หวัง หงเหวิน

หวัง หงเหวิน (ธันวาคม ค.ศ. 1935 – 3 สิงหาคม ค.ศ. 1992) เป็นนักการเมืองชาวจีนและเป็นสมาชิกที่อายุน้อยที่สุดในแก๊งสี่คน เขาก้าวขึ้นมามีชื่อเสียงในช่วงการปฏิวัติวัฒนธรรม (ค.ศ. 1966–1976) หลังจัดตั้งคอมมูนประชาชนเซี่ยงไฮ้จนกลายเป็นหนึ่งในผู้นำระดับแนวหน้าของคณะผู้นำแห่งชาติของพรรคคอมมิวนิสต์จีน
ณ จุดสูงสุดแห่งอำนาจ เขาดำรงตำแหน่งรองประธานพรรคคอมมิวนิสต์จีนคนที่สอง และอยู่ในลำดับที่สามของลำดับชั้นของพรรคคอมมิวนิสต์ ภายหลังอสัญกรรมของเหมาใน ค.ศ. 1976 หวังถูกปลดจากตำแหน่งในรัฐประหารภายในพรรค ถูกจับกุมและตั้งข้อหา "กิจกรรมต่อต้านการปฏิวัติ" จากนั้นถูกตัดสินจำคุกตลอดชีวิตใน ค.ศ. 1981
ชีวิตช่วงต้น.
หวังเกิดที่หมู่บ้านแห่งหนึ่งแถบชานเมืองฉางชุน มณฑลจี๋หลิน ใน ค.ศ. 1950 เขาเข้าร่วมกองทัพ ใน ค.ศ. 1951 เขาเข้าร่วมสงครามเกาหลีในฐานะพลสื่อสารของแผนกสื่อสารและเป็นพลแตร#เปลี่ยนทาง หลังสงคราม เขาถูกส่งไปเซี่ยงไฮ้เพื่อทำงานที่โรงงานทอผ้าฝ้ายเซี่ยงไฮ้ที่ 17 ในฐานะผู้ควบคุมเครื่องจักรและใน ค.ศ. 1960 เขาย้ายไปแผนกรักษาความปลอดภัยของโรงงานเพื่องานกำลังอาสาสมัคร ซึ่งต่อมาเขาได้รับมอบหมายให้เป็นหัวหน้าเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยสำหรับงานกำลังอาสาสมัครทั้งหมดของโรงงาน#เปลี่ยนทาง 
อาชีพการเมือง.
วันที่ 12 มิถุนายน ค.ศ. 1966 เขาต่อต้านฝ่ายบริหารโรงงานด้วยการติดโปสเตอร์อักษรใหญ่ ซึ่งเขาและผู้ลงนามคนอื่น ๆ กล่าวหาว่าฝ่ายบริหารเหล่านั้นดำเนินนโยบายแก้ (revisionism) แม้ในตอนแรกเขาจะถูกตักเตือน แต่เขาก็ได้รับการสนับสนุนจากคณะทำงานปฏิวัติวัฒนธรรมที่ส่งมายังโรงงาน คณะทำงานชุดแรกนี้ถูกแทนที่โดยคณะทำงานที่ส่งมาจากคณะกรรมาธิการมณฑลเซี่ยงไฮ้ซึ่งไม่ได้สนับสนุนการโจมตีของหวัง หงเหวิน#เปลี่ยนทาง 
ในเดือนตุลาคมเขาปิดโปสเตอร์ชิ้นที่สองที่โจมตีคณะทำงานชุดนี้และก่อตั้งกลุ่มกบฏชื่อ "นักรบผู้ปฏิญาณตนต่อสู้กับการปฏิวัติวัฒนธรรมให้ถึงที่สุด" จากนั้น เขาก็เดินทางไปปักกิ่งพร้อมผู้ติดตามสิบห้าคนและเมื่อเขากลับมาก็ได้รับการชื่นชมจากกบฏกลุ่มอื่น ๆ ในเซี่ยงไฮ้ สิ่งนี้ทำให้เขากลายเป็นผู้นำกองบัญชาการกบฏปฏิวัติแรงงานเซี่ยงไฮ้ซึ่งก่อตั้งขึ้นในเดือนพฤศจิกายน#เปลี่ยนทาง 
ต่อมา จากตำแหน่งนี้เขาพบกับจาง ชุนเฉียวและเข้าไปมีส่วนร่วมในยุวชนแดง เขาจัดตั้งคอมมูนเซี่ยงไฮ้ในเดือนมกราคม ค.ศ. 1967 และถูกผลักดันให้มีชื่อเสียงระดับประเทศในฐานะผู้นำกบฏผู้กล้าหาญ#เปลี่ยนทาง 
การขึ้นสู่อำนาจ.
ในการประชุมสภาแห่งชาติพรรคคอมมิวนิสต์จีนครั้งที่ 9 หวังได้รับเลือกเป็นสมาชิกคณะกรรมาธิการกลาง ภายหลังอุบัติการณ์หลิน เปียว หวังได้รับมอบหมายให้รับผิดชอบการสอบสวนคดีในพื้นที่เซี่ยงไฮ้ โดยรายงานตรงต่อเหมา ในการประชุมสภาแห่งชาติพรรคคอมมิวนิสต์จีนครั้งที่ 10 ใน ค.ศ. 1973 หวัง ซึ่งขณะนั้นอายุ 38 ปี ได้รับเลื่อนตำแหน่งเป็นรองประธานพรรคคอมมิวนิสต์จีนอันดับสอง และเป็นสมาชิกคณะกรรมาธิการสามัญกรมการเมืองอันดับสาม รองจากประธานเหมา เจ๋อตงและนายกรัฐมนตรีโจว เอินไหล
หวังเป็นหนึ่งในสมาชิกที่อายุน้อยที่สุดของคณะกรรมาธิการสามัญในพรรคคอมมิวนิสต์สมัยหลังการปฏิวัติ โดยเข้าร่วมคณะดังกล่าวเมื่ออายุ 37 ปี เขาเป็นคนร่วมสมัยกับสมาชิกคณะกรรมาธิการฯ ในภายหลังที่จะเข้ารับตำแหน่งหลังเปลี่ยนศตวรรษไปแล้ว เช่น หลัว ก้าน (ดำรงตำแหน่งในคณะกรรมาธิการฯ ระหว่าง ค.ศ. 2002 ถึง 2007) ซึ่งเกิดใน ค.ศ. 1935 เช่นกัน ทุกสัญญาณบ่งชี้ว่าหวังกำลังถูกฝึกให้เป็นผู้สืบทอดอำนาจของเหมา อย่างไรก็ตาม หวังถูกเหมา เจ๋อตุงลดบทบาทใน ค.ศ. 1974 หลังเหมาวิพากษ์วิจารณ์หวังเกี่ยวกับเรื่องแก๊งสี่คน แต่กลับเป็นฮฺว่า กั๋วเฟิง ซึ่งเป็นบุคคลสายกลางกว่า ถูกเลือกให้สืบทอดตำแหน่งแทนโจว ระหว่าง ค.ศ. 1974 ถึงต้น ค.ศ. 1976 เหมาโอนอำนาจส่วนใหญ่ให้กับเติ้ง เสี่ยวผิง โดยให้เติ้งมีอำนาจบริหารกิจการประจำวันของพรรค คณะมนตรีรัฐกิจ และกองทัพ และหวังก็บ่นเกี่ยวกับการเคลื่อนไหวครั้งนี้
การล่มสลายและความตาย.
หวังเป็นบุคคลสำคัญทั้งในช่วงที่เหมา เจ๋อตงยังมีชีวิตอยู่และหลังถึงแก่อสัญกรรม โดยเขาทำหน้าที่เป็นพิธีกรในพิธีศพของเหมาที่ออกอากาศทางวิทยุทั่วประเทศเมื่อ 18 กันยายน ค.ศ. 1976 หลังอสัญกรรมของเหมา เจ๋อตง หวังกลายเป็นเจ้าหน้าที่ลำดับที่สองของพรรคคอมมิวนิสต์จีน เป็นรองเพียงฮฺว่า กั๋วเฟิงเท่านั้น วันที่ 6 ตุลาคม ค.ศ. 1976 ฮฺว่า กั๋วเฟิงและเย่ เจี้ยนอิงแสร้งทำเป็นจัดประชุมที่หอหวยเหรินในจงหนานไห่เพื่อหารือเกี่ยวกับ "สรรนิพนธ์ของเหมา เจ๋อตง" เล่มที่ห้า และแจ้งให้สมาชิกแก๊งสี่คนมาร่วมหารือ เมื่อหวังมาถึง องครักษ์ส่วนตัวของเขาถูกขอให้อยู่นอกลาน และเมื่อเจ้าหน้าที่หลายคนจากสำนักรักษาความมั่นคงกลางเข้าควบคุมตัวเขาในโถงทางเดิน เขาก็ตะโกนว่า "ฉันมาประชุม คุณกำลังจะทำอะไรกัน?" พร้อมทั้งชกต่อยและเตะเจ้าหน้าที่ หวังถูกนำตัวมาที่หอโดยที่แขนถูกควบคุม และฮฺว่า กั๋วเฟิงก็เริ่มอ่าน "มติ" ของคณะกรรมาธิการกลางพรรคคอมมิวนิสต์จีนให้เขาฟัง แต่แล้วหวังก็หลุดจากการควบคุมของเจ้าหน้าที่ ตะโกนและพุ่งเข้าใส่เย่ เจี้ยนอิง ซึ่งอยู่ในเหตุการณ์ แต่ก็ถูกควบคุมตัวไว้ได้อีกครั้งก่อนจะถึงตัว ตามที่นักประวัติศาสตร์ อิมมานูเอล ซี.วาย. สฺวี กล่าวไว้ รัฐประหารครั้งนี้ไม่ได้ปราศจากการนองเลือดโดยสิ้นเชิง – หวังสังหารเจ้าหน้าที่สองคนที่พยายามจับกุมเขา และได้รับบาดเจ็บเองก่อนจะถูกควบคุมตัว เขาถูกนำตัวขึ้นศาลและตัดสินจำคุกตลอดชีวิตใน ค.ศ. 1981 เขาเสียชีวิตด้วยมะเร็งตับที่โรงพยาบาลในปักกิ่งเมื่อ 3 สิงหาคม ค.ศ. 1992 ขณะอายุ 56 ปี