แอชลีย์ จอร์จ โอลด์

แอชลีย์ จอร์จ โอลด์ (ค.ศ. 1913 – ค.ศ. 2001) เป็นศิลปินที่รู้จักกันดีในเรื่องการบันทึกชีวิตของนักโทษที่ถูกบังคับให้สร้างทางรถไฟสายมรณะ เขาได้รับการฝึกฝนจากวิทยาลัยศิลปะนอร์แทมป์ตันเชอร์ และโรงเรียนศิลปะแคลปแฮม
ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองเขาถูกส่งไปประจำการที่สิงคโปร์ และเมื่อถูกญี่ปุ่นเข้ายึดในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1942 เขาถูกจับเป็นเชลยและส่งไปทำงานที่ทางรถไฟสายมรณะ
ภาพวาดสงครามโลกครั้งที่สอง.
สภาพค่ายเชลยศึกที่โหดร้ายและการรักษาพยาบาลในริเวอร์วัลเลย์โรดแคมป์, เรือนจำจางี และตาเมือน ได้มีเอกสารหลักฐานอย่างแพร่หลายโดยโอลด์ในชุดของภาพวาด
เมเยอร์ อาเธอร์ มูน คอลเล็กชัน.
ผลงานของโอลด์จำนวนมากถูกฝังอยู่ในพื้นดินและเอากลับคืนมาหลังสงคราม ในที่สุดผลงานเหล่านั้นก็ได้รับการส่งไปยังหอสมุดแห่งรัฐวิกตอเรีย ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของคอลเลกชันของพันตรี อาเธอร์ มูน และสามารถดูได้โดยใช้ลิงก์ด้านล่าง
ผลงานดังกล่าวมักเป็นเรื่องที่น่ากลัว แต่มีความงามแบบหลอนซ่อนอยู่ แคตตาล็อกคอลเลกชันของพันตรี อาเธอร์ มูน แสดงภาพวาดของมือที่กวักมือเรียกซึ่งมีชื่อว่า 'แผลระเบิด (โจมตีทางอากาศ)' และได้รับการนำมาเปรียบเทียบในการเล่าเรื่องกับภาพวาดเกอร์นิคา ของปีกัสโซ ว่าเป็นภาพที่ผิดธรรมดาของสงคราม แม้ว่าภาพที่สมจริงของโอลด์เมื่อเทียบกับภาพสมัยใหม่ที่เป็นนามธรรมของปีกัสโซจะมีรูปแบบที่แตกต่างกันมากก็ตาม
บางภาพ เช่นการ์ดวันเกิดสำหรับพันตรีมูน (ซึ่งยังแสดงให้เห็นถึงเอ็ดเวิร์ด ดันล็อป) ก็มีการจัดการเพื่อหาอารมณ์ขันในความทุกข์ยาก
หนังสือแพทยศาสตร์ทางรถไฟสายมรณะ.
เอกสารฉบับนี้เป็นผลมาจากความร่วมมือระยะหลังสงครามระหว่างโรงเรียนเวชศาสตร์เขตร้อนลิเวอร์พูล (LSTM) และอดีตเชลยศึกสงครามตะวันออกไกลอังกฤษ ซึ่งมีหลายตัวอย่างของผลงานโอลด์
ภาพเวลาทำสงคราม.
ภาพวาดโดยโอลด์ ของสแตนเลย์ กิมสัน ที่ต่อมาได้เป็นหัวหน้าเจ้าพนักงานมณฑลแห่งแกรมเปียน, ไฮแลนด์ และไอแลนด์ ได้รับการจัดขึ้นที่พิพิธภัณฑ์สงครามจักวรรดิ ไดอารีของกิมสัน ยังได้รับการจัดที่พิพิธภัณฑ์ ซึ่งบันทึกรายละเอียดของการนั่งให้เขียนภาพ การบันทึกนี้ ได้เผยทัศนคติในเวลาดังกล่าว:
"มีภาพวาดของฉันอีกครั้ง ครั้งนี้โดยคนนอร์ทแฮมป์ตันที่ชื่อโอลด์ เขาเป็นคนที่ยิ่งใหญ่ เป็นคนบ้านนอกผมบลอนด์ที่มีใบหน้าดุจจันทร์เพ็ญในฤดูเก็บเกี่ยวข้าวสาลี – ซึ่งชวนให้รำลึกถึงภาพเหมือนของสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 8 ที่เขียนโดยฮอลไบน์ ในฐานะที่เขาทำงานคนเดียวอย่างต่อเนื่อง – “มันยอดเยี่ยม – ตำแหน่งน่าสนใจ – ตอนนี้จะมีสายตา” ผลงานของเขาดูงดงาม แต่ดูเหมือนจะไม่สอดคล้องกับบุคลิกของเขา สีน้ำที่เขาทำในวันนี้เป็นงานที่ดี แต่มีเสน่ห์มากเกินไป ผมหวังว่าผมจะส่งภาพนี้กลับบ้าน – มันจะกระจายความกลัวทั้งหมด"
ความเร็วพิเศษที่โอลด์สามารถทำผลงานได้ แม้ตกอยู่ภายใต้เงื่อนไขที่ยากที่สุด แสดงให้เห็นอย่างชัดเจนโดยภาพของ "ดัสตี" โรดส์ ซึ่งโอลด์ทำสถิติไว้ที่สามนาที
บุคคลในรุ่นเดียวกัน.
โอลด์เป็นบุคคลในรุ่นเดียวกับเพื่อนศิลปินเชลยศึกตะวันออกไกล ทั้งแจ็ค บริดเจอร์ ชาล์เกอร์, ฟิลิป เมนินสกี และโรนัลด์ เซิร์ล ซึ่งทุกคนได้เสี่ยงชีวิตในแต่ละวันเพื่อทำบันทึกประวัติศาสตร์เหล่านี้
โอลด์และเมนินสกีได้รวมตัวกันในปี ค.ศ. 1995 หลังจาก 50 ปี ในฐานะแขกของพิพิธภัณฑ์สงครามจักวรรดิ เพื่อจัดนิทรรศการ"ชัยชนะในตะวันออกไกล" – ที่จัดขึ้นระหว่างวันที่ 15 สิงหาคมถึง 15 ธันวาคม ค.ศ. 1995 
ผลงานระยะหลัง.
จนกระทั่งเขาเสียชีวิตในปี ค.ศ. 2001 โอลด์ยังคงรู้สึกบอบช้ำลึก ๆ และหลงใหลในประสบการณ์ของเขาในป่าเมื่อครั้งยังเป็นเชลยศึก อารมณ์ที่ขัดแย้งกันเหล่านี้จะเห็นได้จากผลงานระยะหลังของเขา ทั้งความสยดสยองและความงามจะปรากฏในภาพป่าทางด้านล่าง ภาพเหล่านี้ถูกวาดที่คิวปิดสกรีน ใกล้กับเฮเมลเฮมป์สตีด ในปี ค.ศ. 1959 ศิลปินใช้เวลาหลายเดือนในการสังเกตและบันทึกการเปลี่ยนแปลงของพื้นที่จากเมืองตลาดเก่า ถึง 'นิวทาวส์' ภายหลังสงคราม