pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
ความสัมพันธ์ไทย–เยอรมนี

ความสัมพันธ์ไทย–เยอรมนี เป็นความสัมพันธ์ระหว่างประเทศไทยกับประเทศเยอรมนี ที่เริ่มต้นอย่างเป็นทางการตั้งแต่รัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ต่อมา พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เสด็จเยือนยุโรปใน พ.ศ. 2440 และ พ.ศ. 2450 รวมทั้งโอรสหลายพระองค์ต่างทรงรับการศึกษาที่ประเทศเยอรมนี ดังเช่น สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้ารังสิตประยูรศักดิ์ กรมพระยาชัยนาทนเรนทร ผู้สำเร็จราชการในสมัยนั้น ที่ทรงอภิเษกสมรสกับสตรีชาวเยอรมัน
ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวนี้เอง ที่มีชาวต่างชาติรวมถึงชาวเยอรมันที่เดินทางมายังประเทศสยามเพื่อนำความรู้มาพัฒนาประเทศให้ทันสมัย ทั้งทางรถไฟ การไปรษณีย์โทรเลขต่างได้รับการสนับสนุนจากผู้เชี่ยวชาญชาวเยอรมัน รวมถึงพระเจนดุริยางค์ หรือชื่อเดิม ปีเตอร์ ไฟท์ เป็นบุตรของชาวเยอรมันที่อพยพมาอาศัยอยู่ในประเทศไทย เป็นผู้ประพันธ์ทำนองเพลงชาติไทย
ความสัมพันธ์ระหว่างสองประเทศนี้ยังคงมีมาโดยตลอด โครงการที่รัฐบาลเยอรมันให้ความสำคัญ คือการวิจัยทางวิทยาศาสตร์ ดังเช่น การวิจัยการสืบพันธุ์ของช้างเอเชีย โดยมีการขอยืมช้างไทยไปวิจัยศึกษาที่สวนสัตว์ในโคโลญ อันเป็นการแลกเปลี่ยนความรู้ทางวิชาการและวิทยาศาสตร์ระหว่างสองประเทศ
ความสัมพันธ์ทางการทูต.
ในสมัยที่เยอรมนียังคงแยกเป็นรัฐเสรีหลายรัฐ ได้มีรัฐสำคัญอย่างปรัสเซียที่จัดตั้งจัดตั้งคณะทูตสันถวไมตรีแห่งปรัสเซียมายังสยาม โดยมีหัวหน้าคณะทูตคือ เคานท์ ซู ออยเลนบวร์ก พร้อมคณะ ซึ่งประกอบด้วยนักวิทยาศาสตร์กับชาวเยอรมันผู้เชี่ยวชาญสาขาต่าง ๆ โดยเดินทางมาถึงสยาม ณ วันที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2405 ซึ่งตรงกับรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
การเจรจาการค้าพระราชไมตรี ด้านการค้าและการเดินเรือระหว่างสองประเทศเริ่มขึ้นในวันที่ 6 มกราคม พ.ศ. 2406 โดยมีเจ้าฟ้ากรมหลวงวงศาธิราชสนิท เป็นหัวหน้าคณะเจรจาฝ่ายไทย ซึ่งทางปรัสเซียไม่มีนโยบายล่าอาณานิคมในแถบเอเชียอาคเนย์ การเจรจาเสร็จสิ้นและลงนามสัญญา ณ วันที่ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2406 โดยสัญญาระบุถึงการปฏิบัติไมตรีต่อกัน ต่อมาในปี พ.ศ. 2422 ได้มีการตั้งสถานทูตไทย ณ กรุงเบอร์ลิน และ พ.ศ. 2431 ได้มีการเลื่อนระดับสถานกงสุลเยอรมนีขึ้นเป็นสถานอัครราชทูตเยอรมนี ณ กรุงเทพมหานครในวันที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2561 ได้มีพิธีเปิด สถานกงสุลใหญ่ ณ นครมิวนิก
ดุสิต ศิริวรรณ

ดุสิต ศิริวรรณ (เกิด 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2489) อดีตรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี และอดีตผู้ปฏิบัติหน้าที่โฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ในรัฐบาลธานินทร์ กรัยวิเชียร
ประวัติ.
ดุสิต ศิริวรรณ เกิดเมื่อวันที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2489 เป็นบุตรของนายประสงค์ กับ นางเอียง ศิริวรรณ สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี สาขาจิตวิทยา คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ และสำเร็จการศึกษาจากวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร รุ่นที่ 4010
งานราชการ.
ดุสิต ศิริวรรณ เคยเป็นอาจารย์ประจำมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร และมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ วิทยาเขตพลศึกษา ต่อมาได้ไปช่วยราชการเป็นอาจารย์ที่คณะนิติศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และเป็นที่ปรึกษาวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร (วปอ.) ทั้งนี้ ยังได้รับพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งกรรมการสภามหาวิทยาลัยผู้ทรงคุณวุฒิของมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ตั้งแต่วันที่ 4 สิงหาคม 2558 เป็นต้นไป
งานการเมือง.
ดุสิต ศิริวรรณ เคยได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ในคณะรัฐมนตรี(ครม.) คณะที่ 39 ของประเทศไทย และปฏิบัติหน้าที่โฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ในรัฐบาลของนายธานินทร์ กรัยวิเชียร ในระหว่างปี พ.ศ. 2519- พ.ศ. 2520 เป็นอดีตสมาชิกสมัชชาแห่งชาติ วันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2516 อดีตสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ในระหว่างปี พ.ศ. 2534 - 2535 และอดีตสมาชิกวุฒิสภาสองสมัยระหว่างปี พ.ศ. 2535 - 2543 
คดีหมิ่นประมาทอดีตรองผู้ว่าฯ กทม..
ดุสิต ศิริวรรณ และนายสมัคร สุนทรเวช ซึ่งร่วมกันจัดรายการโทรทัศน์ "เช้าวันนี้ที่เมืองไทย" ทางสถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบกช่อง 5 (ททบ.5) และ "สมัคร-ดุสิต คิดตามวัน" ทางสถานีโทรทัศน์โมเดิร์นไนน์ ถูกนายสามารถ ราชพลสิทธิ์ รองผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครในขณะนั้น เป็นโจทก์ยื่นฟ้องเป็นจำเลยในความผิดฐานหมิ่นประมาท โดยการโฆษณา โดยทั้งสองกล่าวหาว่านายสามารถทุจริตในโครงการจัดซื้อจัดจ้างของกรุงเทพมหานครในรายการโทรทัศน์
ศาลมีคำวินิจฉัยว่า การกระทำของทั้งคู่เป็นการหมิ่นประมาทใส่ความโจทก์ให้ได้รับความเสียหาย ถูกดูหมิ่นเกลียดชังจริง ทั้งนี้สมัครได้เคยกระทำผิดฐานหมิ่นประมาทมาแล้วหลายครั้ง โดยศาลปรานีให้รอการลงโทษไว้เพื่อให้ปรับตัวเป็นคนดี แต่สมัครกลับกระทำผิดซ้ำในความผิดเดิมอีก ศาลมีคำสั่งจำคุกสมัคร สุนทรเวช และนายดุสิต ศิริวรรณ รวม 4 กระทง ๆ ละ 6 เดือน รวมจำคุกคนละ 24 เดือน โดยไม่รอลงอาญา ต่อมาเมื่อวันที่ 25 กันยายน พ.ศ. 2551 ศาลอุทธรณ์ยืนตามศาลชั้นต้น ให้จำคุกนายสมัคร สุนทรเวช อดีตนายกรัฐมนตรี และนายดุสิต ศิริวรรณ 2 ปี โดยไม่รอลงอาญา และใช้เงินสด 200,000 บาท ประกันตัวไป
ระหว่างการพิจารณาของศาลฎีกา ศาลได้มีคำสั่งให้จำหน่ายคดีของนายสมัคร สุนทรเวช เนื่องจากถึงแก่ความตาย
สำหรับกรณีของนายดุสิต ศิริวรรณ นั้น ศาลฎีกาได้มีคำพิพากษาเมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม 2556 ให้แก้คำพิพากษาของศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ เป็นให้รอการกำหนดโทษ เนื่องจากการกระทำของนายดุสิตฯ ตามที่โจทก์ฟ้องนั้น ไม่ได้ก่อให้เกิดความเสียหายต่อส่วนรวม นอกจากนี้ นายดุสิตฯ ได้ประกอบคุณงามความดี ตลอดจนไม่เคยกระทำความผิดมาก่อน คำพิพากษาของศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ ที่พิพากษาให้ลงโทษจำคุกนายดุสิตฯ นั้น ศาลฎีกาไม่เห็นพ้องด้วยจึงพิพากษาแก้ให้รอการกำหนดโทษเป็นระยะเวลา 2 ปี นับตั้งแต่วันที่ได้อ่านคำพิพากษาศาลฎีกา ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 56
ก้าวต่อไป พิสูจน์ใจนักสู้

ก้าวต่อไป พิสูจน์ใจนักสู้  เป็นภาพยนตร์ในปี ค.ศ. 1992 กำกับโดยโรเบิร์ต แมนเดล เป็นภาพยนตร์เปิดตัวนักแสดงอย่าง เบรนแดน เฟรเซอร์, แมตต์ เดมอน, เบน แอฟเฟล็ก, คริส โอ'ดอนเนลล์ และโคล เฮาเซอร์ นอกจากนั้นยังมีนักแสดงอื่นอย่าง แรนดอลล์ เบทินคอฟฟ์และแอนโทนี แรปป์
เบรนแดน เฟรเซอร์ รับบทนำ แสดงเป็นเดวิด กรีน นักเรียนยิวระดับไฮสคูลที่ย้ายมาจากโรงเรียนรัฐบาลเพนซิลวาเนีย มายังนิวอิงแลนด์ จากการได้รับทุนด้านกีฬา
หม่อมหลวงขาบ กุญชร

พลโท หม่อมหลวงขาบ กุญชร (10 ตุลาคม พ.ศ. 2448 - 19 กันยายน พ.ศ. 2529) อดีตเลขาธิการนายกรัฐมนตรี (จอมพล ป. พิบูลสงคราม) และอดีตโฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ในรัฐบาลของจอมพล สฤษดิ์ ธนะรัชต์
ประวัติ.
หม่อมหลวงขาบ กุญชร หรือในอีกชื่อหนึ่งว่า หม่อมหลวงขาบมงคล กุญชร เกิดเมื่อวันที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2448 ในวังของพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระพิทักษเทเวศร์ (วังบ้านหม้อ) เป็นบุตรคนที่ 30 ของพันเอก เจ้าพระยาเทเวศร์วงศ์วิวัฒน์ (หม่อมราชวงศ์หลาน กุญชร) และนางจันทร์ กุญชร ณ อยุธยา ได้รับประทานนาม "ขาบมงคล" จากพระสัมพันธวงศ์เธอ พระองค์เจ้าพรรณราย พระมารดาใน สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์
หม่อมหลวงขาบ สมรสครั้งแรกกับ นางสาวเทียบ ฤทธาคนี (2455-2511) ธิดานายพันโท พระยาทัพพสาธก์เสนา (นวม ฤทธาคนี) และคุณหญิงเนย มีบุตร-ธิดา รวม 6 คนคือ
ภายหลังคุณเทียบ ถึงแก่กรรมแล้ว จึงได้สมรสอีกครั้งกับสินีนาฏ โพธิเวส นักแสดงอาวุโส มีบุตรสาว 3 คน คือ
การศึกษา.
หม่อมหลวงขาบ ได้เข้าศึกษาที่โรงเรียนวัดหัวลำโพง ก่อนจะเข้าศึกษาต่อเป็นนักเรียนนายทหารบก ในปี พ.ศ. 2456 และได้รับทุนของกระทรวงกลาโหมให้ไปศึกษาต่อโรงเรียนนายร้อยทหารวูลิช ณ ประเทศอังกฤษ แล้วกลับมารับราชการประจำที่กองพันทหารปืนใหญ่ที่ 2 กรมทหารปืนใหญ่ที่ 1 รักษาพระองค์
การทำงาน.
หม่อมหลวงขาบ บรรจุเข้ารับราชการในยศ "ร้อยตรี" เมื่อวันที่ 3 สิงหาคม พ.ศ. 2469 เป็นผู้มีความสามารถในด้านการทหาร จึงได้รับมอบหมายให้ปฏิบัติหน้าที่เสนาธิการทหาร ทูตฝ่ายทหารประจำสหรัฐอเมริกา ปลัดกระทรวงกลาโหม อธิบดีกรมประชาสัมพันธ์คนแรก และในทางการเมืองยังเคยเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรประเภทที่ 2 ในปี พ.ศ. 2494 และโฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ในรัฐบาลของจอมพล สฤษดิ์ ธนะรัชต์อีกด้วย
ถึงแก่อนิจกรรม.
หม่อมหลวงขาบ กุญชร ถึงแก่อนิจกรรมด้วยโรคชรา เมื่อวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2529 สิริอายุ มีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 29 มกราคม พ.ศ. 2530 ณ เมรุหลวงหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส
เครื่องราชอิสริยาภรณ์.
ต่างประเทศ.
 <id>155194</id>
 <redirect title="แม่แบบ:Country data France" />
 <revision>
 <id>1018478</id>
 <timestamp>2008-03-26T12:46:18Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Lerdsuwa</username>
 <id>436</id>
 </contributor>
 <comment>เปลี่ยนทางไปที่ </comment>
 <origin>1018478</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
เมืองปากช่อง (ประเทศลาว)

เมืองปากช่อง  เป็นเมืองหนึ่งที่ตั้งอยู่ทางด้านตะวันออกเฉียงเหนือของแขวงจำปาศักดิ์ ห่างจากเทศบาลแขวง 50 กิโลเมตร มีเนื้อที่ทั้งหมด 355,235 เฮกตาร์ อยู่ที่เส้นละติจูด 150 10’ 48” N ถึง 150 28’ 39” N และเส้นลองจิจูด 1060 13’ 42” E ถึง 1060 23’ 22” E มีชายแดนติดต่อกับแขวงและเมืองต่างๆดังนี้ ทิศเหนือติดกับเมืองเลางาม แขวงสาละวัน และเมืองท่าแตง แขวงเซกอง ทิศใต้ติดกับเมืองสนามไชย และเมืองสามัคคีไชย แขวงอัตตะปือ ทิศตะวันออกติดกับเมืองละมาม แขวงเซกอง และเมืองไชยเสษฐา แขวงอัตตะปือ ทิศตะวันตกติดกับเมืองบาเจียงเจริญสุขและเมืองปทุมพร แขวงจำปาศักดิ์
พื้นที่ของเมืองปากช่องอยู่ในเขตภูเขา พื้นที่ตำสุดสูงจากระดับน้ำทะเล 600 เมตร สูงสุดประมาณ 1400 เมตร พื้นที่ของเมืองเป็นที่ราบส่วนใหญ่กระจายจากทิศเหนือไปใต้ ริมฝั่งห้วยจำปี หนองหิน ทุ่งเสด ห้วยน้ำใส ไปจึงถึงเมืองท่าแตง แขวงเซกอง ทิศตะวันออกของเมืองยกเว้นบริเวณภูไฟไหม้ที่เป็นป่าสงวน จะเป็นพื้นที่เกษตรกรรม ส่วนใหญ่ปลูกข้าวและกาแฟ พื้นที่ส่วนเป็นเนินเขา กระจายทางด้านตะวันออกเฉียงเหนือ ทางด้านที่ติดกับเมืองละมามและเมืองไชยเสษฐา ส่วนใหญ่เป็นพื้นที่สัมปทานขุดแร่อะลูมิเนียมและปลูกพืชอุตสาหกรรม พื้นที่ส่วนที่เป็นภูเขาสูง คือบริเวณที่เป็นตัวเมือง ส่วนใหญ่ปกคลุมด้วยป่าธรรมชาติ บางส่วนเป็นสวนกาแฟ
บุดดา เจ้าชายที่โลกไม่รัก

บุดดา เจ้าชายที่โลกไม่รัก (; โรมาจิ: "Budda"; : บุดดะ; #เปลี่ยนทาง "พุทธะ") เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น วาดโดยเทซูกะ โอซามุ ซึ่งเป็นผลงานชิ้นเดียวของเขาที่สร้างขึ้นเพื่อตีความพุทธประวัติของพระสิทธัตถะโคดมพุทธเจ้า ศาสดาผู้ก่อตั้งศาสนาพุทธ ข้อวิจารณ์ที่มังงะเรื่องนี้ได้รับบ่อยครั้งเป็นเรื่องของความกล้าของผู้ประพันธ์ในการตีความพุทธประวัติใหม่ให้แตกต่างจากที่บันทึกไว้ในวงการศาสนา
มังงะเรื่องนี้ได้รับรางวัลบุงเงชุนจู มังงะ อวอร์ด (; โรมาจิ: "Bungeishunjū Manga Shō"; "Bungeishunjū Manga Award") ในปี ค.ศ. 1975 (พ.ศ. 2518) และรางวัลไอส์เนอร์อวอร์ด (Eisner Award) ในปี ค.ศ. 2004 (พ.ศ. 2547) และ ค.ศ. 2005 (พ.ศ. 2548)
ปัจจุบันมังงะเรื่องนี้ยังไม่มีการตีพิมพ์ฉบับลิขสิทธิ์ในประเทศไทย
ภาพรวม.
มังงะชุด "บุดดา เจ้าชายที่โลกไม่รัก" ของเทะซึกะ โอซะมุ แบ่งเนื้อหาออกเป็น 14 เล่ม ปัจจุบันได้แปลออกเป็นภาษาอังกฤษทุกตอนแล้ว โดยจัดแบ่งเนื้อหาใหม่เป็น 8 เล่ม ซึ่งแต่ละเล่มจะมีการตั้งชื่อเฉพาะกำกับด้วย ดังรายชื่อต่อไปนี้
โครงเรื่อง.
ในชมพูทวีปสมัยโบราณ ผู้คนจำนวนมากต้องทนทุกข์เวทนาจากภัยแล้ง ความอดอยาก ภัยสงคราม และความอยุติธรรมในระบบวรรณะของศาสนาพราหมณ์ หลายชีวิตที่ร้อยเรียงเข้าด้วยกันจากจิตอันเป็นทุกข์ ได้ถูกชักจูงให้มาพบกันด้วยการประสูติของเจ้าชายสิทธัตถะ ผู้เดินทางสู่แสวงหาทางจิตวิญญาณจนสามารถตรัสรู้เป็น "พุทธะ" หรือ "ผู้รู้แจ้ง" และได้เพียรนำมาซึ่งการฟื้นฟูจิตใจของมหาชนในท่ามกลางยุคสมัยแห่งความสิ้นหวัง
ตัวละคร.
"หมายเหตุ: ชื่อตัวละครที่เป็นบุคคลจริงในประวัติศาสตร์พุทธศาสนา ในที่นี้จะเขียนตามรูปคำที่ใช้ทั่วไปในภาษาไทย ส่วนตัวละครอื่นที่มีการแต่งเสริมเพิ่มเติมในเรื่อง จะคงรูปอักษรโรมันกำกับไว้ด้วย"
ภาพยนตร์.
ในปี พ.ศ. 2553 ได้มีการประกาศดัดแปลงมังงะสร้างเป็นภาพยนตร์แอนิเมชันไตรภาคในชื่อเรื่อง "เทซูกะ โอซามุ โนะ บุดดะ" (; : Tezuka Osamu no Budda; "เรื่องพระพุทธเจ้า ฉบับของเทซูกะ โอซามุ") โดยบริษัทโตเอแอนิเมชัน กำกับภาพยนตร์โดย โมะริชิตะ โคโซ และจัดจำหน่ายโดยบริษัทโตเอและวอร์เนอร์บราเธอร์สพิคเจอร์ส กำหนดออกฉายภาคแรกในชื่อตอน "อากาอิ ซาบาคุ โยะ! อุตซึกูชิกุ" (; : Akai Sabaku yo! Utsukushiku; "ทะเลทรายสีแดงอันแสนงาม") ในวันที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2554 ซึ่งตรงกับช่วงของการเฉลิมฉลองครบ 750 ปี ชาตกาลแห่งพระภิกษุชินรัน โชนิน ผู้ก่อตั้งนิกายโจโดชินชู หรือนิกายสุขาวดีใหม่ ในพุทธศาสนานิกายมหายาน ส่วนเพลงประกอบของภาพยนตร์เรื่องนี้ได้แก่เพลง "Scarlet Love Song" ขับร้องโดยวง X-Japan
เนื้อหาของแอนิเมชั่นเรื่อง "เทซูกะ โอซามุ โนะ บุดดะ - อากาอิ ซาบาคุ โยะ! อุตซึกูชิกุ" จะกล่าวถึงช่วงปฐมวัยของพระพุทธเจ้าครั้งยังเป็นเจ้าชายสิทธัตถะ ซึ่งพานพบกับชีวิตที่สมบูรณ์พูนสุขแห่งวรรณะกษัตริย์ ตรงกันข้ามชีวิตกับคู่ขนานของลูกทาสที่ชื่อชาปรา ซึ่งพยายามต่อสู้ดิ้นรนให้ตนเองได้อยู่ในฐานะที่สูงขึ้นและพ้นจากชีวิตอันยากลำบากแร้นแค้นโดยปิดบังชาติกำเนิดในวรรณะศูทรของตนไว้ นอกจากนี้ยังกล่าวถึงความรักของเจ้าชายสิทธัตถะกับนางโจรสาวชื่อมิคาอิลาซึ่งถูกกีดกันโดยพระเจ้าสุทโธทนะ
"เทซูกะ โอซามุ โนะ บุดดะ - อากาอิ ซาบาคุ โยะ! อุตซึกูชิกุ" เข้าฉายในโรงภาพยนตร์ทั่วประเทศญี่ปุ่นทั้งหมด 279 แห่ง เปิดตัว 2 วันแรก (28-29 พ.ค. 2554) ด้วยรายได้ 137,921,400 เยน
สำหรับในประเทศไทย ภาพยนตร์เรื่องดังกล่าวนำเข้ามาฉายโดยบริษัทมงคลเมเจอร์ ในเครือสหมงคลฟิล์ม และมีกำหนดการฉายในวันที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2554 ในโรงภาพยนตร์เครือเมเจอร์ซีนีเพล็กซ์ ในชื่อเรื่องภาษาไทยว่า "บุดดา เจ้าชายที่โลกไม่รัก"
ภูษณ ปรีย์มาโนช

ภูษณ ปรีย์มาโนช (เกิด 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2497) เป็นนักธุรกิจโทรคมนาคมชาวไทย อดีตรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ในรัฐบาลพลเอก ชวลิต ยงใจยุทธ
ประวัติ.
ภูษณ เกิดเมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2497 เข้าศึกษาระดับชั้นมัธยมศึกษาที่ โรงเรียนวัดสุทธิวราราม และสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ และศึกษาต่อปริญญาโทด้านวิศวกรรมคอมพิวเตอร์ จากมหาวิทยาลัยลอนดอน ปริญญาโทด้านบริหารธุรกิจ จากสถาบันบัณฑิตบริหารธุรกิจศศินทร์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และปริญญาเอก ด้านวิศวกรรมชีวภาพ จากมหาวิทยาลัยลอนดอน ปริญญาเอกด้านวิศวกรรมการเงินจาก Imperial College London กับปริญญาเอกด้านการบริหารการเงินจากมหาวิทยาลัยซัมเมอร์เซทประเทศอังกฤษ
การทำงาน.
ภูษณ เคยเป็น CEO ของ DTAC และเคยเป็น COO บริษัทยูคอม เคยเป็นอาจารย์พิเศษ ของมหาวิทยาลัยลอนดอน โดยในปี พ.ศ. 2540 ในรัฐบาลพลเอกชวลิต ยงใจยุทธ ได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ซึ่งจากการเปิดเผยบัญชีทรัพย์สินเมื่อครั้งเข้าดำรงตำแหน่งทางการเมือง พบว่านายภูษณ มีทรัพย์สินมูลค่ากว่า 1,431 ล้านบาท
ในช่วงปี พ.ศ. 2553 ได้รับการแต่งตั้งเป็นคณะที่ปรึกษารองนายกรัฐมนตรี ด้านเศรษฐกิจ (ไตรรงค์ สุวรรณคีรี) ในรัฐบาลอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ ภูษณ เคยดำรงตำแหน่งกรรมการอิสระและกรรมการบรรษัทภิบาล บริษัท ปตท. สำรวจและผลิตปิโตรเลียม จำกัด(มหาชน)ระหว่างปี 26 มิถุนายน พ.ศ. 2552 ถึง 26 ตุลาคม พ.ศ. 2554
ด้านวิชาการ.
ภูษณ ขณะนี้เป็น Visiting Professor ที่ Imperial College London เคยเป็นอาจารย์พิเศษในมหาวิทยาลัยหลายแห่ง อาทิ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย มหาวิทยาลัยเกริก นอกจากนั้นเคยดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการหลักสูตรปริญญาโท มหาวิทยาลัยศรีปทุม และเคยดำรงตำแหน่งนายกสภาสถาบันราชภัฏอุบลราชธานี
วิธีเฮเลนโดรอน

วิธีเฮเลนโดรอน พัฒนาโดยนักภาษาศาสตร์และนักการศึกษา Helen Doron เป็นหนึ่งในระบบการศึกษาภาษาอังกฤษตอนต้นในช่วงแรกของโลก เริ่มใช้วิธีการนี้มาตั้งแต่ปี 1986 เด็กอายุตั้งแต่สามเดือนจนถึงเด็กโตที่เรียนภาษาอังกฤษด้วย วิธีเฮเลนโดรอน นี้ จะเสมือนการที่พวกเขาได้เรียนรู้ ผ่านภาษาแม่ของพวกเขาเอง ในปี 2009 เด็กกว่าหนึ่งล้านคนได้เรียนรู้ภาษาอังกฤษผ่านวิธีการนี้
โปรแกรมการเรียนรู้ของวิธีการนี้จะอยู่ที่หลักสูตร 12 ปี ที่ครอบคลุมสำหรับเด็กอายุ 3 เดือนจนถึง 14 ปี หลักสูตรจะมุ่งไปที่สองกลุ่ม คือ กลุ่มหลังเลิกเรียนขนาดเล็กของโรงเรียนอนุบาลและโรงเรียนระดับประถมศึกษาตอนต้น วิธีเฮเลนโดรอนใช้การเล่นเกม, กิจกรรมที่สนุกสนาน, สมุดงาน, แฟลชการ์ด, และซีดีเพลงเพื่อเสริมสร้างการพูดภาษาอังกฤษ การออกเสียง คำศัพท์และไวยากรณ์, การอ่านและการเขียนสำหรับเด็กที่มีอายุมากขึ้น
ประวัติความเป็นมา.
Doron เริ่มพัฒนาวิธีการนี้เมื่อเธอศึกษาบทเรียนไวโอลินสำหรับลูกของเธอ ทำให้ โดรอน สนใจกับ เป็นอย่างมาก ซึ่งเป็นทฤษฎีการเรียนดนตรีที่สัมพันธ์กับการเรียนภาษา
ดร. ซูซูกิ ตระหนักว่าเด็กทุกคนบนโลกสามารถพูดภาษาแม่ของตนเองได้อย่างง่ายๆ เขาจึงประยุกต์หลักนี้เข้ามาใช้ในการสอนดนตรี ดร. ซูซูกิ เรียกวิธีการนี้ว่า วิธีภาษาแม่ "the mother-tongue approach" ในฐานะนักภาษาศาสตร์และนักการศึกษา โดรอนก็เข้าใจถึงความสำคัญในการสอนภาษาอังกฤษ ด้วยหลักการเดียวกันกับ ดร.ซูซูกิ ที่จะเน้นเกี่ยวกับความรับผิดชอบของผู้ปกครองที่ต้องคอยกระตุ้น ให้กำลังใจและเสริมแรง เพื่อให้เด็ก ๆ ได้ฟังเสียงไวโอลินซ้ำจนสามารถเรียนรู้ได้เองในที่สุด ซึ่งโดรอนก็ได้นำหลักการเดียวกันนี้มาใช้เช่นกัน นอกจากนี้การสอนของ Glenn Doman ที่รู้จักกันในนามของ วิธี Doman และสถาบันของเขา ที่เกี่ยวกับผลสัมฤทธิ์ของศักยภาพมนุษย์ ได้มีอิทธิพลต่อโดรอน ในการสรั้างวิธีเฮเลนโดรอน นี้ขึ้นมาด้วย วิธี Doman นำมาปรับใช้กับธีวิธีเฮเลนโดรอนในด้านที่เกี่ยวข้องกับการเร่งการพัฒนาการของเด็ก และการเพิ่มพูนความเฉลียวฉลาดของทารก
ในปี 1985 โดรอน ต่อเติมและปรับปรุงการสอนภาษาอังกฤษของเธอ โดยใช้เทปที่ทำขึ้นเอง บทกลอน และนิทาน สอนให้กับเด็กจากประเทศที่ไม่ใช้ภาษาอังกฤษเป็นภาษาแม่ วิธีเฮเลนโดรอนนี้ ประสบความสำเร็จเป็นอย่างมากในการจำลองสภาพแวดล้อมของการใช้ภาษาอังกฤษ และ เลียนแบบกระบวนการทางธรรมชาติของการเรียนรู้ภาษาแม่ วิธีการนี้ได้ถูกนำไปใช้กับเด็กแพร่หลายทั่วโลก รวมถึง ประเทศไทย
รูปแบบการดำเนินชีวิต

รูปแบบการดำเนินชีวิต (หรือเรียกทับศัพท์ว่า ไลฟ์สไตล์) หมายถึง วิถีการดำเนินชีวิตของบุคคล โดยที่ลักษณะของพฤติกรรมต่างๆจะเป็นตัวบ่งบอกถึง รูปแบบการดำเนินชีวิต แต่ละแบบ
พฤติกรรมในการเข้าสังคม ในการบริโภค ในการหาความบันเทิง การพักผ่อนหย่อนใจใช้เวลาว่าง และการแต่งตัว ล้วนเป็นส่วนประกอบของรูปแบบการดำเนินชีวิต รูปแบบการดำเนินชีวิตจะถูกดำเนินเป็น อุปนิสัย เป็นวิธีประจำที่กระทำสิ่งต่างๆ
อัตลักษณ์ของแต่ละบุคคล.
รูปแบบการดำเนินชีวิต โดยทั่วไปแล้วจะ บ่งบอกถึง ทัศนคติ ค่านิยม และ มุมมอง ของแต่ละบุคคล ดังนั้นรูปแบบการดำเนินชีวิต จึงมีความหมายในเชิงของอัตตาหรือตัวตน และใช้ในการสร้างสัญลักษณ์ทางวัฒนธรรมที่ประกอบกับอัตลักษณ์ของบุคคล
เส้นแบ่งระหว่างอัตลักษณ์ของบุคคลกับการทำกิจกรรมต่างๆในแต่ละวันนั้น เลือนลางลงในสังคมยุคใหม่ ยกตัวอย่าง "กรีนไลฟ์สไตล์" (green lifestyle) ที่หมายถึง การยึดถึงความเชื่อและก็มีส่วนร่วมในกิจกรรมเกี่ยวกับสิ่งแวดล้อมที่จะลดการบริโภคหรือใช้ทรัพยากรธรรมให้น้อยลง รวมถึงลดการสร้างของเสียมีพิษลงด้วย (เช่น การลดรอยเท้าคาร์บอน), และการพัฒนาสำนึกแห่งตนจากความเชื่อและการทำกิจกรรมเหล่านั้น แต่มีบางคนวิจารณ์ว่า ในสังคมยุคใหม่ ประเด็นที่สำคัญของรูปแบบการดำเนินชีวิต ก็คือ พฤติกรรมการบริโภค ที่ให้โอกาสในการสร้างและพัฒนาความเป็นตัวเองจากการบริโภคหรือใช้ผลิตภัณฑ์หรือบริการที่หลากหลาย ซึ่งผลิตภัณฑ์หรือบริการเหล่านั้นเองที่เป็นตัวบ่งบอกถึงรูปแบบการดำเนินชีวิตที่แตกต่างกัน
โฆษณาและการตลาด.
ในวงการธุรกิจ รูปแบบการดำเนินชีวิตจะช่วยให้การโฆษณาและการทำตลาด สามารถเข้าถึงกลุ่มเป้าหมายได้เหมาะสม โดยการนำเสนอสินค้าและบริการที่มีลักษณะเฉพาะเข้ากับแต่ละรูปแบบ รวมถึงใช้ในสังเคราะห์วิธีที่ใช้การกระตุ้นความต้องการในแต่ละกลุ่มเป้าหมาย
รูปแบบการดำเนินชีวิตจะเกี่ยวข้องกับปัจจัยต่างๆ เช่น อุปนิสัย ทัศนคติ รสนิยม ค่านิยมทางศีลธรรม ฐานะทางเศรษฐกิจ และอื่นๆ
วัฒนชัย วุฒิศิริ

พลเอก วัฒนชัย วุฒิศิริ (24 มิถุนายน พ.ศ. 2478 - 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2567) อดีตผู้บัญชาการทหารสูงสุด, อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงกลาโหมในรัฐบาลของนายชวน หลีกภัย, อดีตราชองครักษ์พิเศษ, อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดกาญจนบุรี และอดีตผู้บัญชาการกองพลทหารปืนใหญ่ต่อสู้อากาศยาน
ประวัติ.
พลเอก วัฒนชัย วุฒิศิริ เกิดเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2478 จบการศึกษาจากโรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า รุ่นที่ 4
การทำงาน.
วัฒนชัย รับราชการทหารสังกัดกองทัพบก เคยดำรงตำแหน่งแม่ทัพภาคที่ 1 และเป็นผู้บัญชาการทหารสูงสุด ต่อมาได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภา ในระหว่างปี พ.ศ. 2537 - พ.ศ. 2539 จากนั้นในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2539 จึงได้ลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดกาญจนบุรี สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ และได้รับเลือกตั้งเป็น สส.สมัยแรก ต่อมาได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงกลาโหม ในรัฐบาลชวน หลีกภัย ซึ่งในครั้งนั้นชวน ได้ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมด้วย
ถึงแก่อนิจกรรม.
วัฒนชัย ถึงแก่อนิจกรรมเนื่องจากการติดเชื้อในกระแสเลือด ณ โรงพยาบาลพระมงกุฎเกล้า สิริอายุ 88 ปี
นาฮะ

นาฮะ (; โรมาจิ: "Naha-shi" ), นาฟะ ("Naafa" ) หรือ นะฟะ ("Nafa" ) เป็นเมืองหลวงของจังหวัดโอกินาวะ ประเทศญี่ปุ่น 
ณ วันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564 เมืองนี้มีประชากร 316,196 คน และมีความหนาแน่นของประชากร 7,909 คนต่อตารางกิโลเมตร พื้นที่ทั้งหมด 39.98 ตารางกิโลเมตร
ตั้งอยู่บนชายฝั่งติดกับทะเลจีนตะวันออก ทางตอนใต้ของเกาะโอกินาวะ เกาะที่ใหญ่ที่สุดในหมู่เกาะรีวกีว เมืองนาฮะในปัจจุบัน ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2464 แต่ก่อนหน้านั้นบริเวณเมืองนาฮะก็เป็นแหล่งที่อยู่อาศัยสำคัญของประชากรบนเกาะโอกินาวะมานานแล้ว
นาฮะเป็นศูนย์กลางทางการเมือง เศรษฐกิจ และการศึกษาของจังหวัดโอกินาวะ โดยในยุคกลางและสมัยใหม่ตอนต้น เป็นศูนย์กลางการค้าของราชอาณาจักรรีวกีว
ประวัติศาสตร์.
ตามคำบอกเล่าที่บันทึกไว้ในหนังสือ อิโรเซตสึเดง  ชื่อของนาฮะ มาจากชื่อเดิมนาบะ  ซึ่งเป็นชื่อของหินรูปเห็ดขนาดใหญ่ในเมือง (นาบะ เป็นคำภาษาญี่ปุ่นตะวันตกและภาษารีวกีวแปลว่า "เห็ด") ซึ่งต่อมาหินได้สึกกร่อนและฝังจมลงในดิน และการออกเสียงของชื่อเมืองและตัวอักษรคันจิก็ค่อย ๆ เปลี่ยนไป
ในนาฮะมีการค้นพบโบราณวัตถุในยุคหิน มีการค้นพบเหรียญจีนโบราณจากเนินดินที่เกิดจากการทับถมของเปลือกหอย (Shell Mound) ยุคโจมง เครื่องปั้นดินเผาที่พบโดยนักโบราณคดีระบุว่าพื้นที่ดังกล่าวเป็นแหล่งค้าขายกับหมู่เกาะญี่ปุ่นและคาบสมุทรเกาหลีอย่างน้อยในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 11 แม้ว่าจะไม่เป็นที่ทราบแน่ชัดว่าเมื่อใดที่พื้นที่นี้เริ่มถูกใช้เป็นเมืองท่า แต่ก็มีการใช้งานดังกล่าวเมื่อรวมอาณาจักรรีวกีวในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 15
แม้ว่าในปัจจุบันนาฮะได้ขยายขนาดขึ้นโดยรวมเข้ากับชูริ (โอกินาวะ: ซูอิ หรือ ชูอิ) ซึ่งเป็นอดีตเมืองหลวงเก่า, ชุมชนคุเมะ (โอกินาวะ: คุนินดะ) ซึ่งเป็นศูนย์กลางการเรียนรู้ภาษาจีน และเมืองและหมู่บ้านอื่น ๆ แต่ก็ยังเป็นเมืองที่มีขนาดเล็กกว่าเมืองหลวงในสมัยของอาณาจักรรีวกีว เมืองมีความโดดเด่นในฐานะเมืองท่าสำคัญ แต่ไม่ใช่ในฐานะ ศูนย์กลางทางการเมือง
เศรษฐกิจ.
นาฮะเป็นศูนย์กลางเศรษฐกิจของจังหวัดโอกินาวะ ธุรกิจสำคัญได้แก่การท่องเที่ยว การค้า และการบริการ มีธนาคารริวกิวเป็นธนาคารที่ใหญ่ที่สุด
การคมนาคม.
ทางอากาศมีท่าอาศยานนาฮะ เป็นท่าอากาศยานหลักของจังหวัด ส่วนทางน้ำมีท่าเรือนาฮะ ส่วนการขนส่งมวลชนมีโอกินาวะโมโนเรล เชื่อมต่อจากท่าอากาศยานนาฮะสู่ใจกลางเมืองและย่านสำคัญ
อัยมัน อัซเซาะวาฮิรี

อัยมัน มุฮัมมัด เราะบีอ์ อัซเซาะวาฮิรี (19 มิถุนายน พ.ศ. 2494 – 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2565) เป็นนักเทววิทยาอิสลามชาวอียิปต์ ซึ่งเคยเป็นผู้นำของกลุ่มก่อการร้ายอัลกออิดะฮ์ ก่อนหน้านั้นเขาเคยเป็น "เอมีร์" (emir) คนที่สองและคนสุดท้ายของญิฮาดอิสลามอียิปต์ โดยสืบทอดตำแหน่งเอมีร์สืบต่อจากอับบัด อัล-ซูมาร์ เมื่อเขาถูกทางการอียิปต์ตัดสินจำคุกตลอดชีวิต ภรรยาของอัซเซาะวาฮิรีและลูกสามคนจากทั้งหมดหกคนถูกสังหารในการโจมตีทางอากาศในอัฟกานิสถานโดยกองทัพสหรัฐเมื่อปลายปี พ.ศ. 2544 หลังเหตุวินาศกรรม 11 กันยายน พ.ศ. 2544 จนถึงวันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2554 เขาได้รับการสันนิษฐานว่าเป็นหัวหน้าในนามของกลุ่มอัลกออิดะฮ์ภายหลังการเสียชีวิตของอุซามะฮ์ บิน ลาดิน ซึ่งรายงานดังกล่าวได้รับการยืนยันจากข้อมูลข่าวของกองบัญชาการใหญ่อัลกออิดะฮ์เมื่อวันที่ 16 มิถุนายน หลังจากเหตุวินาศกรรม 11 กันยายน กระทรวงการต่างประเทศสหรัฐเสนอเงินรางวัล 25 ล้านดอลล่าร์สหรัฐสำหรับข้อมูลที่จะนำไปสู่การจับกุมตัวอัซเซาะวาฮิรี
อัซเซาะวาฮิรีได้รับรายงานว่าเป็นศัลยแพทย์ได้รับวุฒิบัตร เมื่อองค์กรของเขาถูกรวมเข้ากับกลุ่มอัลกออิดะฮ์ของบิน ลาดิน เขาได้กลายมาเป็นที่ปรึกษาส่วนตัวและแพทย์ของบิน ลาดิน เขาพบกับบิน ลาดินครั้งแรกในญิดดะฮ์เมื่อปี พ.ศ. 2529 อัซเซาะวาฮิรีแสดงให้เห็นว่ามีความเข้าใจลึกและรุนแรงในเทววิทยาอิสลามและประวัติศาสตร์อิสลาม เขาสามารถพูดภาษาอาหรับ ภาษาอังกฤษ และภาษาฝรั่งเศส อัซเซาะวาฮิรีถูกคว่ำบาตรจากทั่วโลกตามข้อมติคณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติที่ 1267 เนื่องจากเป็นสมาชิกหรือสังกัดอัลกออิดะฮ์
ในปี พ.ศ. 2541 อัซเซาะวาฮิรีได้รวมกลุ่มญิฮาดอิสลามอียิปต์เข้ากับอัลกออิดะฮ์อย่างเป็นทางการ ตามรายงานของอดีตสมาชิกอัลกออิดะฮ์ เขาได้ทำงานอยู่ในองค์กรอัลกออิดะฮ์นับตั้งแต่การก่อตั้งและเป็นสมาชิกอาวุโสของสภาชูรา เขามักจะถูกอธิบายอยู่บ่อยครั้งว่าเป็น "ผู้แทน" ของอุซามะฮ์ บิน ลาดิน ถึงแม้ว่าผู้เขียนชีวประวัติของบิน ลาดินที่ถูกเลือกนั้นกล่าวถึงเขาว่าเป็น "สมองที่แท้จริง" ของอัลกออิดะฮ์
ในวันที่ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2565 เขาเสียชีวิตจากการโจมตีด้วยโดรนของสหรัฐที่อัฟกานิสถาน
มุมตาซ มหัล

มุมตาซ มหัล ([mʊmˈt̪aːz mɛˈɦɛl], ; 27 เมษายน 1593 – 17 มิถุนายน 1631) เป็นพระจักรพรรดินีแห่งจักรวรรดิโมกุลตั้งแต่ 19 มกราคม 1628 ถึง 17 มิถุนายน 1631 และอัครมเหสีในจักรพรรดิชาห์ชะฮัน เจ็ดสิ่งมหัศจรรย์ของโลก ทัชมาฮาล สร้างขึ้นโดยพระสวามีเพื่อเป็นสุสานให้พระนาง
การเจาะช่องเยื่อหุ้มหัวใจ

การเจาะช่องเยื่อหุ้มหัวใจ  เป็นหัตถการทางการแพทย์ที่มักทำเพื่อระบายน้ำออกจากช่องเยื่อหุ้มหัวใจ
ภาวะที่จำเป็นต้องได้รับการเจาะช่องเยื่อหุ้มหัวใจ เช่น หัวใจถูกบีบรัด เป็นต้น
โรงเรียนวัดนิมมานรดี

โรงเรียนวัดนิมมานรดี เป็นโรงเรียนรัฐ ตั้งอยู่ที่ แขวงบางหว้า เขตภาษีเจริญ กรุงเทพมหานคร และยังถือเป็นสถานที่ท่องเที่ยวสามารถเดินทางมาท่องเที่ยวได้โดยสะดวกเนื่องด้วยอยู่ใกล้กับศูนย์ตลาดบางแค และมีพระราชสุตาลังการเป็นอาจารย์ใหญ่ ซึ่งเป็นผู้ให้การสนับสนุนต่อกิจกรรมต่าง ๆ ของโรงเรียนเสมอมา โรงเรียนแห่งนี้ยังมีชื่อเสียงจากการประดิษฐ์เครื่องดนตรีชนิดต่าง ๆ ทั้ง กีตาร์ ขลุ่ย ซอ และกลอง ด้วยเปลือกมังคุด ขึ้นเป็นครั้งแรกของโลกและมีการสอนโขนที่ดีมาก
ประวัติ.
โรงเรียนวัดนิมมานรดี เป็นโรงเรียนรัฐ ตั้งอยู่ที่ แขวงบางหว้า เขตภาษีเจริญ กรุงเทพมหานคร ซึ่งเดิมเป็นโรงเรียนอนุบาล โดยมี พร อั่งโสภา เป็นผู้สอนก่อนที่จะตั้งเป็นโรงเรียนประชาบาล ภายหลังจากเหตุการณ์การปฏิวัติสยาม พ.ศ. 2475 จึงได้จัดตั้งโรงเรียนประชาบาลตามแผนการศึกษาแห่งชาติ และเริ่มการสอนในวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2475 ในภายหลัง เมื่อมีจำนวนนักเรียนมากขึ้น จึงได้ของบประมาณจากรัฐบาลไทย เพื่อจัดสร้างอาคารเรียนถาวร
หญ้าหนวดฤๅษี

หญ้าหนวดฤๅษี (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Heteropogon contortus") เป็นพืชวงศ์หญ้าและพืชหลายฤดู ขึ้นเป็นกอ สูง 20 - 100 เซนติเมตร ใบเป็นเส้นตรง ยาว 6-20 เซนติเมตร มีปลอกหุ้มเรียบ ดอกเป็นดอกช่อแบบราซีม ยาว 4-7 เซนติเมตร ช่อดอกย่อยเป็นแบบ spiked ด้านเดียว ยาว 7 มิลลิเมตร ออกดอกทั้งปี ขยายพันธุ์ด้วยเมล็ดและการแตกหน่อ ชอบขึ้นในดินแห้ง พบตามบริเวณข้างถนนและพื้นที่รกร้าง ชาวฮาวายใช้หญ้าชนิดนี้มุงหลังคาบ้าน
หญ้าปล้อง

หญ้าปล้อง (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Hymenachne pseudointerrupta") เป็นพืชวงศ์หญ้าและพืชหลายฤดู สูงมากกว่า 2 เมตร ออกรากตามข้อ บริเวณปล้องมีเนื้อเยื่อพิธ (pith) ซึ่งมีรูพรุน ใบเป็นเส้นตรงยาว 15-30 เซนติเมตร ดอกช่อ เป็นรูปทรงกระบอก ยาว 15-20 เซนติเมตร ขยายพันธุ์ด้วยการแตกหน่อและเพาะเมล็ด การสังเคราะห์ด้วยแสงใช้การตรึงคาร์บอนแบบ C3 ชอบขึ้นในดินที่ชื้นแฉะหรือมีน้ำขัง หรือในท้องนา
หญ้าแดง

หญ้าแดง (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Ischaemum rugosum") เป็นพืชวงศ์หญ้าและพืชฤดูเดียว สูง 60 -120 เซนติเมตร ใบยาว 20-30 เซนติเมตร ดอกเป็นดอกช่อแบบราซีมคู่ ยาว 5-10 เซนติเมตร ช่อดอกย่อยเป็นแบบ spike ที่สั้นมาก ยาว 5-10 เซนติเมตร สีออกแดง ขยายพันธุ์ด้วยเมล็ด ชอบดินชื้นแฉะ โดยเฉพาะในท้องนา
Potato dextrose agar

ในทางจุลชีววิทยา Potato dextrose agar (BAM Media M127) และ Potato dextrose broth เป็นอาหารเลี้ยงเชื้อที่ทำจากมันฝรั่งและเดกซ์โตรส ซึ่ง Potato dextrose agar (ตัวย่อ "PDA") เป็นอาหารเลี้ยงเชื้อที่ใช้กันอย่างแพร่หลายใช้สำหรับเลี้ยงเชื้อราและแบคทีเรียที่ที่ก่อโรคพืชหรือย่อยสลายซากพืช
ซึ่ง PDA นั้นมีความสามารถในการเพาะเลี้ยงแบคทีเรียและเชื้อราหลายชนิดที่พบได้ในดิน อาหารเลี้ยงเชื้อนี้สามารถใช้ร่วมกับยาปฏิชีวนะหรือกรดเพื่อทดสอบยับยั้งการเจริญเติบโตของแบคทีเรียหรือเชื้อรา และ PDA ยังนำมาใช้ในอุตสาหกรรมอาหารเพื่อทดสอบเชื้อราที่อาจทำให้ผลิตภัณฑ์อาหารเน่าเสีย นอกจากนี้ยังใช้ในอุตสาหกรรมยาสำหรับคัดกรองสารต้านเชื้อราที่อาจมีอยู่ในยา
Potato dextrose agar เป็นอาหารเลี้ยงเชื้อที่มีความหลากหลายในการเพาะเลี้ยงแบคทีเรียและเชื้อรา (ยีสต์และรา) อาหารเลี้ยงเชื้อนี้ถูกใช้กับเชื้อราหลายประเภท แต่มีอาหารเลี้ยงเชื้ออื่น ๆ ที่มีความเฉพาะมากกว่าในการเพาะเลี้ยงเชื้อราบางชนิด ซึ่งอาหารเลี้ยงเชื้อเหล่านี้รวมถึง malt extract agar และ sabouraud agar โดยที่ malt extract agar มีความเป็นกรดมากกว่า PDA และมักใช้ในการเพาะเลี้ยงเชื้อราในกลุ่ม Penicillium ซึ่ง Sabouraud agar มีความเป็นกรดเล็กน้อยเช่นกัน โดยมีค่า pH อยู่ระหว่าง 5.6-6.0 ซึ่งคล้ายกับ PDA มักใช้สำหรับแยกเชื้อราชนิดที่ก่อโรค เช่น Dermatophytes
ส่วนประกอบโดยทั่วไป.
การเตรียมน้ำมันฝรั่งสามารถทำได้โดยการต้มมันฝรั่งที่หั่นไว้ 200 กรัม (7.1 ออนซ์) ที่ล้างแล้วและไม่ปอกเปลือก ในน้ำกลั่นประมาณ 1 ลิตร (0.22 แกลลอนอังกฤษ; 0.26 แกลลอนสหรัฐฯ) เป็นเวลา 30 นาที จากนั้นเทน้ำโดยกรองผ่านผ้าขาวบาง จากนั้นเติมน้ำกลั่นจนปริมาตรรวมของสารเป็น 1 ลิตร (0.22 แกลลอนอังกฤษ; 0.26 แกลลอนสหรัฐฯ) หลังจากนั้นเติมเดกซ์โตรส 20 กรัม (0.71 ออนซ์) และผงวุ้น 20 กรัม (0.71 ออนซ์) แล้วนำอาหารเลี้ยงเชื้อไปนึ่งฆ่าเชื้อในหม้อนึ่งความดันไอน้ำที่ 15 ปอนด์ต่อตารางนิ้ว (100 กิโลปาสคาล) เป็นเวลา 15 นาที
ส่วน Potato dextrose broth (ตัวย่อ "PDB") ทำเช่นเดียวกันแต่ไม่เติมวุ้น ตัวอย่างจุลินทรีย์ที่นิยมเลี้ยงด้วยอาหารนี้ได้แก่ "Candida albicans" และ "Saccharomyces cerevisiae" และเชื้อรา เช่น "Aspergillus niger"
PDA (แก้ความกำกวม)

PDA อาจหมายถึง
<table id="
disambigbox" class="metadata plainlinks dmbox 
dmbox-disambig" style="">
<tr>
<td class="mbox-image" style="padding: 2px 0 2px 0.4em;">
 </td>
<td class="mbox-text" style="padding: 0.25em 0.4em; font-style: italic; "> หน้านี้รวมบทความที่มีชื่อเหมือนหรือใกล้เคียงกัน
 </td>
</tr>
</table>#เปลี่ยนทาง
คุณ (บุคคลแห่งปีของนิตยสารไทม์)

"คุณ" หรือ "ผู้ใช้อินเทอร์เน็ตทั่วโลก" หรือ "พวกคุณทุกคน" (You) ได้รับเลือกให้เป็นบุคคลแห่งปีของนิตยสารไทม์ ประจำปี พ.ศ. 2549 ซึ่งเป็นการยอมรับคุณและคนอีกหลายล้านคนทั่วโลกซึ่งมีส่วนในการสร้างเนื้อหาที่ผู้ใช้สร้างขึ้น (user-generated content) ให้แก่วิกิพีเดีย มายสเปซ เฟซบุ๊ก ระบบปฏิบัติการกนู/ลีนุกซ์ และอีกหลายเว็บไซต์ที่มีลักษณะเปิดโอกาสให้ผู้ใช้สนับสนุนข้อมูล หรือที่เรียกว่า เว็บ 2.0
เบื้องหลัง.
ผู้ที่ได้รับเลือกให้เป็น "บุคคลแห่งปี" ก่อนหน้านี้ ส่วนใหญ่แล้วจะเป็นบุคคลสำคัญในประวัติศาสตร์ โดยมีบางปีที่บุคคลที่ได้รับเลือกนั้นเป็นตัวแทนเชิงสัญลักษณ์ของกลุ่มคน และอีกจำนวนน้อยที่เป็นสิ่งไม่มีชีวิต คือ คอมพิวเตอร์ ("เครื่องจักรแห่งปี" ในปี พ.ศ. 2525) และโลกที่กำลังถูกคุกคาม ("ดาวเคราะห์แห่งปี" ในปี พ.ศ. 2531)
การจัดอันดับของสื่อที่คล้ายกันก็ได้รับรองความสำคัญที่เพิ่มมากขึ้นของชุมชนออนไลน์และเนื้อหาที่ผู้ใช้สร้างขึ้น โดย "คุณ!" ถูกจัดให้อยู่ในลำดับที่หนึ่งในรายชื่อ "50 บุคคลผู้มีความสำคัญในขณะนี้" ของบิซซิเนส 2.0 เมื่อเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2549 ขณะที่เอบีซีนิวส์ได้จัดบล็อกเกอร์เป็น "บุคคลแห่งปี" พ.ศ. 2547
การตัดสินใจ.
ตามกระบวนการประจำปีของนิตยสารไทม์ สำนักข่าวแห่งอื่น ๆ ได้เสนอผู้ชิงตำแหน่งบุคคลแห่งปีอื่น "คุณ" หรือ "ชาวยูทูบ" ได้ปรากฏตั้งแต่เดือนพฤศจิกายนว่าอาจได้รับเลือกเป็นบุคคลแห่งปี มีการสำรวจความคิดเห็นของผู้อ่านออนไลน์ การตัดสินใจขั้นสุดท้ายกระทำโดยบรรณาธิการจัดการ ริชาร์ด สเตนเจล
การตัดสินใจดังกล่าวได้รับการประกาศในฉบับวันที่ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2549 หน้าปกของนิตยสารนั้นเป็นภาพจอภาพคอมพิวเตอร์ไอแม็กกับแผงไมลาร์สะท้อนโดยมีหน้าต่างของตัวเล่นวิดีโอคล้ายยูทูบ โดยเจตนาจะให้สะท้อนใบหน้าของผู้ที่หยิบนิตยสารขึ้นมา
การวิจารณ์.
การตัดสินใจดังกล่าวทำให้เกิดการวิจารณ์ตามมาเนื่องจากมันถูกอธิบายว่าเป็นมโนคติและอาจถึงขั้นเสแสร้ง หลายสัปดาห์ก่อนหน้าการประกาศ นิตยสารไทม์ตัดสินใจถามผู้ใช้ในโพล "ใครควรจะเป็นบุคคลแห่งปี" ซึ่งผลปรากฏว่า อูโก ชาเบซ เป็นผู้ชนะโพลดังกล่าว โดยได้รับคะแนน 35% ของทั้งหมด ประธานาธิบดีอิหร่าน มะห์มูด อะห์มะดีเนจาด ตามมาเป็นอันดับสอง ผู้วิจารณ์ชี้ว่าไทม์เพิกเฉยต่อประชาธิปไตยดิจิตอลในหมู่ผู้อ่าน ส่วนผู้สนับสนุนไทม์แย้งว่าโพลออนไลน์ไม่สามารถใช้เป็นตัวแทนได้ เนื่องจากมันไม่ใช่ค่าทางวิทยาศาสตร์ ดังนั้น การตัดสินใจดังกล่าวจึงไม่ควรตั้งอยู่บนโพลนี้ ลิงก์ไปยังผลโพลออนไลน์ถูกนำออก
Saccharomyces cerevisiae

Saccharomyces cerevisiae เป็นสปีชีส์ของยีสต์ที่ใช้ทำขนมปังและเบเกอรี่อื่น ๆ ช่วยให้ขึ้นฟู และใช้เป็นสิ่งมีชีวิตแม่แบบสำหรับการศึกษาเซลล์ของยูคาริโอต "Saccharomyces" มาจากภาษากรีกที่ถูกทำให้เป็นละตินหมายถึง ราในน้ำตาล (sugar mold) "saccharo-" หมายถึงน้ำตาล และ"myces" หมายถึงรา "Cerevisiae" มาจากภาษาละตินหมายถึงเกี่ยวกับเบียร์
เหรียญช่วยราชการเขตภายใน

เหรียญช่วยราชการเขตภายใน  มีอักษรย่อว่า ช.ร. เป็นเหรียญที่พระราชทานสำหรับบำเหน็จความชอบในราชการ สร้างขึ้นใน พ.ศ. 2484
ประวัติ.
พระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล พระอัฐมรามาธิบดินทร ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2484 เพื่อพระราชทานแก่ผู้ที่ได้รับมอบหน้าที่ให้ช่วยเหลือราชการ ทหาร หรือตำรวจ เกี่ยวกับการรบตามคำสั่งของราชการ หรือองค์กรที่ราชการรับรอง
ลักษณะ.
ชนิด.
เหรียญช่วยราชการเขตภายใน แบ่งเป็น 2 ชนิด คือ
ลักษณะ.
เหรียญช่วยราชการเขตภายใน เป็นเหรียญโลหะรูปกลม
ด้านหน้า มีรูปพระมหามงกุฎอยู่เหนือจักร ข้างซ้ายและขวาเป็นรูปปีกนก มีสมอขัดในวงจักร
ด้านหลัง มีตัวอีกษรจารึกว่า "ช่วยราชการเขตภายใน"
แพรแถบ.
เหรียญช่วยราชการเขตภายในนี้มีแพรแถบสำหรับห้อยสีต่างกัน ตามการรบ ปรากฏอยู่ในพระราชกำหนด เหรียญช่วยราชการเขตภายใน พุทธศักราช 2484 ดังนี้
เหรียญจักรมาลา

เหรียญจักรมาลา ใช้อักษรย่อว่า ร.จ.ม. เป็นเหรียญสำหรับพระราชทานเป็นบำเหน็จความชอบในราชการสำหรับทหาร สถาปนาขึ้นในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อ พ.ศ. 2412 โดยพระมหากษัตริย์จะทรงพระราชทานเหรียญนี้ให้แก่ข้าราชการทหารและตำรวจที่ปฏิบัติหน้าที่มาแล้วไม่น้อยกว่า 15 ปี
ลักษณะของเหรียญ.
ลักษณะเป็นเหรียญเงินรูปกลม โดยทำเป็นรูปวงจักร กลางวงจักรเป็นรูปจุลมงกุฎประดิษฐานบนพานรองสองชั้น มีฉัตรเครื่องสูงประกอบสองข้าง ด้านหลังเป็นรูปวงจักรเช่นเดียวกับด้านหน้า กลางวงจักรมีรูปช้าง จารึกอักษรว่า ส.พ.ป.ม.จ.5 (อักษรย่อของพระปรมาภิไธย "สมเด็จพระปรมินทรมหาจุฬาลงกรณ์) มีห่วงสำหรับห้อยกับแพรแถบ แพรแถบนั้นกว้าง 3 เซนติเมตร พื้นสีแดงขอบเขียว มีริ้วสีเหลืองและริ้วสีน้ำเงิน ใช้ประดับที่อกเสื้อเบื้องซ้าย
การสังเคราะห์เวอเลอร์

การสังเคราะห์เวอเลอร์ เป็นการเปลี่ยนแอมโมเนียมไซยาเนตไปเป็นยูเรีย ปฏิกิริยาเคมีนี้ถูกค้นพบในปี ค.ศ. 1828 โดยฟรีดริช เวอเลอร์ขณะพยายามสังเคราะห์แอมโมเนียมไซยาเนต ปฏิกิริยาดังกล่าวถูกมองว่าเป็นจุดเริ่มต้นของเคมีอินทรีย์สมัยใหม่ ถึงแม้ว่าปฏิกิริยาเวอเลอร์จะเป็นการเปลี่ยนแอมโมเนียมไซยาเนต ซึ่งเกลือนี้ปรากฏเฉพาะเป็นสารตัวกลางที่ไม่เสถียรเท่านั้น เวอเลอร์สาธิตปฏิกิริยาดังกล่าวในสื่อตีพิมพ์ต้นฉบับที่มีชุดตัวทำปฏิกิริยาที่แตกต่างกัน โดยมีทั้งกรดไซยานิกและแอมโมเนีย, ซิลเวอร์ไซยาเนตกับแอมโมเนียมคลอไรด์, เลดไซยาเนตกับแอมโมเนีย และเมอร์คิวรีไซยาเนตกับไซยานาติกแอมโมเนีย (ซึ่งก็คือกรดไซยานิกกับแอมโมเนีย)
ปฏิกิริยานี้สามารถแสดงโดยเริ่มต้นจากสารละลายโพแทสเซียมไซยาเนตกับแอมโมเนียมคลอไรด์ซึ่งจะถูกผสม ให้ความร้อนและทำให้เย็นอีกครั้ง หลักฐานเพิ่มเติมของการเปลี่ยนรูปทางเคมียังสามารถตรวจสอบได้จากการเติมสารละลายกรดออกซาลิกซึ่งได้ผลิตภัณฑ์เป็นยูเรียออกซาเลตโดยตกตะกอนสีขาว
อีกทางหนึ่ง ปฏิกิริยาสามารถกระทำได้โดยเลดไซยาเนตกับแอมโมเนีย ปฏิกิริยาที่แท้จริงเกิดขึ้นเป็นปฏิกิริยาแทนที่คู่ซึ่งกันและกันแล้วก็เกิดเป็นแอมโมเนียมไซยาเนต เขียนเป็นสมการได้ดังนี้
 <math>\mathrm{Pb(NCO)_2 + 2NH_3 + 2H_2O \rightarrow Pb(OH)_2 + 2NH_4(NCO)}</math>
แอมโมเนียมไซยาเนตแตกตัวเป็นแอมโมเนียและกรดไซยานิก ซึ่งทำปฏิกิริยากับยูเรียต่อในปฏิกิริยาการเพิ่มนิวคลิโอไฟล์ ตามด้วยโทเมอริกไอโซเมอไรเซชัน เขียนเป็นสมการได้ดังนี้
 <math>\mathrm{NH_4(NCO) \rightarrow NH_3 + HNCO \leftrightarrow (NH_2)_2CO}</math>
การเกิดสารประกอบเชิงซ้อนกับกรดออกซาลิกช่วยทำให้สมดุลเคมีนี้สมบูรณ์
การสังเคราะห์เวอเลอร์นี้มีความสำคัญอย่างยิ่งในประวัติศาสตร์ เนื่องจากเป็นครั้งแรกที่สารประกอบอินทรีย์ถูกผลิตขึ้นจากตัวทำปฏิกิริยาอนินทรีย์ การค้นพบดังกล่าวได้ค้านทฤษฎีกระแสหลักในเวลานั้นที่เรียกว่า "ชีวิตนิยม" ซึ่งกล่าวว่าสารอินทรีย์มีอำนาจพิเศษหรือพลังชีวิตที่พบในสิ่งมีชีวิตตามธรรมชาติ ด้วยเหตุผลนี้เองที่ทำให้สารประกอบอินทรีย์และอนินทรีย์มีเส้นแบ่งแยกออกจากกันอย่างชัดเจน ยูเรียถูกค้นพบในปี ค.ศ. 1799 และก่อนหน้าการสังเคราะห์ดังกล่าวสามารถพบได้เฉพาะจากสิ่งมีชีวิตอย่างเช่น ปัสสาวะ
เมซอน

ในฟิสิกส์ของอนุภาค เมซอน หรือ มีซอน  (หรือ) คืออนุภาคย่อยในกลุ่มแฮดรอนที่ประกอบด้วยควาร์ก 1 ตัวและปฏิควาร์ก 1 ตัว เกาะเกี่ยวอยู่ด้วยกันด้วยแรงอย่างเข้ม เนื่องจากเมซอนประกอบด้วยอนุภาคย่อย มันจึงมีขนาดทางกายภาพ ด้วยเส้นผ่าศูนย์กลางประมาณหนึ่งเฟมโตเมตร(10−15 เมตร) ซึ่งมีขนาดประมาณ 2/3 ของหนึ่งโปรตอนหรือหนึ่งนิวตรอน เมซอนทั้งหมดไม่เสถียร ที่มีอายุยืนที่สุดเพียงไม่กี่หนึ่งส่วนร้อยของหนึ่งไมโครวินาทีเท่านั้น เมซอนที่มีประจุจะสลายตัว (บางครั้งผ่านทางอนุภาคระดับกลาง) กลายเป็นอิเล็กตรอนและนิวทริโน เมซอนที่ไม่มีประจุอาจสลายตัวไปเป็นโฟตอน
เมซอนไม่ได้เกิดจากการสลายให้กัมมันตรังสี แต่ปรากฏอยู่ในธรรมชาติเพียงแต่เป็นผลิตภัณฑ์ที่อายุสั้นมากของปฏิสัมพันธ์พลังงานสูงมากในสสาร ระหว่างกลุ่มอนุภาคที่ทำจากควาร์ก ตัวอย่างเช่น ในปฏิสัมพันธ์ รังสีคอสมิก อนุภาคดังกล่าวเป็นโปรตอนและนิวตรอนทั่วไป เมซอนยังเกิดขึ้นบ่อยอีกด้วยโดยการสร้างขึ้นในเครื่องเร่งอนุภาคพลังงานสูงที่มีการชนกันของกลุ่มโปรตอน, กลุ่มปฏิโปรตอนหรืออนุภาคอื่น ๆ
ในธรรมชาติความสำคัญของเมซอนน้ำหนักเบาก็คือการที่พวกมันเป็นอนุภาคสนามควอนตัมที่สัมพันธ์กันที่สามารถส่ง แรงนิวเคลียร์ แบบเดียวกับที่โฟตอนเป็นอนุภาคที่ส่งแรงแม่เหล็กไฟฟ้า เมซอนที่มีพลังงานสูงกว่า (มวลมากกว่า) ได้ถูกสร้างขึ้นเพียงชั่วขณะหนึ่งตอนบิกแบง แต่ไม่ถูกพิจารณาว่ามีบทบาทสำคัญในธรรมชาติวันนี้ อย่างไรก็ตามอนุภาคดังกล่าวจะถูกสร้างขึ้นอย่างสม่ำเสมอในการทดลอง เพื่อที่จะเข้าใจธรรมชาติของควาร์กชนิดหนักที่ประกอบกันขึ้นเป็นเมซอนชนิดที่หนักกว่า
เมซอนเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวอนุภาคแฮดรอน และถูกกำหนดให้เป็นเพียงอนุภาคที่ประกอบด้วยสองควาร์ก สมาชิกอื่น ๆ ของครอบครัวแฮดรอนคือ แบริออน ที่เป็นอนุภาคย่อยที่ประกอบด้วยสามควาร์กแทนที่จะเป็นสองควาร์ก การทดลองบางอย่างแสดงหลักฐานของ เมซอนแปลกใหม่ ซึ่งไม่ได้มีเนื้อหาควาร์กที่มีวาเลนซ์แบบเดิมที่มีหนึ่งควาร์กและหนึ่งปฏิควาร์ก
เพราะว่าควาร์กมีสปินเท่ากับ 1/2 ความแตกต่างในจำนวนควาร์กระหว่างเมซอนและแบริออนเป็นผลให้เกิดเมซอนสองควาร์กทั่วไปกลายเป็น โบซอน ในขณะที่แบริออนเป็น เฟอร์มิออน 
แต่ละชนิดของเมซอนมีปฏิยานุภาคที่สอดคล้องกัน (ปฏิเมซอน) ซึ่งควาร์กจะถูกแทนที่ด้วยปฏิควาร์กที่สอดคล้องกันของมันและถูกแทนที่ได้ในทางกลับกัน ตัวอย่างเช่น ไพออน บวก (π+) ถูกสร้างขึ้นจากอัพควาร์กหนึ่งตัวและดาวน์ปฏิควาร์กหนึ่งตัว และปฏิยานุภาคที่สอดคล้องกันของมันคือ ไพออนลบ (π-) ถูกสร้างขึ้นจากหนึ่งอัพปฏิควาร์กและหนึ่งดาวน์ควาร์ก
เพราะว่าเมซอนประกอบด้วยควาร์ก มันจึงมีส่วนร่วมทั้งใน อันตรกิริยาอย่างอ่อน และ อันตรกิริยาอย่างเข้ม เมซอนที่มีประจุไฟฟ้าสุทธิก็ยังมีส่วนร่วมใน แรงแม่เหล็กไฟฟ้าเช่นกัน พวกมันจะถูกแยกประเภทตามเนื้อหาของควาร์ก, โมเมนตัมเชิงมุมรวม, เท่าเทียมกัน และคุณสมบัติอื่น ๆ อีกมากมายเช่น C-เท่าเทียมกัน และ G-เท่าเทียมกัน แม้ว่าจะไม่มีเมซอนที่เสถียรก็ตาม พวกที่มีมวลต่ำกว่าก็ยังเสถียรมากกว่าเมซอนทีมีมวลขนาดใหญ่ที่สุด และมีความง่ายกว่าที่จะสังเกตเห็นและศึกษาในเครื่องเร่งอนุภาค หรือในการทดลองรังสีคอสมิก พวกมันก็ยังมักจะมีมวลน้อยกว่าแบริออนอีกด้วย หมายความว่าพวกมันจะถูกผลิตขึ้นได้ง่ายกว่าในการทดลอง ดังนั้นพวกมันจึงแสดงปรากฏการณ์บางอย่างที่ให้พลังงานที่สูงกว่าได้อย่างรวดเร็วกว่าแบริออนที่ประกอบด้วยกลุ่มควาร์กเดียวกันจะสามารถทำได้ ยกตัวอย่างเช่น ชาร์มควาร์กถูกพบเห็นเป็นครั้งแรกใน J/Psi meson (J/ψ) ในปี 1974 และ บอตทอมควาร์ก ใน upsilon meson (ϒ) ในปี 1977
ฟรีดริช เวอเลอร์

ฟรีดริช เวอเลอร์ (31 กรกฎาคม ค.ศ. 1800 - 23 กันยายน ค.ศ. 1882) เป็นนักเคมีชาวเยอรมัน ผู้เป็นที่รู้จักกันดีจากการสังเคราะห์ยูเรีย และยังเป็นบุคคลแรก ๆ ที่พยายามแยกธาตุเคมีหลายธาตุ
ประวัติ.
เวอเลอร์เกิดในเอสแชร์ไชม์ ในปี ค.ศ. 1823 เวอเลอร์สำเร็จการศึกษาแพทยศาสตร์ในไฮเดลเบิร์กที่ห้องปฏิบัติการของเลโอโปลด์ กเมลิน ผู้ซึ่งจัดการให้เขาทำงานกับเยินส์ ยาคอบ แบร์เซลิอุสในสต็อกโฮล์ม เขาสอนวิชาเคมีตั้งแต่ ค.ศ. 1826 ถึง 1831 ที่โรงเรียนโปลิเทคนิคในเบอร์ลินจนกระทั่ง ค.ศ. 1839 เมื่อเขาประจำอยู่ที่โรงเรียนโปลิเทคนิคที่คัสเซิล หลังจากนั้น เขาได้เป็นศาสตราจารย์เคมีสามัญในมหาวิทยาลัยกอตติงเกน ที่ซึ่งเขาทำงานอยู่จนกระทั่งเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1882 ในปี ค.ศ. 1834 เขาได้รับเลือกให้เป็นสมาชิกต่างชาติของราชสมาคมวิทยาศาสตร์สวีเดน
การพัฒนาความรู้วิชาเคมี.
เวอเลอร์ได้ชื่อว่าเป็นผู้บุกเบิกเคมีอินทรีย์หลังจากที่เขาสามารถสังเคราะห์ยูเรียขึ้นโดยอุบัติเหตุในการสังเคราะห์เวอเลอร์ในปี ค.ศ. 1828 การสังเคราะห์ดังกล่าวถือเป็นจุดสำคัญในประวัติศาสตร์ของวิทยาศาสตร์ซึ่งพิสูจน์แย้งทฤษฎีพลังชีวิตซึ่งเคยเชื่อกันมาเป็นเวลาหลายศตวรรษ โดยการแสดงให้เห็นว่าสารประกอบอินทรีย์สามารถถูกสังเคราะห์ขึ้นได้จากสารตั้งต้นที่เป็นสารอนินทรีย์ 
งานสำคัญ การค้นพบและงานวิจัย.
เวอเลอร์ยังเป็นที่รู้จักกันว่าเป็นผู้ค้นพบร่วมของเบริลเลียม, ซิลิกอน และซิลิกอนไนไตรด์ เช่นเดียวกับการสังเคราะห์แคลเซียมคาร์ไบด์ และอื่น ๆ ในปี ค.ศ. 1834 เวอเลอร์และยุสตุส ไลบิกได้ตีพิมพ์การสำรวจน้ำมันของอัลมอนด์ขม พวกเขาพิสูจน์จากการทดลองที่ว่ากลุ่มอะตอมคาร์บอน ไฮโดรเจน และออกซิเจนสามารถแสดงคุณสมบัติเหมือนกับธาตุ เข้าแทนที่ธาตุ และสามารถแลกเปลี่ยนธาตุในสารประกอบเคมีกันได้
นับตั้งแต่การค้นพบโพแทสเซียมโดยฮัมฟรี เดวี ได้มีการสันนิษฐานว่าอลูมินา ซึ่งเป็นส่วนสำคัญของดินเหนียว ประกอบด้วยโลหะอยู่รวมกับออกซิเจน เดวี โอแอร์สเทดท์ และแบร์เซลิอุสพยายามที่จะสกัดเอาโลหะนี้ออกมา แต่ไม่สำเร็จ ในภายหลัง เวอเลอร์ได้ทำงานในหัวข้อนี้ และค้นพบโลหะอะลูมิเนียมในปี ค.ศ. 1827 สำหรับเขามีการแยกธาตุอิตเทรียม เบริเลียมและไทเทเนียม การสังเกตที่ว่า "ซิลิเซียม" (ซิลิกอน) สามารถพบได้ในผลึก และหินสะเก็ดดาวบางชิ้นที่มีสารอินทรีย์ เขาวิเคราะห์อุกกาบาตจำนวนหนึ่ง และใช้เวลาอีกหลายปีในการเขียนหนังสือรวบรวมวรรณกรรมเกี่ยวกับอุกกาบาตใน "Jahresberichte über die Fortschritte der Chemie" เขาเป็นผู้ถือครองหินและเหล็กอุกกาบาตสะสมส่วนตัวที่ดีที่สุดที่มีอยู่ เวอเลอร์และแซนต์ แคลร์ โดวิลล์ ค้นพบรูปผลึกของโบรอน และเวอเลอร์และบัฟค้นพบสารประกอบไฮโดรเจนของซิลิกอน (ซิเลน) และออกไซด์ของธาตุเดียวกัน เวอเลอร์ยังได้เตรียมยูเรียได้ให้ห้องปฏิบัติการโดยไม่ต้องอาศัยเซลล์สิ่งมีชีวิตอีกด้วย
มรดก.
การค้นพบของเวอเลอร์ได้มีอิทธิพลใหญ่หลวงต่อทฤษฎีเคมี ในใบแทรกของนิตยสารไซแอนติฟิกอเมริกัน ค.ศ. 1882 ได้หมายเหตุว่า "จากงานวิจัยสองหรือสามงาน เขาคู่ควรจะได้รับเกียรติยศสูงสุดเท่าที่บุคคลในแวดวงวิทยาศาสตร์จะสามารถได้รับ แต่ผลของงานของเขานั้นมีมากอย่างแท้จริง หากเขามิได้มีชีวิตอยู่ ลักษณะของวิชาเคมีจะแตกต่างไปจากที่เป็นในปัจจุบันอย่างมาก"
อุทกภัยในประเทศจีน พ.ศ. 2553

อุทกภัยในประเทศจีน พ.ศ. 2553 เริ่มต้นขึ้นตั้งแต่ต้นเดือนพฤษภาคม มีผู้เสียชีวิต 392 คน และตามข้อมูลจนถึงวันที่ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2553 มีอีก 232 คนที่ได้รับรายงานว่าหายสาบสูญ รวมทั้ง 57 คนในเหตุดินถล่มในกุ้ยโจว ในจำนวนผู้เสียชีวิต 53 คนเสียชีวิตจากอุทกภัยและดินถล่มที่เกิดขึ้นระหว่างวันที่ 31 พฤษภาคม และ 3 มิถุนายน และอีก 266 คนเสียชีวิตระหว่างวันที่ 13 ถึง 29 มิถุนายน เมื่อถึงสิ้นเดือนมิถุนายน มีผู้เสียชีวิตแล้วรวม 424 คน รวม 42 คนจากเหตุดินถล่มที่กุ้ยโจว มีผู้เสียชีวิตเพิ่มอีก 277 คน และอีก 147 คนหายสาบสูญในช่วงสองสัปดาห์แรกของเดือนกรกฎาคม ทำให้ยอดผู้เสียชีวิตรวมเมื่อวันที่ 5 สิงหาคม เพิ่มขึ้นเป็น 1,072 คน เหตุโคลนถล่มในมณฑลกานซูเมื่อช่วงต้นเดือนสิงหาคมทำให้มีผู้เสียชีวิตไปอย่างน้อย 1,471 คน และอีก 294 คนหายสาบสูญ รวมแล้ว เหตุอุทกภัยและดินถล่มทำให้มีผู้เสียชีวิตไปอย่างน้อย 3,185 คนในจีนเมื่อถึงวันที่ 31 สิงหาคม มีผู้ได้รับผลกระทบจากอุทกภัยครั้งนี้มากกว่า 230 ล้านคน ใน 28 มณฑล เทศบาลและเขตปกครอง โดยเฉพาะอย่างยิ่งมณฑลและเขตปกครองทางตอนใต้และตอนกลางของประเทศ ได้แก่ เจ้อเจียง ฝูเจี้ยน เจียงซี หูเป่ย หูหนาน กว่างตง กว่างซี เทศบาลฉงชิ่ง กานซู ซื่อชวน และกุ้ยโจว และมณฑลทางตะวันออกเฉียงเหนือจี๋หลิน ขณะที่มีผู้ถูกอพยพไปอย่างน้อย 4.66 ล้านคน เนื่องจากความเสี่ยงว่าจะเกิดอุทกภัยและดินถล่มในช่วงครึ่งหลังของเดือนมิถุนายน เมื่อถึงต้นเดือนสิงหาคม มีประชากรมากกว่า 12 ล้านคนถูกอพยพ และตัวเลขเพิ่มขึ้นเป็น 15.2 ล้านคนเมื่อถึงวันที่ 31 สิงหาคม
ประชากรหลายล้านคนขาดแคลนน้ำดื่มอุปโภค และบ้านเรือนรวมกว่า 1.36 ล้านหลังถูกทำลาย และพืชผลการเกษตรอีกมากกว่า 97,200 ตารางกิโลเมตรถูกน้ำท่วม ขณะที่ไร่นาอีกกว่า 2,000,000 เอเคอร์ถูกทำลายอย่างสมบูรณ์เมื่อถึงปลายเดือนมิถุนายน แม่น้ำหลายสิบสายยังคงมีน้ำไหลบ่า รวมไปถึงแม่น้ำเพิร์ลในมณฑลกว่างตง ซึ่งได้รับผลกระทบจากภัยแล้งรุนแรงในช่วงฤดูใบไม้ผลิที่ผ่านไป เมื่อปริมาณน้ำในแม่น้ำลดระดับลงอย่างรุนแรง มูลค่าความเสียหายทั้งหมดจากอุทกภัยคิดเป็นมูลค่าราว 83,800 ล้านหยวนเมื่อวันที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2553 และมากกว่า 275,000 ล้านหยวนเมื่อวันที่ 8 สิงหาคม เมื่อถึงปลายเดือนสิงหาคม ไร่นากว่า 16.5 ล้านเฮกเตอร์ได้รับผลกระทบจากอทุกภัย และ 2.09 ล้านเฮกเตอร์ถูกทำลายอย่างสมบูรณ์
เมื่อปลายเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2553 ฝนที่ตกลงมาอย่างหนักทำให้รถไฟตกรางในมณฑลเจียงซี ทำให้มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 19 คน และทางรถไฟเซี่ยงไฮ้-คุนหมิงต้องปิด 24 ชั่วโมงเนื่องจากดินถล่ม
แม่น้ำสายหลักจำนวนมากในจีน รวมทั้งแม่น้ำแยงซี แม่น้ำเหลืองและแม่น้ำซงหัวมีระดับน้ำเข้าระดับอันตราย รัฐบาลจีนจัดสรรงบประมาณกว่า 2,100 ล้านหยวนสำหรับงานกู้ภัยและบรรเทาสาธารณภัย แม่น้ำเจียหลิง แม่น้ำฮัน และแม่น้ำหวยเองก็ได้เพิ่มระดับขึ้นสูงกว่าระดับเตือนภัย
วิลเลียม เบเวอริดจ์

วิลเลียม เฮนรี เบเวอริดจ์, บารอนเบเวอริดจ์ที่ 1  เป็นนักเศรษฐศาสตร์และนักวางแผนสังคมชาวอังกฤษเชื้อสายสกอต เป็นผู้มีบทบาทในการวางรากฐานระบบประกันสังคมให้แก่รัฐบาลเพื่อเป็นแนวทางในการพัฒนาคุณภาพชีวิตในช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่สอง เขาได้รับการยอมรับนับถือเป็นผู้สร้างรัฐสวัสดิการในสหราชอาณาจักร
ประวัติและผลงาน.
เบเวอริดจ์เกิดที่เมืองรัมปุระ เขตปกครองแบงกอล ในบริติชราช (ปัจจุบันอยู่ในประเทศบังกลาเทศ) บิดาเป็นผู้พิพากษาประจำอินเดีย แต่ลอร์ดเบเวอริดจ์เติบโตและได้รับการศึกษาในประเทศอังกฤษโดยตลอด เขาสำเร็จการศึกษาสาขาคณิตศาสตร์และวิชาคลาสสิกจากมหาวิทยาลัยออกซ์ฟอร์ดในปีค.ศ. 1902
หลังจบการศึกษา เขาเริ่มทำงานเป็นนักกฎหมาย และเริ่มมีความสนใจระบบบริการสังคม เขาเริ่มเขียนบทความลงหนังสือพิมพ์ "Morning Post" เกี่ยวกับสาเหตุของภาวะว่างงานในปีค.ศ. 1903 ซึ่งนั่นทำให้เขาได้รับตำแหน่งรองผู้ดูแลโถงทอยบี (Toynbee Hall) อันเป็นสถานที่ในละแวกของชนชั้นแรงงานและคนยากจนที่เหล่าบุคลากรของมหาวิทยาลัยกลุ่มหนึ่งใช้ทำงานและรับฟังปัญหาในการดำรงชีพ
ในปีค.ศ. 1909 บรรดาบทความที่เขาเขียนลงหนังสือพิมพ์ "Morning Post" ถูกรวบรวมและตีพิมพ์เป็นหนังสือที่ชื่อว่า "Unemployment : A Problem of Industry" ("การว่างงาน : ปัญหาของอุตสาหกรรม") ถือเป็นงานเขียนทางสังคมวิทยาที่มีชื่อเสียงฉบับแรกของเขา เขาเสนอว่าปัญหาการว่างงานหรือคนไม่มีงานทำนั้น สามารถแก้ไขได้โดยจัดระบบอุตสากรรมเสียใหม่ เขายังสนับสนุนให้รัฐเข้าไปแทรกแซงบางประการต่ออุตสาหกรรม เพื่อเป็นการส่งเสริมไม่ให้สังคมอ่อนแอลง
ความปราดเปรื่องของเบเวอริดจ์เป็นที่ต้องตาของนางเบียทริช เวบบ์ (Beatrice Webb) นักสังคมนิยมชื่อดัง นางเสนอให้วินสตัน เชอร์ชิล รัฐมนตรีพาณิชย์ในขณะนั้น ให้โอกาสเบเวอริดจ์แสดงความสามารถ ทำให้ในปีค.ศ. 1909 เบเวอริดจ์ได้รับแต่งตั้งเป็นผู้อำนวยการสำนักจัดหางานคนแรก ซึ่งเขาอยู่ในตำแหน่งนี้จนถึงค.ศ. 1916 ในช่วงเวลาดำรงตำแหน่งนี้เอง เขามีส่วนช่วยร่างพระราชบัญญัติจัดหางาน ค.ศ. 1909 และพระราชบัญญัติประกันสังคมแห่งชาติ ค.ศ. 1911 สำนักจัดหางานของเบเวอริดจ์สามารถจัดแจงคนเข้าทำงานได้มากกว่าหนึ่งล้านอัตราต่อปีภายหลังก่อตั้งเพียงสี่ปี
ในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง เกิดภาวะขาดแคลนสินค้าอุปโภคบริโภคบางประเภท เบเวอริดจ์เป็นผู้คิดระบบปันส่วนอาหารและสินค้า โดยเฉพาะเนื้อสัตว์ ข้าวสาลี ชา และน้ำตาล ซึ่งมีราคาในตลาดสูงขึ้นเป็นเท่าตัวก่อนสงคราม ภาพประชาชนรอซื้อสินค้ายาวเหยียดเป็นภาพปกติในเวลานั้น ในที่สุดรัฐบาลก็เริ่มดำเนินการปันส่วนสินค้าตามข้อเสนอของเขาในต้นปีค.ศ. 1918 ซึ่งก็ดำเนินไปอย่างราบรื่นดี
มัตสึโมโตะ

มัตสึโมโตะ  เป็นนครแห่งหนึ่งที่ตั้งอยู่ในจังหวัดนางาโนะ ประเทศญี่ปุ่น มัตสึโมโตะได้รับการกำหนดให้เป็นนครพิเศษ และกำลังจะเป็นนครศูนย์กลางในปี 2020 จากข้อมูลเมื่อ 1 มีนาคม 2019 มัตสึโมโตะมีประชากร 239,466 คน 105,207 ครัวเรือน ความหนาแน่นของประชากร 240 คนต่อตารางกิโลเมตร มีพื้นที่ทั้งหมด 
มัตสึโมโตะเป็นเมืองที่ตั้งของปราสาทมัตสึโมโตะหรือปราสาทอีกา หนึ่งในปราสาทที่มีชื่อเสียงแห่งหนึ่งในญี่ปุ่น
ภูมิศาสตร์.
มัตสึโมโตะตั้งอยู่ในลุ่มน้ำมัตสึโมโตะทางตอนกลางของจังหวัดนางาโนะ รายล้อมด้วยภูเขาและขึ้นชื่อในเรื่องทิวทัศน์ที่สวยงาม อยู่ห่างจากนครนางาโนะ เมืองหลวงของจังหวัดนางาโนะ ไปทางใต้ประมาณ 75 กิโลเมตร และห่างจากใจกลางกรุงโตเกียว 167 กิโลเมตร มีเทือกเขาฮิดะตั้งอยู่ทางตะวันตกของเมือง โดยยอดเขาโฮตากาดาเกะซึ่งสูง 3,190 เมตร ตั้งอยู่บนอาณาเขตระหว่างมัตสึโมโตะกับทากายามะ จังหวัดกิฟุ ถือเป็นจุดที่สูงที่สุดในเขตนครมัตสึโมโตะ
เทศบาลข้างเคียง.
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
ภูมิอากาศ.
มัตสึโมโตะมีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้นภาคพื้นทวีป ("Dfa" ตามการแบ่งแบบเคิพเพิน) ซึ่งติดกับเขตภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้น ("Cfa" ตามการแบ่งแบบเคิพเพิน) โดยมีฤดูร้อนที่ร้อนและฤดูหนาวที่หนาวเย็น ปริมาณฝนจะค่อนข้างสูงในฤดูร้อน แต่ในฤดูหนาวอากาศจะค่อนข้างแห้งกว่า อุณหภูมิเฉลี่ยต่อปีในมัตสึโมโตะคือ 11.9 องศาเซลเซียส ปริมาณน้ำฝนรายปีเฉลี่ย 1,982 มิลลิเมตร โดยมีเดือนกันยายนเป็นเดือนที่ฝนตกชุกที่สุด อุณหภูมิจะสูงสุดโดยเฉลี่ยในเดือนสิงหาคมที่ประมาณ 25.2 องศาเซลเซียส และต่ำสุดในเดือนมกราคมที่ประมาณ -0.5 องศาเซลเซียส
สถิติประชากร.
จากข้อมูลการสำรวจสำมะโนประชากรของญี่ปุ่น จำนวนประชากรของมัตสึโมโตะเพิ่มขึ้นในช่วง 40 ปีที่ผ่านมา
การเมืองการปกครอง.
มัตสึโมโตะมีรูปแบบการปกครองแบบสภา–นายกเทศมนตรี โดยมีนายกเทศมนตรีที่มาจากการเลือกตั้งโดยตรง และมีสภาเดี่ยวที่มีสมาชิกสภาเทศบาลนครจำนวน 31 คน สมาชิกสภาจังหวัดนางาโนะจากนครมัตสึโมโตะมีจำนวน 6 คน ในแง่ของการเมืองระดับชาติ นครมัตสึโมโตะอยู่ในเขตเลือกตั้งที่ 2 ของจังหวัดนางาโนะในการเลือกตั้งสภาผู้แทนราษฎรญี่ปุ่น ซึ่งเขตเลือกตั้งนี้มีนครและอำเภออื่น ๆ อีก ได้แก่ นครโอมาจิ นครอาซูมิโนะ อำเภอฮิงาชิจิกูมะ อำเภอคิตาอาซูมิ อำเภอคามิมิโนจิ และบางส่วนของนครนางาโนะ
รายชื่อนายกเทศมนตรีนครมัตสึโมโตะ (ตั้งแต่ 1937).
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
เศรษฐกิจ.
มัตสึโมโตะเป็นศูนย์กลางการค้าในภูมิภาค มีชื่อเสียงด้านงานไม้และการปั่นไหมแบบดั้งเดิม อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ และอุตสาหกรรมนม นอกจากนี้ การท่องเที่ยวตามฤดูกาลในบริเวณภูเขาที่ล้อมรอบตัวเมือง และรีสอร์ตบ่อน้ำพุร้อนออนเซ็น ก็ยังเป็นแหล่งรายได้ที่สำคัญของท้องถิ่นอีกด้วย
โคชิก

โคชิก  เป็นช้างเอเชียเพศผู้ในสวนสนุกเอเวอร์แลนด์ ที่ยองอิน ประเทศเกาหลีใต้ เกิดเมื่อ ค.ศ. 1990 มันปรากฏเป็นพาดหัวข่าวในเดือนกันยายน พ.ศ. 2549 เมื่อพบว่ามันสามารถเลียนเสียงคำพูดภาษาเกาหลีสำหรับคำว่า "ใช่ (네)", "ไม่ (아니오)", "นั่ง (앉아)", "นอนลง (누워)" และคำอื่นอีกสี่คำ มันจะส่งเสียงโดยการเอางวงของมันเข้าไปในปาก และเขย่างวงขณะที่หายใจออก คล้ายกับการส่งเสียงเป่านกหวีดของมนุษย์ที่ใช้นิ้วมือหรือปาก กวอน ซูวาน ผู้อำนวยการสวนสัตว์ในโซลกล่าวว่า "เราวางแผนที่จะศึกษาต่อไป โดยยามเฝ้าประตู, สัตวแพทย์ และนักวิทยาศาสตร์ ว่าโคชิกเข้าใจความหมายคำเหล่านี้ที่มันกล่าวออกมาหรือไม่"
เช่นเดียวกับทุกกรณีของการพูดของสัตว์ ที่มีการคาดหวังผลสังเกตการณ์ ซึ่งมันอาจจะไม่มีความหมายจากการแสดงท่าล้อเลียน และอาจเป็นการสร้างขึ้นสำหรับหลายเหตุผล
กูราเซา

กูราเซา  หรือ กอร์ซอว์  มีชื่อเรียกอย่างเป็นทางการว่า ประเทศกูราเซา (ปาเปียเมนตู:) เป็น 1 ใน 4 ประเทศองค์ประกอบของราชอาณาจักรเนเธอร์แลนด์ โดยเป็นประเทศเกาะซึ่งประกอบด้วยเกาะกูราเซากับเกาะไกลน์กูราเซา (ไม่มีคนอาศัยอยู่) ตั้งอยู่ในหมู่เกาะเลสเซอร์แอนทิลลีส ทางตอนใต้ของทะเลแคริบเบียน ห่างจากชายฝั่งตอนเหนือของประเทศเวเนซุเอลาออกไปประมาณ 65 กิโลเมตร
กูราเซามีพื้นที่ 444 ตารางกิโลเมตร (171 ตารางไมล์) มีประชากร 160,337 คน ณ วันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 2017 และมีวิลเลมสตัดเป็นเมืองหลวง พื้นที่ทั่วไปเป็นพื้นที่ราบ มีอุตสาหกรรมที่สำคัญคือ การกลั่นน้ำมันซึ่งนำน้ำมันดิบมาจากเวเนซุเอลา นอกจากนี้ยังเป็นแหล่งท่องเที่ยว
ชาวสเปนเดินเรือมาถึงกูราเซาใน ค.ศ. 1499 และเริ่มตั้งถิ่นฐานใน ค.ศ. 1527 ต่อมาบริษัทอินเดียตะวันตกของเนเธอร์แลนด์ได้เข้ามายึดครองใน ค.ศ. 1634 ต่อมาตกเป็นของอังกฤษระหว่าง ค.ศ. 1807–1815 หลังจากนั้นกลับเป็นของเนเธอร์แลนด์อีกโดยรวมอยู่ในอาณานิคมกูราเซาและเขตสังกัด (Curaçao and Dependencies) ระหว่าง ค.ศ. 1815–1954 ต่อมาได้ถูกผนวกรวมกับดินแดนอื่น ๆ เช่น อารูบา, ซินต์มาร์เติน, ซาบา, โบแนเรอ แล้วเปลี่ยนฐานะโดยจัดตั้งเป็นเนเธอร์แลนด์แอนทิลลีส ในช่วงนี้กูราเซามีชื่อทางการว่า "ดินแดนเกาะกูราเซา" (Island Territory of Curaçao) จนกระทั่งวันที่ 10 ตุลาคม ค.ศ. 2010 เนเธอร์แลนด์แอนทิลลีสถูกยุบเลิก กูราเซาจึงกลายเป็นประเทศปกครองตนเองโดยตรงภายในราชอาณาจักรเนเธอร์แลนด์ เช่นเดียวกับประเทศเนเธอร์แลนด์, อารูบา และซินต์มาร์เติน
ตแชนสตอคอวา

ตแชนสตอคอวา หรือ เชนสโตโควา ([t͡ʂɛ̃stɔˈxɔva] ;) เป็นเมืองในโปแลนด์ใต้ บนฝั่งแม่น้ำวาร์ตา มีประชากร 217,530 คน ทำให้เป็นเมืองที่มีประชากรมากเป็นอันดับที่ 13 ของประเทศ
เมืองนี้เป็นชุมทางรถไฟ มีอุตสาหกรรมสิ่งทอ กระดาษ เหล็กกล้า เหล็ก ผลิตภัณฑ์อาหาร โดยเป็นที่ตั้งของภาพวาดพระแม่มารี (แม่พระสีดำ) มีพิพิธภัณฑ์หลายแห่ง นอกจากนั้นยังเป็นเมืองที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์ เป็นเมืองที่มั่งคั่งในศตวรรษที่ 10 ในสงครามโลกครั้งที่ 1 และ 2 ตกอยู่ใต้การยึดครองของกองกำลังฝ่ายเยอรมัน
ชื่อเมือง.
ชื่อตแชนสตอคอวาหมายถึง "สถานที่ของ Częstoch" ซึ่งมีที่มาจากชื่อบุคคลว่า Częstoch และมีการบันทึกลงในเอกสารสมัยกลางเป็น "Częstobor" และ "Częstomir"
เมืองพี่น้อง.
ตแชนสตอคอวาเป็นเมืองพี่น้องกับเมืองดังนี้:
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
หมู่เกาะคอมมานเดอร์

หมู่เกาะคอมมานเดอร์  หรือ หมู่เกาะคอมันดอร์สกี หรือ คอมันดอร์สกีเยอออสโตรวา ("Komandorskiye ostrova") เป็นหมู่เกาะในประเทศรัสเซีย ตั้งอยู่ทางตะวันออกของคาบสมุทรคัมชัตคา ทางตะวันออกเฉียงใต้ของทะเลเบริง เป็นส่วนหนึ่งของเขตอะเลอูตสกี ดินแดนคัมชัตคา ประเทศรัสเซีย ประกอบด้วยเกาะเบริง (ยาว 95 กิโลเมตร กว้าง 15 กิโลเมตร), เกาะเมดนี (ยาว 55 กิโลเมตร กว้าง 5 กิโลเมตร) และอีก 15 เกาะเล็ก
ชวีซ์ดีฟอรา

ชวีซ์ดีฟอรา  เป็นเมืองในรัฐมีนัชเจไรช์ ประเทศบราซิล ตั้งอยู่ติดกับชายแดนรัฐรีโอเดจาเนโร จากข้อมูลประชากรปี ค.ศ. 2006 มีประชากร 509,125 คน มีพื้นที่เมือง 1,437 กม² สถานที่ตั้งตั้งอยู่แหล่งการพัฒนาเศรษฐกิจและประชากร ตั้งอยู่ในเมืองสำคัญ 3 เมืองใหญ่ทางตอนใต้ของบราซิล ได้แก่ ริโอเดจาเนโร (189 กม.), เบลูโอรีซองชี (260 กม.) และเซาเปาลู (486 กม.)