สโมสรฟุตบอลมาริบอร์

สโมสรฟุตบอลมาริบอร์  หรือ มาริบอร์ เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพ ตั้งอยู่ที่มาริบอร์ ประเทศสโลวีเนีย ก่อตั้งวันที่ 12 ธันวาคม ค.ศ. 1960 เป็นหนึ่งในสามสโมสรของประเทศ ที่ไม่เคยตกชั้นจากลีกสูงสุด นับตั้งแต่ที่ลีกก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1991 สโมสรเปรียบเสมือนสัญลักษณ์ของวงการฟุตบอลสโลวีเนีย และสโมสรตั้งอยู่ที่ภูมิภาคสตีเรีย ทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศ
มาริบอร์ เป็นสโมสรที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดของประเทศ พวกเขาชนะเลิศเปอร์วาลีกาสโลวีเนีย 14 สมัย, สโลวีเนียนคัพ 9 สมัย และสโลวีเนียนซูเปอร์คัพอีก 4 สมัย ช่วงเวลาที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดคือช่วงคริสตทศวรรษ 1990-2000 เมื่อพวกเขาคว้าแชมป์ลีก 7 สมัยติดต่อกัน และคว้าแชมป์ฟุตบอลถ้วยอีก 3 สมัย ต่อมาในฤดูกาล 2008–09 มาริบอร์ยังคงยิ่งใหญ่ เมื่อคว้าแชมป์ลีกได้ 7 จาก 9 สมัยหลังสุด ก่อนที่สโลวีเนียจะได้รับเอกราชในปี ค.ศ. 1991 มาริบอร์เล่นในระบบฟุตบอลของยูโกสลาเวีย โดยพวกเขาคว้าแชมป์ยูโกสลาฟเซคเกินด์ลีกในปี ค.ศ. 1967 พวกเขาเป็นหนึ่งในสามสโมสรของสโลวีเนีย ที่เคยได้เล่นในยูโกสลาฟเฟิร์สลีก ซึ่งจัดขึ้นในช่วงปี ค.ศ. 1945-1991 ในปัจจุบัน พวกเขาเป็นเพียงสโมสรเดียวของประเทศ ที่เคยได้ลงเล่นในยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก รอบแบ่งกลุ่ม
มาริบอร์ มีคู่ปรับที่สำคัญคือ โอลิมปียา จากเมืองหลวงลูบลิยานา การแข่งขันนี้เรียกว่า อิเทอร์นัลดาร์บี ("") แต่มาริบอร์เป็นสโมสรที่มีฐานแฟนบอลและผู้สนับสนุนมากที่สุดของประเทศ
สนามเหย้าของพวกเขาคือ ลิยูตสกีเวิร์ต ซึ่งมีความจุ 12,702 ที่นั่ง สร้างในปี ค.ศ. 1952 และสร้างใหม่ช่วงปี ค.ศ. 1990-2000 สีหลักของสโมสรคือสีม่วง
ชุดแข่งขัน.
สีหลักของมาริบอร์คือสีม่วง โดยสโมสรมีฉายาว่า "สีม่วง" (') และ "วิโอลา" ('), นอกจากนี้ยังสื่อถึง "เดอะไวโอล" ซึ่งเกี่ยวข้องกับภูมิภาคของอดีตยูโกสลาเวีย
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
สนาม.
สนามลิยูตสกีเวิร์ต  เป็นสนามเพียงแห่งเดียวในมาริบอร์ที่ตั้งอยู่ฝั่งซ้ายของแม่น้ำดราวา เป็นสถานที่สำคัญทางธรรมชาติ วัฒนธรรม สถาปัตยกรรม และกีฬาของเมืองนี้ สนามตั้งชื่อตามสวนสาธารณะที่เคยตั้งอยู่ที่นี่ และเคยมีหลุมฝังศพตั้งอยู่ก่อนที่สนามจะสร้างขึ้น สนามเปิดใช้งานในปี ค.ศ. 1952 และสร้างใหม่ช่วงต้นทศวรรษ 1960 สโมสรลงเล่นที่สนามแห่งนี้ครั้งแรกในปี ค.ศ. 1961 เมื่ออัฒจันทร์หลักอยู่ระหว่างการก่อสร้าง อัฒจันทร์คอนกรีตโค้ง ยาว 129.8 เมตร สูง 18.4 เมตร ต่อมาในปี ค.ศ. 1994 ได้ติดตั้งระบบแสงไฟ เพื่อให้แข่งขันในช่วงเวลาเย็นได้ หลังจากนั้นสนามก็มีการปรับปรุงเป็นระยะ ๆ ครั้งที่สำคัญที่สุด คือในปี ค.ศ. 2008 ปัจจุบัน สนามนี้มีความจุ 12,702 ที่นั่ง
นอกจากเป็นสนามเหย้าของมาริบอร์แล้ว ยังเป็นสนามของฟุตบอลทีมชาติสโลวีเนีย เคยใช้แข่งขันในรายการฟุตบอลโลก 2010 รอบคัดเลือก และเป็น 1 ใน 2 สนามของประเทศ ที่เคยจัดแข่งขันยูโร 2012, ฟุตบอลโลก 2014 และยูโร 2016 รอบคัดเลือก สถิติผู้ชมในสมัยของยูโกสลาฟ คือ 20,000 คน ส่วนในลีกของสโลวีเนีย ผู้ชมสูงสุดคือ 14,000 คน ในนัดสุดท้ายของฤดูกาล 1996–97
เกียรติประวัติ.
มาริบอร์ คว้าแชมป์ลีก 14 สมัย และสโลวีเนียคัพอีก 9 สมัย มากที่สุดของประเทศ พวกเขาเคยคว้าแชมป์ลีกติดต่อกัน 7 สมัย และเป็นสโมสรเดียวของประเทศที่คว้าดับเบิลแชมป์ถึง 4 ครั้ง และยังเป็นสโมสรเดียวที่คว้าเทรเบิลแชมป์ได้ ด้วยการชนะเลิศลีก, ถ้วย และซูเปอร์คัพในฤดูกาล 2012–13 พวกเขายังเคยเป็นหนึ่งในแชมป์ยูฟ่าอินเตอร์โตโตคัพ ค.ศ. 2006 อย่างไรก็ตาม ถ้วยรางวัลนั้น ถูกมอบให้แก่นิวคาสเซิลยูไนเต็ดที่พัฒนาอย่างรวดเร็วแทน มาริบอร์เคยจบลีกด้วยอันดับต่ำกว่าที่ 4 เพียงครั้งเดียว และเป็นสโมสรแรกที่สะสมครบ 1,000 คะแนน ในลีกสูงสุด
ยูโกสลาเวีย.
ลีก
ชนะเลิศ (1): 1966–67
 รองชนะเลิศ (3): 1963–64, 1972–73, 1978–79
ชนะเลิศ (5): 1960–61, 1975–76, 1981–82, 1983–84, 1985–86
รองชนะเลิศ (1): 1987–88
ถ้วย
รอบรองชนะเลิศ (1): 1967–68
ชนะเลิศ (13): 1961, 1966, 1967, 1972–73, 1973–74, 1976–77, 1978–79, 1980–81, 1982–83, 1984–85, 1985–86, 1987–88, 1988–89
รองชนะเลิศ (8): 1963, 1968, 1969, 1970, 1971, 1972, 1983–84, 1986–87
สโลวีเนีย.
ลีก
ชนะเลิศ (15): 1996–97, 1997–98, 1998–99, 1999–2000, 2000–01, 2001–02, 2002–03, 2008–09, 2010–11, 2011–12, 2012–13, 2013–14, 2014–15, 2016–17, 2018/19
 รองชนะเลิศ (5): 1991–92, 1992–93, 1994–95, 2009–10, 2015–16
ถ้วย
ชนะเลิศ (9): 1991–92, 1993–94, 1996–97, 1998–99, 2003–04, 2009–10, 2011–12, 2012–13, 2015–16
รองชนะเลิศ (4): 2006–07, 2007–08, 2010–11, 2013–14
ชนะเลิศ (4): 2009, 2012, 2013, 2014
รองชนะเลิศ (3): 2010, 2011, 2015
ชนะเลิศ (4): 1996–97, 1998–99, 2011–12, 2012–13 (ส่วนหนึ่งของเทรเบิล)
ชนะเลิศ (1): 2012–13