pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
เฮดเจต

เฮดเจต (อียิปต์โบราณ: 𓌉𓏏𓋑, อักษรโรมัน: ḥuḏat, ความหมาย 'สีขาว') เป็นมงกุฏขาวแห่งฟาโรห์ของอียิปต์บน หลังจากการผนวกรวมอียิปต์บนและอียิปต์ล่างเข้าด้วยกัน มงกุฏเฮดเจตก็ได้รวมเข้ากับมงกุฎเดชเรต ซึ่งเป็นมงกุฎแดงแห่งอียิปต์ล่าง เพื่อสร้างเป็นมงกุฎสเกนต์ ซึ่งเป็นมงกุฎคู่ของอียิปต์ สัญลักษณ์ที่ใช้สำหรับมงกุฎขาวในบางครั้ง คือ เทพีแห่งนกแร้ง พระนามว่า เนคเบต ที่ปรากฏถัดจากหัวของเทพีแห่งงูเห่าพระนามว่า วาดเจต ซึ่งปรากฏเป็นอูเรอุสบนมงกุฎสเกนต์
เมซอน (ซอฟต์แวร์)

Meson (/ˈmɛ.sɒn/) เป็นซอฟต์แวร์สำหรับสร้างระบบอัตโนมัติ เป้าหมายโดยรวมของ Meson คือการปรับปรุงประสิทธิภาพการทำงานของโปรแกรมเมอร์ Meson เป็น FLOSS ที่เผยแพร่ภายใต้ Apache License 2.0 ถูกเขียนขึ้นด้วยภาษาไพธอน
สภาพแวดล้อมที่รองรับ.
เนื่องจาก Meson เขียนด้วยภาษาไพธอนจึงทำงานได้ทันทีบนระบบปฏิบัติการแบบยูนิกซ์ รวมถึง macOS และระบบปฏิบัติการอื่น ๆ เช่น Microsoft Windows
Meson รองรับภาษาโปรแกรม ต่าง ๆ เช่น C, C++, D, Objective-C, Objective-C++, Fortran, Java, C#, Vala และ Rust โดยมีกลไกจัดการความขึ้นต่อกันที่เรียกว่า Wrap
Meson รองรับ GNU Compiler Collection, Clang, Microsoft Visual Studio และอื่น ๆ
ดาวเหล็ก

ดาวเหล็ก (iron star) เป็นวัตถุท้องฟ้าในสมมุติฐานที่เชื่อว่าสามารถปรากฏขึ้นได้ในอนาคตอันไกลโพ้น เงื่อนไขเบื้องต้นสำหรับการที่ดาวแบบนี้จะเกิดขึ้นคือต้องไม่มีการสลายตัวของโปรตอน (ณ เดือนกุมภาพันธ์ 2020 ยังไม่ได้รับหลักฐานที่แน่ชัดเกี่ยวกับการสลายตัวของโปรตอน) แม้ว่าจะขัดต่อผลการคาดการณ์ทางทฤษฎี แต่เรายังไม่สามารถปฏิเสธความเป็นไปได้ว่าโปรตอนเป็นอนุภาคที่เสถียร
ตามข้อสันนิษฐานของทากาฮิโกะ มัตสึบาระ (松原隆彦) ศาสตราจารย์แห่งองค์การวิจัยเครื่องเร่งอนุภาคพลังงานสูง โปรตอนเป็นอนุภาคที่ไม่มีการสลายตัว และอะตอมทั้งหมดจะเปลี่ยนเป็นเหล็กอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ในที่สุด ธาตุที่มีเลขอะตอมต่ำกว่าเหล็กจะเกิดปฏิกิริยาฟิวชันเนื่องจากปรากฏการณ์ลอดอุโมงค์ แล้วในที่สุดก็เปลี่ยนเป็นธาตุเหล็ก-56 ที่เสถียรที่สุด ธาตุที่มีเลขอะตอมสูงกว่าธาตุเหล็กจะถูกเปลี่ยนเป็นธาตุเหล็กด้วยปฏิกิริยานิวเคลียร์ฟิชชัน หรือ การสลายให้อนุภาคอัลฟา ซึ่งในท้ายที่สุดจะก่อตัวเป็นก้อนเหล็กเย็นที่มีมวลเท่ากับดาวฤกษ์
ฟรีแมน ไดซอนได้คำนวณว่าดาวเหล็กจะปรากฏในอีก 101500 ปีข้างหน้า นอกจากนี้ไดซอนยังบอกว่าในอีก <math>10^{10^{76}}</math> ปี ดาวเหล็กจะเปลี่ยนเป็นดาวนิวตรอนหรือหลุมดำซึ่งมีความเสถียรมากกว่า
ดาวเคราะห์ฮีเลียม

ดาวเคราะห์ฮีเลียม (helium planet) เป็น ดาวเคราะห์ในสมมุติฐานที่สามารถเกิดขึ้นได้โดยการที่ดาวแคระขาวมวลน้อยสูญเสียมวลไป
ปกติแล้วดาวเคราะห์ยักษ์โดยทั่วไป เช่น ดาวพฤหัสบดี และ ดาวเสาร์ ส่วนใหญ่ประกอบด้วยไฮโดรเจนเป็นหลัก และมีฮีเลียมมากเป็นอันดับ 2 แต่ในดาวเคราะห์ฮีเลียมนั้นไฮโดรเจนทั้งหมดได้ถูกเผาไหม้และเปลี่ยนเป็นฮีเลียมหรือธาตุที่หนักกว่านั้นไปจนหมดสิ้นแล้ว
ต้นกำเนิด.
ดาว AM CVn เป็นดาวแคระขาวที่มี จานพอกพูนมวลฮีเลียมเข้าสู่แกนฮีเลียม และเชื่อกันว่าเป็นระบบดาวคู่ที่อยู่ร่วมกันโดยมีการขนถ่ายมวลจากดาวฤกษ์มวลเบากว่าไปหาดาวฤกษ์มวลหนักกว่า หลังจากสูญเสียมวลส่วนใหญ่ไปแล้ว ดาวแคระขาวดวงที่เบากว่าก็จะมีมวลเข้าใกล้มวลดาวเคราะห์
ลักษณะของดาว.
ดาวเคราะห์ฮีเลียมมีรัศมีใกล้เคียงกับดาวเคราะห์ก๊าซทั่วไปที่มีมวลใกล้เคียงกัน ปกติแล้ววัตถุที่หนักกว่า 13 เท่าของมวลดาวพฤหัสบดีจะเกิดปฏิกิริยานิวเคลียร์ฟิวชันของดิวเทอเรียมขึ้นมาได้จึงจัดว่าเป็นดาวแคระน้ำตาล แต่ดาวเคราะห์ฮีเลียมไม่หลงเหลือดิวเทอเรียมอยู่แล้ว ต่อให้มวลมากกว่า 13 เท่าของดาวพฤหัสบดีก็ไม่อาจเกิดปฏิกิริยานิวเคลียร์ฟิวชันขึ้นมาได้ จึงถือว่าเป็นดาวเคราะห์แทนที่จะจัดเป็นดาวแคระน้ำตาล
เดชเรต

เดชเรต (อียิปต์โบราณ: 𓂧𓈙𓂋𓏏𓋔, โรมัน: dašrat, แปลว่า 'สีแดง') เป็นมงกุฎแดงแห่งอียิปต์ล่าง เมื่อรวมกับมงกุฎเฮดเจต (มงกุฏขาว) ของอียิปต์บนก็จะกลายเป็นมงกุฎสเกนต์ (มงกุฎคู่) ซึ่งในภาษาอียิปต์โบราณเรียกว่า "เซเคมติ"
มงกุฎแดงในอักษรอียิปต์โบราณถูกใช้เป็นตัวอักษรแนวตั้ง ""n" โดยอักษรอียิปต์โบราณ "n"" ดั้งเดิมจากช่วงสมัยยุคก่อนราชวงศ์และสมัยราชอาณาจักรเก่าเป็นสัญลักษณ์ที่แสดงถึงระลอกคลื่นของน้ำ
คำว่า เดชเรต ยังหมายถึงทะเลทรายสีแดงที่ด้านใดด้านหนึ่งของเคเมต (ดินแดนสีดำ) ซึ่งเป็นที่ราบลุ่มแม่น้ำไนล์อันอุดมสมบูรณ์
ความสำคัญ.
ในตำนานเทพเกบ ซึ่งเป็นเทพแห่งพื้นพิภพ โดยทรงเป็นผู้ปกครองดั้งเดิมของอียิปต์ที่ทรงให้เทพฮอรัสทรงปกครองอียิปต์ล่างฟาโรห์แห่งอียิปต์ซึ่งมองว่าพระองค์เองทรงเป็นผู้สืบทอดพระราชบัลลังก์ของเทพฮอรัส และสวมมงกฎเดชเรตเพื่อเป็นสัญลักษณ์ของพระราชอำนาจเหนืออียิปต์ล่าง เทพเจ้าพระองค์อื่น ๆ ก็สวมมงกุฎเดชเรตเช่นกันหรือถูกระบุว่าเป็นสัญลักษณ์ด้วย เช่น เทพีวาดเจต ซึ่งเป็นเทพีงูผู้ทรงคุ้มครองและเทพีผู้สร้างของเมืองซาอิสพระนามว่า นิอิธ ซึ่งมักจะทรงสวมมงกุฏแดง
ต่อมามงกุฎแดงจะถูกรวมเข้ากับมงกุฎขาวของอียิปต์บนเพื่อประกอบขึ้นเป็นมงกุฎคู่ ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของการปกครองทั่วทั้งดินแดนอียิปต์ "ดินแดนทั้งสอง" ตามที่ชาวอียิปต์แสดงไว้
รายพระนามแห่งมะดีนะตุลฮาบู

อนุสรณ์วิหารแห่งราเมสเซสที่ 3 ที่มะดีนะตุลฮาบู ซึ่งปรากฏพระนามของฟาโรห์แห่งสมัยราชอาณาจักรใหม่ของอียิปต์เพียงไม่กี่พระองค์ คำจารึกดังกล่าวมีลักษณะใกล้เคียงกับบันทึกรายพระนามแห่งราเมสเซียม ซึ่งได้ใช้ฉากภาพสลักของฟาโรห์ราเมสเซสที่ 2 มาเป็นแม่แบบการสร้างภาพสลักภาพดังกล่าว
ภาพสลักดังกล่าวเป็นฉากที่ฟาโรห์ราเมสเซสที่ 3 ทรงเข้าร่วมในพิธีเทศกาลแห่งเทพมิน ซึ่งมีการอัญเชิญรูปสลักของบรรพกษัตริย์ในขบวนแห่อันงดงามเพื่อถวายแด่เทพมิน ประกอบด้วยภาพสลักจำนวน 16 ภาพที่ปรากฏพระนามของฟาโรห์จำนวนเก้าพระองค์ซึ่งแบ่งออกเป็นสองส่วน
โครงร่างคร่าวๆ ของฉากภาพสลักดังกล่าวจัดตีพิมพ์เผยแพร่โดยวีว็อง เดอนง ในปี ค.ศ. 1802 ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการเดินทางของนโปเลียนไปยังอียิปต์ในปี ค.ศ. 1798 ถึง 1801 ซึ่งมีการตีพิมพ์ฉากภาพสลักที่มีรายละเอียดมากขึ้นเล็กน้อยในปี ค.ศ. 1809 ในอีกสามสิบปีต่อมา ฉากภาพสลักทั้งหมดรวมทั้งภาพแกะสลักของฟาโรห์ได้รับการตีพิมพ์ตีพิมพ์โดยจอห์น การ์ดเนอร์ วิลกินสันในปี ค.ศ. 1837 ตามมาด้วยฌ็อง-ฟร็องซัว ช็องปอลียง และเล็พซิอุส ภาพฉบับในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ทั้งหมดมีการละเว้นและมีข้อผิดพลาด แต่ในปี ค.ศ. 1940 การสำรวจเอพิกราฟิกได้เผยแพร่การแสดงฉากภาพสลักที่ชัดเจน (และสมบูรณ์)
ฟาโรห์ที่ถูกกล่าวถึงในบันทึกพระนาม.
ภาพสลักได้แบ่งออกเป็น 2 ส่วน คือฉากภาพด้านซ้ายปรากฏขบวนแห่รูปสลักบรรพกษัตริย์จำนวน 7 พระองค์ ส่วนฉากด้านขวาปรากฏขบวนแห่รูปสลักบรรพกษัตริย์จำนวน 9 พระองค์ 
ปัจจุบันฉากภาพสลักดังกล่าวยังคงอยู่ในพื้นที่เดิมบนเสาต้นที่สองทางทิศตะวันออกในลานที่สอง ซึ่งภาพสลักแนวนอนอยู่บนกำแพงด้านตะวันออก
วัฒนธรรมญิรซะฮ์

วัฒนธรรมญิรซะฮ์ หรือที่เรียกว่า นะกอดะฮ์ที่ 2 หมายถึง ช่วงเวลาทางโบราณคดีที่ญิรซะฮ์ ซึ่งเป็นสุสานในช่วงสมัยอียิปต์ยุคก่อนประวัติศาสตร์ที่ตั้งอยู่ริมฝั่งตะวันตกของแม่น้ำไนล์ สุสานแห่งนี้ตั้งชื่อตามญิรซะฮ์ ซึ่งเป็นเมืองร่วมสมัยที่อยู่ใกล้เคียงกันในอียิปต์ ญิรซะฮ์ตั้งอยู่ห่างจากโอเอซิสฟัยยูมไปทางตะวันออกเพียงไม่กี่ไมล์
นักโบราณคดีได้ระบุวัฒนธรรมญิรซะฮ์เป็นวัฒนธรรมทางวัตถุที่เป็นช่วงที่สองในสามของวัฒนธรรมนะกอดะฮ์ก่อนประวัติศาสตร์และเป็นที่รู้จักกันว่าช่วงนะกอดะฮ์ที่ 2 วัฒนธรรมญิรซะฮ์อยู่ถัดจากช่วงวัฒนธรรมอัลอัมเราะฮ์ ("นะกอดะฮ์ที่ 1") และตามด้วยช่วงสมัยนะกอดะฮ์ที่ 3 ("ช่วงก่อนสมัยราชวงศ์" หรือ "วัฒนธรรมเซไมเนียน")
วัฒนธรรมอัลอัมเราะฮ์

วัฒนธรรมอัลอัมเราะฮ์ หรือที่เรียกว่า นะกอดะฮ์ที่ 1 เป็นวัฒนธรรมทางโบราณคดีในพื้นที่บริเวณอียิปต์บนในช่วงสมัยยุคก่อนประวัติศาสตร์ มีอายุประมาณตั้งแต่ 4,000 ถึง 3,500 ปีก่อนคริสต์ศักราช
ภาพรวม.
วัฒนธรรมอัลอัมเราะฮ์ได้ตั้งชื่อตามแหล่งโบราณคดีอัลอัมเราะฮ์ ซึ่งอยู่ห่างจากอัลบะดารีในอียิปต์บนไปทางใต้ประมาณ 120 กิโลเมตร (75 ไมล์) อัลอัมเราะฮ์เป็นพื้นที่แรกที่พบค้นกลุ่มวัฒนธรรมนี้โดยไม่ปะปนกับวัฒนธรรมญิรซะฮ์ในช่วงเวลาภายหลัง (นะกอดะฮ์ที่ 2) อย่างไรก็ตาม ช่วงเวลาดังกล่าวมีปรากฏหลักฐานทางโบราณคดีดีกว่าที่เมืองนะกอดะฮ์ ดังนั้นจึงเรียกว่าวัฒนธรรมนะกอดะฮ์ที่ 1 เครื่องปั้นดินเผาเคลือบสีดำยังคงผลิตต่อไป แต่เครื่องปั้นดินเผาเส้นขวางสีขาวซึ่งเป็นประเภทที่ตกแต่งด้วยเส้นสีขาวขนานชิดกันโดยมีเส้นสีขาวขนานชิดอีกชุดหนึ่งตัดกัน ซึ่งเริ่มผลิตในช่วงเวลาดังกล่าว วัฒนธรรมอัลอัมเราะฮ์อยู่ระหว่าง S.D. 30 และ 39 ในระบบการหาคู่ลำดับของฟลินเดอส์ พีทรี
ชาวอัลอัมเราะฮ์มีการครอบครองทาสและสร้างเรือพายจากต้นกกที่มัดรวมกัน ซึ่งสามารถล่องเรือในแม่น้ำไนล์ได้การค้าระหว่างผู้ถือวัฒนธรรมอัลอัมเราะฮ์ในอียิปต์บนและประชากรในอียิปต์ล่างได้รับการยืนยันในช่วงเวลาดังกล่าวผ่านวัตถุที่ขุดพบใหม่ ซึ่งพบแจกันหินจากทางเหนือที่อัลอัมเราะฮ์ โดยวัฒนธรรมอัลบะดารี ซึ่งเป็นวัฒนธรรมก่อนหน้ายังได้ค้นพบว่าแร่มาลาไคต์สามารถให้ความร้อนจนกลายเป็นเม็ดทองแดงได้ ชาวอัลอัมเราะฮ์ขึ้นรูปโลหะดังกล่าวด้วยการบิ่น หินออบซิเดียนและทองคำจำนวนเล็กน้อยถูกนำเข้ามาจากนิวเบียในช่วงเวลาดังกล่าว มีแนวโน้มที่จะมีการค้ากับเครื่องเทศเช่นกัน ไม้ซีดาร์นำเข้ามาจากเมืองบิบลอส หินอ่อนจากแพรอส และแร่เอเมอรีจากนักซอส
นวัตกรรมใหม่ เช่น อาคารอิฐดิบ ซึ่งเป็นที่รู้จักกันดีในวัฒนธรรมญิรซะฮ์ ก็เริ่มปรากฏขึ้นในช่วงเวลาดังกล่าวเพื่อยืนยันความต่อเนื่องทางวัฒนธรรม อย่างไรก็ตาม ไม่ถึงขนาดเกือบแพร่หลายอย่างที่ทราบกันในช่วงเวลาต่อมา นอกจากนี้ จานสีเครื่องสำอางรีรูปสัตว์ดูเหมือนจะใช้ในช่วงเวลาดังกล่าว อย่างไรก็ตาม ฝีมือช่างยังเป็นแบบพื้นฐานอยู่มาก และงานศิลปะสลักที่พวกเขาทราบภายหลังนั้นยังไม่ปรากฏอยู่แล้วในปัจจุบัน
หมู่บ้านอัลอัมเราะฮ์แต่ละแห่งก็จะมีเทพเจ้าสัตว์ ซึ่งมนุษย์จะใช้เครื่องรางและสัตว์ต่าง ๆ รวมถึงนกและปลา อาหาร อาวุธ รูปปั้น ของประดับตกแต่ง มาลาไคต์ และบางครั้งสุนัขก็ถูกฝังไปพร้อมกับผู้เสียชีวิต
บริษัทรถไฟคีวชู

บริษัทรถไฟคีวชู (; โรมาจิ: "Kyūshū Ryokaku Tetsudō Kabushiki-gaisha") หรือเรียกโดยย่อว่า JR คีวชู (; โรมาจิ: "Jeiāru Kyūshū") เป็นหนึ่งในบริษัทของกลุ่มบริษัทรถไฟญี่ปุ่น ให้บริการรถไฟระหว่างเมืองภายในเกาะคีวชู ประเทศญี่ปุ่น และให้บริการเรือเฟอร์รี่ข้ามช่องแคบสึชิมะ ระหว่างฟูกูโอกะและปูซาน ประเทศเกาหลีใต้ นอกจากนี้ยังดำเนินการโรงแรม ร้านอาหาร และร้านขายยาทั่วภูมิภาค"" สำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ เขตฮากาะตะ, นครฟูกูโอกะ
ประวัติ.
บริษัทรถไฟคีวชู ก่อตั้งเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2530 หลังจากการยุบการรถไฟแห่งประเทศญี่ปุ่นเป็นบริษัทย่อยหลายบริษัทเพื่อแก้ไขปัญหาหนี้สินเดิม โดยรับผิดชอบในเส้นทางรถไฟเดิมของการรถไฟแห่งประเทศญี่ปุ่นในบริเวณพื้นที่เกาะคีวชู
หลังจากการปรับปรุงกิจการ บริษัทได้กระจายธุรกิจไปสู่กิจการใหม่ ๆ เช่น การเลี้ยงปลาและเห็ด และการขายรถยนต์ กิจการอื่น ๆ เช่น เรือข้ามฟากบีเทิล ที่เริ่มในปี พ.ศ. 2534 และเครือร้านเบเกอรี่ "Train d'or" ที่เริ่มในปี พ.ศ. 2535 นอกจากนี้ยังได้เปิดบริการรถไฟระดับพรีเมียมโดยการให้บริการรถไฟความเร็วสูง คีวชูชิงกันเซ็ง และรถไฟท่องเที่ยวแบบหรูหรา "นานัตสึโบชิอินคีวชู"
บริษัทได้เปิดตัว "ซุโงะกะ" ซึ่งเป็นระบบตั๋วสมาร์ตการ์ด ตั้งแต่วันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2552
จากการเปิดเผยของบริษัทรถไฟคีวชูในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2559 การดำเนินงานที่ไม่ใช่ทางรถไฟคิดเป็นสัดส่วนประมาณ 60% ของยอดขายของบริษัทและเป็นกำไรส่วนใหญ่ของบริษัท
ข้อมูลเพิ่มเติม.
 วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ
บอยซ์ทาวน์

บอยซ์ทาวน์  เป็นย่านโคมแดงของชายรักร่วมเพศในเมืองพัทยา, ประเทศไทย ตั้งอยู่ในพัทยาแลนด์ ซอย 3, ระหว่างซอย 13/4 และซอย 13/5
ย่านนี้ก่อตั้งขึ้นในทศวรรษที่ 1980 โดยเป็นสถานที่สำหรับชายรักร่วมเพศแห่งแรกในเมืองพัทยา ในไม่ช้าก็กลายเป็นสถานบันเทิงยามค่ำคืนยอดนิยมสำหรับนักเดินทางที่เป็นชายรักร่วมเพศและคนในท้องถิ่น โดยมีสถานที่อย่างโรงแรม ผับ ร้านอาหาร บาร์โชว์คาบาเรต์ และบาร์อะโกโก้
ในขณะที่พื้นที่นี้มักมีชายรักร่วมเพศมาท่องเที่ยวเป็นประจำตั้งแต่ปี ค.ศ. 1990 จนถึงปี ค.ศ. 2009 ในปี ค.ศ. 2010 มีการจัดระเบียบพื้นที่ นักเยี่ยมเยือนโดยตรงจำนวนมากพบว่าทำเลใจกลางพัทยาใต้เป็นทำเลที่ดีสำหรับการพำนักของเมือง
ตลอดหลายทศวรรษของการดำรงอยู่ของบอยซ์ทาวน์โดยเจ้าของธุรกิจได้ทำงานการกุศลผ่านมูลนิธิเรียกว่า "เทศกาลเกย์พัทยา" และ "พัทยาไพรด์" ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2010 มีการบริจาคเงินให้กับมูลนิธิการกุศลรวมถึงเรื่องเอชไอวีและเอดส์
ฮัง ลีโป

ฮัง ลีโป  ปรากฎอยู่ในพงศาวดารของมลายู ระบุว่าเป็นเจ้าหญิงจีนยุคราชวงศ์หมิงที่ถูกส่งมาเป็นพระมเหสีในสุลต่านมันซูร์ ชะฮ์ สุลต่านแห่งมะละกา เมื่อราวคริสต์ศตวรรษที่ 15 แต่ก็มีข้อถกเถียงอย่างต่อเนื่องเกี่ยวกับการมีอยู่ของนาง เพราะไม่ปรากฏข้อมูลของฮัง ลีโป ในเอกสารของราชวงศ์หมิงเลย ในเอกสาร "รายงานแห่งบูรพาทิศ จากทะเลแดงถึงจีน" ("Suma Oriental que trata do Mar Roxo até aos Chins") ของโตเม ปีรึช กล่าวถึงหญิงสามัญชนชาวจีนไม่ปรากฏนาม เข้าเป็นพระมเหสีในสุลต่านเมอกัต อิซกันดาร์ ชะฮ์ หรือเกิดขึ้นก่อนหน้าสุลต่านมันซูร์ ชะฮ์ ถึงสามรัชกาล
ฮัง ลีโป ถูกส่งมายังมะละกาพร้อมด้วยผู้ติดตามราว 500 คน สุลต่านมันซูร์ ชะฮ์ พระราชทานผืนดินบริเวณเนินเขาแก่ผู้ติดตามชาวจีนสำหรับตั้งถิ่นฐานเรียกว่าบูกิตจีนา  เพื่อเป็นของทูลพระขวัญแก่ฮัง ลีโป ปัจจุบันบูกิตจีนาได้กลายเป็นสุสานจีนที่เก่าแก่ที่สุดแห่งหนึ่งในประเทศมาเลเซีย
เรื่องราวของฮัง ลีโป ถือเป็นเรื่องราวการสมรสข้ามชาติพันธุ์และข้ามวัฒนธรรมกรณีแรก ๆ ในหมู่เกาะมลายู มรดกทางวัฒนธรรมและลำดับวงศ์ตระกูลของนางโดดเด่นในกลุ่มวัฒนธรรมลูกผสมเปอรานากัน ซึ่งพบได้บนเกาะปีนังและเมืองมะละกา มีชื่อเสียงด้านการผสมผสานวัฒนธรรมระหว่างจีนโบราณกับวัฒนธรรมท้องถิ่นของภูมิภาคนูซันตาราอย่างมีเอกลักษณ์ แต่หลังจากการทำให้เป็นอิสลามแผ่ขยายขึ้นในแถบหมู่เกาะมลายูเมื่อราวคริสต์ศตวรรษที่ 15 เป็นต้นมา ทำให้การสมรสข้ามชาติพันธุ์ระหว่างจีนกับมลายูในแถบนี้ลดลง
อย่างไรก็ตามฮัง ลีโป เป็นเรื่องราวที่ชาวมลายูมุสลิมทราบเป็นอย่างดี เพราะนางเป็นหญิงเชื้อสายจีนที่เข้ามาอยู่ในกลุ่มชาวมลายูมุสลิม ทั้งยังเป็นหนึ่งในสมาชิกราชวงศ์ที่ปรากฏอยู่ในประวัติศาสตร์ยุคต้นของประเทศมาเลเซีย ทำให้เกิดการยอมรับและการผสมกลมกลืนทางวัฒนธรรมกับกุลีจีนที่อพยพเข้าสู่คาบสมุทรมลายูในช่วงที่ตกเป็นอาณานิคมของสหราชอาณาจักรเมื่อราวคริสต์ศตวรรษที่ 18 ถึง 19
ฝุ่นจักรราศีนอกระบบ

ฝุ่นจักรราศีนอกระบบ (exozodiacal dust) คือเม็ดฝุ่นคาร์บอนอสัณฐาน และ ซิลิเกต ที่มีขนาดตั้งแต่ 1 ถึง 100 ไมโครเมตรที่กระจายอยู่เต็มระนาบของระบบดาวเคราะห์นอกระบบ มันเป็นดาวเคราะห์นอกระบบที่คล้ายคลึงกับฝุ่นจักรราศีที่สังเกตพบในระบบสุริยะ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในแถบดาวเคราะห์น้อยหลักที่มีการสังเกตอนุภาคขนาดตั้งแต่ 1 ถึง 100 ไมครอน
เมื่อเทียบกับฝุ่นจักรราศีของระบบสุริยะแล้ว อนุภาคเหล่านี้อาจมาจากดาวหางที่มีการปล่อยก๊าซออกมา หรืออาจมาจากวัตถุขนาดใหญ่กว่า เช่น การชนกันระหว่างดาวเคราะห์น้อย เมฆฝุ่นจักรราศีนอกระบบประกอบไปด้วยจานเศษซากรอบดาวฤกษ์ในแถบลำดับหลัก ซึ่งตรวจพบการแผ่รังสีอินฟราเรดมากเกิน
โดยปกติแล้ว ฝุ่นจักรราศีนอกระบบหมายถึงส่วนที่ร้อนที่สุดและอยู่ในสุดของเศษจานเหล่านี้ภายในระยะห่างไม่กี่ AU จากดาวฤกษ์ รูปร่างของฝุ่นจักรราศีนอกระบบเหล่านี้สามารถเปิดเผยอิทธิพลของดาวเคราะห์นอกระบบที่มีต่อการเปลี่ยนแปลง และชี้ให้เห็นถึงการดำรงอยู่ของดาวเคราะห์ 
เนื่องจากมักจะตั้งอยู่ใกล้กับเขตอาศัยได้ของดาวฤกษ์ ฝุ่นจักรราศีนอกระบบจึงเป็นแหล่งสัญญาณรบกวนที่สำคัญเมื่อพยายามถ่ายภาพดาวเคราะห์คล้ายโลก
ท็อดด์ โบห์ลี

ท็อดด์ โบห์ลี (เกิด 20 กันยายน ค.ศ. 1973) เป็นนักธุรกิจและนักลงทุนชาวอเมริกัน เขาเป็นผู้ร่วมก่อตั้ง ประธาน ประธานเจ้าหน้าที่บริหาร และสมาชิกผู้มีอำนาจควบคุมของ Eldridge Industries ซึ่งเป็นบริษัทโฮลดิ้งที่มีสำนักงานใหญ่ในเมืองกรีนิช รัฐคอนเนทิคัต เขายังเป็นรักษาการซีอีโอของ Hollywood Foreign Press Association เจ้าของร่วมและประธานสโมสรฟุตบอลเชลซี และ RC Strasbourg Alsace ในลีกเอิง
อุมมุลเกาะอาบ

อุมมุลเกาะอาบ  เป็นสุสานหลวงของผู้ปกครองในช่วงสมัยต้นยุคราชวงศ์ ที่อไบดอส ประเทศอียิปต์ ชื่อในปัจจุบันมีความหมายว่า "มารดาแห่งหม้อ" เนื่องจากพื้นที่ทั้งหมดเกลื่อนไปด้วยเศษหม้อที่แตกจากเครื่องบูชาที่ทำขึ้นในสมัยก่อน ชื่อโบราณทางศาสนาของพื้นที่คือ "(w-)pkr" หรือ "(rꜣ-)pkr" "เขตของต้น pkr" (ไม่ปรากฏชื่อชนิด) หรือ "การเปิดของต้น pkr" (คอปติก: "upoke") , เป็นของ "tꜣ-dsr" "ดินแดนสันโดษ/โล่ง" (สุสาน) หรือ "crk-hh" "ผูกพันชั่วนิรันดร์" (คอปติก: "Alkhah") 
บริเวณแห่งนี้เคยเป็นสถานที่เคารพบูชาในอียิปต์โบราณ และในสมัยราชอาณาจักรกลาง มีการขุดหลุมฝังศพหลวงของราชวงศ์อย่างน้อยหนึ่งแห่งและบูรณะขึ้นใหม่สำหรับนักบวชแห่งโอไซริส
หลุมฝังศพของบริเวณนี้ถูกขุดขึ้นครั้งแรกโดยเอมีล อาเมลีโน ในช่วงคริสต์ทศวรรษที่ 1890 และขุดค้นอย่างเป็นระบบโดยฟลินเดอรส์ พีทรี ระหว่างปี ค.ศ. 1899 และ ค.ศ. 1901 ตั้งแต่นั้นมาพื้นที่นี้ก็ถูกขุดอีกครั้งโดยสถาบันโบราณคดีแห่งเยอรมันตั้งแต่คริสต์ทศวรรษที่ 1970 ซึ่งอนุญาตให้มีการสร้างเค้าโครงเดิมและรูปลักษณ์ของสุสานเหล่านี้ขึ้นใหม่อย่างละเอียดถี่ถ้วน
สุสานหลวงราชวงศ์ที่หนึ่งแห่งอียิปต์.
รู้จักกันในชื่อ "สุสาน บี" พื้นที่นี้เป็นที่ตั้งของสุสานหลวงในช่วงสมัยราชวงศ์ตอนต้นของฟาโรห์จากราชวงศ์ที่หนึ่งของอียิปต์และฟาโรห์สองพระองค์สุดท้ายของราชวงศ์ที่สอง
สุสานหลวงราชวงศ์ที่สองแห่งอียิปต์.
ฟาโรห์สองพระองค์สุดท้ายของราชวงศ์ที่สองได้ทรงนำพระบรมศพกลับมาฝังไว้ใกล้กับผู้ปกครองก่อนหน้า ซึ่งพระองค์ทรงยังฟื้นฟูแนวปฏิบัติในการสร้างหลุมฝังพระบรมศพด้วยอิฐโคลนในบริเวณใกล้เคียง
การสังเวยมนุษย์กับสุสานหลวงราชวงศ์ที่หนึ่ง.
มีการบูชายัญมนุษย์เป็นส่วนหนึ่งของพระราชพิธีพระบรมศพที่เกี่ยวข้องกับราชวงศ์ที่หนึ่ง ในหลุมฝังพระบรมศพของฟาโรห์ดเจอร์นั้นเกี่ยวข้องกับการฝังศพของบุคคลจำนวน 338 คนที่คิดว่าถูกสังเวยแล้ว ผู้คนและสัตว์ที่บูชายัญ เช่น ลา ซึ่งคาดว่าจะช่วยเหลือฟาโรห์ในพระชนม์ชีพหลังจากสวรรคต และดูเหมือนว่าข้าราชบริพารของฟาโรห์ดเจอร์จะถูกรัดคอและถูกฝังลงในสุสานของพวกเขาพร้อมกัน ด้วยเหตุผลที่ไม่ทราบสาเหตุ การประเพณีปฏิบัตดังกล่าวสิ้นสุดเมื่อราชวงศ์ที่หนึ่งล่มสลาย โดยโดยปรากฏการมีตุ๊กตาชวาติสเข้ามาแทนที่ผู้คนจริง ๆ เพื่อช่วยเหลือฟาโรห์ด้วยหน้าที่ที่คาดหวังจากพวกเขาในชีวิตหลังความตาย
นพดล มงคลพันธ์

นพดล มงคลพันธ์ (ชื่อเล่น "แดง") หรือรู้จักกันในชื่อ แดงซ่า เป็นอดีตนักแสดง,ผู้กำกับและผู้อำนวยการสร้างละครโทรทัศน์ชาวไทย
ประวัติ.
นพดล หรือแดง อดีตนักแสดงและผู้กำกับละครชาวไทย มีชื่อสกุลจริงตั้งแต่แรกเกิดว่า นพดล ห้วยทิพย์ เกิดเมื่อวันที่ 25 มกราคม พ.ศ.2497 เป็นชาวอำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลาโดยกำเนิด มีพี่น้องทั้งหมด 5 คนแดงเป็นคนที่ 2 คนในครอบครัวมักจะเรียกว่า "ม่วย" เพราะตอนเด็กเป็นคนผิวขาวแก้มแดงคล้ายเด็กผู้หญิงและไม่ซน เริ่มเข้ารับการศึกษาที่ โรงเรียนดรุณศึกษา อำเภอหาดใหญ่จากนั้นย้ายไปศึกษาต่อที่ โรงเรียนหาดใหญ่วิทยาลัยและจบมหาวิทยาลัยรามคำแหง
เริ่มเข้าสู่วงการบันเทิงโดยรับบทพระเอกร่วมกับ ต่อลาภ กำพุสิริ ในภาพยนตร์เรื่อง ทะเลฤๅอิ่ม พ.ศ.2519 เป็นภาพยนตร์ใน พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าภาณุพันธุ์ยุคล ชื่อ "แดงซ่า" มาจากภาพยนตร์เรื่อง ทองพูน โคกโพ ราษฎรเต็มขั้น พ.ศ.2520 
ต่อมาทำเบื้องหลังและเป็นผู้กำกับละครในเครือบริษัท กันตนา และในเครือบริษัท อาร์เอส จำกัด (มหาชน) รวมถึงเป็นผู้บริหารบริษัท เรด ดราม่า จำกัด อีกด้วย
นพดล เสียชีวิตเมื่อวันที่ 18 กันยายน พ.ศ.2549 ที่โรงพยาบาลพระราม 9 จากโรคหอบหืด สิริอายุ 52 ปี และประกอบพิธีพระราชทานเพลิงศพ ณ วัดพระศรีมหาธาตุบางเขน มีดารานักแสดงมาร่วมงานมากมาย
คิงส์ไนต์

คิงส์ไนต์  เป็นวิดีโอเกมแนวเกมยิงเลื่อนที่พัฒนาและเผยแพร่โดยบริษัทสแควร์สำหรับแฟมิคอมและเอ็มเอสเอกซ์ เกมดังกล่าววางจำหน่ายในประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 18 กันยายน ค.ศ. 1986 และในทวีปอเมริกาเหนือเมื่อ ค.ศ. 1989 ต่อมา เกมนี้ได้รับการเผยแพร่อีกครั้งสำหรับกลุ่มเวอร์ชวลคอนโซลของเครื่องเล่นเกมวีในประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 27 พฤศจิกายน ค.ศ. 2007 และในทวีปอเมริกาเหนือเมื่อวันที่ 24 มีนาคม ค.ศ. 2008 ตามมาด้วยการเปิดตัวสู่เวอร์ชวลคอนโซลในประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2015 สำหรับนินเท็นโด ทรีดีเอส และ 6 กรกฎาคม ค.ศ. 2016 สำหรับวียู
เกมดังกล่าวกลายเป็นเกมแรกในทวีปอเมริกาเหนือของบริษัทสแควร์ภายใต้บริษัทสแควร์ซอฟต์ซึ่งเป็นบริษัทสาขาเรดมันด์ โดยหน้าจอไตเติลของการเปิดตัวเมื่อ ค.ศ. 1986 ได้ให้เครดิตเวิกส์สำหรับการเขียนโปรแกรม "คิงส์ไนต์"ได้รับการเปิดตัวคร้ังที่สองใน ค.ศ. 1987 สำหรับเอ็นอีซี พีซี-8801เอ็มเคII เอสอาร์ และชาร์ป เอกซ์1 เกมเวอร์ชันนี้มีชื่อใหม่คือ"คิงส์ไนต์สเปเชียล"และวางจำหน่ายเฉพาะในประเทศญี่ปุ่นเท่านั้น นับเป็นเกมแรกที่ออกแบบโดยฮิโรโนบุ ซากางูจิ สำหรับแฟมิคอม ส่วนโนบูโอะ อูเอมัตสึ เป็นผู้ประพันธ์ดนตรีประกอบให้แก่"คิงส์ไนต์" นับเป็นผลงานดนตรีประกอบวิดีโอเกมชิ้นที่สามของอูเอมัตสึ
โครงเรื่อง.
"คิงส์ไนต์"เดินตามโครงเรื่องพื้นฐานที่คล้ายกับวิดีโอเกมเล่นตามบทบาทหลายเกมในยุคแฟมิคอม ซึ่งเจ้าหญิงแคลร์แห่งโอลเธียถูกลักพาตัวไปในอาณาจักรไอแซนเดอร์ และผู้เล่นจะต้องเลือกหนึ่งในสี่ตัวละครเอก (ได้แก่ อัศวินนักรบที่ชื่อ "เรย์ แจ็ก", พ่อมดที่ชื่อ "คาลิวา", สัตว์ประหลาดมหึมาที่ชื่อ "บารูซา" และเด็กหัวขโมยที่ชื่อ "โทบี") เพื่อฝึกและออกเดินทางเพื่อโจมตีปราสาทการ์กาตัว โดยกำจัดมังกรร้ายที่ชื่อทอลฟิดา รวมถึงช่วยชีวิตเจ้าหญิง
รูปแบบการเล่น.
"คิงส์ไนต์"เป็นเกมยิงเลื่อนแนวตั้งที่มีเป้าหมายหลักคือการหลบหรือทำลายศัตรู และสิ่งกีดขวางบนหน้าจอทั้งหมด อย่างไรก็ตาม ไอเทมต่าง ๆ ช่วยเพิ่มความลึกซึ้งให้แก่เกม ซึ่งในฐานะตัวละครใดก็ตาม ผู้เล่นสามารถรวบรวมเพาเวอร์-อัป ต่าง ๆ เพื่อเพิ่มเลเวลของตัวละคร (สูงสุดยี่สิบเลเวลต่อตัวละคร) ได้แก่: เพิ่มการกระโดดได้มากถึงเจ็ดเลเวล, เพิ่มความเร็วเจ็ดเลเวล, เพิ่มอาวุธสามเลเวล และเพิ่มโล่สามเลเวล นอกจากนี้ ยังมีไลฟ์อัป ซึ่งรวบรวมเพื่อเพิ่มมาตรชีวิตของตัวละคร และนอกจากนั้น ยังมีไลฟ์ดาวน์ที่ควรหลีกเลี่ยง ส่วนไอคอนบนหน้าจออื่น ๆ อาจส่งผลต่อด่านดังกล่าว เช่น ทางเข้า/ออกถ้ำที่ซ่อนอยู่ และ "ตัวเปิดเผยความลับ" ที่เผยให้เห็นหินที่ซ่อนอยู่ซึ่งขัดขวางการเดินไปข้างหน้า โดยในตอนท้าย มีชิ้นส่วนสี่ประเภทที่ต้องรวบรวมในแต่ละด่าน ซึ่งมีความสำคัญต่อการผ่านด่านสุดท้ายให้สำเร็จ ชิ้นส่วนเหล่านี้เป็นเพียงชิ้นส่วนเอ, บี, ซี และดี
แต่ละด่านจะมีเพาเวอร์-อัป, ธาตุแต่ละประเภท และถ้ำจำนวนมาก เนื่องจากถ้ำในแต่ละด่านจะมีธาตุอย่างน้อยหนึ่งประเภทอยู่เสมอ (ยังไม่รวมเพาเวอร์-อัป ต่าง ๆ) จึงมีความจำเป็นอย่างยิ่งที่ผู้เล่นจะต้องค้นหาธาตุเหล่านี้ให้พบ ซึ่งบรรดาถ้ำมักจะซ่อนอยู่และโดยทั่วไปจะอยู่กลางด่าน นอกจากนี้ ถ้ำยังมีรูปปั้นที่ยิงลูกไฟ และที่ปลายถ้ำแต่ละแห่งจะมีมังกรไว้ต่อสู้ เมื่อกำจัดมังกรได้แล้ว ผู้เล่นก็สามารถออกจากถ้ำและเล่นต่อในด่านต่อไปได้
วอลเลย์บอลหญิงแชลเลนเจอร์คัพ 2023

วอลเลย์บอลหญิงแชลเลนเจอร์คัพ 2023  เป็นการแข่งขันครั้งที่ 4 ของวอลเลย์บอลหญิงแชลเลนเจอร์คัพ และเป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงระหว่างประเทศ จำนวน 8 ทีม ซึ่งการแข่งขันนี้จะทำหน้าที่เป็นการคัดเลือกทีมเข้าแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงเนชันส์ลีก การแข่งขันกำหนดจัดขึ้นที่ลาวาล ประเทศฝรั่งเศส ระหว่างวันที่ 27–30 กรกฎาคม ค.ศ. 2023
การคัดเลือก.
ด้านล่างนี่คือ 8 ทีมที่เข้าร่วมแข่งขันวอลเลย์บอลแชลเลนเจอร์คัพ 2023
รูปแบบการแข่งขัน.
การแข่งขันในครั้งนี้จะแข่งขันรูปแบบแพ้คัดออก (รอบก่อนรองชนะเลิศ, รอบรองชนะเลิศ, รอบชิงชนะเลิศ) ซึ่งประเทศเจ้าภาพ (ฝรั่งเศส) จะพบกับทีมที่มีอันดับโลกต่ำสุดในรอบก่อนรองชนะเลิศ ส่วนที่เหลืออีกหกทีมจะอยู่ในอันดับที่สองถึงเจ็ดจากการจัดอันดับโลกเอฟไอวีบี ณ วันที่ 10 กรกฎาคม 2023 ตัวเลขในวงเล็บเป็นอันดับโลก ยกเว้นเจ้าภาพ
อันดับการแข่งขัน.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
บาตัง เกียโป

บาตัง เกียโป  เป็นซีรีส์โทรทัศน์ของฟิลิปปินส์ที่ฉายทางช่องคาปามีลยาแชนแนล เมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2566 นำแสดงโดย โคโค่ มาร์ติน และโลวี โพ
ทาร์คัน

ทาร์คัน เป็นพื้นที่สุสานอียิปต์โบราณ ตั้งอยู่ประมาณ 50 กิโลเมตร ทางใต้ของกรุงไคโรบนฝั่งตะวันตกของแม่น้ำไนล์ สุสานแห่งนี้ถูกขุดขึ้นในสองฤดูกาลโดยฟลินเดอรส์ พีทรี ซึ่งปรากฏว่าได้ค้นพบหลุมฝังศพของเกือบทุกยุคสมัย แต่ที่สำคัญที่สุด คือ ค้นพบสุสานจำนวนมากจากสมัยการก่อตั้งรัฐของอียิปต์ หรือสมัยราชวงศ์ตอนต้น ราวประมาณ 3100 ปีก่อนคริสตกาล โดยพีทรีได้ค้นพบหลุมฝังศพมากกว่า 2,000 หลุม ซึ่งส่วนใหญ่เป็นหลุมธรรมดาบนพื้นที่เป็นสุสานของสามัญชนทั่วไป อย่างไรก็ตาม ยังค้นพบมาสตาบาหลายหลังจากสมัยราชวงศ์ที่หนึ่ง ซึ่งประดับประดาด้วยกรอบหน้าพระราชวัง
การค้นพบที่สำคัญที่สุด ได้แก่ หลุมฝังศพที่ปรากฏตราประทับมากมายที่เป็นของฟาโรห์นาร์เมอร์และชุดทาร์คัน ซึ่งเป็นหนึ่งในชุดที่เก่าแก่ที่สุดที่พบในอียิปต์ สุสานในยุคต่อมาเรียกว่า คัฟร์ อัมมัร ถึงแม้ว่าจะอยู่เคียงข้างกับสุสานในยุคก่อนก็ตาม และพบภาพเหมือนของมัมมี่ฟัยยูมจากหลุมฝังศพสมัยโรมัน
สุสานหมายเลข 1060.
สุสานหมายเลข 1060 เป็นมาสตาบาที่เก่าแก่และใหญ่ที่สุดในทาร์คัน ซึ่งถูกแบ่งออกเป็นหลายห้อง โดยส่วนใหญ่จะใช้สำหรับเก็บของที่ใช้ในฝังศพ แม้ว่าจะหลงเหลือมาเพียงเล็กน้อยก็ตาม ตรงกลางเป็นห้องฝังศพใต้ดินที่มีห้องเล็กๆ ด้านข้างสี่ห้อง ซึ่งไม่มีประตูเชื่อมถึงกัน แต่มีประตูเจาะบนผนังซึ่งทำหน้าที่เป็นห้องสัญลักษณ์ ซอกที่ทาด้วยสีแดงนั้น ซึ่งมีเพียงช่องเดียวที่มีพื้นไม้ไม่ทาสี ซึ่งอาจจะบ่งบอกถึงสถานที่ทางศาสนาสำหรับผู้เสียชีวิต รอบ ๆ มาสตาบามีกำแพง ซึ่งไม่ทราบชื่อเจ้าของ
โบสถ์จง-คเนียะฮ์

โบสถ์นักบุญเปาโล จง-คเนียะฮ์ เป็นโบสถ์คริสต์นิกายโรมันคาทอลิกแห่งหนึ่ง ตั้งอยู่ในหมู่บ้านจง-คเนียะฮ์ ("จุงฆนาส") จังหวัดเสียมราฐ ประเทศกัมพูชา โบสถ์แห่งนี้มีลักษณะพิเศษด้วยสร้างเป็นเรือนแพขนาดใหญ่กว่าที่อยู่อาศัยทั่วไป เพื่อรองรับสัตบุรุษ เพราะหมู่บ้านจง-คเนียะฮ์ เป็นชุมชนเรือนแพหรือชุมชนลอยน้ำที่หนาแน่นกว่าร้อยครัวเรือน ตั้งอยู่กลางโตนเลสาบ ด้วยเหตุนี้ชุมชนดังกล่าวจึงประกอบไปด้วยบ้านลอยน้ำ ตลาดลอยน้ำ โรงเรียนลอยน้ำ วัดพุทธลอยน้ำ และโบสถ์คริสต์ลอยน้ำ โดยโบสถ์จง-คเนียะฮ์จะเคลื่อนย้ายตามการเคลื่อนที่ของชุมชนในแต่ละฤดูกาลด้วย แต่อย่างไรก็ตามโบสถ์จง-คเนียะฮ์ไม่ใช่โบสถ์คริสต์ลอยน้ำเพียงแห่งเดียวในชุมชน และทุกโบสถ์มักจะสร้างโรงเรียนไว้คู่กัน
สัตบุรุษและคนในชุมชนส่วนใหญ่ในจง-คเนียะฮ์เป็นชาวกัมพูชาเชื้อสายเวียดนามผู้สืบสันดานมาจากอดีตทหารเวียดนามคราวสงครามเมื่อหลายทศวรรษที่ผ่านมา แต่ไม่โยกย้ายกลับมาตุภูมิ และตั้งถิ่นฐานอยู่ในประเทศกัมพูชาแทน ปัจจุบันพวกเขายึดอาชีพเป็นชาวประมง และใช้ภาษาเวียดนามในการสื่อสารเป็นหลัก พวกเขาอาศัยร่วมชุมชนกับชาวเขมรที่นับถือศาสนาพุทธซึ่งเป็นชนกลุ่มใหญ่ และชาวจามที่นับถือศาสนาอิสลาม
บอฆอลีฆอโทฆ

บอฆอลีฆอโทฆ  เป็นอาหารอิหร่านตอนเหนือที่ทำมาจากถั่วปากอ้า, ผักชีลาว และไข่ มักเสิร์ฟพร้อมกับคอเท (ข้าวเปอร์เซีย) ในจังหวัดตอนเหนืออย่างจังหวัดกีลอนและจังหวัดมอแซนแดรอน และอาจถือได้ว่าเป็นโคเรช (สตูเปอร์เซีย) อาหารนี้ปรุงด้วยขมิ้น, เกลือ, กระเทียม และบางครั้งอาจใช้พริกไทย 
ส่วนอาหารจากนี้นอกประเทศอิหร่านอาจทำมาจากถั่วลิมา ถั่วแดง หรือถั่วปากอ้า
แนร์เกซี (จังหวัดฟอร์ส)

แนร์เกซี  เป็นหมู่บ้านในตำบลแดชเทลอเล อำเภอแอซีร์ เทศมณฑลโมฮร์ จังหวัดฟอร์ส ประเทศอิหร่าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 หมู่บ้านนี้มีประชากร 54 คนใน 7 ครัวเรือน
แนร์เกซี (เทศมณฑลอีเซ)

แนร์เกซี  เป็นหมู่บ้านในตำบลพียอน อำเภอกลาง เทศมณฑลอีเซ จังหวัดฆูเซสถาน ประเทศอิหร่าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 หมู่บ้านนี้มีประชากร 45 คนใน 7 ครัวเรือน
โรงแรมแชงกรี-ลา กรุงเทพฯ

โรงแรมแชงกรี-ลา กรุงเทพฯ เป็นโรงแรมระดับห้าดาวริมแม่น้ำเจ้าพระยา ในแขวงบางรัก เขตบางรัก กรุงเทพมหานคร ภายใต้การดูแลของบริษัท แชงกรี-ลา โฮเต็ล จำกัด (มหาชน)
ประวัติ.
ก่อนหน้านั้นรอเบิร์ต คอก (Robert Kuok) นักธุรกิจชาวมาเลเซีย ได้เปิดโรงแรมแชงกรี-ลา โรงแรมระดับ 5 ดาว เปิดให้บริการแห่งแรกในสิงคโปร์ เมื่อ พ.ศ. 2514 จากนั้นรอเบิร์ต คอก ร่วมมือกับสุรีย์ อัษฎาธร เจ้าของบริษัทน้ำตาลไทยรุ่งเรือง ร่วมกันก่อตั้งโรงแรมแชงกรี-ลา ขึ้นในกรุงเทพฯ บนพื้นที่ 12 ไร่ 2 งาน 63 ตารางวา ตั้งอยู่บนที่ดินซึ่งบริษัทเป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ โรงแรมสูง 15 ชั้น และมีห้องพักทั้งหมด 682 ห้อง เริ่มเปิดให้บริการบางส่วนในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2529 และเปิดบริการเต็มโครงการเมื่อเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2529 (เรียกส่วนแรกว่า แชงกรี-ลาวิง)
ต่อมา พ.ศ. 2531 บริษัทได้ซื้อที่ดินเพิ่มเติมเนื้อที่ 5 ไร่ 2 งาน 75 ตารางวา ซึ่งติดกับอาคารจอดรถของโรงแรม เพื่อสร้างโรงแรมหลังใหม่ ซึ่งเรียกว่า "กรุงเทพวิง" ประกอบด้วยอาคาร 3 หลัง คืออาคารโรงแรมสูง 16 ชั้น มีห้องพัก 174 ห้อง อาคารสำนักงานให้เช่าและศูนย์การค้าสูง 10 ชั้น และอาคารจอดรถสูง 10 ชั้น อาคารหลังใหม่นี้ดำเนินการเมื่อเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2534
ในช่วง พ.ศ. 2544–2545 โรงแรมได้ใช้เงินจำนวน 17 ล้านเหรียญสหรัฐในการปรับปรุงโรงแรมในส่วนห้องพักแขก โถง ร้านอาหาร ทางเข้า และสปา ต่อมาในช่วงปลาย พ.ศ. 2550 ถึง 2553 โรงแรมปรับปรุงอีกครั้งด้วยงบประมาณ 60 ล้านเหรียญสหรัฐ
แนร์เกซี (อาหาร)

แนร์เกซี  เป็นอาหารอิหร่านที่ทำมาจากไข่, หัวหอมทอด และปวยเล้ง ปรุงด้วยเกลือ, กระเทียม และพริกไทยดำ
แนร์เกซีเป็นไข่เจียวปวยเล้งชนิดหนึ่งที่นิยมรับประทานเป็นอาหารเช้า
จานเศษซาก

จานเศษซาก (debris disk) เป็นจานรอบดาวฤกษ์ที่ประกอบไปด้วยฝุ่นและเศษหินรอบ ๆ ดาวฤกษ์ ถูกพบทั้งในดาวฤกษ์อายุน้อยและดาวฤกษ์ที่กำลังอยู่ระหว่างวิวัฒนาการ และยังมีการค้นพบดาวนิวตรอนที่มีจานเศษซากล้อมรอบอยู่แล้ว สามารถมองได้ว่าจานเศษซากนั้นเป็นระยะต่อจากจานดาวเคราะห์ก่อนเกิดในกระบวนการก่อตัวของระบบดาวเคราะห์ หรือเป็นไปได้ที่จะเป็นเศษวัตถุที่เกิดจากการชนกันของวัตถุท้องฟ้าขนาดเล็ก
มีการค้นพบดาวฤกษ์จำนวนมากที่เชื่อว่าน่าจะมีจานเศษซากล้อมรอบอยู่ ดาวฤกษ์เหล่านั้นโดยปกติแล้วมักมีความสว่างเป็นพิเศษเมื่อมองในช่วงคลื่นอินฟราเรด และดูเหมือนว่าจะปล่อยรังสีออกมามากเกินคาด รังสีอินฟราเรดส่วนเกินเหล่านี้ทั้งหมดเกิดจากการที่พลังงานที่ปล่อยออกมาจากดาวฤกษ์ถูกดูดกลืนโดยจานที่อยู่รอบแล้วจึงแผ่ออกมาในรูปของรังสีอินฟราเรด
ในระบบดาวคู่ เมื่อดาวปฐมภูมิถูกบดบัง อาจสามารถสังเกตการณ์เห็นภาพบางส่วนของจานเศษซากได้
ประวัติศาสตร์การสังเกตการณ์.
ในปี 1984 ได้มีการค้นพบจานเศษซากเป็นครั้งแรกรอบ ๆ ดาวเวกาโดยดาวเทียม IRAS โดยในตอนแรกเชื่อว่าจานที่พบนั้นเป็นจานดาวเคราะห์ก่อนเกิด และเชื่อว่าผลการณ์สังเกตการณ์ที่ผิดปกติที่พบภายในแผ่นจานหลังจากนั้นบ่งชี้ได้มีดาวเคราะห์เกิดขึ้นแล้ว แต่เนื่องจากไม่มีก๊าซอยู่ภายในจาน ตอนนี้จึงเชื่อว่าน่าจะเป็นเพียงแค่จานเศษซากเท่านั้น นอกจากนี้ยังพบเศษจานที่คล้ายกันในดาวโฟมัลฮอต และดาวเบตาขาตั้งภาพอีกด้วย
ในปี 1998 มีการค้นพบเศษจานบนดาว 55 ปู ซึ่งอยู่ใกล้เคียง ซึ่งในปัจจุบันก็เป็นที่ทราบแล้วว่าเป็นดาวที่มีระบบดาวเคราะห์อยู่ การรบกวนของจานเศษซากที่ล้อมรอบดาวเอปซิลอนแม่น้ำบ่งชี้ว่ามีดาวเคราะห์ที่โคจรรอบดาวฤกษ์อยู่ และยังทำให้เราสามารถทราบมวลและสมบัติวงโคจรของดาวได้
แหล่งกำเนิด.
อนุภาคขนาดเล็กในจานเศษซากโดยทั่วไปมีขนาดประมาณ 1–100 ไมโครเมตร การแผ่รังสีจากดาวฤกษ์ใจกลางที่ร้อนจะค่อย ๆ ดึงดูดเม็ดฝุ่นเหล่านี้เข้ามาด้านในในลักษณะที่เป็นเกลียว เนื่องจากปรากฏการณ์พอยน์ติง–รอเบิร์ตสัน ดังนั้นแล้ว อายุขัยของจานเศษซากจึงอยู่ที่ประมาณ 10 ล้านปี หรือน้อยกว่านั้น ดังนั้นเพื่อรักษาการมีอยู่ของจานจำเป็นต้องมีกระบวนการบางอย่างที่ต่อเนื่องเพื่อเติมเต็มวัสดุในจาน ตัวอย่างเช่น การชนกันของเม็ดขนาดใหญ่ในจาน การชนกันสามารถทำให้อนุภาคขนาดใหญ่มีขนาดเล็กลง และยิ่งชนกันอย่างต่อเนื่องยิ่งสามารถทำให้อนุภาคมีขนาดเล็กลงไปอีก
เพื่อให้เกิดการชนกันในจานเศษ ต้องมีวัตถุขนาดใหญ่พอที่จะสร้างการรบกวนด้วยแรงโน้มถ่วงอยู่ในจานเพื่อสร้างความเร็วการชนที่เพียงพอ การรบกวนนี้อาจเกิดขึ้นได้จากดาวเคราะห์ในการระบบดาวเคราะห์ หรือจากดาวฤกษ์ทุติยภูมิในระบบดาวคู่
แนร์เกซี (จังหวัดอีลอม)

แนร์เกซี  เป็นหมู่บ้านในตำบลแนโบแวต อำเภอกลาง เทศมณฑลเอย์วอน จังหวัดอีลอม ประเทศอิหร่าน จากสำมะดน พ.ศ. 2549 หมู่บ้านนี้มีประชากร 100 คนใน 19 ครัวเรือน ประชากรในหมู่บ้านนี้เป็นชาวเคิร์ด
แนร์เกซี

แนร์เกซี  อาจหมายถึง:
<table id="
disambigbox" class="metadata plainlinks dmbox 
dmbox-disambig" style="">
<tr>
<td class="mbox-image" style="padding: 2px 0 2px 0.4em;">
 </td>
<td class="mbox-text" style="padding: 0.25em 0.4em; font-style: italic; "> หน้านี้รวมบทความที่มีชื่อเหมือนหรือใกล้เคียงกัน
 </td>
</tr>
</table>#เปลี่ยนทาง
ผู้ครองราชสมบัติร่วม

ผู้ครองราชสมบัติร่วม เป็นสถานการณ์ที่ตำแหน่งผู้ปกครอง (เช่น เจ้าชาย เจ้าหญิง กษัตริย์ พระราชินี จักรพรรดิ หรือจักรพรรดินี) ซึ่งโดยปกติจะมีเพียงบุคคลเดียว แต่กลับมีผู้ปกครองขึ้นมาบริหารสองคนหรือมากกว่านั้น ซึ่งจะแตกต่างจากระบบการปกครองทวิราชาธิปไตย (Diarchies หรือ Duumvirates) อย่างเช่น การปกครองของนครรัฐสปาร์ตาโบราณและจักรวรรดิโรมัน พร้อมกับผู้สำเร็จราชการที่ซึ่งในกรณีส่วนใหญ่ผู้ปกครองที่ยังเยาว์วัยกว่าที่จะปกครองด้วยตนเองได้หรือไร้ความสามารถ โดยเฉพาะจะมีผู้อาวุโสเหนือผู้ปกครองและไม่ใช้อำนาจใด ๆ นอกเหนือจากการดำรงตำแหน่งประมุขแห่งรัฐตามกฎหมาย
ตัวอย่างทางประวัติศาสตร์.
การครองราชสมบัติร่วมนั้นเป็นเรื่องปกติที่เกิดขึ้นในช่วงสมัยเฮลเลนิสติก ตามที่นักวิชาการท่านหนึ่งได้กล่าวว่า "โดยปกติแล้วสามารถอธิบายได้ว่าการครองราชสมบัติร่วมเป็นวิธีการหลีกเลี่ยงวิกฤตการสืบราชสันตติวงศ์หรือความขัดแย้งภายใน และเป็นการเสริมสร้างเอกลักษณ์และอุดมการณ์ของราชวงศ์" ตัวอย่างอื่นๆ ได้แก่ การครองราชสมบัติร่วมของพระเจ้าเฟรดเดอริกที่ 1 แห่งออสเตรียและจักรพรรดิลูทวิชที่ 4 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ในราชอาณาจักรเยอรมนี นอกจากนี้ยังสามารถพบผู้ปกครองตามสิทธิ์ของพระมเหสี ("Jure uxoris") ในราชอาณาจักรต่างๆ เช่น สเปนและโปรตุเกส (พระเจ้าเฟร์นันโดที่ 2 และสมเด็จพระราชินีนาถอิซาเบลที่ 1 แห่งกัสติยา, พระเจ้าเฟลิเปที่ 1 และสมเด็จพระราชินีนาถฆัวนาแห่งกัสติยา, พระเจ้าเปดรูที่ 3 และสมเด็จพระราชินีนาถมารีอาที่ 1 แห่งโปรตุเกส เป็นต้น) และในราชอาณาจักรนาวาร์ พระสวามีของสมเเด็จราชินีนาถผู้ทรงครองราชย์ทรงได้รับการขนานนามว่าเป็นผู้ปกครองร่วม
อฮานีอิท

อฮานีอิท เป็นสตรีชาวอียิปต์โบราณที่มีชีวิตอยู่ในช่วงสมัยราชวงศ์ที่หนึ่งแห่งอียิปต์ ซึ่งได้รับการตั้งชื่อตามเทพีนีอิท
ฟาโรห์ดเจตจากราชวงศ์ที่หนึ่งทรงถูกฝังพระบรมศพอยู่ในสุสาน แซดในอุมมุลเกาะอาบ และมีจารึกที่ปรากฏชื่อของอฮานีอิทอยู่ในหลุมฝังพระบรมศพนั้น จารึกดังกล่าวมีชื่อว่า ยูซี 14268 และไม่ทราบโดยแน่ชัดว่าอฮานีอิทจะทรงเป็นพระมเหสีของกษัตริย์ ขุนนาง หรือพระญาติของกษัตริย์
การสังหารหมู่ที่นังกาปัรบัต พ.ศ. 2556

การสังหารหมู่ที่นังกาปัรบัตในคืนวันที่ 22 มิถุนายน 2013 เป็นการก่อการร้ายในแคว้นกิลกิต-บัลติสถาน ประเทศปากีสถาน กองกำลังติดอาวุธจำนวน 16 คน แต่งกายด้วยเครื่องแบบของลูกเสือกิลกิต-บัลติสถาน เข้าโจมตีเบสแคมป์ของนักไต่เขา และสังหารเหยื่อ 11 คน ซึ่งประกอบด้วยนักไต่เขา 10 คน และผู้นำเที่ยวชาวท้องถิ่นหนึ่งคน กลุ่มนักไต่เขาที่ถูกสังหารมาจากหลายประเทศ ได้แก่ ยูเครน, จีน, สโลวาเกีย, ลิธัวเนีย และ เนปาล นักไต่เขาในเบสแคมป์ที่รอดชีวิตจากการสังหารหมู่ได้แก่พลเมืองชาวจีนซึ่งหลบหนีออกมาจากจุดเกิดเหตุขณะเกิดการโจมตี และพลเมืองของลัตเวียที่บังเอิญอยู่นอกเบสแคมป์ตอนเกิดเหตุพอดี จุดเกิดเหตุเป็นเบสแคมป์แห่งหนึ่งสำหรับไต่เขาไปยังยอดเขานังกาปัรบัต ซึ่งเป็นภูเขาที่สูงที่สุดอันดับเก้าของโลก เชานี้เป็นจุดหมายปลายทางยอดนิยมของนักไต่เขาและเดินทางไกล โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเดือนมิถุนายนถึงสิงหาคมซึ่งสภาพอากาศเป็นใจต่อการเดินทาง
ในเดือนพฤศจิกายน 2013 ผู้ก่อเหตุส่วนใหญ่ถูกจับกุมและตัดสินมีความผิดภายใต้กฎหมายต่อต้านการก่อการร้ายของปากีสถาน อย่างไรก็ตาม ส่วนใหญ่ถูกปล่อยตัวในไม่เกินปี 2014 และตัวตนของผู้ก่อเหตุไม่เคยได้รับการยืนยันอย่างเป็นทางการ คณะกรรมการการต่างประเทศของวุฒิสภาปากีสถานเชื่อว่าแรงจูงใจในการก่อเหตุแรกเริ่มไม่ใช่การสังหารนักท่องเที่ยวเหล่านี้ แต่จะเป็นการลักพาตัวไปเพื่อเรียกค่าไถ่มากกว่า
เหตุการณ์นี้ถือเป็นการโจมตีนักไต่เขาครั้งแรกในภูมิภาคกิลกิต-บัลติสถานของปากีสถาน ที่ซึ่งก่อนหน้านี้ถือว่าเป็นพื้นที่ปลอดกองกำลังติดอาวุธ ยกเว้นแต่เพียงการโจมตีชาวมุสลิมชีอะฮ์ซึ่งเป็นชนกลุ่มน้อย เป็นครั้งคราเท่านั้น
ข้อมูลในภายหลังทราบว่าแผนการของกลุ่มก่อการร้ายคือการลักพาตัว เฉิน หงลู่ (Chen Honglu) พลเมืองสองสัญชาติที่ถือสัญชาติอเมริกันและจีน และนำตัวเขาไปแลกเปลี่ยนเอาตัวผู้บังคับบัญชาของตอลิบานคนหนึ่งในอัฟกานิสถาน อย่างไรก็ตาม ขณะก่อเหตุโจมตี เฉินพุ่งตัวออกมาจากเต็นต์และล้มผู้ก่อเหตุคนหนึ่งโดยใช้เทคนิกศิลปะการต่อสู้ ผู้ก่อเหตุที่ถูกเฉินโจมตีตกใจและยิงเฉิน ทำให้เป้าหมายหลักของการโจมตีในครั้งนี้เสียไป ทำให้ผู้นำการก่อการร้ายครั้งนี้โกรธมาก นักไต่เขาที่เหลือในเบสแคมป์จึงถูกจับตัวมักเข้ากับเสา และถูกยิงทิ้งจนหมด หลังจากนั้น ผู้ก่อเหตุจึงเดินเท้าราวห้าชั่วโมงไปยังหมู่บ้านห่างไกลแห่งหนึ่ง ถอดเครื่องแบบไปฝัง กินข้าวเช้า เดินเท้าต่อไปอีกหมู่บ้าน และแยกย้าย
ทีฟาล

ทีฟาล  เป็นผู้ผลิตเครื่องครัวและเครื่องใช้ไฟฟ้าขนาดเล็กของฝรั่งเศส โดยมี Groupe SEB (กลุ่มผู้ผลิตเครื่องครัว) เป็นเจ้าของตั้งแต่ปี 1968 บริษัทนี้เป็นที่รู้จักในด้านการผลิตเครื่องครัว และอุปกรณ์ทอดแบบไม่ติดกระทะที่มีความต้องการไขมันหรือน้ำมันต่ำ
ในสหรัฐอเมริกา ทีฟาลจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าในชื่อ T-Fal ซึ่งสอดคล้องกับคำคัดค้านของดูปองต์ ที่ว่าชื่อ "ทีฟาล" นั้นใกล้เคียงกับเครื่องหมายการค้า "เทฟลอน" ของดูปองต์มากเกินไป แบรนด์ T-Fal ยังใช้ในแคนาดา และญี่ปุ่นด้วย
ทีฟาลในประเทศไทย.
สำหรับในประเทศไทย ทีฟาลได้เลือก ญาญ่า-อุรัสยา เสปอร์บันด์ เป็นพรีเซ็นเตอร์คนแรกของแบรนด์
อเล็กซานเดร์ โวลส์ชาน

<ns>0</ns>
 <revision>
 <timestamp>2023-07-01T16:22:38Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Potapt</username>
 </contributor>
 <comment>Potapt ย้ายหน้า อเล็กซานเดร์ โวลส์ชาน ไปยัง อาแล็กซันแดร์ วอลช์ชัน</comment>
 <origin>10844986</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
วิทยาเห็บไร

วิทยาเห็บไร  (จากภาษา, akari "ไรชนิดหนึ่ง", และ , -logia) คือวิชาที่ศึกษาเรื่องของไร และเห็บ ซึ่งเป็นสัตว์ในอันดับอะคารินา (Acarina) เป็นสาขาวิชาย่อยของวิทยาสัตว์พวกแมงมุมซึ่งเป็นอนุสาขาวิชาของสัตววิทยา นักสัตววิทยาที่เชี่ยวชาญด้านวิทยาเห็บไรเรียกว่านักวิทยาเห็บไร (acarologist) นักวิทยาเห็บไรบางคนอาจเป็นนักปรสิตวิทยาด้วย เพราะสัตว์ในอันดับอะคารินาหลายชนิดเป็นปรสิต มีการศึกษาวิจัยวิทยาเห็บไรทั่วโลกทั้งโดยผู้ประกอบวิชาชีพและปัจเจกบุคคล
องค์กรด้านวิทยาเห็บไร.
ตัวอย่างขององค์กรเฉพาะด้านวิทยาเห็บไร เช่น ห้องปฏิบัติการไรวิทยาทางการแพทย์ในสังกัดสถาบันวิทยาศาสตร์แห่งสาธารณรัฐเช็ก, ห้องปฏิบัติการวิจัยเห็บของมหาวิทยาลัยโรดไอแลนด์, ห้องปฏิบัติการวิจัยเห็บของมหาวิทยาลัยเท็กซัสเอแอนด์เอ็ม เป็นต้น
วารสาร.
วารสารวิชาการที่ได้รับการยอมรับในสาขาวิชาวิทยาเห็บไร เช่น "Acarologia", "Experimental and Applied Acarology", "International Journal of Acarology", "Systematic & Applied Acarology" เป็นต้น
ฟุตบอลชิงแชมป์เอเชีย รุ่นอายุไม่เกิน 17 ปี 2023

การแข่งขัน ฟุตบอลเอเชียเยาวชนอายุไม่เกิน 17 ปี 2023 เป็นการแข่งขันครั้งที่ 19 ของ ฟุตบอลเอเชียเยาวชนอายุไม่เกิน 17 ปี (นับรวมครั้งที่ผ่านมาของฟุตบอลเอเชียเยาวชนอายุไม่เกิน 16 ปี และ ฟุตบอลเอเชียเยาวชนอายุไม่เกิน 17 ปี), เป็นการแข่งขันทัวร์นาเมนต์ฟุตบอลยุวชนที่จัดขึ้นสองปีต่อครั้ง จัดขึ้นโดย สมาพันธ์ฟุตบอลเอเชีย (เอเอฟซี) สำหรับทีมชาติประเภทชายรุ่นอายุไม่เกิน 17 ปี ของทวีปเอเชีย. ครั้งนี้จะเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่ปี ค.ศ. 2006 ที่เล่นเป็นทัวร์นาเมนต์รุ่นอายุไม่เกิน 17 ปี เนื่องจากเอเอฟซีเสนอให้เปลี่ยนการแข่งขันจากรุ่นอายุไม่เกิน 16 ปี เป็นรุ่นอายุไม่เกิน 17 ปี โดยเริ่มตั้งแต่ปี ค.ศ. 2023. นอกจากนี้, ทัวร์นาเมนต์ยังเปลี่ยนชื่อจาก "เอเอฟซี ยู-16 แชมเปียนชิป" เป็น "เอเอฟซี ยู-17 เอเชียน คัพ".
เมื่อวันที่ 25 มกราคม ค.ศ. 2021, เอเอฟซีประกาศว่าบาห์เรนจะรักษาสิทธิ์ในการเป็นเจ้าภาพสำหรับรุ่นปี 2023 หลังจากการยกเลิกของ ฟุตบอลเอเชียเยาวชนอายุไม่เกิน 16 ปี 2020 เนื่องจาก การระบาดทั่วของโควิด-19. อย่างไรก็ตาม, บาห์เรนตัดสินใจถอนสิทธิ์การเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันในวันที่ 16 มิถุนายน ค.ศ. 2022, ทำให้ต้องเลือกเจ้าภาพใหม่อีกครั้งในภายหลัง. เมื่อวันที่ 23 ธันวาคม ค.ศ. 2022, ประเทศไทยได้รับเลือกให้เป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันโดยคณะกรรมการบริหารเอเอฟซี.
ทั้งหมด 16 ทีมที่จะได้ลงเล่นในรายการนี้. สี่ทีมที่ดีที่สุดของทัวร์นาเมนต์จะได้ผ่านเข้าสู่ ฟุตบอลโลก รุ่นอายุไม่เกิน 17 ปี 2023 ใน ประเทศอินโดนีเซีย ในฐานะตัวแทน เอเอฟซี นอกเหนือไปจาก อินโดนีเซีย ซึ่งผ่านเข้ารอบโดยอัตโนมัติในฐานะเจ้าภาพทีมใหม่
ญี่ปุ่น คือแชมป์เก่า ได้ชนะเลิศในปี ค.ศ. 2018
รอบคัดเลือก.
แมตช์รอบคัดเลือกได้ลงเล่นระหว่างวันที่ 1–9 ตุลาคม พ.ศ. 2565.
ทีมที่เข้ารอบ.
ด้านล่างนี่คือ 16 ทีมที่ได้ผ่านเข้าไปเล่นสำหรับรอบสุดท้าย. บาห์เรน, อินโดนีเซีย, โอมาน, สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ และ เกาหลีเหนือ (หลังไม่ได้เข้าสู่รอบคัดเลือก) ทั้งหมดพลาดในฉบับนี้หลังจากผ่านการคัดเลือกในครั้งก่อนหน้านี้. นอกจากนี้, อัฟกานิสถาน, ลาว, มาเลเซีย, ไทย และ เวียดนาม เข้ารอบทั้งหมดสำหรับครั้งนี้หลังจากตอนแรกพลาดไป.
สนามแข่งขัน.
แต่ละนัดจะลงเล่นในสี่สนามแข่งขันในสามเมือง/จังหวัด.
การจับสลาก.
16 ทีมได้ถูกจับสลากอยู่ในสี่กลุ่มที่มีสี่ทีม, กับทีมที่เป็นทีมวางตามผลงานของพวกเขาใน ฟุตบอลเอเชียเยาวชนอายุไม่เกิน 16 ปี 2018 ทัวร์นาเมนต์รอบสุดท้ายและ รอบคัดเลือก, กับเจ้าภาพ ประเทศไทย เป็นทีมวางอัตโนมัติ และถูกกำหนดให้อยู่ในตำแหน่ง เอ1 ในการจับสลาก. การจับสลากได้จัดขึ้นและโปรแกรมการแข่งขันได้รับการยืนยันเมื่อวันที่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2566 ใน กรุงเทพมหานคร, ประเทศไทย.
รอบแบ่งกลุ่ม.
ชนะเลิศของรองชนะเลิศของแต่ละกลุ่มจะได้ผ่านเข้าสู่รอบก่อนรองชนะเลิศ.
เวลาแมตช์ทั้งหมดคือในเวลาท้องถิ่น, ICT .
กลุ่ม เอ.
<onlyinclude></onlyinclude>
กลุ่ม บี.
<onlyinclude></onlyinclude>
กลุ่ม ซี.
<onlyinclude></onlyinclude>
กลุ่ม ดี.
<onlyinclude></onlyinclude>
รอบแพ้คัดออก.
โปรแกรมการแข่งขันสำหรับรอบแพ้คัดออกได้ถูกปล่อยออกมาในปี ค.ศ. 2023. 4 ทีมที่ดีที่สุดในรอบแพ้คัดออกจะได้ผ่านเข้าไปสำหรับ ฟุตบอลโลกเยาวชนอายุไม่เกิน 17 ปี 2023 ในฐานะตัวแทนจากเอเอฟซี.
รอบก่อนรองชนะเลิศ.
ผู้ชนะจะได้ผ่านเข้าไปสำหรับ ฟุตบอลโลกเยาวชนอายุไม่เกิน 17 ปี 2023.
หมายเหตุ.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
อวนีนทรนาถ ฐากุร

อวนีนทรนาถ ฐากุร (อักษรโรมัน: Abanindranath Tagore, #เปลี่ยนทาง (เบงกอล: অবনীন্দ্রনাথ ঠাকুর; 7 สิงหาคม 1871 – 5 ธันวาคม 1951) เป็นศิลปินคนสำคัญชาวเบงกอล ผู้ริเริ่มการนำเสนอคติสวเทศีในศิลปะอินเดียเป็นคนแรก ๆ และผู้ริเริ่มขบวนการศิลปะเบงกอล ที่มีอิทธิพลไปสู่การพัฒนาจิตรกรรมอินเดียยุคใหม่ นอกจากนี้ยังเป็นนักประพันธ์ที่มีผลงานโดดเด่นโดยเฉพาะในแวดวงวรรณกรรมเด็กภาษาเบงกอล ผลงานวรรณกรรมเด็กชิ้นสำคัญ เช่น ราชกาหินี พุโร อังคละ นาลัก ("Rajkahini, Buro Angla, Nalak,") และ "ขิเรร ปุตุล"
ฐากุรพยายามที่จะสร้างความเป็นสมัยใหม่ (modernise) ให้กับศิลปะโมกุล และ ราชปุต เพื่อต้านทานกับอิทธิพลของวัฒนธรรมตะวันตกที่มีสอนในสถาบันการศึกษาภายใต้บริติชราช. ผลงานสร้างสรรค์ของฐากุรต่อมามีอิทธิพลอย่างมาก และได้รับการยอมรับในสถาบันศิลปะของบริติชราชให้เป็นรูปแบบตัวอย่างของงานศิลปะแบบอินเดีย
มียอเวน

มียอเวน  เป็นเมืองในเทศมณฑลอาร์เจช ประเทศโรมาเนีย ตั้งอยู่ห่างจากปีเตชต์ไปทางตะวันออกเฉียงเหนือราว 15 กิโลเมตร ประชากรในปี 2011 อยู่ที่ 31,998 คน
มียอเวนพัฒนาขึ้นอย่างมากในคริสต์ทศวรรษ 1970 หลังการก่อสร้างโรงงานผลิตของยานยนต์ดาชียาในปี 1968 มียอเวนยังเป็นที่ตั้งของสถาบันวิจัยนิวเคลียร์และโรงงานซึ่งผลิตวัสดุอุปกรณ์ให้กับโรงไฟฟ้านิวเคลียร์เชร์นาวอเดอ และเรือนจำความปลอดภัยสูงหนึ่งแห่ง มียอเวนได้รับสถานะเมือง (town) อย่างเป็นทางการในปี 1989 หลังโครงการจัดระเบียบชนบทโรมาเนีย ก่อนหน้านี้ มียอเวนเป็นเพียงเทศบาลชื่อ "กอลีบัช"  จากนั้นมีการนำชื่อมียอเวนซึ่งเป็นชื่อในประวัติศาสตร์กลับมาใช้อีกครั้งในปี 1996 เป็นต้นมา
ยานยนต์ดาชียา บริษัทผู้ผลิตรถยนต์รายใหญ่ของโรมาเนีย มีสำนักงานใหญ่และโรงงานผลิตแห่งเดียวของบริษัทอยู่ที่มียอเวน โรงงานที่มียอเวนนี้มีขีดการผลิตรถยนต์อยู่ที่ 350,000 คันต่อปี
โรงพยาบาลรวมใจรักษ์

โรงพยาบาลรวมใจรักษ์ เป็นโรงพยาบาลเอกชนระดับตติยภูมิขนาด 144 เตียง ก่อตั้งขึ้นโดย ความร่วมมือของ 3 บริษัท คือ บริษัท ประกิต โฮลดิ้งส์ จำกัด (มหาชน), บริษัท สหยูเนี่ยน จำกัด (มหาชน) และบริษัท สหพัฒนพิบูล จำกัด (มหาชน) ดำเนินงานโดย บริษัท การแพทย์ สุขุมวิท 62 จำกัด มีนายแพทย์สุนทร ศรีทา อดีตผู้บริหารกลุ่มโรงพยาบาลพริ้นซ์ เป็นผู้อำนวยการโรงพยาบาล
โรงพยาบาลรวมใจรักษ์ตั้งอยู่ในซอยสุขุมวิท 62 แขวงพระโขนงใต้ เขตพระโขนง กรุงเทพมหานคร เป็นอาคารโรงพยาบาลสูง 12 ชั้น และชั้นใต้ดิน 1 ชั้น ขนาด 132 เตียง มีอาคารจอดรถ 8 ชั้น และชั้นใต้ดิน 1 ชั้น มี 22 ศูนย์รักษาโรคเฉพาะทาง เช่น แผนกสูตินรีเวชกรรม, แผนกอายุรกรรม, แผนกกุมารเวช,แผนกศัลยกรรม มี 4 ศูนย์การรักษาได้แก่ ศูนย์หัวใจครบวงจร, ศูนย์ตรวจสุขภาพ, ศูนย์ผ่าตัดผ่านกล้องแผลเล็ก และศูนย์ตรวจสุขภาพ
โรงพยาบาลมีการจัดพิธีวางศิลาฤกษ์ยกเสาเอกอาคารโรงพยาบาลเมื่อวันที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2562 ได้มีพิธีเปิดทำการไปเมื่อวันที่ 25 กันยายน พ.ศ. 2565
วากานะ มารูโอกะ

วากานะ มารูโอกะ (; โรมาจิ: "Maruoka Wakana", 13 พฤษภาคม 1995 -) เป็น นักพากย์หญิงชาวญี่ปุ่น เกิดที่โตเกียว สังกัด WITH LINE ส่วนสูง 155 ซม. มีชื่อเล่นว่า วากะซามะ (わかさま)
เฮลวาน

ฮัลวาน ("", ,) เป็นเขตชานเมืองทางตอนใต้ของกรุงไคโร ประเทศอียิปต์ พื้นที่ของฮัลวานสามารถพบเห็นร่องรอยกิจกรรมในช่วงสมัยยุคก่อนประวัติศาสตร์ อียิปต์โบราณ จักรวรรดิโรมัน และช่วงสมัยมุสลิม และเมื่อไม่นานมานี้ได้ถูกตั้งให้เป็นเมืองจนถึงปลายคริสต์ทศวรรษที่ 1960 ก่อนที่เมืองฮัลวานจะอยู่เป็นบริเวณปริมณฑลกับกรุงไคโรและถูกยุบรวมเข้าเป็นเขตเดียวกัน ในช่วงระยะเวลาสั้น ๆ ระหว่างเดือนเมษายน พ.ศ. 2551 ถึงเดือนเมษายน พ.ศ. 2554 เมืองฮัลวานถูกตั้งขึ้นใหม่ให้เป็นเมือง และตั้งขึ้นให้เป็นเมืองหลวงของเขตผู้ว่าการฮัลวานที่แยกออกจากเขตผู้ว่าการไคโรและกีซา ก่อนที่จะถูกรวมกลับเข้าไปใหม่อีกครั้ง "คิสม์"ของฮัลวานมีประชากรจำนวน 521,239 คนจากการสำรวจสำมะโนประชากร พ.ศ. 2560
ช็อง ยู-มี (นักแสดงเกิด พ.ศ. 2526)

ช็อง ยู-มี (เกิด 18 มกราคม ค.ศ. 1983) เป็นนักแสดงชาวเกาหลีใต้ เธอเริ่มต้นอาชีพนักแสดงจากการแสดงภาพยนตร์สั้น และมีผลงานการแสดงภาพยนตร์เรื่องแรกใน "ขอรัก...อีกครั้ง" (2005) ที่ทำให้เธอได้รับรางวัลแพ็คซังอาร์ทอวอร์ดส์ สาขานักแสดงหญิงหน้าใหม่ยอดเยี่ยม และได้รับความสนใจจากวงการบันเทิงในเกาหลีใต้ จากนั้นเธอมีผลงานการแสดงในภาพยนตร์เรื่องอื่น ๆ ตามมา เช่น "ครอบครัวป่วน เซ็ง เครียด ซวย" (2007) ", "หนึ่งในความหมายของรัก", เชาว์ เขี้ยวตันพันธุ์ปีศาจ" (2009), "มายเดียร์ เดสเพอราโด" (2010) รวมถึงภาพยนตร์ที่ได้รับคำชื่นชมและประสบความสำเร็จทางรายได้อย่างมหาศาลเช่น "เสียงจากหัวใจ..ที่ไม่มีใครได้ยิน" (2011), "ด่วนนรก ซอมบี้คลั่ง" (2016) และ "คิมจียอง เกิดปี 82" (2019) โดยเธอเป็นหนึ่งในนักแสดงหญิงที่ได้รับการยอมรับและมักจะได้รับคำชื่นชมในเรื่องฝีมือการแสดงจากสื่อมวลชนและนักวิจารณ์อยู่เสมอ ๆ 
ช็อง ยู-มี เป็นนักแสดงหญิงที่ได้รับรางวัลใหญ่ทางการแสดงภายในประเทศมาแล้วหลายรางวัล เช่น รางวัลแพ็คซังอาร์ทอวอร์ดส์ สาขานักแสดงหญิงหน้าใหม่ยอดเยี่ยม ประจำปี 2005 จากผลงานเรื่อง "ขอรัก...อีกครั้ง", ได้รับรางวัลภาพยนตร์บลูดรากอน 2 สมัย ในสาขา นักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม จากเรื่อง "บ้านนี้คอมเมดี้ที่ซู๊ด" (2006) และ สาขานักแสดงยอดนิยม ประจำปี 2021, ได้รับรางวัลจากสมาคมนักวิจารณ์ภาพยนตร์เกาหลี 2 สมัย ในสาขานักแสดงหญิงหน้าใหม่ยอดเยี่ยม จากเรื่อง "ขอรัก...อีกครั้ง" ในปี 2005 และ สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม จากเรื่อง "คิมจียอง เกิดปี 82" ในปี 2020 รวมทั้งได้รับรางวัลละครโทรทัศน์สถานีเคบีเอส จากเรื่อง "เดอะเกรต คเย ชุน-บิน" (2010) และ ดิสคัฟเวอรีออฟเลิฟ (2014)
ธานี ยี่สาร

ธานี ยี่สาร (เกิด 4 กันยายน พ.ศ. 2497) เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเพชรบุรี เคยเป็นแกนนำกลุ่ม 16 และอดีตกรรมการบริหารพรรคไทยรักไทย (บ้านเลขที่ 111)
ประวัติ.
ธานี ยี่สาร เกิดเมื่อวันที่ 4 กันยายน พ.ศ. 2497 เป็นบุตรของนายพิน กับนางเฉลา ยี่สาร เขาเข้าเรียนชั้นประถมที่โรงเรียนท่ายางประชาสรรค์ ชั้นมัธยมที่โรงเรียนอรุณประดิษฐ จนได้เรียนต่อปริญญาตรีทางด้านรัฐศาสตร์ และปริญญาโท รัฐประศาสนศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง
ธานี ยี่สาร สมรสกับนางทัศนาวดี ยี่สาร (สกุลเดิม บริสุทธิ์) ไม่มีบุตร
การทำงาน.
ธานี ยี่สาร เริ่มทำงานการเมืองท้องถิ่นในปี 2523 โดยการลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาจังหวัด (ส.จ.) จนกระทั่งมีการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป มีนาคม พ.ศ. 2535 เขาจึงได้เข้าร่วมกับพรรคสามัคคีธรรม โดยการชักชวนของพลอากาศเอก เกษตร โรจนนิล และได้รับเลือกเป็น ส.ส.สมัยแรก
จากนั้นเขาจึงได้ย้ายไปสังกัดพรรคชาติพัฒนา และรวมกลุ่ม ส.ส.เป็นกลุ่ม 16 ได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส.สมัยที่ 2 ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กันยายน พ.ศ. 2535 และย้ายไปสังกัดพรรคชาติไทย ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538 แต่ในปี 2539 เขาตัดสินใจไม่ลงสมัครรับเลือกตั้ง เพื่อหลีกทางให้กับ พิเชษฐ สถิรชวาล ซึ่งเคยเป็นผู้สมัครพรรคเดียวกันแต่สอบตกในครั้งก่อน
ธานี ยี่สาร เข้าร่วมงานการเมืองอีกครั้งในปี 2544 กับพรรคไทยรักไทย และเป็นกรรมการบริหารพรรค รวมทั้งลงสมัครรับเลือกตั้งเป็น ส.ส.อีก 2 สมัย คือ ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 และการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2548 จนกระทั่งเกิดการรัฐประการในปี 2549 และยุบพรรคไทยรักไทย
ธานี ยี่สาร เป็นนักการเมืองมากบารมีคนหนึ่ง เคยได้รับการแต่งตั้งเป็นเลขานุการรัมนตรีว่าการกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม (สมพงษ์ อมรวิวัฒน์) เลขานุการรัฐมนตรีฯ (สรอรรถ กลิ่นประทุม)
หลังถูกตัดสิทธิ์ทางการเมือง เขาก็ยังมีบทบาทในการจัดวางตัวผู้สมัคร ส.ส.ให้กับพรรคเพื่อไทย ต่อมาในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2566 เขามีส่วนในการสนับสนุนผู้สมัครจากพรรคภูมิใจไทย
พระราชวังสต็อกโฮล์ม

พระราชวังสต็อกโฮล์ม หรือ พระราชวังหลวง (หรือ) เป็นที่ประทับทางการและพระราชวังหลวงแห่งหลักของสถาบันพระมหากษัตริย์แห่งสวีเดน (ที่ประทับจริง ๆ ของพระเจ้าคาร์ลที่ 16 กุสตาฟ และ พระราชินีนาถซิลเวีย อยู่ที่พระราชวังโดรตต์นิงฮ็อล์ม) พระราชวังสต็อกโฮล์มตั้งอยู่บนสตัดสโฮลเมิน ในย่านกัมลาสตานของสต็อกโฮล์ม โดยพระราชวังตั้งอยู่ติดกับอาคารริกสดัก พระราชวังนี้เป็นสถานที่ทรงงานหลักของพระมหากษัตริย์, พระบรมวงศานุวงศ์ และราชสำนัก
พระราชวังเป็นทรัพย์สินของรัฐบาลสวีเดนในนามคณะกรรมการอสังหาริมทรัพย์แห่งสวีเดนซึ่งมีหน้าที่ดูแลรักษาและดูแลการใช้งานของพระราชวัง ส่วน "สโตตโฮลลาแรมบีเต็ต" (Ståthållarämbetet; สำนักงานผู้ว่าการพระราชวัง) เป็นผู้ดูแลพระราชสิทธิ์ในการควบคุมจัดการพระราชวัง พระราชวังเป็นส่วนหนึ่งของพระราชวังหลวงในสวีเดนซึ่งอยู่ภายใต้การควบคุมจัดการของพระราชวงศ์และราชสำนัก
วัดโพธิ์เอน (จังหวัดนนทบุรี)

วัดโพธิ์เอน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 6 บ้านคลองบางราวนก ตำบลบางขุนกอง อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 13 ไร่ 2 งาน 80 ตารางวา อยู่ริมคลองบางราวนกฝั่งใต้
ปีที่สร้างวัดโพธิ์เอน บ้างระบุว่าสร้างเมื่อ พ.ศ. 2292 แต่หนังสือ "ประวัติวัดทั่วราชอาณาจักร เล่ม 2" ระบุว่าสร้างเมื่อ พ.ศ. 2392 ไม่ปรากฏนามและประวัติผู้สร้าง มีชื่อเดิมว่า วัดโพไสย์ และเปลี่ยนชื่อเป็น "วัดโพธิ์เอน" เมื่อประมาณ พ.ศ. 2455 ซึ่งได้มีการบูรณปฏิสังขรณ์เสนาสนะต่าง ๆ ขึ้น วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาแต่เดิมคงประมาณ พ.ศ. 2398 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2540
อาคารและเสนาสนะสำคัญได้แก่ อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2526 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ภายในมีพระประธานปางมารวิชัย สร้างเมื่อ พ.ศ. 2539 ศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2507 เป็นอาคารไม้ทรงไทยชั้นเดียว ภายในมีพระประธานปางมารวิชัย สร้างเมื่อ พ.ศ. 2503 หอสวดมนต์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2512 เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ 2 ชั้น กุฏิสงฆ์ เป็นอาคารตึกครึ่งไม้ครึ่ง วิหาร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2536 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาอเนกประสงค์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2530 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก และศาลาบำเพ็ญกุศล วัดมีปูชนียวัตถุสำคัญคือ พระพุทธรูปปางห้ามสมุทร เรียกว่า "หลวงพ่อซุ้มประสิทธิโชค" เป็นพระพุทธรูปสมัยอยุธยา นอกจากนั้นวัดยังมีวัตถุมงคลคือ "เหรียญหลวงพ่อซุ้ม วัดโพธิ์เอน" เนื้อทองแดง มหานิยมของคนที่สะสมพระเครื่อง
อิสลามปุระ (รัฐมหาราษฏระ)

อิสลามปุระ เป็นหมู่บ้านขนาดเล็กในอำเภอซันคลี รัฐมหาราษฏระ ทางภาคตะวันตกของอินเดีย ครอบคลุมพื้นที่ สำมะโนประชากรอินเดีย พ.ศ. 2554 ระบุว่าหมู่บ้านมีประชากร 1,474 คน
วัดรวก (จังหวัดนนทบุรี)

วัดรวก เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 4 บ้านวัดรวกบางสีทอง ตำบลบางสีทอง อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 7 ไร่
วัดรวกตั้งเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2367 ไม่ปรากฏหลักฐานว่าใครเป็นผู้สร้าง ชาวบ้านทราบเพียงว่าเป็นวัดที่สร้างมานาน จากนั้นได้กลายเป็นวัดร้าง บริเวณวัดมีไผ่รวกขึ้นเต็มไปหมด จึงเรียกกันว่า "วัดรวก" จนกระทั่งเมื่อ พ.ศ. 2467 หลวงพ่อพร้อม จตฺตเสโต ได้เข้ามาบูรณะวัดรวกขึ้นใหม่ หลวงพ่อพร้อมมีความสามารถและโด่งดังมากในด้านเวทมนตร์คาถา เสกเป่าทำน้ำมนต์รักษากระดูกแตกหักจนเป็นที่ร่ำลือ ต่อมาท่านได้รับพระราชทานสมณศักดิ์เป็นพระครูนนทการประสิทธิ์ 
บริเวณวัดในปัจจุบันยังมีไผ่รวกอยู่แต่เหลือน้อยเพราะวัดต้องการวางผังใหม่และขยายบริเวณเพื่อให้มีถนนเข้าถึงวัด อาคารและเสนาสนะสำคัญได้แก่ อุโบสถ กว้าง 10.50 เมตร ยาว 24 เมตร สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาการเปรียญ กว้าง 10 เมตร ยาว 22 เมตร สร้างในสมัยที่พระครูนนทการประสิทธิ์เป็นเจ้าอาวาส กุฏิสงฆ์ เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ 6 หลัง และเป็นตึกอีก 1 หลัง หอสวดมนต์ 2 ชั้น หอระฆัง มณฑปที่ประดิษฐานรูปหล่อหลวงพ่อพร้อม และฌาปนสถาน
กัมลา สตาน

กัมลา สตาน ("เมืองเก่า") หรือชื่อเดิม สตาเดินเมลลันโบรอาร์นา ("เมืองระหว่างสะพาน") จนกระทั่งเปลี่ยนเป็นชื่อทางการในปัจจุบันเมื่อปี 1980 เป็นย่านเมืองเก่าของสต็อกโฮล์ม ประเทศสวีเดน ซึ่งประกอบด้วยเกาะสตัดสโฮลเมินเป็นหลัก บางครั้งอาจรวมถึงเกาะน้อยริดดาร์โฮลเมิน, เฮลกีอันด์สโฮลเมิน และ สเตริมสโบริก
จัตุรัสใจกลางกัมลา สตาน มีชื่อว่าสโตรโตรเกท ซึ่งห้องล้อมด้วยบ้านคหบดีเก่าแก่ เช่น อาคารตลาดหุ้นสต็อกโฮล์ม และเคยเป็นสถานที่เกิดเหตุการอาบเลือดสต็อกโฮล์ม ที่ซึ่งขุนนางชาวสวีดถูกสังหารหมู่โดยกษัตริย์คริสเตียนที่สองแห่งเดนมาร์กในปี 1520 ที่ซึ่งต่อมานำไปสู่การปฏิวัติและสงครามกลางเมืองอันสิ้นสุดลงโดยสหภาพคาลมาร์ถูกยุบเลิก และตามด้วยการเลือกตั้งของกษัตริย์กุตาฟที่หนึ่ง
ในย่านนี้ยีงเป็นที่ตั้งของสถานที่สำคัญอื่น ๆ เช่น อาสนวิหารสต็อกโฮล์ม, พิพิธภัณฑ์โนเบล และ โบสถ์ริดดาร์ฮ็อล์ม, พระราชวังหลวงทรงบาโรก, ริดดาร์ฮูเซท และภัตตาคารเดนยิเลเนเฟรียเดนบนถนนเอิสเตร์ลองกาตัน ซึ่งเปิดทำการมาตั้งแต่ปี 1722 และเป็นภัตตาคารที่เปิดให้บริการยาวนานที่สุดในโลกโดยไม่มีการเปลี่ยนบรรยากาศโดยกินเนสบุ๊คออฟเวิล์ดเรเกิดส์