เฌโรม โบนาปาร์ต

เฌโรม-นโปเลียน โบนาปาร์ต  เป็นน้องชายคนสุดท้องของจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 ต่อมาเขาได้ครองราชย์เป็น เฌโรม-นโปเลียนที่ 1 กษัตริย์แห่งเว็สท์ฟาเลิน ระหว่างปี 1807 ถึง 1813
ภายหลังปี 1816 เขาได้ครองยศเจ้าชายแห่งมงฟอร์ (Prince de Montfort) และต่อมาในปี 1848 ในยุคสาธารณรัฐที่สอง เขาก็ได้ดำรงตำแหน่งสำคัญหลายตำแหน่ง ทั้งจอมพลแห่งฝรั่งเศสและประธานวุฒิสภา เขาเป็นในพี่น้องไม่กี่คนของนโปเลียนที่มีชีวิตอยู่จนเห็นการคืนสู่ราชสมบัติของราชวงศ์โบนาปาร์ตภายใต้จักรวรรดิฝรั่งเศสที่สอง
เฌโรมเกิดที่อาฌักซีโย เกาะคอร์ซิกา เป็นบุตรคนที่แปดและคนสุดท้ายของการ์โล บูโอนาปาร์เต กับเลตีเซีย ราโมลีโน พี่ทั้งเจ็ดคนของเขาได้แก่ โฌแซ็ฟ, นโปเลียน, ลูว์เซียง, เอลีซา, หลุยส์, โปลีน และการอลีน ตามลำดับ เฌโรมเข้าศึกษาในโรงเรียนคาทอลิกในกรุงปารีสที่ชื่อว่า "Collège de Juilly" และ "Collège des Irlandais" ตามลำดับ
ประวัติ.
เฌโรมเข้าเป็นทหารเรือฝรั่งเศสเมื่อปี 1800 (ในสมัยสาธารณรัฐที่หนึ่ง) เขาได้รับมอบหมายจากนโปเลียนซึ่งเป็นกงสุลเอก ให้เป็นผู้บังคับการเรือฟริเกตลำหนึ่งสู่หมู่เกาะเวสต์อินดีส ระหว่างปฏิบัติหน้าที่ เขาเข้าใจผิดและยิงเรือสินค้าของอังกฤษ เหตุการณ์ดังกล่าวสามารถลุกลามเป็นความขัดแย้งระหว่างประเทศ เฌโรมคิดว่าพี่ชายคงกำลังโกรธเขามาก จึงหนีขึ้นเหนือสู่สหรัฐโดยใช้นามแฝงว่า "แอลเบิร์ต" และตัดสินใจพำนักอยู่ที่นี่เพื่อรอจนกว่าพี่ชายจะใจเย็น
พำนักในอเมริกา.
ระหว่างที่พำนักอยู่ในสหรัฐ เฌโรมในวัยสิบเก้าปีถูกเพื่อนทหารเรือแนะนำให้รู้จักกับเอลิซาเบธ แพตเตอร์สัน วัยสิบแปดปี ซึ่งเป็นลูกสาวแสนสวยของเศรษฐีอันดับสองของสหรัฐ และแล้วทั้งคู่ก็แต่งงานในคืนวันคริสต์มาสปี 1803 ต่อมาเมื่อนโปเลียนรู้ข่าวการสมรสก็โกรธมาก เพราะวางแผนจะให้เฌโรมแต่งงานกับเจ้าหญิงของราชวงศ์ในยุโรปเพื่อขยายอำนาจตนเอง นโปเลียนเขียนจดหมายถึงสมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 7 ร้องขอให้ออกประกาศโมฆียกรรมการสมรสแต่ก็ไม่สำเร็จ และเมื่อนโปเลียนขึ้นเป็นจักรพรรดิในปี 1804 พระองค์ก็ออกประกาศโมฆียกรรมการสมรสด้วยพระองค์เอง
กลับสู่ยุโรป.
เฌโรมเดินทางกลับถึงแผ่นดินยุโรปในปี 1805 พร้อมกับภรรยาที่ตั้งครรภ์ ทั้งคู่เทียบท่าที่ประเทศเป็นกลางอย่างโปรตุเกส จากนั้นเฌโรมก็แยกทางสู่อิตาลีเพื่อร้องขอให้พี่ชายของเขายอมรับการสมรส เรือของเอลิซาเบธพยายามเทียบท่าที่อัมสเตอร์ดัม หมายจะเดินทางต่อเข้าฝรั่งเศส ด้วยเพราะอยากให้ลูกเกิดบนผืนแผ่นดินฝรั่งเศส แต่จักรพรรดินโปเลียนไม่ยอม ท้ายที่สุด เรือของหล่อนจึงมุ่งสู่ประเทศอังกฤษ หล่อนให้กำเนิดลูกชายในกรุงลอนดอน
นโปเลียนยังคงยืนกรานให้ทั้งคู่หย่ากัน ท้ายที่สุดเฌโรมก็ยินยอมหย่ากับเอลิซาเบธตามประสงค์ของพี่ชาย นโปเลียนจึงแต่งตั้งเฌโรมเป็นนายพลในกองทัพเรือและกองทัพบกในปี 1805 และเป็นกษัตริย์แห่งเว็สท์ฟาเลินในปี 1807 ฝ่ายเอลิซาเบธก็เดินทางกลับสหรัฐเพียงลำพังและไม่เคยติดต่อกับเฌโรมอีกเลย นางตัดสินใจหย่ากับเฌโรมผ่านกระบวนการทางกฎหมายของสหรัฐในปี 1815 และนางก็ไม่ยอมรับเงินค่าดูแลบุตรจากเฌโรมแม้แต่เหรียญเดียว
กษัตริย์แห่งเว็สท์ฟาเลิน.
หลังขึ้นเป็นกษัตริย์แห่งเว็สท์ฟาเลิน เฌโรมถูกจัดแจงให้แต่งงานกับเจ้าหญิงคาทารีนาแห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค ธิดาในพระเจ้าฟรีดริชที่ 1 แห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค อันเป็นประเทศบริวารของจักรวรรดิฝรั่งเศส จักรพรรดินโปเลียนต้องการให้ราชอาณาจักรเว็สท์ฟาเลินเป็นแบบอย่างให้แก่รัฐเยอรมันทั้งหลาย เว็สท์ฟาเลินกลายเป็นรัฐเยอรมันแห่งแรกที่มีรัฐธรรมนูญและรัฐสภา นอกจากนี้ พระเจ้าเฌโรมยังทรงนำเข้าศิลปะและธรรมเนียมมากมายจากปารีส ราชสำนักคัสเซิลของพระองค์จึงอุดมด้วยภาพลักษณ์อันทันสมัย อาณาจักรขนาดเล็กอย่างเว็สท์ฟาเลินเริ่มเป็นที่รู้จักอีกครั้งในหมู่ชนชาวยุโรป
อย่างไรก็ตาม พระเจ้าเฌโรมมีอุปนิสัยฟุ่มเฟือยจนถูกก่นด่าจากจักรพรรดินโปเลียน และทำเว็สท์ฟาเลินเกิดวิกฤตการคลัง ราชสำนักคัสเซิลมีรายจ่ายสูงกว่าราชสำนักปารีสเสียอีก (ทั้งที่ราชสำนักปารีสมีดินแดนกว้างใหญ่ไพศาลในความดูแล) และนโปเลียนก็ปฏิเสธให้ความช่วยเหลือทางการเงินแก่เฌโรม
ในปี 1812 เฌโรมได้รับมอบหมายจากจักรพรรดินโปเลียน ให้เป็นผู้บัญชาการหนึ่งทัพน้อยในกองทัพใหญ่ซึ่งมุ่งสู่มินสค์ เฌโรมยืนกรานจะเดินทัพแบบพยุหยาตราอย่างใหญ่โต จนถูกนโปเลียนตำหนิว่าให้เลิกพิธีรีตองกับเลิกนิสัยติดหรูได้แล้ว