pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
พาวเวอร์เรนเจอร์ จังเกิลฟิวรี

พาวเวอร์เรนเจอร์ จังเกิ้ล ฟิวรี่  เป็นซีรีส์พาวเวอร์เรนเจอร์ลำดับที่16 โดยจะออกอากาศในเดือน กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2008 ถึงเดือน พฤศจิกายน ค.ศ. 2008
#เปลี่ยนทาง Jungle Fury Red ranger / Casey
หัวหน้าทีม Jungle Fury
#เปลี่ยนทาง Jungle Fury Yellow ranger / Lily
หญิงสาวคนเดียวในสมาชิก Jungle Fury มีความสามารถพิเศษคือ คาราเต้
#เปลี่ยนทาง Jungle Fury Blue ranger / Theo
ชายหนุ่มสมาชิกในทีม Jungle Fury
#เปลี่ยนทาง Jungle Fury Wolf ranger / RJ
เจ้าของกิจการร้าน Jungle Karma Pizza และเขาจะเรียนวิชาหมัดปลาฉลาม กับ Master Finn แต่เขาได้หันไปฝึกวิชาพลังหมัดหมาป่าไปแทนหมัดฉลาม มีศิลปะการต่อสู้แบบ มวยไทย
#เปลี่ยนทาง #เปลี่ยนทาง Jungle Fury Rhino ranger / Dominic
เพื่อนเก่าของ RJ เป็นสมาชิกอีกคน ของพาวเวอร์ เรนเจอร์ และได้ฝึกอยู่ที่สำนัก Pai Zhuq และต่อมา RJ ได้ให้อุปกรณ์การแปลงร่างมาเป็น Rhino Ranger ในที่สุด ชุด Rhino Ranger มีรูปแบบมาจากชุด คาราเต้
#เปลี่ยนทาง Jungle Fury Elephant ranger /Master Phant
อาจารย์ประจำหมัดวิชาคชสารเขาสอนวิชาในเรื่องลูกตุ้มคชสารให้กับ Lilly
#เปลี่ยนทาง Jungle Fury Bat ranger /Master Swoop
อาจารย์ประจำหมัดวิชาค้างคาว
#เปลี่ยนทาง Jungle Fury Shark ranger /Master Finn
อาจารย์ประจำหมัดวิชาฉลามที่ฝึกให้กับ Casey และเป็นพ่อของ RJ
Master Mao
อาจารย์ฝึกประจำสำนัก Pai Zhuq
Master Rilla
Master Guin
Master Lope
Fran
หญิงสาวที่ทำงานอยู่ที่ร้าน Jungle Karma Pizza เป็นคนที่ชอบอ่านหนังสือและชอบพิซซ่ามากด้วย
Flit
jarrod
หลังจากได้ทำลายพลังด้านมืดของตน ก็ได้มาช่วย"casey"ปราบ"Dai shi"
Camille
หลังจากที่"jarrod"ได้ทำลายพลังด้านมืด ก็ตาม jarrod มาช่วยพวก power rangers
Whiger
Solar Morphers อุปกรณ์แปลงร่างของPRJF ซึ่งจะแปลงร่างว่า Jungle Beast Spirit Unleash
Junglechucks
Jungle Batons
Jungle Javelin
Jungle Mace
Jungle Fan
Shark Sabers
Claw Cannon
Claw Boosters
Wolf Morpher
อุปกรณ์แปลงร่างของ Wolf Ranger
Rhino Blade
อาวุธประจำตัวของ Dominic และสามารถแปลงร่างเป็น Rhino Ranger ได้อีกด้วย
Control Dagger
Strike Rider
Jungle Pride Megazord
Jungle Pride with Elephant Power 
Jungle Pride with Bat Power 
Jungle Pride with Shark Power 
Wolf Pride Megazord 
Wolf Pride Megazord with Bat Power 
Jungle Master Megazord 
Jungle Master Megazord with Elephant Power 
Jungle Master Megazord with Bat Power 
Jungle Master Megazord with Shark Power 
Rhino Steel Zord Warrior Mode
Rhino Pride Megazord 
Dai Shi
เป็นปีศาจที่มีส่วนหัวคล้ายมังกรลำตัวคล้ายสิงโตและมีปีก เป็นศัตรูของเรนเจอร์และตอนท้ายได้ปรากฏตัวพร้อมสู้กับเรนเจอร์
Jarrod
Camille
Carnisoar
อาจารย์ของDai Shi
Jellica
อาจารย์ของCamille
Grizzaka
Whiger
หนึ่งใน"A Phantom Beast General"มีพลังของ"White Tiger"ได้ขโมยพลัง"tiger spirit"จาก"casey"มา
Snapper
หนึ่งใน"A Phantom Beast General"มีพลังของ"Snapping Turtler"
Scorch
ผู้นำของ"A Phantom Beast General"มีพลังของ"Avalon Dragon"
ณรงค์ มหานนท์

พลตำรวจเอก ณรงค์ มหานนท์ (5 มกราคม พ.ศ. 2470 - 12 ตุลาคม พ.ศ. 2567) เป็นที่ปรึกษาวารสารมูลนิธิโรคไตแห่งประเทศไทย อดีตอธิบดีกรมตำรวจ 2525-2530 อดีตสมาชิกวุฒิสภา อดีตกรรมการบริษัทดั๊บเบิ้ล เอ (1991) จำกัด (มหาชน) และอดีตสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ประธานที่ปรึกษาบริษัท ช.การช่าง จำกัด
ประวัติ.
พลตำรวจเอก ณรงค์ มหานนท์ เกิดเมื่อวันพุธ ขึ้น 3 ค่ำ เดือนยี่ ปีขาล ตรงกับวันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2470 (นับแบบใหม่) ที่ตำบลคลองกระแชง อำเภอเมืองเพชรบุรี จังหวัดเพชรบุรี เป็นบุตรของ นายพูน และนางสว่าง มหานนท์ สมรสกับ คุณหญิงฑิพา มหานนท์ (ถึงแก่อนิจกรรม) มีบุตร-ธิดา คือ 
ต่อมาสมรสกับ ท่านผู้หญิงภรณี มหานนท์
เครื่องราชอิสริยาภรณ์.
พลตำรวจเอก ณรงค์ มหานนท์ ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ในประเทศและเหรียญในต่างประเทศ ดังนี้
รายชื่ออุลตร้าแมน

รายชื่ออุลตร้าแมน ที่ปรากฏในซีรีส์ต่างๆ ของ อุลตร้าซีรีส์
แอนิเมชัน.
อูปิน & อีปิน.
ตัวละครที่ปรากฏในแอนิเมชัน อูปิน & อีปิน จากประเทศมาเลเซีย เป็นตัวละครที่ทางสึบูรายะรับรองเป็นทางการ
*สูง : 40 เมตร
*น้ำหนัก : 40,000 ตัน
นักรบอุลตร้าที่อยู่สังกัดหน่วยกาแล็คซี่เรสคิวฟอร์ซ มีลักษณะเด่นคือมี G คริสตัลที่บรรจุพลังงานลึกลับที่อยู่บริเวณแขนและขา แขนซ้ายมี ริบุทบล็อกเกอร์ ที่สามารถเรียก บล็อกเกอร์เอฟเฟกต์ โล่ป้องกัน แขนขวามีอาวุธ สเปรดเดอร์ร็อด พลองแสงขนาดยาว
ชื่อของริบุท มาจากภาษามลายูแปลว่าพายุ รูปแบบการต่อสู้มาจากศิลปะการต่อสู้ปันจักสีลัต
;กาแล็คเซียมบลาสเตอร์ (ギャラクシウムブラスター)
;ริบุทคิ๊ก G (リブットキックG)
;รีโมทคัตเตอร์ (リモートカッター)
;สตรองเน็ต (ストロングネット)
อุลตร้าแมนตัวปลอมและฝ่ายอธรรม.
ที่มีลักษณะคล้ายอุลตร้าแมน.
รายชื่ออุลตร้าแมนที่มีถื่นกำเนิดเดียวกัน (ทั้งเนบิวล่า M78 และ สุดยอดอารยธรรมโบราณ) หรือนักรบที่ถูกล้างสมอง
ปรากฏในซีรีส์ อุลตร้าแมนทีก้า
ปรากฏในภาพยนตร์ อุลตร้าแมนทีก้า THE FINAL ODYSSEY
ปรากฏในภาพยนตร์ อุลตร้าแมนทีก้า THE FINAL ODYSSEY
ปรากฏในภาพยนตร์ อุลตร้าแมนทีก้า THE FINAL ODYSSEY
ปรากฏในภาพยนตร์ อุลตร้าแมนทีก้า THE FINAL ODYSSEY
ปรากฏในภาพยนตร์ อุลตร้าแกแล็คซี่ กำเนิดอุลตร้าแมนซีโร่
;อุลตร้าแมนเบเรียล เออร์ลี่สไตล์ (ウルトラマンベリアル アーリースタイル)
;จักรพรรดิช้างเผือก ไคเซอร์เบเรียล (銀河皇帝 カイザーベリアル)
;มหาจักรพรรดิ์ทมิฬ ไคเซอร์ดาร์คเนส (暗黒大皇帝 カイザーダークネス)
;อุลตร้าแมนเบเรียล อโทรเซียส (ウルトラマンベリアル アトロシアス)
;ซีโร่ดาร์คเนส (ゼロダークネス)
ปรากฏในซีรีส์ อุลตร้าแมน R/B
ปรากฏในภาพยนตร์ อุลตร้าแมน R/B เดอะมูวี่ ซีเลคท์ คริสตัลแห่งสายสัมพันธ์ และซีรีส์ อุลตร้าแมนไทกะ
;อุลตร้าแมนโทเรเกีย เออร์ลี่สไตล์ (ウルトラマントレギア アーリースタイル)
ปรากฏในซีรีส์ อุลตร้าแมนทริกเกอร์ นิวเจนเนอเรชั่นทีก้า
ปรากฏในซีรีส์ อุลตร้าแมนทริกเกอร์ นิวเจนเนอเรชั่นทีก้า
ปรากฏในซีรีส์ อุลตร้าแมนทริกเกอร์ นิวเจนเนอเรชั่นทีก้า
ปรากฏในซีรีส์ อุลตร้าแมนทริกเกอร์ นิวเจนเนอเรชั่นทีก้า
ปรากฏในภาพยนตร์ อุลตร้าแมนทริกเกอร์ เอพพิโซด Z
ปรากฏในเกม อุลตร้าแมน Fighting Evolution 0
หลอดเลือดแดงแอนทีเรียร์ซีรีบรัล

ในกายวิภาคศาสตร์มนุษย์ หลอดเลือดแดงแอนทีเรียร์ซีรีบรัล ให้ออกซิเจนเลี้ยงส่วนใหญ่ของส่วนกลางของสมองกลีบหน้า (frontal lobe) และสมองกลีบข้างส่วนซุพีเรียร์ มีเดียล (superior medial parietal lobes) เป็นแขนงออกมาจากหลอดเลือดแดงอินเทอร์นัลคาโรติด (internal carotid artery) และเป็นส่วนหนึ่งของวงกลมของวิลลิส (Circle of Willis)
หลอดเลือดแดงแอนทีเรียร์ซีรีบรัลข้างซ้ายและขวาเชื่อมต่อกันด้วยหลอดเลือดแดงแอนทีเรียร์คอมมิวนิเคติง (anterior communicating artery)
บริเวณที่หลอดเลือดนี้เลี้ยง.
บริเวณที่เลี้ยงโดยหลอดเลือดแดงแอนทีเรียร์ซีรีบรัลได้แก่
การอุดตัน.
การอุดตันของหลอดเลือดแดงแอนทีเรียร์ซีรีบรัลทำให้เกิดผลดังนี้
ซัวหยง

ซัวหยง หรือ ยีหลง (ค.ศ. 132/133 - ป. มิถุนายน ค.ศ. 192) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า ไช่ ยง  ชื่อรอง ปั๋วเจีย  เป็นนักดาราศาสตร์ นักเขียนอักษรวิจิตร นักประวัติศาสตร์ นักคณิตศาสตร์ นักดนตรี ขุนนาง และนักเขียนในยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออก มีความเชี่ยวชาญในด้านอักษรวิจิตร ดนตรี คณิตศาสตร์ และดาราศาสตร์ บุตรสาวคนหนึ่งของซัวหยงคือซัวเอี๋ยม (蔡琰 "ไช่ เหยี่ยน") ก็เป็นกวีและนักดนตรีที่มีชื่อเสียง
เล่าเหง

เล่าเหง  หรือ หลิวหง เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ยุคสามก๊ก บิดาของเล่าปี่ เป็นเชื้อพระวงศ์ราชวงศ์ฮั่น สืบเชื้อสายจากจงซานจิ้งอ๋องซึ่งพระราชโอรสองค์ที่ 7 ในพระเจ้าฮั่นเกงเต้ เล่าเหงตายตั้งแต่เล่าปี่ยังเล็ก
โจเฮา

พระนางโจเฮา หรือในภาษาจีนกลางว่า เฉา เจี๋ย (สิ้นพระชนม์ 2 กรกฎาคม ค.ศ. 260) พระนามหลังสิ้นพระชนม์คือ จักรพรรดินีเซี่ยนมู่ เป็นสมเด็จพระจักรพรรดินีองค์สุดท้ายแห่งราชวงศ์ฮั่นตะวันออกของจีน พระนางเป็นพระมเหสีองค์ที่สองของพระเจ้าเหี้ยนเต้ จักรพรรดิอค์สุดท้ายแห่งราชวงศ์ฮั่น และหลังพระสวามีสละราชสมบัติ พระนางกลายเป็นที่รู้จักในพระนาม ชานหยางกงฟูเหริน พระนางเป็นพระเชษฐภคินี/ขนิษฐาในโจผี ผู้ล้มเลิกราชวงศ์ฮั่นด้วยการบังคับให้พระเจ้าเหี้ยนเต้สละราชสมบัติให้พระองค์และสถาปนาวุยก๊ก พระนางต่อต้านการรัฐประหารที่โจผีวางแผนอย่างดุเดือด โดยปฏิเสธที่จะส่งมอบตราประทับของจักรพรรดิเป็นเวลาหลาย ๆ ครั้ง
โจเฮาได้รับการยกย่องในมุมมองแบบดั้งเดิมว่าเป็นผู้ปกป้องราชวงศ์ฮั่นที่ล้มเหลวองค์สุดท้าย ร่วมกับฮกเฮากับพระนางตง ซึ่งตรงกันข้ามกับความละเลยของพระเจ้าเหี้ยนเต้
ภูมิหลังครอบครัวและสมรสกับพระเจ้าเหี้ยนเต้.
โจเฮาเป็นธิดาในขุนศึก โจโฉ ผู้คุมตัวพระเจ้าเหี้ยนเต้ใน ค.ศ. 196 และออกคำสั่งในนามของจักรพรรดิ เพื่อประโยชน์ของตนเองในการรณรงค์รวมจักรวรรดิที่เคยเป็นของขุนศึกหลายคนในภูมิภาคให้กลับมาเป็นหนึ่งอีกครั้ง จากนั้นใน ค.ศ. 213 โจในตอนนั้นสถาปนาตำแหน่งเว่ย์กง (ภายหลังเป็น เว่ย์อ๋อง) ประทานธิดาสามคนให้เป็นพระมเหสีของพระเจ้าเหี้ยนเต้ ได้แก่ โจเฮา เฉา เซี่ยน  พี่สาวของเธอ และเฉา หฺวา  น้องสาว ตอนแรกตำแหน่งของธิดาทั้งสามคือ "ฟูเหริน" (夫人) ต่อมาใน ค.ศ. 214 จึงเลื่อนขั้นเป็น "กุ้ยเหริน" (貴人)
ในช่วงปลาย ค.ศ. 214 ฮกเฮา พระมเหสีองค์แรกของพระเจ้าเหี้ยนเต้ ถูกพบว่าสนับสนุนการสมคบคิดต่อต้านโจโฉเมื่อ ค.ศ. 200 แม้ว่าเหตุการณ์นั้นผ่านไปตั้ง 14 ปี โจโฉโมโหต่อพระนางจนบังคับให้ปลดเธอออกจากตำแหน่งและประหารชีวิตในวันที่ 8 มกราคม ค.ศ. 215 โจเอาได้รับการแต่งตั้งเป็นจักรพรรดินีแทนพระนางในวันที่ 6 มีนาคม ค.ศ. 215
ในฐานะจักรพรรดินี.
ไม่มีข้อมูลเท่าที่รู้จักเกี่ยวกับช่วงชีวิตโจเฮา แต่เป็นที่กระจ่างว่า ณ จุดนี้พระสวามีของพระนางไม่มีอำนาจ เนื่องจากบิดาของพระนางถือครองอำนาจทั้งหมด นางมีลูกสาวเพียงคนเดียว คือ องค์หญิงหลิวมั่น
หลังจากโจโฉถึงแก่อสัญกรรม แล้วโจผีขึ้นสืบทอดอำนาจต่อมานั้น โจผีได้ทำการปลดพระเจ้าเหี้ยนเต้ลงจากบัลลังก์และขึ้นเป็นฮ่องเต้สถาปนาราชวงศ์วุย แต่พระนางโจเฮาคัดค้านพี่ชาย(โจผี)อย่างรุนแรง โจผีขอให้นางมอบตราพระราชลัญจกรฮ่องเต้ นางก็ไม่ยอมมอบให้ แล้วยังด่าทอของพระนางคือโจผีอย่างรุนแรงว่า ราชวงศ์ของโจผีจะไม่มีวันอยู่ได้ยั่งยืนแน่นอน
นางได้ติดตามพระเจ้าเหี้ยนเต้ซึ่งถูกเนรเทศไปอยู่ที่ เมืองซานหยาง และใช้ชีวิตบั้นปลายอย่างสงบสุขเรื่อยมา โดยนางและพระเจ้าเหี้ยนเต้ มักไปเก็บสมุนไพรบนเขา และท่องไปตามหมู่บ้าน รักษาโรค ช่วยเหลือประชาชน เป็นที่รักใคร่ของผู้คนเป็นอันมาก จนได้ขนานนามว่า แพทย์พญามังกรพญาหงส์ จนพระเจ้าเหี้ยนเต้เสด็จสวรรคตในปี พ.ศ. 777 ในรัชสมัยของพระเจ้าโจยอย และจากนั้นอีก 26 ปีถัดมา พระนางโจเฮาก็สวรรคตตามไป ขณะมีพระชนมายุได้ 63 พรรษา ในรัชสมัยของพระเจ้าโจฮวน พระศพของทั้งคู่ถูกฝังไว้เคียงข้างกัน ณ สุสานจังหลิง
ในวรรณกรรม "สามก๊ก".
โจเฮาในวรรณกรรมอิงประวัติศาสตร์ "สามก๊ก" มีลักษณะคล้ายคลึงกับบันทึกทางประวัติศาสตร์ของพระนางมาก หลังพระนางฮกเฮาสิ้นพระชนม์ โจเฮาจึงได้รับการสถาปนาเป็นจักรพรรดินีเพื่อสืบตำแหน่งแทนพระนาง
กงซุน ตู้

กงซุน ตู้ (ค.ศ. 150? – 204) มีชื่อรองว่า เชิงจี้ เป็นขุนพลและขุนศึกในปลายยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออก เป็นเจ้าเมืองเลียวตั๋ง และเป็นบิดาของกองซุนของ
ตังสิน

ตังสิน มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า ต่ง เฉิง (เสียชีวิตวันที่ 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 200) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ยุคสามก๊ก บิดาของนางตังกุยหุยซึ่งเป็นพระสนมในพระเจ้าฮั่นเหี้ยนเต้ ดำรงตำแหน่งเป็นนายพลทหารม้า เป็นคนสำคัญคนหนึ่งในการนำพระเจ้าเหี้ยนเต้หนีลิฉุย กุยกีจากเมืองเตียงฮันกลับไปยังลกเอี๋ยง ต่อมาเมื่อโจโฉครองอำนาจ พระเจ้าเหี้ยนเต้ต้องการจะโค่นอำนาจของโจโฉ ก็ใช้มีดกรีดนิ้วเขียนจดหมายลับด้วยเลือด ส่งให้ตังสินช่วยกันหาขุนนางผู้ภักดีมาร่วมกันกำจัดโจโฉเสีย ตังสินก็รวบรวมคนอยู่เรื่อยๆ ต่อมาเคงต๋องคนใช้ใกล้ชิดโกรธที่ถูกตังสินโบยก็นำความไปบอกโจโฉ ตังสินจึงถูกจับประหารชีวิต นางตังกุยหุยลูกสาวของตังสินซึ่งกำลังมีครรภ์อยู่ ก็พลอยถูกรัดคอตายไปด้วย
สิบเกง

สิบเกง  เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กเจ้าเมืองเฉงจิ๋ว เมื่อโจรโพกผ้าเหลืองยกทัพมาล้อมเมืองเฉงจิ๋ว สิบเกงได้ส่งสาส์นไปขอความช่วยเหลือจากเล่าเอี๋ยน เจ้าเมืองอิวจิ๋ว เล่าเอี๋ยนได้ให้เล่าปี่และเจาเจ้งนำทัพห้าพันนายไปช่วยสิบเกงปราบโจรโพกผ้าเหลืองได้สำเร็จ
เตงเมา

เตงเมา  เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊ก เป็นสมาชิกของกลุ่มโจรโพกผ้าเหลือง แม่ทัพรองของเทียอ้วนจี้
เทียอ้วนจี้และเตงเมาได้นำกองโจร 50,000 นาย ยกไปตีเมืองอิวจิ๋ว เล่าเอี๋ยนเจ้าเมืองจึงให้เล่าปี่ พร้อมด้วยกวนอู เตียวหุย ยกกองทหาร 500 ไปปราบโจร กองกำลังทั้งสองยกไปประจันหน้ากันที่เขาไทเหียงสัน เตียวหุยได้เข้าต่อสู้กับเตงเมา และสามารถสังหารเตงเมาได้ ส่วนเทียอ้วนจี้ถูกกวนอูสังหาร ส่วนกองโจรเมื่อนายตายก็หมดกำลังใจรบจึงถูกกองทหารของเล่าปี่ตีแตกพ่าย
การหลุดหาย

ในสาขาวิชาพันธุศาสตร์ การหลุดหาย  เป็นการกลายพันธุ์อย่างหนึ่งที่มีส่วนหนึ่งของโครโมโซมหรือดีเอ็นเอหายไป การหลุดหายทำให้เกิดการสูญเสียสารพันธุกรรมไป อาจมีนิวคลีโอไทด์หลุดหายไปจำนวนเท่าใดก็ได้ ตั้งแต่หนึ่งลำดับเบสไปจนถึงโครโมโซมทั้งอัน
การหลุดหายอาจเป็นสาเหตุของโรคทางพันธุกรรมได้หลายชนิด
พระเจ้าอ็องรีที่ 2 แห่งฝรั่งเศส

<ns>0</ns>
 <revision>
 <parentid>11749837</parentid>
 <timestamp>2024-11-10T13:33:35Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Anggorn1</username>
 </contributor>
 <minor />
 <origin>11918039</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
พระเจ้าอ็องรีที่ 2 แห่งฝรั่งเศส (อังกฤษ: Henry II of France) (31 มีนาคม ค.ศ. 1519- 10 กรกฎาคม ค.ศ. 1559) ทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งฝรั่งเศสจากราชวงศ์วาลัว
เบื้องต้น.
พระเจ้าอ็องรีเสด็จพระราชสมภพที่พระราชวังแซงต์-แชร์แมง-ออง-เลย์ใกล้ปารีสในประเทศฝรั่งเศส เป็นพระราชโอรสในพระเจ้าฟร็องซัวที่ 1 และ พระราชินีโกลด เมื่อยังทรงพระเยาว์พระองค์และกับพระเชษฐาทรงใช้เวลาในสเปนเป็นเวลาสามปีในฐานะองค์ประกันในสมเด็จพระจักรพรรดิคาร์ลที่ 5 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ในการเป็นตัวแทนของพระราชบิดาที่ทรงถูกจับที่ยุทธการปาเวีย พระเจ้าอ็องรีทรงเสกสมรสกับกาเตรีนา เด เมดีชี เมื่อวันที่ 28 ตุลาคม ค.ศ. 1533 เมื่อทั้งสองพระองค์มีพระชนมายุ 14 พรรษา ปีหนึ่งหลังจากการเสกสมรสพระองค์ก็ทรงเริ่มมีความสัมพันธ์กับดีอาน เดอ ปัวตีเยร์ (Diane de Poitiers) ผู้มีอายุ 35 ปีที่เพิ่งเป็นหม้าย ดีอาน กลายมาเป็นผู้ที่ทรงมีความไว้วางใจมากที่สุดจนเมื่อเสด็จสวรรคต 25 ปีต่อมา และเป็นผู้มีอิทธิขนาดที่สามารถลงนามในหนังสือราชการได้ ซึ่งเป็นการทำให้พระราชินีกาเตรีนาเกือบไม่มีอำนาจแต่อย่างใด
เมื่อพระเชษฐาฟร็องซัว โดแฟ็งแห่งฝรั่งเศส สิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1536 จากการเล่นเทนนิส อ็องรีก็ทรงได้เป็นโดแฟ็งรัชทายาทแทนและทรงขึ้นครองราชย์ต่อจากพระราชบิดาเมื่อวันที่ 31 มีนาคม ค.ศ. 1547 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 10 กรกฎาคม ค.ศ. 1559 จากการแข่งขันประลองยุทธ์บนหลังม้า ที่ปารีสในประเทศฝรั่งเศส
ออกซฟอร์ดเชอร์

ออกซฟอร์ดเชอร์  หรือมีชื่อย่อว่า “Oxon” ที่มาจากภาษาละติน “Oxonia” เป็นเทศมณฑลที่ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของอังกฤษ ที่มีประชาชนรวมทั้งสิ้นประมาณ 635,600 คน เทศมณฑลออกซฟอร์ดเชอร์มีเขตแดนติดกับเทศมณฑลต่าง ๆ ได้แก่ นอร์ทแธมป์ตันเชอร์, บัคคิงแฮมเชอร์, บาร์คเชอร์, วิลท์เชอร์, กลอสเตอร์เชอร์ และวอริคเชอร์ 
เทศมณฑลออกซฟอร์ดเชอร์แบ่งการปกครองเป็นห้าอำเภอ ได้แก่ ออกซฟอร์ด, เชอร์เวลล์, เวลแห่งไวท์ฮอร์ส, เซาท์ออกซฟอร์ดเชอร์ และเวสต์ออกซฟอร์ดเชอร์
อาร์ชดัชเชสมาเรีย เอลีซาเบ็ทแห่งออสเตรีย (ค.ศ. 1743–1808)

อาร์ชดัชเชสมาเรีย เอลิซาเบ็ท โยเซฟา โยฮันนา อันโทเนีย (13 สิงหาคม พ.ศ. 2286 - 22 กันยายน พ.ศ. 2351) พระราชธิดาพระองค์ที่ 6 ในจักรพรรดินีมาเรีย เทเรซา และดยุคฟรันทซ์ที่ 3 สตีเฟนแห่งลอร์แรน ประสูติเมื่อวันที่ 13 สิงหาคม พ.ศ. 2286 ณ กรุงเวียนนา ประเทศออสเตรีย พระองค์มีพระนามเดียวกับพระพี่นางพระองค์โต ที่สิ้นพระชนม์ก่อนที่พระองค์จะประสูติ 3 ปี
สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 22 กันยายน พ.ศ. 2351 พระชันษา 65 ปี ณ เมืองลินซ์ ประเทศออสเตรีย ไม่ทรงอภิเษกสมรส
จักรพรรดิฮั่นฮุ่ย

ฮั่นฮุ่ย (210–188 ปีก่อนคริสตกาล) ชื่อตัวว่า หลิว อิ๋ง (劉盈) เป็นจักรพรรดิองค์ที่สองของราชวงศ์ฮั่น พระองค์เป็นโอรสองค์ที่สองของจักรพรรดิฮั่นเกาจู่กับจักรพรรดินีฮั่นเกา (呂雉) จากตระกูลลฺหวี่ที่ทรงอำนาจ
หลิว อิ๋ง ไร้ความสามารถ นางลฺหวี่ จื้อ มารดาซึ่งมีจิตใจหยาบช้า จึงครอบงำราชการบ้านเมือง หลิว อิ๋ง พยายามป้องกันมิให้หลิว หรูอี้ น้องชายร่วมบิดา ถูกนางลฺหวี่ จื้อ ฆ่า แต่ไม่สำเร็จ หลิว อิ๋ง เป็นทุกข์ หันไปใช้ชีวิตเสเพล จนถึงแก่ความตายทั้งที่ยังเยาว์นัก เมื่อหลิว อิ๋ง ตาย นางลฺหวี่ จื้อ จึงยกหลิว กง (劉恭) ลูกของหลิว อิ๋ง ขึ้นเป็นกษัตริย์องค์ใหม่
พระเจ้าสร้างโลก (ราฟาเอล)

"ดูบทความหลักที่ พระธรรมปฐมกาล"
พระเจ้าสร้างโลก (ภาษาอังกฤษ: Creation of the World) เป็นงานโมเสกบนโดมภายในชาเปลชิจิในวัดซานตามาเรียเดลโปโปโลในกรุงโรมในประเทศอิตาลีที่ออกแบบโดยราฟาเอลจิตรกรสมัยเรอเนซองส์คนสำคัญชาวอิตาลี
ราฟาเอลออกแบบชาเปลให้แก่เพื่อนและผู้อุปถัมภ์ที่เป็นนายธนาคารชื่ออากอสติโน ชิจิ (Agostino Chigi) สำหรับเป็นชาเปลส่วนตัวและที่บรรจุศพของตระกูลชิจิ การตกแต่งโมเสกบนโดมออกจะเป็นของล้าสมัยสำหรับคริสต์ศตวรรษที่ 16 งานร่างของราฟาเอลนำไปสร้างโดยช่างลุยจิ ดิ พาเซชาวเวนิสในปี ค.ศ. 1516
งานโมเสกตั้งอยู่ระหว่างงานปูนแต่งทองบนเพดานโดมที่มีด้วยกันทั้งหมดเจ็ดชิ้นที่เป็นภาพของโลกโดยมีฉากหลังเป็นสีน้ำเงิน แต่ละโลกถูกเทวดามีปีกถือไว้ แผงแปดแผงเป็นสัญลักษณ์ของดาวประดับฟ้าที่ก็ถือโดยเทวดาด้วย
ตรงกลางโดมเป็นภาพของพระเจ้าทรงสร้างโลก รูปกลางล้อมรอบไปด้วยเปมเทพชวนขัน งานชิ้นนี้คล้ายกับงานจิตรกรรมฝาผนังของไมเคิล แอนเจโลบนเพดานชาเปลซิสติน พระเจ้าสร้างโลกของไมเคิล แอนเจโลเขียนเพียงห้าปีก่อนหน้านั้นและคงจะต้องมีอิทธิพลต่อราฟาเอล งานชิ้นนี้เป็นงานโมเสกชิ้นเดียวที่ราฟาเอลทำและถือกันว่าเป็นงานโมเสกชิ้นเอกของสมัยเรอเนซองส์
ดูเพิ่ม.
จักรพรรดิฮั่นเฉียนเฉ่า

สมเด็จพระจักรพรรรดิฮั่นเซาตี้ (?-184 ปีก่อนคริสตกาล) มีพระนามเดิมว่า หลิวกง เป็นพระราชโอรสใน จักรพรรดิฮั่นฮุ่ย ที่ประสูติแต่พระสนมเมื่อพระราชบิดาสวรรคต 188 ปีก่อนคริสตกาล (พ.ศ. 355) องค์รัชทายาทหลิวกงจึงเสด็จขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิองค์ที่ 3 แห่ง ราชวงศ์ฮั่นตะวันตก มีพระนามว่า จักรพรรดิฮั่นเซาตี้
แต่ตลอดรัชกาลทรงเป็นเพียง จักรพรรดิหุ่นเชิด ที่อยู่ภายใต้อำนาจของไทเฮาลิ ทรงครองราชย์ได้เพียง 4 ปีก็สวรรรคตลงเพราะถูกสำเร็จโทษด้วยถูกกล่าวหาว่าพระสติวิปลาส และไทเฮาหลู่โปรดให้ลบชื่อจักรพรรดิองค์นี้ออกจากรายพระนามจักรพรรดิแห่ง ราชวงศ์ฮั่น และสถาปนาองค์ชายหลิวฮงพระราชนัดดาอีกพระองค์ขึ้นครองราชย์เป็น จักรพรรดิฮั่นเซ่าตี้ฮง แทน
คูมาริน

<templatestyles src="Chembox/styles.css"/>
คูมาริน (Coumarin)เป็นสารที่มีฤทธิ์ยับยั้งการทำงานของออกซินในข้าวโอ๊ต ยับยั้งการงอกของเมล็ดและมีส่วนเกี่ยวข้องกับการพักตัวของเมล็ดตามธรรมชาติ
กรดทรานส์-ซินนามิก

<templatestyles src="Chembox/styles.css"/>
กรดทรานส์-ซินนามิก  เป็นสารที่มีฤทธิ์ต่อต้านออกซินในลำต้นแต่ยังไม่ทราบกลไกที่แน่ชัด มีลักษณะเป็นผลึกสีขาว พบในน้ำมันของต้นอบเชย
จักรพรรดิฮั่นเหวิน

จักรพรรดิเหวินแห่งราชวงศ์ฮั่น (202 ปีก่อนคริสตกาล – 6 กรกฎาคม 157 ปีก่อนคริสตกาล) มีพระนามเดิมว่าหลิวเหิง เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่ 5 ในจักรพรรดิฮั่นไท่จู่ และพระสนมโปซึ่งภายหลังเมื่อทรงครองราชย์แล้วทรงสถาปนาพระราชมารดาเป็นโปไทเฮา ทรงขึ้นครองราชย์เมื่อ 180 ปีก่อนคริสตกาล เมื่อพระชนม์ได้ 22 พรรษา มีพระนามว่าจักรพรรดิฮั่นเหวิน
พระราชภารกิจแรกของพระองค์ คือการกวาดล้างพวกสกุลลฺหวี่ของลฺหวี่ไทเฮาที่ครองอำนาจมานาน 8 ปีหลังการสวรรคตของจักรพรรดิฮั่นฮุ่ย พระเชษฐาจนหมดสิ้น เพราะลฺหวี่ไทเฮาสวรรคตลงในปีที่ครองราชย์ในรัชกาล โปรดให้ลดภาษีทั้งภาษีที่ดินและเงินได้ และเมื่อ 165 ปีก่อนคริสตกาล โปรดให้มีการตรวจคัดเลือกทหารใหม่ พระองค์สวรรคตเมื่อ 157 ปีก่อนคริสตกาล เจ้าชายรัชทายาทหลิวฉีจึงขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิฮั่นจิง
จักรพรรดิฮั่นจิง

สมเด็จพระจักรพรรดิจิงแห่งราชวงศ์ฮั่น หรือ จักรพรรดิฮั่นจิง (188 ปีก่อน ค.ศ. – 9 มีนาคม 141 ปีก่อน ค.ศ.) เป็นจักรพรรดิองค์ที่ 6 ของ ราชวงศ์ฮั่น ของจีนจาก 157 ถึง 141 ปีก่อนคริสตกาล รัชสมัยของพระองค์เห็นการจำกัดอำนาจของเจ้าศักดินา/อ๋องซึ่งส่งผลให้เกิด กบฏเจ็ดรัฐ ใน 154 ปีก่อนคริสตกาล จักรพรรดิฮั่นจิงสามารถปราบกบฏลงได้และทำการลดอำนาจของอ๋องทั้งหลาย การเคลื่อนไหวนี้ช่วยรวมอำนาจเข้าสู่ศูนย์กลาง และเป็นการปูทางให้กับพระราชโอรสที่ครองสิริราชสมบัติอย่างยาวนานของพระองค์อย่าง จักรพรรดิฮั่นอู่
จักรพรรดิฮั่นจิงมีบุคลิกซับซ้อน พระองค์ยังคงสานต่อนโยบายของ จักรพรรดิฮั่นเหวิน พระราชบิดาในการไม่แทรกแซงประชาชน ลดภาษีและภาระอื่น ๆ ส่งเสริมให้ราชสำนักประหยัด มัธยัสถ์ พระองค์ยังคงสานต่อและขยายนโยบายของพระราชบิดาในการลดจำนวนอาชญากร
ในนวนิยาย "สามก๊ก" มีการกล่าวถึงและออกพระนามของจักรพรรดิฮั่นจิงว่า "ฮั่นเก็งเต้" และยังถือว่าทรงเป็นบรรพกษัตริย์ของเล่าปี่อีกด้วย เนื่องด้วยเล่าปี่สืบเชื้อสายมาจาก "หลิวเฉิ่ง" หรือ ตงสานเชงอ๋อง พระราชบุตรของพระองค์ ตามที่ระบุในพงศาวลีของพระเจ้าฮั่นเซี่ยน(เหี้ยนเต้ หรือ หองจูเหียบ) เมื่อครั้งไปเข้าเฝ้าที่นครลกเอี๋ยง(ลั่วหยาง)
ตำบลสวนหลวง (อำเภอกระทุ่มแบน)

สวนหลวง เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอกระทุ่มแบน จังหวัดสมุทรสาคร
ที่ตั้งอาณาเขต.
ตำบลสวนหลวงมีพื้นที่ประมาณ 16.95 ตารางกิโลเมตร มีอาณาเขตพื้นที่ติดต่อดังนี้
ประวัติ.
หน่วยงานส่วนท้องถิ่นในพื้นที่ตำบลสวนหลวงได้รับการจัดตั้งเป็น องค์การบริหารส่วนตำบลสวนหลวง ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เมื่อวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2538 ภายหลังที่ได้มีการประกาศใช้พระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. 2537 ในราชกิจจานุเบกษา ฉบับกฤษฎีกา 111 ตอน 53 ก ลงวันที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2537 ต่อมากระทรวงมหาดไทยพิจารณาเห็นว่าองค์การบริหารส่วนตำบลสวนหลวงมีสภาพเหมาะสมที่จะเป็นเทศบาลตำบล จึงจัดตั้งเป็น เทศบาลตำบลสวนหลวง เมื่อวันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2551
การแบ่งเขตการปกครอง.
หมู่บ้านในตำบลสวนหลวงได้แก่
ชุมชน.
ชุมชนในเขตเทศบาลตำบลสวนหลวง มีดังนี้
การคมนาคม.
เนื่องจากเป็นชุมชนเมืองที่มีที่ตั้งอยู่ใกล้กับกรุงเทพมหานคร สามารถเดินทางเชื่อมต่อกับกรุงเทพมหานครและจังหวัดนครปฐม หรือว่าเดินทางไปที่อำเภอต่าง ๆ ในจังหวัดสมุทรสาครได้อย่างทั่วถึงสะดวกและรวดเร็ว
บริการขนส่งสาธารณะ.
การบริการขนส่งสาธารณะทางรถยนต์โดยสารประจำทางในตำบล
* สาย 80ก (หมู่บ้าน ว.ป.อ.11 พิเศษ - สำนักงานเขตบางกอกใหญ่)
* สาย 80A (หมู่บ้าน ว.ป.อ.11 พิเศษ - สวนหลวงพระราม 8)
* สาย 189 (วัดบางยาง - กระทุ่มแบน - สนามหลวง)
* สาย 402 (นครปฐม–สมุทรสาคร)
* สาย 6011 (โรงพยาบาลกระทุ่มแบน-หมู่บ้านวรรณวิจิตร)
* สาย 6033 (วงกลมกระทุ่มแบน–ปากทางสาย 4 (ถนนเพชรเกษม))
วัด.
วัดในเขตเทศบาลตำบลสวนหลวงมีทั้งหมด 1 วัดคือ
ภาษาไทหลอย

ภาษาไทหหลอย หรือภาษาหลอย (Tai Loi) สื่อถึงภาษากลุ่มปะหล่องหลายภาษาที่มีผู้พูดโดยหลักในประเทศพม่า และมีเพียงไม่กี่ร้อยคนในประเทศลาว และส่วนหนึ่งในประเทศจีน Hall (2017) รายงานว่า "ไทหลอย" เป็นศัพท์ครอบคลุมที่หมายถึง 'ภูเขาไท' ในภาษาไทใหญ่และสื่อถึงภาษา Angkuic, Waic และปะหล่องตะวันตกมากกว่าภาษาหรือสาขาเดียว
นอกจากนี้ เอทโนล็อก (ฉบับที่ 21) ที่อ้างข้อมูลจาก Schliesinger (2003) จัด Doi ใน Ban Muang เมืองสิงห์ แขวงหลวงน้ำทา ประเทศลาว เป็นวิธภาษาของภาษาไทหลอยที่เกือบสูญหายจากกลุ่มชาติพันธุ์ที่มี 600 คนและ 80 ครัวเรือน ณ ค.ศ. 2003 Schliesinger (2003) รายงานว่าคนชราที่พูดภาษา Doi สามารถเข้าใจภาษาสามเตา
ภาษาญะเฮิญ

ภาษาญะเฮิญ มีผู้พูด 5,152 คน (พ.ศ. 2538) ในประเทศลาวทางตะวันออกของที่ราบสูงโบลาเวน ใกล้เซกองและปากซอง จัดอยู่ในตระกูลภาษาออสโตรเอเชียติก ภาษากลุ่มมอญ-เขมร สาขามอญ-เขมรตะวันออก สาขาย่อยบะห์นาริก
ตำบลท่าสะท้อน

ตำบลท่าสะท้อน อำเภอพุนพิน จังหวัดสุราษฎร์ธานี
มีทั้งสิ้น 7 หมู่บ้าน
คำขวัญประจำตำบล
ทุ่งกระจูดลือเลื่อง
รุ่งเรืองศูนย์จักสาน
งามตระการบ่อน้ำร้อน
ท่าสะท้อนเมืองโบราณ
นมัสการพ่อท่านเพชร
สถานที่ท่องเที่ยวของตำบล
บ่อน้ำพุร้อนท่าสะท้อน ซึ่งเป็นแหล่งท่องเที่ยวเชิงสุขภาพ
สถานที่ตั้ง หมู่ที่ 3 ตำบลท่าสะท้อน อำเภอพุนพิน จังหวัดสุราษฎร์ธานี
จักรพรรดิฮั่นเจา

สมเด็จพระจักรพรรดิเจาแห่งราชวงศ์ฮั่น หรือ ฮั่นเจาตี้ (劉弗陵; 94 ปีก่อน ค.ศ. - 74 ปีก่อน ค.ศ.) เป็นจักรพรรดิองค์ที่ 8 แห่งราชวงศ์ฮั่นตะวันตก ตั้งแต่ 87 ถึง 74 ปีก่อนคริสตกาล
จักรพรรดิฮั่นเจาเป็นพระราชโอรสองค์สุดท้องของจักรพรรดิฮั่นอู่ ในช่วงเวลาที่พระองค์ประสูติ จักรพรรดิฮั่นอู่มีพระชนมายุ 62 พรรษา เจ้าชายฝูหลิงสืบราชบัลลังก์หลังจากจักรพรรดิฮั่นอู่สวรรคตเมื่อ 87 ปีก่อนคริสตกาล พระองค์มีพระชนมายุเพียง 8 พรรษา ฮั่ว กวางซึ่งเป็นขุนนางคนสนิทของพระราชบิดาทำหน้าที่เป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์
การครองราชย์อันยาวนานของจักรพรรดิฮั่นอู่ทำให้ราชวงศ์ฮั่นตะวันตกขยายตัวอย่างมาก อย่างไรก็ตาม การทำสงครามอย่างต่อเนื่องได้ทำให้เงินในท้องพระคลังเริ่มร่อยหลอลง จักรพรรดิฮั่นเจา ภายใต้การปกครองของ ฮั่ว กวาง ได้เริ่มลดภาษีและลดค่าใช้จ่ายในราชสำนัก เป็นผลให้ประชาชนมีความสุขและราชวงศ์ฮั่นเจริญรุ่งเรืองกับยุคแห่งสันติภาพ แต่จักรพรรดิฮั่นเจาก็สวรรคตอย่างกะทันหันหลังจากครองราชย์เพียง 13 ปีเมื่อพระชนมายุเพียง 20 พรรษาโดยไร้รัชทายาททำให้ราชสกุลสายตรงสายที่ 2 ซึ่งสืบสายพระโลหิตจากจักรพรรดิฮั่นเหวินสิ้นสุดลง พระญาติของพระองค์คือหลิวเฮ่อจึงได้สืบราชบัลลังก์ต่อมา
ไห่ฮุนโหว

หลิว เฮ่อ (#เปลี่ยนทาง ;? - 59 ปีก่อนคริสตกาล) เป็นจักรพรรดิแห่ง ราชวงศ์ฮั่น ของจีน กับศักราช ยฺเหวียนผิง  เดิมเป็น ฉางยี่อ๋อง  พระองค์ได้รับการแต่งตั้งเป็นจักรพรรดิโดย ฮั่ว กวาง อัครมหาเสนาบดีผู้ทรงอำนาจเมื่อ 74 ปีก่อนคริสตกาล แต่ถูกปลดหลังจากครองราชบัลลังก์ได้เพียง 27 วันเท่านั้น และละเว้นพระนามของพระองค์ออกจากรายพระนามจักรพรรดิอย่างเป็นทางการ พระองค์สูญเสียดินแดนฉางยี่ และถูกลดระดับเป็นโหวพระองค์ได้รับศักดินาใหม่ที่ฮุ่ยหนาน ในมณฑลเจียงซีในปัจจุบันและกลายเป็นที่รู้จักในพระนาม ไห่ฮุนโหว
เมื่อนำหลิว เฮ่อ ออกจากตำแหน่งแล้ว โฮ่ว กวัง ก็ยกหลิว ปิ้งอี่ (劉病已) ขึ้นเป็นกษัตริย์องค์ถัดมา
สมิธแอนด์เชน

<ns>0</ns>
 <revision>
 <parentid>7808119</parentid>
 <timestamp>2021-10-01T22:06:29Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>InternetArchiveBot</username>
 </contributor>
 <comment>Rescuing 2 sources and tagging 0 as dead.) #IABot (v2.0.8.1</comment>
 <origin>9668355</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
สมิธแอนด์เชน เป็นวงดนตรีดูโอที่ประกอบไปด้วย สมิทธิ์ บัณฑิตย์ และ เชน เมืองครุธ เปิดตัวครั้งแรกในปี พ.ศ. 2539 กับอีพีอัลบั้ม Music’s Chair ในสังกัด นีโอ มิวสิก เน็ตเวอร์ก มีบทเพลงเป็นที่รู้จักมากมาย เช่น เก็บไว้ในใจ เพราะผูกพัน ขอเพียงเท่านี้ และ เพราะรักเธอ
แหล่งข้อมูลอื่น.
เว็บไซต์แฟนคลับอย่างเป็นทางการ 
http://www.smithandshane.com/ 
www.facebook.com/smithandshane
เทศบาลเมืองไร่ขิง

เทศบาลเมืองไร่ขิง เป็นเทศบาลเมืองแห่งหนึ่งในเขตอำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม มีพื้นที่ 25.4 ตารางกิโลเมตร ครอบคลุมตำบลไร่ขิงทั้งตำบล
ประวัติ.
สภาตำบลไร่ขิงได้รับการจัดตั้งเป็น องค์การบริหารส่วนตำบลไร่ขิง ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยเมื่อวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2538 ภายหลังที่ได้มีการประกาศใช้พระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. 2537 ในราชกิจจานุเบกษา ฉบับกฤษฎีกาเล่ม 111 ตอน 53 ก ลงวันที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2537 ต่อมากระทรวงมหาดไทยพิจารณาแล้วเห็นว่า มีองค์การบริหารส่วนตำบลที่มีสภาพเหมาะสมสมควรให้จัดตั้งเป็นเทศบาล อาศัยอำนาจตามความในมาตรา 42 แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล (ฉบับที่ 5) พ.ศ. 2546 และมาตรา 7 แห่งพระราชบัญญัติเทศบาล พ.ศ. 2496 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยจึงจัดตั้งองค์การบริหารส่วนตำบลไร่ขิง อำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม เป็น เทศบาลเมืองไร่ขิง เมื่อวันที่ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2551
หมู่บ้าน.
เทศบาลเมืองไร่ขิงครอบคลุมพื้นที่ทั้งตำบลไร่ขิงซึ่งแบ่งการปกครองออกเป็น 14 หมู่บ้าน ได้แก่
และแบ่งออกเป็น 3 เขต 28 ชุมชน ได้แก่
วงแหวนของดาวเสาร์

ดาวเสาร์ เป็นดาวเคราะห์ที่มีระบบวงแหวนดาวเคราะห์ขนาดใหญ่มากกว่าดาวเคราะห์อื่นในระบบสุริยะ วงแหวนของดาวเสาร์ประกอบด้วยอนุภาคขนาดเล็กจำนวนมากนับไม่ถ้วน ที่มีขนาดตั้งแต่ไม่กี่ไมโครเมตรไปจนถึงหลายเมตร กระจุกตัวรวมกันอยู่และโคจรไปรอบ ๆ ดาวเสาร์ อนุภาคในวงแหวนส่วนใหญ่เป็นน้ำแข็ง มีบางส่วนที่เป็นฝุ่นและสสารอื่น ๆ
วงแหวนของดาวเสาร์ช่วยสะท้อนแสง ทำให้มองเห็นความสว่างของดาวเสาร์เพิ่มมากขึ้น แต่เราไม่สามารถมองเห็นวงแหวนเหล่านี้ได้ด้วยตาเปล่า ในปี ค.ศ. 1610 ซึ่งกาลิเลโอเริ่มใช้กล้องโทรทรรศน์ในการสำรวจท้องฟ้า เขาเป็นกลุ่มคนยุคแรก ๆ ที่พบและเฝ้าสังเกตวงแหวนของดาวเสาร์ แม้จะมองไม่เห็นลักษณะอันแท้จริงของมันได้อย่างชัดเจน ปี ค.ศ. 1655 คริสตียาน เฮยเคินส์ เป็นผู้แรกที่สามารถอธิบายลักษณะของวงแหวนว่าเป็นแผนจานวนรอบ ๆ ดาวเสาร์
มีแถบช่องว่างระหว่างวงแหวนอยู่หลายช่อง ในจำนวนนี้มีอยู่ 2 แถบที่มีดวงจันทร์แทรกอยู่ ช่องอื่น ๆ อีกหลายช่องอยู่ในตำแหน่งการสั่นพ้องของวงโคจรกับดวงจันทร์ของดาวเสาร์ และยังมีอีกหลายช่องที่ยังหาคำอธิบายไม่ได้
การแบ่งและโครงสร้างภายในวงแหวน.
ส่วนที่หนาแน่นที่สุดของระบบวงแหวนของดาวเสาร์ เป็นวงแหวน A และ B ซึ่งถูกแยกออก โดย ส่วนของยานแคสสินี (ค้นพบในปี ค.ศ. 1675 โดย โจวันนี โดเมนีโก กัสซีนี) พร้อมกับวงแหวน C ซึ่งถูกค้นพบในปี ค.ศ. 1850 และเป็นที่คล้ายกันในลักษณะส่วนที่ของยานแคสสินี บริเวณนี้ประกอบด้วยวงแหวนหลัก วงแหวนหลักเป็นแถวทึบและประกอบด้วยอนุภาคที่มีขนาดใหญ่กว่าวงแหวนฝุ่นเปราะบาง หลังจากรวมถึงวงแหวน D หลังจากรวมถึงวงแหวน D ขยายภายในไปยอดเมฆดาวเสาร์ G และวงแหวนE กับอื่น ๆ ที่นอกเหนือจากระบบวงแหวนหลัก วงแหวนเหล่านี้แพร่กระจายมีลักษณะเป็น "ฝุ่น" เนื่องจากขนาดที่เล็กของอนุภาคของมัน (มักจะเกี่ยวกับไมโครเมตร) ส่วนประกอบทางเคมีของพวกมันคือเหมือนกับวงแหวนหลักเกือบทั้งหมดของน้ำแข็ง ที่คับแคบวงแหวน F ไม่ไกลจากขอบด้านนอกของวงแหวนเป็นเรื่องที่ยากมากที่จะจำแนก ส่วนของมันมีความหนาแน่นมาก แต่ก็ยังมีการจัดการที่ดีของอนุภาคขนาดของฝุ่น
ภาพโมเสกสีธรรมชาติของยานแคสสินี ที่ภาพมุมมองแคบจากกล้องในด้าน unilluminated ของวงแหวนของดาวเสาร์ D, C, B, A และ F (ซ้ายไปขวา) ซึ่งถ่ายในวันที่ 9 พฤษภาคม ค.ศ. 2007
ข้อมูลในตาราง.
"หมายเหตุ"
 (1) ระยะทางไปยังศูนย์กลางของช่องว่างวงแหวน และอนุภาคเล็กที่มีความแคบกว่า 1,000 กิโลเมตร
 (2) เป็นชื่ออย่างไม่เป็นทางการ
 (3) เป็นชื่อที่กำหนดไว้โดยสหพันธ์ดาราศาสตร์สากล เว้นแต่ถ้าไม่สังเกตเห็น
 (4) การแยกที่กว้างขึ้นระหว่างชื่อวงแหวนเรียกว่าส่วน ในขณะที่การแยกแคบภายในชื่อวงแหวนเรียกว่าช่องว่าง
 (5) ข้อมูลส่วนใหญ่มาจากอักขรานุกรมภูมิศาสตร์ของดาวเคราะห์ศัพท์ ข้อมูลสำคัญของนาซา และเอกสารต่าง ๆ
เทศบาลเมืองสามพราน

เทศบาลเมืองสามพราน เป็นเทศบาลเมืองแห่งหนึ่งในอำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลสามพราน ตำบลท่าตลาด ตำบลคลองใหม่ และตำบลยายชา มีประชากรจำนวน 17,038 คน ในปี พ.ศ. 2563
ประวัติ.
เทศบาลเมืองสามพรานเป็นหน่วยงานการปกครองส่วนท้องถิ่นรูปแบบหนึ่ง เดิมมีฐานะเป็นสุขาภิบาลซึ่งได้ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2498 ตามประกาศของกระทรวงมหาดไทยวันที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2498 และลงประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 72 ตอนที่ 74 ลงวันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2498 และแก้ไขเปลี่ยนแปลงเขตสุขาภิบาลสามพรานใหม่ ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 14 กันยายน พ.ศ. 2519 ต่อมาได้รับการเปลี่ยนแปลงฐานะเป็นเทศบาลตำบลสามพราน โดยพระราชบัญญัติเปลี่ยนฐานะของสุขาภิบาลเป็นเทศบาล พ.ศ. 2542 ซึ่งมีผลบังคับใช้ในวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2542 และได้เปลี่ยนแปลงฐานะจากเทศบาลตำบลสามพรานมาเป็นเทศบาลเมืองสามพรานตั้งแต่วันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551
ที่ตั้งและอาณาเขต.
เทศบาลเมืองสามพรานตั้งอยู่ที่อำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม ห่างจากกรุงเทพมหานครไปตามเส้นทางถนนเพชรเกษมประมาณ 35 กิโลเมตร หรือเส้นทางถนนบรมราชชนนีประมาณ 50 กิโลเมตร ครอบคลุมพื้นที่ 4 ตำบล ได้แก่
มีอาณาเขตจรดเขตองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นข้างเคียงดังนี้
โจวันนี โดเมนีโก กัสซีนี

โจวันนี โดเมนีโก กัสซีนี (8 มิถุนายน ค.ศ. 1625 - 14 กันยายน ค.ศ. 1712) เป็นนักคณิตศาสตร์ นักดาราศาสตร์ วิศวกร และโหราจารย์ชาวอิตาลี บ้างก็เรียกว่า จันโดเมนีโก กัสซีนี (Giandomenico Cassini) เขาเป็นผู้ค้นพบจุดแดงใหญ่ของดาวพฤหัสบดี ร่วมกับโรเบิร์ต ฮุค และยังเป็นผู้แรกที่ค้นพบดวงจันทร์ของดาวเสาร์
จานพอกพูนมวล

จานพอกพูนมวล หรือ จานรวมมวล  เป็นโครงสร้างชนิดหนึ่งที่ก่อตัวขึ้นจากสสารที่หมุนวนในวงโคจรรอบ ๆ วัตถุบางอย่าง โดยมากวัตถุในใจกลางนั้นมักเป็นดาวฤกษ์อายุน้อย ดาวฤกษ์ก่อนเกิด ดาวแคระขาว ดาวนิวตรอน หรือ หลุมดำ แรงโน้มถ่วงจากวัตถุใจกลางทำให้สสารในแผ่นจานหมุนวนเป็นเกลียวพุ่งเข้าหาใจกลาง และยังบีบอัดสสารเหล่านั้นทำให้เกิดการแผ่รังสีคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าออกมาด้วย ช่วงความถี่ของคลื่นที่แผ่ออกมาขึ้นอยู่กับชนิดของวัตถุในใจกลาง จานพอกพูนมวลของดาวฤกษ์อายุน้อยหรือดาวฤกษ์ก่อนเกิดจะแผ่รังสีอินฟราเรด ถ้าเป็นดาวนิวตรอนหรือหลุมดำจะแผ่รังสีเอกซ์
คลองใหญ่ (ประเทศจีน)

คลองใหญ่  หรือ ต้า-ยฺวิ่นเหอ  ขุดในสมัยราชวงศ์สุย เริ่มขุดตั้งแต่ปี ค.ศ. 587 และใช้เวลาขุดกว่า 30 ปี ใช้แรงงานมนุษย์กว่า 6 ล้านคน จุดประสงค์เพื่อการขนส่งสินค้า การท่องเที่ยวดินแดนเจียงหนาน (ภาคใต้บริเวณปากแม่น้ำแยงซี) และเพื่อเชื่อมต่อดินแดนภาคเหนือและใต้เข้าด้วยกัน โดยให้ลั่วหยางเป็นศูนย์กลาง เริ่มจากอำเภอจั๋วจวิน (ปักกิ่งปัจจุบัน) จนถึงเมืองอู๋หาง (หางโจวปัจจุบัน) เชื่อมต่อกับแม่น้ำใหญ่ ๆ 5 สายในจีน อันได้แก่ แม่น้ำไห่เหอ แม่น้ำฮวงโห แม่น้ำหวยเหอ แม่น้ำแยงซี และแม่น้ำเฉียนถังเจียง มีความยาวกว่า 2,500 กิโลเมตร นับเป็นคลองขุดแรงงานมนุษย์ที่มีความยาวที่สุดในโลก โดยแบ่งการขุดเป็น 4 ส่วน ได้แก่ คลองทงจี้ คลองหาน คลองหย่งจี้ และลำน้ำเจียงหนาน
คลองทงจี้ เริ่มจากนครลั่วหยาง เข้าสู่แม่น้ำฮวงโห ไปเชื่อมแม่น้ำหวยเหอที่ไหลผ่านซันหยาง (หวยอานปัจจุบัน) ต่อไปยัง คลองหาน ซึ่งเป็นคลองขุดโบราณจากยุคชุนชิว ในสมัยราชวงศ์โจว ซึ่งผู้ครองแคว้นหวู่ได้สั่งให้ขุดขึ้นตั้งแต่ 486 ปีก่อนคริสตกาล เชื่อมลำน้ำหวยเหอกับแม่น้ำแยงซีที่เมืองเจียงตู (หยางโจวปัจจุบัน) รวมระยะทางกว่า 1,000 กิโลเมตร จากทางตอนใต้ของแม่น้ำแยงซีเกียง ขุดไปเชื่อมกับ ลำน้ำเจียงหนาน ถึงเมืองอู๋หาง (หางโจวปัจจุบัน) ระยะทางกว่า 500 กิโลเมตร ส่วนทางเหนือได้มีการขุด คลองหย่งจี้ เริ่มจากลั่วโข่วใกล้เมืองลั่วหยาง ขึ้นเหนือสู่จั๋วจวิน (ปักกิ่งปัจจุบัน) ระยะทาง 1,000 กิโลเมตร รวมกับลำคลองเล็กๆ อีกมากมาย เชื่อมโยงเข้าด้วยกันหมดเป็นเครือข่ายครอบคลุมทั้งเหนือใต้ ภาษีผ่านด่านตามคลอง อิฐ และไม้สำหรับสร้างพระราชวังก็ถูกส่งไปยังเมืองหลวงตามคลองสายนี้
ถึงสมัยราชวงศ์หยวน มีการย้ายเมืองหลวงไปยังปักกิ่ง ทำให้มีการขุดคลองไปยังหางโจวอีกสายหนึ่ง ย่นระยะทางลงกว่า 700 กิโลเมตร เหลือเพียง 1,800 กิโลเมตร ซึ่งก็คือส่วนที่ปรากฏให้เห็นในปัจจุบัน
ต่อมาในสมัยจักรพรรดิหย่งเล่อ แห่งราชวงศ์หมิงได้มีการขุดลอกบูรณะคลองต้า-ยฺวิ่นเหอให้กว้างและลึกขึ้นเป็นระยะทาง 130 ไมล์ สร้างประตูน้ำ 36 แห่ง โดยใช้แรงงานกว่า 3 แสนคน ใช้เวลาตั้งแต่ ค.ศ. 1411 ถึง ค.ศ. 1415 ปัจจุบันคลองใหญ่มีอยู่หลายช่วงที่ล่องเรือผ่านไปไม่ได้ และไม่ได้ใช้เป็นเส้นทางคมนาคมค้าขาย แต่ก็ยังคงเป็นเส้นทางล่องเรือท่องเที่ยวที่สำคัญของจีน
มรดกโลก.
คลองใหญ่ ได้ลงทะเบียนเป็นมรดกโลกในการประชุมคณะกรรมการมรดกโลกสมัยสามัญครั้งที่ 38 เมื่อปี พ.ศ. 2557 ที่กรุงโดฮา ประเทศกาตาร์ ข้อกำหนดและหลักเกณฑ์ในการพิจารณา ดังนี้
โฟกัส

ในวิชาเรขาคณิต จุดโฟกัส คือตำแหน่งพิเศษที่ใช้ในการอธิบายลักษณะของภาคตัดกรวย ซึ่งมีอยู่ 4 ประเภทได้แก่ วงกลม พาราโบลา วงรี และไฮเพอร์โบลา
จุดโฟกัสโดยทั่วไปมี 2 จุด และจะอยู่ในตำแหน่งสมมาตรกันบนแกนเอกของกรวยเสมอ ตำแหน่งของจุดโฟกัสสำหรับภาคตัดกรวยแต่ละชนิดเป็นดังนี้
เซนทอร์ (ดาวเคราะห์น้อย)

เซนทอร์  คือวัตถุคล้ายดาวเคราะห์ขนาดเล็กในระบบสุริยะรอบนอกที่มีวงโคจรไม่แน่นอน ตั้งชื่อตามเผ่าพันธุ์เซนทอร์ในตำนานปรัมปรา เนื่องจากมันมีลักษณะก้ำกึ่งระหว่างดาวเคราะห์น้อยกับดาวหาง วงโคจรของเซนทอร์ตัดหรืออาจตัดกับวงโคจรของดาวเคราะห์ขนาดใหญ่ในระบบ และมีช่วงอายุที่เปลี่ยนแปลงอยู่หลายล้านปี
วัตถุคล้ายเซนทอร์ดวงแรกที่ค้นพบคือ 944 ฮิดัลโก ในปี ค.ศ. 1920 ในตอนนั้นมันยังไม่ถูกจัดประเภทเป็นประชากรชนิดใหม่ในระบบ จนกระทั่งมีการค้นพบ 2060 ไครอน ในปี ค.ศ. 1977 เซนทอร์ที่มีขนาดใหญ่ที่สุดที่ค้นพบคือ 10199 ชาริโคล ซึ่งค้นพบในปี ค.ศ. 1997 มีขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 260 กิโลเมตร ซึ่งใหญ่พอๆ กับดาวเคราะห์น้อยขนาดย่อมๆ ในแถบหลักทีเดียว
ยังไม่เคยมีการถ่ายภาพระยะใกล้ของเซนทอร์ได้เลย แม้จะมีหลักฐานอยู่ในภาพถ่ายดวงจันทร์ฟีบี ของดาวเสาร์ ซึ่งถ่ายจากยานคาสสินีในปี ค.ศ. 2004 อาจจะจับภาพของเซนทอร์ไว้ได้
สไมล์.ดีเค

สไมล์.ดีเค (อักษรโรมัน: Smile.dk อ่านว่า "สไมล์-ดี-เค") เป็นนักร้องคู่หญิงชาวสวีเดน ที่เป็นสมาชิกในกลุ่ม Bubblegum dance โดยมี Veronica Larsson และ Hanna Stockzell ที่ร้องเพลงให้กับเกมแดนซ์ แดนซ์ เรโวลูชันในหลายๆภาคของเกมนี้ เช่นเพลง "Butterfly" , "Boys" , "Mr. Wonderful" , "Doo-Be-Di-Boy" , "Kissy Kissy" , "Dancing all Alone" , "Golden Sky" , "Petit Love" , "Doki Doki", "Koko Soko" และเพลง "A Geisha's Dream"
สมาชิก
- สมาชิกปัจจุบัน
- อดีตสมาชิก
เนื่องจาก Malin, Veronica และ Nina ไม่ใช่ชาวเดนมาร์ก แต่เป็นชาวสวีเดน แต่เพลงของพวกเธอถูกจำหน่ายที่เดนมาร์กเป็นที่แรกๆ จึงทำให้ชื่อวงมี ".dk" ด้วย เพื่อแสดงถึงประเทศเดนม
ประวัติ.
Veronica และ Nina เริ่มต้นวงเพลงของพวกเธอในชื่อ สไมล์ ในปี 1998 ซึ่งได้รับความสนใจอย่างกว้างขวางโดยเฉพาะในประเทศแถบเอเชียตะวันออก เพลงที่ได้รับความนิยมสุงที่สุดคือเพลง " Butterfly " ได้รับอนุญาตจาก Konami ในการเอาไปใช้เป็นเพลงในเกมแดนซ์ แดนซ์ เรโวลูชันภาคแรก ซึ่งเป็นเกมที่เป็นที่น่าสนใจในญี่ปุ่นขณะนั้น
หลังจากนั้นพวกเธอก็ได้เปลี่ยนชื่อวงเป็น สไมล์.ดีเค
ปี 2000 มีการเปลี่ยนแปลงสมาชิกภายในวง Nina ออกจากวง และได้ Malin มาเป็นสมาชิกใหม่ พร้อมกับอัลบั้มชุดที่ 2 "Future Girls" โดยเพลง "Kissy Kissy "พวกเธอได้ถูกนำไปใช้ในเกม EZ2Dancer ด้วย
ปี 2002 ออกอัลบั้มชุดที่ 3 "Golden Sky" https://www.youtube.com/watch?v=bzSozMyusQk
การแยกวง.
ในปี 2005 สไมล์.ดีเค เริ่มมีการแยกวงเนื่องจากทั้ง Veronica และ Malin แต่งงานและมีลูก แต่อย่างไรก็ตาม สิ่งนี้ไม่ได้ทำให้ สไมล์.ดีเค ยุบวงไปแต่อย่างใด
การกลับมา.
หลังจากนั้นในปี 2008 Jamie Thompson ประกาศที่ BubblegumDancer.com ให้ สไมล์.ดีเค จะกลับไปในปี 2008 ดัวยผลงานเพลง "Doki Doki" และอัลบั้ม Party Around The world ที่จะนำไปใช้ในเกม Dance Dance Revolution Universe 3 ด้วย
ในปี 2011 พวกเธอได้ออกซิงเกิล "Moshi Moshi"
ในปี 2017 พวกเธอได้ออกอัลบั้มเต็มชุดที่ 5 "Forever"
โครงการวอยเอจเจอร์

โครงการวอยเอจเจอร์  คือชื่อโครงการยานสำรวจอวกาศแบบไม่ใช้คนบังคับของสหรัฐอเมริกา สร้างขึ้นโดยห้องทดลองการขับเคลื่อนด้วยไอพ่น และได้รับเงินทุนสนับสนุนจากองค์การนาซา ประกอบด้วยยานสำรวจอวกาศ 2 ลำคือ วอยเอจเจอร์ 1 และ วอยเอจเจอร์ 2 ซึ่งขึ้นสู่อวกาศเมื่อปี ค.ศ. 1977 ทำหน้าที่เก็บข้อมูลอันทรงคุณค่าเกี่ยวกับดาวเคราะห์และระบบสุริยะ โดยใช้ข้อมูลตำแหน่งดาวเคราะห์ในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1970 แม้ในตอนแรกมันจะถูกออกแบบมาเพื่อใช้สำรวจศึกษาดาวพฤหัสบดีและดาวเสาร์ แต่ยานทั้งสองยังสามารถปฏิบัติภารกิจของมันในห้วงอวกาศรอบนอกของระบบสุริยะต่อไปได้ ปัจจุบันนี้ยานทั้งสองกำลังอยู่บนเส้นทางที่มุ่งหน้าออกจากระบบสุริยะ ในขณะนี้
คอร์นวอลล์

คอร์นวอลล์  หรือ แคร์นอว์  เป็นเทศมณฑลแห่งหนึ่งของประเทศอังกฤษภายในสหราชอาณาจักร ตั้งอยู่ทางปลายแหลมด้านตะวันตกเฉียงใต้ของสหราชอาณาจักร ทางด้านเหนือและด้านตะวันตกจรดทะเลเคลติก ทางด้านใต้จรดช่องแคบอังกฤษ ด้านตะวันออกติดกับเทศมณฑลเดวอนโดยมีแม่น้ำเทมาร์เป็นเส้นแบ่งเขต คอร์นวอลล์มีประชากรรวมทั้งสิ้นประมาณ 526,300 คน ในเนื้อที่ 3,563 ตารางกิโลเมตร ศูนย์กลางการปกครองตั้งอยู่ที่เมืองทรูโร
ดินแดนบริเวณคอร์นวอลล์เดิมเป็นที่ตั้งหลักแหล่งของชนยุคหินจากนั้นก็เป็นชนยุคสำริดและต่อมาในสมัยยุคเหล็กโดยชาวเคลต์ คอร์นวอลล์เป็นส่วนหนึ่งของบริเวณที่พูดภาษากลุ่มบริทอนิก (Brythonic languages) ที่ตัดขาดจากกลุ่มชนที่พูดภาษากลุ่มเดียวกันในเวลส์หลังจากยุทธการเดอรัม (Battle of Deorham) โดยมักขัดแย้งกับชาวแซกซันแห่งราชอาณาจักรเวสเซกซ์ที่พยายามขยายดินแดนเข้ามา ก่อนที่พระเจ้าแอเทลสตันจะกำหนดเขตแดนระหว่างชาวอังกฤษกับชาวคอร์นิชโดยใช้แม่น้ำทามาร์ คอร์นวอลล์รวมกับอังกฤษเมื่อใดไม่มีหลักฐานแน่นอน แต่การใช้ภาษาคอร์นิชยังคงใช้กันต่อมาจนคริสต์ศตวรรษที่ 18 การฟื้นฟูการใช้ภาษาคอร์นิชอีกครั้งมาเริ่มต้นขึ้นเมื่อคริสต์ศตวรรษ 20 และเพิ่มความนิยมมากขึ้นในคริสต์ทศวรรษที่ผ่านมา ในปัจจุบันคอร์นวอลล์ประสบปัญหาทางเศรษฐกิจเนื่องจากอุตสาหกรรมเหมืองดีบุกและอุตสาหกรรมการประมงเสื่อมโทรมลงและต้องหันมาพึ่งพาอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวเป็นหลัก ดินแดนคอร์นวอลล์มีชื่อในทางที่มีภูมิทัศน์เป็นดินแดนสูงที่เป็นทุ่งที่มีแต่พืชพรรณเตี้ย ๆ เติบโตอยู่ที่เรียกว่า "ทุ่งมัวร์" (Moorland) และชายฝั่งทะเลที่น่าดูและอากาศที่อุ่นกว่าบริเวณอื่นของอังกฤษ
ความจำสั้น แต่รักฉันยาว

ความจำสั้น แต่รักฉันยาว  เป็นภาพยนตร์ไทยแนวโรแมนติก/ดราม่า มีกำหนดเข้าฉายในโรงภาพยนตร์วันที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2552 กำกับโดย ยงยุทธ ทองกองทุน โดยได้รับแรงบันดาลใจมาจากภาพยนตร์สั้นเรื่อง "เวลา…รัก" โดย ขนิษฐา ขวัญอยู่ ภาพยนตร์ทำรายได้ 49.1 ล้านบาท
เนื้อเรื่อง.
8 ปีก่อน เก่ง (อารักษ์ อมรศุภศิริ) ขอร้องให้โอม (เจมส์ อเล็กซานเดอร์ แม็คกี้) ช่วยแต่งเพลงให้กับหญิงสาวที่ชอบในขณะที่เรียนกวดวิชาโดยที่ไม่รู้ว่าหญิงสาวที่ตนแอบชอบมาตลอดนั้นคือ ฝ้าย (ญารินดา บุนนาค) แฟนของโอมเพื่อนสนิทของเขา เก่งเลยผิดหวังในความรักครั้งแรก 8 ปีต่อมา เก่งกับโอมไปเที่ยวสังสรรค์ที่ผับจนเมาและโดนข้อหาเมาแล้วขับ ทั้งคู่ติดคุกโอมโทรให้ฝ้ายมาประกันตัว เก่งจึงได้พบฝ้ายอีกครั้ง ระหว่างเดินทางกลับฝ้ายขับรถไปชนสุนัขตัวหนึ่งที่อยู่ข้างทาง ฝ้ายสงสารมากจึงเก็บมาเลี้ยงที่คลินิกของเก่งซึ่งเป็นสัตวแพทย์อยู่ โดยตั้งชื่อให้สุนัขตัวนั้นว่าสะพานลอย เก่งถูกให้มาบำเพ็ญประโยชน์โดยการสอนคอมพิวเตอร์ผู้สูงอายุแทนครูคนเก่าที่ตั้งท้องอยู่ เก่งได้พบเจอกับความรักของป้าสมพิศ (ศันสนีย์ วัฒนานุกูล) และลุงจำรัส (กฤษณ์ เศรษฐธำรงค์) หญิงชายสูงอายุที่พบรักกันในห้องเรียนคอมพิวเตอร์ โดยเก่งได้รู้ภายหลังว่าครอบครัวของทั้งสองฝ่ายไม่พอใจที่ทั้งสองคบกัน วันหนึ่งป้าสมพิศได้ออกจากบ้านไปเที่ยวชุมพรซึ่งเป็นบ้านของลุงจำรัสโดยที่ไม่ได้บอกทางครอบครัว ทำให้ทางครอบครัวของป้าสมพิศเป็นห่วงอย่างมาก เก่งเลยโกหกทางครอบครัวของป้าสมพิศ ว่ากลุ่มนักเรียนของตนได้จัดทัวร์ไปเที่ยวเกาะและจะไปชุมพร ฝ้ายเมื่อรู้ว่าเก่งมีความจำเป็นที่ต้องไปชุมพรมากเลยอาสาขับรถไปให้ เมื่อทั้งคู่ถึงบ้านสวนของลุงจำรัสก็ได้รับการต้อนรับอย่างดีโดยการได้กินผลไม้จากสวน ทั้งคู่ได้พูดคุยกับป้าสมพิศ คืนหนึ่ง ลุงจำรัสออกไปหาผลไม้มาให้รับประทาน ตอนกลับลุงลืมว่าเดินมาทางไหน จนกว่าจะกลับมาได้ก็ใช้เวลานานหลายชั่วโมง วันต่อมาลุงจำรัสได้แนะนำให้เก่งกับฝ้ายรู้จักกับต้นชมพู่มะเหมี่ยวที่เปรียบเหมือนแรงบันดาลใจให้ลุงจำรัสมีกำลังได้สู้ต่อไป คืนนั้นเก่งกับฝ้ายไปขึ้นเรือหมึกด้วยกัน เก่งจึงได้รู้ว่าโอมกำลังจะแต่งงานใหม่ ฝ้ายจึงโทรไปต่อว่าโอมอย่างรุนแรง เก่งกับฝ้ายจึงถกเถียงกันในเรื่องความรักในสมัยก่อน ฝ้ายจึงรู้ว่าเก่งแอบชอบตนมาโดยตลอดโดยไม่มีวันลืม ด้วยฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ทำให้ฝ้ายเกิดจูบเก่งขึ้นมา วันรุ่งขึ้นเก่ง ฝ้ายและป้าสมพิศเดินทางกลับกรุงเทพ พอส่งป้าสมพิศที่บ้านเสร็จ เก่งกับฝ้ายก็ถกเถียงกันเรื่องความรักระหว่างโอมกับฝ้าย ทำให้ฝ้ายเสียใจเป็นอย่างมาก เก่งกับโอมพ้นโทษจากบำเพ็ญประโยชน์ เก่งได้พูดคุยกับโอมทำให้รู้ว่าโอมนั้นแต่งงานกับคนอื่น เพราะว่าโอมคิดว่าฝ้ายนั้นยังไม่ใช่สำหรับตน ในระหว่างที่เขากำลังพูดคุยกับนักเรียนคนอื่นๆ ป้าสมพิศได้เดินเข้ามาถามถึงลุงจำรัส เมื่อไม่พบเก่งจึงตัดสินใจประกาศหาคนหาย สุดท้ายก็พบลุงซึ่งตอนนี้ลุงป่วยเป็นอัลไซเมอร์ในระยะเริ่มต้น ป้าสมพิศเมื่อรู้ก็ตกใจและเสียใจมาก เมื่อบ้านสวนของลุงจำรัสกำลังจะถูกขาย เก่งยังอยากให้เหลือสิ่งที่ลุงจำรัสรักไว้ จึงร่วมมือกับฝ้ายตัดต้นชมพู่มะเหมี่ยวแล้วขนย้ายจากชุมพรมาที่บ้านของลุงจำรัส ลุงจำรัสมาเห็นก็รู้สึกดีใจ ป้าสมพิศกับลุงจำรัสมีโอกาสได้คุยกัน เพราะป้าสมพิศกำลังจะเดินทางไปอเมริกาเพื่อไปอยู่กับลูกที่นั่นอย่างถาวร ลุงจำรัสบอกว่าป้าสมพิศไปอเมริกา และบอกว่าสักวันคนเราก็ลืมกันได้ ป้าสมพิศจึงตัดสินใจเดินทางไปอเมริกา ลุงจำรัสไดัติดต่อกับป้าสมพิศทาง msn ทำให้เขาทั้งคู่ได้มีความสุขกันอีกครั้ง ทางเก่งกับฝ้ายก็ตกลงเป็นแฟนกัน ทั้งคู่ลงความเห็นว่า ในเมื่อประกาศหาเจ้าของ สะพานลอย ไม่พบก็ตัดสินเลี้ยงเองเลยแล้วกัน เพราะยังไงสะพานลอยก็คงลืมเจ้าของของมันแล้ว
วัดสะแล่ง

วัดสะแล่ง หรือ วัดป่าสุคันธธรรมาราม ตั้งอยู่ที่ตำบลห้วยอ้อ อำเภอลอง จังหวัดแพร่ เป็นวัดเก่าแก่สมัยเดียวกับวัดพระธาตุศรีดอนคำ และเป็นที่บรรจุพระธาตุพระอุระพระพุทธเจ้า พระอุโบสถเป็นทรงล้านนาประยุกต์ ประวัติความเป็นมาของวัดมีว่า วัดนี้สร้างในสมัยพระนางจามเทวี เป็นที่ประดิษฐานพระบรมสารีริกธาตุ มีโบราณวัตถุเป็นพระพุทธรูปสมัยต่าง ๆ ตั้งแต่สมัยอาณาจักรทวารวดี จนถึงอยุธยาตอนปลาย
ประวัติ.
มีตำนานเล่าสืบกันมาว่า เมื่อพระพุทธเจ้าเสด็จมาที่ดอยสะแล่งแก้วดอนมูล หรือดอยสะแล่งหลวง เจ้าเมืองและชาวบ้าน ต่างพากันไปถวายบิณฑบาตแก่พระพุทธเจ้า และพระสงฆ์สาวก เมื่อพระพุทธเจ้าเสวยพระกระยาหารแล้ว ชายาเจ้าเมืองได้ถวายดอกสะแล่งดอกไม้ป่าชนิดหนึ่ง มีดอกสีขาวนวลเป็นพุทธบูชา พระพุทธเจ้าทรงรับและอนุโมทนา แล้วทรงมีพุทธฎีกาพยากรณ์ว่า ในอนาคตกาล สถานที่แห่งนี้จะเป็นที่ประดิษฐานพระธาตุของพระองค์ และสถานที่แห่งนี้จะมีความเจริญรุ่งเรืองสืบต่อไป จากการที่ชายาเจ้าเมืองถวายดอกสะแล่งเป็นพุทธบูชา และดอยแห่งนี้มีต้นสะแล่งอยู่ วัดนี้จึงมีชื่อว่า "วัดสะแล่ง"
ประวัติความเป็นมา
เมื่อครั้งพระนางจามเทวีได้เสด็จมาครองเมืองหริภุญชัย ขบวนเสด็จได้ผ่านเมืองกุกกุฏไก่เอิก(อำเภอลอง อำเภอวังชิ้น และบางส่วนของอำเภอเด่นชัยในปัจจุบัน) ได้ประดิษฐานพระบรมสารีริกธาตุไว้ ต่อมาได้มีการบูรณะปรับปรุง เปลี่ยนแปลงวัดมาหลายยุคสมัย จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2506 พระครูวิจิตรนวการโกศล (ครูบาสมจิต จิตฺตคุตโต) พร้อมด้วยพระครูสีลสังวราภิรัต (ครูบามิ่ง จิตฺตสํวโร) ขณะยังนั้นเป็นสามเณรมิ่ง เต็มใจ ได้เข้ามาบูรณปฏิสังขรณ์ ในวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2527 ได้รับประกาศให้วัดสะแล่งพ้นจากวัดร้างให้เป็นวัดที่มีพระสงฆ์ วัดสะแล่งได้แบ่งเขตวัดเป็นเขตพุทธาวาสเก่าและเขตพุทธาวาสใหม่ ซึ่งมีโบราณสถาน โบราณวัตถุ ศิลปวัตถุ อยู่เป็นจำนวนมาก ปัจจุบันจึงได้จัดตั้งเป็นพิพิธภัณฑ์วัดสะแล่ง" ขึ้นมาทางด้านหลังของวัดมีเรือนรับรองอาคันตุกะ บ่อน้ำพุร้อน สถานที่อาบน้ำแร่ ลานกีฬา ไว้สำหรับบริการ ประชาชนทั่วไป นอกจากนี้ ทางเนินเขาด้านหลังวัด (ดอยโป่งมื่น) ยังมีพระพุทธรูปองค์ใหญ่ สวนสมุนไพร และเสนาสนะต่าง ๆ อยู่เป็นจำนวนมาก วัดสะแล่งจึงเป็นทั้งพุทธสถานและแหล่งเรียนรู้ที่สำคัญยิ่งของจังหวัดแพร่
นอร์ทัมเบอร์แลนด์

นอร์ทัมเบอร์แลนด์  หรือ นอร์ทัมบาลันด์ เป็นมณฑลในอังกฤษในสหราชอาณาจักรที่ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของอังกฤษ ทางด้านตะวันตกติดกับมณฑลคัมเบรีย, ด้านใต้กับมณฑลเดอรัม, ด้านตะวันออกเฉียงใต้มณฑลไทน์และเวียร์ และทางเหนือติดกับสกอตแลนด์ ด้านตะวันออกเป็นฝั่งทะเลเหนือที่ยาวเกือบ 80 ไมล์ นอร์ทัมเบอร์แลนด์มีประชาชนรวมทั้งสิ้นประมาณ 310,600 คนในเนื้อที่ 5013 ตารางกิโลเมตร ตั้งแต่ไทน์และเวียร์แยกไปเป็นมณฑลอิสระในปี ค.ศ. 1974 ศูนย์กลางการปกครองก็ย้ายไปอยู่ที่เมืองมอร์เพ็ธทางด้านตะวันออกของมณฑล แต่ทั้งเมืองมอร์เพ็ธและอาร์นวิคต่างก็อ้างตนเป็นเมืองหลวงของมณฑล (county town)
ในฐานะราชอาณาจักรนอร์ทัมเบรียในสมัยการปกครองของพระเจ้าเอ็ดวิน อาณาเขตครอบคลุมตั้งแต่ปากน้ำฮัมเบอร์ทางด้านใต้ไปจรดแม่น้ำฟอร์ธทางด้านเหนือ แต่อาณาเขตในประวัติศาสตร์ครอบคลุมบริเวณต่างกัน รวมทั้งนิวคาสเซิลอะพอนไทน์ (เมืองหลวงเดิม), ไทน์มัธ, และบริเวณการตั้งถิ่นฐานในนอร์ทไทน์ไซด์ซึ่งเป็นบริเวณที่ปกครองโดยมณฑลไทน์และเวียร์ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1974 ภายใต้พระราชบัญญัติการปกครองท้องถิ่น ค.ศ. 1972 (Local Government Act 1972) อาณาเขตเดิมบางครั้งไม่รวมไอส์แลนด์เชอร์, เบดลิงตันเชอร์, และนอแรมเชอร์ (รวมคือนอร์ทเดอรัม) ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของมณฑลเดอรัม แต่มารวมกับนอร์ทัมเบอร์แลนด์ในปี ค.ศ. 1844
นอร์ทัมเบอร์แลนด์เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ติดกับพรมแดนสกอตแลนด์ฉะนั้นจึงเป็นสถานที่ที่เกิดการยุทธการต่าง ๆ บ่อยครั้ง ภูมิทัศน์ของนอร์ทัมเบอร์แลนด์มีชื่อเสียงว่าเป็นภูมิทัศน์ที่เป็นแบบมัวร์แลนด์ที่ยังไม่ได้รับการแตะต้องจากการพัฒนาทางอุตสาหกรรม จึงเป็นที่ต้องตาของจิตรกรผู้ชอบเขียนภาพแบบภูมิทัศน์ ปัจจุบันบริเวณเหล่านี้อยู่ภายใต้การอารักขาของอุทยานแห่งชาติแห่งนอร์ทัมเบอร์แลนด์ นอร์ทัมเบอร์แลนด์เป็นมลฑลที่มีความหนาแน่นของประชากรบางที่สุดในอังกฤษ เพียง 62 คนต่อหนึ่งตารางกิโลเมตร 
ดอกไม้ประจำมลฑลคือดอกเครนส์บิลล์ ("Geranium sanguineum") และเรือรบหลวงที่ได้นาม “เรือรบหลวงนอร์ทัมเบอร์แลนด์”
นอร์ทัมเบอร์แลนด์แบ่งการปกครองออกเป็นเจ็ดแขวง: มอร์เพ็ธ, ไบลธ์แวลลีย์, วันสเบ็ค, คาสเซิลมอร์เพ็ธ, ไทน์เดล, อาร์นวิค และ เบอร์วิค-อัพพอน-ทวีด
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเนียม

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเนียม (12 เมษายน พ.ศ. 2343 - พ.ศ. 2367) ประสูติเมื่อวันเสาร์ เดือน 5 แรม 3 ค่ำ ปีวอก โทศก จุลศักราช 1162 ตรงกับวันที่ 12 เมษายน พ.ศ. 2343 เป็นพระราชโอรสในพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัยและเจ้าจอมมารดาเหมใหญ่ ทรงเป็นต้นราชสกุลนิยมิศร
สิ้นพระชนม์ในรัชกาลที่ 2 เมื่อปีวอก ฉศก จุลศักราช 1186 ตรงกับปี พ.ศ. 2367 พระชันษา 26 ปี
ภาพเหมือนของชายกับเหรียญโคสิโมผู้อาวุโส (บอตติเชลลี)

ภาพเหมือนของชายกับเหรียญโคสิโมผู้อาวุโส (ภาษาอังกฤษ: Portrait of a Man with a Medal of Cosimo the Elder) เป็นจิตรกรรมแผงที่เขียนโดยซานโดร บอตติเชลลีจิตรกรสมัยเรอเนซองส์คนสำคัญชาวอิตาลีที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอศิลป์อุฟฟิซิที่ฟลอเร็นซ์ในประเทศอิตาลี 
ซานโดร บอตติเชลลีเขียนภาพ “ภาพเหมือนของชายกับเหรียญโคสิโมผู้อาวุโส” ระหว่างปี ค.ศ. 1474 ถึงปี ค.ศ. 1475 เมื่อบอตติเชลลีเขียนภาพเสร็จก็จะเห็นอิทธิพลของอันโตนิโอ พอลลาอูโล (Antonio Pollaiuolo) ได้อย่างชัดเจนและในการใช้ความอ่อนไหวของเส้นที่ทำให้เห็นความกระวนกระวายของความรู้สึกที่ออกมาจากภาพ
ชายที่เป็นแบบไม่ทราบกันว่าเป็นใครแต่เป็นภาพเหมือนที่ไม่เหมือนภาพเหมือนใดในสมัยต้นเรอเนซองส์ ผู้นั่งแบบมองตรงมายังผู้ชมภาพในมือถือเหรียญที่เป็นภาพด้านข้างของโคสิโม เดอ เมดิชิผู้ที่เสียชีวิตเมื่อปี ค.ศ. 1464 บอตติเชลลีทำตัวเหรียญด้วยพลาสเตอร์หล่อปิดทอง
ภาพเหมือนเป็นภาพครึ่งตัวที่ฉากหลังเป็นภูมิทัศน์กว้างไกลที่เห็นแม่น้ำอยู่ลิบๆ ที่สว่างซึ่งเป็นลักษณะการเขียนแบบเฟล็มมิช ศีรษะของตัวแบบอยู่เหนือขอบฟ้าโดยมีแสงส่องจากทางด้านซ้ายของภาพทำให้เน้นใบหน้าที่คมคาย เงาเข้มทางด้านข้างของใบหน้าอยู่ใกล้กับผู้ชมภาพ ฝีมือวาดมือที่ไม่ค่อยดีนักแสดงให้เห็นว่ายังเป็นการทดลองเขียนและเป็นภาพเหมือนภาพแรกๆ ของภาพเหมือนที่เขียนในอิตาลีที่รวมการวาดมือในภาพด้วย
เหรียญที่ระลึกของโคสิโมสร้างระหว่างปี ค.ศ. 1465 ถึงปี ค.ศ. 1470 ซึ่งทำให้เกิดการสันนิษฐานกันไปต่างๆ ว่าผู้นั่งเป็นแบบเป็นใครแต่ก็ยังสรุปไม่ได้ว่าจะเป็นญาติสนิทหรือผู้สนับสนุนตระกูลเมดิชิ (ภาพเป็นของงานสะสมชิ้นหนึ่งของคาร์ดินัลคาร์โล เดอ เมดิชิ) หรืออาจจะเป็นน้องชายของบอตติเชลลีผู้เป็นช่างทองและช่างทำเหรียญของตระกูลเมดิชิก็ได้ นักวิชาการบางคนเสนอว่าอาจจะเป็นบอตติเชลลีเองเพราะใบหน้าแบบคล้ายคลึงกับภาพเหมือนตนเองในภาพ “การประสูติของพระเยซู” ที่บาซิลิกาซานตามาเรียโนเวลลาที่ฟลอเรนซ์
แม่พระและพระกุมารกับทูตสวรรค์ (บอตตีเชลลี)

"ดูบทความหลักที่ พระแม่มารีและพระบุตร"
พระแม่มารีและพระบุตรและเทวดา (ภาษาอังกฤษ: Madonna and Child with an Angel) เป็นจิตรกรรมแผงที่เขียนโดยซานโดร บอตติเชลลีจิตรกรสมัยเรอเนซองส์คนสำคัญชาวอิตาลีที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่สเปนดาเล เดกลิ อินโนเชนติในเมืองฟลอเร็นซ์ในประเทศอิตาลี 
ซานโดร บอตติเชลลีเขียนภาพ “พระแม่มารีและพระบุตรและเทวดา” ระหว่างปี ค.ศ. 1465 ถึงปี ค.ศ. 1467 ภาพนี้ยังเป็นภาพที่ยังสมบูรณ์เต็มตัวเพราะเป็นงานที่บอตติเชลลีเขียนขณะที่ยังทำงานอยู่ในเวิร์คช็อพของครู -- ฟิลลิปโป ลิปปี --อยู่ ภาพเขียนได้รับแรงบันดาลใจจากงาน “พระแม่มารี” ของลิปปีในอุฟฟิซิ แทนที่จะเป็นภูมิทัศน์บอตติเชลลีใช้ซุ้มโค้งของสถาปัตยกรรมแทนที่ซึ่งกลายเป็นกรอบรอบพระเศียรของพระแม่มารีและพระบุตรซึ่งเป็นการเน้นความสำคัญของทั้งสองพระองค์ในภาพ
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นสนิทนเรนทร์

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นสนิทนเรนทร์ (พ.ศ. 2345 - พ.ศ. 2391) มีพระยศเดิมว่า"หม่อมเจ้าไพฑูรย์" ประสูติเมื่อปีจอ จัตวาศก จุลศักราช 1164 ตรงกับปี พ.ศ. 2345 เป็นพระราชโอรสในพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัยและเจ้าจอมมารดาทับทิม ณ บางช้าง พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าฯ สถาปนาขึ้นเป็น"กรมหมื่นสนิทนเรนทร์" ในปี พ.ศ. 2379 สิ้นพระชนม์ในรัชกาลที่ 3 เมื่อปีวอก สัมฤทธิศก จุลศักราช 1210 ตรงกับปี พ.ศ. 2391 พระชันษา 47 ปี พระราชทานเพลิงพระศพ ณ พระเมรุ ท้องสนามหลวง ทรงเป็นต้นราชสกุลไพฑูรย์
พระโอรส-พระธิดา.
มีพระโอรสธิดา 11 พระองค์ ได้แก่
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมขุนสถิตย์สถาพร

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมขุนสถิตย์สถาพร (พ.ศ. 2351 - พ.ศ. 2399) มีพระนามเดิมว่า พระองค์เจ้ามรกฎ ประสูติเมื่อวันพุธ เดือนยี่ ปีมะโรง สัมฤทธิศก จุลศักราช 1170 ตรงกับปี พ.ศ. 2351 เป็นพระราชโอรสในพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัยและเจ้าจอมมารดาทองดี ทรงเป็นต้นราชสกุล "มรกฎ" พ.ศ. 2394 พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดเกล้าฯ สถาปนาขึ้นเป็น กรมขุนสถิตย์สถาพร และได้ว่ากรมช่างทหารในญวน สิ้นพระชนม์ในปี พ.ศ. 2399 พระชนมายุ 48 ปี
คนกินถั่ว (คารัคชี)

คนกินถั่ว  เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยอันนิบาเล คารัคชีจิตรกรยุคบาโรกชาวอิตาลี ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอศิลป์โคโลนาที่กรุงโรมในประเทศอิตาลี
ภาพ “คนกินถั่ว” อาจจะเขียนระหว่างปี ค.ศ. 1580 ถึงปี ค.ศ. 1590 (อาจจะประมาณปี ค.ศ. 1583-ค.ศ. 1585) ภาพเขียนนี้เกี่ยวข้องกับภาพ “ร้านขายเนื้อ” (Butcher's Shop) (ปัจจุบันเป็นของหอศิลป์ไครสต์เชิร์ชที่เมืองอ๊อกสฟอร์ด) ที่เป็นหัวเรื่องของภาพที่คล้ายคลึงกัน คารัคชีได้รับอิทธิพลในการเขียนภาพชีวิตประจำวันจาก วินเชนโซ แคมปิ (Vincenzo Campi) และ บาร์โทโลเมโอ พัสซาโรตติ (Bartolomeo Passarotti) แต่คารัคชีเลือกชีวิตในการเขียนภาพที่ยิ่งเป็นสามัญกว่าเช่นในสองภาพที่กล่าว แต่ในขณะเดียวกันคารัคชีก็สามารถวาดภาพที่เป็นแบบที่เป็นทางการเช่นภาพ “อัสสัมชัญของพระแม่มารี” ซึ่งเป็นการใช้การวางภาพแบบคลาสสิกได้โดยไม่มีความขัดแย้งแต่อย่างใด