pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
2008 TC3

2008 TC3 (ชื่อรหัสชั่วคราวตามโครงการสำรวจท้องฟ้าคาทาลินา ว่า 8TA9D69) เป็นอุกกาบาตที่มีขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางระหว่าง 2 - 5 เมตร (6.6 - 16 ฟุต) ที่เข้ามาในชั้นบรรยากาศของโลกเมื่อวันที่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2551 เวลา 2:46 น. ตามเวลามาตรฐาน (หรือเวลา 5:46 น. ตามเวลาท้องถิ่นประเทศซูดาน) และเผาไหม้กลายเป็นจุณก่อนจะตกลงกระทบพื้น
การค้นพบ.
ผู้ค้นพบอุกกาบาตนี้คือเจ้าหน้าที่สังเกตการณ์ประจำศูนย์สำรวจท้องฟ้าคาทาลินา (Catalina Sky Survey : CSS) ด้วยกล้องโทรทรรศน์ขนาด 1.564 เมตร ที่ภูเขาเลมมอน ทางตอนเหนือของทัคสัน รัฐอริโซนา สหรัฐอเมริกา ประมาณ 1 วันก่อนการเข้าชน อุกกาบาตมีขนาดเล็กมากและมีสีดำมืด ทำให้สังเกตเห็นได้ยาก
อุกกาบาตนี้มีความสำคัญเนื่องจากเป็นวัตถุท้องฟ้าชนิดแรกที่มีการพบเห็นก่อนจะเข้ามาถึงโลก ระบบตรวจจับในการป้องกันทางอวกาศทั้งหมดรายงานการสังเกตการณ์พบ คำนวณวงโคจร และคาดการณ์การชนของอุกกาบาต มีการแจ้งเตือนผู้เกี่ยวข้องทั้งผู้เชี่ยวชาญและอาสาสมัครสังเกตการณ์ในการเฝ้าติดตามการเคลื่อนที่ มีรายงานทางดาราศาสตร์กว่า 570 ชิ้นและภาพถ่ายอีกเป็นจำนวนมากที่ส่งเข้ามายังศูนย์ดาวเคราะห์ขนาดเล็ก (Minor Planet Center) ภายในเวลาไม่ถึง 19 ชั่วโมง CLOMON 2 semi-automatic monitoring system แห่งมหาวิทยาลัยปิซา เป็นผู้ทำนายการชนกับโลก พร้อมกันกับ Sentry system ของ Jet Propulsion Laboratory การสังเกตการณ์สเปคตรัมดำเนินการโดยเหล่านักดาราศาสตร์ที่ La Palma หมู่เกาะคานารี โดยใช้กล้องโทรทรรศน์วิลเลียม เฮอร์เชล
อักษรปัลลวะ

อักษรปัลลวะ เป็นอักษรสระประกอบในตระกูลอักษรพราหมี ซึ่งพัฒนาขึ้นในตอนใต้ของอินเดียช่วงที่ราชวงศ์ปัลลวะมีอำนาจประมาณพุทธศตวรรษที่ 11 ซึ่งการกำเนิดขึ้นของอักษรครันถะในอินเดีย และอักษรต่าง ๆ ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เช่น อักษรบาหลี, อักษรชวา, อักษรกวิ, อักษรไบบายิน, อักษรมอญ, อักษรพม่า, อักษรเขมร, อักษรล้านนา, อักษรไทย, อักษรลาว และ อักษรไทลื้อ รวมทั้งอักษรสิงหล ในศรีลังกา ทั้งหมดได้รับอิทธิพลในทางตรงหรือทางอ้อม มาจากอักษรกทัมพะ-ปัลลวะ
ร่างข้อเสนอรหัสยูนิโคดของอักษรปัลลวะได้รับการยอมรับในปี 2561 
รูปแบบ.
รูปแบบของอักษรในตารางนำมาจากตัวอย่างจารึกในพุทธศตวรรษที่ 12 (* หมายถึง อักษรนั้นไม่ทราบเสียงอ่านที่แน่ชัด เนื่องจากมีหลักฐานปรากฏอยู่น้อยในบริเวณเอเชียตะวันออกเฉียงใต้)
พยัญชนะ.
พยัญชนะแต่ละตัวจะตามด้วยเสียง อา /a/ ซึ่งจะออกเป็นเสียงนี้เมื่อไม่ได้ตามด้วยสระ ถ้าอักษรสองตัวเขียนตามกันโดยไม่มีสระคั่น อักษรตัวที่สองจะเขียนเป็นแบบลดรูปและซ้อนอยู่ใต้อักษรตัวแรก 
อักษร กทัมพะ-ปัลลวะ.
ระหว่างการปกครองของราชวงศ์ปัลลวะ นักบวช, พระ, วิญญูชนและพ่อค้าวาณิช ได้นำอักษรไปเผยแพร่ยังเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ราชวงศ์ปัลลวะพัฒนาอักษรปัลลวะโดยมีพื้นฐานมาจากอักษรทมิฬ-พราหมี ลักษณะของอักษรที่พัฒนาขึ้นทำให้สามารถถ่ายทอดเสียงพยัญชนะได้ตรงและครบถ้วน อักษรที่คล้ายคลึงกับอักษรปัลลวะพบได้ในระบบการเขียนของ ราชวงศ์จาลุกยะ, ราชวงศ์กทัมพะ, เมืองเวงคี ในสมัยของราชวงศ์ อานธรอิกษวากุ 
รูปแบบของอักษรพราหมีถูกนำมาปรับปรุงจนมีความแตกต่างกันเล็กน้อยใน อักษรของราชวงศ์โจฬะ, ราชวงศ์ปัณฑยะ และ ราชวงศ์เจระ อักษรปัลลวะเป็นกระบวนการพัฒนาจากอักษรพราหมีแรกสุดที่สำคัญในอินเดีย มีความระมัดระวังในการรวมเส้นโค้งและมุมเหลี่ยมและเพิ่มเติมรูปแบบของตัวอักษร ซึ่งเหมาะสำหรับจารึกเรื่องทั่วไปและเรื่องศาสนา 
อักษร กทัมพะ-ปัลลวะ พัฒนาต่อมาเป็นรูปแบบเบื้องต้นของอักษรกันนาดา และอักษรเตลูกู ซึ่งตัวอักษรมีความโค้งมนขึ้นและเขียนเชื่อมต่อเนื่องกัน เนื่องจากนำไปใช้จารบนใบปาล์มและเขียนบนกระดาษ
อักษรปัลลวะเป็นอักษรชนิดแรกที่แพร่เข้ามาสู่เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ โดยเป็นอักษรต้นแบบของอักษรมอญโบราณ อักษรขอมโบราณ และอักษรกวิ ซึ่งอักษรทั้งสามเป็นอักษรต้นแบบให้กับอักษรเกือบทั้งหมดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ในเวลาต่อมา
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระเทเวศร์วัชรินทร์

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระเทเวศร์วัชรินทร์ (15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2349 – 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2420) มีพระนามเดิมว่า พระองค์เจ้าชายกลาง เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่ 44 ในพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาน้อยระนาด เมื่อวันเสาร์ เดือน 3 แรม 12 ค่ำ ปีฉลู สัปตศก จ.ศ. 1167 ตรงกับวันที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2348 (แบบสากลคือ พ.ศ. 2349) พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดเกล้าฯ สถาปนาขึ้นเป็น “กรมหลวงเทเวศร์วัชรินทร์” ต่อมาพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดเกล้าฯ เลื่อนขึ้นเป็น “กรมพระเทเวศร์วัชรินทร์“ ทรงกำกับกรมช่างทองมาตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ 3 ต่อมาในสมัยรัชกาลที่ 5 ทรงกำกับศาลฎีกา ทรงดำรงตำแหน่งเป็นองค์กุลเชษฐ์แห่งพระบรมวงศานุวงศ์ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เป็นเวลา 3 ปีเศษ ตั้งแต่วันที่ 14 กันยายน พ.ศ. 2412 ต่อจากพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าปุก พระเชษฐภคินีต่างพระมารดา ตราบจนสิ้นพระชนม์เมื่อวันอังคาร เดือน 4 ขึ้น 8 ค่ำ ปีชวด อัฐศก จ.ศ. 1238 ตรงกับวันที่ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2419 (แบบสากลคือ พ.ศ. 2420) สิริพระชันษา 71 ปี
พระโอรสธิดา.
พระองค์เป็นต้นราชสกุล วัชรีวงศ์ มีพระโอรสและพระธิดา ดังนี้
พระเจ้าหลุยส์-ฟีลิปที่ 1 แห่งฝรั่งเศส

พระเจ้าหลุยส์-ฟีลิปที่ 1 แห่งฝรั่งเศส (6 ตุลาคม ค.ศ. 1773 - 26 สิงหาคม ค.ศ. 1850) ทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งชาวฝรั่งเศส (King of the French) ตั้งแต่ ค.ศ. 1830 ถึง ค.ศ. 1848 และทรงเป็นพระมหากษัตริย์องค์สุดท้ายของฝรั่งเศส
เมื่อครั้งทรงดำรงพระอิสรยศเป็นดยุกแห่งชาทร์ พระองค์ทรงมีชื่อเสียงโด่งดังในพระองค์เองในการบัญชาการกองกำลังทหารในช่วงสงครามการปฏิวัติและได้รับเลื่อนตำแหน่งยศเป็นพลโท เมื่อพระชนมายุ 19 พรรษา แต่พระองค์ทรงแตกหักกับสาธารณรัฐอย่างรุนแรงเกี่ยวกับการตัดสินใจประหารชีวิตพระเจ้าหลุยส์ที่ 16 พระองค์ทรงลี้ภัยไปยังสวิตเซอร์แลนด์ใน ค.ศ. 1793 ภายหลังจากมีส่วนเกี่ยวข้องกับแผนการฟื้นฟูสถาบันกษัตริย์ของฝรั่งเศส พระบิดาของพระองค์ หลุยส์ ฟิลิปที่ 2 ดยุกแห่งออร์เลอ็อง (ฟีลิป เอกาลีเต) ได้ตกเป็นที่ต้องสงสัยและถูกประหารชีวิตในช่วงสมัยแห่งความน่าสะพรึงกลัว
หลุยส์-ฟีลิปทรงถูกเนรเทศออกนอกประเทศเป็นเวลา 21 ปี จนกระทั่งราชวงศ์ราชวงศ์บูร์บงได้รับการฟื้นฟู พระองค์ได้รับการประกาศแต่งตั้งเป็นพระมหากษัตริย์ใน ค.ศ. 1830 ภายหลังจากพระราชภาดาที่ห้าของพระองค์ พระเจ้าชาร์ลที่ 10 ทรงถูกบีบบังคับให้สละราชบังลังก์โดยการปฏฺวัติเดือนกรกฎาคม รัชสมัยของหลุยส์-ฟีลิปเป็นที่รู้จักกันคือราชาธิปไตยเดือนกรกฎาคมและถูกครอบงำโดยเหล่านักอุตสาหกรรมและนายธนาคารผู้มั่งคั่งร่ำรวย พระองค์ทรงปฏิบัติตามนโยบายอนุรักษ์นิยม โดยเฉพาะอย่างยิ่ง อยู่ภายใต้อิทธิพลของรัฐบุรุษฝรั่งเศส ฟร็องซัว กีโซ ระหว่างช่วงเวลาของปี ค.ศ. 1840 - ค.ศ. 1848 พระองค์ยังส่งเสริมในการผูกสัถวไมตรีกับบริเตนใหญ่และสนับสนุนการขยายอาณานิคม โดยเฉพาะอย่างยิ่งคือ การพิชิตแอลจีเรียของฝรั่งเศส ความนิยมชมชอบของพระองค์ได้จางหายไป เมื่อสภาวะเศรษฐกิจในฝรั่งเศสได้ทรุดโทรมใน ค.ศ. 1847 และพระองค์ทรงถูกบีบบังคับให้สละราชบังลังก์ภายหลังจากการปะทุของการปฏิวัติฝรั่งเศส ค.ศ. 1848
พระองค์เสด็จลี้ภัยไปยังสหราชอาณาจักรและอาศัยอยู่ที่นั่นตลอดพระชนม์ที่เหลืออยู่ของพระองค์ เหล่าผู้สนับสนุนของพระองค์ซึ่งเป็นที่รู้จักกันคือ ออร์เลอ็องนิสต์ ส่วนเลชีตีมีสต์ที่ให้การสนับสนุนแก่เชื้อสายหลักของราชวงศ์บูร์บงและโบนาปาร์ติสท์ที่ให้การสนับสนุนแก่ราชวงศ์โบนาปาร์ต ซึ่งรวมทั้งนโปเลียนที่ 1 และนโปเลียนที่ 3
พระราชประวัติ.
พระองค์พระราชสมภพ ณ พระราชวังหลวง กรุงปารีส เป็นพระโอรสในหลุยส์ ฟิลิปที่ 2 ดยุกแห่งออร์เลอ็อง กับ หลุยส์ มารี อเดเลดเดอบูร์บอง ซึ่งพระนางเองก็ทรงเป็นราชนิกุลสายราชวงศ์บูร์บง พระองค์มีพระอิสรยศเป็นเจ้าชายสืบสายพระโลหิต (Prince du sang) และเป็นหนึ่งในพระโอรสพระธิดาทั้ง 3 พระองค์แห่งราชวงศ์ออร์เลอองส์
ต้นไม้กินคน

ต้นไม้กินคน มีความหมายถึงพืชกินสัตว์ซึ่งมีขนาดใหญ่จนสามารถกินมนุษย์หรือสัตว์ขนาดใหญ่อื่นๆได้ ในปัจจุบันยังไม่พบพืชลักษณะนี้อยู่จริง แต่ก็มีบันทึกที่ไม่สามารถยืนยันได้ที่ระบุถึงอยู่พืชเหล่านี้อยู่
ในปัจจุบัน พืชกินสัตว์ซึ่งมีขนาดใหญ่ที่สุดก็คือ "Nepenthes rajah" ซึ่งสามารถจับสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดเล็กกินได้ 
ต้นไม้แห่งมาดากัสการ์.
เรื่องของต้นไม้กินคนที่เป็นที่รู้จักอย่างแพร่หลายนั้นมีที่มาจากเรื่องที่แต่งให้หนังสือพิมพ์ นิวยอร์คเวิลด์ ของ เอ็ดมัน สเปนเซอร์ ในบทความมีจดหมายที่ตีพิมพ์ จากผู้ซึ่งอ้างตัวว่าเป็นนักสำรวจชาวเยอรมัน ชื่อ คาร์ล ลิช "Karl Liche" (หรือ Carl Liche) ได้รายงานการพบเห็นการบูชายันต์ของชนเผ่า Mkodo แห่งมาดากัสการ์โดยบังเอิญ และเหตุการณ์นี้ได้ถูกหนังสือพิมพ์ต่างๆ หยิบยกขึ้นมาเป็นประเด็น รวมถึงหนังสือพิมพ์เซาท์ออสเตรเลียรีจิสเตอร์ ฉบับวันที่ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2417 ซึ่งทำให้เรื่องราวนี้ได้แพร่กระจายออกไปเป็นวงกว้าง
"The slender delicate palpi, with the fury of starved serpents, quivered a moment over her head, then as if instinct with demoniac intelligence fastened upon her in sudden coils round and round her neck and arms; then while her awful screams and yet more awful laughter rose wildly to be instantly strangled down again into a gurgling moan, the tendrils one after another, like great green serpents, with brutal energy and infernal rapidity, rose, retracted themselves, and wrapped her about in fold after fold, ever tightening with cruel swiftness and savage tenacity of anacondas fastening upon their prey."
เรื่องราวของต้นไม้กินคนแห่งมาดากัสการ์นี้ได้รับการเผยแพร่อีกครั้งในพ.ศ. 2467 โดยอดีตผู้ว่าการรัฐมิชิแกน "Chase Osborn" ได้ประพันธ์หนังสือเรื่อง "Madagascar, Land of the Man-eating Tree". ซึ่งอ้างถึงเรื่องของ Liche และระบุว่าชนพื้นเมืองและมิชชันนารีล้วนรู้จักต้นไม้ชนิดนี้
ในหนังสือ "Salamanders and other Wonders", พ.ศ. 2498 นักประพันธ์วิทยาศาสตร์ "Willy Ley" ได้ระบุว่าทั้งเผ่า Mkodo และต้นไม้กินคนนี้ไม่มีอยู่จริง
กลุ่มภาษาอาระเบียใต้โบราณ

กลุ่มภาษาอาระเบียใต้โบราณ  เป็นกลุ่มของภาษาที่มีความใกล้เคียงกัน 4 ภาษา ที่ใช้พูดทางตอนใต้ของคาบสมุทรอาระเบีย ซึ่งภาษาเหล่านี้ต่างจากภาษาอาหรับคลาสสิก กลุ่มผู้พูดภาษาเซมิติกที่ไม่ได้อพยพขึ้นเหนือได้เกิดการพัฒนาของกลุ่มภาษาใหม่ที่เรียกว่าเซมิติกตะวันตกเฉียงใต้ ภาษาในกลุ่มนี้ ได้แก่ ภาษาซาบาเอียน ภาษามินาเอีย ภาษากวาตาบาเนีย และภาษาฮาดรามัวติก กลุ่มนี้จัดเป็นสาขาตะวันตกของกลุ่มภาษาเซมิติกใต้
ภาษาในกลุ่มนี้มีระบบการเขียนเป็นของตนเองคืออักษรอาระเบียใต้ ต่อมาได้พัฒนาไปเป็นอักษรเอธิโอปิก มีจุดกำเนิดเช่นเดียวกับอักษรของกลุ่มภาษาเซมิติกอื่นๆ การเข้ามาของศาสนาอิสลามทำให้ภาษาอาหรับคลาสสิกเข้ามาเป็นภาษากลางแทนที่ภาษาเหล่านี้ ปัจจุบันเหลือเพียงข้อความโบราณและจารึกบางส่วนและยังมีอิทธิพลต่อภาษาอาหรับท้องถิ่นในบริเวณนั้นเช่นเดียวกับการที่ภาษาคอปติกมีอิทธิพลต่อภาษาอาหรับอียิปต์
กลุ่มภาษาเซมิติกตะวันตก

กลุ่มภาษาเซมิติกตะวันตก  เป็นหนึ่งในกลุ่มย่อยของภาษากลุ่มเซมิติกโบราณที่ได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวาง ผู้ประดิษฐ์คำนี้คนแรกคือ Fritz Hommel ใน ค.ศ. 1883
การจัดกลุ่มนี้ได้รับการสนับสนุนจาก Robert Hetzron และ John Huehnergard ผู้เชี่ยวชาญด้านกลุ่มภาษาเซมิติกที่แบ่งตระกูลภาษาเซมิติกเป็นสองสาขา: ตะวันอออกและตะวันตก 
กลุ่มตะวันออกประกอบด้วยภาษาเอ็บลาไอต์ และภาษาอัคคาเดีย ส่วนกลุ่มตะวันตกเป็นกลุ่มใหญ่ของกลุ่มภาษาเซมิติก ประกอบด้วยกลุ่มย่อยได้แก่ กลุ่มเอธิโฮปิก กลุ่มอาระเบียใต้ ภาษาอาหรับ และกลุ่มภาษาเซมิติกตะวันตกเฉียงเหนือ (ภาษายูการิติก ภาษาฮีบรู ภาษาอราเมอิก) กลุ่มภาษาเอธิโอปิกและอาระเบียใต้ มีลักษณะใกล้เคียงกันมาก บางครั้งรวมกันเป็นกลุ่มภาษาเซมิติกใต้ การจัดตำแหน่งของภาษาอาหรับภายในกลุ่มเซมิติกยังสับสน บางครั้งจัดให้อยู่ในกลุ่มเซมิติกใต้ บางครั้งรวมกับกลุ่มตะวันตกเฉียงเหนือเป็นกลุ่มภาษาเซมิติกกลาง
กลุ่มภาษาเซมิติกใต้

กลุ่มภาษาเซมิติกใต้  เป็นกลุ่มย่อยของกลุ่มภาษาเซมิติก นอกเหนือจากกลุ่มภาษาเซมิติกตะวันออก (เช่นภาษาอัคคาเดีย) และกลุ่มภาษาเซมิติกตะวันตก (เช่น ภาษาอาหรับ ภาษาอราเมอิก ภาษาฮีบรู)
กลุ่มภาษาเซมิติกใต้แบ่งได้อีกเป็นสองสาขาหลัก คือกลุ่มภาษาอาระเบียใต้ที่ใช้พูดทางชายฝั่งตอนใต้ของคาบสมุทรอาระเบีย และกลุ่มภาษาเอธิโอปิกที่พบตามฝั่งทะเลแดงด้านจะงอยของทวีปแอฟริกา โดยเฉพาะในเอธิโอเปียและเอริเทรียในปัจจุบัน ภาษาหลักในเอริเทรียเช่น ภาษาทีกรินยา ภาษาติเกร เป็นกลุ่มภาษาเอธิโอปิกเหนือ ในขณะที่ภาษาอัมฮาราที่เป็นภาษาหลักในเอธิโอเปียเป็นกลุ่มภาษาเอธิโอปิกใต้
บ้านเกิดของกลุ่มภาษาเซมิติกใต้ยังเป็นที่ถกเถียงกันอยู่ ส่วนใหญ่เชื่อว่าอยู่ทางตอนเหนือของของเอธิโอเปียและเอริเทรีย หรือทางตะวันตกเฉียงใต้ของคาบสมุทรอาระเบีย หลักฐานทางประวัติศาสตร์ของกลุ่มภาษาเซมิติกใต้ สาขาเอธิโอปิกในแอฟริกา เชื่อว่าเกิดจากการอพยพของผู้พูดภาษาอาระเบียใต้จากเยเมนเมื่อไม่กี่พันปีที่ผ่านมา บางกลุ่มเชื่อว่า การอพยพนี้เป็นการอพยพกลับของกลุ่มผู้พูดตระกูลภาษาแอฟโฟร-เอเชียติกที่มีต้นกำเนิดในแอฟริกา และอพยพเข้าสู่ตะวันออกกลางและคาบสมุทอาระเบีย โดยกลุ่มของผู้พูดภาษาเซมิติกดั้งเดิม แต่นักภาษาศาสตร์บางคน เช่น A. Murtonen (1967) เชื่อว่ากลุ่มภาษานี้มีต้นกำเนิดในเอธิโอเปีย
กลุ่มภาษาเซมิติกตะวันตกเฉียงเหนือ

กลุ่มภาษาเซมิติกตะวันตกเฉียงเหนือ (Northwest Semitic languages) เป็นกลุ่มย่อยของกลุ่มภาษาเซมิติกตะวันตก มีผู้พูดประมาณ 8 ล้านคนในปัจจุบัน แบ่งได้เป็น 3 สาขา คือ ภาษายูการิติก (ตายแล้ว) ภาษาคานาอันไนต์ (รวมภาษาฮีบรู) และภาษาอราเมอิก บางครั้งรวมกลุ่มภาษานี้เข้ากับภาษาอาหรับแล้วจัดเป็นกลุ่มภาษาเซมิติกกลาง
ภาษายูการิติกที่ตายแล้วเป็นหลักฐานรุ่นแรกสุดของกลุ่มภาษานี้ ภาษายูการิติกไม่มีเสียง /dˤ/ (ḍ) แต่แทนที่ด้วยเสียง /sˤ/ (ṣ) (ลักษณะเดียวกับที่ปรากฏในภาษาอัคคาเดีย) เสียงนี้กลายเป็นเสียง /ʕ/ ในภาษาอราเมอิก (ในภาษาอราเมอิกโบราณ เสียงนี้เขียนด้วยอักษรกอฟ) ซึ่งแสดงให้เห็นว่าภาษายูการิติกไม่ได้เป็นภาษาต้นแบบของกลุ่มนี้ ตัวอย่างการเปลี่ยนเสียงนี้พบได้ในคำว่า “โลก” : ภาษายูการิติก /ʔarsˤ/ (’arṣ), ภาษาฮีบรู /ʔɛrɛsˤ/ (’ereṣ) และภาษาอราเมอิก /ʔarʕaː/ (’ar‘ā’) ภาษายูการิติกต่างจากภาษาในกลุ่มเดียวกันตรงที่ว่ายังคงมีคำที่ขึ้นต้นด้วย /w/ ในขณะที่ภาษาที่เหลือแทนที่ด้วย /y/
แหล่งที่เป็นต้นกำเนิดของภาษานี้ได้แก่บริเวณที่ในปัจจุบันเป็นประเทศอิสราเอล ซีเรีย จอร์แดน เลบานอนและคาบสมุทรไซนาย การเลื่อนเสียงสระจาก /aː/ เป็น /oː/ เป็นการแยกภาษาคานาอันไนต์ออกจากภาษายูการิติก ตัวอย่างการเปลี่ยนเสียง ได้แก่
ต่อมไทมัส

ต่อมไทมัส (thymus gland) เป็นต่อมไร้ท่อชนิดหนึ่ง อยู่ในระบบน้ำเหลือง อยู่บริเวณหลังกระดูกหน้าอก (sternum) โดยจัดเป็นอวัยวะน้ำเหลืองที่พบได้เพียงช่วงวัยหนึ่งเท่านั้น (primary lymphoid organ) ภายหลังจะถูกแทนที่ด้วยเนื้อเยื่อไขมัน (fat tissue) ต่างๆจนไม่สามารถมองเห็นต่อมไทมัสได้อีก 
 ต่อมไทมัสเป็นที่ที่ทำให้เกิดการเจริญเติบโตของ T cells ต่อไป โดยลักษณะของต่อมไทมัสนั้น จะมี capsule มาหุ้ม ซึ่งส่วนที่มาหุ้มนั้นเป็น loose connective tissue และยังแทรกเข้าไปในเนื้อของต่อมด้วย เราลักษณะแบบนี้เรียกว่า trabeculae หรืออาจเรียกว่า septum หรือ septa ก็ได้ โดย septum หรือ septa นี้ จะแบ่งออกเป็น lobule เล็กๆ 
 ต่อมไทมัสจะขนาดเล็กลงเรื่อยๆตามอายุ
ระบบประสาทอิสระ

ระบบประสาทอิสระหรือระบบประสาทอัตโนวัติ  เป็นการทำงานของระบบประสาทที่เกี่ยวข้องกับการตอบสนองและควบคุมการทำงานของกล้ามเนื้อเรียบ ทำหน้าที่อยู่นอกอำนาจจิตใจแบ่งได้เป็น 2 ระบบคือ
สโมสรฟุตบอลควีนส์พาร์กเรนเจอส์

"ระวังสับสนกับ: สโมสรฟุตบอลควีนส์พาร์ก ในสกอตติชลีก" 
สโมสรฟุตบอลควีนส์พาร์กเรนเจอส์  เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพอังกฤษ จากเมืองไวต์ซิตี แฮมเมอร์สมิทและฟูแลม เวสต์ลอนดอน กรุงลอนดอน 
สโมสรเป็นผู้ชนะในฟุตบอลลีกแชมเปียนชิปฤดูกาล 2010-11 ทำให้เลื่อนชั้นมายังพรีเมียร์ลีกเป็นครั้งแรกในรอบ 15 ปี สโมสรเป็นผู้ชนะเลิศในฟุตบอลลีกคัพ ปี ค.ศ. 1967 ยังเป็นรองชนะเลิศในการแข่งขันดิวิชันหนึ่งแบบเก่าในฤดูกาล 1975–76 ยังเข้าสู่รอบชิงชนะเลิศในเอฟเอคัพ ปี ค.ศ. 1982
ผู้เล่น.
ผู้เล่นทีมชุดแรก.
<templatestyles src="Template:Football squad player/styles.css" />
โรบิน วิลเลียมส์

โรบิน แม็กลอริม วิลเลียมส์  เกิดเมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม ค.ศ. 1951 เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน ผู้ชนะเลิศรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยมในภาพยนตร์เรื่อง "Good Will Hunting" ทั้งยังได้รางวัลลูกโลกทองคำ 6 ครั้ง และ Screen Actors Guild Awards 2 ครั้ง และรางวัลแกรมมี่ 3 ครั้ง
ประวัติ.
วิลเลียมส์ เกิดในชิคาโก้ เขาใช้ชีวิตในวัยเด็กที่มิชิแกน บิดาของเขาเป็นผู้บริหารคนหนึ่งในบริษัทฟอร์ด มอเตอร์ หลังจากที่พ่อของเขาเกษียณ ครอบครัวของเขาก็ย้ายไปอยู่ในแคลิฟอร์เนีย วิลเลียมส์เรียนที่ Juilliard School ในนิวยอร์ก สาขาวิชารัฐศาสตร์แต่ก็ลาออกมาก่อนโดยหันมาเรียนทางด้านดรามาแทน เขาเริ่มต้นการแสดง ด้วยละครใบ้ และตัวตลกของคณะละครสัตว์ West Coast
วิลเลียมส์ประสบความสำเร็จอย่างมากในช่วงทศวรรษที่ 70 รวมไปถึงธุรกิจร้าน Comedy Store ในลอสแอนเจลิส เขาได้รับเชิญในเรื่อง "Happy Days" เขามีผลงานภาพยนตร์เรื่องแรกคือ "Popeye" ในปี 1980 และเขาก็ได้รับการชมเชยจากเรื่อง "The World According to Garp" ในปี 1982 หลังจากนั้นเขาก็มีโปรเจกต์เล็กๆ กับเรื่อง "Club Paradise" ในปี 1986 ปีต่อมาเขาได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์จากเรื่อง "Good Morning, Vietnam" ที่รับบทเป็นดีเจคนที่ได้รับมอบหมายให้ไปยังกองทัพสหรัฐในเวียดนาม
เขาได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์อีกครั้งในบทของครู ในภาพยนตร์เรื่อง "Dead Poets Society" ต่อมาเขารับบทหมอรักษาคนไข้ที่เคลื่อนไหวไม่ได้ เรื่อง "Awakenings" ก็ได้รับการชมเชยเช่นกัน ต่อมาในปี 1991 เขารับบทเป็นปีเตอร์ แพน ของผู้กำกับ สตีเฟ่น สปีลเบิร์ก ในเรื่อง "Hook" แต่ภาพยนตร์ไม่ประสบความสำเร็จเท่าที่ควร ในปีเดียวกับเขาได้รับ รางวัลออสการ์สาขานักแสดงนำฝ่ายชายยอดเยี่ยม จากเรื่อง The Fisher King และในปี 1992 เขาพากย์เสียงให้กับการ์ตูนดิสนีย์เรื่อง "Aladdin" และยังพากย์ให้กับเรื่อง "Toys" และในปีต่อมาแสดงในภาพยนตร์ที่ประสบความสำเร็จทางได้อย่างเรื่อง "Mrs. Doubtfire" หลังจากนั้น 3 ปี วิลเลียมส์ก็ประสบความสำเร็จในภาพยนตร์เรื่อง "The Birdcage" 
ในปี 1995 เขามีผลงานแนวผจญภัยเรื่อง "จูแมนจี้ เกมดูดโลกมหัศจรรย์" และในปีต่อมากับภาพยนตร์เรื่อง "Jack" และรับบทเป็น ออสริค ในภาพยนตร์ของเช็คสเปียร์ครั้งแรกในเรื่อง "Hamlet" ในปี 1997 เขาประสบความสำเร็จในเรื่อง "Flubber" และในปีเดียวกับได้รับรางวัลออสการ์เป็นครั้งที่ 2 กับภาพยนตร์เรื่อง "Good Will Hunting" ในสาขาผู้แสดงสมทบชายยอดเยี่ยม ในปลายทศวรรษที่ 90 เขาไม่ค่อยมีผลงานโดดเด่นมากนัก แต่ก็มีผลงานอย่าง "One Hour Photo" และ "Insomnia"
การเสียชีวิต.
โรบิน วิลเลียมส์ เสียชีวิตเมื่อวันที่ 11 สิงหาคม ค.ศ. 2014 ซึ่งทางเจ้าหน้าที่นิติเวชได้เข้าตรวจสอบพื้นที่เกิดเหตุ เบื้องต้นคาดว่าเป็นการฆ่าตัวตาย เนื่องจากมีสาเหตุการเสียชีวิตคล้ายกับขาดอากาศหายใจ (Asphyxia)
อารยธรรมการัล

อารยธรรมการัล บางครั้งเรียกว่า อารยธรรมการัล-ซูเป หรือ อารยธรรมนอร์เตชีโก  เป็นสังคมในทวีปอเมริกายุคก่อนโคลัมบัส ที่มีศูนย์กลางประชากรราวสามสิบแห่ง อยู่ในบริเวณนอร์เตชีโก ในภูมิภาคลิมาของประเทศเปรูปัจจุบัน อารยธรรมการัลเป็นอารยธรรมที่เก่าแก่ที่สุดในอเมริกาที่รู้จัก เจริญรุ่งเรืองในช่วงศตวรรษที่ 30 ถึง 18 ก่อนคริสตกาล
คู่ก๊วนป่วนเมษา

คู่ก๊วนป่วนเมษา เป็นภาพยนตร์ไทย ออกฉายเมื่อ 10 เมษายน พ.ศ. 2551 กำกับโดย วรวิทย์ ผ่องอินทรกุล นำแสดงโดย สันติ วีระบุญชัย, โก๊ะตี๋ อารามบอย, อชิตะ ธนาศาสตนันท์, พิมพ์นิภา จิตตธีรโรจน์, สมบัติ เมทะนี, บุ๋มบิ๋ม สามโทน ทำรายได้รวม 6 ล้านบาท
เนื้อเรื่องย่อ.
มิตร (สันติ วีระบุญชัย) ผู้จัดการโรงแรมหนุ่ม ได้รับมอบหมายจากพ่อของ ฟ้า (พิมพ์นิภา จิตตธีรโรจน์) แฟนสาวให้ดูแลโรงแรมที่เชียงใหม่ ซึ่งเป็นธุรกิจของครอบครัวฟ้า โดยที่ฟ้าดูแลโรงแรมที่กระบี่ จึงทำให้ทั้งสองต้องแยกกัน มาวันหนึ่งฟ้าได้โทรมาบอกให้มิตรกลับบ้านที่กระบี่ในวันสงกรานต์นี้ เพราะเธอกำลังจะแต่งงาน
มิตรจึงต้องเปลี่ยนกำหนดการทั้งหมดแล้วตัดสินใจเดินทางกลับอย่างเร่งด่วน แต่เนื่องจากรถของเขาเกิดอุบัติเหตุ จึงต้องหารถรับจ้างไปเองให้ได้ แล้วเขาก็ได้มาพบกับ บังเอิญ (โก๊ะตี๋ อารามบอย) เจ้าของรถตู้ สภาพโกโรโกโส 2 วันดี 4 วันซ่อม แต่มิตรไม่มีทางเลือก จึงต้องจ้างแถมโดนบังเอิญขูดเงินค่าจ้างราคาแพง แต่ก็ต้องจำยอมเดินทางไปเพราะหารถไม่ได้แล้ว
ระหว่างทางพวกเขาได้รู้จักกับ พิม (อชิตะ ธนาศาสตนันท์) ซึ่งเป็นลูกสาวเจ้าพ่อ ขอติดรถไปลงที่กรุงเทพฯ ซึ่งพิมเองก็เข้ามาสร้างเรื่องวุ่นวายให้กับการเดินทางครั้งนี้เพิ่มขึ้นไปอีก การเดินทางจากเชียงใหม่ไปกระบี่ แสนจะยากลำบากทุลักทุเล มิตรและบังเอิญได้เจอกับปัญหามากมาย ทำให้ทั้งคู่เกิดความสนิทสนมกันและกลายเป็นคู่ก๊วนที่พร้อมจะป่วนในเทศกาลสงกรานต์ ความสนุกจีงบังเกิดขึ้น...
โรงเรียนพานพิทยาคม

โรงเรียนพานพิทยาคม ตั้งอยู่เลขที่ 816 หมู่ 17 ถนนพหลโยธิน ตำบลเมืองพาน อำเภอพาน จังหวัดเชียงราย มีเนื้อที่รวม 24 ไร่ 25 ตารางวา เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่ในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 36 ไร่ ปัจจุบันเปิดสอนในระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นและตอนปลายแบบสหศึกษา
ประวัติโรงเรียน.
เมื่อปี พ.ศ. 2506 นายสุชาติ ส.วงศ์พันธ์ ตำแหน่งนายอำเภอพาน นายปรีชา สุวงศ์วาร ศึกษาธิการอำเภอพาน ร่วมด้วย พ่อค้า ประชาชนเห็นว่าอำเภอพานเป็นอำเภอใหญ่มีพลเมืองมากปีหนึ่งมีนักเรียนสำเร็จการศึกษาระดับชั้นประถมศึกษาเป็นจำนวนมาก ต้องเดินทางไปศึกษาต่อที่อื่น ทำให้ได้รับความลำบากและสิ้นเปลืองค่าใช้จ่ายสูงจึงวางแผนขอตั้งโรงเรียนมัธยมศึกษา โดยได้รับความร่วมมือจากประชาชน บริจาคเงินรวม 40,000 บาท หาที่ดินจำนวน 20 ไร่ แต่ที่ดินแปลงดังกล่าวอยู่ห่างจากถนนพหลโยธินมาก จึงดำเนินการแลกเปลี่ยนกับที่ดินของสถานีทดลองพันธุ์ข้าวอำเภอพาน เพื่อให้ได้ที่ดินติดถนนอันเป็นที่ตั้งโรงเรียนปัจจุบัน พร้อมกับได้จัดหาวัสดุอุปกรณ์ก่อสร้างบางอย่างรวบรวมไว้ แล้วทำเรื่องขออนุญาตเปิดโรงเรียนมัธยม แต่กระทรวงศึกษาธิการไม่อนุญาตเพราะมิได้สร้างอาคารไว้แม้จะอนุญาตในปีต่อมาก็ไม่สำเร็จอีก ในปี พ.ศ. 2509 นายรอด พวงจันทร์แดง นายอำเภอพาน นายประสาท ขจรกลิ่น ศึกษาธิการอำเภอพาน ได้รื้อฟื้นเรื่องมาดำเนินการใหม่ โดยจัดหาวัสดุก่อสร้างเพิ่มเติม จัดสร้างอาคารเรียนชั่วคราวขึ้นตามแบบของกรมวิสามัญ (ขณะนั้น) ขนาด 2 ห้องเรียน สิ้นค่าใช้จ่าย 30,000 บาท แล้วทำเรื่องขอเปิดโรงเรียนมัธยมศึกษาประจำอำเภอพาน โดยให้ชื่อว่า "โรงเรียนพานพิทยาคม" ทางจังหวัดสั่งให้ นายชัชวาลย์ อำมาตย์มณี ครูโท โรงเรียนพะเยาพิทยาคม มาดำรงตำแหน่งครูใหญ่ จากนั้นมา โรงเรียนได้เจริญก้าวหน้าอย่างรวดเร็ว โดยได้รับงบประมาณให้สร้างอาคารเรียน หอประชุม โรงฝึกงาน อุปกรณ์การเรียนจากกระทรวงศึกษาธิการมาโดยตลอด จนถึงปัจจุบัน มีอาคารเรียน 5 หลัง โรงฝึกงาน 3 หลัง โรงอาหาร 1 หลัง และหอประชุม 1 หลัง ส่วนอาคารเรียนหลังแรกโรงเรียนได้ดัดแปลงใช้เป็นโรงฝึกพละในปัจจุบัน
ในปีการศึกษา 2537 กรมสามัญศึกษาได้อนุมัติให้โรงเรียนพานพิทยาคม ดำเนินการเปิดโรงเรียนสาขา ณ ตำบลดอยงามเพื่อสนองนโยบายรัฐบาล เรื่องขยายโอกาสทางการศึกษา และเพื่อเตรียมก่อสร้างโรงเรียนมัธยมศึกษาประจำต่อไป ทั้งนี้ได้รับความร่วมมือจาก นายวีรศักดิ์ ธรรมปัญโญ ประธานสภาตำบลดอยงามและคณะกรรมการสภาตำบลดอยงามในปีการศึกษา 2537 ได้เปิดรับนักเรียนชั้น ม.1 จำนวน 2 ห้องเรียน จำนวน 90 คน ในเขตพื้นที่ ต.ดอยงาม ต.เวียงห้าว และตำบลใกล้เคียง โดยใช้สถานที่สภาตำบลเป็นสถานที่เรียน และได้รับอนุมัติตั้งเป็นโรงเรียนดอยงามวิทยาคม สังกัดกรมสามัญศึกษา ในปี พ.ศ. 2540 ปี พ.ศ. 2553 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 36
ฟาง

ฟาง เป็นผลผลิตพลอยได้ชนิดหนึ่งจากเกษตรกรรม คือลำต้นแห้งของธัญพืชหลังจากการเก็บเกี่ยว ฟางเกิดขึ้นจากต้นของธัญพืชอาทิ ข้าวบาร์เลย์ ข้าวโอ๊ต ข้าวเจ้า ข้าวไรย์ ข้าวสาลี เป็นต้น ประโยชน์ของฟางมีมากมายตั้งแต่ใช้เป็นอาหารสัตว์ หัตถกรรม ไปจนถึงพลังงานทดแทน
โดยทั่วไปฟางจะถูกรวบรวมและเก็บไว้ในมัดฟางซึ่งก็คือมัดฟางที่มัดแน่นด้วยเชือก ลวด หรือเชือกมัดฟาง อาจเป็นรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส สี่เหลี่ยมผืนผ้า รูปดาว หรือทรงกลม และอาจมีขนาดใหญ่มาก ขึ้นอยู่กับชนิดของเครื่องอัดฟางที่ใช้
ประโยชน์.
อาหารสัตว์.
ฟางเป็นแหล่งอาหารหยาบสำหรับโคกระบือในช่วงหน้าแล้ง ฟางมีคุณค่าทางอาหารต่ำ มีโปรตีน ใยอาหาร และปริมาณสารอาหารโภชนะย่อยได้ (TDN) ประมาณ 2.76%, 36.17% และ 45% ของวัตถุแห้งตามลำดับ แต่ฟางมีอัตราการย่อยต่ำ ทำให้ฟางอยู่ในกระเพาะนาน สัตว์จึงได้รับคุณค่าทางอาหารน้อย ถ้าให้สัตว์กินฟางอย่างเดียวนานไป จะทำให้น้ำหนักตัวลด
งานจักสาน.
ตะกร้าผึ้งและตะกร้า ผ้าลินิน ทำจากฟางที่ม้วนและมัดรวมกันเป็นเส้นยาวต่อเนื่อง เทคนิคนี้เรียกว่า ลิปเวิร์ก
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าพักตร์พิมลพรรณ

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าพักตร์พิมลพรรณ (25 ตุลาคม พ.ศ. 2397 – 18 ตุลาคม พ.ศ. 2449) เป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาแพ
พระประวัติ.
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าพักตร์พิมลพรรณ เป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาแพ เมื่อวันพุธ เดือน 12 ขึ้น 5 ค่ำ ปีขาล ฉศก จุลศักราช 1216 ตรงกับวันที่ 25 ตุลาคม พ.ศ. 2397 มีพระโสทรเชษฐภคินีหนึ่งพระองค์ คือ หม่อมยิ่ง มีพระโสทรอนุชาสองพระองค์ คือ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงพรหมวรานุรักษ์ และสมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส มีพระโสทรขนิษฐาหนึ่งพระองค์ คือ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าบรรจบเบญจมา
พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้มีพระราชพิธีโสกันต์ขึ้น ดังปรากฏในพระราชพงศาวดารกรุงรัตนโกสินทร์ ความว่า "ครั้นมาถึง ณ เดือน ๒ เสด็จพระราชดำเนินออกไปเมืองเพ็ชรบุรี ให้ตั้งพิธีโสกันต์พระเจ้าลูกเธอ พระองค์เจ้าพักตร์พิมลพรรณ พระองค์เจ้าหมันหยาพาธร วันศุกร เดือน ๒ แรม ๒ ค่ำ เวลาบ่าย พระสงฆ์สวดพระพุทธมนต์บนพระนครคิรีที่พระที่นั่งราชธรรมสภา ๓๐ รูป ตั้งกระบวนแห่แต่หน้าพระตำหนักมาตามถนนราชวิถี ขึ้นไปทรงฟังสวดพระพุทธมนต์ทั้ง ๓ วัน ครั้นรุ่งขึ้นณวันจันทร์ เดือน ๒ แรม ๕ ค่ำ เวลาเช้าโสกันต์ ครั้นเวลาบ่ายแห่มาสมโภชอีก ๑ วัน กระบวนแห่และเครื่องเล่นรายทางนั้นมีพร้อมทุกสิ่ง เหมือนอย่างโสกันต์พระเจ้าลูกเธอ พระองค์เจ้ายิ่งเยาวลักษณ์แล้วเสด็จกลับเข้ามากรุงเทพมหานคร"
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าพักตร์พิมลพรรณสิ้นพระชนม์ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ที่พระตำหนักในพระบรมมหาราชวัง เมื่อวันพฤหัสบดี เดือน 12 ขึ้น 2 ค่ำ ปีมะเมีย อัฐศก จุลศักราช 1268 ตรงกับวันที่ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2449 สิริพระชันษา 51 ปี และเนื่องจากในช่วงเวลานั้น พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จประทับแรม ณ พระราชวังบางปะอิน จึงโปรดเกล้าฯ ให้สมเด็จพระเจ้าน้องยาเธอ เจ้าฟ้าภาณุรังษีสว่างวงศ์ กรมพระภาณุพันธุวงศ์วรเดช เสด็จแทนพระองค์ในการพระราชทานน้ำหลวงอาบพระศพ ในช่วงค่ำวันเดียวกัน พระราชทานเพลิงพระศพ ณ พระเมรุ วัดเทพศิรินทราวาสราชวรวิหาร
ปัญญริสา เธียรประสิทธิ์

ปัญญริสา เธียรประสิทธิ์ (เกิด 27 มีนาคม พ.ศ. 2536) ชื่อเล่น หวาย เป็นนักร้องหญิงชาวไทย อดีตค่าย Yes! Music ค่ายเดิมกามิกาเซ่ ในเครือบริษัทอาร์เอส และค่าย เอ็กซ์โอเอ็กซ์โอเอนเตอร์เทนเมนต์ ปัจจุบันเป็นศิลปินอิสระ
ประวัติ.
ปัญญริสา เธียรประสิทธิ์ เกิดเมื่อวันเสาร์ที่ 27 มีนาคม พ.ศ. 2536 เป็นบุตรสาวของปัญชนิตย์ นันทนาคร กับสหัสชัย ชุมรุม เป็นหลานสาวของชรินทร์ นันทนาคร นักร้องลูกกรุงชื่อดัง เป็นลูกพี่ลูกน้องกับปวริศา เพ็ญชาติ อีกทั้งยังมีศักดิ์เป็นหลานลุงของเพชร โอสถานุเคราะห์ อดีตอธิการบดีมหาวิทยาลัยกรุงเทพ เนื่องจากสปันย่าของเธอเป็นน้องสาวของปองทิพย์ โอสถานุเคราะห์ มารดาของเพชร
ปัญญริสาเข้าศึกษาระดับชั้นอนุบาลที่ Interkids Bilingual School เข้าศึกษาระดับชั้นประถม-มัธยมศึกษาตอนต้นที่โรงเรียนนานาชาติร่วมฤดี (Ruamrudee International School : RIS) จนถึงเกรด 8 และระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย ที่โรงเรียนนานาชาติรีเจ้นท์กรุงเทพฯ ต่อมาเข้าศึกษาต่อระดับปริญญาตรี สาขาอังกฤษธุรกิจ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ
การทำงาน.
ปัญญริสาได้รับเลือกจากค่ายกามิกาเซ่หลังจากผ่านการแสดงความสามารถในด้านการร้องและเต้นแบบฮิปฮอป ผลงานแรกคือเพลง "ตกหลุมรัก" ในอัลบัม ลิปซ์พรอเจกต์ (LIPZ Project) " ที่ออกร่วมกับเพื่อนศิลปินค่ายเดียวกัน ต่อมามีอัลบัมแรกของตัวเอง ชื่อ เค.ซี.วาย (K.C.Y) " มีเพลงที่ได้รับความนิยมคือ "ถามไม่ตรงคำตอบ" และในปี 2552 ได้เข้ารวมกลุ่มเซเวนเดส์ แล้วจึงได้ออกอัลบัมเดี่ยวชุดที่สอง เพลย์เกิร์ล (Playgirl) " มีเพลงที่ได้รับความนิยมคือ "ไม่รักเธอ" และ "ห่างกันสักพัก" แล้วมีอัลบัมชุดที่สามชื่อ จัสต์วาย (Just Y) " เพลงเด่นคือ "รักฉันทำไม" ที่ได้ วงทรี.ทู.วัน มาร่วมแสดงในมิวสิกวิดีโอ และเพลง "เสียใจแต่ไม่แคร์" เป็นกระแสที่ดังมากจนเป็นวลีติดปาก ตลอดจนเพลง "ตัดใจไม่ลงและคงไม่ยอม" และปี 2556 มีโปรเจ็กต์พิเศษกับศิลปินเดี่ยวหญิงในค่ายกามิกาเซ่อีกด้วย และยังมีอัลบั้มที่ 5 ชื่อ " WaiiV " มีเพลงในอัลบั้ม 2 เพลง คือ ถามผิดมั้ง , รักยังมีต่อ และยังมีผลงานในปี 2558 และมีโปรเจกต์พิเศษร่วมกับ กระแต อาร์สยาม ในปี 2559 คือ เพลง เหวี่ยง (นวดให้นุ่ม) 
ในปี พ.ศ. 2561 ได้เข้าร่วมรายการ The Mask Line Thai ในนามของ หน้ากากกินรี (กรุ๊ปไม้ตรี) โดยใช้เพลง หัวใจคนรอ ของปิ่น พรชนก เลี่ยนกัตวา โดยแพ้ให้กับหน้ากากตุ๊กตุ๊ก และหน้ากากกระติ๊บ ถูดถอดหน้ากากในรอบแรก
ชีวิตส่วนตัวเคยคบหาดูใจกับ มิโน่ ปาร์เรลลา นักแสดงและนายแบบ ลูกครึ่งไทย-อิตาเลียน ตั้งแต่ปี 2558 และในปี พ.ศ. 2564 ได้เซ็นสัญญาเป็นนักร้องในสังกัด เอ็กซ์โอเอ็กซ์โอ เอ็นเตอร์เทนเมนต์ ในเครือเวิร์คพอยท์ โดยได้มีการเปิดตัวอย่างเป็นทางการในวันศุกร์ที่ 24 ธันวาคม ปี พ.ศ. 2564 พร้อมกับ จารุพงศ์ กล้วยไม้งาม หรือ แจ็ค แบล็คแจ็ค และนักร้องเทรนนีหรือนักร้องฝึกหัดของค่ายอีก 6 คน
มิวสิกวีดีโอ.
2550
2551(ต้นปี)
2551(ท้ายปี)
2552
2553
2554
2555
2556
2559
2561
2562
รายการโทรทัศน์ / ออนไลน์.
รายการโทรทัศน์
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าศรีพัฒนา

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าศรีพัฒนา (30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2396 – 8 มิถุนายน พ.ศ. 2416) เป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาเอี่ยม (หลานพระยาอนุชิตชาญชัย (อุ่น)) เมื่อวันพุธ เดือน 12 แรม 15 ค่ำ ปีฉลู เบญจศก จ.ศ. 1215 ตรงกับวันที่ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2396 บ้างว่าประสูติเมื่อวันที่ 24 มกราคม พ.ศ. 2397
พระองค์เจ้าศรีพัฒนามีพระพลานามัยไม่ใคร่สมบูรณ์มากนักมาตั้งแต่ประสูติ แพทย์จึงได้คอยถวายการรักษาพระอาการอยู่ตลอดพระชนม์ชีพ กระทั่งสิ้นพระชนม์ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อวันอาทิตย์ เดือน 7 ขึ้น 13 ค่ำ ปีระกา เบญจศก จ.ศ. 1235 ตรงกับวันที่ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2416 สิริพระชันษา 19 ปี พระราชทานเพลิงพระศพ ณ พระเมรุ วัดบวรนิเวศราชวรวิหาร
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประภัศร

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประภัศร (11 พฤษภาคม พ.ศ. 2397 – 29 มิถุนายน พ.ศ. 2469) เป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาเกศ ในรัชกาลที่ 4
พระประวัติ.
ประสูติ.
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประภัศร เป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาเกศ ในรัชกาลที่ 4 เมื่อวันที่ 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2397
พระกรณียกิจ.
เมื่อครั้งยังทรงพระชนม์ สมเด็จพระศรีสวรินทิราบรมราชเทวี พระพันวัสสาอัยยิกาเจ้า ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประภัศร ทรงสอนหนังสือไทยประทานหม่อมเจ้าพิจิตรจิราภา เทวกุล พระธิดาในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาเทวะวงศ์วโรปการ กับหม่อมใหญ่ เทวกุล ณ อยุธยา อดีตอาจารย์ใหญ่และผู้จัดการโรงเรียนราชินี และโรงเรียนราชินีบน ผู้ทรงมีคุณูปการอย่างยิ่งแก่วงการการศึกษาของสตรีไทย
ในปี พ.ศ. 2436 (ร.ศ. 112) พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประภัศร ทรงเข้าร่วมก่อตั้งสภาอุณาโลมแดงแห่งชาติสยามขึ้น โดยทรงดำรงตำแหน่งผู้ช่วยเลขานุการินี ทรงร่วมออกทุนทรัพย์ตั้งเป็นสภาขึ้นในคราวแรก เป็นเงิน 1,200 บาท
สิ้นพระชนม์.
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประภัศรสิ้นพระชนม์ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อวันที่ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2469 สิริพระชันษา 72 ปี ในวันที่ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2469 พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สมเด็จพระราชปิตุลา บรมพงศาภิมุข เจ้าฟ้าภาณุรังษีสว่างวงศ์ กรมพระยาภาณุพันธุวงศ์วรเดช เสด็จแทนพระองค์ ไปในการพระราชทานน้ำสรงพระศพ จากนั้นเชิญพระศพมาประดิษฐาน ณ หอธรรมสังเวช พระราชทานเพลิงพระศพเมื่อวันที่ 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2471 ณ พระเมรุ ท้องสนามหลวง ในการนี้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานพระโกศกุดั่นน้อยทรงพระศพ และแขวนฉัตรโหมดทองห้าชั้นที่พระโกศ แวดล้อมด้วยเครื่องราชอิสริยยศ
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าศรีนาคสวาดิ

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าศรีนาคสวาดิ (14 กรกฎาคม พ.ศ. 2398 – 7 สิงหาคม พ.ศ. 2456) เป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาเที่ยง ในรัชกาลที่ 4
พระประวัติ.
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าศรีนาคสวาดิ เป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาเที่ยง ในรัชกาลที่ 4 เมื่อวันเสาร์ เดือน 8 ขึ้น 1 ค่ำ ปีเถาะ สัปตศก จุลศักราช 1217 ตรงกับวันที่ 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2398 มีพระโสทรภราดาและพระโสทรภคินี 9 พระองค์ ได้แก่ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงสมรรัตนศิริเชฐ, พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเสวตรวรลาภ, พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นราชศักดิ์สโมสร, พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้ากนกวรรณเลขา, พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าหญิง, พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นพงษาดิศรมหิป, พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าแขไขดวง, พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจรูญฤทธิเดช และพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าพวงสร้อยสอางค์
พระองค์เจ้าศรีนาคสวาดิมีศักดิ์เป็นพระญาติของสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากุณฑลทิพยวดี โดยขรัวตาของพระองค์เจ้าศรีนาคสวาดิ คือ พระยาอัพภันตริกามาตย์ (ดิศ โรจนดิศ) เป็นหลานปู่ของจำปา ณ เวียงจันทน์ ซึ่งเป็นญาติของเจ้าจอมมารดาทองสุก ในรัชกาลที่ 1 พระราชธิดาพระเจ้าไชยเชษฐาธิราชที่ 4 เจ้าผู้ครองอาณาจักรล้านช้างเวียงจันทน์
พระองค์เจ้าศรีนาคสวาดิ เมื่อแรกทรงพระเยาว์ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าพลับ (ในรัชกาลที่ 1) ทรงพระเมตตารับไปทรงเลี้ยงดู กระทั่งพระเจ้าบรมวงศ์เธอพระองค์เจ้าพลับสิ้นพระชนม์ พระองค์เจ้าศรีนาคสวาดิทรงได้รับมรดก และสืบทอดงานของพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าพลับสืบมานั่นคือ การร้อยตาข่ายดอกไม้สดประดับฐานพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ในวัดพระศรีรัตนศาสดารามในเวลาพระราชพิธี และร้อยมาลัยประดับพระโกศพระบรมอัฐิรัชกาลที่ 1 มาตลอดพระชนม์ชีพ 
พระองค์เจ้าศรีนาคสวาดิ ทรงได้รับการศึกษาอักขรสมัยตามแบบอย่างพระราชกุมารีในราชสำนักเป็นเบื้องต้น แต่ทรงมีความรู้เชี่ยวชาญในด้านนาฏศาสตร์ และโหราศาสตร์อีกส่วนหนึ่งด้วย
ในรัชกาลที่ 5 พระองค์เจ้าศรีนาคสวาดิ เป็นพระเจ้าน้องนางเธอพระองค์หนึ่งซึ่งสนิทชิดชอบกับพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงได้รับพระมหากรุณาพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ทุติยจุลจอมเกล้าวิเศษ ฝ่ายใน เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 4 ชั้นที่ 2 เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 5 ชั้น 2 และเมื่อถึงรัชกาลที่ 6 พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้ทรงพระกรุณาพระราชทานเหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 6 ชั้นที่ 3 เป็นพระเกียรติยศ ด้วยเป็นเจ้านายฝ่ายในพระองค์หนึ่งซึ่งสนิทสนมกับพระราชโอรสธิดาในรัชกาลที่ 5 ทุกพระองค์
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าศรีนาคสวาดิ สิ้นพระชนม์เมื่อวันพฤหัสบดี เดือน 9 ขึ้น 6 ค่ำ ปีฉลู เบญจศก จุลศักราช 1275 ตรงกับวันที่ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2456 พระชันษา 58 ปี มีพระราชพิธีพระราชทานเพลิงพระศพเมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2457 ณ พระเมรุ วัดราชาธิวาสราชวรวิหาร
มีผู้ตั้งข้อสังเกตว่า พระองค์น่าจะทรงเป็น "เสด็จ" ในเรื่องสี่แผ่นดิน เนื่องจากทรงเป็นเจ้านายที่รัชกาลที่ 5 ทรงสนิทสนมมากพระองค์หนึ่ง อีกทั้งตำหนักของพระองค์ก็มีลักษณะเหมือนตำหนักของ "เสด็จ" อีกด้วย
ฟรันซิสโก ปิซาร์โร

ฟรันซิสโก ปิซาร์โร กอนซาเลซ (ป. 16 มีนาคม ค.ศ. 1478 – 26 มิถุนายน ค.ศ. 1541) เป็นกองกิสตาดอร์ชาวสเปนที่เป็นที่รู้จักจากการสำรวจที่นำไปสู่การพิชิตเปรูของสเปน
ปิซาร์โรเกิดในครอบครัวยากจนที่ตรูฆิโย ประเทศสเปน โดยไล่ตามโชคชะตาและการผจญภัยในโลกใหม่ เขาเดินทางไปที่อ่าวอูราบา และเดินทางข้ามคอคอดปานามาร่วมกับ Vasco Núñez de Balboa ซึ่งทั้งคู่กลายเป็นชาวยุโรปกลุ่มแรกที่เห็นมหาสมุทรแปซิฟิกจากทวีปอเมริกา เขาดำรงตำแหน่งนายกเทศมนตรีของปานามาซิตีที่ก่อตั้งมาใหม่ ๆ เป็นเวลาไม่กี่ปี และทำการเดินทางสำรวจเปรูสองครั้ง แต่ล้มเหลว จากนั้น ใน ค.ศ. 1529 ปิซาร์โรได้รับพระบรมราชานุญาตจากพระมหากษัตริย์สเปนให้นำทัพไปยึดครองเปรูและเดินทางสำรวจครั้งที่สาม ซึ่งประสบความสำเร็จ
เมื่อคนท้องถิ่นริมชายฝั่งต่อต้านการรุกรานของเขา ปิซาร์โรจึงเดินทางเข้าข้างในและก่อตั้งนิคมสเปนแห่งแรกในเปรูที่มีชื่อว่า San Miguel de Piura หลังการกรีธาทัพหลายครั้ง ปิซาร์โรสามารถจับกุมจักรพรรดิอินคา Atahualpa ในยุทธการที่กาฮามาร์กาในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1532 มีการเรียกค่าไถ่ในการปล่อยตัวจักรพรรดิและ Atahualpa ใส่ทองคำเต็มห้อง แต่ปิซาร์โรตั้งข้อหาหลายกระทงและตัดสินประหารชีวิตพระองค์ในเดือนกรรกฎาคม ค.ศ. 1533 ในปีเดียวกัน ปิซาร์โรเดินทางเข้าไปยังกุสโก เมืองหลวงของอินคา และสิ้นสุดการพิชิตเปรูของตนเอง ในเดือนมกราคม ค.ศ. 1535 เขาก่อตั้งเมืองลิมาขึ้น ท้ายที่สุด ปิซาร์โรตกเป็นเหยื่อการต่อสู้แย่งชิงอำนาจทางการเมืองและถูกลอบสังหารใน ค.ศ. 1541
ชีวิตช่วงต้น.
ฟรันซิสโก ปิซาร์โรเกิดที่ตรูฆิโย กาเซเรส ประเทศสเปน (ในเวลานั้นคือราชบัลลังก์กัสติยา) ปัจจุบันอยู่ในแคว้นเอซเตรมาดูรา ประเทศสเปน เขาเป็นบุตรนอกสมรสของพันเอกทหารราบกอนซาโล ปิซาร์โร (ค.ศ. 1446–1522) กับฟรานซิสกา กอนซาเลซ ไม่มีใครทราบปีเกิดของเขา แต่เชื่อว่าน่าจะอยู่ในคริสต์ทศวรรษ 1470 ซึ่งอาจเป็น ค.ศ. 1475 เขาให้ความสนใจต่อการศึกษาเพียงเล็กน้อยและเติบโตขึ้นมาโดยไม่รู้หนังสือ
พ่อของเขาเป็นพันเอกในทหารราบที่รับใช้ในแคว้นนาวาร์ และในการทัพอิตาลีภายใต้การนำของกอร์โดบา ภายหลังแม่ของเขาแต่งงานและมีลูกชายอีกคนชื่อ Francisco Martín de Alcántara ที่มีส่วนร่วมในการพิชิตเปรูกับเขาตั้งแต่ต้น ฟรันซิสโกเป็นหลานของลูกพี่ลูกน้องของเอร์นัน กอร์เตสผ่านทางพ่อ
ในวันที่ 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 1509 ปิซาร์โรเดินเรือจากสเปนไปที่โลกใหม่กับอาลอนโซ เด โอเฆดา เพื่อสำรวจอ่าวอูราบาในTierra Firme ปิซาร์โรกลายเป็นผู้มีส่วนร่วมในนิคมที่ล้มเหลวของโอเฆดา โดยสั่งคนที่เหลือให้อาศัยอยู่ที่นั่น จากนั้นจึงทิ้งเมืองพร้อมผู้รอดชีวิต#เปลี่ยนทาง เขาเดินเรือไปที่Cartagena และเข้าร่วมกองเรือของ Martín Fernández de Enciso ใน ค.ศ. 1513
อาเรกิปา

อาเรกิปา  เป็นเมืองหลักของแคว้นอาเรกิปาทางตอนใต้ของประเทศเปรู และเป็นเมืองที่มีประชากรมากเป็นที่สองรองจากลิมา อาเรกิปาตั้งอยู่ในเขตเทือกเขาแอนดีสที่ความสูง 2,380 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล และอยู่ใกล้ภูเขาไฟมิสติ อาคารหลายแห่งในเมืองที่ถูกสร้างขึ้นด้วยหินภูเขาไฟสีขาว ทำให้เมืองนี้มีชื่อเล่นว่า "เมืองสีขาว"  ศูนย์กลางประวัติศาสตร์เมืองอาเรกิปาได้รับเลือกให้เป็นแหล่งมรดกโลกใน ค.ศ. 2000
ชื่อเมือง.
กล่าวกันว่าที่มาของชื่ออาเรกิปามาจากภาษาเกชัว ซึ่งแปลว่า "ใช่ ที่นี่แหละ" ซึ่งเป็นคำพูดของไมตา กาปัก กษัตริย์อินคาองค์ที่สี่ เมื่อพระองค์ทอดพระเนตรเห็นเมืองนี้ แต่นักวิชาการสันนิษฐานจากร่องรอยของชาวพื้นเมืองจากทะเลสาบติติกากาว่าชื่ออาเรกิปาน่าจะมาจากภาษาไอมารา แปลว่ายอด และ แปลว่าอยู่ข้างหลัง ซึ่งรวมกันหมายถึง "เมืองที่อยู่หลังภูเขาไฟมิสติ" 
ประวัติ.
จากหลักฐานทางโบราณคดีพบว่ามีผู้คนอาศัยอยู่ในหุบเขาอันอุดมสมบูรณ์ที่เป็นที่ตั้งของอาเรกิปาตั้งแต่สมัย 6,000–5,000 ปีก่อนคริสต์ศักราช นักโบราณคดีสันนิษฐานว่าชาวไอมาราอาศัยอยู่ในบริเวณนี้เมื่ออาณาจักรอินคาเข้ายึดครองอาเรกิปาในคริสต์ศตวรรษที่ 15 เมืองอาเรกิปาได้รับการก่อตั้งขึ้นใหม่เมื่อวันที่ 15 สิงหาคม ค.ศ. 1540 โดยการ์ซี มานูเอล เด การ์บาฆัล ซึ่งเป็นทหารที่ฟรันซิสโก ปิซาร์โร ส่งมา
พระเจ้าการ์โลสที่ 1 แห่งสเปนทรงแต่งตั้งอาเรกิปาให้เป็นเมืองและพระราชทานตราประจำเมืองที่ยังคงใช้ในปัจจุบัน อิทธิพลของสเปนหลงเหลืออยู่ในสถาปัตยกรรมต่าง ๆ ในเมืองจนทุกวันนี้ อาเรกิปาค่อนข้างจะแยกตัวจากส่วนอื่น ๆ ของประเทศในสมัยที่อยู่ภายใต้การปกครองของสเปนและช่วงเริ่มต้นการเป็นสาธารณรัฐ แต่เมื่อทางรถไฟและถนนที่เชื่อมระหว่างเมืองนี้กับภูมิภาคอื่น ๆ เปิดใช้ อาเรกิปาก็กลายเป็นศูนย์กลางทางการค้าระหว่างลิมากับเขตเปรูตอนใต้
อาเรกิปาเป็นฐานกำลังของพวกชาตินิยมในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 19 ที่เปรูเรียกร้องเอกราชจากสเปน และภายหลังยังเป็นที่ชุมนุมในระหว่างสงครามมหาสมุทรแปซิฟิกที่รบกับชิลีอีกด้วย
เมืองอาเรกิปาเคยประสบภัยจากแผ่นดินไหวหลายครั้ง ใน ค.ศ. 2001 เกิดแผ่นดินไหวที่มีขนาดใหญ่ถึงขนาด 7.9
ใน ค.ศ. 2002 เกิดการหยุดงานและการประท้วงอย่างรุนแรงเพื่อต่อต้านการแปรรูปโรงงานไฟฟ้าท้องถิ่น จนทำให้ประธานาธิบดีอาเลฆันโดร โตเลโดต้องประกาศให้เป็นสภาวะฉุกเฉิน
แฟ้มลับคดีพิศวง

แฟ้มลับคดีพิศวง  เป็นภาพยนตร์ชุดสืบเนื่องทางโทรทัศน์แนวไซไฟที่ถือว่ายาวที่สุดเป็นอันดับสอง รองจากสตาร์เทร็ค ออกอากาศถึง 10 ฤดูกาล จำนวนตอนทั้งหมด 208 ตอน เคยได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลต่าง ๆ ถึง 141 ครั้ง และสามารถชนะถึง 61 รางวัลจากผู้มอบรางวัล 24 สถาบัน รวมถึงรางวัลเอ็มมี, รางวัลลูกโลกทองคำ รางวัลเอ็นไวรอนเมนทัลมีเดีย และรางวัลสกรีนแอกเตอร์สไกด์
"แฟ้มลับคดีพิศวง" เขียนบทโดยคริส คาร์เตอร์ มีเนื้อเรื่องเกี่ยวกับเจ้าหน้าที่พิเศษเอฟบีไอสองคน คือ ฟอกซ์ มัลเดอร์ นักจิตวิทยา (รับบทโดยเดวิด ดูคอฟนี) และแดนา สกัลลี นักฟิสิกส์และแพทย์ (รับบทโดยจิลเลียน แอนเดอร์สัน) มีหน้าที่รับผิดชอบเกี่ยวกับแฟ้มคดี "เอ็กซ์" คดีลึกลับเกี่ยวกับปรากฏการณ์เหนือธรรมชาติ ทั้งสองคนอยู่ภายใต้การบังคับบัญชาของวอลเตอร์ สกินเนอร์ (รับบทโดยมิตช์ พีเลจจี) ผู้ช่วยผู้อำนวยการเอฟบีไอ
ฟอกซ์ มัลเดอร์ มีความเชื่อเรื่องจานบินและมนุษย์ต่างดาว เนื่องจากเขาเชื่อว่าน้องสาวของเขา ชื่อ ซาแมนทา มัลเดอร์ ถูกมนุษย์ต่างดาวจับตัวไปตั้งแต่เด็ก เขาเป็นคนหมกมุ่น และเชื่อในทฤษฎีสมคบคิด ในระหว่างการสืบสวน มัลเดอร์มักถูกทัดทานโดยดานา สกัลลีย์ ที่มีนิสัยการทำงานชอบวิเคราะห์ความเป็นไปได้ทางวิทยาศาสตร์ และหาเหตุผลมาหักล้างมากกว่า
ฟอกซ์ มัลเดอร์ เป็นตัวละครหลักใน "แฟ้มลับคดีพิศวง" ตั้งแต่ฤดูกาลที่ 1 ถึง 7 และถูกตัดออกไปในฤดูกาลที่ 8-9 เนื่องจากความขัดแย้งระหว่างดูคอฟนีกับคาร์เตอร์ โดยคริส คาร์เตอร์กำหนดให้มัลเดอร์ถูกมนุษย์ต่างดาวจับตัวไป และมีเจ้าหน้าที่พิเศษสองคนเข้ามารับผิดชอบแฟ้มคดีเอ็กซ์แทน คือ จอห์น ด็อกเกตต์ (รับบทโดยรอเบิร์ต แพทริก) และมอนิกา เรย์ส (รับบทโดยแอนนาเบท กิช) นอกจากนี้ในช่วงปลายฤดูกาลที่ 3 คริส คาร์เตอร์ยังเขียนบทให้สกัลลีย์ถูกมนุษย์ต่างดาวจับตัวไป และเกิดตั้งครรภ์ขึ้นมาอย่างลึกลับ ทั้งนี้เพื่อให้สอดคล้องกับสถานการณ์จริงที่จิลเลียน แอนเดอร์สัน ตั้งครรภ์ และให้กำเนิดลูกสาวชื่อ ไพเพอร์ มารู เมื่อวันที่ 25 กันยายน ค.ศ. 1994
นอกเหนือจากตัวละครหลักที่เป็นเจ้าหน้าที่เอฟบีไอแล้ว ในเรื่องยังกล่าวถึงองค์กรลึกลับที่มีอิทธิพลในรัฐบาล ชื่อ เดอะซินดิเคต นำโดยเดอะสโมกกิงแมน (The Smoking Man) รับบทโดยวิลเลียม บี. เดวิส และผู้ช่วยชื่อ อเล็กซ์ ไครเช็ก (รับบทโดยนิโคลัส ลีอา) และเดอะโลนกันเม็น (The Lone Gunmen) กลุ่มแฮกเกอร์สามคนที่คอยช่วยเหลือมัลเดอร์กับสกัลลีอยู่เบื้องหลัง ประกอบด้วยริชาร์ด "ริงโก" แลงลี (รับบทโดยดีน แฮ็กลุนด์), เมลวิน โฟรฮิคี (รับบทโดยทอม เบรดวูด) และจอห์น ฟิตเจอรัลด์ ไบเออส์ (รับบทโดยบรูซ ฮาร์วุด) กลุ่มเดอะโลนกันเม็น นี้ได้รับความชื่นชอบจากผู้ชมจนถูกแยกไปเป็นภาพยนตร์ชุดสืบเนื่องต่างหาก จำนวน 1 ฤดูกาล 13 ตอน
ภาพรวม.
ทั่วไป.
"แฟ้มลับคดีพิศวง" เล่าเรื่องของการทำงานและชีวิตส่วนของของเจ้าหน้าที่พิเศษฟอกซ์ มัลเดอร์แห่งเอฟบีไอ และแดนา สกัลลี มัลเดอร์เป็นนักวิเคราะห์พฤติกรรมที่มีพรสวรรค์และมีความเชื่ออย่างมากต่อเหตุการณ์เหนือธรรมชาติ
ซีคอนสแควร์

ซีคอนสแควร์  เป็นศูนย์การค้า ดำเนินโครงการโดย บริษัท ซีคอน ดีเวลลอปเมนท์ จำกัด (มหาชน) ซึ่งเป็นการร่วมทุนระหว่าง กลุ่มซีคอน (ตระกูลซอโสตถิกุล) และสถาบันการเงิน 5 แห่ง ตั้งอยู่บนเนื้อที่ 77 ไร่ ริมถนนศรีนครินทร์ ระหว่าง แยกศรีนุช และ แยกศรีอุดม มีระยะห่างจากถนนเทพรัตน 2 กิโลเมตร และห่างจากทางหลวงพิเศษหมายเลข 7 (กรุงเทพ-ชลบุรี) 3 กิโลเมตร นอกจากนี้ยังใกล้กับสวนหลวง ร.9 และท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ เปิดให้บริการอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 4 กันยายน พ.ศ. 2537 โดยสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินทรงเปิด
การจัดสรรพื้นที่.
ซีคอนสแควร์ เป็นศูนย์การค้าครบวงจรที่มีคุณภาพได้มาตรฐานสากล โดยมีลักษณะเป็นอาคารเดี่ยวสูง 5 ชั้น และมีชั้นใต้ดินอีก 2 ชั้น มีพื้นที่ทั้งหมดประมาณ 500,000 ตารางเมตร พื้นที่ร้านค้า 200,000 ตารางเมตร มีที่จอดรถกว่า 7,000 คัน มีพื้นที่สำคัญดังนี้
กลุ่มซีคอน

กลุ่มบริษัทซีคอน เป็นกลุ่มธุรกิจในประเทศไทยประกอบด้วย 3 ธุรกิจ ได้แก่
ธุรกิจรองเท้า.
บริษัท นันยาง มาร์เก็ตติ้ง จำกัด ผู้ผลิตและจำหน่ายรองเท้านันยางตราช้างดาว ก่อตั้งเมื่อปี 2491
ธุรกิจผงชูรส.
ในปี 2529 กลุ่มบริษัท ซีคอน เข้าบริหารกิจการ บริษัท ไทยชูรส จำกัด ผู้ผลิตผงชูรสและผลิตภัณฑ์เครื่องปรุงอาหาร และต่อมาเข้าร่วมทุนกับกลุ่ม เจแปนอาซาฮี เคมีคัล ของญี่ปุ่น เพื่อขยายการผลิตผงชูรสสำหรับการส่งออก
ธุรกิจก่อสร้างบ้านและพัฒนาอสังหาริมทรัพย์.
บริษัท เซาท์อีสท์เอเซียก่อสร้าง (บริษัท ซีคอน จำกัด) ประกอบธุรกิจการก่อสร้าง ก่อตั้งเมื่อ 9 มีนาคม 2504 โดยตระกูลซอโสตถิกุล กลางปี 2507 ได้ก่อสร้าง สยามสแควร์ ชอปปิ้งเซ็นเตอร์ขนาดใหญ่แห่งแรกของไทยและได้ก่อสร้างโรงแรมสยามอินเตอร์คอนติเนนตัล ต่อมาถูกรื้อและสร้างศูนย์การค้าสยามพารากอน, จัดสร้างโครงการที่พักอาศัยแห่งแรกของประเทศไทย คือ หมู่บ้านมิตรภาพ ซึ่งประกอบด้วยบ้านพักอาศัยมากกว่า 800 หลังที่ซอยอ่อนนุช และรับสร้างบ้านทั่วกรุงเทพฯ บนที่ดินต่างทำเลกว่า 6,000 หลัง
กานาเลตโต

จิโอวานนี อันโตนิโอ กานาล  28 ตุลาคม พ.ศ. 2240 (ค.ศ. 1697) - 19 เมษายน พ.ศ. 2311 (ค.ศ. 1768) หรือรู้จักกันในชื่อ คานาเล็ตโต  ศิลปินผู้หลงใหลในการวาดภาพทิวทัศน์ของเมืองเวนิส งานของเขาดูเกือบเหมือนภาพถ่ายจริง คานาเล็ตโตตระเวนไปตามคลองเวนิสเพื่อเลือกตำแหน่งเงาที่น่าสนใจ เพื่อให้ฉากของเขามีคุณภาพล้ำเลิศ
การท่องเที่ยวเป็นรายได้แหล่งสำคัญสำหรับเวนิสในคริสต์ศตวรรษที่ 18 นักเดินทางผู้มีการศึกษาและมั่งคั่งและพ่อค้าหลายคนจากยุโรปเหนือและตะวันตก มักจะซื้อภาพของเมืองที่ละเอียดปราณีตของคานาเล็ตโตกลับไปด้วย
Canaletto ร่วมกับ Giovanni Battista Tiepolo, Giovanni Battista Pittoni, Giovanni Battista Piazzetta, จูเซปเป้มาเรีย Crespi และ Francesco Guardi รูปแบบดั้งเดิมที่ดี เก่า ปริญญาโท ระยะเวลาของจิตรกรที่.
ผลงานในอังกฤษ.
หลายภาพของเขาถูกขายให้ชาวอังกฤษผ่านพ่อค้าชื่อโจเซฟ สมิธ (Joseph Smith) (ซึ่งต่อมาได้เป็นกงสุลอังกฤษประจำเวนิส) ตั้งแต่ พ.ศ. 2287 เขาช่วยคานาเล็ตโตขายภาพวาดให้แก่ชาวอังกฤษคนอื่นๆ และใน พ.ศ. 2289 คานาเล็ตโตย้ายไปที่ลอนดอน เพื่อให้อยู่ใกล้กลุ่มลูกค้าได้มากขึ้น เขาอาศัยอยู่ในอังกฤษจนกระทั่ง พ.ศ. 2298 ได้สร้างผลงานภาพทิวทัศน์ของลอนดอน (รวมสะพานเวสต์มินสเตอร์ใหม่)
23313 สุโภไควณิช

เป็นดาวเคราะห์น้อยในแถบดาวเคราะห์น้อยที่มีคาบดาราคติ 1227.2011173 วัน (3.36 ปี) ถูกค้นพบในวันที่ 3 มกราคม พ.ศ. 2544 และตั้งชื่อตาม ณฐพล สุโภไควณิช นักเรียนโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาในขณะนั้น ที่เป็นหนึ่งในสามสมาชิกกลุ่มตัวแทนประเทศไทย ไปประกวดโครงงานของนักวิทยาศาสตร์รุ่นเยาว์ งาน Intel International Science and Engineering Fair หรือ ISEF ที่สหรัฐอเมริกา เรื่องรูปแบบการหุบของใบไมยราบ ซึ่งได้อันดับ 1 ของโลก เมื่อปี พ.ศ. 2550 และได้รางวัลของ European Union Contest for Young Scientists (EUCYS) จากผลงานเดียวกัน
สมัยเฮลลาดิค

สมัยเฮลลาดิค  เป็นศัพท์ทางโบราณคดี ที่หมายถึงสมัยต่าง ๆ ของวัฒนธรรมแผ่นดินใหญ่ของกรีซโบราณในช่วงยุคสำริด เป็นคำที่พาดพิงถึง อารยธรรมซิคละดีสอันเป็นช่วงเวลาใกล้เคียงกันกับยุคสำริดของอารยธรรมอีเจียน และ อารยธรรมมิโนอัน ที่เกี่ยวกับวัฒนธรรมของครีต สมัยเฮลลาดิคหมายถึงกรีกช่วงยุคสัมฤทธิ์ ซึ่งนักวิชาการบางฝ่ายก็เรียกว่า วัฒนธรรมเฮลลาดิค  เพราะมองว่ายังมิใช่ช่วงที่เจริญมากพอที่จะเป็นส่วนหนึ่งของอารยธรรมกรีซโบราณ ช่วงเวลานั้นยังเป็นสมัยที่กรุงทรอยยังไม่ล่มสลาย และครอบคลุมไปถึงช่วงเกิดสงครามกรุงทรอย 
ที่มาของคำ.
คำว่า "เฮลลาดิค" "ซิคละดีส" และ "มิโนอัน" หมายถึงสถานที่ของที่มา ฉะนั้น สิ่งของจากมิโนอันสมัยกลางจึงอาจจะพบได้ที่ไซคลาดีส แต่ไม่ถือว่าเป็นไซคลาดีสสมัยกลาง การจัดระบบดังกล่าวมักจะไม่เหมาะกับบริเวณรอบทะเลอีเจียน เช่น พื้นที่ตะวันออกกลาง ซึ่งอาจมีเครื่องปั้นดินเผาที่เลียนแบบสไตล์ของเครื่องปั้นดินเผาเฮลลาดิคหรือมิโนอัน หากแต่เป็นเครื่องปั้นดินเผาที่ผลิตในท้องถิ่น
สมัยเฮลลาดิคโดยทั่วไปหมายถึงเครื่องปั้นดินเผาและระบบการระบุเวลาสร้าง เครื่องปั้นดินเผาไม่ว่าจะที่ใดตามปกติแล้วจัดแบ่งออกเป็นสมัยต้น กลาง และปลายจากรูปทรงและเทคนิคที่ใช้ในการสร้างงาน ระบบดังกล่าวทำให้สามารถทำการลำดับเวลาสถานที่ได้อย่างมีระบบ 
การระบุเวลาที่แท้จริงเป็นวิธีที่ดีที่สุดที่ควรจะใช้เมื่อทำได้ แต่การระบุเวลาเชิงสัมพัทธ์เป็นวิธีที่ใช้ก่อนที่จะมีการระบุเวลาโดยวิธีการคำนวณอายุโดยคาร์บอน การขุดค้นทางโบราณคดีของสิ่งของที่เกี่ยวกับกรีซก่อนประวัติศาสตร์จึงมักจะใช้การระบุเวลาสัมพัทธ์โดยลักษณะของเครื่องปั้นดินเผา
สุขุม เลาวัณย์ศิริ

สุขุม เลาวัณย์ศิริ (22 เมษายน พ.ศ. 2482 — 16 ธันวาคม พ.ศ. 2559) อดีตประธานสภาวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อมไทย อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครราชสีมา อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคไทยรักไทย และอดีตประธานที่ปรึกษานายกรัฐมนตรี (พลเอกชวลิต ยงใจยุทธ)
ประวัติ.
สุขุม เกิดเมื่อวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2482 เป็นบุตรของนาย ประกาย แซ่เล้า กับ นางตู้ แซ่โค้ว สำเร็จการศึกษาปริญญาตรี พาณิชยศาสตรบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครราชสีมา 9 สมัย (ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2518 ถึง พ.ศ. 2544) และเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ ในปี พ.ศ. 2544
เขาเคยเป็นกรรมการบริหารพรรคนำไทย
การทำงาน.
สุขุมเคยดำรงตำแหน่งสำคัญทางการเมือง อาทิ
นอกจากผลงานด้านการเมืองยังมีผลงานในการริเริ่มเกี่ยวกับทรัพยากรและสิ่งแวดล้อม อาทิ เป็นผู้ริเริ่มให้สร้างฝายยาง (เขื่อนยาง) มาใช้เก็บน้ำเป็นผลสำเร็จ เป็นผู้ริเริ่มขุดคลองประปาน้ำดิบแห่งที่ 2 ให้แก่กรุงเทพมหานคร เป็นคณะกรรมการทรัพยากรน้ำแห่งชาติ ทำเนียบรัฐบาล ในปี พ.ศ. 2551 ถูกตัดสิทธิทางการเมืองเป็นเวลา 5 ปี เนื่องจากเป็นกรรมการบริหารพรรคมัชฌิมาธิปไตย
ถึงแก่อนิจกรรม.
สุขุม ถึงแก่อนิจกรรม เมื่อวันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2559 สิริอายุ 77 ปี
ประกอบ วะสีนนท์

พลเรือตรี นายแพทย์ ประกอบ วะสีนนท์ เกิดเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2467 เป็นทหารเรือชาวไทย 
ถึงแก่อนิจกรรม.
ถึงแก่อนิจกรรม ด้วยโรค ภาวะไตวายเรื้อรัง เมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม 2549 สิริอายุได้ 82 ปี สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินไปในการพระราชทานเพลิงศพ พลเรือตรี นายแพทย์ ประกอบ วะสีนนท์ ณ เมรุวัดมกุฏกษัตริยาราม เวลา 17.45 น. วันจันทร์ ที่ 30 ตุลาคม พ.ศ. 2549
หนึ่งใจ..เดียวกัน

หนึ่งใจ..เดียวกัน  เป็นภาพยนตร์ไทยในทูลกระหม่อมหญิงอุบลรัตนราชกัญญา สิริวัฒนาพรรณวดี กำกับโดย สิริปปกรณ์ วงศ์จริยวัตร นำแสดงโดย ทูลกระหม่อมหญิงอุบลรัตนฯ, ศุกลวัฒน์ คณารศ, ศิรพันธ์ วัฒนจินดา, นิศารัตน์ อภิรดี, ซีแนม สุนทร, รอง เค้ามูลคดี, สมชาย ศักดิกุล และ วิทยา เจตะภัย (ถนอม สามโทน) เป็นภาพยนตร์แนวดราม่า สร้างสรรค์สังคม จากบทพระนิพนธ์ "เรื่องสั้นที่...ฉันคิด" ในทูลกระหม่อมหญิงอุบลรัตนฯ มีเนื้อหากล่าวถึงผู้หญิงคนหนึ่งที่ค้นหาความสุขที่แท้จริงของชีวิต โดยเริ่มต้นที่ "เพียงหลวง" โรงเรียนเล็ก ๆ ที่รายล้อมด้วยธรรมชาติ
"หนึ่งใจ..เดียวกัน" ได้แถลงข่าวภาพยนตร์เมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 ที่โรงละครอักษรา คิง พาวเวอร์ คอมเพล็กซ์ รายได้จากภาพยนตร์เรื่องนี้จะนำไปสมทบทุนโครงการ "มิราเคิลออฟไลฟ์" เป็นโครงการช่วยเหลือเด็กด้อยโอกาสทางการศึกษาและขาดโอกาสทางสังคม สืบเนื่องจากทูลกระหม่อมหญิงอุบลรัตนราชกัญญา สิริวัฒนาพรรณวดี ทรงตระหนักถึงปัญหาการด้อยโอกาสทางการศึกษาของเด็กไทย นอกจากการประชาสัมพันธ์ภายในประเทศแล้ว ภาพยนตร์เรื่องนี้ ยังได้มีการประชาสัมพันธ์ในต่างประเทศ อาทิ ที่เมืองคานส์ ประเทศฝรั่งเศส เมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 และเข้าฉายที่กรุงปารีส ในวันที่ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 อีกด้วย
เรื่องย่อ.
พิมพ์ดาว สาวนักธุรกิจที่ประสบความสำเร็จอย่างสูง เธอคิดแต่เพียงว่า ความสำเร็จที่สมบูรณ์ประกอบด้วยเงินทองและความมั่งคั่งในชื่อเสียง แต่เมื่อเธอได้สูญเสียลูกสาวไปจากอุบัติเหตุทางรถยนต์ เปรียบเสมือนหนึ่งเธอสูญเสียทุกอย่างในชีวิต เหตุการณ์จึงเริ่มต้นขึ้นที่เพียงหลวง โรงเรียนเล็ก ๆ ที่อยู่ท่ามกลางธรรมชาติ ที่รายล้อมไปด้วยชาวบ้านและผู้คนหลากหลายความคิด ณ ที่แห่งนี้ทำให้เธอรู้จักการให้ การแบ่งปัน และใจที่เป็นสุข ความสุขของเธอไม่ได้อยู่ท่ามกลางตึกสูงใจกลางเมืองอีกแล้ว แต่กลับอยู่ที่ท้องนาสีเขียวบนดอย และน้ำใจของชาวบ้านที่หลอมรวมเป็นหนึ่ง
งานสร้างภาพยนตร์.
"หนึ่งใจ..เดียวกัน" เป็นบทพระนิพนธ์ในทูลกระหม่อมหญิงอุบลรัตนฯ จากหนังสือ "เรื่องสั้น...ที่ฉันคิด" ซึ่งทูลกระหม่อมหญิงอุบลรัตนฯ ได้รับแนวคิดจากการดำเนินงานในโครงการ "ทูบีนัมเบอร์วัน" และ "มูลนิธิคุณพุ่ม เจนเซ่น"
ฉากถ่ายทำ ทีมงานได้สร้างอำเภอขึ้นมาใหม่ที่ชื่อว่า "เพียงหลวง" โดยได้จัดสร้างโรงเรียน ทุ่งนาสีเขียวที่ลงมือปลูกข้าวเองจริง ๆ ทั้งดำนา ปักต้นกล้า จนข้าวออกรวง
การประชาสัมพันธ์ให้ประชาชนเข้าชม.
เนื่องจากกระทรวงศึกษาธิการพิจารณาเห็นว่าภาพยนตร์เรื่องดังกล่าวได้สะท้อนปัญหาสังคม รวมทั้งปณิธานที่แน่วแน่ที่จะแก้ไขปัญหาทางการศึกษาของทูลกระหม่อมหญิงอุบลรัตนราชกัญญา สิริวัฒนาพรรณวดีที่มีต่อเด็กด้อยโอกาส จึงได้แจ้งต่อองค์กรหลักในสังกัดกระทรวงเพื่อให้การสนับสนุนภาพยนตร์เรื่องนี้ จากนั้นทั้งคณะกรรมการอุดมศึกษาแห่งชาติและสำนักงานคณะกรรมการศึกษาเขตพื้นที่ต่าง ๆ ก็ได้แจ้งหนังสือไปยังผู้บริหารมหาวิทยาลัยและโรงเรียนต่าง ๆ เพื่อเชิญชวนให้นำคณะนักเรียนนักศึกษาไปชมภาพยนตร์หนึ่งใจเดียวกันแบบเหมารอบในราคาพิเศษ
รายได้หลังเข้าฉาย.
เริ่มแรกภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับการตอบรับที่ไม่ดีนัก ในสัปดาห์ที่เข้าฉายทำรายได้ไปเพียงแค่ 9.8 ล้านบาท ทั้งที่มีการประชาสัมพันธ์ไปในสื่อหลายแขนง แต่ภายหลังภาพยนตร์เรื่องนี้ทำรายได้รวมมากถึง 50 ล้านบาท
ดิ่งทะลุสะดือโลก

ดิ่งทะลุสะดือโลก  ออกฉายเมื่อวันที่ 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2551 กำกับโดย เอริค เบรวิก ภาพยนตร์เรื่องนี้อิงจากนวนิยายคลาสิกของฌูล แวร์น ถ่ายทอดด้วยการถ่ายทำแบบดิจิทัล 3 มิติตลอดทั้งเรื่อง 
เนื้อเรื่องย่อ.
เทรเวอร์ แอนเดอร์สัน (เบรนแดน เฟรเซอร์) นักธรณีวิทยาเลือดร้อน เชื่อมาตลอดว่า แม็กซ์ แอนเดอร์สัน พี่ชายของเขาที่หายตัวไปอย่างลึกลับในระหว่างการเดินทางสำรวจในไอซ์แลนด์เมื่อ 10 ปีก่อน ได้ค้นพบเส้นทางเชื่อมต่อไปยังดินแดนใต้พิภพที่เต็มไปด้วยสิ่งมีชีวิตประหลาดดึกดำบรรพ์มากมาย 
เพื่อค้นหาความจริง เทรเวอร์ ตัดสินใจพา ฌอน (จอช ฮัทเชอร์สัน)ห ลานชายวัยรุ่นไปด้วยอย่างไม่เต็มใจ รวมถึง ฮานนาห์ (อนิต้า ไบรเอ็ม) ไกด์ท้องถิ่นชาวไอซ์แลนด์ ออกตามหาว่าเกิดอะไรขึ้นกับพี่ชายที่หายสาบสูญ 
ในระหว่างการสำรวจ พวกเขาบังเอิญเข้าไปติดอยู่ในถ้ำที่ไม่มีทางออก นอกจากจะเดินลึกเข้าไปเรื่อย ๆ และนั่นคือเส้นทางที่พิสูจน์ความเชื่อของแม็กซ์ เทรเวอร์ และพาพวกเขา ไปยังดินแดนลึกลับใต้พสุธา อันเต็มไปด้วยสิ่งแปลกประหลาด ไม่ว่าจะเป็นพืชกินคน ปลาปิรันย่า นกเรืองแสง หรือแม้แต่ไดโนเสาร์ดึกดำบรรพ์ 
พวกเขาต้องผจญภัยเพื่อเอาชีวิตรอด และหาทางออกจากดินแดนนี้ให้ได้ ก่อนที่ภูเขาไฟที่กำลังประทุอยู่จะถึงเวลาของมัน
ปานี ยาท่อตู้

ปานี ยาท่อตู้ (เกิดที่แขวงเชียงขวาง, 18 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1951) เป็นนักการเมืองชาวลาวและสมาชิกพรรคประชาชนปฏิวัติลาว 
เธอเคยเป็นประธานและผู้ว่าธนาคารกลางแห่ง สปป.ลาว ธนาคารกลางของประเทศใน ค.ศ. 1988 ถึง 1997 ต่อมากลายเป็นสมาชิกสภาแห่งชาติลาวใน ค.ศ. 1998 เธอได้ดำรงตำแหน่งเป็นประธานสภาแห่งชาติลาวตั้งแต่ ค.ศ. 2010 จนถึง 2021 ปานี ยาท่อตู้เป็นผู้มีเชื้อสายม้งในประเทศลาว เธอเป็นสตรีคนแรกที่ดำรงตำแหน่งเป็นรองประธานาธิบดีลาว
กริซดายันตี

กริซดายันตี (เกิด 24 มีนาคม พ.ศ. 2518) เป็นนักร้องและนักแสดงชาวอินโดนีเซีย ที่ได้รับรางวัล "Asia Bagus Grand Champion" เป็นคนแรกของอินโดนีเซีย 
กริซดายันตีบันทึกเสียงครั้งแรกเมื่ออายุ 9 ขวบ โดยได้รับรางวัล 15,000 รูปียะฮ์จากซาวนด์แทร็ก "เมกาโลมัน" (Megaloman) และออกอัลบั้มต่อมาคือ "บูรุง-บูรุงมาลัม" (Burung-Burung Malam) เมื่ออายุ 12 ขวบ
ผลงานเพลง.
อัลบั้ม.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
ผลงาน.
ละคร.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
โฆษณา.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>