pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
พรรคชาติสังคม

พรรคชาติสังคม ก่อตั้งขึ้นมาหลังการรัฐประหารในปี พ.ศ. 2500 เป็นพรรคการเมืองลำดับที่ 7/2500 จดทะเบียนวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2500 มีจอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ เป็นหัวหน้าพรรค รองหัวหน้าพรรค ได้แก่ถนอม กิตติขจร, สุกิจ นิมมานเหมินท์ เลขาธิการพรรค คือประภาส จารุเสถียร
ประวัติ.
หลังการรัฐประหารครั้งแรกของจอมพลสฤษดิ์เมื่อวันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2500 เขาจัดให้มีการเลือกตั้งทั่วไปในวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2500 ก่อนรัฐประหาร ผู้สนับสนุนจอมพลสฤษดิ์ได้ก่อตั้งพรรคสหภูมิ ซึ่งทางพรรคทำผลงานได้ค่อนข้างน่าผิดหวังโดยได้ที่นั่งในสภาผู้แทนราษฎรเพียง 44 ที่นั่งจากทั้งหมด 160 ที่นั่ง ที่นั่งส่วนใหญ่ตกเป็นของผู้สมัครอิสระ รวมทั้งอดีตสมาชิกพรรคเสรีมนังคศิลาหลายคนที่ละทิ้งพรรคแต่ไม่ได้เข้าร่วมกับพรรคสหภูมิ
เพื่อให้ควบคุมรัฐสภาได้สะดวกยิ่งขึ้น จอมพลสฤษดิ์จึงได้ก่อตั้งพรรคชาติสังคม โดยรวมพรรคสหภูมิเข้ากับกลุ่มอดีต ส.ส. ของพรรคเสรีมนังคศิลา โดยจอมพลสฤษดิ์เป็นหัวหน้าพรรค พลโทถนอม กิตติขจร มือขวาของเขา และนายสุกิจ นิมมานเหมินท์เป็นรองหัวหน้าพรรค และพลโทประภาส จารุเสถียร เป็นเลขาธิการพรรค พรรคยึดคำขวัญ ชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย์ ประชาธิปไตย สังคม 
อดีตสมาชิกพรรคสหภูมิส่วนใหญ่ไม่พอใจการเคลื่อนไหวครั้งนี้ เนื่องจากไม่ต้องการเกี่ยวข้องกับกลุ่มของอดีต ส.ส. พรรคเสรีมนังคศิลา กลุ่มอดีตส.ส.พรรคสหภูมิ 36 คน ลงชื่อในจดหมายประท้วงจอมพลสฤษดิ์ แต่ให้คำมั่นว่าจะสนับสนุนต่อไป การที่นายพจน์ สารสิน นายกรัฐมนตรีรักษาการลาออก อาจเป็นเพราะไม่ต้องการเป็นหุ่นเชิดของคณะรัฐประหาร พลโทถนอมเข้ารับตำแหน่งนายกรัฐมนตรีเมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2501 ตามคำร้องขอของจอมพลสฤษดิ์ซึ่งพักรักษาตัวอยู่ที่บางแสนเพื่อรักษาโรคตับของเขา
รายชื่อนายกรัฐมนตรี.
พลโท ถนอม กิตติขจร
(วาระ: มกราคม–ตุลาคม 2501)<br>
วัดห้วยบง

วัดห้วยบง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลห้วยบง อำเภอเฉลิมพระเกียรติ จังหวัดสระบุรี ที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 9 ไร่ 60 ตารางวา 
วัดห้วยบง สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2400 โดยชาวบ้านร่วมใจกันสร้าง ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา วันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2513 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 30 เมตร ยาว 60 เมตร ผูกพัทธสีมา เมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2516 ทางวัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมตั้งแต่ พ.ศ. 2496 ได้เปิดโรงเรียนผู้ใหญ่แผนกสามัญแก่พระภิกษุสามเณร 
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 2.90 เมตร ยาว 22 เมตร สร้าง พ.ศ. 2516 โครงสร้างคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาการเปรียญ กว้าง 14 เมตร ยาว 28 เมตร สร้างด้วยคอนกรีตและไม้ พ.ศ. 2426 หอสวดมนต์กว้าง 6 เมตร ยาว 18 เมตร สร้างขึ้นเป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ พ.ศ. 2594 กุฏิสงฆ์ จำนวน 3 หลัง เป็นอาคารไม้
ปุ่มใต้แอ่งกลีนอยด์

ปุ่มใต้แอ่งกลีนอยด์  เป็นส่วนของกระดูกสะบักที่อยู่ใต้แอ่งกลีนอยด์ (gleniod cavity) เป็นจุดเกาะของปลายจุดเกาะต้นด้านยาว (long head) ของกล้ามเนื้อไตรเซ็ปส์ เบรคิไอ (triceps brachii)
ตูเลเซอแคร

"ตูเลเซอแคร" ("ทุกความลับ") เป็นซิงเกิลที่ 2 จากอัลบั้มรวมเพลงยอดนิยมภาษาฝรั่งเศสของเซลีน ดิออน "องเนอช็องช์ปา" ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2549 ในบางประเทศ นอกจากนี้เพลงนี้ "ตูเลเซอแคร" ยังเป็นเพลงประกอบภาพยนตร์การ์ตูนแอนนิเมชันฝรั่งเศสเรื่อง Asterix and the Vikings
เบี้องหลังและการเผยแพร่.
เพลงประพันธ์และอำนวยการสร้างโดย Kristian Lundin (ผู้ประพันธ์เพลง "แดตส์เดอะเวย์อิตอิส", "แอมอะไลฟ์") และ ฌัก เวอเนอรูโซ ประพันธ์ในฉบับภาษาฝรั่งเศส (ผู้ประพันธ์เพลง "ซูเลอวอง", "ตูลอร์เดซอม", "กงตร์นาตูร์", "เฌอเนอวูซูบลีปา")
"ตูเลเซอแคร" ออกเผยแพร่ผ่านสถานีวิทยุ ในโปแลนด์ในวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2548 และในแคนาดาในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2549 และวางจำหน่ายเพื่อการค้าในบางประเทศในทวีปยุโรป เมื่อวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2549 ภาพปกของตูเลเซอแคร นำมาใช้อีกครั้งจากซิงเกิล "แฮฟยูเอเวอร์บีนอินเลิฟ" ที่วางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2545
อีกเพลงหนึ่งของซิงเกิล "ตูเลเซอแคร" คือเพลง "เล็ดยัวร์ฮาร์ตดีไซด์" เป็นฉบับภาษาอังกฤษของเพลงตูเลเซอแคร ทั้ง 2 ฉบับสามารถฟังได้ในอัลบั้มเพลงประกอบภาพยนตร์ Asterix and the Vikings ซึ่งวางจำหน่ายในวันที่ 3 เมษายน พ.ศ. 2549
มิวสิกวิดีโอ ของทั้ง 2 ฉบับ ประกอบไปด้วย ภาพจากภาพยนตร์ และภาพเซลีน ขณะบันทึกเพลงในห้องบันทึกเสียง เผยแพร่เมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2549 ต่อมาได้บรรจุอยู่ในแผ่นดีวีดีภาพยนตร์เรื่อง "Asterix and the Vikings" ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 25 ตุลาคม พ.ศ. 2549
เซลีนเคยบันทึกเสียงก่อนแสดงในเพลงตูเลเซอแคร ในรายการโทรทัศน์ประเทศฝรั่งเศส เรียกว่า "ฮิตแมตชีน" ระหว่างการเยือนฝรั่งเศสของเธอ ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2548 และแพร่ภาพในเดือนเมษายน พ.ศ. 2549
"ตูเลเซอแคร" ขึ้นสู่อันดับที่ 1 ในชาร์ตโปลิช อาร์เอ็มเอฟ, อันดับที่ 7 ในควิเบก, อันดับที่ 10 ในกรีซ, อันดับที่ 20 ในฝรั่งเศส และอันดับที่ 33 ในเบลเยี่ยม
นอกจากนี้ฌักยังประพันธ์และอำนวยการสร้าง 4 เพลงจากอัลบั้ม "แดล" ของเซลีนที่จำหน่ายในปี พ.ศ. 2550 อีกด้วย
ปุ่มเหนือแอ่งกลีนอยด์

ปุ่มเหนือแอ่งกลีนอยด์  เป็นส่วนของกระดูกสะบักที่อยู่เหนือแอ่งกลีนอยด์ (gleniod cavity) เป็นจุดเกาะของปลายจุดเกาะต้นด้านยาว (long head) ของกล้ามเนื้อไบเซ็ปส์ เบรคิไอ (biceps brachii)
แคร์รอตป่า

แคร์รอตป่า (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Daucus carota") เป็นพืชดอกสีขาวในวงศ์ Apiaceae ซึ่งเป็นพืชท้องถิ่นในเขตอบอุ่นของยุโรปและเอเชียตะวันตกเฉียงใต้ และถูกนำไปปลูกใช้ในอเมริกาเหนือและออสเตรเลีย
อนุกรมวิธาน.
แคร์รอตได้รับการอธิบายอย่างเป็นทางการครั้งแรกโดยกาโรลุส ลินเนียส ในผลงาน "Species Plantarum" ใน ค.ศ. 1753 ใน ค.ศ. 2016 ทีมนานาชาติ (international team) ได้ตั้งชื่อจีโนมแบบเต็มเป็น "Daucus carota"
ฮิอิรากิ (พืช)

ฮิอิรากิ ((; โรมาจิ: "hiiragi") มีชื่อทางวิทยาศาสตร์ว่า "Osmanthus heterophyllus" หรือรู้จักกันในชื่อ Holly Osmanthus เป็นพืชชนิดหนึ่งที่พบในแถบเอเชียตะวันออก
เฌอเนอวูซูบลีปา

"เฌอเนอวูซูบลีปา"  เป็นซิงเกิลแรกจากอัลบั้มรวมเพลงยอดนิยมภาษาฝรั่งเศสของเซลีน ดิออน "องเนอช็องฌ์ปา" วางจำหน่ายในรูปแบบดาวน์โหลดในแคนาดาเมื่อวันที่ 27 กันยายน ค.ศ. 2005และฝรั่งเศสในวันที่ 3 ตุลาคม ค.ศ. 2005 ส่วนซิงเกิลซีดีได้มีการเผยแพร่ในฝรั่งเศส เบลเยียม และสวิตเซอร์แลนด์ในช่วงกลางตุลาคม ค.ศ. 2005
ภูมิหลังและการเผยแพร่.
คำร้องประพันธ์โดย ฌัก เวอเนอรูโซ (ผู้ทำงานร่วมกับเซลีน ดิออนในอัลบั้ม "อวีนฟีเยอเอกัตเรอตี" อัลบั้มภาษาฝรั่งเศสก่อนหน้านี้) กล่าวว่าเพลงนี้เป็นการขอบคุณแฟนเพลงของเธอ 
"เฌอเนอวูซูบลีปา" ออกจำหน่ายเพื่อการค้าในบางประเทศในยุโรป และออกเผยแพร่ในสถานีวิทยุแบบซิงเกิลสถานีวิทยุในแคนาดา
มิวสิกวิดีโอ ถ่ายทำและอำนวยการผลิตในโรงละครมอนทรีออล อิมพีเรียล ประเทศแคนาดาเมื่อวันที่ 25 กรกฎาคม ค.ศ. 2005 โดย Didier Kerbrat และออกเผยแพร่ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2005
เซลีน ดิออนเยือนฝรั่งเศสในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2005 เพื่อโปรโมตอัลบั้มใหม่ของเธอ และแสดงเพลง "เฌอเนอวูซูบลีปา" ในรายการโทรทัศน์หลายรายการ ซิงเกิลขึ้นสู่อันดับที่ 2 (สถานะ: ซิลเวอร์ - 163,600 แผ่น) และประสบความสำเร็จในอีก 3 ที่ได้แก่ อันดับ 3 ในควิเบก, อันดับ 4 ในเบลเยี่ยม, อันดับ 8 ในยุโรป และอันดับที่ 21 ในสวิตเซอร์แลนด์ 
"เฌอเนอวูซูบลีปา" ได้รับการเสนอชื่อชิงรางวัล รางวัลเฟลิกซ์ ในปี ค.ศ. 2006 ในประเภทเพลงยอดเยี่ยมแห่งปี 
ในฉบับของเพลง "เฌอเนอวูซูบลีปา" ที่ขับร้องโดยเซลีน ดิออน และ 500 นักคอรัส วางจำหน่ายเมื่อเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2006 ในอัลบั้ม 500 Choristes avec.../vol.2 และบรรจุในซิงเกิลเพลงภาษาฝรั่งเศสของเซลีนในปี พ.ศ. 2550 "เอซีลนองแรสเตกวีน (เฌอเซอเรแซล-ลา)"
นอกจากนี้ ชากยังประพันธ์และอำนวยการสร้าง 4 เพลงจากอัลบั้ม "แดล" ของเซลีนที่จำหน่ายในปี พ.ศ. 2550 อีกด้วย
ชาร์ต.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
สินค้าบริโภค

ในเชิงของวิชาเศรษฐศาสตร์ สินค้าบริโภค หมายถึงสินค้าที่สุดท้ายแล้วใช้บริโภคมากกว่าที่จะนำไปผลิตสินค้าอื่นต่อ ตัวอย่างเช่น รถยนต์ที่ขายให้ผู้บริโภคถือเป็นสินค้าบริโภค หรือ "สินค้าสุดท้าย" (final goods) ส่วนยางล้อรถที่ขายให้ผู้ผลิตรถยนต์ไม่ถือเป็นสินค้าสุดท้ายแต่เป็นสินค้าช่วงกลาง (intermediate goods)ที่นำมาใช้ประกอบเป็นสินค้าสุดท้าย
เมื่อนำมาใช้เป็นตัวชี้วัดรายได้ประชาชาติ คำว่า "สินค้าสุดท้าย" จะรวมเฉพาะสินค้าใหม่ เช่น ผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศ (GDP) จะแยกสินค้าที่คิดไปแล้วในปีก่อนๆ ออกเพื่อป้องกันการนับผลิตภัณฑ์ที่นำมาขายต่อซ้อนมือที่สองและสาม
"สินค้าบริโภค" นับเป็น "สินค้าสุดท้าย" ที่จงใจทำลายเพื่อป้อนตลาดมวลชน เช่นสินค้าบริโภคจะไม่รวมการขึ้นทุน หนี้สิน เช่นปัจจุบันวัตถุที่ไร้ค่า และสินค้าดังกล่าวจะจัดเป็นสินค้าเริ่มต้มด้วย
"สินค้าประดิษฐกรรม" (Manufactured goods) หมายถึงสินค้าที่ผ่านกระบวนการด้วเครื่องจักรกล จึงตรงข้ามกับวัตถุดิบ แต่ถ้านับเป็นสินค้าสุดท้ายก็จะรวมสินค้าช่วงกลางไปด้วย
โจวันนี เบลลีนี

จิโอวานนี เบลลินี  (ค.ศ. 1430 - ค.ศ. 1516) เป็นจิตรกรสมัยเรอเนซองส์ของประเทศอิตาลีในคริสต์ศตวรรษที่ 15 มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนภาพสีน้ำมัน เบลลินีเป็นครอบครัวจิตรกรจากเวนิส จิโอวานนี เบลลินีเป็นลูกของจาคโคโป เบลลินี เป็นน้องชายของ เจ็นทิลี เบลลินี และเป็นน้องเขยของอันเดรีย มานเทนยา (Andrea Mantegna) จิโอวานนี เบลลินีมีชื่อว่าเป็นผู้ปฏิวัติการเขียนภาพแบบเวนิสในการออกไปทางแบบที่ให้ความรู้สึกอ่อนหวาน (sensuous) และเป็นสีสรรค์ (colouristic) เบลลินีใช้สีน้ำมันที่ใสและแห้งช้าซึ่งเมื่อแห้งทำให้มีภาพมีสีเข้มขึ้น เหลือบ และเป็นเงาที่ละเอียด การใช้สีที่ sumptuous และ ภูมิทัศน์ที่มีบรรยากาศมีผลต่อการอิทธิพลต่อการเขียนภาพแบบเวนิสโดยเฉพาะต่อจอร์จิโอเนและทิเทียน ผู้เป็นลูกศิษย์ของเบลลินีเอง
อัลเฟรด ซิสลีย์

อัลเฟรด ซิสลีย์ (30 ตุลาคม ค.ศ. 1839 - 29 มกราคม ค.ศ. 1899) เป็นจิตรกรสมัยอิมเพรสชันนิสม์แบบฝรั่งเศส คนสำคัญของประเทศอังกฤษในคริสต์ศตวรรษที่ 19 มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนจิตรกรรมภูมิทัศน์ (Landscape painting)
ชีวิตและงาน.
ซิสลีย์เกิดที่อินเดียจากพ่อแม่ผู้มีฐานะ -- วิลเลียม และเฟลิเชีย เซล เมื่อต้นคริสต์ทศศตวรรษที่ 1860 ซิสลีย์ก็ไปศึกษากับมา มาร์ค ชาร์ล เกเบรียล เกลย์ (Marc-Charles-Gabriel Gleyre) ซึ่งเป็นที่ที่ซิสลีย์ทำความรู้จักกับเฟรเดริก บาซีล (Frédéric Bazille) ปีแยร์-โอกุสต์ เรอนัวร์ และโกลด มอแน ศิลปินในกลุ่มนี้จะนิยมเขียนภาพภูมิทัศน์นอกสถานที่  เพี่อจะพยายามบันทึกแสงจากธรรมชาติให้ได้ดีที่สุด ในสมัยนั้นการวาดภาพแบบนี้เป็นวิธีใหม่ทำให้ภาพเขียนมีสีสันมากกว่าเดิมซึ่งเป็นแบบที่ผู้ชมไม่เคยเห็นมาก่อนและไม่คุ้น ฉะนั้นซิสลีย์และบรรดาเพื่อนจิตรกรจึงหาโอกาสที่จะแสดงภาพเขียนยาก หรือขายภาพเขียนกันไม่ได้เท่าใดนัก แต่ซิสลีย์ยังโชคดีกว่าจิตรกรคนอื่นที่ได้รับค่าใช้จ่ายประจำจากพ่อ งานจากสมัยที่ซิสลีย์ยังศึกษาไม่มีเหลือไห้ดู ภาพเขียนภาพแรกที่สุดเท่าที่ทราบคือภาพ “ถนนใกล้เมืองเล็ก” (Lane Near a Small Town) ที่เชื่อว่าเขียนราว ค.ศ. 1864
เมื่อปี ค.ศ. 1866 ซิสลีย์แต่งงานกับเออเฌนี เลอซูแซ็ก (Eugénie Lesouezec) ชาวบริตานีผู้มีลูกด้วยกันสองคน ความมั่นคงทางการเงินของซิสลีย์มาหยุดลงเมื่อปี ค.ศ. 1870 เมื่อธุรกิจของพ่อล้มละลาย ซิสลีย์จึงต้องหากินจากการขายภาพเขียนของตนเอง หลังจากนั้นซิสลีย์ก็มึชีวิตอย่างยากจนตลอดชีวิต ภาพเขียนของซิสลีย์มามีราคาสูงภายหลังที่ซิสลีย์เสียชีวิตไปแล้ว
ฟราอันเจลีโก

ภราดาทูตสวรรค์ หรือทับศัพท์ว่า ฟราอันเจลีโก  เป็นสมญานามของ ภราดาโจวันนีแห่งฟีเอโซเล ชื่อเกิดคือ กวีโด ดี ปีเอโตร  (เกิดราวค.ศ. 1395 - 18 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1455) เป็นจิตรกรสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาตอนต้นคนสำคัญของประเทศอิตาลีในคริสต์ศตวรรษที่ 15 มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนภาพสีฝุ่นบนไม้ และการเขียนจิตรกรรมฝาผนัง เป็นผู้ที่จอร์โจ วาซารีกล่าวถึงในหนังสือ“ชีวิตศิลปิน” ว่ามีความสามารถพิเศษที่หายาก 
ในประเทศอิตาลีฟราอันเจลีโกเป็นที่รู้จักกันในนาม “il Beato Angelico” ในหนังสือ “ชีวิตศิลปิน” ของจอร์โจ วาซารีที่เขียนก่อนปี ค.ศ. 1555 ฟราอันเจลีโกก็เป็นที่รู้จักกันแล้วในนาม “ภราดาโจวันนีทูตสวรรค์” (Fra Giovanni Angelico) 
ภายในชั่วชีวิตของฟราอันเจลีโกหรือไม่นานหลังจากเสียชีวิต ฟราอันเจลีโกก็ถูกเรียกว่า “Il Beato” (ท่านบุญราศี) ซึ่งเป็นการยกย่องในความสามารถในการเขียนภาพทางศาสนา ในปี ค.ศ. 1982 สมเด็จพระสันตะปาปายอห์น ปอลที่ 2 ทรงเสนอแต่งตั้งให้ฟราอันเจลีโกเป็นบุญราศี จึงทำให้ฉายากลายเป็นทางการ บางครั้งคำว่า “ฟีโอโซเล” ก็เข้าใจผิดกันว่าเป็นส่วนหนึ่งของชื่อแต่ความจริงแล้วฟีโอโซเลเป็นเมืองที่ฟราอันเจลีโกปฏิญานตนเป็นไฟรอาร์คณะดอมินิกัน การใช้ “ฟีเอโซเล” ต่อท้ายชื่อก็เพื่อแสดงความแตกต่างจากภราดาจอห์นอีกคนหนึ่ง ชื่อของฟราอันเจลีโกปรากฏในหนังสือ “"มรณสักขีวิทยาโรมัน"” (Roman Martyrology) ว่า “Beatus Ioannes Faesulanus, cognomento Angelicus” หรือ “บุญราศีจอห์นแห่งฟีเอโซเล ชื่อเล่น อันเจลีโก”
เบื้องต้น ค.ศ. 1395–ค.ศ. 1436.
ชื่อเมื่อแรกเกิดของฟราอันเจลีโกคือกวีโด ดี ปีเอโตร แห่งรูเปกานีนา ในทัสกานีในบริเวณมูเกลโลใกล้ ฟิโอโซเลราวปลายคริสต์ศตวรรษที่ 14 และเสียชีวิตที่กรุงโรมในปี ค.ศ. 1455 ไม่มีหลักฐานว่าบิดามารดาเป็นใคร ฟราอันเจลีโกรับศีลล้างบาปในชื่อกวีโดหรือกูโดลีโน เอกสารแรกที่กล่าวถึงฟราอันเจลิโคลงวันที่ 17 ตุลาคม ค.ศ. 1417 เมื่อเข้าเป็นสมาชิกของภราดรภาพที่คาร์มิเนแต่ยังใช้ชื่อเดิม หลักฐานบ่งว่าขณะนั้นก็เป็นช่างเขียนแล้วซึ่งสนับสนุนโดยบันทึกค่าจ้างสำหรับงานสองชิ้นแก่กุยโด ดิ เปียโตรในเดือนมกราคมและกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1418 สำหรับงานที่ทำให้วัดซานโต สเตฟาโน เดล ปอนเต หลักฐานแรกที่กล่าวถึงฟราอันเจลีโกในฐานะที่เป็นไฟรอาร์ลงวันที่ ค.ศ. 1423 เมื่อถูกกล่าวถึงในนามฟราโจวันนี ที่เป็นชื่อที่เปลี่ยนใหม่ตามธรรมเนียมหลังจากเข้าคณะนักบวชคาทอลิก
ฟราอันเจลีโกเริ่มการฝึกด้วยการเรียนการเขียนภาพในเอกสารตัวเขียนสีวิจิตรและอาจจะทำงานกับภราดาเบเนเดตโตที่เป็นไฟรอาร์ดอมินิกันซึ่งอาวุโสกว่า แต่เราไม่ทราบชื่อผู้ฝึก ซันมาร์โกที่ฟลอเรนซ์เป็นเจ้าของต้นฉบับหลายเล่มที่เชื่อกันว่าเขียนทั้งหมดหรือบางส่วนโดยฟราอันเจลีโก จิตรกรโลเรนโซ โมนาโก (Lorenzo Monaco) อาจจะมีส่วนในการฝึกเพราะงานมีอิทธิพลบางส่วนมาจากสกุลศิลปะซีเอนา ตามคำกล่าวของวาซารี งานเขียนชิ้นแรกๆ ของฟราอันเจลีโกเป็นงานแท่นบูชาและงานเขียนฉากประดับแท่นบูชาสำหรับอารามคณะคาร์ทูเซียน (Carthusian) แห่งฟลอเรนซ์ แต่งานนั้นสูญหายไปแล้ว
ลูกา ซิญโญเรลลี

ลูคา ซินยอเรลลิ (Luca Signorelli หรือ Luca da Cortona หรือ Luca d'Egidio di Ventura (ชื่อเมื่อแรกเกิด)) (ราว ค.ศ. 1445 - 16 ตุลาคม ค.ศ. 1523) เป็นจิตรกรสมัยเรอเนซองส์คนสำคัญของประเทศอิตาลีในคริสต์ศตวรรษที่ 15 ถึง 16 เป็นช่างร่าง ผู้มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนจิตรกรรมฝาผนัง โดยเฉพาะการเขียนแบบลวงตาที่ทำให้ดูภาพลึกกว่าความเป็นจริง (foreshortening) ที่ใช้ในงานเขียนชิ้นเอก “การตัดสินครั้งสุดท้าย” (Last Judgment) ที่เขียนระหว่างปี ค.ศ. 1499 ถึงปี ค.ศ. 1503 ภายในชาเปลทางด้านเหนือของบริเวณใกล้แท่นบูชาที่มหาวิหารออร์เวียตโต ในประเทศอิตาลี
ชีวิตและงาน.
ลูคา ซินยอเรลลิเกิดที่คอร์โทนาในแคว้นตอสคานา บางครั้งจึงเป็นที่รู้จักกันว่า “ลูคา แห่งคอร์โทนา” ปีเกิดที่แน่นอนไม่เป็นที่ทราบ ปีเกิดระหว่าง ค.ศ. 1441 ถึง ค.ศ. 1445 เป็นปีสันนิษฐาน ลูคาเสียชึวิตเมื่อวันที่ 16 ตุลาคม ค.ศ. 1523 เมื่ออายุราว 82 ปีที่คอร์โทนาที่เป็นที่ฝัง งานของลูคาถือว่าเป็นงานตระกูลเขียนแบบตอสคานา แต่ตามความเป็นจริงลูคา มีงานเขียนมากมายที่แคว้นอื่นด้วยเช่นที่แคว้นอุมเบรีย และกรุงโรม
ประสบการณ์ทางศิลปะครั้งแรกของซินยอเรลลิอาจจะเป็นประสบการณ์ที่เปรูเจีย — จากงานของ เบ็นเนเด็ตโต บอนฟิกลิ (Benedetto Bonfigli), ฟิโอเร็นโซ ดิ โลเร็นโซ (Fiorenzo di Lorenzo) และ พินทุริชิโอ (Pinturicchio) ลัซซาโร วาซาริ (ทวดของนักเขียนประวัติศาสตร์ศิลปะจอร์โจ วาซารี) เป็นพี่ชายของแม่ของซินยอเรลลิจัดให้ซินยอเรลลิฝึกงานกับเปียโร เดอ ฟรานเชสชิ ในปี ค.ศ. 1472 ซินยอเรลลิก็เริ่มเขียนภาพในอเร็ซโซและในปี ค.ศ. 1474ก็ไปทำงานที่ซิตตา เดล คาสเตลโล ซินยอเรลลิมอบภาพเขียนให้แก่ลอเรนโซ เดอ เมดิชิซึ่งอาจจะเป็นภาพเขียนชื่อ “School of Pan” ที่พบในฟลอเรนซ์และเดิมที่เบอร์ลิน (ถูกทำลายระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง) เป็นหัวเรื่องที่เกือบจะเป็นหัวเรื่องเดียวกับที่เขียนบนผนังวังเปทรุชชิที่เซียนนา — ตัวเอกของภาพคือเทพแพนซึ่งคือตัวซินยอเรลลิเอง, ภูเขาโอลิมปัส, เทพเอ็คโค, ชายหนุ่มนอนตะแคงอยู่บนพื้นฟังเสียงคนเลี้ยงแกะ
ซินยอเรลลิเขียนภาพที่เกี่ยวกับคริสต์ศาสนาหลายภาพที่แสดงให้เห็นถึงการศึกษางานของซานโดร บอตติเชลลีและลิปโป ลิปปี (Lippo Lippi) ต่อมาสมเด็จพระสันตะปาปาซิกส์ตุสที่ 4ก็จ้างให้ซินยอเรลลิเขียนจิตรกรรมฝาผนังที่ปัจจุบันเป็นสีทึมไปเกือบหมดภายในชาเปลโลเร็ตโตซึ่งเป็นภาพ
“เทวดา”, “คริสต์ศาสนปราชญ์”, “อีแวนเจลลิส”, “อัครสาวก”, “ความสงสัยของนักบุญทอมัส” และ “การสนทนาของนักบุญพอล” นอกจากนั้นแล้วซินยอเรลลิก็ยังเขียนจิตรกรรมฝาผนังเพียงหนึ่งผนังที่ชาเปลซิสตินในกรุงโรม — “กิจการของโมเสส” ส่วนภาพ “โมเสสและซิปโปราห์” ที่กล่าวกันว่าเขียนโดยซินยอเรลลิปัจจุบันเชื่อว่าเขียนโดยเปียโตร เปรูจิโน
ซินยอเรลลิทำงานที่โรมระหว่างปี ค.ศ. 1478 ถึงปี ค.ศ. 1484 ระหว่างนั้นก็ช่วนในการเขียนงานตกแต่งส่วนล่างของผนังในชาเปลซิสติน งานเขียน “กิจการของโมเสส” เป็นงานเขียนที่ซินยอเรลลิทำเองทั้งหมด ปีหลังๆ ซินยอเรลลิกลับไปบ้านเกิดที่คอร์โทนา ซินยอเรลลิเขียนจิตรกรรมฝาผนังแปดผนังที่สำนักสงฆ์มอนเต โอลิเวียตโต มายอเรที่ไม่ไกลจากเซียนนาเท่าใดนัก ภาพที่เขียนเป็นส่วนหนึ่งของภาพชุดชีวประวัติของนักบุญเบ็นนาดิคแห่งเนอร์เซีย นอกจากนั้นก็ยังเขียนภาพแบบคลาสสิกและภาพเทพกรีกโรมันในวังของ พันโดลโฟ เพ็ทรูชชิ (Pandolfo Petrucci) ที่รวมทั้งภาพ “School of Pan” ที่กล่าวถึงข้างบน
ซีโมเน มาร์ตีนี

ซิโมเน มาร์ตินิ (Simone Martini, ราว ค.ศ. 1284 - ราว ค.ศ. 1344) เป็นจิตรกรสมัยยุคกลางคนสำคัญของประเทศอิตาลีในคริสต์ศตวรรษที่ 14 มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนจิตรกรรมฝาผนัง และบานพับภาพ 
ซิโมเน มาร์ตินิเป็นจิตรกรคนสำคัญในการวิวัฒนาการการเขียนภาพในอิตาลีสมัยต้น มาร์ตินิได้รับอิทธิพลเป็นอันมากจากการวิวัฒนาการของศิลปะกอธิคนานาชาติ (International Gothic) เชื่อกันว่ามาร์ตินิเป็นลูกศิษย์ของดุชโช ผู้เป็นจิตรกรชาวเซียนนาที่มีความสำคัญในขณะนั้น พี่เขยของมาร์ตินิคือลิบโป เม็มมิ (Lippo Memmi) ผู้เป็นจิตรกรที่มีชื่อเสียงเช่นกัน หลักฐานเกี่ยวกับชีวิตส่วนตัวของ มาร์ตินิมีไม่มากนักและที่มีอยู่ก็ยังเป็นการถกเถียงกัน มาร์ตินิเสียชีวิตที่อาวินยองเมื่อไปเป็นจิตรกรประจำราชสำนักพระสันตะปาปาที่นั่นเมื่อราวปี ค.ศ. 1344
ชีวิต.
ซิโมเน มาร์ตินิฝึกงานการเขียนภาพตั้งแต่อายุยังน้อยซึ่งเป็นธรรมเนียมของการฝึกศิลปินหรือช่างในสมัยนั้น งานที่มีหลักฐานว่าเขียนโดยมาร์ตินิงานแรกคือ “จิตรกรรมมาเอสตา” เมื่อปี ค.ศ. 1315 ที่ “ศาลาว่าการเมืองเซียนา” และหลังจากนั้นลิปโป เม็มมีเขียนภาพเดียวกันจากงานชิ้นนี้ที่ ซานจิมานยาโนทำให้ทราบถึงอิทธิพลของมาร์ตินิที่มีผลงานดีพอที่จะทำให้ศิลปินในสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 14 ใช้เป็นแบบอย่างทั่วไป ทำให้การเขียนภาพของตระกูลการเขียนแบบเซียนนาเป็นที่แพร่หลายตามไปด้วย ลักษณะการเขียนภาพของมาร์ตินิจะตรงกันข้ามกับงานเขียนของตระกูลการเขียนแบบฟลอเรนซ์ ที่จะออกไปทางความสงบเรียบ (sobriety) ของงานแบบมหึมา งานของมาร์ตินิจะนุ่มนวลกว่า, stylized, มีเครื่องตกแต่ง, มีเส้นที่อ่อนหวาน, และสง่าหรูหราแบบหลวง (courtly elegance) ซึ่งมีอิทธิพลมาจากการเขียนรูปในหนังสือวิจิตรแบบฝรั่งเศส หรืองานแกะงาช้าง งานประเภทนี้นำเข้ามาที่เซียนนาในคริสต์ศตวรรษที่ 14 ตามเส้นฟรังชิเจนา (Via Francigena) ที่เป็นถนนที่นักแสวงบุญและพ่อค้าใช้เดินทางจากทางเหนือของยุโรปไปยังโรม
งานเขียน.
งานชิ้นเอกของซิโมเน มาร์ตินิก็ได้แก่
* “Maestà” ที่เขียนเมื่อปี ค.ศ. 1315
* “นักบุญหลุยส์แห่งทูลูสสวมมงกุฏเป็นพระเจ้าแผ่นดิน” (St Louis of Toulouse Crowning the King) ปัจจุบันอยู่ที่พิพิธภัณฑ์คาโปดิมอนเตที่เนเปิลส์ เขียนปี ค.ศ. 1317
* บานพับภาพ“นักบุญแคทเธอรินแห่งอเล็กซานเดรียMaestà” ปัจจุบันอยู่ที่ปิซาเขียนปี ค.ศ. 1319
* “การประกาศของเทพและนักบุญสององค์” ปัจจุบันอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ยูฟิซิที่ฟลอเรนซ์ เขียนปี ค.ศ. 1333
* จิตรกรรมฝาผนัง ภายในชาเปลนักบุญมาร์ตินแห่งทัวร์ที่ชั้นล่างของมหาวิหารเซนต์ฟรานซิสแห่งอาซิซิ
เมื่ออยู่ที่อาวินยองมาร์ตินิก็เป็นเพื่อนของฟรานซิส เพททราค (Francis Petrarch) ผู้เป็นปราชญ์และกวี ซึ่งเพททราคกล่าวไว้ในโคลงถึงภาพเหมือนของลอรา เดอ โนฟส์ซึ่งสันนิษฐานกันว่ามาร์ตินิเขียนให้เพททราค
จอห์น กริแชม

จอห์น กริแชม  นักเขียนนวนิยายแนวอาชญากรรม มีลักษณะตื่นเต้นระทึกขวัญ อิงความรู้เชิงกฎหมายและกระบวนการยุติธรรม ในปี พ.ศ. 2551 หนังสือของเขาขายได้มากกว่า 235 ล้านเล่มทั่วโลก
ประวัติ.
เกิดที่รัฐอาร์คันซอ สหรัฐอเมริกา เมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ 1955 และย้ายไปอยู่รัฐมิสซิสซิปปีตั้งแต่ปี 1967 เมื่อตอนเด็กฝันอยากเป็นนักเบสบอลมืออาชีพ แต่เมื่อตระหนักว่าไม่มีโอกาส จึงเปลี่ยนไปเรียนบัญชี จนจบปริญญาตรีเมื่อปี 1977 และเรียนต่อปริญญาโทต่อสำเร็จในปี 1981 และเป็นทนายความในเซาเทเวนเกือบสิบปี เชี่ยวชาญด้านคดีอาญาและแพ่ง ได้รับเลือกให้เป็นผู้แทนรัฐมิสสิสซิปปี้เมื่อปี 1983 และลาออกในปี 1990 ในช่วงเวลานั้นเขาละงานอย่างมากเพื่อเอาเวลาไปเขียนนวนิยายเรื่องแรกคือ A Time to Kill ได้แรงบันดาลใจจากคดีความที่เกิดขึ้นจริงใช้เวลากว่า 3 ปี ถึงจะเขียนจบ แรกสุดสำนักพิมพ์ต่างปฏิเสธผลงานของเขาจนในที่สุด สำนักพิมพ์วินวูดรับพิมพ์ ด้วยยอดจำหน่ายเพียง 5,000 เล่ม ต่อมาเขาก็ยึดเป็นอาชีพหลัก ผลงานต่อไปคือ The Firm ซึ่งมีคนนำไปทำเป็นภาพยนตร์ จนทำให้หลายสำนักพิมพ์แย่งกันซื้อลิขสิทธิ์ หลังจากนั้นเขาก็เป็นนักเขียนนวนิยายที่ขายดีคนหนึ่งของโลก
แม่พระรับสาร

แม่พระรับสาร  เป็นการฉลองในศาสนาคริสต์ต่อการประกาศของอัครทูตสวรรค์กาเบรียลต่อแม่พระมารีย์ว่าพระนางจะปฏิสนธิและบังเกิดบุตรโดยปฏิสนธินิรมล และพระนางจะกลายเป็นพระมารดาพระเจ้า กาเบรียลได้แจ้งในพระนางตั้งชื่อบุตรว่า "เยซู" อันแปลว่า "YHWH คือทางรอด"
ใน #เปลี่ยนทาง ระบุว่าแม่พระรับสารเกิดขึ้นใน "เดือนที่หก" ของการตั้งครรภ์ของเอลิซาเบธเป็นนักบุญจอห์นผู้ให้บัพติศมา คริสต์ชนจำนวนมากเฉลิมฉลองเหตุการณ์นี้ในวันฉลองแม่พระรับสาร ตรงกับวันที่ 25 มีนาคม ซึ่งเป็นวันที่ได้จากการประมาณ 9 เดือนก่อนหน้าคริสต์มาส วันสมภพของพระเยซู
ตามพระกิตติคุณของลูกา , 1; 26:
ในเดือนที่หก ทูตสวรรค์กาเบรียลถูกส่งมาจากพระเจ้าไปยังเมืองหนึ่งในแคว้นกาลิลีชื่อนาซาเร็ธ เพื่อไปยังหญิงพรหมจารีที่หมั้นหมายกับชายชื่อโยเซฟจากบ้านของดาวิด หญิงพรหมจารีคนนั้นชื่อมารีย์ พระองค์เสด็จเข้าไปในที่ซึ่งนางอยู่และตรัสแก่นางว่า"สวัสดี เปี่ยมด้วยพระหรรษทาน องค์พระผู้เป็นเจ้าสถิตกับเจ้า " เธอรู้สึกกระวนกระวายใจกับคำพูดเหล่านี้ และคิดว่าคำทักทายนี้อาจหมายถึงอะไร ทูตสวรรค์กล่าวแก่นางว่า"มารีย์เอ๋ย อย่ากลัวเลย เพราะเจ้าได้รับพระคุณต่อพระพักตร์พระเจ้าแล้ว เจ้าจะตั้งครรภ์และให้กำเนิดบุตรชายคนหนึ่ง และเจ้าจะตั้งชื่อบุตรนั้นว่าเยซู" เขาจะยิ่งใหญ่และจะได้ชื่อว่าเป็นบุตรของผู้สูงสุด พระยาห์เวห์พระเจ้าจะประทานบัลลังก์ของดาวิด บิดาของเขาแก่เขา เขาจะปกครองชั่วนิรันดร์เหนือวงศ์วานของยาโคบ และอาณาจักรของเขาจะไม่มี f มารีย์พูดกับทูตสวรรค์ว่า: - จะทำอย่างไรเพราะฉันไม่รู้จักผู้ชายคนหนึ่ง?ทูตสวรรค์จึงตอบเขาว่า “พระวิญญาณบริสุทธิ์จะเสด็จลงมาเหนือท่าน และฤทธิ์อำนาจขององค์ผู้สูงสุดจะปกคลุมท่าน ดังนั้นผู้ที่จะถือกำเนิดมาเป็นผู้บริสุทธิ์จะได้ชื่อว่าเป็นบุตรของพระเจ้า และที่นั่นคุณมีเอลิซาเบธ ญาติของคุณซึ่งอยู่ในวัยชราแล้วตั้งครรภ์ลูกชายด้วย และคนที่พวกเขาเรียกว่าหมันนั้นอยู่ในเดือนที่หกของเธอแล้ว เพราะไม่มีอะไรที่เป็นไปไม่ได้สำหรับพระเจ้า มารีย์จึงกล่าวว่า "นี่คือทาสขององค์พระผู้เป็นเจ้า ขอให้เป็นไปตามคำของท่าน" แล้วทูตสวรรค์ก็จากไป [ 4 ]
เลขา อภัยวงศ์

คุณหญิงเลขา อภัยวงศ์ (นามเดิม: เจน เล็ก คุณะดิลก; 10 ธันวาคม พ.ศ. 2449 - พ.ศ. 2526) เป็นนักการเมือง และนักธุรกิจชาวไทย เป็นภริยาของควง อภัยวงศ์ นายกรัฐมนตรีไทย
ประวัติ.
คุณหญิงเลขา อภัยวงศ์ มีชื่อเดิมและนามสกุลเดิมว่า เจน เล็ก คุณะดิลก เป็นบุตรีของมหาอำมาตย์โท พระยาอรรถการประสิทธิ์ (วิลเลียม แอลเฟรด ติลเลกี) นักกฎหมายชาวศรีลังกา ต้นสกุล "คุณะดิลก" และมีปู่ชื่อ เอ็ม. คุณะดิลก เป็นชนชั้นสูงชั้นราชะของซีลอน (ปัจจุบันคือ ศรีลังกา) มีพี่ชายร่วมอุทรคนหนึ่งซึ่งเป็นสมาชิกเสรีไทย คือ แดง คุณะดิลก
การศึกษา.
คุณหญิงเลขาสำเร็จการศึกษาระดับมัธยมจากโรงเรียนราชินี แล้วจึงไปเรียนต่อที่ประเทศฝรั่งเศส พร้อมกับนายแดง พี่ชาย ซึ่งที่นี่ทั้งนายแดง และคุณหญิงเลขาได้พบกับเพื่อนนักเรียนไทยที่ไปเรียนในวาระเดียวกันหลายคน ซึ่งต่อมาหลายคนได้กลายเป็นสมาชิกคณะราษฎร รวมทั้ง ควง อภัยวงศ์ด้วย ซึ่งทั้งคู่ได้ทำความรู้จักและสนิทสนมกัน
การทำงาน.
เมื่อสำเร็จการศึกษา ทั้งคู่กลับมาและได้สมรสกัน พร้อมกับได้เปลี่ยนชื่อเป็น เลขา อภัยวงศ์ ตามนโยบายรัฐนิยมของ จอมพล ป. พิบูลสงคราม นายกรัฐมนตรีในสมัยนั้นที่กำหนดให้ชื่อของผู้ชายให้ตั้งเข้มแข็ง ชื่อของผู้หญิงให้อ่อนหวาน เธอและควง มีบุตร-ธิดาด้วยกันสามคน ได้แก่ ดิลก, คทา และคลอ อภัยวงศ์
คุณหญิงเลขา อภัยวงศ์ เป็นนักธุรกิจ ประกอบธุรกิจหลายอย่าง รวมทั้งบริษัทสุวรรณภูมิ จำกัด ที่ขายอาวุธให้แก่เวียดมินห์ พรรคคอมมิวนิสต์เวียดนามและพรรคก๊กมินตั๋ง รวมถึงฝรั่งเศสอินโดจีน การค้าในนามบริษัทสุวรรณภูมิ ได้ส่งผลกำไรด้วยดี บริษัทฯ ดังกล่าวตั้งขึ้นสมัยญี่ปุ่นยึดครองประเทศไทยในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง และสืบต่อมาหลังสงครามสงบ สถานที่ตั้งอยู่บริเวณตึกสามแยก ใกล้วงเวียนโอเดียนในปัจจุบัน ซึ่งอาวุธส่วนหนึ่งของขบวนการเสรีไทยในการปฏิบัติการ ก็มาจากอาวุธเหล่านี้ด้วย
หลังการอสัญกรรมของนายควง อภัยวงศ์.
ภายหลังการถึงแก่อสัญกรรมของควง อภัยวงศ์ สามีและหัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์ ซึ่งเป็นผู้ก่อตั้งพรรคมา ในปี พ.ศ. 2511 คุณหญิงเลขาได้ลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในจังหวัดพระนคร แทนที่นายควง ผู้เป็นสามี ซึ่งผลปรากฏว่าได้รับเลือกตั้งไป ทั้ง ๆ ที่เป็นเพียงคนหน้าใหม่ในวงการการเมือง และต่อมาเมื่อมีการเลือกหัวหน้าพรรคคนใหม่ คุณหญิงเลขา อภัยวงศ์ ได้รับการสนับสนุนจากสมาชิกพรรคจำนวนหนึ่ง ให้เป็นรองหัวหน้าพรรค เพื่อแข่งขันกับหม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช ซึ่งยุติบทบาททางการเมืองไปนานแล้วตั้งแต่การรัฐประหาร พ.ศ. 2494 แต่กลุ่มผู้สนับสนุน หม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช มีมากกว่า เนื่องจากเห็นว่า หม่อมราชวงศ์เสนีย์ เป็นถึงอดีตนายกรัฐมนตรีผู้เจรจาถอนทหารอังกฤษออกจากประเทศไทยหลังสงครามโลกครั้งที่สอง ซึ่งมีส่วนอย่างมากมิให้ไทยต้องกลายสภาพเป็นประเทศแพ้สงคราม เป็นผู้นำเสรีไทยในสหรัฐอเมริกา และเป็นผู้ร่วมก่อตั้งพรรคประชาธิปัตย์มาพร้อมกับนายควง อภัยวงศ์ หม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช จึงได้เป็นหัวหน้าพรรคสืบต่อไป
และหลังจากนี้คุณหญิงเลขา อภัยวงศ์ ก็ยังได้รับเลือกเป็นสมาชิกวุฒิสภา (ส.ว.)
บทบาททางสังคม.
ในทางสังคม คุณหญิงเลขา อภัยวงศ์ เป็นผู้ที่มีบทบาทอย่างมากในแวดวงสังคม เป็นหนึ่งในผู้ร่วมก่อตั้งสมาคมนักเรียนเก่าราชินีในพระบรมราชินูปถัมภ์ ขึ้นในปี พ.ศ. 2483 และรับตำแหน่งนายกสมาคม 2 ครั้ง ในปี พ.ศ. 2485 และ พ.ศ. 2494 และเป็นหนึ่งในผู้ร่วมก่อตั้งสภาสตรีแห่งชาติและโรงเรียนสตรีแห่งชาติ ในปี พ.ศ. 2495 ร่วมกับท่านผู้หญิงละเอียด พิบูลสงคราม ภริยาจอมพล ป. พิบูลสงคราม และท่านผู้หญิงอุศนา ปราโมช ภริยาหม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช
เดนนิส ลอเรนเต้

เดนนิส ลอเรนเต้  นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2520 ที่เมืองปาโลโปน จังหวัดเลย์เต ประเทศฟิลิปปินส์ สถิติการชก 42 ครั้ง ชนะ 34 (น็อค 17) เสมอ 5 แพ้ 3
ลาร์รี่ พีโดเนีย

ลาร์รี่ พีโดเนีย (Larry Pelonia) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2519 ที่เมือง General Santos City ประเทศฟิลิปปินส์ สถิติการชก 17 ครั้ง ชนะ 10 (น็อค 6) เสมอ 2 แพ้ 5 
ประวัติ.
พีโดเนียขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 1 กันยายน พ.ศ. 2544 ชนะน็อค แซมมี เปนาส ยก 1 จากนั้นขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ มีเสมอเพียงครั้งเดียว จากนั้นได้เดินทางมาชิงแชมป์ PABA รุ่นไลท์เวทในไทย เมื่อ 27 กันยายน พ.ศ. 2545 ชนะน็อค นำศักดิ์น้อย ยุทธการกำธร ยก 3 ได้แชมป์มาครอง แต่พอป้องกันแชมป์ครั้งแรกก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนน สถาพร สิงห์วังชาไปเมื่อ 24 มีนาคม พ.ศ. 2546 เสียแชมป์ไป ในปีเดียวกันนั้น พีโดเนียมาชกในไทย แพ้น็อค ยอดสนั่น ส.นันทชัย ยก 2 และได้ชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นไลท์เวทเมื่อ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2546 แพ้น็อค เฟอร์นันโด มอลทิญญ่า ยก 3 พีโดเนียขึ้นชกมวยมาจนถึง พ.ศ. 2548 โดยมาชกในไทยอีก 3 ครั้ง แพ้น็อค ศิริมงคล สิงห์มนัสศักดิ์ เสมอกับสมชาย นักบาลี และมาชกแพ้น็อค ซัดดัม เกียรติยงยุทธ ยก 5 เมื่อ 4 มีนาคม พ.ศ. 2548 หลังจากนั้นก็แขวนนวมไป
Family Genius อัจฉริยะยกบ้าน

อัจฉริยะยกบ้าน (Family Genius) เป็นรายการเกมโชว์ควิซโชว์ที่ปรับรูปแบบมาจากรายการอัจฉริยะข้ามคืน โดยเปลี่ยนการแข่งขันที่เน้นความเป็นอัจฉริยะจากรายบุคคล มาเป็นการแข่งขันแบบครอบครัว 3 คน ประกอบด้วยพ่อ แม่ ลูก โดยออกอากาศทุกวันเสาร์ เวลา 22.00 - 23.00 น. ทางสถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบกช่อง 5 ส่วนหนึ่งของรายการใช้รูปแบบที่ได้รับลิขสิทธิ์จากรายการ Ultimate Family Challenge ของ Fuji TV ประเทศญี่ปุ่น
กติกา.
ภารกิจที่ 3 ครอบครัวหัวแล่น.
ให้ทั้ง 3 คน คำนวณขณะวิ่งโดยใช้เวลาน้อยที่สุด
รหัสอัจฉริยะของแต่ละตอน.
จุดเด่นของรายการนี้ก็คือรหัสอัจฉริยะในแต่ละตอนนั่นเอง ซึ่งรหัสแต่ละสัปดาห์ก็มีดังนี้
การยุติการออกอากาศ.
เนื่องจากรายการมีเนื้อหาที่ไม่มีพิษมีภัย และเหมาะสมสำหรับครอบครัว ซึ่งผิดกับเวลาที่ออกอาการซึ่งดึกเกินไป บ่อยครั้งที่รายการพยายามเปลี่ยนแปลงกติกาปลีกย่อย แต่ไม่ได้ทำให้เรตติ้งดีขึ้นกว่าที่ควรจะเป็น รายการอัจฉริยะยกบ้านจึงได้ออกอากาศครั้งสุดท้ายเมื่อวันที่ 28 มิถุนายน พ.ศ. 2551 และเวิร์คพอยท์ได้นำละครซิทคอมเรื่องรักริทึ่ม ซึ่งมีเนื้อหาสำหรับวัยรุ่นมาออกอากาศแทน
รองเท้ากีฬา

รองเท้ากีฬา คือรองเท้าที่ออกแบบมาสำหรับการเล่นกีฬา ทั้งเพื่อ ห่อหุ้มป้องกันเท้าจากการเกิดบาดแผลและการบาดเจ็บต่างๆ จากการเล่นกีฬาประเภทต่างๆ และเพื่อความสวยงามและความเหมาะสมในการเข้าสังคมในโอกาสต่างๆ
รองเท้ากีฬาได้รับความนิยมในช่วงแรกจากกีฬาเทนนิส ต่อมาก็ได้รับความนิยมไปทั่วโลก ต้นทศวรรษที่ 80 กลุ่มนักร้องแนวแร็ปวง รัน-ดีเอ็มซี ร้องเพลง My adidas จนโด่งดัง และอาดิดาส เลือกเขามาเป็นพรีเซ็นเตอร์ และมีรุ่นรองเท้ารุ่น DMC ULTRASATAR และ RUN DMC RIVALRY ต่อมาไมเคิล จอร์แดน ก็มีรุ่นรองเท้ากีฬาเป็นของตนเองเขาเป็นเจ้าของรองเท้าดังไนกี้ รุ่น AIR JORDANS
รองเท้าผ้าใบ

รองเท้าผ้าใบ (ในสหรัฐอเมริกา หรือ trainers ในสหราชอาณาจักร) เป็นรองเท้าที่ออกแบบมาเพื่อการเล่นกีฬาหรือการออกกำลังกาย หรืออื่น ๆ แต่ยังใช้สวมใส่ในชีวิตประจำวันแบบลำลองอีกด้วย
รองเท้าประเภทนี้ได้รับความนิยมจากบริษัทที่ผลิตอย่างเช่น คอนเวิร์ส, ไนกี้ และสปัลดิง เช่นเดียวกับอุตสาหกรรมเสื้อผ้าระดับโลกอื่น ๆ ในช่วงกลางศตวรรษที่ 20 การผลิตรองเท้าผ้าใบมีความเข้มข้นอย่างมากโดยเฉพาะในเอเชีย โดยเก้าในสิบของรองเท้าประเภทนี้ผลิตขึ้นที่นั่น
บิวตีฟูลบอย (ดาร์ลิงบอย)

ฉบับจอห์น เลนนอน.
เพลงนี้ประพันธ์ขึ้นเพื่อให้ลูกชายของเขา ชื่อว่า "ฌอน" ซึ่งเป็นบุตรของเขากับโยโกะโอโนะ ในท่อนที่ว่า "Every day in every way/It's getting better and better" เป็นการพูดซ้ำในเพลง ซึ่งเป็นแรงบันดาลใจจากบทสวดของนักปรัชญาชาวฝรั่งเศส Émile Coué ผู้ซึ่งมีผู้ป่วยของเขาพูดซ้ำว่า "Day by day, in every way, I am getting better and better" (Tous les jours à tous points de vue je vais de mieux en mieux) ซ้ำแล้วซ้ำอีกซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการรักษา
เนื้อเพลงของ "บิวตี้ฟูลบอย (ดาร์ลิงบอย) " ได้มีคำที่จอห์นนิยมพูด ว่า "Life is what happens to you while you're busy making other plans." อีกทั้งยังได้เป็นเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง Mr. Holland's Opus โดย Richard Dreyfuss.
ฉบับเซลีน ดิออน.
"บิวตีฟูลบอย" บันทึกเสียงโดย เซลีน ดิออน ในอัลบั้ม"มิราเคิล" วึ่งเผยแพร่ในสถานีวิทยุเป็นซิงเกิลแรกของอัลบั้มในวันที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2547 ขึ้นอันดับ 1 ชาร์ตโพลิช อาร์เอ็มเอฟ, ที่ 2 ชาร์ตควิเบกแอร์เพล, ที่ 18 ในสหรัฐอเมริกา และ 32 ในแคนาดาสำหรับชาร์ตเพลงร่วมสมัย และที่ 30 ในชาร์ตแอร์เพลฮังการี ไม่มีมิวสิกวิดีโอสำหรับเพลงนี้
เซลีน ดิออนแสดงเพลงนี้ในรายการโทรทัศน์ของสหรัฐอเมริกา รวมไปถึง "Live with Regis and Kelly" ทั้งยังนำเพลงของจอห์น เลนนอน มาร้องใหม่อีกเพลงในอัลบั้มเมื่อ พ.ศ. 2541 "ดีสอาร์สเปเชียลไทม์" เพลง "Happy Xmas (War Is Over)."
รูปแบบและรายชื่อเพลง.
ซีดีซิงเกิลเพื่อการประชาสัมพันธ์ในสหรัฐอเมริกา
มิราเคิล (เพลงเซลีน ดิออน)

"มิราเคิล"  คือซิงเกิลที่ 2 เพื่อสนับสนุนอัลบั้ม "มิราเคิล" ของเซลีน ดิออน เผยแพร่เมื่อวันที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2547 ในสหราชอาณาจักร และเอเชีย
"มิราเคิล" เป็นผลงานการประพันธ์ของ Linda Thompson และ Steve Dorff ในปี พ.ศ. 2544 ให้กับอัลบั้ม "อะนิวเดย์แฮสคัม" ในโอกาสเฉลิมฉลองการกำเนิดบุตรชายของเธอ เรอเน-ชาร์ล แต่เพลงไม่ได้เผยแพร่สู่สาธารณะในอัลบั้มนั้น และท้ายที่สุด ในปี พ.ศ. 2547 เซลีนบันทึกเสียงเพลงนี้ อำนวยการสร้างโดยเดวิด ฟอสเตอร์ หลังการร่วมงานครั้งล่าสุดในปี พ.ศ. 2542
เซลีน ดิออนโปรโมตเพลงนี้ในรายการโทรทัศน์บางรายการในสหรัฐอเมริกา อาทิ The Oprah Winfrey Show และ The Ellen DeGeneres Show (แม้ว่าจะไม่ได้จำหน่ายซิงเกิลในสหรัฐอเมริกา)
ไม่มีมิวสิกวิดีโอสำหรับเพลงนี้
เพลงนี้ขึ้นสู่อันดับสูงสุด อันดับที่ 6 ที่ไต้หวันในชาร์ตแอร์เพลไต้หวัน
รูปแบบและรายชื่อเพลง.
ซิงเกิลวิทยุ 2 เพลง (สหราชอาณาจักร)
ซิงเกิลวิทยุ 2 เพลง (ญี่ปุ่น)
เบนจามิน แฟรงคลิน

เบนจามิน แฟรงคลิน #เปลี่ยนทาง (17 มกราคม ค.ศ. 1706 – 17 เมษายน ค.ศ. 1790) เป็นหนึ่งในบิดาผู้สร้างชาติของสหรัฐอเมริกา เบนจามิน แฟรงคลิน เป็น ช่างพิมพ์ คนเรียงพิมพ์ นักเขียน นักปรัชญา นักการเมือง นักวิทยาศาสตร์ นักประดิษฐ์ นักปฏิรูป และนักการทูต คนสำคัญในยุคเรืองปัญญาของสหรัฐอเมริกา
ในฐานะนักวิทยาศาสตร์ เขามีผลงานหลายอย่างในด้านฟิสิกส์ ผลงานที่สำคัญคือคิดค้นสายล่อฟ้า และผลงานอื่นเช่นแว่นไบโฟคอล เตาแฟรงคลิน และฮาร์โมนิกาแก้ว เขาเป็นผู้เริ่มก่อตั้งห้องสมุดแห่งแรกในสหรัฐอเมริกา และก่อตั้งสถานีดับเพลิงแห่งแรกในรัฐเพนซิลเวเนีย ผลงานในฐานะนักการเมืองเขาเป็นนักเขียนและผู้นำการเคลื่อนไหวคนสำคัญไปสู่การแยกตัวออกจากอาณานิคมและร่วมก่อตั้งชาติสหรัฐอเมริกา ในฐานะนักการทูต เขาได้เป็นทูตคนสำคัญในช่วงปฏิวัติอเมริกาเชื่อมความสัมพันธ์ระหว่างสหรัฐอเมริกาและประเทศฝรั่งเศส ซึ่งนำไปสู่การแยกตัวของประเทศจากอาณานิคมของอังกฤษในที่สุด
แฟรงคลินเริ่มต้นชีวิตจากการเป็นนักเรียงพิมพ์ในฟิลาเดลเฟีย ซึ่งสร้างความมั่งคั่งจากหนังสือ "Poor Richard's Almanack" และหนังสือพิมพ์เพนน์ซิลเวเนียแกเซตต์ (Pennsylvania Gazette) แฟรงคลินมีความสนใจในด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มีชื่อเสียงในฐานะนักวิทยาศาสตร์ชื่อดังของโลกคนหนึ่ง นอกจากนี้เขาได้เป็นผู้ก่อตั้งมหาวิทยาลัยเพนซิลเวเนีย และวิทยาลัยแฟรงคลินแอนด์มาร์แชลล์ เขายังได้รับเลือกให้เป็นประธานคนแรกของสมาคมปรัชญาอเมริกา
จากผลงานของแฟรงคลินทั้งในด้านวิทยาศาสตร์และการเมือง เขาได้ถูกยกย่องและกล่าวถึงในหลายด้าน เขาปรากฏในธนบัตรของสหรัฐอเมริกา (100 ดอลลาร์สหรัฐ) ชื่อของเขายังปรากฏเป็นชื่อ เมือง เคาน์ตี สถานศึกษา และผลงานอีกหลายด้านยังมีการกล่าวถึงตราบจนปัจจุบัน
ประวัติวัยเยาว์.
เบนจามิน แฟรงคลินเกิดที่เมื่อวันที่ 17 มกราคม ค.ศ. 1706ที่บ้านตรงถนนมิลค์ในบอสตัน รัฐแมสซาชูเซตส์ และได้รับการแบปติสต์ที่โอลด์เซาธ์มีตตีงเฮาส์ เบนเป็นลูกคนที่ 15 ของบ้านจาก 17 คน พ่อของเบนชื่อ โยซีอาห์ แฟรงคลิน (Josiah Franklin) พ่อค้าขายเทียนและสบู่ในเมืองบอสตัน แม่ของเขาชื่อ อาบีอาห์ โฟรเยอร์ (Abiah Folger) ภรรยาคนที่สองของบ้าน เขาได้รับการศึกษาในเมืองที่โรงเรียนบอสตันลาติน แต่เนื่องจากสภาวะการเงินของทางบ้านไม่ดี จึงได้ออกจากโรงเรียนและมาช่วยกิจการที่บ้านเมื่ออายุได้ 10 ปี สองปีต่อมาเขาได้เข้าฝึกงานกับพี่ชายในฐานะช่างพิมพ์ จนกระทั่งเมื่ออายุได้ 15 ปี เขาได้พยายามส่งงานเขียนของเขาไปที่สำนักพิมพ์หลายแห่ง แต่ได้ถูกปฏิเสธกลับมาทุกครั้ง จนกระทั่งครั้งหนึ่งเขาได้เขียนงานและใช้นามแฝงในชื่อ นางไซเลนซ์ ดูกู๊ด (Mrs. Silence Dogood) ซึ่งงานเขียนของเขาได้เป็นที่รู้จักและถูกกล่าวขานทั่วเมือง แต่ในที่สุดก็โดนจับได้จากพี่ชาย ส่งผลให้เบ็นได้ออกจากบ้านที่บอสตัน และเดินทางมายังฟิลาเดลเฟีย
ตรีดาว อภัยวงศ์ สุขุม

ตรีดาว อภัยวงศ์ เกิดเมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2519 เป็นบุตรสาวคนที่ 2 ของ พันตำรวจเอกวิจิตร และนางเกื้อกูล อภัยวงศ์ จบการศึกษาตั้งแต่ระดับชั้นอนุบาลจนถึงชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 จากโรงเรียนราชินี และต่อในระดับปริญญาที่ภาควิชาศิลปการละคร คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย หลังจากเรียนจบได้รับการทาบทามให้เป็นอาจารย์ประจำที่คณะ หนึ่งปีต่อมาไปศึกษาเพิ่มเติมทางด้านศิลปะการละคร (MA in Theatre Practice) ในระดับมหาบัณฑิต ที่ มหาวิทยาลัยเอ็กซิเตอร์ ประเทศอังกฤษ ซึ่งเป็นนักเรียนชาวเอเชีย เพียงคนเดียวที่ได้รับการตอบรับให้เข้าเรียนในสาขานี้ ซึ่งเปิดสอนนักศึกษาเพียงแค่ 5 คนในปีนั้น 
จากนั้นกลับมารับราชการเป็นอาจารย์ประจำ ที่คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และเป็นอาจารย์พิเศษในปัจจุบัน
ตรีดาวเคยเป็นพิธีกรในรายการ "เรียงร้อย ถ้อยไทย" ซึ่งเป็นรายการเกี่ยวกับการใช้ภาษาไทยให้ถูกต้อง ซึ่งเป็นรายการสั้น ๆ ช่วงหัวค่ำวันธรรมดา ทางช่อง 3 อยู่พักหนึ่ง
ชีวิตครอบครัว สมรสกับ พงษ์ สุขุม บุตรชายคนโตของ ปราโมทย์ สุขุม อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ และนักการเมืองพรรคประชาธิปัตย์กับคุณหญิงกัญญา หงส์ลดารมภ์ ไปเมื่อวันที่ 7 มีนาคม พ.ศ. 2552
ผลงาน.
นอกจากนี้ยังเป็นวิทยาการอบรมการแสดงให้กับหลายหน่วยงานและหลายบริษัท
ในปี พ.ศ. 2565 เธอได้ร่วมก่อตั้ง[[พรรคกล้า]] ร่วมกับ กรณ์ จาติกวณิช และ อรรถวิชช์ สุวรรณภักดี
นภ พรชำนิ

นภ พรชำนิ เป็นนักร้องชาวไทย เข้ารับการศึกษาในระดับประถมและมัธยมต้นที่โรงเรียนเซนต์คาเบรียล (SG 69) ระดับมัธยมปลายที่โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา พญาไท ศึกษาต่อระดับอุดมศึกษาที่คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล และศึกษาต่อต่างประเทศในสาขา Business Administration ที่ มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เบิร์กลีย์
ประวัติ.
เริ่มเป็นศิลปินนักร้องรับเชิญ ในปี พ.ศ. 2537 ในอัลบั้ม "Rhythm & Boyd" ของ บอย โกสิยพงษ์ "Z-Myx Zigma" ของสมเกียรติ อริยะชัยพาณิชย์ "โมเดิร์นด็อก" ของโมเดิร์นด็อก ต่อมาในปี 2538 ได้ร่วมเขียนเพลง และเป็นนักร้องรับเชิญ ในอัลบั้ม "Zequence" ของ สมเกียรติ อริยะชัยพาณิชย์ และในปีต่อมา เป็นนักร้องรับเชิญ ให้บอย โกสิยพงษ์ในอัลบั้ม "EP One" และ "Simplified" และมีผลงานเป็นนักร้องนำอัลบั้มของวงดนตรีพีโอพี และยังมีผลงานอัลบั้มเดี่ยว อะแมนออฟสไมส์
ทางด้านเบื้องหลัง ในปี 2540 ได้ร่วมเขียนเพลง ร่วมร้องเพลง กับ อัลบั้ม "Again" ของ คริสติน และ ร่วมดูแล การผลิตใน อัลบั้ม "Request" ของ รัดเกล้า อามระดิษ รับตำแหน่ง พับลิก ไดเร็คเตอร์ ของ บริษัทเบเกอรี่ มิวสิก นอกจากนั้น นภ ยังก่อตั้ง Dobe Music Production
ชีวิตครอบครัว.
ทางด้านชีวิตส่วนตัว นภ เข้าพิธีวิวาห์กับพิธีกรสาว เพลิน ประทุมมาศ เมื่อวันที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2549
มีบุตรชายด้วยกันหนึ่งคนชื่อ ณภพ พรชำนิ ชื่อเล่น น้องโบดี้ เกิดเมื่อวันที่ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2565
รายชื่อนักเขียน

บทความนี้แสดงรายชื่อนักเขียนทั้งหมด
"สำหรับนักเขียนชาวไทย ดูที่ รายชื่อนักเขียนชาวไทย"
เรียงตามประเทศ.
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
เรียงตามลักษณะงานเขียน.
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
ไข่เน่า (พืช)

ไข่เน่า หรือ ฝรั่งโคก หรือ ขี้เห็น หรือ คมขวาน (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Vitex glabrata") เป็นไม้ยืนต้นผลัดใบชนิดหนึ่ง ขนาดใหญ่ เจริญเติบโตดีในพื้นที่แห้งแล้ง นิยมปลูกเป็นไม้ร่มเงาเพราะไม่ผลัดใบ เริ่มให้ผลผลิตเมื่ออายุ 3-4 ปีหลังปลูก ช่วงพักต้นหลังเก็บเกี่ยวผลผลิตต้องการความแล้ง ช่วงออกดอกติดผลต้องการน้ำสม่ำเสมอ ดอกติดผลปีละรุ่น ดอกเป็นดอกสมบูรณ์เพศผสมตัวเองหรือต่างต้นต่างดอกได้ ออกดอกช่วงเดือน ม.ค.- ก.พ. ผลแก่เก็บเกี่ยวช่วงเดือน มิ.ย.- ก.ค. ผลเมื่ออ่อนเป็นสีเขียวแต่เมื่อแก่จัดทั้งเปลือกผลและเนื้อเป็นสีดำ ผลเล็กเท่าไข่นกกระทา รสหวานเล็กน้อย กลิ่นเฉพาะตัวเหมือนกลิ่นไข่เน่า โดยทั่วไปไม่นิยมรับประทานจึงทำให้ต้นไข่เน่าไม่ได้รับความสนใจปลูกเท่าที่ควร กินผลเป็นผลไม้สดหรือนำไปดองน้ำเกลือ ทางยาสมุนไพร นิยมนำเอาเปลือกของต้นไข่เน่า ต้มรวมกับรากเต่าไห้ เป็นยารักษาโรคซางในเด็ก เป็นยาขับพยาธิ
แอรีส

แอรีส ("อาแรส") ทรงเป็นเทพแห่งสงครามของกรีก ทรงเป็นหนึ่งในสิบสองพระเจ้าโอลิมปัส และพระโอรสของซูสและฮีรา ในวรรณกรรมกรีก เป็นสัญลักษณ์ของแง่มุมกายภาพหรือความรุนแรงและไม่สงบของสงคราม ขัดกับอะธีนา ผู้เป็นเทพเจ้าแห่งปัญญา รวมทั้งยุทธศาสตร์การทหารและตำแหน่งอำนาจแม่ทัพ
ชาวกรีกมีความรู้สึกไม่ชัดเจนต่อแอรีส เนื่องจากเทพแอรีสเป็นสัญลักษณะของความพ่ายแพ้เช่นเดียวกับความสามารถในสงครามแม้พระองค์จะทรงมีความกล้าทางกายซึ่งจำเป็นต่อความสำเร็จในสงคราม แต่เป็นพลังที่อันตราย "ท่วมท้น ละโมบในการยุทธ์ ทำลายล้างและฆ่าคน" ความกลัว (โฟบอส) และความสยองขวัญ (ไดมอส) พระโอรส และความแตกสามัคคี (เอนีโอ) คนรักและพระกนิษฐภคินี เดินทางไปกับพระองค์ด้วยบนรถม้าศึก ใน"อีเลียด" ซูสพระบิดาตรัสแก่แอรีสว่า พระองค์ทรงเป็นเทพที่ซูสเกลียดที่สุด สถานที่หรือวัตถุที่สัมพันธ์กับแอรีสทำให้สถานที่หรือวัตถุนั้นมีคุณภาพโหดร้าย อันตรายหรือเป็นทหาร คุณค่าของพระองค์ในฐานะเทพแห่งสงครามกลายเป็นที่กังขา เพราะในสงครามกรุงทรอย แอรีสทรงอยู่ข้างที่ปราชัย ขณะที่อะธีนา ซึ่งมักพรรณนาในศิลปะกรีกโดยถือชัยชนะ (ไนกี) อยู่ในพระหัตถ์ อยู่ฝ่ายกรีกผู้ชนะ
ท้าววรคณานันท์ (เจ้าจอมหม่อมราชวงศ์ปั้ม ในรัชกาลที่ 5)

ท้าววรคณานันท์ นามเดิม หม่อมราชวงศ์ปั้ม เป็นธิดาในพระวรวงศ์เธอ กรมหมื่นปราบปรปักษ์ กับหม่อมทับ เกิดเมื่อ พ.ศ. 2417 ได้รับราชการฝ่ายในในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รับพระราชทานหีบหมากทองคำลงยาเป็นเครื่องยศ ถวายตัวในราชสำนักสมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง มีหน้าที่ดูแลข้าหลวงและข้าราชการฝ่ายในของพระองค์ ถึงรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดเกล้าฯ พระราชทานบรรดาศักดิ์เป็น"ท้าววรคณานันท์" มีหน้าที่บริหารพระราชกิจในวังหลวง 
ท้าววรคณานันท์ถึงแก่อสัญกรรมเมื่อวันที่ 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2481 ได้รับพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2482 ณ เมรุหลวง วัดเทพศิรินทราวาสราชวรวิหาร
เนื้อวัว

เนื้อโค หรือ เนื้อวัว หมายถึง อวัยวะกล้ามเนื้อของสัตว์ประเภทเคี้ยวเอื้องที่เรียกว่าโคหรือวัว ซึ่งไม่รวมความถึงหนัง เขา กีบ และเครื่องในของสัตว์ชนิดนั้น ๆ ด้วย เนื้อโคเป็นประเภทกล้ามเนื้อลาย (Striated muscle) มีลักษณะเป็นเส้นยาวเรียกว่าใยกล้ามเนื้อ (Muscle fiber) ซึ่งจะโตกว่าเซลล์ของเนื้อหมู
เนื้อโคที่ดีและสะอาดจะต้องมาจากกระบวนการฆ่าและชำแหละจากโรงฆ่าสัตว์ที่ได้มาตรฐาน ผ่านการตรวจรับรองจากพนักงานตรวจเนื้อสัตว์ ของกระทรวงเกษตรฯ ในประเทศนั้น ๆ
เนื้อโคที่สด สะอาด จะมีลักษณะสีแดง ไม่ดำหรือคล้ำ และต้องไม่มีสารเคมี ยา หรือจุลินทรีย์ตกค้างและทำให้เกิดโรคต่อผู้บริโภคได้
ในความเชื่อบางศาสนาเช่นศาสนาฮินดูหรือศาสนาพุทธนิกายมหายาน การรับประทานเนื้อวัวถือว่าผิดหลักศาสนา
ท้าววรคณานันท์ (หม่อมราชวงศ์แป้ม มาลากุล)

ท้าววรคณานันท์ มีนามเดิมว่า หม่อมราชวงศ์แป้ม มาลากุล เป็นธิดาในพระวรวงศ์เธอ กรมหมื่นปราบปรปักษ์ กับหม่อมจับ มาลากุล ณ อยุธยา เกิดเมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2419 เมื่ออายุได้ 17 ปี บิดานำขึ้นถวายตัวสมเด็จพระนางเจ้าเสาวภาผ่องศรี พระบรมราชินีนาถ โปรดให้ฝึกหัดราชการแผนกรักษาพระราชทรัพย์ส่วนพระองค์ ต่อมาเป็นผู้บัญชาการแผนกรักษาพระราชทรัพย์ส่วนพระองค์ โดยที่ท่านมีหน้าที่รักษากุญแจห้องเก็บพระราชทรัพย์อันมหาศาลซึ่งโดยมากเป็นเครื่องเพชรทองของประดับอันล้ำค่าของสมเด็จพระศรีพัชรินทราฯ จนคนทั้งหลายเรียกขานนามท่านว่า "คุณห้องทอง"
นอกจากนั้นท่านมีหน้าที่สอนและควบคุมการทำดอกไม้สดในงานพระราชพิธีต่าง ๆ มีเจ้านายและข้าราชการนำบุตรหลาน มาถวายตัวในราชสำนักสมเด็จพระศรีพัชรินทราฯ รวมทั้งงานเย็บปักถักร้อยต่าง ๆ ต่อมาวันที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2468 พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าฯ พระราชทานบรรดาศักดิ์เป็นท้าวทรงกันดาล มีตำแหน่งบังคับบัญชาการพระคลังใน ถือศักดินา 1,000 และวันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2493 พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรโปรดเกล้าฯ พระราชทานบรรดาศักดิ์ เป็นท้าววรคณานันท์ อัพภันตรปตานี ราชนารีกิจวิจารณ์ เป็นใหญ่กว่าท้าวนางทั้งปวง ตรวจสั่งสอนความผิดและชอบข้าราชการฝ่ายในทั้งปวง ถือศักดินา 3,000 
ท้าววรคณานันท์ถึงอนิจกรรมเมื่อวันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2502 ได้รับพระราชทานเพลิงศพ ณ พระเมรุ วัดเทพศิรินทราวาสราชวรวิหาร วันที่ 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2503
ไมนทซ์

ไมนทซ์  เป็นเมืองหลวงและเมืองใหญ่ที่สุดของรัฐไรน์ลันท์-ฟัลทซ์ ประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่ฝั่งตะวันตกของแม่น้ำไรน์ โดยผ่านกั้นระหว่างเมืองวีสบาเดิน ไมนทซ์เป็นหนึ่งในศูนย์กลางการผลิตไวน์ของเยอรมัน ถึงขนาดที่ฝ่ายบริหารของรัฐไรน์ลันท์-ฟัลทซ์มีตำแหน่งรัฐมนตรีไวน์
โลเรนโซ เด เมดีชี

ลอเรนโซ เดอ เมดิชิ  (1 มกราคม ค.ศ. 1449 – 8 เมษายน ค.ศ. 1492) เป็นรัฐบุรุษคนสำคัญของฟลอเรนซ์ในประเทศอิตาลีในยุคเรอเนซองส์ ในคริสต์ศตวรรษที่ 15 มีความสำคัญในทางการปกครอง นอกจากนั้นลอเรนโซ เดอ เมดิชิยังเป็นเป็นนักการทูต, ผู้อุปถัมภ์ผู้มีปัญญา, ศิลปิน, และกวี ลอเรนโซ เดอ เมดิชิมีชีวิตอยู่ในสมัยที่รุ่งเรืองที่สุดของสมัยเรอเนซองส์ หลังจากลอเรนโซ เดอ เมดิชิเสียชีวิตยุคทองของเรอเนซองส์ก็สิ้นสุดลง ความสัมพันธ์ที่เปราะบางระหว่างแคว้นต่างๆของอิตาลีที่ลอเรนโซพยายามยึดไว้ก็แตกหักลง เพียงสองปีหลังจากลอเรนโซเสียชีวิตฝรั่งเศสก็รุกรานอิตาลีระหว่างปี ค.ศ. 1494-1498 ซึ่งเป็นการเริ่มสมัยการยึดครองของคาบสมุทรอิตาลีโดยชาวต่างประเทศเป็นเวลาทั้งสิ้นเกือบ 400 ปี
เบเลกอสต์

เบเลกอสต์ (Belegost) เป็นชื่ออาณาจักรของคนแคระ ในปกรณัมชุด มิดเดิลเอิร์ธ ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ปรากฏในเรื่อง ซิลมาริลลิออน ชื่อ เบเลกอสต์ เป็นคำในภาษาซินดาริน ซึ่งในภาษาเวสทรอนจะเรียกว่า มิคเคิลเบิร์ก หมายถึง 'ปราการอันยิ่งใหญ่' สำหรับชื่อเรียกในภาษาคุซดุลของเหล่าคนแคระ เรียกชื่อนครของตัวเองว่า กาบิลกาโธล กษัตริย์คนแคระผู้ก่อตั้งนครนี้คือ หนึ่งในเจ็ดบรรพชนของคนแคระ เป็นต้นตระกูลคนแคระในสายวงศ์ "บรอดบีม (Broadbeam)" ซึ่งเดินทางมาทางตะวันตกนับตั้งแต่ยุคที่หนึ่งของโลกอาร์ดา
เบเลกอสต์ตั้งอยู่ทางด้านทิศเหนือของภูโดลเมด บนเทือกเขาเอเร็ดลูอิน เป็นนครคู่กันกับ โนกร็อด ซึ่งเป็นอาณาจักรของคนแคระด้านทิศใต้ อาณาจักรคนแคระทั้งสองแห่งนี้เป็นคู่ค้าสำคัญกับเหล่าเอลฟ์แห่งเบเลริอันด์
กษัตริย์แห่งเบเลกอสต์ที่ปรากฏชื่อในนิยาย คือ "อซากาล (Azaghâl)" ทรงนำทัพคนแคระเข้าร่วมในทัพพันธมิตรแห่งมายดรอส ร่วมในการรบกับมอร์กอธ ซึ่งในที่สุดกลายเป็นสงครามเนียร์นายธ์อาร์นอยดิอัด ทัพคนแคระของอซากาลได้รับการขับขานอยู่ในบทลำนำการรบครั้งนี้ ด้วยเป็นทัพอันแข็งแกร่งที่สามารถต่อรบกับเกลารุง เจ้ามังกร บริวารของมอร์กอธ ได้อย่างแข็งขัน เพราะเหล่าคนแคระมักสวมหน้ากากในเวลาต่อสู้ ประกอบกับความทรหดอดทนของเผ่าพันธุ์คนแคระเอง จึงต้านทานเพลิงมังกรของเกลารุงได้ อซากาลยังสามารถใช้มีดจ้วงแทงเข้าที่ท้องของมังกร ทำให้เกลารุงได้รับบาดเจ็บจนหนีกลับไปอังก์บันด์ พาให้กองทัพของเกลารุงแตกตื่นหนีกลับไปด้วย เป็นวีรกรรมอันสำคัญยิ่งจนทำให้ ทูริน ทูรัมบาร์ คิดหาญสู้กับเกลารุงอีกครั้ง
สำหรับความขัดแย้งระหว่างอาณาจักรโนกร็อดกับอาณาจักรโดริอัธ แม้ทางโนกร็อดจะแจ้งขอทัพเสริมจากเบเลกอสต์ด้วย แต่เบเลกอสต์ก็ไม่ได้ให้ความร่วมมือ ทั้งยังห้ามปรามทัพโนกร็อดด้วย แต่ไม่สำเร็จ
อาณาจักรเบเลกอสต์กลายเป็นเมืองร้างไปหลังจากเหตุการณ์วินาศในตอนปลายยุคที่หนึ่ง ในสงครามแห่งความโกรธา ซึ่งทำให้แผ่นดินเบเลริอันด์จมลงสู่มหาสมุทร เหล่าคนแคระพากันอพยพกลับไปยังคาซัดดูม ในจำนวนนี้ปรากฏภายหลังว่า ไบเฟอร์ โบเฟอร์ และบอมเบอร์ สามคนแคระผู้เข้าร่วมในภารกิจเอเรบอร์ (เรื่องราวใน เดอะฮอบบิท) ก็เป็นคนแคระผู้สืบเชื้อสายแห่งบรอดบีมด้วย
ดูเพิ่ม.
อาณาจักรอื่น ๆ ของคนแคระ
เพอร์เซฟะนี

ในเทพปกรณัมกรีก เพอร์เซโฟเน่ (/pərˈsɛfəniː/) หรือเรียก คอรี (/ˈkɔəriː/; "หญิงโสด") เป็นพระธิดาของซูส และเทพเจ้าแห่งการเก็บเกี่ยว ดีมิเทอร์ และราชินีแห่งโลกหลังความตาย โฮเมอร์อธิบายว่าพระองค์เป็นราชินีแห่งโลกหลังความตายผู้น่าเกรงขามและน่าเคารพนับถือ ผู้บันดาลให้คำสาปของมนุษย์บังเกิดผลต่อวิญญาณของผู้วายชนม์ เพอร์เซฟะนีถูกเฮดีส ราชาแห่งโลกใต้พิภพ ลักพาตัว ตำนานการลักพาของพระองค์เป็นการแสดงว่าหน้าที่ของพระองค์เป็นบุคคลวัตของพืชพรรณซึ่งงอกในฤดูใบไม้ผลิและถอนคืนสู่พิภพหลังเก็บเกี่ยว ฉะนั้นพระองค์จึงยังสัมพันธ์กับฤดูใบไม้ผลิและความอุดมสมบูรณ์ของพืชพรรณ
แลมป์

แลมป์ (LAMP) เป็นอักษรย่อของชุดซอฟต์แวร์เสรีสำหรับการทำเว็บไซต์ โดยตัวย่อต้นฉบับนั้นย่อมาจาก
ถึงแม้เทคโนโลยีแต่ละอย่างในแลมป์ จะไม่ถูกออกแบบให้ทำงานร่วมกันได้ตั้งแต่แรก แต่ LAMP ก็เป็นที่นิยมในวงกว้างเนื่องจากค่าใช้จ่ายของตัวซอฟต์แวร์มีราคาต่ำมาก (เนื่องจากเป็นซอฟต์แวร์เสรี) และชุดแลมป์สามารถหาได้ง่าย (มากับลินุกซ์ดิสทริบิวชันแทบทุกยี่ห้อ)
คนที่คิดคำว่า แลมป์ เป็นครั้งแรกคือ Michael Kunze ซึ่งเขียนลงในนิตยสารคอมพิวเตอร์ภาษาเยอรมันตั้งแต่ ค.ศ. 1998 โดยบทความนั้นแสดงการใช้งานซอฟต์แวร์เสรีร่วมกัน เพื่อทดแทนซอฟต์แวร์เชิงพาณิชย์ราคาแพง
ชุดดัดแปลง.
แวมป์.
แวมป์ (WAMP) คือ ชุดของ software ที่ประกอบด้วย Windows, Apache, MySQL และ PHP(หรือจะเป็น Perl, Python) อาจจะเรียกว่า WAMP stack หรือ WAMP Suite เป็น software ที่ช่วยในการลง Apache, MySQL และ PHP บนระบบปฏิบัติการ Windows
อรอนงค์ คล้ายนก

อรอนงค์ คล้ายนก (เกิด 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2512) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ 2 สมัย
ประวัติ.
จบการศึกษาระดับอาชีวศึกษาจากวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี ระดับปริญญาตรีบริหารธุรกิจ จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง ปริญญาโทบริหารธุรกิจ จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง
มีประสบการณ์ทำงานเป็นพนักงานของการไฟฟ้านครหลวง และเป็นผู้ช่วยของนายสุพิน คล้ายนก สมาชิกสภากรุงเทพมหานคร (ส.ก.) เขตบางแค ผู้เป็นสามี และมีกิจการของตัวเองเกี่ยวกับพลาสติกและบริษัทโฆษณา
ปัจจุบัน ได้สมัครเป็นสมาชิกพรรคประชาธิปัตย์ ในการเลือกตั้งในปลายปี พ.ศ. 2550 นางอรอนงค์ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งในเขต 11 กรุงเทพมหานคร ซึ่งประกอบด้วย เขตภาษีเจริญ เขตบางแค และ เขตหนองแขม คู่กับ นายโกวิทย์ ธารณา และ นายวัชระ เพชรทอง ซึ่งนางอรอนงค์และนายโกวิทย์ได้รับเลือกตั้ง
และในการเลือกตั้งในกลางปี พ.ศ. 2554 นางอรอนงค์ได้รับเลือกตั้งอีกครั้ง โดยเป็นฝ่ายชนะ ร.ท.หญิง สุณิสา เลิศภควัต จากพรรคเพื่อไทยไป 48,362 คะแนน ต่อ 43,420 คะแนน
มนูญ ลีเชวงวงศ์

นายแพทย์มนูญ ลีเชวงวงศ์ (เกิด 26 สิงหาคม พ.ศ. 2492) เป็นแพทย์ชาวไทย ประธานทุนง่วงอย่าขับ ในพระอุปถัมภ์สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ มูลนิธิรามาธิบดี 
ประธานทุนวิจัยวัณโรคดื้อยา ในพระอุปถัมภ์สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ ศิริราชมูลนิธิ
ประวัติ.
นายแพทย์ มนูญ ลีเชวงวงศ์ เกิดเมื่อวันที่ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2492 ในครอบครัวคนไทยเชื้อสายจีนที่ยากจน ในกรุงเทพมหานคร จบการศึกษาระดับมัธยมจากโรงเรียนเซนต์คาเบรียล ก่อนจะเข้าศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยมหิดล ในสาขาวิทยาศาสตร์การแพทย์ จากนั้นเข้ารับการศึกษาต่อคณะแพทย์ศาสตร์ โรงพยาบาลรามาธิบดี จนสำเร็จการศึกษาในปี พ.ศ. 2515 ก่อนไปศึกษาต่อยังประเทศสหรัฐอเมริกา แผนกวิชาอายุรกรรม โรคทางเดินหายใจ โรคผู้ป่วยหนัก ที่ Mount Sinai School of Medicine มหานครนิวยอร์ก กระทั่งสำเร็จการศึกษา และได้รับการติดต่อให้เป็นอาจารย์ผู้สอน Assistant clinical professor ณ สถาบันแห่งนี้ในปี พ.ศ. 2523
น.พ.มนูญ เดินทางกลับสู่ประเทศไทยในปี พ.ศ. 2534 และเข้าทำงานเป็นแพทย์ประจำโรงพยาบาลวิชัยยุทธ จนถึงปัจจุบัน โดยมีตำแหน่งเป็นหัวหน้าประจำห้องไอซียู เฉพาะทางด้านโรคทางเดินหายใจ ผู้ป่วยหนัก และโรคผู้สูงอายุ
นายแพทย์ มนูญ มีชื่อเสียงมาจากการเป็นหัวหน้าคณะแพทย์ที่รักษาอาการของ บิ๊ก ดีทูบี หรือ นายปาณรวัฐ กิตติกรเจริญ นักร้องวัยรุ่นชื่อดังที่ประสบอุบัติเหตุรถคว่ำที่คูน้ำข้างถนนศรีนครินทร์ขาออก ในปี พ.ศ. 2546 โดย น.พ.มนูญ ได้ให้การรักษาฝีในสมองตัวยาฆ่าเชื้อราตัวใหม่ชื่อ voriconazole จากประเทศออสเตรเลีย
นายแพทย์ มนูญ เป็นนายกสมาคมโรคเอดส์แห่งประเทศไทยสองสมัย พ.ศ. 2550 - 2554 และปัจจุบันเป็นที่ปรึกษาสมาคมโรคเอดส์แห่งประเทศไทย เป็นประธานชมรมเชื้อราทางการแพทย์ประเทศไทย พ.ศ. 2558 ถึงปัจจุบัน
กิจกรรมด้านสังคม นายแพทย์ มนูญ เป็นประธานทุนวิจัยวัณโรคดื้อยา ในพระอุปถัมภ์สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ ศิริราชมูลนิธิ ทำการตรวจเสมหะเพื่อเพาะเชื้อวัณโรคและตรวจหาความไวต่อยาให้ฟรีกับคนไข้จากสถานพยาบาลของรัฐตั้งแต่ พ.ศ. 2544 เพื่อให้ผู้ป่วยได้รับการรักษาด้วยยาที่ถูกต้อง รณรงค์ลดการแพร่เชื้อโรคทางเดินหายใจด้วยการใส่หน้ากากอนามัยและล้างมือ และเริ่มโครงการป้องกันวัณโรคจากคนสู่ช้างร่วมกับสัตวแพทย์
นายแพทย์ มนูญ เป็นประธานทุนง่วงอย่าขับ ในพระอุปถัมภ์สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ มูลนิธิรามาธิบดี ซึ่งรณรงค์เรื่องการง่วงแล้วไม่ขับรถ ตั้งแต่ พ.ศ. 2547 และเริ่มโครงการเด็กไทยรักษ์สมองในปี พ.ศ. 2555 รณรงค์เด็กไทยนอนหลับให้เพียงพอ และเริ่มรณรงค์จุดธูปแล้วรีบดับเพื่อลดโลกร้อนและการป่วยเป็นมะเร็ง
ภาษาโมโคล

<ns>10</ns>
 <id>27914</id>
 <redirect title="แม่แบบ:กล่องข้อมูล ภาษา" />
 <revision>
 <id>115907</id>
 <timestamp>2006-02-24T08:29:34Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Manop</username>
 <id>513</id>
 </contributor>
 <minor />
 <origin>115907</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
ภาษาโมโคล เป็นภาษากลุ่มมองโกลที่ใช้พูดในอัฟกานิสถาน โดยกลุ่มชนจำนวนน้อยในเฮรัต เมื่อ พ.ศ. 2513 เมื่อนักภาษาศาสตร์ชาวเยอรมัน Michael Weiers ศึกษาภาษานี้ในภาคสนาม พบผู้พูดภาษานี้จำนวนน้อย ส่วนใหญ่อายุมากกว่า 40 ปี เป็นภาษาที่ใกล้จะเลิกใช้พูดแล้ว
ชิการะ ฮาชิโมโตะ

ชิการะ ฮาชิโมโตะ (; โรมาจิ: "Hashimoto Chikara") นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2524 ที่จังหวัดมิยาซากิ ประเทศญี่ปุ่น สถิติการชก 26 ครั้ง ชนะ 22 (น็อค 9) แพ้ 4
ภาษาพาเซนด์

ภาษาพาเซนด์  เป็นภาษาที่พัฒนามาจากภาษาเปอร์เซียกลาง โดยตัดคำยืมจากภาษากลุ่มเซมิติกเช่น ภาษาอราเมอิกออกไป เริ่มแรกพบในข้อความศักดิ์สิทธิ์ของศาสนาโซโรอัสเตอร์ ภาษานี้เป็นภาษาเขียนหลังจากสิ้นสุดยุคซัสซาเนียน และลดความสำคัญลงเมื่อศาสนาอิสลามแพร่เข้ามาถึง จนกลายเป็นภาษาตายในที่สุด