ท่าอากาศยานนานาชาติมัสกัต

ท่าอากาศยานนานาชาติมัสกัต (IATA: MCT, ICAO: OOMS), ชื่อเดิมคือ ท่าอากาศยานนานาชาติซีป , เป็นท่าอากาศยานหลักของ [โอมาน] ตั้งอยูห่างจากเมืองเก่าราวๆ 32 กิโลเมตร และอยู่ในเขตเมืองหลวงของกรุงมัสกัด ท่าอากาศยานแห่งนี้เป็นทำหน้าที่บริการสารการบินประจำชาติอย่างโอมานแอร์ และสารการบินต้นทุนต่ำอย่าง ซาลามแอร์ ที่ให้บริการทั้งภายในภูมิภาคและรวมถึงเอเชีย แอฟริกา และยุโรป
ประวัติ.
ในปี 2516 เปิดให้บริการท่าอากาศยานนานาชาติซีป เพื่อใช้ทดแทนสนามบินเล็กๆ อย่าง เบย์ อัล ฟาลาซ ซึ่งเป็นหน่วยบัญชาการของกองทัพอากาศมาก่อน รวมถึงใช้ในสงครามกัฟ ในปี 2534 ในชื่อปฏิบัติการ เมจิก รันอะบาว โดยความร่วมมือของกับกองทัพเรือโอมาน ฐานแห่งนี้ถูกใช้ปล่อย Vickers VC10 ของฝูงบิน RAF ในระหว่างฝึกสงคราวอ่าวกับกองทัพอากาศ SEPECAT Jaguars.
วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2551 ชื่อสนามบินแห่งนี้ได้รับการเปลี่ยนอย่างเป็นทางการจาก ท่าอากาศยานนานาชาติซีป เป็น ท่าอากาศยานนานาชาติมัสกัต
สิ่งอำนวยความสะดวก.
พื่นที่ของท่าอากาศยานทั้งหมด 21.24 ตารางกิโลเมตร โดยมีจุดเด่นของอาคารผู้โดยสารหนึ่งหลังเดิมที่มีขนาดเล็ก หนึ่งรันเวย์ และส่วนประกอบอย่างอาคารสินค้า อาคารบริการต่างๆ หลังจากมีการสร้างขยายทำให้ท่าอากาศยานแห่งนี้มีอาคารผู้โดยสารหลังใหม่ อาคารควบคุมการบินหลังใหม่ อาคารใหม่ๆ เหล่านี้ได้รับการทดสอบตอนเดือนธันวาคม 2560 ซึ่งผลที่ได้เป็นที่น่าพอใจ สิ่งอำนวยความสะดวกยังรวมถึงอาคารผู้โดยสารระดับ VIP และอาคารปฏิบัติงานของเจ้าหน้าที่ของโอมานแอร์ สำหรับไฟลท์ของกษัตริย์และกองทัพอากาศโอมานนั้น จะใช้สนามบินแห่งนี้บางส่วนด้วย
ปี 2562 ท่าอากาศยานแห่งนี้ได้รับการติดตั้งระบบตรวจจับโดรนอย่างAaronia AARTOS C-UAS ซึ่งเป็นสนามบินนานาชาติแห่งแรกที่ได้รับการติดตั้งระบบดังกล่าว
อาคารผู้โดยสาร.
อาคารผู้โดยสารหลังที่ 1 (อาคารใหม่).
อาคารผู้โดยสารหลังใหม่ถูกเปิดให้ใช้งานเมื่อวันที 20 เดือนมีนาคม ปี 2561 เป็นอาคารทางเหนือของอาคารหลังเดิมและรันเวย์เดิม อาคารหลังใหม่สามารถรองรับผู้โดยสารได้ 20 ล้านคนต่อปีเมื่อเฟสแรกเสร็จสิ้น สำหรับในส่วนของเฟสที่สองและสามนั้น ท่าอากาศยานสามารถรองรับได้ที่ 24 และ 48 ล้านคนตามลำดับ สำหรับอาคารผู้โดยสารมีพื้นที่ 580,000 ตาราเมตร มีจำนวนเคาเตอร์เช็คอิน 118 เคาเตอร์ และ 10 สายพานรับกระเป๋า และจำนวน 82 เคาเตอร์สำหรับตรวจลงนามพาสปอร์ต มีจุดเชื่อมเครื่องบิน 45 จุด และมีอาคาร ATC สูง 97 เมตร อาคารใหม่แห่งนี้ตั้งอยู่ระหว่างรันเวย์เก่าและรันเวย์ใหม่ ส่วนรันเวย์ใหม่นั้นสามารถรองรับเครื่องขนาดใหญ่อย่าง Airbus A380s และ Boeing 747s.ได้
วันที่ 31 มกราคา 2561 มีการประกาศย้ายอาคารผู้โดยสารไปยังหลังใหม่ ในวันที่ 20 มีนาคม 2561 อาคารผู้โดยสารหลังใหม่ถูกให้บริการครั้งแรกเมื่อเวลา 15.00 น. โดยสารการบินโอมานแอร์ และขาเข้าจากนาจาฟ เวลา 18.30 น.
อาคารผู้โดยสารหลังที่ 2 (อาคารเก่า).
อาคารหลังที่ 2 เป็นอาคารเดี่ยว สองชั้นรูปตัวที เปิดให้บริการตั้งแต่ปี 2513 ถูกนำมาเพื่อใช้ทดแทน ท่าอากาศยานบาอิทอัลฟาลาจ และสามารถที่จะขยายเพื่อรองรับการเพิ่มจำนวนของผู้โดยสารได้
อาคารผู้โดยสารหลังนี้มีเคาเตอร์เช็คอินทั้งหมด 58 เคาเตอร์ ห้องพักผู้โดยสารขาออกจำนวน 23 จุด และ 4 สายพานกระเป๋า และรวมถึงจุดให้บริการและร้านค้าบางส่วน การให้บริการขนส่งผู้โดยสารระหว่างอาคารและเครื่องบินจะใช้รถบัสเพื่อให้บริการเนื่องจากตัวอาคารผู้โดยสารแห่งนี้ไม่มีสะพานเชื่อมต่อระหว่างอาคารกับเครื่องบินโดยตรง
หลังจากการเปิดใช้งานอาคารผู้โดยสารหลังใหม่เมื่อเดือนมีนาคม 2561 อาคารผู้โดยสารหลังเก่าถูกใช้สำหรับสารการบินต้นทุนต่ำ ในวันที่อาคารผู้โดสารหลังใหม่ถูกเปิดใช้อย่างเป็นทางการไฟลท์สุดท้ายของอาคารผู้โดยสารหลังเก่านี้คือไฟลท์ที่เดินทางไปยังนครซูริค ประเทศสวิซเซอร์แลนด์ และไฟลท์ในประเทศไปยังซาลาล่า
ทางวิ่งและลานจอดเครื่องบิน.
ท่าอากาศยานแห่งนี้มีรันเวย์ 2 แห่ง โดยใช้รันเวย์ 08R/26L เดิมนั้นเป็นซึ่งรันเวย์นี้รองรับเครื่องบินขนาดใหญ่อย่าง โบอิ่ง 747-400 และ โบอิ่ง 777 ส่วนทางวิ่งแห่งใหม่ที่อยู่ทางทิศเหนือของอาคารผู้โดยสารหลังใหม่ คือทางวิ่ง 08L/26R ที่มีความยาว 4000 เมตร และสามารถรองรับการขึ้นลงของเครื่องบินอย่างโบอิ่ง 747-8 แอร์บัส เอ380 และแอนโทนอฟ เอเอ็น 2255 ได้ ซึ่งทางวิ่งแรกนั้นทางสนามบินได้ทำการปิดเพื่อปรับปรุงและขยาย 
อาคารผู้โดยสารหลังเก่าสามารถรองรับการจอดของเครื่องบินได้ 32 ลำ ทั้งสองด้านของอาคารผู้โดยสารรูปตัวที
สายการบินและจุดหมายปลายทาง.
ผู้โดยสาร.
สายการบินที่ให้บริการในไฟลท์ปกติและเช่าเหมาลำมายังและออกจากมัสกัส
References.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />