มหาศาลาประชาชน

มหาศาลาประชาชน  เป็นอาคารรัฐบาลที่ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของจัตุรัสเทียนอันเหมินในปักกิ่ง ใช้สำหรับการดำเนินกิจกรรมทางนิติบัญญัติและพิธีการต่าง ๆ ของรัฐบาลสาธารณรัฐประชาชนจีน มหาศาลาประชาชนทำหน้าที่เป็นสถานที่ประชุมสำหรับการประชุมเต็มคณะของสภาประชาชนแห่งชาติ ซึ่งจัดขึ้นในเดือนมีนาคมของทุกปี พร้อมกับการประชุมระดับชาติของสภาที่ปรึกษาการเมืองประชาชนจีน ซึ่งเป็นองค์กรที่ปรึกษาทางการเมือง นอกจากนี้ยังเป็นสถานที่ประชุมสภาแห่งชาติพรรคคอมมิวนิสต์จีน ซึ่งจัดขึ้นทุกห้าปีนับตั้งแต่การประชุมครั้งที่ 12 ใน ค.ศ. 1982 และคณะกรรมาธิการกลางพรรคคอมมิวนิสต์จีนซึ่งประชุมประมาณปีละครั้ง
ห้องประชุมยังถูกใช้สำหรับกิจกรรมพิเศษหลายอย่าง รวมถึงการประชุมระดับชาติขององค์กรทางสังคมและการเมืองต่าง ๆ การฉลองครบรอบสำคัญ และพิธีไว้อาลัยสำหรับผู้นำคนก่อน ๆ มหาศาลาประชาชนยังเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่ได้รับความนิยมในเมืองหลวง และเป็นที่นิยมของนักท่องเที่ยวที่เดินทางมาเยือนกรุงปักกิ่ง
ประวัติ.
หลังแผนห้าปีฉบับแรกของจีนเสร็จสิ้นก่อนกำหนดใน ค.ศ. 1959 คณะกรรมาธิการกลางพรรคคอมมิวนิสต์จีนจึงเริ่มพิจารณาเกี่ยวกับการสร้างหอประชุมขนาดใหญ่ขึ้นในกรุงปักกิ่ง ในที่ประชุมเป่ย์ไต้เหอในปลายเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1958 คณะกรรมาธิการกลางได้ตัดสินใจริเริ่มโครงการสถาปัตยกรรมขนาดใหญ่หลายแห่งในปักกิ่ง รวมถึงหอประชุมใหญ่หมื่นคน และขอให้ใช้งานได้ภายในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1959 ก่อนครบรอบ 10 ปีการก่อตั้งสาธารณรัฐประชาชนจีน ด้วยเวลาอันจำกัดในการก่อสร้างเพียงหนึ่งปีกับอีกหนึ่งเดือน ทำให้การก่อสร้างต้องดำเนินไปอย่างเร่งรีบ
วันที่ 5 กันยายน ค.ศ. 1958 ว่าน หลี่ รองนายกเทศมนตรีกรุงปักกิ่งรายงานต่อรัฐบาลกลางเกี่ยวกับการเตรียมงานฉลองครบรอบ 10 ปี ปักกิ่งได้จัดตั้งคณะทำงานออกแบบโครงการวันชาติขึ้น โดยมีเฟิง เพ่ย์จื้อ เป็นหัวหน้า และจาง ปั๋ว เป็นหัวหน้าสถาปนิกของกลุ่มออกแบบหอประชุม ในเวลาอันสั้นก็ได้คัดเลือกแบบหอประชุมจาก 8 โครงการและได้รวบรวมความเห็นจากมหาวิทยาลัยชิงหฺวา สถาบันออกแบบและวางผังเมืองเทศบาลกรุงปักกิ่ง และสำนักการวางผังเมืองเทศบาลกรุงปักกิ่งเพื่อร่างแผนงานโดยรวมขึ้นตามลำดับ ในช่วงต้นเดือนกันยายน ค.ศ. 1958 สำนักการวางผังเมืองฯ ตัดสินใจว่าหอประชุมใหญ่หมื่นคนและพิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์การปฏิวัติจะตั้งอยู่สองข้างของจัตุรัสเทียนอันเหมิน
ในตอนเช้าของวันที่ 9 กันยายน ค.ศ. 1959 เหมา เจ๋อตง ประธานคณะกรรมาธิการกลางพรรคคอมมิวนิสต์จีน ได้มาเยี่ยมชมสถานที่ก่อสร้าง ระหว่างการเยี่ยมชมนั้น ว่าน หลี่ รองนายกเทศมนตรีกรุงปักกิ่ง เสนอว่าหอประชุมนี้ยังไม่ได้รับการตั้งชื่ออย่างเป็นทางการ หลังจากหารือกัน เหมาจึงตั้งชื่อหอประชุมแห่งนี้ว่า "มหาศาลาประชาชน" ในคืนนั้น มหาศาลาประชาชนสร้างเสร็จสมบูรณ์และเปิดใช้เป็นครั้งแรก เหมย หลันฟัง ได้แสดงเป็น "นางงามเมา" (贵妃醉酒) ในหอประชุมขนาด 10,000 คน เพื่อแสดงความอาลัยแด่ทหารช่างที่สร้างอาคารหลังนี้
มหาศาลาประชาชนเปิดใช้งานในเดือนกันยายน ค.ศ. 1959 โดยเป็นหนึ่งในอาคารของโครงการ "สิบมหาอาคาร" ที่สร้างขึ้นเพื่อเฉลิมฉลองครบรอบ 10 ปีการก่อตั้งสาธารณรัฐประชาชนจีน คณะกรมการเมืองมีมติให้ดำเนินการก่อสร้างหอประชุมดังกล่าวในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1958 โจว เอินไหล นายกรัฐมนตรี มีวิสัยทัศน์ว่าการออกแบบที่สมบูรณ์แบบนั้นควรสะท้อนให้เห็นว่า "ประชาชนคือเจ้าของประเทศ" หลังการส่งแบบของโครงการ กลุ่มสถาปนิกจากทั่วประเทศได้คัดเลือกผลงานการออกแบบที่ชนะการประกวดซึ่งออกแบบโดยจ้าว ตงรื่อ และเฉิ่น ฉี จาง ปั๋ว ได้รับการแต่งตั้งเป็นหัวหน้าสถาปนิก การก่อสร้างใช้เวลา 10 เดือน โดยมีแรงงานเข้าร่วมการก่อสร้างถึง 7,785 คน และใช้แผนการทำงานแบบทหารที่คล้ายคลึงกับโครงการก้าวกระโดดไกลไปข้างหน้า
วันที่ 19 ธันวาคม ค.ศ. 2007 รัฐบาลปักกิ่ง คณะกรรมการวางผังเมืองเทศบาลกรุงปักกิ่ง และสำนักงานโบราณวัตถุทางวัฒนธรรมเทศบาลกรุงปักกิ่ง ได้อนุมัติให้มหาศาลาประชาชนบรรจุอยู่ในรายชื่ออาคารสถาปัตยกรรมสมัยใหม่และร่วมสมัยที่โดดเด่นของกรุงปักกิ่ง (北京优秀近现代建筑保护名录)
การออกแบบ.
มหาศาลาประชาชนถูกออกแบบมาเพื่อเป็นสัญลักษณ์แห่งความสามัคคีของชาติและความเสมอภาคของชนชาติต่าง ๆ และสะท้อนให้เห็นถึงอัตลักษณ์ใหม่ของประเทศผ่านรูปแบบ ลักษณะสัดส่วน และรายละเอียดปลีกย่อยต่าง ๆ ของอาคาร อาคารมีพื้นที่ใช้สอย ยาว และกว้าง จุดสูงสุดของอาคารมีความสูง ที่ชายคาประตูใหญ่แขวนตราแผ่นดินของสาธารณรัฐประชาชนจีน
มหาศาลาประชาชนประกอบด้วยส่วนหลักสามส่วน ได้แก่:
ในบรรดาห้องเหล่านั้น ส่วนโถงกลางมีพื้นที่ 3,600 ตารางเมตร ผนังและพื้นปูด้วยหินอ่อนสี มีเสาหินอ่อนสีขาวล้อมรอบ 20 ต้น มีทางเดินกว้าง อยู่บนชั้นกลาง มีทางเข้าหลัก 6 ทางนำไปสู่หอประชุมหมื่นคน
ทุกมณฑล เขตปกครองพิเศษ เขตปกครองตนเองของจีนมีโถงของตนเองในมหาศาลาประชาชน เช่น โถงปักกิ่ง โถงฮ่องกง และโถงไห่หนาน โถงแต่ละห้องสะท้อนเอกลักษณ์เฉพาะของแต่ละมณฑลและมีการตกแต่งภายในสอดคล้องกับรูปแบบของท้องถิ่นนั้น ๆ
เมื่อก่อสร้างแล้วเสร็จ มหาศาลาประชาชนได้กลายเป็นหอประชุมขนาดใหญ่ที่สุดในประเทศจีน ก่อนหน้านั้นตำแหน่งนี้เป็นของหอรำลึกซุน ยัตเซ็น หอประชุมใหญ่นี้มีปริมาตร , สามารถจุผู้คนได้ 3,693 คนบนชั้นล่าง, 3,515 คน บนชั้นกลาง, 2,518 คน บนชั้นบน และอีก 300–500 คน บนเวที ผู้นำรัฐบาลจะกล่าวสุนทรพจน์ ส่วนผู้แทนก็ทำหน้าที่ของตนเองในการประชุม สามารถรองรับผู้แทนได้พร้อมกัน 10,000 คน เพดานประดับด้วยไฟดวงดาวระยิบระยับคล้ายกาแล็กซี มีดาวแดงดวงใหญ่ประดับอยู่ตรงกลาง และลวดลายคลื่นน้ำที่อยู่ใกล้เคียงแทนสัญลักษณ์ของประชาชน สิ่งอำนวยความสะดวกของที่นี่มีระบบเสียง ภาพ และระบบอื่น ๆ ที่สามารถปรับเปลี่ยนได้ตามรูปแบบและขนาดของการประชุมที่หลากหลาย นอกจากนี้ยังมีระบบการแปลภาษาพร้อมห้องแปลภาษาอีกด้วย
ห้องรัฐพิธีจัดเลี้ยงมีพื้นที่กว่า สามารถรองรับแขกได้ถึง 7,000 คน และสามารถจัดเลี้ยงพร้อมกันได้มากถึง 5,000 คน ดังเช่นที่เคยจัดขึ้นในงานต้อนรับประธานาธิบดีริชาร์ด นิกสัน ในการเยือนจีนเมื่อ ค.ศ. 1972 การประชุมขนาดเล็กสามารถจัดได้ในหอประชุมหลัก ขณะที่การประชุมขนาดใหญ่สามารถใช้ห้องประชุมหนึ่งหรือหลายห้องเช่น โถงทองคำและโถงเหนือ และการประชุมขนาดเล็กที่สุดสามารถจัดได้ในห้องประชุมมากกว่า 30 ห้องที่ตั้งชื่อตามมณฑลและภูมิภาคในประเทศจีน
การใช้งาน.
มหาศาลาประชาชนเป็นศูนย์กลางอำนาจทางการเมืองของกรุงปักกิ่งและเป็นที่ตั้งของสภาประชาชนแห่งชาติ ในเดือนมีนาคมของทุกปี มหาศาลาประชาชนจะเป็นสถานที่จัดประชุม "สองสภา" ประกอบด้วยการประชุมของสภาที่ปรึกษาการเมืองประชาชนจีน และสภาประชาชนแห่งชาติ โดยการประชุมทั้งสองนี้จะจัดขึ้นที่หอประชุมใหญ่เป็นเวลา 2–3 สัปดาห์ พรรคคอมมิวนิสต์จีนยังจัดการประชุมสมัชชาใหญ่ทุก ๆ ห้าปีในมหาศาลาประชาชน
หลังก่อสร้างแล้วเสร็จใน ค.ศ. 1959 มหาศาลาประชาชนเปิดให้ประชาชนทั่วไปเข้าชมสัปดาห์ละหนึ่งถึงสองวัน ภายหลังการปฏิวัติวัฒนธรรมเริ่มต้นขึ้น มหาศาลาประชาชนได้ถูกปิดใช้งานและใช้เฉพาะสำหรับการประชุมขนาดใหญ่และสำนักงานของผู้นำส่วนกลาง รวมถึงการรับแขกบ้านแขกเมืองเท่านั้น ประเด็นการเปิดมหาศาลาประชาชนให้ประชาชนทั่วไปเข้าชมถูกนำมาพิจารณาอีกครั้งหลังการปฏิวัติทางวัฒนธรรมสิ้นสุดลง ในช่วงค่ำของวันที่ 27 มกราคม ค.ศ. 1979 เติ้ง อิ่งเชา ในนามของคณะกรรมาธิการกลางพรรคคอมมิวนิสต์จีน ได้ประกาศว่า "มหาศาลาประชาชนจะเปิดให้ประชาชนเข้าชมได้" ตั้งแต่วันที่ 15 กรกฎาคม มหาศาลาประชาชนก็ได้เปิดให้ประชาชนเข้าชมอีกครั้ง นับตั้งแต่นั้นมา สถานที่แห่งนี้ได้บรรเทาภาระทางการเงินลงได้ด้วยการเรียกเก็บค่าเข้าชมและรายได้จากการค้าขายภายในบริเวณ ทำให้สามารถดำเนินงานในแง่ของค่าใช้จ่ายในการบริหารจัดการได้ด้วยตนเองภายในสิ้นคริสต์ทศวรรษ 1980
มหาศาลาแห่งนี้ถูกใช้เป็นสถานที่สำหรับการประชุมกับคณะผู้แทนจากต่างประเทศในการเยือนอย่างเป็นทางการหรือเพื่อปฏิบัติงาน รวมถึงการจัดงานเฉลิมฉลองครบรอบสำคัญต่าง ๆ ที่มีผู้นำระดับสูงเข้าร่วม
มหาศาลาเคยถูกใช้เป็นสถานที่จัดรัฐพิธีศพและพิธีรำลึกถึงผู้นำระดับสูงหลายคน เช่น รัฐพิธีศพอดีตประธานหลิว เช่าฉี ใน ค.ศ. 1982 อดีตเลขาธิการพรรค หู เย่าปัง ใน ค.ศ. 1989 ตลอดจนอดีตผู้นำสูงสุด เติ้ง เสี่ยวผิง ใน ค.ศ. 1997 และเจียง เจ๋อหมิน ใน ค.ศ. 2022 (พิธีศพของเหมา เจ๋อตงไม่ได้จัดขึ้นที่มหาศาลาประชาชน แต่จัดขึ้นที่จัตุรัสเทียนอันเหมิน)
ตัวอาคารและ "หอประชุมใหญ่" ซึ่งเป็นส่วนหลักเปิดให้ประชาชนทั่วไปเข้าชมได้ในฐานะสถานที่ท่องเที่ยว เมื่อไม่ได้มีการใช้งาน นอกจากการประชุมทางการเมืองแล้ว ภายในมหาศาลาแห่งนี้ยังได้มีการจัดงานประชุมและคอนเสิร์ตที่ไม่เกี่ยวข้องกับการเมืองอีกด้วย วันที่ 4 กรกฎาคม ค.ศ. 1986 ลูชาโน ปาวารอตตี นักร้องเทเนอร์ชื่อดัง ได้จัดการแสดงเดี่ยวที่มหาศาลาประชาชน ทำให้เขาเป็นชาวต่างชาติคนแรกที่ได้แสดงดนตรีในสถานที่นี้
ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2003 การแสดงริเวอร์แดนซ์ ซึ่งเป็นการแสดงดนตรีและการเต้นรำแบบไอริชที่ได้รับความนิยมอย่างสูง ได้สร้างประวัติศาสตร์เป็นการแสดงจากโลกตะวันตกชุดแรกที่ได้แสดงที่มหาศาลาประชาชน โดยได้รับการตอบรับอย่างท่วมท้นจากผู้ชมจนบัตรเข้าชมหมดเกลี้ยงทุกการแสดงทั้ง 11 รอบ ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2003 วงดนตรีคันทรีของสหรัฐชื่อ ลูซีแองเจล ได้สร้างประวัติศาสตร์เป็นวงดนตรีสัญชาติอเมริกันวงแรกที่ได้แสดงที่มหาศาลาประชาชน โดยมีผู้ชมประกอบด้วยคณะทูตและเจ้าหน้าที่รัฐบาลระดับสูง