pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
อิอิ นาโอซูเกะ

อิอิ นาโอซูเกะ (29 พฤศจิกายน 1815 — 24 มีนาคม 1860) เป็นทั้ง"ไดเมียว"แห่งฮิโกเนะ (ค.ศ. 1850–1860) และ"ไทโร"แห่งรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะ ประเทศญี่ปุ่น เริ่มดำรงตำแหน่งจาก 23 เมษายน ค.ศ. 1858 กระทั่งเขาถึงแก่กรรมจากการถูกลอบสังหารในอุบัติการณ์ซากูราดามงเมื่อวันที่ 24 มีนาคม ค.ศ. 1860 เขามีชื่อเสียงมากที่สุดจากการลงนามสนธิสัญญาแฮร์ริสกับสหรัฐที่ให้สิทธิ์เข้าถึงท่าเรือเพื่อการค้าแก่พ่อค้าและลูกเรือชาวอเมริกัน และสิทธินอกอาณาเขตแก่พลเมืองอเมริกัน
ชีวิตช่วงต้น.
อิอิ นาโอซูเกะเกิดในวันที่ 29, พฤศจิกายน ค.ศ. 1815 โดยเป็นบุตรคนที่ 14 ของอิอิ นาโอนากะ "ไดเมียว"แห่งฮิโกเนะ กับนางสนม เนื่องจากนาโอซูเกะเป็นุตรคนที่ 14 เขาไม่ได้อยู่ในลำดับโดดเด่นที่จะได้รับตำแหน่ง ทำให้ในช่วงต้นชีวิต เขาถูกส่งไปที่วัดพุทธโดยอาศัยเงินเดือนจากครอบครัวเพียงเล็กน้อย แม้ว่าอิอิถูกส่งไปที่วัด แต่โชคดีที่พี่ชายทั้ง 13 คนกลับได้รับการรับเลี้ยงในครอบครัวอื่นที่ต้องการทายาท ไม่ก็เสียชีวิตก่อนได้สืบทอดตำแหน่งต่อจากพ่อ ทำให้เมื่อพ่อเสียชีวิตใน ค.ศ. 1850 อิอิจึงถูกเรียกตัวกลับมาจากวัดและกลายเป็น"ไดเมียว"แห่งฮิโกเนะ ชื่อในวันเด็กของเขาคือ เท็ตสึโนซูเกะ (鉄之介)
อิอิเริ่มเข้าไปเกี่ยวข้องกับการเมืองระดับชาติ และก้าวขึ้นมาเป็นผู้นำกลุ่ม"ไดเมียว"อย่างรวดเร็ว ใน ค.ศ. 1853 อิอิได้ให้ข้อเสนอเกี่ยวกับการเจรจาระหว่างญี่ปุ่นกับแมทธิว ซี. เพร์รี พลเรือจัตวาของสหรัฐ ในระหว่างที่เพร์รีปฏิบัติภารกิจเปิดญี่ปุ่นสู่โลกภายนอก เมื่อรู้ว่าญี่ปุ่นจะเผชิญกับภยันตรายทางทหารในทันที อิอิโต้แย้งว่าญี่ปุ่นควรใช้ความสัมพันธ์กับดัตช์เพื่อซื้อเวลาให้นานพอที่จะพัฒนากองทัพที่สามารถต้านทางการรุกรานได้ เขาแนะนำว่ามีเพียงท่าเรือนางาซากิเท่านั้นที่เปิดทำการค้าแก่ชาวต่างชาติ
ฟุตบอลทีมชาติอุซเบกิสถาน

ฟุตบอลทีมชาติอุซเบกิสถาน (/) เป็นทีมฟุตบอลตัวแทนของประเทศอุซเบกิสถาน อยู่ภายใต้การควบคุมของสมาคมฟุตบอลอุซเบกิสถาน สนามเหย้าของทีมชาติคือสนามกีฬาบุนยอดกอร์ในทาชเคนต์ หัวหน้าผู้ฝึกสอนคนปัจจุบันคือ Srečko Katanec อุซเบกิสถานไม่เคยผ่านรอบคัดเลือกของฟุตบอลโลก แต่ผ่านรอบคัดเลือกของเอเชียนคัพทุกครั้งนับตั้งแต่ก่อตั้งทีมชาติ ผลงานที่สำคัญ ได้แก่ อันดับที่สี่ในเอเชียนคัพ 2011 และชนะเลิศเอเชียนเกมส์ 1994 และยังได้เข้าชิงแอโฟร-เอเชียนคัพออฟเนชันส์ใน ค.ศ. 1995
 "ณ วันที่ 27 มีนาคม ค.ศ. 2018"
 "ณ วันที่ 27 มีนาคม ค.ศ. 2018"
ธิดาฮิเมตาตาไรซูซุ

ธิดาฮิเมตาตาไรซูซุ (หนังสือเขียนเป็น #เปลี่ยนทาง) เป็นเทพีญี่ปุ่น บุคคลในตำนานจาก"นิฮงโชกิ" (พงศาวดารญี่ปุ่น) จักรพรรดินีญี่ปุ่นองค์แรก และพระมเหสีองค์แรกของจักรพรรดิจิมมุ
แม้ว่ามีรายละเอียดหลายแบบ พระบิดามารดาของพระนางได้รับการอธิบายเป็นสตรียามาโตะผู้มีอิทธิพลและคามิ กล่าวกันว่าพระนางสมรสกับจักรพรรดิจิมมุและให้กำเนิดจักรพรรดิซูอิเซ จักรพรรดิองค์ที่ 2
การพรรณาใน"โคจิกิ"และ"นิฮงโชกิ".
พระราชสมภพ.
"โคจิกิ"รายงานว่า เมื่อคามูยามาโตะ-อิวาเรบิโกะ (มีอีกพระนามว่าจักรพรรดิจิมมุ) ทรงค้นหาพระมเหสี มีผู้พูดถึงสตรีนามว่า เซยาดาตาราฮิเมะ  ผู้ให้กำเนิดธิดาหลังโอโมโนนูชิทำให้นางตั้งครรภ์ โอโมโนนูชิแปลงร่างเป็นลูกศรสีแดงแล้วแทงไปที่อวัยวะเพศของเซยาดาตาราฮิเมะในขณะที่เธอกำลังถ่ายอุจจาระอยู่ในคูน้ำ อิวาเรบิโกะเกี้ยวพานลูกสาวคนนี้ที่มีนามว่า โฮโตตาตาระ-อิซูซูกิฮิเมะ (มีอีกพระนามว่า ฮิเมตาตาระ-อิซูเกโยริฮิเมะ  รูปแผลงจากชื่อที่ละศัพท์ที่เป็นข้อห้ามว่า โฮโตะ #เปลี่ยนทาง) และนำเธอเป็นภริยา
เรื่องเล่าหลักของ"นิฮงโชกิ"เล่มแรกในช่วงแรกบรรยายถึงธิดาฮิเมตาตาไรซูซุว่าเป็นลูกหลานเทพเจ้าแห่งโอโมโนนูชิเหมือนกับ"โคจิกิ" อย่างไรก็ตาม "นิฮงโชกิ"ยังมีรายละเอียดเรื่องราวอีกแบบที่ระบุพระนางเป็นบุตรีแห่งเทพโคโตชิโรนูชิ  กับเทพีมิโซกูฮิฮิเมะ  - มีอีกพระนามว่า ทามากูชิฮิเมะ  - โดยตั้งครรภ์หลังโคโตชิโรนูชิแปลงกายตนเองเป็น"วานิ"ขนาดมหึมาและมีเพศสัมพันธ์กับองค์เทพี เช่นเดียวกับเรื่องเล่าหลักใน"นิฮงโชกิ"เล่มที่ 3 และ 4 ที่กล่าวถึงพระนางเป็นพระธิดาในโคโตชิโรนูชิแทนที่จะเป็นโอโมโนนูชิ
ที่พำนักของพระนางอยู่ที่แม่น้ำไซ ใกล้ศาลเจ้าไซ-จินจะ ใกล้เขามิวะ
ตำรวจศาลสูงสุด

ตำรวจศาลสูงสุดสหรัฐ  เป็นหน่วยงานขนาดเล็กในการบังคับใช้กฎหมายระดับกลางของสหรัฐ มีกองบัญชาการอยู่ในวอชิงตัน ดี.ซี. มีภารกิจในการสร้างความมั่นใจว่า หน้าที่ตามรัฐธรรมนูญของศาลสูงสุดจะเป็นไปอย่างมีบูรณภาพ ด้วยการคุ้มครองอาคารศาลสูงสุด ตุลาการศาลสูงสุด พนักงานศาลสูงสุด ตลอดจนแขกและผู้มาเยือน ตำรวจศาลสูงสุดอยู่ในบังคับบัญชาของมาร์แชลศาลสูงสุด (Marshal of the Supreme Court) ซึ่งศาลสูงสุดเป็นผู้แต่งตั้ง ตามประมวลกฎหมายสหรัฐ ลักษณะ 28 มาตรา 672 โดยที่ทั้งมาร์แชลและศาลเองมีอำนาจตามประมวลกฎหมายสหรัฐ ลักษณะ 40 มาตรา 6121 ในการใช้กำลังตำรวจในอาคารศาลและเพื่อคุ้มครองตุลาการ พนักงาน และผู้มาเยือนศาล
ตำรวจศาลสูงสุดตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1935 ในฐานะกองรักษาความปลอดภัยศาลสูงสุด (Supreme Court security force) เดิมมีหน้าที่พิทักษ์รักษาอาคารศาลซึ่งเวลานั้นอยู่ในอาคารรัฐสภาสหรัฐ ประกอบด้วยเจ้าพนักงาน 33 คนที่คัดเลือกจากผู้ดำรงตำแหน่งในตำรวจรัฐสภาสหรัฐ
ปัจจุบัน ตำรวจศาลสูงสุดมีหน้าที่คุ้มครองประธานศาลสูงสุด ตุลาการสมทบ ผู้อยู่ในอาคารศาล รวมถึงอาณาบริเวณศาล หน้าที่ดังกล่าวรวมถึงการรักษาความปลอดภัยในห้องพิจารณา การคุ้มครองผู้มีตำแหน่งหน้าที่สาธารณะ การรับมือกับสถานการณ์ฉุกเฉิน และการช่วยเหลือผู้มาเยือนศาล
หน่วยงานของตำรวจศาลสูงสุดมีดังนี้
เจ้าพนักงานตำรวจศาลสูงสุดฝึกฝน ณ ศูนย์ฝึกการบังคับใช้กฎหมายกลาง (Federal Law Enforcement Training Center) ในจอร์เจีย เกษียณอายุ 50 ปีถ้าได้ทำงานมาแล้ว 20 ปี หรือเกษียณเมื่อใดก็ตามที่ทำงานมาแล้ว 25 ปี แล้วจะได้รับ "ประโยชน์เพิ่มพูนยามเกษียณ" (enhanced retirement benefits)
ตำรวจศาล

ตำรวจศาล  เป็นหน่วยงานเอกเทศ ฝ่าย หรือประเภทของหน้าที่ ที่ดำเนินงานโดยผู้บังคับใช้กฎหมายในประเทศหนึ่ง ๆ มักปรากฏในระบบซีวิลลอว์ที่ซึ่งตำรวจศาลมักเป็นองค์กรตำรวจเอกเทศจากองค์กรตำรวจทั่วไป แต่อำนาจหน้าที่อาจคาบเกี่ยวกันได้ ความต่างอยู่ที่ปรกติแล้วตำรวจศาลจะขึ้นต่อฝ่ายตุลาการหรือกระทรวงยุติธรรม ส่วนตำรวจทั่วไปจะขึ้นกับฝ่ายบริหาร ภารกิจของตำรวจศาลมักได้แก่การรักษาความปลอดภัยให้แก่ฝ่ายตุลาการเป็นการส่วนตัว เช่น ติดตามคุ้มครองตุลาการ ผู้สืบสวนคดีอาญา และอัยการ รวมถึงจำเลยหรือนักโทษในระหว่างเดินทาง มีบางกรณีที่ตำรวจศาลยังรักษาความปลอดภัยให้แก่ผู้บังคับคดี
โดยลักษณะดังกล่าว ตำรวจศาลในระบบซีวิลลอว์จึงคล้ายคลึงกับเจ้าพนักงานประเภทเชอริฟฟ์ (sheriff) หรือมาร์แชล (marshal) ในระบบคอมมอนลอว์
พระนางสตาตีรา (พระมเหสีในพระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราช)

พระนางสเตตีรา หรือเจ้าหญิงบาร์ซิน (died 323 BC) เป็นพระธิดาของ พระนางสเตตีรา และ พระเจ้าดาไรอัสที่ 3 แห่งเปอร์เซีย หลังจากพระเจ้าดาไรอัสได้พ่ายแพ้ในยุทธการที่กัวกาเมลา พระนางและเครือญาติได้ตกเป็นเชลยของพระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราช พวกเขาได้รับการปรนนิบัติอย่างดีและพระนางก็กลายเป็นพระชายาองค์ที่ 2 ของพระเจ้าอเล็กซานเดอร์ ในปี พ. ศ. 324 ก่อนคริสต์กาล ในพิธีเดียวกันนั้น พระเจ้าอเล็กซานเดอร์ก็ได้อภิเษกกับพาริเซติส ลูกสาวของดาไรอัสก่อน หลังจากการเสียชีวิตของอเล็กซานเดอร์ ในปีค. ศ. 323 ก่อนคริสตกาล พระนางถูกสังหารโดย โรซานา พระมเหสีองค์แรกของพระเจ้าอเล็กซานเดอร์
มาซิโดเนีย (กรีซ)

มาซิโดเนีย ("Makedonía") เป็นภูมิภาคประวัติศาสตร์และภูมิศาสตร์ของประเทศกรีซที่ตั้งอยู่ทางใต้ของบอลข่าน มาซิโดเนียเป็นภูมิภาคที่ใหญ่ที่สุดและมีประชากรมากที่สุดเป็นอันดับสองของประเทศกรีซ โดยมีเมืองที่มีภูเขา ประชากร และท่าเรือมาก คือเมืองเทสซาโลนีกี (หรือ เมืองซารอนนิกา) และเมืองคาราวา ที่ตั้งอยู่บนชายฝั่งทางตอนใต้ มาซิโดเนียเคยเป็นส่วนหนึ่งของกรีซตอนเหนือพร้อมกับเทรซ
ในอดีตมาซิโดเนียมีผู้ปกครองมากมาย ซึ่งในตอนนั้นมีราชวงศ์ที่เป็นที่รู้จักในวงกว้าง คือ ราชวงศ์อาเจรท์ ซึ่งมีกษัตริย์ที่เป็นที่รู้จัก คือ อเล็กซานเดอร์มหาราช และพระราชบิดา พีลิปโปสที่ 2 แห่งมาเกโดนีอา ชื่อของมาซิโดเนียมีการใช้ในสมัยจักรวรรดิโรมัน/ไบแซนไทน์ ซึ่งมีระยะเวลาห่างกันมาก (ดูเพิ่มเติม "มาซิโดเนีย (ภูมิภาค)")
เชิงอรรถ.
ปวีร์ คชภักดี

ปวีร์ คชภักดี (เกิด 25 กันยายน พ.ศ. 2531) ชื่อเล่น โอ เป็นศิลปินชาวไทย สำเร็จการศึกษาจากคณะวิทยาลัยดนตรี เอกขับร้องตะวันตก มหาวิทยาลัยรังสิต มีผลงานเพลงที่เป็นที่รู้จัก เช่น Superman, พยายาม, R.I.P. (Love) และ คนที่ไม่ใช่
ประวัติ.
ปวีร์ เริ่มต้นทำวงดนตรีกับเพื่อน ๆ ตั้งแต่สมัยเรียนชั้นมัธยมศึกษาที่โรงเรียนพัทลุง และด้วยใจที่รักในเสียงดนตรีและการร้องเพลง จึงตัดสินใจเรียนดนตรีอย่างจริงจัง ที่วิทยาลัยดนตรี มหาวิทยาลัยรังสิต ซึ่งระหว่างเรียนก็เริ่มเขียนเพลงและทำเพลงมาเรื่อย ๆ จนกระทั่งมีผลงานเพลงชุดแรกคือ EP.Song Form Inside และ EP.ชุดที่ 2 ชื่อว่า My Way และจาก EP. นี้เองทำให้ชื่อของโอ ปวีร์ เป็นที่รู้จักมากขึ้นจากเพลง Superman ที่ได้ส่งเข้าไปในช่วง Bedroom studio ของคลื่นแฟต เรดิโอ จากนั้นจึงได้มีโอกาสได้ขึ้นแแสดงในงานแฟตเฟสติวัล ครั้งที่ 10 ซึ่งส่งให้เพลง Superman เป็นที่รู้จักมากขึ้นและสามารถไต่ขึ้นสู่อันดับ 1 ได้สำเร็จ ซึ่งทำให้ได้รับรางวัล Fat Award 2011 สาขา bedroom of the year ในปีเดียวกัน และจากจุดนี้ทำให้ โอ ปวีร์ ได้รับการชักชวนให้เข้าประกวดในโครงการ โคน ค้น คน โดย Wall's Cornetto โคนดนตรี ซึ่งผู้ที่ได้รับรางวัลชนะเลิศจะได้เป็นศิลปินใหม่ในสังกัด Believe records ซึ่งโอ ปวีร์ได้รับตำแหน่งชนะเลิศอันดับที่ 1 โดยปัจจุบัน โอ ปวีร์ สังกัดบ็อกซ์มิวสิก (BOXX MUSIC) ในเครือ Muzik Move
อนึ่ง ปวีร์ มีศักดิ์เป็นหลานปู่ของ เปลื้อง คชภักดี อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพัทลุง
เขาโปะป้า

เขาโปะป้า (#เปลี่ยนทาง , [poʊ̯ʔ.pá.tàʊ̯ɰ̃]) เป็นภูเขาไฟสูง 1,518 เมตร (4,981 ฟุต) จากระดับน้ำทะเล ตั้งอยู่ในเขตมัณฑะเลย์ ภาคกลางของพม่า ประมาณ ทางตะวันออกเฉียงใต้จากพุกาม บริเวณทิวเขาพะโค ในสภาพอากาศที่แจ่มใสสามารถมองเห็นได้จากแม่น้ำอิรวดี ในระยะ เขาโปะป้าเป็นที่รู้จักกันดีที่สุดในฐานะที่ตั้งของศาล นะ วัดและสถานที่เก็บโบราณวัตถุบนยอดเขา
ชื่อ.
ชื่อ "โปะป้า" เชื่อว่ามีที่มาจากคำว่า "ปุปฺผ" หรือ "ปุษฺป" จากภาษาบาลีและภาษาสันสกฤต ซึ่งหมายถึง ดอกไม้
ธรณีวิทยา.
ส่วนประกอบหลักของกรวยภูเขาไฟประกอบไปด้วยหินบะซอลต์ หินบะซอลติก แอนดีไซต์ หินสคอเรีย และหินตะกอนลาวาจากการประทุของภูเขาไฟ ซึ่งสันนิษฐานว่าเกิดขึ้นในช่วงระยะหลังของการขยายตัวของภูเขาไฟ ภูเขาไฟยังมีที่ราบลึกขนาด และกว้าง ที่แผ่ไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ คาดว่าเกิดขึ้นจากการถล่มเนื่องจากความลาดชันของภูเขาไฟ มีดินถล่มกว่า 3 ลูกบาศก์กิโลเมตร (0.72 บาศก์ไมล์) ทำให้แอ่งภูเขาไฟรูปกระจาดทางด้านเหนือเกิดรอยแหว่ง ซึ่งครอบคลุมพื้นที่กว่า 27 ตารางกิโลเมตร (10 ตารางไมล์)
ลักษณะเด่น.
ทางตะวันตกเฉียงใต้ของเขาโปะป้าเป็นที่ตั้งของ "ตองกะละ" (เนินเขาบริเวณฐาน) ซึ่งเป็นปลักภูเขาไฟหรือคอขวดภูเขาไฟที่สูงชันซึ่งสูงกว่าระดับน้ำทะเล 657 เมตร (2,156 ฟุต) มีศาลนะ และวัดตั้งอยู่บนยอด มีบันไดทางขึ้น 777 ขั้นสู่ยอดเขา "ตองกะละ" บางครั้งถูกเรียกว่าเขาโปะป้า ซึ่งความจริงแล้วเขาโปะป้าคือภูเขาไฟ ส่วน "ตองกะละ" คือคอขวดภูเขาไฟซึ่งอยู่บริเวณฐานของเขาโปะป้า เพื่อหลีกเลี่ยงความสับสนจึงเรียกเขาโปะป้าโดยทั่วไปว่า "ตองมะจี้" (เนินแม่)
จุดสูงสุดของ "ตองกะละ" มีทัศนียภาพงดงามสามารถมองเห็นเมืองโบราณของพุกามในทางทิศเหนือ ด้านทิศตะวันออกสามารถมองเห็นเขาโปะป้าที่มีลักษณะทรงกรวยคล้ายภูเขาฟูจิในญี่ปุ่น มีขนาดใหญ่ประมาณ 610 เมตร (2,000 ฟุต) และกว้าง 914 เมตร (3,000 ฟุต) ภูเขามีรูปทรงที่แตกต่างกันไปตามทิศทางที่มองเห็น พื้นที่ทั่วไปโดยรอบแห้งแล้ง แต่พื้นที่บริเวณเขาโปะป้ามีน้ำซับและลำธารกว่า 200 แห่ง ดังนั้นจึงเปรียบเสมือนกับโอเอซิสในทะเลทรายแห้งแล้งของพม่า ซึ่งหมายความว่าภูมิทัศน์โดยรอบมีพุ่มไม้ลักษณะเต็มไปด้วยหนามและต้นไม้แคระแกรนเมื่อเทียบกับป่าและแม่น้ำอันอุดมสมบูรณ์ที่มีชื่อเสียงในแห่งอื่นของพม่า ต้นไม้ พืชดอก และสมุนไพรเติบโตขึ้นเนื่องจากดินอุดมสมบูรณ์จากเถ้าภูเขาไฟ ลิงมาคากคือบรรดาสัตว์ที่โดดเด่นที่สุดในแหล่งท่องเที่ยวบน "ตองกะละ"
วีรบุรุษนองเลือด

วีรบุรุษนองเลือด  เป็นประเภทของภาพยนตร์แอกชันโดยเฉพาะภาพยนตร์ฮ่องกง ที่มีลักษณะเฉพาะคือ ฉากแอกชันที่น่าจดจำและน่าทึ่ง หรือฉากที่ให้ความรู้สึกซาบซึ้ง เช่น มิตรภาพระหว่างเพื่อน หรือความสัมพันธ์ระหว่างพี่น้อง, การหักเหลี่ยมเฉือนมุม, ภารกิจหน้าที่, เกียรติยศ, การไถ่ตัว หรือความรุนแรง โดยคำ ๆ นี้ได้ถูกนิยามขึ้นโดย ริก เบเกอร์ บรรณาธิการนิตยสารอีสเทิร์นฮีโรส์ ในปลายยุคทศวรรษที่ 1980 โดยเฉพาะอย่างในแนวของภาพยนตร์ของผู้กำกับฯ เช่น จอห์น วู, ริงโก แลม หรือจอห์นนี โท โดยให้คำนิยามไว้ว่า "ภาพยนตร์แอกชันฮ่องกงที่มีฉากดวลปืนหรือแกงค์นอกกฎหมายมากกว่ากังฟู" ในยุคทศวรรษที่ 1980 จอห์น วู ได้วางแนวทางให้กับภาพยนตร์ประเภทนี้ ด้วยการที่ประสบความสำเร็จอย่างมาก กับ "A Better Tomorrow" (1986) ซึ่งถือว่าเป็นต้นแบบของภาพยนตร์ประเภทนี้ และมีภาคต่อมาอีกถึง 2 ภาค คือ " A Better Tomorrow II" (1987), "A Better Tomorrow III" (1989) และรวมไปถึงภาพยนตร์เรื่องอื่น เช่น "Bullet in the Head" (1990) เป็นต้น 
วีรบุรุษนองเลือดยังคงได้รับความนิยมและสร้างต่อเนื่องมาจนถึงยุคทศวรรษที่ 1990 และครอบคลุมไปจนถึงภาพยนตร์ดรามา หรือซีรีส์ เช่น "The Bund" (1980), "A Moment of Romance" (1990) ซึ่งก็ประสบความสำเร็จและมีการสร้างภาคต่ออีกหลายภาคด้วยกัน, "Young and Dangerous" และ "Shanghai Grand" ในปี 1996 ทั้งคู่, "A Hero Never Dies" (1998) และยังส่งอิทธิพลต่อไปยังภาพยนตร์ต่างประเทศรวมถึงภาพยนตร์ฮอลลีวูดด้วย เช่น "Reservoir Dogs" (1992) ผลงานสร้างชื่อของเควนติน แทแรนติโน, "Léon: The Professional" (1994) ภาพยนตร์สัญชาติฝรั่งเศสของลุก แบซง, "Face/Off" (1997), "The Replacement Killers" (1998) เป็นต้น หรือแม้แต่ในช่วงนี้ภาพยนตร์ไทยก็ยังได้รับอิทธิพลมาด้วย คือ "2499 อันธพาลครองเมือง" (1997) ของนนทรีย์ นิมิตรบุตร ซึ่งได้ใช้แนวทางของจอห์น วู และหลังจากปี 2000 ไปแล้ว ภาพยนตร์ในแนววีรบุรุษนองเลือดก็ยังคงมีการสร้างต่อเนื่องมา เช่น "Double Tap" (2000) และที่ประสบความสำเร็จอย่างมาก คือ "Infernal Affairs" (2002) จนมีการสร้างภาคต่อมาอีก 2 ภาค คือ "Infernal Affairs II" และ"Infernal Affairs III" ในปี 2003 ทั้งคู่
วีรบุรุษนองเลือดมักจะจบลงด้วยความตกต่ำหรือโศกนาฏกรรมของตัวละครเอกในเรื่องทั้งที่ต้องตายหรือถูกจับโดยตำรวจหรือต้องกลายมาเป็นผู้พิการไร้ความสามารถอย่างที่สุด
ตัวอย่างของภาพยนตร์/ ซีรีส์ในแนวนี้.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
ลัทธิคุ้มครอง

ลัทธิคุ้มครอง  เป็นนโยบายเศรษฐกิจที่จำกัดการนำเข้าจากประเทศอื่นโดยใช้วิธีการ เช่น การตั้งภาษีศุลกากร โควตานำเข้า และการวางระเบียบของรัฐบาลอื่น ๆ ผู้สนับสนุนอ้างว่านโยบายลัทธิคุ้มครองจะช่วยป้องกันผู้ผลิต ธุรกิจและคนงานของภาคที่แข่งขันนำเข้าในประเทศจากผู้แข่งขันต่างประเทศ ทว่า นโยบายดังกล่าวยังลดการค้าและมีผลเสียต่อผู้บริโภคโดยรวม (เพราะทำให้ราคาสินค้านำเข้าสูงขึ้น) และมีผลเสียต่อผู้ผลิตและคนงานในภาคส่งออก ทั้งในประเทศที่ใช้นโยบายลัทธิคุ้มครองและประเทศที่นโยบาลลัทธิคุ้มครองมีผล
มีความเห็นพ้องสากลในหมู่นักเศรษฐศาสตร์ว่าลัทธิคุ้มครองมีผลเสียต่อการเติบโตทางเศรษฐกิจและสวัสดิการทางเศรษฐกิจ ส่วนการค้าเสรี การลดระเบียบ และการลดอุปสรรคการค้ามีผลดีต่อการเติบโตทางเศรษฐกิจ ทว่า การเปิดเสรีการค้าบางทีทำให้การเสียและได้ประโยชน์กระจายมากและไม่เสมอภาค และในระยะสั้นอาจทำให้มีการย้ายทางเศรษฐกิจอย่างสำคัญของคนงานในภาคแข่งขันนำเข้า
จังหวัดอันตีเก

จังหวัดอันตีเก (กินาไรอา: Probinsiya kang Antique; ฮีลีไกโนน: Kapuoran sang Antique) เป็นจังหวัดในเขตคันลูรังคาบีซายาอัน ประเทศฟิลิปปินส์ เมืองหลักคือซันโฮเซเดอบูเวนาบิสตา ซึ่งเป็นเมืองที่มีประชากรมากที่สุดในจังหวัด ตัวจังหวัดตั้งอยู่ทางภาคตะวันตกของเกาะปาไนย์ มีอาณาเขตติดต่อกับจังหวัดอักลัน จังหวัดคาปิซ และจังหวัดอีโลอีโล ทางทิศตะวันออก และติดกับทะเลซูลูทางทิศตะวันตก จังหวัดแห่งนี้เป็นถิ่นฐานของชนพื้นเมืองอีไรนัน-บูกิดโนน ซึ่งเป็นผู้ใช้ภาษากินาไรอา และยังสร้างนาขั้นบันไดซึ่งมีอยู่เพียงแห่งเดียวบนเกาะวิซายัสอีกด้วย
จังหวัดอีโลอีโล

จังหวัดอีโลอีโล (ฮีลีไกโนน: Kapuoran sang Iloilo; กินาไรอา: Probinsiya kang Iloilo) เป็นจังหวัดในเขตคันลูรังคาบีซายาอัน ประเทศฟิลิปปินส์ ครอบคลุมพื้นที่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของเกาะปาไนย์ มีอาณาเขตติดต่อกับจังหวัดอันตีเคทางทิศตะวันตก ติดกับจังหวัดคาปิซทางทิศเหนือ ติดกับช่องแคบจีนโตโตโลทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ติดกับช่องแคบกีมารัสทางทิศตะวันออก และติดกับช่องแคบอีโลอีโลและอ่าวปาไนย์ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้
ไม่ไกลจากชายฝั่งของจังหวัดอีโลอีโล เป็นที่ตั้งของเกาะจังหวัดกีมารัส ซึ่งเคยเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดอีโลอีโล เมืองหลักของจังหวัดอีโลอีโลมีชื่อเดียวกันกับชื่อจังหวัด คือ อีโลอีโลซิตี ซึ่งยังเป็นนครอิสระ ไม่ขึ้นกับรัฐบาลประจำจังหวัด สำหรับในปี ค.ศ. 2015 ประชากรในจังหวัดมี 1,936,423 คน โดยไม่รวมอีโลอีโลซิตี แต่ถ้ารวมประชากรในอีโลอีโลซิตีไปด้วย จะมีทั้งหมด 2,361,042 คน
มุสตาฟา อาซัดซอย

มุสตาฟา อาซัดซอย (ปาทาน: مصطفي ازادزوي, เกิดวันที่ 24 กรกฎาคม ค.ศ. 1992) เป็นนักฟุตบอลตำแหน่งกองกลาง ปัจจุบันลงเล่นให้กับแอตลาส เดลเมนฮอร์ส และทีมชาติอัฟกานิสถาน
ประวัติ.
อาซัดซอยเกิดในประเทศอัฟกานิสถาน และพี่ชายและพี่สาวรวมกัน 5 คน เมื่อเขาอายุ 6 เดือน ครอบครัวได้ย้ายไปที่ประเทศเยอรมนี โดยเขาได้เริ่มอาชีพกับสโมสร Delmenhorster BV ก่อนที่จะย้ายไปสโมสร VfB Oldenburg ในเวลาต่อมา
สโมสรอาชีพ.
เชียงราย ยูไนเต็ด.
หลังจากที่หมดสัญญากับชัยนาท ฮอร์นบิล อาซัดซอยได้ย้ายมาเข้าร่วมสโมสรฟุตบอลเชียงราย ยูไนเต็ด ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2017 แบบไม่มีค่าตัว
เชียงใหม่ เอฟซี (ยืมตัว).
อาซัดซอยย้ายมาเชียงรายได้ไม่นาน ก็ถูกปล่อยยืมตัวให้กับสโมสรฟุตบอลจังหวัดเชียงใหม่ในไทยลีก 2 เมื่อเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2017 โดยเป็นสัญญายืมตัว 1 ฤดูกาล
สำหรับในฤดูกาล 2018 เมื่อวันที่ 10 มีนาคม อาซัดซอยทำประตูแรกให้กับเชียงใหม่ ในนัดที่เปิดสนามกีฬาสมโภชเชียงใหม่ 700 ปี เอาชนะระยอง เอฟซี ไปได้ 3-0
ทีมชาติ.
ในปี ค.ศ. 2011 อาซัดซอยลงเล่นนัดแรกให้กับทีมชาติในการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติเอเชียใต้ 2011 ต่อมาในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2013 เขาถูกเรียกตัวโดยผู้ฝึกสอน Mohammad Yousef Kargar ในการแข่งขันนัดที่พบกับศรีลังกา
อาซัดซอยเป็นส่วนหนึ่งของทีมชาติในการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติเอเชียใต้ 2013 ซึ่งเขาทำประตูแรกในการเอาชนะภูฏาน 3-0 ในรอบแบ่งกลุ่ม และยังทำประตูในนัดชิงชนะเลิศรายการนั้น ช่วยให้เอาชนะอินเดียไปได้ 2-0 นับเป็นแชมป์เอเชียใต้สมัยแรกของอัฟกานิสถาน
เซร์ฆิโอ ซัวเรซ

เซร์ฆิโอ กุสตาโบ ซัวเรซ อาร์เตอากา (เกิดวันที่ 6 มกราคม ค.ศ. 1987) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวสเปน เขาเคยลงเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลการท่าเรือ, เพื่อนตำรวจ และสงขลา ยูไนเต็ด ในตำแหน่งกองกลาง
อาชีพฟุตบอล.
ซัวเรซเกิดที่ลัสปัลมัส แคว้นกานาเรียส และเข้าสู่ระบบเยาวชนของลัสปัลมัส และลงเล่นให้กับทีมชุดใหญ่ครั้งแรกกับสโมสรกัสติโย ซี่งเป็นการยืมตัว เขากลับมาเล่นให้ลัสปัลมัสอีกครั้งในฤดูกาล 2006–2007 และในวันที่ 14 พฤศจิกายน ค.ศ. 2007 เขาถูกดันขึ้นมาเล่นชุดใหญ่ครั้งแรก และทำประตูในการแข่งขันโกปาเดลเรย์ นัดที่เปิดบ้านแพ้บิยาร์เรอัล 2–4
หลังจากที่ลัสปัลมัสเลื่อนชั้นสู่เซกุนดาดิบิซิออน เขาลงเล่นนัดแรกในรายการนี้เมื่อวันที่ 8 ธันวาคม ค.ศ. 2007 โดยลงมาเป็นตัวสำรองนาทีที่ 60 ในนัดที่ลัสปัลมัสเปิดบ้านเอาชนะเอย์บาร์ 1–0 และในวันที่ 15 พฤษภาคม ค.ศ. 2011 เขาทำประตูได้ในนัดที่ลัสปัลมัสบุกไปเอาชนะบาร์เซโลนา เบ 5–3 นับเป็นผลงานที่ยอดเยี่ยมของเจ้าตัวและสโมสร
ซัวเรซถูกปล่อยยืมตัวให้กับเซเด มิรันเดส ในฤดูกาล 2012–2013 และกลับสู่ลัสปัลมัสในฤดูกาลถัดมา แต่กลับไม่ได้รับหมายเลขเสื้อแข่งขัน เขาจึงย้ายไปร่วมสโมสรฟุตบอลเพื่อนตำรวจในไทยลีกเมื่อ ค.ศ. 2014 ต่อมาในเดือนมกราคม ค.ศ. 2015 ซัวเรซย้ายไปสงขลา ยูไนเต็ด สโมสรในดิวิชัน 1 และในเดือนมกราคม ค.ศ. 2017 เขาก็ได้ย้ายไปการท่าเรือ
ดราแกน บอสโควิช

ดราแกน บอสโควิช เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวมอนเตเนโกร เคยลงเล่นในตำแหน่งกองหน้าให้กับสุพรรณบุรี, แบงค็อก ยูไนเต็ด, การท่าเรือ, ชลบุรี และโปลิศ เทโร เมืองทอง ยูไนเต็ด 2025
สโมสรอาชีพ.
ในช่วงต้น พ.ศ. 2556 บอสโควิชย้ายมาร่วมทีมสุพรรณบุรี สโมสรน้องใหม่ในไทยพรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2556 และลงเล่นนัดแรกให้กับสโมสร นัดที่บุกไปเสมอบุรีรัมย์ ยูไนเต็ด ที่สนามไอ-โมบาย 1-1 ต่อมาในช่วงต้น พ.ศ. 2558 บอสโควิชย้ายไปร่วมทีมแบงค็อก ยูไนเต็ด และในฤดูกาล 2560 เขาขึ้นนำเป็นผู้ทำประตูสูงสุดของสโมสรและลีก และทำสถิติใหม่เป็นผู้เล่นที่ทำประตูต่อหนึ่งฤดูกาลมากที่สุด เขายังได้รับรางวัลดาวซัลโวไทยลีกจาก "เอฟเอ ไทยแลนด์ อะวอร์ด" เมื่อวันที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2560
วันที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2560 บอสโควิชย้ายไปร่วมทีมการท่าเรือ และวันที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561 เขาทำประตูแรกให้กับสโมสร นัดที่การท่าเรือเปิดบ้านเอาชนะพัทยา ยูไนเต็ด ไปได้ 3–0
ในวันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2561 บอสโควิชทำสองประตูในนัดที่การท่าเรือเปิดบ้านเอาชนะชลบุรี 5–0 ทำให้เขากลายเป็นผู้เล่นที่คนที่ 7 ที่สามารถทำประตูครบ 100 ลูกในลีกได้ ต่อจาก ศรายุทธ ชัยคำดี, เคลย์ตง ซิลวา, พิภพ อ่อนโม้, ธีรศิลป์ แดงดา, เอเบร์ชี เฟร์นังจิส และ จีโอกู
ทีมชาติ.
ใน พ.ศ. 2555 บอสโควิชลงเล่นให้กับทีมชาตินัดแรก ในนัดกระชับมิตรที่พบกับไอซ์แลนด์
มัลคอล์ม แกลดเวล

มัลคอล์ม ทีโมธี แกลดเวล  หรือ มัลคอล์ม แกลดเวล (เกิด 3 กันยายน ค.ศ. 1963) เป็นนักข่าว นักเขียนและนักพูดชาวแคนาดาที่เกิดในอังกฤษ เขาเป็นนักเขียนให้กับ"The New Yorker" ตั้งแต่ปี 1996 และเขียนหนังสือทั้งหมด 7 เล่ม ได้แก่' (2000), ' (2005), ' (2008), ' (2009) หนังสือรวบรวมบทความ "" (2013) "Talking To Strangers: What We Should Know about the People We Don't Know" (2019) และ "The Bomber Mafia: A Dream, a Temptation, and the Longest Night of the Second World War" (2021) หนังสือทั้งห้าเล่มขายดีติดอันดับหนังสือขายดีเดอะนิวยอร์กไทมส์ นอกจากนี้เขายังมีพอดแคสชื่อว่า "Revisionist History" อีกด้วย และเป็นผู้ร่วมก่อตั้งบริษัท Pushkin Industries
หนังสือและบทความของเขามักเกี่ยวกับการตีความที่คาดไม่ถึงของงานวิจัยในสังคมศาสตร์และบ่อยครั้งอ้างถึงงานวิชาการโดยเฉพาะในสาขาสังคมวิทยา จิตวิทยาและจิตวิทยาสังคม มัลคอล์มได้รับ Order of Canada เมื่อวันที่ 30 มิถุนายน 2011
ชีวิตในวัยเด็ก.
แกลดเวลเกิดที่เมือง แฟร์อัม แฮมป์เชอร์ ประเทศอังกฤษ แม่ของเขาคือ จอยซ์ (สกุลเดิม เนชั่น) แกบดเวล นักจิตอายุรเวท ชาวจาเมกา กราแฮม แกลดเวล พ่อของเขาเป็นศาสตราจารย์ด้านคณิตศาสตร์จาก เคนต์ ประเทศอังกฤษ ตลอดวัยเด็ก มัลคอล์มอาศัยอยู่ในชนบทของ รัฐออนแทรีโอ ซึ่งเขาไปโบสถ์ Mennonite การวิจัยโดยนักประวัติศาสตร์ Henry Louis Gates Jr. เปิดเผยว่าบรรพบุรุษของมารดาของ Gladwell เป็น หญิงชาวจาเมกาผิวสีที่เป็นอิสระ (ลูกครึ่งคนขาวคนดำ) ซึ่งเป็นเจ้าของทาส ทวดของเขามีเชื้อชาติ อิกโบ จากไนจีเรีย แอฟริกาตะวันตก
ตูลงทัวร์นาเมนต์

ตูลงทัวร์นาเมนต์  เป็นการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์เยาวชนโลก อายุไม่เกิน 20 ปีที่ไม่ได้กำกับดูแลจากทางฟีฟ่า โดยเริ่มแข่งขันในปี 1967 และทีมแรกที่ได้แชมป์คือฟุตบอลทีมชาติเบลเยี่ยมรุ่นอายุไม่เกิน 20 ปี ซึ่งเป็นรายการระดับเยาวชนนานาชาติที่เก่าแก่ที่สุดในโลก
ทำเนียบแชมป์.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
จังหวัดอักซารัย

อักซารัย  เป็นจังหวัดทางตอนกลางของประเทศตุรกี มีอาณาเขตติดต่อกับจังหวัดอังการาทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ติดต่อกับจังหวัดคือร์เชฮีร์ทางทิศเหนือ ติดต่อกับจังหวัดเนฟเชฮีร์ทางทิศตะวันออก ติดต่อกับจังหวัดนีแดทางตะวันออกเฉียงใต้ และติดต่อกับจังหวัดคอนยาทางทิศใต้และทิศตะวันตก มีพื้นที่ทั้งหมด 7,626 ตารางกิโลเมตร และมีเมืองหลักคืออักซารัย
ถนนดำรงรักษ์

ถนนดำรงรักษ์ (อักษรโรมัน: Thanon Damrong Rak) เป็นถนนเส้นหนึ่งของเขตป้อมปราบศัตรูพ่าย กรุงเทพมหานคร เป็นถนนที่เลียบคลองมหานาคเกือบตลอดทั้งสาย เริ่มต้นตั้งแต่ถนนราชดำเนินนอกบริเวณเชิงสะพานผ่านฟ้าลีลาศ ในพื้นที่แขวงบ้านบาตร จากนั้นผ่านหน้าวัดสระเกศราชวรมหาวิหาร และตัดผ่านถนนจักรพรรดิพงษ์บริเวณเชิงสะพานนริศดำรัส เข้าสู่พื้นที่แขวงคลองมหานาค ผ่านหน้าวัดสิตาราม และไปสิ้นสุดที่ถนนกรุงเกษมบริเวณตลาดโบ๊เบ๊ ปลายถนนเป็นจุดจอดของรถโดยสารประจำทางปรับอากาศสาย 37 ขององค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพ (ขสมก.)
จังหวัดอามัสยา

อามัสยา  เป็นจังหวัดของประเทศตุรกี ตั้งอยู่บริเวณแม่น้ำเยชิลในภูมิภาคทะเลดำซึ่งอยู่ทางตอนเหนือของประเทศ มีพื้นที่ 5,520 ตารางกิโลเมตร มีประชากร 338,267 คน (ค.ศ. 2022)
เมืองหลักของจังหวัดคืออามัสยา มาจากคำว่า "Amaseia" ซึ่งได้รับกล่าวถึงในเอกสารสมัยอเล็กซานเดอร์มหาราช ยังเป็นสถานที่เกิดของสตราโบ นักภูมิศาสตร์และนักประวัติศาสตร์ และในสมัยออตโตมัน อามัสยาเป็นที่รู้จักกันดีจากการเป็นที่ตั้งของมัดเราะซะฮ์หลายแห่ง
เหตุอิลยูชิน อิล-76 กองทัพอากาศแอลจีเรียตก พ.ศ. 2561

เมื่อวันที่ 11 เมษายน พ.ศ. 2561 อิลยูชิน อิล-76 เครื่องบินขนส่งทางทหารของกองทัพอากาศแอลจีเรียได้ตกลงระหว่างการออกตัวจากท่าอากาศยานบลูแฟรก, บลูแฟรก, ประเทศแอลจีเรีย มีผู้เสียชีวิตทั้งหมด 257 คน ทำให้เหตุอากาศยานตกในครั้งนี้ เป็นเหตุอากาศยานตกที่มีผู้เสียชีวิตมากที่สุดในประเทศแอลจีเรีย ซึ่งในอดีตคือแอร์อาลเฌรี เที่ยวบินที่ 6289 ที่ได้เกิดข้อผิดพลาดทำให้เครื่องตก ในปี พ.ศ. 2546 เหตุการตกในครั้งนี้ เป็นการตกอิลยูชิน อิล-76 ที่มีผู้เสียชีวิตมากเป็นอันดับ 2 หลังจากการตกที่ประเทศอิหร่าน ในปี พ.ศ. 2546
เหตุการณ์.
เมื่อเวลา 07:50 น. ตามเวลาท้องถิ่น (06:50 น. UTC), อิลยูชิน อิล-76 ของกองทัพอากาศแอลจีเรีย ได้ตกลงระหว่างการออกตัวจากท่าอากาศยานบลูแฟรก, บลูแฟรก เที่ยวบินมีจุดหมายที่ท่าอากาศยานทินดอฟ, ทินดอฟ และจุดหยุดพักที่ท่าอาศยานบูเชน เบน เอ สอฟฟิ, บูเชน นักบิน 10 คน และผู้เดินทาง 247 คนเสียชีวิตทั้งหมด ในที่นี้มีผู้เดินทาง 176 คนมาจากกองกำลังประชาชนแห่งชาติ ทหารและเจ้าหน้าที่หลายคนกำลังกับไปหาสมาชิกครอบครัว
มีนักเรียน 30 คนจากสะฮารา และพลเมืองที่มาจากค่ายลี้ภัยที่ทินดอฟได้เสียชีวิตพร้อมกับเจ้าหน้าที่ของสะฮารา เจ้าหน้าที่เหล่านี้ได้ไปแอลจีเรียเพื่อศึกษาการแพทย์และไปงานราชการ ชาวสะฮารามักมาอยู่ที่ค่ายลี้ภัยแห่งนี้เพราะมีเที่ยวบินฟรีในแอลจีเรียโดยใช้อากาศยานขนส่งของกองทัพ มีรายงานเบื้องต้นว่า เจ้าหน้าที่ระดับสูงคนหนึ่งในพรรคปลดปล่อยประชาชนแห่งชาติ ซึ่งเป็นพรรคการเมืองของสมัชชาแห่งชาติในประเทศแอลจีเรีย ได้กล่าวว่า มีสมาชิกพรรคโพริโส ฟรอน์ 26 คนได้เสียชีวิต สื่อโมร็อกโก รายงานว่าสมาชิกพรรคโพริโส ฟรอน์เสียชีวิตหลายคน อย่างไรก็ดี เจ้าหน้าที่ของแอลจีเรียและสะฮาราได้กล่าวว่ามีพลเรือนเสียชีวิตแค่ 30 คนเท่านั้น
มีพยานเห็นว่า ปีกเครื่องบินเกิดไฟไหม้ก่อนที่เครื่องบินจะตก
เมื่อเกิดเหตุ ทางท้องถิ่นได้ส่งรถพยาบาลไป 14 คัน และรถดับเพลิงอีก 10 คัน มีเจ้าหน้าที่ทั้งหมด 130 คน ไปยังที่เกิดเหตุ ผลจากเหตุเครื่องบินตก ทำให้ต้องมีการปิดการจราจรชั่วคราวที่ถนนระหว่างบูแฟรกและบลีดา
หลังเหตุการณ์.
หลังจากเหตุการณ์ อับดุลอะซีซ บูเตฟลีกา ประธานาธิบดีแอลจีเรีย ได้ประกาศให้ 3 วัน เป็นวันไว้อาลัยแห่งชาติ ซึ่งเขาทำเหมือนตอนอากาศยานกองทัพตก ในปี พ.ศ. 2557 บราหิม แกรี่ ประธานาธิบดีสาธารณรัฐประชาธิปไตยอาหรับซาห์ราวี ได้ประกาศให้ 7 วัน เป็นวันไว้อาลัยแห่งชาติ อัมเหม็ด เก็ด ซาราห์ เสนาธิการกองทัพแอลจีเรีย ได้มีคำสั่งให้ตั้งคณะกรรมการสืบสวนข้อเท็จจริงของเหตุเครื่องบินตกในครั้งนี้ รัสเซียได้กล่าวว่าจะช่วยสืบสวนด้วย
จังหวัดกีมารัส

กีมารัส  เป็นจังหวัดเกาะในเขตคันลูรังคาบีซายาอัน ประเทศฟิลิปปินส์ และเป็นหนึ่งในจังหวัดที่เล็กที่สุดของประเทศ เมืองหลักคือฮอร์ดัน โดยตัวจังหวัดตั้งอยู่ริมอ่าวปาไนย์ และตั้งอยู่ระหว่างเกาะปาไนย์และเนโกรส ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือคือจังหวัดอีโลอีโล และทางตะวันออกเฉียงใต้คือจังหวัดเนโกรสโอกซีเดนตัล พื้นที่ทั้งหมดของเกาะอยู่ในเขตเมโทรอีโลอีโล-กีมารัส ซึ่งเป็น 1 ใน 12 มหานครของฟิลิปปินส์
ตัวจังหวัดประกอบด้วยเกาะหลักคือเกาะกีมารัส เกาะอื่น ๆ ได้แก่ อีนัมปูลูกัน, กีวาโนน, ปาโนโบโลน, นาตุนกา, นาดูเลา 
กีมารัสหรือชื่อในอดีต "ฮีมัลอัส" เคยเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดอีโลอีโลจนถึงวันที่ 22 พฤษภาคม ค.ศ. 1992
จังหวัดเนโกรสโอกซีเดนตัล

เนโกรสโอกซีเดนตัล  หรือ คันลูรังเนโกรส  เป็นจังหวัดในเขตคันลูรังคาบีซายาอัน ประเทศฟิลิปปินส์ ครอบคลุมพื้นที่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของเกาะเนโกรส ส่วนอีกครึ่งหนึ่งของเกาะเป็นจังหวัดเนโกรสโอเรียนตัล จังหวัดเนโกรสโอกซีเดนตัลรู้จักกันในชื่อ "ชามน้ำตาลแห่งฟิลิปปินส์" เนื่องจากปริมาณน้ำตาลกว่าครึ่งหนึ่งของประเทศ มาจากจังหวัดนี้
เนโกรสโอกซีเดนตัลอยู่ใกล้กับจังหวัดเนโกรสและจังหวัดอีโลอีโลทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ภาษาที่ใช้กันเป็นส่วนใหญ่คือภาษาฮีลีไกโนน ศาสนาหลักคือโรมันคาทอลิก เมืองศูนย์กลางคือบาโคโลด ซึ่งยังเป็นเมืองที่มีประชากรมากที่สุดในจังหวัด และปกครองอย่างเป็นอิสระจากรัฐบาลจังหวัด ในปี ค.ศ. 2015 มีประชากร 2,497,261 คน จึงเป็นจังหวัดที่มีประชากรมากที่สุดในคันลูรังคาบีซายาอัน และเป็นอันดับที่สองในกลุ่มเกาะวิซายัส รองจากจังหวัดเซบู และเป็นจังหวัดที่มีประชากรมากเป็นอันดับที่ 8 ของประเทศ
ทิวเขาพะโค

ทิวเขาพะโค  เป็นช่วงของทิวเขา เนินเขาเตี้ย ๆ และพื้นที่สูง ระหว่างแม่น้ำอิรวดีกับแม่น้ำสะโตงในภาคกลางของพม่า แนวทิวเขาลากยาวจากเขาโปะป้าทางตอนเหนือ สู่เนินเขาสิงคุตตระ (เชียงกุตระ) ทางตอนใต้ ทั้งแม่น้ำพะโคและแม่น้ำสะโตง ล้วนมีต้นกำเนิดจากทิวเขาพะโค
จุดสูงสุด.
ยอดเขาที่สูงสุดคือเขาโปะป้า สูง เป็นภูเขาไฟทรงกรวยสลับชั้น และยอดเขาเด่นอื่นๆ เช่น บินโฮนตอง (Binhontaung) สูง โกดิตอง (Kodittaung) สูง โพอูตอง (Phoe-Oo Taung) และเนินเขาสิงคุตตระ (เชียงกุตระ)
ธรณีวิทยา.
ทิวเขาพะโคเกิดขึ้นจากการเปลี่ยนแปลงทางธรณีในยุคพาลีโอจีน ทำให้มีชั้นตะกอนทะเลลึก (pelagic sediment) ประสมกับหินและเถ้าจากภูเขาไฟ ที่เกิดขึ้นในภายหลัง
ประวัติ.
เจดีย์ชเวดากอง ถูกสร้างขึ้นกว่าพันปีก่อนบริเวณเนินเขาสิงคุตตระ (เชียงกุตระ)
ทิวเขาพะโค เมื่อปี ค.ศ. 1930-1931 เป็นสถานที่เดิมของซะยาซาน ในการต่อต้านการปกครองของอังกฤษ ซะยาซานยกธงประกาศความเป็นอิสระบริเวณเนินเขาอลันตองใกล้เมืองสารวดี
ต่อมาในช่วงหลังทิวเขาพะโคกลายเป็นศูนย์กลางของพรรคคอมมิวนิสต์พม่า
นิเวศวิทยา.
ทางตอนเหนือสุดของทิวเขาพะโคเป็นเขตแห้งแล้งของพม่า ขณะที่ทางใต้มีฝนตกได้มากกว่า 80 นิ้วต่อปี เนินเขาในทิวเขาพะโคเดิมทีเป็นป่าทึบมีไม้สักและไม้เนื้อแข็งที่เป็นประโยชน์ในเชิงพาณิชย์ ทางตอนใต้คือป่าไม้เนื้อแข็ง ขณะที่ตอนกลางและตอนเหนือเป็นป่าที่มีไม้สัก การตัดไม้ทำลายป่าอย่างแพร่หลายทำให้ปัจจุบันพื้นที่ป่ามีขนาดลดลง
ฟิล ยังฮัสแบนด์

ฟิลิป เจมส์ ยังฮัสแบนด์ (เกิดวันที่ 4 สิงหาคม ค.ศ. 1987) เป็นอดีตนักฟุตบอลอาชีพชาวฟิลิปปินส์ โดยเขาลงเล่นให้กับทีมชาติฟิลิปปินส์ ตั้งแต่ ค.ศ. 2006 และเคยเป็นกัปตันทีมและผู้ทำประตูสูงสุดให้กับทีมชาติ
 "ณ วันที่ 27 มีนาคม ค.ศ. 2018"
เกียรติประวัติ.
ทีมชาติ.
ฟิลิปปินส์
#เปลี่ยนทาง รองชนะเลิศ: 2012
#เปลี่ยนทาง อันดับที่สาม: 2014
#เปลี่ยนทาง รองชนะเลิศ: 2011
#เปลี่ยนทาง อันดับที่สาม: 2010
#เปลี่ยนทาง ชนะเลิศ: 2013
#เปลี่ยนทาง รองชนะเลิศ: 2014
#เปลี่ยนทาง รองชนะเลิศ: 2017
การวิจัยและพัฒนา

การวิจัยและพัฒนา (R&D, R+D, หรือ R'n'D) หมายถึงกิจกรรมนวัตกรรมที่บริษัทหรือรัฐบาลดำเนินการเพื่อพัฒนาบริการหรือผลิตภัณฑ์ใหม่ หรือปรับปรุงบริการหรือผลิตภัณฑ์ที่มีอยู่เดิม การวิจัยและพัฒนาเป็นขั้นแรกของการพัฒนาบริการหรือกระบวนการการผลิตใหม่
กิจกรรมวิจัยและพัฒนาแตกต่างกันไปในแต่ละสถาบัน โดยมีแบบจำลองแผนกวิจัยและพัฒนาหลักสองแบบ คือ มีวิศวกรเป็นคณะทำงานและได้รับมอบหมายให้พัฒนาผลิตภัณฑ์ใหม่โดยตรง หรือมีนักวิทยาศาสตร์อุตสาหกรรมเป็นคณะทำงานและได้รับมอบหมายการวิจัยประยุกต์ในสาขาวิทยาศาสตร์หรือเทคโนโลยีซึ่งอาจอำนวยต่อการพัฒนาผลิตภัณฑ์ในอนาคต การวิจัยและพัฒนาแตกต่างจากกิจกรรมส่วนใหญ่ของบริษัทซึ่งไม่ตั้งใจให้ได้กำไรทันที และโดยทั่วไปมีความเสี่ยงสูงกว่าและให้ผลตอบแทนการลงทุนไม่แน่นอน แต่การวิจัยและพัฒนาสำคัญต่อการได้มาซึ่งสัดส่วนในตลาดมากขึ้นผ่านการตีตลาดของผลิตภัณฑ์ใหม่
พรรคท้องถิ่นก้าวหน้า (พ.ศ. 2514)

พรรคท้องถิ่นก้าวหน้า  เป็นพรรคการเมืองที่จดทะเบียนจัดตั้งตามพระราชบัญญัติพรรคการเมือง พ.ศ. 2511 โดยยื่นจดทะเบียนต่อปลัดกระทรวงมหาดไทย ในฐานะนายทะเบียนพรรคการเมือง เมื่อวันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2514ทะเบียนเลขที่ 16/2514 โดยมีหัวหน้าพรรคคือ ชำนาญ ยุวบูรณ์ รองหัวหน้าพรรคคือ สุนทรี ชมธวัช เลขาธิการพรรคคือ แร่ม พรหโมบล บุณยประสพ 
และมีกรรมการอำนวยการอื่น ได้แก่ บุญ สนิทพันธ์, มณี วงศ์เครือมั่น, เอี่ยม อร่ามรักษ์, แนบ เมฆใหญ่, ยวง ชูตินันท์, ลพ มัติศิลปิน, วิศาล ภัทรธรรมมาศ, ประชุม ทองมี, พงษ์ศักดิ์ ปัณยาชีวะ, สมเจตน์ ชวนชาติ, ธีระยุทธ ไกรณรงค์, สมัย จินตกานนท์, สโรช รัตนากร, อุดม มหาวังศวัต, แสวง จินดานนท์, ประสงค์ รังสิวัฒนะ, ประจักรา บุนนาค, ศิริ คชหิรัญ, ผูกพัน อินทวงศ์ และอารีย์ ตันติเวชกุล 
พรรคท้องถิ่นก้าวหน้า จัดตั้งได้ไม่นานก็ต้องสิ้นสุดบทบาทลง เช่นเดียวกับพรรคการเมืองที่จัดตั้งขึ้นตามพระราชบัญญัติพรรคการเมือง พ.ศ. 2511 ทั้งหมด เนื่องจากการปฏิวัติของจอมพลถนอม กิตติขจร เมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2514
CYP2C8

ไซโทโครม P450 2C8 (ชื่อย่อ: CYP2C8; EC 1.14.14.1) เป็นเอนไซม์ในมหาสกุลไซโทโครม P450 ซึ่งระบบออกซิเดชันอเนกประสงค์ของร่างกาย โดย CYP2C8 มีหน้าที่ในการกระตุ้นให้เกิดเมแทบอลิซึมของสารกลุ่มซีโนไบโอติคส์ในร่างกาย และยังสามารถแสดงคุณสมบัติเป็นอีพอกซีจีเนส ซึ่งจะมีประโยชน์ในการเมแทบอไลซ์กรดไขมันไม่อิ่มตัวสายยาว อย่างกรดอะราคิโดนิก กรดไอโคซาเพนทาอีโนอิก กรดดอคโคซาเฮกซาอีโนอิก และกรดลิโนเลอิก ให้อยู่ในรูปที่มีฤทธิ์ทางชีวภาพ ทั้งนี้ เอนไซม์ CYP2C8 ถูกควบคุมโดยยีน "CYP2C8" ซึ่งอยู่บนโครโมโซมคู่ที่ 10 โลคัส 10q23.3 และถือเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มยีน cytochrome P450
ลิแกนด์ของ CYP2C8.
ลิแกนด์ของ CYP2C8 มีอยู่หลายชนิด ซึ่งสามารถแบ่งออกได้เป็น 3 กลุ่มหลัก คือ ลิแกนด์ที่เป็นสารซับสเตรต สารเหนี่ยวนำ (enzyme inducer) และสารยับยั้ง (enzyme inhibitor) ดังแสดงรายละเอียดในตารางด้านล่าง โดยความแรงของการเป็นสารยับยั้งนั้นสามารถออกได้เป็น 3 กลุ่มย่อย ได้แก่
คุณสมบัติการเป็นอีพอกซีจีเนส.
CYP2C8 ถือเป็นโปรตีนอีกชนิดหนึ่งในไซโทโครม P450 ที่สามารถแสดงคุณสมบัติเป็นอีพอกซีจีเนส ซึ่งถือเป็นเอนไซม์ที่สำคัญที่คอยตอบสนองต่อกรดไขมันไม่อิ่มตัวสายยาวภายในร่างกาย โดยตำแหน่งพันธะคู่ (เช่น อัลคีน) ของกรดไขมันดังกล่าวซึ่งถือเป็นส่วนหนึ่งของโครงสร้างจำพวกอีพอกไซด์นั้นถือเป็นส่วนที่ช่วยกระตุ้นให้ CYP2C8 ตอบสนองต่อกรดไขมันเหล่านี้ สารเมแทบอไลต์ที่เกิดขึ้นจากการเมแทบอลิซึมกรดไขมันไม่อิ่มตัวสายยาวชนิดต่างๆ ด้วย CYP2C8 ได้แก่
นอกจาก CYP2C8 แล้ว CYP2C9, CYP2C19, CYP2J2 และอาจรวมถึง CYP2S1 ถึงเป็นเอนไซม์สำคัญที่เป็นแหล่งสร้าง EET ซึ่งอาจรวมถึง EEQs, EDPs, และอีพอกไซด์ของกรดไลโนเลอิก
ชี่น-ดวี่นตอนล่าง

ชี่น-ดวี่นตอนล่าง คือบริเวณพื้นที่รอบปากปล่องภูเขาไฟประมาณ 7 ถึง 8 หลุม ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ 30 กิโลเมตร (20 ไมล์) จากเมืองโมนยวา เขตซะไกง์ ประเทศพม่า
ภูเขาไฟเริ่มเกิดขึ้นในช่วงปลาย สมัยไพลโอซีน และสมัยไพลสโตซีน หลังจากนั้นภูเขาไฟจึงสงบลง (สถาบันสมิธโซเนียนจัดรหัสภูเขาไฟเป็นเลข 275090) จากข้อมูลภูเขาไฟทั่วโลกของสถาบันสมิธโซเนียน บันทึกข้อมูลว่าไม่มีการปะทุของภูเขาไฟในช่วงสมัยโฮโลซีนหรือย้อนหลัง 10,000 ปีจากปัจจุบัน
ประเภทกลุ่มหินที่สำคัญคือ หินบะซอลต์, หินไรโอไลต์, หินเดไซต์ และหินแอนดีไซต์
ปล่องภูเขาไฟสามถึงสี่หลุมมีทะเลสาบ มีหนึ่งหลุมอยู่ทางตะวันออกของแม่น้ำชี่น-ดวี่น ส่วนหลุมที่เหลืออยู่ทางทิศตะวันตก ทะเลสาบทางตะวันออกคือ ตวี่นตอง และทะสาบแห่งอื่น ๆ เช่น ตองปเยาะ, ตวีนมา และเยคา ในทะเลสาบมีสาหร่ายสีเขียวแกมน้ำเงิน สไปรูลินา เจริญเติบโตขึ้น มีการเก็บเกี่ยวทำให้แห้งและขายเป็นยา เมื่อปลายปี พ.ศ. 2557 มีรายงานว่ารัฐบาลพม่ามีแผนที่จะเสนอชื่อทะเลสาบตวี่นตองเพื่อเป็นแหล่งมรดกโลก
ชิงแชมป์โลก

การแข่งขันชิงแชมป์โลก  หรือ เวิลด์แชมเปียนชิป เป็นการแข่งขันกีฬาระดับนานาชาติที่เปิดให้ผู้เข้าแข่งขันระดับชั้นนำจากทั่วโลก โดยมีตัวแทนจากแต่ละประเทศ ผู้ที่ชนะการแข่งขันดังกล่าวนั้นจะถือว่าสูงที่สุดหรือใกล้เคียงความสำเร็จสูงสุดในกีฬาชนิดนั้น การแข่งขัน หรือความสามารถ
ประวัติศาสตร์.
ในศตวรรษที่ 18 หรือ 19 มีกีฬาอยู่สองสามประเภทที่มีการแข่งขัน "ชิงแชมป์โลก" อยู่แล้ว ถึงแม้ว่ามันอาจจะแตกต่างกันไปตามการแข่งขันที่ "กระจายทั่วโลก" ก็ตาม ผู้เล่นชาวฝรั่งเศส Clergé ถือเป็นแชมป์ระดับนานาชาติคนแรกในกีฬาเรียลเทนนิส ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1740 ในการแข่งขันหมากรุก มีการจัดการแข่งขันหมากรุกระดับนานาชาติมาเป็นเวลาหลายศตวรรษ มักส่งผลให้ผู้เล่นบางคนถือว่าเก่งที่สุด และการแข่งขันแบบผู้เล่นหลายคนครั้งแรกจัดขึ้นในปี ค.ศ. 1851 (ลอนดอน 1851) อย่างไรก็ตาม Wilhelm Steinitz ในปี ค.ศ. 1886 เป็นนักหมากรุกคนแรกที่ได้รับการยอมรับว่าเป็นแชมป์โลกตั้งแต่ปี ค.ศ. 1886
กีฬาอื่น ๆ ที่มี "การแข่งขันชิงแชมป์โลก" ในช่วงแรกคือดราฟต์ภาษาอังกฤษ (1840) และสเกตความเร็ว
ภาพรวม.
รายการต่อไปนี้เป็นกีฬาชนิดต่าง ๆ ที่มีการแข่งขันชิงแชมป์โลก
เอเวอรีติงแฮสเชนจด์

"เอเวอรีติงแฮสเชนจด์"  เป็นเพลงของนักร้องและนักแต่งเพลงชาวอเมริกัน เทย์เลอร์ สวิฟต์ ร้องรับเชิญโดยนักร้องและนักแต่งเพลงชาวอังกฤษ เอ็ด ชีแรน จากอัลบั้มสตูดิโอที่สี่ของสวิฟต์ "เรด" (2012) เพลงนี้เปิดตัวเป็นซิงเกิลที่หกจากอัลบั้มเมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม ค.ศ. 2013 โดยค่ายเพลงบิกมะชีนเรเคิดส์ มิวสิกวิดีโอเปิดตัวก่อนหน้าเมื่อวันที่ 6 มิถุนายน ค.ศ. 2013 เพลง "เอเวอรีติงแฮสเชนจด์" ผลิตโดยบุตช์ วอล์กเกอร์ เป็นแนวเพลงบัลลาดโฟล์กป็อปที่เน้นเสียงกีตาร์ บทประพันธ์เพลงพูดถึงความต้องการที่จะรู้จักคนรักใหม่ให้ดีขึ้น เพลงนี้ได้รับคำวิจารณ์ทั้งในแง่บวกและแง่ลบจากนักวิจารณ์เพลง ซึ่งต่างก็ชมเชยหรือวิจารณ์ด้านการผลิต
"เอเวอรีติงแฮสเชนจด์" สามารถขึ้นอันดับ 32 บนชาร์ต"บิลบอร์ด"ฮอต 100 ของสหรัฐ และได้รับการรับรองระดับดับเบิลแพลตตินัมจากสมาคมผู้ประกอบกิจการเพลงของสหรัฐอเมริกา (RIAA) เพลงนี้ขึ้นถึงอันดับ 10 ในชาร์ตของไอร์แลนด์และสหราชอาณาจักรบ้านเกิดของชีแรน และได้รับการรับรองระดับแพลตตินัมในสหราชอาณาจักร สวิฟต์นำเพลงนี้ไปแสดงในรายชื่อเพลงของเดอะเรดทัวร์ (2013–2014) "เอเวอรีติงแฮสเชนจด์ (เทย์เลอร์เวอร์ชัน)" เวอร์ชันที่บันทึกเสียงใหม่ วางจำหน่ายเป็นส่วนหนึ่งของอัลบั้ม "เรด (เทย์เลอร์เวอร์ชัน)" ที่บันทึกเสียงใหม่ของสวิฟต์เมื่อวันที่ 12 พฤศจิกายน ค.ศ. 2021
ชาร์ต.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
7 วันนี้ พี่ขอเป็นพระเจ้า

"7 วันนี้ พี่ขอเป็นพระเจ้า " เป็นภาพยนตร์ที่สร้างขึ้นเมื่อ ค.ศ. 2003 กำกับโดย Tom Shadyac เขียนโดย Steve Koren, Mark O'Keefe และ Steve Oedekerk พร้อมกับ จิม แคร์รีย์ รับบทเป็นบรูซ โนแลนด์ คนประกาศข่าวในโทรทัศน์ไปบอกพระเจ้า (มอร์แกน ฟรีแมน) ว่าทำงานนี้ไม่ดี และเขาขอเป็นพระเจ้าเองเป็นเวลาหนึ่งสัปดาห์
เชฟจ๋า

เชฟจ๋า  เป็นภาพยนตร์คอมเมดี้-ดราม่าสัญชาติอเมริกันที่ออกฉายในปี ค.ศ. 2014 ที่เขียนบท ร่วมอำนวยการสร้าง กำกับและแสดงโดย จอน แฟฟโรว์ แฟฟโรว์รับบทเป็นเชฟที่หลังจากทะเลาะกับนักวิจารณ์อาหารในที่สาธารณะเขาก็ตกงานที่ร้านอาหารชื่อดังในลอสแอนเจลิสและเริ่มทำงานรถบรรทุกอาหารกับลูกชายคนเล็กของเขา ร่วมแสดงโดย โซเฟีย เวอร์การ่า, จอห์น เลอกิซาโม, สการ์เลตต์ โจแฮนส์สัน, โอลิเวอร์ แพลท, บ็อบบี คันนาวาเล และ ดัสติน ฮอฟแมน พร้อมด้วย รอเบิร์ต ดาวนีย์ จูเนียร์ มาคามิโอด้วย
แฟฟโรว์เขียนบทหลังจากกำกับภาพยนตร์ทุนสร้างร้อยล้านมาแล้วหลายเรื่องโดยต้องการ "กลับไปสู่พื้นฐาน" และสร้างภาพยนตร์เกี่ยวกับการทำอาหาร เจ้าของรถขายอาหารและเชฟ รอยชอย รับหน้าที่เป็นผู้อำนวยการสร้างและดูแลเมนูและอาหารที่เตรียมไว้สำหรับภาพยนตร์เรื่องนี้ การถ่ายภาพหลักเกิดขึ้นในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2013 ในลอสแอนเจลิส ไมอามี ออสตินและนิวออร์ลีนส์
"เชฟจ๋า" เปิดตัวที่ เซาท์บายเซาท์เวสต์ เมื่อวันที่ 7 มีนาคม ค.ศ. 2014 และเข้าฉายเมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม ค.ศ. 2014 จัดจำหน่ายโดย โอเพ่น โรด ฟิล์มส์ ได้รับการตอบรับเป็นอย่างดีจากนักวิจารณ์ที่ยกย่องทิศทางดนตรีการเขียนเรื่องราวและการแสดง ภาพยนตร์เรื่องนี้ทำรายได้ 46 ล้านดอลลาร์สหรัฐเทียบกับงบประมาณการสร้าง 11 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
กองทัพบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา

กองทัพบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา (OSBiH; "Oružane snage Bosne i Hercegovine" / Оружане снаге Босне и Херцеговине, ОСБИХ) เป็นกองทัพของประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา สถาปนาตามข้อตกลงทางชาติพันธุ์ในปี 2004 ระหว่างชาวบอสนีแอก ชาวโครแอต และ ชาวเซิร์บ ซึ่งได้ผนวกรวมกองทัพแห่งสหพันธรัฐบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา กับ กองทัพแห่งสาธารณรัฐเซิร์ปสกา เข้าเป็นกองทัพหนึ่งเดียวในรัฐสมาพันธรัฐบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา ที่มีหน่วยการปกครองทั้งสองเป็นประเทศองค์ประกอบ
หลังการผนวกรวมกองทัพในปี 2004 กระทรวงกลาโหมแห่งประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา ได้รับการจัดตั้งขึ้น แทนที่กระทรวงกลาโหมแห่งสหพันธรัฐบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนากับกระทรวงกลาโหมแห่งสาธารณรัฐเซิร์ปสกา เพื่อประสานและจัดลำดับการบัญชาการของกองทัพของประเทศองค์ประกอบเป็นหนึ่งเดียว
สัญลักษณ์ประจำกองทัพ.
สัญลักษณ์กองพลทหารราบ
อดีตสัญลักษณ์และเครื่องหมาย
วัดพระยายังวรวิหาร

วัดพระยายังวรวิหาร เป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดวรวิหาร สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในแขวงถนนเพชรบุรี เขตราชเทวี กรุงเทพมหานคร วัดมีเนื้อที่ 5 ไร่ 3 งาน 89 ตารางวา
ประวัติ.
คาดว่าสร้างวัดพระยายังขึ้นในสมัยรัชกาลที่ 3 ผู้สร้างคือ พระยามหานิเวศนานุรักษ์ (ยัง รักตะประกิจ) ท่านเป็นแม่ทัพได้ยกทัพไปตีหัวเมืองเขมร และกวาดต้อนเขมรมาพึ่งพระบรมโพธิสมภาร ตั้งบ้านเรือนอยู่ริมคลองแสนแสบ ที่รู้จักในชื่อ "บ้านครัวแขก" แล้วตั้งชื่อว่า "วัดพระยายัง" ตามชื่อผู้สร้างวัด 
ในสมัยพระครูใบฎีกาเพ็งเป็นเจ้าอาวาส ท่านได้สร้างกุฏิก่ออิฐถือปูนด้วยทุนของพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวรลักษณาวดี เป็นจำนวน 4 หลัง ส่วนพระเจดีย์ด้านใต้ของพระอุโบสถ เดิมเป็นอุโบสถเก่า ที่ได้สร้างเจดีย์ครอบไว้ ในสมัยพระครูวิจารณ์ธุรกิจเป็นเจ้าอาวาส ได้สร้างกุฏิตึก 2 ชั้น 1 หลัง เป็นอาคารก่ออิฐถือปูน สร้างด้วยทุนทรัพย์ของคุณยายขำ นุตกุล สมัยเจ้าอาวาสองค์ที่ 6 ก่อสร้างศาลา 1 หลัง มีชื่อว่า "สุตาทิศนศาลา" กับสร้างหอระฆัง ในปี พ.ศ. 2560 สมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ สมเด็จพระสังฆราช สกลมหาสังฆปริณายก เสด็จทรงเปิดศาลาวรลักษณาวดี
การยกฐานะขึ้นเป็นพระอารามหลวง.
ต่อมาในวันที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2568 พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัวได้มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ยกฐานะวัดพระยายังขึ้นเป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดวรวิหาร เพื่อเฉลิมพระเกียรติและเป็นพระราชกุศลเนื่องในโอกาสพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 28 กรกฎาคม 2567
วัดบางประทุนนอก

วัดบางประทุนนอก เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมคลองสนามชัย ในแขวงบางขุนเทียน เขตจอมทอง กรุงเทพมหานคร
ประวัติ.
วัดบางประทุนนอกเป็นวัดที่สร้างประมาณ พ.ศ. 2394 ชื่อของวัดตั้งตามที่ตั้งของวัดที่ตั้งอยู่ในตำบลบางประทุน (ชื่อตำบลเดิม) และอยู่ปากคลองบางประทุน คำว่า "ประทุน" แปลว่า "หลังคา" ส่วนคำว่า "นอก" หมายความว่ายังมีวัดอีกวัดหนึ่งคือ "วัดบางประทุนใน" (แต่ปัจจุบันคือวัดแก้วไพฑูรย์) คาดว่าชาวบ้านละแวกนั้นร่วมกันสร้างวัด เดิมที่ดินของวัดมีพื้นที่ 7 ไร่ 3 งาน 90 ตารางวา ต่อมาได้รับถวายจากนางน้อย ปาลกะวงศ์ ณ อยุธยา เนื้อที่ 3 งาน 74 ตารางวา และนายบัญชา อยู่ถาวร ซื้อถวาย 2 งาน 24 ตารางวา
วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งสุดท้ายเมื่อวันที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2521 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 20 เมตร ยาว 35 เมตร
อาคารเสนาสนะ.
อุโบสถวัดมีมุขหน้าเพียงด้านเดียว มีพื้นที่เพียง 1 ห้องหรือ 1 ช่วงเสา ส่วนพื้นที่ทำสังฆกรรมมี 5 ห้อง มีบันไดทางขึ้นเป็นมุข 2 บันได อุโบสถมีหลังคาซ้อน 2 ชั้น แต่ละซ้อนมีผืนหลังคาด้านละ 3 ตับ ด้านหน้ามีเสาหานจำนวน 4 ต้น เป็นเสาสี่เหลี่ยมย่อมุมไม้แปด มีบัวหัวเสาแบบบัวจงกล เสาเก็จหรือเสาติดผนังก็ย่อมุมและมีบัวหัวเสาแบบบัวจงกล หลังคามุงด้วยกระเบื้องดินเผาหางมนเครื่องปิดเครื่องมุงเป็นเครื่องลำยอง ซุ้มประตูมี 2 ซุ้ม เป็นแบบบันแถลงซ้อน 2 ชั้น ตัวซุ้มเป็นแบบรวยระกามีเสาบัวรองรับ เสาบัวตั้งอยู่บนฐานสิงห์ ทั้งเสาบัวและฐานสิงห์จะมีลายปั้นปูนประดับ ซุ้มหน้าต่างมีด้านละ 5 ซุ้ม มีลักษณะเป็นบันแถลงซ้อน 2 ชั้น ตัวซุ้มเป็นรวยระกามีเสาบัวรองรับ และเสาบัวตั้งอยู่บนฐานสิงห์
วัดบวรมงคลราชวรวิหาร

วัดบวรมงคล ราชวรวิหาร หรือ วัดลิงขบ เป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดราชวรวิหาร คณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย แต่เดิมเป็นรามัญนิกาย ตั้งอยู่ที่แขวงบางยี่ขัน เขตบางพลัด กรุงเทพมหานคร
ประวัติ.
วัดบวรมงคล ราชวรวิหารตั้งวัดเมื่อปี พ.ศ. 2300 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาในปีเดียวกัน เดิมชื่อ วัดลิงขบ เนื่องจากบริเวณรอบวัดเป็นป่า มีฝูงลิงอาศัยอยู่เป็นจำนวนมาก สร้างโดยชาวรามัญที่อพยพมาจากเมืองหงสาวดี ต่อมาในสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ได้โปรดเกล้าฯ ให้สมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาเสนานุรักษ์เป็นผู้บูรณปฏิสังขรณ์วัดนี้ขึ้นใหม่เพื่ออนุเคราะห์แก่ชาวรามัญ มีพระสงฆ์รามัญอยู่มาก และมีพระผู้ใหญ่เป็นประธานสงฆ์อยู่ด้วย จึงบูรณะให้เป็นวัดส่วนกลางสำหรับพระสงฆ์รามัญนิกาย ได้พระราชทานนามใหม่ว่า วัดบวรมงคล ต่อมาสถาปนาเป็นพระอารามหลวง เมื่อ พ.ศ. 2352
ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดให้สร้างตำหนักขึ้นหลังหนึ่ง เรียกกันว่า "ตำหนักพระจอม หรือ เก๋งพระจอม " สำหรับประทับแรมชั่วคราวสำหรับพระองค์ในยามที่มาประทับเป็นเวลานาน ๆ เพื่อทรงเสวนาและศึกษาธรรมกับพระสุเมธมุนี (ซาย พุทฺธวํโส) ซึ่งเป็นพระเถรานุเถระชาวรามัญที่น่าเลื่อมใส เป็นผู้ทรงภูมิรู้และภูมิธรรม ด้วยเหตุที่พระองค์ทรงมีพระราชศรัทธาในข้อวัตรปฏิบัติของพระสงฆ์รามัญนิกายดังกล่าวนี้ จึงทำให้พระองค์โปรดสถาปนาให้มีพระสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกายในกาลต่อมา
ปี พ.ศ. 2410 ได้มีการบูรณปฏิสังขรณ์ครั้งใหญ่ และได้มีการสร้างพระเจดีย์หงสาขึ้น เป็นพระเจดีย์หมู่ 9 องค์ ประกอบด้วยเจดีย์ใหญ่ 1 องค์ และเจดีย์บริวาร 8 องค์ เป็นศิลปกรรมแบบมอญ ล่วงเลยถึงสมัยรัชกาลที่ 6 วัดบวรมงคลได้รับพระราชทานให้โอนสังกัดเป็นวัดธรรมยุติกนิกาย
วันที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2498 ก่อตั้งโรงเรียนวัดบวรมงคล หรือโรงเรียนวัดลิงขบ ในเขตธรณีสงฆ์ของวัดบวรมงคล ด้านทิศตะวันตก ผู้ก่อตั้งโรงเรียน คือ ท่านเจ้าคุณพระศรีวิสุทธิวงศ์ อดีตรองเจ้าอาวาสวัดบวรมงคล
ปี พ.ศ. 2560 ดำเนินการบูรณปฏิสังขรณ์ระเบียงคด จากนั้นปี พ.ศ. 2561 บูรณปฏิสังขรณ์พระเจดีย์
อาคารเสนาสนะ.
พระอุโบสถ กว้าง 12.30 เมตร ยาว 35.20 เมตร หลังคาซ้อนชั้นแบบลดมุข 3 ชั้น ประดับช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์ หน้าต่างระหว่างเสาเป็นซุ้มทรงบันแถลงนาคสามเศียร 2 ชั้น หน้าบันจำหลักเป็นรูปตาลปัตรพัดยศ ล้อมรอบด้วยลายเครือเถา ด้านหน้าและด้านหลังพระอุโบสถมีมุขบนชานชาลา มีเสาสี่เหลี่ยมย่อมุมไม้สิบสองรับชายคามุข ภายในประดิษฐาน พระพุทธมงคลวรนิมิตร หน้าตักกว้าง 3.40 เมตร สูงจากฐานถึงพระรัศมี 7.45 เมตร สันนิษฐานว่าสร้างขึ้นพร้อมกับการสถาปนาวัด วัดมีวิหารคด จากผนังแนวกำแพงด้านในของพระอุโบสถตลอดทั้งสี่ด้าน มีพระพุทธรูปปั้นปางมารวิชัย หน้าตักกว้าง 95 ซม. สูง 1.39 เมตร จำนวน 108 องค์ ประดิษฐานอยู่บริเวณวิหารคด อุโบสถมีพระเจดีย์ประจำมุมทั้ง 4 ด้าน
พระเจดีย์มีลักษณะศิลปะมอญ เป็นพระเจดีย์หมู่ 9 องค์ มีนามว่า "พระเจดีย์หงสา" ประกอบด้วยเจดีย์ใหญ่ 1 องค์ และเจดีย์บริวาร 8 องค์ เจดีย์ประธานมีลักษณะย่อมุมไม้ยี่สิบ องค์เจดีย์ไม่มีเรือนธาตุ แต่ทำเป็นฐานลดระดับขึ้นไปรับองค์ระฆัง ปล้องไฉน ปลี และลูกแก้ว ตั้งซ้อนเป็นลำดับขึ้นไป
อาคารเสนาสนะอื่น เช่น หอระฆังเป็นอาคารก่ออิฐถือปูนสองชั้น รูปแบบผสมผสานระหว่างไทยกับตะวันตก 
อาคารอนุสรณ์สถาน รัชกาลที่ 4 เดิมเป็นอาคารไม้ ชาวบ้านเรียก "ตำหนักพระจอม หรือ เก๋งพระจอม " ชำรุดตามกาลเวลา คณะสงฆ์วัดบวรมงคลได้เสนอคณะธรรมยุตในโอกาสครบ ๒๐๐ ปี วันพระราชสมภพ พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 4 พ.ศ.2548 ได้สร้างอาคารอนุสรณ์สถาน ร.4 เป็นอาคารคอนกรีตสองชั้นเพื่อเป็นอนุสรณ์สถาน และเก็บโบราณวัตถุของวัด
วัดจวนดำรงค์ราชพลขันธ์

วัดจวนดำรงค์ราชพลขันธ์ หรือภาษามอญเรียกว่า เพี่ยอะม้อย เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ในตำบลตลาด อำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ วัดมีเนื้อที่ 3 ไร่ 2 งาน 36 ตารางวา ที่ธรณีสงฆ์เนื้อที่ 2 งาน 36 ตารางวา
วัดจวนดำรงค์ราชพลขันธ์สร้างขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2430 พระยาดำรงราชพลขันธ์ (จุ้ย คชเสนี) เจ้าเมืองนครเขื่อนขันธ์คนที่ 2 ได้อุทิศถวายจวนและดำเนินการสร้างเป็นวัดขึ้น จึงได้มีนามอย่างนั้น ชาวบ้านเรียกสั้น ๆ ว่า วัดจวน ต่อมาก็ได้รับการทำนุบำรุงจากตระกูลคชเสนี วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อประมาณ พ.ศ. 2445
ภายในวัดมีอาคารเสนาสนะต่าง ๆ ดังนี้ พระอุโบสถ กว้าง 6 เมตร ยาว 11.6 เมตร กุฏิสงฆ์ จำนวน 6 หลัง ส่วนมากเป็นอาคารทรงไทยโบราณ หอสวดมนต์ ศาลาการเปรียญ สำหรับปูชนียวัตถุมีพระประธานในอุโบสถและรูปเหมือนหลวงปูสุดใจอดีตเจ้าอาวาสรูปที่ 2 มีเสาหงส์ธงตะขาบอยู่หน้าวัด ยังมีเสาหงส์อนุสรณ์ตระกูลคชเสนี ศาลาอเนกประสงค์ และหอระฆังมีคันทวยรูปหงส์
วัดพิชัยสงคราม (จังหวัดสมุทรปราการ)

วัดพิชัยสงคราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลปากน้ำ อำเภอเมืองสมุทรปราการ จังหวัดสมุทรปราการ ฝั่งตรงข้ามแม่น้ำเจ้าพระยาคือวัดพระสมุทรเจดีย์
วัดพิชัยสงครามสร้างเมื่อประมาณ พ.ศ. 2253 เดิมเรียกว่า วัดโพธิ์ หรือ วัดนอก คาดว่าได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาแต่เดิมประมาณ พ.ศ. 2253 ได้รับการบูรณะในสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ตอนต้น เมื่อพระยาพิชัยสงครามนำกำลังพลมาสร้างป้อมปราการ 4 ป้อมภายในเขตวัด ได้แก่ ป้อมประโคนชัย ป้อมกายสิทธิ์ ป้อมนารายณ์ปราบศึก และป้อมปราการ ต่อมาเมื่อรัชกาลที่ 2 เสด็จพระราขดำเนินทอดผ้าพระกฐินที่วัดแห่งนี้ ทรงพระราชทานนามวัดใหม่ว่า "วัดพิชัยสงคราม" ขณะที่ป้อมปราการในวัดถูกรื้อถอนออก คงเหลือแต่ชื่อถนนสายต่าง ๆ
พระเจดีย์ของวัดเป็นพระเจดีย์ทรงเครื่องก่อสร้างเป็นรูปทรงระฆังประดับถ้วยชามเบญจรงค์ มีสร้อยสังวาลย์คล้องเป็นลายปูนปั้น และบัวกลุ่มปูนปั้นประดับรอบเจดีย์ 3 ชั้น อุโบสถหลังเก่าเป็นศิลปะสมัยกรุงศรีอยุธยาซึ่งได้ขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานแห่งชาติ อุโบสถใหม่เป็นทรงปราสาทจัตุรมุข ศิลปะและสถาปัตยกรรมแห่งยุครัตนโกสินทร์ มีศาลาการเปรียญทรงไทย จุได้หลายร้อยคน หอประชุมเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระนางเจ้าพระบรมราชินีนาถ สร้างเมื่อปี พ.ศ. 2547 สำหรับใช้ประชุมพระสังฆาธิการและจัดกิจกรรมต่าง ๆ
วัดภาณุรังษี

วัดภาณุรังษี เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ในแขวงบางพลัด เขตบางพลัด กรุงเทพมหานคร ปัจจุบันมีเนื้อที่ประมาณ 7 ไร่ วัดมีศูนย์การศึกษานอกสถานที่อยู่ภายในวัด และมีการสอนนักธรรมทุกระดับชั้น
ไม่ปรากฏประวัติการสร้างแน่ชัด บ้างว่าสร้างขึ้นในสมัยอยุธยาตอนกลาง แต่เดิมวัดแห่งนี้แวดล้อมไปด้วยสวนผลไม้เมื่อสร้างวัดขึ้น จึงตั้งชื่อวัดว่า วัดกลางสวน ต่อมาเจ้าฟ้าภาณุรังษีสว่างวงศ์มาพบวัด ซึ่งขณะนั้นมีสภาพทรุดโทรม จึงได้บูรณปฏิสังขรณ์แล้วพระราชทานนามใหม่ว่า "วัดภาณุรังษี"
วัดมีโบสถ์มหาอุด ไม่เจาะช่องผนัง ผนังสกัดหลัง เจาะช่องเป็นรูปวงรี ใบเสมาแบบอยุธยาสมัยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ (คล้ายกับที่วัดสิงห์ในเขตจอมทอง) หันหน้าสู่คลองบางพลู ในขณะที่สิ่งก่อสร้างใหม่ ๆ จะหันไปทางทิศตะวันออกสู่แม่น้ำเจ้าพระยา พระอุโบสถมีขนาด 3 ห้อง ปฏิสังขรณ์ในสมัยรัชกาลที่ 4 และมีพระพุทธรูปศักดิ์สิทธิ์ที่ประชาชนกราบไหว้และนับถือกันมากคือ "หลวงพ่อต่อ"
กิจกรรมประจำปีของวัด มีปิดทองหลวงพ่อต่อ 9 วัน 9 คืน ในเดือนมีนาคม และในเดือนกรกฎาคมจัดงานหล่อเทียนเข้าพรรษา 9 วัน 9 คืน
ศาสนสถานภายในวัด.
อุโบสถ
ศาลาการเปรียญ
กุฏิที่พักสงฆ์
เมรุ 
ศาลาคู่เมรุ 
ลำดับเจ้าอาวาส.
พระมหาอุดร สุทฺธิญาโณ ป.ธ.๙ ,ดร.
กองทัพบกบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา

กองทัพบกบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา (Kopnena vojska Bosne i Hercegovine) เป็นเหล่าที่ใหญ่ที่สุดในกองทัพบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา เป็นหนึ่งในสองเหล่าทัพของกองทัพบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา โดยถูกกำหนดให้เป็นกองทัพบกแห่งกองทัพบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา ตั้งแต่วันที่1 ธันวาคม ปี 2006 ตามความตกลงในการยุบรวมกองทัพแห่งสหพันธรัฐบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา กับ กองทัพแห่งสาธารณรัฐเซิร์ปสกา เข้าเป็นกองทัพหนึ่งเดียวในรัฐสมาพันธรัฐบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา ที่มีหน่วยการปกครองทั้งสองเป็นประเทศองค์ประกอบ
กองพลของกองทัพบกแห่งบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา ประกอบด้วย4กองพล 
กำลังพลและอาวุธ.
ทหารราบจำนวน 7,300 คน รถถังจำนวน 410 คัน ยานเกราะ 340 คัน และ ปืนใหญ่ 1,500 กระบอก
กองทัพอากาศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา

กองทัพอากาศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา (Ваздушне снаге Босне и Херцеговине/ Vazdušne snage Bosne i Hercegovine) เป็นหนึ่งในสองเหล่าทัพของกองทัพบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา โดยถูกกำหนดให้เป็นกองทัพอากาศแห่งกองทัพบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา ตั้งแต่วันที่1 ธันวาคม ปี 2006 ตามความตกลงในการยุบรวมกองทัพแห่งสหพันธรัฐบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา กับ กองทัพแห่งสาธารณรัฐเซิร์ปสกา เข้าเป็นกองทัพหนึ่งเดียวในรัฐสมาพันธรัฐบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา ที่มีหน่วยการปกครองทั้งสองเป็นประเทศองค์ประกอบ
ฐานบัญชาการกองทัพอากาศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนามีด้วยกัน 3แห่ง
ธาตุคลาสสิก

ธาตุคลาสสิก หมายถึง มโนทัศน์ธาตุดิน น้ำ ลม ไฟ (ชาวกรีกโบราณเพิ่มธาตุอีเทอร์หรือธาตุสวรรค์ด้วย) ซึ่งมีการเสนอเพื่ออธิบายธรรมชาติและความซับซ้อนของสสารทั้งปวงให้อยู่ในสสารอย่างง่าย วัฒนธรรมโบราณกรีก เปอร์เซีย บาบิโลเนีย ญี่ปุ่น ทิเบตและอินเดียมีธาตุเหล่านี้เหมือนกัน บางทีมีธาตุที่ห้าชื่อ ธาตุว่าง (void) ส่วนธาตุตามระบบอู่เซียงของจีนประกอบด้วยไม้ (木) ไฟ (火) ดิน (土) โลหะ (金) และน้ำ (水) อย่างไรก็ดี ความเชื่อของจีนอธิบายในแง่ของพลังงานหรือการเปลี่ยนรูปมากกว่าเป็นชนิดของวัตถุ
นาวาอากาศเอก

นาวาอากาศเอก  เป็นชั้นยศระหว่างนาวาอากาศโทกับพลอากาศจัตวา ในรหัสยศเนโท ยศนาวาอากาศเอกจะใช้รหัส OF-5 โดยยศนี้ใช้ในกองทัพอากาศหลายประเทศที่มีอิทธิพลตามประวัติศาสตร์อังกฤษ
โมฮัมเมดัน

โมฮัมเมดัน (บางครั้งสะกดเป็น "Muhammadan", "Mahommedan", "Mahomedan" หรือ "Mahometan") เป็นคำเรียกผู้ติดตามมุฮัมมัด ศาสดาในศาสนาอิสลาม มันถูกใช้ทั้งคำนามและคำคุณศัพท์ที่หมายถึงสิ่งที่อยู่ในหรือมีความสัมพันธ์กับมุฮัมมัด หรือศาสนา หลักคำสอน สถาบัน และการปฏิบัติที่ท่านก่อตั้งขึ้น คำนี้เคยใช้โดยทั่วไปในอดีต แต่ปัจจุบันใช้คำว่า "มุสลิม" และ "ศาสนาอิสลาม" แทน แม้ว่าบางครั้งมุสลิมบางคนใช้คำนี้ ส่วนใหญ่พิจารณาว่าคำนี้เป็นการเรียกชื่อผิด (misnomer) เนื่องจากคำนี้เสนอแนะว่ามุสลิมสักการะมุฮัมมัด และไม่ใช่อัลลอฮ์
ศัพทมูลวิทยา.
พจนานุกรมภาษาอังกฤษ ฉบับออกซฟอร์ดได้บันทึกคำนี้ใน ค.ศ. 1663 การสะกดแบบเก่าว่า "มาโฮเมตัน" (Mahometan) สามารถสืบได้ถึง ค.ศ. 1529 คำนี้มาจากภาษาละตินใหม่ว่า "Mahometanus" ที่มาจากภาษาละตินยุคกลางว่า "Mahometus" แปลว่า ผู้ติดตามมุฮัมมัด
ในยุโรปตะวันตกช่วงศตวรรษที่ 13 หรือใกล้เคียง ชาวคริสต์บางส่วนเชื่อว่ามุฮัมมัดอาจเป็นได้ทั้งชาวคริสต์ที่เป็นพวกนอกรีตหรือเป็นพระเจ้าที่สักการะโดยมุสลิม วรรณกรรมยุโรปในยุคกลางบางส่วนกล่าวถึงมุสลิมว่าเป็น "พวกนอกศาสนา" หรือตามชื่อเล่น เช่น "paynim foe" (ศัตรู) เช่นใน "Song of Roland" แสดงภาพมุสลิมอธิษฐานต่อ "เทวรูป" ได้แก่ อะพอลโล, ลูซิเฟอร์, เทอร์มาแกนต์ (Termagant) และมาเฮานด์ (Mahound) เมื่ออัศวินเทมพลาร์ถูกกล่าวว่าเป็นพวกนอกรีต เพราะมักมีการอ้างว่าพวกเขาสักการะปีศาจบาโฟเมต ซึ่งมีชื่อคล้ายกับ "มาโฮเหม็ด" (Mahomet) เป็นชืื่อมุฮัมมัดที่ถูกแปลงเป็นอักษรละติน และอักษรละตินเป็นภาษากลางของยุโรปส่วนใหญ่เป็นเวลาอีก 500 ปี
ตัวอย่างเหล่านี้ถูกสร้างขึ้นใน "ช่วงเวลาแห่งความโกรธ" ของข้อขัดแย้งระหว่างมุสลิม–คริสเตียน ในขณะที่ยุโรปยุคกลางเริ่มกังวลเกี่ยวกับศัตรูที่ยิ่งใหญ่ซึ่งประสบความสำเร็จในการพิชิดดินแดนหลังจากจักรวรรดิโรมันตะวันตกล่มสลาย เช่นเดียวกันกับการไม่มีข้อมูลที่แท้จริงเกี่ยวกับฝั่งตะวันออกที่ลึกลับของชาวตะวันตก
เลิกใช้.
คำนี้ถูกแทนที่ด้วยคำว่า "มุสลิม" (Muslim, อดีตเคยทับศัพท์เป็น "Moslem") หรือ "อิสลามิก" (Islamic) "โมฮัมเมดัน" เคยใช้ในวรรณกรรมยุโรปโดยทั่วไปจนถึงกลางคริสต์ทศวรรษ 1960 "มุสลิม" เป็นคำที่ใช้อยู่ในปัจจุบัน และคำว่า "โมฮัมเมดัน" ส่วนใหญ่ถือว่าเป็นคำโบราณหรือในบางเคสถือเป็นคำที่น่ารังเกียจ
การคัดค้านของมุสลิม.
มุสลิมสมัยใหม่บางคนคัดค้านคำนี้ โดยกล่าวว่ามุฮัมมัดไม่ได้เรียกตนหรือผู้ติดตามช่วงแรกด้วยคำนี้ และศาสนาสอนให้สักการะพระเจ้าเพียงองค์เดียว (ดู "ชิรก์" กับ "เตาฮีด") ไม่ใช่มุฮัมมัดหรือศาสดาคนอื่นของพระเจ้า ดังนั้น มุสลิมสมัยใหม่เชื่อว่า "โมฮัมเมดัน" เป็นการเรียกชื่อผิด "ซึ่งพวกเขาคิดว่าเป็นการสักการะโมฮัมเหม็ด เหมือนกับชาวคริสต์ที่สักการะพระคริสต์" เช่นเดียวกันกับคำว่า "อัลมุฮัมมะดียะฮ์" (ภาษาอาหรับของคำว่าโมฮัมเมดัน) มักใช้ในบางกลุ่มลัทธิในศาสนาอิสลามที่ถือว่าเป็นพวกนอกรีต