pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
วันยาร์

ตามปกรณัมของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ในชุด เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ และ ซิลมาริลลิออน ชาววันยาร์ (Vanyar) เป็นชื่อชนตระกูลหนึ่งในสามตระกูลใหญ่ของพวกเอลฟ์ ที่เดินทางไปยังทวีปอามัน ต้นตระกูลผู้รวบรวมผองชนวันยาร์คือเอลฟ์ที่ตื่นขึ้นเป็นคนแรกที่ริมทะเลสาบคุยวิเอเนน นามว่า "อิมิน" (Imin) แต่ผู้นำของชาววันยาร์ซึ่งต่อมากลายเป็นกษัตริย์แห่งเอลฟ์ทั้งปวง คือ อิงเว (Ingwë) เขาเป็นผู้แทนของเอลฟ์หนึ่งในสามคนที่ได้ไปเยือนวาลินอร์เป็นครั้งแรกตามคำเชิญของเทพโอโรเม ก่อนที่พวกเอลฟ์จะอพยพครั้งใหญ่ออกจากคุยวิเอเนนไปยังทวีปอามัน
คำว่า วันยาร์ เป็นคำภาษาเควนยา หมายถึง "ผู้งดงาม" ชื่อดั้งเดิมของชาววันยาร์คือ มินยาร์ (Minyar) ซึ่งหมายถึง 'ตระกูลที่หนึ่งของเอลฟ์' สำหรับเอลฟ์อีกสองตระกูลใหญ่คือ ชาวโนลดอร์ และชาวเทเลริ
ชาววันยาร์มีรูปร่างสูง ผมเป็นสีทอง (ซึ่งเป็นที่มาของชื่อ "วันยาร์ - ผู้งดงาม") พวกเขาพูดภาษาเควนด์ยา (Quendya) ซึ่งเป็นสำเนียงหนึ่งของภาษาเควนยา มีที่ใช้เฉพาะที่วาลินอร์เท่านั้น
ชาววันยาร์ในวาลินอร์.
เมื่อแรกไปถึงอามัน ชาววันยาร์กับชาวโนลดอร์ได้ร่วมกันสร้างนครของพวกตนขึ้นในช่องเขาคาลาเคียร์ยา มีชื่อว่า นครทิริออน แต่ต่อมาพวกวันยาร์หลงใหลในแสงของทวิพฤกษาแห่งวาลินอร์ จึงพากันละทิ้งนครทิริออน ไปตั้งถิ่นฐานอยู่ที่เชิงเขาทานิเควทิล ซึ่งเป็นขุนเขาที่ตั้งพระราชฐานของเทพมานเวกับเทพีวาร์ดา ผู้โปรดปรานชาววันยาร์มาก เพราะชาววันยาร์มีจิตใจอ่อนโยน เชี่ยวชาญในการประพันธ์บทลำนำและกวี ซึ่งเป็นที่ชื่นชอบของเทพทั้งสองมากที่สุด
ชาววันยาร์ไม่เคยเดินทางกลับมามิดเดิลเอิร์ธอีกเลย นอกจากการเข้าร่วมกองทัพเทพในการยกมาปราบปรามมอร์กอธ ในสงครามแห่งความโกรธา เมื่อคราวสิ้นสุดยุคที่หนึ่ง
วงศ์วานของวันยาร์.
แม้ว่าชาววันยาร์จะอยู่พ้นจากการรับรู้ของทุกผู้คนบนมิดเดิลเอิร์ธ แต่วงศ์วานของพวกเขาก็มีบทบาทอยู่ เนื่องจากได้เกี่ยวดองใกล้ชิดกับราชวงศ์ฟินเว แห่งโนลดอร์ คือพระนางอินดิส ชายาองค์ที่สองของฟินเว ผู้เป็นมารดาของฟิงโกลฟิน และ ฟินาร์ฟิน ความงดงามและอุปนิสัยอันอ่อนโยนของชาววันยาร์ได้สืบทอดต่อลงมาในสายวงศ์แห่งฟินาร์ฟินด้วย ทายาทหลายคนในตระกูลนี้มีผมสีทองอันงดงามเช่นเดียวกับชาววันยาร์ เป็นต้นว่า องค์ฟินาร์ฟินเอง หรือ ฟินร็อด ฟินดุยลัส และ กาลาเดรียล
นอกจากนี้ ขุนพลเอกผู้หนึ่งของโนลดอร์ คือ กลอร์ฟินเดล ก็มีผมสีทองอันงดงาม จนเป็นที่มาของชื่อของเขา มีความเป็นไปได้ว่า กลอร์ฟินเดลก็มีเชื้อสายของชาววันยาร์เช่นกัน การที่เขามีตำแหน่งสูงศักดิ์อยู่ในราชสำนักโนลดอร์ สืบต่อมาจนถึงยุคสมัยของเอลรอนด์ ทำให้มีบางทฤษฎีคิดว่า เขาอาจจะสืบสายมาจากพระธิดาองค์ใดองค์หนึ่งของฟินเวกับอินดิสก็ได้
อดัม แซนด์เลอร์

อดัม ริชาร์ด แซนด์เลอร์ (Adam Richard Sandler) เกิดเมื่อวันที่ 9 กันยายน ค.ศ. 1966 เป็นนักแสดงตลกชาวอเมริกัน นักดนตรี นักเขียนบทภาพยนตร์ และ ผู้สร้างภาพยนตร์ เขาเป็นที่รู้จักในฐานะนักแสดงในรายการโทรทัศน์ "Saturday Night Live" และมีผลงานการแสดงภาพยนตร์อย่าง "Billy Madison" (1995), "Happy Gilmore" (1996) และ "Big Daddy" (1999) 
ประวัติ.
อดัม แซนด์เลอร์ เกิดใน บรุ้คลิน นิวยอร์ก แต่ไปเติบโตที่ แมนเชสเตอร์ นิวแฮมเชียร์ เขาเข้าเรียนต่อทางด้านวิจิตรศิลป์ ที่มหาวิทยาลัยนิวยอร์ก เขาพยายามแทรกตัวเข้าไปในวงการแสดง และในที่สุด ก็ได้รับบทเป็น สมิตตี้ เพื่อนของ ธีโอใน "The Cosby Show" ในช่วงเดียวกันนั้น เขายังเดินสาย แสดงเดี่ยวในนิวยอร์ก เพื่อสร้างสมประสบการณ์ให้กับตัวเองอีกด้วย หลังจากเรียนจบ เขาย้ายไปลอสแอนเจลิส ทำงานในคลับต่างๆ ทั้งในเมืองและรอบๆ เมืองทินเซลทาว์น จน เดนนิส มิลเลอร์ได้เห็นอดัมแสดงอยู่ที่คลับชื่อ อิมพรู้ฟ จึงแนะนำให้รู้จักกับ ลอร์น มิเชลส์ ซึ่งเป็นผู้ผลิตรายการ "Saturday Night Live" ในปี 1990 เขาได้เป็นคนเขียนบทให้รายการนี้ และได้แสดงตลกบ้างเป็นครั้งคราว จนเมื่อเขาได้รับบท โอเปราแมน และ คาจันแมน ซึ่งได้รับเสียงตอบรับดีมาก ทำให้อดัมเป็นนักแสดงคนสำคัญที่ปรากฏตัวในรายการนี้เป็นประจำ 
อดัมเริ่มก้าวสู่ในวงการภาพยนตร์ด้วยเรื่อง "Airheads", "Coneheads" และ "Mixed Nuts" ต่อมาเขาตัดสินใจขึ้นมาร่วมเขียนบทด้วยเป็นครั้งแรกในเรื่อง "Billy Madison" หนังเรื่องนี้ประสบความสำเร็จมากและเขาได้ตัดสินใจบอกลากับรายการ "Saturday Night Live" และมุ่งหน้าสู่อาชีพนักแสดงภาพยนตร์จอใหญ่ไปก่อนแล้ว 
อดัมยังคงเขียนบทในส่วนของตัวเขาเอง ซึ่งเขาจะใช้แสดงในแบบของเขาเองเรื่อง "Happy Gilmore" ซึ่งเป็นเรื่องราวเกี่ยวกับกอล์ฟ หนังทุนสร้างต่ำเรื่องนี้ประสบความสำเร็จอย่างมาก และก็ได้มีผลงานตามมาอย่างเรื่อง "The Wedding Singer", "The Waterboy" และ "Big Daddy" ก็ล้วนแล้วแต่เปิดตัวทำรายได้ดี
นอกจากนี้ แซนด์เลอร์ ก็ยังให้เสียงกับหนังหลายๆ เรื่องและเขียนเพลงให้กับภาพยนตร์แอนิเมชันอีกด้วย อย่าง "Eight Crazy Nights" ก่อนที่จะมาเล่นเรื่อง "Anger Management" ที่ประกบคู่กับแจ็ค นิโคลสัน ที่รับบทเป็นนักธุรกิจที่ถูกจับให้มาเข้าโปรแกรมการบำบัดอารมณ์โกรธ
รายชื่อนายกรัฐมนตรีฝรั่งเศส

ก่อนปี พ.ศ. 2502 ประเทศฝรั่งเศสไม่ปรากฏว่ามีการเรียกตำแหน่งหัวหน้าคณะรัฐบาลอย่างเป็นทางการว่า นายกรัฐมนตรี (Premier Ministre) เนื่องจากในอดีตภายใต้การปกครองของกษัตริย์ หลายครั้งที่คำนี้ใช้เรียกแทนประธานรัฐมนตรีของกษัตริย์ แม้ต่อมาในช่วงรัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 3 รัฐมนตรีท่านหนึ่งในรัฐมนตรีสภาได้ดำรงตำแหน่งเป็นทั้ง ประธานรัฐมนตรีสภา (Président du Conseil des Ministres) และยังเป็นที่รู้จักกันอย่างไม่เป็นทางการในนาม "หัวหน้ารัฐมนตรีสภา" ซึ่งในปัจจุบันเรียกว่า นายกรัฐมนตรี (Premier Ministre) อีกด้วย ซึ่งเป็นการไม่เหมาะสม เป็นการรวบอำนาจเบ็ดเสร็จในบุคคลเดียว โดยเป็นทั้งประธานาธิบดีเอง และเป็นหัวหน้ารัฐมนตรีสภา (นายกรัฐมนตรี) ทำหน้าที่เป็นประธานในการประชุมสภา และหัวหน้าฝ่ายบริหารคณะรัฐมนตรี
เวลาต่อมา ในการทำให้ชื่อตำแหน่ง "นายกรัฐมนตรี" มีผลบังคับทางกฎหมาย แทนที่ตำแหน่ง หัวหน้ารัฐมนตรีสภา นั้นก็ได้กลายเป็นตำแหน่ง "นายกรัฐมนตรี" อย่างเป็นทางการในปี พ.ศ. 2489 ภายใต้รัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 4 และต่อมาได้ถูกนำมาบัญญัติคำว่า "นายกรัฐมนตรี" (Premier Ministre) ภายใต้รัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 5 ในปี พ.ศ. 2502
ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2413 ประเทศฝรั่งเศสได้มีหัวหน้าคณะรัฐบาล (ในปัจจุบันเรียก "นายกรัฐมนตรี") 142 ท่าน (138 ท่าน นับตั้งแต่ช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2)
หัวหน้าคณะรัฐบาล (ในปัจจุบันเรียก "นายกรัฐมนตรี") ตั้งแต่รัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 2, จักรวรรดิฝรั่งเศสที่ 2, ราชาธิปไตยเดือนกรกฎาคม, การฟื้นฟูราชวงศ์บูร์บง ถึงปัจจุบันมีทั้งสิ้น 174 ท่าน ภายใต้ระยะเวลา 193 ปี
รัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 2 - ปัจจุบัน = 193 ปี มีนายกรัฐมนตรี = 174 ท่าน
ตั้งแต่ พ.ศ. 2413 - ปัจจุบัน มีนายกรัฐมนตรี = 142 ท่าน
ตั้งแต่สงครามโลกครั้งที่ 2 - ปัจจุบัน มีนายกรัฐมนตรี = 138 ท่าน
<templatestyles src="Legend/styles.css" />  สังคมนิยม
<templatestyles src="Legend/styles.css" />  หัวรุนแรง / UDSR
<templatestyles src="Legend/styles.css" />  กลาง - ขวา
<templatestyles src="Legend/styles.css" />  ขวา
<templatestyles src="Legend/styles.css" />  ขวาจัด
<templatestyles src="Legend/styles.css" />  ไม่แบ่งฝ่าย
 ยังมีชีวิตอยู่
นายกรัฐมนตรีฝรั่งเศส

นายกรัฐมนตรีฝรั่งเศส  เป็นตำแหน่งหัวหน้ารัฐบาลและคณะรัฐมนตรีของประเทศฝรั่งเศส ก่อนการปฏิวัติฝรั่งเศส หัวหน้ารัฐบาลฝรั่งเศสมีชื่อตำแหน่งว่า มุขมนตรีแห่งรัฐ  ซึ่งได้รับแต่งตั้งตามพระราชอัธยาศัยของกษัตริย์ ตำแหน่งนี้ถูกเลิกใช้ในปี 1791 กระทั่งสิ้นสุดสงครามนโปเลียน ก็มีการสถาปนาตำแหน่งนายกรัฐมนตรีอย่างเป็นทางการในปี 1814 ผู้ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีคนแรกคือตาแลร็อง-เปรีกอร์ อย่างไรก็ตาม ระหว่างปี 1871 ถึง 1958 หัวหน้ารัฐบาลมีชื่อตำแหน่งอย่างเป็นทางการว่า ประธานสภารัฐมนตรี  และตั้งแต่ปี 1958 เป็นต้นมาก็ใช้ชื่อตำแหน่งว่านายกรัฐมนตรี
การตัดสินใจหรือกฤษฎีกาที่กระทำโดยนายกรัฐมนตรีถือเหมือนกระทำโดยฝ่ายบริหารทั้งคณะ นายกรัฐมนตรีมีหน้าที่สรรหาผู้ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีต่าง ๆ และเสนอให้ประธานาธิบดีลงนามแต่งตั้ง คณะรัฐมนตรีอยู่ภายใต้การสอดส่องดูแลโดยสภาแห่งรัฐ  ซึ่งบางครั้งนายกรัฐมนตรีพึงรับคำปรึกษาก่อนจะประกาศใช้กฤษฎีกา
เป็นที่รู้กันว่ารัฐมนตรีแต่ละท่านต้องการปกป้องนโยบายและโครงการในกระทรวงของตน แต่ก็ยังติดอยู่ที่งบประมาณ ซึ่งนายกรัฐมนตรีนี้เองเป็นคนชี้ขาดในเรื่องเหล่านี้ แม้ว่าบางครั้งประธานาธิบดีจะมีอำนาจและอิทธิพลเหนือกว่าก็ตาม
เนื่องจากนายกรัฐมนตรีเป็นผู้ดูแลนโยบายของรัฐบาล เมื่อเกิดความผิดพลาดและล้มเหลวก็จะกลายเป็นผู้ที่ถูกประณามและตำหนิไปโดยปริยาย ผลที่ตามมาก็คือความนิยมที่มีสูงในช่วงแรกและลดฮวบลงขึ้นอยู่กับสถานการณ์ที่เกิดขึ้น หลายคนคิดว่าตำแหน่งนายกรัฐมนตรีเป็นการส่งเสริมความสำเร็จของประธานาธิบดี และยังเป็นที่โต้เถียงอย่างมากว่าเป็นตำแหน่งที่อันตรายเพราะความเป็นไปได้ของการลดความนิยม
การเสนอชื่อ.
นายกรัฐมนตรีเป็นตำแหน่งที่ได้รับการแต่งตั้งโดยประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศส โดยประธานาธิบดีสามารถแต่งตั้งได้ทั้งจากสมาชิกพรรคการเมือง ข้าราชการระดับสูง หรือแม้กระทั่งจากธุรกิจภาคเอกชนที่ประสบความสำเร็จ และเนื่องจากสมาชิกรัฐสภาสามารถลงมติไม่ไว้วางใจได้ ผลที่ตามมาคือการกดดันให้รัฐบาล (นายกรัฐมนตรีลาออก) จึงมักทำให้การเสนอชื่อนายกรัฐมนตรีนั้นจะต้องได้รับการสนับสนุนจากเสียงส่วนมากของรัฐสภาโดยปริยาย 
และเมื่อประธานาธิบดี กับเสียงส่วนมากของรัฐสภาอยู่ตรงข้ามกันในทางการเมืองจะเรียกว่า การบริหารร่วมกัน (Cohabitation) เนื่องจากประธานาธิบดีจะต้องเสนอชื่อนายกรัฐมนตรีที่มาจากพรรคการเมืองเสียงข้างมากในสภา ซึ่งหมายความว่าประธานาธิบดีและนายกรัฐมนตรีมีความคิดเห็นทางการเมืองแตกต่างกัน หรือประธานาธิบดีและนายกรัฐมนตรีมาจากต่างพรรคและต่างขั้ว
บทบาทตามรัฐธรรมนูญ.
ตามมาตราที่ 21 ของรัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศส นายกรัฐมนตรีมีหน้าที่"กำกับดูแลรัฐบาล" นอกเหนือจากนั้น มาตราที่ 20 ยังระบุถึง "หน้าที่กำกับงานด้านนโยบายต่าง ๆ ของประเทศ" รัฐมนตรีกำกับดูแลกระทรวงต่าง ๆ จะถูกแต่งตั้งโดยประธานาธิบดี "โดยผ่านการสรรหาจากนายกรัฐมนตรี" ซึ่งโดยหลักการแล้ว นายกรัฐมนตรีจะถือเป็นผู้อยู่ใต้บังคับบัญชาของประธานาธิบดี ยกเว้นที่มีกรณีการบริหารร่วมกัน (Cohabitation) เกิดขึ้น
นายกรัฐมนตรียังมีหน้าที่ต่อสภา ในฐานะฝ่ายบริหาร โดยรวมถึงการร่างกฎหมาย ซึ่งนายกรัฐมนตรีจำเป็นต้องมีเสียงข้างมากในสภาสนับสนุน ซึ่งในกรณีนี้มักจะผ่านกฎหมายได้สำเร็จโดยปริยาย หรือมิฉะนั้นอาจถูกรัฐสภาถอดถอนได้ (มาตราที่ 49) นายกรัฐมนตรีจะต้องเสนอร่างกฎหมายให้ศาลรัฐธรรมนูญวินิจฉัยด้วย (มาตราที่ 61)
โดยก่อนที่จะยุบสภา ประธานาธิบดีจะต้องปรึกษากับนายกรัฐมนตรี ประธานรัฐสภา และประธานวุฒิสภา (มาตราที่ 12)
กรุณา ชิดชอบ

กรุณา ชิดชอบ (เกิด 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2507) ชื่อเล่น ต่าย เป็นนักธุรกิจชาวไทย เป็นรองประธานสโมสรฟุตบอลบุรีรัมย์ ยูไนเต็ด อดีตนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดบุรีรัมย์ และอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดบุรีรัมย์ 3 สมัย
ประวัติ.
กรุณา เกิดเมื่อวันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2507 ที่ตำบลดอนแก้ว อำเภอแม่ริม จังหวัดเชียงใหม่ เป็นบุตรนายคะแนน สุภา เจ้าของบริษัทเชียงใหม่ คอนสตรัคชั่น จำกัด กิจการรับเหมาก่อสร้างรายใหญ่ในจังหวัดเชียงใหม่ กับนางนวลจันทร์ สุภา
ด้านครอบครัวสมรสกับเนวิน ชิดชอบ อดีตนักการเมือง เมื่อ พ.ศ. 2531 และในการแถลงทรัพย์สินรัฐมนตรี เมื่อ พ.ศ. 2547 กรุณา ติดอันดับ 2 ของ ภรรยารัฐมนตรี ที่มีที่ดินถือครองมากที่สุด รองจากสุดารัตน์ เกยุราพันธุ์ โดยแจ้งยอดทรัพย์สินต่อ ป.ป.ช. เป็นจำนวนเงินประมาณ 727,449,186 บาท และในปี พ.ศ. 2549 กรุณา มีทรัพย์สินรวม 752,405,499 บาท
สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี จากมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ (บธ.บ.) เมื่อ พ.ศ. 2530 และระดับปริญญาโท MMIS จาก Westcoast University ประเทศสหรัฐอเมริกา เมื่อ พ.ศ. 2536 และสำเร็จปริญญาตรี ส่งเสริมการเกษตร จาก มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช เมื่อ พ.ศ. 2542
ชีวิตส่วนตัว.
กรุณาเป็นที่รู้จักจากการเป็นภรรยาเนวิน ชิดชอบ อดีตนักการเมืองระดับประเทศและประธานสโมสรฟุตบอลบุรีรัมย์ ยูไนเต็ด ซึ่งสื่อมวลชนและบุคคลทั่วไปมักจะเรียกชื่ออย่างไม่เป็นทางการว่า ซ้อต่าย, ป้าต่าย หรือ เจ๊ต่าย บ้าง
ซึ่งนอกจากบทบาทในเรื่องของการเมืองแล้ว ยังมีบทบาทเป็นประธานเชียร์ของสโมสรฟุตบอลจังหวัดบุรีรัมย์ อีกด้วย โดยจะทำการนำเชียร์ด้วยตัวเอง จนเป็นที่ฮือฮาและถือเป็นขวัญใจคนหนึ่งของแฟนสโมสร ในกลางปี พ.ศ. 2553 ได้สร้างความฮือฮาด้วยการสวมเสื้อยืดเชียร์ที่ด้านหลังมีอักษรว่า "กูทำ...เ ี้ยอะไรก็ผิด" ซึ่งเชื่อกันว่ามีนัยทางการเมือง ซึ่งขณะนั้นมีความขัดแย้งกันอยู่ระหว่างพรรคภูมิใจไทยของเนวิน กับพรรคประชาธิปัตย์ที่เป็นแกนนำรัฐบาล
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร.
กรุณา ชิดชอบ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทั้งหมด 3 สมัย คือ
นายกองค์การบริหารส่วนจังหวัด.
กรุณาได้รับการเลือกตั้งเป็นนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดมาแล้ว 2 สมัย
พรรคถิ่นไทย

พรรคถิ่นไทย  เป็นพรรคการเมืองที่ก่อตั้งขึ้นในวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2543 โดยมีบรรณโศภิษฐ์ เมฆวิชัย เป็นหัวหน้าพรรคคนแรก และมีอัศวิน อภัยวงศ์ เป็นเลขาธิการพรรค ต่อมาเมื่อวันที่ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2543 ที่ประชุมใหญ่ได้มีมติให้พิจิตต รัตตกุล อดีตผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร ดำรงตำแหน่งหัวหน้าพรรค
พรรคถิ่นไทย มีเป้าหมายในการเป็นพรรคแนวอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมเช่นเดียวกับพรรคกรีน (Green Party) ในต่างประเทศ มีสัญลักษณ์พรรคเป็น รูปนกกางเขนบ้าน ใช้สีเขียว เป็นสีประจำพรรค มีสมาชิกส่วนใหญ่เป็นกลุ่มมดงาน ซึ่งคือกลุ่มทำงานของ พิจิตต เมื่อครั้งดำรงตำแหน่งผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร ได้รับการคาดหมายว่าจะเป็นพรรคการเมืองพรรคใหม่ที่จะประสบความสำเร็จต่อไป
การเลือกตั้ง.
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในประเทศไทย พ.ศ. 2544 พรรคถิ่นไทยได้ส่งผู้สมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แต่ไม่ประสบความสำเร็จในการเลือกตั้งดั่งความคาดหมาย ได้ ส.ส. มาเพียงคนเดียวเท่านั้น คือ นายบุญเติม จันทะวัฒน์ จากจังหวัดร้อยเอ็ด ซึ่งภายหลังได้ย้ายมาสังกัดกับพรรคไทยรักไทย ซึ่งเป็นพรรคเสียงข้างมาก
การยุบพรรค.
พรรคถิ่นไทยถูกศาลรัฐธรรมนูญสั่งยุบพรรคในวันที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2545 เนื่องจากไม่ดำเนินการตามมาตรา 35 ตามพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยพรรคการเมือง 2541 ที่ว่าด้วยการยื่นรายงานการดำเนินกิจการของพรรคต่อนายทะเบียนพรรคการเมือง
เกร็ดตำนานที่จารมิจบ

เกร็ดตำนานที่จารมิจบ แห่งนูเมนอร์ และมิดเดิ้ลเอิร์ธ  เป็นหนังสือที่รวบรวมงานประพันธ์ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน เกี่ยวกับจักรวาลอาร์ดาและมิดเดิลเอิร์ธ ที่เขาเขียนไว้ยังไม่จบและยังไม่ได้ตีพิมพ์ เรียบเรียงขึ้นโดยบุตรชายคนที่สามของโทลคีน คือ คริสโตเฟอร์ โทลคีน ตีพิมพ์ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2523 (ค.ศ. 1980)
หนังสือเล่มนี้ไม่ใช่นวนิยาย ที่ต่อเนื่องเป็นเรื่องเดียวตลอดเล่ม เนื่องจากเป็นการรวบรวมงานเขียนชิ้นต่างๆ ของโทลคีนที่เขียนเอาไว้ตรงโน้นบ้าง ตรงนี้บ้าง ไม่ปะติดปะต่อกัน เนื้อหาหลายส่วนยังมีความขัดแย้งกันอยู่บ้างเนื่องจากยังไม่ได้แก้ไขเป็นบทสรุปสุดท้าย คริสโตเฟอร์ โทลคีน ได้รวบรวมส่วนที่เกี่ยวข้องกันมาไว้ด้วยกัน และแสดงหมายเหตุ หรือข้อสังเกตส่วนตัวเกี่ยวกับงานเขียนเหล่านั้น โดยพยายามเรียบเรียงให้ได้เนื้อหาที่ใกล้เคียงกับข้อสรุปสุดท้ายของโทลคีนให้มากที่สุด
สิ่งที่น่าสนใจในหนังสือเล่มนี้ คือรายละเอียดปลีกย่อยจำนวนมาก ซึ่งส่วนใหญ่เกี่ยวข้องกับการตั้งชื่อตัวละคร หรือชื่อสถานที่ต่างๆ บนมิดเดิลเอิร์ธ ซึ่งโทลคีนใส่ใจพิถีพิถันเป็นพิเศษ ทั้งในแง่ของความหมาย และความเป็นมา ถึงแก่ลงมือประพันธ์ประวัติศาสตร์ของชื่อสถานที่บางแห่ง ทำให้มีความสมจริงสมจังเป็นอย่างยิ่ง ข้อมูลในหนังสือ Unfinished Tales สามารถให้รายละเอียดเพิ่มเติมแก่ตัวละคร เหตุการณ์ หรือสถานที่บางแห่งที่ถูกกล่าวถึงเพียงย่อๆ ใน เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ รวมถึงความเป็นมาของแกนดัล์ฟ และเหล่าพ่อมด (อิสตาริ) และเรื่องราวโดยละเอียดในการที่แหวนเอกสูญหายไปจากการรับรู้ของผู้คนบนมิดเดิลเอิร์ธในตอนต้นของยุคที่สาม นอกจากนี้ ยังมีรายละเอียดของเหตุการณ์ในยุคที่สอง โดยเฉพาะเรื่องราวของเกาะนูเมนอร์ ซึ่งไม่ใคร่ถูกกล่าวถึงมากนักทั้งใน เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ และ ซิลมาริลลิออน
แม้ว่าหนังสือเล่มนี้จะตีพิมพ์ออกมาหลังจากโทลคีนถึงแก่กรรมไปแล้วหลายปี แต่ก็ยังได้รับการตอบรับจากผู้อ่านอย่างดียิ่ง ทำให้คริสโตเฟอร์ โทลคีน มีกำลังใจที่จะเรียบเรียงงานชิ้นอื่นๆ ของบิดาออกมาอีก เกิดเป็นหนังสือชุด ประวัติศาสตร์มิดเดิลเอิร์ธ จำนวน 12 เล่ม
ภาพรวมของเรื่อง.
ภาคหนึ่ง: ยุคที่หนึ่ง
ภาคสอง: ยุคที่สอง
ภาคสาม : ยุคที่สาม
ภาคสี่
กลุ่ม 16

กลุ่ม 16 เป็นกลุ่มของนักการเมืองไทยที่มีบทบาททางการเมืองชัดเจน 2 ครั้ง คือ กลุ่ม 16 ในปี พ.ศ. 2535 และกลุ่ม 16 ในปี พ.ศ. 2565 ซึ่งเป็นกลุ่มการเมืองที่ไม่ได้เกี่ยวข้องกัน
กลุ่ม 16 พ.ศ. 2535.
กลุ่ม 16 เป็นชื่อกลุ่มการเมืองที่เกิดจากการรวมกันของ สส.รุ่นใหม่ ในปี พ.ศ. 2535 โดยส่วนใหญ่เป็น สส.พรรคชาติไทย และพรรคชาติพัฒนา ก่อตั้งกลุ่มเมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2535 โดยมี เนวิน ชิดชอบ สส.บุรีรัมย์ ร่วมกับ ไพโรจน์ สุวรรณฉวี, จำลอง ครุฑขุนทด สส.นครราชสีมา, ธานี ยี่สาร สส.เพชรบุรี, วราเทพ รัตนากร สส.กำแพงเพชร เป็นแกนนำ และมี สมพงษ์ อมรวิวัฒน์ สส.เชียงใหม่ พรรคชาติพัฒนา เป็นหัวหน้ากลุ่ม
ผลงานสำคัญในขณะนั้นของกลุ่ม 16 คือ กรณีการอภิปรายไม่ไว้วางใจรัฐบาลพรรคประชาธิปัตย์ กรณี สปก.4-01 จน สุเทพ เทือกสุบรรณ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ในขณะนั้น ต้องลาออกจากตำแหน่ง และกลายเป็นตัวเร่งให้ชวน หลีกภัย นายกรัฐมนตรีในขณะนั้นต้องประกาศยุบสภา
แต่ทว่า กลุ่ม 16 ก็มีความเกี่ยวข้องกับกรณีธนาคารกรุงเทพฯ พาณิชย์การ และราเกซ สักเสนา เจ้าของฉายา "พ่อมดทางการเงิน" และที่ปรึกษาของธนาคารฯ โดยเหตุการณ์ทั้งหมดนั้นเกิดจากความสัมพันธ์ส่วนตัวระหว่างแกนนำกลุ่มคนหนึ่ง กับหญิงสาวชาวพม่ารายหนึ่ง ซึ่งถือหุ้นอยู่ในบริษัทเอกชนร่วมกับผู้บริหารธนาคารฯ แต่มีวิธีการที่ทำให้ราคาหุ้นสูงขึ้น ซึ่งสามารถสร้างส่วนต่างเป็นกำไรถึงกว่า 300 ล้านบาท โดยที่ซื้อมาไม่ถึงปี และในช่วงเวลาเพียงปีเศษ ธนาคารดังกล่าวได้ปล่อยสินเชื่อให้กับคนของกลุ่ม 16 ใช้ในการเข้าครอบครองบริษัทต่างๆ ในตลาดหลักทรัพย์ รวมทั้งสิ้น 21 ครั้ง เป็นวงเงินสูงถึง 36,000 ล้านบาท โดยราเกซในฐานะที่ปรึกษาธนาคารฯ เป็นคนที่คอยให้ชื่อบริษัทที่ควรจะเข้าครอบครอง
แต่พฤติการณ์ดังกล่าวก็ถูกขยายให้เป็นประเด็นการเมืองระดับชาติ เมื่อพรรคประชาธิปัตย์หยิบข้อมูลจากหนังสือพิมพ์มติชน ซึ่งได้ทำการเปิดโปงกลุ่ม 16 มาเป็นระยะเวลาหนึ่งปี ไปใช้อภิปรายไม่ไว้วางใจรัฐบาลของ บรรหาร ศิลปอาชา ในปี พ.ศ. 2539 ผลที่ตามมาจากการอภิปรายครั้งนั้นคือ ประชาชนต่างไปถอนเงินธนาคารกรุงเทพฯ พาณิชย์การ ถึงวันละ 2 พันล้านบาท จนธนาคารแห่งประเทศไทยต้องรีบสั่งให้กองทุนเพื่อการฟื้นฟูและพัฒนาระบบสถาบันการเงิน เริ่มเพิ่มทุนในธนาคารกรุงเทพฯ พาณิชย์การฯ 5.4 พันล้านบาท เพื่อเข้าควบคุมกิจการ
รายชื่อสมาชิก สส.กลุ่ม 16.
รายชื่อสมาชิกกลุ่ม 16 "(พรรคที่สังกัดที่ขณะนั้น)"
กลุ่ม 16 พ.ศ. 2565.
เป็นกลุ่มการเมืองที่ถูกกล่าวถึงโดยมงคลกิตติ์ สุขสินธารานนท์ สส.บัญชรายชื่อ พรรคไทยศรีวิไลย์ และมีพิเชษฐ์ สถิรชวาล สส.บัญชีรายชื่อ พรรคพลังประชารัฐ (เดิมสังกัดพรรคประชาธรรมไทย) เป็นหัวหน้ากลุ่ม มีบทบาทในช่วงกลางปี 2565 ในการประสานรวบรวมเสียงในการอภิปรายไม่ไว้วางใจพลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา นายกรัฐมนตรี
แจ่มใส ศิลปอาชา

คุณหญิง แจ่มใส ศิลปอาชา (เกิด 20 เมษายน พ.ศ. 2477) ปัจจุบันดำรงตำแหน่งกรรมการมูลนิธิอนามัยเฉลิมพระเกียรติ กรรมการมูลนิธิกตเวทิน กรรมการมูลนิธิกฤตานุสรณ์ อดีตคู่สมรสนายกรัฐมนตรีไทย คนที่ 21 (บรรหาร ศิลปอาชา) เป็นมารดาวราวุธ ศิลปอาชา รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการพัฒนาสังคม และความมั่นคงของมนุษย์
ประวัติ.
แจ่มใส เกิดเมื่อวันที่ 20 เมษายน พ.ศ. 2477 ที่ตำบลท่าพี่เลี้ยง อำเภอเมืองสุพรรณบุรี จังหวัดสุพรรณบุรี เป็นบุตรนายหงวน นางทับทิม เลขวัต เป็นบุตรคนสุดท้องมีพี่ชาย 1 คน ด้านครอบครัวสมรสกับบรรหาร ศิลปอาชา อดีตนายกรัฐมนตรี และอดีตหัวหน้าพรรคชาติไทย มีบุตร-ธิดารวม 3 คน คือกัญจนา ศิลปอาชา, ปาริชาติ ศิลปอาชา และวราวุธ ศิลปอาชา (สมรสกับ: สุวรรณา ไรวินท์ ทายาทตระกูลไรวินท์ เจ้าของธุรกิจซุปไก่ก้อนรีวอง)
พ.ศ. 2487 : สำเร็จการศึกษาชั้นประโยคประถมศึกษา จากโรงเรียนผดุงศิลป์ อำเภอเมือง จังหวัดสุพรรณบุรี
พ.ศ. 2490 : สำเร็จการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 จากโรงเรียนสงวนหญิง เป็นโรงเรียนสตรีประจำจังหวัดสุพรรณบุรี
คริสโตเฟอร์ โทลคีน

คริสโตเฟอร์ จอห์น รูเอล โทลคีน (21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2467 – 16 มกราคม พ.ศ. 2563) คือบุตรคนสุดท้ายของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ผู้เขียนลอร์ดออฟเดอะริงส์ เขาเป็นที่รู้จักกันดีจากการนำผลงานที่บิดาได้เขียนค้างไว้มาเรียบเรียงและตีพิมพ์ เขายังเป็นผู้วาดแผนที่ในเรื่องลอร์ดออฟเดอะริงส์ด้วย โดยได้ลงชื่อไว้ว่า" C. J. R. T. The J."
เมื่อเดือนเมษายน 2550 คริสโตเฟอร์ได้ตีพิมพ์นวนิยายที่บิดาได้เขียนเล่มใหม่ "ตำนานบุตรแห่งฮูริน (The Children of Húrin)" ซึ่งโทลคีนได้ทำการเขียนในช่วงปี พ.ศ. 2494 - 2500 (ช่วงที่เก่าแก่ที่สุดคือที่ขียนเมื่อปี พ.ศ. 2461) ซึ่งเขาเขียนเกือบจะจบแล้วแต่ก็ได้เลิกเขียนก่อน
ผลงาน เล่มสุดท้าย ที่คริสโตเฟอร์ โทลคีนตีพิมพ์ขึ้นมาคือเรื่อง "การล่มสลายของกอนโดลิน (The Fall of Gondolin)" ถูกตีพิมพ์เมื่อปี 2018 ซึ่งเป็นงานเขียนปกรณัม ชิ้นแรก ที่ เจ.อาร์.อาร์.โทลคีนเขียนขึ้นมา
ประวัติ.
คริสโตเฟอร์เกิดเมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2467 (ค.ศ. 1924) ที่เมืองลีดส์ ประเทศอังกฤษ เป็นลูกคนที่สามและเป็นบุตรชายคนเล็กของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน กับเอดิธ โทลคีน เขาได้เข้ารับการศึกษาที่ดรากอนสคูล (Dragon School) ในเมืองเชอร์เวล และต่อมาจึงเข้าโรงเรียนโอราโทรี (Oratory School) ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 เขาได้เข้าทำงานเป็นนักบินในกองทัพอากาศอังกฤษ ซึ่งก่อนหน้านั้นเขาได้เข้าศึกษาภาษาอังกฤษที่มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด
ชีวิตส่วนตัว.
คริสโตเฟอร์อาศัยอยู่กับภรรยาคนที่สองที่ประเทศฝรั่งเศส คือ เบลลี โทลคีน (สกุลเดิม คลาส) ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1975 พวกเขามีบุตรด้วยกันสองคน คือ อดัม โทลคีน และเรเชล แคลร์ โทลคีน นอกจากนั้นเขายังมีบุตรอีกคนกับภรรยาคนแรก ไซมอน โทลคีน ทำงานเป็นทนายและนักเขียน
คริสโตเฟอร์ถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 16 มกราคม ค.ศ. 2020 ที่เมือง Draguignan ประเทศฝรั่งเศส
ผลงาน.
คริสโตเฟอร์ โทลคีน เป็นผู้เรียบเรียงผลงานของ เจ.อาร์.อาร์.โทลคีน และนำออกตีพิมพ์หลังจากโทลคีนถึงแก่กรรม ดังนี้
รายการอ้างอิง.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
อำเภอเมืองตราด

เมืองตราด เป็นอำเภอหนึ่งใน 7 อำเภอของจังหวัดตราด เป็นที่ตั้งของศาลากลางจังหวัด และหน่วยงานราชการต่าง ๆ และเป็นศูนย์กลางความเจริญของจังหวัด
ประวัติ.
ชื่อเมืองตราด หรือเมืองทุ่งใหญ่ปรากฏในทำเนียบหัวเมืองสมัยพระเจ้าปราสาททอง (พ.ศ. 2178) ว่าเป็นหัวเมืองชายทะเล สังกัดฝ่ายการต่างประเทศ ซึ่งเกี่ยวข้องกับด้านการคลัง นอกจากเป็นแหล่งสินค้าแล้ว ตราดยังเป็นหนึ่งในเมืองท่าชายทะเลที่มีชัยภูมิเหมาะกับการแวะจอดเรือ เพื่อขนถ่ายซื้อขายแลกเปลี่ยนสินค้า เติมเสบียงอาหารน้ำจืด บริเวณอ่าวเมืองตราดจึงเป็นที่ตั้งชุมชน พ่อค้าชาวจีนที่เดินทางมาค้าขาย ครั้งเมื่อสงครามกู้เอกราชสมเด็จพระเจ้าตากสินทรงเลือกเมืองตราดเป็นเมืองหน้าด่านกันชน ทำหน้าที่ส่งเสบียงอาหารก่อนเคลื่อนทัพเรือออกจากจันทบุรียกไปขับไล่พม่าเพื่อกอบกู้เอกราชคืนสู่ชาติไทย
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอเมืองตราดมีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอเมืองตราดแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 14 ตำบล 97 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอเมืองตราดประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 14 แห่ง ได้แก่
เศรษฐกิจ.
ในพื้นที่ตำบลท่าพริกและเนินทรายมีการปลูกมันเทศจำนวนมาก
วิฑูรย์ นามบุตร

วิฑูรย์ นามบุตร (เกิด 23 กันยายน พ.ศ. 2502) เป็นทนายความและนักการเมืองชาวไทย อดีตรองหัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุบลราชธานี 6 สมัย สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรระบบบัญชีรายชื่อ 2 สมัย รวม 8 สมัย
การศึกษา.
วิฑูรย์ นามบุตร สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี สาขานิติศาสตร์ จาก มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เมื่อปี พ.ศ. 2529 และปริญญาโทรัฐประศาสนศาสตร์ (MPA) จากสถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ เมื่อปี พ.ศ. 2540
เมื่อครั้งเป็นนักศึกษาเคยทำกิจกรรมในพรรคแสงธรรม องค์การนักศึกษา และสภานักศึกษามหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เป็นนักศึกษาร่วมรุ่นกับ สมคิด เลิศไพฑูรย์, อภิชาติ ดำดี, วสันต์ ภัยหลีกลี้, สุรพล นิติไกรพจน์, นพดล ปัทมะ, อัญชลี วานิช เทพบุตร และบุญสม อัครธรรมกุล
งานการเมือง.
นายวิฑูรย์ เริ่มงานการเมืองโดยเป็นสมาชิกสภาจังหวัดอุบลราชธานี ปี พ.ศ. 2528 และ 2533 จากนั้นจึงได้เข้าสู่งานการเมืองระดับชาติ เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดอุบลราชธานี ในการเลือกตั้งเดือนมีนาคม พ.ศ. 2535 และได้รับเลือกตั้งมาโดยตลอดถึง ปี พ.ศ. 2548 รวมทั้งสิ้น 6 สมัย 
วิฑูรย์ นามบุตร เป็นกำลังสำคัญของพรรคประชาธิปัตย์ ที่มีเพียงไม่กี่คนในพื้นที่ ภาคอีสาน ปัจจุบัน โดยเป็น 1 ใน 2 ส.ส.ภาคอีสาน พรรคประชาธิปัตย์ ที่สามารถชนะการเลือกตั้งเดือน กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2548 โดยได้เป็น ส.ส.อุบลราชธานี เขต 3 (อีกคนหนึ่งคือ นายอิสสระ สมชัย กรรมการบริหารพรรคประชาธิปัตย์ ส.ส.อุบลราชธานี เขต 8)
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในประเทศไทย พ.ศ. 2550 นายวิฑูรย์ได้รับการแต่งตั้งเป็น หัวหน้าโซน 4 (ภาคอีสานตอนใต้ 6 จังหวัด) ในคณะกรรมการประสานงาน โซนเลือกตั้งต่างๆ ทั่วประเทศของพรรคประชาธิปัตย์ ที่มีทั้งสิ้น 8 โซน พร้อมกับลงสมัครรับเลือกตั้ง ส.ส.สัดส่วน พรรคประชาธิปัตย์ กลุ่ม 4 ในลำดับที่ 1 และได้รับการเลือกตั้งเป็นสมัยที่ 7
ภายหลังการเลือกตั้ง 23 ธันวาคม พ.ศ. 2550 และมีการจัดตั้งรัฐบาลนายสมัคร สุนทรเวช พรรคประชาธิปัตย์ที่เป็นฝ่ายค้านพรรคเดียวได้ประกาศจัดตั้ง รัฐบาลเงา หรือ ครม.เงา ขึ้น ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 และ นายวิฑูรย์ นามบุตร ได้รับเลือกจากที่ประชุมพรรค ให้ทำหน้าที่ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมเงา
ต่อมาพรรคประชาธิปัตย์ ได้เป็นแกนนำในการจัดตั้งรัฐบาล ทำให้นายวิฑูรย์ นามบุตร ได้รับตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ และได้ลาออกในเวลาต่อมาเพื่อแสดงความรับผิดชอบกรณีการทุจริตสิ่งของบริจาค
ต่อมาในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ และได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส.อีกสมัย เป็นสมัยที่ 8
ในปี 2562 เขาได้ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ ในลำดับที่ 40 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง ต่อมาในปี 2564 นายวิฑูรย์ได้ตัดสินใจลาออกจากพรรคประชาธิปัตย์ โดยให้เหตุผลว่าพรรคไม่ให้ดำรงตำแหน่งใดๆ
ต่อมาในการเลือกตั้งปี 2566 ได้กลับเข้ามาเป็นสมาชิกพรรคประชาธิปัตย์อีกครั้ง และได้ลงสมัครเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ระบบบัญชีรายชื่อ ลำดับที่ 24
อำเภอบางน้ำเปรี้ยว

บางน้ำเปรี้ยว เป็น 1 ใน 11 อำเภอของจังหวัดฉะเชิงเทรา เป็นพื้นที่ชุมทางรถไฟโดยมีสถานีรถไฟชุมทางคลองสิบเก้าที่เป็นทางแยกทางรถไฟสายชุมทางแก่งคอย–คลองสิบเก้า และทางรถไฟสายกรุงเทพ–อรัญประเทศ–ปอยเปต และมีสถานีรถไฟบางน้ำเปรี้ยวเป็นสถานีประจำอำเภอ และยังเป็นพื้นที่ของปากคลองแสนแสบ เป็นคลองที่ขุดขึ้นตามพระราชดำริของพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 3) เพื่อเชื่อมแม่น้ำเจ้าพระยากับแม่น้ำบางปะกงเข้าด้วยกัน รวมถึงเป็นพื้นที่ชุมทางของ 3 แม่น้ำซึ่งแม่น้ำนครนายกบรรจบกับแม่น้ำปราจีนบุรีที่ปากน้ำโยธะการวมเป็นแม่น้ำบางปะกง
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอบางน้ำเปรี้ยวมีอาณาเขตติดต่อกับท้องที่การปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ประวัติ.
อำเภอบางน้ำเปรี้ยว ได้รับการจัดตั้งขึ้นในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ตามพระราชบัญญัติลักษณะปกครองท้องที่ ร.ศ. 116 เมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2440 เดิมตั้งอยู่ที่บ้านต้นสำโรง ตำบลบางขนาก มีหลวงพิศาลเกษตรสมบูรณ์เป็นนายอำเภอและใช้บ้านพักเป็นที่ว่าการอำเภอ ต่อมาได้ปลูกสร้างที่ว่าการอำเภอขึ้นครั้งแรกใน พ.ศ. 2448 ที่หมู่ 2 ตำบลบางน้ำเปรี้ยว ต่อมาในปี พ.ศ. 2497 ได้สร้างที่ว่าการอำเภอใหม่ด้วยงบประมาณของรัฐ ตั้งอยู่ฝั่งเหนือของคลองแสนแสบ (คลองบางขนาก) และในปี พ.ศ. 2540 ได้สร้างที่ว่าการอำเภอแห่งใหม่โดยสร้างอยู่ตรงข้ามที่ว่าการอำเภอเดิม และใช้เป็นสถานที่ราชการมาจนทุกวันนี้
การที่มีชื่อว่า "อำเภอบางน้ำเปรี้ยว" ตามคำบอกเล่าของผู้สูงอายุว่าอำเภอบางน้ำเปรี้ยวนี้เดิม เมื่อถึงฤดูแล้งน้ำในลำคลองแห้งขอดขุ่นข้นมีรสเปรี้ยว จึงได้ชื่อว่าตำบลบางน้ำเปรี้ยว และขนานนามอำเภอว่า "อำเภอบางน้ำเปรี้ยว" แต่เดิมมามีสภาพเป็นที่รกร้างว่างเปล่า ตอนใต้ราบลุ่มต่ำตอนเหนือสูงขึ้นมีพงหญ้าต้นโขมง เป็นที่อาศัยของช้างป่า และสัตว์ป่าหลายชนิด มีราษฎรประกอบอาชีพทำนา อยู่แถบริมคลองเพียงเล็กน้อย ต่อมา ร.ศ. 311 บริษัท คูนาสยาม ได้เข้ามาทำการขุดคลอง 18 และคลอง 19, คลอง 20, คลอง 21 และจัดทำประตูระบายน้ำขึ้นทำให้ดินจืดคลายความเปรี้ยวลงมาก จึงทำให้ราษฎรจากที่อื่นพากันอพยพมาจากที่อื่นเพื่อประกอบอาชีพทำนามากขึ้น
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอบางน้ำเปรี้ยวแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 10 ตำบล 148 หมู่บ้าน
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอบางน้ำเปรี้ยวประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 14 แห่ง ได้แก่
ประภัตร โพธสุธน

ประภัตร โพธสุธน (เกิด 1 สิงหาคม พ.ศ. 2492) ชื่อเล่น เบิร์ด เป็นนักการเมืองชาวไทย ปัจจุบันเป็นเลขาธิการพรรคชาติไทยพัฒนา และสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสุพรรณบุรี อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ รัฐบาลชวน หลีกภัย อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ รัฐบาลพลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการคลัง รัฐบาลพลเอก เปรม ติณสูลานนท์
ประวัติ.
ประภัตร เกิดเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2492 ที่อำเภอศรีประจันต์ จังหวัดสุพรรณบุรี เป็นบุตรนางท้อ โพธสุธน สถานภาพโสด
สำเร็จการศึกษามัธยมศึกษาตอนปลาย จากโรงเรียนอำนวยศิลป์ พระนคร สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี เศรษฐศาสตร์บัณฑิต จาก Aligarh Muslim University ประเทศอินเดีย และระดับปริญญาโท รัฐศาสตร์มหาบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
ประภัตรชื่นชอบในการอนุรักษ์วิถีชีวิตความเป็นไทย บ้านพักส่วนตัวที่อำเภอศรีประจันต์ได้เปิดเป็นพิพิธภัณฑ์ที่แสดงถึงวัฒนธรรมชาวนาไทย และเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่ขึ้นชื่ออีกแห่งหนึ่งของจังหวัดสุพรรณบุรี คือ หมู่บ้านอนุรักษ์ควายไทย
การทำงาน.
สภาผู้แทนราษฎร.
ประภัตร ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสุพรรณบุรีครั้งแรก ในปี 2518 สังกัดพรรคชาติไทย และได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส.สุพรรณบุรีต่อเนื่อง 11 สมัย ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2518 ถึงปี พ.ศ. 2544 จนกระทั่งในปี 2548 จึงย้ายไปลงสมัคร สส.แบบบัญชีรายชื่อ และได้รับเลือกตั้งเป็น สส.สมัยที่ 12 รวมถึงในปี 2550 ลงสมัคร สส.แบบสัดส่วน และได้รับเลือกตั้งเป็น สส.สมัยที่ 13 แต่ในปี พ.ศ. 2551 เขาถูกตัดสิทธิทางการเมืองเป็นเวลา 5 ปี เนื่องจากเป็นกรรมการบริหารพรรคชาติไทยซึ่งถูกยุบในคดียุบพรรคการเมือง พ.ศ. 2551
ประภัตร กลับเข้าสู่งานการเมืองอีกครั้งในการเลือกตั้งปี 2562 แต่เกิดความขัดแย้งเรื่องพื้นที่ลงสมัครรับเลือกตั้งระหว่างเขากับจองชัย เที่ยงธรรม ในที่สุดจองชัย จึงย้ายไปลงสมัครรับเลือกตั้งในนามพรรคภูมิใจไทย แข่งขันกับประภัตร ผลการเลือกตั้งปรากฏว่าประภัตร โพธสุธน ได้รับเลือกตั้งเป็น สส.สมัยที่ 14
และในการเลือกตั้งในปี พ.ศ. 2566 เขาก็ได้รับเลือกตั้งอีกครั้ง ได้เป็น สส.สมัยที่ 15
รัฐมนตรี.
ประภัตร ได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการคลัง ในรัฐบาลพลเอก เปรม ติณสูลานนท์ พ.ศ. 2529 ต่อมาเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย ในรัฐบาลพลเอก สุจินดา คราประยูร พ.ศ. 2535
ประภัตร ได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีอีกครั้งในรัฐบาลบรรหาร ศิลปอาชา เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการคลัง พ.ศ. 2538 หลังจากนั้นได้เป็นรัฐมนตรีอีกสมัยในรัฐบาลชวน หลีกภัย ในตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย พ.ศ. 2540 และปรับตำแหน่งมาเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ และมาเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ พ.ศ. 2543
หลังจากเว้นว่างจากตำแหน่งรัฐมนตรีไปนานกว่า 19 ปี เขาได้รับพระบรมราชโองการแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีอีกครั้งในปี 2562 เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ในรัฐบาลพลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา หลังจากการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562
ข้าราชการการเมือง.
ประภัตร เคยได้รับแต่งตั้งเป็นข้าราชการการเมือง ในตำแหน่งผู้ช่วยเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง ในปี พ.ศ. 2518 และ 2519
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร.
ประภัตร โพธสุธน ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 15 สมัย
สมศักดิ์ ปริศนานันทกุล

สมศักดิ์ ปริศนานันทกุล (เกิด 27 เมษายน พ.ศ. 2494) อดีตรองประธานสภาผู้แทนราษฎร อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอ่างทอง 9 สมัย อดีตรองหัวหน้าพรรคชาติไทย ปัจจุบันสังกัดพรรคภูมิใจไทย และเป็นบิดาของภราดร ปริศนานันทกุล รองประธานสภาผู้แทนราษฎรคนที่สอง
ประวัติ.
สมศักดิ์ เกิดวันที่ 27 เมษายน พ.ศ. 2494 ที่ตำบลห้วยคันแหลน อำเภอวิเศษชัยชาญ จังหวัดอ่างทอง มีชื่อเล่นว่า "หมู" จึงมักถูกเรียกว่า "ตือ" หรือ "เสี่ยตือ" ในเหตุการณ์ 14 ตุลา เป็นหนึ่งในนักศึกษาที่เดินขบวนเรียกร้องประชาธิปไตยด้วย ด้านครอบครัวสมรสกับนางรวีวรรณ ปริศนานันทกุล (สกุลเดิม: ฉัตรบริรักษ์) มีบุตร-ธิดา 4 คน ได้แก่ นายภราดร ปริศนานันทกุล (แบด) รองประธานสภาผู้แทนราษฎรคนที่สอง และสส.อ่างทอง เขต 2, นายกรวีร์ ปริศนานันทกุล (แชมป์) สส.อ่างทอง เขต 1, นายภคิน ปริศนานันทกุล (เชน) อดีต สส.อ่างทอง และนางสาวธนยา ปริศนานันทกุล (โบว์)
จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย จากโรงเรียนอำนวยศิลป์ธนบุรี ระดับปริญญาตรี รัฐศาสตรบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง และระดับปริญญาโทรัฐศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
การเมือง.
นายสมศักดิ์ ปริศนานันทกุล เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดอ่างทอง 9 สมัย ตั้งแต่ พ.ศ. 2529 เคยดำรงตำแหน่งโฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรีเมื่อ พ.ศ. 2538 เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการเมื่อ พ.ศ. 2540 และเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการเมื่อ พ.ศ. 2542
นายสมศักดิ์ ปริศนานันทกุล มีบทบาทโดดเด่นจากการทำหน้าที่รองประธานสภาผู้แทนราษฎร ตั้งแต่ พ.ศ. 2544 ซึ่งเป็นที่ยอมรับว่าทำหน้าที่ได้อย่างดี เป็นธรรม เป็นกลางแก่ทุกฝ่ายมติสื่มวลชนสายรัฐสภา ให้ฉายาว่า "คนดีศรีสภา" ต่อมา พ.ศ. 2551 นายสมศักดิ์ ได้เข้ามารับตำแหน่งรัฐมนตรีอีกครั้ง ในตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์
เมื่อ พ.ศ. 2551 นายสมศักดิ์ ปริศนานันทกุล ถูกตัดสิทธิทางการเมืองเป็นเวลา 5 ปี เนื่องจากเป็นกรรมการบริหารพรรคชาติไทย ซึ่งถูกศาลรัฐธรรมนูญตัดสินยุบพรรค แต่นายสมศักดิ์ ก็ยังนับได้ว่าเป็นผู้ที่มีอิทธิพลในฐานะแกนนำกลุ่ม ส.ส. ซึ่งสื่อมวลชนให้ชื่อกลุ่มแกนนำนี้ว่า "8ส.+ส.พิเศษ" อันประกอบด้วย สมศักดิ์ เทพสุทิน สมคิด จาตุศรีพิทักษ์ สมศักดิ์ ปริศนานันทกุล สุวิทย์ คุณกิตติ สุวัจน์ ลิปตพัลลภ สุรนันทน์ เวชชาชีวะ สนธยา คุณปลื้ม และสรอรรถ กลิ่นประทุม ส่วน ส.พิเศษ คือ คุณหญิงสุดารัตน์ เกยุราพันธุ์
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2557 เขาได้สมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคชาติไทยพัฒนา ลำดับที่ 3
เมื่อ พ.ศ. 2561 เขาได้ลาออกจากพรรคชาติไทยพัฒนา แล้วไปสมัครสมาชิกพรรคภูมิใจไทย พร้อมกับทายาท 3 คน ในปีเดียวกัน
คดีความ.
เมื่อ พ.ศ. 2555 คณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ ยื่นร้องต่อศาลว่านายสมศักดิ์ ปริศนานันทกุล จงใจยื่นบัญชีแสดงรายการทรัพย์สิน และหนี้สินและเอกสารประกอบด้วยข้อความอันเป็นเท็จและปกปิดข้อเท็จจริงที่ควรแจ้งให้ทราบ ตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย ศาลตัดสินให้ห้ามดำรงตำแหน่งทางการเมือง หรือตำแหน่งใดในพรรคการเมืองเป็นเวลา 5 ปี นับแต่วันที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2551 และลงโทษจำคุก 6 เดือน และปรับ 10,000 บาท โดยให้รอการลงโทษไว้มีกำหนด 3 ปี ต่อมาศาลฎีกาแผนกคดีอาญานักการเมืองมีคำสั่งให้ยึดทรัพย์ โดยให้ยึดบ้านที่ตำบลไผ่จำศีล อำเภอวิเศษชัยชาญ จังหวัดอ่างทอง
มูลค่าประมาณ 16,000,000 บาท ตกเป็นของแผ่นดิน
กัญจนา ศิลปอาชา

กัญจนา ศิลปอาชา (เกิด 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2503) ชื่อเล่น นา, หนูนา เป็นนักการเมืองชาวไทย อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ อดีตหัวหน้าพรรคชาติไทยพัฒนา ปัจจุบันเป็นประธานคณะกรรมการที่ปรึกษาพรรคชาติไทยพัฒนา โดยเป็นบุตรีของนายบรรหาร ศิลปอาชา อดีตนายกรัฐมนตรี และคุณหญิงแจ่มใส ศิลปอาชา
การศึกษา.
น.ส.กัญจนา ศิลปอาชา สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี สถิติศาสตร์บัณฑิต (เกียรตินิยมอันดับหนึ่งเหรียญทอง) จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และปริญญาโท บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยวิสคอนซิน ประเทศสหรัฐอเมริกา
อีกด้านหนึ่ง น.ส.กัญจนา ศิลปอาชา ใช้เวลาในระหว่างถูกตัดสิทธิ์ทางการเมือง (พ.ศ. 2553) เข้ารับการศึกษาหลักสูตรผู้บริหารระดับสูง ของสถาบันวิทยาการตลาดทุน ตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย ในรุ่นที่ 11 และเป็นรุ่นเดียวกันกับนักการเมืองชื่อดังอีกหลายคน อาทินายสรอรรถ กลิ่นประทุม นายประจวบ ไชยสาส์น นางสาวนริศรา ชวาลตันพิพัทธ์ ร้อยตรีหญิงระนองรักษ์ สุวรรณฉวี นายสมพงษ์ อมรวิวัฒน์ นายแพทย์บุรณัชย์ สมุทรักษ์ ฯลฯ
การทำงาน.
น.ส.กัญจนา เริ่มทำงานด้วยการเป็นเจ้าหน้าที่ฝ่ายการตลาด บริษัท ปูนซิเมนต์ไทย จำกัด ในช่วงปี พ.ศ. 2527 ถึง พ.ศ. 2528 ก่อนที่จะมาเป็นกรรมการผู้จัดการ บริษัทสยามออกซี่ จำกัด ในปี พ.ศ. 2528 ถึง พ.ศ. 2538 รวมไปถึงดำรงตำแหน่งเป็นประธานกรรมการบริษัทสยามอ็อกซิเดนทอล อิเล็คโตรเคมิ
งานการเมือง.
น.ส.กัญจนา ศิลปอาชา เข้าสู่งานการเมืองตามบิดาซึ่งเป็นหัวหน้าพรรคชาติไทย โดยลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดสุพรรณบุรี เมื่อปี พ.ศ. 2538, 2539, 2544 ,2548 และได้รับการแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีครั้งแรกในปี พ.ศ. 2542 ดำรงตำแหน่ง รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ
ในปี พ.ศ. 2544 ได้รับตำแหน่งที่ปรึกษารัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม ประธานคณะกรรมาธิการการสวัสดิการสังคม สภาผู้แทนราษฎร ประธานมูลนิธิพัฒนาคนพิการไทย และกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิ สถาบันราชภัฎสวนดุสิต (ปัจจุบัน คือ มหาวิทยาลัยสวนดุสิต) ในปี พ.ศ. 2545 เป็นที่ปรึกษารัฐมนตรีว่าการกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ และปี พ.ศ. 2546 เป็นที่ปรึกษารัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัฒนธรรม
ต่อมาเมื่อพรรคชาติไทย ถูกตัดสินยุบพรรค ในปี พ.ศ. 2551 น.ส.กัญจนา ศิลปอาชา ในฐานะคณะกรรมการบริหารพรรคจึงถูกตัดสิทธิ์ทางการเมืองเป็นเวลา 5 ปี
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2557 น.ส.กัญจนาได้สมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคชาติไทยพัฒนา ลำดับที่ 2
ชีวิตส่วนตัว.
น.ส.กัญจนา เล่นการเมืองครั้งแรกเมื่อทางพรรคชาติไทยหาผู้สมัครลงที่จังหวัดสุพรรณบุรีไม่ได้ จึงได้ลงรับสมัครเป็นครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2538 และได้รับเลือกตั้ง ปัจจุบันได้ทำงานเกี่ยวกับการอนุรักษ์ช้าง และถึงแม้ไม่มีครอบครัวของตัวเอง แต่ก็รับอุปการะเด็กผู้หญิงพิการคนหนึ่งมาตั้งแต่อายุเพียง 3 ขวบ ในปี พ.ศ. 2541
จองชัย เที่ยงธรรม

จองชัย เที่ยงธรรม (เกิด 23 ตุลาคม พ.ศ. 2486) อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม อดีตรองเลขาธิการนายกรัฐมนตรี อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสุพรรณบุรี หลายสมัย อดีตสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดสุพรรณบุรี และอดีตกรรมการบริหารพรรคชาติไทย จองชัย เที่ยงธรรม มีสโลแกนในการหาเสียงที่เป็นเอกลักษณ์คือ "คิดอะไรไม่ออก บอกจองชัย"" 
ประวัติ.
จองชัย เที่ยงธรรม เกิดเมื่อวันที่ 23 ตุลาคม พ.ศ. 2486 เป็นบุตรไพบูลย์ และเง็กกุ่ย เที่ยงธรรม เป็นชาวตำบลบ้านกล้วย อำเภอศรีประจันต์ จังหวัดสุพรรณบุรี ศิษย์เก่าโรงเรียนอำนวยศิลป์ พระนคร และสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี นิติศาสตร์บัณฑิต มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และเคยประกอบอาชีพเป็นทนายความก่อนเข้าสู่วงการเมือง 
สมรสกับ มุกดา เที่ยงธรรม (นามสกุลเดิม ธรธรรม) ประธานผู้พิพากษาสมทบศาลเยาวชนฯ จังหวัดสุพรรณบุรี มีบุตรชายคนโตคือ เสมอกัน เที่ยงธรรม สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสุพรรณบุรี จำนรรจา เที่ยงธรรม และบารมี เที่ยงธรรม นายกเทศมนตรีเทศบาลตำบลบ้านกร่าง 
จองชัย เป็น ส.ส. สุพรรณบุรีหลายสมัย เคยดำรงตำแหน่ง รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม และรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม
จองชัย เที่ยงธรรม มีความสนิทสนมกับบรรหาร ศิลปอาชา นายกรัฐมนตรีคนที่ 21 จองชัย เที่ยงธรรม เป็นนักการเมืองในระดับแกนนำพรรคชาติไทย ต่อมาเมื่อพรรคชาติไทยถูกยุบและเขาถูกตัดสิทธิ์ทางการเมือง 5 ปี จึงเว้นวรรคทางการเมืองไประยะหนึ่ง จนกระทั่งในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 เกิดกรณีพื้นที่เลือกตั้งทับซ้อนกันกับ ประภัตร โพธสุธน จองชัยจึงย้ายไปลงสมัคร ส.ส.ในนามพรรคภูมิใจไทย แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง ภายหลังจึงย้ายกลับมาสังกัดพรรคชาติไทยพัฒนาเช่นเดิม
ชัยวุฒิ บรรณวัฒน์

ชัยวุฒิ บรรณวัฒน์ (เกิด 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2502) อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ อดีตรองหัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์ภาคเหนือ และอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดตาก
ประวัติ.
ชัยวุฒิ เกิดเมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2502 ที่อำเภอแม่สอด จังหวัดตาก ด้านครอบครัวสมรสกับนางวรวรรณ บรรณวัฒน์
สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี จากคณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ต่อมาในปี พ.ศ. 2553 เขาได้รับพระราชทานปริญญาวิศวกรรมศาสตรดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ จากมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา
ประวัติการเมือง.
ชัยวุฒิ ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาจังหวัดตาก ในปี พ.ศ. 2536 และปี พ.ศ. 2538 ต่อมาได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดตาก สมัยแรกในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2539 ในสังกัดพรรคประชาธิปัตย์ และได้รับเลือกตั้งอีกสมัยในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2544 และการเลือกตั้ง พ.ศ. 2548
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในประเทศไทย พ.ศ. 2550 ชัยวุฒิ ได้รับมอบหมายให้ดูแลการเลือกตั้งในโซน 1 (ภาคเหนือตอนบน 11 จังหวัด) ของพรรคประชาธิปัตย์ ร่วมกับเทอดพงษ์ ไชยนันทน์ และศิริวรรณ ปราศจากศัตรู พร้อมกับลงสมัคร สส. จังหวัดตาก เขต 1 และสามารถชนะการเลือกตั้งได้คะแนนเป็นอันดับ 1 ของจังหวัด ภายหลังการเลือกตั้ง 23 ธันวาคม พ.ศ. 2550 พรรคประชาธิปัตย์ที่เป็นฝ่ายค้านพรรคเดียวได้ประกาศจัดตั้ง รัฐบาลเงา หรือ ครม.เงา ขึ้น ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 และชัยวุฒิ ได้รับเลือกจากที่ประชุมพรรค ให้ทำหน้าที่ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมเงา ต่อมาในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 ชัยวุฒิ ได้รับเลือกตั้งต่อเนื่องเป็นสมัยที่ 4 ในพื้นที่จังหวัดตาก
การดำรงตำแหน่งทางการเมือง.
ชัยวุฒิ เคยดำรงตำแหน่งผู้ช่วยเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ และผู้ช่วยเลขานุการคณะกรรมาธิการพลังงาน สภาผู้แทนราษฎร ที่ปรึกษาคณะกรรมาธิการทหาร สภาผู้แทนราษฎร คณะกรรมาธิการวิสามัญงบประมาณ คณะกรรมาธิการคมนาคม สภาผู้แทนราษฎร คณะกรรมาธิการติดตามผลการปฏิบัติตามมติของสภาผู้แทนราษฎร 
เมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2551 พรรคประชาธิปัตย์ได้จัดการประชุมใหญ่วิสามัญประจำปี เพื่อเลือกตั้งคณะกรรมการบริหารพรรคชุดใหม่ตามข้อบังคับพรรค และชัยวุฒิ ได้รับเลือกให้ดำรงตำแหน่ง รองหัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์ รับผิดชอบดูแลพื้นที่ภาคเหนือ
ในรัฐบาลอภิสิทธิ์ ได้แต่งตั้งให้ชัยวุฒิ ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ ซึ่งผลงานไม่มีความโดดเด่น จนได้รับฉายาจากพรรคเพื่อไทย เป็น 1 ใน 10 รัฐมนตรีไร้ผลงาน ว่า "รัฐมนตรีดูข่าวไม่มี เปิดทีวีไม่เจอ" จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2553 จึงได้ปรับให้ไปดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม แต่จากผลการสำรวจของสำนักวิจัยเอแบคโพล พบว่าประชาชนกลุ่มตัวอย่างกว่าร้อยละ 42.2 ไม่รู้จักชัยวุฒิ ซึ่งมากที่สุดในบรรดารัฐมนตรีที่ประชาชนไม่รู้จัก
วิกฤตการณ์การเมืองไทย พ.ศ. 2556–2557.
ในช่วงวิกฤตการณ์การเมืองไทย พ.ศ. 2556–2557 ชัยวุฒิได้เข้าร่วมกับการชุมนุมของกปปส. (คณะกรรมการประชาชนเพื่อการเปลี่ยนแปลงประเทศไทยให้เป็นประชาธิปไตยที่สมบูรณ์อันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข) ด้วย โดยเป็นแนวร่วมที่สำคัญคนหนึ่ง มีบทบาทคือเป็นผู้ติดตาม สุเทพ เทือกสุบรรณ เลขาธิการกปปส.เสมอๆ ในการเดินรณรงค์ตามสถานที่ต่างๆ โดยเป็นผู้ถ่ายรูปให้แก่ประชาชนที่เข้ามาบริจาคเงินช่วยเหลือการชุมนุมและต้องการจะถ่ายรูปกับสุเทพ และยังเป็นผู้ดูแลรับผิดชอบเวทีชุมนุมที่แจ้งวัฒนะด้วย
ไพฑูรย์ แก้วทอง

ไพฑูรย์ แก้วทอง (เกิด 18 สิงหาคม พ.ศ. 2479) เป็นนักธุรกิจและนักการเมืองชาวไทย ปัจจุบันดำรงตำแหน่งเป็นประธานบริษัทสระหลวงก่อสร้างจำกัด อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงาน อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพาณิชย์ อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม อดีตกรรมการสภาที่ปรึกษาพรรคประชาธิปัตย์ และอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพิจิตร
ประวัติ.
ไพฑูรย์ เกิดเมื่อวันที่ 18 สิงหาคม พ.ศ. 2479 ที่ตำบลวังจิก อำเภอโพธิ์ประทับช้าง จังหวัดพิจิตร ด้านครอบครัวสมรสกับนางอัจฉราภรณ์ แก้วทอง มีบุตร 3 คนคือ นราพัฒน์ แก้วทอง, พัชราภรณ์ แก้วทอง และพูนทรัพย์ แก้วทอง
สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี วิศวกรรมศาสตร์บัณฑิต (วิศวกรรมโยธา) คณะวิศวกรรมศาสตร์ จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
การทำงาน.
ไพฑูรย์ เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพิจิตรสมัยแรกในนามพรรคพลังใหม่ เมื่อปี พ.ศ. 2518 และได้เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรต่อมาในสังกัดพรรคอื่นๆ อาทิ พ.ศ. 2529-2531 สังกัดพรรคราษฎร พ.ศ. 2535-2538 สังกัดพรรคความหวังใหม่ และสังกัดพรรคประชาธิปัตย์ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2539 ถึงปัจจุบัน รวมทั้งสิ้น 9 สมัย (แบบแบ่งเขต 5 สมัย ระบบบัญชีรายชื่อ 4 สมัย) 
เคยดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม ในรัฐบาลพลเอก ชาติชาย ชุณหะวัณ และรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพาณิชย์ ในรัฐบาลชวน 1 ต่อมาได้รับตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม (ครม.คณะที่ 50) และในรัฐบาลชวน 2 (ครม.คณะที่ 53) ได้กลับมาดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพาณิชย์อีกครั้ง มีบุตรชาย ที่เข้าสู่วงการเมืองคือ นราพัฒน์ แก้วทอง ที่ลงสมัครได้รับเลือกตั้งเป็น สส.พิจิตร
ในทางธุรกิจ ไพฑูรย์เป็นเจ้าของธุรกิจรับเหมาหลายแห่ง เช่น บริษัทสระหลวงก่อสร้าง, บริษัทชาละวัน เทรดดิ้ง, บริษัท ก.นราพัฒน์ ถือเป็นหนึ่งในแหล่งเงินทุนของพรรคประชาธิปัตย์
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในประเทศไทย พ.ศ. 2550 ไพฑูรย์รับผิดชอบดูแลพื้นที่โซน 2 (ภาคเหนือตอนล่างและภาคอีสานบางส่วน รวม 9 จังหวัด) และลงสมัครรับเลือกตั้ง สส.สัดส่วน เขต 2 พรรคประชาธิปัตย์ ในลำดับที่ 1 โดยสามารถนำทีมชนะการเลือกตั้งรวม 3 คน คือ ไพฑูรย์ แก้วทอง, พุฒิพงศ์ สงวนวงศ์ชัย และแพทย์หญิงมาลินี สุขเวชชวรกิจ ต่อมาแพทย์หญิงมาลินี ขอลาออกจาก สส.สัดส่วน ทำให้สัญชัย อินทรสูตร ขึ้นมาเป็น สส. สัดส่วนแทน
ภายหลังการเลือกตั้ง 23 ธันวาคม พ.ศ. 2550 พรรคประชาธิปัตย์ที่เป็นฝ่ายค้านพรรคเดียวได้ประกาศจัดตั้ง รัฐบาลเงา หรือ ครม.เงา ขึ้น ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 และไพฑูรย์ แก้วทอง ที่เป็นอดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม ได้รับเลือกจากที่ประชุมพรรค ให้ทำหน้าที่ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงานเงา
เมื่อพรรคประชาธิปัตย์ได้เป็นแกนนำจัดตั้งรัฐบาล ไพฑูรย์ ได้ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงาน ในรัฐบาล อภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ (ครม.คณะที่ 59) ต่อมาได้มีการปรับคณะรัฐมนตรีในช่วงเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2553 โดยไพฑูรย์ ถูกปรับออกจากตำแหน่ง เพื่อเปิดโอกาสให้คนในพรรคประชาธิปัตย์ได้มีโอกาสทำงาน ต่อมาในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 ได้ลงสมัคร สส.ในระบบบัญชีรายชื่อ ลำดับที่ 11 และได้รับเลือกตั้งอีกสมัย
สุทัศน์ เงินหมื่น

สุทัศน์ เงินหมื่น (เกิด 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2488) อดีตรองนายกรัฐมนตรี อดีตรัฐมนตรีหลายกระทรวง อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ อดีตกรรมการที่ปรึกษาพรรคประชาธิปัตย์
ประวัติ.
สุทัศน์ เกิด 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2488 เป็นบุตรคนที่ 9 จากจำนวนพี่น้อง 10 คนของนายสิริ กับนางจันทร์ทอง เงินหมื่น ด้านครอบครัวกับนางมลิวัลย์ เงินหมื่น อดีตสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดอุบลราชธานี มีบุตรคือ อภิวัฒน์ เงินหมื่น อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอำนาจเจริญ
สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี นิติศาสตรบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ (ร่วมรุ่นกับ บัญญัติ บรรทัดฐาน และ นิตินัย นาครทรรพ)
การทำงาน.
สุทัศน์ เข้าสู่แวดวงการเมืองด้วยการเป็นสมาชิกพรรคสังคมนิยมแห่งประเทศไทย ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2518 ขณะที่สมคิด ศรีสังคม เป็นหัวหน้าพรรค และได้รับเลือกตั้งในสังกัดพรรคสังคมนิยมแห่งประเทศไทย 1 สมัย และย้ายไปสังกัดพรรคประชาธิปัตย์ เหตุว่าพรรคสังคมนิยมแห่งประเทศไทยถูกยุบ และได้รับเลือกตั้งเป็น สส.ในพื้นที่ภาคอีสานของพรรคประชาธิปัตย์ (จังหวัดอุบลราชธานีและภายหลังแยกเขตจังหวัดอำนาจเจริญ) มาอย่างต่อเนื่องตั้งแต่ พ.ศ. 2526 ถึง พ.ศ. 2539 โดยขณะที่ดำรงตำแหน่งสส.ได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีหลายกระทรวงได้แก่ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม ในรัฐบาลชวน หลีกภัย, รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย ในรัฐบาลชวน หลีกภัย, รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ในรัฐบาลชาติชาย ชุณหะวัณ, รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุข ในรัฐบาลชาติชาย ชุณหะวัณ และได้รับแต่งตั้งเป็นรองนายกรัฐมนตรี ในรัฐบาลชวน หลีกภัย และเป็นตัวแทนของพรรคที่สำคัญในภูมิภาคนี้ ในการเลือกตั้ง ปี 2544 สุทัศน์ย้ายไปลงสมัคร ส.ส. ในระบบบัญชีรายชื่อ และได้รับเลือกตั้ง
ในกลางปี พ.ศ. 2550 มีข่าวว่าสุทัศน์ พร้อมด้วยลูกชาย และอิสสระ สมชัย อดีต สส.อุบลราชธานี พรรคประชาธิปัตย์ จะย้ายไปสังกัดพรรคมัชฌิมาธิปไตย แต่ทางนายสุทัศน์ วิฑูรย์ นามบุตร รองหัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์ และอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ หัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์ ได้ยืนยันว่าไม่เป็นความจริง
ในการเลือกตั้งในวันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2550 นายสุทัศน์รับผิดชอบดูแลการเลือกตั้งของ พรรคประชาธิปัตย์ ในโซน 3 (ภาคอีสานตอนบน รวม 10 จังหวัด)
ต่อมาในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 พรรคประชาธิปัตย์ได้จัดตั้ง ครม.เงา ขึ้นเป็นครั้งแรก นายสุทัศน์ เงินหมื่น ได้รับเลือกจากที่ประชุมพรรคประชาธิปัตย์ ให้ทำหน้าที่ รองนายกรัฐมนตรีเงา ดูแลตรวจสอบ กระทรวงยุติธรรม กระทรวงแรงงาน และ กระทรวงสาธารณสุข ต่อมาในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ และได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส.อีกสมัย
ในวันพุธที่ 5 มิถุนายน พ.ศ. 2562 นายสุทัศน์ได้ขยับขึ้นเป็น ส.ส. บัญชีรายชื่อแทนนายอภิสิทธิ์ที่ประกาศลาออกจากตำแหน่ง ส.ส. ก่อนการโหวตเลือกนายกรัฐมนตรีโดยให้มีผลตั้งแต่วันพฤหัสบดีที่ 6 มิถุนายน พ.ศ. 2562 
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2566 สุทัศน์ได้เป็นผู้สมัครรับเลือกตั้งแบบบัญชีรายชื่อ ของพรรคประชาธิปัตย์ ในลำดับที่ 17 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร.
สุทัศน์ เงินหมื่น ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 12 สมัย คือ
ดาวเทียมสปุตนิก 1

สปุตนิก 1  เป็นดาวเทียมดวงแรกของโลก สหภาพโซเวียต ได้ส่งดาวเทียมสปุตนิกขึ้นสู่วงโคจรโลกในรูปวงรีในวันที่ 4 ตุลาคม ค.ศ.1957 ซึ่งโคจรสามสัปดาห์ก่อนที่แบตเตอรีจะเสียอย่างเงียบ ๆ ก่อนที่จะตกลงสู่ชั้นบรรยากาศในอีกสองเดือนต่อมา สปุตนิก 1 มีเส้นผ่านศูนย์กลาง 58 ซม. (23 นิ้ว) มีเสาอากาศวิทยุภายนอก 4 เสาเพื่อกระจายคลื่นวิทยุ สัญญาณวิทยุสามารถตรวจจับได้โดยนักวิทยุสมัครเล่น และระยะเอียง 65 องศาและระยะเวลาของวงโคจรของมันทำให้เส้นทางการบินครอบคลุมพื้นที่ทั้งโลก ความสำเร็จที่น่าแปลกใจนี้ได้ทำให้เกิดวิกฤติการณ์สปุตนิกในหมู่ชาวอเมริกัน และทำให้การแข่งขันด้านอวกาศเป็นส่วนหนึ่งของสงครามเย็น การเปิดตัวนี้นำมาซึ่งการพัฒนาด้านการเมือง, การทหาร, เทคโนโลยี และวิทยาศาสตร์ใหม่ ๆ
การติดตามและการศึกษาดาวเทียมสปุตนิก 1 จากโลกได้ให้ข้อมูลแก่นักวิทยาศาสตร์ ถึงความหนาแน่นของบรรยากาศชั้นบนซึ่งถูกอนุมานได้จากแรงลากของการเคลื่อนที่ในวงโคจร และการแพร่กระจายของสัญญาณวิทยุจะให้ข้อมูลเกี่ยวกับชั้นบรรยากาศไอโอโนสเฟียร์
ดาวเทียมสปุตนิก 1 ถูกปล่อยในระหว่างปีสากลแห่งธรณีฟิสิกส์ จากไซต์ №1/5 ที่ the 5th Tyuratam range ในสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตคาซัค (ปัจจุบันคือ ท่าอวกาศยานบัยโกเงอร์) ดาวเทียมเดินทางประมาณ 29,000 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (18,000 ไมล์ต่อชั่วโมง 8,100 เมตร / วินาที) โดยใช้เวลา 96.2 นาทีในการทำให้ครบรอบวงโคจรเสร็จสมบูรณ์ สปุกนิกส่งคลิ่นที่ 20.005 และ 40.002 เมกะเฮิรตซ์ ซึ่งได้รับการตรวจสอบโดยผู้ให้บริการวิทยุทั่วโลก สัญญาณของสปุกนิกยังคงปรากฏเป็นเวลา 21 วันจนกว่าแบตเตอรีของเครื่องส่งสัญญาณจะหมดลงในวันที่ 26 ตุลาคม ค.ศ. 1957 ดาวเทียมสปุตนิกถูกเผาไหม้ในวันที่ 4 มกราคม ค.ศ. 1958 ขณะที่กลับเข้าสู่ชั้นบรรยากาศของโลก หลังจากได้โคจรรอบโลกสามเดือนเสร็จสิ้นพร้อมกับโคจรครบรอบวงโคจรทั้งหมด 1440 รอบ และระยะทางเดินทางประมาณ 70 ล้านกิโลเมตร (43 ล้านไมล์)
ลักษณะ.
ชื่อ สปุตนิก-1 แปลว่า "ดาวเทียม-1" และชื่อย่อภาษารัสเซียว่า ПС-1 ดาวเทียมดวงนี่มีรูปทรงกลมขนาดเท่าลูกบาสเกตบอล ทำด้วยอะลูมิเนียมหนัก 84 กิโลกรัม ถูกส่งขึ้นวงโคจรด้วยจรวด อาร์-7 จากฐานยิงในทะเลทรายคีซิลคุม ท่าอวกาศยานบัยโกเงอร์ คาซัคสถาน เมื่อ 4 ตุลาคม พ.ศ. 2500
ดาวเทียมตงฟังหง 1

ตงฟังหง 1  ในโลกตะวันตกยังเป็นที่รู้จักกันคือ จีน 1 หรือ พีอาร์ซี 1 เป็นดาวเทียมอวกาศดวงแรกของสาธารณรัฐประชาชนจีน (PRC) ซึ่งเปิดตัวได้อย่างประสบความสำเร็จ เมื่อวันที่ 24 เมษายน ค.ศ. 1970 ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของโครงการดาวเทียมอวกาศตงฟังหงของสาธารณรัฐประชาชนจีน มันเป็นส่วนหนึ่งของโครงการ "ระเบิดสองลูก หนึ่งดาวเทียม" ด้วยน้ำหนักประมาณ 173 กิโลกรัม (381 ปอนด์) ซึ่งหนักกว่าดาวเทียมดวงแรกของประเทศอื่น ดาวเทียมได้ส่งคลื่นสัญญาณวิทยุซึ่งได้กระจายเสียงเพลงชาติของชื่อเดียวกันโดยพฤตินัย การกระจายเสียงได้กินเวลา 20 วันในขณะที่อยู่ในวงโคจร
มันได้รับการพัฒนาภายใต้การดูแลของ Qian Xuesen (Tsien Hsue-shen) คณบดีแห่งสถาบันเทคโนโลยีอวกาศของจีน (CAST) ในเวลาเดียวกัน มีการสร้างดาวเทียมที่เหมือนกันทั้งหมดห้าดวง ดาวเทียมดวงแรกได้เปิดตัวอย่างประสบความสำเร็จ สถาบันศึกษาได้จัดทำ "แผนสามดาวเทียม" ซึ่งประกอบไปด้วยตงฟังหง 1 ดาวเทียมได้กลับเข้าไปใหม่ และดาวเทียมสื่อสารในวงโคจรพ้องคาบโลก Sun Jiadong มีหน้าที่รับผิดชอบในเทคโนโลยีตงฟังหง 1 ใน ค.ศ. 1967 Dang Hongxin ได้คัดเลือกเมมเบรนเสาอากาศทองแดงซึ่งได้ช่วยแก้ไขปัญหาในการกระจายเสียงบนเสาอากาศแบบคลื่นสั้นพิเศษ ระหว่าง 100 °C และ −100 °C วิศวรกรได้ติดตั้งเครื่องเล่นเพลง "ตงฟางหง" (บูรพาแดง) บนดาวเทียม
เจ้าจอมมารดาดวงคำ ในรัชกาลที่ 4

เจ้าจอมมารดาดวงคำ (เกิด: "ไม่มีข้อมูล" — อสัญกรรม: 29 ตุลาคม พ.ศ. 2449) เป็นพระสนมในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว มีนามเดิมว่า เจ้าหนูมั่นแห่งเวียงจันทน์ สืบเชื้อสายมาจากเจ้านายลาวฝ่ายเวียงจันทน์ เป็นธิดาของเจ้าคลี่ พระโอรสในเจ้าอนุวงศ์แห่งเวียงจันทน์ กับเจ้าท่อนแก้ว ธิดาเจ้าอุปราช (ติสสะ)
เมื่อเจ้าอนุวงศ์ทรงก่อการวุ่นวายขึ้นในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว เจ้าอุปราชไม่ได้ร่วมด้วย เจ้าคลี่ ผู้บิดา จึงได้พาครอบครัวเข้ามาพึ่งพระบรมโพธิสมภารอยู่ในกรุงเทพฯ เจ้าหนูมั่นจึงเกิดที่กรุงเทพฯ ท่านมีพี่ชายคนหนึ่ง ชื่อเจ้าพรหมเทวานุเคราะห์วงศ์ (เจ้าหน่อคำ) ดำรงตำแหน่งเป็นเจ้าเมืองอุบลราชธานี 
ครั้นเมื่อถวายตัวเป็นพระสนมในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้รับพระราชทานนามใหม่ว่า ดวงคำ ทรงตรัสเรียกว่า มั่นดวงคำ และให้ประสูติกาลพระราชธิดาสองพระองค์คือ
กล่าวกันว่าเจ้าจอมมารดาดวงคำนั้นเล่าลือกันว่าผิวเนื้อนวล ในนิราศวังบางยี่ขันที่คุณพุ่มแต่งเรื่องตามเสด็จพระองค์เจ้านารีรัตนาไปเยี่ยมพระญาติฝ่ายมารดาคือเจ้าจันทรเทพสุริยวงศ์ (เจ้าหนู) เจ้าเมืองมุกดาหาร เมื่อ พ.ศ. 2412 มีกลอนตอนหนึ่งว่า
อนึ่งเจ้าจันทรเทพสุริยวงศ์ เป็นโอรสของเจ้าอุปราช (ติสสะ) และน้องชายของเจ้าท่อนแก้ว มารดาเจ้าจอมมารดาดวงคำ เจ้าจันทรเทพสุริยวงศ์มีบุตรีท่านหนึ่งรับราชการเป็นพระสนมในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวคือ เจ้าจอมประทุม
เจ้าจอมมารดาดวงคำ มีชีวิตอยู่ถึงรัชสมัยรัชกาลที่ 5 ถึงแก่อสัญกรรม เมื่อ 29 ตุลาคม พ.ศ. 2449 การนี้พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ขณะดํารงพระยศเป็น สมเด็จพระบรมโอรสาธิราชผู้ทรงสำเร็จราชการแผ่นดิน เสด็จพระราชดำเนินพระราชทานเพลิงศพ เจ้าจอมมารดาดวงคำพร้อมกับศพพี่ชายคือเจ้าพรหมเทวานุเคราะห์วงศ์ ณ วัดเทพศิรินทราวาสราชวรวิหาร เมื่อวันที่ 1 เมษายน ร.ศ. 126