pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
พระวิมาดาเธอ พระองค์เจ้าสายสวลีภิรมย์ กรมพระสุทธาสินีนาฏ ปิยมหาราชปดิวรัดา

พระวิมาดาเธอ พระองค์เจ้าสายสวลีภิรมย์ กรมพระสุทธาสินีนาฏ ปิยมหาราชปดิวรัดา (เดิม: หม่อมเจ้าสาย; 4 กันยายน พ.ศ. 2405 – 24 มิถุนายน พ.ศ. 2472) เป็นพระธิดาในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นภูมินทรภักดี และเจ้าจอมมารดาจีน เข้ารับราชการฝ่ายในเป็นพระอรรคชายาเธอในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว พร้อมกับพระโสทรเชษฐภคินี คือ พระอรรคชายาเธอ พระองค์เจ้าอุบลรัตนนารีนาค กรมขุนอรรควรราชกัลยา และพระอรรคชายาเธอ พระองค์เจ้าเสาวภาคย์นารีรัตน์
พระประวัติ.
พระวิมาดาเธอ กรมพระสุทธาสินีนาฏ ปิยมหาราชปดิวรัดา มีพระนามเดิมว่าหม่อมเจ้าสาย ประสูติเมื่อวันที่ 4 กันยายน พ.ศ. 2405 เป็นพระธิดาในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นภูมินทรภักดี ประสูติแต่หม่อมจีน (ต่อมาหม่อมจีนได้รับการสถาปนาขึ้นเป็นเจ้าจอมมารดาจีน) มีพระนามที่เรียกกันในครอบครัวว่า เป๋า
หม่อมเจ้าสาย ลดาวัลย์ เมื่อประสูติ ประทับอยู่ที่วังของพระบิดา โดยมีสมเด็จพระบรมราชมาตามหัยิกาเธอ กรมพระยาสุดารัตน์ราชประยูร เป็นผู้อภิบาล มีพระโสทรเชษฐภคินีสองพระองค์ และได้รับราชการฝ่ายในเป็นพระอรรคชายาเธอใน พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว พร้อมกันทั้งสามพระองค์ คือ
พระวิมาดาเธอ กรมพระสุทธาสินีนาฏ ปิยมหาราชปดิวรัดา ทรงรับราชการฝ่ายในเป็นพระภรรยาเจ้าทรงอิสริยยศเป็นพระมเหสี ตำแหน่ง พระอรรคชายาเธอ มีหน้าที่ควบคุมดูแลห้องพระเครื่องต้น ของเสวยคาวหวาน อีกทั้งทรงเป็นผู้ที่ตั้งโรงเลี้ยงเด็กขึ้นเป็นแห่งแรกในประเทศไทย บริเวณตำบลสวนมะลิ ถนนบำรุงเมือง อุทิศพระกุศลประทานพระราชธิดาพระองค์ใหญ่ที่สิ้นพระชนม์ไปตั้งแต่ทรงพระเยาว์ ทรงรับเด็กกำพร้าและเด็กยากจนมาเลี้ยงดู สอนให้เล่าเรียน และฝึกวิชาชีพทั้งหญิงและชาย ทรงเป็นองค์อุปนายิกาสภาอุณาโลมแดง (สภากาชาดไทย) ในสมัยหนึ่งอีกด้วย
พระองค์ประชวรด้วยพระโรคเนื้อร้ายในช่องพระโอษฐ์ สิ้นพระชนม์ ณ ตำหนักในสวนสุนันทา พระราชวังดุสิต เมื่อวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2472 สิริพระชันษา 66 ปี ได้รับพระราชทานพระโกศทองน้อยทรงพระศพ ประดิษฐานไว้ ณ พระที่นั่งนงคราญสโมสร และได้รับพระราชทานพระโกศทองใหญ่ในวันออกพระเมรุพระราชทานเพลิงพระศพ (พระโกศทองใหญ่เป็นพระโกศชั้นสูงสุดสำหรับทรงพระบรมศพ พระมหากษัตริย์และสมเด็จพระอัครมเหสี) และพระราชทานเพลิงพระศพ เมื่อวันที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2473 ณ พระเมรุ ท้องสนามหลวง
พระราชโอรส-ธิดา.
พระวิมาดาเธอ กรมพระสุทธาสินีนาฏ ปิยมหาราชปดิวรัดา มีพระประสูติการพระราชโอรสและพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทั้งหมด 4 พระองค์ เป็นพระราชโอรส 1 พระองค์ เป็นพระราชธิดา 3 พระองค์ ทั้งหมดเดิมมีพระอิสริยยศเป็น "พระองค์เจ้า" ภายหลังได้รับพระราชทานพระอิสริยยศขึ้นเป็น "สมเด็จเจ้าฟ้า" ดังนี้
พระอิสริยยศ.
พระอิสริยยศสุดท้ายนั้น พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ เฉลิมพระนามและเลื่อนกรม ทั้งนี้ คำว่า "วิมาดา" แปลว่า แม่เลี้ยง ซึ่งพระองค์ทรงเป็นเจ้านายพระองค์เดียวที่ได้รับการสถาปนาไว้ในพระอิสริยศักดิ์นี้อย่างเป็นทางการ ส่วนสร้อยพระนาม "ปิยมหาราชปดิวรัดา" นั้น คำว่า "ปดิวรัดา" (อ่านว่า ปะดิวะรัดดา) แปลว่า "ภริยาที่ซื่อสัตย์และภักดีต่อสามี"
เครื่องราชอิสริยาภรณ์.
พระองค์ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ชั้นสูงสุดของตระกูลต่าง ๆ ดังต่อไปนี้
ละครรำ

ละครรำ เป็นศิลปะการแสดงของไทย ที่ประกอบด้วยท่ารำ ดนตรีบรรเลง และบทขับร้องเพื่อดำเนินเรื่อง ละครรำมีผู้แสดงเป็นตัวพระ ตัวนาง และตัวประกอบ แต่งองค์ทรงเครื่องตามบท งดงามระยับตา ท่ารำตามบทร้องประสานทำนองดนตรีที่บรรเลงจังหวะช้า เร็ว เร้าอารมณ์ให้เกิดความรู้สึกคึกคัก สนุกสนาน หรือเศร้าโศก ตัวละครสื่อความหมายบอกกล่าวตามอารมณ์ด้วยภาษาท่าทาง โดยใช้ส่วนต่างๆของร่างกาย วาดลีลาตามคำร้อง จังหวะและเสียงดนตรี
ในปัจจุบันละครรำนิยมนำมาแสดงแก้บนสิ่งศักดิ์สิทธิ์อย่างแพร่หลาย มีทั้งแบบชั่วคราว กับประจำโรง อยู่ในสถานที่นั้น ๆ เลย เช่นวัดโสธรวรารามวรวิหาร วัดพระศรีรัตนมหาธาตุวรมหาวิหาร ศาลหลักเมือง
ศาลท้าวมหาพรหม โรงแรมเอราวัณ เป็นต้น
ฌาน

ฌาน (บาลี) หรือ ธยาน (สันสกฤต) หมายถึง การเพ่งอารมณ์จนใจแน่วแน่เป็นอัปปนาสมาธิ ภาวะจิตสงบประณีต ซึ่งมีสมาธิเป็นองค์ธรรมหลัก
ฌาน 2.
ฌานแบ่งออกเป็นสองประเภทใหญ่ ๆ ได้แก่
ฌาน 2 ประเภท.
แต่โดยทั่วไป เมื่อกล่าวถึงประเภทของฌาน มักแบ่งฌานออกเป็นสองประเภทใหญ่ ๆ คือ
# ปฐมฌาน (ฌานที่ 1) ประกอบด้วย วิตก วิจาร ปิติ สุข เอกัคคตา 
# ทุติยฌาน (ฌานที่ 2) ประกอบด้วย ปิติ สุข เอกัคคตา
# ตติยฌาน (ฌานที่ 3) ประกอบด้วย สุข เอกัคคตา
# จตุตถฌาน (ฌานที่ 4) ประกอบด้วย อุเบกขา เอกัคคตา
# อากาสานัญจายตนะ (มีความว่างเปล่าคืออากาสไม่มีที่สิ้นสุดเป็นอารมณ์)
# วิญญาณัญจายตนะ (มีความว่างระดับนามธาตุคือความว่างในแบบที่อายตนะภายนอกและภายในไม่กระทบกันจนเกิดวิญญาณธาตุการรับรู้ขึ้นเป็นอารมณ์)
# อากิญจัญญายตนะ (การไม่มีอะไรเลยเป็นอารมณ์)
# เนวสัญญานาสัญญายตนะ (จะว่ามีสัญญาก็มิใช่ไม่มีสัญญาก็มิใช่ คือแม้แต่อารมณ์ว่าไม่มีอะไรเลยก็ไม่มี) 
เมื่อกล่าวสั้น ๆ ว่า "ฌาน 4" จะหมายถึง แค่รูปฌาน 4 และเมื่อกล่าวสั้น ๆ ว่า "ฌาน 8" จะหมายถึง รูปฌาน 4 กับ อรูปฌาน 4 แต่ตามหลักอภิธรรมโดยสภาวะ อรูปฌานทั้ง 4 ท่านจัดว่าเป็นเพียงจตุตถฌาน เพราะประกอบด้วย อุเบกขา เอกกัคคตา เช่นเดียวกับจตุตถฌานของรูปฌาน เพียงแต่มีอารมณ์ที่ละเอียดลึกซึ้งกว่า จึงแยกเรียกโดยบัญญัติว่าฌาน 8 เพื่อความเข้าใจ 
สิ่งที่ใช้เป็นอารมณ์ในการเพ่งจนได้ฌาน ได้มีการรวบรวมไว้เรียกว่าสมถกรรมฐาน สิ่งที่ขวางกั้นจิต ไม่ให้เกิดฌาน คือ นิวรณ์
ฌานสมาบัติ.
สมาบัติ เป็นภาวะสงบประณีตซึ่งพึ่งเข้าถึง มีหลายอย่าง เช่น ฌานสมาบัติ ผลสมาบัติ เป็นต้น สมาบัติที่กล่าวถึงบ่อยคือ ฌานสมาบัติ กล่าวคือ สมาบัติ 8 อันได้แก่ ฌาน 8 (รูปฌาน 4 กับ อรูปฌาน 4)
ในบางกรณี รูปฌาน 4 อาจถูกจำแนกใหม่ในรูปแบบของ ปัญจมฌาน เป็นการจำแนกตามแบบพระอภิธรรม เรียกว่า ปัญจกนัย การจำแนกตามแบบพระสูตร เรียกว่า จตุกนัย ที่ต้องจำแนกเป็นปัญจมฌาน เนื่องจากฌานลาภี (ผู้ได้ฌาน) มี 2 ประเภท คือ ติกขบุคคล (ผู้รู้เร็ว) และ มันทบุคคล (ผู้รู้ช้า) 
อนุปุพพวิหารสมาบัติ 9 หมายถึง สมาบัติ 8 กับ นิโรธสมาบัติ
เอมส์ (รัฐไอโอวา)

เอมส์ (Ames) เป็นเมืองแห่งหนึ่งตั้งอยู่บริเวณกลางรัฐไอโอวา สหรัฐอเมริกา ตั้งอยู่เหนือเมืองหลวง ดิมอยน์ ประมาณ 50 กม (30 ไมล์) เอมส์เป็นที่ตั้งของมหาวิทยาลัยไอโอวาสเตต ในปี 2543 ตามสัมมโนประชากร เมืองเอมส์มีประชากร 50,731 ชื่อเมืองตั้งอยู่สมาชิกสภาผู้แทน โอกส์ เอมส์ (Oakes Ames)
ในปี 2553 เอมส์ได้รับเลือกจากหนังสือพิมพ์ซีเอ็นเอ็นว่าเป็นเมืองน่าอยู่อันดับ 9 ของประเทศ
ภูมิศาสตร์.
เอมส์ตั้งอยู่บริเวณทางหลวง อินเตอร์สเตต 35 ทางหลวงสหรัฐ 30 และ 69 และ ลิงคอล์นไฮเวย์ และมีทางรถไฟยูเนียนแปซิฟิกตัดผ่านกลางเมือง
เอมส์ตั้งอยู่ที่พิกัด มีพื้นที่ประมาณ 55.9 ตารางกิโลเมตร (21.6 ตารางไมล์) เป็นพื้นดิน และ 0.1 ตารางกิโลเมตร (0.04 ตารางไมล์) เป็นพื้นน้ำ 
คมนาคม.
การเดินทางในเมืองมีรถโดยสารประจำทางชื่อ "ไซไรด์" (CyRide) โดย ไซ เป็นชื่อสัญลักษณ์ทีมกีฬาของมหาวิทยาลัยไอโอวาสเตต โดยมีรถเมล์วิ่งในเมืองทั้งหมด 8 สาย และรถเมล์วิ่งวนในส่วนมหาวิทยาลัยอีก 4 สาย
การเดินทางระหว่างเมืองใช้ทางหลวงหลัก 2 เส้น คือ อินเตอร์สเตต 35 และ ทางหลวงสหรัฐ 30 ถึงแม้ว่าเมืองจะมีทางรถไฟผ่านกลางเมืองแต่มีเฉพาะรถไฟขนส่งสินค้าเท่านั้น ไม่มีรถไฟโดยสาร ในเมืองมีสนามบินขนาดเล็กตั้งอยู่ทางทิศใต้ของเมือง โดยไม่มีเครื่องบินพาณิชย์เช่นกัน การเดินทางทางรถไฟหรือเครื่องบินมาที่เมืองเอมส์จำเป็นต้องเดินทางไปที่เมืองดิมอยน์ ห่างออกไป 50 กม. และเดินทางทางรถยนต์ต่อมาที่เมืองอีกทีหนึ่ง
อินเตอร์สเตต 35

อินเตอร์สเตต 35 (Interstate 35 หรือย่อว่า I-35 or IH-35) เป็นระบบทางหลวงอินเตอร์สเตต ซึ่งเป็นทางหลวงระหว่างรัฐในสหรัฐอเมริกา วิ่งเหนือ-ใต้ โดยสุดทางด้านเหนืออยู่ที่ดูลูธ ในรัฐมินนิโซตา สุดทางด้านใต้อยู่ที่ลารีโดในรัฐเท็กซัส ทางหลวงนี้ในได้มีแบ่งย่อยออกเป็น 35E (ใน ดัลลัส และ เซนต์พอล) และ 35W (ใน ฟอร์ตเวิร์ธ และ มินนิอาโพลิส)
เมืองสำคัญ.
อินเตอร์สเตต 35 ตัดผ่านเมืองสำคัญ จากใต้มาเหนือได้แก่
ระบบทางหลวงอินเตอร์สเตต

ระบบทางหลวงอินเตอร์สเตต ดไวต์ ดี. ไอเซนฮาวร์  หรือนิยมเรียกสั้น ๆ ว่า อินเตอร์สเตต  เป็นระบบเครือข่ายทางหลวงที่เชื่อมเกือบทุกรัฐในสหรัฐอเมริกาเข้าด้วยกัน (ยกเว้น อะแลสกาและ ฮาวาย) โดยทั้งระบบนี้มีความยาวถนนกว่า 75,198 กม. (46,726 ไมล์) ข้อมูลในเดือน ตุลาคม 2545
การเดินทัพที่รวดเร็วเป็นสิ่งที่สำคัญมากสำหรับกองทัพ นายพลดไวต์ ดี. ไอเซนฮาวร์ ผู้ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีคนที่ 34 ของประเทศสหรัฐอเมริกาในช่วงที่ทั่วโลกอยู่ท่ามกลางสงครามเย็นอันร้อนระอุ จึงผุดอภิมหาโครงการอย่างการก่อสร้างถนนระหว่างรัฐขึ้นทั่วสหรัฐอเมริกา เพื่อจะได้ส่งกองทัพไปช่วยเหลือรัฐต่างๆ ได้อย่างทันท่วงทีเมื่อถูกโจมตี เหมือนการเดินทัพอย่างรวดเร็วบนทางหลวงพิเศษ หรือออโตบาห์นของกองทัพนาซี 
อย่างไรก็ตาม แรงสนับสนุนที่สำคัญในการขับเคลื่อนโครงการนี้หาใช่กองทัพ แต่เป็นกลุ่มอุตสาหกรรมรถยนต์ที่ช่วยกันผลักดันให้ National Interstate and Defense Highways Act ได้รับการอนุมัติ ซึ่งประสบความสำเร็จใน พ.ศ. 2499 นั่นเอง
ระบบทางหลวงระหว่างรัฐของสหรัฐอเมริกาจึงเริ่มต้นก่อสร้างขึ้นจากหนึ่งรัฐไปสองรัฐ จนกระทั่งครอบคลุมทั่วทุกรัฐ ประกอบไปด้วยทางหลวง 3 แบบ ได้แก่ ทางหลวงที่ไม่จำกัดความเร็ว (freeway) ทางหลวงแผ่นดิน (highway) และทางหลวงพิเศษ (expressway) ใช้ระบบตัวเลขกำหนดสายทาง โดยตัวเลข 1 หลักและ 2 หลักจะเป็นถนนสายหลัก โดยเส้นทางที่ลงท้ายด้วยเลขคู่จะเป็นเส้นทางข้ามจากฝั่งตะวันออกมาตะวันตก ส่วนเส้นทางที่ลงท้ายด้วยเลขคี่จะเป็นเส้นทางจากเหนือจรดใต้ ส่วนตัวเลข 3 หลักจะเป็นถนนที่เป็นสาขาหรือเส้นทางวนรอบพื้นที่ในเขตชนบท
ระบบตัวเลข.
ระบบตัวเลขในถนนอินเตอร์สเตต จะใช้เลขสองหลักเป็นตัวบ่งบอกถึงถนนสายหลัก โดยเลขคี่เป็นถนนที่วิ่งในแนวเหนือ-ใต้ และเลขคู่จะเป็นถนนที่วิ่งในแนวตะวันออก-ตะวันตก และถนนที่แยกย่อยออกจากถนนเหล่านี้จะใช้เลขถนนเป็นเลขสามหลัก โดยยังคงตัวเลขถนนที่แยกออกมาไว้ในสองหลักหลัง เช่นถนน I-294 เป็นถนนที่แยกออกมาจากถนน I-94 เป็นต้น สำหรับตัวเลขนำหน้าจะแบ่งออกเป็นสองส่วนเช่นเดียวกัน โดยเลขคี่จะเป็นที่วิ่งตรงเข้าเมืองขณะที่เลขคู่เป็นถนนที่วิ่งอ้อมเมือง เช่น I-94 ถนนวิ่งผ่านชิคาโก จะมีแบ่งออกเป็น I-194 จะวิ่งเข้าสู่ตัวเมืองชิคาโก ขณะที่ I-294 จะวิ่งอ้อมเมืองชิคาโก
ความเร็วจำกัด.
ทางหลวงอินเตอร์สเตตเป็นถนนที่มีความเร็วจำกัดสูงสุดในบรรดาถนนทั่วไปในสหรัฐอเมริกา โดยในชนบทความเร็วจำกัดจะอยู่ที่ 100 ถึง 130 กม./ชม. (65 - 80 ไมล์/ชม.) ขณะที่ในส่วนตัวเมืองจะจำกัดอยู่ที่ 80 ถึง 100 กม./ชม. (50 ถึง 60 ไมล์/ชม.) โดยขึ้นอยู่กับรัฐจะกำหนดไว้
หมายเหตุ.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
ตารางเมตร

ตารางเมตร หรือ square metre (ตามการสะกดคำแบบสากลที่ใช้โดยสำนักงานชั่งตวงวัดระหว่างประเทศ) หรือ square meter (ตามการสะกดคำแบบอเมริกัน) เป็นหน่วยอนุพัทธ์เอสไอของพื้นที่ มีสัญลักษณ์คือ m2 โดยมีค่าเท่ากับพื้นที่ของสี่เหลี่ยมจัตุรัสที่แต่ละด้านยาว 1 เมตร
การใช้คำอุปสรรคเอสไอ.
หน่วย "ตารางเมตร" สามารถใช้คำอุปสรรคเอสไอเหมือนที่ใช้กับหน่วย "เมตร" ได้ทั้งหมด
การแปลงผัน.
1 ตารางเมตร มีค่าเท่ากับ:
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
 ตารางกิโลเมตร (km2)
 ตารางเซนติเมตร (cm2)
 เฮกตาร์ (ha)
 อาร์ (a)
 เดซิอาร์ (da)
 เซนติอาร์ (ca)
 เอเคอร์
 ตารางหลา
 ตารางฟุต
 ตารางนิ้ว
 ตารางวา
 งาน
 ไร่
หมายเหตุ.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
วักก้า

<ns>0</ns>
 <revision>
 <parentid>11768623</parentid>
 <timestamp>2024-09-19T17:00:02Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Ginphuaktidfun</username>
 </contributor>
 <origin>11768633</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
วักก้า (; โรมาจิ: "Wakka") เป็นตัวละครตัวหนึ่งในเกมไฟนอลแฟนตาซี X ซึ่งให้เสียงพากย์ภาษาอังกฤษโดย จอห์น ดิแม็กจิโอ (เป็นผู้พากย์เสียงคิมาริด้วย) ชื่อของวักก้าตามภาษาไอนุหมายถึง น้ำ โดยตัวละครตัวนี้มีลักษณะเด่นคือ มีผมสีส้มแดงชี้ขึ้น และสำเนียงพูดแบบชาวเกาะบีเสด ซึ่งมีสำเนียงเหมือนกับพวกโพลีนีเชียน เช่น การพูดว่า บรัดด้า (brudda) แทนการออกเสียงว่า บราเด้อ (brother) และลงท้ายประโยคสนทนาด้วย ยะ (ya)
นอกจากเป็นผู้คุ้มกันของยูน่าแล้ว วักก้ายังเป็นนักเล่นบลิทซ์บอลตัวเก่งและเป็นหัวหน้าทีมบลิทซ์บอลชื่อ บีเสด ออรอชส์ ซึ่งตามเนื้อเรื่องในไฟนอล แฟนตาซี X ทีมนี้ไม่เคยชนะใครมาเป็นเวลานานกว่า 10 ปีแล้ว ในเกมวักก้าใช้ลูกบลิทซ์บอลเป็นอาวุธและยังเป็นตัวละครตัวเดียวที่สามารถใช้อาวุธโจมตีศัตรูที่บินได้ ความสามารถของเขาช่วยเพิ่มประสิทธิภาพในการโจมตีให้กับทีมและยังทำให้เกิดสภาวะต่าง ๆ กับศัตรูด้วย เช่น ทำให้ตาบอด เป็นใบ้ หรือติดพิษ 
วักก้านับว่าเป็นเพื่อนคนแรก ๆ ของทีดัส หลังจากที่ทีดัสได้เดินทางมาถึงสฟีร่า โดยสาเหตุมาจากความสามารถทางการเล่นบลิทซ์บอลอันยอดเยี่ยมและทีดัสยังมีส่วนคล้ายกับ ชัปปู น้องชายของวักก้าซึ่งตายไป โดยชัปปูมีความสำคัญกับวักก้าตามเนื้อเรื่องอย่างมากโดยเป็นคนรู้ใจของ ลูลู่ ซึ่งเป็นผู้คุ้มกันของยูน่าและเพื่อนสนิทของเขา ชัปปูได้เข้าร่วมกลุ่มครูเสเดอร์ ที่เป็นกองกำลังที่เข้าต่อสู้กับซิน เขาตายระหว่างการต่อสู้กับซินโดยใช้มาคิน่า ซึ่งเป็นอาวุธของชาวอัลเบ็ด ซึ่งสาเหตุนี้เองที่ทำให้วักก้า รู้สึกเกลียดชังพวกอัลเบ็ดมากขึ้น 
แต่ความชิงชังชาวอัลเบ็ดของวักก้าก็ค่อย ๆ เปลี่ยนไป จากความรู้สึกแบ่งแยกทางเชื้อชาติมาเป็นความนับถือหลังจากที่ได้เป็นเพื่อนกับริคคุ ซึ่งเป็นชาวอัลเบ็ด และเรียนรู้ว่ายูน่าเองก็มีเชื้อสายอัลเบ็ดเช่นกัน ในที่สุดวักก้าก็รู้ซึ้งแล้วว่าความรู้สึกชิงชังต่อชาวอัลเบ็ดนั้นมาจากอคติอย่างไม่มีเหตุผลของตัวเขาเอง โดยต่อมาวักก้าก็ได้ขึ้นไปบนยานของอัลเบ็ดและได้ร่วมต่อสู้เพื่อปกป้องเกาะบิคาเนล ซึ่งเป็นที่อยู่ของอัลเบ็ดทั้ง ๆ ที่เขายังไม่เชื่อใจในมาคิน่าและชาวอัลเบ็ด
วักก้าและทีดัสเริ่มมีความสนิทกันมากขึ้นในฐานะพี่น้องตลอดเนื้อเรื่องในเกม แม้แต่ลูลู่ซึ่งไม่ชอบทีดัสในช่วงแรกของเกม ก็เริ่มมองทีดัสใหม่และเริ่มมีความรู้สึกต่อทีดัสเหมือนกับวักก้า ความสัมพันธ์ส่วนตัวระหว่างลูลู่และวักก้าเองก็พัฒนาขึ้นไปเรื่อย ๆ จนกระทั่งทั้งคู่ได้แต่งงานกันหลังจากจบเหตุการณ์ในไฟนอลแฟนตาซี X ได้ 6 เดือน ในไฟนอลแฟนตาซี X-2 วักก้าต้องแสดงความรับผิดชอบในฐานะพ่อของลูกชายที่เพิ่งเกิดมาซึ่งเขารู้สึกว่ามันยากกว่าการสู้กับซิน และสิ่งสำคัญที่แสดงให้เห็นว่าวักก้ายอมรับชาวอัลเบ็ดได้แล้วก็คือ การตั้งชื่อลูกของเขาว่า "วิดิน่า" (Vidina) ซึ่งก็คือคำว่า "อนาคต" ในความหมายของชาวอัลเบ็ดนั่นเอง
การปรากฏตัวของวักก้าในแบบอื่น ๆ.
วักก้าในวัยเด็กปรากฏตัวในเกมคิงด้อมฮาร์ทส์ภาคแรก โดยมีฐานะเป็นพี่ชายของทีดัสและเซลฟี่ ทิลมิตต์ (ตัวละครในไฟนอลแฟนตาซี VIII) โดยผู้เล่นสามารถสู้กับวักก้า รวมทั้งทีดัสและเซลฟี่ ได้ระหว่างที่โซร่าซึ่งเป็นตัวละครหลักในเกมเดินทางไปถึงเกาะเดสทินี่ ซึ่งในเกมนี้วักก้ายังคงใช้ลูกบลิทซ์บอลเป็นอาวุธเหมือนเดิม
วักก้าไม่ได้ปรากฏตัวในเกมคิงด้อมฮาร์ทภาคสอง แต่ก็มีการกล่าวถึงเขาโดยเซลฟี่ได้พูดว่า ทีดัสและวักก้าคงเล่นบลิทซ์บอลกันเสร็จแล้ว
สเวน คาล บายัน

สเวน คาล บายัน เป็นหนึ่งในตัวละครเอกจากอะนิเมะเรื่อง กันดั้มซี้ด C.E.73 สตาร์เกเซอร์ร้อยตรีวัย 20 ปี สังกัดอยู่ที่กองพันอิสระที่ 81 แห่งกองทัพสหพันธ์โลกหรือที่รู้จักกันในชื่อ "แฟนธอม เพน" เขาเป็นนักบินประจำ GAT-X105E สไตรค์นัวร์ลักษณะภายนอกดูเงียบขรึม เย็นชาและพูดน้อย เหมือนกับคนที่เก็บอารมณ์ไว้ ซึ่งบุคลิกของเขานั้นแตกต๋างไปจากทหารคนอื่นๆในหน่วยเดียวกัน ที่มักจะแสดงอารมณ์บ้าคลั่งและพึงพอใจในการออกรบ กระนั้นฝีมือในการต่อสู้ของเขาก็ร้ายกาจไม่แตกต่างไปจากเพื่อนร่วมหน่วยเท่าใดนัก
เหตุที่เขาและนักบินส่วนใหญ่มีสภาวะทางอารมณ์ไม่เหมือนคนธรรมดานั้น เพราะว่าเหล่าทหารในหน่วยแฟนธอม เพน ล้วนแล้วแต่ผ่านการฝึกฝนมาแบบล้างสมอง เพื่อให้เป็นหน่วยรบที่มุ่งคิดแต่การกำจัดศัตรูเท่านั้น กระนั้นตัวตนที่แท้จริงของสเวนนั้นยังเป็นคนที่มีสามัญสำนึกแบบคนทั่วไป ดังที่จะเห็นได้ในเนื้อเรื่องของ กันดั้มซี้ด C.E.73 สตาร์เกเซอร์ ที่เขาทำการถามผู้บังคับบัญชาว่าจะจัดการเฉพาะผู้การร้าย (ที่อาศัยอยู่ในค่ายอพยพ) หรือไม่ ซึ่งผู้บังคับบัญชาของเขาก็ถามกลับว่าสเวนสามารถแยกออกว่าใครเป็นใครหรือเปล่า ซึ่งสเวนก็ตอบว่าเขาไม่สามารถแยกออกได้ เขาจึงจำเป็นที่จะทำตามคำสั่งที่ให้มา
ลูลู่

ลูลู่ (; โรมาจิ: "Rūrū") เป็นตัวละครหนึ่งในเกม ไฟนอลแฟนตาซี X เธอทำหน้าที่เป็นผู้คุ้มกันของยูน่าและดูแลยูน่าเหมือนกับเป็นน้องสาว การโจมตีโดยใช้อาวุธของลูลู่ไม่รุนแรง แต่เป็นตัวละครที่สามารถใช้เวทมนตร์ดำได้ โดยจัดให้อยู่ในกลุ่มอาชีพของนักเวทมนตร์ดำ ลูลู่ไม่ได้โจมตีศัตรูโดยตรงแต่ใช้ตุ๊กตาในการโจมตีแทน โดยมีตุ๊กตาหลายชนิดเช่น ตุ๊กตามูเกิลและซาโบเทนเดอร์ (กระบองเพชร) วิธีการที่ลูลู่ใช้ควบคุมตุ๊กตาเหล่านี้ไม่ได้กล่าวไว้ชัดเจนแต่คาดว่าคงใช้ความสามารถทางด้านเวทมนตร์ของลูลู่ในการควบคุม การโจมตีโดยโอเวอร์ไดรว์เรียกว่า ฟิวรี่ ซึ่งทำให้ลูลู่สามารถใช้เวทมนตร์ดำโจมตีได้หลายครั้ง โดยจำนวนครั้งและความรุนแรงขึ้นอยู่กับเวทมนตร์ที่ใช้และจำนวนครั้งในการหมุนแกนอะนาล็อกขวาของตัวควบคุมเพลย์สเตชัน 2 ดูอัลช็อค
การออกแบบตัวละคร.
เท็ตซึยะ โนมูระ ผู้ออกแบบตัวละครในไฟนอลแฟนตาซี X มีความคิดว่าอยากให้ลูลู่ซึ่งเป็นนักเวทมนตร์ดำมีลักษณะที่แตกต่างไปจากภาพลักษณ์ของนักเวทมนตร์ดำที่ผู้เล่นไฟนอลแฟนตาซีโดยทั่วไปคุ้นเคย ซึ่งสังเกตได้จากทรงผมและชุดที่ลูลู่สวมใส่ โนมูระกล่าวว่าเนื่องจากเทคโนโลยีที่ทันสมัยขึ้นทำให้เขาสามารถเพิ่มเติมรายละเอียดสำหรับชุดของตัวละครได้อย่างมาก ซึ่งก็นับเป็นเรื่องที่ท้าทายโปรแกรมเมอร์สร้างภาพเหมือนเช่นกัน โดยชุดของลูลู่ในไฟนอลแฟนตาซี X ปรากฏออกมาในรูปแบบของเข็มขัดหลายเส้นที่ร้อยติดกันอยู่บนด้านหน้ากระโปรงของลูลู่ โดยเขาออกแบบให้เข็มขัดและหัวเข็มขัดมีการจัดเรียงตัวกันในรูปแบบเฉพาะเจาะจง ทำให้ทีมสร้างและออกแบบเกมต้องพยายามรักษารูปแบบของเข็มขัดให้เหมือนเดิมตลอดเวลา
ประวัติย่อ.
ลูลู่เกิดบนเกาะบีเสด เธอเติบโตมาพร้อมกับวักก้า, ยูน่า และชัปปู น้องชายของวักก้า ถึงแม้ว่าลูลู่จะมีท่าท่างเคร่งขรึมและเป็นคนยิ้มยาก แต่จริง ๆ แล้ว เธอเป็นคนเห็นอกเห็นใจและเป็นห่วงผู้อื่นเสมอ ลูลู่เป็นคนฉลาดและเป็นคนหนึ่งในสาวกเยวอนที่ตั้งคำถามถึงวัตุประสงค์ของศาสนาเยวอน ถึงแม้ว่าลูลู่จะเป็นคนที่เข้าใจเรื่องราวต่าง ๆ ได้เร็วกว่าคนอื่น ๆ ในกลุ่ม แต่ลูลู่ก็ยังสับสนกับคำสอนที่หลอกลวงของเยวอน ก่อนที่ลูลู่จะมาเป็นผู้คุ้มกันของยูน่า เธอได้เคยเป็นผู้คุ้มกันของผู้อัญเชิญสองคนในการเดินทางแสวงบุญที่ต้องยุติลงอย่างกะทันหันก่อนไปถึงเมืองซานัคคันที่ล่มสลาย โดยผู้อัญเชิญคนแรกคือจินเน็ม ซึ่งเสียชีวิตภายในถ้ำแห่งความฝันที่ถูกขโมยระหว่างหาทางเพื่อให้ได้อสูรโยจิมโบ เหตุการณ์นี้ยังฝังใจและมีผลต่อความรู้สึกของลูลู่ตลอดมา แต่เมื่อยูน่าและเพื่อน ๆ เดินทางมาถึงหุบเขาที่ถ้ำนี้ตั้งอยู่ ลูลู่ก็ตัดสินใจเผชิญกับความทรงจำที่เจ็บปวดอีกครั้ง ที่ด้านหลังถ้ำ ทุกคนก็ได้พบกับดวงจิตของจินเน็มซึ่งเต็มไปด้วยความชิงชังต่อการมีชีวิต ลูลู่รู้สึกว่าเธอควรทำหน้าที่ครั้งสุดท้ายในฐานะผู้คุ้มกันของจินเน็มเพื่อให้ดวงจิตของจินเน็มได้รับการปลดปล่อยและพักผ่อนอย่างสงบที่ฟาร์เพลน หลังจากต่อสู้และเอาชนะโยจิมโบซึ่งเป็นอสูรที่จินเน็มเรียกออกมา ดวงจิตของจินเน็มก็ได้เดินทางไปสู่ฟาร์เพลน สำหรับผู้อัญเชิญคนที่สองของลูลู่คือ หลวงพ่อซูค ซึ่งหยุดการเดินทางแสวงบุญที่ดินแดนแห่งความสงบซึ่งเป็นสถานที่ที่ผู้อัญเชิญหลายคนตัดสินใจเลิกการเดินทางแสวงบุญ
ลูลู่มีความสัมพันธ์อันลึกซึ้งกับชัปปูก่อนที่ชัปปูจะเสียชีวิตลงด้วยน้ำมือของซิน การจากไปของชัปปูยังเป็นเหมือนบาดแผลในใจของลูลู่อีกด้วย อย่างไรก็ตาม ลูลู่ละวักก้าก็รักกันและแต่งงานหลังจากจบเหตุการณ์ในไฟนอลแฟนตาซี X ในไฟนอลแฟนตาซี X-2 ลูลู่ก็ได้ให้กำเนิดลูกชายของวักก้า ซึ่งวักก้าให้ชื่อว่า วิดิน่า ซึ่งหมายถึงอนาคตในความหมายของชาวอัลเบ็ด
ชนวัว

ชนวัว หรือ กีฬาชนโค เป็นกีฬาพื้นเมืองของภาคใต้ สำหรับในประเทศไทยอาจเป็นความนิยมที่เริ่มมาจากการเลี้ยงวัวไว้บริโภคของชาวมุสลิม แต่พื้นที่ทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือก็ปรากฏความนิยมอยู่บ้างเช่นกัน ซึ่งการแข่งเพื่อความสนุกสนานนี้อาจมีให้พบเห็นได้จนถึงประเทศลาว การแข่งขันกระทำโดยการปล่อยวัวหนุ่มที่แข็งแรงให้พ้นจากคอก ให้วัวผู้ทั้งสองฝ่ายตรงรี่เข้าปะทะกัน ใช้พละกำลังและอาวุธคือเขาเข้าต่อสู้ สัตว์ทั้งสองต้องใช้กำลังยืนหยัดต่อสู้ไม่ยอมถอยเพื่อชัยชนะ ส่วนใหญ่ของผู้ชมที่รายรอบรอชมการชนวัวนั้น ล้อมรอบกันแน่นขนัดก็เพื่อต้องการเห็นชัยชนะและกำลังความแข็งแกร่งของวัวผู้ตัวที่ชนะ บางคนก็เลือกที่จะชมร่างกายที่สวยงามของวัวซึ่งเป็นสัตว์ที่ผูกพันกับวิถีชีวิตประจำวันของพวกเขา แต่ส่วนใหญ่มักเพิ่มการพนันขันต่อ เพื่อเพิ่มการลุ้นและการเชียร์วัวตัวที่ชอบได้มากยิ่งขึ้น วัวที่นิยมใช้แข่งขันเป็นวัวที่มีรูปร่างบึกบึนกำยำ เขา ส่วนหัว ลำตัว และขาหน้า ต้องแข็งแรง เมื่อวิ่งเข้าปะทะหัวชนกัน เสียงดังสนั่น เมื่อตัวใดตัวหนึ่งไม่ยอมถอยหรือวิ่งหนี ก็ต้องชนกันจนฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งหมดแรงหรือได้รับบาดเจ็บจนพ่ายแพ้ไป ลานชนโคนิยมใช้ลานดินที่กว้างและทำคอกล้อมหรือทำให้มีคันดินล้อมรอบไว้เป็นสนาม
การชนวัวมักเล่นเป็นการพนันเช่นเดียวกับการเล่นการแข่งขันกีฬาไก่ชน
ข้อมูลแหล่งอ้างอิง.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
ว่าว

ว่าว เป็นของเล่นชนิดหนึ่งที่มนุษย์ประดิษฐ์ขึ้นเพื่อให้ลอยอยู่ในอากาศได้ด้วยแรงลมและมีสายป่านคอยบังคับให้ลอยอยู่ในทิศทางที่ต้องการ โดยเริ่มจากประเทศจีนโดยใช้ไม้ไผ่และผ้าไหมเป็นอุปกรณ์ ต่อมาได้ประดิษฐ์ว่าวในหลายรูปแบบตามวัฒนธรรมของหลายประเทศ
ว่าวไทย.
ในอดีตมีกล่าวอยู่ในพงศาวดารเหนือว่า พระร่วงทรงเล่นว่าวอย่างไม่ถือพระองค์ว่าเป็นท้าวพระยา ในสมัยกรุงศรีอยุธยา (พ.ศ. 1893 – 2310) ก็มีการเล่นว่าวกันมากถึงกับมีกฎมณเฑียรบาลห้ามมิให้ประชาชนเล่นว่าวทับพระราชวัง ต่อมาในสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ ก็มีการเล่นว่าวดังเช่นในสมัย ก็มีการเล่นว่าว เช่นในรัชกาลที่ 5 ก็โปรดให้ใช้สถานที่ในพระราชวังดุสิต และสนามเสือป่าเป็นที่เล่นว่าวจุฬากับปักเป้า เป็นต้น ว่าวของไทยที่ทำขึ้นเล่นกันเป็นพื้นมีอยู่ 4 ชนิดด้วยกัน คือ ว่าวอีลุม ว่าวปักเป้า ว่าวจุฬา และว่าวตุ๋ยตุ่ย
ว่าวอีลุ้ม.
มีลักษณะเป็นรูปสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูน มีไม้ไผ่เป็นโครงสองอันคือ อกและปีกอกจะสั้นกว่าปีกเล็กน้อย กระดาษที่ใช้ปิดทาบลงบนโครงนี้ คือกระดาษว่าว ซึ่งบางเป็นพิเศษ ส่วนปลายของปีกทั้งสองข้างจะติดพู่กระดาษเพื่อช่วยในการทรงตัว ในขณะที่ว่าวลอยอยู่ในอากาศ มีหางสำหรับถ่วงน้ำหนักป้องกันไม่ให้ว่าวส่ายไปมา
ว่าวปักเป้า.
มีลักษณะเช่นเดียวกับว่าวอีลุม แต่ไม้ส่วนโครงที่เป็นปีกจะแข็งกว่าปีกของอีลุ้มมาก จึงต้องมีหางที่ทำด้วยผ้าเป็นเส้นยาวถ่วงอยู่ที่ส่วนก้น เมื่อชักขึ้นไปลอยอยู่ในอากาศแล้วจะไม่ลอยอยู่เฉยๆจะส่ายตัวไปมาน่าดูมากและเมือถูกคนชักกระตุกสายเชือกป่านตามวิธีการแล้ว มันจะเคลื่อนไหวโฉบเฉี่ยวไปมาท่าทางต่างๆตามต้องการ
ว่าวจุฬา.
มีลักษณะเป็น 5 แฉก ประกอบเป็นโครงขึ้นด้วยไม้ 5 อัน นักเลงว่าวจะเสาะหาไม้ไผ่สีสุกที่มีปล้องยาวเรียว เรียกว่า “เพชรไม้” มาเหลา อันกลางเรียกว่า “อก” เหลาปลายเรียวหัวท้าย 1 อัน อีก 2 อัน ผูกขนาบตัวปลายให้จรดกันเป็นปีก และอีก 2 อัน เป็นขาว่าวเรียกว่า “ขากบ” จากนั้นขึงด้ายเป็นตารางตลอดตัวว่าว เรียกว่า “ผูกสัก” แล้วใช้กระดาษสาปิดทับลงบนโครง สำเร็จเป็นว่าวจุฬา ถ้าหากไม่ถูกสัดส่วนแล้ว ว่าวจะไม่อาจลอยตัวขึ้นได้เลย
ว่าวดุ้ยดุ่ย.
มีรูปร่างแบบเดียวกับว่าวจุฬาแต่ขากบเป็นรูปเดียวกับปีก ติดอยู่ซ้อนกัน ส่วนบนใหญ่ส่วนล่างจะเล็ก สุดตัวตอนล่างมีไม้ขวางอีกอันหนึ่ง สำหรับผูกหาง ซึ่งมีสองหางช่วยในการทรงตัวเมื่อลอยขึ้นไปอยู่ในอากาศ ส่วนบนของหัว ไม้อันที่เป็นอกยื่นออกมาในราวหนึ่งคืบ เป็นเดือยในลักษณะสี่เหลี่ยมเพื่อเสียบที่ทำเสียง ซึ่งเป็นคันเหมือนที่ทำกระสุนหรือธนู ทำด้วยไม้ไผ่ เจาะรูให้เป็นสี่เหลี่ยม กึ่งกลางคันให้พอดีกับเดือยสี่เหลี่ยมที่ยื่นออกมา ตัวกลางที่ทำให้เกิดเสียงนั้น ใช้ไม้ไผ่หรือหวายเส้นโตๆ เหลาให้เป็นแผ่นบางๆ แล้วเอาปลายเชือกสองข้างผูกติดกับปลายคัน เมื่อติดเครื่องทำเสียงนี้แล้วก็จัดการให้ว่าวขึ้นไปลอยอยู่บนอากาศ ไม้ไผ่หรือหวายแผ่นบางๆที่ถูกขึงอยู่นั้น เมื่อสายลมมาปะทะ ก็จะพลิ้วตัว ทำให้เกิดเสียงดังตุ๋ยตุ่ยอยู่ตลอดเวลา ว่าวนี้ทำเล่นกันตามชนบท โดยมากพระเป็นผู้ทำ นิยมชักขึ้นในเวลากลางคืน
สำนักงานความมั่นคงแห่งชาติ

สำนักงานความมั่นคงแห่งชาติ  หรือ เอ็นเอสเอ (NSA) เป็นหน่วยงานข่าวกรองระดับชาติของกระทรวงกลาโหมสหรัฐ มีผู้บังคับบัญชา คือ ผู้อำนวยการข่าวกรองแห่งชาติ หน่วยงานนี้รับผิดชอบการเฝ้าระวัง การรวบรวม และการประมวลข้อมูลข่าวสารทั่วโลกเพื่อประโยชน์ในการสืบข่าวกรองและต่อต้านข่าวกรองทั้งในและนอกประเทศ เชี่ยวชาญสาขาวิชาที่เรียกว่า ข่าวกรองสัญญาณ ทั้งมีภารกิจเป็นการพิทักษ์ระบบสื่อสารและระบบข้อมูลข่าวสารของสหรัฐ โดยอาศัยมาตรการหลายประการในการบรรลุหน้าที่ ซึ่งหลัก ๆ แล้ว คือ มาตรการลับ
หน่วยงานนี้ เดิมประธานาธิบดีแฮร์รี เอส. ทรูแมน ตั้งขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1952 เป็นหน่วยถอดรหัสสิ่งสื่อสารในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง และนับแต่นั้นได้กลายเป็นหน่วยงานที่ใหญ่ที่สุดในประชาคมข่าวกรองสหรัฐในแง่บุคลาการและงบประมาณ ปัจจุบัน หน่วยงานนี้รวบรวมมวลข้อมูล (mass data) จากทั่วโลก และเป็นที่รับรู้กันว่า คอยดักรับข้อมูลจากระบบอิเล็กทรอนิกส์เพื่อบรรลุเป้าหมายดังกล่าว หน่วยงานนี้ยังถูกกล่าวหาว่า อยู่เบื้องหลังการโจมตีซอฟต์แวร์ เช่น กรณีสตักซ์เน็ต ซึ่งสร้างความเสียหายร้ายแรงให้แก่โปรแกรมนิวเคลียร์ของอิหร่าน อนึ่ง หน่วยงานนี้ และสำนักข่าวกรองกลาง (ซีไอเอ) ส่งบุคลากรไปประจำอยู่ในประเทศหลายแห่งทั่วโลก ทั้งมีโครงการร่วมกันที่เรียก บริการรวบรวมพิเศษ ซึ่งคอยติดตั้งอุปกรณ์ดักรับข้อมูลไว้ ณ เป้าหมายที่มีความสำคัญสูง เช่น ในที่พำนักของประธานาธิบดีหรือทูต มีข้อกล่าวหาว่า ยุทธวิธีรวบรวมข่าวกรองของโครงการดังกล่าวนั้นรวมถึง "การเฝ้าระวังใกล้ชิด การขโมย การดักฟัง [และ]การบุกเข้า[อาคารสถานที่]"
หน่วยงานนี้ต่างจากซีไอเอและสำนักงานข่าวกรองกลาโหม (ดีไอเอ) ตรงที่ความเชี่ยวชาญหลัก ๆ ของหน่วยงานทั้งสองอยู่ในด้านการใช้จารชน ส่วนหน่วยงานนี้ไม่ใช้วิธีรวบรวมข่าวกรองจากแหล่งข่าวที่เป็นมนุษย์อย่างเปิดเผย หน่วยงานนี้ยังได้รับมอบหมายให้คอยช่วยเหลือและประสานงานด้านข่าวกรองสัญญาณสำหรับองค์การอื่นของรัฐที่ถูกกฎหมายห้ามเข้าดำเนินงานดังกล่าวเอง อนึ่ง หน่วยงานซึ่งตั้งอยู่ที่เดียวกันกับหน่วยงานนี้ คือ กรมความมั่นคงกลาง (ซีเอสเอส) ซึ่งคอยประสานความร่วมมือระหว่างหน่วยงานนี้กับหน่วยงานกลาโหมอื่น ๆ ของสหรัฐที่รับผิดชอบการวิเคราะห์รหัสลับ และเพื่อสร้างความมั่นใจว่า การสื่อสารในประชาคมข่าวกรองสหรัฐจะเป็นไปอย่างราบรื่น ผู้อำนวยการหน่วยงานนี้จะปฏิบัติหน้าที่ผู้บัญชาการกองบัญชาการไซเบอร์สหรัฐและหัวหน้าซีเอสเอสไปพร้อมกัน
พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวรานนท์ธวัช

เรืออากาศเอก พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวรานนท์ธวัช (19 สิงหาคม พ.ศ. 2465 – 15 กันยายน พ.ศ. 2533) มีพระนามเดิมว่า "หม่อมเจ้าวรานนท์ธวัช" เป็นพระโอรสในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าจุฑาธุชธราดิลก กรมขุนเพ็ชรบูรณ์อินทราไชย และระวี จาตุรจินดา
พระประวัติ.
พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวรานนท์ธวัช เป็นพระโอรสในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าจุฑาธุชธราดิลก กรมขุนเพ็ชรบูรณ์อินทราไชย และระวี จาตุรจินดา (สกุลเดิม ไกยานนท์) ประสูติเมื่อวันที่ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2465 เมื่อประสูติดำรงพระยศที่ "หม่อมเจ้าวรานนท์ธวัช" มีเชษฐภคินีต่างหม่อมมารดาหนึ่งองค์ คือ หม่อมเจ้าสุทธสิริโสภา
เมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2470 พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ยกหม่อมเจ้าอันเป็นพระโอรสธิดาในสมเด็จเจ้าฟ้าซึ่งพระชนนีทรงศักดิ์ชั้นสมเด็จ ซึ่งมารดามิได้เป็นเจ้าขึ้นดำรงพระยศเป็น "พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้า" หม่อมเจ้าสุทธสิริโสภาและหม่อมเจ้าวรานนท์ธวัช จึงมีพระยศขึ้นเป็น "พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้า" พร้อมกัน
พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวรานนท์ธวัช ทรงเริ่มการศึกษาที่โรงเรียนเทพศิรินทร์ ก่อนตามเสด็จพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวไปยังประเทศอังกฤษในปี พ.ศ. 2476 เพื่อศึกษาต่อที่โรงเรียนฮีทเมานต์ (Heath Mount) ในฮาร์ตฟอร์ดเชอร์ จากนั้นทรงศึกษาต่อที่วิทยาลัยมาร์ลโบโรห์ (Marlborough College) และวิทยาลัยมักดาเลน (Magdalene College) มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ อย่างไรก็ตาม เมื่อเกิดสงครามโลกครั้งที่สอง พระองค์ทรงลาออกจากวิทยาลัยและสมัครเข้าร่วมกองทัพอากาศสหราชอาณาจักรในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2485 เป็นนักบินเครื่องบินขับไล่ซูเปอร์มารีน สปิตไฟร์ และเข้าร่วมปฏิบัติการยกพลขึ้นบกที่นอร์ม็องดี
ในปี พ.ศ. 2488 พระองค์ทรงเป็นหนึ่งในสายลับเสรีไทยที่ได้รับภารกิจให้กระโดดร่มลงในประเทศไทย เพื่อร่วมปฏิบัติการแทรกซึมกับกองทัพอังกฤษ หลังสงครามโลกครั้งที่สอง พระองค์ยังทรงปฏิบัติหน้าที่เป็นนักบินในกองทัพอากาศสหราชอาณาจักรอีก 15 ปี ก่อนที่จะลาออกมาเป็นนักบินของการบินไทย
ในปี พ.ศ. 2508 พระองค์ทรงก่อตั้งสายการบินแอร์สยาม ซึ่งเป็นสายการบินนานาชาติที่บินระหว่างกรุงเทพมหานคร, ฮ่องกง, โตเกียว, จังหวัดฟูกูโอกะ, โฮโนลูลู และลอสแอนเจลิส อย่างไรก็ตาม สายการบินนี้เลิกกิจการในปี พ.ศ. 2520
พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวรานนท์ธวัช เสกสมรสกับแพเมลา สมี เมื่อวันที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2493 และมีพระโอรส-ธิดา 2 คน ได้แก่ หม่อมราชวงศ์ดิลก จุฑาธุช และหม่อมราชวงศ์ดารา จุฑาธุช ต่อมาพระองค์เสกสมรสกับสมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ เมื่อวันที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2512 นอกจากนี้ พระองค์ยังมีความสัมพันธ์กับเจ้ากอแก้วประกายกาวิล ณ เชียงใหม่ และศรีไศล สุชาตวุฒิ
พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวรานนท์ธวัช สิ้นพระชนม์ด้วยอาการติดเชื้อในกระแสพระโลหิต เมื่อวันที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2533 สิริพระชันษา 68 ปี
ต่อมาได้ประดิษฐานพระศพไว้ ณ ศาลากวีนิรมิต วัดเทพศิรินทราวาสราชวรวิหาร และมีการพระราชทานเพลิงพระศพเมื่อวันที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2533 ณ พระเมรุ วัดเทพศิรินทราวาสราชวรวิหาร
โรตี

โรตี เป็นอาหารชนิดหนึ่ง ทำจากแป้ง นวดแล้วนำไปทอดหรือปิ้งเป็นแผ่นบาง ๆ รับประทานเป็นของหวานหรือรับประทานพร้อมอาหารคาวอื่น ๆ ในประเทศไทยมักจะคุ้นกับโรตีที่ทอดเป็นแผ่นนุ่ม ราดด้วยนมข้นและน้ำตาลทรายเป็นของหวาน 
คำว่า "โรตี" เป็นคำศัพท์ที่พบได้ในหลายภาษา ได้แก่ ภาษาฮินดี, อุรดู, ปัญจาบี, โซมาลี, อินโดนีเซีย และมลายู ซึ่งทั้งหมดมีความหมายว่า ขนมปัง
ชื่อ.
โดยทั่วไปแล้ว คำว่า "โรตี" นั้น อาจหมายถึง ขนมปัง หรือผลิตภัณฑ์จากแป้งหลากหลายชนิด เช่น จปาตี และผุลกา ซึ่งผลิตภัณฑ์แป้งหรือขนมปังแต่ละอย่างต่างก็มีชื่อเฉพาะแตกต่างกันไป สำหรับในภาษามราฐี มักจะเรียกว่า จปาตี หรือ โปลี ส่วนในคุชรตี เรียกว่า "โรตลี" ในภาษาปัญจาบีเรียกว่า ผุลกา (Phulka) และมักจะใช้เรียกขนมปัง โดยมากจะการใช้คำนี้จะหมายถึงแป้งแบนกลม ไม่ขึ้นฟู อย่างที่รับประทานกันทั่วไปในประเทศอินเดียและปากีสถาน ส่วนแป้งแบบใส่ยีสต์ให้ขึ้นฟูนั้น จะเรียกว่า "นาน" (naan) ซึ่งเดิมมีกำหนดจากทางตะวันตกเฉียงเหนือของเอเชียใต้และเอเชียกลาง บางครั้งชาวตะวันตกจะเรียกโรตีแบบนี้ว่า 'balloon bread' หรือ ขนมปังพอง
นอกเอเชียใต้.
ในประเทศมาเลเซีย คำนี้มีความหมายรวมถึงผลิตภัณฑ์แป้งทุกอย่าง รวมทั้งขนมปังแบบตะวันตกและขนมปังดั้งเดิมของปัญจาบี โรตีนั้นส่วนใหญ่จะทำมาจากแป้งข้าวสาลี ทอดบนกระทะแบนหรือโค้งเล็กน้อย เรียกว่า ตาวา (tawa) โดยนิยมทานเป็นอาหารหลักร่วมกับกับข้าวหรืออาหารอื่น อาจทาด้วยเนยใสหรือโยเกิร์ตขาว
โรตีไทย.
ในประเทศไทยนั้น คำว่า "โรตี" หมายถึง แป้งชนิดที่เรียกว่า "ไมทาปราฐา" แบบเดียวกันกับ "โรตีมาเรียม" "โรตีจาเน" หรือ "โรตีกอนเด" ในอาหารอินโดนีเซีย "โรตีจาไน" ในอาหารมาเลเซีย และ "โรตีปราตา" ในอาหารสิงคโปร์ แต่คนไทยไม่นิยมรับประทานโรตีกับแกงที่มีกลิ่นเครื่องเทศรุนแรง จึงนิยมโรยหน้าด้วยนมข้นหวาน น้ำตาลทราย บางครั้งก็ใส่ไข่ไก่ลงไปขณะกำลังทอดแป้งบนกระทะ รับประทานขณะร้อนหรืออุ่น โดยมีลักษณะเป็นของหวานมากกว่าของคาว แต่โรตีที่รับประทานกับแกง หรือที่เรียกว่า "โรตีจิ้มแกง" มีจำหน่ายอยู่ชุมชนมุสลิมในกรุงเทพมหานคร และจังหวัดในแถบภาคใต้ โดยมากจะรับประทานคู่กับแกงไก่ และแกงมัสมั่นเนื้อ เสิร์ฟพร้อมกับอาจาด
ปัจจุบันมีการทำโรตีหลายรสชาติ โดยที่นิยมกันมากคือการใส่กล้วยหอม โดยนำมาสับเป็นแว่นเล็ก ๆ แล้วโรยไปบนแป้งโรตีขณะทอดร้อน ๆ นอกจากนี้ยังมีโรตีราดแยมผลไม้และใส่เครื่องปรุงรสอื่น ๆ เช่น ช็อกโกแลต กาแฟ และยังมีโรตีพิซซ่า ซึ่งเป็นการผสมผสานรสชาติของตะวันออกและตะวันตกไว้ด้วยกัน
โรตีในประเทศไทย มีทั้งในร้านอาหารและขายตามรถเข็น ผู้ขายจะทอดโรตีตามคำสั่งลูกค้า เมื่อปรุงเสร็จ จะพับและม้วนเป็นท่อนยาว ห่อด้วยกระดาษ หากเป็นโรตีที่มีไส้ ก็จะมีการหั่นเป็นชิ้นสี่เหลี่ยมเล็ก ๆ ราดด้วยนมข้นและน้ำตาลทราย ปัจจุบันพบว่าผู้ขายจำนวนมากในประเทศไทยเป็นผู้สืบเชื้อสายมาจากเอเชียใต้ ได้แก่ ปากีสถาน อินเดีย และบังกลาเทศ
ราคาโรตีแต่ละร้านจะแตกต่างกันออกไป เริ่มจากประมาณ 10 บาท ขึ้นไปจนถึง 60 บาท
โรตีของอินเดียตะวันตก.
ในอินเดีย นอกจากคำว่า โรตี ยังมีชื่อเรียกว่า จปาตีหรือนาน โดยส่วนมากใช้แป้งสาลีผสมน้ำเปล่านวดจนเนียน จากนั้นแบ่งแป้งออกเป็นก้อน เพื่อนำไปทาบกระทะให้ร้อนและกรอบ หรือนำไปนาบไว้ภายในโอ่งขนาดใหญ่ที่สุ่มไฟใว้ข้างในจนร้อน เพื่อให้แป้งแห้งและกรอบฟู โดยทานกับเครื่องเคียงประเภทแกงเนื้อหรือแกงรสจัดแบบต่าง ๆ ในท้องถิ่น
กรรมฐาน

กรรมฐาน (กมฺมฏฺฐาน) หมายถึง ที่ตั้งแห่งการทำงานของจิต สิ่งที่ใช้เป็นอารมณ์ในการเจริญภาวนา อุปกรณ์ที่ใช้ในการฝึกอบรมจิต หรืออุบายหรือกลวิธีเหนี่ยวนำให้เกิดสมาธิ กรรมฐานจึงเป็นสิ่งที่เอามาให้จิตกำหนด เพื่อให้จิตสงบอยู่ได้ ไม่เที่ยวเตลิดเลื่อนลอยฟุ้งซ่าน ไปอย่างไร้จุดหมาย
อย่างไรในพระไตรปิฎกภาษาไทยฉบับหลวงแปลคำว่า "กมฺมฏฺฐาน" ว่า "ฐานะแห่งการงาน" มากไปกว่านั้นในพระไตรปิฎกฉบับสยามรัฐพบคำว่า "กมฺมฏฺฐาน" เฉพาะในเล่มที่ 13 ข้อที่ 711 ถึง 713 เท่านั้น 
<templatestyles src="แม่แบบ:คำพูด/style.css" />
<templatestyles src="แม่แบบ:คำพูด/style.css" />ดูกรมาณพ เปรียบเหมือนฐานะคือกสิกรรม ที่มีความต้องการมาก มีกิจมาก มีอธิกรณ์มาก มีความเริ่มมาก เมื่อวิบัติ ย่อมมีผลน้อย ฉันใด "ฐานะแห่งการงาน" ของฆราวาส ก็ฉันนั้นเหมือนกัน ที่มีความต้องการมาก มีกิจมาก มีอธิกรณ์มาก มีการเริ่มมาก เมื่อวิบัติย่อมมีผลน้อย ฐานะคือกสิกรรมนั่นแล ที่มีความต้องการมาก มีกิจมาก มีอธิกรณ์มาก มีการเริ่มมาก เมื่อเป็นสมบัติ ย่อมมีผลมาก ฉันใด ฐานะแห่งการงานของฆราวาสก็ฉันนั้นเหมือนกัน ที่มีความต้องการมาก มีกิจมาก มีอธิกรณ์มาก มีการเริ่มมาก เมื่อเป็นสมบัติ ย่อมมีผลมาก การงานคือการค้าขาย ที่มีความต้องการน้อย มีกิจน้อย มีอธิกรณ์น้อย มีการเริ่มน้อย เมื่อวิบัติ ย่อมมีผลน้อย ฉันใด ฐานะแห่งการงานฝ่ายบรรพชาก็ฉันนั้นเหมือนกัน ที่มีความ
ต้องการน้อย มีกิจน้อย มีอธิกรณ์น้อย มีการเริ่มน้อย เมื่อวิบัติ ย่อมมีผลน้อย ฐานะแห่งการงานคือการค้าขายนั่นแล ที่มีความต้องการน้อย มีกิจน้อย มีอธิกรณ์น้อย มีการเริ่มน้อย เมื่อเป็นสมบัติ ย่อมมีผลมาก ฉันใด ฐานะแห่งการงานฝ่ายบรรพชาก็ฉันนั้นเหมือนกัน ที่มีความต้องการน้อย มีกิจน้อย มีอธิกรณ์น้อย มีการเริ่มน้อย เมื่อเป็นสมบัติ ย่อมมีผลมาก
กรรมฐาน 40.
กรรมฐาน 40 เป็นอุบาย 40 วิธีที่ใช้ฝึกจิตให้เกิดสมาธิ ระดับอุปจารสมาธิขึ้นไปได้ ก็คือสิ่งที่เอามาให้จิตกำหนด เพื่อชักนำให้เกิดสมาธิ พอจิตกำหนดจับสิ่งนี้เข้าแล้ว จะชักนำให้จิตแน่วแน่อยู่กับสิ่งนี้ จนเป็นสมาธิได้มั่นคงและเร็วที่สุด สิ่งอื่นหรือวิธีอื่น ๆ สามารถทำสมาธิได้สูงสุดแค่ขณิกสมาธิเท่านั้น ในคัมภีร์อรรถกถาและปกรณ์ ได้รวบรวมแสดงกรรมฐานไว้ 40 อย่าง คือ
 แปลว่า วัตถุอันจูงใจ หรือวัตถุสำหรับเพ่ง เพื่อจูงจิตให้เป็นสมาธิ เป็นวิธีใช้วัตถุภายนอกเข้าช่วย โดยวิธีเพ่งเพื่อรวมจิตให้เป็นหนึ่ง มี 10 อย่าง คือ
 ได้แก่ การพิจารณาซากศพ ที่มีอาการต่าง ๆ กัน รวมกัน 10 อาการ
 คือ อารมณ์ดีงามที่ควรระลึกถึงเนือง ๆ ได้แก่ พุทธานุสติ ธัมมานุสติ สังฆานุสติ สีลานุสติ จาคานุสติ เทวตานุสติ มรณานุสติ กายคตานุสติ อานาปานุสติ อุปสมานุสติ
 คือ ธรรมที่พึงแผ่ไปในมนุษย์ สัตว์ทั้งหลาย อย่างมีจิตใจสม่ำเสมอทั่วกันไม่มีประมาณ ไม่จำกัดขอบเขต โดยมากเรียกกันว่า พรหมวิหาร 4 คือ
 กำหนดหมายความเป็นปฏิกูลในอาหาร 9 ขั้นตอน ตั้งแต่หยิบจับเข้าปากไปจนออกมากลายเป็นอุจจาระ
 กำหนดพิจารณาธาตุ คือ พิจารณาเห็นร่างกายของตน โดยสักว่าเป็นธาตุ 4 แต่ละอย่าง
 กำหนดสภาวะที่เป็นอรูปธรรมเป็นอารมณ์ ใช้ได้เฉพาะผู้ที่เพ่งกสิณ 9 อย่างแรก แล้วเจริญอากาสกสิณ จนได้จตุตถฌานมาแล้ว แล้วจึงยกจิตขึ้นสู่ กรรมฐานแบบอรูปตามลำดับ มี 4 อย่าง คือ อากาสานัญจายตนะ วิญญาณัญจายตนะ อากิญจัญญายตนะ เนวสัญญานาสัญญายตนะ
รายละเอียด อรูป 4
ขีดขั้นความสำเร็จ.
ขีดขั้นความสำเร็จของกรรมฐานแต่ละประเภท
กรรมฐาน 2 อย่าง.
ในคัมภีร์ทางพระอภิธรรมบรรยายเกี่ยวกับกรรมฐานไว้ว่า "การงานที่เป็นเหตุแห่งการบรรลุธรรม" และแบ่งกรรมฐานเป็นสองอย่าง คือ
อะโดบี แอโครแบต

อะโดบี แอโครแบต (Adobe Acrobat) เป็นซอฟต์แวร์ของอะโดบีซิสเต็มส์ ในการจัดการไฟล์ในลักษณะพีดีเอฟ (PDF) โดยจะถูกกล่าวถึงในสองลักษณะคือ ซอฟต์แวร์ที่ใช้ในการอ่านไฟล์พีดีเอฟ ที่เรียกว่า แอโครแบตรีดเดอร์ (Acrobat Reader) ที่สามารถดาวน์โหลดได้ฟรีจากทางเว็บของอะโดบี และอีกตัวคือซอฟต์แวร์ที่ใช้ในการสร้างและแก้ไขไฟล์พีดีเอฟ ที่มีหลายรุ่นเช่น แอโครแบตโพรเฟชชันนอล (Acrobat Professional) และ แอโครแบต 3D (Acrobat 3D) ในปัจจุบันรุ่นล่าสุดคือ รุ่น 9.0 โดยรุ่นเหล่านี้ สามารถให้ผู้ใช้สร้างไฟล์พีดีเอฟจากเอกสารต่างๆ ได้รวมถึงใน ไมโครซอฟท์ เวิร์ด หรือ ออโตแคด หรือสร้างผ่านคำสั่งพิมพ์ผ่านไดรเวอร์ของแอโครแบตได้
แอโครแบตรุ่นแรก รุ่น 1 ออกใช้ครั้งแรกเมื่อ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2536 สำหรับ ดอส วินโดวส์ 3.1 และ แมคอินทอช โดยมีทั้งหมด 3 รุ่นคือ แอโครแบตรีดเดอร์ (สำหรับอ่าน) แอโครแบตเอกซ์เชนจ์ (สำหรับสร้างไฟล์ผ่านไดรเวอร์ปรินเตอร์) และ แอโครแบตดิสทิลเลอร์ (สำหรับสร้างไฟล์จากโพสต์สคริปต์)
เฮลมุต ยาห์น

เฮลมุต ยาห์น (4 มกราคม พ.ศ. 2483 – 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2564) สถาปนิกชาวอเมริกัน-เยอรมัน เกิดที่ ประเทศเยอรมนีและได้อพยพมาที่สหรัฐอเมริกา เป็นสถาปนิกชื่อดังของโลกคนหนึ่งในยุคปัจจุบัน ผลงานของยาห์นที่สำคัญได้แก่ อาคารโซนีเซนเตอร์ที่กรุงเบอร์ลิน ส่วนตัวขยายอาคารที่สนามบินโอ'แฮร์ อาคารในสนามบินสุวรรณภูมิ และตึกวันลิเบอร์ตีเพลซ ตึกที่สูงสุดในเมืองฟิลาเดลเฟีย 
เฮลมุต ยาห์น เกิดที่เซิร์นดอร์ฟ ใกล้เมืองเนือร์นแบร์ค ประเทศเยอรมนี หลังจากเข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีแห่งมิวนิก ระหว่าง พ.ศ. 2503–2508 เขาได้ทำงานกับ Peter C. von Seidlein เป็นเวลาหนึ่งปี ต่อมาใน พ.ศ. 2509 เขาเดินทางไปชิคาโกเพื่อศึกษาวิชาสถาปัตยกรรมศาสตร์ต่อในระดับบัณฑิตศึกษาที่สถาบันเทคโนโลยีอิลลินอย (Illinois Institute Technology : IIT) ด้วยทุนการศึกษาของมูลนิธิโรตารี ที่นั่นเขาได้ศึกษาในหลักสูตรที่ออกแบบโดย ลุดวิก มีส แวน เดอร์ โรห์ เรียนรู้ภาษาและเทคนิคของลัทธิสมัยใหม่แนวนานาชาติ (International Style modernism) เขาได้รับปริญญาโทในปี พ.ศ. 2510
ในปี 2510 เขาเข้าทำงานกับบริษัท ซี.เอฟ. เมอร์ฟีแอสโซซิเอตส์ ในชิคาโก และใน พ.ศ. 2516 ก็ได้รับแต่งตั้งเป็นรองประธานบริหาร และผู้อำนวยการการวางแผนและออกแบบ ในปี 2524 บริษัทได้เปลี่ยนชื่อเป็น "เมอร์ฟี/ยาห์น" ถึงแม้ว่า ชาลส์ เมอร์ฟี จะเสียชีวิตไม่กี่ปีหลังจากนั้น ในปี 2528 เหลือเพียงยาห์นเป็นผู้ดูแล ในปี 2549 เขาได้รับปริญญาดุษฎีบัณฑิตในสาขาปรัชญาการออกแบบจากที่สถาบันเทคโนโลยีอิลลินอยในวันที่ 16 ธันวาคม
เฮลมุต ยาห์น เสียชีวิตเมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2564 ในวัย 81 ปี จากการถูกรถยนต์สองคันชน ขณะที่เขาขี่จักรยานในแคมป์ตันฮิลส์ ห่างจากนครชิคาโก รัฐอิลลินอย ไปทางตะวันตกราว 60 ไมล์ โดยคนขับรถคนหนึ่งไม่ได้รับอันตรายจากเหตุดังกล่าว ขณะที่คนขับรถอีกรายได้รับบาดเจ็บเพียงเล็กน้อย
วัฒนธรรมประชานิยม

วัฒนธรรมประชานิยม  หมายถึง วัฒนธรรมที่เป็นที่นิยมของผู้คนในสมัยนั้น เกิดจากการสื่อสารของบุคคล ความต้องการของวัฒนธรรมในจังหวะช่วงเวลานั้น ซึ่งเกิดขึ้นทุกวันและแสดงเป็นภาพลักษณ์ออกมา ซึ่งสามารถรวมได้ถึงทุกอย่างไม่ว่าจะเป็นการทำอาหาร การแต่งกาย สื่อมวลชน กีฬา หรือวรรณกรรม วัฒนธรรมประชานิยมมักมีลักษณะตรงข้ามกับวัฒนธรรมระดับสูง
วัฒนธรรมประชานิยมคือทุกสิ่งทุกอย่างที่เป็นความคิด มุมมอง ทัศนคติ ภาพลักษณ์ การเลียนแบบ และปรากฏการณ์ต่าง ๆ ที่เชื่อกันอย่างไม่เป็นทางการว่าเป็นสิ่งที่ชื่นชอบของสังคมในท่ามกลางวัฒนธรรมกระแสหลัก
ส่วนหนึ่งในวัฒนธรรมสมัยนิยม เช่น เพลงป็อปหรือเพลงสมัยนิยมที่จะเน้นในลักษณะตามความชอบของคนในสมัยนั้น เพลงป็อปในประเทศญี่ปุ่นจะเรียกว่า "เจป็อป" ส่วนเพลงป็อปในประเทศไทย จะเรียกว่า "ทีป็อป" ส่วนเพลงป็อปในประเทศเกาหลี (โดยเฉพาะประเทศเกาหลีใต้) จะเรียกว่า "เคป็อป"
กล้องนิคอน

กล้องนิคอน เป็นกล้องถ่ายรูปที่ผลิตโดยบริษัทนิคอน คอร์ปอเรชัน เป็นบริษัทอุปกรณ์ทางด้านภาพในญี่ปุ่น
รายชื่อกล้องนิคอนรุ่นต่างๆ.
รายชื่อกล้องนิคอนเรียงตามปีที่ผลิต
เจนีวา

เจนีวา  หรือออกเสียงในภาษาท้องถิ่นว่า เฌอแนฟว์  เป็นเมืองใหญ่อันดับสองของประเทศสวิตเซอร์แลนด์ (รองจากซือริช) ถือเป็นเมืองที่มีประชากรมากที่สุดในภาครอม็องดีอันเป็นภูมิภาคที่ใช้ภาษาฝรั่งเศสเป็นหลักในสวิตเซอร์แลนด์ นครเจนีวาตั้งอยู่บริเวณต้นแม่น้ำโรนซึ่งไหลออกจากทะเลสาบเจนีวา เจนีวามีสถานะเป็นเมืองหลวงของสาธารณรัฐแห่งรัฐเจนีวา
เจนีวาถือเป็นหนึ่งในเมืองศูนย์กลางของโลก โดยเป็นศูนย์กลางทางการเงิน, ศูนย์กลางทางการทูต เจนีวาถือเป็นเมืองที่มีองค์กรระหว่างประเทศตั้งอยู่มากที่สุดในโลก ในบรรดาองค์กรเหล่านี้อาทิ หน่วยงานของสหประชาชาติและกาชาดสากล เป็นต้น ในปี 2017 เจนีวาได้รับการจัดอันดับโดย Global Financial Centres Index ให้เป็นเมืองศูนย์กลางทางการเงินอันดับ 15 ของโลก และเป็นที่ 5 ของทวีปยุโรป รองจากลอนดอน, ซือริช, แฟรงเฟิร์ต และลักเซมเบิร์ก และยังได้รับการจัดอันดับโดย Mercer's Quality of Living index ให้เป็นเมืองที่น่าอยู่ที่สุดเป็นอันดับ 8 ของโลกในปีเดียวกัน
รียาด

รียาด (/ˈriː.æd, riːˈjɑːd/) เป็นเมืองหลวงของประเทศซาอุดีอาระเบีย อยู่ในแคว้นรียาด ตั้งอยู่ใจกลางคาบสมุทรอาระเบีย มีประชากร 4,260,000 คน (นับเป็น 20% ของประชากรทั้งหมดในประเทศ)
กรุงรียาดตั้งอยู่พิกัด 24°42'42" เหนือ 46°43'27" ตะวันออก ตัวเมืองแบ่งการปกครองเป็น 17 เขต โดยขึ้นกับเทศบาลเมืองรียาด
ถึงแม้รียาดจะตั้งอยู่ในบริเวณที่มีความแห้งแล้งมาก แต่ก็ยังมีฝนตกบ้างเป็นบางครั้ง การชลประทานมีเขื่อน 5 แห่งสำรองน้ำจืดไว้ใช้ยามขาดแคลน และมีการต่อท่อความยาว 467 กิโลเมตรเพื่อขนย้ายน้ำจืดจากโรงงานแปลงน้ำทะเลเป็นน้ำจืดริมอ่าวเปอร์เซีย
ที่มาของชื่อ.
ชื่อเมือง "รียาด" มาจากภาษาอาหรับคำว่า rawdah ซึ่งหมายถึงสถานที่ที่เต็มไปด้วยสวนและต้นไม้
ภูมิศาสตร์.
เมืองรียาดตั้งอยู่พิกัด 24°42'42" เหนือ 46°43'27" ตะวันออก ตัวเมืองแบ่งการปกครองเป็น 17 เขต โดยขึ้นกับเทศบาลเมืองรียาด
ธงชาติภูฏาน

ธงชาติภูฏาน มีลักษณะเป็นธงสี่เหลี่ยมพื้นผ้ากว้าง 2 ส่วน ยาว 3 ส่วน พื้นธงแบ่งเป็นสองส่วนตามแนวทแยงมุม จากมุมธงด้านปลายธงบนมายังมุมธงด้านต้นธงล่าง ครึ่งบนเป็นพื้นสีเหลือง ครึ่งล่างเป็นพื้นสีส้ม กลางธงระหว่างเส้นทแยงมุมมีรูปมังกรสายฟ้าสีขาวหรือดรุก หันหน้าไปทางด้านปลายธง ต้นแบบของธงนี้เริ่มใช้ในช่วงพุทธศตวรรษที่ 24 ก่อนจะเปลี่ยนแปลงมาเป็นธงรูปแบบปัจจุบันเมื่อ พ.ศ. 2512
ความหมายของธงชาติภูฏาน.
ความหมายของธงชาติของภูฏานมีดังนี้
อำเภอทัพทัน

ทัพทัน เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดอุทัยธานี
ประวัติ.
ราวประมาณปี พ.ศ. 2444 (ร.ศ.120) ที่ตั้งของที่ว่าการอำเภอทัพทันครั้งแรก อยู่ที่บริเวณวัดหนองกระดี่ ตำบลหนองยายดา ในสมัยนั้นเรียกว่า "แขวงหนองกระดี่" ต่อมาได้ตั้งเป็นอำเภอในชื่อ "อำเภอหนองกระดี่" ต่อมาใน พ.ศ. 2448 ได้ย้ายที่ว่าการอำเภอใหม่ไปตั้งที่บ้านห้วยทัพทัน และให้เปลี่ยนชื่ออำเภอเป็น "อำเภอทัพทัน" เพื่อให้ตรงกับชื่อตำบลซึ่งตั้งที่ว่าการอำเภอนั้น
ชื่อ “ทัพทัน” ปรากฏในพงศาวดารในสมัยกรุงธนบุรี โดยกองทัพไทยที่มีเจ้าพระยายมราช เจ้าพระยาราชสุภาวดี และเจ้าพระยารามัญวงศ์ เป็นนายทัพ ทำการขับไล่ทหารพม่าที่มีนายทัพชื่อ กะละโม่ ถอยร่นจากเมืองกำแพงเพชรมาทางเมืองอุทัยธานี ซึ่งฝ่ายไทยได้ยกทัพติดตามมาทันทหารพม่าที่หมู่บ้านแห่งหนึ่ง ทำการรบพุ่งโจมตีจนฝ่ายพม่าแตกพ่ายไปชาวบ้านจึงได้ขนานนามหมู่บ้านนี้ว่า "บ้านห้วยทัพทัน" หรือ “บ้านทัพทัน” จึงเป็นที่มาของชื่ออำเภอทัพทันในปัจจุบัน
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอทัพทันตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังต่อไปนี้
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอทัพทันแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 10 ตำบล 90 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอทัพทันประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 7 แห่ง ได้แก่
อักษรคุรมุขี

อักษรคุรมุขี หรือ อักษรกูร์มูคี หรือ อักษรเกอร์มุกห์ (,) เป็นอักษรสระประกอบที่พัฒนาจากอักษรศารทา/ลัณฑา ทำให้เป็นมาตรฐานและใช้งานโดยคุรุอังกัตเทพ (ค.ศ. 1504–1552) คุรุคนที่ 2 โดยทั่วไปถือเป็นอักษรของชาวซิกข์ มีผู้ใช้งานอักษรคุรมุขีในภาษาปัญจาบเป็นอักษรทางการในรัฐปัญจาบ คำว่าคุรมุขีแปลว่า “มาจากปากของคุรุ”
คุรุครันถสาหิพ คัมภีร์หลักของศาสนาซิกข์ เขียนในภาษาและสำเนียงฮินดีหลายแบบตามอักษรคุรมุขี ซึ่งอยู่ภายใต้ชื่อ "Sant Bhasha" หรือ "ภาษานักบุญ" 
อักษรคุรมุขีในปัจจุบันมีอักษรดั้งเดิม 35 ตัว ทำให้มีชื่อเรียกทั่วไปอีกแบบว่า "paintī" หรือ "สามสิบห้า" กับพยัญชนะเสริม 6 ตัว, เครื่องหมายเสริมสัทอักษรสระ 9 ตัว, เครื่องหมายเสริมสัทอักษรสำหรับเสียงนาสิก 2 ตัว, เครื่องหมายเสริมสัทอักษรที่เป็นคู่ 1 ตัว และอักษรตัวห้อย 3 ตัว
จุดกำเนิด.
ต้นกำเนิดของอักษรนี้คืออักษรพราหมี อักษรคุรมุขีรุ่นแรกพัฒนามาเป็นอักษรคุปตะเมื่อราว พ.ศ. 900–1300 ตามด้วยอักษรสรทะ เมื่อราว พ.ศ. 1300 สุดท้ายปรับรูปเป็นอักษรสรทะแบบเทวเสศะเมื่อราว พ.ศ. 1500–1900 อักษรคุรมุขีปัจจุบันประดิษฐ์โดยคุรุองค์ที่ 2 ของศาสนาสิกข์คือ คุรุอังกัตเทพ แต่ก็อาจกล่าวได้ว่าที่จริงแล้วคุรุท่านนี้ได้จัดมาตรฐานของอักษรนี้ใหม่มากกว่า รูปแบบของอักษรคุรมุขีพบในอักษรโบราณตั้งแต่ราว พ.ศ. 1000–1500 แม้แต่คุรุนานักเทพ ก็เคยใช้อักษรแบบอักษรคุรมุขีในงานเขียนของท่าน
คุรุอังกัตเทพปรับปรุงอักษรนี้เพื่อใข้เขียนคัมภีร์ของศาสนาสิกข์ อักษรที่ใช้เขียนภาษาปัญจาบมาก่อนหน้านี้คืออักษรตกริและอักษรลันทะ อักษรลันทะที่แปลว่า “ไม่มีหาง” เป็นอักษรที่ใช้ทั่วไปในชีวิตประจำวันและการค้า แต่ไม่ใช้ในทางวรรณกรรมเพราะไม่มีรูปสระ จึงเป็นเหตุให้ท่านคุรุไม่นำอักษรนี้ไปใช้เพราะจะเกิดปัญหาในการออกเสียง
การที่อักษรนี้ใช้เขียนคัมภีร์ศาสนาสิกข์จึงทำให้มีความสำคัญในทางวรรณกรรมสำหรับชาวสิกข์ อักษรนี้เป็นอักษรราชการของปัญจาบตะวันออก ส่วนปัญจาบตะวันตกใช้อักษรอาหรับดัดแปลงแบบอูรดูเรียกว่า ชาร์มูคี
อักษรคุรมุขีมี 35 ตัว 3 ตัวแรกเป็นฐานของเสียงสระไม่ใช่พยัญชนะ และมีพยัญชนะอีก 6 ตัวสร้างขึ้นโดยเติมจุดใต้พยัญชนะเดิม พยัญชนะทุกตัวมีพื้นเสียงเป็นอะ สระลอยคือ อุระ ไอระ และอิริ นอกจากไอระที่ใช้แทนเสียง /อ/ แล้ว ไม่มีรูปพยัญชนะใดที่เขียนโดยไม่มีรูปสระ
ตัวอักษร.
พยัญชนะ.
การถอดเป็นอักษรไทยตามรูป ใช้กับภาษาที่จัดพยัญชนะวรรคตามแบบภาษาบาลี, ภาษาสันสกฤตเท่านั้นดูเพิ่มที่พยัญชนะวรรค
สระ.
สระลอย.
ਅ = อะ (a), ਆ = อา (aa), ਇ = อิ (i), ਈ = อี (ii), ਉ = อุ (u), ਊ = อู (uu), ਏ = เอ (e), ਐ = ไอ (ai), ਓ = โอ (o), ਔ = เอา (au)
สระจม.
ਕ = ka, ਕਾ = kaa, ਕੀ = ki, ਕਿ= kii, ਕੁ = ku, ਕੂ = kuu, ਕੇ = ke, ਕੈ = kai, ਕੋ = ko, ਕੌ = kau
ตัวเลข.
อักษรคุรมุขีมีชุดตัวเลขเป็นของตนเอง ซึ่งทำหน้าที่เหมือนระบบเลขฮินดู–อาหรับ มักพบในข้อความสมัยโบราณเก่า ปัจจุบันมีการใช้ตัวเลขนี้แทนตัวเลขอาหรับตะวันตกมาตรฐานในบางครั้ง
เครื่องหมายพิเศษ.
ੴ ใช้ในทางศาสนา หมายถึง พระเจ้าองค์เดียว
อักษรคุรมุขีในคอมพิวเตอร์.
สำหรับผู้ใช้วินโดวส์เอ็กซ์พี (Windows XP) สามารถอ่านอักษรคุรมุขีหรือพิมพ์ข้อความสั้น ๆ ด้วยโปรแกรม Character Map ฟอนต์ Raavi
เกาะเบเกอร์

เกาะเบเกอร์  อดีตมีชื่อว่า นิวแนนทักเก็ต  เป็นอะทอลล์ที่ไม่มีผู้อยู่อาศัยในมหาสมุทรแปซิฟิกตอนเหนือ ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของโฮโนลูลูประมาณ เกาะนี้ตั้งอยู่เกือบตรงกลางระหว่างฮาวายและออสเตรเลีย เกาะที่ใกล้ที่สุดคือเกาะฮาวแลนด์ที่อยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือตอนเหนือ ทั้งสองเกาะถูกอ้างสิทธิ์เป็นดินแดนของสหรัฐตั้งแต่ ค.ศ. 1857 กระนั้น ในช่วงเดียวกันที่สหราชอาณาจักรถือให้เกาะนี้เป็นส่วนหนึ่งของจักรพรรดิบริติชใน ค.ศ. 1897 ถึง 1936
เกาะนี้มีพื้นที่ ซึ่งมีชายหาดยาว เกาะเบเกอร์เป็นหนึ่งในดินแดนที่โดดเดี่ยวที่สุดในดินแดนแถบเส้นศูนย์สูตรของสหรัฐ
อักษรทานะ

อักษรทานะ (ތާނަ) ใช้เขียนภาษามัลดีฟส์ เริ่มใช้ในเอกสารราชการของสาธารณรัฐมัลดีฟส์ตั้งแต่ พ.ศ. 2246 โดยใช้แทนอักษรเดิมคืออักษรดิเวส อกุรุ
ต้นกำเนิด.
ต้นกำเนิดของอักษรนี้ต่างจากอักษรอื่น กล่าวคือ สระได้รูปแบบมาจากเครื่องหมายเสียงสระของอักษรอาหรับ อักษร 9 ตัวแรก (h – v) มาจากเลขอารบิก อีก 9 ตัวถัดมาได้มาจากตัวเลขของอินเดีย อักษรที่เหลือที่ใช้กับคำยืม (z – ch) ได้จากอักษรพื้นเมือง มีแต่ตัว y ที่ไม่รู้ที่มา
อักษรทานะเขียนจากขวาไปซ้าย พยัญชนะทุกตัวต้องมีสระ (ฟิลิ) หรือสุกุนกำกับ ฟิลิมี 5 ตัวใช้แทนสระเสียงสั้น สระเสียงยาวใช้ฟิลิ 2 ตัว อักษรอลิฟุไม่มีเสียงในตัวเองใช้ต่างกัน 3 แบบคือ เป็นส่วนที่ 2 ของสระประสม เมื่อเกาะกับสุกุนแสดงการซ้ำเสียงของพยัญชนะที่ตามมา ถ้าอลิฟุกำกับด้วยสุกุนอยู่ท้ายคำแสดงว่าลงท้ายด้วย /eh/
พยัญชนะ.
อักษรต่อไปนี้ใช้ถ่ายเสียงภาษาอาหรับ การถอดเป็นอักษรไทยตามเสียงของอักษรเหล่านี้ดูตามการถอดเสียงอักษรอาหรับ
สระ.
ނަ = na, (นะ)
ނާ = naa, (นา)
ނި = ni, (นิ)
ނީ = nee, (นี)
ނު = nu, (นุ)
ނޫ = noo, (นู)
ނެ = ne, (เน)
ނޭ = ney (เนย)
ނޮ = no (โน)
ނޯ = noa (เนา)
ން = เป็นตัวสะกด 
อักษรทานะในคอมพิวเตอร์.
สำหรับผู้ใช้วินโดวส์เอกซ์พี (Window XP) สามารถอ่านอักษรทานะหรือพิมพ์ข้อความสั้น ๆ ด้วยโปรแกรม Character Map ฟอนต์ MV Boli
สถาบันสถาปนิกอเมริกัน

สถาบันสถาปนิกอเมริกัน  หรือย่อว่า เอไอเอ (AIA) เป็นองค์กรวิชาชีพที่ทำหน้าที่จรรโลงและพัฒนาวิชาชีพสถาปัตยกรรมของสหรัฐอเมริกาแต่ไม่มีอำนาจควบคุมสถาปนิกตามกฎหมาย ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2400 (ค.ศ. 1857) สถาบันนี้ทำหน้าที่ในการสนับสนุนการปฏิบัติวิชาชีพ แลกเปลี่ยนความรู้ จัดกิจกรรมเพื่อยกระดับความสามารถของสมาชิก จัดทำมาตรฐานระเบียบปฏิบัติวิชาชีพ จัดรางวัลดีเด่นด้านต่างๆ ในการออกแบบสถาปัตยกรรม 
เอไอเอมีสถานะเทียบเท่าสมาคมวิชาชีพเช่นเดียวกับสมาคมสถาปนิกสยามในประเทศไทย ส่วนองค์กรควบคุมวิชาชีพสถาปัตยกรรมของสหรัฐฯ ที่ทำหน้าที่ตามกฎหมายคล้ายสภาสถาปนิกของประเทศไทยมีชื่อว่า "สมัชชาจดทะเบียนสถาปัตยกรรมแห่งชาติ" (National Council of Architectural Registration Board - NCARB) ประกอบด้วยผู้แทนจากรัฐต่างๆ ร่วมเป็นสมัชชา
ปัจจุบันสำนักงานใหญ่ของเอไอเออยู่ที่ วอชิงตัน ดี.ซี.
คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์

คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ถือกำเนิดภายใต้มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ อันอุดมไปด้วยทรัพยากรทางวิชาการทางด้านนิเวศวิทยา สิ่งแวดล้อม วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี จึงมุ่งมั่นที่จะผลิตบัณฑิตผู้รับผิดชอบในการสร้างสรรค์งานสถาปัตยกรรม ภูมิสถาปัตยกรรม และเมือง โดยใช้เทคโนโลยีที่เหมาะสมผสานความต้องการของมนุษย์เข้ากับธรรมชาติได้อย่างกลมกลืน และเกิดผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมน้อยที่สุด
ประวัติ.
คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ ก่อกำเนิดจากสาขาวิชาบริหารก่อสร้าง หนึ่งในสาขาวิชาในภาควิชาวิศวกรรมโยธา คณะวิศวกรรมศาสตร์ ตามนโยบายการขยายโอกาสทางการศึกษาของมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ซึ่งมุ่งหวังที่จักเปิดโอกาสทางการศึกษา และขยายองค์ความรู้ให้ครบวงจรในฐานะมหาวิทยาลัยของรัฐในลำดับต้น แผนการก่อตั้งคณะจึงเริ่มถูกบรรจุนับตั้งแต่แผนพัฒนาการศึกษาระดับอุดมศึกษา ฉบับที่ 7 และได้รับอนุมัติจากทบวงมหาวิทยาลัยให้บรรจุลงในแผนพัฒนาฯ ฉบับที่ 8 โดยการก่อตั้งเป็นภาควิชาในระยะแรกเริ่ม
คณะทำงานร่างหลักสูตร และจัดตั้งภาควิชาสถาปัตยกรรม ได้รับมอบหมายจากมหาวิทยาลัยให้ดำเนินการจัดทำหลักสูตร และโครงการจัดตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2534 โดยการรวมบุคลากรในสังกัดภาควิชาวิศวกรรมโยธา เพื่อเป็นบุคลากรหลักในการก่อตั้งภาควิชา และในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2537 ภาควิชาสถาปัตยกรรมศาสตร์ จึงถือกำเนิดอย่างเป็นทางการโดยการเปิดสอนเป็นปีแรก
ภายหลังการเปิดสอนมาเป็นเวลา 6 ปีเต็ม สภามหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ได้มีมติเห็นชอบให้ประกาศปรับภาควิชาสถาปัตยกรรมศาสตร์ เป็น คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ ตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2543 เป็นต้นมา คณะสถาปัตยกรรม เปิดวิชาศึกษาทั่วไปให้แก่นิสิตคณะอื่นๆในมหาวิทยาลัยหนึ่งรายวิชา ได้แก่ วิชา การออกแบบเพื่อความเป็นอยู่ที่ดี และวิชาของวิทยาลัยบูรณาการศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ หนึ่งรายวิชาได้แก่ ศิลปวิจักษณ์
หน่วยงาน.
ภาควิชา สำนัก สถาบัน และศูนย์ ภายในคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
ทำเนียบผู้บริหาร.
หมายเหตุ คำนำหน้านามของผู้ดำรงตำแหน่งคณบดี เป็นคำนำหน้านามตามตำแหน่งทางวิชาการในขณะนั้น
วารสาร.
วารสารระแนง (ISSN : 1513-2811) เป็นวารสารวิชาการทางด้านสถาปัตยกรรมศาสตร์ ภูมิสถาปัตยกรรม จัดทำโดยคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มีกำหนดออกรายปี โดยมีชื่อเดิมว่า "‘วารสารสถาปัตยกรรมศาสตร์ ปีที่ 1 ฉบับที่ 1 (2542)’" และ "‘วารสารคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ ในปีที่ 2 ฉบับที่ 1 (2544)’" ก่อนเปลี่ยนมาใช้ชื่อ"‘วารสารระแนง’" ตั้งแต่ฉบับปีที่ 3 (2545) เป็นต้นมาจนถึงปัจจุบัน
อันดับและมาตรฐาน.
สถาบัน Middle East Technical University (URAP Research Laboratory) ได้ทำการจัดอันดับมหาวิทยาลัยโลกแยกตามสาขา หรือ URAP Field Based Ranking พบว่าคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ได้รับการจัดอันดับให้ติดอันดับโลกในสาขา Architecture อันดับที่ 499 ในปี 2018-2019
เทเบิลเทนนิส

เทเบิลเทนนิส หรือ ปิงปอง เป็นกีฬาโดยมีผู้เล่นสองหรือสี่คน ซึ่งยืนเล่นกันคนละด้านของโต๊ะปิงปอง โดยตีลูกโต้กันให้ข้ามตาข่ายเน็ตกั้นกลางโต๊ะปิงปองไปมา ผู้เล่นมีสิทธิ์ให้ลูกบอลเด้งกระดอนตกพื้นโต๊ะฝั่งตนเองได้เพียง 1 ครั้งเท่านั้น แล้วจึงตีโต้ข้ามฟากให้เด้งกระดอนไปกระทบกับพื้นโต๊ะฝ่ายตรงข้าม ถ้าลูกไม่กระทบกับพื้นโต๊ะของฝ่ายตรงข้ามก็ถือว่าเสีย แต่ถ้าเป็นลูกดีฝ่ายตรงข้ามก็จะตีโต้กลับมาฝั่งเรา
เทเบิลเทนนิสเป็นเกมที่โต้รับกันอย่างรวดเร็ว ผู้เล่นที่มีฝีมือสามารถตีลูกสปินได้ ทำให้ปิงปองนั้นหมุนเร็ว ซึ่งจะทำให้ฝ่ายตรงข้ามรับได้ยากยิ่งขึ้น
เทเบิลเทนนิสเป็นที่นิยมอย่างมาก โดยเฉพาะในแถบเอเชียตะวันออก และเมื่อเทียบกันกับกีฬาชนิดอื่นแล้วปิงปองถือว่าเป็นกีฬาที่ได้รับความนิยมอย่างยิ่ง ในฐานะที่เป็นกีฬาชนิดใหม่ที่กำลังได้รับความนิยมอย่างมากในปัจจุบัน
ลักษณะทั่วไป.
เทเบิลเทนนิสเป็นกีฬาโอลิมปิก โดยมีผู้เล่นสองหรือสี่คนตีลูกบอลกระทบหน้าไม้หรือหลังไม้ให้ข้ามไปยังอีกฝากหนึ่งของโต๊ะ ซึ่งคล้ายกับกีฬาเทนนิส กฎกติกามีความแตกต่างกันบ้าง แต่มองภาพรวมแล้วเทเบิลเทนนิสกับเทนนิสมีลักษณะคล้ายกัน ในเกมเดียว ไม่จำเป็นต้องตีลูกบอลให้ข้ามไขว้จากฝั่งขวามือของผู้ส่งไปยังฝั่งขวามือของผู้รับ(หรือซ้ายมือผู้ส่ง ไปยังซ้ายมือของผู้รับ)เหมือนกับเทนนิส อย่างไรก็ดี การเสิร์ฟไขว้ในลักษณะนั้นจำเป็นต้องมีในเกมเล่นคู่ ลูกสปิน ลูกเร็ว ลูกหยอด ซึ่งกลยุทธ์และเทคนิคการเล่นก็มีความสำคัญสำหรับเกมแข่งขันที่มีการชิงชัยชนะความเร็วของลูกบอลนั้นเริ่มจากการพุ่งด้วยความเร็วต่ำๆ ไปจนถึงการพุ่งด้วยความเร็วสูง ๆ โดยเฉพาะในลูกสปิน ซึ่งสามารถทำความเร็วได้ที่ 112.5 กิโลเมตรต่อชั่วโมง หรือ 69.9 ไมล์ต่อชั่วโมง
กีฬาเทเบิลเทนนิสมักใช้เนื้อที่ในการเล่นทางยาวประมาณ2. เมตร(9ฟุต) ทางกว้างประมาณ 1.525(5ฟุต) เมตร และสูงจากพื้นราวประมาณ 0.76 เมตร(2.6ฟุต) แต่ทางสมาพันธ์กีฬาเทเบิลเทนนิสสากล กำหนดไว้ว่าต้องมีเนื้อที่เล่นทางยาวไม่น้อยกว่า 14 เมตร ทางกว้าง 7 เมตร และสูงจากพื้นประมาณ 5 เมตร สำหรับเกมการแข่งขัน ไม้ตีปกติแล้วมีแผ่นยางบางติดอยู่หน้าไม้ ยางมีปุ่มเล็กๆอยู่ด้านหนึ่ง เป็นชั้นบาง ๆอยู่ระหว่างตัวไม้ตีกับผิวหน้าฟองน้ำรองหน้าไม้อีกชั้นหนึ่ง ตั้งแต่การเล่นสปินได้เข้ามามีบทบาทเพิ่มขึ้นอย่างมากในกีฬาเทเบิลเทนนิสของปัจจุบัน ได้มีการปรับคุณภาพของตัวยาง ฟองน้ำ และวิธีการประกอบยางเข้ากับตัวฟองน้ำ เพื่อเพิ่มความเร็วและอัตราการหมุนของลูกจากปกติ ส่วนเทคนิคการปรับเพิ่มคุณภาพอย่างอื่นได้แก่ การใช้คาร์บอนหรือวัสดุสังเคราะห์อื่นเข้ามาประกอบกัน เพื่อทำให้เพิ่มความแม่นยำในการตีลูกให้มากขึ้นลูกบอลที่ใช้ในกีฬาเทเบิลเทนนิสมีเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 40 มม. มักทำมาจากเซลลูลอยด์และมีด้านในกลวง ๆ ตราสามดาวที่ติดอยู่บนลูกบอล หมายถึง คุณภาพที่ดีเยี่ยมของลูกนั้นเองเมื่อเปรียบเทียบกับลูกอื่น ๆ ผู้ชนะ คือ คนที่ทำแต้มได้ 11 คะแนนก่อน และมีการเปลี่ยนเสิร์ฟลูกในทุกๆ 2 แต้ม หากมีผลการแข่งกันเป็น 10-10 ผู้เล่นจะสลับกันเสิร์ฟ (และผู้เล่นชนะ คือคนที่ทำคะแนนได้ 2 แต้มติดต่อกัน) เกม 11 คะแนน เป็นเกมการแข่งขันที่ได้มีขึ้นจากสมาพันธ์กีฬาเทเบิลเทนนิสสากล (ITTF) การเปลี่ยนแปลงนี้ได้มีขึ้นในปี ค.ศ. 2001 ทุกเกมที่เล่นกันในระดับชาติหรือระดับทัวร์นาเม้นต์สากลมักเป็นเกม 11 คะแนน ส่วนระดับชิงแชมป์เป็นเกม 7 คะแนน และในระดับที่ย่อมลงมาเป็นเกม 5 คะแนน