pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
หลาวชะโอนทุ่ง

หลาวชะโอนทุ่ง หรือ หลาโอน หรือ นิบง เป็นพรรณไม้ชนิดหนึ่งในวงศ์ปาล์ม โดยทั่วไป เมื่อพูดถึงหลาวชะโอน จะหมายถึงหลาวชะโอนทุ่ง ส่วนอีกชนิดพันธุ์จะเรียกว่าหลาวชะโอนเขา ชื่อหลาวชะโอน เป็นชื่อเรียกในภาษาไทยกลาง ขณะที่ไทยถิ่นใต้มักจะย่อเหลือ หลาโอน และในภาษามลายู เรียกว่า นิบง
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์.
หลาวชะโอนทุ่ง เป็นปาล์มขนาดใหญ่ แตกกอ เส้นผ่าศูนย์กลางลำต้นประมาณ 10-15 เซนติเมตร สูงได้ถึง 25 เมตร ขนาดของกอมักจะใหญ่กว่าหลาวชะโอนเขา มีหนามสีดำปกคลุมทั่ว ลำต้น กาบใบ ก้านใบ และก้านช่อดอก ใบประกอบแบบขนนก ทางใบและใบย่อยอ่อนลู่ลง คอยอดสีเขียวเข้มเด่นชัด ทางใบยาว 3.5 - 4 เมตร ใบย่อยรูปรางน้ำคว่ำ เรียงตัวสม่ำเสมอ ใบย่อยขนาด 60 x 3 เซนติเมตร ช่อดอกเป็นช่อแยกแนง 2 ชั้น ออกใต้คอยอด ดอกแยกเพศอยู่ในช่อเดียวกัน ก้านแขนงช่อห้อยลง และมีจำนวนมากกว่าหลาวชะโอนเขา ออกดอกประมาณเดือนกรกฎาคม - กุมภาพันธ์ ผล กลม ขนาด 0.7-1 เซนติเมตร ผลอ่อนสีเขียว ผลสุกสีม่วง มี 1 เมล็ดต่อผล ผลติดเรียงเวียนรอบก้านช่อ
การใช้ประโยชน์.
ลำต้น.
ลำต้นของหลาวชะโอน สามารถนำมาใช้ประโยชน์ในการทำเสาค้ำยัน และ รอ ได้ และเนื้อไม้เมื่อแปรรูปแล้ว สามารถนำไปประดับตกแต่งอาคารได้เช่นกัน
กาบ.
กาบของหลาวชะโอน สามารถนำมาพับ ตัด เย็บ ผูก หรือมัด เพื่อทำเป็นภาชนะที่มีขนาดและรูปทรงต่าง ๆ อาจเคลือบด้วยสารเคลือบเงาและอาจประกอบด้วยวัสดุอื่น เช่น ไม้ ลวด หวาย เชือก เป็น ผลิตภัณฑ์กาบหลาวชะโอน ได้ แต่ยังไม่เป็นที่แพร่หลายนัก
เต่าบิน

เต่าบิน หรือ เต่าจมูกหมู หรือ เต่าฟลายริเวอร์  เป็นสัตว์เลื้อยคลานจำพวกเต่าชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Carettochelys insculpta" ซึ่งเป็นเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในวงศ์ Carettochelyidae และสกุล "Carettochelys"
รูปร่างทั่วไปคล้ายตะพาบ คือ กระดองหลังอ่อนนุ่ม แต่ไม่มีกระดูกในชั้นหนังเหมือนตะพาบ สีกระดองสีเทา ในวัยเล็กจะเป็นสีชมพูและจะค่อย ๆ เข้มขึ้นตามอายุ บริเวณขอบกระดอกเป็นหยักเหมือนเต่า ใต้ท้องสีขาว ขาทั้ง 4 ข้างแผ่แบนเป็นครีบ มีเล็บ แต่เล็บไม่อาจเคลื่อนไหวได้ เมื่อวายน้ำจะไม่เหมือนกับเต่าอื่น ๆ คือ จะใช้ครีบคู่หน้าเป็นตัวว่าย และครีบคู่หลังควบคุมทิศเหมือนหางเสือ คล้ายกับเต่าทะเล
มีจมูกยื่นยาวมาและงุ้มหักลงคล้ายหมู จึงเป็นที่มาของชื่อเรียก มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 60 เซนติเมตร น้ำหนัก 55 กิโลกรัม
แพร่กระจายพันธุ์อยู่ในแม่น้ำ, ลำคลอง หรือทะเลสาบที่มีความลึกไม่มากนัก ที่เกาะปาปัวนิวกินี และทวีปออสเตรเลียทางตอนเหนือ กินอาหารได้หลากหลายทั้งพืชและสัตว์ หรือซากสัตว์ เนื่องจากเป็นเต่าที่มีสายตาไม่ค่อยดี 
สถานภาพปัจจุบัน ใกล้สูญพันธุ์มากแล้ว เนื่องจากถูกคุกคามถิ่นที่อยู่อาศัยและถูกจับมาเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยง ซึ่งเป็นเต่าอีกชนิดหนึ่งที่นิยมเลี้ยงกันมาก ซึ่งอุปนิสัยของเต่าบินไม่ดุมากนัก เมื่อเทียบกับเต่าหรือตะพาบชนิดอื่น แถมยังเชื่องกับผู้เลี้ยงอีกต่างหาก โดยในที่เลี้ยงสามารถจะเลี้ยงไว้ในน้ำได้ตลอดชีวิต ไม่ต้องขึ้นบกเหมือนเต่าหรือตะพาบทั่วไป แต่เต่าบินก็สามารถปีนขึ้นมาอาศัยอยู่บนบกได้ด้วยเช่นกัน
ในปี ค.ศ. 1979 เต่าบินถือเป็นเต่าที่หายากและมีราคาแพงมาก โดยทั่วโลกมีผู้ครอบครองเพียง 5 ตัว ใน 5 ประเทศเท่านั้น ในประเทศไทย มีเพียงตัวเดียวเป็นของ นาวาอากาศโท วิโรจน์ นุตพันธุ์ นักวิทยาสัตว์เลื้อยคลานและสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกชาวไทยที่มีชื่อเสียง เป็นเต่าตัวผู้ มีราคา 25,000 บาท ซึ่งทาง น.ท.วิโรจน์ ตั้งใจจะหาเต่าตัวเมียมาผสมพันธุ์เพื่อแพร่ขยายพันธุ์ต่อไป แต่ด้วยความรู้เท่าไม่ถึงการณ์ เต่าบินตัวนี้ได้ถูกผู้ขโมยไปและนำไปแกงเป็นอาหารรับประทาน แต่ในปัจจุบัน สามารถเพาะขยายพันธุ์ได้แล้วที่อินโดนีเซีย โดยแม่เต่าจะถึงวัยเจริญพันธุ์เมื่ออายุได้ 25 ปี โดยวางไข่ในเวลากลางคืน บนสันดอนฝั่งแม่น้ำช่วงฤดูแล้ง เอ็มบริโอที่เจริญเป็นเต่าวัยอ่อนโดยสมบูรณ์แล้วยังคงอยู่ภายในเปลือกไข่จนกระทั่งสันดอนถูกน้ำท่วมในช่วงฤดูฝนจึงค่อยฟักตัวออกจากไข่ และในไทยยังมีการจัดแสดงในสวนสัตว์เพียง 3 ที่(นำแต่สวนสัตว์ในองค์การสวนสัตว์แห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์)และทั้งหมด 5 ตัวคือ สวนสัตว์นครราชสีมา 2 ตัวสวนสัตว์สงขลา 1 ตัว สวนสัตว์เปิดเขาเขียว 2 ตัว
เพลงชาติสาธารณรัฐคีร์กีซ

เพลงชาติสาธารณรัฐคีร์กีซ  เป็นเพลงชาติของประเทศคีร์กีซสถานหลังการล่มสลายของสหภาพโซเวียต เริ่มใช้อย่างเป็นทางการเมื่อ พ.ศ. 2535 ทำนองโดย นาเซอร์ ดาฟเลซอฟ (Nasyr Dawlesow) และคาเลย โมลโดบาซานอฟ (Kalyý Moldobasanow) เนื้อร้องโดย จาลิล ซาเดอคอฟ (Jalil Sadykov) และเอชมามเบท คูลูเยฟ (Eşmambet Kuluýew)
เพลงชาติทาจิกิสถาน

เพลงชาติทาจิกิสถาน (แปลตรงตัว#เปลี่ยนทาง 'เพลงชาติ') เป็นเพลงชาติสมัยหลังการล่มสลายของสหภาพโซเวียต เริ่มใช้อย่างเป็นทางการมาตั้งแต่ พ.ศ. 2534 ประพันธ์เนื้อร้องโดย กุลนาซาร์ เคลดี (Gulnazar Keldi) ทำนองมาจากเพลงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตทาจิก ซึ่งแต่งโดย สุไลมาน ยูดาคอฟ (Suleiman Yudakov)
เพลงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตทาจิก

เพลงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตทาจิก (ภาษาทาจิก: Гимни Республикаи Советии Сотсиалистии Тоҷикистон) เป็นชื่อของเพลงชาติของสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตทาจิก ซึ่งเป็นช่วงเวลาที่ประเทศทาจิกิสถานอยู่ภายใต้การปกครองของ สหภาพโซเวียต ใช้ในระหว่างปี พ.ศ. 2489 จนถึง พ.ศ. 2537 ซึ่งเป็นระยะเวลาหลังจากทาจิกิสถานได้รับเอกราชมาแล้ว 3 ปี ทำนองเพลงเป็นผลงานการประพันธ์ของสุไลมาน ยูดาคอฟ (Suleiman Yudakov) เนื้อร้องโดย อาบูลกาซิม ลักฮูติ (Abulkasim Lakhuti) เพลงนี้มีการเปลี่ยนแปลงเนื้อร้องในปี พ.ศ. 2520 เพื่อลบล้างอิทธิพลของโจเซฟ สตาลินที่ปรากฏอยู่ในเพลง เนื้อร้องฉบับภาษาทาจิกที่ปรากฏในบทความนี้เป็นฉบับที่มีการแก้ไขในปีนั้น ส่วนฉบับภาษารัสเซียเป็นเนื้อร้องฉบับก่อนปี พ.ศ. 2520
อนึ่ง ทำนองของเพลงนี้ต่อมาได้ใช้เป็นทำนองเพลงชาติทาจิกิสถานในปัจจุบัน ซึ่งได้มีการประพันธ์คำร้องขึ้นใหม่ในปี พ.ศ. 2537
นิวสเปน

นิวสเปน มีชื่ออย่างเป็นทางการว่า เขตอุปราชนิวสเปน ([birejˈnato ðe ˈnweβa esˈpaɲa]) หรือ ราชอาณาจักรนิวสเปน เป็นแก่นแท้ทางดินแดนที่สำคัญของจักรวรรดิสเปน ซึ่งถูกสถาปนาโดยสเปนสมัยราชวงศ์ฮาพส์บวร์คในช่วงการล่าอาณานิคมในทวีปอเมริกาของสเปน และมีเมืองหลวงอยู่ที่เม็กซิโกซิตี โดยที่เขตอำนาจศาลของนิวสเปนประกอบด้วยพื้นที่ขนาดใหญ่ ซึ่งรวมไปถึงพื้นที่ที่ในปัจจุบันคือประเทศเม็กซิโก, พื้นที่ในภาคตะวันตกเฉียงใต้ของสหรัฐและรัฐแคลิฟอร์เนียในทวีปอเมริกาเหนือเป็นส่วนใหญ่, อเมริกากลาง, ตอนเหนือของทวีปอเมริกาใต้ และดินแดนในหมู่เกาะแปซิฟิกหลายเขต
เขตอุปราชแห่งเปรู

เขตอุปราชแห่งเปรู  คือบริเวณที่อยู่ภายใต้การปกครองของจักรวรรดิสเปนในแถบอเมริกาใต้ พื้นที่ในช่วงแรกได้แก่บริเวณประเทศเปรูและประเทศชิลีในปัจจุบัน ต่อมาจึงได้ขยายเขตออกจนครอบคลุมพื้นที่เกือบทั้งหมดของทวีป ศูนย์กลางการปกครองของเขตนี้คือ ลิมา โดยสเปนจะส่งอุปราชเข้ามาปกครอง ขึ้นตรงต่อกษัตริย์สเปน
เขตอุปราชแห่งนิวกรานาดา

เขตอุปราชแห่งนิวกรานาดา  คือบริเวณที่อยู่ภายใต้การปกครองของจักรวรรดิสเปน ปัจจุบันคือประเทศโคลอมเบีย ปานามา เวเนซุเอลา เอกวาดอร์ และตรินิแดดและโตเบโก รวมทั้งบางส่วนของนิการากัว เปรู กายอานา และบราซิล โดยสเปนจะส่งอุปราชเข้ามาปกครอง และขึ้นตรงต่อกษัตริย์สเปน เขตอุปราชแห่งนี้มีเมืองศูนย์กลางการปกครองคือ ซานตาเฟเดโบโกตา เมืองสำคัญอื่น ๆ ได้แก่ การ์ตาเคนาเดอินเดียส กีโต และการากัส
เขตอุปราชแห่งริโอเดลาปลาตา

เขตอุปราชแห่งริโอเดลาปลาตา  เป็นเขตการปกครองของจักรวรรดิสเปน โดยพื้นที่ส่วนใหญ่อยู่ทางตอนใต้ของทวีปอเมริกาใต้ ปัจจุบันได้แก่ประเทศอาร์เจนตินา ปารากวัย อุรุกวัย (บันดาโอริเอนตัล) โบลิเวีย และบางส่วนของบราซิล สเปนได้ตั้งเขตนี้ขึ้นอันเนื่องมาจากเกรงอิทธิพลอาณานิคมบราซิลของโปรตุเกสที่กำลังขยายมาทางทางตะวันตกอย่างรวดเร็ว โดยมีเมืองศูนย์กลางการปกครองคือ บัวโนสไอเรส
ประเทศอัฟกานิสถานในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004

อัฟกานิสถาน กลับเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกอีกครั้งในกีฬาโอลิมปิก พ.ศ. 2547 ที่เอเธนส์ อัฟกานิสถานถูกแบนจากการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกใน พ.ศ. 2542 ระหว่างการปกครองของฏอลีบัน แต่ได้รับสิทธิ์คืนใน พ.ศ. 2545 ในการแข่งขันครั้งนี้ มีนักกีฬาหญิง 2 คน คือ ฟรีบา ราซายีและโรบีนา มูกวิมยาร์ เป็นตัวแทนประเทศเป็นครั้งแรก และ Mohammed Ebrahimi นักมวยปล้ำได้อันดับห้าในการแข่งขัน
มาซากิ อันซุ

มาซากิ อันซุ  เป็นตัวละครหลักจากเรื่องเกมกลคนอัจฉริยะ อันสุเป็นเด็กมัธยมปลายที่เป็นเพื่อนสมัยเด็กของตัวละครเอกที่ชื่อมุโต้ ยูกิ เธอมีบุคลิกภาพที่เหมือนทอมบอยและมีนิสัยชอบเอาชนะ และทุกครั้งที่ยูกิเจอปัญหาเธอพร้อมที่จะช่วยเสมอ ภายในเรื่องจะไม่ค่อยได้เห็นอันสุเล่นเกมกับยูกิและเพื่อน ๆ ของเขา แต่ในตอนแรกของอนิเมะเธอสามารถเอาชนะโจวโนะอุจิ คัตสึยะในเกมดูเอลมอนสเตอร์ และต่อมาในเรื่องเธอแสดงให้เห็นว่าเธอสามารถเอาชนะผู้เล่นเก่ง ๆ ได้ ซึ่งเธอไม่เคยแพ้ใครเลยในเรื่องและยังสามารถเอาชนะคุจากุ ไม อันสุยังเก่งในเรื่องเต้นรำ โดยเธอต้องการที่จะเป็นนักเต้นรำมืออาชีพเมื่อเธอโตขึ้น
ประเทศแอลจีเรียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004

แอลจีเรีย เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 (พ.ศ. 2547) ที่กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซ โดยส่งนักกีฬาเข้าร่วม 61 คน ชาย 46 คนและหญิง 15 คน เข้าแข่งขันในกีฬา 10 ประเภท 57 รายการ
ประเทศคิวบาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004

ประเทศคิวบา ได้เหรียญรางวัล 27 เหรียญในการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน พ.ศ. 2547 ที่กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซ แบ่งเป็น 9 เหรียญทอง 7 เหรียญเงิน และ 11 เหรียญทองแดง ส่งนักกีฬาทั้งหมด 151 คน เป็นชาย 97 คนและหญิง 54 คน เข้าร่วมแข่งขันใน 18 ชนิดกีฬา ≈108 รายการ
สถานีนานา

สถานีนานา (รหัส: E3) เป็นสถานีรถไฟฟ้าบีทีเอสแบบยกระดับในเส้นทางสายสุขุมวิท ยกระดับเหนือถนนสุขุมวิทบริเวณใจกลางแหล่งธุรกิจท่องเที่ยวและสถานบันเทิงย่านนานา ในพื้นที่เขตวัฒนาและเขตคลองเตย กรุงเทพมหานคร
ที่ตั้ง.
ต้นถนนสุขุมวิท บริเวณปากซอยสุขุมวิท 6 (ใจสมาน) และซอยสุขุมวิท 9 (รื่นจิต) ห่างจากทางแยกนานาซึ่งเป็นจุดบรรจบระหว่างถนนสุขุมวิท ซอยสุขุมวิท 3 (นานาเหนือ) และซอยสุขุมวิท 4 (นานาใต้) ไปทางทิศตะวันออกประมาณ 200 เมตร ในพื้นที่แขวงคลองเตยเหนือ เขตวัฒนา และแขวงคลองเตย เขตคลองเตย กรุงเทพมหานคร
รูปแบบของสถานี.
เป็นแบบมีชานชาลาอยู่ 2 ข้าง ขนาดมาตรฐาน กว้างประมาณ 20 เมตร ยาวประมาณ 150 เมตร ประกอบด้วยชั้นขายบัตรโดยสารและชานชาลา
ทางเข้า-ออก.
จุดรวมพลอยู่ที่ทางออก 3 หน้าอาคารจิวเวิลด์รี่ มาร์ท
ประเทศกรีซในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004

ประเทศกรีซ เป็นประเทศเจ้าภาพในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน พ.ศ. 2547 ที่กรุงเอเธนส์ กรีซส่งนักกีฬาเข้าร่วม 441 คนเป็นชาย 223 คน และหญิง 218คน ซึ่งเป็นทีมนักก๊ฬาที่ใหญ่ที่สุดของกรีซตั้งแต่ส่งนักกีฬาเข้าร่วมในกีฬาโอลิมปิกสมัยใหม่ครั้งแรกที่กรุงเอเธนส์เมื่อ พ.ศ. 2439 ซึ่งครั้งนั้นกรีซส่งนักกีฬาเข้าแข่งขันเพียง 176 คน
ต่างจากพิธีเปิดโอลิมปิกส่วนใหญ่ที่ประเทศกรีซเข้าร่วมพิธีเปิดก่อนเพื่อเป็นการยกย่องประวัติศาสตร์ในฐานะแหล่งกำเนิดโอลิมปิกโบราณและเป็นเจ้าภาพโอลิมปิกสมัยใหม่ครั้งแรกในปี พ.ศ. 2439 ประเทศกรีซเข้าร่วมพิธีเปิดในฐานะประเทศเจ้าภาพเป็นลำดับสุดท้าย อย่างไรก็ตาม ผู้ถือธงชาติกรีซได้เข้าร่วมพิธีเปิดก่อน เพื่อเป็นการยกย่องบทบาทดั้งเดิมของกรีซในการเปิดขบวนพาเหรดแห่งชาติ และคณะผู้แทนกรีซทั้งหมดได้เข้าร่วมพิธีเปิดตามประเพณีของประเทศเจ้าภาพ
เต่าหับ

เต่าหับ (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Cuora amboinensis") สัตว์เลื้อยคลานจำพวกเต่าชนิดหนึ่ง มีรูปร่างคล้ายเต่านา แต่มีกระดองโค้งนูนสูงกว่า กระดองราบเรียบ ใต้ท้องแบ่งเป็น 2 ตอน ซึ่งเรียกว่า "แผ่น" หรือ "หับ" หรือ "ขีด" สามารถเก็บขา หัว และหางเข้ากระดองได้มิดชิด อันเป็นที่มาของชื่อ หัวมีขนาดเล็กสีเหลืองมีลวดลายสีดำ กระดองสีน้ำตาลเข้ม ใต้ท้องสีขาวหรือสีเหลือง ขามีผังผืด โตได้เต็มที่ประมาณ 25 เซนติเมตร
สามารถพบได้ในแหล่งน้ำทุกภาคของประเทศไทยโดยเฉพาะภาคกลางและภาคใต้ ในต่างประเทศพบที่อินเดีย ภูมิภาคอินโดจีน, พม่า, มาเลเซีย, อินโดนีเซีย, ฟิลิปปินส์, สิงคโปร์ 
เป็นเต่าที่สามารถว่ายน้ำได้ดี แต่ชอบอยู่บนบกที่มีความชื้นมากกว่าลงน้ำ ผสมพันธุ์ในน้ำ แต่วางไข่บนบก ปีหนึ่งวางไข่หลายครั้ง ทว่าวางไข่เพียงครั้งละ 2-3 ฟองเท่านั้น อาหารสามารถกินได้ทั้งพืชและสัตว์
มีชนิดย่อย ถึง 4 ชนิด ได้แก่ "C. a. lineata" พบในพม่า, "C. a. amboinensis" พบในอินโดนีเซีย, ซูลาเวสี, "C. a. couro" พบในสุมาตรา, ชวา, บาหลี และ "C. a. kamaroma" พบในไทย, มาเลเซีย
นอกจากนี้แล้ว เต่าหับยังมีความแตกต่างหากหลายทางสีสันและลวดลายต่าง ๆ ออกไปอีก
เป็นสัตว์ป่าคุ้มครอง ตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535 โดยจากสถิติในรอบ 10 ปีที่ผ่านมา พบว่าเต่าหับนับเป็นสัตว์ที่มีการลักลอบซื้อขายกันมากที่สุดในตลาดค้าสัตว์ป่าร่วมกับลิ่น โดยเต่าที่เข้ามาในประเทศไทย ส่วนมากจะถูกนำเข้ามาทางอินโดนีเซียผ่านมาทางมาเลเซีย และเข้ามาทางภาคใต้ของไทย ก่อนจะนำออกต่อไปยังประเทศจีนและเวียดนาม โดยเต่าหับนอกจากได้รับความนิยมในแง่ของการเป็นสัตว์เลี้ยงแล้ว ยังถือว่าเป็นสัตว์นำโชคอีกด้วย เชื่อว่าจะนำโชคลาภมาสู่ผู้เป็นเจ้าของ โดยเฉพาะหากเต่าหับตัวใดมีหับที่ใต้ท้องมากกว่า 2 ตอน หรือ 3 ตอน และยังนำกระดองไปทำเป็นเครื่องรางของขลังได้อีกด้วย
ผสมสิบ

สมสิบ หรือ ผสมสิบ เป็นการเล่นไพ่จับคู่แล้วต้องบวกกันให้ได้สิบเหมือนกับชื่อ ต้องอาศัยเทคนิคหลายอย่าง เช่น การทายใจผู้เล่น ความน่าจะเป็น นักคณิตศาสตร์มักจะได้เปรียบกับการเล่นแบบนี้ การเล่นเกมสมสิบจะต้องมีผู้เล่นจำนวน 2-6 คน ไม่เกินกว่านี้เพราะไม่เช่นนั้นจะส่งผลให้การชนะกันในเกมเป็นไปได้ยาก
กติกา.
หลักการคือ ไพ่ที่สามารถจับคู่บวกกันแล้วได้ 10 ให้นำมาจับคู่ในมือให้ครบสามคู่ ตามขั้นตอนการเล่นด้านล่าง
หลอดเลือดดำขาพับ

หลอดเลือดดำขาพับ (popliteal vein) เป็นหลอดเลือดดำในแอ่งขาพับหรือแอ่งหลังข้อเข่า วิ่งอยู่ด้านข้างของหลอดเลือดแดงขาพับ (popliteal artery) โดยลำเลียงเลือดจากข้อเข่าและกล้ามเนื้อในต้นขาและน่องกลับไปยังหัวใจ
จุดเริ่มต้นของหลอดเลือดดำนี้เริ่มจากจุดเชื่อมของหลอดเลือดดำโพสทีเรียร์ทิเบียล (posterior tibial vein) และหลอดเลือดดำแอนทีเรียร์ทิเบียล (anterior tibial vein) หลอดเลือดดำขาพับลำเลียงเลือดจากหลอดเลือดดำพีโรเนียล (peroneal vein) ก่อนที่จะถึงข้อเข่าและกลายเป็นหลอดเลือดดำต้นขา (femoral vein) เมื่อผ่านช่องแอดดักเตอร์ (adductor canal) หรือช่องฮันเตอร์ (Hunter's canal)
หลอดเลือดดำซาฟีนัสเส้นเล็ก

หลอดเลือดดำซาฟีนัสเส้นเล็ก (small saphenous vein หรือ lesser saphenous vein) เป็นหลอดเลือดดำขนาดใหญ่ที่อยู่ชั้นผิวด้านหลังของขา
ทางเดิน.
จุดเริ่มต้นของหลอดเลือดนี้อยู่ที่หลอดเลือดดำด้านหลังเท้าจากนิ้วก้อยเท้าที่เชื่อมกับโค้งหลอดเลือดดำหลังเท้า (dorsal venous arch of the foot) ซึ่งให้สาขาไปเชื่อมกับหลอดเลือดดำซาฟีนัสเส้นใหญ่ (great saphenous vein) ด้วย หลอดเลือดดำนี้จัดเป็นหลอดเลือดดำชั้นตื้น (superficial vein) และอยู่ใต้หนัง (subcutaneous)
จากจุดเริ่มต้น หลอดเลือดนี้ทอดตัวรอบๆ ด้านข้างของเท้าฝั่งนิ้วก้อย (โดยอยู่ใต้และหลังตาตุ่มนอก (lateral malleolus)) และวิ่งตลอดด้านหลังของขา (ไปกับเส้นประสาทซูรัล (sural nerve)) ผ่านระหว่างหัวทั้งสองของกล้ามเนื้อแกสตรอคนีเมียส (gastrocnemius muscle) และนำเลือดเทเข้าหลอดเลือดดำขาพับ (popliteal vein) ที่ตำแหน่งประมาณหรือเหนือระดับของข้อเข่า
นครินทร์ ชาทอง

นครินทร์ ชาทอง (15 กันยายน พ.ศ. 2488 – 28 ธันวาคม พ.ศ. 2563) เป็นครูหนังตะลุงที่มีชื่อเสียงของไทยในอดีต และเป็นศิลปินแห่งชาติ พ.ศ. 2550
ประวัติ.
สำเร็จการศึกษา ครุศาสตรบัณฑิต จากวิทยาลัยครูสงขลา และ ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต จาก มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ สงขลา รับราชการเป็นครู 
สนใจการแสดงหนังตะลุงมาตั้งแต่อายุ 8 ขวบ โดยการฝึกฝนจากคุณตา คือหนังวอน รัตนศรี ในขณะเรียนหนังสือ ก็ฝึกหนังตะลุงไปด้วย จนถึงปี พ.ศ. 2504 จึงตั้งเป็นคณะ หนังตะลุง ขึ้นเมื่ออายุ 16 ปี จนเป็นที่รู้จัดในนาม หนังนครินทร์ ชาทอง ขวัญใจนักเรียน ต่อมาได้ใช้สื่อพื้นบ้านหนังตะลุงประชาสัมพันธ์ รณรงค์ให้หน่วยงานภาครัฐในเรื่องต่าง ๆ เช่น ต่อต้านยาเสพติด การวางแผนครอบครัว เผยแพร่หนังตะลุงใน ประเทศฝรั่งเศส สหรัฐอเมริกา และประเทศมาเลเซีย เพื่อเผยแพร่วัฒนธรรมไทย สั่งสอนถ่ายทอดศิษย์ ทั้งในและนอกระบบการศึกษาไว้ 209 คน
นครินทร์ ชาทอง ถึงแก่กรรม เมื่อวันที่ 28 ธันวาคม พ.ศ. 2563 สิริอายุรวม 75 ปี มีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2564 ณ วัดประทุมธาราวาส อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา
ผลงานวรรณกรรมหนังตะลุง.
การแสดงหนังตลุง รักษาธรรมเนียมการแสดงแบบโบราณ ทุกเรื่องที่ใช้การแสดงสอดใส่แง่คิดและคติสอนใจ สร้างความเข้าใจระหว่างทางราชการกับประชาชน รวมเรื่องที่ใช้การแสดงตั้งแต่เริ่มฝึกฝนถึงปัจจุบัน จำนวน 110 เรื่อง
หลอดเลือดดำโพสทีเรียร์ทิเบียล

หลอดเลือดดำโพสทีเรียร์ทิเบียล (Posterior tibial vein) เป็นหลอดเลือดดำของรยางค์ล่างที่ลำเลียงเลือดมาจากพื้นที่ด้านหน้าของขา (posterior compartment) และฝ่าเท้า ไปยังหลอดเลือดดำขาพับ (popliteal vein) ซึ่งเกิดจากการรวมกันของหลอดเลือดดำโพสทีเรียร์ทิเบียลและหลอดเลือดดำแอนทีเรียร์ทิเบียล (anterior tibial vein)
เช่นเดียวกับหลอดเลือดดำชั้นลึกอื่นๆ หลอดเลือดดำนี้ทอดตัวคู่กับหลอดเลือดแดงที่มีชื่อเหมือนกัน คือหลอดเลือดแดงโพสทีเรียร์ทิเบียล (posterior tibial artery)
หลอดเลือดดำแอนทีเรียร์ทิเบียล

ในทางกายวิภาคศาสตร์ของมนุษย์ หลอดเลือดดำแอนทีเรียร์ทิเบียล  เป็นหลอดเลือดดำที่ลำเลียงเลือดจากพื้นที่ด้านหน้าของขา (anterior compartment of the leg) ไปยังหลอดเลือดดำขาพับ (popliteal vein) ซึ่งเกิดจากการรวมกันของหลอดเลือดดำโพสทีเรียร์ทิเบียลและหลอดเลือดดำโพสทีเรียร์ทิเบียล (posterior tibial vein)
เช่นเดียวกับหลอดเลือดดำชั้นลึกอื่นๆ หลอดเลือดดำนี้ทอดตัวคู่กับหลอดเลือดแดงที่มีชื่อเหมือนกัน คือหลอดเลือดแดงแอนทีเรียร์ทิเบียล (anterior tibial artery)
เบนจามิน ทอมป์สัน

เซอร์ เบนจามิน ทอมป์สัน เคานท์รัมฟอร์ด (26 มีนาคม ค.ศ. 1753 – 21 สิงหาคม ค.ศ. 1814) เป็นนักฟิสิกส์, นักเคมีและนักประดิษฐ์เชื้อสายแองโกล-อเมริกัน ซึ่งมีบทบาทสำคัญในการปฏิวัติทฤษฎีทางฟิสิกส์เกี่ยวกับอุณหพลศาสตร์ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19 
ประวัติ.
ทอมป์สันเกิดและเติบโตที่ประเทศสหรัฐอเมริกา จนกระทั่งปี 1785 เขาได้ไปเป็นที่ปรึกษาของเจ้าชาย คาร์ล เธโอดอร์ แห่งบาวาเรีย และใช้ชีวิตอยู่ในบาวาเรียถึง 11 ปี ปรับโครงสร้างของกองทัพเสียใหม่ และทำงานช่วยเหลือคนยากจนในแคว้นนั้น เขาคิดค้นซุปรัมฟอร์ด ซึ่งอุดมด้วยสารอาหาร สำหรับให้คนยากจนได้รับประทาน ริเริ่มการเพาะปลูกมันฝรั่งในบาวาเรีย คิดค้นเทียนไขที่ทำจากขี้ผึ้งเพื่อใช้แทนเทียนไขจากไขสบู่หรือไขมันสัตว์ รวมทั้งเป็นผู้ก่อตั้ง Englischer Garten ในเมืองมิวนิก ซึ่งยังคงอยู่จนถึงปัจจุบัน เป็นสวนสาธารณะที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งของโลก
งานของทอมป์สันเกี่ยวกับการประดิษฐ์เครื่องอาวุธและระเบิด เป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้เขาสนใจทฤษฎีเกี่ยวกับความร้อน เขาได้คิดค้นเครื่องมือสำหรับวัดความร้อนจำเพาะของของแข็ง แต่โจฮัน วิลเค (Johan Wilcke) ทำสำเร็จตัดหน้าไปเสียก่อน งานต่อมาเขาหันไปสนใจคุณสมบัติการป้องกันความร้อนของวัสดุต่างๆ เช่น เฟอร์ ขนสัตว์ ขนนก เป็นต้น ซึ่งคุณสมบัติการเป็นฉนวนเป็นการป้องกันการพาความร้อนผ่านอากาศ แต่ทอมป์สันด่วนสรุปไปว่า อากาศ และก๊าซอื่น ๆ เป็นฉนวนที่ไม่มีคุณสมบัติการนำความร้อนที่สมบูรณ์แบบที่สุด ต่อมาเขาขยายแนวความคิดนี้ไปครอบคลุมของเหลวด้วย ซึ่งจอห์น ดาลตัน และ จอห์น เลสลี่ พากันคัดค้านอย่างรุนแรง 
ในปี ค.ศ. 1798 เขาได้เผยแพร่ผลงานชื่อ "An Experimental Enquiry Concerning the Source of the Heat which is Excited by Friction" (การทดลองว่าด้วยแหล่งกำเนิดของความร้อนที่มีที่มาจากแรงเสียดทาน) โดยนำเสนอว่าความร้อนไม่ได้เกิดจากแคลอริก แต่ความร้อนเป็นผลมาจากการเคลื่อนที่ ทฤษฎีนี้ถูกโต้แย้งอย่างหนัก แต่ก็เป็นส่วนสำคัญที่ทำให้เกิด กฎทรงพลังงาน ต่อมาในคริสต์ศตวรรษที่ 19
เต่าลายตีนเป็ด

เต่าลายตีนเป็ด  เป็นสัตว์เลื้อยคลานจำพวกเต่าน้ำชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Batagur borneoensis" เป็นเต่าที่มีสีสันสวยงาม กระดองค่อนข้างกลม ขนาดกระดองหลังมีความยาว 60 เซนติเมตร กระดองหลังมีสีน้ำตาลอ่อน ๆ มีลายสีดำตามยาว 3 เส้น หัวสีน้ำตาลมีแถบสีขาว ขามีสีเทา กระดองส่วนท้องสีขาวหรือสีครีม อาศัยอยู่บริเวณน้ำกร่อยแถบปากแม่น้ำ พบมากที่จังหวัดนราธิวาสและปัตตานี ปัจจุบันในประเทศไทยพบเฉพาะแค่ปากคลองละงู ใน อำเภอละงู จังหวัดสตูลเท่านั้น กินสัตว์น้ำและพืชเป็นอาหาร ในต่างประเทศพบที่ มาเลเซีย, บรูไน และอินโดนีเซีย
ตัวเต็มวัยเพศผู้มีขนาดเล็กกว่าเพศเมีย ผสมพันธุ์กันทั้งกลางวันและกลางคืน ระหว่างเดือนตุลาคมถึงต้นเดือนธันวาคม แม่เต่าขึ้นมาวางไข่ประมาณต้นเดือนธันวาคมถึงกุมภาพันธ์ เวลา 21.00 นาฬิกา จนถึง 04.00 นาฬิกา ไข่มีลักษณะยาวรีเท่ากันตลอดฟอง ไข่ใช้เวลาฟักเป็นตัวใช้เวลาราว 88-99 วัน
ปัจจุบัน เป็นเต่าที่ใกล้สูญพันธุ์มากแล้ว และเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองประเภทที่ 2 ในพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535
แคลอรี

แคลอรี  เป็นหน่วยวัดพลังงานอย่างหนึ่ง โดยทั่วไปการวัดหน่วยพลังงานมักใช้หน่วย "จูล" ซึ่งเป็นมาตราเอสไอสำหรับการวัดพลังงาน ส่วนแคลอรีมักใช้ในการวัดหน่วยพลังงานอาหาร ผู้บัญญัติหน่วยแคลอรีเป็นคนแรกคือ ศาสตราจารย์นิโคลัส เคลเมนต์ (Nicolas Clément) เมื่อปี ค.ศ. 1824 โดยกำหนดเป็น กิโลกรัม-แคลอรี หน่วยวัดนี้บรรจุลงในพจนานุกรมของฝรั่งเศสและอังกฤษในปี ค.ศ. 1842 และ 1867 ตามลำดับ
การวัดหน่วยแคลอรีมี 2 แบบ ได้แก่
กระบวนการผันกลับได้

ในทางอุณหพลศาสตร์ กระบวนการผันกลับได้ หรือ วัฏจักรผันกลับได้ หมายถึงกระบวนการที่สามารถ "ผันกลับ" ย้อนการเปลี่ยนแปลงคุณสมบัติบางประการของระบบได้โดยไม่มีการสูญเสียพลังงาน หากกระบวนการนั้นต้องใช้เวลาเป็นอนันต์เพื่อสิ้นสุดกระบวนการ ถือว่ากระบวนการนั้นไม่สามารถผันกลับได้
กระบวนการผันกลับได้ มีการเปลี่ยนแปลงสถานะของระบบ โดยที่ค่าความเปลี่ยนแปลงเอนโทรปีรวมของระบบกับสิ่งแวดล้อมมีค่าเท่ากับศูนย์ กระบวนการนี้จึงให้นิยามขอบเขตว่า ประสิทธิภาพเชิงอุณหพลศาสตร์ของเครื่องจักรความร้อนจะเป็นไปได้เท่าไร กล่าวคือ เครื่องจักรความร้อนที่มีประสิทธิภาพสูงสุด เป็นเครื่องจักรที่ไม่มีความร้อนสูญเสียออกจากระบบเลย (ดูเพิ่มที่ วัฏจักรการ์โนต์) ซึ่งในปัจจุบันยังไม่มีเครื่องจักรความร้อนใดสามารถทำได้ตามทฤษฎี
กฎข้อที่สามของอุณหพลศาสตร์

กฎข้อที่สามของอุณหพลศาสตร์ กล่าวถึงเอนโทรปีและความเป็นไปได้ของสภาวะศูนย์องศาสัมบูรณ์ ความว่า "เมื่อระบบเข้าสู่ภาวะศูนย์องศาสัมบูรณ์ กระบวนการทั้งหมดจะหยุดนิ่ง และค่าเอนโทรปีของระบบจะมีค่าต่ำที่สุด" (As a system approaches absolute zero, all processes cease and the entropy of the system approaches a minimum value.)
ซึ่งอาจสรุปได้ง่ายๆ ว่า 'ถ้า T=0 K, แล้ว S=0' เมื่อ T คือ อุณหภูมิของระบบปิด และ S คือค่าเอนโทรปีของระบบ
กฎข้อที่สามนี้พัฒนาขึ้นโดย วอลเตอร์ แนรนสต์ (Walther Nernst) นักฟิสิกส์ชาวเยอรมัน ในช่วงปี ค.ศ. 1906-1912 บางครั้งจึงเรียกกฎข้อนี้ว่า ทฤษฎีของเนิร์นสต์ เขากล่าวว่าค่าเอนโทรปีของระบบที่ศูนย์องศาสัมบูรณ์จะเป็นค่าคงที่ เนื่องจากระบบที่ศูนย์องศาสัมบูรณ์เป็นระบบที่ ground state ค่าเอนโทรปีของระบบจึงมาจาก ground state เท่านั้น นัยหนึ่งคือ "ไม่มีกระบวนการใดที่สามารถลดพลังงานของระบบลงจนถึงศูนย์องศาสัมบูรณ์ได้"
ยังมีกฎข้อที่สามของอุณหพลศาสตร์อีกแบบหนึ่งที่บัญญัติโดย กิลเบิร์ต เอ็น. ลิวอิส และ เมอร์ล รันดัล ในปี ค.ศ. 1923 ความว่า "If the entropy of each element in some (perfect) crystalline state be taken as zero at the absolute zero of temperature, every substance has a finite positive entropy; but at the absolute zero of temperature the entropy may become zero, and does so become in the case of perfect crystalline substances."
ซึ่งอธิบายว่า เมื่อ T = 0 K ไม่เพียง ΔS จะมีค่าเข้าใกล้ศูนย์ แต่ค่า S เองก็มีค่าเข้าใกล้ศูนย์ด้วย
เบอนัว ปอล เอมีล กลาแปรง

เบอนัว ปอล เอมีล กลาแป-รง (26 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1799 - 28 มกราคม ค.ศ. 1864) เป็นวิศวกรและนักฟิสิกส์ชาวฝรั่งเศส หนึ่งในผู้วางรากฐานวิชาอุณหพลศาสตร์
ปี ค.ศ. 1834 เขาได้เผยแพร่งานเขียนของเขาซึ่งเปิดศักราชอุณหพลศาสตร์ยุคใหม่ ชื่อ "the Driving force of the heat (Puissance motrice de la chaleur)" โดยนำแนวความคิดของนักฟิสิกส์คนหนึ่งชื่อ ซาดี การ์โน มาพัฒนาปรับปรุง และนำเสนอใหม่ให้อยู่ในรูปแบบที่เข้าใจได้ง่ายขึ้น เขาแสดงภาพของวัฏจักรการ์โนเป็นภาพกราฟวงจรปิดบนแผนภูมิระหว่างความดันกับปริมาตร ต่อมาแผนภาพนี้เรียกชื่อว่า "กราฟของกลาแปรง" เพื่อเป็นเกียรติแก่เขา
ปี ค.ศ. 1843 กลาแปรงพัฒนาแนวคิดเรื่องกระบวนการผันกลับได้ ซึ่งการ์โนเคยนำเสนอไว้แต่ก่อน โดยเขาให้คำจำกัดความแก่แนวคิดเบื้องต้นของการ์โนต์ ต่อมาได้กลายเป็นกฎข้อที่สองของอุณหพลศาสตร์
จากพื้นฐานเหล่านี้ทำให้เขาเข้าไปขยายความผลงานของเคลาซิอุส รวมถึงการปรับปรุงสมการ ที่ต่อมาเรียกกันว่า "สมการความสัมพันธ์เคลาซิอุส-กลาแปรง"
คอมพลีตเบสต์

<ns>10</ns>
 <id>369535</id>
 <revision>
 <id>10245376</id>
 <parentid>6729231</parentid>
 <timestamp>2022-08-13T03:23:15Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>RidJasper</username>
 <id>361203</id>
 </contributor>
 <origin>10245376</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
คอมพลีตเบสต์  คืออัลบั้มเพลงฮิตของเซลีน ดิออน นักร้องสาวชาวแคนาดา ออกจำหน่ายเฉพาะในประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 พร้อมกับบ็อกเซ็ต "อัลติเมตบ็อก"  นับเป็นอัลบั้มภาษาอังกฤษลำดับที่ 14 ของเธอ และเมื่อนับรวมอัลบั้มภาษาฝรั่งเศสแล้ว เป็นลำดับที่ 36
ข้อมูลอัลบั้ม.
อัลบั้มนี้ออกจำหน่ายก่อนการจัดคอนเสิร์ตของเซลีน ที่ประเทศญี่ปุ่นไม่กี่วัน
อัลบั้มนี้ได้บรรจุเพลงใหม่ชื่อว่า "อะเวิลด์ทูบีลีฟอิน" ฉบับยู.เอส.เอ.มิกซ์  ซึ่งเป็นฉบับที่มีการขับร้อง 2 ภาษา อันได้แก่ภาษาอังกฤษ และภาษาญี่ปุ่น คู่กับยูนะ อิโตะ นักร้องสาวชาวญี่ปุ่น ซึ่งในฉบับนี้ไม่ได้บรรจุในอัลบั้ม "เทกกิงแชนเซส"  อันบรรจุเพลง "อะเวิลด์ทูบีลีฟอิน" ในฉบับภาษาอังกฤษซึ่งขัยร้องโดยเซลีนเพียงคนเดียว ซิงเกิลนี้เข้าชาร์ตในเดือนมกราคม พ.ศ. 2551 และขึ้นอันดับสูงสุดที่ 8 ชาร์ตซิงเกิลออริกอน ซึ่งเป็นซิงเกิลแรกของเซลีนที่ขึ้นชาร์ตนี้ หลังจากที่เพลง "ทูเลิฟยูมอร์"  แดนซ์มิกซ์ขึ้นชาร์ตนี้ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2542
"คอมพลีตเบสต์" บรรจุเพลง "ทูเลิฟยูมอร์" เพลงในปี พ.ศ. 2538 ซึ่งเป็นเพลงฮิตของเซลีนในประเทศญี่ปุ่น ขึ้นชาร์ตซิงเกิลอันดับสูงสุดกว่า 4 สัปดาห์ และยอดขายซิงเกิลมากกว่า 1.3 ล้านชุด ในซิงเกิลยังบรรจุเพลงยอดนิยมอย่าง "เดอะพาวเวอร์ออฟเดอะดรีม" และ "บีเดอะแมน"
การตอบรับ.
อัลบั้มนี้ได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2551 ถึงปัจจุบันอัลบั้มนี้มียอดขาย 160,000 ชุด ซึ่งออกจำหน่ายในประเทศญี่ปุ่นเท่านั้น อัลบั้มนี้เปิดตัวในอันดับที่ 3 ชาร์ตออริกอน ด้วยยอดขาย 34,223 ชุด ซึ่งเป็นอันดับที่ดีที่สุด รองจากอันดับของอัลบั้ม "ออลเดอะเวย์... อะดิเคดออฟซอง"  อัลบั้มนี้ขึ้นอันดับที่ 1 ในชาร์ตออดริกอนรายวัน และตกลงมาอยู่อันดับที่ 6 ในชาร์ตออกรอนรายสัปดาห์ในสัปดาห์ต่อมา ด้วยยอดขาย 27,281 ชุด ในสัปดาห์ต่อมาหลังจากการทัวร์คอนเสิร์ตเทกกิงแชนเซส ทำให้อัลบั้มนี้มียอดขายขึ้นมาจากลำดับที่ 6 เป็นลำดับที่ 4 ด้วยยอดขาย 34,724 ชุด อัลบั้มนี้ขึ้นชาร์ตอัลบั้มสากลออริกอนอันดับที่ 1 กว่า 6 สัปดาห์
สถานีพร้อมพงษ์

สถานีพร้อมพงษ์ (รหัส: E5) เป็นสถานีรถไฟฟ้าบีทีเอสแบบยกระดับในเส้นทางสายสุขุมวิท ยกระดับเหนือถนนสุขุมวิทบริเวณย่านพร้อมพงษ์ ในพื้นที่เขตวัฒนาและเขตคลองเตย กรุงเทพมหานคร
ที่ตั้ง.
ถนนสุขุมวิท บริเวณปากซอยสุขุมวิท 24 (เกษม) และซอยสุขุมวิท 39 (พร้อมพงษ์) ในพื้นที่แขวงคลองตันเหนือ เขตวัฒนา และแขวงคลองตัน เขตคลองเตย กรุงเทพมหานคร
รูปแบบ.
เป็นแบบมีชานชาลาอยู่ 2 ข้าง ขนาดมาตรฐาน กว้างประมาณ 20 เมตร ยาวประมาณ 150 เมตร ประกอบด้วยชั้นขายบัตรโดยสาร และชานชาลา รวมทั้งมีประตูกั้นชานชาลาแบบครึ่งความสูง
ในปี พ.ศ. 2558 สถานีนี้ได้มีการปรับปรุงพื้นที่เพื่อเป็นจุดเชื่อมต่อของศูนย์การค้าในกลุ่ม ดิ เอ็ม ดิสทริค โดยความร่วมมือกับกลุ่มเดอะมอลล์ โดยมีการจัดระเบียบโครงสร้างของสถานีใหม่ และตกแต่งบริเวณสถานีโดยใช้แนวคิดที่สอดคล้องกับรูปแบบของศูนย์การค้าในย่านดังกล่าว แต่ยังคงชื่อเป็นสถานีพร้อมพงษ์ตามเดิม
ทางเข้า-ออก.
จุดรวมพลอยู่ที่ทางออก 3 หน้าปากซอยสุขุมวิท 39
รถโดยสารประจำทาง.
องค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพ
สีเขียว : เขตการเดินรถที่ 2<br>
สีแดง : เขตการเดินรถที่ 3<br>
สีส้ม : เขตการเดินรถที่ 4<br>
รถเอกชน
สีกรมท่า : เส้นทางของ บจก.ไทยสมายล์บัส (และบริษัทในเครือ)
พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจรูญศักดิ์กฤดากร

มหาอำมาตย์เอก พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจรูญศักดิ์กฤดากร (2 กรกฎาคม พ.ศ. 2418 – 5 ตุลาคม พ.ศ. 2471) อดีตเสนาบดีกระทรวงยุติธรรม องคมนตรีในพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว และพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว เป็นพระโอรสในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระนเรศรวรฤทธิ์ กับหม่อมสุภาพ
พระประวัติ.
พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจรูญศักดิ์กฤดากร ประสูติเมื่อวันที่ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2418 มีพระนามเดิมว่า หม่อมเจ้าจรูญศักดิ์ กฤดากร ทรงจบนิติศาสตร์จากมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์และเนติบัณฑิตอังกฤษ เมื่อสำเร็จการศึกษาทรงเริ่มรับราชการในตำแหน่งเลขานุการพิเศษ กระทรวงต่างประเทศ ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ สถาปนาขึ้นเป็นพระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจรูญศักดิ์กฤดากร เมื่อ พ.ศ. 2455 พระองค์มีหม่อม 2 คนคือหม่อมเชื่อมและหม่อมปรุง ทรงมีโอรสและธิดา คือ
การรับราชการ.
เมื่อวันที่ 28 มิถุนายน ค.ศ. 1919 (พ.ศ. 2462) ทรงเป็นผู้แทนสยาม ลงนามในสนธิสัญญาแวร์ซายส์ครั้งสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่ 1 ร่วมกับพระวรวงศ์เธอ กรมหมื่นเทววงศวโรทัย
สิ้นพระชนม์.
พระองค์ประชวรพระโรคพระวักกะ (ไต) พิการ และสิ้นพระชนม์ด้วยพระหทัย (หัวใจ) พิการเมื่อวันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2471 ณ กรุงเจนีวา รวมพระชันษาได้ 
เครื่องราชอิสริยาภรณ์.
พระองค์ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ดังนี้
หม่อมเจ้าทองประทาศรี ทองใหญ่

หม่อมเจ้าทองประทาศรี ทองใหญ่ (พ.ศ. 2449 - พ.ศ. 2526) เป็นโอรสในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงประจักษ์ศิลปาคม กับหม่อมนวม ทองใหญ่ ณ อยุธยา ประสูติเมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2449 ทรงรับราชการในตำแหน่งอธิบดีกรมทะเบียนการค้า หลังจากเกษียณอายุราชการ ทรงเป็นรองประธานธนาคารกรุงไทย จำกัด นอกจากนี้ ยังทรงเคยเป็นประธานมูลนิธิ "จุลจักรพงษ์ บุญนิธิ"
หม่อมเจ้าทองประทาศรี ทองใหญ่ ทรงมีชายาและทายาท ดังนี้.
เสกสมรสกับ หม่อมราชวงศ์วลี (สกุลเดิม รองทรง เป็นพระธิดาใน พันเอก พระวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวัฒนา และ หม่อมบัว รองทรง ณ อยุธยา) มีทายาทตามลำดับดังนี้ 
ต่อมาเสกสมรสกับ หม่อมคำนวณ (สกุลเดิม สุนทรศารทูล) มีทายาทตามลำดับดังนี้ 
สิ้นชีพิตักษัย.
หม่อมเจ้าทองประทาศรี ทองใหญ่ สิ้นชีพิตักษัยเมื่อวันที่ 2 มกราคม พ.ศ. 2526 
พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าโสมสวลี กรมหมื่นสุทธนารีนาถ เสด็จแทนพระองค์ไปในการพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2526 ณ เมรุหลวงหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาสราชวรวิหาร
เจดีบีซี

ภาวะเชื่อมต่อฐานข้อมูลของจาวา หรือ เจดีบีซี  เป็นส่วนต่อประสานสำหรับภาษาจาวาที่ใช้กำหนดการเข้าถึงฐานข้อมูลของผู้รับบริการ โดยมีเมท็อดสำหรับสอบถามและปรับปรุงข้อมูลในฐานข้อมูล ซึ่งจะมุ่งไปที่ฐานข้อมูลเชิงสัมพันธ์
ภาพรวม.
Java Standard Edition จะมี JDBC เป็นส่วนหนึ่งมาตั้งแต่เผยแพร่ JDK 1.1 คลาสต่าง ๆ ของ JDBC จะบรรจุไว้ใน java.sql
JDBC คือ API (Application Programming Interface) หรือ library ในจาวาที่ใช้สำหรับติดต่อกับฐานข้อมูลที่เป็นแบบ relational อย่างเช่น MS SQL, Oracle, MySQL, DB2, Informix เป็นต้น JDBC จะช่วยให้เราสามารถเพิ่ม แก้ไข ลบ หรือเรียกดูข้อมูลที่เก็บไว้ในฐานข้อมูลจากโปรแกรมจาวาที่เราเขียนขึ้นได้
สังเกตว่า JDBC จะเป็น API ที่ช่วยให้เราสามารถใช้งานฐานข้อมูลแบบ relational ได้ โดยลักษณะการเพิ่ม แก้ไข ลบ หรือเรียกดูข้อมูลจากฐานข้อมูลนั้นจะมีแนวคิดเป็นแบบ relational ด้วยเช่นกัน คือมองข้อมูลเป็น แถวและตาราง จะเห็นว่าแนวคิดแบบนี้จะไม่เหมือนกับแนวคิดที่เราใช้ในการเขียนโปรแกรมเชิงวัตถุที่เรามองข้อมูลหรือสิ่งต่าง ๆ เป็นวัตถุ นี่ทำให้เกิดความแตกต่างในแนวคิดของการมองข้อมูล JDBC ยังมองข้อมูลเป็น ตารางและแถว ในขณะที่โปรแกรมจาวาจัดการข้อมูลเป็นแบบวัตถุ
ด้วยเหตุนี้เอง จึงมีความพยายามที่จะลดความแตกต่างของแนวคิดที่ใช้ในการมองข้อมูล แทนที่เราจะใช้ JDBC ในการติดต่อกับฐานข้อมูลโดยตรง เราก็ใช้ software ที่ทำหน้าที่เป็น object-relational mapping คือเปลี่ยนข้อมูลจากที่อยู่ในรูปของ ตารางและแถวให้อยู่ในรูปของวัตถุ เวลาเราใช้งานฐานข้อมูลแบบ relational เราก็ไม่จำเป็นต้องมองข้อมูลเป็นแบบตารางและแถวอีกต่อไป เราสามารถมองข้อมูลและจัดการข้อมูลเหล่านั้นในรูปของ objects ได้เลย ทำให้สะดวกในการเขียนโปรแกรมเชิงวัตถุมากขึ้น object-relational mapping ที่หลายคนนิยมใช้กันก็คือ Hibernate Hibernate จะทำหน้าที่ติดต่อกับฐานข้อมูลที่เป็นแบบ relational แล้วเปลี่ยนข้อมูลเหล่านั้นให้อยู่ในรูปของ objects ที่โปรแกรมของเราสามารถนำไปใช้ได้ง่าย
หฺวัง ไท่จี๋

ฉงเต๋อ (28 พฤศจิกายน 1592 – 21 กันยายน 1643) หรือชื่อตัวว่า หวง ไท่จี๋ (皇太極) หรือ หง ไท่จี๋ (洪太極) เป็นพระเจ้าแผ่นดินจีนในราชวงศ์ชิง ซึ่งรวมแผ่นดินจีนที่นู่เอ๋อร์ฮาชื่อ (努爾哈赤) บิดา ก่อตั้งขึ้นแต่ตายเสียก่อนการจะสำเร็จ หวง ไท่จี๋ ยังได้เปลี่ยนนามชนชาตินฺหวี่เจิน (女眞; Jurchen) เป็นหมั่นจู๋ (滿族; Manchu; <templatestyles src="Template:MongolUnicode/fonts.css" />ᠮᠠᠨᠵᡠ) คือ แมนจู และเปลี่ยนนามราชวงศ์จินตอนปลายที่บิดาตั้งไว้เป็นราชวงศ์ชิง ราชวงศ์นี้ดำรงอยู่ต่อมาถึงปี 1912
เนื่องจากนู่เอ๋อร์ฮาชื่อยังไม่ทันได้ตั้งตัวเป็นเจ้าขณะมีชีวิตอยู่ หวง ไท่จี๋ จึงเฉลิมยศพระมหากษัตริย์ให้บิดาในภายหลัง ฉะนั้น จึงถือกันว่า นู่เอ๋อร์ฮาชื่อเป็นปฐมกษัตริย์ราชวงศ์ชิง และหวงไท่จี๋ เป็นทุติยกษัตริย์
พระราชประวัติ.
หวง ไท่จี๋ ประสูติปี 1592 เป็นพระราชโอรสลำดับที่ 8 ในพระเจ้าหนูเอ่อร์ฮาชื่อกับจักรพรรดินีเซี่ยวฉือเกา ในช่วงที่ยังเป็นองค์ชายพระองค์ได้คุมทัพธงขาวทั้งสองและมีผลงานโดดเด่นด้านการสงคราม ปี 1626 จักรพรรดินู่เอ๋อร์ฮาซื่อสิ้นพระชนม์ หวง ไท่จี๋ ได้รับคัดเลือกให้สืบทอดตำแหน่งโดยมีองค์ชายไต้ซ่าน,องค์ชายเมิ่งกู่เอ่อไท่และองค์ชายอามินร่วมกันบริหารราชกิจ ต่อมาองค์ชายเมิ่งกู่เอ่อไท่และองค์ชายอามินกระทำความผิดจึงถูกปลดจากตำแหน่งผู้บริหารร่วมกับพระองค์ จนกระทั่งปี ค.ศ.1629 องค์ชายไต้ซ่านทรงสละตำแหน่งผู้บริหารร่วม พระองค์จึงรวบอำนาจบริหารไว้แต่เพียงผู้เดียว ตลอดรัชสมัยของพระองค์ทรงสืบทอดปณิธานของนู่เอ๋อร์ฮาซื่อที่จะยึดจีนให้ได้ ทรงได้ปรับปรุงทั้งการเมืองและการทหาร ทำสงครามกับราชวงศ์หมิงโดยตลอด ในปี 1643 หวง ไท่จี๋ เสด็จสวรรคตอย่างกะทันหัน
พระราชกรณียกิจด้านการเมือง.
หฺวัง ไท่จี๋ ทรงจัดตั้งกระทรวงหกกระทรวงแบบจีนและให้มีการสอบเข้ารับราชการแบบจีนที่เหลียวตง ในปี ค.ศ.1635 หฺวัง ไท่จี๋ เปลี่ยนชื่อประเทศจากแมนจูเป็นราชวงศ์ชิง เปลี่ยนชื่อเผ่าจากหนี่เจินเป็นแมนจู ได้ยกฐานะของพระองค์เป็นจักรพรรดิเทียบเท่าจักรพรรดิราชวงศ์หมิงทำการปรับตำแหน่งขุนนางโดยมีแบบจากจีน นอกจากนี้ได้มีการตั้งตำแหน่งอ๋องพระมาลาเหล็กเพื่อพระราชทานให้แด่เชื้อพระวงศ์ที่มีความชอบต่อแผ่นดิน
พระราชกรณียกิจด้านการทหาร.
นอกจากการทำศึกสงครามแล้วหฺวัง ไท่จี๋ ได้มีการเพิ่มทหารกองธงมองโกลและกองธงฮั่นขึ้น เมื่อรวมกับกองธงแมนจูแล้วทำให้กองทัพแปดธงมีทั้งหมด 24 กองธง
พระเจ้าหนูเอ่อร์ฮาชื่อ

<ns>0</ns>
 <revision>
 <parentid>12342777</parentid>
 <timestamp>2025-06-27T04:26:12Z</timestamp>
 <contributor>
 <ip>1.46.130.7</ip>
 </contributor>
 <origin>12389691</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
 
พระเจ้าหนูเอ่อร์ฮาชื่อ (แมนจู: <templatestyles src="Template:MongolUnicode/fonts.css" />ᠨᡠᡵᡤᠠᠴᡳ; #เปลี่ยนทาง) พระนามเดิม อ้ายซินเจว๋หลัว หนูเอ่อร์ฮาชื่อ (愛新覺羅努爾哈赤) หรือพระนามเชิงพิธีการคือ พระเจ้าชิงไท่จู่ เป็นปฐมจักรพรรดิราชวงศ์ชิง
พระราชประวัติ.
พระเจ้าหนูเอ่อร์ฮาซื่อทรงเป็นชาวนฺหวี่เจิน ประสูติปี ค.ศ.1559 เป็นบุตรของข่านท่าเค้อซื่อซึ่งเป็นเจ้าเมืองเจี้ยนโจว หลังปู่และบิดาของพระองค์ถูกสังหารโดยทหารต้าหมิงพระองค์ก็ทรงรวบรวมกำลังโดยเริ่มจากเพียงชุดเกราะของตระกูล 13 ชุด
ค.ศ.1588 พระเจ้าหนูเอ่อร์ฮาซื่อก็รวมเผ่านฺหวี่เจินในเขตเจี้ยนโจวได้สำเร็จ ค.ศ.1593 นฺหวี่เจินเผ่าเย่เฮ่อน่าลาได้ร่วมมือกับพันธมิตรยกทัพสามหมื่นนายบุกโจมตีเจี้ยนโจว แต่พระเจ้าหนูเอ่อร์ฮาซื่อก็สามารถเอาชนะได้และรวมเผ่านฺหวี่เจินได้ทั้งหมด ค.ศ.1616 หนูเอ่อร์ฮาซื่อตั้งตนเองเป็นข่านแห่งรัฐต้าจิน ค.ศ.1625 ย้ายเมืองหลวงจากเฮ่อถูอาลามาที่เสิ่นหยาง และในปี ค.ศ.1626 พระเจ้าหนูเอ่อร์ฮาซื่อสวรรคต
กองทัพแปดธง.
ค.ศ.1601 พระเจ้าหนูเอ่อร์ฮาซื่อจัดตั้งกองทัพสี่ธงได้แก่ เหลือง แดง ขาว น้ำเงิน และในปี ค.ศ.1615 ได้เพิ่มอีกสี่กองธงได้แก่ ขอบเหลือง ขอบขาว ขอบแดง ขอบน้ำเงิน รวมเรียกกองทัพแปดธง ในสมัยหวงไท่จี๋ ได้มีการเพิ่มกองธงมองโกลและกองธงฮั่นเพิ่มเข้ามา จึงรวมเป็น 24 กองธง กองธงหนึ่งกองธงจะมีห้าเจียลา หนึ่งเจียลามีห้านิวลา หนึ่งนิวลามี 300 คน ดังนั้นกองธงหนึ่งจึงมีกำลังประมาณ 7,500 นาย กองทัพแปดธงเป็นการจัดระเบียบกองทัพที่มีประสิทธิภาพ ตอนพักรบจะทำไร่ทำนา เมื่อเกิดศึกสงครามก็ออกรบเป็นทหาร หลังจากแมนจูเข้าด่านแล้วกองทัพแปดธงจะตั้งอยู่ล้อมรอบพระราชวังต้องห้าม เพื่อรักษาความปลอดภัยให้แก่องค์ฮ่องเต้และกรุงปักกิ่ง
สหรัฐในโอลิมปิกฤดูร้อน 1896

สหรัฐอเมริกา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 1 ค.ศ. 1896 (พ.ศ. 2439) ณ กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซ ระหว่างวันที่ 6-15 เมษายน พ.ศ. 2439 คณะกรรมการโอลิมปิกสหรัฐได้ส่งทีมนักกีฬาเข้าแข่งขันทั้งหมด 14 คน ใน 3 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้สหรัฐได้รับเหรียญรางวัลแบ่งเป็น 11 เหรียญทอง 7 เหรียญเงิน และ 2 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 20 เหรียญ
ประเทศกรีซในโอลิมปิกฤดูร้อน 1896

ประเทศกรีซ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 1 ค.ศ. 1896 (พ.ศ. 2439) ณ กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซ ระหว่างวันที่ 6-15 เมษายน พ.ศ. 2439 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งประเทศกรีซได้ส่งทีมนักกีฬาเข้าแข่งขันทั้งหมด 169 คน ใน 9 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศกรีซได้รับเหรียญรางวัลแบ่งเป็น 10 เหรียญทอง 18 เหรียญเงิน และ 19 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 47 เหรียญ
อาร์ชดยุกคาร์ล ลุดวิก แห่งออสเตรีย (2461-2550)

อาร์ชดยุกคาร์ล ลุดวิกแห่งออสเตรีย (พระนามเต็ม: คาร์ล ลุดวิก มาเรีย ฟรานซ์ โจเซฟ ไมเคิล กาเบรียล แอนโตนิอุส โรเบิร์ต สเตฟาน พิอุส เกรเกอร์ อิกเนเชียส, Carl Ludwig Maria Franz Joseph Michael Gabriel Antonius Robert Stephan Pius Gregor Ignatius von Habsburg-Lorraine) ประสูติเมื่อวันที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2461 ณ กรุงเวียนนา ประเทศออสเตรีย เป็นพระราชโอรสองค์ที่ 4 และพระราชบุตรองค์ที่ 5 ในสมเด็จพระจักรพรรดิคาร์ลที่ 1 และสมเด็จพระจักรพรรดินีซีต้าแห่งออสเตรีย และเป็นพระอนุชาในสมเด็จพระจักรพรรดิอ๊อตโต้อีกด้วย
หลังสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่ 1 ซึ่งหลังจากการล้มล้างระบอบกษัตริย์แล้ว พระองค์และพระราชวงศ์ซึ่งนำโดยสมเด็จพระจักรพรรดิคาร์ล พระราชบิดา ๆด้เสด็จลี้ภัยไปยังประเทศสวิตเซอร์แลนด์เป็นที่แรก จากนั้นจึงทรงอพยพไปยังที่เกาะมาไดรา ประเทศโปรตุเกส ซึ่งเป็นที่ที่พระราชบิดาของพระองค์เสด็จสวรรคต พระองค์ทรงสำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยคาทอลิกลอยแวน ซึ่งเป็นที่ที่สมเด็จพระจักรพรรดิออตโต พระเชษฐาของพระองค์ก็ทรงสำเร็จการศึกษาที่มหาวิทยาลัยแห่งนี้เช่นกัน ต่อมาปีพ.ศ. 2483 พระราชวงศ์อิมพีเรียลได้อพยพไปที่ประเทศแคนาดา พระองค์จึงทรงสำเร็จการศึกษาในสาขาคณะนิติศาสตร์ รัฐศาสตร์ และสังคมศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยลาวัล เมืองควีเบค 
ในช่วงระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 2 พระองค์ทรงช่วยเหลือผู้ยากไร้ชาวยิวซึ่งอพยพจากประเทศเยอรมนี ซึ่งขณะนั้นจอมเผด็จการอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ปกครองเยอรมนีอยู่ ต่อมาปีพ.ศ. 2486 พระองค์ทรงเข้าร่วมกับกองทัพนาวีสหรัฐ โดยตามคำเชิญของแฟรงกลิน ดี. รูสเวลต์ ประธานาธิบดีแห่งสหรัฐอเมริกา ปีต่อมา พระองค์จึงได้ทรงร่วมรบกับนายทหารคนอื่นๆ โดยได้ทรงร่วมรบในสงครามนอร์มองดี ประเทศฝรั่งเศส พระองค์ทรงเข้าร่วมกองทัพสหรัฐฯ จนถึงปี พ.ศ. 2490
เมื่อปี พ.ศ. 2501 พระองค์ได้พาครอบครัวของพระองค์มาพำนักที่ประเทศเบลเยียม พระองค์รวมทั้งอาร์ชดัชเชสมารี แอสตริด พระชายา ได้ทรงงานเพื่อสังคม โดยช่วยเหลือผู้รากไร้และคนตกงานจำนวนมาก พระองค์ทรงประทับอยู่ในประเทศเบลเยียมจนกระทั่งสิ้นพระชนม์
พระโอรส-ธิดา.
อาร์ชดยุกคาร์ล ลุดวิกทรงอภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงโยลันเดอแห่งลิกเน่ ซึ่งเป็นพระธิดาในเจ้าชายยูเจนแห่งลิกเน และเจ้าหญิงเฟลิปปีนส์แห่งโนอายส์ ณ วิหารโบเลวล์ ประเทศเบลเยียม เมื่อวันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2493 ทั้งสองพระองค์มีพระโอรสและพระธิดารวมทั้งสิ้น 4 พระองค์ ดังนี้
อาร์ชดยุกคาร์ล ลุดวิกทรงสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2550 ณ กรุงบรัสเซลส์ ประเทศเบลเยียม พระชันษาได้ 89 ปี พระราชพิธีพระศพถูกจัดขึ้น ณ กรุงเวียนนา โดยมีพระราชวงศ์ออสเตรีย-ฮังการี พระราชวงศ์ลักเซมเบิร์ก และพระราชวงศ์เบลเยียม เข้าร่วมในพิธีศพด้วย พระศพของพระองค์ถูกฝังที่วิหารฮาพส์บวร์ค อิมพีเรียลคริปต์ กรุงเวียนนา พระศพถูกฝังอยู่เคียงข้างสมเด็จพระจักรพรรดินีซีตา พระราชชนนีของพระองค์ โดยพระราชพิธีศพครั้งนี้คณะรัฐบาลออสเตรียได้เข้ามามีส่วนร่วมในครั้งนี้ด้วย
เขาเปอเล

เขาเปอเล ([mɔ̃taɲ pəle]; , #เปลี่ยนทาง) เป็นภูเขาไฟมีพลังบนปลายด้านทิศเหนือของเกาะมาร์ตีนิก (ดินแดนทะเลของฝรั่งเศสในทะเลแคริบเบียน) มีลักษณะเป็นกรวยภูเขาไฟสลับชั้น ส่วนกรวยประกอบด้วยชั้นของเถ้าธุลีภูเขาไฟและลาวาที่แข็งตัว การปะทุครั้งล่าสุดเกิดขึ้นใน พ.ศ. 2475
การปะทุใน พ.ศ. 2445 ที่ทำลายเมืองแซ็ง-ปีแยร์ ฆ่าคนไป 29,000 ถึง 30,000 คนภายใน 2-3 นาที กลายเป็นภัยพิบัติจากภูเขาไฟที่รุนแรงที่สุดในคริสต์ศตวรรษที่ 20
การปะทุเมื่อ พ.ศ. 2445.
ก่อนที่จะเกิดการปะทุเมื่อ พ.ศ. 2445 เริ่มมีสัญญาณว่าเกิดพุแก๊สเพิ่มมากขึ้นในปล่อง "Étang Sec" ใกล้กับยอดเขามาตั้งแต่ฤดูร้อนใน พ.ศ. 2443 ไอน้ำที่ปะทุขึ้นมาเล็กน้อยใน พ.ศ. 2335 และ พ.ศ. 2394 แสดงให้เห็นว่าภูเขาไฟลูกนี้ยังมีพลังและมีความเป็นไปได้ที่จะเป็นอันตราย คนพื้นเมืองชาวแคริบรู้จักภูเขาไฟลูกนี้ในฐานะ "ภูเขาอัคคี" จากการปะทุครั้งก่อนหน้าตั้งแต่โบราณกาล
แม้ว่าเวลาก่อนหน้านั้น เท่าที่มีคนทราบ ภูเขาไฟนี้ยังคงสงบเรื่อยมา แต่ก็เริ่มปะทุขึ้นในวันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2445 เมื่อต้นเดือนเมษายน ได้มีนักเดินทางบันทึกไว้ว่ามีไอกำมะถันลอยออกมาจากพุแก๊สใกล้กับยอดเขา แต่ไม่มีผู้ใดให้ความสำคัญกับบันทึกครั้งนี้ เนื่องจากในอดีตเคยมีพุแก๊สเกิดขึ้นและหายไปอยู่หลายครั้ง
ไทยพีบีเอส

ไทยพีบีเอส อาจหมายถึง
<table id="
disambigbox" class="metadata plainlinks dmbox 
dmbox-disambig" style="">
<tr>
<td class="mbox-image" style="padding: 2px 0 2px 0.4em;">
 </td>
<td class="mbox-text" style="padding: 0.25em 0.4em; font-style: italic; "> หน้านี้รวมบทความที่มีชื่อเหมือนหรือใกล้เคียงกัน
 </td>
</tr>
</table>#เปลี่ยนทาง
หลอดเลือดดำพีโรเนียล

หลอดเลือดดำพีโรเนียล หรือ หลอดเลือดดำฟิบูลาร์ (Peroneal veins หรือ Fibular veins) เป็นหลอดเลือดดำในขาที่ทอดคู่ไปกับ (หรือ venae comitantes) หลอดเลือดแดงพีโรเนียล (peroneal artery)
โครงสร้าง.
หลอดเลือดดำพีโรเนียลเป็นหลอดเลือดดำชั้นลึก (deep veins) ที่ช่วยลำเลียงเลือดจากพื้นที่ด้านข้างของขา (lateral compartment of the leg) เทลงสู่หลอดเลือดดำโพสทีเรียร์ทิเบียล (posterior tibial vein) ซึ่งจะเทเข้าสู่หลอดเลือดดำขาพับ (popliteal vein) ต่อไป หลอดเลือดดำนี้เป็น venae comitantes ของหลอดเลือดแดงพีโรเนียลหรือหลอดเลือดแดงฟิบูลาร์ (peroneal artery หรือ fibular artery)
ต่อมบ่งเพศ

ต่อมบ่งเพศ  เป็นอวัยวะที่สร้างเซลล์สืบพันธุ์ ในเพศชายคืออัณฑะ ส่วนในเพศหญิงคือรังไข่ เซลล์สืบพันธุ์ที่ผลิตขึ้นมาจะมีลักษณะเป็นแฮพลอยด์ คือมีโครโมโซมเพียงครึ่งหนึ่งจากเซลล์ร่างกายอื่นๆ ตัวอย่างเช่นสเปิร์มและโอวุม
หน้าที่.
นอกจากทำหน้าที่สร้างเซลล์สืบพันธุ์แล้ว ต่อมบ่งเพศยังทำหน้าที่เป็นทั้งต่อมมีท่อและต่อมไร้ท่อ ซึ่งผลิตฮอร์โมนเพศที่ผลิตสารประเภทสเตอรอยด์ เช่นเดียวกับที่ผลิตขึ้นจากต่อมหมวกไตชั้นนอกต่างกันเพียงแค่แหล่งผลิตและปริมาณที่ผลิตขึ้น
อัณฑะ.
ต่อมบ่งเพศชายหรืออัณฑะนั้นสร้างฮอร์โมนเพศชายหรือแอนโดรเจน (androgens) และสร้างสเปิร์ม ฮอร์โมนเพศชายหลักๆ คือเทสโทสเตอโรน (testosterone)
รังไข่.
ต่อมบ่งเพศหญิงคือรังไข่ สังเคราะห์ฮอร์โมนเอสโตรเจน (estrogen) และโปรเจสเตอโรน (progesterone) และสังเคราะห์ไข่หรือเซลล์สืบพันธุ์เพศหญิง เอสโตรเจนตัวหลักที่ผลิตคือเอสตราไดออล (estradiol) ซึ่งเปลี่ยนแปลงมาจากเทสโทสเตอโรนอีกต่อหนึ่ง
การควบคุม.
ต่อมบ่งเพศถูกควบคุมโดยฮอร์โมนจากต่อมใต้สมองส่วนหน้า (anterior pituitary gland) คือลูทีไนซิง ฮอร์โมน (luteinizing hormoneม, LH) และฟอลลิเคิลสติมูเลติง ฮอร์โมน (follicle-stimulating hormone, FSH) ซึ่งต่อมใต้สมองส่วนหน้านี้ก็ถูกควบคุมอีกต่อหนึ่งโดยไฮโปทาลามัส (hypothalamus) โดยฮอร์โมน gonadotropin-releasing hormone
อัลทิเมตบ็อกซ์

<ns>10</ns>
 <id>369535</id>
 <revision>
 <id>10245376</id>
 <parentid>6729231</parentid>
 <timestamp>2022-08-13T03:23:15Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>RidJasper</username>
 <id>361203</id>
 </contributor>
 <origin>10245376</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
อัลทิเมตบ็อกซ์  เป็นการรวบรวม 2 ซีดีเพลง และ 3 ดีวีดีของเซลีน ดิออน ซึ่งจะออกจำหน่ายในวันที่ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 ในประเทศญี่ปุ่น
ข้อมูลอัลบั้ม.
กล่องซีดีชุดนี้ออกจำหน่ายในประเทศญี่ปุ่น ซึ่งจะมีการจัดคอนเสิร์ตทัวร์เทกกิงแชนเซส
กล่องนี้บรรจุซีดี 2 อัลบั้มอันประกอบด้วย เทกกิงแชนเซส และ คอมพลีทเบสท์ (ซึ่งก็จำหน่ายในแบบซีดีปกติในวันเดียวกัน) นอกจากนี้ยังมีดีวีดี 3 แผ่น อันประกอบด้วย ไลฟ์อินลาสเวกัส - อะนิวเดย์..., ออลเดอะเวย์... อะดีเคดออฟซองแอนด์วีดีโอ กับอีก 6 มิวสิกวิดีโอ และ เบื้องหลังการบันทึกเสียงอัลบั้มเทกกิงแชนเซส 
โซนี่มิวสิกของญี่ปุ่น ออกจำหน่ายในวันที่ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ .2551 พร้อมกับอัลบั้ม แดล และ อะนิวเดย์แฮสคัม (ฉบับปี พ.ศ. 2551) 
รายชื่อเพลง.
ซีดีแผ่นที่ 1
เทกกิงแชนเซส
ซีดีแผ่นที่ 2
คอมพลีทเบสท์
ดีวีดีแผ่นที่ 1
ไลฟ์อินลาสเวกัส - อะนิวเดย์...
ดีวีดีแผ่นที่ 2
ออลเดอะเวย์... อะดีเคดออฟซองแอนด์วีดีโอ และเพลงเพิ่มเติม ได้แก่ 
18. "A New Day Has Come" <br>
19. "I'm Alive"<br>
20. "I Drove All Night"<br>
21. "You and I"<br>
22. "Taking Chances "<br>
23. "A World to Believe In"<br>
ดีวีดีแผ่นที่ 3
เบื้องหลังการบันทึกเสียง
ฟาโรห์แรเมซีสที่ 2

แรเมซีสที่ 2 หรือ แรมซีสที่ 2 (ประสูติ ราว 1303 ปีก่อนคริสตกาล; สวรรคต กรกฎาคมหรือสิงหาคม 1213 ปีก่อนคริสตกาล; เสวยราชย์ 1279–1213 ปีก่อนคริสตกาล หรือ 1276–1210 ปีก่อนคริสตกาล) สมัญญา แรเมซีสมหาราช  เป็นฟาโรห์รัชกาลที่ 3 แห่งราชวงศ์ที่ 19 ของจักรวรรดิอียิปต์ เป็นกษัตริย์ที่ถือกันว่า ยิ่งใหญ่ ทรงอำนาจ และมีชื่อเสียงมากที่สุดของอียิปต์ ผู้ครองราชย์สืบต่อจากพระองค์และชนอียิปต์รุ่นหลังขนานนามพระองค์ว่า มหาบรรพชน (Great Ancestor) ส่วนเอกสารกรีกออกนามพระองค์ว่า โอซีแมนเดียส (Ozymandias) ซึ่งมาจากการทับศัพท์ชื่อรัชกาลพระองค์ในภาษาอียิปต์ คือ ("ความยุติธรรมของรานั้นทรงพลานุภาพ — ผู้ได้รับเลือกแห่งรา") ออกเป็นภาษากรีก
ขณะที่พระองค์มีพระชนม์ได้ 14 ชันษา ฟาโรห์เซติที่ 1 (Seti I) พระบิดาของพระองค์ ทรงตั้งพระองค์เป็นเจ้าชายผู้สำเร็จราชการ (Prince Regent) พระองค์ทรงยกทัพเข้าลิแวนต์ (Levant) หลายครั้งเพื่ออ้างย้ำซึ่งอำนาจของอียิปต์ในการปกครองเคนัน (Canaan) ทั้งมีการยกพลลงใต้ไปนิวเบีย (Nubia) โดยจารึกไว้เป็นอนุสรณ์ไว้ที่เบตเอล-วาลี (Beit el-Wali) และเกิร์ฟฮุสเซน (Gerf Hussein) หลังขึ้นเสวยราชย์แล้ว ต้นรัชกาล เน้นการสร้างบ้านแปงเมือง ก่ออารามวิหาร สถาปนาอนุสรณ์สถาน ในการนี้ พระองค์ทรงตั้งเมืองเพีย-ราเมส (Pi-Ramesses) ขึ้นที่ดินดอนสามเหลี่ยมไนล์ (Nile Delta) ให้เป็นเมืองหลวงแห่งใหม่ของพระองค์ และเป็นฐานที่มั่นเตรียมการศึก รัชกาลของพระองค์ยังมีการฉลองเทศกาลเซด (sed festival) ถึง 14 ครั้ง ซึ่งไม่เคยปรากฏมาก่อนในประวัติศาสตร์ และมากครั้งกว่าฟาโรห์พระองค์อื่นใด ตามธรรมเนียมแล้ว เทศกาลดังกล่าวจัดขึ้นเมื่อกษัตริย์เสวยราชสมบัติครบ 30 ปี จากนั้นก็จัดอีกทุก 3 ปี
เชื่อกันว่า พระองค์ขึ้นสู่ราชสมบัติเมื่อพระชนมายุเข้าสู่ปลายวัยรุ่นแล้ว เป็นที่รับรู้กันว่า ทรงปกครองอียิปต์ตั้งแต่ 1279 ถึง 1213 ปีก่อนคริสตกาล นักบวชแมนีโท (Manetho) ระบุว่า พระองค์ทรงครองราชย์ 66 ปี 2 เดือน นักวิทยาการอียิปต์ส่วนใหญ่ในปัจจุบันนี้เชื่อว่า พระองค์ขึ้นครองราชย์วันที่ 31 พฤษภาคม 1279 ปีก่อนคริสตกาล โดยอ้างอิงวันขึ้นครองราชย์ที่ตรวจทราบได้ว่า คือ วัน 27 ฤดูเก็บเกี่ยว 3 (III Shemu day 27) ส่วนพระชนม์ขณะสวรรคตนั้นมีการประมาณแตกต่างกันไป โดย 90 หรือ 91 ชันษาน่าจะเป็นไปได้ที่สุด เมื่อสวรรคตแล้ว พระศพของพระองค์ฝังไว้ที่หลุมแห่งหนึ่งในหุบเขากษัตริย์ (Valley of the Kings) ภายหลัง ย้ายไปฝังยังอีกหลุมหนึ่ง ที่ซึ่งค้นพบใน ค.ศ. 1881 ปัจจุบัน พระศพจัดแสดงไว้ ณ พิพิธภัณฑ์ไคโร (Cairo Museum)
เจมส์ มอริอาร์ตี

ศาสตราจารย์เจมส์ มอริอาร์ตี  เป็นตัวละครหนึ่งในวรรณกรรมเรื่อง "เชอร์ล็อก โฮมส์" โดยเซอร์อาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์ เป็นศัตรูตัวฉกาจของโฮมส์ คอยชักใยอยู่เบื้องหลังคดีหลายคดี แต่ไม่เคยมีใครจับได้ มอริอาร์ตีเป็นผู้มีอำนาจขนาดว่าสามารถทำให้ทั่วยุโรปสั่นคลอนได้ ถูกขนานนามว่า "นโปเลียนแห่งโลกอาชญากรรม" มีสหายคนสนิทชื่อพันเอกมอรัน มอริอาร์ตีเสียชีวิตที่น้ำตกไรเชินบัค ประเทศสวิตเซอร์แลนด์
มอริอาร์ตียังเคยปรากฏตัวใน "ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน" ฉบับภาพยนตร์ ภาค "ปริศนาบนถนนสายมรณะ" ในเกมโคคุนที่โคนันและเพื่อน ๆ เล่น โดยเป็นผู้ดูแลนกฟลามิงโกในภาพยนตร์ "เชอร์ล็อก โฮล์มส์ ดับแผนพิฆาตโลก" (พ.ศ. 2552) มอริอาร์ตีปรากฏตัวในความมืด เป็นผู้จ้างวานไอรีน แอดเลอร์ (ภายหลังมีการเปิดเผยว่าชื่อ มอริอาร์ตี) และใน "เชอร์ล็อก โฮล์มส์ เกมพญายมเงามรณะ" (พ.ศ. 2554) มอริอาร์ตีแสดงโดยนักแสดงชาวอังกฤษ แจเร็ด แฮร์ริส
เซแบสเตียน มอรัน

พันเอก เซแบสเตียน มอรัน  เป็นตัวละครตัวหนึ่งในเรื่อง "เชอร์ล็อก โฮมส์" ผลงานเขียนของเซอร์อาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์ เขาเป็นสหายคนสนิทของศาสตราจารย์เจมส์ มอริอาร์ตี มีอาชีพเป็นหัวหน้าองค์กรให้แก่มอริอาร์ตี ครั้งหนึ่งโฮมส์เคยขนานนามมอรันว่าเป็น "บุคคลอันตรายอันดับ 2 ของลอนดอน" (รองจากศาสตราจารย์มอริอาร์ตี)
ตามท้องเรื่อง มอรันเกิดในกรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ เมื่อปี ค.ศ. 1840 เป็นบุตรชายของเซอร์ออกัสตัส มอรัน ซึ่งเคยเป็นผู้แทนของอังกฤษไปประจำอยู่ที่เปอร์เซีย เขาจบการศึกษาจากวิทยาลัยอีตันและมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด ก่อนจะเข้าเป็นทหารประจำการที่กองทหารช่างเบงคลูรูที่ 1 (มัทราส) ในอินเดีย และปฏิบัติการในการเดินทัพต้านชนเผ่าโจวากีและในสงครามอังกฤษ-อัฟกานิสถานครั้งที่ 2 โดยมีส่วนร่วมในยุทธการที่ชาร์อาเซียบ, เชอร์ปุระ และคาบูล เขามีบ้านพักอยู่ที่ถนนคอนดิวอิตในย่านเมย์แฟร์ของกรุงลอนดอน และเป็นสมาชิกสโมสรอังกฤษ-อินเดีย สโมสรแทงเกอร์วิลล์ และสโมสรไพ่แบกาเทลล์
ในคดีสุดท้ายได้ปรากฏในบ้านร้าง เขาได้ทำการฆาตกรรมนายรอนัลด์ อะแดร์ โดยยิงกระสุนปืนพกแบบอ่อนจากปืนลมที่สร้างโดยฟ็อน แฮร์เดอร์ ช่างเครื่องตาบอดชาวเยอรมัน ตามคำสั่งของศาสตราจารย์มอริอาร์ตี โดยเล็งยิงที่หน้าต่างที่เปิดบนชั้นสอง ด้านหน้าของบ้านเลขที่ 427 ถนนปาร์ก และเขายังพยายามจะสังหารเชอร์ล็อก โฮมส์ เพื่อศาสตราจารย์มอริอาร์ตีผู้ล่วงลับด้วย แต่ไม่สำเร็จ
นอกจากนี้ มอรันยังเคยปรากฏตัวใน "ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน" ฉบับภาพยนตร์ ภาค "ปริศนาบนถนนสายมรณะ" ในเกมโคคูนที่โคนันและเพื่อน ๆ เล่น โดยเป็นผู้เลี้ยงดูแจ็กเดอะริปเปอร์ให้เป็นฆาตกรที่โหดเหี้ยมอีกด้วย
ใน "เชอร์ล็อก โฮล์มส์ เกมพญายมเงามรณะ" (พ.ศ. 2554) บทมอรัน รับบทโดย พอล แอนเดอร์สัน
วอยซ์ลักเกอร์

วอยซ์ลักเกอร์ (; โรมาจิ: "Boisuraggā"; : Voicelugger) เป็นชื่อละครโทรทัศน์ชุดโทคุซัทสึ และ ออกอากาศทางสถานีทีวีโตเกียว ตั้งแต่วันที่ 12 มกราคม จนถึงวันที่ 30 มีนาคม ค.ศ. 1999 มีจำนวนตอนทั้งหมด 12 ตอน
ภาพรวม.
แรกเริ่มนั้นเป็นผลงานที่ทำออกมาในแนวล้อเลียนโดยนำนักพากย์มารับงานแสดงเรื่องนี้ แต่ภายหลังได้ปรับเปลี่ยนโดย อ. อิชิโนะโมริ โชทาโร่ ได้เข้ามามีส่วนร่วมในการผลิตและสร้างสรรค์และไม่ใช่ผลงานแนวล้อเลียน โดยมีแนวคอนเซปต์ของเรื่องคือ “ฮีโร่ที่ต่อสู้ด้วยพลังเสียง” อย่างไรก็ตาม อิชิโนะโมริได้เสียชีวิตลงโดยทิ้งไว้เพียงภาพประกอบใบหน้าของสมาชิกวอยซ์ลักเกอร์ทั้ง 5 คนเท่านั้น ต่อมาบุคคลผู้ที่มีความเกี่ยวข้องกับผลงานของอิชิโนะโมริมาสร้างต่อเสร็จ และเป็นผลงานชิ้นสุดท้ายของอิชิโนะโมริ เมื่อมีการออกอากาศ มีคำประกาศในการใช้คือ "ผลงานล่าสุดและชิ้นสุดท้ายของอิชิโนะโมริ โชทาโร่!!"
♦ วอยซ์ลักเกอร์รูบี้ / โฮมูระ อากิโกะ (ボイスラッガールビー / 帆村明子) แสดงโดย อาคิโกะ นากางาวะ
หัวหน้าทีมของวอยซ์ลักเกอร์ มีความฝันที่จะเป็นฮีโร่สาวเนื่องจากความชื่นชอบฮีโร่ยุค70 , อากิโกะ เป็นผู้รวบรวมสมาชิกวอยซ์ลักเกอร์ และยังเป็นศูนย์รวมจิตใจของทีม
● วอยซ์ลักเกอร์โรส / ยูคิ ฮารุกะ (ボイスラッガーローズ / 夕樹 遙) แสดงโดย ฮารุนะ อิเคซาวะ
■ วอยซ์ลักเกอร์เอเมรัลด์ / ไดจิ โทโมคาซึ (ボイスラッガーエメラルド / 大地友一) แสดงโดย โทโมคาสึ เซกิ
▼ วอยซ์ลักเกอร์แซฟไฟร์ / เทนมะ ทาเคชิ (ボイスラッガーサファイア / 天馬 武) แสดงโดย ทาเคชิ คุซาโอะ
★ วอยซ์ลักเกอร์โกลด์ (ボイスラッガーゴールド) แสดงโดย อิจิโร่ มิซึกิ
นักรบสีทองปริศนา ในอดีตเคยนำ ทารกทั้ง 4 (วอยซ์ลักเกอร์) หนีมายังโลกมนุษย์ เพื่อไม่ให้จักรวรรดิ มัวร์ ตามล้างฆ่าเผ่าพันธุ์
แอนดรอยด์ พาย (アンドロイド・π) พากย์โดย มาซามิ ซูซูกิ
มิว (μ) พากย์โดย ซาโตมิ โคโอโรงิ
คาออส (カオス) แสดงโดย ชินอิจิโร่ มิกิ
เมื่อทำการแปลงร่าง เป็น วอยซ์ลักเกอร์ ทั้ง4คนจะใช้เสียงของตนเอง ในการแปลงร่าง เพื่อใช้เป็นรหัสให้กับอัญมณีในร่างกาย , อัญมณีทั้ง4เมื่อได้รับรหัสเสียงจากบุคคลทั้ง4 แล้ว จะส่งพลังมาให้กับผู้แปลงร่างพร้อมกับชุดและพลังเพื่อใช้ในการต่อสู้กับ จักรวรรดิมัวร์
 รหัสที่ใช้ในแปลงร่างคือ 「 "วอยซ์ลักเกอร์!!" 」
โซนิค เวฟ
จักรพรรดิเกมบาร์ (帝王ゲンバー) พากย์โดย โชโซ อิซึกะ
โชกุนแกมม่า (将軍γ) แสดงโดย อากิระ คามิยะ
พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอาภัสสรวงศ์

พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอาภัสสรวงศ์ (20 มิถุนายน พ.ศ. 2452 – 24 ตุลาคม พ.ศ. 2525) เป็นพระโอรสในสมเด็จพระราชปิตุลา บรมพงศาภิมุข เจ้าฟ้าภาณุรังษีสว่างวงศ์ กรมพระยาภาณุพันธุวงศ์วรเดช ประสูติแต่หม่อมเล็ก ภาณุพันธุ์ ณ อยุธยา (สกุลเดิม ยงใจยุทธ) เมื่อประสูติมีพระยศที่ “หม่อมเจ้า” ต่อมาเมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2470 พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ สถาปนาเป็น “พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้า”
พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอาภัสสรวงศ์ เสกสมรสกับมณี สิริวรสาร (สกุลเดิม บุนนาค) อดีตหม่อมในพระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจิรศักดิ์สุประภาต ต่อมาได้หย่าขาดกับหม่อมมณี และมีหม่อมคนใหม่คือ หม่อมอำไพ ภาณุพันธุ์ ณ อยุธยา (สกุลเดิม แสงสุข)
พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอาภัสสรวงศ์ มีพระโอรสธิดา 3 คน ได้แก่
พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอาภัสสรวงศ์ สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2525 สิริพระชันษา 73 ปี