pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
มิสทัวริซึมเวิลด์

มิสทัวริซึมเวิลด์ เป็นการประกวดความงามประจำปีระดับนานาชาติซึ่งแบ่งออกเป็น 2 องค์กร โดยองค์กรหนึ่งก่อตั้งขึ้นในสหราชอาณาจักรในปี 1991 และอีกองค์กรหนึ่งก่อตั้งขึ้นในประเทศจีนในปี 2009.
ผู้ครองตำแหน่งปัจจุบันของการประกวด มิสทัวริซึมเวิลด์ 2022 ซึ่งเป็นการประกวดที่จัดขึ้นในสหราชอาณาจักร คือ Erina Hanawa จากประเทศญี่ปุ่น ซึ่งได้รับมงกุฎเมื่อวันที่ 10 ธันวาคม 2022 ที่นครโฮจิมินห์, ประเทศเวียดนาม.
ผู้ครองตำแหน่งปัจจุบันของการประกวด มิสทัวริซึมเวิลด์ 2024 ซึ่งเป็นการประกวดที่จัดขึ้นในประเทศจีน คือ Isabelle Queiroz Bartoli จากประเทศบราซิล เธอได้รับการสวมมงกุฎที่กวางตุ้ง, ประเทศจีน.
ความเป็นมา.
มิสทัวริซึม และ มิสทัวริซึมเวิลด์ทัวร์ จัดการแข่งขันประจำปีเพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวระดับโลก ในประเทศเจ้าภาพที่ได้รับการคัดเลือกเพื่อเข้าร่วมการประกวด มิสทัวริซึมเวิลด์ ซึ่งเป็นการประกวดที่มีชื่อเสียงที่เน้นด้านการท่องเที่ยว ผู้เข้าประกวดจะถ่ายวิดีโอเกี่ยวกับการท่องเที่ยวเพื่อจัดแสดงในงานรอบสุดท้ายเพื่อเน้นย้ำถึงจุดหมายปลายทางและส่งเสริมการท่อง.
เป้าหมายหลักขององค์กรมิสทัวริซึมเวิลด์ คือการส่งเสริมการท่องเที่ยวผ่านผู้เข้าร่วม โดยมีเป้าหมายเพื่อดึงดูดนักท่องเที่ยว เพิ่มรายได้จากต่างประเทศ และสนับสนุนชุมชนท้องถิ่นด้วยการนำเสนอประเทศให้เป็นจุดหมายปลายทางด้านการท่องเที่ยว.
รูปแบบ.
การประกวดมิสทัวริซึมเวิลด์ ประกอบด้วยตำแหน่งต่างๆ เช่น มิสทัวริซึมเวิลด์ แอฟริกา, เอเชีย, อเมริกา, ยุโรป และโอเชียเนีย ตำแหน่งระดับทวีปเหล่านี้ถือเป็นเวทีให้ประเทศเจ้าภาพได้นำเสนอแนวคิดทางวัฒนธรรมและการท่องเที่ยวต่อกลุ่มคนจำนวนมากขึ้น รวมถึงเยาวชนด้วย.
ผู้เข้าประกวดจะต้องเข้าร่วมการประกวดในหลากหลายรูปแบบ เช่น ชุดราตรี ชุดว่ายน้ำ และชุดประจำชาติ การประกวดมิสทัวริซึมเวิลด์ จัดขึ้นใน 4 ทวีป โดยผู้เข้าร่วมการประกวดสามารถแข่งขันเพื่อชิงตำแหน่งโดยรวมและมงกุฎประจำทวีปของตนได้ ส่วนการประกวดชุดประจำชาติเป็นการประกวดบังคับ โดยจะมอบรางวัลชุดประจำชาติยอดเยี่ยมแก่ผู้เข้าประกวดหนึ่งคนในรอบชิงชนะเลิศ.
มิสทัวริซึมเวิลด์.
มิสทัวริซึมเวิลด์ ก่อตั้งขึ้นครั้งแรกในฐานะการประกวดนางงามระดับนานาชาติในปี 1991 ในสหราชอาณาจักร องค์กรนี้ถูกซื้อกิจการโดยนายเดวิด ซิงห์ในปี 2008 เนื่องจากปัจจัยหลายประการ การประกวดนี้จึงไม่ได้จัดขึ้นในปีต่อไปนี้: 1993, 1996, 1998–1999, 2004, 2006, 2008–2011, 2016–2017 และ 2020–2021.
ในงานมิสทัวริซึมเวิลด์ ครั้งล่าสุด เอริน่า ฮานาวะ จาก ประเทศญี่ปุ่น คว้ามงกุฎมิสทัวริซึมเวิลด์ 2022 เมื่อวันที่ 10 ธันวาคมที่ จังหวัดหวิญฟุก, ประเทศเวียดนาม ทำให้เธอกลายเป็นผู้หญิงญี่ปุ่นคนที่สองที่คว้าตำแหน่งนี้.
มิสทัวริซึมเวิลด์.
ในปี 2009 การประกวด Miss Tourism Queen International จัดขึ้นที่ประเทศจีน ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา การประกวดได้เปลี่ยนชื่อหลายครั้ง รวมถึง Miss Tourism Queen of the Year International (2011–2010), Miss City Tourism Champion (2016), Miss Tourism World - Global (2017–2019, 2023–ปัจจุบัน) และ Miss Tourism World - Intercontinental (2019).
การประกวดครั้งล่าสุดมิสทัวริซึมเวิลด์ 2024 จัดขึ้นที่กวางตุ้ง, ประเทศจีน เมื่อวันที่ 10 มกราคม โดยตำแหน่มิสทัวริซึมเวิลด์ 2024 ได้รับรางวัลแก่ Isabelle Queiroz Bartoli จากประเทศบราซิล.
เทศบาลตำบลเทพกระษัตรี

เทศบาลตำบลเทพกระษัตรี เป็นเทศบาลตำบลซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของหมู่ที่ 1–3, 7 ของตำบลเทพกระษัตรี ในอำเภอถลาง จังหวัดภูเก็ต เดิมมีฐานะเป็นสุขาภิบาลเทพกระษัตรีที่จัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2498 แล้วได้รับการจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลใน พ.ศ. 2542 ปัจจุบันในเขตเทศบาลมีประชากร 9,256 คน
พื้นที่เทศบาลตำบลอยู่บริเวณเขตศูนย์ราชการต่าง ๆ ของอำเภอถลาง จังหวัดภูเก็ต อยู่ห่างจากศาลากลางจังหวัดภูเก็ตประมาณ 20.7 กิโลเมตร อยู่ห่างจากกรุงเทพมหานครประมาณ 827 กิโลเมตร และใช้เวลา 1 ชั่วโมง 15 นาที ถึงกรุงเทพมหานครผ่านทางท่าอากาศยานนานาชาติภูเก็ต มีพื้นที่รับผิดชอบ 4.00 ตารางกิโลเมตร หรือคิดเป็นพื้นที่ประมาณ 2,500.00 ไร่ มีสถานที่สำคัญภายในเทศบาล ได้แก่ วัดพระนางสร้างและวัดพระทอง (วัดพระผุด) ภายในวัดยังมีพิพิธภัณฑสถานวัดพระทองซึ่งเป็นที่เก็บรวบรวมโบราณวัตถุ ข้าวของเครื่องใช้ของชาวภูเก็ต
เทศบาลตำบลเชิงทะเล

เทศบาลตำบลเชิงทะเล เป็นเทศบาลตำบลซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของหมู่ที่ 1 ของตำบลเชิงทะเล ในอำเภอถลาง จังหวัดภูเก็ต เดิมมีฐานะเป็นสุขาภิบาลเชิงทะเลที่จัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2506 แล้วได้รับการจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลใน พ.ศ. 2542 ปัจจุบันในเขตเทศบาลมีประชากร 6,870 คน
พื้นที่เทศบาลตำบลตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของอำเภอถลาง อยู่ห่างจากที่ว่าการอำเภอถลางประมาณ 7.7 กิโลเมตร ศาลากลางจังหวัดภูเก็ตประมาณ 19 กิโลเมตร อยู่ห่างจากกรุงเทพมหานครประมาณ 835 กิโลเมตร และใช้เวลา 1 ชั่วโมง 15 นาที ถึงกรุงเทพมหานครผ่านทางท่าอากาศยานนานาชาติภูเก็ต มีพื้นที่รับผิดชอบ 5.60 ตารางกิโลเมตร หรือคิดเป็นพื้นที่ประมาณ 3,500.0 ไร่ เป็นศูนย์กลางทางเศรษฐกิจที่สำคัญแห่งหนึ่งของอำเภอถลาง เป็นที่ตั้งของสถานีตำรวจภูธรเชิงทะเล
องค์การบริหารส่วนตำบลเทพกระษัตรี

องค์การบริหารส่วนตำบลเทพกระษัตรี เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่ครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของหมู่ที่ 4–6, 8–11 และพื้นที่บางส่วนของหมู่ที่ 1–3, 7 ของตำบลเทพกระษัตรี (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลเทพกระษัตรี) ในท้องที่อำเภอถลาง จังหวัดภูเก็ต เดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลเทพกระษัตรีใน พ.ศ. 2516 ก่อนที่จะได้ยกฐานะขึ้นเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลเทพกระษัตรีในวันที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2538 ปัจจุบันเขตองค์การบริหารส่วนตำบลเทพกระษัตรีมีประชากร 15,899 คน
พื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลเทพกระษัตรีประกอบไปด้วย 11 หมู่บ้านในตำบลเทพกระษัตรี แบ่งเป็นครอบคลุมเต็มพื้นที่ 7 หมู่บ้าน ได้แก่ หมู่ที่ 4 บ้านดอน, หมู่ที่ 5 บ้านเมืองใหม่, หมู่ที่ 6 บ้านแหลมทราย, หมู่ที่ 8 บ้านพรุสมภาร, หมู่ที่ 9 บ้านป่าครองชีพ, หมู่ที่ 10 บ้านท่ามะพร้าว, หมู่ที่ 11 บ้านควน และครอบคลุมพื้นที่บางส่วน 4 หมู่บ้าน ได้แก่ หมู่ที่ 1 บ้านตะเคียน, หมู่ที่ 2 บ้านแขนน, หมู่ที่ 3 บ้านเหรียง, หมู่ที่ 7 บ้านนาใน อีกส่วนของหมู่บ้านทั้งสี่อยู่ในเขตเทศบาลตำบลเทพกระษัตรี มีพื้นที่รับผิดชอบ 78.4 ตารางกิโลเมตร หรือคิดเป็นพื้นที่ 49,000.0 ไร่
องค์การบริหารส่วนตำบลเชิงทะเล

องค์การบริหารส่วนตำบลเชิงทะเล เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่ครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของหมู่ที่ 2–6 และพื้นที่บางส่วนของหมู่ที่ 1 ของตำบลเชิงทะเล (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลเชิงทะเล) ในท้องที่อำเภอถลาง จังหวัดภูเก็ต เดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลเชิงทะเลใน พ.ศ. 2516 ก่อนที่จะได้ยกฐานะขึ้นเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลเชิงทะเลในวันที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2538 ปัจจุบันเขตองค์การบริหารส่วนตำบลเชิงทะเลมีประชากร 11,739 คน
พื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลเชิงทะเลประกอบไปด้วย 6 หมู่บ้านในตำบลเชิงทะเล แบ่งเป็นครอบคลุมเต็มพื้นที่ 5 หมู่บ้าน ได้แก่ หมู่ที่ 2 บ้านบางเทา, หมู่ที่ 3 บ้านหาดสุรินทร์, หมู่ที่ 4 บ้านป่าสัก, หมู่ที่ 5 บ้านบางเทานอก, หมู่ที่ 6 บ้านโคกโตนด และครอบคลุมพื้นที่บางส่วน 1 หมู่บ้าน ได้แก่ หมู่ที่ 1 บ้านเชิงทะเล ซึ่งอีกส่วนของหมู่บ้านอยู่ในเขตเทศบาลตำบลเชิงทะเล มีพื้นที่รับผิดชอบ 37.1 ตารางกิโลเมตร หรือคิดเป็นพื้นที่ 23,187.5 ไร่
บารับบัส

บารับบัส (#เปลี่ยนทาง "Bar ʾAbbaʾ", แปลว่า "บุตรของบิดา" หรือ "บุตรของอาจารย์") หรือที่เรียกว่า เยซู บารับบัส (#เปลี่ยนทาง "Yeshua Bar ʾAbbaʾ") ในบางต้นฉบับ เป็นบุคคลที่ถูกกล่าวถึงในพันธสัญญาใหม่ เป็นกบฏที่ถูกจับกุมโดยข้าหลวงโรมันในเวลาเดียวกันกับพระเยซู และเป็นผู้ที่ป็อนติอุส ปีลาตุส (ปีลาต) ปล่อยตัวเป็นอิสระในเทศกาลปัสกาในกรุงเยรูซาเลม ในขณะที่ยังคุมตัวพระเยซูในฐานะนักโทษ
เรื่องราวในคัมภีร์ไบเบิล.
จากในพระวรสารในสารบบทั้งสี่ฉบับระบุถึงธรรมเนียมของเทศกาลปัสกาในกรุงเยรูซาเลมที่ให้ปีลาตข้าหลวงแคว้นยูเดียลดโทษประหารชีวิตของนักโทษคนหนึ่งจากการเรียกร้องของฝูงชน ในเหตุการณ์ครั้งนั้นได้มีการเสนอต่อฝูงชนให้เลือกบารับบัสหรือพระเยซูที่จะถูกปล่อยตัวจากการควบคุมของโรมัน จากความในพระวรสารสหทรรศน์ได้แก่มัทธิว(มัทธิว 27:15-26),มาระโก (มาระโก 15:6-15), และ ลูกา (ลูกา 23:13-25) กับความในพระวรสารนักบุญยอห์น (ยอห์น 18:38-19:16) ฝูงชนเลือกให้ปล่อยตัวบารับบัสและให้ตรึงกางเขนพระเยซูชาวนาซาเรธ ปีลาตยอมรับอย่างไม่เต็มใจต่อข้อเรียกร้องของฝูงชน มีข้อความหนึ่งพบในพระวรสารนักบุญมัทธิว เป็นคำพูดของฝูงชน (ที่กล่าวถึงพระเยซู) ว่า "ให้ความผิดเรื่องความตายของเขาตกอยู่กับเราและลูก ๆ ของเรา" (มัทธิว 27:25) 
พระวรสารนักบุญมัทธิวกล่าวถึงบารับบัสเพียงว่าเป็น "นักโทษอุกฉกรรจ์" (มัทธิว 27:16) พระวรสารนักบุญมาระโกและลูกากล่าวถึงบารับบัสว่าเป็นผู้ร่วมใน στάσις ("stasis", จลาจล) อาจเป็น "ผู้ร่วมในกบฏต้านอำนาจของโรมันหลายครั้ง" ผู้ก่อเหตุฆ่าคนตาย (มาระโก 15:7, ลูกา 23:19) Robert Eisenman กล่าวว่าในยอห์น 18:40 กล่าวถึงบารับบัสว่าเป็น λῃστής ("lēstēs", "โจร") "คำที่โยเซพุสมักใช้เมื่อพูดถึงนักปฏิวัติ"
มีพระวรสารสามฉบับที่กล่าวถึงธรรมเนียมในเทศกาลปัสกาที่ข้าหลวงโรมันต้องปล่อยตัวนักโทษตามการเลือกของฝูงชน ได้แก่ มาระโก 15:6, มัทธิว 27:15 และยอห์น 18:39 ฉบับสำเนาในยุคหลังของพระวรสารนักบุญลูกาก็มีข้อความที่สอดคล้องกัน (ลูกา 23:17) แม้จะไม่ปรากฏข้อความนี้ในต้นฉบับที่เก่าแก่ที่สุด อาจมีการแทรกข้อความเพิ่มเติมในภายหลังเพื่อให้พระวรสารนักบุญลูกามีความสอดคล้องกับพระวรสารอื่น
ธรรมเนียมการปล่อยตัวนักโทษที่เยรูซาเลมในเทศกาลปัสกาเป็นที่รู้จักในหมู่นักศาสนศาสตร์ในชื่อ "Paschal Pardon" แต่ธรรมเนียมนี้ (ไม่ว่าจะในช่วงเทศกาลปัสกาหรือช่วงเวลาอื่น ๆ) ไม่มีบันทึกในเอกสารทางประวัติศาสตร์ใด ๆ นอกจากในพระวรสาร ทำให้นักวิชาการบางส่วนตั้งคำถามเกี่ยวกับข้อเท็จจริงทางประวัติศาสตร์และอ้างว่าธรรมเนียมเช่นนี้เป็นเพียงเรื่องที่แต่งขึ้นมาโดยผู้เขียนคัมภีร์ไบเบิล
รัฐบัญญัติการเกษตรอินเดีย พ.ศ. 2563

กลุ่มรัฐบัญญัติการเกษตรอินเดีย พ.ศ. 2563  หรือที่เรียกกันว่า ฟาร์มบิลส์  เป็นรัฐบัญญัติสามฉบับที่ริเริ่มขึ้นโดยรัฐสภาอินเดียในเดือนกันยายน 2020 โดยโลกสภาผ่านร่างกฎหมายในวันที่ 17 กันยายน 2020 และราชยสภาผ่านร่างกฎหมายในวันที่ 20 กันยายน 2020 ประธานาธิบดีอินเดีย ราม นาถ โกวินท์ ลงนามประกาศใช้กฎหมายในวันที่ 27 กันยายน 2020 
กฎหมายเมื่อถูกบังคับใช้จะเปิดเสรีตลาดค้าส่งสินค้าการเกษตรที่ควบคุมโดยรัฐ ส่งผลให้เกษตรกรสามารถขายผลิตผลแก่อุตสาหกรรมแปรรูปอาหารได้โดยตรงโดยไม่มีรัฐเป็นตัวกลาง ระบบใหม่นี้ทำให้เกษตรกรอินเดียกลัวว่าจะเสียผลประโยชน์เนื่องจากราคาซื้อชายขั้นต่ำที่กำหนดโดยรัฐจะหมายไป และส่งผลให้ราคาขายผลิตผลทางการเกษตรถูกกดโดยผู้ค้าที่ไม่ใช่รัฐ กฎหมายสามฉบับนี้นำไปสู่การประท้วงใหญ่ทั่วประเทศของเกษตรกร
ในวันที่ 12 มกราคม 2021 ศาลสูงสุดอินเดีย สั่งระงับกฎหมายทั้งสามฉบับชั่วคราว (stayed the implementation) และให้แต่งตั้งคณะกรรมการเพื่อศึกษาและรับฟังความไม่พึงพอใจของเกษตรกร (farmer grievances) จากการบังคับใช้กฎหมายนี้ ในวันที่ 19 พฤศจิกายน 2021 นเรนทระ โมที นายกรัฐมนตรี ประกาศผ่านทางโทรทัศน์เนื่องในโอกาสวันคุรปุรับว่ารัฐบาลจะทำการเพิกถอนกฎหมายในรอบการประชุมสภาครั้งถัดไปในเดือนธันวาคม ในวันที่ 1 ธันวาคม 2021 ได้มีการเพิกถอนการใช้กฎหมายอย่างเป็นทางการ
บรรดาผู้เชี่ยวชาญทางด้านการเมืองอินเดียมองว่าการที่โมทีถอนกฎหมายนี้เป็นผลจากการเลือกตั้งสภานิติบัญญัติรัฐปัญจาบ และ รัฐอุตตรประเทศ ที่จะมีขึ้นในปี 2022 ทั้งสองรัฐมีประชากรเป็นเกษตรกรที่ต่อต้านกฎหมายสามฉบับนี้เป็นส่วนใหญ่
การปะทุของเขาเซอเมรู พ.ศ. 2564

การปะทุของเขาเซอเมรู ภูเขาไฟในจังหวัดชวาตะวันออกบนเกาะชวา ประเทศอินโดนีเซีย เริ่มต้นขึ้นในวันที่ 4 ธันวาคม พ.ศ. 2564 การปะทุเริ่มต้นขึ้นหลังการสะสมของหยาดน้ำฟ้ามีความหนักจนส่งผลให้โดมลาวาบนยอดถล่ม การไหลแบบไพโรคลาสติก (Pyroclastic flows) และลาฮาร์ (lahars) จากภูเขาไฟส่งผลให้บ้านเรือนอย่างน้อย 5,205 หลังคาเรือนและสิ่งก่อสร้างสาธารณะอีกจำนวนมากได้รับความเสียหาย มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 69 คน บาดเจ็บอีก 104 คน ส่วนอีกมากกว่า 5 คนหายตัวไป
อนิเมะในปี พ.ศ. 2561

เหตุการณ์ที่เกี่ยวข้องกับ อนิเมะในปี พ.ศ. 2561 ปีเต็มสุดท้ายของยุคเฮเซ
การเผยแพร่.
ภาพยนตร์.
รายชื่อภาพยนตร์อนิเมะที่เข้าฉายเปิดตัวในโรงภาพยนตร์ระหว่างวันที่ 1 มกราคม ถึงวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2561
ซีรีส์โทรทัศน์.
รายชื่อซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ที่ออกอากาศเปิดตัวระหว่างวันที่ 1 มกราคมถึงวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2561
ออริจินอลเน็ตแอนิเมชัน.
รายชื่อออริจินอลเน็ตแอนิเมชันที่เผยแพร่เปิดตัวครั้งแรกระหว่างวันที่ 1 มกราคมถึงวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2561
ออริจินอลวิดีโอแอนิเมชัน.
รายชื่อออริจินอลวิดีโอแอนิเมชันที่เปิดตัวระหว่างวันที่ 1 มกราคมถึงวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2561
วัดป่ามะไฟ

วัดป่ามะไฟ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลโคกไม้ลาย อำเภอเมืองปราจีนบุรี จังหวัดปราจีนบุรี และเป็นที่ตั้งของสำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัดปราจีนบุรี แห่งที่ 5
วัดป่ามะไฟตั้งวัด เมื่อ พ.ศ. 2368 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2518 เดิมชื่อ วัดอุดมผล ชาวบ้านเรียก วัดนอก เปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดป่ามะไฟ" เมื่อ พ.ศ. 2487 เมื่อพิจารณาจากหลักฐานขุดพบชิ้นส่วนพระพุทธรูปแกะสลักด้วยหินทราย ซึ่งสันนิษฐานว่าสร้างในสมัยพระเจ้าอู่ทอง ยังพบวิหารเล็กทรงเครื่องแต่หากพังเหลือเพียงกำแพง
แต่เดิมมีสภาพทรุดโทรม จนกระทั่ง พ.ศ. 2489 ในสมัยหลวงพ่อเส็งเป็นเจ้าอาวาส ท่านได้พัฒนาถาวรวัตถุอย่างต่อเนื่อง เช่น อุโบสถ วิหาร ศาลาการเปรียญ ฌาปนสถาน จนได้รับเลือกจากกรมการศาสนาให้เป็นวัดพัฒนาตัวอย่าง ในปี พ.ศ. 2520 และเป็นวัดพัฒนาตัวอย่างดีเด่น” ในปี พ.ศ. 2523
อาคารเสนาสะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 14 เมตร ยาว 63 เมตร สร้างเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2531 ศาลาการเปรียญ กว้าง 15 เมตร ยาว 45 เมตร สร้างเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2525 ศาลาธรรมสังเวช กว้าง 14 เมตร ยาว 37 เมตร สร้างเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2510 วิหารสมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต พรหมรังสี) กว้าง 10 เมตร ยาว 12 เมตร สร้างเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2537 เจดีย์ธาตุ กว้าง 9 เมตร ยาว 9 เมตร สร้างเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2547 และกุฎิกัมมัฏฐานกว้าง 4 เมตร ยาว 4 เมตร จำนวน 70 หลัง
เครื่องบินดำดิ่งทิ้งระเบิด

เครื่องบินดำดิ่งทิ้งระเบิด คืออากาศยานที่พุ่งตรงไปที่เป้าหมายเพื่อให้การทิ้งระเบิดแม่นยำยิ่งขึ้น การดำดิ่งไปยังเป้าหมายทำให้วิถีของระเบิดง่ายขึ้น และช่วยให้นักบินมองเห็นได้ตลอดการทิ้งระเบิด วิธีนี้ทำให้สามารถโจมตีเป้าหมายและเรือรบได้ ซึ่งยากต่อการโจมตีด้วยเครื่องบินทิ้งระเบิดทั่วไปที่รักษาระดับเพดานบิน
หลังสงครามโลกครั้งที่ 2 การเพิ่มขึ้นของอาวุธนำวิถีที่แม่นยำและการป้องกันอากาศยานที่ปรับปรุงให้ดีขึ้น—ทั้งตำแหน่งปืนคงที่และการสกัดกั้นเครื่องบินขับไล่—นำไปสู่การเปลี่ยนแปลงขั้นพื้นฐานในการทิ้งระเบิดดำดิ่ง โดยอาวุธชนิดใหม่ เช่น จรวดมีความแม่นยำมากขึ้นจากมุมกดที่เล็กกว่าและจากระยะไกลกว่า สามารถติดตั้งได้กับเครื่องบินเกือบทุกชนิดรวมทั้งเครื่องบินขับไล่ ทำให้ปฏิบัติการมีประสิทธิภาพมากขึ้นโดยไม่มีช่องโหว่เช่นการใช้เครื่องบินทิ้งระเบิดดำดิ่ง ซึ่งต้องการการครองอากาศที่เหนือกว่าเพื่อปฏิบัติการอย่างมีประสิทธิภาพ
วิธีการ.
เครื่องบินทิ้งระเบิดชนิดนี้ดำดิ่งในมุมสูงชัน โดยปกติระหว่าง 45 ถึง 60 องศา หรือแม้กระทั่งถึง 80 องศาเกือบเป็นแนวดิ่งด้วยเครื่องบิน ยุงเคิร์ส ยู 87 ดังนั้นจึงจำเป็นต้องดึงเครื่องขึ้นอย่างกะทันหันหลังจากทิ้งระเบิด สิ่งนี้สร้างความเครียดให้กับทั้งนักบินและเครื่องบิน ดังนั้นจึงต้องการเครื่องบินที่มีโครงสร้างแข็งแรงที่มีการชะลอการดำดิ่งให้ช้าลง สิ่งนี้จำกัดรุ่นการออกแบบเหลือเพียงเครื่องบินทิ้งระเบิดเบาที่สามารถบรรทุกอาวุธในพิกัดประมาณ 1,000 ปอนด์ (450 กก.) แม้ว่าจะมีเครื่องบางรุ่นที่ใหญ่กว่า ตัวอย่างที่มีชื่อเสียงที่สุดคือ ยุงเคิร์ส ยู 87 "ชตูคา" ซึ่งใช้กันอย่างแพร่หลายในช่วงเริ่มต้นของสงครามโลกครั้งที่สอง เครื่องบินทิ้งระเบิดไอจิ ดี3เอ "วาล" ซึ่งจมเรือรบของฝ่ายสัมพันธมิตรในช่วงสงครามมากกว่าเครื่องบินของฝ่ายอักษะอื่น ๆ และดักลาส เอสบีดี ดอนท์เลสส์ ซึ่งจมเรือของญี่ปุ่นมากกว่าเครื่องบินพันธมิตรประเภทอื่น ๆ เอสบีดี ดอนท์เลสส์ ช่วยให้ชนะในยุทธนาวีที่มิดเวย์ เป็นส่วนสำคัญในชัยชนะที่ยุทธนาวีที่ทะเลคอรัล และต่อสู้ในการรบของสหรัฐทุกครั้งที่เกี่ยวข้องกับเรือบรรทุกเครื่องบิน
จังหวัดปกครองตนเองชนชาติอี๋ เหลียงชาน

เหลียงชาน ("Niep Sha") หรือชื่อทางการเรียกว่า จังหวัดปกครองตนเองชนชาติอี๋ เหลียงชาน เป็นจังหวัดปกครองตนเองครอบคลุมพื้นที่ส่วนใหญ่ในทางตอนใต้ของมณฑลเสฉวน สาธารณรัฐประชาชนจีน มีเมืองหลวง คือ นครซีชาง เหลียงชานมีพื้นที่ และมีผู้อยู่อาศัย 4,858,359 คน (สำมะโน ค.ศ. 2020) อีกทั้งยังมีประชากรชาติพันธุ์อี๋มากที่สุดในประเทศ จากสถิติในปี ค.ศ. 2017 มีชาวอี๋ในพื้นที่กว่าหนึ่งล้านคน เหลียงชานมีหมู่บ้านห่างไกลที่ตั้งอยู่บนหน้าผาจำนวนมาก
ซีชางมีท่าอากาศยานซีชางชิงชาน และเป็นที่ตั้งของศูนย์ส่งดาวเทียมซีชาง จังหวัดนี้ยังมีโครงข่ายทางรถไฟจำนวนมากสำหรับขนส่งทั้งผู้โดยสารและสินค้า
เขตการปกครอง.
เหลียงชานแบ่งออกเป็น 1 นครระดับอำเภอ, 15 อำเภอ, และ 1 อำเภอปกครองตนเอง
ตำบลศรีสุนทร

ศรีสุนทร เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอถลาง จังหวัดภูเก็ต เป็นที่ตั้งของพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ ถลาง และอนุสาวรีย์ท้าวเทพกระษัตรีท้าวศรีสุนทร มีองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่ครอบคลุมพื้นที่ของตำบล คือ เทศบาลตำบลศรีสุนทร
ที่ตั้งและอาณาเขต.
ตำบลศรีสุนทรตั้งอยู่ทางทิศใต้ของอำเภอถลาง มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ประวัติ.
ตำบลศรีสุนทร เป็นตำบลเก่าแก่ในเขตอำเภอถลาง เดิมมีชื่อตำบลว่า "ตำบลลิพอน" อยู่ในเขตการปกครองของอำเภอเมืองถลาง กล่าวคือลิพอน ที่แผลงการเรียกมาจาก "หลีกพ้น" ด้วยเรื่องเล่าว่า ในสมัยที่พม่ายกทัพมาตีเมืองถลาง ในสงครามเก้าทัพ ซึ่งก่อให้เกิดวีรสตรีเมืองถลาง ย่าจัน และย่ามุก ชาวถลางได้หลบภัยมาอยู่ที่แห่งนี้ และทหารพม่าตามหาไม่พบ ชาวถลางจึงเรียกทีนี่ว่า "บ้านหลีกพ้น" และเพี้ยนมาเป็น "ลิพอน" ต่อมาในปี พ.ศ. 2483 ได้เปลี่ยนแปลงชื่อตำบลลิพอน เป็น "ตำบลศรีสุนทร" จนถึงปัจจุบันนี้
ในวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2501 ตำบลศรีสุนทรได้รับการจัดตั้งองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นรูปแบบองค์การบริหารส่วนตำบลเป็น 59 ตำบลแรกในประเทศไทย โดยได้จัดตั้งตำบลศรีสุนทรขึ้นเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลศรีสุนทร จังหวัดภูเก็ต พร้อมกับท้องที่ตำบลรัษฎา อำเภอเมืองภูเก็ต และอีก 57 ตำบลในประเทศไทย และในวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2516 ทางราชการได้ลดฐานะองค์การบริหารส่วนตำบลศรีสุนทร จังหวัดภูเก็ต ลงเป็น สภาตำบลศรีสุนทร ตามความเหมาะสมของพื้นที่ตำบล ก่อนที่ต่อมาในวันที่ 3 มีนาคม 2538 ได้ยกฐานะสภาตำบลศรีสุนทร ขึ้นเป็น องค์การบริหารส่วนตำบลศรีสุนทร จังหวัดภูเก็ต อีกครั้ง
เมื่อองค์การบริหารส่วนตำบลศรีสุนทร จังหวัดภูเก็ต มีความเจริญก้าวหน้ามากขึ้น องค์การบริหารส่วนตำบลศรีสุนทรได้ยกฐานะขึ้นเป็น เทศบาลตำบลศรีสุนทร ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เมื่อวันที่ 7 กันยายน พ.ศ. 2554 และมีผลในวันที่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2554
การปกครอง.
พื้นที่ตำบลศรีสุนทร ประกอบด้วยหมู่บ้านทั้งสิ้นจำนวน 8 หมู่บ้าน มีจำนวนประชากร 26,992 คน แบ่งเป็นชาย 12,885 คน หญิง 14,107 คน (เดือนสิงหาคม 2564) เป็นตำบลที่มีจำนวนประชากรมากเป็นอันดับที่ 1 จาก 6 ตำบลในอำเภอถลาง
       หมายถึงจำนวนประชากรได้เพิ่มขึ้นเมื่อเทียบกับปีก่อน
       หมายถึงจำนวนประชากรได้คงเดิมเมื่อเทียบกับปีก่อน
       หมายถึงจำนวนประชากรได้ลดลงเมื่อเทียบกับปีก่อน
ซีชาง

<templatestyles src="Stack/styles.css"/>
ซีชาง เดิมเรียกว่า เจี้ยนตู และ เจี้ยนชาง เป็นเมืองหลวงของจังหวัดปกครองตนเองชนชาติอี๋ เหลียงชาน ตอนใต้ของมณฑลเสฉวน สาธารณรัฐประชาชนจีน ในปี 2012 ซีชางมีประชากร 481,796 คน
ภูมิศาสตร์.
ซีชางตั้งอยู่ในพื้นที่ภูเขาทางตอนใต้ของมณฑลเสฉวน เมืองนี้ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของเมืองพันจือฮวา ซีชางมีแม่น้ำอันหนิงเป็นแม่น้ำสายหลักในพื้นที่ ซึ่งเป็นธารสาขาของแม่น้ำหย่าหลง แม่น้ำจินชา และแม่น้ำแยงซี ซีชางตั้งอยู่ใกล้ทะเลสาบฉฺยง
การขนส่ง.
สถานีรถไฟซีชาง (西昌站) เป็นสถานีหลักบนทางรถไฟเฉิงตู–คุนหมิง หลังจากรถไฟสายด่วนก่อสร้างแล้วเสร็จ ก็ทำให้ลดระยะเวลาการเดินทางไปยังพันจือฮวา เฉิงตู และกว่างหยวนลงอย่างมาก นอกจากนี้ยังมีสถานีอื่น ๆ ได้แก่ สถานีรถไฟซีชางเหนือ และสถานีรถไฟซีชางใต้
เมืองนี้มีสนามบินของตนเองคือ ท่าอากาศยานซีชางชิงชาน ซึ่งเชื่อมต่อกับท่าอวกาศยานโดยทางรถไฟและทางด่วนโดยตรง
ทางด่วนที่ผ่านเมืองซีชาง คือ ทางด่วนปักกิ่ง–คุนหมิง (ทางด่วน G5)
ท่าอวกาศยาน.
ศูนย์ส่งดาวเทียมซีชางอยู่ห่างจากตัวเมืองไปทางตะวันตกเฉียงเหนือประมาณ ซึ่งเปิดดำเนินการในปี 1984
ควิก, ดรอว์!

ควิก, ดรอว์!  เป็นเกมออนไลน์ที่พัฒนาโดยกูเกิลซึ่งท้าทายให้ผู้เล่นวาดภาพสิ่งของหรือแนวคิดและใช้ปัญญาประดิษฐ์แบบโครงข่ายประสาทเทียมเพื่อคาดเดาภาพที่ปรากฏ ปัญญาประดิษฐ์เรียนรู้จากภาพวาด ทำให้มีทักษะในการทายถูกมากขึ้นในอนาคต เกมนี้มีความคล้ายกับPictionary ตรงที่ผู้เล่นมีเวลาวาดจำกัด (20 วินาที) แนวคิดของคำมีตั้งแต่แบบง่าย ๆ อย่าง 'เท้า' จนถึงระดับซับซ้อนกว่าอย่าง 'การอพยพของสัตว์'
วัดพระทอง

วัดพระทอง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเทพกระษัตรี อำเภอถลาง จังหวัดภูเก็ต มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 30 ไร่ 3 งาน 98 ตารางวา มีที่ธรณีสงฆ์ 2 แปลง เนื้อที่ 18 ไร่
วัดพระทองตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2328 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2523 มีพระพุทธรูปโบราณ มีลักษณะครึ่งองค์โผล่จากพื้น และมีอีกเรื่องเล่าว่า เมื่อคราวพระเจ้าปดุงมาตีเมืองถลางก็พยายามขุดพระไปด้วย แต่ไม่สามารถนำขึ้นได้เช่นกัน จึงสร้างพระครึ่งองค์ครอบไว้เรียกว่า "พระผุด" จนเมื่อพระธุดงค์มาปักกลดบริเวณนี้แล้วสร้างวัด โดยอัญเชิญพระผุดเป็นพระประธานในโบสถ์ กล่าวกันว่าพระผุดเป็นพระทองคำ จึงพอกปูนทับลงไปอีกครั้งดังที่เห็นในปัจจุบัน นามของวัดชาวบ้านเรียกแตกต่างกันไปว่า วัดนาใน บ้าง วัดพระผุด บ้าง หรือ วัดพระหล่อคอ ตามลักษณะพระพุทธรูป
วัดยังมีพิพิธภัณฑ์อยู่ข้างโบสถ์พระทอง เป็นที่รวมโบราณวัตถุและเครื่องใช้ของชาวภูเก็ตที่ชาวบ้านนำมาบริจาค ด้านการศึกษาได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมเริ่มมาตั้งแต่ พ.ศ. 2503
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 8 เมตร ยาว 24 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2524 บานประตูหน้าต่างใช้ไม้สักแกะสลักภาพพุทธประวัติ ภายในอุโบสถมีภาพเขียนเรื่องพาหุง พระเจ้าสิบชาติ พระเวสสันดร พื้นปูด้วยหินอ่อน ศาลาการเปรียญกว้าง 16 เมตร ยาว 52 เมตร เป็นอาคารคอนกรีต 2 ชั้น กุฏิสงฆ์จำนวน 7 หลัง เป็นอาคารไม้และคอนกรีตชั้นเดียวและสองชั้น
กนอยนอ (เทศมณฑลลิปนอ)

กนอยนอ ([ˈɡnɔi̯nɔ]) เป็นหมู่บ้านในเทศบาลบอบรอฟนีกี เทศมณฑลลิปนอ จังหวัดกูยาวือ-ปอมอแช ประเทศโปแลนด์ ตั้งอยู่ห่างจากบอบรอฟนีกีไปทางตะวันออก ห่างจากลิปนอไปทางตะวันตกเฉียงใต้ และห่างจากของทอรูนไปทางตะวันออกเฉียงใต้
วัดแสนสุขสุทธิวราราม

วัดแสนสุขวิสุทธิวราราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลแสนสุข อำเภอเมืองชลบุรี จังหวัดชลบุรี มีพื้นที่กว้างกว่า 30 ไร่
วัดแสนสุขวิสุทธิวราราม หรือ วัดแสนสุข ตั้งวัดเมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2513 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2563
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ "มหาเจดีย์เกตุแก้วจุฬามณีอาสนสุขมหาวิหาร" มีลักษณะคล้ายเจดีย์วัดอัษฎางคนิมิตรบนเกาะสีชัง รอบด้านทั้ง 4 ทิศของมหาเจดีย์ล้อมรอบด้วยพญานาค 7 เศียร ซึ่งผู้สร้างคือนางง้วย กาญจนวิสิษฐผล เจ้าของและผู้ก่อตั้งบริษัทจิ้วฮวด จำกัด ภายในมหาเจดีย์มีพระประธานสีทองอร่ามองค์ใหญ่ องค์พระประธานถูกล้อมรอบด้วยเสา 8 ต้น นอกจากนั้นวัดยังมีประติมากรรมปูนปั้นแดนสวรรค์ เมืองนรก มีศาลาจัตุรมุขที่ประดิษฐานพระบรมรูปพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว บริเวณแสดงภาพเทพเจ้าตามลัทธิศาสนาต่าง ๆ เช่น กำเนิดพระเยซู เจ้าแม่กวนอิม เทพแห่งศาสนาพราหมณ์หรือ 18 อรหันต์
มิกิ มัตสึบาระ

มิกิ มัตสึบาระ (#เปลี่ยนทาง , 28 พฤศจิกายน 1959 – 7 ตุลาคม 2004) เป็นนักร้องและนักแต่งเพลงชาวญี่ปุ่น เป็นที่รู้จักมากจากเพลงเดบิวต์ของเธอ "มาโยนากะโนะโดอะ (สเตย์วิธมี)"
ชีวิตช่วงต้น.
มัตสึบาระเกิดเมื่อวันที่ 28 พฤศจิกายน 1959 มีน้องสาวหนึ่งคน พ่อของเธอเป็นสมาชิกคณะกรรมการบริหารของโรงพยาบาลแห่งหนึ่ง ส่วนแม่ของเธอเป็นนักร้องแจ๊สประจำวงแจ๊สและตลก เครซีแคตส์ มัตสึบาระเริ่มเรียนเปียโนเมื่ออายุได้สามปี และต่อมาได้คุ้นชินกับดนตรีแจ๊สมาก สมัยมัธยมศึกษาตอนต้น เธอสนใจในดนตรีร็อกและเช้าร่วมวงดนตรีร็อก "คูเรอิ" (Kurei) ต่อมาในปี 1975 สมัยเธอเรียนมัธยมปลาย เธอได้เข้าเป็นมือคีย์บอร์ดประจำวง "โยชิโนยะแบนด์" (Yoshinoya Band) ซึ่งเล่นดนตรีอยู่ที่ไลฟ์เฮาส์ "ทากุทากุ" (Takutaku) ในเกียวโต สมัยเรียน เธอมักได้รับการยอมรับว่าเป็นเด็กเรียนเก่ง และหลายคนคาดหวังให้เธอเข้าเรียนต่อในระดับอุดมศึกษา อย่างไรก็ตามเธอมีแผนที่จะเป็นนักร้องอาชีพ ในปี 1977 เมื่ออายุได้ 17 ปี ขณะยังเรียนมัธยมอยู่ เธอเดินทางเข้าโตเกียวด้วยตัวคนเดียวเพื่อเดบิวต์เป็นนักร้อง นักเปียโน ยูซูรุ เซระ (Yuzuru Sera) เคยระบุกับสื่อว่าเคยเห็นมัตสึบาระเล่นดนตรีและร้องเพลงไปตามที่ต่าง ๆ ในภูมิภาคคันโต โดยเฉพาะที่สถานแสดงดนตรีสด "เบิร์ดแลนด์" ในย่านรปปงงิ
อาชีพ.
มัตสึบาระเริ่มต้นอาชีพในสายดนตรีเมื่อปี 1979 และเป็นที่รู้จักทันทีจากเพลงเดบิวต์ของเธอ "มาโยนากะโนะโดอะ (สเตย์วิธมี)" ซึ่งต่อมาถูกคัฟเวอร์โดยนักดนตรีอีกจำนวนมาก รวมถึง อากินะ นากาโมริ เพลงนี้ขึ้นอันดับที่ 28 บนออริคอนชาร์ต
หลังปล่อยเพลง "Neat na gogo san-ji" เธอได้กลายเป็นหนึ่งในนักร้องที่เป็นที่รู้จักทั่วไปในเวลานั้น มีโอกาสได้แสดงดนตรีตามเทศกาลและคอนเสิร์ตต่าง ๆ รวมถึงเคยมีเพลงที่ถูกนำไปใช้ในโฆษณาของชิเซโด ในเวลาไม่ถึงสองปีนับจากเธอเดบิวต์ เธอได้รับรางวัลศิลปินหน้าใหม่จำนวนมาก รวมถึงเธอได้ตั้งวงดนตรีของตัวเองในชื่อ ด็อกเตอร์วู (Dr. Woo)
การเจ็บป่วยและเสียชีวิต.
ในช่วงปลายปี 2000 มัตสึบาระส่งอีเมลให้กับคนรอบตัวเธอ รวมถึงบริษัทและสมาชิกของด็อกเตอร์วู ว่าเธอจะยุติอาชีพในสายดนตรี และจะขาดการติดต่อนับจากนั้น เธอหายตัวไปจากสายตาของสาธารณชนนับจากนั้น ในปี 2001 ได้มีการเปิดเผยว่ามัตสึบาระได้รับการวินิจฉัยว่ากำลังป่วยด้วยมะเร็งระยะสุดท้าย เธอใช้ชีวิตช่วงปีท้าย ๆ ของเธอไปกับการต่อสู้กับโรคมะเร็ง
มิกิ มัตสึบาระ เสียชีวิตในวันที่ 7 ตุลาคม 2004 อายุ 44 ปี ด้วยภาวะแทรกซ้อนจากมะเร็งปากมดลูก โดยการเสียชีวิตของเธอถูกประกาศสู่สาธารณชนในสองเดือนถัดมา
มรดก.
หลังกระแสความนิยมในดนตรีซิตีป็อปกลับมาอีกครั้งในศตวรรษที่ 21 โดยเฉพาะช่วงทศวรรษ 2010s มัตสึบาระในฐานะนักร้องและนักแต่งเพลงแนวซิตีป็อปก็ได้รับความนิยมกลับมาอีกครั้งในระดับโลก โดยเฉพาะจากเพลง "มาโยนากะโนะโดอะ ~ สเตย์วิธมี" ซึ่งมีกระแสความนิยมขึ้นมาอีกครั้งทั้งในแถบตะวันตกและเอเชียในปี 2020 "บิลบอร์ดเจแปน" ระบุว่านี่เป็นผลจากยูทูบเบอร์ชาวอินโดนีเซีย Rainych ที่ทำให้เพลงนี้กลับมาเป็นที่นิยมอีกครั้ง หลังฉบับคัฟเวอร์ได้อัปโหลดขึ้นบนยูทูบในช่องของเธอที่มียอดผู้ติดตามกว่า 1.3 ล้านคน ในแพลทฟอร์มสตรีมดนตรีทั้งแอปเปิลมิวสิค และ สปอทิฟาย ล้วนพบว่าเพลงนี้กลับมาได้รับความนิยม เช่นในอเมริกาเหนือที่เพลงนี้กลายเป็น "'เพลงฮิตอย่างเห็นได้ชัด' บนการจัดอันดับของบริการสตรีมดนตรีต่าง ๆ" และ "พุ่งทะยานสู่อันดับหนึ่งบนไวรอลชาร์ตของสปอทิฟาย"
ไวรัส SARS-CoV-2 สายพันธุ์แลมบ์ดา

สายพันธุ์แลมบ์ดา มีอีกชื่อว่า สายพันธุ์ C.37 เป็นสายพันธุ์หนึ่งของไวรัส SARS-CoV-2 ซึ่งเป็นไวรัสที่ก่อให้เกิดโควิด-19 โดยพบผู้ติดเชื้อครั้งแรกที่ประเทศเปรูในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2020 ในวันที่ 14 มิถุนายน ค.ศ. 2021 ทางองค์การอนามัยโลกตั้งชื่อเป็นสายพันธุ์แลมบ์ดา และจัดให้เป็นสายพันธุ์ที่น่าสนใจ สายพันธุ์นี้แพร่เชื้อไปอย่างน้อย 30 ประเทศทั่วโลก และเป็นที่รู้จักว่ามีความต้านทานต่อแอนติบอดีลบล้างฤทธิ์มากกว่าเมื่อเทียบกับสายพันธุ์อื่น ๆ มีหลักฐานเสนอแนะว่าสายพันธุ์แลมบ์ดาแพร่เชื้อและต้านทานต่อวัคซีนได้มากกว่าสายพันธุ์แอลฟาและ/หรือแกมมา
พุดทะไซ โคจะเลิน

พุดทะไซ โคจะเลิน (เกิด 29 ธันวาคม พ.ศ. 2538) เป็นนักฟุตบอลชาวลาวที่เล่นในตำแหน่งกองกลางให้แก่ทัพหลวง ยูไนเต็ด ในไทยลีก 3 และฟุตบอลทีมชาติลาว
สโมสรอาชีพ.
สมุทรปราการ ซิตี้.
ในวันที่ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2564 เขาได้เปิดตัวกับสมุทรปราการ ซิตี้ ในไทยลีก โดยเขาจะสวมเสื้อหมายเลข 28 ให้กับสโมสร ต่อมาในวันที่ 5 กันยายน พ.ศ. 2564 เขาได้ลงเล่นนัดแรกให้กับสโมสรในการแข่งขันไทยลีก ฤดูกาล 2564–65 ในฐานะตัวสำรอง ช่วยให้ทีมบุกไปเสมอกับสิงห์ เชียงราย ยูไนเต็ด 2–2
 "ณ วันที่ 4 พฤษภาคม 2565"
ลำยอง หนองหินห่าว

สุพรรณี จรบุรมย์ (เกิด 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2523) หรือชื่อในวงการ ลำยอง หนองหินห่าว เป็นนักร้องลูกทุ่งและหมอลำหญิงชาวไทยสังกัดแกรมมี่โกลด์ เจ้าของฉายา สาวหมอลำซิ่งโคโยตี้ เธออยู่ในวงการบันเทิงมาแล้ว 12 ปี 
โดยเธอซึมซับการเป็นศิลปินมาจากบิดาและครอบครัว สวัสดิ์ สารคาม นักเรียบเรียงดนตรีลูกทุ่งหมอลำชื่อดัง ได้พาเธอไปเซ็นสัญญาเป็นศิลปินสังกัดแกรมมี่โกลด์นับแต่นั้นเป็นต้นมาเธอได้เป็นศิลปินในมัน ม่วน แซบ 2 และบันทึกเสียงผลงานเพลงในอัลบั้มคือ "เอาผัวไปเทิร์น" และ "จีบเอาสิคะ"
ชีวิตช่วงต้นและการศึกษา.
สุพรรณี จรบุรมย์ เกิดเมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2523 ที่ตำบลนาข่า อำเภอวาปีปทุม จังหวัดมหาสารคาม เป็นบุตรีของนางมะลิ และนายอำนาจ จรบุรมย์ เธอสำเร็จการศึกษาชั้นประถมศึกษาจากโรงเรียนบ้านโคกเต่า ระดับชั้นมัธยมศึกษาจากโรงเรียนนาข่าวิทยาคม และระดับปริญญาตรีจากมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม และ จบการศึกษาเมื่อปี พ.ศ. 2546 
วงการบันเทิง.
เธอทำงานเป็นครูพิเศษ แผนกวิชาการออกแบบ ที่วิทยาลัยอาชีวะศึกษามหาสารคาม ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2544 – 2551 รวมทั้งสิ้นเป็นระยะเวลากว่า 7 ปีด้วยกัน ก่อนที่ลำยอง หนองหินห่าว จะออกมารับงานจ้างร้องเพลงเต็มตัว และตอนนี้ได้เป็นศิลปินสังกัด “แกรมมี่โกลด์” ในเครือ “จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่”
 ลำยอง สมรสกับ เดชา แฟนหนุ่มผู้จัดการส่วนตัว เข้าพิธีแต่งงานเรียบง่ายอบอุ่น เมื่อวันที่ 24 ธันวาคม 2563 
ผลงานเพลง.
เพลงที่ร่วมร้องกับศิลปินอื่น.
เพลงที่ลำยอง หนองหินห่าวได้มีส่วนร่วมในการการร้อง
บ็อบ โดล

รอเบิร์ท จอเซฟ โดล (22 กรกฎาคม 1923 – 5 ธันวาคม 2021) เป็นนักการเมือง ทนายความ และทหารผ่านศึกชาวอเมริกัน สมาชิกสภาสูงสหรัฐจากรัฐแคนซัสจากปี 1969 ถึง 1996 อดีตผู้นำสภาสูงพรรครีพับลิกัน, ผู้นำเสียงข้างมากสภาสูง เขาดำรงตำแหน่งสมาชิกสภาสูงเป็นเวลา 27 ปี และก่อนหน้านั้นเคยเป็นสมาชิกสภาผู้แทนจากปี 1961 ถึง 1969 โดลเคยถูกเสนอชื่อลงเลือกตั้งประธานาธิบดีจากพรรครีพับลิกันในการเลือกตั้งปี 1996 และถูกเสนอชื่อลงเลือกตั้งเป็นรองประธานาธิบดีในการเลือกตั้งปี 1976
ประธานาธิบดีเจอรัลด์ ฟอร์ด เลือกโดลเป็นคู่ลงเลือกตั้งในปี 1976 หลังรองประธานาธิบดี เนลสัน ร็อกเฟลเลอร์ ถอนตัวออกจากตำแหน่ง ฟอร์ดพ่ายแพ้ให้กับผู้สมัครจากพรรคเดโมแครตจิมมี คาร์เทอร์ในการเลือกตั้งครั้งนั้น โดลลงสมัครเป็นตัวแทนลงเลือกตั้งประธานาธิบดีในพรรคในปี 1980 แต่ก็ถอนตัวไม่นานหลัวจากนั้น กระทั่งในปี 1988 ซึ่งเขามีแนวโน้มชนะเป็นตัวแทนพรรคลงสมัครประธานาธิบดี แต่ก็แพ้ให้กับจอร์จ เอช ดับเบิลยู บุช ท้ายที่สุดในปี 1996 โดลได้รับเลือกเป็นตัวแทนพรรคลงสมัครประธานาธิบดี คู่กับตัวแทนรองประธานาธิบดี แจ็ก เคมป์ โดลลาออกจากสภาสูงหลังแคมเปญประธานาธิบดีในปี 1996 และออกจากวงการเมืองนับจากนั้น
ลำเพลิน วงศกร

วงศกรณ์ โยวะราช หรือชื่อในวงการคือ ลำเพลิน วงศกร (เกิด 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2537) เป็นนักร้องลูกทุ่งและหมอลำชายชาวไทยสังกัดแกรมมี่โกลด์ เจ้าของฉายา โอปป้าสายหมอลำ เขาอยู่ในวงการบันเทิงมาแล้ว 8 ปี
ชีวิตช่วงต้นและการศึกษา.
ลำเพลินเกิดเมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2537 ที่ตำบลบ้านกรวด อำเภอบ้านกรวด จังหวัดบุรีรัมย์ สำเร็จการศึกษาชั้นประถมศึกษาจากโรงเรียนบ้านหนองตะเคียน ระดับชั้นมัธยมศึกษาจากโรงเรียนบ้านกรวดวิทยาคาร และระดับปริญญาตรีจากวิทยาลัยดุริยางคศิลป์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม และ จบการศึกษาเมื่อปี พ.ศ. 2560
เข้าสู่วงการบันเทิงโดยการเป็นศิลปิน.
เป็นหนุ่มหล่อหน้าใส ที่มีใจรักการร้องเพลงมาตั้งแต่เด็ก ๆ และได้เข้าประกวดในรายการเดอะสตาร์แต่เพียงแค่เขาร้องเพลงท่อนแรก ก็โดนเชิญให้ลงจากเวที จากนั้นมา ลำเพลิน ก็ไม่คิดที่จะประกวดเวทีไหนอีกเลย ลำเพลินได้เข้าศึกษาต่อระดับอุดมศึกษาที่วิทยาลัยดุริยางคศิลป์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม จนจบปริญญาตรี จากนั้นครูสลา คุณวุฒิ ได้ติดต่อลำเพลินให้ไปบันทึกเสียงจากเพลงในโครงการ "น้องใหม่ไต่ดาว โครงการ 2" และได้ออกอัลบั้ม น้องใหม่ไต่ดาว โครงการ2 จากเวทีฝันสู่เวทีจริง ในเพลง "ง่ายเนาะ" และ "ขอสมัครเป็นแฟนใหม่" จากนั้นลำเพลินได้เซ็นสัญญากับค่ายเพลงลูกทุ่งยักษ์ใหญ่เป็นศิลปินสังกัดแกรมมี่ โกลด์ และได้มีซิงเกิ้ลเดี่ยวที่โด่งดังคือ รำคาญก็บอกกันเด้อ ที่มียอดวิวถึง 300 ล้านวิว เป็นต้น จนได้ออกมินิอัลบั้มครั้งแรกใช้ชื่อว่า ลำวงศกร นั้นเอง นอกจากจะเสียงดีร้องเพลงเพราะแล้ว ลำเพลิน ยังได้รับโอกาสในการแสดงละครในเรื่อง มงกุฎดอกหญ้า และภาพยนตร์ในเรื่อง ห่อหมกฮวกไปฝากป้า ซึ่งลำเพลินก็ทำออกมาได้ดีไม่แพ้การร้องเพลงเป็นที่รู้จักและมีผลงานเพลงมาอย่างต่อเนื่อง
ผลงานเพลง.
เพลงที่ไม่ได้ปล่อย.
ปล่อยให้ได้ฟังในรูปแบบ Demo Version ใน YouTube channel : ลำเพลิน วงศกร OFFICIAL
เพลงที่ร่วมร้องกับศิลปินอื่น.
เพลงที่ลำเพลิน วงศกรได้มีส่วนร่วมในการการร้อง
ผู้ใหญ่สันต์ กำนันศรี

ผู้ใหญ่สันต์ กำนันศรี เป็นละครโทรทัศน์ไทย ผลิตโดย เดอะ วัน เอ็นเตอร์ไพรส์ นำแสดงโดย ศักดิ์สิทธิ์ แท่งทอง, สุจิรา อรุณพิพัฒน์, นภัทร อินทร์ใจเอื้อ, ภาลฎา ฐิตะวชิระ, เต๋า ภูศิลป์, ฮาย ชุติมา, รุ่งรดา รุ่งลิขิตเจริญ ร่วมด้วยนักแสดงมากฝีมืออย่างคับคั่ง เช่น วราวุธ โพธิ์ยิ้ม, มิ้วส์ อรภัสญาน์, ศักราช ฤกษ์ธำรงค์, เกริก ชิลเลอร์, ตี๋ ดอกสะเดา, จตุรงค์ โพธาราม, วรินทร รัตนสรรค์, ตระการ พันธุมเลิศรุจี, วรินทราย เจียรนันทรานนท์, องุ่น ดวลเพลงชิงทุน ฯลฯ เรื่องนี้ใช้วิธีถ่ายทำไปพร้อม ๆ กับออกอากาศ กำกับโดย พงษ์ศักดิ์ ฉิมเจริญ, คมกริช สุวรรณเวียง ออกฉายตอนแรก 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2564 ทางช่องวัน
วัดดับภัย (อำเภอเมืองเชียงใหม่)

วัดดับภัย เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลศรีภูมิ อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่
วัดดับภัยตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2120 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2525 ชื่อเดิมคือ วัดอภัย หรือ วัดตุงกระด้าง ตามตำนานเล่าว่า เมื่อพญาอภัย ได้ล้มป่วยจึงมีการรักษาด้วยวิธีการต่าง ๆ อย่างไรก็ไม่ทุเลา จึงได้ตั้งจิตอธิษฐานต่อหน้าพระพักตร์ พระเจ้าดับภัย ขอให้อาการป่วยทุเลาลงซึ่งปรากฏว่าอาการเจ็บป่วยก็หายไปโดยฉับพลัน หลังจากนั้นพญาอภัย จึงได้ให้ลูกหลานและบริวารตั้งบ้านเรือนใกล้ ๆ บริเวณแห่งนี้และบูรณปฏิสังขรณ์พร้อมกับเรียกชื่อวัดว่า "วัดดับภัย" พร้อมกับอัญเชิญพระดับภัยมาประดิษฐานที่วัดแห่งนี้
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ วิหารศิลปะล้านนา หน้าบันประดับด้วยลายปูนปั้นพรรณพฤกษา ภายในพระวิหารประดิษฐานพระเจ้าดับภัย อุโบสถศิลปะล้านนาหน้าบันประดับด้วยปูนปั้นพรรณพฤกษาและดอกบัวบนกระจกสีฟ้า ภายในประดิษฐานพระพุทธรูปปางมารวิชัย และเจดีย์ศิลปะล้านนาตั้งอยู่บนฐานสี่เหลี่ยมถัดขึ้นไปเป็นชั้นมาลัยเถาแปดเหลี่ยมซ้อนกันสามชั้น เหนือขึ้นไปจากนี้หุ้มด้วยทองจังโก ภายในวัดยังมีบ่อน้ำอยู่หน้าวิหาร เชื่อว่าเป็นบ่อน้ำศักดิ์สิทธิ์ สมัยเจ้าอินทวโรรสสุริยวงษ์
วัดพันแหวน

วัดพันแหวน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลพระสิงห์ อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ เจ้าอาวาสปัจจุบัน คือ พระครูสิริปริยัตยานุศาสก์,ดร. คุตฺตสีโล
วัดพันแหวนสร้างเมื่อ พ.ศ. 2040 ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2060 สร้างโดยขุนนางยศพันชื่อว่า แหวน จึงเรียกชื่อวัดว่า "วัดพันแหวน" ตามผู้สร้างวัด ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2327 พ.ศ. 2475 ถูกขึ้นบัญชีให้เป็นวัดร้าง ภายหลังเมื่อพระอธิการบุญมี โพธิสมฺปนฺโน มาจำพรรษาที่วัดราว พ.ศ. 2510–2519 ได้ทำการบูรณะวิหารเมื่อ พ.ศ. 2512 ฉลองวิหารเมื่อ พ.ศ. 2514 เดิมวิหารสร้างด้วยไม้สักทั้งหลังฝาก็ทำด้วยไม้สักเหมือนกับวิหารวัดพันเตา และได้รื้อหอไตรทิ้งเมื่อ พ.ศ. 2517 ท่านได้บูรณะอุโบสถ และสร้างโรงครัวอีก 1 หลัง ฉลองเมื่อ พ.ศ. 2519 
โบราณวัตถุสถานของวัด ได้แก่ เจดีย์ทรงระฆังศิลปะล้านนาผสมอิทธิพลพม่า ฐานเขียงสี่เหลี่ยมรองรับฐานบัวลูกแก้วอกไก่ย่อเก็จ รองรับเรือนธาตุทรงแปดเหลี่ยมซ้อนกันสามชั้น เหนือขึ้นไปเป็นองค์ระฆัง แต่องค์ระฆังไม่เหลือรูปลักษณ์ให้เห็น เนื่องจากแกะสลักเป็นใบหน้า อาจเป็นพระอินทร์ (หรืออาจเป็นพระพรหม) ถัดไปเป็นปล้องไฉนประดับด้วยฉัตรสีทองบนปลายยอด ที่ฐานเป็นลายสัตว์ประจำปีนักษัตรทั้ง 12 ฐานทั้งสี่มุมมีปูนปั้นช้างสามเศียร และะวิหารศิลปะล้านนา ก่ออิฐถือปูน ทิศเหนือมีมุขยื่นออกไปคลุมบันไดนาคใช้เป็นทางเข้าออกของพระสงฆ์ ด้านหน้ามีบันไดนาค หน้าบันแบบม้าต่างไหม บานประตูลายรดน้ำสีทองรูป
วัดม่อนทรายนอน

วัดม่อนทรายนอน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหลวงใต้ อำเภองาว จังหวัดลำปาง ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 6 ไร่ 1 งาน 88 ตารางวา
วัดม่อนทรายนอน หรือ วัดดอย ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2386 ในสมัยพระยาน้อยอินท์ เจ้าผู้ปกครองนครลำปาง ตรงกับรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ชื่อของวัดมาจากชื่ดอยม่อนทรายนอน ซึ่งมีตำนานเล่าว่าอดีตของพระพุทธเจ้าที่เสวยพระชาติเป็นทรายคำหรือเนื้อทราย เมื่อนายพรานออกป่าล่าสัตว์และได้พบทรายคำจึงไล่ล่า ทรายคำได้วิ่งหนีโดยได้คาบมะม่วงลูกหนึ่งไว้ด้วยความเหน็ดเหนื่อยจึงได้หยุดนอนพักและได้คายมะม่วงลูกนั้นไว้บนม่อนดอยลูกหนึ่ง ซึ่งต่อมาม่อนดอยลูกนั้นจะได้ชื่อว่า ม่อนทรายนอน และมะม่วงลูกนั้นได้เจริญงอกงามกลายเป็นต้นใหญ่ วัดประดิษฐานองค์พระธาตุม่อนทรายนอน ในวันที่ 17 เมษายน ของทุกปีจะมีประเพณีตานตุงซาววา วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2553
อาคารเสนาสนะประกอบด้วย กุฏิ วิหารทรงล้านนาแบบเปิดข้าง ต่อมาได้สร้างวิหารหลังใหม่ขึ้นแทนวิหารหลังเก่าในปี พ.ศ. 2539 และศาลาอเนกประสงค์ ปูชนีย์วัตถุมีพระพุทธรูปทองเหลือง พระเจ้าทันใจ และเจดีย์บรรจุพระเกศาของสมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า
นิคมอุตสาหกรรมจะนะ

นิคมอุตสาหกรรมจะนะ เป็นโครงการพัฒนานิคมอุตสาหกรรมในอำเภอจะนะ จังหวัดสงขลา โดยครอบคลุมพื้นที่ประมาณ 20,000 ไร่ ในพื้นที่ ตำบลนาทับ ตำบลตลิ่งชัน และตำบลสะกอม โดยจะมีการผสมผสานของอุตสาหกรรมหนักและอุตสาหกรรมเบา ไม่ว่าโรงไฟฟ้า ท่าเรือน้ำลึก โซลาร์ฟาร์ม 
การพัฒนานิคมอุตสาหกรรมจะนะได้มีการประท้วงต่อต้านการพัฒนาเนื่องจากผลกระทบของสิ่งแวดล้อมที่จะทำให้เกิดมลภาวะทางน้ำกับพื้นที่โดยรอบ และการย้ายถิ่นฐานของประชาชน ในปัจจุบันอยู่ในช่วงการปรับเปลี่ยนผังเมือง จากเดิมเป็นที่ดินประเภทอนุรักษ์ชนบทและเกษตรกรรม (ผังเมืองสีเขียว) เป็นที่ดินประเภทอุตสาหกรรม (ผังเมืองสีม่วง)
แผนการพัฒนานิคมอุตสาหกรรม.
แผนการพัฒนาโดยบริษัทมหาชน 2 บริษัท บริษัท ไออาร์พีซี จำกัด (มหาชน) และ บริษัท ทีพีไอ โพลีน เพาเวอร์ จำกัด (มหาชน) โดยมีแผนพัฒนาประกอบด้วย
ทางด่วนปักกิ่ง–คุนหมิง

ทางด่วนปักกิ่ง–คุนหมิง  หรือที่เรียกกันทั่วไปว่า "ทางด่วนจิงคุน"  เป็นทางด่วนที่เชื่อมต่อปักกิ่ง กับคุนหมิงในมณฑลยูนนาน มีระยะทาง ทางด่วนสายนี้แล้วเสร็จตลอดทั้งสายในปี 2018
เส้นทาง.
ทางด่วนปักกิ่ง–คุนหมิงเริ่มต้นจากปักกิ่ง เมืองหลวงของสาธารณรัฐประชาชนจีน สิ้นสุดที่คุนหมิง ในมณฑลยูนนาน ผ่านเมืองที่สำคัญดังต่อไปนี้
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครศรีธรรมราช เขต 3 แทนตำแหน่งที่ว่าง พ.ศ. 2564

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครศรีธรรมราช เขต 3 แทนตำแหน่งที่ว่าง พ.ศ. 2564 เป็นการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครศรีธรรมราชแทนที่นายเทพไท เสนพงศ์ ที่ศาลรัฐธรรมนูญมีคำวินิจฉัยให้พ้นจากตำแหน่ง โดยกำหนดให้มีการเลือกตั้งในวันที่ 7 มีนาคม พ.ศ. 2564
ที่มา.
เมื่อวันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2563 ศาลรัฐธรรมนูญได้มีมติรับคำร้องที่คณะกรรมการการเลือกตั้ง (กกต.) ขอให้ศาลรัฐธรรมนูญวินิจฉัยสมาชิกภาพของนายเทพไทเนื่องจากถูกศาลจังหวัดนครศรีธรรมราชตัดสินจำคุก 2 ปีและตัดสิทธิเลือกตั้งเป็นเวลา 10 ปี โดยศาลได้มีคำสั่งให้นายเทพไทหยุดปฏิบัติหน้าที่จนกว่าจะมีคำวินิจฉัยเป็นอื่น และในวันที่ 27 มกราคม พ.ศ. 2564 ศาลรัฐธรรมนูญได้มีคำวินิจฉัยให้นายเทพไทพ้นจากความเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จึงต้องจัดให้มีการเลือกตั้งใหม่ภายใน 45 วันนับตั้งแต่มีคำวินิจฉัย
ผู้สมัคร.
คณะกรรมการการเลือกตั้งได้กำหนดวันรับสมัครรับเลือกตั้งสส. แทนตำแหน่งที่ว่างลงตั้งแต่วันที่ 11 – 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564 โดยมีผู้สมัครดังต่อไปนี้
อำเภอกลาง (เทศมณฑลแควอร์)

อำเภอกลางแห่งเทศมณฑลแควอร์  เป็นอำเภอในเทศมณฑลแควอร์ จังหวัดฟอร์ส ประเทศอิหร่าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 อำเภอนี้มีประชากร 72,423 คนใน 15,570 ครัวเรือน อำเภอนี้มีเมืองเพียงเมืองเดียวคือแควอร์ และมี 3 ตำบลคือ ตำบลแฟร์เมชคอน, ตำบลแควอร์ และตำบลแทซูจ
เคาน์เตสซูซีแห่งโรเซินบอร์ก

เคาน์เตสซูซีแห่งโรเซินบอร์ก  ประสูติเมื่อวันที่ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2493 เป็นสมาชิกพระองค์หนึ่งแห่งพระราชวงศ์เดนมาร์ก โดยเป็นพระชายาใน เคานต์อิงกอล์ฟแห่งโรเซินบอร์ก พระญาติชั้นที่ 1 ใน สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 แห่งเดนมาร์ก โดยทรงเสกสมรสกันเมื่อวันที่ 7 มีนาคม พ.ศ. 2541 โดยได้ดำรงบรรดาศักดิ์ เคาน์เตสแห่งโรเซินบอร์ก พระชายา ไม่มีพระบุตร ซึ่งก่อนที่พระองค์จะเสกสมรสเข้ามาในพระราชวงศ์แห่งเดนมาร์ก ทรงป็นทนายความในสำนักงานกฎหมายของพระองค์เองมาหลายปี
พิปิน ราวัต

พลเอก พิปิน ลักษมัณ สิงห์ ราวัต (Bipin Laxman Singh Rawat, PVSM, UYSM, AVSM, YSM, SM, VSM, ADC; 16 มีนาคม 1958 – 8 ธันวาคม 2021) เป็นนายทหารประจำกองทัพอินเดีย เสนาธิการกลาโหม (CDS) คนแรกของอินเดีย เข้ารับตำแหน่งในปี 2020 ก่อนหน้านี้เขาเคยเป็นประธานคณะกรรมการเสนาธิการคนที่ 57 และคนสุดท้าย และประธานเสนาธิการทหารบก 
ราวัตเสียชีวิตในวันที่ 8 ธันวาคม 2021 จากอุบัติเหตุเฮลิคอปเตอร์ Mi-17 ในรัฐทมิฬนาฑู
กุนนูร

กุนนูร  เป็นตลุกและเทศบาลในอำเภอนีลกิริ รัฐทมิฬนาฑู มีประชากร 45,494 คนตามสำมะโนปี 2011 ประชากรราว 28% และ 23% เป็นวรรณะกำหนดและชนเผ่ากำหนดตามลำดับ อัตราการรู้หนังสือเฉลี่ยอยู่ที่ 84.79% มีบ้านเรือน 12,384 หลังคาเรือน และประชากรที่ประกอบอาชีพจำนวน 17,421 คน
เมืองกุนนูรเป็นเมืองที่มีประชากรมาที่สุดอันดับสองบนเทือกเขานีลกิริ รองจากเมืองอูฏฏิ ที่ตั้งที่ว่าการอำเภอ ประชากรของกุนนูร 61.81% เป็นชาวฮินดู, 23.99% เป็นคริสต์ศาสนิกชน และ 13.01% เป็นมุสลิม
สถานที่ท่องเที่ยวสำคัญของกุนนูรคือสวนซิม (Sim's Park) สวนพฤกษศาสตร์ขนาด 12 เฮกตาร์ มีพันธุ์ไม้มากกว่า 1,000 สายพันธุ์ และมีส่วนที่จัดเป็นสวนแบบญี่ปุ่น จุดชมวิวจมูกโลมา ตั้งอยู่ราว 10 กิโลเมตรจากกุนนูร เป็นจุดชมวิวที่เห็นทิวเทือกเขานีลกิริกับน้ำตกคัตเตอรีน, จุดชมวิวหินลัมบ์, ป้อมดรูกสมัยติปูสุลตาน และน้ำตกลอว์
ซาร์โค

ซาร์โคดีไวซ์  หรือ เพกาซอส  เป็นเครื่องการุณยฆาตประกอบด้วยแคปซูล (โลงศพ) พรินท์สามมิติ ที่สามารถถอดประกอบได้ ประกอบเข้าดับฐานซึ่งบรรจุถังไนโตรเจนเหลวเพื่อใช้ในการฆ่าตัวตายผ่านการขาดอากาศเหตุพิษแก๊สเฉื่อย ชื่อ "Sarco" มาจากสองพยางค์แรกของคำว่า "ซาร์โคฟากัส" (sarcophagus; โลงหิน) การนำแก๊สเฉื่อย ไนโตรเจน มาใช้ช่วยให้ผู้กระทำการฆ่าตัวตายไม่เกิดอาการตื่นกลัว, ไม่เกิดอาการหายใจไม่ออก และไม่เกิดความทรมานก่อนจะหมดสติ อาการกระเสือกกระสนก่อนหมดสติเหล่านี้เกิดขึ้นจากการตอบสนองต่อภาวะคาร์บอนไดออกไซด์สูง 
ซาร์โคเป็นผลงานประดิษฐ์ของฟิลิป นิชเชในปี 2017 นิชเชกล่าวไว้ในปี 2021 ว่าขณะนี้กำลังดำเนินการยื่นเรื่องต่อทางการของสวิตเซอร์แลนด์เพื่อนำเครื่องนี้มาใช้โดยถูกกฎหมายต่อไป
ประวัติ.
ซาร์โคเป็นส่วนต่อขยายให้กับการฆ่าตัวตายจากการขาดออกซิเจนโดยการใช้ถุงคลุมศีรษะ การการุณยฆาตโดยถุงคลุมศีรษะไม่ได้รับความนิยมเนื่องจากปัญหาเรื่องสุนทรียภาพขณะเสียชีวิตรวมถึงความรู้สึกกลัวที่แคบที่เกิดจากการคลุมถุง นิชเชเรียกความกลัวเหล่านี้ว่าเป็น "ปัจจัยถุง" โดยเครื่องซาร์โคที่เขาประดิษฐ์ขึ้นมีเป้าหมายหนึ่งเพื่อแก้ไขปัญหานี่
กลไก.
ผู้ที่จะเข้าใช้งานเครื่องซาร์โคจะต้องผ่านการประเมินด้านสุขภาพจิตทางออนไลน์ก่อน หากผ่านแบบประเมิน ผู้เข้าใช้งานจะได้รับรหัสเข้าใช้เครื่องซาร์โคที่จะใช้งานได้ภายใน 24 ชั่วโมง
ผู้ใช้งานสามารถเลือกได้ว่าจะปิดม่านมืดหรือดูวิวจากในเครื่องซาร์โค ซึ่งแบบดูวิวนั้น เครื่องซาร์โคจะถูกนำไปตั้งในสถานที่เปิดหรือสถานที่ที่ผู้ใช้ต้องการเพื่อดูวิวไอ้ นิชเชยังเสริมอีกว่า "สถานที่ที่คุณเลือกจะตายเป็นหนึ่งในปัจจัยที่สำคัญที่สุดอย่างแน่นอน"
แคปซูลของซาร์โคจะลดระดับออกซิเจนลงอย่างรวดเร็ว ในขณะเดียวกันยังคงระดับคาร์บอนไดออกไซด์ในระดับต่ำเท่าเดิม เมื่อเครื่องเริ่มทำงาน ไนโตรเจนเหลวขนาด 4 ลิตรจะถูกปล่อยออกมาในแคปซูล ส่งผลให้ออกซิเจนลดต่ำลงถึง 5% ภายในหนึ่งนาที นิชเชระบุว่า "เมื่อผู้ใช้งานกดปุ่มเริ่มทำงาน แคปซูลจะค่อย ๆ เต็มไปด้วยไนโตรเจน ผู้ใช้งานจะเริ่มรู้สึกเวียนหัวนิดหน่อย ก่อนจะหมดสติอย่างรวดเร็วและเสียชีวิต"
การออกแบบและผลิต.
เครื่องซาร์โคเป็นผลงานออกแบบร่วมโดยนิชเชกับ Alexander Bannink นักออกแบบอุตสาหกรรมชาวดัตช์
ซาร์โคเป็นเครื่องที่ได้จากการพรินท์สามมิติประกอบชิ้นส่วนกัน และสามารถปรับขนาดได้ในซอฟต์แวร์ออกแบบเพื่อให้ตรงกับความต้องการของลูกค้า นิชเชเคยกล่าวว่าการออกแบบนั้นมีเป้าหมายให้ออกมาคล้ายกับยานอวกาศ เพื่อให้ผู้ใช้เกิดความรู้สึกเหมือนกำลังเดินทางไปยัง "เบื้องหน้าอันเวิ้งว้าง" (great beyond)
นิชเชมีแผนที่จะปล่อยโมเดลในรูปโมเดลโอเพนซอร์สภายในปี 2019
คำวิจารณ์.
มีการวิพากษ์วิจารณ์ว่าเครื่องซาร์โคเป็น "แค่ห้องรมแก๊สที่มีแต่คนอวย" (just a glorified gas chamber) รวมไปถึงบางส่วนที่กังวลว่าเครื่องนี้อาจมีส่วนสนับสนุนการฆ่าตัวตาย
เหตุเฮลิคอปเตอร์มิล เอ็มไอ-17 ของกองทัพอินเดียตก พ.ศ. 2564

ในวันที่ 8 ธันวาคม 2021 เฮลิคอปเตอร์ขนส่ง มิล เอ็มไอ-17 วี 5 ของกองทัพอากาศอินเดียตกใกล้กับเมืองกุนนูร ระหว่างโกยัมบุตตูรกับเวลลิงตันกันโตนเมนต์ในรัฐทมิฬนาฑู หลังออกเดินทางจากสถานีกองทัพอากาศสุลูร ในบรรดาผู้เสียชีวิต 13 คนบนเครื่องมีเสนาธิการกลาโหม นายพลพิปิน ราวัต และภรรยา มธุลิกา ราวัต
เหตุการณ์.
เมื่อเวลาราว 12:00 น. ตามเวลาท้องถิ่น เฮลิคอปเตอร์มิล เอ็มไอ-17 วี 5 ของกองทัพอากาศอินเดีย ออกเดินทางโดยมีผู้โดยสาร 10 คน และเจ้าหน้าที่บนเครื่อง 4 คน จากสถานีกองทัพอากาศสุลูร มุ่งหน้าวิทยาลัยเสนาธิการกลาโหม (DSSC) ในเมืองเวลลิงตัน รัฐทมิฬนาฑู วิงคอมมานเดอร์ พี. เอส. จาวหัน (P. S. Chauhan) เป็นผู้ควบคุมยาน และมีผู้ช่วยกัปตัน เค. สิงห์ (K. Singh), ทาส เอ. และ ประทีป เอ. (Das and Pradeep A.) เป็นเจ้าหน้าที่การบินบนเครื่อง โดยมีจุดมุ่งหมายเพื่อขนส่งนายพล นายพลพิปิน ราวัต และภรรยา มธุลิกา ราวัต ผู้จะเดินทางไปยัง DSSC เพื่อพบปะกับสมาชิกของวิมยาลัย
เมื่อเวลาราว 12:20 น. ตามเวลาท้องถิ่น อากาศยานตกบริเวณพื้นที่กัตเตรี-นันจัปปันจัตรัม (Katteri-Nanchappanchathram) ในเมืองกุนนูร อำเภอนิลคีรี รัฐทมิฬนาฑู ราว 10 กิโลเมตรก่อนถึงจุดหมายปลายทาง ศูนย์ควบคุมการบินขาดการติดต่อตั้งแต่เวลา 12:22 น. จึงมีคำสั่งให้ออกค้นหาในเวลา 12:25 น. กองทัพอากาศประกาศยืนยันว่านายพลราวัตโดยสารอยู่บนเครื่องลำที่เกิดเหตุในเวลา 13:53 น. ผ่านทางทวิตเตอร์
การเสียชีวิต.
กองทัพอากาศรายงานผู้เสียชีวิตรวม 13 คน รวมทั้งนายพลราวัตและภรรยา ร่างทั้งหมดได้รับการกู้ในเวลา 21:30 น. กรุณปกัปตัน วรุณ สิงห์ (Varun Singh) เจ้าหน้าที่จาก DSSC เป็นผู้รอดชีวิตคนเดียวจากเหตุการณ์ และถูกส่งตัวไปเข้ารับการผ่าตัดที่เมืองเวลลิงตันทันที
ครูว์ดรากอน เอนดิวแรนซ์

ครูว์ดรากอน "เอนดิวแรนซ์" (ดรากอน C210)  เป็นยานอวกาศหนึ่งในตระกูลครูว์ดรากอนซึ่งผลิตโดยสเปซเอ็กซ์ ถูกสร้างขึ้นและดำเนินงานภายใต้คอมเมอร์เชียลครูว์โปรแกรมของนาซา ยานเอนดิวแรนซ์ถูกปล่อยครั้งแรกเมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน 2021 พร้อมคณะลูกเรือไปยังสถานีอวกาศนานาชาติ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของภารกิจสเปซเอ็กซ์ ครูว์-3 และได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของคณะลูกเรือถาวรของสถานีอวกาศนานาชาติชุดที่ 66 (เอ็กซ์เพดิชัน 66)
ประวัติ.
ยานดรากอน C210 ถูกตั้งชื่อเมื่อวันที่ 7 ตุลาคม 2021 ว่า "แอนดิวแรนซ์ Endurance" หมายถึง ความอดทน นักบินอวกาศราชา ชารี กล่าวว่าชื่อนี้ถูกตั้งขึ้นเพื่อยกย่องทีมงานสเปซเอ็กซ์และนาซาที่ได้สร้างยานอวกาศขึ้นมาและฝึกนักบินอวกาศที่จะบินไปกับยาน ทีมงานเหล่านั้นอดทนผ่านเหตุการณ์โรคระบาด ชื่อนี้ยังตั้งเพื่อเป็นเกียรติแก่เรือสามเสากระโดง "Endurance" ที่ล่องโดยเออร์เนส แชคเคลตัน ไปยังทวีปแอนตาร์กติกาในการสำรวจทรานซ์แอตแลนติกของจักรวรรดิอังกฤษเมื่อปี 1915 แต่ได้ติดน้ำแข็งและจมลงก่อนที่จะไปถึงแอนตาร์กติกา
ยานเอนดิวแรนซ์ถูกปล่อยครั้งแรกเมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน 2021 (UTC) โดยติดไปกับจรวดฟัลคอน 9 บล็อก 5 ณ แท่นปล่อยจรวด LC-39A ในศูนย์อวกาศเคนเนดี รัฐฟลอริดา ภายในยานมีนักบินอวกาศ 4 คนได้แก่ ราชา ชารี, ทอมัส มาร์ชเบิร์น, เคย์ลา แบร์รอนจากนาซา และมัททีอัส เมาเรอร์จากองค์การอวกาศยุโรปเดินทางไปยังสถานีอวกาศนานาชาติเพื่อปฏิบัติภารกิจเป็นเวลา 6 เดือน
อันเดรอา อากิเลรา

อันเดรอา บิกโตเรีย อากิเลรา ปาเรเดส (เกิดวันที่ 27 เมษายน พ.ศ. 2544) เป็นนางแบบและนางงามชาวเอกวาดอร์ ได้รับตำแหน่งมิสแกรนด์เอกวาดอร์ และเป็นตัวแทนประเทศเอกวาดอร์ ในการประกวดเวทีมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2021 ณ กรุงเทพมหานคร, ประเทศไทย และเธอได้คว้ารางวัลรองชนะเลิศอันดับ 1 เมื่อวันที่ 4 ธันวาคม 2564 และเธอได้รับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่ง มิสซูปราเนชันแนลเอกวาดอร์ 2023 และเป็นตัวแทนประเทศเอกวาดอร์ ในการประกวดเวทีมิสซูปราเนชันแนล 2023 ณ มาวอปอลสกา, ประเทศโปแลนด์ และเธอได้คว้ารางวัลชนะเลิศ เป็น มิสซูปราเนชันแนล 2023 เมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม 2566
ประวัติ.
อันเดรอา เธอเกิดที่ประเทศเอกวาดอร์ เธอเป็นนางแบบและนางงามชาวเอกวาดอร์ กำลังศึกษาระดับปริญญาตรีทางด้านการแพทย์
การประกวด.
มิสแกรนด์เอกวาดอร์ 2021.
อันเดรอาได้เข้าร่วมการประกวดมิสแกรนด์เอกวาดอร์ 2021 และเธอก็สามารถเอาชนะสาวงามผู้เข้าประกวดทั้งหมด และคว้าตำแหน่งมิสแกรนด์เอกวาดอร์2021 ไปครองได้สำเร็จ และเธอจะเป็นตัวแทนของเอกวาดอร์ ในการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2021 ในเดือนธันวาคม
มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2021.
อันเดรอา เป็นตัวแทนของเอกวาดอร์ในการเข้าร่วมการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2021 ที่ประเทศไทย และเธอได้รับรางวัลรองชนะเลิศอันดับที่ 1
เจ้าหญิงไธราแห่งเดนมาร์ก (พ.ศ. 2396-2476)

เจ้าหญิงไธราแห่งเดนมาร์ก หรือ มกุฎราชกุมารีไธราแห่งฮันโนเฟอร์  ประสูติเมื่อวันที่ 29 กันยายน ค.ศ. 1853 เป็นพระราชธิดาใน พระเจ้าคริสเตียนที่ 9 แห่งเดนมาร์ก และ ลูอีเซอแห่งเฮ็สเซิน-คัสเซิล เป็นพระราชขนิษฐาใน สมเด็จพระเจ้าเฟรเดอริกที่ 8 แห่งเดนมาร์ก อเล็กซานดราแห่งเดนมาร์ก และ จักรพรรดินีมารีเยีย เฟโอโดรอฟนาแห่งรัสเซีย (ดักมาร์แห่งเดนมาร์ก) ส่งผลให้พระนางเป็นสมเด็จพระราชปิตุจฉา (อาหญิง) และ สมเด็จพระราชมาตุจฉา (น้าหญิง) ใน พระเจ้าคริสเตียนที่ 10 แห่งเดนมาร์ก สมเด็จพระราชาธิบดีโฮกุนที่ 7 แห่งนอร์เวย์ สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 แห่งสหราชอาณาจักร และ จักรพรรดินิโคลัสที่ 2 แห่งรัสเซีย และเป็นพระอัยยิกา (ย่า) ของ สมเด็จพระราชินีฟรีแดรีกีแห่งกรีซ เป็นพระปัยยิกา (ยายทวด) ใน สมเด็จพระราชาธิบดีคอนสแตนตินที่ 2 แห่งกรีซ และ สมเด็จพระราชินีโซเฟียแห่งสเปน พระนางทรงเข้าพระราชพิธีอภิเษกสมรสกับ เมื่อวันที่ 21 - 22 ธันวาคม ค.ศ. 1878 รับพระราชทานพระราชอิสริยยศ เจ้าหญิงมกุฎราชกุมารีแห่งฮันโนเฟอร์ ดัชเชสแห่งคัมบาร์ลันด์และเทวิอ็อตเดล พระวรชายา มีพระบุตรคือ 
ภายหลังการสิ้นพระชนม์ของพระสวามีเมื่อวันที่ 14 พฤศจิกายน ค.ศ. 1923 พระนางก็ดำรงพระชนม์ชีพมาได้หลังจากนั้น 10 ปี พระนางก็สิ้นพระชนม์ลงเมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1933 พระชนมายุได้ 79 ปี ณ กมุนเดิน ประเทศออสเตรีย
นิคมอุตสาหกรรมมาบตาพุด

นิคมอุตสาหกรรมมาบตาพุด  เป็นนิคมอุตสาหกรรมขนาดใหญ่ในตำบลมาบตาพุด อำเภอเมืองระยอง จังหวัดระยอง ประเทศไทย ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของเขตเศรษฐกิจชายฝั่งทะเลภาคตะวันออกของประเทศไทย โดยเป็นนิคมอุตสาหกรรมที่ใหญ่ที่สุดของประเทศและเป็นศูนย์กลางอุตสาหกรรมปิโตรเคมีที่ใหญ่เป็นอันดับแปดของโลก นิคมอุตสาหกรรมนี้เปิดดำเนินการใน พ.ศ. 2533 และบริหารงานโดยการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย ซึ่งเป็นรัฐวิสาหกิจในสังกัดกระทรวงอุตสาหกรรม
มาบตาพุดประกอบด้วยนิคมอุตสาหกรรม 5 แห่ง, ท่าเรือน้ำลึก 1 แห่ง และโรงงาน 151 แห่ง รวมถึงโรงงานปิโตรเคมี, โรงกลั่นน้ำมัน, โรงไฟฟ้าถ่านหิน ตลอดจนโรงงานผลิตเหล็กและเหล็กกล้า โดยมีพื้นที่ 166 ตารางกิโลเมตร อนึ่ง พื้นที่นี้มีชุมชนเกษตรกรรมและที่อยู่อาศัยประมาณ 30 แห่ง ซึ่งมีผู้อยู่อาศัยมากกว่า 49,000 คน
ปัญหาสิ่งแวดล้อม.
สถาบันทรัพยากรโลกระบุว่า "มาบตาพุดเป็นหนึ่งในพื้นที่ที่มีพิษร้ายแรงที่สุดในประเทศไทย โดยมีประวัติมลพิษทางอากาศและทางน้ำ, อุบัติเหตุทางอุตสาหกรรม, การทิ้งขยะอันตรายอย่างผิดกฎหมาย ตลอดจนผลกระทบต่อสุขภาพที่เกี่ยวข้องกับมลภาวะ เช่น มะเร็ง และพิการแต่กำเนิด”:20
ใน พ.ศ. 2550 ชุมชน 11 ชุมชนในเขตมาบตาพุดได้ยื่นฟ้องคณะกรรมการสิ่งแวดล้อมแห่งชาติ (สวล.) โดยกล่าวหาว่าคณะกรรมการกำหนดมาบตาพุดและบริเวณใกล้เคียงเป็นเขตควบคุมมลพิษอย่างไม่เหมาะสม องค์การชุมชนได้ยื่นฟ้องต่อคณะกรรมการสิ่งแวดล้อมแห่งชาติและกระทรวงอื่น ๆ ของไทยอีกแปดแห่ง คดีนี้บริหารจัดการโดยเครือข่ายประชาชนภาคตะวันออก โดยเน้นไปที่ความล้มเหลวในการปฏิบัติตามขั้นตอนที่กำหนด รวมถึงการประเมินผลกระทบด้านสิ่งแวดล้อมและสุขภาพ ก่อนที่จะออกใบอนุญาตให้แก่โครงการอุตสาหกรรมใหม่ 76 โครงการ กระทั่งใน พ.ศ. 2552 ศาลปกครองสูงสุดได้พิพากษาระงับการพัฒนาโครงการ 65 โครงการในนิคมฯ มูลค่าประมาณ 8 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เนื่องจากการประเมินผลกระทบด้านสุขภาพไม่เพียงพอ และอนุญาตให้ 11 โครงการดำเนินการต่อไป แต่แล้วในที่สุด 74 โครงการจาก 76 โครงการที่โต้แย้งได้รับอนุญาตให้ดำเนินการต่อ:21
โกยัมปุตตูร

โกยัมปุตตูร , คออิมบาทอร์  หรือ โกไว  เป็นนครหนึ่งในรัฐทมิฬนาฑู ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำโนยยาล ล้อมรอบด้วยเทือกเขาฆาฏตะวันตก โกยัมปุตตูรเป็นเมืองใหญ่สุดอันดับสองของรัฐทมิฬนาฑู รองจากเจนไน และใหญ่ที่สุดอันดับที่ 16 ในอินเดีย นครอยู่ภายใต้การบริหารขององค์การบริหารเทศบาลโกยัมปุตตูร และเป็นที่ตั้งสำนักงานอำเภอโกยัมปุตตูร เมืองโกยัมปุตตูรเป็นศูนย์กลางทางอุตสาหกรรมที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งของอินเดียใต้จนได้รับการขนานนามว่าเป็น "แมนเชสเตอร์อินเดียใต้" รวมถึงเป็นเมืองอันดับเจ็ดของประเทศตามดัชนีความง่ายในการอยู่อาศัย ปี 2020 (Ease of Living index 2020)
วัดรัตนตรัย

วัดรัตนตรัย เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลคลองกระแชง อำเภอเมืองเพชรบุรี จังหวัดเพชรบุรี ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 4 ไร่ 2 งาน อาณาเขตทิศเหนือจดชุมชนพระนครคีรี ทิศใต้จดวัดสระบัว ทิศตะวันออกจดทางสาธารณะ ทิศตะวันตกจดเชิงเขาวัง (พระนครคีรี) เจ้าอาวาสรูปปัจจุบัน คือ พระอธิการหวั่น จิรวฑฺโฒ (คุณนุ) 
วัดรัตนตรัยตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2330 ได้พระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2380
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 7.50 เมตร ยาว 10 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2380 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กทรงไทย หอสวดมนต์ กว้าง 6 เมตร ยาว 36 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2527 เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ กุฏิสงฆ์ จำนวน 8 หลัง เป็นอาคารไม้ 6 หลัง ครึ่งตึกครึ่งไม้ 2 หลัง วิหาร กว้าง 7.50 เมตร ยาว 10 เมตร เป็นอาคารไม้ทรงไทย สร้างเมื่อ พ.ศ. 2399 โดยหน้าบันทำเป็นรูปพานรัฐธรรมนูญที่มีแสงส่องออกมา โดยมีเครื่องหมายอุณาโลมอยู่ด้านบนและบนคัมภีร์มีการระบุปี พ.ศ. 2482 และศาลาอเนกประสงค์ กว้าง 12 เมตร ยาว 12 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2544 เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้
วัดท่านางหอม

วัดท่านางหอม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลน้ำน้อย อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 20 ไร่ 93 ตารางวา มีที่ธรณีสงฆ์ 3 แปลง เนื้อที่ 20 ไร่ 80 ตารางวา
วัดท่านางหอมตั้งวัดวันที่ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2210 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2323 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 20 เมตร ยาว 60 เมตร ได้ผูกพัทธสีมาประมาณ พ.ศ. 2325 ทางวัดได้ให้ราชการสร้างโรงเรียนในที่ดินวัด คือ โรงเรียนวัดท่านางหอม (อุดมสาธุกิจอุปถัมภ์) เปิดทำการสอนครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2474 แรกเริ่มใช้ศาลาการเปรียญในการเรียน
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 20 เมตร ยาว 60 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2492 โครงหลังคาทำด้วยไม้ มุงกระเบื้องดินเผา หน้าบันเป็นรูปพญาครุฑและช้างเอราวัณล้อมรอบด้วยลายไทย พื้นอุโบสถปูหินอ่อนมีลวดลาย ล้อมรอบด้วยกำแพงทำด้วยดินเผาเคลือบสีเขียว มีรูปยักษ์ยืนหน้าอุโบสถ ศาลาการเปรียญกว้าง 14 เมตร ยาว 23 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2504 โครงสร้างหลังคามุงกระเบื้องเคลือบสี หน้าบันเป็นลายเทพนม กุฏิสงฆ์ จำนวน 9 หลัง เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้และอาคารไม้ ศาลาวัดมีหน้าบันรูปเทวดาเทินพานรัฐธรรมนูญ เป็นงานปูนปั้นฝีมือช่างท้องถิ่น ล้อมรอบด้วยลายพันธุ์พฤกษา มีจารึกระบุปีว่า "2480 ปีฉลู"
ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระประธานในอุโบสถ พระเพลากว้าง 2 เมตร สูง 3 เมตร ปางมารวิชัย พระสารีบุตร และพระโมคคัลลาน์ ขนาดสูง 1 เมตร พระพุทธรูปในศาลาการเปรียญพระเพลากว้าง 1 เมตร ปางสมาธิ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2505 โดยคณะนางสมบูรณ์ ประธานราษฎร์นิกร นางสงวน รัตนประการ และนางพูนสุข ปรีชาพานิช เป็นพระพุทธรูปหล่อด้วยสัมฤทธิ์ และมีเจดีย์สูง 4 เมตร ก่ออิฐถือปูน บรรจุอัฐอดีตเจ้าอาวาส