pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
การสังหารหมู่ที่โรงเรียนโยเกลา

การสังหารหมู่โรงเรียนโยเกลา เกิดขึ้นวันที่ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 ที่โรงเรียนมัธยมโยเกลา  ที่โยเกลา เขตเทศบาลตูซุลา ประเทศฟินแลนด์ มีผู้เสียชีวิตจากเหตุการณ์ทั้งสิ้น 9 ราย เป็นนักเรียน 6 ราย อาจารย์ใหญ่ พยาบาลโรงเรียน และตัวผู้ก่อเหตุ ซึ่งเป็นนักเรียนชายวัย 18 ปี ชื่อเปกกา-เอริก เอาวิเนน ก่อนหน้าที่จะเกิดเหตุการณ์ เอาวิเนนได้เผยแพร่วิดีโอผ่านเว็บไซต์ยูทูบเกี่ยวกับการสังหารหมู่นี้
เหตุการณ์นี้เป็นการยิงกันภายในโรงเรียนครั้งที่สองของประเทศ ก่อนหน้านี้เคยเกิดเหตุการณ์ยิงกันในโรงเรียนที่เรามา เมื่อปีพ.ศ. 2532 ในประเทศฟินแลนด์ การเป็นเจ้าของปืนเป็นเรื่องปกติ แต่การใช้อาวุธปืนจนถึงแก่ชีวิตเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นน้อยมาก
เหตุการณ์.
ตำรวจได้รับแจ้งเหตุเมื่อเวลา 11.44 น. ตามเวลาท้องถิ่น มีการประกาศในโรงเรียนให้นักเรียนทั้งหมดอยู่ในห้องเรียนและล็อกประตู หน่วยปฏิบัติการชุดแรกเข้าปิดล้อมโรงเรียนในเวลา 11.55 น. และสั่งให้ผู้ก่อเหตุมอบตัว แต่ผู้ก่อเหตุยิงไปทางเจ้าหน้าที่ ซึ่งไม่ได้รับบาดเจ็บใดๆ เสียงปืนนัดสุดท้ายดังขึ้นเมื่อเวลา 12.04 น. เมื่อเปกกา-เอริก เอาวิเนนยิงตัวเองที่ศีรษะ เอาวิเนนถูกพบในห้องน้ำของโรงเรียนเมื่อเวลา 13.53 น. และเสียชีวิตเมื่อเวลา 22.14 น. ที่โรงพยาบาล
มีผู้เสียชีวิตจากเหตุการณ์เก้าคน เป็นนักเรียนชายห้าคน นักเรียนหญิงหนึ่งคน อาจารย์ใหญ่ และพยาบาลโรงเรียน
ผู้ก่อเหตุ.
ผู้ก่อเหตุยิงครั้งนี้เป็นนักเรียนชายอายุ 18 ปี ชื่อเปกกา-เอริก เอาวิเนน (Pekka-Eric Auvinen) ซึ่งเป็นนักเรียนของโรงเรียน เอาวิเนนเขียนถึงตัวเองเป็นภาษาอังกฤษในหน้าประวัติของเว็บไซต์ยูทูบว่า "I am a cynical existentialist, antihuman humanist, antisocial socialdarwinist, realistic idealist and godlike atheist." (ผมเป็นนักอัตถิภาวนิยมที่ไม่เชื่อความจริงใจ นักมนุษยนิยมที่ต่อต้านมนุษย์ โซเชียลดาร์วินนิสต์ที่ต่อต้านสังคม นักจิตนิยมแบบสัจนิยม และนักอเทวนิยมที่เป็นเหมือนพระเจ้า) ในหน้าประวัติยังกล่าวถึงความนิยม "การคัดเลือกตามธรรมชาติ" (natural selection) และความเกลียดชังมนุษยชาติ "ผมในฐานะผู้คัดเลือกตามธรรมชาติ จะทำลายทุกคนที่ผมเห็นว่าไม่เหมาะสม ความเสื่อมเสียของเผ่าพันธุ์มนุษย์ และความล้มเหลวของการคัดเลือกตามธรรมชาติ" เอาวิเนนยังเขียนว่า ทั้งหมดนี้เป็นสงครามของเขา และอย่าโทษคนอื่น ไม่ว่าจะเป็นพ่อแม่ เพื่อน หนังสือ เพลง เกม
ก่อนที่จะเกิดเหตุการณ์ เอาวิเนนอัปโหลดวิดีโอในยูทูบผ่านบัญชีผู้ใช้ "sturmgeist89" ตั้งชื่อว่า "Jokela High School Massacre - 11/7/2007 (การสังหารหมู่ที่โรงเรียนมัธยมโยเกลา)" "naturalselection89" บัญชีผู้ใช้ก่อนหน้านั้นของเอาวิเนน ถูกห้ามใช้ในเดือนตุลาคม วิดีโอส่วนใหญ่ที่เขาอัปโหลดเกี่ยวข้องกับการยิงปืนและความรุนแรง เช่นเหตุการณ์สังหารหมู่ที่โรงเรียนมัธยมโคลัมไบน์ การโจมตีด้วยแก๊สซารินที่โตเกียว และการระเบิดในระหว่างสงครามอิรัก รวมถึงวิดีโอที่มีการอ้างอิงถึงเหตุการณ์ที่มหาวิทยาลัยเวอร์จิเนียเทค
กาฟักไข่

กาฟักไข่ เป็นการละเล่นเด็กไทย ที่ใช้ผู้เล่นอย่างน้อยสองคน ส่วนมากจะเล่น 5-6 คนขึ้นไป ไม่จำกัดว่าเป็นชายหรือหญิง โดยมีอุปกรณ์คืออะไรก็ได้มีลักษณะกลม มาใช้แทนไข่ของกา เท่ากับจำนวนผู้เล่น ควรเล่นบริเวณลานกว้างหรือพื้นที่โล่ง
กาฟักไข่อาจมีชื่อเรียกต่างกันในแต่ละภาค เช่นภาคเหนือ เรียกว่า “แย่งไข่เต่า”หรือ“ซ่อนไข่เต่า” ภาคตะวันออกเฉียงเหนือเรียกว่า “เต่าฟักไข่” ภาคใต้เรียกว่า “จระเข้าฟาดหาง” หรือ“ยั่วกระทิง” เป็นต้น
กติกา.
ทำอาณาเขตวงกลมบนพื้นขึ้นมาจำนวน 2 วง วงเล็กอยู่ภายในวงใหญ่ นำไข่ทั้งหมดไว้ในวงเล็ก โดยให้ผู้เล่นหนึ่งคนเป็นกา คอยยืนในวงกลมปกป้องไข่ ส่วนผู้เล่นที่เหลือนอกวงกลมคอยแย่งไข่ออกมาให้ครบทั้งหมด และผู้เล่นภายนอกต้องระวังไม่ให้ถูกผู้เล่นที่เป็นกาสัมผัส
สุธรรม ระหงษ์

นาวาตรี สุธรรม ระหงษ์ (เกิด 4 เมษายน พ.ศ. 2505) เป็นทหารเรือและนักการเมืองชาวไทย อดีตรองหัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสมุทรสาคร อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ และอดีตเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม (เฉลิมชัย ศรีอ่อน)
ประวัติ.
สุธรรม เกิดวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2505 ที่ ตำบลท่าไม้ อำเภอกระทุ่มแบน จังหวัดสมุทรสาคร เป็นบุตร นายอุดม ระหงษ์ และนางมาลัย ระหงษ์ ด้านครอบครัวสมรสกับ นาวาเอกหญิง อิชยา ระหงษ์
สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี บัญชีบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ และ รัฐศาสตรบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง ต่อมาสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโท สาขารัฐศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
การทำงาน.
สุธรรม ระหงษ์ เข้ารับราชการเป็นทหารเรือ ในปี พ.ศ. 2528 ต่อมาโอนย้ายมาเป็นปลัดอำเภอ (เจ้าพนักงานปกครอง) สังกัดกรมการปกครอง ในปี พ.ศ. 2535 และลาออกมาลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกองค์การบริหารส่วนจังหวัด ในปี พ.ศ. 2543 และเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสมุทรสาคร เขต 2 พรรคประชาธิปัตย์ ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 
และในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2548 ลงเลือกตั้งอีกครั้งแต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง จนกระทั่งในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 ลงสมัครรับเลือกตั้งแบบ 1 เขต 3 คน เขาได้คะแนนมาเป็นอันดับที่ 1 ได้เป็น ส.ส.สมัยที่ 2
ต่อมาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 เขาได้ลงสมัครรับเลือกตั้งในพื้นที่เดิม สังกัดพรรคประชาธิปัตย์เช่นเดิม แต่ไม่ได้รับการเลือกตั้ง
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 เขาลงสมัครรับเลือกตั้ง ส.ส.แบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ ลำดับที่ 31 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง จนเมื่อนายกนก วงษ์ตระหง่าน ลาออกเมื่อวันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2565 นาวาตรีสุธรรม จึงได้เลื่อนลำดับในตำแหน่ง ส.ส. ในที่สุด
เเละต่อมาในรัฐบาลแพทองธาร ชินวัตร เขาได้รับการเเต่งตั้งเป็นเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม (ดร.เฉลิมชัย ศรีอ่อน) ในวันที่ 29 ตุลาคม พ.ศ.2567
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร.
สุธรรม ระหงษ์ ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 3 สมัย
ชาตรี ประกิตนนทการ

ศาสตราจารย์ ดร.ชาตรี ประกิตนนทการ ศาตราจารย์ประจำภาควิชาศิลปสถาปัตยกรรม คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร มีความสนใจทางวิชาการในประเด็น ประวัติศาสตร์สถาปัตยกรรม สถาปัตยกรรมไทย และการอนุรักษ์และพัฒนา 
ชาตรีสำเร็จการศึกษาปริญญาตรีด้านสถาปัตยกรรมไทยจากคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร จากนั้นจึงศึกษาต่อระดับปริญญาโทด้านสถาปัตยกรรมที่คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ผลงานวิทยานิพนธ์ระดับปริญญาโทได้รับการปรับปรุงและตีพิมพ์เป็นหนังสือชื่อ "การเมืองและสังคมในศิลปสถาปัตยกรรม: สยามสมัย ไทยประยุกต์ ชาตินิยม" นอกจากนี้ เขายังมีผลงานวิจัย หนังสือ และบทความวิชาการตีพิมพ์อย่างต่อเนื่อง
หะริน หงสกุล

พลอากาศเอก หะริน หงสกุล (29 สิงหาคม พ.ศ. 2457 — 10 มีนาคม พ.ศ. 2551) อดีตประธานสภานิติบัญญัติแห่งชาติ, อดีตราชองครักษ์พิเศษ และเคยดำรงตำแหน่งประธานรัฐสภา
ประวัติ.
พล.อ.อ. หะริน หงสกุล เกิดที่อำเภอสันทราย จังหวัดเชียงใหม่ เป็นบุตรของหลวงอนุภาณดิสยานุสรรค์ กับ พระพี่เลี้ยง หวน หงสกุล (2428-2532) ในสมเด็จเจ้าฟ้ามหิดลอดุลเดช กรมหลวงสงขลานครินทร์ จบการศึกษาชั้นมัธยมจากโรงเรียนเทพศิรินทร์ และโรงเรียนนายร้อยทหารบก จากนั้นศึกษาต่อวิชาการบิน และย้ายไปสังกัดกองทัพอากาศไทย และไปศึกษาต่อวิชาเสนาธิการทหารอากาศ ที่ ประเทศอังกฤษ ขณะมียศเป็น"นาวาอากาศโท"เพื่อเตรียมการจัดตั้งโรงเรียนเสนาธิการทหารอากาศและโรงเรียนนายเรืออากาศของไทย นายทหารที่เดินทางไปศึกษาพร้อมกันในครั้งนั้นคือ นาวาอากาศโท ทวี จุลละทรัพย์ น.ต. สวัสดิ์ โพธิ์วิหคและ น.ต. ละเอิบ ปิ่นสุวรรณ์ 
การทำงาน.
พล.อ.อ. หะริน เคยเป็นผู้ช่วยทูตทหารอากาศประจำกรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ ต่อมามีตำแหน่งทางการทหารสูงสุด เป็นผู้ช่วยผู้บัญชาการทหารอากาศ ได้รับการแต่งตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภาหลายสมัย ได้รับการแต่งตั้งเป็นประธานสภาปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน เมื่อ พ.ศ. 2519-2520 ประธานสภานิติบัญญัติแห่งชาติ พ.ศ. 2520-2522 และประธานวุฒิสภา พ.ศ. 2522-2526 เป็นประธานรัฐสภาระหว่าง พ.ศ. 2519-2526
พล.อ.อ. หะริน เป็นนักเขียน มีผลงานการเขียนประจำในหนังสือต่วย'ตูน และได้รับการเชิดชูเกียรตินักเขียนอาวุโส รางวัลนราธิป ประจำปี พ.ศ. 2546
ครอบครัว.
พล.อ.อ. หะริน หงสกุล สมรสกับคุณหญิงสว่างจิตต์ หงสกุล (คฤหานนท์) (5 สิงหาคม พ.ศ. 2465 - 19 กันยายน พ.ศ. 2562) อดีตนางสาวไทยประจำปี พ.ศ. 2483 เมื่อ พ.ศ. 2485 มีบุตร 3 คน คือ
มวลเขาสูงอันนปูรณะ

อันนปูรณะ  เป็นส่วนหนึ่งของเทือกเขาหิมาลัยด้านตะวันตก ในประเทศเนปาล ซึ่งประกอบด้วยยอดเขาสูงเกินกว่า 7,200 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล ถึง 6 ยอด ยอดเขาที่มีชื่อเสียงที่สุดคืออันนปูรณะ 1 (Annapurna I) ยอดเขาสูงอันดับที่ 10 ของโลก หนึ่งใน 14 ยอดเขาที่สูงเกิน 8 พันเมตร คือมีความสูงถึง 8,091 เมตร นอกจากนี้ในมวลเขาสูงอันนปูรณะ มีเขาสรางโกฏ  สูง 1,592 เมตรจากระดับน้ำทะเล ซึ่งเป็นจุดชมพระอาทิตย์ขึ้น ที่ได้รับการยกย่องว่าสวยที่สุดแห่งหนึ่งของโลก
ชื่อ อันนปูรณะ มาจากภาษาสันสกฤต หมายถึง เทวีแห่งการเก็บเกี่ยว ซึ่งในคติทางฮินดูถือเป็นปางที่ 8 ใน 9 ปางของพระอุมาเทวี ชายาของพระศิวะ ที่ทรงเป็นผู้ประทานความอุดมสมบูรณ์แก่พืชพันธุ์ธัญญาหาร เรียกอีกชื่อหนึ่งว่าปาง "มหาเคารี" ซึ่งเป็นปางที่มีผู้สักการบูชามากที่สุด รองจากปาง "กาลราตรี" หรือ "เจ้าแม่กาลี" และเพื่อแสดงความเคารพ รัฐบาลเนปาลได้ประกาศสงวนเขามาฉาปุจฉเรหรือเขาหางปลาใกล้เมืองโปขรา เป็นเขตปลอดนักไต่เขา เพื่อให้เป็นที่สถิตของ องค์เทวีอันนปูรณะ
ยอดเขาอันนปูรณะ 1 เป็นยอดเขาสูงเกิน 8,000 เมตรแห่งแรกที่มีมนุษย์ไต่ถึง โดยมอริส แอร์ซอก (Maurice Herzog) และหลุยส์ ลัชนาล (Louis Lachenal) นักไต่เขาชาวฝรั่งเศส นำทีมอีก 7 คน ขึ้นสู่ยอดเขาสำเร็จใน พ.ศ. 2493 หรือ 3 ปีก่อนที่เซอร์เอ็ดมันด์ ฮิลลารี จะพิชิตยอดเขาเอเวอเรสต์ และแม้ว่าเอเวอเรสต์ จะโด่งดังในฐานะยอดเขาสูงที่สุดในโลก แต่ในความเป็นจริง มีนักไต่เขามาเยือนอันนปูรณะถึงกว่า 40,000 คนต่อปี ซึ่งมากกว่าเอเวอเรสต์ 2 เท่า เนื่องจากอันนปูรณะมีความหลากหลายทางสภาพภูมิศาสตร์ ทั้งทะเลสาบในหุบเขาโปขราที่มีอากาศร้อนชื้นไปจนถึงภูเขาน้ำแข็ง ประกอบไปด้วยพรรณไม้และสัตว์ป่า เช่น แพะภูเขา เสือดาวหิมะ รวมทั้งนกต่าง ๆ กว่า 400 ชีวิต โดยมีชนเผ่าที่แตกต่างกันถึง 7 ชนเผ่า ทำให้เส้นทางเดินเขารอบมวลเขาสูงอันนปูรณะหนึ่งสัปดาห์ ถือเป็นเส้นทางคลาสสิกแห่งหนึ่งสำหรับนักไต่เขาทั่วโลก
ยอดสูงสุดของอันนปูรณะถือเป็นหนึ่งในยอดเขาอันตรายที่สุดในโลก มีอัตราการเสียชีวิตของนักไต่เขาสูงถึงร้อยละ 40 จากสถิติจนถึง พ.ศ. 2548 มีผู้พิชิตยอดเขาอันนปูรณะสำเร็จ 103 คน และมีผู้เสียชีวิตถึง 56 คน ส่วนมากเนื่องจากหิมะถล่มที่เกิดขึ้นเป็นประจำ
ยอดเขาสูงในมวลเขาสูงอันนปูรณะ.
ยอดเขาสูงเกิน 7,200 เมตรในมวลเขาสูงอันนปูรณะ มีด้วยกัน 6 ยอด ตามลำดับความสูง คือ
โรงเรียนช่างฝีมือทหาร

โรงเรียนช่างฝีมือทหาร ก่อตั้งขึ้นโดยความร่วมมือระหว่างรัฐบาลไทยและรัฐบาลออสเตรเลีย ภายใต้องค์การสนธิสัญญาการป้องกันร่วมกันแห่งเอเชียอาคเนย์ (สปอ.) สังกัดสถาบันวิชาการป้องกันประเทศ กองบัญชาการกองทัพไทย โดยผู้ที่ศึกษาในโรงเรียนช่างฝีมือทหาร เรียกว่า "นักเรียนช่างฝีมือทหาร (นชท.)"
หลักสูตรที่เปิดสอนมี 2 ระดับ คือ ประกาศนียบัตรวิชาชีพ (ปวช.) และประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง (ปวส.) โดยระดับ ปวช. จะแบ่งนักเรียนออกเป็นภาคปกติและภาคสมทบ ระดับ ปวช. จะเปิดวิชาชีพทั้งหมด 7 สาขาวิชาชีพ คือ ช่างซ่อมบำรุงเครื่องจักรกล ช่างกลโรงงาน ช่างเชื่อมโลหะ ช่างแมคคาทรอนิกส์ ช่างยานยนต์ ช่างไฟฟ้ากำลัง และช่างอิเล็กทรอนิกส์ โดยข้อตกลงความร่วมมือทางวิชาการกับ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ (มจพ.) มี 4 สาขาวิชาชีพ คือ ช่างยานยนต์ ช่างไฟฟ้ากำลัง ช่างอิเล็กทรอนิกส์ และช่างแมคคาทรอนิกส์ 
การรับสมัครบุคคลเข้าเป็นนักเรียนช่างฝีมือทหารนั้น ระดับ ปวช. รับนักเรียนที่จบระดับมัธยมศึกษาตอนต้น อายุ 15 - 18 ปี ส่วนระดับ ปวส. จะรับนักเรียนที่จบระดับ ปวช.
เมื่อสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนแล้ว นักเรียนภาคปกติจะได้บรรจุเข้ารับราชการตามเหล่าทัพต่าง ๆ และได้รับการแต่งตั้งยศ สิบตรี จ่าตรี จ่าอากาศตรี ตามสังกัด ส่วนนักเรียนภาคสมทบจะได้วุฒิการศึกษาระดับ ปวช. เพื่อนำไปศึกษาต่อ หรือสมัครงานในหน่วยงานต่าง ๆ ทั้งรัฐบาลและเอกชน ปัจจุบัน พลตรี บรรพต สังข์มาลา เป็นผู้บัญชาการ มี พันเอก ชวลิต ประดิษฐ์นวกุล และ พันเอก จิรานุวัฒน์ ศักดิ์เสือ เป็นรองผู้บัญชาการ
เข้าพรรษา (พืช)

เข้าพรรษา หรือ กล้วยจะก่าหลวง หรือข่าเจ้าคุณวินิจ (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Globba winitii") เป็นพืชดอกในสกุลเทียนพรรษา วงศ์ขิง มีดอกเป็นช่อสีเหลือง มีเหง้าใต้ดิน กาบใบห่อขึ้นมาเป็นลำต้นเทียม ใบเดี่ยว ดอกช่อ มีริ้วประดับรูปไข่แกมรีสีม่วงแดงหรือสีขาวรองรับดอกย่อยสีเหลือง ผลรูปไข่มีสามพูออกดอกช่วงมิถุนายน – ตุลาคม พบในภาคเหนือและภาคกลาง พบครั้งแรกในไทยเมื่อ 4 กันยายน พ.ศ. 2467 ที่บ้านแม่ก้อ จังหวัดลำพูน โดยพระยาวินิจวนันดร ชื่อสปีชีส์ตั้งเป็นเกียรติแก่ผู้ค้นพบ 
เข้าพรรษามีชื่ออื่น ๆ เช่น กล้วยจะก่าหลวง (ลำพูน), กลางคาน (กลาง) และว่านสาวหลง (กลาง)
ชุดตัวอักษรทีบส์

ชุดตัวอักษรทีบส์  มีจุดกำเนิดไม่แน่นอน นิยมเรียกอักษรนี้ว่าอักษรรูนของโฮโนเรียส (Runes of Honorius) ตามชื่อของโฮเรียสแห่งทีบส์ หรืออักษรแม่มด มีความสัมพันธ์กับอักษรละตินตัวต่อตัว ยกเว้น j และ u ที่อยู่ในรูปของ i และ v เป็นอักษรที่แม่มดใช้เขียนจารึกและเวทมนตร์เพื่อซ่อนความหมายของข้อความและทำให้ดูขลัง
พระกฤษณะ

พระกฤษณะ (, IAST: "Kṛṣṇa") เป็นเทพเจ้าองค์สำคัญในศาสนาฮินดู หนึ่งในแปดอวตารของพระวิษณุ และในบางธรรมเนียมบูชาในฐานะสวยัมภควัน หรือพระเจ้าสูงสุด พระกฤษณะเป็นเทพเจ้าแห่งการปกป้องดูแล, ความเมตตา, ความอ่อนโยน และความรัก รวมถึงเป็นหนึ่งในเทพเจ้าฮินดูที่ได้รับการบูชาแพร่หลายที่สุด ชาวฮินดูเฉลิมฉลองวันประสูติของพระกฤษณะทุกปีในเทศกาลกฤษณชันมาษฏมีตามปฏิทินฮินดู ซึ่งตรงกับเดือนสิงหาคมถึงกันยายนตามปฏิทินเกรกอเรียน
เรื่องราวในพระชนม์ชีพของพระกฤษณะเรียกว่า "กฤษณลีลา" พระกฤษณะทรงเป็นตัวละครสำคัญในมหาภารตะ, "ภควตาปุราณะ", "พรหมไววรรตปุราณะ" และ "ภควัตคีตา" นอกจากนี้ยังปรากฏการกล่าวถึงพระองค์ในเอกสารเชิงปรัชญา, เทววิทยา และ ปรัมปราวิทยาฮินดูอีกหลายชิ้นงาน ในวรรณกรรมต่าง ๆ มีเขียนถึงพระกฤษณะในรูปปางต่าง ๆ กัน ทั้งในรูปเทพเจ้าองค์น้อย, เทพเจ้าที่ขี้เล่น, วีรบุรุษผู้ยิ่งใหญ่ ไปจนถึงพระเป็นเจ้าผู้สูงสุดแห่งจักรวาล ประติมานวิทยาของพระกฤษณะจึงเป็นการสะท้อนตำนานต่าง ๆ เหล่านี้ ผ่านการแสดงรูปปางพระองค์ในแต่ละช่วงวัย เช่นในรูปของทารกกำลังกินเนย, เด็กชายกำลังบรรเลงปี่ขลุ่ยหรือคู่กับพระราธา และในรูปของผู้ทรงราชรถกำลังสนทนาอย่างน่าเกรงขามกับอรชุน
พระนามหรือพระนามคล้ายกันของพระกฤษณะปรากฏในเอกสารและวัฒนธรรมที่อายุเก่าแก่ถึง 1000 ปีก่อนคริสต์กาล ในบางธรรมเนียมย่อย มีการบูชาพระกฤษณะในฐานะ "สวยัมภควัน" (พระเจ้าสูงสุด) ในธรรมเนียมเช่นกฤษณลัทธิ ธรรมเนียมย่อยเหล่านี้เติบโตขึ้นในยุคขบวนการภักติในยุคกลาง วรรณกรรมที่เกี่ยวข้องกับพระกฤษณะยังมีอิทธิพลมากต่อศิลปนาฏกรรมมากมาย เช่น ภารตนาฏยัม, กถกาลี, กูชีปูดี, โอฑิสสี และ มณีปุรีนาฏกรรม มีการบูชาพระกฤษณะทั่วไปในทุกคติธรรมเนียมของศาสนาฮินดู และมีบูชามากเป็นพิเศษในแถบวฤนทาวัน รัฐอุตตรประเทศ, ทวารกะ และ ชูนครห์ รัฐคุชราต; บูชาในรูปปางชคันนาถ ในโอริศา, มายาปุระ รัฐเบงกอลตะวันตก; บูชาในรูปปางวิโฐพา ในปัณฒรปุระ รัฐมหาราษฏระ, ศรีนาถจี ในนาถทวาระ รัฐราชสถาน, อุทุปีกฤษณะในรัฐกรณาฏกะ, ปรรถสารถี ในรัฐทมิฬนาฑู, อรันมุละ, รัฐเกรละ และ คุรุวยูรัปปัน ในคุรุวยูร รัฐเกรละ นับตั้งแต่ทศวรรษ 1960s เป็นต้นมา คติการบูชาพระกฤษณะยังเผยแผ่ไปยังโลกตะวันตกและแอฟริกา โดยเฉพาะจากกิจการของอิสก์คอน
หมายเหตุ.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
การพับกระดาษ

การพับกระดาษ คือ การแปรสภาพวัสดุกระดาษให้มีรูปร่าง มิติ และรูปทรง เป็นไปตามจินตนาการของผู้ประดิษฐ์ ทั้งนี้โดยมาก มักเป็นการพับทีเลียนแบบวัตถุ หรือสิ่งมีชีวิต อย่างเช่น การพับเครื่องบิน นก เต่า กบ ฯลฯ ที่โดยมากแล้วใกล้เคียงกับของจริง ปัจจุบันการพับกระดาษเป็นรูปต่างๆมีความซับซ้อน และมีแบบแผนมากขึ้น ส่วนหนึ่งเป็นเพราะได้รับเอาศิลปะการพับกระดาษจากประเทศญี่ปุ่นที่เรียกว่า "โอริงามิ" เข้ามาและนำมาผสมผสานจนกลายเป็นงานอดิเรกอย่างหนึ่งที่มีคนให้ความสนใจไม่น้อย การพับกระดาษในยุคสมัยใหม่ คือ การพับที่ไม่ยึดติดกับความเชื่อเก่าๆ และพร้อมที่จะรับเอาแนวความคิดใหม่ๆ จนถึงขั้นที่จะพับเป็นอะไรก็ได้ตามใจนึก 
การพับกระดาษกำเนิดขึ้นที่ประเทศญี่ปุ่นเมื่อประมาณ 50 ปีก่อน โดยเป็นกิจกรรมยามว่างและเป็นศิลปะมรดกตกทอดทางวัฒนธรรมญี่ปุ่น ในสมัยก่อนนิยมพับกระดาษเพื่อนำไปประดับตกแต่งในพิธีกรรมทางศาสนา ชาวบ้านจะทำของถวายเทพเจ้าแล้วจัดเรียงบนกระดาษที่พับตามแบบแผนในช่วงเทศกาลต่างๆ 
สำหรับในประเทศไทย การพับกระดาษเริ่มขึ้นเมื่อ 30-40 ปีที่ผ่านมา โดยจุดเริ่มต้นการพับกระดาษของไทยคือการพับถุงกล้วยแขก หลังจากนั้นอีก 20 ปี มีองค์กรญี่ปุ่นเข้ามาเผยแพร่วัฒนธรรมและสอนการพับกระดาษในไทย จนเกิดเป็นนักพับกระดาษไทยรุ่นใหม่ มีการก่อตั้งชมรมนักพับกระดาษไทย
แอมเพอร์แซนด์

แอมเพอร์แซนด์  หรือเรียกโดยทั่วไปว่า แอนด์ (&) คือสัญลักษณ์ที่ใช้เขียนแทนคำว่า "and" ในภาษาอังกฤษ มาจากการรวมอักษรของคำในภาษาละติน et แปลว่า "และ"
ที่มาของชื่อ.
คำว่า แอมเพอร์แซนด์ (ampersand) มีที่มาจากการสะกดผิดของวลี "and "per se" and" แปลว่า "และ "ซึ่งสัญลักษณ์นี้ใช้แทนตัวมันเองว่า" และ" สำหรับชาวสกอตเรียกสัญลักษณ์นี้ว่า เอเพอร์แชนด์ (epershand) ซึ่งมีที่มาจาก ""et per se" and" แปลได้เป็นความหมายเดียวกัน
และมีข่าวลืออีกอย่างหนึ่งกล่าวว่า คำว่า แอมเพอร์แซนด์ มาจากผู้ประดิษฐ์คนหนึ่งที่ชื่อว่า ลินัส แอมเพอร์ (Linus Amper) จึงทำให้เกิด "แอนด์ของแอมเพอร์" หรือ "แอมเพอร์ส แอนด์" (Amper's And) และอ่านเพี้ยนกันมาเป็น "แอมเพอร์แซนด์" ในปัจจุบัน
ประวัติ.
สัญลักษณ์แอมเพอร์แซนด์สามารถพบได้ในเอกสารยุคโรมันโบราณตั้งแต่ราวคริสต์ศตวรรษที่ 1 มาร์คุส ทุลลิอุส ทิโร (Marcus Tullius Tiro) ผู้เป็นเลขานุการของซิเซโร (Cicero) มา 36 ปี ได้รับการยอมรับว่าเป็นผู้ที่ประดิษฐ์แอมเพอร์แซนด์ขึ้นใช้เป็นครั้งแรก สัญลักษณ์ในระยะแรกเป็นอักษร E และ T ตัวใหญ่ที่เขียนติดกัน เมื่อเวลาผ่านไปสัญลักษณ์ถูกเขียนให้โค้งมนและต่อเนื่องมากขึ้น เป็นแอมเพอร์แซนด์แบบอิตาลิก (ตัวเอน)
จนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 8 ศิลปะการคัดลายมือ (calligraphy) เริ่มแผ่ขยายในโลกตะวันตก ผู้เขียนหนังสือด้วยการคัดลายมือตั้งใจที่จะใช้แอมเพอร์แซนด์ในการบีบย่อคำให้สั้นลง เพื่อให้งานของพวกเขาสามารถทำได้ง่ายขึ้น ในยุคนี้แอมเพอร์แซนด์จึงถูกบีบให้มากกว่าเดิมจนเป็นตัวอักษรแบบโรมันตามรูป
การใช้งาน.
เนื้อหาทั่วไป.
ปกติแล้วแอมเพอร์แซนด์มีความหมายเหมือน "และ" ในงานเขียนทั่วไป แต่ถึงกระนั้นก็ไม่เป็นที่แนะนำให้ใช้บ่อยในไวยากรณ์ ควรใช้กับการขึ้นหัวเรื่อง ชื่อเฉพาะ หรือคำย่อที่ไม่ต้องการให้เกิดความสับสนกับคำเต็ม เช่น S&P, LS&CO (Levi Strauss & Co.), Mr. & Mrs. Smith, Dungeons & Dragons และเครื่องหมายนี้ไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของหลักภาษาไทย จึงไม่ควรใช้ปนกับภาษาไทย
ในช่วงระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 18 ถึง 19 มีการย่อคำว่า "et cetera" (อื่น ๆ) ไปเป็น "&c." ควบคู่ไปกับการใช้ "etc." ปัจจุบันนี้ "&c." ไม่มีการใช้งานให้เห็นแล้ว
คอมพิวเตอร์.
ภาษาโปรแกรมหลายภาษาใช้แอมเพอร์แซนด์เป็นตัวดำเนินการ "และ" เพื่อตรวจสอบตรรกะ หรือใช้เป็นตัวดำเนินการแบบบิตสำหรับค่าตัวเลขเช่น
บางภาษาใช้แอมเพอร์แซนด์เป็นตัวดำเนินการเชื่อมต่อสตริง โดยเฉพาะภาษาวิชวลเบสิก
บางภาษาใช้เครื่องหมายนี้แสดงแทนการอ้างถึงตำแหน่งหน่วยความจำของตัวแปร เพื่อการอ้างอิงที่อยู่ของตัวแปรและการส่งค่าผ่านฟังก์ชัน โดยเฉพาะภาษาซีและภาษาซีพลัสพลัส
ภาษามาร์กอัปต่าง ๆ เช่น HTML, XML, SGML ใช้เครื่องหมายนี้สำหรับแปลงอักขระที่อาจทำให้เกิดปัญหากับการแจงโครงสร้าง อาทิ <, >, &, " เมื่อเก็บอยู่ในไฟล์ข้อมูลจะกลายเป็น <, >, &, " ตามลำดับ เรียกว่า "เอนทิตี" (entity) แต่เมื่อแจงโครงสร้างออกมาแล้วก็จะได้ข้อมูลดังเดิม สิ่งนี้อาจทำให้เกิดปัญหากับยูอาร์แอลที่ปรากฏในลิงก์ของเอกสาร HTML หรือส่วนอื่นที่จำเป็นต้องใช้แอมเพอร์แซนด์เช่นจาวาสคริปต์ ซึ่งจำเป็นจะต้องแทนที่ & ในยูอาร์แอลด้วย & เสมอจึงจะตรงตามมาตรฐาน แต่หลายเบราว์เซอร์ก็สามารถอนุโลมให้ใช้ & ได้
แกแล

แกแล (ชื่อวิทยาศาสตร์ : Maclura cochinchinensis Corner) มีเกิดตามป่าโปร่งทางภาคกลาง ภาคเหนือ และภาคใต้ มีชื่ออื่น แกก้อง (แพร่) แกแล สักขี เหลือง (กลาง) แกล แหร (ใต้) เข (นครราชสีมา) ช้างงาต้อก (ลำปาง) น้ำเคี่ยโซ่ (ปัตตานี) หนามเข (ประจวบคีรีขันธ์) กะเลอะเซอะ (กะเหรี่ยง-กาญจนบุรี) กระจายพันธุ์ตั้งแต่เทือกเขาหิมาลัยไปจนถึงญี่ปุ่น เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และออสเตรเลีย
แกแลเป็นไม้พุ่มรอเลื้อย ตามเถามีหนามตลอดเถา เนื้อไม้สีค่อนข้างขาว มียางขาว เปลือกลำต้นสีเทา แก่นเป็นสีเหลือง ใบเดี่ยว เรี่ยงสลับ เวียนรอบกิ่งรูปวงรี กว้าง 1 - 3.5 ซม. ยาว 2 - 9 ซม. มีหนามแหลมออกตรงซอกใบ 1 อัน ยาวประมาณ 1 ซม. ดอกช่อ ออกที่ซอกใบ แยกเพศ อยู่คนละต้น รูปกลม ผล เป็นผลรวม ผลแก่สีเหลืองแล้วเปลี่ยนเป็นสีส้มแดง เมล็ดกลม สีน้ำตาล 
สรรพคุณ.
แก่น มีรสขม ใช้แก่นแก้ไข้รากสาด แก้ท้องร่วง บำรุงน้ำเหลือง บำรุงกำลัง บำรุงเลือด แก้พุพอง เป็นยาขับปัสสาวะ และสารสกัดด้วยเฮกเซนและคลอโรฟอร์มจากรากของสมุนไพรแกแล สามารถออกฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระใช้แก่นซึ่งให้สีเป็นสีเหลืองสดเหมาะแก่การย้อมไหมเป็นสีเหลือง ในอินโดนีเซียใช้ย้อมผ้า ย้อมเสื่อ ใบอ่อนรับประทานเป็นผัก
อำเภอบ้านฉาง

บ้านฉาง เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดระยอง และเป็นที่ตั้งของท่าอากาศยานนานาชาติอู่ตะเภา 
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอบ้านฉางมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ประวัติ.
บ้านฉาง เดิมเป็นหมู่บ้านในตำบลพลา อำเภอเมืองระยอง ต่อมาปี พ.ศ. 2506 ทหารอเมริกันมาตั้งฐานทัพ และใช้สนามบินอู่ตะเภาในท้องที่ ทำให้ประชาชนจากหลายท้องที่มาประกอบอาชีพ ชุมชนเริ่มขยายตัว เจริญเติบโต และได้ยกฐานะเป็นกิ่งอำเภอเมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2519 ยกฐานะเป็นอำเภอเมื่อวันที่ 16 มีนาคม พ.ศ. 2528 ตามลำดับ จากข้อสันนิษฐานประวัติความเป็นมาตั้งเดิมมีการรวมตัวเป็นชุมชนมาไม่น้อยกว่า 150 ปี และผู้อาวุโสของท้องถิ่นได้ให้ที่มาเกี่ยวกับชื่อ “บ้านฉาง” ไว้ดังนี้ 
ในวันที่ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2525 ได้แยกพื้นที่ 6 หมู่บ้านในตำบลพลา ได้แก่ หมู่ 1 บ้านเนินกระปรอก, หมู่ 11 บ้านเนินกระปรอกใน, หมู่ 3 กับ 7 บ้านฉาง, หมู่ 4 บ้านพยูน และหมู่ 6 บ้านเนินกระปรอกใน,บ้านภูดอน (ในขณะนั้น) ออกมาตั้งเป็นตำบลบ้านฉาง เป็นตำบลลำดับที่ 3 ของทางอำเภอ
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอบ้านฉางแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 3 ตำบล 20 หมู่บ้าน
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอบ้านฉางประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่
นกเงือก

นกเงือก เป็นนกขนาดใหญ่ ที่อยู่ในวงศ์ Bucerotidae ในอันดับนกตะขาบ (Coraciiformes) (บางข้อมูลซึ่งเป็นข้อมูลเก่าจะจัดให้อยู่ในอันดับ Bucerotiformes ซึ่งเป็นอันดับเฉพาะของนกเงือกเอง แต่ปัจจุบันนับเป็นชื่อพ้อง โดยนับรวมนกเงือกดินเข้าไปด้วย) เป็นนกที่เชื่อว่าถือกำเนิดมานานกว่า 45 ล้านปีมาแล้ว
ลักษณะ.
นกเงือก เป็นนกป่าขนาดใหญ่ ที่มีจุดเด่น คือ จะงอยปากหนาที่ใหญ่และมีโหนกทางด้านบนเป็นโพรง ภายในโพรงมีเนื้อเยื่อคล้ายฟองน้ำ ส่วนใหญ่ลำตัวมีสีขาวดำหางยาว ปีกกว้างใหญ่ บินได้แข็งแรง เวลาบินจะโบกปีกช้า ๆ กินผลไม้เป็นอาหารหลัก และสัตว์เลื้อยคลานเล็ก ๆ เป็นอาหารเสริม ทำรังในโพรงไม้ ตัวเมียจะเข้าไปกกไข่ในโพรงโดยใช้โคลนและมูลปิดปากโพรงไว้ เหลือเพียงช่องพอให้ตัวผู้ยื่นส่งอาหารเข้าไปได้ เมื่อลูกนกโตพอแล้ว จึงเจาะโพรงออกมา
และจากจะงอยปากและส่วนหัวที่ใหญ่เหมือนโหนกหรือหงอนนั้น ทำให้นกเงือกถูกใช้ในเชิงสัญลักษณ์ทางวัฒนธรรมมาแต่โบราณ โดยใช้ทำเป็นเครื่องประดับของชนเผ่าต่าง ๆ
ชนิด.
พบทั่วโลกมี 55 ชนิดใน 14 สกุล (ดูในตาราง) มีการแพร่กระจายอยู่ในแถบเขตร้อน ของทวีปแอฟริกา และเอเชีย
การทำรัง.
นกเงือก มีลักษณะการทำรังที่แปลกจากนกอื่น คือ เมื่อถึงฤดูกาลทำรัง นกคู่ผัวเมียจะพากันหารัง ซึ่งได้แก่ โพรงไม้ตามต้นไม้ใหญ่ เช่น ต้นยาง ที่อยู่ในที่ลับตา เมื่อตัวเมียเข้าไปอยู่ในโพรง จะทำความสะอาดแล้วเริ่มปิดปากโพรง ด้วยวัสดุต่าง ๆ เช่น ดิน เปลือกไม้ ตัวเมียจะขังตัวเองอยู่ภายในเพื่อออกไข่และเลี้ยงลูก
แสดงความสมบูรณ์ของป่า.
นกเงือก เป็นดัชนีชี้วัดความอุดมสมบูรณ์ของธรรมชาติได้ประการหนึ่ง เนื่องจากจะอาศัยอยู่ในป่าหรือพื้นที่ที่มีความอุดมสมบูรณ์เท่านั้น เนื่องจากนกเงือกเป็นนกขนาดใหญ่ถึงใหญ่มาก กินทั้งผลไม้และสัตว์เป็นอาหาร อีกทั้งธรรมชาติในการหากินต้องอาศัยพื้นที่ป่าที่กว้าง และยังเป็นตัวแพร่กระจายพันธุ์พืชชนิดต่าง ๆ ในป่าได้อย่างดีอีกด้วย เนื่องจากเป็นนกที่กินผลไม้ชนิดต่าง ๆ ได้ถึง 300 ชนิด และทิ้งเมล็ดไว้ตามที่ต่าง ๆ
นกเงือกในประเทศไทย.
ประเทศไทยมีนกเงือก 13 ชนิด ด้วยกัน โดยในอุทยานแห่งชาติเขาใหญ่ ซึ่งมีอาณาเขตส่วนหนึ่งอยู่ในจังหวัดนครราชสีมา มี 4 ชนิด ได้แก่ นกกก หรือ นกกะวะ หรือ นกกาฮัง นกเงือกสีน้ำตาล นกเงือกกรามช้าง หรือ นกกู่กี๋ และนกแก๊ก หรือนกแกง และเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าฮาลา-บาลา พบ 9 ใน 12 ชนิดของนกเงือกที่พบในไทย ได้แก่ นกเงือกปากย่น นกเงือกชนหิน นกแก๊ก นกกก นกเงือกหัวหงอก นกเงือกปากดำ นกเงือกหัวแรด นกเงือกดำ นกเงือกกรามช้าง
ความแตกต่างของนกเงือก กับนกทูแคน.
คนไทยจำนวนไม่น้อย สับสนระหว่าง นกเงือก กับนกทูแคน (Toucan) เนื่องจากทั้ง 2 ชนิด เป็นนกขนาดใหญ่ มีปากใหญ่คล้ายกัน 
นกทูแคน (Toucan) เป็นนกพื้นเมืองของทวีปอเมริกาใต้ ไม่พบในประเทศไทย
ความแตกต่างที่ชัดเจน คือ นกเงือกมีโหนก นกทูแคน ไม่มีโหนก 
รายชื่อนกเงือกและที่ชนิดนกเงือกที่พบในประเทศไทย.
โดยนกเงือกทุกชนิดในประเทศ จัดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครอง และมีการศึกษา วิจัย และอนุรักษ์นกเงือกมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2521 มีการจัดตั้งเป็นมูลนิธิศึกษาวิจัยนกเงือก โดยทางคณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล ซึ่งได้กำหนดให้วันที่ 13 กุมภาพันธ์ ของทุกปี เป็น “วันรักนกเงือก” เพื่อเป็นการรณรงค์และสร้างความเข้าใจให้ทุกภาคส่วนตระหนักถึงการอนุรักษ์นกเงือกอย่างจริงจัง
นักวิชาการที่ศึกษาเกี่ยวกับนกเงือกโดยเฉพาะ จนได้รับฉายาว่า "มารดาแห่งนกเงือก" คือ ศาสตราจารย์เกียรติคุณ ดร.พิไล พูลสวัสดิ์
กบทูด

กบทูด, กบภูเขา หรือ เขียดแลว (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Limnonectes blythii") เป็นกบขนาดใหญ่ที่สุดในที่พบได้ในประเทศไทย ความยาวจากปลายปากถึงก้น ประมาณ 1 ฟุต น้ำหนักกว่า 5 กิโลกรัม มีถิ่นอาศัยอยู่บริเวณป่าต้นน้ำบนภูเขาสูง อยู่ตามลำห้วยป่าดิบเฉพาะแห่ง โดยพบภาคตะวันตกของไทย ตั้งแต่ภาคเหนือจรดภาคใต้ไปจนถึงมาเลเซียและอินโดนีเซีย เช่นในเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าฮาลา-บาลา, อุทยานแห่งชาติเขาสก เป็นต้น นอกจากนี้แล้วยังพบได้ในกัมพูชา, ลาว และเวียดนาม
มีลักษณะ ปลายปากเรียวแหลมจนเห็นได้ชัด ส่วนลำตัวอ้วนใหญ่ ผิวเป็นตุ่มเล็ก ๆ ไม่สะดุดตาดูคล้ายเป็นผิวหนังเรียบ เมื่อโตเต็มที่ลำตัวจะมีสีน้ำตาลแดง ริมฝีปากดำ มีขีดดำจากท้ายตาลากมาจนถึงเหนือวงแก้วหู บริเวณสีข้างอาจมีลาย หรือจุดสีดำ น้ำตาลเข้ม ส่วนขามีลายเข้มคาด เป็นระยะ ๆ นอกจากนี้ ยังพบว่าสามารถปรับเปลี่ยนสีผิวไปตามที่อยู่อาศัย เช่น ลำตัวจะมีสีน้ำตาลแดงเมื่ออาศัยอยู่ตามพงหญ้าแห้ง หรือมีสีดำเมื่อหลบซ่อนอยู่ในโพรงไม้ กบทูดเป็นสัตว์ที่มีนิสัยหากินตอนกลางคืน ชอบสภาพอากาศค่อนข้างเย็น เวลากลางวันมักหลบซ่อนอยู่ตามที่มืดทึบ เช่น โพรงไม้, หลุม, พงหญ้า บริเวณเหล่านี้ล้วนมีสภาพชุ่มชื้นอยู่ตลอดเวลา เนื่องจากกบทูดไม่สามารถอาศัยอยู่ในที่แห้งแล้งหรือร้อนจัดได้นาน เพราะสภาพเช่นนี้จะทำให้ผิวหนังแห้ง อาจทำให้ตายได้
ความแตกต่างเพศผู้เพศเมีย สามารถดูได้จากระยะห่างระหว่างตากับวงแก้วหู ตัวผู้จะมีระยะห่างดังกล่าวนี้ยาวกว่าตัวเมีย นอกจากนี้ ยังสังเกตได้จากเขี้ยว ซึ่งตัวผู้จะเห็นได้เด่นชัดมากกว่าตัวเมียที่มีลักษณะคล้ายตุ่มเล็ก ๆ และโดยส่วนใหญ่แล้ว กบทูดตัวผู้จะมีขนาดใหญ่กว่าตัวเมีย
ฤดูผสมพันธุ์ของกบทูดอยู่ระหว่างเดือนมกราคม–มีนาคม เมื่อช่วงฤดูวางไข่ ตัวผู้จะขุดหลุมสำหรับตัวเมียวางไข่ เวลาผสมพันธุ์ตัวผู้ลงไปอยู่ในหลุมที่ตัวเองขุด แล้วจะส่งเสียงร้องเรียกตัวเมีย ตัวเมียที่พร้อมผสมพันธุ์ก็จะลงไปในหลุมนั้น หลังจากผสมพันธุ์เสร็จ ตัวผู้และตัวเมียจะช่วยกันกลบหลุมไข่ ซึ่งมีลักษณะเป็นกองหินนูนขึ้นมา ทั้งตัวเมียและตัวผู้จะผลัดกันเฝ้าหลุมไข่พร้อมกับออกหาอาหาร
กบทูดจัดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองในพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พ.ศ. 2535 แต่จัดเป็นสัตว์ป่าชนิดที่เพาะพันธุ์ได้
ปัจจุบัน กบทูดเป็นสัตว์ที่หายากชนิดหนึ่งในประเทศไทย อันเนื่องจากสภาพแวดล้อมและถิ่นที่อยู่อาศัยเปลี่ยนไป กรมประมงจึงส่งเสริมให้มีการเพาะเลี้ยงเป็นสัตว์เศรษฐกิจ เช่น สถานีประมงน้ำจืดจังหวัดแม่ฮ่องสอนสามารถเพาะเลี้ยงขยายพันธุ์เพื่อปล่อยคืนสู่ธรรมชาติ และกลายเป็นสัตว์เศรษฐกิจได้แล้วในขณะนี้
อำเภอวังจันทร์

วังจันทร์ เป็นอำเภอหนึ่งตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของจังหวัดระยอง
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอวังจันทร์ มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ประวัติ.
วังจันทร์ เป็นชื่อหมู่บ้านหนึ่งในตำบลกระแสบน อำเภอแกลง ใน พ.ศ. 2516 ทางราชการเห็นว่าพื้นที่ด้านเหนือของตำบลกระแสบนมีพื้นที่กว้างขวาง อยู่ไกลท้องที่ทุรกันดาร และห่างไกลจากที่ว่าการอำเภอ จึงแยกพื้นที่หมู่บ้านในตำบลกระแสบน ได้แก่ หมู่ 7–9, 13–15 (ในขณะนั้น) ตั้งเป็นตำบลวังจันทร์ และพื้นที่หมู่ 6, 10–12, 16 (ในขณะนั้น) ตั้งเป็นตำบลชุมแสง ใน พ.ศ. 2520 เมื่อพื้นที่ทั้ง 2 ตำบลมีความเจริญมากขึ้น จึงแนะนำประชุมชี้แจงร่วมกับทางอำเภอแกลง รายงานต่อกระทรวงมหาดไทย และเมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน ปีเดียวกัน จึงประกาศแยกพื้นที่อำเภอแกลง ได้แก่ ตำบลชุมแสง และตำบลวังจันทร์ ตั้งเป็น "กิ่งอำเภอวังจันทร์" โดยตั้งที่ว่าการกิ่งอำเภอและศูนย์ราชการต่าง ๆ ของกิ่งอำเภอในพื้นที่หมู่ 4 บ้านสำนักพริก ซึ่งอยู่ติดกับพื้นที่หมู่ 1 บ้านชุมแสง ตำบลชุมแสง เนื่องจากมีสภาพชุมชนและชุมนุมการค้าหนาแน่น และเป็นศูนย์กลางด้านการคมนาคม (ตั้งอยู่ในเขตของสุขาภิบาลชุมแสง) 
ใน พ.ศ. 2522 ทางราชการได้แบ่งแยกพื้นที่ 5 หมู่บ้านของตำบลชุมแสง มาจัดตั้งเป็น ตำบลป่ายุบใน ต่อมาได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะกิ่งอำเภอวังจันทร์ขึ้นเป็น "อำเภอวังจันทร์" ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 11 มิถุนายน พ.ศ. 2534 โดยให้มีผลตั้งแต่วันที่ 16 มิถุนายน ปีเดียวกัน และแบ่งแยกพื้นที่ 5 หมู่บ้านของตำบลวังจันทร์ มาจัดตั้งเป็น ตำบลพลงตาเอี่ยม ใน พ.ศ. 2534 เป็นตำบลลำดับสุดท้ายของอำเภอ
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอวังจันทร์ แบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 4 ตำบล 29 หมู่บ้าน
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอวังจันทร์ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่
บัวดอย

บัวดอย หรือ ผู้เฒ่าลืมไม้เท้า (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Aspidistra elatior") เป็นพืชล้มลุกวงศ์ Convallariaceae พบในป่าดิบเขาที่ขึ้นปกคลุมและการกระจายอยู่ตามภูเขาสูงที่มีความสูงจากระดับทะเล ประมาณ 1,400- 2,000 เมตร ในประเทศไทย สำรวจพบต้นบัวดอย ได้แก่ ดอยอ่างขาง (ไม่รวมพันธุ์ที่นำเข้ามาปลูกจากต่างประเทศ) ดอยผ้าห่มปก ดอยเชียงดาว ดอยอินทนนท์ จังหวัดเชียงใหม่ และดอยปุย (อุทยานแห่งชาติ น้ำตกแม่สุรินทร์) ปางตอง จังหวัดแม่ฮ่องสอน
ลักษณะ.
ลำตัน มีลำต้นใต้ดินแบบเหง้า เห็นข้อและปล้องได้ชัดเจน พร้อมกาบหุ้มลำต้น แตกรากตามข้อ 
ใบ ออกเป็นกระจุกบริเวณโคนต้น รูปใบรี ก้านใบยาว 30-50 ซม. ใบเป็นใบเดี่ยว โคนก้านใบมีกาบหุ้ม ปลายใบเรียวแหลม ฐานใบสอบ ก้านใบเป็นร่องด้านบน ขนาดแผ่นใบ กว้าง 5-10 ซม. ยาว 30-40 ซม. เนื้อใบหนาคล้ายแผ่นหนัง แผ่นใบเกลี้ยงทั้งสองด้าน ขอบใบมีหนามเล็กน้อย 
ดอก เป็นดอกเดี่ยวแตกตามข้อของเหง้า ก้านดอกยาว 2-8 ซม. ก้านชูดอกอยู่แนวเดียวกับผิวดิน ก้านดอกมีกาบรองรับ ก้านดอกมีข้อ 2-3 ข้อ กลีบเลี้ยง 6-8 กลีบ ดอกตูม รูปกลมแป้น ขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 2 ซม. ดอกบานขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 2.5-3 ซม. กลีบดอก 8 กลีบเรียงจรดกัน โคนกลีบเชื่อมติดกันคล้ายหม้อ (ฐานกว้าง ปากแคบผายออก) ผนังด้านนอกกลีบดอกสีขาว หรือ ขาวปนชมพู ผนังกลีบดอกเรียบ ปลายกลีบโค้ง ผนังด้านในกลีบดอก นูนเป็นสันยาวตามยาวของกลีบ ไม่เรียบ สีม่วงแดงไปจนถึงม่วงเข้ม ปลายเกสรตัวเมียแบบ ก้นปิด เกสรตัวผู้มี 8 อันไม่มีก้านชู อับเรณูแตกเป็นร่องยาว และอับเรณูหันเข้าใจกลางดอก รังไข่ฝังตัวอยู่ที่ฐานของก้านชูปลายเกสรตัวเมีย 
ผล รูปกลมมีหลายเมล็ด
สรรพคุณ.
นำเอาเหง้าไปดองเหล้ารับประทาน ช่วยรักษาอาการปวดเมื่อยกล้ามเนื้อแก่ผู้เฒ่า ผู้แก่จนมีสุขภาพแข็งแรงและลืมไม้เท้าไปจึงเป็นที่มาของชื่อ
จิตต์ สังขดุลย์

พลเรือเอก จิตต์ สังขดุลย์ (นามเดิม จงจิตต์ สังขดุลย์) นายทหารชาวไทย เป็นทหารผ่านศึกในยุทธนาวีเกาะช้าง อดีตผู้บัญชาการโรงเรียนนายเรือ ผู้บัญชาการโรงเรียนเสนาธิการทหาร เจ้ากรมส่งกำลังบำรุง เสนาธิการทหารเรือ และปลัดกระทรวงกลาโหม
ประวัติ.
พล.ร.อ. จิตต์ สังขดุลย์ เกิดที่กรุงเทพมหานคร เมื่อวันที่ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2459 เป็นบุตรคนที่ 4 ของพระพิจิตรจำนง (แจง สังขดุลย์) และนางยิ่ง สังขดุลย์ จากจำนวนพี่น้องชายหญิงทั้งหมด 11 คน ท่านเป็นพี่ชายของคุณหญิงบรรจบพันธุ์ นวรัตน ณ อยุธยา ภริยาของม.ร.ว.นิมิตรมงคล นวรัตน อดีตทหารอากาศและนักประพันธ์ชื่อดังของเมืองไทย
พล.ร.อ. จิตต์ จบการศึกษาจากโรงเรียนนายเรือ และได้เข้าประจำการเป็นนายทหารเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2480
การทำงาน.
ขณะที่พลร.อ. จิตต์ มียศเป็น เรือโท นั้น ท่านได้รับคำสั่งให้ประจำอยู่ที่แผนกการปืน เรือหลวงธนบุรี ซึ่งเป็นเรือปืนยามฝั่งที่ทันสมัยที่สุดของกองทัพเรือในขณะนั้น ต่อมาเมื่อเกิดกรณีพิพาทไทย-อินโดจีนฝรั่งเศส เรือหลวงธนบุรีจึงได้รับคำสั่งให้ไปรักษาน่านไทยบริเวณพรมแดนด้านตะวันออกที่หมู่เกาะช้าง จังหวัดตราด เมื่อเกิดเหตุการณ์ยุทธนาวีเกาะช้างในวันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2484 ร.ท. จงจิตต์ สังขดุลย์ ร.น. (ยศและชื่อในขณะนั้น) ก็ได้เข้าร่วมรบในฐานะนายป้อมปืนท้ายด้วย ภายหลังสิ้นสงครามแล้ว เรือโทจงจิตต์จึงได้รวบรวมบันทึกความทรงจำของตนเอง และของเพื่อนทหารที่ร่วมรบ ตีพิมพ์เป็นหนังสือชื่อ "เมื่อธนบุรีรบ" เมื่อเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2484
หลังจากสิ้นสุดกรณีพิพาทไทย-อินโดจีนฝรั่งเศสแล้ว พล.ร.อ. จิตต์ได้รับราชการในกองทัพเรือ และเจริญก้าวหน้าในหน้าที่การงานตามลำดับ จากตำแหน่งในหน่วยรบของกองต่อสู้อากาศยาน เป็นต้นเรือเรือหลวงศรีอยุธยา ย้ายมาประจำอยู่ที่กรมเสนาธิการทหารเรือ และโรงเรียนนายเรือ จนได้เป็นผู้บัญชาการโรงเรียนใน พ.ศ. 2500 จากนั้นก็ได้ย้ายไปเป็นทูตฝ่ายทหารเรือประจำประเทศฝรั่งเศสและประเทศสเปน ผู้บัญชาการโรงเรียนเสนาธิการทหาร กองบัญชาการทหารสูงสุด (1 ตุลาคม พ.ศ. 2507 - 30 กันยายน พ.ศ. 2510) เจ้ากรมส่งกำลังบำรุงทหาร (1 ตุลาคม พ.ศ. 2510 - 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2511) เสนาธิการทหารเรือ และเกษียณอายุราชการในตำแหน่งปลัดกระทรวงกลาโหม ได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ในปี พ.ศ. 2516 และในปี พ.ศ. 2519 ได้รับการแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภาปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน
พล.ร.อ. จิตต์ สังขดุลย์ ถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2538 รวมอายุได้ 78 ปี
เครื่องราชอิสริยาภรณ์.
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ต่างประเทศ.
 <id>155194</id>
 <redirect title="แม่แบบ:Country data France" />
 <revision>
 <id>1018478</id>
 <timestamp>2008-03-26T12:46:18Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Lerdsuwa</username>
 <id>436</id>
 </contributor>
 <comment>เปลี่ยนทางไปที่ </comment>
 <origin>1018478</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
ไก่ฟ้าสีทอง

ไก่ฟ้าสีทอง (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Chrysolophus pictus") เป็นสัตว์ป่าประเภทไก่ฟ้าที่นำมาเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยงสวยงาม ได้รับความนิยมอย่างมาก มีถิ่นกำเนิดดั้งเดิมบนภูเขาสูง พบมากทางภาคกลางและภาคตะวันตกของสาธารณรัฐประชาชนจีน รวมถึงบางส่วนในปากีสถาน, อินเดีย, ศรีลังกา มีความสวยงามและทนทานต่ออากาศหนาวได้เป็นอย่างดี
ไก่ฟ้าสีทอง ตัวผู้จะมีหลายสี (5 สี) แต่ถ้าเป็นสีทองส่วนของอกจะมีสีแดง ส่วนหลังมีสีเหลืองและปีกมีสีน้ำเงิน นัยน์ตาจะเป็นวงแหวนนสีน้ำเงิน สำหรับตัวเมียจะมีสีน้ำตาลพื้นธรรมดา นัยน์ตาไม่มีวงแหวน เมื่อเจริญเติบโตเต็มที่จะมีน้ำหนักตัวประมาณ 500-700 กรัม มีรูปร่างป้อม และไม่มีหงอน
ไก่ฟ้าสีทอง สามารถแยกแยะเพศออกได้เมื่อมีอายุ 3 เดือน ดูความแตกต่างที่วงแหวนของดวงตา ส่วนสีขนจะค่อย ๆ ขึ้นเรื่อย ๆ จนกระทั่งตัวเต็มวัย เฉลี่ยประมาณ 1.5-2 ปี จึงจะมีสีเหมือนกับไก่ตัวเต็มวัย โตเต็มวัยเมื่อมีอายุได้ 2 ปี ออกลูกในช่วงฤดูร้อนเพียงปีละครั้ง ช่วงประมาณเดือนกุมภาพันธ์-พฤษภาคม ออกไข่ครั้งละ 5-6 ฟอง ใช้เวลาฟักประมาณ 21-23 วัน
ปัจจุบัน ในประเทศไทย มีการเพาะเลี้ยงกันเป็นฟาร์มอย่างเป็นล่ำเป็นสัน ซึ่งสามารถเพาะเลี้ยงได้อย่างเสรี เนื่องจากไม่จัดว่าเป็นสัตว์ที่จะจัดอยู่ในสถานะคุ้มครองตามกฎหมายแต่ประการใด โดยการเลี้ยงในแบบฟาร์ม สามารถทำให้ไก่ออกไข่ได้ตลอดทั้งปี เฉลี่ยแล้วปีละถึง 20-30 ฟอง มีอายุขัยในที่เลี้ยงประมาณ 15 ปี โดยมีราคาขายในฐานะสัตว์เลี้ยงสวยงามถึงราคาคู่ละ 6,000-7,000 บาท (อายุ 1.5 ปีขึ้นไป) ทั้งนี้ราคาจะถูกหรือแพงขึ้นอยู่กับอายุของไก่ที่ขายและสายพันธุ์ โดยราคาสูงอาจไปถึงคู่ละ 400,000-500,000 บาท ในอดีตราว 20 ปีก่อน (นับจาก พ.ศ. 2555) ไก่ฟ้าสีทองมีราคาขายเพียงคู่ละไม่เกิน 1,000 บาท เท่านั้น
อำเภอห้วยแถลง

ห้วยแถลง เป็นอำเภอหนึ่งทางทิศตะวันออกของจังหวัดนครราชสีมา และเป็นหนึ่งในหลายอำเภอของจังหวัดที่มีทางรถไฟสายตะวันออกเฉียงเหนือพาดผ่าน โดยเมื่อเดินทางจากกรุงเทพฯ จะเป็นอำเภอสุดท้ายก่อนเข้าสู่เขตจังหวัดบุรีรัมย์
ประวัติศาสตร์.
อำเภอห้วยแถลง ได้ชื่อของลำห้วยเป็นชื่อของอำเภอ โดยมีต้นกำเนิดจากทางน้ำฝนไหลจากสันเขาอยู่ทางทิศตะวันตกของที่ตั้งอำเภอ มีลำห้วย 4 สาย คือ ลำห้วยสระมะค่า ลำห้วยเหวห้า ลำห้วยหยะหยาย และลำห้วยกะเพรา ไหลมารวมกันระหว่าง บ้านโนนสำราญ หมู่ที่ 9 ตำบลเมืองพลับ-พลา ซึ่งสมัยโบราณเรียกว่า “ลำห้วยกะเพรา” ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น “ลำห้วยแถลง” คำว่า “แถลง”สันนิษฐานมาจากคำว่า “แถล” ซึ่งเป็นภาษาถิ่นอิสาน แปลว่า ลาดเอียง เช่น แถล+ขึ้น หมายถึง ลาดขึ้น แถล +ลง หมายถึง ลาดลง เป็นต้นเมื่อปี พ.ศ. 2493 ได้สร้างทางรถไฟสายอุบลราชธานี ผ่านตำบลหินดาด ตำบลงิ้ว อำเภอพิมาย พลเมืองต่างถิ่น ได้เดินทางอพยพตั้งบ้านเรือนประกอบอาชีพโดยอาศัยลำน้ำ จากลำห้วยแถลง บริโภคและใช้สอย จึงได้ตั้งชื่อหมู่บ้านว่า “ ห้วยแถลง ” ขึ้นอยู่ในการปกครองของตำบลงิ้ว อำเภอพิมาย
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอห้วยแถลงตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอห้วยแถลงแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 10 ตำบล 120 หมู่บ้าน
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอห้วยแถลงประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 12 แห่ง ได้แก่
การขนส่ง.
อำเภอห้วยแถลงมีทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 226 พาดผ่าน และมีสถานีรถไฟห้วยแถลงเป็นสถานีประจำอำเภอ มีขบวนรถด่วนและรถเร็วหยุดรับ–ส่งผู้โดยสารพอสมควร นอกจากนี้ยังมีสถานีรถไฟหินดาษซึ่งเป็นสถานีที่อยู่ใกล้กับอำเภอพิมายมากที่สุด
อำเภอสีคิ้ว

สีคิ้ว เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดนครราชสีมา
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอสีคิ้วตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
เขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอสีคิ้วแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 12 ตำบล 169 หมู่บ้าน ได้แก่
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอสีคิ้วประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 15 แห่ง ได้แก่
สกุลส้ม

สกุลส้ม (Citrus) อยู่ในวงศ์ Rutaceae มีต้นกำเนิดในเขตร้อนและเขตร้อนชื้นเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เป็นไม้พุ่มขนาดใหญ่หรือไม้ยืนต้นขนาดเล็ก สูง 5-15 เมตร มีหนามที่ต้น มีใบแบบสลับและเป็นไม้ไม่ผลัดใบ ออกดอกเดี่ยวหรือเป็นช่อดอกขนาดเล็ก แต่ละดอกมีเส้นผ่านศูนย์กลาง 2-4 ซม. มีกลีบดอกสีขาว 5 กลีบ (น้อยชนิดมี 4 กลีบ) และมีเกสรตัวผู้จำนวนมาก ปกติดอกมีกลิ่นหอม ผลกลมจนถึงยาว ขนาดยาว 4 – 30 ซม. เส้นผ่านศูนย์กลาง 4 – 20 ซม. พืชสกุลนี้มีความสำคัญทางการค้า โดยหลายชนิดมีการปลูกเพื่อนำผลไปกินสด ๆ หรือคั้นเป็น น้ำผลไม้
ผลมีกลิ่นหอม เนื่องจากมีสาร ฟลาโวนอยด์ และ ลิโมนอยด์ (ซึ่งจะเปลี่ยนเป็นสาร เทอร์พีน) ในเปลือกและในน้ำ นอกจากนี้น้ำมี กรดซิตริกจำนวนมากจึงทำให้มีรถเปรี้ยว และเป็นแหล่ง ไวตามินซี และ ฟลาโวนอยด์
อนุกรมวิธานในสกุลส้มนี้มีความซับซ้อน และ ไม่ทราบจำนวนชนิดที่แน่นอนในธรรมชาติ หลายชนิดที่รู้จักเป็นพันธุ์ผสม พืชใน"สกุลส้ม"ที่นำมาปลูกกันอาจได้มาจาก 4 ชนิดที่เป็นชนิดดั้งเดิม พันธุ์ผสมหลายชนิดที่พบมากในธรรมชาติ และที่นำมาปลูกกัน รวมถึงชนิดที่มีความสำคัญทางการค้า เช่น ส้มเช้ง ส้มเกรพฟรุท เลมอน มะนาว และ ส้มเขียวหวาน จากงานวิจัยเร็ว ๆ นี้ได้แสดงว่าพืชในสกุลที่ใกล้เคียง เช่น "สกุลส้มคัมควอท" "สกุลส้มสามใบ" และสกุลพื้นเมืองของออสเตรเลีย "Microcitrus" และ "Eremocitrus" ควรถูกจัดรวมอยู่ใน "สกุลส้ม" ในปัจจุบันนักพฤกษศาสตร์หลายท่านจัดสกุลพื้นเมืองของออสเตรเลีย "Microcitrus" และ "Eremocitrus" อยู่ใน "สกุลส้ม".
การเพาะปลูก.
พืชในสกุลส้มเกิด พันธุ์ลูกผสม ได้ง่ายมาก (เช่น เมล็ดที่โตจาก มะนาวตาฮิติ สามารถให้ผลที่ใกล้เคียงส้มเกรฟฟรุตได้) พืชในสกุลส้มที่ปลูกเป็นการค้าทั้งหมดใช้กิ่งตอน ของ สายพันธุ์ที่ต้องการ มาปลูกบนต้นตอที่ต้านทานโรค และทนทาน 
สีของผลไม้สกุลส้มจะมีสีสดเฉพาะในเขตภูมิอากาศที่หนาวเย็น ส่วนในเขตภูมิอากาศร้อน ผลของต้นไม้สกุลส้มจะยังมีสีเขียวอยู่แม้ว่าจะโตเต็มที่ จึงมักถูกเรียกว่า "ส้มสีเขียว" ต้นมะนาวเป็นตัวอย่างหนึ่งซึ่งมีไวต่อสภาพอากาศเย็นมากดังนั้นจึงไม่เคยถูกทิ้งในสภาพอากาศที่เย็นเหมาะสมพอจะสร้างสีสดได้ ถ้าผลมะนาวถูกทิ้งไว้ที่ต้นให้อยู่ข้ามฤดูหนาว ผลจะเปลี่ยนเป็นสีเหลือง ไม้ในสกุลส้มหลายชนิดจะถูกเก็บตั้งแต่ยังมีสีเขียวและไปสุกขณะที่ขนส่งไปยังร้านค้า 
ต้นไม้ในสกุลส้มปกติจะไม่ทนทานต่อความเย็นกว่าจุดเยือกแข็ง ส้มบางพันธ์ในชนิด "Citrus reticulata" มีแนวโน้มเป็นชนิดทั่วไปที่ทนทานต่อความเย็นที่ตำกว่าจุดเยือแข็งได้มากที่และสามารถอยู่รอดได้ระยะเวลาสั้น ๆ ในอุณหภูมิ −10 องศาเซลเซียส แต่ในความเป็นจริงอุณภูมิที่เหมาะสมต่อการเพาะปลูกต้องไม่ตำกว่า −2 องศาเซลเซียส พันธุ์ผสมบางชนิดทนทานต่ออุณหภูมิที่ตำกว่าจุดเยือกแข็งแต่ไม่สามารถให้ผลที่มีคุณภาพดีได้ ส่วนพืชที่ใกล้เคียงคือ ส้มสามใบ ("Poncirus trifoliata") สามารถอยู่รอดได้ในอุณหภูมิที่ตำกว่า−20 องศาเซลเซียส ผลมีรสชาติฝาดและไม่สามารถกินผลสดได้ ต้องนำไปประกอบอาหาร
ต้นไม้ในสกุลส้มเจริญเติบโตดีที่สุดในที่มีแสงแดดแรง มีความชื้นพร้อมกับดินอุดมสมบูรณ์ และปริมาณน้ำฝนหรือการชลประทานที่เพียงพอ 
รายชื่อของผลไม้ในสกุลส้ม.
"สกุลส้ม" เชื่อว่ามีต้นกำเนิดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ก่อนที่มนุษย์จะนำมาทำเกษตรกรรม, มีจำนวนชนิดเพียงเล็กน้อย:
ส้มคัมควอท อยู่ในสกุล "สกุลส้มคัมควอท"
พันธุ์ลูกผสมและพันธุ์ต่าง ๆ.
เรียงตามพันธุ์รุ่นพ่อแม่ พันธุ์ลูกผสมและพันธุ์ต่าง ๆ แต่ละพันธุ์ผสมมาจาก (อย่างน้อย) รุ่นพ่อแม่ 2 ชนิด, จึงมีรายชื่อซ้ำได้
สำหรับพันธุ์ลูกผสมด้วย ส้มจี๊ด (ส้มกิมจ๊อ) , ดูที่ × "Citrofortunella". สำหรับพันธุ์ลูกผสมด้วย ส้มสามใบ, ดูที่ citrange.
เชิงอรรถ.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
เดวิด เฮลฟ์ก็อต

เดวิด เฮลฟ์ก็อต  เกิดเมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม ค.ศ. 1947 เป็นนักเปียโนชาวออสเตรเลีย ผู้ที่ความสามารถในการเล่นเปียโน และ อาการโรคจิตเภทและอารมณ์แปรปรวน (Schizoaffective disorder) ชื่อเสียงของเขาเป็นที่รู้จักไปทั่วโลกจากผลงานภาพยนตร์เมื่อปี 1997 เรื่อง Shine ที่ทำให้นักแสดงนำ เจฟฟรีย์ รัช ได้รับรางวัลออสการ์สาขานักแสดงนำชายในปีนั้นไปครอง
เดวิด เฮลฟ์ก็อต เกิดที่เมืองเมลเบิร์นในครอบครัวชาวโปลิช-ยิว ต่อมาเมื่อเขาอายุได้ 5 ขวบ ได้ย้ายไปเมืองเพิร์ท ช่วงวัยรุ่นเขาได้ชนะการแข่งขัน ABC Instrumental and Vocal Competition ถึง 6 ครั้ง ต่อมาเขาเข้าเรียนดนตรีที่สถาบันดนตรีโรยัลคอลเลจที่กรุงลอนดอน กับไซริล สมิธ แต่แล้วเขาก็มีอาการป่วยทางจิตทำให้เขาเกือบจะกลับมาเล่นเปียโนอีกไม่ได้ จนกระทั่งการกลับมาอีกครั้งของเขาในการแสดงครั้งแรกในรอบ 12 ปีเมื่อปี 1984
ในปี 1997 เมื่อภาพยนตร์ที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับชีวประวัติของเขาอย่าง Shine ออกฉายที่ทำให้เขามีชื่อเสียงขึ้น
เดอะนิวยอร์กไทมส์

<ns>10</ns>
 <id>369535</id>
 <revision>
 <id>10245376</id>
 <parentid>6729231</parentid>
 <timestamp>2022-08-13T03:23:15Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>RidJasper</username>
 <id>361203</id>
 </contributor>
 <origin>10245376</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
สโลแกนที่โด่งดังของหนังสือพิมพ์นี้คือ "ข่าวทุกข่าวที่เหมาะสมที่จะพิมพ์" ("All the News That's Fit to Print") ตีพิมพ์บนด้านบนซ้ายหน้าแรกของหนังสือพิมพ์
ประวัติ.
นิวยอร์กไทมส์ก่อตั้งเมื่อวันที่ 18 กันยายน ค.ศ. 1851 โดยนักหนังสือพิมพ์และนักการเมืองชื่อ เฮนรี จาร์วิส เรย์มอนด์ และอดีตนายธนาคารชื่อ จอร์จ โจนส์ โดยตอนนั้นมีชื่อว่า "นิว-ยอร์ก เดลี่ ไทมส์" ต่อมาจึงเปลี่ยนชื่อเป็น "เดอะนิวยอร์กไทมส์"ใน ค.ศ. 1857 ในตอนแรก ๆ หนังสือพิมพ์นี้ตีพิมพ์ทุกวันยกเว้นวันอาทิตย์ จนกระทั่งช่วงเกิดสงครามกลางเมืองอเมริกา จึงเริ่มตีพิมพ์ฉบับวันอาทิตย์ตั้งแต่นั้นมา
ในช่วงทศวรรษที่ 1880 นิวยอร์กไทมส์เปลี่ยนจากการสนับสนุนพรรครีพับลิกัน มาเป็นหนังสือพิมพ์ที่เป็นกลางทางการเมือง ค.ศ. 1884 นิวยอร์กไทมส์สนับสนุนให้ โกรเวอร์ เคลเวลแลนด์ เป็นประธานาธิบดี ส่งผลให้สูญเสียจำนวนผู้อ่านไปจำนวนหนึ่ง แต่ก็เรียกผู้อ่านกลับมาได้อีกครั้งในเวลาสองถึงสามปีถัดมา
ค.ศ. 1896 Adolph Ochs เข้ามารับช่วงต่อเดอะนิวยอร์กไทมส์ เขาตั้งสโลแกนให้หนังสือพิมพ์ว่า "ข่าวทุกข่าวที่เหมาะสมที่จะพิมพ์" ซึ่งเป็นการตอกหน้าหนังสือพิมพ์ในช่วงนั้นอย่างแรง เพราะหนังสือพิมพ์สมัยนั้นมักได้ชื่อว่าตีพิมพ์ข่าวใส่ร้ายป้ายสีต่าง ๆ ภายใต้การนำของเขา เดอะนิวยอร์กไทมส์ประสบความสำเร็จและได้รับชื่อเสียงจากระดับนานาชาติ
ค.ศ. 1904 เดอะนิวยอร์กไทมส์ย้ายสำนักงานใหญ่ไปที่ถนนที่ 42 และตั้งชื่อให้พื้นที่แถวนั้นว่าไทมส์สแควร์ และเป็นจุดเริ่มต้นของประเพณีการนำลูกบอลไฟลงมาจากตึกของสำนักงานทุก ๆ วันสิ้นปี เก้าปีต่อมา เดอะนิวยอร์กไทมส์ย้ายสำนักงานไปที่ 229 ถนนที่ 43 และดำเนินงานอยู่ที่นั่นจนถึง ค.ศ. 2007 ปัจจุบันสำนักงานนี้ตั้งอยู่ที่ 620 Eigth Avenue
สองทศวรรษถัดมา เดอะไทมส์ได้ใช้เทคโนโลยีใหม่ ๆ เพื่อรับและส่งข่าวให้ผู้อ่านอย่างรวดเร็ว ใน ค.ศ. 1904 เดอะไทมส์รับรายงานเกี่ยวกับการทำลายกองทัพเรือรัสเซียจากเครื่องส่งสัญญาณไร้สายที่ติดอยู่บนเรือรบ
กิ่งแก้ว บัวตูม

กิ่งแก้ว บัวตูม (4 มกราคม พ.ศ. 2510 -) นักปีนเขา นักผจญภัย นักสำรวจชาวไทย เป็นหญิงไทยคนแรกๆ ที่ปีนยอดเขาที่มีชื่อเสียงหลายยอด
กิ่งแก้ว บัวตูม เกิดในครอบครัวชาวนาที่จังหวัดพะเยา จบชั้นประถม 6 แล้วมีอาชีพทำนา จนกระทั่งได้พบรักกับสามีชาวอเมริกัน คือ ดร.ชาร์ลส มิตเชล เมื่อ พ.ศ. 2533 และย้ายมาใช้ชีวิตในกรุงเทพ และเรียนต่อ จากนั้นเธอได้ติดตามสามีเดินทางและได้มีโอกาสร่วมผจญภัย ในที่ต่างๆ ทั่วโลก
กิ่งแก้ว มีประสบการณ์ปีนเขาครั้งแรกกับยอดเขากีนาบาลู บอร์เนียว มาเลเซีย ความสูง 4,101 เมตร เมื่อ พ.ศ. 2536 หลังจากนั้นได้พยายามปีนยอดเขาเอเวอเรสต์ เมื่อ พ.ศ. 2540 ผ่านทางทิเบต และขึ้นได้ถึงแคมป์ 1 ที่ความสูงประมาณ 7,000 เมตร นับเป็นคนไทยคนแรกที่พยายามปีนยอดเขาเอเวอเรสต์ ในปี พ.ศ. 2545 กิ่งแก้ว ปีนขึ้นถึงยอดเขาไอส์แลนด์พีค เป็นหญิงไทยคนแรกที่ขึ้นถึงยอดเขานี้ ก่อนหน้าคนไทยกลุ่มที่สองในรายการ TITV Everest 2007 ซึ่งมีหญิงไทยคนที่สองคือ วันเพ็ญ สินธุวงษ์ รวมอยู่ด้วย
เมื่อวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2550 กิ่งแก้วปีนยอดเขาชาสตา (Mt. Shasta) เป็นยอดเขาสูงอันดับ 5 ในแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา ความสูง 4,322 เมตร โดยไม่ใช้ทีมงานสนับสนุน และนำธงชาติไทย ธงตราสัญลักษณ์ งานฉลองสิริราชสมบัติครบ ๖๐ ปี และธงตราสัญลักษณ์พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา ๘๐ พรรษา ติดตัวไปปักบนยอดเขาด้วย เส้นทางที่เธอปีนเป็นเส้นทางบุกเบิกใหม่ ซึ่งเธอตั้งชื่อเป็นภาษาไทยว่า ใจทอง (Jai Tong - Heart of Gold) 
กิ่งแก้ว บัวตูม เป็นอีกผู้หนึ่งในโครงการของคนไทยที่จะปีนให้ถึงยอดเขาเอเวอเรสต์ให้ได้ภายในปี พ.ศ. 2553
ภาษาอาคู

<ns>10</ns>
 <id>27914</id>
 <redirect title="แม่แบบ:กล่องข้อมูล ภาษา" />
 <revision>
 <id>115907</id>
 <timestamp>2006-02-24T08:29:34Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Manop</username>
 <id>513</id>
 </contributor>
 <minor />
 <origin>115907</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
ภาษาอาคู เป็นภาษากลุ่มปาปวน ใช้พูดบนเกาะปาปัว ประเทศอินโดนีเซีย ใช้พูดในหลายหมู่บ้าน เช่น เกงฆี อังไฆ ซูซู บานา วาคาบัง ตานะห์ บีฆีซา และดูบา เป็นต้น
ภาษาแอย์นู

ภาษาแอย์นู เป็นภาษากลุ่มเตอร์กิกที่ใช้พูดในภาคตะวันตกของจีน นักภาษาศาสตร์บางส่วนจัดให้เป็นภาษาผสม เนื่องจากมีไวยากรณ์ส่วนใหญ่เป็นภาษากลุ่มเตอร์กิก แต่มีศัพท์ส่วนใหญ่อยู่ในภาษากลุ่มอิหร่าน นักภาษาศาสตร์อีกกลุ่มโต้แย้งว่าภาษานี้ไม่ตรงตามข้อกำหนดของภาษาผสม ปัจจุบันใช้พูดโดยชนร่อนเร่ชาวแอย์นู
ชื่อ.
ภาษานี้มีรูปสะกดหลายแบบ เช่น Abdal, Aini, Ainu, Ayni, Aynu, Eyni และ Eynu. ข้อมูลภาษาอุยกูร์มักใช้คำว่า "Abdal" (ئابدال) ส่วนข้อมูลภาษารัสเซียใช้คำว่า "Eynu", "Aynu", "Abdal" (Эйну, Айну, Абдал) และผู้พูดภาษาจีนใช้รูปสะกด "Ainu" ชาวแอย์นูเรียกภาษาตนเองว่า Äynú
ยอดเขาอิมชาตเซ

ยอดเขาอิมชาตเซ (Imja Tse) รู้จักกันในชื่อ ยอดเขาไอแลนด์พีก (Island Peak) เป็นภูเขาอยู่ในเทือกเขาหิมาลัยทางตะวันออกของเนปาล เป็นทิวเขาต่อเนื่องมาจากยอดเขาโลตเซ ภูเขาสูงอันดับ 4 ของโลก ถูกตั้งชื่อโดยริชาร์ด ชิปตัน นักปีนเขาชาวอังกฤษในปี พ.ศ. 2496 เนื่องจากมองจากระยะไกลเหมือนเกาะโผล่ขึ้นมาจากทะเลหิมะ
ไอแลนด์พีกมีความสูง 6,189 เมตร ถูกปีนขึ้นถึงยอดเป็นครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2496 โดยกลุ่มนักปีนเขาชาวอังกฤษ เพื่อเป็นการฝึกซ้อมก่อนขึ้นยอดเขาเอเวอเรสต์ จนถึงปัจจุบันก็ยังนิยมใช้เป็นที่ฝึกซ้อม เตรียมความพร้อมของร่างกาย 
ไอแลนด์พีกถูกเปลี่ยนชื่อเป็น "อิมชาตเซ" เมื่อปี พ.ศ. 2526 แต่ชื่อไอแลนด์พีกยังเป็นที่รู้จักมากกว่าชื่อปัจจุบัน
นกน้อย สิทธิประเสริฐ

นกน้อย สิทธิประเสริฐ (ชื่อจริง: นเรศ เอี่ยนเหล็ง; เกิด: 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2529; ที่อำเภอคลองท่อม จังหวัดกระบี่) นักมวยสากลอาชีพชาวไทย ในสังกัดเพชรยินดีบ็อกซิ่งโปรโมชั่น โดยชื่อ "นกน้อย" นั้นมาจากนกแต้วแร้วท้องดำ ซึ่งเป็นนกที่หาได้ยาก ใกล้สูญพันธุ์ โดยพบได้เฉพาะที่อำเภอคลองท่อม จังหวัดกระบี่ อันเป็นถิ่นกำเนิดของนกน้อยเท่านั้น
นกน้อยมีโอกาสขึ้นชิงแชมป์โลกในรุ่นฟลายเวท (112 ปอนด์) ของสมาคมมวยโลก (WBA) กับคาซูโตะ อิโอกะ เจ้าของตำแหน่งชาวญี่ปุ่น ในวันที่ 23 เมษายน พ.ศ. 2560 ที่เอดิออนอารีนา โอซากะ ประเทศญี่ปุ่น โดยในขณะนั้นนกน้อยมีสถิติชนะมาแล้วทั้งหมด 62 ครั้ง และยังไม่เคยแพ้ใครมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2548 ได้ชิงตำแหน่งในฐานะรองแชมป์โลกอันดับ 2 แต่เป็นการชกในต่างประเทศเป็นครั้งแรกของนกน้อย ก่อนการชกมีอัตราต่อรองให้นกน้อยเป็นรองถึง 20-1 เมื่อชกจริงแล้วนกน้อยเป็นฝ่ายเสียเปรียบรูปร่างและอายุ เป็นฝ่ายโดนหมัดของอิโอะกะที่ทั้งไวและหนักกว่า ครบ 12 ยก นกน้อยเป็นฝ่ายแพ้คะแนนไปอย่างเอกฉันท์ ด้วยคะแนน 117-110, 116-111, 117-110 โดยหลังจบยกที่ 3 อิโอะกะ เป็นฝ่ายถูกกรรมการห้ามบนเวทีตัดคะแนนไปด้วย 1 คะแนน จากการชกต่ำกว่าเข็มขัด
สลิเทอร์ลิงก์

สลิเทอร์ลิงก์ (Slitherlink) เป็นปริศนาตรรกะอย่างหนึ่ง คิดค้นโดย นิโคะริ (Nikoli) ผู้ผลิตนิตยสารปริศนาของประเทศญี่ปุ่น ตีพิมพ์ครั้งแรกในนิตยสาร "Puzzle Communication Nikoli" เล่มที่ 26 ประจำเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2532
สำหรับชื่ออื่นๆ ที่เป็นที่รู้จักในต่างประเทศได้แก่ "Fences", "Takegaki", "Loop the Loop", "Ouroboros" และ "Dotty Dilemma" ส่วนในประเทศไทย นิตยสารในเครือ ปริศนา ของบริษัท สำนักพิมพ์อาทร จำกัด ได้เรียกชื่อเกมนี้ว่า "ปริศนาผนังสร้างอาณาเขต"
ฮัดสัน (Hudson) เป็นผู้นำปริศนานี้ไปสร้างเป็นเกมบนเครื่องนินเทนโด ดีเอส ซึ่งใช้หน้าจอระบบสัมผัส ในชื่อ "Puzzle Series Vol. 5: Slitherlink"
ลักษณะและกติกา.
สลิเทอร์ลิงก์เป็นปริศนาที่เล่นบนจุดที่เรียงแถวต่อกันคล้ายตาราง ในช่องสี่เหลี่ยมจัตุรัสระหว่างจุดบางช่องมีตัวเลขกำกับอยู่ (ในยุคแรกๆ มีตัวเลขกำกับทุกช่อง) จุดประสงค์ของปริศนานี้คือให้ลากเส้นตรงเชื่อมต่อระหว่างจุดในแนวตั้งและแนวนอนให้ได้เป็นรูปปิดรูปหนึ่ง (เพียงรูปเดียว ไม่มีหลายรูป) ห้ามลากแนวทแยง เชื่อมกัน หรือตัดกัน โดยช่องที่มีตัวเลขจะหมายถึงจำนวนเส้นที่ต้องล้อมรอบช่องนั้น เช่น "2" หมายความว่าจะต้องมีเส้นที่ล้อมรอบช่องนี้สองเส้น รูปปิดที่ได้จะมีรูปแบบเดียวเท่านั้นเป็นผลเฉลย ไม่มีหลายรูปแบบ
เทคนิคการไขปริศนา.
เมื่อใดก็ตามที่จำนวนเส้นรอบช่องสี่เหลี่ยม มีเส้นล้อมรอบครบตามจำนวนที่ระบุไว้ในช่อง ช่องว่างที่เหลือสามารถทำเครื่องหมายเล็กๆ เช่นกากบาท เพื่อบ่งบอกว่าจะไม่มีเส้นอื่นผ่านทางนี้อีก อย่างไรก็ตาม วิธีของการลากเส้นล้อมรอบช่องหนึ่งๆ อาจมีได้หลายวิธี มีเพียงบางกรณีที่สามารถระบุลงไปได้ว่ามีกรณีเดียวโดยพิจารณาจากเส้นหรือตัวเลขที่อยู่ข้างเคียงประกอบ ซึ่งสามารถแจกแจงได้ดังนี้
ธรณีวิศวกรรม

ธรณีวิศวกรรม  เป็นวิชาที่ใช้ความรู้พื้นฐานทางด้านธรณีวิทยา มาประยุกต์ใช้ในด้านวิศวกรรมโยธา และวิศวกรรมเหมืองแร่ เน้นวิชาด้านกลศาสตร์ของหิน (Rock Mechanics) หรือกลศาสตร์ธรณี (Geomechanics)
"ธรณีวิศวกรรม" เป็นสาขาหนึ่งของวิศวกรรมโยธาที่เน้นการศึกษาและการประยุกต์ใช้งานของวัสดุทางธรณีวิทยา เช่น ดิน และหิน ในโครงการก่อสร้างต่างๆ ธรณีวิศวกรรมมีบทบาทสำคัญในการออกแบบและการก่อสร้างโครงสร้างพื้นฐาน เช่น อาคาร, สะพาน, ถนน, อุโมงค์ และเขื่อน
สาขานี้รวมถึงการศึกษาคุณสมบัติของดินและหิน เช่น ความแข็งแรง, การระบายน้ำ, และการบีบตัว เพื่อให้สามารถคาดการณ์และจัดการกับปฏิกิริยาของดินและหินเมื่อมีการนำไปใช้ในโครงการก่อสร้าง นอกจากนี้ยังรวมถึงการศึกษาและการป้องกันปัญหาที่เกี่ยวข้องกับดินและหิน เช่น การทรุดตัวของดิน, การเลื่อนของดิน, และการพังทลายของดิน
ธรณีวิศวกรรมเป็นสาขาที่มีความสำคัญมากในการพัฒนาและการรักษาความปลอดภัยของโครงการก่อสร้างต่างๆ และมีบทบาทสำคัญในการป้องกันและการจัดการกับภัยพิบัติทางธรณีวิทยา เช่น แผ่นดินไหวและดินถล่ม.
พระที่นั่งสุริยาศน์อมรินทร์

พระที่นั่งสุริยาศน์อมรินทร์ สมเด็จพระเจ้าปราสาททองโปรดเกล้าฯ ให้สร้างขึ้นเป็นปราสาทจตุรมุข ยกพื้นสูงกว่าพระที่นั่งองค์อื่น ๆ สามารถมองเห็นข้ามกำแพงวังไปเห็นแม่น้ำลพบุรี ในรัชกาลสมเด็จพระนารายณ์มหาราชทรงใช้เป็นที่ประทับทอดพระเนตร กระบวนพยุหยาตราชลมารค และการซ้อมกระบวนยุทธทางน้ำ เมื่อพระองค์เสด็จสวรรคต ในปี พ.ศ. 2231 สมเด็จพระเพทราชาโปรดเกล้าฯ ให้อัญเชิญพระบรมศพจากเมืองลพบุรีมาไว้ที่นี่
พระที่นั่งบรรยงก์รัตนาสน์

พระที่นั่งบรรยงก์รัตนาสน์ เป็นพระที่นั่งขนาดเล็ก ตั้งอยู่ภายในพระราชวังหลวง ในยุคที่กรุงศรีอยุธยาเป็นราชธานี สร้างขึ้นโดย สมเด็จพระนารายณ์มหาราชแห่งราชวงศ์ปราสาททอง ทรงโปรดเกล้า ฯ ให้สร้างขึ้นสำหรับใช้เป็นที่ประทับและสำราญพระราชหฤทัย โดยสร้างเป็นปราสาทจตุรมุขอยู่บนเกาะ ขนาดขื่อกว้าง 6 เมตร สูง 40 เมตร มีเครื่องยอด 9 ชั้น มีพรหมพักตร์ มีฉัตรและหลังคามุงด้วยกระเบื้องดีบุก มีสระน้ำล้อมรอบ ด้านหลังพระที่นั่งมีสระเลี้ยงปลาเงินปลาทอง เรียกว่าอ่างแก้ว ภายในอ่างก่อเป็นภูเขาและทำน้ำพุ ตั้งอยู่ท้ายพระราชวังหลวง ระหว่างพระมหาปราสาท 3 องค์ คือ พระที่นั่งวิหารสมเด็จ พระที่นั่งสรรเพชญ์มหาปราสาท และพระที่นั่งสุริยาสน์อมรินทร์
ชาวบ้านนิยมเรียกพระที่นั่งองค์นี้ว่าพระที่นั่งท้ายสระ สมเด็จพระเพทราชาโปรดที่จะเสด็จมาโปรยข้าวตอกให้ปลา ต่อมาสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวท้ายสระ (เจ้าฟ้าเพชร) โปรดประทับที่พระที่นั่งองค์นี้ด้วยเช่นกัน จนเป็นที่มาของพระนามเรียกขานพระองค์
บูมเมอแรง (สถานีโทรทัศน์)

"นี่เป็นเพียงบูมเมอแรงข้อมูลศูนย์กลาง สำหรับช่องบูมเมอแรงในประเทศไทยดูที่ บูมเมอแรง ไทย (สถานีโทรทัศน์) บูมเมอแรงเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ดูที่ บูมเมอแรง เอเชียตะวันออกเฉียงใต้"
บูมเมอแรง (Boomerang) เป็นสถานีโทรทัศน์การ์ตูนของระบบแพร่สัญญาณเทอร์เนอร์ ในเครือของ ไทม์ วอร์เนอร์ เป็นช่องการ์ตูนที่แยกออกมากจากช่อง การ์ตูนเน็ตเวิร์ค ฉายการ์ตูนคลาสิกที่เคยฉายทางการ์ตูนเน็ทเวิร์คนำกลับมาฉาย อาทิเช่น ลูนี่ย์ตูน ป๊อปอาย ฟริ้นสโตน แจ็คสัน สกูปี้-ดู บูมเมอแรงได้เริ่มต้นแพร่ภาพเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2543 มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่ประเทศสหรัฐอเมริกา และมีสถานีเครือข่ายภูมิภาคเผยแพร่ไปในประเทศต่างๆ ทั่วโลก
ประวัติบูมเมอแรง.
ในอดีต ช่องการ์ตูนเน็ตเวิร์ค เคยฉายการ์ตูนคลาสิกในยุค 60 - 90 เหมือนที่ช่องบูมเมอแรงฉายในปัจจุบัน แต่ในปัจจุบัน การ์ตูนเน็ตเวิร์กได้นำการ์ตูนแอนิเมชั่นใหม่ ๆ เข้ามาฉาย จึงได้ตัดการ์ตูนคลาสสิกเก่า ๆ ออก แต่การ์ตูนคลาสิกยังคงได้รับความนิยมจากผู้ชม จึงได้เพิ่มช่วง บูมเมอแรง เป็นช่วงพิเศษในช่องการ์ตูนเน็ตเวิร์ก ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2535 - พ.ศ. 2542 ซึ่งฉายการ์ตูนคลาสิกเก่า ๆ แต่เนื่องจากการ์ตูนนั้นมีมากมายหลายเรื่อง ไทม์ วอร์เนอร์ จึงเปิดช่องบูมเมอแรงเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2543 โดยนำช่วงพิเศษบูมเมอแรงในการ์ตูนเน็ตเวิร์กออกมาทำเป็นสถานีโทรทัศน์ช่องการ์ตูนช่องใหม่อย่างเต็มรูปแบบ
การ์ตูนที่ฉายในบูมเมอแรง.
การ์ตูนที่ฉายมางบูมเมอแรงนั้น มีมากมายหลายเรื่องจากหลายค่ายผู้ผลิต รายชื่อการ์ตูนแยกตามค่ายผู้ผลิต ดังนี้ 
เครือข่าย บูมเมอแรง.
นอกจากช่องแม่ข่ายในสหรัฐอเมริกาแล้ว บูมเมอแรง ยังแพร่ภาพในประเทศต่างๆทั่วโลกในรูปแบบของตัวเอง เช่น