pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
ลลนา ก้องธรนินทร์

แพทย์หญิง ลลนา ก้องธรนินทร์ (เกิด 25 กันยายน พ.ศ. 2530) ชื่อเล่น เจี๊ยบ เป็นนักแสดง พิธีกร และนางสาวไทย ประจำปี พ.ศ. 2549 (คนที่ 42 ของประเทศไทย)
ประวัติ.
พญ.ลลนา เกิดเมื่อวันที่ 25 กันยายน พ.ศ. 2530 ที่โรงพยาบาลวิชัยยุทธ เป็นบุตรคนที่ 2 ใน 3 คนของ นายสุเทพ และ นางวินิตตา ก้องธรนินทร์ เริ่มการศึกษาชั้นประถมที่โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร มัธยมศึกษาตอนต้นที่โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ปทุมวัน มัธยมศึกษาตอนปลายที่โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา (ต.อ.66) จบการศึกษา แพทยศาสตรบัณฑิต จากคณะแพทยศาสตร์ โรงพยาบาลรามาธิบดี มหาวิทยาลัยมหิดล และจบแพทย์เฉพาะทาง จากภาควิชาเวชศาสตร์ฉุกเฉิน คณะแพทยศาสตร์โรงพยาบาลรามาธิบดี มหาวิทยาลัยมหิดล
มีงานอดิเรก คือดูแลสัตว์เลี้ยงเพราะที่บ้านเลี้ยงสัตว์ไว้หลากหลายชนิดพันธุ์ ทั้ง สุนัข ปลา เต่า บลูทั้งค์ นก และสัตว์แปลก ๆ อีกมากมาย กีฬาที่ชอบเล่น คือ เทควันโด ปัจจุบัน อยู่ระดับ สายแดง 2
นอกจากนี้พญ.ลลนาได้สานฝันในวัยเด็กของตนเองโดยการก่อตั้งมูลนิธิ Let's be Heroes Foundation ซึ่งเป็นมูลนิธิที่ดำเนินการด้วย 3 กิจกรรมหลัก หนึ่งคือ การสอนกู้ชีพพื้นฐานและการใช้เครื่อง AED สองคือ ฟรีคลินิกแพทย์เฉพาะทางเคลื่อนที่ไปยังพื้นที่ที่ขาดแคลน และสาม Let's be Heroes for Animals โครงการช่วยเหลือสัตว์โดยทีมสัตวแพทย์
นางสาวไทย.
พญ.ลลนาเป็นผู้เข้าประกวดนางสาวไทย ประจำปี พ.ศ. 2549 หมายเลข 7 (รหัสโหวต M7) ที่มาพร้อมกับส่วนสูงถึง 173 เซนติเมตร ผ่านเข้ารอบตัดสินในวันที่ 3 กันยายน 2549 ณ โรงละครไทยอลังการ เมืองพัทยา จังหวัดชลบุรี และได้รับตำแหน่งนางสาวไทยประจำปีนั้นไป โดยใช้ความสามารถพิเศษด้านกีฬาเทควันโด และการตอบคำถามในรอบสุดท้ายด้วยคำถามที่ว่า อยากเห็นโลกเป็นอย่างไร ? ลลนาตอบว่า "อยากให้ปีหน้าสังคมไทยสงบสุข อาจจะฟังดูแล้วเรียบง่าย แต่คำว่าสงบสุขหมายถึงทุกส่วนของประเทศ ปราศจากยาเสพติด กินดีอยู่ดี สังคมมีความเป็นอยู่ที่ดี ซึ่งสิ่งเหล่านี้จะเกิดขึ้นได้ ประชาชนต้องรู้จักรักและสามัคคีกัน รู้จักพอ ตามพระราชดำรัสของพระเจ้าอยู่หัว แล้วหากทุกคนทำได้ การโกงกินก็จะไม่เกิดขึ้นได้ในสังคมของเรา" 
และได้รับรางวัลชนะเลิศ นางงามศรีสตรีไทย ได้รับรางวัลขวัญใจช่างภาพและสื่อมวลชน ได้รับรางวัลขวัญใจประชาชน ซึ่งนางสาวไทยประจำปีจะต้องดำรงตำแหน่งทูตวัฒนธรรมควบคู่กันไปด้วย
ปลาปักเป้าหางวงเดือน

ปลาปักเป้าหางวงเดือน (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Leiodon cutcutia") ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์ปลาปักเป้าฟันสี่ซี่ (Tetraodontidae) เป็นปลาปักเป้าที่มีขนาดเล็ก ลำตัวแบนข้างเล็กน้อย ครีบเล็ก ลำตัวสีคล้ำหรือเขียวขี้ม้า มีจุดประสีเหลืองหรือสีจางทั่วตัว หลังมีลายพาดสีคล้ำ ข้างลำตัวมีดวงสีดำใหญ่ ตาสีแดง ครีบหางมีขอบสีแดงหรือชมพู มีขนาดประมาณ 4-5 เซนติเมตร จัดเป็นเพียงชนิดเดียวที่อยู่ในสกุล "Leiodon"
พบอาศัยอยู่ตามลำธารและแม่น้ำในภาคตะวันตกตั้งแต่จังหวัดแม่ฮ่องสอนไปจนถึงภาคใต้ โดยหลบซ่อนอยู่ตามซอกหินหรือใบไม้ใต้น้ำ อาหารได้แก่ ลูกปลา, ลูกอ๊อด, ปู, หอย และกุ้งขนาดเล็ก เป็นปลาที่ไม่พบบ่อยมากนัก
นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม
มีชื่อเรียกอื่น ๆ อีก เช่น "ปลาปักเป้าแคระ" หรือ "ปลาปักเป้าเขียวจุด" เป็นต้น
พระนครฟิลม์

พระนครฟิล์ม เป็นบริษัทผู้สร้างภาพยนตร์ไทย ก่อตั้งโดยกลุ่มสายภาพยนตร์ ธนาซีเนเพล็กซ์ (ตระกูลธนารุ่งโรจน์) ซึ่งเคยเป็นเจ้าของโรงภาพยนตร์หลายแห่งมาก่อน โดยผลิตภาพยนตร์เรื่อง ผีหัวขาด เป็นเรื่องแรกในปี พ.ศ. 2545 และผลิตภาพยนตร์จนถึงปัจจุบัน
รายชื่อผลงานภาพยนตร์.
"รายชื่อภาพยนตร์ของพระนครฟิลม์"
กอยโตรเจน

กอยโตรเจน  เป็นสารเคมีในพืชชนิดหนึ่งที่พบมากในพืชตระกูลกะหล่ำ และพืชตระกูลหอม มีฤทธิ์ในการยับยั้งการสร้างฮอร์โมนในต่อมไทรอยด์ทำให้ร่างกายนำไอโอดีนในเลือดไปใช้ได้น้อยกว่าปกติ หากรับประทานผักผลไม้ที่มีสารชนิดนี้มากเกินไปอาจจะทำให้มีอาการท้องอืดและทำให้ร่างกายได้ขาดสารไอโอดีนจนทำให้เป็นโรคคอพอกได้ พืชที่มีสารกอยโตรเจน ได้แก่ กะหล่ำปลี หัวผักกาด บรอกโคลี คะน้า หัวหอม กระเทียม ฯลฯ
สารกอยโตรเจนในพืชเมื่อโดนความร้อนจะสลายตัวอย่างรวดเร็ว ดังนั้นควรปรุงให้สุกก่อนรับประทาน นอกจากนั้นยังมีพืชบางชนิดที่มีคาเฟอีน เช่น ชา กาแฟ จะมีสารที่ออกฤทธิ์ตรงข้ามกับกอยโตรเจน กล่าวคือกระตุ้นการทำงานของต่อมไทรอยด์ให้มากขึ้น
ออกซาเลต

ออกซาเลต (oxalate) เป็นสารมีฤทธิ์ในการยับยั้งการดูดซึมของแคลเซียมและแร่ธาตุสำคัญหลายชนิดในกระแสเลือด มีผลเสียต่อร่างกายคือ 
หากรับประทานเป็นประจำทุกวันในปริมาณมาก ออกซาเลตจะเข้าไปตกผลึกสะสมในไต กระดูก ทำให้กระดูกพรุน และกระเพาะปัสสาวะทำให้เป็นนิ่ว
การป้องกัน.
ก่อนรับประทานผักชนิดนี้ควรล้างผักให้สะอาดและหลังกินเสร็จควรดื่มน้ำตามมากๆ จะทำให้สารออกซาเลตที่ตกค้างในร่างกายลดลง และควรรับประทานแคลเซี่ยมเพิ่ม เพื่อช่วยให้ร่างกายขับพิษสะสมจากสารออกซาเลต
แคโรทีน

แคโรทีน  เป็นสารเคมีที่พบมากในผักผลไม้ที่มีสีแดง ส้ม เหลือง และเขียว หากร่างกายได้รับสารนี้ติดต่อกันเป็นเวลา 2 สัปดาห์จะเกิดการสะสมและทำให้ตับทำงานหนัก เนื่องจากต้องขับสารแคโรทีนอยด์ออกจากร่างกายอยู่ตลอดเวลา และจะทำให้ผิวเปลี่ยนเป็นสีเหลืองส้มโดยเฉพาะที่ฝ่ามือและฝ่าเท้า
ป้องกันได้โดยเพียงหยุดกิน ร่างกายจะค่อย ๆ ปรับสภาพและกลับมาเป็นปกติ
แคโรทีนเป็นสารโมเลกุลใหญ่มีสูตรทางเคมี C40H56 และมีคุณสมบัติเป็นโปรวิตามินเอ (provitamin A) คือเมื่อแคโรทีนแตกตัวจะได้วิตามินเอ ปฏิกิริยานี้จะเกิดขึ้นภายในตับ
แคโรทีนบริสุทธิ์จะมีผลึกเป็นสีแดงทับทิม (ruby–red crystal) ไม่ละลายในน้ำแต่ละลายในตัวทำละลายอินทรีย์ แคโรทีนจะถูกออกซิไดส์ได้ง่ายโดยออกซิเจนในอากาศ แหล่งธรรมชาติของแคโรทีนได้แก่พืชผักที่มีสีส้มเหลือง เช่น ฟักทองและแครอท สาหร่าย เช่น คลอเรลลา (Chlorella) และดูนาลิเอลลา (Dunaliella) โดยแคโรทีนจะมีบทบาทที่สำคัญคือเป็นรงควัตถุ (เม็ดสี) ในการสังเคราะห์แสงและป้องกันเซลล์จากการเสียสภาพเนื่องจากแสง
ตัวอย่างพืช.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
โครงสร้างทางเคมี.
แคโรทีนมีโครงสร้างทางเคมีเป็นสองไอโซเมอร์หลัก คือ อัลฟาแคโรทีนและบีตา-แคโรทีน
ไฟเตต

ไฟเตต  หรือ Phytic acid พบมากในพืชตระกูลถั่วโดยเฉพาะถั่วเมล็ดแห้ง เช่น ถั่วเหลือง ถั่วลิสง ถั่วเขียว และงา มีฤทธิ์ในการยั้บยั้งการดูดซึมของแร่ธาตุบางชนิด ได้แก่ ตะกั่ว ธาตุเหล็ก สังกะสี แคลเซียม ฟอสฟอรัส ซึ่งมีอยู่ในอาหารที่เรารับประทานเข้าไป หากร่างกายได้รับเข้าไปในปริมาณมากจะทำให้ร่างกายไม่สามารถดูดซึมแร่ธาตุเหล่านั้นได้ตามปกติ ไฟเตตสามารถสลายไปได้โดยการใช้ความร้อน ดังนั้น ควรปรุงให้สุกก่อนรับประทาน
แทนนิน

แทนนิน  เป็นสารที่มีโมเลกุลใหญ่และโครงสร้างซับซ้อน มีสถานะเป็นกรดอ่อนรสฝาด เป็นสารให้ความฝาดในพืช พบได้ในพืชหลายชนิด แทนนิน มี 2 ชนิด คือ คอนเดนส์แทนนิน (condensed tannins) หรือเรียกอีกอย่างว่า โปรแอนโทรไซยานิน (proanthrocyanin) พบได้ในส่วนเปลือกต้น และแก่นไม้เป็นส่วนใหญ่ และ สารไฮโดรไลซ์แทนนิน (hydrolysable tannins) คือแบบที่สามารถถูกแยกออกเป็นโมเลกุลเล็กๆ ได้ พบมากในส่วนใบ ฝัก และส่วนที่ปูดออกมาจากปกติ เมื่อต้นไม้ได้รับอันตราย (gall) แทนนิน มีคุณสมบัติตกตะกอนโปรตีน ทำให้หนังสัตว์ไม่เน่าเปื่อย จึงมีการใช้ในอุตสาหกรรมฟอกหนังด้วย แทนนินมีฤทธิ์ฝาดสมาน จึงใช้เป็นยารักษาโรคท้องเสียได้ แทนนินมีฤทธิ์ยับยั้งการเจริญของแบคทีเรียได้ ตัวอย่างแทนนินได้แก่ theogallin, gallic acid, ellagic acid
แทนนิน มาจากคำว่า “แทนนิ่ง” "tanning" ซึ่งแปลว่ารักษาไว้และกันน้ำ แทนนิ่งคือการเปลี่ยนหนังสัตว์ที่ตายแล้วให้เป็นผลิตภัณฑ์หนังโดยการใช้สารสกัดจากพืช
ผลเสียต่อร่างกาย.
แทนนินมีฤทธิ์ในการยับยั้งการทำงานของเอนไซม์ในกระเพาะอาหาร หากกินเข้าไปมากจะทำให้รู้สึกท้องอืด หรือท้องผูก มีอาการเหมือนกับการดื่มน้ำชา
การป้องกัน.
สามารถลดพิษได้โดยการทำให้สุกก่อนรับประทาน
พ่อขุนผาเมือง

พ่อขุนผาเมือง หรือ พญาผาเมือง เป็นเจ้าเมืองราด (มีราชทินนามตามยศเขมรว่า “กมรเตงอัญศรีอินทรปตินทราทิตย์”) ร่วมกับพ่อขุนบางกลางหาวเจ้าเมืองบางยาง ขับไล่ขอมที่ก่อการจลาจลวุ่นวายให้ออกไปจากเมืองสุโขทัย แต่พระองค์ไม่ทรงขึ้นครองราชย์เป็นเจ้าเมืองสุโขทัยต่อจากพระราชบิดา หากแต่ทรงมอบราชสมบัติ ราชทินนาม และพระแสงขรรค์ไชยศรีเครื่องแสดงสิทธิอำนาจให้แก่พ่อขุนบางกลางหาวแทน เหตุเพราะทรงมีความใกล้ชิดกับทางราชสำนักยโศธรปุระ แห่งอาณาจักรขอม และเจ้าเมืองยโศธรปุระเคยพระราชทานพระราชธิดาคือพระนางสุขรมหาเทวีเป็นพระชายา
พ่อขุนผาเมืองอาจมีน้องสาวคือนางเสือง เป็นพระมเหสีของพ่อขุนบางกลางหาว (ต่อมาเฉลิมพระนามเป็นพ่อขุนศรีอินทราทิตย์)
พระราชประวัติ.
พ่อขุนผาเมืองเป็นพระราชโอรสของพ่อขุนศรีนาวนำถม ทรงอยู่ในสถานะรัชทายาทแห่งราชอาณาจักร และได้เสด็จไปครองอยู่เมืองราด ซึ่งเป็นเมืองอยู่ทางด้านตะวันออกของเชลียงในลุ่มแม่น้ำน่าน คนในชั้นหลังยังปรากฏเรียก "เมืองราดเก่าหั้น" สืบมาไม่นานก่อนการสร้างเขื่อนขนาดใหญ่ปิดกั้นลำแมเกกันในน้ำน่าน
นอกจากนั้นยังปรากฏหลักฐานใน "นิทานโบราณคดี" ของสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ที่ทรงสันนิษฐานว่าเหตุจะเกิดเมืองหล่มเก่า เห็นจะเป็นด้วยพวกราษฎรที่หลบหนีภัยอันตรายในอาณาจักรล้านช้าง มาตั้งซ่องมั่วสุมกันอยู่ก่อน แต่เป็นที่ดินดีมีน้ำบริบูรณ์เหมาะแก่การเพาะปลูก ทำเรือกทำสวนไร่นาและเลี้ยงโคกระบือ จึงมีพวกตามมาอยู่มากขึ้นโดยลำดับจนเป็นเมือง แต่เป็นเมืองมาครั้งสุโขทัย มีปรากฏในจารึกพ่อขุนรามคำแหงว่า เมืองลุ่ม ต่อมาภายหลังมาเรียกว่าเมือง หล่ม และยังเป็นอีกท่านที่กอบกู้แผ่นดินเอาไว้
ในวัฒนธรรมสมัยนิยม.
มีนักแสดงผู้รับบท พ่อขุนผาเมือง ได้แก่
สถานีบางเขน

สถานีบางเขน (รหัสสถานี: RN04) เป็นสถานีรถไฟฟ้าในเส้นทางรถไฟฟ้าชานเมือง สายธานีรัถยายกระดับเหนือถนนกำแพงเพชร 6 ในพื้นที่แขวงลาดยาว เขตจตุจักร กรุงเทพมหานคร เปิดให้บริการเมื่อวันที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2564
ที่ตั้ง.
ถนนกำแพงเพชร 6 บริเวณหัวมุมแยกบางเขน (จุดตัดถนนงามวงศ์วาน ถนนกำแพงเพชร 6 และถนนวิภาวดี-รังสิต) ด้านทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ตรงข้ามกับมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตบางเขน ในพื้นที่แขวงลาดยาว เขตจตุจักร กรุงเทพมหานคร
สถานีบางเขนนั้นไม่ได้อยู่ในพื้นที่เขตบางเขน แต่ที่ใช้ชื่อว่า "บางเขน" เป็นเพราะในอดีต เขตจตุจักรเคยเป็นส่วนหนึ่งของเขตบางเขน ทำให้ชื่อที่ใช้ในอดีตถูกนำมาใช้จนถึงปัจจุบัน และยังตั้งอยู่ติดกับสี่แยกบางเขน โดยในอดีตสถานีรถไฟบางเขนเป็นหนึ่งในสถานีที่มีอาคารที่ทำการแบบเก่าที่สวยงาม แต่ต่อมาได้ถูกรื้อถอนเนื่องจากมีการก่อสร้างตอม่อของโครงการโฮปเวลล์ ทำให้ต้องมีการรื้อสถานีเดิมลงและสร้างสถานีชั่วคราว พร้อมกับเปลี่ยนไปใช้ห่วงทางสะดวกแทนระบบอาณัติสัญญาณไฟสีอีกครั้ง
รูปแบบของสถานี.
เป็นแบบชานชาลาด้านข้าง (side platform station) ขนาดมาตรฐานยาว 230 เมตร ระดับชานชาลาสูงจากพื้นดิน 18 เมตร ประกอบด้วยชั้นขายบัตรโดยสาร และชานชาลา และออกแบบให้มีรางหลีกสำหรับรถไฟทางไกลที่ไม่จอดที่สถานี
ทางเข้า-ออก.
ประกอบด้วยทางขึ้น-ลงปกติ ได้แก่
การเชื่อมต่อระบบรถไฟฟ้าในอนาคต.
ในอนาคต สถานีบางเขนแห่งนี้จะเชื่อมต่อกับสถานีบางเขนอีกแห่งหนึ่งของ รถไฟฟ้ามหานคร สายสีน้ำตาล ที่จะตั้งอยู่ใกล้ ๆ กัน โครงการดังกล่าวจะช่วยให้ผู้โดยสารสามารถเดินทางจากสายสีแดง ข้ามไปยังพื้นที่กรุงเทพมหานครตอนกลางค่อนเหนือตามแนวถนนงามวงศ์วานและถนนประเสริฐมนูกิจได้อย่างรวดเร็ว
อุเทน พรหมมินทร์

อุเทน พรหมมินทร์ (เกิด 2 ธันวาคม พ.ศ. 2516) ชื่อเล่น เท่ห์ เป็นนักร้องแนวป็อปกอสเปล,โฟล์คและเพลงไทยสากลร่วมสมัย เจ้าของเพลงดังอย่าง โกหกหน้าตาย, วิชามาร, ไม่ไว้วางใจ
ประวัติ.
อุเทน พรหมมินทร์ เกิดเมื่อวันที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2516 ที่อำเภอพาน จังหวัดเชียงราย โดยมีศักดิ์เป็นเครือญาติกับ โอฬาร พรหมใจ นักกีตาร์ชื่อดัง แต่ต่อมาครอบครัวได้ย้ายไปปักหลักที่จังหวัดเชียงใหม่ จึงได้เติบโตที่นั่น จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนยุพราชวิทยาลัย และ ปริญญาตรีจากมหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์ เริ่มเล่นดนตรีตั้งแต่อายุ 6 ขวบโดยจับเครื่องดนตรีทรัมเป็ตเป็นชิ้นแรก และเริ่มฝึกฝนเครื่องดนตรีอย่างจริงจัง ต่อมาได้ร้องเพลงตามห้องอาหาร โดยมี สุชาติ ชวางกูร เป็นต้นแบบ จนกระทั่งได้โชว์ตัวร้องเพลงออกรายการโทรทัศน์ท้องถิ่น ก่อนจะเข้าร่วมประกวดร้องเพลงในงาน National Expo เชียงใหม่ โดยได้ตำแหน่งแชมป์นักร้องถึงสองปีซ้อน จากบทเพลงเดียวกันคือ "หากหัวใจฉันมีปีกบิน" ก่อนจะมีผลงานเพลงบันทึกเสียงในกรุงเทพฯ กับอัลบั้ม "แด่คนหวังดี" และอีกหลายชุด จนได้ชื่อว่าเป็น "นักร้องป่าล้อมเมืองวัยหนุ่ม" เพราะผลงานเพลงในชุดแรกที่สร้างชื่อเสียงนั้นมักใช้ทำนองเพลงดังของจีนมาแปลงเนื้อร้อง อีกทั้งการเริ่มโปรโมทเพลงตามสถานีวิทยุต่างๆ ในภาคเหนือก่อนจะลุกลามไปทั่วประเทศ ทำให้ประสบความสำเร็จอย่างรวดเร็ว 
ด้านชีวิตส่วนตัว เคยมีข่าวคราวว่าคบหาเป็นแฟนกับ แคทรียา อิงลิช อยู่ระยะหนึ่ง ปัจจุบัน สมรสกับ นางสาวปรินดา เกียรติเสริมสกุล มีบุตรแล้ว 2 คน คือ ด.ญ.พริมา พรหมมินทร์ (พริม) และบุตรชายคนที่ 2 โดยตั้งชื่อเล่นไว้ว่า น้องไพรม์ คลอดเมื่อวันที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2560 เวลา 14:04 น. น้ำหนัก 3,246 กรัม ณ โรงพยาบาลพระราม 9 และมีบุตรบุญธรรมอีก 1 คน
ผงฟู

ผงฟู  (NaHCO3) เป็นสารเคมีแห้งช่วยทำให้ขึ้นฟู ใช้ในการอบและดับกลิ่น มีหลายรูปแบบ โดยทั่วไปมีฤทธิ์เป็นด่างเรียกว่า โซเดียมไบคาร์บอเนต (เบกกิ้งโซดา) และในรูปของกรดจะเป็นผลึกเกลือ เกลือที่ใช้ในอุณหภูมิต่ำ ได้แก่ ครีมออฟทาร์ทาร์ แคลเซียมฟอสเฟตและซิเตรต ส่วนเกลือที่ใช้ในอุณหภูมิสูงมักเป็นเกลือของอะลูมิเนียม เช่น แคลเซียมอะลูมิเนียมฟอสเฟตโดยส่วนใหญ่ ผงฟูในปัจจุบันเรียกว่า double acting ซึ่งเป็นการรวมระหว่างเกลือ ซึ่งตัวหนึ่งสามารถทำปฏิกิริยาได้ที่อุณหภูมิห้อง และอีกตัวหนึ่งสามารถทำปฏิกิริยาได้ที่อุณหภูมิสูงกว่า ผงฟูที่สามารถใช้ได้เฉพาะอุณหภูมิต่ำเรียกว่า single acting มีลักษณะเป็นผงสีขาว มี 2 ชนิดคือ
การใช้งาน.
ผงฟูสามารถพบในขนมปังจำพวกแพนเค้ก วาฟเฟิลและมัฟฟิน โดยทั่วไปผงฟู 1 ช้อนชาสามารถทำให้ส่วนขึ้นฟูโดยใช้แป้ง 1 ถ้วยตวง ของเหลว 1 ถ้วยตวงและไข่ไก่ 1 ฟอง อย่างไรก็ตามถ้าส่วนผสมมีฤทธิ์เป็นกรดแล้ว การเติมผงฟูมากเกินไปจะดูเป็นการฟุ่มเฟือยและทำให้เสียรสชาติได้ ส่วนผสมที่มีฤทธิ์เป็นกรดสูงได้แก่ buttermilk น้ำมะนาว โยเกิร์ตหรือน้ำผึ้ง ควรใส่ผงฟูเพียงเล็กน้อยเท่านั้น
ผงฟูและเบคกิ้งโซดาล้วนแต่เป็นสารที่ช่วยให้ขนมขึ้นฟู แต่ส่วนมากจะใช้ในโอกาสแตกต่างกัน เบคกิ้งโซดามักจะใช้ในขนมที่มีโกโก้หรือกาแฟเป็นส่วนผสม เพราะว่าโกโก้และกาแฟมีค่าเป็นกรด ซึ่งเบคกิ้งโซดาก็มีค่าเป็นด่างจึงทำให้เข้ากันได้ดี อย่างไรก็ตามเบคกิ้งโซดาจะมีจุดเสียตรงที่ว่าถ้าใช้มากเกินไปจะทำให้ขนมมีรสเฝื่อน แต่ก็จะมีการแก้ไขได้โดยการผสมกรดลงไปในสูตรขนม เช่น โยเกิร์ตหรือนมเปรี้ยว ผงฟูมักจะใช้ในการทำขนมเป็นส่วนใหญ่ เพราะผงฟูจะช่วนให้ขนมขึ้นฟู แต่ในอัตราที่พอควร ไม่มากเท่าโซดา ส่วนเรื่องการใช้แทนกัน ผงฟูใช้แทนเบคกิ้งโซดาได้ แต่เบคกิ้งโซดาใช้แทนผงฟูไม่ได้
เพลงชาติสหภาพโซเวียต

"เพลงชาติสหภาพโซเวียต" เป็นเพลงชาติอย่างเป็นทางการของสหภาพสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตประกาศใช้อย่างเป็นทางการในวันที่ 15 มีนาคม 1944 ในระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง
หลังการปฏิวัติสังคมนิยมในรัสเซียโดยพวกบอลเชวิคเมื่อเดือนตุลาคม ค.ศ. 1917 (พ.ศ. 2460) ในปีต่อมา ได้มีการใช้เพลง L'Internationale (หรือในภาษาอังกฤษ The Internationale) ซึ่งเพลงประจำของการปฏิวัติสังคมนิยมสากลเป็นเพลงชาติรัสเซีย เนื้อร้องฉบับภาษารัสเซียเป็นผลงานแปลของ อาร์คาดี้ ยาคอฟเลวิช ก็อตส์ เมื่อปี ค.ศ. 1902 (พ.ศ. 2445) เพลงนี้ได้ใช้เป็นเพลงชาติสหภาพโซเวียตที่ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1922 (พ.ศ. 2465) และใช้ต่อมาจนถึงปี ค.ศ. 1944 (พ.ศ. 2487) จากนั้นมีการใช้เพลงชาติใหม่ ที่ประพันธ์ทำนองโดย อเล็กซานเดอร์ อเล็กซานดรอฟ และประพันธ์เนื้อร้องโดย เซอร์เกย์ มิคาลกอฟ และ จี.แอล. เรจิสตาน
ก่อนที่เพลงนี้จะได้ใช้เป็นเพลงชาติสหภาพโซเวียต ทำนองของเพลงนี้เคยถูกใช้ในงานหลายชิ้นของอเล็กซานดรอฟ ครั้งแรกได้ใช้เป็นเพลงประจำพรรคบอลเชวิคใน ค.ศ. 1938 (พ.ศ. 2481) และเมื่อ องค์การคอมมิวนิสต์สากล หรือโคมินเทิร์นสลายตัวไปในปี ค.ศ. 1943 (พ.ศ. 2486) ผู้นำประเทศมองว่าเพลงชาติใหม่ของสหภาพโซเวียต สมควรเข้ามาแทนที่เพลง L'Internationale ซึ่งตามประวัติแล้วเกี่ยวข้องกับขบวนการคอมมิวนิสต์สากลมากกว่า โจเซฟ สตาลิน ผู้นำประเทศในยุคนั้นจึงตัดสินใจเลือกเอาทำนองที่อเล็กซานดรอฟประพันธ์ มาใช้เป็นทำนองเพลงชาติฉบับใหม่ ส่วนคำร้องที่ร่วมประพันธ์โดย มิคาลกอฟ และ แอล. เรจิสตาน ได้แต่งเสร็จสมบูรณ์ในปี ค.ศ. 1943 (พ.ศ. 2486) สตาลินได้ให้การรับรองเป็นเนื้อร้องเพลงชาติในปีถัดมา โดยมีข้อมูลว่าสตาลินได้ปรับเปลี่ยนบางส่วนของเนื้อร้องเองด้วย เพลงนี้มีเนื้อหากล่าวถึงแนวคิดของเลนิน และสัมพันธภาพที่แบ่งแยกไม่ได้ของรัฐที่เข้าร่วมในสหภาพโซเวียต
หลังการตายของสตาลินในปี ค.ศ. 1953 (พ.ศ. 2496) ทางการได้ยกเลิกเนื้อร้องฉบับที่ 2 เพื่อกำจัดอิทธิพลสตาลิน เพลงชาติโซเวียตจึงไม่มีเนื้อร้องอยู่ระยะหนึ่ง มิคาลกอฟได้เขียนเนื้อเพลงชาติฉบับใหม่เสร็จในปี ค.ศ. 1970 (พ.ศ. 2513) แต่ได้เสนอต่อทางการในปี ค.ศ. 1977 (พ.ศ. 2520) และได้รับการอนุมัติวันที่ 1 กันยายน ปีเดียวกัน โดยเนื้อร้องฉบับนี้ไม่มีส่วนใดที่เอ่ยถึงสตาลินเลย เพลงชาติสหภาพโซเวียตยุดนี้ได้ใช้มาจนถึงการล่มสลายของสหภาพโซเวียต และการแยกตัวจากสหภาพเดิมออกเป็น 15 ประเทศในปี ค.ศ. 1991 (พ.ศ. 2534)
ปัจจุบัน ทำนองเพลงชาติสหภาพโซเวียต ถูกเลือกมาเป็นทำนองเพลงชาติรัสเซีย โดยที่มิคาลกอฟได้เป็นผู้ประพันธ์เนื้อร้องเพลงชาติรัสเซียใหม่อีกครั้งหนึ่ง
ชินวุฒ อินทรคูสิน

ชินวุฒ อินทรคูสิน (เกิดวันที่ 13 สิงหาคม พ.ศ. 2532; ชื่อเล่น: ชิน) เป็นนักร้องและนักแสดงลูกครึ่งไทย-ฝรั่งเศส เป็นศิลปินสังกัดจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่
ประวัติ.
ชินวุฒ อินทรคูสิน เกิดเมื่อวันที่ 13 สิงหาคม พ.ศ. 2532 ที่โรงพยาบาลเซนต์หลุยส์ กรุงเทพมหานคร เป็นบุตรชายของ เชษฐนันท์ อินทรคูสิน บิดาชาวไทย และเอเลน อินทรคูสิน มารดาชาวฝรั่งเศส มีน้องสาวหนึ่งคน คือ อัปสรสิริ อินทรคูสิน อดีตนักแสดงช่อง 7 
ชินวุฒจบการศึกษาระดับมัธยมจากโรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย และจบการศึกษาระดับอุดมศึกษาจากคณะนิเทศศาสตร์ สาขาวิชาวิทยุกระจายเสียงและวิทยุโทรทัศน์ มหาวิทยาลัยศรีปทุม 
ชินวุฒได้เข้ารับราชการทหาร (ทหารเกณฑ์) เป็นทหารกองประจำการกองทัพบก ผลัด 1 สังกัดกองพันทหารราบ มณฑลทหารบกที่ ๑๑ เมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2559 เมื่อรับราชการจนครบกำหนดประจำการครบ 2 ปีเต็ม จึงได้มีพิธีอำลาธงชัยเฉลิมพลเมื่อ 30 เมษายน พ.ศ. 2561
ด้านชีวิตส่วนตัว สมรสกับภัณฑิลา วิน ปานสิริธนาโชติ หรือ ลิลลี่ นักแสดงสาว
วงการบันเทิง.
ชินวุฒเข้าวงการด้วยการออกอัลบั้มเพลงกับกลุ่มบอยแบนด์ บิ๊กทรี (Big 3) และต่อมาได้มีอัลบั้ม "G-JR 10 Club" ซึ่งออกร่วมกับเพื่อนในโครงการจี-จูเนียร์ 10 ศิลปิน และได้มีอัลบั้มเดี่ยวคืออัลบั้ม "CHIN UP" วางแผงเมื่อ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2550 มีซิงเกิลเปิดตัวอัลบั้มคือเพลง "ปากไม่ตรงกับใจ" และต่อมาอัลบั้มที่ 2 "Maybe I am Bad" วางแผงเมื่อ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2551 มีซิงเกิลเปิดตัวอัลบั้มคือเพลง "หัวใจไม่ใช่กระดาษ" จากนั้นชินได้มีโอกาส ร่วมเป็นนักแสดงนำในซีรีส์เรื่อง "Love18 (รักวุ่นวายหัวใจ18)" ซึ่งเป็นซีรีส์ที่ถ่ายทำที่ไต้หวันทั้งเรื่องและเป็นซีรีส์วัยรุ่นที่เรตติ้งสูงที่สุดในประเทศมาเลเซีย มีอัลบั้มเพลงประกอบ Series LOVE-18 วางแผงเมื่อ 30 กันยายน พ.ศ. 2552 ต่อมาผลงานเพลงอัลบั้มที่ 3 ของเขา ชื่อ I Believe วางแผงเมื่อ 28 ตุลาคม พ.ศ. 2554 มีเพลงเด่นอย่าง คืนนี้อยากได้กี่ครั้ง ต่อมาในปี พ.ศ. 2556 ชินวุฒมีผลงานเพลงประกอบภาพยนตร์ เรื่อง ทองสุก 13 เพลง "เธอจะอยู่ในใจของฉันเสมอ" ร่วมกับ ชีรณัฐ ยูสานนท์ และเพลง "อย่าบอกฉันว่าให้ไป" ประกอบละคร สุภาพบุรุษจุฑาเทพ ตอน คุณชายรณพีร์ ต่อมาปี พ.ศ. 2557 ชินวุฒมีผลงานเพลงประกอบละคร หนีก็ล่า ซ่าก็รัก เพลง "หนีก็รัก" ร่วมกับ วริฏฐิสา ลิ้มธรรมมหิศร 
ในปี พ.ศ. 2560 ชินวุฒมีผลงานซิงเกิลเพลง "จับย่อ" ชิน ชินวุฒ x กวินท์ ดูวาล ออกมา และมีผลงานซีรีส์ "แสงจากพ่อ ตอน เทียนไม่สิ้นแสง" ทางช่อง Thai PBS รับบทเป็นปกป้อง และร้องเพลงประกอบละครซีรีส์ในเพลง "เทียนไม่สิ้นแสง" ในปีเดียวกันนี้ ชินวุฒได้มีผลงานในรายการ เปลี่ยนหน้าท้าโชว์ Sing Your Face Off (ซีซันที่ 3) และมีผลงานละครเรื่อง หัวใจเดียวกัน รับบทเป็น ร.ต.ต.กฤตติกุล บุญลือ (หมวดตี้) ออกอากาศทาง True4U และเป็น "หน้ากากเทียน" ในรายการ The Mask Singer หน้ากากนักร้อง ซีซันที่ 3 ร้องเพลง "Sunday Morning" จาก Maroon 5 เป็นการแข่งขันในกรุ๊ป C คู่ที่ 3 และแพ้ให้กับ "หน้ากากมงกุฎเพชร"
ในปี พ.ศ. 2567 ชินวุฒได้มาเป็น Executive Producer ให้กับค่ายไรซิ่ง เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ เข้ามาดูแลเรื่องเนื้อร้อง ทำนอง และแนวเพลงรวมถึงการคัดเลือกศิลปินที่จะเข้ามาอยู่ในสังกัด
ปลากระแห

ปลากระแห เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Barbonymus schwanenfeldii" อยู่ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) รูปร่างคล้ายปลาตะเพียนทอง ("B. altus") ที่อยู่สกุลเดียวกัน แต่มีรูปร่างป้อมสั้นกว่า ลำตัวแบนข้าง ส่วนหลังยกสูง หัวค่อนข้างเล็ก ตาโต มีหนวด 2 คู่ที่ริมฝีปาก ปากเล็กอยู่สุดของจะงอยปาก เกล็ดเล็กมีสีเงินวาวเหลือบเหลืองทอง ครีบหลังสีส้มมีแต้มสีดำชัดที่ด้านบนสุด ครีบอื่น ๆ มีสีส้มสดยกเว้นขอบบนของครีบอกและขอบล่างของครีบหางที่มีแถบสีดำยาว มีขนาดประมาณ 15–30 เซนติเมตร
พบอาศัยอยู่เป็นฝูงในแม่น้ำและหนองบึงทุกภาคของประเทศไทย หรือตามหน้าวัดที่อยู่ติดริมแม่น้ำต่าง ๆ โดยมักจะอาศัยอยู่รวมกับปลาตะเพียน ("B. gonionotus"), ปลาตะเพียนทอง, ปลาแก้มช้ำ ("Puntius orphoides") หรือปลาในตระกูลปลาตะเพียนชนิดอื่นด้วยกันเสมอ 
ปลากระแหนิยมบริโภคโดยการปรุงสด รมควัน ตากแห้ง ทำปลาร้า ปลาส้ม นอกจากนี้ยังนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามด้วย ชื่อเรียกอื่น ๆ ตามท้องถิ่น เช่น "กระแหทอง" หรือ "ตะเพียนหางแดง", ในภาษาใต้เรียก "ลำปำ", ในภาษาอีสานเรียก "เลียนไฟ", ภาษาเหนือเรียก "ปก" เป็นต้น
Miro

Miro ชื่อเดิมคือ Democracy Player และ DTV เป็นแอปพลิเคชันในลักษณะโทรทัศน์อินเทอร์เน็ต พัฒนาโดยมูลนิธิวัฒนธรรมแบบมีส่วนร่วม (Participatory Culture Foundation - PCF) มันสามารถดาวน์โหลดวีดิทัศน์โดยอัตโนมัติจาก "ช่อง" ที่ใช้เทคโนโลยี RSS พร้อมทั้งจัดการและเล่นวีดิทัศน์เหล่านั้น ตัวโปรแกรมพัฒนาขึ้นบน XULRunner และเป็นซอฟต์แวร์เสรี
Democracy Player ทำงานได้บน Windows, OS X, และ GNU/Linux
โดยตัวมันได้รวมเอาความสามารถของ RSS aggregator, BitTorrent client และโปรแกรมเล่นสื่อ VLC (หรือ Xine สำหรับ GNU/Linux) Democracy Player เป็นส่วนหนึ่งของ Democracy TV Platform ซึ่งรวม Broadcast Machine และ Video Bomb อยู่ด้วย
สถานีรถไฟพหลโยธิน

สถานีรถไฟพหลโยธิน หรือ ที่ทำการรับส่งสินค้าพหลโยธิน หรือ ย่านพหลโยธิน เคยเป็นศูนย์ขนถ่ายสินค้าหลักและย่านสถานีรถไฟที่ใหญ่ที่สุดในประเทศไทย ที่ตั้งเดิมอยู่ที่ถนนกำแพงเพชร 2 แขวงจตุจักร เขตจตุจักร กรุงเทพมหานคร ฝั่งตรงข้ามสถานีขนส่งผู้โดยสารกรุงเทพ (จตุจักร) (หรือที่เรียกกันติดปากว่า หมอชิต 2) อยู่ในบริเวณเดียวกับที่ทำการรับส่งสินค้าพหลโยธิน เคยเป็นย่านสับเปลี่ยนขนาดใหญ่ซึ่งมีจำนวนรางมากกว่า 50 ราง รวมความยาว (ตามแนวเส้นทาง) ถึง 4 กม.
ประวัติ.
การเปิดใช้งาน.
สถานีรถไฟพหลโยธิน เป็นสถานีที่สร้างและเปิดใช้งานเป็นลำดับล่าสุด เริ่มก่อสร้างในปลายปี พ.ศ. 2543 การก่อสร้างแล้วเสร็จและเปิดใช้งานอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2544 สถานีนี้สร้างขึ้น เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพ ในการให้บริการขนส่งสินค้าและผู้โดยสาร การให้บริการเดินขบวนรถไฟไปสู่ภูมิภาค และเป็นการตอบสนองความต้องการด้านการขนส่งภายในประเทศ ตามนโยบายของกระทรวงคมนาคม ในการที่จะจัดระบบการขนส่งในช่วงเทศกาลให้เกิดความสะดวกต่อประชาชน สามารถเลือกเดินทางได้ทั้งทางรถไฟ และรถโดยสารประจำทาง กับเพื่อใช้เป็นสถานีเชื่อมต่อ และรองรับการเกิดขึ้นของโครงการรถไฟฟ้าของการรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนแห่งประเทศไทย ซึ่งมีสถานีปลายทางที่สถานีบางซื่อ
ในระยะแรกการรถไฟฯ ได้จัดให้มีขบวนรถออก-เข้าที่สถานีพหลโยธินแห่งนี้เฉพาะในช่วงเทศกาลวันหยุดหลายวัน เพื่อให้ผู้โดยสารที่ไม่สามารถขึ้นรถโดยสารประจำทางมาขึ้นรถไฟ โดยไม่ต้องขึ้นรถเมล์ ในปลายปี พ.ศ. 2545 การรถไฟฯ มีนโยบายที่จะปรับปรุงงานด้านบริการ เพื่อให้ผู้โดยสารได้รับความสะดวก รวดเร็ว ในการเดินทาง และช่วยแก้ปัญหาการจราจรติดขัดในเขตกรุงเทพมหานคร กับปัญหารถแน่นย่านสถานีรถไฟกรุงเทพ (ช่วงแยกยมราช-อุภัยเจษฎอุทิศ) จึงจัดเที่ยวรถประจำที่สถานีพหลโยธินจำนวน 6 ขบวน คือ ขบวนรถธรรมดาที่ 201/202 (พหลโยธิน-พิษณุโลก-พหลโยธิน), ขบวนรถธรรมดาที่ 211/212 (พหลโยธิน-ตะพานหิน-พหลโยธิน) และขบวนรถเร็วที่ 115/116 (พหลโยธิน-พิษณุโลก-พหลโยธิน) และประกาศเปิดใช้เป็นทางการถาวร ตามคำสั่งฝ่ายการเดินรถที่ พ.2/ดร.3/121 ลงวันที่ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2547 แต่ยังไม่กำหนดอัตรากำลัง และชั้นสถานีอย่างเป็นทางการ
การยกเลิกขบวนรถโดยสาร.
วันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2549 การรถไฟแห่งประเทศไทยได้ประกาศยกเลิกเที่ยวรถประจำทั้งหมดจากสถานีรถไฟพหลโยธิน ส่งผลให้ขบวนรถรวมทั้งหมด 6 ขบวน เปลี่ยนต้นทาง/ปลายทาง ไปที่สถานีรถไฟกรุงเทพ
การยกเลิกสถานีรถไฟ.
สถานีรถไฟพหลโยธิน ถูกประกาศยกเลิกการใช้งานอย่างเป็นทางการตั้งแต่วันที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2556 เป็นต้นไป รวมถึงยกเลิกอักษรย่อ ชื่อภาษาไทย ภาษาอังกฤษ และรหัสสถานีจากสารบบของการรถไฟฯ เนื่องจากกีดขวางโครงการก่อสร้างรถไฟฟ้าชานเมืองสายสีแดงเข้ม ช่วงบางซื่อ - รังสิต ซึ่งสถานีแห่งนี้อยู่สังกัดงานย่านบางซื่อ กองจัดการเดินรถเขต 1 ศูนย์กรุงเทพปริมณฑล และภาคตะวันออก จุดศูนย์กลางสถานีตั้งอยู่ที่ กม. 8+902.86
วงศ์ปลาปักเป้าฟันสี่ซี่

วงศ์ปลาปักเป้าฟันสี่ซี่  เป็นวงศ์ปลาปักเป้าจำพวกหนึ่ง มีรูปร่างเฉพาะตัวคือ กลมป้อม ส่วนโคนหางเล็ก ครีบหลังและครีบก้นเล็กสั้นอยู่ค่อนไปทางท้าย ครีบอกใหญ่กลมมน ครีบหางใหญ่ปลายมน ว่ายน้ำโดยใช้ครีบอกโบกพร้อมกับครีบหลังและครีบก้น เวลาตกใจสามารถพองตัวได้โดยสูบน้ำหรือลมเข้าในช่องท้อง ช่องเหงือกเล็ก หัวโต จะงอยปากยื่น มีฟันลักษณะคล้ายปากนกแก้ว 4 ซี่ ตาโตอยู่ค่อนไปทางด้านบนของหัว รูจมูกเป็นติ่งสั้น ๆ ผิวขรุขระ มีเกล็ดเป็นหนามเล็ก ๆ อยู่บริเวณด้านท้อง ผิวลำตัวส่วนอื่นเรียบ ใช้ชื่อวงศ์ว่า Tetraodontidae (/เท-ทรา-โอ-ดอน-ทิ-ดี้/)
พบมากในทะเลเขตร้อนรอบโลกและบริเวณปากแม่น้ำ ชนิดที่พบในน้ำจืดมีน้อย สำหรับในประเทศไทย พบทั้งสิ้น 32 ชนิดทั้งในทะเล, น้ำกร่อยและน้ำจืด (ดูในเนื้อหาข้างล่าง) 
กินอาหารจำพวกสัตว์น้ำมีเปลือกเป็นอาหารหลัก เนื่องจากมีฟันสำหรับกัดแทะเปลือกแข็งที่เป็นแคลเซี่ยมได้เป็นอย่างดี และปลาด้วย รวมทั้งสามารถกัดแทะครีบปลาชนิดอื่นได้ด้วย ในบางชนิดมีพฤติกรรมชอบซุกตัวใต้พื้นทรายเพื่อรอดักเหยื่อ นอกจากแล้วยังสามารถพ่นน้ำจากปากเพื่อเป่าพื้นทรายหาอาหารที่ซ่อนตัวอยู่ได้อีกด้วย 
เป็นปลาที่มีพิษร้ายแรง เมื่อกินเข้าไปอาจถึงตายได้ โดยจากการศึกษาปลาปักเป้าในวงศ์นี้ที่พบในประเทศไทย พบเป็นปลาปักเป้าน้ำจืดที่มีการสะสมพิษในตัวจะมีอยู่จำนวน 8 ชนิด มากกว่าปลาปักเป้าน้ำกร่อยมีพิษ ซึ่งมีอยู่แค่ 4 ชนิด และลักษณะพิษของปลาปักเป้าน้ำจืดจะมีการสะสมพิษในอวัยวะทุกส่วน และพิษจะมีมากเป็นพิเศษในช่วงฤดูวางไข่ ราวเดือนพฤษภาคม-มิถุนายน โดยพิษเกิดเนื่องจากแพลงก์ตอน หรือแบคทีเรียที่ทำให้เกิดพิษหลังจากปลาปักเป้ากินเข้าไป เมื่อมีผู้จับไปกินก็เป็นอันตรายถึงแก่ชีวิตได้
ชนิดที่พบในไทย.
ทะเลและน้ำกร่อย
น้ำจืด
ปลาปักเป้าดำ

ปลาปักเป้าดำ ปลาปักเป้าน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Pao cochinchinensis" อยู่ในวงศ์ปลาปักเป้าฟันสี่ซี่ (Tetraodontidae) มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 8 เซนติเมตร พบใหญ่สุด 13 เซนติเมตร รูปร่างกลมป้อม หัวท้ายเรียว ปากเล็ก ตาโต ด้านหลังและด้านท้องมีผิวสากเป็นหนามเล็กละเอียด ด้านท้องนิ่มขยายตัวได้มาก ครีบหลังเล็กเช่นเดียวกับครีบก้น ลำตัวสีเขียวอมเทาคล้ำหรือสีน้ำตาลเข้ม มีดวงหรือลายสีดำประทั่วตัว บางตัวอาจมีสีจางที่ด้านท้อง ตาแดง ครีบสีจาง
อาศัยอยู่ในแหล่งน้ำนิ่งและแม่น้ำขนาดใหญ่ กินหอย, กุ้ง, ปู และปลาตัวเล็ก ๆ โดยใช้ปากขบกัดได้ดี จัดเป็นปลาปักเป้าน้ำจืดที่พบได้บ่อยที่สุดในประเทศไทย เป็นปลาที่ว่ายน้ำค่อนข้างช้าโดยใช้ครีบหลังและครีบก้นโบกไปมา อาศัยในบริเวณที่มีพืชน้ำขึ้นหนาแน่น บางครั้งพบว่าตอดกัดคนที่ลงเล่นน้ำในบริเวณที่หลบซ่อนอยู่ด้วย บริโภคโดยการนำมาทำเป็นปลาร้า, ปลาเค็ม แม้ว่าจะมีพิษในตัวก็ตาม แต่ในบางพื้นที่เช่นที่เขื่อนอุบลรัตน์ จังหวัดขอนแก่น ก็ยังมีการบริโภคอยู่ โดยต้องถลกหนังและเครื่องในออกอย่างระมัดระวัง
ในหลายแหล่งโดยเฉพาะจากแหล่งน้ำนิ่งมักพบการเกิดพิษ (เตโตรโดท็อกซิน) ของปลาชนิดนี้ ตั้งแต่เบื่อเมาจนถึงแก่ความตาย ยิ่งในฤดูผสมพันธุ์จะมีกลไกการเกิดพิษจากอาหารและเชื้อจุลินทรีย์ที่ปลากินเข้าไปรุนแรงยิ่งขึ้น
นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามด้วย
อนึ่ง ปลาปักเป้าดำในบางข้อมูล จะใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Tetraodon leiurus" ซึ่งปลาปักเป้าชนิดนี้จากการศึกษาเพิ่มเติม พบว่ามีการกระจายพันธุ์อยู่บนเกาะชวา ในประเทศอินโดนีเซีย และเป็นคนปลาคนละชนิดกัน
ฟุตบอลทีมชาติกาตาร์

ฟุตบอลทีมชาติกาตาร์  เป็นทีมฟุตบอลตัวแทนจากประเทศกาตาร์ อยู่ภายใต้การควบคุมของสมาคมฟุตบอลกาตาร์และสมาพันธ์ฟุตบอลเอเชีย
ทีมเคยเข้าร่วมแข่งขันในเอเชียนคัพ 11 ครั้ง โดยชนะเลิศสองสมัยในปี 2019 และ 2023 พวกเขาลงเล่นเกมเหย้าส่วนใหญ่ที่สนามกีฬานานาชาติเคาะลีฟะฮ์และสนามกีฬาญัสซิม บิน ฮะมัด โดยสนามแห่งหลังถือว่าเป็นสนามเหย้าหลักของทีมชาติ
กาตาร์ลงเล่นในฟุตบอลโลกรอบสุดท้ายครั้งแรกในปี 2022 ซึ่งพวกเขาผ่านเข้ารอบได้ในฐานะเจ้าภาพ ถือเป็นครั้งแรกที่ชาติอาหรับเป็นเจ้าภาพฟุตบอลโลก อย่างไรก็ตาม พวกเขาตกรอบแบ่งกลุ่มด้วยความพ่ายแพ้สามนัดรวด
ผู้เล่นชุดปัจจุบัน.
ผู้เล่นทีมชาติกาตาร์ในการแข่งขันฟุตบอลโลก 2022 รอบสุดท้ายที่พวกเขาเป็นเจ้าภาพ โดยประกาศรายชื่อผู้เล่นรอบสุดท้ายเมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 2022
ชุดแข่งขัน.
ชุดเหย้าของกาตาร์เป็นสีแดงเลือดหมูล้วน ส่วนชุดเยือนเป็นสีขาวล้วน ผู้ผลิตชุดแข่งขันรายแรกสุดคืออัมโบรซึ่งผลิตชุดแข่งตั้งแต่ ค.ศ. 1984 ถึง 1989 ปัจจุบันชุดแข่งขันทั้งหมดของกาตาร์ผลิตโดยไนกี้
การมัลติเพล็กซ์แบบแบ่งเวลา

การมัลติเพล็กซ์แบบแบ่งเวลา  เป็นการแบ่งเวลาในการใช้สายส่งเพื่อใช้ส่งข้อมูล เหมาะกับสัญญาณข้อมูลแบบดิจิทัล เนื่องจากสัญญาณดิจิทัลมีช่วงเวลาที่แน่นอนของบิตแต่ละบิต จึงทำให้สามารถมัลติเพล็กซ์แบบแบ่งเวลาให้มีความสอดคล้องกับเวลาของบิตได้ โดยอาจคิดเป็นอัตราเร็วของบิตได้คือ สัญญาณที่มีอัตราเร็วต่ำหลาย ๆ สัญญาณสามารถนำมามัลติเพล็กซ์รวมกันเป็นสัญญาณที่มีอัตราบิตสูงขึ้นได้ ซึ่งการมัลติเพล็กซ์แบบแบ่งเวลา ยังสามารถแบ่งออกเป็น “การมัลติเพล็กซ์แบบแบ่งเวลาในแบบซิงโครนัส” และ “การมัลติเพล็กซ์แบบแบ่งเวลาในรูปแบบสถิติ”
ประเภทของการมัลติเพล็กซ์แบบแบ่งเวลา.
การมัลติเพล็กซ์แบบแบ่งเวลาในรูปแบบซิงโครนัส.
การมัลติเพล็กซ์แบบแบ่งเวลาในรูปแบบซิงโครนัส  Sync TDM จะอนุญาตให้ข้อมูลจากแต่ละแหล่งมาหมุนเวียนเพื่อส่งข้อมูลไปบนสายส่งข้อมูลความเร็วสูง Sync TDM จะให้ชิ้นส่วนของข้อมูล เช่น ไบต์ข้อมูล จากอุปกรณ์ส่งผ่านไปยังสายส่งข้อมูลความเร็วสูง จากนั้นก็ให้อุปกรณ์ที่จะอินพุตในลำดับถัดไปส่งไบต์ข้อมูลผ่านสายส่งข้อมูลความเร็วสูงหมุนเวียนต่อไปเรื่อย ๆ
หากสถานีผู้ส่งบางสถานีไม่ต้องการส่งข้อมูลในช่วงเวลาขณะนั้น ซึ่งเรียกว่าอยู่ในสถานะ Idle มัลติเพล็กเซอร์ก็จะทำการส่งสล๊อต (Slot) ข้อมูลของสถานีที่ Idle ผ่านสายส่งข้อมูลด้วยความเร็วสูง โดยสล๊อตดังกล่าวนี้จะเป็นสล๊อตว่าง ซึ่งการส่งสล๊อตว่างออกไปก็เพื่อจุดประสงค์ให้คงลำดับเหมือนเดิม โดยตัวอย่างการซิงโครนัสทีดีเอ็มที่นิยมใช้กันในปัจจุบัน เช่น T-1 Multiplexing, ISDN Multiplexing และ SONET
การมัลติเพล็กซ์แบบแบ่งเวลาในรูปแบบสถิติ.
การมัลติเพล็กซ์แบบแบ่งเวลาในรูปแบบสถิติ  หรือ อะซิงโครนัสทีดีเอ็ม  เป็นการมัลติเพล็กซ์เชิงสถิติที่ข้อมูลสามารถส่งร่วมกันบนสายในลักษณะแบบแบ่งเวลาตามความต้องการ (On-Demand) เพื่อหลีกเลี่ยงการสูญเสียสล๊อตว่างเปล่าของสถานีที่ไม่มีการส่งข้อมูล ดังนั้น ข้อมูลที่ส่งจะถูกส่งไปยังสายเฉพาะสถานีที่ต้องการส่งข้อมูลเท่านั้น โดยสถานีที่ Idle จะไม่มีการส่งสล๊อตว่างเปล่าออกมาบนสายส่ง ซึ่งในการส่งข้อมูลของแต่ละสถานีจะมีการใส่ Address ของสถานีส่งเข้าไปด้วย ซึ่งจะทำให้ฝ่ายรับนั้นรับรู้ได้ว่า ข้อมูลที่ส่งมานั้นมาจากสถานีใด
จากรูป แสดงให้เห็นถึงสถานีคอมพิวเตอร์ 3 สถานี ได้มีการแชร์ลิงก์ข้อมูลด้วยการมัลติเพล็กซ์แบบแบ่งเวลาในรูปแบบสถิติ โดยกำหนดให้ขนาดของเฟรมหนึ่งสามารถบรรจุข้อมูลได้เพียง 3 สล๊อต ซึ่งจะส่งในลักษณะเรียงลำดับจาก 1 ถึง 3 และทำการบรรจุ Address ไปกับข้อมูลเพื่อส่งไปยังสายส่งข้อมูลความเร็วสูง
การมัลติเพล็กซ์แบบแบ่งความถี่

การมัลติเพล็กซ์แบบแบ่งความถี่  คือ การส่งสัญญาณจากผู้ส่งหรือสถานีส่งจำนวนหลาย ๆ สถานีไปในช่องสัญญาณเดียวกัน ด้วยการใช้เทคนิคแบบอะนาล็อกที่เกี่ยวกับช่องสัญญาณของสื่อนำสัญญาณ โดยสัญญาณต่าง ๆ จะสร้างขึ้นด้วยการมอดูเลตกับพาหะที่มีความถี่ต่างกัน กล่าวคือ เป็นการแบ่งความถี่ของช่องสัญญาณของสื่อนำสัญญาณออกเป็นช่องสัญญาณหรือช่องความถี่ย่อย ๆ (Sub Channel) สำหรับนำข้อมูลของแต่ละสถานีส่ง ซึ่งแต่ละสถานีส่งจะส่งข้อมูลภายในช่องสัญญาณหรือความถี่ที่ได้รับเท่านั้น และระหว่างช่องความถี่จะมีการ์ดแบนด์ (Guard Band) เพื่อป้องกันไม่แต่ละช่องความถี่เกิดการแทรกแซงสัญญาณระหว่างกัน ตัวอย่างของการมัลติเพล็กซ์แบบแบ่งความถี่ เช่น การส่งสัญญาณคลื่นวิทยุกระจายเสียง โทรทัศน์ โทรศัพท์เซลลูลาร์แบบอนาล็อก และเพจเจอร์ บริเวณสถานีส่งจะมีอุปกรณ์มัลติเพล็กเซอร์ (Multiplexer) ซึ่งทำหน้าที่ในการรับสัญญาณข้อมูลจากสถานีส่งแต่ละสถานี และส่งสัญญาณไปยังย่านความถี่ของสถานีต่าง ๆ ผ่านสายส่งเพื่อไปยังสถานีปลายทาง ในขณะที่สถานีปลายทางจะมีอุปกรณ์ที่เรียกว่าดีมัลติเพล็กเซอร์ (Demultiplexer) ซึ่งจะทำการแยกสัญญาณคืนกลับตามย่านความถี่ให้สอดคลองกับสถานีต้นทาง สำหรับตัวกลางหรือช่องทางที่ใช้สื่อสารร่วมกัน (Shared Channel) นั้นสามารถเป็นได้ทั้งสายเคเบิลชนิดต่าง ๆ รวมถึงคลื่นวิทยุไมโครเวฟ
ท่าอากาศยานหาดใหญ่

ท่าอากาศยานหาดใหญ่ หรือ สนามบินหาดใหญ่ (IATA: HDY, ICAO: VTSS) เป็นท่าอากาศยานที่ให้บริการเที่ยวบินระหว่างประเทศ (International Airport) ตั้งอยู่เลขที่ 99 หมู่ 3 ถนนสนามบิน ตำบลคลองหลา อำเภอคลองหอยโข่ง จังหวัดสงขลา 90115 บริหารงานโดย บริษัท ท่าอากาศยานไทย จำกัด (มหาชน) โดยมีผู้อำนวยการท่าอากาศยานหาดใหญ่ดูแล เป็นท่าอากาศยานที่สำคัญ เนื่องจากเป็นประตูสำหรับชาวมุสลิมที่ต้องการไปแสวงบุญที่นครมักกะฮ์ ประเทศซาอุดีอาระเบีย ท่าอากาศยานหาดใหญ่มีเที่ยวบินมากเป็นอันดับ 5 ของประเทศ รองจาก ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ ท่าอากาศยานดอนเมือง ท่าอากาศยานภูเก็ต ท่าอากาศยานเชียงใหม่ ตามลำดับ ปัจจุบันมีผู้โดยสารประมาณ 4,800,000 คน โดยเส้นทางในประเทศและต่างประเทศ เที่ยวบิน 9,203 เที่ยวบินและสินค้าประมาณ 12,965 ตันใช้บริการท่าอากาศยานแห่งนี้ ทั้งนี้ ท่าอากาศยานนานาชาติหาดใหญ่ มีความสามารถในการรองรับเที่ยวบินได้ 48 เที่ยวบิน/ชม. รองรับผู้โดยสารได้ปีละ 3,000,000 คน และรองรับสินค้าได้ ปีละ 41,800 ตัน รองรับเครื่องบินขนาดใหญ่ได้สูงสุด Boeing 747-400
การพัฒนาท่าอากาศยาน.
บริษัท ท่าอากาศยานไทย จำกัด (มหาชน) (ทอท.) ตระหนักถึงความสำคัญการดำเนินธุรกิจท่าอากาศยานโดยเฉพาะอย่างยิ่งโครงการพัฒนาท่าอากาศยานหาดใหญ่ จะเป็นการพัฒนาเพื่อเพิ่มขีดความสามารถของท่าอากาศยานหาดใหญ่ให้สามารถรองรับปริมาณการจราจรทางอากาศและผู้โดยสารที่เพิ่มขึ้นได้จนถึงปี 2568 กล่าวคือ จะพัฒนาเพิ่มขีดความสามารถของระบบทางวิ่งทางขับจากเดิม 20 เที่ยวบินต่อชั่วโมง ให้เพิ่มเป็น 34 เที่ยวบิน ต่อชั่วโมง, ปรับปรุงอาคารผู้โดยสารให้สามารถรองรับผู้โดยสารได้เพิ่มขึ้นจาก 2.55 ล้านคนต่อปีเป็น 5 ล้านคนต่อปี, ปรับปรุงอาคารคลังสินค้า ให้สามารถรองรับได้เพิ่มขึ้นจาก 13,800 ตันต่อปี เป็น 25,000 ต่อปี และขยายพื้นที่จอดรถยนต์ให้รองรับเพิ่มขึ้นจาก 650 คัน เป็น 1,100 คัน โดยมีเนื้องานตามโครงการพัฒนาท่าอากาศยานหาดใหญ่ (ปี 2558-2560) ดังนี้
สายการบินที่ให้บริการ.
"*ข้อมูลเส้นทางการบินที่นำมาใช้อ้างอิงควรเป็นข้อมูลที่อัปเดต และได้รับการยืนยันจากสายการบินพาณิชย์ที่ให้บริการอยู่ปัจจุบันเท่านั้น โดยไม่นำเส้นทางการบินที่ยกเลิกการให้บริการแล้ว เส้นทางบินแบบเช่าเหมาลำ หรือเส้นทางที่อยู่ระหว่างการวางแผนหรือจะเปิดให้บริการในอนาคต มาใช้ประกอบการพิจารณา ทั้งนี้เพื่อความถูกต้องชัดเจน และป้องกันความคลาดเคลื่อนของข้อมูลซึ่งอาจก่อให้เกิดความสับสนแก่ผู้รับสารได้"
แดนซ์แดนซ์เรโวลูชัน (วิดีโอเกม พ.ศ. 2541)

แดนซ์ แดนซ์ เรโวลูชัน (ภาค 1)  เป็นเกมเต้นภาคแรกของเกมเต้นภาคภาษาญี่ปุ่น วางแผงในประเทศญี่ปุ่น ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2541 ซึ่งสร้างโดย บริษัท โคนามิ ประเทศญี่ปุ่น จำกัด 
แดนซ์ แดนซ์ เรโวลูชัน (ภาค 1) เป็นรุ่นเกมย่อยของเกมเต้น แดนซ์ แดนซ์ เรโวลูชัน ซึ่งรายละเอียดต่าง ๆ ที่เกี่ยวกับเกมเต้นสามารถดูได้ที่หัวข้อหลักของ แดนซ์ แดนซ์ เรโวลูชัน
รายละเอียด.
ในหมวดเกมปกตินั้น จะแบ่งเพลงตามความยากไว้ 3 แบบ (ซึ่งไม่เกี่ยวกับระดับความยาก) คือแบบง่าย ปานกลาง และยาก ซึ่งแบบง่าย จะมีเพลงที่มีจำนวนหน่วยเท้าน้อย ๆ ส่วนแบบยาก จะมีเพลงที่มีจำนวนหน่วยเท้ามาก ๆ ทำให้ความยากในแต่ละแบบจะมีเพลงให้เลือกอยู่ไม่เหมือนกัน สำหรับระดับความยากนั้น จะมี 3 ระดับคือ
คำบอกในขณะเล่นเกมเต้นที่มีอยู่คือ Perfect, Great, Good, Boo, และ Miss ในภาคนี้ ถ้าเผลอไปเหยียบแป้นโดยไม่มีลูกศรขึ้นมา จะทำให้แถบลดและแสดงคำบอกเป็นสีขาวว่า Ouch! การสะสมคะแนนของเกมเต้นภาคนี้ จะเริ่มที่คะแนนน้อย ๆ ก่อน ถ้าเล่นได้ไม่พลาดอย่างต่อเนื่องก็จะทำให้ได้รับคะแนนมากขึ้นสะสมไปเรื่อย ๆ, การให้เกรดของเกมเต้นภาคนี้ ประกอบไปด้วย A, B, C, D, และ E และเกรดพิเศษคือ S ถ้าผู้เล่นเหยียบได้ Perfect ทั้งหมด จะแสดงเกรดเป็น SS
ในเกมเต้นภาคนี้มีรูปแบบการเล่นอยู่ 3 แบบคือ เล่นเดี่ยว เล่นสองคน และเล่นควบสองแท่น
รายชื่อเพลง.
รายชื่อเพลงเกมเต้นภาค 1 มีอยู่ทั้งหมด 17 เพลงซึ่งประกอบไปด้วยเพลงในตาราง(ซึ่งเรียงลำดับตามตัวอักษรภาษาอังกฤษ)ดังต่อไปนี้
ความลับของเกม.
ภายในเกมเต้นภาคแรก จะมีความลับของเกมดังนี้
รอบพิเศษ (EXTRA STAGE).
รอบพิเศษในเกมเต้นภาคนี้ ให้เล่นเพลงในหมวด ปานกลางหรือยาก ในรอบสุดท้าย แล้วเล่นจบด้วยการทำให้แถบแต้นเต็ม จึงจะเข้าสู่รอบพิเศษนี้ได้
คำสั่งสูตรลับ.
เมื่อเข้าสู่หน้าจอเลือกหมวดระดับความยากแล้วเหยียบแป้นลูกศรตามสูตรคำสั่งดังนี้
รายชื่อตัวละครที่พบในเกมเต้นภาค 1.
ตัวละครเกมเต้นในแต่ละภาคนั้น ทุกตัวละครจะมีคู่เป็นของตนเอง สำหรับเกมเต้นภาค 1 นั้น มีตัวละครเต้นให้เลือกอยู่ 3 คู่ ได้แก่
คาราเมล

คาราเมล  หรือ น้ำตาลที่ผ่านความร้อนจนได้อุณหภูมิที่เหมาะสม เดิมทีคือสิ่งที่เกิดจากการเปลี่ยนสถานะและรสชาติของน้ำตาลโดยใช้ความร้อนจนถึงอุณหภูมิ 160-170 องศาเซลเซียส) ช่วงก่อนถึงจุดความร้อนดังกล่าวนั้นน้ำตาลจะเปลี่ยนสถานะเป็นของเหลว และจะเริ่มเปลี่ยนสีเข้มขึ้นพร้อมทั้งมีรสชาติที่ซับซ้อนมากขึ้นตามระดับอุณหภูมิ แต่การทำคาราเมลจากน้ำตาลโดยตรงมีอัตราเสี่ยงต่อการไหม้สูง จึงนิยมใช้น้ำเป็นตัวทำละลายในตอนเริ่มต้น(น้ำเชื่อม) และผ่านความร้อนจนน้ำหรือความชื้นระเหยออกไปมากพอที่น้ำตาลจะเริ่มกระบวนการเปลี่ยนสถานะ น้ำเชื่อมที่ผ่านความร้อนถึงอุณหภูมิต่างกันจะมีความข้นเหนียวและความเปราะต่างกันไปจนถึงขั้นสุดท้ายตามตาราง
คาราเมลยังถูกใช้เป็นส่วนผสมเพื่อให้รสชาติและกลิ่นในของหวานชนิดอื่นๆ เช่น ขนมปัง, ไอศกรีม, เค้ก, มูส หรือใช้เป็นเครื่องเคียงหรือซอสราดตกแต่งหน้า ภายหลังจึงมีการใช้คำว่า "คาราเมล" แทนขนมจำพวกลูกกวาดบางชนิด หรือซอสราดที่เกิดจากการผสมส่วนน้ำตาลที่เปลี่ยนสถานะแล้วกับวัตถุดิบอื่นๆ เช่นครีม นม เนย ฝักวานิลลา เป็นต้น เพื่อให้ได้ลักษณะผิวสัมผัสและรสชาติความหอมตามที่ต้องการ
นอกจากนี้เมื่อคาราเมลเย็นตัวจะมีลักษณะแข็ง จึงนิยมทำของประดับจาน หรือเคลือบขนม ผลไม้ หรือถั่วด้วย
สีคาราเมล หมายถึง สีน้ำตาลแก่
สถานีรถไฟชุมทางทุ่งสง

สถานีรถไฟชุมทางทุ่งสง  เป็นสถานีรถไฟชั้น 1 ตั้งอยู่ที่อำเภอทุ่งสง จังหวัดนครศรีธรรมราช
ลักษณะ.
เป็นสถานีชุมทางรถไฟซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของทางรถไฟสายชุมทางทุ่งสง–กันตัง ซึ่งแยกทางรถไฟสายกันตังออกจากทางรถไฟสายใต้ รวมถึงยังเป็นสถานีชุมทางรถไฟสายใต้แห่งที่สี่ ถัดมาจากสถานีรถไฟชุมทางตลิ่งชัน สถานีรถไฟชุมทางหนองปลาดุก และสถานีรถไฟชุมทางบ้านทุ่งโพธิ์ และเป็น 1 ใน 15 สถานีชุมทางรถไฟในประเทศไทย สถานีรถไฟแห่งนี้มีความสำคัญต่อการเดินรถไฟในพื้นที่ภาคใต้ตอนกลาง ดังนี้ 
นอกจากนี้มีสถานีตำรวจรถไฟทุ่งสง กองกำกับการ 3 กองบังคับการตำรวจรถไฟ ซึ่งตั้งอยู่ตรงกันข้ามกับสถานีอีกด้วย 
พื้นที่บริเวณอาคารคลังพัสดุของสถานีรถไฟชุมทางทุ่งสง เคยถูกใช้เป็นที่ทำการของธนาคารไทยพาณิชย์ สาขาทุ่งสง ซึ่งเป็นสาขาในส่วนภูมิภาคสาขาแรกของธนาคารไทยพาณิชย์
เซลล์เชื้อเพลิงแอลคาไลน์

เซลล์เชื้อเพลิงอัลคาไลน์ คือ เซลล์ปฐมภูมิที่ใช้สารละลายเบส คือ KOH ผสม MnO2 เป็นอิเล็กโทรไลต์ เซลล์ชนิดนี้ให้ศักย์ไฟฟ้า 1.5 โวลต์ แต่สามารถใช้ได้นานกว่าถ่านไฟฉาย
สถานีรถไฟชุมทางเขาชุมทอง

สถานีรถไฟชุมทางเขาชุมทอง เป็นสถานีรถไฟระดับ 3 ของทางรถไฟสายใต้ ตั้งอยู่ที่ทางหลวงสาย 4018 ตำบลควนเกย อำเภอร่อนพิบูลย์ จังหวัดนครศรีธรรมราช เป็นสถานีชุมทางรถไฟสายใต้แห่งที่ห้า ถัดมาจากสถานีรถไฟชุมทางตลิ่งชัน สถานีรถไฟชุมทางหนองปลาดุก สถานีรถไฟชุมทางบ้านทุ่งโพธิ์ และสถานีรถไฟชุมทางทุ่งสง 
สถานีรถไฟชุมทางเขาชุมทอง เดิมเรียกว่า"สถานีสามแยกนคร" แต่พระบาทสมเด็จพระมงกุฏเกล้าเจ้าอยู่หัวมีพระบรมราชวินิจฉัยให้กรมรถไฟ แก้ไขชื่อเป็นสถานีเขาชุมทองเมื่อ พ.ศ. 2460 แต่ก่อนสถานีชุมทางเขาชุมทอง เป็นจุดเติมน้ำ และฟืนสำหรับรถจักรไอน้ำ แต่เมื่อยุคสมัยเปลี่ยนไป รถจักรดีเซลเข้ามาแทนที่รถจักรไอน้ำ เมื่อปี พ.ศ. 2525 จึงได้ถอดถอนถังน้ำออกไป
สถานีรถไฟชุมทางเขาชุมทอง เป็นสถานีรถไฟที่ขบวนรถไฟซึ่งมีต้นทางและปลายทางที่สถานีรถไฟนครศรีธรรมราชทุกขบวนที่จะเข้าทางแยกสายนครศรีธรรมราชต้องจอด รวมไปถึงขบวนรถท้องถิ่นทุกขบวน และรถเร็วบางขบวนได้มีการจอดที่สถานีรถไฟแห่งนี้ด้วย ซึ่งสถานีรถไฟแห่งนี้เป็นจุดเริ่มต้นของทางรถไฟสายชุมทางเขาชุมทอง-นครศรีธรรมราช มีระยะทาง 35 กิโลเมตร
ตารางเดินรถ.
ขบวนรถท้องถิ่นที่ 455 นครศรีธรรมราช - ยะลา เดินทางมาจากสถานีนครศรีธรรมราช (หัวขบวนหันไปทางทิศเหนือ) เมื่อถึงสถานีชุมทางเขาชุมทองแล้ว ทำการเปลี่ยนทิศทางของขบวนรถ (หัวขบวนหันไปทางทิศใต้) แล้วเดินทางมุ่งหน้าสู่สถานียะลา 
ขบวนรถท้องถิ่นที่ 452 สุไหงโกลก - นครศรีธรรมราช เดินทางมาจากสถานีสุไหงโกลก (หัวขบวนหันไปทางทิศเหนือ) เมื่อถึงสถานีชุมทางเขาชุมทองแล้ว ทำการเปลี่ยนทิศทางของขบวนรถ (หัวขบวนหันไปทางทิศใต้) แล้วเดินทางมุ่งหน้าสู่สถานีนครศรีธรรมราช 
ขบวนรถท้องถิ่นที่ 456 ยะลา - นครศรีธรรมราช เดินทางมาจากสถานียะลา (หัวขบวนหันไปทางทิศเหนือ) เมื่อถึงสถานีชุมทางเขาชุมทองแล้ว ทำการเปลี่ยนทิศทางของขบวนรถ (หัวขบวนหันไปทางทิศใต้) แล้วเดินทางมุ่งหน้าสู่สถานีนครศรีธรรมราช
สถานีรถไฟชุมทางหาดใหญ่

สถานีรถไฟชุมทางหาดใหญ่ เดิมชื่อ สถานีรถไฟโคกเสม็ดชุน ตั้งอยู่บนถนนรถไฟ ตำบลหาดใหญ่ อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา เป็นสถานีรถไฟ ระดับ 1 ของทางรถไฟสายใต้ โดยจากจุดนี้ทางรถไฟจะแยกออกเป็น 2 สาย คือ สายที่มุ่งหน้าไปยังปลายทางที่สถานีรถไฟสุไหงโก-ลก ติดชายแดนประเทศมาเลเซีย ด้านรัฐกลันตัน และสายที่มุ่งหน้าไปบัตเตอร์เวิร์ท ประเทศมาเลเซีย ส่วนสายที่ถูกยกเลิก 1 สาย คือสายที่มุ่งหน้าไปสงขลา ที่ตำบลบ่อยาง อำเภอเมืองสงขลา จังหวัดสงขลา
ประวัติ.
ในอดีตสถานีรถไฟชุมทางตั้งอยู่ที่สถานีรถไฟชุมทางอู่ตะเภาแต่ภายหลังประสบปัญหาน้ำท่วมบ่อยครั้ง ต่อมาการรถไฟแห่งประเทศไทยจึงได้ทำซื้อที่ดินของขุนนิพัทธ์จีนนคร (เจียกีซี) และย้ายสถานีรถไฟชุมทางอู่ตะเภามายังสถานีโคกเสม็ดชุน ซึ่งต่อมาใน พ.ศ. 2460 จึงได้เปลี่ยนชื่อเป็นสถานีชุมทางหาดใหญ่มาแต่นั้น ส่วนสถานีรถไฟชุมทางอู่ตะเภาจึงกลายเป็นที่หยุดรถไฟ
ในช่วงก่อนปี พ.ศ. 2521 ได้มีการเดินรถไปสายหาดใหญ่-สงขลา ระยะทางประมาณ 29 กิโลเมตร 
การคมนาคมในภาคใต้ในอดีตนั้น ต้องพึ่งการเดินทางด้วยรถไฟเป็นหลัก และด้วยการเป็นชุมทางสำคัญส่งผลให้อำเภอหาดใหญ่มีการขยายตัวทางเศรษฐกิจสูงนับจากอดีตจนปัจจุบัน มีตัวเมืองและย่านพาณิชย์ขนาดใหญ่จนมีขนาดใหญ่กว่าตัวอำเภอเมืองสงขลา จังหวัดสงขลาด้วยซ้ำไป
 "ณ วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2567"
การก่อการวินาศกรรม.
สถานีรถไฟชุมทางหาดใหญ่ เคยตกเป็นเป้าการโจมตี โดยขบวนการแบ่งแยกดินแดน ในปัญหาความขัดแย้งในจังหวัดชายแดนภาคใต้ ดังนี้
นูโทรปิกส์

นูโทรปิกส์  เป็นกลุ่มสารอธิบายฤทธิ์ทางเภสัชวิยา คำว่านูโทรปิกส์ เป็นคำที่มาจากภาษากรีก คือ noos และ tropein บางครั้งนูโทรปิกอาจมีชื่อเรียกว่า สมาร์ท ดรั๊กส์ (smart drugs) แรกเริ่มนั้นคำนี้ใช้อธิบายฤทธิ์ทางเภสัชวิทยาของยาที่ชื่อไพราซีแตม(piracetam) ต่อมานิยมใช้คำนี้แพร่หลายมากขึ้น ทำงานโดยเพิ่มปริมาณสารเคมีในสมอง (neurochemicals) ไม่ว่าจะเป็นสารสื่อประสาท(neurotransmitters) เอนไซม์ (enzymes) และฮอร์โมน (hormones)เป็นต้น
คุณสมบัติ.
โดยทั่วไปแล้วนูโทรปิกหมายถึงกลุ่มสารที่มีคุณสมบัติดังต่อไปนี้
กลไกการทำงาน.
ตัวอย่างสารนูโทรปิกส์ซึ่งมีกลไกการทำงานทางทฤษฎีดังต่อนี้
จังหวัดเฮียวโงะ

<templatestyles src="Stack/styles.css"/>
จังหวัดเฮียวโงะ (; โรมาจิ: "Hyōgo-ken") เป็นจังหวัดของประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่ในภูมิภาคคันไซ ทางตอนใต้ของเกาะฮนชู มีจำนวนประชากร 5,344,834 คน (1 เมษายน ค.ศ. 2024) และมีขนาดพื้นที่ มีอาณาเขตติดต่อได้แก่ ทิศตะวันออกติดกับจังหวัดเกียวโต ทิศตะวันออกเฉียงใต้ติดกับจังหวัดโอซากะ ทิศตะวันตกติดกับจังหวัดโอกายามะและจังหวัดทตโตริ
นครโคเบะเป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของจังหวัดเฮียวโงะ และเป็นเมืองใหญ่อันดับ 7 ของประเทศ เมืองใหญ่อื่น ๆ ในจังหวัด เช่น ฮิเมจิ นิชิโนมิยะ และอามางาซากิ อาณาบริเวณของจังหวัดเฮียวโงะครอบคลุมตั้งแต่ชายฝั่งทะเลญี่ปุ่นไปจนถึงทะเลในเซโตะ รวมทั้งเกาะอาวาจิและหมู่เกาะเล็ก ๆ ภายในทะเลในเซโตะ จังหวัดเฮียวโงะเป็นศูนย์กลางทางเศรษฐกิจ การคมนาคมขนส่ง และสถานที่ท่องเที่ยวทางตะวันตกของญี่ปุ่น พื้นที่ร้อยละ 20 ของจังหวัดอยู่ในเขตอุทยานธรรมชาติ จังหวัดเฮียวโงะเป็นส่วนหนึ่งของเขตมหานครเคฮันชิง ซึ่งเป็นเขตเมืองที่มีประชากรมากเป็นอันดับสองในญี่ปุ่น รองจากเขตมหานครโตเกียว
ประวัติศาสตร์.
จังหวัดเฮียวโงะในปัจจุบันประกอบด้วยแคว้นในอดีต ได้แก่ แคว้นฮาริมะ แคว้นทาจิมะ แคว้นอาวาจิ และบางส่วนของแคว้นทัมบะและแคว้นเซ็ตสึ
ใน ค.ศ. 1180 เมื่อใกล้สิ้นสุดยุคเฮอัง จักรพรรดิอันโตกุ, ไทระ โนะ คิโยโมริ, และราชสำนักของจักรพรรดิ ได้ย้ายไปที่ฟูกูฮาระ (ซึ่งปัจจุบันอยู่ในนครโคบะ) เป็นช่วงสั้น ๆ ในระยะเวลาห้าเดือน ในจังหวัดเฮียวโงะมีสถานที่สำคัญทางประวัติศาสตร์คือสุสานโบราณโกชิกิซูกะ (; โรมาจิ: "Goshikizuka-kofun") และยังมีปราสาทฮิเมจิ ซึ่งเป็นแหล่งมรดกโลกของยูเนสโก ตั้งอยู่ในนครฮิเมจิ
จังหวัดเฮียวโงะทางตอนใต้ได้รับความเสียหายอย่างรุนแรงจากแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ฮันชิงเมื่อ ค.ศ. 1995 ขนาด 6.9 ตามมาตราขนาดโมเมนต์ ซึ่งทำลายพื้นที่ส่วนใหญ่ของโคเบะและอาวาจิ รวมถึงนิชิโนมิยะและอาชิยะ และจังหวัดโอซากะที่อยู่ใกล้เคียง ทำให้มีผู้เสียชีวิตเกือบ 6,500 คน ปัจจุบันมีอนุสรณ์รำลึกครบรอบ 10 ปี แผ่นดินไหวที่โคเบะ มีผู้ไปรำลึกเหตุการณ์ครั้งนั้นมากมาย
ภูมิศาสตร์.
ลักษณะภูมิประเทศส่วนใหญ่ของจังหวัดเฮียวโงะเป็นที่ราบสลับหุบเขา ทิศเหนือติดกับทะเลญี่ปุ่น ทิศตะวันตกติดกับจังหวัดทตโตริและจังหวัดโอกายามะ ทิศใต้ติดกับมหาสมุทรแปซิฟิก ทิศตะวันออกติดกับจังหวัดโอซากะและจังหวัดเกียวโต เมืองหลวงของจังหวัดคือนครโคเบะ มีประชากรอาศัยอยู่ประมาณ 1,500,000 คน มีความสำคัญคือเป็นเมืองท่า มีโรงงานอุตสาหกรรมมาก
การปกครอง.
จังหวัดเฮียวโงะประกอบด้วย 29 เทศบาลนคร และ 12 เทศบาลเมือง ดังนี้
นคร.
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
อำเภอและเมือง.
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
เรื่องของน้ำพุ

เรื่องของน้ำพุ เป็นวรรณกรรมที่แต่งจากเรื่องจริงของสุวรรณี สุคนธา โดยเป็นเรื่องของ น้ำพุ หรือ วงศ์เมือง นันทขว้าง (13 มีนาคม 2499 - 28 พฤษภาคม 2517) ลูกชายของผู้เขียนที่ติดยาเสพติด โดยเนื้อเรื่องเป็นจดหมายที่น้ำพุเขียนถึงแม่ตอนไปอดยาที่สำนักสงฆ์ถ้ำกระบอก 
เรื่องของน้ำพุ ได้นำมาสร้างเป็นภาพยนตร์เรื่อง น้ำพุ ในปี พ.ศ. 2527 และละครโทรทัศน์ทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 ในปี พ.ศ. 2545
เนื้อเรื่อง.
น้ำพุ เด็กที่เกิดในครอบครัวที่แตกแยก พ่อและแม่ก็เป็นศิลปิน เมื่อน้ำพุโตขึ้นอยาก คิดลองสิ่งเสพติด ยิ่งเมื่อแม่ของนํ้าพุมีสามีคนใหม่ จึงทำาให้นํ้าพลุเริ่มแปลกแยกจากครอบครัว รวมกับการที่เขาเลือกเพื่อนที่เสพยา จนติดยาหนัก แก้วเพื่อนสนิทของน้ำพุทราบ ทำให้น้ำพุเสียใจมาก จึงตัดสินใจบอกแม่และครอบครัวว่าจะเดินทางไปวัดถ้ำกระบอกกับเพื่อนเพื่อเลิกยา แต่เมื่อเขากลับมาบ้านอีกครั้ง เขากลับไม่ได้รับการต้อนรับอย่างดีเท่าที่เขาคาดไว้ จึงเกิดความรู้สึกน้อยใจตามประสาวัยรุ่น จึงฉีดเฮโรอีนเกินขนาดจนทําให้เสียชีวิต
การสร้าง.
เรื่องของน้ำพุ ได้นำมาสร้างเป็นภาพยนตร์และละครโทรทัศน์ ได้แก่
ถูกนำมาสร้างเป็นละครโทรทัศน์ทาง สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 ผ่านการพิจารณาอนุมัติโดยบอร์ดคณะกรรมการพิจารณาช่อง 7 อนุมัติผลิต
จิตต์ลัดดา ศักดาภิพาณิชย์

ศาสตราจารย์ จิตต์ลัดดา ศักดาภิพาณิชย์ เกิดวันที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2514 เป็นนักวิทยาศาสตร์ชาวไทย สาขาเคมีและ พอลิเมอร์ เชี่ยวชาญเป็นพิเศษในเรื่องของเทคโนโลยียาง การวิเคราะห์และพัฒนาการใช้ประโยชน์จากยางธรรมชาติ โดยได้ร่วมมือกับบริษัทเอกชนหลายๆ แห่ง พัฒนานวัตกรรมด้านกระบวนการผลิต สร้างมูลค่าเพิ่มให้ ‘ยางสกิม’ โดยใช้เป็นวัตถุดิบสำหรับผลิตกาวที่ใช้ในการแพทย์ และใช้เป็นวัตถุดิบสำหรับผลิตหมากฝรั่ง ซึ่งนับเป็นกรณีแรกของงานวิจัยในเชิงเทคโนโลยีของโลก ที่นำน้ำยางธรรมชาติไปใช้ผลิตเป็นผลิตภัณฑ์ทางอาหารได้ จนสามารถคว้ารางวัลรางวัลนักเทคโนโลยีรุ่นใหม่ ประจำปี พ.ศ. 2548 จากมูลนิธิส่งเสริมวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีในพระบรมราชูปถัมภ์ และรางวัลเมธีส่งเสริมนวัตกรรม สาขาธุรกิจชีวภาพ ประจำปี พ.ศ. 2549 จากสำนักงานนวัตกรรมแห่งชาติ กระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ศ.ดร. จิตต์ลัดดา (ตั้งภักดี) สมรสกับ นพ. พยุงศักดิ์ ศักดาภิพาณิชย์ มีบุตรชาย 2 คน
ผลงานวิจัยที่สำคัญ.
ศ.ดร.จิตต์ลัดดา ศักดาภิพาณิชย์ มีผลงานวิจัยที่ตีพิมพ์ในวารสารวิชาการต่างประเทศ จำนวนกว่า 105 เรื่อง สิทธิบัตร จำนวน 18 เรื่อง เป็นเจ้าของผลงานการพัฒนายางสกิมและสารที่มีคุณค่าทางเศรษฐกิจจากของเสียที่ได้จากอุตสาหกรรมน้ำยางธรรมชาติ โดยสามารถพัฒนาพัฒนาเทคโนโลยีการผลิตยางเกรดพิเศษจากยางสกิม (ยางที่เหลือจากหางน้ำยาง ซึ่งโดยปกติจัดว่าเป็นของเสียจากกระบวนการปั่นน้ำยางธรรมชาติ) เพื่อนำไปประยุกต์ใช้ในงานอุตสาหกรรมบางประเภทแทนการใช้ยางสังเคราะห์ โดยสามารถประยุกต์ใช้ได้กับอุตสาหกรรม 2 ประเภทหลัก คือ
นอกจากนี้ ศ.ดร. จิตต์ลัดดายังรับบทบาทนักวิจัยด้านการแปรรูปเปลือกที่เป็นของเสียในโรงงานผลิตถั่วมะคาเดเมีย จากโครงการดอยตุง ให้เป็นถ่านแมคคาเพื่อสุขภาพ เพื่อใช้ประโยชน์หลากหลาย เช่น ดูดซับกลิ่นความชื้นและสารพิษ ทำให้อากาศบริสุทธิ์มากขึ้น และยังพบว่าถ่านแมคคาสามารถแผ่คลื่นอินฟราเรดระยะไกล เพื่อนำมาประยุกต์ในในการเพิ่มประสิทธิภาพการไหลเวียนโลหิตในร่างกายได้ด้วย
สถานีหัวลำโพง

สถานีหัวลำโพง  เป็นสถานีรถไฟฟ้าใต้ดิน ในเส้นทางรถไฟฟ้ามหานคร สายเฉลิมรัชมงคล ที่ถนนพระรามที่ 4 กรุงเทพมหานคร บริเวณสถานีกรุงเทพ (หัวลำโพง) สถานีรถไฟหลักของประเทศไทย ในอนาคตสถานีจะเชื่อมต่อกับโครงการรถไฟฟ้าชานเมือง สายสีแดงเข้มบริเวณสถานีกรุงเทพ (หัวลำโพง)
ที่ตั้ง.
ใต้ถนนพระรามที่ 4 บริเวณแยกหัวลำโพง จุดบรรจบ ถนนพระรามที่ 4, ถนนรองเมือง, ทางขึ้นทางด่วนหัวลำโพง และ ถนนมหาพฤฒาราม ในพื้นที่แขวงรองเมือง เขตปทุมวัน และแขวงมหาพฤฒาราม เขตบางรัก กรุงเทพมหานคร
สถานีหัวลำโพงเคยเป็นสถานีปลายทางของรถไฟฟ้ามหานคร สายเฉลิมรัชมงคล (สายสีน้ำเงิน) ตั้งแต่เปิดทำการในวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2547 จนถึงวันที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2562 หลังจากที่เปิดใช้งาน รถไฟฟ้ามหานคร สายเฉลิมรัชมงคลส่วนต่อขยายช่วงที่ 1 หัวลำโพง-บางแค (หลักสอง) โดยหลังจากนี้อุโมงค์รถจะลดระดับกลายเป็นชานชาลาแบบสองชั้นเหมือนเดิม เนื่องจากวิ่งเลียบเข้าถนนเจริญกรุงที่มีทางแคบ และจะลดระดับลงไปเรื่อยๆ จนถึงความลึกที่ 30 เมตรจากผิวดิน เพื่อลอดข้ามแม่น้ำเจ้าพระยา แล้วยกระดับกลับขึ้นมาเรื่อย ๆ จนมาขึ้นพ้นระดับใต้ดินที่บริเวณสถานีอิสรภาพ ก่อนมุ่งหน้าเข้าสู่สถานีท่าพระต่อไป
สถานีหัวลำโพงถูกใช้เป็นสถานที่ทำพิธีวางศิลาฤกษ์โครงการ และทำพิธีเปิดการเดินรถไฟฟ้ามหานคร สายเฉลิมรัชมงคล โดยมีส่วนจัดแสดงนิทรรศการถาวรเกี่ยวกับความเป็นมาของโครงการรถไฟฟ้ามหานครอยู่ภายในสถานี
รายละเอียดของสถานี.
สัญลักษณ์ของสถานี.
ตราสัญลักษณ์เป็นรูปทรงครึ่งวงกลมของอาคารสถานีรถไฟกรุงเทพ โดยมีรูปทรงปกติอยู่เหนือเงาสะท้อนรูปหัวกลับ ใช้สีแดงเพื่อบ่งบอกถึงความเป็นย่านธุรกิจ หรือตลาด 
รูปแบบของสถานี.
เป็นสถานีใต้ดิน กว้าง 23 เมตร ยาว 206 เมตร ระดับชานชาลาอยู่ลึกจากผิวดิน 14 เมตร เป็นชานชาลาแบบกลาง (Station with Central Platform)
การจัดพื้นที่ในตัวสถานี.
แบ่งเป็น 2 ชั้น ประกอบด้วย
นิทรรศการถาวรภายในสถานี.
จัดแสดงบริเวณทางเดินเชื่อมต่อสถานีรถไฟกรุงเทพ ระหว่างทางเข้า-ออกที่ 2 และ 3
อักษรซูเมอร์

อักษรซูเมอร์ เป็นอักษรที่จัดว่าเก่ามาก ใช้ในเมโสโปเตเมียตอนใต้ ตั้งแต่ราว 4,457 ปีก่อนพุทธศักราช พัฒนาจากการบันทึกบนดินเหนียวที่เริ่มมีมาตั้งแต่ 7,457 ปีก่อนพุทธศักราช มาเป็นอักษรรูปลิ่ม
จุดกำเนิด.
อักษรนี้เกิดจากแนวคิดของชาวซูเมอร์ในการเก็บรักษาแผ่นดินเหนียวที่ใช้นับผลผลิตทางเกษตรกรรมและอุตสาหกรรมไม่ให้สูญหาย และสามารถจดจำได้ว่า มีจำนวนเท่าใดและใช้นับอะไร โดยการกดรอยให้เป็นสัญลักษณ์ลงบนแผ่นดินเหนียวที่ใช้เก็บขณะยังเปียกอยู่ ต่อมาจึงเลิกใช้แผ่นดินเหนียว หันมาเขียนเครื่องหมายลงบนดินเหนียวที่ยังเปียกอยู่แทน รวมทั้งพัฒนาสัญลักษณ์ในการนับขึ้นใช้แทนการวาดภาพหรือเครื่องหมายซ้ำ ๆ กันหลายอัน การบันทึกแบบนี้พบในเมืองของชาวซูเมอร์ เช่น อูรุก จัมคัต นาสร์ เมื่อราว 2,757 ปีก่อนพุทธศักราช 
ลักษณะ.
การเขียนครั้งแรกเขียนจากบนลงล่าง ต่อมาเปลี่ยนเป็นจากซ้ายไปขวา (คาดว่าเมื่อราว 2,457 ปีก่อนพุทธศักราช) โดยหมุนรูปอักษรไป 90 องศา ทวนเข็มนาฬิกา และรูปอักษรเริ่มเปลี่ยนจากเส้นตรงและเส้นโค้งเป็นรูปลิ่ม ต่อมา เมื่อ 2,257 ปีก่อนพุทธศักราช เริ่มมีการพัฒนาระบบการเขียนเพื่อใช้แทนหน่วยเสียง มีคำพ้องเสียงที่ใช้แทนคำที่ออกเสียงเหมือนกัน แต่มีความหมายต่างกันมาก ทั้งนี้เพราะในภาษาซูเมอร์มีคำที่เป็นคำโดดมาก ตัวอย่างเช่น อักษรที่ใช้แทนเสียง “ti” (ลูกศร) เหมือนกับที่ใช้แทนเสียง “til” (ชีวิต)
เมื่อระบบการเขียนพัฒนามากขึ้น การจำแนกระหว่างอักษรที่ใช้แทนคำกับอักษรที่ใช้แทนพยางค์ทำได้ยากขึ้น มีการพัฒนาอักษรที่เป็นศัพท์กำหนด ใช้นำหน้าหรือตามหลังสัญลักษณ์ ที่แทนเสียงของคำเพื่อบอกความหมาย ระบบการนับในภาษาซูเมอร์และอักษรรูปลิ่มอื่น ๆ เป็นทั้งเลขฐาน 10 และเลขฐาน 60 โดยมีสัญลักษณ์เฉพาะของเลขแต่ละฐาน รวมทั้งการรวมกัน และการยกกำลังของตัวเลขเหล่านั้น เช่น เลข 9 ใช้สัญลักษณ์ของเลข 1 จำนวน 9 ตัว เลข 10 ใช้สัญลักษณ์ของเลข 10 ตัวเดียว เลข 60 ใช้สัญลักษณ์ของเลข 60 และเลข 70 ใช้สัญลักษณ์ของเลข 60 กับเลข 10 เลขฐาน 60 ในปัจจุบัน ยังใช้เป็นหน่วยของเวลาและมุมในวงกลม ชาวเมโสโปเตเมียรุ่นหลัง ๆ ได้แก่ชาวบาบิโลเนีย ชาวอัสซีเรีย และชาวเปอร์เซีย ปรับปรุงระบบเลขของชาวซูเมอร์ มาเป็นระบบที่ขึ้นกับตำแหน่ง แบบเดียวกับระบบที่ใช้อยู่ในปัจจุบัน ซึ่งลดจำนวนสัญลักษณ์ลงมาก
ชาวแอกแคดได้พัฒนาอักษรซูเมอร์มาใช้เขียนภาษาของตน ที่จริงแล้วภาษาซูเมอร์เลิกใช้พูดตั้งแต่ 1,257 ปีก่อนพุทธศักราช แต่ยังคงใช้เป็นภาษาเขียน เช่นเดียวกับการใช้ภาษาละตินในยุโรปยุคกลาง ทำให้มีการใช้ภาษาซูเมอร์ต่อมาจนถึงราว พ.ศ. 643
สถานีรถไฟชุมทางหนองปลาดุก

สถานีรถไฟชุมทางหนองปลาดุก ตั้งอยู่บ้านหนองปลาดุก หมู่ 6 ตำบลหนองกบ อำเภอบ้านโป่ง จังหวัดราชบุรี เป็นสถานีรถไฟ ระดับ 2 เป็นชุมทางที่แยกไปรถไฟสายใต้ รถไฟสายตะวันตก และทางรถไฟสายสุพรรณบุรี
สถานีรถไฟชุมทางหนองปลาดุก นับเป็นสถานีรถไฟต้นทางของทางรถไฟสายมรณะ ในสมัยสงครามโลกครั้งที่ 2
อาหารเอกลักษณ์.
ณ สถานีรถไฟชุมทางหนองปลาดุก มีอาหารทีขึ้นชื่อเป็นเอกลักษณ์ คือ ข้าวแกงที่บรรจุใส่กระทงใบตอง ขายราคากระทงละ 10 บาท โดยขายอย่างยาวนานมากกว่า 40 ปี เริ่มแรกที่ราคาเพียงกระทงละ 1 บาท โดยมีเมนู 4 อย่าง คือ พะแนงเนื้อ, พะแนงไก่, แกงเขียวหวานไก่ และไข่พะโล้ รวมถึงเคยถวายสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี มาแล้ว ในวโรกาสที่พระองค์เสด็จพระราชดำเนินพื้นที่จังหวัดกาญจนบุรีด้วยรถไฟพระที่นั่ง ซึ่งรถไฟได้จอดพักที่สถานีชุมทางแห่งนี้เมื่อวันที่ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2558 ด้วย
จัมบ้า!

จัมบ้า!  เป็นกลุ่มบริษัทผู้ให้บริการทางด้านการบันเทิงในรูปแบบดิจิทัล หรือที่เรียกว่าคอนเทนต์โพรไวเดอร์ (Content Provider) โดยให้บริการในด้านเนื้อหา (คอนเทนต์) และการบริการ โดยมีสินค้าหลายหมวดหมู่ ตั้งแต่ เพลง ริงโทน กราฟิก เกม แอปฟลิเคชั่น (โปรแกรมมือถือ) รวมถึงบริการ ข่าวสารและข้อมูลทาง SMS การให้บริการจะส่งไปยังโทรศัพท์มือถือหรือคอมพิวเตอร์ของผู้รับ โดยลูกค้าสามารถสั่งสินค้าผ่านทาง SMS, WAP หรือผ่านอินเทอร์เน็ต จัมบ้า! เป็นส่วนหนึ่งของ VeriSign
ในปี 2006 นี้ บริษัท จัมบ้า! ได้ให้บริการโมบายคอนเทนต์ในกว่า 30 ประเทศ ใน 6 ทวีป ซึ่งในจำนวนนี้ มี อังกฤษ สหรัฐอเมริกา ออสเตรเลีย จีน อัฟริกาใต้ และอีกหลายประเทศในยุโรปและเอเชีย ส่วนหนึ่งของการเติบโตมาจากบริษัทคู่ค้าและพันธมิตร ผู้ให้บริการด้านเครือข่ายที่อยู่ในประเทศต่างๆ โดย จัมบ้า! มีออฟฟิศกลางอยู่ที่นครเบอร์ลิน ประเทศเยอรมนี ปัจจุบันมีจำนวนพนักงานมากกว่า 550 คน