pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
แนวฉาก

แนวฉาก  ในทางเรขาคณิต หมายถึงวัตถุอย่างเช่นเส้นตรงหรือเวกเตอร์ที่ตั้งฉากกับวัตถุที่กำหนด ตัวอย่างเช่น กรณีสองมิติ เส้นแนวฉาก (Normal line) ของเส้นโค้ง คือเส้นตรงที่ตั้งฉากกับเส้นสัมผัสเส้นโค้ง ณ จุดนั้น กรณีสามมิติ แนวฉากของพื้นผิว (Surface normal) ที่จุด "P" คือเวกเตอร์ที่ตั้งฉากกับระนาบสัมผัสพื้นผิว ณ จุด "P" ซึ่งเรียกว่า เวกเตอร์แนวฉาก
ในคอมพิวเตอร์กราฟิกส์สามมิตินิยมใช้แนวฉากกำหนดมุมระหว่างทิศทางที่พื้นผิวหันไปทำกับทิศทางของต้นกำเนิดแสงเพื่อเพื่อคำนวณการสะท้อนในการให้แสงเงาแบบเรียบ หรือใช้กำหนดที่มุมแต่ละมุมของพื้นผิวโพลีกอน (แนวฉากจุดยอด) เพื่อใช้เกลี่ยแนวฉากของสองพื้นผิวที่ติดกันเข้าหากัน ทำให้พื้นผิวที่ทำมุมกันสามารถสะท้อนแสดงได้เหมือนกับเป็นพื้นผิวเรียบโค้ง (การให้แสงเงาแบบฟ็อง)
การคำนวณหาแนวฉาก.
การหาแนวฉากของโพลีกอน สามารถหาได้จากผลคูณไขว้ของเวกเตอร์ขอบสองด้านที่ไม่ขนานกันของโพลีกอน แนวฉากจะมีสองแนวซึ่งชี้ไปในทิศทางตรงข้ามกัน จึงอาจใช้กฎมือขวาร่วมกำหนดทิศทางที่แนวฉากหรือหน้าของโพลีกอนหันไป
ถ้าระนาบเกิดจากสมการ <math>ax+by+cz=d</math> เวกเตอร์ <math> (a, b, c) </math> จะเป็นแนวฉากของระนาบ ถ้าพื้นผิว (ที่อาจไม่เรียบ) S ถูกพาราเมไทรซ์ในระบบพิกัดเชิงเส้นโค้ง x ("s", "t") โดยจำนวนจริง s และ t แนวฉากจะหาได้จากผลคูณไขว้ของอนุพันธ์บางส่วน
 <math>{\partial \mathbf{x} \over \partial s}\times {\partial \mathbf{x} \over \partial t}</math>
การใช้งาน.
คอมพิวเตอร์กราฟิกส์สามมิติ.
ในงานคอมพิวเตอร์กราฟิกส์สามมิติ แนวฉากและกฎมือขวาใช้กำหนดว่าโพลีกอนจะหันไปในทิศทางใดและจะสะท้อนแสงอย่างไร ทั้งนี้แนวฉากจะถูกนำมาใช้ในการกำหนดการสะท้อนหรือหักเหแสงของพื้นผิว และอาจจะไม่ตั้งฉากกับพื้นผิวจริงก็ได้
ทัศนศาสตร์เชิงเรขาคณิต.
ใน ทัศนศาสตร์เชิงเรขาคณิต แนวฉาก คือเส้นที่ตั้งฉากกับพื้นผิว ของตัวกลางต่าง ๆ คำว่า normal ในที่นี้ใช้ในแง่ของคณิตศาสตร์ หมายถึงการตั้งฉาก โดยในการสะท้อนของแสง มุมตกกระทบ หมายถึงมุมระหว่างแนวฉากกับทิศทางที่แสงวิ่งเข้า ขณะที่ มุมสะท้อน คือมุมระหว่างแนวฉากกับทิศทางที่แสงสะท้อนออกไป
อัมโบรโจ โลเรนเซตตี

อัมโบรจิโอ ลอเร็นเซ็ตติ (ภาษาอังกฤษ: Ambrogio Lorenzetti หรือ Ambruogio Laurati) (ราว ค.ศ. 1290 - 9 มิถุนายน ค.ศ. 1348) เป็นจิตรกรสมัยกอธิคชาวอิตาลีของตระกูลการเขียนภาพแบบเซียนนา ของคริสต์ศตวรรษที่ 14 ที่มีความเชี่ยวชาญในการเขียนจิตรกรรมฝาผนัง
อัมโบรจิโอ ลอเร็นเซ็ตติเกิดราวปี ค.ศ. 1348 ในประเทศอิตาลี และเสียชีวิตด้วยกาฬโรคเช่นเดียวกับเปียโตร ลอเร็นเซ็ตตีพี่ชายที่เป็นจิตรกรเช่นกันเมื่อวันที่ 9 มิถุนายน ค.ศ. 1348 อัมโบรจิโอ ลอเร็นเซ็ตติเป็นหนึ่งในศิลปินที่มีชื่อเสียงที่จอร์โจ วาซารีลงบันทึกไว้ในหนังสือ “ชีวิตศิลปิน” อัมโบรจิโอมีผลงานระหว่างปี ค.ศ. 1348 ถึงปี ค.ศ. 1348 
อัมโบรจิโอแสดงถึงอิทธิพลของซิโมเน มาร์ตินิแต่เป็นงานที่เป็นธรรมชาติมากกว่า งานชิ้นแรกๆ ที่สุดเท่าที่ทราบคืองานเขียน “พระแม่มารีและพระบุตร” (ค.ศ. 1319, พิพิธภัณฑ์ไดโอเซซาโน, ซานคาชิอาโน) หลักฐานเกี่ยวกับอัมโบรจิโอถูกบันทึกไว้ที่ฟลอเร็นซ์จนปี ค.ศ. 1321 แต่ก็กลับมาอีกหลังจากที่ไปทำงานที่เซียนนาเป็นเวลาหลายปี
จิตรกรรมฝาผนังบนผนังใน “ศาลาแห่งเก้า” (Sala dei Nove) และ “ศาลาแห่งความสันติสุข” (Sala della Pace) ในศาลาว่าการเมืองเซียนาเป็นผลงานชิ้นเอกของยุคเรอเนสซองซ์ตอนต้นที่มิใช่งานที่เกี่ยวกับคริสต์ศาสนา “เก้า” เป็นคณาธิปไตยของสมาคมช่างและผู้มีผลประโยชน์ทางการเงินเก้าสมาคมที่ปกครองสาธารณรัฐเซียนนาในขณะนั้น ผนังสามด้านเป็นภาพเขียนของการประชุมที่เป็นอุปมานิทัศน์ของคุณธรรมใน “อุปมานิทัศน์ของรัฐบาลที่ดี” (Allegory of Good Government) บนผนังอีกสองด้านอัมโบรจิโอเขียนภาพปริทัศน์ของ “ผลของการมีรัฐบาลที่ดีต่อบ้านเมือง” (Effects of Good Government on Town and Country) และภาพ “อุปมานิทัศน์ของรัฐบาลที่ไม่ดี” (Allegory of Bad Government) และภาพคู่กัน “ผลของการมีรัฐบาลที่ไม่ดีต่อบ้านเมือง” (Effects of Bad Government on Town and Country) ภาพผลของรัฐบาลที่ดีอยู่ในสภาพที่ดีกว่า ทำให้เป็นภาพที่แสดงสารานุกรมของชีวิตอันสงบสุขของชาวเมืองในยุคกลางและทิวทัศน์ชนบท 
หลักฐานแรกของนาฬิกาทรายนาฬิกาทรายจะพบได้ในภาพเขียนนี้
วงศ์ปลาสร้อยน้ำผึ้ง

วงศ์ปลาสร้อยน้ำผึ้ง เป็นวงศ์ปลาน้ำจืดวงศ์หนึ่ง ใช้ชื่อว่า Gyrinocheilidae เป็นวงศ์ปลาที่พบในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เป็นปลาที่มีรูปร่างเรียวทรงกระบอก แบนข้างเล็กน้อย ส่วนหัวค่อนข้างใหญ่ ตาเล็ก ปากอยู่ด้านล่างของจะงอยปาก ไม่มีฟันในลำคอ ไม่มีหนวด ครีบอกและครีบท้องอยู่ในแนวเดียวกับสันท้อง และมีลักษณะสำคัญ คือมีช่องเล็ก ๆ อยู่ด้านบนสุดของช่องเหงือก ริมฝีปาก มีลักษณะเป็นแผ่นดูดรูปกลมใช้ดูดกินตะไคร่น้ำตามพื้นหิน และ ทราย แล้วหายใจโดยใช้น้ำผ่านเข้าช่องเปิดด้านบนฝาปิดเหงือก แล้วออกมาทางด้านข้าง แทนที่จะใช้ปากสูบน้ำเข้าอย่างปลาทั่ว ๆ ไป และมีถุงลมขนาดเล็ก
เดิมที นักมีนวิทยาได้เคยจัดปลาในวงศ์นี้ให้อยู่วงศ์เดียวกันกับวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) มาก่อน ปลาที่พบในวงศ์นี้มีด้วยกันทั้งหมด 3 ชนิด และมีเพียงสกุลเดียว สำหรับในประเทศไทยพบ 2 ชนิด คือ ปลาสร้อยน้ำผึ้ง ("Gyrinocheilus aymonieri") และ ปลามูด ("G. pennocki") พบได้ทั่วไปตามที่ราบลุ่มแม่น้ำ หรือแม้แต่ตามลำธารน้ำตก มีความสำคัญคือ เป็นปลาสวยงามที่นิยมเลี้ยงเพื่อทำความสะอาดตู้ เพราะความที่มีปากเป็นลักษณะดูดใช้สำหรับกินตะไคร่น้ำหรือเศษอาหารที่ปลาอื่นกินเหลือได้ ในอดีต แถบจังหวัดลุ่มแม่น้ำแม่กลองเช่น จังหวัดกาญจนบุรี, จังหวัดราชบุรี และจังหวัดเพชรบุรี ปลาในวงศ์นี้สามารถนำมาหมักทำน้ำปลาที่มีรสชาติดีได้ ในชื่อ "น้ำปลาสร้อยน้ำผึ้ง"
ชื่อสามัญทั่วไปในภาษาไทยเรียกปลาวงศ์นี้โดยรวมกันว่า "สร้อยน้ำผึ้ง", "น้ำผึ้ง" หรือ "มูด" หรือ "ยาลู่" หรือ "ปากใต้" ส่วนชื่อในภาษาอังกฤษเรียกว่า "Chinese algae eater"
สมหมาย ฮุนตระกูล

สมหมาย ฮุนตระกูล (15 พฤษภาคม พ.ศ. 2461 - 30 มิถุนายน พ.ศ. 2536) อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง อดีตกรรมการผู้จัดการบริษัท ปูนซีเมนต์ไทย อดีตกรรมการผู้จัดการใหญ่ธนาคารไทยพาณิชย์ และอดีตผู้ว่าการการไฟฟ้ายันฮี และอดีตกรรมการสำนักงานทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์ ตั้งแต่ พ.ศ. 2531 จนกระทั่งถึงแก่อสัญกรรมเมื่อวันที่ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2536 อายุ 75 ปี
ประวัติ.
นายสมหมาย ฮุนตระกูล เกิดที่บ้านถนนสี่พระยา เขตบางรัก เป็นบุตรของนายโกศล และนางน้อม ฮุนตระกูล เป็นบุตรคนที่ 6 ในพี่น้อง 9 คน เมื่อจบชั้นมัธยมแล้วได้มีความคิดที่จะไปศึกษาต่อต่างประเทศ เนื่องจากญาติพี่น้องทั้งพี่ชายสองคน และอาๆ ต่างเป็นนักเรียนจากประเทศอังกฤษทั้งสิ้น แต่เนื่องจากขณะนั้นเกิดเศรษฐกิจตกต่ำ จึงได้ตัดสินใจไปศึกษาต่อที่ประเทศญี่ปุ่น เพราะมีค่าใช้จ่ายถูกกว่า โดยตั้งใจจะไปเรียนโรงเรียนนายร้อยทหารบก เพื่อกลับมารับราชการทหาร โดยเดินทางไปประเทศญี่ปุ่นโดยอาศัยไปกับเรือสินค้า และไปพักอาศัยอยู่กับครอบครัวชาวญี่ปุ่น และตัดสินใจเปลี่ยนไปเรียนวิชาเศรษฐศาสตร์ 
นายสมหมาย ฮุนตระกูล สมรสกับคุณหญิงสมศรี ฮุนตระกูล (สกุลเดิม เปรมะบุตร) บุตรีหลวงสุภากรกิตย์ และนางหงษ์ สุภากรกิตย์ เมื่อ พ.ศ. 2487 มีบุตรธิดา 4 คน คือ
การทำงาน.
ผลงานที่สำคัญที่สุด คือการลดค่าเงินบาท เมื่อเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2527 ถึง 14.8% จาก 23 บาท เป็น 27 บาท ต่อดอลลาร์สหรัฐ
เครื่องราชอิสริยาภรณ์.
สมหมาย ฮุนตระกูล ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ของประเทศไทยและเครื่องราชอิสริยาภรณ์ของต่างประเทศต่างๆ ดังนี้
วิลเลียม พิตต์ ผู้เยาว์

วิลเลียม พิตต์ ผู้เยาว์ (28 พฤษภาคม ค.ศ. 1759 - 23 มกราคม ค.ศ. 1806) นายกรัฐมนตรีคนที่ 14 แห่งสหราชอาณาจักร ในศตวรรษที่ 19 เริ่มดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีแห่งสหราชอาณาจักร (สมัยแรก) เมื่อวันที่ 19 ธันวาคม ค.ศ. 1783 ขณะที่มีอายุ 24 ปี ในรัชสมัยพระเจ้าจอร์จที่ 3 ซึ่งถือว่าเป็นนายกรัฐมนตรีแห่งสหราชอาณาจักรที่มีอายุน้อยที่สุดเท่าที่เคยมีมา (พ้นจากตำแหน่งเมื่อวันที่ 14 มีนาคม ค.ศ. 1801) และได้ขึ้นดำรงตำแหน่งเดิมอีกครั้งหนึ่งเมื่อวันที่ 10 มีนาคม ค.ศ. 1804
พิตต์เสียชีวิต เมื่อวันที่ 23 มกราคม ค.ศ. 1806 สิริอายุได้ 46 ปี เป็นการเสียชีวิตในช่วงที่เขายังคงดำรงตำแหน่งอยู่
บิลลี โจเอล

วิลเลียม มาร์ติน "บิลลี" โจเอล  เกิดเมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม ค.ศ. 1949 เป็นนักร้อง นักแต่งเพลง นักดนตรี ในแนวร็อกชาวอเมริกัน เขามีเพลงดังเพลงแรกคือ "Piano Man" ในปี 1973 และจากการสำรวจของ RIAA บิลลี โจเอลถือเป็นศิลปินที่มียอดขายมากที่สุดเป็นอันดับ 6 ในสหรัฐอเมริกา
โจเอลมีเพลงติดท็อปเท็นในยุคทศวรรษ 1970, 1980 และ 1990 ได้รับ 6 รางวัลแกรมมี่ มียอดขายมากกว่า 150 ล้านชุดทั่วโลก เขายังมีชื่ออยู่ใน Songwriter's Hall of Fame (ปี 1992) , ร็อกแอนด์โรลฮอลออฟเฟม (ปี 1999) และ Long Island Music Hall of Fame (ปี 2006) โจเอลเลิกจากการทำงานเพลงป็อป ในปี 1993 แต่ยังคงออกทัวร์ (ในบางครั้งร่วมกับเอลตัน จอห์น) ในปี 2001 เขาออกผลงานชุด "Fantasies & Delusions" ในแนวเปียโนคลาสสิก ในปี 2007 เขาออกมาบันทึกเสียงเพลงใหม่กับซิงเกิล "All My Life" หลังจากนั้นก็ออกทัวร์ทั่วโลกตั้งแต่ปี 2006-2008 ในหลายเมืองใหญ่ทั่วโลก
บลูอายด์โซล

บลูอายด์โซล  หรือไวต์โซล  หรือโซลของคนผิวขาว เป็นคำที่อธิบายถึงแนวเพลงอาร์แอนด์บีหรือดนตรีโซลที่ไม่ได้เล่นโดยศิลปินคนผิวดำ
ที่มาของคำเกิดขึ้นช่วงกลางทศวรรษ 1960 ศิลปินผิวขาวที่ได้เล่นเพลงโซลและอาร์แอนด์บีที่มีผลงานเพลงคล้ายกับดนตรีของค่ายโมทาวน์และสแต็กซ์เรคคอร์ด มีศิลปินนักร้องบลูอายด์-โซลหลายคนมีเสียงอย่างคนดำทั้ง เสียงที่เปล่งออกจากลำคอ น้ำเสียงที่ก้องกังวาล คำ ๆ นี้ยังมีการใช้ต่อในยุค 1970 และ 1980 โดยเฉพาะศิลปินอังกฤษในรุ่นนี้ที่นำองค์ประกอบของเพลงและดนตรีในแนวค่ายเพลงสแต็กซ์และโมทาวน์มาใช้ นอกจากนี้ยังมีการนำไปใช้กับนักร้องในแนวดนตรีอื่นที่ได้รับอิทธิพลจากดนตรีโซล อย่างเช่น เดอร์ตีป็อป ดนตรีเออร์เบิร์น และฮิปฮอปโซล
รูปหลายเหลี่ยมด้านเท่า

ในทางเรขาคณิต รูปหลายเหลี่ยมด้านเท่า  หมายถึงรูปหลายเหลี่ยมที่มีความยาวของด้านทั้งหมดเท่ากัน ตัวอย่างเช่น รูปสามเหลี่ยมด้านเท่าคือรูปสามเหลี่ยมที่มีด้านที่ยาวเท่ากันสามด้าน รูปสามเหลี่ยมด้านเท่าทุกรูปคล้ายกัน และมีมุมภายในขนาด 60°
รูปสี่เหลี่ยมด้านเท่าคือรูปสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูน ซึ่งรวมไปถึงรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัสด้วย
รูปหลายเหลี่ยมด้านเท่าที่เป็นรูปหลายเหลี่ยมวงกลมล้อม (cyclic polygon) ซึ่งจุดยอดทั้งหมดอยู่บนเส้นรอบวงของรูปวงกลม จะถูกจัดว่าเป็นรูปหลายเหลี่ยมปรกติ
รูปหลายเหลี่ยมด้านเท่าไม่ได้เป็นรูปหลายเหลี่ยมนูน (convex) ทุกรูป สำหรับรูปหลายเหลี่ยมด้านเท่าที่มีมากกว่าสี่ด้านขึ้นไป สามารถเป็นรูปหลายเหลี่ยมเว้า (concave) ก็ได้
ทฤษฎีบทของวิเวียนนีมีความเกี่ยวข้องกับรูปหลายเหลี่ยมมุมเท่า ซึ่งสามารถใช้ได้กับรูปหลายเหลี่ยมด้านเท่าด้วย กล่าวไว้ดังนี้
<templatestyles src="แม่แบบ:คำพูด/style.css" />ผลบวกของระยะทางจากจุดจุดหนึ่งไปยังเส้นตรงบนด้านของรูปหลายเหลี่ยมมุมเท่า [หรือด้านเท่า] รูปหนึ่ง ไม่ขึ้นอยู่กับจุด [ว่าจุดจะอยู่ที่ไหน] และเป็นเส้นยืนยง [ส่วนสูง] ของรูปหลายเหลี่ยมนั้น
โยทสึบะ หนูเด๋อจอมป่วน!

โยทสึบะ หนูเด๋อจอมป่วน! (; โรมาจิ: "Yotsuba to!"; : ยตสึบะ โตะ!) เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น แต่งเรื่องและวาดภาพโดยคิโยฮิโกะ อาซูมะ ตีพิมพ์ในนิตยสาร"เด็งเงกิ ไดโอ"ของสำนักพิมพ์แอสกีเมเดียเวิกส์ตั้งแต่เดือนมกราคม พ.ศ. 2546 และรวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม ("ทังโกบง") ถึงเล่มที่ 15 เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับชีวิตของเด็กผู้หญิงที่ชื่อ โยทสึบะ และการเรียนรู้สิ่งที่อยู่รอบตัวของเธอ ชื่อการ์ตูนในภาษาญี่ปุ่น ("ยตสึบะ โตะ!') มีความหมายว่า "โยทสึบะ กับ" ซึ่งจะสอดคล้องกับชื่อตอนต่างๆ ในการ์ตูนเรื่องนี้ว่าเธอไปพบเจออะไรในตอนนั้นบ้าง ซีรีส์มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์เนชั่น เอ็ดดูเทนเมนท์
เนื้อเรื่อง.
"โยทสึบะ หนูเด๋อจอมป่วน!" จะดำเนินเรื่องผ่านทางตัวละครที่ชื่อ โคอิวาอิ โยทสึบะ ซึ่งเป็นเด็กผู้หญิงอายุ 5 ขวบ ที่มีความกระปรี้กระเปร่า ร่าเริง อยากรู้อยากเห็น และการพูดจาแปลกๆ ซึ่งเธอเองก็ยังไม่รู้ในหลายๆ เรื่องที่เด็กวัยเท่าๆ กับเธอควรจะรู้ เช่น กริ่งประตู บันไดเลื่อน ลิฟต์ เครื่องปรับอากาศ หรือแม้แต่ชิงช้า ซึ่งความไร้เดียงสาของเธอนำมาสู่ความตลกในแต่ละตอนที่เธอได้ไปพบเจอและเรียนรู้กับสิ่งของในชีวิตประจำวัน
ในตอนเริ่มเรื่อง โยทสึบะและพ่อของเธอ โคอิวาอิ ได้ย้ายเข้าสู่บ้านใหม่ของพวกเขา ซึ่งได้รับการช่วยเหลือจาก ชายตัวสูงใหญ่ที่โยทสึบะเรียกว่า จัมโบ้ (จริงๆ แล้วชื่อ ทาเคชิ ทาเคดะ) และในวันแรกของการย้ายเข้า โยทสึบะได้ทำให้ตนเองเป็นที่จดจำกับลูกสาวของเพื่อนบ้านทั้ง 3 คนหรือครอบครัว อายาเสะ ได้แก่ อายางิ ฟูกะ และเอนะ โดยหลังจากนี้พวกเขาต้องเข้าไปเกี่ยวข้องกับความไร้เดียงสาของโยทสึบะที่ก่อเรื่องขึ้นมาอยู่เสมอ
การดำเนินเรื่องของการ์ตูนเรื่องนี้จะไม่มีพล๊อต โดยเป็นการเล่าเรื่องสิ่งที่โยทสึบะได้พบเจอมาในแต่ละวัน และการดำเนินชีวิตประจำวันของตัวละครในเรื่องแต่ละตัว ซึ่งมีหลายๆ ตอนที่ต่อเนื่องกัน และจะดำเนินเนื้อเรื่องต่อๆ กันไปเรื่อย ๆ
ดร. เดร

ดร. เดร  หรือมีชื่อจริงว่า แอนเดร โรเมลล์ ยัง  เกิดเมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1965 เป็นโปรดิวเซอร์ แร็ปเปอร์ ผู้บริหารค่ายเพลง ชาวอเมริกัน เขาเป็นผู้ก่อตั้งและปัจจุบันดำรงตำแหน่งซีอีโอของค่าย Aftermath Entertainment และเคยร่วมก่อตั้งและศิลปินให้กับค่าย Death Row Records เขายังร่วมโปรดิวซ์อัลบั้มและเฟ้นหาเหล่าแร็ปเปอร์มากมายให้เซ็นสัญญากับค่ายเพลงอย่างเช่น สนูปด็อกก์ และ เอ็มมิเน็ม ในฐานะโปรดิวเซอร์แล้วเขายังเป็นแนวหน้าของความโด่งดังของดนตรีเวสต์โคสต์ฮิปฮอป จี-ฟังก์ แนวเพลงแร็ปที่มีชุดเด่นในด้านเสียงสังเคราะห์ที่มีจังหวะช้าและหนัก
ดร. เดร เริ่มต้นอาชีพในด้านดนตรีจากการเป็นสมาชิกวง World Class Wreckin' Cru และต่อมามีชื่อเสียงกับการเป็นสมาชิกวงแนวแก็งสตาแร็ปที่ชื่อ N.W.A ที่โด่งดังจากเนื้อเพลงแร็ปที่เด่นชัดเรื่องรุนแรงของชีวิตคนบนถนน ผลงานเดี่ยวอัลบั้มแรกของเขาออกในปี 1992 ในชุด "The Chronic" ภายใต้สังกัด Death Row Records ได้ทำให้เขาเป็นศิลปินอเมริกันที่มียอดขายมากที่สุดในปี 1993 และทำให้เขาได้รับรางวัลแกรมมี่จากซิงเกิล "Let Me Ride" ในปี 1996 เขาออกจากค่าย Death Row เพื่อตั้งค่ายของตัวเองที่ชื่อ Aftermath Entertainment ผลิตงานรวมเพลงที่ชื่อ "Dr. Dre Presents the Aftermath" ในปี 1996 และออกผลงานเดี่ยวที่ชื่อ "2001" ในปี 1999 และต่อมาในปีถัดมาเขาได้รับรางวัลแกรมมี่ในสาขาโปรดิวเซอร์กับผลงานอัลบั้มชุดนี้
ในช่วงยุค 2000 เขาเริ่มทำงานให้กับศิลปินอื่นในฐานะโปรดิวเซอร์ ซึ่งในบางครั้งเขาก็ร่วมร้องในเพลงของศิลปินอื่นบ้าง "นิตยสารโรลลิงสโตน" เรียกเขาว่าเป็น highest-paid performers ของปี 2001 และปี 2004 ดร. เดรยังมีผลงานแสดงในภาพยนตร์ปี 2001 เรื่อง "The Wash and Training Day"
ฮัสเทอร์

ฮัสเทอร์  หรือฮัสทูลหรือฮัสโทล เป็นหนึ่งในสิ่งที่เรียกว่า เกรทโอลด์วัน ในเรื่องชุดตำนานคธูลู มีฉายาว่า "ผู้มิอาจเอ่ยนาม" (the Unspeakable และ Him Who Is Not to be Named)
ฮัสเทอร์ปรากฏตัวครั้งแรกในเรื่องสั้น "ไฮตา คนเลี้ยงแกะ" (Haïta the Shepherd) ของแอมโบรส เบียร์ซซึ่งตีพิมพ์ในปีพ.ศ. 2436 โดยเป็นเทพของคนเลี้ยงแกะ ต่อมา โรเบิร์ต ดับเบิลยู. แคมเบอร์ได้นำฮัสเทอร์มาใช้ในงานประพันธ์ของตนเองโดยเป็นทั้งชื่อของบุคคลและสถานที่ซึ่งเชื่อมโยงกับดวงดาวต่างๆ รวมถึงดาวอัลดิบาแรน
ในตำนานคธูลู.
ในเรื่องไฮตา คนเลี้ยงแกะ ซึ่งอยู่ในรวมเรื่องสั้นชุด "Can Such Things Be?"นั้น ฮัสเทอร์มีลักษณะเป็นเทพผู้ดีงามยิ่งกว่าที่ปรากฏในงานประพันธ์ยุคหลังมาก ในเรื่องสั้น "An Inhabitant of Carcosa" ที่รวมไว้ในชุดเดียวกันนี้ ได้กล่าวถึงนครคารโคซา(Carcosa)และบุคคลชื่อ 'ฮาลิ' ซึ่งต่อมาล้วนเป็นชื่อที่ถูกเชื่อมโยงเข้ากับฮัสเทอร์
ในรวมเรื่องสยองขวัญของแคมเบอร์ชุด เดอะคิงอินเยลโล (พ.ศ. 2438) ฮัสเทอร์เป็นทั้งตัวละครเหนือธรรมชาติในเรื่อง "The Demoiselle D'Ys" สถานที่ในเรื่อง "The Repairer of Reputations" และกล่าวถึงโดยไม่มีการขยายความใน "The Yellow Sign" สองเรื่องหลังยังกล่าวถึงนครคารโคซา, ฮาลิ, ดาวอัลดิบารัน, และกระจุกดาวไฮยาดีส รวมถึง "ดวงตราเหลือง" และบทละคร "เดอะคิงอินเยลโล"
เอช. พี. เลิฟคราฟท์ ได้อ่านเรื่องของแคมเบอร์ในปีพ.ศ. 2470 และรู้สึกประทับใจจนได้นำมาเขียนไว้ในงานประพันธ์ของตนเอง ในเรื่อง "ผู้กระซิบในความมืด" (The Whisperer in Darkness) แต่ก็เพียงแต่กล่าวชื่อโดยไม่ได้ระบุว่าฮัสเทอร์นี้เป็นอะไร
ออกัสต์ เดอเลธได้ทำให้ฮัสเทอร์กลายเป็นเกรทโอลด์วันอย่างเต็มตัว โดยเป็นหนึ่งในเชื้อสายของยอก โซธอทและพี่น้องของคธูลู ฮัสเทอร์ยังมีร่างอวตารต่างๆ เช่น
ร่างจริงของฮัสเทอร์นั้นไม่เคยได้รับการกล่าวถึง แต่เชื่อว่าเป็นสิ่งที่คล้ายกับปลาหมึกยักษ์ขนาดใหญ่ซึ่งอยู่ในทะเลสาบฮาลิ ฮัสเทอร์ถูกเดอเลธเชื่อมโยงเข้ากับอากาศธาตุ ตามทฤษฏีธาตุทั้งสี่ และเป็นปฏิปักษ์ต่อคธูลูซึ่งเป็นธาตุน้ำ ฮัสเทอร์ถูกเอลเดอร์ก็อดขังไว้บนดาวอัลดิบารันในกระจุกดาวไฮยาดีส ณ "ทะเลสาบดำ ฮาลิ" ใกล้กับคารโคซา และมีเหล่าเบียกีเป็นอสูรรับใช้
จักรกลอัจฉริยะ

A.I. Artificial Intelligence (หรือ Artificial Intelligence: A.I. หรือ A.I.) เป็นภาพยนตร์ไซไฟ ที่กำกับโดยสตีเวน สปีลเบิร์ก ออกฉายในปี พ.ศ. 2544 ในประเทศไทยใช้ชื่อว่า "จักรกลอัจฉริยะ"
ภาพยนตร์เรื่องนี้ แต่เดิมเป็นโครงการของสแตนลีย์ คูบริก ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวอังกฤษ โดยได้รับการสนับสนุนทางการเงินจากวอร์เนอร์ บราเทอร์ส มีที่มาจากเรื่องสั้นในชุด "หัวใจหุ่นยนต์" ชื่อ "Super-Toys Last All Summer Long"  ของไบรอัน อัลดิส นักเขียนชาวอังกฤษ ที่ตีพิมพ์ครั้งแรกเมื่อเดือนธันวาคม ค.ศ. 1969 คูบริกได้ซื้อลิขสิทธิ์การสร้างภาพยนตร์เรื่องนี้จากอัลดิส และว่าจ้างให้อัลดิสขยายเรื่องออกเป็นเรื่องยาว และเขียนบทสำหรับสร้างภาพยนตร์ ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1982 
อัลดิสเขียนบทร่วมกับคูบริกอยู่เป็นเวลา 8 ปี จนถึงปี ค.ศ. 1990 แต่เกิดขัดแย้ง และแยกทางกัน คูบริกว่าจ้างนักเขียนชื่อ เอียน วัตสัน มาเขียนบทแทน เปลี่ยนชื่อเรื่องเป็น "A.I." และดำเนินโครงการต่อไป โดยแนวคิดบางส่วนในเรื่อง เช่น บทบาทของ Blue Fairy (นางฟ้าสีน้ำเงิน) คูบริกได้แรงบันดาลใจมาจากนิทานเรื่องพิน็อกคิโอ แต่แล้วเขาก็เสียชีวิตเมื่อปี ค.ศ. 1999 ก่อนจะเริ่มการถ่ายทำ 
หลังจากคูบริกเสียชีวิต อัลดิสได้เขียนเรื่องสั้นตอนใหม่ในชุด "หัวใจหุ่นยนต์" คือเรื่อง "Super-Toys When Winter Comes"  และ "Super-Toys in Other Seasons"  และนำไปเสนอให้กับแจน ฮาร์แลน ผู้อำนวยการสร้าง ซึ่งเป็นพี่ของภรรยาคูบริก
สตีเวน สปีลเบิร์ก ได้เข้ามารับช่วงต่อจากสแตนลีย์ คูบริก และได้เขียนบทภาพยนตร์ต่อ โดยใช้โครงเรื่องจากเรื่องสั้นทั้งสามเรื่องของอัลดิส โดยคงชื่อภาพยนตร์ว่า A.I. ตามความตั้งใจเดิมของคูบริก
ภาพยนตร์เริ่มถ่ายทำเมื่อ ค.ศ. 2000 แล้วเสร็จออกฉายเมื่อ ค.ศ. 2001
คริสเตียน สเลเทอร์

คริสเตียน ไมเคิล ลีโอนาร์ด สเลเทอร์  เิกิดเมื่อวันที่ 18 สิงหาคม ค.ศ. 1969 ที่นิวยอร์กซิตี เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน มีผลงานการแสดงภาพยนตร์อย่างเช่นเรื่อง "Heathers", "Kuffs", "True Romance" และ "He Was a Quiet Man" เขายังแสดงใน "My Own Worst Enemy" ทางเอ็นบีซี
อึนฮย็อก

อี ฮยอก-แจ (เกาหลี: ; อาร์อาร์: "I Hyeok-jae"; เกิด 4 เมษายน ค.ศ. 1986) หรือชื่อในการแสดงว่า อึนฮยอก (อักษรโรมัน: Eunhyuk; เกาหลี: ; ฮันจา: ; อาร์อาร์: "Eunhyeok"; เอ็มอาร์: "Ŭnhyŏk") เป็นแร็ปเปอร์ นักร้อง นักเต้นชาวเกาหลีใต้ เป็นสมาชิกของซูเปอร์จูเนียร์ และอยู่ในกลุ่มซูเปอร์จูเนียร์ทีและซูเปอร์จูเนียร์แฮปปี และในปี 2011 อึนฮยอกและซ็องมินได้เป็นสมาชิกใหม่ในซูเปอร์จูเนียร์เอ็ม
ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานควีนสคัพ ครั้งที่ 32

การแข่งขัน ควีนสคัพ ครั้งที่ 32 ปี พ.ศ. 2549 จัดขึ้นโดยสโมสรการท่าเรือแห่งประเทศไทย ได้เป็นเจ้าภาพ โดยรอบสุดท้ายจัดระหว่างวันที่ 2–15 พ.ย. 2549 โดยในการแข่งขันครั้งนี้ ได้มี 8 ทีมสโมสรจากประเทศไทย และ 4 ทีมสโมสรจากต่างประเทศเข้ารวม การแข่งขันจัดขึ้นที่ สนามฟุตบอลจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย โดยมีการถ่ายทอดโดย สถานีโทรทัศน์ช่อง 11 เพียงช่องเดียว ซึ่งจะทำการถ่ายทอดทั้งหมด 3 นัด คือ นัดเปิดสนาม, คู่รองชนะเลิศคู่แรก และรอบชิงชนะเลิศ
ทีมที่ร่วมแข่งขัน.
การแข่งแบ่งเป็น 4 สาย โดยมีทีมที่ร่วมแข่งขัน ดังนี้
รอบตัดเชือก.
 รอบรองชนะเลิศ
ชิงอันดับสาม
ชิงชนะเลิศ
 กองหน้า - ศรายุทธ ชัยคำดี (การท่าเรือฯ) , วุฒิชัย อะสุชีวะ (ราชนาวี) , 
 กองกลาง - เอกอาทิตย์ สมจิตร (ตำรวจ) , พิชิตพงษ์ เฉยฉิว (ธ.กรุงไทย) , รังสฤทธิ์ สุทธิสา (ราชนาวี) , สุทธินันท์ นนที (ราชนาวี)
 กองหลัง - นราศักดิ์ ไสยแสง (ราชนาวี) , ภัคพสชนัน รัศมี (ตำรวจ) , ไกรเกียรติ เบียดตะคุ (ธ.กรุงไทย) , วีระยุทธ จิตรขุนทด (ธ.กรุงไทย)
 ผู้รักษาประตู - ชินกร ดีสาย (ราชนาวี)
100 หนังสือดีวิทยาศาสตร์ไทย

โครงการ 100 เล่มหนังสือดีวิทยาศาสตร์ (พ.ศ. 2537-2548) เป็นโครงการต่อเนื่องจากโครงการวิจัยหนังสือดีวิทยาศาสตร์ ซึ่งได้ประกาศยกย่อง "หนังสือวิทยาศาสตร์ไทย 88 เล่ม" ดำเนินการระหว่างวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2549 - 31 ตุลาคม พ.ศ. 2550 เป็นระยะเวลาทั้งสิ้น 16 เดือน มี ร.ศ. ดร. ชัยวัฒน์ คุประตกุล เป็นหัวหน้าโครงการ
โครงการต่อเนื่องนี้ มีเป้าหมายคือ กระตุ้นและส่งเสริมให้มีการผลิตและพัฒนา หนังสือ ที่ตีพิมพ์เป็นเล่ม เนื้อหาเกี่ยวกับวิทยาศาสตร์ ที่เป็นภาษาไทย เขียนโดยชาวไทย ตั้งแต่ 1 มกราคม พ.ศ. 2537 ถึง 31 ธันวาคม พ.ศ. 2548 ซึ่งประกอบด้วยหนังสือวิทยาศาสตร์ และหนังสือประเภทอื่น ๆ ซึ่งแสดงภูมิปัญญาเชิงวิทยาศาสตร์หรือส่งเสริมวิทยาศาสตร์ของผู้เขียน หนังสือแบบเรียนที่เหมาะสำหรับผู้อ่านทั่วไปก็ถูกจัดรวมอยู่ด้วย แต่ยกเว้นหนังสือคู่มือแปลหรือตำราระดับสูงเฉพาะด้าน
ผลการพิจารณาของโครงการ ได้ประกาศยกย่อง โดยแยกพิจารณาออกเป็น 2 ประเภท คือ
ผลงานสุดท้ายเป็นหนังสือ ปริทัศน์ 100 เล่มหนังสือดีวิทยาศาสตร์ ประกอบด้วย 2 ส่วนคือ
โครงการได้รับการสนับสนุนงบดำเนินงานจาก 4 แหล่งได้แก่
พระเจ้ามินดง

พระเจ้ามินดง ([mɪ́ɰ̃.dóʊ̯ɰ̃ mɪ́ɰ̃], "มี่นโด้นมี่น"; 8 กรกฎาคม ค.ศ. 1808 – 1 ตุลาคม ค.ศ. 1878) มีพระนามตอนเสด็จพระราชสมภพว่า มองลวีน  เป็นพระมหากษัตริย์พม่าแห่งราชวงศ์โก้นบองระหว่าง ค.ศ. 1853–1878 พระองค์เป็นผู้ย้ายเมืองหลวงไปอยู่ที่อมรปุระและมัณฑะเลย์ พระองค์เป็นผู้ปฏิรูปการปกครองให้ทันสมัยขึ้น ตอนที่พระองค์ขึ้นเสวยราชสมบัติ ทรงสถาปนาพระนางจักราเทวี น้องร่วมพระบิดาคือพระเจ้าแสรกแมง ขึ้นเป็นอัครมเหสี และสถาปนาเจ้าหญิงราชธิดาพระเจ้าจักกายแมง คือ พระนางอเลนันดอเป็นมเหสี
ในสมัยของพระองค์ต้องประสบปัญหาความขัดแย้งกับอังกฤษ การสูญเสียดินแดนของพม่าตอนล่าง และปัญหาการแย่งชิงอำนาจภายในประเทศ
ปัญหาผู้สืบทอด.
พระมเหสี พระราชโอรส และพระราชธิดา.
พระเจ้ามินดงทรงมีพระชายา 45 พระองค์ พระราชโอรส 55 พระองค์ และพระราชธิดา 53 พระองค์
ในวัฒนธรรมสมัยนิยม.
มีนักแสดงผู้รับบท พระเจ้ามินดง ได้แก่
หมายเหตุ.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
เจ้าสาวชาวยิว

เจ้าสาวชาวยิว  เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยแร็มบรันต์ จิตรกรสมัยบาโรกชาวดัตช์ ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ อัมสเตอร์ดัม (Rijksmuseum) ในกรุงอัมสเตอร์ดัม ประเทศเนเธอร์แลนด์ 
แร็มบรันต์เขียน "เจ้าสาวชาวยิว" เสร็จราวปี ค.ศ. 1667 ภาพเขียนได้ชื่อปัจจุบันเมื่อต้นคริสต์ศตวรรษที่ 19 เมื่อผู้สะสมศิลปะชาวอัมสเตอร์ดัมบ่งว่าชายที่อยู่ในภาพที่กำลังมอบสร้อยคอให้ลูกสาวในวันแต่งงานเป็นชาวยิว แต่การตีความหมายนี้ไม่เป็นที่ยอมรับกันในปัจจุบันและใครคือตัวแบบในภาพก็ยังไม่เป็นที่ทราบกันอย่างแน่นอน ความกำกวมยิ่งเพิ่มมากขึ้นเมื่อไม่มีรายละเอียดอื่น ๆ ในภาพที่สามารถให้คำอธิบายได้ เพียงแต่หัวข้อหลักของภาพเป็นการแสดงความรักระหว่างคนสองคน การสันนิษฐานว่าคนในรูปเป็นใครก็มีตั้งแต่ตีตึส (ลูกชายของแร็มบรันต์) และเจ้าสาว หรือกวีชาวอัมสเตอร์ดัม มิเกล เด บาร์ริโอส (Miguel de Barrios) และภรรยา ไปจนถึงคู่จากพันธสัญญาเดิม รวมทั้งอับราฮัมและซาราห์, หรือโบอาซและรูธ แต่ที่น่าจะเป็นไปได้ที่สุดคือไอแซ็คและรีเบคคาที่บรรยายในพระธรรมปฐมกาล 26:8 ซึ่งสนับสนุนโดยภาพร่างโดยศิลปินในหัวเรื่องเขียนเดียวกัน
ขณะที่หลักฐานลักษณะการเขียนบ่งว่าแร็มบรันต์ตั้งใจจะเขียนภาพที่ใหญ่และหรูหรากว่า แต่ตำแหน่งลายเซ็นตรงมุมล่างซ้ายของภาพแสดงว่าขนาดภาพปัจจุบันมิได้แตกต่างไปจากขนาดที่เมื่อวาดเสร็จ องค์ประกอบของภาพคือ
ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานควีนสคัพ ครั้งที่ 33 รอบคัดเลือก

การแข่งขันฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานควีนสคัพ ครั้งที่ 33 รอบคัดเลือก จัดการแข่งขันขึ้นโดยความร่วมมือระหว่าง สโมสรฟุตบอลชลบุรี กับสโมสรฟุตบอลส่วนภูมิภาค 5 สโมสร ได้แก่ สโมสรฟุตบอลจังหวัดสมุทรสงคราม สโมสรฟุตบอลการไฟฟ้า-อยุธยา สโมสรฟุตบอลสุพรรณบุรี สโมสรฟุตบอลพัทยา ยูไนเต็ด และสโมสรฟุตบอลฮากกา โดยจัดการแข่งขันใน 5 สนามกีฬา ใน 4 จังหวัด ระหว่างวันที่ 1 - 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552 โดยการแข่งขันแบ่งออกเป็น 5 กลุ่ม และจะคัดเอาทีมที่มีคะแนนดีที่สุด 2 ทีมในแต่ละกลุ่ม ทำการแข่งขัน เพลย์ออฟ คัดเอา 5 ทีม เข้าทำการแข่งขันในรอบสุดท้ายต่อไป
สโมสรเข้าร่วมรอบคัดเลือก.
สโมสรเจ้าภาพ.
ประกอบไปด้วย 5 สโมสรในส่วนภูมิภาค ได้แก่
รอบแบ่งกลุ่ม.
กลุ่ม เอ.
กลุ่ม เอ มีสโมสรฟุตบอลพัทยา ยูไนเต็ด เป็นเจ้าภาพการแข่งขัน
กลุ่ม บี.
กลุ่ม บี มีสโมสรฟุตบอลการไฟฟ้าส่วนภูมิภาค เป็นเจ้าภาพการแข่งขัน
กลุ่ม ซี.
กลุ่ม ซี มีสโมสรฟุตบอลสมุทรสงคราม เป็นเจ้าภาพการแข่งขัน
กลุ่ม ดี.
กลุ่ม ดี มีสโมสรฟุตบอลสุพรรณบุรี เป็นเจ้าภาพการแข่งขัน
กลุ่ม อี.
กลุ่ม อี มีสโมสรฟุตบอลฮากกา เป็นเจ้าภาพการแข่งขัน โดยใช้ผู้เล่นของศรีราชา เอฟซี
อาหารค่ำมื้อสุดท้าย

อาหารค่ำมื้อสุดท้าย  ตามพระคัมภีร์ไบเบิลคือพระกระยาหารมื้อสุดท้ายที่พระเยซูทรงเสวยร่วมกับสาวกของพระองค์ ก่อนจะมีการตรึงพระเยซูที่กางเขน และเป็นการตั้งพิธีศีลมหาสนิทของพระเยซู 
เมื่อถึงเวลา พระองค์ประทับลงและเสวยพร้อมกับพวกอัครทูต พระองค์ตรัสกับเขาทั้งหลายว่า “เรามีความปรารถนาอย่างยิ่งที่จะรับประทานปัสกานี้กับท่านก่อนที่เราจะต้องทนทุกข์ เราบอกท่านทั้งหลายว่า เราจะไม่รับประทานปัสกานี้อีกจนกว่าจะสำเร็จความหมายของปัสกานั้นในแผ่นดินของพระเจ้า” พระองค์ทรงหยิบถ้วย เมื่อขอบพระคุณแล้วตรัสว่า “จงรับเหล้าองุ่นถ้วยนี้ไปดื่มให้ทั่วกัน เราบอกท่านทั้งหลายว่า เราจะไม่ดื่มจากผลของเถาองุ่นอีกต่อไปจนกว่าแผ่นดินของพระเจ้าจะมา” พระองค์ทรงหยิบขนมปัง เมื่อขอบพระคุณแล้วก็ทรงหักส่งให้พวกเขา ตรัสว่า "จงรับแผ่นปังนี้ไปทานให้ทั่วกัน เพราะนี้คือกายของเรา” เมื่อรับประทานแล้ว จึงทรงหยิบถ้วยและทรงทำเหมือนกันตรัสว่า “ถ้วยนี้ที่เทออกเพื่อท่านทั้งหลาย เป็นพันธสัญญาใหม่โดยโลหิตของเรา] ลูกา 22:14-20
ตามคำกล่าวของนักบุญเปาโลอัครทูตในหนังสือ 1 โครินธ์ 
 ระหว่างเสวยพระกระยาหารที่มีขนมปังและเหล้าองุ่น พระเยซูตรัสต่อสาวกว่า “จงดื่มเป็นที่ระลึกถึงเรา” เหตุการณ์อื่นและบทสนทนาบันทึกในพระวรสารสหทรรศน์และพระวรสารนักบุญยอห์น คริสต์ศาสนิกชนบางคนถือว่าเป็นรากฐานของศีลมหาสนิท
ถ้วยที่ใช้ใส่ไวน์บางทีก็เรียกว่าจอกศักดิ์สิทธิ์ (Holy Chalice) และเป็นหนึ่งในวรรณกรรมเกี่ยวกับเรื่องถ้วยศักดิ์สิทธิ์ (Holy Grail) ในปรัมปราวิทยาในศาสนาคริสต์
แม่พระแห่งดอกคาร์เนชัน

"ดูบทความหลักที่ แม่พระและพระกุมาร"
แม่พระแห่งดอกคาร์เนชัน  หรือ แม่พระกับแจกัน (Madonna with vase) หรือ แม่พระกับพระกุมาร (Madonna with child) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยเลโอนาร์โด ดา วินชีจิตรกรคนสำคัญสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาในอิตาลี ปัจจุบันจัดแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ศิลปะเดิม, มิวนิกในประเทศเยอรมนี ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1889 หลังจากอยู่ในมือผู้สะสมส่วนบุคคล
ดา วินชี เขียน “แม่พระแห่งดอกคาร์เนชัน” ราวระหว่างปี ค.ศ. 1478 ถึงปี ค.ศ. 1480 ซึ่งเป็นสมัยเรอเนซองส์ตอนต้น ใจกลางภาพเป็นพระนางมารีย์พรหมจารีและพระกุมารเยซูบนพระเพลา แม่พระทรงแต่งองค์ด้วยเครื่องทรงที่หรูหราและทรงสวมอัญมณี ในพระหัตถ์ซ้ายทรงถือดอกคาร์เนชั่นซึ่งตีความหมายว่าเป็นสัญลักษณ์ของการหายจากความเจ็บป่วย พระพักตร์ของพระองค์ฉายด้วยแสงที่สว่างกว่าส่วนอื่น ๆ ของภาพเช่นดอกคาร์เนชั่นที่บังอยู่ในเงา พระกุมารทรงแหงนมองมาทางพระพักตร์พระมารดาขณะที่พระมารดาทรงมองสวนลงมาแต่มิได้ทรงสบพระเนตรกัน ตัวแบบนั่งอยู่ในห้องที่มีหน้าต่างสองบานสองข้าง
เดิมเชื่อกันว่าเป็นภาพที่เขียนโดยอันเดรอา เดล แวร์รอกกีโอแต่นักประวัติศาสตร์ศิลปะตกลงกันว่าเป็นงานของดา วินชี 
แม่พระและพระกุมารเป็นหัวเรื่องของศิลปะศาสนาคริสต์ที่นิยมเขียนกันในสมัยกลาง ภาพเขียนนี้เป็นภาพเดียวของเลโอนาร์โด ดา วินชีที่ตั้งแสดงอย่างถาวรในประเทศเยอรมนี
อาร์ชดัชเชสมาเรีย อันนาแห่งออสเตรีย (ค.ศ. 1738–1789)

อาร์ชดัชเชสมาเรีย แอนนา (6 ตุลาคม พ.ศ. 2281 - 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2332) เป็นพระราชธิดาพระองค์ที่ 2 ในจักรพรรดินีมาเรีย เทเรซา และดยุคฟร็องซัวที่ 3 เอเตียนแห่งลอแรน ทรงเป็นองค์รัชทายาทหญิงในปี พ.ศ. 2283 ต่อจากพระเชษฐภัคินีที่ทรงสิ้นพระชนม์กระทันหันถึงปี พ.ศ. 2284 หลังจากการประสูติของพระอนุชาซึ่งภายหลังขึ้นครองราชย์เป็นสมเด็จพระจักรพรรดิโจเซฟที่ 2 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ 
ทรงสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2332 พระชันษา 51 ปี ไม่ทรงอภิเษกสมรส
ภาษาบิต

<ns>10</ns>
 <id>27914</id>
 <redirect title="แม่แบบ:กล่องข้อมูล ภาษา" />
 <revision>
 <id>115907</id>
 <timestamp>2006-02-24T08:29:34Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Manop</username>
 <id>513</id>
 </contributor>
 <minor />
 <origin>115907</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
ภาษาบิต (Bit) มีผู้พูดทั้งหมด 2,030 คน พบในลาว 1,530 คน (พ.ศ. 2528) ตามแนวชายแดนด้านเหนือติดกับจีน แขวงหลวงน้ำทา พงสาลี พบในจีน 500 คน อยู่ทางใต้ของยูนนาน จัดอยู่ในตระกูลภาษาออสโตรเอเชียติก ภาษากลุ่มมอญ-เขมร สาขามอญ-เขมรเหนือ สาขาย่อยขมุ ใกล้เคียงกับภาษาเขาในเวียดนาม
สไปก์ จอนซ์

สไปก์ จอนซ์  ชื่อเกิด แอดัม สปีเกิล  เกิดเมื่อวันที่ 22 ตุลาคม ค.ศ. 1969 เป็นผู้กำกับมิวสิกวิดีโอ ผู้กำกับภาพยนตร์โฆษณา ชาวอเมริกัน เคยได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ในฐานะผู้กำกับและผู้สร้างภาพยนตร์และโทรทัศน์ มีผลงานโดดเด่นอย่างเช่นภาพยนตร์ในปี 1999 เรื่อง "ตายละหว่า...ดูดคนเข้าสมองคน" และภาพยนตร์ในปี 2002 เรื่อง "แฝดนอกบท" ทั้งสองเรื่องเขียนโดย ชาร์ลี คอฟแมน นอกจากนี้เขายังมีเครดิตเป็นผู้คิดร่วมในรายการของ เอ็มทีวี ซีรีส์เรื่อง แจ็กแอส
ผลตอบรับ.
ผลตอบรับ ทั้งคำวิจารณ์และรายได้ จากการกำกับภาพยนตร์ทั้งหมด 4 เรื่องของ สไปก์ จอนซ์
สีแดง สีส้ม สีเขียว 
N/A
พิเพอรีน

พิเพอรีน  เป็นแอลคาลอยด์ในกลุ่มพิเพอริดีน พบมากในเมล็ดพริกไทยและดีปลีซึ่งอยู่ในวงศ์ "Piperaceae" สารพิเพอรีน เป็นสารที่ให้รสร้อน ออกฤทธิ์กระตุ้นต่อมรับรส ทำให้กรดในในกระเพาะถูกหลั่งขึ้นมา มีฤทธิ์ทางยาในการขับเหงื่อ ปัสสาวะ และไล่แมลงด้วย
การสกัดสาร.
เนื่องจากความสามารถในการละลายน้ำต่ำ โดยทั่วไปแล้วพิเพอรีนจะถูกสกัดจากพริกไทยดำโดยใช้ตัวทำละลายอินทรีย์ เช่น ไดคลอโรมีเทน ปริมาณของพิเพอรีนแตกต่างกันไปตั้งแต่ 1–2% ในพริกไทยยาวไปจนถึง 5–10% ในพริกไทยขาวและพริกไทยดำ
ไพเพอรีนยังสามารถเตรียมได้จากโดยใช้การสกัดพริกไทยดำด้วยสารละลายโพแทสเซียมไฮดรอกไซด์ในแอลกอฮอล์เพื่อกำจัดเรซิน (ซึ่งมีคาวิซีน ที่เป็นไอโซเมอร์ของไพเพอรีน) สารละลายจะถูกแยกออกจากสารตกค้างที่ไม่ละลายน้ำและปล่อยทิ้งไว้ข้ามคืน ในช่วงเวลานี้ อัลคาลอยด์จะค่อยๆ ตกผลึกจากสารละลาย
นอกจากนี้ ไพเพอรีนสามารถสังเคราะห์จากไพเพอโรโนอิลคลอไรด์กับพิเพอริดีน
ปฏิกิริยา.
พิเพอรีนเกิดเกลือได้ จากกรดแก่เท่านั้น platinichloride B4·H2PtCl6 ก่อตัวเป็นเข็มสีส้มแดง ("B" หมายถึงหนึ่งโมลของเบสอัลคาลอยด์ในสูตรนี้และสูตรต่อไปนี้) ไอโอดีนในโพแทสเซียมไอโอไดด์ที่เติมลงในสารละลายแอลกอฮอล์ของเบสโดยมีกรดไฮโดรคลอริกเพียงเล็กน้อยจะให้สารที่มีลักษณะเฉพาะคือ B2·HI·I2 ตกผลึกในเข็มเหล็กสีน้ำเงินที่มีจุดหลอมเหลว 145 °C
พิเพอรีนสามารถถูกไฮโดรไลซ์โดยใช้เบสให้เป็นพิเพอริดีนและกรดพิเพอริกได้
การค้นพบ.
Piperine ถูกค้นพบในปี 1819 โดย Hans Christian Ørsted ซึ่งแยกได้จากผลของ Piper nigrum ซึ่งเป็นต้นตอของพริกไทยดำและพริกไทยขาว นอกจากนี้ยังพบพิเพอรีนใน Piper longum และ Piper officinarum (Miq.) C. DC (=Piper retrofractum Vahl) สองชนิดเรียกว่าพริกไทยยาว
ชีวเคมีและด้านการแพทย์.
ส่วนประกอบของความฉุนโดยพิเพอรีนเป็นผลมาจากการกระตุ้นช่องไอออนของช่องไอออนของตัวรับชั่วคราวที่รับรู้ความร้อนและความเป็นกรด TRPV1 และ TRPA1 บนตัวรับความรู้สึกเจ็บปวด ซึ่งเป็นเซลล์ประสาทที่รับรู้ความเจ็บปวด Piperine อยู่ภายใต้การวิจัยเบื้องต้นสำหรับศักยภาพในการส่งผลต่อการดูดซึมของสารประกอบอื่นๆ ในอาหารและผลิตภัณฑ์เสริมอาหาร เช่น ผลที่เป็นไปได้ต่อการดูดซึมของเคอร์คูมิน
เจมส์ มาร์สเดน

เจมส์ พอล มาร์สเดน  เกิดเมื่อวันที่ 18 กันยายน ค.ศ. 1973 เป็นนักแสดงและนักร้องชาวอเมริกันที่เคยได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแซตเทิร์น และเป็นอดีตนายแบบของเวอร์ซาเช่ มีผลงานการแสดงภาพยนตร์ที่รู้จักในภาพยนตร์เรื่อง "Hairspray", "Enchanted ทั้งสองภาค", "27 Dresses", สามภาคของภาพยนตร์ซีรีส์ "X-Men และทั้งสามภาคของจักรวาลภาพยนตร์ โซนิค เดอะ เฮดจ์ฮ็อก" 
รางวัล.
Savannah Film Festival
รางวัลแกรมมี
อันดับสิ้นปี บิลบอร์ด
อเมริกันมิวสิกอะวอร์ด
รางวัลสมาคมนักแสดงภาพยนตร์และโทรทัศน์
สมเด็จพระราชินีฟิลิปปา แห่งเฮโนต์

! พระราชสมภพ
! (ค.ศ. 1314) 
! สิ้นพระชนม์
! พระบรมราชสวามี
! พระราชบุตรและพระราชธิดา
อิสซาเบลลาแห่งโคซึ<br>
เลดี้โจนแห่งอังกฤษ<br>
ไลโอเนลแห่งอันทเวิร์พ ดยุคแห่งแคลเรนซ์<br>
จอห์นแห่งกอนท์ ดยุคแห่งแลงคาสเตอร์ที่ 1<br>
เอ็ดมันด์แห่งแลงลีย์ ดยุคแห่งยอร์คที่ 1<br>
แมรีดัชเชสแห่งบริตานี<br>
มาร์การเร็ต แพลนทาเจเน็ท เคานเทสแห่งเพมโบรค<br>
ทอมัสแห่งวูดสตอค ดยุคแห่งกลอสเตอร์
! ราชวงศ์ 
! พระราชบิดา
อีธาน ฮอว์ก

อีธาน กรีน ฮอว์ก  เกิดเมื่อวันที่ 6 พฤศจิกายน ค.ศ. 1970 ที่ออสติน รัฐเท็กซัส เป็นนักแสดง นักเขียนบท และผู้กำกับภาพยนตร์ชาวอเมริกัน
เมื่ออายุได้ 4 ปี เขามีผลงานครั้งแรกกับภาพยนตร์เรื่อง "Explorers" (1985) ของโจ แดนเต ในปี 1988 ฮอว์กรับบทในผลงานกำกับของปีเตอร์ เวียร์ ในภาพยนตร์เรื่อง "Dead Poets Society" ถือเป็นผลงานแจ้งเกิดเรื่องแรกของเขา เขามีผลงานต่อ ๆ มาในภาพยนตร์อย่าง "White Fang", "A Midnight Clear", "Alive", "Reality Bites", "Before Sunrise", "Gattaca", "The Newton Boys", "Great Expectations" และอีกมากมาย ในปี 2001 เขาได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแซกอวอร์ด ในสาขานักแสดงชายสมทบยอดเยี่ยมและในรางวัลออสการ์ในสาขานักแสดงชายสมทบชายยอดเยี่ยมจากบทในภาพยนตร์เรื่อง "Training Day"
ทางด้านชีวิตส่วนตัว ฮอว์กแต่งงานกับนักแสดงสาว อูมา เธอร์แมน ทั้งคู่มีบุตรด้วยกัน 2 คน คือลูกสาวชื่อ มายา เรย์ เธอร์แมน-ฮอว์ก (เกิด 8 กรกฎาคม 1998) และลูกชายชื่อ เลวอน กรีน เธอร์แมน-ฮอว์ก (เกิด 15 มกราคม 2002) ซึ่งทั้งคู่ก็เป็นนักแสดงเช่นเดียวกันกับพ่อแม่ ทั้งคู่แยกทางในปี 2003 และหย่ากันในที่สุดในปี 2005 ฮอล์กแต่งงานใหม่กับอดีตพี่เลี้ยงของลูกเขาที่ชื่อ Ryan Shawhughes ทั้งคู่มีลูกด้วยกันชื่อ Clementine Jane Hawke (เกิด 18 กรกฎาคม 2008)
อีธาน ฮอว์ก ไม่ใช่พี่น้องของ เควิน เบคอน แต่อย่างใด
อูมา เธอร์แมน

อุมา กรุณา เธอร์แมน (เกิด 29 เมษายน ค.ศ. 1970) เป็นนักแสดง, นางแบบและโปรดิวเซอร์ชาวอเมริกันที่เคยได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ เธอมีผลงานการแสดงภาพยนตร์ในหลากหลายแนว ไม่ว่าจะเป็นหนังโรแมนติกคอเมดี และดราม่า ไปถึงนวนิยายวิทยาศาสตร์ถึงแอ็กชั่น ผลงานที่เป็นที่รู้จักดีเช่นภาพยนตร์ที่ทำงานร่วมภายใต้การกำกับของเควนติน แทแรนทิโน และผลงานที่เป็นที่รู้จักของเธอเช่น "Dangerous Liaisons" (1988), "Pulp Fiction" (1994), "Gattaca" (1997) และ "Kill Bill" (2003–04)
ทางด้านชีวิตส่วนตัว เธอร์แมนสมรสแล้ว 2 ครั้ง ครั้งแรกแต่งงานกับนักแสดงชาวอังกฤษ แกรี โอลด์แมน ในปี 1990 และหย่าร้างในปี 1992 และครั้งที่ 2 นักแสดงชาวอเมริกัน อีธาน ฮอว์ก ในปี 1998 และหย่าร้างในปี 2004 เธอร์แมนมีลูก 2 คนกับฮอว์กคือ ลูกสาวชื่อ มายา เรย์ เธอร์แมน-ฮอว์ก (เกิดปี 1998) และลูกชายชื่อ เลวอน กรีน เธอร์แมน-ฮอว์ก (เกิดปี 2002) ซึ่งทั้งคู่ก็เป็นนักแสดงเช่นเดียวกันกับพ่อแม่ ในปี 2007 เธอมีความสัมพันธ์กับนักการเงินชาวฝรั่งเศส Arpad Busson และหมั้นในปี 2009 มีลูกสาวหนึ่งคนชื่อ โรซาลินด์ อารูชา อาร์คาดินา อัตตาลูน ฟลอเรนซ์ เธอร์แมน-บุสสัน (เกิดปี 2012) และเลิกรากันในปี 2017
พีเพิล (นิตยสาร)

พีเพิล  เป็นนิตยสารอเมริกันรายสัปดาห์ ในรูปแบบเนื้อหาเกี่ยวกับคนดัง บุคคลที่มีเรื่องราวน่าสนใจ พิมพ์โดย Time Inc. ในปี 2006 มียอดขาย 3.75 ล้าน และมียอดขายประมาณ $1.5 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ และยังได้ชื่อเป็น "นิตยสารประจำปี" จาก Advertising Age เมื่อเดือนตุลาคม 2005 สำหรับบทบรรณาธิการยอดเยี่ยม การจำหน่ายและการโฆษณา "พีเพิล" ติดอันดับ 6 ของการจัดอันดับหัวข้อ "A-list" จัดโดย Advertising Age และ อันดับ 3 ในหัวข้อ "Brand Blazers" จัดโดย Adweek ในเดือนตุลาคม 2006
เนื้อหาของนิตยสารเป็นรูปแบบกอสซิปดารา นิตยสาร "พีเพิล" ยังเป็นที่รู้จักในการจัดอันดับประจำปีในหัวข้อ/ฉบับ "บุคคลหล่อ-สวยที่สุด", "ชุดแต่งงานเยี่ยม/แย่ ที่สุด" และ "ผู้ชายเซ็กซี่ที่สุดที่ยังมีชีวิตอยู่"
เควิน โนลัน

เควิน แอนโทนี แจนซ์ โนลัน (เกิด 24 มิถุนายน ค.ศ. 1982) เป็นอดีตนักฟุตบอลและผู้ฝึกสอนชาวอังกฤษ ปัจจุบันเป็นผู้ฝึกสอนให้กับเวสต์แฮมยูไนเต็ด
ประวัติ.
เควิน โนลัน มีชื่อเต็มว่า เควิน แอนโทนี แจนซ์ โนลัน เกิดเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน ค.ศ. 1982 ที่ลิเวอร์พูล ประเทศอังกฤษ โนลันแต่งงานแล้วกับฮาร์ลีย์ มีลูกสาว 1 คนเกิดมาในปี 2006 คือ จัสมิน อลิสซาเบส
โนลัน เริ่มเล่นฟุตบอลจริงจังกับ สโมสรฟุตบอลเด็ก ของทีมลิเวอร์พูล ตอนอายุ 14 ปี ต่อมาโนลันถูกเพื่อนชวนให้ไปลองเล่นกับ เยาวชนโบลตัน ตอนอายุ 16 ปี และโอกาสเซ็นสัญญากับ สโมสรแบบปีต่อปี เขาได้เซ็นสัญญาอาชีพเมื่ออายุ 17 ปี และได้ลงเล่นทีมชุดใหญ่ในปีนั้น
ปีแรกกับโบลตันที่ได้ขึ้นพรีเมียร์ลีก ในปี 2001 เขายิงได้ทั้งหมด 8 ประตู และ 2 ลูกมาจากนัดเปิดสนามกับเลสเตอร์ ฤดูกาลต่อมาเขายิงประตูชัยเหนือแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ซึ่งเป็นทีมโปรดของเขา ในเกมที่โบลตันสามารถบุกไปเอาชนะแมนฯยูไนเต็ดได้ 1-0 จน เซอร์ อเล็กซ์ เฟอร์กูสัน ต้องส่งแมวมองมาจับตาดูฟอร์มของโนลัน
โนลันลงเล่นกับโบลตันเกือบ 10 ปี รวม 10 ฤดูกาล ลงเล่น 323 นัด ยิง 49 ประตู และลงเล่นให้กับทีมชาติอังกฤษ ชุดอายุไม่เกิน 21 ปี ไป 2 นัด แต่โนลันยังไม่เคยติดทีมชาติชุดใหญ่
จนกระทั่งในวันที่ 29 มกราคม ค.ศ. 2009 โนลันตัดสินใจย้ายไปร่วมทีมนิวคาสเซิลยูไนเต็ด ด้วยค่าตัว 4 ล้านปอนด์ และได้รับเบอร์ 4 ซึ่งเป็นเบอร์เดิมที่เขาใส่ตอนอยู่กับหลังจากที่นิวคาสเซิลตกชั้นลงไปเล่นแชมเปี้ยนชิพโนลันได้ยิงประตูแรกได้สำเร็จในนัดที่ชนะคริสตัล พาเลซก่อนที่จะยิงแฮตทริคได้ในเกมส์ที่พบกับอิปสวิส ทาวน์โบลตัน
Before Valentine ก่อนรัก...หมุนรอบตัวเรา

Before Valentine ก่อนรัก...หมุนรอบตัวเรา เป็นภาพยนตร์ไทยแนวรัก โรแมนติก ที่ออกฉายวันที่ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552 กำกับโดย ทรงศักดิ์ มงคลทอง, พรชัย หงษ์รัตนาภรณ์ และ เสรี พงศ์นิธิ นำแสดงโดย ธนฉัตร ตุลยฉัตร, ธนกฤต พานิชวิทย์, ไดอาน่า จงจินตนาการ, จตุรงค์ มกจ๊ก, วราพรรณ หงุ่ยตระกูล, เกล้าแก้ว สินเทพดล, เปรม บุษราคัมวงศ์
ภาพยนตร์ทำรายได้ 28.25 ล้านบาท
เรื่องย่อ.
“โจ๊ก” เด็กวัยรุ่นหน้าตาธรรมดาๆ และไม่มีความมั่นใจในตัวเอง แต่กลับมีความรักเกิดขึ้นกับ“จิ๊บ”เพื่อนสนิทที่เป็นถึงดาวโรงเรียน เมื่อต้องสารภาพรักกับเพื่อนสนิทใครคิดว่าง่าย ก่อนวาเลนไทน์จะมาถึง โจ๊กจะเป็นคนที่อยู่ในใจของจิ๊บ หรือ จะเป็นได้แค่เพื่อนสนิทต่อไป
“สุธี” กับ “ชิดชนก” รักๆเลิกๆ กันมาตั้งแต่เรียนมหาลัยด้วยกัน ชิดชนกตัดสินใจที่จะแยกทางจากสุธีเพื่อไปมีคนรักใหม่สร้างครอบครัวกันอย่าง มีความสุข ในขณะที่สุธีกลับมีความตั้งใจที่จะขอเธอแต่งงาน …ความรักของเค้าและเธอ จะยังมีบทดำเนินต่อไปหรือจะจบลงแค่วันนี้...ก่อนวันวาเลนไทน์
“เฮีย” กับ “เจ๊” แต่งงานกันมาสิบปี เปิดร้านขายดอกไม้ด้วยกัน แต่ไม่เคยพูดจาภาษาดอกไม้ใส่กันเลย ต่างละเลยที่จะแสดงความรักต่อกันจนใครๆ ต่างก็คิดว่า สงสัยคนคู่นี้จะถูกจ้างให้มาอยู่ด้วยกัน เฮียที่เบื่อเจ๊มาก จึงตัดสินใจสานสัมพันธ์ที่ดีกับสาวสวยที่ทำงานอยู่ร้านเน็ตคาเฟ่ฝั่งตรงข้าม ร้านดอกไม้ของเฮีย...แล้วความรักของคนทั้งสองที่มีมายาวนานจะสิ้นสุดลงหรือ ไม่ อะไรจะเป็นคำตอบของคนคู่นี้
“แจ๊ค” กับ “แหม่ม” เป็นแฟนกันมานาน ทั้งคู่รักกันดีแสดงความรักที่มีต่อกันอย่างสม่ำเสมอ และพร้อมที่จะสร้างครอบครัวด้วยกัน ก่อนถึงวันวาเลนไทน์มีเหตุการณ์ที่ทำให้แหม่มเข้าใจผิดว่าแจ๊คแอบนอกใจ แหม่มจึงประชดแจ๊คด้วยการคิดจะไปคบค้าสมาคมกับชายอื่น...เมื่ออุปสรรคของ ความรัก คือความเข้าใจผิด ที่เกิดขึ้นในก่อนวันแห่งความรักจะมาถึง ความรักของทั้งคู่จะลงเอยอย่างไร
ปราโมทย์ แสงศร

ปราโมทย์ แสงศร ชื่อเล่น โมทย์ (เกิด 11 ธันวาคม พ.ศ. 2517) เป็นนักร้อง นักแสดง นายแบบชาวไทย เริ่มเข้าสู่วงการจากการชักชวนของพจน์ อานนท์ และเป็นที่รู้จักจากการแสดงภาพยนตร์เรื่องกลิ้งไว้ก่อน พ่อสอนไว้ และยังเคยออกอัลบั้มเดี่ยวภายใต้สังกัดอาร์เอส โปรโมชั่น
ประวัติ.
ปราโมทย์ แสงศร (ชื่อเล่น โมทย์) เกิดเมื่อวันที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2517 เป็นนักแสดงชาวไทย จบการศึกษาจากคณะสื่อสารมวลชน มหาวิทยาลัยศรีปทุม เอกโฆษณา มีผลงานการแสดงภาพยนตร์เรื่องแรกตั้งแต่อายุ 16 ปี โดยเข้าสู่วงการพร้อมนักแสดงรุ่นเดียวกัน เช่น ศรราม เทพพิทักษ์, สมชาย เข็มกลัด, ปฏิภาณ ปฐวีกานต์, โชคชัย เจริญสุข และ คัทลียา แมคอินทอช คือเรื่อง "กลิ้งไว้ก่อนพ่อสอนไว้" รับบทเป็นรุ่นน้องที่โดนรุ่นพี่ตีหัว แล้วเข้าโรงพยาบาล ส่วนผลงานที่เป็นที่รู้จักเรื่องอื่นอย่าง "สะแด่วแห้ว" (2535) , "แตก 4 รัก โลภ โกรธ เลว" (2542), "ผีสามบาท" (2544) 
เมื่อ ปี พ.ศ. 2539 ปราโมทย์ แสงศร เคยออกอัลบั้มชุดแรกและชุดเดียวคือ "Mote" กับเพลงที่สร้างชื่อของเขา อย่างเพลง "คอย",
"สั่นสะเทือน" ซึ่งออกกับค่ายอาร์.เอส.
ในช่วงระหว่างปี 2545-2549 เขาเริ่มหันหลังให้กับชีวิตนักแสดง เริ่มหันมาทำหนังอินดี้ ในปี 2549 เขามีภาพยนตร์สั้นเรื่องที่ 3 Tsu หนึ่งใน โปรเจกต์ภาพยนตร์สั้นสึนามิ และเป็นภาพยนตร์สั้นในชุดนี้ที่เดินทางไปต่างประเทศมากที่สุดของเขา นอกจากนี้ เขายังทำมิวสิกวิดีโอวงอินดี้บ้าง ทำโฆษณาบ้าง
ภูธเนศ หงษ์มานพ

ภูธเนศ หงษ์มานพ (เกิด 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2519) ชื่อเล่น กัปตัน เป็นนักแสดง นักร้อง พิธีกรชาวไทย เป็นพี่ชายคนโตในจำนวนพี่น้อง 2 คน มีน้องสาว 1 คน จบการศึกษาระดับอนุบาลที่ โรงเรียนอนุบาลทัศนียวรรณ ระดับประถมและมัธยมศึกษาตอนต้นที่ โรงเรียนสาธิตแห่งมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ หลังจากนั้นก็เข้าศึกษาระดับ ปวช.ที่ โรงเรียนเตรียมวิศวกรรมศาสตร์ไทย-เยอรมัน ระดับอุดมศึกษาที่ คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ 
มีผลงานแสดงภาพยนตร์เรื่องแรกคือ กระโปรงบานขาสั้นหลังจากนั้นเริ่มมีชื่อเสียงโด่งดังจากการออกเทปชุดแรกในนามบอยแบนด์วง ยูเอชทีในเดือน ตุลาคม ปี พ.ศ. 2537 ชีวิตส่วนตัวสมรสแล้วกับ เอ้ก บุษกร ตันติภนา หลังคบหากันมานานกว่า 5 ปี หลังจากนั้นในปี 2560 ก็มีทายาทคือเด็กชาย ภักดีบดินทร์ หงษ์มานพ ชื่อเล่น ดิน
ปลาสร้อยน้ำผึ้ง

ปลาสร้อยน้ำผึ้ง (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Gyrinocheilus aymonieri") ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ในวงศ์ปลาสร้อยน้ำผึ้ง (Gyrinocheilidae) มีรูปร่างเรียวทรงกระบอก แบนข้างเล็กน้อย ส่วนหัวค่อนข้างใหญ่ ตาเล็ก ปากอยู่ด้านล่างของจะงอยปาก มีสีพื้นลำตัวสีน้ำตาลเขียวมีลายแถบสีคล้ำพาดยาวตามลำตัวและมีจุดสีดำกระจายอยู่ทั่ว ตัวผู้เมื่อเจริญวัยขึ้นจะมีปุ่มคล้ายเม็ดสิวขึ้นตามหน้าและริมฝีปากบน มีลักษณะสำคัญ คือมีช่องเล็ก ๆ อยู่ด้านบนสุดของช่องเหงือก ริมฝีปาก มีลักษณะเป็นแผ่นดูดรูปกลมใช้ดูดกินตะไคร่น้ำตามพื้นหิน และ ทราย แล้วหายใจโดยใช้น้ำผ่านเข้าช่องเปิดด้านบนฝาปิดเหงือก แล้วออกมาทางด้านข้าง แทนที่จะใช้ปากสูบน้ำเข้าอย่างปลาทั่ว ๆ ไป
หากินอยู่ตามท้องน้ำ พบได้ทั่วไปในแหล่งน้ำต่าง ๆ ทั้งแหล่งน้ำหลากและที่ราบลุ่ม ขนาดความยาวเต็มที่ 30 เซนติเมตร กินอาหารจำพวกตะไคร่น้ำ, ซากพืช, ซากสัตว์ และสัตว์น้ำขนาดเล็กทั่วไป พบตั้งแต่ภาคใต้ของประเทศจีน ในประเทศไทยพบได้ทุกภาคและพบไปจนถึงมาเลเซีย
ปลาสร้อยน้ำผึ้ง ในอดีตขึ้นชื่อมากในแง่ของการนำไปทำเป็นน้ำปลาที่มีรสชาติดี เป็นของขึ้นชื่อของจังหวัดราชบุรีในชื่อ "น้ำปลาปลาสร้อยน้ำผึ้ง" และใช้เนื้อบริโภคอีกด้วย นอกจากนี้ยังนิยมเลี้ยงเป็นปลาตู้ เพื่อใช้ทำความสะอาดตู้ด้วยการกินเศษอาหารหรือตะไคร่น้ำ ปัจจุบัน นิยมเพาะพันธุ์เป็นปลาเผือกหรือปลาที่มีร่างกายสั้นกว่าปกติอีกด้วย รวมถึงยังนำไปในกิจการฟิชสปาหรือสปาปลาแทนที่ปลาเลียหินได้อีกด้วย
ชื่ออื่น ๆ เรียกว่า "ปลาน้ำผึ้ง" หรือ "ปลาผึ้ง" หรือ "ปลาลูกผึ้ง" หรือ "ปลามูด", "ปลาอีดูด", "ปลายาลู่" หรือ "ปลาปากใต้"
โลกีย์

โลกิยะ (อ่านว่า โล-กิ-ยะ) และ โลกีย์ (อ่านว่า โล-กี) เป็นคำในภาษาไทยที่มาจากภาษาบาลี-สันสกฤต ว่า "โลกิย" หมายถึง สิ่งที่ยังเกี่ยวข้องกับโลก, เรื่องทางโลก, หรือสภาวะที่ยังวนเวียนอยู่ในโลก แม้จะมีรากศัพท์เดียวกัน แต่การใช้งานในปัจจุบันมีความหมายเฉพาะทางที่แตกต่างกันไป
ความหมายในทางพระพุทธศาสนา (โลกิยะ).
ในทางพระพุทธศาสนา โลกิยะ หมายถึง สภาวะธรรมที่ยังไม่พ้นไปจากโลก ยังต้องเวียนว่ายตายเกิดอยู่ในสังสารวัฏ ซึ่งประกอบด้วยภพภูมิทั้งสาม (กามภพ, รูปภพ, อรูปภพ) สภาวะนี้ยังถูกครอบงำด้วยกิเลส ได้แก่
โลกิยธรรม จึงหมายถึงธรรมะในระดับที่ยังเกี่ยวข้องกับทางโลก เช่น โลกิยปัญญา คือปัญญาที่ใช้แก้ปัญหาทางโลก หรือ โลกิยฌาน คือสมาธิที่ยังไม่ประกอบด้วยองค์แห่งการหลุดพ้น
คำนี้มักใช้คู่กับคำว่า โลกุตระ (อ่านว่า โล-กุด-ตะ-ระ) ซึ่งมีความหมายตรงกันข้าม คือ "เหนือโลก" หรือ "พ้นโลก" เป็นสภาวะของอริยบุคคลผู้บรรลุมรรค ผล นิพพานแล้ว
ความหมายในทางโลก (โลกีย์).
ในภาษาไทยปัจจุบัน คำว่า โลกีย์ มักถูกใช้ในความหมายที่แคบลงและจำเพาะเจาะจงกว่า โดยจะหมายถึงเรื่องที่เกี่ยวข้องกับกามารมณ์ หรือความใคร่ทางเพศ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของกามคุณ 5 (รูป, เสียง, กลิ่น, รส, สัมผัส) ที่ทำให้จิตใจยังผูกพันอยู่กับโลก
การใช้ในลักษณะนี้มักปรากฏในคำสมาส เช่น
รายชื่อภาพเขียนโดยเลโอนาร์โด ดา วินชี

รายชื่อภาพเขียนโดยเลโอนาร์โด ดา วินชี เป็นรายการภาพเขียนสีน้ำมันและจิตรกรรมฝาผนังที่เขียนโดยเลโอนาร์โด ดา วินชี จิตรกรสมัยเรอเนซองส์คนสำคัญชาวอิตาลี มีภาพเขียนทั้งหมดด้วยกันสิบห้าชิ้นที่ระบุว่าเป็นงานเขียนของเลโอนาร์โด ดา วินชี ซึ่งรวมทั้งจิตรกรรมแผง, จิตรกรรมฝาผนัง, ภาพร่าง และงานที่ยังอยู่ในระหว่างการตระเตรียม ภาพเขียนหกภาพยังไม่เป็นที่ตกลงกันแน่นอนว่าเขียนโดยเลโอนาร์โดหรือไม่ สี่ภาพเพิ่งได้รับการยืนยันว่าเลโอนาร์โดเป็นผู้เขียนและอีกสองภาพหายไป
ในบรรดาภาพเขียนทั้งหมดไม่มีภาพใดที่เลโอนาร์โด ดา วินชีลงชื่อ ฉะนั้นการที่จะบ่งว่าเป็นงานเขียนของเลโอนาร์โดหรือไม่ จึงขึ้นอยู่กับการศึกษาและการวิจัยของผู้เชี่ยวชาญ การที่เลโอนาร์โด มีผลงานเพียงไม่กี่ชิ้นก็อาจจะเป็นเพราะเป็นผู้มีความสนใจในสิ่งรอบตัวต่าง ๆ และความชอบทดสอบสิ่งใหม่ ๆ นอกจากนั้นยังชอบผัดวันประกันพรุ่ง แต่กระนั้นงานของเลโอนาร์โดก็เป็นงานที่มีความสำคัญเป็นอันมากในทางศิลปะและมีอิทธิพลต่อจิตรกรอื่น ๆ
รายชื่อภาพเขียนโดยทิเชียน

"ดูบทความหลักที่ ทิเชียน"
รายชื่อภาพเขียนโดยทิเชียน เป็นรายการภาพเขียนที่เขียนโดยทิเชียนจิตรกรสมัยเรอเนซองส์คนสำคัญชาวอิตาลีในคริสต์ศตวรรษที่ 16 ผู้มีความสำคัญในการเขียนภาพเขียนสีน้ำมัน ทิเชียนเป็นจิตรกรผู้นำของศิลปะเรอเนซองส์อิตาลีแบบเวนิส รายการข้างล่างนี้เป็นรายการที่ไม่สมบูรณ์ (และอาจจะรวมทั้งงานเขียนที่ไม่ได้ระบุเป็นการแน่นอนว่าเป็นของทิเชียน)
ปีเอตะ (ทิเชียน)

<ns>10</ns>
 <id>369535</id>
 <revision>
 <id>10245376</id>
 <parentid>6729231</parentid>
 <timestamp>2022-08-13T03:23:15Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>RidJasper</username>
 <id>361203</id>
 </contributor>
 <origin>10245376</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
ปีเอตะ  เป็นภาพเขียนสีน้ำมันภาพสุดท้ายที่เขียนโดยทิเชียนจิตรกรสมัยเรอเนซองส์คนสำคัญชาวอิตาลี ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอแสดงภาพอัคคาเดเมียที่เวนิสในประเทศอิตาลี 
“ปีเอตะ” เป็นงานที่เขียนระหว่างปี ค.ศ. 1575–1576 เป็นภาพพระแม่มารีประคองร่างพระเยซูโดยมีนิโคเดอมัส (Nicodemus) คุกเข่าช่วยอยู่ข้าง ๆ ฉากหลังเป็นมุขโค้งใหญ่แบบแมนเนอริสม์ นิโคเดอมัสอาจจะเป็นภาพเหมือนตนเองของทิเทียนที่เป็นสัญลักษณ์ในการมองเห็นความตายที่จะมาถึงบนใบหน้าของพระเยซู ทางด้านซ้ายเป็นนักบุญแมรี แม็กดาเลนที่ทำให้โครงสร้างของภาพเป็นสามเหลี่ยมอย่างอุดมคติ
ภาพเหมือนอีกภาพหนึ่งในรูปคือภาพของโอราซิโอลูกชายของทิเชียนที่อยู่ที่ฐานคอลัมน์ด้านหนึ่งของมุข เชื่อกันว่าเป็นภาพเขียนภาพสุดท้ายของทิเชียน คำจารึกตรงมุมล่างบ่งว่าเขียนเสร็จโดยปาลมา จิโอวาเน (Palma Giovane)
การใช้สีมืดและทึมและลักษณะที่ดูเหมือนจะเป็นภาพที่ยังเขียนไม่เสร็จ ช่วยเพิ่มบรรยากาศทางอารมณ์ที่โศกเศร้าของเนื้อหาของภาพยิ่งขึ้น
ปาฏิปุคคลิกทาน

ปาฏิปุคคลิกทาน  เป็นศัพท์ในพระสูตร เป็นชื่อเรียกการถวายทานแก่พระภิกษุอย่างหนึ่ง โดยเฉพาะเจาะจงตัวผู้รับถวายสิ่งของ เช่น ถวายเฉพาะเจาะจงตัวพระภิกษุที่ตนเคารพนับถือ หรือที่ตนตั้งใจไว้ก่อนแล้วโดยเจตนาจำเพาะเจาะจง เช่น จะถวายแก่พระภิกษุรูปหนึ่งรูปใดผู้ทรงพรรษากาลที่ตนพบก่อน (โดยละเว้นพระภิกษุผู้นวกะ) เป็นต้น
ปาฏิปุคคลิกทาน เป็นทานถวายแก่พระภิกษุที่พระพุทธเจ้าตรัสไว้ว่ามีอานิสงส์ไม่มาก ดังที่พระพุทธเจ้าตรัสไว้ใน ทักขิณาวิภังคสูตร ว่า "ดูก่อนอานนท์!... ก็แต่ว่าเราไม่กล่าวโดยปริยายใด ๆ เลยถึงการให้เฉพาะจงตัวบุคคล (ปาฏิปุคคลิกทาน) ว่ามีผลมากกว่าทักษิณาที่เป็นไปในสงฆ์ (สังฆทาน)"
หอศิลป์แห่งชาติ (ลอนดอน)

หอศิลป์แห่งชาติ  เป็นพิพิธภัณฑ์ที่ตั้งอยู่ในกรุงลอนดอนในอังกฤษ ก่อตั้งเมื่อปี ค.ศ. 1824 เป็นที่แสดงและเก็บรักษาจิตรกรรมกว่า 2,300 ภาพจากตั้งแต่กลางคริสต์ศตวรรษที่ 13 จนถึงปี ค.ศ. 1900 
หอศิลป์แห่งชาติเริ่มก่อตั้งเมื่อรัฐบาลซี้อภาพเขียน 36 ภาพจากนายธนาคาร จอห์น จูเลียส แองเกอร์สไตน์ (John Julius Angerstein) ในปี ค.ศ. 1824 หลังจากนั้นลักษณะการสะสมก็ขึ้นอยู่กับผู้อำนวยการของหอศิลป์ โดยเฉพาะชาลส์ ล็อก อีสต์เลค (Charles Lock Eastlake) และโดยการอุทิศเงินส่วนบุคคลซึ่งเป็นจำนวนประมาณสองในสามของภาพในหอศิลป์ ฉะนั้นจำนวนภาพจึงไม่มากนักเมื่อเทียบกับพิพิธภัณฑ์แห่งชาติของประเทศอื่นๆ ในทวีปยุโรปแต่สมบูรณ์แบบในด้านเนื้อหา และเคยได้ชื่อว่าเป็นพิพิธภัณฑ์ในจำนวนไม่กี่พิพิธภัณฑ์ที่เป็นแสดงภาพเขียนอย่างถาวร แต่ในปัจจุบันข้ออ้างนี้ไม่เป็นความจริงแล้ว
หอศิลป์แห่งชาติ (วอชิงตัน ดี.ซี.)

หอศิลป์แห่งชาติ  เป็นพิพิธภัณฑ์ศิลปะแห่งชาติที่ตั้งอยู่ที่กรุงวอชิงตัน ดี.ซี.ในประเทศสหรัฐอเมริกา ก่อตั้งเมื่อปี ค.ศ. 1938 โดยรัฐสภาคองเกรส พร้อมกับกองทุนสำหรับสิ่งก่อสร้างและงานศิลปะจำนวนพอสมควรที่อุทิศโดย แอนดรู ดับเบิลยู เมลลอน (Andrew W. Mellon) และงานศิลปะที่อุทิศโดย เลสซิง เจ โรเซ็นวอลด์ (Lessing J. Rosenwald), ศิลปะอิตาลีจากแซมูเอล เฮนรี เครสส์ (Samuel Henry Kress), ประติมากรรมและจิตรกรรมอีกมากกว่า 2,000 ชิ้น, และงานพอร์ซิเลนจากโจเซฟ อี ไวด์เนอร์ (Joseph E. Widener) การอุทิศงานศิลปะเช่นนี้ทำให้หอศิลป์แห่งชาติ (วอชิงตัน ดี.ซี.) เป็นหอศิลป์ที่เป็นเจ้าของงานศิลปะที่ดีที่สุดที่หนึ่งในโลก
พิพิธภัณฑ์ปราโด

พิพิธภัณฑ์ปราโด  เป็นพิพิธภัณฑ์และหอศิลปะที่ตั้งอยู่ที่กรุงมาดริด ประเทศสเปน พิพิธภัณฑ์ปราโดสะสมงานศิลปะยุโรปจากคริสต์ศตวรรษที่ 12 ถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 19 ที่มาจากพื้นฐานของงานสะสมของพระราชวงศ์สเปน เดิมก่อตั้งเป็นพิพิธภัณฑ์สำหรับจิตรกรรมและประติมากรรม แต่ก็มีงานสะสมประเภทอื่นเช่นภาพวาดเส้น 5,000 ภาพ, ภาพพิมพ์ 2,000 ภาพ, เหรียญ 1,000 เหรียญ, และงานตกแต่งอีกเกือบ 2,000 ชิ้น ประติมากรรมมีด้วยกันกว่า 700 ชิ้นรวมทั้งชิ้นส่วน
แหล่งข้อมูลอื่น.
 วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ
ดอลลาร์แคนาดา

ดอลลาร์แคนาดา (สัญลักษณ์ $ โค้ด CAD) เป็นสกุลเงินหลักของประเทศแคนาดา โดยปกติจะใช้ย่อในสัญลักษณ์ดอลลาร์ ($) หรือใช้ C$ เพื่อแบ่งแยกกับสกุลเงินดอลลาร์อื่น 1 ดอลลาร์แคนาดาแบ่งย่อยออกเป็น 100 เซนต์ ดอลลาร์แคนาดาเป็นหน่วยเงินที่มีการแลกเปลี่ยนเป็นอันดับ 5 ของโลก (ณ 2564)
เนี่ย อู้เซ็ง

เนี่ย อู้เซ็ง (เหลียง อวี่เชิง) (5 เมษายน ค.ศ. 1924 - 22 มกราคม ค.ศ. 2009) เป็นนามปากกาของ ตั้ง บุนทง (เฉิน เหวินถ่ง) นักเขียนนิยายกำลังภายในชาวจีน ผู้เขียนเรื่อง นางพญาผมขาว เจ็ดนักกระบี่ รอยแหนเงาจอมยุทธิ์
ตั้ง บุนทง เกิดที่มณฑลกวางสี ทางภาคใต้ของ ประเทศจีน ศึกษาด้านวรรณคดีจีนคลาสสิก ประวัติศาสตร์จีน และเศรษฐศาสตร์จากมหาวิทยาลัยหลิงหนาน ในเมืองกวางโจว และเริ่มทำงานเป็นนักหนังสือพิมพ์ตั้งแต่เรียนจบ โดยเริ่มเขียนนวนิยายกำลังภายใน ตีพิมพ์ในหนังสือพิมพ์ตั้งแต่ พ.ศ. 2497 ชื่อเรื่อง "มังกรถล่มพยัคฆ์กลางกรุง" (Long Hu Dou Jing Hua) ได้รับความนิยมเป็นอย่างสูง 
ตั้ง บุนทง เขียนนวนิยายกำลังภายในทั้งสิ้น 36 เรื่อง ผลงานของเขาจะมีเนื้อเรื่องอิงประวัติศาสตร์ โดยมักเปิดเรื่องด้วยบทกวีที่ไพเราะ ตัวละครเอกในเรื่องมักมีความรู้ด้านวรรณคดีโบราณ 
ตั้ง บุนทง เป็นนักเล่นหมากล้อม (โกะ) เคยเข้าแข่งขันหมากล้อมระดับประเทศ และเขียนบทความประจำเกี่ยวกับหมากล้อมตีพิมพ์ในหนังสือพิมพ์
ตั้ง บุนทง ป่วยเป็นโรคมะเร็งที่กระเพาะปัสสาวะ ตั้งแต่ พ.ศ. 2547 และล้มป่วยด้วยอาการเส้นเลือดในสมองอุดตันระหว่างเดินทางไปฮ่องกง เมื่อ พ.ศ. 2550 ก่อนจะเสียชีวิตที่บ้านพักที่ ซิคนีย์ ประเทศออสเตรเลีย เมื่อวันที่ 22 มกราคม พ.ศ. 2552 อายุ 82 ปี
= รายชื่อผลงานแปล =
พระนางพรหมจารีและพระกุมารกับนักบุญอันนา (มาซัชโช)

"ดูบทความหลักที่ แม่พระและพระกุมาร"
พระนางพรหมจารีและพระกุมารกับนักบุญอันนา (หรือ Sant'Anna Metterza) เป็นจิตรกรรมแผงที่เขียนโดยมาซัชชีโอจิตรกรยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาชาวอิตาลี ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์อุฟฟิซิที่เมืองฟลอเรนซ์ในประเทศอิตาลี 
มาซาชิโอ เขียนภาพ “พระนางพรหมจารีและพระกุมารกับนักบุญอันนา” ระหว่างปี ค.ศ. 1424 ถึงปี ค.ศ. 1425 และอาจจะเขียนร่วมกับมาโซลีโน ดา ปานีกาเล (Masolino da Panicale)
แม่พระและพระกุมารเป็นงานชิ้นแรกชิ้นหนึ่งของมาซัชชีโอ ทูตสวรรค์ที่บอบบางและใช้สีอ่อนเป็นลักษณะการเขียนของสมัยกอธิคของมาโซลีโน ทูตสวรรค์ทางด้านบนขวาเป็นของมาซัชชีโอ ส่วนนักบุญอันนาที่จางลงไปทำให้สันนิษฐานได้ยาก แต่มือที่ดูเหมือนจะสำรวจความลึกของช่องว่างในภาพอาจจะเป็นความคิดของมาซัชชีโอ ภาพ “พระนางพรหมจารีและพระกุมารกับนักบุญอันนา” เป็นงานเขียนสำหรับโบสถ์ซันอัมโบรจิโอในฟลอเร็นซ์ ตามที่จอร์โจ วาซาริกล่าวว่เป็นภาพที่ตั้งภายในประตูชาเปลที่นำไปสู่ห้องของชี
รูปพระกุมารเป็นภาพเด็กที่ดูเหมือนจริงซึ่งต่างจากรูปเด็กสมัยกอธิคที่แข็งกว่า ภาพเขียนนี้เป็นภาพเขียนแรกๆ ที่แสดงให้เห็นถึงผลของแสงธรรมชาติที่ส่องลงมากระทบตัวแบบซึ่งเป็นสิ่งที่ทำให้มาซาชิโอแตกต่างจากจิตรกรอื่นและเป็นสิ่งที่มีอิทธิพลต่อการเขียนภาพแบบยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาต่อมา