เรื่องสมคบคิดบีเลอเฟ็ลท์

เรื่องสมคบคิดบีเลอเฟ็ลท์ (หรือ , [ˈbiːləfɛltfɛɐ̯ˌʃvøːʁʊŋ]) เป็นทฤษฎีสมคบคิดเชิงเสียดสี ที่บอกว่าเมืองบีเลอเฟ็ลท์ในประเทศเยอรมนีไม่มีอยู่จริง แต่เป็นภาพลวงตาและโฆษณาชวนเชื่อที่สร้างขึ้นโดยอำนาจหลายกลุ่ม เรื่องสมคบคิดนี้เริ่มต้นครั้งแรกในยูสเน็ตเยอรมันในปี 1994 และกลายมาเป็นส่วนหนึ่งของการตลาดของเมือง และอังเกลา แมร์เคิล นายกรัฐมนตรีเยอรมนี ยังเคยพูดถึงเรื่องสมคบคิดนี้
ภาพรวม.
เรื่องสมคบคิดนี้ระบุว่าเมืองบีเลอเฟ็ลท์ (ประชากร 341,755 คน ข้อมูลเมื่อ ธันวาคม 2021[ [update]]) ซึ่งอยู่ในรัฐนอร์ทไรน์-เว็สท์ฟาเลิน ไม่มีอยู่จริง เป็นเพียงเรื่องชวนเชื่อที่สร้างขึ้นโดยกลุ่มคนหรือคนที่เรียกว่า "ซี" ("พวกมัน/พวกเขา" ในภาษาเยอรมัน เขียนเป็นอักษรพิมพ์ใหญ่ทุกตัว) ซึ่งสร้างเรื่องนี้ขึ้นภายใต้ความร่วมมือกับรัฐบาลเพื่อสร้างภาพลวงตาว่าเมืองนี้มีอยู่
ทฤษฎีนี้เสนอคำถามไว้สามข้อ:
คนส่วนใหญ่มักจะตอบว่า "ไม่" สำหรับสามคำถามนี้ ใครก็ตามที่อ้างว่ารู้จักบีเลอเฟ็ลท์จะถูกเถียงว่าเป็นส่วนหนึ่งของทฤษฎีสมคบคิด หรือไม่ก็ถูกล้างสมอง
ที่มาและสาเหตุของทฤษฎีสมคบคิดนี้เริ่มต่อเติมเข้ามาจากทฤษฎีเดิม มีผู้ตั้งข้อสังเกตขำ ๆ ว่า "ซี" คือซีไอเอ, มอสซาด หรือเอเลียนที่ใช้มหาวิทยาลัยบีเลอเฟ็ลท์ปลอมมาปกปิดยานอวกาศของตน
ประวัติศาสตร์.
ทฤษฎีสมคบคิดนี้เปิดเผยสู่สาธารณะครั้งแรกในโพสต์บนเว็บกลุ่มข่าว <code>de.talk.bizarre</code> ในวันที่ 16 พฤษภาคม 1994 โดยอัคคิม เฮ็ลท์ (Achim Held) นักศึกษาวิทยาการคอมพิวเตอร์ของมหาวิทยาลัยคีล หลังจากที่เพื่อนคนหนึ่งของเฮ็ลท์เจอกับคนจากบีเลอเฟ็ลท์คนหนึ่งในงานเลี้ยงนักศึกษาเมื่อปี 1993 เขากล่าวว่า "เป็นไปไม่ได้น่า"  อย่างไรก็ตาม คำแปลตรงตัวของประโยคนี้คือ "สิ่งนั้นไม่มีอยู่จริง" จึงเป็นการกล่าวกลาย ๆ (และออกกำกวม) ว่าไม่ใช่แค่เขาไม่เชื่อบุคคลนั้น แต่ยังรวมถึงว่าเมืองนี้ไม่มีอยู่จริงด้วย เรื่องนี้แพร่กระจายไปทั่วโลกอินเทอร์เน็ตของเยอรมนี และยังคงเป็นที่พูดถึงแม้ผ่านมาแล้วกว่า 31 ปี
ในบทสัมภาษณ์ทางโทรทัศน์เนื่องในโอกาสสิบปีของโพสต์ในกลุ่มข่าว เฮ็ลท์ระบุว่าเรื่องนี้มีที่มาจากโพสต์ในยูสเน็ตของเขาแน่นอน โพสต์ดังกล่าวนั้นเป็นไปเพื่อความตลกล้วน ๆ และเรื่องเล่านี้เขาคิดขึ้นระหว่างอยู่ที่งานเลี้ยงนักศึกษาและกำลังคุยกับนักอ่านนิตยสารนิวเอจ และจากการเดินทางโดยรถยนต์ผ่านเมืองบีเลอเฟ็ลท์ตอนที่มีการปิดทางลงทางด่วนไปที่ออกไปเมืองลีเบอฟีลท์
แอลัน เลสซอฟฟ์ (Alan Lessoff) นักประวัติศาสตร์ ตั้งข้อสังเกตว่าความน่าสนใจของทฤษฎีว่าบีเลอเฟ็ลท์ไม่มีอยู่จริงเป็นผลมาจากว่าบีเลอเฟ็ลท์ไม่มีจุดเด่น ไม่มีสถาบันสำคัญ หรือสถานที่ท่องเที่ยวที่โดดเด่น ไม่ได้ตั้งอยู่บนแม่น้ำสายสำคัญ เขาระบุต่อว่า "บีเลอเฟ็ลท์คือนิยามของความไม่เข้าพวก" (Bielefeld defines nondescript)
การตอบรับ.
ในปี 1999 หรือห้าปีหลังเรื่องนี้แพร่กระจาย สภานครบีเลอเฟ็ลท์ได้ปล่อยประกาศสู่สาธารณะ หัวเรื่องว่า "บีเลอเฟ็ลท์มีอยู่จริง!"  ในวันเมษาหน้าโง่ งานฉลองครบรอบ 800 ปีของเมืองในปี 2014 จัดขึ้นโดยใช้คำขวัญว่า "เป็นไปไม่ได้น่า" 
ในเดือนพฤศจิกายน 2012 อังเกลา แมร์เคิล นายกรัฐมนตรีเยอรมนี เคยกล่าวเป็นนัยถึงทฤษฎีสมคบคิดในที่สาธารณะขณะเล่าถึงการประชุมครั้งหนึ่งที่เธอเคยเข้าร่วมที่ศาลาว่าการเมืองบีเลอเฟ็ลท์ เธอระบุว่า "...ก็ต่อเมื่อเมืองนี้มีอยู่จริงตั้งแต่แรก"  และ "ฉันมีความรู้สึกว่าฉันเคยไปที่นั่น" 
เรื่องคล้ายกัน.
เรื่องสมคบคิดเชิงเสียดสีคล้าย ๆ กัน มีทั้งเกี่ยวกับรัฐอาครีในประเทศบราซิล, แคว้นโมลีเซในประเทศอิตาลี, รัฐตลัซกาลาในประเทศเม็กซิโก, แคว้นมูร์เซียในประเทศสเปน, เมืองฮัสเซิลต์ในประเทศเบลเยียม, เมืองรังกากัวและเมืองกอมบาร์บาลาในประเทศชิลี, เมืองบาร์รังกาเบร์เมฮาในประเทศโคลอมเบีย, รัฐลาปัมปาในประเทศอาร์เจนตินา, ทะเลสาบบอลอโตนในประเทศฮังการี, เมืองเนสซีโอนาในประเทศอิสราเอล ไปจนถึงทั้งประเทศฟินแลนด์ และประเทศออสเตรเลีย ส่วนในสหรัฐมีเรื่องคล้ายกันสำหรับรัฐไวโอมิง และรัฐไอดาโฮ โดยเรื่องของไวโอมิงนี้มีมาจากการ์ตูน "การ์ฟีลด์และผองเพื่อน"