pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
สกุลขนุน

สกุลขนุน หรือ Artocarpus เป็นสกุลของพืชในวงศ์ขนุนประมาณ 60 ชนิดเป็นไม้พุ่มและไม้ยืนต้น พบในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และแถบมหาสมุทรแปซิฟิก พืชในสกุลนี้หลายชนิด เช่น ขนุน สาเกหรือจำปาดะ ผลใช้รับประทานได้ 
สกุลย่อย.
งานวิจัยทางด้านการจัดจำแนกในปัจจุบันได้ศึกษาการจัดเรียงตัวของใบ กายวิภาคของใบ ได้แบ่งสกุลนี้ออกเป็นสองสกุลย่อยคือ:
สกุล "Prainea" ใกล้เคียงกับสกุลย่อย "Pseudojaca" มาก ทำให้นักวิจัยบางกลุ่มยกเอาสกุลนี้มาเป็นสกุลย่อยที่สามในสกุลขนุน
รักษ์ ตันติสุนทร

รักษ์ ตันติสุนทร (13 มิถุนายน พ.ศ. 2478 – 5 ธันวาคม พ.ศ. 2553) อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพาณิชย์ ในรัฐบาลชวน หลีกภัย และอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดตาก 2 สมัย
ประวัติ.
รักษ์ เกิดเมื่อวันที่ 13 มิถุนายน พ.ศ. 2478 ที่อำเภอเมืองตาก จังหวัดตาก เป็นบุตรนายซ้งกี่ กับนางแจง ตันติสุนทร เป็นน้องชายอุดร ตันติสุนทร สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี สาขาวิชารัฐศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช 
ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2551 เขาประสบอุบัติเหตุได้รับบาดเจ็บที่ศีรษะ สมองช้ำบวม มีเลือดออกกดที่เนื้อสมองและใต้เยื่อสมองข้างซ้าย ต้องรักษาโดยการเจาะคอช่วยการหายใจและใส่ท่อให้อาหารทางกระเพาะอาหาร ต้องผ่าตัดสมองเพื่อหยุดการไหลของเลือด และต้องนำกะโหลกศีรษะออกบางส่วน โดยรักษาตัวอยู่ในห้องบำบัดผู้ป่วยหนัก (ไอ.ซี.ยู) อย่างต่อเนื่อง ไม่สามารถช่วยเหลือตนเองได้ ต่อมาในปี พ.ศ. 2553 ศาลจังหวัดตาก จึงมีคำสั่งให้นายรักษ์ ตันติสุนทร เป็นคนไร้ความสามารถ ในที่สุดเขาถึงแก่อนิจกรรมเมื่อวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2553
การทำงาน.
รักษ์ เป็นนักธุรกิจรับเหมาก่อสร้าง ธุรกิจตลาดสี่มุมเมือง และเป็นนักการเมือง เขาได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดตาก สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538 และการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539 ต่อมาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 ได้ย้ายมาลงสมัครในระบบบัญชีรายชื่อโดยให้บุตรชายคือ ธนญ ตันติสุนทร ลงสมัครในพื้นที่จังหวัดตากแทน แต่นายรักษ์ ไม่ได้รับเลือกตั้งเนื่องจากเขาลงสมัครเป็นลำดับที่ 43 แต่พรรคประชาธิปัตย์ได้รับเลือกตั้งถึงลำดับที่ 39 ต่อมาในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2548 เขาและลูกชาย ได้วางมือทางการเมือง ไม่ลงสมัครรับเลือกตั้งในครั้งนั้น
ต่อมาเขาได้ลาออกจากพรรคประชาธิปัตย์ เพื่อลงสมัครรับเลือกตั้งในการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2549 และได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดตาก ได้คะแนน 62,108 คะแนน
มารัง

มารัง (marang; ชื่อวิทยาศาสตร์: "Artocarpus odoratissimus") ชื่ออื่นๆได้แก่ johey oak, เปอดาไลเขียว มาดัง ตารับ เตอรับ หรือตีมาดัง เป็นพืชพื้นเมืองในเกาะบอร์เนียว เกาะปาลาวัน และเกาะมินดาเนา ในฟิลิปปินส์พบกระจายพันธุ์ในมินโดโร เกาะมินดาเนา บาซิลัน และคาบสมุทรซูลู ในเกาะบอร์เนียว พบเป็นพืชป่ามีลักษณะใกล้เคียงกับ ขนุน จำปาดะและ สาเก 
ผลของมารังขนาดใหญ่เนื้อรสหวาน รับประทานได้ โดยจะเปลี่ยนเป็นสีเหลืองแก่เมื่อสุก เนื้อภายในผลคล้ายขนุน แต่ยวงใหญ่กว่าและเป็นสีขาว รับประทานสด หรือใช้ทำเค้ก แต่ต้องรับประทานทันทีหลังจากผ่าเพราะจะเสียรสชาติและเกิดสีดำเร็วมาก เมล็ดรับประทานได้ โดยนำไปต้มหรืออบ ผลอ่อนต้มในกะทิรับประทาน ใช้เป็นผัก
เครือเทพรัตน์

เครือเทพรัตน์ (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Thepparatia thailandica") เป็นไม้เลื้อยในวงศ์ Malvaceae ลักษณะของดอกคล้ายดอกชบาแต่กลีบดอกไม่บานออกเท่า เป็นพืชถิ่นเดียวในประเทศไทย พบที่จังหวัดตากเท่านั้น พบครั้งแรกในประเทศไทยโดย ดร. ราชันย์ ภู่มา และคณะนักวิจัยจากหอพรรณไม้ กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืชเมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2548 ชื่อสกุลของพืชชนิดนี้ตั้งตามพระนามาภิไธยของสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ส่วนชื่อสปีชีส์ตั้งตามชื่อประเทศไทย
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์.
เครือเทพรัตน์ เป็นไม้เลื้อย ที่มีใบอ่อนสีเขียวอ่อน เป็นไม้เถาที่มีเนื้อแข็ง สามารถยาวได้ถึง 20 เมตร ลำต้นมีเส้นผ่านศูนย์กลาง 10-15 ซม. ลักษณะใบ มีขนรูปดาวตามใต้ท้องใบ, ก้านใบ, ช่อดอก ริ้วประดับ และที่กลีบเลี้ยง หูใบจะร่วงเร็ว ใบเรียงแบบเวียน รูปฝ่ามือ 3-5 พูตื้น ๆ มีขนาดกว้างประมาณ 7-12 ซม. และยาวประมาณ 8-12 ซม. ขอบจักฟันเลื่อยห่าง ๆ ด้านบนมีต่อมกระจาย ก้านใบยาว 5-10 ซม. ส่วนใบแก่สีเขียวเข้ม ลักษณะดอก ช่อดอกแบบช่อกระจะออกตามปลายกิ่ง ห้อยลง ยาวได้ถึง 20 ซม. ก้านดอกยาวประมาณ 1.5-1.8 ซม. ก้านมีติ่ง ริ้วประดับ 5-7 อัน ที่เชื่อมติดกันที่โคน มีสีเขียวอมแดง แบบรูปรีถึงรูปขอบขนาน ยาวประมาณ 0.7-1 ซม. ติดทน กลีบเลี้ยง 5 กลีบ แฉกลึก รูปขอบขนาน ยาวประมาณ 1-1.5 ซม. เส้นกลีบเป็นสัน ดอกสีเหลืองครีมมีปื้นสีแดง มี 5 กลีบ รูปไข่กลับ ยาวประมาณ 3-3.5 ซม. ปลายกลีบพับงอ เส้าเกสรยาวประมาณ 1.5-2 ซม. ก้านชูอับเรณูยาวประมาณ 1 มม. อับเรณูเป็นรูปเกือกม้าสีเหลือง และ รังไข่มีขนหนาแน่น และก้านเกสรเพศเมียยาวประมาณ 1.6 ซม.
ตำบลสองห้อง (อำเภอเมืองบุรีรัมย์)

ตำบลสองห้อง เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอเมืองบุรีรัมย์ จังหวัดบุรีรัมย์ มีพื้นที่ทั้งหมดประมาณ 44.00 ตารางกิโลเมตร หรือประมาณ 27,500 ไร่ มีประชากรในปี พ.ศ. 2562 จำนวน 7,492 คน ทั้งพื้นที่ของตำบลบริหารโดยองค์การบริหารส่วนตำบลสองห้อง โดยที่ทำการองค์การบริหารส่วนตำบลตั้งอยู่ห่างจากศาลากลางจังหวัดบุรีรัมย์ประมาณ 28 กิโลเมตร
หมู่บ้าน.
แบ่งเขตการปกครองออกเป็น 16 หมู่บ้าน ดังนี้
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
มังคะ

มังคะ หรือ แตดลิง (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Cynometra iripa") เป็นไม้เลื้อยในวงศ์ Leguminosae วงศ์ย่อย Caesalpinioideae มีเนื้อไม้ กิ่งขรุขระ สีน้ำตาลอมแดง ใบเดี่ยว ผิวเรียบ ขอบใบเรียบ ดอกเป็นดอกช่อ เกิดตามข้อของลำต้น สีขาว ผลเดี่ยว เมื่ออ่อนสีเขียวอมขาว มีเมล็ดเดียว ในทางยา ใช้น้ำต้มเปลือกแก้บวมพอง น้ำต้มใบใช้ล้างแผลสด แผลเปื่อย ฝีหนอง น้ำต้มรากแก้ไข้มาลาเรีย
ประกอบ สังข์โต

ประกอบ สังข์โต อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม ในรัฐบาลชวน หลีกภัย (ครม.53) และอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนนทบุรี สังกัดพรรคประชากรไทย (กลุ่มงูเห่า)
ประวัติ.
นายประกอบ สังข์โต เกิดเมื่อวันที่ 3 มิถุนายน พ.ศ. 2485 ที่อำเภอเมือง จังหวัดนนทบุรี เป็นบุตรของนายปรุง กับนางทองเจือ สังข์โต สำเร็จการศึกษาอนุปริญญาจากวิทยาลัยเทคนิคกรุงเทพ และปริญญาตรีรัฐศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง
การทำงาน.
นายประกอบ สังข์โต ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนนทบุรี ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531 สังกัดพรรคประชากรไทย ต่อมาในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2535 ซึ่งมีการเลือกตั้ง 2 ครั้ง ไม่ได้รับเลือกตั้ง กระทั่งได้รับเลือกอีกครั้งในปี พ.ศ. 2538 และ พ.ศ. 2539 และในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2544 นายประกอบลงสมัคร ส.ส.ในสังกัดพรรคชาติพัฒนา แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง โดยแพ้ให้กับนายนิทัศน์ ศรีนนท์ จากพรรคไทยรักไทย
ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 นายประกอบ ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ ลำดับที่ 67 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง
นายประกอบ เคยได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม ในรัฐบาลนายชวน หลีกภัย โดยเป็นนักการเมืองสังกัดกลุ่มงูเห่า หรือกลุ่มนักการเมืองพรรคประชากรไทยที่เปลี่ยนขั้วการเมืองมาสนับสนุนนายชวนให้เป็นนายกรัฐมนตรี
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร.
ประกอบ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร 3 สมัย คือ
ถึงแก่อนิจกรรม.
นายประกอบ เสียชีวิตเมื่อปี พ.ศ. 2560 จากโรคมะเร็ง
ตำบลกระสัง (อำเภอเมืองบุรีรัมย์)

ตำบลกระสัง เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอเมืองบุรีรัมย์ จังหวัดบุรีรัมย์ มีพื้นที่ทั้งหมดประมาณ 23.61 ตารางกิโลเมตร หรือประมาณ 14,761 ไร่ ปี พ.ศ. 2562 ประชากรในตำบลกระสังมีจำนวน 7,648 คน ทั้งพื้นที่ของตำบลบริหารโดยองค์การบริหารส่วนตำบลกระสัง โดยที่ทำการองค์การบริหารส่วนตำบลตั้งอยู่ห่างจากศาลากลางจังหวัดบุรีรัมย์ประมาณ 6 กิโลเมตร
หมู่บ้าน.
ตำบลกระสังแบ่งการปกครองออกเป็น 19 หมู่บ้าน ดังนี้
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
โซยุซ ทีเอ็มเอ-09เอ็ม

โซยุซ TMA-09M  เป็นเที่ยวบินสู่สถานีอวกาศนานาชาติในปี 2013 ขนส่งด้วยนักบินอวกาศ 3 คนจากลูกเรือExpedition 36 สู่สถานีอวกาศนานาชาติ TMA-09M เป็นเที่ยวบินครั้งที่ 118 ของยานโซยุซ เที่ยวบินแรกที่เปิดตัวในปี 1967 และมีกำหนดจะอยู่เทียบกับสถานีอวกาศนานาชาติสำหรับ Expedition 37 เพิ่มเพื่อทำหน้าที่เป็นยานการหลบหนีฉุกเฉิน
ตราแผ่นดินของโคลอมเบีย

ตราแผ่นดินของโคลอมเบีย เริ่มใช้เมื่อวันที่9 พฤษภาคม พ.ศ. 2377 มีส่วนประกอบดังนี้
มีคำขวัญในริ้บบิ้นสีเหลือง เขียนว่า เสรีภาพและความเป็นระเบียบ
อารยสมาช

อารยสมาช (, ; , āryasamaj) หรือ สมาคมของชาวอารยัน เป็นสมาคมของผู้นับถือศาสนาฮินดูโดยสวามีทยานันทะ สรัสวตีเป็นผู้ก่อตั้งที่บอมเบย์เมื่อ 10 เมษายน พ.ศ. 2418 เพื่อรวบรวมชาวฮินดูให้เป็นปึกแผ่น ปฏิรูปศาสนาฮินดูและฟื้นฟูสังคมของชาวฮินดู เพื่อต่อสู้กับอารยธรรมตะวันตก แนวคิดของสวามีทยานันทะ สรัสวตีนั้นตำหนิระบบวรรณะที่ปฏิบัติในสมัยหลัง และต่อต้านการแต่งงานในวัยเด็ก
อารยสมาชมีรากฐานที่มั่นคงในภูมิภาคปัญจาบ และยังได้เชิญชวนชาวอินเดียที่นับถือศาสนาอิสลามมาเข้าร่วมพิธีศุทธิเพื่อกลับมานับถือศาสนาฮินดูดังเดิม การกระทำของสมาคมนี้ทำให้การแตกแยกทางศาสนาในอินเดียมีมากขึ้น หลังจากสวามีทยานันทะ สรัสวตีถึงแก่กรรมเมื่อ พ.ศ. 2426 อารยสมาชในปัญจาบ อุตตรประเทศ และราชสถานได้สร้างโรงเรียนมัธยมทยานันทะ แองโกลเวทที่เมืองลาฮอร์เมื่อ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2429 ซึ่งได้รับการสนับสนุนจากชาวฮินดูอย่างกว้างขวาง และได้ขยายการศึกษาถึงระดับอุดมศึกษาใน พ.ศ. 2432 ภายหลัง อารยสมาชได้แตกออกเป็น 2 กลุ่มคือกลุ่มสายกลางมีอำนาจด้านการจัดการศึกษา และพวกหัวรุนแรงที่เน้นเผยแพร่ความเชื่อทางศาสนาฮินดู
อารยสมาชขยายตัวอย่างรวดเร็ว มีการก่อตั้งองค์กรในชื่ออารยสมาชทั้งในและนอกประเทศอินเดีย มีการดำเนินงานเพื่อปกป้องชุมชนฮินดูอย่างเต็มที่และได้ส่งผู้แทนไปเปลี่ยนศาสนาแก่ผู้ที่เคยนับถือศาสนาฮินดูและถูกบังคับให้นับถือศาสนาอิสลามในรัฐเกรละ รวมทั้งรณรงค์การเปลี่ยนศาสนาให้กับชาวมัลกนะ ราชปุตที่เคยถูกบังคับให้เปลี่ยนศาสนาเช่นกัน อย่างไรก็ตาม เมื่ออารยสมาชเข้าร่วมในการต่อต้านรัฐบาลมากขึ้น เช่น การต่อต้านผู้ปกครองในแคว้นไฮเดอราบาด เมื่อ พ.ศ. 2482 และการต่อต้านรัฐบาลในแคว้นสินธ์ใน พ.ศ. 2489 อารยสมาชจึงถูกปราบปรามจนอ่อนกำลังลง
ดิงกาเน

ดิงกาเน คาเซนซังกาโคนา ซูลู หรือสมเด็จพระราชาธิบดีดิงกาเน คาเซนซังกาโคนา ซูลู  (1795–1840) โดยปกติจะเรียกว่า ดิงกาเน เป็นพระมหากษัตริย์แห่งอาณาจักรซูลู ตั้งแต่ปี 1828 พระองค์ทรงเป็นพระมหากษัตริย์องค์ที่ 2 ของอาณาจักรซูลู พระองค์ครองราชย์ต่อจากชากาซูลู พระมหากษัตริย์องค์แรกแห่งอาณาจักรซูลู
มพันเด

มพันเด หรือสมเด็จพระราชาธิบดีมพันเด  (1798-1872) เป็นพระมหากษัตริย์แห่งอาณาจักรซูลู พระองค์ทรงเป็นพระมหากษัตริย์ตั้งแต่ปี 1840 จนถึง 1872 พระองค์จึงเป็นพระมหากษัตริย์ซูลูที่ทรงครองราชย์ยาวนานที่สุด พระองค์เป็นพระราชอนุชาของชากาซูลูและดิงกาเน อดีตพระมหากษัตริย์ทั้งสองพระองค์
ปรากฏการณ์รังผึ้งล่มสลาย

ปรากฏการณ์รังผึ้งล่มสลาย (ย่อ: CCD) เป็นปรากฏการณ์ที่ผึ้งงานจากรังหรือนิคมผึ้งพันธุ์ (Western honey bee) หายไปอย่างฉับพลัน การหายไปดังกล่าวเกิดขึ้นตลอดประวัติศาสตร์การเลี้ยงผึ้ง และรู้จักกันในหลายชื่อ ก่อนจะเปลี่ยนมาใช้ชื่อ "colony collapse disorder" ในปลายปี 2549 พร้อมกับการหายไปของนิคมผึ้งพันธุ์ที่เพิ่มขึ้นมากในขณะนั้น ผู้เลี้ยงผึ้งสังเกตปรากฏการณ์ที่คล้ายกันในเบลเยียม ฝรั่งเศส เนเธอร์แลนด์ กรีซ อิตาลี โปรตุเกสและสเปน และยังมีรายงานเบื้องต้นมาจากสวิตเซอร์แลนด์และเยอรมนี แม้ว่าจะรุนแรงน้อยกว่า ขณะที่สมัชชาไอร์แลนด์เหนือได้รับรายงานการลดจำนวนกว่า 50%
การใช้ยาฆ่าแมลงกลุ่มนีโอนิโคตินอยด์ (neonicotinoid) เช่น อะเซทามิปริด (acetamiprid) โคลไธอานิดิน (clothianidin) และอิมิดาโคลไพรด์ (imidacloprid) ซึ่งเป็นหนึ่งในสารฆ่าศัตรูพืชและสัตว์ที่ใช้กันแพร่หลายที่สุดในโลก ที่เพิ่มขึ้น ตามติดการตายของผึ้งที่เพิ่มสูงขึ้นตั้งแต่ปี 2548 ในปี 2555 การศึกษาอิสระที่ผ่านการกลั่นกรองจำนวนมากได้รับการตีพิมพ์ ซึ่งแสดงว่านีโอนิโคตินอยด์มีช่องทางการสัมผัสซึ่งตรวจจับไม่ได้ที่กระทบต่อผึ้ง เช่น ผ่านฝุ่น เรณู และน้ำต้อย ว่าความเป็นพิษต่ำกว่านาโนกรัมส่งผลให้ผึ้งไม่สามารถบินกลับรังโดยไม่ทำให้ถึงตายทันที ซึ่งเป็นอาการหลักของปรากฏการณ์รังผึ้งล่มสลาย และบ่งชี้ว่ามีนีโอนิโคตินอยด์ในสิ่งแวดล้อมในเหมืองฝายและดิน การศึกษาเหล่านี้กระตุ้นให้เกิดการทบทวนอย่างเป็นทางการในปี 2556 โดยองค์การความปลอดภัยอาหารยุโรป ที่ระบุว่า นีโอนิโคตินอยด์ก่อความเสี่ยงสูงอย่างยอมรับไม่ได้แก่ผึ้ง และว่าการอ้างความปลอดภัยของหน่วยงานกำกับดูแลที่ขึ้นอยู่กับวิทยาศาสตร์ที่อุตสาหกรรมเป็นผู้อุปถัมภ์นั้นมีข้อบกพร่อง ปรากฏการณ์รังผึ้งล่มสลายอาจเกิดจากหลายปัจจัยประกอบกัน ในปี 2550 บางหน่วยงานให้เหตุผลว่าปัญหาเกิดจากปัจจัยชีวนะ เช่น เห็บ "Varroa" ปรสิต "Nosema apis" และไวรัสอัมพาตฉับพลันอิสราเอล ปัจจัยส่งเสริมอื่นอาจรวมความเครียดที่เกี่ยวข้องกับการเปลี่ยนแปลงของสิ่งแวดล้อม ทุพโภชนาการ และการเลี้ยงผึ้งแบบย้ายถิ่น อีกการศึกษาหนึ่งในปี 2555 ยังชี้หลายสาเหตุ ซึ่งระบุรายการสารฆ่าศัตรูพืชและสัตว์ไว้หลังเห็บ "Varroa" พันธุกรรม การสูญเสียถิ่นที่อยู่ และโภชนาการที่เลว
การล่มสลายของรังผึ้งนั้นมีความสำคัญทางเศรษฐกิจ เพราะพืชผลการเกษตรหลายชนิดทั่วโลกต้องอาศัยผึ้งพันธุ์ถ่ายเรณู ในเดือนเมษายน 2556 สหภาพยุโรปประกาศแผนจำกัดการใช้สารฆ่าศัตรูพืชและสัตว์บางชนิดเพื่อกันมิให้ประชากรผึ้งลดลงกว่านี้ และเมื่อสิ้นเดือนนั้น ได้ผ่านกฎหมายซึ่งห้ามการใช้นีโอนิโคตินอยด์หลายชนิดเป็นเวลาสองปี การขาดแคลนผึ้งในสหรัฐอเมริกาได้เพิ่มค่าใช้จ่ายของเกษตรกรที่จะต้องเช่าผึ้งมาถ่ายเรณูสูงสุดถึง 20%
เชิงอรรถ.
. มิใช่ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน
. ได้แก่ "disappearing disease", "spring dwindle", "May disease", "autumn collapse" และ "fall dwindle disease"
ตราแผ่นดินของปารากวัย

ตราแผ่นดินของปารากวัย เริ่มใช้เมื่อพ.ศ. 2363 มีส่วนประกอบดังนี้
มีคำขวัญในวงแหวนสีแดง เขียนว่า สาธารณรัฐปารากวัย (สเปน:República del Paraguay)
สุลต่านอับดุล อะซีซ

สุลต่านอัลดุล อะซีซ (Abdul Aziz; (ภาษาตุรกีออตโตมัน: عبد العزيز / "`Abdü’l-`Azīz") เป็นสุลต่านแห่งจักรวรรดิออตโตมาน ครองราชย์ระหว่าง พ.ศ. 2404 – 2419 ทรงขึ้นครองราชย์ต่อจากพระเชษฐาคือสุลต่านอับดุล เมจิดที่ 1 พระองค์ประสูติเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2372
ในรัชสมัยของพระองค์ จักรวรรดิออตโตมานถูกคุกคามจากตะวันตกสูงมาก ทำให้พระองค์ต้องสานต่องานทางด้านการปฏิรูปที่พระเชษฐาของพระองค์ริเริ่มไว้ พระองค์เสด็จไปปารีสและเวียนนาใน พ.ศ. 2410 ซึ่งนับเป็นสุลต่านแห่งจักรวรรดิออตโตมานพระองค์แรกที่เสด็จต่างประเทศ เมื่อกลับมาแล้ว ได้นำสถาปัตยกรรมแบบยุโรปมาใช้ในประเทศ นอกจากนั้น ในรัชสมัยของพระองค์ยังมีปัญหาด้านการคลังเนื่องจากการกู้เงินต่างประเทศมาใช้ในรัชกาลก่อนหน้า ใน พ.ศ. 2418 นั้น ยอดเงินกู้ของจักรวรรดิออตโตมานสูงถึง 200 ล้านปอนด์
นอกจากนั้น ในรัชสมัยของพระองค์เกิดการจลาจลหลายแห่ง เริ่มจากชาวคริสต์ในเกาะครีตประกาศเอกราช และขอไปรวมกับกรีซใน พ.ศ. 2410 สุลต่านทรงส่งกำลังไปปราบจน พ.ศ. 2411 จึงยอมให้ชาวคริสต์ร่วมปฏิบัติงานกับเจ้าหน้าที่ชาวเติร์กในการเก็บภาษีและตัดสินคดี และให้มีสภาผู้แทนที่มาจากการเลือกตั้งได้ ใน พ.ศ. 2418 เกิดจลาจลในบอสเนีย-เฮอร์เซโกวีนาซึ่งเกิดจากความขัดแย้งระหว่างชาวนาที่เป็นชาวคริสต์กับเจ้าของที่ดินที่เป็นมุสลิม ที่มีการขูดรีดภาษีชาวนา ทำให้มีผู้ลี้ภัยเข้าไปในเซอร์เบีย มอนเตเนโกร และออสเตรีย-ฮังการี มหาอำนาจในตะวันตกได้แก่ ออสเตรีย-ฮังการี เยอรมัน และรัสเซียพยายามขัดขวางการจลาจลโดยจัดการประชุมที่เบอร์ลิน พ.ศ. 2419 และประกาศเป็นบันทึกช่วยจำเบอร์ลิน เพื่อให้ผู้ลี้ภัยกลับถิ่นเดิมและดูแลการปฏิรูปให้ได้ผล อังกฤษไม่ยอมรับบันทึกช่วยจำ ทำให้วิกฤตการณ์ขยายตัวออกไป เกิดการฆ่าฟันชาวคริสต์ในบัลแกเรียหลายพันคน เพื่อตอบโต้ที่เจ้าหน้าที่ชาวเติร์กถูกชาวคริสต์สังหาร การที่สุลต่านอับดุล อะซีซไม่สามารถแก้ปัญหานี้ได้ ทำให้อัครมหาเสนาบดีมิตฮัต ปาชาก่อการรัฐประหาร ปลดพระองค์ลงจากตำแหน่งเมื่อ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2419 และให้พระราชภาติยะของพระองค์ขึ้นครองราชย์แทนเป็นสุลต่านมูรัดที่ 5
สุลต่านอับดุล อะซีซสวรรคตเมื่อ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2419 หลังการสละราชสมบัติ โดยใช้กรรไกรตัดที่ข้อมือทั้งสองข้างขณะถูกคุมขังในหอคอย ทำให้เกิดความกังขาว่าทรงทำเช่นนั้นได้อย่างไร การชันสูตรพระศพไม่ได้รับอนุญาต เอกสารที่เป็นทางการระบุว่าทรงปลงพระชนม์ชีพเอง และพระบรมศพถูกฝังที่กรุงคอนสแตนติโนเปิล โดยมีทั้งผู้ที่เชื่อว่าทรงปลงพระชนม์ชีพเองและถูกลอบปลงพระชนม์ ต่อมาในรัชสมัยของสุลต่านอับดุล ฮามิดที่ 2 ที่ครองราชย์ต่อจากสุลต่านมูรัดที่ 5 ได้กล่าวหาว่ามิตฮัต พาชาเป็นผู้ลอบปลงพระชนม์สุลต่านอับดุล อะซีซ และพิพากษาให้เนรเทศปาชาไปยังคาบสมุทรอาระเบียใน พ.ศ. 2424 ก่อนที่พาชาจะถูกลอบสังหารที่นั่นในอีกสองปีต่อมา
เดอะดาร์กไซด์ออฟเดอะมูน

เดอะดาร์กไซด์ออฟเดอะมูน  เป็นสตูดิโออัลบั้มลำดับที่ 8 ของวงโพรเกรสซีฟร็อคสัญชาติอังกฤษ พิงก์ ฟลอยด์ อัลบั้มได้วางจำหน่ายในวันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 1973 ผ่านทางค่ายฮาร์เวสต์เรเคิดส์ ประกอบด้วยซิงเกิลทั้งหมด 10 แทร็ค ใช้เวลาทั้งหมด 43 นาที โดยสมาชิก 4 คนได้แก่ ได้แก่ "เดวิด กิลมอร์" ทำหน้าที่ร้องนำ มือกีตาร์ และโปรดิวเซอร์, "นิค เมสัน" ทำหน้าที่เป็นฝ่ายเทคนิค แต่งเสียงเพลง, "โรเจอร์ วอเทอร์ส" มือเบสกีตาร์ นักร้องประสานเสียง และ"ริชาร์ด ไรท์" มือคีย์บอร์ด/ร้องประสานเสียง อัลบั้มได้ถ่ายทอดธีมเกี่ยวกับการพิพาท (Conflict), ความโลภ (Greed), ช่วงเวลา (Time) และปัญหาทางสภาพจิต (Mental illness) โดยได้รับแนวความคิดขึ้นจากช่วงบันทึกเสียงแรกๆของวง รวมถึงการแสดงสดต่างๆที่ผ่านมา ซึ่งโดยหลักแล้วมาจาก ซิด บาร์เร็ตต์ หัวหน้าวง ที่ได้ป่วยทางสภาพจิตจนออกจากวงไปในปี ค.ศ. 1968 อัลบั้มได้นำเสนอรูปแบบทางดนตรึใหม่คือลดช่วงบรรเลงขยายทางดนตรีลง ซึ่งแตกต่างจากอัลบั้มนี้ที่เน้นนำเสนอท่อนขยาย
การบันทึกเสียงของวงได้เริ่มขึ้นตั้งแต่ระหว่างช่วงแสดงสด โดยในเวอร์ชันแรก ๆ ได้ทำไว้ก่อนหน้านั้นหลายเดือน ก่อนการบันทึกเสียงที่สตูดิโอจะเริ่มขึ้น ซึ่งได้แบ่งออกเป็น 2 ส่วน คือในปี ค.ศ. 1972 และในปี ค.ศ. 1973 ที่แอบบีโรดสตูดิโอ ณ กรุงลอนดอน วงได้นำเทคโนโลยีทางดนตรีที่นับว่าทันสมัยที่สุดในขณะนั้นเข้ามาใช้ในการบันทึกเสียง ไม่ว่าจะเป็น การบันทึกระบบมัลติแทร็ก (MTR) และการใช้ม้วนเทป รวมไปถึงการใช้เครื่องสังเคราะห์เสียงระบบอนาล็อกเข้าไปสอดแทรกในหลายท่อนของอัลบั้ม และการนำเสนอปรัชญาเข้าสู่งานดนตรี สำหรับส่วนของหน้าปกของอัลบั้ม ได้รับการออกแบบโดย สตอร์ม ทอร์เกอร์สัน (Storm Thorgerson) เป็นรูปภาพของปริซึมที่รับแสงแล้วกระจายแสงออกเป็นแสงสีรุ้ง ซึ่งมีความหมายแทนถึงแสงสีบนเวทีอีกด้วยรวมไปถึงการเข้าถึงธีมในเนื้อเพลง อ้างจากริชาร์ท ไรท์ ที่เขาต้องการการออกแบบที่ "เรียบง่ายและชัดเจน" 
เดอะดาร์กไซด์ออฟเดอะมูน ได้กลายเป็นอัลบั้มที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดของวงและในวงการดนตรีโปรเกรสซีฟร็อค เป็นอัลบั้มที่ทำรายได้กว่า 45 ล้านชุดทั่วโลกหรือสูงที่สุดเป็นอันดับ 2 ของโลก ตามหลังอัลบั้ม "ทริลเลอร์" ของไมเคิล แจ็กสัน และเคียงคู่กับอัลบั้ม "แบ็กอินแบล็ก" ของ เอซี/ดีซี อัลบั้มได้ไต่ขึ้นไปอยู่อันดับ 1 ของ บิลบอร์ด 200 สามารถคงอยู่ได้ภายในอาทิตย์เดียว แต่ก็ยังคงยืนหยัดบนชาร์ทต่อเนื่องกว่า 741 สัปดาห์ ซึ่งก็คือระหว่างปี ค.ศ. 1973-1988 นับเป็นอัลบั้มที่ยืนหยัดอยู่บนชาร์ดได้ยาวนานที่สุดในประวัติศาตร์อัลบั้มทั่วโลก อัลบั้มยังได้รับการทำใหม่อีก 2 ครั้ง และได้รับการโคเวอร์อีกหลายครั้ง โดยเฉพาะในซิงเกิล "Money" และ "Us and Them" เดอะดาร์กไซด์ออฟเดอะมูน ยังได้กลายเป็นอัลบั้มที่ยอดนิยมที่สุดของวง โดยได้รับคำวิจารณ์เชิงบวกจากหลายสำนักและได้จัดอันดับให้เป็นหนึ่งในอัลบั้มที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาลอีกด้วย
ข้อมูลส่วนแบ่งการตลาดอุตสาหกรรมเพลงทั่วโลก

โปรดสังเกตว่า รายการจัดอันดับการตลาดนี้ขึ้นอยู่กับมูลค่าการค้าปลีก (มากกว่าหน่วย) แต่ละตลาดจะมีการสร้างเป็นรายปี มูลค่าการค้าปลีกจะแบ่งเป็นปีต่อปี ตัวเลขที่อยู่บนพื้นฐานของรายงานประจำปีของสมาพันธ์ผู้ผลิตสิ่งบันทึกเสียงระหว่างประเทศ
ข้อมูลปี 2553.
ข้อมูล: ตัวเลขที่ปรากฏในตารางขึ้นอยู่กับรายงานประจำปีของ IFPI ประจำปี 2553 ตัวเลขหน่วยรวมได้มานอกเหนือจากตัวเลขที่ได้อ้างอิงแหล่งที่มา
ข้อมูลปี 2552.
ข้อมูล: ตัวเลขที่ปรากฏในตารางขึ้นอยู่กับรายงานประจำปีของ IFPI ประจำปี 2553 ตัวเลขหน่วยรวมได้มานอกเหนือจากตัวเลขที่ได้อ้างอิงแหล่งที่มา
สาขาวิชาจิตวิทยา คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

ภาควิชาจิตวิทยา คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เป็นหนึ่งในสาขาวิชาของคณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ โดยสังกัดภาควิชาจิตวิทยา บรรณารักษศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ทำการเรียนการสอนระดับปริญญาตรี ณ ศูนย์รังสิต และ สูงกว่าปริญญา ณ ท่าพระจันทร์ เป็นสถาบันแรกที่ทำการสอนจิตวิทยาระดับปริญญาตรีในประเทศไทยและเป็นเพียงสถาบันเดียวที่ประสาทปริญญาในรูปแบบศิลปศาสตร์บัณฑิต (โดยตัวหลักสูตรเป็นจิตวิทยาบริสุทธิ์ตามรูปแบบการสอนวิทยาศาสตร์แบบตะวันตกมิได้เป็นกึ่งศิลปศาสตร์แต่อย่างใด) แต่ในปัจจุบัน สาขาวิชาจิตวิทยาได้ทำการปรับปรุงหลักสูตรเป็นวิทยาศาสตร์บัณฑิตตั้งแต่ในหลักสูตรปี พ.ศ. 2561
ประวัติโดยสังเขป.
ภาควิชาจิตวิทยาเป็นส่วนราชการไทยระดับภาควิชา (department) สังกัดคณะศิลปศาสตร์ (Faculty of Liberal Arts) มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ กระทรวงศึกษาธิการ โดยนับเป็นสาขาวิชาที่เปิดดำเนินการสอนขึ้นเป็นลำดับที่ 6 ของคณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และเป็นสถาบันการเรียนการสอนทางด้านจิตวิทยาที่ได้รับการสถาปนาขึ้นเป็นอันดับแรกของประเทศไทย เมื่อปีพุทธศักราช 2507 โดยแต่เดิม ก่อนปีพุทธศักราช 2507 ที่มีโครงสร้างหลักสูตรจิตวิทยานั้น พบว่ายังไม่ได้มีการก่อตั้งภาควิชาจิตวิทยาขึ้นอย่างเป็นทางการ และยังไม่ได้รับสังกัดในคณะใดๆ หากแต่มีการเรียนการสอนวิชาจิตวิทยาอยู่ก่อนแล้ว โดยที่เป็นลักษณะของการไปบรรยายส่งเสริมเข้าในเนื้อหาของคณะต่างๆ ตามที่จำเป็นต้องใช้ประกอบในเนื้อหาวิชานั้นๆ เช่น นิติศาสตร์ พาณิชยศาสตร์และการบัญชี วิชาผู้บริโภค การตลาด เป็นต้น จนกระทั่งคณาจารย์ได้ร่วมกันวางแผนหลักสูตรการเรียนการสอนวิชาจิตวิทยาระดับบัณฑิตศึกษา (ปริญญาตรี) 4 ปี ขึ้นมา เพื่อตอบสนองความต้องการบุคลากรด้านจิตวิทยา เพื่อนำความรู้ที่ได้รับนี้ไปใช้สนับสนุนในเนื้องานและการประกอบวิชาชีพที่ต้องใช้ความรู้ทางจิตวิทยา
เมื่อครั้งแรกเริ่มก่อตั้ง ภาควิชาจิตวิทยา มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ได้รับการสนับสนุนในแง่มุมของหลักวิชาการเป็นอย่างดีจากสมาคมฟุลไบรท์ (องค์กรนักจิตวิทยาซึ่งประกอบด้วยชาวต่างชาติผู้เชี่ยวชาญทางด้านการแก้ปัญหาครอบครัว) จิตวิทยามุ่งศึกษาในเชิงวิทยาศาสตร์ มีการทดลองด้วยกระบวนการทางวิทยาศาสตร์ โดยใช้ต้นแบบจากสมาคมจิตวิทยาอเมริกัน หรือ APA อนึ่ง ในสมัยแรกนั้นภาควิชาจิตวิทยา มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ได้จัดการเรียนการสอนทุกชั้นปีการศึกษาที่ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ท่าพระจันทร์ตั้งแต่ปีที่ได้รับการสถาปนา แต่ต่อมาทางภาควิชาได้ขยายส่วนมาจัดการเรียนการสอนที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ศูนย์รังสิต ครบทั้ง 4 ชั้นปี อย่างเต็มรูปแบบ ซึ่งเป็นไปตามนโยบายของมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ในครั้งนั้นที่ต้องการขยายพื้นที่การศึกษาระดับปริญญาตรีทุกคณะ ดังนั้นจึงส่งผลให้ปัจจุบันนี้ นักศึกษาระดับปริญญาตรีได้เรียนอยู่ที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ศูนย์รังสิต
หัวหน้าภาควิชา และหัวหน้าสาขาวิชา.
อาจารย์เกียรติศักดิ์ จังเจริญจิตต์กุล
อาจารย์ปุญชรัศมิ์ เตชะวชิรกุล
คาโตริ

คาโตริ  เป็นนครในจังหวัดชิบะ ประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่ทางตอนเหนือสุดของจังหวัด มีขนาดพื้นที่ 262.31 ตารางกิโลเมตร มีจำนวนประชากร 81,240 คน ในปี ค.ศ. 2012 เป็นที่ตั้งของศาลเจ้าคาโตริ และเมืองการค้าโบราณซาวาระ
คัตสึอูระ (จังหวัดชิบะ)

คัตสึอูระ  เป็นนครในจังหวัดชิบะ ประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของจังหวัดติดกับชายฝั่งมหาสมุทรแปซิฟิก มีขนาดพื้นที่ 93.96 ตารางกิโลเมตร ณ วันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 2024 มีจำนวนประชากร 15,474 คน ท่าเรือประมงคัตสึอูระมีชื่อเสียงและเป็นหนึ่งในตลาดค้าปลาที่ใหญ่ที่สุดหนึ่งในสามของญี่ปุ่น
ภูมิศาสตร์.
คัตสึอูระตั้งอยู่บนชายฝั่งตะวันออกเฉียงใต้ของจังหวัดชิบะบนคาบสมุทรโบโซ ห่างจากนครชิบะซึ่งเป็นเมืองหลวงของจังหวัดชิบะไปประมาณ 55 กิโลเมตร และห่างจากใจกลางโตเกียว 70–80 กิโลเมตร คัตสึอูระมีอาณาเขตทางทิศตะวันออกติดกับมหาสมุทรแปซิฟิก มีแหลมฮาจิมังยื่นออกไปในมหาสมุทรแปซิฟิก พื้นที่สองในสามของเขตนครคัตสึอูระเป็นภูเขา และมีแนวเนินเขาโบโซเป็นที่สูงซึ่งลาดเอียงต่ำลงเมื่อเข้าใกล้ชายฝั่ง บางส่วนของเขตนครคัตสึอูระอยู่ในเขตกึ่งอุทยานแห่งชาติมินามิโบโซ
ภูมิอากาศ.
คัตสึอูระมีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้นกึ่งเขตร้อน (การแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน "Cfa") เนื่องจากอยู่ใกล้กับกระแสน้ำคูโรชิโอะ ฤดูร้อนและฤดูหนาวจะค่อนข้างไม่รุนแรงและมีพิสัยของอุณหภูมิในแต่ละปีที่แคบ นครคัตสึอูระและนครโชชิมีฤดูร้อนที่เย็นสบายที่สุดในจังหวัดชิบะ เดือนสิงหาคมเป็นเดือนที่ร้อนที่สุด ด้วยอุณหภูมิเฉลี่ย แต่บางวันก็สูงเกิน เดือนมกราคมเป็นเดือนที่หนาวที่สุด ด้วยอุณหภูมิเฉลี่ย 
ประวัติศาสตร์.
เมื่อมีการจัดตั้งระบบเทศบาล หมู่บ้านคัตสึอูระก็ได้จัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1889 ได้รับการยกฐานะเป็นเมืองเมื่อวันที่ 12 มีนาคม ค.ศ. 1890 ต่อมาวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1937 พื้นที่ของเมืองได้ขยายตัวขึ้นด้วยการผนวกหมู่บ้านโทโยฮามะที่อยู่ข้างเคียง วันที่ 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1955 พื้นที่ของเมืองก็ได้ขยายขึ้นไปอีกโดยการผนวกรวมเมืองโอกิตสึ หมู่บ้านอูเอโนะ และหมู่บ้านโซโนะ และเมืองคัตสึอูระก็ได้รับการยกฐานะเป็นนครเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 1958
สถิติประชากร.
ตามข้อมูลสำมะโนประชากรของญี่ปุ่น ประชากรของคัตสึอูระค่อย ๆ ลดลงในช่วง 70 ปีที่ผ่านมา และปัจจุบันมีจำนวนน้อยกว่าเมื่อหนึ่งศตวรรษที่ผ่านมา
ตราแผ่นดินของเปรู

ตราแผ่นดินของเปรู  แบ่งได้เป็น 4 ประเภทดังนี้ ตราแผ่นดิน ("Escudo de Armas") ตรามหาจลัญจกร ("Escudo Nacional") ตราสำหรับรัฐบาล ("Gran Sello del Estado") และ ตราราชการกองทัพเรือ ("Escudo de la Marina de Guerra")เริ่มใช้เมื่อวันที่ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2368 
รายละเอียด.
โล่ แบ่งเป็นสามช่องดังนี้ ช่องที่ 1 พื้นหลังสีน้ำเงิน บิกุญญาสีน้ำตาล เป็นสัตว์ประจำชาติของเปรู ช่องที่ 2 พื้นหลังสีขาว ต้นซีโชนา เป็นพืชประจำชาติของเปรู (ใช้ในการผลิตยาควินิน สำหรับป้องกันมาลาเรียผสมในเครื่องดื่มน้ำโทนิค) และ ช่องที่ 3 พื้นหลังสีแดง กรวยแห่งความอุดมสมบูรณ์สีทองและหลั่งเอาความอุดมสมบูรณ์ออกมา หมายถึงทรัพยากรแร่ธาตุอันอุดมสมบูรณ์ เหนือโล่มีช่อมงกุฏซีวิคที่ต้นโอ๊กโฮม 
การใช้.
ตราแผ่นดิน.
ตราแผ่นดิน ("Escudo de Armas") รองรับด้วยช่อใบปาล์ม และ ช่อใบลอเรลประกอบแพรริบบิ้นสีธงชาติ ตราดังกล่าวนี้ปรากฏบนหนังสือเอกสารทางราชการ ใบประกาศเครื่องอิสริยาภรณ์ หนังสือเดินทาง เหรียญ ธนบัตร สแตมป์ และ ปรากฏบนธงราชการ ("Enseña Nacional").
ตรามหาจลัญจกร.
ตรามหาจลัญจกร ("Escudo Nacional"), เบื้องหลังของตรานั้นเป็นภาพของธงชาติเปรูไขว้ โดยปรากฏบนธงกองทัพ ("Bandera de Guerra"). ธงนี้ใช้ในกองทัพเปรูและหน่วยงานตำรวจ ปกติแล้วธงนี้จะมีข้อความระบุชื่อและหมายเลขของหน่วยงาน เพื่อใช้เป็นธงประจำกองทหารหรือหน่วยงานนั้นๆ.
ตรารัฐบาล.
ตราราชการของรัฐบาล ("Gran stabs del Estado"), มีลักษณะเดียวกับตรามหาจลัญจกรที่ใช้โดยกองทัพ แต่ได้เพิ่มข้อความเหนือดวงตราว่า "REPÚBLICA DEL PERÚ" ("สาธารณรัฐเปรู").
ตราราชการกองทัพเรือ.
ตราราชการกองทัพเรือ ("Escudo de la Marina pads Guerra"), เบื้องหลังของตรานั้นเป็นภาพของสมอเรือไขว้ ประกอบรูปพระอาทิตย์เหนือตราอาร์ม พร้อมข้อความว่า "Marina de Guerra del Peru".
ประวัติ.
ค.ศ.1821-1825.
ตราแผ่นดินแบบแรกออกแบบโดยนายพลโฮเซ เด ซาน มาร์ติน ประกาศใช้พร้อมกับธงชาติในกฤษฎีกาเมื่อวันที่ 21 ตุลาคม ค.ศ. 1820 โดยระบุว่า เป็นตราโล่ภายในมีรูปดวงอาทิตย์ขึ้นหลังภูเขาเหนือทะเลรองรับด้วยช่อเลาเรลสีเขียวประกอบแพรริบบิ้นสีทอง เบื้องหลังของตรานั้นเป็นภาพของธงชาติของกลุ่มประเทศในอเมริกาใต้ไขว้ เบื้องซ้ายมีรูปนกแร้งคอนดอร์แอนดีส และ เบื้องขวามีรูปลามา เหนือตราโล่มีรูปต้นกล้วย รูปทั้งหมดรองรับด้วยฐานแบบสถาปัตยกรรมบารอก, ประกอบแพรสีแดงว่า "เปรูบุตรแห่งสุริยะ ถือกำเนิดขึ้นอีกครั้ง" ("Renació el sol del Perú") ข้างฐานประกอบอาวุธยุทธภัณฑ์ และ ช่อดอกไม้วางแซมข้าง.
ซิลิสตรา

ซิลิสตรา  เป็นเมืองท่า ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศบัลแกเรีย บนฝั่งทิศใต้ของแม่น้ำดานูบ ติดชายแดนของประเทศโรมาเนีย เมืองซิลิสตราเป็นเมืองศูนย์กลางการปกครองของจังหวัดซิลิสตรา เป็นเมืองสำคัญด้านวัฒนธรรม อุตสาหกรรม การเดินทาง และการศึกษา ของบัลแกเรียทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ เมืองเป็นที่ตั้งของค่ายของชาวโรมัน เป็นเมืองป้อมปราการที่สำคัญของชาวไบแซนไทน์และชาวบัลการ์ ตกอยู่ใต้การปกครองของจักรวรรดิออตโตมันในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 15 ตกเป็นของบัลแกเรียใน ค.ศ. 1878 ต่อมาตกเป็นของโรมาเนียระหว่าง ค.ศ. 1913-1940
กิบโด

กิบโด  เป็นเมืองหลวงของจังหวัดโชโก ในประเทศโคลอมเบีย ตั้งอยู่ทางตะวันตกของประเทศ บนฝั่งแม่น้ำอาตราโต เทศบาลเมืองกิบโดมีพื้นที่ 3,337.5 กม² และมีประชากร 100,000 คน
ราชอาณาจักรเครือจักรภพ

ราชอาณาจักรเครือจักรภพ  คือรัฐเอกราชภายในเครือจักรภพแห่งประชาชาติที่มีพระมหากษัตริย์สหราชอาณาจักรทรงเป็นประมุขและใช้ลำดับการสืบราชบัลลังก์แบบเดียวกับรัฐสมาชิกอื่น ๆ ในเครือจักรภพ ข้อมูลเมื่อ 2021[ [update]] ซึ่งมีด้วยกันทั้งหมด 15 รัฐ รวมพื้นที่ทั้งหมด (ไม่นับรวมการอ้างสิทธิ์เหนือดินแดนแอนตาร์กติก) 18.8 ล้านตารางกิโลเมตร (7.3 ล้านตารางไมลส์) และมีประชากรรวมกันกว่า 137 ล้านคน โดยรัฐที่มีประชากรมากที่สุดหกลำดับแรก ได้แก่ สหราชอาณาจักร, แคนาดา, ออสเตรเลีย, ปาปัวนิวกินี, นิวซีแลนด์ และจาเมกา
อาณาจักรในเครือจักรภพทั้งหมดล้วนแล้วแต่เคยเป็นอาณานิคมของสหราชอาณาจักรด้วยกันทั้งสิ้น ยกเว้นเพียงแต่สหราชอาณาจักรและปาปัวนิวกินี (ก่อนได้รับเอกราชเคยเป็นเพียงดินแดนสองแห่งที่ถูกปกครองโดยอาณานิคมออสเตรเลีย) พระราชบัญญัติเวสต์มินสเตอร์มีผลบังคับใช้ใน พ.ศ. 2474 นับเป็นการสถาปนาอาณาจักรในเครือจักรภพขึ้นเป็นครั้งแรกโดยการให้เอกราชทางนิติบัญญัติแก่อาณานิคมหลายแห่ง ซึ่งในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 19 หรือต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 ได้กลายมาเป็นเขตปกครองตนเองเรียบร้อยแล้ว และจึงกลายมาเป็นอาณาจักรในเครือจักรภพด้วยการที่สหราชอาณาจักรการมอบเอกราชให้โดยตรง
เป็นช่วงเวลาหนึ่งแล้วที่การใช้คำว่า "เขตปกครอง" ยังคงมีไว้เพื่อใช้หมายถึงอาณาจักรที่ไม่ได้อยู่ในเครือจักรภพอังกฤษ แม้ว่าสถานะอย่างเป็นทางการของเขตปกครองเหล่านั้นจะเปลี่ยนไปแล้วก็ตาม มีบางครั้งที่การเรียกใช้ชื่อดังกล่าวปรากฏให้เห็นในปัจจุบัน แต่พบได้น้อยครั้งลงอย่างต่อเนื่องเมื่อคำว่า "อาณาจักร" ถูกนำมาใช้อย่างเป็นทางการพร้อมกับที่สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 เสด็จขึ้นครองราชย์ใน พ.ศ. 2495 ซึ่งบังคับให้ต้องใช้สถานะที่ถูกต้องตามกฎหมายพร้อมด้วยพระราชอิสริยยศและพระราชนามแบบปัจจุบันในแต่ละประเทศ อย่างไรก็ตามคำว่า "อาณาจักรในเครือจักรภพ" เป็นเพียงคำอธิบายอย่างไม่เป็นทางการ ไม่ใช่คำที่ใช้อย่างเป็นทางการ
แคว้นอาเรกิปา

แคว้นอาเรกิปา  เป็นแคว้นทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศเปรู ติดกับแคว้นอิกา แคว้นอายากูโช แคว้นอาปูริมัก และแคว้นกุสโก ทางทิศเหนือ ติดกับแคว้นปูโนทางทิศตะวันออก ติดกับแคว้นโมเกกัวทางทิศใต้ และติดกับมหาสมุทรแปซิฟิกทางทิศตะวันตก มีเมืองหลักคือ อาเรกิปา เมืองที่ใหญ่เป็นอันดับ 2 ของเปรู
เคปเลอร์-69ซี

เคปเลอร์-69ซี (ชื่อเดิม "KOI-172.02", "K00172.02") เป็นดาวเคราะห์นอกระบบซูเปอร์เอิร์ธที่ได้รับการยืนยันไปประมาณ 70% มีขนาดใหญ่กว่าโลก โคจรรอบดาวฤกษ์ดาวแคระเหลือง เคปเลอร์-69 ตั้งอยู่ห่างจากโลกประมาณ 2,700 ปีแสง ในกลุ่มดาวหงส์ ค้นพบโดยกล้องโทรทรรศน์อวกาศเคปเลอร์ ของนาซา การค้นพบครั้งแรกของดาวเคราะห์ที่ได้รับการประกาศเมื่อวันที่ 7 มกราคม 2013 ได้ยืนยันประกาศเมื่อวันที่ 18 เมษายน 2013 เคปเลอร์-69ซี เป็นเรื่องน่าทึ่ง เพราะช่วงเวลาของการค้นพบ ผู้เป็นหนึ่งในที่สุดดาวเคราะห์คล้ายโลก
พินทุ์สุดา ตันไพเราะห์

พินทุ์สุดา ตันไพเราะห์ หรือ "บอลลูน" เป็น นักแสดง และนางแบบชาวไทย พินทุ์สุดาเข้าสู่วงการด้วยการถ่ายแบบนิตยสาร "แคตช์" (Katch) ของค่ายโดโจ ซิตี้ บอลลูนมีผลงานภาพยนตร์ที่มีชื่อเสียงคือ "สยิว" และ "ขุนกระบี่ ผีระบาด" เธอถูกขนานนามว่าเป็น "เน็ตไอดอลคนแรกของประเทศไทย"
ประวัติ.
พินทุ์สุดา ตันไพเราะห์ ชื่อเล่น "บอลลูน" เกิดเมื่อวันที่ 12 มกราคม พ.ศ. 2526 เข้าวงการมาด้วยลุคน่ารักสวยใสจากนิตยสารแคตช์ (Katch) วัยรุ่นชื่อดังที่อยู่ในเครือเบเกอรี่มิวสิค เป็นลุคดาราวัยรุ่นทั่วไป เสื้อยืด ขาสั้น กับแฟชั่นริมทะเล จากนั้นเธอก็มีงานอื่น ๆ เช่นงานเอ็มวี คือเล่นเอ็มวีของ วง Jeffrey ในเพลง "พิซซ่าหน้าเธอ"
พินทุ์สุดา มีผลงานภาพยนตร์เรื่องแรกคือเรื่อง สยิว เมื่อปี พ.ศ. 2546 เธอรับบทเป็น หมวย นักศึกษาสาวสวย ผู้มากด้วยเสน่ห์และจริตจะก้าน อย่างถอนตัวไม่ขึ้น ซึ่งภาพยนตร์เรื่องนี้ทำให้เธอแจ้งเกิดในวงการบันเทิงได้ระดับหนึ่ง ต่อมาได้มีผลงานภาพยนตร์มากมาย เช่น เจ้าสาวผัดไทย, ขุนกระบี่ ผีระบาด, อาถรรพ์แก้บนผี ฯลฯ
ด้านผลงานเพลง บอลลูนเคยร้องเพลงลงอัลบั้ม "คอนเนคชั่น" ซึ่งเป็นโปรเจกต์พิเศษของค่ายเพลง "คอนเนคชั่นเรคคอร์ด" ของนักร้อง พีระ เทศวิศาล ในชื่อเพลง "ฝุ่นเกาะหัวใจ" 
ภายหลังห่างหายจากวงการบันเทิง พินทุ์สุดาได้ไปศึกษาต่อ และในปีพ.ศ. 2559 กลับมาฮือฮาอีกครั้งกับการถ่ายแบบนิตยสารแนวเซ็กซี่
การศึกษา.
พินทุ์สุดา สำเร็จการศึกษาระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นจากโรงเรียนเซนต์โยเซฟคอนเวนต์, ระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายจากโรงเรียนพระหฤทัยคอนแวนต์, ระดับอุดมศึกษา ปริญญาตรี คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต สาขาวิทยุโทรทัศน์ ปริญญาโท คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ
โซเดงาอูระ

โซเดงาอูระ  เป็นนครในจังหวัดชิบะ ประเทศญี่ปุ่น ทางทิศตะวันตกของคาบมสมุทรโบโซ ติดกับอ่าวโตเกียว มีขนาดพื้นที่ 94.92 ตารางกิโลเมตร มีจำนวนประชากร 60,391 คน
พื้นที่บางส่วนของโซเดงาอูระเป็นที่ตั้งของเขตอุตสาหกรรมเคโย และท่าเรือชิบะ ซึ่งกินพื้นที่ตั้งแต่เมืองฟูนาบาชิทางตอนเหนือยาวลงมาทางใต้ เป็นที่ตั้งของอุตสาหกรรมขนาดใหญ่เช่น โรงกลั่นน้ำมัน และอุตสาหกรรมปิโตรเคมี ซึ่งโรงงานทั้งหมดตั้งอยู่บนแผ่นดินที่ถมทะเลออกไป
แหล่งข้อมูลอื่น.
 <ns>10</ns>
 <id>311477</id>
 <redirect title="แม่แบบ:คอมมอนส์-หมวดหมู่" />
 <revision>
 <id>4294190</id>
 <parentid>2467571</parentid>
 <timestamp>2012-09-23T09:50:13Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Octahedron80</username>
 <id>1803</id>
 </contributor>
 <comment>เปลี่ยนทางไปที่ </comment>
 <origin>4294190</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
ไดโอนี

ไดโอนี  เป็นดาวบริวารของดาวเสาร์ ค้นพบโดย โจวันนี โดเมนีโก กัสซีนี ในปี ค.ศ. 1684 เป็นชื่อจากไททัน ไดโอนีของเทพปกรณัมกรีก
ชั้นบรรยากาศ.
ในวันที่ 7 เมษายน ค.ศ. 2010 อุปกรณ์บนยานสำรวจไร้ลูกเรือ "Cassini" ที่บินผ่านไดโอนี ตรวจพบชั้นบางๆ ของไอออนโมเลกุลออกซิเจน (O2+) รอบๆ ไดโอนี โดยมันบางมากจนนักวิทยาศาสตร์มักเรียกมันว่าเอกโซสเฟียร์มากกว่าชั้นบรรยากาศที่บางเบา ความหนาแน่นของไอออนโมเลกุลออกซิเจนที่ตรวจสอบได้จากข้อมูลเครื่องวัดสเปกตรัมพลาสมาของ"แคสสินี"อยู่ระหว่าง 0.01 ถึง 0.09 ต่อซม.3 
เครื่องวัดของยานสำรวจ"คาสสินี"ไม่สามารถตรวจจับน้ำจากชั้นบรรยากาศเอกโซสเฟียร์ได้โดยตรงเนื่องจากระดับแสงพื้นหลังที่สูง แต่ก็ดูเหมือนว่าอนุภาคประจุสูงจากแถบรังสีอันทรงพลังของดาวเคราะห์อาจแยกน้ำในน้ำแข็งออกเป็นไฮโดรเจนและออกซิเจนได้
เฌโรม วาลก์

เฌโรม วาลก์  เกิดเมื่อปี พ.ศ. 2504 เป็นผู้จัดการทีมฟุตบอลชาวฝรั่งเศส จนถึง 27 มิถุนายน พ.ศ. 2550 โดยปัจจุบันเขาเป็นเลขาธิการของสหพันธ์ฟุตบอลนานาชาติ หรือฟีฟ่า ในเมืองซือริช ประเทศสวิตเซอร์แลนด์
โซซะ

โซซะ  เป็นนครในจังหวัดชิบะ ประเทศญี่ปุ่น มีขนาดพื้นที่ 101.78 ตารางกิโลเมตร จำนวนประชากร 39,379 คน ในปี ค.ศ. 2012
ที่ตั้งภูมิศาสตร์.
โซซะตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของจังหวัดชิบะ ติดกับมหาสมุทรแปซิฟิกทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ ภูมิประเทศส่วนใหญ่เป็นที่ราบสูงจากระดับน้ำทะเลประมาณ 40 - 50 เมตร ทางตอนเหนือเป็นเนินเขาสลับกับนาข้าวและท่าเรือ
อีเวชี ซังกาลู

อีเวชี มารีอา ดีอัส จี ซังกาลู กาดี  เกิดเมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2515 ในจัวเซย์รู รัฐบาเยีย เป็นผู้ชนะ ละตินแกรมมีอวอร์ด ปัจจุบันเป็นนักร้อง, นักแต่งเพลง และนักแสดง รวมไปถึงเป็นพิธีกรทางโทรทัศน์ด้วย โดยเธอเป็น 1 ในนักร้องหญิงของบราซิลที่มีชื่อเสียง และทำยอดอัลบั้มขายดีที่สุดในปัจจุบัน และยังโด่งดังไปถึงประเทศโปรตุเกสด้วย
ไมมัส (ดาวบริวาร)

มีมัส (Mimas) เป็นดาวบริวารของดาวเสาร์ที่วิลเลียม เฮอร์เชล ค้นพบในปี ค.ศ. 1789 ตั้งชื่อมาจากยักษ์มีมัส ลูกชายของไกอาในเทพปกรณัมกรีก มีเส้นผ่าศูนย์กลาง 396 กิโลเมตร หรือ 246 ไมล์ เป็นดาวบริวารที่ 20 ที่ใหญ่ที่สุดในระบบสุริยะและเป็นวัตถุทางดาราศาสตร์ที่เล็กที่สุดที่เป็นที่รู้จักจะอยู่ในรูปทรงโค้งมนของตัวเองเพราะแรงโน้มถ่วง
การค้นพบ.
วิลเลียม เฮอร์เชล นักดาราศาสตร์ ค้นพบมีมัสในวันที่ 17 กันยายน ค.ศ. 1789 เขาบันทึกการค้นพบของเขาไว้ดังต่อไปนี้
การตั้งชื่อ.
มีมัสตั้งชื่อตามหนึ่งในไททันในเทพปกรณัมกรีก คือ มีมัส ชื่อของดาวบริวารทั้งเจ็ดเป็นที่รู้จักหลังจากนั้นของดาวเสาร์
การสำรวจ.
ยานไพโอเนียร์ 11 ได้บินผ่านดาวเสาร์ในปี ค.ศ. 1979 และมันใกล้เข้ามาถึงมีมัสอยู่ 104,263 กิโลเมตรในวันที่ 1 กันยายน ค.ศ. 1979 วอยเอจเจอร์ 1 ได้บินผ่านในปี ค.ศ. 1980 และวอยเอจเจอร์ 2 ในปี ค.ศ. 1981
มีมัสได้รับการถ่ายภาพหลายครั้ง โดยยานสำรวจอวกาศกัสซีนี ซึ่งเข้าสู่วงโคจรรอบดาวเสาร์ในปี ค.ศ. 2004 ใกล้กับที่บินผ่านที่เกิดขึ้นในวันที่ 13 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2010 ขณะที่กัสซีนีบินผ่านมีมัสที่ 9,500 กิโลเมตร (5,900 ไมล์)
เบแบตู

โฌแซ โรแบร์ตู กามา จี โอลีเวย์รา  หรือ เบแบตู  เกิดเมื่อวันที่ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2507 เป็นอดีตนักฟุตบอล เล่นในตำแหน่งกองหน้า และเคยได้แชมปโลกกับทีมชาติบราซิล ในการแข่งขันฟุตบอลโลก 1994 ปัจจุบันเขาเป็นนักการเมืองในรีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล
เทวีในศาสนาฮินดู

ในศาสนาฮินดู เทวี  หมายถึง เทวดาผู้หญิง 
ความเชื่อเรื่องเทวีปรากฏในพระเวท ซึ่งแต่งขึ้นราวสหัสวรรษที่ 2 ก่อนคริสต์ศักราช แต่ไม่ค่อยมีบทบาทนัก ส่วนเทวีสำคัญ เช่น พระลักษมี พระปารวตี พระทุรคา พระสรัสวดี พระแม่กาลี เพิ่งเป็นที่นิยมนับถือในสมัยหลัง โดยมีคัมภีร์ปุราณะต่าง ๆ เป็นแหล่งเผยแพร่ตำนานเกี่ยวกับเทวีเหล่านี้ คัมภีร์ที่สำคัญคือ เทวีมาหาตยะ ซึ่งระบุว่าเทวีเป็นอันติมสัจจะและพลังงานสูงสุด แนวคิดนี้ก่อให้เกิดลัทธิศักติ และมีบทบาทสำคัญในลัทธิไศวะด้วย
แนวคิดและความเคารพต่อเทพธิดาปรากฏในพระเวท ซึ่งประกอบด้วยประมาณสหัสวรรษที่ 2 ก่อนคริสตศักราช อย่างไรก็ตาม พวกเขาไม่ได้มีบทบาทสำคัญในยุคนั้น เทพธิดา เช่น พระทุรคา, พระกาลี, พระลักษมี, พระปารวตี, พระแม่ราธา, พระสุรัสวดี และ นางสีดา ได้รับการเคารพนับถืออย่างต่อเนื่องในยุคสมัยใหม่ ในยุคกลาง ปุราณะเป็นพยานถึงการขยายตัวครั้งใหญ่ในตำนานและวรรณกรรมที่เกี่ยวข้องกับเทวีซึ่งมีข้อความ เช่น "เทวีมหาตมยา" ซึ่งเธอปรากฏเป็นความจริงขั้นสูงสุดและพลังสูงสุด เธอได้สร้างแรงบันดาลใจให้กับประเพณี ลัทธิศักติของศาสนาฮินดู นอกจากนี้ เทวียังถูกมองว่าเป็นศูนย์กลางในประเพณีฮินดูของลัทธิศักติและลัทธิไศวะ
สกายไลเนอร์

สกายไลเนอร์  เป็นขบวนรถไฟด่วนพิเศษของบริษัทรถไฟฟ้าเคเซ วิ่งระหว่างสถานีรถไฟเคเซอูเอโนะในกรุงโตเกียว กับสถานีรถไฟท่าอากาศยานนาริตะ อาคารผู้โดยสาร 1 บนเส้นทางนาริตะสกายแอคเซส
การบริการ.
สกายไลเนอร์ให้บริการในเส้นทางระหว่างสถานีรถไฟเคเซอูเอโนะในกรุงโตเกียว กับสถานีรถไฟท่าอากาศยานนาริตะ บนเส้นทางนาริตะสกายแอคเซส โดยจอดที่สถานีรถไฟนิปโปะริ และสถานีรถไฟท่าอากาศยานนาริตะ อาคารผู้โดยสาร 2·3 ใช้เวลาในการเดินทางทั้งสิ้น 36 นาที
เท็มปูระ

เท็มปูระ (; โรมาจิ: "tenpura") เป็นอาหารญี่ปุ่นที่เป็นที่รู้จักมากอย่างหนึ่ง ทำจากของทะเลและผักที่นำไปชุบแป้งที่ปรุงแบบญี่ปุ่นแล้วนำไปทอด
การทอดเท็มปูระจะใช้ไฟแรง โดยเอาวัตถุดิบชุบแป้งบาง ๆ แล้วลงทอดด้วยระยะเวลาที่สั้นเพียง 30–40 วินาทีเท่านั้น เพื่อคงความสดของวัตถุดิบให้ได้มากที่สุด
ที่มา.
มิชชันนารีโปรตุเกสนำสูตรการทำเท็มปูระนำเข้ามายังญี่ปุ่นที่เมืองนางาซากิ คณะเยซูอิต เมื่อ ค.ศ. 1549 ซึ่งเป็นยุคเดียวกับที่อาหารญี่ปุ่นเช่น "ปังโกะ" หรือ "ทงกัตสึ" ได้รับการคิดค้นโดยชาวโปรตุเกส นอกจากนี้ยังเป็นที่กล่าวว่า โทกูงาวะ อิเอยาซุ โชกุนคนแรกแห่งเอโดะ โปรดปรานเท็มปูระเป็นอย่างมาก
แต่เดิม ตั้งแต่ยุคเซ็งโงกุ เท็มปูระเป็นอาหารที่นิยมรับประทานในหมู่ผู้สัญจรริมถนนที่เรียกว่า "ยาไต" (屋台) แต่ในปัจจุบันเท็มปูระเป็นอาหารยอดนิยมที่หารับประทานได้ทั่วไปไม้ว่าจะในร้านอาหารตามข้างทางหรือภัตตาคารบนห้างสรรพสินค้า
ศัพทมูล.
คำว่า "เท็มปูระ" หมายถึง วิธีการในการนำปลาหรือผักจุ่มลงไปในแป้งแล้วจึงนำไปทอด ซึ่งมาจากคำว่า "tempora" (แต็มปอรา) ในภาษาละติน ที่มีความหมายว่า "เวลา", "ช่วงเวลา", "มหาพรต (ช่วงถือศีลอดของชาวคริสต์นิกายโรมันคาทอลิก)" เป็นคำที่ใช้โดยมิชชันนารีสเปนและโปรตุเกสเพื่ออ้างถึงช่วงถือบวช หรือที่เรียกกันว่าวันเอ็มเบอร์ วันศุกร์และวันสำคัญทางศาสนาต่าง ๆ ซึ่งในวันเหล่านี้คริสต์ศาสนิกชนจะละเว้นการรับประทานเนื้อแดงและหันมารับประทานปลาหรือผักแทน
การจัดเตรียม.
วัตถุดิบที่ใช้.
เท็มปูระแบบดั้งเดิม มักจะทำจากวัตถุดิบดังนี้
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
วงศ์ย่อยราชพฤกษ์

วงศ์ย่อยราชพฤกษ์ หรือ Caesalpinioideae เป็นวงศ์ย่อยของพืชวงศ์ถั่ว ชื่อตั้งตามชื่อสกุล "Caesalpinia" ในการจัดจำแนกบางระบบ เช่นระบบ Cronquist วงศ์ย่อยนี้ยกขึ้นเป็นวงศ์ เรียก Caesalpiniaceae ส่วนใหญ่กระจายพันธุ์ในเขตร้อย ดอกสมมาตรครึ่งซีก เกิดปมรากได้น้อย
วงศ์ย่อยนี้แบ่งเป็นสี่เผ่า ได้แก่ Caesalpinieae, Cassieae, Cercideae และ Detarieae เผ่า Cercideae บางครั้งเคยรวมเข้ากับวงศ์ย่อย Faboideae (Papilionoideae)ในอดีต
เผ่า Detarieae.
มีประมาณ 81 สกุล ส่วนใหญ่กระจายพันธุ์ในแอฟริกา ดูที่ Detarieae
วันสีเขียว

วันสีเขียว หรือ วันพฤกษชาติ  เป็นวันหยุดราชการในประเทศญี่ปุ่น มีที่มาจากการเฉลิมฉลองวันคล้ายวันพระราชสมภพของสมเด็จพระจักรพรรดิโชวะ ซึ่งตรงกับวันที่ 29 เมษายนของทุกปีระหว่างสมัยโชวะ ในปี 2532 หลังสมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ สมเด็จพระจักรพรรดิญี่ปุ่นพระองค์ปัจจุบัน ขึ้นเสวยราชย์ วันดังกล่าวจึงเปลี่ยนชื่อจาก "วันพระบรมราชสมภพของสมเด็จพระจักรพรรดิ" เป็น "วันสีเขียว" วันดังกล่าวเป็นวันที่จะอยู่ร่วมกับธรรมชาติและขอบคุณพร ชื่อ "วันสีเขียว" ยังเป็นการยอมรับความรักต่อพืชของสมเด็จพระจักรพรรดิยามสงครามซึ่งก่อให้เกิดการโต้แย้งโดยไม่ออกพระนามของพระองค์โดยตรง อย่างไรก็ดี ในทางปฏิบัติ วันดังกล่าวถูกมองว่าเป็นเพียงอีกวันที่ยืดเทศกาลวันหยุดสัปดาห์ทองญี่ปุ่น
ในปี 2550 วันสีเขียวเลื่อนไปเป็นวันที่ 4 พฤษภาคม และวันที่ 29 เมษายนถูกเปลี่ยนชื่อเป็นวันโชวะ ตามการทบทวนกฎหมายเกี่ยวกับวันหยุดราชการในปี 2548
นางงามจักรวาล 2008

นางงามจักรวาล 2008  เป็นการจัดการประกวดนางงามจักรวาลครั้งที่ 57 จัดในวันที่ 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2551 (ตามเวลาในประเทศไทย) ณ เมืองญาจาง ประเทศเวียดนาม โดย ริโยะ โมริ นางงามจักรวาล 2007 จากประเทศญี่ปุ่น มอบมงกุฎให้แก่ ดายานา เมนโดซา จากประเทศเวเนซุเอลา นางงามจักรวาล 2008 โดยล่าสุดในเดือนมิถุนายน 2022 เธอได้โพสต์เชิงต่อต้านชาว LGBTQ+ ในอินสตาแกรมส่วนตัวของเธอในเดือน Pride Month เดือนแห่งการเฉลิมฉลองความเท่าเทียมของชาว LGBTQ+
ผลการประกวด.
คะแนนรอบตัดสิน.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
ลำดับการประกาศชื่อ.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
ผู้เข้าประกวด.
มี 80 ผู้เข้าประกวด ต่อไปนี้
พระเจ้าเฟรเดอริกที่ 1 แห่งเดนมาร์ก

พระเจ้าเฟรเดอริกที่ 1 แห่งเดนมาร์ก พระราชสมภพเมื่อวันที่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2014 เป็นพระราชโอรสของ พระเจ้าคริสเตียนที่ 1 แห่งเดนมาร์ก และ สมเด็จพระราชินีโดโรเธียแห่งเดนมาร์ก ทรงขึ้นครองราชย์เมื่อวันที่ 13 เมษายน พ.ศ. 2066 ต่อจากพระเจ้าคริสเตียนที่ 2 แห่งเดนมาร์ก ทรงอภิเษกสมรสกับ เจ้าหญิงโซฟีแห่งโพเมราเนีย เมื่อวันที่ 9 ตุลาคม พ.ศ. 2061 มีพระราชโอรสและธิดารวม 7 พระองค์ พระองค์เสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2076 ครองราชย์ได้ 9 ปี 362 วัน และเกิดช่วงว่างระหว่างรัชกาล ในปีเดียวกัน ปีต่อมา พระเจ้าคริสเตียนที่ 3 แห่งเดนมาร์ก จึงขึ้นครองราชย์ต่อไป
สิรินธรวัลลี

สิรินธรวัลลี หรือ สามสิบสองประดง (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Phanera sirindhorniae") พืชตระกูลเสี้ยว ("Bauhinia") เป็นหนึ่งในสมาชิกพืชวงศ์ถั่ว ("Leguminosae-Caesalpinioideae") สิรินธรวัลลีเป็นไม้เลื้อยเนื้อแข็งในสกุลชงโค วงศ์ถั่ว มีการกระจายพันธุ์ในเขตร้อนทั่วโลกกว่า 300 ชนิด กิ่งอ่อนมีขนสีน้ำตาลแดง เมื่อแก่ เปลือกเถาเรียบ บิดตามยาวเล็กน้อย เนื้อไม้เมื่อตัดตามขวาง สีน้ำตาลเข้มออกแดง มีลวดลายสีน้ำตาลอ่อนเป็นกลุ่มเหมือนกลีบดอกไม้ ดอกออกเป็นช่อสีน้ำตาล ออกดอกตลอดปี แต่ดอกจะบานมากในช่วงเดือนสิงหาคมถึงตุลาคม เป็นไม้ถิ่นเดียวในประเทศไทย พบครั้งแรกโดย ดร.ชวลิต นิยมธรรม เมื่อ 20 กันยายน พ.ศ. 2538 ที่ภูทอกน้อย จากบริเวณป่าภูทอกน้อย อำเภอบุ่งคล้า จังหวัดหนองคาย (ปัจจุบันอยู่ในเขตจังหวัดบึงกาฬ) ดอกสิรินธรวัลลี ดอกไม้ประจำจังหวัดบึงกาฬ ชื่อของพืชชนิดนี้ตั้งตามพระนามาภิไธยของสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี และตีพิมพ์โดย ศาสตราจารย์ ไค ลาร์เซน (Kai Larsen) และอาจารย์สุพีร์ ศักดิ์สุวรรณ ลาร์เซน (Supee Larsen) โดยทั้งสองท่านร่วมกับกรมป่าไม้ ขอพระราชทานพระราชานุญาต ใช้พระนามาภิไธยของสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เพื่อเทิดพระนามพระองค์ท่านที่ทรงสนพระทัย และให้การสนับสนุนงานทางพฤกษศาสตร์ตลอดมา โดยใช้ชื่อ "Bauhinia sirindhorniae"  K.& S.S. Larsen หรือ สิรินธรวัลลี อันหมายถึง วัลยชาติแห่งองค์สมเด็จพระเทพฯ ในปี พ.ศ. 2540 
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์.
สิรินธรวัลลีเป็นไม้เถาเนื้อแข็งขนาดใหญ่ในวงศ์ถั่ว เป็นไม้ถิ่นเดียวในประเทศไทย พบขึ้นกระจายตามป่าดิบแล้งทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
ลำต้น: กิ่งอ่อนมีขนสีน้ำตาลอมแดง กิ่งแก่ไม่มีขน กิ่งเกลี้ยงเรียบมีใบพัน
ใบ: ใบเป็นลักษณะใบเดี่ยว เรียงสลับ รูปไข่จนเกือบกลม โดยใบอ่อนจะมีสีเขียวอ่อน และใบแก่มีสีเขียวแก่ ปลายใบฉีก ฐานใบรูปหัวใจ ขอบใบเรียบ ปลายใบพูมน มีขนบริเวณเส้นกลางใบ แผ่นของใบหนาคล้ายแผ่นหนัง ผิวใบด้านบนเข้มเป็นมัน เส้นใบข้างละ 9–11 เส้น จากโคนใบ ก้านใบยาว 2–7 เซนติเมตร
ดอก: ออกดอกช่วงเดือนพฤษภาคม – กันยายน ดอกมีสีน้ำตาลแดงหรือสีส้มเข้ม ดอกออกเป็นช่อกระจุกที่ปลายกิ่ง แต่ละช่อมีดอกจำนวนมาก ดอกออกเป็นช่อ ดอกย่อยสีน้ำตาลหรือสีส้มแดง กลีบดอก 5 กลีบ ไม่สมมาตรและหลุดร่วงง่าย เกสรผู้ 3 อัน ดอกตูมรี ช่อดอกยาวได้ถึงประมาณ 15 เซนติเมตร ดอกบานเส้นผ่านศูนย์กลาง 2 – 3 เซนติเมตร
ผล: เป็นฝักแบน กว้าง 3 – 5 เซนติเมตร ยาว 10 – 18 เซนติเมตร มีขนอ่อนปกคลุม ภายในมี 5 – 7 เมล็ด 
การขยายพันธุ์: ตอนกิ่งและเพาะเมล็ด ชอบน้ำปานกลาง และชอบแสงแดดตลอดวัน ดินปลูกควรเป็นดินร่วนระบายน้ำดี
สรรพคุณทางยา.
ตำรายาไทย: 
เนื้อไม้: ใช้รักษาอาการประดงที่เกิดจากระบบโลหิตในร่างกายชนิดต่าง ๆ รวมเรียกว่า ประดงทั้งสามสิบสองประการ อาการโดยรวมคือเป็นเม็ด ผื่นคัน ปวดแสบปวดร้อน แก้น้ำเหลืองเสีย แก้ลมพิษ หรือภูมิแพ้ต่าง ๆ 
ผลอ่อน: ขับปัสสาวะ แก้โรคหนองใน กามโรค ขับพยาธิในเด็ก ทำให้แท้งได้ 
ใบ: เป็นยาขับพยาธิ
ลำต้นและรากแห้ง: ทารักษาอาการฝีและหนอง 
ตำรายาโบราณ: 
เนื้อไม้: เนื้อไม้ของสิรินธรวัลลีใช้รักษาโรคที่ในตำรายาโบราณเรียกว่า ประดงทั้งสามสิบสองประการ อาการโดยรวมคือเป็นเม็ด ผื่นคัน ปวดแสบปวดร้อน แก้น้ำเหลืองเสีย แก้ลมพิษ หรือภูมิแพ้ต่าง ๆ ในจังหวัดมุกดาหารใช้แก้โรคประดง บำรุงกำลัง
ประโยชน์.
สิรินธรวัลลีมีลำต้นเป็นเถาเลื้อยหนา และแตกใบดก จึงปลูกเพื่อทำซุ้มสำหรับเป็นร่มเงาบังแดด ส่วนดอกสิรินธรวัลลีออกดอกเป็นช่อใหญ่ ตัวดอกมีสีน้ำตาลแดงสวยงาม จึงใช้ปลูกเพื่อเป็นไม้ประดับตามบ้านเรือนและสถานที่ต่าง ๆ เพื่อความสวยงาม
เครือขยัน

เครือขยัน หรือย่านางแดง ชื่อวิทยาศาสตร์: "Bauhinia strychnifolia" เป็นไม้เลื้อยในสกุลชงโค และวงศ์ถั่ว จัดเป็นพืชถิ่นเดียวในประเทศไทย เป็นไม้เถาเนื้อแข็ง เปลือกรากขรุขระมีสีน้ำตาลเข้มถึงดำ มีรอยบากตามขวางเล็กๆทั่วไป เนื้อไม้ภายในรากสีน้ำตาลแดง เถาแบน มีร่องตรงกลาง เปลือกสีออกเทาน้ำตาล เมื่อแก่เถากลม สีน้ำตาลแดง ใบรูปไข่แกมขอบขนาน ผิวใบมัน สีเขียวเข้ม ปลายใบเว้าตื้น กึ่งเรียวแหลมถึงมีติ่งหนาม โคนใบกลมถึงรูปหัวใจตื้น ขอบใบเรียบ ผิวเกลี้ยงทั้งสองด้าน 
ในทางยาสมุนไพรมีฤทธิ์แก้ท้องเสีย ฝาดสมาน ใช้ ใบ เถา และราก เป็นยาเช่นเดียวกับย่านางแต่มีฤทธิ์แรงกว่า ใช้ถอนพิษยาเมา ยาเบื่อ ยาสั่ง แก้ไข้พิษทั้งปวง ขับพิษโลหิตและน้ำเหลือง แก้ท้องผูก ใช้ฝนกับน้ำ หรือต้มน้ำดื่ม ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ใช้เป็นส่วนผสมของยาบำรุงโลหิต สำหรับสตรีหลังคลอด ขณะอยู่ไฟ ช่วยให้มดลูกเข้าอู่เร็วขึ้น
1 E3

สำหรับการเปรียบเทียบอันดับของขนาด (อังกฤษ: orders of magnitude) หน้านี้เป็นเป็นรายชื่อค่าตั้งแต่ 1,000 ถึง 10,000 (103 และ 104)
ค่าที่น้อยกว่า 1000
อื่นๆ.
ค่าที่มากกว่า 9999
พระเจ้าคริสเตียนที่ 5 แห่งเดนมาร์ก

พระเจ้าคริสเตียนที่ 5 แห่งเดนมาร์ก (15 เมษายน ค.ศ. 1646 - 25 สิงหาคม ค.ศ. 1699) เป็นพระราชโอรสของ พระเจ้าเฟรเดอริกที่ 3 แห่งเดนมาร์ก และ โซฟี อเมลีแห่งบรุนชวิก-ลือเนอบวร์ค สมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์กและนอร์เวย์ ทรงขึ้นครองราชย์เมื่อวันที่ 9 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1670 ต่อจากพระเจ้าเฟรเดอริกที่ 3 แห่งเดนมาร์ก ทรงอภิเษกสมรสกับ ชาร์ลอตต์ อมาลีแห่งเฮ็สเซิน-คัสเซิล สมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์กและนอร์เวย์ เมื่อวันที่ 25 มิถุนายน ค.ศ. 1667 มีพระราชโอรสและธิดารวม 5 พระองค์ พระองค์เสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 25 สิงหาคม ค.ศ. 1699 ครองราชย์ได้ 29 ปี 319 วัน พระเจ้าเฟรเดอริกที่ 4 แห่งเดนมาร์ก จึงขึ้นครองราชย์ต่อไป
สมเด็จพระราชินีนาถโปมาเรที่ 4

สมเด็จพระราชินีนาถโปมาเรที่ 4 แห่งตาฮีตี  หรือพระนามอย่างเป็นทางการ ไอมาตา โปมาเรที่ 4 วาฮีเน โอ ปูนูอาเตราอีตูอา  เป็นสมเด็จพระราชินีนาถแห่งตาฮีตีตั้งแต่ปี พ.ศ. 2360 จนกระทั่งปี พ.ศ. 2410 พระองค์ทรงเป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 4 แห่งราชอาณาจักรตาฮีตี
ครอบครัว.
สมเด็จพระราชินีนาถโปมาเรที่ 4 เป็นพระราชธิดาในพระเจ้าโปมาเรที่ 2 แห่งตาฮีตี กับ เตริโตโอเตไร เตเรโมเอโมเอ พระอัยกาของพระองค์คือพระเจ้าโปมาเรที่ 1 แห่งตาฮีตี พระองค์ทรงครองราชย์เป็นสมเด็จพระราชินีนาถแห่งตาฮีตี หลังจากที่พระเชษฐาของพระองค์สวรรคต ขณะที่พระองค์มีพระชนมายุได้ 14 พรรษา
พระราชประวัติ.
ในปีพ.ศ. 2386 ฝรั่งเศสได้ประกาศว่าเกาะตาฮีตีอยู่ภายใต้การอารักขาของฝรั่งเศส และได้แต่งตั้งผู้ว่าการที่ปาเปเอเต สมเด็จพระราชินีนาถโปมาเรพยายามอย่างไร้ผลที่จะส่งสารถึงกษัตริย์แห่งฝรั่งเศสและสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียเพื่อขอให้อังกฤษแทรกแซงการครอบครองตาฮีตีของฝรั่งเศส และเนรเทศพระองค์เองไปยังราอีอาเตอาเพื่อเป็นการประท้วง ผลที่ตามมาคือสงครามฝรั่งเศส-ตาฮีตี ซึ่งกินเวลาจากปีพ.ศ. 2386 ถึง พ.ศ. 2390 ซึ่งส่งผลกระทบต่อทุกอาณาจักรในหมู่เกาะโซไซตี ชาวตาฮีตีต้องบาดเจ็บล้มตายเป็นจำนวนมาก แต่ฝ่ายฝรั่งเศสก็สูญเสียไม่น้อย แม้ว่าอังกฤษไม่เคยช่วยชาวตาฮีตี แต่อังกฤษก็ประณามการกระทำของฝรั่งเศสและเกือบจะสงครามระหว่างมหาอำนาจทั้งสองในภูมิภาคแปซิฟิก ความขัดแย้งเหล่านี้จบลงด้วยความพ่ายแพ้ของกองกำลังตาฮีตีที่ป้อมเฟาเตาอา แม้ว่าฝรั่งเศสจะได้รับชัยชนะ แต่พวกเขาก็ไม่สามารถที่จะยึดเกาะเนื่องจากแรงกดดันทางการทูตจากบริเตนใหญ่ ซึ่งประโยชน์ที่บริเตนใหญ่จะได้รับคือ คำสั่งจะได้ข้อยุติสงครามคือการที่พันธมิตรของพระราชินีในฮูอาฮีเน ราอีอาเตอา และบอราบอรา จะได้รับอนุญาตให้รักษาความเป็นอิสระ
ในที่สุดสมเด็จพระราชินีนาถโปมาเรที่ 4 ก็ยอมอ่อนข้อและปกครองภายใต้ฝรั่งเศส ซึ่งปกครองตั้งแต่ พ.ศ. 2380 จนถึง พ.ศ. 2410 สมเด็จพระราชินีนาถโปมาเรที่ 4 เสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2410 ขณะมีพระชนมพรรษาได้ 64 พรรษา พระบรมศพของพระองค์ได้รับการฝังที่สุสานพระราชวงศ์โปมาเร พระเจ้าโปมาเรที่ 5 แห่งตาฮีตี พระราชโอรสจึงครองราชย์ต่อจากพระองค์ ครองราชย์ตั้งแต่ พ.ศ. 2410 จนถึง พ.ศ. 2413
อภิเษกสมรสและรัชทายาท.
ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2365 สมเด็จพระราชินีนาถโปมาเรทรงอภิเษกสมรสกับว่าที่กษัตริย์ตาโปอาที่ 2 แห่งตาฮาอาและบอราบอรา การอภิเษกสมรสครั้งนี้จบลงด้วยการหย่าร้าง
ต่อมาพระองค์ก็ทรงอภิเษกสมรสอีกครั้งในวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2375 กับเตนานีอา อารีอีฟาไอเต (10 มกราคม พ.ศ. 2363 - 6 สิงหาคม พ.ศ. 2416) โดยพระสวามีพระองค์ที่สอง มีพระราชย์โอรสธิดาได้แก่
ตัวโมตู.
กลุ่มเกาะตัวโมตูไม่เคยถูกฝรั่งเศสผนวกเข้าไปส่วนหนึ่งของตน พวกเขาเพียงครอบครองโดยไม่ได้ประกาศอำนาจอธิปไตย ดั้งนั้นจึงถือว่าชอบธรรมทางกฎหมายที่หมู่เกาะแห่งนี้จะเป็นทรัพย์สินที่ถูกต้องของราชวงศ์โปมาเรและผู้ใดก็ตามที่อยู่อาศัยบนเกาะ แต่ฝรั่งเศสไม่ประกาศโดยปกติพวกเขามีอำนาจควบคุมโดย "ชอบธรรม" บนหมู่เกาะส่วนใหญ่ของตาฮีตีและดินแดนอื่นของราชย์วงศ์
เนื่องจากฝรั่งเศสไม่เคยครองครองหมู่เกาะตัวโมตูในทางนิตินัย ทำให้ไม่สามารถล้มล้างสถาบันพระมหากษัตริย์ที่มี ดังนั้นสถาบันจึงยังคงอยู่ในการดำรงอยู่มาจนถึงทุกวันนี้ ฝรั่งเศสมีอำนาจเพียงพฤตินัยเหนือตัวโมตู
กรณีดังกล่าวที่คล้ายกันสามารถพบได้ทั่วโลกและแปซิฟิก นิวซีแลนด์ ที่บ่งบอกว่าคนพื้นเมืองในภูมิภาคที่ส่วนใหญ่ไม่เคยถูกผนวกอย่างถูกต้องตามกฎหมายและที่เนื่องจากมีการละเมิดสนธิสัญญา(ซึ่งพระมหากษัตริย์ยินยอม) ทำให้อาจจะไม่ถูกต้องตามกฎหมายในการเรียกร้องอำนาจอธิปไตยเหนือดินแดนอื่น
มาร์กุส วิปซานิอุส อากริปปา

มาร์กุส วิปซานิอุส อากริปปา (ประมาณ 23 ตุลาคมหรือพฤศจิกายน 64/63 ปีก่อน ค.ศ. – 12 ปีก่อน ค.ศ.) เป็นรัฐบุรุษและแม่ทัพโรมัน เขาเป็นพระสหายสนิท พระชามาดา (ลูกเขย) ผู้แทนและรัฐมนตรีกลาโหมของอ็อกตาวิอุส (จักรพรรดิเอากุสตุสในอนาคต) และเป็นพระสสุระ (พ่อตา) ในจักรพรรดิติแบริอุส เขาเป็นผู้รับผิดชอบต่อชัยชนะทางทหารส่วนใหญ่ของอ็อกตาวิอุส ที่โดดเด่นที่สุดคือ ชนะยุทธนาวีที่อักติอูงเหนือกองกำลังของมาร์ก แอนโทนี และพระนางคลีโอพัตราที่ 7 แห่งอียิปต์
ชีวิตในวัยเด็ก.
อากริปปาเกิดในช่วงระหว่าง 23 ตุลาคม และ 23 พฤศจิกายน ปี พ.ศ. 480–481 ในสถานที่ที่ยังไม่ทราบแน่ชัด พ่อของเขาอาจมีชื่อว่า ลูกิอุส วิปซานิอุส อากริปปา เขามีพี่ชายคนโตซึ่งมีชื่อว่า ลูกิอุส วิปซานิอุส อากริปปา เช่นกัน และน้องสาวชื่อ วิปซานิอา ป็อลลา
ฏ็อนฏอ

ฏ็อนฏอ  เป็นนครในประเทศอียิปต์ที่มีประชากรมากเป็นอันดับ 5 ของประเทศ มีประชากรประมาณ 429,000 คน (ค.ศ. 2008) เมืองตั้งอยู่ห่างจากกรุงไคโรไปทางทิศเหนือ 94 กิโลเมตร (58 ไมล์) และห่างจากเมืองอะเล็กซานเดรียไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ 130 กิโลเมตร (81 ไมล์) เป็นเมืองหลักของเขตผู้ว่าการอัลฆ็อรบียะฮ์ เป็นศูนย์กลางการปั่นฝ้าย และมีถนนสายหลักที่มุ่งหน้าสู่สามเหลี่ยมปากแม่น้ำไนล์
วงศ์มะม่วง

วงศ์มะม่วง หรือ Anacardiaceae เป็นวงศ์ของพืชมีดอกที่ผลมีเมล็ดเดียวและผลิตยางที่มีความระคายเคือง มีหลายสกุลที่มีความสำคัญทางเศรษฐกิจ เช่น มะม่วงหิมพานต์ มะม่วง มะปราง สกุล "Pistacia" รวมอยู่ในวงศ์นี้แม้ว่าบางครั้งจะแยกไปอยู่วงศ์ต่างหากคือ Pistaciaceae.
ตัวอย่างสกุล.
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
"Actinocheita"<br>
"Anacardium" (มะม่วงหิมพานต์)<br>
"Androtium"<br>
"Antrocaryon"<br>
"Apterokarpos"<br>
"Astronium" (="Myracrodruon")<br>
"Baronia"<br>
"Bonetiella"<br>
"Bouea"<br>
"Buchanania"<br>
"Campnosperma"<br>
"Cardenasiodendron"<br>
"Choerospondias"<br>
"Comocladia"<br>
"Cotinus" <br>
"Cyrtocarpa"<br>
"Dracontomelon"<br>
"Drimycarpus"<br>
"Ebandoua"<br>
"Euleria"<br>
"Euroschinus"<br>
"Faguetia"<br>
"Fegimanra"<br>
"Gluta"<br>
"Haematostaphis"<br>
"Haplorhus"<br>
"Harpephyllum"<br>
"Heeria"<br>
"Holigarna"<br>
"Koordersiodendron"<br>
"Lannea"<br>
"Laurophyllus"<br>
"Lithraea"<br>
"Loxopterigium"<br>
"Loxostylis"<br>
"Malosma"<br>
"Mangifera" (มะม่วง)<br>
"Mauria"<br>
"Melanochyla"<br>
"Metopium"<br>
"Micronychia"<br>
"Montagueia"<br>
"Mosquitoxylum"<br>
"Nothopegia"<br>
"Ochoterenaea"<br>
"Operculicarya"<br>
"Ozoroa"<br>
"Pachycormus"<br>
"Parishia"<br>
"Pegia"<br>
"Pentaspadon"<br>
"Pistacia" (พิสทาชิโอ)<br>
"Pleiogynium"<br>
"Poupartia"<br>
"Protorhus"<br>
"Pseudoprotorhus"<br>
"Pseudosmodingium"<br>
"Pseudospondias"<br>
"Rhodosphaera"<br>
"Rhus" <br>
"Schinopsis"<br>
"Schinus" <br>
"Sclerocarya"<br>
"Semecarpus"<br>
"Smodingium"<br>
"Solenocarpus"<br>
"Sorindeia"<br>
"Spondias"<br>
"Swintonia"<br>
"Tapirira"<br>
"Thyrsodium"<br>
"Toxicodendron" <br>
"Trichoscypha"<br>