pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
ใจขังเจ้า

ใจขังเจ้า  เป็นละครโทรทัศน์ไทยแนววีรคติ พีเรียด จินตนิมิต โดยค่ายกู๊ดฟิลลิ่งของสมจริง ศรีสุภาพ ซึ่งทำหน้าที่เป็นผู้กำกับด้วย สร้างจากบทประพันธ์ของ คราม บทโทรทัศน์โดยนันทวรรณ รุ่งวงศ์พาณิชย์ นำแสดงโดย ณเดชน์ คูกิมิยะ และ พาย-รินรดา แก้วบัวสาย ออกอากาศทางช่อง 3 เอชดี ทุกวันพุธและพฤหัสบดี เวลา 20.30 น. (เวลามาตรฐานไทย) เริ่มตอนแรกวันที่ 19 มิถุนายน พ.ศ. 2568
การผลิต.
ในวันอังคารที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2566 ได้มีการเปิดเผยภาพการลองเสื้อผ้าของนักแสดงนำ
นอกจากนี้ในวันพุธที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2566 ณเดชน์ และ รินรดา ยังต้องไปเรียนขี่ม้าเพิ่มเติมเพื่อให้เกิดความสมจริงระหว่างการถ่ายทำ และณเดชน์ยังต้องไปเรียนฟันดาบพร้อมกับนักแสดงร่วมอีก 2 คนคือพีระกฤตย์ พชรบุณยเกียรติ และนัฐนิช ประดิษฐาน จากนั้นนักแสดงในเรื่องได้มาทำการอ่านบทละครพร้อมกับ คิง สมจริง ผู้กำกับ โดยได้มีการเปิดกล้องถ่ายทำคิวแรกไปเมื่อวันพุธที่ 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2566
โดยได้ปิดกล้องอย่างเป็นทางการเมื่อช่วงปลายเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2567
จักรพรรดิปรอบุส

มาร์กุส เอาเรลิอุส ปรอบุส (ช่วงใดช่วงหนึ่งระหว่าง ค.ศ. 230 ถึง ค.ศ. 235 – กันยายน ค.ศ. 282) เป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันตั้งแต่ ค.ศ. 276 จนถึง ค.ศ. 282 จักรพรรดิปรอบุสทรงเป็นแม่ทัพที่แข็งแกร่งและประสบความสำเร็จในการดำเนินการทางทหาร นอกจากนี้ยังทรงเป็นผู้ปกครองที่มีมโนธรรม และในระยะเวลา 6 ปีแห่งการครองราชย์ของพระองค์ พระองค์ทรงรักษาความรุ่งเรืองภายในมณฑลแห่งโรมันได้ในขณะที่ต้องทนต่อการรุกรานซ้ำแล้วซ้ำเล่าของชนเผ่าอนารยชนในเกือบทุกส่วนของชายแดน
ภายหลังจากการขับไล่ศัตรูของจักรวรรดิ จักรพรรดิปรอบุสทรงถูกบังคับให้จัดการกับการก่อกบฏภายในอีกหลายครั้ง แต่พระองค์แสดงให้เห็นถึงความเมตตาผ่อนปรนและทรงไม่ทำการรุนแรงต่อฝ่ายที่พ่ายแพ้ในทุกที่ที่ทรงทำได้ ในรัชสมัยของพระองค์ อำนาจตามรัฐธรรมนูญของวุฒิสภาโรมันถูกรักษาไว้อย่างคงที่ และพระองค์เป็นจักรพรรดิที่ทรงได้รับชัยชนะ ซึ่งทรงนำกองทัพของพระองค์ไปสู่ชัยชนะเหนือแม่น้ำไรน์ โดยที่อ้างว่าพระองค์ทรงทำตามการอนุมัติของวุฒิสภา
เมื่อทรงเอาชนะกลุ่มเจอร์แมนิกได้ จักรพรรดิปรอบุสทรงโปรดให้บูรณปฏิสังขรณ์ป้อมปราการโบราณของจักรพรรดิฮาดริอานุสขึ้นใหม่ระหว่างแม่น้ำไรน์กับแม่น้ำดานูบ เพื่อป้องกันพื้นที่อะกริ เดกูมาเตส (ทุ่งเดคูมาเทียน) และทรงเรียกร้องขอเอาส่วยของกำลังพลจากผู้พิชิตเพื่อตั้งถิ่นฐานใหม่ในมณฑลที่จำนวนประชากรลดลงภายในจักรวรรดิและจัดหาการป้องกันชายแดนอย่างเพียงพอ แม้ว่าพระองค์จะทรงได้รับความนิยมอย่างแพร่หลาย แต่จักรพรรดิปรอบุสทรงก็ทรงถูกสังหารในการก่อกบฏของพลทหารในขณะที่อยู่ระหว่างการเตรียมการสำหรับการทำสงครามกับเปอร์เซีย ซึ่งจะดำเนินการทำสงครามดังกล่าวในรัชสมัยของจักรพรรดิการุส ผู้สืบทอดตำแหน่งของพระองค์
บล็อกบัสเตอร์ (สื่อบันเทิง)

คำว่า บล็อกบัสเตอร์  หรือ ภาพยนตร์เงินล้าน เป็นคำที่เรียกใช้สื่อบันเทิง ซึ่งใช้เพื่ออธิบายถึงภาพยนตร์ที่ผลิตโดยบริษัทสร้างภาพยนตร์รายใหญ่ แต่ยังรวมถึงสื่ออื่นๆ ที่ได้รับความนิยมและได้รับความสำเร็จทางการเงินเช่นกัน นอกจากนี้ คำว่า "บล็อกบัสเตอร์" ยังมีความหมายที่อ้างถึงงานสร้างที่ใช้งบประมาณสูงโดยมีเป้าหมายเป็น "บล็อกบัสเตอร์" โดยจะเน้นตลาดมวลชนและมีการผลิตสินค้าที่เกี่ยวข้อง บางครั้งอาจถึงขนาดที่บริษัทสร้างภาพยนตร์หรือผู้จัดจำหน่ายภาพยนตร์ต้องพึ่งพาความสำเร็จทางการเงินของงานสร้างนี้
ประวัติคำ.
คำว่า "บล็อกบัสเตอร์" เริ่มปรากฏในสื่อของอเมริกาตั้งแต่ช่วงต้นของปี 1940เป็นการอ้างอิงถึงระเบิดบล็อกบัสเตอร์ (blockbuster bombs) ที่สามารถทำลายอาคารบ้านทั้งชุดได้ ในช่วงเวลาที่สหรัฐอยู่ในสงครามโลกครั้งที่สอง ครั้งแรกที่เรียกใช้คำว่า "บล็อกบัสเตอร์" เพื่ออธิบายภาพยนตร์เกิดขึ้นเมื่อเดือนพฤษภาคม 1943 โฆษณาในนิตยสาร "วาไรตี" และ "โมชันพิกเชอร์เฮรัลด์" อธิบายภาพยนตร์เรื่อง "บอมบ์บาร์ดิเออร์" ว่า "เป็นภาพยนตร์ที่สุดแห่งความมันส์และตื่นเต้นที่ไม่เหมือนใคร!" (The block-buster of all action-thrill-service shows!) โฆษณาอีกเรื่องในปี 1944 ยังโฆษณาว่าหนังสารคดีเกี่ยวกับสงครามชื่อ "วิตเดอะมารีนส์แอตทาราวา" มีผลตอบรับจากผู้ชมในระดับ "บล็อกบัสเตอร์สองตัน"
จักรพรรดิกวีนติลลุส

มาร์กุส เอาเรลิอุส เกลาดิอุส กวีนติลลุส (สวรรคตเมื่อ ค.ศ. 270) เป็นจักรพรรดิแห่งโรมัน พระองค์เป็นพระเชษฐาของจักรพรรดิเกลาดิอุส กอทิกุส ซึ่งพระองค์ทรงสืบทอดตำแหน่งหลังจากการเสด็จสวรรคตของจักรพรรดิเกลาดิอุสใน ค.ศ. 270 การอ้างสิทธิ์ในตำแหน่งจักรพรรดิของจักรพรรดิกวีนติลลุสได้ถูกคัดค้านโดยจักรพรรดิเอาเรลิอานุสซึ่งกองทหารของพระองค์ได้ประกาศให้พระองค์เป็นจักรพรรดิ รัชสมัยของจักรพรรดิกวีนติลลุสนั้นกินเวลาไม่เกินหกเดือน แหล่งข้อมูลหลายชิ้นได้ระบุสาเหตุการสวรรคตของพระองค์ไว้ต่าง ๆ นานา เช่น ทรงถูกทหารของพระองค์เองปลงพระชนม์ ทรงถูกสังหารระหว่างการสู้รบกับจักรพรรดิเอาเรลิอานุส หรือทรงกระทำอัตวิบาตกรรม
สถานที่เสด็จพระราชสมภพของพระองค์ไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด โดยที่จักรพรรดิกวีนติลลุสทรงเป็นชาวอิลลีเรีย พระองค์น่าจะเสด็จพระราชสมภพในปันนอนิอาอีงแฟริออร์ ตามที่ระบุไว้ในเหรียญกษาปณ์ของพระองค์ จักรพรรดิกวีนติลลุสมีพระชาติกำเนิดมาจากครอบครัวที่มีฐานะต่ำต้อย พระองค์ทรงเริ่มมีชื่อเสียงด้วยการขึ้นครองตำแหน่งของจักรพรรดิเกลาดิอุส กอทิกุส ซึ่งเป็นพระอนุชาของพระองค์ใน ค.ศ. 268 จักรพรรดิกวีนติลลุสทรงอาจเคยได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้แทนของซาร์ดิเนียในรัชสมัยของพระอนุชาของพระองค์
พระยายะหริ่ง (พ่าย)

พระยายะหริ่ง (พ่าย) เดิมเป็นพระยาเมืองปัตตานีคนที่ 4 ต่อมาภายหลังจากได้แยกเมืองปัตตานีออกเป็น 7 หัวเมืองจึงได้รับแต่งตั้งเป็นพระยาเมืองยะหริ่งคนที่ 1 
ประวัติ.
พระยายะหริ่ง (พ่าย) เป็นบุตรของพระยามหานุภาพปรามสงคราม (เค่ง) เจ้าเมืองจะนะ และเป็นน้องชายของพระยาตานี (ขวัญซ้าย) 
ในสมัยเมืองปัตตานียังไม่แบ่งเป็น 7 หัวเมือง พระยาตานี (ขวัญซ้าย) ได้รับโปรดเกล้าแต่งตั้งเป็นพระยาเมืองปัตตานี ได้ตั้งศูนย์ว่าราชการอยู่ที่ตำบลนาเกลือ อำเภอเมืองปัตตานี เมื่อถึงแก่อนิจกรรม พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัยจึงโปรดเกล้าแต่งตั้ง (พ่าย) ผู้เป็นน้องชายของพระยาตานี (ขวัญซ้าย)เป็นพระยาเมืองปัตตานี พร้อมกับนายเสมใส หรือ (หลวงสวัสดิภักดี นายยิ้มซ้าย) บุตรพระยาตานี(ขวัญซ้าย)เป็นผู้ช่วยราชการ และได้ย้ายศูนย์ว่าราชการการของปัตตานีมาอยู่ที่ ตำบลยามู ในเมืองยะหริ่ง และได้สร้างวัดขึ้นมาเพื่อเป็นศูนย์กลางของเมือง คือ วัดมัชฌิมาวาส (วัดกลาง) 
ในช่วงนายพ่ายเป็นเจ้าเมืองปัตตานี ปรากฎว่าเหตุการณ์ยังไม่สงบ มีการทะเลาะกับชาวเมืองปัตตานีบ่อยครั้ง มีการคบคิดเข้าปล้นบ้านเจ้าเมือง ชาวเมืองพากันเกลียดชังเจ้าเมืองซึ่งเป็นชาวสยาม จึงเกิดความวิตกว่า หากชาวเมืองลุกฮือขึ้นมาจะเป็นปัญหาอย่างยิ่ง พระยาตานี (พ่าย) จึงส่งสารฉบับหนึ่งไปยังเมืองสงขลา เมื่อเจ้าเมืองสงขลาทราบแล้วจึงกราบบังคมทูลไปยังพระเจ้าแผ่นดินที่กรุงเทพ จากนั้นจึงมีการปรึกษาหารือกันระหว่างองคมตรีเพื่อนำหลักการปกครองมาใช้ที่ปัตตานี
ในที่สุดที่ประชุมมีความเห็นว่า จำเป็นต้องแยกอำนาจปกครองที่เมืองปัตตานี เพื่อความสะดวกต่อการปกครอง พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย จึงส่งพระยาอภัยสงครามมาเพื่อปรึกษากับเจ้าเมืองสงขลา โดยแยกเมืองปัตตานีออกเป็น 7 หัวเมือง ได้แก่ ปัตตานี ยะหริ่ง หนองจิก รามัน ยะลา ระแงะและสาย (สายบุรี)
เมื่อแยกเมืองปัตตานีเป็น 7 หัวเมืองเรียบร้อยแล้ว จึงแต่งตั้งให้ (พ่าย) เป็นพระยาเมืองยะหริ่ง ต่อมาเมื่อพระยายะหริ่ง (พ่าย) ถึงแก่อนิจกรรม จึงแต่งตั้งให้ นายเสมใส หรือ (หลวงสวัสดิภักดี นายยิ้มซ้าย) บุตรพระยาตานี (ขวัญซ้าย) มาปกครองเมืองยะหริ่งแทน
จักรพรรดิกัลลิเอนุส

พูบลิอุส ลิกินิอุส เอ็กนาติอุส กัลลิเอนุส (ประมาณ ค.ศ. 218 – กันยายน ค.ศ. 268) เป็นจักรพรรดิแห่งโรมันร่วมกับพระราชบิดาของพระองค์พระนามว่า วาเลริอานุส ระหว่างปี ค.ศ. 253 จนถึง ค.ศ. 260 และทรงปกครองเพียงพระองค์เดียวตั้งแต่ ค.ศ. 260 จนถึง ค.ศ. 268 พระองค์ทรงปกครองในช่วงวิกฤตการณ์ในคริสต์ศตวรรษที่สามที่ส่งผลให้จักรวรรดิเกือบล่มสลาย พระองค์ทรงได้รับชัยชนะทางทหารหลายครั้งต่อผู้แย่งชิงตำแหน่งและชนเผ่าเจอร์แมนิก แต่ทรงไม่สามารถป้องกันการแยกตัวออกจากมณฑลสำคัญได้ พระองค์ทรงครองราชย์เป็นระยะเวลา 15 ปี ซึ่งเป็นระยะเวลาแห่งการครองราชย์ยาวนานที่สุดในรอบครึ่งศตวรรษ
จักรพรรดิกัลลิเอนุสเสด็จพระราชสมภพในตระกูลวุฒิสมาชิกดั้งเดิมที่ร่ำรวย ทรงเป็นพระราชโอรสของจักรพรรดิวาเลริอานุสกับนางมารินิอานา โดยที่จักรพรรดิวาเลริอานุสทรงขึ้นเป็นจักรพรรดิในเดือนกันยายน ค.ศ. 253 และให้วุฒิสภาโรมันยกให้กัลลิเอนุสขึ้นเป็น"ออกุสตุส" จักรพรรดิวาเลริอานุสทรงแบ่งจักรวรรดิออกเป็นของพระองค์กับพระราชโอรส โดยจักรพรรดิวาเลริอานุสทรงปกครองทางตะวันออกและจักรพรรดิกัลลิเอนุสทรงปกครองอยู่ทางตะวันตก พระองค์ทรงเอาชนะอินเกนูอุส ซึ่งผู้แย่งชิงตำแหน่งของพระองค์ในปี ค.ศ. 258 และทรงทำลายกองทัพของชนอลามันน์ที่บริเวณเมดิโอลานุมในปี ค.ศ. 259
ความพ่ายแพ้และการจับกุมตัวของจักรพรรดิวาเลริอานุสที่เอเดสซาในปี ค.ศ. 260 โดยจักรวรรดิซาซาเนียน ส่งผลให้จักรวรรดิโรมันเข้าสู่กลียุคของสงครามกลางเมือง การควบคุมของจักรวรรดิทั้งหมดตกเป็นของจักรพรรดิกัลลิเอนุส พระองค์ทรงเอาชนะผู้แย่งชิงตำแหน่งฝั่งทางตะวันออกนามว่า มากริอานุส มายอร์ และลูกิอุส มุสซิอุส ไอมิลิอามุนในปี ค.ศ. 261 – ค.ศ. 262 แต่ทรงล้มเหลวในการยุติการก่อตัวของจักรวรรดิกอลที่แยกตัวออกมาในช่วงการปกครองของแม่ทัพโพสตูมุส ออเรโอลุส ซึ่งเป็นผู้แย่งชิงตำแหน่งอีกคนหนึ่งที่ประกาศตนเป็นจักรพรรดิในเมดิโอลานุมในปี ค.ศ. 268 แต่จักรพรรดิกัลลิเอนุสก็ทรงพ่ายแพ้ที่นอกเมืองและถูกปิดล้อมเมือง ในขณะที่การปิดล้อมดำเนินต่อไป จักรพรรดิกัลลิเอนุสทรงถูกขุนนางนามว่า เซโครพิอุส ลอบสังหารและแทงจนเสด็จสวรรคต ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของแผนการสมรู้ร่วมคิด
ศตวรรษจีน

ศตวรรษจีน  เป็นคำสร้างใหม่ที่เสนอแนะว่าสาธารณรัฐประชาชนจีนอาจมีอำนาจเหนือภูมิเศรษฐศาสตร์หรือภูมิรัฐศาสตร์ในคริสต์ศตวรรษที่ 21 ซึ่งคล้ายกับ"ศตวรรษอเมริกัน"ที่ใช้เรียกคริสต์ศตวรรษที่ 20 กับ"ศตวรรษบริติช"สำหรับคริสต์ศตวรรษที่ 18 ถึง 19 วลีนี้ใช้กับคำทำนายโดยเฉพาะว่าเศรษฐกิจจีนอาจแซงหน้าเศรษฐกิจสหรัฐ ศัพท์ที่คล้ายกันคือ การผงาดของจีน หรือ จุดรุ่งเรืองของจีน 
จีนสร้างข้อริเริ่มเข็มขัดและเส้นทางที่บรรดานักวิเคราะห์รายงานว่าเป็นความพยายามทางภูมิยุทธศาสตร์ที่จะมีบทบาทมากขึ้นในกิจการระดับโลกและท้าทายการใช้อำนาจครอบงำของสหรัฐหลังสงคราม เป็นที่ถกเถียงกันว่าจีนเป็นผู้ร่วมก่อตั้งธนาคารเพื่อการลงทุนโครงสร้างพื้นฐานแห่งเอเชียและธนาคารเพื่อการพัฒนาใหม่เพื่อแข่งขันกับธนาคารโลกและกองทุนการเงินระหว่างประเทศในด้านการเงินเพื่อการพัฒนา
การที่จีนผงาดขึ้นเป็นมหาอำนาจทางเศรษฐกิจโลกนั้นเชื่อมโยงกับประชากรวัยทำงานจำนวนมาก อย่างไรก็ตาม ประชากรในจีนแก่เร็วกว่าเกือบทุกประเทศในประวัติศาสตร์ แนวโน้มทางประชากรในปัจจุบันอาจขัดขวางการเติบโตทางเศรษฐกิจ สร้างปัญหาสังคมที่ท้าทาย และจำกัดความสามารถของจีนในการทำหน้าที่เป็นเจ้าโลกใหม่
"ดิอีโคโนมิสต์"รายงานว่า ตามเกณฑ์ภาวะเสมอภาคของอำนาจซื้อ เศรษฐกิจจีนกลายเป็นเศรษฐกิจที่ใหญ่ที่สุดในโลกใน ค.ศ. 2013 ส่วนเกณฑ์อัตราการแลกเปลี่ยนต่างประเทศ บางส่วนประมาณการใน ค.ศ. 2020 ถึงต้น ค.ศ. 2021 ว่าจีนจะแซงหน้าสหรัฐใน ค.ศ. 2028 หรือใน ค.ศ. 2026 ถ้าสกุลเงินจีนแข็งแกร่งยิ่งขึ้น ณ เดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2021 บรรดานักวิเคราะห์จากบลูมเบิร์ก แอล.พี. ประมาณการว่าจีนอาจแซงหน้าสหรัฐ เพื่อกลายเป็นเศรษฐกิจใหญ่ที่สุดในโลกในคริสต์ทศวรรษ 2030 หรือไม่สามารถบรรลุเป้าหมายดังกล่าวได้เลย นักวิชาการบางส่วนเชื่อว่าจีนถึงจุดสูงสุดแล้ว และอาจเกิดด้วยความซบเซาหรือถดถอยตามมา
จักรพรรดิวาแลริอานุส

ปูบลิอุส ลิกินิอุส วาแลริอานุส (ประมาณ ค.ศ. 199 – ค.ศ. 260 หรือ ค.ศ. 264) เป็นจักรพรรดิแห่งโรมันตั้งแต่ปี ค.ศ. 253 จนถึงฤดูใบไม้ผลิของ ค.ศ. 260 พระองค์ทรงข่มเหงชาวคริสเตียนและต่อมาทรงถูกจักรพรรดิชาปูร์ที่ 1 แห่งเปอร์เซียทรงจับพระองค์เป็นเชลยหลังจากยุทธการที่เอเดสซา พระองค์ทรงกลายเป็นจักรพรรดิแห่งโรมันพระองค์แรกที่ถูกจับเป็นเชลยศึก ซึ่งสร้างความตกตะลึงและความไร้เสถียรภาพไปทั่วจักรวรรดิโรมัน เหตุการณ์ที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนและพระชะตากรรมที่ไม่ทราบแน่ชัดของจักรพรรดิที่ทรงถูกจับได้ ส่งผลให้เกิดปฏิกิริยาต่าง มากมายและ "เรื่องเล่าใหม่ เกี่ยวกับจักรวรรดิโรมันในบริบทที่หลากหลาย"
อ่าวปัตตานี

อ่าวปัตตานี เป็นอ่าวในพื้นที่อำเภอเมืองปัตตานีและอำเภอยะหริ่ง จังหวัดปัตตานี ลำน้ำสองสายที่ไหลสู่อ่าวปัตตานี คือ แม่น้ำปัตตานีและคลองยามูหรือคลองยะหริ่ง 
ภูมิศาสตร์.
อ่าวปัตตานีมีจะงอยปากอ่าวที่เรียกว่าแหลมตาชีหรือแหลมโพธิ์ ยื่นออกไปในแนวตะวันตกตะวันออก ก่อตัวเป็นแนวสันทรายยื่นออกไปในทะเลในแนวที่เกือบขนานกับพื้นแผ่นดิน โอบล้อมพื้นที่ตอนในของอ่าวในลักษณะสันดอนจะงอยทราย ส่วนปลายของแหลมโพธิ์โค้งงอเข้าหาฝั่งคล้ายตะขอ มีความยาวประมาณ 18.5 กิโลเมตร ส่วนกว้างสุดของแหลมอยู่ที่บ้านบูดี กว้าง 1.6 กิโลเมตร ส่วนที่แคบที่สุดอยู่ที่บ้านตะโล๊ะสะมิแล กว้าง 70 เมตร ถือเป็นอ่าวน้ำตื้น มีความลึกเฉลี่ย 1.2 เมตร โดยมีพื้นที่ทั้งสิ้นประมาณ 74 ตารางกิโลเมตร แบ่งเป็นพื้นที่ภายในอ่าว 54 ตารางกิโลเมตร และพื้นที่ปากอ่าว 20 ตารางกิโลเมตร
ระบบนิเวศน์.
ระบบไหลเวียนน้ำภายในอ่าวที่ผสมผสานกันระหว่างน้ำจืดและน้ำเค็มและน้ำกร่อย เป็นระบบนิเวศแบบทะเลตมและป่าชายเลน อ่าวปัตตานีมีสัตว์หน้าดินไม่ต่ำกว่า 159 ชนิด สาหร่ายทะเลจำนวน 8 ชนิด และหญ้าทะเลจำนวน 4 ชนิด กระจายภายในอ่าว พบนกที่อยู่ในสถานภาพใกล้สูญพันธุ์จำนวน 2 ชนิด ได้แก่ นกตะกรามและนกปากช้อนหน้าดำ และพบนกอีก 21 ชนิด ที่อยู่ในสถานภาพใกล้ถูกคุกคาม โดยชนิดที่มีการแพร่กระจายมาก คือ นกหัวโตมลายูรองลงมาเป็นนกกระเต็นใหญ่ปีกสีน้ำตาลและนกซ่อมทะเลอกแดง ในอ่าวปัตตานีเคยพบพะยูนมาหากินบริเวณอ่าวปัตตานีมาแล้วหลายปี
ประวัติ.
ในอดีตมีการใช้อ่าวปัตตานีเป็นที่กำบังลมทอดสมอของเรือสินค้า ทำให้เกิดบ้านเมืองที่พัฒนามาจากชุมชนเมืองท่าภายในบริเวณอำเภอยะรังที่อยู่ลึกเข้าไปในแผ่นดินราว 15–16 กิโลเมตร มาเป็นเมืองปาตานีซึ่งเป็นเมืองท่าชายฝั่งริมอ่าวด้านใน เมืองมีความเจริญด้านารค้าทางทะเลเมื่อราวพุทธศตวรรษที่ 21
ปัจจุบันชาวบ้านรอบอ่าวปัตตานีอาศัยกันอย่างหนาแน่น ใช้ชีวิตทางประมงชายฝั่งหรือประมงพื้นบ้านขนาดเล็กต้องพบปัญหาความเสื่อมโทรมของสภาพแวดล้อม ระหว่าง พ.ศ. 2560–2562 มีโครงการขุดลอกอ่าวปัตตานีเพื่อแก้ปัญหาการตื้นเขินของอ่าวปัตตานี แต่กลับทำให้อ่าวปัตตานีตื้นเขินมากขึ้น เนื่องจากผู้ดำเนินโครงการได้ทิ้งตะกอนทราย วัสดุขุดลอกจนทับถมบริเวณที่ทำกินของชาวบ้านในวงกว้าง ทำลายแหล่งที่อยู่อาศัยของสัตว์น้ำและระบบนิเวศ
โน ซัง-ฮย็อน

โน ซัง-ฮย็อน (เกาหลี: ;เกิด 19 กรกฎาคม ค.ศ. 1990) หรือ สตีฟ ซังฮย็อน โน เป็นนักแสดงและนายแบบชาวเกาหลีอเมริกัน
ชีวิตในวัยเด็กและการศึกษา.
โนใช้ชีวิตวัยเด็กในเมืองบอสตัน สหรัฐอเมริกา และจบการศึกษาจากโรงเรียนบริหารธุรกิจที่วิทยาลัยแบ็บสัน
จักรพรรดิซาโลนีนุส

พูบลิอุส ลิกินิอุส กอร์เนลิอุส ซาโลนินุส วาเลริอานุส (เสด็จสวรรคตในปี ค.ศ. 260) โดยทั่วไปเรียกพระนามของพระองค์ว่า ซาโลนินุส ทรงเป็นขุนนางโรมันที่ขึ้นเป็นจักรพรรดิในช่วงเวลาสั้น ๆ ในปี ค.ศ. 260 พระองค์เป็นพระราชนัดดาของจักรพรรดิวาเลริอานุสที่ 1 โดยที่จักรพรรดิซาโลนินุสทรงได้รับการแต่งตั้ง (ผู้อยู่ใต้บังคับบัญชา) "ไกซาร์" ในปี ค.ศ. 258 ในความพยายามที่จะสนับสนุนสายราชวงศ์ลิกินิอุสของการสืบทอดตำแหน่งในช่วงวิกฤตของคริสต์ศตวรรษที่สาม ในช่วงเวลาที่พระองค์ทรงอยู่ในพระราชอำนาจ จักรพรรดิซาโลนินุสทรงจัดการเดินขบวนของชาวเยอรมันออกจากโคโลญ อย่างไรก็ตามในไม่ช้า จักรพรรดิซาโลนินุสก็ทรงพัวพันกับข้อพิพาทกับไกซาร์แห่งจักรวรรดิกอลลิกนามว่า โพสตุมุส เกี่ยวข้องกับสงครามปล้นสะดม ในปี ค.ศ. 260 กองทหารของจักรพรรดิซาโลนินุสได้ยกย่องให้พระองค์ทรงเป็นจักรพรรดิในการแข่งขันความชอบธรรมทางการเมืองที่ไม่สำเร็จ และโพสตุมุสได้สังหารจักรพรรดิซาโลนินุสหลังจากนั้นไม่นาน
พระยายะหริ่ง (สุลต่านเดวา)

พระยายะหริ่ง (สุลต่านเดวา) (มลายู: Sultan Dewa) อดีตพระยาจางวางกลันตัน เป็นเจ้าเมืองยะหริ่งคนที่ 4 ในช่วงปี พ.ศ. 2396-2397 
ประวัติ.
ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว เกิดความบาดหมางระหว่างญาติพี่น้อง 3 ฝ่ายของเมืองกลันตัน คือ สุลต่านมุฮัมมัดที่ 2 หรือพระยากลันตัน (ตวนสนิปากแดง), ตนกูปะสา และพระยาจางวางกลันตัน (สุลต่านเดวา) จนส่งผลกระทบถึงประชาชนและการค้าขาย สยามจึงได้จัดการปัญหาโดย เชิญตนกูปะสามาเป็นเจ้าเมืองหนองจิกและเจ้าเมืองปัตตานีตามลำดับ สุลต่านเดวามาพำนักอยู่เมืองนครศรีธรรมราช ปี ค.ศ. 1853 (พ.ศ. 2396) ต่อมาพระยายะหริ่ง (นิยูโซฟ) เจ้าเมืองยะหริ่งคนที่ 3 หรือชาวเมืองเรียกว่า รายาโต๊ะกี ได้ถึงแก่พิราลัย พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวจึงโปรดเกล้าแต่งตั้งสุลต่านเดวาซึ่งกำลังพำนักอยู่เมืองนครศรีธรรมราชเป็นเจ้าเมืองยะหริ่งแทน
เมื่อสุลต่านเดวาปกครองเมืองยะหริ่งแล้ว ได้แต่งตั้ง ตวนกูสุหลง (Tuanku Sulung) ผู้เป็นบุตรช่วยงานราชการ ตวนกูสุหลงได้รับยศเป็นหลวงสุนทรรายา สุลต่านเดวาปกครองเมืองยะหริ่งได้ประมาณหนึ่งปีก็ถึงแก่พิราลัย ตวนกูสุหลงขอพระบรมราชานุญาตจากพระเจ้าแผ่นดินสยามกลับเมืองกลันตันอันเป็นมาตุภูมิของตน ต่อมานิตีมุงบุตรของพระยายะหริ่ง (นิยูโซฟ) หรือรายาโต๊ะกี ปกครองเมืองยะหริ่งแทนต่อจากสุลต่านเดวา
จักรพรรดิโวลุซิอานุส

กาอิอุส วิบิอุส โวลุซิอานุส (เสด็จสวรรคตในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 253) เป็นจักรพรรดิแห่งโรมันตั้งแต่ปี ค.ศ. 251 จนถึง ค.ศ. 253 พระองค์ทรงปกครองร่วมกับจักรพรรดิแตรโบนิอานุส กัลลุส ซึ่งเป็นพระราชบิดาของพระองค์
หลังจากจักรพรรดิเดกิอุสและจักรพรรดิเฮเรนิอุส อิตรุสกุส ซึ่งเป็นพระราชโอรสและทรงเป็นผู้ปกครองร่วม เสด็จสวรรคตในสนามรบในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 251 จักรพรรดิแตรโบนิอานุส กัลลุสก็ทรงได้รับเลือกให้เป็นจักรพรรดิในสนามรบโดยกองทหาร และจักรพรรดิกัลลุสก็ทรงสถาปนาโฮสติลิอานุส ซึ่งเป็นพระราชโอรสพระองค์เล็กของจักรพรรดิเดกิอุสขึ้นรั้งตำแหน่ง"ออกุสตุส" (จักรพรรดิร่วม) และโวลุซิอานุสให้รั้งตำแหน่ง"ไกซาร์" หลังจากการสวรรคตของจักรพรรดิโฮสติลิอานุสในเดือนกรกฎาคมหรือสิงหาคม ค.ศ. 251 โวลุซิอานุสก็ได้รับการยกฐานะตำแหน่ง"ออกุสตุส" รัชสมัยสั้นๆ ของจักรพรรดิกัลลุสและจักรพรรดิโวลุซิอานุสเป็นที่ทราบกันดีในเรื่องการระบาดของโรคระบาด ซึ่งบางคนกล่าวว่าเป็นสาเหตุของการสวรรคตของจักรพรรดิโฮสติลิอานุส และเรื่องการทรงเป็นศัตรูกับจักรวรรดิซาเซเนียนและชนชาวกอธ จักรพรรดิโวลุซิอานุสและพระราชบิดาของพระองค์ทรงถูกสังหารในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 253 โดยทหารของพระองค์เอง ซึ่งหวาดกลัวกองกำลังของจักรพรรดิไอมิลิอานุส ซึ่งเป็นผู้แย่งชิงตำแหน่งจักรพรรดิที่กำลังเดินทัพไปยังกรุงโรม
หลวงสวัสดิภักดี (ยิ้มซ้าย)

หลวงสวัสดิภักดี (ยิ้มซ้าย) หรือนายเสมใส บุตรชายของพระยาตานี(ขวัญซ้าย)ได้รับแต่งตั้งเป็นเจ้าเมืองยะหริ่งคนที่2 ในตำแหน่งรักษาราชการเมืองยะหริ่ง 
ในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้เกิดเหตุการณ์ต่อต้านอำนาจจากกรุงเทพฯ เพราะหัวเมืองมลายูปัตตานีได้ถูกเกณฑ์ไปร่วมทำสงครามกับเมืองไทรบุรี ซึ่งถือว่าเป็นหัวเมืองมลายูที่เป็นเครือญาติกับหัวเมืองมลายูปัตตานีด้วยกันทั้งสิ้น เจ้าเมืองมลายูต่างๆ จึงไม่ยินยอมที่จะร่วมทำสงครามด้วยกับกองทัพสยาม พระยาเมืองจึงร่วมกันคิดก่อกบฎโดยมี พระยาตานี (ต่วนสุหลง) ผู้พี่ พระยาหนองจิก (ต่วนกะจิ) ผู้น้อง พระยายะลา (ต่วนบางกอก) และพระยาระแงะ (นิเดะ) โดยตีบ้านพระยายะหริ่ง (พ่าย) จากนั้นเข้าตีเมืองจะนะ ต่อด้วยเมืองเทพา เมื่อพระยาสงขลาทราบเรื่องจึงได้ส่งสารฉบับหนึ่งเพื่อกราบบังคมทูลไปยังพระเจ้าแผ่นดินที่กรุงเทพ พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าฯ จึงส่งพระยาเพชรบุรีเป็นแม่ทัพไปสมทบช่วยเมืองสงขลาตีเมืองจะนะ เมืองเทพา ตลอดจนถึงเมืองระแงะได้สำเร็จ และจับพระยาตานี(ต่วนสุหลง)ผู้พี่ พระยาหนองจิก(ต่วนกะจิ)ผู้น้อง พระยายะลา(ต่วนบางกอก) ได้ที่ตำบลบ้านโต๊ะเดะ ในเขตแขวงเมืองระแงะ ส่วนพระยาระแงะ (นิกะจิ) หนีไปได้ ในระหว่างนั้นพระยาสงขลาได้แต่งตั้งหลวงสวัสดิ์ภักดี (ยิ้มซ้าย) ไปรักษาราชการเมืองยะลา ต่อมาได้ย้ายไปเป็นเจ้าเมืองยะหริ่งในตำแหน่งรักษาราชการเมืองยะหริ่งแทนพระยายะหริ่ง (พ่าย)ผู้เป็นอาที่ถึงแก่อนิจกรรม
จักรพรรดิพิลิปปุสที่ 2

มาร์กุส ยูลิอุส เซเวรุส พิลิปปุส (ค.ศ. 237–249) หรือที่รู้จักในพระนาม พิลิปปุสผู้ลูก เป็นพระราชโอรสและรัชทายาทของจักรพรรดิแห่งโรมันพระนามว่า พิลิปปุส ชาวอาหรับ กับพระอัครมเหสีของพระองค์พระนามว่า มาร์เซีย โอตาซิเลีย เซเวรา
พระชนม์ชีพ.
เมื่อพระราชบิดาของพระองค์ทรงขึ้นเป็นจักรพรรดิในปี ค.ศ. 244 พระองค์ในพระชนมพรรษา 7 พรรษาทรงได้รับแต่งตั้งให้เป็น"ไกซาร์" ในปี ค.ศ. 247 พระองค์ทรงรั้งตำแหน่ง"กงสุล" และต่อมาพระราชบิดาของพระองค์ทรงได้เลื่อนตำแหน่งเป็น"เอากุสตุส"และทรงเป็นผู้ปกครองร่วม วันครบรอบหนึ่งพันปีของการสถาปนากรุงโรมตรงกับรัชสมัยของพระองค์ และมีการวางแผนจัดการละเล่นและการแสดงเพื่อเฉลิมฉลองอย่างยิ่งใหญ่
นักประวัติศาสตร์โบราณกล่าวว่าจักรพรรดิพิลิปปุส ชาวอาหรับและจักรพรรดิพิลิปปุสที่ 2 ทรงถูกจักรพรรดิเดกิอุสสังหารในสนามรบในปี ค.ศ.249 ส่วนนักประวัติศาสตร์สมัยใหม่กล่าวว่า เมื่อข่าวการสวรรคตของจักรพรรดิพิลิปปุส ชาวอาหรับไปถึงยังกรุงโรม จักรพรรดิพิลิปปุสที่ 2 ก็ทรงถูกสังหารโดยกองทหารรักษาพระองค์เมื่อพระชนมพรรษาได้สิบสองพรรษา นักประวัติศาสตร์บางคนโต้แย้งว่าจักรพรรดิพิลิปปุสที่ 2 ทรงเป็นผู้ปกครองจักรวรรดิแต่เพียงพระองค์เดียวในช่วงฤดูใบไม้ร่วงปี ค.ศ. 249
จักรพรรดิกอร์ดิอานุสที่ 3

กอร์ดิอานุสที่ 3 หรือ กอร์เดียนที่ 3 (20 มกราคม ค.ศ. 225 – ประมาณ กุมภาพันธ์ ค.ศ. 244) เป็นจักรพรรดิแห่งโรมันระหว่างปี ค.ศ. 238 จนถึง ค.ศ. 244 เมื่อมีพระชนมพรรษาได้ 13 พรรษา พระองค์ทรงกลายเป็นจักรพรรดิเพียงพระองค์เดียวที่มีพระชนมพรรษาที่สุดของจักรวรรดิโรมันในช่วงเวลาที่เป็นเอกภาพ จักรกอร์ดิอานุสที่ 3 ทรงเป็นพระโอรสของอันโตเนีย กอร์เดียนากับยูลิอุส บัลบุส ซึ่งเสียชีวิตไปก่อนปี ค.ศ. 238 อันโตเนีย กอร์เดียนาเป็นพระราชธิดาของจักรพรรดิกอร์ดิอานุสที่ 1 และเป็นพระขนิษฐาของจักรพรรดิกอร์ดิอานุสที่ 2 ทราบข้อมูลเกี่ยวกับพระชนม์ชีพในวัยเยาว์ของพระองค์น้อยมากก่อนที่พระองค์จะทรงได้รับพระนาม "กอร์ดิอานุส" ซึ่งเป็นพระนามของพระปัยกาของพระองค์ในปี ค.ศ. 238
พระยายะหริ่ง (นิยูโซฟ)

พระยายะหริ่ง (นิยูโซฟ หรือ รายาโต๊ะกี) (หรือ Raja Tokki) ทางการสยามเรียกว่า ทองอยู่ เป็นเจ้าเมืองปัตตานีในช่วงปี พ.ศ. 2375-2381 โดยเป็นรายาปัตตานีคนที่ 6 ต่อมาได้รับแต่งตั้งเป็นพระยายะหริ่งคนที่ 3 ในช่วงปี พ.ศ. 2381-2396 
ประวัติ.
พระยายะหริ่ง (นิยูโซฟ) มีประวัติเล่าว่า รัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ต้นกรุงรัตนโกสินทร์ เมื่อปตานีเสียเมืองให้แก่สยาม นิยูโซฟอายุเพียง 6 ขวบ ถูกนำตัวไปยังกรุงเทพพร้อมบิดาที่ชื่อวันฟาตัน ต่อมาได้รับการอุปถัมภ์จากนายทหารท่านหนึ่งจนเมื่อเติบใหญ่มีโอกาสได้รับราชการอยู่ในกรมพระราชวังบวรสถานมงคล จนกระทั่งเมื่อเข้าสู่รัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว หัวเมืองมลายูเกิดความวุ่นวาย และมีการสืบทราบว่า "นิยูโซฟ” มีเชื้อสายเจ้าผู้ครองเมืองปตานี จึงโปรดเกล้าแต่งตั้งเป็น "พระยาตานี” ปกครองเมืองปัตตานี ตั้งวังที่ทำการ ณ กัวลาบือเก๊าะ บริเวณตำบลอาเนาะรูหรือโรงเรียนจ้องฮั้วในปัจจุบัน จนกระทั่งหลวงสวัสดิภักดี (ยิ้มซ้าย) รักษาราชการเมืองยะหริ่งถึงแก่อนิจกรรม เวลานั้นเมืองกลันตันเกิดความวุ่นวายระหว่างพระยากลันตัน (ตวนสนิปากแดง) และตนกูปะสา จึงได้โปรดเกล้าฯ แต่งตั้งตนกูปะสาเป็นพระยาตานี และย้ายนิยูโซฟเป็นพระยายะหริ่ง ได้สร้างวังหลังใหม่ ที่ตำบลบ้านยามู ริมลำน้ำเมืองยือริงฟากทิศใต้ ครั้นพระยายะหริ่ง (นิยูโซฟ) ถึงแก่พิราลัย จึงได้โปรดเกล้าฯ แต่งตั้ง สุลต่านเดวา เป็นพระยายะหริ่งแทน
การสืบเชื้อสาย.
นิยูโซฟ บุตรวันฟาตัน บุตรรัตนาดีรายา บุตรวันฟากิฮ์ อาลี มหารายาเลลา บุตรสุลต่านอับดุลฮามิดชาห์  ดาตูยามู-จามปา บุตรสุลต่านมุซอฟฟัร (วันมุซอฟฟัร) บุตร เจ้าผู้ครองเมืองปัณฑุรังคะ แห่งอาณาจักรจามปา
บุตร-ธิดา.
พระยายะหริ่ง (นิยูโซฟ) มีบุตรธิดารวม 7 คน ทราบชื่อ 5 คน ได้รับแต่งตั้งเป็นพระยายะหริ่งมี 2 คน ได้แก่
พารัลแลกซ์ดาวฤกษ์

พารัลแลกซ์ดาวฤกษ์ (stellar parallax) เป็นปรากฏการณ์ที่ตำแหน่งของวัตถุทางดาราศาสตร์บนทรงกลมท้องฟ้าดูเหมือนจะเปลี่ยนไปตามตำแหน่งของโลกเนื่องจากพารัลแลกซ์ โดยทั่วไปตำแหน่งของโลกขึ้นอยู่กับตำแหน่งในวงโคจร ซึ่งมีคาบการเปลี่ยนแปลงเท่ากับคาบการโคจรของโลก นั่นคือประมาณ 1 ปี จึงมักเรียกว่าเป็น พารัลแลกซ์ประจำปี (annual parallax)
ภาพรวม.
การเคลื่อนที่ของตำแหน่งปรากฏของวัตถุท้องฟ้าเนื่องจากพารัลแลกซ์ประจำปีจะแปรผันตามละติจูดสุริยวิถีของวัตถุท้องฟ้าบนทรงกลมท้องฟ้า ที่บริเวณละติจูดสุริยวิถี ±90 องศา (ขั้วสุริยวิถี) การเคลื่อนที่จะดูเหมือนว่าเป็นวงกลม เมื่อละติจูดสุริยวิถีลดลงจะปรากฏเป็นการเคลื่อนที่แบบวงรี โดยมีแนวละติจูดสุริยวิถีเป็นแกนเอก และที่ละติจูดสุริยวิถี 0 องศา (บนระนาบสุริยวิถี) จะปรากฏเหมือนว่าเคลื่อนที่ไปกลับในแนวเส้นตรง ขนาดของพารัลแลกซ์ประจำปีแสดงด้วยระยะเชิงมุมครึ่งหนึ่งของความยาวของแกนเอกของการเคลื่อนที่เป็นวงรี
ขนาดของพารัลแลกซ์ประจำปีจะแปรผกผันกับระยะทางของวัตถุท้องฟ้าจากโลก ดังนั้น หากสามารถวัดพารัลแลกซ์ประจำปีได้ ระยะทางจากโลกถึงวัตถุสามารถกำหนดได้โดยใช้ตรีโกณมิติ เมื่อวัตถุอยู่ห่างจากโลก 3.26 ปีแสง พารัลแลกซ์ต่อปีจะเท่ากับ 1 พิลิปดาพอดี นี่คือที่มาของ พาร์เซก หน่วยวัดระยะทางของวัตถุท้องฟ้า
การมีอยู่ของพารัลแลกซ์ประจำปีได้รับการทำนายมานานแล้วตามทฤษฎีดวงอาทิตย์เป็นศูนย์กลาง แต่การสังเกตนั้นทำได้ยากมากเนื่องจากขนาดของพารัลแลกซ์ประจำปีมีขนาดเล็กมาก แม้แต่พารัลแลกซ์ประจำปีของดาวฤกษ์ที่อยู่ใกล้โลกที่สุดอย่างอัลฟาคนครึ่งม้าก็มีพารัลแลกซ์ประจำปีเพียง 0.76 พิลิปดาเท่านั้น ซึ่งเทียบเท่ากับการตรวจจับพารัลแลกซ์ที่เกิดขึ้นเมื่อวัตถุที่อยู่ห่างออกไป 271 เมตร ขยับไปเพียง 1 มิลลิเมตร
ทือโก ปราเออได้ใช้ข้อเท็จจริงที่ว่าไม่สามารถสังเกตพารัลแลกซ์ประจำปีได้มาเป็นเหตุผลในการปฏิเสธทฤษฎีดวงอาทิตย์เป็นศูนย์กลางและสนับสนุนทฤษฎีโลกเป็นศูนย์กลาง อย่างไรก็ตาม โยฮันเนิส เค็พเพลอร์สามารถอธิบายการเคลื่อนที่ของวัตถุท้องฟ้าได้ง่ายกว่าทฤษฎีโลกเป็นศูนย์กลางแบบเดิมมาก โดยถือว่าดาวเคราะห์อยู่ในการเคลื่อนที่แบบวงรี
หลักฐานโดยตรงสำหรับทฤษฎีดวงอาทิตย์เป็นศูนย์กลางมาจากการสังเกตการณ์เกี่ยวกับความคลาดทางดาราศาสตร์ของเจมส์ แบรดลีย์ ซึ่งเกิดขึ้นมากกว่า 100 ปีหลังจากการค้นพบกฎการเคลื่อนที่ของดาวเคราะห์ของเค็พเพลอร์ โดยที่จริงแล้วจุดประสงค์ดั้งเดิมของแบรดลีย์คือการสังเกตพารัลแลกซ์ประจำปี แต่เขาไม่ประสบความสำเร็จในเรื่องนี้ กว่า 100 ปีต่อมา ฟรีดริช เบ็สเซิล ยืนยันว่าพารัลแลกซ์ประจำปีของ 61 Cygni ในปี 1838เท่ากับ 0.314 วินาที หลังจากนั้นไม่นาน ฟรีดริช ฟ็อน ชตรูเวอ ได้คำนวณพารัลแลกซ์ประจำปีของดาวเวกาได้ที่ 0.26 พิลิปดา และทอมัส เฮนเดอร์สันได้คำนวณพารัลแลกซ์ประจำปีของอัลฟาคนครึ่งม้าได้ที่ 0.76 พิลิปดา
เป็นการยากที่จะวัดค่าพารัลแลกซ์ประจำปีที่แม่นยำจากพื้นโลก เนื่องจากความผันผวนของชั้นบรรยากาศโลก ดังนั้นดาวเทียมฮิปปาร์โคสจึงถูกส่งขึ้นสู่อวกาศในปี 1989 เพื่อวัดพารัลแลกซ์ประจำปีจากอวกาศ เป็นผลให้พารัลแลกซ์ประจำปีของดาว 118,274 ดวงที่อยู่ภายในระยะประมาณ 150 พาร์เซกจากโลกถูกวัดด้วยความแม่นยำโดยมีความคลาดเคลื่อนเพียง 1/1,000 พิลิปดา ซึ่งช่วยปรับปรุงความแม่นยำของระยะทางของดาวเหล่านี้อย่างมาก ในโครงการ VERA ได้ใช้กล้องโทรทรรศน์วิทยุ ในการสังเกตการณ์ด้วยความแม่นยำที่ความคลาดเคลื่อน 10 ไมโครพิลิปดา
หับ โห้ หิ้น บางกอก

บริษัท หับ โห้ หิ้น บางกอก จำกัด  เป็นบริษัทสื่อของไทยที่ทำงานด้านโฆษณาและการสร้างภาพยนตร์ เป็น 1 ใน 3 บริษัทผู้ร่วมก่อตั้งจีทีเอชร่วมกับจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่และไท เอ็นเตอร์เทนเมนต์ ซึ่งเลิกกิจการไปในปี 2558 และเป็น 1 ใน 2 บริษัทผู้ร่วมก่อตั้งจีดีเอชร่วมกับจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่
หับ โห้ หิ้น ก่อตั้งขึ้นในปี 2534 โดย จิระ มะลิกุล, ยงยุทธ ทองกองทุน, จินา โอสถศิลป์ และ ประเสริฐ วิวัฒนานันท์พงษ์ นิสิตเก่าคณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย โดยเริ่มแรกบริษัททำธุรกิจด้านการผลิตโฆษณาและเริ่มแตกแขนงไปสู่การผลิตภาพยนตร์ด้วยภาพยนตร์เรื่องแรกในปี 2543 เรื่องสตรีเหล็ก ซึ่งกำกับโดย ยงยุทธ และร่วมผลิตกับ ไท เอ็นเตอร์เทนเมนต์ และภาพยนตร์ของ จิระ ในปี 2545 เรื่อง 15 ค่ำ เดือน 11 ที่ผลิตร่วมกับบริษัท จีเอ็มเอ็ม พิคเจอร์ ผ่านบริษัทร่วมทุน หับ โห้ หิ้น ฟิล์มส์ (2545–2551) หลังจากความสำเร็จของภาพยนตร์เรื่องแฟนฉัน ที่ทั้ง 3 บริษัทร่วมสร้างในปี 2546 จีทีเอชจึงได้ก่อตั้งขึ้นในฐานะบริษัทร่วมทุนซึ่งดำเนินมาจนถึงปี 2558 ปัจจุบัน หับ โห้ หิ้น ถือหุ้น 15% ในจีดีเอช โดย GMM Grammy ถือหุ้น 51% และศิลปินในสังกัดถือหุ้น 34%
สายล่อฟ้า (ภาพยนตร์)

สายล่อฟ้า เป็นภาพยนตร์แนวอาชญากรรม-คอมเมดี้สัญชาติไทย ปี 2547 เขียนบทและกำกับโดย ต้อม-ยุทธเลิศ สิปปภาค สถานที่ถ่ายทำทั้งหมดถ่ายทำที่พัทยา เป็นเรื่องราวของ 2 เพื่อนสนิทที่ก่อเรื่องวุ่นวายจนกลายเป็นอาชญากรรม
เนื้อเรื่อง.
ตุ่น (โหน่ง ชะชะช่า) และ เต่า (สมชาย เข็มกลัด) เพื่อนสนิทที่ชอบใช้เวลาด้วยกันที่ร้านคาราโอเกะในพัทยา อย่างไรก็ตาม เต่ามีนิสัยเสียคือชอบร้องเพลงเสียงดังอยู่เสมอ โดยเฉพาะเพลง สายล่อฟ้า ของ 2 พี่น้องร็อกเกอร์ชื่อดัง อัสนี-วสันต์ ซึ่งส่งผลให้ เต่า ตุ่น และเพื่อน ๆ โดนไล่ออกจากร้านอยู่เสมอ โดยพี่ช้างซึ่งเป็นเจ้าของร้าน
เต่าเป็นพ่อค้าขายแผ่นดีวีดีและวีซีดีปลอม แต่เขาชอบเล่นการพนันและเขามักจะเดิมพันฟุตบอลพรีเมียร์ลีก ในที่สุดเขาก็ชนะและได้เงินมาจำนวนหนึ่งทำให้เขาตัดสินใจคืนเงิน 100,000 บาทที่ยืมมาจากตุ่นและเลี้ยงตุ่นที่ร้านคาราโอเกะของพี่ช้าง
ที่ร้าน ตุ่น ผู้ขี้อาย และนิสัยดี ได้พบกับหญิงสาวชื่อ นก (พิชญ์นาฏ สาขากร) เขาร้องเพลง ฉันอยู่ตรงนี้ ของวงแบล็คเฮดคู่กับเธอ และลงเอยด้วยการพาเธอกลับไปที่บ้าน เช้าวันต่อมา นกก็หายตัวไป ปรากฎว่าเธอเป็นเด็กของผู้ใหญ่หมี (แบล็ค ผมทอง) ผู้มีอิทธิพลในท้องถิ่น และเต่าจ่ายเงินให้เธอเพื่อไปนอนค้างคืนกับตุ่นเพื่อนของเขา ตุ่น เซียนพระเครื่องชื่อดังหมกมุ่นกับการตามหานก
ซาซากิกับมิยาโนะ เดอะมูฟวี่ -ภาคจบการศึกษา-

ซาซากิกับมิยาโนะ เดอะมูฟวี่ -ภาคจบการศึกษา- (; โรมาจิ: "Eiga Sasaki to Miyano: Sotsugyō-hen") เป็นภาพยนตร์อนิเมะญี่ปุ่นแนววีรคติในปี พ.ศ. 2566 สร้างจากซีรีส์มังงะ "ซาซากิกับมิยาโนะ " ที่แต่งเรื่องและวาดภาพโดยโช ฮารูโซโนะ ภาพยนตร์กำกับโดยชินจิ อิชิฮิระ เขียนบทโดยโยชิโกะ นากามูระ และผลิตโดยสตูดิโอดีน ภาพยนตร์ออกฉายในประเทศญี่ปุ่นในวันที่ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2566 โดยฉายควบคู่ไปกับภาพยนตร์สั้นเรื่อง "ฮิราโนะกับคางิอุระ " ภาพยนตร์ฉายในประเทศไทยในวันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2566
ชินจัง เดอะมูฟวี่ ตอน นินจาคาถาวายุอลเวง

ชินจัง เดอะมูฟวี่ ตอน นินจาคาถาวายุอลเวง (; โรมาจิ: "Kureyon Shin-chan: Mononoke Ninja Chinpūden") เป็นภาพยตร์อนิเมะญี่ปุ่นในปี พ.ศ. 2565 ผลิตโดยสตูดิโอชินเอแอนิเมชัน เป็นภาพยนตร์ลำดับที่ 30 ของซีรีส์อนิเมะ"เครยอนชินจัง" ภาพยนตร์กำกับโดยมาซากาซุ ฮาชิโมโตะ และเขียนบทภาพยนตร์โดยมาซากาซุ ฮาชิโมโตะและคิมิโกะ อูเอโนะ ภาพยนตร์ออกฉายในประเทศญี่ปุ่นในวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2565 และออกฉายในประเทศไทยในวันที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2566
ลิลี-โรส เดปป์

ลิลี-โรส เมโลดี เดปป์ (เกิด 27 พฤษภาคม ค.ศ. 1999) เป็นนักแสดงชาวฝรั่งเศสและอเมริกัน เป็นบุตรของจอห์นนี เดปป์ และวาเนสซา พาราดีส เธอเริ่มต้นอาชีพด้วยการแสดงในบทบาทรองจากภาพยนตร์ "จับคนมาทำวอรัส" (2014) และประกอบอาชีพเป็นนางแบบ เธอได้แสดงในละครย้อนยุค "เดอะแดนซ์เซอร์" (2016) "แพลเนแทเรียม" (2016) และ"เดอะคิง" (2019) และภาพยนตร์โรแมนติกคอมเมดีในเรื่อง "รักเดียวขอเลี้ยวหาอีกคน" (2018) จากนั้นใน ค.ศ. 2023 เธอได้แสดงในละครโทรทัศน์เรื่อง "ดิไอดอล" ออกฉายทางช่องเอชบีโอ
ดีลีต (ละครชุด)

ดีลีต (เขียนเป็น DELETE) เป็นละครชุดทางโทรทัศน์ไทยแนวระทึกขวัญ ผลิตโดยความร่วมมือระหว่างเน็ตฟลิกซ์และจีดีเอช ละครชุดกำกับโดย ภาคภูมิ วงศ์ภูมิ นำแสดงโดย ณัฐรัตน์ นพรัตยาภรณ์, ณัฏฐ์ กิจจริต, ษริกา สารทศิลป์ศุภา,ชุติมณฑน์ จึงเจริญสุขยิ่ง,จินเจษฎ์ วรรธนะสิน, วาศิตา แฮเมเนา เผยแพร่ทางเน็ตฟลิกซ์เมื่อวันที่ 28 มิถุนายน พ.ศ. 2566 "ดีลีต" เล่าปัญหาความสัมพันธ์ที่รุมเร้ากลุ่มตัวละครก่อนพวกเขาจะพบกับมือถือที่สามารถ "ลบ" คนให้หายไปได้ และเป็นฉนวนเหตุของอาชญากรรมที่ตามมา
งานสร้าง.
การสร้างละครชุด"ดีลีต" ได้รับการประกาศครั้งแรกในงาน"เน็ตฟลิกซ์ ทีไทย ทีมันส์" ที่สยามสแควร์ โดยเป็นความร่วมมือร่วมครั้งแรกกับจีดีเอช และเป็นผลงานกำกับละครชุดเรื่องแรกของ ภาคภูมิ วงศ์ภูมิ ซึ่งเคยผ่านการกำกับภาพยนตร์แนวระทึกขวัญอย่าง"ชัตเตอร์ กดติดวิญญาณ" (พ.ศ. 2547) ภาคภูมิกล่าวว่าแนวเรื่อง"ดีลีต" เป็นการผสมผสานของระทึกขวัญ–ดรามา ไปจนถึงลึกลับและอาชญากรรม
ลิลี เอลบี

ลิลี อิลเซ เอลวีนส์ (28 ธันวาคม ค.ศ. 1882 – 13 กันยายน ค.ศ. 1931) หรือรู้จักกันในนาม ลิลี เอลบี (Lili Elbe) เป็นจิตรกรหญิงข้ามเพศชาวเดนมาร์กและเป็นหนึ่งในผู้เข้ารับการผ่าตัดแปลงเพศในยุคแรก ๆ
เธอเป็นจิตรกรภายใต้ชื่อเกิดของเธอ หลังผ่าตัดแปลงเพศในปี 1930 เธอเลิกเป็นจิตรกรและเปลี่ยนชื่อทางกฎหมายเป็น ลิลี อิลเซ เอลวีนส์ และใช้นามสกุลว่า เอลบี ในเวลาต่อมา เธอถือเป็นผู้เข้ารับการปลูกถ่ายมดลูกคนแรกที่พยายามจะตั้งครรภ์ แต่ภายหลังเสียชีวิตเนื่องจากภาวะแทรกซ้อนดังกล่าวตามมา
เรื่องเล่ากึ่งอัตชีวประวัติฉบับสหราชอาณาจักรและสหรัฐได้รับการตีพิมพ์หลังจากเธอเสียชีวิตในปี 1933 ภายใต้ชื่อ "Man into Woman: An Authentic Record of a Change of Sex" นอกจากนี้ ภาพยนตร์เรื่อง "The Danish Girl" (2015) ยังได้รับแรงบันดาลใจมาจากชีวิตของเธอด้วย
ในวัฒนธรรมสมัยนิยม.
เทศกาลภาพยนตร์แอลจีบีทีคิว+ มิกซ์โคเปนเฮเกนได้มอบรางวัลชื่อ "ลิลี" จำนวนสี่รางวัลตามชื่อของเอลบี
ในปี 2000 เดวิด อีเบอร์ชอฟฟ์ ได้เขียนหนังสือเรื่อง "The Danish Girl" ซึ่งเป็นเรื่องราวสมมติเกี่ยวกับชีวิตของเอลบี หนังสือเล่มนี้กลายเป็นหนังสือขายดีระดับนานาชาติและได้รับการแปลเป็นภาษาต่าง ๆ มากมาย และยังเป็นหนึ่งในนวนิยายเรื่องแรกที่เกี่ยวข้องกับการผ่าตัดแปลงเพศ อีกทั้งยังถูกนำมาสร้างเป็นภาพยนตร์ในชื่อเดียว ซึ่งออกฉายในปี 2015 
วันที่ 28 ธันวาคม 2022 กูเกิล ดูเดิล ฉลองครบรอบ 140 ปีของลิลี เอลบี
เพปเพอโรนี

เพปเพอโรนี  เป็นซาลามีรสเผ็ดแบบอเมริกันที่ทำจากเนื้อหมูและเนื้อวัวหมัก ปรุงรสด้วยพริกปาปริกาหรือพริกชนิดอื่น ๆ 
ก่อนปรุง เพปเพอโรนีจะมีลักษณะพิเศษคือมีความนุ่ม มีกลิ่นรมควันเล็กน้อย และมีสีแดงสด เพปเพอโรนีฝานบางเป็นหนึ่งในเครื่องโรยหน้าพิซซ่าที่ได้รับความนิยมมากที่สุดในร้านพิซซ่าในสหรัฐ
ศัพทมูลวิทยา.
ศัพท์ "เพปเพอโรนี"  เป็นรูปคำยืมของคำในภาษาอิตาลีว่า ซึ่งเป็นรูปพหูพจน์ของคำว่า แปลว่าพริกหวาน การใช้คำว่า "เพปเพอโรนี" เพื่อเรียกไส้กรอกชนิดหนึ่งมีขึ้นใน ค.ศ. 1919
ประวัติ.
เพปเพอโรนีมีต้นกำเนิดมาจากชาวอเมริกันเชื้อสายอิตาลีในสหรัฐ เป็นไส้กรอกบ่มแห้ง มีความคล้ายคลึงกับซาลามีรสเผ็ดจากทางตอนใต้ของอิตาลี เช่น ซัลซิชชา  หรือโซปเปรสซาตา  ความแตกต่างที่สำคัญคือเพปเพอโรนีมีรสเผ็ดน้อยกว่า มีเมล็ดที่ละเอียดกว่า (คล้ายกับซาลามีที่ไม่ใส่เครื่องเทศจากมิลาน) มักจะมีเนื้อสัมผัสที่นุ่มกว่า และมักจะผลิตโดยการกรอกเทียม
การผลิต.
เพปเพอโรนีทำมาจากเนื้อหมูหรือส่วนผสมของเนื้อหมูและเนื้อวัว โดยทั่วไปจะใช้เนื้อไก่งวงแทน แต่การใช้เนื้อไก่ในเพปเพอโรนีจะต้องมีการติดฉลากอย่างเหมาะสมในสหรัฐ
การบ่มด้วยไนเตรตหรือไนไตรต์ (โดยปกติจะใช้ในสารบ่มสมัยใหม่เพื่อป้องกันโรคโบทูลิซึม และการสลายตัวทางจุลชีววิทยาในรูปแบบอื่น ๆ) ก็มีส่วนทำให้เพปเพอโรนีมีสีแดง โดยทำปฏิกิริยากับฮีมในไมโยโกลบินของส่วนประกอบที่เป็นโปรตีนของเนื้อสัตว์
การบริโภค.
ชาวอเมริกันบริโภคเพปเพอโรนี 251.7 ล้านปอนด์ต่อปี หรือคิดเป็น 36% ของพิซซ่าทั้งหมดที่ผลิตในประเทศ เพปเพอโรนีมีโอกาสที่จะขดตัวจากขอบจากความร้อนของเตาอบพิซซ่า เพปเพอโรนีบางชนิดได้รับการผลิตเป็นชิ้นหนาเพื่อให้ขอบโค้งงอโดยเจตนา
เพปเพอโรนียังใช้เป็นไส้ของเพปเพอโรนีโรล ซึ่งเป็นของว่างประจำภูมิภาคที่ได้รับความนิยมในเวสต์เวอร์จิเนียและพื้นที่ใกล้เคียง
ในรัฐโนวาสโกเชียของแคนาดา เพปเพอโรนีทอดราดซอสฮันนีมัสตาร์ด เป็นที่พบได้ทั่วไปในผับ
แนวระทึกขวัญ

แนวระทึกขวัญ เป็นประเภทของบันเทิงคดีที่ปรากฏอารมณ์หรือความรู้สึกระทึกใจ, กระสับกระส่ายวุ่นวาย, ประหลาดใจ, คาดหวัง หรือวิตกกังวล โดยปกติ ภาพยนตร์ ละครโทรทัศน์ หรือสื่อบันเทิงคดีใดที่ดำเนินเรื่องด้วยประเภทนี้ มีจุดประสงค์ให้ผู้ชม "นั่งไม่ติดเก้าอี้" พัฒนาไปจนสู่จุดสุดยอด (climax) การปกปิดข้อมูลสำคัญของเรื่องเป็นหนึ่งในองค์ประกอบที่พบเจอได้ทั่วไปของแนวระทึกขวัญ กลวิธีทางวรรณกรรม เช่น การให้ข้อมูลเท็จ (red herring), เนื้อเรื่องหักมุม, ผู้บรรยายเรื่องผู้ไม่น่าเชื่อถือ และตอนจบค้างใจ (cliffhanger) ถูกนำมาใช้อย่างมาก โดยปกติแนวระทึกขวัญจะมีตัวโกง (villian) เป็นผู้ดำเนินเรื่อง ซึ่งตัวเอก (protagonist) หรือวีรบุรุษ (hero) ต้องผ่านอุปสรรคขวางทางให้ได้ ตัวอย่างบางส่วนของภาพยนตร์แนวระทึกขวัญสามารถพบได้จากภาพยนตร์โดยอัลเฟรด ฮิตช์ค็อก ในช่วงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 20
ประเภทย่อยของแนวระทึกขวัญ.
โลดโผน ระทึกขวัญ.
เป็นประเภทย่อยของแนวภาพยนตร์และละครโทรทัศน์ประเภทหนึ่งซึ่งจะเกี่ยวกับสถานการณ์การต่อสู้ด้วยความตึงเครียดในภาพยนตร์ที่เริ่มบานปลาย ซึ่งทำให้ผู้ชมเริ่มรู้สึกมีความลุ้นระทึกมากขึ้นและตื่นเต้นเร้าใจ
ยัน ออร์ต

ยัน แฮ็นดริก ออร์ต (28 เมษายน 1900 – 5 พฤศจิกายน 1992) เป็นนักดาราศาสตร์ และ นักฟิสิกส์ดาราศาสตร์ ชาวเนเธอร์แลนด์
เขาได้ศึกษาทางสถิติเกี่ยวกับการเคลื่อนที่ของดาวฤกษ์ แล้วพบว่าดาวฤกษ์ในดาราจักรทางช้างเผือกกำลังโคจรรอบจุดหนึ่งในกลุ่มดาวคนยิงธนู และเขายังได้เปิดเผยโครงสร้างเกลียวของดาราจักรโดยใช้กล้องโทรทรรศน์วิทยุ ถือเป็นหนึ่งในผู้บุกเบิกสาขาดาราศาสตร์วิทยุ เขายังเป็นที่รู้จักจากการเสนอการมีอยู่ของเมฆออร์ต ซึ่งเป็นแหล่งที่มาของดาวหางคาบยาว และกลดดาราจักร ซึ่งเป็นกลุ่มของดาวฤกษ์ที่โคจรรอบดาราจักรทางช้างเผือก
ชีวประวัติ.
ออร์ตเกิดที่เมืองฟราเนเกอร์ จังหวัดฟรีสลันด์ ประเทศเนเธอร์แลนด์ เมื่อวันที่ 28 เมษายน1900 เป็น บุตรชายของนายแพทย์ เขาได้ทำการศึกษาภายใต้ยาโกบึส กัปไตน์ที่มหาวิทยาลัยโกรนิงเงิน และได้รับปริญญาเอกใน ปี 1926 ด้วยวิทยานิพนธ์เกี่ยวกับดาวเร็ว หลังจากนั้นเขาได้ไปอยู่สหรัฐอเมริกาในช่วงระยะเวลาหนึ่งเพื่อทำการวิจัยที่มหาวิทยาลัยเยล และหลังจากกลับมาเนเธอร์แลนด์ เขาได้มาทำงานร่วมกับไอนาร์ แฮร์ตสปรองที่มหาวิทยาลัยไลเดิน และได้กลายเป็นศาสตราจารย์ด้านดาราศาสตร์ นอกจากนี้เขายังดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการ การหอดูดาวไลเดิน ผู้อำนวยการหอดูดาววิทยุแห่งชาติเนเธอร์แลนด์ และประธานสหพันธ์ดาราศาสตร์สากล
ระบบพิกัดสุริยวิถี

ระบบพิกัดสุริยวิถี (ecliptic coordinate system) เป็นระบบพิกัดทรงกลมท้องฟ้ารูปแบบหนึ่งสำหรับแสดงตำแหน่งของวัตถุทางดาราศาสตร์บนทรงกลมท้องฟ้า โดยยืนพื้นตามแนวสุริยวิถี
ภาพรวม.
ระบบพิกัดสุริยวิถีใช้ ละติจูดสุริยวิถี (β) และลองจิจูดสุริยวิถี (λ) บนทรงกลมท้องฟ้า ในทำนองเดียวกันกับที่ใช้ละติจูดและลองจิจูดแสดงตำแหน่งพิกัดบนพื้นโลก
ละติจูดสุริยวิถีจะมีค่าเป็น 0 องศาที่ระนาบสุริยวิถี (หรือก็คือระนาบการโคจรของโลก) และจะมีค่าเป็น 90 องศาเมื่ออยู่ในทิศทางตั้งฉากกับสุริยวิถี ค่าจะเป็น + ในด้านที่มองเห็นการโคจรของโลกปรากฏเป็นทวนเข็มนาฬิกา และจะเป็น - ถ้าเห็นเป็นตามเข็มนาฬิกา ตำแหน่งที่ละติจูดสุริยวิถีอยู่ที่ +90 องศาเรียกว่า ขั้วสุริยวิถีเหนือ และตำแหน่งที่ละติจูดสุริยวิถีอยู่ที่ -90 องศาเรียกว่า ขั้วสุริยวิถีใต้ ขั้วสุริยวิถีเหนืออยู่ในกลุ่มดาวมังกร (ใกล้กับเนบิวลาตาแมว) และขั้วสุริยวิถีใต้อยู่ในกลุ่มดาวปลากระโทงแทง
การเคลื่อนที่ของขั้วท้องฟ้าเหนือ และขั้วท้องฟ้าใต้เนื่องจากการหมุนควงของโลกบนทรงกลมท้องฟ้าสามารถมองได้ว่าเป็นการเคลื่อนที่วงกลมโดยมีศูนย์กลางอยู่ที่ขั้วสุริยวิถีเหนือและขั้วสุริยวิถีใต้
ลองจิจูดสุริยวิถีเริ่มต้นที่ 0 องศาที่จุดวสันตวิษุวัต และค่าเพิ่มขึ้นในทิศทางเดียวกับการเคลื่อนที่ปรากฏของดวงอาทิตย์บนสุริยวิถี โดยนับถึง 360 องศาเมื่อกลับเข้าสู่จุดวสันตวิษุวัตอีกครั้ง ดังนั้นจุดครีษมายันอยู่ที่ลองจิจูดสุริยวิถี 90 องศา ส่วนจุดศารทวิษุวัตอยู่ที่ 180 องศา และจุดเหมายันคือ 270 องศา เมื่อการหมุนควงของโลกทำให้ตำแหน่งของจุดวสันตวิษุวัตเคลื่อนไปตามสุริยวิถี ค่าของลองจิจูดสุริยวิถีจะเปลี่ยนแปลงไปตามกาลเวลา
ระบบพิกัดสุริยวิถีเป็นพิกัดสัมพัทธ์กับระนาบการหมุนรอบดวงอาทิตย์ของโลก ดังนั้นจึงมักใช้เพื่อแสดงการเคลื่อนที่ของวัตถุท้องฟ้าในระบบสุริยะ
ศูนย์กลางของระบบพิกัด.
ศูนย์กลางของระบบพิกัดสุริยวิถีอาจอยู่ที่โลกหรือที่ดวงอาทิตย์ก็ได้ ระบบพิกัดสุริยวิถีเมื่อมองจากบนโลกเรียกว่าระบบพิกัดสุริยวิถีแบบโลกเป็นศูนย์กลาง (geocentric) และพิกัดสุริยวิถีเมื่อมองจากดวงอาทิตย์เรียกว่า ระบบพิกัดสุริยวิถีแบบดวงอาทิตย์เป็นศูนย์กลาง (heliocentric)
พิกัดสุริยวิถีของวัตถุท้องฟ้าที่เห็นจากพื้นโลกและพิกัดสุริยวิถีของวัตถุท้องฟ้าที่เห็นจากดวงอาทิตย์จะมีความต่างกัน ตัวอย่างที่เห็นได้ชัดเช่นในกรณีของจันทร์แรม ดวงจันทร์ในข้างแรมนั้นจะอยู่ในตำแหน่งระหว่างโลกกับดวงอาทิตย์ แต่ตำแหน่งที่ของดวงจันทร์บนทรงกลมท้องฟ้าเมื่อมองจากโลกและตำแหน่งของดวงจันทร์บนทรงกลมท้องฟ้าเมื่อมองจากดวงอาทิตย์นั้นจะอยู่ตรงข้ามกัน 180 องศา
ดังนั้นแล้ว เมื่อแสดงวัตถุท้องฟ้าในระบบสุริยะด้วยพิกัดสุริยวิถี จึงจำเป็นต้องระบุให้ชัดเจนว่าพิกัดสุริยวิถีมองจากโลกหรือดวงอาทิตย์ ระบบพิกัดสุริยวิถีแบบโลกเป็นศูนย์กลางมักใช้เพื่ออธิบายตำแหน่งของดาวเทียมที่โคจรรอบโลก ในขณะที่พิกัดสุริยวิถีแบบดวงอาทิตย์เป็นศูนย์กลางมักใช้เพื่ออธิบายตำแหน่งของวัตถุท้องฟ้าเช่นดาวเคราะห์ ดาวเคราะห์น้อย ดาวหาง รวมถึงดาวเคราะห์เทียม ที่หมุนรอบดวงอาทิตย์
ทางหลวงชนบท ฉช.2004

ทางหลวงชนบท ฉช.2004 แยก ทล.34 (กม.ที่ 35+900)–บ้านบางพระ เป็นทางหลวงชนบทที่เชื่อมระหว่างถนนเทพรัตน มาเชื่อมต่อกับถนนสิริโสธร เริ่มต้นในอำเภอบางปะกง ผ่านอำเภอบ้านโพธิ์ และสิ้นสุดในอำเภอเมืองฉะเชิงเทรา จังหวัดฉะเชิงเทรา
ประวัติ.
ทางหลวงชนบท ฉช.2004 แต่เดิมคือส่วนหนึ่งของ ทางหลวงท้องถิ่นสายพิมพาวาส–แสนภูดาษ ปรากฏในผังเมืองรวมในพื้นที่อำเภอบางปะกงและส่วนต่อเนื่องอำเภอบ้านโพธิ์เมื่อปี พ.ศ. 2518 ต่อมาได้มีการรวมเขากับถนนเกษมราษฎร์พัฒนา ที่มีจุดเริ่มต้นในอำเภอเมืองฉะเชิงเทรา ซึ่งมีหลักฐานบนสะพานข้ามคลองหนองขอนระบุไว้บนราวสะพานว่า กรมโยธาธิการ พ.ศ. 2534 อยู่บนถนนช่วงตำบลบางเตย จึงสันนิษฐานว่าถนนช่วงดังกล่าวได้รับการขยายแนวเส้นทางช่วงปี พ.ศ. 2534 สอดคล้องกับประวัติการก่อตั้ง โรงเรียนเบญจมราชรังสฤษฎิ์ 4 (ปัจจุบันยุบรวมเป็นโรงเรียนเบญจมราชรังสฤษฎิ์ ศูนย์บางเตย) ที่ตั้งอยู่บนสายทางดังกล่าว ซึ่งก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2536 เพื่อเป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาประจำตำบลในท้องที่ตำบลบางเตย บางกะไห เกาะไร่ และตำบลข้างเคียงในพื้นที่
หลังจากได้มีการก่อตั้งกรมทางหลวงชนบทขึ้นมาเมื่อปี พ.ศ. 2545 ได้มีการถ่ายโอนถนนดังกล่าวให้กับกรมทางหลวงชนบท และแบ่งทางหลวงท้องถิ่นสายพิมพาวาส–แสนภูดาษใหม่โดยในส่วนตำบลพิมพา เป็นทางหลวงชนบท ฉช.2004 และในตำบลหนองจอก อำเภอบางปะกงกับตำบลแสนภูดาษ อำเภอบ้านโพธิ์กำหนดให้เป็นทางหลวงชนบท ฉช.3020 รวมถึงกำหนดสายทางของถนนเกษมราษฎร์ที่ตัดกันกับทางหลวงชนบท ฉช.3001 และมาบรรจบกับทางหลวงท้องถิ่นสายพิมพาวาส–แสนภูดาษให้เป็นทางหลวงชนบท ฉช.2004
ในปี พ.ศ. 2566 กรมทางหลวงชนบทได้เข้าดำเนินการปรับปรุงและขยายเส้นทาง ตั้งแต่กิโลเมตรที่ 6+500 ผ่านทางแยกไปยังทางหลวงชนบท ฉช.2030 ที่กิโลเมตรที่ 6+636 และไปสิ้นสุดที่แยกเกาะไร่จุดบรรจบกับทางหลวงชนบท ฉช.3001 ระยะทางรวม 4.425 กิโลเมตร ให้เป็นถนนขนาด 4 ช่องจราจร ที่ประกอบไปด้วยไหล่ทางและทางเท้า ระบบสัญญาณไฟจราจร ระบบระบายน้ำ และระบบส่องสว่าง คาดว่าจะก่อสร้างเสร็จในปี พ.ศ. 2568
รายละเอียดของเส้นทาง.
ทางหลวงชนบท ฉช.2004 เป็นทางหลวงชนบทชั้น 3 มีระยะทาง 25.046 กิโลเมตร พิ้นผิวจราจรแบบแอสฟัลต์คอนกรีต ขนาด 2 ช่องจราจร เขตทางกว้าง 20 - 30 เมตร มีแนวเส้นทางเริ่มต้นจากตำบลหอมศีล ต่อเนื่องไปยังตำบลพิมพา อำเภอบางปะกง จากนั้นเข้าสู่เขตตำบลเทพราช ตัดกับทางหลวงชนบท ฉช.3001 เข้าสู่ตำบลเกาะไร่ อำเภอบ้านโพธิ์ ผ่านไปยังเพื่อนที่ตำบลบางเตย และสิ้นสุดที่ตำบลบางพระ อำเภอเมืองฉะเชิงเทรา จังหวัดฉะเชิงเทรา ซึ่งเส้นทางดังกล่าวอยู่ในความดูแลของกรมทางหลวงชนบททั้งสายทาง
ทางหลวงชนบท ฉช.2004 เป็นถนนอีกเส้นทางหนึ่งที่มีแนวโครงการทางเลี่ยงเมืองฉะเชิงเทราพาดผ่าน ในส่วนของด้านใต้ ส่วนที่ 2 โดยเป็นการก่อสร้างในรูปแบบของแยกต่างระดับ ใช้ชื่อว่า แยกต่างระดับบางเตย เป็นรูปแบบของวงเวียนบนพื้นราบ และทางเลี่ยงเมืองเป็นสะพานยกระดับขนาด 6 ช่องจราจร
นอกจากนี้แนวเส้นทางยังมีการวางระบบท่อส่งก๊าซธรรมชาติฝั่งตะวันออกพาดผ่านบริเวณสายทาง ทำให้การดำเนินการในการก่อสร้างหรือขยายเส้นทางจราจรของทางหลวงชนบท ฉช.2004 ต้องมีการดำเนินการปรับแนวและเคลื่อนย้ายท่อส่งก๊าซธรรมชาติซึ่งเป็นของบริษัท ปตท. จำกัด (มหาชน) โดยแนวท่อดังกล่าวเป็นแนวท่อเดียวกับที่เคยเกิดเหตุระเบิดขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2563 ช่วงแนวทางหลวงชนบท ฉช.3001 จนมีผู้บาดเจ็บและเสียชีวิต
วัดแหลมตะลุมพุก

วัดแหลมตะลุมพุก เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลแหลมตะลุมพุก อำเภอปากพนัง จังหวัดนครศรีธรรมราช
วัดแหลมตะลุมพุกตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2400 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2469 ปรากฏหลักฐานว่าวัดแหลมตะลุมพุกเคยมีที่ดินประมาณ 84 ไร่ จนเมื่อ พ.ศ. 2505 เกิดวาตภัยครั้งใหญ่ในประวัติศาสตร์ มีผู้เสียชีวิตกว่า 1,300 คน ทำให้เนื้อที่ของวัดขณะนี้เหลือประมาณ 36–37 ไร่เท่านั้น อุโบสถหลังเดิมที่อยู่ติดกับทะเลจะถูกคลื่นซัดจมหายไป จนเมื่อวันที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2550 อุโบสถหลังดังกล่าวโผล่พ้นน้ำให้เห็นในช่วงที่น้ำลด เป็นรูป 4 เหลี่ยมปริมน้ำ กว้าง 8 เมตร ยาว 16 เมตร แบบมหาอุด ปรากฏว่าพบลูกนิมิต 4 ลูก จากคำบอกเล่าภายในอุโบสถมีพระพุทธรูปปูนปั้นขนาดใหญ่ เมื่อ พ.ศ. 2550 ขณะเตรียมสร้างอุโบสถใหม่ ได้พบลูกนิมิตในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวด้วย
ภายในวัดมีศาลาพ่อท่านลาภ มีรูปปั้นของท่านซึ่งเป็นอดีตเจ้าอาวาสที่ชาวบ้านเคารพนับถือ
My Engineer มีช็อป มีเกียร์ มีเมียรึยังวะ

My Engineer มีช็อป มีเกียร์ มีเมียรึยังวะ เป็นละครชุดโทรทัศน์ชายรักชายไทย พ.ศ. 2563 นำแสดงโดยภัทรพสิษฐ์ ณ สงขลา (คูเปอร์) และกฤษณพงศ์ สุนทรชัชเวช (ปอย) ซีรีส์ชุดเรื่องนี้กำกับโดยผดุง สมาจาร ซึ่งได้กำกับละครชุดเรื่องพี่ว้ากตัวร้ายกับนายปีหนึ่งมาก่อน ละครชุดนี้เปิดตัวในประเทศไทยและออกอากาศตั้งแต่วันที่ 14 มีนาคม 2563 ถึง 30 พฤษภาคม 2563 โดยฉายรอบต่อมาสำหรับภาคต่อที่จะออกฉายในบางครั้ง มีการเผยแพร่วล็อกของนักแสดงสามตอนผ่านยูทูบตั้งแต่วันที่ 13 มิถุนายนพ.ศ. 2563 ถึง 27 มิถุนายน พ.ศ. 2563 โดยใช้ชื่อว่า "มายเอ็นจีเนียร์ซัมเมอร์ทริป"
ศูนย์กลางดาราจักร

ศูนย์กลางดาราจักร (Galactic Center) คือจุดที่เป็นศูนย์กลางของดาราจักร รวมถึงใจกลางของดาราจักรทางช้างเผือกของเรา ใจกลางดาราจักรทางช้างเผือกอยู่ตรงส่วนที่สว่างที่สุดในทิศทางของกลุ่มดาวคนยิงธนู อยู่ไกลจากโลกประมาณ 7-8 กิโลพาร์เซก ก๊าซและฝุ่นระหว่างดวงดาวทำให้ไม่สามารถมองเห็นใจกลางดาราจักรหรือวิเคราะห์ด้วย รังสีอัลตราไวโอเลต หรือ รังสีเอกซ์แบบนุ่มได้ อย่างไรก็ตาม สามารถใช้รังสีแกมมา รังสีเอกซ์แบบแข็ง อินฟราเรด และ คลื่นวิทยุความยาวคลื่น 0.1~1 มิลลิเมตร เพื่อสังเกตใจกลางดาราจักร
วัตถุท้องฟ้าในกลุ่มดาวคนยิงธนูที่ชื่อว่า คนยิงธนูเอ* ซึ่งมีการแผ่รังสีคลื่นวิทยุที่ซับซ้อนอยู่เกือบใจกลางดาราจักร ปล่อยคลื่นวิทยุที่ทรงพลังและหลากหลายรูปแบบ นักดาราศาสตร์หลายคนเชื่อว่านั่นเป็นหลุมดำมวลยวดยิ่ง
รายชื่อเมืองหลวงทางประวัติศาสตร์ของอียิปต์

ในปัจจุบันเมืองหลวงแห่งอียิปต์ คือ กรุงไคโร แต่อย่างไรก็ตามในประวัติศาสตร์ มีการย้ายเมืองหลวงของอียิปต์จำนวนหลายครั้ง
รายชื่อเมืองหลวงของอียิปต์.
นับตั้งแต่การพิชิตอียิปต์ของชาวมุสลิมในปี ค.ศ. 641 อียิปต์ก็ถูกปกครองจากการตั้งถิ่นฐานที่ตั้งอยู่ในบริเวณกรุงไคโรเก่าในปัจจุบัน ดังต่อไปนี้
บ้านร้าง

"บ้านร้าง"  เป็นเรื่องสั้นเรื่องหนึ่งใน 56 เรื่องที่เกี่ยวกับเชอร์ล็อก โฮมส์ เขียนโดยอาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์ ตีพิมพ์ครั้งแรกในนิตยสาร"คอลเลียร์"ในสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 26 กันยายน ค.ศ. 1903 และตีพิมพ์ใน "นิตยสารสแตรนด์"ในสหราชอาณาจักรในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1903 เป็นเรื่องสั้นลำดับแรกจากทั้งหมด 13 เรื่องที่รวบรวมตีพิมพ์ในหนังสือรวมเรื่องสั้น "เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด คืนชีพ"
แรงกดดันจากสาธารณชนบีบให้โคนัน ดอยล์ต้องชุบชีวิตเชอร์ล็อก โฮมส์ขึ้นมา และอธิบายการรอดชีวิตอย่างน่าอัศจรรย์ของโฮมส์หลังจากการต่อสู้สุดอันตรายกับศาสตราจารย์มอริอาร์ตีใน "ปัจฉิมปัญหา" เรื่องสั้นเรื่อง "บ้านร้าง" เป็นเรื่องราวของโฮมส์เรื่องแรกที่เกิดขึ้นหลังจากที่โฮมส์น่าจะเสียชีวิตที่น้ำตกไรเชินบัค ตามที่เล่าไว้ใน "ปัจฉิมปัญหา" ในขณะที่นวนิยายเรื่อง "หมาผลาญตระกูล" ซึ่งดอยล์เขียนขึ้นหลัง "ปัจฉิมปัญหา" เป็นเรื่องราวของเชอร์ล็อก โฮมส์ก่อนหน้าเหตุการณ์ที่น้ำตกไรเชินบัค
ดอยล์จัดอันดับให้ "บ้านร้าง" อยู่ในอันดับที่ 6 ในรายการเรื่องสั้นของโฮมส์ 12 เรื่องที่ชื่นชอบ
ประวัติการตีพิมพ์.
"บ้านร้าง" ตีพิมพ์ครั้งแรกในสหรัฐอเมริกาในนิตยสาร"คอลเลียร์"เมื่อวันที่ 26 กันยายน ค.ศ. 1903 และตีพิมพ์ในสหราชอาณาจักรใน"นิตยสารสแตรนด์"เมื่อเดือนตุลาคม ค.ศ. 1903 ในนิตยสาร"คอลเลียร์"มีภาพวาดประกอบ 7 ภาพวาดโดยเฟรดเดอริก ดอร์ สตีล ใน"นิตยสารสแตรนด์"มีภาพวาดประกอบเนื้อเรื่อง 7 ภาพวาดโดยซิดนีย์ พาเก็ต เรื่องสั้นถูกรวมในหนังสือรวมเรื่องสั้น "เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด คืนชีพ" ซึ่งตีพิมพ์ในสหรัฐอเมริกาในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1905 และในสหราชอาณาจักรในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1905
กษัตริย์ผู้ศักดิ์สิทธิ์

ในสังคมประวัติศาสตร์หลายแห่ง ตำแหน่งของกษัตริย์มีความหมายศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งเหมือนกับมหาปุโรหิตและผู้พิพากษา แนวคิดของเทวาธิปไตยนั้นมีความเกี่ยวข้องกัน ถึงแม้ว่ากษัตริย์ผู้ศักดิ์สิทธิ์ไม่จำเป็นต้องปกครองผ่านผู้มีอำนาจทางศาสนา แต่ตำแหน่งทางโลกนั้นมีความสำคัญทางศาสนาอยู่เบื้องหลัง
ประวัติกษัตริย์ผู้ศักดิ์สิทธิ์.
เซอร์เจมส์ จอร์จ เฟรเซอร์ใช้แนวคิดเรื่องกษัตริย์ผู้ศักดิ์สิทธิ์ในการศึกษาเรื่อง คาคบทองคำ ("The Golden Bough") (ค.ศ. 1890 – 1915) ซึ่งเป็นเรื่องที่อ้างถึงตำนานของเร็กซ์ เนโมเรนซิส เฟรเซอร์ได้ยกตัวอย่างจำนวนมากที่อ้างถึงข้างด้านล่าง และเป็นแรงบันดาลใจให้กับการศึกษาตำนานและพิธีกรรม อย่างไรก็ตาม "ตำนานและพิธีกรรม หรือตำนาน-ผู้ประกอบพิธีกรรม, ทฤษฎี" ยังเป็นที่ถกเถียงกันอยู่ ปัจจุบัน นักวิชาการหลายคนเชื่อว่าตำนานและพิธีกรรมมีกระบวนทัศน์ร่วมกัน แต่ไม่ใช่สิ่งที่พัฒนามาจากอีกสิ่งหนึ่ง
จากข้อมูลของเฟรเซอร์ แนวคิดดังกล่าวมีรากฐานมาจากสมัยยุคก่อนประวัติศาสตร์และเกิดขึ้นทั่วโลกบนเกาะชวาและในแอฟริกาตอนใต้ของทะเลทรายซาฮารา โดยมีกษัตริย์นักบวชมีความเกี่ยวข้องกับการขอฝนและรับประกันความอุดมสมบูรณ์และความโชคดี กษัตริย์อาจจะทรงได้รับมอบหมายให้ทนทุกข์และชดใช้ให้กับประชาชนของพระองค์ ซึ่งหมายความว่ากษัตริย์อันศักดิ์สิทธิ์สามารถทรงเป็นเหยื่อที่กำหนดไว้ล่วงหน้าในการสังเวยมนุษย์ ไม่ว่าจะถูกสังหารเมื่อสิ้นสุดตำแหน่งหรือบูชายัญพระองค์เองในช่วงเวลาวิกฤต (เช่น บล็อตแห่งโดมัลเด)
ชนเผ่าอะซันติทรงเฆี่ยนตีกษัตริย์ที่ทรงได้รับเลือกใหม่ (อะซันเตเฮเน) ก่อนที่จะทรงขึ้นครองราชย์ เพื่อที่พระองค์จะทรงจดจำได้ว่ารู้สึกอย่างไรที่ต้องทนทุกข์ทรมานในฐานะบุรุษ เพื่อยับยั้งพระองค์ไว้ หลังจากนั้นพระองค์จึงได้รับพลังที่เหมือนเทพเจ้า ขณะที่เอาริกาเตือนให้นึกถึงวีรบุรุษผู้พิชิตที่กลับมายังกรุงโรมในชัยชนะของเขา เสียงชื่นชมยินดีของฝูงชนที่หลั่งไหลเข้ามากระทบอัตตาของเขา ว่าเขายังคงอยู่เป็นเพียงมนุษย์และต้องตาย
ตั้งแต่สมัยสัมฤทธิ์ในบริเวณตะวันออกใกล้ การขึ้นครองราชย์และการเจิมของพระมหากษัตริย์เป็นพิธีกรรมทางศาสนาที่สำคัญ ซึ่งสะท้อนให้เห็นในพระนาม "พระเมสสิยาห์" หรือ "พระคริสต์" ซึ่งแยกออกจากการเป็นกษัตริย์ทางโลก ดังนั้น กษัตริย์ซาร์กอนแห่งแอกแคดจึงเรียกตัวพระองค์เองว่าเป็น "ผู้แทนแห่งอิชตาร์" เช่นเดียวกับที่สมเด็จพระสันตะปาปาคาทอลิกสมัยใหม่รับบทบาทเป็น "ตัวแทนของพระคริสต์"
กษัตริย์ทรงได้รับการขนานนามว่าเป็นผู้เลี้ยงแกะตั้งแต่ช่วงสมัยแรกๆ เช่น คำที่ใช้กับผู้ปกครองแห่งสุเมเรียน เช่น ลูกัลบันดา ในสหัสวรรษที่ 3 ก่อนคริสตกาล ภาพลักษณ์ของผู้เลี้ยงแกะได้รวมเอาประเด็นของการเป็นผู้นำและความรับผิดชอบในการจัดหาอาหารและการคุ้มครอง ตลอดจนความเหนือกว่า
ในฐานะผู้ไกล่เกลี่ยระหว่างประชาชนและเทพเจ้า กษัตริย์อันศักดิ์สิทธิ์ได้รับการยกย่องด้วยภูมิปัญญาพิเศษ (เช่น โซโลมอนหรือกิลกาเมช) หรือการมองเห็น (เช่น ผ่านการหยั่งรู้หรือทำนายจากความฝัน)
ปากส์บริตันนิกา

<ns>10</ns>
 <id>369535</id>
 <revision>
 <id>10245376</id>
 <parentid>6729231</parentid>
 <timestamp>2022-08-13T03:23:15Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>RidJasper</username>
 <id>361203</id>
 </contributor>
 <origin>10245376</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
ปากส์บริตันนิกา (#เปลี่ยนทาง, ดัดแปลงจาก "ปากส์โรมานา" ) เป็นช่วงเวลาแห่งความสงบสุขระหว่างชาติมหาอำนาจ ซึ่งเป็นช่วงที่จักรวรรดิบริติชกลายเป็นชาติที่มีอำนาจของโลกและรับบทบาท "ตำรวจโลก"
ในช่วง ค.ศ. 1815 ถึง 1914 เป็นสมัยที่เรียกเป็น "ศตวรรษจักรวรรดิ" ของบริติช มีการเพิ่มดินแดนประมาณ และประชากรเกือบ 400 ล้านคนเข้าในจักรวรรดิบริติช ชัยชนะเหนือฝรั่งเศสสมัยนโปเลียนทำให้บริเตนไม่มีคู่แข่งระหว่างประเทศที่จริงจัง นอกเหนือจากรัสเซียในเอเชียกลาง เมื่อรัสเซียพยายามขยายอิทธิพลเข้าในบอลข่าน บริเตนและฝรั่งเศสเอาชนะรัสเซียในสงครามไครเมีย (1853–1856) ซึ่งทำให้ช่วยปกป้องจักรวรรดิออตโตมัน
ราชนาวีของบริเตนควบคุมเส้นทางการค้าทางทะเลที่สำคัญส่วนใหญ่และไม่มีใครขัดขวางอำนาจทางทะเลของตน นอกเหนือจากการควบคุมอาณานิคมของตนเองอย่างเป็นทางการแล้ว สถานะที่โดดเด่นในการค้าโลกของบริเตนหมายความว่าจักรวรรดินี้สามารถควบคุมการเข้าถึงภูมิภาคต่าง ๆ ได้อย่างมีประสิทธิภาพ เช่น เอเชีย, อเมริกาเหนือ, โอเชียเนีย และแอฟริกา พ่อค้า ผู้ส่งของ และนายธนาคารชาวบริติชมีข้อได้เปรียบเหนือจักรวรรดิอื่น ๆ อย่างล้นหลาม ซึ่งนอกเหนือไปจากอาณานิคมของตนแล้วยังมีจักรวรรดิไม่เป็นทางการด้วย
กูลเยลโม วีการีโอ

กูลเยลโม วีการีโอ (เกิด 7 ตุลาคม ค.ศ. 1996) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวอิตาลี ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งผู้รักษาประตูให้กับสโมสรฟุตบอลทอตนัมฮอตสเปอร์
ระดับสโมสร.
วีการีโอเปิดตัวในเซเรียซีกับเวเนเซียเมื่อวันที่ 5 มีนาคม 2017 ในเกมกับเตราโม
คัลยารี.
เมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม 2019 เขาเซ็นสัญญา 5 ปีกับคัลยารี ในวันที่ 25 กรกฎาคม 2019 เขาย้ายไปร่วมทีมเปรูจาแบบยืมตัวจนจบฤดูกาล
เอมโปลี.
ในวันพฤหัสบดีที่ 9 กรกฎาคม 2021 เขาย้ายไปร่วมทีมเอมโปลีแบบยืมตัวพร้อมออปชั่นซื้อขาด ในวันเสาร์ที่ 18 มิถุนายน 2022 เอ็มโปลีใช้ออปชั่นซื้อขาด ในวันเสาร์ที่ 4 กุมภาพันธ์ 2023 วีการีโอทำการเซฟสามครั้งในลีกนัดที่พบกับโรมาซึ่งพวกเขาพ่ายแพ้ ในขณะที่การเซฟติดต่อกันของเขาได้รับเสียงปรบมือจากผู้ชมจำนวนมาก
จังหวะหัวใจ

จังหวะหัวใจ  เป็นซีรีส์โทรทัศน์ของเกาหลีใต้ที่กำลังออกอากาศอยู่ นำแสดงโดย อก แท็ก-ย็อน, ว็อน จี-อัน, พัก คัง-ฮย็อน และยุน โซ-ฮี ออกอากาศตอนแรกทางช่อง KBS2 ในวันที่ 26 มิถุนายน 2023 และออกอากาศทุกวันจันทร์และวันอังคาร เวลา 21:45 น. (เวลามาตรฐานเกาหลี) นอกจากนี้ยังมีการสตรีมบนแอมะซอนไพรม์วิดีโอ ในบางภูมิภาค
เรื่องย่อ.
ลูกครึ่งมนุษย์ครึ่งแวมไพร์ ซ็อน อู-ฮย็อล (อก แท็ก-ย็อน) เริ่มใช้ชีวิตร่วมกับหญิงสาวผู้เย็นชา จู อิน-แฮ (ว็อน จี-อัน) ทั้งสองตกหลุมรักกันนำความอบอุ่นเข้ามาในชีวิตของพวกเขา
วัตถุมวลเท่าดาวเคราะห์

วัตถุมวลของดาวเคราะห์ (planetary-mass object) หรือเรียกย่อว่า พลาเนโม (planemo) เป็นคำทั่วไปสำหรับวัตถุที่มีมวลมากกว่าวัตถุขนาดเล็กในระบบสุริยะ แต่เล็กกว่าของ ดาวแคระน้ำตาล หรือ ดาวฤกษ์ ซึ่งมีแกนกลางที่มีความร้อนอยู่ วัตถุขนาดนี้ไม่สามารถกลายเป็นดาวฤกษ์ได้ และล่องลอยอยู่ในอวกาศ วัตถุมวลเท่าดาวเคราะห์หลายดวงที่โคจรรอบดาวฤกษ์คือ ดาวเคราะห์ แต่คำนี้หมายความรวมถึงวัตถุทั้งหมดภายในช่วงขนาดนี้ด้วย ชื่อเรียกย่อว่า "พลาเนโม" นั้นยังไม่ได้ถูกนำมาใช้ทั่วไปในบริบททางวิทยาศาสตร์
ที่มาของชื่อเรียก.
คำอธิบายคำว่า "พลาเนโม" สำหรับใช้เรียกวัตถุที่มีมวลประมาณเท่าดาวเคราะห์นี้ถูกเสนอต่อสหพันธ์ดาราศาสตร์สากลโดยกิบร์ บัสรี (Gibor Basri) ศาสตราจารย์ด้านดาราศาสตร์แห่งมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เบิร์กลีย์ โดยในตอนนั้นในหมู่นักดาราศาสตร์กำลังโต้เถียงเกี่ยวกับคำจำกัดความของดาวเคราะห์ ตามคำนิยามของเขาแล้ว พลาเนโมคือ "วัตถุท้องฟ้าที่ไม่ผ่านปฏิกิริยาการหลอมนิวเคลียสในช่วงอายุของมัน (คงรูปทรงกลม เนื่องจากความโน้มถ่วง)" ไม่ว่าจะอยู่ในวงโคจรหรือไม่ก็ตาม
การค้นพบ.
วัตถุมวลเท่าดาวเคราะห์ชิ้นแรกที่ถูกพบนอกระบบสุริยะถูกพบโคจรรอบพัลซาร์ PSR B1257+12 ถูกพบในปี 1992 โดยอเล็กซานเดร์ โวลส์ชาน จากที่ก่อนหน้านี้เคยเชื่อกันว่าน่าจะมีแค่ดาวฤกษ์ในแถบลำดับหลักเท่านั้นที่มีดาวเคราะห์โคจรได้ จึงสร้างความประหลาดใจให้นักดาราศาสตร์เป็นอย่างมาก
ในปี 2005 Cha 110913-773444 ถูกค้นพบโดย กล้องโทรทรรศน์อวกาศสปิตเซอร์ วัตถุนี้มีขนาดประมาณ 8 เท่าของดาวพฤหัสบดี และคาดว่ามีอายุประมาณ 50-1 ล้านปี ล้อมรอบด้วยจานฝุ่น อยู่ห่างจากโลกประมาณ 500 ปีแสง