pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
แบดเทสต์ (วงดนตรี)

แบดเทสต์  วงดนตรีร็อกที่ถือกำเนิดขึ้นมาในช่วงงานแฟตเฟสติวัล ครั้งที่ 2 โดยออกภายใต้สังกัด มิสซิงลิงก์ ดังจากเพลง"หมู" /ปี2013พวกเขากลับมารวมตัวกันอีกครั้ง กับมินิอัลบั้ม"เยี่ยมเข้" /และหลังคริสมาส 2015 ทางวงเกิดไอเดียพัฒนาแนวเพลงของวง และยังคงสร้างสรรค์งานดนตรีออกมา
สมาชิก.
Theerapong "Thee" Poonpermclay/
Songkran "Kook" Moungtuek/ 
Surachai "Ae" Moungtuek/
/past member Narathip Thungkaseranee:Bass
แหล่งข้อมูลอื่น.
https://www.facebook.com/Badtaste-Band-325363444268800/?fref=photohttps://www.facebook.com/Badtaste-Band-325363444268800/?fref=photo
คิวตี้

คิวตี้  กลุ่มศิลปินหญิง แนวเพลงฮิปฮอปผสมอาร์แอนด์บี ชาวไทย
ความเป็นมาของกลุ่ม.
คิวตี้  กลุ่มศิลปินหญิง แนวฮิปฮอปผสมกลิ่นอายอาร์แอนด์บี สัญชาติไทย เปิดตัวด้วยอัลบั้มแรกชื่อว่า Q'ty (พ.ศ. 2549) ประกอบด้วย เอมิ - กันยารัตน์ เหรียญเจริญสุข สาวหมวย หุ่นดี มีความรับผิดชอบสูง และเป็นสมองของวง
มิกกี้ - Micky Nowacki สาวลูกครึ่งหน้าฝรั่ง แต่งตัวเซ็กซี่ สั้นๆ แบบสีสันไม่ฉูดฉาด และเพิร์ส-สิริส ช่วยผสานเสียง ภายใต้สังกัดก้านคอคลับ ที่ดูแลการผลิตโดย โจอี้ บอย ต่อมาใน พ.ศ. 2550 เพิร์ส - สิริส คงจรูญ ได้ออกจากวง คิวตี้จึงได้ จิล - อรวรรยา วงไศล สาวผิวสีแทนหุ่นดี มาร่วมวงและออกอัลบั้ม ก้านคอคลับ 2 ภายใต้สังกัดก้านคอคลับ เช่นเดิม
รูปลักษณ์ของกลุ่ม.
คิวตี้ มีสมาชิก ทั้งหมด 3 คน โดยใน พ.ศ. 2550 จิล อรวรรยา ได้เข้ามาผสานเสียงแทน เพิร์ส สิริส
วีนัส บัตเตอร์ฟลาย

วีนัส บัตเตอร์ฟลาย (Venus Butterfly) กลุ่มศิลปินหญิงล้วนซึ่งประกอบด้วยสมาชิก 5 คน คือ โหน่ง, เหน่ง, เคธี่, ตาล และอ๋อม 
Venus Butterfly คือ วงดนตรีหญิงล้วนที่เล่นเพลงร็อก มีจุดกำเนิดเมื่อแปดปีก่อน เมื่อ 'โหน่ง – พิมพ์ลักษณ์ กมลเพชร' ได้รับเชิญให้ขึ้นไปร้องเพลงในงานการกุศลที่มหาวิทยาลัยซึ่งเธอศึกษาอยู่จัดขึ้น ด้วยความรู้สึกที่ไม่อยากขึ้นไปครวญเพลงคลอดนตรีตามลำพัง เธอจึงเอ่ยปากชวน 'เคที่ – คทรีนา กลอส' เพื่อนสนิทให้ขึ้นไปแจมด้วยกัน และความรู้สึกสนุกก็ลากไกลไปถึงระดับที่ต้องการจะฟอร์มวงดนตรีหญิงล้วนขึ้นไปแสดงบนเวทีเลยทีเดียว
ฮันบก

<ns>10</ns>
 <id>369535</id>
 <revision>
 <id>10245376</id>
 <parentid>6729231</parentid>
 <timestamp>2022-08-13T03:23:15Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>RidJasper</username>
 <id>361203</id>
 </contributor>
 <origin>10245376</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
' (เกาหลี: ; ฮันจา: ; อาร์อาร์: "hanbok"; แปล เครื่องแต่งกายเกาหลี; ศัพท์ที่ใช้ในเกาหลีใต้) หรือ ' (เกาหลี: ; ฮันจา: ; อาร์อาร์: "Joseon-ot") เป็นเครื่องแต่งกายพื้นเมืองเกาหลี โดยไม่เพียงแค่ชาวเกาหลีใต้และเกาหลีเหนือเท่านั้นที่สวมใส่เครื่องแต่งกายนี้ แต่ยังมีโชซ็อน-จก (เกาหลี-จีน) ชนกลุ่มน้อยในประเทศจีน ที่สวมใส่ด้วย ศัพท์ มีความหมายตรงตัวว่า “เครื่องแต่งกายเกาหลี” มีรายละเอียดชุดฮันบกบนฝาผนังสมัยโคกูรยอในเกาหลี เนื่องจากความโดดเดี่ยวระหว่างกันประมาณ 50 ปี ทำให้รูปแบบในเกาหลีใต้ เกาหลีเหนือ และโชซ็อน-จก ที่กลุ่มชนเกาหลีจากทั้งสามประเทศสวมใส่ ได้รับการพัฒนาแตกต่างกัน#เปลี่ยนทาง นับตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1990 ชุดแบบเกาหลีใต้กับแบบเกาหลีเหนือดูคล้ายคลึงกันมากขึ้น เช่นเดียวกันกับชุดในประเทศจีน นับตั้งแต่การปฏิรูปเศรษฐกิจจีน มีการแลกเปลี่ยนกันระหว่างทั้งสองเกาหลีมากขึ้น นำไปสู่ทั้งการพัฒนาและการเปลี่ยนแปลงแบบโชซ็อน-จกในประเทศจีน แบบโชซ็อน-จกบางรูปแบบได้รับอิทธิพลและแรงบันดาลใจจากแบบทั้งเกาหลีใต้และเกาหลีเหนือ#เปลี่ยนทาง 
ภาพยุคแรกสุดสามารถสืบได้ถึงสมัยสามราชอาณาจักรเกาหลี (57 ปีก่อน ค.ศ. ถึง ค.ศ. 668) โดยมีต้นตอจากกลุ่มชนเกาหลีดั้งเดิมในบริเวณที่ปัจจุบันคือเกาหลีตอนเหนือและแมนจูเรีย ชุดนี้ยังพบในงานศิลปะที่ภาพจิตรกรรมฝาผนังสุสานอาณาจักรโคกูรยอในคริสต์ศตวรรษที่ 4 ถึง 6 โดยที่โครงสร้างพื้นฐานของจักตั้งขึ้นตั้งแต่ช่วงเวลานี้เป็นต้นไปเป็นอย่างน้อย สมัยโบราณประกอบด้วย (เสื้อ), (กางเกง), (กระโปรง) และ "" (เสื้อคลุม) โครงสร้างหลักของได้รับการออกแบบให้มีความสะดวกต่อการเคลื่อนย้าย และผสมผสานหลายแม่ลายของลัทธิมู คุณสมบัติโครงสร้างพื้นฐานเหล่านี้ยังคงไม่เปลี่ยนแปลงจนถึงปัจจุบัน อย่างไรก็ตาม ที่มีการสวมใส่ในปัจจุบัน มีลวดลายจากในสมัยราชวงศ์โชซ็อน โดยเฉพาะชุดที่ชนชั้นสูงและเชื้อพระวงศ์สวมใส่#เปลี่ยนทาง อย่างไรก็ตาม ในอดีต สามัญชน  ไม่ได้รับอนุญาตให้สวมสิ่งที่ปัจจุบันรู้จักกันในฐานะ และสวมได้เฉพาะ (เครื่องแต่งกายสามัญชน) ซึ่งโดยทั่วไปจะมีสีขาวหรือสีขาวนวล สามัญชนสามารถสวมชุดได้เฉพาะในวันแต่งงานและในโอกาสพิเศษต่าง ๆ#เปลี่ยนทาง การใช้เสื้อผ้าสีขาวอย่างกว้างขวางในหมู่คนทั่วไปทำให้เกาหลีได้รับการกล่าวขานเป็น "คนนุ่งห่มขาว" ปัจจุบัน ชาวเกาหลีสมัยใหม่สวมในโอกาสและเหตุการณ์ที่เป็นทางการหรือกึ่งทางการ เช่น งานแต่งงาน เทศกาล งานเฉลิมฉลอง และงานพิธีต่าง ๆ ใน ค.ศ. 1996 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัฒนธรรม กีฬา และการท่องเที่ยวของเกาหลีใต้ จัดตั้ง "วัน" ขึ่้น เพื่อส่งเสริมให้พลเมืองเกาหลีใต้สวม
การใช้งานในสมัยใหม่.
เกาหลีเหนือ.
ชุดฮันบก ของสตรีในเกาหลีเหนือนั้น ชุดจะเป็นสีเดียวกันทั้งชุด ทั้งท่อนบน และท่อนล่าง ปกเสื้อจะมีขนาดเล็กกว่า คอลึกกว่า ชุดฮันบกในเกาหลีใต้ ส่วนชุดฮันบกของบุรุษนั้นในงานพิธีการต่าง ๆ จะใส่ชุดสูทสากลแทน
หมายเหตุ.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
ออตตาวา

ออตตาวา (, ; [ɔtawa]) เป็นเมืองหลวงของแคนาดาซึ่งเจริญขึ้นอย่างรวดเร็ว ด้วยความปลอดภัยและด้วยความสวยงามของออตตาวา ทำให้นักท่องเที่ยวประทับใจกับสถานที่ทางประวัติศาสตร์ พิพิธภัณฑ์ สวนสาธารณะ ซึ่งมีอยู่มากมายทั่วทั้งเมือง อีกทั้งยังตื่นตาตื่นใจไปกับความบันเทิงหลากหลายรูปแบบในเวลากลางคืน
จากการล่องเรือในแม่น้ำออตตาวาช่วงหน้าร้อนไปถึงการเล่นสเกตน้ำแข็งที่คลองรีโด ในช่วงฤดูหนาว ทำให้ออตตาวาเป็นเมืองที่มีกิจกรรมให้ทำตลอดทุกฤดู อีกทั้งยังเป็นเมืองที่มีชีวิตชีวา ปลอดภัย และมีประเพณีต่าง ๆ สถานที่สำคัญทางประวัติศาสตร์ อนุสาวรีย์ และสวนสาธารณะให้เที่ยวชมเป็นจำนวนมาก
บายาโดลิด

บายาโดลิด  เป็นเมืองอุตสาหกรรมในที่ราบภาคกลางค่อนไปทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศสเปน ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำปีซวยร์กา ซึ่งเป็นแควสาขาของแม่น้ำดวยโร ในเขตทำไวน์ที่ชื่อว่ารีเบราเดลดวยโร (Ribera del Duero) โดยมีฐานะเป็นเมืองหลักของทั้งจังหวัดบายาโดลิดและแคว้นกัสติยา-เลออน 
ความเป็นมาของชื่อเมือง.
ต้นกำเนิดของชื่อเมืองที่เป็นไปได้ประการหนึ่งคือคำในภาษาละตินว่า วัลลิส (VALLIS) หมายถึง "หุบเขา" กับคำในภาษาเคลติกว่า โตลีตุม (TOLITUM) หมายถึง "ที่บรรจบของสายน้ำ" หรือ "เมืองในเมฆ" นอกจากนี้ ชื่อเมืองนี้ยังเชื่อมโยงกับชื่อภาษาอาหรับของเมือง بلد الوليد (ออกเสียงว่า บะละดัลวะลีด) หมายถึง "เมืองของวะลีด" โดยอัลวะลีดที่ 1 (Al-Walid I, 668 - 715) เป็นชื่อกาหลิบแห่งราชวงศ์อุไมยัดซึ่งเป็นผู้ปกครองอัลอันดะลุส (สเปนสมัยมุสลิมมีอำนาจ) ระหว่างปี ค.ศ. 705 - 715 
อีกประการหนึ่ง เมืองนี้มีชื่อเล่นที่นิยมเรียกว่า "ปูเซลา (Pucela)" รากศัพท์ของชื่อนี้ยังไม่เป็นที่ชัดเจน แต่อาจจะมาจากคำที่ใช้เรียกอัศวินกลุ่มเล็ก ๆ กลุ่มหนึ่งที่ติดตาม "คัวนา เด อาร์โก"
อาหารท้องถิ่น.
ปลาเป็นอาหารที่นิยมรับประทานกันทั่วไป แม้ว่าจะเมืองนี้จะอยู่ลึกเข้ามาในแผ่นดินก็ตาม ปลาหลายชนิด เช่น ปลาเรดบรีม ปลาเฮก ปลาค็อด ซึ่งจับมาจากทะเลกันตาเบรียเป็นส่วนประกอบหนึ่งในอาหารของชาวบายาโดลิด มีการรับประทานขากบอีกด้วย ทั้งในตัวเมืองและบริเวณอื่น ๆ ในแคว้นกัสติยาและเลออน นอกจากนี้ บายาโดลิดยังมีเห็ดป่าหลากชนิด รวมทั้งหน่อไม้ฝรั่ง ใบเอนไดฟ์ และถั่วต่าง ๆ (เช่น ถั่วขาว ถั่วเลนทิล) ส่วนลูกสนก็นิยมนำปรุงอาหารประเภทสตูว์ ขนมอบต่าง ๆ จากเมืองบายาโดลิดก็เป็นที่รู้จักกันดีเช่นกัน โดยเฉพาะขนมเพสทรีของ St. Mary's รวมทั้งสปันจ์เค้ก ไพน์นัตบอล และครีมทอดของ St. Claire's
วิทยาการลำดับเวลา

วิทยาการลำดับเวลา  เป็นวิทยาศาสตร์ว่าด้วยการบ่งบอกเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นตามเวลา เป็นการจัดลำดับเหตุการณ์จากเก่าแก่ที่สุดไปยังเวลาปัจจุบัน หรือในทางกลับกัน โดยเฉพาะที่เกี่ยวการแสดงลำดับเวลาเชิงเรขนิเทศ เช่น "เส้นทางเวลา" (timeline) ซึ่งภาษาไทยนิยมใช้ว่า "ลำดับเวลา"
นิยาม.
คำคล้ายในภาษาอังกฤษที่ว่า "chronometry"  ซึ่งเกี่ยวกับการรักษาเวลานั้นเกี่ยวข้องกับสาขาวิชาฟิสิกส์ ส่วนลับดับเวลาวิทยาจะเกี่ยวข้องกับประวัติศาสตร์ 
วิทยาการลำดับเวลาอาจเป็นได้ทั้งในเชิงสัมพัทธ์ เช่นบ่งบอกเวลาของเหตุการณ์ในลักษณะเชิงสัมพันธ์กันก็ได้ หรืออาจบ่งบอกลักษณะเป็นเชิงสัมบูรณ์ก็ได้ เช่นบ่งบอกวันเวลาในลำดับของยุคในประวัติศาสตร์ที่ตายตัวลงไป ในกรณีนี้ วันที่ที่บ่งชี้ก็จะเป็นเหตุการณ์ได้ในตัวของมันเอง ความแตกต่างที่ทับซ้อนและไม่ชัดในส่วนนี้มีอยู่ว่า ลำดับเวลาสัมบูรณ์เป็นการรวมเหตุการณ์ที่เป็นสื่งที่เรียกว่า "วันที่" ซึ่งเป็นเหตุการณ์ทั่วไปที่ตกอยู่ในช่วงของลำดับเวลาสัมบูรณ์เวลาหนึ่ง เช่น "วันนี้ในอดีต" นอกจากนี้ความคลุมเครือยังอาจเกิดจากการเลือกใช้ปฏิทินที่แตกต่างกัน เช่นความสับสนจากการใช้ปฏิทินจูเลียนและปฏิทินเกรกอเรียน ในปฏิทินไทยก็มีสับสนในช่วงการประกาศวันขึ้นปีใหม่ เช่นก่อนปี พ.ศ. 2482 วันเปลี่ยนจุลศักราช รัตนโกสินทรศก หรือพุทธศักราชใช้วันที่ 1 เมษายน แต่ในปี พ.ศ. 2482 เปลี่ยนมาใช้วันที่ 1 มกราคม ช่วงระหว่างวันที่ 1 มกราคม - วันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2482 จึงอาจเกิดการใช้ที่คลาดเคลื่อนได้
ลำดับพระมหากษัตริย์ไทย เป็นตัวอย่างของลำดับเวลาวิทยาเชิงสัมพัทธ์และ "วันนี้ในอดีต" ในวิกิพีเดีย เป็นตัวอย่างของลำดับเวลาวิทยาเชิงสัมบูรณ์
ปัญจวัคคีย์

ปัญจวัคคีย์ คือ กลุ่มนักบวชที่ตั้งขึ้นมา เป็นนักบวชที่ปรากฏอยู่ในศาสนาพุทธในฐานะภิกษุชุดแรกที่เข้ามาบวชเป็นสาวก มีทั้งหมด 5 รูป ได้แก่ โกณฑัญญะ วัปปะ ภัททิยะ มหานามะ และอัสสชิ
แต่เดิมปัญจวัคคีย์เป็นนักบวชที่ออกบวชติดตามปรนนิบัติพระพุทธเจ้าตั้งแต่เสด็จออกผนวชใหม่ ๆ ทั้งหมดเป็นชาวกรุงกบิลพัสดุ์ เป็นกลุ่มบุคคลที่ได้ฟังปฐมเทศนาเป็นรุ่นแรก ได้เป็นภิกษุรุ่นแรกและได้เป็นพระอรหันต์รุ่นแรกในพระพุทธศาสนา
เฉพาะโกณฑัญญะเป็นผู้เคยทำนายลักษณะพระพุทธเจ้าตั้งแต่ตอนประสูติใหม่ ส่วนอีก 4 ท่าน เป็นบุตรของพราหมณ์ที่ทำนายลักษณะของพระพุทธเจ้าร่วมกับโกณฑัญญะ เพราะมีความเชื่อว่าเจ้าชายสิทธัตถะจะต้องได้เป็นพระพุทธเจ้าจึงได้ออกบวชตาม
ในวันขึ้น 15 ค่ำ เดือน 8 พระพุทธองค์ได้แสดงปฐมเทศนาคือธัมมจักกัปปวัตตนสูตร โกณฑัญญะก็ได้ดวงตาเห็นธรรม บรรลุโสดาบัน โกณฑัญญะได้รับการยกย่องจากพระพุทธองค์ให้เป็นเอตทัคคะในด้าน"รัตตัญญู" เรียกว่า มีราตรีนาน คือเป็นผู้รู้ธรรมก่อนใคร และได้บวชก่อนผู้อื่นในพระพุทธศาสนา จากนั้นพระพุทธองค์ทรงประทาน "ปกิณณกเทศนา" สั่งสอนที่เหลืออีก 4 ท่าน ให้บรรลุโสดาบันแล้วประทานเอหิภิกขุอุปสัมปทาให้
ในวันแรม 5 ค่ำ เดือน 8 พระพุทธองค์ทรงแสดงธรรมเทศนาอนัตตลักขณสูตร ซึ่งมีใจความดังนี้
<templatestyles src="แม่แบบ:คำพูด/style.css" />ภิกษุทั้งหลาย ขันธ์ 5 มีดังนี้
ภิกษุทั้งหลาย สิ่งเหล่านี้ ไม่ใช่เรา ไม่ใช่เขา ไม่ใช่ของเรา ไม่ใช่ของเขา ไม่ใช่ตัวตนของเรา ไม่ใช่ตัวตนของเขา สิ่งเหล่านี้มีการเกิดขึ้น ตั้งอยู่ และดับไปเป็นธรรมดา
ขณะสดับพระธรรมเทศนา พระภิกษุปัญจวัคคีย์ทั้ง 5 ส่งจิตไปตามกระแสพระธรรมเทศนา จิตก็หลุดพ้นจากกิเลสทั้งปวง ไม่ยึดมั่น ถือมั่นด้วยอุปาทาน สามารถละสังโยชน์ครบ 10 ประการ ได้บรรลุพระนิพพานเป็นพระอรหันต์พร้อมกันทั้ง 5 รูป
ดาบส

ดาบส  แปลว่า ผู้บำเพ็ญตบะ คือเผากิเลส ผู้บำเพ็ญพรตเพื่อเผากิเลส" ถ้าเป็นสตรี ใช้ว่า ดาบสินี
ดาบส ทั่วไปใช้หมายถึงนักบวชหรือนักพรตนอกศาสนาพุทธที่ออกบวชแล้วบำเพ็ญตบะในรูปแบบต่าง ๆ ตามลัทธินิยมในสมัยนั้น เช่นทรมาน ลงโทษตนเอง เพื่อฝึกฝนควบคุมตนเองจนบรรลุถึงความสำเร็จคือสามารถมีอำนาจเหนือจิตใจตนเองได้ บางพวกบำเพ็ญตบะจนได้ฌานและมีฤทธิ์มากสามารถแสดงฤทธิ์ได้ต่าง ๆ จนเข้าใจผิดคิดว่าตนเองได้บรรลุคุณธรรมสูงสุดแล้วจึงไม่พยายามทำความเพียรเพื่อบรรลุธรรมให้สูงขึ้นไปอีก
แม้พระโคตมพุทธเจ้าก่อนที่จะได้ตรัสรู้ก็เคยอยู่กับดาบสสองท่าน คือ "อาฬารดาบส" จนได้บรรลุฌานที่ 7 และ "อุทกดาบส" จนได้บรรลุฌานที่ 8 ซึ่งเป็นฌานขั้นสูงสุดและหมดภูมิของอาจารย์ทั้งสอง
ตบะ

ตบะ แปลว่า "ความเพียรอันเป็นเครื่องเผาผลาญกิเลส"
ตบะ โดยทั่วไป หมายถึง การบำเพ็ญเพียรเพื่อให้กิเลสเบาบางหดเหี้ยนหมดไป ด้วยการทำพิธีกรรม หรือด้วยการทรมานกายแบบต่าง ๆ เช่น บูชาไฟ ยืนขาเดียว ทาตัวด้วยฝุ่น เป็นต้น เรียกว่าบำเพ็ญตบะ เรียกผู้บำเพ็ญตบะว่า ดาบส ซึ่งแปลว่า "ผู้บำเพ็ญตบะคือเผาผลาญกิเลส"
ตบะ ในพระพุทธศาสนาใช้หมายถึงธรรมต่าง ๆ ที่มุ่งกำจัดเผาผลาญอกุศลวิตก (ความตรึกที่เป็นบาปอกุศล)เป็นหลัก เช่น ปธาน (ความเพียร) ขันติ (ความอดทน) ศีล (การรักษากายวาจา) อุโบสถกรรม (การรักษาอุโบสถศีล) การเล่าเรียนปริยัติ การถือธุดงค์ การบำเพ็ญสมณธรรม และเรียกการประพฤติปฏิบัติธรรมเหล่านี้ว่า บำเพ็ญตบะ เช่นกัน
อุโบสถกรรม

อุโบสถกรรม (อ่านว่า อุโบสดถะกำ) แปลว่า "การทำอุโบสถ"
อุโบสถกรรม หมายถึงการสวดพระปาติโมกข์ทุกกึ่งเดิอนของพระสงฆ์ คือพระวินัยกำหนดไว้ว่าพระสงฆ์จะต้องทำสังฆกรรมสวดพระปาติโมกข์ที่โบสถ์ทุกวันขึ้นและแรม 15 ค่ำ หรือแรม 14 ค่ำในเดือนขาด เรียกการไปทำสังฆกรรมนั้นว่า ลงอุโบสถ
อุโบสถกรรม ถ้ามีภิกษุครบองค์สงฆ์คือ 4 รูปขึ้นไปทำร่วมกันโดยสวดพระปาติโมกข์ เรียกว่า สังฆอุโบสถ ถ้ามีไม่ครบ 4 คือมี 2 หรือ 3 รูปทำโดยไม่ต้องสวดพระปาติโมกข์ เป็นแต่บอกความบริสุทธิ์แก่กันและกัน เรียกว่า คณอุโบสถ หรือ ปาริสุทธิอุโบสถ ถ้ามีเพียงรูปเดียวทำโดยการกำหนดใจว่าเป็นวันอุโบสถ เรียกว่า อธิษฐานอุโบสถ หรือ ปุคคลอุโบสถ
อธิษฐานอุโบสถ

อธิษฐานอุโบสถ หมายถึงอุโบสถที่ทำด้วยการอธิษฐาน
อธิษฐานอุโบสถ ใช้เรียกการทำอุโบสถของภิกษุรูปเดียว กล่าวคือในกรณีปกติจะรวมกันทำอุโบสถร่วมกันเป็นสังฆกรรม แต่ในกรณีที่ในวัดมีภิกษุรูปเดียว และไม่มีภิกษุอื่นมาร่วมทำอุโบสถให้ครบองค์สงฆ์ด้วย เมื่อรอจนหมดเวลาแล้ว ทรงอนุญาตให้ภิกษุนั้น้ทำอุโบสถรูปเดียวได้ โดยการอธิษฐานว่า
""อัชชะ เม อุโปสโถ" แปลว่า "วันนี้เป็นวันอุโบสถของเรา""
อธิษฐานอุโบสถ ที่ทำเช่นนี้เรียกอีกอย่างหนึ่งว่า ปุคคลอุโบสถ
พระอินทรรักษา (เสม)

พระอินทรรักษา นามเดิม เสม เป็นพระภัสดาของสมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากรมพระเทพสุดาวดี ในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช เป็นบุตรชายคนโตของพระยากลาโหมราชเสนา (สาย) อธิบดีกรมกลาโหมฝ่ายกรมพระราชวังบวรสถานมงคล (วังหน้า) ของเจ้าฟ้าเพชร พระราชโอรสองค์ใหญ่ของพระเจ้าเสือแห่งกรุงศรีอยุธยา
พระอินทรรักษาได้รับราชการเป็นเจ้ากรมตำรวจใหญ่ซ้ายในกรมพระราชวังบวรสถานมงคล (เจ้าฟ้ากุ้ง) ในรัชสมัยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ
โอรส-ธิดา.
กับสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระยาเทพสุดาวดี มีพระโอรส-ธิดา คือ
กับอนุภริยาหญิงสามัญชนนางหนึ่ง มีบุตร คือ
ปัจจุธรณ์

ปัจจุธรณ์ แปลว่า" ถอนคืน, การถอนคืน" ใช้คู่กับคำว่า อธิษฐาน ที่แปลว่า "การตั้งใจไว้, การผูกใจไว้"
ปัจจุธรณ์ เป็นภาษาพระวินัย คือมีธรรมเนียมว่า เมื่อพระภิกษุได้ผ้าใหม่มา ตั้งใจจะใช้สอยเป็นผ้าชนิดใด เช่น เป็นสบง เป็นจีวร เป็นต้น ก็อธิษฐานตั้งใจกำหนดให้เป็นผ้าชนิดนั้นแล้วใช้สอย เมื่อต้องการจะเลิกใช้หรือเปลี่ยนใหม่ก็ต้องเลิกด้วยการถอนคืนอธิษฐานผ้านั้นมิให้เป็นผ้าครองตนก่อน เรียกการถอนคืนเช่นนั้นว่า ปัจจุธรณ์
ปัจจุธรณ์ มีคำสำหรับกล่าวถอนตามพระวินัยโดยเฉพาะ เมื่อกล่าวถอนแล้วผ้านั้นก็หมดสภาพจากการเป็นผ้าอธิษฐานหรือผ้าครอง และต้องอธิษฐานผืนอื่นใช้แทนต่อไป
สมเด็จพระเจ้าหลานเธอ เจ้าฟ้ากรมพระอนุรักษ์เทเวศร์

สมเด็จพระเจ้าหลานเธอ เจ้าฟ้ากรมพระอนุรักษ์เทเวศร์ กรมพระราชวังบวรสถานพิมุข พระนามเดิม ทองอิน (28 มีนาคม พ.ศ. 2289 - 20 ธันวาคม พ.ศ. 2349) เป็นกรมพระราชวังบวรสถานพิมุขพระองค์สุดท้าย ดำรงพระยศในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช รัชกาลที่ 1
พระราชประวัติ.
กรมพระราชวังบวรสถานพิมุข มีพระนามเดิมว่าทองอิน เป็นพระโอรสในสมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากรมพระเทพสุดาวดี และพระอินทรรักษา (เสม) ประสูติเมื่อวันจันทร์ ขึ้น 7 ค่ำ เดือน 5 ตรงกับวันที่ 28 มีนาคม พ.ศ. 2289 มีพระอนุชาและพระขนิษฐา คือ
นอกจากนี้ พระองค์ยังมีพระอนุชาต่างมารดาชื่อ พระองค์เจ้าขุนเณร ผู้เป็นนักรบคู่พระทัยของพระองค์ในการทำศึกตลอดมา พระองค์ผนวช 2 ครั้ง ครั้งแรกในสมัยกรุงศรีอยุธยา และผนวชอีกครั้งเมื่อ พ.ศ. 2335 ที่วัดพระศรีรัตนศาสดาราม
พระองค์ทรงเริ่มรับราชการในรัชสมัยสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี เป็นที่"หลวงฤทธิ์นายเวร" จนกระทั่ง พ.ศ. 2323 ได้เลื่อนเป็น"พระยาสุริยอภัย" ผู้สำเร็จราชการเมืองนครราชสีมา เป็นกำลังสำคัญในการปราบปรามจลาจลในช่วงปลายรัชกาล เมื่อพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชทรงสถาปนาราชวงศ์จักรีในปี พ.ศ. 2325 โปรดให้สถาปนาพระองค์เป็น"สมเด็จพระเจ้าหลานเธอ เจ้าฟ้ากรมหลวงอนุรักษ์เทเวศร์" พระราชทานเครื่องสูง 3 ชั้น คันประดับมุก และเรือดั้งแห่คู่ 1 เป็นเครื่องประดับพระเกียรติยศโดยความชอบยิ่งกว่าพระราชภาคิไนยพระองค์อื่น ตั้งวังอยู่ที่สวนลิ้นจี่ ในเมืองเดิมฟากตะวันตกริมคลองบางกอกน้อย
หลังเสร็จสงครามเก้าทัพแล้ว ทรงได้รับเลื่อนขึ้นเป็น"กรมพระอนุรักษ์เทเวศร์" ดำรงพระเกียรติยศในที่"กรมพระราชวังบวรสถานภิมุข" รับพระบัญชาตามแบบกรมพระราชวังหลังแต่ก่อนมา
ทิวงคต.
กรมพระราชวังบวรสถานพิมุข ทรงพระประชวรมาตั้งแต่เดือน 10 และเสด็จทิวงคตเมื่อวันเสาร์ ขึ้น 10 ค่ำ เดือนอ้าย เวลาบ่าย 4 โมง ตรงกับวันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2349 สิริพระชนมายุ 61 พรรษา 
ถึงวันเสาร์ ขึ้น 10 ค่ำ เดือน 6 ตรงกับวันที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2350 จึงเชิญพระศพเข้าสู่พระเมรุท้องสนามหลวง มีการมหรสพสมโภช 3 วัน แล้วจึงพระราชทานเพลิงพระศพในวันจันทร์ ขึ้น 12 ค่ำ เดือน 6 ตรงกับวันที่ 18 พฤษภาคม ในการนี้จักรพรรดิซา ล็อง ได้จัดของเข้ามาสดับปกรณ์ด้วย พระอัฐิของพระองค์ถูกนำไปประดิษฐานที่หอพระนาก วัดพระศรีรัตนศาสดาราม ส่วนพระสรีรางคารถูกอัญเชิญไปประดิษฐาน ณ ผ้าทิพย์ฐานพระประธานภายในอุโบสถ วัดบพิตรพิมุขวรวิหาร
พระโอรสและพระธิดา.
สมเด็จเจ้าฟ้าฯ กรมพระราชวังบวรสถานพิมุข เษกสมรสกับพระชายาทองอยู่ (อาจเป็นพระราชธิดาในสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ) มีพระโอรสและพระธิดารวม 6 พระองค์ ได้รับการยกฐานันดรศักดิ์เป็นพระองค์เจ้า ต่อมาพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงบัญญัติให้ใช้คำนำหน้าพระนามว่า "พระสัมพันธวงศ์เธอ " คือ
นอกจากนี้ พระองค์ยังมีพระโอรสและพระธิดาที่ประสูติแต่หม่อมห้าม เป็นหม่อมเจ้าชาย 14 พระองค์ หม่อมเจ้าหญิง 16 พระองค์ คือ
ในบรรดาหม่อมห้ามของพระองค์ ปรากฏนามอยู่ท่านหนึ่งคือ หม่อมบุนนาค
ราชสกุลในกรมพระราชวังบวรสถานพิมุขมี 2 ราชสกุลคือ ปาลกะวงศ์ และ เสนีวงศ์ หม่อมเจ้าพระองค์อื่นที่มิใช่สายพระสัมพันธวงศ์เธอ กรมหลวงเสนีบริรักษ์ จะใช้ราชสกุลปาลกะวงศ์
ในวัฒนธรรมสมัยนิยม.
มีนักแสดงผู้รับบท สมเด็จพระเจ้าหลานเธอ เจ้าฟ้ากรมพระอนุรักษ์เทเวศร์ ได้แก่
ขนมครก

ประวัติ.
มีหลักฐานว่าขนมครกเป็นที่นิยมแพร่หลายมาตั้งแต่สมัยอยุธยา เข้าใจว่าจะเป็นแบบง่าย ๆ ไม่ได้ปรับปรุงเปลี่ยนแปลงเหมือนอย่างปัจจุบัน กล่าวคือยังทำตามหลักขนมไทยโดยใช้ข้าวโม่ให้เป็นแป้ง แล้วนำไปผสมน้ำตาลกับมะพร้าว มีหลักฐานการทำเตาขนมครกบริเวณชุมชนบ้านหม้อย่านทุ่งขวัญด้านตะวันตกของคลองสระบัวในกรุงศรีอยุธยาซึ่งเป็นแหล่งทำเครื่องปั้นดินเผา ปรากฏใน "คำให้การขุนหลวงหาวัด" ว่า :-
"บ้านหม้อ ปั้นหม้อข้าวหม้อแกงใหญ่เล็ก และกระทะเตาขนมครก ขนมเบื้อง" 
ขนมครกยังปรากฏในวรรณคดีไทย เรื่อง ขุนช้างขุนแผน ฉบับหอพระสมุดวชิรญาณ:-
ขนมครกปรากฏในโคลงล้านนา (คร่าวซอ) เรื่อง "คร่าวดอยสุเทพและคร่าวซอถนนในเมืองเชียงใหม่" ต้นฉบับจากใบลานจารด้วยอักษรธรรมล้านนา ประพันธ์โดยพญาพรหมโวหารระหว่างปี พ.ศ. 2420–30 เพื่อทูลถวายพระเจ้าอินทวิชยานนท์ และเจ้าทิพเกสร เป็นโคลงบรรยายเหตุการณ์ที่พญาพรหมโวหารได้รับความอุปถัมภ์จากพระเจ้าอินทวิชยานนท์ ปรากฏในคำประพันธ์บทที่ ๒๙ ฉบับปริวรรตโดย บุญทา ศรีพิมพ์ชัย ว่า:-
ส่วนเตากระทะที่ใช้ทำขนมครกเชื่อว่าเริ่มใช้กันอย่างแพร่หลายตั้งแต่รัชสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช จากการติดต่อค้าขายกับชาวโปรตุเกส และริเริ่มการใช้ไข่เป็นวัตถุดิบสำหรับทำขนมรวมทั้งยังคล้ายคลึงกับกระทะทำแพนเค้กพัฟสไตล์เดนมาร์ค (Aebelskiver)
ขนมครกแต่เดิมใช้ข้าวเจ้าแช่น้ำ โม่รวมกับหางกะทิ ข้าวสวย และมะพร้าวทึนทึกขูดฝอย ผสมเกลือเล็กน้อยใช้เป็นตัวขนม ส่วนหน้าของขนมครกเป็นหัวกะทิ ขนมครกชาววังจะมีการดัดแปลงหน้าขนมครกให้แปลกไปอีก เช่น หน้ากุ้ง (แบบเดียวกับข้าวเหนียวหน้ากุ้ง) หน้าไข่ หน้าหมู (แบบเดียวกับไส้ปั้นสิบ)
หน้าเผือก หน้าข้าวโพด หน้าต้นหอม
ประเภท.
ขนมครกมอญ.
เป็นขนมเก่าแก่ของชาวมอญ ปัจจุบันเหลือที่ชุมชนมอญตำบลเกาะเกร็ด อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรีเพียงแห่งเดียว ใช้ข้าวเหนียวดิบแช่น้ำจนชุ่มมาละเลงในเบ้าขนมครก ไส้เป็นมะพร้าวทึนทึกขูด น้ำตาลทรายและงาคั่ว เคล้าให้เข้ากัน
ขนมครกชาววัง.
เป็นขนมครกที่เทแป้งลงในเบ้าให้ติด ๆ กัน และมีหน้าหยอด หลากหลาย เช่น เผือก มัน ฝอยทอง ฯลฯ เวลาสุกจะร่อนออกมา แล้วจึงตัดแบ่งออกรับประทาน ขนมครกชาววังจะมีความพิเศษแตกต่างจากขนมครกชาวบ้าน คือ เน้นความสวยงาม ไม่มีขอบไหม้เกรียม และทำอย่างประณีต นอกจากมีรสชาติอร่อยแล้วยังต้องงามตาแตกต่างจากขนมชาวบ้านทั่วไป โดยหลังจากตักขนมครกขึ้นจากเบ้าแล้วจะมีการตัดริมขอบที่ไหม้เกรียมด้วยกรรไกรทิ้งให้หมดให้เหลือเฉพาะส่วนนิ่ม ๆ
ขนมครกแป้ง.
ขนมครกที่ทำจากข้าวโม่ผสมแป้งแต่ไม่มีหน้าหยอด#เปลี่ยนทาง 
ขนมครกประยุกต์.
เป็นขนมครกสมัยปัจจุบันที่มีการประยุกต์สูตรโดยการเพิ่มส่วนผสมลงในแป้ง เช่น
สังฆาฏิ

สังฆาฏิ แปลว่า "ผ้าซ้อนนอก, ผ้าทาบ" เป็นชื่อเรียกผ้าผืนหนึ่งในจำนวน 3 ผืน หรือไตรจีวรของพระคือ จีวร สบง สังฆาฏิ
สังฆาฏิ คือผ้าที่ซ้อนทับจีวรอีกชั้นหนึ่งทำนองเป็นผ้าคลุมสำหรับป้องกันความหนาวในฤดูหนาว เมื่อห่มทาบจีวรก็จะเป็นผ้าสองชั้น ทำให้อบอุ่นขึ้นเมื่อห่ม จึงเรียกว่า ผ้าสังฆาฏิ (ผ้าซ้อน, ผ้าทาบ)
สังฆาฏิแท้จริงแล้วเป็นผ้าสารพัดประโยชน์ เช่น ห่มแทนจีวร ทำเป็นผ้ากันแดดได้ เป็นต้น
ในประเทศไทย สังฆาฏิ ปัจจุบันพระสงฆ์ไม่ได้ใช้ห่มซ้อนกับจีวรเหมือนก่อน ด้วยอยู่ในในถิ่นที่อากาศไม่หนาวจนเกินไป แต่พับแล้วพาดเก็บไว้บนบ่าเพื่อความสะดวกในเวลาเดินทาง จนกลายเป็นผ้าพาดบ่าตามปกติไป
สตีเวน คิง

สตีเฟน เอ็ดวิน คิง  เป็นนักเขียนนิยายเขย่าขวัญ ชาวอเมริกัน เกิดวันที่ 21 กันยายน พ.ศ. 2490 เคยใช้นามปากกาว่า "ริชาร์ด บาร์คแมน" (Richard Bachman) และ "จอห์น สวิเธน" (John Swithen) เขียนนวนิยายเรื่องแรกคือ "Carrie" ในปี พ.ศ. 2515 ตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์ Doubleday & Co. มีนิยายของคิงถูกนำไปสร้างเป็นภาพยนตร์และบทละครโทรทัศน์ เช่น " 'Salem' s Lot", "It", "Misery", "Pet Sematary"
ในปี พ.ศ. 2546 มูลนิธิหนังสือแห่งชาติ (National Book Foundation) มอบรางวัล "เหรียญสำหรับผู้มีผลงานทางวรรณกรรมอเมริกันอันดีเด่น" ให้แก่สตีเฟน คิง
ประวัติ.
สตีเฟน คิง เกิดเมื่อ 21 กันยายน พ.ศ. 2490 ที่เมืองพอร์ตแลนด์ ในรัฐเมน เป็นบุตรคนที่ 2 ของเอ็ดวิน คิง และ เนลลี รูธ พิลส์บูรี เขาเสียพ่อตั้งแต่วัยเด็ก ในปี พ.ศ. 2509 เขาได้เข้าเรียนในภาควิชาภาษาอังกฤษที่มหาวิทยาลัยเมน ที่เมืองออรอโน หลังจบการศึกษาเขาได้สอนวิชาภาษาอังกฤษในเมืองแฮมปเดน ในรัฐเมน
ด้านชีวิตส่วนตัว เขาสมรสกับทาบิธา คิง (นามกุลก่อนแต่งงาน: สปรูซ) เมื่อวันที่ 2 มกราคม พ.ศ. 2514 ทั้งคู่มีบุตรด้วยกัน 3 คนคือ นาโอมิ ราเชล คิง, โจ คิง และ โอเว่น คิง โดย 2 คนสุดท้ายนี้มีอาชีพเป็นนักเขียนเช่นเดียวกับบิดา-มารดาของพวกเขาเอง
ในปี พ.ศ. 2542 สตีเฟน คิงประสบอุบัติเหตุร้ายแรงด้วยการโดนรถชนระหว่างเดินออกกำลังกายตอนเช้าอยู่บนถนนใกล้บ้านในรัฐเมน เขาถูกนำตัวส่งโรงพยาบาลและเข้าทำการผ่าตัด ระหว่างการพักฟื้นร่างกาย จึงเขียนหนังสือชื่อ "On Writing" ซึ่งกล่าวถึงที่มาของการเขียนหนังสือ และแรงบันดาลใจที่ทำให้เขียนหนังสือหลาย ๆ เล่ม
กระดาษทราย

กระดาษทราย  คือกระดาษรูปแบบหนึ่งซึ่งมีสารขัดถูติดหรือเคลือบอยู่บนหน้าของกระดาษ ใช้สำหรับขัดพื้นผิวของวัสดุอื่นเพื่อให้วัสดุนั้นเรียบ หรือขัดให้ชั้นพื้นผิวเก่าหลุดออก หรือบางครั้งอาจทำให้พื้นผิวขรุขระมากขึ้นเพื่อเตรียมการติดด้วยกาว เป็นต้น
ประวัติ.
กระดาษทรายเริ่มมีใช้ครั้งแรกในประเทศจีนตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 13 กระดาษทรายในยุคนั้นทำจากเปลือกหอยบดละเอียด เมล็ดพืช และทราย ติดไว้บนหนังสัตว์ด้วยยางธรรมชาติ บางครั้งมีการใช้ผิวของปลาฉลามแทนกระดาษทราย เดิมกระดาษทรายรู้จักกันในชื่อ "กระดาษแก้ว" เนื่องจากใช้กากของแก้วเป็นส่วนประกอบ (มิใช่กระดาษแก้วในปัจจุบัน)
เกล็ดหยาบบนฟอสซิลของปลาซีลาแคนท์ (Coelacanth) ซึ่งเป็นปลาดึกดำบรรพ์ที่เกือบจะสูญพันธุ์ เคยถูกใช้เป็นกระดาษทรายโดยชนพื้นเมืองในประเทศคอโมโรส
กระดาษทรายถูกผลิตขึ้นด้วยเครื่องจักรเป็นครั้งแรกโดยบริษัทของจอห์น โอคีย์ (John Oakey) ในลอนดอนเมื่อ พ.ศ. 2376 (ค.ศ. 1833) ซึ่งได้พัฒนาเทคนิคและกระบวนการยึดติดของสารขัดถูสำหรับการผลิตในปริมาณมาก ส่วนกระบวนการผลิตกระดาษทรายด้วยเครื่องจักรได้รับการจดสิทธิบัตรในสหรัฐอเมริกาเมื่อ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2377 (ค.ศ. 1834) โดยไอแซก ฟิสเชอร์ จูเนียร์ (Isaac Fischer Jr.) จากเมืองสปริงฟิลด์ รัฐเวอร์มอนต์
ในปี พ.ศ. 2459 (ค.ศ. 1916) สามเอ็ม (3M) ได้คิดค้นกระดาษทรายกันน้ำภายใต้ยี่ห้อ Wetordry™ และการใช้งานครั้งแรกนั้นเพื่อตกแต่งการทาสี
ประยูร จรรยาวงษ์

ประยูร จรรยาวงษ์ (17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2458 - 3 ธันวาคม พ.ศ. 2535) นักเขียนการ์ตูนฉายา "ราชาการ์ตูนไทย" ผู้ให้กำเนิดตัวการ์ตูน "นายศุขเล็ก" ตัวการ์ตูนลิเกล้อเลียนบุคลิกของนักมวยชื่อดัง สุข ปราสาทหินพิมาย และการ์ตูนชุดขบวนการแก้จน (ได้รับการแนะนำให้เป็น 1 ในหนังสือดี 100 เล่มที่คนไทยควรอ่าน) นอกจากนี้ยังเป็นเจ้าของรางวัลชนะเลิศการประกวดเขียนภาพการ์ตูนของโลก ที่ประเทศสหรัฐอเมริกา เมื่อปี พ.ศ. 2503 จากผลงานชื่อ ""การทดลองระเบิดปรมาณูลูกสุดท้าย" (The Last Nuclear Test)" และรางวัลแมกไซไซ สาขาวารสารศาสตร์ วรรณกรรม และศิลปะการสื่อสารเชิงสร้างสรรค์ ในปี พ.ศ. 2514 เขามีบทบาทในการวาดการ์ตูนล้อเลียน 3 ทรราช และเข้าร่วมชุมนุมในเหตุการณ์ 14 ตุลา
ประวัติการศึกษา.
ศึกษาขั้นต้น
มัธยมศึกษา
ชัคกี้ ธัญญรัตน์

ชัคกี้ ธัญญรัตน์ (ชื่อเล่น: บุ๋ม) อดีตนักกีตาร์ฝีมือดี ที่ได้รับการยอมรับ จนได้รับฉายาว่า กีตาร์เทพ
ประวัติ.
ชัคกี้ ธัญญรัตน์ มีชื่อจริงว่า ชูศักดิ์ ธัญญรัตนางกูร จบการศึกษาจากโรงเรียนเซนต์คาเบรียล เริ่มเล่นกีตาร์เมื่ออายุได้ 13-14 ปี ได้ชื่อเล่นจากเพื่อน ๆ ว่า "บุ๋ม" มาจากชื่อสุนัขตัวรักที่เจ้าตัวเลี้ยงไว้ จากนั้นเมื่อจบ ม.ศ. 3 จึงได้ไปเดินทางไปศึกษาต่อทางด้านดนตรีและสวนศาสตร์ ที่สหรัฐอเมริกา และเข้าศึกษาต่อระดับอุดมศึกษาที่สถาบันเทคโนโลยีแมสซาชูเซตส์ หรือ M.I.T.
เมื่อจบการศึกษาแล้ว ได้เดินทางกลับประเทศไทย ได้มีผลงานร่วมวงร็อคเคสตร้า ร่วมกับชัชชัย สุขขาวดี หรือ หรั่ง ร็อคเคสตร้า ในอัลบั้มที่ 2 "เทคโนโลยี" (2527) และอัลบั้มที่ 3 "Special One" (2528) นอกจากนั้นยังเคยร่วมงานกับวงคาไลโดสโคป วงบลูแพลนเนต (มี ปู แบล็กเฮด เป็นนักร้องนำ)
นอกจากนี้แล้วยังเคยร่วมงานกับคาราวาน ในชุด "อานนท์" และ "1985" มีผลงานเดี่ยวชื่อชุด "ศรัทธา" (2528) ร่วมงานกับนุภาพ สวันตรัจน์, ปานศักดิ์ รังสิพราหมณกุล, อู๊ด ยานนาวา, มงคล อุทก และสุรชัย จันทิมาธร จากวงคาราวาน
ชัคกี้ ธัญญรัตน์ เสียชีวิตด้วยอาการไตวาย ในปี พ.ศ. 2542
ผลงาน.
สตูดิโออัลบั้ม.
"ชัคกี้ ธัญรัตน์ - ศรัทธา (2528)"
"ชัคกี้ ธัญญรัตน์ และ บลูแพลนเนต - พาฝัน (2533)"
บลูแพลนเนต.
อานนท์ สายแสงจันทร์ (ปู) - ร้องนำ (ต่อมาไปตั้งวง Black Head อันโด่งดัง)
ชัคกี้ ธัญญรัตน์ - กีตาร์ (อดีต Rockestra)
นุสรณ์ พจน์พิพัฒน์ (ป้อ) - คีย์บอร์ด (ต่อมาไปอยู่วง The Olarn Project)
เกียรติชัย แซ่โอ้ว (หมู) - เบส (หรั่ง Rockestra/ มือเบสร้อยวง)
ชูชาติ หนูด้วง (โก้) - กลอง (ต่อมาไปอยู่วงคาราบาว)
อัลบั้มรับเชิญ.
"ร็อคเคสตร้า - เทคโนโลยี (2527)"
"ร็อคเคสตร้า - Special One (2528)"
"คาราวาน - 1985 (2528) เล่นกีตาร์ลีด, ซินทิไซเซอร์ ในเพลง ฮิโรชิมา"
"พงษ์เทพ กระโดนชำนาญ - ยิ้มเหงา ๆ (2531) เล่นคีย์บอร์ด ในเพลง ยิ้มเหงา ๆ"
"คาราวาน - อานนท์ (2531) เล่นกีตาร์ลีด ในเพลง แม้เราจะไม่พบกัน, สาวน้อย, คีย์บอร์ด ในเพลง หวัง"
"มงคล อุทก - คนไร้ราก (2532) เล่นกีตาร์ไฟฟ้า ในเพลง นํ้าใต้นํ้าตา"
"มงคล อุทก - โอ้ย..ชีวิต (2534) โซโล่กีตาร์ ในเพลง หัวใจแก่ๆ"
"โดม มาร์ติน - กุหลาบไฟ 
(2537) "โซโล่กีตาร์ ในเพลง กุหลาบไฟ, น้ำตาหยดสุดท้าย"
เหยี่ยว

เหยี่ยว หรือ อีเหยี่ยว (อีสาน: แหลว) คือ นกในอยู่ในสกุล "Falco" จัดอยู่ในกลุ่มนกล่าเหยื่อที่อยู่ในอันดับ Falconiformes และวงศ์ Falconidae
เหยี่ยวมีลักษณะคล้ายกับอินทรี ซึ่งเป็นนกล่าเหยื่อเช่นเดียวกัน แต่เหยี่ยวมีขนาดเล็กกว่า คือมีจะงอยปากที่งองุ้ม มีกรงเล็บที่แหลมคมและแข็งแรง บินได้อย่างรวดเร็ว กางปีกได้กว้างและยาว สามารถบินหรือเหินได้สูง และมีสายตาที่ดีมาก อาหารโดยทั่วไปของเหยี่ยว คือ สัตว์ขนาดเล็กกว่าต่าง ๆ เช่น สัตว์ฟันแทะ, สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมต่าง ๆ, สัตว์เลื้อยคลาน, สัตว์น้ำ เช่น ปลา หรือกุ้ง หรือแม้แต่สัตว์ที่มีขนาดใหญ่กว่าได้ เช่น กวาง เป็นต้น 
นอกจากสกุล "Falco" แล้ว ยังมีนกในสกุลอื่น แต่อยู่ในวงศ์เดียวกันที่เรียกว่าเหยี่ยวได้ เช่น "Haliastur", "Elanus", "Haliaeetus" และ"Microhierax" (ซึ่งบางครั้งอาจเรียกเป็นอินทรี) เป็นต้น
เหยี่ยวที่พบในประเทศไทยมีหลายชนิด อาทิ เหยี่ยวแดง ("Haliastur indus"), นกออก ("Haliaeetus leucogaster"), เหยี่ยวรุ้ง ("Spilornis cheela") เป็นต้น
และยังมีอีกชนิดหนึ่ง คือ เหยี่ยวออสเปร ("Pandion haliaetus") ซึ่งเป็นนกที่มีวิวัฒนาการเป็นของตัวเอง มีวงศ์และสกุลของตัวเองต่างหาก 
จากความที่เป็นนกล่าเหยื่อ และมีขนาดลำตัวที่ไม่ใหญ่นัก เหยี่ยวจึงถูกมนุษย์ใช้เลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยงมาแล้วนานกว่า 2,000 ปี เพื่อใช้ประโยชน์หลายอย่าง เช่น ล่าสัตว์, เพื่อความเพลิดเพลิน หรือแม้แต่ใช้ในการไล่นกชนิดอื่น ๆ ในสนามบินหรือชุมชนเมืองบางแห่ง 
ในความเชื่อของชาวเล ซึ่งเป็นชนชาติปฐมภูมิทางภาคใต้ของไทยตั้งแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์ เชื่อว่าเหยี่ยวเป็นวิญญาณบรรพบุรุษที่ช่วยนำทางไปสู่ปลา เป็นสัตว์ที่ช่วยในการจับปลา โดยพบเป็นหลักฐานภาพวาดบนผนังถ้ำผีหัวโต ที่อำเภออ่าวลึก จังหวัดกระบี่ นอกจากนี้แล้วยังเชื่อด้วยว่าเหยี่ยวจะเป็นเครื่องนำทางวิญญาณของผู้เสียชีวิตไปสู่โลกหลังความตาย โดยมีเรือเป็นพาหนะ
ภาษาจีนฮากกา

ภาษาแคะ, ภาษาฮากกา หรือ เค่อเจียฮว่า ("พักฟ้าซื้อ: Hak-kâ-va / Hak-kâ-fa", #เปลี่ยนทาง ; "พักฟ้าซื้อ: Hak-kâ-ngî") คือหนึ่งในภาษาของตระกูลกลุ่มภาษาจีนที่ชาวฮากกาพูดเป็นภาษาแม่ในพื้นที่ประเทศจีนตอนใต้ ไต้หวัน และพื้นที่พลัดถิ่นบางแห่งในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และในชุมชนชาวจีนโพ้นทะเลทั่วโลก
อำเภอท่ายาง

ท่ายาง เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดเพชรบุรี ประชากรประมาณร้อยละ 80 เป็นเกษตรกร มีอาชีพปลูกพืช ผลผลิตหลักได้แก่ ข้าว กล้วยหอมทอง กล้วยไข่ กล้วยน้ำว้า มะนาว ชมพู่ อ้อย มะม่วง ถั่ว และมะพร้าว
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอท่ายางตั้งอยู่ทางทิศใต้ของจังหวัด ระยะทางห่างจากตัวจังหวัดประมาณ 17 กิโลเมตร และห่างจากกรุงเทพมหานคร เป็นระยะทาง 134 กิโลเมตร มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ประวัติ.
เมื่อปี พ.ศ. 2435 ภูมิประเทศด้านตะวันตกของอำเภอโดยทั่วไปเป็นป่าดงดิบและภูเขาสูง มีไม้ใหญ่ ๆ มากมาย เช่น ไม้ยาง ไม้มะค่า ไม้ตะเคียน ฯลฯ จนได้รับการเรียกขานว่า "ท่ายาง" สภาพท้องที่เป็นป่าใหญ่ มีไข้มาลาเรียชุกชุม ราษฎรที่อาศัยอยู่เป็นชาวกะเหรี่ยงและกะหร่าง ส่วนภูมิประเทศด้านตะวันออกจรดชายฝั่งทะเลอ่าวไทย เป็นที่ราบลุ่มและดินปนทราย เหมาะแก่การเกษตรกรรม 
ต่อมามีราษฎรจากจังหวัดอื่นเข้ามาตั้งหลักแหล่งทำมาหากินเป็นจำนวนมาก และมีผู้อพยพมาอยู่เพิ่มมากขึ้นทุกปี ใน พ.ศ. 2436 ทางราชการได้ตั้งอำเภอขึ้นที่หมู่บ้านวังไคร้ ริมแม่น้ำแม่ประจันต์ ตำบลวังไคร้ เรียกว่า อำเภอแม่ประจันต์ ในพ.ศ. 2453 ได้สร้างที่ว่าการอำเภอขึ้นใหม่ ณ ที่ว่าการอำเภอแม่ประจัน เมืองเพชรบุรี 
อำเภอแม่ประจันต์ตั้งอยู่ได้ประมาณ 20 ปี ทางการเห็นว่าอยู่ไกลจากย่านชุมชนจึงได้ย้ายมาตั้งที่ว่าการอำเภอแห่งใหม่ที่หมู่ที่ 2 ตำบลยางหย่อง (ปัจจุบันเป็นหมู่ที่ 2 ตำบลท่าแลง) และเรียกชื่อว่า อำเภอยางหย่อง ตั้งอยู่ได้นานประมาณ 2 ปี จึงได้ย้ายมาตั้งที่หมู่ที่ 1 บ้านท่ายาง ริมฝั่งแม่น้ำเพชรบุรีเมื่อราวปี พ.ศ. 2460 แต่ยังเรียกอำเภอยางหย่องตามเดิม จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2482 จึงได้เปลี่ยนชื่อใหม่เรียกว่า อำเภอท่ายาง เพื่อให้ตรงกับหมู่บ้านอันเป็นที่ตั้งจนกระทั่งทุกวันนี้
ภูมิศาสตร์.
มีทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4 (ถนนเพชรเกษม) ผ่านเขตอำเภอท่ายางประมาณ 10 กิโลเมตร ยังมีสถานีรถไฟตั้งอยู่ที่ตำบลหนองจอก แม่น้ำสำคัญที่ไหลผ่านอำเภอ คือ แม่น้ำเพชรบุรี อำเภอท่ายางมีเนื้อที่ทั้งหมดประมาณ 793.522 ตารางกิโลเมตร หรือประมาณ 495,591.25 ไร่
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอท่ายางมีพื้นที่การปกครองตามพระราชบัญญัติลักษณะการปกครองพื้นที่ พ.ศ. 2457 ทั้งหมด 12 ตำบล 118 หมู่บ้าน ดังนี้
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอท่ายางประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 13 แห่ง ได้แก่
คาบอมบ้าแดง

คาบอมบ้าแดง (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Cabomba furcata, Cabomba piauhyensis") เป็นพืชใต้น้ำจำพวกสาหร่าย ชนิดหนึ่ง พบในทวีปอเมริกาใต้ ทางตอนเหนือของประเทศคิวบาและบางส่วนของรัฐฟลอริดา เมื่อเจริญเติบโตเต็มที่มีความสูงระหว่าง 30 ถึง 80 เซนติเมตร แผ่กิ่งก้านได้ประมาณ 8 เซนติเมตร นิยมนำมาเลี้ยงเป็นไม้ประดับ แต่เจริญเติบโตยาก เนื่องจากคาบอมบ้าแดงมีความต้องการแสงมากเกินกว่าที่แสงจะผ่านน้ำไปได้ตามปกติ ก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ และสถานะของน้ำที่ใสสะอาดเป็นสิ่งจำเป็นต่อการเจริญเติบโตของคาบอมบ้าแดง
มีรายงานว่าคาบอมบ้าแดง เป็นพืชต่างถิ่นที่รุกรานในรัฐเกรละ ประเทศอินเดีย
วัดเทพศิรินทราวาสราชวรวิหาร

วัดเทพศิรินทราวาส เป็นพระอารามหลวงชั้นโท ชนิดราชวรวิหาร อยู่ในเขตป้อมปราบศัตรูพ่าย ใกล้สะพานกษัตริย์ศึกและสถานีรถไฟกรุงเทพ (หัวลำโพง) อยู่รวมกับ "โรงเรียนเทพศิรินทร์"
ประวัติ.
พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าฯ ให้สร้างวัดเทพศิรินทราวาส เมื่อ พ.ศ. 2419 ขณะมีพระชนมพรรษาครบ 25 พรรษาพอดี เพื่อทรงเฉลิมพระเกียรติและอุทิศพระราชกุศลสนองพระเดชพระคุณกรมสมเด็จพระเทพศิรินทรามาตย์ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง ซึ่งได้เสด็จสวรรคตตั้งแต่รัชกาลที่ 5 ยังทรงพระเยาว์ โดยให้พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมขุนเจริญผลพูลสวัสดิ์ เป็นแม่กองก่อสร้าง พระศิริสมบัติ (กร) และพระวิจิตรรจนา เป็นนายงาน เริ่มก่อสร้าง พ.ศ. 2419 
วันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2421 ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ อาราธนาพระอริยมุนีมาจากวัดบวรนิเวศ พร้อมด้วยพระฐานานุกรม 3 รูป พระอันดับ 16 รูป สามเณร 3 รูป รวม 23 รูป มาอยู่วัดนี้ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงบำเพ็ญพระราชกุศล แล้วประกาศพระราชทานวิสุงคามสีมาและพระราชทานนามอารามแห่งนี้ว่าวัดเทพศิรินทราวาส ตามพระนามแห่งองค์พระราชชนนี
สถาปัตยกรรมสำคัญได้แก่ พระอุโบสถของวัดเทพศิรินทราวาส มีขนาดใหญ่และตกแต่งอย่างงดงาม ด้วยลายรดน้ำและซุ้มประตูหน้าต่าง เพดานสลักรูปเครื่องราชอิสริยาภรณ์ พระอุโบสถเป็นที่ประดิษฐานพระพุทธรูปสำคัญหลายองค์ เช่น พระนิรันตรายซึ่งเป็นพระพุทธรูปประจำรัชกาลที่ 4 ซึ่งอัญเชิญมาเมื่อ พ.ศ. 2421 ตามพระราชประสงค์รัชกาลที่ 4
การวางแผนผังวัดเทพศิรินทราวาสนี้ ถือว่าเป็นแปลนที่เหมาะสม ที่โรงเรียนอยู่ทางด้านตะวันออก หน้าวัดและเขตพุทธาวาสอยู่ส่วนกลาง และสุสานอยู่ด้านตะวันตก ดุจชีวิตคนซึ่งเดินตามดวงตะวัน เริ่มด้วยวัยเด็ก วัยกลางคน และปัจฉิมวัยซึ่งไปสุดสิ้นที่สุสาน สิ่งก่อสร้างที่เป็นที่รู้จักกันดี คือ เมรุหลวงหน้าพลับพลาอิสริยาภรณ์
และใน พ.ศ. 2439 โปรดเกล้าฯ ให้สร้างสุสานหลวงไว้ในวัด ด้วยมีพระราชประสงค์ให้เป็นฌาปนสถานสำหรับพระราชวงศ์ซึ่งไม่ได้สร้างพระเมรุฯ ที่ท้องสนามหลวงและสำหรับชนทุกชั้น นับเป็นเรื่องพิเศษ เนื่องจากโดยปกติแล้วจะไม่มีฌาปนสถานในพระอารามหลวง
ลำดับเจ้าอาวาส.
นับแต่ก่อตั้งวัดมาจนปัจจุบัน วัดเทพศิรินทราวาสมีเจ้าอาวาสมาแล้ว 9 รูป ได้แก่
อำเภอบ้านนา

บ้านนา เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดนครนายก ภาคกลางของประเทศไทย
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอบ้านนามีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ประวัติ.
แต่เดิมมีชื่อเรียกว่า อำเภอท่าช้าง ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็น อำเภอบ้านนา เมื่อปี พ.ศ. 2446 ตามประวัติอำเภอนี้เคยเป็นแขวงเมืองนครนายก ซึ่งเป็นเมืองลูกหลวงหรือเมืองหน้าด่านในสมัยที่กรุงศรีอยุธยาเป็นราชธานี โดยเฉพาะท้องที่อำเภอบ้านนาเคยเป็นที่ตั้งกองโพนช้างหรือกองจับช้างป่าไว้เป็นพาหนะสำคัญในการทำศึกสงครามมาแต่สมัยโบราณ ปรากฏว่ายังมีหลักฐานอยู่ที่บ้านมะเฟือง ตำบลป่าขะ อำเภอบ้านนา ซึ่งในอดีตเมื่อ 30 กว่าปี หมู่บ้านนี้มีชื่อเรียกว่า "โรงช้าง" และยังมีเศษเสาโรงช้างของกรมพาหนะคชบาล เหลือซากอยู่เป็นหลักฐาน แต่ในปัจจุบันเสาโรงช้างได้ชำรุดผุพังไปจนหมดสิ้นแล้ว
อำเภอบ้านนาเคยโอนไปขึ้นอยู่กับจังหวัดสระบุรีครั้งหนึ่ง เนื่องจากได้มีพระราชบัญญัติยกเลิกจังหวัดนครนายกโดยให้อำเภอต่าง ๆ ไปขึ้นอยู่กับจังหวัดปราจีนบุรี ยกเว้นอำเภอบ้านนาให้ไปขึ้นกับจังหวัดสระบุรี เมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2484 ต่อมาได้มีพระราชบัญญัติจัดตั้งจังหวัดนครนายกขึ้นใหม่ เมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2489 อำเภอบ้านนาจึงได้กลับมาขึ้นกับจังหวัดนครนายกจนกระทั่งปัจจุบัน
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอบ้านนาแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 10 ตำบล 116 หมู่บ้าน
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอบ้านนาประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 11 แห่ง ได้แก่
ธนาคารเอเชีย

ธนาคารเอเชีย (Bank of Asia) หรือ BoA เป็นธนาคารในประเทศไทย ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2482 มีสถานะเป็นรัฐวิสาหกิจไทย ใช้ชื่อว่า "ธนาคารแห่งเอเชียเพื่ออุตสาหกรรมและพาณิชยกรรม" โดยศาสตราจารย์ ดร.ปรีดี พนมยงค์ อดีตนายกรัฐมนตรี และผู้ประศาสน์การมหาวิทยาลัยวิชาธรรมศาสตร์และการเมือง ต่อมาภายหลังเปลี่ยนชื่อเป็น "ธนาคารเอเชีย" (BoA) จดทะเบียนเข้าตลาดหลักทรัพย์ในปี พ.ศ. 2521 และกลายเป็นบริษัทมหาชน จำกัด ในวันที่ 2 ตุลาคม พ.ศ. 2535 
ธนาคารเอเชียมีผลิตภัณฑ์ทางการเงินที่หลากหลาย อีกทั้งยังมีบริษัทในเครือที่ให้ บริการด้านประกันภัย, การจัดการกองทุน, การจัดจำหน่ายตราสาร หนี้และตราสารทุนและบริการเช่าซื้อ สถานที่ตั้งสำนักงานใหญ่ของธนาคารอยู่ที่ถนนสาทรใต้ ในกรุงเทพมหานคร ณ เดือนกันยายน พ.ศ. 2546 ธนาคารเอเชียมีสาขา 124 แห่ง
พ.ศ. 2541 ธนาคารเอบีเอ็น แอมโร แห่งประเทศเนเธอร์แลนด์ ได้เข้ามาเป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่ ของธนาคารเอเชีย ในปี พ.ศ. 2545 ธนาคารเอบีเอ็น แอมโรได้รับการจัดอันดับเป็นที่ 8 ในยุโรป และที่ 17 ในโลก ในด้านความมั่นคงของเงินกองทุนขั้นที่หนึ่ง โดย มีกว่า 3,000 สาขาในกว่า 66 ประเทศ 
25 เมษายน พ.ศ. 2547 ธนาคารเอบีเอ็ม แอมโร ได้ลงนามขายหุ้น 80.77% ซึ่งถืออยู่ในธนาคารเอเชีย ให้กับ ธนาคารยูโอบี ผู้ถือหุ้นหลักใน ธนาคารยูโอบีรัตนสิน เพื่อควบรวมกิจการ ธนาคารเอเชีย เข้ากับ ธนาคารยูโอบีรัตนสิน โดยใช้ธนาคารเอเชียเป็นแกนหลัก และเปลี่ยนชื่อเป็น "ธนาคารยูโอบี" ในนามบริษัท “ธนาคารยูไนเต็ด โอเวอร์ซีส์ (ไทย) จำกัด (มหาชน)”
ออดิชัน

ออดิชัน  เป็นการแสดงของนักแสดง นักร้อง นักดนตรี หรือนักเต้น สำหรับทดสอบความสามารถ มีลักษณะเหมือนการสัมภาษณ์งานของนักแสดงนั่นเอง การออดิชันจะมีลักษณะหลักคือแสดงความสามารถเฉพาะตัวของบุคคลนั้นออกมา ที่พร้อมและเหมาะสมต่อการยอมรับของฝ่ายออดิชัน อย่างไรก็ตามการแสดงนั้นจะไม่ได้แสดงเลียนแบบการแสดงที่ออดิชัน เช่นการออดิชันสำหรับละครเวที แฮมเลต ผู้ออดิชันจะแสดงการออดิชันในรูปแบบอื่นที่ไม่เกี่ยวข้องกับแฮมเลตเป็นต้น 
การออดิชันอาจรวมไปถึงการอ่านบทละคร หรือแสดงในบทบาทที่ไม่คุ้นเคยได้ เช่นนักดนตรีอาจมีการทดสอบให้เล่นเครื่องดนตรีที่ไม่คุ้นเคยเป็นต้น
คิมชีจีแก

คิมชีจีแก  เป็นอาหารเกาหลีมีลักษณะซุปและจัดเสิร์ฟในหม้อร้อน โดยมีส่วนประกอบได้แก่ กิมจิ (คิมชี) หัวหอม เต้าหู้ และเนื้อสัตว์ซึ่งอาจจะเป็นเนื้อหมูหรืออาหารทะเล คิมชีจีแกมีรสชาติเผ็ดกลมกล่อม
กฎหมายรักฉบับฮาร์วาร์ด

กฎหมายรักฉบับฮาร์วาร์ด  เป็นละครเกาหลีแนวรักโรแมนติก 16 ตอน ฉายครั้งแรกในเกาหลีเมื่อปี พ.ศ. 2547 ได้รับความนิยมในเกาหลีใต้ และหลายประเทศในเอเชีย 
เรื่องราวของละครเป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด ความรักระหว่างนักศึกษาเกาหลีในโรงเรียนกฎหมาย คิม ฮย็อนวู (คิม แรวอน) และนักศึกษาเกาหลีในคณะแพทย์ ลี ซูอิน (คิม แตฮี) ถึงแม้ว่าสถานที่ในพล็อตเรื่องของเรื่องนี้เป็นมหาวิทยาลัยฮารเวิรด แต่จริงแล้วถ่ายทำที่ มหาวิทยาลัยเซาเทิร์นแคลิฟอร์เนีย และ มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย ลอสแอนเจลิส
กระถินณรงค์

กระถินณรงค์ (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Acacia auriculiformis" ;) เป็นพืชตระกูลถั่ว มีถิ่นกำเนิดดั้งเดิมตามธรรมชาติในทุ่งหญ้าของประเทศปาปัวนิวกินี ไปจนถึงพื้นที่ทางตอนเหนือของประเทศออสเตรเลีย แต่ปัจจุบันได้มีการนำไปปลูกกันทั่วโลกทั้งทวีปเอเชีย แอฟริกา และอเมริกาใต้ เนื่องจากสามารถฟื้นฟูสภาพป่าเสื่อมโทรมได้
เป็นไม้ที่มีขนาดเล็กถึงขนาดกลางมีความสูง 8 เมตร ไปจนถึง 20 เมตร ดอกกระถินณรงค์ มีสีเหลืองกลิ่นหอม ออกดอกรวมกันเป็นช่อ คล้ายหางกระรอก
ในประเทศไทย ร.ท.ขุนณรงค์ชวนกิจ (ชวน ณรงคะชวนะ) เป็นผู้สั่งเข้ามาปลูกในประเทศไทยเป็นครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2478 โดยนำมาปลูกในลักษณะของไม้ประดับ
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์.
กระถินณรงค์เป็นไม้ยืนต้นไม่ผลัดใบ ขนาดกลาง – ใหญ่ สูง 10 – 30 เมตร เรือนยอดทรงกลมทึบ เปลือกสีน้ำตาลถึงสีน้ำตาลเข้ม แตกเป็นร่องตามยาว ใบประกอบแบบขนนกสองชั้น เมื่อยังเล็กและเปลี่ยนรูปเป็นใบขนาดใหญ่หนา สีเขียวเข้ม เรียวยาว โค้งเป็นรูปเคียว กว้างประมาณ 1.2 – 2.5 ซม. ยาวประมาณ 7 – 15 ซม. ดอกสีเหลือง มีกลิ่นหอม ออกรวมกันเป็นช่อคล้ายหางกระรอกตามง่ามใบ ดอกย่อยแต่ละดอกมีขนาดเล็กมาก ช่อหนึ่ง ๆ มี ประมาณ 70 – 100 ดอก ช่อดอกจะห้อยลงข้างล่าง ผลแห้งแตก เป็นฝักแบน สีเขียว ม้วนบิดเป็นวง 1 – 3 วง เมื่อแก่มีสีน้ำตาล มีเมล็ดสีน้ำตาลดำเป็นมัน 5 – 12 เมล็ด
ประโยชน์.
กระถินณรงค์เป็นไม้โตเร็ว นิยมปลูกเพื่อนำไปใช้ประโยชน์ได้หลายอย่าง นอกจากการใช้เป็นพืชเบิกนำในการปลูกป่าในพื้นดินเสื่อมโทรมได้ดีแล้ว ยังใช้ตัดฟันเป็นไม้ฟืนเชื้อเพลิง ซึ่งมีการวิจัยโรงไฟฟ้าชีวมวล เพื่อใช้ไม้กระถินณรงค์เป็นเชื้อเพลิง และประโยชน์อื่น ๆ เช่นเผาถ่าน ทำเฟอร์นิเจอร์ และเป็นวัตถุดิบสำหรับอุตสาหกรรมเยื่อกระดาษได้ด้วย
การศึกษาวิจัย.
สถานีวนวัฒนวิจัยสะแกราช ศึกษาวิจัยเพื่อพัฒนาปรับปรุงพันธุ์ไม้กระถินณรงค์มาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2537 โดยใช้วิธีการผสมข้ามสายพันธุ์ระหว่าง กระถินณรงค์ 3 สายพันธุ์ ได้แก่
เพื่อมุ่งหวังให้เป็นไม้โตเร็วทางเลือกใหม่แก่เกษตรกรทดแทนการปลูกยูคาลิปตัส
เทพทาโร

เทพทาโร (ออกเสียง [เทบ-พะ-ทา-โร]; ชื่อวิทยาศาสตร์: "Cinnamomum porrectum" Kosterm) เป็นต้นไม้หอมชนิดหนึ่งสกุลเดียวกับต้นอบเชย มีต้นขนาดใหญ่ อยู่ในวงศ์ Lauraceae พบในเอเชียใต้ถึงตะวันออก และเป็นพันธุ์ไม้มงคลพระราชทานประจำจังหวัดพังงา
เทพทาโรเป็นไม้ยืนต้นขนาดกลาง ไม่ผลัดใบ เรือนยอดเป็นพุ่มกลับทึบ ใบมีสีเขียวเข้ม ลำต้นเรียบไม่มีพูพอน เปลือกต้นสีเทาอมเขียวหรืออมน้ำตาล ค่อนข้างเรียบ แตกเป็นร่องยาวตามลำต้น เมื่อถากเปลือกออกจะมีกลิ่นหอม กิ่งมีลักษณะอ่อนเรียว เกลี้ยงและมักมีคราบขาว ใบเป็นชนิดใบเดี่ยว ออกเรียงสลับกัน เป็นใบรูปรีแกมรูปไข่ หรือรูปไข่แกมรูปขอบขนาน เนื้อใบค่อนข้างหนา ผิวใบเกลี้ยง ท้องใบมีคราบขาว ปลายใบแหลม โคนใบแหลมและกลม ยาวประมาณ 7 - 20 ซม. ก้านใบเรียวเล็ก 2.5 - 3.5 ซม. ดอกออกเป็นช่อ สีขาวหรือเหลืองอ่อน มีกลิ่นหอม ออกดอกตามปลายกิ่งเป็นกระจุกยาว 2.5 - 7.5 ซม. ก้านช่อดอกจะเรียวยาวและเล็กมาก ผลมีขนาดเล็กและกลม ขนาดเส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ 7 มม. ผลอ่อนมีสีเขียว ผลแก่มีสีม่วงดำ ก้านผลเรียว ยาวประมาณ 3 - 5 ซม. ลักษณะเนื้อไม้มีสีเทาแกมน้ำตาล มีกลุ่มหอมฉุน มีริ้วสีเขียวแกมเหลือง เนื้อไม้เป็นมันเลื่อม เสี้ยนตรง หรือสับสน เป็นคลื่นบ้างเล็กน้อย เหนียว แข็งพอประมาณ เลื่อย ไส้กบ ตบแต่งง่าย สารสำคัญในเนื้อไม้ จะพบ d - camphor ที่ใช้แทน sassafras ได้ดีให้น้ำมันที่มีสารหอม คือ safrol และ cinnamic aldehyde และยังพบ safrol ในเปลือกต้นและใบ การขยายพันธุ์ไม้เทพทาโรที่นิยมปฏิบัติกันคือ การขยายพันธุ์ด้วยการเพาะเมล็ดและการปักชำ
ต้นเทพทาโรเป็นไม้หอมที่มีคุณค่าทางเศรษฐกิจ จึงสมควรที่จะปลูกสร้างสวนป่าไม้เทพทาโรขึ้นในที่ที่มีความชุ่มชื่นเพียงพอ เพราะเทพทาโรจะชอบขึ้นอยู่บนเขาในป่าดงดิบ พบมากที่สุดทางภาคใต้ อาจจะปลูกใต้ร่มไม้อื่นหรือปลูกเป็นไม้แซมสวนป่า น่าจะเจริญเติบโตดีกว่าปลูกเป็นไม้เบิกนำในที่โล่งแจ้ง
การกระจายพันธุ์ตามธรรมชาติ.
เทพทาโรมีเขตการกระจายพันธุ์แถบเอเชียเขตร้อน นับตั้งแต่ทิวเขาตะนาวศรีในพม่า ไทย มลายู จนถึงแถบคาบสมุทรอินโดจีนและสุมาตรา ไม้ชนิดนี้ชอบขึ้นบนพื้นที่สูง มีลักษณะคล้ายกับ C. neesianum Meissn ซึ่งเป็นไม้ที่พบกระจายพันธุ์อยู่แถบจีนตอนใต้และตังเกี๋ย
ในประเทศไทย จะพบเทพทาโรขึ้นอยู่ห่าง ๆ กันบนเขาในป่าดงดิบทั่วประเทศ แต่จะพบมากที่สุดทางภาคใต้ เทพทาโรเป็นไม้พื้นเมืองเก่าแก่ของไทย พบหลักฐานการอ้างถึงครั้งแรกในสมัยสุโขทัย ดังปรากฏในไตรภูมิพระร่วง เมื่อ พ.ศ. 1888 กล่าวถึงพรรณพืชหอมในอุตตรกุรุทวีป จะประกอบด้วยจวง จันทน์ กฤษณา คันธา เป็นต้น
เจอโรนิโม

เจอโรนิโม เป็นชาวอินเดียนแดง ในชนเผ่าอาปาเช เบดอนโคเฮ เกิดเมื่อวันที่ เกิดเมื่อวันที่ 16 มิถุนายน พ.ศ. 2372 (ค.ศ. 1829) ในบริเวณที่ในปัจจุบันเป็นรัฐนิวเม็กซิโก มีชื่อจริงว่า โกยาตเลย์ (Goyathlay) ในขณะนั้น รัฐบาลสหรัฐอเมริกาได้พยายามขับไล่ชาวอินเดียนแดงออกไปเพื่อขยายอาณาเขตของประเทศ อินเดียนแดงหลายเผ่ายอมถอย แต่บางเผ่า ซึ่งรวมทั้งเผ่าอาปาเช เบดอนโคเฮ ของเจอโรนิโม ที่ไม่ยอมถอย และออกตอบโต้อเมริกาโดยการดักปล้นเสบียงและอาวุธของอเมริกาที่ขนส่งเข้ามาใกล้ ๆ
พ.ศ. 2401 (ค.ศ. 1858) กลางปี โกยาตเลย์ ครอบครัว และชนเผ่าอาปาเชบางส่วนได้ปลีกตัวออกมาเพื่อทำการค้าขายกับเมืองในเม็กซิโก แต่ว่า ในขณะที่นักรบและผู้ชายไปค้าขาย หน่วยม้าลาดตระเวนของเม็กซิโกกลับบุกถล่มค่าย สังหารผู้หญิงและเด็กทุกชีวิตในค่ายชั่วคราวแห่งนั้น
เมื่อหัวหน้าเผ่าอาปาเช เบดอนโคเฮทราบเรื่อง จึงขอความช่วยเหลือไปยังเผ่า 2 เผ่า ที่เป็นมิตรกับเผ่าอาปาเช เบดอนโคเฮ ซึ่งได้แก่ เผ่าอาปาเช เน็คนี และเผ่าอาปาเช โคเน็นเพื่อจะได้ร่วมมือกันทำสงครามกับเม็กซิโก
เผ่าอาปาเชทั้งสาม เริ่มสงครามกับเม็กซิโกใน พ.ศ. 2402 (ค.ศ. 1859) โดยในฤดูร้อน ก็เริ่มโจมตีหน่วยทหารลาดตระเวนที่ปฏิบัติหน้าที่อยู่ในแถบชนบทของเม็กซิโก โดยมีโกยาตเลย์เป็นผู้นำทีมปล้นสะดม เผ่าอาปาเชทั้งสาม ออกปล้นอย่างต่อเนื่อง โดยรัฐบาลเม็กซิโกก็ไม่สามารถจับกุมได้เลย ดังนั้น ในพ.ศ. 2405 (ค.ศ. 1862) รัฐบาลอเมริกัน ได้ร่วมมือกับรัฐบาลเม็กซิโก เพื่อการจับกุมโกยาตเลย์โดยเฉพาะ และนอกจากนี้ยังให้ชื่อโกยาตเลย์ใหม่ สำหรับเรียกกันในหมู่ชาวเม็กซิกันและอเมริกันว่า เจอโรนิโม จนเป็นคำเรียกติดปากมาจนถึงปัจจุบัน
หลังจากรัฐบาลของเม็กซิโกและอเมริการ่วมมือกันแล้ว ก็ได้แต่งตั้งนายพลจอร์จ ครูก เป็นผู้บัญชาการในภารกิจจับกุมเจอโรนิโม สามารถจับกุมนักรบเผ่าอาปาเชได้หลายคน แต่จับกุมเจอโรนิโมไม่ได้ จนกระทั่ง ประมาณกลางปี พ.ศ. 2405 รัฐบาลได้ยื่นข้อเสนอให้เผ่าอาปาเชทั้งสามทำสนธิสัญญาสันติภาพกับพวกเขา เผ่าอาปาเชทั้งสามประชุมกัน มีทั้งคนที่เห็นด้วยและไม่เห็นด้วย แต่ผลสุดท้าย มติออกมาว่า เผ่าอาปาเชจะยินยอมทำสนธิสัญญานี้ โดยหัวหน้าชองเผ่าอาปาเช เบดอนโคเฮ และหัวหน้าเผ่าของเผ่าอาปาเช เน็คนี จะไปเป็นตัวแทนทำสนธิสัญญา ส่วนหัวหน้าเผ่าอาปาเช โคเน็น อยู่ในที่มั่นของเผ่า
ทุกอย่างดูเหมือนจะจบด้วยดี ตัวแทนทั้งสองออกเดินทางในต้นพ.ศ. 2406 การเจรจาเป็นไปด้วยดี แต่นายพลเซอร์ริแดน คนระดับสูงของเหล่าทหารอเมริกันทำนอกแผน ส่งคนมาลอบฆ่าหัวหน้าเผ่าทั้งคู่ใน พ.ศ. 2406 และต่อมาใน พ.ศ. 2417 (ค.ศ. 1874) ก็ส่งทหารไปทำลายที่มั่นของเผ่าอาปาเชอีก หัวหน้าเผ่าอาปาเช โคเน็น หัวหน้าเผ่าคนเดียวที่เหลืออยู่ สั่งให้เจอโรนิโมพาผู้หญิงและเด็กหนีไปหลบภัยที่เขตของชนเผ่าชิริคาฮัว แล้วเหลือไว้เพียงผู้ชาย 80 คนออกต้านกำลังทหาร แต่ต้านไม่ได้ ถูกฆ่าตายจนหมด
ในราวต้นๆพ.ศ. 2429 (ค.ศ. 1886) นายพลจอร์จ ครูก ถูกปลดทุกตำแหน่งที่เขามีในภารกิจจับกุมเจอโรนิโม และแต่งตั้งนายพลเนลสัน ไมลส์ (Nelson A. Miles) เป็นผู้บัญชาการคนใหม่ในภารกิจจับกุมเจอโรนิโม
เจอโรนิโม ได้เป็นหัวหน้าคนใหม่ของเผ่าอาปาเช เบดอนโคเฮ ได้นำชนเผ่าอพยพครั้งแล้วครั้งเล่าเพื่อหนีการตามล่าของรัฐบาล แต่สุดท้ายก็เสียรู้ต่อเล่ห์เหลี่ยมของทหารภายใต้การนำของนายพลเนลสัน ไมลส์ ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2429 ถูกกำลังทหารล้อมจับ เจอโรนิโมยอมจำนนต่อกำลังทหารสหรัฐอเมริกันที่สเกเลตัน แคนยอน รัฐแอริโซนา และถูกจับกุม
เจอโรนิโมเสียชีวิตด้วยโรคปอดอักเสบในวันที่ 17 เดือนกุมภาพันธ์ของไทย พ.ศ. 2451 (ค.ศ. 1909) (สมัยนั้น พุทธศักราชนับวันที่ 1 เมษายนเป็นวันขึ้นปีใหม่ วันที่ 17 กุมภาพันธ์ ในช่วงนั้นถือว่ายังไม่ขึ้นเป็นพ.ศ. 2452 แต่ยังเป็น พ.ศ. 2451)
ขุนณรงค์ชวนกิจ (ชวน ณรงคะชวนะ)

ขุนณรงค์ชวนกิจ (ชวน ณรงคะชวนะ - พ.ศ. 2442 - พ.ศ. 2514) นายทหารนอกราชการ เป็นที่รู้จักทั่วไปในฐานะที่เป็นผู้นำต้นกระถินณรงค์จากประเทศออสเตรเลียมาเผยแพร่ในประเทศไทยเมื่อ พ.ศ. 2478 และอาจเป็นบุคคลแรกที่ปฏิบัติวิชาชีพภูมิทัศน์ในประเทศไทย ขุนณรงค์ชวนกิจเป็นผู้มีความสนใจและมีความรักทางด้านต้นไม้เป็นอย่างมาก ได้ลาออกจากราชการทหาร หันมาศึกษาการออกแบบภูมิทัศน์ทางไปรษณีย์จากวิทยาลัยภูมิทัศน์อเมริกันในรัฐไอโอวา สหรัฐอเมริกา (American Landscape School, Des Moines, Iowa)
เมื่อ พ.ศ. 2469 ขุนณรงค์ชวนกิจได้มีโอกาสเป็นผู้ออกแบบและจัดทำภูมิทัศน์ให้แก่สโมสรทหารจังหวัดพระนครศรีอยุธยาและจังหวัดราชบุรีเมื่อ พ.ศ. 2474 และ 2478 ตามลำดับ ต่อมาใน พ.ศ. 2497 ได้ออกแบบและจัดงานภูมิทัศน์ที่โรงงานทอกระสอบ ตำบลจอหอ จังหวัดนครราชสีมา และหลังสุดได้เป็นผู้ออกแบบและจัดงานภูมิทัศน์ของสถานเอกอัครราชทูตอเมริกาประจำประเทศไทยที่ถนนสาทร เมื่อ พ.ศ. 2501
บทบาทด้านพฤกษศาสตร์ และพืชสวน.
ในปี พ.ศ. 2478 ขุนณรงค์ชวนกิจได้ร่วมก่อตั้ง "สมาคมพืชกรรมแห่งประเทศไทย" โดยมีชื่อเป็นภาษาอังกฤษว่า The Horticultural Society of Thailand (ปัจจุบันได้เปลี่ยนชื่อจาก "พืชกรรม" มาเป็น "พืชสวน") ซึ่งสามาคมนี้ได้พยายามจัด "งานพืชกรรม" ขึ้นในพระราชอุทยานสราญรมย์ พยายามสเนอให้มีการรวบรวม "พรรณไม้สมุนไพรสยาม" ขึ้นด้วย นอกจากนี้ยังได้เสนอให้จัดทำสวนลุมพินีเป็นสวนพฤกษศาสตร์และและสถาบันทางพืชกรรม โดย "“...จัดสรรพันธุ์ไม้นานาชนิดที่เป็นไม้ประดับและไม้ดอกอันสวยงาม ทั้งที่เป็นของพื้นเมือง จัดแบ่งเป็นวงศ์ตระกูลตลอดจนไม้พื้นเมืองของไทยด้วย ปลูกไว้อย่างละต้นสองต้นพอเป็นตัวอย่าง…สร้าง เฮอร์บารีอุ้ม (พรรณไม้แห้ง) ซึ่งเท่ากับพิพิธภัณฑ์พฤกษศาสตร์ สร้างห้องสมุดพืชกรรมและพฤกษศาสตร์โดยตรงไม่เกี่ยวกับกสิกรรม จัดให้เป็นสถาบันในการค้นคว้า มีห้องทดลอง หอประชุม ตั้งเนิสเซอรี่ ห้องขายต้นไม้ สวนพฤกษศาสตร์ที่ไหนๆ เขาก็ขายต้นไม้กันแทบทุกแห่ง การปรับปรุงสวนลุมพินีไม่สายจนเกินไปที่ทางยังมีอีกแยะ…”" สมาคมพืชกรรมตั้งขึ้นมาได้ 20 ปีเศษก็เลิกล้มไป
ขุนณรงค์ชวนกิจ ถึงแก่กรรมเมื่อ พ.ศ. 2514 ขณะมีอายุได้ 72 ปี
ทากายูกิ มิยาอูจิ

ทากายูกิ มิยาอูจิ (; โรมาจิ: "Miyauchi Takayuki") เกิดเมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2498 เป็นนักร้องชายชาวญี่ปุ่น โดยส่วนใหญ่มักจะร้องเพลงประกอบของภาพยนตร์แนวโทคุซัทสึเป็นอย่างมาก เพลงที่ดังคือ ขบวนการอิเล็ตตรอน ไบโอแมน, คาเมนไรเดอร์แบล็ค RX, ตำรวจพิเศษวินสเป็คเตอร์, คำสั่งฉุกเฉินพิเศษโซลเบรน, มือปราบผู้พิทักษ์เอ็กซ์ชีดราฟ
จับกัง

จับกัง (เพ็งอิม: zab8 gang1) เป็นคำไทยที่มีรากเค้ามาจากภาษาจีน มีความหมายคือ ผู้ที่สามารถทำงานได้หลายอย่าง, แต่มักเน้นงานที่ต้องใช้กำลังกาย หรืองานช่าง ปัจจุบันมักเข้าใจว่า จับกัง เป็นกรรมกรแบกหาม เท่านั้น
อำเภอทรายมูล

ทรายมูล เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดยโสธร มีสถานที่สำคัญทางศาสนา คือ "พระธาตุฝุ่น" เป็นพระธาตุที่มีลักษณะเป็นเนินดินทรายที่มนุษย์สร้างขึ้น ตั้งอยู่ภายในตัวอำเภอ ห่างจากที่ว่าการอำเภอทรายมูลเพียงไม่กี่ร้อยเมตร
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอทรายมูลตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ประวัติ.
ในอดีตทรายมูลเป็นเพียงหมู่บ้านแห่งหนึ่งในเขตอำเภอยโสธร (สมัยยังเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดอุบลราชธานี) ในสมัยรัชกาลที่ 5 เกิดโรคระบาด ชาวบ้านได้อพยพย้ายถิ่นฐานไปจากที่ตั้งเดิมไปตั้งหมู่บ้านที่ใหม่ ห่างจากที่ตั้งเดิมไปประมาณ 2 กิโลเมตร ตั้งชื่อหมู่บ้านแห่งใหม่นี้ว่า บ้านทรายมูล 
บ้านทรายมูลได้รับการยกฐานะเป็น ตำบลทรายมูล และต่อมาพื้นที่บางส่วนของตำบลได้รับการประกาศเป็นสุขาภิบาลทรายมูล เมื่อปี พ.ศ. 2511 ต่อมา กระทรวงมหาดไทยได้ประกาศตั้งเป็น กิ่งอำเภอทรายมูล โดยแยกตำบลทรายมูล ดู่ลาด ดงมะไฟ นาเวียง รวม 4 ตำบล ออกจากอำเภอเมืองยโสธร เมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2518 ให้ขึ้นการปกครองกับอำเภอเมืองยโสธร จังหวัดยโสธร ต่อมาเมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม 2521 กระทรวงมหาดไทยได้โอนตำบลไผ่ อำเภอกุดชุม มาขึ้นกับกิ่งอำเภอทรายมูล เนื่องจากท้องที่ตำบลไผ่ อยู่ใกล้กับกิ่งอำเภอทรายมูลมากกว่าอำเภอกุดชุม และต่อมาเมื่อวันที่ 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2527 กระทรวงมหาดไทยก็ประกาศยกฐานะขึ้นเป็น อำเภอทรายมูล 
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอทรายมูลแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 5 ตำบล 54 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอทรายมูลประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 6 แห่ง ได้แก่
พระไพรีพินาศ

พระไพรีพินาศ เป็นพระพุทธรูปพระรัตนสัมภวพุทธะ ปัจจุบันประดิษฐานอยู่ ณ เก๋งบนชั้นสองด้านทิศเหนือของพระเจดีย์ใหญ่ วัดบวรนิเวศราชวรวิหาร กรุงเทพมหานคร 
ประวัติ.
เมื่อราว พ.ศ. 2391 ในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้มีผู้นำพระพุทธรูปองค์หนึ่งมาถวายพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวขณะยังผนวชอยู่ที่วัดบวรนิเวศวิหาร และพระพุทธรูปองค์นี้แสดงอภินิหารให้อริราชศัตรูที่คิดปองร้ายพระองค์ต่างมีอันเป็นไป และพ่ายแพ้ภัยตนเอง พระองค์จึงโปรดให้ถวายพระนามของพระพุทธรูปองค์สำคัญนี้ว่า "พระไพรีพินาศ" โดยมีหลักฐานเป็นกระดาษซึ่งพบในพระไพรีพินาศเจดีย์ มีอักษรเขียนว่า "พระสถูปเจดียสิลาบัลลังองค์ จงมีนามว่า พระไพรีพินาศเจดียเทิญ" และอีกด้านเขียนว่า "เพราะตั้งแต่ทำแล้วมา คนไพรีก็วุ่นวายยับเยินไปโดยลำดับ" หลักฐานดังกล่าวได้ค้นพบเมื่อวันจันทร์ที่ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2507 ระหว่างการซ่อมแซมพระเจดีย์ 96 ปี วัดบวรนิเวศวิหาร
ลักษณะทางกายภาพ.
เป็นพระพุทธรูปศิลาขนาดย่อม หน้าตักกว้าง 33 ซม. และมีความสูงถึงปลายรัศมี 53 ซม. สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพได้มีพระวินิจฉัยในสาส์นสมเด็จว่า "พระไพรีพินาศเป็นพระพุทธรูปแบบมหายานปางประทับ นั่งประทานอภัย กล่าวคือ มีพระพุทธลักษณะเหมือนพระปางมารวิชัยหัตถ์ขวาที่วางอยู่บนพระชานุหงายขึ้น"
นาโนเมดิซีน

<ns>0</ns>
 <revision>
 <parentid>5992646</parentid>
 <timestamp>2020-08-23T18:04:28Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Horus</username>
 </contributor>
 <comment>เปลี่ยนทางหน้าไปยัง การแพทย์นาโน</comment>
 <origin>9031533</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
ภาษามัสบาเต

ภาษามัสบาเต  เป็นภาษากลุ่มวิซายัน มีผู้พูดมากกว่า 600,000 คน ในจังหวัดมัสบาเต ประเทศฟิลิปปินส์ ใกล้เคียงกับภาษาฮีลีไกโนนที่ใช้พูดในเกาะปาไน อาจจัดเป็นภาษากลุ่มบีซาโคลได้ด้วย เป็นภาษาที่มีลักษณะผสมระหว่างภาษากลุ่มวิซายันกับภาษากลุ่มบีโคล
พระยาจุฬาราชมนตรี (แก้ว)

พระยาจุฬาราชมนตรี (แก้ว) เกิดเมื่อปีใดไม่ปรากฏ บิดาคือพระยาศรีเนาวรัตน์ (อากามะหะหมัด) มารดาชื่อท่านชี ในสำเภากษัตริย์สุลัยมานกล่าวว่าสมเด็จพระนารายณ์มหาราชทรงตั้งชื่อว่า ชูชี (แปลว่าดวงใจ) เป็นน้องชายของเจ้าพระยาศรีไสยหาญณรงค์ (ยี) ในสำเภากษัตริย์สุลัยมานกล่าวว่าสมเด็จพระนารายณ์มหาราชทรงตั้งชื่อว่า ชูเกีย (แก้วตาของฉัน) มีศักดิ์เป็นหลานตาของเจ้าพระยาบวรราชนายก (เฉกอะหมัด) เริ่มรับราชการโดยถวายตัวเป็นมหาดเล็กในสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช จนได้เป็นหลวงศรียศ (แก้ว) ท่านได้รับการแต่งตั้งให้เป็นจุฬาราชมนตรีในสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราชจนถึงสมัยสมเด็จพระเพทราชา 
ช่วงที่ท่านเป็นจุฬาราชมนตรีอยู่นั้น เป็นช่วงที่เจ้าพระยาวิชาเยนทร์เรืองอำนาจและมีความขัดแย้งระหว่างชาวคริสต์และมุสลิมในราชอาณาจักรมาก และคาดว่าท่านเป็นจุฬาราชมนตรีคนที่เจ้าพระยาวิชาเยนทร์เอ่ยถึงว่าลงไปเจรจาที่เมืองปัตตาเวียเกี่ยวกับความขัดแย้งที่เกิดขึ้นในมะละกาในจดหมายที่เขาส่งถึงบาทหลวงเดอลาแซส
ในสำเภากษัตริย์สุลัยมานให้ข้อมูลที่แตกต่างว่าเจ้าพระยาศรีไสยหาญณรงค์ (ยี) และพระยาจุฬาราชมนตรี (แก้ว) เป็นคนโง่เขลาอ่อนหัด และถูกชาวอิหร่านคนอื่น ๆ ชักนำให้ประพฤติตัวสำมะเลเทเมา และไปคบหากับพระอนุชาของสมเด็จพระนารายณ์มหาราช ทำให้พระองค์ทรงระแวงว่าอาจจะสนับสนุนพระอนุชาในการแย่งชิงราชสมบัติ จึงทรงลดตำแหน่งของทั้งสองลง ต่อมาไม่นานก็ทรงพระพิโรธและลงพระราชอาญาด้วยการเนรเทศไปอยู่ที่เกาะแห่งหนึ่ง เมื่อคณะทูตอิหร่านเดินทางเข้ามาในสยามเมื่อ พ.ศ. 2227 ก็ไม่ทราบชะตากรรมของทั้งสองแล้ว
ในวัฒนธรรมสมัยนิยม.
มีนักแสดงผู้รับบท พระยาจุฬาราชมนตรี (แก้ว) คือ วิศววิท วงษ์วรรณลภย์ จากละครเรื่อง บุพเพสันนิวาส (2561) และพรหมลิขิต (2566)