pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
ปางห้ามมาร

ปางห้ามมาร เป็นพระพุทธรูปอยู่ในอิริยาบถประทับ (นั่ง) ขัดสมาธิราบ พระหัตถ์ซ้ายวางหงาย อยู่บนพระเพลา (ตัก) พระหัตถ์ขวายกขึ้นป้องเสมอพระอุระ (อก) แสดงอาการห้าม
ประวัติ.
หลังจากที่พระพุทธโคตมทรงพิจารณาธรรมในเรือนแก้วแล้ว พระองค์จึงเสด็จไปประทับใต้ต้นไทร ธิดามาร 3 พี่น้อง คือ นางราคา นางตัณหา นางอรดี ได้อาสาผู้เป็นบิดาไปทำลายตบะเดชะของพระพุทธองค์ ด้วยการเนรมิตร่างเป็นสตรีที่สวยงามในวัยต่าง ๆ ตลอดจนแสดงอิตถียาโดยการฟ้อนรำขับร้อง แต่พระพุทธองค์ไม่ทรงเอาพระทัยใส่ กลับขับไล่ธิดามารให้หลีกไป
และในพรรษาสุดท้ายแห่งพระชนมายุ พญามารได้อาราธนาให้พระพุทธองค์ปรินิพพาน พระพุทธโคตมทำปางห้ามมารและบอกให้พญามารว่า <templatestyles src="แม่แบบ:คำพูด/style.css" />พญามาร ท่านอย่าทรงเกรงใจเราอีกเลย ความปรินิพพานจะมีขึ้นในอีกไม่ช้า นับแต่นี้ไปอีก 3 เดือน เราจะดับขันธ์ปรินิพพาน
เมื่อพระพุทธโคตมตรัสห้ามมารแล้ว พญามารจึงตรัสให้รักษาวาจา จากนั้นก็หายตัวไป
ปางห้ามสมุทร

ปางห้ามสมุทร เป็นพระพุทธรูปอยู่ในอริยาบถยืน ยกพระหัตถ์ทั้งสองแบบตั้งขึ้นยื่นออกไปข้างหน้าเสมอพระอุระ (อก) เป็นกิริยาห้าม บางแบบเป็นพระทรงเครื่อง มีลักษณะคล้ายกันกับปางห้ามญาติ
ประวัติ.
ในครั้งที่พระพุทธเจ้าเสด็จไปประกาศพระศาสนายังตำบลอุรุเวลาเสนานิคม แคว้นมคธ ของพระเจ้าพิมพิสาร ทรงขอประทับแรมอยู่ในสำนักของอุรุเวลกัสสปะ ผู้เป็นหัวหน้าชฎิล (ฤษี ผู้บูชาไฟ) ซึ่งเป็นที่เลื่อมใสของประชาชนในแคว้นมคธ ทรงแสดงอิทธิปาฏิหาริย์นานัปการเพื่อทรมาน ฤษีอุรุเวลกัสสปะให้คลายความพยศลง ในครั้งที่น้ำท่วม พระองค์ทรงทำปาฏิหาริย์ห้ามน้ำที่ไหลบ่ามาจากทุกสารทิศมิให้เข้ามาในที่ประทับ และเสด็จจงกรมภายในวงล้อมที่มีน้ำเป็นกำแพง พวกเหล่าชฎิลพายเรือมาดู เห็นเป็นอัศจรรย์ จึงยอมรับในอานุภาพของพระพุทธองค์ และขออุปสมบทเป็นพระภิกษุ
ตุ๊กตาหมีถักไหมพรม

ตุ๊กตาหมีถักไหมพรม หรือ อะมิกุรุมิ (จากคำญี่ปุ่นว่า (; โรมาจิ: "amu"; : ถัก) และ (; โรมาจิ: "nuigurumi"; : ของเล่นยัดไส้ข้างใน) เป็นตุ๊กตาหมี ที่ถักด้วยโครเช และใช้ไหมพรมแบบพิเศษ ที่ทำให้ขนฟู มีเอกลักษณ์ด้วยการที่ไม่เหมือนตุ๊กตาหมีถักไหมพรม แบบทั่วไป นอกจากถักเป็นตุ๊กตาหมีถักไหมพรมแล้วยังสามารถถักเป็นรูปแบบต่าง ๆ ได้อีก เช่น ตุ๊กตาถักพวงกุญแจ ตุ๊กตาถักไหมพรมรับปริญญา เป็นต้น
ปลากระเบน

ปลากระเบน คือ ปลากระดูกอ่อนจำพวกหนึ่งที่อยู่ในชั้นย่อยอีลาสโมแบรนชิไอ (Elasmobranchii) ในอันดับใหญ่ที่ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Batoidea หรือ Rajomorphii
มีประมาณ 400 ชนิด พบได้ทั้งน้ำจืดสนิท, น้ำกร่อย และทะเล มีรูปร่างแบนราบ ครีบทั้งหมดอยู่ชิดติดกับลำตัวด้านข้าง มีท่อน้ำออก 1 คู่ อยู่ด้านหลังของหัว ซึ่งทำหน้าที่ให้น้ำผ่านเข้าทางเพื่อไหลเวียนผ่านเหงือกเพื่อการหายใจ ซึ่งจะไม่ไหลเวียนผ่านปากซึ่งอยู่ด้านล่างลำตัว เหมือนปลากระดูกอ่อนหรือปลากระดูกแข็งจำพวกอื่น หากินบริเวณพื้นน้ำ ในปากไม่มีฟันแหลมคมเหมือนปลาฉลาม ดังนั้นการกินอาหารจึงค่อยเป็นค่อยไป ด้วยการเคี้ยวอย่างช้า ๆ ซึ่งอาหารส่วนมากก็ได้แก่ หอย, กุ้ง, ปู หรือปลาขนาดเล็กตามพื้นน้ำ เป็นส่วนใหญ่
แบ่งออกได้เป็น 4 อันดับ (ดูในตาราง) ซึ่งก็แบ่งออกได้เป็นหลาย[[วงศ์ (ชีววิทยา)|วงศ์]], หลาย[[สกุล (ชีววิทยา)|สกุล]] ขนาดแตกต่างหลากหลายไปตามสกุลและชนิด กระจายไปตามเขตอบอุ่นทั่วโลก เช่น [[วงศ์ปลากระเบนธง]] (Dasyatidae) รูปร่างค่อนข้างกลม จะงอยปากแหลม หางยาวคล้ายแส้ มีเงี่ยงแหลมคม ที่มีพิษบริเวณโคนหาง 1-2 ชิ้น ที่เมื่อหักไปแล้วสามารถงอกใหม่ได้, [[วงศ์ปลากระเบนนก]] (Myliobatidae) มีส่วนหัวโหนก ครีบด้านข้างแยกออกจากส่วนหัวเห็นได้ชัดเจน และครีบขยายออกด้านข้างเสมือนกับปีกของ[[นก]] ปลายแหลม ใช้สำหรับว่ายน้ำในลักษณะโบกโบยเหมือนนกบินในทะเล ส่วน[[ปลากระเบนไฟฟ้า]] พบเฉพาะในทะเล มีขนาดเล็ก มีรูปร่างต่างไปจากปลากระเบนจำพวกอื่น ๆ ที่โคนหางไม่มีเงี่ยง และสามารถผลิตไฟฟ้าเพื่อป้องกันตัวและล่าเหยื่อได้ด้วย 
ปลากระเบน เป็นปลาที่มนุษย์ผูกพันมาตั้งแต่อดีต ด้วยการใช้เนื้อในการรับประทาน สามารถนำไปปรุงเป็นอาหารต่าง ๆ เช่น ผัดเผ็ด, ผัดขี้เมา หรือผัดฉ่า เช่นเดียวกับ[[ปลาฉลาม]]ได้ ในปลากระเบนบางวงศ์ เช่น [[วงศ์ปลากระเบนหางสั้น]] (Potamotrygonidae) มีลำตัวกลมเหมือนจานข้าวหรือแผ่น[[ซีดี]] จะงอยปากไม่แหลม มีส่วนหางที่สั้น มีถิ่นกำเนิดเฉพาะใน[[แม่น้ำ]]ของ[[ทวีปอเมริกาใต้]] มีสีสันและลวดลายตามลำตัวสวยงาม และสามารถแพร่ขยายพันธุ์ในที่เลี้ยงได้ง่าย จึงนิยมเลี้ยงและเพาะขยายพันธุ์กันเป็น[[ปลาสวยงาม]] 
[[File:Stingray wallets.JPG|thumb|200px|left|thumb|[[กระเป๋าสตางค์]]หนังปลากระเบน]]
นอกจากนี้แล้ว ปลากระเบนส่วนมากจะมีเกล็ดเป็นตุ่มแข็งบริเวณกลางหลัง ซึ่งสามารถนำไปใช้ประโยชน์ต่าง ๆ เช่น ผลิตเป็นเครื่องหนัง เช่น [[กระเป๋า]] ได้ นอกจากนี้แล้วยังนำไปทำเป็น[[เครื่องประดับ]]เช่น [[แหวน]] เป็นต้น
จังหวัดคังว็อน (ประเทศเกาหลีเหนือ)

จังหวัดคังว็อน  เป็นจังหวัดเก่าแก่ของเกาหลีและเกาหลีเหนือ ซึ่งมีการแบ่งเป็นจังหวัดตั้งแต่สมัยราชวงศ์โชซ็อน เมื่อครั้งที่ญี่ปุ่นบุกเกาหลีก็เคยรุกรานที่พื้นที่แห่งนี้
กะเพรา

กะเพรา (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Ocimum tenuiflorum") และมีชื่อสามัญว่า Holy basil, Sacred basil อยู่ในวงศ์ Lamiaceae เป็นไม้ล้มลุก แตกกิ่งก้านสาขา สูง 60-120 เซนติเมตร นิยมนำใบมาประกอบอาหารคือ ผัดกะเพรา กะเพรามี 3 พันธุ์ คือ กะเพราแดง กะเพราขาว และ กะเพราลูกผสมระหว่างกะเพราแดงและกะเพราขาว
ชื่อสามัญ.
กะเพรามีชื่อสามัญอื่นอีกคือ
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์.
เป็นไม้พุ่มเตี้ยความสูงประมาณ 0.3-1 เมตร ต้นค่อนข้างแข็ง แตกกิ่งก้านสาขามาก ก้านเป็นขน ก้านใบยาว รูปใบเรียว โคนใบรูดในลักษณะเรียวปลายมนรอบขอบใบเป็นหยัก พื้นใบด้านหน้าสีเขียว หรือแดงแก่กว่าด้านหลัง ซึ่งมีกระดูกใบนูนเห็นได้ชัด ดอกออกเป็นช่อตั้งขึ้นคล้ายฉัตร ออกบริเวณปลายยอดและปลายกิ่ง ดอกย่อยมีขนาดเล็ก รูปคล้ายระฆัง กลีบดอกมีทั้งชนิดสีขาวลายม่วงแดงและสีขาว เมล็ดอยู่ภายในกลีบ กลีบเลี้ยงสีม่วง ผลแห้งแล้วแตกออก เมื่อเมล็ดแก่สีดำ เมื่อนำไปแช่น้ำเปลือกหุ้มเมล็ดพองออกเป็นเมือก
การนำไปใช้.
สำหรับการนำเอากะเพราไปปรุงอาหารนั้น ส่วนมากมักจะนิยมนำไปปรุงในอาหารไทยหลากหลายเมนูซึ่งจะต้องเลือกเฉพาะส่วนใบเท่านั้น สำหรับความแตกต่างระหว่างกะเพราขาวและกะเพราแดงนั้นจะเป็นเรื่องของกลิ่นที่มีความแตกต่างกันอย่างเห็นได้ชัดว่ากะเพราแดงจะมีกลิ่นฉุนแรงกว่า เวลาประกอบอาหารแล้วจะหอมแรงกว่า ขึ้นอยู่ที่ความชอบของผู้ทำว่าชอบใช้ใบกะเพราแบบไหน
อภิชาญ ปานเจริญ

อภิชาญ ปานเจริญ เป็นนักวิชาการชาวไทย เคยดำรงตำแหน่งสำคัญ ๆ เช่น อาจารย์ทางด้านภาษาบาลีสันสกฤต สังกัดภาควิชาภาษาไทยและภาษาตะวันออก คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง ซึ่งเปิดสาขาวิชาภาษาบาลีและสันสกฤตเป็นวิชาโทในคณะมนุษยศาสตร์ อาจารย์อภิชาญสำเร็จการศึกษาเปรียญธรรม 7 ประโยค และศาสนศาสตรบัณฑิต (สังคมวิทยา)
จากมหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย ได้รับทุนมูลนิธิเอเซีย ผ่านมหามกุฏราชวิทยาลัยไปศึกษาต่อยังมหาวิทยาลัยสันสกฤต พาราณสี ประเทศอินเดีย (สาขาภาษาสันสกฤต) และมหาวิทยาลัย BHU (สาขาวรรณคดีสันสกฤต) เป็นอาจารย์บรรยายวิชาภาษาบาลี ภาษาสันสกฤต วิชาลักษณะภาษาไทย วิชาภาษาต่างประเทศในภาษาไทย วิชาบาลีสันสกฤตในภาษาไทย และวิชาวรรณกรรมศาสนา
สุชิน ทองหยวก

สุชิน ทองหยวก อดีตพระมหาสุชิน สุชิโน วัดกันมาตุยาราม เกิดที่จังหวัดนครปฐม เป็นศิษย์สำคัญคนหนึ่งของอาจารย์สุชีพ ปุญญานุภาพ และอาจารย์เสถียร โพธินันทะ ที่มีความสามารถในด้านภาษาสันสกฤต เป็นผู้ที่รับผิดชอบในการสอนภาษาสันสกฤต ภาษาปรากฤต และประวัติวรรณคดีสันสกฤตให้แก่นักศึกษามหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัยมาเป็นระยะเวลาไม่น้อยกว่า 20 ปี เคยมีบทบาทในการร่วมจัดทำ พจนานุกรมพุทธศาสนาจีน-สันสกฤต-อังกฤษ-ไทย ร่วมกับคณะสงฆ์จีนนิกายแห่งประเทศไทย วัดโพธิ์แมนคุณาราม และเป็นผู้แปลงานชิ้นสำคัญในโลกทางปรัชญาของฝ่ายมหายานได้คือหนังสือชื่อ The Central Philosophy of Buddhism (ในชื่อภาษาไทยคือ ปรัชญามาธยมิก) ซึ่งเป็นหนังสือที่ใช้อ่านศึกษาพุทธปรัชญาโดยเฉพาะปรัชญาของท่าน นาคารชุน อย่างกว้างขวางเป็นภาษาไทยได้สำเร็จ
ประวัติการศึกษา.
ที่มหาวิทยาลัยพาราณสี อ.สุชิน ทองหยวกได้เป็นนักศึกษารุ่นไล่เลี่ยกันกับสมเด็จพระพุทธชินวงศ์ วัดมกุฏกษัตริยาราม เมื่อครั้งดำรงสมณศักดิ์ที่พระกิตติสารมุนี รวมถึง ดร.สุนทร ณ รังษี และ ดร.จำลอง สารพัดนึก ซึ่งนักศึกษารุ่นนั้นได้กลับมาเป็นนักวิชาการที่มีชื่อเสียงหลายท่าน
หลังกลับจากอินเดีย แรกเริ่ม อ.สุชิน ทองหยวกได้ตั้งใจสมัครเป็นอาจารย์ด้านภาษาบาลีและสันสกฤตที่คณะอักษรศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร วิทยาเขตพระราชวังสนามจันทร์ แต่เนื่องจากได้หนังสือตอบรับเข้าทำงานงานที่รัฐวิสาหกิจ การรถไฟแห่งประเทศไทยก่อน จึงได้ทำงานที่การรถไฟฯ ตลอดมาจนกระทั่งเกษียณอายุ จากนั้นจึงได้มาทำงานวิชาการด้านพระพุทธศาสนาที่มูลนิธิมหามกุฏราชวิทยาลัย และเป็นอาจารย์พิเศษบรรยายนักศึกษาสาขาภาษาบาลีและสันสกฤต ซึ่งเป็นสาขาท่านที่มีความชำนาญจนถึงปัจจุบัน
วันสันติภาพไทย

วันสันติภาพไทย คือ วันที่ 16 สิงหาคม ของทุกปี ซึ่งเป็นวันที่ระลึกถึงการสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่ 2 ซึ่งในวันที่ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2488 ประเทศไทยโดยนายปรีดี พนมยงค์ หัวหน้าขบวนการเสรีไทย ในฐานะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ในรัชกาลที่ 8 ได้ออกประกาศสันติภาพในพระปรมาภิไธยพระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล พระอัฐมรามาธิบดินทร ให้การประกาศสงครามต่อสหรัฐอเมริกาและบริเตนใหญ่เมื่อวันที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2485 เป็นโมฆะ เนื่องจากเป็นการกระทำอันขัดต่อเจตจำนงของประชาชนและขัดต่อรัฐธรรมนูญ ซึ่งประชาชนชาวไทยทั้งในและนอกประเทศได้ร่วมกันแสดงเจตจำนงไม่ยอมรับคำประกาศดังกล่าวด้วยการจัดตั้งขบวนการเสรีไทยช่วยเหลือฝ่ายสัมพันธมิตรในการต่อสู้กับกองทัพญี่ปุ่นที่ยึดครองประเทศไทยอยู่ในระหว่างสงคราม (ตั้งแต่วันที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2484) โดยที่ประเทศไทยประกาศว่าจะร่วมมือเต็มที่ทุกทางกับสหประชาชาติในการสถาปนาเสถียรภาพในโลกนี้ ประกาศสันติภาพนี้มีนายทวี บุณยเกตุ รัฐมนตรี เป็นผู้ลงนามรับสนองพระบรมราชโองการ
เพื่อเป็นการรำลึกถึงเหตุการณ์ดังกล่าว มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ จึงตั้งชื่อถนนภายในศูนย์ท่าพระจันทร์ ที่เชื่อมระหว่างประตูถนนพระอาทิตย์กับประตูท่าพระจันทร์และผ่านหน้าตึกโดมว่า ถนน 16 สิงหาคม
สวนเสรีไทย

สวนเสรีไทย หรือชื่อเดิมว่า สวนน้ำบึงกุ่ม เป็นสวนสาธารณะระดับย่าน ตั้งอยู่ที่ หมู่บ้านสหกรณ์ ซอยเสรีไทย 57 ถนนเสรีไทย เขตบึงกุ่ม กรุงเทพมหานคร มีพื้นที่ทั้งสิ้นประมาณ 350 ไร่ มีจุดที่น่าสนใจหลายแห่ง ได้แก่
ประวัติ.
เดิม “ บึงกุ่ม” หรือ “ บึงตาทอง” เป็นบึงสาธารณะเก่าแก่ขนาดใหญ่ที่ถูกรุกล้ำจนมีสภาพตื้นเขิน ในปี พ.ศ. 2528 เริ่มมีการปรับปรุงและพัฒนาบึงกุ่มตามโครงการพระราชดำริของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ในการจัดหาพื้นที่เก็บกักน้ำเพื่อแก้ปัญหาน้ำท่วมกรุงเทพฯ (โครงการแก้มลิง) ให้เป็นบึงรับน้ำจนสามารถรองรับน้ำได้ถึง 1.5 ล้านลูกบาศก์เมตร พร้อมประตูระบายน้ำเพื่อควบคุมระดับน้ำ และระบายสู่คลองบึงกุ่ม ต่อเนื่องสู่คลองแสนแสบต่อไป
ต่อมาได้มีการพัฒนาขยายพื้นที่ สร้างเป็นสวนสาธารณะ และสวนป่าตามโครงการสวนป่า กทม. เฉลิมพระเกียรติในวโรกาสที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ทรงครองสิริราชสมบัติครบ 50 ปี (พระราชพิธีกาญจนาภิเษก พ.ศ. 2539) ในชื่อว่า "สวนน้ำบึงกุ่ม" 
ในปี พ.ศ. 2538 สมาชิกขบวนการเสรีไทย ได้ขอสถานที่ส่วนหนึ่งของสวนน้ำบึงกุ่มจัดเป็น “ลานเสรีไทย” และมีพิธีเปิดลานเสรีไทยเมื่อวันที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2538 ต่อมาคุณดุษฎี พนมยงค์ ซึ่งเป็นทายาทของหัวหน้าขบวนการเสรีไทย พร้อมคณะ ได้เสนอให้เปลี่ยนชื่อ สวนน้ำบึงกุ่มเป็น “สวนเสรีไทย” เพื่อเป็นอนุสรณ์สถานแก่ขบวนการเสรีไทย และมีพิธีเปิดอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2540 ซึ่งตรง กับวันครบรอบ 52 ปีแห่งการสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่ 2
ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2542 กรุงเทพมหานครร่วมกับคณะกรรมการโครงการฉลองครบรอบ 100 ปีชาตกาล นายปรีดี พนมยงค์ รัฐบุรุษอาวุโส ได้ร่วมจัดงาน "วันสันติภาพไทย" เพื่อเป็นการรำลึกถึงการประกาศสันติภาพไทยในวาระครบรอบ 54 ปี และเป็นการประกาศเกียรติคุณแก่ขบวนการเสรีไทยที่ได้ทำคุณประโยชน์ต่อประเทศชาติ จึงมีการก่อสร้าง "อาคารเสรีไทยอนุสรณ์" โดยจำลองแบบมาจาก "ทำเนียบท่าช้าง" หรือบ้านเลขที่ 19 ถนนพระอาทิตย์ เขตพระนคร กทม. ซึ่งเคยเป็นที่พำนักของนายปรีดี พนมยงค์ ในขณะที่ดำรงตำแหน่งผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ในรัชกาลที่ 8 และหัวหน้าขบวนการเสรีไทย ทำเนียบท่าช้างจึงเป็นเสมือนกองบัญชาการของขบวนการเสรีไทยในสมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 มีพิธีเปิด "อาคารเสรีไทยอนุสรณ์" เมื่อวันที่ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2546 
รูปภาพ.
ภาพถ่ายภายในพื้นที่รอบสวนเสรีไทย
รายชื่อผลงานของมอร์นิงมูซูเมะ

ผลงานของมอร์นิงมูซูเมะ ในบทความนี้แสดงข้อมูลเกี่ยวกับผลงานที่ได้รับการจัดจำหน่ายอย่างเป็นทางการแทบทั้งหมดของวงไอดอลเกิร์ลกรุ๊ป "มอร์นิงมูซูเมะ"
ต่อตระกูล ยมนาค

รองศาสตราจารย์ ต่อตระกูล ยมนาค นายกสมาคมวิศวกรรมสถานแห่งประเทศไทยในพระบรมราชูปถัมภ์ เคยทำงานเป็นอาจารย์ประจำภาควิชาวิศวกรรมโยธา คณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และมักนิยมออกสื่อเพื่อวิพากษ์วิจารณ์เรื่องต่างๆ ในสังคม
ประวัติ.
ต่อตระกูล ยมนาค เป็นบุตรชายคนเล็กในจำนวน 3 คน ของ พล.ต.ท.ต่อศักดิ์ ยมนาค อดีตผู้บัญชาการตำรวจนครบาลและสมาชิกวุฒิสภา กับคุณหญิงสำอาง ยมนาค เกิดเมื่อวันที่ 22 ธันวาคม พ.ศ. 2490 มีพี่ชายคือ รศ. ต่อพงษ์ ยมนาค อดีตคณบดีคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และพี่สาว เอื้อพันธ์ วรทรัพย์ อดีตอาจารย์คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล
ต่อตระกูล จบการศึกษาระดับปริญญาตรีจากคณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ปริญญาโท M.S.C.E.จากมหาวิทยาลัยวอชิงตัน สหรัฐอเมริกา, ปริญญาเอกจากมหาวิทยาลัยโนวา เซาท์อีสเทิร์น สหรัฐอเมริกา และวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักรรุ่นที่ 4111 (วปรอ.4111)
ต่อตระกูล ได้รับพระมหากรุณาธิคุณจาก พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร โปรดเกล้าโปรดกระหม่อมให้พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว เสด็จแทนพระองค์ พระราชทานพิธีมงคลสมรส กับภัทราดา (ดิษยมณฑล) ยมนาค ผู้ก่อตั้งและผู้อำนวยการโรงเรียนนานาชาติ Bangkok Internationa Preparatory & Secondary School มีบุตรธิดา 2 คน คือ พิมภัทร์ ยมนาค ผู้ช่วยผู้อำนวยการโรงเรียนนานาชาติบางกอกเพรพ และ ผศ.ดร.ต่อภัสสร์ ยมนาค สำเร็จการศึกษาปริญญาเอก ที่มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ ประเทศอังกฤษ ปัจจุบัน เป็นผู้ช่วยศาสตราจารย์ประจำที่คณะเศรษฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
กลุ่ม 14

กลุ่ม 14  เป็นองค์กรของสโมสรฟุตบอลในทวีปยุโรปในช่วง ค.ศ. 1998 ถึง 2008 โดยตอนแรกประกอบด้วยสโมสรฟุตบอลชั้นนำในยุโรป 14 สโมสร ภายหลังขยายเป็น 18 สฌมสร กลุ่มนี้ถูกยุบเลิกใน ค.ศ. 2008 และแทนที่ด้วยสมาคมสโมสรยุโรปที่มีสฌมสรกว่า 100 แห่ง ในการเพื่อต่อรองกับทางยูฟ่าและฟีฟ่า
ศาสนาเปรียบเทียบ

ศาสนาเปรียบเทียบ (Comparative religion) เป็นศาสนศึกษารูปแบบหนึ่งที่ศึกษาศาสนาทั่วโลกในด้านวิเคราะห์และตีความหมายโดยเปรียบเทียบ
ประวัติความเป็นมาของหลักวิชา.
วิชาศาสนาเปรียบเทียบในประเทศตะวันตก เกิดขึ้นเป็นครั้งแรกในประเทศอังกฤษ โดยการบุกเบิกสอนและทำวิจัยของ ศ. ดร. มักซ์ มึลเลอร์ (Max Mueller) นักปราชญ์ชาวเยอรมันผู้เชี่ยวชาญภาษาและวรรณคดีสันสกฤต ซึ่งมาปักหลักสอนอยู่ที่มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด ประเทศอังกฤษ โดยสังกัดอยู่กับวิทยาลัยไครซ์เชิร์ช มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด ยุคสมัยนั้นกระแสสังคมได้มองศาสนาว่าขัดแย้งกับหลักวิทยาศาสตร์ มักซ์ มึลเลอร์จีงได้พยายามศึกษาศาสนาในแนววิทยาศาสตร์ ในที่สุดก็ได้แต่งหนังสือเล่มหนึ่งชื่อ "Introduction to the Science of Religion" นับเป็นครั้งแรกที่ชี้ให้คนทั่วไปเห็นว่าศาสนาต่าง ๆ นั้น สามารถศึกษาโดยใช้วิธีศึกษาตามแนววิทยาศาสตร์ ซึ่งตรงกันข้ามกับวิธีศึกษาโดยใช้ศรัทธา (Faith) นำหน้า วัตถุประสงค์ที่สำคัญอีกอย่างหนึ่งของการศึกษาวิชาศาสนาเปรียบเทียบ ก็คือเป็นวิธีที่ก่อให้เกิดความสมานฉันท์ระหว่างผู้นับถือศาสนาต่างกันภายในประเทศและทำให้อยู่ร่วมกันด้วยความสามัคคีและปรองดองได้ในที่สุด
การศึกษาและวิจัยศาสนาเปรียบเทียบในประเทศไทย.
หลักวิชาศาสนาเปรียบเทียบ ได้มีการบุกเบิกใช้สอนในประเทศไทยเป็นครั้งแรกในมหาวิทยาลัยสงฆ์ โดยอาจารย์สุชีพ ปุญญานุภาพ อดีตเลขาธิการ มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย อาจารย์สุชีพ ปุญญานุภาพเริ่มบุกเบิกนำวิชาศาสนาเปรียบเทียบมาใช้สอนที่มหาวิทยาลัยสงฆ์แห่งนี้ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2489 หนังสือเล่มแรกว่าด้วยศาสนาเปรียบเทียบสำหรับนักศึกษามหาวิทยาลัยจึงเป็นหนังสือที่อาจารย์ สุชีพ ปุญญานุภาพ เป็นผู้เขียนและจัดพิมพ์เผยแพร่ ก่อนหน้านั้น ก็มีท่านเสฐียรโกเศสซึ่งเขียนสารคดีศาสนาต่าง ๆ ไว้บ้างแล้ว หลังจากนั้นก็มีสมเด็จพระญาณวโรดม (ประยูร สนฺตงฺกุโร) ซึ่งดำรงตำแหน่งเลขาธิการมหามกุฏราชวิทยาลัยถัดจากท่านร่วมสอนด้วย ต่อมาสาขานี้มีแพร่หลายไปยัง มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ในวัดมหาธาตุ ซึ่งเริ่มเปิดเรียนไล่หลังมหามกุฏราชวิทยาลัย กล่าวคือเปิดเรียนเมื่อปี พ.ศ. 2490 โดยมี ศ.พิเศษ เสฐียร พันธรังษี เป็นอาจารย์สอนในรุ่นบุกเบิก 
ส่วนในมหาวิทยาลัยของรัฐฝ่ายฆราวาส ผู้ที่บุกเบิกท่านแรกคือ รศ.ดร.พินิจ รัตนกุล ซึ่งบุกเบิกก่อตั้งภาควิชามนุษยศาสตร์ คณะสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล หลักสูตรปริญญาโทเพื่อเน้นทำวิจัยทางศาสนาเปรียบเทียบโดยเฉพาะมาตั้งแต่ พ.ศ. 2518 ซึ่งนับเป็นครั้งแรกที่มีการกระตุ้นให้มหาวิทยาลัยรัฐฝ่ายฆราวาสเกิดการตื่นตัวศึกษาวิชานี้เพิ่มมากขึ้น ก่อนหน้าที่ท่านจะดำเนินการก่อตั้งวิทยาลัยศาสนศึกษา มหาวิทยาลัยมหิดลเพื่อให้สาขาวิชานี้มีเปิดสอนอย่างแพร่หลายในระดับปริญญาตรีด้วย 
รศ.ดร.พินิจ รัตนกุล ได้ประกาศเจตนารมณ์เอาไว้ว่า ‘พยายามทำหลักสูตรให้เข้มแข็ง เพื่อสามารถเกื้อหนุนความเข้าใจและความร่วมมือระหว่างศาสนาให้มากขึ้น อันจะยังผลให้ยอมรับและเคารพต่อลักษณะพหุนิยมทางศาสนา (Religious pluralism) ที่ช่วยลดมูลเหตุอันอาจก่อความตึงเครียดและความขัดแย้งระหว่างชุมชนศาสนาต่าง ๆ ซึ่งหากไม่ยับยั้งเสียก็จะเกิดอันตรายต่อการยึดพหุนิยมทางศาสนาของไทย’
กล่าวได้ว่า อาจารย์สุชีพ ปุญญานุภาพ สมเด็จพระญาณวโรดม (ประยูร สนฺตงฺกุโร) ศ.พิเศษ เสฐียร พันธรังษี และ รศ.ดร.พินิจ รัตนกุล คือกลุ่มคณาจารย์ผู้วางรากฐานสาขานี้ในประเทศไทย
พิเชฏฐ์ กาลามเกษตร์

รองศาสตรจารย์พิเชฏฐ์ กาลามเกษตร์ เป็นกรรมการบรรณาธิการจัดทำนามานุกรมศาสนาสากล ราชบัณฑิตยสถาน นักศึกษาระดับปริญญาโทรุ่นแรกของสาขาวิชาศาสนาเปรียบเทียบซึ่งบุกเบิกขึ้นมา ณ มหาวิทยาลัยมหิดล โดยท่านรศ.ดร.พินิจ รัตนกุล ต่อมา ได้เข้ามาเป็นอาจารย์ผู้เชี่ยวชาญด้านศาสนาอิสลาม ประจำภาควิชามนุษยศาสตร์ คณะสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดลด้วย ท่านรศ.พิเชฏฐ์เป็นนักวิชาการด้านศาสนาเปรียบเทียบที่มีผลงานมากที่สุดท่านหนึ่ง และได้ผลิตผลงานวิจัยออกมาเพื่อให้เกิดความเข้าใจอันดีระหว่างศาสนาในประเทศไทยเป็นจำนวนมาก
วัลลภ ปิยะมโนธรรม

ศาสตราจารย์ ดร.วัลลภ ปิยะมโนธรรม นักจิตวิทยาและที่ปรึกษาโครงการศูนย์ให้คำปรึกษาและพัฒนาศักยภาพมนุษย์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ มักได้รับการวิพากษ์วิจารณ์ในแง่ของความไม่เห็นด้วยกับแนวความคิดและวิธีการบำบัดปัญหาทางจิตกรณีต่าง ๆ โดยเฉพาะ กลุ่มคนรักร่วมเพศ ที่เขา มีความเห็นว่า พฤติกรรมรักร่วมเพศนั้นมีสาเหตุมาจากการเลี้ยงดู ไม่ใช่พันธุกรรม และสามารถรักษาให้หายขาดได้
ประวัติ.
ศาสตราจารย์ ดร.วัลลภ ปิยะมโนธรรม จบการศึกษาจากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย จบการศึกษาระดับปริญญาตรีทางจิตวิทยา จากมหาวิทยาลัยซานฟรานซิสโก สหรัฐอเมริกา จบการศึกษาระดับปริญญาโทจิตวิทยาการศึกษา จาก มหาวิทยาลัยบอสตัน สหรัฐอเมริกา และจบการศึกษาระดับปริญญาเอกจิตวิทยาคลินิก จาก มหาวิทยาลัยบอสตัน สหรัฐอเมริกาและปริญญาเอกจิตวิทยาการให้คำปรึกษา มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ 
ศาสตราจารย์ ดร.วัลลภ ปิยะมโนธรรม เป็นที่รู้จักกันดีจากบทบาทที่เป็นนักจิตวิทยา ที่ให้ความเห็นต่อสังคมในประเด็นต่าง ๆ ในแง่ของจิตวิทยา เป็นวิทยากรให้ความรู้และที่ปรึกษาเกี่ยวกับจิตวิทยาในสื่อและในโอกาสต่าง ๆ อดีตอาจารย์ประจำคณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทร์วิโรฒ และหัวหน้าศูนย์ให้คำปรึกษาสุขภาพจิต มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ จนเกษียณอายุราชการ
ผลงานที่สำคัญ.
เคยจัดรายการพลังจิตที่ 5 สยามหัวเราะ ปัจจุบัน (2552) ทำรายการคุยกับนักจิตวิทยา,ครองรักครองเพศ ทางทีวีดาวเทียม mvtv5, 2554 คุยกับดร.วัลลภ ทุกวันอังคาร,พุธ mvtv inews:"ยังไม่มี รอเพิ่มเติมข้อมูล"
ริเริ่มจัดโปรแกรม "หัวเราะบำบัด"
ล้อม เพ็งแก้ว

ศาสตราภิชาน ล้อม เพ็งแก้ว (4 ธันวาคม พ.ศ. 2479–29 กรกฎาคม พ.ศ. 2567) เกิดที่อำเภอควนขนุน จังหวัดพัทลุง แต่มาใช้ชีวิตอยู่ที่ จังหวัดเพชรบุรี จบการศึกษาระดับปริญญาตรีจากวิทยาลัยวิชาการศึกษาประสานมิตร (ปัจจุบันคือ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร) รับราชการเป็นอาจารย์มาจนกระทั่งเกษียณ โดยที่สุดท้ายเป็นอาจารย์ประจำมหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี
นอกจากนี้แล้วยังเป็นผู้บุกเบิกก่อตั้งมหาวิทยาลัยมหาสารคามอีกด้วย
อาจารย์ล้อม เป็นผู้เชี่ยวชาญทางภาษา วรรณคดี ประวัติศาสตร์ และภูมิปัญญาไทยหลายแขนง จนได้รับการขนานนามว่า "ปราชญ์ชาวบ้าน" หรือ "ปราชญ์เมืองเพชร" มีผลงานที่เป็นที่ยอมรับและนับถือมากมาย จากงานเขียนที่สะท้อนความคิดตามนิตยสารต่าง ๆ เช่น มติชนสุดสัปดาห์, เมืองโบราณ, สารคดี เป็นต้น และมีผลงานเป็นหนังสือจำนวนมาก 
ปัจจุบัน เป็นที่ปรึกษากลุ่มคนรักเมืองเพชร และเป็นนายกสมาคมสื่อมวลชน จังหวัดเพชรบุรี
ชีวิตส่วนตัว มีบุตรสาวชื่อ นิพัทธ์พร เพ็งแก้ว เป็นนักเขียนสารคดีดีเด่นแห่งปี พ.ศ. 2551 และผู้ดำเนินการองค์การพัฒนาเอกชน (NGO)
ต่อมทอนซิล

ต่อมทอนซิลเป็นอวัยวะส่วนหนึ่งของระบบภูมิคุ้มกันของร่างกายอยู่ในคอ จัดเป็นเนื้อเยื่อชนิดลิมฟอยด์ในระบบน้ำเหลืองที่ปกคลุมด้วยเซลล์เยื่อบุทางเดินหายใจ มีหน้าที่กำจัดเชื้อโรค แต่บ่อยครั้งที่ตัวมันเองถูกเชื้อโรคเล่นงาน จนเกิดการอักเสบของต่อมเอง ผู้ป่วยจะมีอาการเจ็บคอมีไข้ กลืนลำบาก เบื่ออาหารร่วมกับต่อมน้ำเหลืองที่คอโต
ลักษณะ.
ต่อมทอนซิล (Tonsil) เป็นต่อมน้ำเหลือง 2 ต่อมที่ตั้งอยู่ในช่องปาก มีหน้าที่หลักคือ การจับและทำลายเชื้อโรค ที่จะเข้าสู่ร่างกายทางช่องทางเดินอาหารว่าเป็นด่านแรก หน้าที่รองคือ สร้างภูมิคุ้มกันแต่ไม่ใช่ส่วนที่สำคัญ หน้าที่หลักคือ การทำลายเชื้อโรคในช่องปากมากกว่า เป็นกับดักของเชื้อโรค ต่อมทอนซิลจะทำงานร่วมกับต่อมน้ำเหลืองอีก 2 ต่อมบริเวณคอ คือ ต่อมอดีนอยด์และต่อมน้ำเหลืองที่โคนลิ้น ต่อมอดีนอยด์และต่อมทอนซิลจะหลั่งอิมมูโนโกลบูลิน ซึ่งทำหน้าที่ดักจับเชื้อโรคที่ลงมาในลำคอ เพื่อคอยต่อสู้กับเชื้อโรคที่มาทางจมูกและลำคอ ต่อมทอนซิลจะทำหน้าที่ด้านระบบภูมิคุ้มกันมากที่สุดเมื่ออายุ 4-10 ปี หลังจากนั้นจะมีขนาดเล็กลง แต่ยังทำงานเกือบตลอดชีวิต ถ้าต่อมทอนซิลมีการอักเสบบ่อยๆ การอักเสบจะทำให้เม็ดเลือดขาวในต่อมทอนซิลลดลง ต่อมทอนซิลจะฆ่าเชื้อโรคและสร้างภูมิคุ้มกันได้ลดลง และในบางครั้งแทนที่ต่อมทอนซิลจะเป็นที่กินเชื้อโรค แต่กลับกลายเป็นที่เก็บเชื้อโรคแทน ทำให้เกิดการอักเสบขึ้นมาใหม่ ซึ่งเป็นสาเหตุของการกลับมาเป็นซ้ำบ่อยๆ
ราชวงศ์วินด์เซอร์

ราชวงศ์วินด์เซอร์  เป็นราชวงศ์ที่เป็นสาขาของราชวงศ์ซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา ซึ่งสืบเชื้อสายมาจากราชวงศ์เว็ททีนของเยอรมัน วินด์เซอร์เป็นราชวงศ์ปัจจุบันที่ปกครอง สหราชอาณาจักรบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์เหนือและเครือจักรภพ ต่อมาในระหว่างสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ความรู้สึกต่อต้านเยอรมันของชาวสหราชอาณาจักรทำให้ราชสำนักอังกฤษได้ดำเนินการเปลี่ยนแปลงพระนามของพระราชวงศ์ รวมทั้งพระอิสสริยยศแห่งสมาชิกราชวงศ์ จากภาษาเยอรมันให้เป็นภาษาอังกฤษ
ประวัติ.
พระนามของพระราชวงศ์เป็นภาษาเยอรมันเนื่องมาจาก สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย ทรงอภิเษกสมรสกับเจ้าชายอัลแบร์ทแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา ซึ่งเป็นโอรสของดยุกแอนสท์ที่ 1 ดยุกแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา เมื่อเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1840
อย่างไรก็ตาม "ซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา"  ไม่ใช่นามสกุลของเจ้าชายพระราชสวามี แต่เป็นชื่อของดินแดนที่ตระกูลของพระองค์ปกครอง ชื่อพระราชวงศ์ของพระองค์ซึ่งน่าจะเป็นนามสกุลของพระองค์จึงน่าจะเป็น "เว็ททีน"  ดังนั้นชื่อเว็ททีนจึงถูกแทนที่ด้วย "วินด์เซอร์" กลายมาเป็นชื่อของพระราชวงศ์เนื่องจากพระราชโองการที่ประกาศโดย พระเจ้าจอร์จที่ 5
อย่างไรก็ตาม พระราชโองการดังกล่าวหมายถึงเฉพาะรัชทายาทในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียที่เป็นสืบเชื้อสายมาจากบุรุษ ต่อมาในเดือนเมษายน ค.ศ. 1952 หลังจาก สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 ขึ้นครองราชย์ พระองค์ได้แก้ไขข้อขัดแย้งของชื่อราชวงศ์ เมื่อพระองค์ได้ประกาศต่อคณะองคมนตรีว่าพระนางมีความปรารถนาที่จะให้พระองค์เอง พระราชโอรส และพระราชธิดาใช้ชื่อราชวงศ์วินด์เซอร์ รวมทั้งรัชทายาทของพระองค์เมื่ออภิเษกสมรส และรัชทายาทลำดับถัดไปใช้ชื่อของราชวงศ์วินด์เซอร์ ซึ่งข้อความดังกล่าวขัดแย้งกับกฎหมายของราชวงศ์เยอรมัน ที่กล่าวว่าพระราชโอรสและพระราชธิดาทั้งหมดเป็นสมาชิกของราชวงศ์ชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์-เซอเนอร์ปอร์-กลึคส์บวร์ค ตามเจ้าชายฟิลิป ดยุกแห่งเอดินบะระ พระบิดา
หลังจากนั้น เมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1960 สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 ทรงประกาศพระราชโองการเพื่อยืนยันว่าพระองค์และพระราชโอรสและธิดาทั้งสี่เป็นสมาชิกของราชวงศ์วินด์เซอร์ ส่วนรัชทายาทที่สืบเชื้อสายมาจากชายอื่น ๆ (ยกเว้นผู้ที่เป็น "HRH", เจ้าชาย และเจ้าหญิง) จะใช้นามสกุล "เมานต์แบ็ตเทน-วินด์เซอร์" ("Mountbatten-Windsor")
พระมหากษัตริย์ของสหราชอาณาจักรองค์ถัดไปอาจเปลี่ยนชื่อพระราชวงศ์ได้หากพระองค์มีความประสงค์จะทำเช่นนั้น โดยการประกาศพระราชโองการใหม่ เช่นหาก เจ้าชายแห่งเวลส์ เสด็จขึ้นครองราชย์ พระองค์สามารถเปลี่ยนชื่อพระราชวงศ์เป็น "เมานต์แบ็ตเทน" ("Mountbatten") เพื่อเทิดพระเกียรติพระบิดา (ดยุกแห่งเอดินบะระ) หรือพระอัยกา (หลุยส์ เมานต์แบ็ตเทน เอิร์ลเมานต์แบ็ตเทนแห่งพม่า) คำว่าเมานต์แบ็ตเทนเป็นคำภาษาอังกฤษ แปลมาจากคำภาษาเยอรมันว่า "บัทเทินแบร์ค" ("Battenberg")
รัชสมัยของพระเจ้าจอร์จที่ 5 เริ่มขึ้นในปี 1910 ภายใต้ราชวงศ์ซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา และสิ้นสุดในปี 1939 แม้ว่ารัฐอิสระไอร์แลนด์ (Irish Free State) จะแยกตัวออกจากสหราชอาณาจักรในปี 1922 แต่ชื่อของราชอาณาจักรยังคงเดิมจนกระทั่งปี 1927 เมื่อพระองค์ทรงเป็นกษัตริย์แห่งรัฐอิสระไอร์แลนด์ด้วย ในทศวรรษหลังจากปี 1927 พระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุขของเครือจักรภพ รวมถึงแคนาดา, ออสเตรเลีย, รัฐอิสระไอร์แลนด์, นิวซีแลนด์, สาธารณรัฐแอฟริกาใต้ ฯลฯ ในสมัยก่อนพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุขของรัฐเหล่านั้นจากการใช้ราชบัลลังก์ร่วมกันกับจักรวรรดิอังกฤษ แต่หลังจากปี 1927 เครือจักรภพต่าง ๆ ได้มีพระมหากษัตริย์ร่วมกันจากการที่ทรงครองหลายราชบัลลังก์ จนกระทั่งปี 1947 พระมหากษัตริย์อังกฤษทรงเป็นจักรพรรดิแห่งอินเดียด้วย
เบียร์ไทเกอร์

เบียร์ไทเกอร์  เป็นเบียร์ของสิงคโปร์ ผลิตและจำหน่ายโดยบริษัท เอเชียแปซิฟิกบริวเวอรีส์ โดยบริษัทก่อตั้งในปี พ.ศ. 2474 (ค.ศ. 1931) โดยผู้ผลิตเบียร์ชื่อดังของเนเธอร์แลนด์คือ บริษัท ไฮเนเก้น ร่วมกับบริษัท Fraser & Neave ก่อตั้งบริษัทร่วมทุนชื่อ Malayan Breweries Limited (ขณะนี้คือบริษัท Asia Pacific Breweries (APB) ผู้ผลิตและทำตลาดเบียร์ไทเกอร์) ซึ่งปัจจุบันบริษัทนี้มีการขายเบียร์ใน 9 ประเทศในเขตเอเชียแปซิฟิกและอยู่ในตลาดหุ้นของสิงคโปร์ ในปี 2004 APB ได้เริ่มผลิตเบียร์ไทเกอร์ในไทย
ในอดีตเป็นผู้สนับสนุนหลักของการแข่งขันฟุตบอลไทเกอร์คัพ ไทเกอร์เบียร์ใช้กลยุทธ์ในการโฆษณาโดยนำเสนอภาพลักษณ์ความเป็นผู้สนับสนุนงานศิลปะและดนตรี ด้วยการจัดกิจกรรม Tiger Translate มาอย่างต่อเนื่องทั้งในตลาดต่างประเทศและในประเทศ
ทากาฮิโระ โมริอูจิ

ทากาฮิโระ โมริอูจิ (; โรมาจิ: "Moriuchi Takahiro"; เกิดวันที่ 17 เมษายน ค.ศ. 1988) เป็นที่รู้จักในชื่อ ทากะ เป็นนักร้องนำและนักแต่งเพลงของวงดนตรีร็อกชาวญี่ปุ่น วันโอเคร็อก ก่อนหน้านั้นเขาได้อยู่ในวงบอยแบนด์ นิวส์ ในปี ค.ศ. 2003 จนกระทั่งออกจากวง เขาสามารถพูดภาษาอังกฤษอย่างคล่องแคล่วมาก เขาจึงร้องเพลงเป็นภาษาอังกฤษและภาษาญี่ปุ่น
ประวัติ.
ทากะเป็นสมาชิกของจอห์นนีส์จูเนียร์ พร้อมกับน้องชายฮิโระกิ โมะริอุชิ ในปี ค.ศ. 2002 ต่อมาในเดือนกันยายน ค.ศ. 2003 ได้เปิดตัวในวงบอยแบนด์ นิวส์ แต่ออกจากวงในเดือนธันวาคมปีเดียวกัน หลังจากนั้นในช่วงปลายปี ค.ศ. 2005 ได้รวมกลุ่มกับเพื่อนตั้งวงวันโอเคร็อก โดยมีโทรุและเรียวตะ อดีตสมาชิกวงเฮดส์ ซึ่งเป็นวงดนตรีเด็ก และอเล็กซ์ โดยใช้ชื่อในวงว่าทากะ และปล่อยอีพีแรกชื่อเดียวกับชื่อวงในวันที่ 26 กรกฎาคม ค.ศ. 2006
ขิม

ขิม พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถานให้คำอธิบายไว้ว่า "เครื่องดนตรีจีนชนิดหนึ่ง รูปคล้ายพระจันทร์ครึ่งซีกใช้ตี" ขิมถูกนำเข้ามาในประเทศไทยในสมัยรัชกาลที่ 6 โดยชาวจีนนำมาบรรเลงรวมอยู่ในวงเครื่องสายจีน
และประกอบการแสดงงิ้วบ้าง บรรเลงในงานเทศกาล และงานรื่นเริงต่าง ๆ บ้าง
คำว่า ขิม มาจากภาษาจีนฮกเกี้ยน ซึ่งมาจากอักษรจีน 琴 ซึ่งในภาษาจีนกลางอ่านว่า ฉิน
นักดนตรีไทยนำขิมมาบรรเลงในสมัยต้นรัชกาลที่ 6 โดยแก้ไขบางอย่าง คือเปลี่ยนสายลวดทองเหลืองให้มีขนาดโตขึ้น เทียบเสียงเรียงลำดับ ไปตลอดจน ถึงสายต่ำสุด เสียงคู่แปดมือซ้ายกับมือขวามีระดับเกือบตรงกัน เปลี่ยนไม้ตีให้ใหญ่และก้านแข็งขิ้น หย่องที่หนุนสาย มีความหนา กว่าของเดิมเพื่อให้เกิดความสมดุล และมีความประสงค์ให้เสียงดังมากขึ้น และไม่ให้เสียงที่ออกมาแกร่งกร้าวเกินไปให้ทาบสักหลาดหรือหนังตรงปลายไม้ตี ส่วนที่กระทบกับสาย ทำให้เสียงเกิดความนุ่มนวล และได้รับความนิยม บรรเลงร่วมอยู่ในวงเครื่องสายผสมจนถึงปัจจุบัน
เพลงที่นิยมบรรเลงกันมากคือ เพลงขิมเล็ก และเพลงขิมใหญ่ ซึ่งเป็นเพลงสำเนียงจีนที่เกิดขึ้นในราวปลายรัชสมัยรัชกาลที่ 4 โดยพระประดิษฐ์ไพเราะ ได้จำทำนองการตีขิมของคนจีนแล้วมาแต่งเป็นเพลงในอัตรา 2 ชั้นได้ 2 เพลง ตั้งชื่อว่า เพลงขิมเล็ก และเพลงขิมใหญ่ สำหรับเพลงขิมเล็ก พระประดิษฐ์ไพเราะได้แต่งขยายเป็นอัตรา 3 ชั้น ส่วนเพลงขิมใหญ่ ครูช้อย สุนทรวาทิน ได้แต่งขึ้นเป็น อัตรา 3 ชั้น เช่นกัน และทั้ง 2 เพลงนี้ ครูมนตรี ตราโมทได้แต่งตัดลงเป็นอัตราชั้นเดียว จนครบเป็นเพลงเถา เมื่อประมาณปี พุทธศักราช 2478 และได้รับความนิยมมาจนถึงปัจจุบันนี้
ปะหล่อง

ปะหล่อง ([pəlàʊ̯ɰ̃ lùmjó]) เป็นชนกลุ่มน้อยพวกหนึ่ง นับเป็นหนึ่งใน 56 กลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศจีน นอกจากนี้ยังมีชาวปะหล่องอาศัยอยู่ในประเทศพม่า และมีบางส่วนที่อพยพเข้ามาประเทศไทยบริเวณชายแดน ใกล้ดอยอ่างขาง อำเภอฝาง จังหวัดเชียงใหม่ ชาวปะหล่องพูดภาษาปะหล่อง ซึ่งเป็นภาษาตระกูลมอญ-เขมร
คำว่า "ปะหล่อง" เป็นคำที่ชาวไทใหญ่ใช้เรียก แต่ชนกลุ่มน้อยเหล่านี้จะเรียกตนเองว่า ดาราอั้ง เป็นชาวเขาชนเผ่าหนึ่งที่มีที่ตั้งถิ่นฐานอยู่บนดอยสูง กระจัดกระจายอยู่บริเวณรัฐฉาน รัฐกะชีน ประเทศพม่า และมณฑลยูนนาน ประเทศจีน แต่ด้วยภัยสงครามและการละเมิดสิทธิมนุษยชนในประเทศพม่า ช่วงปี พ.ศ. 2511–2527 ชาวดาราอั้งจำนวนมากต้องข้ามน้ำสาละวินลัดเลาะจากเชียงตอง เมืองปั่น ในเขตเชียงตุง มายังฝั่งประเทศไทย มาพึ่งพระบรมโพธิสมภาร พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ  ทรงโปรดเกล้าฯ ให้อาศัยบริเวณบ้านนอแล บ้านห้วยเลี้ยม บ้านแคะนุ ซึ่งเป็นหมู่บ้านใกล้กับพื้นที่รับผิดชอบของสถานีเกษตรหลวงอ่างขาง อำเภอฝาง และส่วนหนึ่งจัดให้อยู่ บ้านปางแดง บ้านแม่จร บ้านห้วยโป่ง อำเภอเชียงดาว บ้านห้วยหวาย บ้านห้วยทรายขาว อำเภอแม่อาย จังหวัดเชียงใหม่ และบ้านสันต้นปุย อำเภอแม่สาย จังหวัดเชียงราย ในส่วนของเรือนที่อยู่อาศัย ชาวดาราอั้งนิยมสร้างเรือนด้วยเสาไม้ ฟากและฝาเป็นไม้ไผ่สับ เป็นเรือนยกพื้นสูง ขึ้นอยู่กับความลาดชันบนไหล่เขา และหลังคามุงด้วยหญ้าคา ดำรงชีพด้วยการทำเกษตรกรรมปลูกข้าว ปลูกข้าวโพด และเลี้ยงสัตว์
ชาวดาราอั้ง มีภาษาพูดเป็นของตนเอง คือ ภาษาดาราอั้ง จัดอยู่ในกลุ่มภาษาปะหล่อง–วะ แต่โดยทั่วไปแล้วชาวดาราอั้งสามารถพูดภาษาไทยใหญ่ได้ เนื่องจากถิ่นฐานเดิมอยู่ใกล้ชิดและมีปฏิสัมพันธ์กับกลุ่มไทใหญ่ ชาวดาราอั้งมีชีวิตที่ค่อนข้างสงบและเรียบง่าย ด้วยเพราะศรัทธาในพระพุทธศาสนาควบคู่ไปกับความเชื่อเรื่องผีอันเป็นความเชื่อดั้งเดิมของบรรพบุรุษ
สตรีชาวดาราอั้งนิยมสวมเสื้อแขนกระบอก ผ่าหน้า เอวลอย สีสันสดใส ส่วนมากนิยมสีดำ น้ำเงิน เขียว และม่วง ในส่วนของสาบเสื้อเย็บด้วยผ้าสีแดง ตกแต่งด้วยเลื่อมและลูกปัดหลากสี นุ่งซิ่นลายขวางสีแดงสลับลายริ้วขาวเส้นเล็ก ๆ ผืนยาวกรอมเท้า เคียนหัวด้วยผ้าพื้นสีขาว และที่เป็นเอกลักษณ์โดดเด่น คือ การสวมเอวด้วยวงหวาย บางคนก็ใช้โลหะสีเงินหรือทองตัดเป็นแถบยาวตอกลาย แล้วขดเป็นวง สวมใส่ปนกัน เรียกว่า “หน่องว่อง” สำหรับบุรุษชาวดาราอั้งนิยมสวมเสื้อแขนยาวสีขาว กางเกงสะดอหรือกางเกงเซี่ยมสีน้ำเงิน เคียนหัวด้วยผ้าพื้นสีขาว และที่เป็นเอกลักษณ์โดดเด่น คือ การแกะฟันและฝังด้วยทองคำหรืออัญมณี ถือดาบ สะพายย่าม สูบกล้องยาสูบ 
ประวัติศาสตร์.
ใน ค.ศ. 1949 ชาวปะหล่องในประเทศจีน มีชื่อเรียกว่า Benglong ครั้นปี ค.ศ. 1985 มีชื่อเรียกใหม่ว่าเต๋ออ๋าง  ตามคำเรียกร้องของสมาชิกในกลุ่มชาติพันธุ์นี้ 
กลุ่ม.
ชาวปะหล่องแบ่งออกเป็นสามกลุ่มย่อย ได้แก่: Palé, Shwe และ Rumai
วัฒนธรรม.
บ้านเรือนส่วนใหญ่ของชาวปะหล่องทำจากไม้ไผ่ แต่โครงเป็นไม้จริง ประตูหันหน้าไปทางทิศตะวันออก แต่ละครอบครัวมีบ้านของตนเอง มักเป็นบ้านสองชั้น (แต่บ้านชั้นเดียวก็มี) ชั้นล่างเป็นที่เก็บข้าวเปลือกและเลี้ยงสัตว์ ส่วนชั้นบนเป็นที่อยู่อาศัย
ผู้หญิงชาวปะหล่องแต่งกายแตกต่างกันไปตามท้องถิ่น ปกติจะมีเสื้อกั๊กสีดำ หรือขาวทับด้านนอก ตกแต่งด้วยแถบกำมะหยี่หลากสี และนิยมนุ่งผ้าถุง
ชายชาวปะหล่องสวมเสื้อกั๊กสีขาวหรือกรมท่า กางเกงขายาว ขาบาน นอกจากนี้ยังโพกศีรษะด้วยผ้าขาวหรือดำ ในบางท้องถิ่น ชาวปะหล่องยังนิยมสักบนร่างกายเป็นรูปเสือ นก หรือดอกไม้
ศาสนา.
ชาวปะหล่องส่วนใหญ่ยึดมั่นในพุทธศาสนา และมีการสร้างวัดในเมืองส่วนใหญ่ของพวกเขา นอกจากทำบุญตามประเพณีของชาวพุทธแล้ว ชาวปะหล่องยังนิยมส่งลูกหลานที่มีอายุประมาณ 10 ขวบไปบวชสามเณร และสึกออกมาเพื่อถึงวัยผู้ใหญ่
แคน

แคน เป็นเครื่องดนตรีพื้นเมืองชนิดหนึ่งของประเทศลาวและภาคตะวันออกเฉียงเหนือ (อีสาน) ในประเทศไทย และถือเป็นสัญลักษณ์ประจำกลุ่มชาติพันธุ์ลาวอีกด้วย 
แคนเป็นเครื่องดนตรีประจำชาติลาว ดนตรีแคนเป็นส่วนสำคัญที่ส่งเสริมความสามัคคีในครอบครัวและสังคมของชีวิตชาวลาว และได้รับการบรรจุในรายการมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ของยูเนสโกใน ค.ศ. 2017
เครื่องดนตรีชนิดนี้จะใช้ ไม้กู่แคน ไม้ซางขนาดต่าง ๆ ประกอบกันเข้าเป็นตัวแคน แคนเป็นเครื่องเป่ามีลิ้นโลหะ เสียงเกิดจากลมผ่านลิ้นโลหะไปตามลำไม้ที่เป็นลูกแคน การเป่าแคนต้องใช้ทั้งเป่าลมเข้าและดูดลมออกด้วย จึงเป่ายากพอสมควรและแคนมีหลายขนาด ถือเป็นเครื่องดนตรีชนิดหนึ่งที่ให้เสียงไพเราะ เป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัว สร้างเสียงประสานได้ในตัวเอง บ่งบอกถึงวิถีชีวิตของชาวพื้นเมืองบริเวณลุ่มแม่น้ำโขงได้เป็นอย่างดี
ใครเป็นผู้คิดประดิษฐ์เครื่องดนตรีที่เรียกว่า "แคน" เป็น คนแรก และทำไมจึงเรียกว่า "แคน" นั้น ยังไม่มีหลักฐานที่แน่นอนยืนยันได้
ประวัติ.
จากหลักฐานทางประวัติศาสตร์ และโบราณคดีมีการขุดค้นซากแคนในชั้นหินอายุมากกว่า 2,000 ปีในมณฑลยูนนานของประเทศจีน และค้นพบขวานสำริดแกะสลักรูปคนเป่าแคนน้ำเต้าอายุราวๆ 3,000 ปีที่เวียดนาม
ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 4 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ (พ.ศ. 2393 –2453) การเล่นแคนซึ่งมีชื่อเรียกในสมัยนั้นว่าการเล่น “ลาวแคน” เป็นที่นิยมเล่นกันในประเทศไทยอย่างกว้างขวาง 
<templatestyles src="แม่แบบ:คำพูด/style.css" />จำเรียงสานเสียง
ประอรประเอียง กรกรีดเพยียทอง
เต่งติงเพลงพิณ ปี่แคนทรลอง
สำหรับลบอง ลเบงเฉ่งฉันท์
ประเภทของแคน.
แคนมีหลายประเภทตามจำนวนลูกแคน คือ 
แคนนอกจากบรรเลงเป็นวงแล้ว ก็ยังใช้บรรเลงประกอบการลำ (การขับร้อง) หรือใช้บรรเลงร่วมกับพิณ โปงลาง ฯลฯ
ประเภทของลิ้นแคน.
ใช้ทองแดงผสมเงิน ช่างที่มีฝีมือนิยมใช้เหรียญสมัยรัชกาลที่ห้า น้ำหนักเงิน 1 บาท ผสมกับเหรียญสตางค์ แบ่งออกเป็น
จีทีโอ คุณครูพันธุ์หายาก

จีทีโอ คุณครูพันธุ์หายาก (; โรมาจิ: "Gurēto Tīchā Onizuka") เป็น การ์ตูนญี่ปุ่นและแอนิเมชัน รวมทั้ง ละครญี่ปุ่น เรื่องและภาพโดย โทรุ ฟุจิซาวะ ตีพิมพ์ในประเทศญี่ปุ่นโดยสำนักพิมพ์โคดันฉะ ตีพิมพ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์วิบูลย์กิจ รวมทั้งหมด 25 เล่ม
เนื้อเรื่อง.
"โอนิซึกะ เอคิจิ" เป็นนักเลงที่โด่งดังในโชนัน แต่กลับตั้งความหวังไว้ว่าจะเป็นอาจารย์อันดับหนึ่งของญี่ปุ่นเพื่อจะหาแฟนเป็นเด็กสาวนักเรียนสวยๆ(แต่ภายหลังเกิดติดใจและรักในความเป็นอาจารย์สอนหนังสือมากกว่า) จึงได้เดินทางมาโตเกียวกับเพื่อนตายที่ชื่อ ดันมะ ริวจิ(มีสาเหตุที่ต้องมาโตเกียว ติดตามได้ในภาค คู่คนลุยเลอะ) โดยดันมะมาเปิดร้านซ่อมมอเตอร์ไซด์ที่โตเกียว ส่วนโอนิซึกะได้ไปฝึกสอนที่โรงเรียน และโดนนักเรียนในห้องที่เขามาเป็นอาจารย์ประจำชั้นแกล้ง เขาจึงต้องสั่งสอนนักเรียนเหล่านั้นด้วยนิสัยนักเลงเก่า จนทำให้พวกเขากลับมาเป็นเด็กดีและเคารพโอนิซึกะมาก
ต่อมาโอนิซึกะได้ไปสมัครเป็นอาจารย์ในโรงเรียนมัธยมเซรินซึ่งเป็นโรงเรียนเอกชนชื่อดัง และได้ไปทำร้ายร่างกายรองอาจารย์ใหญ่เข้าในวันสัมภาษณ์งาน จนเขาคิดว่าคงจะไม่ได้เป็นอาจารย์แล้ว แต่ผู้อำนวยการซากุไร กลับเรียกตัวเขามาสอนที่โรงเรียน เพราะหวังจะให้โอนิซึกะขจัดปัญหาในโรงเรียนให้ โอนิซึกะจึงได้เป็นอาจารย์ประจำชั้น ม.3 ห้อง 4 ซึ่งเป็นห้องที่มีปัญหามากที่สุดของโรงเรียน
ในอดีตนักเรียนชั้น ม.2 ห้อง 4 เคยมีกรณีสมาชิกในห้องคนหนึ่งถูกอาจารย์ที่เชื่อใจหักหลังทำเรื่องเลวร้ายอย่างรุนแรง โอนิซึกะมีหน้าที่จะต้องทำให้เหล่านักเรียนที่มืดมนเหล่านี้เดินออกมาสู่ทางสว่างให้ได้ ปริศนาที่เกิดขึ้นกับเหล่าอดีตห้องเรียน ม.2 ห้อง 4 มันคืออะไรกันแน่ นี่คือสิ่งท้าทายที่รอคอยโอนิซึกะอยู่ในวันเปิดภาคเรียน !!
การ์ตูนเรื่องนี้สะท้อนถึงสภาวะสังคมได้เป็นอย่างดี ทั้งสภาพสังคมที่แต่ละคนต่างหันหลังให้แก่กัน ความสกปรกของสังคมญี่ปุ่นโดยเฉพาะหลังฉากของเหล่าผู้ใหญ่ทั้งหลาย และความไม่เอาใจใส่ของผู้ปกครอง หรือคุณครูนั่นเอง
ในภาคต่างๆ.
ภาคอนิเมะ.
การ์ตูนเรื่องจีทีโอเวอร์ชันอนิเมะ นั้นมีทั้งสิ้น 43 ตอน ออกอากาศครั้งแรกที่ญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 30 มิถุนายน ปี 1999 โดยสถานีโทรทัศน์ฟูจิ โดยฉายจบเมื่อวันที่ 24 กันยายน ปี 2000 เนื่อเรื่องของภาคนี้มีแก่นโครงเรื่องมาจากเวอร์ชันมังงะ แต่จะมีเนื้อเรื่องไปจนถึงเล่มที่ 14
ภาค Shonan 14 Days.
เป็นเนื้อหาที่อาจารย์โทรุ เขียนขึ้นมาใหม่ โดยเป็นเนื้อหาในช่วงระยะเวลาที่โอนิซึกะถูกอาจารย์เทชิงาวาระยิงเข้าที่ท้อง ในระหว่างพักฟื้นที่โรงพยาบาล เขาได้หนีไปออกรายการทอล์กโชว์ ซึ่งในรายการได้มีการบอกให้เผยถึงความผิดของตัวเองในอดีต ซึ่งโอนิซึกะดันไปสารภาพว่า ตัวเองเคยเกือบฝังเด็กนักเรียนในภูเขาทั้งเป็น(คันซากิ อุรุมิ) ทำให้ถูกไล่ล่า และถ้ากลับไปโรงเรียน ก็คงไม่แคล้วได้ถูกไล่ออกไปเป็นแน่ โอนิซึกะจึงหนีกลับไปที่บ้านเกิดของตน โชนัน เพื่อรอให้เรื่องราวสงบลงไปก่อน และได้พบกับสถานรับเลี้ยงเด็ก "ไวท์สวอน" ที่เต็มไปด้วยเด็กมีปัญหาหลายๆด้าน จึงเป็นหน้าที่ของเขาที่จะต้องเปิดใจเด็กพวกนั้น ให้กลับกลายเป็นคนดี เปิดใจให้กับสังคมอีกครั้ง
โรงเรียนจักรคำคณาทร จังหวัดลำพูน

โรงเรียนจักรคำคณาทร จังหวัดลำพูน เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาประจำจังหวัดลำพูน คู่กับโรงเรียนส่วนบุญโญปถัมภ์ ลำพูน ในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาลำปาง ลำพูน เป็นโรงเรียนมัธยมของรัฐขนาดใหญ่ ตั้งอยู่เลขที่ 426 ถนนเจริญราษฎร์ ตำบลในเมือง อำเภอเมืองลำพูน จังหวัดลำพูน (ในเขตเทศบาลเมืองลำพูน) บนเนื้อที่ 37 ไร่ 3 งาน 17.80 ตารางวา ปัจจุบันห้องเรียนของมัธยมศึกษาตอนต้นมีทั้งหมด 45 ห้องเรียน และห้องเรียนของมัธยมศึกษาตอนปลายมี 45 ห้องเรียน รวม 90 ห้องเรียน
สถานที่ภายใน.
พื้นที่และอาณาเขต.
พื้นที่ปัจจุบันสภาพเป็นพื้นที่ราบ ขนาด 37 ไร่ 3 งาน 17.80 ตารางวา โดยมีอาณาเขต ดังนี้
อาคารเรียน.
อาคารเป็นตึกถาวร 7 หลังคือ
นอกจากนี้ก็มีอาคารประกอบหลายหลัง ได้แก่ หอประชุมดาราดิเรก (อาคารหลังเดิมถูกรื้อถอนออกไปแล้วและสร้างเป็นอาคาร 6 ปัจจุบันอาคารดาราดิเรกได้สร้างขึ้นใหม่ เมื่อปี พ.ศ. 2559 แล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2560) หอประชุมบุรีรัตน์ อาคารอุสาหกรรม อาคารคหกรรม อาคารดนตรีศึกษา (รื้อถอนออกไปแล้ว) อาคารศูนย์กีฬากรมสามัญศึกษา ศาลากลางน้ำ เรือนไทย เฮือนหลวงล้านนากาญจนาภิเษก หอสมุดเติมทองไชย อาคารอนุสรณ์ 100 ปี ศูนย์วิชาการจักรคำ 100 ปี อาคารจักรคำ 115ปี บ้านพักครู 7 หลัง และบ้านพักภารโรง 3 หลัง
อำเภอปะเหลียน

ปะเหลียน เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดตรัง ชื่อปะเหลียน สันนิษฐานว่าเพี้ยนมาจากคำว่า ปะลันดา หรือปาดังด้า
ประวัติ.
ในสมัยก่อนท้องที่อำเภอปะเหลียนมีการปกครองขึ้นกับเมืองพัทลุง เมื่อเจ้าพระยานคร (น้อย) ได้ส่งบุตรมาปกครองเมืองตรังและขึ้นตรงต่อเมืองนครศรีธรรมราช พื้นที่แถบนี้มีผู้คนมาตั้งถิ่นฐานกันแล้ว เจ้าเมืองพัทลุงจึงส่งกรมการเมืองมาปกครองเพื่อเป็นการสกัดกั้นอำนาจของเจ้าเมืองนครศรีธรรมราชไว้ ขณะนั้นท้องที่อำเภอปะเหลียน มีประชากรน้อยมาก ไม่เหมาะสมที่จะยกฐานะเป็นเมืองดี ดังนั้น ตำแหน่งผู้ปกครองจึงเป็นเพียง "จอม" คำว่าจอมใช้กันเฉพาะที่มีชายไทยมุสลิมอยู่ แปลว่า ผู้เป็นใหญ่
ในสมัยต่อมาเมื่อประชากรมากขึ้นจึงยกฐานะขึ้นเป็นเมือง เมื่อ พ.ศ. 2341 เรียกว่า เมืองปะเหลียน เจ้าเมืองปะเหลียนคนสุดท้ายคือพระปริยันต์เกษตรานุรักษ์ เท่าที่มีหลักฐานปรากฏตัวเมืองครั้งแรกตั้งอยู่ที่หมู่ที่ 3 ตำบลปะเหลียนในปัจจุบัน ต่อมาได้ย้ายไปตั้งบริเวณหมู่ที่ 1 ตำบลท่าพญาในปัจจุบันเมื่อประมาณ พ.ศ. 2430
ในปี พ.ศ. 2434 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงเห็นว่า เมืองปะเหลียนทรุดโทรมมาก จึงยุบให้เป็นแขวงขึ้นตรงกับเมืองตรัง และในปี พ.ศ. 2438 ได้จัดตั้งที่ว่าการอำเภอเป็นครั้งแรกที่ตำบลท่าพญา ใช้ชื่อว่า อำเภอท่าพญา ครั้นได้จัดรูปแบบอำเภอขึ้นตามพระราชบัญญัติปกครองท้องที่ เมื่อ พ.ศ. 2440 ได้ย้ายที่ว่าการอำเภอไปตั้งที่บ้านหยงสตาร์ ตำบลท่าข้าม ใช้ชื่อว่า อำเภอปะเหลียน ในปี พ.ศ. 2460 และได้เปลี่ยนชื่อเป็น อำเภอหยงสตา จนกระทั่งปี พ.ศ. 2482 ได้เปลี่ยนชื่อเป็น อำเภอปะเหลียน ตามชื่อเดิมจวบจนปัจจุบัน ทั้งนี้เพื่อรักษาประวัติศาสตร์อันยาวนานของเมืองปะเหลียนไว้ ขณะนี้อำเภอปะเหลียนได้ก่อตั้งมาครบ108 ปี นับว่าเป็นอำเภอเก่าแก่อำเภอหนึ่งในจังหวัดตรัง 
ที่มาของชื่ออำเภอ.
มีผู้พยายามค้นหาความหมายและความเป็นมาของคำว่า "ปะเหลียน" จนกระทั่งปัจจุบันนี้ก็ยังหาข้อยุติไม่ได้ เพราะเมืองปะเหลียนมีประวัติยาวนานหลายชั่วอายุคน ประกอบกับหลักฐานทางประวัติศาสตร์ก็ไม่สามารถค้นหาได้จึงเป็นเพียงแต่คำบอกเล่าต่อ ๆ กันมาและเป็นข้อสันนิษฐานที่พอจะรับฟังได้ คือ
อย่างไรก็ตาม แม้ว่าจะยังไม่มีผู้ใดทราบถึงความหมายอันแท้จริงของคำว่าปะเหลียน แต่ปะเหลียนก็เป็นชื่อตำบลหนึ่งของอำเภอที่ติดต่อกับทิวเขาบรรทัดซึ่งกั้นแดนระหว่างจังหวัดตรังกับจังหวัดพัทลุง ในสมัยก่อนชาวพัทลุงได้อพยพเข้ามาอยู่ในพื้นที่ตำบลปะเหลียนเป็นจำนวนมาก สำหรับที่ว่าการอำเภอปัจจุบัน ตั้งอยู่ที่บ้านท่าข้าม หมู่ที่ 1 ตำบลท่าข้าม ซึ่งสมัยก่อนเป็นท่าเรือสำคัญที่ใช้ติดต่อคมนาคมกับจังหวัดชายฝั่งช่องแคบมะละกาและมลายูหรือประเทศมาเลเซียในปัจจุบัน
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอปะเหลียนมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอปะเหลียนแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 10 ตำบล 85 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอปะเหลียนประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 12 แห่ง ได้แก่
ตำบลท่าข้าม (อำเภอปะเหลียน)

ตำบลท่าข้าม เป็นตำบลในอำเภอปะเหลียน จังหวัดตรัง
ประวัติ.
ตำบลท่าข้ามมีประวัติชุมชนเดิมโดยส่วนใหญ่อยู่ที่บ้านหยงสตาร์ เพราะก่อนที่จะเกิดชุมชนท่าข้ามนั้นจะมีชุมชนหยงสตาร์อยู่ก่อนหน้านี้แล้ว จนถึงพุทธศตวรรษที่ 15 หัวเมืองทางภาคใต้แยกตัวออกมาจากอาณาจักรศรีวิชัย มาจัดการปกครองเป็นเมือง 12 นักษัตร เมืองปะลันตาขณะนั้นตกเป็นอาณานิคมเมืองพัทลุงที่ใช้ตรางูเล็กเป็นตราประจำเมือง และก็ขึ้นกับพัทลุงตลอดมา หลังจากนั้นเมืองปะลันตาขาดตอนจากการบันทึกแต่กลายมาเป็นกล่าวถึงปะเหลียนในช่วง พ.ศ. 1800-1890 สมัยกรุงสุโขทัยเป็นราชธานี พุทธศาสนาเริ่มเข้ามาเผยแพร่ในแถบภาคใต้ทางเมืองพัทลุง (นางเลือดขาว) ได้ไปติดต่อสมณทูตจากเมืองลังกาให้มาเผยแพร่ศาสนาหลังจากที่เมืองลังกาได้ทำการสังคายนาพระไตรปิฎกในครั้งนั้นผ่านไปแล้วตามประวัติกล่าวว่า คณะทูตมาขึ้นเรือที่ท่าเรือปะเหลียนซึ่งเป็นเมืองด่านหน้าของเมืองพัทลุงก่อนที่จะเดินทางผ่านไปยังเมืองต่างๆ สันนิษฐานว่าจะเป็นท่าเรือตันหยงสตาร์ หรือท่าเรือบ้านควนสระ (ตำบลสุโสะ) หรือท่าเรือลิพัง
แถวคอยลำดับความสำคัญ

ในแถวคอยปกติ ข้อมูลที่เข้ามาก่อนจะมีสิทธิ์ออกก่อน (First In First Out: FIFO) อย่างไรก็ตาม มีบางครั้งที่เราต้องยกให้สมาชิกบางประเภทได้ทำงานก่อนทั้งที่มาทีหลัง เช่น การให้คิวงานที่เล็กกว่าได้ทำก่อน หรือ การให้สิทธิพิเศษแก่การทำงานบางประเภท เช่นนี้เราจะสร้าง แถวคอยลำดับความสำคัญ  เป็นคิวที่ถึงแม้เข้าก่อน แต่สิ่งที่มีความสำคัญมากกว่าจะได้ออกก่อน ถ้ามีความสำคัญเท่ากัน ข้อมูลที่เข้ามาก่อนจะได้ออกก่อนเช่นเดียวกับแถวคอยปกติ
แถวคอยลำดับความสำคัญทำให้เราสามารถประยุกต์ใช้คิวได้ดีขึ้น เนื่องจากเพิ่มการให้ความสำคัญของสมาชิกที่แตกต่างกัน ส่งผลให้เราสามารถจัดเรียงแถวคอยได้ใหม่ให้เหมาะสมกับการทำงานได้ เราใช้แถวคอยลำดับความสำคัญในการจัดการทำงาน การตรวจนับ ฯลฯ
จุดเด่น.
แถวคอยลำดับความสำคัญสามารถดึงตัวที่สำคัญที่สุดลัดแถวออกมาก่อน โดยใช้เวลาคงที่ จึงทำให้จัดการทำงานได้อย่างสอดคล้องกับความเป็นจริงมากยิ่งขึ้น ทำให้สามารถจัดลำดับในการทำงานได้ดี เช่น การจัดการทำงานของเครื่องพิมพ์ที่อนุญาตให้งานเล็ก ๆ ได้พิมพ์ก่อน เพื่อจะได้ไม่เสียเวลา
ตัวอย่างการเขียนโปรแกรม (ภาษา C++).
using namespace std; 
class node{
public:
 int age;
 string name;
 node(int a, string b){
 age = a;
 name = b;
};
bool operator<(const node& a, const node& b) {
 node temp1=a,temp2=b;
 if(a.age != b.age)
 return a.age > b.age;
 else{
 return temp1.name.append(temp2.name) > temp2.name.append(temp1.name);
int main{
 priority_queue<node> pq;
 node b(23,"Somchai");
 node a(22,"Pongsak");
 node c(22,"Manee");
 pq.push(b);
 pq.push(a);
 pq.push(c);
 int size = pq.size;
 for (int i = 0; i < size; ++i)
 cout«pq.top.age«" "«pq.top.name«"\n";
 pq.pop;
จากโปรแกรมข้างต้น เราจะทำการสร้าง แถวคอย โดยโปรแกรมมีเงื่อนไขว่า ใครที่อายุ (Age) น้อยที่สุด จะถูกเรียกชื่อก่อนเสมอ โดยหากมีหลายคนที่อายุเท่ากัน คนที่ถูกเพิ่มเข้าไปในคิวภายหลังจากถูกเรียกก่อนเสมอ
ผลการทำงานของโปรแกรม.
<code>22 Manee</code>
<code>22 Pongsak</code>
<code>23 Somchai</code>
จากผลการทำงานของโปรแกรมข้างต้น จะสังเกตได้ว่า ถึงแม้ Somchai จะมาก่อน แต่ว่าจะถูกเรียกท้ายสุดเพราะอายุมากที่สุด ส่วน Manee จะถูกเรียกเป็นอันดับแรก ถึงแม้ว่าจะอายุเท่ากันกับ Pongsak แต่ว่า Manee มาทีหลังสุด ดังนั้นจึงได้ความสำคัญมากกว่า Pongsak ตามหลักการของ "แถวคอยลำดับความสำคัญ (Priority queue)"
ความเร็วที่ใช้ในการทำงาน.
ถึงแม้ว่าการเอาออกของข้อมูลที่สำคัญที่สุดอาจยุ่งยาก แต่ด้วยการจัดการที่เหมาะสม เราสามารถรักษาความเร็วการทำงานของแถวคอยลำดับความสำคัญไว้ที่ O(1) ได้
อวสานเซลส์แมน

อวสานเซลส์แมน  เป็นบทละคร ผลงานประพันธ์ของอาร์เธอร์ มิลเลอร์ เมื่อปี พ.ศ. 2492 และได้รางวัลพูลิตเซอร์ และรางวัลโทนี ในปีนั้น
บทละครกล่าวถึงชีวิตของวิลลี่ โลแมน เซลส์แมนที่ต้องวิ่งหาลูกค้า เพื่อความก้าวหน้าในหน้าที่การงาน ยอมทำทุกอย่างแม้กระทั่งการโกหกพกลม แต่แล้วในที่สุดก็ต้องยอมพ่ายแพ้ต่อโชคชะตาด้วยความขมขื่น โลแมนกอบกู้ศักดิ์ศรีของตัวเองโดยการฆ่าตัวตาย เพื่อการยอมรับจากลูกเมียของตัวเอง 
อวสานเซลส์แมน ได้รับการยกย่องว่าเป็นละครแห่งยุค มิลเลอร์สามารถสะท้อนสภาพสังคม และความฝันของคนอเมริกันชนได้อย่างถึงแก่น และเป็นผลงานชิ้นเอกของมิลเลอร์ ถูกนำมาแสดงเป็นละครเวที และภาพยนตร์หลายครั้ง
ในประเทศไทย.
บทละครเรื่องนี้ ภาควิชาวรรณคดีและภาษาต่างประเทศ ชื่อปัจจุบันคือ ภาควิชาภาษาและวรรณคดีอังกฤษ คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ได้นำมาแสดงละครเวทีสมัยใหม่ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2513 หอประชุมเล็กมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ผลงานการแสดงละครเรื่องนี้ นับว่าเป็นการรื้อฟื้นและแนะนำการแสดงละครเวทีสมัยใหม่แบบสมจริงที่ประสบความสำเร็จอย่างสูง การละคอนสมัยได้รับความสนใจแพร่หลายในวงกว้างขึ้นนอกเหนือจากรั้วมหาวิทยาลัย อีกทั้งทำให้มีการละครเวทีสมัยใหม่เรื่องอื่น ๆ ติดตามมา
ทีมงานและนักแสดงประกอบด้วยอาจารย์ นักศึกษามหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ทั้งที่กำลังศึกษาอยู่และสำเร็จการศึกษาแล้ว (กลุ่มพระจันทร์เสี้ยว) ทั้งจากภาควิชานี้ และคณะอื่น ๆ จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ โดยมีอาจารย์มัทนี รัตนิน เป็นผู้อำนวยการสร้างและควบคุมการแสดง อาจารย์แกรี่ การ์คิน (Gary Carkin) เป็นผู้กำกับการแสดง ทั้งสองเป็นอาจารย์ภาควิชาวรรณคดีและภาษาต่างประเทศในขณะนั้น สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ ซึ่งทรงเป็นพระอาจารย์คณะศิลปศาสตร์ในสมัยนั้นได้เสด็จทอดพระเนตรการแสดงด้วย การแสดงละครเวทีเรื่องนี้ได้รับความสนใจและคำชมเชยอย่างกว้างขวาง หลังจากการแสดงรอบสุดท้ายสิ้นสุดลง ก็มีเสียงเรียกร้องให้กลับมาอีก จึงทำให้มีการจัดแสดงอีกครั้งในปีต่อมาคือ พ.ศ. 2514 การแสดงครั้งที่สองนี้ พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรและสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวงได้แสด็จพระราชดำเนินไปทอดพระเนตรอีกด้วย
ทีมงานและผู้แสดงส่วนหนึ่งได้ทำงานสานต่อด้านการละครสมัยใหม่ หรืองานที่เกี่ยวข้องในระยะต่อมา
ผู้รับบทส่วนหนึ่ง ได้แก่ เกริกเกียรติ พันธุ์พิพัฒน์ (วิลลี่ โลแมน) นฤมล เทพไชย (ลินดา โลแมน) คำรณ คุณะดิลก (บิฟ) วีรประวัติ วงศ์พัวพันธ์ (แฮปปี้) ยุทธนา มุกดาสนิท (เบอร์นาร์ด) เป็นต้น
เคยมีการนำบทละครเรื่องนี้มาสร้างเป็นละครโทรทัศน์ ฉายทางช่อง 3 รับบทโดย พิศาล อัครเศรณี ศรัณยู วงษ์กระจ่าง พงษ์พัฒน์ วชิรบรรจง สุเชาว์ พงษ์วิไล ดนตรีประกอบโดย ศิริศักดิ์ นันทเสน (ติ๊ก ชิโร่)
ดอนหอยหลอด

ดอนหอยหลอด เป็นสันดอนตั้งอยู่ปากแม่น้ำแม่กลอง มีอาณาบริเวณกว้างประมาณ 3 กิโลเมตร ยาว 5 กิโลเมตร ในตำบลบางจะเกร็ง ตำบลแหลมใหญ่ และตำบลบางแก้ว อำเภอเมืองสมุทรสงคราม จังหวัดสมุทรสงคราม เกิดจากการตกตะกอนของดินปนทราย (ชาวบ้านเรียกว่า "ทรายขี้เป็ด") เป็นสถานที่ที่พบหอยหลอดจำนวนมาก
ลักษณะทางกายภาพ.
ดอนหอยหลอดเป็นสถานที่ที่มีลักษณะเด่นที่หาพบได้ยากในประเทศไทย โดยเกิดจากการทับถมของตะกอนจากแม่น้ำและตะกอนจากทะเลบริเวณปากแม่น้ำแม่กลอง เกิดเป็นสันดอนยื่นออกไปในทะเลราว 8 กิโลเมตร ลักษณะของพื้นที่เป็นชายฝั่งราบเรียบที่พื้นเป็นทรายและตะกอน เวลาน้ำลงจะปรากฏพื้นโคลนเลนกว้างราว 4 กิโลเมตร ซึ่งมีพื้นเป็นตะกอนนุ่มและอุดมไปด้วยแร่ธาตุ ในพื้นที่จะเกิดน้ำขึ้นวันละ 2 ครั้ง เวลาน้ำขึ้นกระแสน้ำจะไหลขึ้นทางทิศเหนือ แต่เวลาน้ำลงจะไหลลงทิศใต้ อย่างไรก็ตาม บางเวลาทิศทางของกระแสน้ำอาจเปลี่ยนแปลงได้เล็กน้อยโดยกระแสลม มีเนื้อที่ 6.44 ตารางกิโลเมตร
ความหลากหลายทางชีวภาพ.
พื้นโคลนเลนในบริเวณดอนหอยหลอดเป็นแหล่งอาศัยของหอยหลอดจำนวนมาก จัดว่าเป็นพื้นที่ที่พบหอยหลอดได้มากที่สุดในบริเวณชายฝั่งอ่าวไทยทั้งหมด
บริเวณดอนหอยหลอดและป่าชายเลนที่อยู่ใกล้เคียงเป็นแหล่งอาศัยของนกทะเลและนกชายฝั่งอย่างน้อย 18 ชนิด ในจำนวนนี้มีอยู่ชนิดหนึ่งที่จัดเป็นนกที่อยู่ในภาวะใกล้สูญพันธุ์ไปจากประเทศไทย คือ นกกระสานวล ("Ardea cinerea") และมีอีก 3 ชนิดที่จัดอยู่ในภาวะเสี่ยงต่อการถูกคุกคาม ได้แก่ เหยี่ยวแดง ("Haliastur indus") นกนางนวลแกลบเล็ก ("Sternula albifrons") และนกนางแอ่นกินรัง ("Aerodramus fuciphagus") ส่วนนกอื่น ๆ ที่เป็นจุดเด่นของพื้นที่คือ นกยางกรอกชวา ("Ardeola speciosa") และนกนางนวลแกลบเคราขาว ("Chlidonias hybrida")
จากการสำรวจบริเวณดอนหอยหลอด พบสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังอย่างน้อย 42 ชนิด เช่น แมงกะพรุนไฟ หนอนริบบิ้น แม่เพรียงทะเล ("Alitta virens") ในจำนวนนี้เป็นสัตว์จำพวกมอลลัสก์ประมาณ 10 ชนิด เช่น หอยมวนพลู ("Screw turritella") หอยกะพง ("Arcuatula senhousia") หอยเสียบ หอยปากเป็ด ("Lingula anatina") หอยแครง หอยหลอด เป็นต้น
ส่วนพืชที่ขึ้นในพื้นที่ของดอนหอยหลอดนั้น พรรณไม้ส่วนใหญ่บริเวณป่าชายเลนจะเป็นโกงกางใบเล็ก ("Rhizophora apiculata") และโกงกางใบใหญ่ ("Rhizophora mucronata") ตามลำต้นและรากของต้นโกงกางจะมีสาหร่ายสีแดงเกาะอยู่ บริเวณพื้นโคลนแถบชายฝั่งจะพบไซยาโนแบคทีเรีย (สาหร่ายสีเขียวแกมน้ำเงิน) ได้ทั่วไป นอกจากนี้ในป่ายังพบพืชชนิดอื่น ๆ อีกมากมาย เช่น โพทะเล ("Thespesia populnea") แสมดำ ("Avicennia officinalis") แสมขาว ("Avicennia alba") พืชสกุลประสัก เป็นต้น
ประโยชน์และคุณค่าของพื้นที่.
ดอนหอยหลอดเป็นกลไกทางธรรมชาติที่ช่วยกรองตะกอนจากแม่น้ำก่อนที่จะออกสู่ทะเล ในพื้นที่จัดว่าเป็นแหล่งของสัตว์น้ำทางการประมงที่มีความหลากหลายมาก เช่น หอยหลอด หอยแครง และหอยสองฝาอื่น ๆ โดยเฉพาะหอยหลอด ที่เป็นสัตว์เศรษฐกิจที่มีชื่อเสียงมาก ซึ่งทำรายได้ให้แก่ชุมชนในท้องถิ่นอย่างมาก นอกจากนี้ ดอนหอยหลอดยังมีความสำคัญในแง่ของแหล่งศึกษาทางนิเวศวิทยาที่มีสภาพสมบูรณ์ ทั้งการค้นคว้าวิจัย ทดลอง และเก็บตัวอย่างเพื่อการศึกษาทางอนุกรมวิธาน นิเวศวิทยา และวิวัฒนาการ
มหาวิทยาลัยราชภัฏศรีสะเกษ

มหาวิทยาลัยราชภัฏศรีสะเกษ (เดิมชื่อ สถาบันราชภัฏศรีสะเกษ) เป็นสถาบันอุดมศึกษาของรัฐ ซึ่งตั้งอยู่ในจังหวัดศรีสะเกษ โดยเป็นมหาวิทยาลัยราชภัฏในกลุ่มภาคตะวันออกเฉียงเหนือ เปิดสอนหลักสูตรระดับปริญญาตรีและระดับบัณฑิตศึกษาในสาขาต่างๆ รวมทั้งดำเนินงานวิจัยและให้บริการทางวิชาการด้านวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี ศิลปศาสตร์ สังคมศาสตร์ และมนุษยศาสตร์ เพื่อตอบสนองความต้องการของจังหวัดศรีสะเกษและจังหวัดใกล้เคียง ตลอดจนประเทศเพื่อนบ้านในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ภาคพื้นแผ่นดินใหญ่ โดยเฉพาะเขตอนุภูมิภาคลุ่มแม่น้ำโขงตอนล่าง 
ประวัติ.
การจัดตั้งสถาบันอุดมศึกษาขึ้นในจังหวัดศรีสะเกษเริ่มดำเนินการตั้งแต่ใน พ.ศ. 2537 ตามข้อเสนอของจังหวัดศรีสะเกษและสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดศรีสะเกษ ซึ่งเป็นจังหวัดที่มีประชากรจำนวนมาก ในแต่ละปีจึงมีนักเรียนนักศึกษา ที่สำเร็จการศึกษาในระดับมัธยมศึกษาตอนปลายหรือเทียบเท่าเป็นจำนวนมากแต่ยังไม่มีสถาบันอุดมศึกษาภายในจังหวัดเพื่อการศึกษาต่อในระดับที่สูงขึ้น ประกอบกับเป็นจังหวัดทีมีศักยภาพสูงสามารถพัฒนาเป็นศูนย์กลางแห่งการท่องเที่ยวและอุตสาหกรรม โดยมีความพร้อมทั้งที่ดินและงบประมาณสนับสนุนการจัดตั้งสถาบันอุดมศึกษา ดังนั้น วันที่ 20 เมษายน พ.ศ. 2540 กระทรวงศึกษาธิการจึงเสนอคณะรัฐมนตรีมีมติอนุมัติให้จัดตั้ง "สถาบันราชภัฏศรีสะเกษ" ขึ้น และในปี พ.ศ. 2542 "โครงการจัดตั้งสถาบันราชภัฏศรีสะเกษ" ได้เริ่มรับนักศึกษาเป็นปีแรก โดยได้รับความร่วมมือสนับสนุนในระยะแรกจาก สถาบันราชภัฏสุรินทร์
ต่อมา เมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2544 ได้มีพระราชกฤษฎีกาจัดตั้ง "สถาบันราชภัฏศรีสะเกษ" ขึ้น และได้รับพระกรุณาจากพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร โปรดเกล้าฯ ยกฐานะเป็น "มหาวิทยาลัยราชภัฏศรีสะเกษ" ตามพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยราชภัฏ พ.ศ. 2547 เมื่อวันที่ 9 มิถุนายน พ.ศ. 2547
*██ สีน้ำเงิน หมายถึง สถาบันพระมหากษัตริย์ผู้ให้กำเนิด และพระราชทานนาม “มหาวิทยาลัยราชภัฏ” อันแปลว่า นักปราชญ์แห่งพระราชา
* ██ สีเขียว หมายถึง แหล่งที่ตั้งของมหาวิทยาลัยในแหล่งธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมที่สวยงาม 
* ██ สีทอง หมายถึง ความเจริญรุ่งเรืองทางภูมิปัญญา 
* ██ สีส้ม หมายถึง ความรุ่งเรืองทางศิลปวัฒนธรรมท้องถิ่นที่ก้าวไกล
* ██ สีขาว หมายถึง ความคิดอันบริสุทธิ์ของนักปราชญ์แห่งพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร สอดคล้องกับคำว่า ราชภัฏ ซึ่งมีความหมายว่า ปราชญ์ของพระราชา
การศึกษา.
ปัจจุบัน มหาวิทยาลัยราชภัฏศรีสะเกษเปิดดำเนินการจัดการเรียนการสอนในหลักสูตรต่างๆ ครอบคลุมสาขาทางด้านวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี ศิลปศาสตร์ สังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์ ทั้งระดับอนุปริญญา ระดับปริญญาตรีและระดับบัณฑิตศึกษา โดยมุ่งผลิตบัณฑิตที่มีศักยภาพในการแข่งขัน ตอบสนองยุทธศาสตร์การพัฒนาทั้งทางด้านเศรษฐกิจและสังคม ประกอบด้วย 5 คณะ 1 วิทยาลัย และ 43 สาขาวิชาต่างๆ ดังนี้
รายชื่อสถานีโทรทัศน์ในประเทศไทย

บทความนี้รวบรวมรายชื่อสถานีโทรทัศน์ในประเทศไทย ทั้งโทรทัศน์ภาคพื้นดินระบบแอนะล็อก, ระบบดิจิทัล, โทรทัศน์ผ่านดาวเทียม, โทรทัศน์ผ่านสายเคเบิล และโทรทัศน์ผ่านสัญญาณต่อเนื่อง
สถานีโทรทัศน์ภาคพื้นดิน.
ระบบดิจิทัล.
ผู้ให้บริการโครงข่ายส่งสัญญาณ.
กสทช.เปิดย่านความถี่วิทยุระดับสูงยิ่งหรือที่นิยมเรียกว่ายูเอชเอฟ ระหว่างช่องสัญญาณที่ 26 จนถึงช่องสัญญาณที่ 60 สำหรับใช้แพร่ภาพออกอากาศ (ทั้งนี้ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2562 เป็นต้นมา ได้กำหนดให้มีการส่งสัญญาณระหว่างช่องสัญญาณที่ 21 ถึง 48 เพื่อนำคลื่นความถี่ 700 เมกะเฮิร์ตซ์ จัดสรรให้แก่ผู้ประกอบกิจการโทรคมนาคม สำหรับใช้ในการสื่อสารในระบบ 5 จี) โดยมีช่วงความถี่ 8 เมกะเฮิร์ตซ์ ต่อ 1 ช่องสัญญาณ และใช้ความถี่ 1 เมกะเฮิร์ตซ์ ต่อ 1 ช่องรายการ ดังนั้นแต่ละช่องสัญญาณ จึงมีความสามารถแพร่ภาพสูงสุด 8 ช่องรายการ โดยมีอุปกรณ์รวมส่งสัญญาณ ควบคุมการส่งแพร่ภาพ ในแต่ละช่องสัญญาณ ซึ่งตั้งแต่ปี พ.ศ. 2557 กสทช.อนุมัติให้เจ้าของโครงข่าย โทรทัศน์ระบบแอนะล็อกเดิมจำนวน 4 ราย เป็นผู้ให้บริการโครงข่ายในระบบดิจิทัล ผ่านอุปกรณ์รวมส่งสัญญาณจำนวน 5 ชุด (ชุดที่ 6 ยังไม่จัดสรรให้ใช้ช่องความถี่) ดังต่อไปนี้
สถานีโทรทัศน์ในส่วนภูมิภาค.
กรมประชาสัมพันธ์ ริเริ่มโครงการก่อตั้ง "สถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งประเทศไทย" เครือข่ายในส่วนภูมิภาค จำนวน 12 แห่ง ทั่วประเทศ ในจังหวัดต่าง ๆ ดังต่อไปนี้