pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
Burkholderia pseudomallei

Burkholderia pseudomallei (หรือ Pseudomonas pseudomallei) เป็นแบคทีเรียมแกรมลบ สองขั้ว (bipolar), แอรอบิก, เคลื่อนที่ได้ และเป็นทรงแท่ง (rod-shaped) อาศัยอยู่ในพื้นดิน และระบาดในระดับท้องถิ่นในภูมิภาคเขตร้อน และกึ่งเขตร้อนทั่วโลก โดยเฉพาะในประเทศไทย และออสเตรเลียเหนือ เชื้อนี้ติดต่อในมนุษย์และสัตว์ นำไปสู่โรคเมลิโออิโดซิส นอกจากนี้ยังมีการค้นพบว่าสามารถติดเชื้อในพืชได้เช่นกัน
"B. pseudomallei" มีความยาวประมาณ 2–5 μm และมีเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 0.4–0.8 และสามารถเคลื่อนที่โดยการดันตัวเองได้โดยใช้แฟลกเจลลา แบคทีเรียนี้สามารถโตได้ในสิ่งแวดล้อมอาหารสังเคระห์รวมถึงกลุ่มที่ประกอบด้วยเบเทน กับ อาร์จีนีน
ในร่างกายมนุษย์ การเติบโตสูงสุดอยู่ที่อุณหภูมิประมาณ 40 °C ในสภาวะเป็นกรดเล็กน้อยถึงกลาง (pH 6.8–7.0) สายพันธุ์ส่วนใหญ่ของแบคทีเรียนี้สามารถเกิดการออกซิไดส์น้ำตาล ไม่ใช่การหมัก โดยไม่มีการผลิตก๊าส (โดยเฉพาะอย่างยิ่งกลูโคส กะบ กาแลกโทส; การเพาะเชื้ออื่น ๆ มีรายงานว่าสามารถเมทาบอไลส์มอลโทส กับ แป้ง ได้เช่นกัน) แบคทีเรียนี้สามารถผลิตได้ทั้งสารพิษแบบเอ็กโซ- และ เอ็นโดท็อกซิน หน้าที่ของการเกิดโรคจากสารพิษเหล่านี้ยังไม่เป็นที่เข้าใจประจักษ์ในทางวิชาการ
ดอมินิก มิสเตริโอ

ดอมินิก เกอติเอเรส์ (Dominik Gutiérrez; 5 ค.ศ. 1997(1997--)) เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกันที่เซ็นสัญญากับ WWE ภายใต้ชื่อ ดอมินิก มิสเตริโอ (Dominik Mysterio) เป็นนักมวยปล้ำรุ่นที่ 3 เป็นลูกชายของ Rey Mysterio Jr. และหลานปู่ของ Rey Misterio Sr. และเป็นแชมป์แท็กทีม WWE ร่วม Rey Jr. พ่อของเขาทำให้เป็นแชมป์พ่อลูกคู่แรกในประวัติศาสตร์ WWE และเป็นแชมป์เส้นแรกในอาชีพของดอมินิก นอกจากนี้ยังได้แชมป์นอร์ธอเมริกัน NXT เป็นแชมป์เดี่ยวเส้นแรกใน WWE และยังได้แชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัลเป็นแชมป์เดี่ยวเส้นแรกในค่ายหลัก WWE และยังเป็นพ่อลูกคู่ที่สามกับเรย์ที่ได้แชมป์เส้นนี้
โอทิส (นักมวยปล้ำ)

นิโคลา โบโกเยวิช (อังกฤษ; Nikola Bogojevic; เซอร์เบีย: НиколаБогојевић; เกิด 21 ธันวาคม ค.ศ. 1991) เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกันที่เซ็นสัญญากับ WWE ภายใต้ชื่อ โอทิส (Otis)
หลังจากเซ็นสัญญากับ WWE ในปี 2016 และได้รับมอบหมายให้ดูแลแบรนด์ NXT ที่กำลังพัฒนาเขาได้ร่วมงานกับ Tucker Knight ในฐานะส่วนหนึ่งของ Heavy Machinery พวกเขาได้รับการเลื่อนตำแหน่งขึ้นมาค่ายหลักของ WWE ในปี 2019 ในช่วงเวลาที่เขาอยู่ค่ายหลัก Otis ได้เป็นเจ้าของกระเป๋า Money in the Bank ของฝั่งชายประจำปี 2020 ในการแข่งขันไต่บันได
ก่อนที่เขาจะเข้าสู่อาชีพนักมวยปล้ำอาชีพโบโกเยวิชเคยเป็นนักมวยปล้ำสมัครเล่นโดยได้รับรางวัลเกรโก - โรมันจูเนียร์เนชันแนลในปี 2009 ในระดับน้ำหนักของเขาซึ่งเป็นตำแหน่งระดับประเทศในจูเนียร์แพน - อเมริกันเกมส์ 2011 และเหรียญทองแดงในมวยปล้ำกรีกโรมัน - เกมอเมริกันและเป็นโอกาสสำหรับทีมโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 แต่ไม่ได้รับเลือก ในปี 2017 เขาได้รับการเสนอชื่อให้เป็นหน้าใหม่แห่งปีโดย Pro Wrestling Illustrated (PWI)
ทักเกอร์ ไนท์

ลีวาย โรลลา คูเปอร์ (Levi Rolla Cooper); เกิด 24 กรกฎาคม ค.ศ. 1990) เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกันที่รู้จักกับ WWE ภายใต้ชื่อ ทักเกอร์ (Tucker) ชื่อย่อมาจากก่อนหน้านี้ของเขาคือ ทักเกอร์ ไนท์ (Tucker Knight) ทักเกอร์และโอทิสเริ่มทำงานร่วมกันใน NXT ซึ่งเป็นดินแดนแห่งการพัฒนาของ WWE ภายใต้ชื่อ Heavy Machinery
สารยับยั้งโปรตีเอสชนิดพึ่งโปรตีนแซด

สารยับยั้งโปรตีเอสชนิดพึ่งโปรตีนแซด (หรือ ZPI) เป็นโปรตีนที่พบในกระแสเลือดของมนุษย์ ทำหน้าที่ยับยั้งการทำงานของแฟคเตอร์ Xa และ XI ในกระบวนการจับลิ่มของเลือด ถูกถอดรหัสได้จากยีน SERPINA10 บนโครโมโซมคู่ที่ 14 โดย ZPI จัดเป็นโปรตีนในกลุ่มสารยับยั้งซีรีนโปรตีเอส (เซอร์ปิน) เคลดเอ
ในขั้นตอนการออกฤทธิ์ เพื่อให้ ZPI สามารถต้านการทำงานของเอนไซม์เป้าหมายได้อย่างเต็มที่ จำเป็นต้องอาศัยโปรตีนแซดเพื่อให้ช่วยในการเกิดปฏิกิริยา จึงเป็นที่มาของการกำหนดชื่อโปรตีนชนิดนี้ ซึ่งโปรตีนแซดดังกล่าวก็จัดเป็นโปรตีนอีกชนิดหนึ่งที่ทำงานเกี่ยวข้องกับกระบวนการจับลิ่มของเลือด โดยจะออกฤทธิ์ต้านการทำงานของแฟคเตอร์ X
ZPI มีน้ำหนักโมเลกุลประมาณ 72 กิโลดัลตัน ถูกสร้างขึ้นที่ตับ โครงสร้างประกอบไปด้วยกรดอะมิโนจำนวน 444 มอนอเมอร์ ถูกค้นพบครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 1998 ระหว่างการศึกษาการทำงานของโปรตีนแซด และสามารถจำลองโครงสร้างได้สำเร็จในปี ค.ศ. 2000 และมีการศึกษาทางคลินิกที่พบว่า ภาวะพร่อง ZPI มีความสัมพันธ์กับการเกิดภาวะการแข็งตัวของเลือดผิดปกติ (thrombophilia) โดยพบผู้ที่มีความผิดปกติของ ZPI ในกลุ่มผู้ป่วยภาวะลิ่มเลือดอุดหลอดเลือดดำ (venous thromboembolism) มากถึงร้อยละ 4.4
แอลฟาทู-แอนติพลาสมิน

แอลฟาทู-แอนติพลาสมิน (หรือ α2-antiplasmin หรือ plasmin inhibitor; A2AP) เป็นโปรตีนในกลุ่มสารยับยั้งซีรีนโปรตีเอส (เซอร์ปิน) ทำหน้าที่ยับยั้งการทำงานของพลาสมินในกระบวนการการจับลิ่มของเลือด ถูกถอดรหัสได้จากยีน SERPINF2 บนโครโมโซมคู่ที่ 17 อย่างไรก็ตาม มีรายงานความผิดปกติที่เกี่ยวข้องกับภาวะพร่องแอลฟาทู-แอนติพลาสมินน้อยมาก เนื่องจากจะมีการรายงานเฉพาะกรณีที่มีภาวะเลือดออกง่ายอย่างรุนแรงจากการทำงานของพลาสมินที่มากผิดปกติเท่านั้น
ในผู้ป่วยโรคตับแข็ง จะมีการผลิต A2AP น้อยกว่าคนปกติประมาณ 2 เท่า ทำให้ขาดแคลน A2AP ที่ใช้ต้านการทำงานของพลาสมิน จนทำให้เกิดการสลายของลิ่มเลือดลดน้อยลง ความผิดปกติดังกล่าวมีความสัมพันธ์กับการเพิ่มขึ้นของความเสี่ยงต่อการเกิดภาวะเลือดออกง่ายในผู้ป่วยโรคตับ
A2AP สามารถถูกทำให้หมดฤทธิ์ได้ด้วยนิวโทรฟิลอีลาสเตส (Neutrophil elastase) โดยนิวโทรฟิลอีลาสเตสจะตัดย่อย A2AP ออกเป็น 2 ส่วน ซึ่งไม่มีฤทธิ์ทางชีววิทยา
ทาเกนากะ ฮัมเบ

ทาเกะนากะ ฮันเบ เป็นซามูไรผู้มีชีวิตอยู่ในยุคเซ็นโกคุและยุคอะซุจิ-โมโมยามะ ถือว่าเป็นกุนซือคนสำคัญของโทโยโตมิ ฮิเดโยชิ เคียงคู่กับคุโรดะ คันเบ
เขาเป็นลูกชายของ ทาเกะนากะ ชิเงะโมโตะ ซึ่งมีตำแหน่งเป็นข้ารับใช้ของไซโตะ โดซัน ไดเมียวแห่งแคว้นมิโนะ
ในปี ค.ศ.1556 ได้เกิดยุทธการแม่น้ำนาการะ (長良川の戦い) ระหว่าง ไซโตะ โยชิทัตสึ กับ ไซโตะ โดซัน ผลปรากฏว่า โดซันได้พ่ายแพ้และเสียชีวิตในสนามรบ ทำให้ โยชิทัตสึ ได้ขึ้นเป็นผู้นำแคว้นมิโนะ แต่ โยชิทัตสึ ได้ป่วยตายกะทันหันในปี ค.ศ.1561 ทำให้ ทัตสึโอกิ ซึ่งเป็นลูกชาย ได้ขึ้นเป็นผู้นำด้วยอายุแค่ 13 ปี แต่ ทัตสึโอกิ กลับดื่มแต่สุราและหลงแต่ผู้หญิง แม้ว่าฮันเบ จะไม่ค่อยพอใจเท่าไหร่ แต่ก็ต้องยอมรับใช้ตามคำสั่งเสียของโยชิทัตสึ
ในปี ค.ศ.1563 เขาได้นำทหารเข้าซุ่มโจมตีกองทัพโอดะเป็นผลสำเร็จ แต่ ทัตสึโอกิ กลับประพฤติตนเหลวแหลกมากกว่าครั้งก่อน ๆ ทำให้ฮันเบเริ่มหมดความอดทน ดังนั้น เขาจึงนำลูกน้อง 16 คน พร้อมด้วย ชิเงะโนริ ผู้เป็นน้องชาย และ ขุนพลอาวุโส อันโด โมรินาริ เข้ายึดปราสาทอินาบายามะได้ภายในวันเดียว แต่ในพงศาวดาร โนบุนากะ โคกิ (信長公記) และ บันทึกของตระกูลไซโตะ ไม่ได้มีการกล่าวถึงเหตุการณ์นี้ คาดว่าอาจเป็นเพียงเหตุการณ์สมมุติ
เขาจึงลาออกจากตระกูลไซโตะในปี ค.ศ.1564 และเข้ารับใช้อะซาอิ นางามาสะ ได้พักหนึ่ง ซึ่งทางอะซาอิได้ให้รางวัลแก่เขา เป็นเงิน 3,000 เหรียญ แต่ว่าเขากลับไม่ค่อยได้สร้างผลงาน เขาจึงเดินทางกลับบ้านเกิด
ในปี ค.ศ.1567 โอดะ โนบุนากะ ได้เข้าโจมตีตระกูลไซโตะ ตระกูลไซโตะได้พ่ายแพ้และล่มสลาย ทางโนบุนากะเคยได้ยินชื่อของฮันเบ จึงส่งฮิเดโยชิไปเกลี้ยกล่อม ซึ่งตัวฮันเบยอมรับที่จะเป็นข้ารับใช้ของโอดะ แต่จะขออยู่ใต้สังกัดของฮิเดโยชิ แต่ในความเป็นจริง ตัวของโนบุนากะต้องการตัวชิเงะโนริมากกว่าตัวฮันเบ ถึงแม้ว่าตัวฮันเบจะเป็นข้ารับใช้ของตระกูลโอดะ แต่เนื่องจากก่อนหน้านี้เขาเคยรับใช้ตระกูลอะซาอิ ทำให้เขาไม่ค่อยมีบทบาทในทางการเมืองของโอดะ
ในปี ค.ศ.1570 เขาได้เข้าร่วมในยุทธการอะเนะงาวะ และหลังจากการรบ โนบุนากะได้ให้เขาไปเป็นขุนพลในสังกัดของฮิเดโยชิที่ปราสาทโยโกยามะ (近江横山城) ซึ่งฮัมเบได้ติดตามฮิเดโยริไปรบในภูมิภาคชูโงกุ ระหว่างนั้นเอง อะรากิ มูราชิเงะ ได้ก่อกบฏต่อโนบุนากะ และได้จับตัวคันเบ ไปขังไว้ที่ปราสาทโอริโอกะ (有岡城, ในปัจจุบันรู้จักในนาม ปราสาทอิตามิ/伊丹城) โนบุนากะจึงสั่งให้สังหารลูกชายของคันเบคือ มัตสึจูมารุ (松寿丸, ในกาลต่อมาคือ คุโรดะ นางามาสะ) แต่ฮันเบ ได้เข้าช่วยเหลือ ทำให้ มัตสึจูมารุ ได้รอดชีวิต
แต่แล้วในปี ค.ศ.1579 ระหว่างการรบกับเบโช นากาฮารุที่ปราสาทมิกิ เขาได้ล้มป่วยอย่างรุนแรง ฮิเดโยชิจึงให้เขาไปรักษาตัวที่เกียวโต แต่ตัวฮันเบได้ปฏิเสธ เขาได้เสียชีวิตลงด้วยอายุเพียง 34 ปี และคันเบ ได้รับช่วงต่อในการเป็นกุนซือของฮิเดโยชิจากฮันเบ
กาเซมีรู

การ์ลุส เอ็งรีกี กาซีมีรู (เกิดวันที่ 23 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1992) หรือที่รู้จักในชื่อ กาเซมีรู  เป็นนักฟุตบอลชาวบราซิลที่เล่นในตำแหน่งกองกลางตัวรับให้กับแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดในพรีเมียร์ลีก และทีมชาติบราซิล เขาถือเป็นหนึ่งในกองกลางตัวรับที่ดีที่สุดในรุ่นของเขา 
เขาเริ่มต้นอาชีพกับเซาเปาลู ในฐานะกองกลาง เขาทำได้ 11 ประตูจาก 111 นัดที่ลงเล่นให้กับสโมสร ต่อมาใน ค.ศ. 2013 เขาย้ายไปเรอัลมาดริดและถูกปล่อยยืมตัวหนึ่งฤดูกาลให้กับโปร์ตู เขาเป็นส่วนหนึ่งของทีมเรอัลมาดริดชุดที่ชนะเลิศยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก 4 สมัยจาก 5 ฤดูกาล นับตั้งแต่ฤดูกาล 2013–14 ถึง 2017–18 เขาชนะเลิศถ้วยรางวัล 14 ใบกับเรอัลมาดริดซึ่งรวมถึงยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก 4 สมัย, ลาลิกา 2 สมัย, โกปาเดลเรย์ 1 สมัย และฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก 3 สมัย ในปี 2022 เขาออกจากเรอัลมาดริด และย้ายไปแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดด้วยค่าตัว 70.65 ล้านยูโร โดยคว้าแชมป์อีเอฟแอลคัพในฤดูกาลแรก
เขาลงเล่นให้กับทีมชาติชุดใหญ่ตั้งแต่ ค.ศ. 2011 โดยเป็นส่วนหนึ่งของทีมชาติที่เข้าร่วมแข่งขันโกปาอาเมริกา 3 ครั้ง และฟุตบอลโลก 2 ครั้ง (ฟุตบอลโลก 2018 และฟุตบอลโลก 2022) เขาพาทีมชนะเลิศโกปาอาเมริกา 2019
ความเป็นเจ้าของสโมสร.
วันที่ 4 มิถุนายน 2024 มีการประกาศว่ากาเซมีรู ลงทุนในสโมสรฟุตบอลมาร์เบยา สโมสรจากลีกล่างของสเปน โดยรับตำแหน่งผู้อำนวยการและผู้ถือหุ้นสโมสร
เกียรติประวัติ.
สโมสร.
เซาเปาลู
เรอัลมาดริด
แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด
ทีมชาติ.
บราซิลรุ่นอายุไม่เกิน 20 ปี
บราซิล
รางวัลส่วนตัว
แซร์จินโย แด็สต์

แซร์จินโย จันนี แด็สต์ (เกิดวันที่ 3 พฤศจิกายน 2000) เป็นนักฟุตบอลชาวอเมริกัน ปัจจุบันลงเล่นในตำแหน่งแบ็กขวาให้กับเปเอสเฟ สโมสรในเอเรอดีวีซี และทีมชาติสหรัฐ 
เขาเกิดที่เนเธอร์แลนด์ มารดาเป็นชาวดัตช์และบิดาเป็นชาวอเมริกัน เขาลงเล่นให้กับทีมชาติสหรัฐชุดใหญ่มาตั้งแต่ ค.ศ. 2019
สโมสรอาชีพ.
อายักซ์.
แด็สต์เล่นให้กับทีมเยาวชนของอัลเมเรอซิตีจนถึง ค.ศ. 2012 แล้วจึงย้ายไปทีมเยาวชนของอายักซ์ แรกเริ่มเขาเล่นให้ตำแหน่งกองหน้า ต่อมาเมื่อเขาเลื่อนขึ้นสู่ทีมรุ่นอายุสูงขึ้น จึงได้เปลี่ยนไปเล่นในตำแหน่งฟูลแบ็ก แด็สต์ลงเล่นให้กับโยงอายักซ์ครั้งแรกเมื่อวันที่ 15 ตุลาคม ค.ศ. 2018 ในนัดที่แพ้โยง เปเอสเฟ 2–1 เขาทำผลงานได้อย่างน่าประทับใจในฤดูกาล 2018–19 โดยได้ลงเล่น 18 นัด ทำหนึ่งประตูและสองแอสซิสต์ในเอร์สเตอดีวีซี นอกจากนี้ เขายังทำหนึ่งประตูและหนึ่งแอสซิสต์จากการลงเล่นเจ็ดนัดในยูฟ่ายูธลีก
ในวันที่ 27 กรกฎาคม ค.ศ. 2019 แด็สต์ลงเล่นให้กับทีมชุดแรกของอายักซ์อย่างเป็นทางการในโยฮันไกรฟฟ์ชีลด์ 2019 ซึ่งเป็นดาร์บีที่พบกับเปเอสเฟ ไอนด์โฮเฟิน สุดท้ายแล้ว อายักซ์เอาชนะไปได้ 2–0 คว้าแชมป์รายการนี้ได้สำเร็จ ต่อมาในวันที่ 10 สิงหาคม ค.ศ. 2019 แด็สต์ลงเล่นในเอเรอดีวีซีเป็นครั้งแรก โดยลงเล่นเป็นตัวสำรองแทน Noussair Mazraoui ในนาทีที่ 54 ช่วยให้อายักซ์เปิดบ้านเอาชนะเอ็มเมิน 5–0 ต่อมาเขาได้ลงเล่นเป็นตัวสำรองในยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกรอบคัดเลือกที่พบกับปาโอกและอาโปเอล ต่อมาในเดือนกันยายน แด็สต์เลื่อนขึ้นสู่ทีมชุดแรกอย่างเป็นทางการ โดยในวันที่ 17 กันยายน ค.ศ. 2019 เขาลงเล่นเป็นตัวจริงครั้งแรกในการแข่งขันแชมเปียนส์ลีกนัดที่อายักซ์เอาชนะลีล 3–0 แด็สต์จบฤดูกาลแรกกับทีมชุดใหญ่ด้วยการลงเล่น 35 นัดและทำสองประตูจากทุกรายการ โดยสองประตูที่ทำได้เกิดขึ้นในเคเอ็นวีบีคัพที่พบกับเทลสตาร์
บาร์เซโลนา.
เมื่อวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 2020 แด็สต์เซ็นสัญญากับบาร์เซโลนาด้วยค่าตัวขั้นต่ำ 21 ล้านยูโรและมีส่วนเพิ่มอีก 5 ล้านยูโรตามแต่กรณี เขาเซ็นสัญญาห้าปีพร้อมค่าฉีกสัญญาที่ 400 ล้านยูโร เขาลงเล่นนัดแรกให้กับสโมสรเมื่อวันที่ 4 ตุลาคม โดยลงเล่นเป็นตัวสำรองในนาทีที่ 75 แทนที่ฌอร์ดี อัลบา ในนัดที่เสมอกับเซบิยา 1–1 ทำให้เขากลายเป็นผู้เล่นชาวอเมริกันคนแรกที่ลงเล่นให้กับบาร์เซโลนาในลาลิกา
ทีมชาติ.
แด็สต์เกิดที่เนเธอร์แลนด์ บิดาเป็นชาวอเมริกันเชื้อสายซูรินาม มารดาเป็นชาวดัตช์ อย่างไรก็ตาม เขาเลือกเล่นให้กับสหรัฐทั้งในชุดเยาวชนและชุดใหญ่ โดยเป็นตัวแทนของสหรัฐในการแข่งขันฟุตบอลโลกเยาวชนอายุไม่เกิน 17 ปี 2017 และฟุตบอลโลกเยาวชนอายุไม่เกิน 20 ปี 2019 ที่เขาได้ลงเล่นสี่นัด
แด็สต์ลงเล่นนัดแรกให้กับทีมชาติสหรัฐชุดใหญ่เมื่อวันที่ 6 กันยายน ค.ศ. 2019 โดยลงเล่นเป็นตัวจริง 68 นาทีในนัดกระชับมิตรที่แพ้เม็กซิโก 3–0 ต่อมาในวันที่ 28 ตุลาคม ค.ศ. 2019 เขายืนยันที่จะเล่นให้กับทีมชาติสหรัฐชุดใหญ่ต่อไป
 "ณ วันที่ 13 เมษายน ค.ศ. 2024"
 "ณ วันที่ 24 มีนาคม ค.ศ. 2024"
เกียรติประวัติ.
สโมสร.
อายักซ์
โดมิงโก เฟาส์ติโน ซาร์มิเอนโต

โดมิงโก เฟาส์ติโน ซาร์มิเอนโต (15 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1811 – 11 กันยายน ค.ศ. 1888) เป็นปัญญาชน นักเขียน รัฐบุรุษ และประธานาธิบดีคนที่ 7 ของอาร์เจนตินา งานเขียนของเขาครอบคลุมประเภทและหัวข้อหลากหลาย ตั้งแต่วารสารศาสตร์ อัตชีวประวัติ ไปจนถึงปรัชญาการเมืองและประวัติศาสตร์ เขาเป็นสมาชิกของกลุ่มปัญญาชนที่เรียกว่า "รุ่น 1837" ซึ่งมีอิทธิพลอย่างมากต่ออาร์เจนตินาในคริสต์ศตวรรษที่ 19 เขาสนใจประเด็นด้านการศึกษาเป็นพิเศษและยังมีอิทธิพลสำคัญต่อวรรณกรรมของภูมิภาค
แหล่งข้อมูลอื่น.
 <ns>10</ns>
 <id>311477</id>
 <redirect title="แม่แบบ:คอมมอนส์-หมวดหมู่" />
 <revision>
 <id>4294190</id>
 <parentid>2467571</parentid>
 <timestamp>2012-09-23T09:50:13Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Octahedron80</username>
 <id>1803</id>
 </contributor>
 <comment>เปลี่ยนทางไปที่ </comment>
 <origin>4294190</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
หลี ยฺเหวียนหง

หลี ยฺเหวียนหง (ชื่อรอง: ซ่งชิง 宋卿) (19 ตุลาคม 1864 – 3 มิถุนายน 1928) เป็นนักการเมืองชาวจีนในสมัยราชวงศ์ชิงและสาธารณรัฐจีน หลี ยฺเหวียนหง ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีสาธารณรัฐจีน 2 ครั้ง (ครั้งที่ 1 ดำรงตำแหน่งเมื่อวันที่ 7 มิถุนายน 1916 – 17 กรกฎาคม 1917 และครั้งที่ 2 ดำรงตำแหน่งเมื่อวันที่ 11 มิถุนายน 1922 – 13 มิถุนายน 1923)
พลาสมิด

พลาสมิด  เป็นโครโมโซมดีเอ็นเอนอกโครโมโซมที่มีขนาดเล็ก อยู่ภายในเซลล์ที่แยกออกจากดีเอ็นเอในโครโมโซมในเชิงกายภาพ และสามารถเกิดการคัดลอกได้เองอย่างเสรี พบได้ทั่วไปในรูปของดีเอ็นเอสายคู่วงกลมใน แบคทีเรีย แต่บางครั้งก็ปรากฏในอาร์เคีย กับ ยูคารีโยตบ้างเช่นกัน พลาสมิดถือว่าเป็น "เรปลิคอน" ซึ่งคือส่วนของดีเอ็นเอที่สามารถคัดลอกตนได้อย่างเสรี ภายในฮอสต์ที่เหมาะสม อย่างไรก็ตามพลาสมิดอย่างไวรัสโดยทั่วไปแล้วไม่ได้ถือว่าเป็นชีวิต พลาสมิดสามารถถูกส่งจากแบคทีเรียมหนึ่งไปยังอีกแบคทีเรียมหนึ่ง (ในบางครั้งอาจมีการข้ามสปีชีส์) ส่วนมากมักผ่านทางการคอนจูเกต
ภูมิคุ้มกันรับมา

ภูมิคุ้มกันรับมา  เป็นการส่งต่อภูมิคุ้มกันแบบฮิวเมอร์ที่ถูกกระตุ้นแล้วที่ประกอบด้วยแอนทิบอดีที่สร้างมาพร้อมแล้ว ภูมิคุ้มกันรับมาสามารถเกิดขึ้นได้โดยธรรมชาติ ในกรณีที่แอนทิบอดีของมารดาถูกส่งต่อไปยังตัวอ่อนผ่านทางรก และสามารถเกิดจากการถูกกระตุ้นทางเทียมด้วยระดับของ แอนทิบอดีที่เฉพาะต่อสารก่อโรค หรือ สารพิษ เฉพาะหนึ่ง ๆ (มักได้มาจากมนุษย์, ม้า หรือสัตว์อื่น ๆ) จะถูกส่งต่อไปยังบุคคลที่ไม่มีภูมิคุ้มกัน ผ่านทางผลิตผลของเลือด ที่มีแอนทิบอดี เช่นในการรักษาด้วยอิมมูโนกลอบิวลิน หรือ แอนทิเซรัม ภูมิคุ้มกันรูปแบบนี้จะถูกใช้เมื่อมีความเสี่ยงต่อการติดเชื้อสูง และมีเวลาให้ร่างกายพัฒนาภูมิคุ้มกันขึ้นมาเองไม่เพียงพอ หรือเพื่อเป็นการลดอาการที่เกิดขึ้นอยู่ในโรคกดภูมิคุ้มกัน การให้ภูมิคุ้มกันแบบรับมาสามารถให้ในบุคคลที่ไม่สามารถสัเคราะห์แอนทิบอดี และเมื่อได้รับโรคที่เขาไม่มีภูมิคุ้มกันต่อโรคนั้น ๆ
อินทรปรัสถ์

อินทรปรัสถ์ (อักษรโรมัน: Indraprastha "ที่ราบลุ่มของพระอินทร์" หรือ "เมืองของพระอินทร์") ได้รับการกล่าวถึงในวรรณคดีอินเดียโบราณว่าเป็นเมืองของ อาณาจักรกุรุ เป็นเมืองหลวงของอาณาจักรที่นำโดย ปาณฑพ ใหมหากาพย์เรื่อง "มหาภารตะ" ในภาษาบาลี เรียกว่า อินทปัต (อักษรโรมัน: Indapatta) นอกจากนี้ยังมีการกล่าวถึงใน พระไตรปิฎกภาษาบาลี ว่าเป็นเมืองหลวงของอาณาจักรกุรุในยุค มหาชนบท การวิจัยทางประวัติศาสตร์สมัยใหม่ได้กำหนดสถานที่ว่ามีที่ตั้งอยู่ในภูมิภาคของ นิวเดลี ในปัจจุบัน โดยเฉพาะป้อมปราการเก่า (Purana Qila) เมืองนี้บางครั้งเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า "Khandavaprastha" หรือ "Khandava Forest" ซึ่งมีชื่อมาจากป่าที่อยู่ที่แม่น้ำยมุนา (อ้างอิงจากบันทึกใน "มหาภารตะ") ซึ่งถูกทำลายโดย พระกฤษณะ และ อรชุน เพื่อสร้างเมือง
ประวัติ.
เมืองอินทรปรัสถ์ถูกอ้างอิงใน "มหาภารตะ" ซึ่งเป็นมหากาพย์ภาษาสันสกฤต ที่รวบรวมในช่วงเวลาประมาณ 400 ก่อนคริสต์ศักราช เป็นหนึ่งในห้าสถานที่ที่พระกฤษณะเรียกร้องให้สงบศึกเพื่อสันติภาพและเพื่อหลีกเลี่ยงสงครามแห่งความหายนะ พระกฤษณะเสนอว่าหากหัสตินาปุระตกลงที่จะคืนอาณาจักรทั้ง 5 ของเมืองอินทรปรัสถ์ คืนให้กลับไปเป็นของพี่น้องปาณฑพ พวกเขาก็จะพอใจและจะไม่เรียกร้องอะไรอีก ทุรโยธน์ปฏิเสธอย่างฉุนเฉียวโดยให้ความเห็นว่าเขาจะไม่คืนให้แม้แต่เพียงเศษเสี้ยว ดังนั้นจึงเกิดมหาสงครามครั้งใหญ่ จนทำให้มหากาพย์แห่งมหาภารตะเป็นที่รู้จักมากที่สุด มหาภารตะบันทึกว่าเมืองอินทรปรัสถ์ เป็นที่อยู่อาศัยของพวกปาณฑพซึ่งเปิดสงครามกับ เการพ ซึ่งไม่ได้บรรยายสถานที่ตั้งของเมืองอินทรปรัสถ์ไว้แน่นอนว่ามีอาณาเขตเท่าไร มีแต่ Purana Qila ในนิวเดลีในปัจจุบันเท่านั้นที่มักถูกอ้างถึง และ มถุรา. และได้รับการบันทึกไว้ในตำราที่เก่าแก่เมื่อศตวรรษที่ 14 ช่วงต้นศตวรรษที่ 20 ชื่อว่า อินทปัต ยังคงถูกนำไปใช้อ้างอิงกับพื้นที่ Purana Qila อยู่ ในการศึกษาชื่อสถานที่ของอินเดียโบราณ Michael Witzel คิดว่านี่เป็นหนึ่งในหลาย ๆ สถานที่จากมหากาพย์ภาษาสันสกฤตซึ่งมีการเก็บรักษาชื่อไว้ในยุคปัจจุบันเช่น โกสัมพี/โกสัม
แคว้นกาสี

แคว้นกาสี  เป็นอาณาจักรโบราณของประเทศอินเดีย มีเมืองหลวง คือ พาราณสี อาณาเขตด้านหลังล้อมรอบด้วย แม่น้ำวรุณ และแม่น้ำอาสี เป็นหนึ่งในมหาชนบท 16 แคว้น รัฐใหญ่เกิดขึ้นทางตอนเหนือของอินเดียเมื่อต้นศตวรรษที่ 6 ก่อนคริสตศักราช อาณาจักรกาสีใหญ่กว่าพาราณสี พรมแดนด้านตะวันออกสุดคือแม่น้ำซอน ซึ่งเป็นพรมแดนด้านตะวันตกของ แคว้นมคธ ซึ่งมีพื้นที่ครอบคลุมพื้นที่ส่วนใหญ่ของ Eastern UP ซึ่งมีศูนย์กลางอยู่ที่เมืองพาราณสีในปัจจุบันและทางตะวันตกเฉียงใต้ของแคว้นมคธ ปัจจุบัน พาราณสีมีฐานะเป็นจังหวัด หรือเมืองใหญ่เมืองหนึ่งของรัฐอุตตรประเทศ ซึ่งมีลัคเนาว์ เป็นเมืองหลวง เป็นจุดศูนย์กลางการท่องเที่ยวที่สำคัญแห่งหนึ่ง มีการคมนาคมติดต่อกับเมืองอื่น ๆ ทั้งทางเครื่องบิน รถยนต์ และรถไฟ อยู่ห่างจากเดลีโดยทางรถไฟ 763 กิโลเมตร จากกัลกัตตา 678 กิโลเมตร จากบอมเบย์ 1,495 กิโลเมตร จากปัฏนา 229 กิโลเมตรและจาก คยา 220 กิโลเมตร
ใน นิทานชาดก กล่าวถึงเมืองพาราณสีว่าเป็นเมืองที่ขึ้นชื่อเรื่องความเจริญรุ่งเรืองและความมั่งคั่ง เรื่องราวเหล่านี้บอกถึงการแข่งขันทางความเจริญรุ่งเรืองที่ยาวนานระหว่างอาณาจักรกาสีและอาณาจักรใกล้เคียง อาทิเช่น แคว้นโกศล และบางครั้งแคว้นกาสีเองก็เกิดความขัดแย้งกับ แคว้นอังคะ และ แคว้นมคธ ในอดีต แคว้นกาสีเคยเป็นหนึ่งในรัฐที่มีอำนาจมากที่สุดในอินเดียตอนเหนือ จนกระทั่งกษัตริย์พรหมทัตแห่งแคว้นกาสี สามารถเอาชนะแคว้นโกศลได้ ในช่วงสมัยพุทธกาล แคว้นกาสีถูกรวมเข้ากับแคว้นโกศลโดยกษัตริย์กังสะ จึงทำให้ชาวกาสี พร้อมด้วยชาวโกศล และชาววิเทหะ เป็นชนชาติที่กล่าวถึงในตำราพระเวทและดูเหมือนจะเป็นพันธมิตรกันอย่างใกล้ชิด 
พระโคตมพุทธเจ้า เริ่มประกาศพระพุทธศาสนา ที่แคว้นกาสีเป็นที่แรก โดย ป่าอิสิปตนะมฤคทายวัน สถานที่ทรงแสดงปฐมเทศนาของพระพุทธองค์ อยู่ที่แคว้นกาสีนี้ ปัจจุบันเรียกว่า สารนาถ เป็นเขตชานเมืองพาราณสี อยู่ห่างจากตัวเมืองไปทางทิศเหนือประมาณ 10 กิโลเมตร ในสมัยโน้น ระยะทางจากพุทธคยาถึงสารนาถ (คือจากอุรุเวลาเสนานิคมถึงอิสิปตนะมฤคทายวัน) มีกล่าวไว้ในพระคัมภีร์ว่า 18 โยชน์ พระพุทธองค์ทรงแสดงปฐมเทศนาประกาศคำสอนของพระองค์เป็นครั้งแรกที่นี่ ทรงได้พระสาวกองค์แรกถึงองค์ที่ 60 ที่นี่ ทรงเริ่มงานประกาศพระศาสนาด้วย การส่งพระสาวกรุ่นแรก 60 ท่านดังกล่าว ซึ่งเป็นพระอรหันต์ทั้งหมด ให้แยกย้ายกันไปยังที่ต่าง ๆ จากที่นี่
ลิวโคพลาสต์

ลิวโคพลาสต์  เป็นหมวดหมู่หนึ่งของพลาสติด ซึ่งเป็นออร์แกเนลล์ของเซลล์พืช ลิวโคพลาสต์ปราศจากรงควัตถุ ต่างจากพลาสติดชนิดอื่นเช่นคลอโรพลาสต์
ลิวโคพลาสต์ไม่มีสีเนื่องจากขาดรงควัตถุที่ใช้ในการสังเคราะห์ด้วยแสง และพบได้ในในเนื้อเยื่อของพืชที่ไม่มีการสังเคราะห์ด้วยแสงเช่นราก, หัว (bulb), และเมล็ด สันนิษฐานว่าลิวโคพลาสต์มีพัฒนาการเป็นพิเศษสำหรับการจัดเก็บแป้ง ไขมันหรือโปรตีนในจำนวนมาก มีชื่อเรียกจำเพาะว่าอะไมโลพลาสต์ (amyloplast) เอไลโอพลาสต์ (elaioplast) และโปรตีโนพลาสต์ (proteinoplast, เรียกอีกอย่างว่าอลิวโรพลาสต์, aleuroplast) ตามลำดับ อย่างไรก็ตามในเซลล์หลายชนิด ลิวโคพลาสต์ไม่ได้มีหน้าที่ในการเป็นแหล่งจัดเก็บที่สำคัญ แต่จะมีอยู่เพื่อให้เซลล์สามารถดำเนินกระบวนการสังเคราะห์ทางชีวภาพที่จำเป็นได้ เช่นการสังเคราะห์กรดไขมัน กรดอะมิโนและสารประกอบเตตระไพร์โรล โดยทั่วไป ลิวโคพลาสต์มีขนาดเล็กกว่าคลอโรพลาสต์มาก และมีสัณฐานที่แปรผันได้ จึงถูกจัดว่ามีสัณฐานแบบอะมีบอยด์ ในเซลล์อีพิเดอร์มิสของราก, ลำต้นใต้ใบเลี้ยง, กลีบดอก, ในแคลลัสและในการเพาะเลี้ยงเซลล์แบบแขวนลอย (suspension culture) สังเกตพบเครือข่ายของสโตรมูล (stromule) ที่เชื่อมต่อระหว่างลิวโคพลาสต์แต่ละอัน ในเซลล์บางชนิด ลิวโคพลาสต์จะรวมกลุ่มกันรอบ ๆ นิวเคลียส โดยมีสโตรมูลยื่นออกไปนอกเซลล์ ดังจะสังเกตได้จากโพรพลาสติด (proplastid) ในเนื้อเยื่อเจริญบริเวณราก
อีทิโอพลาสต์ (etioplast) เป็นคลอโรพลาสต์ที่ยังเจริญไม่สมบูรณ์หรือไม่ได้รับแสงมาเป็นเวลานานจนกระทั่งขาดรงควัตถุที่ทำงานได้ไป ทั้งสองอย่างนี้สามารถจัดเป็นลิวโคพลาสต์ได้ แต่หลังจากได้รับแสงเป็นเวลาหลายนาที อีทิโอพลาสต์จะเริ่มเปลี่ยนเป็นคลอโรพลาสต์ที่ทำงานได้และหยุดประพฤติตัวเป็นลิวโคพลาสต์ อะไมโลพลาสต์มีขนาดใหญ่และมีหน้าที่สะสมแป้ง โปรทีโนพลาสต์เก็บโปรตีนและพบในเมล็ดพืชแห้ง (pulse) เอไลโอพลาสต์เก็บไขมันและน้ำมันพบในเมล็ดพืช (เรียกได้อีกอย่างว่าโอเลโอโซม, oleosome)
ญะบะลุนนะบีชุอัยบ์

ญะบะลุนนะบีชุอัยบ์  หรืออีกชื่อหนึ่งว่า ญะบัลฮะฎูร  เป็นภูเขาในเขตทิวเขาย่อยฮะรอซของทิวเขาซะเราะวาต ตั้งอยู่ในอำเภอบะนีมะฏ็อร เขตผู้ว่าการซานา ประเทศเยเมน โดยเป็นภูเขาที่สูงที่สุดในประเทศและคาบสมุทรอาหรับ
ชื่อ.
ชื่อภูเขาตั้งตามชื่อนบี "ชุอัยบ์ อิบน์ มะฮ์ดัม อิบน์ ษีมะฮ์ดัม อัลฮะฎูรี"  ตามที่บรรดานักวิชาการอิสลามรายงาน ท่านเป็นคนละคนกับชุอัยบ์แห่งมีเดียน รายงานจากอัลฮัมดานี ท่านถูกส่งมายังประชาชนแห่งมิคลาฟ ฮะฎูร แต่พวกเขาฆ่าท่าน และอัลลอฮ์จึงส่งบัคตุนนัศร์มาทำลายเมืองนี้ คนท้องถิ่นเชื่อว่าสุสานของท่านอยู่บนภูเขาลูกนี้ ที่ภูเขามีชื่อว่า "ญะบัลฮะฎูร" เพราะมันอยู่ในแคว้นมิคลาฟฮะฎูร
Staphylococcus aureus ชนิดต้านทานต่อเมธิซิลลิน

"Staphylococcus aureus" ชนิดต้านทานต่อเมธิซิลลิน ("Staphylococcus aureus"; MRSA) เป็นคำเรียกของแบคทีเรียแกรมบวกกลุ่มหนึ่งที่มีความแตกต่างทางพันธุกรรมจากสายพันธุ์อื่น ๆ ของ "Staphylococcus aureus" โดยพบว่า MRSA นั้นเป็นต้นเหตุของการติดเชื้อชนิดที่รักษายากในมนุษย์หลายประการ MRSA หมายถึงสายพันธุ์ใด ๆ ก็ตามของ "S. aureus" ที่ได้เกิดการพัฒนาอาจผ่านทางการถ่ายทอดยีนแนวราบ และ การคัดเลือกโดยธรรมชาติ, การต้านทานต่อยาหลายชนิด ไปถึง ยาปฏิชีวนะกลุ่มเบตาแลคแตม ยาปฏิชีวนะกลุ่มเบตาแลคแตม (β-lactam) นั้นเป็นยาในกลุ่มสเปกตรัมการออกฤทธิ์กว้าง ซึ่งรวมถึงยาเพนัมต่าง ๆ (สารที่พัฒนาจากเพนิซิลลิน เช่นเมธิซิลลิน และ ออกซาซิลลิน) และ ยาเซฟัม เช่น เซฟาโลสปอริน ส่วนสายพันธุ์ที่สามารถถูกกำจัดได้ด้วยยาปฏิชีวนะเหล่านี้จะเรียกว่ากลุ่ม "S. aureus" ชนิดไวต่อเมธิซิลลิน (methicillin-susceptible "S. aureus"; MSSA)
MRSA นั้นพบได้ทั่วไปตามโรงพยาบาล, ทัณฑสถาน และสถานรับเลี้ยง/ดูแลต่าง ๆ ที่ซึ่งผู้คนที่มีแผลเปิด, อุปกรณ์ชนิดทะลุทะลวงในร่างกายเช่น สายสอดท่อ และกลุ่มที่มีภูมิคุ้มกันอ่อนแอ มาอยู่รวมกลุ่มกัน ทำให้เกิดความเสี่ยงสูงขึ้นต่อการเกิดการติดเชื้อที่ได้รับจากโรงพยาบาล MRSA เริ่มแรกเป็นการติดเชื้อจากโรงพยาบาล แต่ในปัจจุบันได้กลายเป็นชนิดได้รับจากชุมชน (community-acquired) และได้รับจากปุสัตว์ (livestock-acquired) จึงมีการใช้คำ ทนการติดเชื้อสามประเภทนี้ ได้แก่ HA-MRSA (MRSA ซึ่งได้มาจากการเข้ารับบริการทางสุขภาพหรือจากโรงพยาบาล; healthcare-associated หรือ hospital-acquired MRSA), CA-MRSA (MRSA ซึ่งได้มาจากชุมชน; community-associated MRSA) และ LA-MRSA (MRSA ซึ่งได้มาจากปศุสัตว์; livestock-associated MRSA) ทั้งแผลจากการผ่าตัดและไม่ใช่จากการผ่าตัดสามารถติดต่อ HA-MRSA ได้ทั้งคู่
วัดใหม่ (ยายแป้น)

วัดใหม่ (ยายแป้น) เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงบางขุนนนท์ เขตบางกอกน้อย กรุงเทพมหานคร ด้านหน้าทางเข้าวัด อยู่เยื้องติดกับชุมชนวัดใหม่ยายแป้น
วัดใหม่ (ยายแป้น) สร้างขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2390 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว สันนิษฐานว่าคุณยายแป้นเป็นผู้บริจาคที่ดินและสร้างวัดดั่งที่ปรากฏในนามของวัด จากจารึกบนระฆังใบเก่าแก่ของวัด ระบุว่าสร้างไว้ พ.ศ. 2392 ขณะที่หลังคาอุโบสถหลังเก่ามีไก่ 2 ตัว เป็นสัญลักษณ์ว่าสร้างเสร็จในปีระกา นั่นคือปี พ.ศ. 2391 วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อประมาณ พ.ศ. 2392 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 4 เมตร ยาว 23 เมตร ปูชนียวัตถุที่สำคัญคือ พระสามสมัย อู่ทอง เชียงแสน สุโขทัย
อาคารเสนาสนะได้แก่ อุโบสถกว้าง 9 เมตร ยาว 23 เมตร กุฏิสงฆ์จำนวน 8 หลัง เป็นอาคารไม้ 2 หลัง ครึ่งตึกครึ่งไม้ 2 หลัง หอระฆังคอนกรีต และศาลาการเปรียญเป็นอาคารไม้ 2 ชั้น กว้าง 11 เมตร ยาว 23.30 เมตร สร้างปี พ.ศ. 2479 กว้าง 12 เมตร ยาว 21 เมตร
วัดมหาชัยคล้ายนิมิตร

วัดมหาชัยคล้ายนิมิตร เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลมหาชัย อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร วัดมีเนื้อที่ 4 ไร่ 79 ตารางวา
วัดมหาชัยคล้ายนิมิตรเดิมชื่อ วัดใหม่ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2434 โดยหม่อมคล้าย บุนนาค ชายาสมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาประยูรวงศ์ (ดิศ บุนนาค) ได้บริจาคที่ดินหมู่บ้านสนามไชยและก่อสร้างเสนาสนะ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2471 มีเจ้าอาวาสปกครองสืบมา จนในปี พ.ศ. 2480 พระมหาแคล้ว สุมุตฺโต จากวัดมกุฏกษัตริยารามราชวรวิหาร มาเป็นเจ้าอาวาสและปกครองวัด ต่อมาในปี พ.ศ. 2489 พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดลพร้อมเจ้าฟ้าภูมิพลอดุลยเดช ประทับรถไฟจากสถานีคลองสาน เสด็จพระราชดำเนินเยี่ยมชาวสมุทรสาคร และได้เสด็จพระราชดำเนินมานมัสการพระในอุโบสถและมีพระราชปฏิสันถารกับพระมหาแคล้ว สุมุตฺโต เจ้าอาวาส
อุโบสถมีหน้าบันประดับด้วยกระเบื้องเคลือบ ลวดลายเทพนมพรรณพฤกษา บานหน้าต่าง บานประตูอุโบสถเดิมลงรักปิดทองต่อมาลวดลายจางลง จึงได้ติดต่อให้ครูฉัตร พุ่มขจร ครูศิลปศึกษาจากโรงเรียนสมุทรสาครวิทยาลัยแกะสลักเป็นรูป เป็นลวดลายปิดทองล่องชาดทั้งอุโบสถ
SERPINA9

เซนเทอริน หรือ เซอร์ปิน เอ9 (Centerin หรือ GCET1; SERPINA9) เป็นโปรตีนของมนุษย์ และเป็นโปรตีนสมาชิกลำดับที่ 9 ในเคลดเอของมหาวงศ์เซอร์ปิน (Serpin family B member 13) ถูกถอดรหัสได้โดยยีน "SERPINA9" บนโครโมโซมคู่ที่ 14 (14q32.1)
หน้าที่.
การแสดงออกของเซนเทอรินนั้นถูกจำกัดไว้เฉพาะที่ศูนย์กลางเจอร์มินอล (germinal center) ของเซลล์บี และเซลล์มะเร็งเม็ดเลือดขาว การทดลองในห้องปฏิบัติการพบว่าเซนเทอรินอาจจะออกฤทธิ์ยับยั้งการทำงานของโปรตีเอสชนิดคล้ายทริปซิน (trypsin-like proteases) ภายในศูนย์กลางเจอร์มินอลของเซลล์บี
เจตี

แคว้นเจตี (อักษรโรมัน: Chedi สันสกฤต:चेदी) เกี่ยวกับแคว้นนี้ หลักฐานต่าง ๆ มีอยู่น้อย ที่ตั้งของแคว้นก็ไม่ได้บอกไว้ให้ชัดเจน ชื่อของเมืองหลวงก็ไม่ได้รับการกล่าวถึง อย่างไรก็ตามจากหลักฐานเท่าที่มี ก็พอทำให้นักประวัติศาสตร์ และโบราณคดีลงความเห็นได้ว่า แคว้นนี้ตั้งอยู่ทางใต้ของแคว้นวังสะ และตะวันตกเฉียงใต้ของแคว้นกาสี ในพื้นที่ซึ่งเรียกว่า บุนเดลขัณฑ์ คือดินแดนเริ่มแต่แม่น้ำยมุนา ทางทิศเหนือ จดแม่น้ำนัมมทา หรือนรมทา ทางทิศใต้ จดแม่น้ำเบตวา ทางทิศตะวันตก จดแม่น้ำโตน หรือเลยออกไปอีกจนถึงแม่น้ำโสณะ หรือโซน ทางทิศตะวันออกหรือเรียกอีกอย่างว่า ได้แก่พื้นที่ในตอนใต้ของรัฐอุตตรประเทศ กับตอนเหนือของรัฐมัธยประเทศในปัจจุบัน ขชุราโห อันลือชื่อของอินเดีย ก็อยู่ในเขตที่เรียกว่า บุนเดลขัณฑ์นี้ อาณาเขตของแคว้นเจตีในพุทธสมัย จะครอบคลุมเนื้อที่ประมาณเท่าใด ในบริเวณดังกล่าวนี้ ยังไม่มีการลงความเห็นกันแน่นอน เป็นหนึ่งในมหาชนบท 16 แคว้น
ในอรรถกถา เวติยชาดก หรือ เจติยราชชาดก มีกล่าวถึงชื่อเมืองหลวงของแคว้นเจตีว่า ชื่อโสตถิวดี หรือ โสตถิยนคร แต่นั่น เป็นการกล่าวถึงเรื่องในอดีตชาติ หรืออดีตสมัย ไม่ใช่สมัยของพระพุทธองค์ ผู้รู้บางคนให้ความเห็นว่า เมืองโสตถิวดีนี้อยู่ในเขตจังหวัดบันดา ทางใต้ของรัฐอุตตรประเทศ ใกล้ ๆ กับจังหวัดอัลลฮาบาด ขณะนี้เมืองสำคัญของแคว้นเจตีอีกเมืองหนึ่ง ซึ่งปรากฏชื่อ คือเมือง สหชาติ พระพุทธองค์เคยเสด็จประทับ และแสดงพระธรรมเทศนาแก่ชาวเจตีเป็นจำนวนมากที่นี่ คราวทำทุติยสังคายนา พระยสเถระกัณฑกบุตรผู้ริเริ่มชักชวนสงฆ์ ได้ติดตามมาพบท่านพระเรวตเถระ ผู้เป็นกำลังสำคัญที่สุดองค์หนึ่งในการสังคายนาดังกล่าวที่เมืองสหชาตินี้ จากการได้พบวัตถุหลักฐานบางอย่างที่หมู่บ้าน ภีตา นอกเมืองอัลลฮาบาดไปทางตะวันตกเฉียงใต้ประมาณ 16 กิโลเมตร (10 ไมล์) ทำให้นักโบราณคดีมีความเห็นว่า หมู่บ้าน ดังกล่าวคือที่ตั้งเมืองสหชาติที่ซึ่งควรระบุอีกแห่งหนึ่งของแคว้นเจตีนี้ก็คือ ปาจีนวังสะทายะ หรือ ปาจีนวังสะมิคทายะ ซึ่งในอังคุตตรนิกายและวินัยปิฏกกล่าวว่า เป็นที่สำเร็จพระอรหัตของ ท่านพระอนุรุทธะ พระพุทธองค์ได้เสด็จมาเยี่ยมพระอนุรุทธะที่นี่ ก่อนที่จะเสด็จต่อไปยังป่าปาริไลยกะ ในคราวที่พระสงฆ์เมืองโกสัมพีทะเลาะกัน ดังที่จะได้กล่าวถึงข้างหน้า โอกาสนั้นได้ทรงแสดงพระธรรมเทศนา ว่าด้วยมหาปุริสวิตก 8 ประการ แด่ท่านพระอนุรุทธะ ดังที่มีปรากฏในอนุรุทธสูตร หรือ มหาปุริสวิตักกสูตร พระอนุรุทธะได้สดับพระธรรมเทศนาแล้ว ตั้งใจบำเพ็ญเพียรต่อไป ไม่ช้าก็ได้บรรลุพระอรหัตผล นอกจากที่กล่าวแล้วนี้ พระพุทธองค์ก็ได้เสด็จเยี่ยมปาจีนวังสทายะนี้อีกหลายโอกาสด้วยกันป่าปาริไลยกะ เป็นชื่อหนึ่งที่เรารู้จักกันดี ดูตามระยะการเสด็จของพระพุทธองค์แล้ว ก็น่าจะเห็นว่าอยู่ในเขตเจตี แต่คงเพราะไม่มีที่บอกไว้ชัดว่าอยู่ในแคว้นใด จึงกล่าวกันว่าอยู่ในแคว้นเจตีบ้าง แคว้นวังสะบ้าง ครั้งนั้นพระพุทธองค์เสด็จจากโกสัมพีสู่พาลกโลณการาม ซึ่งกล่าวว่าอยู่ในแคว้นวังสะ จากนั้นจึงเสด็จไปปาจีนวังสทายะ แล้วเสด็จต่อไปยังปาริไลยกะ ประทับจำพรรษาที่ 10 อยู่ ณ ที่นั้นแต่พระองค์เดียว
ปัญจาละ

แคว้นปัญจาละ (อักษรโรมัน: Panchala , Pañcāla) แคว้นปัญจาละ ตั้งอยู่ทางตะวันออกของแคว้นกุรุ และทางตะวันตกเฉียงเหนือของแคว้นโกศล เทียบกับปัจจุบันได้แก่ จังหวัดบเรลลี บุเดาน์ และฟารุขาบาด กับบริเวณใกล้เคียง ในเขตที่รวมเรียกว่า โรหิลขัณฑ์ อันเป็นพื้นที่ตอนกลาง และค่อนไปทางเหนือของรัฐอุตตรประเทศในปัจจุบันแคว้นปัญจาละ แยกออกเป็นสองส่วน คือ อุตตรปัญจาละ หรือปัญจาละเหนือกับ ทักขิณปัญจาละ หรือปัญจาละใต้ โดยมีแม่น้ำภาคีรถี เมืองหลวงของปัญจาละเหนือ ชื่อ อหิฉัตระหรือ ฉัตรวดี ของปัญจาละใต้ ชื่อ กัมปิลละ หรือ กัมปิลยะอหิฉัตระ 
นักโบราณคดีลงความเห็นว่า ปัจจุบันได้แก่หมู่บ้านรามนคร ในเขตจังหวัดบเรลลี ห่างจากตัวเมืองไปทางตะวันตกประมาณ 32 กิโลเมตร หรือ 20 ไมล์ และกัมปิลละ หรือกัมปิลยะ ได้แก่หมู่บ้าน กัมปิล ในเขตจังหวัดฟารุขาบาดห่างจากฟาเตคาร์ห ของฟารุขาบาดไปทางตะวันออกเฉียงเหนือ 45 กิโลเมตรหรือ 28 ไมล์แคว้นปัญจาละในสมัยพุทธกาล ไม่มีความเกี่ยวข้องกับพระพุทธศาสนามากนัก แต่ในสมัยที่พระถังซัมจั๋งมาสืบศาสนาในอินเดีย ในระยะเวลาที่ได้กล่าวถึงแล้ว ปรากฏว่า อหิฉัตระเป็นที่มั่นสำคัญแห่งหนึ่งของพระพุทธศาสนา มีเมืองสำคัญเกี่ยวข้องกับพระพุทธองค์และพระพุทธศาสนาอยู่สองเมือง ซึ่งยังไม่พบหลักฐานแน่นอนว่าในสมัยพุทธกาลอยู่ในแคว้นใด แต่เมื่อดูตามที่ตั้งของเมืองและแคว้นต่าง ๆ เช่นที่ปรากฏในปัจจุบันแล้ว ก็เห็นว่าน่าจะอยู่ในแคว้นปัญจาละ เมืองทั้งสองดังกล่าวคือ สังกัสสะ กับเมืองกโนช หรือกเนาซ์ สังกัสสะ มีความสำคัญในฐานะเป็นที่เสด็จลงจากดาวดึงส์ ของพระพุทธองค์หลังจากที่พระองค์ได้เสด็จไปทรงจำพรรษาที่ 7 ณ ดาวดึงส์ เพื่อทรงแสดงพระธรรมเทศนาอภิธรรมปิฎกโปรด พระพุทธมารดาแล้ว เมืองกโนช หรือกเนาซ์ อันมีชื่อในภาษาบาลีว่า กัณณกุชชะ
และในภาษาสันสกฤตว่า กานยกุพชะ นั้น มีความสำคัญในสมัยหลังพุทธกาล และในพุทธศตวรรษที่ 12 ได้เป็นเมืองหลวงของพระเจ้าหรรษวรรธนะ ผู้ทรงเป็นพุทธศาสนูปถัมภกที่ยิ่งใหญ่องค์หนึ่งในประวัติความเป็นมาของพระศาสนา และได้เป็นที่มั่นอัน สำคัญยิ่งแห่งหนึ่งของพระพุทธศาสนาในยุคนั้นสังกัสสะ ปัจจุบัน ได้แก่หมู่บ้านสังกิสสะ หรือสังกิสสา ในเขตจังหวัด ฟารุขาบาด ของรัฐอุตตรประเทศ ตั้งอยู่บนฝั่งเหนือของแม่น้ำกาลี อันเป็นแดงแบ่งเขตจังหวัดฟารุขาบาดกับจังหวัดเมนบุรี และจังหวัดเอตาห์ห่างจากฟาเตคาร์ห ในเขตจังหวัดฟารุขาบาดไปทางตะวันตก 37 กิโลเมตร หรือ 23 ไมล์ และห่างจากสถานีรถไฟปักขนา ในเส้นทางฟารุขาบาด ชิโกฮาบาด ประมาณ 11 กิโลเมตร หรือ 7 ไมล์กโนช หรือ กเนาซ์ อยู่ในเขตจังหวัดฟารุขาบาดเช่นกัน อยู่ใต้ฟาเตคาร์ลงไปประมาณ 56 กิโลเมตร หรือ 35 ไมล์ เมื่อหลวงจีนฮวนฉางมาเยี่ยมกโนช ซึ่งอยู่ในรัชสมัยของพระเจ้าหรรษวรรธนะ ท่านได้บันทึกไว้ว่า ที่กโนชมีวัดอยู่กว่าร้อยวัด มีภิกษุอยู่ประจำกว่าหมื่นรูป และมีทั้งฝ่ายเถรวาทหรือหินยาน และฝ่ายมหายาน
การระบาดทั่วของโควิด-19 ในทำเนียบขาว

การระบาดทั่วของไวรัสโคโรนาในทำเนียบขาว เป็นการแพร่ระบาดของกลุ่มผู้ติดเชื้อ SARS-CoV-2 ในเดือนกันยายนและตุลาคม 2563 ในหมู่ประชาชนรวมถึงเจ้าหน้าที่รัฐบาลสหรัฐหลายคน ซึ่งได้รับการติดต่ออย่างใกล้ชิดระหว่างการระบาดทั่วของไวรัสโคโรนาในวอชิงตัน ดี.ซี. บุคคลที่มีชื่อเสียงหลายคนติดเชื้อรวมถึงประธานาธิบดีดอนัลด์ ทรัมป์ ซึ่งเข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลเป็นเวลาสามวัน
การติดเชื้อดูเหมือนจะเกี่ยวข้องกับพิธีที่จัดขึ้นใน 26 กันยายนที่สวนกุหลาบทำเนียบขาวเพื่อเสนอชื่อเอมี่ โคนีย์ บาร์เร็ตต์ ต่อศาลฎีกา ซึ่งที่นั่งไม่มีการเว้นระยะห่าง และผู้เข้าร่วมส่วนใหญ่ไม่ได้ใส่หน้ากาก ทรัมป์เองอาจติดเชื้อในตอนนั้น แต่เขาและผู้ติดตามได้เข้าร่วมกิจกรรมต่อมาหลายครั้งโดยไม่ใส่หน้ากากมาก่อน รวมถึงการอภิปรายประธานาธิบดีครั้งแรกกับโจ ไบเดินในคลีฟแลนด์โอไฮโอเมื่อวันที่ 29 กันยายน วันรุ่งขึ้นที่ปรึกษาสื่อมวลชน โฮป ฮิคส์ ถูกกักบริเวณบนเครื่องบินแอร์ฟอร์ซวันขณะเดินทางกลับพร้อมกับทรัมป์จากงานรณรงค์ในมินนิโซตา หลังจากนั้นประธานาธิบดีได้ดำเนินการตามกำหนดเวลาในการระดมทุนในวันที่ 1 ตุลาคมของรัฐนิวเจอร์ซีย์ ซึ่งเขาได้พบปะกับผู้บริจาคโดยไม่ใส่หน้ากาก
ผู้ติดเชื้ออื่น ๆ ได้แก่ สุภาพสตรีหมายเลขหนึ่ง เมลาเนีย ทรัมป์; วุฒิสมาชิกพรรครีพับลิกัน ทอม ทิลลิส, ไมค์ ลี และ รอน จอห์นสัน; ผู้จัดการ แคมเปญ 2020 ของทรัมป์ บิล สเตปียน; รอนนา แมคเดเนียล ประธานพรรครีพับลิกัน; อดีตที่ปรึกษาทำเนียบขาว เคลลียนน์ คอนเวย์; อดีตผู้ว่าการรัฐนิวเจอร์ซีย์ คริส คริสตี; ประธานมหาวิทยาลัยนอเทรอดาม จอห์น ไอ. เจนกินส์; โฆษกทำเนียบขาว เคย์ลีห์ แมคเอนานี่; และที่ปรึกษาอาวุโสประธานาธิบดี สตีเฟน มิลเลอร์ เมื่อวันที่ 6 ตุลาคมมีผู้ทดสอบแลพได้ผลเป็นบวกอย่างน้อย 35 คน Crede Bailey หัวหน้าสำนักงานรักษาความปลอดภัยของทำเนียบขาวได้รับรายงานว่า "ป่วยหนัก" ซึ่งล้มป่วยในเดือนกันยายนก่อนเหตุการณ์สวนกุหลาบ
กลุ่มนี้เกิดขึ้นในสัปดาห์สุดท้ายของการหาเสียงของทรัมป์สำหรับการเลือกตั้งประธานาธิบดีปี 2020 ซึ่งน้อยกว่าหนึ่งเดือนก่อนวันสุดท้ายของการลงคะแนนในวันที่ 3 พฤศจิกายน ผู้แสดงความคิดเห็นมีความสำคัญต่อทำเนียบขาวในการให้ข้อมูลที่ขัดแย้งกันเกี่ยวกับสภาพของทรัมป์และระยะเวลาการติดเชื้อของเขา รวมทั้งชะลอการเปิดเผยผลการวินิจฉัยเบื้องต้นของเจ้าหน้าที่ทำเนียบขาว
ผู้เชี่ยวชาญด้านสาธารณสุขเช่น แอนโทนี เฟาอซี ผู้อำนวยการสถาบันโรคภูมิแพ้และโรคติดเชื้อแห่งชาติ ซึ่งเป็นสมาชิกของหน่วยงานโคโรนาไวรัสทำเนียบขาวระบุว่าการระบาดของโรคนี้สามารถป้องกันได้
สติงเงอร์ (วิดีโอเกม พ.ศ. 2529)

สติงเงอร์  เป็นวิดีโอเกมแนวชูตเอ็มอัปที่พัฒนาและเผยแพร่โดยโคนามิ เกมนี้เริ่มต้นวางจำหน่ายสำหรับแฟมิคอมดิสก์ซิสเต็ม (FDS) ใน ค.ศ. 1986 และต่อมาสำหรับนินเท็นโดเอนเตอร์เทนเมนต์ซิสเตมในทวีปอเมริกาเหนือในปลาย ค.ศ. 1987 ทำให้เป็นหนึ่งในเกมไม่กี่เกมในซีรีส์ที่วางจำหน่ายนอกประเทศญี่ปุ่น เช่นเดียวกับเกมแฟมิคอมดิสก์ซิสเตมอื่น ๆ ของโคนามิ ได้แก่ "คาสเซิลวาเนีย", "ไบโอมิราเคิลโบคุตเตะอูปะ" ที่ต่อมาได้เปิดตัวอีกครั้งใน ค.ศ. 1993 ในรูปแบบเกมแฟมิคอมมาตรฐานที่มีการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อย "โมเอโระทวินบี"เป็นเกมที่สองในซีรีส์ทวินบี เช่นเดียวกับ"ทวินบี"ภาคแรกของสองภาคต่อที่วางจำหน่ายสำหรับเครื่องแฟมิคอม ตามด้วย"" ใน ค.ศ. 1989
รูปแบบการเล่น.
"โมเอโระทวินบี"สามารถเล่นได้โดยผู้เล่นสูงสุดสามคนพร้อมกัน: ผู้เล่นสองคนแรกควบคุมทวินบี และวินบี (ยานจากเกมภาคก่อน) โดยใช้คอนโทรลเลอร์แฟมิคอมมาตรฐาน ในขณะที่ผู้เล่นคนที่สามควบคุมกวินบี (ยานสีเขียว) โดยเชื่อมต่อคอนโทรลเลอร์เพิ่มเติมลงในพอร์ตขยายของเครื่องเล่น ส่วนแตกต่างจาก"ทวินบี"ดั้งเดิมที่มีเฉพาะการเลื่อนฉากแนวตั้ง คือ"โมเอโระทวินบี"ได้เพิ่มการเลื่อนฉากแนวนอน เกมนี้มีเจ็ดสเตจ โดยสเตจที่ 1, 3, และ 7 เป็นแบบเลื่อนฉากด้านข้าง ส่วนสเตจที่เหลือเป็นแบบเลื่อนฉากแนวตั้ง การควบคุมยังคงเหมือนเดิมระหว่างรูปแบบการเล่นทั้งสองรูปแบบ โดยมีข้อแตกต่างเพียงอย่างเดียวคือในส่วนการเลื่อนฉากด้านข้าง ปุ่ม A จะยิงหัวใจออกจากยานแทนที่จะทิ้งระเบิดลงบนพื้นเหมือนส่วนที่มีการเลื่อนฉากแนวตั้ง ซึ่งช่วยให้ผู้เล่นเก็บกระดิ่งเพิ่มพลังในสเตจเลื่อนฉากด้านข้าง
ไอเทมเสริมพลังหลักของผู้เล่นคือกระดิ่งเปลือยเปล่าโดยการยิงเมฆที่ลอยไปทั่วทั้งด่าน โดยมีกระดิ่งหกแบบในภาคนี้ ได้แก่ กระดิ่งสีเหลืองปกติจะให้คะแนนโบนัสแก่ผู้เล่นตามปกติ, กระดิ่งสีฟ้าจะเพิ่มความเร็วของยาน, กระดิ่งสีขาวอัพเกรดปืนของผู้เล่นให้เป็นปืนใหญ่คู่, กระดิ่งสีชมพูให้ปืนใหญ่ลำแสงเลเซอร์แก่ผู้เล่น, กระดิ่งสีชมพู/ขาวที่กระพริบให้ออปชันยานร่างกระจกเงาแก่ผู้เล่นเพื่อเพิ่มอำนาจการยิง และกระดิ่งสีฟ้า/ขาวที่กระพริบจะล้อมรอบเรือของผู้เล่นด้วยบาเรียเพื่อการป้องกันเพิ่มเติมจากการยิงของศัตรู การเพิ่มพลังบางอย่างจะใช้ร่วมกันไม่ได้ เช่น กระดิ่งสีขาวและสีชมพู การเพิ่มพลังอื่น ๆ สามารถหาได้จากการทำลายศัตรูภาคพื้นดิน เช่น ไอเทมดวงจันทร์และไอเทมดาว ซึ่งทำให้เรือของผู้เล่นสามารถยิงสามทางและห้าทางตามลำดับ หากผู้เล่นสองคนกำลังเล่นเกมนี้ พวกเขาสามารถจัดแนวยานเข้าด้วยกันเพื่อเปลี่ยนปืนให้เป็นเลเซอร์ระลอกคลื่น
วัดศาลาครืน

วัดศาลาครืน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ริมคลองบางหว้า ในแขวงบางค้อ เขตจอมทอง กรุงเทพมหานคร
วัดศาลาครืนตั้งเป็นวัดขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2374 เดิมเป็นวัดโบราณสร้างขึ้นในสมัยกรุงศรีอยุธยา ต่อมากลายเป็นวัดร้างทำให้ไม่ทราบชื่อดั้งเดิม สำหรับชื่อศาลาครืน สันนิษฐานว่า ครั้งหนึ่งหลังคาอุโบสถและศาลาการเปรียญได้พังครืนลงมาจนทำให้เห็นพระประธาน ทำให้เรียกวัดร้างนี้ต่อ ๆ กันมาว่า "วัดศาลาครืน" จนปี พ.ศ. 2375 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว พระองค์โปรดเกล้าฯ ให้บูรณปฏิสังขรณ์ ได้สร้างอุโบสถหลังใหม่ตามแบบพระราชนิยม คือ ไม่มีช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์ หน้าบันประดับด้วยปูนปั้นและกระเบื้องเคลือบ พระองค์เสด็จพระราชดำเนินมาควบคุมงานด้วยพระองค์เอง และพระราชทานวิสุงคามสีมาในปี พ.ศ. 2378 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2526
อุโบสถมีเพิงยื่นออกหน้าหลังเสา รับเพิงเป็นเสาเหลี่ยมย่อมุมไม้สิบสอง บัวหัวเสากลีบยาว สมัยอยุธยา ภายในประดิษฐานพระพุทธรูปขนาดใหญ่ปางมารวิชัยที่มีฝ่าพระบาทซ้อนกันถึงสี่พระบาท สร้างในสมัยสุโขทัย มีหน้าตักกว้าง 4 ศอก 39 นิ้ว สูง 4.50 เมตร นามว่า "หลวงพ่อสี่เข่า" ภาพจิตรกรรมฝาผนังในอุโบสถเข้าใจว่าเป็นฝีมือช่างสมัยรัตนโกสินทร์ ที่บานหน้าต่างมีรูปชายหญิงเป็นคู่ ๆ ทั้งไทย จีน ลาว มอญ ฝรั่ง พราหมณ์ ฯลฯ หมู่กุฏิเป็นแบบเรือนยอดและเรือนมะลิลา ศาลาการเปรียญหลังเก่ามีธรรมาสน์สมัยอยุธยาทรงยาวหรือทรงบุษบก แกะสลักอย่างสวยงาม
วัดมงคลวราราม (กรุงเทพมหานคร)

วัดมงคลวราราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงบางค้อ เขตจอมทอง กรุงเทพมหานคร เจ้าอาวาสองค์ปัจจุบันคือ พระครูศรีมงคลวรญาณ (ระพิน รตนญาโณ ป.ธ.๖) งานประจำปีของวัดอยู่ระหว่างวันที่ 1–7 เมษายน
วัดมงคลวรารามตั้งขึ้นเป็นวัดเมื่อปี พ.ศ. 2410 เดิมชื่อ วัดมะเกลือ เนื่องจากบริเวณที่ตั้งวัดนั้นเป็นป่าต้นมะเกลือ (ปัจจุบันเหลือต้นมะเกลือ 1 ต้น) ต่อมาปี พ.ศ. 2497 เปลี่ยนชื่อวัดมาเป็น "วัดมงคลวราราม" วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2526
อุโบสถหลังเก่าที่รื้อไปเมื่อปี พ.ศ. 2527 ตรงหน้าบันทิศตะวันออกระบุ พ.ศ. 2460 ซึ่งเป็นปีที่ทำการซ่อมครั้งที่ 2 ส่วนอุโบสถหลังใหม่มีบานประตูและหน้าต่างไม้แกะสลัก เล่าเรื่องราวพุทธประวัติ ภายอุโบสถประดิษฐานพระประธาน เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย วัดมีวิหารพระครูมงคลวุฒิคุณ
มณฑลไต้หวัน

มณฑลไต้หวัน  เป็นมณฑลหนึ่งของสาธารณรัฐจีน เป็นมณฑลในนามที่ไม่มีหน้าที่ในการบริหาร โดยอำนาจในการบริหารได้ถูกโอนไปยังรัฐบาลกลางและหน่วยงานเทศมณฑล
มณฑลไต้หวันครอบคลุมพื้นที่ประมาณร้อยละ 69 ของพื้นที่ควบคุมจริงของสาธารณรัฐจีน และมีประชากรประมาณร้อยละ 31 ของประชากรทั้งหมด ในตอนแรก มณฑลนี้หมายรวมถึงเกาะไต้หวัน (ฟอร์โมซา), เผิงหู (เพสคาโดเรส), เกาะหลานยฺหวี่ (เกาะกล้วยไม้), เกาะกรีน, เกาะเสี่ยวหลิวฉิว และหมู่เกาะรอบ ๆ และเมื่อระหว่างปี 1967 และ 2014 นครปกครองโดยตรงหกแห่ง (ได้แก่ เกาสฺยง ซินเป่ย์ ไถจง ไถหนาน ไทเป และเถา-ยฺเหวียน) ได้แยกออกจากมณฑล และทั้งหมดดังกล่าวอยู่ในพื้นที่ที่มีประชากรมาก
หน่วยงานบริหารประจำมณฑลไต้หวันก่อตั้งขึ้นในเดือนกันยายน 1945 หลังจากการปกครองของญี่ปุ่น ต่อมาได้รับการปรับปรุงให้มีประสิทธิภาพขึ้นในเดือนธันวาคม 1998 โดยมีการโอนหน้าที่บริหารไปยังสภาพัฒนาแห่งชาติและกระทรวงอื่น ๆ ของสภาบริหาร (Executive Yuan) และในเดือนกรกฎาคม 2018 หน่วยงานบริหารของมณฑลได้ถูกยุบ โดยนำงบประมาณและบุคลากรออก
การแบ่งเขตการปกครอง.
เขตปกครองในปัจจุบัน.
มณฑลไต้หวันในนามแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 11 เทศมณฑล #เปลี่ยนทาง และ 3 นคร #เปลี่ยนทาง ในทางปฏิบัติเขตการปกครองทั้งหมดบริหารโดยตรงโดยรัฐบาลกลาง
นครปกครองโดยตรงต่าง ๆ อันได้แก่ เกาสง ซินเป่ย์ ไถจง ไถหนาน ไทเป และเถา-ยฺเหวียนนั้นอยู่ภายใต้การบริหารโดยตรงของรัฐบาลกลาง และไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของมณฑลใด ๆ
รัฐพี่น้อง.
มณฑลไต้หวันเป็นมณฑลพี่น้องกับ 42 รัฐของสหรัฐ
วัดบางขวาง

วัดบางขวาง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสวนใหญ่ อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี
ประวัติ.
วัดบางขวางตั้งเป็นวัดเมื่อปี พ.ศ. 2445 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 24 มกราคม พ.ศ. 2501 สันนิษฐานว่าเป็นวัดตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา เดิมเรียกว่า วัดบางยาง เพราะเคยมีต้นยางใหญ่ขึ้นอยู่ริมคลอง แต่เมื่อถูกฟ้าผ่าเทศบาลจึงต้องตัดลง วัดตั้งอยู่ปลายคลองบางสีทอง แต่เดิมนั้นคลองบางสีทองกับคลองบางขวางยังคงเป็นคลองเดียวกัน จนกระทั่งในสมัยพระเจ้าปราสาททอง พระองค์ทรงเห็นว่าการเดินเรือตามลำแม่น้ำที่มีอยู่นั้นเป็นการอ้อม ทำให้เปลืองเวลามาก จึงโปรดเกล้าฯ ให้จัดการขุดคลองลัดจากวัดเขมาภิรตารามถึงปากลำแม่น้ำอ้อม คลองบางสีทองจึงถูกตัดขาดไป โดยคลองตอนต้นยังคงเรียกว่าคลองบางสีทองตามเดิม ส่วนปลายคลองได้ชื่อใหม่ว่าคลองบางขวางเนื่องจากคลองได้ขวางหน้าในการขุดคลองลัด และได้ตั้งชื่อวัดใหม่ตามชื่อคลองว่า "วัดบางขวาง"
อาคารเสนาสนะ.
อุโบสถเดิมเป็นรูปทรงสมัยโบราณ มีพาไลเตี้ย ๆ อยู่ด้านหลัง แต่ปัจจุบันได้รับการบูรณะซ่อมแซมใหม่แล้วโดยพระญาณวโรดม (สนธิ์ กิจฺจกาโร) เมื่อปี พ.ศ. 2503 ภายในอุโบสถประดิษฐานพระประธาน เป็นพระพุทธรูปทรงเครื่อง นามว่า "พระปางทรมานท้าวมหาชมพู" พร้อมพระอัครสาวกเบื้องซ้ายและขวา ภายในมีภาพจิตรกรรมฝาผนังเกี่ยวกับเจดีย์ที่บรรจุพระบรมสารีริกธาตุที่สำคัญของประเทศไทย นอกอุโบสถมีเจดีย์ทั้ง 4 ทิศ โดยเจดีย์ 3 องค์มีรูปปั้นเจ้าอาวาสทั้ง 3 รูป ที่มรณภาพไปแล้ว ได้แก่ เจ้าอธิการชื่น เขมงฺกโร, พระครูศีลาภิรม (ท้วม ธมฺมธโร) และพระครูศีลาภิรม (เนตร ปญฺญาทีโป) อีกทิศหนึ่งคือหอระฆังที่สร้างขึ้นมาพร้อมกับอุโบสถ
ศาลาการเปรียญเป็นตึกขาวสมัยโบราณสร้างด้วยไม้สักทอง และมีวิหารภายในเป็นที่เก็บพระพุทธรูปมากมายหลายสมัย และยังเป็นที่ประดิษฐานพระบรมสารีริกธาตุ ด้านนอกมีเจดีย์ทั้ง 4 ทิศ เป็นทรงลังกา 2 องค์ และทรงย่อมุมไม้สิบสอง 2 องค์
วัดบางแพรกใต้

วัดบางแพรกใต้ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสวนใหญ่ อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี ด้านหลังของวัดติดกับเรือนจำกลางบางขวางบริเวณแดน 9 และแดน 11 (นักโทษประหาร) โดยศพนักโทษที่ถูกประหารแล้วจะถูกนำออกมาทาง "ประตูแดง" หรือเรียกอีกชื่อว่า "ประตูผี" มีลักษณะเป็นประตูเล็กเตี้ยทรงคล้ายสี่เหลี่ยมจัตุรัส ทาสีแดงสด ปัจจุบันประตูแดงนี้คล้ายปิดตาย เพราะมีนักโทษประหาร 2 รายสุดท้ายเมื่อปี พ.ศ. 2552
ประวัติ.
วัดบางแพรกใต้ตั้งวัดเมื่อปี พ.ศ. 2315 ไม่ทราบนามและประวัติผู้สร้าง ในช่วงหลังเสียกรุงศรีอยุธยาแก่พม่าเมื่อ พ.ศ. 2310 ประชาชนพร้อมด้วยพระสงฆ์ต่างอพยพล่องมาตามแม่น้ำเจ้าพระยา มีพระรูปหนึ่งขึ้นจากเรือที่ปากคลองบางแพรก จังหวัดนนทบุรี มาพักที่สวนซึ่งต่อมาได้สร้างวัด ประชาชนท้องถิ่นได้ร่วมอุปถัมภ์สร้างวัดและตั้งชื่อวัดตามชื่อคลอง แต่เพื่อไม่ให้ชื่อซ้ำกับวัดอีกแห่ง (คือวัดบางแพรกเหนือ) จึงเรียกว่า "วัดบางแพรกใต้" วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อปี พ.ศ. 2438
อาคารเสนาสนะ.
อุโบสถลักษณะทรงไทยคอนกรีตเสริมเหล็ก หลังคาลด 2 ชั้น หน้าต่างบัวปลายเสา ปิดทองปิดกระจก ภายในประดิษฐานพระประธานปางสะดุ้งมาร ถัดไปจากอุโบสถมีมณฑปจตุรมุข ประดิษฐานพระพุทธรูปทั้ง 4 ทิศ ศาลาการเปรียญอาคารทรงไทย 2 ชั้น หอสวดมนต์สร้างเมื่อ พ.ศ. 2518 กุฏิสงฆ์ส่วนมากเป็นอาคารทรงไทยประยุกต์ คอนกรีตเสริมเหล็ก
วัดทินกรนิมิต

วัดทินกรนิมิต เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสวนใหญ่ อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี
ประวัติ.
วัดทินกรนิมิตตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2394 สันนิษฐานว่าสร้างมาตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยาแต่ได้ชำรุดทรุดโทรมจนกลายสภาพเป็นวัดร้าง เพราะทางวัดได้ขุดพบอิฐมอญฐานกำแพงแก้วรอบอุโบสถเก่า เป็นอิฐสมัยกรุงศรีอยุธยา ต่อมาพระองค์เจ้าทินกรได้ทรงบูรณปฏิสังขรณ์เป็นครั้งใหญ่เปรียบเสมือนได้สร้างขึ้นมาใหม่ ตั้งชื่อว่า วัดบางด้วน เนื่องจากบริเวณวัดเป็นคลองด้วนที่มาสิ้นสุดตรงบริเวณวัด แต่ชาวบ้านมักเรียกสถานที่ที่เป็นย่านว่า "บาง" จึงเรียกว่า "บางด้วน"
ต่อมาเมื่อสมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรสได้เสด็จมาตรวจเยี่ยมวัดต่าง ๆ ในเขตจังหวัดนนทบุรี เมื่อทอดพระเนตรสถานที่ตั้งวัดบางด้วนแล้ว ได้ทรงปรารภกับเจ้าคณะพระสังฆาธิการจังหวัดนนทบุรีในสมัยนั้นว่า ชื่อวัดบางด้วนไม่ตรงกับสภาพความเป็นจริง ควรจะใช้ชื่อว่า วัดคลองด้วน จึงได้เปลี่ยนชื่อมาชื่อนี้ ต่อมาในสมัยพระเทพเมธี (บุนนาค ชินว้โส ป.ธ.๙) เมื่อครั้งดำรงสมณศักดิ์ที่พระศรีวิสุทธิเมธี เป็นเจ้าอาวาสวัด ได้เสนอเปลี่ยนชื่อว่ามาเป็น "วัดทินกรนิมิต" เพราะเห็นว่าพระองค์เจ้าทินกรเป็นผู้ทรงสร้าง ในครั้งที่ตามเสด็จพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวมาวัดเฉลิมพระเกียรติวรวิหาร ชื่อวัด "ทินกรนิมิต" มีความหมายดังนี้ "ทินกร" มาจากพระนามของพระองค์เจ้าทินกร ส่วน "นิมิต" หรือ "เนรมิต" ซึ่งแปลว่า "สร้าง" เมื่อรวมกันแล้วจึงแปลว่า "วัดที่พระองค์เจ้าทินกรทรงสร้าง'" วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 22 มกราคม พ.ศ. 2550
อาคารเสนาสนะ.
อุโบสถสร้างเมื่อ พ.ศ. 2529 ภายในประดิษฐานพระประธาน เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย มีนามว่า "หลวงพ่อเพชร" ศาลาการเปรียญมีพระประธานเป็นพระพุทธชินราชจำลอง อุโบสถหลังเก่าภายในมีพระพุทธรูปปางมารวิชัยและพระพุทธรูปปูนปั้น สมัยกรุงรัตนโกสินทร์ กุฏิสงฆ์เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้และอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก วิหาร ศาลาบำเพ็ญกุศลสร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก
วัดโพธิ์แก้ว (กรุงเทพมหานคร)

วัดโพธิ์แก้ว เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงจอมทอง เขตจอมทอง กรุงเทพมหานคร
ประวัติ.
วัดโพธิ์แก้ว เดิมชื่อ วัดโพธิ์แก้วสร้อยฟ้าศรัทธาธรรม โดยตาโพธิ์กับยายแก้วได้ยกที่ดินถวายให้สร้างวัดเป็นเนื้อที่ 4 ไร่ 76 ตารางวา เมื่อวันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2349 ต่อมาเปลี่ยนชื่อมาเป็น วัดกลางบางปะแก้ว เนื่องจากอยู่บริเวณกลางชุมชนบางปะแก้ว ต่อมาเปลี่ยนชื่ออีกครั้งเป็น "วัดโพธิ์แก้ว" เพื่อเป็นเกียรติให้แก่ผู้บริจาคที่ดินสร้างวัด ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 5 กันยายน พ.ศ. 2521 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 12 เมตร ยาว 21 เมตร ด้านการศึกษาวัดได้เปิดโรงเรียนพระปริยัติธรรมตั้งแต่ปี พ.ศ. 2475
อาคารเสนาสนะ.
อุโบสถวัดเป็นแบบจีน มีหลังคา 2 ชั้น หน้าบันตอนบนประดิษฐานเครื่องบูชา ตรงกลางมีแจกัน สองข้างของแจกันมีมังกรดั้นเมฆสองตัวหันหน้าเข้าหาแจกัน และประดับด้วยถ้วยชามโบราณโดยรอบอุโบสถ ซึ่งกรมศิลปากรได้ขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถาน ภายในอุโบสถประดิษฐานพระประธาน เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย นามว่า "พระพุทธรัตนโพธิวรญาณ" เนื่องจากอุโบสถมีการเทยกพื้น ทำให้อุโบสถต่ำลง จึงได้ทำอุโบสถเป็น 2 ชั้น นอกจากนั้นวัดยังมีพระพุทธรูปนามว่า "หลวงพ่อโพธิ์นิมิต" สร้างด้วยไม้แก่นจันทน์ ปางสมาธิ ประดิษฐานอยู่ที่ศาลบัวคลุ้งริมคลอง ปัจจุบันย้ายมาที่ศาลาภายในวัด
ปฏิบัติการเวริเทเบิล

ปฏิบัติการเวริเทเบิล(ยังเป็นที่รู้จักกันคือ ยุทธการที่ไรชวัลด์) เป็นส่วนทางเหนือของเคลื่อนขบวนแบบก้ามปูของฝ่ายสัมพันธมิตรที่เกิดขึ้นในช่วงระหว่างวันที่ 8 กุมภาพันธ์ ถึง 11 มีนาคม ค.ศ. 1945 ในช่วงสุดท้ายของสงครามโลกครั้งที่สอง ปฏิบัติการครั้งนี้ได้ถูกดำเนินการโดยกลุ่มกองทัพที่ 21 ของอังกฤษและแคนาดาของจอมพล เบอร์นาร์ด มอนต์โกเมอรี ส่วนใหญ่ประกอบไปด้วยกองทัพแคนาดาที่หนึ่งภายใต้บัญชาการของพลโท Harry Crerar และกองทัพน้อยที่ 30 ของบริติชภายใต้บัญชาการของพลโท Brian Horrock
เวริเทเบิลเป็นการเคลื่อนขบวนแบบก้ามปูจากทางเหนือและเริ่มต้นด้วยกองทัพน้อยที่ 30 จะทำการรุกคืบผ่านไรชวัลด์(ป่าจักรวรรดิ) ในขณะที่กองพลทหารราบแคนาดาที่ 3 ซึ่งอยู่ในยานพาหนะสะเทิ้นน้ำสะเทิ้นบก เข้าเคลียร์ตำแหน่งของเยอรมันในที่ราบลุ่มแม่น้ำไรน์ที่ถูกน้ำท่วม การรุกคืบของฝ่ายสัมพันธมิตรดำเนินไปได้ช้ากว่าที่คาดการณ์ไว้และสูญเสียมากขึ้น สิ่งนี้ทำให้การรุกที่ล่าของสหรัฐอย่างปฏิบัติการเกรเนด การเคลื่อนขบวนแบบก้ามปูจากทางใต้ และในเวลาเดียวกันได้อนุญาตให้กองทัพเยอรมันภายใต้ผู้บัญชาการเยอรมันท้องถิ่น Alfred Schlemm ทำการรวบรวมกำลังเพื่อต่อกรกับการรุกคืบของเครือจักรภพ
การต่อสู้รบเป็นไปอย่างยากลำบาก แต่ฝ่ายสัมพันธมิตรยังคงรุกต่อไป ในวันที่ 22 กุมภาพันธ์ ครั้งหนึ่งได้เคลียร์ที่ไรชวัลด์และเมือง Kleve และ Goch อยู่ภายใต้การควบคุมของพวกเขา การรุกได้ถูกเปลี่ยนใหม่เป็นปฏิบัติการบล็อกบัสเตอร์และเข้าสมทบกับกองทัพสหรัฐที่เก้าใกล้กับ Geldern เมื่อวันที่ 4 มีนาคม หลังจากความสำเร็จของปฏิบัติการเกรเนด การต่อสู้รบยังคงดำเนินต่อไป ในขณะที่เยอรมันพยายามที่จะรักษาหัวสะพานบนฝั่งตะวันตกของแม่น้ำไรน์ที่เวเซิลและอพยพผู้คนและอุปกรณ์ให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ ในที่สุด เมื่อวันที่ 10 มีนาคม การถอนกำลังของเยอรมันได้สิ้นสุดลงและสะพานแห่งสุดท้ายได้ถูกทำลายลง
เขตทางชีวภูมิศาสตร์

เขตทางชีวภูมิศาสตร์ (biogeographic realm) หรือ อีโคโซน (ecozone) คือการแบ่งพื้นที่ตามชีวภูมิศาสตร์ที่กว้างที่สุดของพื้นผิวโลกตามรูปแบบการกระจายของสิ่งมีชีวิตบนบก สามารถแบ่งออกได้เป็นเขตภูมินิเวศ (ecoregion) ซึ่งจะแยกตามชีวนิเวศหรือประเภทที่อยู่อาศัย
ดินแดนทางชีวภูมิศาสตร์อธิบายพื้นที่ขนาดใหญ่ของพื้นผิวโลกซึ่งสิ่งมีชีวิตได้รับการพัฒนาอย่างแยกตัวออกจากกันเป็นเวลานานโดยแยกออกจากกันตามลักษณะทางภูมิศาสตร์ เช่น มหาสมุทร ทะเลทรายกว้าง หรือเทือกเขาสูง ซึ่งเป็นอุปสรรคต่อการอพยพ ด้วยเหตุนี้ดินแดนทางชีวภูมิศาสตร์จึงถูกใช้เพื่อระบุการจัดกลุ่มของสิ่งมีชีวิตทั่วไปตามชีวภูมิศาสตร์ที่ใช้ร่วมกัน
ดินแดนทางชีวภูมิศาสตร์มีลักษณะเฉพาะตามประวัติวิวัฒนาการของสิ่งมีชีวิตที่มีอยู่ แตกต่างจากชีวนิเวศซึ่งเป็นการแบ่งส่วนของพื้นผิวโลกตามรูปแบบชีวิต หรือการปรับตัวของสัตว์ เชื้อรา สิ่งมีชีวิตขนาดเล็ก และพืช ให้เข้ากับภูมิอากาศ ดิน และสภาพอื่นๆ แต่ละอาณาจักรอาจมีสิ่งมีชีวิตที่แตกต่างกันจำนวนหนึ่ง ตัวอย่างเช่น ป่าใบกว้างชื้นในอเมริกากลางอาจมีลักษณะคล้ายกับที่อยู่ในนิวกินีในประเภทและโครงสร้างของพืชภูมิอากาศดิน ฯลฯ แต่ป่าเหล่านี้อาศัยอยู่โดยสัตว์เชื้อราจุลินทรีย์และพืชที่มีประวัติวิวัฒนาการที่แตกต่างกันมาก
รูปแบบของการกระจายตัวของสิ่งมีชีวิตในอาณาจักรชีวภูมิศาสตร์ของโลกถูกสร้างขึ้นโดยกระบวนการของแผ่นเปลือกโลก ซึ่งได้กระจายมวลที่ดินของโลกในประวัติศาสตร์ทางธรณีวิทยา
แคว้นมัตสยะ

แคว้นมัตสยะ (อักษรโรมัน: Matsya Kingdom มัจฉะ หรือ มัตสยะ แปลว่า "ปลา") คือหนึ่งแคว้นใน มหาชนบท 16 แคว้น ที่ปรากฏอยู่ใน ยุคพระเวท ถูกกลาวถึงในมหากาพย์ มหาภารตะ และในพระไตรปิฎก อังคุตตรนิกาย ว่าแคว้นมัจฉะ หรือ มัตสยะ ตั้งอยู่ทางทิศใต้ หรือตะวันตกเฉียงใต้ของแคว้นกุรุ ทางใต้ของแคว้นสุรเสนะ และทางตะวันตกของแม่น้ำยมุนา อันเป็นแดนแบ่งเขตกับปัญจาละใต้ เทียบกับปัจจุบันแคว้นมัจฉะได้แก่ อาณาเขตของจังหวัดชัยปูร์อัลวาร์ และ ภารัตปูร์ ของรัฐราชสถาน รวมทั้งบริเวณใกล้เคียงโดยรอบเมืองหลวงของแคว้นมัจฉะ ชื่อ ไวราฏ หรือ วิราฏนคร และบางครั้งก็เรียกว่ามัตสยานครบ้าง เรียกว่ามัตสยาสัยนครบ้าง ปัจจุบันเรียกว่า ไพราฏ อยู่ห่างจากชัยปูร์ ซึ่งเป็นเมืองหลวงของรัฐราชสถานในปัจจุบัน ขึ้นไปทางเหนือ 64 กิโลเมตร หรือ 41 ไมล์ และอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของกรุงเดลี ระยะทาง 168 กิโลเมตร หรือ 105 ไมล์ 
เรื่องราวเกี่ยวกับแคว้นมัจฉะ ที่เกี่ยวกับพระพุทธศาสนามีน้อยมาก ที่ตั้งของแคว้นและชื่อเมืองหลวงเช่นที่ปรากฏก็ได้จากคัมภีร์และเรื่องราวของฮินดูแทบทั้งหมด แสดงว่าในสมัยของพระพุทธองค์ การพระศาสนายังไม่แพร่หลายในแคว้นมัจฉะ แต่จากการขุดค้นพบศิลาจารึกของพระเจ้าอโศกมหาราชที่ไพราฏนี้ ซึ่งมีข้อความเป็นคำเผดียงสงฆ์ ถึงความเคารพเลื่อมใสของพระองค์ ซึ่งมีต่อพระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ ลงท้ายด้วยทรงระบุหมวดธรรมต่าง ๆ ที่ทรงมีพระราชประสงค์ให้พระภิกษุ สามเณรและอุบาสกอุบาสิกาทั้งปวงสนใจ ท่องบ่นศึกษาและสดับฟัง แสดงให้เห็นว่าในรัชสมัยของพระองค์นั้น แคว้นมัจฉะหรือที่นครไวราฏนี้ คงจะมีวัดและพระสงฆ์อยู่มาก
ในสมัยของพระถังซัมจั๋ง การพระศาสนาในแคว้นมัจฉะหรือโดยเฉพาะที่ไวราฏนี้ได้ทรุดโทรมลงแล้ว ท่านบันทึกไว้ว่า ได้พบวัดรวม 8 วัดด้วยกัน แต่อยู่ในสภาพที่ถูกทอดทิ้งและหักพังทรุดโทรมมาก มีพระภิกษุอยู่เป็นจำนวนน้อย
วอลเลเซีย

วอลเลเซีย  เป็นการกำหนดทางชีวภูมิศาสตร์สำหรับกลุ่มของเกาะของอินโดนีเซียเป็นส่วนใหญ่ แยกจากกันโดยช่องแคบน้ำลึกจากไหล่ทวีปเอเชียและออสเตรเลีย วอลเลเซียประกอบด้วยเกาะซูลาเวซีซึ่งเป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดในกลุ่ม รวมถึง ลมบก ซุมบาวา โฟลเร็ซ ซุมบา ติมอร์ ฮัลมาเฮรา บูรู เซรัม และเกาะเล็ก ๆ อีกมากมาย
เกาะของวอลเลเซียอยู่ระหว่างซุนดาแลนด์ (คาบสมุทรมลายู สุมาตรา บอร์เนียว ชวา และบาหลี) ทางตะวันตก และเนียร์โอเชียเนียซึ่งได้แก่ ออสเตรเลีย และนิวกินี ทางทิศใต้และตะวันออก พื้นที่ทั้งหมดของวอลเลเซียคือ
ศูรเสน

แคว้นศูรเสน (Śūrasena) หรือ "สุรเสน/สุรเสนะ" ในภาษาบาลี เป็นอาณาจักรโบราณในอินเดีย มีมถุราเป็นเมืองหลวง เป็นหนึ่งในมหาชนบท 16 แคว้น มีปรากฎในมหากาพย์ รามายณะ และ Cleisobra 
แคว้นศูรเสน อาณาเขตของแคว้นไม่มีบอกไว้ชัดเจนมากนัก แคว้นนี้มักได้รับการกล่าวถึงร่วมกับแคว้นกุรุ และแคว้นมัจฉะเสมอ ๆ สันนิษฐานว่าอาจจะเป็นประเทศเพื่อนบ้านที่มีอาณาเขตติดต่อกัน โดยพระเจ้าแผ่นดินของแคว้นศูรเสนในสมัยพุทธกาล ในบันทึกปรากฏพระนามว่า พระเจ้ามธุรราชอวันตีบุตร ซึ่งสันนิษฐานตามพระนามนี้ว่า พระราชมารดาอาจจะเป็นเจ้าหญิงจากแคว้นอวันตี โดยมถุรา (หรือ มธุรา) เมืองหลวงของแคว้นศูรเสน ตั้งอยู่ทางฝั่งขวา หรือฝั่งตะวันตกของแม่น้ำยมุนา และอยู่กึ่งกลางของเส้นทางติดต่อระหว่างกรุงอินทรปรัสถ์ เมืองหลวงของแคว้นกุรุ กับโกสัมพี เมืองหลวงของแคว้นวังสะในสมัยนั้น ซึ่งในปัจจุบันเมืองนี้ เมืองต่าง ๆ นี้ก็ยังคงชื่อเดิมอยู่ อยู่ในรัฐอุตตรประเทศ เหนืออัคระ เมืองแห่งทัชมาฮาลขึ้นไปประมาณ 56 กิโลเมตร หรือ 35 ไมล์ อยู่ใต้กรุงเดลีลงมาประมาณ 141 กิโลเมตร หรือ 88 ไมล์ แต่ตัวเมืองมถุราปัจจุบัน ไม่ได้อยู่ ณ ที่เดิมเลยเสียทีเดียว พื้นที่เมืองมถุราแต่เดิมนั้น บัดนี้เป็นซากเรียกกันว่า มโหลิ อยู่ห่างจากตัวเมืองปัจจุบันออกไปทางตะวันตกเฉียงใต้ 8 กิโลเมตร หรือ 5 ไมล์