ตะปู

ตะปู เป็นอุปกรณ์ที่ทำมาจากโลหะ มีลักษณะแข็ง ปลายแหลม รูปร่างคล้ายเข็ม ตะปูส่วนมากทำมาจากเหล็ก มักใช้สำหรับการยึด ตรึง หรือเพื่อติดวัตถุชนิดต่าง ๆ ในงานไม้ งานก่อสร้าง และงานวิศวกรรม ตะปูมักถูกใช้งานร่วมกับค้อน โดยใช้ค้อนในการตีหรือตอกเพื่อดันตะปูให้ผ่านเข้าไปในวัตถุที่ต้องการ จะขาดอย่างใดอย่างหนึ่งไม่ได้. ใช้สำหรับการยึดติดชิ้นงานไม่ว่าจะเป็นงานไม้, งานเฟอร์นิเจอร์, งานคอนกรีต, หรือแม้กระทั่งงาน DIY ฯลฯ ที่ช่วยให้ชิ้นงานมีความมั่นคงและสามารถรองรับแรงเสียดทานได้ดี จึงทำให้มีความปลอดภัยต่อผู้ใช้งาน
ประเทศสหรัฐอเมริกาประเทศเดียวผลิตตะปูมากกว่า 300 ประเภทซึ่งส่วนใหญ่เป็นตะปูที่ใช้ในงานก่อสร้างที่อยู่อาศัย โดยเฉลี่ยแล้วบ้านที่สร้างในอเมริกา 1 หลังจะใช้ตะปูประมาณ 20,000 – 30,000 ตัว
วัสดุ.
เหล็ก.
ตะปูส่วนใหญ่มักทำจากเหล็ก โดยมีทางเลือกอื่นนอกจากเหล็กที่ไม่ได้รับการเคลือบ
ทองแดง.
ในการผลิตสมัยใหม่ ตะปูทองแดงซึ่งเป็นส่วนประกอบที่มีขนาดเล็กและสำคัญ มีบทบาทสำคัญในการใช้งานด้านต่างๆ ในด้านการก่อสร้าง การผลิตเชิงกล หรือการประกอบอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ ตะปูทองแดงมีความโดดเด่นในด้านการนำไฟฟ้า ความต้านทานการกัดกร่อน และความเสถียร
ประเภท.
ในงานที่ใช้ตะปูเพื่อยึดและติดวัตถุ ตะปูมีลักษณะพิเศษที่ช่วยให้สามารถทะลุทะลวงวัสดุได้ตั้งแต่ไม้ไปจนถึงคอนกรีตและเหล็ก
ตะปูสำหรับงานไม้.
ตะปูตอกไม้มีหลายชนิด และแต่ละชนิดก็ถูกออกแบบมาให้เหมาะสมกับการใช้งานที่แตกต่างกัน เราสามารถแบ่งออกเป็นประเภทหลัก ๆ ดังต่อไปนี้:
ตะปูทั่วไป.
ตะปูชนิดนี้ ใช้สำหรับการสร้าง หรือขึ้นโครงสร้างต่าง ๆ มีขนาดความยาวตั้งแต่ 1 นิ้วครึ่ง ไปจนถึง 6 นิ้ว ตัวของตะปู เป็นโลหะผิวเรียบสม่ำเสมอ ส่วนหัวของตะปูมีขนาดใหญ่ และแบน เพื่อรองรับการตอก
ตะปูหัวเล็กหรือตะปูเข็ม.
ตะปูชนิดนี้ เป็นตะปูที่ใช้สำหรับงานประดิษฐ์ เช่น การทำกระทง เป็นตะปูที่มีขนาดเล็ก มีขนาดตั้งแต่ 1 นิ้วครึ่ง จนถึง 3 นิ้ว หัวของตะปู มีขนาดเล็ก เพื่อง่ายต่อการเก็บงานที่มีความละเอียด
ตะปูเกลียวหรือตะปูควง.
ด้วยลักษณะของ ตะปู ที่มีเกลียวรอบตัว ตั้งแต่ปลายยันหัวของตะปู เหมาะสำหรับงานที่ต้องการการยึดมากเป็นพิเศษ โดยบริเวณหัวของตะปู จะมีแฉกเพื่อรองรับกับการหมุนไข มีขนาดตั้งแต่ 1 นิ้วครึ่ง ถึง 4 นิ้ว
ตะปูสำหรับงานเหล็ก.
มีความหนากว่าตะปูชนิดอื่น ๆ เพื่อรองรับน้ำหนักของวัสดุ เหมาะสำหรับเจาะยึดกับเหล็กและงานหลังคา
ตะปูสำหรับงานคอนกรีต.
มีลักษณะคล้ายกับตะปูตอกไม้แบบทั่วไปมีร่องเล็ก ๆ เหมาะสำหรับยึดติดกับผนังคอนกรีตเพราะแข็งแรงกว่าตะปูทั่วไป
ตะปูสำหรับงานสังกะสี.
มีลักษณะเด่นคือ หัวตะปูลักษณะคล้ายร่มกาง เหมาะสำหรับยึดติดกับวัสดุสังกะสี
นอกเหนือจากนั้นก็จะมีตะปูบางประเภทที่ออกแบบมาเป็นพิเศษ เพื่อรองรับการติดยึดบนผนัง เช่น ตะปูกิ๊บสายเคเบิลหรือสายไฟ โดยเป็นการออกแบบที่มีใช้ตะปูเกลียวกับกิ๊บตัวยึดเก็บสายต่างๆ ไม่ให้ระโยงระยางห้อยย้อยลงมา
คุณภาพ.
มาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมสำหรับตะปูในประเทศไทย (มอก.) มีหลายรายการ ขึ้นอยู่กับประเภทของตะปู เช่น ตะปูเหล็กสำหรับใช้งานพิเศษ (มอก. 114-2526), ตะปูเกลียวหัวเหลี่ยม (มอก. 763-2531), และตะปูเหล็กหัวกลมแบน (มอก. 113-2562)
ประวัติ.
ประวัติของตะปูประกอบด้วย 3ช่วงด้วยกันคือ
ช่วงที่ตะปูทำด้วยมือ(การตีขึ้นรูป).
ตะปูอาจเกิดขึ้นตั้งแต่ช่วงยุคอียิปต์โบราณ โดยมีหลักฐานการค้นพบตะปูที่ทำด้วยสำริดอายุประมาณ 3400ปีก่อนคริสตกาล ถัดมาในยุคโรมันโบราณ ในคัมภีร์ไบเบิล ได้มีการบันทึกเกี่ยวกับการนำตะปูมาใช้โดยกษัตริย์เดวิดเพื่อสร้างวิหารโซโลมอน จนกระทั่งถึงช่วงประมาณ ค.ศ. 1800 ตะปูยังคงทำด้วยมือด้วยช่างทำตะปู
ช่วงที่ตะปูทำด้วยการตัด.
จากในช่วงอดีต ตะปูได้ถูกประดิษฐ์ขึ้นมาด้วยมือ ทำให้ตะปูประดิษฐ์ได้ช้า มีจำนวนน้อยและราคาแพง ในช่วงปี ค.ศ. 1790 ถึง ค.ศ. 1820 ประเทศอังกฤษและอเมริกาได้พัฒนาเครื่องจักรสำหรับผลิตตะปูเพื่อเพิ่มความเร็วในการผลิต โดยการตัดแท่งเหล็กและดัดหัวตะปูไปพร้อมๆกัน
ช่วงที่ตะปูทำจากเส้นลวด (เครื่องจักร).
ในช่วงปี ค.ศ. 1880 ถึง ค.ศ. 1910 การผลิตตะปูได้ปรับเปลี่ยนให้ผลิตขึ้นจากขดลวด และขั้นตอนการผลิตตะปูได้ถูกพัฒนาจนเครื่องจักรสามารถผลิตได้เองอัตโนมัติ ทำให้สามารถผลิตได้มากและราคาไม่แพงอีกต่อไป