไลน์ชื่อดังอย่างเทลส์รันเนอร์ยังใช้เรื่องของสาวหิมะมาทำเป็นการแข่งขันโดยใช้ชื่อเจ้าหญิงหิมะ
รีวจิง

รีวจิง (; โรมาจิ: "Ryūjin") หรือรีวโอ นับเป็นหนึ่งในจาตุมหาราชทั้งสี่ของญี่ปุ่น
รีวโอ เป็นผู้ปกครองท้องทะเล มีลักษณะเป็นมังกรตัวมหึมา ถ้าหากจะเปรียบเทียบแล้ว จาตุมหาราชทั้งสี่นี้ ได้รับอิทธิพลมาจากการเผยแพร่วัฒนธรรมจากอินเดีย ซึ่งจาตุมหาราชทั้งสี่นี้ รีวโอ ก็คือ ท้าววิรูปักษ์ จอมนาคาตามความเชื่อของลัทธิพราหมณ์-ฮินดูนั่นเอง
เบ็นไซเต็ง

เบ็นไซเต็ง (; โรมาจิ: "Benzaiten",) เป็นเทพีตามศาสนาพุทธเอเชียตะวันออกที่มีต้นกำเนิดจากพระสรัสวดีของฮินดู ผู้อุปถัมภ์ด้านการพูด ศิลปะ และการเรียนรู้
คติการนับถือเบ็นไซเต็ง เกิดขึ้นในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 6-8 ผ่านการแปล "สุวรรณประภาสสูตร"  จากภาษาจีนสู่ญี่ปุ่น โดยเนื้อหาให้พระคัมภีร์ดังกล่าวมีเนื้อหาเกี่ยวกับเบ็นไซเต็ง เบ็นไซเต็งยังถูกผสมผสานความเชื่อเข้ากับคามิของญี่ปุ่น และรับเข้าสู่ศาสนาชินโต และมีศาลเจ้าชินโตหลายแห่งที่อุทิแด่พระนาง ด้วยเหตุนี้ เบ็นไซเต็งจึงมีความเกี่ยวข้องกับมังกร งู เทพเจ้าท้องถิ่นของญี่ปุ่น ความมั่งคั่ง โชคลาภ การป้องกันโรคและอันตราย และการปกป้องประเทศอีกด้วย
เทพเจ้าอินเดีย.
เทพีองค์นี้เป็นเทพีองค์เดียวกับพระสรัสวดีของคติศาสนาพราหมณ์-ฮินดู
ใน "สัทธรรมปุณฑรีกสูตร"  ปรากฏองค์พร้อมกับเครื่องดนตรีญี่ปุ่นดั้งเดิมที่เรียกว่า "บิวะ"  ต่างกับพระสรัสวดีที่ถือ "วีณา" 
ผสานความเชื่อเข้ากับคามิชินโต.
เบ็นไซเต็ง เป็นหนึ่งในเทพแห่งโชคลาภทั้งเจ็ด และเป็นเทพีแห่งกวี อักษรศาสตร์ นาฏกรรม และดนตรี เชื่อกันว่าผู้ใดนับถือเทวีพระองค์นี้ก็จะพบแสงสว่างแห่งปัญญา ในอดีตเกชะนิยมบูชาเบ็นไซเต็งเพราะเชื่อว่าจะทำให้มีความสามารถเชิงระบำรำฟ้อน ส่วนพวกตีนแมวและพวกย่องเบาเองก็นิยมบูชาเทวีพระองค์นี้เช่นกัน เพราะเชื่อว่าเบ็นไซเต็งจะดลบันดาลให้ภารกิจลุล่วงไปด้วยดี
ท่าอากาศยานนานาชาติโอซากะ

ท่าอากาศยานนานาชาติโอซากะ (; โรมาจิ: "Ōsaka Kokusai Kūkō") ตั้งอยู่ระหว่างเมืองอิตามิ จังหวัดเฮียวโงะ และเมืองโทโยนากะ จังหวัดโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น มักจะเรียกโดยทั่วกันว่า สนามบินอิตามิ
เที่ยวบินส่วนมากของโอซากะจะเป็นเที่ยวบินภายในประเทศ รองรับการจราจรภายในเขตคันไซ ส่วนเที่ยวบินระหว่างประเทศจะให้บริการอยู่ที่ท่าอากาศยานนานาชาติคันไซ
โซนิคแบทเทิล

โซนิคแบทเทิล  เป็นเกมต่อสู้สองมิติสำหรับเครื่องเกมบอยแอดวานซ์ ผลิตโดยบริษัท Dimps (ภายใต้ชื่อโซนิคทีม) จัดจำหน่ายในสหรัฐอเมริกาโดย THQ โดยเกมนี้เป็นหนึ่งในเกมชุดโซนิคเดอะเฮดจ์ฮ็อก เกมโซนิคแบทเทิ้ลส์ได้นำตัวละครหลักๆจากตระกูลโซนิคมาทั้งหมดซึ่งแต่ละคนจะมีท่าต่อสู้และความสามารถที่ต่างกันออกไป ฉากในเกมจะถูกสร้างมาในแบบกึ่ง 3 มิติ หรือก็คือฉากจะมีความกว้าง,ยาว, สูง เป็นแบบ 3 มิติ สามารถหมุนฉากได้ แต่ไม่อิสระมากนัก
เนื้อเรื่อง.
4000 ปีก่อน อารยธรรมยุคโบราณได้มีการสร้างอาวุธโบราณนามว่า "กิซอยด์" ไว้ 4000 ปีต่อมาศาสตรจารย์เจอรัลด์ โรบ็อทนิก ได้ค้นพบมันเข้า 50 ปีต่อมาหลานชายของเขาดร.เอ็กแมน ได้นำหุ่นตัวนี้มาลองใช้งานดูปรากฏว่าไม่สามารถทำได้ เขาจึงทิ้งไว้ที่ชายหาดจนกระทั่งโซนิค เดอะเฮดจ์ฮ็อกไปพบมันเข้า
กิซอยด์ซึ่งถูกเรียกว่า "เอเมิร์ล" ได้เปิดเผยความสามารถของตนที่สามารถลอกเลียนแบบความสามารถของอีกฝ่ายหนึ่งได้ ขณะที่เขาออกต่อสู้และได้เรียนรู้ผ่านทั้งมิตรและศัตรู แต่ท้ายที่สุดแล้วเอเมิร์ลต้องเผชิญหน้ากับชะตากรรมที่แท้จริงว่าท้ายที่สุดแล้ว เขาคืออาวุธที่จะทำลายล้างคนทั้งโลก
ระบบการเล่น.
ระบบการเล่นในเกมโซนิคแบทเทิลส์เป็นเกมต่อสู้ โดยพื้นฐานตัวละครจะมีท่าต่อสู้ที่ค้ชล้ายๆกันคือการเตะและต่อยเพื่อสร้างคอมโบ มีท่ากระโดดและท่าปัดขึ้นฟ้า จุดที่สำคัญคือทักษะพิเศษที่ตัวละครแต่ละตัวจะมีกันคนละ 3 อย่างคือ ซ็อต (ยิง) พาวเวอร์ (แรง) เซ็ต (กับดัก) โดยจะติดตั้งให้กับปุ่ม R ซึ่งจะแบ่งย่อยออกไปได้อีก 3 แบบคือพื้น (ใช้ทักษะบนพื้น), อากาศ (ใช้ทักษะกลางอากาศ), และป้องกัน (สามารถป้องกันทักษะนั้นๆได้) เท่ากับว่าในหนึ่งตัวละครผู้เล่นสามารถติดตั้งทักษะให้กับตัวละครให้ต่างกันได้ถึง 6 แบบ
ในการต่อสู้ผู้เล่นแต่ละคนจะมีแถบพลังชีวิตและจำนวนชีวิตที่เหลือ (หรือจำนวนศัตรูที่ล้มได้ขึ้นอยู่กับการตั้งค่าการต่อสู้นั้นๆ) เมื่อผู้เล่นพลังชีวิตหมดก็จะแพ้หรือน็อคเอาท์และผู้เล่นจะโดนหักค่าชีวิตลงหนึ่งแต้ม(หรือผู้ที่ทำให้ผู้เล่นแพ้จะได้หนึ่งแต้ม) และจะให้โอกาสผู้เล่นลงติดตั้งทักษะก่อนจะนำลงเข้าสู่สนามอีกครั้ง เกมจะจบลงเมื่อทำตามเงื่อนไขที่เกมวางไว้ (เช่น ชีวิตหมด, ทำคะแนนได้, เวลาหมด)
ระหว่างเล่นเกมผู้เล่นจะสะสมเกจพลังงานที่เรียกว่า "อิจิฮิโระ" ซึ่งเมื่อเต็มจะทำให้ท่าพิเศษที่ใช้ R สามารถทำให้ศัตรูพลังชีวิตหมดได้ทันที
ระบบที่สำคัญอีกอย่างคือระบบปรับแต่งเอเมิร์ล ที่เอเมิร์ลสามารถนำท่วงท่าของตัวละครต่างๆเอามาเป็นของตัวเองได้ในรูปแบบของการ์ด แต่ท่าแต่ละท่าจำเป็นต้องใช้คะแนนทักษะในการติดตั้งซึ่งได้จากการล้มศัตรู ยิ่งคะแนนทักษะมากขึ้นก็จะติดตั้งการ์ดได้มากขึ้นผู้เล่นสามารถนำเอเมิรล์ที่ตนเองปรับแต่งไปสู้กับเอเมิร์ลคนอื่นๆได้
ในส่วนของเนื้อเรื่อง ระหว่างการเล่นเนื้อเรื่องผู้เล่นสามารถควบคุมตัวละครบนฉากแผนที่ได้อิสระโดยใช้เคอร์เซอร์ในการชี้ตำแหน่งให้ตัวละครเดิน เพื่อเข้าต่สู้หรือคุยกับบุคคลอื่น ซึ่งในการดำเนินเรื่องนั้นเองผู้เล่นสามารถปรับแต่งเอเมิร์ลได้
นอกจากนั้นแล้วเกมยังมีมินิเกม ที่เล่นหลายผู้เล่นเท่านั้น มีทั้งหมด 5 เกมโดยแต่ละเกมจะปลดล็อกโดยเล่นโหมดเนื้อเรื่องไปเรื่อยๆ
.ag

.ac เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับประเทศแอนทีกาและบาร์บิวดา เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2534
การลงทะเบียนระดับที่สองและสาม.
การลงทะเบียนโดเมนสามารถทำได้ในระดับที่สองโดยตรงภายใต้ .ag หรือในระดับที่สามภายใต้ .com.ag, .org.ag, .net.ag หรือ .co.ag ไม่มีข้อจำกัดแม้ว่าใครก็สามารถลงทะเบียนได้
จ้างโดเมน.
นอกเหนือจากวัตถุประสงค์การใช้งานเดิมที่เป็นรหัสประเทศแล้ว โดเมน .ag ยังได้วางตลาดเพื่อใช้สำหรับเว็บไซต์ที่เกี่ยวข้องกับการเกษตร และสำหรับไซต์ที่อ้างอิงสัญลักษณ์อะตอมสำหรับเงิน Ag. นอกจากนี้ยังมีการใช้งานที่เป็นไปได้สำหรับการจ้างโดเมนอื่น ๆ สำหรับคำภาษาอังกฤษที่ลงท้ายด้วย -ag มูลนิธิเฮอริเทจใช้ .ag เพื่อย่อ URL (herit.ag)
".ag" หมายถึง "Aktiengesellschaft".
Aktiengesellschaft ย่อมาจาก AG เป็นคำภาษาเยอรมันที่หมายถึงบริษัทที่ถูกจำกัดด้วยหุ้น กล่าวคือ เป็นเจ้าของโดยผู้ถือหุ้น และอาจซื้อขายในตลาดหุ้น คำนี้ใช้ในเยอรมนี ออสเตรีย และสวิตเซอร์แลนด์ แต่ไม่ใช่ลีชเทินชไตน์หรือลักเซมเบิร์ก
สถานะทางกฎหมายของ .ag ในเยอรมนี.
ศาลในเยอรมนี (5. Zivilsenat des Oberlandesgerichtes Hamburg) ตัดสินในเดือนกรกฎาคม 2547 ว่าโดเมน .ag สามารถจดทะเบียนได้โดย Aktiengesellschaft เท่านั้น และต่อท้ายด้วย AG ที่มีชื่อเดียวกันกับโดเมนเท่านั้น ตัวอย่างเช่น บริษัทที่มีผู้ถือหุ้นในเยอรมนีที่มีชื่อ X AG ไม่สามารถจดทะเบียนเป็น y.ag
.an

.an เป็นโดเมนระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับเนเธอร์แลนด์แอนทิลลีส เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2536
โดเมน .an ถูกยุบเมื่อวันที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2553 แต่หลังการถูกยุบ โดเมน .an ยังคงเปิดใช้งานอยู่ต่อไปอีกระยะหนึ่ง แต่มีแนวโน้มว่าจะยกเลิกการใช้งาน .an ตามการยกเลิกรหัสประเทศหรือดินแดน ในระบบ ISO 3166-1 alpha-2
ภายหลังการยุบเนเธอร์แลนด์แอนทิลลีสและแบ่งเขตการปกครองใหม่ ได้มีรหัสประเทศหรือดินแดนในระบบ ISO 3166-1 alpha-2 เพิ่มเติม คือ ของกือราเซา, ของเกาะเซนต์มาร์ตินเฉพาะส่วนดินแดนของเนเธอร์แลนด์ และ ของโบแนเรอ ซาบา และซินต์เอิสตาซียึส ขึ้นมา หลังจากนั้นได้มีโดเมน .cw, .sx และ .bq ขึ้นมาเพิ่มเติมตามรหัสประเทศใหม่ด้วย
ผู้รับจดทะเบียนโดเมนทยอยจัดการลบโดเมนที่อยู่ภายใน .an ออกตั้งแต่วันที่ 31 ธันวาคม 2556 จนในที่สุด วันที่ 30 ตุลาคม 2557 โดเมนระดับบนสุด .an ได้ถูกลบออกจาก root server จึงถือเป็นการยุติการใช้โดเมน .an ลงอย่างเป็นทางการ
.ba

.ba เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2539
โดเมนระดับที่สอง.
ขั้นตอนการลงทะเบียนโดเมนภายใน .ba นั้นมีความซับซ้อนกว่าใน ccTLD อื่น ๆ เล็กน้อย ซึ่งกระบวนการได้ถูกกำหนดโดยกฎหมายและข้อบังคับของสถาบัน BiH สำหรับข้อมูลเพิ่มเติม โปรดดูข้อระเบียบเกี่ยวกับการจดทะเบียนโดเมน BA แม้ว่าทุกคนสามารถซื้อโดเมนระหว่างประเทศได้โดยไม่ต้องมีคำขอและยื่นเอกสารเพิ่มเติม แต่โดเมน .BA สามารถจดทะเบียนได้โดยนิติบุคคลซึ่งตรงตามข้อกำหนดทั้งหมดที่ระบุไว้ในข้อบังคับเท่านั้น แม้ว่าการจดทะเบียนโดเมนจะไม่มีค่าใช้จ่าย แต่จำเป็นต้องมีสถานะในท้องถิ่น และ บริษัทใด ๆ ที่มีชื่อจดทะเบียนหรือเครื่องหมายการค้าจดทะเบียนในบอสเนีย–เฮอร์เซโกวีนา สามารถจดทะเบียนโดเมน .BA ในชื่อเดียวกันได้ (โดยที่โดเมนนั้นยังไม่มีผู้ครอบครอง) แม้ว่าจะมีข้อแม้เพิ่มเติมในบางประการ
อนุญาตให้ใช้โดเมนระดับที่สองของเอกชน ซึ่งมีบริษัทที่แสวงหาผลกำไรนำไปใช้ แต่ยังมีโดเมนระดับที่สองซึ่งเป็นมาตรฐานอีกด้วย:
กฎข้อบังคับสำหรับโดเมนระดับที่สองที่เป็นมาตรฐานนั้นมีการบังคับใช้เป็นอย่างดี
รางวัลพูลิตเซอร์

รางวัลพูลิตเซอร์  เป็นรางวัลของสหรัฐ ตั้งขึ้นเพื่อมอบแก่ผู้ได้รับเกียรติสูงสุดระดับชาติในวงการสิ่งพิมพ์ การบรรลุความสำเร็จทางวรรณกรรม และการประพันธ์เพลง บริหารจัดการโดยมหาวิทยาลัยโคลัมเบียในนครนิวยอร์ก
รางวัลพูลิตเซอร์จัดมอบเป็นรายปีแบ่งเป็น 21 ประเภท ในแต่ละประเภทผู้ได้รับรางวัลจะได้รับกิตติบัตรและเงินรางวัล 10,000 ดอลลาร์สหรัฐ ผู้รับรางวัลการหนังสือพิมพ์ในสาขาการบริการสาธารณะจะได้รับเหรียญทองซึ่งมักตกแก่หนังสือพิมพ์มาโดยตลอด แม้จะมีชื่อบุคคลได้รับการกล่าวยกย่องไว้ด้วย
รางวัลพูลิตเซอร์ก่อตั้งโดยโจเซฟ พูลิตเซอร์ นักหนังสือพิมพ์และผู้พิมพ์โฆษณาชาวฮังการี-อเมริกัน ซึ่งได้มอบเงินจำนวน 2 ล้านเหรียญไว้ในพินัยกรรมแก่มหาวิทยาลัยโคลัมเบียหลังการเสียชีวิตเมื่อ พ.ศ. 2454 เงินส่วนหนึ่งของกองมรดกนี้ได้ถูกนำไปใช้ในการก่อตั้งสถาบันวิชาการหนังสือพิมพ์ของมหาวิทยาลัยในปี พ.ศ. 2456 ได้มีการมอบรางวัลพูลิตเซอร์รางวัลแรกเมื่อวันที่ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2460 ปัจจุบันมีการประกาศรางวัลทุก ๆ เดือนเมษายน การคัดเลือกผู้ได้รับรางวัลดำเนินการโดยกรรมการอิสระ
ประเภทรางวัล.
การจัดแบ่งประเภทรางวัลแบ่งเป็นงานที่เกี่ยวข้องกับการหนังสือพิมพ์ ศิลปะ และวรรณกรรมลายลักษณ์ โดยคัดเลือกผู้มีสิทธิ์ได้รับรางวัลจากรายงานการตีพิมพ์และภาพถ่ายของหนังสือพิมพ์รายวัน หรือ องค์การข่าวที่มีถิ่นฐานอยู่ในประเทศสหรัฐฯ เท่านั้น และตั้งแต่ปี พ.ศ. 2550 เป็นต้นไปจึงจะเริ่มพิจารณาการให้รางวัลจากการทำข่าวในโดยการพิมพ์รูปแบบต่าง ๆ ทุกประเภทที่เผยแพร่ทางอินเทอร์เน็ต ยกเว้นประเภทภาพข่าวซึ่งยังคงเข้มงวดตัดสินจากภาพนิ่งบนกระดาษเท่านั้น
ประเภทของรางวัลที่ได้กำหนดนิยามไว้ล่าสุดเมื่อ พ.ศ. 2550 มีประเภทตามที่ได้มอบรางวัลไปแล้วมีดังนี้
งานวรรณกรรมจดหมายและบทละครแบ่งออกเป็น 6 ประเภทดังนี้
สำหรับรางวัลเพื่องานดนตรีมี 1 รางวัลคือ
นอกจากนี้ยังมีการประกาศกิตติคุณและการให้รางวัลพิเศษเป็นจำนวนมาก รวมทั้งการให้ทุนเดินทางแก่นักศึกษาที่โดดเด่นในบัณฑิตวิทยาลัยการหนังสือพิมพ์ที่คณาจารย์เป็นผู้คัดเลือกจำนวน 4 ทุน
รายชื่อผู้ได้รับรางวัล.
คณะกรรมการตัดสินรางวัลพูลิตเซอร์จะแยกความแตกต่างระหว่าง "ผู้เข้ารับการพิจารณา" กับ "ผู้ได้รับการเสนอชื่อที่เข้ารอบสุดท้าย" ผู้เข้ารับการพิจารณาเป็นเพียงผู้ใดก็ได้ ที่ผู้พิมพ์และโฆษณานำงานของบุคคลนั้น ๆ เข้าขอรับการพิจารณาตามกระบวนการขั้นตอนทั่วไปของกรรมการ ซึ่งไม่ถือว่าดีเด่นมาก ส่วน "ผู้ได้รับการเสนอชื่อที่เข้ารอบสุดท้าย" ดังกล่าวที่ถือว่าเป็นผู้ได้รับการคัดเลือกจากคณะกรรมการตัดสินจะได้รับการประกาศชื่อพร้อมกับผู้ได้รับรางวัลตามประเภทนั้น ๆ
ภักดิ์ เพชรเกษม

ภักดิ์ เพชรเกษม อดีตนักแสดง ที่เคยแสดงเป็น "ยักษ์โล้น" ในภาพยนตร์เรื่อง จุฬาตรีคูณ ร่วมกับ สมบัติ เมทะนี และแสดงภาพยนตร์ของฉลอง ภักดีวิจิตรหลายเรื่อง เช่น ศึกมาฆ่า ประกาศิตจางจูเหลียง ฟ้าเพียงดิน อินทรีแดง ตั๊กแตน ผึ้งหลวง เป็นต้น
ในปัจจุบันนี้ ท่านมีฐานะที่แย่ลง จนต้องอาศัยศาลาวัดราษฎร์สามัคคี หรือวัดกิโลเมตรที่ 10 อำเภอสัตหีบ เป็นที่อยู่อาศัย
วัดพะเนียงแตก

วัดพะเนียงแตก ตำบลมาบแค อำเภอเมืองนครปฐม จังหวัดนครปฐม ตั้งอยู่เลขที่ 96 หมู่ที่ 4 พื้นที่ตั้งวัดมีเนื้อที่ 44 ไร่ 40 ตารางวาสร้างขึ้นมาราวประมาณ พ.ศ. 2334 เดิมชื่อ วัดปทุมคงคา ชื่อนี้เข้าใจว่าหลวงพ่อทาเป็นผู้ตั้งชื่อเพราะอุโบสถหลังเก่าหลวงพ่อทาเป็นผู้สร้าง
แต่เดิมไม่ใช่ชื่อ "วัดพะเนียงแตก" เหตุมาจากที่หลวงพ่อทาชอบเล่นพลุไฟพะเนียง วันหนึ่งในงานเทศกาลประจำปีของวัด ท่านเอามือไปปิดปากพลุไม่ให้พลุออกมาทางปาก จึงระเบิดออกทางด้านข้าง แต่ท่านไม่ได้รับบาดเจ็บใดๆ เลย ที่ทำเช่นนี้ ท่านต้องการให้พวกนักเลงหัวไม้เกรงขาม จะได้ปกครองและอบรมให้เป็นคนดีได้ ซึ่งก็เป็นดังนั้น ในงานเทศกาลประจำปีของวัด ไม่เคยต้องอาศัยตำรวจเลย เพราะไม่มีเหตุการณ์ร้ายเกิดขึ้นสักครั้งเดียว จนชาวบ้านให้ฉายาว่า "หลวงพ่อพะเนียงแตก" และเรียกชื่อวัดว่า "วัดพะเนียงแตก"
แมงซู่ซ่า

แมงซู่ซ่า เป็นแมลงปีกแข็ง รูปร่างคล้ายกับแมงกุดจี่ แต่ตัวโตกว่า โดยมีชีวิตอยู่กับขี้ควายตั้งแต่เกิดจนตาย ตัวเต็มวัยเมื่อได้รับการผสมพันธุ์แล้วจะบินไปหากองขี้ควายที่ใหม่ เพื่อเป็นแหล่งอาหารและวางไข่ 
ขนาด.
แมงซู่ซ่า มีขนาดความยาวตั้งแต่ปากจนถึงก้นประมาณ 4.5 เซนติเมตร ความกว้างลำตัวประมาณ 3.5 เซนติเมตร
การวางไข่.
แมงซู่ซ่าแม่พันธุ์จะใช้ปากขุดรูใต้กองขี้ควายขนาด โดยก้นหลุมจะทำเป็นโพรงขนาดใหญ่ จากนั้นแม่พันธุ์จะวางไข่บนขี้ควาย แล้วเริ่มกิจกรรมปั้นก้อนขี้ควาย โดยใช้ปากดันถอยหลัง ขาหลังทำหน้าที่ปั้นก้อนขี้ควายให้เป็นก้อนกลมขนาดใหญ่แล้วลำเลียงขนลงไปไว้ในโพรงก้นหลุมที่ทำไว้ แล้วจะกลับขึ้นมาวางไข่และปั้นก้อนขี้ควาย ขนลงหลุม ทำจนกระทั่งขี้ควายหมดกอง 
ไข่เมื่อฟักเป็นตัวอ่อนจะอาศัยก้อนขี้ควายกินเป็นอาหารเพื่อเจริญเติบโต ประมาณเดือนมีนาคม-เมษายน ตัวอ่อนจะกลายเป็นดักแด้ ช่วงนี้ขี้ควายจะถูกตัวอ่อนกินหมดเหลือแต่ก้อนดินที่เป็นเปลือก ในระยะดักแด้จะไม่กินอะไรเลย 
การนำมาบริโภค.
ชาวบ้านจะหาตัวดักแด้ของแมงซู่ซ่า มารับประทาน มีเทศกาลหาขี้ขวยของบ่าขี้เบ้า เริ่มในช่วงเดือนเมษายนถึงต้นพฤษภาคม สำหรับดักแด้ส่วนใหญ่นิยมนำมาแกงกับยอดผักชะอม
เกลนน์ โคลส

เกลนดา เวโรนิกา โคลส (เกิด 19 มีนาคม ค.ศ. 1947) เป็นนักแสดงและนักร้องชาวอเมริกัน ผู้ได้รับรางวัลมากมายระหว่างอาชีพนักแสดงกว่าหกสิบปี รวมถึงรางวัลโทนี, รางวัลเอมมี และรางวัลลูกโลกทองคำสามรางวัล เธอได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ถึงแปดครั้ง เป็นสถิติสูงสุดสำหรับผู้ได้รับการเสนอชื่อ แต่ไม่เคยได้รับรางวัล เช่นเดียวกับปีเตอร์ โอทูล เธอได้เข้าสู่หอเกียรติยศโรงละครอเมริกัน (American Theater Hall of Fame) ประจำปี 2016 และ นิตยสาร"ไทม์"ได้จัดอันดับให้เธออยู่ใน 100 บุคคลที่ทรงอิทธิพลที่สุดในโลกประจำปี 2019
เธอเริ่มมีชื่อเสียงจากบทบาทการแสดงในภาพยนตร์เรื่อง "Fatal Attraction" (1987) และ "Dangerous Liaisons" (1988) และมีบทบาทที่คุ้นตาจากบทครูเอลลา เดอ วิล หญิงใจร้ายที่จะเอาหนังลูกสุนัขแดลเมเชียนมาทำเสื้อคลุมขนสัตว์ จากภาพยนตร์เรื่อง "101 ไอ้จุดมหาสนุก" (1996) และภาคต่อ "102 จุดจุ้น.. วุ่นเกิดร้อย" (2000)
ก่อนจะมาแสดงภาพยนตร์ เธอเคยแสดงละครบรอดเวย์มาก่อน ซึ่งจนถึงปัจจุบันเธอก็ยังคงแสดงละครบรอดเวย์เป็นครั้งคราว โดยเฉพาะละครเพลง "Sunset Boulevard" ซึ่งเธอได้รับรางวัล Emmy ประจำปี 1995 ทั้งยังรับแสดงภาพยนตร์ "Sunset Boulevard" ฉบับสร้างใหม่ ที่จะออกฉายในปี 2008
แบบแผนแฟกทอรีเมธอด

แบบแผนแฟกทอรีเมธอด (Factory method pattern) เป็นแบบแผนการออกแบบซอฟต์แวร์ที่นิยามเมธอดสำหรับสร้างอ็อบเจกต์ของคลาสชนิดหนึ่ง ๆ แต่ไม่ได้เจาะจงชนิดที่แน่นอน ซับคลาสเป็นผู้กำหนดเจาะจงว่าจะสร้างอ็อบเจกต์ของคลาสใด แฟกทอรีเมธอดในความหมายโดยทั่วไปคือเมธอดที่ทำหน้าที่สร้างอ็อบเจกต์นั่นเองแบบแผนแฟกทอรีเมธอดจะถูกใช้ร่วมกับแบบแผนเทมเพลตเมธอด (Template method pattern) โดยถูกเรียกใช้งานจากในเทมเพลตเมธอด
การนำไปใช้งาน.
องค์ประกอบของแบบแผนแฟกทอรีเมธอดมีดังนี้
ตัวอย่างโค้ด.
ภาษาจาวา.
ตัวอย่างโปรแกรมคำนวณหาปริมาตรของรูปทรงกระบอกซึ่งมีสูตรดังนี้
 ปริมาตร = พื้นที่ฐาน * ความสูง
โดยที่
คลาสนามธรรม <code>Container</code> นิยามแฟกทอรีเมธอด <code>createBase</code> <code>getHeight</code> และ <code>getVolume</code> ซึ่งเป็นเทมเพลตเมธอดมีรายละเอียดการคำนวณหาปริมาตร
คลาสรูปธรรม <code>Cylinder</code> สร้างรูปวงกลม <code>Circle</code> ในแฟกทอรีเมธอด createBase
คลาส <code>TwoDShape</code> และ <code>Circle</code>
สันโสก

สันโสก หรือ สามโสก หรือ เพี้ยฟาน (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Clausena excavata" Burm. f.) อยู่ในวงศ์ Rutaceae ที่มีน้ำมันหอมระเหยในใบและส่วนต่างๆ ของต้น เป็น พืชสมุนไพรที่เชื่อว่ามีสรรพคุณในการรักษาโรคเอดส์และโรคมะเร็ง
 
การนำไปใช้ประโยชน์.
ชาวขมุนำใบมารับประทานสดกับลาบ ชาวไทยภาคเหนือนำยอดอ่อนไปรับประทานกับน้ำพริก ใบมีกลิ่นเหม็นนำไปไล่ไรไก่ 
งานวิจัยของ รศ.ดร.งามผ่อง คงคาทิพย์ พบว่าชาวบ้านจะนำส่วนของรากและเหง้าของต้น “สามโสก” มาแช่เหล้าขาว เพื่อทำเป็นยาดองเหล้า และนำไปต้มเพื่อรักษาผู้ป่วยเอดส์ ในระยะแรก หรือนำส่วนของรากและเหง้าบดผสมกับแอลกอฮอล์เล็กน้อยปิดตรงบริเวณที่ถูกงูกัด เพื่อแก้พิษงู
ปุปะจังหวะฮา

ปุปะจังหวะฮา (; โรมาจิ: "Bekku ทับศัพท์จาก Beck") เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น เขียนโดยฮาโรลด์ ซาคุอิชิ ลงตีพิมพ์ครั้งแรกในนิตยสารโชเน็นแมกกาซีนรายเดือน โดยสำนักพิมพ์โคดันฉะ ในประเทศไทยได้ลิขสิทธิ์พิมพ์จำหน่ายโดยสำนักพิมพ์วิบูลย์กิจ ส่วนฉบับอนิเมะเคยออกอากาศทางช่องทรูฟิล์มเอเชีย ของสถานีโทรทัศน์เคเบิลทรูวิชั่นส์ เคยได้รับรางวัลการ์ตูนยอดเยี่ยมสาขาการ์ตูนผู้ชายครั้งที่ 26 (พ.ศ. 2545) ของสำนักพิมพ์โคดันฉะ 
เนื้อเรื่อง.
ทานากะ ยูกิโอะ หรือที่เพื่อน ๆ ของเขาเรียกว่าโคะยูกิ เด็กนักเรียนมัธยมอายุ 14 ปี ได้รวมกลุ่มกับเพื่อนของเขาเพื่อตั้งวงดนตรีร็อกขึ้นมา
อำเภอสะเมิง

สะเมิง  เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดเชียงใหม่ ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของตัวจังหวัด พื้นที่ส่วนใหญ่ของอำเภอเป็นทิวเขาสูง อากาศเย็นเกือบทั้งปี ประกอบด้วยชุมชนชาวไทย หลากหลายเชื้อชาติ คนพื้นเมือง ไทลื้อ และหลายชนเผ่า อาศัยจำนวนมาก สะเมิง เป็นเมืองที่ยังคงความเป็นธรรมชาติได้อย่างสมบูรณ์ มีทิวเขาสูงซึ่งเป็นแหล่งท่องเที่ยวที่ดึงดูดนักท่องเที่ยวได้จำนวนไม่น้อย รวมทั้งเป็นแหล่งปลูกพันธุ์ไม้เมืองหนาวและสตรอเบอร์รีแหล่งสำคัญของประเทศไทยอีกด้วย
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอสะเมิงมีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอและจังหวัดใกล้เคียงดังนี้
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอสะเมิงแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 5 ตำบล 44 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอสะเมิงประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่
เหตุกราดยิงที่มหาวิทยาลัยเวอร์จิเนียเทค

การกราดยิงที่เวอร์จิเนียเทก เป็นการยิงต่อเนื่องโดยสุ่มเมื่อ 16 เมษายน 2007 ประกอบด้วยการโจมตีสองครั้งในวิทยาเขตของมหาวิทยาลัยรัฐและสถาบันเทคโนโลยีเวอร์จิเนียในแบล็กส์เบิร์ก รัฐเวอร์จิเนีย สหรัฐอเมริกา ผู้ก่อเหตุคือโช ซึง-ฮี นักศึกษาปริญญาตรีในมหาวิทยาลัยนี้ ชาวเกาหลีใต้ผู้อยู่อาศัยในสหรัฐ ฆาตกรรมเหยื่อรวม 32 ราย และบาดเจ็บ 17 คน โดยใช้อาวุธปืนพกกึ่งอัตโนมัติสองกระบอก ผู้ได้รับบาดเจ็บอีกหกคนจากเหตุการณ์เป็นการบาดเจ็บหลังกระโดดหนีออกทางหน้าต่าง
การกราดยิงระลอกแรกเริ่มต้นที่เวสต์ แอมเบลอร์ จอห์นสตัน ฮอลล์ (West Ambler Johnston Hall) อาคารหอพัก มีผู้เสียชีวิตสองราย ส่วนการกราดยิงระลอกหลักเป็นการกราดยิงในสถานศึกษา ก่อเหตุที่นอริสฮออล์ (Norris Hall) อาคารเรียน โชเดินเข้ามายังอาคารเรียนนี้ ใช้โซ่ล่ามปิดประตูทางเข้าทั้งหมด และกราดยิงเข้าไปในห้องเรียนสี่ห้องและตามทางบันได มีผู้เสียชีวิตเพิ่มสามสิบราย ในขณะที่ตำรวจกำลังบุกเข้าอาคารเรียน โชยิงตัวตายเข้าทางศีรษะ เสียชีวิตในที่เกิดเหตุ เหตุการณ์นี้ถือเป็นการกราดยิงหมู่ที่มีผู้เสียชีวิตมากที่สุดในประวัติศาสตร์ยุคใหม่ของสหรัฐในเวลานั้น กระทั่งเก้าปีต่อมาที่ซึ่งเกิดเหตุกราดยิงหมู่ที่ไนต์คลับในออร์แลนโด ตามด้วยเหตุกราดยิงหมู่ในลาสเวกัสในปีต่อมา เหตุการณ์นี้ยังคงเป็นการกราดยิงในสถานศึกษาที่มีผู้เสียชีวิตมากที่สุด และเป็นครั้งที่เลวร้ายที่สุดในรัฐเวอร์จิเนีย
เหตุการณ์นี้นำไปสู่การวิพากษ์วิจารณ์อย่างหนักถึงวัฒนธรรมปืนในสหรัฐ และกระตุ้นให้เกิดการถกเถียงว่าด้วยความรุนแรงจากปืน, กฎหมายควบคุมปืน, ช่องโหว่ในระบบการรักษาสุขภาพจิตในสหรัฐ, สภาวะจิตใจของผู้ก่อเหตุ, ความรับผิดชอบของผู้บริหารเวอร์จิเนียเทก, กฎหมายว่าด้วยความเป็นส่วนตัว, จริยธรรมในการทำข่าว และปัญหาอื่นอีกมากมาย หน่วยงานข่าวที่ออกอากาศบางส่วนของประกาศเจตจำนงในรูปมัลติมีเดียของโชถูกวิจารณ์โดยครอบครัวของเหยื่อ, หน่วยบังคับใช้กฎหมายของรัฐ และสมาคมจิตแพทย์อเมริกัน
ก่อนหน้านี้ โชเคยถูกวินิจฉัยด้วยภาวะไม่ยอมพูดในบางสถานการณ์ และโรคซึมเศร้าขั้นรุนแรง ตลอดช่วงชีวิตในโรงเรียนมัธยมต้นและมัธยมปลาย เขาได้รับการรักษาและการศึกษาสำหรับเด็กพิเศษ เขาเข้าศึกษาต่อที่เวอร์จิเนียเทกหลังจบการศึกษา เนื่องด้วยกฎหมายเรื่องความเป็นส่วนตัวของสหรัฐ มหาวิทยาลัยไม่ทราบถึงประวัติการวินิจฉัยโรคและประวัติการเข้ารับการศึกษาสำหรับเด็กพิเศษของโช ในปี 2005 โชถูกกล่าวหาว่าแอบติดตามนักศึกษาหญิงสองคน หลังการตรวจสอบในครั้งนั้น โชได้รับการประกาศจากหน่วยยุติธรรมพิเศษให้เป็นผู้มีความเจ็บป่วยทางจิตและมีคำสั่งให้เข้ารับการรักษา กระนั้น โชไม่เคยเข้ารับการรักษาในหน่วยงานใด ๆ (institutionalized) ซึ่งทำให้เขาสามารถซื้ออาวุธปืนได้ เหตุการณ์นี้ส่งผลให้รัฐเวอร์จิเนียปิดช่องว่างทางกฎหมายซึ่งทำให้บุคคลที่ผิดปกติทางจิตโดยคำสั่งศาลสามารถซื้อปืนได้ตราบที่ไม่มีขึ้นทะเบียนกับระบบ National Instant Criminal Background Check System (NICS)
อำเภอสันทราย

สันทราย  เป็นอำเภอหนึ่งในเขตปริมณฑลของนครเชียงใหม่ที่มีการเติบโตอย่างรวดเร็ว เป็นอำเภอที่รองรับความเจริญจากนครเชียงใหม่ เดิมทีถูกจัดวางเป็นเมืองแห่งการเกษตร เพราะมีสถาบันศึกษาด้านการเกษตรที่เก่าแก่ คือ มหาวิทยาลัยแม่โจ้ ซึ่งมีบทบาทสำคัญในการพัฒนาด้านการเกษตรมาอย่างต่อเนื่อง สถานประกอบการ ที่มีมากรองจากอำเภอเมืองเชียงใหม่ การขยายตัวของชุมชนเมืองแม่โจ้ ทำให้อำเภอสันทราย มีความพร้อมทุก ๆ ด้าน ทั้งสถานศึกษา สถานประกอบการ บ้านจัดสรร จากการเติบโตอย่างต่อเนื่อง อำเภอสันทราย ถูกกำหนดบทบาทให้เป็นอำเภอที่รองรับในด้านแหล่งที่อยู่อาศัยที่สำคัญของจังหวัดเชียงใหม่
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอสันทรายมีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอใกล้เคียงดังนี้
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอสันทรายแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 12 ตำบล 125 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอสันทรายประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 12 แห่ง ได้แก่
อำเภอหางดง

หางดง  เป็นอำเภอหนึ่งในเขตปริมณฑลของนครเชียงใหม่ที่มีความเจริญเติบโตอย่างรวดเร็ว ส่งผลให้อำเภอหางดงมีความพร้อมทุก ๆ ด้าน มีการเติบโตอย่างอสังหาริมทรัพย์ บ้านจัดสรร โรงแรมรีสอร์ท ธุรกิจค้าปลีก ห้างสรรพสินค้าจำนวนมาก
หางดงปัจจุบันมีสภาพเมืองที่กลมกลืนกับนครเชียงใหม่จนเรียกได้ว่าคือเมืองเดียวกัน อำเภอหางดงมีสภาพทางเศรษฐกิจดีมาก มีการจราจรที่คับคั่งที่สุดในจังหวัดเชียงใหม่ อีกทั้งเป็นอำเภอที่รองรับความเจริญของนครเชียงใหม่เพื่อขยายไปยังศูนย์กลางทางตอนใต้ของจังหวัดเชียงใหม่อีกด้วย
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอหางดงมีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอและจังหวัดใกล้เคียงดังนี้
ประวัติ.
อำเภอหางดง เดิมมีนามว่า “แขวงแม่ท่าช้าง” เป็นเขตการปกครองที่ตั้งขึ้นในสมัยรัชกาลที่ 5 โดยรัฐบาลกลางที่กรุงเทพฯ จัดระบบการปกครองที่เรียกว่า มณฑลเทศาภิบาล กำหนดแบ่งเมืองเชียงใหม่เป็นหัวเมืองชั้นนอกและหัวเมืองชั้นในแขวงแม่ท่าช้างจัดอยู่ในเขตหัวเมืองชั้นในหัวหน้าผู้รับผิดชอบเรียกว่า “นายแขวง” นายแขวงคนแรกของแขวงแม่ท่าช้าง คือ หลวงคชดิษฐาภิบาล (ไผ่) ระหว่างปี พ.ศ. 2451–2453  แขวงแม่ท่าช้างได้เปลี่ยนฐานะเป็นชื่ออำเภอหางดง พื้นที่อำเภอหางดงก่อนนี้มีสภาพรกร้างว่างเปล่าทั้งหมู่บ้านและราษฎรมีน้อย เวลานั้นมีพญามะโน เจ้าน้อยมหาอินทร์ และพญาประจักร์ ได้ครอบครองขึ้นตรงต่อเจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่
ที่เรียกว่า “แม่ท่าช้าง” นั้น กล่าวกันว่า ในท้องที่นี้มีดงกรรมอยู่ดงหนึ่งเป็นดงไม้สัก มีลำน้ำแม่ท่าช้างไหลผ่านดงนี้ อยู่ห่างจากที่ว่าการอำเภอนี้ขึ้นไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือประมาณ 1 กิโลเมตร เวลาเมื่อเจ้านายทางเชียงใหม่จะไปยังจังหวัดแม่ฮ่องสอนหรือขุนยวมก็เดินผ่านทางนี้ เมื่อมาถึงดงนี้จำต้องลงจากหลังช้างแล้วข้ามท่านี้เข้าดงไปจึงเรียกลำน้ำนี้ว่า “แม่ท่าช้าง” ในสมัย  ร.ศ.120 ทางการได้มีการให้จัดตั้งแขวงขึ้น โดยพิจารณาถึงหมู่บ้านใหญ่ๆ หลายตำบลรวมกันในระยะทางที่จะไปมาถึงได้ภายใน 6 ชั่วโมงหรือมีราษฎรมากกว่าหมื่นคนจึงจัดเป็นหนึ่งๆ ทำนองอำเภอหนึ่งในขณะนั้นจึงเรียกว่า “แขวงแม่ท่าช้าง” บ้างก็ว่า “แม่ท่าช้าง” มาจากคำว่า “แม่ต๋าจ้าง” หรือ “แม่ตาช้าง” ซึ่งหมายถึงลำน้ำแม่ท่าช้าง ที่ต้นน้ำออกมาจากช่องน้ำเล็กๆ เหมือนตาช้าง จึงเรียกว่า “แม่ต๋าจ้าง”
ในปี พ.ศ. 2460 ทางการได้เปลี่ยนชื่อใหม่ เพื่อให้ตรงกับนามตำบลที่ว่าการอำเภอตั้งอยู่เป็นอำเภอ “หางดง”   เพราะอยู่ทางทิศใต้ของดงกรรมดังกล่าว คำว่า หาง แปลว่า ท้าย คือทางทิศใต้หรือท้ายของดงกรรม ต่อมาวันที่ 12 กันยายน พ.ศ. 2481 สำนักนายกรัฐมนตรีได้ออกประกาศว่า “ได้รับพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ยุบอำเภอหางดงเป็นกิ่งอำเภอ ขนานนามว่า กิ่งอำเภอหางดง และให้ไปขึ้นอยู่ในความปกครองของอำเภอเมืองเชียงใหม่ ในเดือนเดียวกันนี้กระทรวงมหาดไทยได้มีคำสั่งที่ 206/2481 ลงวันที่ 19 กันยายน 2481 อนุมัติให้ตำบลหารแก้ว ตำบลสันกลาง และตำบลหนองตอง ไปขึ้นอยู่ในความปกครองของอำเภอบ้านแม (อำเภอสันป่าตอง) กับโอนตำบลขัวมุงและตำบลสันทรายไปขึ้นอยู่ในความปกครองของอำเภอสารภี คงเหลืออยู่ 8 ตำบลเท่านั้น การไปขึ้นกับอำเภอเมืองเชียงใหม่นั้นต่อมาปรากฏว่าประชาชนได้รับความเดือดร้อน เนื่องจากต้องเดินทางไปติดต่อราชการที่อำเภอเมืองฯ   ระยะทางถึง 15 กิโลเมตร ในปี พ.ศ. 2490 ทางราชการได้พิจารณาขึ้นเป็นอำเภอหางดงอีกครั้ง ให้รวมตำบลหารแก้วและตำบลหนองตอง กลับมาขึ้นกับอำเภอหางดงเหมือนเดิม และแต่งตั้งในให้นายเที่ยง ถีระวงษ์ ตำแหน่งผู้ตรวจการเทศบาลจังหวัดตาก มาดำรงตำแหน่งเป็นนายอำเภอหางดงเป็นคนแรก
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอหางดงแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 11 ตำบล 109 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอหางดงประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 12 แห่ง ได้แก่
อำเภอฮอด

ฮอด ((ᩁᩬᨯ)) เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดเชียงใหม่ ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของจังหวัดเชียงใหม่ รองรับความเจริญเติบโตจากอำเภอจอมทอง เดิมชื่ออำเภอเมืองฮอด และเป็นอำเภอที่มีพื้นที่ส่วนใหญ่เป็นทิวเขา ในอดีตเป็นอำเภอหนึ่งที่มีความยากลำบากในการเดินทาง มีหอนาฬิกาเป็นสัญลักษณ์ของอำเภอ เป็นทางผ่านของผู้เดินทางหรือนักท่องเที่ยวที่จะเดินทางไปจังหวัดแม่ฮ่องสอน
ประวัติ.
อำเภอฮอด เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดเชียงใหม่ จากเอกสารข้อมูลประวัติศาสตร์  โครงการสำรวจชุมชนโบราณท่าเชียงทอง ยุคก่อนหริภุญไชย ‘ย้อนรอยพระนางจามเทวี ตามหาท่าเรือเชียงทอง’ ของพิพิธภัณฑ์สถานแห่งชาติ หริภุญไชย สำนักศิลปากรที่ 7 เชียงใหม่ ได้ระบุถึงการตั้งถิ่นฐานชุมชนบ้านเมืองสมัยก่อนรัฐล้านนา เอาไว้ว่า แอ่งพื้นที่เชียงใหม่-ลำพูน หรือเขตลุ่มแม่น้ำปิงตอนบนนี้ ปรากฏหลักฐานการตั้งถิ่นฐานชุมชน มาตั้งแต่สมัยก่อนประวัติศาสตร์ โดยเฉพาะในพื้นที่เขตอำเภอสันกำแพง-ดอยสะเก็ด และอำเภอจอมทอง-ฮอด
นอกจากนั้น จากการสืบค้นตำนานหลายตำนาน ยังระบุไว้อีกว่า ฮอด เคยเป็นชุมชนที่มีความสำคัญตั้งแต่ยุคของการก่อตั้งเมืองหริภุญชัยและอาณาจักรล้านนา เนื่องจากฮอดเป็นชุมชนที่ตั้งอยู่บนเส้นทางคมนาคมทางน้ำที่สำคัญของแม่น้ำปิงอีกแห่งหนึ่ง ที่ผู้คนสมัยนั้นได้ใช้เป็นเส้นทางติดต่อกับหัวเมืองต่างๆ ทางท้ายน้ำ ล่องลงไปตามลำน้ำแม่ปิงไปจนถึงแม่น้ำเจ้าพระยา
กล่าวกันว่า ในสมัยก่อนตั้งแต่ยุคสุโขทัย อยุธยา และลพบุรี ระหว่างหัวเมืองฝ่ายเหนือกับหัวเมืองฝ่ายใต้ได้มีการใช้เส้นทางคมนาคมทางน้ำ โดยอาศัยแม่น้ำปิงในการเดินเรือมาโดยตลอด 
อำเภอฮอด แต่เดิมชื่อ "อำเภอเมืองฮอด" ต่อมาวันที่ 29 เมษายน 2460 เปลี่ยนแปลงชื่ออำเภอเมืองฮอด จังหวัดเชียงใหม่ มณฑลพายัพ เป็น อำเภอฮอด และเมื่อวันที่ 28 เมษายน 2472 แยกพื้นที่ตำบลอมก๋อย ตำบลยางเปียง และตำบลแม่ตื่น อำเภอฮอด มาตั้งเป็น กิ่งอำเภออมก๋อย และให้ขึ้นการปกครองกับอำเภอฮอด
เมื่อวันที่ 10 มิถุนายน 2490 ตั้งตำบลหางดง แยกออกจากตำบลฮอด และวันที่ 22 กรกฎาคม 2501 ยกฐานะจากกิ่งอำเภออมก๋อย อำเภอฮอด เป็น อำเภออมก๋อย
การจัดตั้งสุขาภิบาล เทศบาล.
ในส่วนของท้องถิ่น ได้มีการจัดตั้งสุขาภิบาลฮอด ในท้องที่บางส่วนของตำบลฮอด เมื่อวันที่ 7 มกราคม 2500 และจัดตั้งสุขาภิบาลอมก๋อย ในท้องที่บางส่วนของตำบลอมก๋อย เมื่อวันที่ 26 มกราคม 2500 จัดตั้งสุขาภิบาลท่าข้าม ในท้องที่บางส่วนของตำบลหางดง เมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม 2506
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอฮอดตั้งอยู่ทางทิศใต้ของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอและจังหวัดใกล้เคียงดังนี้
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอฮอดแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 6 ตำบล 61 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอฮอดประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 7 แห่ง ได้แก่