pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
พระบำราศนราดูร (หลง เวชชาชีวะ)

อำมาตย์ตรี นายแพทย์ พระบำราศนราดูร นามเดิม หลง เวชชาชีวะ ต่อมาเปลี่ยนเป็น บำราศ เวชชาชีวะ (28 พฤษภาคม พ.ศ. 2439 – 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2527) แพทย์ชาวไทย อดีตปลัดกระทรวงสาธารณสุข และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข ระหว่าง พ.ศ. 2502 - 2512 
นายแพทย์หลง เป็นชาวจังหวัดจันทบุรีอยู่บ้านแหลมแสม ตำบลโขมง อ.ท่าใหม่ จ.จันทบุรี เป็นบุตรคนโต ในจำนวน 3 คนของนาย ย็อก นางจีน ที่สืบเชื้อสายมาจากชาวจีน จากซัวเถามาขึ้นเรือที่ อำเภอไชยา (ปัจจุบันเป็นจังหวัดสุราษฎร์ธานี) น้องชายคนที่ 2 ชื่อ นายแหยง คนที่ 3 ชื่อนายแหยม เพชรแก้ว และประกอบอาชีพค้าขาย ศึกษาวิชาแพทย์ และเข้ารับราชการกระทรวงสาธารณสุข เป็นแพทย์ประจำจังหวัดลพบุรี และเป็นผู้รับพระราชทานนามสกุล "เวชชาชีวะ" จากรัชกาลที่ 6 เมื่อ พ.ศ. 2462
นายแพทย์หลง ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็น พระบำราศนราดูร และดำรงตำแหน่งปลัดกระทรวงสาธารณสุข และได้รับการแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข 2 สมัย ในรัฐบาลจอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์และจอมพลถนอม กิตติขจร ตั้งแต่ พ.ศ. 2502–2512
ในปี พ.ศ. 2502 ได้เกิดโรคระบาดร้ายแรงขึ้นในกรุงเทพมหานคร พระบำราศนราดูรได้ก่อตั้งโรงพยาบาลเฉพาะทาง เพื่อควบคุมโรคติดต่อเป็นการพิเศษ โดยได้ย้ายโรงพยาบาลโรคติดต่อ ซึ่งเดิมตั้งอยู่ถนนดินแดง ตำบลพญาไท ให้อยู่ห่างไกลออกไปจากชุมชน ไปอยู่ที่ตำบลตลาดขวัญ อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี ตั้งชื่อว่า "โรงพยาบาลบำราศนราดูร" (ปัจจุบันคือ สถาบันบำราศนราดูร สังกัดกรมควบคุมโรค กระทรวงสาธารณสุข)
พระบำราศนราดูร สมรสกับคุณหญิงสุภาพ บำราศนราดูร (สุภาพ เวชชาชีวะ) มีบุตร 3 คน คือ นายอำนวย เวชชาชีวะ, นายเสรี เวชชาชีวะ ผู้ตรวจราชการกระทรวง (ชั้น 1) สำนักงานปลัดกระทรวงสาธารณสุข และนายธีระ เวชชาชีวะ 
นอกจากนี้ พระบำราศนราดูรยังเป็นพี่ชายของนายโฆษิต เวชชาชีวะ ผู้เป็นบิดาของนายนิสสัย เวชชาชีวะ (อดีตปลัดกระทรวงการต่างประเทศ), นายแพทย์อรรถสิทธิ์ เวชชาชีวะ (อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุข) และนายวิทยา เวชชาชีวะ (อดีตเอกอัครราชทูต ประจำกระทรวง สำนักงานปลัดกระทรวงต่างประเทศ)
เครื่องราชอิสริยาภรณ์.
พระบำราศนราดูร (หลง เวชชาชีวะ) ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ของประเทศไทยและเครื่องราชอิสริยาภรณ์ของต่างประเทศต่างๆ ดังนี้
เค้กช็อกโกแลตเยอรมัน

เค้กช็อกโกแลตเยอรมัน (เดิมชื่อว่า) เป็นขนมที่มีส่วนประกอบจากเค้กรสช็อกโกแลตและไส้กับหน้าซึ่งทำจากนมและน้ำตาลเคี่ยวจนข้น แล้วจึงใส่มะพร้าวและถั่วพีแคน ปัจจุบันมีการสลับเปลี่ยนชนิดของถั่วและรสชาติของเนื้อเค้กเพื่อให้เกิดความหลากหลายมากขึ้น ทั้งนี้ก็ยังคงแนวความคิดด้วยการคงรูปแบบของเค้กเนื้อสอดไส้ที่มีมะพร้าวและถั่วเป็นส่วนประกอบ
ประวัติ.
ต้นกำเนิดของเค้กมีที่มาตั้งแต่ ค.ศ. 1852 เมื่อซามูเอล เจอร์มัน (Samuel German) คนทำขนมปังชาวอเมริกัน พัฒนาดาร์กช็อกโกแลตชนิดหนึ่งให้แก่บริษัทช็อกโกแลตของ Baker โดยมีการตั้งชื่อชื่อผลิตภัณฑ์ของแบรนด์เป็น "Baker's German's Sweet Chocolate" เพื่อเป็นเกียรติแก่เขา
ณ วันที่ 3 มิถุนายน ค.ศ. 1957 สูตรอาหารสำหรับ "German's Chocolate Cake" ปรากฏในฐานะ "สูตรอาหารประจำวัน" ใน "เดอะแดลลัสมอร์นิงนิวส์" เค้กนี้สร้างขึ้นโดยคุณนาย จอร์จ เคลย์ (Mrs. George Clay) ผู้รับจ้างทำงานบ้านจาก 3831 Academy Drive, แดลลัส รัฐเท็กซัส สูตรอาหารนี้ใช้ช็อคโกแลตอบที่มีการผลิตเมื่อ 105 ปีก่อน และกลายเป็นที่นิยม เจเนรัลฟูดส์ ผู้ถือครองแบรนด์ของ Baker ในเวลานั้น สังเกตเห็นสิ่งนี้และเผยแพร่สูตรเค้กไปยังหนังสือพิมพ์ฉบับอื่นในประเทศ กล่าวกันว่ายอดขายเค้กของ Baker เพิ่มขึ้นถึง 73% และตัวเค้กกลายเป็นสินค้าหลักของชาติ สิ่งพิมพ์ยุคหลังละรูปความเป็นเจ้าของ (German's) ทำให้เกิดอัตลักษณ์ "German Chocolate Cake" และให้ความประทับใจแบบผิด ๆ ว่ามีต้นกำเนิดจากประเทศเยอรมนี อย่างไรก็ตาม มีเค้กช็อกโกแลตสูตรดั้งเดิมจากประเทศเยอรมนี เช่น มีเค้กสูตรดั้งเดิมที่ชนะการแข่งขันเค้กช็อกโกแลตกับเชอร์รี่ในท้องถิ่นที่สืบถึง ค.ศ. 1909 ในพื้นที่ทะเลสาบคอนสตันซ์
ประกาศ วัชราภรณ์

ประกาศ วัชราภรณ์ (เกิด 9 มีนาคม พ.ศ. 2464) เป็นนักหนังสือพิมพ์ นักเขียนสารคดี เคยเป็นอุปนายกสมาคมนักหนังสือพิมพ์ และเป็นพิธีกรรายการโทรทัศน์ ในช่วง พ.ศ. 2502 – 2513
ประกาศ วัชราภรณ์ เกิดที่อำเภอบ้านดอน จังหวัดสุราษฎร์ธานี จบชั้นมัธยมจากโรงเรียนประจำจังหวัดสุราษฎร์ธานี และมาเรียนครูต่อที่โรงเรียนฝึกหัดครูประถมพระนคร วังจันทรเกษม และศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ สำเร็จปริญญาตรีเศรษฐศาสตร์ และศึกษาต่อด้านหนังสือพิมพ์ที่ประเทศอังกฤษ
ประกาศ วัชราภรณ์ ทำงานเป็นนักเขียนสารคดีตีพิมพ์ในหนังสือพิมพ์ และเป็นหนึ่งในผู้ร่วมก่อตั้งสมาคมนักหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทย เคยดำรงตำแหน่งอุปนายกสมาคม และมีผลงานเขียนหนังสือรวบรวมประวัตินักเขียน นักประพันธ์ และนักหนังสือพิมพ์ชาวไทย จำนวนหลายเล่ม รวมถึงเป็นผู้ริเริ่มจัดรายการโทรทัศน์ ชื่อ "วงวรรณกรรม" มีเนื้อหาเกี่ยวกับนักเขียน นักประพันธ์ชาวไทย ออกอากาศทางช่อง 5 เมื่อ พ.ศ. 2503 และทางช่อง 3 เมื่อ พ.ศ. 2512 ร่วมกับประยูร จรรยาวงศ์ และสุภัทร สวัสดิรักษ์ และจัดรายการวิทยุชื่อ "วงการหนังสือ" ทางสถานีวิทยุทหารอากาศ 
ประกาศ วัชราภรณ์ ได้รับการประกาศเกียรติคุณจากสำนักช่างวรรณกรรม โดยสุชาติ สวัสดิ์ศรี ให้เป็นนักเขียนรางวัลช่อการะเกดเกียรติยศ ประจำปี พ.ศ. 2551
วิหค เทียมกำแหง

วิหค เทียมกำแหง เป็นนักมวยไทยชื่อดังที่มีชื่อเสียงทางด้านการไหว้ครูสวยงาม วิหคเป็นบุตรของนายไพ นางน้อย ตั้งสัตยา เริ่มหัดชกมวยไทยกับหมื่นชงัดเชิงชก โดยหัดทั้งศิลปะมวยไทยแบบโบราณที่ยังไม่ได้นำเอาการเต้นฟุตเวิร์กแบบมวยสากลมาใช้ และการรำมวยไหว้ครูซึ่งสร้างชื่อเสียงให้เขามาก เมื่อเขาขึ้นชกที่ต่างจังหวัด จะจัดให้เขาชกวันหนึ่ง รำวันหนึ่งเป็นประจำ 
วิหคขึ้นเปรียบมวยครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2482 ในงานวัดที่อำเภอโนนไทย คู่ชกในวันนั้นเป็นครูมวยชื่อครูชุ่ม เลือดโนนไทย วิหคสู้เต็มที่ ผลปรากฏว่าเสมอกัน วิหคได้ตระเวนเปรียบมวยไปทั่วจังหวัดนครราชสีมา จนกระทั่งเทียมหลี กรองกาญจน์ คหบดีเจ้าของค่ายเทียมกำแหง จนเขาเข้ามาอยู่ในสังกัด ตั้งแต่นั้นมาเขาจึงใช้ชื่อว่าวิหค เทียมกำแหง เมื่อวิหคมีชื่อเสียงในต่างจังหวัดจนหาตัวจับยาก เทียมหลีจึงส่งเขามาชกในกรุงเทพฯ ในยุคนั้นยังไม่มีการสร้างเวทีราชดำเนิน เขาขึ้นชกครั้งแรกที่โรงละครศรีอยุธยา ชนะน็อค อินทร์ สังขวิฑูร ยก 3 และขึ้นชกกับนักมวยมีชื่ออีกหลายคน เช่น สหะ สิงหเดช ที่ชกกันอีกถึงสามครั้ง 
เมื่อสงครามโลกครั้งที่สองสิ้นสุดลง วิหคไปเปรียบมวยที่ภาคเหนือ ชนะคู่ชกหลายคน เช่น วิม ชัยสงัด เชาว์ ชัยสงัด เสมา เมืองราช แล้วจึงลงมาชกกรุงเทพฯอีกครั้ง ช่วงนั้น เวทีราชดำเนินสร้างเสร็จแล้ว เขาขึ้นชกอีกหลายครั้ง เช่น ชนะคะแนน ลพ สุวมิตร ขึ้นชกชิงเสื้อสามารถ เข้าถึงรอบชิงแต่แพ้คะแนน วีระศักดิ์ เมืองสุรินทร์ แบบค้านสายตา การขึ้นชกที่กรุงเทพฯนี้เป็นช่วงท้ายของชีวิตการชกมวยของวิหคแล้วเพราะร่างกายไม่สมบูรณ์เหมือนเมื่อก่อน ช่วงหลังเขาแพ้แตก จำเริญ ทรงกิตรัตน์ ชิงแชมป์มวยไทยรุ่นเฟเธอร์เวทของเวทีราชดำเนินก็แพ้แตก สวง ใจมีบุญอีก เมื่อชกแก้มือชนะสวงได้แล้ว วิหคก็แขวนนวมไปเมื่อ พ.ศ. 2491 
เมื่อเลิกมวยแล้ว วิหคเข้าทำงานเป็นช่างที่โรงงานประณีตอุตสาหกรรม ส่วนชีวิตครอบครัวแต่งงานกับยุพิน สุชาติมีบุตร 4 คน เมื่ออายุ 58 -59 ปี วิหคเข้าอุปสมบทเป็นพระที่วัดคลองเตยนอก บวชอยู่ 12 ปี เมื่อสังขารอ่อนแอลงจึงลาสิกขา มาเป็นเทรนเนอร์ใหญ่อยู่ที่ค่ายส.เพลินจิต
ไฮโพโทรคอยด์

ไฮโพโทรคอยด์  คือเส้นโค้งชนิดหนึ่ง สร้างขึ้นจากจุดจุดหนึ่งบนรูปวงกลม ซึ่งอาจอยู่บนเส้นรอบวง ข้างในวง หรือข้างนอกวงก็ได้ แล้วกลิ้งรูปวงกลมพร้อมกับจุดนั้นไปตามขอบ "ด้านใน" ของรูปวงกลมอีกรูปหนึ่งซึ่งอยู่กับที่ จากรอยเคลื่อนที่ของจุดนั้นจะทำให้ได้เส้นโค้งคล้ายรูปดาว รูปวงรี ดอกไม้ หรือขดสปริงหันออก ไฮโพโทรคอยด์จัดว่าเป็นรูเลตต์ชนิดหนึ่ง
สมการ.
ไฮโพโทรคอยด์ซึ่งสร้างขึ้นโดยรูปวงกลมรัศมี "r" หน่วย โดยจุดอ้างอิงอยู่ห่างจากจุดศูนย์กลางเท่ากับ "d" หน่วย ที่กลิ้งรอบรูปวงกลมรัศมี "R" หน่วย มีสมการอิงตัวแปรเสริมดังนี้
<math>x (\theta) = (R - r) \cos\theta + d\cos\left ({R - r \over r}\theta\right) </math>
<math>y (\theta) = (R - r) \sin\theta - d\sin\left ({R - r \over r}\theta\right) </math>
กรณีพิเศษของไฮโพโทรคอยด์คือ
การนำไปใช้.
ของเล่นที่ชื่อว่าสไปโรกราฟ (Spyrograph) สามารถวาดรูปเอพิโทรคอยด์และไฮโพโทรคอยด์
ภาษาฮีบรูไบเบิล

ภาษาฮีบรูไบเบิล  หรือภาษาฮีบรูคลาสสิก  เป็นรูปแบบโบราณของภาษาฮีบรูที่ใช้เขียนคัมภีร์ไบเบิลและจารึกในอิสราเอล เชื่อว่าเป็นรูปแบบที่เคยใช้พูดในอิสราเอลสมัยโบราณ ไม่มีการใช้เป็นภาษาพูดในปัจจุบัน แต่ยังมีการศึกษาในฐานะภาษาทางศาสนาของชาวยิว ทฤษฎีของศาสนาคริสต์ นักภาษาศาสตร์และนักโบราณคดีของอิสราเอลเพื่อให้เข้าใจไบเบิลภาษาฮีบรูและปรัชญาของชาวเซมิติกมากขึ้น มีการสอนในโรงเรียนในประเทศอิสราเอล
ภาษาฮีบรูไบเบิลสามารถอ่านได้บ้างโดยผู้ที่เข้าใจภาษาฮีบรูสมัยใหม่ ซึ่งมีความแตกต่างกันบ้างในด้านคำศัพท์ ไวยากรณ์ และการออกเสียง แม้ว่ากฎของไวยากรณ์ของภาษาฮีบรูไบเบิลและภาษาฮีบรูสมัยใหม่มักจะต่างกัน แต่ภาษาฮีบรูไบเบิลบางครั้งมีใช้ในวรรณคดีภาษาฮีบรูสมัยใหม่ หน่วยในภาษาฮีบรูไบเบิลมักจะใช้ในบทสนทนาและสื่อในอิสราเอล
คำจำกัดความ.
ภาษาฮีบรูไบเบิลนี้คาดว่าเคยใช้ในช่วง ศตวรรษที่ 10 ก่อนคริสตกาลและสิ้นสุดลง ค.ศ.70 หลังเกิดกบฏบาร์ ค็อกบาต้านจักรวรรดิโรมัน และเป็นองค์ประกอบของไบเบิลภาษาฮีบรูทุกฉบับ รวมทั้งส่วนที่เป็นภาษาอราเมอิกและคำยืมต่างๆ ความหมายของคำว่าภาษาฮีบรูไบเบิลแตกต่างกันไปในแต่ละบริบท ส่วนมากจะมีความหมายต่อไปนี้
ในมุมมองของนักภาษาศาสตร์ ภาษาฮีบรูคลาสสิกแบ่งได้เป็นสองยุคคือ ภาษาฮีบรูไบเบิลและภาษาฮีบรูในยุคจักรวรรดิโรมัน ซึ่งมีรูปแบบไวยากรณ์ที่ต่างกัน ภาษาฮีบรูไบเบิลแบ่งต่อไปได้เป็นยุคทองของภาษาฮีบรู (ก่อน พ.ศ. 43) และยุคเงิน (พ.ศ. 43 – 483) ยุคเงินเป็นยุคที่มีคำยืมจากภาษาอราเมอิกเข้ามามาก ตัวอย่างเช่นใช้ ˈilluː (אִלּוּ) แทน luː (לוּ) หรือแทนที่สรรพนามʔaˈʃer (אֲשֶר) (หมายถึง ที่ ซึ่ง อัน) ในยุคต้นด้วย ʃe- (-שֶ) ในยุคต่อมา ทั้งสองอย่างนี้มีใช้ในภาษาฮีบรูมิซนาอิกและภาษาฮีบรูสมัยใหม่ภาษาฮีบรูสมัยจักรวรรดิโรมันหรือภาษาฮีบรูมิซนาอิกได้รับอิทธิพลจากภาษากรีกและภาษาเปอร์เซีย ส่วนใหญ่ผ่านทางภาษาอราเมอิกที่เป็นภาษากลางในขณะนั้น โดยอยู่ในรูปสำเนียงต่างๆของชาวยิว เช่น ภาษาฮีบรูซามาริทันที่ใช้โดยชาวซามาริทัน
การออกเสียงของภาษาฮีบรูไบเบิลได้มาจากระบบมาโซเรติกที่ประยุกต์ใช้กับเอกสารโบราณ ภาษาฮีบรูไบเบิลมีหน่วยที่ผสมกันอยู่ คำส่วนใหญ่มาจากรากศัพท์พยัญชนะสามตัว มีข้อยกเว้นบ้างสำหรับสำหรับศัพท์ที่ยืมมาจากภาษาที่ไม่ใช่ภาษากลุ่มเซมิติก
สัทวิทยา.
รูปแบบทางสัทวิทยาของภาษาฮีบรูไบเบิล เป็นดังต่อไปนี้
ระบบสระมีพื้นฐานมาจากสระพื้นฐาน /i u e o a/ ที่พบในรูปสั้น ยาว และยาวมาก ในบางครั้งพบรูปแบบพิเศษคือสั้นมาก
ประวัติการเปลี่ยนแปลงเสียง.
พยัญชนะ.
ภาษาฮีบรูไบเบิลพัฒนามาจากภาษาเซมิติกดั้งเดิมโดยมีการรวมเสียงดังต่อไปนี้
จากการถอดเป็นอักษรกรีกมีหลักฐานว่าภาษาฮีบรูไบเบิลยังคงรักษาเสียงพยัญชนะ /ɣ/, /x เช่น ʿǍmōrāh (עֲמוֹרָה) ถอดเป็น Gómorrha (Γόμορρα) ในภาษากรีก ในขณะที่ ʿĒḇer (עֵבֶר) ถอดเป็น Éber (Ἔβερ) ในขณะที่มีหลักฐานว่าเสียง */ɣ/ และ */ʕ/ ในภาษาเซมิติกดั้งเดิมกลายเป็น ʿayin (ע) ในภาษาฮีบรูยุคต่อมาทั้งคู่ แต่ยังมีการแยกเสียงทั้งสองนี้ในยุคคลาสสิก เช่นเดียวกับ Raħēl (רָחֵל) ถอดเป็น Rhakhḗl (Ῥαχήλ) ในขณะที่ Yisˁħāq (יִצְחָק) กลายเป็น Isaák (Ἰσαάκ)
การออกเสียงสระ.
ในตำแหน่งท้ายคำมักเป็น /ɛ:/
เส้นโค้ง

เส้นโค้ง  หมายถึงจุดทุกจุดที่ต่อเนื่องกันเป็นเส้นโดยไม่มีการขาดตอน เป็นวัตถุหนึ่งมิติ มีรูปร่างอย่างไรก็ได้ บางชนิดอาจนำเสนอได้ในรูปแบบของฟังก์ชันทางคณิตศาสตร์หรือกราฟของฟังก์ชัน ซึ่งอยู่บนระนาบสองมิติหรือไม่ก็ได้ เส้นโค้งแบ่งได้เป็นสองประเภทได้แก่ เส้นโค้งเปิด คือเส้นโค้งที่ไม่มีจุดจบหรือไม่บรรจบกัน เช่น คลื่นรูปไซน์ พาราโบลา และ เส้นโค้งปิด คือเส้นโค้งที่บรรจบกันเป็นรูปปิดหรือลากทับรอยเดิมเป็นวงวน เช่น รูปวงกลม ไฮโพโทรคอยด์ ชนิดของเส้นโค้งจำนวนมากมีการศึกษาในเรขาคณิต
ทุกวันนี้เราให้ความหมายว่า "เส้นตรง" ไม่ได้เป็นเส้นโค้ง แต่ในทางคณิตศาสตร์ ทั้งเส้นตรงและส่วนของเส้นตรงก็คือเส้นโค้งที่ไม่มีความโค้งนั่นเอง สำหรับส่วนโค้งอาจเรียกได้ว่าเป็น "ส่วนของเส้นโค้ง" หมายถึงส่วนหนึ่งของเส้นโค้งที่สามารถหาอนุพันธ์ได้
ภาษาแอราเมอิกไบเบิล

ภาษาแอราเมอิกไบเบิล (Biblical Aramaic) เป็นรูปแบบของภาษาแอราเมอิกที่พบในหนังสือของดาเนียล เอซรา และบางแห่งไบเบิลฉบัลภาษาฮีบรู
ภาษาแอราเมอิกและภาษาฮีบรู.
ภาษาฮีบรูเป็นภาษาหลักของไบเบิลฉบับภาษาฮีบรู ภาษาแอราเมอิกเป็นภาษาที่พบเพียงสิบบทจากทั้งฉบับ ภาษาแอราเมอิกไบเบิลมีความใกล้เคียงกับภาษาฮีบรู แม้ว่าจะมีลักษณะคล้ายภาษาสเปนและภาษาโปรตุเกสบ้างเล็กน้อย และเขียนด้วยอักษรชนิดเดียวกัน 
ประวัติ.
ในระหว่างช่วง 257 ปีก่อนพุทธศักราช ภาษาแอราเมอิกเป็นภาษากลางในตะวันออกใกล้ ก่อนยุคนี้เคยเป็นภาษาประจำชาติของนครรัฐอรามาเนียน ในช่วง 158 ปีก่อนพุทธศักราช กษัตริย์เฮเซกิอาห์แห่งยูดาห์เจรจากับกษัตริย์เซนนาเซริบแห่งอัสซีเรียในระหว่างการล้อมกรุงเยรูซาเลม ทูตของกษัตริย์เฮเซกิอาห์ใช้ภาษาแอราเมอิก ต่อมาภาษาแอราเมอิกกลายเป็นภาษากลางในระดับนานาชาติ ไม่ใช่ระดับประชาชนทั่วไป ใน 43 ปีก่อนพุทธศักราช กษัตริย์เนบูคัดเนซาร์ที่สองแห่งบาบิโลนทำลายกรุงเยรูซาเล็มและอพยพชาวยิวจำนวนมากไปทางตะวันออก ภาษาแอราเมอิกเป็นภาษาที่จำเป็นสำหรับผู้อพยพ หลังจากจักรพรรดิแห่งเปอร์เซียเข้ายึดครองกรุงบาบิโลน ภาษาแอราเมอิกกลายเป็นภาษาทางวัฒนธรรมและการเรียนรู้ของชาวยิวด้วย กษัตริย์ดาริอุสที่ 1 ประกาศให้ภาษาแอราเมอิกเป็นภาษาราชการสำหรับซีกตะวันตกของจักรวรรดิเมื่อ พ.ศ. 43 ภาษาแอราเมอิกจักรวรรดินี้เป็นพื้นฐานของภาษาแอราเมอิกไบเบิล
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นเสพสุนทร

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นเสพสุนทร (15 มีนาคม พ.ศ. 2335 - 23 สิงหาคม พ.ศ. 2385) มีพระนามเดิมว่า พระองค์เจ้ากุสุมา ประสูติเมื่อวันศุกร์ เดือน 5 ขึ้น 4 ค่ำ ปีฉลู จัตวาศก จุลศักราช 1154 ตรงกับวันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2335 เป็นพระราชโอรสในพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัยและเจ้าจอมมารดากรุด ทรงเป็นต้นราชสกุลกุสุมา
พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดเกล้าฯ สถาปนาขึ้นเป็น กรมหมื่นเสพสุนทร สิ้นพระชนม์ในรัชกาลที่ 3 เมื่อวันอังคาร เดือน 9 แรม 2 ค่ำ ปีขาล จ.ศ. 1204 ตรงกับ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2385 พระชนมายุ 50 พรรษา พระราชทานเพลิงพระศพ ณ วัดอมรินทรารามวรวิหาร
เตียวต๋ง

เตียวต๋ง (ค.ศ. 138-189) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า เจ้า จง  เป็นขันทีราชสำนักและขุนนางชาวจีนในสมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันออก เป็นขันทีในกลุ่มสิบเสียงสี (十常侍 "ฉือฉางชื่อ") ซึ่งเป็นกลุมขันทีที่มีอิทธิพลในรัชสมัยพระเจ้าเลนเต้ (漢靈帝 "ฮั่นหลิงตี้") 
ประวัติ.
เตียวต๋งเป็นชาวเมืองอันเป๋ง (安平郡 "อันผิงจฺวิ้น") ในมณฑลกิจิ๋ว (冀州 "จี้โจว") ซึ่งปัจจุบันอยู่บริเวณเขตจี้โจว (冀州區 "จี้โจวชฺวี") มณฑลเหอเป่ย์ (河北)
เบเวอร์ลีฮิลส์

เบเวอร์ลีฮิลส์  เป็นเมืองทางด้านตะวันตกของเขตการปกครองลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา เบเวอร์ลีฮิลส์และเมืองเพื่อนบ้านของเวสต์ฮอลลีวูดที่รอบล้อมโดยเมืองของลอสแอนเจลิส พื้นที่ที่เรียกว่า "Platinum Triangle" (สามเหลี่ยมทองคำขาว) ในเขตพื้นที่คนมีฐานะได้รวมกันในเบเวอร์ลีฮิลส์ และในเขตลอสแอนเจลิสอย่าง เบล-แอร์ และ โฮล์มบี ฮิลส์ มีประชากร 34,980 คนจากการสำรวจประชากรในปี 2006
เบเวอร์ลีฮิลส์ มีขอบเขตทางด้านทิศเหนือติดกับเบล-แอร์และ ภูเขาซานตาโมนิกา, ทางด้านตะวันออกติดกับเวสต์ฮอลลีวูด, คาร์เธย์ของลอสแอนเจลิส และ เขตแฟร์แฟกซ์ของลอสแอนเจลิส และทางด้านใต้ติดกับ เบเวอร์ลีวูด
เบเวอร์ลีฮิลส์ มีบ้านที่ใหญ่ที่สุดในเขตลอสแอนเจลิสและประเทศ บางบ้านดูโอ่อ่าและหรูหรา มีขนาดใหญ่มาก มีความสวยงามและเป็นบ้านสมัยใหม่ และยังมีบ้านแบ่งเช่าและบ้านเดี่ยวที่มีพื้นที่น้อยกว่า 3,000 ตร.ฟุต (280 ตร.ม.) ส่วนรายได้เฉลี่ยครัวเรือนอยู่ที่ 87,000 ดอลลาร์สหรัฐ
ในปี 2007 โคลด์เวลล์ แบงเกอร์ ได้จัดอันดับว่าเบเวอร์ลีฮิลส์ เป็นตลาดอสังหาริมทรัพย์ที่แพงที่สุด (เป็นปีที่สองติดต่อกัน) ในสหรัฐอเมริกา ที่มีค่าเฉลี่ยของบ้านตกอยู่ที่ 2.2 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
เห้หุย

เห้หุย มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า เซี่ย ยฺวิ่น  เป็นขันทีราชสำนักและขุนนางชาวจีนในสมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันออก เป็นขันทีในกลุ่มสิบเสียงสี (十常侍 "ฉือฉางชื่อ") ซึ่งเป็นกลุมขันทีที่มีอิทธิพลในรัชสมัยพระเจ้าเลนเต้ (漢靈帝 "ฮั่นหลิงตี้")
เทียควง

เทียควง หรือ เชียกง  เป็นตัวละครในนวนิยายอิงประวัติศาสตร์จีนในศตวรรษที่ 14 เรื่อง"สามก๊ก" (三國演義 "ซานกั๋วเหยี่ยนอี้") เป็นขันทีราชสำนักและขุนนางชาวจีนในสมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันออก เป็นขันทีในกลุ่มสิบเสียงสี (十常侍 "ฉือฉางชื่อ") ซึ่งเป็นกลุมขันทีที่มีอิทธิพลในรัชสมัยพระเจ้าเลนเต้ (漢靈帝 "ฮั่นหลิงตี้") 
เทียควงเป็นตัวละครสมมติในนวนิยาย"สามก๊ก" ไม่ปรากฏชื่อในบันทึกทางประวัติศาสตร์อย่างเป็นทางการ อาจเป็นมีต้นแบบหรือเขียนชื่อผิดมาจากขันทีชื่อ เฉิง หฺวาง (程璜) ซึ่งปรากฏในบันทึกประวัติศาสตร์
ในนิยาย"สามก๊ก".
เมื่อพระเจ้าเลนเต้สววรคต โฮจิ๋น แม่ทัพใหญ่ได้วางแผนกำจัดสิบขันทีโดยขอให้กองกำลังหัวเมืองยกมาเมืองหลวงเพื่อปราบสิบขันที เหล่าสิบขันทีทราบข่าวจึงได้วางแผนลวงโฮจิ๋นมาฆ่าได้สำเร็จ เหล่าทหารของโฮจิ๋นเมื่อรู้ว่าโฮจิ๋นตายแล้ว จึงพังประตูชั้นในแล้วบุกเข้าไปในวัง เทียควงและเพื่อนขันทีอีก 3 คน คือ เตียวต๋ง เห้หุย และกุยเสง รีบหนีเข้าไปในสวนดอกไม้ ทหารโฮจิ๋นจึงตามไปสังหารทั้ง 4 คน แล้วสับศพจนละเอียด
กุยเสง

กุยเสง หรือ ก๊กเสง (เสียชีวิต ค.ศ. 189) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า กัว เชิ่ง  เป็นขันทีราชสำนักและขุนนางชาวจีนในสมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันออก เป็นขันทีในกลุ่มสิบเสียงสี (十常侍 "ฉือฉางชื่อ") ซึ่งเป็นกลุมขันทีที่มีอิทธิพลในรัชสมัยพระเจ้าเลนเต้ (漢靈帝 "ฮั่นหลิงตี้") 
ในนวนิยาย"สามก๊ก".
ในนวนิยายอิงประวัติศาสตร์จีนในศตวรรษที่ 14 เรื่อง"สามก๊ก" (三國演義 "ซานกั๋วเหยี่ยนอี้") เมื่อพระเจ้าเลนเต้สววรคต โฮจิ๋น แม่ทัพใหญ่ในราชสำนักและเป็นพี่ชายของนางโฮเฮา ได้ยกหองจูเปียนโอรสพระเจ้าเลนเต้ที่เกิดกับนางโฮเฮาขึ้นเป็นกษัตริย์ และได้ให้อ้วนเสี้ยวคุมทหารไปตามจับขันทีเกนหวนซึ่งเป็นผู้สนับสนุนหองจูเหียบ โอรสพระเจ้าเลนเต้ที่เกิดกับนางอองบีหยิน เกนหวนหนีไปในสวนดอกไม้และถูกกุยเสงสังหารในสวนดอกไม้นั้น เมื่อเกนหวนตาย อ้วนเสี้ยวได้ยุยงให้โฮจิ๋นกวาดล้างสิบขันทีที่เหลือให้สิ้น กุยเสงพร้อมด้วยขันทีที่เหลือที่นำโดยเตียวเหยียงจึงได้ไปเข้าเฝ้านางโฮเฮา อ้างว่าเกนหวนแต่เพียงผู้เดียวที่คิดการหมายจะยกหองจูเหียบขึ้นเป็นกษัตริย์ พวกตนที่เหลือมิได้รู้เห็นเป็นใจด้วย พร้อมอ้อนวอนให้นางโฮเฮาช่วยพูดกับโฮจิ๋นให้ไว้ชีวิตพวกตน นางโฮเฮายอมทำตามคำอ้อนวอนของสิบขันที โฮจิ๋นจึงเลิกคิดการกวาดล้างสิบขันที
ต่อมา อ้วนเสี้ยวยุยงโฮจิ๋นให้กำจัดสิบขันทีอีกครั้ง โดยแนะนำให้เรียกกองกำลังหัวเมืองยกมาเมืองหลวงเพื่อปราบสิบขันที เหล่าสิบขันทีทราบข่าวจึงได้วางแผนลวงโฮจิ๋นมาฆ่าได้สำเร็จ เมื่อโจโฉและอ้วนเสี้ยวรู้ว่าโฮจิ๋นตายแล้ว จึงนำทหารพังประตูชั้นในแล้วบุกเข้าไปในวัง กุยเสงและเพื่อนขันทีอีก 3 คน คือ เตียวต๋ง เชียกง (เทียควง) และเห้หุย รีบหนีเข้าไปในสวนดอกไม้ โจโฉและอ้วนเสี้ยวจึงนำทหารตามไปสังหารทั้ง 4 คน แล้วสับศพจนละเอียด
เกียนสิด

เกียนสิด หรือ เกนหวน (เสียชีวิต ป. พฤษภาคม ค.ศ. 189) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า เจี่ยน ชั่ว  เป็นขันทีราชสำนักและขุนนางชาวจีนในสมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันออก
ในนวนิยาย"สามก๊ก".
ในนวนิยายอิงประวัติศาสตร์จีนในศตวรรษที่ 14 เรื่อง"สามก๊ก" (三國演義 "ซานกั๋วเหยี่ยนอี้") ระบุว่าเกียนสิดป็นขันทีในกลุ่มสิบเสียงสี (十常侍 "ฉือฉางชื่อ") ซึ่งเป็นกลุมขันทีที่มีอิทธิพลในรัชสมัยพระเจ้าเลนเต้ (漢靈帝 "ฮั่นหลิงตี้")
เมื่อพระเจ้าเลนเต้ประชวรหนักใกล้สวรรคต พระองค์ได้เรียกเกียนสิดมาปรึกษาเรื่องรัชทายาท เกียนสิดแนะนำว่าควรให้หองจูเหียบซึ่งเป็นพระโอรสองค์เล็กขึ้นครองราชย์ แต่เนื่องจากโฮจิ๋น พระปิตุลาของหองจูเปียนพระโอรสองค์โตยังกุมอำนาจทางการทหารอยู่ จึงควรให้สังหารโฮจิ๋นเสีย พระเจ้าเลนเต้ทรงเห็นชอบจึงส่งคนไปเรียกโฮจิ๋นเพื่อลวงสังหาร แต่แผนการของเกียนสิดกลับรั่วไหล โฮจิ๋นทราบความจึงคิดกำจัดเหล่า 10 ขันที 
ต่อมา พระเจ้าเลนเต้สวรรคต โฮจิ๋นทูลเชิญหองจูเปียนขึ้นครองราชย์ แล้วให้อ้วนเสี้ยวคุมกองกำลังห้าพันนายออกตามสังหารเกียนสิด เกียนสิดหนีเข้าไปในสวนดอกไม้ แล้วถูกกุยเสงซึ่งมีใจพยาบาทเกียนสิดฆ่าตาย เหล่าขันทีที่เหลือได้ตัดศีรษะเกียนสิดมาขอขมาโฮจิ๋น แล้วบอกว่าแผนการสังหารโฮจิ๋นนั้นเป็นความคิดของเกียนสิดแต่เพียงผู้เดียว พวกตนที่เหลือมิได้มีส่วนเกี่ยวข้อง ทำให้ขันทีที่เหลือจึงรอดจากการถูกสังหารของโฮจิ๋น
ภาษาอาหรับอ่าว

อาหรับอ่าว ("เคาะลีญี" หรือ "อัลละฮ์ญะตุลเคาะลีญียะฮ์",) เป็นภาษาอาหรับรูปแบบหนึ่งที่มีผู้พูดในอาระเบียตะวันออก รอบ ๆ ชายฝั่งอ่าวเปอร์เซีย เช่น คูเวต, บาห์เรน, กาตาร์, สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์, อิรักตอนใต้, ซาอุดีอาระเบียฝั่งตะวันออก, โอมานตอนเหนือ และในหมู่ชาวอิหร่านเชื้อสายอาหรับบางส่วน
ลักษณะสำคัญที่ทำให้ต่างจากสำเนียงของชาวเบดูอินอื่น ๆ คือมีคำยืมจากภาษาเปอร์เซียน้อย และการออกเสียง k เป็น ch ("kalb" หมา, อ่านเป็น "chalb"); และบางครั้งออกเสียง j เป็น y (jeeb "นำมา" (เพศชาย), อ่านเป็น "yeeb")
ภาษาที่เป็นญาติใกล้ชิดกับภาษาในแถบอ่าวคือภาษาย่อยในคาบสมุทรอาหรับ เช่น ภาษาอาหรับนัจญ์ดี และภาษาอาหรับบาห์เรน ถึงแม้ว่าจะมีผู้พูดในพื้นที่ซาอุดีอาระเบียจำนวนมาก แต่ภาษาอาหรับอ่าวไม่ได้เป็นภาษาแม่ของชาวซาอุดีส่วนใหญ่ เนื่องจากประชากรส่วนใหญ่ของประเทศไม่ได้อาศัยอยู่ที่อาระเบียตะวันออก ในประเทศนี้มีผู้พูดภาษาอาหรับอ่าวประมาณ 200,000 คนจากประชากรมากกว่า 30 ล้านคน ส่วนใหญ่อาศัยอยู่ในจังหวัดตะวันออก
ชื่อ.
ชื่อเต็มของภาษาย่อยนี้คือ "อัลละฮ์ญะตุลเคาะลีญียะฮ์"  สามรถแปลได้ว่า 'สำเนียงของอ่าว' อย่างไรก็ตาม ผู้คนทั่วไปเรียกภาษานี้ว่า เคาะลีญี  ซึ่งแปลตรงตัวว่า 'ของอ่าว'
ละครเพลง

ละครเพลง  เป็นรูปแบบของละครที่นำดนตรี เพลง คำพูด และการเต้นรำ รวมเข้าด้วยกัน การแสดงอารมณ์ ความสงสาร ความรัก ความโกรธ รวมไปถึงเรื่องราวที่บอกเล่าผ่านละคร ผ่านคำพูด ดนตรี การเคลื่อนไหว เทคนิคต่าง ๆ ให้เกิดความบันเทิงโดยรวม ตั้งแต่ต้นศตวรรษที่ 20 การแสดงละครเพลงบนเวทีจะเรียกว่าง่าย ๆ ว่า มิวสิคัล (musicals)
ละครเพลงมีการแสดงทั่วไป ทั่วโลก อาจจะแสดงในงานใหญ่ ๆ ที่มีทุนสร้างสูงอย่าง เวสต์เอนด์ และ ละครบรอดเวย์ ในลอนดอนและนิวยอร์กซิตี หรือโรงละครฟรินจ์ที่เล็กลงมา, ออฟ-บรอดเวย์ หรือ การแสดงท้องถิ่น, ทัวร์ละครเพลง หรือการแสดงสมัครเล่นในโรงเรียน มหาวิทยาลัย นอกจากนี้ในอังกฤษและอเมริกาเหนือ ละครเพลงมีความโดดเด่นในหลายประเทศในยุโรป ละตินอเมริกา และเอเชีย
ละครเพลงที่มีชื่อเสียงเช่น "Show Boat, Oklahoma!, West Side Story, The Fantasticks, Hair, A Chorus Line, Les Misérables, The Phantom of the Opera, Rent" และ "The Producers"
ว็อกเซล

ว็อกเซล  เกิดจากการผสมคำแบบ portmanteau ระหว่างคำว่า "volumetric" และคำว่า "pixel" เป็นการคำหนดค่า (เช่น สี ความหนาแน่น ฯลฯ) ให้จุดแต่ละจุดใน regular grid ในสามมิติ โดย voxel จะมีลักษณะเหมือน pixel ในภาพแบบแรสเตอร์ (ภาพ bitmap) เพียงแต่เป็นการนำภาพแบบแรสเตอร์มาเรียงทับซ้อนกันหลาย ๆ ชั้น และเช่นเดียวกับ pixel ที่ไม่มีการเก็บค่าพิกัดลงในตัวจุดเอง การอ้างอิงถึง voxel แต่ละจุดจึงต้องอ้างอิงจากค่า offset จากจุดอื่น ๆ
ภาษาพิวนิก

ภาษาพิวนิก  เป็นวิธภาษาที่สูญหายแล้วของภาษาฟินิเชีย ภาษาคานาอันในสาขาเซมิติกตะวันตกเฉียงเหนือของกลุ่มภาษาเซมิติก ถือเป็นสาขาของภาษาฟินิเชียบในบริเวณชายฝั่งเอเชียตะวันตก (ในบริเวณที่ปัจจุบันคือประเทศเลบานอนและซีเรียตะวันตกเฉียงเหนือ) ที่มีผู้พูดโดยหลักเป็นชาวพิวนิก หรือชาวฟินิเชียตะวันตก รอบทะเลเมดิเตอร์เรเนียน บริเวณชายฝั่งแอฟริกาตะวันตกเฉียงเหนือ คาบสมุทรไอบีเรีย และหมู่เกาะในเมดิเตอร์เรเนียนบางส่วน เช่น มอลตา ซิซิลี และซาร์ดีเนีย ตลอดช่วงสมัยคลาสสิก ตั้งแต่ศตวรรษที่ 8 ก่อน ค.ศ. ถึงคริสต์ศตวรรษที่ 6
คำจำกัดความ.
ภาษาพิวนิกเป็นสำเนียงที่ตายแล้วของภาษาฟินิเชียที่ใช้พูดในจักรวรรดิของชาวฟินิเชียในแอฟริกาเหนือ รวมทั้งคาร์เธจและดินแดนอื่นในทะเลเมดิเตอร์เรเนียน เป็นที่รู้จักจากจารึกและชื่อบุคคลที่เหลืออยู่
ออกุสตินแห่งฮิบโปเป็นนักเขียนคนสุดท้ายในยุคโบราณที่มีความรู้เกี่ยวกับภาษาพิวนิก แต่ก่อนเชื่อว่าภาษาพิวนิกมีอิทธิพลต่อภาษามอลตาแต่ปัจจุบันได้ลดความเชื่อนี้ลง
1011 (แก้ความกำกวม)

1011 สามารถหมายถึง
<table id="
disambigbox" class="metadata plainlinks dmbox 
dmbox-disambig" style="">
<tr>
<td class="mbox-image" style="padding: 2px 0 2px 0.4em;">
 </td>
<td class="mbox-text" style="padding: 0.25em 0.4em; font-style: italic; "> หน้านี้รวมบทความที่มีชื่อเหมือนหรือใกล้เคียงกัน
 </td>
</tr>
</table>#เปลี่ยนทาง
เจ้าชายโทะชิฮิโตะ คุโจ

เจ้าชายคุโจ โทะชิฮิโตะ หรือ พระมาตุลาโทชิฮิโตะ  (16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2423 - 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2481) เป็นสมาชิกของตระกูลฟุจิวะระ ของญี่ปุ่น เป็นพระโอรสในเจ้าชายคุโจ มิจิทะกะ  และ นางโนะมะ อิกุโกะ  ประสูติที่ ปราสาทคุโจ กรุงโตเกียว พระองค์ได้เษกสมรสกับ คุณหญิง อิจิโจะ มิซูโกะ เป็นพระเชษฐาใน สมเด็จพระจักรพรรดินีเทเม พระอัครมเหสีใน จักรพรรดิไทโช โทชิฮิโตะเป็นพระมาตุลาในจักรพรรดิโชวะ
เจ้าชายโทชิฮิโตะ เป็นต้นราชสกุลคาซาม่า หรือ ตระกูลคาซาม่า มีโอรส-ธิดาทั้งสิ้น 2 พระองค์
เจ้าชายโทชิฮิโตะ ทรงมีส่วนร่วมในการปกครองประเทศในสมัยที่สมเด็จพระจักรพรรดิไทโชประชวร และจักรพรรดินีเทเม พระขนิษฏาของพระองค์สำเร็จราชการแทน ทรงมีส่วนร่วมในการคัดค้านการเข้าร่วมสงครามโลกครั้งที่สอง จนเกิดการทะเลาะกับพระจักรพรรดิโชวะ
ปริศนาการสิ้นพระชนม์.
เจ้าชายโทะชิฮิโตะ ทรงดำรงตำแหน่งเป็นพระมาตุลาจนกระทั่งสิ้นพระชนม์เมื่อพระชนมายุได้ 58 พรรษา ณ ปราสาทฟุจิวะระ กรุงโตเกียว ว่ากันว่าพระองค์ทรงถูกปลงพระชนม์เนื่องจากทรงประกาศคัดค้านการเข้าร่วมสงครามโลกครั้งที่สองอย่างเปิดเผย ส่งผลให้ผู้ที่สนับสนุนการเข้าร่วมสงครามไม่พอใจจึงวางแผนปลงพระชนม์พระองคด้วยยาพิษเสีย ซึ่งเรื่องนียังไม่มีผลสรุปที่แน่ชัดว่าแท้ที่จริงแล้วคนปลงพระชนม์เป็นใคร แล้วพระองค์ถูกปลงพระชนม์จริงหรือไม่ การสิ้นพระชนม์ของพระองค์ทำให้ สมเด็จพระจักรพรรดินีเทเมกริ้ว และสงสัยอย่างยิ่ง ส่งผลให้พระองค์ออกต่อต้านสงครามจนเกิดการทะเลาะกับสมเด็จพระจักรพรรดิโชวะ พระโอรสของพระองค์เองขึ้น แต่บางคนก็คาดว่าพระองค์ประชวรและสรรคตด้วยโรคชรา
ภาษาอาหรับมาโรไนต์

<ns>10</ns>
 <id>27914</id>
 <redirect title="แม่แบบ:กล่องข้อมูล ภาษา" />
 <revision>
 <id>115907</id>
 <timestamp>2006-02-24T08:29:34Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Manop</username>
 <id>513</id>
 </contributor>
 <minor />
 <origin>115907</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
ภาษาอาหรับมาโรไนต์ในไซปรัส (Cypriot Maronite Arabic) หรือภาษาอาหรับไซปรัส ภาษามาโรไนต์ ภาษาซันนา ใช้พูดในมาโรไนต์ในไซปรัส ผู้พุโส่วนใหญ่มีอายุมากกว่า 30 ปี ผู้พูดภาษานี้อพยพมาจากเลบานอนเมื่อ 700 ปีที่ผ่านมา ได้รับอิทธิพลจากภาษากรีกทั้งทางด้านสัทวิทยาและคำศัพท์
ภาษาอิสกาซมี

<ns>10</ns>
 <id>27914</id>
 <redirect title="แม่แบบ:กล่องข้อมูล ภาษา" />
 <revision>
 <id>115907</id>
 <timestamp>2006-02-24T08:29:34Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Manop</username>
 <id>513</id>
 </contributor>
 <minor />
 <origin>115907</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
ภาษาอิซกาซมี (Ishkashimi language) เป็นภาษากลุ่มปามีร์ ที่อยู่ในภาษากลุ่มอิหร่านตะวันตกเฉียงใต้ แพร่กระจายในจังหวัดปกครองตนเองโกร์โน-บาดักชานในทาจิกิสถาน และจังหวัดบาดักชานในอัฟกานิสถาน จำนวนผู้พูดทั้งหมดประมาณ 2500 คน ปัจจุบันส่วนใหญ่อยู่ระหว่างทาจิกิสถานกับรัสเซีย อีกราว 400 คนยังอยู่ตามแนวชายแดนอัฟกานิสถานในเมืองอิศกาศิมซึ่งคนส่วนใหญ่พูดภาษาทาจิก มีความใกล้เคียงกับภาษาเซบากีและภาษาซังเลชิในอัฟกานิสถาน
กฤษณ์ ศรีภูมิเศรษฐ์

กฤษณ์ ศรีภูมิเศรษฐ์ เป็นนักแสดง นักจัดรายการวิทยุชาวไทย ปัจจุบันดำรงตำแหน่งประธานเจ้าหน้าที่บริหารบริษัท แฟล็กชิป เอ็นเตอร์เทนเมนท์ จำกัด และดำรงตำแหน่งผู้จัดการบริษัท ฟีล คอร์ปอเรชั่น จำกัด ซึ่งเป็นบริษัทในเครือเวิร์คพอยท์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์
ประวัติ.
กฤษณ์ เกิดเมื่อวันที่ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2522 ที่ ตำบลกุยเหนือ อำเภอกุยบุรี จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ แต่ไปเติบโตที่กรุงเทพมหานคร เป็นบุตรของ นายสันต์ (หรือบางเว็บไซต์สะกดชื่อเป็น สัณห์ หรือ สันท์) ศรีภูมิเศรษฐ์ เป็นชาวจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ และ นางทัศนีย์ ศรีภูมิเศรษฐ์ เป็นชาวกรุงเทพ มีน้องชายชื่อกิตติศักดิ์ ศรีภูมิเศรษฐ์ จบการศึกษาจากคณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ เอกการเงิน
กฤษณ์เข้าสู่วงการบันเทิงตั้งแต่อายุ 14 ปี โดยการถ่ายแบบในนิตยสาร "เพชร" จากนั้นก็มีผลงานละคร เช่น เรื่อง "สาวใช้หัวใจชิคาโก", "รักห้ามโปรโมท" และ "พินัยกรรม" เป็นต้น 
ในปี พ.ศ. 2545 เริ่มทำงานเป็นดีเจ นอกจากนี้ยังมีโอกาสได้ทำรายการเพลงอย่างรายการ "ไฟว์ไลฟ์" และ "ทีนเซ็นเตอร์" รวมถึงแสดงในภาพยนตร์ หนังผีเรื่อง "บุปผาราตรี" มีชื่อเสียงจากการเป็นดีเจร่วมกับมดดำในรายการ "แฉแต่เช้า" 
ปัจจุบันยุติบทบาทการเป็นดีเจ และมาเป็นพิธีกรในสังกัด เวิร์คพอยท์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ โดยเริ่มจากการเป็นนักพากย์ในรายการ ชิงร้อยชิงล้าน และเป็นผู้บริหาร บริษัท แฟล็กชิพ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ จำกัด และเป็นผู้จัดละครครั้งแรกในละครซีรีส์ คาราบาว เดอะซีรีส์ ซึ่งออกอากาศทาง โมเดิร์นไนน์ ทีวี เริ่มออกอากาศครั้งแรกวันพุธที่ 4 กันยายน 2556 เวลา 20.30 - 21.30 น. และยังเป็นผู้จัดการบริษัท ฟีล คอร์ปอเรชั่น จำกัด ผู้จัดงานเทศกาลดนตรีอิเล็กทรอนิกส์ MAYA Music Festival ครั้งที่ 1 เมื่อ 7 มีนาคม 2558 และทุก ๆ ปีจนถึงปัจจุบันย้ายมาจัดช่วงธันวาคมของทุกปี
 ช่อง 7 : 3 พฤศจิกายน 2553 - 28 ธันวาคม 2554
 ช่อง 5 : 4 มกราคม 2555 - 24 ธันวาคม 2557
 ช่อง Workpoint : 7 มกราคม 2558 - 1 กันยายน 2564
 ฤดูกาลที่ 1 : 6 มีนาคม 2554 - 29 พฤษภาคม 2554
 ฤดูกาลที่ 2 : 3 มิถุนายน 2555 - 2 กันยายน 2555
 แฟนพันธุ์แท้ปี 2012 : 3 กุมภาพันธ์ 2555 - 1 มีนาคม 2556
 แฟนพันธุ์แท้ปี 2013 : 8 มีนาคม 2556 - 24 มกราคม 2557
 แฟนพันธุ์แท้ปี 2014 : 31 มกราคม 2557 - 26 ธันวาคม 2557
 แฟนพันธุ์แท้ปี 2015 : 6 เมษายน 2558 - 6 ธันวาคม 2558
 15 มีนาคม 2555 - 5 กรกฎาคม 2555
 12 กรกฎาคม 2555 - 31 มกราคม 2556
 9 กุมภาพันธ์ 2556 - 30 มีนาคม 2557
 5 ตุลาคม 2556 - 21 ธันวาคม 2556
 ฤดูกาลที่ 1 : 5 กรกฎาคม 2557 - 27 กันยายน 2557
 ฤดูกาลที่ 2 : 12 กรกฎาคม 2558 - 4 ตุลาคม 2558
 4 สิงหาคม 2557 - 3 ตุลาคม 2557
 7 พฤศจิกายน 2557 - 3 ตุลาคม 2558
 17 มิถุนายน 2560 - 17 กันยายน 2560
ผลงาน.
พิธีกร.
เวิร์คพอยท์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์.
6 เมษายน 2565 - 27 กรกฎาคม 2565
 4 กันยายน 2556 - 23 กุมภาพันธ์ 2557
มาซารุ ฟูจิ

มาซารุ ฟูจิ (; โรมาจิ: "Fuji Masaru") นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2494 ที่โตเกียว สถิติการชก 38 ครั้ง ชนะ 18 (น็อค 5) เสมอ 2 แพ้ 18
ลภัสรดา ช่วยเกื้อ

ลภัสรดา ช่วยเกื้อ (เกิด 19 สิงหาคม พ.ศ. 2524) ชื่อเล่น เข็ม เป็นนางแบบ นักแสดง และพิธีกรชาวไทย อดีตนักแสดงสังกัดสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ปัจจุบันเป็นนักแสดงอิสระ
ประวัติ.
ลภัสรดามีชื่อเมื่อเกิดว่า รุจิรา ช่วยเกื้อ เกิดเมื่อวันที่ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2524 จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนศรีวิชัยวิทยา ระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพ (ปวช.) จากโรงเรียนอรรถวิทย์พณิชยการ บางนา สาขาการบัญชี และ ระดับปริญญาตรีจากคณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยศรีปทุม สาขาการตลาด
เริ่มเข้าประกวด ฟิวเจอร์ โมเดล ที่รังสิต ราวปลายปี 2540 แต่ตกรอบแรก ต่อมาประกวดมิสมอเตอร์โชว์ 1998 (ปี 2541) ได้รับรางวัลชนะเลิศมาครอง และได้รับการติดต่อจากอุ๊บ วิริยะ นักปั้นดาราวัยรุ่นชื่อดัง
เธอได้รับการติดต่อจากงานละคร ในขณะนั้นมยุรฉัตร เหมือนประสิทธิเวช กำลังหานางเอกใหม่ เข็มผ่านการเทสต์หน้ากล้อง ได้รับบท “ฝ้าย” สาวห้าว 1 ใน 3 ของนางเอก ทำให้เธอแจ้งเกิดในวงการ จนมีผลงานการแสดงกับช่อง 3 ต่อมาอีกหลายเรื่อง รวมถึงเรื่อง เธอยังรับงานเดินแบบ ถ่ายแบบแฟชั่นอีกด้วย รวมถึงเดินแบบกับยี่ห้อแบรนด์ดังระดับประเทศ อย่างไรก็ตาม รุจิราถือเป็นนางแบบรุ่นปัจจุบันที่มีส่วนสูงไม่มากนัก คือ สูง 172 ซม. ในยุคที่นางแบบหลายคนมีส่วนสูงแตะหลัก 180 ซม.
ผลงานละครเช่นเรื่อง "บัวปริ่มน้ำ" ,"แหวนดอกไม้" ,"สองปรารถนา" และยังเคยเป็นพิธีกร รายการ "ผู้หญิงถึงผู้หญิงสวย"
ผลงานแสดงในยุคหลัง ๆ มักบทเป็นเป็นนางร้าย อย่างในปี 2560 รับเชิญในละคร "เพลิงบุญ" ในบท จิล ภรรยาของสุรทิน สามีจอมเจ้าชู้
ศรีชยวรรธนปุระโกฏเฏ

ศรีชยวรรธนปุระโกฏเฏ [สี-ชะ-ยะ-วัน-ทะ-นะ-ปุ-ระ-โกด-เต]  หรือรู้จักกันในชื่อ ศรีชยวรรธนปุระ หรือ โกฏเฏ เป็นเมืองหลวงอย่างเป็นทางการของประเทศศรีลังกา ตั้งอยู่ทางชานเมืองด้านตะวันออกของนครโคลัมโบ บางครั้งเรียกว่า "เขตเมืองหลวงใหม่" อาคารรัฐสภาแห่งใหม่ของศรีลังกาก็ตั้งอยู่ที่นี่ด้วย
ยุคหินกลาง (ยูเรเชีย)

ยุคหินกลาง  เป็นช่วงเวลาระหว่างยุคหินเก่ากับยุคหินใหม่ ในช่วงเวลาประมาณ 5,000 - 10,000 ปีที่แล้ว เป็นเวลาที่มนุษย์ในช่วงเวลานี้เริ่มมีการนำวัสดุธรรมชาติมาใช้ประโยชน์ เช่น ทำตะกร้าสาน ทำรถลาก และเครื่องมือเครื่องใช้ที่ทำด้วยหินก็มีความประณีตมากขึ้น ตลอดจนรู้จักนำสุนัขมาเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยง
ในสมัยยุคหินกลาง มนุษย์รู้จักการเลี้ยงสัตว์และเริ่มมีการเพาะปลูกพืช แต่อาชีพหลักของมนุษย์ในสมัยนี้ยังคงเป็นการล่าสัตว์ และยังเร่ร่อนไปตามแหล่งสมบูรณ์ โดยมักตั้งหลักแหล่งอยู่ตามแหล่งน้ำ ชายฝั่งทะเล ประกอบอาชีพประมง ล่าสัตว์และบริเวณที่มีความอุดมสมบูรณ์ โดยที่จีนมีการสร้างกำแพงหิน ขวานหิน ขุดอุโมงหิน
ยุคต่อมาหลังจากยุคหินกลาง คือ ยุคหินใหม่ (Neolithic)
ยุคหินใหม่

หินใหม่ เป็นยุคทางโบราณคดี ถือเป็นส่วนสุดท้ายของยุคหิน ในยุโรป เอเชีย และแอฟริกา ลักษณะที่เกิดขึ้นในยุคหินใหม่ได้แก่การเริ่มต้นทำเกษตรกรรม, การทำปศุสัตว์ และการเปลี่ยนผ่านจากวิถีชีวิตแบบการล่าและเก็บของป่า มาสู่การตั้งถิ่นฐาน คำว่า 'Neolithic' ประดิษฐ์ขึ้นโดยเซอร์จอห์น ลับบัก เมื่อปี 1865 เพื่อสรุประบบสามยุค ยุคหินใหม่เริ่มต้นเมื่อราว 12,000 ปีก่อน ในช่วงที่การทำเกษตรกรรมเริ่มมีขึ้นในตะวันออกใกล้ตามด้วยพื้นที่อื่นของโลกในภายหลัง
โทอิก

โทอิก  ย่อมาจาก Test of English for International Communication เป็นแบบทดสอบสำหรับวัดระดับความรู้หรือทักษะการใช้ภาษาอังกฤษในชีวิตประจำวันสำหรับผู้ที่ไม่ได้ใช้ภาษาอังกฤษเป็นภาษาแม่ซึ่งจัดทำโดยสถาบัน Educational Testing Service (ETS) มีสำนักงานอยู่ที่เมืองพรินซ์ตัน รัฐนิวเจอร์ซีย์ สหรัฐอเมริกา (ซึ่งเป็นสถาบันเดียวกับที่จัดสอบ TOEFL, GMAT, GRE, SAT) ผู้ที่เข้าสอบโทอิกสามารถนำผลการสอบไปใช้สมัครงานได้ทั่วโลก และผลสอบมีอายุ 2 ปีนับจากวันที่สอบ
ฌาน กาลม็อง

ฌาน กาลม็อง (21 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1875 – 4 สิงหาคม ค.ศ. 1997) (Jean Calment) เป็นชาวฝรั่งเศส ที่เป็นที่รู้จักในฐานะ มนุษย์ที่มีอายุยืนที่สุดในประวัติศาสตร์โลก ที่มีหลักฐานยืนยันอายุอย่างละเอียดชัดเจน ด้วยอายุ 122 ปี 5 เดือน 14 วัน (หรือ 44,724 วัน)
ประวัติ.
ฌาน กาลม็อง เกิดเมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1875 ที่เมืองอาร์ล จังหวัดบุช-ดูว์-โรน ประเทศฝรั่งเศส และใช้ชีวิตที่เมืองนี้เกือบทั้งชีวิต ครอบครัวของเธอแทบทั้งหมดต่างมีอายุยืน เช่น พี่ชายเธอ มีชีวิตจนอายุ 97 ปี, บิดาของเธอ มีชีวิตจนอายุ 93 ปี และมารดาของเธอ มีชีวิตจนอายุ 86 ปี เธอเลือกที่จะใช้ชีวิตแบบสบาย ๆ ชอบทำกิจกรรมอดิเรก เช่น เล่นเทนนิส, ว่ายน้ำ, โรลเลอร์สเกต, ปั่นจักรยาน, เล่นเปียโน และ โอเปรา
ฌาน แต่งงานกับแฟร์น็อง กาลม็อง (Fernand Calment) ขณะอายุ 21 ปี เธอมีบุตรสาวกับแฟร์น็อง 1 คน คือ อีวอน เกิดใน ค.ศ. 1898 และบุตรสาวของเธอก็มีหลานให้เธอ ชื่อ เฟรเดริก (Frédéric) เกิดใน ค.ศ. 1926 แต่ทั้งสามี บุตร และหลานของเธอ เสียชีวิตก่อนตัวเธอทั้งสิ้น โดยบุตรสาวของเธอ อีวอน เสียชีวิตใน ค.ศ. 1934 ด้วยโรคปอดบวม, สามีของเธอ เฟอร์นานด์ เสียชีวิตใน ค.ศ. 1942 เพราะอาหารเป็นพิษ และหลานของเธอ เฟรเดริก เสียชีวิตใน ค.ศ. 1963 ด้วยอุบัติเหตุจากรถจักรยานยนต์
ค.ศ. 1965 ขณะอายุ 90 ปี ฌานได้เปิดอพาร์ตเมนท์ของเธอให้เช่า ซึ่งก็มีคนมาเช่าอพาร์ตเมนท์ของเธอในราคาเดือนละ 2,500 ฟรังก์ ซึ่งต่อมา ค่าเช่าที่เธอได้รับรวมกันแล้วมากกว่าสองเท่าของมูลค่าที่เธอจะได้รับหากขายขาดครั้งเดียว
ฌานมีสุขภาพที่แข็งแรง เธอยังสามารถเล่นฟันดาบได้ในขณะอายุ 85 ปี, ยังขี่จักรยานได้ในอายุ 100 ปี, สามารถอยู่บ้านคนเดียวได้จนกระทั่งถึงอายุ 110 ปี จึงได้ให้มีพยาบาลอยู่ด้วย, สามารถเดินเหินได้สะดวกจนถึงอายุ 114 ปี เธอบำรุงสุขภาพด้วยน้ำมันมะกอก ช็อกโกแลต และไวน์ (Port Wine)
ด้านสถิติ ในค.ศ. 1988 ขณะอายุ 113 ปี ฌานได้ขึ้นแท่นสถิติ "ผู้ที่มีอายุยืนที่สุดในโลกที่ยังมีชีวิตอยู่" (world's oldest living person) ในขณะนั้น จนเมื่อวันที่ 17 ตุลาคม ค.ศ. 1995 เธอก็มีอายุครบ 120 ปี 238 วัน ขึ้นแท่นสถิติ "ผู้ที่มีอายุมากที่สุดในประวัติศาสตร์โลก" (oldest person ever) ทำลายสถิติของนาย Shigechiyo Izumi ชาวญี่ปุ่น
ในวันที่ 4 สิงหาคม ค.ศ. 1997 ฌาน กาลม็อง ได้เสียชีวิต ที่เมืองอาร์ล ประเทศฝรั่งเศส เธอเป็นบุคคลที่อายุยืนมากที่สุดในประวิติศาสตร์โลก ด้วยอายุ 122 ปี 164 วัน 
เกร็ดข้อมูล.
หลังจากที่ ฌาน กาลม็อง เสียชีวิต ตำแหน่ง "ผู้ที่มีอายุยืนที่สุดในโลกที่ยังมีชีวิตอยู่" ตกเป็นของ Marie-Louise Meilleur จากแคนาดา เพราะผู้ที่ได้ตำแหน่งนี้ จะต้องเป็นผู้ที่มีชีวิตอยู่ที่มีอายุยืนที่สุดในโลกในขณะนั้น แต่ตำแหน่ง "ผู้ที่มีอายุมากที่สุดในประวัติศาสตร์โลก" ยังเป็นของ ฌาน กาลม็อง จนถึงปัจจุบัน เพราะตำแหน่งนี้ ไม่จำเป็นว่าผู้ที่ได้ตำแหน่งต้องมีชีวิต ซึ่งจนถึงปัจจุบัน ก็ยังไม่มีใคร (ที่มีหลักฐานยืนยันอายุชัดเจน) สามารถมีอายุได้ยาวนานกว่า ฌาน กาลม็อง
อย่างไรก็ตาม ตำแหน่งนี้ หากใครไม่มีหลักฐานยืนยันอายุ จะไม่มีสิทธิ์ได้รับตำแหน่งนี้ เช่น ชาวชนบท ชาวเขาต่าง ๆ ซึ่งเชื่อว่า อาจมีชาวชนบทบางคนที่อายุยืนกว่าฌานแต่ไม่มีหลักฐานยืนยัน จึงไม่มีสิทธิ์ได้รับตำแหน่ง "ผู้ที่มีอายุมากที่สุดในประวัติศาสตร์โลก" เช่น นายหลี่ ชิงหยุน (Li Ching-Yuen, 李清云) ชาวจีน เสียชีวิตเมื่อ ค.ศ. 1933 ซึ่งไม่มีหลักฐานยืนยันวันเกิด แต่ชาวบ้านหลายคนในชุมชน เชื่อว่า ขณะเสียชีวิต เขาอาจมีอายุมากถึง 256 ปี แต่ลำพังเพียงความเชื่อ นำมาบันทึกเป็นสถิติไม่ได้
แฟลช (อุปกรณ์ถ่ายภาพ)

แฟลช  เป็นแหล่งกำเนิดแสงเทียมในการให้ความสว่างสำหรับถ่ายภาพแฟลช (Flash) มีลักษณะเป็นไฟวาบสว่างขึ้นเพียงระยะเวลาสั้น ๆ เป็นอุปกรณ์จำเป็นอย่างยิ่งในช่วงเวลาที่สภาพแสงธรรมชาติไม่เป็นตามที่นักถ่ายภาพต้องการ ยุคสมัยแรกๆ แฟลชมีกำลังน้อยและสามารถใช้ได้ครั้งเดียว ไม่มีวงจรควบคุมที่ซับซ้อนมีหลอดแฟลชขนาดใหญ่
เมื่อเวลาผ่านไป เทคโนโลยีก้าวหน้ามากขึ้น สามารถพัฒนาแฟลชให้มีขนาดที่เล็กลง มีการใช้อิเลกทรอนิกส์ในการควบคุม สามารถใช้งานได้หลายครั้ง โดยมีคาปาซิเตอร์เป็นตัวเก็บประจุอาศัยพลังงานจากแบตเตอรี
แบ่งประเภทตามลักษณะการทำงานของแฟลชแล้วสามารถแบ่งเป็น 2 ประเภท ดังนี้
วัดเขารูปช้าง (จังหวัดพิจิตร)

วัดเขารูปช้าง อยู่ตำบลดงป่าคำ ตามเส้นทางสายพิจิตร - ตะพานหิน ระยะทางประมาณ 15 กิโลเมตร มีเจดีย์แบบลังกาซึ่งตั้งอยู่บนยอดเขาที่มีหินสีขาวซ้อนกันมองดูคล้ายช้าง แต่เดิมเป็นเจดีย์เก่ามาก่อน และทางวัดได้ทำการปฏิสังขรณ์ใหม่เมื่อประมาณ 20 ปีมานี้ โดยประดับกระเบื้องเคลือบสีทองทั้งองค์ มีรั้วรอบองค์เจดีย์ สำหรับลานกว้างบนยอดเขา ทางวัดได้สร้างวิหารใหญ่ขึ้นหลังหนึ่งและมีเจดีย์เก่าอยู่องค์หนึ่งเป็นเจดีย์แบบลังกาทรงเหลี่ยมย่อมุมไม้สิบสอง สันนิษฐานว่าสร้างในสมัยอยุธยา มีตัวระฆังเป็นกลีบมะเฟืองแต่ยอดเจดีย์หักแล้ว นอกจากนั้นยังมีมณฑปแบบจตุรมุขหลังเก่าอยู่ใกล้กับโบสถ์หลังใหม่ ภายในมณฑปประดิษฐานพระพุทธบาทสำริด ที่ฝาผนังมีภาพเขียนเรื่องไตรภูมิพระร่วง
ตรีชฎา เพชรรัตน์

ตรีชฎา หงษ์หยก (เกิด 5 ตุลาคม พ.ศ. 2529) ชื่อเล่น ปอย เป็นนักแสดงและนางแบบชาวไทย มีชื่อเสียงเป็นอย่างมากหลังประกวดเวทีนางงามระดับประเทศและระดับนานาชาติ ประจำปี 2547 หลังจากนั้นได้เซ็นสัญญาเป็นนักแสดงหลักในบริษัท Universe Hongkong ซึ่งเป็นค่ายภาพยนตร์ที่ประเทศฮ่องกง ปัจจุบันดำรงเป็นประธานบริษัทในเครือ BIOMT ซึ่งเป็นบริษัทโรงงานและรับวิจัย Biotechnology ย่านอโศก กรุงเทพมหานคร อ้างอิงปี 2565 กรมพัฒนาธุรกิจการค้า
ประวัติ.
ปอย ตรีชฎา เป็นบุตรของนางสุวภัทร เพชรรัตน์ บิดาบังเกิดเกล้าคือ นายสุรศักดิ์ มาลยาภรณ์ มีน้องสาว ชื่อบี (ศุภนิดา มาลยาภรณ์) จบการศึกษาระดับประถมศึกษาจาก โรงเรียนเทศบาลเมืองภูเก็ต , มัธยมศึกษาตอนต้นจากโรงเรียนเทพมิตรศึกษา, มัธยมศึกษาตอนปลายจากโรงเรียนภูเก็ตวิทยาลัย เคยศึกษา ที่คณะวิทยาการจัดการ สาขานิเทศศาสตร์ ภาคพิเศษ มหาวิทยาลัยสวนดุสิต, คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ, คณะศิลปกรรมศาสตร์ เอกการแสดง มหาวิทยาลัยสยาม ซึ่งอยู่ในเครือซูเปอร์สตาร์ อะคาเดมี่ และคณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี สาขาวิชาเทคโนโลยีเครื่องสำอาง มหาวิทยาลัยนอร์ทเชียงใหม่ ตามลำดับ หลังจากนั้นได้โอนหน่วยกิตจากมหาวิทยาลัยนอร์ทเชียงใหม่ มาสมทบกับที่มหาวิทยาลัยสยาม จนได้รับวุฒิการศึกษา ศิลปกรรมศาสตรบัณฑิต
ขณะอายุ 18ปีได้ประกวดมิสทิฟฟานี่ยูนิเวิร์ส ประจำปี 2547 และได้รับตำแหน่งชนะเลิศ เป็นตัวแทนเข้าประกวดมิสอินเตอร์เนชั่นแนลควีนในโรงละครทิฟฟานีพัทยา จนได้รับตำแหน่งชนะเลิศ จึงเข้าสู่วงการบันเทิงเต็มตัว มีผลงานถ่ายแบบ การแสดงภาพยนตร์ ละคร และมิวสิกวิดีโอ
ตั้งแต่ปี 2556 ได้ร่วมแสดงในภาพยนตร์ฮ่องกง ได้ร่วมงานกับนักแสดงที่มีชื่อเสียง เช่น จาง เจียฮุย, กู่ เทียนเล่อ, หลิว ชิงหวิน และได้เซ็นสัญญากับบริษัทยูนิเวอร์สอาร์ติสต์เมเนจเมนต์ ของฮ่องกง และได้มีผลมาเรื่อย ๆ จนถึงปัจจุบัน
ปอย ตรีชฎา ได้สมรสกับ บรรลุ หงษ์หยก ในปี พ.ศ. 2566 โดยได้เข้าเฝ้า สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าสิริวัณณวรี นารีรัตนราชกัญญา ก่อนเข้าพิธีสมรสตามประเพณีเปอรานากัน ในวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2566 
จุดยืนทางการเมือง.
ปอย ตรีชฎา ประกาศจุดยืนไม่สนับสนุนรัฐบาลประยุทธ์ จันทร์โอชาหลังจากปรากฎโพสต์ในเฟซบุ๊กปลอมของจิรายุส วรรธนะสิน กล่าวว่าเธอเป็นกลุ่มกปปส.
เฟรดดี พรินซ์ จูเนียร์

เฟรดดี เจมส์ พรินซ์ จูเนียร์  เกิดเมื่อวันที่ 8 มีนาคม ค.ศ. 1976 เป็นนักแสดงชาวอเมริกันและเป็นหนึ่งในผู้สร้างสรรค์ทีม World Wrestling Entertainment เขาเป็นที่รู้จักอย่างดีในช่วงปลายทศวรรษ 1990 ถึงต้นยุค 2000 หลังจากแสดงในภาพยนตร์วัยรุ่นฮอลลีวูดหลายเรื่องอย่าง "Delgo", "I Know What You Did Last Summer" และภาคต่อ เช่นเดียวกันกับ "She's All That" และ "Scooby-Doo" นอกจากนี้เขายังแสดงในซิตคอมทางโทรทัศน์อย่างเช่น "Friends"
ซาราห์ มิเชลล์ เกลลาร์

ซาราห์ มิเชลล์ เกลลาร์ พรินซ์  เกิดเมื่อวันที่ 14 เมษายน ค.ศ. 1977 เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน
เธอเป็นที่รู้จักดีในบท บัฟฟี ซัมเมอร์ส ในซีรีส์ทางโทรทัศน์เรื่อง "มือใหม่ปราบผี"  ที่เธอได้รับรางวัลทีนชอยซ์อวอร์ดส ถึง 6 รางวัล และได้รับรางวัลแซทเทิร์นสาขานักแสดงหญิงประเภทรายการโทรทัศน์ยอดเยี่ยม และได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลลูกโลกทองคำ รายการนี้ทำให้เธอเป็นสัญลักษณ์ของอุตสาหกรรมซีรีส์ในฤดูกาลแรกที่ออกฉาย เธอยังได้รับรางวัลเดย์ไทม์เอมมีจากเรื่อง "All My Children" จากบทบาท เคนดัลล์ ฮาร์ต
เธอเป็นที่รู้จักในฐานะนักแสดงภาพยนตร์ โดยแสดงในภาพยนตร์แนวครอบครัวเรื่อง "Scooby-Doo" (2002) ในบทดาฟเน เบลก และแสดงในภาพยนตร์ทำใหม่เรื่อง "The Grudge" (2004) และภาคต่อใน "The Grudge 2" (2006) ก่อนหน้านั้นแสดงในบทวัยรุ่นเรื่อง "Cruel Intentions" (1999), หนังสยองขวัญ "I Know What You Did Last Summer" (1997) และอีกหนังสยองขวัญเรื่อง "Scream 2" (1997) และยังแสดงในหนังอินดี้เรื่อง "Harvard Man" (2001) และยังแสดงใน "Southland Tales" (2007) กำกับโดยริชาร์ด เคลลี และยังมีส่วนร่วมแสดงใน The Air I Breathe (2008) จากบทบาทในหนังสยองขวัญหลายเรื่องทำให้เธอได้รับฉายาว่า "ราชินีหนังกรีดร้อง"
การลงมติเลือกนายกรัฐมนตรีไทย ธันวาคม พ.ศ. 2551

การลงมติเลือกนายกรัฐมนตรีไทย เดือนธันวาคม พ.ศ. 2551 เป็นการลงมติของสภาผู้แทนราษฎร เมื่อวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2551 เพื่อเลือกนายกรัฐมนตรีแทนตำแหน่งที่ว่างลง เนื่องจากวันที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2551 สมชาย วงศ์สวัสดิ์ พ้นจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรีจากการที่ศาลรัฐธรรมนูญวินิจฉัยให้ยุบพรรคพลังประชาชน และเพิกถอนสิทธิทางการเมือง ของคณะกรรมการบริหารพรรค คนละ 5 ปี
โดยนายชัย ชิดชอบ ประธานสภาผู้แทนราษฎร มีหนังสือเชิญสมาชิกเข้าร่วมประชุม เพื่อพิจารณาลงมติ เมื่อวันจันทร์ที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2551 ระหว่างเวลา 09.30-11.30 น. ณ ห้องประชุมรัฐสภา อาคารรัฐสภา 1 โดยมี ส.ส.ลงนามเข้าร่วมการประชุม จำนวน 437 คน จากจำนวนทั้งหมดที่มีอยู่ 438 คน (นายแพทย์ ไกร ดาบธรรม สส.จังหวัดเชียงใหม่ พรรครวมใจไทยชาติพัฒนา ขาดประชุม และสมบัติ สิทธิกรวงศ์ สส.จังหวัดนนทบุรี พรรคประชาธิปัตย์ เสียชีวิตในช่วงเช้าของวันลงมติ) ซึ่งผู้ได้รับเลือกในกรณีดังกล่าว ต้องได้รับคะแนนเสียงมากกว่ากึ่งหนึ่งของจำนวนสมาชิกที่มีอยู่ คือ 219 เสียง จึงจะสามารถนำชื่อขึ้นทูลเกล้าฯ ถวาย เพื่อทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ดำรงตำแหน่งในขั้นตอนต่อไป
ทั้งนี้ ที่ประชุมได้เสนอชื่อบุคคลที่เหมาะสม เพื่อให้สมาชิกลงมติเลือก จำนวน 2 คน โดยบัญญัติ บรรทัดฐาน สส.สัดส่วน กลุ่มจังหวัดที่ 8 รองประธานสภาที่ปรึกษาพรรคประชาธิปัตย์ เสนอชื่ออภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ สส.สัดส่วน กลุ่มจังหวัดที่ 6 หัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์ และเสนาะ เทียนทอง สส.สัดส่วน กลุ่มจังหวัดที่ 5 หัวหน้าพรรคประชาราช เสนอชื่อพลตำรวจเอก ประชา พรหมนอก สส.สัดส่วน กลุ่มจังหวัดที่ 3 หัวหน้าพรรคเพื่อแผ่นดิน
ผลการลงมติ.
ภายหลังเสร็จสิ้นการลงคะแนน ชัย ชิดชอบ ประธานสภาผู้แทนราษฎร ได้ประกาศผลการนับคะแนนเลือกนายกรัฐมนตรีว่า อภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ หัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์ ได้รับความเห็นชอบ จำนวน 235 คะแนน ส่วนพลตำรวจเอก ประชา พรหมนอก หัวหน้าพรรคเพื่อแผ่นดินได้รับความเห็นชอบ 198 คะแนน และมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรงดออกเสียง 3 คะแนน (คือ อภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ, ชัย ชิดชอบ และสมชัย ฉัตรพัฒนศิริ สส. นครราชสีมา พรรครวมใจไทยชาติพัฒนา) จึงถือได้ว่าอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ ได้รับคะแนนเสียงมากกว่ากึ่งหนึ่งของจำนวนสมาชิกทั้งหมดเท่าที่มีอยู่ของสภาแล้ว จึงถือได้ว่านายอภิสิทธิ์ได้รับความเห็นชอบตามมติของสภาให้ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี
ดีพวัน

ดีพวัน  เป็นอมนุษย์ในงานประพันธ์ชุดตำนานคธูลูของเอช. พี. เลิฟคราฟท์ โดยปรากฏตัวครั้งแรกในเรื่องสั้น "The Shadow Over Innsmouth" (พ.ศ. 2474) มีลักษณะคล้ายกับกบและปลา อาศัยอยู่ในทะเล และสามารถสืบพันธุ์กับมนุษย์ได้
สิ่งที่ปรากฏในเรื่องชุดตำนานคธูลูมากมายที่เกี่ยวโยงกับดีพวัน เช่น เมือง Innsmouth นครใต้สมุทร Y'ha-nthlei กลุ่มภาคีแห่งดากอน และอสุรกายซึ่งเรียกว่า เจ้าพ่อดากอนกับเจ้าแม่ไฮดรา หลังจากที่ปรากฏตัวในงานของเลิฟคราฟท์แล้ว ดีพวันยังปรากฏตัวในงานประพันธ์ของนักเขียนคนอื่นๆ โดยเฉพาะออกัสต์ เดอเลธ.
ลักษณะโดยรวม.
เลิฟคราฟท์บรรยายลักษณะของดีพวันไว้ใน The Shadow Over Innsmouth ว่ามีโทนสีเทาอมเขียว แต่บริเวณท้องจะเป็นสีขาว ผิวหนังมีลักษณะเรียบและลื่น แต่ส่วนหลังจะเป็นเกล็ด รูปร่างคล้ายกับมนุษย์ซึ่งมีส่วนหัวเหมือนปลา ดวงตามีลักษณะถลนออกมาและหลับตาไม่ได้ บริเวณคอจะมีเหงือก ง่ามมือและเท้าเป็นพังผืด ดีพวันเคลื่อนไหวด้วยการกระโดดซึ่งบางครั้งจะใช้เพียงขาทั้งสองข้างแต่บางครั้งก็จะใช้มือด้วย ใช้เสียงในการสื่อสารแบบภาษาพูด
โดยปกติแล้วดีพวันจะอาศัยอยู่ในส่วนลึกของมหาสมุทรซึ่งเป็นที่มาของชื่อ แต่ก็สามารถขึ้นมาบนบกได้ในระยะเวลาหนึ่ง ดีพวันเป็นอมนุษย์ซึ่งไม่มีอายุขัยและจะเสียชีวิตเพราะถูกฆ่าหรืออุบัติเหตุเท่านั้น ดีพวันเป็นเผ่าพันธุ์ซึ่งรับใช้อสุรกายซึ่งเรียกว่า เจ้าพ่อดากอนกับเจ้าแม่ไฮดรา และคธูลู. มีศัตรูสำคัญคือสิ่งที่เรียกว่า "โอลด์วัน" ซึ่งใช้เวทมนตร์ควบคุมเหล่าดีพวันไว้ได้
ลูกครึ่งดีพวัน.
เรื่องที่เป็นภูมิหลังของ The Shadow Over Innsmouth นั้นระบุถึงการต่อรองระหว่างดีพวันกับมนุษย์ โดยดีพวันจะทำให้ทะเลมีปลาอุดมสมบูรณ์และมอบทองคำกับอัญมณีลักษณะประหลาดให้ แต่มนุษย์จะต้องทำการสังเวยชีวิตและให้มีการจับคู่ระหว่างมนุษย์และดีพวัน ลูกครึ่งของดีพวันนั้นจะเกิดมาเหมือนมนุษย์ธรรมดา แต่เมื่ออายุย่างเข้าวัยกลางคนก็จะค่อยๆกลายสภาพไป ใบหูจะหดเล็กลง ดวงตาถลนและไม่สามารถกะพริบตาได้ หัวล้านและหดเล็กลง ผิวหนังเริ่มหยาบกร้านซึ่งต่อมาจะกลายเป็นเกล็ด และหนังรอบๆคอจะห้อยพับและกลายเป็นเหงือก ซึ่งเมื่อลูกครึ่งดีพวันกลายสภาพไปแล้วก็มักอับอายจนต้องหลบไปจากสังคมมนุษย์ ก่อนจะลงไปหาดีพวันด้วยกันในทะเลตามสัญชาตญาณ
เจ้าพ่อดากอนกับเจ้าแม่ไฮดรา.
เจ้าพ่อดากอนกับเจ้าแม่ไฮดรา เป็นอสุรกายซึ่งเชื่อว่าเป็นเกรทโอลด์วัน แต่ก็อาจเป็นเพียงดีพวันที่มีร่างกายใหญ่โตผิดปกติ เจ้าแม่ไฮดรานั้นเป็นคู่ของเจ้าพ่อดากอน ซึ่งทั้งคู่และคธูลูเป็นเทพเจ้าที่ดีพวันนับถือ ชื่อ "ดากอน" (Dagon)มาจากเทพแห่งความอุดมสมบูรณ์ของเซมิติก
นครของดีพวัน.
เลิฟคราฟท์เองได้กล่าวถึงนครของดีพวันเพียงแห่งเดียวคือ Y'ha-nthlei ซึ่งชื่อนี้อาจมีที่มาจากตัวละครชื่อ Yoharneth-Lahai ในงานประพันธ์ของลอร์ด ดุนซานี ใน The Shadow Over Innsmouth ระบุว่า Y'ha-nthlei เป็นมหานครในมหาสมุทรใต้เดวิลรีฟ นอกชายฝั่งของรัฐแมสซาชูเซตส์ใกล้เมือง Innsmouth ซึ่งในเรื่องไม่ได้ระบุว่าเมืองนี้มีอายุเท่าใด แต่ก็มีดีพวันซึ่งอาศัยอยู่ในเมืองนี้ถึง 80,000 ปีแล้ว .
ในภายหลัง นักประพันธ์คนอื่นๆจึงได้เพิ่มนครของดีพวันในส่วนอื่นของมหาสมุทร เช่น Ahu-Y'hloa ใกล้กับคอร์นวอล และ G'll-Hooใกล้กับหมู่เกาะภูเขาไฟ Surtsey นอกชายฝั่งของไอซ์แลนด์.
แมตทิว แมกคอนาเฮย์

แมตทิว เดวิด แมกคอนาเฮย์ (เกิด 4 พฤศจิกายน ค.ศ. 1969) เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน หลังจากมีบทบาทเล็กน้อยในต้นยุค 1990 รวมถึงบทแจ้งเกิดใน "Dazed and Confused" (1993) กำกับโดยริชาร์ด ลิงกเลเตอร์ เขาก็มีผลงานในภาพยนตร์อย่าง "A Time to Kill" (1996), "Contact" (1997), "U-571" (2000), "Sahara" (2005) และ "We Are Marshall" (2007) เขายังแสดงนำในหนังโรแมนติกคอเมดีหลายเรื่องอย่าง "The Wedding Planner" (2001), "How to Lose a Guy in 10 Days" (2003), "Failure to Launch" (2006) และ "Fool's Gold" (2008) "The Ghosts Of Girlfriends Past" (2009) รวมถึงซีรีส์ชุด "True Detective" (2014–ปัจจุบัน) 
แมกคอนาเฮย์ประสบความสำเร็จจากบทบาท รอน วูดรูฟ คาวบอยผู้ติดเชื้อเอชไอวีในภาพยนตร์อัตชีวประวัติเรื่อง "Dallas Buyers Club" ทำให้เขาได้รับรางวัลออสการ์, รางวัลจากสมาคมนักวิจารณ์สาขาภาพยนตร์, รางวัลลูกโลกทองคำและรางวัลแซกอะวอร์ด ในสาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม
แมกคอนาเฮย์ยังมีบริษัทรับสร้างภาพยนตร์ชื่อ J.K. Livin ที่ได้ อำนวยการสร้างบริหารภาพยนตร์สารคดีเรื่อง "Hands on a Hard Body" 
ในปลายปี ค.ศ. 2016 แมกคอนาเฮย์ยังได้เป็นอาจารย์สอนวิชาสร้างภาพยนตร์ที่มหาวิทยาลัยเท็กซัส ออสตินอีกด้วย
ป็อปพังก์

ป็อปพังก์  ในบางครั้งเรียกพังก์ป็อป เป็นแนวเพลงที่รวม ผสมองค์ประกอบของพังก์ร็อกเข้ากับดนตรีป็อป ให้มีความหลากหลายยิ่งขึ้น
ในครั้งแรกที่มีการใช้คำว่าป็อปพังก์ ก็ยังไม่มีความชัดเจนในการใช้ แต่เพลงพังก์ร็อกที่ได้รับอิทธิพลจากเพลงป็อปก็เกิดขึ้นในช่วงกลางถึงปลายทศวรรษ 1970 โดยวงอย่าง เดอะราโมนส์, บัซค็อกซ์, เดอะแจม, เดอะแคลช, ดิอันเดอร์โทนส์ และ เดสเซนเดนต์ส วงแบดรีลิเจียน ที่เริ่มใน 1980 เป็นวงในยุคแรก ๆ ที่เล่นในแนวเพลงนี้ จนบางครั้งเรียกว่าเป็น มาเฟียของป็อปพังก์ จนกลางยุค 1990 วงจากแคลิฟอร์เนียตอนใต้ก็มีวงอย่าง กรีนเดย์, ดิออฟสปริงส์ และแรนซิด ประสบความสำเร็จไปทั่วโลก
ประเวศ ลิมปรังษี

ประเวศ ลิมปรังษี (17 กันยายน พ.ศ. 2473 – 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2561) เป็นสถาปนิกชาวไทย เกิดที่จังหวัดนครศรีธรรมราช รับราชการจนดำรงตำแหน่งผู้เชี่ยวชาญพิเศษ (สถาปนิก 9) ด้านบูรณปฏิสังขรณ์ กรมศิลปากร มีผลงานการออกแบบสถาปัตยกรรมยาวนานกว่า 30 ปี ทั้งการออกแบบผูกลายไทย มีผลงานทั้งในและต่างประเทศ เช่น การออกแบบพระอุโบสถวัดพุทธประทีป ณ มหานครลอนดอน พลับพลาพระราชพิธีบวงสรวงสมเด็จพระบรมมหากษัตริยาธิราช ณ ท้องสนามหลวง พระเมรุมาศ พระราชพิธีถวายพระเพลิงพระบรมศพสมเด็จพระนางเจ้ารำไพพรรณี พระบรมราชินี และบูรณะพระธาตุพนม เป็นต้น ในปี พ.ศ. 2532 ได้รับการยกย่องเชิดชูเกียรติเป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาทัศนศิลป์ (สถาปัตยกรรม)
ประวัติ.
ประเวศ ลิมปรังษี เกิดเมื่อวันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2473 ที่อำเภอปากพนัง จังหวัดนครศรีธรรมราช จบการศึกษาระดับชั้น ป.4 จาก โรงเรียนประถมเทศบาล 7 วัดท่าโพธิ์ ตำบลท่าวัง อำเภอเมือง จังหวัดนครศรีธรรมราช ระดับมัธยมจากโรงเรียนวัดจันทรารามจนจบชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 และมาเรียนต่อที่โรงเรียนอำนวยศิลป์ธนบุรี จนจบชั้นมัธยมปีที่ 6 ขณะนั้นกรมศิลปากรได้เปิดรับสมัครนักเรียนเตรียมช่างสิบหมู่ จึงได้สมัครเรียนวิชาช่างไทย หลักสูตร 2 ปี จนสำเร็จ ท่านเป็นศิษย์ของศาสตราจารย์พระพรหมพิจิตร (อู๋ ลาภานนท์) ซึ่งศาสตราจารย์พระพรหมพิจิตร นี้เป็นศิษย์เอกของ สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์ 
ระหว่างที่ศึกษาด้านสถาปัตยกรรมไทย ได้ทำงานควบคู่ไปด้วย จนสำเร็จการศึกษาได้รับอนุปริญญาด้านสถาปัตยกรรมไทยเมื่อปี 2501 และได้รับราชการตำแหน่งครูตรีที่มหาวิทยาลัยศิลปากร โดยทำหน้าที่สอนวิชาสถาปัตยกรรมไทย ต่อมาในปี 2508 ได้ย้ายไปรับราชการที่กองหัตถศิลป์ กรมศิลปากรในตำแหน่งช่างศิลป์ตรี จนได้รับตำแหน่งเป็นอำนวยการกองหัตถศิลป์ เมื่อปี 2521 และได้รับตำแหน่งเป็นผู้อำนวยการกองสถาปัตยกรรม ในปี 2530 ต่อมาเลื่อนเป็นผู้เชี่ยวชาญพิเศษกรมศิลปากร (สถาปนิก 9) ด้านบูรณปฏิสังขรณ์ จนเกษียณอายุราชการเมื่อปี 2533 
ภายหลังเกษียณอายุราชการ ท่านยังคงได้รับเชิญให้เป็น อาจารย์พิเศษ สอนวิชาสถาปัตยกรรมไทย ที่คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร และได้รับปริญญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สาขาวิจิตรศิลป์ จากมหาวิทยาลัยเคลย์ตัน ในปี 2529 จนในปี พ.ศ. 2532 ได้รับการยกย่องให้เป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาทัศนศิลป์ (สถาปัตยกรรม)
ประเวศ ลิมปรังษี ถึงแก่อนิจกรรมด้วยโรคชรา เมื่อเวลา 8.20 น.ของวันที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2561 สิริอายุ 88 ปี
กุรบาน

กุรบานี  กุรบาน  บ้างก็สะกดว่า กุรบ่าน (มลายูปาตานี: "ฆรือแบ, Gerbae") หรือในกฎหมายอิสลามเรียกว่า อุฎฮียะฮ์  เป็นพิธีการเชือดพลีปศุสัตว์ในช่วงอีดิลอัฎฮา
แนวคิดและคำอธิบายของศัพท์นี้มาจากอัลกุรอาน และมีความคล้ายกับkorbanในศาสนายูดาห์ และkourbaniaในศาสนาคริสต์ ถึงแม้ว่าคำศัพท์และแนวคิดจะมีความคล้ายกับศาสนาอับราฮัมอื่น ๆ แต่มีการต่อต้านเครื่องเผาบูชาอย่างชัดเจน แต่จะนำส่วนที่ผ่านการเชือดมาแจกจ่ายเป็นอาหารแก่ผู้ยากไร้และครอบครัวของผู้ที่ทำการเชือดเพื่อบริโภค สัตว์ที่ใช้เป็นสัตว์พลีนั้นได้แก่ อูฐ แพะ แกะ และวัว
กุรอานและฮะดีษ.
ศัพท์ "กุรบาน" ปรากฏในอัลกุรอานสามครั้ง: มีหนึ่งครั้งที่กล่าวถึงการเชือดพลีตัตว์ และสองครั้งกล่าวถึงการเชือดในความหมายทั่วไปที่ว่าการกระทำใด ๆ อาจนำพาผู้หนึ่งเข้าใกล้พระผู้เป็นเจ้า ในทางตรงกันข้าม "ษะบีฮะฮ์"สื่อถึงการเชือดพลีทั่วไปของศาสนาอิสลามในช่วงนอกวันอุฎฮียะฮ์ ส่วนในฮะดีษมักใช้สลับกันระหว่างอุฎฮียะฮ์กับกุรบาน
ฮาบีลและกอบีล.
ศัพท์แรกในอัลกุรอานที่กล่าวถึงเรื่องนี้อยู่ในเรื่องราวการถวายของอาเบลและคาอิน (ฮาบีลและกอบีล) 
<templatestyles src="แม่แบบ:คำพูด/style.css" />และเจ้าจงอ่านให้พวกเขาฟัง ซึ่งข่าวคราวเกี่ยวกับบุตรชายสองคน [ฮาบีล (อาเบล) และกอบีล (คาอิน)] ของอาดัมตามความเป็นจริง ขณะที่ทั้งสองได้กระทำการพลีซึ่งสิ่งพลีอยู่นั้น แล้วสิ่งพลีนั้นก็ถูกรับจากคนหนึ่งในสองคน และมันมิได้ถูกรับจากอีกคนหนึ่ง เขา (กอบีล) จึงได้กล่าวว่า "แน่นอน ข้าจะฆ่าเจ้าให้ได้" เขา (ฮาบีล) กล่าวว่า "แท้จริงอัลลอฮ์จะทรงรับจากหมู่ผู้มีความยำเกรงเท่านั้น
อิบรอฮีมและอิสมาอีล.
การกุรบานมักมีความเกี่ยวโยงกับเรื่องราวทางศาสนาของอิบรอฮีม (อัครบิดรอับราฮัม) ที่ฝันว่าตนเองเชือดอิสมาอีล (อิชมาอิล) ลูกชายของท่าน ตามคำบรรยายในอัลกุรอาน ลูกชายของท่านยอมที่จะให้ตนเองถูกเชือดเพื่ออัลลอฮ์ แต่ก่อนที่ท่านจะเชือดลูกชาย อัลลอฮ์ทรงสั่งให้หยุดและประทานให้เชือดแกะแทน
เนื้อที่ผ่านการเชือดจะแบ่งออกเป็นสามส่วน โดยหนึ่งส่วนสามให้แก่ครอบครัวที่ทำการเชือดพลี ส่วนที่เหลือแจกจ่ายให้กับผู้ที่ต้องการและคนยากจน
เงื่อนไขการทำกุรบาน.
สำหรับมุสลิมส่วนใหญ่ การเชือดพลีกุรบานในช่วงอีดิลอัฎฮาถือมักเน้นย้ำถึงความสำคัญทางศาสนา แต่ไม่ถือเป็นฟะรีเฎาะฮ์ (ข้อบังคับ) ยกเว้นสำนักฮะนะฟี
การเชือดพลีสัตว์จะทำได้ตั้งแต่ช่วงเช้าของวันที่ 10 ถึงช่วงดวงอาทิตย์ตกของวันที่ 13 ซุลฮิจญะฮ์ เดือนที่ 12 ในปฏิทินอิสลาม ในวันนั้น มุสลิมทั่วโลกจะทำการกุรบาน ซึ่งหมายถึงการเชือดพลีสัตว์ในวันที่กำหนด เงื่อนไขสัตว์ที่จะนำมาเชือด มีทั้งแกะ แพะ วัว (ควาย, โค) หรืออูฐ (ซึ่งตรงกันข้ามกับศาสนายูดาห์) สัตว์ที่จะเชือดต้องมีสุขภาพที่ดี ปราศจากโรค และไม่ตาบอดหรือบอดข้างเดียว ไม่พิกลพิการ หางหรือหูขาด (การตัดหูหรือหางสัตว์เป็นสิ่งที่ต้องห้าม) และต้องเชือดตามมาตรฐานษะบีฮะฮ์ สำนักฟิกฮ์ส่วนใหญ่อนุญาตให้สัตว์ที่เชือดต้องเป็นสัตว์เลี้ยง นอกจากนี้ กฎหมายอิสลามยังห้ามทำให้สัตว์ที่จะเชือดสลบ เพื่อให้หลอดเลือดแดงใหญ่ที่คอไหลออกมาได้โดยไม่ต้องใช้ยาสลบ
เนื้อที่ผ่านการเชือดจะแบ่งออกเป็นสามส่วน ส่วนหนึ่งให้กับผู้ที่ต้องการและคนยากจน อีกส่วนหนึ่งให้แก่คนเชือด และอีกส่วนให้แก่ครอบครัว โดยส่วนที่สามสามารถให้ใครก็ได้ตามที่ต้องการ