pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
ซันตาตรีนีตา

โบสถ์ซันตาตรีนีตา หรือโบสถ์พระตรีเอกภาพ  เป็นโบสถ์โรมันคาทอลิกตั้งอยู่ที่เมืองฟลอเรนซ์ในประเทศอิตาลี สถาปัตยกรรมที่เห็นอยู่ในปัจจุบันเป็นสถาปัตยกรรมเรอเนซองส์ โบสถ์ซันตาตรีนีตาเป็นโบสถ์แม่คณะวัลลุมโบรซัน (Vallumbrosan Order) ที่ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1092 โดยขุนนางชาวฟลอเรนซ์ 
งานศิลปะที่มีชื่อเสียงและสำคัญที่สุดภายในวัดเป็นงานจิตรกรรมฝาผนังภายในชาเปลซาสเซ็ตติ (Sassetti Chapel) โดยโดเมนนิโค เกอร์ลันเดาผู้ถือกันว่าเป็นจิตรกรสมัยเรอเนซองส์คนสำคัญที่สุดคนหนึ่งของประเทศอิตาลีในคริสต์ศตวรรษที่ 15
ประวัติ.
ตัวโบสถ์ปัจจุบันใช้เวลาสร้างกว่า 11 ศตวรรษและมีการต่อเติมและบูรณปฏิสังขรณ์ตลอดมา ด้านหน้าโบสถ์แบบแมนเนอริสต์ (ค.ศ. 1593–ค.ศ. 1594) ออกแบบโดยสถาปนิกแบร์นาร์โด บูออนตาเลนตี (Bernardo Buontalenti) ประติมากรรมนูน “ตรีเอกภาพ” เหนือประตูกลางสลักโดยเปียโตร แบร์นินี (Pietro Bernini) และ จิโอวานนี บาตติสตา คาซินิ (Giovanni Battista Caccini) ในคริสต์ศตวรรษที่ 17 ก็เพิ่มประตูไม้ที่สลักเพื่อเป็นที่ระลึกถึงนักบุญองค์ต่างๆ ของคณะวัลลุมโบรซัน “เสาแห่งความยุติธรรม” กลางจตุรัสหน้าวัดมาจากโรงอาบน้ำคาราคาลลา (Baths of Caracalla) ที่กรุงโรมซึ่งโคสิโม เดอ เมดิชิได้รับเป็นของขวัญจากสมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 4 เพื่อเป็นการฉลองชัยชนะจากยุทธการที่มอนเตมูร์โล (Battle of Montemurlo) ในปี ค.ศ. 1565
ชาเปล.
โบสถ์ซันตาตรีนีตามีชาเปลด้วยกันราว 20 ชาเปลแต่ละชาเปลก็มีงานศิลปะที่มีคุณค่า ชาเปลที่สำคัญที่สุดสองชาเปลก็เห็นจะเป็นชาเปลซาสเซ็ตติ และ ชาเปลบาร์โทลินิ-ซาลิมเลนิที่มีจิตรกรรมฝาผนังโดย โดเมนนิโค เกอร์ลันเดา และช่างเขียนตระกูลการเขียนแบบศิลปะควอตโตรเซ็นโต (Quattrocento)
อามาติ

ตระกูลอามาติ (Amati) เป็นตระกูลช่างทำไวโอลินที่มีชื่อเสียง อยู่ที่เมืองเครโมนา ประเทศอิตาลี ระหว่างปี ค.ศ. 1549 ถึง 1740
สมาชิกในตระกูลบลูพอร์ตเกริ๊งโรด์.
อันเดรีย อามาติ.
อันเดรีย อามาติ (Andrea Amati) (ค.ศ. 1505 - ค.ศ. 1578) เป็นช่างทำไวโอลินรุ่นแรกๆ ของเมืองเครโมนา ปัจจุบันมีผลงานของเขาหลงเหลืออยู่น้อยมาก
พี่น้องอามาติ.
บุตรชายของอันเดรีย อามาติ คือ อันโตนีโอ อามาติ (Antonio Amati, เกิด ค.ศ. 1550) และ จิโรลาโม อามาติ (Girolamo Amati, ค.ศ. 1551-1635) ได้สืบทอดผลงานของพ่อ และได้พัฒนารูปแบบของไวโอลิน รวมทั้งเป็นผู้ออกแบบช่องเปิด F-holes ที่สวยงามของไวโอลิน นอกจากนั้นพี่น้องอามาติยังเป็นผู้พัฒนาอัลโตวิโอลาแบบสมัยใหม่ มาจากเทเนอร์วิโอลารูปแบบเดิม
นิโคโล อามาติ.
นิโคโล อามาติ (Nicolò Amati, 3 ธันวาคม ค.ศ. 1596 - 12 เมษายน ค.ศ. 1684) บุตรชายของจิโรลาโม อามาติ ผลงานของนิโคโลได้รับการยอมรับเป็นอย่างสูงในบรรดานักดนตรีระดับโลก ไวโอลินที่มีชื่อเสียงที่ออกแบบโดยนิโคโล ใช้ชื่อว่า "The Grand Amati"
ลูกศิษย์ของนิโคโล อามาติ สองคนคือ อันโตนีโอ สตราดิวารี และกุยเซ็ปเป กัวเนอรี เป็นช่างทำไวโอลินที่มีชื่อเสียงที่สุด
จิโรลาโม อามาติ.
จิโรลาโม อามาติ (Girolamo Amati, 26 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1649 - 21 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1740) บุตรชายของนิโคโล อามาติ และใช้ชื่อเหมือนปู่ เป็นช่างทำไวโอลินคนสุดท้ายของตระกูล
หมูป่าอินโดจีน

หมูป่าอินโดจีน (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Sus bucculentus") เป็นหมูป่าชนิดหนึ่ง จัดเป็นหมูป่าชนิดที่หาได้ยากมาก หมูป่าชนิดนี้ถูกค้นพบครั้งแรกในโลกเมื่อมีเก็บซากกะโหลกเมื่อปี ค.ศ. 1890 ที่บริเวณแม่น้ำด่งนาย ของเวียดนาม และในปี ค.ศ. 1995 ได้มีการล่าหมูป่าอินโดจีนได้ที่บริเวณพื้นที่อนุรักษ์ความหลากหลายทางชีวภาพนาไก-น้ำเทิน ซึ่งอยู่ในภาคกลางของลาว 
ปัจจุบันยังไม่สามารถอธิบายความแตกต่างระหว่างหมูป่าอินโดจีนกับหมูป่าธรรมดา ("S. scrofa") ได้อย่างเพียงพอ เนื่องจากยังไม่มีการศึกษาที่เพียงพอ นอกจากการอธิบายจากรูปลักษณ์ภายนอกเท่านั้นที่หมูป่าอินโดจีนมีขนตามลำตัวยาวกว่ายิ่งโดยเฉพาะขนบริเวณปากและหน้า การกระจายพันธุ์เชื่อว่ามีจำนวนประชากรอาศัยอยู่ตามป่าลึกของเทือกเขาอันนัมซึ่งเป็นพรมแดนธรรมชาติกั้นระหว่างลาวกับเวียดนาม และจากการศึกษาล่าสุดเป็นไปได้ว่า หมูป่าอินโดจีนอาจจะเป็นชื่อพ้องของหมูป่าที่อาศัยอยู่ทางด้านตะวันออกของลุ่มแม่น้ำโขง หรือภูมิภาคอินโดจีน
หมีขอ

หมีขอ หรือ หมีกระรอก (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Arctictis binturong"; อีสาน: เหง็นหางขอ, เหง็นหมี) เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนม แม้จะมีหน้าตาคล้ายหมีจนได้ชื่อว่าหมี แต่เป็นสัตว์จำพวกชะมดและอีเห็น (Viverridae) ที่ใหญ่ที่สุด จัดเป็นสัตว์เพียงชนิดเดียวในสกุล "Arctictis"
หมีขอมีขนสีดำตามลำตัวซึ่งค่อนข้างยาวและหยาบ สีขนบริเวณหัวอาจมีสีเทา มีใบหูกลม บริเวณขอบหูมีสีขาว หมีขอมีหางยาวเป็นพวงคล้ายกระรอก ซึ่งสามารถม้วนงอได้และสามารถใช้เกาะเกี่ยวต้นไม้ได้เป็นอย่างดี หมีขอมีความยาวลำตัวและหัว 61-96 เซนติเมตร ความยาวหาง 50-84 เซนติเมตร น้ำหนัก 10–20 กิโลกรัม
หมีขอมีต่อมสร้างสารกลิ่นฉุนอยู่ข้างทวารหนัก ตัวผู้จะอยู่เหนืออัณฑะขึ้นมา ส่วนตัวเมียมีต่อมข้างช่องคลอด ซึ่งจะผลิตฟีโรโมนออกมาควบคู่กัน ระดับแอมโมเนียที่สร้างขึ้นมามีความเข้มข้นเพียงพอจะทำให้กลิ่นนั้นแปรสภาพเป็นกลิ่นคล้ายเนยหอมที่ผสมในป็อปคอร์น
หมีขอมีการกระจายพันธุ์อย่างกว้างขวางตั้งแต่ภูฏาน, ภาคตะวันออกเฉียงเหนือของอินเดีย, ภาคตะวันตกของพม่า, ไทย, ลาว, กัมพูชา, พรมแดนระหว่างเวียดนามติดกับลาวและกัมพูชา, มาเลเซีย, เกาะสุมาตรา, เกาะบอร์เนียวในอินโดนีเซีย และเกาะปาลาวันในฟิลิปปินส์
หมีขอเป็นสัตว์หากินในเวลากลางคืน อาศัยและหากินตามลำพัง แต่ในบางครั้งอาจอยู่รวมกันเป็นกลุ่มใหญ่ ๆ ประกอบไปด้วย แม่และลูก ในเวลากลางวันจะอาศัยโพรงไม้เป็นที่หลับนอน อาหารได้แก่ ผลไม้และสัตว์ที่มีขนาดเล็กชนิดต่าง ๆ บนต้นไม้ทั้งแมลงและสัตว์เลื้อยคลาน ปีนต้นไม้ได้เก่งมาก โดยใช้หางที่ยาวเกาะเกี่ยวกิ่งไม้จากต้นหนึ่งไปยังอีกต้นหนึ่ง นอกจากนี้ยังสามารถว่ายน้ำได้อีกด้วย มีการผสมพันธุ์กันได้ตลอดทั้งปี ใช้เวลาตั้งท้องนาน 92 วัน ออกลูกครั้งละ 1–3 ตัว หมีขอตัวเมียจะมีเต้านมทั้งหมด 2 คู่ ลูกที่เกิดใหม่จะยังไม่สามารถใช้หางเกี่ยวกิ่งไม้ได้เหมือนตัวพ่อแม่ 
หมีขอเป็นสัตว์ที่เลี้ยงตั้งแต่เล็กแล้วจะเชื่องจนสามารถนำมาฝึกให้แสดงโชว์ต่าง ๆ ได้ตามสวนสัตว์ สถานะปัจจุบันเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พ.ศ. 2535
ศัพทมูลวิทยา.
คำว่า "หมีขอ" มาจากการที่มีรูปร่างลักษณะคล้ายกับหมี ประกอบกับมีพฤติกรรมเมื่อพบปะมนุษย์ แม้แต่จะเป็นหมีขอที่เป็นสัตว์ป่าแท้ ๆ ก็มักจะไม่เกรงกลัว แต่กลับจะมีพฤติกรรมอยากรู้ อยากเห็น และจะยื่นตีนหน้าไปเหมือนแบมือขอของสุนัขที่ฝึกมาแล้ว เมื่อมีใครยื่นอะไรสักอย่างให้ เช่น เงิน ก็จะคว้าแล้ววิ่งหายไปในพงไม้ 
และชื่อ "หมีกระรอก" นั้นก็มาจากขนหางที่เป็นพวงฟูเหมือนกระรอก
ลือชัย งามสม

ลือชัย งามสม หรือ ดุก คาราบาว (4 พฤษภาคม พ.ศ. 2496 - 18 มีนาคม พ.ศ. 2567) เป็นมือคีย์บอร์ด ของวงคาราบาว ร่วมงานกับวงคาราบาวตั้งแต่อัลบั้ม วิชาแพะ ในปี พ.ศ. 2534 จนถึง พ.ศ. 2567 นอกจากนี้ยังเล่นคีย์บอร์ดในอัลบั้มเดี่ยวชุดหลัง ๆ ของ ยืนยง โอภากุล หรือ แอ๊ด คาราบาว
ประวัติ.
ดุก คาราบาว จบการศึกษาจากโรงเรียนสัตหีบ จังหวัดชลบุรี จากนั้นจึงศึกษาต่อด้านดนตรี ที่โรงเรียนดนตรีสยามกลการ กรุงเทพมหานคร โดยเข้าร่วมวงดนตรีอาชีพครั้งแรกกับวงที่ชื่อสไปเดอร์ ตระเวนเล่นตามที่ต่าง ๆ จากนั้นอีก 5 ปีต่อมา ในปี พ.ศ. 2519 จึงร่วมก่อตั้งวงดนตรีที่ชื่อมิชชั่น ร่วมกับ ปรีชา ชนะภัย (เล็ก คาราบาว) และสุเทพ ปานอำพัน (เอ็ดดี้ ผู้ซึ่งต่อมากลายเป็นมือเบส วงซูซู) 
หลังจากเล็กได้ย้ายไปอยู่กับวงเพรสซิเดนท์ ทำให้ในเวลาต่อมามิชชั่น ตัดสินใจยุบวงในปี พ.ศ. 2525 และดุก ก็ย้ายไปเล่นให้วงแคนดี้ในช่วงสั้น ๆ ต่อมาจึงก่อตั้งวง ทราน สยามขึ้นในปี พ.ศ. 2526 และได้รับรางวัลรองแชมป์อันดับ 1 ถ้วยพระราชทานการประกวดวงดนตรี 350 วง ทั่วประเทศ ในปี พ.ศ. 2527
ปี พ.ศ. 2530 ออกจากวงทรานสยาม โดยศึกษาด้าน Sequencer กับเล็ก และได้ร่วมงานกับศิลปินหลาย ๆ คน เช่น หงา คาราวาน, พงษ์เทพ กระโดนชำนาญ, ธงไชย แมคอินไตย์
ปี พ.ศ. 2534 ได้ร่วมงานกับ คาราบาวเป็นครั้งแรก โดยการชักชวนของเล็กในช่วงที่สมาชิกคาราบาวในขณะนั้นแยกตัวออกมาหลายคน โดยทำหน้าที่เล่นคีย์บอร์ด ในอัลบั้ม วิชาแพะ และได้เป็นสมาชิกอย่างเป็นทางการของวงในชุด สัจจะ ๑๐ ประการ โดยบทบาทในวงของดุกจะเป็นมือคีย์บอร์ดและแอคคอร์เดียน โดยไม่ได้เป็นนักร้องหลัก แต่ทำหน้าที่ประสานเสียง แต่ก็มีบางเพลงในสตูดิโออัลบั้มหรืออัลบัมพิเศษของสมาชิกในวง ที่ดุกเป็นนักร้องหลักให้ เช่น "นักรักตัวจริง" ในอัลบั้ม เรา...คนไทย ของ เล็ก ในปี พ.ศ. 2534 , "ร่มนักรัก"ในอัลบั้ม ภูผาหมอก ของ เล็ก ปรีชา ชนะภัย ในปี 2535 หรือ โลกร้อน ในอัลบั้ม ลูกลุงขี้เมา ในปี พ.ศ. 2550 เป็นต้น เนื่องจากมีน้ำเสียงเจ้าเล่ห์ ฟังดูคล้ายคนขี้เล่น อารมณ์ดีตลอดเวลา จึงทำให้ดุกมีบทบาทเป็นเสมือนสีสันของวงเมื่อแสดงคอนเสิร์ตเช่นเดียวกับ อ.ธนิสร์ ศรีกลิ่นดี ในอดีต
ชีวิตส่วนตัว สมรสแล้ว นอกจากการเป็นนักดนตรี และมีห้องบันทึกเสียง รับอัดรายการแล้วยังรับจัด event อีกด้วย
ดุก คาราบาว เสียชีวิตด้วยโรคหัวใจวาย เมื่อวันที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2567 รวมอายุ 70 ปี
ผลงาน.
ผลงาน.
 ออนไลน์
ธารทิพย์ พงษ์สุข

ธารทิพย์ พงษ์สุข หรือ แอน,หมอน นางสาวไทยคนที่ 23 ประจำปี 2528 
ประวัติ.
ธารทิพย์เกิดวันที่ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2509 ที่ อำเภอทุ่งช้าง จังหวัดน่าน ได้รับตำแหน่ง นางสาวไทยตอนอายุ 18 ปี ส่วนสูง 163 เซนติเมตร เป็นนางงามจากค่ายของ "ป้าชุลี ใจยงค์" อดีตเคยเป็นประชาสัมพันธ์โรงพยาบาลจังหวัดแพร่ เคยพิชิตตำแหน่งรองนางสาวน่าน พ.ศ. 2526 มิสไทยเทรดเตอร์ ธิดาไหมขอนแก่น และรองนางงามพัทยา นับเป็นสาวเหนือคนที่ 3 ที่สามารถพิชิตตำแหน่งนางสาวไทย ซึ่งปีนั้นจัดการประกวดกลางแจ้งที่สวนสยาม เมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม 2528 โดยมีรองนางสาวไทยทั้ง 4 คือ ลีลาวดี วัชโรบล ศศิมาภรณ์ ไชยโกมล สุจิตรา รัตนประยูร และ ดวงหทัย กุญชร ณ อยุธยา เรียงตามลำดับ และเป็นตัวแทนสาวไทยไปประกวดมิสยูนิเวิร์ส 1985 ที่ ไมแอมี รัฐฟลอริดา อเมริกา โคยไม่สามารถผ่านเข้ารอบใดๆได้
ปัจจุบัน.
จบการศึกษาระดับปริญญาโทเกียรตินิยมอันดับสอง และเป็นอาจารย์สอนวิชา การตลาด และ นิเทศศาสตร์ ให้ มหาวิทยาลัยเกริก ที่เธอเข้ารับปริญญามหาบัณฑิต หลักสูตรประกาศนียบัตรชั้นสูง การบริหารเศรษฐกิจสาธารณะสำหรับนักบริหารระดับสูง (รุ่นที่ 10) หลักสูตรประกาศนียบัตรชั้นสูง การบริหารงานภาครัฐและกฎหมายมหาชน (รุ่นที่ 12) สถาบันพระปกเกล้า หลักสูตรการบริหารจัดการด้านความมั่นคงขั้นสูง (สวปอ.มส.5) สมาคมป้องกันราชอาณาจักร ในพระบรมราชูปถัมภ์ 
ปัจจุบันสมรสแล้วกับ นายสุนทร บุญชัย กรรมการผู้จัดการ บริษัท ชัยพงษ์โปรดักชั่น จำกัด ผลิตรายการ "ทำมาค้าขาย" และรายการ "ตามรอยแม่ฟ้าหลวง" วันพุธ สทท.11
เฟลิคส์ เม็นเดิลส์โซน

ยาค็อพ ลูทวิช เฟลิคส์ เม็นเดิลส์โซน บาร์ท็อลดี  เป็นที่รู้จักกันในชื่อ เฟลิคส์ เม็นเดิลส์โซน (3 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1809 - 4 พฤศจิกายน ค.ศ. 1847) เป็นนักเปียโน คีตกวี และผู้อำนวยเพลงชาวเยอรมัน อยู่ในยุคโรแมนติกตอนต้น มีผลงานประพันธ์ทั้งซิมโฟนี คอนแชร์โต ออราทอริโอ และเชมเบอร์มิวสิก
เม็นเดิลส์โซนเกิดที่ฮัมบวร์ค ในครอบครัวชาวยิว เป็นบุตรของอับราฮัม เม็นเดิลส์โซน นายธนาคารซึ่งต่อมาได้เปลี่ยนศาสนาเป็นคาทอลิก ต่อมาครอบครัวได้ย้ายมาอาศัยที่เบอร์ลิน 
เฟลิคส์ได้รับการฝึกฝนให้เล่นเปียโนจากมารดา ป้า และพี่สาวชื่อฟันนี ซึ่งเป็นนักดนตรีสมัครเล่น และได้รับการยอมรับว่าเป็นอัจฉริยะมาตั้งแต่เด็กเช่นเดียวกับโมทซาร์ท เขาได้รับการฝึกฝนการประพันธ์เพลง ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1817 เมื่ออายุเพียง 9 ปี และได้เริ่มแสดงคอนเสิร์ตตั้งแต่ปีนั้น ต่อมาเขาได้ศึกษาต่อด้านปรัชญา สุนทรียศาสตร์ ประวัติศาสตร์ และภูมิศาสตร์ ที่มหาวิทยาลัยเบอร์ลิน
เม็นเดิลส์โซนเป็นคีตกวีเพียงไม่กี่คนที่มีฐานะร่ำรวย แตกต่างจากศิลปินที่มีชื่อเสียงส่วนใหญ่ที่ต้องใช้ชีวิตอย่างยากจนข้นแค้น
ผลงานที่มีชื่อเสียงของเม็นเดิลส์โซน คือ ไวโอลินคอนแชร์โต ในบันไดเสียง อี ไมเนอร์ ที่ประพันธ์ขึ้นในปี ค.ศ. 1844
อันโตนิโอ เซร์บันเตส

อันโตนิโอ เซร์บันเตส เรเยส  นักมวยสากลชาวโคลอมเบีย
ประวัติ.
อันโตนิโอ เซร์บันเตส เป็นชาวโคลอมเบียเชื้อสายแอฟริกา เกิดที่เมือง ซานบาซิลิโอ เด ปาเลงเก ซึ่งเป็นที่เกิดการก่อกบฏของทาสแห่งแรกในลาตินอเมริกา ในวัยเด็ก เซร์บันเตสเคยมีอาชีพขายบุหรี่และรองเท้า จนกระทั่งได้พบกับ การ์เมโล ปราดา เทรนเนอร์ จึงได้หันมาชกมวย โดยเริ่มชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 31 มกราคม พ.ศ. 2507 ชนะ ฆวน มาร์ติเนซ ได้สำเร็จ การชก 32 ครั้งแรกของเซร์บันเตสชกในโคลอมเบียทั้งสิ้น ชนะ 27 เสมอ 1 แพ้ 4 จากนั้น เขาจึงเดินทางไปชกต่างประเทศครั้งแรกที่เวเนซุเอลาเมื่อ 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2511 ชนะน็อก โอร์ลันโด รุยซ์ ยกแรก 
ต่อมาใน พ.ศ. 2513 จึงเดินทางมาชกที่สหรัฐ การชกที่สร้างชื่อเสียงคือ การชนะน็อก โรโดลโฟ กาโต กอนซาเลซ นักมวยชาวเม็กซิโกที่โด่งดังในยุคนั้นได้ในยกที่ 8 เมื่อ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2513 เซร์บันเตสได้ครองแชมป์โลกครั้งแรก เมื่อ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2515 ชนะน็อก อัลฟอนโซ เฟรเซร์ ยก 10 ได้ครองแชมป์โลกและกลายเป็นวีรบุรุษของโคลอมเบียไปในทันที
เซร์บันเตสป้องกันตำแหน่งไว้ได้ 9 ครั้ง ในที่สุดจึงเสียแชมป์ให้ วิลเฟรด เบนิเตซ เมื่อ 6 มีนาคม พ.ศ. 2519 ทำให้เบนิเตซเป็นแชมป์โลกที่อายุน้อยที่สุดในโลกในขณะนั้น เซร์บันเตสขึ้นชกชนะอีก 5 ครั้ง จึงขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นเดิมที่เบนิเตซสละไป และชนะอาร์ทีดี การ์โลส มาริอา ฆิเมเนซ ยก 5 ได้เป็นแชมป์โลกอีกสมัย เซร์บันเตสป้องกันแชมป์ได้ 5 ครั้งรวมทั้งที่มาชนะน็อก ต้องตา เกียรติวายุภักษ์ นักมวยชาวไทย ที่จังหวัดอุดรธานี เซร์บันเตสเสียแชมป์โลกให้กับแอรอน ไพรเออร์ เมื่อ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2523 และชกมวยมาจนถึง พ.ศ. 2526 จึงแขวนนวม ดังนั้นสถิติการชกที่แสดงในเว็บไซต์ต่าง ๆ ยังไม่ตรงกันนัก 
หลังจากเลิกชกมวย เซร์บันเตสยังเป็นบุคคลสาธารณะในโคลอมเบีย ใน พ.ศ. 2528 ประสบกับอุบัติเหตุทางน้ำแต่รอดชีวิตมาได้ และยังช่วยชีวิตผู้โดยสารในเรือลำเดียวกันได้ด้วย เซร์บันเตสได้รับการเสนอชื่อเข้าสู่หอเกียรติยศ เมื่อ พ.ศ. 2541 และได้รับการยกย่องให้เป็นนักมวยแห่งศตวรรษของโคลอมเบีย เมื่อ พ.ศ. 2543 
ในปลายปี พ.ศ. 2554 เซร์บันเตสมีอาการป่วยเป็นโรคพาร์กินสันถึงขั้นช่วยเหลือตัวเองไม่ได้ เชื่อว่าเป็นผลจากการติดสุราและสารเสพติด รวมถึงเป็นผลสะสมจากการชกมวยในอดีตมาก่อนด้วย
เรื่องจริงของหนูน้อยหมวกแดง

เรื่องจริงของหนูน้อยหมวกแดง  เป็นภาพยนตร์แอนิเมชันของประเทศเยรมัน ที่ออกแพร่ภาพในปี พ.ศ. 1943 และถูกนำเข้ามาในประเทศไทยในปี พ.ศ. 2549 มีเค้าโครงเรื่องมาจากนิทานเรื่อง "หนูน้อยหมวกแดง" หากแต่กลุ่มเป้าหมายของภาพยนตร์เรื่องนี้มิได้จำกัดอยู่เพียงเฉพาะกลุ่มเยาวชนเท่านั้น เนื่องจากแม้จะมีเค้าโครงมาจากนิทานสำหรับเด็ก แต่ด้วยการดำเนินเรื่องที่เป็นการผูกเรื่องขึ้นใหม่ โดยใช้วิธีเล่าเรื่องในแนวเดียวกับวรรณกรรมเรื่อง "ราโชมอน" ที่ยึดแนวคิดว่า สิ่งที่เรามองเห็นอาจไม่เป็นเช่นนั้นเสมอไป เรื่องราวหรือเหตุการณ์จะเป็นอย่างไรนั้น ขึ้นอยู่กับมองดูจากมุมไหน และใครเป็นคนมอง ก็ทำให้ภาพยนตร์เรื่องนี้มีเสน่ห์ชวนติดตาม แม้กับกลุ่มผู้ชมที่เป็นผู้ใหญ่เช่นกัน
ด้วยสาเหตุนี้ทำให้ภาพยนตร์เรื่องนี้ทำรายได้รวมกันจากการออกฉายทั่วโลก เป็นจำนวนเงินสูงถึง 10 ดอลลาร์สหรัฐ และเนื่องจากความนิยมที่ได้รับ ทางบริษัทผู้ผลิตจึงวางโครงการสร้างภาคต่อของ Hoodwinked! เป็นที่เรียบร้อยแล้ว โดยในภาคต่อนี้ใช้ชื่อว่า GAYED "" (ยังไม่มีชื่อภาษาไทย)
ตัวละคร.
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
แมรี เจ. ไบลจ์

แมรี เจ. ไบลจ์  เกิดเมื่อวันที่ 11 มกราคม ค.ศ. 1971 เป็นนักร้อง, นักแต่งเพลง และนักแสดงหญิงชาวอเมริกัน เธอเข้าสู่วงการเพลงตั้งแต่ปี 1991 ด้วยการเป็นนักร้องคอรัสให้กับศิลปินในสังกัด อัพทาวน์ เรคคอร์ด รวมถึงร้องเพลงประกอบภาพยนตร์ จากนั้นเธอได้มีสตูดิโออัลบั้มแรกของตัวเองออกมาในปี 1992 ปัจจุบันเธอมีผลงานที่วางจำหน่ายแล้วจำนวน 13 อัลบั้ม ซึ่งมี 8 อัลบั้มที่สามารถทำยอดขายได้ถึงระดับแพลตตินัมจากทั่วโลก โดยยอดขายอัลบั้มของเธอเฉพาะในสหรัฐอเมริกามีมากกว่า 50 ล้านชุด และมียอดขายมากกว่า 80 ล้านชุดทั่วโลก นอกจากนี้เธอยังประสบความสำเร็จในวงการเพลงด้วยการได้รับรางวัลแกรมมี ถึง 9 ครั้ง, ได้รับรางวัลอเมริกันมิวสิกอะวอดส์ 4 ครั้ง, ได้รับรางวัลบิลบอร์ดมิวสิกอะวอดส์ 12 ครั้ง และได้รับรางวัลเกียรติยศจากเวิลด์มิวสิกอะวอดส์
ไบลจ์ ออกอัลบั้มแรกในปี 1992 ชื่อว่า What's the 411? และได้รับคำชื่นชมว่าเป็นอัลบั้มที่สามารถนำเอาเพลงที่มีส่วนผสมของ อาร์แอนด์บีร่วมสมัย, นิวแจ็กสวิงและฮิปฮอป ออกสู่ความนิยมในตลาดเพลงกระแสหลักและวัฒนธรรมสมัยนิยมได้ จนทำให้อัลบั้มขึ้นถึงอันดับ 1 ในตารางเพลงแนวอาร์แอนด์บีและฮิปฮอปของบิลบอร์ด รวมถึงได้คะแนนเต็มจากออลมิวสิก จากความสำเร็จในอัลบั้มแรกทำให้ทางค่ายเพลงต้นสังกัดของเธอได้ออกอัลบั้มพิเศษชื่อ "What's the 411? Remix" ในปี 1993 ซึ่งเป็นการนำเพลงในอัลบั้มแรกมารีมิกซ์และเพิ่มท่อนแร็ปจากศิลปินชื่อดังหลายรายเช่น เดอะ โนทอเรียส บีไอจี, พัฟฟ์ แดดดี, อังเดร แฮร์เรล รวมถึง คิด คาปรี ต่อมาในปี 1994 เธอได้ออกสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 2 ชื่อว่า My Life ซึ่งได้รับการยกย่องให้เป็นหนึ่งใน 500 อัลบั้มที่ดีที่สุดตลอดกาลโดยโรลลิงสโตน และได้รับการจัดให้เป็นหนึ่งใน 100 อัลบั้มยอดเยี่ยมตลอดกาลของนิตยสารไทม์ นอกจากนี้บิลบอร์ดยังยกให้เธอเป็นศิลปินหญิงที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในรอบ 25 ปี ของศิลปินแนว อาร์แอนด์บี/ฮิปฮอป โดยในปี 2017 นิตยสารบิลบอร์ดได้เปิดเผยว่าเพลง "Be Without You" ที่เธอเคยร้องไว้เมื่อปี 2006 ถือเป็นเพลงแนว อาร์แอนด์บี/ฮิปฮอป ที่ประสบความสำเร็จมากที่สุด โดยเพลงดังกล่าวเคยได้รับความนิยมสูงสุดจนขึ้นไปถึงอันดับ 1 ในชาร์ตเพลงแนว อาร์แอนด์บี/ฮิปฮอป ของบิลบอร์ดอย่างยาวนานต่อเนื่องถึง 15 สัปดาห์ และเป็นเพลงที่อยู่ใน ชาร์ตเพลงของบิลบอร์ดนานถึง 75 สัปดาห์
นอกจากผลงานเพลงแล้วเธอยังมีผลงานการแสดงภาพยนตร์และละครโทรทัศน์หลายเรื่อง โดยเธอประสบความสำเร็จในการแสดงจากภาพยนตร์เรื่องแผ่นดินเดียวกัน (ปี 2017) ซึ่งทำให้เธอได้รับการเสนอชื่อให้เข้าชิงรางวัลลูกโลกทองคำ ในสาขาเพลงประกอบภาพยนตร์และสาขานักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม และยังเป็นศิลปินเพียงคนเดียวในประวัติศาสตร์วงการบันเทิงที่ได้รับการเสนอชื่อให้เข้าชิงรางวัลออสการ์ 2 สาขาทั้งในประเภทดนตรี (สาขาเพลงประกอบภาพยนตร์ยอดเยี่ยม) และประเภทการแสดง (สาขานักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม) จากภาพยนตร์เรื่องดังกล่าว ต่อมาเธอได้มีผลงานในวงการภาพยนตร์อย่างต่อเนื่องเช่น การพากย์เสียงตัวละครในภาพยนตร์คอมพิวเตอร์แอนิเมชันเรื่อง "โทรลล์ส เวิลด์ ทัวร์" (ปี 2020) และรับบทนักแสดงนำในภาพยนตร์เรื่อง "Body Cam - กล้องซ่อนคดีหลอน" (ปี 2020) นอกจากนี้เธอยังมีผลงานการแสดงในละครโทรทัศน์โดยเป็นนักแสดงรับเชิญ 2 ตอนใน "How to Get Away with Murder Season 3 - ก๊วนแสบอำพรางศพ ฤดูกาลที่ 3" และแสดงในเรื่อง "ดิ อัมเบรลลา อคาเดมี่" (ปี 2019)
ส่วนงานในแวดวงรายการโทรทัศน์ แมรี เจ ไบลจ์ เป็นศิลปินที่ทำหน้าที่เป็นกรรมการตัดสินผู้เข้าแข่งขันในเรียลลิตีโชว์ อย่าง อเมริกันไอดอล และ ดิเอ็กซ์แฟกเตอร์ อีกทั้งในรายการเดอะวอยซ์ (สหรัฐ) ฤดูกาลที่ 3 เธอยังเป็นเมนเทอร์ให้กับทีมของอดัม เลวีนอีกด้วย
ผลงาน.
Studio Albums
Soundtrack albums
หนุมานพบ 5 ไอ้มดแดง

หนุมานพบ 5 ไอ้มดแดง  เป็นภาพยนตร์ภาคต่อของเรื่อง หนุมานพบ 7 ยอดมนุษย์ ออกฉายเมื่อปี พ.ศ. 2518 กำกับภาพยนตร์โดย สมโพธิ แสงเดือนฉาย และจำหน่ายในนามของ ไชโยภาพยนตร์ สมโพธิ แสงเดือนฉาย ได้นำภาพยนตร์ของบริษัท โตเอะ เรื่อง Five Riders VS King Dark หนุมานพบห้าไอ้มดแดง โดยใช้ Footage มาตัดต่อเข้ากับส่วนที่ถ่ายทำขึ้นมาใหม่โดยไม่ได้รับลิขสิทธิ์ในการนำมาใช้ ซึ่งทาง โรงถ่ายไชโยภาพยนตร์ ได้สร้าง Props ทำชุดและสร้างมอเตอร์ไซด์ของ Kamen Riders ขึ้นมา ภาพยนตร์เรื่องนี้ออกฉายครั้งแรกเมื่อวันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2518 ที่โรงภาพยนตร์ เพชรรามา และ เพชรเอ็มไพร์ (1) 
เรื่องย่อ.
องค์กรก็อด ที่ชั่วร้ายส่งเหล่าสมุนปีศาจออกอาละวาด จับผู้หญิงสาวสูบเลือดเพื่อเพิ่มพลังให้แก่ คิงดาร์ค ผู้เป็นประมุข เหล่าไรเดอร์ทั้ง 5 ได้แก่ คาเมนไรเดอร์ หมายเลข 1, หมายเลข 2, V3, ไรเดอร์แมน และ คาเมนไรเดอร์เอ็กซ์ ได้เข้ามา ขัดขวางจนในที่สุด คิงดาร์คก็บังคับให้ ดร.วิสุทธิ์ นักวิทยาศาสตร์ชาวไทย สร้างปีศาจค้างคาวที่มีพลังเหนือกว่าเหล่า คาเมนไรเดอร์ ได้สำเร็จ พร้อมด้วย สมุนปีศาจทั้ง 4 และเมื่อ คิงดาร์ค ขยายร่างยักษ์ คาเมนไรเดอร์ทั้ง 5 จึงไม่สามารถ รับมือได้วิธีสุดท้ายก็คือการรวบรวมพลังระหว่าง คาเมนไรเดอร์ทั้ง 5 และเจ้า หนุมาน เท่านั้น แต่ไม่มีใครรู้ว่า เจ้า หนุมาน จะปรากฏกายเมื่อใด
ในเรื่องถูกเรียกว่า วีสาม
ผู้นำของ G.O.D (ก็อด)
หนึ่งในโจรขโมยเศียรพระที่หนีจากนรก
นักวิทยาศาสตร์อัจฉริยะของประเทศไทยถูกองค์กรก็อดจับตัวไปเพื่อทำการทดลองสร้างสัตว์ประหลาดขึ้นมา
คนรักของดร.วิสุทธิ์
บูลัน บูกียาร์โซ

บูลัน บูกียาร์โซ (Bulan Bugiarso) นักมวยสากลชาวอินโดนีเซีย สถิติการชก 17 ครั้ง ชนะ 10 (น็อค 6) แพ้ 7 
ประวัติ.
บูเกียร์โซเริ่มชกมวยสากลอาชีพเมื่อ 12 มิถุนายน พ.ศ. 2530 แพ้คะแนน อาหมัด ฟานดี ที่อินโดนีเซีย หลังจากนั้น ชกแพ้รวดติดต่อกันอีกสามครั้ง รวมทั้งแพ้คะแนนฟ้าประกอบ รักเกียรติยิมเมื่อ พ.ศ. 2536 ที่อินโดนีเซียและมาชกแพ้คะแนนฟ้าสั่ง พ.ธวัชชัย เมื่อ พ.ศ. 2537 ที่กรุงเทพฯ ต่อมา บูเกียร์โซคว้าแชมป์อินโดนีเซียรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทมาครองได้เมื่อ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2538 เมื่อชกแก้มือ ชนะคะแนน อาหมัด ฟานดีได้สำเร็จ จากนั้น ขึ้นชิงแชมป์ PABA รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท เมื่อ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2539 ชนะน็อค อเล็กซานเดอร์ แพ็ก ที่อินโดนีเซีย แล้วมาชกนอกรอบแพ้น็อค เดช ป.เปาอินทร์ ยก 3 ที่กำแพงเพชร
บูเกียร์โซ ขึ้นชกป้องกันแชมป์ PABA ไว้ติดต่อกันได้ถึง 7 ครั้ง รวมทั้งชนะน็อค วิชิต ชูวัฒนะ ยก 12 เมื่อ พ.ศ. 2541 ด้วย บูเกียร์โซมาเสียแชมป์เมื่อ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2544 เมื่อเป็นฝ่ายแพ้น็อคยอดดำรง ศิษย์ยอดธง ยก 6 โดยหลังจากการชกครั้งนี้ บูเกียร์โซ่ได้รับบาดเจ็บในสมองจนต้องนอนพักในโรงพยาบาลหลายวัน แต่ไม่ได้ผ่าตัด หลังการชกครั้งนี้ บูเกียร์โซ่หยุดชกไป 1 ปี กลับมาชกอีกครั้งเมื่อ 10 กันยายน พ.ศ. 2545 ก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนน ทอง ป.โชคชัย ที่อินโดนีเซีย บูเกียร์โซจึงแขวนนวมไป
คารามอน โอซิคูลอฟ

คารามอน โอซิคูลอฟ  นักมวยสากลชาวอุซเบกิสถาน เกิดเมื่อ 8 มกราคม พ.ศ. 2523 ที่ เมือง Andizhan ประเทศอุซเบกิสถาน สถิติการชก 17 ครั้ง ชนะ 14 (น็อค 8) เสมอ 1 แพ้ 2
กลีบหน้า

กลีบหน้า  เป็นกลีบที่ใหญ่ที่สุดของ 4 หลีบหลักของสมองใหญ่ในสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม ตั้งอยู่บริเวณหน้าสุดของซีกสมองใหญ่ (cerebral hemisphere) แต่ละข้าง โดยกลีบหน้าจะอยู่ด้านหน้ากลีบข้าง (parietal lobe) และเหนือกลีบขมับ (temporal lobe)
กลีบสมอง

กลีบสมอง  เป็นส่วนหนึ่งของสมอง ในการแบ่งกลีบของสมองในระยะดั้งเดิม เป็นการแบ่งตามลักษณะทางกายวิภาค ซึ่งแสดงถึงความเกี่ยวข้องกับหน้าที่ที่ต่างๆ กันของสมอง เทเลนเซฟาลอน ซึ่งเป็นส่วนที่ใหญ่ที่สุดของสมองมนุษย์แบ่งออกได้เป็นกลีบต่างๆ เช่นเดียวกันกับสมองส่วนซีรีเบลลัม แต่หากไม่ระบุให้เจาะจงลงไป การแบ่งกลีบของสมองมักหมายถึงการแบ่งกลีบเฉพาะของซีรีบรัม
เทเลนเซฟาลอนแบ่งออกได้เป็น 4 กลีบ ได้แก่
นอกจากนี้ยังมี
กลีบทั้งสี่หรือห้าของเทเลนเซฟาลอนแบ่งออกครึ่งหนึ่งเป็นครึ่งทรงกลม เรียกว่า ซีรีบรัล เฮมิสเฟียร์ข้างซ้ายและขวา (cerebral hemisphere) ครึ่งทรงกลมทั้งสองเชื่อมต่อกันด้วยโครงสร้างที่เรียกว่า คอร์ปัส คาโลซัม (corpus callosum) ทำให้สมองทั้งสองข้างสามารถส่งข้อมูลไปหากันและกันได้ สมองข้างซ้ายจะรับและส่งข้อมูลไปยังข้างขวาของร่างกาย และสมองข้างขวาจะทำหน้าที่เกี่ยวกับร่างกายซีกซ้าย
วัฏจักรแมงกานีส

วัฏจักรแมงกานีสคือการหมุนเวียนของแมงกานีสในสิ่งแวดล้อม แมงกานีสเป็นธาตุจำเป็นต่อพืชและสัตว์รวมถึงจุลินทรีย์หลายชนิด สามารถถูกหมุนเวียนโดยจุลินทรีย์โดยการรีดิวซ์และออกซิไดส์เช่นเดียวกับเหล็ก แมงกานีสพบในระบบนิเวศทั้งสภาพรีดิวซ์ (Mn2+) และสภาออกซิไดส์ (Mn4+) ความคงตัวขึ้นกับ pH และค่า redox potential Mn2+ จะคงตัวในสภาวะที่มีอากาศและ pH ต่ำกว่า 5.5 หรือ pH สูงกว่านี้ในสภาวะไร้ออกซิเจน
Mn4+ในรูป MnO2 ไม่ละลายน้ำและพืชเอาไปใช้ไม่ได้ ในทะเลและแหล่งน้ำจืด แมงกานีสจะตกตะกอนอยู่ในดินตะกอน แบคทีเรียและราหลายชนิดสมารถเปลี่ยน Mn2+ ไปเป็น MnO2 ได้ดังสมการ
Mn2+ + 1/2O2 + H2O → MnO2 + 2H+
แบคทีเรียที่สามารถออกซิไดส์ Mn2+ในสภาวะไร้ออกซิเจนได้ ได้แก่ "Gallionella", "Metallogenium", "Sphaerotilus", "Leptothrix", "Bacillus", "Pseudomonas", และ "Arthrobactor" มีแบคทีเรียหลายกลุ่มที่สามารถรีดิวซ์ Mn4+ ให้เป็น Mn2+ ซึ่งเป็นการเพิ่มการละลายและการเคลื่อนที่ของแมงกานีส ตัวอย่างเช่น "Shewanella putrefaciens" ซึ่งใช้ MnO2เป็นตัวรับอิเล็กตรอนได้
แอฟริกาคัพออฟเนชันส์

แอฟริกาคัพออฟเนชันส์  หรือบางทีเรียกว่า แอฟริกาเนชันส์คัพ (Africa Nations Cup ย่อว่า ANC) เป็นการแข่งขันสำหรับทีมชาติที่ใหญ่ที่สุดในทวีปแอฟริกาจัดขึ้นโดยสมาพันธ์ฟุตบอลแอฟริกา (CAF) โดยเริ่มจัดครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2500 (ค.ศ. 1957) โดยตั้งแต่ปี พ.ศ. 2511 เป็นต้นมาการแข่งขันถูกจัดขึ้นทุกสองปี
ในครั้งแรกที่จัดเริ่มต้นใน ปี 1957 นั้นมีประเทศเข้าร่วม 3 ทีม อียิปต์ ซูดาน และ เอธิโอเปีย ซึ่งในปัจจุบันได้มีประเทศในทวีปแอฟริกาทั้งหมดเข้าร่วมการแข่งขัน โดยรอบสุดท้ายจะมีทีมร่วมแข่งขันทั้งหมด 24 ทีม ซึ่งแบ่งออกเป็น 6 กลุ่ม กลุ่มละ 4 ทีม โดยสองทีมที่คะแนนที่ดีที่สุดในแต่ละสายจะผ่านเข้าสู่รอบแพ้คัดออก
ประเทศที่มีผลงานดีที่สุดคือ อียิปต์ ซึ่งชนะทั้งหมด 7 ครั้ง ตามมาด้วย แคเมอรูน ซึ่งชนะทั้งหมด 5 ครั้ง และ กานา ซึ่งชนะทั้งหมด 4 ครั้ง
ถ้วยการแข่งขันมีการเปลี่ยนแปลงทั้งหมด 3 รูปแบบ โดยถ้วยที่ใช้ในปัจจุบันเริ่มมีการมอบให้ตั้งแต่ปี 2002
จารุวัฒน์ วิเศษสมบัติ

จารุวัฒน์ วิเศษสมบัติ ชื่อเล่น อ้อม นักร้องนำวงอินคา เกิดเมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2506 ที่ตำบลจะบังติกอ อำเภอเมือง จังหวัดปัตตานี มีพี่น้อง 4 คน อ้อมเป็นพี่ชายคนโต จบการศึกษาชั้นอนุบาล ที่โรงเรียนอนุบาลมานะศึกษา จังหวัดยะลา แล้วไปต่อที่โรงเรียนวรคามินอนุสรณ์ จนมาจบ ป.7 ที่โรงเรียนบ้านสะบารัง จ.ปัตตานี จากนั้นก็ได้ย้ายตามครอบครัวเข้ากรุงเทพฯ และมาต่อชั้นมัธยมที่โรงเรียนสามเสนวิทยาลัย จบปริญญาตรีคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง 
อ้อมเริ่มเล่นดนตรีตั้งวงกับเพื่อน ๆ สมัยเรียน ชื่อวง “English” เล่นตามงานโรงเรียน จนกระทั่งปี 2 ก็เริ่มออกไปเล่นตามร้านอาหาร ต่อมาได้รับการชักชวนให้มาทำผลงานเพลงในนาม “คนคู่” ร่วมกับอาร์ม ในสังกัด "ซาวนด์สเกล" มีผลงานออกมา 2 ชุด ประสบความสำเร็จพอสมควร หลังจากนั้น ได้รับการชักชวนจาก นิติพงษ์ ห่อนาค และ เรวัต พุทธินันท์ แห่งจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ ให้ออกผลงานเพลง ร่วมกับ ศักดา พัทธสีมา (ดา) และ นล สิงหลกะ (อ๋อ) และด้วยความบังเอิญที่ทั้งอ้อม ดาและอ๋อ ต่างก็ไว้ผมยาว จึงได้คิดหาสมาชิกอีก 3 คนที่ไว้ผมยาวเหมือนกัน คือ ปิติ ดวงพิกุล (ป๊อบ), รณภพ อรรคราช (เต้ย) และ วรวิทย์ พิกุลทอง (บอย) รวมตัวกันเป็น 6 หนุ่มผมยาวในนาม “วงอินคา”
นล สิงหลกะ

นล สิงหลกะ ชื่อเล่น อ๋อ มือกลอง และนักร้องนำวงอินคา และวูล์ฟแพ็ค
ประวัติ.
นล สิงหลกะ เกิดเมื่อวันที่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2508 ที่โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ กรุงเทพฯ เป็นบุตรคนที่ 4 ในบรรดาพี่น้อง 5 คน เป็นลูกชายคนโตของครอบครัว อ๋อจบการศึกษาระดับอนุบาลที่โรงเรียนราชินีบน และโรงเรียนอนุบาลวัดปรินายก ระดับประถมที่ โรงเรียนราชวินิต มัธยมที่โรงเรียนราชวินิตมัธยม และปริญญาตรี มหาวิทยาลัยรามคำแหง
เขาเริ่มตีกลองมาตั้งแต่เด็ก ๆ และพี่น้องทั้ง 5 คนต่างก็ชอบเล่นดนตรี จึงได้รับการสนับสนุนจากคุณพ่อคุณแม่ ให้ออกผลงานเพลงร่วมกันในนาม “สิงหลกะ” ถึง 2 ชุด จากนั้นได้เป็นนักแสดง รับบทพระเอกในละครเรื่อง “วัยซน” ของค่าย กันตนา และร่วมแสดงในละครเรื่อง “ผู้พิทักษ์ความสะอาด” และ “บนถนนสายเดียวกัน” นอกจากนี้เป็นพิธีกรในรายการ “ตลาดนัดเพลงดัง” รวมทั้งมีงานถ่ายแบบ ต่อมาอ๋อได้มีโอกาสพบกับ ไพบูลย์ ดำรงชัยธรรม, เรวัติ พุทธินันท์, นิติพงษ์ ห่อนาค แห่งจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จึงทำให้อ๋อได้มีโอกาสทำงานเพลงร่วมกับ ศักดา พัทธสีมา (ดา), จารุวัฒน์ วิเศษสมบัติ (อ้อม), ปิติ ดวงพิกุล (ป๊อบ), รณภพ อรรคราช (เต้ย) และ วรวิทย์ พิกุลทอง (บอย) ในนาม “วงอินคา”
รณภพ อรรคราช

รณภพ อรรคราช (เต้ย) มือกีต้าร์ วงอินคา และ วูล์ฟแพ็ค เกิดเมื่อวันที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2508 ที่กรุงเทพฯ จบการศึกษาระดับอนุบาลจากโรงเรียนโชติศึกษา ชั้นประถมที่โรงเรียนค่ายนารายณ์ศึกษา จังหวัดลพบุรี และ โรงเรียน ภ.ป.ร. ราชวิทยาลัย ในพระบรมราชูปถัมภ์ จังหวัดนครปฐม จนจบ ม.3 จบชั้นมัธยมที่โรงเรียนพิบูลวิทยาลัย จังหวัดลพบุรี และปริญญาตรีคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง
เริ่มเล่นดนตรีตั้งแต่สมัยประถม ได้รับตำแหน่งแซ็กโซโฟน ในวงดุริยางค์ของโรงเรียน ภปร. ต่อมาเริ่มหัดเล่นกีตาร์ จนได้รับเลือกให้เล่นในวงของโรงเรียน และได้เป็นตัวแทนไปประกวดระดับจังหวัด ต่อมาเข้าเรียนดนตรีที่โรงเรียนดนตรีสยามกลการ จนจบหลักสูตรขั้นสูง ได้รับแต่งตั้งให้เป็นอาจารย์ประจำสอนวิชากีตาร์คลาสสิกที่ จังหวัดอุตรดิตถ์ หลังจากนั้นได้ลาออกมาเล่นดนตรีตามร้านอาหาร และก่อตั้งวง “การันตี” เพื่อประกวดในงานของสยามกลการ และได้รับรางวัลที่ 3 จึงทำให้ เรวัต พุทธินันทน์ เห็นความสามารถ และชักชวนมาเป็นนักดนตรีแบ็คอัพให้ แหวน ฐิติมา สุตสุนทร ภายใต้ชื่อวง “นิวเคลียร์” และเข้าร่วมเป็นสมาชิกในวงอินคา ในเวลาต่อมา และต่อมา จากการรวมตัวกันของนักดนตรีรุ่นเก่า ทำให้มีการชักชวนนักดนตรีรุ่นเก่ามาตั้งวง หนึ่งในนั้นมีเต้ยด้วย และรวมตัวกันเป็นวง เดอะ พาเลซ
วรวิทย์ พิกุลทอง

วรวิทย์ พิกุลทอง (บอย) มือคีย์บอร์ด วงอินคา เกิดเมื่อวันที่ 27 มีนาคม 2514 ที่จังหวัดสกลนคร มีพี่น้อง 2 คน บอยเป็นน้องคนเล็ก เรียนเตรียมอนุบาลที่ จ.สกลนคร จากนั้นเข้าเรียนต่อชั้นอนุบาลจนถึงประถมที่จังหวัดนครราชสีมา ชั้นมัธยมที่โรงเรียนเบญจมราชรังสฤษฎิ์ จังหวัดฉะเชิงเทรา และสำเร็จปริญญาตรีวิทยาศาสตรบัณฑิต สาขา ฟิสิกส์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร 
บอยเริ่มเล่นอิเล็กโทนเมื่ออายุ 14 ปี ในวงดนตรีของพี่ชาย จากนั้นก็ได้เข้ามาเรียนเปียโนที่โรงเรียนดนตรีสยามกลการ สาขาปทุมวัน จนได้กลายเป็นหัวหน้าวงดนตรีประจำโรงเรียน และเป็นสมาชิกวงดนตรีอาชีพประจำจังหวัด (วงศรีโสธร) ในที่สุด ในช่วงที่ศึกษาระดับมหาวิทยาลัยที่กรุงเทพฯ และเล่นดนตรีกับเพื่อน ๆ ได้ไปซ้อมดนตรีที่ห้องซ้อมย่านดินแดง จึงมีโอกาสเล่นดนตรีเป็นวงแบ็คอัพ และได้รู้จักกับศักดา พัทธสีมา (ดา) บอยจึงได้รับการชักชวนเข้าเป็นสมาชิกของวงอินคา
ปิติ ดวงพิกุล

ปิติ ดวงพิกุล ชื่อเล่น ป๊อบ มือเบส วงอินคา เกิดเมื่อวันที่ 14 พฤศจิกายน 2509 เป็นนักดนตรีชาวไทย ที่ จังหวัดน่าน จบระดับประถมศึกษา และมัธยม 1 จากโรงเรียนประจำจังหวัดน่าน และย้ายตามคุณพ่อเข้ากรุงเทพฯ เข้าเรียนต่อ ม.2 ที่โรงเรียนปานะพันธ์ จนจบชั้น ม.3 และเข้าเรียนต่อที่วิทยาลัยช่างศิลป์ ในระหว่างเรียนได้เล่นกีตาร์เบสในวงดนตรีที่ช่างศิลป์ เมื่อเรียนจบจากช่างศิลป์ ได้เข้าเรียนดนตรีในโรงเรียนดนตรีสยามกลการ จากนั้นก็รวมวงกับเพื่อน ๆ ไปเล่นดนตรีตามผับ ตามร้านอาหาร ได้รับการติดต่อจากเพื่อนให้เข้ามาร่วมเป็นวงแบ็คอัพให้กับวง “คนคู่” ทำให้ป๊อบได้รู้จักและสนิทกับจารุวัฒน์ วิเศษสมบัติ (อ้อม) ต่อมาป๊อบรวมวงกับเพื่อน ๆ ในชื่อวง “เม็ดทราย” แต่งเพลงและทำดนตรีไปเสนอค่ายเพลงต่าง ๆ แต่ก็ไม่ได้รับการติดต่อกลับ ป๊อบจึงเล่นดนตรีแบ็คอัพให้กับคนคู่ต่อไปจนคนคู่หยุดทำงานเพลง ต่อมาป๊อบได้รับการติดต่อจากอ้อมให้เข้ามาร่วมเป็นสมาชิกของวง “อินคา”
จักรวรรดิอาณานิคมฝรั่งเศส

จักรวรรดิอาณานิคมฝรั่งเศส  ประกอบด้วยอาณานิคมโพ้นทะเล, รัฐในอารักขา และ รัฐบริวารที่อยู่ภายใต้การปกครองของรัฐบาลฝรั่งเศสในกรุงปารีส ซึ่งเริ่มต้นขึ้นในศตวรรษที่ 16 โดยจักรวรรดิอาณานิคมฝรั่งเศสถูกแบ่งออกเป็นสองยุค คือจักรวรรดิอาณานิคมฝรั่งเศสที่หนึ่ง ซึ่งสิ้นสุดลงในปี ค.ศ. 1814 เมื่อนโปเลียนถูกถอดจากราชบัลลังก์ และเริ่มเข้าสู้ยุคจักรวรรดิอาณานิคมฝรั่งเศสที่ 2 อีกครั้งในปี 1830 เมื่อฝรั่งเศสเข้ายึดครองแอลจีเรีย และเริ่มเสื่อมถอยลงจากสงครามในเวียดนาม (1955) และแอลจีเรีย (1962) ซึ่งนำไปสู่การประกาศเอกราชจากฝรั่งเศสในอีกหลายๆประเทศภายหลังปี 1960
ประชากรศาสตร์.
ประชากร ค.ศ. 1919 และ ค.ศ. 1940.
การจ้างงานเต็มที่

การจ้างงานเต็มอัตรา  หมายถึงสถาวะที่ทุกคนที่อยู่ในวัยทำงานซึ่งต้องการทำงาน สามารถที่จะหางานทำได้ทุกคน เป็นภาวะที่เศรษฐกิจไม่มีการว่างงานโดยไม่สมัครใจหรืออาจจะมีการว่างงานโดยความสมัครใจอยู่บ้างก็ได้
ความเติบโตทางเศรษฐกิจ

ความเติบโตทางเศรษฐกิจ หมายถึงการเพิ่มขึ้นในมูลค่าตลาดของสินค้าและบริการเมื่อปรับผลจากเงินเฟ้อแล้วที่ผลิตได้ในระบบเศรษฐกิจชั่วขณะหนึ่ง มักจะวัดในรูปของอัตราการเพิ่มขึ้นในรูปของร้อยละของผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศที่แท้จริง หรือ จีดีพีที่แท้จริง
หมายถึงการเพิ่มขึ้นของอัตราส่วนของผลผลิตต่อวัตถุดิบที่ใช้เพื่อการผลิต และเป็นการเพิ่มขึ้นของประสิทธิผลของแรงงานและการเพิ่มประสิทธิผลของปัจจัยการผลิต สมถรรนะในการผลิตของแรงงานจะเพิ่มขึ้นโดยผ่านกระบวนการเรียนรู้ด้วยการศึกษาอย่างเป็นระบบหรือการอบรม สมถรรนะในการผลิตของทุนจะเพิ่มขึ้นด้วยการปรับปรุงเทคโนโลยีการผลิตและการใช้ปัจจัยทุนเข้มข้นมากขึ้น การขยายตัวทางเศรษฐกิจยิ่งเร็วเท่าใดแสดงว่ามีการเสียสละทรัพยากรเพื่อการบริโภคในปัจจุบันเพื่อนำไปใช้ในการลงทุนยิ่งมากขึ้น
ทฤษฎีการเจริญเติบโต.
ทฤษฎีมัลธัส.
ทฤษฎีมัลธัสนำเสนอว่าในประวัติศาสตร์ของมนุษย์โดยส่วนใหญ่แล้ว ความก้าวหน้าทางเทคโนโลยีทำให้เกิดจำนวนประชากรมากขึ้น แต่ไม่มีผลต่อรายได้"ต่อหน่วย"ในระยะยาว
ทฤษฎีการเจริญเติบโตแบบคลาสสิค.
ในเศรษฐศาสตร์แบบคลาสสิค (รีคาร์โด) ทฤษฎีการผลิตและทฤษฎีการเจริญเติบโตอิงมากจากทฤษฎีหรือกฏว่าด้วยสัดส่วนที่แปรเปลี่ยนได้ 
ทฤษฎีหนึ่งที่ได้รับความนิยมมากในทศวรรษที่ 1940 คือแบบจำลองการดันไปข้างหน้าขนาดใหญ่ แนวคิดนี้ได้กลับขึ้นมาใช้อีกครั้งและมีการคิดที่เป็นระบบมากขึ้น ในปลายทศวรรษ 1980 โดย เควิน เมอร์ฟีย์ อันเดร เชล์เฟอร์ และโรเบิร์ต วิซช์นี่
ธงชาติปาเลสไตน์

ธงชาติรัฐปาเลสไตน์  มีที่มาจากธงขบวนการปฏิวัติอาหรับ และ ใช้แทนประชาชนชาวปาเลสไตน์ในทาง ("พฤตินัย") ตั้งแต่ พ.ศ. 2507
คำอธิบาย.
มีลักษณะเป็นธงสามสีแบ่งตามแนวนอน 3 แถบ ความกว้างเท่ากันทุกแถบ สีดำ - ขาว - เขียว (เรียงจากบนลงล่าง) ที่ด้านคันธงนั้นเป็นรูปสามเหลี่ยมสีแดง (สีเหล่านี้เป็นสีธงของกลุ่มพันธมิตรอาหรับ) ลักษณะของธงนี้คล้ายคลึงกับธงของพรรคบะอัธ ธงชาติซาฮาราตะวันตก ธงชาติซูดาน และธงชาติจอร์แดน โดยแบบร่างของธงผืนนี้สิ่งที่เกิดจากการปฏิวัติอาหรับ (พ.ศ. 2459 - 2461) ธงชาติปาเลสไตน์ถูกใช้ในช่วงระยะเวลาสั้นของสหพันธรัฐอาหรับ ของอิรัก และ จอร์แดน โดยธงขบวนการปฏิวัติอาหรับ มีลักษณะเหมือนกัน แต่ผิดแผกที่การจัดแถบสีธง (ธงขบวนการปฏิวัติอาหรับแถบสีขาวอยู่ด้านล่างสุด)
ปัจจุบันนี้ธงปาเลสไตน์มีการใช้กันอย่างกว้างขวาง เพื่อแสดงสิทธิอำนาจในเขตปกครองตนเองปาเลสไตน์
ประวัติ.
ต้นกำเนิดของธงผืนนี้มาจากความขัดแย้งและตำนาน ในช่วงระยะเวลาหนึ่ง สีของธงขบวนการปฏิวัติอาหรับได้พรรณาบทกวี จากวรรณคดีสโมสรอาหรับ เมืองคอนสแตนติโนเปิล พ.ศ. 2452 เป็นคำพูดในศตวรรษที่สิบสามจากบทกวีอาหรับชอง ซาฟี อดิน อัลฮารี:
คำแนะนำของธงนี้มาจากสันนิบาติยุวชนอาหรับ ที่ตั้งสมาคมในกรุงปารีส เมื่อปี พ.ศ. 2454 ส่วนอีกแบบหนึ่งออกแบบโดย เซอร์มาร์ก สกาย เจ้าหน้าที่กระทรวงต่างประเทศของสหราชอาณาจักรประจำอาณานิคมปาเลสไตน์ โดยอธิบายความเป็นมาดังนี้ ธงนี้ออกแบบโดย ชาริฟ ฮุสเซน เพื่อใช้ในการปฏิวัติอาหรับเมื่อ พ.ศ. 2459 และได้ใช้เป็นธงของขบวนการปฏิวัติอาหรับ (Arab National movement) ในปี พ.ศ. 2460
ธงผืนนี้มีลักษณะเป็นธงสามสีแบ่งตามแนวนอน 3 แถบ ความกว้างเท่ากันทุกแถบ สีดำ-เขียว-ขาว สัดส่วน 2:3 ลักษณะดังที่ได้อธิบายข้างต้น ซึ่งแบบร่างของธงผืนนี้ มีแรงบันดาลใจมาจากการปฏิวัติอาหรับเพื่อต่อต้านจักรวรรดิออตโตมัน ส่วนธงชาติของปาเลสไตน์ใต้อาณัติของสหราชอาณาจักร อ่านเพิ่มเติมที่ ธงปาเลสไตน์ในอาณัติ
เมื่อวันที่ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2491 ธงขบวนการปฏิวัติอาหรับได้ประกาศใช้เป็นธงของรัฐปาเลสไตน์ ภายใต้การรับรองของสันนิบาตอาหรับ โดยธงชาติที่ใช้อยู่ในขณะนี้ดัดแปลงจากธงขบวนการปฏิวัติอาหรับเพียงเล็กน้อย ต่อมาองค์การปลดปล่อยปาเลสไตน์ (PLO) ได้ประกาศใช้ธงนี้เป็นธงของรัฐปาเลสไตน์ และ ผู้สนับรัฐปาเลสไตน์ เมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2531
บทเพลงสี่ฤดู

บทเพลงสี่ฤดู  เป็นชุดไวโอลินคอนแชร์โต 4 ชิ้นที่แต่งโดย อันโตนีโอ วีวัลดี เมื่อปี ค.ศ. 1723 จัดเป็นงานดนตรีชิ้นหนึ่งที่ได้รับความนิยมจากยุคบาโรค
คอนแชร์โตชุดนี้ออกเผยแพร่เป็นครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 1725 เป็นส่วนหนึ่งของชุดคอนแชร์โต 12 ชิ้น โอปุสที่ 8 ของวิวาลดี ใช้ชื่อว่า Il cimento dell'armonia e dell'inventione (The Contest between Harmony and Invention) ได้แก่
ทั้งนี้ เฉพาะคอนแชร์โต 4 ชิ้นแรกของวีวัลดี ได้ตั้งชื่อตามฤดูกาลทั้งสี่ คือ ฤดูใบไม้ผลิ ฤดูร้อน ฤดูใบไม้ร่วง และฤดูหนาว แต่ละฤดูได้แบ่งออกเป็น 3 มูฟเมนต์ ดังนี้
โคลง.
บทเพลงสี่ฤดูได้แต่งขึ้นเพื่อประกอบโคลงสี่บท ไม่เป็นที่ปรากฏว่าใครเป็นผู้แต่งโคลงเหล่านี้ แต่คาดว่าวิวาลดีอาจจะเป็นผู้แต่งขึ้นเอง โดยเนื้อโคลงมีดังนี้
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
บทเพลงสี่ฤดู
แหล่งข้อมูลอื่น.
 <id>320443</id>
 <redirect title="แม่แบบ:IMSLP" />
 <revision>
 <id>10214742</id>
 <parentid>3654932</parentid>
 <timestamp>2022-07-24T11:05:54Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Waniosa Amedestir</username>
 <id>304002</id>
 </contributor>
 <comment>เปลี่ยนทางหน้าไปยัง </comment>
 <origin>10214742</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
จดหมาย

จดหมาย คือข้อความที่เขียนขึ้นเพื่อส่งสารจากบุคคลหนึ่งไปยังบุคคลหนึ่ง อาจมีความหมายรวมไปถึงกระดาษหรือสื่อที่ใช้เขียนหรือสร้างจดหมายนั้น ในอดีตก่อนคริสต์ศตวรรษที่ 19 จดหมายเป็นการสื่อสารที่เชื่อถือได้เพียงชนิดเดียวระหว่างบุคคลสองคนจากสถานที่ต่างกัน โดยการส่งผ่านทางนกพิราบสื่อสารหรือด้วยบริการไปรษณีย์ เมื่อเทคโนโลยีพัฒนามากขึ้น มีการประดิษฐ์โทรเลข โทรศัพท์ โทรสาร หรือแม้กระทั่งอินเทอร์เน็ต ซึ่งสามารถส่งสารได้รวดเร็วกว่าจดหมาย ทำให้จดหมายลดความสำคัญลงไป
จดหมายอาจมีรูปแบบการเขียนที่ตายตัวสำหรับการใช้งานอย่างเป็นทางการ เช่น จดหมายราชการ จดหมายเพื่อการติดต่อทางธุรกิจ ส่วนใหญ่จะประกอบด้วย ชื่อและที่อยู่ของผู้เขียน วันที่เขียน ชื่อและที่อยู่ของผู้รับ หัวเรื่อง เนื้อความ คำลงท้าย และลายเซ็น และอาจมีตราประทับหรือเครื่องหมายอื่นๆ ตามรูปแบบที่กำหนด
จดหมายที่ส่งทางไปรษณีย์ อาจอยู่ในรูปแบบของจดหมายธรรมดาที่ต้องใส่ในซองจดหมาย หรือรูปแบบไปรษณียบัตร ไปรษณียบรรณ การส่งจดหมายจำเป็นต้องจ่าหน้าที่อยู่ของผู้รับให้ชัดเจน และชำระค่าธรรมเนียมก่อนส่งจดหมายให้เจ้าหน้าที่ หรือติดแสตมป์แล้วหย่อนลงตู้ไปรษณีย์ จากนั้นจดหมายจะถูกส่งไปตามกระบวนการไปยังผู้รับตามที่ได้จ่าหน้าไว้ หากจดหมายไม่ได้ติดแสตมป์อาจมีการเรียกเก็บเงินค่าธรรมเนียมปลายทาง และหากที่อยู่ปลายทางไม่มีผู้รับ จดหมายจะถูกตีกลับไปยังผู้ส่ง
ในการเขียนจดหมายที่ได้รับการบันทึกไว้ เช่น ไกลบ้าน ซึ่งเป็นพระราชหัตถเลขา ที่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงเขียนถึงเจ้าฟ้าหญิงนิภานพดลฝ่ายเดียว พ่อสอนลูก ของนายทวี บุญยเกตุ อดีตนายกรัฐมนตรี ซึ่งเขียนถึงลูกในขณะลี้ภัยการเมืองอยู่ในปีนัง ส่วน สาส์นสมเด็จเป็นจดหมายโต้ตอบ ระหว่างสมเด็จกรมพระยาดำรงราชานุภาพ กับสมเด็จเจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัติวงศ์ และ บันทึกความรู้ เป็นจดหมายโต้ตอบระหว่างสมเด็จเจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัติวงศ์ กับ พระยาอนุมานราชธน เป็นต้น.
ฟุตบอลโลกหญิง 1991

ฟุตบอลโลกหญิง 1991 เป็นการแข่งขันฟุตบอลโลกหญิง ครั้งที่ 1 จัดขึ้นระหว่างวันที่ 16-30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2534 จัดขึ้นที่ กว่างโจว สาธารณรัฐประชาชนจีน
รอบแพ้คัดออก.
รอบชิงชนะเลิศ.
For three days prior to the final both teams stayed at the White Swan Hotel, a cost saving measure which upset the players. Many felt that male teams would not be asked to share a hotel before a game of comparable importance.
Norway's Birthe Hegstad had played for American coach Anson Dorrance at North Carolina Tar Heels women's soccer from 1985 to 1988.
ผู้ทำประตู.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
ฟุตบอลโลกหญิง 1995

ฟุตบอลโลกหญิง 1995 เป็นฟุตบอลโลกหญิง ครั้งที่ 2 จัดขึ้นระหว่างวันที่ 5-18 มิถุนายน ค.ศ. 1995 โดยมีเจ้าภาพ สวีเดน
ผู้ตัดสิน.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
ผู้ทำประตู.
Ann-Kristin Aarønes of Norway won the Golden Shoe award for scoring six goals. In total, 99 goals were scored by 58 different players, with none of them credited as own goal.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
ฟุตบอลโลกหญิง 1999

ฟุตบอลโลกหญิง 1999 ครั้งที่ 3 จัดขึ้นระหว่างวันที่ 19 มิถุนายน - 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2542 จัดขึ้นที่ สหรัฐ
ผู้ตัดสิน.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
รอบสุดท้าย.
รอบชิงอันดับที่ 3.
<templatestyles src="การอ้างอิง/styles.css"/>A No extra time was played.
ฟุตบอลโลกหญิง 2003

ฟุตบอลโลกหญิง 2003 ครั้งที่ 4 จัดขึ้นระหว่างวันที่ 20 กันยายน - 12 ตุลาคม พ.ศ. 2546 จัดขึ้นที่ สหรัฐอเมริกา นับเป็นครั้งที่ 2 ที่สหรัฐอเมริกาจัดฟุตบอลโลกหญิงต่อจากครั้งที่แล้ว ในปี ค.ศ. 1999 เดิมที่จะจัดที่ จีน แต่เพราะโรคซาร์ระบาดที่จีนเมื่อต้นปี ค.ศ. 2003 ทำให้ต้องย้ายมาจัดที่ สหรัฐอเมริกาแทน
ผู้ตัดสิน.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
ฟุตบอลโลกหญิง 2007

ฟุตบอลโลกหญิง 2007 หรือ "ไชน่า 2007" เป็นการแข่งขันฟุตบอลโลกหญิง ครั้งที่ 5 จัดขึ้นระหว่างวันที่ 10-30 กันยายน พ.ศ. 2550 ที่ สาธารณรัฐประชาชนจีน นับเป็นครั้งที่ 2 ที่ประเทศจีนเป็นเจ้าภาพจัดกการแข่งขันฟุตบอลโลกหญิง
สนามแข่งขัน.
สนามแข่งขัน:
รอบคัดเลือก.
All times are local (UTC+8).
รอบแพ้คัดออก.
All times are local (UTC+8).
รอบรองชนะเลิศ.
"(All times UTC+8)"
ผู้ทำประตู.
Marta of Brazil won the Golden Shoe award for scoring seven goals. In total, 111 goals were scored by 64 different players, with three of them credited as own goals.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
ฟุตบอลโลกหญิง 2011

ฟุตบอลโลกหญิง 2011 เป็นการแข่งขันฟุตบอลโลกหญิง ครั้งที่ 6 จะถูกจัดขึ้นที่ประเทศเยอรมนี ในช่วงฤดูใบไม้ร่วง ของปี พ.ศ. 2554 
ทีมชาติเยอรมนีได้รับสิทธิเข้าร่วมแข่งขันในฐานะเจ้าภาพ โดยอัตโนมัติ
การคัดเลือกเจ้าภาพ.
ฟุตบอลโลกหญิง 2011 มีชาติเสนอตัวเป็นเจ้าภาพทั้งหมด 6 ชาติ โดยเยอรมนีได้รับเลือกเป็นเจ้าภาพและประกาศเมื่อ ตุลาคม 2550
การคัดเลือก.
การแข่งขันรอบคัดเลือกเริ่มขึ้นในช่วงปี พ.ศ. 2553
Entelodont

เอนเทโลดอนท์ (มีสมญานามในหมู่นักวิทยาศาสตร์อเมริกันว่า หมูนรก - Hell pig หรือ หมูคนเหล็ก - Terminator pig) เป็นกลุ่มของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมกินทั้งพืชและสัตว์ที่สูญพันธุ์ไปแล้ว เป็นญาติกับวงศ์ฮิปโปโปเตมัส (Hippopotamidae)และอันดับฐานวาฬและโลมา (Cetacea) ในอันดับสัตว์กีบคู่ (Artiodactyla) มีถิ่นอาศัยอยู่ทั่วป่าในเอเชีย ยุโรป และอเมริกาเหนือ ระหว่างปลายสมัยอีโอซีน ถึง กลางสมัยไมโอซีนเมื่อ 37.2 ถึง 15.97 ล้านปีก่อนในยุคพาลีโอจีนและยุคนีโอจีน ขนาดใหญ่ที่สุดสูง 2.1 เมตร สมองมีขนาดเท่ากับกำปั้น กินพืชและเนื้อที่เน่าเปื่อยเป็นอาหาร
ลักษณะเฉพาะ.
Entelodont เป็นสัตว์ที่มีลักษณะคล้ายหมูแต่ไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับSuidaeร่างกายเทอะทะและสั้น ขาเรียวยาว มีฟันครบทุกส่วน ทั้งฟันเขี้ยวขนาดใหญ่ ฟันตัดอันหนัก และฟันกรามแบบง่ายแต่ทรงพลัง ฟันเหล่านี้แสดงให้เห็นว่ากินได้ทั้งพืชและสัตว์เช่นเดียวกับหมูในปัจจุบัน มีกีบเท้าแยกออกจากกัน นิ้วเท้าสองนิ้วสัมผัสพื้นดิน อีกสองนิ้วเหลือเพียงร่องรอย เช่นเดียวกับสัตว์กีบเท้าคู่ชนิดอื่นๆ
ลักษณะที่เห็นได้ชัดที่สุดของสัตว์ชนิดนี้คือ ก้อนกระดูกอันหนักที่อยู่ด้านข้างของศีรษะทั้งสองข้าง บางก้อนอาจเป็นตัวยึดกล้ามเนื้อขากรรไกร บางก้อนจะมีขนาดใหญ่ในตัวผู้ ซึ่งสันนิษฐานว่าอาจใช้ในการต่อสู้กันเพื่อแย่งชิงตัวเมียเพื่อผสมพันธุ์
การดำรงชีวิต.
นักวิชาการสันนิษฐานว่า Entelodont น่าจะคอยติดตามฝูงสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมยุคก่อนประวัติศาสตร์เพื่อกินสัตว์ที่ตายแล้ว บางครั้งก็อาจฆ่าและกินสัตว์ขนาดใหญ่ที่ล้มป่วย พิการ บาดเจ็บ หรืออายุมากได้เช่นกัน แต่บางคนสันนิษฐานว่า Entelodont อาจสามารถฆ่าเหยื่อที่ยังแข็งแรงได้อย่างนักล่าที่แท้จริง
ตามความเข้าใจโดยทั่วไปนั้น Entelodont น่าจะมีกลิ่นสาบรุนแรงและส่งเสียงได้ดังเกินกว่าจะสามารถล่าสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในทุ่งหญ้าซึ่งมีความว่องไวได้ จึงมักเข้าใจกันว่าน่าจะเป็นสัตว์ที่กินทั้งพืชและสัตว์และสัตว์กินซากมากกว่า และยังสามารถล่าสัตว์ขนาดเล็กที่เชื่องช้าได้ เช่น งู นก เต่า เป็นต้น Entelodont น่าจะใช้เวลามากในการขับไล่นักล่าที่แท้จริงอย่าง Hyaenodon ให้ล่าถอยไปจากเหยื่อ ซึ่งอาจสามารถทำได้อย่างรวดเร็วมากขึ้นถ้าอยู่รวมกันเป็นฝูง
ทุ่งแกลดเดน

ทุ่งแกลดเดน (The Gladden Fields) เป็นชื่อสถานที่แห่งหนึ่งบนโลกมิดเดิลเอิร์ธ ในปกรณัมของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ปรากฏกล่าวถึงอยู่มากในนิยายเรื่อง เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ทุ่งแกลดเดนมีชื่อเรียกในภาษาซินดารินว่า "ลอยก์นิงกลอรอน" (Loeg Ningloron) ตั้งอยู่ในหุบเขาแม่น้ำแกลดเดน ซึ่งเป็นแควสาขาสายหนึ่งของแม่น้ำอันดูอิน
แต่เดิมดินแดนแถบนี้เป็นทะเลสาบ ซึ่งเกิดจากแม่น้ำแกลดเดนที่ไหลมาจากเทือกเขามิสตี้ ก่อนบรรจบลงสู่แม่น้ำอันดูอิน แต่เมื่อล่วงเข้าถึงยุคที่สาม ทะเลสาบนั้นก็ตื้นเขินจนกลายเป็นเพียงบึงเฉอะแฉะ รอบๆ บึงเป็นทุ่งดอกไอริสสีสวยสดใส ดอกไอริสเรียกว่า "นิงกลอร์" ซึ่งเป็นที่มาของชื่อบึง "ลอยก์นิงกลอรอน" และชื่อแม่น้ำ "เซียร์นิงกลอร์"
เหตุการณ์สำคัญในวรรณกรรมที่เกิดขึ้นในสถานที่แห่งนี้ คือในปีที่ 2 ของยุคที่สาม อิซิลดูร์กับโอรสทั้งสามถูกพวกออร์คซุ่มโจมตีขณะเดินทางผ่านทุ่งแห่งนี้ อิซิลดูร์ซึ่งพยายามหลบหนีโดยสวมแหวนเอกทำให้หายตัวได้ แล้วกระโดดลงไปในแม่น้ำ แต่แหวนเอกเลื่อนหลุดจากนิ้วทำให้เขาปรากฏตัวขึ้นกะทันหัน พวกออร์คจึงยิงธนูอาบยาพิษโดนอิซิลดูร์สิ้นพระชนม์ ส่วนโอรสทั้งสามก็สิ้นพระชนม์ทั้งหมดในการรบในทุ่งแกลดเดน
หลังจากนั้นอีกกว่าสองพันห้าร้อยปี ทุ่งแกลดเดนได้กลายเป็นที่อาศัยของเหล่าฮอบบิทเชื้อสาย 'สตัวร์' ซึ่งมีนิสัยชอบเล่นน้ำพายเรือและตกปลา ฮอบบิทคนหนึ่งชื่อ ดีเอโกล เก็บแหวนเอกขึ้นจากแม่น้ำ และถูกสังหารโดยเพื่อนของเขา สมีโกล ซึ่งต่อมาเป็นที่รู้จักในชื่อ กอลลัม
บัลร็อก

บัลร็อก  เป็นชื่อเรียกสิ่งมีชีวิตชนิดหนึ่งในปกรณัมชุด มิดเดิลเอิร์ธ ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ปรากฏอยู่ในเรื่อง เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ และ ซิลมาริลลิออน คำว่า 'บัลร็อก' เป็นภาษาซินดาริน คำเควนยาเรียกว่า วาลาเราคาร์ (Valaraukar) มีความหมายถึงสิ่งมีชีวิตรูปร่างคล้ายมนุษย์ ผู้ควบคุมจิตวิญญาณแห่งไฟและเงามืด 
บัลร็อกไม่ได้สร้างกายหยาบจึงมีร่างกายเป็นเปลวไฟแต่บางทีก็คลุมกายด้วยความมืด อาวุธของบัลร็อกคือแส้ที่ทำด้วยเปลวไฟ
ตามปกรณัมกล่าวถึงบัลร็อกว่าเป็นจิตวิญญาณที่ทรงพลังอำนาจสูงยิ่ง บ้างก็ว่าบัลร็อกเป็น ไมอาร์ (Spirit ซึ่งให้กำเนิดโดย Iluvatar) กลุ่มหนึ่งซึ่งเป็นดวงจิตแห่งไฟ มีชีวิตอยู่มาตั้งแต่แรกเริ่ม เดิมทีนั้นเป็นฝ่ายดีต่อมาถูกความชั่วร้ายของเมลคอร์เข้าครอบงำกลายเป็นฝ่ายอธรรม มีความชั่วร้ายเป็นรองก็แต่เซารอนและติดตามเมลคอร์มาจากโลกภายนอกนับแต่อดีตกาลนานโพ้น บัลร็อกออกรบทำสงครามกับพวกเอลฟ์มาตั้งแต่ยุคที่หนึ่งของอาร์ดาและถูกทำลายไปเป็นจำนวนมากในสงครามพระพิโรธ ส่วนที่เหลือก็ซ่อนตัวอยู่ใต้ดิน แม่ทัพบัลร็อกคนสำคัญได้แก่ กอธม็อก (Gothmog) ซึ่งเป็นผู้สังหารกษัตริย์ฟิงกอน บัลร็อกยังได้ร่วมรบอยู่ในสงครามแห่งเบเลริอันด์หลายต่อหลายครั้ง
ใน เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ คณะพันธมิตรแห่งแหวนประจันหน้ากับบัลร็อกระหว่างการเดินทางผ่านเหมืองมอเรีย มีเพียงแกนดัล์ฟซึ่งเป็นไมอาร์เท่านั้นที่สามารถต่อกรกับบัลร็อกได้
สภาพคล่อง

สภาพคล่อง  หมายถึงความสามารถในการเปลี่ยนสิ่งของหรือสินทรัพย์ไปเป็นเงินสด เช่น การขายของพอขายของก็จะได้เงินสดกลับมา การที่จะมีสภาพคล่องสูงหรือต่ำนั้นขึ้นอยู่กับการที่จะเปลี่ยนของหรือสินทรัพย์ชนิดนั้นไปเป็นเงินได้ในระยะเวลาเท่าใด และเป็นของทีมีอุปสงค์และอุปทานมากพอสมควร ของที่มีสภาพคล่องสูงสามารถเปลี่ยนเป็นเงินสดได้ทันที ส่วนของทีมีสภาพคล่องต่ำจะไม่สามารถเปลี่ยนเป็นเงินสดได้ในทันทีแต่ต้องใช้ระยะเวลาซักพักหนึ่งขึ้นอยู่กับว่าเป็นของหรือสินทรัพย์ประเภทใด เช่น การขายหุ้นจะต้องทำการขายที่ตลาดหลักทรัพย์ทั้งนี้ก็ต้องดูสภาพคล่องในการตั้งราคาซึ้อขายหุ้นด้วยคือการตั้ง BID เพื่อซื้อ และ OFFER เพื่อขาย พอ MATCH กันก็หมายถึงรายการของผู้ที่ต้องการซื้อมาเจอกับรายการของผู้ที่ต้องการขายก็จะเกิดรายการซื้อขายขึ้น ผู้ซื้อก็ต้องชำระค่าหุ้นและผู้ขายหุ้นก็จะได้เงินสดกลับมา เพียงแต่สภาพคล่องของหุ้นจะไม่ได้เงินในทันทีที่ขายดังนั้นหุ้นจึงมีสภาพคล่องที่ไม่สูงมาก
สถานีอ่อนนุช

สถานีอ่อนนุช (รหัส: E9) เป็นสถานีรถไฟฟ้าบีทีเอสแบบยกระดับในเส้นทางสายสุขุมวิท ยกระดับเหนือถนนสุขุมวิทในพื้นที่เขตวัฒนาและเขตคลองเตย กรุงเทพมหานคร
ระหว่าง พ.ศ. 2542–2554 สถานีอ่อนนุชเคยเป็นสถานีปลายทางของรถไฟฟ้าบีทีเอสสายสุขุมวิทฝั่งตะวันออก แต่ปัจจุบันไม่ได้เป็นสถานีปลายทางแล้ว เนื่องจากมีการสร้างส่วนต่อขยายจากสถานีอ่อนนุชไปยังสถานีแบริ่ง สถานีสำโรง และสถานีเคหะฯ ในจังหวัดสมุทรปราการ
ที่ตั้ง.
สถานีตั้งอยู่เหนือถนนสุขุมวิท ระหว่างซอยสุขุมวิท 79 (นิยม) และซอยสุขุมวิท 81 (ศิริพจน์) กับซอยสุขุมวิท 50 และซอยสุขุมวิท 52 (ศิริพร) และห่างจากทางแยกอ่อนนุช (จุดตัดระหว่างถนนสุขุมวิทกับถนนอ่อนนุช) มาทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ประมาณ 300 เมตร ในพื้นที่แขวงพระโขนงเหนือ เขตวัฒนา และแขวงพระโขนง เขตคลองเตย กรุงเทพมหานคร
รูปแบบของสถานี.
เป็นแบบมีชานชาลาอยู่ 2 ข้าง ขนาดมาตรฐาน กว้างประมาณ 20 เมตร ยาวประมาณ 150 เมตร ประกอบด้วยชั้นขายบัตรโดยสารและชานชาลา รวมทั้งมีประตูอัตโนมัติกั้นชานชาลาแบบครึ่งความสูง
สัญลักษณ์ของสถานี.
ใช้สีเขียวตกแต่งเสาและรั้วบนชั้นชานชาลา ชั้นจำหน่ายตั๋ว ป้ายทางเข้าและบริเวณทางขึ้นสถานี เพื่อบ่งบอกว่า เป็นสถานีด้านตะวันออก
ทางเข้า-ออก.
จุดรวมพลอยู่ที่ทางออก 2 บริเวณหน้าปากซอยสุขุมวิท 50 และ ทางออก 4 บริเวณหน้าปากซอยสุขุมวิท 52
สถานีอนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ

สถานีอนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ (รหัส: N3) เป็นสถานีรถไฟฟ้าบีทีเอสแบบยกระดับในเส้นทางสายสุขุมวิท ยกระดับเหนือถนนพญาไทบริเวณด้านหน้าอนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ ในพื้นที่เขตราชเทวี กรุงเทพมหานคร เป็นหนึ่งในจุดต่อรถโดยสารจุดใหญ่ของกรุงเทพมหานคร
ที่ตั้ง.
ถนนพญาไท บริเวณทิศใต้ของอนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ ในพื้นที่แขวงทุ่งพญาไทและแขวงถนนพญาไท เขตราชเทวี กรุงเทพมหานคร
ปัจจุบันบริเวณรอบอนุสาวรีย์ฯ เป็นจุดเชื่อมต่อการเดินทางจุดใหญ่ของกรุงเทพมหานคร ทำให้สถานีแห่งนี้มีผู้โดยสารใช้บริการมากตลอดทั้งวัน ทั้งผู้ที่โดยสารรถประจำทางหรือรถตู้ไปยังฝั่งธนบุรี ย่านปิ่นเกล้า นนทบุรี รังสิต บางเขน สถานีขนส่งจตุจักร ดินแดง ห้วยขวาง รามคำแหง มีนบุรี ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ ฯลฯ ซึ่งโครงข่ายรถไฟฟ้ายังไปไม่ถึง และผู้ที่เดินทางด้วยรถตู้ทางไกลไปยังจังหวัดต่าง ๆ ซึ่งมีจุดจอดอยู่ตามตรอกซอกซอยรอบอนุสาวรีย์ฯ เช่น ชะอำ หัวหิน พัทยา ตลาดโรงเกลือ สระบุรี ลพบุรี บ้านนา พนมทวน เป็นต้น
รูปแบบของสถานี.
เป็นแบบมีชานชาลาอยู่ 2 ข้าง ขนาดมาตรฐาน กว้างประมาณ 20 เมตร ยาวประมาณ 150 เมตร ประกอบด้วยชั้นขายบัตรโดยสารและชานชาลา รวมทั้งมีประตูอัตโนมัติกั้นชานชาลาแบบครึ่งความสูง
ทางเข้า-ออก.
จุดรวมพลอยู่ที่ทางออก 2 หน้าเซนจูรี่ เดอะมูฟวี่พลาซ่า
นิเทศศาสตร์

นิเทศศาสตร์ (อังกฤษ: Communication Arts) หมายถึง ศาสตร์ที่เกี่ยวข้องกับศิลปะในการสื่อสาร โดยให้ความสำคัญกับการสื่อสาร จากองค์ประกอบของการสื่อสาร กล่าวคือ ผู้ส่งสาร สาร สื่อ และผู้รับสาร ซึ่งผู้ส่งสารอาจเป็นตัวบุคคล องค์กร หรือบริษัทก็ได้ ข่าวสารจะต้องเป็นเนื้อหาสาระที่ผู้ส่งต้องการที่จะกระจายให้ประชาชนได้รับทราบ สื่อหรือช่องทาง เป็นการหาวิธีการกระจายข่าวสารต่างๆ ไปสู่กลุ่มเป้าหมายให้ได้มาก และกว้างไกล ตามวัตถุประสงค์ของผู้ส่ง และผู้รับสาร หรือกลุ่มป้าหมาย จะต้องสามารถรับข่าวสารนั้นได้ โดยผู้ส่งสารจะต้องหาวิธีการทำให้ข่าวสารที่ส่งไป ถึงผู้รับสารได้มากที่สุด
พลตรีพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวรรณไวทยากร กรมหมื่นนราธิปพงศ์ประพันธ์ ประทานความหมายของ "นิเทศศาสตร์" ไว้ว่า "เป็นวิชาสื่อสารไปยังมวลชนโดยทางใดก็ตาม ไม่จำเพาะทางหนังสือพิมพ์ เช่น การสื่อสารทางการละครก็เข้าไปอยู่ในนิเทศศาสตร์ การสื่อสารมวลชนทางอื่นนอกจากทางหนังสือพิมพ์ เช่น ทางวิทยุ ทางโทรทัศน์ ก็เข้าอยู่ในนิเทศศาสตร์"
การสอนนิเทศศาสตร์ในประเทศไทย.
"ดูเพิ่ม รายชื่อคณะนิเทศศาสตร์ในประเทศไทย"
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยเป็นมหาวิทยาลัยที่จัดการเรียนการสอนทางด้านนิเทศศาสตร์เป็นแห่งแรกของประเทศไทยในปี พ.ศ. 2482 โดยเปิดสอนในระดับอนุปริญญา สังกัดในคณะอักษรศาสตร์และวิทยาศาสตร์ หลังจากนั้น จึงมีการโอนการศึกษาวิชาการหนังสือพิมพ์จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ไปทำการสอนที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ (ชื่อเดิม : มหาวิทยาลัยวิชาธรรมศาสตร์และการเมือง) เมื่อปี พ.ศ. 2497 โดยใช้ชื่อคณะว่า "คณะวารสารศาสตร์และสื่อสารมวลชน" และได้ปรับปรุงหลักสูตรจนสามารถเปิดสอนในระดับปริญญาตรีได้เป็นแห่งแรกของประเทศไทย ภายหลังมหาวิทยาลัยต่าง ๆ จึงได้เปิดการเรียนการสอนในสาขาวิชาทางด้านนิเทศศาสตร์มากขึ้นเรื่อย ๆ ซึ่งอาจจะใช้ชื่อคณะที่แตกต่างกัน อาทิเช่น มหาวิทยาลัยมหิดล เปิดหลักสูตรนิเทศศาสตรบัณฑิตในวิทยาลัยนานาชาติ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ใช้ชื่อ "คณะการสื่อสารมวลชน" มหาวิทยาลัยมหาสารคาม ใช้ชื่อ "คณะวิทยาการสารสนเทศ" ขณะที่ มหาวิทยาลัยบูรพา มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร มหาวิทยาลัยรามคำแหง มหาวิทยาลัยทักษิณ ก็มีเปิดสอนในหน่วยงานต่างๆของมหาวิทยาลัย
นอกจากนี้ มหาวิทยาลัยราชภัฏเกือบทุกแห่ง ก็เปิดสอนในสาขาวิชานิเทศศาสตร์ด้วย สำหรับการศึกษาระดับบัณฑิตศึกษา (ปริญญาโทและเอก) มีเปิดสอนที่ จุฬาฯ ธรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช มหาวิทยาลัยพะเยา เชียงใหม่ มหาวิทยาลัยแม่โจ้ ตลอดจนมหาวิทยาลัยเอกชนหลายแห่ง เช่น มหาวิทยาลัยกรุงเทพ มหาวิทยาลัยรังสิต มหาวิทยาลัยนอร์ทกรุงเทพ มหาวิทยาลัยศรีปทุม มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์ มหาวิทยาลัยเกริก มหาวิทยาลัยเกษมบัณฑิต สถาบันการจัดการปัญญาภิวัฒน์ เป็นต้น
ในปัจจุบัน มีการเปิดสอนวิชานิเทศศาสตร์ในประเทศไทย ตั้งแต่ระดับอนุปริญญา จนถึงปริญญาเอก ทั้งมหาวิทยาลัยของรัฐ และมหาวิทยาลัยเอกชน เดิมเคยเป็นสาขาที่มีผู้นิยมเรียนสูงมาก แต่ในปัจจุบัน เนื่องจากภาวะเศรษฐกิจจึงส่งผลต่อบัณฑิตที่สำเร็จจากสาขาวิชานิเทศศาสตร์ที่เริ่มมีจำนวนมาก ทำให้บัณฑิตนิเทศศาสตร์ได้ทำงานไม่ตรงตามสาขาได้ทุกคน สาขาวิชานิเทศศาสตร์จึงลดความนิยมลงไป แต่ก็ยังเป็นที่นิยมของนักเรียน นักศึกษาที่ต้องการศึกษาอยู่เป็นจำนวนมาก
เจ้าพระยาสุรวงษ์ไวยวัฒน์ (วร บุนนาค)

เจ้าพระยาสุรวงษ์ไวยวัฒน์ มีนามเดิมว่า วร หรือ วอน (2 กรกฎาคม พ.ศ. 2371 - พ.ศ. 2431) เป็นบุตรชายคนโตของสมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาศรีสุริยวงศ์ (ช่วง บุนนาค) กับท่านผู้หญิงกลิ่น ธิดาหลวงแก้วอายัติ (จาด)
ประวัติ.
ท่านเริ่มรับราชการตั้งแต่รัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ต่อมาในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดเกล้าฯ ให้เป็น"เจ้าหมื่นไวยวรนารถ" หัวหมื่นมหาดเล็ก และเป็นอุปทูตติดตามพระยาศรีพิพัฒน์ (แพ บุนนาค) ราชทูต ออกไปเจริญทางพระราชไมตรีที่กรุงปารีส จักรวรรดิฝรั่งเศสที่สอง ในปี พ.ศ. 2403 ต่อมาท่านได้รับโปรดเกล้าฯ ให้เป็น"พระยาสุรวงศ์ไวยวัฒน์" จางวางมหาดเล็ก และเป็นราชทูต ไปฝรั่งเศสอีกครั้งใน พ.ศ. 2409
ในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดเกล้าฯ ให้เลื่อนพระยาสุรวงศ์ไวยวัฒน์ เป็น"เจ้าพระยาสุรวงษ์ไวยวัฒน์" ที่สมุหพระกลาโหม ศักดินา 10,000 เมื่อ พ.ศ. 2412 ท่านดำรงตำแหน่งสมุหพระกลาโหม เป็นเวลา 19 ปี จนถึงแก่อสัญกรรมเมื่อ พ.ศ. 2431 บุคคลทั่วไปออกนามเรียกเป็นการสามัญว่า “เจ้าคุณทหาร” หรือ “เจ้าคุณกลาโหม” และชื่อเรียกนี้ก็กลายมาเป็นชื่อของสถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง ในเวลาต่อมา
เจ้าพระยาสุรวงศ์ไวยวัฒน์มีบุตรธิดารวมทั้งสิ้น 65 คน โดยบุตรธิดาที่รับราชการในตำแหน่งสำคัญ เช่น 
อสัญกรรม.
เจ้าพระยาสุรวงษ์ไวยวัฒน์ ป่วยเป็นโรคปอด มีอาการเบื่ออาหาร นอนไม่หลับ ร่างกายซูบผอม รับการรักษาด้วยแพทย์แผนไทยและแผนตะวันตกแล้วอาการก็ไม่ทุเลา จนถึงแก่อสัญกรรมในวันอังคารที่ 30 ตุลาคม พ.ศ. 2431 ตรงกับแรม 10 ค่ำ เดือน 11 เวลา 7 ทุ่มเศษ สิริอายุได้ 61 ปีเศษ เย็นวันต่อมา พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จฯ มาพระราชทานน้ำหลวงอาบศพ พระราชทานโกศไม้สิบสองประกอบศพ ตั้งเหนือแว่นฟ้า 2 ชั้น พระพิธีธรรมสวดพระอภิธรรมทุกคืนจนถึงวันพระราชทานเพลิงศพ
เกียรติยศ.
เครื่องราชอิสริยาภรณ์.
เจ้าพระยาสุรวงษ์ไวยวัฒน์ ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ต่าง ๆ ดังนี้
ในวัฒนธรรมสมัยนิยม.
มีนักแสดงผู้รับบท เจ้าพระยาสุรวงษ์ไวยวัฒน์ (วร บุนนาค) ได้แก่