การยอมรับ

การยอมรับ  ในจิตวิทยามนุษย์คือความยินยอมของบุคคลหนึ่งต่อความเป็นจริงของสถานการณ์หนึ่ง การยอมรับกระบวนการหรือเงื่อนไข (ที่มักจะเป็นของสถานการณ์ที่น่าอึดอัดหรือเป็นด้านลบ) โดยไม่มีความพยายามที่จะเปลี่ยนหรือคัดค้าน มีความหมายคล้ายกับ "การยอมรับโดยปริยายที่ทำให้เสียสิทธิ" (acquiescence) ในวิชานิติศาสตร์
นิยาม.
คำว่า "การยอมรับ" มีความหมายที่หลากหลาย เมื่อบุคคลใดแสดงถึงความยินยอมต่อข้อเสนอที่เขาได้รับ นี่คือ "การยอมรับ" ข้อเสนอเหล่านั้น ซึ่งเรียกว่าความตกลง (agreement) ด้วย เช่นถ้าบุคคลหนึ่งให้ของขวัญแก่อีกคนหนึ่ง คนที่ได้รับของขวัญได้กระทำการยอมรับแล้ว อีกนิยามหนึ่งมีความเกี่ยวข้องกับกับความชอบ (favor) การสนับสนุน (endorsement) การต้อนรับและความเป็นส่วนหนึ่ง (welcome and belonging) ซึ่งเป็นด้านบวก ตัวอย่างเช่น บุคคลหนึ่งสามารถชอบและยอมรับคนอีกคนหนึ่งเพียงเพราะเขาเห็นชอบคน ๆ นั้น อีกความหมายหนึ่งของการยอมรับคือการเชื่อหรือยินยอม ความหมายนี้ทับซ้อนกับคำว่า "ขันติธรรม" (toleration) แต่การยอมรับกับขันติธรรมไม่ได้มีความหมายเดียวกัน 
การยอมรับ – "การแสดงออกหรือส่อความด้วยความประพฤติซึ่งยินยอมต่อข้อกำหนดของข้อเสนอด้วยกิริยาอาการแบบชักชวนหรือซึ่งจำเป็นโดยข้อเสนอและทำให้เกิดสัญญาผูกมัด การใช้อำนาจซึ่งสถาปนาจากข้อเสนอผ่านการกระทำอย่างหนึ่ง การกระทำโดยบุคคลที่ได้รับข้อเสนอหรือการจัดหา (procurement) จากบุคคลอื่นซึ่งมีเจตนาคงไว้ซึ่งประเด็นของข้อเสนอนั้นผ่านการกระทำที่ถูกชักชวนโดยข้อเสนอ"
พูดอย่างง่ายว่า การยอมรับคือการปล่อยให้ประสบการณ์ส่วนตัวซึ่งไม่เป็นที่ต้องการ (ความคิด ความรู้สึก และความต้องการ) ให้ผ่านไปและผ่านมาโดยไม่ไปฝืนมัน
ชนิด.
ก่อนที่จะแบ่งออกเป็นชนิด เราต้องเข้าใจก่อนว่า"การยอมรับ"คือการถือว่าเหตุการณ์จริงใด ๆ ก็ตามซึ่งเป็นผลลัพธ์มาจากเหตุการณ์ก่อน ๆ รวมทั้งหมดทั้งมวลเป็นผลลัพธ์ที่ดีที่สุด แนวความคิดของการยอมรับโดยปกติรวมถึงการเห็นชอบ การใช้คำนี้ในบริบทของจิตวิทยา-เจตภาพ (spirituality) หมายถึงการมีกรอบความคิดที่ไม่พิพากษ์ (non-judgemental mindset) การยอมรับตรงข้ามกับคำว่า"การต่อต้าน" (resistance) ซึ่งเป็นคำที่มีนัยยะทางการเมืองและจิตวิเคราะห์ที่แรงและนำมาใช้กับบริบทส่วนใหญ่ไม่ได้ กลุ่มบุคคลหรือปัจเจกบุคคลสามารถแสดงการยอมรับเหตุการณ์และเงื่อนไขต่าง ๆ บนโลกและสามารถยอมรับองค์ประกอบของความคิด ความรู้สึก และประวัติส่วนตนได้ อย่างเช่นการรักษาทางจิตบำบัด (psychotherapy) ของผู้ที่มีอาการซึมเศร้าหรือวิตกกังวลคือการส่งเสริมให้ยอมรับพฤติการณ์ส่วนตัวใด ๆ ที่เป็นตัวการให้เกิดความรู้สึกหรือยอมรับตัวความรู้สึกเหล่านั้นเอง นอกจากนั้น จิตบำบัดสามารถรวมถึงการลดการยอมรับต่อสถานการณ์ต่าง ๆ ของปัจเจกบุคคลลงด้วย
แนวคิดเรื่องการยอมรับเด่นชัดในหลายความเชื่อและในการปฏิบัติสมาธิ อย่างเช่นอริยสัจ 4 ข้อแรกในศาสนาพุทธ "ทุกข์" เชื้อเชิญให้ผู้คนยอมรับว่าความทุกข์ทรมาน (suffering) เป็นส่วนหนึ่งของชีวิตโดยธรรมชาติ ชนกลุ่มน้อย (Minority group) มักกล่าวว่าเป้าหมายของพวกเขาคือการยอมรับในสังคมซึ่งคนส่วนใหญ่ (Normative social influence) จะไม่กีดกันชนกลุ่มน้อยจากการมีส่วนร่วมในสังคม คนส่วนใหญ่อาจเรียกได้ว่ามีขันติธรรมต่อชนกลุ่มน้อย ก็ต่อเมื่อชนกลุ่มน้อยถูกจำกัดการมีส่วนร่วมให้อยู่ในมุมหนึ่งของสังคมแต่ไม่ได้ถูกยอมรับโดยคนส่วนใหญ่
การยอมรับคือระยะที่ห้าของแบบจำลองคือเบลอร์-รอสส์ (หรือเป็นที่รู้จักในอีกชื่อว่า "ระยะของความเศร้าโศก")
"The Big Book of Alcoholics Anonymous" อธิบายถึงความสำคัญของการยอมรับในการรักษาอาการติดสุรา โดยกล่าวว่าการยอมรับสามารถนำมาใช้ในการแก้ปัญหาสถานการณ์ที่บุคคลหนึ่งรู้สึกเสียขวัญจาก "คน สถานที่ สิ่งของ หรือสถานการณ์ - ข้อเท็จจริงข้อหนึ่งในชีวิตที่พวกเขายอมรับไม่ได้" ได้ และอ้างว่าบุคคลที่ติดสุราจะไม่สามารถพบกับความสงบเงียบได้จนกว่าจะยอมรับว่า "ไม่มีอะไรที่เกิดขึ้นมาอย่างผิดพลาดบนโลกของพระเจ้า" และจะต้องยอมรับเงื่อนไขของการติดสุราไปอย่างปฏิเสธไม่ได้
การยอมรับตนเอง.
การยอมรับตนเอง  คือการพอใจกับตัวตน ณ ปัจจุบันของตัวเอง มันคือการตกลงกับตัวเองที่จะเห็นคุณค่า รับรองและสนับสนุนตัวตนอย่างที่เป็นอยู่โดยไม่คำนึงถึงข้อบกพร่องหรือพฤติกรรมในอดีตที่เป็นด้านลบ ผู้คนมีปัญหากับการยอมรับตัวเองเพราะความรู้สึกผิด ความบอบช้ำทางจิตใจ หรือการขาดแรงจูงใจ บางคนเข้าใจผิดว่าหากใครมีความสุขกับตัวเองแสดงว่าเขาจะไม่เปลี่ยนแปลงอะไรเกี่ยวกับตัวเองเลย แต่ละบุคคลไม่จำเป็นที่จะต้องไม่มีความสุขกับตัวเองเพื่อที่จะรู้ว่าจะต้องเปลี่ยนและสามารถเปลี่ยนสิ่งที่ตัวเองไม่ชอบได้ตลอกเวลา
การยอมรับทางสังคม.
การยอมรับทางสังคม  ส่งผลต่อผู้คนทุกกลุ่มสังคม (Social group) และช่วงอายุ เราสามารถให้นิยามการยอมรับทางสังคมเป็นการมีขันติธรรมต่อความแตกต่างและความหลากหลาย (Multiculturalism) ของผู้อื่น เพราะผู้คนส่วนใหญ่พยายามทำตัวและทำให้ดูเหมือนผู้อื่นเพื่อให้เข้ากับคนอื่น
เด็กและวัยรุ่นมีแนวโน้มที่จะต้องการการยอมรับจากกลุ่มเพื่อน และปฏิบัติสนองความต้องการนั้นด้วยแรงกดดันจากคนรอบข้าง บางครั้งแรงกดดันจากคนรอบข้างสามารถกำหนดได้กระทั่งทรงผมและสไตล์การแต่งตัวที่ผู้คนมองว่า "เท่" ความต้องการของบุคคลหนึ่งที่จะได้รับการยอมรับจากอีกบุคคลที่มิตรภาพมีความสำคัญต่อเขานั้นสามารถกำหนดความเปิดรับ (Social influence) ต่อพฤติกรรมที่ได้รับความนิยมเช่นการสูบบุหรี่ การดื่มสุรา การสบถและอื่น ๆ ได้ ผู้คนแสดงและหลีกเลี่ยงพฤติกรรมหนึ่งบนความต้องการการเห็นชอบจากเพื่อนของเขา ซึ่งรวมไปถึงการดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์หรือการเสพสารเสพติด 
เมื่อพูดถึงความผิดปกติทางจิต การยอมรับทางสังคมมีบทบาทที่สำคัญในการคืนสู่สุขภาวะ (Recovery model) หลายคนไม่เข้าใจการเจ็บป่วยทางจิตใจ พวกเขาจึงไม่แน่ใจว่าควรโอบรับผู้คนที่เป็นโรคอย่างไรและทิ้งให้ผู้คนเหล่านั้นมีความรู้สึกโดดเดี่ยว (Social isolation) ท่ามกลางกลุ่มเพื่อน
มีเงื่อนไข.
การยอมรับแบบมีเงื่อนไข  คือการยอมรับชนิดหนึ่งที่มีเงื่อนไขซึ่งต้องการให้ดัดแปลงเงื่อนไขเบื้องต้นก่อนที่จะทำการยอมรับ ตัวอย่างเช่นสัญญาที่ต้องการการยอมรับจากสองฝ่ายอาจจะต้องถูกดัดแปลงเพื่อให้ทั้งสองฝ่ายพึงพอใจ บุคคลหนึ่งได้รับข้อเสนอและจะตกลงก็ต่อเมื่อมีการเปลี่ยนแปลงข้อกำหนดและเงื่อนไข สัญญาระหว่างธุรกิจและนายจ้างสามารถถูกเปลี่ยนและดัดแปลงโดยทั้งสองฝ่ายได้จนกว่าทั้งสองจะตกลงหรือยอมรับเนื้อหาในสัญญาทางธุรกิจนั้น
โดยชัดแจ้ง.
การยอมรับโดยชัดแจ้ง  คือการยอมรับเงื่อนไขที่ถูกตั้งไว้อย่างเปิดเผยและชัดเจน ตัวอย่างเช่นบุคคลหนึ่งตกลงรับข้อเสนออย่างชัดเจนและแน่ชัด เขายอมรับข้อกำหนดโดยไม่ได้เปลี่ยนอะไรมันเลย
โดยนัย.
การยอมรับโดยนัย  คือการมีเจตนาที่จะยินยอมต่อเงื่อนไขที่ถูกเสนอมา การยอมรับถูกบอกเป็นนัยด้วยการกระทำที่แสดงถึงการตกลงต่อการต่อรองที่ถูกเสนอ เมื่อบุคคลหนึ่งเลือกซื้อสินค้าชนิดหนึ่งในห้างสรรพสินค้าเขาได้แสดงถึงการตกลงต่อข้อเสนอซึ่งก็คือราคาของสินค้า
ความเชื่อ.
การยอมรับเป็นสิ่งที่เป็นพื้นฐานของความเชื่อหลักในศาสนาอับราฮัมส่วนใหญ่ เช่นคำว่า "อิสลาม" สามารถแปลได้ว่า "การยอมรับ", "การยอมแพ้" หรือ "การยอมจำนนโดยสมัครใจ" และศาสนาคริสต์ตั้งอยู่บน "การยอมรับ" ว่าพระเยซูแห่งนาซาเรธเป็นพระคริสต์และการยอมรับพระประสงค์ของพระเจ้า ศาสนาและการรักษาทางจิตวิทยามักจะเสนอให้ยอมรับเมื่อเกิดเหตุการณ์ที่ไม่ชอบหรือเป็นชะตากรรม (Destiny) หรือเมื่อการเปลี่ยนแปลงสถานการณ์นั้นอาจจะทำได้แต่มีราคาที่ต้องจ่ายหรือความเสี่ยงที่สูงมาก การยอมรับสามารถมีความหมายโดยนัยว่าเป็นการไม่พยายามเปลี่ยนแปลงในทางพฤติกรรมที่มองเห็นได้ แต่คำนี้ยังสามารถนำมาใช้อย่างเฉพาะเจาะจงมากขึ้นเพื่อหมายถึงสภาวะทางประชานและอารมณ์ที่รู้สึกหรือถูกสมมติฐานขึ้นมา 
ในความเชื่อศาสนาคริสต์ การยอมรับถูกมองว่าเป็นการโอบรับสภาพความจริงของสถานการณ์หนึ่งซึ่งทำโดยตั้งอยู่บนความไว้วางใจ (Trust (emotion)) ในพระประสงค์และและการควบคุมของพระเจ้าที่สมบูรณ์ ในประชาคมมุสลิม การยอมรับอัลลอฮ์คล้ายกับวิธีที่คริสต์ศาสนิกชนยอมรับว่าพระเจ้าเป็นสัตที่สูงกว่า (Bates, 2002) ชาวยิวยอมรับบัญญัติ 10 ประการเป็นวิถีการใช้ชีวิตที่ดีและสมปรารถนา (Mcdowell and Stewart, 1983).