pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
จาบาจา

จาบาจา (; โรมาจิ: "Jyābājya"; : Jabaja) เป็นซิงเกิลลำดับที่ 51 ของกลุ่มไอดอลญี่ปุ่นเอเคบีโฟร์ตีเอต วางจำหน่ายโดยคิงส์เรกคอดส์เมื่อวันที่ 14 มีนาคม ค.ศ. 2018 นานะ โอกาดะ รับตำแหน่งเป็นเซ็นเตอร์เพลงนี้
การวางจำหน่าย.
ซิงเกิลนี้วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 14 มีนาคม ค.ศ. 2018 ในรูปแบบซีดี 11 ฉบับและดิจิตอล 1 ฉบับ
การตอบรับ.
"จาบาจา" ติดอันดับสูงสุดบนชาร์ตซิงเกิลออริกอนรายสัปดาห์จนถึงวันที่ 18 มีนาคม 2018 ด้วยยอดขาย 1,115,843 แผ่น และติดอยู่ใน 100 เพลงฮิตของ"บิลบอร์ดเจแปน"จนถึงวันที่ 26 มีนาคม เมื่อวันที่ 19 มีนาคม 2016 "บิลบอร์ดเจแปน"ประกาศว่าซิงเกิลนี้ทำยอดขายได้ 1,106,382 แผ่นในวันแรก เพิ่มขึ้นเป็น 1,126,783 แผ่นในสามวันต่อมา และเป็น 1,202,909 แผ่นในสัปดาห์แรก โดยอยู่บนชาร์ตสูงสุดของ"บิลบอร์ด" ซิงเกิลนี้เป็นซิงเกิลที่มียอดขายมากที่สุดเป็นลำดับที่ 6 ประจำปี 2018 บนชาร์ตออริกอน และอยู่ในอันดับที่ 33 ใน 100 เพลงฮิตของ"บิลบอร์ด"ในช่วงสิ้นปี
สมาชิก.
หมายเหตุ: สถานะทีม ณ วันวางจำหน่ายซิงเกิล สมาชิกที่ขึ้น "ตัวหนา" หมายถึงตำแหน่งเซ็นเตอร์ของเพลงนั้น ๆ
"Jabaja".
Okada Nana - เซ็นเตอร์ (ตัวเอียง), ตัวหนา คือ Media Senbatsu
ฉบับบีเอ็นเคโฟร์ตีเอต.
จาบาจา  เป็นอัลบั้มที่ 2 ของบีเอ็นเคโฟร์ตีเอต ซึ่งวงได้ประกาศรายละเอียดอัลบั้มและสมาชิกเซ็มบัตสึเมื่อวันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2562 โดยประกอบด้วยเพลงหลักชื่อเดียวกับอัลบั้มนี้ และเพลงรอง 2 เพลง ได้แก่เพลง "รีบอร์น" และเพลง "บ๊ายบาย...นายพลาสติก (Kami7 Go Green)" รวมถึงเพลงในซิงเกิลที่ 4–6 ของวงด้วย ซึ่งในวันที่ 5 กรกฎาคม วงได้ทำการแสดงเพลง "จาบาจา" พร้อมฉายมิวสิกวีดีโอ และแสดงเพลง "รีบอร์น" ในงาน "Everybody Says Jabaja at Iconsiam" ณ สุราลัยฮอลล์ ศูนย์การค้าไอคอนสยาม
สมาชิก.
หมายเหตุ: รายชื่อดังต่อไปนี้คือสมาชิกที่ร่วมแสดงในแต่ละเพลง สมาชิกที่ขึ้น "ตัวหนา" หมายถึงตำแหน่งเซ็นเตอร์ของเพลงนั้น ๆ (สถานะทีม ณ วันวางจำหน่ายซิงเกิล)
จาง จั้วหลิน

จาง จั้วหลิน (19 มีนาคม ค.ศ. 1875 – 4 มิถุนายน ค.ศ. 1928) เป็นขุนศึกชาวจีน ผู้ปกครองแมนจูเรียตั้งแต่ ค.ศ. 1916 ถึง ค.ศ. 1928 เป็นผู้นำก๊กเฟิ่งเทียน อันเป็นหนึ่งในกลุ่มการเมืองที่สำคัญที่สุดในสมัยขุนศึกของจีน ในช่วงบั้นปลายชีวิต จางได้สถาปนาตนเองเป็นประธานาธิบดีสาธารณรัฐจีนในช่วงเวลาสั้น ๆ
เขาเป็นบุตรชายของครอบครัวชาวนาผู้ยากจนในแมนจูเรีย เมื่ออายุได้ยี่สิบปี เขาถูกเกณฑ์เป็นทหารม้าในการต่อสู้สงครามจีน-ญี่ปุ่นครั้งที่หนึ่ง (ค.ศ. 1894-1895) ต่อมาเมื่อสงครามสิ้นสุดลง เขาจึบเดินทางกลับบ้านเกิดและผันตัวไปเป็นโจร ซึ่งในช่วงเวลานี้เองที่เขาเริ่มมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับบุคคลบางกลุ่มที่ต่อมาจะกลายเป็นส่วนหนึ่งของก๊กทหารของเขา สืบเนื่องจากความอ่อนแอของราชสำนักหลังจากเหตุการณ์กบฏนักมวย ทำให้กลุ่มโจรเป็นเพียงกองกำลังทหารที่สำคัญหนึ่งเดียวในภูมิภาค เป็นเหตุให้ทางการเริ่มเข้าหากลุ่มโจรเหล่านี้มากขึ้น และทำให้กลุ่มโจรของจางเข้าเป็นส่วนหนึ่งของกองทัพใน ค.ศ. 1903 ภายหลังสงครามรัสเซีย-ญี่ปุ่นยุติลง กองกําลังของจางยังคงมีรักษาสถานะที่คลุมเครือของตนไว้ระหว่างกองทหารปกติกับกลุ่มคนนอกกฎหมาย
เขามีบทบาทสำคัญในการบดขยี้การปฏิวัติซินไฮ่ในมณฑลเฟิ่งเทียนในช่วง ค.ศ. 1911-1912 ต่อมาเมื่อ ค.ศ. 1916 เขาได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้ว่าราชการพลเรือนและทหารของมณฑล และใน ค.ศ. 1919 เขาได้รับอำนาจควบคุมเหนือพื้นที่สามมณฑลทางตะวันออกเฉียงเหนือ (มณฑลเฟิ่งเทียน มณฑลจี๋หลิน และมณฑลเฮย์หลงเจียง) โดยเขาควบคุมดินแดนเหล่านี้จนกระทั่งถึงแก่อสัญกรรมใน ค.ศ. 1928 ในฐานะผู้นำก๊กเฟื่งเทียน จางถือเป็นหนึ่งในขุนศึกที่สำคัญที่สุดคนหนึ่งของจีน โดยตั้งแต่ ค.ศ. 1918 เขาเริ่มขยายอำนาจไปยังมองโกเลียและที่ราบทางตอนเหนือของจีน ในช่วงต้น ค.ศ. 1925 เขากลายเป็นผู้นําทหารที่มีอํานาจมากที่สุดในภาคเหนือของประเทศ และตกเป็นเป้าหมายสำคัญในเหตุการณ์กรีธาทัพขึ้นเหนือเมื่อ ค.ศ. 1926 ที่นำโดยก๊กมินตั๋ง ซึ่งเป็นคู่แข่งทางการเมืองและเป็นฝ่ายต่อต้านรัฐบาลของจางในปักกิ่ง
เขาสามารถสร้างอิทธิพลต่อการเมืองระดับชาติได้ด้วยทรัพยากรอันมหาศาลที่เขาได้รับจากการแสวงประโยชน์ในมณฑลทางตะวันออกเฉียงเหนือ ซึ่งเป็นพื้นที่มั่งคั่ง มีประชากรเบาบาง และอยู่ในระดับการพัฒนาเต็มที่ รวมถึงยังได้รับการหนุนหลังจากรัฐบาลญี่ปุ่นอย่างต่อเนื่อง ฝ่ายการเมืองของจางส่วนใหญ่ก็เป็นผู้บริหารที่มีทักษะทั้งทางทหารและพลเรือน ซึ่งยังคงซื่อสัตย์ต่อเขาโดยแท้จริง จางมีแนวคิดที่โน้มเอียงไปทางต่อต้านชาตินิยมและลัทธิคอมมิวนิสต์ ซึ่งนำไปสู่การปราบปรามการประท้วงอย่างรุนแรงตามเขตเมืองทั่วประเทศใน ค.ศ. 1925 การดำรงอยู่ซึ่งอำนาจของเขาในช่วงกลางทศวรรษนั้นเกิดจากการสนับสนุนของญี่ปุ่นอย่างแน่วแน่ ซึ่งสําหรับญี่ปุ่นแล้ว มองว่าจางเป็นเครื่องมือที่ดีที่สุดในการปกป้องผลประโยชน์ของญี่ปุ่นเมื่อเทียบกับขุนศึกคนอื่น ๆ จางยังถูกมองว่าเป็นบุคคลผิดยุคสมัยที่เปรียบได้กับผู้พิชิตของจีนในอดีต แต่เพียงแค่เขาขาดอุดมการณ์ที่จะรักษาอำนาจของตนไว้
จางเริ่มเมินเฉยต่อความประสงค์ของญี่ปุ่นที่ต้องการให้เขาละทิ้งความทะเยอทะยานของชาติและมุ่งสนใจไปที่การปฏิรูปมณฑลทางตะวันออกเฉียงเหนือเพื่อผลประโยชน์ ทำให้ท้ายที่สุด จางจึงถึงแก่อสัญกรรมจากการลอบสังหารโดยนายทหารกองทัพคันโตเมื่อ ค.ศ. 1928 ซึ่งเป็นช่วงเวลาเดียวกับที่จางกำลังล่าถอยไปยังฐานทัพทางตะวันออกเฉียงเหนือเมื่อเผชิญกับการรุกรานของเจียง ไคเชก จาง เสฺวเหลียง ผู้เป็นบุตรชาย ยังคงควบคุมมณฑลทางตะวันออกเฉียงเหนือต่อไปจนถึง ค.ศ. 1931
เชิงอรรถ.
สถาปัตยกรรมฮินดู

สถาปัตยกรรมฮินดู หมายถึงระบบดั้งเดิมของสถาปัตยกรรมในศาสนสถาน, สุสาน และอาคารอื่น ๆ ที่ใช้งานในเชิงศาสนาฮินดู วิทยาศาสร์และหลักการของสถาปัตยกรรมฮินดูนั้นมีอธิบายไว้ในวาสตุศาสตร์และศิลปศาสตร์ ซึ่งรวมไปถึงการสร้างรูปเคารพ ภาพแกะสลักหินและจิตรกรรม โบสถ์พราหมณ์ส่วนใหญ่ถูกทำลายไปในช่วงยุคกลางของอินเดีย ซึ่งปกครองโดยจักรวรรดิของชาวมุสลิม
โบสถ์พราหมณ์ (มณเทียร).
สถาปัตยกรรมโบสถ์พราหมณ์ มีรูปแบบที่หลากหลาย กระนั้นธรรมชาติของโบสถ์พราหมณ์ทุกแห่งจะเหมือนกัน อันประกอบด้วยโถงในสุดเรียกว่า "ครรภคฤห์" เป็นที่ประดิษฐานรูปเคารพคือมูรติ จากนั้นจึงมีโครงสร้างอื่น ๆ ที่สร้างขึ้นเพื่อรายล้อมห้องครรภคฤห์นี้ องค์ประกอบสำคัญอื่น ๆ ได้แก่ ศิขร (อินเดียเหนือ) หรือ วิมาน (อินเดียใต้) คือส่วนโครงสร้างหอที่ครอบห้องครรภคฤห์นี้ไว้ ตัวอาคารศาลมักเว้นพื้นที่ไว้สำหรับการ "ปริกรม" ("parikrama"; circumambulation), มณฑป คือโถงรวมตัวสำหรับศาสนิกชนประกอบพิธีกรรม บางครั้งยังพบ อันตราล เชื่อมระหว่างมณฑปและห้องครรภคฤห์ มณฑปนั้นอาจพบมากกว่าหนึ่งมณฑปก็ได้ แตกต่างกันไปตามขนาดของมณเทียร บางครั้งยังพบศาลาพิเศษสำหรับการร่ายรำโดยเฉพาะ เรียกว่า "นาฏมณเทียร" เช่นที่ Koranak Sun Temple และบ่อน้ำที่เรียกว่า "Kunda" สำหรับการสรงน้ำ
โคปุรัม.
โคปุรัม เป็นโครงสร้างสำคัญที่ขาดไม่ได้ของโบสถ์ โคปุรัมคือหอทางเข้า มักสร้างอย่างวิจิตรงดงาม และนิยมสร้างให้มีขนาดยิ่งใหญ่โดยเฉพาะในอินเดียใต้ (สถาปัตยกรรมดราวิเดียน)
อาราม (มาถ).
อารามในศาสนาฮินดู เช่น มาถ (Matha) และ อาศรม ประกอบด้วยคอมเพล็กซ์ของโบสถ์ กุฏิของสาธุ ฯลฯ ในศาสนาฮินดูบางกระแสจะพบภาชนกุตีร์ (Bhajana Kutir) ซึ่งเป็นที่ทำสมาธิของสาธุ
สุสาน (สมาธิ).
สมาธิ (สถานที่) คือสุสานที่อาจบรรจุศพหรือไม่บรรจุศพ เป้าหมายหลักของสมาธิคือสร้างขึ้นเพื่อระลึกถึงบุคคลนั้น ๆ มากกว่า
ราชรถ (รัถ).
ในสถานที่ของฮินดูบางแห่งจะพบอาคารหนึ่งที่เรียกว่า "รัถ" คืออาคารที่สร้างเป็นรูปราชรถขนาดใหญ่
ซุ้มทางเข้า (โตรณะ).
โตรณะ (Torana) คือซุ้มทางเข้าศาสนสถาน เทียบได้กับโทริอิของจินจะในญี่ปุ่น
เสา (สตมภ์).
สตมภ์ คือเสาที่สร้างขึ้นเพื่อระลึกหรือแสดงการเคารพต่อเทพหรือบุคคล ส่วนเสาที่พบตรงทางเข้านั้นจะเรียกว่า ธวัช บางครั้งใช้เป็นเสาธงหรือประดับด้วยศิวลึงค์และสัตว์ศักดิ์สิทธิ์
ฉัตรี.
ฉัตรีคือโครงสร้างศาลาทรงโดม มีรากฐานมาจากสถาปัตยกรรมราชสถาน
ฆาฏ.
ฆาฏคือบันไดทางลงแม่น้ำ โดยเฉพาะแม่น้ำหรือทะเลสาบศักดิ์สิทธิ์
โคศาลา.
โคศาลาคือที่อยู่ของวัว ในฐานะเป็นสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ของฮินดู จึงมีการสร้างโคศาลาขึ้นเพื่อไว้เป็นที่อยู่ของสัตว์จำพวกวัว กระทิง
เหงียน ฟุก ลวน

เหงียน ฟุก ลวน (จื๋อโนม: ; 11 มิถุนายน ค.ศ. 1733 – 24 ตุลาคม ค.ศ. 1765) หรือ เหงียน ฮึง โต่  ในเอกสารไทยเรียก องคางเบือง  เป็นบุตรของเหงียน ฟุก ควั้ต หรือองเหี่ยวหูเบือง และเป็นพระราชชนกในจักรพรรดิซา ล็อง หรือองเชียงสือ
พระประวัติ.
เหงียน ฟุก ลวนเป็นบุตรของเหงียน ฟุก ควั้ต  ในเอกสารไทยเรียก องเหี่ยวหูเบืองหรือองเฮียวฮูเวียง  ดำรงตำแหน่งเป็นจั๊วเหงียน  หรือเจ้าญวนใต้ตระกูลเหงียน ปกครองเวียดนามภาคกลางและภาคใต้จากเมืองฟู้ซวน  โดยขึ้นกับฮหว่างเด๊จากราชวงศ์เลกรุงฮานอยแต่เพียงในนามเท่านั้น เหงียน ฟุก ควั้ตหมายมั่นจะให้เหงียน ฟุก ลวนบุตรชายของตนสืบทอดตำแหน่งจั๊วเหงียนต่อไป ครั้นเมื่อเหงียน ฟุก ควั้ตถึงแก่อสัญกรรมลงใน ค.ศ. 1765 เจือง ฟุก ลวน  หรือองกวักพอ  ขุนนางคนหนึ่ง ได้ยกน้องชายของเหงียน ฟุก ควั้ต คือเหงียน ฟุก ถ่วน  หรือองเทิงกวาง  ขึ้นดำรงตำแหน่งจั๊วเหงียนแทนเหงียน ฟุก ลวนบุตรชายของเหงียน ฟุก ควั้ต เหงียน ฟุก ลวนจึงต้องโทษทางการเมืองถูกจองจำและเสียชีวิตในปีเดียวกัน
ศพของเขาถูกฝังที่สุสานเกอทั้ญ (ปัจจุบันอยู่ในเว้) ต่อมาใน ค.ศ. 1806 เหงียน ฟุก อั๊ญได้สถาปนาพระนามแก่พระราชชนกว่า เญินมิญกั๋นเห่าควานสุโอนฮว่าเฮี้ยวคางฮหว่างเด๊  ในสมุดพงษาวดารญวนสำนวนนายหยองออกพระนามว่า พระเจ้าเฮี้ยวคางว่างเด๊
ทายาท.
เหงียน ฟุก ลวน มีบุตรที่เกิดแต่ภรรยาสามคน ดังนี้
เดอะวอยซ์ คิดส์ ไทยแลนด์ ซีซั่นที่ 6

เดอะวอยซ์ คิดส์ ไทยแลนด์ ซีซั่นที่ 6  เป็นรายการประกวดร้องเพลงสำหรับเด็กอายุ 6–14 ปีโดย บางกอกมีเดียแอนด์บรอดคาสติง หรือสถานีโทรทัศน์พีพีทีวี ที่ซื้อลิขสิทธิ์รูปแบบรายการมาจากบริษัท ทาลพา ของเนเธอร์แลนด์ เจ้าของรายการเดอะวอยซ์ (The Voice) และเดอะวอยซ์ออฟฮอลแลนด์ (The Voice of Holland) ผลิตรายการโดย เอพีแอนด์เจ โปรดักชั่น และ บริษัท ใจอั้น จำกัด และเป็นฤดูกาลแรกที่ออกอากาศทางช่องพีพีทีวี และออกอากาศย้อนหลังทางไลน์ทีวี หลังจาก 5 ฤดูกาลก่อนหน้านี้ออกอากาศทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ทั้งหมด ออกอากาศทุกวันจันทร์ เวลา 20:15 – 22:00 น. เริ่มออกอากาศครั้งแรกในวันที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2562
ทีม.
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
 #เปลี่ยนทาง – ชนะเลิศ
 #เปลี่ยนทาง – รองชนะเลิศอันดับ 1
 #เปลี่ยนทาง – รองชนะเลิศอันดับ 2
 #เปลี่ยนทาง – ถูกคัดออกในรอบ Knockout
 #เปลี่ยนทาง – ถูกคัดออกในรอบ Battle
รอบ Blind Auditions.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
Episode 1 (8 เมษายน 2562).
สัปดาห์ที่ 1 ออกอากาศเมื่อวันที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2562
โชว์โค้ช - รางวัลแด่คนช่างฝัน
Episode 2 (15 เมษายน 2562).
สัปดาห์ที่ 2 ออกอากาศเมื่อวันที่ 15 เมษายน พ.ศ. 2562
Episode 3 (22 เมษายน 2562).
สัปดาห์ที่ 3 ออกอากาศเมื่อวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2562
Episode 4 (29 เมษายน 2562).
สัปดาห์ที่ 4 ออกอากาศเมื่อวันที่ 29 เมษายน พ.ศ. 2562
Episode 5 (13 พฤษภาคม 2562).
สัปดาห์ที่ 5 ออกอากาศเมื่อวันที่ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2562
Episode 6 (20 พฤษภาคม 2562).
สัปดาห์ที่ 6 ออกอากาศเมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2562
รอบ Battles.
ในรอบนี้ ผู้เข้าแข่งขันจะถูกแบ่งเป็น 4 กลุ่ม กลุ่มละ 3 คน ทำการร้องเพลงเดียวกันบนเวทีและโค้ชจะเลือกผู้เข้าแข่งขัน 1 คนเพื่อเข้ารอบต่อไป
 #เปลี่ยนทาง – เข้ารอบ
 #เปลี่ยนทาง – ถูกคัดออก
หยาง หู่เฉิง

หยาง หู่เฉิง (26 พฤศจิกายน ค.ศ. 1893 – 6 ตุลาคม ค.ศ. 1949) เป็นนายพลจีนในช่วงสมัยขุนศึกแห่งสาธารณรัฐจีนและนายพลแห่งก๊กมินตั๋งในช่วงสงครามกลางเมืองจีน
หยาง หู่เฉิงได้เข้าร่วมการปฏิวัติซินไฮ่ในวัยหนุ่มของเขาและกลายเป็นขุนศึกที่เป็นที่นิยมของมณฑลส่านซี ในปี ค.ศ. 1926 หลังความพ่ายแพ้ของ Feng Yuxiang และ Yan Xishan ในสงครามที่ราบภาคกลาง ในปี ค.ศ. 1930 หยางเป็นพันธมิตรกับพรรคก๊กมินตั๋งแห่งสาธารณรัฐจีน ดังนั้นจึงกลายเป็นผู้บัญชาการแห่งกองทัพตะวันตกเหนือของก๊กมินตั๋ง คำสั่งในการทำลายล้างพรรคคอมมิวนิสต์จีน(CPC) ที่เพิ่งก่อตั้งขึ้นมาใหม่ ซึ่งตั้งฐานที่มั่นที่หยานอัน กับจาง เสวียเหลียง แห่งกองทัพตะวันออกเหนือในปี ค.ศ. 1935 ทั้งตัวหยางและจาง เสวียเหลียงต่างประทับใจกับความสามารถในการป้องกันและการสู้รบที่มีประสิทธิภาพของฝ่ายคอมมิวนิสต์จีน พวกเขาเชื่อมั่นโดยข้อเสนอของฝ่ายคอมมิวนิสต์ในการปกป้องประเทศจีนจากการรุกรานจีนของญี่ปุ่น
ในขณะที่ทั้งสองฝ่ายได้ยุติสงคราม ประธานพรรคก๊กมินตั๋ง เจียง ไคเชก ได้บินไปยังเมืองซีอานในต้นเดือนธันวาคมเพื่อตรวจสอบที่การรบไม่ดำเนินต่อไป ในช่วงอุบัติการณ์ซีอานเมื่อ ค.ศ. 1936 เนื่องจากเจียงได้ปฏิเสธข้อเสนอของฝ่ายคอมมิวนิสต์ในการเข้าร่วมในการก่อตั้งกองกำลังต่อต้านญี่ปุ่น หยางและจาง เสวียเหลียงได้ทำการจับกุม เจียง ไคเชก และกักขังเขาไว้เป็นจำเลยจนกว่าเขาจะยอมตกลงที่จะจัดตั้งพันธมิตรระหว่างพรรคก๊กมินตั๋งกับพรรคคอมมิวนิสต์จีน หลังจากที่ได้บินกลับไปที่เมืองหลวงของก๊กมินตั๋งที่หนานจิงกับเจียง ไคเชก จาง เสวียเหลียงได้ถูกจับกุมทันทีเมื่อเดินทางมาถึง ภายหลังจากนั้นก็ถูกกักบริเวณภายในบ้านนานนับห้าสิบปี ส่วนหยางก็ถูกจับกุมอย่างลับๆในเวลาต่อมา และเขาอยู่ในคุกนานกว่า 13 ปีจนกระทั่งเจียง ไคเชกได้ออกคำสั่งให้ประหารชีวิตเขาในเดือนกันยายน ค.ศ. 1949 พร้อมกับภรรยา บุตร และเจ้าหน้าที่คนสนิทบางส่วนของเขา ไม่นานก่อนที่ฝ่ายคอมมิวนิสต์จะบุกเข้ายึดครองหนานจิง ซึ่งสงครามกลางเมืองจีนใกล้จะยุติลง สุสานผู้พลีชีพของนายพล หยาง หู่เฉิง (杨虎城烈士陵园) อยู่ในเขตฉาง, ซีอาน บางส่วนของสมาชิกครอบครัวคนอื่นๆต่างได้เข้าร่วมพรรคคอมมิวนิสต์จีน
แคทเลน แอ็กซ์

แคทเลน แอ็กซ์
แคทเลน แอ็กซ์ (เกิดเมื่อวันที่ 15 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1993) สูง 164 เซนติเมตร เป็นนักแฮนด์บอลในตำแหน่งปีกขวาชาวฟินแลนด์ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2009 โดยเล่นให้กับสโมสรทีมชาติฟินแลนด์
อัสติน

อัสติน (อังกฤษ:ASTIN;เกาหลี:아스틴) เป็นกลุ่มบอยแบนด์เกาหลีใต้ ภายใต้สังกัด คิงท็อปเอนเตอร์เทนเมนต์ เปิดตัวครั้งแรกเมื่อวันที่ 7 มีนาคม 2019 พร้อมอัลบั้ม “Mirror Mirror” ปัจจุบันประกอบด้วยสมาชิก 7 คนคือ จินกยู, ซึงจุน, ฮงอิล, จองฮุน, มีร์, เยรัม และ ฮย็องซอก
ไดจิ (ศักราช)

ไดจิ (; โรมาจิ: "Daiji") เป็นศักราชของญี่ปุ่น  ที่เกิดหลังศักราช"เท็นจิ"และก่อนศักราช"เท็นโช" ศักราชนี้เริ่มต้นในเดือนมกราคม ค.ศ. 1126 ถึงมกราคม ค.ศ. 1131 จักรพรรดิผู้ครองราชย์คือจักรพรรดิซูโตกุ (崇徳天皇)
ยัง ฮย็อน-ซ็อก

ยัง ฮย็อน-ซ็อก (เกาหลี: ; เกิด 9 มกราคม ค.ศ. 1970) เป็นแร็ปเปอร์ นักร้อง นักเต้น ผู้บริหารเพลง และโปรดิวเซอร์เพลงชาวเกาหลีใต้ เขามีชื่อเสียงจากการเป็นสมาชิกของวงซอแทจีแอนด์บอยส์ หลังจากที่วงถูกยุบ เขาก่อตั้งและเป็นซีอีโอของวายจีเอนเตอร์เทนเมนต์ หนึ่งในบริษัทค่ายเพลงที่ใหญ่ที่สุดของเกาหลีใต้
วายจีเอนเตอร์เทนเมนต์.
ในปี ค.ศ. 1996 เขาก่อตั้งวายจีเอนเตอร์เทนเมนต์ขึ้น และออกจำหน่ายอัลบั้มเดี่ยวครั้งแรกของเขา ซึ่งเป็นเพลงที่แต่งโดยซอ แทจี นับเป็นการร่วมงานกันครั้งแรกของพวกเขานับตั้งแต่การยุบกลุ่ม ยัง ฮย็อน-ซ็อกได้สร้างศิลปินที่ประสบความสำเร็จอย่างสูงมากมายในบริษัทของเขา เช่น จีนูฌอน, วันไทม์, เซเวน, บิกแบง, ทูเอนีวัน, วินเนอร์, ไอคอน, ทาโบล, อีพิกไฮ, แบล็กพิงก์, ไซ (นักร้อง) และ เทรเชอร์
ชีวิตส่วนตัว.
ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2010 ยังได้เปิดเผยว่ากำลังคบหากับอดีตสมาชิก สวิ.ที อี อึน-จู ผู้ซึ่งอายุน้อยกว่ายัง 12 ปี เป็นเวลา 9 ปี อี อึน-จู ให้กำเนิดลูกคนแรกเมื่อวันที่ 5 สิงหาคม ค.ศ. 2010 ชื่อว่า ยัง ยู-จิน ต่อมาในปี ค.ศ. 2012 ยัง ฮย็อน-ซ็อกได้ประกาศผ่านรายการเคป็อปสตาร์ว่า มีลูกคนที่สอง ชื่อ ยัง ซึง-ฮย็อน
ติเย

ติเย (มีพระชนม์ชีพระหว่าง 1398 – 1338 ปีก่อนคริสตกาล, หรืออาจะเรียกว่า เทีย, ติย์ และ ติยิ) เป็นธิดาของข้าราชสำนักนามว่า ยูยา กับภริยานามว่า ทจูยู พระองค์ได้รับตำแหน่งเป็นพระมเหสีในฟาโรห์อเมนโฮเทปที่ 3 พระองค์เป็นพระราชมารดาของฟาโรห์อาเคนาเตน และเป็นพระอัยยิกาของฟาโรห์ทุตอังค์อามุน มัมมี่ของพระองค์ได้รับฉายาว่า "สตรีผู้สูงวัย" ซึ่งค้นพบในหลุมฝังพระศพของฟาโรห์อเมนโฮเทปที่ 2 (KV35) ในปีค.ศ. 2010 
ครอบครัวและพระชนม์ชีพในวัยเยาว์.
บิดาของพระองค์ มิได้เป็นเชื้อพระวงศ์ แต่เป็นผู้ครอบครองที่ดินอันมั่งคั่งในเมืองอัคมิมที่อียิปต์บน ที่ซึ่งทำหน้าที่เป็นนักบวช ผู็ควบคุมดูแลฝูงวัว หรือผู้บัญชาการรถม้าศึก มารดาของพระองค์มีส่วนร่วมทางด้านศาสนา โดยมีหน้าที่เป็นผู้ขับร้องเพลงแห่งเทพีฮาธอร์ ผู้นำแห่งความบันเทิงแห่งเทพอามุนและมิน.. ซึ่งแสดงให้เห็นว่าพระมารดาของพระองค์นั้นเป็นสมาชิกเชื้อพระวงศ์
นักไอยคุปต์วิทยา ได้สันนิษฐานว่า บิดาของพระองค์นั้นเป็นคนต่างชาติ ซึ่งดูจากคุณสมบัติของมัมมี่และการเรียกชื่อที่แตกต่างจากชาวอียิปต์ทั่วไป และบางส่วนก็สันนิษฐานว่า การเมืองและความเชื่อทางศาสนาที่ผิดแปลกไปของพระองค์ อาจจะมีสาเหตุจากไม่ใช่แค่เพียงมีตำแหน่งที่มั่นคงแล้ว แต่อาจะมีเชื้อสายต่างชาติด้วย
พระองค์อาจจะมีพระอนุชาหรือพระเชษฐานามว่า อาเนน ผู้นำศาสนาแห่งอามุน, ไอย์ ผู้ขึ้นครองราชย์ต่อจากฟาโรห์ทุตอังค์อามุน ซึ่งเหมือนฟาโรห์หลังจาการสิ้นพระชนม์ของทุตอังค์อามุน ที่เชื่อว่าอาจจะเป็นพระอนุชาหรือพระเชษฐาของพระองค์อีกด้วย แม้ว่าจะไม่มีวันที่ชัดเจนและหลักฐานที่จะเชื่อมโยงระทั้งสองได้ โดยนักไอยคุปต์วิทยาสันนิษฐาว่า ไอย์มีต้นกำเนิดมาจากอัคมิม เพราะจากการสร้างวิหารเพื่อุทิศแด่เทพมิน ซึ่งเป็นเทพประจำท้องถิ่น และการรับตำแหน่งส่วนใหญ๋ของยูยา บิดาของพระองค์
พระนางติเยได้อภิเษกสมรสกับฟาโรห์อเมนโฮเทปที่ 3 ในปีที่ 2 แห่งการครองราชย์ ซึ่งฟาโรห์อเมนโฮเทปที่ 3 ประสูติพระมเหสีแต่รองของพระราชบิดาฟาโรห์ทุตโมสที่ 4 และต้องการที่จะผูกสัมพันธ์ระหว่างเชื้อพระวงศ์ให้แน่นแฟ้นมากยิ่งขึ้น และดูเหมือนว่าพระองค์ได้ขึ้นครองราชย์เมื่อมีพระชนม์น้อยอยู่อาจจะประมาณ 6 ถึง 12 ปี ซึ่งทั้งสองพระองค์มีพระราชโอรสและพระราชธิดาอย่างน้อย 7 พระองค์ หรือมากกว่า ดังนี้
จิลูเคปา

จิลูเคปา, หรืออาจจะเรียกว่า "คิลู - เฮปา" ในภาษาเฮอร์เรียน ในภาษาอียิปต์โบราณเรียกพระองค์ว่า "เคอร์จิปา" (ช่วงต้นคริสตศตวรรษที่ 14 ก่อนคริสตกาล) พระองค์เป็นพระราชธิดาของกษัตริย์ซัตตาร์นาที่ 2 กษัตริย์แห่งไมตานนี และเป็นพระขนิษฐาของธุซรัตตา (ต่อมาคือกษัตริย์แห่งไมตานนี), บิเรีย-วาซา และ อาร์ตาซูมารา
ชีวประวัติ.
ด้วยเหตุผลทางการเมือง พระองค์ถูกส่งไปยังอียิปต์เพื่ออภิเษกสมรสกับฟาโรห์อเมนโฮเทปที่ 3 ฟาโรห์แห่งอียิปต์โบราณได้ทำตัวสคารับ เพื่อการเฉลิมฉลองการอภิเษกสมรสของพระองค์กับอเมนโฮเทปที่ 3 ในปีที่ 10 แห่งการครองราชย์ (ค.ศ. 1378 – 1376 ก่อนคริสตศักราช) ที่ซึ่งบันทึกไว้ว่าพระองค์มีนางกำนัลติดตามจำนวน 317 คนจากราชสำนักไมตานนี พระองค์อยู่ในฐานะของ "พระมเหสีรอง" หมายความว่าพระองค์เป็นพระมเหสีรองของอเมนโฮเทปที่ 3 กับพระนางติเย
อีก 26 ปีต่อมา ทาดูเคปา พระนัดดาของพระองค์เข้ามาอภิเษกสมรสกับอเมนโฮเทปที่ 3
มิสเตอร์เวิลด์ไทยแลนด์ 2019

มิสเตอร์เวิลด์ไทยแลนด์ 2019 เป็นการจัดประกวดอย่างเป็นทางการครั้งแรกในประเทศไทย ภายใต้การดูแลลิขสิทธิ์ของกฤติเดช ประชานุกูล ซึ่งก่อนหน้านี้ประเทศไทยเคยส่งตัวแทนเข้าร่วมประกวดทั้งหมด 2 คน คือในปี 1996 และ 2010 โดยผู้ที่ชนะการประกวดจะได้เป็นตัวแทนประเทศไทยเพื่อเข้าร่วมการประกวดมิสเตอร์เวิลด์ 2019 รอบตัดสินจะจัดขึ้นในเดือนกรกฎาคม ที่ประเทศฟิลิปปินส์
ผลการประกวด.
ลำดับ.
(§) เข้ามาอยู่ใน 30 คนสุดท้าย จากระบบฟาสต์แทร็ก
ฟาสต์แทร็ก.
โกลบอลโหวต (Global Vote).
โกลบอลโหวตเป็นตำแหน่งที่ตัดสินจากผู้เข้าประกวดที่มีผลคะแนนโหวตมากที่สุด 5 อันดับแรก โดยจะผ่านเข้ารอบฟาสต์แทร็ก 25 คนสุดท้ายทันที และผู้ที่มีคะแนนโหวตสูงสุดจะได้รับตำแหน่งมิสเตอร์เวิลด์โกลบอลโหวต และผ่านเข้ารอบ 5 คนสุดท้ายโดยอัตโนมัติ
หมายเหตุ: ประกาศอย่างเป็นทางการ เนื่องด้วยหลังจากสรุปผลคะแนนโหวต โกลบอลโหวต จากทางระบบ ซึ่งทางกองประกวดได้ขอตรวจสอบอย่างเป็นทางการแล้วว่า ผลคะแนนจากการโหวต ผู้ชนะโหวตโกลบอลโหวต ได้แก่ นายรณกฤต เศรษฐสิทธิ์ มิสเตอร์เวิลด์สมุทรปราการ เป็นผู้ได้รับคะแนนสูงสุด
ทางกองประกวด ขอน้อมรับในความผิดพลาดด้วยใจจริง (โดยรายละเอียดได้แจ้งทางผู้จัดการประจำจังหวัดให้ทราบแล้ว) กองประกวดขอประกาศแต่งตั้งให้มิสเตอร์เวิลด์สมุทรปราการดำรงตำแหน่ง มิสเตอร์เวิลด์โกลบอลโหวต 2019 โดยมิสเตอร์เวิลด์พะเยาผู้ได้รับคะแนนโหวตเป็นอันดับที่สอง โดยทั้งสองท่านจะอยู่ในทีมของมิสเตอร์เวิลด์ไทยแลนด์ 2019 ต่อไป
ผู้เข้าประกวด.
ผู้เข้าประกวด 77 คน ได้รับการยืนยันแล้ว
หลี่ ฮุ่ยชือ

หลี่ ฮุ่ยชือ หรือ เหลย์ ไหว่ สี่ ในภาษาจีนกวางตุ้ง (12 พฤษภาคม ค.ศ. 1987 —) เป็นนักกีฬาจักรยานอาชีพชาวฮ่องกง เธอเป็นนักจักรยานประเภทสปรินเตอร์
เธอได้เข้าร่วมในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนสองครั้งโดยได้รับเหรียญทองแดงในประเภทเคริน ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ที่ลอนดอน สหราชอาณาจักร และในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 ที่รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล เธอทำผลงานได้เป็นอันดับที่ 6 ในประเภทสปรินต์ และอันดับที่ 7 ในประเภทเคริน
ในการแข่งขันจักรยานลู่ชิงแชมป์โลกปี ค.ศ. 2013 เธอได้รับเหรียญทองประเภทไทม์ไทรอัล 500 เมตร และเหรียญทองแดงประเภทสปรินต์ ในปี ค.ศ. 2016 เธอได้รับเหรียญเงินในประเภทไทม์ไทรอัล 500 เมตรอีกครั้ง และในปี ค.ศ. 2019 เธอได้รับสองเหรียญทองในประเภทสปรินต์และเคริน
เกียรติประวัติ.
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
จักรยานถนนชิงแชมป์เอเชีย
อันดับที่ 2 ไทม์ไทรอัล 500 เมตร
 เอเชียนเกมส์
อันดับที่ 1 ไทม์ไทรอัล 500 เมตร
อันดับที่ 3 สปรินต์
 จักรยานถนนชิงแชมป์เอเชีย
อันดับที่ 2 ไทม์ไทรอัล 500 เมตร
อันดับที่ 3 สปรินต์
อันดับที่ 3 ทีมสปรินต์
จักรยานถนนชิงแชมป์เอเชีย
อันดับที่ 1 ไทม์ไทรอัล 500 เมตร
อันดับที่ 3 สปรินต์
อันดับที่ 3 ทีมสปรินต์
โอลิมปิกฤดูร้อน
อันดับที่ 3 เคริน
จักรยานถนนชิงแชมป์เอเชีย
อันดับที่ 1 ไทม์ไทรอัล 500 เมตร
อันดับที่ 1 สปรินต์
อันดับที่ 3 เคริน
จักรยานลู่ชิงแชมป์โลก
อันดับที่ 1 ไทม์ไทรอัล 500 เมตร
อันดับที่ 3 สปรินต์
จักรยานถนนชิงแชมป์เอเชีย
อันดับที่ 1 ไทม์ไทรอัล 500 เมตร
อันดับที่ 1 เคริน
จักรยานถนนชิงแชมป์เอเชีย
อันดับที่ 1 เคริน
อันดับที่ 1 ไทม์ไทรอัล 500 เมตร
อันดับที่ 3 สปรินต์
เอเชียนเกมส์
อันดับที่ 1 เคริน
อันดับที่ 1 สปรินต์
จักรยานลู่ชิงแชมป์โลก
อันดับที่ 1 สปรินต์
อันดับที่ 1 เคริน
ชลสิทธิ์ อุปนิกขิต

ชลสิทธิ์ อุปนิกขิต (ชื่อเล่น อาร์ม; เกิด พ.ศ. 2533) เป็นนักลำดับภาพยนตร์ชาวไทย เขามักทำงานร่วมกันบ่อยครั้งกับนวพล ธำรงรัตนฤทธิ์ และผู้กำกับชาวไทยคนอื่น ๆ ผลงานเด่นของเขาคือลำดับภาพยนตร์เรื่อง Mary is happy, Mary is happy (2556), ฟรีแลนซ์..ห้ามป่วย ห้ามพัก ห้ามรักหมอ (2558) และ ฉลาดเกมส์โกง (2560) ซึ่งภาพยนตร์ดังกล่าวได้รับรางวัลรางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์ สาขาลำดับภาพยอดเยี่ยม ทั้งหมด
อิมโนดีกอร์ซอว์

เพลงชาติกือราเซา (ภาษาปาเปียเมนโต: Himno di Kòrsou) เป็นเพลงชาติของกือราเซา. มีบทร้องทั้งหมด 8 บท, โดยนิยมขับร้องใน 2 บทแรก (บทที่ 1 กับ 2) และ 2 บทสุดท้าย (บทที่ 7 กับ 8). เนื้อร้องบทที่ 1, ซึ่งกล่าวถึงบรรพบุรุษแห่งกือราเซา, ดินแดนหมู่เล็กในทะเลแคริเบียน.
ประวัติ.
ประพันธ์เนื้อร้องโดย ไฟรเออร์ชาวดัชต์ นามว่า, ไฟรเออร์ ราดูลปุส, เนื่องในวโกาสพระราชพิธีบรมราชภิเษกของสมเด็จพระราชินีนาถวิลเฮลมินา เมื่อ ค.ศ. 1898. มีชื่อที่รู้จักในกันทั่วไป อย่างไม่เป็นทางการว่า "Den Tur Nashon Nos Patria Ta Poko Konosí" ("In Every Nation Our Fatherland Is Little Known"). ในระหว่างการเฉลิมฉลอง, โรงเรียนเซ็นโยเซฟ โรงระดับประถมศึกษาท้องถิ่น, ได้มีการฝึกหัดขับร้องเพลงดังกล่าวด้วยทำนองเพลง Tyrolean ชื่อว่า "Andreas-Hofer-lied".
ในช่วงทศวรรษที่ 1930 ไฟรเออร์คาร์ดินัล นูวเว็น ได้เรียบเรียงเสียง ซึ่งเป็นทำนองเพลงที่ใช้เป็นเพลงชาติ. ในหลายปีต่อมาได้มีการขับร้องเพลงดังกล่าวเนื่องวาระสำคัญของชาติ เช่น โกนิงส์ดัค (วันพระราชา หรือ วันพระราชินีนาถ), และ วันสำคัญของชาติ. คณะกรรมาธิการแห่งรัฐบาล ได้มีการประพันธ์คำร้องขึ้นใหม่ ก่อนการประกาศใช้เพลงชาติกือราเซาอย่างเป็นทางการ เมื่อ ค.ศ. 1978. The assumed belittlement of the Island by the Title and the first phrase one of the motifs for the adaptation ordered by the insular government. The website of the insular government of Curaçao cites Guillermo Rosario, Mae Henriquez, Enrique Muller, and Betty Doran as the writers of the anthem's lyrics.
การขับร้อง.
รัฐบาลกือราเซา ได้มีการออกข้อบังคับการบรรเลงเพลงชาติ เมื่องวันที่ 18 มิถุนายน ค.ศ. 2003. โดยนิยมขับร้องใน 2 บทแรก (บทที่ 1 กับ 2) และ 2 บทสุดท้าย (บทที่ 7 กับ 8). เพลงฉบับพิธีการ เนื้อร้องมีทั้งหมด 8 บท การขับร้องดังกล่าวเนื่องวาระสำคัญของชาติดังนี้:
สถานีวิทยุและโทรทัศน์ทุกช่องของกือราเซา ต้องบรรเลงเพลงชาติในช่วงเข้าสู่วันปีใหม่ของทุกๆปี และ ช่วงเวลาเปิด และ ปิดสถานีของทุกวัน. อนึ่ง สถานีวิทยุจะทำการบรรเลงเพลงชาติ ในเวลาเที่ยงวัน.
บทร้อง.
¹ คำว่า "yu di Kòrsou" ในภาษาปาเปียเมนโต หมายถึง "ลูกหลานของกือราเซา", สื่อถึง เดมะนิมประชากรที่เกิดบนกือราเซา.
เอก สุขิโต

พันตำรวจตรี เอก สุขิโต (27 สิงหาคม พ.ศ. 2527 – 26 ตุลาคม พ.ศ. 2552) หรือ ผู้หมวดเอก เป็นผู้บังคับหมวดกองกำกับการตำรวจตระเวนชายแดนที่ 44 (ฝ่ายการข่าว) จังหวัดยะลา ซึ่งเสียชีวิตจากการปฏิบัติหน้าที่ ในเหตุการณ์ความไม่สงบในชายแดนภาคใต้ของประเทศไทย
การปฏิบัติหน้าที่ของเขา นับเป็นหนึ่งในวีรกรรมที่จดจำของวงการตำรวจไทย รวมถึงเป็นแรงบันดาลใจในการสร้างนวนิยายของ ณ เสนา อรุโณทัย
ประวัติ.
เอก สุขิโต เกิดวันที่ 27 สิงหาคม พ.ศ. 2527 สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนพิษณุโลกพิทยาคม เป็นนักเรียนเตรียมทหารรุ่นที่ 45 และสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนนายร้อยตำรวจรุ่นที่ 61 จากนั้น เขาได้รับราชการที่จังหวัดชายแดนภาคใต้เป็นเวลากว่า 2 ปี รวมถึงสำเร็จหลักสูตรทำลายวัตถุระเบิด หรืออีโอดี
และเอก สุขิโต เป็นหัวหน้าการข่าว สังกัดตำรวจตระเวนชายแดนที่ 44 จังหวัดยะลา
ชีวิตส่วนตัว.
เอก สุขิโต เป็นบุตรชายของพันตำรวจโท เรวัฒน์ สุขิโต (บิดา) และประภาพรรณ สุขิโต (มารดา) เขามีพี่สาวหนึ่งคนคือหทัยชนก สุขิโต
การเสียชีวิต.
จากความไม่สงบในชายแดนภาคใต้ของประเทศไทย ในวันที่ 26 ตุลาคม พ.ศ. 2552 พลตำรวจโท พีระ พุ่มพิเชฏฐ์ ผู้บัญชาการศูนย์ปฏิบัติการตำรวจจังหวัดชายแดนภาคใต้ พร้อมกำลังตำรวจ, ทหาร และฝ่ายปกครอง ได้เข้าปิดล้อมบ้านไม่มีเลขที่ ณ อำเภอยะรัง จังหวัดปัตตานี เพื่อติดตามจับกุมคนร้ายรายสำคัญ ทว่า คนร้ายเกิดไหวตัว กระโดดออกจากบ้านพร้อมใช้อาวุธปืนยิงปะทะกันประมาณ 20 นาที ก่อนที่จะกระโดดลงคลอง แล้วหายไป
ขณะเดียวกัน เอก สุขิโต ได้นำกำลังไปดักที่คลองฝั่งตรงข้ามที่คนร้ายกระโดด ซึ่งเป็นพื้นที่อำเภอแม่ลาน จังหวัดปัตตานี โดยข้อมูลจากรายการ"ใต้ฟ้าเดียวกัน" ของวอยซ์ทีวี เผยว่า พื้นที่ดังกล่าวมีต้นอ้อขึ้นอยู่หนาแน่น ผู้บัญชาการเหตุการณ์จึงสั่งการให้ใช้สุนัขสงครามดมกลิ่น รวมถึงเฮลิคอปเตอร์บินวน โดยเอกอาสาใช้สัญญาณควัน แต่ไม่เป็นผล เขาจึงใช้ไฟฉายส่องนำทางและมีโล่กันกระสุนเดินนำ แต่พื้นที่ดังกล่าวเป็นโคลนเลนและมีต้นอ้อหนาแน่น ทำให้ไม่สามารถใช้โล่กันกระสุนได้
กระทั่งมีการยิงปะทะกันนานกว่า 10 นาที ซึ่งเอก สุขิโต ถูกยิงกระสุนเข้าหน้าอกจนเสียชีวิต ส่วนฝ่ายก่อการร้ายเสียชีวิต 1 ราย โดยเจ้าหน้าที่ยึดอาวุธปืน 9 มม. ได้ 1 กระบอก
ผลที่ตามมา.
จากการเสียชีวิตของเอก สุขิโต ทางสำนักงานตำรวจแห่งชาติได้มอบเงินฌาปนกิจสงเคราะห์จำนวน 5 แสนบาท รวมถึงเพิ่มชั้นยศให้ 9 ชั้น และมีการนำศพมาทำพิธีทางศาสนา ที่วัดบางบำหรุ
เรื่องราวของเขา เป็นแรงบันดาลใจแก่ ณ เสนา อรุโณทัย ในการประพันธ์นวนิยาย "มากกว่ารัก...จากวีรบุรุษยะลา" ซึ่งเป็นเรื่องราวความรักระหว่างตำรวจตระเวนชายแดนปฏิบัติหน้าที่ในสามจังหวัดชายแดนภาคใต้ กับลูกสาวประธานบริษัทญี่ปุ่น
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3199

ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3199 สายแก่งเสี้ยน-ศรีสวัสดิ์ เป็นทางหลวงแผ่นดินในจังหวัดกาญจนบุรี เริ่มต้นจากสี่แยกแก่งเสี้ยน จุดตัดกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 323(ถนนแสงชูโต) และทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 367(ทางเลี่ยงเมืองกาญจนบุรี) เป็นถนนขนาด 4 ช่องจราจร ผ่านทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3086 และทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3500 ที่สี่แยกลาดหญ้า ผ่านค่ายฝึกเขาชนไก่ จากนั้นลดเหลือ 2 ช่องจราจร ผ่านทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3457 บริเวณวัดเขื่อนท่าทุ่งนาประชาสรรค์ ผ่านเขื่อนท่าทุ่งนา (ช่วงทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3457 ถึงทางเข้าเขื่อนท่าทุ่งนามีขนาด 4 ช่องจราจร) เข้าเขตอำเภอศรีสวัสดิ์ ผ่านทางเข้าเขื่อนศรีนครินทร์และน้ำตกเอราวัณ ไปจนถึงกิโลเมตรที่ 88(ทางเข้าหน่วยพิทักษ์ป่าแม่ละมุ่น) จะเลี้ยวขวาแล้ววิ่งเลียบอ่างเก็บน้ำเขื่อนศรีนครินทร์ ข้ามห้วยแม่ปลาสร้อย ผ่านหน่วยพิทักษ์ป่าห้วยแม่ปลาสร้อย ทั้งนี้ เส้นทางเลียบอ่างเก็บน้ำในช่วงนี้เป็นเส้นทางที่มีการจราจรน้อย เนื่องจากยานพาหนะส่วนใหญ่จะลงแพขนานยนต์เพื่อข้ามอ่างเก็บน้ำไปยังอำเภอศรีสวัสดิ์ เส้นทางช่วงนี้จึงมีลักษณะที่แคบและชำรุดทรุดโทรม สิ้นสุดเส้นทางบริเวณโรงเรียนบ้านดงเสลา โดยมีถนนที่ตรงต่อไปคือทางหลวงชนบท กจ.4041 รวมระยะทาง 117.251 กิโลเมตร
แหล่งข้อมูลอื่น.
ระบบสารสนเทศโครงข่ายทางหลวง กรมทางหลวง กระทรวงคมนาคม
ปูราตามันอายุน

ปูราตามันอายุน คือหมู่โบสถ์พราหมณ์แบบบาหลีและสวนบาหลีที่ตั้งอยู่ในเมิงวี อำเภอบาดุง จังหวัดบาหลี ประเทศอินโดนีเซีย แฮ็งก์ สคึลเตอ นอร์ดโฮลต์ เคยระบุไว้ในหนังสือ "เนอการาเมิงวี" ("Negara Mengwi") ของเขาว่า ปูราตามันอายุนได้รับการบูรณะใน ค.ศ. 1750 โดยสถาปนิกชื่อว่า โฮบิน โฮ (Hobin Ho) สวนบาหลีนี้ถือเป็นตัวอย่างสำคัญของการจัดสวนแบบบาหลีและเคยปรากฏในรายการ "อะราวนด์เดอะเวิลด์อินเอตีการ์เดินส์"
ท่าอากาศยานนานาชาติฟรานซิสโกบังกอย

ท่าอากาศยานนานาชาติฟรานซิสโกบังกอย  หรือรู้จักทั่วไปในชื่อ ท่าอากาศยานนานาชาติดาเบา (IATA: DVO, ICAO: RPMD) ให้บริการในพื้นที่เขตเมืองดาเบาและภูมิภาคดาเบา เป็นท่าอากาศยานที่มีผู้โดยสารมากที่สุดบนเกาะมินดาเนา และมากเป็นอันดับที่ 3 ของประเทศ รองจากนินอย อากีโน ในมะนิลา และมัคตัน–เซบูในเซบูซิตี
ท่าอากาศยานนานาชาติเฮเนรัลซันโตส

ท่าอากาศยานนานาชาติเฮเนรัลซันโตส , (IATA: GES, ICAO: RPMR) เป็นท่าอากาศยานนานาชาติที่ตั้งอยู่ที่เมืองเฮเนรัลซันโตส ประเทศฟิลิปปินส์ ให้บริการในพื้นที่เขตโซกซาร์เจน และเป็นท่าอากาศยานที่มีขนาดใหญ่ที่สุดบนเกาะมินดาเนา
นาโช (นักฟุตบอลเกิด พ.ศ. 2533)

โฆเซ อิกนาซิโอ เฟร์นันเดซ อิเกลเซียส  หรือ นาโช  เกิดที่เมืองมาดริด ประเทศสเปน ปัจจุบันเล่นตำแหน่งกองหลังให้กับอัล-คาดิซิยาห์ สโมสรในซาอุดีโปรเฟสชันนัลลีก และทีมชาติสเปน เขาเคยลงเล่นให้กับสโมสรเมืองหลวงตั้งแต่ ค.ศ. 2011 และลงเล่นให้กับทีมชาติสเปน มาตั้งแต่ ค.ศ. 2013 โดยเป็นส่วนหนึ่งของสเปนในการแข่งขันฟุตบอลโลก 2018 ที่ประเทศรัสเซีย
โฆเซ อิกนาซิโอ เฟร์นันเดซ อิเกลเซียส เริ่มเล่นฟุตบอลกับทีมเยาวชนของ เอดี คอมพลูเมนส์ในช่วงเริ่มต้นอาชีพ
ในช่วงปี ค.ศ.2001 เขาได้เข้าร่วมทีมเยาวชนของเรอัลมาดริดในช่วงปี ค.ศ.2009 เขาได้ขึ้นมาเล่นกับทีมสำรองของสโมสรเรอัลมาดริด
ในวันที่ 23 เมษายน 2011 เขาได้ลงเล่นให้กับทีมชุดใหญ่เป็นครั้งแรก โดยลงเล่นในตำแหน่งแบ็กซ้าย ในเกมเยือนชนะบาเลนเซีย
นาโน เฟอร์นันเดซ เป็นหนึ่งในผู้เล่นทีมเยาวชนที่ได้เลือกให้ร่วมทีมชุดใหญ่ในเกมกระชับมิตร ช่วงซัมเมอร์ที่อเมริกาเหนือ โดยเขาลงเล่นเป็นตัวสำรองในทั้งสามนัดพบกับแอลเอ แกแล็คซี่ กัวดาลาฮารา และฟิลาเดลเฟีย ยูเนียน
ในวันที่ 2 กันยายน 2012 โซเซ่ มูรินโญ่ ประกาศว่าเขา พร้อมด้วยอัลบาโร โมราตา จะได้เลื่อนสู่ทีมชุดใหญ่ แต่ยังลงเล่นกับทีมกัสติยาของเรอัลมาดริมต่อไป
เขายิงประตูแรกอย่างเป็นทางการครั้งแรกให้กับทีมเมื่อวันที่ 10 มกราคม 2015 โดยยิงใส่ทีมเอสปันญอล ด้วยสกอร์ 3–0 ในบ้าน เมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2017 นาโชลงเล่นให้เรอัลมาดริดครบ 100 นัดในเกมเยือนที่เอาชนะโอซาซูน่า 3–1
ฤดูกาล 2019–20 ของเขาเต็มไปด้วยอาการบาดเจ็บและเขาได้ลงเล่นไปเพียง 6 นัดในลีกขณะที่เรอัลมาดริดคว้าแชมป์ลาลีกา 2019–20 เดือนกรกฎาคม 2021
ในวันที่ 4 พฤษภาคม 2024 เขาคว้าแชมป์ลาลีกา ครั้งที่ 4 กับเรอัลมาดริดหลังจากชัยชนะ 3–0 เหนือCádiz ทำให้เท่ากับสถิติของ มาร์เซโล คาริม เบนเซม่า และ ลูกา มอดริช ในฐานะผู้เล่นที่ประดับประดามากที่สุดของสโมสรด้วย 25 ถ้วยแชมป์รางวัล 1 เดือนต่อมาในวันที่ 1 มิถุนายน เขาทำหน้าที่กัปตันทีมในการเอาชนะโบรุสเชียดอร์ทมุนด์ 2–0 ในรอบชิงชนะเลิศยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกโดยพวกเขาคว้าแชมป์เป็นครั้งที่ 15 สมัย ทำให้เขาเป็นหนึ่งใน 5 ผู้เล่นที่สามารถคว้าแชมป์อันทรงเกียรติที่สุดของยูโรซึ่งทำสถิติสูงสุด 6 สมัย นอกจากนี้เขายังขยายสถิติของเขาเป็น 26 แชมป์กับสโมสรเท่ากับ ลูกา มอดริช
ในระดับทีมชาติ.
เขาติดทีมชาติสเปน ชุดใหญ่ใน ค.ศ 2013 เขาติดทีมชาติมากกว่า 20 นัด เขาเป็นส่วนหนึ่งของสเปนในการแข่งฟุตบอลโลกปี 2018 ที่ประเทศรัสเซีย และเขาสามารถคว้าแชมป์ยูฟ่าเนชันส์ลีก ใน ค.ศ 2023 เช่นเดียวกับฟุตบอลยูโร 2024
 "ณ วันที่ 22 ธันวาคม 2019"
 "ณ วันที่ 15 ตุลาคม 2018"
สถิติอาชีพ.
ประตูในนามทีมชาติ.
"นี่คือประตูที่นาโชทำได้ในนามทีมชาติสเปน"
เกียรติประวัติ.
สโมสร.
เรอัลมาดริด
เรอัลมาดริดกัสติยา
ทีมชาติ.
สเปน อายุไม่เกิน 21 ปี
สเปน อายุไม่เกิน 17 ปี
สเปน
•ชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป:2024
ยอร์ดิเอลนิญโญโปยา

ยอร์ดิ "เอลนิญโญโปยา"  หรือมักเรียกสั้น ๆ ว่า ยอร์ดิ  และ ยอร์ดิ เอเอเนเป  มีชื่อจริงว่า อังเฆล มุญโญซ การ์ซิอา (เกิดวันที่ 11 กันยายน พ.ศ. 2537) เป็นนักแสดงภาพยนตร์ลามกชาวสเปน
การงาน.
ยอร์ดิเริ่มสนใจแสดงภาพยนตร์ลามกเมื่ออายุ 18 ปี หลังจากที่เห็นโฆษณารับสมัครนักแสดงในอินเทอร์เน็ต หลังจากส่งรูปถ่ายของตัวเองไป เขาได้รับการตอบรับทันทีและเริ่มทำการแสดงและผลิตให้กับบริษัทฟากิงส์ ระหว่างทำงานให้กับบริษัท ยอร์ดิได้รับชื่อเล่นว่า "เอลนิญโญโปยา" ("เด็กกระดอ" ในภาษาสเปน) จากหนึ่งในผู้อำนวยการสร้าง เนื่องจากเขามีโครงหน้าที่เล็กและมีลักษณะที่ดูอ่อนเยาว์
ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2559 ยอร์ดิได้รับการติดต่อผ่านทวิตเตอร์เกี่ยวกับการผลิตเนื้อหาให้กับบริษัทแบรซเซอส์ หลังจากฉากหนึ่งของเขากลายเป็นวิดีโอของบริษัทที่มีผู้เข้าชมมากที่สุดในรอบปี ทำให้เขาได้รับสัญญาพิเศษ จนถึงปัจจุบัน เขาแสดงให้กับบริษัท 103 เรื่อง เขาได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลเอวีเอ็นอะวอร์ด สาขานักแสดงชายหน้าใหม่
ชีวิตส่วนตัว.
ยอร์ดิเกิดและเติบโตที่ซิวดัดเรอัล ประเทศสเปน เขาเป็นคนไม่สูบบุหรี่และไม่ค่อยดื่มสุรา ในปี พ.ศ. 2561 ยอร์ดิเปิดเผยว่าเขาคบหากับผู้หญิงนอกวงการตั้งแต่ปี พ.ศ. 2559
เดอะโรส

เดอะโรส (อังกฤษ:The Rose;เกาหลี:더로즈) เป็นวงดนตรีของเกาหลีใต้ที่ก่อตั้งโดย J&Star Company ประกอบด้วยสมาชิกสี่คนคือ คิม อูซอง, พัค โดจุน, อี ฮาจุน และ อี แจฮยอง เปิดตัวอย่างเป็นทางการด้วยซิงเกิ้ลเพลง "Sorry" เมื่อวันที่ 3 สิงหาคม 2017
วิทยาลัยขาลสา

วิทยาลัยขาลสา ("khālsā kālaj",) เป็นสถาบันการศึกษาเก่าแก่ในเมืองอมฤตสระ รัฐปัญจาบ ทางตอนเหนือของประเทศอินเดีย วิทยาลัยขาลสาก่อตั้งขึ้นเมื่อปี 1892 และมีพื้นที่ 300 เอเคอร์ ตั้งอยู่ติดกับมหาวิทยาลัยคุรุนานักเทพ ซึ่งมีข้อตกลงให้ความช่วยเหลือวิทยาลัยนี้ในเชิงวิชาการ
ขาลสาคอลเลจสร้างขึ้นในสมัยบริทิชราช เมื่อนักวิชาการและบัณฑิตชาวซิกข์ต้องการที่จะให้การศึกษาขั้นสูงกับชาวซิกข์และชาวปัญจาบ การก่อตั้งวิทยาลัยได้รับการช่วยเหลือด้านเงินทุนโดยขบวนการสิงห์สภาและขาลสา ทิวาน ช่วยกันระดมทุนจากมหาราชาซิกข์ตอนนั้นและจากผู้คนในเมืองภูมิภาคปัญจาบ ชาวอมฤตสระ ชาวละฮอร์ ชนชั้นบนในสังคมซิกข์ สิ่งที่น่าสนใจของวิทยาลัยนี่คือลักษณะทางสถาปัตยกรรมซึ่งออกแบบโดยราม สิงห์ สร้างเสร็จราวปี 1911 - 1912 ด้วยสถาปัตยกรรมผสมผสานแบบบริทิชคอลอเนียล โมกุล และ ซิกข์ รวมกันเป็นแบบสถาปัตยกรรมอินโด-ซาราเซน
จนถึงปัจจุบัน สถาบันนี้ผลิตบุคลากรที่ช่วยเหลืออินเดียในทุกสาขา และมีส่วนสำคัญในการผลักดันเอกราชของอินเดีย ในปัจจุบันวิทยาลัยขาลสาประกอบด้วยคณะต่าง ๆ ดังนี่
สงครามโรดีเชีย

สงครามโรดีเชีย  มีอีกชื่อว่า ชิมูเรงาที่ 2 (Second) หรือ สงครามประกาศเอกราชซิมบับเว  เป็นความข้ดแย้งกลางเมือง (civil conflict) ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1964 ถึงธันวาคม ค.ศ. 1979 ในโรดีเชีย ประเทศที่ไม่ได้รับการยอมรับ (ภายหลังคือซิมบับเวโรดีเชีย)
หมายเหตุและอ้างอิง.
หมายเหตุ.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
ทิม เคน

ทิโมธี ไมเคิล เคน  <ref group="https://ballotpedia.org/Tim_Kaine">[1]</ref> เกิดเมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ ค.ศ.1958 ที่ เซ็นต์พอล,รัฐมินนิโซตา เป็นนักการเมืองและทนายความชาวอเมริกัน และเป็นสมาชิกพรรคเดโมแครต ปัจจุบันดำรงตำแหน่งวุฒิสมาชิกจากรัฐเวอร์จิเนีย ตั้งแต่ปี ค.ศ.2013 ซึ่งดำรงตำแหน่งร่วมกับ มาร์ก วอร์เนอร์ ก่อนหน้านั้นเคยดำรงตำแหน่งนายกเทศมนตรีเมืองริชมอนด์ ตั้งแต่ปี ค.ศ.1998 จนถึงปี ค.ศ.2001 และยังเคยดำรงตำแหน่งรองผู้ว่าการรัฐเวอร์จิเนีย ตั้งแต่ปี ค.ศ.2002 จนถึงปี ค.ศ.2006 และดำรงตำแหน่งผู้ว่าการรัฐเวอร์จิเนีย ตั้งแต่ปี ค.ศ.2006 จนถึงปี ค.ศ.2010
นอกจากนี้ เคน ยังเคยเป็นตัวแทนพรรคเดโมแครต ในการเข้าชิงตำแหน่งรองประธานาธิบดี ในการเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา ค.ศ.2016 อีกด้วยโดยเขาเป็นคู่สมัคร หรือ Running Mate ให้กับ ฮิลลารี คลินตัน
ทิม เคน สมรสกับ แอนน์ โฮลตัน ในปี ค.ศ.1984 ทั้งคู่มีลูกด้วยกัน 3 คน
ลิปดา

ลิปดา  หรือ อาร์กนาที (minute of arc, arcminute, arcmin, MOA) เป็นหน่วยวัดมุม มีขนาด 1/60 ของ องศา และเท่ากับ 60 พิลิปดา
คำนิยาม.
1 ลิปดาคือ 1 ใน 60 ขององศา และเนื่องจาก 1 องศาถูกกำหนดให้เป็น 1 ส่วน 360 ของเส้นรอบวง ดังนั้น 1 ลิปดาจึงเท่ากับ1 ส่วน ของเส้นรอบวง หรือ ("π"/) เรเดียน
เครื่องหมาย.
สัญลักษณ์หน่วยนาทีเพียงอย่างเดียวคือ ′ สัญลักษณ์สำหรับหน่วยนี้คือไพรม์ (′, <code>U+2032</code>, <code>&prime;</code>) เช่น 32.5 ลิปดาเขียนเป็น 32.5′
การเขียน.
โดยปกติเวลาเขียนจะไม่มีการวรรคระหว่างตัวเลขกับ ' เช่นเดียวกับองศาและพิลิปดา ตามกฎของ ระบบหน่วยวัดระหว่างประเทศแล้วต้องเว้นวรรคระหว่างตัวเลขและหน่วยเสมอ (รวมถึง °C และ %) แต่สำหรับองศา ลิปดา และ พิลิปดา นี่เป็นข้อยกเว้น
 ตัวอย่าง: 32.5′ จะไม่เขียนเป็นใช้ 32.5 ′ ที่มีช่องว่างหลังเลข 5
การใช้.
ลิปดาไม่ใช่หน่วยเอสไอ แต่เนื่องจากมีการใช้กันอย่างแพร่หลาย จึงสามารถใช้ร่วมกับหน่วยเอสไอได้ (กล่าวคือ เป็นหน่วยที่ยอมรับให้ใช้แก่ระบบเอสไอ)
ลิปดาและพิลิปดาสะดวกสำหรับการแสดงมุมเล็ก ๆ และมักใช้ในทางดาราศาสตร์ และ การเดินเรือ โดยทั่วไปตำแหน่งบนโลก เช่น ละติจูดและ ลองจิจูด จะแสดงเป็นองศา ลิปดา และ พิลิปดา ทำให้ตำแหน่งใด ๆ บนโลกสามารถแสดงได้อย่างแม่นยำ
อย่างไรก็ตาม ISO 31 ได้ระบุว่าควรใช้เฉพาะองศาและแสดงค่าที่ต่ำกว่าองศาด้วยทศนิยม
ธงชาติกือราเซา

ธงชาติกือราเซา เป็นธงที่แสดงอธิปไตยของดินแดนหมู่เกาะกือราเซา เป็นส่วนหนึ่งของเนเธอร์แลนด์แอนทิลลีส ตั้งแต่ ค.ศ. 1984 จนถึง ยุบเลิก เมื่อวันที่ 10 ตุลาคม ค.ศ. 2010 อนึ่ง ธงผืนนี้มิได้ใช้ในฐานะอาณานิคมกือราเซาและเขตสังกัด โดยใช้ธงชาติเนเธอร์แลนด์
ธงพื้นสีน้ำเงินที่ตอนล่างของธงนั้นเป็นแถบแนวนอนสีเหลือง มีรูปดาวห้าแฉกสีขาว 2 ดวงที่มุมบนคันธง สีน้ำเงิน หมายถึง ท้องฟ้า และ ทะเล (เแพาะแถบบบ และ แถบล่าง) แถบแนวนอนสีเหลือง หมายถึง แสงอาทิตย์ที่สาดส่องลงบนหมู่เกาะแห่งนี้. ดาวห้าแฉกสีขาว 2 ดวงที่มุมบนคันธง หมู่เกาะกือราเซา และ ไกลน์กือราเซา การนิยามความหมายอีกนัยหนึ่งสื่อถึง "ความรัก และ ความสุข" ดาวห้าแฉกหมายถึงต้นกำเนิดของผู้คนจาก 5 ทวีปที่อพยพมาอยู่ ณ ดินแดนกือราเซา
สัดส่วนด้านกว้าง 5:1:2 (สีน้ำเงิน:สีเหลือง:สีน้ำเงิน). ขนาดของดาวห้าแฉกสีขาวบนธงมีขนาด 1/6 และ 2/9 ส่วนของด้านกว้างธง ดางดวงเล็กมีขนาด 1/6 ส่วนของด้านกว้างธงอยู่มุมบนสุดของคันธง, และ ดาวดวงใหญ่มีขนาด 1/3 ส่วนของด้านกว้างธงอยู่ถัดออกมาจากดาวดวงเล็ก สีธงชาติตามค่าระบบสีแบบPantone ดังนี้ สีน้ำเงิน 280, และ สีเหลือง 102
ธงกือราเซาออกแบบโดย มาร์ติน เด็น ดลุกค์ เมื่อ ค.ศ. 1984 ในกือราเซามีการจัดประกวดออกแบบธงชาติ โดยมีการส่งแบบธงมาให้คณะกรรมการตัดสินพิจารณา มาร์ติน เด็น ดลุกค์ หนึ่งในผู้เข้าร่วมการประกวด พร้อมน้อมรับคำวินิจฉัยตัดสินจากคณะกรรมการ ซึ่งแบบธงที่เขาได้ออกแบบ ได้รับรางวัลชนะเลิศ และ ได้ประกาศใช้เปก็นธงชาติประจำดินแดนของตน
ภายหลังจากที่อารูบาได้ประกาศใช้ธงประจำดินแดน (ณ ขณะนั้น อารูบาเป็นส่วนหนึ่งของเนเธอร์แลนด์แอนทิลลีส), กือราเซาได้มีการรับรองแบบธง เมื่อ ค.ศ. 1979. จากแบบธงทั้งหมดสองแสนแบบที่ส่งเข้าประกวด; คัดเหลือเพียงสิบแบบที่เข้ารอบพิจารณาตัดสินโดยสภาท้องถิ่นเมื่อวันที่ 29 พฤศจิกายน ค.ศ. 1982 โดยแก้ไขรายละเอียดบางประการของแบบธง ธงผืนนี้ประกาศใช้อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 2 กรกฎาคม ค.ศ. 1984
กุสทัฟ ไฮเนอมัน

กุสทัฟ วัลเทอร์ ไฮเนอมัน  เป็นนักการเมืองชาวเยอรมัน เขาเป็นนายกเทศมนตรีนครเอ็สเซินระหว่าง ค.ศ. 1946–1949 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยเยอรมนีตะวันตกระหว่าง ค.ศ. 1949–1950, รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมระหว่าง ค.ศ. 1966–1969 และประธานาธิบดีแห่งสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี (เยอรมนีตะวันตก) ระหว่าง ค.ศ. 1969–1974
สวนลุมไนท์บาซาร์ รัชดาภิเษก

สวนลุมไนท์บาซาร์ รัชดาภิเษก หรือ เดอะบาซาร์ รัชดาฯ เป็นโครงการพัฒนาพื้นที่เชิงพาณิชยกรรมแบบผสมบริเวณสี่แยกรัชดา-ลาดพร้าว ในพื้นที่แขวงจอมพล เขตจตุจักร กรุงเทพมหานคร โดยได้ย้ายจากพื้นที่เดิมที่หมดสัญญากับสำนักงานทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์ และศาลมีคำสั่งให้รื้อถอนออกจากพื้นที่ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2554 มาตั้งอยู่บนที่ดินของการรถไฟแห่งประเทศไทย โดยตามแผนเดิมที่ประชาสัมพันธ์ไว้ โครงการนี้จะเปิดตัวในวันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2558 แต่ได้เลื่อนการเปิดให้บริการเป็นเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2559 โดยโครงการนี้ประกอบไปด้วยตลาดแผงลอย ร้านค้า และตลาดกลางคืน ซึ่งเมื่อสร้างเสร็จหมดทั้งโครงการแล้วจะมีความยาวในแนวระนาบกับพื้น 1.5 กิโลเมตร
สวนลุมไนท์บาซาร์ รัชดาภิเษกแห่งนี้คาดว่าจะมีผู้เข้าใช้บริการจำนวนใกล้เคียงกับสวนลุมไนท์บาซาร์แห่งเดิมซึ่งอยู่ที่ประมาณ 15,000 – 18,000 คนต่อวัน และมีชาวต่างชาติอย่างน้อย 4,000 คน รวมมูลค่าเงินลงทุนในโครงการนี้คือ 2,400 ล้านบาท
ประวัติ.
ผู้พัฒนาโครงการนี้เป็นเจ้าของเดียวกับสวนลุมไนท์บาซาร์แห่งเดิมที่อยู่ติดกับสวนลุมพินี คือ พี.คอน. ดีเวล็อปเมนท์ เนื่องจากสวนลุมไนท์บาซาร์แห่งเดิมหมดสัญญาเช่าที่ดินและต้องส่งมอบพื้นที่คืนให้แก่สำนักงานทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์ (ปัจจุบันคือสำนักงานพระคลังข้างที่) พ่อค้าและแม่ค้าส่วนใหญ่ที่ขายของที่สวนลุมไนท์บาซาร์แห่งเดิมจึงย้ายมาขายของในที่ตั้งใหม่แทน และในปัจจุบัน โครงการบนที่ดินของสวนลุมไนท์บาซาร์แห่งเดิมคือโครงการวัน แบงค็อก
ก่อนจะเป็นสวนลุมไนท์บาซาร์ รัชดาภิเษก ที่ตั้งนี้เคยเป็นตลาดกลางคืนรัชดามาก่อน โดยในปี พ.ศ. 2553 - 2555 ผู้ค้าส่วนใหญ่ปิดตัวลงเพื่อหลีกทางให้มีการก่อสร้างห้างสรรพสินค้าและตลาดกลางแจ้ง และมีหลายส่วนที่ย้ายไปขายที่ชุมทางสยามยิปซีแทน
การจัดสรรพื้นที่.
สวนลุมไนท์บาซาร์ รัชดาภิเษก ประกอบด้วยพื้นที่สำคัญดังนี้
นอกจากนี้ยังมีอาคารจอดรถ 8 ชั้น รองรับรถยนต์ได้ 3,500 คัน และรถทัวร์ 80 คัน
อี ซู-มัน

อี ซู-มัน (เกาหลี: ; เกิด 18 มิถุนายน ค.ศ. 1952) เป็นโปรดิวเซอร์เพลง ผู้บริหารเพลงชาวเกาหลีใต้ เป็นที่รู้จักในฐานะผู้ก่อตั้งเอสเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์ บริษัทด้านความบันเทิงระดับโลก ตั้งอยู่ในโซล เกาหลีใต้ เขายังถูกเรียกว่า ประมุขแห่งวัฒนธรรม จากการที่เขาเป็นผู้ริเริ่มกระแสเกาหลี อีเปิดตัวในฐานะนักร้อง ในปี ค.ศ. 1971 ในขณะที่ยังเป็นนักศึกษาของมหาวิทยาลัยแห่งชาติโซล ต่อมาเขาก่อตั้งเอสเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์ ในปี ค.ศ. 1989 ซึ่งในตอนนี้กลายเป็นหนึ่งในบริษัทเพลงและการดูแลศิลปินที่ใหญ่ที่สุดในเกาหลีใต้
ชีวิตส่วนตัว.
ภรรยาของอี คิม อึน-จิน เสียชีวิตจากโรคมะเร็งเมื่อวันที่ 30 กันยายน ค.ศ. 2014 อีกทั้งเขายังเป็นลุงของซันนี หนึ่งในสมาชิกเกิร์ลกรุปของเอสเอ็ม เกิลส์เจเนอเรชัน
นานะ โอกาดะ

นานะ โอคาดะ , ยังเป็นที่รู้จักกันในชื่อ Naachan (なぁちゃん) เป็นสมาชิกของวงไอดอลญี่ปุ่น AKB48 และวงน้องสาว STU48 เธอเข้าร่วม AKB48 ในฐานะสมาชิกรุ่นที่ 14 เธอเป็นสมาชิกของยูนิตย่อยของ AKB48 Tentoumu Chu!
เธอมีชื่อเสียงในการเป็นไอดอลที่จริงจัง ในการที่เธอมักจะพยายามรักษาความเป็นมืออาชีพในระดับสูงสุดและคำนึงถึงคำพูดและการกระทำของเธอและกระตุ้นให้เพื่อนสมาชิกของเธอทำเช่นเดียวกัน
ประวัติ.
โอกาดะอาศัยอยู่ในจังหวัดคานางาวะ โดยเธอมีพี่ชาย 2 คนและน้องสาว 1 คน พี่ชายคนโตของเธอเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านการแพทย์และมักจะให้คำแนะนำเรื่องอาหารกับเธอ รินะ น้องสาวของเธอมาพร้อมกับเธอในการประชุมสตรีมสดและการปรากฏตัวต่อหน้าสาธารณชนโดยเฉพาะอย่างยิ่งในการแข่งขัน AKB48 จังเก้น ทัวร์นาเมนต์ ประจำปี 2016 ที่พวกเขาสวมบทบาทเป็นตัวละครจากซีรีส์อนิเมะเรื่อง Re: Zero - Playing Life in Another World เธอยังเป็นเจ้าของทอยพุดเดิ้ล 2 ตัว
โอคาดะได้รับการตั้งชื่อตามหมายเลข 7 ซึ่งเป็นวันเกิดของเธอซึ่งออกเสียงว่านานะ (七) เป็นภาษาญี่ปุ่น เธอรู้จักนักแสดงและอดีตไอดอลที่เธอแชร์ชื่อเธอและอยากจะพบเธอสักวันหนึ่ง 
หนึ่งในความสนใจของโอกาดะ คือ การรวบรวมมังงะยูริ เธอรับรองหลายชื่อและแฟน ๆ ของเธอมักจะมอบให้เธอเป็นของขวัญ เธอพูดเป็นนัย ๆ ว่าเธอเป็นกะเทย และเธอยังมีความสัมพันธ์อันใกล้ชิดกับกัปตันทีม 4 Yuiri Murayama ที่แฟน ๆ มักกล่าวถึงในฉายา "YuuNaa" (ゆうなぁ)
ผลงานเพลง.
ซิงเกิลร่วมกับ AKB48.
AKB48 A-Sides.
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
พิพิธภัณฑ์ศิลปะตะวันตกแห่งชาติ

พิพิธภัณฑ์ศิลปะตะวันตกแห่งชาติ (; โรมาจิ: "Kokuritsu Seiyō Bijutsukan"; : โคกูริตสึเซโยบิจุตสึกัง,) คือ พิพิธภัณฑ์ศิลปะหรือหอศิลป์สาธารณะของประเทศญี่ปุ่นจัดแสดงศิลปะตะวันตก
ประวัติ.
พิพิธภัณฑ์ศิลปะตะวันตกแห่งชาติ ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2502 โดยเริ่มจากการสะสมงานศิลปะชิ้นสำคัญของ Matsukata Kojiro (ค.ศ. 1865–1950)
พิพิธภัณฑ์จัดแสดงผลงานตั้งแต่ยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาการ จนถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 ซึ่งหลายชิ้นงานมีมาตั้งแต่ก่อตั้งพิพิธภัณฑ์ จุดประสงค์ของพิพิธภัณฑ์คือเพื่อให้ประชาชนได้มีโอกาสชื่นชมศิลปะตะวันตก
พิพิธภัณฑ์แห่งนี้เป็นหน่วยงานแห่งชาติเพียงแห่งเดียวของญี่ปุ่นที่อุทิศให้กับศิลปะตะวันตก และได้มีส่วนเกี่ยวข้องในการจัดนิทรรศการงานศิลปะ วิจัย ฟื้นฟู อนุรักษ์ ศึกษาและเผยแพร่สื่อที่เกี่ยวข้องกับศิลปะตะวันตก
ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2559 ตัวอาคารพิพิธภัณฑ์ศิลปะตะวันตกแห่งชาติ ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลก โดยเป็นหนึ่งในอาคารที่เป็นผลงานการออกแบบของเลอกอร์บูซีเย จากจำนวน 17 อาคารที่ได้ร่วมขึ้นทะเบียนทั่วโลก ภายใต้ชื่อ "งานสถาปัตยกรรมของเลอกอร์บูซีเย คุณูปการอันโดดเด่นต่อขบวนการสมัยใหม่"
จักรพรรดินีเจียง

จักรพรรดินีเจียง  เป็นพระอัครมเหสีของพระเจ้าชางโจ้ว แห่งราชวงศ์ชางปรากฏในวรรณกรรมจีนเรื่องห้องสิน หลังจากนางต๋าจี่ซึ่งถูกปิศาจจิ้งจอกเข้าสิงร่างและได้ถวายตัวเป็นพระสนมในพระเจ้าชางโจ้วแล้ว ได้ถูกพระสนมต๋าจี่ใส่ความว่าเป็นกบฏต่อพระเจ้าชางโจ้วและต้องโทษควักดวงพระเนตรถึงแก่สิ้นพระชนม์ หลังจากเสร็จศึกในเรื่องห้องสินแล้ว เจียง จื่อหยาได้รับโองการสวรรค์จากหยวนสื่อเทียนจุน (元始天尊)สถาปนาได้เป็น ไท้อิมแชกุน หรือ ราชินีพระจันทร์ มีหน้าที่รักษาดวงจันทร์ โดยได้รับการสักการะบูชาต่อมาในลัทธิเต๋า, ศาสนาพื้นบ้านจีน, ลัทธิขงจื๊อ และเทศกาลไหว้พระจันทร์
งานสถาปัตยกรรมของเลอกอร์บูซีเย

งานสถาปัตยกรรมของเลอกอร์บูซีเย คุณูปการอันโดดเด่นต่อขบวนการสมัยใหม่  คือแหล่งมรดกโลก ประกอบด้วยอาคารจำนวน 17 โครงการ ที่ออกแบบโดยเลอกอร์บูซีเย สถาปนิกชาวฝรั่งเศส-สวิส ตั้งอยู่ใน 7 ประเทศทั่วโลก ได้แก่ เบลเยียม ฝรั่งเศส เยอรมนี สวิตเซอร์แลนด์ ญี่ปุ่น อินเดีย และอาร์เจนตินา
โตรณะ

โตรณะ (Torana) หมายถึงซุ้มประตูลอยตัวที่ตกแต่งอย่างวิจิตร ตั้งอยู่เพื่อบ่งบอกทางเข้า พบในสถาปัตยกรรมฮินดู พุทธ และเชน ในอนุทวีปอินเดีย ซึ่งเผยแพร่ไปยังเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ถึง เอเชียตะวันออก
โตรณะแรกค้นพบที่สถูปสาญจีซึ่งสร้างขึ้นในสมัยเมารยะ ราว 300 ปี ก่อน ค.ศ. โตรณะที่พบที่สาญจีนั้นสร้างขึ้นด้วยหินเป็นหลัก อันเป็นลักษณะเด่นของสถาปัตยกรรมยุคนั้นที่มีการสร้างอนุสาวรีย์หินขนาดใหญ่
เชื่อกันว่า "ไผฟาง" ในสถาปัตยกรรมจีน, "โทริอิ" ในสถาปัตยกรรมญี่ปุ่นนั้นพัฒนามาจากโตรณะ นอกจากนี้ยังรวมถึงซุ้มประตูที่คล้ายกัน เช่น "อิลจูมุน"(일주문) และ "ฮงซัลมุน"(홍살문) ในสถาปัตยกรรมเกาหลี และบางเอกสารเชื่อว่าอาจรวมถึงซุ้มประตูวัดในไทย อีกด้วย สังเกตได้จากเป้าหมายการใช้งานและลักษณะโครงสร้างที่คล้ายกัน แต่มีการพัฒนาเป็นแบบพื้นถิ่น เช่นการมีเสาหลายชั้นและหลังคากระเบื้องซ้อนในจีน
โลทัสเทมเพิล

โลทัสเทมเพิล  หรือ กมลมนเทียร  เป็นสักการสถานบาไฮ (ศาสนสถานของศาสนาบาไฮ) ที่ตั้งอยู่ในนิวเดลี ประเทศอินเดีย เปิดบริการมาตั้งแต่เดือนธันวาคม ค.ศ. 1986 ศาสนสถานนี้เป็นที่รู้จักจากรูปทรงดอกบัว และได้กลายเป็นสถานที่ท่องเที่ยวสำคัญในเดลี ถึงแม้จะเป็นศาสนสถานของบาไฮ แต่ก็เปิดรับศาสนิกชนจากทุกศาสนาให้เข้าชมอย่างไม่ขาดสาย โครงสร้างที่เป็นคล้ายกับทรง "กลีบดอก" นั้นคือคอนกรีตหุ้มหินอ่อน จำนวน 27 กลีบ วางเป็นกลุ่มละ 3 กลีบ ทำให้เกิดรูปทรงที่มี 9 ด้าน พร้อมประตูทางเข้า 9 บานที่เปิดเข้าไปสู่โถงภายในที่สูงกว่า 34.27 เมตร พร้อมความจุ 2500 ที่นั่ง โลทัสเทมเพิลได้รับรางวัลด้านการออกแบบสถาปัตยกรรมมากมาย รายงานจากสำนักข่าว CNN ในปี 2001 ระบุว่าสถานที่นี้เป็นอาคารที่มีผู้คนมาเยี่ยมชม "มากที่สุดในโลก"
เทพเจ้าในห้องสิน

เทพเจ้าในห้องห้องสินจากวรรณกรรม ห้องสิน หมายถึงกลุ่มเทพเจ้าและบุคคลในตำนานจากวรรณกรรมจีนโบราณเป็นการผสมผสานเทพเจ้า ศาสนาและวัฒนธรรมของจีนโบราณเข้าไว้ด้วยกัน เทพเจ้าจากห้องสินจึงเป็นที่รู้จักในฐานะบุคคลผู้มีพลังพิเศษ ที่ได้รับการบูชาในศาสนาและวัฒนธรรมจีน
วีเอวี

วีเอวี (ย่อมาจาก Very Awesome Voice) เป็นกลุ่มบอยแบนด์จากเกาหลีใต้ที่ก่อตั้งโดย A Team Entertainment (ชื่อเดิมคือ AQ Entertainment) ในกรุงโซล ประเทศเกาหลีใต้ กลุ่มประกอบด้วยสมาชิกหกคน ได้แก่ แซงต์แวน เอซ อายโน จาค็อบ ลู และซิว เปิดตัวเมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2558 โดยมีอีพีแรกชื่อ "Under the Moonlight"
ท่าอากาศยานนานาชาติโบโฮล–ปังเลา

ท่าอากาศยานนานาชาติโบโฮล–ปังเลา  หรือ ท่าอากาศยานนานาชาติโบโฮลแห่งใหม่ (IATA: TAG, ICAO: RPSP) เป็นท่าอากาศยานที่ตั้งอยู่บนเกาะปังเลา จังหวัดโบโฮล ประเทศฟิลิปปินส์ โดยถูกสร้างขึ้นมาเพื่อแทนที่ท่าอากาศยานตักบีลารัน และเปิดใช้งานเมื่อวันที่ 27 พฤศจิกายน ค.ศ. 2018
เทโอดอร์ ฮ็อยส์

เทโอดอร์ ฮ็อยส์  เป็นนักการเมืองเยอรมัน ต่อมาภายหลังสงครามโลกครั้งที่สอง เขาได้ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีคนแรกของเยอรมนีตะวันตก
ประวัติ.
เทโอดอร์ ฮ็อยส์ เกิดเมื่อวันที่ 31 มกราคม ค.ศ. 1884 ในเมืองบรัคเคินไฮม์ (Brackenheim) ราชอาณาจักรเวือร์ทเทิมแบร์ค จักรวรรดิเยอรมัน เขาเติบโตในครอบครัวชนชั้นกลาง ฮ็อยส์มีความสนใจในด้านวรรณกรรมและการเมืองตั้งแต่วัยเยาว์ เขาสำเร็จการศึกษาสาขาเศรษฐศาสตร์, ประวัติศาสตร์ศิลป์วิทยา และรัฐศาสตร์ 
ฮ็อยส์เริ่มอาชีพการเป็นนักข่าวและนักเขียน ก่อนจะเข้าสู่แวดวงการเมือง โดยเขาเข้าร่วมพรรคประชาธิปไตยเยอรมัน (DDP) ซึ่งเป็นพรรคที่สนับสนุนประชาธิปไตยในเยอรมนี อย่างไรก็ตาม ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ด้วยความที่เขาเป็นสมาชิกฝ่ายประชาธิปไตยเสรีนิยม ทำให้เขาเผชิญกับข้อจำกัดและการตรวจสอบจากระบอบเผด็จการ แม้จะไม่ได้มีบทบาททางการเมืองโดยตรงในช่วงนี้ แต่เขาได้แสดงออกถึงความไม่เห็นด้วยกับอุดมการณ์นาซีผ่านงานเขียนและบทความเชิงวิชาการที่เน้นเสรีภาพและความเท่าเทียม 
ภายหลังสงคราม เขากลายเป็นบุคคลสำคัญในการฟื้นฟูประชาธิปไตยในเยอรมนี ฮ็อยส์มีบทบาทสำคัญในการก่อตั้งพรรคเสรีประชาธิปไตย (FDP) และกลายเป็นหนึ่งในผู้นำพรรคที่มีอิทธิพล ในปี 1949 ฮ็อยส์ได้รับเลือกให้เป็นประธานาธิบดีคนแรกของสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี (เยอรมนีตะวันตก) ในช่วงดำรงตำแหน่งสิบปี (1949–1959) เขามีบทบาทสำคัญในการสร้างความเชื่อมั่นในระบบประชาธิปไตยและฟื้นฟูภาพลักษณ์ของเยอรมนีในเวทีโลก นอกจากบทบาททางการเมืองแล้ว ฮอยส์ยังเป็นนักวิชาการและนักเขียนที่สร้างสรรค์ผลงานด้านวรรณกรรมและปรัชญามากมาย เขาเน้นความสำคัญของสิทธิมนุษยชนและค่านิยมประชาธิปไตย
เทโอดอร์ ฮ็อยส์ ถึงแก่อสัญกรรมเมื่อวันที่ 12 ธันวาคม 1963
รถไฟเร็วเขตเมืองซือริช

รถไฟเร็วเขตเมืองซือริช  เป็นโครงข่ายรถไฟเร็วในประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ให้บริการในพื้นที่เมืองซือริชและบริเวณโดยรอบ โดยรถไฟบางเส้นทางก็ให้บริการข้ามพรมแดนประเทศเยอรมนีด้วย รถไฟเร็วเปิดให้บริการอย่างเป็นทางการในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1990 และมีให้บริการรถชั้นหนึ่งซึ่งคิดเป็นสัดส่วน 1 ใน 4 ของขบวนรถ
วัลเทอร์ เชล

วัลเทอร์ เชล  เป็นนักการเมืองเยอรมัน เป็นสมาชิกของพรรคเสรีประชาธิปไตย อดีตประธานาธิบดีเยอรมนี ในช่วงที่วิลลี บรันท์ดำรงตำแหน่งเป็นนายกรัฐมนตรี เชลได้ดำรงตำแหน่งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศและรองนายกรัฐมนตรี เชลดำรงตำแหน่งรักษาการนายกรัฐมนตรีของเยอรมนี ระหว่างวันที่ 7–16 พฤษภาคม ค.ศ. 1974 ภายหลังที่นายกรัฐมนตรีวิลลี บรันท์ ลาออก ซึ่งต่อมาไม่นานเขาก็ได้รับเลือกให้ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีจนกระทั่ง ค.ศ. 1979 เชลเป็นสมาชิกของคริสตจักรอีแวนเจลิคัลในเยอรมนี
แรปูบลีกอนาชา ซดราแวย์!

แรปูบลีกอนาชา ซดราแวย์! ("สาธารณรัฐของเรา, จงเจริญ!") เป็นเพลงชาติของสาธารณรัฐประชาชนบัลแกเรีย ระหว่าง ค.ศ. 1947 จนถึง ค.ศ. 1951.
เพลงชาติฉบับนี้ประกาศใช้เมื่อ ค.ศ. 1947 ภายหลังการลงประชามติสถาปนาสาธารณรัฐ เมื่อค.ศ. 1946 ต่อมาได้มีการประกาศใช้เพลงชาติฉบับใหม่ เมื่อค.ศ. 1951.
เพลงชาติฉบับนี้ ขับร้องครั้งแรกเมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1947.
ลูคัส (กลุ่มดนตรีเกาหลีใต้)

ลูคัส (อังกฤษ:LU4US;เกาหลี:루커스) เป็นกลุ่มบอยแบนด์เกาหลีใต้ เปิดตัวครั้งแรกเมื่อวันที่ 4 กรกฎาคม 2014 ภายใต้สังกัด Box Media ปัจจุบันประกอบด้วยสมาชิก 4 คนคือ ดงฮยอน, แฮวอน, คยองจิน และ ชเว
ริชชาร์ท ฟ็อน ไวทซ์เซ็คเคอร์

ริชชาร์ท คาร์ล ไฟรแฮร์ ฟ็อน ไวทซ์เซ็คเคอร์  เป็นนักการเมืองเยอรมัน (CDU)อดีตประธานาธิบดีแห่งเยอรมนีระหว่างปี 1984 ถึง 1994 (ของเยอรมนีตะวันตก 1984–1990 และรวมเยอรมนี 1990–1994) 
ริชชาร์ทได้รับการยกย่องว่าเป็นประธานาธิบดีแห่งเยอรมนีที่ได้รับความนิยมสูงสุด เขามีชื่อเสียงจากสุนทรพจน์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งสุนทรพจน์ในวาระครบรอบ 40 ปีของการสิ้นสุดของสงครามโลกครั้งที่สองในยุโรปเมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม 1985 เมื่อริชชาร์ทเสียชีวิต ชีวิตและงานทางการเมืองของเขาได้รับการยกย่องอย่างกว้างขวาง โดยที่ "เดอะนิวยอร์กไทมส์ได้ขนานนามให้ว่า เป็น "ผู้พิทักษ์จิตสำนึกทางศีลธรรมของชาติ""
ฟิโอดอร์ ตอลบูคิน

ฟิโอดอร์ อีวาโนวิช ตอลบูคิน (16 มิถุนายน 1894 – 17 ตุลาคม 1949) เป็นผู้บัญชาการทหารโซเวียต
ตอลบูคิน เกิดในครอบครัวชาวนาในจังหวัดยาโรสลัฟล์ทางตะวันออกเฉียงเหนือของกรุงมอสโก เขาอาสาเข้าร่วมกับกองทัพจักรวรรดิในปี 1914 ซึ่งเป็นช่วงที่สงครามโลกครั้งที่หนึ่งประทุขึ้น เขาได้รับการเลื่อนตำแหน่งอย่างต่อเนื่องเลื่อนจากพลทหารเป็นร้อยเอกในปี 1916 นอกจากนี้เขายังได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์และเหรียญกล้าหาญหลายครั้ง
ในเดือนสิงหาคม 1918 ตอลบูคินได้เข้าร่วมกับกองทัพแดงซึ่งเขาทำหน้าที่เป็นเสนาธิการกองพลทหารราบที่ 56 หลังจากสงครามกลางเมืองรัสเซียสิ้นสุดลง ตอลบูคินได้รับตำแหน่งเจ้าหน้าที่จำนวนมาก นอกจากนี้เขายังได้เรียนที่วิทยาลัยการทหารฟรุนเซสำหรับการฝึกเสนาธิการขั้นสูง เขาสำเร็จการศึกษาในปี 1931 ในปี 1937 หลังจากตำแหน่งเจ้าหน้าที่หลายชุด ตอลบูคินได้รับคำสั่งจากกองพล ในปี 1938 ตอลบูคินได้รับการแต่งตั้งให้เป็นเสนาธิการมนฑลทหารทรานส์คอเคซัส
ตอลบูคินยังคงอยู่ในตำแหน่งนี้ผ่านช่วงการเปิดฉากปฏิบัติการบาร์บารอสซาจนถึงเดือนสิงหาคม 1941 เมื่อเขาได้รับการแต่งตั้งให้เป็นเสนาธิการแนวรบไครเมีย ซึ่งเขาดำรงอยู่จนถึงเดือนมีนาคม 1942 ตั้งแต่เดือนพฤษภาคมถึงกรกฎาคม 1942 เขาเป็นผู้ช่วยผู้บัญชาการมนฑลทหารสตาลินกราด หลังจากนั้นเขาก็ได้เป็นผู้บัญชาการกองทัพที่ 58 จนถึงเดือนมีนาคม 1943 กองทัพที่ 58 มีส่วนร่วมในการต่อสู้ของสตาลินกราดซึ่งตอลบูคินอยู่เหนือกว่า พลเอกอันเดรย์ เยเรเมนโกได้ยกย่องกองบัญชาการและความกล้าหาญทางทหารของเขา หลังจากบัญชาการกองทัพ 57 ตอลบูคินได้เข้าบัญชาการแนวรบใต้
ในเดือนตุลาคม 1943 แนวรบใต้ถูกเปลี่ยนชื่อเป็นแนวรบยูเครนที่ 4 ตอลบูคินเป็นผู้ช่วยนายพลโรดีออน มาลีนอฟสกีแห่งแนวรบยูเครนที่ 3 ในการรุกโลว์เวอร์นีเปอร์และการรุกนีเปอร์–คาร์เพเทียน ในเดือนพฤษภาคม 1944 ตอลบูคินถูกย้ายไปควบคุมแนวรบยูเครนที่ 3 ในช่วงการทัพฤดูร้อนตั้งแต่เดือนมิถุนายนถึงตุลาคม 1944 ตอลบูคินและมาลีนอฟสกีเปิดฉากบุกโจมตีบอลข่านและสามารถเอาชนะโรมาเนียส่วนใหญ่ได้ ในวันที่ 12 กันยายน 1944 สองวันหลังจากได้รับการเลื่อนตำแหน่งนายพลมาลีนอฟสกีให้เป็นจอมพลแห่งสหภาพโซเวียต ตอลบูคินก็ได้รับการเลื่อนยศในแบบเดียวกัน ขณะที่มาลีนอฟสกีเคลื่อนทัพไปทางตะวันตกเฉียงเหนือสู่ฮังการีและยูโกสลาเวีย ตอลบูคินก็ได้เข้ายึดครองบัลแกเรีย เมื่อเริ่มต้นในการทัพฤดูหนาว ตอลบูคินเปลี่ยนกองทัพของเขาไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของฝ่ายอักษะ จึงทำให้ตอลบูคินเข้าปลดปล่อยยูโกสลาเวียและบุกทางตอนใต้ของฮังการี
หลังจากสงคราม ตอลบูคินเป็นผู้บัญชาการทหารสูงสุดของกลุ่มกองกำลังใต้ซึ่งประกอบไปด้วยภูมิภาคบอลข่าน ในเดือนมกราคม 1947 ตอลบูคินได้เป็นผู้บัญชาการมนฑลทหารทรานส์คอเคซัสจนกระทั่งเขาเสียชีวิตในวันที่ 17 ตุลาคม 1949
บรรณานุกรม.
 <ns>10</ns>
 <id>867570</id>
 <revision>
 <id>11314596</id>
 <parentid>11208483</parentid>
 <timestamp>2024-02-05T13:11:37Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>BeckNoDa</username>
 <id>198741</id>
 </contributor>
 <origin>11314596</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>